open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
গুৰুডংমাৰ হ্ৰদ

**গুৰুডংমাৰ হ্ৰদ ()** বিশ্ব তথা ভাৰতৰ অন্যতম উচ্চ হ্ৰদ, ছিকিম চৰকাৰৰ মতে ৫,৪৩০ মিটাৰ উচ্চতাত অৱস্থিত। ভাৰতৰ চিকিম ৰাজ্যৰ মংগন জিলাৰ মহান হিমালয়ত অৱস্থিত  আৰু বৌদ্ধ আৰু শিখসকলে ইয়াক পৱিত্ৰ বুলি গণ্য কৰে। অষ্টম শতিকাত এই হ্ৰদলৈ অহা পদ্মসম্ভৱৰ নামেৰে এই হ্ৰদটোৰ নামকৰণ কৰা হৈছে। 
## ভৌগোলিক অবয়ৱ
 

এই উচ্চ উচ্চতাৰ হ্ৰদটো উত্তৰ চিকিম জিলাত, গাংটকৰপৰা ১৯০ কিলোমিটাৰ (১২০ মাইল) আৰু চীন সীমান্তৰপৰা প্ৰায় ৫ কিলোমিটাৰ (৩.১ মাইল) দক্ষিণে অৱস্থিত। চুংথাঙৰপৰা লাচেন আৰু থাংগু উপত্যকা হৈ ১০০ কিলোমিটাৰ (৬২ মাইল) ৰাষ্ট্ৰীয় ঘাইপথ ৩১০চি (এনএইচ৩১০চি)ৰ জৰিয়তে এই হ্ৰদটোলৈ যাব পাৰি। থাংগুৰপৰা গুৰুডংমাৰলৈ যোৱা পথটো ঠেক ভূ-খণ্ডৰ মাজেৰে পাৰ হৈ যায়, য’ত ম’ৰেইন আৰু ওখ আলপাইন মেড’বোৰ অসংখ্য ৰ’ড’ডেণ্ড্ৰন গছেৰে আবৃত।
## বৈশিষ্ট্য
  
গুৰুডংমাৰ হিমবাহৰদ্বাৰা গঠিত এই হ্ৰদটো মৰেইনৰ বান্ধযুক্ত হ্ৰদ।  এই হ্ৰদ তিব্বতৰ মালভূমিৰ কাষতে থকা উচ্চ মালভূমি খাংচেণ্ডোংগা ৰেঞ্জৰ উত্তৰত অৱস্থিত। ই ট্ছ’ লামো হ্ৰদৰ সৈতে সংযোগ হোৱা উৎস নৈসমূহৰ ভিতৰত অন্যতম, যিয়ে পাছলৈ টিষ্টা নদীৰ উৎস গঠন কৰে। নৱেম্বৰৰপৰা মে’ মাহলৈকে শীতকালত এই হ্ৰদটো সম্পূৰ্ণৰূপে নিথৰ হৈ থাকে। 

এই হ্ৰদটোৰ আয়তন ১১৮ হেক্টৰ  আৰু ইয়াৰ দৈৰ্ঘ্য ৫.৩৪ কিলোমিটাৰ (৩.৩২ মাইল)। গুৰুডংমাৰ নামেৰেও জনাজাত হ্ৰদটোৰ চাৰিওফালে য়াক, নীলা ভেড়া আৰু অন্যান্য উচ্চ উচ্চতাৰ বন্যপ্ৰাণীৰ বাসস্থান। 

## লোক কথাত

### বৌদ্ধ ধৰ্মত
গুৰু পদ্মসম্ভৱে তিব্বতৰপৰা উভতি অহাৰ সময়ত বছৰৰ বেছিভাগ সময় নিথৰ হৈ থকা পৱিত্ৰ ডৰ্জে নিমা হ্ৰদ পৰিদৰ্শন কৰে। তাত থকা মানুহবোৰে তেওঁৰ সহায় বিচাৰিছিল। তেওঁ বিলখনৰ এটা সৰু অংশ স্পৰ্শ কৰাৰ পাছত আৰু কেতিয়াও জমা নহ’ল, যাৰ ফলত ৰাইজৰ পানীৰ সমস্যা সমাধান হ’ল। এই হ্ৰদটো পৱিত্ৰ আৰু বৌদ্ধ তীৰ্থযাত্ৰাৰ বাবে এক গুৰুত্বপূৰ্ণ স্থান হৈ পৰিল, যাৰ ফলত ইয়াৰ অস্তিত্ব স্থায়ী হৈ থাকিল। 

## বিবাদ

চীন সীমান্তত নিয়োজিত শিখ ৰেজিমেণ্টৰ অংশ ভাৰতীয় সেনাই ১৯৯৭-১৯৯৮ চনত এই হ্ৰদটোক শিখ ধৰ্মৰ প্ৰতিষ্থাপক গুৰু নানক ভ্ৰমণ কৰা ঠাই বুলি বিশ্বাস কৰি এটা গুৰুদ্বাৰা নিৰ্মাণ কৰি বিলখনৰ পাৰত বিতৰ্কৰ সৃষ্টি হয়। ইয়াৰ ফলত অঞ্চলটোৰ চিকিমৰ স্থানীয় লোকসকলে ক্ষুব্ধ হৈ পৰে, যিসকলে গুৰদ্বাৰাক অবৈধ নিৰ্মাণ বুলি গণ্য কৰিছিল, কিয়নো তেওঁলোকৰ প্ৰাচীন পৱিত্ৰ হ্ৰদটো তেওঁলোকৰ গুৰু পদ্মসম্ভৱৰ ভ্ৰমণৰ ফলত পৱিত্ৰ হৈ পৰিছিল। পৰৱৰ্তী সময়ত ছিকিম চৰকাৰে বিষয়টোৰ তদন্ত কৰি প্ৰতিৱেদন দাখিল কৰিবলৈ এখন উচ্চ পৰ্যায়ৰ কমিটী গঠন কৰে। গেংটকৰ নামগ্যাল ইনষ্টিটিউট অৱ তিব্বতবিজ্ঞানে সমিতিখনক প্ৰদান কৰা নথি-পত্ৰসমূহে স্থানীয় লোকসকলে নিঃসন্দেহে বৌদ্ধ ধৰ্মীয় স্থান বুলি কৰা দাবীৰ সৈতে একমত। কমিটীয়ে এই দাবী মানি লৈছিল। ইয়াৰ পিছতে শিখৰেজিমেণ্টে নিৰ্মাণ কৰা ভৱনটো ২০০১ চনৰ ৬ জুলাইত উত্তৰ ছিকিমৰ চুংথাঙৰ মহকুমাধিপতিৰ উপস্থিতিত সেনাই লাচেন মঠৰ হাতত অৰ্পণ কৰে। মঠটোৱে হ্ৰদটোৰ ৰক্ষণাবেক্ষণৰ দায়িত্ব দিয়া এজন লামাক প্ৰহৰী হিচাপে ৰাখিছিল। 

## তথ্য সংগ্ৰহ

## বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:ভূগোল
কুমুদ কলিতা

**কুমুদ কলিতা**; (জন্ম ১ এপ্ৰিল ১৯৬৪) এগৰাকী ভাৰতীয় শিক্ষাবিদ, সমাজকৰ্মী, আৰু বিশেষভাৱে সক্ষম শিশু আৰু অনাথ শিশুৰ আশ্ৰয়স্থল তপোবনৰ প্ৰতিষ্ঠাপক। ১৯৮৮ চনত পাঠশালা মহাবিদ্যালয়ত শিক্ষক হিচাপে কৰ্মজীৱন আৰম্ভ কৰাৰ পিছত তেওঁ বিশেষকৈ শিশু কল্যাণ আৰু শাৰিৰীক অক্ষমতাৰ সহায়ৰ ওপৰত গুৰুত্ব আৰোপ কৰি সমাজ সেৱাৰ প্ৰতি নিজৰ জীৱন উৎসৰ্গা কৰে।
## প্ৰাথমিক জীৱন আৰু শিক্ষা
কুমুদ কলিতাৰ জন্ম হৈছিল ১৯৬৪ চনৰ ১ এপ্ৰিলত, অসমৰ বৰপেটা জিলাৰ নিজশালদহ নামৰ এখন সৰু গাঁওত এটা খেতিয়ক পৰিয়ালত।  তেওঁৰ পিতৃ-মাতৃ প্ৰয়াত ৰামদাস কলিতা আৰু সুৰভি কলিতাই জীৱন নিৰ্বাহৰ বাবে সংগ্ৰাম কৰিছিল। আৰ্থিক প্ৰত্যাহ্বানৰ মাজতো কলিতাই ১৯৭৯ চনত মেট্ৰিক সম্পূৰ্ণ কৰি ১৯৮৪ চনত স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰে। ১৯৮৮ চনত তেওঁ গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা ৰাজনীতি বিজ্ঞানত স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী লাভ কৰে।

## তপোবনৰ প্ৰতিষ্ঠা
২০০৫ চনত কলিতাই বিশেষভাৱে সক্ষম শিশু আৰু অনাথ শিশুৰ বাবে তপোবন নামৰ এখন ঘৰ প্ৰতিষ্ঠা কৰে। এই প্ৰতিষ্ঠানটোৱে , ফিজিঅ’থেৰাপি, স্পিচ থেৰাপি, অকুপেচনেল থেৰাপি, ব্ৰেইল শিক্ষা আদিত উন্নত সুবিধা প্ৰদান কৰে। বৰ্তমান তপোবনে দাঁতি-কাষৰীয়া ঠাইৰ ২৫ জন আৱাসিক শিশু আৰু ৯০ টা অনা-আৱাসিক শিশুক সেৱা আগবঢ়ায়, পুনৰ্বাসন আৰু সামগ্ৰিক যত্ন প্ৰদান কৰে। কলিতাৰ এই নিষ্ঠাই প্ৰবাসী ভাৰতীয়, চৰকাৰী বিষয়া আৰু বিভিন্ন সংগঠনৰ সমৰ্থন আকৰ্ষণ কৰিছে।

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:সমাজকৰ্মী
শ্ৰেণী:শিক্ষক
মণিকংকনা দত্ত

**মণিকংকণা দত্ত** মুম্বাইত বাস কৰা এগৰাকী ভাৰতীয় মডেল আৰু অভিনেত্ৰী। তেওঁৰ ঘৰ অসমৰ গুৱাহাটীত। গুৱাহাটীৰ নাৰেংগীৰ আৰ্মি পাব্লিক স্কুলত অধ্যয়ন কৰি পিছলৈ দিল্লী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ মৈত্ৰেয়ী কলেজৰপৰা স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰে।

## অভিনয়
২০১০ চনত সঞ্জয় লীলা ভাঞ্চালীৰ পৰিচালনাত নিৰ্মিত আৰু ঐশ্বৰ্য ৰায় আৰু হৃত্বিক ৰোশন অভিনীত ভাৰতীয় ছবি গুজাৰিশত অভিনয়ৰ যোগেৰে অভিনয়ত আত্মপ্ৰকাশ কৰে।

## বাহ্যিক সংযোগ
*Official Website - Moni Kangana Dutta
*IMG Models
*
## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:অভিনয় শিল্পী
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় মডেল
শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী
অৰুণিমা শৰ্মা

**অৰুণিমা শৰ্মা** (জন্ম ২৩ আগষ্ট ১৯৮১) এগৰাকী ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী। তেওঁ জি টিভিৰ ছ’প অপেৰা “কছম ছে’’ত *ৰাণো বালি*ৰ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰি পৰিচিত হৈ পৰিছিল। ৰাণো বালি তিনিগৰাকী মহিলা মুখ্য মহিলা চৰিত্ৰৰ ভিতৰত অন্যতম আৰু নায়ক বানি ৱালিয়াৰ কনিষ্ঠ ভগ্নী।

## প্ৰাথমিক জীৱন আৰু কেৰিয়াৰ
অসমৰ দুলীয়াজানত জন্মগ্ৰহণ কৰা অৰুণিমাই ১৯৯৭ চনত অধিক অধ্যয়নৰ বাবে মুম্বাইলৈ গুচি যায়। টিভি শ্ব' *কেইছা য়ে প্যাৰ হায়*ৰ অংশ হিচাপেও তেওঁ অভিনয় কৰিছে। শ্ব’টোত থকাৰ সময়ত অৰুণিমাই চোকা ভগ্নীৰ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰি জনাজাত আছিল। কঁকালৰ বিষৰ বাবে অৰুণিমাই কছম ছে এৰি থৈ যায়। তদুপৰি তেওঁ তেওঁৰ পৰিয়ালৰ সৈতে অধিক সময় কটাব বিচাৰিছিল। পিছলৈ অৰুণিমাৰ ঠাইত পল্লৱ সুভাষ চন্দ্ৰনে স্থান লাভ কৰে। লগতে ২০০৬ চনৰ পৰা ২০০৭ চনলৈ ষ্টাৰ প্লাছৰ ধাৰাবাহিক *কাহানী ঘৰ ঘৰ কী*ত অৰুনিমাই সোণু আগৰৱালাৰ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছিল। তেওঁ ছুপাৰ মডেল তথা অভিনেত্ৰী দীপান্বিতা শৰ্মাৰ কনিষ্ঠ ভগ্নী।

## টেলিভিছন

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:অভিনেত্ৰী
শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
শ্বামিন মান্নান

**শ্বামিন মান্নান** হিন্দী টেলিভিছনত কাম কৰা এগৰাকী ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী। কালাৰ্ছ টিভি নাট্য ধাৰাবাহিক *সংস্কাৰ – ধৰোহৰ আপনো কি* (২০১৩–১৪)ত *ভূমি বৈষ্ণৱ*ৰ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰি তেওঁ বেছিকৈ পৰিচিত হৈছে।

## প্ৰাথমিক আৰু ব্যক্তিগত জীৱন
মান্নানৰ জন্ম হৈছিল অসমৰ ডিব্ৰুগড়ত। তেওঁৰ এগৰাকী কনিষ্ঠ ভগ্নী তামান্না, যি এগৰাকী হিন্দী টেলিভিছন অভিনেত্ৰীও, যি ষ্টাৰ প্লাছৰ *নজৰ* ছবিত কৰা কামৰ বাবে পৰিচিত।

মান্নান এগৰাকী ইছলাম ধৰ্মী ব্যক্তি আৰু তেওঁ নিজকে "ধৰ্মীয়তকৈ অধিক আধ্যাত্মিক" বুলি বৰ্ণনা কৰে। ২০১৬ চনৰ ফেব্ৰুৱাৰী মাহত তেওঁ প্ৰকাশ কৰে যে তেওঁৰ অতুল কুমাৰৰ সৈতে আঠবছৰীয়া সম্পৰ্ক আছে। ২০১৭ চনৰ ৩ ডিচেম্বৰত কাজিৰঙাত ব্যক্তিগত অনুষ্ঠানত কুমাৰৰ সৈতে বিবাহপাশত আবদ্ধ হয়।

## কেৰিয়াৰ
শ্বামিন বহু টিভি বিজ্ঞাপনত অভিনয় কৰিছিল - ডাবুৰ গুলাবাৰী ৰোজ ৱাটাৰ, বাঘ বাকৰি চাহ, ডিচ টিভি, চনী এৰিক্সন, পলিক্ৰল এণ্টাচিড আৰু মেকড'নাল্ডছ। ভূমিৰ চৰিত্ৰত কালাৰছ টিভিৰ *সংস্কাৰ - ধৰোহৰ আপ্নো কি*ৰ বাবেই তেখেতক আটাইতকৈ বেছি প্ৰশংসা কৰা হৈছিল।

## ৱেব চিৰিজ

## টেলিভিছন

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:অভিনয় শিল্পী
শ্ৰেণী:মডেল
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় নাৰী
জিম অংকন ডেকা

**জিম অংকন ডেকা** (জন্ম ১ জুন ১৯৮০) এগৰাকী ভাৰতীয় সংগীতজ্ঞ, তথ্যচিত্ৰ নিৰ্মাতা, ফটোগ্ৰাফাৰ আৰু বাংগালুৰু ভিত্তিক সংস্থা আৰু সংগীত বিদ্যালয় ইষ্টাৰ্ন ফেয়াৰ মিউজিক ফাউণ্ডেশ্যনৰ পৰিচালক। তেওঁ অসমৰপৰা ভাৰতৰ বাংগালুৰুত সংগীত প্ৰতিষ্ঠান আৰু প্ৰডাকচন হাউচ মুকলি কৰা প্ৰথমজন ব্যক্তি। ২০১২ চনৰ দিল্লীত সংঘটিত দলবদ্ধ ধৰ্ষণৰ কাণ্ডৰ আধাৰত যৌন হিংসাৰ বিৰুদ্ধে মাত মাতি - *আৱাজ* গীতৰ বাবে তেওঁ একাধিক বঁটা লাভ কৰে। তেওঁ লোক-সংযোজন বেণ্ড *FolkAGeet* ৰ ফ্ৰণ্টমেন।
## জীৱনী
### প্ৰাথমিক জীৱন আৰু শিক্ষা
ডেকাই তিনি বছৰ বয়সৰপৰাই গীটাৰ বজাবলৈ আৰম্ভ কৰে। আৰম্ভণিতে তেওঁ বৰগীত আৰু খোল বাদ্যৰ শিক্ষা লৈছিল।

### কেৰিয়াৰৰ আৰম্ভণি
ডেকাই ১৮ বছৰ বয়সতে অসমীয়া বেণ্ড *প্ৰহৰ*ৰ সৈতে প্ৰথম এলবাম *প্ৰহৰ: তুমি কোৱা কথাবোৰ*ৰ জৰিয়তে সংগীতৰ ক্ষেত্ৰখনত নিজৰ কেৰিয়াৰ আৰম্ভ কৰে। অসংখ্য কনচাৰ্ট, ইভেণ্ট আৰু টিভি শ্ব'ত গীটাৰিষ্ট, বেছ গীটাৰিষ্ট আৰু কিবৰ্ডিষ্ট হিচাপে কাম কৰি ডেকাই অসমৰ সংগীত জগতত নিজৰ নাম উজলাইছিল। ২০০১ চনত ডেকাই গুৱাহাটীত লা-জিয়াজ নামৰ এটা ষ্টুডিঅ’ প্ৰতিষ্ঠা কৰে যিটো ২০০৬ চনত বন্ধ হয়। ডেকা অসমৰ ভুডু চাইল্ড বেণ্ডৰ সদস্য।

### সংগীত কেৰিয়াৰ
১৯৯৮ চনৰপৰা ডেকাই এলবাম, টিভি ধাৰাবাহিক, তথ্যচিত্ৰ, চুটি ছবি আৰু এড জিংগলৰ সংগীত ৰচনা আৰু ব্যৱস্থা কৰি আহিছে। ২০১২ চনলৈকে তেওঁ ইংৰাজী, হিন্দী, অসমীয়া, মিজো আৰু গোৱালপৰীয়াকে ধৰি বিভিন্ন ভাষাৰ ছটা এলবামৰ সংগীত ৰচনা কৰিছে। বৰ্তমান তেওঁ বীনাৰ নামৰ জাজ ফিউজন বেণ্ডৰ সদস্য আৰু ইষ্টাৰ্ন ফেয়াৰ, বাংগালুৰুৰ এটা একাউষ্টিক ৰক বেণ্ড। অসমৰ গুৱাহাটীৰ এটি এন্সেম্বল টিউনেটেলাৰ্ছৰ গীটাৰিষ্ট আৰু সংগীত প্ৰযোজক। ২০০৫ চনৰপৰা ২০১৬ চনলৈকে তেওঁ ভুডু চাইল্ড বেণ্ডৰ গীটাৰিষ্ট আৰু কী-ব’ৰ্ডবাদক হিচাপে কাম কৰিছিল।

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:সংগীত পৰিচালক
শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:কণ্ঠশিল্পী
ৰত্ন পাল

**ৰত্ন পাল** (ৰাজত্বকাল ৯২০-৯৬০) কামৰূপ ৰাজ্যৰ পাল বংশৰ (৯০০–১১০০) ৰজা ব্ৰহ্মপালৰ পুত্ৰ। তেওঁৰ পিছত তেওঁৰ নাতি ইন্দ্ৰ পাল ৰাজপাটত বহে। 

গো পালৰ গছ তল শিলালিপিবোৰে ৰত্ন পালৰ কৃতিত্ব আৰু তাৰিখৰ ওপৰত যথেষ্ট আলোকপাত কৰিছে। এখন শিলালিপিত উল্লেখ আছে যে প্ৰাগজ্যোতিষ-কামৰূপৰ ৰত্ন পালে বংগৰ পাল সাম্ৰাজ্যৰ ৰজা ৰাজ্য পাল (৯০৮-৪০ খ্ৰীষ্টাব্দ)ক পৰাস্ত কৰি পাল সাম্ৰাজ্যৰ মাজ-মজিয়াত গংগা পৰ্যন্ত আগুৱাই নিয়ে। এই কৃতিত্বৰ কথা পৰিয়ালটোৰ পূৰ্বৰ কোনো অভিলেখত উল্লেখ কৰা হোৱা নাই। এই শিলালিপিত বংগৰ ৰাজ্য পালৰ কথা উল্লেখ কৰা হৈছে, যাৰ ফলত পালৰ ৰাজত্বকালৰ তাৰিখসমূহ একাদশ শতিকাৰ প্ৰথমাৰ্ধৰপৰা দশম শতিকাৰ ১ম অৰ্ধলৈকে আগুৱাই যায়। ঢাকা তামৰ ফলিৰ লিপিত লিখা আছে যে সমতাতা-হৰিকেলাৰ চন্দ্ৰ ৰজা শ্ৰী চন্দ্ৰই ব্ৰহ্মপুত্ৰ উপত্যকাত কামৰূপ সেনাবাহিনীক পৰাস্ত কৰি ৰাজ্ যপালৰ পুত্ৰ তৃতীয় গো পালক ৰাজ সিংহাসন পোৱাত সহায় কৰিছিল আৰু এই প্ৰক্ৰিয়াত ৰাজ্য পালৰ পত্নীক উদ্ধাৰ কৰিছিল, যাক ৰত্ন পালে অপহৰণ কৰি কামৰূপলৈ লৈ গৈছিল।

ৰত্ন পালৰ ২৫সংখ্যক ৰাজত্বকালত জাৰি কৰা বৰাগাঁও লিপিৰপৰা ব্ৰহ্ম পালে পুত্ৰৰ বাবে সিংহাসন ত্যাগ কৰা বুলি অনুমান কৰিব পাৰি। শিলালিপিৰ লেখকে ৰত্ন পালক অতিৰিক্তভাৱে প্ৰশংসা কৰি শক ৰজাৰ প্ৰতি আতংক বুলি অভিহিত কৰিছিল [যিহেতু ৰত্নপালৰ সময়ত কোনো শক ৰজা নাছিল, সেয়েহে উল্লেখ হ’ব পাৰে হিন্দু শ্বাহীসকলৰ যিসকলক কেতিয়াবা কুষাণৰ বংশধৰ হিচাপে প্ৰতিনিধিত্ব কৰা হৈছিল]; গুৰ্জৰৰ প্ৰভু (আপাত দৃষ্টিত কনৌজৰ গুৰ্জৰ-প্ৰতিহাৰ); গৌড় ৰজা (ৰাজ্য পাল, ৯০৮-৪০ খ্ৰীষ্টাব্দ, বংগ আৰু বিহাৰৰ); কেৰেলাৰ শাসকসকল; ৱাহিকাসকল (সততে বানান বাহিকা; পঞ্জাৱৰ, বিশেষকৈ শিয়ালকোট অঞ্চলত); টাইকাসকলৰ (তাজিকা বুলিও বানান কৰা হয়; তেওঁলোক আৰব আছিল, নিঃসন্দেহে বৰ্তমানৰ ক্ষেত্ৰত সিন্ধৰ আৰব বুলি বুজায়) লগতে দাক্ষিণত্যৰ ৰজাসকললৈও। এই দাবীবোৰ, গৌড় ৰজাৰ গোচৰটো বাদ দি, আমি লিখকৰদ্বাৰা কাব্যিক অতিৰঞ্জন বুলি ধৰিব পাৰোঁ। এনে দাবীৰ ভিত্তি আছিল ভ্ৰমণকাৰী ব্যৱসায়ীৰ দৰে উৎসৰপৰা উপহাৰ পোৱাৰ বাহিৰে আন একো নাছিল।

ৰত্ন পালৰ বৰাগাঁও আৰু শুৱালকুছি অনুদান ফলিত তেওঁৰ ২৫ আৰু ৩৬ সংখ্যক ৰাজত্বকালত জাৰি কৰা হৈছিল যেতিয়া ৰজা দুৰ্জয়(ৰাজধানী)ত বাস কৰিছিল। শেষবাৰৰ বাবে আৱিষ্কাৰ হোৱা কাৰাবাৰী প্লেটসমূহ দ্বাদশ ৰাজত্বকালত জাৰি কৰা হৈছিল যেতিয়া ৰজা হড়প্পকাত আছিল, ইয়াক হড়পেশ্বৰৰ সৈতে চিনাক্ত কৰা হৈছিল (হড়প্পকাত পূজা কৰা ঈশ্বৰ অৰ্থাৎ শিৱ বা শিৱলিংগৰ নামেৰে নামকৰণ কৰা হৈছিল) আৰু ই আছিল শালস্তম্ভ বংশৰ ৰজাসকলৰ ৰাজধানী।

তেওঁ বহুতো শিৱ মন্দিৰ নিৰ্মাতা, ব্ৰাহ্মণসকলক বহু ধন-সম্পত্তিৰ দাতা, কিছুমান যজ্ঞ আৰু ইয়াৰ দৰে কাম কৰা (ইন্দ্ৰ পাল অনুদান) আছিল।
## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:পাল ৰাজবংশ
শ্ৰেণী:পুৰণি আৰু মধ্যযুগীয় অসম
গো পাল

**গো পাল** কামৰূপ ৰাজ্যৰ পাল বংশৰ ইন্দ্ৰ পাল আৰু তেওঁৰ ৰাণী ৰাজ্য দেৱীৰ উত্তৰাধিকাৰী আৰু পুত্ৰ আছিল, যিয়ে ৯৯০-১০১৫ খ্ৰীষ্টাব্দলৈকে শাসন কৰিছিল।

তলত দিয়া বৰ্ণনা ধৰ্ম পালৰ অনুদান তামৰ ফলিৰপৰা লোৱা হৈছে:

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:পাল ৰাজবংশ
শ্ৰেণী:পুৰণি আৰু মধ্যযুগীয় অসম
হৰ্ষ পাল

**হৰ্ষ পাল** কামৰূপ ৰাজ্যৰ পাল বংশৰ শাসক গো পাল আৰু ৰাণী নয়নাৰ পুত্ৰ। তেওঁ ১০১৫-১০৩৫ খ্ৰীষ্টাব্দলৈকে শাসন কৰিছিল।

ধৰ্ম পালৰ তামৰ ফলিৰ বৰ্ণনাত উল্লেখ আছে যে বিখ্যাত আৰু উৎসাহী ৰজা গো পালৰ এগৰাকী উচ্চ খ্যাতিসম্পন্ন নয়না নামৰ পত্নী আছিল। তেওঁ পাল বংশৰ বন্তিৰ নিচিনা উজ্জ্বল আৰু ত্ৰিলোকত যশস্যা বিয়পি পৰা যশস্বী পুত্ৰ সন্তান হৰ্ষ পালক জন্ম দিলে।
## অতিৰিক্ত পঠন
   
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:পুৰণি আৰু মধ্যযুগীয় অসম
শ্ৰেণী:পাল ৰাজবংশ
ডিউ দ্বীপ

**ডিউ দ্বীপ** বা **দিউ দ্বীপ**  হৈছে গুজৰাটৰ কাঠিয়াৱাৰ উপদ্বীপৰ দক্ষিণ উপকূলত থকা এটা দ্বীপ, যিটো মূল ভূখণ্ডৰ পৰা জোৱাৰ-ভাটাৰ খালৰ দ্বাৰা পৃথক। ইয়াৰ আয়তন ৩৮ কিলোমিটাৰ বৰ্গফুট, আৰু জনসংখ্যা ৪৪,১১০ (২০০১ চনৰ লোকপিয়ল)।

প্ৰশাসনিকভাৱে ই ভাৰতৰ কেন্দ্ৰীয় শাসিত অঞ্চল দাদৰা আৰু নগৰ হাভেলী আৰু দমন আৰু ডিউৰ ডিউ জিলাৰ ভিতৰত পৰে। দমন আৰু ডিউ দুয়োৰে সংসদ সদস্য হিচাপে একক নিৰ্বাচিত প্ৰতিনিধি আছে। এই দ্বীপটো ডিউ হেডৰ পৰা ৫ কিলোমিটাৰ পূবে অৱস্থিত।

ডিউৰ মানচিত্ৰ, ১৭২৯ (জি. চাইল্ড ভাস্কৰ্য্য, জি. চাইল্ডৰ দ্বাৰা খোদিত)। এই দ্বীপত ডিউ চহৰ আৰু ডিউ দুৰ্গ অৱস্থিত। ইয়াৰ উপৰিও ঘৰুৱা বিমানবন্দৰ ডিউ বিমানবন্দৰ আছে।

## ইতিহাস
গোটেই ১৫ শতিকাটোত বিশেষকৈ মুজাফ্ফৰ খানৰ ৰাজত্বকালত ডিউ গুজৰাটী ৰাজ্যৰ বাবে এক প্ৰধান বন্দৰ হিচাপে জনাজাত হৈছিল, য’ত বৃহৎ বহৰ আছিল। ১৫১০ চনৰ পৰা ই চুৰাটৰ ৰাজ্যপালসকলৰ আৱাসস্থল হৈ পৰে। ১৫৩৫ চনত ভাইচৰয় নুনো দা কুনহাই খাম্ভাটৰ চুলতান বাহাদুৰ শ্বাহৰ লগত পৰ্তুগালে বন্দৰ ব্যৱহাৰৰ বাবে চুক্তিত স্বাক্ষৰ কৰে। অট্টোমান আৰু আৰবৰ কেইবাবাৰো আক্ৰমণৰ পিছতো ১৫৪১ চনৰ ভিতৰত নিজৰ বৃহৎ দুৰ্গ সম্পূৰ্ণ কৰা পৰ্তুগীজসকলে ১৯৬১ চনলৈকে দ্বীপটোৰ ওপৰত নিয়ন্ত্ৰণ অক্ষুণ্ণ ৰাখিছিল আৰু তাৰ পিছত ই ডামানৰ সৈতে কেন্দ্ৰীয় ভূখণ্ডত পৰিণত হৈছিল।

মাছাৱা আৰু জেইলা বন্দৰৰ জৰিয়তে ইথিওপিয়াৰ হাইলেণ্ডে ভাৰতীয় বস্ত্ৰ আমদানি কৰিছিল আৰু দ্বীপটোলৈ দাস, মাম, মাখন, চিভেট আৰু হাতীদাঁত ৰপ্তানি কৰিছিল। পৰ্তুগীজ সূত্ৰসমূহে প্ৰকাশ কৰা অনুসৰি ১৬ শতিকাৰ আৰম্ভণিতে ইথিওপিয়াৰ দাসৰ এটা জনসংখ্যা ডিউ আৰু ইয়াৰ কাষৰীয়া অঞ্চলত বাস কৰিছিল।
## গীৰ্জাসমূহ

### চেন্ট. পৌলৰ গীৰ্জা
১৬০১ চনত এই গীৰ্জা নিৰ্মাণৰ কাম আৰম্ভ হয় আৰু ১৬১০ চনৰ ভিতৰত সম্পূৰ্ণ হয়।১৬৯১ চনত আৱাৰ লেডী অৱ দ্য ইমাকুলেট কনচেপচনৰ নামত উচৰ্গা কৰা হয়।ফ্লাডলাইটেৰে (ৰাতি) আলোকিত গীৰ্জাঘৰৰ মূল অংশটো হয়তো ভাৰতৰ সকলো পৰ্তুগীজ গীৰ্জাৰ ভিতৰত আটাইতকৈ ডাঙৰ।
গীৰ্জাঘৰটোত ভলুট, খোলাৰ দৰে মটিফ আৰু কাঠৰ খোদিত শিল্পকৰ্ম আছে।
### চেন্ট. থমাছ চাৰ্চ
এতিয়া সংগ্ৰহালয়, পুৰণি চেণ্ট থমাছ চাৰ্চত প্ৰাচীন মূৰ্তি, পূৰ্বৰ শাসকসকলৰ বিভিন্ন শিলৰ শিলালিপি, কাঠৰ খোদিত আৰু মূৰ্তি আছে। ১৫৯৮ চনত নিৰ্মাণ কৰা এই গথিক ভৱনটোৰ এটা অংশ সংগ্ৰহালয়লৈ ৰূপান্তৰিত কৰা হৈছে। প্ৰদৰ্শিত শিল্পকৰ্মসমূহ ১৬ শতিকাৰ আৰু তাৰ পিছৰ।

## গড়সমূহ
### ডিউ দুৰ্গ

### ফৰ্টিম ডু মাৰ্
ফৰ্টিম ডো মাৰ দুৰ্গ (ইংৰাজীত অৰ্থাৎ সাগৰীয় দুৰ্গ বা গুজৰাটীত ৱাটাৰ-কোথা) হৈছে সাগৰৰ শিলৰ গঠন, যিটো উপসাগৰৰ মুখত অৱস্থিত। ডিউ জেটীৰ পৰা প্ৰায় এক নটিকেল মাইল (১.৮৫২ কিলোমিটাৰ) দূৰত্বত ইয়াত এটা লাইটহাউচ আৰু আৱাৰ লেডী অৱ দ্য ছিৰ বাবে উৎসৰ্গিত এটা সৰু চেপেলও আছে।

## বসতি
ডিউ চহৰ আৰু জিলাখনৰ অধিকাংশ গাঁও আৰু বসতি ডিউ দ্বীপত অৱস্থিত। ১৯৬১ চনৰ আক্ৰমণৰ পিছৰে পৰা বহু ঠাইৰ নাম সলনি কৰা হৈছে।

## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:ভাৰত
শ্ৰেণী:গুজৰাট
শ্ৰেণী:দ্বীপ
দুৰ্জয়

}}
**দুৰ্জয় নগৰ** বৰ্তমান উত্তৰ গুৱাহাটীত, ৯০০ চনৰপৰা ১১০০ খ্ৰীষ্টাব্দলৈ পাল বংশৰ অধীনত কামৰূপ ৰাজ্যৰ ৰাজধানী আছিল। পাল শাসকসকলে ব্ৰহ্মপুত্ৰৰ পাৰত নিজৰ ৰাজধানী নিৰ্মাণ কৰি ইয়াক এখন প্ৰাচীৰ আৰু এটা শক্তিশালী পালিচেডেৰে আগুৰি ৰাখিছিল, যাৰপৰা তেওঁলোকে ইয়াৰ নাম ৰাখিলে দুৰ্জয় যাৰ অৰ্থ অজেয়। তাত বহুতো ধনী ব্যৱসায়ীয়ে নিৰাপদে বাস কৰিছিল আৰু ইয়াত বহুতো প্লাষ্টাৰ কৰা স্তম্ভ শিখৰে গৌৰৱ প্ৰতিফলিত কৰিছিল। ৰজা বিদ্বান, ধৰ্মৰ গুৰু আৰু কবিসকলক পৃষ্ঠপোষকতা কৰিছিল আৰু তেওঁলোকে ইয়াক আশ্ৰয়ৰ স্থান হিচাপে গঢ়ি তুলিছিল।

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:পুৰণি আৰু মধ্যযুগীয় অসম
শ্ৰেণী:স্থাপত্য
শৃংখল

**শৃংখল** হ'ল ভবেন্দ্ৰ নাথ শইকীয়াৰদ্বাৰা ৰচিত অসমীয়া ভাষাৰ এখন উল্লেখযোগ্য চুটিগল্প সংকলন। অসমীয়া সাহিত্যত বাস্তৱধৰ্মী আৰু মনস্তাত্ত্বিক চুটিগল্পৰ ধাৰা সমৃদ্ধ কৰিবলৈ এই সংকলনে বিশেষ ভূমিকা পালন কৰে। সমাজৰ জটিলতা, সমাজ-মানৱ জীৱনৰ অৱনতি-পতন, অনুভূতি, অস্তিত্ব সংকট আৰু সন্ধানৰ দৰে গভীৰ বিষয়সমূহ শইকীয়াই ব্যতিক্ৰমী বৰ্ণনাশৈলীত এই সংকলনত প্ৰতিফলিত কৰিছে। সাহিত্যিক শক্তি, সূক্ষ্ম দৃষ্টি আৰু মানৱজীৱনৰ গভীৰ অনুধ্যানৰ বাবে ১৯৭৬ চনত ভবেন নাথ শইকীয়াই এই গ্ৰন্থটোৰ বাবে সাহিত্য অকাডেমী বঁটা লাভ কৰে।

গল্পসমূহৰ আশীৰ্বাদিত বৈচিত্ৰ্যই অসমীয়া সমাজজীৱনৰ বহু ক্ষেত্ৰ স্পৰ্শ কৰিছে—দাৰী-দুখ, আনত বলি যোৱা জীৱন, নৈতিক দ্বন্দ্ব, সম্পৰ্কৰ বেছি-কম, মানুহৰ অন্তৰজগতৰ টান-ছেঁচ আৰু সমাজৰ বুজা-বুজিৰ আন্তৰিকতা এই সংকলনৰ গল্পসমূহৰ মুখ্য বৈশিষ্ট্য। শইকীয়াৰ লিখনি সহজ কিন্তু গভীৰ; শব্দ-ব্যৱহাৰত সংযমী হ’লেও অনুভৱ-প্ৰকাশত সঁচাই আৰু শক্তিশালী। 

এই সংকলনত মুঠ ১৪টা চুটিগল্প অন্তৰ্ভুক্ত:

*শৃংখল
*সূৰ্য্যোদয় 
*চকীদাৰ
*কৃতজ্ঞ 
*বানপ্ৰস্থ
*দুৰ্ভিক্ষ
*বলিভোজ 
*বন্দৰ
*প্ৰদক্ষিণ 
*আকাশ 
*চাৰিআলি 
*খবৰ 
*বৰ্ণনা 
*ৰক্তিম

ইয়াৰ অন্তৰ্গত **শৃংখল** গল্পটোৰ ওপৰত আধাৰ কৰি অসমীয়াত একে নামৰ চলচ্চিত্ৰ নিৰ্মাণ কৰা হয়। প্ৰবীণ হাজৰিকা পৰিচালিত চলচ্চিত্ৰখন ২০১৩ চনৰ ২৯ আগষ্টত গুৱাহাটীত চেন্সৰ লাভ কৰি U শ্ৰেণীকৰণ লাভ কৰে। ২০১৪ চনৰ ১৭ অক্টোবৰ চলচ্চিত্ৰখন অসমৰ সাতটা চিত্ৰগৃহত মুক্তি লাভ কৰে। এই চলচ্চিত্ৰখনত আদিল হুছেইন, জয়া শীল ঘোষ, বাদল দাস আৰু সৌৰভ হাজৰিকা আদিয়ে অভিনয় কৰে। 

## গল্পৰ বিষয়-বস্তু
### সামাজিক আৰু ব্যক্তি-জীৱনৰ সমস্যা
সংকলনখনৰ কেইবাটাও গল্পত অসমীয়া মানুহৰ সমস্যাপীড়িত জীৱনৰ যথেষ্ট বাস্তৱিক প্ৰতিফলন দেখা যায়। সমাজৰ দীনতা, দৰিদ্ৰতা, বঞ্চনা, নৈতিক সংকট আদি বিষয়সমূহ শইকীয়াই গভীৰ মনোবৈজ্ঞানিক দৃষ্টিৰে উপস্থাপন কৰিছে। 

### মানৱিক অনুভূতি
শইকীয়াৰ লিখনিত অনুভৱৰ খঁজনা সদায় কেইটামান সূক্ষ্ম স্তৰত বিৱেচিত হয়। প্ৰেম-দয়া, সন্মান-অসন্মান, একাকিত্ব, আশা-আকাঙ্ক্ষা, ভয় বা দ্বন্দ্ব—মানুহৰ অন্তৰজগতৰ এই বেৰেগুচ্ছ অনুভূতি বাস্তৱমুখী ৰূপত প্ৰকাশ পাইছে। 

## কাহিনী
চলচ্চিত্ৰ ৰূপান্তৰিত "শৃংখল" গল্পটোৰ কাহিনী সত্তৰ দশকৰ অসমীয়া সমাজৰ পটভূমিত। দুখীয়া বিধৱা এগৰাকীয়ে জীৱনসংগ্ৰামত মুখામুখি হোৱা অপমান, বেদনাৰ ভাঁজ আৰু নিৰাপত্তাহীনতাৰ অনুভূতিৰ কাহিনী ই বৰ্ণনা কৰে। শইকীয়াই সমাজৰ অন্ধকাৰ দিশৰ মাজতো মানুহৰ স্থিতি, আশা আৰু মানৱিকতাৰ আকুল অনুসন্ধানৰ ছবি দৰ্শক আৰু পাঠকৰ ওচৰলৈ লৈ আহিছে।

## লেখকৰ পৰিচয়

**ড° ভবেন্দ্ৰ নাথ শইকীয়া** (১৯৩২ – ২০০৩) অসমৰ এগৰাকী ঔপন্যাসিক, গল্পকাৰ, নাট্যকাৰ, চিত্ৰনাট্যকাৰ, গীতিকাৰ আৰু বোলছবি পৰিচালক আছিল। কবিতা, নাটক, গল্প, উপন্যাস, প্ৰবন্ধ, সমালোচনা, হাস্য-ব্যংগাত্মক সাহিত্য, আত্মজীৱনী, শিশুসাহিত্য আদিকে ধৰি সাহিত্য-সংস্কৃতিৰ প্ৰায় সকলো দিশতে ভবেন্দ্ৰ নাথ শইকীয়াই অৱদান আগবঢ়াই গৈছে। তেওঁ অসমীয়া ভাষাৰ পষেকীয়া আলোচনী প্ৰান্তিক আৰু শিশু আলোচনী সঁফুৰাৰ প্ৰতিষ্ঠাপক সম্পাদক আছিল।  ইয়াৰ উপৰি তেওঁ ৰেডিঅ' নাটক, একাঙ্কিকা নাটক, ভ্ৰাম্যমাণ থিয়েটাৰৰ বাবে নাটক ৰচনা কৰিছিল আৰু আঠখন অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ পৰিচালনা কৰিছিল। পৰিচালক হিচাপে তেওঁ ভাৰত চৰকাৰৰ **ৰজত কমল বঁটা** লাভ কৰিছিল। তদুপৰি ১৯৭৬ চনত সাহিত্য অকাডেমি বঁ‌টা আৰু ১৯৯০ চনত 'অসম উপত্যকা সাহিত্য বঁটা'ৰ লগতে **পদ্মশ্ৰী** সন্মানো লাভ কৰিছিল।

## বাহ্যিক সংযোগ
*চলচ্চিত্ৰখনৰ ট্ৰেইলাৰ

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:অসমীয়া গ্ৰন্থ
শ্ৰেণী:সাহিত্য অকাডেমি বঁটা প্ৰাপ্ত অসমীয়া গ্ৰন্থ
শ্ৰেণী:অসমীয়া চুটিগল্প
ৰাজ্য পাল

**ৰাজ্য পাল** (ৰাজ্য পাল ৯২৫–৯৬২) পাল বংশৰ অষ্টম সম্ৰাট আছিল। তেওঁ পিতৃ নাৰায়ণ পালৰ উত্তৰাধিকাৰী হয়। 
তেওঁ ৩২ বছৰ ৰাজত্ব কৰিছিল। ভাৰত কলা ভৱন শিলালিপি তেওঁৰ ২য় ৰাজত্বকালৰ বুলি কোৱা হৈছে, তেওঁৰ পিছত তেওঁৰ পুত্ৰ তৃতীয় গো পাল ৰাজপাটত বহে।

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:পুৰণি আৰু মধ্যযুগীয় অসম
শ্ৰেণী:পাল ৰাজবংশ
নাৰায়ণ পাল

**নাৰায়ণ পাল** ( ৮৭১–৯২৫) ভাৰতীয় উপমহাদেশৰ পূব অঞ্চল, প্ৰধানকৈ বংগ আৰু বিহাৰ অঞ্চলত শাসন কৰা পাল সাম্ৰাজ্যৰ সপ্তমজন সম্ৰাট আছিল।
## ৰাজত্ব
তেওঁৰ ৰাজত্বকালৰ বিষয়ে তেওঁৰ সপ্তম ৰাজত্ব বৰ্ষৰ গয়া মন্দিৰৰ শিলালিপি, ভাৰতীয় সংগ্ৰহালয় (পূৰ্বৰ পাটনা জিলাত পোৱা) তেওঁৰ নৱম ৰাজত্ব বৰ্ষৰ শিলৰ শিলালিপি, ভাগলপুৰ তাম-প্লেট অনুদান তেওঁৰ সপ্তদশ ৰাজত্ব বৰ্ষৰ, বিহাৰ ভোটিভ প্ৰতিমূৰ্তি শিলালিপি তেওঁৰ ৫৪ সংখ্যক ৰাজত্বকালৰ শিলালিপি আৰু তেওঁৰ মন্ত্ৰী ভট্টা গুৰৱমিশ্ৰৰ বাদল স্তম্ভৰ শিলালিপি তথ্য প্ৰদান কৰে।

বিভিন্ন এপিগ্ৰাফ আৰু ঐতিহাসিক তথ্যৰ বিভিন্ন ব্যাখ্যাৰ ভিত্তিত বিভিন্ন ইতিহাসবিদসকলে নাৰায়ণপালৰ ৰাজত্বকালৰ অনুমান এনেদৰে কৰিছে:

তেওঁ কলাচুৰী ৰাজকুমাৰী লজ্জা দেৱী আৰু প্ৰথম বিগ্ৰহ পালৰ পুত্ৰ আছিল, লজ্জা দেৱীক অ' পি ভাৰ্মাই প্ৰথম কোকল্লাৰ  কন্যা হ’ব পাৰে বুলি চিনাক্ত কৰিছে। পিছলৈ নাৰায়ণ পালৰ পিছত তেওঁৰ পুত্ৰ ৰাজ্য পাল ৰাজপাটত বহে।

## ধৰ্ম আৰু ধৰ্মীয় নীতি
পাল বংশৰ আগতে শৈৱ ধৰ্মই বংগত শিপাইছিল যদিও সেই বংশৰ সময়তে ব্ৰাহ্মণ মন্ত্ৰীসকলে নিজৰ প্ৰভাৱ বৃদ্ধি কৰি বৌদ্ধ ধৰ্মৰ ওপৰত হিন্দু ধৰ্ম প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল। বিশেষকৈ নাৰায়ণ পালৰ দিনত শৈৱ ধৰ্মই বংগৰ মানুহৰ মনত ব্যাপক দখল লাভ কৰিছিল। এই অঞ্চলত বৌদ্ধ ধৰ্মৰ প্ৰাদুৰ্ভাৱ কমি আহিল, ক্ৰমান্বয়ে শৈৱ ধৰ্মৰ সৈতে মিহলি হৈ পৰিল।

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:পাল ৰাজবংশ
মাখনমণি মংছাবা

**মাখনমণি মংছাবা** (ইংৰাজী: Makhonmani Mongsaba, জন্ম: ১ মাৰ্চ ১৯৫৯) ইম্ফল, মণিপুৰৰ এগৰাকী ভাৰতীয় লেখক, অভিনেতা, প্ৰযোজক আৰু দৰ্শক। তেওঁ মণিপুৰ বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা ডক্টৰেট উপাধি অৰ্জন কৰিছিল। ২০১৩ চনত তেওঁ তেওঁৰ ভ্ৰমণবৃত্তান্তমূলক কিতাপ *চিংলোন আমাডাগি আমাডা*ৰ বাবে সাহিত্য অকাডেমী বঁটা লাভ কৰে।

তেওঁ ববি ৱাহেংবামৰ *মাতামগী মণিপুৰ: দা ফাৰ্ষ্ট মণিপুৰী ফিচাৰ ফিল্ম* নামৰ গ্ৰন্থখন *আঙোমনিংথৌ প্ৰেছাৰভেচন এণ্ড ডকুমেণ্টেচন* নামত প্ৰকাশ কৰিছিল। ২০১৮ চনৰ ৬৫তম ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটাত গ্ৰন্থখন চলচ্চিত্ৰ বিষয়ক সৰ্বশ্ৰেষ্ঠ কিতাপ বাছনি হৈছিল আৰু লেখক আৰু প্ৰকাশক দুয়োটাই ‘‘স্বৰ্ণ কমল’’ বঁটা লাভ কৰিছিল।

তেওঁ *সূমঙ কুম্হেই* নাটকৰ বাবে ***মালেমংগানবি*** শীৰ্ষক নাটকখনো লিখিছিল। তেওঁ ৫১তম ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা (২০০৩) আৰু ৫৭তম ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা (২০০৯)ৰ জুৰি সদস্য আছিল। তদুপৰি, তেওঁ ২০২১ চনৰ ৫২তম ভাৰতীয় আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ মহোত্সৱত ফিচাৰ ফিল্ম শ্ৰেণীৰ জুৰি সদস্য হিচাপেও কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল।

## কেৰিয়াৰ
মংছাবাই অতি কম বয়সৰ পৰাই চুটিগল্প লিখিবলৈ আৰম্ভ কৰিছিল। তেওঁৰ প্ৰথমে প্ৰেমৰ গল্প লিখিছিল। ১৯৮৭ চনত ইম্ফলৰ কোৰাছ ৰেপাৰ্টৰী থিয়েটাৰত অভিনেতা হিচাপে যোগদান কৰে আৰু ৰতন থিয়ামৰ নিৰ্দেশনাত নাটকত অভিনয় কৰে। ১৯৮৭ চনৰ পৰা ১৯৯৫ চনলৈ আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় নাট্য মহোৎসৱত অংশগ্ৰহণৰ বাবে ভাৰতৰ লগতে বিদেশৰ বহু ঠাই ভ্ৰমণ কৰা এই নাট্যদলটোৱে চিনেমাতো অভিনয় কৰাৰ লগতে মুখ্য চৰিত্ৰত অভিনয় কৰি আহিছে। ১৯৯৮ চনত শ্বিংনাবা ছবিখনত তেওঁ শিক্ষকৰ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছিল। বৈশিষ্ট্যপূৰ্ণ ছবিৰ উপৰিও দূৰদৰ্শন মণিপুৰৰ দ্বাৰা প্ৰযোজিত টেলিপ্লেত অভিনয় কৰিছে, যথা ইশোৰ না খাংছানু আৰু চাংয়েংডুডা।

২০০০ চনত তেওঁ পৰিচালনা আৰু প্ৰযোজনা কৰে চেটলেডো আইডি নামৰ চলচ্চিত্ৰখন৷ ২০০১ চনৰ ভাৰতীয় ৩২ সংখ্যক আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ মহোৎসৱৰ ইণ্ডিয়ান পেনোৰামাৰ বাবে নিৰ্বাচিত হোৱা এই ছবিখনে মণিপুৰীৰ শ্ৰেষ্ঠ বৈশিষ্ট্যপূৰ্ণ ছবিৰ ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা লাভ কৰে৷ ২০০৭ চনত তেওঁৰ পৰিচালনাৰ উদ্যোগ য়েনিং আমাদি লিকলা ভাৰতৰ ৩৯ সংখ্যক আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ মহোৎসৱৰ ইণ্ডিয়ান পেনোৰামাৰ বাবেও নিৰ্বাচিত হয়৷ তেওঁ পৰিচালনা কৰিছিল নাংনা কাপ্পা পাকচাদে, যিখন ছবি ২০১৩ চনত মুক্তি পাইছিল। মংছাবাৰ ২০১৮ চনৰ চলচ্চিত্ৰ মাগী মাতাম্বকতাই দিল্লী আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ মহোৎসৱ আৰু বেংগালুৰু আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ মহোৎসৱত অংশগ্ৰহণ কৰিছিল। ঝাৰখণ্ড আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ মহোৎসৱত ই শ্ৰেষ্ঠ মণিপুৰী ছবিৰ সন্মান লাভ কৰে। 

লেখক হিচাপে তেওঁ দুখন চুটিগল্প সংকলনৰ কিতাপ লিখিছিল, সেয়া হ'ল - নিংছিংলুবাডা আৰু নুপী কেইথেল আৰু ভাষাৰ সমালোচনাত্মক অধ্যয়নৰ ওপৰত এখন কিতাপ লিখিছিল, যাৰ নাম ৱাহেইগি ছাক্লন। তেওঁ থং নামবোনবি শীৰ্ষক কবিতা সম্পৰ্কীয় এখন গ্ৰন্থও লিখিছে আৰু মণিপুৰী সাংস্কৃতিক পেনা আৰু মন্নদবা মৈথংছিং নামৰ দুখন গ্ৰন্থও লিখিছে৷ তেওঁৰ ভ্ৰমণ কাহিনী চিংলন আমাদাগি আমাদা নামৰ গ্ৰন্থখনৰ বাবে ২০১৩ চনত তেওঁ সাহিত্য অকাডেমী বঁটা লাভ কৰে।

## ফিল্মগ্ৰাফী

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ চলচ্চিত্ৰ পৰিচালক
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় সাহিত্যিক
শ্ৰেণী:মণিপুৰৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় অভিনেতা
ৰামনাথ গোৱেঙ্কা

**ৰামনাথ গোৱেংকা** ( ; ২২ এপ্ৰিল ১৯০৪ – ৫ অক্টোবৰ ১৯৯১) এজন ভাৰতীয় কাকত প্ৰকাশক। ১৯৩০ চনত তেওঁ দ্য ইণ্ডিয়ান এক্সপ্ৰেছৰ সংখ্যাগৰিষ্ঠ অংশীদাৰিত্ব ক্ৰয় কৰিছিল। তেওঁ বিভিন্ন ইংৰাজী আৰু আঞ্চলিক ভাষাৰ প্ৰকাশনেৰে ইণ্ডিয়ান এক্সপ্ৰেছ গ্ৰুপ গঠন কৰে। ২০০০ চনত ইণ্ডিয়া টুডে আলোচনীয়ে তেওঁক তেওঁলোকৰ "ভাৰতক গঢ় দিয়া ১০০ জন লোক"ৰ তালিকাৰ ভিতৰত অন্তৰ্ভুক্ত কৰে। ৰামনাথ গোৱেংকাৰ নামেৰে নামাকৰণ কৰা ৰামনাথ গোৱেংকা সাংবাদিকতাৰ পাৰদৰ্শিতা বঁটা ভাৰতৰ সাংবাদিকতাৰ অন্যতম বঁটা।

## প্ৰাৰম্ভিক জীৱন
১৯০৪ চনৰ ২২ এপ্ৰিলত দৰভংগা বিহাৰত, বসন্তলাল গোৱেংকাৰ ঘৰত ৰামনাথ গোৱেংকাৰ জন্ম হৈছিল।

## কৰ্মজীৱন
ৰামনাথ গোৱেংকাই ১৯২৬ চনৰ পৰা ১৯৩১ চনলৈকে মুৰলী প্ৰসাদ মোহন প্ৰসাদৰ অংশীদাৰিত্ব প্ৰতিষ্ঠানত থকা অংশীদাৰ ৰাজা মোহন প্ৰসাদৰ অধীনত ১৯২৬ চনৰ পৰা ১৯৩৬ চনলৈকে প্ৰতিমাহে ১০০ টকা দৰমহাত মেনেজিং পাৰ্টনাৰ হিচাপে কাম কৰিছিল। তাৰ পিছত ১৯৩১ চনৰ পৰা চুন্নীলাল মুৰ্লিপ্ৰসাদৰ অধীনত কাম কৰে, যি ভাৰতত সোণ, ৰূপ আৰু কপাহ আমদানি কৰা ব্ৰিটিছ ব্যৱসায়িক কোম্পানী এটাৰ কনচাইনী বিক্ৰী এজেণ্ট (দুবশীষ এজেণ্ট) আছিল। একে সময়তে তেওঁ ১৯৩১ চনৰ পৰা ১৯৩৬ চনলৈ মাহে ৮০০ টকা দৰমহাত ব্ৰিটিছ ট্ৰেডিং কোম্পানীটোৰ মুখ্য বিক্ৰেতা হিচাপে চাকৰি গ্ৰহণ কৰে, ইয়াৰে ৫০০ টকা পাৰ্টনাৰশ্বিপ ফাৰ্মৰ। এই সাম্ৰাজ্য সম্পত্তিৰ লগতে ৰাজা মোহন প্ৰসাদৰ ট্ৰাষ্টৰ বাবে অধিগ্ৰহণ কৰা হৈছিল আৰু বৰ্তমানৰ আইনী উত্তৰাধিকাৰীসকলৰ আস্থাত আছে।

ভাৰতৰ জৰুৰীকালীন কালত ইন্দিৰা গান্ধী চৰকাৰৰ বিৰোধিতা কৰা কেইজনমান ব্যৱসায়ী আৰু সাংবাদিকৰ ভিতৰত ৰামনাথ গোৱেংকা অন্যতম।  তেওঁ ইণ্ডিয়ান এক্সপ্ৰেছৰ সম্পাদক হিচাপে নিযুক্তি দিয়া অৰুণ শ্বৌৰীৰ সৈতে এটা  দল গঠন কৰিছিল, যি দুৰ্নীতি আৰু চেঞ্চৰশ্বিপৰ কথা উদঙাই দিছিল।

## লোকসভাৰ সাংসদ
১৯৭১ চনৰ ভাৰতীয় সাধাৰণ নিৰ্বাচনত ভাৰতীয় জনসংঘৰ প্ৰাৰ্থী হিচাপে বিদিশা লোকসভা সমষ্টিৰ পৰা গোৱেংকা লোকসভাৰ সদস্য হিচাপে নিৰ্বাচিত হয়।

## মৃত্যু
১৯৯১ চনৰ ৫ অক্টোবৰ তাৰিখে মুম্বাইত ৰামনাথ গোৱেঙ্কাৰ মৃত্যু হয়৷

১৯৯৭ চনত ৰামনাথ গোৱেংকাৰ উত্তৰাধিকাৰীসকলৰ মাজত ইণ্ডিয়ান এক্সপ্ৰেছ গ্ৰুপৰ বিভাজন হয় আৰু ইয়াৰ কাৰ্যব্যৱস্থা আৰু পৰিচালনা দুটা পৃথক গোটত বিভক্ত হয়। উত্তৰৰ অংশটো বিবেক গোৱেংকাৰ নিয়ন্ত্ৰণত ৰখা হৈছিল, আনহাতে দক্ষিণৰ অংশটো মনোজ সোণথালিয়াৰ পৰিয়াল শাখালৈ গৈছিল।

## তথ্যসূত্ৰ

## অধিক পঢ়ক
*
* – official biography
* – a privately published book written by his daughter-in-law
*
*
*
*

## বাহ্যিক সংযোগ

* Dhirubhai's fight with RNG

শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যৱসায়ী
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:প্ৰকাশক
শ্ৰেণী:বাতৰি কাকত
ৰোহিনী পেথিয়াগোডা

**ৰোহন ডেভিদ পেথিয়াগোডা** () শ্ৰীলংকাৰ এজন জীৱ বৈচিত্ৰ্য বিজ্ঞানী, উভচৰ আৰু মিঠা পানীৰ মাছৰ শ্ৰেণীবিভাজনবিদ, লেখক, সংৰক্ষণবিদ আৰু ৰাজহুৱা নীতিৰ সমৰ্থক। 
## আৰম্ভণি জীৱন আৰু কেৰিয়াৰ
১৯৫৫ চনৰ ১৯ নৱেম্বৰত শ্ৰীলংকাৰ কলম্বোত জন্মগ্ৰহণ কৰা পেথিয়াগোডাই মাউণ্ট লেভিনিয়াৰ এছ থমাছ কলেজত মাধ্যমিক শিক্ষা গ্ৰহণ কৰে। ১৯৭৭ চনত লণ্ডন বিশ্ববিদ্যালয়ৰ কিংছ কলেজৰপৰা তেওঁ ইলেক্ট্ৰিকেল এণ্ড ইলেক্ট্ৰনিক্স ইঞ্জিনিয়াৰিঙত বিএচ.চি ডিগ্ৰী লাভ কৰে আৰু ১৯৮০ চনত ছাচেক্স বিশ্ববিদ্যালয়ৰপৰা জৈৱ চিকিৎসা অভিযান্ত্ৰিকীত এম.ফিল. ডিগ্ৰী লাভ কৰে।
## সেৱা
১৯৮১ চনৰপৰা ১৯৮২ চনলৈকে পেথিয়াগোডাই শ্ৰীলংকাৰ স্বাস্থ্য মন্ত্ৰ্যালয়ৰ জৈৱ চিকিৎসা অভিযান্ত্ৰিক বিভাগত অভিযন্তা হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল আৰু ১৯৮২ চনৰপৰা ১৯৮৭ চনলৈকে সেই প্ৰতিষ্ঠানৰ সঞ্চালক হিচাপে কাম কৰিছিল। সেই একেটা বছৰতে বদমৰাচ্চি অভিযানৰ সময়ত শ্ৰীলংকাৰ সশস্ত্ৰ বাহিনীলৈ আগ বঢে়াৱা সেৱাৰ বাবে ৰাষ্ট্ৰপতি জে আৰ জয়ৱৰ্ধনে তেওঁক বদমৰাচ্চি পদক প্ৰদান কৰে। ১৯৮৪ চনত তেওঁক সমান্তৰালভাৱে শ্ৰীলংকাৰ জলসম্পদ ব’ৰ্ডৰ অধ্যক্ষ হিচাপে নিযুক্তি দিয়া হয়। ২০০২ চনৰপৰা ২০০৪ চনলৈকে শ্ৰীলংকা চৰকাৰৰ পৰিৱেশ আৰু প্ৰাকৃতিক সম্পদৰ উপদেষ্টা হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল আৰু ২০০৫ চনত আই ইউ চি এন প্ৰজাতি জীয়াই থকাৰ আয়োগৰ উপ-সভাপতি নিৰ্বাচিত হৈছিল। ২০০৮ চনত পেথিয়াগোডা আন্তৰ্জাতিক প্ৰাণীবিজ্ঞান নামকৰণৰ ট্ৰাষ্ট ব’ৰ্ড অৱ ট্ৰাষ্টী হিচাপে‍ নিৰ্বাচিত হয়, ইয়াৰ পূৰ্বে তেওঁ ব্ৰিটিছ আমেৰিকান ধঁপাত জৈৱ-বৈচিত্ৰ্য অংশীদাৰিত্বৰ নিশ্চয়তা গোটৰ উপ-সভাপতি হিচাপে চাৰিবছৰীয়া কাৰ্যকাল কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল। ২০০৯ চনত তেওঁ অষ্ট্ৰেলিয়ান মিউজিয়াম, ছিডনীৰ গৱেষণা সহযোগী হিচাপে নিযুক্তি লাভ কৰে, আৰু ২০১৫ চনৰপৰা ২০১৮ চনলৈকে তেওঁ শ্ৰীলংকা চাহ ব'ৰ্ডৰ অধ্যক্ষ হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰে। ২০২২ চনৰ ২২ জুনত পেথিয়াগোডাক শ্ৰীলংকাৰ বিৰোধী দলৰ নেতা সাজিৎ প্ৰেমদাছাৰ জ্যেষ্ঠ নীতি উপদেষ্টা হিচাপে নিযুক্তি দিয়া হয়।
## প্ৰকৃতিবাদী জীৱন
১৯৮৭ চনত তেওঁ চৰকাৰী কাৰ্যালয়ৰপৰা পদত্যাগ কৰি দ্বীপটোৰ মিঠা পানীৰ মাছসমূহ অন্বেষণ কৰাৰ প্ৰকল্পৰ কাম আৰম্ভ কৰে, যাৰ ফলত ১৯৯০ চনত তেওঁৰ প্ৰথমখন গ্ৰন্থ, শ্ৰীলংকাৰ মিঠা পানীৰ মাছ, দেশখনৰ মিঠা পানীৰ মাছৰ প্ৰাণীজগতৰ সচিত্ৰ বিৱৰণী প্ৰকাশ পায়।

এই কিতাপখনৰপৰা পোৱা আৰ্থিক লাভ পেথিয়াগোডাই ৱাইল্ড লাইফ হেৰিটেজ ট্ৰাষ্ট (WHT)ৰ বাবে এনডাউমেণ্টলৈ প্ৰদান কৰে‍, ৱাইল্ড লাইফ হেৰিটেজ ট্ৰাষ্ট হ'ল ১৯৯০ চনত তেওঁ শ্ৰীলংকাত জীৱ বৈচিত্ৰ্য অন্বেষণৰ কামৰ বাবে স্থাপন কৰা এটা অনুষ্ঠান, প্ৰাকৃতিক ইতিহাসৰ কিতাপ প্ৰকাশ আৰু উপাৰ্জনৰ লগতে ভৱিষ্যতৰ অধিক অন্বেষণ আৰু গৱেষণাৰ সৈতে‍ ব্যাৱসায়িক আৰ্হিক যোগ কৰিছিল। ১৯৯১ চনৰপৰা ২০১২ চনৰ ভিতৰত ডব্লিউ এইচ টিয়ে ইংৰাজী আৰু সিংহলী উভয় ভাষাতে প্ৰায় ৪০খন কিতাপ প্ৰকাশ কৰে, য'ত শ্ৰীলংকাৰ চৰাইৰ বাবে ক্ষেত্ৰ গাইড কিতাপখনো আছিল। সিংহলী ভাষালৈ অনুবাদ কৰা বহু কিতাপ বিশ্ব বেংক / নেদাৰলেণ্ড অংশীদাৰিত্ব কাৰ্যসূচীৰ জীৱ বৈচিত্ৰ্য উইণ্ড'ৰ অনুদানৰ সহায়ত ৫,০০০ বিদ্যালয়ৰ পুথিভঁৰালক বিনামূলীয়াকৈ প্ৰদান কৰা হয়। এই কাৰ্যসূচীৰ লক্ষ্য আছিল শ্ৰীলংকাত প্ৰথমবাৰৰ বাবে স্থানীয় ভাষাৰ জীৱ বৈচিত্ৰ্যৰ বৈজ্ঞানিক গ্ৰন্থসমূহ যুৱক-যুৱতীসকলৰ হাতত তুলি দিয়া। পেথিয়াগোডাই শ্ৰীলংকাত নীতি সংস্কাৰৰ পোষকতাতো স্পষ্টবাদী হৈ আহিছে, সংবাদ মাধ্যমত বায়'পাইৰেচি, গৰ্ভপাত আৰু যৌন নৈতিকতা আদি বিষয়ত লিখিছে, ইয়াৰ উপৰি পুষ্টি, কৃষি নীতি, অৰ্থনৈতিক আৰু ৰাজনৈতিক সংস্কাৰকে ধৰি বিভিন্ন বিষয়ৰ ওপৰত বক্তৃতা-ভিডিঅ' প্ৰস্তুত কৰিছে‍।

## তথ্যসূত্ৰ
অনামিকা (কবি)

**অনামিকা** (জন্ম ১৭ আগষ্ট ১৯৬১) এগৰাকী সমকালীন ভাৰতীয় কবি, সমাজকৰ্মী আৰু উপন্যাসিকা। তেওঁ হিন্দী ভাষাত কবিতা আৰু উপন্যাস লিখে আৰু ইংৰাজী ভাষাত সমালোচনা ৰচনা কৰে। *My Typewriter Is My Piano* হ'ল ইংৰাজীত অনুবাদিত তেওঁৰ এটা কবিতা সংকলন। তেওঁ নাৰীবাদী চিন্তাধাৰা, সামাজিক ন্যায় আৰু লিঙ্গসমতাৰ প্ৰতি সংবেদনশীল দৃষ্টিভঙ্গিৰ বাবে বিশিষ্ট।

## প্ৰাৰম্ভিক জীৱন আৰু শিক্ষা
অনামিকাৰ জন্ম ১৭ আগষ্ট ১৯৬১ তাৰিখে মুজাফ্ফৰপুৰ, বিহাৰত হৈছিল। তেওঁৰ পিতৃ শ্যামানন্দ কিশোৰ এজন হিন্দী কবি আৰু তেওঁৰ “কবিতাৰ প্ৰথম শিক্ষক” বুলি অনামিকাই উল্লেখ কৰিছে। তিনি বছৰ বয়সৰপৰাই দেউতাকৰ পুথিভঁৰালৰ কিতাপসমূহ তেওঁ পঢ়িবলৈ আৰম্ভ কৰিছিল। এক বৃহৎ পৰিয়ালত অকলশৰীয়া শিশু হিচাপে তেওঁৰ মানসিক বিকাশত সাহিত্যই বিশেষ ভূমিকা লয়। 

অনামিকাই মুজাফ্ফৰপুৰ, লক্ষ্ণৌ আৰু দিল্লীৰ বিভিন্ন শৈক্ষিক প্ৰতিষ্ঠানত অধ্যয়ন কৰিছিল। তেওঁৰ পি এইচ ডি ডিচাৰ্টেচন আছিল "মধ্যযুগত ডনৰ সমালোচনা।" তাৰ পিছত তেওঁ DLit ডিচাৰ্টেচনত "যুদ্ধৰ পিছৰ আমেৰিকান মহিলা কবিৰদ্বাৰা প্ৰেম আৰু মৃত্যুৰ চিকিৎসা" বিষয়ত গৱেষণা সম্পূৰ্ণ কৰে। দিল্লীৰ টিন মূৰ্তি ভৱনত ফেলো হিচাপে তেওঁৰ চলন্ত গৱেষণা বিষয় হৈছে "সমকালীন ব্ৰিটিছ আৰু হিন্দী কবিতাত মহিলাৰ তুলনামূলক অধ্যয়ন।"  বৰ্তমানে তেওঁ দিল্লীৰ এখন মহাবিদ্যালয়ত ইংৰাজী সাহিত্যৰ অধ্যাপক হিচাপে কৰ্মৰত।

## সাহিত্যকৰ্ম

অনামিকা সমকালীন হিন্দী কবিতা-জগতৰ অন্যতম বিশিষ্ট স্বৰ। তেওঁৰ কবিতাত অনুমান, লোকসংস্কৃতি, দেহ-ৰাজনীতি, মাতৃত্ব, বিদ্ৰোহ, স্মৃতি আৰু ব্যৱস্থাগত বৈষম্যৰ দৰে বিষয় সমূহ গভীৰভাৱে প্ৰতিফলিত হয়। ভাষাৰ প্ৰৱাহ, ব্যক্তিগত অভিজ্ঞতা আৰু স্নেহ-সৌম্যতাৰে ভৰা তেওঁ লেখা কবিতাবোৰ পাঠক-সমালোচকৰ মাজত সমভাবে স্বীকৃতি লাভ কৰিছে। 

তেওঁৰ আঠটা কবিতা-সংকলনৰ উপৰি পাঁচখন উপন্যাস, চাৰিখন গৱেষণা গ্ৰন্থ আৰু বহুসংখ্যক নাৰীবাদী প্ৰবন্ধ প্ৰকাশ পাইছে। সমকালীন হিন্দী নাৰীবাদী কবিতাৰ পৰিসৰত তেওঁ এক গুৰুত্বপূৰ্ণ স্থান দখল কৰিছে। তেওঁৰ কবিতা বহু ভাষাত অনুবাদিত হৈছে আৰু বহু সাহিত্য-মঞ্চত পাঠ কৰা হৈছে। 

## বঁটা আৰু সন্মান
১৯৯৬ চনত তেওঁ কবিতাৰ বাবে ভাৰত ভূষণ সন্মান লাভ কৰে। ১৯৯৮ চনত সাহিত্যকৰ সন্মান আৰু গিৰিজা মাথুৰ সন্মান লাভ কৰে। ২০০১ আৰু ২০১৪ চনত তেওঁ পৰম্পৰা সন্মান, ২০০৪ চনত সাহিত্য-সেতু সন্মান আৰু ২০০৭ চনত কেদাৰ সন্মান লাভ কৰে। 

তেওঁৰ কবিতা *Tokri Mein Digant 'Their Gatha': 2014*-ৰ বাবে তেওঁ ২০২০ চনত সাহিত্য অকাডেমি বঁটা লাভ কৰে। সাহিত্য অকাডেমিৰ ৬৫ বছৰৰ ইতিহাসত তেওঁ এই বঁটা লাভ কৰা প্ৰথম আৰু একমাত্ৰ মহিলা কবি।

## কাব্য সংকলন
* *টোকৰী মে দিগন্ত*
* *অনুষ্টুপ*
* *দুব-ধান*
* *খুৰদাৰী হঠেলিয়াঁ*
* *পানী কো সব য়াদ থা*

## বাহ্যিক সংযোগ
* হিন্দী ভাষাৰ চাৰিটা কবিতা 
* হিন্দী কবিতা (কিছুমান ইংৰাজী অনুবাদসহ) — shabdankan.com
* মহিলা, foundationsaarcwriters.comৰ সংৰক্ষিত সংস্কৰণ
* Salt — worldliteraturetoday.org
* কবিতাকোষ
* Shakhsiyat — youtube.com

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:হিন্দী কবি
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় সাহিত্যিক
শ্ৰেণী:হিন্দী ভাষাৰ সাহিত্য অকাডেমি বঁটা বিজয়ী
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় মহিলা কবি
হোপ দ্বীপ

**হোপ দ্বীপ**  ভাৰতৰ কাকিনাডাৰ উপকূলৰ ওচৰত বংগোপসাগৰত অৱস্থিত এটা সৰু টেডপল আকৃতিৰ দ্বীপ।

## ভূগোল
হোপ দ্বীপ (ক্ৰাচ্চু লংকা)  অৱস্থিত।

তুলনামূলকভাৱে কম বয়সীয়া দ্বীপ, ১৮ শতিকাৰ শেষৰ ফালে, গোদাৱৰীৰ বিতৰণকাৰী কোৰিংগা নদীৰ পানীয়ে কঢ়িয়াই অনা পলসৰ বহিঃপ্ৰবাহৰ পৰা গঠন হৈছিল। ই আগুৰি থকা সৰু উপসাগৰখনেই হৈছে গোদাৱৰীৰ আটাইতকৈ উত্তৰত বিতৰক কোৰিংগাৰ বহিঃপ্ৰবাহৰ অৱবাহিকা। বংগোপসাগৰৰ লৱণযুক্ত পানীৰ সৈতে মিল থকা নদীখনৰ কম লৱণীয় পানীৰ মিলনৰ বাবে বালি আৰু জলজ পলিৰ একেৰাহে নিক্ষেপৰ বাবে গঠন হোৱা বালিৰ দণ্ডবোৰে স্থায়িত্ব লাভ কৰিছে।
thumb|right|200px|হোপ দ্বীপ আৰু কাকিনাডা উপকূলৰ উপগ্ৰহৰ ছবি
কাকিনাডা উপকূল আৰু হোপ দ্বীপৰ মাজৰ অঞ্চলটোক কাকিনাডা উপসাগৰ বুলি জনা যায়, ইয়াৰ আয়তন প্ৰায় ১৪৬ কিলোমিটাৰ (৫৬ বৰ্গমাইল)। বংগোপসাগৰৰ পৰা অহা প্ৰবল ধুমুহাৰ ঢৌৰ পৰা কাকিনাডা চহৰক ৰক্ষা কৰে হোপ আইলেণ্ডে। হোপ দ্বীপ(ক্ৰাছু লংকা) ধুমুহাৰ ঢৌ আৰু সম্ভাৱ্য চুনামীৰ পৰিঘটনাৰ বাবে প্ৰাকৃতিক বাধা হিচাপে কাম কৰে আৰু কাকিনাদা উপসাগৰত লংঘন কৰা জাহাজসমূহক শান্তি প্ৰদান কৰে যিয়ে কাকিনাডা বন্দৰক ভাৰতৰ পূব উপকূলৰ অন্যতম নিৰাপদ প্ৰাকৃতিক বন্দৰ কৰি তোলে।

দ্বীপটোৰ উত্তৰ প্ৰান্তক "গোদাবৰী পইণ্ট" বুলি কোৱা হয়, য'ৰ পৰা কাকিনাডা উপসাগৰ আৰু কাকিনাদা বন্দৰত প্ৰৱেশ বিন্দুটো দেখা যায়। ভাৰতীয় সশস্ত্ৰ বাহিনীয়ে এই দ্বীপটোক অতি সঘনাই বিচিং প্ৰেকটিছৰ বাবে ব্যৱহাৰ কৰি আছে। ভাৰতীয় নৌসেনাৰ লেণ্ডিং ক্ৰাফ্ট যুদ্ধ জাহাজে মাৰ্কছ আৰু বিশেষ বাহিনীৰ বাবে অনুশীলন চলাই আছে।

## সাগৰীয় বাসস্থান
হোপ দ্বীপ(ক্ৰাছু লংকা)ৰ বালিচহীয়া বিলৰ লগতে কাষৰীয়া কৰিংগা বন্যপ্ৰাণী অভয়াৰণ্য দুৰ্বল অলিভ ৰিডলি কচ্ছপৰ বাহ সজা ঠাই, ২০১৬ চনত হোপ দ্বীপ(ক্ৰাছু লংকা)ৰ বিলত ৪৮২ মাইকী কাছই কণী পৰা অন্ধ্ৰ উপকূলত চলি থকা যান্ত্ৰিক মাছ ধৰা নাওৰ পৰা আঘাতপ্ৰাপ্ত হয়।

সংৰক্ষণবিদ, বন্যপ্ৰাণী আৰু বন বিষয়াসকলে যান্ত্ৰিক মাছ ধৰাৰ বিষয়ে উদ্বেগ প্ৰকাশ কৰিছে, আৰু বিপন্ন সৰীসৃপৰ আঘাত ৰোধ কৰিবলৈ সংবেদনশীলতা কাৰ্যসূচী আৰু "কাছ বৰ্জন ডিভাইচ"ৰ সৈতে পুনৰ সংযোজন আৰম্ভ কৰিছে।

## জনসংখ্যা
হোপ দ্বীপ(ক্ৰাচ্চু লংকা)ত মাছমৰীয়া লোকৰ দুখন সৰু গাঁও আছে, যাৰ নাম পুত্ৰয়্যা পাকালু আৰু ছ'ৰলাগোণ্ডু পাকালু য'ত প্ৰায় ৪০০টা পৰিয়াল আছে। দুই এটা চৰকাৰী অট্টালিকাও আছে। কাকিনাডা বন্দৰ কৰ্তৃপক্ষই বন্দৰৰ কাৰ্যকলাপ ৰখাৰ প্ৰয়াসত উপসাগৰখনত ড্ৰেজিং কাৰ্য্যকলাপ চলাইছে, যাৰ ফলত হোপ দ্বীপ(ক্ৰাচু লংকা)ৰ খহনীয়াৰ ফলত মাটিৰ ক্ষতি আৰু অধিক ভয়াৱহ হৈ পৰিছে। ঘূৰ্ণীবতাহৰ বতৰত জোৱাৰ-ভাটাৰ ফলত হোৱা খহনীয়াও স্থানীয় মাছমৰীয়া লোকসকলে জনোৱাৰ দৰে বিষয় - যিসকলে ৰিপৰ্ট কৰিছে যে খহনীয়াই দ্বীপটোক ৫০ মিটাৰ বহল চেনেলৰ সৈতে দুটা ভাগত বিভক্ত কৰিছে।

## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:এছিয়া
শ্ৰেণী:ভাৰত
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ দ্বীপ
শ্ৰেণী:দ্বীপ
কুম্বৰজুৱা

**কুম্বৰজুৱা** হৈছে গোৱাৰ মাণ্ডোৱী নদীৰ এটা দ্বীপ আৰু নগৰ। গোৱাৰ ৰাজধানী পাঞ্জিমৰ পৰা ২০ কিলোমিটাৰ পূবে অৱস্থিত। ই মাণ্ডোভি আৰু জুয়াৰীৰ মাজৰ ছটা বৃহৎ দ্বীপৰ ভিতৰত এটা, বাকীকেইটা হ'ল:
* ইলহাছ দে গোৱা,
* চোৰাও,
* দিৱাৰ,
* চেন্ট এষ্টেভাম,
* ভানক্সিম আৰু...
* আন বহুতো সৰু সৰু মেংগ্ৰোভ দ্বীপ আৰু বালিৰ টিলা।
## ইতিহাস
পূৰ্বতে কুম্বাৰজুৱে আৰু কুমাৰদ্বীপ নামেৰে জনাজাত এই দ্বীপটোৱে ষষ্ঠ–৭ম শতিকাৰ সময়ছোৱাত  মৌৰ্য বংশৰ কংকনৰ ৰাজধানী আছিল।

কুম্বাৰজুৱা ইতিহাস ১৫ শতিকাৰ আৰম্ভণিৰ পৰাই আৰম্ভ হয়। পশ্চিমে গণ্ডাউলিম আছিল যিয়ে ইলহাছ দে গোৱাৰ ভিতৰত পৰ্তুগীজ শাসিত গোৱা দ্বীপৰ দুৰ্গযুক্ত সীমা চিহ্নিত কৰিছিল আৰু পূবে মাৰ্চেল আছিল, যিয়ে বিজাপুৰৰ আদিল শ্বাহ ৰাজ্যৰ শেষৰ সীমা নিৰ্ধাৰণ কৰিছিল। দুয়োখন যুদ্ধংদেহী শক্তিৰ মাজত চেণ্ডউইচ হৈ থকা কোনো মানুহৰ মাটি বুলি গণ্য কৰা এই দ্বীপটোক প্ৰায়ে দুয়োজন আক্ৰমণকাৰীয়ে ইজনে সিজনৰ ওপৰত আক্ৰমণৰ বাবে লঞ্চিং পেড হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰা হৈছিল। পিছলৈ ইয়াক দখল কৰাৰ চেষ্টাও কৰা হ’ল আৰু এই যুদ্ধবোৰৰ বোজা আৰু দাগ ইয়ে বহন কৰি থাকিল। ১৫১০ চনৰ ২৫ নৱেম্বৰত মুছলমান ৰজা আদিল শ্বাহৰ পৰা পৰ্তুগীজসকলে কুম্বাৰজুৱা দ্বীপটো নিজৰ দখললৈ আনে।

কুম্বাৰজুৱা দখল কৰাৰ পিছত পৰ্তুগীজসকলে ইয়াৰ বিকাশ আৰম্ভ কৰে আৰু তেতিয়াৰ গৱৰ্ণৰ ডিঅ’গো লোপেছ ডি চেকুৱেইৰাই ১৫৪৫ চনত তিনিটা প্ৰজন্মৰ বাবে ইয়াক কেথলিক পুৰোহিত ফাদাৰ জৰ্জ ডায়েছ কেব্ৰালক গতাই দিয়ে, এই চৰ্তত যে প্ৰতি বছৰে ইয়াৰ উৎপাদিত সামগ্ৰীৰ দশম ভাগ ঈশ্বৰৰ নামত চৰকাৰক দিয়া হ’ব।

১৯ শতিকাত কুম্বৰজুৱাক চাৰি ভাগত ভাগ কৰি বিক্ৰী কৰা হৈছিল। ইয়াৰে এটা টুকুৰা ক্ৰয় কৰিছিল ধনী শ্বেনভি কেনক্ৰে পৰিয়ালে। আনটো, কম জনবসতিপূৰ্ণ অঞ্চলটো পেৰেজ নামৰ এজন ব্যক্তিয়ে ক্ৰয় কৰিছিল। পিছলৈ পৰিস্থিতিয়ে তেওঁক বিক্ৰী কৰিবলৈ বাধ্য কৰালে। শেণৱী কেনক্ৰেৰ মাটি পিছলৈ শ্ৰী মংগুৱেশী দেৱস্থান, প্ৰিয়ললৈ দান কৰা হয়। পেৰেজৰ সম্পত্তি নাইক পৰিয়ালক বিক্ৰী কৰা হয়। বিক্ৰী আৰু মালিকীস্বত্ব সলনিৰ পিছত মংগুৱেছি মন্দিৰ সমিতিয়ে দ্বীপটোৰ বাসিন্দাসকলৰ ওপৰত বৃহৎ কৰ আৰোপ কৰে। ইয়াৰ ফলত কৰ দিব নোৱাৰা মানুহবোৰ গৌডালিমলৈ গুচি গ’ল। আগতে এই মন্দিৰটোৱে হিন্দুৰ লগতে কেথলিক উভয় ঘৰৰ পৰা 
কৰ সংগ্ৰহ কৰিছিল যদিও যদি কোনোবাই ২০ বছৰৰ কৰ আগতীয়াকৈ দিয়ে তেন্তে ইয়াক আজীৱন কৰ বুলি গণ্য কৰা হৈছিল।

কেনক্ৰে আৰু পেৰেছৰ উপৰিও প্ৰতাপ ৰাও চৰ্দেছাই, শ্বেনভি ধুমে, ভাণ্ডাৰী, প্ৰভু লাৱাণ্ডে হিন্দু মাটিৰ মালিক আছিল আৰু ডি চা, আলভাৰে আৰু ডি সৌছা আছিল বিশিষ্ট কেথলিক মাটিৰ মালিক।

মাৰ্চেল আৰু কুম্বাৰ্জুৱে দীৰ্ঘদিন ধৰি সাংগোড নামৰ পানীৰ পেৰেডত দুখন নাওক একেলগে বান্ধি তৈয়াৰ কৰা ফ্ল’টৰ আয়োজন কৰি আহিছে। এই ভাসমানবোৰত হিন্দু পৌৰাণিক কাহিনীৰ দৃশ্য চিত্ৰিত কৰা হৈছে।

## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:ভাৰত
ভূতনী দ্বীপ

**ভূতনী দ্বীপ**  ভাৰতৰ পশ্চিম বংগৰ মালদা জিলাৰ এটা দ্বীপ।  এই দ্বীপটো মাণিকচাক সম্প্ৰদায় উন্নয়ন খণ্ডৰ অংশ আৰু ইয়াৰ চাৰিওফালে গংগা নদী আৰু ফুলহাৰ নদীয়ে আগুৰি আছে।

## ভূগোল

### অৱস্থান
এই দ্বীপটো ২৫.১৩০৭° উত্তৰ ৮৭.৮৭০৯° পূবত অৱস্থিত। গংগা নদী আৰু ফুলহাৰ নদীৰ সম্পূৰ্ণ সীমাৰেখাৰে ভৰা এটা দ্বীপ হৈছে ভূতনী। 

### এলেকাৰ অভাৰভিউ
সংলগ্ন মানচিত্ৰত দেখুওৱা অঞ্চলটো হৈছে ডায়েৰা নামেৰে জনাজাত ভৌতিক উপ-অঞ্চল। এইটো "নদীত নতুন জলজ নিক্ষেপৰ ফলত গঠিত মোটামুটিভাৱে পানী নিষ্কাশন কৰা সমতল ভূমি।" আটাইতকৈ উল্লেখযোগ্য বৈশিষ্ট্য হ’ল গংগাৰ সিপাৰে থকা ফাৰাক্কা বেৰেজ। 
এই অঞ্চলটো মালদা সদৰ মহকুমাৰ অংশ, যিটো বেছিভাগেই গ্ৰাম্য, কিন্তু মানচিত্ৰত দেখুওৱা অঞ্চলটোত ১৭খন লোকপিয়ল চহৰৰ সৈতে নগৰায়নৰ কিছু পকেট আছে, বেছিভাগেই কলিয়াচাক I চিডি ব্লকত কেন্দ্ৰীভূত।
ভুতনী আৰু পঞ্চানন্দপুৰৰ মাজৰ গংগাৰ পাৰ (দুয়োটা ঠাই মানচিত্ৰত চিহ্নিত কৰা হৈছে), বাওঁপাৰৰ খহনীয়াই আটাইতকৈ বেছি ক্ষতিগ্ৰস্ত কৰা অঞ্চল, যিটো মালদা অঞ্চলৰ এটা ডাঙৰ সমস্যা।
কেইবাখনো সাম্ৰাজ্যৰ ৰাজধানী গৌডাৰ ধ্বংসাৱশেষ এই অঞ্চলত অৱস্থিত।

 নোট: কাষৰ মানচিত্ৰখনে অঞ্চলটোৰ কিছুমান উল্লেখযোগ্য স্থান উপস্থাপন কৰিছে। মানচিত্ৰত চিহ্নিত কৰা সকলো ঠাই ডাঙৰ সম্পূৰ্ণ পৰ্দাৰ মানচিত্ৰত সংযুক্ত কৰা হৈছে। 

## জনগাঁথনি
এই দ্বীপটোত মাণিকচক ব্লকৰ ৭ খন গ্ৰাম পঞ্চায়তৰ ভিতৰত ৩ খন গ্ৰাম পঞ্চায়ত আছে। দক্ষিণ চণ্ডীপুৰ, উত্তৰ চণ্ডীপুৰ, আৰু হিৰণন্দপুৰ। ২০১১ চনৰ ভাৰতৰ লোকপিয়লত ভূতনী দ্বীপৰ মুঠ জনসংখ্যা আছিল ৮৯০২১, ইয়াৰে ৪৬০৫২ জন পুৰুষ, আনহাতে ৪২৯৬৯ জনী মহিলা। অনুসূচিত জনজাতিৰ সংখ্যা ৩০১৪৯ আৰু অনুসূচিত জনজাতিৰ সংখ্যা ৩৩০৬৩।

ভূতনী দ্বীপত প্ৰায় ৬৩ খন গাঁও। ইয়াত তিনিখন হাইস্কুল, এখন জ্যেষ্ঠ মাদ্ৰাছা, এখন চৰকাৰী পৃষ্ঠপোষকতাত পুথিভঁৰাল, পাঁচটা ডাকঘৰ, চাৰিটা বাণিজ্যিক বেংক, আৰু এখন গ্ৰাম্য চিকিৎসালয় আছে। ভুটনিলৈ যাবলৈ একমাত্ৰ পথ নাৱেৰে, কিন্তু ১.৮ কিলোমিটাৰ দৈৰ্ঘ্য (১.১ মাইল) এখন দলং নিৰ্মাণৰ কাম চলি আছে। এই দলংখন ২০১৯ চনত জনসাধাৰণৰ বাবে মুকলি কৰা হ’ব। পশ্চিম বংগ চৰকাৰৰ অংশ উত্তৰ বংগ উন্নয়ন ব’ৰ্ডৰ পুঁজিৰে এই দলংখন নিৰ্মাণ কৰা হৈছে।

## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ দ্বীপ
শ্ৰেণী:দ্বীপ
বাসুদেৱ কান্ব

**বাসুদেৱ কান্ব** (অনুমানিক ৭৫ৰপৰা ৬৬ খ্ৰীষ্টপূৰ্ব) কান্ব বংশৰ প্ৰতিষ্ঠাপক আছিল। আদিতে তেওঁ শেষৰজনা শুংগ শাসক দেৱভুতিৰ অমাত্য বা মন্ত্ৰী আছিল। বাসুদেৱে শেষৰ শুংগ শাসকক হত্যা কৰি কান্ব বংশ প্ৰতিষ্ঠা কৰে। বাণৰ হৰ্ষচৰিতত পৰা জনা যায় যে তেওঁ দেৱভুতিৰ মৃত্যুৰ পাছত ক্ষমতালৈ আহিছিল। তেওঁৰ পিছত তেওঁৰ পুত্ৰ ভূমিমিত্ৰ ৰাজপাটত বহে।

## ক্ষমতাত আৰোহণ
তেওঁ প্ৰথমে শেষৰ শুংগ শাসক দেৱভুতিৰ অমাত্য(মন্ত্ৰী) আছিল। বাসুদেৱে শেষৰ শুংগ শাসকক হত্যা কৰি কান্ব বংশ প্ৰতিষ্ঠা কৰে। বানৰ হৰ্ষচৰিতমতে তেওঁ দেৱভুতিৰ মৃত্যুৰ পাছত ক্ষমতালৈ আহিছিল।

## ৰাজত্ব
তেওঁ বৈষ্ণৱী (ভগৱান বিষ্ণুৰ উপাসক) আছিল। তেওঁৰ ৰাজত্বকালত সংগ্ৰহ কৰা কৰসমূহৰ অধিকাংশই মন্দিৰৰ বাবে ব্যৱহাৰ কৰা হৈছিল। তেওঁ কলাৰ অন্যতম বিখ্যাত পৃষ্ঠপোষক আছিল। তেওঁৰ ৰাজত্বকালত ভাৰত-গ্ৰীকসকলে আক্ৰমণ কৰে যদিও তেওঁ নিজৰ সিংহাসন ৰক্ষা কৰিবলৈ সক্ষম হয়। তেওঁৰ পিছত তেওঁৰ পুত্ৰ ভূমিমিত্ৰ ৰাজপাটত বহে।

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ৰাজবংশ
শ্ৰেণী:ৰাজতন্ত্ৰ
শ্ৰেণী:শাসক
দেৱভুতি

**দেৱভুতি** (আনুমানিক ৮৩ – ৭৫ খ্ৰীষ্টপূৰ্ব), যাক দেৱভোমী বুলিও জনা যায়, প্ৰাচীন ভাৰতৰ শেষ শুংগ সম্ৰাট আছিল।
তেওঁক হত্যা কৰিছিল তেওঁৰ মন্ত্ৰী বাসুদেৱ কান্বই। তেওঁৰ মৃত্যুৰ পিছত তাৰ পিছত শুংগ বংশৰ ঠাইত পৰৱৰ্তী কান্বসকলে স্থান লাভ কৰে।

## ৰাজত্ব
পূষ্যমিত্ৰ শুংগৰ পিছত পিছৰ শুংগ সম্ৰাটসকলৰ ক্ষমতা কমি আহিছিল আৰু তেওঁলোক তেওঁলোকৰ মন্ত্ৰীৰ হাতত পুতলা হৈ পৰিছিল।
বাণভট্টৰ হৰ্ষচৰিতৰ মতে, তেওঁৰ প্ৰধানমন্ত্ৰী বাসুদেৱ কান্বই দেৱভূতিৰ এগৰাকী দাসী মহিলাৰ কন্যাৰ সহায়ত তেওঁক হত্যা কৰিছিল, যিয়ে নিজকে সম্ৰাজ্ঞী হিচাপে বেশ ধৰিছিল।

তেওঁ নাৰীৰ সংগ অত্যধিক আছিল আৰু কামনা-বাসনাত অত্যধিক লিপ্ত আছিল বুলি কোৱা হয়।

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ৰাজবংশ
শ্ৰেণী:শাসক
শ্ৰেণী:ৰাজতন্ত্ৰ
অমাত্য

**অমাত্য** শব্দটো সংস্কৃত মূলৰ এক নিৰ্ভেজাল উপাধি। এই নামটোৰ উৎপত্তি সংস্কৃত অমাত্য (अमात्य)ৰ পৰা হৈছে, যাৰ অৰ্থ হৈছে কাউন্সিলাৰ বা মন্ত্ৰী।

## উল্লেখযোগ্য ব্যক্তি

* কাঞ্চন অমাত্য, নেপালী কৰ্মী
* লামু অমাত্য, নেপালী নাৰ্ছ
* মদন বাহাদুৰ অমাত্য, নেপালী ৰাজনীতিবিদ
* মিলন অমাত্য, নেপালী গায়ক
* ৰামচন্দ্ৰ পন্ত অমাত্য, মাৰাঠা প্ৰধানমন্ত্ৰী
* ৰোনালি অমাত্য, নেপালী মডেল
* সিদ্ধিদাস অমাত্য, নেপালী কবি
* তুলসী লাল অমাত্য, নেপালী ৰাজনীতিবিদ
## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:উপাধি
কান্ব বংশ

**কান্ব বংশ** বা কানৱা বংশ মগধৰ ব্ৰাহ্মণ শাসকৰ বংশ আছিল, যিটো বাসুদেৱ কান্বই পূৰ্বৰ শুংগ বংশক ওফৰাই পেলোৱাৰ পাছত প্ৰতিষ্ঠা কৰা হৈছিল আৰু খ্ৰীষ্টপূৰ্ব ৭৩ চনৰপৰা খ্ৰীষ্টপূৰ্ব ২৮ চনলৈকে শাসন কৰিছিল।

যদিও পৌৰাণিক সাহিত্যই কান্বসকলে পাটলিপুত্ৰৰ শুংগসকলৰ পূৰ্বৰ ৰাজধানী, পূব ভাৰতৰ মগধৰপৰা শাসন কৰিছিল বুলি ইংগিত দিয়ে, তেওঁলোকৰ মুদ্ৰাসমূহ মূলতঃ মধ্য ভাৰতৰ বিদিশা অঞ্চল আৰু ইয়াৰ আশে-পাশে পোৱা যায়, যিটো পিছৰ শুংগ শাসকসকলৰ ৰাজধানীও আছিল।

খ্ৰীষ্টপূৰ্ব ৭৩ চনত বাসুদেৱ কান্ৱৰদ্বাৰা কান্ৱ বংশ প্ৰতিষ্ঠা কৰা হৈছিল। বাসুদেৱ প্ৰথমে শুংগ সম্ৰাট দেৱভুতিৰ মন্ত্ৰী আছিল আৰু তাৰ পিছত তেওঁ পূৰ্বৰ সম্ৰাটক হত্যা কৰি সিংহাসন দখল কৰিছিল। কান্ব শাসকে শুংগ বংশৰ ৰজাসকলক তেওঁলোকৰ পূৰ্বৰ ৰাজ্যৰ এটা কোণত অস্পষ্টভাৱে শাসন কৰি যাবলৈ অনুমতি দিছিল। চাৰিজন কান্ৱ শাসক আছিল। পুৰাণৰ মতে, খ্ৰীষ্টপূৰ্ব ২৮ চনত সাতবাহনসকলে তেওঁলোকৰ বংশৰ অন্ত পেলাইছিল।
## উৎপত্তি
কান্ব ৰজাসকল ব্ৰাহ্মণ আছিল। তেওঁলোক সৌভৰী ঋষিৰ বংশধৰ আছিল। বসুদেৱ কান্বই শুংগ বংশৰ দেৱভূতিক বধ কৰি কান্ব বংশৰ শাসন প্ৰতিষ্ঠা কৰে।

## শাসকসকল
কান্ৱ বংশৰ প্ৰথম শাসক আছিল বসুদেৱ, যাৰ গোত্ৰৰ নামেৰে এই বংশৰ নামকৰণ কৰা হৈছিল। তেওঁৰ পিছত তেওঁৰ পুত্ৰ ভূমিমিত্ৰ ৰাজপাটত বহে। পাঞ্চল ৰাজ্যৰ পৰা আৱিষ্কাৰ হৈছে কিংবদন্তি ভূমিমিত্ৰৰ মুদ্ৰা। "কান্বাস্য" কিংবদন্তি থকা তামৰ মুদ্ৰাও বিদিশাৰ পৰা পোৱা গৈছে, লগতে বৎস ৰাজ্যৰ কৌশাম্বিৰ পৰাও পোৱা গৈছে। ভূমিমিত্ৰই চৈধ্য বছৰ ৰাজত্ব কৰিছিল আৰু পিছলৈ তেওঁৰ পুত্ৰ নাৰায়ণ ৰাজত্ব কৰিছিল। নাৰায়ণে বাৰ বছৰ ৰাজত্ব কৰিছিল। তেওঁৰ পিছত তেওঁৰ পুত্ৰ সুশৰমান যি কান্ব বংশৰ শেষ ৰজা আছিল।

## উত্তৰাধিকাৰ
সাতবাহনৰ হাতত পৰাজয় আৰু কান্ব বংশৰ পতনৰ পিছত মগধ সাম্ৰাজ্যৰ অন্ত পৰিল। সাতবাহন বংশৰ দ্বাৰা কান্ব বংশক পৰাজয় কৰাটো মধ্য ভাৰতৰ স্থানীয় পৰিঘটনা আছিল আৰু ঐতিহাসিক সমলৰ প্ৰমাণে প্ৰকাশ কৰে যে পিছলৈ খ্ৰীষ্টপূৰ্ব প্ৰথম শতিকাৰ পৰা খ্ৰীষ্টীয় দ্বিতীয় শতিকালৈকে মগধ কৌশম্বিৰ মিত্ৰ বংশৰ আধিপত্যৰ অধীনলৈ আহিছিল।

পুৰাণত কোৱা হৈছে যে কান্ব বংশৰ শেষৰজন ৰজাক অন্ধ্ৰ বংশ প্ৰতিষ্ঠা কৰা বালিপুচ্চই হত্যা কৰিছিল কিন্তু ইয়াৰ সমৰ্থনত মুদ্ৰা, লিপি বা আন প্ৰত্নতাত্ত্বিক প্ৰমাণৰ অভাৱ।

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ৰাজতন্ত্ৰ
শ্ৰেণী:শাসক
হৰ্ষচৰিত

**হৰ্ষচৰিত** ভাৰতীয় সম্ৰাট হৰ্ষৰ জীৱনী। খ্ৰীষ্টীয় সপ্তম শতিকাৰ ভাৰতৰ সংস্কৃত লেখক বাণভট্ট বা বাণ নামেৰেও পৰিচিত কবিৰদ্বাৰা ৰচনা কৰা হয়। তেওঁ আছিল হৰ্ষৰ পৃষ্ঠপোষকতাৰ ৰাজ-দৰবাৰ কবি। হৰ্ষচৰিত বাণৰ প্ৰথম ৰচনা আৰু সংস্কৃত ভাষাত ঐতিহাসিক কাব্য ৰচনাৰ আৰম্ভণি বুলি গণ্য কৰা হয়। 
## ঐতিহাসিক জীৱনী
প্ৰশংসা আৰু আড়ম্বৰপূৰ্ণ শৈলীত লিখা হৰ্ষচৰিত সংস্কৃতৰ প্ৰথম ঐতিহাসিক জীৱনী হিচাপে স্থান লাভ কৰিছে। ভাৰতৰ গ্ৰাম্য প্ৰাকৃতিক পৰিৱেশৰ লগতে ভাৰতীয় জনসাধাৰণৰ অসাধাৰণ উদ্যোগৰ বিষয়ে বাণৰ বিশদ আৰু প্ৰাঞ্জল বৰ্ণনাই সেই সময়ৰ জীৱনৰ সজীৱতাক উন্মোচন কৰে। যিহেতু তেওঁ সম্ৰাট হৰ্ষৰ পৃষ্ঠপোষকতা লাভ কৰিছিল, সেয়েহে তেওঁৰ পৃষ্ঠপোষকৰ বিষয়ে তেওঁৰ বৰ্ণনা নিৰপেক্ষ মূল্যায়ন নহয় আৰু সম্ৰাটৰ কাৰ্যক অত্যধিক তোষামোদন ৰূপত উপস্থাপন কৰা হৈছে।
## বিষয়
অলংকৃত কাব্যিক গদ্যৰে ৰচিত হৰ্ষচৰিত সম্ৰাট হৰ্ষৰ জীৱনী আঠটা উচ্চৱাস (অধ্যায়)ত বৰ্ণনা কৰা হৈছে। প্ৰথম দুটা উচ্চৱাসত বাণভট্টই তেওঁৰ বংশ আৰু প্ৰাথমিক জীৱনৰ বিৱৰণ দিছে। চৰিতমতে তেওঁ আছিল মহান সম্ৰাট।

চতুৰংগ (দবা খেল) চত্ৰংগ (পাৰ্চী দবা), ছিয়াংকি (চীনা দবা), জাংগি (কোৰিয়ান দবা), শ্বোগি (জাপানী দবা), চিট্টুয়িন (বাৰ্মিজ দবা), মাক্ৰুক (থাই দবা) আৰু আধুনিক ভাৰতীয় দবাৰ প্ৰাচীনতম স্পষ্ট উল্লেখ হৰ্ষচৰিতৰ পৰাই আহিছে: 

## পৰৱৰ্তী অধ্যয়ন

উপলভ্য একমাত্ৰ ধাৰাবাহিক বিশ্লেষণ হ’ল কাশ্মীৰৰ পণ্ডিত শংকৰৰ দ্বাৰা ৰচিত *সংকেত*। অনুমান কৰা হয় যে, ৰুয়্যাকে *হৰ্ষচৰিতবাৰ্তিক* নামেৰে জনাজাত এটা টীকাও ইয়াত সংযুক্ত কৰিছিল, যিটো এতিয়াও পোৱা হোৱা নাই।

১৮৯৭ চনত এডৱাৰ্ড বাইলছ কৱেল আৰু ফ্ৰেডেৰিক উইলিয়াম থমাছে এই গ্ৰন্থখন ইংৰাজীলৈ অনুবাদ কৰে। সামৰিক ইতিহাসবিদ কৌশিক ৰয়ে হৰ্ষচৰিতক "ঐতিহাসিক কল্পকাহিনী" বুলি বৰ্ণনা কৰিছে যদিও বাস্তৱিকভাৱে শুদ্ধ ভেটিৰ সৈতে।

এই গ্ৰন্থখন ১৯২৯ চনত বিজিয়ানগৰৰ মহাৰাজ কলেজৰ এম ভি ৰামনাচাৰীয়ে (মেদেপল্লী ভেংকটা ৰামনাচাৰ্যুলু) তেলুগু গদ্যলৈ অনুবাদ কৰিছিল।।

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:গ্ৰন্থ
ভগভদ্ৰ

**ভগভদ্ৰ** আছিল এজন শুংগ সম্ৰাট, যিয়ে উত্তৰ আৰু মধ্য ভাৰতত প্ৰায় ১১৪ খ্ৰীষ্টপূৰ্বৰপৰা ৮৩ খ্ৰীষ্টপূৰ্বলৈকে ৰাজত্ব কৰিছিল। যদিও শুংগসকলৰ ৰাজধানী পাটলিপুত্ৰত আছিল, তথাপি তেওঁ বিদিশাত আদালত অনুষ্ঠিত কৰা বুলি জনা গৈছিল। পুৰাণিক লিপিত থকা শুংগসকলৰ ৰাজত্বকালীন তালিকাতো ভগভদ্ৰ নামটো আছে বুলি ভবা হয়, শুংগসকলৰ পঞ্চম শাসক ভদ্ৰক নামেৰে।
## হেলিঅ'ডৰাছৰ শিলালিপি
মধ্য ভাৰতৰ বিদেশৰ স্থানত থকা হেলিঅ’ডৰাছ স্তম্ভলিপিৰ পৰা তেওঁৰ বিষয়ে বেছিকৈ জনা যায়, য'ত ভাৰত-গ্ৰীক ৰজা এন্টিআলচিডাছৰ পৰা তক্ষশীলাৰ দূতাবাসৰ সৈতে যোগাযোগৰ কথা লিখা হৈছে আৰু য'ত তেওঁৰ নাম বেনাৰসৰ ৰাজকুমাৰীৰ পুত্ৰ ত্ৰাণকৰ্তা কাশীপুত্ৰ ভগভদ্ৰ বুলি উল্লেখ আছে:

এই শিলালিপিখন গুৰুত্বপূৰ্ণ, কাৰণ ইয়াৰ দ্বাৰা শুংগসকলে খ্ৰীষ্টপূৰ্ব ১০০ চনৰ আশে-পাশে বিদিশা অঞ্চলত শাসন কৰিছিল বুলি বৈধতা প্ৰদান কৰাৰ কথা কোৱা হয়। ওচৰৰ সাঁচি স্তুপটোৰ ওপৰত কিছু কলাত্মক উপলব্ধিয়েও এই কথাৰ সমৰ্থন কৰে, যিটো শুংগৰ যুগৰ বুলি ভবা হয়। মুঠতে এই অঞ্চলত তিনিটা শংগ স্তম্ভও উদ্ধাৰ হৈছে ৷ হেলিঅ’ড’ৰছে স্থাপন কৰা গৰুড় স্তম্ভ আৰু এই স্তম্ভত লিখা শিলালিপি ভাৰতৰ ভাগৱতবাদৰ আদিম বস্তুগত প্ৰমাণ হিচাপে গণ্য কৰা হয়।

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:শাসক
শ্ৰেণী:ৰাজতন্ত্ৰ
সুকন্যা দত্ত

**সুকন্যা দত্ত**  এগৰাকী ভাৰতীয় প্ৰাণীবিজ্ঞানী আৰু লেখিকা যিয়ে কিতাপ, ৰেডিঅ' লিপি, প্ৰবন্ধ, আৰু গ্ৰন্থ পৰ্যালোচনাৰ জৰিয়তে বিজ্ঞানক জনপ্ৰিয় কৰি তুলিছে।

## জীৱন আৰু কেৰিয়াৰ
১৯৬১ চনত কলিকতাত জন্মগ্ৰহণ কৰা দত্তই কলিকতা বিশ্ববিদ্যালয়ত অধ্যয়ন কৰি প্ৰাণীবিজ্ঞানত ডক্টৰেট ডিগ্ৰী লাভ কৰে।  বৈজ্ঞানিক আৰু উদ্যোগিক গৱেষণা পৰিষদৰ মুখ্য বিজ্ঞানী হিচাপে অৱসৰ গ্ৰহণ কৰে। কল্পবিজ্ঞান আৰু কল্পবিজ্ঞান দুয়োটা বিষয়ৰ ওপৰত কেইবাখনো গ্ৰন্থ লিখিছে।
২০১৮ চনত গৌতম শ্বেনয়ে ফেক্টৰডেইলীৰ বাবে লিখিছিল, "হাস্যৰসেৰে ভৰা দত্তৰ গল্পসমূহে সম্পূৰ্ণ সম্ভাৱনাক সামৰি লৈছে – মংগল গ্ৰহৰ কাহিনীৰ পৰা আৰম্ভ কৰি জনজাতিৰ মাজত কাহিনীলৈকে, আৰু বহুতো অদূৰ ভৱিষ্যতৰ কাহিনীলৈকে।"
তেওঁৰ ৰচনাসমূহ ইংৰাজী ভাষাত লিখা আৰু বাংলা, হিন্দী আৰু মাৰাঠীলৈ অনুবাদ কৰা হৈছে।[

## গ্ৰন্থতালিকা
* এ কাইটছ ষ্টোৰী (নতুন দিল্লী, নেচনেল বুক ট্ৰাষ্ট)
* এ টাচ অৱ গ্লাছ (নতুন দিল্লী, নেচনেল বুক ট্ৰাষ্ট, ২০১৬)
* এডভেঞ্চাৰছ অৱ ঝিলিক (নতুন দিল্লী, প্ৰকাশন বিভাগ)
* আচৰিত অভিযোজন (নতুন দিল্লী, নেচনেল বুক ট্ৰাষ্ট, ২০১২)
* পশু স্থাপত্য (নেচনেল বুক ট্ৰাষ্ট, ২০২০)
* বিয়ণ্ড দ্য ব্লু: এ কলেকচন অৱ চাই-ফাই ষ্ট'ৰীজ (নতুন দিল্লী, ভাৰত: ৰূপা এণ্ড কোম্পানী, ২০০৮)
* গোল্ডেন ট্ৰেজাৰী অৱ চাইন্স এণ্ড টেকন'লজি (নতুন দিল্লী, নিস্কেয়াৰ) [সহ-লেখক]
* হাও? (নতুন দিল্লী, নিস্কেয়াৰ) [সহ-লেখক]
* ভাৰতীয় বিজ্ঞানী: অনুপ্ৰাণিত মনৰ কাহিনী (নতুন দিল্লী, ভাৰত: বিজ্ঞান প্ৰসাৰ, ২০১৮) 
* পৃথিৱীৰ জীৱন (নতুন দিল্লী, বিজ্ঞান প্ৰসাৰ)
* ৱানছ আপন এ ব্লু মুন: চাইন্স ফিকচন ষ্ট’ৰীজ (নতুন দিল্লী, ভাৰত: নেচনেল বুক ট্ৰাষ্ট, ২০০৬)
* অপাৰেচন জিন (নতুন দিল্লী; NISCAIR)
* অন্যান্য আকাশ (নতুন দিল্লী, ভাৰত: বিজ্ঞান প্ৰসাৰ, ২০১৭)
* গছ-গছনিয়েও বন্ধুত্ব কৰে (নতুন দিল্লী, জ্ঞান গছ, ২০১৫)
* বৰষুণ বৰষুণ আহিব আকৌ (নতুন দিল্লী, নিস্কাৰ)
* শান্তি স্বৰূপ ভটনগৰ, মানুহ আৰু তেওঁৰ মিছন (নতুন দিল্লী, নিস্কাৰ)
* সাপ (নতুন দিল্লী, বিজ্ঞান প্ৰসাৰ)
* জীৱ-জন্তুৰ সামাজিক জীৱন (নতুন দিল্লী, নেচনেল বুক ট্ৰাষ্ট, ২০১৪)
* উদ্ভিদৰ সামাজিক জীৱন (নতুন দিল্লী: নেচনেল বুক ট্ৰাষ্ট, ভাৰত, ২০১২)
* প্ৰটিনৰ গোপনীয়তা (নতুন দিল্লী, নেচনেল বুক ট্ৰাষ্ট) [মেধা ৰাজাধ্যাক্ষৰ সৈতে]
* দ্য ৱাণ্ডাৰফুল মেৰিন ৱৰ্ল্ড (নতুন দিল্লী, প্ৰকাশন বিভাগ)
* ভিষ্টাছ ইন চাইন্স কমিউনিকেচন (সহ-লেখক প্ৰতিবেদন)
* কি? (নতুন দিল্লী, নিস্কেয়াৰ) [সহ-লেখক]
* কিয়? (নতুন দিল্লী, নিস্কেয়াৰ) [সহ-লেখক]
* ৱৰ্ল্ডছ এপাৰ্ট: কল্পবিজ্ঞান কাহিনী (নতুন দিল্লী, ভাৰত: নেচনেল বুক ট্ৰাষ্ট, ২০১২)
* কাইলৈ ​​আকৌ (নেচনেল বুক ট্ৰাষ্ট, ২০২৩)
* প্ৰব্ৰজনৰ যাদু (২০২৩ চিএছআইআৰ-এনআইএছচিপিআৰ)
* S is for Survival (নেশ্যনেল বুক ট্ৰাষ্টৰ বিবেচনাধীন)
* A to Z কল্পবিজ্ঞান গল্প: ২৬টা গোলু-মামু গল্পৰ সংকলন। (কল্পবিশ্ব প্ৰকাশন, ২০২৪)

## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:বিজ্ঞানী
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় বিজ্ঞানী
শ্ৰেণী:লেখিকা
নেমাই ঘোষ

**নেমাই ঘোষ** বা **নিমাই ঘোষ**   আছিল এজন প্ৰখ্যাত ভাৰতীয় ফটোগ্ৰাফাৰ, সত্যজিৎ ৰায়ৰ সৈতে কৰা কামৰ বাবে বেছিকৈ পৰিচিত,
গুপি গাইন বাঘা বাইন (১৯৬৯)ৰ পৰা আৰম্ভ কৰি ৰেৰ শেষৰখন ছবি এগ্ৰিমুক (১৯৯১)লৈকে দুটা দশকৰো অধিক সময় ধৰি স্থিৰ ফটোগ্ৰাফাৰ হিচাপে।
তেওঁৰ কামে থিয়েটাৰ, চিনেমা, শিল্প, সাংস্কৃতিক নথিপত্ৰ আৰু তেওঁৰ গৃহ চহৰ কলকাতাক সামৰি লৈছে, বিশেষকৈ ক’লা-বগা ফটোগ্ৰাফীৰ জৰিয়তে যিয়ে ভৱিষ্যদ্বাণীমূলক মুহূৰ্তৰ লগতে অন্তৰংগ, ক্ষন্তেকীয়া মুহূৰ্ত দুয়োটাকে ধৰি ৰাখে।

২০০৭ চনৰ ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটাৰ জুৰীৰ সদস্য আছিল, আৰু ২০১০ চনত ভাৰত চৰকাৰে পদ্মশ্ৰী বঁটা প্ৰদান কৰে।

## প্ৰাথমিক জীৱন আৰু আৰম্ভণি
* জন্ম ব্ৰিটিছ ভাৰতৰ কলকাতা (তেতিয়াৰ কলিকতা)ত।
* উৎপল দত্তৰ লিটিল থিয়েটাৰ গ্ৰুপৰ সৈতে অভিনয় কৰি তেওঁ ভ্ৰাম্যমাণৰ লগত কলাত্মক জড়িততা আৰম্ভ কৰিছিল।
* ফটোগ্ৰাফীৰ প্ৰতি তেওঁৰ আগ্ৰহ পৰিকল্পিত নাছিল; ১৯৬৬ চনৰ আশে-পাশে তেওঁ এটা কেমেৰা লাভ কৰে আৰু পৰীক্ষা-নিৰীক্ষা কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰে।
## ব্যক্তিগত জীৱন আৰু পৰিয়াল
২০২২ চনৰ ২৮ মাৰ্চত মৃত্যু হোৱা শিবানী ঘোষৰ সৈতে নেমাই ঘোষৰ বিবাহ হয়।

দম্পতীহালৰ তিনিটা সন্তান আছিল:
* ২০০১ চনৰ ১৯ ​​ডিচেম্বৰত তেওঁলোকৰ ডাঙৰ পুত্ৰ শান্তনু ঘোষৰ মগজুৰ টিউমাৰত মৃত্যু হয়।তেওঁৰ পত্নী ডালিয়া ঘোষ, কন্যা শ্ৰেয়া ঘোষ আৰু পুত্ৰ সোহাম ঘোষক এৰি থৈ যায়।
* তেওঁলোকৰ সৰু পুত্ৰ সত্যকি ঘোষ পিতৃৰ পদাংক অনুসৰণ কৰি ফটোগ্ৰাফাৰ হৈ পৰিল। মধুৰা ঘোষৰ সৈতে বিবাহপাশত আবদ্ধ হৈ ওপাষোনা ঘোষ আৰু পূজাৰীনি ঘোষ নামৰ দুগৰাকী কন্যা সন্তানৰ সৈতে বিবাহপাশত আবদ্ধ হয়।
* তেওঁলোকৰ সৰু সন্তান শৰ্মিষ্ঠা ঘোষে শিক্ষাবিদ হিচাপে কাম কৰে।
## সত্যজিৎ ৰায়ৰ লগত সঙ্গতি
* সত্যজিৎৰ সৈতে তেওঁৰ প্ৰথম কাম আছিল গুপী গাইনে বাঘা বাইন (১৯৬৯) ছবিত। সেই সময়ৰপৰা সত্যজিৎৰ শেষৰখন ছবি অগন্তুক (১৯৯১)লৈকে ঘোষে সত্যজিৎৰ স্থিৰ ফটোগ্ৰাফাৰ হিচাপে কাম কৰিছিল। 
* বিখ্যাত জীৱনীকাৰ জেমছ বছৱেলৰ কথা উল্লেখ কৰি সত্যজিৎ সত্যজিতে তেওঁক কেমেৰাৰ সহায়ত তেওঁৰ জীৱনৰ একপ্ৰকাৰৰ “বছৱেল” বুলি উল্লেখ কৰিছিল। 

২০২০ চনৰ ২৫ মাৰ্চত তেওঁৰ মৃত্যু হয়। তেওঁৰ বয়স আছিল ৮৫ বছৰ।

## গ্ৰন্থতালিকা

* সত্যজিৎ ৰায় ৭০ বছৰ; ফটোগ্ৰাফসমূহ নেমাই ঘোষৰ; আলোকে বি নেণ্ডীৰ দ্বাৰা সম্পাদিত অৱদান, ১৯৯১, আইফেল এডিচনছ, ব্ৰাছেলছ।
* সত্যজিৎ ৰায় ৭০ বছৰ; ফটোগ্ৰাফসমূহ নেমাই ঘোষৰ; আলোকে বি নণ্ডীৰ দ্বাৰা সম্পাদিত অৱদান, ১৯৯৩, পইণ্ট অৱ ভিউ আৰু অৰিয়েণ্ট লংমেন
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:পদ্মশ্ৰী বঁটা বিজয়ী