open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
কূটনীতি

**কূটনীতি** () হৈছে আলোচনা, মীমাংসা আৰু অন্যান্য অহিংস উপায়েৰে বিদেশী চৰকাৰ বা আন্তঃচৰকাৰী সংগঠনৰ সিদ্ধান্ত আৰু আচৰণ প্ৰভাৱিত কৰাৰ পদ্ধতি। কূটনীতিয়ে সাধাৰণতে বিভিন্ন বিষয়ৰ সন্দৰ্ভত পেছাদাৰী কূটনীতিবিদসকলৰ মধ্যস্থতাৰ জৰিয়তে কৰা আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় সম্পৰ্কক বুজায়।

কূটনীতি হৈছে বৈদেশিক নীতি আৰু গোলকীয় শাসনৰ মুখ্য সঁজুলি যি বিশ্বৰ বাকী অংশৰ সৈতে এখন দেশৰ বাৰ্তালাপক নিৰ্দেশনা দিয়া বহল লক্ষ্য আৰু ৰণনীতিক প্ৰতিনিধিত্ব কৰে। আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় চুক্তি, মিত্ৰতা আৰু বৈদেশিক নীতিৰ অন্যান্য প্ৰকাশ সাধাৰণতে কূটনৈতিক আলোচনা আৰু প্ৰক্ৰিয়াৰ ফলাফল। কূটনীতিবিদসকলে চৰকাৰী বিষয়াসকলক পৰামৰ্শ দি এখন দেশৰ বৈদেশিক নীতি গঢ়ি তোলাত সহায় কৰিব পাৰে।

আধুনিক কূটনৈতিক পদ্ধতি, প্ৰথা আৰু নীতিবোৰ মুখ্যতঃ সপ্তদশ শতিকাৰ ইউৰোপীয় ৰীতি-নীতিৰ পৰা উদ্ভৱ হৈছিল। বিংশ শতিকাৰ আৰম্ভণিতে, কূটনীতি পেছাদাৰী হৈ পৰিছিল; ১৯৬১ চনত বিশ্বৰ বেছিভাগ সাৰ্বভৌম ৰাষ্ট্ৰই অনুমোদন জনোৱা কূটনৈতিক সম্পৰ্কৰ ভিয়েনা সন্মিলনে কূটনৈতিক প্ৰক্ৰিয়া, পদ্ধতি আৰু আচৰণৰ বাবে এক গাঁথনি প্ৰদান কৰে। বৰ্তমানে বেছিভাগ কূটনীতি স্বীকৃতিপ্ৰাপ্ত বিষয়া, যেনে: দূত আৰু ৰাষ্ট্ৰদূতৰ দ্বাৰা এক বৈদেশিক পৰিক্ৰমা কাৰ্যালয়ৰ জৰিয়তে পৰিচালনা কৰা হয়। কূটনীতিবিদসকলে কূটনৈতিক মিছনৰ, যি সচৰাচৰ হৈছে কনচুলেট আৰু দূতাবাস, জৰিয়তে কাম কৰে, য'ত তেওঁলোকক সহায় কৰে সহায়ক কৰ্মচাৰীসকলে; সেয়েহে কেতিয়াবা কূটনৈতিক আৰু কনচুলাৰ কৰ্মী আৰু বৈদেশিক মন্ত্ৰালয়ৰ বিষয়াসকলৰ বাবে কূটনীতিবিদ শব্দটো বহল অৰ্থত প্ৰয়োগ কৰা হয়।

## তথ্য সংগ্ৰহ

*
পুৰুষ

**পুৰুষ**  হৈছে এজন প্ৰাপ্তবয়স্ক পুং মানৱ। প্ৰাপ্তবয়স্ক হোৱাৰ আগতে, পুৰুষক ল'ৰা (পুং শিশু বা কিশোৰ) বুলি কোৱা হয়। বেছিভাগ পুৰুষ স্তন্যপায়ী প্ৰাণীৰ দৰে, এজন পুৰুষৰ জিন'মে সাধাৰণতে মাতৃৰ পৰা এক্স ক্ৰম'জম আৰু দেউতাকৰ পৰা ৱাই ক্ৰম'জম প্ৰাপ্ত কৰে। পুৰুষ ভ্ৰূণটোৱে মহিলাৰ ভ্ৰূণতকৈ অধিক পৰিমাণৰ এণ্ড্ৰোজেন আৰু কম পৰিমাণৰ এষ্ট্ৰোজেন প্ৰস্তুত কৰে। এই লিংগ ষ্টেৰইডৰ আপেক্ষিক পৰিমাণৰ পাৰ্থক্য শাৰীৰিক পাৰ্থক্যৰ বাবে দায়বদ্ধ যি পুৰুষসকলক মহিলাৰ পৰা পৃথক কৰে। যৌৱনপ্ৰাপ্তিৰ সময়ত, এণ্ড্ৰোজেন উৎপাদন তৈয়াৰ কৰা হৰমনৰ ফলত গৌণ যৌন বৈশিষ্ট্য বিকশিত হয়, এনেদৰে লিংগৰ মাজত অধিক পাৰ্থক্য প্ৰকাশিত হয়। অৱশ্যে, কিছুমান ট্ৰান্সজেণ্ডাৰ আৰু আন্তঃযৌন পুৰুষৰ বাবে ওপৰোক্ত বৈশিষ্ট্যবোৰৰ ব্যতিক্ৰম পৰিলক্ষিত হয়।

## জীৱবিজ্ঞান
মানুহৰ ক্ষেত্ৰত, শুক্ৰাণু কোষে কঢ়িয়াই অনা আনুবংশিক সামগ্ৰীৰ দ্বাৰা নিষিক্তকৰণৰ সময়ত ব্যক্তি এজনৰ লিংগ নিৰ্ধাৰিত হয়। যদি এক্স ক্ৰম'জম কঢ়িয়াই অনা শুক্ৰাণু কোষে ডিম্বটো নিষিক্ত কৰে, সন্তান সাধাৰণতে মহিলা (এক্সএক্স, XX) হ'ব। আনহাতে, যদি ৱাই ক্ৰম'জম কঢ়িয়াই অনা শুক্ৰাণু কোষে ডিম্বটো নিষিক্ত কৰে, সন্তান সাধাৰণতে পুৰুষ (এক্সৱাই, XY) হ'ব। লিংগ নিৰ্ধাৰণৰ প্ৰকৃত কাৰক হৈছে এছ.আৰ.ৱাই. (SRY) জিন, যি সাধাৰণতে ৱাই ক্ৰম'জমত পোৱা যায়। অস্পষ্ট আনুবংশিক বা শাৰীৰিক গঠনৰ লোকসকলক আন্তঃলিঙ্গ বুলি কোৱা হয়। কেতিয়াবা যৌন ক্ৰম'জম এক্সৱাইৱাই (XYY)ও হ'ব পাৰে।

প্ৰাথমিক যৌন বৈশিষ্ট্য (বা যৌন অঙ্গ) হৈছে এনে বিশেষত্ব যি প্ৰজনন প্ৰক্ৰিয়াৰ সৈতে জড়িত আৰু জন্মৰ সময়ৰে পৰা বিদ্যমান। পুৰুষৰ বাবে, প্ৰাথমিক যৌন বৈশিষ্ট্যবোৰ হৈছে লিঙ্গ আৰু অণ্ডকোষ। গৌণ যৌন বৈশিষ্ট্য হৈছে মানুহৰ যৌৱনপ্ৰাপ্তিৰ যোগেদি দেখা দিয়া কিছুমান বিশেষত্ব। লিংগৰ মাজৰ পাৰ্থক্য স্পষ্ট কৰা এনে বৈশিষ্ট্যবোৰ যৌন দ্বিৰূপী ফেনোটাইপিকৰ বিশেষ সাক্ষী হিচাপে গণ্য কৰা হয়, কিন্তু প্ৰাথমিক যৌন বৈশিষ্ট্যৰ বিপৰীতে এইবোৰ প্ৰজনন তন্ত্ৰৰ সৈতে পোনপটীয়াকৈ জড়িত নহয়। পুৰুষৰ কিছুমান নিৰ্দিষ্ট গৌণ যৌন বৈশিষ্ট্য হৈছে:
* মুখমণ্ডলৰ নোম (দাড়ি আৰু মোচ);
* বুকুৰ নোম;
* বহল কান্ধ;
* এটা ডাঙৰ কণ্ঠনলী (আদমৰ আপেল (ঘটি) বুলিও জনা যায়); আৰু
* শিশু বা মহিলাৰ কণ্ঠস্বৰতকৈ যথেষ্ট গভীৰ কণ্ঠস্বৰ।

## স্বাস্থ্য
সাধাৰণতে পুৰুষ আৰু মহিলা একেবোৰ ৰোগত ভোগা দেখা যায় আৰু মহিলাৰ তুলনাত পুৰুষসকল অলপ বেছি ৰোগত ভুগে। মহিলাৰ তুলনাত পুৰুষৰ আয়ুস কম আৰু আত্মহত্যাৰ হাৰ অধিক।

## পুৰুষত্ব

thumb|263x263px|মাইকেলএঞ্জেলোৰ ''ডেভিদ'' হৈছে পাশ্চাত্য কলাৰ তৰুণ পুৰুষ সৌন্দৰ্যৰ এক ধ্ৰুপদী প্ৰতিচ্ছবি
পুৰুষত্ব হৈছে ল'ৰা বা পুৰুষৰ ক্ষেত্ৰত প্ৰকাশ হোৱা বৈশিষ্ট্য, চৰিত্ৰ আৰু প্ৰৱণতাৰ এক সংহতি। পুৰুষত্ব সামাজিকভাৱে প্ৰকাশিত, কিন্তু সামাজিক আৰু জৈৱিক প্ৰভাৱৰ দ্বাৰা গঠিত হয়, যদিও ই জীৱবিজ্ঞানৰ পুৰুষ লিংগতকৈ পৃথক। পুৰুষ আৰু মহিলা দুয়োৰে ক্ষেত্ৰত পুৰুষত্বৰ লক্ষণ আৰু আচৰণ দেখা যায়। পুৰুষ আৰু নাৰী দুয়োটা চৰিত্ৰৰ প্ৰভাৱ থকাসকলক এণ্ড্ৰোজিনিয়াছ বুলি কোৱা হয়। নাৰীবাদী দাৰ্শনিকসকলে ভাবে যে লিংগৰ অস্পষ্টতাই লিংগৰ পাৰ্থক্য জটিল কৰিব পাৰে।

সাহস, স্বাধীনতা, সংকল্প আদি হৈছে পুৰুষত্বৰ গুণ। এই গুণবোৰ ঠাই ভেদে আৰু পৰিৱেশৰ পৰা পৃথক হ'ব পাৰে আৰু সামাজিক আৰু সাংস্কৃতিক সমস্যাৰ দ্বাৰা প্ৰভাৱিত হ'ব পাৰে।

## তথ্য সংগ্ৰহ

*
মৃত্যুদণ্ড

**মৃত্যুদণ্ড** বা **প্ৰাণদণ্ড** () হৈছে আইনী উপায়েৰে শাস্তি হিচাপে এজন ব্যক্তিক কৰা হত্যা। মৃত্যুদণ্ডযোগ্য অপৰাধবোৰক দেশভেদে ভিন্ন ভিন্ন হ'ব পাৰে, কিন্তু সাধাৰণতে ব্যক্তিজনৰ বিৰুদ্ধে গুৰুতৰ অপৰাধ যেনে হত্যা, একাধিক লোকৰ হত্যা, ধৰ্ষণ, শিশু ধৰ্ষণ, শিশু যৌন উৎপীড়ন, সন্ত্ৰাসবাদ, যুদ্ধ অপৰাধ, মানৱতাৰ বিৰুদ্ধে অপৰাধ, আৰু গণহত্যা, লগতে দেশৰ বিৰুদ্ধে অপৰাধ যেনে চৰকাৰ উৎখাত কৰাৰ চেষ্টা, দেশদ্ৰোহ, গুপ্তচৰবৃত্তি, ৰাজদ্ৰোহ, জলদস্যুতা আৰু বিমান অপহৰণ আদি অন্তৰ্ভুক্ত থাকে। ইয়াৰোপৰি, কিছুমান ক্ষেত্ৰত, ড্ৰাগছ সৰবৰাহ, ড্ৰাগছৰ লেনদেন আৰু ড্ৰাগ ৰখাৰ উপৰিও, অবাঞ্ছিত আচৰণ পুনৰাবৃত্তি, বৰ্ধিত ডকাইতি আৰু অপহৰণৰ কাৰ্যবোৰ মৃত্যুদণ্ডযোগ্য অপৰাধ ৰূপে গণ্য কৰা হয়।

বৰ্তমানে ৫৪খন দেশত মৃত্যুদণ্ডক শাস্তি ৰূপে দিয়া হয়; আনহাতে ১০৭খন দেশে সকলো অপৰাধৰ বাবে ইয়াক সম্পূৰ্ণৰূপে বাতিল কৰিছে, ৭খন দেশে ইয়াক সাধাৰণ অপৰাধৰ বাবে বাতিল কৰিছে (যুদ্ধ অপৰাধৰ দৰে বিশেষ পৰিস্থিতিৰ বাবে কেৱল ইয়াক বজাই ৰাখিছে), আৰু আন ২৭খন দেশে ব্যৱহাৰিকভাৱে ইয়াক বাতিল কৰিছে। যদিও বেছিভাগ দেশেই মৃত্যুদণ্ড বাতিল কৰিছে, বিশ্বৰ জনসংখ্যাৰ ৬০%তকৈও অধিক লোক এনে দেশত বাস কৰে য'ত মৃত্যুদণ্ড দিয়া হয়, যেনে চীন, ভাৰত, আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰ, ইণ্ডোনেছিয়া, পাকিস্তান, বাংলাদেশ, নাইজেৰিয়া, ইজিপ্ত, চৌদি আৰৱ, ইৰাণ, লগতে জাপান আৰু টাইৱান।

কেইবাখনো দেশ আৰু ৰাজ্যত মৃত্যুদণ্ড হৈছে বিতৰ্কিত বিষয় আৰু একক ৰাজনৈতিক আদৰ্শ বা সাংস্কৃতিক অঞ্চলৰ ভিতৰতো ইয়াৰ স্থিতি পৃথক হ'ব পাৰে। ইউৰোপিয়ান ইউনিয়নত ইয়াৰ মৌলিক অধিকাৰৰ চাৰ্টাৰৰ দ্বিতীয় অনুচ্ছেদত মৃত্যুদণ্ডৰ ব্যৱহাৰ নিষিদ্ধ কৰা হৈছে। ৪৭খন সদস্য ৰাষ্ট্ৰ থকা ইউৰোপ পৰিষদে () মানৱ অধিকাৰৰ ওপৰত ইউৰোপীয় সন্মিলনৰ প্ৰটোকল ১৩-ৰ জৰিয়তে ইয়াৰ সদস্যসকলৰ দ্বাৰা মৃত্যুদণ্ডৰ ব্যৱহাৰ সম্পূৰ্ণৰূপে বাতিল কৰিবলৈ চেষ্টা কৰিছে। অৱশ্যে, ই কেৱল সেই সদস্য ৰাষ্ট্ৰসমূহক প্ৰভাৱিত কৰে যিসকলে ইয়াক স্বাক্ষৰ আৰু অনুমোদন কৰিছে, আৰু সেইবোৰত আৰ্মেনিয়া, ৰাছিয়া আৰু আজাৰবাইজান অন্তৰ্ভুক্ত নহয়। ৰাষ্ট্ৰসংঘৰ সাধাৰণ সভাই মৃত্যুদণ্ড বিলুপ্তিৰ লক্ষ্যৰে ২০০৭ চনৰ পৰা ২০২০ চনলৈ আটাইবোৰ বছৰতে, মৃত্যুদণ্ডৰ ওপৰত বিশ্বব্যাপী স্থগিতাদেশ ৰখাৰ বাবে আহ্বান জনোৱা আঠটা অ-বাধ্যতামূলক প্ৰস্তাৱ গ্ৰহণ কৰিছে।

## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:মানৱ অধিকাৰ
শ্ৰেণী:আইন
সতী ৰাধিকা

**সতী ৰাধিকা** এগৰাকী মহীয়সী নাৰী। তেওঁ কৈৱৰ্ত কুলৰ মাছমৰীয়া নদীয়াল পূৰ্ণানন্দৰ পত্নী আছিল। বৰদোৱাৰ ওচৰত টেম্বুৱানী জানে প্ৰতিবছৰে বাৰিষা কালত বৰদোৱাবাসীসকলৰ শস্য নষ্ট কৰাৰ বাবে ইয়াত বান্ধ দিবলৈ পৰিকল্পনা কৰা হৈছিল। কেইবাবাৰো চেষ্টা কৰাৰ পিছতো প্ৰৱল সোঁতে সকলো উটুৱাই লৈ যোৱাৰ  বাবে ৰাইজে মহাপুৰুষ শ্ৰীমন্ত শঙ্কৰদেৱৰ ওচৰলৈ আহিছিল। গুৰুজনাই এগৰাকী শান্তি বা সতী তিৰোতায়ে তিনিকাঠি পলেৰে পানী আনি জানত দিলে এয়া সম্ভৱ বুলি বিধান দিছিল। পূৰ্ণানন্দৰ পত্নী জয়ন্তীয়ে নিজকে সতী বুলি এয়া কৰিবলৈ আগবাঢ়ি আহিল আৰু তেওঁ তিনিকাঠি পলেৰে টেম্বুৱানী জানত পানী দিয়াৰ পিছত ৰাইজে এই জানত বান্ধ দিবলৈ সক্ষম হৈছিল।ইয়াৰ পিছত গুৰুজনায়ে তেওঁক সতী ৰাধিকা নাম প্ৰদান কৰিছিল আৰু টেম্বুৱানী জান শান্তি জান হিচাপে জনাজাত হৈছিল।

## তথ্যসূত্ৰ
উপপথ

**উপপথ** () ১৯৮০ চনত মুক্তিপ্ৰাপ্ত, বিশ্বনাথ চাৰিআলিৰ ইউনাইটেড চলচ্চিত্ৰ প্ৰডাকচনৰ বেনাৰত নিৰ্মিত আৰু হেমন্ত দত্ত পৰিচালিত এখন ক’লা-বগা অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ। ছবিখনৰ মুখ্য প্ৰযোজক প্ৰমোদ বৰুৱা। নাট্যসম্ৰাট,শোণিত গৌৰৱ প্ৰফুল্ল বৰাৰ একেনামৰ মঞ্চনাটৰ আলমত ছবিৰ চিত্ৰনাট্য ৰচনা কৰা হৈছে। ছবিৰ মুখ্য ভূমিকাত আছে বিজু ফুকন, প্ৰাঞ্জল শইকীয়া আৰু মৃদুলা বৰুৱা। উপপথ মৃদুলা বৰুৱাৰ প্ৰথম অভিনীত ছবি। অৱশ্যে তেওঁৰ প্ৰথম মুক্তিপ্ৰাপ্ত ছবি উপপথ নহয়, মৰমীহে (১৯৭৮)।

ছবিৰ নায়ক ইন্দ্ৰনীলে তেওঁৰ নবতম উপন্যাস উপপথৰ ৰচনাৰ কাম কৰিবলৈ গুৱাহাটীলৈ আহে। বস্তি জীৱনৰ আধাৰত ৰচনা কৰিবলগীয়া উপন্যাসখনৰ বাবে প্ৰত্যক্ষ অভিজ্ঞতা অৰ্জন কৰিবলৈ তেওঁ বস্তি অঞ্চলতে এটা কোঠা ভাৰা কৰি থাকিবলৈ লয়। তাতেই তেওঁ সন্মুখীন বিভিন্ন বিচিত্ৰ চৰিত্ৰৰ।

## অভিনয় শিল্পী

* বিজু ফুকন (ইন্দ্ৰনীল)
* মৃদুলা বৰুৱা (গৌৰী)
* প্ৰাঞ্জল শইকীয়া (ৰতন)
* চেতনা দাস (আইতা)
* হীৰা তালুকদাৰ (অনিতা)
* হীৰেণ চৌধুৰী (বাদল)
* প্ৰমোদ বৰুৱা (দীননাথ)
* অসীম বোথ্ৰা (বিষ্ণু)
* আব্দুল মজিদ
* হেমন্ত দত্ত
*ভবেশ বৰুৱা (অতিথি শিল্পী)
*মাষ্টাৰ অপু (শিশুশিল্পী)
*অজন্তা (শিশুশিল্পী)
*দিপলু (শিশুশিল্পী)
*ৰিংকু (শিশুশিল্পী)

## সঙ্গীত
জয়ন্ত হাজৰিকাৰ সুৰৰ ভিত্তিত উপপথৰ সংগীত পৰিচালনা কৰিছিল মনীষা হাজৰিকাই। গীত লিখিছিল নিৰ্মলপ্ৰভা বৰদলৈ আৰু হেমন্ত দত্তই। 

## তথ্যউৎস

শ্ৰেণী:অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:১৯৮০ দশকৰ অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:১৯৮০ বৰ্ষৰ চলচ্চিত্ৰ
উপেন্দ্ৰ বৰকটকী

**উপেন্দ্ৰ বৰকটকী** অসমীয়া সাহিত্যৰ এগৰাকী সাহিত্যিক। বৰকটকী একাধাৰে অধ্যাপক, সাংবাদিক, সাহিত্য সমালোচক, জীৱনী লিখক হিচাপে পৰিচিত। অসম সাহিত্য সভাৰ সৈতে ওতপ্ৰোতভাৱে জড়িত আৰু অসম চৰকাৰৰ ২০০৫ চনৰ সাহিত্যিক পেন্সনপ্ৰাপ্ত বৰকটকীদেৱে প্ৰায় পঞ্চাশখন বিভিন্ন গ্ৰন্থ ৰচনা কৰিছে।
## প্ৰাৰম্ভিক জীৱন আৰু শিক্ষা
বৰকটকীৰ শিক্ষা জীৱন আৰম্ভ হৈছিল কলিয়াবৰৰ হাটবৰত। পিছত তেজপুৰৰ জামুগুৰিৰ মোমায়েকৰ ঘৰত থাকি পঞ্চম শ্ৰেণীলৈকে পঢ়িছিল। তাৰপৰা তেওঁ নগাঁওৰ জখলাবন্ধা হাইস্কুলত কেইশ্ৰেণীমান পঢ়ি কলিয়াবৰ হাইস্কুলৰ পৰা প্ৰৱেশিকা পাছ কৰে। তাৰপিছত তেওঁ গুৱাহাটীৰ বি.বৰুৱা মহাবিদ্যালয়ত নামভৰ্তি কৰে। তাত তেওঁ গৱেষক প্ৰমোদ চন্দ্ৰভট্টাচাৰ্য, নিৰ্মলপ্ৰভা বৰদলৈ, যোগেশ দাস, বীৰেন্দ্ৰনাথ দত্ত তৰুণ ভৰালী, ভগগিৰী ৰায়চৌধুৰী আদি সান্নিধ্য লাভ কৰিছিল। বৰকটকীয়ে দ্বিতীয় বিভাগত অনাৰ্ছসহ স্নাতক ডিগ্ৰী আৰু গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা অসমীয়া বিষয়ত স্নাতকোত্তৰ লাভ কৰে। 
## কৰ্মজীৱন
### সাংবাদিকতা
স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰাৰ পোছত তেওঁ দৈনিক অসম কাকতত সাংবাদিকতা আৰম্ভ কৰে। পাছত সেই কাকতৰে সহকাৰী সম্পাদক হিচাপে দুবছৰ কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰে।
### শিক্ষকতা
বি এ পাছ কৰাৰ পিছতে ঘৰৰ ওচৰৰ এখন ভেন্সাৰ স্কুলত শিক্ষকতা কৰে। পাছলৈ বি. বৰুৱা কলেজত অধ্যাপকৰ পদত সোমায়। পিছত লামডিং কলেজৰ অসমীয়া বিভাগৰ প্ৰবক্তা পদত ৩১ বছৰ কাল অধ্যাপনা কৰি ২০০৪ চনত অৱসৰ গ্ৰহণ কৰে।
### লেখকৰ প্ৰকাশিত কেইখনমান গ্ৰন্থ
#জীৱন আৰু কীৰ্তি
#বৰণীয় স্মৰণীয়
#ব্যক্তিত্বৰ সংবাদ আৰু সংঘাত
#ব্যক্তি আৰু দেশপ্ৰেম
#জয়প্ৰকাশ নাৰায়ণ।
#পদ্মনাথ গোহাঞি বৰুৱাৰ পৰা বীৰেন্দ্ৰকুমাৰ ভট্টাচাৰ্যলৈ
#অসম সাহিত্য সভা, সভাপতি আৰু অভিভাষণ
#অসমীয়া ভাষা-সাহিত্যৰ শৰাইঘটীয়া প্ৰথম দলটো
#বিচিত্ৰ ব্যক্তিত্ব
#অসম হিতৈষী ককা নীলমণি ফুকন
#### সম্পাদিত গ্ৰন্থ
#অম্বিকাগিৰীৰ ব্যক্তিত্বৰ আভাস : ১৯৬৭
#বেণুধৰ শৰ্মা অভিনন্দন গ্ৰন্থ : ১৯৬৯
#অ’ মোৰ অসমী আই : (শিক্ষাৰ মাধ্যম সম্পৰ্কীয় নিৰ্বাচিত প্ৰবন্ধৰ সংকলনঃ ১৯৭৩)
#লক্ষ্মীনাথ ফুকন সোঁৱৰণী গ্ৰন্থ : ১৯৭৬
#আমাৰ বেণুধৰ : ১৯৮৩ (৫৭ গৰাকী প্ৰখ্যাত লেখক-লেখিকাৰ প্ৰবন্ধ সংকলন)
#কীৰ্ত্তিনাথ হাজৰিকা : ব্যক্তিত্ব আৰু প্ৰতিভা, ১৯৮৮
#মহিম বৰা : স্ৰষ্টা আৰু সৃষ্টি : ১৯৮৯ (যুটীয়াভাৱে)
#অসমীয়া শিশু সাহিত্যৰ সংক্ষিপ্ত ইতিহাস ২০০২
# পত্ৰ-সাহিত্যৰ সুবাস, ২০১১
# ভিন্নজনৰ দৃষ্টিত মুনীন বৰকটকী ১৯৯৪ 

## বঁটা-সন্মান
# সাহিত্যাচাৰ্য যজ্ঞেশ্বৰ শৰ্মা সোঁৱৰণী বঁটা।

## তথ্য সূত্ৰ
শ্ৰেণী:অসমীয়া সাহিত্যিক
নোভাক জʼকোভিচ

নোভাক জʼকোভিচ ()(জন্ম ২২ মে ১৯৮৭) ছাৰ্বিয়া দেশৰ এজন পেছাদাৰী টেনিছ খেলুৱৈ। জকোভিচে সামগ্ৰিকভাৱে ২০ টা গ্ৰেণ্ড স্লেম পুৰুষৰ একক খিতাপ আৰু ৮৪ টা এটিপি একক খিতাপ জিকিছে, যাৰ ভিতৰত আছে অভিলেখ নটা অষ্ট্ৰেলিয়ান অপেন খিতাপ আৰু যুটীয়া অভিলেখ ৩৬ টা মাষ্টাৰ্ছ ইভেণ্ট (ৰাফেল নাডালৰ সৈতে)। আধুনিক এটিপি ট্যুৰত সকলোবোৰ "বিগ টাইটেল" জয় কৰা তেওঁ একমাত্ৰ খেলুৱৈ – অৰ্থাৎ চাৰিওটা গ্ৰেণ্ড শ্লাম টুৰ্ণামেণ্ট, নটা এটিপি মাষ্টাৰ্ছ ইভেণ্ট, আৰু এটিপি ফাইনেল। বিশেষকৈ, তেওঁ অপেন এৰাৰ একমাত্ৰ খেলুৱৈ যিয়ে দ্বৈত কেৰিয়াৰ গ্ৰেণ্ড শ্লাম অৰ্জন কৰে, লগতে কেৰিয়াৰ গোল্ডেন মাষ্টাৰ্ছ সম্পূৰ্ণ কৰা একমাত্ৰ খেলুৱৈ।

শ্ৰেণী:টেনিছ খেলুৱৈ

জʼকোভিচে ২০০৩ চনত তেওঁৰ পেছাদাৰী কেৰিয়াৰ আৰম্ভ কৰিছিল। ২০ বছৰ বয়সত, তেওঁ ৰ'জাৰ ফেডেৰাৰৰ আৰু ৰাফেল নাদালৰ একেৰাহে ১১ টা মেজৰৰ ধাৰাত বাধা দি ২০০৮ চনত অষ্ট্ৰেলিয়ান অপেনত তেওঁৰ প্ৰথম গ্ৰেণ্ড শ্লেম খিতাপ জয় কৰে। ২০১০ চনৰ ভিতৰত, জʼকোভিচে পুৰুষৰ টেনিছত ফেডাৰেৰ আৰু ৰাফেল নাডালৰ সৈতে বিগ থ্ৰীত যোগদান কৰে, যি তিনিজন খেলুৱৈৰ গোট এক দশকৰো অধিক সময় ধৰি পুৰুষৰ টেনিছত আধিপত্য বিস্তাৰ কৰিছিল। ২০১১ চনত জকোভিচে প্ৰথমবাৰৰ বাবে ১ নম্বৰ স্থান লাভ কৰে আৰু চাৰিটা মেজৰৰ ভিতৰত তিনিটাত জয়লাভ কৰে আৰু পাঁচটা মাষ্টাৰ্ছ ইভেণ্টৰ তেতিয়াৰ ছিজন ৰেকৰ্ড লাভ কৰে। তেওঁ তাৰ পিছত এক দশকধৰি পুৰুষ টেনিছৰ শ্ৰেষ্ঠ খেলুৱৈ হৈ আছিল, মেজৰ আৰু মাষ্টাৰ্ছ খিতাপত ভ্ৰমণত নেতৃত্ব দিছিল, আৰু ২০১২ চনৰ পৰা ২০১৫ চনলৈ একেৰাহে এটিপি ফাইনেলত তেওঁ পাঁচটা খিতাপৰ ভিতৰত চাৰিটা জিকিছিল। 
জকোভিচে চাৰিবাৰ লৰিয়াছ ৱৰ্ল্ড স্পৰ্টছমেন অফ দা ইয়েৰ বঁটা লাভ কৰিছে। তেওঁ অৰ্ডাৰ অফ ছেইণ্ট চাভা, অৰ্ডাৰ অফ Karađorđe ষ্টাৰ, আৰু অৰ্ডাৰ অফ দ্য ৰিপাব্লিকা স্প্ৰস্কাৰ খিতাপ লাভ কৰিছিল।। প্ৰতিযোগিতাৰ বাহিৰেও, জʼকোভিচ এ.টি.পি খেলুৱৈ পৰিষদৰ প্ৰাক্তন সভাপতি আছিল আৰু লগতে তেওঁএজন সক্ৰিয় সমাজসেৱকও।

## প্ৰাৰম্ভিক আৰু ব্যক্তিগত জীৱন
নোভাক জʼকোভিচৰ জন্ম হৈছিল ১৯৮৭ চনৰ ২২ মে তাৰিখে বেলগ্ৰেড, এছ আৰ ছাৰ্বিয়া, এছএফআৰ যুগোশ্লাভিয়াত। তেওৰ পিতৃ(চৰডন)Srđan আৰু মাতৃ ডিজানা নোভাক জকোভিচ। তেওঁৰ পিতৃ ছাৰ্বিয়াৰ আৰু মাতৃৰ ক্ৰোৱেচিয়াৰ আছিল। তেওঁৰ দুই সৰু ভাতৃ মাৰ্কো আৰু ডজৰ্ডজেও পেছাদাৰী টেনিছ খেলুৱৈ।

সৰুতে জʼকোভিচক তেওঁৰ পিতৃ-মাতৃয়ে এটা মিনি ৰেকেট আৰু কোমল ফোমৰ সামগ্ৰীৰে বনোৱা বল এটা দিছিল, যিটো তেওঁৰ দেউতাকে দাবী কৰিছিল, "তেওঁৰ জীৱনৰ আটাইতকৈ প্ৰিয় পুতলা" হৈ পৰিছিল। । জʼকোভিচে চাৰি বছৰ বয়সত টেনিছ খেলিবলৈ আৰম্ভ কৰিছিল।
তেওঁৰ পিতৃ-মাতৃয়ে তেওঁক নভি চাদৰ এটা টেনিছ শিবিৰলৈ পঠিয়াইছিল, কিয়নো তেওঁৰ পিতৃ-মাতৃয়ে অতীতত কোনো টেনিছ খেলা নাছিল।  ১৯৯৩ চনৰ গ্ৰীষ্মকালত প্ৰাথমিক বিদ্যালয়ত পঢ়াৰ পূৰ্বে ছয় বছৰীয়া শিশুটোক টেনিস্কি ক্লাব পাৰ্টিজানৰ দ্বাৰা আয়োজিত টেনিছ শিবিৰলৈ পঠোৱা হৈছিল আৰু ইউগোস্লাভ টেনিছ খেলুৱৈ জেলেনা Genčić তত্বাৱধানত মাউণ্ট কোপাওনিকত  তেওঁ টেনিছ খেলিছিল। জʼকোভিচৰ পিতৃ-মাতৃয়ে ফাষ্ট ফুড পাৰ্লাৰ   আৰু এটা ক্ৰীড়া ব্যৱসায়িক সঁজুলি চলাইছিল। শিশু জকোভিচক টেনিছ খেলি থকা দেখি জেলেনাই  এইদৰে কৈছিল: "মনিকা চেলেছৰ পিছত মই দেখা এইটোৱেই আটাইতকৈ ডাঙৰ প্ৰতিভা।"

## তথ্য সংযোগ
বৰযদুমণিদেৱ

**বৰযদুমণিদেৱ** অসমৰ এজন বৈষ্ণৱ অনুগামী, সত্ৰ প্ৰতিষ্ঠাতা, গোপালদেৱে পতা বাৰজন বৈষ্ণৱ বা বাৰ আতাৰ অন্যতম ৷

## বংশ পৰিচয়
‘বৰ আতা’ নামেৰে খ্যাত যদুমণিদেৱৰ ১৪৮৪ শক (১৫৬২ খ্ৰীঃ)-ত সোমদিৰি
নৈৰ তীৰৰ পোগোভিৰ বা ভটিয়াপাৰ নামৰ ঠাইত জন্ম হয়। তেওঁৰ পিতৃদত্ত নাম
আছিল গোপাল। গোপালৰ পিতামহৰ নাম নিবৰ ভূঞা। তেওঁ গোৰাকুছিত বাস কৰিছিল। পিতৃৰ নাম বৈকুণ্ঠ (ওৰফে টাঁৰৈ) আৰু মাতৃৰ নাম ৰূপৱন্তী ।

## শিক্ষা আৰু বৈষ্ণৱ ধৰ্মত দীক্ষালাভ
গোপালে (বৰযদুমণিদেৱে) উপযুক্ত বয়সত খৰংগা নামৰ ঠাইত গুৰু গৃহত থাকি বিদ্যা শিক্ষা কৰে। শিক্ষা-বিদ্যা সমাপ্ত কৰি তেওঁ বংশীগোপালদেৱৰ ডেবেৰাপাৰ সত্ৰলৈ যায়। ইয়াতে তেওঁ শ্ৰীৰাম আতাক
লগ পায় আৰু দুয়োৰে মাজত বন্ধুত্ব গঢ়ি উঠে। 
বংশীগোপালদেৱেও গোপাল অৰ্থাৎ যদুমণিদেৱক বৰ ভাল পাইছিল। এবাৰ বংশীগোপাল দেৱে নানা বস্তু বাহনিসহ তেওঁক
কামৰূপলৈ পঠালে। গোপালেও জনিয়া, পোৰাভিঠা, পাটবাউসী, মধুপুৰ, ভৱানীপুৰ,
ছমৰীয়া আদি সত্ৰত সোমাই যাক যেনেকৈ দিব লাগে, সেইমতে বংশীগোপালদেৱে দি
পঠোৱা উপহাৰ-উপঢৌকন আদি দিলে। কামৰূপত থকা কালতে তেওঁ শ্ৰীৰাম আতাৰ সৈতে ভটিয়াই গৈ পোৰাভিঠা পায়গৈ। পোৰাভিঠাত
কিছুকাল থকাৰ পিছত, তেওঁ ভৱানীপুৰীয়া গোপালদেৱৰ ওচৰত আশ্ৰয় লয়। গোপাল আতাই
তেওঁক শৰণ দি যদুমণি নাম দিয়ে। 
বৰযদুমণিদেৱ গোপাল আতাৰ সংগত বাৰ বছৰ কাল আছিল। এইছোৱা সময়ৰ ভিতৰতে
তেওঁ গুৰুৰ প্ৰিয় শিষ্য ৰূপে পৰিগণিত হয়। যদুমণিয়ে গোপাল আতাক ‘তুমি নিজ
পিতৃ গুৰু ইষ্টদেৱ’ বুলি ভাৱি সেৱা-শুশ্ৰূষা কৰিছিল আৰু তেওঁৰ প্ৰতি সন্তুষ্ট হৈ
আতায়ো তেওঁক ‘বৰপুত্ৰ’ বুলি অভিহিত কৰিছিল।

## সত্ৰ স্থাপন আৰু ধৰ্মপ্ৰচাৰ
বৰযদুনণিদেৱ গোপালদেৱৰ মৃত্যুৰ পিছত তেলাহী মুদৈৰ নাৱত উঠি উজাই আহিল
আৰু বন্দুলা নামৰ ঠাইত হেঙুলীয়া ভূঞাৰ আশ্ৰয়ত ঘৰ-বাৰী সাজি থাকিবলৈ ল'লে। 
তেওঁ হেঙুলীয়া ভূঞাৰ আশ্ৰয়ত থাকোঁতেই গুণমুগ্ধসকলে তেওঁলৈ এটি কন্যা বিয়া
পাতি দিয়ে। তেওঁ ইয়াত বেছিদিন থাকিব নোৱাৰিলে। কিবা কাৰণত ৰাজৰোষৰ ভয়ত তাৰ পৰা পলাই আহি তেওঁ বিহালীৰ ওচৰৰ বাংশবাৰীত সত্ৰ পাতি ধৰ্ম প্ৰচাৰ কাৰ্যত ব্ৰতী হয়। 
বৰযদুমণিদেৱে বাৰ আতাৰ দ্বাৰা প্ৰতিষ্ঠিত সত্ৰসমূহ সঘনে ভ্ৰমণ কৰিছিল। এই কাৰণতে তেওঁ উজনি অসমৰ অনেক লোকক ভক্তি ধৰ্ম দীক্ষিত কৰাৰ সুযোগ পাইছিল। তেওঁ
ছকুৰি হাজাৰ লোকক ভগৱতমুখী কৰাই বুলি যদুমণিদেৱৰ বংশাৱলীত আছে। 
মায়ামৰা সত্ৰৰ প্ৰতিষ্ঠাপক অনিৰুদ্ধদেৱৰ সৈতে তেওঁৰ সখিত্ব ভাৱ আছিল। 
সেয়ে, ইজন-সিজনৰ প্ৰায়েই এৰা-এৰি নহৈছিল। অনিৰুদ্ধদেৱৰ বংশাৱলীত
আছে:
‘দিহিঙৰ যদুমণি আতাৰ সহিত। 
দুয়োজন আছিলন্ত হুয়া এক প্ৰীতি॥
যেন বুলি উদ্ধৱক সখি বুলি আতি।
সততে লগত লৈয়া ফুৰে কৃষ্ণে মাতি॥
সেহিমতে যদুমণিদেৱ সংগে কৰি।
থাকা আদ্যমূৰ্ত্তি মহা ধৰ্মক আচৰি॥২
মৃত্যুৰ সময়তো তেওঁ বাংশবাৰী সত্ৰৰ পৰা উজাই আহি অনিৰুদ্ধদেৱৰ নাহৰআটি
থানৰ কাষৰে কন্দলি পুখুৰী নামৰ ঠাইত আছিলহি। ইয়াতে ১৫৫৩ শকৰ ফাগুণ
মাহৰ শুক্লা একাদশী তিথিত বৰআতা যদুমণিদেৱৰ পৰলোক প্ৰাপ্তি হয়।
যদুমণিদেৱে অনিৰুদ্ধ, কাণাই আৰু অনুপাম নামৰ তিনিজন ভক্তক ধৰ্ম প্ৰচাৰ
কৰিবলৈ আজ্ঞা দিছিল। অনিৰুদ্ধই কাংশপাৰ সত্ৰ, কাণায়ে জুৰকটা আৰু অনুপামে মহৰিয়াল
সত্ৰ পাতে। 
যদুমণিদেৱৰ তিনিগৰাকী পুত্ৰৰ সনাতনদেৱ জ্যেষ্ঠ, ৰতিকান্ত মাজু আৰু শ্ৰীকান্ত
কনিষ্ঠ আছিল। সনাতনদেৱে দিহিং নৈৰ সমীপত শিলিখাতল আৰু মূলাতলী সত্ৰ
পাতিছিল। ৰতিকান্তদেৱে লেংদি সত্ৰ আৰু শ্ৰীকান্তই ন-মাটি সত্ৰ স্থাপন কৰিছিল।

## সাহিত্য চৰ্চা
যদুমণিদেৱে ‘ফল্গুযাত্ৰা’, ‘শ্ৰীকৃষ্ণৰ দৌলযাত্ৰা’ আৰু
‘ব্ৰজ-বিহাৰ’ নামৰ তিনিখন নাট আৰু বহুসংখ্যক গীত-পদ ৰচনা কৰিছিল। তাৰে কিছু
সংখ্যক গীত ‘গীত-মন্দাকিনী’ নামেৰে পুথি আকাৰে প্ৰকাশ হৈছে।

## তথ্য সূত্ৰ

শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি
সাক্ষৰতা

**সাক্ষৰতা** () বুলিলে সাধাৰণতে কমেও এটা পদ্ধতিত পঢ়া আৰু লিখাৰ সামৰ্থ্যক বুজা যায়; মূলসুঁতিৰ অভিধানসমূহতো এই অৰ্থই প্ৰতিফলিত হয়। এই দৃষ্টিভংগীত নিৰক্ষৰতা বুলিলে পঢ়িবলৈ আৰু লিখিবলৈ অক্ষম বুলি গণ্য কৰা হয়।

কিছুমান গৱেষকৰ মতে "সাক্ষৰতা" শব্দটো ঐতিহাসিকভাৱে দুটা সময়ত বিভক্ত কৰিব পাৰি। প্ৰথমটো হৈছে ১৯৫০ চনৰ আগৰ সময়, যেতিয়া সাক্ষৰতাক কেৱল বৰ্ণানুক্ৰমিক সাক্ষৰতা (; কেৱল শব্দ আৰু আখৰ চিনাক্তকৰণ) বুলি বুজা হৈছিল। দ্বিতীয়টো, ১৯৫০ চনৰ পিছৰ সময়ছোৱা, যেতিয়া সাক্ষৰতাক লাহে লাহে এক বহল ধাৰণা আৰু প্ৰক্ৰিয়া হিচাপে গণ্য কৰা আৰম্ভ হৈছিল যাক কাৰ্যকৰী সাক্ষৰতা () বোলা হয়।

সাক্ষৰতাৰ পৰম্পৰাগত ধাৰণাটো এইদৰে বহলোৱা হৈছিল যেতিয়া ৰচনা অধ্যয়ন, শিক্ষা গৱেষণা আৰু নৃতাত্ত্বিক ভাষাবিজ্ঞানৰ গৱেষকসকলৰ মাজত সহমত উদ্ভৱ হৈছিল যে কিছুমান নিৰ্দিষ্ট প্ৰসংগৰ বাহিৰত পঢ়া বা লিখাৰ বিষয়ে কোৱাৰ কোনো অৰ্থ নাই— এই অৱস্থাক জেমছ পল গীয়ে "মাত্ৰ অসংলগ্ন" বুলি বৰ্ণনা কৰিছে। আনকি প্ৰতীক-আকৃতিৰ ওপৰত নিপুণতা অৰ্জন কৰাৰ অতি প্ৰাৰম্ভিক পৰ্যায়বোৰো বিশেষ সামাজিক প্ৰসংগত সংঘটিত হয় (আনকি সেই প্ৰসংগটো কেৱল "বিদ্যালয়" হ'ব পাৰে), আৰু মুদ্ৰণ অধিগ্ৰহণৰ পিছত, পঢ়া আৰু লিখাৰ যিকোনো উদাহৰণ সদায়ে এক নিৰ্দিষ্ট উদ্দেশ্য আৰু উপলক্ষ্যৰ বাবে আৰু বিশেষ পাঠক আৰু লেখকসকলক মনত ৰাখি প্ৰণয়ন কৰা হয়। সেয়েহে পঢ়া আৰু লিখা কেতিয়াও সামাজিক আৰু সাংস্কৃতিক উপাদানৰ পৰা পৃথক নহয়।

কাৰ্যকৰী নিৰক্ষৰতা প্ৰাপ্তবয়স্কসকলৰ ক্ষেত্ৰত প্ৰযোজ্য আৰু ইয়াক বিভিন্ন ধৰণে সংজ্ঞায়িত কৰা হয়; উদাহৰণ স্বৰূপে ক) তেওঁলোকে নিজৰ আৰু সমাজৰ বিকাশৰ বাবে পঢ়া, লিখা আৰু গণনাৰ দক্ষতা ব্যৱহাৰ কৰিবলৈ অক্ষম হয়, খ) দৈনন্দিন জীৱন যাপন আৰু নিযুক্তিৰ কামবোৰ পৰিচালনা কৰিবলৈ পৰ্যাপ্ত পৰিমাণে পঢ়িব নোৱাৰে, য'ত প্ৰাথমিক স্তৰতকৈ অধিক পঢ়াৰ দক্ষতাৰ প্ৰয়োজন হয়, আৰু গ) পৰ্যাপ্ত স্কুলীয়া শিক্ষা, বয়স, ভাষা, প্ৰাথমিক পঢ়াৰ দক্ষতা আৰু আইকিউৰ স্বত্বেও জটিল পাঠ বুজিব নোৱাৰে। ই প্ৰাথমিক নিৰক্ষৰতা (অৰ্থাৎ নিজৰ দৈনন্দিন জীৱনসম্পৰ্কে এটা চমু সৰল মন্তব্য পঢ়িবলৈ আৰু লিখিবলৈ অক্ষম হোৱা) আৰু শিকাৰ অসুবিধা (যেনে: ডিচলেক্সিয়া)-ৰ পৰা পৃথক।

সাক্ষৰতাক ভাৰতৰ মহাপঞ্জীয়ক আৰু লোকপিয়ল আয়ুক্তৰ দ্বাৰা এনেদৰে সংজ্ঞায়িত কৰা হয়, "৭ বছৰ বা তাতকৈ অধিক বয়সৰ ব্যক্তি এজনৰ যিকোনো ভাষাত বুজাকৈ লিখা আৰু পঢ়াৰ সামৰ্থ্য।" ২০১১ চনৰ লোকপিয়ল অনুসৰি ভাৰতৰ সাক্ষৰতাৰ হাৰ ৭৪.০৪%।

## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:শিক্ষা
বীণা দাস মান্না

**বীণা দাস** বা বিবাহসূত্ৰে **বীণা দাস মান্না** (, ১৯৩৪- ১ ফেব্ৰুৱাৰী ২০১০) অসমৰ এগৰাকী অভিনেত্ৰী আছিল। সতী বেউলা ছবিৰে চলচ্চিত্ৰ জগতত ভৰি দিয়া মান্নাই প্ৰায় দেৰকুৰি অসমীয়া ছবিত অভিনয় কৰিছে। তেওঁ অভিনয় কৰা শেষ মুক্তিপ্ৰাপ্ত ছবি আছিল অ’ মোৰ মনে তৰা। তেওঁ আকাশবাণীৰ এগৰাকী নিয়মীয়া অভিনেত্ৰী আছিল আৰু তেওঁ অভিনয়, পৰিচালনা বা প্ৰযোজনা কৰা অঁনাতাৰ নাটৰ সংখ্যা প্ৰায় ১৫০০খন। তেওঁ বিশেষকৈ কৌতুকধৰ্মী অভিনয়ৰ বাবে জনাজাত আছিল। মান্নাক বিষ্ণু ৰাভা বঁটা আৰু আইদেউ সন্দিকৈ বঁটাৰে সন্মানিত কৰা হৈছে। 
## জীৱনী
১৯৩৪ চনত গুৱাহাটীৰ বামুনীমৈদামত মান্নাৰ জন্ম হয়। সৰ্বেশ্বৰ চক্ৰৱৰ্তী পৰিচালিত মঞ্চনাটক *কাৰাগাৰ*ৰ যোগেদি তেওঁৰ অভিনয় জীৱন আৰম্ভ হয়। ফণী শৰ্মাৰ *ভোগজৰা* নাটকত তেওঁ ৰূপা পাগলীৰ চৰিত্ৰত অবিস্মৰণীয় অভিনয় কৰিছিল।  ১৯৫২ চনত অনাতাঁৰ কেন্দ্ৰ যোগে তেওঁৰ প্ৰথম  নাটক *মণিৰাম দেৱান* সম্প্ৰচাৰিত হয়। ইয়াৰ পিছতে তেওঁ অনাতাঁৰ কেন্দ্ৰৰ নিয়মীয়া অভিনেত্ৰী হিচাপে নিযুক্তি লাভ কৰে। ১৯৫২ চনৰ পৰা ১৯৯৪ চনলৈ এক সুদীৰ্ঘ সময় তেওঁ আকাশবাণীত তেওঁ সেৱা আগ বঢ়াইছিল। তেওঁ অভিনয়, পৰিচালনা বা প্ৰযোজনা কৰা অঁনাতাৰ নাটৰ সংখ্যা প্ৰায় ১৫০০খন। ১৯৫৪ চনত মুক্তি পোৱা সতী বেউলাৰ যোগেদি মান্নাই চলচ্চিত্ৰাভিনয়ৰ পাতনি মেলে। তেওঁ প্ৰায় দেৰকুৰি অসমীয়া চলচ্চিত্ৰত অভিনয় কৰে। তেওঁ অভিনয় কৰা শেষ মুক্তিপ্ৰাপ্ত ছবিখন আছিল অ’ মোৰ মনে তৰা।

তেওঁ কলকাতাৰ বিমল চন্দ্ৰ মান্নাক বিয়া কৰাইছিল। ১ ফেব্ৰুৱাৰী ২০১০-ত গুৱাহাটীত তেওঁৰ মৃত্যু হয়। মৃত্যুৰ সময়ত তেওঁ এজন পুত্ৰ সন্তানক এৰি থৈ যায়। 

## চলচ্চিত্ৰপঞ্জী

*সতী বেউলা (১৯৫৪) 
*পিয়লী ফুকন (১৯৫৫)
*নতুন পৃথিৱী (১৯৫৮)
*ভক্ত প্ৰহ্লাদ (১৯৫৮)
*চাকনৈয়া (১৯৫৯)
*পুৱতি নিশাৰ সপোন (১৯৫৯)	
*আমাৰ ঘৰ (১৯৫৯)
*লাচিত বৰফুকন (১৯৬১)
*নৰকাসুৰ (১৯৬২)
*ইটো সিটো বহুতো (১৯৬৩)	
*মণিৰাম দেৱান (১৯৬৪)
*বিভ্ৰাট (১৯৭২)
*হৃদয়ৰ প্ৰয়োজন (১৯৭২)
*সন্তান (১৯৭৪)
*গঙা চিলনীৰ পাখি (১৯৭৬)
*মেঘমুক্তি (১৯৭৯)
*ৰজা হৰিশ্চন্দ্ৰ (১৯৮০)
*কাজিৰঙাৰ কাহিনী (১৯৮২)
*শকুন্তলা আৰু শংকৰ জোচেফ আলি (১৯৮৪)
*বহাগৰ দুপৰীয়া (১৯৮৫)
*পূজা (১৯৮৫)
*নিজৰা (১৯৮৬)
*যুগে যুগে সংগ্ৰাম (১৯৮৬)
*অজলা ককাই (১৯৮৯)
*ভাই ভাই (১৯৮৯)
*ৰঙা নদী (১৯৯০)
*শ্ৰী মান মাইমন (১৯৯৩)
*অ’ মোৰ মনে তৰা (২০০৯)

## সন্মান আৰু স্বীকৃতি
সাংস্কৃতিক জগতলৈ আগবঢ়োৱা অৱদানৰ স্বীকৃতি স্বৰূপে মান্নাই অসম চৰকাৰৰ শিল্পী পেনচন লাভ কৰে। তাৰোপৰি শিল্পী দিৱস উদযাপন সমিতিৰ দ্বাৰা তেওঁক বিষ্ণু ৰাভা বঁটা আৰু ২০০৮ চনত যোৰহাটত আইদেউ সন্দিকৈ বঁটা প্ৰদান কৰা হয়। 
## তথ্য উৎস

শ্ৰেণী:অসমীয়া চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেত্ৰী
সাম্যবাদ

**সাম্যবাদ** (; লেটিন ভাষাৰ -ৰ পৰা, যাৰ অৰ্থ 'উমৈহতীয়া', 'সাৰ্বজনীন') হৈছে এক দাৰ্শনিক, সামাজিক, ৰাজনৈতিক আৰু অৰ্থনৈতিক আদৰ্শ আৰু আন্দোলন যাৰ চূড়ান্ত লক্ষ্য হৈছে এক সাম্যবাদী সমাজ স্থাপন কৰা, যি হৈছে উৎপাদনৰ মাধ্যমৰ উমৈহতীয়া মালিকীস্বত্ব আৰু সামাজিক শ্ৰেণী, মুদ্ৰা, আৰু ৰাষ্ট্ৰৰ অনুপস্থিতিৰ ধাৰণাৰ ওপৰত আধাৰিত এক আৰ্থ-সামাজিক ব্যৱস্থা। সাম্যবাদ হৈছে সমাজবাদৰ এক প্ৰকাৰ।

সাম্যবাদত বিভিন্ন ধৰণৰ চিন্তাধাৰা অন্তৰ্ভুক্ত আছে য'ত বিস্তৃতভাৱে মাৰ্ক্সবাদ আৰু নৈৰাজ্যবাদী সাম্যবাদৰ লগতে এই দুয়োটাৰে ওপৰত আধাৰিত বিভিন্ন ৰাজনৈতিক মতাদৰ্শ অন্তৰ্ভুক্ত আছে। এই সকলোবোৰে সমমত পোষণ কৰে যে বৰ্তমানৰ সমাজৰ স্থিতি পুঁজিবাদ, ইয়াৰ অৰ্থনৈতিক ব্যৱস্থা আৰু উৎপাদনৰ পদ্ধতিৰ পৰা উদ্ভৱ হৈছে। এই ব্যৱস্থাত দুটা মুখ্য সামাজিক শ্ৰেণী আছে, এই দুটা শ্ৰেণীৰ মাজৰ সম্পৰ্ক শোষণমূলক; আৰু এই পৰিস্থিতিটো কেৱল এক সামাজিক বিপ্লৱৰ জৰিয়তে হে সমাধান কৰিব পাৰি। দুয়োটা শ্ৰেণী হৈছে সৰ্বহাৰা বা শ্ৰমিক শ্ৰেণী, সমাজৰ সংখ্যাগৰিষ্ঠ লোক এই শ্ৰেণীৰ আৰু তেওঁলোকে জীয়াই থাকিবলৈ কাম কৰিব লাগে; আৰু আনটো বুৰ্জোৱা বা পুঁজিবাদী শ্ৰেণী, এক ক্ষুদ্ৰ সংখ্যালঘুৰ শ্ৰেণী যি উৎপাদনৰ মাধ্যমৰ ব্যক্তিগত মালিকীস্বত্বৰ জৰিয়তে শ্ৰমিক শ্ৰেণীক নিযুক্তি দিয়াৰ পৰা লাভ প্ৰাপ্ত কৰে। এই বিশ্লেষণ অনুসৰি, বিপ্লৱে শ্ৰমিক শ্ৰেণীক ক্ষমতা দিব আৰু তাৰ পৰিৱৰ্তে উৎপাদনৰ মাধ্যমৰ সামাজিক মালিকানা প্ৰতিষ্ঠা কৰিব যি হৈছে সাম্যবাদৰ দিশত সমাজৰ পৰিৱৰ্তনৰ প্ৰাথমিক উপাদান।

১৯১৭ চনৰ পাছত, কেইবাখনো ৰাষ্ট্ৰক কমিউনিষ্ট হিচাপে চিনাক্ত কৰা হৈছিল: এই ৰাষ্ট্ৰবোৰে মাৰ্ক্সবাদ-লেনিনবাদ বা ইয়াৰ বিভিন্নতাৰ সমৰ্থন কৰিছিল। সামাজিক গণতন্ত্ৰৰ লগতে সাম্যবাদ ১৯২০-ৰ দশকলৈ আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় সমাজতান্ত্ৰিক আন্দোলনৰ ভিতৰত প্ৰভাৱশালী ৰাজনৈতিক প্ৰৱণতা হৈ পৰে৷ কিছুমান অৰ্থনীতিবিদ আৰু বুদ্ধিজীৱীৰ মতে, ব্যৱহাৰিকভাৱে, এই নামমাত্ৰ সাম্যবাদী ৰাষ্ট্ৰসমূহে যি আৰ্হিৰ অধীনত পৰিচালনা কৰিছিল সেয়া প্ৰকৃততে এক প্ৰকাৰৰ ৰাষ্ট্ৰীয় পুঁজিবাদ বা এক অপৰিকল্পিত প্ৰশাসনিক বা আদেশ অৰ্থনীতিহে আৰু অৰ্থনৈতিক তত্ত্ব অনুসৰি "সাম্যবাদ"ৰ সৰ্বাধিক স্বীকৃত সংজ্ঞা অনুসৰি প্ৰকৃত সাম্যবাদী অৰ্থনীতিৰ আৰ্হি নহয়।

## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:ৰাজনৈতিক মতাদৰ্শ
*
ৰক্ষণশীলতাবাদ

**ৰক্ষণশীলতাবাদ** () হৈছে এক নান্দনিক, সাংস্কৃতিক, সামাজিক আৰু ৰাজনৈতিক দৰ্শন, যি পৰম্পৰাগত সামাজিক প্ৰতিষ্ঠানবোৰৰ প্ৰচাৰ আৰু সংৰক্ষণ কৰিব বিচাৰে। ৰক্ষণশীলতাবাদৰ কেন্দ্ৰীয় ধাৰণাবোৰ সংস্কৃতি আৰু সভ্যতাৰ পৰম্পৰাগত মূল্যবোধ বা অনুশীলন অনুসৰি পৃথক পৃথক হ'ব পাৰে। পাশ্চাত্য সংস্কৃতিত ৰক্ষণশীলসকলে সংগঠিত ধৰ্ম, সংসদীয় চৰকাৰ আৰু সম্পত্তিৰ অধিকাৰৰ দৰে বিভিন্ন প্ৰতিষ্ঠান সংৰক্ষণ কৰিব বিচাৰে। ৰক্ষণশীলতাবাদৰ অনুসৰণকাৰীসকলে প্ৰায়ে আধুনিকতাৰ বিৰোধিতা কৰে আৰু পৰম্পৰাগত মূল্যবোধ প্ৰচলন কৰিব বিচাৰে।

ৰাজনৈতিক প্ৰেক্ষাপটত এই শব্দটোৰ প্ৰথম প্ৰতিষ্ঠিত ব্যৱহাৰ ১৮১৮ চনত ফৰাচী বিপ্লৱৰ নীতিসমূহ ঘূৰাই ল'বলৈ বিচৰা বৰ্বন পুনৰুদ্ধাৰৰ সময়ছোৱাত। ঐতিহাসিকভাৱে সোঁপন্থী ৰাজনীতিৰ সৈতে সম্পৰ্কিত এই শব্দটো তেতিয়াৰ পৰা বিভিন্ন ধৰণৰ দৃষ্টিভংগী বৰ্ণনা কৰিবলৈ ব্যৱহাৰ কৰা হৈছে। ৰক্ষণশীল বুলি গণ্য কৰা নীতিৰ কোনো একক সংজ্ঞা নাই কিয়নো ৰক্ষণশীলতাৰ অৰ্থ নিৰ্ভৰ কৰে এক নিৰ্দিষ্ট স্থান আৰু সময়ত কাক পৰম্পৰাগত বুলি গণ্য কৰা হয় তাৰ ওপৰত। সেয়ে ৰক্ষণশীল চিন্তাধাৰা ভিন্নতা দেখা যায় কিয়নো ই নিজকে বিদ্যমান পৰম্পৰা আৰু ৰাষ্ট্ৰীয় সংস্কৃতিৰ সৈতে খাপ খুৱাই লয়। উদাহৰণ স্বৰূপে, কিছুমান ৰক্ষণশীল লোকে অৰ্থনীতিত অধিক চৰকাৰী হস্তক্ষেপৰ পোষকতা কৰে আনহাতে আন কিছুমানে অধিক মুক্ত বজাৰ অৰ্থনৈতিক ব্যৱস্থাৰ বাবে ওকালতি কৰে। এনেদৰে পৃথিৱীৰ বিভিন্ন প্ৰান্তৰ ৰক্ষণশীলসকলে— প্ৰত্যেকে তেওঁলোকৰ নিজ নিজ পৰম্পৰা বজাই ৰাখি— বিভিন্ন বিষয়ত অসন্মত হ'ব পাৰে। অষ্টাদশ শতিকাৰ ৰাজনীতিবিদ এডমাণ্ড বাৰ্কে ফৰাচী বিপ্লৱৰ বিৰোধিতা কৰিছিল, কিন্তু আমেৰিকান বিপ্লৱক সমৰ্থন কৰিছিল; তেওঁক ১৭৯০-ৰ দশকত ৰক্ষণশীলতাৰ অন্যতম মুখ্য তাত্ত্বিক হিচাপে কৃতিত্ব দিয়া হয়।

## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:ৰাজনৈতিক মতাদৰ্শ
সাংবাদিকতা

**সাংবাদিকতা** () হৈছে তথ্যৰ ওপৰত আধাৰিত আৰু প্ৰমাণৰ সৈতে সমৰ্থিত সাম্প্ৰতিক ঘটনাবোৰৰ ওপৰত প্ৰতিবেদন প্ৰস্তুতকৰণ আৰু বিতৰণৰ কাৰ্য। সাংবাদিকতা শব্দটো জীৱিকাৰ ক্ষেত্ৰত প্ৰযোজ্য হোৱাৰ লগতে সহযোগিতামূলক মাধ্যমৰ ক্ষেত্ৰটো প্ৰযোজ্য যি প্ৰমাণৰ ওপৰত আধাৰিত তথ্য সংগ্ৰহ আৰু প্ৰকাশ কৰে। সাংবাদিকতা মাধ্যমৰ ভিতৰত অন্তৰ্ভুক্ত আছে প্ৰিণ্ট, টেলিভিছন, ৰেডিঅ', ইণ্টাৰনেট আৰু পূৰ্বতে নিউজ ৰিল।

সাংবাদিকতাৰ উপযুক্ত ভূমিকাৰ ধাৰণা দেশভেদে পৃথক হয়। কিছুমান দেশত সংবাদ মাধ্যমবোৰ চৰকাৰী হস্তক্ষেপৰ দ্বাৰা নিয়ন্ত্ৰিত হয় আৰু সম্পূৰ্ণৰূপে স্বতন্ত্ৰ নহয়। আন কিছু দেশত সংদাফ মাধ্যমবোৰ চৰকাৰৰ পৰা স্বতন্ত্ৰ আৰু ব্যক্তিগত উদ্যোগ হিচাপে কাম কৰে। মিডিয়া সংগঠনবোৰ কেনেদৰে চলে আৰু পুঁজি কেনেকৈ যোগান ধৰে তাৰ ভিন্নতাৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰি দেশবোৰে বাক স্বাধীনতা আৰু নিন্দাৰ গোচৰবোৰ চম্ভালিবৰ বাবে ভিন্ন আইনৰ ৰূপায়ণ কৰিব পাৰে।

ইণ্টাৰনেট আৰু স্মাৰ্টফোনৰ প্ৰসাৰে একবিংশ শতিকাৰ আৰম্ভণিৰ পৰা সংবাদ মাধ্যমৰ দৃশ্যপটত গুৰুত্বপূৰ্ণ পৰিৱৰ্তন আনিছে। ই প্ৰিণ্ট মিডিয়াৰ ব্যৱহাৰত এক পৰিৱৰ্তন সৃষ্টি কৰিছে, কিয়নো বাতৰি কাকত, আলোচনী বা টেলিভিছন নিউজ চেনেলৰ দৰে পৰম্পৰাগত ফৰ্মেটৰ বিপৰীতে মানুহে ই-ৰিডাৰ, স্মাৰ্টফোন আৰু অন্যান্য ব্যক্তিগত ইলেক্ট্ৰনিক সঁজুলিৰ জৰিয়তে বাতৰি লাভ কৰে। বাতৰি সংগঠনবোৰত তেওঁলোকৰ ডিজিটেল শাখা সম্পূৰ্ণৰূপে মুদ্ৰাকৰণৰ প্ৰত্যাহ্বান আহিছে, লগতে তেওঁলোকে প্ৰিণ্ট মিডিয়াত প্ৰকাশ কৰা প্ৰসংগটো উন্নত কৰিবলৈ প্ৰত্যাহ্বান লাভ কৰিছে। বাতৰি কাকতবোৰৰ ডিজিটেল ৰাজহৰ বিকাশৰ হাৰতকৈ দ্ৰুত গতিত প্ৰিণ্ট ৰাজহৰ হাৰ হ্ৰাস পোৱা দেখা গৈছে।

## নৈতিকতা আৰু মানদণ্ড
যদিও সাংবাদিকতাৰ বিভিন্ন বিদ্যমান ক'ডৰ মাজত কিছু পাৰ্থক্য আছে, বেছিভাগৰে সাধাৰণ উপাদানসমূহৰ মাজত আছে – সত্যতা, শুদ্ধতা, বস্তুনিষ্ঠতা, নিৰপেক্ষতা আৰু ৰাজহুৱা দায়বদ্ধতা – এইবোৰ বাতৰিযোগ্য তথ্য আহৰণ আৰু ইয়াৰ প্ৰচাৰৰ ক্ষেত্ৰত প্ৰযোজ্য।

বিল কোভাচ আৰু টম ৰোজেনষ্টিয়েলে তেওঁলোকৰ গ্ৰন্থ 'এলিমেণ্ট অফ জাৰ্ণলিজম'-ত সাংবাদিকসকলৰ বাবে কেইবাটাও নিৰ্দেশনা প্ৰস্তাৱ কৰিছে। তেওঁলোকৰ দৃষ্টিভংগী হৈছে যে সাংবাদিকতাৰ প্ৰথম আনুগত্য হৈছে নাগৰিকসকলৰ প্ৰতি আৰু সেয়ে সাংবাদিকসকল সত্য ক'বলৈ বাধিত আৰু তেওঁলোকে সমাজৰ শক্তিশালী ব্যক্তি তথা প্ৰতিষ্ঠানসমূহৰ এক স্বতন্ত্ৰ নিৰীক্ষণ হিচাপে কাম কৰিব লাগিব। এই দৃষ্টিভংগিত সাংবাদিকতাৰ মূল লক্ষ্য হৈছে প্ৰমাণীকৰণৰ অনুশাসনৰ জৰিয়তে নাগৰিকসকলক নিৰ্ভৰযোগ্য তথ্য প্ৰদান কৰা।

ইউৰোপীয় তথা আন কিছু সাংবাদিকতাৰ নৈতিকতা নীতিত, জাতি, ধৰ্ম, যৌন অভিমুখীতা আৰু শাৰীৰিক বা মানসিক অক্ষমতাৰ ওপৰত আধাৰিত বাতৰিত বৈষম্যতাকলৈও উদ্বেগ প্ৰকাশ কৰা হয়। ইউৰোপ পৰিষদৰ সংসদীয় সভাই ১৯৯৩ চনত সাংবাদিকতাৰ নৈতিকতা প্ৰস্তাৱত অনুমোদন জনাইছিল যিয়ে সাংবাদিকসকলক নিৰ্দোষ বুলি কৰা ধাৰণাক সন্মান কৰিবলৈ পৰামৰ্শ দিয়ে, বিশেষকৈ এনে ক্ষেত্ৰত য'ত গোচৰ এতিয়াও বিচাৰ হোৱা নাই।

যুক্তৰাজ্যত সকলো বাতৰি কাকত ইণ্ডিপেণ্ডেণ্ট প্ৰেছ ষ্টেণ্ডাৰ্ড অৰ্গেনাইজেশ্বন নামৰ সংস্থাৰ অনুশীলন সংহিতাৰ দ্বাৰা আবদ্ধ। ইয়াত ব্যক্তিৰ গোপনীয়তাক সন্মান কৰা আৰু শুদ্ধতা নিশ্চিত কৰাৰ দৰে বিষয় অন্তৰ্ভুক্ত আছে।

এয়া বিংশ শতিকাৰ আগৰ সংবাদ মাধ্যমৰ পৰিৱেশৰ পৰা সম্পূৰ্ণ বিপৰীত, য'ত সংবাদ মাধ্যমত সৰু বাতৰি কাকত আৰু পত্ৰিকাৰ আধিপত্য আছিল যাৰ সাধাৰণতে এক স্পষ্ট আৰু প্ৰায়ে মৌলিক উদ্দেশ্য আছিল, আৰু তাত ভাৰসাম্য বা বস্তুনিষ্ঠতাৰ অভাৱ আছিল।

সাংবাদিকসকলৰ ওপৰত তৎক্ষণাৎ আৰু প্ৰতিযোগীসকলৰ আগত বাতৰি প্ৰতিবেদন কৰাৰ হেঁচাৰ বাবে, সময়লৈ প্ৰস্তুত আৰু সম্পাদনা কৰা লিখনিতকৈ তথ্যগত ত্ৰুটি অধিক সঘনাই ঘটে। এখন মুখ্য দৈনিক বাতৰি কাকতত আগদিনা প্ৰকাশিত প্ৰবন্ধৰ কেইবাটাও সংশোধন থাকিব পাৰে।

## তথ্য সংগ্ৰহ

*
ৰাধা বিনোদ বৰ্মন

**ড০ ৰাধা বিনোদ বৰ্মন** () হৈছে অসম, ভাৰতৰ এগৰাকী পৰিসংখ্যাবিদ৷ তেখেতে ভাৰতৰ ৰিজাৰ্ভ বেংক অৱ ইণ্ডিয়াৰ অৱসৰপ্ৰাপ্ত উপ-অধ্যক্ষ আৰু ৰাষ্ট্ৰীয় পৰিসংখ্যা আয়োগৰ অধ্যক্ষ হিচাপেও কৰ্ম-নিৰ্বাহ কৰিছিল৷ চৰকাৰী পৰিসংখ্যা শিতানলৈ আগবঢ়োৱা বৰঙণিৰ বাবে ড০ বৰ্মনলৈ ২০২১ চনৰ *অধ্যাপক পি চি মাহালানবিছ ৰাষ্ট্ৰীয় বঁটা* ঘোষণা কৰা হয়৷ তেখেতৰ একাধিক গৱেষণা-পত্ৰ ৰাষ্ট্ৰীয় আৰু আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় পৰ্যায়ৰ কাকতাদিত প্ৰকাশিত হৈছে৷ 
## পৰিয়াল আৰু শিক্ষা
ড০ ৰাধা বিনোদ বৰ্মনৰ পিতৃ প্ৰয়াত যোগেন্দ্ৰ নাথ বৰ্মন আছিল এগৰাকী কৃষক৷ আনহাতে মাতৃৰ নাম হৈছে হিৰণবালা বৰ্মন৷ 

১৯৬৪ চনত ড০ বৰ্মনে বৰপেটাস্থিত সজনীকান্ত হাইস্কুলৰ পৰা মেট্ৰিক পাছ কৰে আৰু গুৱাহাটীৰ কটন কলেজত প্ৰাক্-বিশ্ববিদ্যালয় শিক্ষা গ্ৰহণ কৰে৷ তেখেতে পৰিসংখ্যা বিজ্ঞানত স্নাতকসহ ১৯৬৮ চনত প্ৰথম শ্ৰেণীৰ প্ৰথম স্থান  দখল কৰে৷ ১৯৭০ চনত তেখেতে গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা স্নাতকোত্তৰ শিক্ষা গ্ৰহণ কৰে৷ ইয়াতো তেখেতে প্ৰথম শ্ৰেণীৰ প্ৰথম স্থান অৰ্জন কৰে৷ পৰৱৰ্তী কালত আইআইটি মাদ্ৰাছৰ পৰা ডক্টৰেট ডিগ্ৰী দখল কৰি ১৯৭৫ চনত আইএছএছত যোগদান কৰে৷ 
## কৰ্মজীৱন
ড০ ৰাধা বিনোদ বৰ্মনে ৰিজাৰ্ভ বেংক অৱ ইণ্ডিয়াৰ কাৰ্যবাহী সঞ্চালক আৰু উপ-অধ্যক্ষ হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল৷ পৰৱৰ্তী কালত তেখেত ৰাষ্ট্ৰীয় পৰিসংখ্যা আয়োগৰ অধ্যক্ষৰ আসনো অলংকৃত কৰে৷ তেখেতৰ কেইবাখনো গৱেষণা-পত্ৰ দেশ-বিদেশৰ কাকত-পত্ৰিকাত প্ৰকাশিত হৈছে৷ 
## বঁটা আৰু সন্মান
ভাৰত চৰকাৰৰ চৰকাৰী পৰিসংখ্যা শিতানত ২০২০ চনত পোনপ্ৰথমবাৰৰ বাবে *অধ্যাপক পি চি মহালানবিছ ৰাষ্ট্ৰীয় বঁটা* প্ৰৱৰ্তন কৰা হৈছিল৷ পৰিসংখ্যাৰ ক্ষেত্ৰলৈ বৰঙণি আগবঢ়োৱা ব্যক্তিক উক্ত সন্মান প্ৰদান কৰা হয়৷ ২০২১ চনৰ বাবে এই বঁটাটি আগবঢ়োৱা হৈছে ড০ ৰাধা বিনোদ বৰ্মনলৈ৷ ভাৰতৰ চৰকাৰী পৰিসংখ্যা পদ্ধতিৰ ক্ষেত্ৰত আগবঢ়োৱা বৰঙণিৰ বাবে তেখেতলৈ এই বঁটাটি আগবঢ়োৱা হয়৷ ভাৰত চৰকাৰৰ সচিব আৰু ভাৰতৰ মুখ্য পৰিসংখ্যাবিদ ড০ জি পি সামন্তই ড০ ৰাধা বিনোদ বৰ্মনলৈ প্ৰেৰণ কৰা চিঠিত উক্ত কথা সদৰী কৰে৷
## ব্যক্তিগত জীৱন
বৰ্তমান ৰাধা বিনোদ বৰ্মন মুম্বাইৰ নিবাসী৷
## তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:পৰিসংখ্যাবিদ
কনক চন্দ্ৰ চহৰীয়া

**কনক চন্দ্ৰ চহৰীয়া** গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ অসমীয়া বিভাগৰ অধ্যাপক আৰু ভাষা সাহিত্যৰ এগৰাকী আলোচক।

### প্ৰকাশিত গ্ৰন্থ
#অসমীয়া সাহিত্যৰ বিচাৰ (১৯৯৬)
#অসমীয়া লোক সংস্কৃতিৰ ৰেঙণি (১৯৯৬)
#ছিপাঝাৰৰ সমাজ আৰু সংস্কৃতি (২০০৫)
#দৰঙী লোকসাহিত্যৰ ৰূপৰেখা (২০০৭)
#অসমীয়া লোক সাহিত্যৰ ৰহঘৰা (২০১৩)
#অসমীয়া সাহিত্যৰ সমীক্ষা (২০১৫)
#অসমৰ বৈষ্ণৱ ধৰ্ম আৰু সাহিত্য (২০১৫)
#অসমীয়া সংস্কৃতি অধ্যয়ন (২০১৬)
#পুৰণি অসমীয়া কাব্য (২০১৯)
#অসমীয়া লিপিৰ পৰিচয় (২০২০)
### সম্পাদিত গ্ৰন্থ
#অসমৰ সংস্কৃতি সমীক্ষা, (২০০০)
#বৰদৌলগুৰিৰ বুৰঞ্জী আৰু সংস্কৃতি (২০০১)
#দৰং জেউতি: চতুৰ্থ খণ্ড (২০০২)
#দৰঙৰ পৰিৱেশ্য কলা (২০০৩)
#দৰঙৰ বসন্ত উৎসৱ দেউল (২০০৩)
#কীৰ্ত্তন ঘোষাৰ সমীক্ষাত্মক অধ্যয়ন (২০০৪)
#দৰঙী লোকগীত সংগ্ৰহ (২০০৫)
#ডক্টৰ নবীন চন্দ্ৰ শৰ্মাৰ জীৱন আৰু সাধনা
(২০০৮)
#অসমৰ বাঁহ-সংস্কৃতি (২০১১)
#প্ৰাচ্যতত্ত্ববিদ ডক্টৰ মহেশ্বৰ নেওগ (২০১৪)
#শিয়ালা গোসাঁইৰ বংশাৱলী (২০১৫)
### জীবনী গ্ৰন্থ
#হেডমাষ্টৰণী ৰোহেশ্বৰী
#বৰুৱাৰ জীৱন আৰু আদৰ্শ (২০১৫)
### কবিতা সংকলন
#নিৰ্জনতাৰ গান (২০১৫)
## তথ্য সংগ্ৰহ

https://gauhati.ac.in/member/kanak-chandra-saharia?aid=Mg==&did=Mg== 

শ্ৰেণী:অসমীয়া সাহিত্যিক
কাৰ্লা ৱাকাৰৰ হত্যাকাণ্ড

কাৰ্লা জান ৱাকাৰ এগৰাকী আমেৰিকান ছোৱালী যাক টেক্সাছৰ ফোৰ্ট ৱৰ্থৰ বলিং এলি পাৰ্কিং লটৰ পৰা অপহৰণ কৰাৰ পিছত ১৭ ফেব্ৰুৱাৰী, ১৯৭৪ তাৰিখে হত্যা কৰা হৈছিল। অপহৰণৰ তিনিদিন পিছত তেওঁৰ মৃতদেহ ফৰ্ট ৱৰ্থৰ পৰা মাত্ৰ ৩০ মিনিট দক্ষিণে এটা নৰ্দমা খাদত পোৱা গৈছিল।

## হত্যাৰ গোচৰৰ ইতিহাস
### অপহৰণ
১৯৭৪ চনৰ ১৭ ফেব্ৰুৱাৰীৰ সন্ধিয়া ৱাকাৰে তেওঁৰ প্ৰেমিক ৰডনি ৰায়ৰ সৈতে ৱেষ্টাৰ্ণ হিলছ হাই স্কুলত এক নৃত্য অনুষ্ঠানত অংশ গ্ৰহণ কৰাৰ পিছত তেওঁৰ গাড়ীত বহিছিল। তেওঁলোকক দুজন অচিনাক্ত আক্ৰমণকাৰীয়ে আক্ৰমণ কৰিছিল যিয়ে হঠাতে গাড়ীখনৰ দুৱাৰ খুলিছিল। ৰডনি ৰয়ক পিষ্টলেৰে আঘাত কৰি অচেতন কৰি পেলোৱা হৈছিল। ঘটনাটোৰ তেওঁৰ অন্তিম স্মৃতি আছিল যে ৱাকাৰক এজন অজ্ঞাত ব্যক্তিয়ে ধৰি লৈছিল আৰু তেওঁ সহায়ৰ বাবে চিঞৰি আছিল। জ্ঞান ঘূৰাই পোৱাৰ পিছত তেওঁ ৱাকাৰক ক'তো দেখা নাপালে। ঘটনাটোৰ পিছত, ৰডনিয়ে লগে লগে কাৰ্লা ৱাকাৰৰ ঘৰলৈ তাইৰ মাক-দেউতাকক জনাবলৈ গৈছিল।

## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰ
শ্ৰেণী:অপৰাধ
দিল্লীৰ হোটেলৰ অগ্নিকাণ্ড

২০১৪ চনৰ ১২ ফেব্ৰুৱাৰীৰ পুৱা প্ৰায় ৪.৩০ বজাত দিল্লী চহৰৰ কৰোল বাগ অঞ্চলৰ হোটেল অৰ্পিত পেলেচত এই অগ্নিকাণ্ড সংঘটিত হয় আৰু কমেও ১৭জন লোকৰ মৃত্যু হয়। হোটেলখনৰ সকলো মহলাত জুই লাগিছিল; মানুহবোৰক ভৱনটোৰ পৰা জঁপিয়াই পৰা দেখা গৈছিল।

## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:স্বাধীনোত্তৰ ভাৰত
শ্ৰেণী:মানৱ-সৃষ্ট দুৰ্যোগ
দেওপানী দুৰ্গা মন্দিৰ

**দেওপানী দুৰ্গা মন্দিৰ** বা **দেওপানী থান** অসমৰ কাৰ্বি আংলং জিলাৰ বোকাজানৰ বৰসেৱাগুৰি গাঁৱৰ ওচৰত দেওপানী চাহ বাগিচাত অৱস্থিত মা দুৰ্গা প্ৰতি উৎসৰ্গিত মন্দিৰ। দেওপানীত উদ্ধাৰ কৰা আৰু প্ৰতিষ্ঠাপিত প্ৰত্নতাত্ত্বিক মূল্যবিজড়িত শৈলমূৰ্তিসমূহ নৱম-দশম শতিকাৰ। থানৰ পৰা প্ৰায় ২ কিল’মিটাৰ আগলৈ সুপ্ৰাচীন মূৰ্তি প্ৰতিষ্ঠাৰে ঐতিহ্যমণ্ডিত শিৱ থান এখন আছে। দেওপানী নৈৰ পাৰত পৰ্যটন বিভাগৰ আটকধুনীয়া নিৱাস অৱস্থিত। 

## কিংবদন্তি
স্বৰ্গীয় সুৰেন্দ্ৰ নাথ ৰয় (নুনু বাবু নামেৰে জনাজাত) নামৰ এজন জনপ্ৰিয় স্বাধীনতা সংগ্ৰামী, জনহিতকৰ আৰু চাহ খেতিয়কে অসমৰ দেওপানী চাহ বাগিচাত বাস কৰিছিল। এদিনাখন তেওঁ চাহ বাগিচাৰ হাবিত তেওঁৰ বন্ধু আৰু শ্ৰমিকসকলৰ সৈতে চিকাৰ কৰাৰ সিদ্ধান্ত লয়। তেওঁলোকে এটা ঠাইত শিবিৰ পাতিছিল আৰু চিকাৰৰ পিছত বিশ্ৰাম লৈছিল। সন্ধিয়া হোৱাৰ লগে লগে তেওঁলোক তেওঁলোকৰ ঘৰলৈ উভতি আহিল আৰু নুনু বাবুদে দেওপানী চাহ বাগিচাত থকা তেওঁৰ বাংলোত জিৰণি লবলৈ গ'ল। মাজনিশা তেওঁ দেৱী দুৰ্গাৰ সপোন দেখি সাৰ পাইছিল আৰু সপোনত দুৰ্গা দেৱীয়ে তেওঁক তেওঁলোকে চিকাৰ কৰি আমোদ কৰা ঠাইৰ তলত মা দুৰ্গা লুকাই আছে বুলি কৈছিল। তেওঁ নুনু বাবুক ভূগৰ্ভৰ পৰা বাহিৰলৈ উলিয়াই আনিবলৈ কৈছিল।

সেইৰাতিয়ে তেওঁ তেওঁলোকৰ পৰিয়ালৰ পুৰোহিতক মাতি পঠিয়ায় আৰু তেওঁৰ সপোনৰ কথা বিৱৰি কয়। পুৰোহিতে তেওঁক এয়া ঐশ্বৰিক আজ্ঞা বুলি পতিয়ন নিয়াইছিল। কেইঘণ্টামানৰ ভিতৰতে জংঘলৰ ঠাইখনত শ শ লোক একত্ৰিত হৈছিল আৰু খননৰ কাম আৰম্ভ হৈছিল। কিছুসময়ৰ পিছত এটাৰ পিছত এটাকৈ সৰু আকাৰৰ কেইবাটাও মূৰ্তি উদ্ধাৰ হ'ল। শেষত দেৱী দুৰ্গাৰ মূৰ্তি পোৱা গৈছিল আৰু হাতী ব্যৱহাৰ কৰি অতি সাৱধানতাৰে বিশাল আৰু গধুৰ মূৰ্তিটো উদ্ধাৰ কৰা হৈছিল।

ইয়াৰ কিছু দূৰত ক'লা গ্ৰেনাইটত খোদিত ভগৱান বিষ্ণুৰৰ এটা মূৰ্তি উদ্ধাৰ কৰা হৈছিল। পিছত নুনু বাবুয়ে তেওঁৰ দেউতাক উদ্যোগপতি
দেৱৰাজ ৰয়ক আৰু তেওঁৰ জ্যেষ্ঠ ভাতৃ মহেন্দ্ৰ নাথ ৰয়ক এই বিষয়ে অৱগত কৰে। তেওঁলোকৰ কুল দেৱী হিচাপে দুৰ্গা দেৱীক উপাসনা কৰাৰ বাবে দেৱী দুৰ্গাৰ মূৰ্তি উদ্ধাৰ হোৱা ঠাইৰ পৰা কেই মিটাৰ দূৰত অস্থায়ী আশ্ৰয়স্থল স্থাপন কৰা হৈছিল। এক শুভ মুহূৰ্ত বাছনি কৰি অতি ধুমধামেৰে প্ৰাণ প্ৰতিষ্ঠা পূজা স্বৰ্গীয় দেৱৰাজ ৰয় আৰু তেওঁৰ পৰিয়ালৰ সদস্যসকলে আয়োজন কৰি দেওপানী থান প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল।

## অৱস্থান
দেওপানী দুৰ্গা মন্দিৰ কাৰ্বি আংলং জিলাৰ বোকাজানৰ বৰসেৱাগুৰি গাঁৱৰ ওচৰত দেওপানী চাহ বাগিচাত অৱস্থিত। নুমলীগড়-ডিমাপুৰ সংযোগী ৩৯ নং ৰাষ্ট্ৰীয় ঘাইপথৰ কাষত অৱস্থিত থানখন বোকাজান চহৰৰ পৰা দূৰত্ব প্ৰায় ২০ কিল’মিটাৰ।

## পৰ্যটন
দেওপানী মন্দিৰ হিন্দু ধৰ্মাৱলম্বী লোকসকলৰ পৱিত্ৰ উপাসনাস্থল। ইয়ালৈ দৈনন্দিন বহু ভক্তৰ সমাগম হয়। প্ৰতি বছৰে অনুষ্ঠিত দুৰ্গা পূজাত মন্দিৰত ভক্ত সকলৰ ভীৰ পৰিলক্ষিত হয়। শ্ৰী সুৰেন্দ্ৰ বৈষ্ণো কল্যাণ প্ৰতিষ্ঠানম ন্যাসে মন্দিৰ পৰিচালনা কৰে। চৰকাৰৰ অসম দৰ্শন আঁচনিৰ অধীনত অসম বাজেট ২০১৯-২০ত ইতিহাসপ্ৰসিদ্ধ পৰ্যটন স্থলৰ পৰিকাঠামো উত্তৰণৰ উদ্দেশ্যে প্ৰকাশিত অনুদান প্ৰাপ্তিৰ তালিকাত দেওপানী থানো অন্তৰ্ভুক্ত হৈছে। দেওপানী নৈৰ পাৰত পৰ্যটন বিভাগৰ নিৱাস অৱস্থিত।

## চিত্ৰ বিথিকা

File:Sri Sri Deopani Durga Mandr,Karbi Anglong Assam Prayer tree.jpg|মন্দিৰ প্ৰাংগণৰ পৱিত্ৰ গছ
File:Sri Sri Deopani Durga Mandir,Karbi Anglong Assam,India.jpg|চাকি জ্বলোৱা স্থান


## তথ্য উৎস

শ্ৰেণী:কাৰ্বি আংলং জিলা
শ্ৰেণী:অসমৰ ধৰ্মীয় স্থান
শ্ৰেণী:হিন্দুধৰ্মৰ মঠ-মন্দিৰ
শ্ৰেণী:অসমৰ পৰ্যটনস্থলী
২০২১ মগবাজাৰ বিস্ফোৰণ

|coordinates= 
|Deaths= ৭
|injuries= ১০০+
|image=
|caption=
|map=
|missing=১৫২
|cause= গেছ বিস্ফোৰণ
}}
২০২১ চনৰ ২৭ জুনত বাংলাদেশৰ ৰাজধানী ঢাকাৰ মগবাজাৰৰ ৱয়াৰলেচ গেটত মগবাজাৰ বিস্ফোৰণ সংঘটিত হৈছিল। কমেও ৭জন লোক নিহত হৈছিল আৰু ১০০ৰো অধিক লোক আহত হৈছিল, যাৰ ভিতৰত ৬৬ জনক বিভিন্ন চিকিৎসালয়ত ভৰ্তি কৰোৱা হৈছিল। আৰক্ষীয়ে সন্দেহ কৰিছে যে ঘটনাটো হিমায়িত গেছৰ ফলত সংঘটিত হৈছিল।

## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:বাংলাদেশ
শ্ৰেণী:মানৱ-সৃষ্ট দুৰ্যোগ
গোলকীয় নাগৰিকত্ব

**গোলকীয় নাগৰিকত্ব** হৈছে এই ধাৰণা যে ব্যক্তি এজনৰ পৰিচয় ভৌগোলিক বা ৰাজনৈতিক সীমা অতিক্ৰম কৰে আৰু তেওঁৰ দায়িত্ব বা অধিকাৰসমূহ এক বহল শ্ৰেণীৰ, যি হৈছে "মানৱতা", পৰা আহৰণ কৰা হয়। ইয়াৰ অৰ্থ এইটো নহয় যে এনে এজন ব্যক্তিয়ে তেওঁলোকৰ ৰাষ্ট্ৰীয়তা বা অন্যান্য স্থানীয় পৰিচয়ক নিন্দা কৰে বা ত্যাগ কৰে, ইয়াৰ বিপৰীতে তেওঁলোকে এনে পৰিচয়বোৰক এক গোলকীয় সম্প্ৰদায়ত তেওঁলোক পৰিচয়ৰ পাছতহে স্থান দিয়া হয়। ইয়াৰোপৰি এই ধাৰণাটোৱে গোলকীকৰণৰ যুগত গোলকীয় সমাজৰ অৱস্থা সম্পৰ্কেও প্ৰশ্ন উত্থাপন কৰে।

সাধাৰণ ব্যৱহাৰত, শব্দটোৰ অৰ্থ "বিশ্ব নাগৰিক" বা বিশ্বজনীনৰ দৰে একে হ'ব পাৰে, কিন্তু ইয়াৰ বিভিন্ন প্ৰসংগত অতিৰিক্ত, বিশেষ অৰ্থও আছে। বিশ্ব সেৱা কৰ্তৃপক্ষৰ দৰে বিভিন্ন সংগঠনে বিশ্বব্যাপী নাগৰিকত্বৰ পোষকতা কৰি আহিছে।

## ব্যৱহাৰ
### শিক্ষা
শিক্ষাৰ ক্ষেত্ৰত, এই শব্দটো প্ৰায়ে শিক্ষা অভিমুখী এক বিশ্ববীক্ষা বা মূল্যবোধ বৰ্ণনা কৰিবলৈ ব্যৱহাৰ কৰা হয় (উদাহৰণ স্বৰূপে, ৰাষ্ট্ৰসংঘৰ মহাসচিবৰ নেতৃত্বত গ্লোবেল এডুকেশ্বন ফাৰ্ষ্ট ইনিশ্বিয়েটিভৰ প্ৰাধন্যতা)। "গোলকীয় সমাজ" শব্দটো কেতিয়াবা শিক্ষাৰ্থীসকলক গোলকীয় নাগৰিকত্বৰ বাবে প্ৰস্তুত কৰাৰ বাবে দিয়া শিক্ষাৰ ক্ষেত্ৰত ব্যৱহাৰ কৰা হয় (উদাহৰণ স্বৰূপে, পিটছবাৰ্গ বিশ্ববিদ্যালয়ৰ গ্লোবেল ষ্টাডিজ চেণ্টাৰ)।

জি.চি.ই.ডি.-য়ে মনোযোগ আকৰ্ষণ কৰাৰ সৈতে, পণ্ডিতসকলে ক্ষেত্ৰখন অনুসন্ধান কৰি আছে আৰু দৃষ্টিভংগী বিকশিত কৰি আছে। নিম্নলিখিতবোৰ হৈছে কেইটামান অধিক সচৰাচৰ দৃষ্টিভংগী:

## তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:গোলকীকৰণ
শ্ৰেণী:দৰ্শন
যামিনী ৰয়

**যামিনী ৰয়** (; ১১ এপ্ৰিল ১৮৮৭ – ২৪ এপ্ৰিল ১৯৭২) এগৰাকী ভাৰতীয় চিত্ৰশিল্পী আছিল। ১৯৫৫ চনত তেওঁক ভাৰত চৰকাৰৰ পদ্মভূষণ বঁটাৰে সন্মানিত কৰা হয়। তেওঁ শিল্পী অৱনীন্দ্ৰনাথ ঠাকুৰৰ শিষ্য আছিল, যাৰ শৈল্পিক মৌলিকতা আৰু ভাৰতত কলাৰ উদ্ভৱত অৱদান সন্দেহাতীত হৈ আছে।

## জীৱনৰ প্ৰাৰম্ভিক কাল
১৮৮৭ চনৰ ১১ এপ্ৰিলত পশ্চিমবংগৰ বাঁকুড়া জিলাৰ বেলিয়াতোড় গাঁৱত ভূমি-মালিকসকলৰ এক মধ্যমীয়া সমৃদ্ধকায় কায়স্থ পৰিয়ালত যামিনী ৰয়ৰ জন্ম হয়। তেওঁ এক মধ্যবিত্ত, কলা প্ৰেমী পৰিয়ালত ডাঙৰ দীঘল হৈছিল আৰু ইয়েই অৱশেষত তেওঁৰ ভৱিষ্যত জীৱনৰ সিদ্ধান্তক প্ৰভাৱিত কৰিছিল। তেওঁৰ পিতাৰ নাম ৰামতৰণ ৰায় আৰু মাতৃ নগেন্দ্ৰবালা দেবী।

ষোল্ল বছৰ বয়সত তেওঁক পৰিয়ালৰ ফালৰ পৰা কলিকতাৰ চৰকাৰী কলা মহাবিদ্যালয়ত পঢ়িবলৈ পঠোৱা হৈছিল। বেংগল স্কুলৰ প্ৰতিষ্ঠাপক অৱনীন্দ্ৰনাথ ঠাকুৰ উক্ত প্ৰতিষ্ঠানটোৰ উপ-অধ্যক্ষ আছিল। তেওঁক প্ৰচলিত শৈক্ষিক পৰম্পৰাত ধ্ৰুপদী ন্যুড অংকন আৰু তৈল্য চিত্ৰাংকন কৰিবলৈ শিকোৱা হৈছিল আৰু ১৯০৮ চনত তেওঁ ফাইন আৰ্টত ডিপ্লোমা লাভ কৰে।
অৱশ্যে, তেওঁ পিছলৈ উপলব্ধি কৰিছিল যে তেওঁ পশ্চিমীয়া পৰম্পৰাক প্ৰতিনিধিত্ব কৰা ব্যক্তি নহয়, নিজৰ সংস্কৃতিৰ পৰা অনুপ্ৰেৰণা ল'বৰ বাবে সেয়েহে তেওঁ জীৱিত লোক আৰু জনজাতীয় কলাৰ প্ৰতি গুৰুত্ব আৰোপ কৰে। তেওঁ কালিঘাট পাট (কালীঘাট চিত্ৰকলা)ৰ দ্বাৰা আটাইতকৈ বেছি প্ৰভাৱিত হৈছিল, যি আছিল বোল্ড চুইপিং ব্ৰাছ-ষ্ট্ৰোকৰ এক কলাশৈলী। তেওঁ, তেওঁৰ পূৰ্বৰ প্ৰভাৱবাদী দৃশ্য আৰু প্ৰতিকৃতি অংকনৰ পৰা আঁতৰি ১৯২১ ৰ পৰা ১৯২৪ চনৰ ভিতৰত তেওঁৰ পৰীক্ষামূলক চাঁওতালি নৃত্যৰ চিত্ৰ কৰ্ম আৰম্ভ কৰিছিল। যামিনী ৰয়ৰ ৪জন পুত্ৰ আৰু ১ গৰাকী কন্যা সন্তান আছিল।

## শৈলী
ৰয়ে প্ৰতিকৃতি অংকন শিল্পী হিচাপে কৰ্মজীৱন আৰম্ভ কৰিছিল। ১৯২০ ৰ দশকৰ আৰম্ভণিতে হঠাতে তেওঁ নিজকে আৱিষ্কাৰৰ প্ৰচেষ্টাত কমিছন ভিত্তিত প্ৰতিকৃতি অংকনৰ কাম এৰি দিছিল।

ৰয়ে তেওঁৰ প্ৰশিক্ষণৰ পাশ্চাত্য শৈলীৰ পৰিৱৰ্তে বঙালী লোক পৰম্পৰাৰ ওপৰত আধাৰিত এক নতুন শৈলীৰ ওপৰত কাম আৰম্ভ কৰে।

ৰয়ে তেওঁৰ জীৱনকালত ২০,০০০ চিত্ৰ অংকন কৰিছিল সেই হিচাপে দৈনিক প্ৰায় ১০খন চিত্ৰ। সেয়ে ৰয়ক *আৰ্ট মেচিন* বিশেষণৰে জনা যায়। অৱশ্যে তেওঁৰ শৈল্পিক লক্ষ্য সদায়ে একে আছিল। তেওঁ সদায় সাধাৰণ মধ্যবিত্ত শ্ৰেণীক কলাৰ আপধাৰক হিচাপে লক্ষ্য কৰি লৈছিল। মধ্যবিত্ত শ্ৰেণীৰ প্ৰতি তেওঁৰ সন্মান ৰখাটো তেওঁৰ সমালোচনামূলক দৃষ্টিভংগীৰ ওপৰত প্ৰতিফলিত হৈছে; তেওঁ বিশ্বাস কৰিছিল যে সাধাৰণ মানুহ চৰকাৰতকৈ অধিক গুৰুত্বপূৰ্ণ কিয়নো এই সকল লোকেই তেওঁৰ কলাৰ কণ্ঠস্বৰ আছিল।
## বঁটা আৰু সন্মান
* পদ্মভূষণ: ১৯৫৪ -ভাৰতৰ তৃতীয় সৰ্বোচ্চ অসামৰিক সন্মান।
* ললিতকলা একাডেমি পুৰস্কাৰ: ১৯৫৫ - যামিনী ৰয়ে সৰ্বপ্ৰথম এই পুৰস্কাৰটি লাভ কৰে। চাৰু শিল্পৰ ই এক সৰ্বশ্ৰেষ্ঠ সম্মান।
* ডি-লিট: ১৯৫৬
ইয়াৰোপৰি ১৯৭৬ চনত, ভাৰত চৰকাৰৰ সাংস্কৃতিক মন্ত্ৰালয়ৰ ভাৰতীয় পুৰাতাত্ত্বিক জৰীপে তেওঁৰ চিত্ৰ কৰ্মৰ শৈল্পিক আৰু নান্দনিক মূল্যৰ প্ৰতি সন্মান ৰাখি তেওঁক "নাইন মাষ্টাৰ"ৰ মাজৰ এক বুলি ঘোষণা কৰিছিল, ইয়াৰ লগে লগে তেওঁ কাম সমূহ "কলাৰ ভাণ্ডাৰ" হিচাপে বিবেচিত হয়।

১১ এপ্ৰিল ২০১৭ ত গুগল ইণ্ডিয়াই ৰয়ক তেওঁৰ ১৩০ তম জন্মদিন উপলক্ষে এটি গুগল ডুডল উৎসৰ্গা কৰিছিল।
## চিত্ৰ কৰ্ম

## তথ্যউৎস

## সহায় গ্ৰন্থ
* 
* 
* 

## বাহ্যিক সংযোগ
*Biography at Calcuttaweb.com
*"JAMINI ROY Artwork details with Auctions prices"
*The First but Forgotten Exhibition by Satyasri Ukil
*Jamini Roy at Prinseps

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় চিত্ৰশিল্পী
শ্ৰেণী:পদ্মভূষণ বঁটা বিজয়ী
সত্যজিৎ জেনা

**সত্যজিৎ জেনা** এগৰাকী জনপ্ৰিয় আৰু যুৱ ভাৰতীয় গায়ক আৰু ইউটিউব তাৰকা। ২০১৭ চনত তেওঁ চা ৰে গা মা পা (এটা সংগীতৰ ৰিয়েলিটি টিভি শ্ব)ৰ শীৰ্ষ ১৫জন প্ৰতিযোগীৰ তালিকাত আছিল। তেওঁৰ ৪.৫ নিযুতৰো অধিক গ্ৰাহকৰ সৈতে এটা অতি ডাঙৰ স্ব-শীৰ্ষক ইউটিউব চেনেল আছে।

## ব্যক্তিগত জীৱন
তেওঁৰ জন্ম ২০০৪ চনৰ ২ ছেপ্টেম্বৰত হৈছিল।  তেওঁ ভাৰতৰ ওড়িশাৰ ভুৱনেশ্বৰত জন্মগ্ৰহণ কৰিছিল আৰু বৰ্তমান উৰিষ্যাৰ জয়পুৰ জিলাৰ তুৰা গাঁৱত বাস কৰে।  বৰ্তমান তেওঁ নিজকে সফল আৰু গায়ক কৰিবলৈ কঠোৰ পৰিশ্ৰম কৰি আছে।

## পেচা
তেওঁ চা ৰে গা মা পা লিটল চেম্প ত্যাগ কৰিছিল। তেওঁৰ চিকিৎসকৰ পৰামৰ্শৰ পিছত কিছুমান শাৰীৰিক স্থিতিৰ বাবে ২০১৭ চনত প্ৰদৰ্শন কৰে। চা ৰে গা মা পা লিটল চেম্পৰ অডিচনত তেওঁ **মিলে হো তুম হমকো বড়ে নাচিবো চে** গানটো গাইছিল।  তেওঁৰ অডিচনৰ প্ৰদৰ্শন বিচাৰকসকলৰ দ্বাৰা যথেষ্ট প্ৰশংসিত হৈছিল। শেহতীয়াকৈ তেওঁৰ গান **চাহুঙ্গা মে তুঝে হৰদম** মুক্তিৰ মাত্ৰ ৯ মাহত ১৯৫ মিলিয়নতকৈও অধিক অতিক্ৰম কৰিছিল আৰু ই সঁ‌চাকৈয়ে ডাঙৰ সংখ্যা। তেওঁৰ ইউটিউব চেনেলত ৪.৫ মিলিয়নতকৈও অধিক গ্ৰাহক আৰু তেওঁৰ ইনষ্টাগ্ৰাম একাউণ্টত ৫০ হাজাৰৰো অধিক অনুসৰণকাৰী আছে। গান গোৱাৰ উপৰিও, তেওঁ গীত আৰু সংগীতো সৃষ্টি কৰে। তেওঁ ভাৰতীয় সেনাক শ্ৰদ্ধাঞ্জলি জনোৱাৰ বাবে এটা গানও সৃষ্টি কৰিছে। তেওঁ ১৪ বছৰ বয়সত বৃহৎ জনপ্ৰিয় আৰু আশ্চৰ্যজনক সফলতা লাভ কৰিছে। তেওঁ বিভিন্ন ডাঙৰ তাৰকা আৰু চেলিব্ৰিটিকো লগ পাইছে। 

## উপাৰ্জন
মুঠ মূল্য ₹ ৩০ লাখ ₹ দৰমহা / উপাৰ্জন ₹ ৩–৪ লাখ 

## সামাজিক মাধ্যম
* ইউটিউব চেনেল
* ফেচবুক পেজ
* ইনষ্টাগ্ৰাম

## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:ভাৰতীয় কণ্ঠশিল্পী
শ্ৰেণী:ওড়িয়া ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় ইউটিউবাৰ
লংকাম টেৰণ

**লংকাম টেৰণ** অসমৰ কাৰ্বি জনগোষ্ঠীৰ এগৰাকী লেখক। তেওঁক কাৰ্বি আৰু অসমীয়া ভাষা-সাহিত্যলৈ প্ৰভুত বৰঙণি আগবঢ়োৱা সকলৰ ভিতৰত অন্যতম বুলি গণ্য কৰা হয়। কাৰ্বি সাহিত্য সভাৰ প্ৰতিষ্ঠাপক সভাপতি আৰু অসম সাহিত্য সভাৰ প্ৰাক্তন উপসভাপতি হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰা টেৰণে অসমীয়া আৰু কাৰ্বি উভয় ভাষাতে সাহিত্য চৰ্চা আৰু স্কুলীয়া পাঠ্যপুথিও প্ৰণয়ন কৰিছিল।

### কৰ্মজীৱন
লংকাম টেৰণে প্ৰধান শিক্ষক ৰূপে কৰ্মজীৱন আৰম্ভ কৰি বিভিন্ন পদত কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰি কাৰ্বি আংলং জিলাৰ পৰিষদৰ অধীনস্থ কাৰ্বি পাঠ্যপুথি প্ৰণয়ন আৰু প্ৰকাশন নিগমৰ অধ্যক্ষ পদত আসীন হৈ চৰকাৰী কৰ্মজীৱনৰ সামৰণি মাৰে। সৰ্বমুঠ আঠাইশখন মৌলিক গ্ৰন্থ আৰু পাঁচখন সম্পাদিত গ্ৰন্থকে ধৰি বহুসংখ্যক স্কুলীয়া পাঠ্যপুথিৰ ৰচনা কৰিছে।

### উল্লেখযোগ্য গ্ৰন্থ
#‘কাৰ্বি জনগোষ্ঠী’
#‘অবিসংবাদী জননেতা খৰচিং তেৰাং’
#‘ছাৰ লামথে’
#‘কাৰ্বি লামলিৰ আচিলি
#‘ফিচাৰ্পি আত’ম’
#‘কাৰ্বি লোকগীত’ 
#‘লাম-কীৰ্তন’
#‘কাৰ্বি সংস্কৃতিৰ উৎস’, 
#‘কাৰ্বি লামতাচাম’
#‘কাৰ্বি লামমাৰজং কিমি’
#‘ফি-ফু আত’ম’
#‘সহজ কাৰ্বি শিক্ষা’
#‘কাৰ্বি ভাষাৰ চমু পৰিচয়’
#'কাৰবি আংলং জিলাৰ ভূগোল পৰিচয়'(১৯৮০)

### উল্লেখযোগ্য সন্মান
লংকাম টেৰণ “কাৰ্বি লাম্মেত আমেই”ৰ (কাৰ্বি সাহিত্য সভা) প্ৰতিষ্ঠাপক সভাপতি (১৯৬৬ চন), অসম সাহিত্য সভাৰ উপ-সভাপতি(১৯৮৮ চন) হোৱাৰ উপৰি অসম চৰকাৰৰ দ্বাৰা সাহিত্যিক পেন্সনাৰ ৰূপে স্বীকৃত। 
### তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:অসমীয়া সাহিত্যিক
শ্মশান

**শ্মশান** হৈছে হিন্দু সকলৰ মৃতকৰ এক অন্ত্যেষ্টিক্ৰিয়া সমাপন স্থলী, য'ত মৃতদেহবোৰ চিতাত জ্বলাই দিয়া হয়। ই সাধাৰণতে এখন গাওঁ বা চহৰৰ একাষৰীয়া ঠাই, নদী বা যিকোনো পানীৰ উৎসৰ ওচৰত অৱস্থিত। শ্মশানবোৰ সাধাৰণতে নদীঘাটৰ ওচৰত অৱস্থিত হোৱা বাবে ইয়াক শ্মশান ঘাট বুলিও কোৱা হয়। শ্মশান শব্দটোৰ উৎপত্তি সংস্কৃত ভাষাৰ পৰা হৈছে: *শ্ম*ই শৱ ("মৃতদেহ") বুজায়, আনহাতে *শান* শব্দই চিতা("বিছনা")ক বুজায়।  শিখ ধৰ্ম, জৈন আৰু বৌদ্ধ ধৰ্মৰ দৰে অন্যান্য ভাৰতীয় ধৰ্মসমূহেও মৃতকৰ অন্তিম সংস্কাৰৰ বাবে শ্মাশান ব্যৱহাৰ কৰে। 

## পৰম্পৰা
হিন্দু ৰীতি-নীতি অনুসৰি, মৃতদেহটোৰ অন্তিম সৎকাৰ (অন্তিম সংস্কাৰ)ৰ বাবে শ্মাশানালৈ অনা হয়। সাধাৰণতে শ্মশান ঘাট সমূহত, মুখ্য শোকসন্তপ্ত সকলে *ডম জাতি*ৰ পৰা পবিত্ৰ জুই গ্ৰহণ কৰিব লাগে, এই সকল লোকে মাচুলৰ বিনিময়ত চিতা জ্বলাই দিয়ে। গাঁও অঞ্চল সমূহত সাধাৰণতে গাঁৱৰ লোক সকল তথা আত্মীয় স্বজন, বন্ধু-বৰ্গই এই কাৰ্যত আগ-ভাগ লয়। 

বিভিন্ন হিন্দু লিপিত শ্মাচানাৰ স্থান কেনেদৰে বাছনি কৰিব লাগে তাৰ বিৱৰণ দিয়া হৈছে: ই গাওঁখনৰ উত্তৰ ফালে হ'ব লাগে আৰু দক্ষিণফাললৈ মাটি হেলনীয়া হ'ব লাগে, ই নদী বা পানীৰ উৎসৰ ওচৰত হ'ব লাগে আৰু দূৰৰ পৰা দৃশ্যমান হ'ব নালাগে। 

মৃতদেহবোৰ পৰম্পৰাগতভাৱে সাধাৰণতে কাঠ-বাঁহৰে নিৰ্মিত চিতাত জুই সংযোগ কৰি অন্ত্যেষ্টিক্ৰিয়া সম্পন্ন কৰা হয়। অৱশ্যে, আজিকালি ভাৰতৰ বহুতো চহৰত ইনড'ৰ শ্মশানত বৈদ্যুতিক বা গেছৰ ব্যৱহাৰৰে শৱ দাহ কৰা হয়। 

## আধ্যাত্মিক ভূমিকা

শ্মশানক ভূত, অশুভ আত্মা, ভয়ংকৰ দেৱতা, তান্ত্ৰিকৰ বাসস্থান বুলি কোৱা হয়। সেয়েহে, সাধাৰণতে মানুহে নিশা শ্মাচানৰ ওচৰলৈ যোৱা অনুচিত বুলি নিয়ম প্ৰচলিত আছে। হিন্দু ৰীতি-নীতি অনুসৰি মহিলাসকলে শ্মাচানালৈ নাযায়, কেৱল পুৰুষেহে অন্তিম সংস্কাৰত অংশগ্ৰহণ কৰে। বৰ্তমান সময়ত এনে নিয়মৰ শিথিলতা দেখা যায়। কেৱল ডম আৰু চণ্ডাল সকলহে শ্মশানৰ ওচৰত বস-বাস কৰে। 

শ্মশান হৈছে এনে এক ঠাই, য'ত অঘৰী, কাপালিকা, কাশ্মীৰী শৈৱধৰ্ম, বৰ্তমানৰ দুৰ্লভ ভাৰতীয় তান্ত্ৰিক পৰম্পৰাৰ কৌলৰ দৰে বামামাৰ্গৰ অনুগামীসকলে কালী, তাৰা, ভৈৰৱ, ভৈৰৱী, দাকিনী, বেতাল আদিৰ উপাসনা কৰাৰ বাবে সধনা (উদাহৰণ স্বৰূপে শৱ সাধনা) আৰু বিভিন্ন নীতি নিয়মৰে পূজা পাঠ কৰে। তিব্বতীয় বৌদ্ধ পৰম্পৰাৰ অনুগামীসকলেও একে উদ্দেশ্যৰ বাবে শ্মশান ব্যৱহাৰ কৰে। শ্মশানৰ অধিপতি দেৱতাক সাধাৰণতে শ্মশানৰ প্ৰভু বুলি গণ্য কৰা হয়। 

শ্মশান সাত্ত্বিক উপাসনাৰ বাবেও ব্যৱহাৰ হয়। উদাহৰণ স্বৰূপে, শৈলেন্দ্ৰ শৰ্মা নামৰ এজন যোগীয়ে ১৯৯৩ চনৰ পৰা গোবৰ্ধন পাহাৰৰ ওচৰৰ এখন শ্মশানত বাস কৰি আহিছে। তেওঁ তাত এটা প্ৰাকৃতিক শিৱলিঙ্গ বিচাৰি পাইছিল আৰু ইয়াক স্থাপন কৰি দৈনিক পূজা কৰিছিল।

## তথ্যউৎস

শ্ৰেণী:হিন্দু ধৰ্ম
চণ্ডাল

**চণ্ডাল** হৈছে মৃতদেহ সৎকাৰৰ সৈতে সম্পৰ্কিত ব্যক্তিক বুজাবলৈ ব্যৱহৃত এক সংস্কৃত শব্দ, বা এজন হিন্দু নিম্ন বৰ্ণৰ লোকক বুজাবলৈ ব্যৱহাৰ হোৱা অভিধা। পৰম্পৰাগতভাৱে চণ্ডাল সকলক অস্পৃশ্য বুলি গণ্য কৰা হয়।

এই জাতিৰ এগৰাকী মহিলা সদস্যক চণ্ডালী বুলি জনা যায়। 

## ইতিহাস
বৰ্ণ হৈছে প্ৰাচীন ভাৰতীয় বেদৰ আধাৰত সজ্জিত শ্ৰেণীবদ্ধ সামাজিক শৃংখলা। যিহেতু বেদ সমূহ প্ৰাচীনতম সাহিত্যিক উৎস, ইয়াক জাতি সমাজৰ উৎপত্তিৰ উৎস হিচাপেও গণ্য কৰা হয়। জাতিগত দৃষ্টিভংগীৰ ফালৰ পৰা, এটা নিৰ্দিষ্ট আনুষ্ঠানিকতাৰ মাজেৰে বৰ্ণ সমূহৰ সৃষ্টি কৰা হৈছিল আৰু বৰ্তমানলৈকে এই সমূহ প্ৰায় অপৰিৱৰ্তিত হৈ আছে। সমাজৰ এই ক্ৰমত, বিশুদ্ধতা আৰু প্ৰদূষণৰ ধাৰণাবোৰ কেন্দ্ৰীয় আছিল, আৰু এই সন্দৰ্ভত বৰ্ণ অনুযায়ী কাৰ্যকলাপ সমূহৰ বৰ্ণনা কৰা হৈছিল। বৰ্ণই সমাজক চাৰিটা গোটত বিভক্ত কৰে যিবোৰ পদানুক্ৰমত ভাগ কৰা হয়; ইয়াৰ বাদে, প্ৰণালীৰ বাহিৰত, অস্পৃশ্য বুলি জনাজাত পঞ্চম স্থানত এটা গোট আছে, যাৰ ভিতৰত চণ্ডাল সকল এক উপ অংগ হৈ পৰিছিল।

চাৰিগুণ বৰ্ণ বিভাজনৰ প্ৰথম উল্লেখ পৰৱৰ্তী সময়ত ঋকবেদত পোৱা যায়। বৈদিক সাহিত্যত অযোগৱ, পৌল্কস, চণ্ডাল, আৰু নিশাদৰ দৰে কিছুমান গোটৰ কথাও উল্লেখ কৰা হৈছে যিবোৰ চাৰি বৰ্ণ শ্ৰেণীবিভাজনৰ বাহিৰত আছিল। তেওঁলোকক 'পঞ্চম' বৰ্ণৰ অন্তৰ্ভুক্ত বুলি কোৱা হয়। যজুৰ্বেদত বৰ্ণ শ্ৰেণীৰ পৰা তেওঁলোকৰ অৱনতিৰ কথা উল্লেখ কৰা হৈছে, বিশেষকৈ চণ্ডাল গোটৰ কথা উল্লেখ কৰি, এই সকক শুদ্ৰ পুৰুষ আৰু ব্ৰাহ্মণ মহিলাৰ মাজত মিলনৰ ফলত জন্ম গ্ৰহণ কৰা লোকৰ অস্পৃশ্য শ্ৰেণী বুলি কোৱা হৈছে।

পৰৱৰ্তী ঋকবেদীয় সাহিত্যত বনবাসীসকলৰ বিষয়ে সঘনাই উল্লেখ কৰা হৈছে; চণ্ডাল সকল এই আদিম লোকসকলৰ মাজৰ এজন আছিল বুলি কোৱা হৈছে। 

ভাৰতত, বংগৰ বাহিৰে, চণ্ডাল শব্দটো পৰম্পৰাগত ভাৱে এজন হীন বা নিম্ন ব্যক্তিৰ ক্ষেত্ৰত এক নিৰপেক্ষ প্ৰসংগ ৰূপেও ব্যৱহাৰ কৰা হয়।

## তথ্যউৎস

শ্ৰেণী:ভাৰতীয় সমাজ
ফটোগ্ৰাফী

**ফটোগ্ৰাফী** () হৈছে পোহৰ ৰেকৰ্ড কৰি দীৰ্ঘম্যাদী ছবি সৃষ্টি কৰাৰ কলা, প্ৰয়োগ, আৰু অনুশীলন। ছবিসমূহ হয়তো ইমেজ চেন্সৰৰ জৰিয়তে ইলেক্ট্ৰনিকভাৱে নাইবা ফটোগ্ৰাফিক ফিল্মৰ দৰে পাতল-সংবেদনশীল সামগ্ৰীৰ জৰিয়তে ৰাসায়নিকভাৱে সৃষ্টি কৰা হয়। ফটোগ্ৰাফীক বিজ্ঞান, নিৰ্মাণ আৰু ব্যৱসায়ৰ দৰে বহুতো ক্ষেত্ৰত ব্যৱহাৰ কৰাৰ লগতে কলা, চলচ্চিত্ৰ আৰু ভিডিঅ' নিৰ্মাণ, মনোৰঞ্জনমূলক উদ্দেশ্য, হবি আৰু গণমাধ্যমত ইয়াৰ অধিক প্ৰত্যক্ষ ব্যৱহাৰ হয়।

## তথ্য সংগ্ৰহ

*