open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
তাৰা

হিন্দু ধৰ্মত, দেৱী **তাৰা** () হৈছে দশ মহাবিদ্যা বা "মহান জ্ঞানৰ দেৱী"ৰ ভিতৰত দ্বিতীয়, আৰু শক্তিৰ এক প্ৰকাৰ বা দেৱীৰ তান্ত্ৰিক প্ৰকাশ। তাৰা শব্দটো সংস্কৃতৰ "তাৰ্" মূলৰ পৰা আহিছে, ইয়াৰ অৰ্থ "পাৰ কৰোৱা"। আন বহুতো সমসাময়িক ভাৰতীয় ভাষাত 'তাৰা' শব্দৰ আন এক অৰ্থ হৈছে তৰা। 

তাৰাৰ উৎপত্তি সম্পৰ্কীয় বিভিন্ন ধৰ্মীয় মত আছে। এটা সংস্কৰণে তাৰাৰ ৰাক্ষস-হত্যাৰ ৰূপৰ বিষয়ে বৰ্ণনা কৰিছে: হয়গ্ৰীৱ নামৰ এজন ৰাক্ষসে সকলো ঠাইতে ধ্বংসযজ্ঞ চলাইছিল, তেওঁ ব্ৰহ্মাৰ চাৰি বেদ চুৰ কৰাৰ লগতে দেৱতাসকলক অমৰাৱতীৰ (স্বৰ্গ) পৰা নিৰ্বাসিত কৰিছিল আৰু তেওঁলোকৰ সম্পত্তি সমূহ লুটি লৈছিল। উপায়ন্তৰ দেৱতাসকলে পৰিত্ৰাণৰ বাবে ব্ৰহ্মাৰ কাষ চাপিছিল, ব্ৰহ্মাই দেৱগণক কালীৰ ওচৰলৈ যোৱাৰ উপদেশ দিয়াত কালীয়ে তেওঁৰ তৃতীয় চকুৰ পৰা তাৰা নামৰ আন এগৰাকী দেৱী সৃষ্টি কৰিছিল আৰু হয়গ্ৰীৱক পৰাস্ত কৰিবলৈ পঠিয়াইছিল। যুদ্ধত, তাৰাই হয়গ্ৰীৱক বধ কৰে। 

## স্বৰূপ
কালী আৰু তাৰাৰ ৰূপৰ বৰ্ণনাত সাদৃশ্য আছে। তেওঁলোক দুয়োকে নিস্তেজ বা মৃতদেহৰ দৰে শুই থকা শিৱৰ ওপৰত থিয় হৈ থকা বুলি বৰ্ণনা কৰা হৈছে। অৱশ্যে, কালী দেৱীৰ দেহৰ ক'লা বৰণৰ বিপৰীতে, তাৰাৰ দেহ নীলা বৰণৰ। দুয়ো নূন্যতম পোছাক পৰিধান কৰে, তাৰা দেৱীয়ে কঁকালত বাঘৰ ছাল মেৰিয়াই পিন্ধে, আনহাতে কালী দেৱীৰ কঁকালত মানুহৰ কটা হাতৰ মালা সদৃশ আৱৰণ থাকে। দুয়োগৰাকীয়ে মুণ্ড মালা পিন্ধে। দুয়োৰে জিভা ৰঙা আৰু বাহিৰলৈ ওলোৱা, মুখৰ পৰা তেজ নিৰ্গত হৈ থাকে। তাৰাদেৱী প্ৰত্যালিধ ভঙ্গীত থিয় হৈ থকা দেখুওৱা হৈছে (য'ত বাওঁ ভৰি আগলৈ থাকে)। তেওঁৰৰ ভৈৰৱ হৈছে অক্ষোভ্য, এগৰাকী বোধিসত্ত্ব। তাৰা দেৱীয়ে পাঁচজন ধ্যানকাৰী বুদ্ধৰ মুণ্ড খোলাৰে নিৰ্মিত মুকুট পিন্ধে। তেওঁৰ মুঠ আঠটা ভিন্ন ৰূপৰ বাবে অষ্ট তাৰা নামেৰেও জনা যায়। নামসমূহ হৈছে: এক জঁটা, উগ্ৰাতাৰা, মহোগ্ৰা, কামেশ্বৰী, চামুণ্ডা, নীলা সৰস্বতী, বজ্ৰ, আৰু ভদ্ৰকালী। তাৰা দেৱীক তেওঁৰ মাতৃ প্ৰবৃত্তিৰ বাবে ভক্ত (ভক্ত) বা তন্ত্ৰিকৰ ওচৰত সহজে সদয় হয় বুলি বিশ্বাস কৰা হয়।

## বৌদ্ধ ধৰ্মত
তাৰা হৈছে মহাযান বৌদ্ধ ধৰ্মৰ এগৰাকী মহিলা বোধিসত্ত্ব যি বজ্ৰায়ণ বৌদ্ধ ধৰ্মত মহিলা বুদ্ধ হিচাপে বিদিত। তেওঁক "মুক্তিৰ মাতৃ" বুলি জনা যায়, আৰু কাম আৰু কৃতিত্ব তথা সফলতাৰ গুণাগুণক প্ৰতিনিধিত্ব কৰে। 

কোনো কোনো গৱেষকে বিশ্বাস কৰে যে পাৰ্ণশবৰী হিন্দু দেৱী তাৰাৰ আন এটা নাম।
## তথ্যউৎস

শ্ৰেণী:হিন্দু দেৱী
মহেশ ভূপতি

**মহেশ শ্ৰীনিবাস ভূপতি** (; জন্ম: ৭ জুন ১৯৭৪) এজন অৱসৰপ্ৰাপ্ত ভাৰতীয় পেছাদাৰী টেনিছ খেলুৱৈ। ১৯৯৭ চনত, তেওঁ গ্ৰেণ্ড শ্লেম টুৰ্ণামেণ্ট (ৰিকা হীৰাকীৰ সৈতে) জয় কৰা প্ৰথম ভাৰতীয়। ২০০৬ চনত অষ্ট্ৰেলিয়ান অপেন মিক্সড ডাবলছত জয়লাভ কৰাৰ লগে লগে তেওঁ মিক্সড ডাবলছত কেৰিয়াৰ গ্ৰেণ্ড শ্লেম অৰ্জন কৰা আঠজন টেনিছ খেলুৱৈৰ অভিজাত গোটত যোগদান কৰে। তেওঁ আন্তৰ্জাতিক প্ৰিমিয়াৰ টেনিছ লীগৰ প্ৰতিষ্ঠাপক। ২০১৬ চনৰ ডিচেম্বৰত, ভূপতিক ভাৰতৰ পৰৱৰ্তী অ-খেলুৱৈ ডেভিছ কাপৰ অধিনায়ক হিচাপে নিযুক্তি দিয়া হয় আৰু ২০১৭ চনৰ ফেব্ৰুৱাৰীত তেওঁ আনন্দ অমৃতৰাজৰ পৰা শাসনভাৰ গ্ৰহণ কৰে। নাডালৰ মতে, তেওঁৰ শক্তিশালী বেকহেণ্ডে তেওঁক এড ক'ৰ্টখেলুৱৈৰ বাবে সৰ্বশ্ৰেষ্ঠ কৰি তোলে। ৰ'জাৰ ফেডেৰাৰৰে তেওঁক সৰ্বকালৰ অন্যতম শ্ৰেষ্ঠ খেলুৱৈ হিচাপে প্ৰশংসা কৰে।

## লিয়েণ্ডাৰ পেজৰ সৈতে ভূপতিৰ অংশগ্ৰহণৰ ইতিহাস

২০০৮ চনত বেইজিংত অনুষ্ঠিত গ্ৰীষ্মকালীন অলিম্পিকত পুৰুষৰ দ্বৈত প্ৰতিযোগিতাত ভুপতি আৰু লিয়েণ্ডাৰ পেজ একেলগে ডাবলচ পাৰ্টনাৰ হিচাপে অংশগ্ৰহণ কৰিছিল, কিন্তু কোৱাৰ্টাৰ ফাইনেলত পৰাজিত হৈছিল। ছুইজাৰলেণ্ডৰ ৰ'জাৰ ফেডেৰাৰ আৰু ষ্টেনিস্লাছ ৱাৱৰিঙ্কাই সেই খেলত সোণৰ পদক জিকিছিল।
লিয়েণ্ডাৰ পেজ আৰু ভূপতিয়ে অষ্ট্ৰেলিয়ান অপেন ২০১১ত পুনৰ দলবদ্ধ হোৱাৰ সিদ্ধান্ত লয়, যাৰ ফলত এটিপিত তেওঁলোকৰ ন বছৰৰ পৃথক্কৰণ সমাপ্ত হয়। তেওঁলোকে ইভেণ্টৰ ফাইনেলত উপনীত হৈছিল, কিন্তু আমেৰিকান যমজ ভাতৃদ্বয় বব আৰু মাইক ব্ৰাইনৰ হাতত পৰাজিত হৈছিল। লিয়েণ্ডাৰ পেজ সেই সময়ত কৈছিল যে তেওঁলোকৰ বন্ধুত্ব ঘূৰাই পোৱাটোৱেই সৰ্বশ্ৰেষ্ঠ কথা।

## ব্যক্তিগত জীৱন
২০০১ চনত তেওঁক পদ্মশ্ৰী বঁটা প্ৰদান কৰা হয়। ভূপতি আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ মিচিচিপি বিশ্ববিদ্যালয়ৰ প্ৰাক্তন ছাত্ৰ। তেওঁ গ্লোবোস্পোৰ্ট ইণ্ডিয়া প্ৰাইভেট লিমিটেডৰ প্ৰতিষ্ঠাপক যিটো তেওঁ ২০০২ চনত ক্ৰীড়া আৰু মনোৰঞ্জন সংস্থা হিচাপে আৰম্ভ কৰিছিল।

তেওঁ ২০০২ চনত মডেল শ্বেতা জয়শংকৰক বিয়া কৰাইছিল কিন্তু বিবাহৰ সাত বছৰৰ পিছত ২০০৯ চনত দম্পত্তী হালৰ বিবাহ বিচ্ছেদ হৈছিল। তাৰ পিছত তেওঁ মুম্বাইৰ বান্দ্ৰাত ১৬ ফেব্ৰুৱাৰী ২০১১ তাৰিখে এক অসামৰিক অনুষ্ঠানত মিছ ইউনিভাৰ্ছ ২০০০ লাৰা দত্তক বিয়া কৰায়। ইয়াৰ পিছত ২০ ফেব্ৰুৱাৰী ২০১১ তাৰিখে গোৱাত খ্ৰীষ্টান নিয়মত বিবাহ অনুষ্ঠান অনুষ্ঠিত হয়।

১ আগষ্ট ২০১১ তাৰিখে, দত্তই নিশ্চিত কৰিছিল যে তেওঁ তেওঁলোকৰ প্ৰথম সন্তানৰ সৈতে গৰ্ভৱতী আছিল। তেওঁলোকৰ ছোৱালী চাইৰাৰ জন্ম ২০ জানুৱাৰী ২০১২ ত হৈছিল। ২০১০ চনত দম্পতীহালে বিগ ডেডী প্ৰডাকচন ছৱি নিৰ্মাণ প্ৰতিষ্ঠান এটা আৰম্ভ কৰে।

## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ টেনিছ খেলুৱৈ
শ্ৰেণী:পদ্মশ্ৰী বঁটা বিজয়ী
শ্ৰেণী:অৰ্জুন বঁটা বিজয়ী
মৰূদ্যান

thumb
ভূগোলৰ মতে '''মৰুদ্যান  হৈছে মৰুভূমি বা অৰ্ধ-মৰুভূমিৰ পৰিৱেশত থকা এক উৰ্ব্বৰ এলেকা (প্ৰায়ে খেজুৰৰ দৰে উদ্ভিদ গজে)। মৰুদ্যানে জন্তু আৰু উদ্ভিদক বাসস্থানো প্ৰদান কৰে।
মৰুভূমিত বতাহৰ অবনমন (Deflation) কাৰ্যৰ ফলত মৰুপৃষ্ঠৰ একো-একোটা অংশৰ উচ্চতা কমি ভূ-গৰ্ভস্থ (Groundwater) জলৰাশিৰ সংস্পৰ্শত আহি তেনে অবনমিত অংশত পানী জমা হয়। কালক্ৰমত তেনে পানী জমা হোৱা অবনমিত অংশৰ চাৰিওকাষে সেউজ আৱৰণৰ সৃষ্টি হয়। মৰুভূমিৰ এনে পানী থকা সেউজ আৱৰণযুক্ত অৱনমিত অংশকে মৰুদ্যান বোলা হয়।

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ভূগোল
লাৰা দত্ত

**লাৰা দত্ত** (; জন্ম: ১৬ এপ্ৰিল ১৯৭৫) এগৰাকী ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী, উদ্যোগী আৰু মিছ ইউনিভাৰ্ছ ২০০০ প্ৰতিযোগিতাৰ বিজয়ী। তেওঁক আগতে মিছ আন্তঃমহাদেশীয় ১৯৯৭ হিচাপে মুকুট পিন্ধোৱা হৈছিল। তেওঁৰ কেৰিয়াৰত, তেওঁ মুখ্যতঃ হিন্দী চলচ্চিত্ৰত কাম কৰিছে। তেওঁ ফিল্মফেয়াৰ বঁটাকে ধৰি কেইবাটাও প্ৰশংসা লাভ কৰিছে। দত্তই আন্দাজ (২০০৩)নামৰ চলচ্চিত্ৰৰে প্ৰথম আত্মপ্ৰকাশ কৰে, যিয়ে তেওঁক শ্ৰেষ্ঠ নৱাগত অভিনেত্ৰীৰ ফিল্মফেয়াৰ বঁটা প্ৰদান কৰে। তেওঁ মস্তি (২০০৪), নো এণ্ট্ৰি (২০০৫), ভগম ভাগ (২০০৬), ঝুম বাৰাবৰ ঝুম (২০০৭), অংশীদাৰ (২০০৭), হাউচফুল (২০১০), চল' দিল্লী (২০১১), ডন ২ (২০১১) আৰু সিং ব্লিং (২০১৫)কে ধৰি কেইবাটাও বাণিজ্যিক চিনেমাত সফলতাৰে অভিনয় কৰিছিল।

## প্ৰাৰম্ভিক জীৱন আৰু শিক্ষা
দত্তৰ জন্ম উত্তৰ প্ৰদেশৰ গাজিয়াবাদত এজন পঞ্জাবী হিন্দু পিতৃ আৰু এগৰাকী এংলো-ইণ্ডিয়ান মাতৃৰ ঘৰত হৈছিল। তেওঁৰ দেউতাক উইং কামাণ্ডাৰ এল কে দত্ত (অৱসৰপ্ৰাপ্ত) আৰু তেওঁৰ মাতৃ হৈছে জেনিফাৰ দত্ত। তাইৰ ডাঙৰ ভগ্নী চাব্ৰিনা আৰু তাইৰ সৰু ভগ্নী চেৰিলে ভাৰতীয় বায়ু সেনাত সেৱা আগবঢ়াইছে। নিতিন চাওনি, যি এজন সংগীতকাৰ আৰু ডিজে দত্তৰ সম্পৰ্কীয় ভাই।

দত্ত পৰিয়ালটো ১৯৮১ চনত বাংগালোৰলৈ যায় য'ত তেওঁ ছেইণ্ট ফ্ৰান্সিছ জেভিয়াৰ গাৰ্লছ হাই স্কুল আৰু ফ্ৰেংক এন্থনী পাব্লিক স্কুলৰ পৰা উচ্চ বিদ্যালয় সম্পূৰ্ণ কৰে। তাই মুম্বাই বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা অৰ্থনীতিত ডিগ্ৰী আৰু যোগাযোগত নাবালক ডিগ্ৰী লাভ কৰিছিল। তাই ইংৰাজী আৰু হিন্দীত সাবলীল আৰু পঞ্জাবী আৰু কন্নড় ভাষাও ক'ব পাৰে।

## মডেলিংৰ কেৰিয়াৰ
দত্তই ১৯৯৫ চনত বাৰ্ষিক গ্লেড্ৰাগছ মেগামডেল ইণ্ডিয়া প্ৰতিযোগিতাত বিজয়ী হৈছিল। এনেদৰে ১৯৯৭ চনৰ মিছ আন্তঃমহাদেশীয় প্ৰতিযোগিতাত প্ৰৱেশ কৰাৰ অধিকাৰ লাভ কৰিছিল। পিছত তেওঁক মিছ আন্তঃমহাদেশীয় ১৯৯৭ ৰ মুকুট পিন্ধোৱা হৈছিল।

২০০০ চনত তেওঁ ফেমিনা মিছ ইণ্ডিয়া প্ৰতিযোগিতাত অংশ গ্ৰহণ কৰে। গ্ৰেণ্ড ফিনালেত তেওঁৰ সকলো সহকৰ্মী শীৰ্ষ ৫জন প্ৰতিনিধিক একেটা প্ৰশ্ন সোধা হৈছিল:
“যদি আপুনি গাৰ্ডেন অফ ঈডেনৰ এজন আৰক্ষী বিষয়া হয়, তেন্তে আপুনি মূল পাপৰ বাবে কাক শাস্তি দিব: এডাম, ইভ নে সৰ্প?”

দত্তই উত্তৰ দি কৈছিল, “যদি মই এদন বাগিচাত পুলিচ হওঁ, তেন্তে মই তেওঁলোক তিনিওজনক আদালতলৈ লৈ যাম। জীৱনৰ প্ৰতিজন ব্যক্তিয়ে প্ৰলোভনৰ সন্মুখীন হয়, কিন্তু আপুনি নিজে সিদ্ধান্ত ল'বলৈ, আপোনাৰ নিজৰ পচন্দ কৰিবলৈ আৰু আপোনাৰ নিজা নিয়ম অনুসৰি জীয়াই থাকিবলৈ সক্ষম হ'ব লাগিব। সৰ্বোপৰি, ঈশ্বৰক ভয় কৰক, কিয়নো তেওঁ সকলোতে আছে।”

এই ৰাউণ্ডৰ পিছত, এইটো প্ৰকাশ কৰা হৈছিল যে শীৰ্ষ ৫-ত থকা কিছুমান প্ৰতিযোগীৰ নম্বৰ টাই হৈছিল। পৰৱৰ্তী সময়ত সকলো প্ৰতিনিধিক এটা সাধাৰণ প্ৰশ্ন সোধা হৈছিল, যাতে টাই ভাঙিব পৰা যায়, “যদি অজ্ঞতা আনন্দ হয়, আমি কিয় জ্ঞান বিচাৰোঁ?”

দত্তই উত্তৰ দিছিল, “জ্ঞান হৈছে এনে এক বস্তু যাৰ সৈতে প্ৰতিজন মানুহ সমৃদ্ধ আৰু ইয়াক ব্যৱহাৰ কৰাটো তেওঁৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰে। জ্ঞানৰ তৃষ্ণাই প্ৰতিজন মানুহক চালিত কৰে। প্ৰতিজন মানুহৰ মৃত্যু হয় কিন্তু খুব কম মানুহ সঁচাকৈয়ে জীয়াই থাকে। এই অজ্ঞাত জীৱনৰ মূল্য কি? আপুনি আপোনাৰ সন্তানক কিবা এটা নিদিয়াকৈ জীৱনটো পাৰ কৰিব জানো?”

অনুষ্ঠানটোৰ শেষত, তেওঁ প্ৰথম স্থান আৰু ফেমিনা মিছ ইণ্ডিয়া ইউনিভাৰ্ছৰ খিতাপ অৰ্জন কৰে, আৰু মিছ ইউনিভাৰ্ছৰ ৪৯তম সংস্কৰণত ভাৰতক প্ৰতিনিধিত্ব কৰাৰ অধিকাৰ অৰ্জন কৰে।

## তথ্য সংগ্ৰহ

## বাহ্যিক সংযোগ

* 

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী
শ্ৰেণী:হিন্দী চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেত্ৰী
শ্ৰেণী:দাক্ষিণাত্যৰ অভিনেত্ৰী
শ্ৰেণী:সৌন্দৰ্য প্ৰতিযোগী
শ্ৰেণী:ফিল্মফেয়াৰ বঁটা বিজয়ী
লংকা

**লংকা** বা **লংকাপুৰী** বা **স্বৰ্ণ লংকা** হৈছে ৰামায়ণ আৰু মহাভাৰত মহাকাব্যত উল্লিখিত কিংবদন্তি ৰাক্ষসৰাজ ৰাৱণৰ দুৰ্গসদৃশ নগৰ-দ্বীপ। এই নগৰ ত্ৰিকুট পৰ্বতমালা নামেৰে জনাজাত তিনিটা পৰ্বত শৃংগৰ মাজৰ এটা মালভূমিত অৱস্থিত আছিল। প্ৰাচীন লংকা নগৰখনত হনুমানে অগ্নিসংযোগ কৰিছিল বুলি বিশ্বাস কৰা হয়। ৰাৱণৰ ভায়েক বিভীষণৰ সহায়ত ৰামে ইয়াৰ অধিপতি ৰাৱণক হত্যা কৰাৰ পিছত বিভীষণক লংকাপুৰীৰ ৰাজসিংহাসনত অধিষ্ঠিত কৰা হয়। পূৰ্বৰ লংকাই বৰ্তমানৰ শ্ৰীলংকা বুলি চিনাক্ত কৰা হৈছে। তেওঁৰ বংশধৰসকলে পাণ্ডৱসকলৰ সময়ত ৰাজ্য শাসন কৰিছিল বুলি কোৱা হয়। মহাভাৰতৰ মতে, পাণ্ডৱ সহদেৱে যুধিষ্ঠিৰৰ ৰাজসূয় যজ্ঞৰ বাবে তেওঁৰ দক্ষিণৰ সামৰিক অভিযানৰ সময়ত এই ৰাজ্য ভ্ৰমণ কৰিছিল।
## শাসক
ৰামায়ণ আৰু মহাভাৰত উভয়ৰে মতে, লংকা আদিতে সুমালী নামৰ এজন ৰাক্ষসে শাসন কৰিছিল। পৰৱৰ্তী কালত কুবেৰে লংকা দখল কৰে আৰু যক্ষ ৰাজ্য স্থাপন কৰে। তেওঁৰ ৰাজধানী ৰাক্ষসসকলৰ দ্বাৰা সুৰক্ষিত আছিল। তেওঁৰ সতীয়া ভ্ৰাতৃ তথা ঋষি বিশ্ৰৱা আৰু সুমালীৰ জীয়ৰী কৈকেষীৰ পুত্ৰ  ৰাৱণে কুবেৰৰ সৈতে দ্বন্দ্বত লিপ্ত হৈ তেওঁক লংকাৰ ৰাজসিংহাসনৰ পৰা অপসাৰণ কৰে আৰু নিজে ৰজা হয়। লংকাৰ যুদ্ধ দ্বাদশ শতিকাৰ ক্ষ্মেৰ মন্দিৰ এংকৰ ৱাটত চিত্ৰিত কৰা হৈছে। ৰাৱণৰ মৃত্যুৰ পিছত বিভীষণ লংকাৰ সিংসাহনত বহে।

## ৰামায়ণ

হিন্দু ধৰ্মগ্ৰন্থ আৰু ৰামায়ণত উল্লেখ কৰা লংকা (ৰাৱণৰ লংকা নামেৰে জনাজাত) ভাৰত মহাসাগৰত অৱস্থিত এক বৃহৎ দ্বীপ-ৰাষ্ট্ৰ বুলি গণ্য কৰা হয়। অধ্যয়নৰ পৰা এই তথ্য পোৱা গৈছে যে ৰাৱণৰ প্ৰাসাদ অনুৰাধাপুৰৰ প্ৰথম কাশ্যপে নিৰ্মাণ কৰা ছিগিৰিয়াত অৱস্থিত আছিল কিয়নো মহাকাব্যখনে বৰ্ণনা কৰিছে যে লংকাৰ ৰাজধানী মালভূমি আৰু অৰণ্যৰ মাজত অৱস্থিত আছিল। কিছুমান পণ্ডিতে কয় যে ৫ম শতিকাৰ শ্ৰীলংকাৰ সাহিত্যকৰ্ম মহাবংশত কোৱা মতে এই ঠাইখণ্ড হৈছে শ্ৰীলংকা। অৱশ্যে ৰামায়ণত স্পষ্টকৈ কোৱা হৈছে যে ৰাৱণৰ লংকা ভাৰতৰ মূল ভূখণ্ডৰ পৰা ১০০ যোজনা (প্ৰায় ১২১৩ কিমি বা ৭৫৩.৭২ মাইল) দূৰত অৱস্থিত আছিল। সেই হিচাপত এই দ্বীপটো বৰ্তমানৰ শ্ৰীলংকাৰ দেশৰ পৰা ১৬০ কিলোমিটাৰ (১০০ মাইল) দক্ষিণ-পশ্চিমত থাকিব। কিছুমান পণ্ডিতে এই গ্ৰন্থসমূহৰ বিষয়বস্তু ব্যাখ্যা কৰি নিৰ্ধাৰণ কৰিছে যে লংকা সেই স্থানত অৱস্থিত আছিল য'ত ভাৰতৰ সময়ৰেখা বিষুৱ ৰেখা পাৰ হৈ যায়। বাল্মীকিৰ ৰামায়ণৰ সকলো  সংস্কৰণৰ ভিতৰত আটাইতকৈ মৌলিক সংস্কৰণটোৱে ৰাৱণৰ লংকাৰ অৱস্থান পশ্চিম ভাৰত মহাসাগৰত থকাৰ কথা সূচিত কৰে। দৰাচলতে ই সূচায় যে লংকা ভাৰত মহাসাগৰৰ পশ্চিম অংশত বৃহৎ দ্বীপ-ৰাষ্ট্ৰ যি সাগৰত ডুব যোৱা এক পৰ্বত আৰু মালভূমিৰ মাজত আছিল।

উনবিংশ শতিকাৰ পৰা কেইবাজনো পণ্ডিতে অনুমান কৰিছে যে ৰাৱণৰ লংকা ভাৰত মহাসাগৰত থাকিব পাৰে য'ত মালদ্বীপ এসময়ত ভাৰত মহাসাগৰত ডুব যোৱাৰ আগতে এটা ওখ পৰ্বত হিচাপে থিয় দি আছিল। এই ক্ষেত্ৰত সুমাত্ৰাও লংকা হ'ব পৰাৰ সম্ভাৱনা ব্যক্ত কৰা হৈছে।

### বৰ্ণনা
ৰাৱণৰ লংকা আৰু ইয়াৰ ৰাজধানী লংকাপুৰীক এনেদৰে বৰ্ণনা কৰা হৈছে যি আধুনিক কালতো ইয়াক অতিমানৱীয় যেন বোধ হয়। ৰাৱণৰ কেন্দ্ৰীয় প্ৰাসাদ (মুখ্য দুৰ্গ) আছিল কেইবাটাও অট্টালিকাৰ এক বিশাল গোট যি উচ্চতাত এক যোজন (১৩ কিমি বা ৮ মাইল), দৈৰ্ঘ্যত এক যোজন আৰু যোজন প্ৰস্থত আধা যোজন।  দ্বীপটোত ত্ৰিকুট পৰ্বতমালা নামেৰে জনাজাত এক বৃহৎ পৰ্বতমালা আছিল যাৰ ওপৰতেই ৰাৱণৰ ৰাজধানী লংকা অৱস্থিত আছিল।

## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:ৰামায়ণত বৰ্ণিত ৰাজ্য
সম্পাতি

বৈদিক গ্ৰন্থসমূহত **সম্পাতি** () হৈছে অৰুণ আৰু শ্যেনীৰ জ্যেষ্ঠ সন্তান তথা জটায়ুৰ ভ্ৰাতৃ। তেওঁৰ অৱয়ব এক শগুনৰ দৰে। ব্ৰহ্ম পুৰাণৰ মতে, বব্ৰু নামেৰে সম্পাতিৰ এক পুত্ৰ আছে যি অতি বেগবান আৰু খাতিমান। শৈশৱ কালতে সম্পাতিয়ে নিজৰ ডেউকা দুখন হেৰুৱায়।

## ৰামায়ণৰ আখ্যান
ৰামায়ণত সীতাৰ উদ্ধাৰ অভিযানত সম্পাতিয়ে গুৰুত্বপূৰ্ণ ভূমিকা পালন কৰিছিল। আখ্যানমতে হনুমানৰ নেতৃত্বত অঙ্গদ, জাম্ববন, নল আৰু নীলে দক্ষিণ দিশলৈ সীতাক বিচাৰি যায়। দাক্ষিণাত্যৰ পাৰাপাৰহীন সমুদ্ৰ তটত উপস্থিত হৈ তেওঁলোকে সীতাৰ কোনো সন্ধান নোপোৱাত হতাশ হৈ পৰে আৰু পিয়াহ আৰু ভাগৰত জৰ্জৰিত হৈ বলুকাত বাগৰি পৰে। তেনে সময়তে সম্পাতিৰ আগমণ ঘটে আৰু এনেদৰে কম আয়াসতে পদূলিমুখতে খাদ্যসম্ভাৰ লাভ কৰা বাবে নিজকে সৌভাগ্যৱান বুলি জ্ঞান কৰে। তেনেতে জাম্ববনে বিলাপ কৰি সীতাক ৰাৱণৰ পৰা ৰক্ষা কৰাৰ চেষ্টা কৰা জটায়ুৰ সৈতে আৰ্তজনৰ ওপৰত ক্ষুধা নিবাৰণ কৰিবলৈ জপিয়াই পৰা সম্পাতিৰ নৈতিকতাৰ তুলনা কৰে।

জটায়ুৰ নাম শুনি সম্পাতি জঠৰ হৈ পৰে আৰু জাম্ববনক গোটেই ঘটনাক্ৰমৰ বিষয়ে অৱগত কৰিবলৈ কয়। জটায়ুৰ কাহিনী শুনি সম্পাতিয়ে উচুপিবলৈ ধৰে আৰু এই কথা জানিবলৈ দিয়ে যে তেওঁ জটায়ুৰ জ্যেষ্ঠ ভ্ৰাতৃ আৰু বহুদিন ধৰি তেওঁলোক পৰস্পৰ লগ হোৱা নাছিল। সম্পাতিয়ে জটায়ুৰ বিষয়ে জনোৱাৰ বাবে কৃতজ্ঞ হৈ দলটোক কয় যে ৰাৱণে সীতাক দক্ষিণৰ লংকালৈ (শ্ৰীলংকা) লৈ গৈছে।

মধ্যপ্ৰদেশৰ ছটনা জিলাৰ গৃধৰাজ পৰ্বত সম্পাতিৰ জন্মস্থান বুলি বিশ্বাস কৰা হয়।

## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:হিন্দু কিংবদন্তি
শ্ৰেণী:ৰামায়ণৰ চৰিত্ৰ
দণ্ডকাৰণ্য

**দণ্ডকাৰণ্য** হৈছে ৰামায়ণত উল্লিখিত এক ঐতিহাসিক স্থান। এই ঠাইক বৰ্তমানৰ ভাৰতৰ ছত্তীসগঢ়ৰ বাস্তাৰ ক্ষেত্ৰত অৱস্থিত এক অঞ্চলৰ সৈতে চিহ্নিত কৰা হয়। এই অঞ্চলে পশ্বিমে অবুঝমাৰ পাহাৰ আৰু পূবে পূৰ্বঘাট পৰ্বতমালাক সাঙুৰি প্ৰায় ৩৫,৬০০ বৰ্গ মাইল (৯২,২০০ বৰ্গ কি.মি.) মাটিকালি আগুৰি আছে। এই অঞ্চলত তেলেংগানা, অন্ধ্ৰপ্ৰদেশ, ছত্তীসগঢ় আৰু উৰিষ্যাৰ অংশ সন্নিৱিষ্ট। দণ্ডকাৰণ্য উত্তৰৰ পৰা দক্ষিণলৈ প্ৰায় ২০০ মাইল (৩০০ কি.মি.) আৰু পূবৰ পৰা পশ্চিমলৈ প্ৰায় ৩০০ মাইল (৫০০ কি.মি.) জুৰি বিস্তৃত। সংস্কৃত ভাষাত দণ্ডকাৰণ্যৰ অৰ্থ হৈছে শাস্তিৰ অৰণ্য। মধ্য প্ৰদেশৰ বালাঘাট জিলা আৰু মহাৰাষ্ট্ৰৰ ভাণ্ডাৰা, গণ্ডিয়া আৰু গড়চিৰ'লি জিলা প্ৰাচীন কালৰ দণ্ডকাৰণ্যৰ অন্তৰ্ভুক্ত।

## নামৰ ব্যুৎপত্তি
দণ্ডকাৰণ্যৰ সন্ধি ভাঙিলে দণ্ডক আৰু অৰণ্য শব্দ দুটা পোৱা যায়। দণ্ডক () হৈছে ৰামায়ণত উল্লেখ কৰা এখন অৰণ্যৰ নাম। এই দণ্ডকাৰণ্য (দণ্ডকৰ অৰণ্য) হৈছে ৰাক্ষস দণ্ডকৰ বাসস্থান। এয়া আছিল ৰাক্ষস জাতিৰ দুৰ্গ দণ্ড ৰাজ্যৰ অৱস্থান। ৰাৱণৰ শাসনকালত ই লংকা ৰাজ্যৰ অংগ আছিল। ৰাৱণৰ অনুগামী খৰে এই প্ৰদেশত শাসন কৰিছিল। 

## হিন্দু ধৰ্মৰ পবিত্ৰ ক্ষেত্ৰ হিচাপে
হিন্দু ধৰ্মত দণ্ডকাৰণ্যক পবিত্ৰ বুলি গণ্য কৰা হয় কিয়নো অঞ্চলটোৰ বহুতো বিৱৰণত প্ৰাচীন হিন্দু লোক আৰু হিন্দু দেৱতাসকলে তাত আশ্ৰয়ত লোৱা বুলি বৰ্ণনা কৰা হৈছে। দণ্ডকাৰণ্য অঞ্চল ৰামায়ণৰ ঘটনাক্ৰমৰ এক গুৰুত্বপূৰ্ণ স্থান আছিল। ভূমিৰ পৰা ৰাক্ষসক উৎখাত কৰাৰ দৈৱিক উদ্দেশ্যৰ পৰিকল্পনা ইয়াতে প্ৰস্তুত কৰা হৈছিল। ৰামায়ণৰ মতে ইয়াত বহুতো মাৰাত্মক প্ৰাণী আৰু ৰাক্ষস আছিল। নিৰ্বাসিত ব্যক্তিসকলে ইয়াত বাস কৰিছিল আৰু ঋষিসকলে বিন্ধ্য পৰ্বতমালা পাবলৈ ইয়াক অতিক্ৰম কৰিব লগা হৈছিল। ৰাম, তেওঁৰ পত্নী সীতা আৰু তেওঁৰ ভাতৃ লক্ষ্মণে চৈধ্য বছৰ বনবাসৰ প্ৰাৰম্ভিক বছৰবোৰ অঞ্চলটোৰ চাৰিওফালে ভ্ৰমি ফুৰি অতিবাহিত কৰিছিল। এই অঞ্চলটোৰ সিংহভাগ ভাৰতীয় ছত্তীশগড় ৰাজ্যত অৱস্থিত।

## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:ৰামায়ণৰ স্থানসমূহ
ত্ৰিশিৰা

**ত্ৰিশিৰা** ( যাৰ তিনিটা মূৰ আছে।) এজন দৈত্য (ৰাক্ষস) আছিল, আৰু তেওঁৰ প্ৰসংগ ৰামায়ণত উল্লেখ পোৱা যায়। তেওঁ ৰাৱণৰ ছয়জন পুত্ৰৰ ভিতৰত এজন আছিল। তেওঁৰ আন ভাতৃসকল আছিল মেঘনাদ অতিকায়, অক্ষয়কুমাৰ, নৰান্তক আৰু দেৱান্তক।

## ৰামায়ণত ত্ৰিশিৰা
ৰামায়ণত বৰ্ণনা কৰা অনুসৰি তেওঁ হনুমানৰ সৈতে যুদ্ধত লিপ্ত হৈছিল আৰু কেইবাপাতো তীৰেৰে হনুমানক আঘাত কৰিবলৈ চেষ্টা কৰিছিল। ইয়াৰ প্ৰত্যুত্তৰ দি হনুমানে তেওঁক কৈছিল যে এই কাড়বোৰ আঘাত তেওঁৰ শৰীৰত ফুল ৰখাৰ দৰে হোৱা অনুভৱৰ বাদে আন একো নহয়। ইয়াৰ পিছত, দুয়োৰে মাজত আৰম্ভ হোৱা দ্বৈত্য যুদ্ধত হনুমানে ত্ৰিশিৰাক হত্যা কৰে। 
## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:ৰামায়ণৰ চৰিত্ৰ
শ্ৰেণী:অসুৰ
শ্ৰেণী:ৰামায়ণৰ ৰাক্ষস
অতিকায়

**অতিকায়** মহাকাব্য ৰামায়ণৰ এজন দৈত্য চৰিত্ৰ। ৰামায়ণ মহাকাব্যত আতিকায় ৰাৱণ আৰু তেওঁৰ পত্নী মন্দোদৰীৰ পুত্ৰ বুলি উল্লেখ আছে। অৱশ্যে মহাকাব্যখনৰ কিছুমান সংস্কৰণত তেওঁক ৰাৱণৰ দ্বিতীয় পত্নী ধন্যমালিনীৰ পুত্ৰ বুলি উল্লেখ কৰা হৈছে। আতিকয়া মেঘানাদৰ সৰু ভায়েক আছিল আৰু অত্যন্ত শক্তিশালী আছিল। 

এবাৰ যেতিয়া তেওঁ কৈলাস পৰ্বতৰ ওপৰত শিৱক ক্ষুব্ধ কৰিছিল, শিৱই তেওঁৰ অস্ত্ৰ ত্ৰিশূল আতিকায়লৈ নিক্ষেপ কৰিছিল, কিন্তু তেওঁ ত্ৰিশূলপাত মধ্য শূন্যতে ধৰিবলৈ সক্ষম হয় আৰু নম্ৰ ভাৱে তেওঁ শিৱৰ সন্মুখত হাতযোৰ কৰে। এই আচৰণৰত সন্তুষ্ট হৈ শিৱই আতিকায়ক ধনুৰ্বিদ্যা আৰু ঐশ্বৰিক অস্ত্ৰৰ আশীৰ্বাদ প্ৰদান কৰে। 

তেওঁৰ অসাধাৰণ দক্ষতা আৰু শ্ৰেষ্ঠতাৰ বাবে, ভগৱান ব্ৰহ্মাৰ আশীৰ্বাদৰ দ্বাৰা প্ৰাপ্ত সৰ্বাধিক শক্তিশালী অস্ত্ৰ ব্ৰহ্মাস্ত্ৰ ব্যৱহাৰ কৰি লক্ষ্মণে তেওঁক হত্যা কৰিব লগা হৈছিল। দেৱৰাজ ইন্দ্ৰৰ নিৰ্দেশত বায়ুদেৱে লক্ষ্মণৰ ওচৰত এই ৰহস্যটো প্ৰকাশ কৰিছিল যে ভগৱান ব্ৰহ্মাৰ এক অন্যথা অজেয় কৱচ আতিকায়ক প্ৰদান কৰা হৈছিল, যাক কেৱল ব্ৰহ্মাস্ত্ৰইহে ধ্বংস কৰিব পাৰিব। 

আতিকায় আৰু তেওঁৰ খুৰাক কুম্ভকৰ্ণক মধু আৰু কৈতভ ৰাক্ষসৰ অৱতাৰ বুলি বিশ্বাস কৰা হয়, যাক বিশ্ব সৃষ্টিৰ সময়ত বিষ্ণুৱে প্ৰতাৰণা কৰি হত্যা কৰিছিল। অৱশ্যে এইক্ষেত্ৰত দ্বিমত আছে যে কুম্ভকৰ্ণ প্ৰকৃততে বিজয়ৰ অৱতাৰ আছিল, (আনহাতে ৰাৱণ, জয়ৰ অৱতাৰ, ৰাৱণ পূৰ্বতে হিৰণ্যকশিপু আৰু হিৰণ্যাক্ষ হিচাপেও অৱতাৰ লাভ কৰিছিল বুলি কোৱা হয়, আৰু দুয়োকে বিষ্ণু, বৰাহ আৰু নৰসিংহৰ অৱতাৰে অভিশাপ অনুসৰি হত্যা কৰিছিল)। 
## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:ৰামায়ণৰ চৰিত্ৰ
শ্ৰেণী:ৰামায়ণৰ ৰাক্ষস
সন্তোষ যাদৱ

**সন্তোষ যাদৱ** () (জন্ম-১০ অক্টোবৰ ১৯৬৭) হৈছে এগৰাকী ভাৰতীয় পৰ্বতাৰোহী৷ মাউণ্ট এভাৰেষ্ট **দুবাৰকৈ আৰোহণ কৰা** তেখেত পৃথিৱীৰ প্ৰথমগৰাকী মহিলা৷  ইয়াৰ উপৰি *কাংছুক ফেচ*ৰ পৰা মাউণ্ট এভাৰেষ্ট আৰোহণ কৰা মহিলাৰ ভিতৰতো তেখেতেই প্ৰথম৷ সন্তোষ যাদৱে ১৯৯২ চনৰ মে' মাহত প্ৰথমবাৰ আৰু ১৯৯৩ চনত এটা ইণ্ডো-নেপালী দলৰ লগত দ্বিতীয়বাৰৰ বাবে এভাৰেষ্ট আৰোহণ কৰে৷

সন্তোষ যাদৱে ১৯৯২ চনৰ প্ৰথমটো এভাৰেষ্ট অভিযানৰ সময়ত মোহন সিং নামৰ পৰ্বতাৰোহীজনক অক্সিজেন যোগান ধৰি তেওঁৰ প্ৰাণৰক্ষা কৰে৷ ছাউথ কোলত শয্যাশায়ী হৈ থকা আন এগৰাকী পৰ্বতাৰোহীক তেখেতে বচোৱাৰ প্ৰয়াস কৰে যদিও অসমৰ্থ হয়৷ 
## জন্ম আৰু পৰিয়াল
হাৰিয়ানা ৰাজ্যৰ ৰেৱাৰী জিলাৰ জনিয়াৱাছ গাঁৱত সন্তোষ যাদৱৰ জন্ম হয়৷ তেখেত আছিল পৰিয়ালৰ ষষ্ঠটো সন্তান৷ পৰিয়ালৰ বাকীকেইজন আছিল ল'ৰা সন্তান৷ স্থানীয় এখন গ্ৰামীন বিদ্যালয়ৰ পৰা তেখেতে প্ৰাৰম্ভিক শিক্ষা অৰ্জন কৰে আৰু পৰৱৰ্তী সময়ত দিল্লীলৈ ৰাওনা হয়৷ দিল্লীৰ এখন বিদ্যালয়ত তেখেতৰ নামভৰ্তি হয়৷ জয়পুৰত থকা মহাৰাণী কলেজত তেখেতে নাম লগায়৷ ইয়াৰে এটা কোঠাৰ পৰা তেখেতে *আৰাৱালী পৰ্বতমালা* বগাই থকা পৰ্বতাৰোহীসকলক দেখা পাইছিল৷ এই দৃশ্যসমূহে তেখেতক অনুপ্ৰাণিত কৰিছিল আৰু তাৰেই ফলশ্ৰুতিত যাদৱে উত্তৰকাশীত থকা নেহৰু পৰ্বতাৰোহণ প্ৰতিষ্ঠানত যোগদান কৰিছিল৷ সমান্তৰালভাৱে ভাৰতীয় পৰ্বতাৰোহণ সংস্থাৰ সহযোগিতাত তেখেতে নতুন দিল্লীৰ ক'নাট প্লেচৰ এখন হোষ্টেলত থাকি ভাৰতীয় অসামৰিক সেৱাৰ পৰীক্ষাৰ বাবেও অনুশীলন চলাই গৈছিল৷ 
## কৰ্মজীৱন
১৯৯২ চনত সন্তোষ যাদৱে মাউণ্ট এভাৰেষ্ট আৰোহণ কৰে আৰু এই কাৰ্য সম্পন্ন কৰা **পৃথিৱীৰ সৰ্বকনিষ্ঠ মহিলা** হিচাপে স্বীকৃতি পায়৷ অৱশ্যে এইটো অভিলেখ পাছলৈ ভংগ হয়৷ বাৰ মাহৰ ভিতৰত, যাদৱ এটা মহিলা ভাৰতীয়-নেপালী পৰ্বতাৰোহণকাৰী দলৰ সদস্য হৈ পৰে আৰু দ্বিতীয়বাৰৰ বাবে শৃংগটো আৰোহণ কৰে৷ এইদৰে তেখেতে মাউণ্ট এভাৰেষ্ট দুবাৰকৈ বগোৱা পৃথিৱীৰ একমাত্ৰ মহিলা হিচাপে স্বীকৃতি পায়৷ বৰ্তমান তেখেত ইণ্ডো-তিব্বতীয় সীমান্ত আৰক্ষীত (ITBP) কৰ্মৰত এগৰাকী বিষয়া৷ 

## অভিযানসমূহ
* ১৯৯৯ চনত সন্তোষ যাদৱে এভাৰেষ্ট, কাংছুক ফেচলৈ এটা ভাৰতীয় পৰ্বতাৰোহী দলক নেতৃত্ব দিয়ে৷ 
* ২০০১ চনত তেখেতে ইষ্ট ফেচ, মাউণ্ট এভাৰেষ্টলৈ অইন এটা পৰ্বতাৰোহীৰ দলক নেতৃত্ব দিয়ে৷ 
## বঁটা-বাহন
* ১৯৯৪ চনত যাদৱক *[[টেনজিং নৰ্গে]] ৰাষ্ট্ৰীয় অভিযান বঁটা* প্ৰদান কৰা হয়৷
* ২০০০ চনত ভাৰত চৰকাৰে তেখেতক পদ্মশ্ৰী বঁটাৰে সন্মানিত কৰে৷

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:পৰ্বতাৰোহী
শ্ৰেণী:পদ্মশ্ৰী বঁটা বিজয়ী
ঔষধিপৰ্বত

**ঔষধিপৰ্বত** হৈছে ৰামায়ণত বৰ্ণিত ঔষধি উদ্ভিদেৰে পৰিপূৰ্ণ এক পৰ্বত। লংকাত ৰাম আৰু ৰাৱণৰ মাজত হোৱা যুদ্ধত ৰাৱণৰ পুত্ৰ ইন্দ্ৰজিতে ৰামৰ ভ্ৰাতৃ লক্ষ্মণক বাসৱী শক্তি বা শক্তিশেলেৰে আক্ৰমণ কৰে আৰু লক্ষ্মণ নিশ্চিত মৃত্যুৰ মুখত পৰে। তেওঁক আৰোগ্য কৰিবলৈ জাম্বৱনৰ পৰামৰ্শ অনুযায়ী হনুমান হিমালয়লৈ যাত্ৰা কৰে। কিন্তু ঔষধি উদ্ভিদৰ পৰিচয় নথকাৰ বাবে হনুমানে গোটেই ঔষধি পৰ্বতখনকে লংকালৈ দাঙি আনে।

## তথ্য সংগ্ৰহ
*Dictionary of Hindu Lore and Legend () by Anna Dallapiccola

শ্ৰেণী:ৰামায়ণৰ স্থানসমূহ
নৰান্তক-দেৱান্তক

**নৰান্তক** (, অৰ্থাৎ নৰৰ অন্তকাৰী) আৰু **দেৱান্তক** (, বা দেৱতাৰ অন্তকাৰী) হৈছে দুজন ৰাক্ষস আৰু ৰাৱণ পুত্ৰ। বিভিন্ন হিন্দু কিংবদন্তীত এই দুই দৈত্যৰ উল্লেখ পোৱা যায়। 

অতিকায় সহ, এওঁলোকক ৰাৱণে পুত্ৰ হিচাপে ধন্যমালিনীৰ গৰ্ভত সৃষ্টি কৰিছিল। দেৱান্তকৰ পুত্ৰ মহান্তক, ৰাক্ষস গোত্ৰৰ একমাত্ৰ ৰাক্ষস আছিল যাৰ যুদ্ধ ক্ষেত্ৰত মৃত্যুবৰণ হোৱা নাছিল আৰু ৰাম আৰু তেওঁৰ সৈন্যই মহাকান্তক ক্ষমা কৰি দিছিল। তেওঁ পিছত বহু দূৰৈৰ কন্যাকুব্জ দেশলৈ গুচি গৈছিল আৰু ব্ৰাহ্মণবাদ অনুসৰণ কৰে। 

পিছলৈ তেওঁৰ জনজাতি কন্যাকুব্জ ব্ৰহ্মৰ পুলস্ত্য কুল গোত্ৰৰ সৈতে একত্ৰিত হয় আৰু জনপ্ৰিয়ভাৱে পুলস্ত্য গোত্ৰ ব্ৰাহ্মণ নামেৰে জনাজাত হৈ পৰে।

## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:ৰামায়ণৰ চৰিত্ৰ
শ্ৰেণী:অসুৰ
শ্ৰেণী:ৰামায়ণৰ ৰাক্ষস
মুক্ত চিন্তা (আলোচনী)

**মুক্ত চিন্তা** অসমীয়া ভাষাত প্ৰকাশিত এখন ই-আলোচনী। ২০১৫ চনৰ জুলাই মাহত এই আলোচনীখনৰ প্ৰথম সংখ্যাটি প্ৰকাশ হয়। অসমীয়া ভাষাত বিজ্ঞান মানিসকতা গঠন, প্ৰসাৰ আৰু প্ৰচাৰৰ লগতে ডিজিটেল মাধ্যমত ভাষা-সাহিত্য-সংস্কৃতিৰ উন্নতিৰ হকে এই আলোচনীখনে কাম কৰি আহিছে। মুক্ত চিন্তাৰ প্ৰতিষ্ঠাপক মুখ্য সম্পাদক হৈছে- কৌশিক দাস। বৰ্তমানৰ সম্পাদক বৰ্ণালী বৰুৱা দাস আৰু টুনুজ্যোতি গগৈ।

## কৰ্ত্তৃত্ব আৰু পৰিচালনা
২০০৩ চনত গঠিত ‘যুক্তি-বিকাশ সমিতি, অসম’ অনুষ্ঠানে যুক্তিবাদী তথা প্ৰগতিশীল চিন্তা-চৰ্চাৰ প্ৰচাৰ আৰু প্ৰসাৰৰ হকে বিভিন্ন দিশত সাধ্যানুসৰি চেষ্টা চলাই আহিছে। অন্ধবিশ্বাস, সাম্প্ৰদায়িকতাবাদ, নাৰী অৱদমন, বৰ্ণবাদ আদিকে ধৰি সমাজজীৱনত ব্যাপ্ত বিভিন্ন শোষণমূলক আৰু অগণতান্ত্ৰিক ভাবধাৰা তথা পৰম্পৰা সম্পৰ্কে ভালেসংখ্যক পুস্তিকা অনুষ্ঠানটোৱে প্ৰকাশ কৰি আহিছে। ২০১৪ চনৰ জানুৱাৰি মাহত আৰম্ভ হোৱা বিজ্ঞানমনস্কতা-সম্পৰ্কীয় তিনিমহীয়া পত্ৰিকা এষণা হ’ল অনুষ্ঠানটোৰ তৎসদৃশ আন এক পদক্ষেপ। শেহতীয়া সময়ছোৱাত অনুষ্ঠানটোৰ মাজত হোৱা আলাপ-আলোচনাৰ ভিত্তিত এক বহল উদ্দেশ্য আগত ৰাখি এই ‘মুক্ত চিন্তা’ অনলাইন আলোচনীখনৰ প্ৰকাশৰ ব্যৱস্থা কৰা হৈছে।

## আলোচনীখনৰ লক্ষ্য আৰু উদ্দেশ্য
যুক্তি আৰু গণতান্ত্ৰিক প্ৰমূল্যক সাৰথি কৰি বিভিন্ন সামাজিক বিষয় সম্পৰ্কে বস্তুনিষ্ঠ আৰু জীৱন্ত চিন্তাৰ বাবে এখন মুকলি মঞ্চৰ সৃষ্টি কৰাই মুক্ত চিন্তাৰ প্ৰধান উদ্দেশ্য। বস্তুনিষ্ঠ চিন্তাৰ বাবে এখন অনলাইন মঞ্চৰ যোগান ধৰা আৰু সমান্তৰালভাৱে নতুন নতুন দৃষ্টিভংগীৰ কৰ্ষণৰ বাবে এক উৰ্বৰ পৰিবেশৰ সৃষ্টি কৰা, এই দুটাই হ’ল মুক্ত চিন্তাৰ মূল আদৰ্শ।

## 'মুক্ত চিন্তা'ৰ বিভিন্ন শিতানসমূহ
প্ৰথম পৃষ্ঠা, সম্পাদকীয়, সূচী, কেন্দ্ৰীয় নিবন্ধ, শিল্প-কলা-সংস্কৃতি, বিজ্ঞান-প্ৰযুক্তি, গল্প-কবিতা, বিশ্বাস-অবিশ্বাস, বিবিধ চিন্তা, অনুবাদ, গল্প কবিতা প্ৰবন্ধ উপন্যাস, সাক্ষাৎকাৰ,আলোকচিত্ৰ আদি।

## 'মুক্ত চিন্তা'ৰ অন্যান্য আঁচনি
অসমীয়া ভাষা-সাহিত্য-সংস্কৃতিৰ বিভিন্ন সমলেবাৰ ইউনিক'ডলৈ ৰূপান্তৰণ কৰাটো মুক্ত চিন্তাৰ অন্যতম লক্ষ্য। সেইদৰে সমাজত বিজ্ঞান মানসিকতাৰ প্ৰচাৰ আৰু প্ৰসাৰ কৰাৰ লগতে সকলোশ্ৰণীৰ মানুহৰ বাবে ডিজিটেল ৰূপত তথ্য সংৰক্ষণৰ ব্যৱস্থা কৰাটো মুক্ত চিন্তাৰ প্ৰধান আঁচনি।

## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:অসম সম্পৰ্কীয় ৱেবছাইট
শ্ৰেণী:অনলাইন আলোচনী
দিলীপ শইকীয়া

**দিলীপ শইকীয়া** () এগৰাকী ভাৰতীয় ৰাজনীতিবিদ।  তেওঁ ভাৰতীয় জনতা পাৰ্টীৰ অসমৰ ৰাজ্যিক সভাপতি। ২০১৯ চনত ভাৰতৰ সাধাৰণ নিৰ্বাচনত মঙ্গলদৈ সমষ্টিৰ পৰা প্ৰথমবাৰলৈ লোকসভালৈ ভাৰতীয় জনতা পাৰ্টীৰ পৰা নিৰ্বাচিত হয়। অসমত সমষ্টিৰ পুনৰ্নিৰ্ধাৰণ হোৱাৰ পাছত ২০২৪ চনৰ সাধাৰণ নিৰ্বাচনত শইকীয়াই দৰং উদালগুৰি সমষ্টিৰ পৰা ৩২৯০১২ ভোটৰ ব্যৱধানত নিকটতম প্ৰতিদ্বন্দ্বীক পৰাস্ত কৰি নৱ গঠিত সমষ্টিটোৰ প্ৰথমজন সাংসদ নিৰ্বাচিত হয়।   তেওঁ ছেপ্টেম্বৰ ২০১৯ চনৰ পৰা জুলাই ২০২৩ চনলৈকে বিজেপিৰ ৰাষ্ট্ৰীয় সাধাৰণ সম্পাদক আছিল। পূৰ্বে তেওঁ অখিল ভাৰতীয় বিদ্যাৰ্থী পৰিষদৰ অসম প্ৰদেশৰ ৰাজ্যিক সম্পাদক আৰু সাংগঠনিক সম্পাদক হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল।

## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:অসমৰ ৰাজনীতিক
বিভীষণ

**বিভীষণ** হৈছে ৰামায়ণত বৰ্ণিত লংকাৰ অধিপতি ৰাৱণৰ কনিষ্ঠ ভ্ৰাতৃ। নিজে ৰাক্ষস হোৱা স্বত্বেও বিভীষণে ৰাৱণক পৰিত্যাগ কৰি ৰামৰ পক্ষ লৈছিল। ৰাৱণ বধৰ পিছত ৰামে বিভীষণক লংকাৰ ৰজা পাতে।

## ৰামায়ণৰ বৰ্ণনা
বিভীষণৰ মন আৰু হৃদয় আছিল সাত্বিক (বিশুদ্ধ)।। শৈশৱৰ পৰাই তেওঁ ঈশ্বৰৰ ধ্যান কৰি সময় অতিবাহিত কৰিছিল। অৱশেষত ব্ৰহ্মা আৱিৰ্ভাৱ হৈ তেওঁৰ বাঞ্ছিত যিকোনো বৰ দিবলৈ ইচ্ছা প্ৰকাশ কৰে। বিভীষণে কৈছিল যে তেওঁ বিচৰা একমাত্ৰ বস্তুটো হ'ল পদুম পাতৰ (চৰণ কমল) দৰে বিশুদ্ধ প্ৰভুৰ চৰণত নিজৰ মন স্থিৰ কৰা। তেওঁ প্ৰাৰ্থনা কৰিছিল যে তেওঁক সেই শক্তি প্ৰদান কৰা হওক যাৰ দ্বাৰা তেওঁ সদায় ভগৱানৰ চৰণত থাকি তেওঁ বিষ্ণুৰ দৰ্শন লাভ কৰিব পাৰে। যেতিয়া তেওঁ নিজৰ সম্পত্তি আৰু পৰিয়াল-পৰিজনক ত্যাগ কৰি ভগৱান বিষ্ণুৰ অৱতাৰ ৰামৰ পক্ষত যোগদান কৰিছিল তেতিয়াই তেওঁৰ মনোবাঞ্ছা পূৰ্ণ হয়।

বিভীষণ কৈকেষী আৰু ঋষি বিশ্ৰবাৰ কনিষ্ঠ পুত্ৰ তথা ঋষি পুলস্ত্যৰ নাতি আছিল। তেওঁ লংকাৰ অধিপতি ৰাৱণ আৰু কুম্ভকৰ্ণৰ কনিষ্ঠ ভ্ৰাতৃ আছিল। যদিও তেওঁ ৰাক্ষস কুলত জন্মগ্ৰহণ কৰিছিল তথাপিও তেওঁ সৎ আৰু ধাৰ্মিক আছিল আৰু নিজকে ব্ৰাহ্মণ বুলি গণ্য কৰিছিল। যেতিয়া ৰাক্ষস সুমালীৰ  জীয়ৰী কৈকেষীয়ে বিশ্ৰবাৰ ওচৰত তেওঁৰ পত্নী হোৱাৰ ইচ্ছা নিবেদন কৰে তেতিয়া বিশ্ৰবাই কয় যে, তেওঁ এনে এক অশুভ সময়ত এই ইচ্ছা প্ৰকাশ কৰিছে যে তেওঁলোকৰ সন্তানে ভয়ংকৰ শৰীৰি গঠন আৰু নিষ্ঠুৰ প্ৰকৃতিৰে জন্ম গ্ৰহণ কৰিব। এই কথা শুনি কৈকেষীয়ে তেওঁৰ ভৰিত পৰি কান্দিবলৈ ধৰে। এই কথা লক্ষ্য কৰি বিশ্ৰবাই কয় যে ভাগ্য সলনি কৰিব নোৱাৰি। কিন্তু কৰ্তব্যনিষ্ঠ পত্নী হিচাপে কৈকেষীৰ ভক্তি আৰু কাৰ্য্যৰ বাবে যে তেওঁলোকৰ কনিষ্ঠ পুত্ৰ স্বাভাৱিক শৰীৰৰ আৰু এক ধাৰ্মিক মনৰ হ'ব।

ৰাৱণৰ সৈতে মতভেদৰ বাবে বিভীষণ লংকাৰ পৰা পলাই যায়। তেওঁৰ মাক কৈকেষীয়ে তেওঁক ৰামৰ সেৱা কৰিবলৈ পৰামৰ্শ দিয়ে। বিভীষণে ৰাৱণৰ সৈন্যবাহিনীৰ গোপন কথা প্ৰকাশ কৰি লংকাৰ যুদ্ধত ৰাম বিজয় সুনিশ্চিত কৰে। ৰামে বিভীষণৰ সেৱা গ্ৰহণ কৰে আৰু ৰাৱণৰ মৃত্যুৰ পিছত তেওঁক লংকাৰ অধিপতি হিচাপে অভিষিক্ত কৰে।

যেতিয়া বিভীষণে লংকাৰ ৰাজসিংহাসনত উঠে তেতিয়া তেওঁ তেওঁৰ প্ৰজাসকলক অশুভ পথৰ পৰা ধৰ্মৰ পথলৈ আনে। তেওঁৰ পত্নী ৰাণী সৰমাইও তেওঁক এই প্ৰচেষ্টাত সহায় কৰিছিল। তেওঁৰ ত্ৰিজঁ‌টা নামৰ এগৰাকী কন্যা আছিল।

ৰামে তেওঁৰ শাসনকালৰ শেষত অযোধ্যা এৰিবলৈ ওলাওঁ‌তে নিজৰ মূল ৰূপ শ্ৰী বিষ্ণুৰ ৰূপত বিভীষণক পৃথিৱীত থাকি জনসাধাৰণৰ সেৱা কৰিবলৈ আৰু তেওঁলোকক সত্য আৰু ধৰ্মৰ পথ প্ৰদৰ্শন কৰিবলৈ আদেশ দিয়ে। সেয়েহে বিভীষণক সাতজন অমৰ ব্যক্তি বা চিৰঞ্জীৱৰ ভিতৰত এজন বুলি গণ্য কৰা হয়। ভগৱান বিষ্ণুৱে বিভীষণক সূৰ্যবংশৰ পাৰিবাৰিক দেৱতা ভগৱান ৰংগনাথক প্ৰাৰ্থনা কৰিবলৈও আদেশ দিছিল।

## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:ৰামায়ণৰ চৰিত্ৰ
শ্ৰেণী:ৰামায়ণৰ ৰাক্ষস
মকৰধ্বজ

**মকৰধ্বজ** হৈছে পৌৰাণিক হিন্দু কিংবদন্তিৰ এক চৰিত্ৰ। সেই অনুসৰি তেওঁ হনুমান পুত্ৰ। হনুমানৰ ঘামৰ পৰা তেওঁৰ জন্ম হৈছে। ৰামায়ণৰ বিভিন্ন আঞ্চলিক সংস্কৰণত তেওঁৰ উপস্থিতি বৰ্ণনা কৰা হৈছে। 

## জন্ম
লংকা দহনৰ পিছত হনুমানে সাগৰৰ পানীত ডুব মাৰিছিল, তেওঁৰ ঘামৰ টোপাল এটা শক্তিশালী মকৰৰ মুখত পৰিছিল আৰু ইয়াৰ পৰাই মকৰৰ গৰ্ভৰ পৰা মকৰধ্বজৰ জন্ম হৈছিল। 

আন এটা কাহিনী অনুসৰি, লংকা জ্বলোৱাৰ পিছত নিজকে শীতল কৰিবলৈ যেতিয়া হনুমানে সাগৰত ডুব মাৰিছিল, তেওঁৰ কৰ্ম-কাণ্ডৰ ফলত তেওঁৰ শৰীৰত সৃষ্টি হোৱা অত্যধিক গৰমৰ বাবে তেওঁৰ ঘামৰ এটোপাল, মকৰ নামৰ এটা বিশাল মাছ খোৱা সৰীসৃপৰ মুখত পৰিছিল, এনেদৰেই মকৰে গৰ্ভধাৰণ কৰিছিল। 

মকৰটো পাতালৰ ৰজা অহিৰাৱাণৰ লোকসকলে ধৰিছিল। ইয়াক কাটোতে পেটত মকৰধ্বজক পোৱা গৈছিল। সেইবাবে মকৰৰ নাম অনুসৰিয়েই তেওঁৰ নামকৰণ কৰা হৈছিল আৰু তেওঁলোকৰ তত্ত্বাৱধানত মকৰধজ ডাঙৰ-দীঘল হৈছিল। 

তেওঁ ডাঙৰ দীঘল হোৱাৰ পিছত, অহিৰাৱাণে তেওঁৰ শক্তি আৰু পৌৰুষত্ব দেখি তেওঁক তেওঁৰ ৰাজ্যৰ প্ৰৱেশদ্বাৰৰ ৰখীয়া পাতিছিল 

## ৰামায়ণৰ কাহিনী
বাল্মীকিৰ ৰামায়ণত এই কাহিনীটোৰ কোনো উল্লেখ পোৱা নাযায়। অৱশ্যে, স্থানীয় লোককাহিনীৰে এই কাহিনীটো সম্পৰ্কিত। যেতিয়া অহিৰাৱণে ৰাম আৰু লক্ষ্মণক পাতাললৈ লৈ গৈছিল, হনুমানে তেওঁলোকক উদ্ধাৰ কৰিবলৈ অনুসৰণ কৰিছিল। তেওঁক পাতালাৰ প্ৰৱেশদ্বাৰত এজন সৈনিকে প্ৰত্যাহ্বান জনাইছিল, যাৰ এটা অংশ বান্দৰৰ আৰু অংশ এটা অংশ সৰীসৃপৰ আছিল অৰ্থাৎ এক মকৰৰ দৰে। তেওঁ নিজকে মকৰধ্বজ আৰু শক্তিশালী যোদ্ধা হনুমানৰ পুত্ৰ বুলি পৰিচয় দিছিল।

হনুমানে এই কথাত আমোদ পাইছিল আৰু কৈছিল যে, মই নিজেই হনুমান কিন্তু তেওঁ তেওঁৰ পুত্ৰ হ'ব নোৱাৰে কিয়নো তেওঁ জন্মৰ পৰাই সম্পূৰ্ণ ব্ৰহ্মচাৰী আছিল। অৱশ্যে, হনুমানে তাৰ পিছত মকৰধ্বজৰ জন্ম সম্পৰ্কীয় ঘটনাবোৰ চাবলৈ চকুমুদি ধ্যানৰত হৈছিল। 

মকৰধ্বজে হনুমানৰ আশীৰ্বাদ বিচাৰিছিল। অৱশ্যে, তেওঁ হনুমানক কৈছিল যে তেওঁ পাতালত প্ৰৱেশ কৰিবলৈ তেওঁৰ সৈতে যুঁজ দিব লাগিব, কিয়নো তেওঁ তেওঁৰ ৰজাৰ বিশ্বাসঘাতকতা কৰিব নোৱাৰে। হনুমানে দ্বৈত যুদ্ধত মকৰধ্বজক পৰাস্ত কৰে আৰু তাৰ পিছত তেওঁ অহিৰাৱণক হত্যা কৰি ৰাম আৰু লক্ষ্মণক উদ্ধাৰ কৰে। পাতাল লোকৰ পৰা উভতি অহাৰ সময়ত শ্ৰী ৰামে বেদনাত মকৰধ্বজলৈ এবাৰ চকু ফুৰালে, হনুমানে অনুসন্ধান কৰাৰ পিছত মকৰধ্বজৰ জন্ম কাহিনীটো শ্ৰী ৰামৰ ওচৰত বৰ্ণনা কৰিলে। শ্ৰী ৰাম মকৰধ্বজৰ দ্বাৰা প্ৰভাৱিত হৈ তেওঁক পাতাল লোকৰ ৰজা বুলি ঘোষণা কৰে।

## বংশ
ক্ষত্ৰিয়সকলৰ জেঠৱা গোত্ৰই মকৰধ্বজৰ পৰাই তেওঁলোকৰ অৱতৰণৰ দাবী কৰে। তেওঁলোকৰ বংশৰ লোককাহিনী অনুসৰি, মকৰধ্বজৰ মোদ-ধ্বজ নামৰ এটা পুত্ৰ আছিল আৰু তেওঁৰ জেঠী-ধ্বজ নামৰ এটা পুত্ৰ আছিল। জেঠৱা সকলে জেঠী-ধ্বজ আৰু হনুমানক তেওঁলোকৰ ইষ্ট-দেৱতা হিচাপে উপাসনা কৰে। গুজৰাটৰ জেঠৱা ৰাজবংশ, যি এসময়ত কঠীয়াৱাৰৰ মুখ্য অংশ আৰু পিছলৈ ৰাজকীয় ৰাজ্য পোৰবন্দৰ শাসন কৰিছিল, সেয়েহে তেওঁলোকৰ ৰাজকীয় পতাকাত হনুমানৰ প্ৰতিচ্ছবি আছিল।

## মন্দিৰসমূহ
ভাৰতত মকৰধ্বজৰ বাবে উৎসৰ্গিত মন্দিৰ কিছুমান পোৱা যায়, বিশেষকৈ গুজৰাটত, য'ত এসময়ত জেঠৱাসকলে শাসন কৰিছিল। গুজৰাটৰ কিছুমান প্ৰখ্যাত মকৰধ্বজ মন্দিৰ হৈছে:
*পোৰবন্দৰৰ ওচৰৰ ওডাদাৰ গাঁৱৰ মন্দিৰ
*বেট দ্বাৰকাৰ হনুমান-দাণ্ডী, য'ত মকৰধ্বজ আৰু হনুমানৰ মূৰ্তি একেলগে উপাসনা কৰা হয়। 
*মধ্য প্ৰদেশৰ গোৱালিয়ৰৰ ওচৰত কাৰাহিয়াৰ মকৰধ্বজ মন্দিৰ 
*ৰাজস্থানৰ বিয়াৱাৰৰ বালাজী মকৰধ্বজ মন্দিৰ - যি বালাজী হনুমান আৰু মকৰধ্বজ ৰূপত পিতৃ-পুত্ৰ দুয়োৰে বাবে উৎসৰ্গিত। 
## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:ৰামায়ণৰ চৰিত্ৰ
জাম্বৱন্ত

**জাম্বৱন** বা **জাম্বৱন্ত** হৈছে মহাকাব্য ৰামায়ণৰ এক চৰিত্ৰ, সেই অনুসৰি তেওঁ ভালুকৰ ঐশ্বৰিক ৰজা, যাক ব্ৰহ্মা দেৱতাই লংকাৰ ৰজা ৰাৱণৰ বিৰুদ্ধে তেওঁৰ হোৱা সংগ্ৰামত ৰামক সহায় কৰিবলৈ সৃষ্টি কৰিছিল। জাম্বৱন্ত ভাৰতীয় মহাকাব্য পৰম্পৰাত এবিধ এছিয়ান ক'লা ভালুক বা শ্লথ ভালুক, অৱশ্যে আন কিছু শাস্ত্ৰত তেওঁক বান্দৰ বুলিও বৰ্ণনা কৰা হৈছে।

জাম্বৱন; পৰশুৰাম আৰু হনুমানৰ সৈতে, বিষ্ণুৰ ৰাম আৰু কৃষ্ণ উভয় অৱতাৰৰ সময়তে উপস্থিত থকা কেইজনমানৰ ভিতৰত এজন বুলি গণ্য কৰা হয়। তেওঁৰ জীয়ৰী জাম্বৱতী কৃষ্ণৰ সৈতে বিবাহপাশত আৱদ্ধ হৈছিল। তেওঁ সমুদ্ৰ মন্থনৰ সময়ত উপস্থিত আছিল বাবে কূৰ্ম অৱতাৰৰ সাক্ষী আছিল বুলি কোৱা হয়। বামন অৱতাৰৰ সৈতেও তেওঁৰ সম্পৰ্ক থকা বাবে জাম্বৱনক চিৰঞ্জীৱীৰ আটাইতকৈ দীঘলীয়া জীৱন লাভ কৰা বুলি কোৱা হয়, সেই অনুসাৰে তেওঁ বিষ্ণুৰ নটা অৱতাৰৰ সাক্ষী আছিল বুলি অনুমান কৰা হয়।

## কিংবদন্তি
### জন্ম
আৰম্ভণিতে যেতিয়া ব্ৰহ্মাৰ জন্ম বিষ্ণুৰ নাভিৰ পৰা হৈ ধ্যানত মগ্ন হৈছিল, ইয়াৰ মাজতে ব্ৰহ্মাৰ বিজৃম্ভণৰ ফলত এটা সৰু প্ৰাণীৰ জন্ম হৈছিল আৰু ইয়ে পিছলৈ জাম্বৱন হৈ পৰিছিল। কোৱা হয় যে তেওঁক জাম্বৱন বুলি কোৱা হৈছিল কাৰণ তেওঁ জাম্বু দ্বীপত জন্মগ্ৰহণ কৰিছিল বা তেওঁ বিজৃম্ভণৰ সময়ত জন্ম হৈছিল। সংস্কৃত শব্দ জৃম্ভণৰ পৰাই তেওঁৰ নাম জাম্বৱন্ত হৈছে। বিষ্ণুৰ মধু আৰু কৈটভ ৰাক্ষসৰ সৈতে হোৱা যুঁজৰ সময়তো জাম্বৱন্ত উপস্থিত আছিল আৰু হাততালি দি যুদ্ধ উপভোগ কৰিছিল। যিহেতু তেওঁৰ জন্মৰ সময়ত সময়ৰ তেনে কোনো একক নাছিল সেয়ে তেওঁৰ বয়স জনা নাযায়। ৰামায়ণৰ সময়ত তেওঁৰ বয়স আছিল ৬ মানৱন্তৰ। 

### ৰামক কৰা সহায়
ৰামায়ণ মহাকাব্যত, জাম্বৱন্তই ৰামক তেওঁৰ পত্নী সীতাক বিচাৰি উলিওৱাত আৰু তেওঁৰ অপহৰণকাৰী ৰাৱণৰ সৈতে যুঁজ দিয়াত সহায় কৰিছিল। তেওঁ হনুমানক তেওঁৰ অপৰিসীম সামৰ্থ্যক উপলব্ধি কৰায় আৰু লংকাত সীতাৰ সন্ধানৰ বাবে সাগৰ পাৰ হৈ উৰা মাৰিবলৈ উৎসাহিত কৰে।

### শ্যামন্তক মণি (ৰত্ন)
মহাভাৰত উল্লেখ থকা অনুসৰি, জাম্বৱন্তই এটা সিংহক হত্যা কৰিছিল, যিয়ে প্ৰসেনজিৎৰ পৰা শ্যামন্তক নামৰ এটা ৰত্ন অধিগ্ৰহণ কৰিছিল। বিপৰীতে প্ৰসেনক ৰত্নটোৰ বাবে কৃষ্ণই হত্যা কৰা বুলি সন্দেহ কৰা হৈছিল, সেয়েহে তেওঁ প্ৰসেনৰ খোজ অনুসৰণ কৰি গম পাইছিল যে আচলতে প্ৰসেনক এটা সিংহই হত্যা কৰিছিল আৰু সেই সিংহক এটা ভালুকে হত্যা কৰে। ভালুকৰ খোজ অনুসৰণ কৰি গৈ কৃষ্ণ গুহাৰ সমুখত উপস্থিত হয় আৰু ভালুকটোৰ সৈতে যুদ্ধত লিপ্ত হয়। কৃষ্ণ আৰু জাম্বৱনৰ মাজত এই যুঁজ ২৭/২৮ দিন (ভাগৱত পুৰাণ অনুসৰি) আৰু ২১ দিন (বিষ্ণু পুৰাণ অনুসৰি) চলিছিল। যুঁজত বলে নোৱাৰি জাম্বৱন্ত ভাগৰুৱা হৈ পৰে কৃষ্ণ প্ৰকৃততে কোন সেই কথা অনুভৱ কৰি নিজকে কৃষ্ণৰ সমুখত সমৰ্পন কৰে। তেওঁ কৃষ্ণক ৰত্নটো ঘূৰাই দিয়াৰ উপৰিও নিজ কন্যা জাম্বাৱতীকো উপহাৰ হিচাপে দিয়ে, আৰু কৃষ্ণই তেওঁক তেওঁৰ এগৰাকী পত্নী হিচাপে গ্ৰহণ কৰে।

## তথ্য সংগ্ৰহ

## বাহ্যিক সংযোগ
* Jambavantha motivating Hanuman for the task of leaping the ocean.  in Valmiki Ramayana - Kishkindha Kanda in Prose Sarga 65 - Accessed August 14, 2006.
* Jambavantha - A Rksha Warrior

শ্ৰেণী:ৰামায়ণৰ চৰিত্ৰ
কুম্ভকৰ্ণ

**কুম্ভকৰ্ণ** () হৈছে বিখ্যাত হিন্দু মহাকাব্য ৰামায়ণৰ এজন প্ৰখ্যাত ৰাক্ষস আৰু ৰাৱণৰ এজন কনিষ্ঠ ভ্ৰাতৃ। বিশালাকায় শৰীৰ আৰু অসাধাৰণ ক্ষুধাৰ গৰাকী কুম্ভকৰ্ণক প্ৰাচীন হিন্দু পুৰাণত এজন সৎ চৰিত্ৰৰ ব্যক্তি আৰু মহান যোদ্ধা বুলি বৰ্ণনা কৰা হৈছে। ৰামায়ণৰ যুদ্ধৰ সময়ত কেৱল নিজৰ শক্তি দেখুৱাবলৈকে তেওঁ বহুতো বান্দৰ হত্যা আৰু ভক্ষণ কৰিছিল। তেওঁক ধাৰ্মিক আৰু বুদ্ধিমান বুলি গণ্য কৰা হৈছিল। তেওঁ এজন অতুলনীয় যোদ্ধাও আছিল কিয়নো দেৱৰাজ ইন্দ্ৰৰ সৈতে হোৱা যুদ্ধত কুম্ভকৰ্ণৰেই জয় হৈছিল।

তেওঁৰ ভ্ৰাতৃ ৰাৱণ আৰু বিভীষণৰ সৈতে কুম্ভকৰ্ণই সৃষ্টিকৰ্তা ব্ৰহ্মাক সন্তুষ্ট কৰিবলৈ এক গুৰুত্বপূৰ্ণ যজ্ঞ আৰু তপস্যা কৰিছিল। ইন্দ্ৰ এই কথাত চিন্তিত আৰু ঈৰ্ষান্বিত হৈ কুম্ভকৰ্ণৰ বৰদানৰ সময় অহাৰ আগতে  ব্ৰহ্মাৰ কাষলৈ গৈছিল।

কুম্ভকৰ্ণই বৰ ভিক্ষা কৰিবলৈ লওঁতেই ইন্দ্ৰৰ অনুৰোধত তেওঁৰ জিভা দেৱী সৰস্বতীয়ে বান্ধি পেলায় যাৰ বাবে *ইন্দ্ৰাসন* (ইন্দ্ৰৰ ৰাজপাট) খোজাৰ পৰিৱৰ্তে তেওঁ *নিদ্ৰাসন* (শোৱাৰ বাবে বিচনা) বৰদান হিচাপে বিচাৰে। এইটোও কোৱা হয় যে তেওঁ *নিৰ্দেৱতৱম* (দেৱতাসকলৰ ধ্বংস) বিচাৰিবলৈ লয় আৰু দেৱী সৰস্বতীৰ প্ৰভাৱত তাৰ পৰিৱৰ্তে *নিদ্ৰাৱতম* (টোপনি) বিচাৰে। ব্ৰহ্মাই তেওঁৰ অনুৰোধ তৎক্ষণাৎ মঞ্জুৰ কৰে। অৱশ্যে তেওঁৰ ভাতৃ ৰাৱণে ব্ৰহ্মাক বৰদানৰ ৰূপত এই অভিশাপটো বাতিল কৰিবলৈ অনুৰোধ কৰিছিল আৰু ভগৱান ব্ৰহ্মাই ইয়াক হ্ৰাস কৰি কৈছিল যে তেওঁ ছয় মাহ শুব আৰু ইয়াৰ পিছত নিজৰ ভোক নিবাৰণ হোৱাৰ লগে লগে তেওঁ পুনৰ নিদ্ৰামগ্ন হ'ব।
## যুদ্ধক্ষেত্ৰত
 

যুদ্ধৰ সময়ত ৰাৱণ ৰাম আৰু তেওঁৰ সেনাৰ দ্বাৰা অপমানিত হয়। তেওঁ সিদ্ধান্ত লয় যে তেওঁক তেওঁৰ ভায়েক কুম্ভকৰ্ণৰ সহায়ৰ প্ৰয়োজন আৰু সেয়ে তেওঁ কুম্ভকৰ্ণক নিদ্ৰাৰ পৰা জগোৱাৰ ব্যৱস্থা কৰে। এক হাজাৰ হাতীয়ে কুম্ভকৰ্ণৰ গাৰ ওপৰেৰে যোৱাৰ পিছতহে তেওঁ সাৰ পাইছিল। 

যেতিয়া তেওঁক ৰামৰ সৈতে ৰাৱণৰ যুদ্ধৰ পৰিস্থিতিৰ বিষয়ে অৱগত কৰা হয় তেতিয়া তেওঁ ৰাৱণক বুজাবলৈ চেষ্টা কৰে যে তেওঁ যি কৰি আছে সেয়া ভুল। কিন্তু তেওঁ ৰাৱণৰ প্ৰতি থকা আনুগত্যৰ বাবে যুদ্ধত অৱতীৰ্ণ হ'বলৈ সিদ্ধান্ত লয়। কুম্ভকৰ্ণ যুদ্ধত নামি পৰি ৰামৰ সৈন্যবাহিনী ধ্বংস কৰে। তেওঁ সুগ্ৰীৱক অচেতন কৰি তেওঁক বন্দী কৰি লয়। কিন্তু অৱশেষত ৰামৰ হাতত তেওঁৰ মৃত্যু হয়। যেতিয়া ৰাৱণে তেওঁৰ ভায়েকৰ মৃত্যুৰ কথা শুনে তেওঁ মূৰ্ছা যায়আৰু ঘোষণা কৰে যে তেওঁ সঁচাকৈয়ে ধ্বংস হৈ গৈছে।

কুম্ভকৰ্ণৰ তেওঁৰ পত্নী বজ্ৰবালাৰ পৰা কুম্ভ আৰু নিকুম্ভ নামৰ দুজন পুত্ৰ আছিল। ব্জ্ৰবালা আছিল বলিৰ জীয়ৰী আৰু বিৰোচনৰ নাতিনী আৰু তেৱোঁ‌ ৰামৰ বিৰুদ্ধে যুদ্ধত যুঁজি মৃত্যুবৰণ কৰিছিল।

## অৱয়ব আৰু ব্যক্তিত্ব
কুম্ভকৰ্ণক বিভিন্ন ভাৰতীয় শৈলীৰ চিত্ৰত অংকন কৰা হৈছে। তেওঁক কেতিয়াবা শিঙৰ সৈতে দৈত্য হিচাপে চিত্ৰিত কৰা হয়। 

কুম্ভকৰ্ণক ভয়ানক আকাৰ আৰু চেহেৰাৰ অধিকাৰী হোৱা স্বত্বেও এক সৎ চৰিত্ৰ হিচাপে চিত্ৰিত কৰা হৈছে। তেওঁ এবাৰত ৬ মাহ জুৰি শুইছিল। তেওঁ আনকি ৰাৱণক সীতাক অপহৰণ কৰাৰ বাবে ৰামৰ ওচৰত ক্ষমা বিচাৰিবলৈ কৈছিল। অৱশ্যে ৰাৱণে এই পৰামৰ্শ মানি লোৱা নাছিল।

## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:ৰামায়ণৰ চৰিত্ৰ
শ্ৰেণী:অসুৰ
শ্ৰেণী:ৰামায়ণৰ ৰাক্ষস
প্ৰভাতী পখীৰ গান

**প্ৰভাতী পখীৰ গান** () ১৯৯২ চনত মুক্তি পোৱা এখন অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ। ছবিৰ পৰিচালক মুনিন বৰুৱা। কাহিনী- অমূল্য কাকতিৰ। ৰাজকুমাৰ পিকচাৰ্ছৰ বেনাৰত নিৰ্মাণ কৰা ছবিখন প্ৰযোজনা কৰিছিল বিজয় নাৰায়ণ তিৱাৰী আৰু অমৰ নাথ তিৱাৰীয়ে। সংগীত জে পি দাসৰ। প্ৰভাতী পখীৰ গানৰ মাজেৰে নিবনুৱা সমস্যা, দুৰ্নীতি আদি সামাজিক বিষয়ক কেন্দ্ৰ কৰি গঢ় লৈ উঠা যুৱপ্ৰজন্মৰ হতাশা আৰু আশাৰ এখন নিৰ্মোহ ছবি অংকন কৰা হৈছে।
## কাহিনীৰ সাৰাংশ
‘সেউজপুৰ মিলন সংঘ’- এসময়ৰ কলা-সংস্কৃতিৰ চৰ্চা হৈছিল। কিন্তু এতিয়া সংঘৰ ঘৰটো উৱলি গৈছে। তথাপি তাতেই ডেকা ল’ৰাজাকে আড্ডা মাৰে। কোনোবাই কেৰম খেলে। কেইজনমানে আকৌ গীটাৰত টুংটুঙাই সংগীতৰো চৰ্চা কৰে। চাকৰিৰ দৰ্খাস্ত দি দি ভাগৰি পৰা কোনোবাই আকৌ তাতে আহি অলপ জিৰায়। ছবি পৰিচালক হোৱাৰ সপোন দেখা কোনোবাই আকৌ পেটৰ তাড়নাত ধনী ঠিকাদাৰৰ সহকাৰী ৰূপে কাম কৰে আৰু সংঘলৈ আহি মনৰ দুখখিনি উজাৰি দিয়ে। কেতিয়াবা নিৰাশ হয় তেওঁলোক। কিন্তু তাৰ মাজতে তেওঁলোকে পোহৰৰ সপোন দেখে।
## অভিনয় শিল্পী

*প্ৰাঞ্জল শইকীয়া
*তপন দাস
*মৃদুলা বৰুৱা
*সঞ্জীৱ হাজৰিকা
*বিদ্যুৎ চক্ৰৱৰ্তী
*পূৰৱী শৰ্মা ভট্টাচাৰ্য
*জয়ন্ত দাস
*মিৰেল কুদ্দুচ
*কুলদা কুমাৰ ভট্টাচাৰ্য
*অৰুণ নাথ
*ডাঃ হাদি আলম বৰা
*ধীৰু ভূঞা
*বাদল দাস
*হেমন্ত দত্ত
*অৰুণ বৰুৱা
*বিউতি সভাপণ্ডিত
*ডাঃ হেমেন বৰ্মণ
*সাধন হাজৰিকা
*ভবেশ দাস
*মীনা কুমাৰী বৰ্মন
*ৰাণা তামুলী
*মঞ্জুলা বৰুৱা
*শম্ভু গুপ্তা
*চাকিৰ হাজৰিকা

## সঙ্গীত
সংগীত পৰিচালনা জে পি দাসৰ।

## তথ্যউৎস

শ্ৰেণী:অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ

শ্ৰেণী:অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:১৯৯০ দশকৰ অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ
কিষ্কিন্ধা

**কিষ্কিন্ধা** হৈছে সংস্কৃত মহাকাব্য ৰামায়ণত বালিৰ সৰু ভায়েক বান্দৰ ৰজা সুগ্ৰীৱৰ ৰাজ্য। ভাৰতৰ ঐতিহাসিক বিৱৰণ অনুসৰি, এই ৰাজ্যত সুগ্ৰীৱে তেওঁৰ বন্ধু হনুমানৰ সহায়ত শাসন কৰিছিল। এই ৰাজ্যখন কৰ্ণাটকৰ বৰ্তমানৰ বিজয়নগৰ জিলাৰ হাম্পিৰ ওচৰত তুঙ্গভদ্ৰা নদীৰ (তেতিয়া পাম্পা সৰস নামেৰে জনাজাত) চাৰিওফালৰ অঞ্চল বুলি চিনাক্ত কৰা হৈছে। ঋষিমুখ নামেৰে জনাজাত নদীৰ ওচৰৰ পৰ্বত আৰু সুগ্ৰীৱে তেওঁৰ নিৰ্বাসনৰ সময়ত হনুমানৰ সৈতে বাস কৰা পৰ্বতে একে নাম বহন কৰে। ত্ৰেতা যুগৰ সময়ত, গোটেই অঞ্চলটো ঘন দণ্ডকা বনাঞ্চলৰ ভিতৰত আছিল, যি বিন্ধ্য ৰেঞ্জৰ পৰা দক্ষিণ ভাৰতীয় উপদ্বীপলৈকে বিস্তৃত আছিল। সেয়েহে, এই ৰাজ্যখন বান্দৰ সকলৰ বুলি গণ্য কৰা হৈছিল। মহাকাব্য মহাভাৰতৰ মতে, দ্বাপৰ যুগৰ সময়ত, পাণ্ডৱ সহদেৱে যুধিষ্ঠিৰৰ ৰাজসুয় যজ্ঞৰ সামৰিক অভিযানৰ সময়ত এই ৰাজ্য ভ্ৰমণ কৰিবলৈ আহিছিল বুলি কোৱা হয়। 

## ৰামায়ণত কিষ্কিন্ধা
বান্দৰৰ ৰজা বালিক ৰামৰ দ্বাৰা হত্যা কৰাৰ পিছত, ৰজাৰ সৰু ভায়েক সুগ্ৰীৱে কিষ্কিন্ধা পুনৰ দখল কৰে। ইয়াৰ পূৰ্বে ৰামে সুন্দৰ মাল্যাৱত পৰ্বতমালাত (অন্ধ্ৰ প্ৰদেশ আৰু তামিলনাডুৰ এটা পৰ্বতমালা) বাস কৰিছিল, যাক সুগ্ৰীৱে সকলো সময়তে পূজা কৰিছিল। সুগ্ৰীৱক বন-ৰাজ্য কিষ্কিন্ধাৰ শাসক আৰু বান্দৰৰ ৰজা হিচাপে উল্লেখ কৰা হৈছে। বান্দৰ সৈন্য, ভালুক আদি তেওঁৰ আনুগত্য আছিল। লংকা বিজয়ৰ পিছত ৰাম পুনৰ কিষ্কিন্ধালৈ উভতি আহে আৰু বালি পুত্ৰ অংগদক কিষ্কিন্ধাৰ কোঁৱৰ ঘোষণা কৰে। 

## তথ্যউৎস

* Sister Nivedita & Ananda K.Coomaraswamy: Myths and Legends of the Hindus and Bhuddhists, Kolkata, 2001 
* Dowson's Classical Dictionary of Hindu mythology
* Mahabharata of Krishna Dwaipayana Vyasa, translated to English by Kisari Mohan Ganguli
* Ramayana of Valmiki

## বাহ্যিক সংযোগ

* Kishkinda: Literature and Archaeology
* Complete Ramacharitamanas text 

শ্ৰেণী:ৰামায়ণৰ স্থানসমূহ
লৱ

**লৱ** ()  আৰু তেওঁৰ যমজ ভাতৃ কুশ, ৰাম আৰু সীতাৰ সন্তান আছিল।  তেওঁলোকৰ কাহিনী হিন্দু মহাকাব্য, ৰামায়ণ আৰু ইয়াৰ অন্যান্য সংস্কৰণত বৰ্ণনা কৰা হৈছে। কোৱা হয় যে তেওঁলোকৰ মাতৃৰ দৰে তেওঁ বগা-সোণালী বৰণৰ আছিল, আনহাতে কুশ তেওঁলোকৰ দেউতাকৰ দৰে ক'লা বৰণৰ আছিল। 

লৱই লৱপুৰী (আধুনিক লাহোৰ চহৰ),  প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল বুলি কোৱা হয় আৰু তেওঁৰ নামেৰেই ঠাইখন নামকৰণ কৰা হৈছে।

## জন্ম আৰু শৈশৱ

ৰামায়ণৰ প্ৰথম অধ্যায় বালকাণ্ডত বৰ্ণিত আছে যে বাল্মীকিয়ে দুুই ভাই লব-কুশক ৰামায়ণ বৰ্ণনা কৰিছে। তেওঁলোকৰ জন্ম আৰু শৈশৱৰ কথা বৰ্ণিত আছে শেষ অধ্যায় উত্তৰকাণ্ডত, কিন্তু কোনো কোনোৰ মতে উত্তৰকাণ্ডৰ এই বৰ্ণনা সমূহ বাল্মীকিৰ নিজ মুুখ নিঃসৃত নহয়। কিংবদন্তি অনুযায়ী, ৰাজ্যত সীতাৰ সতীত্বক লৈ নানান নেতিবাচক আৰু ইতিবাচক কথা শুনিবলৈ পোৱাত সীতাই স্বেচ্ছায় ৰাজ্যৰ পৰা নিৰ্বাসিত হয়। নিৰ্বাসিত হোৱাৰ পিছত তেওঁ তমসা নদীৰ তীৰৰ মহৰ্ষি বাল্মীকিৰ আশ্ৰমত শান্তিৰে দিন অতিবাহিত কৰে।  লৱ আৰু কুশ এই আশ্ৰমতেই জন্মগ্ৰহণ কৰে আৰু মহৰ্ষি বাল্মীকিৰ অভিভাবকত্বত অস্ত্ৰবিদ্যাত পাৰদৰ্শী হৈ উঠে। তেওঁলোকে ইয়াত ৰামৰ সম্পৰ্কেও অৱগত হয়। 

## অশ্বমেধ যজ্ঞ
ৰামৰ অশ্বমেধ যজ্ঞত বাল্মিকীয়ে লৱ-কুশ আৰু সীতা সহ ছদ্মবেশে অংশগ্ৰহণ কৰিছিল। সমগ্ৰ অংশগ্ৰহণকাৰিৰ সন্মুখত লৱ-কুশই ৰামায়ণ পাঠ কৰিছিল। দুই ভায়ে যেতিয়া সীতাৰ নিৰ্বাসনৰ কথা পাঠ কৰে তেতিয়া ৰাম শোকত ব্যাকুল হৈ পৰে। বাল্মিকীয়ে সেই সময়তে সীতাক যজ্ঞৰ ওচৰলৈ লৈ আনে। শোকগ্ৰস্ত সীতা অপ্ৰস্তুত হৈ বসুমতী ক ফাট্ মেলিবলৈ ধ্যান কৰে আৰু ভূ-গৰ্ভত অদৃশ্য হৈ পৰে। ইয়াৰ পিছতে ৰামে লৱ-কুশ তেওঁৰে সন্তান বুলি জ্ঞাত হয়। 

কোনো কোনো গ্ৰন্থত উল্লেখ থকা অনুসৰি অশ্বমেধ যজ্ঞৰ উৎসৰ্গিত ঘোঁৰাটো লক্ষ্মণ আৰু সৈন্য সহ লৱ-কুশৰ বন্দী হয়। ৰামে যেতিয়া লৱ-কুশৰ বিৰুদ্ধে যুঁজ দিবলৈ আহে তেতিয়াই সীতাৰ দ্বাৰা তেওঁলোকৰ পৰিচয় হয়। 
 অশ্বমেধ যজ্ঞত লৱ-কুশৰ ৰামায়ণ পাঠ। ]]

## পৰৱৰ্তী ইতিহাস
পিতা ৰামৰ পিছত লৱ-কুশ ৰজা হয় আৰু লৱপুৰী তথা কসুৰ নগৰী প্ৰতিষ্ঠা কৰে। এই লাহোৰ বা লবপুৰীয়ে হ'ল বৰ্তমান পাকিস্তানৰ লাহোৰ অঞ্চল। কোশল ৰাজ্যৰ ৰজা ৰামে তেওঁৰ পুত্ৰ লৱক শ্ৰাবস্তী আৰু কুশক কুশৱতী নগৰত প্ৰতিষ্ঠিত কৰে।

লাহোৰৰ ছাহী কিলাৰ ভিতৰত লৱৰ এটা মন্দিৰ আছে। 

## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:ৰামায়ণৰ চৰিত্ৰ
আদ্ভিত্য (চলচ্চিত্ৰ)

**আদ্ভিত্য** () হৈছে অৰিন্দম শৰ্মাৰ দ্বাৰা ৰচিত, পৰিচালিত আৰু কৃষ্ণা ক্ৰাফ্ট প্ৰডাকচন্‌ছ (ইণ্ডিয়া) প্ৰাইভেট লিমিটেডৰ বেনাৰত ব্ৰজেন্দ্ৰ নাথ শৰ্মাৰ দ্বাৰা প্ৰযোজিত এখন আহিবলগীয়া পূৰ্ণদৈৰ্ঘ্যৰ কল্পবিজ্ঞানৰ ভিত্তিত নিৰ্মাণ হোৱা ছুপাৰহিৰো অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ। এই ছবিখনত অৰ্ণৱ আয়ান, প্ৰাঞ্জল শইকীয়া আৰু নিহা ৰাণী দাসে মুখ্য চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছে। ছবিখন পৰিচালক অৰিন্দম শৰ্মাৰ পৰিচালনাৰ প্ৰথম ছবি।

## নিৰ্মাণ
আদ্ভিত্যৰ বাবে মূল প্ৰযোজনা ২০১৮ চনত আৰম্ভ হৈছিল। চলচ্চিত্ৰখনৰ প্ৰথম অফিচিয়েল টিজাৰ ২০১৯ চনৰ জুনত মুক্তি দিয়া হৈছিল। নিৰ্মাতাসকলে ছবিখন সোনকালেই মুক্তি দিবলৈ আগবাঢ়িছিল।

## ডিজিটেল দুৰ্ঘটনা
একাধিক প্ৰণালীৰ বিফলতাৰ ফলত ছবিখনৰ নিৰ্মাতাসকলে আদ্ভিত্যৰ সকলো বেক-আপৰ সৈতে মূল দৃশ্যগ্ৰহণৰ দৃশ্যসমূহ হেৰুৱাইছিল। এই ঘটনাটোৱে প্ৰযোজক আৰু পৰিচালকক এটা ডাঙৰ আৱেগিক আৰু বিত্তীয় সংকটত পেলাইছিল।

## নিৰ্মাণ 2.0
এই ডিজিটেল দুৰ্ঘটনাৰ পিছত, লিখক-পৰিচালক অৰিন্দম শৰ্মাই আৰম্ভণিৰে পৰা গোটেই ছবিখন পুনৰ প্ৰথমৰ পৰা দৃশ্যগ্ৰহণ কৰিবলৈ মন স্থিৰ কৰে। দ্য হিন্দুক দিয়া এক সাক্ষাৎকাৰত তেওঁ লগতে কয় যে নিহা ৰাণী দাস আৰু বিকাশ বৰাৰ বাহিৰে আন কোনোৱে আকৌ এবাৰ ছবিখনৰ অংশ হ'বলৈ সন্মত হোৱা নাই। নিহা ৰাণী দাস আৰু বিকাশ বৰাৰ বাহিৰে ছবিখনৰ সকলো অভিনেতা-অভিনেত্ৰীক সলনি কৰা হৈছে। আৰু অসমৰ টেলিভিশ্যন জগতৰ অভিনেতা অৰ্ণৱ আয়ান বোৰ্ডলৈ আহিল আৰু তেওঁক মুখ্য চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিবলৈ কাষ্ট কৰা হৈছিল। পৰিচালকজনে আদ্ভিত্যৰ প্ৰযোজনা পৰ্যায় ২.0ত চলচ্চিত্ৰখনৰ চিত্ৰনাট্যত আৰু অধিক একচন চিকুৱেঞ্চ যোগ দিছিল। চলচ্চিত্ৰখনৰ দৃশ্যগ্ৰহণ ২০২০ চনৰ আৰম্ভণিতে আৰম্ভ হৈছিল। কিন্তু, কোভিড-১৯ লকডাউনে ২০২০ চনৰ মাৰ্চত চলচ্চিত্ৰখনৰ দ্বিতীয় পৰ্যায়ৰ দৃশ্যগ্ৰহণৰ সময়সূচীক প্ৰভাৱিত কৰিছিল যাৰ ফলত পৰিচালক আৰু প্ৰযোজকে কেইমাহমান অপেক্ষা কৰিবলগীয়া হৈছিল। তাৰপাছত, ২০২০ বৰ্ষৰ অক্টোবৰ আৰু নৱেম্বৰ মাহত আদ্ভিত্য ছবিখনৰ দৃশ্যগ্ৰহণ সম্পূৰ্ণ কৰিছিল। চলচ্চিত্ৰখনত ৩৫০ তকৈও অধিক ভি.এফ.এক্স (VFX) শ্বট আছে। ছবিখনৰ দৃশ্যগ্ৰহণ পৰিচালক অৰিন্দম শৰ্মাৰ লগতে কৈলাস দুৱৰা আৰু নাচিৰুল হুছেইনে কৰিছিল।

## সংগীত
ছবিখনত থকা দুটি গীতত কণ্ঠদান কৰিছে ক্ৰমে দীক্ষু শৰ্মা আৰু সঞ্চিতা শৰ্মাই।

## মুক্তি
আদ্ভিত্যৰ নিৰ্মাতাই ২০২১ চনৰ শেষৰ ফালে ছবিখনৰ বাণিজ্যিক মুক্তিৰ বাবে অপেক্ষা কৰি আছে।

## তথ্য সংগ্ৰহ

## বাহ্যিক সংযোগ

*
*

শ্ৰেণী:অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:ছুপাৰহিৰো অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ
ভৰত (ৰামায়ণৰ চৰিত্ৰ)

**ভৰত** হৈছে মহাকাব্য ৰামায়ণত বৰ্ণিত এক চৰিত্ৰ। তেওঁ ৰামৰ সতীয়া ভ্ৰাতৃ আৰু দশৰথ তথা কৈকেয়ীৰ পুত্ৰ। ৰামায়ণত ভৰতক ধৰ্ম আৰু আদৰ্শৰ প্ৰতীকৰূপে চিহ্নিত কৰা হয়।

ভাৰতৰ কেৰেলাতেই ভৰতৰ সৰ্বাধিক পূজা কৰা হয়।

ৰামায়ণৰ মতে, ৰাম বিষ্ণুৰ সপ্তম অৱতাৰ আৰু লক্ষ্মণ, ভৰত আৰু শত্ৰুঘ্ন হৈছে যথাক্ৰমে শেষনাগ, পাঞ্চজন্য শঙ্খ আৰু সুদৰ্শন চক্ৰৰ অংশ অৱতাৰ।

কেৰেলাৰ কুড়লমাণিক্যম বা সংঘৰত্ন মন্দিৰ ভৰতৰ প্ৰতি উচৰ্গিত।

## জন্ম আৰু বিবাহ
ভাৰতৰ জন্ম হৈছিল অযোধ্যাৰ গুণী ৰজা দশৰথ আৰু তেওঁৰ দ্বিতীয় পত্নী ৰাণী কৈকেয়ীৰ পৰা। তেওঁ মিথিলাৰ ৰজা জনকৰ ভায়েক কুশধ্বজৰ জীয়ৰী মাণ্ডৱীৰ সৈতে বিবাহপাশত আৱদ্ধ হৈছিল। তেওঁলোকৰ দুই পুত্ৰৰ নাম আছিল ক্ৰমে তক্ষ আৰু পুষ্কল।
## ৰামায়ণৰ বৰ্ণনা
বাল্মীকি ৰামায়ণৰ মতে ৰজা দশৰথৰ চাৰিজন পুত্ৰ অৰ্থাৎ ৰাম, লক্ষ্মণ, ভৰত আৰু শত্ৰুঘ্ন ইজন সিজনৰ অতি ঘনিষ্ঠ আছিল। ইক্ষ্বাকু বংশৰ জ্যেষ্ঠজনৰ উত্তৰাধিকাৰৰ নিয়ম অনুযায়ী ৰাম অযোধ্যাৰ ৰজা হোৱাৰ প্ৰথম দাবীদাৰ আছিল। কিন্তু ভৰতৰ মাতৃ কৈকেয়ী ৰামৰ ৰাজ্যাভিষেক হোৱাৰ আগতে ৰোহঘৰত সোমায়। ৰোহঘৰ হৈছে এনে এক ঠাই য'ত শাসনাধিষ্ঠ ৰজাৰ পত্নীসকলে অৱহেলিত অনুভৱ কৰিলে ৰজাক তেওঁৰ ওচৰলৈ আহিবলৈ আৰু তেওঁৰ অভিযোগ শুনিবলৈ বাধ্য কৰিবলৈ ব্যৱহাৰ কৰে। যেতিয়া ৰজা দশৰথ উপস্থিত হয় তেতিয়া কৈকেয়ীয়ে তেওঁ পাবলগীয়া দুটা ইচ্ছা বা বৰৰ কথা দশৰথক সোঁ‌ৱৰাই দিয়ে যেতিয়া তেওঁ যুদ্ধত দশৰথৰ জীৱন ৰক্ষা কৰোঁতে দশৰথে দিবলৈ অংগীকাৰ কৰিছিল। প্ৰথমটো বৰ হিচাপে কৈকেয়ীয়ে ১৪ বছৰৰ বাবে ৰামৰ নিৰ্বাসন বা বনবাস বিচাৰে। তেওঁৰ দ্বিতীয় ইচ্ছা আছিল পুত্ৰ ভৰতক সিংহাসনৰ উত্তৰাধিকাৰী হিচাপে অধিষ্ঠিত কৰা। যিহেতু ৰঘুবংশ তেওঁলোকৰ অংগীকাৰ পালন কৰাৰ বাবে জনাজাত আছিল সেয়ে দশৰথে কৈকেয়ীৰ ইচ্ছা মানি চলাৰ বাহিৰে আন কোনো উপায় নাছিল। এই আদেশ আনুষ্ঠানিকভাৱে ঘোষণা হোৱাৰ পিছত, ৰাম তেওঁৰ পত্নী সীতা আৰু সৰু ভায়েক লক্ষ্মণৰ সৈতে নিৰ্বাসনলৈ যায়। সেই সময়ত ভৰত তেওঁৰ মোমায়েকৰ গৃহলৈ লগ গৈছিল, আৰু কিছুদিনৰ পিছত ঘূৰি আহি তেওঁৰ জ্যেষ্ঠ ভ্ৰাতৃৰ নিৰ্বাসন আৰু উত্তৰাধিকাৰী হিচাপে তেওঁক অধিষ্ঠিত কৰাৰ বাতৰি পায়। ভাই-ভনীসকলৰ মাজত থকা চেনেহৰ বান্ধোনৰ বাবে তেওঁ নিজৰ মাক কৈকেয়ী আৰু তেওঁৰ মনত বিভেদৰ বীজ ৰোপণ দাসী মন্থৰাৰ ওপৰত ক্ৰোধান্বিত হয়। ৰজা দশৰথে মৃত্যুশয্যাত পৰি তেওঁৰ জ্যেষ্ঠ পুত্ৰ ৰামৰ বাবে কান্দিছিল। তেওঁৰ মৃত্যুত ভৰতে তেওঁৰ মাতৃ আৰু শত্ৰুঘ্নৰ সৈতে ৰামক লগ কৰিবলৈ গৈছিল আৰু তেওঁক ঘূৰি আহিবলৈ অনুৰোধ কৰিছিল। ৰামে তেওঁৰ দেউতাকৰ কথাক অসন্মান কৰিবলৈ অস্বীকাৰ কৰাত ভৰতে তেওঁৰ পাদুকাযোৰ বিচাৰিলে। তাৰ পিছত তেওঁ সেই পাদুকাযোৰ আনি অযোধ্যাৰ ৰাজসিংহাসনত ৰাখি এই কথা স্পষ্ট কৰে যে ৰামহে অযোধ্যাৰ প্ৰকৃত শাসক আৰু ভৰতে ৰাম নথকাৰ সময়ছোৱা কেৱল তেওঁৰ নামতহে শাসন কৰিব। তাৰ পিছৰ ১৪ বছৰত তেওঁ নন্দীগ্ৰামলৈ (অযোধ্যাৰ ওচৰৰ অৰণ্য) তেওঁৰ ভায়েকৰ সুৰক্ষিত আগমনৰ বাবে দেৱতাসকলৰ ওচৰত প্ৰাৰ্থনা কৰিবলৈ গৈছিল। তেওঁ কঠোৰ পৰিস্থিতিত বাস কৰিছিল আৰু ৰাজকীয় প্ৰাসাদৰ সকলো সা-সুবিধা এৰি গৈছিল। তাত, তেওঁ কেৱল ফল-মূল খাই আৰু ঋষি-মুনি বা সন্ন্যাসীসকলৰ দৰে খহটা বস্ত্ৰ পৰিধাণ কৰিছিল। ১৪ বছৰৰ পিছত ৰাম তেওঁৰ সৈতে পুনৰ মিলিত হয় আৰু তেওঁলোক অযোধ্যালৈ উভতি যায়। তাত ৰামে ৰজাৰ স্থান গ্ৰহণ কৰে।
## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:ৰামায়ণৰ চৰিত্ৰ
ঊনকোটি

**ঊনকোটি** ভাৰতৰ ত্ৰিপুৰা ৰাজ্যৰ ঊনকোটি জিলাৰ কৈলাসহৰ মহকুমাত অৱস্থিত এক পুৰাতত্ত্বিক আৰু শৈৱ উপাসনাৰ স্থান। বিশাল শিলত কটা মূৰ্তি, সকাহেৰে পৰিপূৰ্ণ ই এক প্ৰাচীন উপাসনাস্থলী আৰু ত্ৰিপুৰা ৰাজ্যৰ অন্যতম মুখ্য পৰ্যটনস্থলী। ইয়াত উদ্ধাৰ হোৱা ৬০০-৭০০ খ্ৰীষ্টাব্দৰ ভাস্কৰ্য আৰু শিলৰ সকাহসমূহে এই ঠাই খ্ৰীষ্টীয় সপ্তম-নৱম শতিকাৰ পৰা শৈৱতীৰ্থস্থান হোৱাৰ নিদৰ্শন প্ৰকাশ কৰে। বাংলা ভাষাত 'ঊনকোটি'ৰ আক্ষৰিক অৰ্থ হৈছে এক কোটিতকৈ এক কম। পাৰম্পৰিক লোকবিশ্বাস মতে ইয়াত মুঠতে এক কোটিতকৈ এক কম বিভিন্ন আকৃতিৰ দেৱ-দেৱীৰ মূৰ্তি বা সকাহ আছে। জামাতিয়া হোডাৰ দাবী অনুসৰি ঊনকোটিৰ নাম ককবৰক ভাষাত চুব্ৰাই খুং। 

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ বিশ্ব ঐতিহ্য আংশিক তালিকা
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ পুৰাতাত্বিক ক্ষেত্ৰ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ পৰ্যটনস্থলী
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ধৰ্মীয় স্থান
শ্ৰেণী:ত্ৰিপুৰা
শত্ৰুঘ্ন

***শত্ৰুঘ্ন*** () হৈছে ৰামৰ কনিষ্ঠ ভ্ৰাতৃ আৰি দশৰথ তথা সুমিত্ৰাৰ পুত্ৰ। তেওঁ লক্ষ্মণৰ যমজ ভ্ৰাতৃ। শত্ৰুঘ্নক **ৰিপুদমন** নামেৰেও জনা যায়। বাল্মীকি ৰামায়ণৰ মতে শত্ৰুঘ্ন বিষ্ণুৰ অৱতাৰ ৰামৰেই অংশ। মহাভাৰতৰ বিষ্ণু সহস্ৰনামত শত্ৰুঘ্নৰ স্থান ৪১২।
 
ৰামায়ণৰ মতে, ৰাম বিষ্ণুৰ সপ্তম অৱতাৰ আৰু লক্ষ্মণ, ভৰত আৰু শত্ৰুঘ্ন হৈছে যথাক্ৰমে শেষনাগ, পাঞ্চজন্য শঙ্খ আৰু সুদৰ্শন চক্ৰৰ অংশ অৱতাৰ।

উত্তৰ প্ৰদেশৰ জৌনপুৰ জিলাৰ খুথন খণ্ডৰ নাম তেওঁৰ নামানুসৰি ৰখা হৈছে।

## জন্ম আৰু বিবাহ
শত্ৰুঘ্নৰ জন্ম হৈছিল অযোধ্যাৰ গুণী ৰজা দশৰথ আৰু তেওঁৰ দ্বিতীয় পত্নী কাশীৰ ৰাজকুমাৰী তথা অযোধ্যাৰ ৰাণী সুমিত্ৰাৰ পৰা। শত্ৰুঘ্নৰ যমজ ভ্ৰাতৃ আছিল লক্ষ্মণ। শত্ৰুঘ্নৰ বিবাহ হৈছিল জনকৰ কনিষ্ঠ ভ্ৰাতৃ কুশধ্বজৰ জীয়ৰী শ্ৰুতকীৰ্তিৰ সৈতে।  তেওঁলোকৰ দুই পুত্ৰৰ নাম ক্ৰমে সুবাহু আৰু শত্ৰুঘাতী।
## লৱণাসুৰ বধ

যদিও তেওঁ ৰামায়ণত তুলনামূলকভাৱে কম গুৰুত্বপূৰ্ণ ভূমিকা পালন কৰিছিল, শত্ৰুঘ্নৰ ভূমিকা মহাকাব্যখনৰ মূল কাহিনী আৰু লক্ষ্যৰ বাবে গুৰুত্বপূৰ্ণ আছিল। তেওঁৰ উল্লেখনীয় কাৰ্যৰ ভিতৰত মধুপুৰৰ (মথুৰা) ৰাক্ষস ৰজা তথা ৰাৱণৰ ভতিজাক লৱণাসুৰৰ বধ অন্যতম। 

লৱণাসুৰ আছিল ধাৰ্মিক ৰাক্ষসৰাজ মধুৰ পুত্ৰ। তেওঁৰ নামেৰেই মধুপুৰ নগৰৰ নাম দিয়া হৈছিল। মধুৰ পত্নী আৰু লৱণাসুৰৰ মাতৃ কুম্ভিনী আছিল ৰাৱণৰ ভগ্নী। লৱণাসুৰে শিৱৰ ঐশ্বৰিক ত্ৰিশূল ধাৰণ কৰিছিল আৰু সেয়ে তেওঁক কোনেও হত্যা কৰিবলৈ বা পাপপূৰ্ণ কাৰ্যকলাপ কৰাত বাধা দিব পৰা নাছিল।

শত্ৰুঘ্নই ৰাম আৰু তেওঁৰ জ্যেষ্ঠ ভ্ৰাতৃসকলক লৱণাসুৰক হত্যা কৰি তেওঁলোকৰ সেৱা কৰাৰ সুযোগ দিবলৈ অনুৰোধ কৰিছিল। শত্ৰুঘ্নই বিষ্ণুৰ শক্তিসম্পন্ন তীৰেৰে লৱণাসুৰৰ বধ কৰিছিল। লাৱণসুৰৰ মৃত্যুৰ পিছত ৰামে তেওঁক মধুপুৰৰ ৰজা পাতে।

## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:ৰামায়ণৰ চৰিত্ৰ
মুনীন বৰকটকীৰ প্ৰসঙ্গ সমালোচনা (গ্ৰন্থ)

**মুনীন বৰকটকীৰ প্ৰসঙ্গ সমালোচনা**
অসমীয়া ভাষাৰ সমালোচনামূলক এখন গ্ৰন্থ৷ গ্ৰন্থখনত মুনীন বৰকটকীৰ সমালোচনামূলক কিছু প্ৰবন্ধৰ একত্ৰ কৰি প্ৰকাশ কৰা হৈছে৷  গ্ৰন্থখনৰ ভূমিকা লিখিছে নলিনীধৰ ভট্টাচাৰ্যই৷ প্ৰকাশক হৈছে-ষ্টুডেণ্টচ্ ষ্ট’ৰচ্, প্ৰথম প্ৰকাশকাল-ডিচেম্বৰ, ১৯৯৬৷ মূল্য ৫০ টকা৷  গ্ৰন্থখনত মুঠ ৬ টা অধ্যায়ত প্ৰবন্ধবোৰ ভাগ কৰা হৈছে আৰু সমগ্ৰ গ্ৰন্থখনত মুঠ  ৩৫ টা প্ৰবন্ধ আছে৷ 
উল্লেখ্য যে মুনীন বৰকটকী আছিল অসমৰ এগৰাকী লেখক, সমালোচক। তেখেতে গল্প, কবিতা লিখিছে যদিও এজন সমালোচক হিচাবেহে তেওঁ পৰিচয় লাভ কৰিছে। বৰকটকীয়ে অসমৰ স্থানীয় আৰু ৰাষ্ট্ৰীয় কাকতত নিয়মীয়া কলম লিখিছিল। বৰকটকী কেন্দ্ৰীয় চৰকাৰৰ তথ্য আৰু অঁনাতাৰ বিভাগৰ উৰ্দ্ধতন বিষয়া হিচাবে কৰ্মৰত আছিল আৰু ১৯৬৫ চনৰপৰা ১৯৭০ চনলৈ তেখেতে প্ৰেছ ইনফৰমেশ্যন ব্যুৰ' আৰু আকাশবাণীৰ বাৰ্তাবাহক ৰূপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল। 

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:অসমীয়া গ্ৰন্থ
শ্ৰেণী:সমালোচনা
মিথিলা (বিদেহ ৰাজ্য)

**মিথিলা** বা **বিদেহৰাজ্য** (তিৰাভুক্তি নামেৰেও জনাজাত) পৰৱৰ্তী বৈদিক ভাৰতৰ এক প্ৰাচীন ৰাজ্য আছিল ৰজা জনকৰ অধীনত এই অঞ্চলটোৱে প্ৰসিদ্ধি লাভ কৰিছিল (৮ম-৭ম শতিকা খ্ৰীষ্টপূৰ্ব)। প্ৰাচীন ৰাজ্যৰ অঞ্চলটো ভাৰতীয় উপমহাদেশৰ উত্তৰ অংশৰ মিথিলা অঞ্চলত অৱস্থিত, যিটো বৰ্তমান ভাৰতৰ উত্তৰ-পূৱ বিহাৰ আৰু নেপালৰ পূৱ তেৰাই নামেৰে জনাজাত।

## ইতিহাস
বৈদিক কালৰ শেষৰ ফালে (৯০০ – ৫০০ খ্ৰীষ্টপূৰ্ব) বিদেহ, কুৰু আৰু পাঞ্চালৰ সহ প্ৰাচীন ভাৰতৰ অন্যতম প্ৰধান ৰাজনৈতিক আৰু সাংস্কৃতিক কেন্দ্ৰ হৈ পৰিছিল। ব্ৰহ্মা আৰু বৃহদাৰন্যক উপনিষদৰ দৰে অন্তিম বৈদিক সাহিত্যত জনকক এজন মহান দাৰ্শনিক-ৰজা হিচাপে উল্লেখ কৰিছে, যি বৈদিক সংস্কৃতি আৰু দৰ্শনৰ পৃষ্ঠপোষকতাৰ বাবে বিখ্যাত, আৰু যাৰ ৰাজ সভা ঋষিৰ সকলৰ বাবে বৌদ্ধিক কেন্দ্ৰ স্বৰূপ আছিল। ব্ৰাহ্মণ আৰু উপনিষদ ৰচনাৰ সময় হিচাপে হেমচন্দ্ৰ ৰায়চৌধুৰীয়ে খ্ৰীষ্টপূৰ্ব অষ্টমৰ পৰা সপ্তম শতিকাৰ সময়ছোৱা বুলি কোৱাৰ বিপৰীতে ৱিটজেলে ৭৫০ৰ পৰা ৫০০ খ্ৰীষ্টপূৰ্ব বুলি মত প্ৰকাশ কৰিছে। বৈদিক যুগৰ শেষৰ ফালে ঐতৰীয়ৰ বৈদিক বিদ্যালয় সম্ভৱতঃ ৰাজনৈতিক পৃষ্ঠপোষকতাৰ বাবে বিদেহ বা অন্যান্য কেন্দ্ৰলৈ স্থানান্তৰিত হৈছিল।

হিন্দু সাহিত্যত বিদেহৰ অঞ্চল আৰু সংস্কৃতিৰ কথা প্ৰায়ে উল্লেখ পোৱা যায়।  গ্ৰন্থসমূহত ৰাজবংশৰ ধাৰণা আৰু নমি বা নিমি, জনক আদি দাৰ্শনিক-ৰজাসকলৰ পৰম্পৰাৰ কথা উল্লেখ কৰা হৈছে।  তেওঁলোকৰ কাহিনী প্ৰাচীন  হিন্দু, বৌদ্ধ আৰু জৈন গ্ৰন্থত পোৱা যায়, এই গ্ৰন্থ সমূহত উল্লেখ কৰা মতে বুদ্ধৰ জন্মৰ আগতে ৰজাসকলৰ দ্বাৰা ত্যাগ বা দান আদি কৰাটো এক সন্মানীয় পৰম্পৰা আছিল, আৰু এই পৰম্পৰা বিদেহৰ বাহিৰে আন অঞ্চল যেনে পাঞ্চাল, কলিংগ, গান্ধাৰ আদি ৰাজ্য সমূহতো ব্যাপকভাৱে জনপ্ৰিয় হৈ পৰিছিল।  বিদেহৰ ৰজা নিমি বা নমিক জৈন ধৰ্মৰ ২৪জন তীৰ্থংকৰৰ ভিতৰত ২১ তম হিচাপে অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হৈছে।  

বৈদিক যুগৰ শেষৰ ফালে, বিদেহ সম্ভৱতঃ বৃজী (পালি: বাজ্জি) কনফেডাৰেচনৰ অংশ হৈ পৰে আৰু পৰৱৰ্তী সময়ত মগধ সাম্ৰাজ্যৰ অংশ হৈ পৰে।  সংস্কৃত মহাকাব্য, মহাভাৰত আৰু ৰামায়ণতো বিদেহ ৰাজ্যৰ উল্লেখ আছে। ৰামায়ণত, সীতা হৈছে বিদেহৰ ৰাজকুমাৰী,  যিয়ে কোশল আৰু বিদেহ ৰাজ্যৰ মাজত মিত্ৰতা সৃষ্টি কৰি ৰাম আৰু সীতাৰ বিবাহ সম্পন্ন হয়।  বিদেহৰ ৰাজধানী হ'ল জনকপুৰ (বৰ্তমান নেপালৰ অন্তৰ্ভুক্ত),   বা বালিৰাজগড় (বৰ্তমানৰ মধুবনী জিলা, বিহাৰ, ভাৰত)।

দিগম্বৰ উত্তৰপুৰাণৰ পাঠ অনুসৰি, মহাবীৰৰ জন্ম বিদেহ ৰাজ্যৰ কুণ্ডপুৰত হৈছিল।

## টোকা

## তথ্যসূত্ৰ

* 
*Mahabharata of Krishna Dwaipayana Vyasa, translated to English by Kisari Mohan Ganguli
* 

শ্ৰেণী:ৰামায়ণৰ স্থানসমূহ
আছাম টক্‌ছ

**আছাম টক্‌ছ** এটা অসমীয়া ভাষাৰ সংবাদভিত্তিক টিভি চেনেল, যাৰ মালিক ৰ'কলেণ্ড মিডিয়া  এণ্ড কমিউনিকেশ্বন প্ৰাইভেট লিমিটেড। 

## ইতিহাস
আছাম টক্‌ছ চেনেলটো ২০১৫ চনৰ ২ মে'ৰ পৰা আৰম্ভ হয়।

## অনুষ্ঠান সমূহ
* প্ৰাইম ডেইলি
* ৰেকৰ্ড কেৱল ৰেকৰ্ড
*অফবিট
* ৰেপিড ফায়াৰ ব্ৰেকফ্ৰি
* শাৰ্প কাট উইথ ৰুবুল দাস

## তথ্যসূত্ৰ
 
## বাহ্যিক সংযোগ
*

শ্ৰেণী:টেলিভিছন চেনেল
শ্ৰেণী:অসমৰ প্ৰচাৰ মাধ্যম