open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
ভাৰ্গৱী থাংকাপ্পন

**ভাৰ্গৱী থাংকাপ্পন** (, জন্ম-১৯৪২) ভাৰতীয় কমিউনিষ্ট পাৰ্টিৰ এগৰাকী ভাৰতীয় ৰাজনীতিবিদ। তেওঁ অষ্টম কেৰালা বিধানসভাৰ উপাধ্যক্ষ আছিল।
## প্ৰাথমিক জীৱন
১৯৪২ চনৰ ২৪ জুলাইত আদূৰত কে ইশ্বৰন আৰু তেওঁৰ পত্নী কে কুট্টীৰ ঘৰত ভাৰ্গৱীৰ জন্ম হয়।  তেওঁ কোল্লামৰ শ্ৰী নাৰায়ণ কলেজৰ পৰা বাণিজ্য শাখাত স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী লাভ কৰে।
## কৰ্মজীৱন
১৯৬৮ চনত ভাৰ্গৱীয়ে কিছু সময়ৰ বাবে ৰবৰ ব'ৰ্ডত চাকৰি লয়৷ তাৰ পিছত ১৯৭১ চনলৈকে কেৰেলা ৰাজ্যিক বিদ্যুৎ ব'ৰ্ডত কাম কৰে। নেদুৱথূৰ সমষ্টিৰ পৰা ভাৰতীয় কমিউনিষ্ট পাৰ্টি (চিপিআই)ৰ প্ৰাৰ্থী হিচাপে প্ৰথমবাৰৰ বাবে কেৰালা বিধানসভাত তেওঁ প্ৰৱেশ কৰে। পিছলৈ ১৯৭১ চনৰ ভাৰতীয় সাধাৰণ নিৰ্বাচনত অনুসূচিত জাতিৰ বাবে সংৰক্ষিত আদূৰ আসনৰ পৰা ভাৰ্গৱী জয়ী হয়। ষষ্ঠ, ৭ম, ৮ম আৰু দশম কেৰেলা বিধানসভাত কিলিমানুৰক তেওঁ প্ৰতিনিধিত্ব কৰিছিল। ১৯৮৭ চনৰ পৰা ১৯৯১ চনলৈকে তেওঁ অষ্টম বিধানসভাৰ উপ-সভাপতি আছিল। তেওঁ চিপিআইৰ ৰাজ্যিক আৰু ৰাষ্ট্ৰীয় পৰিষদৰ সদস্য।

ন্যায়াধীশ মোহন কুমাৰ আয়োগে এজন সুৰা ঠিকাদাৰৰ পৰা চৰকাৰী হস্তক্ষেপ অবিহনে তেওঁৰ ব্যৱসায় সুচাৰুৰূপে চলাবলৈ ভাৰ্গৱীয়ে উৎকোচ লোৱা বুলি ধৰা পৰাৰ পিছত চিপিআইয়ে ভাৰ্গৱীক বহিষ্কাৰ কৰে। পাঁচ বছৰৰ পিছত ভিজিলেন্স বিশেষ আদালতে প্ৰমাণৰ অভাৱত তেওঁক দোষমুক্ত কৰে।
## ব্যক্তিগত জীৱন
১৯৬৭ চনৰ ২৯ জুনত ভাৰ্গৱীয়ে এ.কে.থাংকাপ্পনৰ সৈতে বিবাহপাশত আবদ্ধ হয়। তেওঁলোকৰ এজন পুত্ৰ আৰু দুগৰাকী কন্যা আছে।
## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ মহিলা সাংসদ
শ্ৰেণী:লোকসভাৰ সাংসদ
মমতা শংকৰ

**মমতা শংকৰ** (; জন্ম: ৭ জানুৱাৰী ১৯৫৫) এগৰাকী ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী আৰু নৃত্যশিল্পী। বাংলা চিনেমাৰ কামৰ বাবে তেওঁ পৰিচিত। সত্যজিৎ সত্যজিৎ সত্য, মৃণাল সেন, ঋতুপৰ্ণ ঘোষ, বুদ্ধদেৱ দাসগুপ্ত, গৌতম ঘোষকে ধৰি পৰিচালকৰ ছবিত অভিনয় কৰিছে। অভিনেত্ৰী হোৱাৰ উপৰিও তেওঁ এগৰাকী নৃত্যশিল্পী আৰু নৃত্য পৰিচালক। 
সংগীত শিল্পী পণ্ডিত ৰবি শংকৰৰ ভতিজী আছিল। তেওঁৰ ভাতৃ আনন্দ শংকৰ এজন ভাৰত-পশ্চিমীয়া সংযোজন সংগীতজ্ঞ আছিল।
 
## প্ৰাথমিক জীৱন আৰু শিক্ষা
১৯৫৫ চনৰ ৭ জানুৱাৰীত নৃত্যশিল্পী উদয় শংকৰ আৰু অমলা শংকৰৰ ঘৰত মমতা শংকৰৰ জন্ম হয়।
তেওঁ অমলা শংকৰৰ অধীনত কলিকতাৰ উদয় শংকৰ ইণ্ডিয়া কালচাৰ চেণ্টাৰত নৃত্য আৰু নৃত্য পৰিচালনাৰ প্ৰশিক্ষণ লাভ কৰে।

## কৰ্মজীৱন
১৯৭৬ চনত মৃণাল সেনৰ পৰিচালিত মৃগয়া ছবিৰে চলচ্চিত্ৰত আত্মপ্ৰকাশ কৰে শংকৰে। বছৰৰ বাবে শ্ৰেষ্ঠ বৈশিষ্ট্যপূৰ্ণ ছবিৰ ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা লাভ কৰে। 

শংকৰ বিবাহিত, আৰু ১৯৮৬ চনত প্ৰতিষ্ঠা হোৱা উদয়ন - মমতা শংকৰ নৃত্য কোম্পানী চলাই আছে, আৰু যিয়ে সমগ্ৰ বিশ্বতে বিস্তৃতভাৱে ভ্ৰমণ কৰে, ‘মমতা শংকৰ বেলেট দল’ৰ সৈতে। ১৯৭৮ চনত প্ৰতিষ্ঠা হোৱা এই দলটোৱে ১৯৭৯ চনত ৰবীন্দ্ৰনাথ ঠাকুৰৰ ৰচনা চণ্ডলিকাৰ আধাৰত প্ৰথম প্ৰযোজনা কৰে। 
ইয়াৰ পিছত হৰিখেলা, আজকেৰ একলব্য, মিলাপ, শিকাৰ, পৃথিৱী মাতৃ, অমৃতস্যপুত্ৰ আৰু শবাৰী।

## পুৰস্কাৰ
* ১৯৯২: ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা – বিশেষ জুৰী বঁটা (বৈচিত্ৰ্য চলচ্চিত্ৰ):*[[অগন্তুক]]*
* ১৯৯৩: BFJA Award-"শাখা প্ৰশাখা"ৰ বাবে শ্ৰেষ্ঠ সহযোগী অভিনেত্ৰী বঁটা। 
* ২০০০: BFJA Award-"উৎসব"ৰ বাবে শ্ৰেষ্ঠ সহযোগী অভিনেত্ৰী বঁটা। 
* ২০২৫: পদ্মশ্ৰী

## ফিল্মগ্ৰাফী
* মৃগয়া (দ্য ৰয়েল হাণ্ট, ১৯৭৬)
* ওকা উৰি কথা (The Marginal Ones or The Outsiders, ১৯৭৭)
* দূৰতৱা ওৰফে দূৰত্ব (১৯৭৮)
* এক দিন প্ৰতিদিন (এণ্ড কুইট ৰোলছ দ্য ডন বা ৱান ডে লাইক আনদাৰ (আমেৰিকা), ১৯৭৯)
* বাপিকা বিদাই (১৯৮০)
* কলংকিনি (১৯৮১)
* খাৰিজ ( গোচৰটো বন্ধ, ১৯৮২)
* গৃহজুদ্ধ (ক্ৰছৰোডছ, ১৯৮২)
* ডাখল (দ্য অকুপেচন, ১৯৮২)
* গৃহজুদ্ধ (ক্ৰছৰোডছ, ১৯৮২)
* নিশান্তে (১৯৮৫)
* নীলকান্তো (১৯৮৫)
* শখা প্ৰশাখা (গছৰ ডাল বা লেছ ব্ৰাঞ্চছ ডি ল'আৰ্ব্ৰে, ১৯৯১)
* আগন্তুক (দ্য ষ্ট্ৰেঞ্জাৰ ওৰফে লে ভিজিট্যুৰ, ১৯৯১)
* সুন্যা থেকে সুৰু (এ ৰিটাৰ্ণ টু জিৰ', ১৯৯৩)
* প্ৰজাপতি (১৯৯৩)
* সোপন (১৯৯৪)
* দহন (ক্ৰছফায়াৰ, ১৯৯৭)
* উৎসৱ (উৎসৱ, ২০০০)
* ৱাৰিছ (২০০৪)
* দ্য বং কানেকচন (২০০৬)
* সমুদ্ৰা সাক্ষী (২০০৬)
* বালীগঞ্জ আদালত (২০০৭)
* দৃষ্টি প্ৰদীপ (২০০৮)
* আবোহোমান (দ্য ইটাৰ্নেল, ২০১০)
* জানি দ্যাখা হাউবে (২০১১)
* ৰঞ্জনা আমি আৰ আছবোনা (২০১১)
* জাতিশ্বৰ (২০১৪)
* Agantuker Pore (২০১৫)
* গোলাপী (২০১৬)
* মাচেৰ ঝোল (২০১৭)
* ফ্লেট নং ৬০৯ (২০১৮)
* শ্বাহজাহান ৰিজেন্সি (২০১৯)
* শ্বেশ্বাৰ গলপো (২০১৯)
* অন্তৰ্ধান (২০২১)
* ভোটভোটি (২০২২)
* এণ্টাৰলিন
* ফ্লেট নং ৬০৯
* প্ৰজাপোটি (২০২২)
* শিবপুৰ (২০২৩)
* পালান (২০২৩)
* বিজয়ৰ পোৰে (২০২৩)
* প্ৰধান (২০২৩)
* প্ৰজাপটি ২ (২০২৫)

## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:ভাৰতীয় নাৰী
শ্ৰেণী:অভিনেত্ৰী
বটাটা বড়া

thumb|220x220px|বটাটা বড়া প্ৰায়েই কেঁচা জলকীয়াৰ লগত খোৱা হয়।
[thumb|220x220px|টুকুৰা টুকুৰ কৰা বটাটা বড়া, [মুম্বাই|মুম্বাইৰ পৰা লোৱা।]]

**বটাটা বড়া** () ভাৰতৰ মহাৰাষ্ট্ৰ ৰাজ্যৰ জনপ্ৰিয় ভাৰতীয় নিৰামিষ ফাষ্ট ফুড। ইয়াৰ আক্ষৰিক অৰ্থ হৈছে *আলুৰ বৰা*। "বটাটা" নামটোৰ অৰ্থ পৰ্তুগীজ ভাষাত আলু, আৰু পৰ্তুগীজসকলে প্ৰথমে ভাৰতত আলুৰ প্ৰচলন কৰিছিল। ইয়াত আলু ভৰ্তা কৰা পেটি থাকে যিটো বেচনত ডুবাই তাৰ পিছত তেলত ভালদৰে ভাজি গৰম চাটনিৰ সৈতে পৰিবেশন কৰা হয়। বৰাৰ আকৃতি এটা ঘন গোলকৰ দৰে। যদিও এই খাদ্য মহাৰাষ্ট্ৰৰ, বটাটা বড়াই ভাৰতৰ অন্যান্য প্ৰান্ততো জনপ্ৰিয়তা লাভ কৰিছে।

## প্ৰস্তুতি

[thumb|220x220px|[মুম্বাই|মুম্বাইত বটাটা বড়া তৈয়াৰ কৰা হৈছে ]]

আলুৰ পিউৰি আৰু কাই পিউৰিক আৱৰণ দিবলৈ ব্যৱহাৰ কৰা হয় আৰু বেটাৰত একমাত্ৰ দুটা উপাদান। 

আলু উতলাই মোটামুটিকৈ গুড়ি কৰি এফালে থৈ দিয়া হয়। কেৰাহীত ভেজিটেবল অইল গৰম কৰি আছাফোইটিডা, সৰিয়হ, সেউজীয়া মৰিচা, পিঁয়াজ, আৰু বাৰাছুংগা দি কেইমিনিটমান ভাজি পিঁয়াজ অৰ্ধস্বচ্ছ নহয়। ইয়াৰ পিছত আদা-নহৰুৰ পেষ্ট, হালধি আৰু নিমখ কেইছেকেণ্ডমান ভাজি তাৰ পিছত গুড়ি আলুখিনি দি আৰু কেইমিনিটমান সিজোৱা হয়। 

গ্ৰাম আটা ব্যৱহাৰ কৰি ডাঠ কাই তৈয়াৰ কৰা হয় আৰু নিমখ, হালধি আৰু ৰঙা জলকীয়াৰ গুড়িৰে মছলা দিয়া হয়। কেতিয়াবা অধিক ফুলি উঠাৰ বাবে সামান্য পৰিমাণৰ বেকিং চোডা দিয়া হয়। বটাটা বড়া বনাবলৈ আলুৰ মিশ্ৰণৰ কেইটামান বল গ্ৰাম আটাত ডুবাই গৰম তেলত কেইমিনিটমান ডিপ ফ্ৰাই কৰি লোৱা হয়।

বৰাত ৰঙা জলকীয়াৰ পেষ্ট ব্যৱহাৰ কৰি ইয়াক সোৱাদযুক্ত কৰি তোলা হয় বটাটা বড়াৰ লগত সাধাৰণতে সেউজীয়া চাটনি আৰু শ্বেংডানা চাটনি (পিহি লোৱা বাদামৰ পৰা তৈয়াৰী চাটনি) দিয়া হয়।

## পৰিৱেশন

[thumb|220x220px|চচ, পদিনা চাটনি আৰু [জলকীয়া|সেউজীয়া জলকীয়াৰ সৈতে বটাটা বড়া পৰিবেশন কৰা হৈছে ]]
বটাটা বড়া সাধাৰণতে গৰমে গৰমে সেউজীয়া মৰিচা আৰু বিভিন্ন ধৰণৰ চাটনিৰ সৈতে পৰিৱেশন কৰা হয়৷ ইয়াক খোৱাৰ আটাইতকৈ সাধাৰণ উপায় হ'ল বড়া পাও হিচাপে খোৱা।

## তথ্যসূত্ৰ
 
শ্ৰেণী:খাদ্য
শ্ৰেণী:ৰন্ধন প্ৰণালী
ৰাজ্যিক সংগ্ৰহালয়, লক্ষ্ণৌ

**ৰাজ্যিক সংগ্ৰহালয়, লক্ষ্ণৌ  **  ()  ৰাজ্যিক সংগ্ৰহালয়, লক্ষ্ণৌ উত্তৰ প্ৰদেশত অৱস্থিত এটা বিশিষ্ট সংগ্ৰহালয়। এই সংগ্ৰহালয়টো লক্ষ্ণৌৰ বানাৰসী বাগৰ নবাব ৱাজিদ আলী শ্বাহ জুল’জিকেল গাৰ্ডেনত অৱস্থিত। ১৮৬৩ চনত কৰ্ণেল ছণ্ডাৰছ এলেক্সিয়াছ এবটৰ সংগ্ৰহেৰে স্থাপন কৰা এই সংগ্ৰহালয়টোক ১৯৫০ চনত ‘ৰাজ্যিক সংগ্ৰহালয়’ নামেৰে নামাকৰণ কৰাৰ পূৰ্বে ‘প্ৰভিঞ্চিয়েল মিউজিয়াম’ৰ মৰ্যাদা প্ৰাপ্ত আছিল।
## ইতিহাস
১৮৬৩ চনত এই সংগ্ৰহালয়টো লক্ষ্ণৌৰ তদানীন্তন আয়ুক্ত কৰ্ণেল এবটে কাইজাৰ বাগৰ চোটি চত্তৰ মঞ্জিলৰ ভৱনত ৰখা সামগ্ৰীৰ সংগ্ৰহেৰে আৰম্ভ হৈছিল । এই সংগ্ৰহ প্ৰথম অৱস্থাত ১৮৮৩ চনলৈকে পৌৰসভাৰ প্ৰতিষ্ঠান হিচাপে কাম কৰিছিল, তেতিয়া ইয়াক ‘প্ৰদেশিক সংগ্ৰহালয়’ৰ মৰ্যাদা দিয়া হৈছিল। ১৮৮৪ চনৰ জুন মাহত এই সংগ্ৰহালয়টো অৱধৰ নবাবসকলৰ পূৰ্বৰ ৰাজ অভিষেকগৃহ লাল বাৰাদাৰীৰ এক বৃহৎ স্থানলৈ স্থানান্তৰ কৰা হয়।

১৯৫০ চনত সংগ্ৰহালয়টোৰ নাম সলনি কৰি ‘ৰাজ্যিক সংগ্ৰহালয়’ ৰখা হয়, ইয়াৰ সংগ্ৰহ সম্প্ৰসাৰিত হোৱাৰ বাবে উন্নত সংগঠন আৰু পৃথক স্থানৰ প্ৰয়োজন হৈছিল। অৱশেষত এই সংগ্ৰহালয়টো বানাৰসীবাগৰ এটা স্বতন্ত্ৰ ভৱনলৈ স্থানান্তৰিত কৰা হয়। নবাব ৱাজিদ আলী জুল’জিকেল গাৰ্ডেনৰ (পূৰ্বতে প্ৰিন্স অৱ ৱেলছ জুল’জিকেল গাৰ্ডেন) মাজত অৱস্থিত এই নতুন সংগ্ৰহালয় চৌহদ ১৯৬৩ চনত তেতিয়াৰ প্ৰধানমন্ত্ৰী জৱাহৰলাল নেহৰুৱে উদ্বোধন কৰে।
## সংগ্ৰহ
সংগ্ৰহালয়টোত পুৰাতাত্ত্বিক সম্পদৰ পৰা আৰম্ভ কৰি চিত্ৰকলাৰ বিভিন্ন সংগ্ৰহ আৰু এক সমৃদ্ধ মুদ্ৰাশাস্ত্ৰীয় সংগ্ৰহ আছে। এই বস্তুবোৰ সংগ্ৰহৰ ধৰণৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি বিশেষ গেলেৰীত ৰখা হয় আৰু নিৰ্বাচিত কেইটামান বস্তু প্ৰদৰ্শন কৰা হয়। সংগ্ৰহালয়টোৰ ইতিহাস ঔপনিৱেশিক সংগ্ৰহৰ প্ৰথাত নিহিত হৈ আছে। পুৰাতাত্ত্বিক গেলেৰী সংগ্ৰহালয়টোৰ এক গুৰুত্বপূৰ্ণ অংশ।

## প্ৰসংগ

শ্ৰেণী:উত্তৰ প্ৰদেশৰ সংগ্ৰহালয়
শ্ৰেণী:ভাৰতভিত্তিক সাংস্কৃতিক সংগঠন
ভাৰতীয় নৃত্য কলা মন্দিৰ

**ভাৰতীয় নৃত্য কলা মন্দিৰ  **  ()  বিহাৰৰ ৰাজধানী পাটনাত অৱস্থিত কলা আৰু শিল্প সংগ্ৰহালয় আৰু বহুমুখী সাংস্কৃতিক কেন্দ্ৰ।
## ইতিহাস
১৯৫০ চনৰ ৮ ডিচেম্বৰত এই কলা প্ৰতিষ্ঠানৰ আধাৰশিলা স্থাপন কৰা হয়। মণিপুৰী আৰু কথকলী নৃত্যৰ নিপুণ পদ্মশ্ৰী হৰি উপ্পলে প্ৰতিষ্ঠা কৰা এই প্ৰতিষ্ঠান ১৯৬৩ চনত আনুষ্ঠানিকভাৱে মুকলি কৰা হয়।
## অৱলোকন
এই ভৱনটোত নৃত্য আৰু নাট্য ষ্টুডিঅ',  এটা গেলেৰীৰ স্থান আৰু এটা কলা সংগ্ৰহালয় আছে। প্ৰদৰ্শনৰ কাৰ্যসূচীয়ে থিয়েটাৰৰ পৰা আৰম্ভ কৰি, লাইভ সংগীত, কমেডী, নৃত্য, দৃশ্যকলা, কথিত শব্দ আৰু শিশুৰ অনুষ্ঠানলৈকে সামৰি লয়।

কলা সংগ্ৰহালয়ত পুৰণি কালৰ, ৫০০ খ্ৰীষ্টপূ্ৰ্বৰ ৫০০ খ্ৰীষ্টাব্দলৈ সামৰি লোৱা বহুতো সম্পদ প্ৰদৰ্শন কৰা হৈছে। প্ৰদৰ্শিত সামগ্ৰীসমূহৰ ভিতৰত আছে টেৰাকোটা, গহনা, ধাতুৰ বস্তু, শিলৰ ভাস্কৰ্য্য, শিলৰ সঁজুলি, মৃৎশিল্প, বাদ্যযন্ত্ৰ, কাঠৰ পালকি, বস্ত্ৰ আৰু মুখা। নৃত্য প্ৰশিক্ষকসকলে ওডিছি, ভাৰতনাট্যম, কথক, লোকনৃত্য ইত্যাদি শিক্ষা দিয়ে।
## লগতে চাওক
* কালিদাস ৰংগালয়
## প্ৰসংগ

শ্ৰেণী:বিহাৰৰ সংগ্ৰহালয়
শ্ৰেণী:ভাৰতভিত্তিক সাংস্কৃতিক সংগঠন
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ কলা সংগ্ৰহালয় আৰু গেলাৰী
বিহাৰ সংগ্ৰহালয়

**বিহাৰ সংগ্ৰহালয়  **  () পাটনাত অৱস্থিত এটা ৰাজ্যিক সংগ্ৰহালয়।}} ২০১৫ চনৰ আগষ্ট মাহত ইয়াক আংশিকভাৱে মুকলি কৰা হয়। 'শিশুৰ সংগ্ৰহালয়', মূল প্ৰৱেশদ্বাৰ আৰু এটা অৰিয়েণ্টেচন থিয়েটাৰ ২০১৫ চনৰ আগষ্ট মাহত জনসাধাৰণৰ বাবে মুকলি কৰা একমাত্ৰ অংশ আছিল। পিছলৈ ২০১৭ চনৰ অক্টোবৰ মাহত বাকী থকা গেলেৰীও মুকলি কৰা হয়। পাটনা সংগ্ৰহালয়ৰ পৰা ইয়ালৈ ১০০ৰো অধিক শিল্পকৰ্ম স্থানান্তৰ কৰা হৈছিল।

ইয়াক বিহাৰ ৰাজ্যৰ ইতিহাস সংগ্ৰহালয় হিচাপে পৰিকল্পনা কৰা হৈছিল, আৰু ২০১৩ চনৰ অক্টোবৰ মাহত পাটনাৰ বেইলী ৰোডত আনুমানিক ৪৯৮ কোটি টকা (৫৮ মিলিয়ন মাৰ্কিন ডলাৰ) বাজেটেৰে নিৰ্মাণ আৰম্ভ কৰা হৈছিল।
## প্ৰদৰ্শন
বিহাৰ সংগ্ৰহালয়ত কেইবাটাও গেলেৰী আছে। ইয়াৰ ভিতৰত অৰিয়েণ্টেচন গেলেৰী, শিশুৰ গেলেৰী, আঞ্চলিক গেলেৰী, সমকালীন গেলেৰী, ঐতিহাসিক কলা গেলেৰী, বিহাৰী ডায়স্পোৰা গেলেৰী আৰু ভিজিৱ’ল ষ্ট’ৰেজ গেলেৰী। বিভিন্ন বিষয়ৰ প্ৰদৰ্শনীসমূহ পৃথক পৃথক গেলেৰীত প্ৰদৰ্শন কৰা হয়। প্ৰতিখন গেলেৰী বিশাল আৰু ইয়াত চতুৰ্থ শতিকাৰ সামগ্ৰীকে ধৰি বহুতো শিল্পকৰ্ম প্ৰদৰ্শিত কৰা হৈছে।[20]
## প্ৰসংগ

## বাহ্যিক সংযোগ
* আধিকাৰিক ৱেবচাইট
শ্ৰেণী:বিহাৰৰ সংগ্ৰহালয়
শ্ৰেণী:ভাৰতভিত্তিক সাংস্কৃতিক সংগঠন
মুঞ্জ্যা (চলচ্চিত্ৰ)

**মুঞ্জ্যা** () হৈছে আদিত্য সৰ্পোতদাৰৰ পৰিচালনাত নিৰ্মিত ভাৰতীয় হিন্দী ভাষাৰ কমেডী হ'ৰ'ৰ ছবি। এই ছবিখনত শৰ্ৱৰী, অভয় ভাৰ্মা, সত্যৰাজ আৰু মোনা সিং অভিনয় কৰিছে। শিৰোনাম চৰিত্ৰটো সম্পূৰ্ণৰূপে চিজিআই ব্যৱহাৰ কৰি সৃষ্টি কৰা হৈছিল।  
মেডক ফিল্মছৰ অধীনত অমৰ কৌশিক আৰু দীনেশ বিজানৰ দ্বাৰা প্ৰযোজিত এইখন মেডক হৰৰ কমেডী ইউনিভাৰ্ছৰ তৃতীয় কিস্তি আৰু ভাৰতীয় লোককথা আৰু পৌৰাণিক কাহিনীৰ পৰা অনুপ্ৰাণিত মুঞ্জ্যাৰ কিংবদন্তিৰ ওপৰত গুৰুত্ব আৰোপ কৰা হৈছে। 

২০২৪ চনৰ ৭ জুনত মুঞ্জ্যাক বিশ্বজুৰি থিয়েটাৰত মুক্তি দিয়া হয় আৰু সমালোচকৰ পৰা মিশ্ৰিতৰ পৰা ইতিবাচক সমালোচনা লাভ কৰে। 
ছবিখনে শ্লিপাৰ হিট হিচাপে আত্মপ্ৰকাশ কৰি ৩০ কোটি ₹ নিৰ্মাণ ব্যয়ৰ বিপৰীতে বিশ্বজুৰি ১৩২.১৩ কোটি টকা উপাৰ্জন কৰি ২০২৪ চনৰ অষ্টম সৰ্বাধিক উপাৰ্জন কৰা হিন্দী ছবি হিচাপে পৰিগণিত হয়। 

## পটভূমি
১৯৫২ চনত কোংকানৰ এখন গাঁৱত গোট্য নামৰ সৰু ল’ৰা এটাই তেওঁৰ তুলনাত সাত বছৰ ডাঙৰ মুন্নীৰ প্ৰেমত পৰে। যেতিয়া আন এজন পুৰুষৰ লগত মুন্নীৰ বিয়া ঠিক হয়, তেতিয়া গোটিয়াই তাইক বিষ খুৱাবলৈ বিফল চেষ্টা কৰে। মাকে বকাবকি কৰি পুৰোহিত কৰি লোৱাৰ পিছত মুন্নীক বিয়া কৰাবলৈ সংকল্প লোৱা গোটিয়াই ভনীয়েক গীতাক চেটুকাৱাড়ী নামৰ ঘন হাবিলৈ লৈ যায় আৰু পিপাল গছৰ তলত ক’লা যাদু কৰে। এই প্ৰক্ৰিয়াত ভনীয়েকক বলি দিবলৈ গৈ ভুলবশতঃ নিজকে হত্যা কৰি গছজোপাৰ ওপৰত বাস কৰা মুঞ্জ্যা নামৰ দুষ্ট আত্মালৈ পৰিণত হয়। 

## অভিনয়

মুকলি আৰু বন্ধৰ ক্ৰেডিটৰ পৰা সংকলিত:
* অভয় ভাৰ্মা বিট্টু হিচাপে
* শৰৱৰী বেলা হিচাপে
* সত্যৰাজ হিচাপে পাদ্ৰী
* মোনা সিং বিট্টুৰ মাতৃ পম্মি হিচাপে
* সুহাস যোশী গীতা (আজী), বিট্টুৰ আইতাক আৰু মুঞ্জ্যাৰ ভনীয়েকৰ চৰিত্ৰত
** ইয়ং গীতাৰ চৰিত্ৰত খুশী হাজাৰে
* স্পিলবাৰ্গৰ চৰিত্ৰত তৰণজোৎ সিং
* অজয় পুৰকাৰ বালু ককাৰ চৰিত্ৰত
* ৰুক্কুৰ চৰিত্ৰত ভাগ্যশ্ৰী লিমায়ে
* গত্যা/মুঞ্জ্যৰ চৰিত্ৰত আয়ুষ উলাগদ্দে
* শ্ৰুতি মাৰাথে গোত্যাৰ মাতৃ হিচাপে
* কুবাৰ চৰিত্ৰত ৰিচাৰ্ড লভাট
* অনয় কামত গোত্যাৰ পিতৃ হিচাপে
* মুন্নী কাণিতকাৰ ওৰফে "আক্কা"ৰ চৰিত্ৰত পদুমী চৰ্দেছাই। 
* জগ্গুৰ চৰিত্ৰত শ্ৰীকান্ত মোহন যাদৱ
* মহুৱাৰ চৰিত্ৰত ৰীমা চৌধুৰী
* বাছত লেডী হিচাপে ৰসিকা ভেংগুৰলেকাৰ
* সাবিত্ৰী হিচাপে ৰাধিকা বিদ্যাসাগৰ
* বিট্টুৰ পিতৃ হিচাপে অক্ষয় ভেংগুলিকাৰ
* চিকিৎসক হিচাপে অভিজিত চাৱন
* অভিষেক বেনাৰ্জী জনৰ্দন "জে ডি"ৰ চৰিত্ৰত (কেমিঅ' উপস্থিতি)
* বৰুণ ধাৱন ভাস্কৰৰ চৰিত্ৰত (কেমিঅ' ৰূপ)

## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:হিন্দী চলচ্চিত্ৰ
ৰাষ্ট্ৰীয় দলিত প্ৰেৰণা স্থল আৰু গ্ৰীণ গাৰ্ডেন

** ৰাষ্ট্ৰীয় দলিত প্ৰেৰণা স্থল আৰু গ্ৰীণ গাৰ্ডেন  **  () ভাৰতৰ উত্তৰ প্ৰদেশৰ নয়ডাত অৱস্থিত এটা স্মৃতিসৌধ।  উত্তৰ প্ৰদেশৰ প্ৰাক্তন মুখ্যমন্ত্ৰী মায়াৱতীয়ে ইয়াক নিৰ্মাণ কৰিছিল আৰু ২০১১ চনৰ ১৪ অক্টোবৰত উদ্বোধন কৰিছিল।  প্ৰৱেশ মাচুল প্ৰতিজনৰ ২০টকা আৰু প্ৰতি সপ্তাহত ৭০০০ দৰ্শনাৰ্থী আৰু আম্বেদকাৰ জয়ন্তীত ১০০০ দৰ্শনাৰ্থী ইয়ালৈ আহে। 
## সংগ্ৰহালয়
এই স্মৃতিসৌধত ৰাষ্ট্ৰীয় দলিত স্মাৰক নামেৰে জনাজাত এটা ক্ষুদ্ৰ সংগ্ৰহালয় আৰু যমুনা নদীৰ পাৰৰ ৮২.৫ একৰ মাটিকালিত নিৰ্মিত এখন বিস্তৃত সেউজীয়া ক্ষেত্ৰ আছে। ৰাষ্ট্ৰীয় দলিত স্মাৰক ৩৩ একৰ মাটিত বিস্তৃত, আৰু ইয়াত গৌতম বুদ্ধ, সন্ত শিৰোমণি ৰাইদাস, সন্ত কবীৰ, জন নায়ক বীৰছা মুণ্ডা, ই ভি পেৰিয়াৰ ৰামস্বামী, নাৰায়ণ গুৰু, ছত্ৰপতি ছাহুজী মহাৰাজ, জ্যোতিবা ফুলে, কাঁসী ৰাম, ভীমৰাও আম্বেদকাৰকে ধৰি মানৱতা, সমতা আৰু সামাজিক ন্যায়ৰ বাবে নিজৰ জীৱন উৎসৰ্গা কৰা লোকসকলৰ মূৰ্তি ইয়াত আছে৷ ইয়াৰ উপৰিও ইয়াত চৌবিশটা আঠাইশ ফুট উচ্চতাৰ বালিশিলৰ মূৰ্তি আছে, যিটো পৰম্পৰাগত ভাৰতীয় আদৰণিৰ প্ৰতীক। এই স্মৃতিসৌধটো সমাজ সংস্কাৰকসকলৰ বাবে উৎসৰ্গিত আৰু ইয়াক "সামাজিক পৰিৱৰ্তনৰ সংগ্ৰামৰ প্ৰতি এই দিগগজসকলৰ অতুলনীয় সংগ্ৰাম"ক সন্মান জনাই নিৰ্মাণ কৰা হৈছে।

## প্ৰসংগ

শ্ৰেণী:উত্তৰ প্ৰদেশৰ সংগ্ৰহালয়
শ্ৰেণী:ভাৰতভিত্তিক সাংস্কৃতিক সংগঠন
গান্ধী সংগ্ৰহালয়, পাটনা

**গান্ধী স্মাৰক সংগ্ৰহালয়**  () মহাত্মা গান্ধীৰ জীৱন আৰু নীতি, আৰু ভাৰতৰ স্বাধীনতা সংগ্ৰামৰ সময়ত বিহাৰত তেওঁৰ ভূমিকা প্ৰদৰ্শন কৰা এক সংগ্ৰহালয় আৰু সাৰ্বজনিক সেৱা প্ৰতিষ্ঠান। ই দেশৰ এঘাৰটা গান্ধী সংগ্ৰহালয়ৰ অন্যতম।
## ইতিহাস
১৯৪৮ চনত মহাত্মা গান্ধীৰ হত্যাৰ কিছু বছৰ পিছত দেশজুৰি ভাৰতৰ নাগৰিকক গান্ধীৰ স্মৃতিসৌধ নিৰ্মাণৰ বাবে আহ্বান জনোৱা হৈছিল। ভাৰতৰ দৰিদ্ৰ আৰু ধনী উভয় নাগৰিকৰ অৱদানেৰে মহাত্মা গান্ধী ৰাষ্ট্ৰীয় স্মাৰক ন্যাস নামেৰে এটা ন্যাস স্থাপন কৰা হয়। ১৯৬৭ চনত গান্ধী ময়দানৰ উত্তৰ-পশ্চিম কোণৰ ওচৰত পাটনা সংগ্ৰহালয় প্ৰতিষ্ঠা কৰা হয়। ১৯৭১ চনৰ জুলাই মাহলৈকে, পাঁচটা স্বাধীন সংগ্ৰহালয় (আহমদাবাদ, মাদুৰাই, বৈৰকপুৰ, মুম্বাই, পাটনা) স্থাপন নকৰালৈকে ই কেন্দ্ৰীয় গান্ধী সংগ্ৰহালয় সমিতিৰ অংশ আছিল। তেতিয়াৰ পৰাই পাটনাৰ গান্ধী সংগ্ৰহালয় এক স্বায়ত্তশাসিত প্ৰতিষ্ঠান।

সংগ্ৰহালয়টো নিৰল ঠাইত অৱস্থিত। ইয়াত বাপুজীৰ দৃশ্যমান জীৱনী আছে, যাৰ ভিতৰত আছে- ফটো, চিত্ৰ, ভাস্কৰ্য্য, পাণ্ডুলিপি, উদ্ধৃতি আদি। ইয়াত তেওঁৰ জীৱনৰ সকলো ডাঙৰ ডাঙৰ ঘটনা বৰ্ণিত হৈছে। শৈশৱ আৰু অন্তিম যাত্ৰাৰ লগতে গান্ধীৰ জীৱনৰ বিভিন্ন পৰ্যায়ৰ ফটোও সন্নিবিষ্ট কৰা হৈছে। সংগ্ৰহালয়ৰ হলত তেওঁৰ কোঠাৰ প্ৰতিৰূপ এটাও আছে। সংগ্ৰহালয়ত মহাত্মা গান্ধীৰ জীৱনৰ সৈতে জড়িত কিতাপ, আলোচনী, সাহিত্য আৰু অডিঅ'-ভিডিঅ' সামগ্ৰীৰ সমৃদ্ধ সংগ্ৰহ আৰু গ্ৰন্থ বিপনী আছে।

## প্ৰসংগ

 শ্ৰেণী:বিহাৰৰ সংগ্ৰহালয়
শ্ৰেণী:ভাৰতভিত্তিক সাংস্কৃতিক সংগঠন
শ্ৰেণী:গান্ধী সংগ্ৰহালয়
জালান সংগ্ৰহালয়, পাটনা

**জালান সংগ্ৰহালয় **  (বা**কিল্লা হাউচ**; ) বিহাৰৰ পাটনাত অৱস্থিত এটা ব্যক্তিগত সংগ্ৰহালয়। বিহাৰ ৰাজ্যৰ একমাত্ৰ দুটা ব্যক্তিগত সংগ্ৰহালয়ৰ ভিতৰত ই অন্যতম।
## অৱলোকন
উত্তৰ ভাৰতৰ বিহাৰ ৰাজ্যৰ পুৰণি চহৰ পাটনাৰ গংগা নদীৰ পাৰত থকা এটা ব্যক্তিগত আৱাসিক ঘৰ কিল্লা হাউচ। ১৯১৯ চনত নিৰ্মিত এই ঘৰটো কলাকৃতি আৰু প্ৰাচীন সামগ্ৰীৰ সংগ্ৰহৰ বাবে জনাজাত; আৰু এইটো আছিল ব্যৱসায়ী আৰু শিল্প সংগ্ৰাহক দিৱান বাহাদুৰ ৰাধাকৃষ্ণ জালানৰ (১৮৮২–১৯৫৪) ব্যক্তিগত কৃতিত্ব। এই ভৱনটো ইংৰাজী আৰু ডাচ্চ শৈলীৰে নিৰ্মিত আৰু স্থানীয়ভাৱে ইয়াক কিল্লা হাউচ বুলি জনা যায়।

ইয়াত পাথৰ, ধাতু, টেৰাকোটা, হাতীদাঁত, কাঁচ, চীনামাটি আদিৰ প্ৰায় ১০,০০০ টা বস্তুৰ সংগ্ৰহ আছে আৰু বেছিভাগেই আধুনিক যুগৰ সৈতে সম্পৰ্কিত। কলাত্মক সামগ্ৰীবোৰৰ ভিতৰত বহুতো ইউৰোপীয় আৰু কেইটামান এছিয় দেশৰ।

অট্টালিকাটোৰ এটা অংশ জালান পৰিয়ালৰ ব্যক্তিগত আৱাসিক অঞ্চল হৈয়েই আছে। সংগ্ৰহালয়টো পুৱা ৯-১১ বজালৈ, সোমবাৰৰ পৰা শনিবাৰলৈ ৯টাৰ পৰা ১১টালৈ আৰু দেওবাৰে পুৱা ১০ বজাৰ পৰা বিয়লি ৪ বজালৈ খোলা থাকে যদিও ভ্ৰমণৰ ৪৮ ঘণ্টা আগত, আগতীয়া নিযুক্তি লোৱাৰ প্ৰয়োজন হয়।
## প্ৰসংগ

## বাহ্যিক সংযোগ
* Quila House and the Jalan Collection, ''A Brief Introduction'' 
শ্ৰেণী:বিহাৰৰ সংগ্ৰহালয়
শ্ৰেণী:ভাৰতভিত্তিক সাংস্কৃতিক সংগঠন
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ পুৰাতাত্বিক সংগ্ৰহালয়
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ কলা সংগ্ৰহালয় আৰু গেলাৰী
পাটনা সংগ্ৰহালয়

**পাটনা সংগ্ৰহালয় **  () ভাৰতৰ বিহাৰ ৰাজ্যৰ এটা ৰাজ্যিক সংগ্ৰহালয়। ১৯১৭ চনৰ ৩ এপ্ৰিলত ব্ৰিটিছ ৰাজৰ সময়ত পাটনাৰ আশে-পাশে পোৱা ঐতিহাসিক সামগ্ৰীসমূহ ৰখাৰ বাবে এই সংগ্ৰহালয় প্ৰতিষ্ঠা কৰা হৈছিল।    সংগ্ৰহালয়টো মোগল আৰু ৰাজপুত স্থাপত্যৰ শৈলীত নিৰ্মাণ কৰা হৈছে আৰু স্থানীয়ভাৱে ইয়াক যাদুঘৰ বুলি জনা যায়। প্ৰাচীন ভাৰত যুগৰ পৰা ১৭৬৪ খ্ৰীষ্টাব্দৰ ভিতৰৰ শিল্পকৰ্মসমূহ বৰ্তমান বিহাৰ সংগ্ৰহালয়লৈ স্থানান্তৰ কৰা হৈছে।

ইতিহাস আৰু পুৰাতত্ত্বৰ ক্ষেত্ৰত গৱেষণা কৰা আৰু বিহাৰ চৰকাৰৰ দ্বাৰা প্ৰতিষ্ঠিত ‘কে পি জয়ছোৱাল গৱেষণা প্ৰতিষ্ঠান’ও (KPJRI) পাটনা সংগ্ৰহালয়ৰ দ্বাৰা সঞ্চালিত হয়। 
## সংগ্ৰহ
বহুমুখী সংগ্ৰহালয়ত প্ৰদৰ্শিত সামগ্ৰীসমূহৰ ভিতৰত আছে- পুৰাতাত্ত্বিক সামগ্ৰী, মুদ্ৰা, কলাকৃতি, চিত্ৰকলা, উপকৰণ, বস্ত্ৰ, ব্ৰঞ্জত অংকিত ছবি, হিন্দু আৰু বৌদ্ধ ভাস্কৰ্য্য আৰু টেৰাকোটা। ইয়াত দৈনন্দিন জীৱনক চিত্ৰিত কৰা ব্ৰিটিছ যুগৰ বিৰল চিত্ৰৰ সংগ্ৰহ আছে; লগতে আছে ভাৰতৰ প্ৰথম ৰাষ্ট্ৰপতি ৰাজেন্দ্ৰ প্ৰসাদৰ সৈতে জড়িত এক সুন্দৰ সংগ্ৰহ। সংগ্ৰহালয়টোত প্ৰথম বিশ্বযুদ্ধৰ কামানো দেখিবলৈ পোৱা যায়। 
## প্ৰসংগ

 শ্ৰেণী:বিহাৰৰ সংগ্ৰহালয়
শ্ৰেণী:ভাৰতভিত্তিক সাংস্কৃতিক সংগঠন
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ পুৰাতাত্বিক সংগ্ৰহালয়
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ কলা সংগ্ৰহালয় আৰু গেলাৰী
বুদ্ধ সম্যক দৰ্শন সংগ্ৰহালয় আৰু স্মৃতি স্তুপ

**বুদ্ধ সম্যক দৰ্শন সংগ্ৰহালয় আৰু স্মৃতি স্তুপ**  () বৈশালীৰ পুৰাতাত্ত্বিক খননত আৱিষ্কাৰ হোৱা বুদ্ধৰ ধ্বংসাৱশেষ ৰখাৰ বাবে এটা প্ৰস্তাৱিত সংগ্ৰহালয় আৰু স্তুপ। বিহাৰ ৰাজ্যিক কেবিনেটে ২০১৩ চনৰ ৯ ফেব্ৰুৱাৰীত ইয়াৰ নিৰ্মাণত অনুমোদন জনায়,  আৰু ২০১৯ চনৰ ২০ ফেব্ৰুৱাৰীৰ পৰা নিৰ্মাণৰ কাম আৰম্ভ হয়, যাৰ উদ্বোধন বিহাৰৰ মুখ্যমন্ত্ৰী নীতিশ কুমাৰে কৰিছিল। ৩১৫ কোটি টকাৰ বাজেটেৰে ৭২ একৰ মাটিত এই সংগ্ৰহালয়টো  নিৰ্মাণ হ’ব। এই গঠনটো শিলৰ দ্বাৰা নিৰ্মিত হ'ব, ইয়াৰ নিৰ্মাণৰ বাবে ভাৰতীয় প্ৰযুক্তি প্ৰতিষ্ঠান দিল্লীয়ে কাৰিকৰী সহায় আগবঢ়াব।  
## প্ৰদৰ্শন
প্ৰাৰম্ভিক পৰিকল্পনা অনুসৰি মুম্বাইৰ গ্ল’বেল বিপাচনা পেগোডাৰ পদ্ধতি অনুসাৰে বুদ্ধ সম্যক দৰ্শন সংগ্ৰহালয় বিকশিত কৰাৰ প্ৰস্তাৱ দিয়া হৈছে। ইয়াৰ দুটা উপাদান থাকিব; এটা বুদ্ধ স্তুপ আৰু আনটো সংগ্ৰহালয়। সংগ্ৰহালয়টোত মৌলিক শিল্পকৰ্ম, থ্ৰীডি মডেল, মাল্টিমিডিয়া উপস্থাপন আৰু ব্যাখ্যা কেন্দ্ৰৰ সৈতে কলা আৰু প্ৰদৰ্শনী গেলেৰী থাকিব। দৰ্শনাৰ্থীসকলক বৌদ্ধ ধৰ্মৰ চহকী ঐতিহ্যৰ সৈতে পৰিচিত কৰাৰ বাবে এনিমেটেড চুটি ছবিৰ ব্যৱহাৰ কৰা হ’ব। আনহাতে স্তুপত বিহাৰ আৰু বুদ্ধৰ মহাপৰিনিৰ্বাণ আৰু তেওঁৰ জীৱনৰ মুখ্য মুখ্য ঘটনাৰ ওপৰত গুৰুত্ব দিয়া হ'ব। 

## প্ৰসংগ

শ্ৰেণী:বিহাৰৰ সংগ্ৰহালয়
শ্ৰেণী:ভাৰতভিত্তিক সাংস্কৃতিক সংগঠন
সোৰথ ৰায় দিয়াচ

**সোৰথ ৰায় দিয়াচ** () সিন্ধী আৰু গুজৰাটী লোককথাৰ ৰোমান্টিক লোককথা। শ্বাহ জো ৰিছালোতো এই কাহিনীটো প্ৰকাশ পাইছে আৰু সিন্ধৰ পৰা অহা সাতটা জনপ্ৰিয় ট্ৰেজিক ৰোমাঞ্চৰ অংশ। আন ছয়টা কাহিনী হ’ল উমৰ মাৰভি, ছাছুই পুন্নহুন, চোনী মহিৱাল, লিলান চানেছাৰ, নূৰী জাম তামাচী আৰু সাধাৰণতে সিন্ধৰ সাত ৰাণী বা শ্বাহ আব্দুল লতিফ ভিত্তাইৰ সাতগৰাকী নায়িকা বুলি জনাজাত মোমল ৰাণো।

## কাহিনী
সোৰথ আছিল বৰ্তমান গুজৰাটত থকা জুনাৰ গিৰ্নাৰৰ ৰজা ৰায় দিয়াচৰ ৰাণী যিয়ে স্বামীৰ প্ৰতি থকা প্ৰেমৰ স্বাৰ্থত নিজকে বলিদান দিছিল। 
ৰাণী সোৰথক কাষত লৈ  ৰজা ৰায় দিয়াচে নিজৰ গৌৰৱৰ সিংহাসনত  বহি, বজাই থকা সংগীতৰ টোকাৰ উচ্চ প্ৰভাৱত হেৰাই গৈছিল সেই সময়ৰ সুখ্যাত সংগীতজ্ঞ বীজলৰ দ্বাৰা। ৰাগসকলৰ দ্বাৰা মন্ত্ৰমুগ্ধ হৈ ৰজা, আনন্দত আত্মহাৰা হৈ বীজলক কয় যে তেওঁ যি পুৰস্কাৰ বিচাৰে, আৰু তেওঁ বিচাৰিব পাৰে। বিজেলে মহামহিমৰ মূৰটো বিচাৰে। ৰাণীয়ে তাৰ পৰিৱৰ্তে নিজৰটো আগবঢ়ায়, কিন্তু বীজল থিয় হৈ থাকে।  পিছত বীজল, ৰজাৰ ফালে খোজ কাঢ়ি গৈ পৃথিৱীখনক চাবলৈ দিয়ে যে এজন নেতাই কেনেকৈ নিজৰ কথা পালন কৰে, তেতিয়া ৰজাই নিজৰ তৰোৱালেৰে ডিঙি কাটি পেলায়, মূৰটো বিজলৰ ভৰিত পৰি যায়, যিয়ে নিজৰ কাৰ্য্যৰ মাধ্যাকৰ্ষণতা উপলব্ধি কৰি ডিঙিত দা এখন থৈ প্ৰায়শ্চিত্তৰ মূল্য দিয়ে। জীয়াই থকাৰ ইচ্ছা হেৰুৱাই ৰাণীয়ে স্বামীৰ অন্ত্যেষ্টিক্ৰিয়াৰ জুইকুৰাত জ্বলি ছাই হৈ পৰে।

ৰাই দিয়াচ আৰু সোৰথৰ সুপৰিচিত কাহিনীৰ মৰ্মস্পৰ্শী বিন্দুটো দিয়া হৈছে শ্বাহ জো ৰিছালোৰ ৩০টা সুৰ (অধ্যায়)ৰ ভিতৰত চুৰ সোৰথ অন্যতম। এই সুৰৰ বিষয়বস্তু, খণ্ড অনুসৰি, তলত বৰ্ণনা কৰা হৈছে:
# বিজলে ৰায় দিয়াচলৈ আহি তাৰ মূৰটো বিচাৰে-তেওঁক বিভিন্ন ধৰণৰ বহুমূলীয়া উপহাৰ আগবঢ়োৱা হয় যদিও দাবীত তেওঁ অটল।
# বিজলে একেৰাহে ছটা ৰাতি গান গায়-তেওঁক আৰু উপহাৰ আগবঢ়োৱা হয়।
# বিজলৰ সংগীতৰ প্ৰভাৱ।
# ৰায় দিয়াচে মূৰ কাটি বিজলক দিয়ে-তেওঁৰ পৰিয়ালৰ লোকে শোক-সোৰথৰ মৃত্যু।

## জনপ্ৰিয় সংস্কৃতিত
লোককথাৰ অভিযোজন ৰাই দৈচ ১৯৫৮ চনত জে বি লুল্লাই পৰিচালনা আৰু আতু লালৱানীৰ প্ৰযোজনাত নিৰ্মিত ভাৰতীয় সিন্ধী ছবি। ৰাম পাঞ্জৱানীয়ে ৰচনা কৰা ছবিখনত অভিনয় কৰিছিল লালৱানী, শান্তি ৰামচন্দনী আৰু ভূদো আদৱানীয়ে। ছবিখনৰ সংগীত, যাৰ বাবে ইয়াক পৰিচিত, ৰচনা কৰিছিল বুলো চি ৰাণীয়ে।পাঞ্জৱানীয়ে সিন্ধী ভাষাত বিজল ৰায় দিয়াচ নামৰ নাটক এখনো লিখিছিল।.  ১৯৭৮ চনত মুক্তি পোৱা লোককথাৰ আধাৰত নিৰ্মিত ভাৰতীয় গুজৰাটী ভাষাৰ নাট্য ছবি সতী সোৰাথ য'ত কামিনী ভাটিয়া আৰু অৰবিন্দ যোশীয়ে অভিনয় কৰিছিল।

## লগতে চাওক
*উমৰ মাৰভি
*ছাছুই পুন্নহুন
*চোনী মহিৱাল
*লিলান চানেছাৰ
*নূৰী জাম তামাচী
*মোমল ৰাণো
## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:গুজৰাটী লোককথা
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় লোককথা
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় সাহিত্য
শ্ৰেণী:লোক-সংস্কৃতি
চন্দ্ৰধাৰী সংগ্ৰহালয়

**চন্দ্ৰধাৰী সংগ্ৰহালয়**  () ১৯৫৭ চনত ৰাজ্য চৰকাৰে স্থাপন কৰে।  বিহাৰৰ দাৰভংগাত অৱস্থিত সংগ্ৰহালয়টো ১৯৭৪ চনত বৰ্তমানৰ দুমহলীয়া ভৱনলৈ স্থানান্তৰ কৰা হয়।

মধুবনীৰ জমিদাৰ চন্দ্ৰধাৰী সিঙৰ ব্যক্তিগত সংগ্ৰহৰ সহায়ত ১৯৫৭ চনৰ ৭ ডিচেম্বৰত মিথিলা সংগ্ৰহালয় হিচাপে এই সংগ্ৰহালয় স্থাপন কৰা হয়।  পিছত ইয়াৰ নামকৰণ মূল দাতা মধুবনী জিলাৰ ৰান্তি দোধীৰ জমিদাৰ বাবু চন্দ্ৰধাৰী সিঙৰ নামেৰে কৰা হয় । 
## প্ৰদৰ্শন
চন্দ্ৰধাৰী সংগ্ৰহালয় ইয়াৰ ১১টা গেলেৰী হলত পুৰাতাত্ত্বিক আৰু শিল্পকৰ্ম প্ৰদৰ্শিত হৈছে। প্ৰত্যেকটোতে ভিন্ন ভিন্ন শ্ৰেণীৰ শিল্পকৰ্ম প্ৰদৰ্শন কৰা হৈছে। প্ৰদৰ্শনীৰ ভিতৰত কাঁচৰ পৰা নিৰ্মিত আকৰ্ষণীয় সামগ্ৰী, শিপিনীৰ বিৰল আৰু চমৎকাৰ শিল্পকৰ্ম, আৰু বিভিন্ন শৈলীৰ বিৰল ক্ষুদ্ৰ চিত্ৰকলা আদি অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হৈছে। চিত্ৰসমূহৰ ভিতৰত আটাইতকৈ উল্লেখযোগ্য হৈছে জয়দেৱৰ গীত-গোবিন্দৰ আধাৰত গোপীৰ সৈতে শ্ৰীকৃষ্ণ লীলাৰ চিত্ৰ। সংগ্ৰহালয়টোত ভাৰতীয়, নেপালী, আৰু তিব্বতী শৈলীৰ পিতলৰ দ্বাৰা নিৰ্মিত মূৰ্তিৰ এক অতিশয় চমৎকাৰ সংগ্ৰহ আছে। দেৱী দুৰ্গা, সূৰ্য্য, আৰু ভগৱান শিৱৰ মূৰ্তি যথেষ্ট আকৰ্ষণীয়। বৌদ্ধ ধৰ্মৰ সৈতে জড়িত প্ৰতিমূৰ্তিও প্ৰদৰ্শিত হৈছে। প্ৰাকৃতিক ইতিহাস অংশত ব্যয়বহুল ৰত্ন আৰু পাথৰ প্ৰদৰ্শন কৰা হৈছে। সংগ্ৰহালয়টোত পুথিভঁৰালৰ সুবিধাও আছে।  

সংগ্ৰহালয় সাধাৰণ দৰ্শকৰ বাবে ১০ বজাৰ পৰা ৪ বজালৈ খোলা থাকে। বৰ্তমান ইয়াত কোনো প্ৰবেশ মাচুল ধাৰ্য কৰা হোৱা নাই। ইয়াত দেশৰ বহু চেলিব্ৰিটিৰ আগমন হৈছে। দাৰভাংগাৰ মহাৰাজা কামেশ্বৰ সিঙে ইয়াতে তেওঁৰ পূৰ্বপুৰুষৰ ঐতিহ্য অৱলোকন কৰিছিল। প্ৰাক্তন প্ৰধানমন্ত্ৰী লালবাহাদুৰ শাস্ত্ৰী, ইন্দিৰা গান্ধী, প্ৰাক্তন ৰাষ্ট্ৰপতি ড° জাকিৰ হুছেইন, লোকনায়ক জয়প্ৰকাশ নাৰায়ণ আৰু তেওঁৰ পত্নী প্ৰতিষ্ঠী, প্ৰাক্তন মুখ্যমন্ত্ৰী ড° শ্ৰীকৃষ্ণ আৰু কাৰ্পুৰী ঠাকুৰ, প্ৰাক্তন ৰাজ্যপাল ড° এ আৰ কিডৱাই, ড° এল পি শ্বাহী, জগন্নাথ কৌশল, নীতিশ কুমাৰে ইয়াৰ সংগ্ৰহসমূহ অৱলোকন কৰিছিল।  

## প্ৰসংগ

শ্ৰেণী:বিহাৰৰ সংগ্ৰহালয়
শ্ৰেণী:ভাৰতভিত্তিক সাংস্কৃতিক সংগঠন
মোথে বেদকুমাৰী

**মোথে বেদাকুমাৰী** (; ২৪ ছেপ্টেম্বৰ ১৯৩১ – ১৯৭৭) এগৰাকী ভাৰতীয় সংসদ সদস্য তেওঁ এগৰাকী গায়কো আছিল।

## জীৱন আৰু কেৰিয়াৰ
১৯৩১ চনৰ ২৪ ছেপ্টেম্বৰত অন্ধ্ৰ প্ৰদেশৰ এলুৰুত জন্মগ্ৰহণ কৰা মোথে বেদাকুমাৰীৰ পিতৃৰ নাম মোথেই নাৰায়ণ ৰাও।

বেদাকুমাৰী এলুৰুৰ ছাত্ৰ কংগ্ৰেছৰ সম্পাদক আছিল। তেওঁ আছিল সৰ্বভাৰতীয় মহিলা সন্মিলনৰ পশ্চিম গোদাবৰী শাখাৰ সম্পাদিকা। হিন্দী, টেইলাৰিং, টাইপৰাইটিং ইত্যাদিত মহিলাক বিনামূলীয়া কোচিং দিয়াৰ বাবে তেওঁ এটা প্ৰতিষ্ঠান আৰম্ভ কৰিছিল।

বেদাকুমাৰীয়ে অল ইণ্ডিয়া ৰেডিঅ’ই প্ৰথম শ্ৰেণীৰ শিল্পী হিচাপে স্বীকৃতি লাভ কৰিছিল আৰু নিয়মিতভাৱে কৰ্ণাটকী সংগীত সম্প্ৰচাৰ কৰিছিল।

বেদাকুমাৰী ভাৰতীয় জাতীয় কংগ্ৰেছৰ সদস্য হিচাপে ১৯৫৭ চনত এলুৰু সমষ্টিৰ পৰা ২য় লোকসভালৈ নিৰ্বাচিত হয়।

১৯৭৭ চনত কৰ্কট ৰোগত আক্ৰান্ত হৈ বেদাকুমাৰীৰ মৃত্যু হয়।
## তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ মহিলা সাংসদ
শ্ৰেণী:লোকসভাৰ সাংসদ
গিৰিজা ব্যাস

**গিৰিজা ব্যাস** (; জন্ম: ৮ জুলাই ১৯৪৬) এগৰাকী ভাৰতীয় ৰাজনীতিবিদ, কবি আৰু লেখক। চিত্তৰগড় সমষ্টিৰ পৰা তেওঁ ভাৰতীয় সংসদৰ নিম্ন সদনৰ ১৫ নং লোকসভাৰ সদস্য তথা ভাৰতীয় মহিলা আয়োগৰ প্ৰাক্তন সভানেত্ৰী হিচাপে নিৰ্বাচিত হৈছিল।

## ব্যক্তিগত জীৱন
১৯৪৬ চনৰ ৮ জুলাইত কৃষ্ণ শৰ্মা আৰু যমুনা দেৱী ব্যাসৰ ঘৰত গিৰিজা ব্যাসে জন্মগ্ৰহণ কৰিছিল।

দৰ্শনত ডক্টৰেট ডিগ্ৰী লাভ কৰাৰ পিছত তেওঁ উদয়পুৰৰ মোহনলাল সুখাদিয়া বিশ্ববিদ্যালয় আৰু ডেলাৱেৰ বিশ্ববিদ্যালয়ত অধ্যাপনা কৰে।

তেখেতে আঠখন গ্ৰন্থ ৰচনা কৰিছে৷ ইয়াৰে তিনিখনত তেওঁৰ কবিতা সন্নিবিষ্ট কৰা হৈছে। এহছাছ কে পাৰৰ উৰ্দু কবিতা, ছিপ, সমুন্দৰ ঔৰ মতিৰ হিন্দী আৰু উৰ্দু দুয়োটা কবিতা আছে আনহাতে নষ্টালজিয়া ইংৰাজী পদ্যৰে সমৃদ্ধ।

## ৰাজনৈতিক কেৰিয়াৰ
১৯৮৫ চনত ভাৰতীয় জাতীয় কংগ্ৰেছ দলৰ প্ৰাৰ্থী হিচাপে ৰাজস্থানৰ উদয়পুৰৰ পৰা তেওঁ বিধানসভাৰ সদস্য হিচাপে নিৰ্বাচিত হয় আৰু ১৯৯০ চনলৈকে ৰাজস্থান চৰকাৰত মন্ত্ৰী হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰে।

১৯৯১ চনত লোকসভাত ৰাজস্থানৰ উদয়পুৰক প্ৰতিনিধিত্ব কৰি ভাৰতীয় সংসদলৈ নিৰ্বাচিত হয় আৰু নৰসিংহ ৰাও মন্ত্ৰালয়ত ভাৰতীয় ফেডাৰেল চৰকাৰৰ উপ-মন্ত্ৰী (তথ্য আৰু সম্প্ৰচাৰ) হিচাপে নিযুক্তি লাভ কৰে।

তেওঁৰ বিভিন্ন পদাধিকাৰসমূহ হৈছে-
১৯৯৩ চনৰ পৰাঃ সৰ্বভাৰতীয় মহিলা কংগ্ৰেছৰ সভাপতি;
১৯৯৩-৯৬: পেট্ৰলিয়াম আৰু প্ৰাকৃতিক গেছ মন্ত্ৰালয়ৰ পৰামৰ্শদাতা সমিতিৰ সদস্য; সদস্য, সদন আৰু বৈদেশিক পৰিক্ৰমা স্থায়ী সমিতি;
১৯৯৬: ১১ নং লোকসভালৈ পুনৰ নিৰ্বাচিত (দ্বিতীয় কাৰ্যকাল);
১৯৯৬ চনৰ পৰা: সদস্য, ৰাজ ভাষা সমিতি; মহিলা সবলীকৰণ সমিতিৰ সদস্য; পেট্ৰলিয়ামৰ স্থায়ী সমিতিৰ সদস্য; সদস্য, পৰামৰ্শদাতা সমিতি, গৃহ পৰিক্ৰমা মন্ত্ৰালয়;
১৯৯৯: পুনৰ ত্ৰয়োদশ লোকসভালৈ নিৰ্বাচিত (তৃতীয় কাৰ্যকাল);
১৯৯৯-২০০০: পেট্ৰলিয়াম আৰু ৰাসায়নিক সমিতিৰ সদস্য;
২০০১ চনৰ পৰা ২০০৪ চনলৈ ৰাজস্থান প্ৰদেশ কংগ্ৰেছ কমিটিৰ সভানেত্ৰীও আছিল। বৰ্তমান তেওঁ সৰ্বভাৰতীয় কংগ্ৰেছ কমিটীৰ মিডিয়া বিভাগৰ অধ্যক্ষ আৰু ভাৰত-ইউৰোপীয় ইউনিয়নৰ নাগৰিক সমাজৰ সদস্য।

২০০৫ চনৰ ফেব্ৰুৱাৰী মাহত কংগ্ৰেছ পাৰ্টিয়ে ইউ.পি.এ. মনমোহন সিং চৰকাৰে তেওঁক সাংবিধানিক আৰু বিধিগত সংস্থা পঞ্চম ৰাষ্ট্ৰীয় মহিলা আয়োগৰ অধ্যক্ষ পদত মনোনীত কৰে, যিটো পদত তেওঁ ০১/০৮/২০১১ লৈকে আছিল।

তেওঁ বিধায়ক হিচাপেও নিৰ্বাচিত হৈছিল। ২০১৩ চনত তেওঁ গৃহ নিৰ্মাণ আৰু নগৰীয়া দৰিদ্ৰতা নিৰ্মূলকৰণ মন্ত্ৰী হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল।
## তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ মহিলা সাংসদ
শ্ৰেণী:লোকসভাৰ সাংসদ
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় মহিলা কবি
সুধা যাদৱ

সুধা যাদৱ (; জন্ম: ১৬ অক্টোবৰ ১৯৬৫) এগৰাকী ভাৰতীয় ৰাজনীতিবিদ আৰু ভাৰতীয় জনতা পাৰ্টিৰ সংসদীয় ব'ৰ্ডৰ সদস্য। 

## কৰ্মজীৱন
সুধা যাদৱে হাৰিয়ানাৰ মহেন্দ্ৰগড়ত নিৰ্বাচিত আসনৰ পৰা ১৯৯৪ চনৰ পৰা ২০০৪ চনলৈকে ত্ৰয়োদশ লোকসভাৰ সদস্য হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল।

২০১৫ চনৰ ৩ জুলাইত তেওঁক বিজেপি অ'বিচি মৰ্চাৰ ৰাষ্ট্ৰীয় প্ৰভাৰী হিচাপে নিযুক্তি দিয়া হয়। ২০১৯ চনৰ পৰা ২০২২ চনলৈকে ভাৰত চৰকাৰৰ বাবে ৰাষ্ট্ৰীয় পিছপৰা শ্ৰেণী আয়োগৰ সদস্য হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল।

২০২২ চনৰ ১৭ আগষ্টত তেওঁ বিজেপিৰ সংসদীয় ব'ৰ্ডৰ সদস্য হয়। সুষমা স্বৰাজৰ পিছত এই পদত অধিষ্ঠিত হোৱা তেওঁ দ্বিতীয়গৰাকী মহিলা।

## ব্যক্তিগত জীবন
১৯৮৭ চনত ইণ্ডিয়ান ইনষ্টিটিউট অৱ টেকন'লজি, ৰুৰকি (আই আই টি ৰুৰকি)ৰ পৰা ৰসায়ন বিজ্ঞানত এম এছ চি লাভ কৰে আৰু ১৯৯২ চনত ৰসায়ন বিজ্ঞানত পি এইচ ডি লাভ কৰে। কাৰ্গিল যুদ্ধত তেওঁৰ স্বামী সীমান্ত সুৰক্ষা বাহিনীৰ ডেপুটি কমাণ্ডেণ্ট সুখবীৰ সিং যাদৱৰ মৃত্যু হয়। তেওঁলোকৰ দুটা সন্তান আছে।

## ১৯৯৯ লোক সভা নিৰ্বাচন
১৯৯৯ চনত ভাৰতৰ বৰ্তমানৰ প্ৰধানমন্ত্ৰী নৰেন্দ্ৰ মোদীয়ে (সেইসময়ৰ হাৰিয়ানা বিজেপিৰ ভাৰপ্ৰাপ্ত বিষয়া) সুধা যাদৱক সাধাৰণ নিৰ্বাচনৰ প্ৰাৰ্থী হিচাপে প্ৰস্তাৱ দিছিল। ৰাজনীতিত সেয়া তেওঁৰ প্ৰথম বছৰ আছিল। বিজেপিয়ে তেওঁক তেওঁলোকৰ প্ৰাৰ্থী হিচাপে প্ৰক্ষেপ কৰে আৰু তেওঁ ৰাও ইন্দ্ৰজিৎ সিঙক ১.৩৯ লাখ ভোটত পৰাস্ত কৰে।

২০০৪ আৰু ২০০৯ চনত পৰৱৰ্তী নিৰ্বাচনত সুধা যাদৱ পৰাস্ত হয়।

## সংসদীয় জীৱন

সংসদ সদস্য, লোকসভা (১৯৯৯-২০০৪) সদস্য, 
সংসদীয় প্ৰতিৰক্ষা স্থায়ী সমিতি (১৯৯৯-২০০০) সদস্য, 
ৰাজ্যিক ভাষা সমিতিৰ সদস্য (১৯৯৯-২০০০) 
অসামৰিক বিমান পৰিবহণ মন্ত্ৰালয়ৰ হিন্দী চালাহকৰ সমিতিৰ সদস্য(১৯৯৯-২০০০)
যোগাযোগ মন্ত্ৰালয়ৰ পৰামৰ্শদাতা সমিতিৰ সদস্য (২০০০-০৪) 
মহিলা সবলীকৰণৰ সংসদীয় স্থায়ী সমিতিৰ সদস্য (২০০০-০১)

## তথ্যসূত্ৰ
চন্দ্ৰপ্ৰভা উৰ্ছ

**চন্দ্ৰপ্ৰভা উৰ্ছ** (২৫ মে' ১৯৪৬ – ৩ মে' ২০১৬) আছিল কৰ্ণাটকৰ এগৰাকী ৰাজনীতিবিদ। তেওঁ দশম লোকসভা আৰু কৰ্ণাটক বিধানসভাৰ সদস্য আছিল। বিভিন্ন সময়ত তেওঁ জনতা পাৰ্টি আৰু কংগ্ৰেছৰ সৈতে আছিল।
## প্ৰাথমিক জীৱন
১৯৪৬ চনৰ ২৫ মে'ত মহীশূৰ জিলাৰ হুন্সুৰত চন্দ্ৰপ্ৰভাৰ জন্ম হৈছিল।[তেওঁৰ পিতৃ ডি দেৱৰাজ উৰ্ছ ভাৰতীয় জাতীয় কংগ্ৰেছৰ সদস্য আছিল আৰু কৰ্ণাটকৰ মুখ্যমন্ত্ৰী হৈছিল।তেওঁ  ভিএইচডি চেণ্ট্ৰেল ইনষ্টিটিউট অৱ হোম চাইন্সেৰ পৰা লাইব্ৰেৰী বিজ্ঞানত ডিগ্ৰী লাভ কৰিছে।
## কেৰিয়াৰ
তেওঁ জনতা পাৰ্টিৰ সদস্য হিচাপে ১৯৮৩ চনৰ কৰ্ণাটক বিধানসভাৰ নিৰ্বাচনত হুন্সুৰৰ পৰা জয়লাভ কৰে আৰু ৰামকৃষ্ণ হেগড়েৰ মন্ত্ৰীসভাত সমাজ কল্যাণ, নিৰাপত্তা আৰু আবকাৰী বিভাগৰ মন্ত্ৰী হিচাপে নিযুক্তি লাভ কৰে। পিছলৈ তেওঁ কংগ্ৰেছৰ যোগদান কৰে আৰু ১৯৮৯ চনৰ পৰা ১৯৯১ চনলৈকে ৰাজ্যিক বিধানসভাত দ্বিতীয়টো কাৰ্যকাল কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰে।১৯৯১ চনৰ ভাৰতীয় সাধাৰণ নিৰ্বাচনত ভাৰতীয় জনতা পাৰ্টিৰ মহীশূৰৰ উপাধি মহাৰাজা শ্ৰীকান্তদত্ত নৰসিংহৰাজা ৱাডিয়াৰৰ বিৰুদ্ধে আইএনচিয়ে তেওঁক মহীশূৰৰ পৰা আনুষ্ঠানিক প্ৰাৰ্থী হিচাপে লৈছিল। তেওঁৰ ২,০৮,৯৯৯ টা ভোটৰ বিপৰীতে চন্দ্ৰপ্ৰভাই ২,২৫, ৮৮১ টা ভোট লাভ কৰে; আৰু ১৬,৮৮২ টা ভোটৰ ব্যৱধানত তেওঁক পৰাস্ত কৰে।

## ব্যক্তিগত জীৱন
তেওঁৰ বিয়া হৈছিল এম.চি. মোহন ৰাজ উৰ্ছৰ সৈতে।২০১৬ চনৰ ৩ মে'ত মহীশূৰৰ এখন চিকিৎসালয়ত হৃদযন্ত্ৰৰ ক্ৰিয়া বন্ধ হৈ উৰ্ছৰ মৃত্যু হয়।
## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ মহিলা সাংসদ
শ্ৰেণী:লোকসভাৰ সাংসদ
আৰ বানোৰজা

**আৰ বানাৰোজা** ( জন্ম-১৯৬৩) এগৰাকী ভাৰতীয় ৰাজনীতিবিদ আৰু তামিলনাডুৰ পৰা নিৰ্বাচিত হোৱা প্ৰাক্তন সংসদ সদস্য। ২০১৪ চনৰ সাধাৰণ নিৰ্বাচনত তেওঁ তিৰুৱন্নমলাই সমষ্টিৰ পৰা আন্না দ্ৰাবিদা মুনেত্ৰ কাঝাগমৰ প্ৰাৰ্থী হিচাপে লোকসভালৈ নিৰ্বাচিত হয়।

তেখেত স্নাতকোত্তৰ আৰু তিৰুৱন্নমলাই জিলা (দক্ষিণ) এআইএডিএমকে মহিলা শাখাৰ সম্পাদিকা আৰু চেংগাম তালুকৰ নীপথুৰাই গাঁৱৰ বাসিন্দা।

## শিক্ষাৰ অৰ্হতা
তেওঁ এম.এ., বি.এড. ডিগ্ৰীপ্ৰাপ্ত৷ তেওঁ অন্নমলাই বিশ্ববিদ্যালয়ত শিক্ষা গ্ৰহণ কৰিছে।

## পদাধিকাৰ
তেওঁ মে', ২০১৪ত ১৬ নং লোকসভালৈ নিৰ্বাচিত হয়৷ ১ ছেপ্টেম্বৰ ২০১৪ৰ পৰা তেওঁ মহিলা সবলীকৰণ সমিতিৰ সদস্য, তথ্য প্ৰযুক্তিৰ স্থায়ী সমিতিৰ সদস্য, পৰামৰ্শদাতা সমিতি, মহিলা আৰু শিশু উন্নয়ন মন্ত্ৰালয়ৰ সদস্য।
## তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ মহিলা সাংসদ
শ্ৰেণী:লোকসভাৰ সাংসদ
কিউপিড

**কিউপিড** (লেটিন: Cupīdō, অৰ্থাৎ "আকাংক্ষা") প্ৰাচীন ৰোমান পৌৰাণিক কাহিনীৰ প্ৰেমৰ দেৱতা। তেওঁক সাধাৰণতে প্ৰেম আৰু সৌন্দৰ্যৰ দেৱী ভেনাছ আৰু যুদ্ধৰ দেৱতা মাৰ্ছৰ পুত্ৰ বুলি গণ্য কৰা হয়। গ্ৰীক পৌৰাণিক কাহিনীত তেওঁৰ সমতুল্য হৈছে ইৰ'ছ।
### উত্পত্তি আৰু পৰিয়াল
কিউপিডৰ নাম লেটিন শব্দ "Cupīdō"ৰ পৰা আহিছে, যাৰ অৰ্থ "আকাংক্ষা।" তেওঁক ভেনাছ (গ্ৰীক: এফ্ৰ'ডাইট) আৰু মাৰ্ছ (গ্ৰীক: এৰিছ)ৰ পুত্ৰ বুলি গণ্য কৰা হয়। কিছু কাহিনীত তেওঁক মাৰ্কুৰি (গ্ৰীক: হাৰ্মিছ)ৰ পুত্ৰ হিচাপেও উল্লেখ কৰা হৈছে। তেওঁৰ প্ৰেমিকা আছিল চাইকী, যাৰ সৈতে তেওঁৰ প্ৰেম কাহিনী বিশেষ জনপ্ৰিয়। 
### চাইকীৰ সৈতে প্ৰেম কাহিনী
কিউপিড আৰু চাইকীৰ কাহিনী লুচিয়াছ আপুলিয়াছৰ "মেটামৰফ'ছিছ" (অথবা "দ্য গ'ল্ডেন এছ") নামৰ গ্ৰন্থত সন্নিৱিষ্ট। এই কাহিনীত চাইকীৰ সৌন্দৰ্যই ভেনাছক ঈৰ্ষান্বিত কৰে আৰু ভেনাছে কিউপিডক চাইকীৰ ওপৰত প্ৰেমৰ বাণ নিক্ষেপ কৰিবলৈ নিৰ্দেশ দিয়ে। কিন্তু নিজৰ শৰত নিজেই বিদ্ধ হৈ কিউপিড চাইকীৰ প্ৰেমত পৰে আৰু তেওঁলোকৰ মাজত এক গুৰুত্বপূৰ্ণ প্ৰেম কাহিনীৰ সূচনা হয়। এই কাহিনী বিভিন্ন শিল্পকলা, সাহিত্য আৰু সংগীতত প্ৰতিফলিত হৈছে। 

### চিহ্ন আৰু প্ৰতীক
কিউপিডৰ মুখ্য চিহ্ন হৈছে ধনু আৰু বাণ, যাৰ দ্বাৰা তেওঁ মানুহৰ হৃদয়ত প্ৰেমৰ অনুভূতি সৃষ্টি কৰে। তেওঁক ডেউকা থকা এটি শিশুৰ ৰূপত দেখুওৱা হয়, যিয়ে প্ৰেমৰ অস্থিৰতা আৰু অনিশ্চয়তা প্ৰতিফলিত কৰে। কেতিয়াবা তেওঁক চকু বন্ধ কৰা অৱস্থাতো দেখুওৱা হয়, যি বুজায়‌‌ যে প্ৰেম অন্ধ। 

### শিল্প আৰু সাহিত্যত প্ৰতিফলন
প্ৰাচীন ৰোমান আৰু গ্ৰীক শিল্পত কিউপিডৰ প্ৰতিচ্ছবি ব্যাপকভাৱে দেখা যায়। পুনৰ্জাগৰণ যুগত কিউপিডৰ কাহিনী বিশেষভাৱে জনপ্ৰিয় হৈছিল আৰু বহু চিত্ৰকলা, ভাস্কৰ্য আৰু সাহিত্যত তেওঁক সন্নিৱিষ্ট কৰা হৈছিল। উদাহৰণস্বৰূপে, জাক-লুই ডেভিডৰ "কিউপিড এণ্ড চাইকী" চিত্ৰখন উল্লেখযোগ্য। 

### আধুনিক সংস্কৃতিত কিউপিড
আজিকালি, কিউপিডক প্ৰেমৰ প্ৰতীক হিচাপে গণ্য কৰা হয়, বিশেষকৈ ভালেণ্টাইন'ছ ডেৰ সৈতে কিউপিডক সম্পৰ্কিত কৰা হৈছে। তেওঁক সাধাৰণতে ডেউকা থকা এটি শিশুৰ ৰূপত দেখুওৱা হয়, যিয়ে ধনুৰ্বাণৰ সহায়ত মানুহৰ হৃদয়ত প্ৰেমৰ অনুভূতি সঞ্চাৰ কৰে। এই প্ৰতিচ্ছবিয়ে প্ৰেমৰ মাধুৰ্য আৰু আনন্দদায়ী শক্তিক প্ৰতিফলিত কৰে। 

### উপসংহাৰ
প্ৰাচীন ৰোমান প্ৰেমৰ দেৱতা কিউপিড‌ প্ৰাচীনকালৰ পৰা আধুনিক সময়লৈকে প্ৰেম আৰু আকাংক্ষাৰ প্ৰতীক হিচাপে বিবেচিত হৈ আহিছে। তেওঁৰ কাহিনী আৰু প্ৰতিচ্ছবি বিভিন্ন সংস্কৃতি, শিল্প আৰু সাহিত্যত প্ৰতিফলিত হৈ আহিছে, যিয়ে প্ৰেমৰ বিভিন্ন দিশৰ ওপৰত আলোকপাত কৰে। 

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ৰোমান পুৰাণৰ চৰিত্ৰ
শ্ৰেণী:ৰোমান দেৱতা
শ্ৰেণী:বিশ্বৰ লোক কাহিনী
অনুজা আকাথুট্টু

**অনুজা আকাথুট্টু** () ভাৰতৰ কেৰালাৰ এগৰাকী মালয়ালম ভাষাৰ কবি আৰু চুটিগল্প লেখিকা। ২০১৯ চনত তেওঁ *আম্মা উৰাংগুনিল্লা*ৰ কবিতা সংকলনৰ বাবে সাহিত্য অকাডেমী যুৱ পুৰস্কাৰ লাভ কৰে।
## জীৱনী
অনুজা এ আৰ জনপ্ৰিয়ভাৱে অনুজা আকাথুট্টু হিচাপে পৰিচিত৷ তেওঁৰ জন্ম হৈছিল ১৯৮৭ চনত এৰ্নাকুলাম জিলাৰ মুভাট্টুপুজাৰ ওচৰৰ পাইপ্ৰাত৷ তেওঁৰ পিতৃ পাইপ্ৰা ৰাধাকৃষ্ণন আৰু মাতৃ নলিনী বেকালতেওঁ থ্ৰিছুৰৰ ছেক্ৰেড হাৰ্ট, মুভাট্টুপুজাৰ লিটিল ফ্লাৱাৰ আৰু মুভাট্টুপুজাৰ ছেইণ্ট অগাস্টিনছ হাইয়াৰ ছেকেণ্ডাৰী স্কুলত শিক্ষা গ্ৰহণ কৰে। কেৰেলা কৃষি বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা তেওঁ বিশ্ববিদ্যালয় ৰেংক আৰু নতুন দিল্লীৰ ভাৰতীয় কৃষি গৱেষণা প্ৰতিষ্ঠানৰ পৰা পিজি আৰু পিএইচডি লাভ কৰে৷ পিজিৰ বাবে তেওঁ আইএআৰআই স্বৰ্ণ পদক লাভ কৰে।২০০৯ চনত সাহিত্য অকাডেমীৰ দ্বাৰা আয়োজিত যুৱ লেখকৰ বাবে ৰাষ্ট্ৰীয় শিবিৰত তেওঁ অংশগ্ৰহণ কৰে। অনুজাই কোচিৰ কেন্দ্ৰীয় সামুদ্ৰিক মীন গৱেষণা প্ৰতিষ্ঠানত বিজ্ঞানী হিচাপে কাম কৰে৷ তেওঁৰ বিচৰণ ক্ষেত্ৰ হৈছে কৃষি/মীন অৰ্থনীতি।

## সাহিত্যকৰ্ম
আম্মা উৰাংগুনিলা (কবিতা সংকলন), ডিচি বুকছ, কোট্টায়মঅৰোমায়ুদে বষ্ট্ৰংগল (চুটিগল্প সংকলন), সাম্প্ৰতিক কিতাপ, থিৰছুৰপোথুৱক্য সন্মিলন (চুটিগল্প সংকলন), সাম্প্ৰতিক গ্ৰন্থ, থ্ৰিছুৰকুট্টু
## বঁটা আৰু সন্মান
*২০১৯ সাহিত্য অকাডেমি যুৱ পুৰস্কাৰ
*অ'এনভি যুৱ সাহিত্য বঁটা
*আবুধাবি শক্তি বঁটা
*ভেনমণি বঁটা
*তিৰুৰ থুঞ্চন স্মৃতি বঁটাd
*ভাইলোপিলি বঁটা
*আয়্যাপ্পা পানীকাৰ সোঁৱৰণী কবিতা বঁটা
*কমলা সূৰ্য বঁটা
*এটলাছ-কাইৰালী কবিতা বঁটা
*অংকনম সাহিত্য বঁটা
*কেৰেলা স্কুল যুৱ মহোৎসৱ ৰাজ্যিক পৰ্যায়ৰ পুৰস্কাৰ
## তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় মহিলা গল্পলেখক
ছেপিয়েনজ : মানৱ প্ৰজাতিৰ এক চমু ইতিহাস

**ছেপিয়েনজ : মানৱ প্ৰজাতিৰ এক চমু ইতিহাস** (২০২২) য়ুভাল নোৱা হাৰাৰিৰ আন্তৰ্জাতিক বেষ্টছেলাৰ গ্ৰন্থ *Sapiens: A Brief History of Humankind*ৰ অসমীয়া অনুবাদ। অনুবাদ কৰিছে কবি, অনুবাদক আৰু ডিব্ৰুগড় বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পদাৰ্থবিজ্ঞানৰ অধ্যাপক কল্যাণ ভূঞাই। কিতাপখন প্ৰকাশ কৰিছে গুৱাহাটীৰ অসম পাবলিচিং কোম্পানীয়ে।

## বিৱৰণ
জেৰুজালেমৰ হিব্ৰু বিশ্ববিদ্যালয়ৰ ইতিহাসৰ অধ্যাপক য়ুভাল নোৱা হাৰাৰিৰ মূল কিতাপখন হিব্ৰু বিশ্ববিদ্যালয়ত প্ৰদান কৰা এলানি বক্তৃতাৰ আধাৰত ৰচিত। কিতাপখনত হ'ম'ছেপিয়েনজৰ ওপৰত গুৰুত্ব দি প্ৰস্তৰ যুগৰ পৰা একবিংশ শতিকালৈকে মানৱপ্ৰজাতিৰ ইতিহাস আলোচনা কৰিছে। কিতাপখন প্ৰথমে ২০১১ চনত হিব্ৰু ভাষাত প্ৰকাশ পায়। ২০১৫ চনত কিতাপখনৰ ইংৰাজী সংস্কৰণ প্ৰকাশ পায়। কিতাপখন এতিয়ালৈকে অসমীয়াকে  ধৰি বিশ্বৰ ৬৫টা বিভিন্ন ভাষালৈ অনুদিত হৈছে। 

কিতাপখনত চাৰিটা খণ্ড আছে। প্ৰতিটো খণ্ড বিভিন্ন উপ-ভাগত বিভক্ত। খণ্ডকেইটা হ'ল: 'প্ৰথম খণ্ড: বোধশক্তিৰ বিপ্লৱ'; 'দ্বিতীয় খণ্ড: কৃষি বিপ্লৱ'; 'তৃতীয় খণ্ড: মানৱজাতিৰ একত্ৰীকৰণ' আৰু 'চতুৰ্থ খণ্ড: বৈজ্ঞানিক বিপ্লৱ'।

অসমীয়া অনুবাদ সম্পৰ্কে লেখক পৰমানন্দ মহন্তই কৈছে-- অসমীয়া ভাষাত কিতাপখনৰ পঠন অভিজ্ঞতা কেৱল আনন্দদায়কেই নহয়, স্মৰণীয়ও হৈ ৰ'ব বুলি আশা কৰিব। অনুবাদ সম্পৰ্কে আন এগৰাকী লেখক, সমালোচক আনন্দ বৰমুদৈয়ে কৈছে-- অনূদিত কিতাপখনো মূলৰ সমানে আনন্দদায়ক আৰু চিন্তা-উদ্ৰেককাৰী।

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:গ্ৰন্থ
টি ৰত্না বাই

**টি ৰত্না বাই** ভাৰতীয় জাতীয় কংগ্ৰেছৰ প্ৰতিনিধি আৰু তেওঁ ৰাজ্য সভাৰ সাংসদ৷ তেওঁ সদনত অন্ধ্ৰপ্ৰদেশক প্ৰতিনিধিত্ব কৰে৷  যৌতুকজনিত মৃত্যুৰ পৰা আৰম্ভ কৰি বিজ্ঞান আৰু প্ৰযুক্তিবিদ্যালৈকে নানা উদ্বেগজনক বিষয়ত তেওঁ সদনত নিজৰ অভিমত ব্যক্ত কৰি আহিছে৷

২০০৫ চনৰ পৰা ২০০৭ চনলৈকে তেওঁ গিৰিজান সমবায় নিগমৰ অধ্যক্ষ হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰাৰ সময়ত তেওঁ প্ৰায় অচল নিগমটোক কাৰ্যকৰী মৰ্যাদালৈ পুনৰুজ্জীৱিত কৰাত সহায় কৰিছিল।  তেতিয়াৰ অন্ধ্ৰ প্ৰদেশৰ মুখ্যমন্ত্ৰী ড° ৱাই এছ ৰাজশেখৰা ৰেড্ডীক জিচিচিক ভেটৰ পৰা ৰেহাই দিয়াৰ অনুমতি দিবলৈ মান্তি কৰাত তেওঁ সফল হয়, যাৰ ফলত ৪৫ লাখ গিৰিজন পৰিয়াল উপকৃত হয়।জনজাতীয় কল্যাণৰ লক্ষ্যৰে প্ৰতিষ্ঠিত অলাভজনক সংস্থা ৰামপাচোদাবৰম ৰাজীৱ গান্ধী সংক্ষেম সংগমৰ প্ৰতিষ্ঠাপক সভানেত্ৰীও।

১৯৭২ চনৰ পৰা ১৯৭৮ চনলৈ য়েল্লাভাৰম সমষ্টিৰ পৰা অন্ধ্ৰ প্ৰদেশ বিধানসভাৰ সদস্য হিচাপে তেওঁ কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল।
## পদাধিকাৰসমূহ
১. ২০০৮ চনৰ এপ্ৰিল মাহত ৰাজ্যসভালৈ নিৰ্বাচিত
২. আগষ্ট ২০০৮ – মে’ ২০০৯ সদস্য, গ্ৰাম্য উন্নয়ন সমিতি
৩. ২০০৮ চনৰ আগষ্ট – ২০০৯ চনৰ মে’ আৰু ২০০৯ চনৰ ছেপ্টেম্বৰৰ পৰা জনজাতি পৰিক্ৰমা মন্ত্ৰালয়ৰ পৰামৰ্শদাতা সমিতিৰ সদস্য
৪. ২০০৯ চনৰ আগষ্ট মাহৰ পৰা খাদ্য, গ্ৰাহক পৰিক্ৰমা আৰু ৰাজহুৱা বিতৰণ সমিতিৰ সদস্য মাৰ্চ
৫. ২০১০ চনৰ পৰা সদস্য, সামুদ্ৰিক সামগ্ৰী ৰপ্তানি উন্নয়ন কৰ্তৃপক্ষ (MPEDA)
৬. ১৯৭২–৭৮ সদস্য, অন্ধ্ৰ প্ৰদেশ বিধানসভা
৭. বিধান পৰিষদৰ সদস্য ২০১৪-২০২০
## তথ্যসূত্ৰ

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ মহিলা সাংসদ
শ্ৰেণী:ৰাজ্যসভাৰ সাংসদ
মিশা ভাৰতী

**মিশা ভাৰতী** (, জন্ম-২২ মে' ১৯৭৬) বিহাৰ ৰাজ্যৰ এগৰাকী ভাৰতীয় ৰাজনীতিবিদ৷ তেওঁ লালু প্ৰসাদ আৰু ৰাবৰি দেৱীৰ কন্যা। ২০১৬ চনৰ জুন মাহত তেওঁ ৰাজ্যসভাৰ দ্বিবাৰ্ষিক নিৰ্বাচনৰ বাবে দলৰ পৰা মনোনীত হৈছিল আৰু বিহাৰৰ পৰা ৰাম জেঠমালানীৰ সৈতে বিনা প্ৰতিদ্বন্দ্বিতাৰে নিৰ্বাচিত হৈছিল। বৰ্তমান তেওঁ পাটলীপুত্ৰৰ পৰা সংসদৰ সদস্য হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰি আছে।
## প্ৰাথমিক জীৱন আৰু শিক্ষা
১৯৭৬ চনত বিহাৰৰ দুগৰাকী প্ৰাক্তন মুখ্যমন্ত্ৰী লালু প্ৰসাদ আৰু তেওঁৰ পত্নী ৰাবৰি দেৱীৰ ঘৰত মিশা ভাৰতীয়ে জন্মগ্ৰহণ কৰিছিল। লালুৱে নিজৰ কন্যাৰ নাম মিশা আইনৰ নামেৰে মিশা ৰাখিছিল, যাৰ বাবে তেওঁ জন্মৰ সময়ত জৰুৰীকালীন অৱস্থাত কাৰাগাৰত আছিল। পিতৃ-মাতৃৰ নটা সন্তান (৭ জন কন্যা আৰু ২ জন পুত্ৰ)ৰ ভিতৰত তেওঁ জ্যেষ্ঠ।

মিশাই ১৯৯৩ চনত জামছেদপুৰৰ এম জি এম মেডিকেল কলেজত টিস্কো কোটাত এম বি বি এছ পাঠ্যক্ৰমত যোগদান কৰে, যিটো বিশেষ সুবিধা তেওঁৰ পিতৃৰ ৰাজনৈতিক প্ৰভাৱৰ সৈতে জড়িত, যদিও তেওঁৰ কোম্পানীটোৰ সৈতে কোনো ধৰণৰ সম্পৰ্ক নাছিল। পিছত নিৰাপত্তাজনিত কাৰণত তেওঁক পাটনা মেডিকেল কলেজ হাস্পতাললৈ স্থানান্তৰ কৰা হয়। মিশাই পিএমচিএইচত স্ত্ৰীৰোগ বিজ্ঞানৰ এমবিবিএছ পৰীক্ষাত দৃশ্যমানভাৱে অবৈধ উপায়েৰে শীৰ্ষস্থান দখল কৰাৰ অভিযোগ উত্থাপন হৈছে।  বিবাহৰ প্ৰতি থকা দায়বদ্ধতা আৰু ঘৰখন পৰিচালনা কৰাক কাৰণ বুলি উল্লেখ কৰি তেওঁ কেতিয়াও চিকিৎসক হিচাপে কাম কৰা নাছিল।

## ব্যক্তিগত জীৱন
১৯৯৯ চনৰ ১০ ডিচেম্বৰত মিশা ভাৰতীয়ে কম্পিউটাৰ অভিযন্তা শৈলেশ কুমাৰৰ সৈতে বিবাহপাশত আবদ্ধ হয়।দম্পতীটোৰ তিনিগৰাকী সন্তান৷ দুগৰাকী কন্যা আৰু এজন পুত্ৰ।

## ৰাজনৈতিক জীৱন
ৰাষ্ট্ৰীয় জনতা দলৰ টিকটত পাটলিপুত্ৰৰ পৰা ২০১৪ চনৰ লোকসভা নিৰ্বাচনত মিশা ভাৰতীয়ে প্ৰতিদ্বন্দ্বিতা কৰিছিল। লালু প্ৰসাদৰ আটাইতকৈ বিশ্বাসযোগ্য ব্যক্তি ৰাম কৃপাল যাদৱৰ হাতত তেওঁ পৰাস্ত হয়। ২০১৬ চনৰ জুন মাহত তেওঁ ৰাজ্যসভা নিৰ্বাচনৰ বাবে দলটোৰ প্ৰাৰ্থী আছিল আৰু বিহাৰৰ পৰা ৰাম জেঠমালানীৰ সৈতে বিনা প্ৰতিদ্বন্দ্বিতাৰে নিৰ্বাচিত হৈছিল।২০১৯ চনৰ লোকসভা নিৰ্বাচনত পুনৰ পাটলিপুত্ৰৰ পৰা বিজেপিৰ ৰাম কৃপাল যাদৱৰ হাতত তেওঁ পৰাস্ত হয়। ২০২৪ চনৰ লোকসভা নিৰ্বাচনত লালু প্ৰসাদৰ কন্যা মিশা ভাৰতীয়ে পাটলীপুত্ৰৰ আসনৰ পৰা ৮৫,১৭৪ টা ভোটত জয়লাভ কৰে।
## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ মহিলা সাংসদ
শ্ৰেণী:ৰাজ্যসভাৰ সাংসদ
তাৰকাময় যুদ্ধ

**তাৰকাময় যুদ্ধ** (সংস্কৃত: तारकामय युद्ध, আক্ষৰিক অৰ্থ:'তাৰাৰ প্ৰেমৰ বাবে যুদ্ধ') হিন্দু পৌৰাণিক কাহিনীত বৰ্ণনা কৰা এখন প্ৰাচীন যুদ্ধ৷ চন্দ্ৰ দেৱতা সোমে বৃহস্পতিৰ পত্নী তাৰাক পলোৱাই নিয়াৰ ফলত এই যুদ্ধৰ সূত্ৰপাত হৈছিল। পদ্মপুৰাণত এই যুদ্ধৰ কথা উল্লেখ আছে, আৰু দেৱ আৰু অসুৰৰ মাজত হোৱা ধাৰাবাহিক দেৱাসুৰ সংগ্ৰামৰ পঞ্চম যুদ্ধ বুলি বৰ্ণনা কৰা হৈছে।

## কিংবদন্তি
কিংবদন্তি অনুসৰি উতাথ্যাৰ গৰ্ভৱতী পত্নী মমতাৰ সৈতে বিবাহ বহিৰ্ভূত প্ৰেমৰ বাবে বৃহস্পতিক শাস্তি দিবলৈ এই অপহৰণ সংঘটিত হৈছিল। আন এটা কিংবদন্তি অনুসৰি ৰাজসুয় অনুষ্ঠানৰ সফলতাৰ বাবে হোৱা সোমদেৱৰ অহংকাৰৰ বাবেই এই অপহৰণ সংঘটিত হৈছিল। ইন্দ্ৰৰ হস্তক্ষেপৰ পিছতো সোমে তাৰাক স্বামীৰ ওচৰত ঘূৰাই দিবলৈ অস্বীকাৰ কৰিলে। গুৰু বৃহস্পতিক যক্ষৰ সৈতে মিত্ৰতা কৰা ইন্দ্ৰ আৰু দেৱসকলে সহায় কৰিছিল, আনহাতে সোমক সহায় কৰিছিল শুক্ৰ আৰু দানৱৰ সৈতে মিত্ৰতা কৰা দৈত্যসকলে। ৰুদ্ৰৰ নেতৃত্বত দেৱতাসকলে অসুৰসকলক ঐশ্বৰিক ক্ষেপণাস্ত্ৰৰে আক্ৰমণ কৰে আৰু অসুৰসকলে নিজৰ নিজৰ অস্ত্ৰেৰে এই আক্ৰমণ প্ৰতিহত আনে। ব্ৰহ্মাণ্ড পুৰাণত উল্লেখ আছে যে বিষ্ণুৱেও যুদ্ধত অংশগ্ৰহণ কৰি অসুৰ কালানেমীক বধ কৰিছিল। ইন্দ্ৰই সোমৰ পক্ষ লোৱা প্ৰহ্লাদৰ পুত্ৰ বিৰোচনক বধ কৰা বুলি কোৱা হৈছে। অৱশেষত ব্ৰহ্মাই হস্তক্ষেপ কৰি তাৰাক স্বামীৰ ওচৰলৈ ঘূৰাই আনিলে। যথা সময়ত তাই বুধক জন্ম দিলে, তৰাই সোমদেৱক নিজ পুত্ৰৰ পিতৃ বুলি দৃঢ়তা প্ৰদান নকৰালৈকে বৃহস্পতি আৰু সোম দুয়োজনে বুধক নিজৰ পুত্ৰ বুলি দাবী কৰিছিল।

## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:হিন্দু কিংবদন্তি
শ্ৰেণী:শ্ৰুতিকথাত যুদ্ধ
জেছলিন ধমিজা

**জেছলিন ধমিজা** ( ইংৰাজী : Jasleen Dhamija ; ১৯৩৩ – ৪ মাৰ্চ ২০২৩) এগৰাকী ভাৰতীয় বস্ত্ৰশিল্প ইতিহাসবিদ, শিল্প বিশেষজ্ঞ আৰু ৰাষ্ট্ৰসংঘৰ কৰ্মী। দিল্লীত ভিত্তি কৰি তেওঁ হস্ততাঁত আৰু হস্তশিল্প উদ্যোগ বিশেষকৈ বস্ত্ৰ আৰু সাজ-পোছাকৰ ইতিহাসৰ ওপৰত অগ্ৰণী গৱেষণাৰ বাবে বেছিকৈ পৰিচিত আছিল। তেওঁ মিনেছ'টা বিশ্ববিদ্যালয়ৰ জীৱন্ত সাংস্কৃতিক পৰম্পৰাৰ অধ্যাপিকা আছিল। বছৰ বছৰ ধৰি বস্ত্ৰ পুনৰুজ্জীৱিতকৰণকাৰী আৰু পণ্ডিত হিচাপে কৰ্মজীৱনৰ সময়ছোৱাত তেওঁ বস্ত্ৰশিল্পৰ ওপৰত কেইবাখনো গ্ৰন্থ লিখিছিল, য’ত *ভাৰতৰ পবিত্ৰ বস্ত্ৰশিল্প* (২০১৪)ও আছিল।

## পটভূমি

ধমিজাৰ জন্ম হৈছিল ১৯৩৩ চনত আৰু ডাঙৰ-দীঘল হৈছিল উত্তৰ-পশ্চিম সীমান্ত প্ৰদেশৰ এবটাবাদত, তাৰ পিছত ১৯৪০ চনত তেওঁৰ পৰিয়াল দিল্লীলৈ প্ৰব্ৰজন কৰে, য'ত তেওঁলোকে দিল্লীৰ চিভিল লাইনৰ খাইবাৰ পাছ স্থানীয় অঞ্চলত বাস কৰে। তেওঁদিল্লী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ মিৰাণ্ডা হাউছৰ পৰা স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰে।

২০২৩ চনৰ ৪ মাৰ্চত ধমিজৰ মৃত্যু হয়।

## কেৰিয়াৰ

ধমিজাই ১৯৫৪ চনত  ভাৰত চৰকাৰৰ সংস্কৃতি আৰু শিল্পকলা পুনৰুজ্জীৱিতক কমলাদেৱী চট্টোপাধ্যায়ৰ সৈতে কৰ্মজীৱন আৰম্ভ কৰে আৰু শিল্পকলা পুনৰুজ্জীৱন, সম্প্ৰদায় উন্নয়ন আৰু মহিলা কৰ্মসংস্থাপনৰ কাম আৰম্ভ কৰে। ১৯৬০ চনত তেওঁ ভাৰতৰ হস্তশিল্প ব’ৰ্ডৰ সৈতে কাম কৰে, ইয়াৰ পিছত তেওঁ পোনপটীয়াকৈ গ্ৰাম্য অঞ্চলত শিল্পীৰ সৈতে কাম কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰে, ইয়াৰ ফলত তেওঁৰ কাম ৰাষ্ট্ৰসংঘৰ সৈতে যুদ্ধবিধ্বস্ত বাল্কন দেশৰ মহিলাসকলৰ বাবে আত্মসহায়ক কাৰ্যসূচী প্ৰস্তুত কৰা হয়।

বছৰ বছৰ ধৰি তেওঁ কেইবাখনো বস্ত্ৰ আৰু শিল্পকলাৰ প্ৰদৰ্শনীৰ কিউৰেট কৰিছিল। কেইবাখনো কিতাপৰ উপৰিও, শিল্পকলা আৰু বস্ত্ৰশিল্পৰ ওপৰত, *জয় অৱ ভেজেটেৰিয়ান কুকিং* (২০০০)কে ধৰি দুখন ৰন্ধন গ্ৰন্থও লিখিছিল। ২০০৭ চনত তেওঁ কমলাদেৱী চট্টোপাধ্যায়ৰ জীৱনী আৰু আধুনিক ভাৰতৰ কলা-কৃষ্টিৰ পুনৰুজ্জীৱিতকৰণত তেওঁৰ ভূমিকা প্ৰকাশ কৰে।

তেওঁ নতুন দিল্লীৰ নেচনেল ইনষ্টিটিউট অৱ ফেশ্বন টেকন'লজিৰ অধ্যাপকৰ অংশ আছিল, য'ত তেওঁ ভাৰতীয় বস্ত্ৰশিল্প আৰু সাজ-পোছাকৰ ইতিহাসৰ অধ্যাপনা কৰিছিল।

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ভাৰতীয় নাৰী
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় মহিলা
শ্ৰেণী:নাৰীবাদী
শ্ৰেণী:বিংশ শতিকাৰ ভাৰতীয় মহিলা বিজ্ঞানী
স্ব-নিয়োজিত মহিলা সন্থা

**স্বনিয়োজিত মহিলা সংস্থা** (, SEWA), ভাৰতৰ আহমেদাবাদত অৱস্থিত এটা বাণিজ্য সংঘ। তেওঁলোকে কম আয়ৰ, স্বতন্ত্ৰভাৱে নিয়োজিত মহিলা শ্ৰমিকৰ অধিকাৰৰ প্ৰসাৰ ঘটায়।ভাৰতৰ আঠখন ৰাজ্যৰ প্ৰায় ২০ লাখ শ্ৰমিক স্ব-নিয়োজিত মহিলা সন্থাৰ সদস্য। স্বনিয়োজিত মহিলাসকলক এনেসকলক সংজ্ঞায়িত কৰা হয় যিসকলৰ নিয়োগকৰ্তা-কৰ্মচাৰীৰ মাজত নিৰ্দিষ্ট সম্পৰ্ক নাথাকে আৰু আনুষ্ঠানিকভাৱে নিয়োজিত শ্ৰমিকৰ দৰে নিৰ্দিষ্ট দৰমহা আৰু সামাজিক সুৰক্ষা লাভ নকৰে। সেয়েহে তেওঁলোকৰ আয় আৰু জীৱন অধিক অস্বস্তিকৰ।সন্থা সম্পূৰ্ণ নিয়োগৰ লক্ষ্যক কেন্দ্ৰ কৰি সংগঠিত হৈছে য'ত এগৰাকী মহিলাই কৰ্ম, আয়, খাদ্য, আৰু স্বাস্থ্যসেৱা, শিশুৰ যত্ন, বীমা, পেঞ্চন আৰু আশ্ৰয়ৰ দৰে সামাজিক সুৰক্ষা নিশ্চিত কৰে। এই লক্ষ্যসমূহ সম্পন্ন কৰাৰ আঁৰৰ নীতিসমূহ হৈছে ক্ৰমে সংগ্ৰাম আৰু উন্নয়ন, অৰ্থাৎ অংশীদাৰসকলৰ সৈতে আলোচনা কৰা আৰু সেৱা প্ৰদান কৰা।

১৯৭২ চনত শ্ৰমিক অধিবক্তা তথা সংগঠক এলা ভাটে এই সন্থাটো প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল। ১৯১৮ চনত গান্ধীয়ে প্ৰতিষ্ঠা কৰা শ্ৰমিক সংঘ টেক্সটাইল লেবাৰ এছ'চিয়েচন (টিএলএ)ৰ মহিলা শাখাৰ জৰিয়তে ইয়াৰ উত্থান ঘটিছিল। এই সংস্থাটো অতি দ্ৰুতগতিত বৃদ্ধি পায়। ১৯৯৬ চনত ৩০,০০০ সদস্যৰ পৰা ২০০০ চনত ৩১৮,৫২৭ জনলৈ আৰু ২০১৩ চনত ১,৯১৯,৬৭৬ জনলৈ সদস্যলৈ ইয়াৰ বিকাশ সাধন হয়। ২০২৩ চনত প্ৰায় ২০ লাখ সদস্য সন্থাৰ কগত চামিল হয়। ২০০৮ চনৰ বিত্তীয় সংকটৰ পূৰ্বেও ভাৰতৰ ৯০% তকৈ অধিক শ্ৰমিক জনসংখ্যা অনানুষ্ঠানিক খণ্ডত আছিল। ২০০৯ চনত ৯৪% শ্ৰমিক মহিলাই অনানুষ্ঠানিক খণ্ডত কাম কৰিছিল। ভাৰতৰ ইতিহাস আৰু পিতৃতান্ত্ৰিক ব্যৱস্থাইও এই বৈষম্যত অৰিহণা যোগায় কাৰণ পৰম্পৰাগত লিংগ ভূমিকাই মহিলাসকলক নিয়মীয়া, সুৰক্ষিত শ্ৰমৰ পৰা বাদ দিয়ে।

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:নাৰীৰ অধিকাৰ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ নাৰী
শ্ৰেণী:নাৰীবাদী সংগঠন
শ্ৰেণী:অৰ্থনীতি
ৰাবৰি দেৱী

**ৰাবৰি দেৱী**এগৰাকী ভাৰতীয় ৰাজনীতিবিদ যি পূৰ্বে বিহাৰৰ মুখ্যমন্ত্ৰী হিচাপে ৩টা কাৰ্যকাল কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল। আজিলৈকে এই পদত অধিষ্ঠিত হোৱা তেওঁ প্ৰথম আৰু একমাত্ৰ বিহাৰৰ মহিলা। বিহাৰ বিধান পৰিষদৰ সদস্য (এম এল চি) আৰু বৰ্তমান বিহাৰ বিধান পৰিষদত বিৰোধী দলৰ নেত্ৰী হিচাপে তেওঁ কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰি আছে।

বিহাৰৰ প্ৰাক্তন মুখ্যমন্ত্ৰী (১৯৯০–১৯৯৭) ভাৰতীয় ৰাজনীতিবিদ লালু প্ৰসাদৰ সৈতে তেওঁৰ বিবাহ হৈছিল।
## প্ৰাথমিক জীৱন আৰু শিক্ষা
বিহাৰৰ গোপালগঞ্জ জিলাৰ মিৰগঞ্জৰ সমীপত অৱস্থিত ছালাৰ কলন গাঁৱত ১৯৫৯ ৰাবৰি দেৱীৰ জন্ম হৈছিল। কিন্তু নিৰ্বাচনৰ বাবে দাখিল কৰা শপতনামাত তেওঁ উল্লেখ কৰিছে যে তেওঁৰ জন্ম বছৰ ১৯৫৩ চনৰ আগৰ।তেওঁৰ পিতৃ-মাতৃ হৈছে শিৱ প্ৰসাদ চৌধুৰী  আৰু মাতৃ মহৰ্জিয়া দেৱী। পৰিয়ালৰ প্ৰথা অনুসৰি ভাৰতীয় মিঠাইৰ নামেৰে তেওঁৰ নামাকৰণ কৰা হৈছে। তেওঁৰ ৩ গৰাকী ভগ্নীৰ নাম জালেবি, ৰছগুল্লা আৰু পান।

তেওঁৰ গাঁৱৰ স্থানীয় স্কুল এখনত পঞ্চম মানলৈকে পঢ়িছে৷ তেওঁৰ মাক-দেউতাকে নিজৰ ছোৱালীকেইজনীক দূৰৈত অৱস্থিত স্কুললৈ পঠিয়াবলৈ দ্বিধাবোধ কৰিছিল৷ ফলত তেওঁৰ কোনো ভনীয়েকেই শিক্ষিত নহয়। প্ৰভুনাথ যাদৱ, সুভাষ প্ৰসাদ যাদৱ আৰু সাধু যাদৱ তেওঁৰ তিনিজন প্ৰকৃত ভাতৃ।

## ৰাজনৈতিক জীৱন
ফোডাৰ কেলেংকাৰিৰ সৈতে জড়িত দুৰ্নীতিৰ অভিযোগত (‘চাৰা ঘোটালা’, স্থানীয়ভাৱে জনাজাত) স্বামী লালু প্ৰসাদৰ বিৰুদ্ধে গ্ৰেপ্তাৰৰ পৰোৱানা জাৰি কৰাৰ পিছতে ১৯৯৭ চনৰ ২৫ জুলাইত ৰাবৰি দেৱী বিহাৰৰ প্ৰথমগৰাকী মহিলা মুখ্যমন্ত্ৰী হিচাপে পৰিগণিত হয়। ২০০৫ চনলৈকে তেওঁ ৰাজ্যখন শাসন কৰিছিল (তেওঁ অবিভক্ত বিহাৰৰ শেষ মুখ্যমন্ত্ৰীও আছিল)।

ৰাঘোপুৰ আসনৰ পৰা ৰাবৰি দেৱী তিনিবাৰকৈ বিহাৰ বিধান সভালৈ নিৰ্বাচিত হৈছে৷ ২০১০ চনৰ বিহাৰ বিধানসভাৰ নিৰ্বাচনত দেৱীয়ে দুখন আসনৰ পৰা প্ৰতিদ্বন্দ্বিতা কৰিছিল: ৰাঘোপুৰ আৰু সোণপুৰ৷ কিন্তু ৰাষ্ট্ৰীয় জনতা দলে পৰাজয়ৰ সন্মুখীন হোৱা নিৰ্বাচনত দুয়োখন আসনত তেওঁ পৰাস্ত হৈছিল৷

২০১৪ চনৰ লোকসভা নিৰ্বাচনত তেওঁ সাৰণৰ পৰা প্ৰতিদ্বন্দ্বিতা কৰিছিল যদিও বিজেপিৰ ৰাজীৱ প্ৰতাপ ৰুডীৰ হাতত পৰাস্ত হৈছিল।

ৰাবৰি দেৱী বিনা বিৰোধীভাৱে বিধান পৰিষদলৈ নিৰ্বাচিত হয়।
## তথ্যসূত্ৰ
গ্ৰাম্য মহিলা

বিশ্বৰ গ্ৰাম্য সম্প্ৰদায়সমূহে যত্ন প্ৰদান কৰা আৰু জীৱিকাৰ বাবে খেতি, ক্ষুদ্ৰ ব্যৱসায় আৰু কৃষিৰ বাহিৰৰ কামৰ দৰে সংখ্যক অৰ্থনৈতিক কামৰ সৈতে জড়িত হোৱাত গ্ৰাম্য মহিলাসকলে মৌলিক ভূমিকা পালন কৰে। পৃথিৱীৰ বেছিভাগ ঠাইতে গ্ৰাম্য মহিলাসকলে অতি কঠোৰ পৰিশ্ৰম কৰে যদিও তেওঁলোকৰ উপাৰ্জন অতি কম।

পুৰুষৰ দৰে মাটিৰ মালিকীস্বত্ব থাকিবলৈ নিদিয়াৰ বাবে মহিলাসকলে প্ৰায়ে বৈষম্যৰ সন্মুখীন হয়। তেওঁলোকে যি উপাৰ্জন কৰে তাৰ বেছিভাগেই প্ৰত্যক্ষভাৱে তেওঁলোকৰ নিয়ন্ত্ৰণত নাথাকে, কাৰণ হৈছে অসমান লিংগ ভূমিকা বা বৈষম্য।

গ্ৰাম্য মহিলাসকলক সবলীকৰণে কেৱল ব্যক্তিগত মহিলা আৰু পৰিয়ালৰ দৰিদ্ৰতা দূৰ কৰাতেই নহয়, সমগ্ৰ সমাজখনক সবলীকৰণতো সহায় কৰিব পাৰে৷ শিক্ষা, নিয়োগ আৰু গ্ৰাম্য উন্নয়নৰ অন্যান্য সুবিধাসমূহৰ সুবিধা সলনি কৰাত গ্ৰাম্য মহিলাৰ সৱলীকৰণে ইন্ধন যোগায়। ইয়াক স্বীকাৰ কৰিবলৈ আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় সম্প্ৰদায়ে প্ৰায়ে আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় উন্নয়নৰ লক্ষ্য নিৰ্ধাৰণ কৰে যিয়ে বিনিয়োগ আৰু গ্ৰাম্য মহিলাৰ জীৱনত প্ৰভাৱৰ তথ্য লাভ কৰে আৰু ৰাষ্ট্ৰসংঘই আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় গ্ৰাম্য মহিলা দিৱসৰ পৃষ্ঠপোষকতা কৰে।

গ্ৰাম্য মহিলাসকল বিশেষভাৱে আৰ্থিক দিশত বঞ্চিত। গ্ৰাম্য আৰু চহৰ উভয় অঞ্চলৰ মহিলাসকলে তেওঁলোকৰ পুৰুষ সমকক্ষসকলতকৈ অধিক দৰিদ্ৰতাৰ আশংকা আৰু অধিক সীমিত অৰ্থনৈতিক সুযোগৰ সন্মুখীন হয়। যোৱা বিশ বছৰত অতি দৰিদ্ৰতাত জীৱন কটোৱা গ্ৰাম্য মহিলাৰ সংখ্যা প্ৰায় ৫০ শতাংশ বৃদ্ধি পাইছে। গ্ৰাম্য দৰিদ্ৰতাত থকা মহিলাসকলে তেওঁলোকৰ পুৰুষ সমকক্ষসকলৰ দৰে একে কঠোৰ পৰিস্থিতিত বাস কৰে, কিন্তু অতিৰিক্ত সাংস্কৃতিক আৰু নীতিগত পক্ষপাতিত্বৰ সন্মুখীন হয় যিয়ে তেওঁলোকৰ কামক অনানুষ্ঠানিক, আৰু যদি সুলভ, আনুষ্ঠানিক শ্ৰম বজাৰ দুয়োটাতে কম মূল্য দিয়ে। ২০০৯ চনৰ বিশ্ব সমীক্ষাত কোৱা হৈছে যে "মহিলাসকলে কৃষি আৰু গ্ৰাম্য জীৱিকাত বিনা বেতনে পাৰিবাৰিক শ্ৰম, স্বতন্ত্ৰ কৃষক আৰু মজুৰি শ্ৰমিক হিচাপে সক্ৰিয় ভূমিকা পালন কৰে, প্ৰায়ে মাটি, ঋণ আৰু অন্যান্য উৎপাদনশীল সম্পত্তিৰ সুবিধা নাপায়।"

গ্ৰাম্য অৰ্থনীতিলৈ মহিলাৰ অৱদানক সাধাৰণতে তুচ্ছজ্ঞান কৰা হয়, কিয়নো মহিলাসকলে অসমতাপূৰ্ণ পৰিমাণৰ যত্নপূৰ্ণ কাম কৰে যিটো প্ৰায়ে স্বীকৃতি নাপায়৷ কাৰণ ইয়াক অৰ্থনৈতিকভাৱে উৎপাদনশীল বুলি গণ্য কৰা নহয়।  যদিও কিছুমান দেশত সাংস্কৃতিক আৰু সমাজৰ নীতি-নিয়মে মহিলাসকলক ঘৰৰ বাহিৰত কাম কৰাত বাধা দিয়ে, আন দেশত বিশেষকৈ আফ্ৰিকাৰ গ্ৰাম্য সম্প্ৰদায়ত মহিলাসকলে প্ৰধান খাদ্য উৎপাদক হিচাপে কাম কৰে, যাৰ ফলত ঘৰুৱা খাদ্য আৰু আয়ৰ সুৰক্ষা উন্নত হয়। অতি দৰিদ্ৰতাত থকা পৰিয়ালসমূহ সম ঘৰৰ ভিতৰত আৰু বাহিৰত মহিলাৰ কামৰ ওপৰত অধিক নিৰ্ভৰশীল, যাৰ ফলত মহিলাসকলে কঠোৰ পৰিশ্ৰম কৰিবলগীয়া হয়৷  দৰিদ্ৰতাৰ নাৰীকৰণ এটা ধাৰণা যিটো চহৰ আৰু গ্ৰাম্য উভয় পৰিৱেশতে প্ৰযোজ্য।
## তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ নাৰী
শ্ৰেণী:নাৰীবাদ
শ্ৰেণী:নাৰীৰ অধিকাৰ