open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
মহীশূৰ ৰেচম

**মহীশূৰ ৰেচম** () হৈছে কৰ্ণাটকৰ ভাৰতীয় মহীশূৰ জিলাত উৎপাদিত তুষাৰ ৰেচমৰ জাত। 

কৰ্ণাটকত ৯,০০০ মেট্ৰিক টন মালবেৰী ৰেচম উৎপাদন হয়, যিটো দেশৰ মুঠ মালবেৰী ৰেচমৰ প্ৰায় ৪৫%। কৰ্ণাটকত ৰেচম মূলতঃ মহীশূৰ জিলাত উৎপাদন কৰা হয় আৰু ই কৰ্ণাটক পাব্লিক ছেক্টৰ আণ্ডাৰটেকিঙৰ চৰকাৰ কৰ্ণাটক *ৰেচম ইণ্ডাষ্ট্ৰীজ কৰ্পৰেশ্যন লিমিটেড* (কে এছ আই চি)ৰ অধীনত পেটেণ্ট পঞ্জীয়নভুক্ত সামগ্ৰী। 

## ইতিহাস
বিজয়নগৰ সাম্ৰাজ্যৰ পতনৰ পিছত মহীশূৰ অঞ্চলৰ ৰেচম উদ্যোগৰ অৱনতি ঘটে, টিপু চুলতানৰ ৰাজত্বকালত প্ৰায় ১৭৮০-১৭৯০ খ্ৰীষ্টাব্দত মহীশূৰ ৰাজ্যত ৰেচম উদ্যোগৰ বৃদ্ধি পুনৰ আৰম্ভ হয়। পিছলৈ ইয়াক বিশ্বব্যাপী মন্দাৱস্থাৰ ফলত আমদানিকৃত ৰেচম আৰু ৰেয়নৰ সৈতে প্ৰতিযোগিতাত অৱতীৰ্ণ হ’বলগীয়া হৈছিল। ২০ শতিকাৰ দ্বিতীয়াৰ্ধত ই পুনৰুজ্জীৱিত হয় আৰু মহীশূৰ ৰাজ্য ভাৰতৰ শীৰ্ষ মাল্টিভল্টিন ৰেচম উৎপাদনকাৰী দেশত পৰিণত হয়।  মহীশূৰৰ ৰেচমক তুঁহ ৰেচম বুলিও কোৱা হয় কাৰণ ৰেচমৰ খেতিয়কসকলে সাধাৰণতে ৰেচমৰ কৃমিবোৰে খাদ্য গ্ৰহণ কৰিবলৈ তুঁহৰ পাত ব্যৱহাৰ কৰিব।

## সম্পৰ্কে
মহীশূৰৰ ৰেচম উৎপাদন কৰে কৰ্ণাটক ৰেচম ইণ্ডাষ্ট্ৰীজ কৰ্পৰেশ্যন লিমিটেড (কে এছ আই চি)। ১৯১২ চনত মহীশূৰৰ মহাৰাজা শ্ৰী নলবাদী কৃষ্ণৰাজ ৱোদেয়াৰে এই কাৰখানাটো প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল। প্ৰথম অৱস্থাত ৰাজপৰিয়ালৰ প্ৰয়োজনীয়তা পূৰণ কৰিবলৈ আৰু তেওঁলোকৰ সশস্ত্ৰ বাহিনীক অলংকাৰিক কাপোৰ নিৰ্মাণ আৰু যোগান ধৰা হৈছিল। ভাৰতে স্বাধীনতা লাভ কৰাৰ পিছত মহীশূৰ ৰাজ্যিক নিৰাপত্তা বিভাগে ৰেচম বয়ন কাৰখানাৰ নিয়ন্ত্ৰণ লয়। ১৯৮০ চনত এই কাৰখানাটো কৰ্ণাটক উদ্যোগৰ চৰকাৰ কে এছ আই চিৰ হাতত গতাই দিয়া হয়।
আজি সামগ্ৰীৰ ভিতৰত ৰেচমৰ শাৰী, চাৰ্ট, কুৰ্তা, ৰেচমৰ ধোটি, নেকটাই আদি অন্যতম। মহীশূৰৰ ৰেচমেও ভৌগোলিক চিনাক্তকৰণ লাভ কৰিছে।

## প্ৰক্ৰিয়া
মহীশূৰ মহীশূৰৰ মাজমজিয়াত অৱস্থিত ৰেচম কাৰখানা একৰ মাটিত বিস্তৃত আৰু ইয়াৰ মূল দায়িত্ব ৰেচম বোৱা আৰু ৰেচমৰ সামগ্ৰী বিতৰণ। এই কাৰখানাৰ বাবে ৰেচমৰ মূল উৎস কৰ্ণাটকৰ ৰামনগৰ জিলাৰ পৰা যি এছিয়াৰ ভিতৰতে ৰেচমৰ কুঁহিয়াৰৰ আটাইতকৈ ডাঙৰ বজাৰ।  এই জিলাৰ বিভিন্ন প্ৰান্তৰ কৃষকসকলে প্ৰতিদিনে এই স্থানত ৰেচমৰ কুঁহিয়াৰৰ বজাৰ কৰে। এই বজাৰত চৰকাৰী নিবিদা প্ৰক্ৰিয়াৰ অংশ হিচাপে মহীশূৰ ৰেচমৰ বিশেষজ্ঞতা থকা কে এছ আই চিৰ বিষয়াসকলৰ পৰা ৰেচমৰ কুকুৰা হাতেৰে ছিঙি টি.নৰসিপুৰাত অৱস্থিত কেঁচা ৰেচম উৎপাদন কাৰখানালৈ পঠিওৱা হয়। এই কাৰখানাত ৰেচমৰ কুকুৰাবোৰ উতলাই সূতা উলিয়াই সূতাৰ ৰোললৈ ৰূপান্তৰিত কৰা হয় যিবোৰ মহীশূৰত অৱস্থিত বয়ন কাৰখানালৈ পঠিওৱা হয়। এই সূতাৰে বিভিন্ন ৰেচমৰ সামগ্ৰী প্ৰস্তুত কৰা হয় যাৰ ভিতৰত মহীশূৰ ৰেচমৰ শাৰী আটাইতকৈ জনপ্ৰিয়।

যিহেতু শাৰী জাৰীত ৬৫% বিশুদ্ধ ৰূপ আৰু ০.৬৫% সোণ থাকে, সেয়েহে ই ভাৰতৰ আটাইতকৈ দামী ৰেচমৰ শাৰীসমূহৰ ভিতৰত অন্যতম।  ইয়াৰ ফলত কে এছ আই চিৰ নামত জনসাধাৰণক প্ৰতাৰণা কৰি ডুপ্লিকেট মহীশূৰ ৰেচম শাৰী উৎপাদন আৰু বিক্ৰী কৰা হৈছে। এই সমস্যাসমূহৰ পৰা হাত সাৰিবলৈ কেএছআইচিয়ে নিজৰ কাৰখানাত উৎপাদিত প্ৰতিখন মহীশূৰ ৰেচমৰ শাৰীত বোৱা একক আইডি, হ’ল’গ্ৰাম ভিত্তিক ডিজাইন আৰু একক চিনাক্তকৰণ বাৰক’ড ৰূপায়ণ কৰিছে।

## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:বস্ত্ৰ
শ্ৰেণী:ভৌগোলিক স্বীকৃতি
মহৎ ঐতিহ্য

**মহৎ ঐতিহ্য** (ইংৰাজী: Mahat Oitijya) এখন সাহিত্য সমালোচনামূলক প্ৰবন্ধৰ সংকলন। গ্ৰন্থখনৰ লেখক হ’ল কবি, সমালোচক নলিনীধৰ ভট্টাচাৰ্য। গ্ৰন্থখনে ২০০২ চনত সমালোচনা শিতানত সাহিত্য অকাদেমি বঁটা লাভ কৰে।

= বিষয়বস্তু =
গ্ৰন্থখনত মুঠ এঘাৰটা প্ৰবন্ধ সন্নিৱিষ্ট হৈছে। লেখকে 'মোৰ একেষাৰ' শীৰ্ষক ভূমিকাখনত কোৱা অনুসৰি প্ৰবন্ধসমূহত বিশ্বসাহিত্যৰ শিৰোমণি স্বৰূপ কেইজনমান লেখকৰ শ্ৰেষ্ঠ ৰচনাসমূহৰ আভাস দিয়াৰ প্ৰয়াস কৰিছে। অন্তৰ্ভুক্ত হোৱা প্ৰবন্ধকেইটা হ’ল: ‘আত্মিক যাত্ৰাৰ কাব্য : ডিভাইন কমেডি’; ‘গ্ৰীক নাটকৰ চৰিত্ৰ’; ‘শ্বেক্সপিয়েৰৰ নাট আৰু সমাজ-চিন্তা’; ‘টলষ্টয়বাদ আৰু টলষ্টয়ৰ উপন্যাস’; ‘ফাউষ্ট : আধুনিক জীৱনৰ ইলিয়াড’; ‘পাশ্চাত্যৰ প্ৰথম কমেডি : দি ফ্ৰগছ’; ‘কবি এলিয়টৰ সমাজবোধ’; ‘ৰবীন্দ্ৰনাথ আৰু জাতীয়তাবাদ’; ‘চুটিগল্পত ঐতিহ্য-জিজ্ঞাসা আৰু উত্তৰণশীল চেতনা’; ‘সাহিত্যকলা আৰু আত্ম-পৰিচয়ৰ সমস্যা’ আৰু ‘উপন্যাস আৰু জনজীৱন’। গ্ৰন্থখনত ওপৰঞ্চি হিচাপেও এটা প্ৰবন্ধ সন্নিৱিষ্ট হৈছে। সেইটো হ’ল ‘গেটেৰ ‘ফাউষ্ট’ৰ অসমীয়া অনুবাদ’।
= প্ৰকাশৰ ইতিহাস =
গ্ৰন্থখন প্ৰথম প্ৰকাশ পায় ১৯৯৯ চনৰ জানুৱাৰী মাহত। প্ৰকাশ কৰে গুৱাহাটীৰ ষ্টুডেণ্টচ ষ্ট’ৰচে।

= তথ্যসূত্ৰ =
শ্ৰেণী:অসমীয়া গ্ৰন্থ
শ্ৰেণী:সাহিত্য অকাডেমি বঁটা প্ৰাপ্ত অসমীয়া গ্ৰন্থ
সুলোচনা লাটকৰ

**সুলোচনা লাটকৰ ** (জন্ম: **ৰংগু দিৱান **; ;  ৩০ জুলাই ১৯২৮ – ৪ জুন ২০২৩), মাৰাঠী আৰু হিন্দী চলচ্চিত্ৰৰ এগৰাকী অভিনেত্ৰী আছিল, যাক পৰ্দাৰ নাম সুলোচনা নামেৰে অধিক পৰিচিত। তেওঁ মাৰাঠী ভাষাত ৫০খন ছবি আৰু হিন্দী ভাষাত প্ৰায় ২৫০খন ছবিত অভিনয় কৰিছিল। শশুৰবাস (১৯৪৬), মীথ ভাকৰ (১৯৪৯), বাহিনীচ্যা বাঙ্গদ্যা (১৯৫৩), ভক্তি যাঊ (১৯৫৮) আৰু সংগত আইকা (১৯৫৯) আদি মাৰাঠী ছবিত মুখ্য চৰিত্ৰত অভিনয় কৰাৰ লগতে ১৯৫৯ চনৰ পৰা হিন্দী ছবিত কৰা মাকৰ চৰিত্ৰৰ বাবেও তেওঁ বেছিকৈ পৰিচিত আছিল। তেওঁ আৰু নিৰুপা ৰায়ে ১৯৫৯ চনৰ পৰা ১৯৯০ দশকৰ আগডোখৰলৈকে "মাক"ৰ চৰিত্ৰসমূহৰ সাৰ্থক ৰূপ দিছিল।
## ব্যক্তিগত জীৱন
লাটকৰ মুম্বাইৰ প্ৰভাদেৱীত বাস কৰিছিল। ১৪ বছৰ বয়সত তেওঁৰ বিয়া হৈ গৈছিল। তেওঁৰ কন্যা কাঞ্চন ঘনেকাৰ মাৰাঠী মঞ্চৰ ছুপাৰষ্টাৰ ড°কাশীনাথ ঘনেকাৰৰ পত্নী আছিল।

২০২৩ চনৰ ৪ জুনত মুম্বাইৰ দাদৰৰ শুশ্ৰুষা চিকিৎসালয়ত শ্বাস-প্ৰশ্বাসজনিত বিকলতাৰ বাবে লাটকাৰৰ মৃত্যু হয়। মৃত্যুৰ সময়ত তেওঁৰ বয়স আছিল ৯৪ বছৰ।

## তথ্য সংগ্ৰহ

## বাহ্যিক সংযোগ
* 
* Recent images of ''Sulochana Devi'' 

শ্ৰেণী:পদ্মশ্ৰী বঁটা বিজয়ী
শ্ৰেণী:মাৰাঠী চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেত্ৰী
শ্ৰেণী:হিন্দী চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেত্ৰী
শ্ৰেণী:ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা (ভাৰত) বিজয়ী
ইলকাল শাড়ী

**ইলকাল শাড়ী** () হৈছে শাড়ীৰ পৰম্পৰাগত ৰূপ যিটো ভাৰতত সাধাৰণ নাৰীসুলভ পৰিধান। ভাৰতৰ কৰ্ণাটক ৰাজ্যৰ বাগালকোট জিলাৰ ইলকাল চহৰৰ পৰাই ইলকাল শাড়ীৰ নাম লোৱা হৈছে। ইলকাল শাৰী শৰীৰত কপাহী ৱাৰ্প আৰু সীমাৰ বাবে আৰ্ট চিল্ক ৱাৰ্প আৰু পল্লু অংশৰ বাবে আৰ্ট চিল্ক ৱাৰ্প ব্যৱহাৰ কৰি বোৱা হয়। কিছুমান ক্ষেত্ৰত কলা ৰেচমৰ সলনি বিশুদ্ধ ৰেচমও ব্যৱহাৰ কৰা হয়। 
## ইতিহাস
ইলকাল আছিল এটা প্ৰাচীন বয়ন কেন্দ্ৰ য'ত বয়ন বয়ন খ্ৰীষ্টীয় অষ্টম শতিকাৰ পৰা আৰম্ভ হোৱা যেন লাগে। এই শাড়ীবোৰৰ বৃদ্ধিৰ কাৰণ হৈছে বেলাৰী চহৰ আৰু ইয়াৰ আশে-পাশে থকা স্থানীয় মুখিয়ালসকলে আগবঢ়োৱা পৃষ্ঠপোষকতা। স্থানীয় কেঁচামালৰ উপলব্ধতাই এই শাড়ীৰ বৃদ্ধিত সহায় কৰিছিল। ref name="story"> ইলকাল চহৰৰ প্ৰায় ২০০০০ লোকে শাড়ী বোৱা কামত নিয়োজিত।

## স্বকীয়তা

* শাড়ীৰ স্বকীয়তা হ’ল স্থানীয়ভাৱে TOPE TENI কৌশল বুলি কোৱা লুপৰ ধাৰাবাহিকতাৰে বডি ৱাৰ্পৰ সৈতে পল্লু ৱাৰ্পৰ সংযোগ। 
* ওপৰৰ TOPE TENI কৌশলৰ বাবে শিপিনীয়ে মাত্ৰ ৬ গজ, ৮ গজ, ৯ গজ ৱাৰ্পহে খোজ দিব। ৩টা শ্বাটল সোমোৱাৰ জৰিয়তে ৱেফ্টৰ বাবে KONDI Technique ব্যৱহাৰ কৰা হয়। 
* আচলৰ অংশ-ডিজাইন: "TOPE TENI SERAGU" সাধাৰণতে tope teni seragu ত ৩টা কঠিন অংশ ৰঙা ৰঙৰ হ'ব, আৰু মাজত ২টা অংশ বগা ৰঙৰ হ'ব। 
* টোপে টেনি চেৰাগুক ৰাষ্ট্ৰৰ প্ৰতীক হিচাপে গণ্য কৰা হৈছিল আৰু উৎসৱৰ সময়ত ইয়াক অতিশয় সন্মান কৰা হৈছিল। 
* পৰম্পৰাগত সীমা: (i) চিকি, (ii) গোমি, (iii) জাৰি আৰু (iv) গাদিদাদি, আৰু আধুনিক গায়ত্ৰী ইলকাল শাৰীত অনন্য - প্ৰস্থ ২.৫"ৰ পৰা ৪"লৈকে। 
* সীমাৰ ৰঙৰ স্বকীয়তা: সাধাৰণতে ৰঙা বা মেৰুণ ৰঙে আধিপত্য বিস্তাৰ কৰে। 

## বিৱৰণ
left|200px|अंगूठाकार|ইলকাল শাৰীৰ ছবি
শাড়ীৰ অদ্ভুত বৈশিষ্ট্য হ’ল বডি ৱাৰ্পৰ লগত পল্লু ৱাৰ্পৰ সংযোগ যিটো স্থানীয়ভাৱে TOPE TENI বুলি কোৱা হয়। এই কৌশল কেৱল ইলকালত ব্যৱহাৰ কৰা হয়। যদি কাৰোবাক ইলকাল শাড়ীৰ প্ৰয়োজন হয় তেন্তে প্ৰতিখন শাৰীৰ বাবে এটা ৱাৰ্প প্ৰস্তুত কৰিব লাগিব। শৰীৰৰ বাবে ৱাৰ্প থ্ৰেড পৃথকে পৃথকে প্ৰস্তুত কৰা হয়। একেদৰে পল্লু ৱাৰ্প প্ৰয়োজনীয় গুণগত মানৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰি আৰ্ট ৰেচম বা বিশুদ্ধ ৰেচমৰ সৈতে পৃথকে পৃথকে প্ৰস্তুত কৰা হয়। তৃতীয়তে ৱাৰ্পৰ সীমাৰ অংশ প্ৰস্তুত কৰা হয়, যেনে পল্লু ৱাৰ্পৰ দৰে, হয় আৰ্ট ৰেচম বা বিশুদ্ধ ৰেচম আৰু পল্লুৰ বাবে আৰু সীমাত ব্যৱহাৰ কৰা ৰং একে হ’ব। সাধাৰণতে পল্লুৰ দৈৰ্ঘ্য ১৬"ৰ পৰা ২৭"ৰ ভিতৰত হ'ব। পল্লু সূতা আৰু শৰীৰৰ সূতা লুপ কৌশলত সংযুক্ত কৰা হয়, যিটোক স্থানীয়ভাৱে TOPE TENI বুলি কোৱা এক অনন্য পদ্ধতি। 
thumb||

## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:বস্ত্ৰ
পৰঞ্জা (বস্ত্ৰ)

**পৰঞ্জা** মধ্য এছিয়াৰ মহিলা আৰু ছোৱালীসকলে পিন্ধা এটা পৰম্পৰাগত চোলা, যিয়ে মূৰ আৰু শৰীৰ ঢাকি ৰাখে।  আৰবী ভাষাত ইয়াক "বুৰ্খা" বুলিও জনা যায়। ইয়াৰ মৌলিক শৈলী আৰু কাৰ্য্য অন্যান্য আঞ্চলিক শৈলী যেনে আফগান চাদাৰীৰ সৈতে একে। মুখখন ঢাকি ৰখা অংশ, যাক চাচভান বা চাচম্বাণ্ড বুলি জনা যায়, সেই অংশটো ওজনত গধুৰ আৰু ঘোঁৰাৰ চুলিৰ পৰা তৈয়াৰ কৰা হৈছিল। বিশেষকৈ নগৰীয়া উজবেক আৰু তাজিকসকলৰ মাজত ই প্ৰচলিত আছিল,  কিন্তু তাজিকিস্তানৰ পাহাৰীয়া অঞ্চলৰ লোকে ইয়াক সাধাৰণতে পিন্ধা নাছিল। শ্বেবানিদসকলৰ শাসনৰ সময়তো ইয়াক পৰিধান কৰা হৈছিল (আনুমানিক ১৫১০-১৬০০)।

১৮০০ চনত তাজিক আৰু উজবেকিস্তান মুছলমান মহিলাসকলে ঘৰৰ বাহিৰত থাকিলে পৰঞ্জা পিন্ধিব লাগিছিল। ১৯১৭ চনৰ ভিতৰত দক্ষিণ নদী অৱবাহিকাৰ নগৰীয়া উজবেকিস্তান মহিলাসকলৰ মাজত পৰঞ্জি আৰু চাচভন সাধাৰণ হৈ পৰিছিল। এইটো গ্ৰাম্য অঞ্চলত কমকৈ পিন্ধা হৈছিল আৰু যাযাবৰী অৱস্থাত একেবাৰেই পিন্ধা নাছিল।

পৰঞ্জাৰ এটা ঐতিহাসিক বিৱৰণ ১৮৮৬ চনত বুখাৰালৈ যোৱা লৰ্ড কাৰ্জনৰ পৰা পোৱা গৈছে। তাত থকা সময়ছোৱাত তেওঁ কেতিয়াও ১০ৰ পৰা ৫০ বছৰৰ ভিতৰৰ কোনো মহিলা দেখা নাছিল, কাৰণ তেওঁলোক সকলোকে লুকুৱাই ৰখা হৈছিল। গধুৰ ক'লা ঘোঁৰাৰ চুলিৰ ওৰণিবোৰ "এজন চেইভৰ বাবে অতি বেয়া আৰু মোটা" আছিল, খালী হাতৰ আঁচল পিন মাৰি ঢিলাকৈ মেৰিয়াই থোৱা নীলা গাউন পিন্ধি খোজ কাঢ়ি যোৱা মহিলাসকলক "এযোৰ বস্ত্ৰ ঘূৰি ফুৰা বুলি ভুল হ'ব পাৰিলেহেঁতেন", আৰু ডাঙৰ ডাঙৰ চামৰাৰ বুটে তেওঁলোকৰ ভৰি ঢাকি ৰাখিছিল। কাৰ্জনে লক্ষ্য কৰিছিল যে "ৰেংক আৰু ভাল চৰিত্ৰৰ মহিলাসকলে কেতিয়াও কোনো ৰাজহুৱা স্থান বা বজাৰত নিজকে দেখুৱাবলৈ সাহস নকৰে।" তেওঁ ইয়াক এক প্ৰকাৰৰ অত্যাচাৰ বুলি গৰিহণা দিছিল, যিটো নৈতিকতাৰ এক অতিৰঞ্জিত আৰু ভুল ধাৰণা পূবৰ সকলো ঠাইতে পোৱা যায়, কিন্তু বুখাৰাৰ দৰে ক'তো ইমান আকৰ্ষণীয় নহয়।

লেনিনৰ নেতৃত্বত ছোভিয়েট ইউনিয়নৰ আৰম্ভণিতে ৰাছিয়াৰ অক্টোবৰ বিপ্লৱৰ পিছত যিয়ে ৰাষ্ট্ৰ নাস্তিকতা আনিছিল, ছোভিয়েট বিষয়াসকলে আবৃত মহিলাসকলক গ্ৰহণ কৰিছিল কাৰণ মুছলমানসকলক পুৰণি শাসন ব্যৱস্থা আৰু ৰাছিয়াৰ অৰ্থডক্স গীৰ্জাৰ বিৰুদ্ধে ৰাছিয়াৰ আদিম কমিউনিষ্টসকলৰ সৈতে মিত্ৰ হিচাপে দেখা গৈছিল। পিছলৈ ষ্টেলিনৰ অধীনত অৱশ্যে ছোভিয়েটসকলে ওৰণি আৰু পৰঞ্জাক নিৰুৎসাহিত বা নিষিদ্ধ কৰিব বিচাৰিছিল। ছোভিয়েটসকলে এই উন্মোচনক উজবেকিস্তান ছোভিয়েট সমাজবাদী গণৰাজ্য (SSR)ত হুজুম বুলি কোৱা হৈছিল। ছোভিয়েট কমিউনিষ্টসকলে মধ্য এছিয়াৰ ওপৰত নিজৰ নিয়ন্ত্ৰণ নিশ্চিত কৰাৰ লগে লগে চাচভান আৰু পৰঞ্জা পৰিধান নিষিদ্ধ কৰা হয়। মাৰ্ক্সবাদী-লেনিনবাদী নাস্তিকতাবাদৰ মতবাদক সমৰ্থন কৰা কমিউনিষ্টসকলৰ নিৰ্দেশত পৰঞ্জাসমূহ জ্বলাই দিয়া হৈছিল। ১৯২০ চনত চৰকাৰে "মধ্য এছিয়ালৈ উগ্ৰপন্থী যুৱ নাস্তিকৰ দল আনিছিল, যিয়ে মহিলাক শাৰীৰিকভাৱে আক্ৰমণ কৰিছিল, প্ৰায়ে তাছকেন্দ, সমৰকন্দ আৰু অন্যান্য চহৰৰ ৰাজপথত তেওঁলোকৰ মুখৰ পৰা ওৰণি ফালি পেলাইছিল।" কিন্তু কিছুমান ওৰণি পিন্ধা মুছলমান মহিলাই ইয়াৰ উত্তৰত ওৰণি খুলিবলৈ পঠোৱা মহিলাসকলক হত্যা কৰিছিল। কিছুমান উজবেকে ছোভিয়েট ইউনিয়নে আৰম্ভ কৰা পৰঞ্জা বিৰোধী, বাল্য বিবাহ বিৰোধী আৰু বহুবিবাহ বিৰোধী অভিযানৰ হিংসাত্মক বিৰোধিতা কৰিছিল।

ছোভিয়েট ইউনিয়ন ভংগ হোৱাৰ পিছৰে পৰা তাজিকিস্তানৰ ৰাষ্ট্ৰপতি ইমোমালিয়ে দাবী কৰিছিল যে ওৰণি তাজিক সংস্কৃতিৰ অংশ নাছিল। কিৰ্গিজ ৰাষ্ট্ৰপতি আলমাজবেক আটাম্বায়েভৰ চৰকাৰে এই ওৰণিখনৰ ওপৰত আক্ৰমণ চলায়। মধ্য এছিয়াত এতিয়া এইবোৰ খুব কমেইহে পিন্ধা হয় আনহাতে বেছিভাগ ধৰ্মীয় মুছলমান মহিলাই হিজাব বা মূৰত গামোচা পছন্দ কৰে। 
## তথ্য সূত্ৰ

শ্ৰেণী:বস্ত্ৰ
ৰাধিয়া ইহছান

**ৰাধিয়া ইহছান** (, ১৯৩৩-২০২০), য়েমেনৰ এগৰাকী মহিলা অধিকাৰ কৰ্মী, ৰাজনীতিবিদ (য়েমেনী সমাজবাদী পাৰ্টি) আৰু লেখিকা আছিল।

ছিৰিয়াত কলেজলৈ গৈ তেওঁ বাগদাদত আইন অধ্যয়ন কৰিছিল, আৰু পাকিস্তানৰ পঞ্জাব বিশ্ববিদ্যালয়ত ইছলামিক অধ্যয়ন কৰিছিল। শিক্ষা সমাপ্ত কৰি আদনলৈ উভতি আহি ইহছানে *আল্লাহ হোটেল*ৰ পৰিচালক হিচাপে, আল-বাথ প্ৰিণ্টিং প্ৰেছৰ পৰিচালক হিচাপে, আদেন বিশ্ববিদ্যালয়ত আৰবী ভাষা আৰু ইছলামিক আইন বিভাগৰ অধ্যাপিকা হিচাপে নিযুক্তি লাভ কৰে।

ব্ৰিটিছ ঔপনিবেশিকৰণৰ বিৰুদ্ধে মুক্তি আন্দোলনত অৰিহণা যোগাইছিল, আৰু ব্ৰিটিছে দুবাৰকৈ গ্ৰেপ্তাৰ কৰি কাৰাগাৰত ভৰাইছিল, কিন্তু অনশনৰ পিছত মুকলি কৰি দিছিল।

১৯৫০ চনত য়েমেনত নতুন মহিলা আন্দোলনৰ ইহছান এগৰাকী আগশাৰীৰ পথ প্ৰদৰ্শক হৈ পৰে। ১৯৫৬ চনত আদেনি মহিলা ক্লাবে ৰাধিয়া ইহছানৰ উদ্যোগত উন্মোচনৰ পক্ষত জড়িত হয়। বেছিভাগ মহিলাই এতিয়াও লিংগ পৃথকীকৰণত নিৰ্জনভাৱে বাস কৰিছিল আৰু ৰাজহুৱাভাৱে উন্মোচন কৰি উপস্থিত হ’ব পৰা নাছিল। যেতিয়া আডেনত ইজিপ্তৰ জনপ্ৰিয় গায়ক ফৰিদ আল-আট্ৰাছৰ কনচাৰ্টত মহিলাসকলক অংশগ্ৰহণ কৰিবলৈ বাধা দিয়া হৈছিল, তেতিয়া ৰাধিয়া ইহছানৰ উদ্যোগত ক্লাবে এডেনত বোৰ্খাৰ বিৰুদ্ধে - আৰু এইদৰে লিংগ পৃথকীকৰণৰ বিৰুদ্ধে - বিক্ষোভৰ ব্যৱস্থা কৰিছিল।   ছয়গৰাকী উন্মুক্ত মহিলাৰ পিছত গাড়ীৰে প্ৰায় ত্ৰিশগৰাকী অনাৱৰণ কৰা মহিলাই আডেনৰ ৰাজপথেৰে বাতৰি কাকত আল-আয়্যাম আৰু ফাতাত আল-জাজিৰাৰ কাৰ্যালয়লৈ শোভাযাত্ৰাত অংশগ্ৰহণ কৰে, যদিহে তেওঁলোকে ৰাজহুৱা সমাজত মহিলাসকলৰ অংশগ্ৰহণৰ বিৰুদ্ধে ওৰণিখনক বাধা হিচাপে গৰিহণা দি এটা প্ৰেছ বিবৃতি প্ৰকাশ কৰে।.

পিপলছ ডেম’ক্ৰেটিক ৰিপাব্লিক অৱ য়েমেনৰ সময়ছোৱাত তেওঁ য়েমেন ছ’চিয়েলিষ্ট পাৰ্টিৰ সদস্য হিচাপে কেইবাটাও গুৰুত্বপূৰ্ণ পদত অধিষ্ঠিত হৈছিল। য়েমেন ছ’চিয়েলিষ্ট পাৰ্টিৰ কাৰ্যবাহী সমিতিৰ সদস্য, এডেনৰ আৰব মহিলা সংস্থাৰ সাধাৰণ সম্পাদিকা, এডেনৰ ডাইভাৰচিফাইড ইণ্ডাষ্ট্ৰীজ ছিণ্ডিকেটৰ সদস্য আৰু এডেন গভৰ্ণৰেটৰ কাউন্সিলৰ সদস্য আছিল।
## বঁটা আৰু সন্মান
ফ’ৰাম ফৰ প্ৰগ্ৰেছ এণ্ড প্ৰগ্ৰেছ প্ৰতিষ্ঠা হোৱাৰ তৃতীয় বৰ্ষপূৰ্তিৰ স্মৃতিত অনুষ্ঠিত এক অনুষ্ঠানত তেওঁক সন্মান জনোৱা হয়। এই মঞ্চত সেই সময়ৰ তথ্য মন্ত্ৰী হাছান আহমেদ আল-লাউজীয়ে নিষিদ্ধ কৰিছিল। সংস্কৃতিক আগুৱাই নিয়াৰ লগতে য়েমেনৰ সাংস্কৃতিক ঐতিহ্যক উজ্জ্বল কৰি তোলাৰ উদ্দেশ্যে জাতীয় সাংস্কৃতিক, কলাত্মক আৰু ৰাজনৈতিক প্ৰতীকসমূহক সন্মান জনোৱাৰ লক্ষ্যৰ পৰিণতিতে এই অনুষ্ঠান আৰম্ভ হৈছিল।
## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:য়েমেনৰ মহিলা সমাজকৰ্মী
শ্ৰেণী:য়েমেনৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:সমাজকৰ্মী
তকচিতা (বস্ত্ৰ)

**তকচিতা** (আৰবী: تَكْشِيْطَة, বিকল্প বানান: তক্ষিতা, টকশ্বিটা, () মৰক্কোৰ মহিলাসকলে পৰিধান কৰা এবিধ পৰম্পৰাগত কাপোৰ, যি মৰক্কোৰ উৎসৱ পাৰ্বন আদিত কাফটান নামৰ পোছাকৰ দৰে পিন্ধা হয়, আৰু বিশেষকৈ বিয়াৰ বাবে।

## গাঁঠনি
তকচিতা দুটা পোছাকটো মূল টুকুৰা কাপোৰেৰে গঠিত, এটা পোছাকযোৰৰ প্ৰথম স্তৰ হিচাপে, যাক তহতিয়া বুলি কোৱা হয়, ই প্ৰায়ে মিহি কিন্তু অলংকৃতভাৱে সজোৱা কাপোৰৰ, আৰু এটা অধিক বিশৃংখল দ্বিতীয় স্তৰ বা অভাৰ-ড্ৰেছ, যিয়ে প্ৰায়ে পৰম্পৰাগত স্ফিফা আৰু আকাদ বন্ধ ব্যৱহাৰ কৰি সন্মুখৰ ফালে বুটাম খোলা ৰাখে আৰু ইয়াক ডফিনা বোলা হয়। ওপৰৰ স্তৰটো প্ৰায়ে এম্ব্ৰয়ডাৰী, বিডিং বা চেকুইনৰ দ্বাৰা ধুনীয়াকৈ সজাই তোলা হয়। কিছুমান মহিলাই তেওঁলোকৰ তকচিতা বেল্ট পিন্ধে, এটা ম'ডাম্মাও পিন্ধে যিটো চহকীভাৱে সজোৱা হ'ব পাৰে আৰু সাধাৰণতে ডফিনাৰ সৈতে মিল খায়।

## আধুনিক ৰূপ
মৰক্কোৰ বাৰ্ষিক কাফটান ফেশ্বন শ্ব'ত পৰম্পৰাগত মৰক্কোৰ কাপোৰ বিশেষকৈ তকচিতা, কাফটান আৰু জেলাবাৰ আধুনিক ৰূপ প্ৰদৰ্শিত হয় আৰু মৰক্কোৰ ফেশ্বন আলোচনী *ফেমছ ডু মাৰক*ৰ আয়োজন কৰা হয়। ২০০০ চনত মৰক্কোৰ ৰজাৰ বাবে অনুষ্ঠিত হোৱা ৰাজ্যিক ৰাতিৰ আহাৰত হিলাৰী ক্লিণ্টনে তকচিতা পিন্ধিছিল।

## তথ্য সূত্ৰ

শ্ৰেণী:বস্ত্ৰ
কুবা শিল্প

**কুবা শিল্প**ত বিভিন্ন ধৰণৰ মাধ্যমৰ শৃংখল থাকে, যাৰ বহুখিনি কুবা ৰাজ্যৰ মুখীয়াল আৰু ৰজাৰ দৰবাৰৰ বাবে সৃষ্টি কৰা হৈছিল। এনে কামত প্ৰায়ে সজ্জাৰ বৈশিষ্ট্য আছিল, য’ত শামুকৰ খোলা আৰু জন্তুৰ ছাল (বিশেষকৈ নাহৰফুটুকী) ধন, প্ৰতিপত্তি আৰু ক্ষমতাৰ প্ৰতীক হিচাপে অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হৈছিল। কুবাৰ বাবে মুখাও গুৰুত্বপূৰ্ণ। দৰবাৰৰ অনুষ্ঠান আৰু ল’ৰাক প্ৰাপ্তবয়স্ক হোৱাৰ দীক্ষা দিয়াৰ লগতে অন্ত্যেষ্টিক্ৰিয়াতো এইবোৰ ব্যৱহাৰ কৰা হয়। কুবাসকলে এম্ব্ৰয়ডাৰী কৰা ৰাফিয়া বস্ত্ৰ উৎপাদন কৰে, যিবোৰ পূৰ্বতে অলংকাৰ, বোৱা মুদ্ৰাৰ বাবে বা অন্ত্যেষ্টিক্ৰিয়া আৰু অন্যান্য গুৰুত্বপূৰ্ণ অনুষ্ঠানৰ বাবে সন্মানৰ সামগ্ৰী হিচাপে তৈয়াৰ কৰা হৈছিল। আদালত ব্যৱস্থাৰ সম্পদ আৰু ক্ষমতাই কুবাক এনে এক শ্ৰেণীৰ পেছাদাৰী শিল্পী গঢ়ি তুলিছিল যিয়ে মূলতঃ আদালতৰ বাবে কাম কৰিছিল যদিও উচ্চ মৰ্যাদাৰ আন ব্যক্তিৰ বাবেও উচ্চমানৰ বস্তু উৎপাদন কৰিছিল।

## সংস্কৃতি আৰু ইতিহাস
কুবা আছিল মধ্য আফ্ৰিকাৰ বহু-সংস্কৃতিৰ ৰাজ্য, যি সোতৰ শতিকাৰ আৰম্ভণিতে বিকশিত হৈছিল আৰু ঊনবিংশ শতিকাৰ দ্বিতীয়াৰ্ধত ইয়াৰ শিখৰত উপনীত হৈছিল। ইতিহাসবিদ জান ভানচিনাই কুবাৰ ইতিহাসক নেতা আৰু গুৰুত্বপূৰ্ণ পৰিঘটনাৰ কালক্ৰমক কেন্দ্ৰ কৰি ছটা পৰ্যায়ত ভাগ কৰিছে। ঊনৈশটা ভিন্ন জনগোষ্ঠীক এই সংস্কৃতিত অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হৈছিল, যিয়ে এতিয়াও এজন *নেইম* বা ৰজাক স্বীকৃতি দিয়ে।
## সজ্জাগত কলা আৰু পৃষ্ঠৰ ডিজাইন

কুবা শিল্প ইয়াৰ সজ্জা কলা আৰু পৃষ্ঠৰ ডিজাইনৰ বাবে বিখ্যাত। ব্যক্তিগত আৰু সজ্জাগত শিল্পকলাক ফ্লেটৱৰ্কত প্ৰকাশ কৰা হয় – বোৱা কাপোৰ বা মেট আৰু বস্ত্ৰশিল্পৰ ডিজাইন – লগতে ত্ৰিমাত্ৰিক বস্তু – ঢাকনিযুক্ত বাতি আৰু বাকচ, কাপ, ক্লাইষ্টাৰ, বাদ্যযন্ত্ৰ, সজ্জিত হেণ্ডেল থকা দা আৰু কুঁকি আদি। কুবা অভিজাত শ্ৰেণীৰ ৰাফিয়াৰ দেৱালযুক্ত ঘৰবোৰৰ বাহিৰৰ আৰু ভিতৰৰ পৃষ্ঠভাগো জটিল জ্যামিতিক আৰ্হিৰে ডিজাইন কৰা হৈছিল। পৃষ্ঠৰ ডিজাইনৰ প্ৰতি মনোযোগ প্ৰায়বোৰ কুবা মাধ্যমৰ এটা সাধাৰণ বৈশিষ্ট্য আছিল, য'ত বস্ত্ৰ আৰু শৰীৰৰ স্কেৰিফিকেশন আছিল।

## কুবা মূৰৰ পোছাক
পৰম্পৰাগত কুবা সমাজত মূৰৰ পোছাক ক্ষমতাৰ প্ৰধান প্ৰতীক। নেতৃত্ব আৰু উপাধি লাভৰ জটিল ব্যৱস্থাত ব্যক্তিৰ ভূমিকাৰ প্ৰতীক, আৰু সাধাৰণতে মৃত্যুৰ সময়ত মালিকৰ লগত সমাধিস্থ কৰা হয়। মূৰৰ পোছাক ঐশ্বৰিক শক্তিৰ উৎস হিচাপে মূৰৰ প্ৰতি দৃষ্টি আকৰ্ষণ কৰিবলৈ ডিজাইন কৰা হয়, আৰু নৃত্য, অন্ত্যেষ্টিক্ৰিয়া আৰু অন্যান্য প্ৰধান সাম্প্ৰদায়িক অনুষ্ঠানত পিন্ধা হয়। কপাহী কাপোৰ, গৰুৰ খোলা, ৰাফিয়া আঁহ, কাঠ, কাঁচৰ গুটি আদি বিভিন্ন মূৰৰ পোছাক তৈয়াৰ কৰাত সাধাৰণতে ব্যৱহৃত সামগ্ৰী। ম্পান (mpaan) কুবা শিল্পৰ মূৰৰ পোছাকৰ এটা উদাহৰণ, যিটো কেৱল মহিলাসকলেহে পিন্ধে।

## কুবা মুখা

কুবাই মুখাক প্ৰকৃতি-আত্মাৰ প্ৰতিফলন বুলি গণ্য কৰিছিল যিয়ে পৰম সত্তা (নিয়েম) আৰু মৰ্ত্যলোকৰ জগতৰ মাজত মধ্যস্থতাকাৰী হিচাপে কাম কৰে। ইয়াত পুৰুষৰ দীক্ষা সমাজৰ ভিতৰত কাম কৰা বিশটাতকৈও অধিক ভিন্ন ধৰণৰ মুখা আছে। মোশ্বামবুয় তিনিটা আটাইতকৈ গুৰুত্বপূৰ্ণ আৰু ই ৱুটক প্ৰতিনিধিত্ব কৰে, যিজন প্ৰতিষ্ঠাপক নায়কক কুবাসকলে নিজকে বংশধৰ বুলি বিশ্বাস কৰে।

## তথ্য সূত্ৰ

শ্ৰেণী:শিল্প
শ্ৰেণী:কুটীৰ শিল্প
নাজিবা আহমদ

**নাজিবা আহমদ**  () ( কুৰ্দিছ: ভাগিবা হাহাহাদ, নেচিবে এহমেদ) এজন সমসাময়িক কুৰ্দি লেখক, কবি আৰু অনুবাদক।

## জীৱন আৰু কেৰিয়াৰ
১৯৫৪ চনত নাজিবা আহমেদে উত্তৰ চহৰ কিৰ্কুকত জন্মগ্ৰহণ কৰিছিল। আহমেদে চুলাইমানিয়া বিশ্ববিদ্যালয়ত কুৰ্দি ভাষা আৰু সাহিত্য অধ্যয়ন কৰিছিল আৰু কুৰ্দি মুক্তি আন্দোলনত যোগদান কৰাৰ পূৰ্বে বহু বছৰ ধৰি শিক্ষক হিচাপে কাম কৰিছিল। যি সময়ত তেওঁ কবিতা লিখিবলৈ আৰম্ভ কৰিছিল, সেই সময়ত তেওঁ আছিল একমাত্ৰ মহিলা কুৰ্দি সাহিত্যিক।

কাজল আহমদ (জন্ম ১৯৬৭) আৰু মহাবাদ কাদ্ৰাগি (জন্ম ১৯৬৬)কে ধৰি মুষ্টিমেয় মহিলা কুৰ্দি কবি আৰু লেখিকাৰ লগতে তেওঁক কুৰ্দি সাহিত্যৰ বিকাশত উল্লেখযোগ্য অৱদান আগবঢ়োৱা বুলি গণ্য কৰা হয়।

## কৰ্ম
তেওঁৰ চুটিগল্প আৰু কবিতাৰ তিনিটা খণ্ড প্ৰকাশ পাইছে আৰু তেওঁৰ ৰচনাসমূহ আধুনিক কুৰ্দি সাহিত্যৰ সংকলন  আদি সংকলনসমূহতো অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হৈছে। তেওঁ অনুবাদকৰ কামো মৰিছিল। আৰবী আৰু পাৰ্চী ভাষাৰ পৰা নাজিবাই কুৰ্দি ভাষালৈ কবিতা অনুবাদ কৰাৰ উপৰি শিশুসকলৰ বাবে সাহিত্যিক প্ৰবন্ধ, উপন্যাস, চুটিগল্প, নাটক, আৰু সাহিত্যিক ৰচনাও লিখিছে।

তেওঁৰ নিৰ্বাচিত প্ৰকাশনসমূহ হ’ল,  

*স্প্ৰীং উইপিং, তাব্ৰিজ, ইৰাণ, ১৯৯৪।
*ৰাছান (চুটিগল্প) তাব্ৰিজ, ইৰাণ, ১৯৯৪।
*হিষ্টোৰী অপ এপল ট্ৰি, হ'লাৰ, ইৰাকী কুৰ্দিস্তান, ১৯৯৮।
*দা বাটাৰফ্লইজ অফ ডেথ, (চুটিগল্প), হ'লাৰ, ইৰাকী কুৰ্দিস্তান ১৯৯৮।
*এ ডিয়েৰ ক্ৰিয়েটেদ ৱাটাৰ, হ'লাৰ, ইৰাকী কুৰ্দিস্তান, ২০০৫
*ৰিচাৰাকচন অফ পিয়েৰ বাদচ্, হ'লাৰ, ইৰাকী কুৰ্দিস্তান, ২০০৫

শ্ৰেণী:সাহিত্যিক
শ্ৰেণী:কবি
## তথ্য সূত্ৰ
কাজল আহমদ

**কাজল আহমদ** () এগৰাকী কুৰ্দি কবি আৰু সাংবাদিক, কুৰ্দছেটৰ শ্ব' ডিজেবাউৰ বাবে তেওঁ পৰিচিত। কাজলে ১৯৮৭ চনৰ পৰাই কবিতা লিখিবলৈ আৰম্ভ কৰে।

## পৰিচিতি
১৯৬৭ চনত কিৰ্কুকত কুৰ্দি বংশৰ আহমদৰ জন্ম হৈছিল। ১৯৮৬ চনত তেওঁ কবিতা লিখিবলৈ আৰম্ভ কৰে, আৰু ২১ বছৰ বয়সত প্ৰকাশ কৰে। তেওঁৰ কবিতাসমূহ "উগ্ৰ" আৰু "কাৰ্যকৰী" বুলি জনা যায়, আৰু "গোটেই কুৰ্দি ভাষী বিশ্বতে সাহসী, মাৰ্মান্তিক আৰু প্ৰত্যাহ্বানমূলক কামৰ বাবে" সুনাম অৰ্জন কৰিছে। ইয়াক আৰবী, পাৰ্চী, তুৰ্কী, নৰৱেজিয়ান আৰু ইংৰাজীলৈ অনুবাদ কৰা হৈছে। ইংৰাজী ভাষাৰ হেণ্ডফুল অৱ ছল্ট নামৰ অনুবাদ সংকলনখন ২০১৬ চনত ৱৰ্ড ৱৰ্কছে মুকলি কৰে।

সমাজৰ ৰক্ষণশীলসকলে কাজলৰ জীৱনশৈলীক সমালোচনা কৰিছে। তেওঁ ওৰণি ল’বলৈ অস্বীকাৰ কৰি নাৰীৰ জীৱন বাছনি আৰু গৃহভূমিৰ সাংস্কৃতিক নীতি-নিয়মৰ অন্তৰ্নিহিত বৈপৰীত্যৰ ওপৰত বাধা আৰোপ কৰা ৰক্ষণশীল সংস্কৃতিৰ বিষয়ে লিখে। যদিও পুৰুষসকলে তেওঁৰ প্ৰতি আকৰ্ষিত হয়, তথাপিও তেওঁলোকে প্ৰতিশ্ৰুতি প্ৰদান নকৰে আৰু মহিলাসকলে তেওঁক এৰাই চলে, যাতে তেওঁ বিচ্ছিন্ন আৰু অকলশৰীয়া অনুভৱ কৰে।

কবিতা লিখাৰ উপৰিও তেওঁ এগৰাকী সাংবাদিক আৰু বিশেষকৈ মহিলাৰ বিষয় আৰু ৰাজনীতিৰ ওপৰত সামাজিক মন্তব্য আৰু বিশ্লেষণমূলক লেখা লিখে। আহমদ দহ বছৰতকৈও অধিক সময় কুৰ্দিস্তানৰ দেশপ্ৰেমিক সংঘৰ দৈনিক কাকত Knwe ৰ মুখ্য সম্পাদক আছিল। কুৰ্দছেটত তেওঁ অনুষ্ঠানো উপস্থাপন কৰিছে। তেওঁৰ লেখাই কুৰ্দি সংস্কৃতি সংৰক্ষণ, কুৰ্দিস্তানৰ মুক্তি আৰু লিংগ সমতাৰ প্ৰতি তেওঁৰ দায়বদ্ধতা প্ৰদৰ্শন কৰে।

নাজিবা আহমদ (জন্ম ১৯৫৪)কে ধৰি মুষ্টিমেয় মহিলা কুৰ্দি কবি আৰু লেখিকাৰ লগতে তেওঁক কুৰ্দি সাহিত্যৰ বিকাশত অৰিহণা যোগোৱা বুলি গণ্য কৰা হয়।

তেওঁ ইৰাকৰ চুলাইমানিয়াত থাকে আৰু কাম কৰে।

## কৰ্ম
তেওঁৰ কবিতা কুৰ্দি পৰম্পৰাত নিহিত হৈ আছে আৰু তেওঁৰ বিষয়বস্তু নিৰ্বাসন, বিচ্ছিন্নতা, গৃহভূমি আৰু বিৰোধী আৱেগৰ বিষয়বস্তুৰ সৈতে জড়িত।[7] তেওঁৰ সাতখন কবিতা পুথি প্ৰকাশ পাইছে আৰু তেওঁৰ ৰচনাসমূহ ইৰাকী কবিৰ গুৰুত্বপূৰ্ণ সংকলনসমূহতো অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হৈছে।[2]
## তথ্য সূত্ৰ

শ্ৰেণী:সাহিত্যিক
শ্ৰেণী:সাংবাদিক
শ্ৰেণী:নাৰী
শ্ৰেণী:কবি
অঞ্জু তামাং

**অঞ্জু তামাং** (; জন্ম: ২২ ডিচেম্বৰ ১৯৯৫) এগৰাকী ভাৰতীয় পেছাদাৰী ফুটবলাৰ যিয়ে *ইণ্ডিয়ান মহিলা লীগ* ক্লাব *ইষ্ট বেংগল* আৰু *ভাৰত মহিলা জাতীয় দল*ৰ বাবে ফৰৱাৰ্ড হিচাপে খেলে।.  *ইণ্ডিয়ান উইমেনছ লীগ*ত ৰাইজিং ষ্টুডেণ্টছ, ছেঠু, উৰিষ্যা আৰু গোকুলাম কেৰালাকো প্ৰতিনিধিত্ব কৰিছে।

## আৰম্ভণি জীৱন
পশ্চিম বংগৰ আলিপুৰদুৱাৰ জিলাৰ বীৰপাৰাৰ ওচৰৰ উত্তৰ ৰঙালী বাজনাত ৰাম সিং তামাং আৰু কাঞ্চি মায়াৰ ঘৰত তামাঙৰ জন্ম হৈছিল।  তেখেত তামাং বংশৰ আৰু কৃষক পৰিয়ালৰ পৰা আহিছে। তেওঁৰ স্কুলীয়া শিক্ষা কালিম্পঙৰ আলাগাৰাহ হাইস্কুল আৰু কালিম্পঙৰ স্কটিছ ইউনিভাৰ্চিটিজ মিছন ইনষ্টিটিউচন (SUMI)ত হৈছিল। তেওঁ শিলিগুৰিৰ উত্তৰ বংগ বিশ্ববিদ্যালয়ত উচ্চ শিক্ষা গ্ৰহণ কৰে।
## কৰ্মজীৱন
তামাঙে ডাঙৰ হৈ ল'ৰাৰ সৈতে ফুটবল খেলিছিল আৰু ১৭ বছৰ বয়সলৈকে কোনো পেছাদাৰী প্ৰশিক্ষকৰ সন্মুখীন হোৱা নাছিল। ১৯ বছৰ বয়সত তেওঁ একাডেমীলৈ আগবাঢ়িছিল আৰু উদ্বোধনী ইণ্ডিয়ান মহিলা লীগত খেলিছিল।

## কেৰিয়াৰৰ পৰিসংখ্যা
## আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয়
২০২৪ চনৰ ২৩ অক্টোবৰলৈকে

:*স্ক'ৰ আৰু ফলাফলত ভাৰতৰ গ'লৰ সংখ্যা প্ৰথমে তালিকাভুক্ত কৰা হৈছে।*

## সন্মান

**ভাৰত**
* SAFF মহিলা চেম্পিয়নশ্বিপ: ২০১৯
* দক্ষিণ এছিয়ান গেমছ স্বৰ্ণ পদক: ২০১৯

**ৰাইজিং ষ্টুডেণ্টছ ক্লাব**
* ইণ্ডিয়ান মহিলা লীগ: ২০১৭–১৮

**KRYPHSA**
*ইণ্ডিয়ান উইমেনছ লীগ ৰানাৰ্ছ আপ: 2019–20

## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:খেলুৱৈ
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় নাৰী
ৰণকাদেৱী

**ৰণকাদেৱী** দ্বাদশ শতিকাৰ পশ্চিম ভাৰতৰ সৌৰাষ্ট্ৰ অঞ্চলৰ চোডাসমা শাসক খেংগাৰাৰ এগৰাকী কিংবদন্তিমূলক ৰাণী। চোডাসমা ৰজা খেংগাৰা আৰু চৌলুক্য ৰজা জয়সিংহ সিদ্ধৰাজৰ যুদ্ধক প্ৰতিনিধিত্ব কৰা সাহিত্যত তেওঁৰ উল্লেখ আছে। কিন্তু এই কিংবদন্তি বিশ্বাসযোগ্য নহয়।

## ৰণকাদেৱীৰ কিংবদন্তি
ৰণকাদেৱী আছিল চোডাসমা ৰাজধানী জুনাগড়ৰ সমীপৰ মাজেৱদী গাঁৱৰ এগৰাকী মৃৎশিল্পীৰ কন্যা। তেওঁৰ সৌন্দৰ্য্যৰ খ্যাতি জয়সিংহৰ ওচৰ পালেগৈ, তেওঁ ৰণকাদেৱীক বিয়া কৰাবলৈ সিদ্ধান্ত ল’লে। খেংগাৰাৰ সৈতে ৰণকাদেৱীৰ বিবাহৰ খবৰে জয়সিংহক ক্ষুব্ধ কৰি তুলিছিল। কিংবদন্তিৰ অন্য এটা সংস্কৰণৰ মতে ৰণকাদেৱীৰ জন্ম কুচৰ ৰজাৰ ঘৰত হৈছিল যদিও জ্যোতিষীয়ে ভৱিষ্যদ্বাণী কৰিছিল যে যিজনে ৰণকাদেৱীক বিয়া কৰাব তেওঁ নিজৰ ৰাজ্য হেৰুৱাই আদবয়সতে মৃত্যুবৰণ কৰিব। সেয়ে ৰজাই শিশু ৰণকাদেৱীক পৰিত্যাগ কৰে৷ পৰিত্যক্ত শিশুটিক হাদমত বা জাম ৰাৱাল নামৰ এজন মৃৎশিল্পীয়ে নিজৰ কন্যা হিচাপে ডাঙৰ-দীঘল কৰিছিল। ইফালে খেংগাৰে মালৱালৈ অভিযান চলাওঁতে জয়সিংহৰ ৰাজধানী অনাহিলাপাটক (বৰ্তমান পতন) আক্ৰমণ কৰি প্ৰৱেশদ্বাৰ ভাঙি পেলাইছিল৷ ফলত জয়সিংহ আৰু অধিক ক্ষুব্ধ হৈ উঠিছিল।

খেংগাৰা পূৰ্বতে নিজে জুনাগড়ৰ উপাৰকোট দুৰ্গত থাকিছিল আৰু জুনাগড়ৰ সমীপৰ গিৰ্নাৰৰ পাহাৰীয়া দুৰ্গত থকা ৰাজপ্ৰসাদত ৰাণী ৰণকাদেৱীক ৰাখিছিল। তেওঁৰ ভতিজা বিশাল আৰু দেশালে তাত প্ৰহৰীৰ কাম কৰিছিল আৰু কেৱল তেওঁলোককহে তাত প্ৰৱেশৰ অনুমতি দিয়া হৈছিল। খেংগাৰা ৰণকাদেৱী দৰ্শন কৰিবলৈ উপাৰকোটৰ পৰা গিৰ্নাৰ দুৰ্গলৈ গৈছিল। এদিন তেওঁ দেশালক তাত মদ্যপান কৰি থকা অৱস্থাত পাইছিল আৰু সকলো প্ৰতিবাদৰ পিছতো তেওঁৰ বিৰুদ্ধে ৰণকাদেৱীৰ সৈতে অনুচিত ঘনিষ্ঠতাৰ অভিযোগ উত্থাপন কৰিছিল। তাৰ পিছত তেওঁ দেশাল আৰু বিশাল দুয়োকে জুনাগড়ৰ পৰা বহিষ্কাৰ কৰিছিল।

তেতিয়া তেওঁলোকে জয়সিংহৰ ওচৰলৈ গৈ জুনাগড়ত আক্ৰমণ কৰিবলৈ পৰামৰ্শ দিয়ে। তেওঁলোকে কেইখনমান শস্য কঢ়িওৱা গৰুগাড়ী লৈ উপাৰকোটত প্ৰৱেশ কৰি ৰখীয়াক হত্যা কৰি ৰাজপ্ৰসাদত আক্ৰমণ কৰিলে। খেংগাৰা ওলাই আহি যুদ্ধ কৰি যুদ্ধত মৃত্যুবৰণ কৰিলে আৰু তেওঁলোকে উপাৰকোট দখল কৰিলে। ইয়াৰ পিছত দেশাল আৰু বিশালে জয়সিংহক গিৰ্নাৰ দুৰ্গলৈ লৈ গ’ল আৰু ৰাণী ৰণকাদেৱীক দুৱাৰ খুলিবলৈ ক’লে। যুদ্ধৰ কথা নাজানি ৰণকাদেৱীয়ে যেতিয়া দুৱাৰ খুলিলে তেতিয়া জয়সিংহ সোমাই আহিল আৰু ৰণকাদেৱীৰ পুত্ৰ দুজনক হত্যা কৰিবলৈ আদেশ দিলে। জয়সিংহই ৰণকাদেৱীক লগত লৈ অনাহিলাপটকৰ ফালে উভতি গ'ল।

যাত্ৰাপথত ভোগাভো নদীৰ পাৰৰ বৰ্ধমানপুৰত ৰণকাদেৱীৰ সম্ভ্ৰান্ত ধাৰণত মুগ্ধ হৈ ৰণকাদেৱীক প্ৰথম ৰাণী হোৱাৰ প্ৰস্তাৱ দিলে, কিন্তু ৰণকাদেৱীয়ে তেওঁক ক’লে যে যিহেতু তেওঁ ৰণকাদেৱীৰ নিৰীহ পুত্ৰ আৰু স্বামীক হত্যা কৰিলে সেয়ে তেওঁক কেতিয়াও ক্ষমা কৰিব নোৱাৰে। তাৰ পিছত তেওঁ জয়সিংহক গালি পাৰি সকীয়াই দিলে যে তেওঁ নিঃসন্তান অৱস্থাতে মৰিব লাগে। তাৰ পাছত, স্বামীৰ অন্ত্যেষ্টিক্ৰিয়াৰ জুইত নিজকে সমৰ্পন কৰি সতী হিচাপে আত্মবলিদান দিলে। পৰবৰ্তী সময়ত ৰণকাদেৱীৰ অভিশাপ পূৰণ হ’ল আৰু কোনো সন্তান নোহোৱাকৈয়ে জয়সিংহই মৃত্যুবৰণ কৰিলে।

## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:কিংবদন্তি
মুমতাজ শান্তি

**মুমতাজ শান্তি  ** (;  ২৮ মে' ১৯২৬ – ১৯ অক্টোবৰ ১৯৮৯) ভাৰত বিভাজনৰ পূৰ্বৰ ভাৰতীয় চলচ্চিত্ৰ এগৰাকী অভিনেত্ৰী আছিল। ১৯৪০ দশক আৰু লগতে ১৯৫০ দশকৰ আগচোৱাত বলীউডী ছবিত কাম কৰি বিভাজনৰ পিছত পাকিস্তানলৈ গুচি যায় আৰু মনোৰঞ্জন জগতৰ পৰা সন্যাস লয়।

বসন্ত (১৯৪২) আৰু কিসমেত (১৯৪৩) ছবিত অভিনয় কৰাৰ বাবে তেওঁক "দ্য জুবিলী গাৰ্ল" নামেৰে জনা গৈছিল।[1] মংগতি (১৯৪২), বসন্ত (১৯৪২), বদলতী দুনিয়া (১৯৪৩), ধৰতী (১৯৪৬), ঘৰ কী ইজ্জত (১৯৪৮) আৰু আহুতি (১৯৫০) আদি ছবিত কাম কৰিছিল।
## কৰ্মজীৱন
১৯৪০ দশক আৰু ১৯৫০ দশকৰ আগডোখৰত বসন্ত (১৯৪২), অশোক কুমাৰৰ সৈতে কিসমেত (১৯৪৩), ত্ৰিলোক কাপুৰৰ সৈতে বদলতি দুনিয়া আৰু ধৰতী আৰু নৱযুৱক দিলীপ কুমাৰৰ সৈতে ঘৰ কী ইজ্জত (১৯৪৮) আদি হিট ছবিৰে জৰিয়তে মুমতাজৰ কেৰিয়াৰ তুংগত আছিল।

কিসমেত তেওঁৰ কেৰিয়াৰৰ আটাইতকৈ ডাঙৰ হিট আছিল। তেওঁ আৰু অশোক কুমাৰে অভিনয় কৰা ছবিখনে বক্স অফিচৰ ধন আহৰণৰ ক্ষেত্ৰত পূৰ্বৰ সকলো অভিলেখ ভংগ কৰিছিল। কলকাতাৰ ৰক্সী ছবিগৃহত কিসমেত একেৰাহে তিনি বছৰ চলি অভিলেখ গঢ়িছিল। এই অভিলেখ ৩২ বছৰৰ পিছত শ্বোলেই ভংগ কৰে।

## তথ্য সংগ্ৰহ

## বাহ্যিক সংযোগ
* 
* 

শ্ৰেণী:উৰ্দু চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেত্ৰী
শ্ৰেণী:হিন্দী চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেত্ৰী
শ্ৰেণী:পাকিস্তানৰ ব্যক্তি
মানা পেটেল

**মানা পেটেল** ( ; জন্ম: ১৮ মাৰ্চ ২০০০) গুজৰাটৰ আহমেদাবাদৰ এগৰাকী ভাৰতীয় বেকষ্ট্ৰ'ক সাঁতোৰবিদ।

## সাঁতোৰ কেৰিয়াৰ
মানা পেটেলে সাত বছৰ বয়সত সাঁতুৰিবলৈ আৰম্ভ কৰিছিল। 

টকিঅ' অলিম্পিকৰ বাবে যোগ্যতা অৰ্জন কৰা প্ৰথমগৰাকী ভাৰতীয় মহিলা সাঁতোৰবিদ মান্না পেটেলে মহিলাৰ ১০০ মিটাৰ বেকষ্ট্ৰ'ক ইভেণ্টত অংশগ্ৰহণ কৰিছিল। ২১ বছৰীয়া সাঁতোৰবিদগৰাকীয়ে ২০১৯ চনত গোৰোহাত আঘাত পাইছিল আৰু ২০২১ চনৰ আৰম্ভণিতেহে পুনৰ উভতি আহিছিল।

১৩ বছৰ বয়সত তেওঁ হায়দৰাবাদত অনুষ্ঠিত ৪০ সংখ্যক জুনিয়ৰ নেচনেল একুৱাটিকছ চেম্পিয়নশ্বিপত ২০০ মিটাৰ বেকষ্ট্ৰ'কত ২:২৩.৪১ ছেকেণ্ডত ২:২৩.৪১ ছেকেণ্ড সংগ্ৰহ কৰি ২০০৯ চনৰ আগষ্ট মাহত টকিঅ'ত অনুষ্ঠিত এছিয়ান এজ গ্ৰুপ চেম্পিয়নশ্বিপত শিখা টেণ্ডনৰ ২:২৬.৪১ ছেকেণ্ডৰ ৰাষ্ট্ৰীয় অভিলেখ ভংগ কৰে। ৰাষ্ট্ৰীয় গেমছতো মানাই ৫০ বেকষ্ট্ৰ’ক আৰু ২০০ মিটাৰ বেকষ্ট্ৰ’কত স্বৰ্ণ পদক লাভ কৰিছে। মানাই ৬০ সংখ্যক ৰাষ্ট্ৰীয় বিদ্যালয় গেমছ (২০১৫)ত ১০০ মিটাৰ বেকষ্ট্ৰ'কতো সোণৰ পদক লাভ কৰি বেকষ্ট্ৰ'কৰ ৰাষ্ট্ৰীয় অভিলেখ ভংগ কৰিছে।

মানা ২০১৫ চনত অলিম্পিক গোল্ড কুৱেষ্টৰ বাবে নিৰ্বাচিত হয়। ৫০ মিটাৰ, ১০০ মিটাৰ আৰু ২০০ মিটাৰ বেকষ্ট্ৰ’কত ৰূপৰ পদক লাভ কৰিছিল; ৫০ মিটাৰ মুক্ত শৈলীত ব্ৰঞ্জ; ৪×১০০ মিটাৰ ফ্ৰীষ্টাইল ৰিলেত সোণৰ পদক; দ্বাদশ দক্ষিণ এছিয়ান গেমছ (২০১৬)ত ৪×১০০ মিটাৰ মেডলি ৰিলে।

৭২ সংখ্যক ছিনিয়ৰ ৰাষ্ট্ৰীয় জলজ চেম্পিয়নশ্বিপ-২০১৮ত মানাই ৩টা সোণৰ পদক লাভ কৰে।

বাংগালুৰুত অনুষ্ঠিত হোৱা দশম এছিয়ান এজ-গ্ৰুপ চেম্পিয়নশ্বিপ-২০১৯ত মানাই ছটা পদক (১টা সোণ, ৪টা ৰূপ, ১টা ব্ৰঞ্জ) লাভ কৰে।

২০২১ চনৰ অক্টোবৰ মাহলৈকে তেওঁ ৩১টা ৰাষ্ট্ৰীয় অভিলেখৰ সৈতে ৩২টা আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয়, ৯৯টা ৰাষ্ট্ৰীয় পদক লাভ কৰিছে।

ব্যক্তিগত জীৱন
আহমেদাবাদৰ উডগাম স্কুল ফৰ চিলড্ৰেনত বাণিজ্য বিজ্ঞানৰ শিক্ষা গ্ৰহণ কৰে। গুজৰাট বিদ্যাপীঠ সাঁতোৰ কেন্দ্ৰত কমলেশ নানাৱতীক মানা পেটেলে প্ৰশিক্ষক হিচাপে লৈছিল।

## তথ্য সূত্ৰ
শিৱানী কাটাৰিয়া

**শিৱানী কাটাৰিয়া** (; জন্ম: ২৭ ছেপ্টেম্বৰ ১৯৯৭) এগৰাকী ভাৰতীয় সাঁতোৰবিদ। তেওঁ মহিলাৰ ২০০ মিটাৰ ফ্ৰীষ্টাইলত অংশগ্ৰহণ কৰিছিল। ২০১৬ চনৰ গ্ৰীষ্মকালীন অলিম্পিকত ভাৰতক প্ৰতিনিধিত্ব কৰিছিল ৷ দক্ষিণ এছিয়ান গেমছ আৰু এছিয়ান এজ গ্ৰুপ চেম্পিয়নশ্বিপতো তেওঁ বহু পদক লাভ কৰিছিল।

## প্ৰাৰম্ভিক জীৱন
শিৱানীৰ জন্ম হৈছিল হাৰিয়ানাত, আৰু ডাঙৰ-দীঘল হৈছিল গুৰুগ্ৰামত আৰু তাৰ পৰাই তেওঁ ডি এ ভি পাব্লিক স্কুলত পঢ়িছিল। ঘৰৰ ওচৰৰ বাবা গেং নাথ ছুইমিং চেণ্টাৰত থকা গ্ৰীষ্মকালীন শিবিৰত ৬ বছৰ বয়সত সাঁতুৰিবলৈ আৰম্ভ কৰিছিল। শিৱানীৰ পিতৃ-মাতৃয়ে তেওঁৰ এই কামক উৎসাহিত কৰিছিল। প্ৰথম প্ৰশিক্ষক যাদৱ ডাঙৰীয়াৰ অধীনত জিলা পৰ্যায়ৰ ইভেণ্টত প্ৰতিযোগিতাত অংশগ্ৰহণ কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰে আৰু গুজৰাটৰ চিবিএছই নেচনেলত সাঁতোৰি  ব্ৰঞ্জৰ পদক লাভ কৰে। ২০১২ চনত তেওঁ এগৰাকী পেছাদাৰী সাঁতোৰবিদ হোৱাৰ সিদ্ধান্ত লয় আৰু দিনটোত এঘণ্টাৰ মূল ব্যায়ামৰ লগতে ৰাতিপুৱা দুঘণ্টা আৰু সন্ধিয়া দুঘণ্টা সাঁতোৰ আৰম্ভ কৰে। দিল্লীৰ হন্সৰাজ কলেজৰ পৰা ইতিহাসত স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰে।

## কৰ্মজীৱন
২০১৩ চনৰ এছিয়ান যুৱ চেম্পিয়নশ্বিপত ২০০ মিটাৰ ফ্ৰীষ্টাইলত ষষ্ঠ স্থান দখল কৰিছিল আৰু ২০১৬ চনৰ দক্ষিণ এছিয়ান গেমছত সোণৰ পদক লাভ কৰিছিল। ২০১৫ চনত থাইলেণ্ডৰ ফুকেটৰ থিয়ানপুৰাৰ ফিনা শিবিৰত এবছৰ ধৰি প্ৰশিক্ষণ লৈছিল, য'ত তেওঁ দিনটোত তিনিবাৰ সাঁতুৰিছিল। সেই শিবিৰত তাই ২:০৪:০০ বজা কৰিছিল আৰু বি কাট নামৰ এটা টাইম স্লট লেভেলৰ আটাইতকৈ ওচৰত আছিল।

## ২০১৬ চনৰ গ্ৰীষ্মকালীন অলিম্পিক
শিৱানীক ভাৰতৰ সাঁতোৰ ফেডাৰেচনে (SFI) ৰিঅ' অলিম্পিকৰ বাবে ভাৰতৰ ৱাইল্ডকাৰ্ড এণ্ট্ৰি হিচাপে নিৰ্বাচিত কৰে, যাৰ ফলত তেওঁ ২০০৪ চনৰ পিছত এথেন্সত অনুষ্ঠিত হোৱা গ্ৰীষ্মকালীন অলিম্পিকত সাঁতোৰ কৰা প্ৰথমগৰাকী ভাৰতীয় মহিলা হিচাপে পৰিগণিত হয়। ২০১৬ চনৰ গ্ৰীষ্মকালীন অলিম্পিকত মহিলাৰ ২০০ মিটাৰ ফ্ৰীষ্টাইল ইভেণ্টত অংশগ্ৰহণ কৰিছিল; হিটছত ২:০৯.৩০ ছেকেণ্ডৰ সময়ে তেওঁক ছেমিফাইনেলৰ বাবে যোগ্যতা অৰ্জন কৰিব পৰা নাছিল। ভাৰতৰ অধিকাংশ ৰাষ্ট্ৰীয় অভিলেখ তেওঁৰ হাতত আছে। শিৱানীয়ে ২০১৬ চনৰ অলিম্পিকৰ অৰ্হতাক অধিক শিক্ষণ বক্ৰ হিচাপে লয় যিয়ে ২০২০ চনৰ অলিম্পিকত তেওঁৰ সম্ভাৱনা শক্তিশালী কৰিব।

## তথ্য সূত্ৰ
ক্লক টাৱাৰ, ৰঙিয়া

**ক্লক টাৱাৰ ৰঙিয়া** হৈছে ভাৰতৰ অসম ৰাজ্যৰ ৰঙিয়াত অৱস্থিত এটা ক্লক টাৱাৰ। টাৱাৰৰ বিভিন্ন দিশত চাৰিটা ঘড়ী আছে। ই বৰলীয়া নদীৰ ওচৰত অৱস্থিত। চহৰখনৰ সৌন্দৰ্য্য বৃদ্ধিৰ বাবে ৰঙিয়া পৌৰসভাই এই টাৱাৰটো নিৰ্মাণ কৰিছে। ই অসমৰ আটাইতকৈ ওখ ঘড়ী স্তম্ভ। টাৱাৰটোৱে দিনটোৰ প্ৰতিটো ঘণ্টাত এটা ঘণ্টা বাজে। টাৱাৰৰ মুঠ মূল্য ভাৰতীয় টকা ৫০ লাখ টকা।
শ্ৰেণী:কামৰূপ জিলা
শ্ৰেণী:Infobox mapframe without OSM relation ID on Wikidata

## তথ্য সূত্র
নাগমতী

কিংবদন্তি অনুসৰি **নাগমতী** আছিল মেদাপাটাৰ (বৰ্তমানৰ মেৱাৰ) ৰাজপুত শাসক ৰজা ৰতন সেনৰ (ৰত্নসিংহৰ সৈতে চিনাক্ত) প্ৰথম পত্নী আৰু মুখ্য ৰাণী৷ মালিক মহম্মদ জায়চীৰ মহাকাব্য পদ্মাৱতত নাগমতীৰ চৰিত্ৰটোৱে গুৰুত্বপূৰ্ণ ভূমিকা পালন কৰিছে।

## পদ্মাৱত
১৫৪০ চনত মালিক মহম্মদ জয়চিয়ে লিখা মহাকাব্য পদ্মাৱতত নাগমতী ৰজা ৰতন সেনৰ প্ৰথম পত্নী আৰু মুখ্য ৰাণী, হাৰেমৰ মুৰব্বী আছিল। স্বামী চিত্তোৰৰ ঘৰলৈ উভতি অহালৈ তেওঁ আনন্দৰে অপেক্ষা কৰে, কিন্তু ৰজাই সিংহল ৰাজ্যৰ সুন্দৰী ৰাজকুমাৰী পদ্মাৱতীক দ্বিতীয় পত্নী হিচাপে লৈ অহাৰ কথা শুনি এই সুখ ঈৰ্ষা আৰু অৱজ্ঞালৈ পৰিণত হয়। ৰতন সেনে নাগমতীক আশ্বাস দিয়ে যে তেওঁৰ প্ৰথম পত্নী হিচাপে নাগমতী এতিয়াও তেওঁৰ বাবে আটাইতকৈ প্ৰিয়।

নাগমতী আৰু পদ্মাৱতীৰ মাজত এক প্ৰকাৰৰ প্ৰতিদ্বন্দ্বিতা গঢ়ি উঠে, প্ৰত্যেকেই স্বামীৰ মনোযোগ আৰু মৰমৰ বাবে প্ৰতিদ্বন্দ্বিতা কৰে। প্ৰথম অৱস্থাত ৰতন সেনে তেওঁলোকৰ সৈতে পাল পাতি ৰাতি কটায় তেওঁলোকক শান্ত কৰে, কিন্তু তাৰ পিছত তেওঁলোকক ধমক দি শান্তি স্থাপন কৰে। চিত্তোৰত উপস্থিত হোৱাৰ পিছত পদ্মাৱতীৰ সৌন্দৰ্য্যৰ খ্যাতি দিল্লীৰ চুলতান আলাউদ্দিন খিলজীৰ ওচৰ পায়গৈ। পদ্মাৱতীক তেওঁৰ হাতত গতাই দিয়াৰ দাবী নাকচ কৰা হয়, তাৰ পিছত তেওঁ চিত্তোৰ ঘেৰাও কৰে। আলাউদ্দিনে প্ৰতাৰণামূলক ভাবে ৰতন সেনক বন্দী কৰি পুনৰ দিল্লীলৈ লৈ যায়। পিছত ৰতন সেন তেওঁৰ দুই বিশ্বাসী যোদ্ধা - গোৰা আৰু বাদলৰ সৈতে পলাবলৈ সক্ষম হয়। অলপ পিছতে কুম্ভলগড়ৰ ৰজা দেওপালৰ বিৰুদ্ধে যুদ্ধত প্ৰতাৰণামূলকভাবে পৰাস্ত হৈ ৰতন সেন নিহত হয়। নাগমতী আৰু পদ্মাৱতী দুয়ো ৰতন সেনৰ মৃত্যুৰ পিছত দুৰ্গৰ আন মহিলাসকলৰ সৈতে জৌহাৰ (হিন্দুসকলৰ গণ আত্মদহনৰ প্ৰথা) কৰে, যাতে চিত্তোৰ দুৰ্গ সফলতাৰে জয় কৰা আলাউদ্দিন খিলজীৰ পৰা নিজৰ সন্মান ৰক্ষা কৰিব পাৰে।

## জনপ্ৰিয় সংস্কৃতিত
*ভাৰতীয় ঐতিহাসিক ছবি পদ্মাৱতত নাগমতী চৰিত্ৰটো অনুপ্ৰিয়া গোৱেংকাই ৰূপায়ন কৰিছে।
জয়চিয়ে তেওঁৰ পদ্মাৱত কাব্যত "নাগমতী বিয়োগ খণ্ড"ত ৰাণী নাগমতীৰ বিচ্ছেদৰ যন্ত্ৰণাক আকৰ্ষণীয়ভাৱে চিত্ৰিত কৰিছে৷ এয়া হিন্দী সাহিত্যৰ উল্লেখযোগ্য সমল।

## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:কিংবদন্তি
মাদিহা উমৰ

**মাদিহা উমৰ** () এগৰাকী ইৰাকী শিল্পী আছিল যিয়ে বিমূৰ্ত শিল্পৰ সৈতে কেলিগ্ৰাফীক সংযুক্ত কৰাৰ বাবে পৰিচিত আছিল। সাধাৰণতে তেওঁক এই কাম কৰা প্ৰথম আৰব শিল্পী হিচাপে ধৰা হয়। সেয়েহে তেওঁক হুৰুফিয়া আন্দোলনৰ পূৰ্বসূৰী হিচাপে জনা যায়। লগতে ইউৰোপত অধ্যয়ন কৰিবলৈ ইৰাক চৰকাৰৰ পৰা বৃত্তি লাভ কৰা প্ৰথমগৰাকী মহিলা আছিল উমৰ। আজি তেওঁৰ নাতি দাৰা কিটানীয়ে তেওঁৰ এষ্টেট কলেকচন পৰিচালনা কৰে। 

## জীৱন আৰু কেৰিয়াৰ
মাদিহা উমৰৰ জন্ম হৈছিল অট্টোমান সাম্ৰাজ্যৰ আলেপ্পোত, বৰ্তমানৰ ছিৰিয়াত। তেওঁৰ পিতৃ চাৰ্কাচিয়ান আৰু মাক ছিৰিয়ান; বহুসংস্কৃতিৰ তুৰ্কী সাম্ৰাজ্যত মিশ্ৰিত পিতৃ-মাতৃত্ব সাধাৰণ আছিল। কিন্তু সৰুতে পৰিয়ালটো ইৰাকলৈ গুচি যায়। উমৰে ইস্তানবুলৰ চুলতানিয়া স্কুলত পঢ়িছিল, য'ত তেওঁ আলী ৰিজাৰ পৰা তেওঁৰ চিত্ৰকলাৰ দক্ষতাৰ বাবে প্ৰশংসা লাভ কৰিছিল। তাৰ পিছত ১৯৩০ চনত লণ্ডনৰ মাৰিয়া গ্ৰে ট্ৰেইনিং কলেজত শিক্ষয়িত্ৰী হিচাপে প্ৰশিক্ষণ লয় আৰু ১৯৩৩ চনত আৰ্টছ এণ্ড ক্ৰাফ্টত প্ৰথম শ্ৰেণীৰ সন্মানেৰে স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰে। তেওঁ এগৰাকী প্ৰকৃতিগতভাৱে হোৱা ইৰাকী হৈ পৰিছিল।

১৯৩৯ চনত তেওঁ কূটনীতিবিদ ইয়াচিন উমৰক বিয়া কৰায়। ১৯৪২ চনত তেওঁ ৱাশ্বিংটনলৈ গুচি যায়, তেওঁৰ স্বামীৰ লগত যাবলৈ, যিজনক ইৰাকী আয়োগৰ সদস্য হিচাপে নিযুক্তি দিয়াৰ ফলত তেওঁক ৰাজধানীলৈ লৈ যায়। আমেৰিকাত ইছলামিক পণ্ডিত নবিয়া এবটৰ আৰবী কেলিগ্ৰাফীৰ ওপৰত লিখা এখন কিতাপৰ সন্মুখীন হয় আৰু ইয়াৰ ফলত তেওঁ শিল্পকৰ্মত আখৰ অন্তৰ্ভুক্ত কৰাৰ সম্ভাৱনাৰ সন্ধান কৰিবলৈ অনুপ্ৰাণিত হয়।

১৯৪০ চনত তেওঁ প্ৰথমে আৰবী আখৰসমূহক চিত্ৰকলাৰ সৈতে একত্ৰিত কৰাৰ ধাৰণাটো অন্বেষণ কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰে আৰু ১৯৪৯ চনত শিল্প ইতিহাসবিদ ৰিচাৰ্ড এটিংহাউজেনৰ উৎসাহত ৱাশ্বিংটনৰ জৰ্জটাউন পাব্লিক লাইব্ৰেৰীত ২২খন হুৰুফিষ্ট-প্ৰেৰিত চিত্ৰকলাৰ শৃংখলা প্ৰদৰ্শন কৰে। ইয়াৰ বাবে তেওঁ সাধাৰণতে আধুনিক যুগৰ প্ৰথম আৰব শিল্পী হিচাপে খ্যাতি অৰ্জন কৰে যিয়ে তেওঁৰ শিল্পত আৰবী আখৰ অন্তৰ্ভুক্ত কৰে আৰু এনে কৰ্ম প্ৰদৰ্শন কৰা প্ৰথম শিল্পী হিচাপে সুনাম অৰ্জন কৰে। পিছলৈ সেই বছৰতে তেওঁ আৰবিক কেলিগ্ৰাফী: এণ এলিমেণ্ট অৱ ইনস্পিৰেচন ইন এবষ্ট্ৰেক্ট আৰ্ট নামৰ গ্ৰন্থখন লিখিছিল।

১৯৫২ চনত বাগদাদৰ আৰ্ট ইনষ্টিটিউটত অনুষ্ঠিত হোৱা ইবন চিনা প্ৰদৰ্শনীত উমৰে ​​৪৮খন ছবিৰে অংশগ্ৰহণ কৰে, যিবোৰৰ সকলোবোৰতে আধুনিক, ধৰ্মনিৰপেক্ষ শিল্পকৰ্মত আৰবী আখৰ ব্যৱহাৰ কৰা হৈছিল। এই অনুষ্ঠানে তেওঁৰ কৰ্মৰাজি মধ্যপ্ৰাচ্যৰ শিল্পীসকলৰ দৃষ্টিগোচৰ কৰিছিল। কোনো আন্দোলনৰ পথ প্ৰদৰ্শক বা বৰ্তমান হুৰিফিয়া শিল্প আন্দোলন নাম বহন কৰা আন্দোলনৰ পূৰ্বসূৰী হিচাপে তেওঁক বিভিন্ন ধৰণে প্ৰশংসা কৰা হৈছে।

জৰ্জ ৱাশ্বিংটন বিশ্ববিদ্যালয়ত শিক্ষা অধ্যয়ন কৰিছিল; তাৰ পিছত কৰ্ক'ৰান স্কুল অৱ আৰ্টত সূক্ষ্ম কলা অধ্যয়ন কৰে, ১৯৫২ চনত স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰে আৰু ১৯৫৯ চনত এম এফ এ লাভ কৰে।

১৯৭১ চনত তেওঁ শ্বাকিৰ হাছান আল ছাইদে প্ৰতিষ্ঠা কৰা ৱান ডাইমেনচন গ্ৰুপত যোগদান কৰে; ইউৰোপীয় ধাৰাসমূহৰ সৈতে থলুৱা শিল্পক সংশ্লেষণ কৰিব বিচৰা আৰু ঐতিহ্য আৰু আধুনিকতাৰ মাজৰ ব্যৱধান সফলতাৰে দূৰ কৰিবলৈ চেষ্টা কৰা এটা গোট।

## তথ্য সূত্ৰ

শ্ৰেণী:চিত্ৰশিল্পী
শ্ৰেণী:ইৰাকৰ ব্যক্তি
সুনীতা নাৰায়ণ

**সুনীতা নাৰায়ণ** (; জন্ম ১৯৬১) এগৰাকী ভাৰতীয় পৰিৱেশবিদ আৰু ৰাজনৈতিক কৰ্মীৰ লগতে বহনক্ষম উন্নয়নৰ সেউজ ধাৰণাৰ প্ৰধান সমৰ্থক।[1]  নৰেইন চেণ্টাৰ ফৰ চাইন্স এণ্ড এনভাইৰনমেণ্টৰ ভাৰত ভিত্তিক গৱেষণা প্ৰতিষ্ঠানৰ সঞ্চালক প্ৰধান, ছ’চাইটি ফৰ এনভাইৰনমেণ্টেল কমিউনিকেশ্যনৰ সঞ্চালক আৰু পষেকীয়া আলোচনী ডাউন টু আৰ্থৰ সম্পাদক।

২০১৬ চনত টাইম মেগাজিনৰ ১০০ জন আটাইতকৈ প্ৰভাৱশালী ব্যক্তিৰ তালিকাত নাৰায়ণৰ নাম অন্তৰ্ভুক্ত হয়। বিফোৰ দ্য ফ্লাড (২০১৬) নামৰ তথ্যচিত্ৰখনত লিঅ’নাৰ্ডো ডিকেপ্ৰিঅ’ৰ সৈতে অভিনয় কৰি ভাৰতৰ বাৰিষাৰ ওপৰত জলবায়ু পৰিৱৰ্তনৰ প্ৰভাৱ আৰু ই কৃষকসকলক কেনেদৰে প্ৰভাৱিত কৰে সেই বিষয়ে আলোচনা কৰিছিল।
## তথ্য সূত্ৰ
জিনা জাকি

**জিনা জাকি** () এগৰাকী ইৰাকী হট ক্যুট্যুৰ ফেশ্বন ডিজাইনাৰ। ২০০৩ চনত তেওঁ সংযুক্ত আৰব আমিৰশ্বাহীৰ ডুবাইত প্ৰথম ফেশ্বন এটেলিয়াৰ আৰম্ভ কৰে, য'ত তেওঁৰ ফেশ্বন হাউচ "জুলিয়া ডোমানী" লেবেলৰ অধীনত চলি থাকে, এডৱাৰ্ডিয়ান আৰু ভিক্টোৰিয়ান উভয় ফেশ্বন যুগৰ প্ৰতিমূৰ্তি, যি ইউ এ ইৰ ফেশ্বনিষ্টসকলৰ মাজত জনপ্ৰিয় বুলি প্ৰমাণিত হয়।

## ব্যক্তিগত জীৱন
ডেনমাৰ্কৰ কোপেনহেগেনত ইৰাকী পিতৃ-মাতৃৰ ঘৰত জন্মগ্ৰহণ কৰা জিনা আৰু তেওঁৰ পৰিয়াল দুবছৰৰ পিছত ৰোমানিয়ালৈ যায় আৰু তাৰ পিছত ইৰাকৰ কুৱেইট আৰু তাৰ পিছত আমিৰেটছলৈ যায়। জাকি আহিছিল কলাত্মক পটভূমিৰ পৰা। তেওঁৰ পিতৃ, এজন ইণ্টেৰিয়ৰ ডিজাইনাৰ যিয়ে ডুবাই আৰু লছ এঞ্জেলছত নিজৰ দুখন ৰেষ্টুৰেণ্ট ডিজাইন কৰিছিল, আৰু তেওঁৰ মাতৃ ফেশ্বন উদ্যোগৰ সৈতে ডিজাইনাৰ হিচাপে জড়িত আছিল আৰু সেয়েহে জাকিয়ে তেওঁৰ পৰা শিকিছিল আৰু ফেশ্বন অধ্যয়ন কৰিবলৈ বিশ্ববিদ্যালয় বা কলেজত পঢ়া নাছিল।

তেওঁ এলি চাব আৰু ভেলেণ্টিনোক তেওঁৰ প্ৰিয় ডিজাইনাৰ হিচাপে উল্লেখ কৰিছে।

## কেৰিয়াৰ
২০০৬ চনত জাকিয়ে ডুবাই ৱৰ্ল্ড ট্ৰেড চেণ্টাৰত তেওঁৰ প্ৰথম সংকলন মুকলি কৰে। বিশ্ব বাণিজ্য কেন্দ্ৰত তেওঁৰ ডিজাইনসমূহ চোৱাৰ পিছত আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় ফেশ্বন বিশেষজ্ঞ মাইকেল মেণ্ডেভিলে মন্তব্য কৰে, "মই আৰু আচৰিত নহয়, এই কথা জনাটোৱেই যথেষ্ট যে জিনা হৈছে মানৱ জাতিৰ ইতিহাসৰ আটাইতকৈ পুৰণি সভ্যতা মেছ'পটেমিয়া, ইৰাকৰ কন্যা, এই সময়ত সভ্যতাৰ এই দোলনাখনৰ ছাইৰ তলৰ পৰা উঠি আহিছে। আমি এতিয়া ইৰাকক পুনৰ জিলিকিবলৈ আৰম্ভ কৰা দেখিবলৈ পাওঁ।"

২০০৭ চনৰ পৰা জাকিয়ে দ্য ব্ৰাইড শ্ব' ডুবাইত অংশগ্ৰহণ কৰে আৰু ২০০৯ চনত ডুবাই ফেশ্বন উইকত প্ৰেট-এ-পৰ্টাৰৰ বাবে শ্ৰেষ্ঠ মহিলা ডিজাইনাৰ সন্মান লাভ কৰে। 

জুমেইৰাৰ পাম ষ্ট্ৰিপ শ্বপিং মলত শ্ব'ৰুম বুটিক খুলি জুলিয়া ডোমানীৰ জনপ্ৰিয়তা আৰু অধিক বৃদ্ধি পায়।  ২০১০ চনৰ সংকলনখন ডুবাই ফেশ্বন উইকত অনুষ্ঠিত কৰিছিল। 

২০১৫ চনত জাকিয়ে আমেৰিকাত শাখা-প্ৰশাখা স্থাপন কৰে য’ত তেওঁৰ ড্ৰেছ ৰেড কাৰ্পেটত হলিউডৰ অসংখ্য চেলিব্ৰিটিয়ে পিন্ধিছে।
## তথ্য সূত্ৰ

শ্ৰেণী:ইৰাকৰ ব্যক্তি
অনিতা ডংগ্ৰে

**অনিতা ডংগ্ৰে**  ; জন্ম: ৩ অক্টোবৰ ১৯৬৩), **জন্মসূত্ৰে সাৱলানি**, এগৰাকী ভাৰতীয় ফেশ্বন ডিজাইনৰ। তেওঁ হাউচ অৱ অনিতা ডংগ্ৰে, এটা ভাৰতীয় ফেশ্বন হাউচৰ প্ৰতিষ্ঠাপক।

## প্ৰাৰম্ভিক জীৱন
ডংগ্ৰেৰ জন্ম হৈছিল মহাৰাষ্ট্ৰ ৰাজ্যৰ মুম্বাইত। তেওঁৰ মাতৃ পুষ্পা সাৱলানীয়ে অনিতা আৰু ৫ জন ভাই-ভনীৰ বাবে সৰুতে কাপোৰ চিলাই কৰিছিল[citation needed]। জীৱনৰ পিছৰ কালছোৱাত অনিতাই মুম্বাইত অৱস্থিত এছ এন ডি টি কলেজত ফেশ্বন ডিজাইনৰ শিক্ষা গ্ৰহণ কৰে। তেওঁ বিভিন্ন অভিযানৰ জৰিয়তে কাপোৰ ডিজাইন কৰাৰ প্ৰতি থকা আগ্ৰহ প্ৰদৰ্শন কৰাৰ লগতে ফেশ্বন ডিজাইনিঙৰ ডিগ্ৰী পাঠ্যক্ৰম গ্ৰহণ কৰে।

## কৰ্মজীৱন
ডংগ্ৰে তেওঁৰ গহনা ব্ৰেণ্ড, ‘অনিতা ডংগে পিংক চিটি’ মুকলি কৰে, যিটো হাউচ অৱ অনিতা ডংগ্ৰেৰ ব্ৰেণ্ডৰ অধীনত অন্তভুক্ত ।

২০১৫ চনত এণ্ড (AND) ডিজাইনছ ইণ্ডিয়া লিমিটেডে নিজকে হাউচ অৱ অনিতা ডংগ্ৰে হিচাপে পুনৰ পৰিচিত কৰে। হাউচ অৱ অনিতা ডংগ্ৰে বৰ্তমান  (পশ্চিমীয়া পোছাক), গ্ল'বেল দেশী (ভাৰতৰ লোককথাৰ পৰা অনুপ্ৰাণিত 'বোহো-চিক' ব্ৰেণ্ড), আৰু তেওঁৰ স্বাক্ষৰ লেবেল ANITA DONGRE আছে । শেহতীয়াকৈ তেওঁ নিজৰ ফেশ্বন হাউচত ‘অনিতা ডংগ্ৰে গ্ৰাছৰুট’ক চিনাকি কৰাই দিছে। ইয়াৰ উপৰিও তেওঁ পিংক চিটি নামৰ জাদাউ ফাইন জুৱেলাৰী ব্ৰেণ্ডৰ প্ৰতিষ্ঠাপক। 

২০১৯ চনৰ ২৮ মাৰ্চত অনিতা ডংগ্ৰে লিমিটেডৰ ব’ৰ্ড অৱ হাউছে (HOADL) কৰ্পৰেট পুনৰ্গঠনৰ অংশ হিচাপে ইয়াৰ দুটা ব্ৰেণ্ড, AND আৰু Global Desi ৰ অধীনত ব্যৱসায়সমূহ এটা স্লাম্প বিক্ৰী ব্যৱস্থাৰ অধীনত নতুনকৈ গঠিত সম্পূৰ্ণ মালিকানাধীন সহযোগী কোম্পানী Ocher আৰু Black Private Limited (OBPL) লৈ হস্তান্তৰ কৰে - ১ এপ্ৰিল ২০১৯ৰ পৰা কাৰ্যকৰী হোৱা ইয়াৰ দুটা ব্ৰেণ্ড - অনিতা ডংগ্ৰে আৰু গ্ৰাছৰুট।

ডংগ্ৰেৰ ভাতৃ আৰু ভগ্নীয়ে ব্যৱসায়টোৰ কাম-কাজ চম্ভালে, আনহাতে তেওঁ নিজে ডিজাইন ফ্ৰণ্টত গুৰুত্ব দিয়ে। তেওঁ কোম্পানীটোৰ Chief Creative Officer হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছে।
## ব্যক্তিগত জীৱন
অনিতা ডংগ্ৰেৰ বিবাহ প্ৰবীণ ডংগ্ৰে নামৰ এজন ব্যৱসায়ী আৰু তেওঁৰ যশ ডংগ্ৰে নামৰ এজন পুত্ৰ আছে, যি ডংগ্ৰেৰ ব্যৱসায়ৰ অংশও।

ডংগ্ৰে এজন নিৰামিষ কৰ্মী আৰু পিপল ফৰ দ্য এথিকেল ট্ৰিটমেণ্ট অৱ এনিমেলছ (PETA) সংস্থাৰ সদস্য।

## বঁটা আৰু স্বীকৃতি
*২০০৮ চনত তেওঁ ‘ফেশ্বন ডিজাইনত উৎকৃষ্টতা’ৰ বাবে জি আৰ ৮ ফ্ল’ উইমেন এচিভাৰ্ছ বঁটা লাভ কৰে।
*২০১৩ চনত দ্য ফেডাৰেচন অৱ ইণ্ডিয়ান চেম্বাৰ্ছ অৱ কমাৰ্চ এণ্ড ইণ্ডাষ্ট্ৰী লেডিজ অৰ্গেনাইজেশ্যন, বম্বে চেপ্টাৰে ডংগ্ৰেক ‘ফেশ্বন ডিজাইনত উৎকৃষ্টতা’ৰ বাবে বঁটা প্ৰদান কৰে।
*২০১৪ চনত তেওঁ ই ৱাইৰ বছৰৰ উদ্যোগী বঁটা লাভ কৰে।
*মহিলাসকলক জিলিকি উঠাত সহায় কৰাৰ বাবে তেওঁ পেণ্টেন শ্বাইন বঁটা লাভ কৰে।
*২০১৭ চনত ভোগ আৰু য়েছ বেংকেVogue and Yes Bank তেওঁক ‘বছৰৰ ডিজাইনাৰ’ৰ খিতাপ প্ৰদান কৰে।
*২০১৯ চনত অনিতা ডংৰে লোকমত ‘মষ্ট ষ্টাইলিছ’ বঁটা লাভ কৰে।
*২০২৩ চনত ভোগৰVogue পৰা ‘ফৰ্চেছ অৱ ফেশ্বন’ বঁটা লাভ কৰে।

## তথ্য সূত্ৰ
অনুপ্ৰিয়া গোৱেংকা

**অনুপ্ৰিয়া গোৱেংকা** (ইংৰাজী: Anupriya Goenka; জন্ম: ২৯ মে' ১৯৮৭) এগৰাকী ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী আৰু মডেল। তেওঁ হিন্দী আৰু তেলুগু ছবিত অভিনয় কৰে। ২০১৩ চনত প্ৰথমবাৰৰ বাবে ইউ পি এ চৰকাৰৰ ভাৰত নিৰ্মাণৰ মুখপাত্ৰ হিচাপে তেওঁ খ্যাতি লাভ কৰে। ২০১৩ চনৰ তেলুগু ছবি পটুগাড়ুৰ (Potugadu) জৰিয়তে গোয়েংকাই ৰূপালী পৰ্দাত অভিষেক ঘটায়, ইয়াৰ পূৰ্বে তেওঁ ২০১৩ চনৰ চুটি ছবি ৱৰ্থ দ্য কিছত (Worth the Kiss) অভিনয় কৰিছিল। ২০১৪ চনত ববী জাছুছ (Bobby Jasoos) ছবিৰ জৰিয়তে তেওঁ বলীউডত প্ৰৱেশ কৰে। 

ইয়াৰ পিছত তেওঁ কমেডী-ড্ৰামা ববি জাছুছ (Bobby Jasoos; ২০১৪), পাঠশালা (Paathshala; ২০১৪), একচন কমেডী ডিছুম (Dishoom; ২০১৬) আৰু ক্ৰাইম-ড্ৰামা ডেডী (Daddy; ২০১৭) আদি ছবিত অভিনয় কৰে। তাৰ পিছত গোৱেংকাই একচন-থ্ৰিলাৰ ছবি টাইগাৰ জিন্দা হেই (Tiger Zinda Hai; ২০১৭), ৱাৰ (War; ২০১৯), আৰু মহাকাব্যিক নাট্য ছবি পদ্মাৱতত (Padmaavat; ২০১৮) অভিনয় কৰে। 

ষ্ট’ৰীজ বাই ৰবীন্দ্ৰনাথ টেগুৰ (Stories by Rabindranath Tagore)ৰ জৰিয়তে গোৱেংকাই ৱেবত আত্মপ্ৰকাশ কৰিছিল আৰু ছেক্ৰেড গেমছ, অভয়, ক্ৰিমিনেল জাষ্টিছ, অসুৰ: ৱেলকাম টু ইউৰ ডাৰ্ক চাইড, আশ্ৰম আৰু ক্ৰিমিনেল জাষ্টিছ: বিহাইণ্ড ক্ল’জড ড’ৰ্ছৰ দৰে সফল ধাৰাবাহিকত অভিনয় কৰিবলৈ সক্ষম হৈছে। 

## প্ৰাৰম্ভিক জীৱন
১৯৮৭ চনৰ ২৯ মে'ত উত্তৰ প্ৰদেশৰ কানপুৰত অনুপ্ৰিয়া গোৱেংকাৰ জন্ম হয়। তেওঁৰ পিতৃ ৰবীন্দ্ৰ কুমাৰ গোৱেংকা এজন কাপোৰৰ উদ্যোগী আৰু পুষ্পা গোৱেংকা এগৰাকী গৃহিণী৷

## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:ভাৰতীয় অভিনয় শিল্পী
সুকন্যা

**সুকন্যা** (সংস্কৃত: सुकन्या, ৰোমানীকৃত: Sukanyā, আক্ষৰিক অৰ্থ: 'সুন্দৰ ছোৱালী শিশু') হিন্দু পৌৰাণিক কাহিনীত বৰ্ণিত এগৰাকী ৰাজকুমাৰী। সুকন্যা বৈৱস্বত মনুৰ পুত্ৰ শৰ্যাতীৰ কন্যা আৰু চ্যৱন ঋষিৰ পত্নী।

## কিংবদন্তী
মহাভাৰতৰ বন পৰ্বত পোৱা আখ্যান অনুসৰি চ্যবন ঋষিয়ে এখন বিলৰ কাষত তপস্যাত ইমানেই মগ্ন হৈ পৰিছিল যে তেওঁৰ গোটেই শৰীৰটো উঁইয়ে বাহ সাজি ঢাকি পেলাইছিল আৰু মাত্ৰ তেওঁৰ চকু দুটাহে বাকী আছিল। এবাৰ ৰজা শৰ্যাতী তেওঁৰ সৈন্যবাহিনী আৰু ঘৰৰ লোকৰ সৈতে সেই ঠাইখন দৰ্শন কৰিবলৈ আহিছিল। ৰজা শৰ্যাতীৰ জীয়েক সুকন্যাই পৰুৱাৰ বাহ যেন লগা বস্তুটোত দুটা উজ্জ্বল চকু দেখা পাই লাঠি এডালেৰে খুঁচি দিলে। চ্যবনে অত্যধিক বিষ অনুভৱ কৰি ক্ৰোধিত হৈ পৰিল। ৰজাই তেওঁৰ জীয়ৰী সুকন্যাক তেওঁলৈ বিয়া দিয়াতহে তেঁও সন্তুষ্ট হৈছিল৷

এবাৰ দুয়ো অশ্বিনীকুমাৰ চ্যবন ঋষিৰ আশ্ৰমলৈ গৈছিল। তেওঁলোকে ধুনীয়া সুকন্যাক গা ধুই থাকোঁতে দেখা পালে। তেওঁলোকে সুকন্যাক বুঢ়া আৰু কুৎসিত চ্যবনক পৰিত্যাগ কৰিবলৈ, আৰু তেওঁলোকৰ মাজৰ এজনক স্বামী হিচাপে গ্ৰহণ কৰিবলৈ পতিয়ন নিয়াবলৈ চেষ্টা কৰিলে। ক্ৰোধিত হৈ ৰাজকুমাৰীয়ে তেওঁলোকৰ প্ৰস্তাৱ নাকচ কৰিলে। তাৰ পিছত দেৱতাসকলে প্ৰথমে চ্যবনৰ যৌৱন আৰু দৃষ্টিশক্তি পুনৰ ঘূৰাই অনাৰ প্ৰতিশ্ৰুতি দিলে, যাতে তেওঁ বৰ্তমানৰ স্বামীৰ মাজত, আৰু তেওঁলোকৰ মাজৰ এজনক নিৰপেক্ষ ভাবে বাছনি কৰিব পাৰে। ৰাজকুমাৰীক স্বামীৰ শক্তি পুনৰ ঘূৰি আহিব বুলি প্ৰলোভিত কৰা হ’ল। সুকন্যাই তেওঁলোকৰ প্ৰস্তাৱ বিবেচনা কৰাৰ প্ৰতিশ্ৰুতি দিলে, আৰু চ্যবনক খবৰ দিলে। চ্যবনৰ নিৰ্দেশত সুকন্যাই নিজৰ স্বামী বাছনি কৰিবলৈ অশ্বিনসকলক অনুমতি দিবলৈ অনুৰোধ কৰিলে। তিনিওজনে হ্ৰদত গা ধুই, একে যৌৱন আৰু একে ঐশ্বৰিক দৃষ্টিৰে ওলাই আহিল। তেওঁলোকৰ প্ৰত্যেকেই সুকন্যাক নিজৰ পত্নী হ'বলৈ অনুৰোধ কৰিছিল, কিন্তু তেওঁ চ্যবনক সফলতাৰে চিনাক্ত কৰিছিল আৰু কিছুমান বিৱৰণীত আদি পৰাশক্তিক প্ৰাৰ্থনা কৰাৰ পিছত তেওঁ স্বামীক বাছনি কৰিছিল। তিনিওজনৰ চকু পৰ্যবেক্ষণ কৰি সুকন্যাই চ্যবনক চিনাক্ত কৰাত সফল হ’ল; কিয়নো দেৱতাই চকু টিপিয়াই নাথাকে আৰু এইদৰে তেওঁ চকু টিপিয়াই দিয়া চ্যবনক বাছিবলৈ সক্ষম হৈছিল। পুনৰুদ্ধাৰ হোৱা যৌৱন আৰু দৃষ্টিশক্তিৰ বাবে কৃতজ্ঞতা প্ৰকাশ কৰি চ্যবনে অশ্বিনীকুমাৰদ্বয়ক বলিদানৰ অংশ লাভ কৰাৰ আশ্বাস দিলে।

মহাভাৰতৰ মতে সুকন্যাই স্বামীৰ পৰা প্ৰমতি নামৰ এটি পুত্ৰ জন্ম দিয়ে।

## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:কিংবদন্তি
শ্ৰেণী:মহাভাৰতৰ চৰিত্ৰ
নিক্কি প্ৰধান

**নিক্কি প্ৰধান** (; জন্ম: ৮ ডিচেম্বৰ ১৯৯৩) এগৰাকী ভাৰতীয় ফিল্ড হকী খেলুৱৈ আৰু ভাৰতীয় জাতীয় দলৰ সদস্য। নিক্কি আছিল ঝাৰখণ্ডৰ প্ৰথমগৰাকী মহিলা হকী খেলুৱৈ যিয়ে ভাৰতক অলিম্পিকত প্ৰতিনিধিত্ব কৰিছিল।
প্ৰধানক ৰিঅ' অলিম্পিকৰ বাবে ১৬ জনীয়া দলত অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হৈছিল, যিয়ে ২০১৫ চনত হকী বিশ্ব লীগৰ ছেমিফাইনেলত তাৰকাময় প্ৰদৰ্শনৰ পিছত ৩৬ বছৰৰ পিছত ভাৰতীয় মহিলা হকীও অলিম্পিকলৈ ঘূৰি অহাৰ সূচনা কৰিছিল। নিক্কি ভাৰতীয় মহিলা হকী দলৰ মিডফিল্ডাৰ আছিল। দললৈ নিৰ্বাচিত হোৱাৰ বাবে তেওঁক জয়পাল সিং মুণ্ডা (১৯২৮), মাইকেল কিডো (১৯৭২), চিলভানাছ ডুংডুং (১৯৮০), অজিত লাকৰা (১৯৯২) আৰু মনোহৰ টপনো (১৯৮৪)ৰ সৈতে ব্ৰেকেট কৰি অলিম্পিকত খেলা ঝাৰখণ্ডৰ ষষ্ঠগৰাকী হকী খেলুৱৈ হিচাপে পৰিগণিত হয়।

## আৰম্ভণি জীৱন
১৯৯৩ চনৰ ৮ ডিচেম্বৰত ঝাৰখণ্ডৰ ৰাঁচীৰ পৰা প্ৰায় ৬০ কিলোমিটাৰ নিলগৰ জনজাতীয় হৃদয়ভূমি খুঁটিৰ হেচেল গাঁৱত বিহাৰৰ আৰক্ষী কনিষ্টবল সোমা প্ৰধান আৰু তেওঁৰ পত্নী জিতন দেৱীৰ ঘৰত জন্মগ্ৰহণ কৰিছিল। প্ৰধান সোমা প্ৰধান আৰু জিতন দেৱীৰ তৃতীয় কন্যা। তেওঁ খাৰৱাৰ ভোগতা সম্প্ৰদায়ৰ।

প্ৰধানে পিলাউল মধ্যবিদ্যালয়ত অধ্যয়ন কৰিছিল আৰু সৰুৰে পৰাই তেওঁৰ শৈশৱৰ প্ৰশিক্ষক দশৰথ মাহটোৰ নিৰ্দেশনাত এই খেল খেলিবলৈ আৰম্ভ কৰিছিল। ১৯৯৯ চনত স্কুললৈ যোৱা পুষ্প প্ৰধানৰ পৰা অনুপ্ৰাণিত হৈ ৰাষ্ট্ৰীয় হকী দললৈ যোৱাৰ কথা কয়।তাৰ পিছত তাই বাঁহেৰে হকী ষ্টিক বনাই খেলিবলৈ ধৰিলে।  পিছত ২০০৫ চনত ৰাঁচীৰ বাৰিয়াটু গাৰ্লছ হকী চেণ্টাৰত নামভৰ্তি কৰে, য’ত ভাৰতৰ প্ৰাক্তন অধিনায়ক অসুন্ত লাক্ৰাৰ জন্ম হৈছে। ২০০৯ চনত তেওঁ স্প'ৰ্টছ হোষ্টেল এৰি যায়। ২০১০ চনত দ্বাদশ শ্ৰেণীত উত্তীৰ্ণ হোৱাৰ পিছত হোষ্টেল এৰিবলগীয়া হয় যদিও অনুৰোধৰ বাবে তেওঁক হোষ্টেলত থাকিবলৈ আৰু কেম্পাছত খেলিবলৈ দিয়া হয়। ২০১১ চনত ঝাৰখণ্ড ৰাষ্ট্ৰীয় খেল খেলাৰ পিছত ২০১২ চনত ৰাষ্ট্ৰীয় শিবিৰৰ বাবে নিৰ্বাচিত হয়।

## কৰ্মজীৱন

প্ৰধানে ২০১১ চনত বেংককত অনুষ্ঠিত হোৱা ১৭ বছৰ অনুৰ্ধ এছিয়া কাপত ভাৰতৰ হৈ প্ৰথমবাৰৰ বাবে খেলিছিল।  
কিন্তু ২০১১–২০১২ চনত প্ৰধানে ভাৰতৰ জুনিয়ৰ নেচনেল হকী কেম্পৰ বাবে নিৰ্বাচিত হ'ব পৰা নাছিল। এছিয়া কাপত ৰূপৰ পদক লাভ কৰা ২১ বছৰ অনুৰ্ধ মহিলা হকী দলৰ অংশও প্ৰধান আছিল যদিও ২০১৫ চনৰ আৰম্ভণিলৈকে আঘাতৰ বাবে খেলৰ পৰা আঁতৰি থাকিবলগীয়া হৈছিল। প্ৰধানে ছিনিয়ৰ ইণ্ডিয়ান টিমৰ হৈ অভিষেক ঘটায় আৰু ২০১৫ চনৰ আগষ্ট মাহত ছিনিয়ৰ শিবিৰলৈ মাতি অনা হয়।

পিছলৈ প্ৰধানক ২০১৬ চনত ব্ৰাজিলত অনুষ্ঠিত হোৱা ৰিঅ' অলিম্পিকত ভাৰতক প্ৰতিনিধিত্ব কৰা ভাৰতীয় মহিলা হকী দলৰ দলৰ সদস্য হিচাপে নিৰ্বাচিত কৰা হয়। অলিম্পিকত ভাৰতক প্ৰতিনিধিত্ব কৰা ভাৰতীয় মহিলা হকী দললৈ নিৰ্বাচিত হোৱাটোৱে ইতিহাসৰ চিত্ৰনাট্য লিখিছিল কাৰণ তেওঁ আছিল ঝাৰখণ্ডৰ পৰা অলিম্পিকত খেলা প্ৰথমগৰাকী মহিলা হকী খেলুৱৈ। ১৬ জনীয়া দলটোৰ নেতৃত্বত আছিল ডিফেণ্ডাৰ সুশীলা চানুৱে। প্ৰধানে ৰেনুকা যাদৱ, লিমা মিঞ্জ, মনিকা আৰু নৱজোত কৌৰৰ সৈতে মিডফিল্ডাৰৰ স্থানত খেলিছিল। দলৰ আন সদস্যসকল আছিল দীপ গ্ৰেচ এক্কা, অনুৰাধা দেৱী থোকচোম, সবিতা, পুনম ৰাণী, বন্দনা কটাৰিয়া, দীপিকা, নমিতা টপ্পো, সুনীতা লক্ৰ আৰু প্ৰীতি ডুবে। দলটোৱে অৱশ্যে গ্ৰুপ পৰ্যায়ত বাহিৰ হয় আৰু ৬ নম্বৰ স্থান লাভ কৰে।

২০২২ চনৰ কমনৱেলথ গেমছত ভাৰতীয় মহিলা হকী দলে ব্ৰঞ্জৰ পদক লাভ কৰে। ১৬ বছৰৰ পিছত এই দলটোৱে কমন ৱেলথ খেলত পদক লাভ কৰে।

## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:খেলুৱৈ
শ্ৰেণী:নাৰী
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় নাৰী
লিজা ফাত্তাহ

**লিজা ফাত্তাহ** (১৯৪১-১৯৯২) আছিল এগৰাকী জাৰ্মান-ছুইডেনৰ শিল্পী যিয়ে জীৱনৰ বেছিভাগ সময় ইৰাকত কটায়। তেওঁৰ ৰচনাসমূহে প্ৰায়ে তেওঁৰ ক্ষোভ প্ৰকাশভংগীমূলক শৈলীত প্ৰকাশ কৰে যিটো সেই সময়ত ইৰাকৰ বাবে অস্বাভাৱিক আছিল। তেওঁৰ কামবোৰ প্ৰায়ে বিদ্ৰোহী আৰু শক্তিশালী আছিল, ইৰাকৰ জীৱনৰ অৱস্থাৰ প্ৰতি সঁহাৰি হিচাপে কাম কৰে। লিজাৰ আটাইতকৈ পৰিচিত প্ৰদৰ্শনী আছিল ২০০২ চনত *ব্ৰেকিং দ্য ভেইলছ: উইমেন আৰ্টিষ্টছ ফ্ৰম দ্য ইছলামিক ৱৰ্ল্ড* প্ৰদৰ্শনীত। তেওঁ বহুতো অনুষ্ঠানত অংশগ্ৰহণ কৰিছিল, যেনে, ইৰাকী আৰ্টিষ্ট এছ’চিয়েশ্যনৰ বাইশতম প্ৰদৰ্শনী, সমসাময়িক আৰব শিল্পীৰ প্ৰদৰ্শনী, আৰু শাসকীয় দলৰ প্ৰদৰ্শনীৰ সপ্তম বৰ্ষপূৰ্তি।

## জীৱন আৰু কেৰিয়াৰ
দ্বিতীয় বিশ্বযুদ্ধৰ উচ্চতাত ১৯৪১ চনত নৰৱেৰ ৰাজধানী অছল’ত জাৰ্মান পিতৃ-মাতৃৰ ঘৰত জন্মগ্ৰহণ কৰিছিল মেৰী-লুইজ শ্বিক বা লিজা ফাত্তাহে।

১৯৬৩ চনত স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰা একাডেমিয়া ডি বেলে আৰ্টি ডি ৰোমা আৰু মাদ্ৰিদৰ ৰিয়েল একাডেমিয়া ডি বেলাছ আৰ্টিছ ডি ছান ফাৰ্নাণ্ডোত তেওঁ অধ্যয়ন কৰে। ৰোমত থকাৰ সময়ত তেওঁ এজন ইৰাকী শিল্পী ইছমাইল ফাত্তাহক লগ পায়, যি পিছলৈ তেওঁৰ স্বামী হয়। পঢ়া-শুনা সমাপ্ত কৰি ইছমাইলৰ লগত থাকিবলৈ বাগদাদলৈ গুচি যায়।

পিছৰ জীৱনত তেওঁৰ পিতৃৰ মৃত্যুৰ পিছত লিউকেমিয়া ৰোগত আক্ৰান্ত হয়, তাৰ পিছত ১৯৯২ চনত বাগদাদত তেওঁৰ মৃত্যু হয়।

## কৰ্ম
তেওঁৰ কামে প্ৰায়ে ইৰাকী জনসাধাৰণে অনুভৱ কৰা হিংসাৰ প্ৰতি তেওঁৰ ক্ষোভ প্ৰকাশ কৰে আৰু প্ৰায়ে অতি নাৰীবাদী প্ৰকৃতিৰ। তেওঁৰ চিত্ৰ “এগ্ৰেছন”  ব্ৰেকিং দ্য ভেইলছ: উইমেন আৰ্টিষ্টছ ফ্ৰম দ্য ইছলামিক ৱৰ্ল্ড প্ৰদৰ্শনীত অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হৈছিল। এতিয়া ইয়াক জৰ্ডান নেচনেল গেলেৰী অৱ ফাইন আৰ্টছৰ সংগ্ৰহত ৰখা হৈছে।

## প্ৰদৰ্শনী
লিজা ফাত্তাহ জাৰ্মান-এক্সপ্ৰেছনিজম আন্দোলনৰ পৰা অনুপ্ৰাণিত হৈ নিজৰ শিল্পৰ উদ্ভাৱনীমূলক দৃষ্টিভংগীৰ বাবে পৰিচিত। তেওঁৰ বহু প্ৰদৰ্শনীৰ জৰিয়তে পৰিচয়, স্মৃতি আৰু মানৱজাতিৰ বিষয়বস্তু অন্বেষণ কৰা তেওঁৰ কৰ্মৰাজি প্ৰদৰ্শন কৰিছে। 

ফাত্তাহে বিভিন্ন মেলা আৰু উৎসৱত অংশ লৈছে; যেনে, এল-থাউৰা কাকতৰ সাংস্কৃতিক উৎসৱ আৰু আন্তৰ্জাতিক প্লাষ্টিক শিল্প উৎসৱ।

ইয়াৰ উপৰিও শাসকীয় দলৰ প্ৰদৰ্শনীৰ সপ্তম বৰ্ষপূৰ্তি, ইৰাকী শিল্পী সংস্থাৰ বাইশ বছৰীয়া প্ৰদৰ্শনী, সমসাময়িক আৰব শিল্পীৰ তৃতীয় প্ৰদৰ্শনী, প্ৰদৰ্শনী “তিনিজন ইৰাকী শিল্পী (ইছমাইল ফাত্তহ, লিজা ফাত্তাহ, আৰু মহম্মদ মুহৰাদ্দিন)”, আৰু এফআইএচি প্ৰদৰ্শনী আদি প্ৰদৰ্শনীতো অংশগ্ৰহণ কৰিছিল।

## তথ্য সূত্ৰ
পদ্মাৱত (২০১৮ চনৰ চলচ্চিত্ৰ)

**পদ্মাৱত** (হিন্দী: पद्मावत) সঞ্জয় লীলা ভণশালীৰ দ্বাৰা পৰিচালিত ২০১৮ চনত মুত্তি লাভ কৰা হিন্দী ভাষাৰ এখন ভাৰতীয় ঐতিহাসিক নাট্য ছবি। মালিক মহম্মদ জায়চীৰ একে নামৰ মহাকাব্যৰ আধাৰত নিৰ্মিত এই ছবিখনৰ মুখ্য চৰিত্ৰ, সৌন্দৰ্য্যৰ বাবে পৰিচিত সিংহলীত জন্মগ্ৰহণ কৰা ৰাজপুত ৰাণী তথা মহাৰাৱল ৰতন সিংহৰ পত্নী পদ্মাৱতীৰ ভূমিকাত দীপিকা পাডুকনে অভিনয় কৰিছে। ৰতন সিংহৰ চৰিত্ৰ ৰূপায়ণ কৰিছে ছাহিদ কাপুৰে আৰু পদ্মাৱতীৰ ৰূপৰ কথা শুনি তেওঁক পাবলৈ ৰজ্য আক্ৰমণ কৰা চুলতান আলাউদ্দিন খিলজীৰ চৰিত্ৰত ৰণবীৰ সিঙে অভিনয় কৰিছে। ইয়াৰোপৰি অদিতি ৰাও হায়দৰী, জিম সৰভ, ৰাজা মুৰাদ আৰু অনুপ্ৰিয়া গোৱেংকাই সহযোগী চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছে।

₹১৮০ কোটি (২৬.৩২ মিলিয়ন মাৰ্কিন ডলাৰ)–₹১৯০ কোটি (২৭.৭৮ মিলিয়ন মাৰ্কিন ডলাৰ) বাজেটৰ সৈতে পদ্মাৱত এতিয়ালৈকে নিৰ্মিত আটাইতকৈ ব্যয়বহুল ভাৰতীয় ছবিসমূহৰ ভিতৰত অন্যতম। প্ৰথমতে ২০১৭ চনৰ ১ ডিচেম্বৰত মুক্তি পাবলগীয়া ছবিখনে অসংখ্য বিতৰ্কৰ সন্মুখীন হৈছিল। হিংসাত্মক প্ৰতিবাদৰ মাজতে ইয়াৰ মুক্তি অনিৰ্দিষ্টকাললৈ পলম হয়। পিছলৈ চেণ্ট্ৰেল ব'ৰ্ড অৱ ফিল্ম চাৰ্টিফিকেশনে কিছু পৰিৱৰ্তনেৰে ছবিখনক অনুমোদন জনায়। এই পৰিবৰ্তন সমূহৰ ভিতৰত একাধিক স্পষ্টীকৰণৰ সংযোজন আৰু মূল শিৰোনাম পদ্মৱতীৰ সলনি পদ্মাৱত আদি পৰিৱৰ্তন অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হয়। ছবিখন ২০১৮ চনৰ ২৫ জানুৱাৰীত ২ডি, থ্ৰীডি আৰু আইমেক্স ৩ডি ফৰ্মেটত মুক্তিৰ দিন পুনৰ নিৰ্ধাৰণ কৰা হয়। পদ্মাৱত হৈছে আইমেক্স ৩ডিত মুক্তি পোৱা প্ৰথমখন ভাৰতীয় ছবি।

মুক্তিৰ লগে লগে পদ্মাৱতে সমালোচকৰ পৰা মিশ্ৰিত-ধনাত্মক সমালোচনা লাভ কৰে, ভিজুৱেল, সাজ-পোছাকৰ ডিজাইন, চিনেমাট'গ্ৰাফী, চিত্ৰনাট্য, সংগীত আৰু অভিনয়ৰ বাবে প্ৰশংসা লাভ কৰে, কিন্তু ইয়াৰ গতি, চলচ্চিত্ৰৰ সময় আৰু পশ্চাদপসৰণশীল পিতৃতান্ত্ৰিক আচাৰ-ব্যৱহাৰৰ আনুগত্যৰ বাবে সমালোচনাৰ সন্মুখীন হয়। খিলজীক কু-সংস্কাৰপূৰ্ণ দুষ্ট মুছলমান ৰজা আৰু ৰতন সিংহক সৎ হিন্দু ৰজা হিচাপে চিত্ৰিত কৰাটোও সমালোচকসকলে অপছন্দ কৰিছিল, যাৰ ফলত নিজ নিজ ধৰ্মীয় সম্প্ৰদায়ে প্ৰতিবাদ সাব্যস্ত কৰিছিল। ভাৰতৰ কিছুমান ৰাজ্যত মুক্তি পোৱাত বাধা আৰোপ কৰা সত্ত্বেও ছবিখনে বক্স অফিচত ₹৫৭১.৯৮ কোটি (৬৫ মিলিয়ন মাৰ্কিন ডলাৰ)তকৈ অধিক উপাৰ্জন কৰি ব্যৱসায়িকভাৱে এক বৃহৎ সফলতা আৰু ২০১৮ চনৰ তৃতীয় সৰ্বাধিক উপাৰ্জন কৰা ভাৰতীয় ছবি হিচাপে পৰিগণিত হয়।

৬৪ সংখ্যক ফিল্মফেয়াৰ বঁটাত পদ্মাৱতে শ্ৰেষ্ঠ চলচ্চিত্ৰ, শ্ৰেষ্ঠ পৰিচালক (দুয়োটা ভাঞ্চালীৰ বাবে), শ্ৰেষ্ঠ অভিনেত্ৰী আৰু শ্ৰেষ্ঠ অভিনেতা আদি ১৮টা বিভাগত মনোনয়ন লাভ কৰে আৰু শ্ৰেষ্ঠ অভিনেতা আৰু শ্ৰেষ্ঠ সংগীত পৰিচালককে ধৰি ৪টা বঁটা লাভ কৰে। ইয়াৰ উপৰিও ছবিখনে শ্ৰেষ্ঠ সংগীত পৰিচালনাকে ধৰি ৩টা ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটাও লাভ কৰে।

## তথ্য সংগ্ৰহ

## বাহ্যিক সংযোগ

* 
* ''Padmaavat'' at Bollywood Hungama
* 
* 

শ্ৰেণী:২০১৮ বৰ্ষৰ চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:হিন্দী চলচ্চিত্ৰ