open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
টুওনেটাৰ

**টুওনেটাৰ** ফিনলেণ্ডৰ পৌৰাণিক কাহিনীত পাতালৰ ৰাণী। 

টুওনেটাৰ টুওনিৰ পত্নী, যাৰ সৈতে তেওঁ পাতালৰ টুওনেলাৰ ওপৰত শাসন কৰে। 

কালেভালাৰ ১৬ সংখ্যক গীতত ভাইনাম’ইনেন তেওঁলোকৰ ৰাজ্যত উপস্থিত হয়। টুওনেটাৰে তেওঁক সোণালী ৰঙৰ বিয়েৰৰ পাত্ৰ এটা দিবলৈ পাই আনন্দিত হয়, কিন্তু যেতিয়া তেওঁ ওচৰলৈ গৈ চায় তেতিয়া তেওঁ দেখে যে ই সঁচাকৈয়ে এবিধ বিষাক্ত পানীয়, যি ভেকুলিৰ পোনা, বিষাক্ত পোৱালি সাপ, জেঠী, এডাৰ আৰু কৃমিৰ পৰা তৈয়াৰী হৈছিল। যদি কোনো ব্যক্তিয়ে নিচাত সকলো পাহৰি যাব পৰা বিয়েৰ বুলি এটা পেগ পান কৰে, তেওঁলোকে কেতিয়াও তেওঁলোকৰ অস্তিত্ব সম্পৰ্কে জ্ঞান ঘূৰাই নাপায় আৰু জীৱিতসকলৰ দেশলৈ উভতি যাব নোৱাৰে, কাৰণ কেৱল টুওনেটাৰ আৰু টুওনিৰ সন্তানসকলকহে টুওনেলা এৰি যাবলৈ দিয়া হৈছিল।

যেতিয়া Väinämöinen এ Tuonetar ক তেওঁ বিচৰা তিনিটা যাদুকৰী শব্দ প্ৰকাশ কৰিবলৈ কয় তেওঁ তাক অস্বীকাৰ কৰে আৰু প্ৰতিজ্ঞা কৰে যে, তেওঁ কেতিয়াও টুওনেলাক জীৱিত অৱস্থাত এৰি নাযায়। তাৰ পিছত টুওনেটাৰে নিজৰ যাদুকৰী লাখুটিডালেৰে তেওঁক শুৱাই দিয়ে আৰু তেওঁৰ তিনিআঙুলিৰ পুত্ৰক টুওনি নদীৰ তললৈ পলাবলৈ চেষ্টা কৰিলে ধৰিবলৈ লোহা আৰু তামৰ হাজাৰ জাল বোৱাই দিয়ে। ভেনাম'ইনেনে সাপলৈ পৰিণত হৈ জালৰ মাজেৰে সাঁতুৰি পলায়ন কৰাত সফল হয় আৰু যেতিয়া তেওঁ কালেভালালৈ উভতি যায় তেতিয়া তেওঁ মানুহক বুদ্ধিমানৰূপে লক্ষ্য কৰিবলৈ সকীয়াই দিয়ে যাতে তেওঁলোক টুওনেলাত শেষ নহয়।

টুওনেটাৰক মৃত্যুৰ কুমাৰী আৰু ভূগৰ্ভস্থ জগতৰ দেৱী হিচাপে স্বীকৃতি দিয়া হৈছে। তেওঁ কিপু-টাইট্টো, কিভুটাৰ, ভামাটাৰ, কালমা আৰু ল'ভিয়াটাৰৰ মাতৃ,  লগতে বহুতো মহামাৰী, ৰোগ, দানৱ আৰু দানৱৰ মাতৃ।

## তথ্য সূত্ৰ

শ্ৰেণী:দেৱ-দেৱী
নাজমুন আৰা চুলতানা

**নাজমুন আৰা চুলতানা** ( ; জন্ম: ৮ জুলাই, ১৯৫০) বাংলাদেশৰ প্ৰথমগৰাকী মহিলা যিয়ে উচ্চতম ন্যায়ালয়ত আপীল বিভাগৰ বিচাৰপীঠৰ মুৰব্বী হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল। দেশৰ ন্যায়িক ব্যৱস্থাত চূড়ান্ত ৰায়দান দিয়া উচ্চতম ন্যায়ালয়ত চুলতানাই ২০১১ চনৰ ২৩ ফেব্ৰুৱাৰীত আপীল বিভাগৰ প্ৰথমগৰাকী মহিলা ন্যায়াধীশ হিচাপে শপত গ্ৰহণ কৰে আৰু ২০১৭ চনৰ ৭ জুলাইত অৱসৰ গ্ৰহণ কৰে।

## প্ৰাৰম্ভিক জীৱন আৰু শিক্ষা
১৯৫০ চনত মৌলভিবজাৰ অঞ্চলত গভীৰ দলৈকে শিপাই থকা এটা বিশিষ্ট পৰিয়ালত চুলতানাই জন্মগ্ৰহণ কৰিছিল। তেওঁৰ পিতৃ চৌধুৰী আবুল কাচেম মইনুদ্দিনে বিভাজনৰ পূৰ্বে ব্ৰিটিছ ভাৰতীয় সেনাবাহিনীত কমিচনড অফিচাৰ হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল, তেওঁৰ খুলশালীয়েক জেনেৰেল এম এ জি ওছমানীৰ সৈতে। তেওঁলোকৰ পাঁচটা সন্তানৰ ভিতৰত চুলতানা আছিল তৃতীয়গৰাকী,আৰু তেওঁ ১১ বছৰ বয়সত পিতৃক হেৰুৱাইছিল। তেওঁৰ মাতৃ বেগম ৰছিদা চুলতানা দীন মাইমেনচিঙৰ ৰাধা সুন্দৰী গাৰ্লছ হাইস্কুলৰ শিক্ষয়িত্ৰী আছিল। চুলতানাই ১৯৬৫ চনত বিদ্যাময়ী চৰকাৰী ছোৱালী হাইস্কুলৰপৰা এছ এছ চি পৰীক্ষাত উত্তীৰ্ণ হৈ ১৯৬৭ চনত মুমিনুন্নেছা মহিলা মহাবিদ্যালয়ৰপৰা এইচ এছ চি পৰীক্ষাত উত্তীৰ্ণ হৈ বি. আনন্দ মোহন কলেজৰপৰা এল.এল.বি.পাচ কৰে।

চুলতানাৰ দাদা ছামছুল উলামা মৌলানা আব্দুল মনায়েম চৌধুৰীৰ ঘৰ চিলেটৰ লংলাৰ আৰু তেওঁ আছিল এজন সন্মানীয় পণ্ডিত যিয়ে বৰ্তমান আলিয়া বিশ্ববিদ্যালয় নামেৰে জনাজাত কলিকতা আলিয়া মাদ্ৰাছাত অধ্যাপনা কৰিছিল। তেওঁৰ খুৰাক আবু লাইচ চৌধুৰীয়ে ব্ৰিটিছ ভাৰতৰ সময়ত অসম প্ৰদেশৰ বাবে ৰাজহুৱা নিৰ্দেশনাৰ সঞ্চালক (ডি পি আই) হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল।

## কেৰিয়াৰ
১৯৭২ চনৰ জুলাই মাহত মাইমেনচিং জিলা আদালতত অধিবক্তা হিচাপে আইনী কেৰিয়াৰ আৰম্ভ কৰা চুলতানাই বাংলাদেশ অসামৰিক সেৱা (ন্যায়পালিকা) পৰীক্ষাত শীৰ্ষ তিনিটাৰ ভিতৰত স্থান লাভ কৰি ১৯৭৫ চনৰ ২০ ডিচেম্বৰত মুনছিফ হিচাপে ন্যায়িক সেৱাত যোগদান কৰে। ১৯৯০ চনত গোটেই সেৱাৰ সময়ছোৱাত খুলনা, ব্ৰহ্মনবৰীয়া, কমিলা, টাংগাইল, ফৰিদপুৰকে ধৰি কেইবাখনো জিলাত কাম কৰিছিল।

২০০০ চনৰ ২৮ মে’ত চুলতানাক বাংলাদেশৰ উচ্চতম ন্যায়ালয়ৰ উচ্চ ন্যায়ালয় বিভাগৰ অতিৰিক্ত ন্যায়াধীশ হিচাপে নিযুক্তি দিয়া হয় আৰু ইয়াৰ দুবছৰৰ পিছত ২০০২ চনৰ ২৮ মে’ত তেওঁক একেটা সংমণ্ডলৰ স্থায়ী ন্যায়াধীশ হিচাপে নিশ্চিত কৰা হয়। ২০১১ চনৰ ২৩ ফেব্ৰুৱাৰীত বাংলাদেশৰ উচ্চতম ন্যায়ালয়ৰ আপীল বিভাগৰ প্ৰথমগৰাকী মহিলা ন্যায়াধীশ হিচাপে শপত গ্ৰহণ কৰে।

চুলতানা বাংলাদেশ মহিলা ন্যায়াধীশ সংস্থাৰ প্ৰতিষ্ঠাপক সভানেত্ৰী আছিল আৰু ১৯৯১ চনত প্ৰতিষ্ঠা হোৱাৰ পৰাই আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় মহিলা ন্যায়াধীশ সংস্থাৰ সক্ৰিয় সদস্য আছিল।

ব্যক্তিগত জীৱন
বাংলাদেশ ষ্টীল এণ্ড ইঞ্জিনিয়াৰিং কৰ্পৰেশ্যনৰ প্ৰাক্তন জেনেৰেল মেনেজাৰ কোৱাজী নুৰুল হকৰ সৈতে চুলতানাৰ বিবাহ। তেওঁলোকৰ দুজন পুত্ৰ আছে, দুয়োজনেই ইলেক্ট্ৰিকেল ইঞ্জিনিয়াৰ।

## তথ্যসূত্ৰ
আক্কা (আত্মা)

**আক্কা** হৈছে ছামি শ্বেমানীজম আৰু ফিনিছ আৰু ইষ্ট'নিয়ান পৌৰাণিক কাহিনীত নাৰী আত্মা। তাইৰ পূজা সাধাৰণ আৰু ই যজ্ঞ, প্ৰাৰ্থনা আৰু অন্যান্য বিভিন্ন অনুষ্ঠানৰ ৰূপ লৈছিল। কিছুমান ছামীয়ে বিশ্বাস কৰে যে তাই তেওঁলোকৰ তম্বুৰ তলত বাস কৰিছিল। আন দেৱতাৰ দৰেই তাইৰ নামটোও কিছুমান ভৌগোলিক নামৰ ভিতৰত দেখা যায়, যাৰ ফলত ছামিৰ উপস্থিতিৰ উত্তৰাধিকাৰ ৰৈ যায়। 

## ছামি পৌৰাণিক কাহিনী
***মাদেৰাক্কা**: আক্কা জনগোষ্ঠীৰ মাতৃ আছিল, নাৰী আৰু শিশুৰ দেৱী। আধুনিক ছামি নাৰীবাদীসকলৰ মাজত মাদেৰাক্কা জনপ্ৰিয়। তেওঁৰ তিনিগৰাকী কন্যা হ’ল-
****ছাৰাক্কা**: উৰ্বৰতা, ঋতুস্ৰাৱ, প্ৰেম, মানৱ যৌনতা, গৰ্ভাৱস্থা আৰু প্ৰসৱৰ দেৱী। 
** **যুক্সাখ্কা**: "কাঁড়ৰ সৈতে আক্কা", শিশুৰ ৰক্ষক। 
****উক্সাকা**: "দুৱাৰৰ আক্কা" যিয়ে মাতৃৰ গৰ্ভত থকা ভ্ৰুণক গঢ় দিয়ে আৰু মানুহক তেওঁলোকৰ লিংগ নিৰ্ধাৰণ কৰে। 
***জবমে-আক্কা**: "মৃতকৰ আক্কা", পাতালৰ এগৰাকী দেৱী। তেওঁ মৰা কেঁচুৱাবোৰৰ আত্মাক শান্ত কৰে। 

## ফিনলেণ্ড আৰু ইষ্ট’নিয়াৰ পৌৰাণিক কাহিনী
ফিনলেণ্ডৰ পৌৰাণিক কাহিনীত *আক্কা* হ'ল *উক্কো*ৰ পত্নী আৰু উৰ্বৰতাৰ দেৱী। প্ৰেম কৰি থাকোঁতে বজ্ৰপাত গুলীয়াই থাকে। তাইক প্ৰকৃতিৰ নাৰী দিশ, মাএমোনেন "মাতৃ পৃথিৱী" হিচাপে চাব পাৰি, যাক উক্কোৱে নিষেচন কৰে। 

ইষ্ট'নিয়াৰ পৌৰাণিক কাহিনীত তেওঁক *মা-ইমা* বুলি জনা যায়।

## তথ্যসূত্ৰ
 

শ্ৰেণী:দেৱী
শ্ৰেণী:নাৰীবাদ
মানো (পৌৰাণিক কাহিনী)

**মানো**, **মান্নো**, **আস্কে** বা **মান্না** হৈছে ছামি পৌৰাণিক কাহিনীত চন্দ্ৰৰ দেৱী ৰূপ। 

ছামি জাতিৰ বিশ্ব দৃষ্টিভঙ্গি আনিমিজম বা আনিমিষ্টিক স্বভাৱৰ, য’ত ছামানবাদী বৈশিষ্ট্য থকা দেখা যায়। সেই বিশ্বদৃষ্টিত দেৱ-দেৱীসকলে গুৰুত্বপূৰ্ণ স্থান অধিকাৰ কৰে। প্ৰাকৃতিক প্ৰত্যেক শক্তিৰ লগত কোনোবা দেৱ-দেৱীৰ সম্পৰ্ক আছে বুলি ধৰা হয়, আৰু জীৱন নিৰ্বাহৰ উৎসসমূহ আত্মিক জগতৰ শক্তিসমূহৰ দ্বাৰা সুৰক্ষিত বুলি বিশ্বাস কৰা হয়, যাক অনুকূল কৰিবলৈ বিশেষ উপাসনা কৰা হয়। 

অন্যান্য প্ৰকৃতি দেৱীৰ দৰে, মানোও অনিশ্চিত আৰু বিপজ্জনক ৰূপে ধৰা হয়। তেওঁৰ উপাসনা নতুন চন্দ্ৰৰ সময়ত বিশেষকৈ শীতকালীন অয়নান্তৰ সময়ত কৰা হয়। এই সময়ছোৱাত যিকোনো প্ৰকাৰৰ শব্দ কৰা নিষিদ্ধ  বুলি গণ্য কৰা হৈছিল। 

খ্ৰীষ্টান মিচনাৰীসকল আৰু পাদ্ৰীসকলে সাধাৰণতে এই পেগানিজম বা পেগান ধাৰণাসমূহ বুজি নোপোৱাকৈ তাক চয়তানিক বুলি বিবেচনা কৰিছিল। ছামিসকলক বলপূৰ্বক খ্ৰীষ্টান ধৰ্মত দীক্ষিত কৰা হৈছিল, আৰু ছামানবাদী আচাৰসমূহ নিষিদ্ধ কৰা হৈছিল। 

ছামি ধৰ্মীয় বিশ্বাসৰ অন্তৰ্গত আত্মিক জগত ছামি জনগোষ্ঠীৰ জীৱনৰ এক গুৰুত্বপূৰ্ণ অংশ। ছামান হ’ল এই জগত আৰু আত্মিক জগতৰ মাজৰ সংযোগ স্থাপনকাৰী। কিছুমান ছামি ছামানৰ নোৱাইডি ড্ৰাম থাকে, আৰু অন্ততঃ এজন ছামানৰ ড্ৰামত মানো চন্দ্ৰৰ চিহ্ন থকা এটি ড্ৰাম পোৱা গৈছে।

## তথ্য সংগ্ৰহ
 

শ্ৰেণী:দেৱী 
শ্ৰেণী:লোকবিশ্বাস 
শ্ৰেণী:পৌৰাণিক কথা
কলমা (লোকগাথা)

ফিনলেণ্ডৰ লোককথাত **কলমা**  মৃত্যু বা কবৰৰ বিমূৰ্ত ৰূপ বা দেহ। কলমা শব্দৰ অৰ্থ ‘এটা কবৰ, এটা মৃতদেহৰ গোন্ধ বা এটা মৃতদেহ’ হ’ব পাৰে। অন্যান্য ইউৰেলিক ভাষাত কলমা সম্পৰ্কীয় আন শব্দ আছে। চামোয়েড ভাষাত কলমু বা হালমেৰৰ অৰ্থ হৈছে ‘মৃতদেহ’ বা ‘মৃত ব্যক্তিৰ আত্মা’। মৰ্ডভিনিক ভাষাত কলমা বা কলমোৰ অৰ্থ 'কবৰ'।

কলমা শব্দটো কালেভালাত ‘কবৰস্থান’ অৰ্থৰ সৈতে কেইবাবাৰো দেখা যায় যদিও কোনো শাৰিৰীক ৰূপৰ দেৱতাক বুজাই নহয়। মাথিয়াছ কাষ্ট্ৰেনৰ মতে আন কিছুমান লোককবিতা আছে য'ত কলমাই পাতাল জগতৰ টুওনেলাৰ এলফ আৰু অন্যান্য লোক (väki)ক চোৱাচিতা কৰা এজন ভূগৰ্ভস্থ দেৱতাক বুজায়। এই দাবীক কাৰ্লে ক্ৰ'নে প্ৰত্যাহ্বান জনাইছে, তেওঁৰ মতে ফিনলেণ্ডৰ লোককথাত এনে কোনো ঈশ্বৰৰ অস্তিত্ব নাই।

ফিনলেণ্ডৰ লোককথাত মৃত্যুৰ সৈতে জড়িত আন শুদ্ধ নামসমূহ হ’ল টুওনি আৰু মানা। পিছৰটো পাতালৰ আন এটা নাম মানালাৰ ওপৰত আধাৰিত আৰু ইয়াক কালেভালাৰ সংকলনকাৰী ইলিয়াছ লনৰ'টে প্ৰৱৰ্তন কৰা যেন লাগে। কলমাৰ কন্যা কলমান ইম্পি (অক্ষৰ অৰ্থত 'কলমাৰ কুমাৰী')ক কালেভালাত সাপক বিষাক্ত দাঁত দিয়া দুষ্ট সত্তা হিচাপে উল্লেখ কৰা হৈছে।
## তথ্য সূত্ৰ

শ্ৰেণী:কাল্পনিক চৰিত্ৰ
সুকুমাৰী (চলচ্চিত্ৰ)

**সুকুমাৰী ** () ঢাকাৰ নবাব পৰিয়ালে নিৰ্মাণ কৰা, ১৯২৯ চনৰ এখন চুটি ছবি। সুকুমাৰী ব্ৰিটিছ ভাৰতৰ ঢাকাত (বৰ্তমান বাংলাদেশ) নিৰ্মিত প্ৰথমখন ছবি। নবাব পৰিয়ালৰ উৎসাহত অনুপ্ৰাণিত হৈ অম্বুজা প্ৰসন্ন গুপ্তাই ১৯২৭ চনত এই পৰীক্ষামূলক চুটি নিৰ্বাক ছবিখন পৰিচালনা কৰে। অভিনেতা আৰু ক্ৰুসকল আটাইকেইজন ঢাকাৰ বাসিন্দা আছিল, আৰু সেইটোৱেই আছিল তেওঁলোকৰ চলচ্চিত্ৰ নিৰ্মাণৰ প্ৰথম অভিজ্ঞতা। ফলস্বৰূপে এই ছবিখনৰ প্ৰযোজক, পৰিচালক, অভিনেতা আৰু সমগ্ৰ দলটোক ঢাকাত আৰু এইদৰে বাংলাদেশতো চলচ্চিত্ৰ নিৰ্মাণৰ পথ প্ৰদৰ্শক বুলি গণ্য কৰা হয়।

ছবিখনৰ মাত্ৰ এটা ৰীলহে নিৰ্মাণ কৰা হৈছিল। দুৰ্ভাগ্যজনকভাৱে ছবিখন ৰাজহুৱা ভাবে কেতিয়াও প্ৰদৰ্শননহ’ল। কিন্তু কেইটামান ব্যক্তিগত প্ৰদৰ্শন হৈছিল।

কেৱল সুকুমাৰীৰ এখন স্থিৰচিত্ৰহে বাংলাদেশ ফিল্ম আৰ্কাইভে সংৰক্ষিত কৰিছে।

## উত্তৰাধিকাৰ
ছবিখন সফলতাৰে নিৰ্মাণ কৰাৰ পিছত ছবিখনৰ সৈতে জড়িত ঢাকাৰ নবাব পৰিয়ালৰ কিছুমান সাংস্কৃতিক মনোভাৱৰ যুৱ ব্যক্তিয়ে ঢাকাত প্ৰথমখন ছবি নিৰ্মাণৰ উদ্যোগ লৈ ঢাকা ইষ্ট বেংগল চিনেমেট’গ্ৰাফ ছ’চাইটি নামৰ এটা সংস্থা স্থাপন কৰে, যিটো বাংলাদেশৰ প্ৰথমখন ছবি নিৰ্মাণকাৰী সংস্থা আছিল। তেওঁলোকৰ প্ৰচেষ্টাৰ ফলত ঢাকাৰ আধাৰত নিৰ্মিত প্ৰথমখন পূৰ্ণদৈৰ্ঘ্যৰ ছবি দ্য লাষ্ট কিছ পিছলৈ নিৰ্মাণ কৰা হয় আৰু ১৯৩১ চনত মুক্তি পায়। ইয়াক ঢাকাৰ নবাব পৰিয়ালেও প্ৰস্তুত কৰিছিল।

## তথ্য সংগ্ৰহ

## বাহ্যিক সংযোগ
* 
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ নাৰী সম্পৰ্কীয় চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:বঙালী চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:নিৰ্বাক চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:১৯২৭ বৰ্ষৰ চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:১৯২৯ বৰ্ষৰ চলচ্চিত্ৰ
আজাতাৰ

**আজাতাৰ** ফিনিছ লোককথাত থকা এটা দুষ্ট নাৰী আত্মা। নামটো কেতিয়াবা আজাত্তাৰা বুলিও লিখা হয়। 

### বিৱৰণ
ফিনলেণ্ডৰ লোককথাত আজাতাৰ হ’ল এক দুষ্ট নাৰী আত্মা। তেওঁ পোহজোলাৰ পৰ্বতমালাত অৱস্থিত হাবিত বাস কৰে; তেওঁৰ দৈহিক ৰূপৰ বৰ্ণনা এনেদৰে কৰা হৈছে যে তেওঁ ছুইডিছ স্কোগছনুফভা, ডেনিছ 'সাগৰীয় মহিলা' বা আইফেলৰ বন্যপ্ৰ’লেইনৰ দৰেই "ভৰিৰ গোৰোহালৈকে চুলিৰ আগ ওলমি থাকে।

আজাতাৰ হিইচিৰ নাতিনী (বনাঞ্চলৰ আৰু ৰোগ বিয়পোৱা মালিক)[4] আৰু লেম্পো আৰু গ্নোমছৰ মালিক। হিইচি আৰু লেম্পোৰ সৈতে তেওঁৰ সম্পৰ্কৰ জৰিয়তে তেওঁ ৰোগ আৰু মহামাৰী বিয়পাই দিয়া বুলি কোৱা হয়।

তেওঁ সাপৰ সৈতে ঘনিষ্ঠভাৱে জড়িত আৰু আধুনিক শিল্পত তেওঁক প্ৰায়ে অজগৰ বা অৰ্ধ-মানৱীয় আৰু সাপৰ দৰে আকৃতি হিচাপে চিত্ৰিত কৰা হয়।

### ব্যুৎপত্তিবিজ্ঞান
“আজাটাৰ” শব্দটো সম্ভৱতঃ ফিনলেণ্ডৰ আজাট্টা শব্দৰ পৰা উদ্ভৱ হৈছে, “খেলা কৰা” (বা চালক)। স্ত্ৰীলিঙ্গ প্ৰত্যয় “-tar-” কেইবাটাও ফিনিছ নামত দেখা যায়, য'ত লৌহি (Louhetar, Loviatar, Louhiatar) আৰু Syöjätär (syödä ‘খোৱা,' স্ত্ৰীলিঙ্গ প্ৰত্যয় -tar, অৰ্থাৎ ‘ভোজক, ভেম্পায়াৰ’)ৰ এটা ভিন্নতাও আছে। এই কথা অজাতাৰৰ ক্ষেত্ৰত প্ৰয়োগ কৰিলে আচৰিত ক্ৰিয়াটোৰ প্ৰত্যয় স্ত্ৰীলিংগ "-tar" ৰ দ্বাৰা পৰিৱৰ্তিত হয়, যাৰ অনুবাদ হ'ল “মহিলা খেদি যোৱা।” নামটোৰ মূল হয়তো আইকা ‘সময়’তো হ’ব পাৰে, য’ৰ পৰা আজতাৰ সমানে নিয়মীয়া ব্যুৎপত্তি হ’ব, বা দুয়োটা। আইকা আৰু আজা হয়তো ব্যুৎপত্তিগতভাৱে সময়ৰ জ্ঞানৰ জৰিয়তে সংযুক্ত হ’ব পাৰে, যেনে মৃত্যু, নিজকে চিকাৰ কৰা।

## তথ্য সূত্ৰ

শ্ৰেণী:লোককথাৰ জীৱ
উময় (দেৱী)

তুৰ্কী পৌৰাণিক কাহিনী আৰু টেংগ্ৰিজমত **উময়** উৰ্বৰতাৰ দেৱী আৰু সেইবাবেই ই নাৰী, মাতৃ আৰু শিশুৰ সৈতে জড়িত।উময়ে কেৱল কেঁচুৱাক সুৰক্ষা আৰু শিক্ষা দিয়াই নহয়, বিশেষকৈ সৰু ল’ৰা-ছোৱালীৰ আত্মাক মৃত্যুৰ পৰা পৃথক কৰিব পাৰে। তেওঁ স্বৰ্গত বাস কৰে আৰু সাধাৰণ মানুহৰ বাবে অদৃশ্য। জন্ম হ’বলগীয়া কেঁচুৱাৰ আত্মাক তেওঁ "মন্দিৰ" মাউণ্ট ইমাই-টাছ বা আমাইত ৰখা হয়। খাকাসকলে তেওঁক বিশেষভাৱে গুৰুত্ব দিয়ে। উময়ৰ পৰাই অগ্নিৰ সত্ত্বা (অদ আনা)ৰ জন্ম হয়।

### ব্যুৎপত্তিবিজ্ঞান
তুৰ্কী মূল উমায়ৰ প্ৰথম অৰ্থ আছিল "প্লেচেন্টা, জন্মৰ পিছত" আৰু এই শব্দটো সেই দেৱীৰ নাম হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰা হৈছিল যাৰ কাম আছিল নাৰী আৰু শিশুৰ যত্ন লোৱা আৰু তেওঁক উৰ্বৰতাৰ সৈতে জড়িত।  মংগোলীয় ভাষাত উমাইৰ অৰ্থ হৈছে "গৰ্ভ" বা "জৰায়ু", যিয়ে সম্ভৱতঃ তুৰ্কীসকলৰ দ্বাৰা মংগোলীয়সকলৰ সংস্কৃতিকৰণ বা মংগোলীয় আৰু তুৰ্কীৰ মাজৰ প্ৰাচীন আভিধানিক সম্পৰ্ক প্ৰতিফলিত কৰে।

### শিশুৰ দেৱী
অষ্টম শতিকাৰ কুল টিগিনৰ শিলালিপিত *উময় টেগ অগুম কাটুন কুটিংগা* বাক্যাংশত এই নামটো আছে, অৰ্থ "উময় দেৱীৰ দৰে মোৰ মাৰ তত্ত্বাৱধানত।" 

উময় নাৰী আৰু শিশুৰ ৰক্ষক। আটাইতকৈ পুৰণি প্ৰমাণ অৰ্খন লিপিৰ স্মৃতিসৌধত দেখা যায়। এইবোৰৰ পৰা বুজা যায় যে উময়ক মাতৃ আৰু পথ প্ৰদৰ্শক হিচাপে গ্ৰহণ কৰা হৈছিল। লগতে খগানে কক টেংগ্ৰীক প্ৰতিনিধিত্ব কৰে বুলি ভবা হৈছিল। খগান পত্নী, কাটুন বা হাণ্টুকো উময় বুলি গণ্য কৰা হৈছিল। উময়ৰ সহায়ত কাটুনৰ কেঁচুৱা জন্ম হৈছিল আৰু এই কেঁচুৱাবোৰেই আছিল সাম্ৰাজ্যৰ ভৱিষ্যৎ। দিভানু লুগাট’ইট-টুৰ্কৰ মতে, উময়ক পূজা কৰা মহিলাসকলৰ ল’ৰা কেঁচুৱা জন্ম হয়। তুৰ্কী মহিলাসকলে উময়ৰ পৰা অহা কেঁচুৱা এটাৰ লগত সৰু সৰু দোলনাৰে সংলগ্ন ৰছী বান্ধে। এই বিশ্বাস দক্ষিণ চাইবেৰিয়াৰ টুংগুচিক জনগোষ্ঠী আৰু আলটাই জনগোষ্ঠীৰ সৈতে দেখা যায়। উময়ক সদায় এটা শিশুৰ সৈতে একেলগে চিত্ৰিত কৰা হয়। ইয়াৰ ব্যতিক্ৰম মাথোঁ বিৰল। বিশ্বাস কৰা হয় যে উময়ে যেতিয়া শিশু এটাক বহুদিন এৰি থৈ যায় তেতিয়া শিশুটি অসুস্থ হৈ পৰে আৰু উময়ক পুনৰ মাতিবলৈ শ্বেমান জড়িত হৈ পৰে। শুই থকা কেঁচুৱা এটাৰ হাঁহিৰ পৰা দেখা যায় যে উময় তাৰ ওচৰত থাকে আৰু কান্দিলে উময় গুচি গৈছে। 

পোটাপভে কয় যে, কেঁচুৱাৰ ৰক্ষক হিচাপে মৃত শিশুক উময়ে আকাশলৈ লৈ যায়। 

কিৰ্গিজ জনসাধাৰণৰ দৃষ্টিত উময় কেৱল শিশুসকলক সুৰক্ষা দিয়াই নহয়, বিশ্বৰ তুৰ্কী সম্প্ৰদায়কো সুৰক্ষা প্ৰদান কৰে। একে সময়তে উময়ে মানুহক অধিক খাদ্য আৰু সামগ্ৰী লাভ কৰাত সহায় কৰে আৰু ভাগ্যও দিয়ে। 

যিহেতু উময় সূৰ্য্যৰ সৈতে জড়িত, সেয়েহে তেওঁক ছাৰি কিজক ‘হালধীয়া কুমাৰী’ বুলি কোৱা হয়, আৰু হালধীয়া ৰং তেওঁৰ ৰং আৰু প্ৰতীক। সূৰ্য্যৰ ৰশ্মিৰ দৰে দেখা ষাঠিটা সোণালী চুলিৰ অধিকাৰীণীৰ ৰূপত চিত্ৰিত কৰা হৈছে। এসময়ত তেওঁ অড ইয়েছিৰ সৈতে একে আছিল বুলি ভবা হয়। তুৰস্ক গণৰাজ্যত উময় আৰু ইচেক মহিলাৰ নাম হিচাপেও ব্যৱহাৰ কৰা হয়।

## তথ্য সূত্ৰ

শ্ৰেণী:দেৱ-দেৱী
শ্ৰেণী:তুৰ্কী কাহিনী
অনন্যা খাৰে

**অনন্যা খাৰে ** () এগৰাকী ভাৰতীয় টেলিভিছন আৰু চলচ্চিত্ৰ অভিনেত্ৰী। দেৱদাস আৰু চান্দনী বাৰৰ দৰে বলীউডৰ ছবিত অভিনয় কৰি তেওঁ অধিক পৰিচিত। চান্দনী বাৰ ছবিখনত কৰা অভিনয়ৰ বাবে তেওঁ শ্ৰেষ্ঠ সহযোগী অভিনেত্ৰীৰ ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা লাভ কৰে।
## জীৱনী
২০০৫ চনত খাৰেই স্বামী ডেভিদক লগ পোৱাৰ পিছত তেওঁ বিৰতি লয় আৰু আমেৰিকালৈ গুছি যায়। তাত তেওঁ ইংৰাজীৰ শিক্ষক হিচাপে কাম কৰিছিল। ১০ বছৰৰ পাছত দম্পতীহালে পুনৰ মুম্বাইলৈ স্থানান্তৰিত হোৱাৰ সিদ্ধান্ত লয়।

ডাঙৰ পৰ্দাত সফলতা লাভ কৰাৰ আগতে, প্ৰায় দুটা দশক ধৰি ১৯৮৭ চনৰ নিৰ্মলাকে ধৰি ধাৰাবাহিকসমূহত তেওঁ প্ৰথমে টেলিভিছনত নিজৰ নাম উজলাইছিল। চান্দনী বাৰত কৰা অভিনয়ৰ বাবে তেওঁ শ্ৰেষ্ঠ সহযোগী অভিনেত্ৰীৰ ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা লাভ কৰাৰ লগতে পৰৱৰ্তী সময়ত দেৱদাসত কৰা অভিনয়ৰ বাবেও বঁটাৰ মনোনীত হৈছিল।

জনপ্ৰিয় ছ'প অপেৰাত বেছিভাগেই নেতিবাচক চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছে। ২০২০ চনত অনন্যাই অল্টবালাজী চিৰিজ বেবাকীত বেনজীৰ আব্দুল্লাৰ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছে।

## তথ্য সংগ্ৰহ

## বাহ্যিক সংযোগ
*

শ্ৰেণী:হিন্দী চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেত্ৰী
 শ্ৰেণী:শ্ৰেষ্ঠ সহযোগী অভিনেত্ৰীৰ ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা বিজয়ী
গুন আনা

**গুন আনা** সাধাৰণ তুৰ্কী সৌৰ দেৱতা, যাক কাজাখ আৰু কিৰ্গিজ পৌৰাণিক কাহিনীত দেৱী হিচাপে গণ্য কৰা হয়। গুন আনা বা কুন আনা মানে তুৰ্কী ভাষাত "সূৰ্য্য মাতৃ"।

### পৃষ্ঠভূমি
গুন আনা অন্যতম শক্তিশালী দেৱতা, জীৱন আৰু উৰ্বৰতা, উষ্ণতা আৰু স্বাস্থ্যৰ দেৱী। দুৰ্ভগীয়া, বিশেষকৈ অনাথ লোকক তেওঁ ৰক্ষণাবেক্ষণ দিয়ে। তেওঁ আকাশৰ সপ্তম মহলাত থাকে। টেংগ্ৰীয়ে সূৰ্যৰ পোহৰৰ ৰশ্মিৰে পৃথিৱী সৃষ্টি কৰিছিল, এইকামত, গুন আনাই পৃথিৱী সৃষ্টিত অংশ লৈছিল। সৌৰ ৰশ্মিকো সূৰ্য্য আৰু উদ্ভিদ, প্ৰাণী আৰু মানুহৰ আত্মাৰ মাজৰ "ডাল" বুলি গণ্য কৰা হয়। গুন আনাক পূজা কৰা তুৰ্কীসকলে প্ৰাৰ্থনা কৰাৰ সময়ত সূৰ্য্য উদয়ৰ ফালে ঘূৰি থিয় হয়।

### সাহিত্যত উল্লেখ কৰা তথ্য
তুৰ্কী পৌৰাণিক কাহিনীৰ আদিম লিখিত উৎসসমূহৰ ভিতৰত এটাত গুন আনাৰ উল্লেখ আছে। তুৰ্কী পৰম্পৰা অনুসৰি শক্তিশালী দেৱতা কায়্ৰাই সূৰ্য্য সৃষ্টি কৰি আকাশলৈ দলিয়াই দিছিল। গুন আনা আৰু আয় আতা(চন্দ্ৰ) পত্নী আৰু স্বামী আছিল।

তুৰ্কী পৌৰাণিক কাহিনী অনুসৰি খগান আৰু তেওঁৰ পত্নী আকাশ আৰু য়েৰ (ভূমি)ৰ গুন আনাৰ সন্তান বুলি ধৰা হয়। আয় আতা (ষষ্ঠ মহলাত বাস কৰা) আৰু গুন আনা (সপ্তম মহলাত বাস কৰা) আকাশত তেওঁলোক প্ৰতিনিধি।

গুন আনাৰ বাবে এই ভোজ প্ৰতি ২১ জুনত উত্তৰ গোলাৰ্ধত গ্ৰীষ্মকালীন অনন্তকালৰ সময়ত পালন কৰা হয়।

## তথ্য সূত্ৰ

শ্ৰেণী:দেৱ-দেৱী
শ্ৰেণী:তুৰ্কী কাহিনী
জিৱা (দেৱী)

**জিৱা**, **জিভা** (লেটিন: Siwa) পোলাবিয়ান স্লাভসকলৰ অবোড্ৰিটিক কনফেডাৰেচনৰ অন্তৰ্গত এটা জনগোষ্ঠীৰ মাতৃদেৱী। দেৱীগৰাকীয়ে এনেদৰে কেৱল বজ’ভৰ হেলমল্ডৰ ক্ৰনিকলতহে প্ৰকাশ পাইছে। তেওঁ নিক্লোটৰ ৰাজত্বকালত পৌত্তলিক পূজাৰ শক্তিশালী হোৱাৰ বিষয়ে বৰ্ণনা কৰিছিল। 

জনজাতিটোৰ মূল গৰ্ড ৰাটজেবাৰ্গ হোৱাৰ বাবে ক্ৰনিকলৰ এটা কপিত জিৱাক "ৰাটজেবাৰ্গৰ দেৱী" বুলি কোৱা হয়।

ক্ৰনিকলৰ কপিসমূহত এই নামটো এনেদৰে উল্লেখ কৰা হৈছে: ছিৱা (Siwa, কোপেনহেগেনৰ কপি), ছিৱে (Siwe, লুবেক), চিলুৱে (Silue, ভিয়েনা), চিনা (Synna, শ্বচেচিন)। কোপেনহেগেন, লুবেক আৰু শ্বচেচিন পাণ্ডুলিপিসমূহে ইংগিত দিয়ে যে নামটোত ⟨w⟩ ([v]) গ্ৰেফিম আছিল; Szczecin সংকেত সঘনাই ⟨u⟩ → ⟨n⟩ বিকল্পৰ ফলত সৃষ্টি কৰা হৈছিল আৰু ই *Syuua ৰূপ প্ৰতিফলিত কৰিছিল, আনহাতে ডাবল ⟨u⟩ = ⟨w⟩, যিয়ে মূল ৰূপ *Sywa (*Syva) সূচায়। ভিয়েনাৰ প্ৰতিলিপি মূলৰ তুলনাত আটাইতকৈ বিকৃত।

এই থিয়নিমৰ ব্যুৎপত্তি সম্পৰ্কে পণ্ডিতসকলৰ একমত। ইয়াক স্লাভিক *Živa হিচাপে পঢ়া হয়, স্লাভিক নাৰী বিশেষণ *živa "জীৱিত, জীয়াই থকা, জীয়াই থকা"ৰ পৰা আহিছে। Živa হৈছে কেইবাটাও স্লাভিক ভাষাত প্ৰমাণিত ব্যক্তিগত নামো, যেনে- পুৰণি পোলাবিয়ান ব্যক্তিগত নাম *Živa (লেটিন: Zive, ১৩৩৬), পুৰণি পোলেণ্ডৰ উপাধি Żywa (লেটিন: Siwa, Sywa, Szywa, Szyva), ছাৰ্বো-ক্ৰ'ৱেচিয়ান প্ৰদত্ত নাম Živa, বুলগেৰিয়ান Zhiva, আৰু অন্যান্য। গতিকে মূলতঃ এই থিয়নিমটো এটা নিৰ্দিষ্ট নাম আছিল, যিটো তেতিয়া এগৰাকী অজ্ঞাত দেৱীৰ উপনাম হৈ পৰিছিল, যাৰ বৈশিষ্ট্যসমূহ নামটোৰ অৰ্থৰ সৈতে জড়িত হ’ব লাগিব; এই থিয়নিমটোক এটা ইচ্ছাকৃত নাম হিচাপে বুজিব পাৰি, যেনে, "তেওঁ জীয়াই থাকিব আৰু দীৰ্ঘদিন জীয়াই থাকিব পাৰে", বা এটা বৈশিষ্ট্যপূৰ্ণ নাম, যেনে, "যি তেওঁ জীয়াই আছে।"  ভ্যাচেছলাভ ইভানভ i ভ্লাদিমিৰ ট'প'ৰভে জিভাক দেৱী মোকোছৰ উপনাম বুলি গণ্য কৰিছিল (যিটো খ্ৰীষ্টান ধৰ্মৰ পিছত পোলাবিয়ানসকলৰ নামত সংৰক্ষিত হৈছিল)। 
## তথ্যসূত্ৰ

## গ্ৰন্থপঞ্জী

* 
* 
* 

শ্ৰেণী:দেৱ-দেৱী
ভেছনা

**ভেছনা** আছিল স্লাভিক পৌৰাণিক কাহিনীত পৰৱৰ্তী কালৰ বিশেষকৈ দক্ষিণ স্লাভসকলৰ যৌৱন আৰু বসন্তকালৰ সৈতে জড়িত পৌৰাণিক নাৰী চৰিত্ৰ। তেওঁৰ পুৰুষ সংগী ভেছনিকৰ সৈতে তেওঁ বসন্ত কালত গ্ৰাম্য অঞ্চলত অনুষ্ঠিত হোৱা অনুষ্ঠানৰ সৈতে জড়িত আছিল।

## পৌৰাণিক কাহিনীত
স্লোভেনিয়াৰ পৌৰাণিক কাহিনী অনুসৰি "ভেনাছ" নামৰ ধুনীয়া মহিলাসকলে পাহাৰৰ ওপৰৰ ৰাজপ্ৰসাদত বাস কৰিছিল য’ত তেওঁলোকে শস্য আৰু মানুহৰ বাসিন্দাৰ ভাগ্যৰ বিষয়ে আলোচনা কৰিছিল। তেওঁলোকে যেতিয়া তেওঁলোকৰ কাঠৰ গাড়ীৰে তলৰ উপত্যকাটোলৈ নামি যায় তেতিয়া ৰাজপ্ৰসাদৰ চাৰিওফালে থকা এটা যাদুকৰী বৃত্তই তেওঁলোকক ফেব্ৰুৱাৰী মাহৰ বাহিৰে পাহাৰৰ শিখৰৰ পৰা ওলাই যাবলৈ বাধা দিছিল। কেৱল কিছুমান বিশেষ মানুহেহে তেওঁলোকৰ গান শুনিবলৈ সক্ষম হৈছিল। লুকাই চুৰকৈ নিজৰ পাহাৰীয়া ৰাজপ্ৰসাদলৈ যোৱা মানুহে হয়তো নিজৰ ভাগ্য জানিব পাৰে, কিন্তু ভেনাছৰ দ্বাৰা ধৰা পৰিলে অপ্ৰীতিকৰ অন্ত পৰাৰ আশংকা কৰিব পাৰে।

ভেছনা প্ৰথমে বসন্ত কালত পৃথিৱীক প্ৰতিনিধিত্ব কৰা দেৱী আছিল বুলি ধাৰণা কৰা হৈছে, যাৰ বাবে তেওঁক মোকোছৰ বিকল্প ৰূপ কৰি তোলা হৈছে। 

এই চৰিত্ৰটো ক্ৰ'ৱেচিয়া, ছাৰ্বিয়া, উত্তৰ মেচিডোনিয়া আৰু স্লোভেনিয়াত নথিভুক্ত কৰা হৈছিল। 

ইংৰাজী লেখক জি. ইউক্ৰেইনীয়, আৰু বেলাৰুছিয়ান প্ৰ'ট'-স্লাভিক *vesna ৰ পৰা।

## উত্তৰাধিকাৰ
আজি ই স্লোভেন ভাষাত (য'ত ফেব্ৰুৱাৰী মাহটো মাজে মাজে vesnar বুলি জনা যায়), ক্ৰ'ৱেচিয়ান, চেক আৰু শ্লোভাক ভাষাত 'বসন্ত'ৰ বাবে কাব্যিক শব্দ। ছাৰ্বো-ক্ৰ'ৱেচিয়ান ভিন্নতাত v(j)esnik শব্দটো (শেষত প্ৰ'ট'-স্লাভিক *věstь, "বাৰ্তা") শব্দটো আগন্তুক পৰিঘটনাৰ আগজাননী দিয়া কোনোবা বা কিবা এটাক বুজাবলৈ ব্যৱহাৰ কৰা হয়, সাধাৰণতে v(j)esnici proljeća ("বসন্তৰ হেৰাল্ড")[6] ক'লকেচনত ব্যৱহাৰ কৰা হয় যিয়ে আগতীয়াকৈ ফুলা ফুল যেনে... স্নোড্ৰপ, ক্ৰকাচ আৰু প্ৰাইমুলা।

## তথ্য সূত্ৰ

শ্ৰেণী:কাল্পনিক চৰিত্ৰ
এলিজাবেথ থিবল

**এলিজাবেথ থিবল** বা **এলিজাবেথ টিবল**  (  , ৮ মাৰ্চ ১৭৫৭ – ১৩ ফেব্ৰুৱাৰী ১৭৮৫) আছিল প্ৰথম মহিলা যিয়ে  মুক্ত বান্ধবিহীন গৰম বায়ুৰ বেলুনত উৰণৰ অভিজ্ঞতা লাভ কৰিছিল। ১৭৫৭ চনৰ ৮ মাৰ্চত ফ্ৰান্সৰ লিয়নত এলিজাবেথ থিবলৰ জন্ম হৈছিল। ১৭৮৩ চনত হোৱা প্ৰথমগৰাকী মানুহে চালিত বেলুন উৰণৰ আঠ মাহৰ পাছত, ৪ জুন ১৭৮৪ তাৰিখে, থিবল মিষ্টাৰ ফ্লোৰেণ্টৰ সৈতে *লা গুস্তাভ* নামৰ গৰম বতাহৰ বেলুনত যাত্ৰা কৰিছিল। এই বেলুনখন চুইডেনৰ ৰজা গুস্তাভ তৃতীয়ৰ লিঅঁ ভ্ৰমণৰ সন্মানত নামাকৰণ কৰা হৈছিল।

## বেলুন যাত্ৰা
মন্সিয়ৰ ফ্লেউৰাণ্টে প্ৰথমে কাউণ্ট জিন-বেপ্টিষ্ট ডি লৰেনচিনৰ সৈতে গৰম বায়ুৰ বেলুন উৰুৱাবলৈ পৰিকল্পনা কৰিছিল, কিন্তু কাউণ্টে দ্য গুষ্টাভত তেওঁৰ স্থান এলিজাবেথ থিবলক দিছিল।

যেতিয়া বেলুনটো মাটিৰ পৰা ওপৰলৈ উঠিল, থিবল ৰোমান দেৱী মিনাৰ্ভাৰ পোছাক পিন্ধি আছিল। তেওঁ আৰু ফ্লোৰাণ্টে সেই সময়ৰ জনপ্ৰিয় অপেৰাগীত *লা বেল আৰ্সেনৰ* দুটা দ্বৈত সংগীত গাইছিল। এই যাত্ৰা ৪৫ মিনিটলৈ চলি আছিল, প্ৰায় ৪ কিলোমিটাৰ (২.৫ মাইল) দূৰত্ব অতিক্ৰম কৰিছিল আৰু প্ৰায় ১,৫০০ মিটাৰ (৪,৯০০ ফুট) উচ্চতালৈ উঠিছিল। ছুইডেনৰ ৰজা গুস্তাভ তৃতীয়ে, যাৰ সন্মানত বেলুনটো নামাকৰণ কৰা হৈছিল, এই ঐতিহাসিক যাত্ৰা সাক্ষী হৈছিল।

অৱতৰণকালত বেলুনৰ বাকচ মাটিত খুন্দা খোৱাৰ ফলত থিবলৰ গোৰোহাত আঘাত লাগিছিল। যাত্ৰাৰ সফলতাৰ বাবে ফ্লোৰাণ্টে থিবলক কৃতিত্ব প্ৰদান কৰিছিল, কাৰণ তেওঁ বেলুনটোৰ জুই বজাই ৰখাত সহায় কৰিছিল আৰু অসাধাৰণ সাহস প্ৰদৰ্শন কৰিছিল।

## ব্যক্তিগত জীৱন
মেডাম থিবলৰ বিষয়ে কমেই জনা যায়। তেওঁ লিঅঁৰ এজন ব্যৱসায়ীৰ পৰিত্যক্ত পত্নী (épouse délaissée) হিচাপে বৰ্ণনা কৰা হৈছিল। তেওঁৰ কোনো পেচাদাৰী অপেৰাগায়ক হিচাপে তথ্য পোৱা নাযায়। তেওঁ ১৩ ফেব্ৰুৱাৰী ১৭৮৫ তাৰিখে পাৰিছত মৃত্যু বৰণ কৰিছিল।
## চলচ্চিত্ৰ
*Venus im Wolkenschiff* (Venus in the Cloud-ship) – A. Reekerৰ পৰিচালনাত WDR Fernsehenৰ চলচ্চিত্ৰ, য'ত Anouk Plany এ এলিজাবেথ থিবলৰ চৰিত্ৰ অভিনয় কৰিছিল।

## লগতে চাওক
সোফি ব্লান্ছাৰ্ড (১৭৭৮–১৮১৯) – ফ্ৰেন্স বেলুনচালক।

## তথ্যসূত্ৰ
এংগিটিয়া

মধ্য ইটালীৰ মাৰ্চি, পেলিগনি আৰু অন্যান্য অস্কান-উম্ব্ৰিয়ান জনগোষ্ঠীৰ মাজত **এংগিটিয়া** আছিল এগৰাকী দেৱী। প্ৰাচীন কালত তেওঁৰ সম্পৰ্ক আছিল সাপ-মন্ত্ৰীসকলৰ সৈতে যিয়ে তেওঁক নিজৰ পূৰ্বপুৰুষ বুলি দাবী কৰিছিল। ৰোমান ব্যাখ্যাই সম্ভৱতঃ তেওঁৰ মাৰ্চি জনগোষ্ঠীৰ সৈতে সম্পৰ্ক অস্পষ্ট কৰি পেলায়।

এংগিটিয়াৰ কাহিনীবোৰ বেলেগ বেলেগ। গ্নিয়াছ গেলিয়াছৰ মতে (খ্ৰীষ্টপূৰ্ব ২য় শতিকাৰ শেষৰ ফালে) এংগিটিয়া গ্ৰীক লোককথাৰ দুগৰাকী বিখ্যাত যাদুকৰ মেডিয়া আৰু চাৰ্চৰ সৈতে এইটেছৰ তিনিগৰাকী কন্যাৰ ভিতৰত অন্যতম আছিল। অডিচিৰ পৰা বহুলভাৱে জনাজাত চাৰ্চে ৰূপান্তৰকাৰী মন্ত্ৰৰ অভ্যাস কৰিছিল; মেডিয়াৰ অন্ত পৰিল ইটালীত, য’ত তেওঁৰ পুত্ৰই মাৰ্চিৰ ওপৰত শাসন কৰে। এংগিটিয়াই ফুচিন হ্ৰদৰ আশে-পাশে থকা অঞ্চলত বাস কৰিছিল আৰু সাপৰ কামোৰ নিৰাময়ৰ বিশেষজ্ঞ আছিল।

মাৰ্চিৰ ভূখণ্ড আৰু মধ্য এপেনিনছৰ অন্যান্য ঠাইত থকা শিলালিপিৰ দ্বাৰা এংগিটিয়াৰ প্ৰমাণ পোৱা যায়। প্ৰাচীন কালত Lucus Angitiae নামেৰে জনাজাত Luco dei Marsi ৰ পৰা তিনিটা শিলালিপিত তেওঁৰ নাম উল্লেখ কৰা হৈছে, "Sacred Grove of Angitia।" আটাইতকৈ প্ৰাচীনটো হৈছে "মৰ্চিক লিজিয়নৰ হৈ" দেৱীৰ প্ৰতি উৎসৰ্গা কৰা, খ্ৰীষ্টপূৰ্ব চতুৰ্থ শতিকাৰ শেষৰ ফালে। চিভিটা ডি এণ্টিনোৰ এটা উৎসৰ্গামূলক চিপাছত, আম্ব্ৰিয়ান ইগুভিন টেবলেটত আৰু পেলিগনি, ভেষ্টিনি আৰু ছাবিনেছৰ ভূখণ্ডৰ শিলালিপিতো এই নামটো পোৱা যায়। এটা শিলালিপিত এঞ্জেৰোনাৰ সৈতে তেওঁৰ উল্লেখ আছে, আৰু আন এটা শিলালিপিত তেওঁৰ নাম বহুবচনত আছে। আন এটাই ইংগিত দিয়ে যে তেওঁৰ এটা মন্দিৰ আৰু এটা ভঁৰাল আছিল। ৰোমানসকলে তেওঁৰ নাম এংগুইছ "সাপ"ৰ পৰা লয়, সেয়েহে ইয়াক এংগিটিয়া ৰূপ দিয়া হয়।

যিহেতু প্ৰাচীন কালত সাপক প্ৰায়ে ৰোগ নিৰাময় কলাৰ সৈতে জড়িত কৰা হৈছিল (উদাহৰণস্বৰূপে এস্কলেপিয়াছৰ ৰড চাওক), এংগিটিয়া মূলতঃ থাউমাটাৰ্জিৰ দেৱী বুলি বিশ্বাস কৰা হয়। প্ৰাচীন জগতত ডাইনী, যাদু আৰু চিকিৎসা বিজ্ঞানৰ শক্তিক পৰিপূৰক হিচাপে গণ্য কৰা হৈছিল আৰু বিশেষকৈ সাপৰ কামোৰৰ ক্ষেত্ৰত অলৌকিক আৰু বনৌষধিৰ দ্বাৰা নিৰাময়ৰ কলাত নিপুণ আছিল। সাপৰ ওপৰত সাপক স্পৰ্শ কৰি হত্যা কৰাৰ ক্ষমতাকে ধৰি বহু ধৰণৰ ক্ষমতা থকাৰ বাবেও তাইক আৰোপ কৰা হৈছিল। 

ছাৰ্ভিয়াছে দিয়া বিৱৰণী অনুসৰি এংগিটিয়া গ্ৰীক মূলৰ আছিল, কাৰণ আৰিজিটিয়া আছিল মাৰ্ৰুবিয়ানসকলে মেডিয়াক দিয়া নাম, যিজনে কলচিছ এৰি যোৱাৰ পিছত জেচনৰ সৈতে ইটালীলৈ আহি লোকসকলক ওপৰত উল্লেখ কৰা প্ৰতিকাৰসমূহ শিকাইছিল। চিলিয়াছ ইটালিকাছে তেওঁক মেডিয়া বুলি চিনাক্ত কৰিছে। 
## তথ্য সূত্ৰ

শ্ৰেণী:দেৱ-দেৱী
লেলুৰি

**লেলুৰি** বা লিলুৰি, বা লেল্লুৰি আছিল দক্ষিণ-পূব আনাতোলিয়া আৰু উত্তৰ ছিৰিয়াত পূজা কৰা হুৰিয়ান দেৱী। তেওঁ পাহাৰৰ সৈতে জড়িত আছিল আৰু জনা উৎসত মানুজী দেৱতাৰ সৈতে জড়িত বুলি উল্লেখ আছে। 

### চৰিত্ৰ
লেল্লুৰিৰ উৎপত্তি সম্ভৱতঃ নুৰ পৰ্বতমালাত হৈছিল আৰু তেওঁৰ নামটো হুৰিয়ান ভাষাৰ প্ৰত্যয় -লুৰিৰে শেষ হয়, যিটো উপেলুৰি (কুমাৰবী চক্ৰৰ পৰা অহা এটা আদিম দৈত্য), আৰু ইম্পালুৰি (সাগৰীয় দেৱতাৰ চুক্কাল) নামৰ ধাৰাৰ পৰা হোৱা বুলি জনা যায়, লগতে হুৰিয়ান পৰ্বত আৰু শিলৰ কেইবাটাও নামৰ পৰাও জনা যায়। অচূৰবিজ্ঞানী বিট পংগ্ৰাটজ-লেইষ্টেনে তেওঁক "হুৰিয়ান পৰিচয়ৰ সৈতে জড়িত" দেৱতা হিচাপে গণ্য কৰে। ভলকেৰ্ট হাছে লেলুৰীক "পৰ্বতৰ ভদ্ৰমহিলা" ("ডাই হেৰিন ডেৰ গেবিৰ্গে") বুলি বৰ্ণনা কৰিছে।

বতৰ আৰু পাহাৰ দুয়োটাৰে সৈতে জড়িত দেৱতা মানুজীৰ সৈতে তেওঁৰ ঘনিষ্ঠ সম্পৰ্ক আছিল।[4] লেলুৰি সম্ভৱতঃ তেওঁৰ সংগী আছিল, আৰু যে তেওঁলোকে কুম্মানীত এটা মন্দিৰ ভাগ কৰিছিল।

ইমাৰৰ পৰা পোৱা এটা আভিধানিক গ্ৰন্থই ইংগিত দিয়ে যে তেওঁক মেছ'পটেমিয়াৰ দেৱী নিনমেনাৰ সৈতে সাদৃশ্যপূৰ্ণ বুলি বুজা হৈছিল।
## পূজা
ভলকেৰ্ট হাছৰ মতে, লেলুৰীক মূলতঃ পশ্চিমে নুৰ পৰ্বতমালা আৰু অৰণ্টেছ নদীৰ ওচৰত আৰু ইউফ্ৰেটিছৰ মাজভাগলৈকে পূবে পূজা কৰা হৈছিল। কিজ্জুৱাটনাত তেওঁক হিছুৱা উৎসৱৰ সময়ত উদযাপন কৰা হৈছিল, যাৰ উদ্দেশ্য আছিল ৰজা আৰু তেওঁৰ পৰিয়ালৰ মংগলৰ নিশ্চয়তা দিয়া। ইয়াৰ সৈতে জড়িত গ্ৰন্থসমূহত উপস্থিত থকা আন দেৱতাসমূহৰ ভিতৰত "তেশুব মানুজী" ([পৰ্বত] মানুজীৰ বতৰৰ দেৱতা) ইছাৰা, আল্লানি, মালিয়া আৰু নুপতিকৰ দুটা হাইপ'ষ্টেছ আদি। উৎসৱৰ সময়ত তেওঁৰ বাবে এটা প্ৰসাদ ঢালি দিয়াৰ পিছত "লেলুৰীয়ে তেওঁৰ হৃদয়ৰ ইচ্ছা পূৰণ কৰিছে" সূত্ৰটো উচ্চস্বৰে আবৃত্তি কৰিবলগীয়া হৈছিল। তেওঁৰ বাবে তথাকথিত আম্বাশ্বি প্ৰসাদ এটা মেৰ পোৱালি, এটা হাঁহ, এটা ভেড়া আৰু এটা পিঠাৰে গঠিত আছিল।

তথাকথিত "চিৰিয়ান ছাবষ্ট্ৰেট" দেৱতা (ইছাৰা, কুবাবা, আষ্টাবি, আদামা)ৰ দৰেই হেবাট আৰু শ্বাৰৰুমা লেলুৰীকো হিট্টী ধৰ্মত অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হৈছিল। প্ৰথম ৰজা হাট্টুচিলিয়ে তেওঁক (আলেপ্পোৰ ধুমুহা দেৱতা আল্লাটুমৰ কাষত আৰু পৰ্বত দেৱতা আদালুৰ আৰু আমাৰুক) উল্লেখ কৰিছে, যাৰ মূৰ্তি তেওঁ যুদ্ধৰ লুটপাত হিচাপে হাট্টিলৈ আনিছিল কিন্তু তেওঁক যিখন চহৰৰ পৰা অনা হৈছিল সেই চহৰৰ সঠিক অৱস্থান এতিয়াও জানিব পৰা হোৱা নাই।

## তথ্য সূত্ৰ

শ্ৰেণী:দেৱ-দেৱী
অমল চন্দ্ৰ দাস

**অমল চন্দ্ৰ দাস** (জন্ম-১৯৭৬) এগৰাকী লেখক, সম্পাদক, লগতে দেৰগাঁও কমল দুৱৰা মহাবিদ্যালয়ৰ অসমীয়া বিভাগৰ সহকাৰী (জ্যেষ্ঠ) অধ্যাপক।

## জন্ম
১৯৭৬ চনৰ ১ জানুৱাৰীত কামৰূপ গ্ৰাম্য জিলাৰ মিৰ্জাৰ ওচৰৰ বৰকুছি ক'লনী গাঁৱত অমল চন্দ্ৰ দাসৰ জন্ম হয়।

## শিক্ষা
দাসে গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা ১৯৯৬ চনত স্নাতকোত্তৰ অসমীয়া বিষয়ত স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী লাভ কৰে। তেওঁ অসমীয়া ভাষা আৰু সাহিত্য দুয়োটা বিষয়ৰে স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰীধাৰী। 

## কৰ্ম জীৱন
তেওঁ ২০০৪ চনৰ পৰা গোলাঘাট জিলাৰ দেৰগাঁওস্থিত দেৰগাঁও কমল দুৱৰা মহাবিদ্যালয়ত অসমীয়া বিভাগৰ সহকাৰী (জ্যেষ্ঠ) অধ্যাপক হিচাপে কৰ্মৰত। 

## সাহিত্যিক জীৱন

### প্ৰকাশিত গ্ৰন্থ
#অসমীয়া সাহিত্যৰ সুগন্ধি (২০০৯)
#সাহিত্য বিতান (২০১৫)
#সাহিত্যৰ উপচাৰ (২০১৭)

### সম্পাদিত গ্ৰন্থ

# ভাষা-সাহিত্য সম্ভাৰ (২০০৫)
# অসমীয়া সাহিত্যৰ সঁফুৰা (২০১০)
# জনজাতীয় সংস্কৃতিৰ ৰূপৰেখা (২০১১)
# অসমীয়া উপন্যাস পৰিক্ৰমা (২০১২)
# বেজবৰুৱা প্ৰতিভাৰ দিগ্বলয় (২০১৪)
# প্ৰসংগঃ পাশ্চাত্য আৰু ভাৰতীয় সাহিতা (২০১৬)
# প্ৰবন্ধ-নীহাৰিকা (২০১৭)
# ভাষা-সাহিত্য-সংস্কৃতিৰ নিৰন্তৰ সাধক প্ৰফুল্ল কুমাৰ নাথ ('অভিনন্দন গ্ৰন্থ, ২০১৬)
# অসমীয়া নাট্য পৰিক্ৰমা(২০১৮)
# বিশ্ব-সাহিত্য সমলয়

## আনুষ্ঠানিক পদবী

# সহকাৰী(জ্যেষ্ঠ) অধ্যাপক,অসমীয়া বিভাগ, দেৰগাঁও কমল দুৱৰা মহাবিদ্যালয়।

## তথ্যসূত্ৰ
ৰায়না কাছাবোভা

**ৰায়না কাছাবোভা**  (, চিৰিলিক: Райна Касабова; ১ মে' ১৮৯৭, কাৰ্লোভ'ত – ২৫ মে' ১৯৬৯) এগৰাকী স্বেচ্ছাসেৱী নাৰ্ছ আৰু ১৯১২ চনত প্ৰথম বাল্কন যুদ্ধৰ সময়ত সামৰিক বিমানত অংশগ্ৰহণ কৰা বিশ্বৰ প্ৰথমগৰাকী মহিলা। ১৯১২ চনৰ ৩০ অক্টোবৰত ১৫ বছৰ বয়সত কাছাবোভাই এডিৰ্নেত শত্ৰুৰ স্থানৰ ওপৰেৰে উৰি যোৱা ভয়চিন বিমান এখনত পৰ্যবেক্ষক হিচাপে আছিল। কাছাবোভাই তুৰ্কী ভাষাৰ অপপ্ৰচাৰৰ প্ৰচাৰ পত্ৰিকাবোৰ ওপৰৰ পৰা পেলাই দিছিল।

এন্টাৰ্কটিকা উপদ্বীপৰ গ্ৰেহাম লেণ্ডৰ ডেভিছ উপকূলৰ কাছাবোভা হিমবাহৰ নামকৰণ কৰা হৈছে ৰেইনা কাছাবোভাৰ নামেৰে। ছফিয়া বিমানবন্দৰৰ কাষতে বুলগেৰিয়াত ৰায়না কাছাবোভা নামৰ আন এটা সেৱা পথ আছে।

## তথ্যসূত্ৰ
টমুৰ আটাগোক

**টমুৰ আটাগোক** () আছিল এগৰাকী তুৰ্কী চিত্ৰশিল্পী, সংগীতবিদ, লেখক আৰু শিক্ষাবিদ। 

## প্ৰাথমিক জীৱন আৰু শিক্ষা
১৯৩৯ চনৰ ৬ মে’ত তুৰস্কৰ ইস্তানবুলত জন্মগ্ৰহণ কৰা আটাগোকে ১৯৫৯ চনত আমেৰিকান কলেজ ফৰ গাৰ্লছৰ পৰা স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰে। তেওঁ ওকলাহোমা ষ্টেট ইউনিভাৰ্চিটিৰ পৰা প্লাষ্টিক আৰ্টছৰ শিক্ষা অব্যাহত ৰাখে আৰু ১৯৬২ চনৰ পৰা ১৯৬৪ চনলৈকে তেওঁ কেলিফৰ্ণিয়া কলেজ অৱ দ্য আৰ্টছ (CCA)ত অধ্যয়ন কৰে। ১৯৬৫ চনত বাৰ্কলেৰ কেলিফৰ্ণিয়া বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা প্লাষ্টিক আৰ্টছত স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী সম্পূৰ্ণ কৰে।

## শিল্পকৰ্ম
ইস্তানবুল ষ্টেট ফাইন আৰ্টছ গেলেৰীত ১৯৬৬ চনত আটাগোকৰ প্ৰথম একক প্ৰদৰ্শনী অনুষ্ঠিত হয়। ব্ৰিটেইন, ফ্ৰান্স, ইজিপ্ত, আলজেৰিয়া আৰু আমেৰিকাকে ধৰি সমগ্ৰ বিশ্বৰ দেশসমূহত তেওঁৰ অসংখ্য ব্যক্তিগত আৰু সামূহিক প্ৰদৰ্শনী আছিল। তেওঁৰ কিছুমান ৰচনা এলগিজ সংগ্ৰহত অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হৈছে আৰু ইস্তানবুলৰ প্ৰজে৪এল / এলগিজ মিউজিয়াম অৱ কণ্টেম্পৰেৰী আৰ্টত প্ৰদৰ্শিত কৰা হৈছে। শিল্পী হিচাপে কাম কৰাৰ উপৰিও তেওঁ সংগ্ৰহালয় অধ্যয়নৰ ওপৰত বহুতো ৰচনা লিখিছিল, আৰু উল্লেখযোগ্য শিল্পীসকলৰ সৈতে একাধিক সন্মিলনৰ আয়োজন আৰু অনুষ্ঠিত কৰিছিল।

## শৈক্ষিক কেৰিয়াৰ
১৯৮০ চনত আটাগোকে এম এছ ইউ ভাস্কৰ্য্য আৰু চিত্ৰ সংগ্ৰহালয় (তুৰ্কী: এম এছ ইউ ৰেচিম হেইকেল মুজেছি)ত সহকাৰী সঞ্চালক হিচাপে কাম কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰে। ১৯৮৪ চনত তেওঁ ইল্ডিজ কাৰিকৰী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ সংস্কৃতি, প্ৰেছ আৰু বৈদেশিক সম্পৰ্কৰ সঞ্চালিকা হয়। ১৯৯৩ চনত তেওঁ অধ্যাপিকা হয়। তেওঁ তুৰস্কত প্ৰথম সংগ্ৰহালয় বিজ্ঞান বিভাগ প্ৰতিষ্ঠা কৰে, ইয়লডিজ কাৰিকৰী বিশ্ববিদ্যালয়ত। ২০২৫ চনৰ মাৰ্চ মাহত মৃত্যুৰ সময়ত তেওঁ ইল্ডিজ কাৰিকৰী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ কলা আৰু ডিজাইন অনুষদৰ ডীন আছিল, আৰু একেটা বিভাগতে সংগ্ৰহালয় আৰু সংগ্ৰহালয় বিজ্ঞান পাঠ্যক্ৰমৰ টিউটৰ আছিল। 

তুৰস্কৰ প্ৰতিনিধি হিচাপে ৰোমানিয়া আৰু গ্ৰীচৰ কলাত্মক কাৰ্যসূচীত অংশগ্ৰহণ কৰিছিল আৰু তুৰ্কীৰ সংস্কৃতি মন্ত্ৰালয়ৰ বাবে একাধিক প্ৰদৰ্শনীৰ কিউৰেট কৰিছিল।

তেওঁ তুৰ্কী মহিলা শিল্পীৰ বিষয়ে লিখিছিল, তেওঁৰ ৰচনা, "সমসাময়িক তুৰ্কী মহিলা শিল্পী" শীৰ্ষক ৰচনাখন ১৯৯৭ চনৰ ফেব্ৰুৱাৰী মাহত ই-জাৰ্নেল, n.paradoxa ত প্ৰকাশ পাইছিল।

## মৃত্যু
২০২৫ চনৰ ২৭ মাৰ্চত আটাগোকৰ মৃত্যুৰ কথা ঘোষণা কৰা হয়। তেওঁৰ বয়স আছিল ৮৫।

## তথ্য সূত্ৰ

শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:সংগীতজ্ঞ
শ্ৰেণী:চিত্ৰশিল্পী
শ্ৰেণী:শিক্ষাবিদ
মৈথিলী ঠাকুৰ

**মৈথিলী ঠাকুৰ** (; জন্ম:-২৫ জুলাই ২০০০) ভাৰতীয় শাস্ত্ৰীয় সংগীত আৰু লোকসংগীতৰ প্ৰশিক্ষণপ্ৰাপ্ত  নেপথ্য কণ্ঠশিল্পী আৰু এগৰাকী ভাৰতীয় ৰাজনীতিক।তেওঁ হিন্দী, মৈথিলী, ভোজপুৰী, আৱাধি, মগাহী আৰু অন্যান্য ভাৰতীয় ভাষাৰ মৌলিক গীত, কাভাৰ আৰু পৰম্পৰাগত লোকসংগীত গায়। ২০২৫ চনত তেওঁ ভাৰতীয় জনতা পাৰ্টিৰ সদস্য হিচাপে আলিনগৰ বিধানসভা সমষ্টিৰ পৰা ২০২৫ চনৰ বিহাৰ বিধানসভা নিৰ্বাচনত প্ৰতিদ্বন্দ্বিতা কৰিবলৈ ৰাজনীতিত প্ৰৱেশ কৰে।

## প্ৰাথমিক জীৱন
ঠাকুৰৰ জন্ম হৈছিল বিহাৰৰ মধুবনী জিলাৰ বেনিপট্টিত দিল্লীত কৰ্মৰত এজন মৈথিল সংগীতজ্ঞ আৰু সংগীত শিক্ষকৰ ঘৰত ৰমেশ ঠাকুৰ আৰু ভাৰতী ঠাকুৰৰ ঘৰত।

তেওঁৰ নাম মাতৃভাষাৰ লগতে দেৱী সীতাৰ নামেৰে নামকৰণ কৰা হৈছে। মৈথিলীৰ লগতে তেওঁৰ দুই ভাতৃ ঋষৱ আৰু অয়াচীক ককাক আৰু পিতৃয়ে মিথিলী লোক, হিন্দুস্তানী শাস্ত্ৰীয় সংগীত, হাৰমনিয়াম আৰু তবলাৰ প্ৰশিক্ষণ দিছিল। ৬ বছৰ বয়সৰ আশে-পাশে জীয়েকৰ সম্ভাৱনা উপলব্ধি কৰি দেউতাকে উন্নত সুযোগৰ বাবে নিজকে নতুন দিল্লীৰ দ্বাৰকালৈ স্থানান্তৰিত কৰে।

মাত্ৰ ৪ বছৰ বয়সতে তাই ককাকৰ পৰা সংগীত শিকিবলৈ আৰম্ভ কৰিছিল। মৈথিলীৰ প্ৰথম সংগীত মাষ্টৰ হৈছে তেওঁৰ ককাক।  ১০ বছৰ বয়সত তেওঁ জাগৰণ আৰু অন্যান্য সংগীত অনুষ্ঠানত গান গাবলৈ আৰম্ভ কৰে।

## সংগীত কেৰিয়াৰ
২০১১ চনত ঠাকুৰে জি টিভিত প্ৰচাৰিত গায়ক প্ৰতিযোগিতাৰ টেলিভিছন ধাৰাবাহিক লিটিল চেম্পছত অভিনয় কৰে। চাৰি বছৰ পিছত, তেওঁ ইণ্ডিয়ান আইডল জুনিয়ৰত প্ৰতিদ্বন্দ্বিতা কৰিছিল, যিটো চনী টিভিত টেলিকাষ্ট হৈছিল।  ২০১৬ চনত তেওঁ "আই জিনিয়াছ ইয়ং চিংগিং ষ্টাৰ" প্ৰতিযোগিতাত জয়ী হয় আৰু তাৰ পিছত তেওঁৰ এলবাম ইয়া ৰাব্বা (ইউনিভাৰ্চেল মিউজিক) মুকলি কৰে। 

## পুৰস্কাৰ আৰু স্বীকৃতি
* ২০২৪ চনৰ ৮ মাৰ্চত ভাৰতৰ প্ৰধানমন্ত্ৰীয়ে উদ্বোধনী ৰাষ্ট্ৰীয় সৃষ্টিকৰ্তা বঁটাত মৈথিলী ঠাকুৰক বছৰৰ সাংস্কৃতিক ৰাষ্ট্ৰদূত বঁটা প্ৰদান কৰে।

## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:গায়িকা
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় নাৰী
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় ৰাজনীতিবিদ
শ্ৰেণী:বিহাৰৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:কণ্ঠশিল্পী
শ্ৰেণী:মহিলা ৰাজনীতিবিদ
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় ইউটিউবাৰ
শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
মায়া বৰ্মন

**মায়া বৰ্মন**  ১৯৭১ চনত জন্মা এগৰাকী ফৰাচী শিল্পী।

### জীৱনী
ফ্ৰান্সৰ লট এট গেৰনত জন্মগ্ৰহণ কৰা বৰ্মনে ফ্ৰান্সত ডাঙৰ-দীঘল হৈছিল। প্ৰথমতে তেওঁ স্থপতিবিদ হিচাপে প্ৰশিক্ষণ লৈছিল যদিও এই বৃত্তিটো অতি ৰক্ষণশীল বুলি বিবেচনা কৰিছিল আৰু চিত্ৰকলাৰ প্ৰতি হাত ঘূৰাই নিছিল। তেওঁ মূলতঃ কলম আৰু চিয়াঁহী, আৰু জলৰঙৰ কাম কৰে। এই স্বতঃস্ফূৰ্ত মাধ্যমে তেওঁক ধাৰাবাহিক ৰচনা সৃষ্টি কৰিবলৈ উৎসাহিত কৰে, কাৰণ প্ৰতিখন ছবিৰ অতিৰিক্ত কাম বা নতুন ধাৰণাৰে পুনৰ কাম কৰাটো কঠিন। ভাৰত, ফ্ৰান্স আৰু ব্ৰিটেইনত তেওঁৰ কৰ্মৰ প্ৰদৰ্শনী অনুষ্ঠিত হৈছে।

শিল্পীৰে ভৰপূৰ এটা ডাঙৰ পৰিয়ালৰ তেওঁ আটাইতকৈ কনিষ্ঠ সদস্য: তেওঁৰ পিতৃ শক্তি বৰ্মন (কলকাতা) আৰু ফৰাচী মাতৃ মাইটে ডেলটেইল দুয়োজনেই বিশিষ্ট শিল্পী, লগতে তেওঁৰ খুৰাকৰ ছোৱালী জয়শ্ৰী বৰ্মন আৰু জয়শ্ৰীৰ স্বামী পৰেশ মাইটিও।

### বঁটা
শিল্পকৰ্মৰ বাবে তেওঁ কেইবাটিও বঁটা লাভ কৰে।
*ইয়ং পেইণ্টাৰৰ বাবে বঁটা - Salon de Colombes (1997)
*ছানন'ইছৰ ফাইন আৰ্ট এছ'চিয়েচনৰ বঁটা (১৯৯৮)
*চেলন ডি অটোমনে পেৰিছৰ বঁটা (২০০০)
*জলৰঙী পেইন্টিং অংশৰ বঁটা Salon de Colombes (২০০১)

### ব্যক্তিগত জীৱন
বৰ্মনৰ ২৩ বছৰ বয়সত ভাৰতত বিবাহ হৈছিল আৰু পৰৱৰ্তী সময়ত তেওঁৰ এজন পুত্ৰ সন্তান জন্ম হৈছিল। দুবছৰৰ পিছত বিবাহৰ অন্ত পৰে আৰু বৰ্মনে পুত্ৰৰ সৈতে ফ্ৰান্সলৈ উভতি যায়।
## তথ্য সুত্ৰ

শ্ৰেণী:চিত্ৰশিল্পী
উট্টু

**উট্টু** আছিল বয়নৰ লগত জড়িত মেছ’পটেমিয়াৰ দেৱী। তেওঁৰ সম্পৰ্ক মকৰাৰ সৈতে আছিল বুলি ধাৰণা কৰা হৈছে যদিও প্ৰমাণসমূহ এখন গ্ৰন্থতে সীমাবদ্ধ, যিয়ে হয়তো লেখকৰ জল্পনা-কল্পনাক প্ৰতিফলিত কৰিব পাৰে। বেবিলনত আৰু সম্ভৱতঃ আৰম্ভণিৰ বংশৰ উম্মাত তেওঁক পূজা কৰা হৈছিল। এনকি আৰু নিনহুৰছাগ আৰু এনকি এণ্ড দ্য ৱৰ্ল্ড অৰ্ডাৰ আদি একাধিক মিথত তেওঁক দেখা যায়।
## নাম আৰু বৈশিষ্ট্য

উট্টুৰ নামটো TAG×TÙG বুলি লিখা হৈছিল, TAG (সাধাৰণতে টুকু বুলি উচ্চাৰণ কৰা হয়) চিহ্নটোৱে কাপোৰ বোৱাৰ ক্ৰিয়াক বুজায়। উতু শব্দটোৱে তাঁতশালৰ এটা অংশকো বুজাব পাৰে। ইয়াৰ উপৰিও dTAG.NUN নামটোক উট্টু বুলি পঢ়াটোও সম্ভৱ, যদিও জোয়ান গুডনিক ৱেষ্টেনহলজে এই ব্যাখ্যা নাকচ কৰিছিল আৰু ইয়াৰ পৰিৱৰ্তে ধৰি লৈছিল যে dTAG.NUN বিজিলা বা এগৰাকী ঘনিষ্ঠ সম্পৰ্কীয় দেৱীৰ নামৰ একাধিক লেখাৰ ভিতৰত অন্যতম, যিয়ে তেওঁৰ দৰে পিছৰ উৎসত নানায়াৰ সৈতে জড়িত হৈ পৰিছিল।

উট্টুক বয়নৰ দেৱী হিচাপে গণ্য কৰা হৈছিল। বিভিন্ন সামগ্ৰীক দেৱতাৰ সৈতে সংযোগ কৰা এটা গুপ্ত ব্যাখ্যামূলক গাথা অনুসৰি তেওঁক ৰঙীন ঊলৰ সৈতে জড়িত কৰিব পাৰি।
## উট্টু আৰু মকৰা
থৰকিল্ড জেকবচেনে যুক্তি দিছিল যে, উট্টুক জাল গুঠি থকা মকৰা হিচাপে কল্পনা কৰা হৈছিল। কিন্তু উট্টু আৰু মকৰা বা অধিক নিৰ্দিষ্টভাৱে ক’বলৈ গ’লে তেওঁৰ নাম আৰু আক্কাদিয়ান শব্দ এটুটু ("মকৰা")ৰ মাজৰ সংযোগ এখন গ্ৰন্থতে সীমাবদ্ধ, আৰু ই হয়তো "শিক্ষিত ব্যুৎপত্তি" (লিখিত জল্পনা-কল্পনা), এটা লোক ব্যুৎপত্তি বা কেৱল শব্দবোৰৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰিব পাৰে যে ই প্ৰায় একেই। গ্ৰন্থখনৰ দুটা কপিত একেটা অংশৰ অলপ বেলেগ সংস্কৰণ আছে, "এটা মকৰা (এট্টুটু)ৰ হাতৰ কাম তেওঁৰ ঘৰত আছে", বা "উট্টুৰ হস্তকৰ্ম তেওঁৰ ঘৰত আছে।" আক্কাদিয়ান গ্ৰন্থত উপস্থিত থকা মকৰা শব্দৰ মাত্ৰ এবাৰ উল্লেখ আছিল, বাকী দুটা আছিল আঞ্জুজু (লিখা ŠÈ.GUR4) আৰু সম্ভৱতঃ লুম্মু। চুমেৰিয়ান ভাষাত মকৰাক aš, aš5, lùm বা si14 বুলি জনা গৈছিল। মেছ'পটেমিয়াৰ সাহিত্যত মকৰাবোৰ বেছিভাগেই প্ৰবাদত প্ৰমাণিত হয়, বিশেষভাৱে ভালদৰে প্ৰমাণিত এটাই মকৰা (ŠÈ.GUR4)-এ হামিটু পোক এটাক বেণ্ডীত ভৰাই তাৰ পিছত কুজাজু পোক-পৰুৱাৰ বিৰুদ্ধে গোচৰত সাক্ষী হিচাপে কাম কৰাৰ পিছত টুকুৰা-টুকুৰ কৰি পেলোৱাৰ বৰ্ণনা কৰে। সম্ভৱতঃ ইয়াৰ অৰ্থ আছিল যে এজন দুষ্টকাৰীয়ে সাক্ষী হিচাপে কাম কৰিব নালাগে। আন এটা প্ৰবাদত এটা মকৰা (ettūtu)ৰ কথা উল্লেখ আছে যিয়ে মাখি ধৰিবলৈ জাল প্ৰস্তুত কৰিছিল কিন্তু শেষত জেঠীৰ দ্বাৰা নিজে ভাবুকৰি সম্মুখীন হৈছিল, সম্ভৱতঃ ইয়াৰ অৰ্থ হ'ল যে বেয়া কামৰ বাবে দায়ী ব্যক্তিয়ে অৱশেষত অধিক শক্তিৰ দ্বাৰা পৰাস্ত হ'ব। মহিলা শিপিনীৰ সৈতে জড়িত আৰম্ভণিৰ বংশৰ ছীলত মকৰাক শিল্পৰ মটিফ হিচাপেও দেখা যায়।

## তথ্য সূত্ৰ

শ্ৰেণী:দেৱ-দেৱী
শ্ৰেণী:কাল্পনিক চৰিত্ৰ
পামেলা বৰ্ডেছ

**পামেলা সিং** (জন্ম ১৯৬১), কিছু বছৰৰ বাবে পামেলা বৰ্ডেছ নামেৰে পৰিচিত, এগৰাকী ভাৰতীয় ফটোগ্ৰাফাৰ আৰু সৌন্দৰ্য্য প্ৰতিযোগিতাৰ এগৰাকী খিতাপধাৰী, যিয়ে ১৯৮২ চনত মিছ ইণ্ডিয়া লাভ কৰে।

## ব্যক্তিগত জীৱন
সিঙৰ জন্ম হৈছিল ১৯৬১ চনত নতুন দিল্লীত; তেওঁৰ পিতৃ মেজৰ মহিন্দৰ সিং ভাৰতীয় সেনাবাহিনীৰ এজন বিষয়া আছিল। জয়পুৰৰ মহাৰাণী গায়ত্ৰী দেৱী বালিকা পাব্লিক স্কুলত পঢ়াৰ পিছত দিল্লীৰ লেডী শ্ৰীৰাম কলেজলৈ বদলি হৈ সাহিত্য অধ্যয়ন কৰে। ১৯৮২ চনত মিছ ইণ্ডিয়াৰ মুকুট লাভ কৰাৰ লগতে সেই বছৰতে মিছ ইউনিভাৰ্ছ প্ৰতিযোগিতাত ভাৰতক প্ৰতিনিধিত্ব কৰিছিল। ইয়াৰ পিছত তেওঁ ইউৰোপলৈ গুচি যায় আৰু হেনৰী বৰ্ডেছক লগ পায় আৰু বিয়া কৰায়।

সিঙে নিউয়ৰ্কৰ পাৰ্ছনছ স্কুল অৱ ডিজাইন, পেৰিছৰ আমেৰিকান বিশ্ববিদ্যালয় আৰু নিউয়ৰ্কৰ আন্তৰ্জাতিক ফটোগ্ৰাফী কেন্দ্ৰত অধ্যয়ন কৰিছিল। ১৯৯৭ চনত তেওঁ ফটোগ্ৰাফীক কেৰিয়াৰ হিচাপে লয়।

## অভিযোগ
১৯৮০ চনৰ শেষৰ ফালে সিঙে এটা বেশ্যালয়ত কাম কৰিছিল যিয়ে ব্ৰিটিছ প্ৰচাৰক মেক্স ক্লিফৰ্ডৰ এজন ক্লায়েণ্টক বিভিন্ন সেৱা আগবঢ়াইছিল। ক্লিফৰ্ডে মেডামক তেওঁৰ ছোৱালী আৰু ক্লায়েণ্টৰ সবিশেষ প্ৰকাশ কৰিবলৈ কয় আৰু দেখিলে যে এগৰাকী বেশ্যা পামেলা বৰ্ডেছে একেলগে এণ্ড্ৰু নীল (তেতিয়াৰ দ্য ছাণ্ডে টাইমছৰ সম্পাদক), ড'নাল্ড ট্ৰেলফৰ্ড (তেতিয়াৰ দ্য অবজাৰ্ভাৰৰ সম্পাদক), কনজাৰ্ভেটিভ ক্ৰীড়া মন্ত্ৰী কলিন ময়নিহান আৰু কোটিপতি অস্ত্ৰ ব্যৱসায়ী আদনান খাছ'গীৰ সৈতে ডেটিং কৰি আছিল। ক্লিফৰ্ডে নিউজ অৱ দ্য ৱৰ্ল্ডৰ সম্পাদিকা পেট্ ছি চেপমেনক ফোন কৰিছিল আৰু মেডামৰ ওপৰত ব্যৱহাৰ কৰা তদন্তকাৰী সাংবাদিকজনৰ জৰিয়তে বৰ্ডেছৰ কাহিনী ড্ৰিপ-ফিড কৰিছিল। ১৯৮৯ চনৰ মাৰ্চ মাহত এই কাহিনীটো "কল গাৰ্ল ৱৰ্কছ ইন কমনছ" শিৰোনামেৰে প্ৰকাশ পাইছিল, কাৰণ আৱিষ্কাৰ হৈছিল যে তেওঁৰ হাউছ অৱ কমনছৰ নিৰাপত্তা পাছ আছে যিটো সাংসদ ডেভিদ শ্ব' আৰু হেনৰী বেলিংহামে ব্যৱস্থা কৰিছিল।

ক্লিফৰ্ডে দাবী কৰিছিল যে বৰ্ডেছ কেতিয়াও তেওঁৰ ক্লায়েণ্ট নাছিল, আৰু তেওঁ কাহিনীটো "লিখা"ৰ বাবে তেওঁৰ মাচুল আদায় কৰিছিল, যিয়ে শেষত মেডামক যিকোনো বিৰূপ প্ৰচাৰ বা আদালতৰ গোচৰৰ পৰা ৰক্ষা কৰাৰ উদ্দেশ্য সাধন কৰিছিল।

## তথ্য সূত্ৰ

শ্ৰেণী:ফটোগ্ৰাফাৰ
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় ব্যক্তি
গাণ্ডীকোটা সৰ্ব লক্ষ্মী

**গাণ্ডীকোটা সৰ্ব লক্ষ্মী**   ভাৰতীয় ক্ৰিকেট মেচৰ ৰেফাৰী আৰু প্ৰাক্তন ঘৰুৱা ক্ৰিকেটাৰ আৰু প্ৰশিক্ষক। তেওঁ আছিল এগৰাকী সোঁহাতৰ বেটছৱমেন আৰু সোঁহাতৰ দ্ৰুত-মধ্যম আউটছুইং বলাৰ।

লক্ষ্মী ২০১৯ চনৰ ১৪ মে'ত আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় ক্ৰিকেট পৰিষদৰ আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় মেচ ৰেফাৰীৰ পেনেলত নিযুক্তি পোৱা প্ৰথমগৰাকী মহিলা হিচাপে পৰিগণিত হয়। ৰেফাৰী হিচাপে কাম কৰা প্ৰথমখন মেচ আছিল ইংলেণ্ড আৰু অষ্ট্ৰেলিয়াৰ মাজত।

## প্ৰাৰম্ভিক জীৱন
১৯৬৮ চনৰ ২৩ মে'ত অন্ধ্ৰপ্ৰদেশৰ ৰাজহমুন্দ্ৰিত ব্ৰাহ্মণ পৰিয়ালত জন্মগ্ৰহণ কৰা লক্ষ্মীয়ে ডাঙৰ-দীঘল হৈছিল জামছেদপুৰত য'ত তেওঁৰ পিতৃ টাটা ইঞ্জিনিয়াৰিং এণ্ড ইঞ্জিনিয়াৰ কোম্পানী (বৰ্তমান টাটা মটৰছ)ত কাম কৰিছিল। লক্ষ্মীয়ে টাটা নগৰত ক্ৰিকেট খেলিবলৈ আৰম্ভ কৰে। দশম বৰ্ডৰ পৰীক্ষাত "ভয়ংকৰভাৱে দুৰ্বল নম্বৰ" পোৱাৰ বাবে ১৯৮৬ চনত জামছেদপুৰ মহিলা মহাবিদ্যালয়ত নামভৰ্তিৰ পৰা বঞ্চিত হৈছিল যদিও  কলেজৰ ক্ৰীড়া কোটাৰ জৰিয়তে জামছেদপুৰ মহিলা মহাবিদ্যালয়ত নামভৰ্তি  কৰিবলৈ সক্ষম হৈছিল আৰু অনুভৱ কৰিছিল যে তেওঁ তেওঁলোকৰ ফ্ৰণ্টলাইন ফাষ্ট বলাৰ হ’ব পাৰে। ১৯৮৯ চনত দক্ষিণ কেন্দ্ৰীয় ৰেলৱেৰ চাকৰি লাভ কৰি হায়দৰাবাদলৈ গুচি যায় আৰু তাৰ পিছত দক্ষিণ কেন্দ্ৰীয় ৰেলৱেৰ ক্ৰিকেট দলৰ হৈ খেলিবলৈ আৰম্ভ কৰে।

## কৰ্মজীৱন
লক্ষ্মীয়ে ১৯৮৯ চনৰ পৰা ২০০৪ চনৰ ভিতৰত অন্ধ্ৰ মহিলা, বিহাৰ মহিলা, ৰেলৱে মহিলা, ইষ্ট জ’ন মহিলা আৰু দক্ষিণ মণ্ডল মহিলাকে ধৰি কেইবাটাও ঘৰুৱা দলৰ হৈ খেলিছিল।১৯৯১ চনত লক্ষ্মীৰ বিবাহ হয়। দক্ষিণ চেণ্ট্ৰেল ৰেলৱে দলৰ সৈতে ক্ৰিকেটলৈ ঘূৰি আহি ১৯৯৫ চনত প্ৰথমবাৰৰ বাবে আন্তঃৰেলৱেৰ খিতাপ দখল কৰাত সহায় কৰিছিল।১৯৯৯ চনত ভাৰত মহিলা ৰাষ্ট্ৰীয় ক্ৰিকেট দলৰ ইংলেণ্ড ভ্ৰমণৰ বাবে দলত নিৰ্বাচিত হৈছিল যদিও এখনো মেচ খেলা নাছিল। ২০০৪ চনত লক্ষ্মীয়ে ক্ৰিকেটৰ পৰা অৱসৰ গ্ৰহণ কৰে।

লক্ষ্মীয়ে অৱসৰ গ্ৰহণৰ পিছত ২০১৪ চনলৈকে দক্ষিণ মধ্য ৰেলৱে  ক্ৰিকেট দলৰ প্ৰশিক্ষক হিচাপে কাম কৰিছিল। ২০০৮–০৯ ৰ ঘৰুৱা মহিলা ক্ৰিকেটৰ বৰ্ষত তেওঁ প্ৰথমবাৰৰ বাবে মেচ ৰেফাৰী হিচাপে দায়িত্ব গ্ৰহণ কৰিছিল।  ভাৰতীয় ক্ৰিকেট নিয়ন্ত্ৰণ ব’ৰ্ডে ঘৰুৱা ক্ৰিকেটত প্ৰথমবাৰৰ বাবে মহিলা ৰেফাৰীৰ অনুমতি দিয়াৰ পিছত ছিজনটোত অভিষেক ঘটোৱা পাঁচজনীয়া মহিলা ৰেফাৰীৰ এটা গোটৰ ভিতৰত আছিল। গ্ৰুপটোৰ ভিতৰত লক্ষ্মীহে ভাৰতীয় জাতীয় দলৰ হৈ খেলা নাছিল। ২০১৪ চনত বিচিচিআইৰ মেচ ৰেফাৰীৰ বাবে অৰ্হতা পৰীক্ষাৰ জৰিয়তে চৰ্টলিষ্ট কৰা পাঁচগৰাকী মহিলা প্ৰাৰ্থীৰ ভিতৰত তেওঁ আছিল।পৰৱৰ্তী সময়ত তেওঁক ল’ৰা আৰু পুৰুষৰ ঘৰুৱা খেলৰ অফিচিয়েট কৰাৰ অনুমতি দিয়া হৈছিল। লক্ষ্মীয়ে ১৯ বছৰ অনুৰ্ধৰ কুচ বিহাৰ ট্ৰফীত ইউ পি আৰু বংগৰ মাজত হোৱা খেলত প্ৰথমবাৰৰ বাবে আচৰণ বিধিৰ পেনাল্টি জাৰি কৰে। বিচিচিআইয়ে ২০১৮ চনত আইচিচিৰ আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় মেচ ৰেফাৰী পেনেলত নিযুক্তিৰ বাবে পৰামৰ্শ দিছিল।

লক্ষ্মী ২০১৯ চনৰ মহিলা টি-২০ চেলেঞ্জৰ চাৰিওখন মেচৰ মেচ ৰেফাৰী আছিল। ২০১৯ চনৰ ১৪ মে'ত আইচিচিৰ আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় মেচ ৰেফাৰী পেনেলত নিযুক্তি পোৱা প্ৰথমগৰাকী মহিলা। ২০১৯ চনত সংযুক্ত আৰব আমিৰশ্বাহীত অনুষ্ঠিত হোৱা আইচিচি টি-২০ বিশ্বকাপ কোৱালিফায়াৰ প্ৰতিযোগিতাৰ তিনিগৰাকী মেচ ৰেফাৰীৰ ভিতৰত অন্যতম আছিল আৰু আইচিচিৰ ইভেণ্টত ৰেফাৰী হিচাপে নিৰ্বাচিত হোৱা প্ৰথমগৰাকী মহিলা আছিল। ২০১৯ চনৰ ডিচেম্বৰ মাহত ২০১৯ চনৰ ইউনাইটেড আৰব আমিৰশ্বাহী ট্ৰাই-নেচন ছিৰিজৰ উদ্বোধনী মেচৰ মেচ ৰেফাৰী হিচাপে নিৰ্বাচিত হয় আৰু পুৰুষৰ এদিনীয়া মেচ চোৱাচিতা কৰা প্ৰথমগৰাকী মহিলা হিচাপে নিৰ্বাচিত হয়।

২০২৪ চনৰ ছেপ্টেম্বৰ মাহত, গাণ্ডিকোটা সৰ্বা লক্ষ্মীক ২০২৪ আইচিচি মহিলা টি২০ বিশ্বকাপৰ বাবে গঠিত সম্পূৰ্ণ মহিলা পৰ্যবেক্ষক দলৰ সদস্য হিচাপে মনোনীত কৰা হয়।

## তথ্যসূত্ৰ
ইন্দিৰা জোচেফ ভেনিয়ুৰ

**ইন্দিৰা জোচেফ ভেনিয়ুৰ** (ইংৰাজী: Indira Joseph Venniyoor; জন্ম: ইন্দিৰা পড়ুভাল; ১৯২৫/১৯২৬ – ২৯ ডিচেম্বৰ ২০২০) এগৰাকী ভাৰতীয় ৰেডিঅ' সম্প্ৰচাৰক আৰু ট্ৰিভাংকুৰ ৰেডিঅ'ৰ প্ৰথম ইংৰাজী ভাষাৰ বাতৰি সম্প্ৰচাৰক আছিল। ১৯৮৪ চনত অৱসৰ লোৱালৈকে অল ইণ্ডিয়া ৰেডিঅ’ৰ সম্প্ৰচাৰক হিচাপে কাম কৰিছিল।

## প্ৰাৰম্ভিক জীৱন
ট্ৰিভাংকুৰ ৰাজ্যৰ (বৰ্তমান ভাৰতৰ কেৰালাত) উচ্চ বৰ্ণৰ হিন্দু পৰিয়াল আম্বাদি ঘৰত ভেনিয়ুৰৰ জন্ম হৈছিল। তেওঁৰ পিতৃ বাসুদেৱ পডুভাল ট্ৰেভাংকোৰ ৰাজ্যৰ প্ৰত্নতত্ত্বৰ অধীক্ষক আৰু পিছলৈ প্ৰত্নতাত্ত্বিক সংগ্ৰহালয়ৰ পৰিচালক আছিল। ১৭ বছৰ বয়সত তেওঁ পৰিয়ালৰ সৈতে থিৰুৱনন্তপুৰমলৈ গুচি যায়। শৈশৱৰ স্মৃতি ৰোমন্থন কৰি তেওঁ কৈছিল যে তেওঁৰ পৰিয়ালে ৰাছিয়ান চিত্ৰশিল্পী শ্বেটোস্লাভ ৰ'ৰিচ, আমেৰিকাৰ শিল্প ইতিহাসবিদ ষ্টেলা ক্ৰামৰিচ আৰু অন্যান্য ইংৰাজী ভাষী দৰ্শনাৰ্থীক ঘৰতে আতিথ্য প্ৰদান কৰিছিল, যাৰ ফলত তেওঁৰ মনত এই ভাষাটোৰ প্ৰতি প্ৰেম জাগ্ৰত হৈছিল।

তেওঁ মাদ্ৰাজৰ (বৰ্তমান চেন্নাই) কুইন মেৰী কলেজৰ পৰা অৰ্থনীতিত স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰে।

## ব্যক্তিগত জীৱন
ভেনিয়ুৰে শিল্প সমালোচক আৰু লেখক ই. এম. জে. ভেনিয়ুৰৰ সৈতে ১৯৫৪ চনত বিবাহ পাশত বাবদ্ধ হয় আৰু তেওঁলোকৰ তিনিজন পুত্ৰ জন্ম হয়। এজন উচ্চবৰ্ণৰ হিন্দু হৈও এজন খ্ৰীষ্টানৰ ধৰ্মীয় লোকৰ সৈতে বিবাহত বহাৰ কাৰণ আছিল যে তেওঁ ইংৰাজীত পাকৈত আছিল; আৰু সেইটোৱেই তেওঁক আকৰ্ষিত কৰিছিল। ১৯৮৪ চনত বম্বেৰ অল ইণ্ডিয়া ৰেডিঅ'ৰ ষ্টেচন পৰিচালক হৈ থকাৰ সময়ত তেওঁৰ স্বামীৰ মৃত্যু হয়।

তেওঁৰ ভগ্নী আছিল মালয়ালম গায়িকা শান্তা পি. নায়াৰ।

২০২০ চনৰ ২৯ ডিচেম্বৰত ভাৰতৰ কেৰেলা ৰাজ্যৰ পূজাপ্পুৰাৰ ঘৰত ৯৪ বছৰ বয়সত ভেনিয়ুৰৰ মৃত্যু হয়।

## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় নাৰী
বসুন্ধৰা তেৱাৰী ব্ৰুটা

বসুন্ধৰা তেৱাৰী ব্ৰুটা (জন্ম ১৯৫৫) এগৰাকী ভাৰতীয় চিত্ৰশিল্পী যিয়ে এগৰাকী নাৰীৰ ধাৰণা আৰু নাৰী শৰীৰৰ মানসিক-ৰাজনৈতিক অস্তিত্বৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি ৰূপক চিত্ৰ কৰে, পৰম্পৰাগত প্ৰাকৃতিক দৃশ্য, সুন্দৰ অৰ্থৰ সৈতে স্থিৰ জীৱন অংকণ কৰে। ১৯৮২-৮৪ চনৰ ভিতৰত ভাৰত চৰকাৰৰ সাংস্কৃতিক বিভাগে প্ৰদান কৰা সাংস্কৃতিক বৃত্তিৰ কাম কৰিছিল। তেওঁ, যতীন দাস আৰু অন্যান্য ২৯৮ গৰাকী শিল্পীয়ে ২০১৮ চনৰ কেৰেলাৰ বানপানীৰ বাবে দ্য নেচনেল গেলেৰী অৱ মডাৰ্ণ আৰ্টত অনুষ্ঠিত হোৱা প্ৰদৰ্শনী সহ বিক্ৰীৰ জৰিয়তে শিল্পকৰ্ম দান কৰিছিল।

## প্ৰাথমিক জীৱন
১৯৫৫ চনত কলকাতাত জন্মগ্ৰহণ কৰা তেৱাৰীয়ে পোন্ধৰ বছৰ বয়সত নতুন দিল্লীলৈ গুচি যায়। দিল্লী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা সাহিত্যত স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰি নতুন দিল্লীৰ ত্ৰিবেণী কলা সংগমত শিল্প অধ্যয়ন কৰে। ত্ৰিবেণী কলা সংগমত তেওঁ চিত্ৰশিল্পী আৰু শিল্পী ৰামেশ্বৰ ব্ৰুটাৰ অধীনত প্ৰশিক্ষণ লৈছিল যি তেওঁৰ স্বামীও।

## প্ৰদৰ্শনী আৰু কৰ্ম
*১৯৮০ চনত দিল্লীৰ শ্ৰীধৰাণী গেলেৰীত প্ৰথম একক অনুষ্ঠান কৰে।
*ৰাজা ফাউণ্ডেচনে চিত্ৰশিল্পী এছ এইচ ৰাজাৰ স্মৃতিত আৰু তেওঁৰ ৯৭ সংখ্যক জন্ম জয়ন্তী উদযাপনৰ বাবে আন ২০ জন শিল্পীৰ সৈতে গোট প্ৰদৰ্শনী, ফেব্ৰুৱাৰী ২০১৯
*ব্যক্তিগত পেলেট, গোট প্ৰদৰ্শনী, মাৰ্চ ২০১৯
*মহিলাৰ কথা/শিশুৰ গীত, জানুৱাৰী ২০০৭
### বঁটা
তেৱাৰীয়ে প্ৰথম আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় বিয়নালে আলজিয়াৰ্ছত ৰূপৰ পদক, সাংস্কৃতিক বঁটা, অল ইণ্ডিয়া ফাইন আৰ্টছ এণ্ড ক্ৰাফ্টছ ছ'চাইটিত বাৰ্ষিক বঁটা, সাহিত্য কলা পৰিষদ আৰু বি চি সন্যাল বঁটাকে ধৰি একাধিক বঁটা লাভ কৰিছে।

### অভ্যৰ্থনা
বিজনেছ ষ্টেণ্ডাৰ্ডৰ নৱনীত মেণ্ডিৰাটাই তেওঁৰ কামৰ বিষয়ে মন্তব্য কৰিছিল, "তেৱাৰী এনে কেইজনমান শিল্পীৰ ভিতৰত অন্যতম যিয়ে ৰূপক চিত্ৰকলাৰ সম্ভাৱনা, বিশেষকৈ নাৰী শৰীৰৰ মানসিক-ৰাজনৈতিক অস্তিত্বৰ সন্ধান কৰিবলৈ ভাল পায়। তেওঁৰ কামক যিটোৱে আঁতৰাই ৰাখিছে সেয়া হৈছে নাৰী সবলীকৰণৰ অন্তৰ্নিহিত নাৰীবাদ।"

## ব্যক্তিগত জীৱন
১৯৯৫ চনত তেৱাৰীয়ে ভাৰতীয় চিত্ৰশিল্পী ৰামেশ্বৰ ব্ৰুটাৰ সৈতে বিবাহপাশত আবদ্ধ হয় আৰু নতুন দিল্লীত থাকে আৰু কাম কৰে।

শ্ৰেণী:ভাৰতীয় নাৰী
শ্ৰেণী:চিত্ৰশিল্পী
বাউক (পৌৰাণিক কাহিনী)

**বাউক** (চাৰ্বিয়ান: Баук, চাৰ্বিয়ান উচ্চাৰণ: bauk) হৈছে চাৰ্বিয়ান লোককথাৰ অন্তৰ্গত এটা জন্তুসদৃশ কাল্পনিক জীৱ। 
বাউকে অন্ধকাৰ ঠাই, গাঁত বা পৰিত্যক্ত ঘৰসমূহত লুকাই থাকে আৰু সুযোগ পালে চিকাৰ কৰাৰ চেষ্টা কৰে; কিন্তু ই পোহৰ আৰু শব্দৰ পৰা ভয় কৰে। 
ই দপদপাই খোজ কাঢ়ে আৰু আৰু ইয়াৰ মাতৰ শব্দ হৈছে *বাউ*। 

বাউকৰ বৰ্ণনা অনুসৰি, একাংশ গৱেষকৰ মতে, ই আচলতে ভালুকৰ সৈতে সংযোগিত, যি ইতিমধ্যে চাৰ্বিয়াৰ কিছুমান অঞ্চলৰ পৰা বিলুপ্ত হৈছে আৰু কেৱল কিংবদন্তি হিচাপে পৰিচিত। 
"বাউক" শব্দটো মূলতে এটি স্নেহসূচক শব্দ হিচাপে ব্যৱহৃত হৈছিল।

## জনপ্ৰিয় সংস্কৃতিত
বাউক শব্দটো জে.আৰ.আৰ. টল্‌কিনৰ ৰচনাৰ গবলিন শব্দৰ চাৰ্বিয়ান অনুবাদ হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰা হৈছে, প্ৰথম অনুবাদ কৰিছিল মেৰী আৰু মিলন মিলিচিকে।  
ই *এ ছং অৱ আগত এণ্ড ফায়াৰ* কিতাপ শৃংখলাত Impৰ চাৰ্বিয়ান অনুবাদ হিচাপে, আৰু হেৰী পটাৰ কিতাপ শৃংখলাত বগাৰ্টৰ ক্ৰোৱেচিয়ান অনুবাদ হিচাপে ব্যৱহৃত হৈছে। 

২০২৪ চনৰ *The Witcher IV* ভিডিঅ' গেমৰ ছিনেমেটিক ট্ৰেইলাৰত, মুখ্য চৰিত্ৰটো এটি বাউকৰ সৈতে যুদ্ধ কৰি থকা দেখা যায়।

## তথ্যসূত্ৰ
 

শ্ৰেণী:লোককথা 
শ্ৰেণী:কিংবদন্তি
শ্ৰেণী:পৌৰাণিক কথা
ৰীম আলাছাদি

**ৰীম আলাছাদি** (আৰবী: ريم الأسدي) ইৰাকত জন্মগ্ৰহণ কৰা এগৰাকী ব্ৰিটিছ ফেশ্বন ডিজাইনাৰ। লণ্ডন আৰু টকিঅ’ দুয়োখনতে তেওঁৰ ঘৰ আছে আৰু তেওঁ সৃষ্টি কৰা পোছাকৰ আৰ্হি জাপানত অতি জনপ্ৰিয়, তেওঁৰ শৈলীক "ব্ৰিটিছ পাংক আৰু পুনঃব্যৱহৃত সামগ্ৰীসমূহক ভিক্টোৰিয়ান-প্ৰেৰিত ভলিউমিনাছ আৰু কামুক পোছাকলৈ পৰিৱৰ্তন কৰা" বুলি বৰ্ণনা কৰা হৈছে।

## প্ৰাথমিক জীৱন আৰু কেৰিয়াৰ
আলাছাদিৰ জন্ম ইৰাকত আৰু ৮ বছৰ বয়সত ইংলেণ্ডলৈ গুচি যায় আৰু তেওঁৰ পৰিয়াল কেণ্টৰ মেইডষ্টোনত বসতি স্থাপন কৰে। ১৬ বছৰ বয়সলৈকে তেওঁ কেণ্টৰ কেৰেন মিলেনৰ বাবে কাম কৰিছিল।

আলাছাদিয়ে লণ্ডন কলেজ অৱ ফেশ্বন আৰু চেণ্ট্ৰেল চেণ্ট মাৰ্টিনছ কলেজ অৱ আৰ্ট এণ্ড ডিজাইনত গ্ৰহণ কৰে আৰু ২১ বছৰ বয়সলৈকে তেওঁ প্ৰথম লেবেল আৰু ১০০০ বৰ্গফুট (৯৩ মিটাৰ বৰ্গফুট) ষ্টুডিঅ' স্থাপন কৰে। 

কৰ্মজীৱনৰ আৰম্ভণিতে ৰীমে নটিং হিলত শীৰ্ষ ৰেঞ্জৰ ভিনটেজ কাপোৰ বিক্ৰী কৰিছিল। ইয়াৰ ষ্টলটো আছিল পৰ্টোবেলো ৰোড মাৰ্কেটত, য’ত তেওঁ ক্লাছিক পিচবোৰ পুনৰ নিৰ্মাণ কৰি প্ৰদৰ্শনৰ বাবে নিজৰ দক্ষতা প্ৰয়োগ কৰিছিল, যাৰ ফলত কাপোৰখনসমূহৰ আকৰ্ষণ কেৱল ভিনটেজ ফেশ্বনৰ সংগ্ৰাহককাৰীতকৈও অধিক লোকে পছন্দ কৰিছিল। ৰীম তেওঁৰ বৰ্ণিল শৈলীৰ বাবে সাংঘাটিক বিখ্যাত, যি ফেশ্বন ডিজাইনৰ ক্ষেত্ৰখনত উঠি অহা বহু আৰ্হিৰ সৈতে সংমিশ্ৰণ ঘটাইছিল। তেওঁ কেইবাজনো ব্ৰিটিছ ডিজাইনাৰ যেনেজন ৰিচমণ্ড, ৰবাৰ্ট কেৰী-উইলিয়ামছ, আৰু ষ্টেলা মেককাৰ্থনীৰ সৈতে কাম কৰিছে। 

২০০৩ চনত তেওঁ নিজাকৈ ভিনটেজ দোকান খুলিছিল, আৰু ২০০৫ চনৰ পৰা টকিঅ’ ফেশ্বন উইকৰ অংশ হিচাপে হাৰাজুকুৰ এটা ডিপাৰ্টমেণ্টেল ষ্ট’ৰ লাফ’ৰেটৰ সৈতে সহযোগিতা কৰি আহিছে। 

২০০৭ চনত প্ৰত্যক্ষ আৰু পৰোক্ষভাৱে অংশ লৈ *বিউটিফুল এগনি* শীৰ্ষক এটা শ্ব’ৰে লণ্ডন ফেশ্বন উইকৰ ক্ষেত্ৰখনত প্ৰৱেশ কৰে। 

জাপান ফেশ্বন উইকত তেওঁ শ্ৰেষ্ঠ শ্ব’ৰ বঁটা লাভ কৰে, য’ত তেওঁ তেওঁৰ ৰেডি-টু-ৱেৰ লাইন মুকলি কৰে, যিটো হৈছে ডিপ ইনকি ব্লুজ, বাৰ্ণ্ট চিয়েনা আৰু লেচি হোৱাইটৰ এক অনন্য সংকলন।[1]

শেহতীয়াকৈ আলাছাদি এজন প্ৰিন্সিপাল টিচিং ফেলো আৰু ইউনিভাৰ্চিটি অৱ চাউথমপটনৰ ৱিনচেষ্টাৰ স্কুল অৱ আৰ্টৰ বিভিন্ন এম এ প্ৰগ্ৰেমৰ নেতা।

## তথ্য সূত্ৰ

শ্ৰেণী:ব্যৱসায়ী
শ্ৰেণী:নাৰীবাদ আৰু লোকগাথা ২০২৫
শ্ৰেণী:নাৰী
ইন্দ্ৰিক

**ইন্দ্ৰিক** বা **ইন্দ্ৰিক-পশু** () হৈছে ৰাছিয়ান লোককথাত বৰ্ণিত এক আশ্চৰ্যজনক জন্তু, সকলো জন্তুৰ ৰজা। এই প্ৰাণী "পবিত্ৰ পৰ্বত" নামেৰে জনাজাত পৰ্বতত বাস কৰে, য’ত আন কোনো প্ৰাণীৰ খোজ নপৰে। ই সৰিছিলেই পৃথিৱী কম্পিত হয়। "ইন্দ্ৰিক" শব্দটো ৰাছিয়ান শব্দ unicorn ()-ৰ এক বিকৃত ৰূপ।

ই এক বৃহৎ গৰুৰ দৰে আকৃতিৰ, হৰিণাৰ দৰে ঠেং থকা, ঘোঁৰাৰ মূৰ থকা, আৰু নাকত এক বৃহৎ শিং থকা প্ৰাণী। এই বৰ্ণনাই ইয়াক কিছুমান ক্ষেত্ৰত গঁড়ৰ সৈতে তুলনীয় কৰি তোলে। 

ইন্দ্ৰিকক সাধাৰণতে শান্ত প্ৰকৃতিৰ বুলি গণ্য কৰা হয়, যি কেৱল নিজৰ পথত বাধা আহিলেহে খং কৰে। কিছুমান বিশ্বাস অনুসৰি, ই পবিত্ৰ আৰু গোপন জ্ঞানৰ অংশীদাৰ হিচাপে গণ্য কৰা হয়।

এই ৰাছিয়ান লোককথাগত প্ৰাণীৰ নাম অনুসৰি *Paraceratherium*-ৰ এক পৰ্যায়, যাক "ইন্দ্ৰিক'থেৰিয়াম" *(Indricotherium)* নামকৰণ কৰা হৈছে, যি ইতিহাসৰ আটাইতকৈ ডাঙৰ স্থলচৰ স্তন্যপায়ী আছিল। জনবিশ্বাস অনুসৰি ই প্ৰায় ৫ মিটাৰ ওখ আৰু ২০ টন ওজনৰ আছিল।

## উৎস

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:পৌৰাণিক কথা
শ্ৰেণী:লোককথা
শান্তা পি. নায়াৰ

**শান্তা পি. নায়াৰ** (ইংৰাজী: Santha P. Nair; ৬ ফেব্ৰুৱাৰী ১৯২৯ – ২৬ জুলাই ২০০৮) মালয়ালম চিনেমাৰ এগৰাকী নেপথ্য গায়িকা। তেওঁ কেৰেলাৰ থ্ৰিছুৰত বাস কৰিছিল।

## প্ৰাৰম্ভিক জীৱন
থ্ৰিছুৰৰ বিখ্যাত আম্বাদী পৰিয়ালৰ বাসুদেৱ পোডুভাল আৰু লক্ষ্মীৰ ঘৰত শান্তা পোডুভালৰ জন্ম হৈছিল৷ পিতৃ-মাতৃৰ পাঁচজন সন্তানৰ ভিতৰত অন্যতম শান্তা পোডুভালে অতি কম বয়সতে সংগীতত নিজৰ প্ৰতিভা প্ৰদৰ্শন কৰিছিল। তেওঁ চেন্নাইৰ কুইন মেৰী কলেজৰ পৰা শিক্ষা লাভ কৰিছিল।

## কৰ্মজীৱন
নেপথ্য গায়িকা হিচাপে আত্মপ্ৰকাশ কৰাৰ পূৰ্বে তেওঁ কোঝিকোডৰ অল ইণ্ডিয়া ৰেডিঅ’ত কাম কৰি আছিল। ১৯৫৩ চনত থিৰামালাৰ জৰিয়তে তেওঁ মালয়ালম চলচ্চিত্ৰ জগতত প্ৰৱেশ কৰিছিল৷ সংগীত পৰিচালক বিমল কুমাৰৰ তত্বাবধানত তেওঁ চবিখনত 'আম্মাথান থংকাকুদামে' শীৰ্ষক এটি লুলাবী গীত গাইছিল। ১৯৫১ চনৰ পৰা ১৯৬৭ চনলৈকে তেওঁ সুৰীয়া কণ্ঠেৰে শতাধিক মালয়ালম ছবিত গীত গাই বহু গীতক অমৰ কৰি ৰাখিছিল। তেওঁ কৰ্ণাটকী সংগীতত সমানেই পাকৈত আছিল আৰু বহুতো অনুষ্ঠানত গীত পৰিবেশন কৰিছিল৷ এছ. জানকীৰ সহযোগত তেওঁৰ শেষ গীতটো আছিল ১৯৬১ চনত ভি চিদাম্বৰানাথৰ ছবি মুৰাপেন্নুৰ বাবে ‘কদৱথু থোনি আদুথাপল’। এটা অনুষ্ঠানৰ বাবে তেওঁ পণ্ডিত জৱাহৰলাল নেহৰুৰ সন্মুখত বন্দে মাতৰম্‌ গীতটো গোৱাৰ সুযোগ পাইছিল। শান্তা নায়াৰে ১৯৮৭ চনত মালয়ালম লঘূ সংগীতলৈ আগবঢ়োৱা অৱদানৰ বাবে কেৰেলা সংগীত নাটক অকাডেমী বঁটা লাভ কৰে। ২০০৫ চনত তেওঁক কেৰেলা সংগীত নাটক একাডেমীৰ ফেল'শ্বিপ প্ৰদান কৰা হয়। তেওঁ কৈৰালী স্বৰালয় লাইফটাইম এচিভমেণ্ট বঁটা আৰু লাক্স এছিয়ানেট লাইফটাইম এচিভমেণ্ট বঁটাও লাভ কৰে।

## ব্যক্তিগত জীৱন
সাহিত্যিক কে. পদ্মনাভন নায়াৰৰ সৈতে তেওঁ বিবাহপাশত আবদ্ধ হয়। ২০০৮ চনত ৭৯ বছৰ বয়সত তেওঁৰ মৃত্যু হয়। তেওঁৰ কন্যা লাথা ৰাজু আৰু জোঁৱাই জে. এম. ৰাজুও মালয়ালম চলচ্চিত্ৰৰ নেপথ্য গায়ক। তেওঁৰ নাতি আলাপ ৰাজু এজন গীটাৰ বাদক লগতে এজন নেপথ্য গায়ক।

## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় নাৰী
ফটৌমাটা বেৰী

**ফটৌমাটা বেৰী** () জন্ম: ১৯৫৪ চনত জন্ম গ্ৰহণ কৰা গিনিৰ এজন স্থপতিবিদ আৰু লেখক। তেওঁ গিনিৰ প্ৰথম মহিলা স্থপতিবিদ হিচাপে পৰিচিত, আৰু অৰ্ডাৰ অৱ আৰ্কিটেক্টছ অৱ গিনিৰ এগৰাকী প্ৰাক্তন সভানেত্ৰী। 

## জীৱনী
ফাটৌমাটাই ১৯৫৪ চনত মধ্য গিনিৰ মামৌত জন্মগ্ৰহণ কৰে। তেওঁৰ পিতৃ আছিল এজন চিকিৎসক আৰু ৰাজনীতিবিদ। ১৯৭৩ চনত ডনকাৰ লাইচি ২ août ৰ পৰা তেওঁ স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰে আৰু তাৰ পিছত ক'নাক্ৰি বিশ্ববিদ্যালয়ত চিভিল ইঞ্জিনিয়াৰিং অধ্যয়ন কৰে আৰু কিউবাৰ ৰাষ্ট্ৰপতি ফিডেল কাষ্ট্ৰোৰ পৰা বৃত্তি গ্ৰহণ কৰি হাভানাত ৫ বছৰ ধৰি স্থাপত্য বিদ্যা অধ্যয়ন কৰে। গিনিলৈ উভতি অহাৰ লগে লগে তেওঁ স্থপতিবিদ হিচাপে কাম কৰিবলৈ লয়। ২০০২ চনত তেওঁ আৰ্চি প্লাছ নামৰ নিজাকৈ এটা উদ্যোগ স্থাপন কৰে। গিনিৰ প্ৰথম মহিলা স্থপতিবিদ হিচাপে পৰিচিত বেৰী ২০১৬ চনৰ পৰা ২০১৮ চনলৈকে অৰ্ডাৰ অৱ আৰ্কিটেক্টছ অৱ গিনিৰ সভানেত্ৰী আছিল।

## তথ্য সূত্ৰ

শ্ৰেণী:স্থপতিবিদ
শ্ৰেণী:নাৰীবাদ আৰু লোকগাথা ২০২৫