open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
কে পি এ চি ললিতা

**মহেশ্বৰী আম্মা **  (; ১৯৪৭ চনৰ ১০ মাৰ্চ – ২০২২ চনৰ ২২ ফেব্ৰুৱাৰী) গৰাকী চলচ্চিত্ৰ আৰু মঞ্চ অভিনেত্ৰী, যিয়ে মূলতঃ মালায়ালম চলচ্চিত্ৰ উদ্যোগৰ সৈত্ জড়িত। তেওঁক **কে পি এ চি ললিতা**  মঞ্চনামৰে অধিক জনা যায়। ভাৰতীয় চলচ্চিত্ৰ ইতিহাসৰ অন্যতম শ্ৰেষ্ঠ অভিনেত্ৰী হিচাপে গণ্য কৰা ললিতাই কেৰালাৰ কয়ামকুলামৰ নাট্যগোষ্ঠী কেৰালা পিপলছ আৰ্টছ ক্লাবত অভিনয় জীৱন আৰম্ভ কৰিছিল। পাঁচ দশকজোৰা কৰ্মজীৱনত তেওঁ ৫৫০খনতকৈও অধিক ছবিত অভিনয় কৰিছিল।

ললিতাই চাৰিটা কেৰালা ৰাজ্যিক চলচ্চিত্ৰ বঁটাৰ লগতে শ্ৰেষ্ঠ সহযোগী অভিনেত্ৰীৰ দুটা ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা লাভ কৰিছে। ২০০৯ চনত তেওঁক ফিল্মফেয়াৰ এৱাৰ্ডছ চাউথত ফিল্মফেয়াৰ লাইফটাইম এচিভমেণ্ট বঁটাৰে সন্মানিত হয়। ললিতাই পৰৱৰ্তী সময়ত কেৰেলা সংগীত নাটক একাডেমীৰ অধ্যক্ষ হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল। প্ৰয়াত মালয়ালম চলচ্চিত্ৰ নিৰ্মাতা ভৰথনৰ সৈতে তেওঁৰ বিবাহ হৈছিল।
## প্ৰাৰম্ভিক জীৱন
১৯৪৭ চনৰ ১০ মাৰ্চত বৰ্তমানৰ পাঠানমথিট্টা জিলাৰ অৰণমুলাত   মহেশ্বৰী আম্মা নামেৰে ললিতাৰ জন্ম হয়।    তেওঁৰ পিতৃ-মাতৃৰ নাম আছিল কদয়কাথাৰায়িল ভেট্টিল অনন্তন নায়াৰ আৰু ভাৰ্গৱী আম্মা।  পাঁচটা সন্তানৰ ভিতৰত তেওঁ জ্যেষ্ঠ আছিল। তেওঁৰ চাৰিজন ভাই-ভনী- ইন্দিৰা, বাবু, ৰাজন আৰু শ্যামলা। পিতৃ-মাতৃৰ বিয়াৰ পাঁচ বছৰৰ পাছত তেওঁৰ জন্ম হৈছিল। পিতৃ আছিল এজন ফটোগ্ৰাফাৰ। শৈশৱৰ বেছিভাগ সময় তেওঁ কয়ামকুলামৰ ওচৰৰ ৰামপুৰমত কটায়।

তেওঁৰ পৰিয়ালে নৃত্যৰ শ্ৰেণীত যোগদান কৰাৰ বাবে কোট্টায়মৰ চাংগনাছেৰীলৈ গুছি যায়। সৰুৰে পৰা তেওঁৰ নৃত্যৰ প্ৰতি অতি আগ্ৰহ আছিল।  সৰুতে চেল্লাপ্পান পিল্লাইৰ নিৰ্দেশনাত আৰু তাৰ পিছত কলামণ্ডলম গংগাধৰণৰ অধীনত নৃত্য শিকিছিল। ১০ বছৰ বয়সৰ পৰাই তেওঁ নাটকত অভিনয় কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰে।  মঞ্চত তেওঁৰ প্ৰথম উপস্থিতি আছিল গীতায়ুদে বালি নাটকত। পিছলৈ কেৰালাৰ এটা বিশিষ্ট বাওঁপন্থী নাট্য দল কেৰালা পিপলছ আৰ্টছ ক্লাবত (KPAC) যোগদান কৰে। পিছলৈ চিনেমাত অভিনয় কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰাৰ সময়ত ললিতা নামৰ আন এগৰাকী অভিনেত্ৰীৰ পৰা নিজৰ নামটো পৃথক কৰিবলৈ তেওঁ নামৰ আগত কে.পি.এ.চি. যোগ কৰে। 

## তথ্য সংগ্ৰহ

## বাহ্যিক সংযোগ
*  

শ্ৰেণী:মালায়ালম চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেত্ৰী
শ্ৰেণী:তামিল চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেত্ৰী
 শ্ৰেণী:শ্ৰেষ্ঠ সহযোগী অভিনেত্ৰীৰ ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা বিজয়ী
শ্ৰেণী:সংগীত নাটক একাডেমী বঁটা বিজয়ী
 শ্ৰেণী:ভাৰতীয় মঞ্চ অভিনেত্ৰী
বেবা আইডেলছন

**বেবা আইডেলছন** (; ১৪ অক্টোবৰ ১৮৯৫ – ৫ ডিচেম্বৰ ১৯৭৫) আছিল এগৰাকী জায়নিষ্ট কৰ্মী আৰু ইজৰাইলৰ ৰাজনীতিবিদ।

## জীৱনী
১৮৯৫ চনত ৰাছিয়ান সাম্ৰাজ্যৰ (বৰ্তমান ড্নিপ্ৰ', ইউক্ৰেইন) একাটেৰিনোস্লাভত বেবা আইডেলছনে জন্মগ্ৰহণ কৰিছিল। আঠ বছৰ বয়সত তেওঁৰ ৰূপত তেৰতম সন্তানটো জন্ম দি মাকৰ মৃত্যু হয় আৰু চৈধ্য বছৰ বয়সত তেওঁৰ পিতৃ য়িট্জাকক হেৰুৱাই পেলায়। আইতাক আৰু ভায়েকৰ লগতে তেওঁ পৰিয়ালটো পোহপাল দিয়াত সহায় কৰিছিল। ১৯১২ চনত হাইস্কুলৰ পৰা তেওঁ স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰে, আৰু তাৰ পিছত খাৰকিভ বিশ্ববিদ্যালয়ত অৰ্থনীতি আৰু সমাজ বিজ্ঞান অধ্যয়ন কৰে। ১৯১৩ চনত তেওঁ জিয়নীবাদৰ প্ৰতি আগ্ৰহী হৈ পৰে আৰু ১৯১৫ চনত তেওঁ “ইউথ অৱ জিয়ন” (পিছলৈ হাশ্বোমাৰ হাটজাইৰত একত্ৰিত হোৱা)ত যোগদান কৰে। ১৯১৭ চনত তেওঁ জায়নিষ্ট ছ’চিয়েলিষ্ট পাৰ্টিত যোগদান কৰে আৰু দলৰ জ্যেষ্ঠ সদস্য ইজৰাইল ইডেলছন (পিছলৈ ইজৰাইল বাৰ-য়েহুদা)ৰ সৈতে বিবাহপাশত আবদ্ধ হয়। তেওঁলোকৰ জায়নিষ্ট সক্ৰিয়তাৰ বাবে তেওঁলোকক চাইবেৰিয়ালৈ নিৰ্বাসিত কৰা হৈছিল। সেই বছৰতে দম্পতীটোৰ একমাত্ৰ কন্যা ৰেবেকাৰো জন্ম হয়। ১৯২৪ চনত মেক্সিম গৰ্কিৰ পত্নীৰ মধ্যস্থতাৰ বাবে তেওঁলোকক নিৰ্বাসিত কৰাটো এৰেট্জ ইজৰাইললৈ বিতাড়নলৈ ৰূপান্তৰিত হয়।

## জিঅ'নিষ্ট আৰু ৰাজনৈতিক সক্ৰিয়তা
১৯২৪ চনৰ পৰা ১৯২৬ চনৰ ভিতৰত আইডেলছনে ইউৰোপৰ ৱৰ্ল্ড ইউনিয়ন অৱ ছ’চিয়েলিষ্ট জিয়নিষ্টত সক্ৰিয় আছিল আৰু ১৯২৬ চনত তেওঁলোকে ব্ৰিটিছ মেণ্ডেট অৱ পেলেষ্টাইনলৈ প্ৰব্ৰজন কৰে। তেওঁ ইজৰাইল দলৰ বাবে কাম কৰিছিল আৰু পেটাহ টিকভাৰ শ্ৰমিকৰ সম্পাদক হোৱাৰ বিপৰীতে বেবাই কৃষিৰ কাম কৰিছিল। পিছলৈ আইডেলছনক বিবাহ বিচ্ছেদ কৰি তেওঁ হাইম হালপেৰিনৰ লগত বিয়াত বহে। ১৯২৭ চনৰ পৰা ১৯২৮ চনলৈকে তেওঁ বিশ্ব জিয়নিষ্ট সংগঠনৰ পৰিসংখ্যাবিদ হিচাপে কাম কৰিছিল আৰু তাৰ পিছত আহদুত হাআভোদা দলত যোগদান কৰিছিল। ১৯৩০ চনত তেওঁ “শ্ৰমিক মহিলা পৰিষদ”ৰ সম্পাদিকা হয় আৰু কেইবাটাও মহিলা সংগঠনৰ নেতৃত্ব দিয়ে।তেওঁ ইহুদী ৰাষ্ট্ৰীয় পৰিষদৰ প্ৰতিনিধি আছিল আৰু বহু সমাজবাদী নেতাৰ সৈতে যোগাযোগ কৰিছিল, তৰ্কসাপেক্ষভাৱে ১৯৩৭ চনৰ অক্টোবৰ মাহত মেক্সিকোত লিঅ'ন ট্ৰটস্কিও আছিল।

দ্বিতীয় বিশ্বযুদ্ধৰ সময়ত মহিলা আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় জিয়নিষ্ট সংগঠনৰ বেবা আইডেলছন আৰু হাদাছা চেমুৱেলে ইহুদী মহিলাসকলক ইছুভৰ পৰা ব্ৰিটিছ সেনালৈ স্বেচ্ছাসেৱী হিচাপে আগবঢ়োৱাৰ আঁৰত প্ৰধান গতিশীল ভূমিকা লৈছিল। মুঠ ৩,২০০ মহিলা সহায়কে সংমণ্ডলীয় সেৱাত আৰু ৭৮৯ গৰাকী মহিলা সহায়কে বায়ুসেনাত সেৱা আগবঢ়াইছিল।

## ৰাজনৈতিক জীৱন
১৯৪৮ চনত ইজৰাইল ৰাষ্ট্ৰ প্ৰতিষ্ঠা হোৱাৰ পিছত আইডেলছন অস্থায়ী ৰাষ্ট্ৰ পৰিষদৰ সদস্য আছিল আৰু তেওঁ ইজৰাইলৰ প্ৰতীক বাছনি কৰা পতাকা আৰু প্ৰতীক সমিতিৰ নেতৃত্ব দিছিল।
## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ৰাজনীতিবিদ
শ্ৰেণী:মহিলা ৰাজনীতিবিদ
শ্ৰেণী:ইজৰাইলৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ইজৰাইলৰ নাৰী অধিকাৰ কৰ্মী
শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:কুৰি শতিকাৰ ব্যক্তি
ৰেশমা নিলোফাৰ বিশালাক্ষী

**ৰেশমা নিলোফাৰ বিশালাক্ষী**   ; এগৰাকী ভাৰতীয় সামুদ্ৰিক পাইলট যিয়ে বৰ্তমান সাগৰৰ পৰা কলকাতা আৰু হালদিয়া বন্দৰলৈ জাহাজ চলোৱাৰ কামত জড়িত। ২০১৮ চনত নদী পাইলট হিচাপে যোগ্যতা অৰ্জন কৰাৰ পিছত তেওঁ প্ৰথম ভাৰতীয়ৰ মহিলা মেৰিন পাইলটৰ লগতে বিশ্বৰ অতি কম সংখ্যক মহিলা মেৰিন পাইলটৰ ভিতৰত অন্যতম হিচাপে পৰিগণিত হয়। ২০১৯ চনত ভাৰতৰ ৰাষ্ট্ৰপতি ৰামনাথ কোবিন্দৰ পৰা ভাৰতৰ মহিলা সবলীকৰণৰ বাবে ব্যতিক্ৰমী কামৰ স্বীকৃতি স্বৰূপে ৰাষ্ট্ৰীয় সৰ্বোচ্চ অসামৰিক বঁটা নাৰী শক্তিপুৰস্কাৰ বঁটা লাভ কৰে।

২০১১ চনত প্ৰশিক্ষাৰ্থী হিচাপে কলকাতা বন্দৰ ট্ৰাষ্টত যোগদান কৰে আৰু ২০১৮ চনত হুগলী নদীৰ পাইলট হয়। ৰাঁচীৰ বিৰলা ইনষ্টিটিউট অৱ টেকন'লজিৰ পৰা মেৰিন টেকন'লজিত বি.ই.

## লগতে চাওক
*অভিনন্দন বাৰ্থমন

## তথ্যসূত্ৰ
থেলিয়া (নেৰেইড)

**থেলিয়া** (/ˈθeɪliə/ বা /θəˈlaɪə/; প্ৰাচীন গ্ৰীক: Θάλεια থালেইয়া, ইংৰাজী: সৰহ; আক্ষৰিক অৰ্থ: "আনন্দময়, প্ৰচুৰতা") গ্ৰীক শ্ৰুতিকথাৰ সাগৰীয় দেৱতা নেৰিয়াছৰ নেৰেইডছ নামৰ ৫০ গৰাকী কন্যাৰ ভিতৰত অন্যতম এগৰাকী কন্যা। তেওঁৰ নামটো প্ৰাচীন গ্ৰীক ভাষাৰ থেলেইন (θάλλειν thállein) শব্দৰ পৰা উদ্ভৱ হৈছে যাৰ অৰ্থ হৈছে "ফুলিবলৈ ধৰা, সেউজীয়া হোৱা"।

## কিংবদন্তি
হোমাৰৰ ইলিয়াডত বৰ্ণনা কৰা অনুসৰি একিলিছে মৃত পেট্ৰ'ক্লাছৰ বাবে কৰা দুখৰ সমভাগি হোৱা মাতৃ থেটিছক সংগ দিবলৈ সাগৰৰ গভীৰতাৰ পৰা ওলাই আহি ট্ৰয়ৰ উপকূলত সমবেত হোৱা ৩৩ গৰাকী নেৰেইডছৰ ভিতৰত থেলিয়াক অন্যতম হিচাপে উল্লেখ কৰা হৈছে।

কিছুমান বিৱৰণীত থেলিয়া তেওঁৰ ভগ্নী চাইমোড'চ, নেছাইয়া আৰু স্পিঅ'ৰ সৈতে লগ লাগি চাইৰিনৰ যাত্ৰী দলটোৰ অন্যতম নিম্ফ সদস্য আছিল৷ পিছলৈ তেওঁলোক চাৰিও গৰাকীয়ে তেওঁলোকৰ অন্য ভগ্নী থেটিছ, মেলাইট আৰু পেনোপিয়াৰ সৈতে মিলি নায়ক ইনিয়াছ আৰু তেওঁৰ দলটোক সামুদ্ৰিক ধুমুহাৰ সময়ত সহায় কৰিবলৈ সক্ষম হৈছিল।

## লগতে চাওক
*থেলিয়া (মিউজ)
*থেলিয়া (গ্ৰেচ)
*থেলিয়া (নিম্ফ)

## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:গ্ৰীক কিংবদন্তি
মূৰা দেৱালয়

**মূৰা দেৱালয়** হৈছে অবিভক্ত দৰং জিলাৰ আৰু বৰ্তমানৰ ওদালগুৰি জিলাৰ এখন অতি প্ৰাচীন আৰু শক্তিশালী পীঠস্থান। স্থানীয় লোকসকলৰ মাজত ই দ্বিতীয় কামাখ্যা ৰূপেও জনাজাত। এইখন মূলতঃ দেৱীপীঠ যদিও ইয়াত গণেশ, শিৱ, পাৰ্বতী, বিষ্ণু, কামাখ্যা, দুৰ্গা, লক্ষ্মী, সৰস্বতী, কালী আদি বহু দেৱ-দেৱীৰ থানো আছে। দৈনিক অলেখ ভক্তৰ সমাগম হোৱা এই পীঠস্থানখনত পূৰ্বতে হেনো নৰবলিও হৈছিল। কামাখ্যা মন্দিৰৰ লগত ইয়াৰ সম্পৰ্কও মনকৰিব লগীয়া। দুৰ  দুৰনিৰ পৰা ইয়ালৈ বিভিন্ন ভক্তৰ সমাগম হোৱা দেখা যায়। মন্দিৰটোত থকা শিলখণ্ড আৰু মূৰ্তিবোৰ অতি প্ৰাচীন। এই মন্দিৰৰ ভিতৰত যি পানী আছে অতীতত কালৰ পৰা আছে। এই পানী খিনি মন্দিৰৰ  পশ্চিমৰ  ফালে থকা পুখুৰী লগত সংযোগ আছে।

## উৎপত্তি
দক্ষ ৰজাৰ জীয়ৰী সতীয়ে পিতৃৰ অমান্তিত মহাদেৱৰ সৈতে বিবাহ হৈছিল। এবাৰ দক্ষ ৰজাই যজ্ঞ পাতি সকলো দেৱ দেৱীক নিমন্ত্ৰণ দিছিল। কিন্তু নিজৰ জী-জোৱাই সতী আৰু শিৱক যজ্ঞত নিমন্ত্ৰণ দিয়া নাছিল। তথাপিও সতীয়ে বিনা নিমন্ত্ৰণে পিতৃৰ যজ্ঞস্থলীত উপস্থিত হয়। যজ্ঞস্থলীত জীয়েকক দেখি দক্ষ ৰজাৰ খং উঠে আৰু শিৱক ভৎসনা কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰে। স্বামীৰ বদনাম সহিব নোৱাৰি সতীয়ে যজ্ঞস্থলীতে প্ৰাণত্যাগ কৰে। সতীৰ বিয়োগত শিৱ বালিয়া হয় আৰু সতীৰ মৃতদেহ কান্ধত তুলি লৈ বিশ্ব ভ্ৰমি ফুৰিবলৈ ধৰে। এনেদৰে ঘূৰি ফুৰোতে, অৱশেষত বিষ্ণুয়ে সুদৰ্শন চক্ৰৰে সতীৰ দেহটো খণ্ডিত কৰিছিল আৰু সেই সতী দেহৰ অংগ যি ঠাইত পৰিলে সেই নামেৰেই নামাকৰণ হৈ এই তীৰ্থস্থান নিৰ্মান হৈছিল। এই ঠাইত সতীৰ মুৰ অংশ পৰিছিল বাবে মূলা দেৱালয় বুলি কোৱা হয়।

দ্বিতীয়তে, কিছু কিছু লোকৰ মতে, কেন্দুকলাই আছিল কামাখ্যা দেৱীৰ পূজাৰী। তেওঁৰ পূজা অৰ্চনাত দেৱী মুগ্ধ হৈ, দৰ্শন দি হেনো নৃত্য কৰিছিল। এই কথাষাৰ ৰাজাই কেনেবাকৈ গম পায় আৰু ৰজাইয়ো দেৱীৰ নৃত্য চাবলৈ মন প্ৰকাশ কৰে। আৰু প্ৰতিজ্ঞা বদ্ধ আছিল কেন্দুকলাই পূজাৰী, যেতিয়া, ৰজাই তেওঁক মৃত্যুৰ ভাবুকি দিলে, অৱশেষত ৰজাৰ হাতত মৰাতকৈ দেৱীৰ হাতত মৰাই ভাল বুলি ভাবি তেওঁ ৰজাক সময় সীমা বান্ধি দিলে। আৰু যথা সময়ত তেওঁ আহি পূজাৰ অৰ্চনাত দেৱী দৰ্শন দিব লগা হ'ল আৰু দ্বিতীয় জন ব্যক্তিৰ দৰ্শন পোৱা বাবত দেৱী কুন্ধাপীত হৈ কেন্দুকলাইৰ গালত এচৰ মাৰিছিল আৰু সেই চৰত তেওঁৰ মূৰটো চিঙি এই ঠাইত পৰিলে। এই ঠাইত পৰা কাৰনে ঠাইখিনিৰ নাম মূলা দেৱালয় হয়।

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:অসমৰ হিন্দু মন্দিৰ
শ্ৰেণী:অসমৰ ধৰ্মীয় স্থান
ৰাজবংশী বিয়াগীত

কোচ বংশৰপৰা প্ৰৱাহিত আৰু ৰজাৰ বংশধৰ বুলি পৰিচয় প্ৰদান কৰা ৰাজবংশীসকলৰ উৎসব-পাৰ্বন, নিয়ম-নীতি, আচাৰ-ব্যৱহাৰ আদি বিভিন্ন দিশতে তেওঁলোকৰ সুকীয়া বৈশিষ্ট্য আছে। সেয়া খাদ্যৰ ক্ষেত্ৰতেই হওক, সাজপাৰৰ ক্ষেত্ৰতেই হওক বা উৎসৱ-অনুষ্ঠানৰ ক্ষেত্ৰতেই হওক। উৎসৱ-অনুষ্ঠানৰ ভিতৰত জন্ম, মৃত্যু আৰু বিয়া এই তিনিটা অনুষ্ঠানৰ ৰীতি-নীতি মানুহৰ জীৱন যাত্ৰাৰ লগতে অবিৰতভাৱে চলি আহিছে। জন্ম, মৃত্যু সম্পৰ্কীয় অনুষ্ঠানৰ তুলনাত বিয়াৰ অনুষ্ঠানৰ ব্যাপকতা অধিক। এই বিবাহ অনুষ্ঠানতে বিভিন্ন নিয়ম-নীতি পালন কৰাৰ লগতে নীতিৰো সমাবেশ ঘটে। এই বিয়াগীতবোৰ পূৰ্বৰেপৰা মহিলাসকলে বিবাহ অনুষ্ঠানত গাই আহিছে। এই বিয়াগীতবোৰত ৰাজবংশী সমাজ সংস্কৃতিৰ বিভিন্ন চিত্ৰ ফুটি উঠে। ৰাজবংশী সকলৰ জীৱন-ধাৰণ, ধৰ্ম-কৰ্ম, আচাৰ-ব্যৱহাৰ আদিৰ এক অভিব্যক্তি এই গীতবোৰত প্ৰকাশিত হয়। 

  অসমৰ মানাহ নদীৰ পাৰৰপৰা আৰম্ভ কৰি সোণকোষ, গদাধৰ, গঙ্গাধৰৰ পাৰে পাৰে গৈ তিস্তা নদীৰ আৰু পশ্চিমে গণ্ডক আৰু সপ্তকাশী, কুশী, কুশীলা নদী পৰ্যন্ত থকা বিস্তীৰ্ণ ভূমি আৰু গঙ্গানদীৰ পাৰৰ কিছু অংশত আদিম কালৰ পৰাই ৰাজংবশীসকলে বসবাস কৰি আহিছে। ৰাজবংশীসকল এই বিস্তীৰ্ণ অঞ্চলৰ অধিবাসী বা ভূমিপুত্ৰ। এই ভূমিপুত্ৰ ৰাজবংশীবোৰৰ লোকগীত লোকনৃত্যকে ধৰি বিচিত্ৰ সাংস্কৃতিক সম্পদ প্ৰদান কৰি গোটেই অঞ্চলটোক উন্নত তথা সমৃদ্ধিশালী কৰি তুলিছে। '

অসমীয়া সাহিত্যত লোকগীতবোৰৰ শ্ৰেণী বিভাগত বিয়াগীতো অন্তৰ্ভুক্ত হোৱাৰ দৰে ৰাজবংশী সমাজত প্ৰচলিত বিয়াগীতবোৰৰো তাৎপৰ্যপূৰ্ণ ভূমিকা আছে। এই গীতবোৰে বিবাহ অনুষ্ঠানৰ মৰ্যাদা বৃদ্ধি কৰে। অঞ্চল বিশেষে গীতবোৰৰ স্বতন্ত্ৰ বৈশিষ্ট্য আছে। যদিও কিছুমান ঠাইৰ মাজত গীতবোৰৰ সাদৃশ্যও লক্ষ্য কৰা যায়। ৰাজবংশী বিয়াত দুই ধৰণৰ ৰীতি দেখা যায়। এটা বৈদিক আৰু আনটো লৌকিক বা সামাজিক ৰীতি। এই লৌকিক ৰীতিতে স্ত্ৰী আচাৰ

   লোক সাহিত্যৰ এটা অংগ হৈছে লোকগীত। এই লোকগীতবোৰক আকৌ তিনিটা ভাগত ভাগ কৰা হৈছে। তাৰে ভিতৰত অনুষ্ঠানমূলক গীতবোৰ অন্যতম। অনুষ্ঠানমূলক গীতবোৰক আকৌ দুটা ভাগত ভাগ কৰা হৈছে। 

ক) ভক্তিমূলক

খ) ভক্তিনিৰপেক্ষ 

বিয়াগীতবোৰ হৈছে ভক্তি নিৰপেক্ষ গীত। ৰাজবংশী বিবাহ অনুষ্ঠানত বেলেগ বেলেগ নীতি-নিয়ম অনুসৰি আয়তীসকলে সংগতি ৰাখি বিয়াগীত গোৱা দেখা যায়। এই বিয়াগীতবোৰৰ নিৰ্দিষ্ট ৰচক নাই। মহিলাসকলেই এইবোৰৰ ৰচক বুলি ক'ব পাৰি। স্ত্ৰী আচাৰৰ লগত সংগতি ৰাখি ৰাজবংশী বিয়াগীত পৰিৱেশন কৰা হয়। অবিভক্ত গোৱালপাৰা আৰু উত্তৰবংগ, বাংলাদেশৰ ৰংপুৰ জিলাতো এই বিয়াগীতৰ প্ৰচলন আছে। ৰাজবংশী বিবাহ অনুষ্ঠানত বিভিন্ন স্ত্ৰী আচাৰৰ লগত বিভিন্ন গীত গোৱা হয়। অনুষ্ঠানসমূহ এনেদৰে ভগাব পাৰি-

১. সুবচনী ঠাকুৰক গুয়াপাণ সোজা

২. জপছিড়ি দেওয়া

৩. আকা পাকা

৪. নিৰীক্ষণ বা বসিনা বা ভাৰখাওয়া

৫. গুয়াকাটা

৬. অধিবাস

৭. সৰগ জল তোলা

৮. ঘাট কামা আৰ গাও ধোৱা

৯. হৰ গৌৰী পূজা, নান্দী মুখেৰ শ্ৰাদ্ধ

১০. বৰ বিয়াও কৰিবাৰ যায়

১১. বিয়া কৰেয়া কইনা নিয়া যাওয়া

১২. বাসী বিয়াওচ

ৰাজবংশী বিয়াৰ শুভ কাৰ্য আৰম্ভ হয় সুবচনী পূজাৰ জৰিয়তে। এই সুবচনী পূজা বিয়াৰ স্ত্ৰী আচাৰৰ ভিতৰত পৰে আৰু এই সুবচনী পূজাত মহিলাসকলে গীত গায় এনেদৰে। যেনে-

'সুবচনী বাড়ী যামো

গুয়াপাণ তেল সেন্দূৰ সগায় পামো'। 

ৰাজবংশী বিয়াত প্ৰথম পৰ্যায় হ'ল বান্দান অনুষ্ঠান। কইনাৰ ঘৰত এই অনুষ্ঠান হয়। এই অনুষ্ঠানতে বিয়াৰ দিন তাৰিখ নিৰ্দ্ধাৰণ কৰা হয়। এই সময়তো আয়তীসকলে গীত গায়-

'তোৰ বাবা জপ ছিড়ি দিছে বাৰাণ্ডাত বসিয়া

এলা কেনে কান্দে বাবা তোৰ মাথায় হাত দিয়া। '

   

শ্ৰেণী:লোক-সংস্কৃতি
শ্ৰেণী:কামতাপুৰ
কোচা ৰাভা

**কোচা ৰাভা** 
অসমৰ জনগোষ্ঠীৰ প্ৰধান জনজাতি ৰাভাৰ কেইটিমান ফৈদ আছে তাৰে ভিতৰত কোচা ৰাভা এটি উল্লেখযোগ্য | কোচা ৰাভা সকল প্ৰধানকৈ অসমৰ কোকৰাঝাৰ, ধুবুৰী জিলাৰ লগতে পশ্চিম বংগৰ কিছু এলেকাত আন কিছু দেশত বসবাস কৰি আছে |

এওঁ লোকৰ নিজস্ব ভাষা সংস্কৃতি লোকাচাৰ আছে| বিবাহ, পূজা, লোকবিশ্বাস, লোক ঔসুধ আদিৰ প্ৰচলন আছে|
কোচা ৰাভা সকলৰ আৰাধ্য দেৱী হৈছে ৰন্তুক | ৰাভা সকলৰ নিজস্ব সাঁজ পাৰ আৰু ভাষা আছে |
কোচা ৰাভা সকলে নিজে বোৱা কাপোৰ পৰিধান কৰে | মহিলা সকলে তাত শালত বিভিন্ন ধৰণৰ কাপোৰ প্ৰস্তুত কৰে | ৰাভা মহিলা সকলে তিনিখলপীয়া পৰিধান কৰা বস্ত্ৰক লুফুন -কাম্বাং - কেমলেট বুলি জনা যায় | কাম্বাং কেমলেটৰ নিজস্ব ফুল চানেকি আছে।
 
কোচা ৰাভা সকলৰ প্ৰধান খাদ্য হৈছে ভাত আৰু তাৰ লগত বিভিন্ন ধৰণৰ আঞ্জা | ৰাভা সকলৰ প্ৰধান আঞ্জা হৈছে মূচুমুই |কোচা লৰাভা সকলৰ প্ৰধান জীৱিকা কৃষি আৰু তাৰ লগতে মাছ মৰা, হাবিৰ পৰা খৰি বুটলি বিক্ৰী কৰা আদি | 
কোচ ৰাভা সকলৰ প্ৰধান গোত্ৰ হৈছে পৗঞ্চিবক , কাৰা, নগৰা, কামা, লকবক ইত্যাদি গোত্ৰ পোৱা যায় |
কোচ ৰাভা সকলৰ সমাজ মাতৃ তান্ত্ৰিক সমাজ | কোচ ৰাভা সকলৰ মাজত ঘৰ জোৱাই ৰখা বা পুনৰ বিবাহৰ প্ৰচলন আছে |
পাতিৰাভা

**পাতি ৰাভা** হ'ল ৰাভা ফৈদৰ ভিতৰৰ এটা মুখ্য ফৈদ। পৃথিৱীৰ সৰ্ববৃহৎ ভাষাগোষ্ঠীৰ ভিতৰত মংগোলীয় গোষ্ঠী অন্যতম। অসমত বাস কৰা জনজাতীয় লোকসকলৰ দৰে ৰাভাসকল মংগোলীয় ফৈদৰ বড়ো গোষ্ঠীৰেই এটি জনজাতি। ইতিমধ্যে ভাৰতীয় সংবিধানৰ অনুসূচিত জাতি (ভৈয়ামৰ) হিচাপে তালিকাভুক্ত হোৱা অসমৰ অন্যতম এটা জনগোষ্ঠীয়ে হৈছে ৰাভা সকল বিশেষকৈ অসমৰ কামৰূপ আৰু গোৱালপাৰা এই দুখন জিলাত এওঁলোকৰ বসতি সৰ্বাধিক। অসমৰ জিলা কেইখনৰ বাহিৰেও মেঘালয়ৰ পূব আৰী পশ্চিম গাৰোপাহাৰ জিলাত কেন্দ্ৰীভূত হৈ আছে বেছি পৰিমাণে ৰাভা লোকসকলে বসতি কৰি আছে। ৰাভাসকলৰ কেইবাটাও ঠাল আছে। যেনে- ৰাংদানি(ৰংদানীয়া), মায়তা বাৰায় (মায়তৰীয়া), ছোংগা (কোচা ৰাভা, কোচ, চুঙা), পাতি, দাহৰি, বিতলীয়া, টোটলা আৰু হানা।

লেমাকাথা বা ৰাভামিজ ভাষা-ভাষী, লাঙামাৰা আৰু কেঁচাইখাইতীৰ উপাসক, টুকুৰীয়া, হয়মাৰং, মাৰেগান, বহুৰাঙী, বগেজাৰী, ভালুক নচুৱা, ভাৰী গান আদি গীত মাতৰ প্ৰৱৰ্তক, ৰাঙামণি, ৰাঙাফালি, ৰাঙাপাতানি আদি সাজ-পাৰেৰে সুশোভিতা আৰ্যীভূত ৰাভা সমাজৰ লোকসকলকে 'পাতি ৰাভা' বুলি জনা যায়। পাতি ৰাভা সকল 'হাবায়তাং' (হালুৱৈ) বুলি পৰিচিত। পাতি ৰাভাসকল অসমৰ বিভিন্ন জিলাত বিশেষকৈ কামৰূপ, নগাঁও, দক্ষিণ গোৱালপাৰাৰ বায়দা-দিবকাই, বামুণভোবা-অভিৰামপৰা, হাতীগাঁও, কৃষ্ণাই শালপাৰা, দূধনৈ আদি অঞ্চলত বসতি আছে।

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:অসমৰ জনগোষ্ঠী
বাঘেশ্বৰী মন্দিৰ

**বাঘেশ্বৰী মন্দিৰ** বঙাইগাঁও চহৰত অৱস্থিত। পাৰ্বতীৰ আন এটা নাম বাঘেশ্বৰী। ইয়াত পাৰ্বতীৰ তৰোৱালখন পৰা বাবে  তৰোৱাল পূজা কৰা হয়। মন্দিৰটো শক্তিপীঠ মন্দিৰ হোৱা বাবে ইয়াত কোনো মূৰ্তি পূজা কৰা নহয়।

## অৱস্থিতি
বাঘেশ্বৰী মন্দিৰ অসমৰ বঙাইগাঁও চহৰ অঞ্চলৰ কেন্দ্ৰীয় আৰু পুৰণি মন্দিৰ। বঙাইগাঁও চহৰৰ সমীপত থকা বীৰঝৰা পাহাৰত এই মন্দিৰ অৱস্থিত৷ মন্দিৰটো বীৰঝৰা চাহ বাগিচাই আগুৰি আছে৷
## ইতিহাস
মা পাৰ্বতীৰ অন্যতম পুৰণি ৫১ নং শক্তি পীঠৰ বাবে মা বাঘেশ্বৰী মন্দিৰ উচৰ্গা কৰা হৈছে। হিন্দু পৌৰাণিক কাহিনী অনুসৰি ‘দক্ষ যজ্ঞ’ৰ ঠিক পিছতেই দেৱী দুৰ্গাৰ শৰীৰ ভগৱান বিষ্ণুৱে কাটি পেলোৱাৰ সময়ত দুৰ্গাৰ ত্ৰিশূলপাত এই ঠাইতেই পৰিল। এই মন্দিৰটো অসমৰ আটাইতকৈ বেছি দৰ্শনাৰ্থী অহা স্থান হিচাপে গণ্য কৰা হয়৷ বিশেষকৈ দুৰ্গা মহাঅষ্টমীৰ সময়ত ভক্ত-দৰ্শনাৰ্থীৰ অধিক ভীৰ পৰিলক্ষিত হয়৷  

প্ৰথমে মন্দিৰটো পাহাৰত আছিল আৰু তাত পূজা অৰ্চনা কৰা হৈছিল। কিন্তু পাহাৰত পূজাৰীসকলৰ উঠা-নমা কৰাত অসুবিধা হোৱা কাৰণে পংকজ চৌধুৰীৰৰ দেউতাকক আলোচনা কৰি মন্দিৰৰ নামত মাটি অলপ দিবলে কয় তাৰ পিছত সেই মাটি খিনিত নতুনকৈ মন্দিৰটো ১৩৭৭ চনত ১১ বহাগত স্থাপন কৰা হয়। তাৰ পিছতে তহল পাঠক নামৰ মানুহজনক পূজাৰী বুলি জনা যায়।

বাঘেশ্বৰী পাহাৰত শিলৰ গুহা এটাৰ ভিতৰত ভগৱান শিৱৰো এটা প্ৰাচীন মন্দিৰ আছে- যাক বাঘেশ্বৰ মন্দিৰ বুলি কোৱা হয়৷ ইয়াৰ দুয়োকাষে আন দুটা মন্দিৰ অৰ্থাৎ বাঘেশ্বৰী দেৱীৰ মন্দিৰ আৰু বাবা তাৰক নাথৰ মন্দিৰ আছে। 

## ছবি-ভঁৰাল

Bagheswari Temple, Bongaigaon5.jpg|মন্দিৰৰ কাষত চাকি জ্বলোৱাৰ ব্যৱস্থা
Bagheswari Temple, Bongaigaon4.jpg|মন্দিৰ প্ৰাংগণত থকা শ্ৰী বাঘেশ্বৰ মন্দিৰ
Bagheswari Temple, Bongaigaon3.jpg|মন্দিৰ প্ৰাংগণত ভক্ত-দৰ্শনাৰ্থীৰ আসন গ্ৰহণ আৰু প্ৰসাদ গ্ৰহণ কৰা, মাংগলিক অনুষ্ঠানৰ ঠাই


## তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:অসমৰ হিন্দু মন্দিৰ
শ্ৰেণী:অসমৰ ধৰ্মীয় স্থান
শ্ৰেণী:বঙাইগাঁও জিলা
কাশাৰপাৰাৰ কালী মন্দিৰ

**কাশাৰপাৰাৰ কালী মন্দিৰ** হ'ল বঙাইগাঁও জিলাৰ বইটামাৰী অঞ্চলৰ কাশাৰপাৰা গাঁৱত অৱস্থিত এটা ইতিহাস প্ৰসিদ্ধ মন্দিৰ। অঞ্চলটোৰ জনসাধাৰণে এই মন্দিৰটোক দেৱীৰ জাগ্ৰত মন্দিৰ বুলি বিশ্বাস কৰে। এই মন্দিৰটোত বলি বিধানৰ পৰম্পৰা পূৰ্বৰে পৰা চলি আহিছে। প্ৰবাদমতে কাশাৰপাৰা গাঁওখনত অতীতত এবাৰ দেখা দিয়া মহামাৰীৰ ফলত বহুতো মানুহৰ মৃত্যু হৈছিল। এই মহামাৰীৰ প্ৰকোপৰ পৰা ৰক্ষা পাবলৈ ৰাইজে গাঁওখনৰ দুই মুৰত দুডাল শক্তি খুটা স্থাপন কৰিছিল। এই শক্তি খুটা দুডালক দেৱী কালী মা আৰু শিৱৰ প্ৰতীক হিচাপে পূজাৰ্চনা কৰিছিল তাৰ পিছত মহামাৰী লাহে লাহে নিৰ্মূল হৈছিল। তাৰ পিছত তেতিয়াৰ পৰাই গাঁওখনৰ পূব প্ৰান্তত কালী মন্দিৰ আৰু পশ্চিম প্ৰান্তত শিৱ মন্দিৰ স্থাপন কৰিছিল। এই ঐতিহাসিক মন্দিৰটোত বৰ্তমানলৈ নিতৌ পূজা কৰা হয়। তাৰ উপৰি ৰাইজে সমূহীয়া কৈ তিনিবাৰ বুজা অৰ্চনা কৰে। বহাগ মাহৰ সমূহীয়া পূজাটোত বলি বিধান আগবঢ়োৱা হয়।
শ্ৰেণী:অসমৰ হিন্দু মন্দিৰ
শ্ৰেণী:অসমৰ ধৰ্মীয় স্থান
শ্ৰেণী:বঙাইগাঁও জিলা
নাৰিকলি মন্দিৰ, ছিপাঝাৰ

দৰং জিলাৰ ছিপাঝাৰ সমষ্টিৰ অন্তৰ্গত **নাৰিকলি শিৱ মন্দিৰ** এক ঐতিহ্যমণ্ডিত মন্দিৰ। গুৱাহাটীৰ পৰা বাইহাটা চাৰিআলি হৈ তেজপুৰলৈ যোৱা ৰাষ্ট্ৰীয় ঘাইপথটোৰ কাষতে এই মন্দিৰটো অৱস্থিত।

## ইতিহাস
বিভিন্ন জনশ্ৰুতি আৰু প্ৰবাদ অনুসৰি এই মন্দিৰটো প্ৰথম অৱস্থাত শিলৰ এক মনোমোহা আৰ্হিৰে নিৰ্মাণ কৰা হৈছিল। সেয়ে ইয়াৰ পৌৰাণিক নাম আছিল "শিলৰ খুঁটি বুঢ়া গোহাঁই"। যেতিয়া সেনাপতি কালাপাহাৰে অসমৰ মঠ-মন্দিৰবোৰ ভাঙি ফুৰিছিল তেতিয়া  শিল্পকলাৰ জাক-জমকতাৰে নিৰ্মিত এই মন্দিৰটোও ভাগি চূৰমাৰ কৰি দিছিল। তাৰপাছত সেই স্থানতে স্থানীয় লোকৰ তত্ত্বাৱধানত মন্দিৰটো পুনৰ্নিমাণ কৰা হয়।

নাৰিকলি গাঁৱৰ শঙিধৰ নাথৰ এটা বিশেষ সপোন পোৱাৰ পিছত তাত বিষ্ণু আৰাধনাৰ নিমিত্তে ভাগৱত মন্দিৰ স্থাপন কৰা হয়। 

## বৰ্তমানৰ পৰিৱেশ
এক সুন্দৰ ভাস্কৰ্য্যৰে নিৰ্মিত ভাগৱত মন্দিৰ আৰু শিৱ মন্দিৰৰ লগতে মনসা মন্দিৰ নিৰ্মাণৰ কামো পৰিচালনা সমিতিয়ে হাতত লৈছে। প্ৰতিদিনে অহা দৰ্শনাৰ্থী আৰু বিবাহ যাত্ৰীৰ বাবে খোৱা-লোৱা কৰাৰ সুন্দৰ পৰিৱেশ আছে। কোনো ধৰণৰ যানযঁটৰ অসুবিধা নহ’বৰ বাবে গাড়ী ৰখাৰ বাবে এখন নিৰ্ভৰশীল খেলপথাৰ আছে। এই সকলোবোৰ চোৱা-চিতা কৰে মন্দিৰ পৰিচালনা সমিতিয়ে। পৰেশ নাথক সভাপতি আৰু জগমোহন নাথক সম্পাদক হিচাপে বৰ্তমান একৈছ জনীয়া সমিতিয়ে এই সকলোবোৰ পৰিচালনা কৰি আছে। 

## উৎসৱ
এই মন্দিৰৰ প্ৰধান উৎসৱ হৈছে শিৱৰাত্ৰি, যি তিনিদিনীয়া কাৰ্যসূচীৰে পালন কৰা হয়। শিৱৰাত্ৰিৰ সময়ত হাজাৰ হাজাৰ ভক্তৰ সমাগমৰ ঘটে। ইয়াৰ উপৰি প্ৰতি বছৰতে অসমীয়া আঘোণ মাহৰ এক তাৰিখৰপৰা তিনিদিনীয়া কাৰ্যসূচীৰে ভাগৱত পাঠ পালন কৰা হয়। 

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:অসমৰ হিন্দু মন্দিৰ
গোপীনাথ মহান্তি

প্ৰসিদ্ধ ওড়িআ সাহিত্যিক । গোপীনাথ মহান্তিৰ জন্ম ১৯১৪ চনৰ ২০ এপ্ৰিল তাৰিখে ওড়িশাৰ নাগবালি গ্ৰামত।  পিতৃৰ নাম সূৰ্য্যমণি মহান্তি  আৰু মাতৃৰ নাম দূৰ্গাদেৱী ৷ ইংৰাজী সাহিত্যত স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী লাভ ৷  ১৯৭৪ চনত জ্ঞানপীঠ বঁটা লাভ কৰে ৷  ১৯৯১ চনৰ  ২০ আগষ্ট তাৰিখে মৃত্যু হয় ৷ 

তেখেতৰ প্ৰসিদ্ধ গ্ৰন্থসমূহ হ’ল — 

উপন্যাস : মন গহীনৰ চাষ 

অমৃতৰ সন্তান  

পৰজা 

লয় বিলয় 

দাদি বুঢ়া  

হৰিজন 

মাটিমটাল 

দিগ দিহুড়ি  

গল্প সংকলন : ঘাস ফুল

ৰণধন্দোল

নববধূ

কাব্য : যুদ্ধ

পুৰস্কাৰ : ১৯৫৫ চনত 'অমৃতৰ সন্তান' উপন্যাসৰ বাবে কেন্দ্ৰীয়  সাহিত্য অকাদেমি পুৰস্কাৰ লাভ কৰে ৷

১৯৭০ চনত ছোভিয়েট দেশ নেহৰু সন্মান লাভ কৰে ৷

১৯৭৪ চনত 'মাটিমটাল' উপন্যাসৰ বাবে ভাৰতীয় জ্ঞানপীঠ বঁটা লাভ কৰে

১৯৮১ চনত পদ্মভূষণ সন্মান লাভ কৰেে ৷
স্মাদাৰ লেভি

**স্মাদাৰ লেভি** () কেলিফৰ্ণিয়া ডেভিছ বিশ্ববিদ্যালয়ৰ নৃতত্ত্বৰ অধ্যাপক এমেৰিটা, আৰু মিজৰাহি নৃতত্ত্ববিদ, লেখক আৰু কৰ্মী। তেওঁ ইজিপ্ত, ইজৰাইল আৰু পেলেষ্টাইনৰ নৃতত্ত্বৰ বিশেষজ্ঞ; জাতি, লিংগ আৰু ধৰ্মৰ বিষয়সমূহৰ ওপৰত গুৰুত্ব আৰোপ কৰে। বাৰ্কলেৰ কেলিফৰ্ণিয়া বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা তেওঁ নৃতত্ত্ব বিজ্ঞানত ডক্টৰেট ডিগ্ৰী লাভ কৰে (১৯৮৯)।

## অধ্যাপক হিচাপে
লেভিয়ে ১৯৮০ চনত জেৰুজালেমৰ হিব্ৰু বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা সামাজিক নৃতত্ত্বত বি এ ডিগ্ৰী লাভ কৰে (মেজৰ: সমাজবিজ্ঞান আৰু সামাজিক নৃতত্ত্ব; নাবালক: মধ্যযুগীয় ইছলামিক সভ্যতা, সংগীতবিজ্ঞান)। ১৯৮৯ চনত বাৰ্কলেৰ কেলিফৰ্ণিয়া বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা সাংস্কৃতিক নৃতত্ত্বত পি এইচ ডি লাভ কৰে আৰু "দ্য পয়েটিক্স অৱ মিলিটাৰী অকুপেচন: ম্জেইনা এলেগৰীজ অৱ বেডুইন আইডেন্টিটি অণ্ডাৰ ইজৰাইলী এণ্ড ইজিপ্তিয়ান ৰুল" শীৰ্ষক গৱেষণা পত্ৰখনৰ বাবে মিডল ইষ্ট ষ্টাডিজ এছ'চিয়েচনৰ পৰা মেলকম এইচ কেৰ ডিচাৰ্টেচন বঁটা লাভ কৰে। যি পিছলৈ ইউনিভাৰ্চিটি অৱ কেলিফৰ্নিয়া প্ৰেছৰ দ্বাৰা প্ৰকাশ কৰা হয়,৷ ইয়াৰ বাবে ১৯৯০ চনত নৃতাত্ত্বিক লেখাৰ বাবে ভিক্টৰ টাৰ্নাৰ বঁটাৰ সন্মানীয় উল্লেখ লাভ কৰে।

১৯৯০ চনত লেভি ডেভিছৰ কেলিফৰ্ণিয়া বিশ্ববিদ্যালয়ত নৃতত্ত্ব আৰু সমালোচনাত্মক তত্ত্বৰ সহকাৰী অধ্যাপিকা হয় আৰু ১৯৯৪ চনত তেওঁক সহযোগী অধ্যাপক পদলৈ পদোন্নতি দিয়া হয়। লেভিয়ে ডায়েব্লো ভেলী কলেজ (১৯৮৪), কেলিফৰ্ণিয়া বিশ্ববিদ্যালয়, বাৰ্কলেৰ ফ'ল ফ্ৰেছমেন প্ৰগ্ৰেম (১৯৮৫–১৯৮৯), ষ্টেনফৰ্ড বিশ্ববিদ্যালয় (১৯৯৪), বেইট বাৰ্ল কলেজ (২০০১–২০০৭),মেকলেষ্টাৰ কলেজ (২০০৭-০৯) ভাৰ্জিনিয়া বিশ্ববিদ্যালয় (২০০৯-২০১০) আৰু মিনেচটা বিশ্ববিদ্যালয় (২০১০-২০১২). অধ্যাপক লেভিয়ে বেলাজিঅ'ৰ ৰকফেলাৰ ফাউণ্ডেশ্যনত আৱাসিক ফেল'শ্বিপ লাভ কৰিছিল৷ ইয়াৰ লগতে ষ্টেণ্ডফৰ্ড হিউমেনিটিছ চেণ্টাৰ (১৯৯৩-১৯৯৪) ইনষ্টিটিউট ফৰ এডভান্সড ষ্টাডি, ইউনিভাৰ্চিটি অৱ মিনেছ’টা (২০১০–২০১১), চেন্টো ইনকনট্ৰি উমানী আস্কোনা (২০১১), ইউনিভাৰ্চিটি কলেজ কৰ্ক (২০১০–২০১৬), চেণ্টাৰ ফৰ মিডল ইষ্টাৰ্ণ ষ্টাডিজ, ইউনিভাৰ্চিটি অৱ কেলিফৰ্নিয়া, বাৰ্কলে (২০১৩-২০১৪), 'বিট্ৰাইচ বেইন ৰিচাৰ্চ গ্ৰুপ', ইউনিভাৰ্চিটি অৱ কেলিফৰ্নিয়া, বাৰ্কলে (২০১২-২০১৬),ডালহাউজি বিশ্ববিদ্যালয়ৰ ইহুদী অধ্যয়নত চাইমন আৰু ৰিভা স্পাটজৰ ভিজিটিং চেয়াৰ (২০১৮/২০১৯), কেলিফৰ্ণিয়া বিশ্ববিদ্যালয়, বাৰ্কলেৰ জাতিগত অধ্যয়ন বিভাগ (২০১৬-২০২০), আৰু ভিলনিয়াছ বিশ্ববিদ্যালয়ৰ এছিয়ান এণ্ড ট্ৰেন্সকালচাৰেল ষ্টাডিজ ইনষ্টিটিউট (২০১৭, ২০১৮, ২০২২)ৰ ফেলোশ্বিপ লাভ কৰে।
## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ইজৰাইলৰ নাৰী অধিকাৰ কৰ্মী
শ্ৰেণী:ইজৰাইলৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:লেখিকা
শ্ৰেণী:গৱেষক
শ্ৰেণী:নৃতত্ত্ববিদ
শ্ৰেণী:সমাজকৰ্মী
শ্ৰেণী:শিক্ষাবিদ
থেলিয়া (নিম্ফ)

**থেলিয়া** (/ˈθeɪliə/ বা /θəˈlaɪə/; প্ৰাচীন গ্ৰীক: Θάλεια, ইংৰাজী: সৰহ; আক্ষৰিক অৰ্থ: "আনন্দময়, প্ৰচুৰতা") গ্ৰীক শ্ৰুতিকথা অনুসৰি হেফেষ্টাছৰ এগৰাকী নিম্ফ কন্যা আৰু পালিচিৰ মাতৃ। তেওঁৰ নামটো প্ৰাচীন গ্ৰীক ভাষাৰ থেলেইন (θάλλειν thállein) শব্দৰ পৰা উদ্ভৱ হৈছে যাৰ অৰ্থ হৈছে "ফুলিবলৈ ধৰা, সেউজীয়া হোৱা"।

## কিংবদন্তি
মেক্ৰ’বিয়াছৰ চেটাৰ্নেলছত উল্লেখ কৰা অনুসৰি গ্ৰীক দেৱতাৰ ৰজা জ্যুছে চিচিলিৰ চাইমেথ নদীৰ ওচৰত থেলিয়াৰ সৈতে প্ৰেমত নিমগ্ন হৈ আছিল। সেই কাৰ্যৰ বাবে তেওঁ জ্যুছৰ পত্নী দেৱী হীৰাৰ ঈৰ্ষাৰ জুইৰ পৰা হাত সাৰিবলৈ নিজকে মাটিত পুতি থৈছিল। এইদৰে তেওঁৰ যমজ সন্তান পালিচিসকলৰ মাটিৰ তলত জন্ম হৈছিল, কিন্তু কিছুমান অন্য লেখকে পালিচিসকল হেফেষ্টাছ বা আড্ৰনাছৰ পুত্ৰ বুলিও কয়। জ্যুছ আৰু নিমোছিনিৰ ন গৰাকী মিউজৰ ভিতৰত অষ্টম গৰাকী কন্যাৰ নামো থেলিয়া। এপ'ল'ড'ৰাছৰ মতে তেওঁ আৰু এপ'ল' ক'ৰিবেণ্টিছৰ মাতৃ আছিল।

## লগতে চাওক
*থেলিয়া (মিউজ)
*থেলিয়া (গ্ৰেচ)
*থেলিয়া (নেৰেইড)

## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:গ্ৰীক কিংবদন্তি
ৰিয়া মজুমদাৰ সিংঘাল

**ৰিয়া মজুমদাৰ সিংঘাল**  ( জন্ম ১৯৮২); হৈছে জৈৱ-বিঘ্নিত ডিচপ’জেবল সামগ্ৰী সৃষ্টি কৰা এগৰাকী ভাৰতীয় উদ্যোগী। তেওঁৰ বঁটাসমূহৰ ভিতৰত নাৰী শক্তিপুৰস্কাৰ অন্তভুক্ত।

## জীৱন
১৯৮২ চনত মুম্বাইত জন্মগ্ৰহণ কৰা সিংঘালে ব্রিষ্টল, অক্সফর্ড আৰু হার্ভাৰ্ড বিশ্ববিদ্যালয়ত শিক্ষা গ্ৰহণ কৰিছিল। লণ্ডন আৰু ডুবাইত জীৱনৰ কিছু সময় কটায় আৰু ২০০৯ চনত ভাৰতলৈ উভতি আহে। ফাইজাৰ ফাৰ্মাচিউটিকেল কোম্পানীটোৰ লণ্ডনস্তিত কাৰ্যালয়ত বিক্ৰীৰ কাম কৰিছিল আৰু তাত পুনঃব্যৱহাৰৰ বাবে চিন্তা নকৰাকৈ এক বৃহৎ পৰিমানৰ  প্লাষ্টিক পেলাই দিয়া দেখি তাই আচৰিত হৈছিল। ২০০৯ চনৰ মে' মাহত তেওঁ ভাৰতত জৈৱ-বিঘ্নিত সামগ্ৰী সৃষ্টিৰ বাবে ১ মিলিয়ন ডলাৰৰ এটা কোম্পানী আৰম্ভ কৰে।

তেওঁ ২০ জন কৰ্মচাৰীৰ সৈতে এই কোম্পানীটোৰ কাম অৰম্ভ কৰিছিল। ইয়াৰ পিছত তেওঁ নিজৰ সামগ্ৰী সমূহ বজাৰত বিক্ৰি কৰিবলৈ ওলাইছিল যদিও তেওঁ ভাল সমাদৰ লাভ কৰা নাছিল। তেওঁৰ সামগ্ৰীসমূহ ৯০ দিনৰ ভিতৰত মাটিত জৈৱ-বিঘ্নিত হৈ মিলি যায় Her products would biodegrade in soil in 90 days আৰু ইয়াৰ তুলনাত সাধাৰণ প্লাষ্টিক মাটিৰ লগত পচি নাযায়, য'ত প্ৰতিজন মানুহে ব্যৱহাৰ কৰা প্ৰথম পেলনীয়া প্লাষ্টিক এতিয়াও নপচা কৈ কোনো ঠাইত অৱশিষ্ট হৈ আছে।

তেওঁৰ কোম্পানীটোয়ে কাটলেৰী আৰু প্লেটৰ দৰে ডিচপ’জেবল সামগ্ৰীৰ বৃহৎ পৰিসৰ তৈয়াৰ কৰে। এই বোৰ শস্য উদ্যোগৰ আৱৰ্জনাৰে তৈয়াৰ কৰা হয়। তাই লাভ কৰা অন্যতম গুৰুত্বপূৰ্ণ গ্ৰাহক হৈছে ভাৰতীয় ৰেলৱে।

২০১৯ চনত ভাৰতত "বহনক্ষম খাদ্য পেকেজিং উদ্যোগৰ পথ প্ৰদৰ্শক"ৰ বাবে তেওঁক 'মহিলা শক্তি বঁটা' (নাৰী ​​শক্তিপুৰস্কাৰ) প্ৰদান কৰা হয়। মনোনীত হোৱা ১০০০ৰো অধিক লোকৰ মাজৰ পৰা তেওঁক নিৰ্বাচিত কৰা হৈছিল। নতুন দিল্লীৰ ৰাষ্ট্ৰপতি প্ৰসাদৰ ৰাষ্ট্ৰপতি ভৱনত এই বঁটা প্ৰদান কৰা হয়। বিশেষকৈ ভাৰতৰ মহিলাসকলৰ বাবে সৰ্বোচ্চ অসামৰিক সন্মান লাভ কৰা ৪০ গৰাকীৰো অধিক মহিলাৰ ভিতৰত তেওঁ অন্যতম। ভাৰতৰ ৰাষ্ট্ৰপতি ৰামনাথ কোবিন্দে এই বঁটা প্ৰদান কৰিছিল।

## বঁটা আৰু সন্মান
*নাৰী শক্তি পুৰাস্কাৰ
*বিশ্ব অৰ্থনৈতিক মঞ্চ ‘যুৱ গ্ল’বেল লিডাৰ’ (YGL)
*কনফেডাৰেচন অৱ ইণ্ডিয়ান ইণ্ডাষ্ট্ৰীৰ নেচনেল কমিটি অন উইমেন এম্পাৱাৰমেণ্ট এণ্ড ক্লিন এয়াৰৰ সদস্য।

## তথ্যসূত্ৰ
সুলভা

**সুলভা** () মিথিলা ৰাজ্যত বাস কৰা এগৰাকী বিদুষী আছিল॥ তেওঁ ব্ৰহ্মবাদিনীৰ নামেৰে জনাজাত বৈদিক বিদুষী আছিল। ঋগবেদত তেওঁৰ ওপৰত আৰোপ কৰা এখন সংহিতাক সৌলভ সংহিতা বুলি কোৱা হৈছিল, যিখন পিছলৈ লুপ্ত গৈছিল। সুলভা আছিল এগৰাকী বিদ্বান মহিলা যি ভিক্ষুক গোটৰ অন্তৰ্গত আছিল। তেওঁ সাংসাৰিক সম্পত্তি ত্যাগ কৰি আধ্যাত্মিক পথ অনুসৰণ কৰিছিল। গ্ৰন্থখনত তেওঁক শাৰীৰিক, মানসিক আৰু আধ্যাত্মিক বিকাশৰ বাবে প্ৰাচীন ভাৰতীয় শাখা যোগৰ বিষয়ে সুপৰিচিত বুলি বৰ্ণনা কৰা হৈছে। 

## প্ৰাথমিক জীৱন
সুলভা আছিল এগৰাকী বিচৰণকাৰী ভাৰতীয় তপস্বী যোগিনী। দাৰ্শনিক ৰজা জনকৰ লগত তেওঁৰ দাৰ্শনিক বিতৰ্ক হৈছিল। তেওঁ পৰম্পৰাগত লিংগ বৈষম্যক প্ৰত্যাহ্বান জনায় আৰু আধ্যাত্মিক মুক্তি লাভৰ ক্ষেত্ৰত মহিলাৰ সমতাৰ বাবে যুক্তি আগবঢ়ায়। তেওঁৰ ৰজা জনকৰ সৈতে হোৱা বিতৰ্কৰ কাহিনী মহাভাৰতৰ শান্তি পৰ্বৰ মোক্ষধৰ্ম পৰ্ব অধ্যায় ৩২১ত উল্লেখ আছে। কাহিনীটোত যুধিষ্ঠিৰে ভীষ্মক ঘৰুৱা জীৱনশৈলী ত্যাগ নকৰাকৈ আত্মমুক্তিৰ বিষয়ে সুধিছিল। ভীষ্মই এই সম্পৰ্কত ৰজা ধৰ্মধ্বজ জনক আৰু ব্ৰহ্মবাদিনী সুলভাৰ মাজত হোৱা বিতৰ্কৰ কাহিনীৰ উল্লেখ কৰিছে। হিন্দু ধৰ্মৰ সনাতন পৰম্পৰাত সুলভা আৰু ৰজা জনকৰ কাহিনী গৃহস্থৰ জীৱন যাপন কৰি জ্ঞান-প্ৰাপ্তি সাধনৰ এক বিখ্যাত উদাহৰণ। 

বিতৰ্কত সুলভাই স্পষ্ট কৰি দিছিল যে, তেওঁৰ জন্ম ক্ষত্ৰিয় আৰু ৰাজপৰিয়ালত, কিন্তু তেওঁৰ লগত খাপ খোৱাকৈ স্বামী বিচাৰি নাপালে। তেওঁ বহু ভ্ৰমণ কৰিছিল। মিথিল ৰাজ্যত বিচৰণ কৰি থাকোঁতে তেওঁ বৈৰাগ্য আৰু আধ্যাত্মিক জ্ঞানৰ প্ৰতি ভক্তিৰ বাবে পৰিচিত মিথিলাৰ ৰজা ধৰ্মধ্বজ জনকৰ কথা শুনিছিল। মোক্ষ (মুক্তি) লাভৰ প্ৰতি মিথিলাৰ সমৰ্পণৰ কথা শুনি তেওঁ তেওঁৰ সংকল্প পৰীক্ষা কৰিবলৈ আৰু তেওঁক লগ কৰিবলৈ ইচ্ছা কৰিলে। সুলভাই নিজৰ যোগ শক্তি ব্যৱহাৰ কৰি নিজকে অতুলনীয় সৌন্দৰ্য্যৰ নাৰীলৈ ৰূপান্তৰিত কৰিছিল। ভিক্ষাৰীৰ বেশ পিন্ধি সুলভাই ৰজা জনকক লগ পালে। লৌকিক আকৰ্ষণৰ পৰা ৰজাৰ সমতা আৰু বিচ্ছিন্নতা পৰীক্ষা কৰিবলৈ তেওঁ ৰজাৰ ওচৰলৈ গ’ল.. এই বিতৰ্কত সুলভাই যুক্তিসংগতভাৱে প্ৰতিষ্ঠা কৰিলে যে, কোনো অত্যাৱশ্যকীয় পাৰ্থক্যই পুৰুষ আৰু নাৰীক পৃথক নকৰে। তেওঁ নিজৰ আদৰ্শৰে প্ৰমাণ কৰিছিল যে, পুৰুষৰ দৰে একে চৰ্ততে নাৰীয়ে মুক্তি লাভ কৰিব পাৰে।
## তথ্য সূত্ৰ

শ্ৰেণী:বিদূষী নাৰী
শ্ৰেণী:প্ৰাচীন ভাৰতৰ নাৰী
ৰুমা দেৱী

**ৰুমা দেৱী**  (  ; জন্ম: ১৬ নৱেম্বৰ ১৯৮৮),  এগৰাকী ভাৰতীয় পৰম্পৰাগত হস্তশিল্পৰ ফেশ্বন ডিজাইনাৰ আৰু সমাজকৰ্মী।  ৰুমা দেৱীয়ে ভাৰতৰ মহিলাৰ বাবে সৰ্বোচ্চ অসামৰিক সন্মান “নাৰী শক্তিপুৰস্কাৰ ২০১৮” লাভ কৰে। তেওঁ ৫০,০০০ৰো অধিক গ্ৰাম্য মহিলাৰ নেটৱৰ্কৰ সৈতে জড়িত, তেওঁলোকক প্ৰশিক্ষণ দিছিল আৰু জীৱিকাৰ সৈতে সংযোগ কৰিছিল।

## প্ৰাৰম্ভিক আৰু ব্যক্তিগত জীৱন
১৯৮৮ চনত জন্মগ্ৰহণ কৰা ৰমা দেৱীয়ে ৰাজস্থানৰ বাৰ্মাৰৰ ৰাৱাটসৰত ডাঙৰ-দীঘল হৈছিল। ৮ম শ্ৰেণীত পঢ়ি থাকোঁতে তেওঁ স্কুল এৰি দিছিল। সৰুতে তেওঁ আইতাকৰ পৰা এম্ব্ৰয়ডাৰী শিকিছিল। ১৭ বছৰ বয়সত তেওঁৰ বিবাহ হয় আৰু জন্মৰ ৪৮ ঘণ্টাৰ ভিতৰতে প্ৰথম পুত্ৰক হেৰুৱাই পেলায়।

## কৰ্ম জীৱন
উপাৰ্জনৰ বাবে তেওঁ কিছু কাম কৰিবলৈ ধৰিলে। ২০০৬ চনত তেওঁৰ গাঁৱৰ প্ৰায় ১০ গৰাকী মহিলাক পতিয়ন নিয়াবলৈ সক্ষম হয় আৰু ইয়াৰ পিছত তেওঁ এটা আত্মসহায়ক গোট আৰম্ভ কৰে।প্ৰতিগৰাকী মহিলাৰ পৰা ১০০ টকা বৰঙণিৰে তেওঁলোকে কুশ্বন আৰু বেগ নিৰ্মাণৰ বাবে ছেকেণ্ড হেণ্ড চিলাই মেচিন, কাপোৰ, সূতা আৰু প্লাষ্টিকৰ ৰেপাৰ কিনিলে।

তেওঁৰ সফলতাৰ সন্ধানে তেওঁক বাৰ্মেৰৰ গ্ৰামীন বিকাশ ইভাম চেতনা সংস্থাৰ দুৱাৰমুখলৈ লৈ যায় আৰু ২০০৮ চনত তেওঁ সদস্য হিচাপে যোগদান কৰে আৰু ২০১০ চনত বেচৰকাৰী সংস্থাটোৰ সভানেত্ৰী হয়। ২০১০ চনত দিল্লীৰ ৰফি মাৰ্গত প্ৰথম প্ৰদৰ্শনী আৰু ২০১৬ চনৰ ৰাজস্থান হেৰিটেজ উইকত প্ৰথম ফেশ্বন শ্ব' কৰে। তেওঁ এতিয়া সমগ্ৰ ভাৰতৰ জনজাতীয় শিল্পী আৰু সংখ্যালঘুসকলৰ শিল্পকলাৰ প্ৰচাৰৰ দিশত কাম কৰি আছে যাতে তেওঁলোকৰ শিল্পকলা আৰু শিল্পৰ আঁৰৰ কৰ্মী সকলক স্বীকৃতি দিয়া হয়।

## বঁটা আৰু সন্মান
*ভাৰতৰ ৰাষ্ট্ৰপতি শ্ৰী.ৰামনাথ কোবিন্দৰ দ্বাৰা উপস্থাপন কৰা নাৰী শক্তিপুৰস্কাৰ (২০১৮)।
*অমিতাভ বচ্চন আৰু সোনাক্ষী সিনহাৰ সৈতে কন বানেগা কোৰপতি শ্ব'ত মঞ্চ ভাগ কৰিছিল (২০ ছেপ্টেম্বৰ ২০১৯)।
*হাৰ্ভাৰ্ড বিশ্ববিদ্যালয়, বষ্টন, আমেৰিকাৰ ১৭ সংখ্যক সৰ্বভাৰতীয় সন্মিলনত (১৫-১৬ ফেব্ৰুৱাৰী ২০২০) পেনেলিষ্ট হিচাপে আমন্ত্ৰিত।

*খালিজ টাইমছ, ডুবাইত বৈশিষ্ট্যযুক্ত 

*মহিলা দিৱসৰ বিশেষ খণ্ডত ভাৰতীয় গায়ক ৰিয়েলিটি শ্ব' 'ইণ্ডিয়ান আইডল'ত বৈশিষ্ট্যযুক্ত (১০ জুলাই ২০২১)।

*'২০১৯ চনৰ বছৰৰ টিএফআই ডিজাইনাৰ' খিতাপ লাভ কৰে।

*২০১৮ চনত ইণ্ডিয়া টুডে আলোচনীৰ বৰ্ষপূৰ্তি সংস্কৰণত 'নতুন ভাৰত' শীৰ্ষক সংস্কৰণৰ কভাৰ পেজত প্ৰকাশ কৰা হৈছে। 

*ট্ৰাইবছ ইণ্ডিয়াৰ সদিচ্ছা ৰাষ্ট্ৰদূত আৰু মুখ্য ডিজাইনাৰ।
*ৰাজ্যিক ব্ৰেণ্ড এম্বেছাদৰ, ৰাজীৱিকা

*জয়পুৰ মহাত্মা জ্যোতি ৰাও ফুলে বিশ্ববিদ্যালয়ৰ দ্বাৰা শিল্প আৰু বস্ত্ৰশিল্পৰ ক্ষেত্ৰত ডক্টৰেট ডিগ্ৰীৰে সন্মানিত।
*শ্ৰীলংকা চৰকাৰৰ শিল্পা অভিমানী বঁটা: হস্তশিল্পৰ প্ৰচাৰ
*নেদাৰলেণ্ডৰ ওপৰত মহিলাৰ দ্বাৰা সন্মান (২০১৬)

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:সমাজকৰ্মী
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় নাৰী
মুহাম্মদ আল-মাহদী

**মহম্মদ ইবনে হাছান আল মাহদী(** ইংৰাজী : **Muhammad ibn al-Mahdi** ) শ্বিয়াসকলে বিশ্বাস কৰে যে তেওঁ ১২তম ইমাম আৰু অন্তকালীন মাহদীৰ ভিতৰত শেষজন। যিজনে সময়ৰ শেষত শান্তি আৰু ন্যায় প্ৰতিষ্ঠা কৰিবলৈ আৰু ইছলামক মুক্তি দিবলৈ আত্মপ্ৰকাশ কৰিব। একাদশ ইমাম হাছান আল-আস্কাৰীৰ মৃত্যু হয় ২৬০ হিজৰীত, সম্ভৱতঃ আব্বাছিদসকলে বিষাক্ত কৰি। মৃত্যুৰ লগে লগে তেওঁৰ প্ৰধান প্ৰতিনিধি উছমান ইবনে ছাইদে দাবী কৰিছিল যে একাদশ ইমামৰ মহম্মদ নামৰ এজন কেঁচুৱা পুত্ৰ আছে। যাক আব্বাছী অত্যাচাৰৰ ভয়ত জনসাধাৰণৰ পৰা লুকুৱাই ৰখা হৈছিল। উছমানেও গুপ্ত অৱস্থাত প্ৰৱেশ কৰা মহম্মদক প্ৰতিনিধিত্ব কৰা বুলি দাবী কৰিছিল। আল-আস্কাৰীৰ আন স্থানীয় প্ৰতিনিধিসকলে এই দাবীসমূহক বহুলাংশে সমৰ্থন কৰিছিল।আনহাতে আল-আস্কাৰীৰ উত্তৰাধিকাৰীত্বক লৈ ছিয়া সম্প্ৰদায়টোৱে কেইবাটাও সম্প্ৰদায়ত বিভক্ত হৈছিল। এই সকলোবোৰ পন্থা অৱশ্যে কেইটামান দশকৰ পাছত নোহোৱা হৈ যোৱা বুলি কোৱা হয়।দ্বাদশসকলৰ বাহিৰে যিসকলে আল-আস্কাৰীৰ পুত্ৰক গুপ্তবিদ্যাত দ্বাদশ আৰু অন্তিম ইমাম হিচাপে গ্ৰহণ কৰে।
গায়ত্ৰীবালা পাণ্ডা

**গায়ত্ৰীবালা পাণ্ডা** () ভাৰতৰ ওড়িশা ৰাজ্যৰ ভুৱনেশ্বৰৰ এগৰাকী ভাৰতীয় কবি, কল্পকাহিনী লেখক আৰু সাংবাদিক।

## জীৱন
আঠ বছৰ বয়সৰ পৰাই তেওঁ কবিতা ৰচনা আৰম্ভ কৰিছিল আৰু ১২ বছৰ বয়সত প্ৰথম কবিতা প্ৰকাশ কৰি উলিয়ায়। উৎকল বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা পুথিভঁৰাল আৰু তথ্য বিজ্ঞান অধ্যয়ন কৰি সৰ্বশ্ৰেষ্ঠ হিচাপে আত্মপ্ৰকাশ কৰে। পিছলৈ তেওঁ ঢেংকেনালৰ ইণ্ডিয়ান ইনষ্টিটিউট অৱ মাছ কমিউনিকেচনৰ পৰা সাংবাদিকতা অধ্যয়ন কৰে।

ওডিয়া সাহিত্য আলোচনী *আন্যা*ৰ তেওঁ সম্পাদিক। ২০১১ চনত কেন্দ্ৰীয় সাহিত্য অকাডেমী যুৱ-পুৰস্কাৰৰ বিজয়ী। ২০১৫ চনত ৰাষ্ট্ৰপতি ভৱনত বিক্ৰম সম্পথৰ সৈতে 'ৰাইটাৰ্ছ ইন-ৰেচিডেন্স' কাৰ্যসূচীৰ বাবে নিৰ্বাচিত হয়। ২০২১ চনত টাইমছ পাৱাৰ উইমেনৰ বাবে নিৰ্বাচিত হয়। ২০২২ চনত তেওঁৰ কবিতা দয়ানাদীৰ বাবে ওডিয়াৰ বাবে সাহিত্য অকাডেমী বঁটা লাভ কৰে।
## স্বীকৃতি
২০০০ চনত তেওঁ তেওঁৰ কবিতাৰ বাবে ওড়িশা ৰাজ্যৰ *যুৱ বঁটা* লাভ কৰে। ২০১১ চনত পাণ্ডাই “গান’’ নামৰ কবিতা সংকলনৰ বাবে কবিতাৰ ধাৰাত সাহিত্য অকাডেমীৰ সাহিত্যিক সন্মান লাভ কৰে। ২০২১ চনত টাইমছ পাৱাৰ উইমেনৰ বাবে নিৰ্বাচিত হয়।

## তথ্য সূত্ৰ

শ্ৰেণী:ভাৰতীয় মহিলা কবি
শ্ৰেণী:ওড়িয়া কবি
শ্ৰেণী:নাৰী
শ্ৰেণী:সাহিত্য অকাডেমি যুৱ পুৰস্কাৰ বিজয়ী
গ্ৰেচ চিয়া

**গ্ৰেচ চিয়া** (জন্ম ১৯৭৩) এগৰাকী ছিংগাপুৰৰ লেখিকা, কবি, সাংবাদিক আৰু সম্পাদক। 

## কেৰিয়াৰ
চিয়াই এখন বহুপাঠিত উপন্যাস, দ্য ৱাণ্ডাৰলাষ্টাৰছকে ধৰি বহুতো কবিতা, কল্পকাহিনী আৰু অ-কাহিনীমূলক গ্ৰন্থ প্ৰকাশ কৰিছে, য'ত আছে এখন চুটিগল্প সংকলন, *এভৰী মুভিং থিং ডেট লাইভছ শ্বেল বি ফুড*।

১৯৯৮ চনৰ তেওঁৰ কবিতা সংকলনসমূহ *ৱমেনগো* আৰু ২০১২ চনত *কৰ্ডেলিয়া*, যি ২০১৪ চনৰ ছিংগাপুৰ সাহিত্য বঁটাৰ বাবে মনোনীত হৈছিল আৰু ২০১৭ চনত *মাদাৰ অৱ অল কুৱেচনছ*। *দ্য ষ্ট্ৰেইটছ টাইমছ*ত এনএচি-এনটিইউ ৰাইটাৰ-ইন-ৰেচিডেন্সিজৰ দ্বাৰা প্ৰকাশিত বক্স চেট ছিৰিজৰ চেপবুকৰ পৰা চয়ছ পিকসমূহৰ ভিতৰত অন্যতম হিচাপে দ্য ককু কনড্ৰাম*ক ৰূপায়ণ কৰা হৈছিল। 

চিয়াৰ *ৱ’মেনগো* নামৰ ৰচনাখনে এছিয়াৰ নাৰী দৃষ্টিকোণৰ পৰা পৰিচয় ৰাজনীতিৰ বিষয়বস্তু অন্বেষণ কৰিবলৈ স্বীকাৰোক্তিমূলক কবিতা, কাব্যিক গদ্য, কংক্ৰিট কবিতা আৰু পৰিবেশন কবিতাক জড়িত কৰিছে। *দ্য ৱাল ষ্ট্ৰীট জাৰ্নেল*ৰ সৈতে হোৱা এক সাক্ষাৎকাৰত ছিংগাপুৰৰ ৰাইটাৰ্ছ ফেষ্টিভেলৰ প্ৰাক্তন সঞ্চালক পল টানে *চাইৰিল ৱঙ''ৰ সৈতে তেওঁৰ কামক "হৃদয়স্পৰ্শী আৰু উত্তেজক" বুলি অভিহিত কৰে। প্ৰকাশক উইকলিয়ে তেওঁৰ চুটিগল্প "ডিউই"ক আন বহুতোৰ লগতে জেছন এৰিক লুণ্ডবাৰ্গে সম্পাদনা কৰা জল্পনা-কল্পনামূলক কল্পকাহিনী সংকলন ফিচ ইটছ লায়ন: নিউ ছিংগাপুৰিয়ান স্পেকুলেটিভ ফিকচনত দুটা "ঘৰুৱা নিয়োগৰ অন্ধকাৰ দিশৰ অস্বস্তিকৰ টেক"ৰ ভিতৰত এটা বুলি এককভাৱে উল্লেখ কৰিছিল। .

তেওঁৰ কবিতা আৰু চুটিগল্পসমূহ ছিংগাপুৰ, আমেৰিকা, অষ্ট্ৰেলিয়া, জাৰ্মানী, ফ্ৰান্স, হংকং আৰু ছাৰ্বিয়াৰ প্ৰকাশনসমূহত সংকলন কৰা হৈছে, য’ত ইংৰাজী ভাষাৰ ছিংগাপুৰ সাহিত্য: এণ্ট'লজি, দ্য ব্ৰুকলিন ৰেল, মাইনিং ফৰ মিনিং, মাৰ্লিয়ন: এণ এণ্টলজী অৱ পয়েমছ, ফিচ ইটছ লায়ন, চা: এণ এছিয়ান লিটাৰেৰী জাৰ্নেল, আনফ্ৰী ভাৰ্ছ, ষ্টাইলাছ পয়েট্ৰি জাৰ্নেল, ডাই হ'ৰেন, লা ট্ৰেডাক্টিয়েৰ আৰু... ক্নিজেভনে নভিন। 

২০১১-২০১২ চনৰ বাবে তেওঁ এনএচি-এনটিইউৰ ৰাইটাৰ-ইন-ৰেচিডেন্স আছিল।

## তথ্য সূত্ৰ

শ্ৰেণী:সাংবাদিক
শ্ৰেণী:কবি
শ্ৰেণী:ছিংগাপুৰৰ ব্যক্তি
গোল্ডা মেইৰ

**গোল্ডা মেইৰ** (; ৩ মে' ১৮৯৮ – ৮ ডিচেম্বৰ ১৯৭৮) এগৰাকী ইজৰাইলী ৰাজনীতিবিদ আছিল যি ১৯৬৯ চনৰ পৰা ১৯৭৪ চনলৈকে ইজৰাইলৰ চতুৰ্থ প্ৰধানমন্ত্ৰী হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল। 

তেতিয়াৰ ৰাছিয়ান সাম্ৰাজ্য (বৰ্তমান ইউক্ৰেইনৰ ৰাজধানী)ৰ কিয়েভৰ এটা ইহুদী পৰিয়ালত জন্মগ্ৰহণ কৰা মেইৰে ১৯০৬ চনত পৰিয়ালৰ সৈতে আমেৰিকালৈ প্ৰব্ৰজন কৰে। মিলৱাকি ষ্টেট নৰ্মেল স্কুলৰ পৰা স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰি তেওঁ শিক্ষক হিচাপে কাম কৰে। মিলৱাকিত থকাৰ সময়ত তেওঁ লেবাৰ জায়নিষ্ট আন্দোলনক আকোৱালি লৈছিল। ১৯২১ চনত মেইৰ আৰু তেওঁৰ স্বামীয়ে মেণ্ডেৰী পেলেষ্টাইনলৈ প্ৰব্ৰজন কৰি মেৰহাভিয়াত বসতি স্থাপন কৰে আৰু পিছলৈ হিষ্টাড্ৰুটত কিবুটজৰ প্ৰতিনিধি হয়। ১৯৩৪ চনত ট্ৰেড ইউনিয়নৰ কাৰ্যবাহী সমিতিলৈ তেওঁ উন্নীত হয়। দ্বিতীয় বিশ্বযুদ্ধৰ সময়ত আৰু পৰৱৰ্তী সময়ত মেইৰে ইহুদী এজেন্সীত কেইবাটাও গুৰুত্বপূৰ্ণ ভূমিকা পালন কৰিছিল। ১৯৪৮ চনত ইজৰাইলৰ স্বাধীনতা ঘোষণাপত্ৰত স্বাক্ষৰ কৰা মেইৰে ১৯৪৯ চনত নেচেটলৈ নিৰ্বাচিত হয় আৰু ১৯৫৬ চনলৈকে শ্ৰম মন্ত্ৰী হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰে৷ তাৰ পিছত প্ৰধানমন্ত্ৰী ডেভিদ বেন-গুৰিয়ানে তেওঁক বৈদেশিক মন্ত্ৰী হিচাপে নিযুক্তি দিয়ে। ১৯৬৬ চনত অসুস্থতাৰ বাবে মন্ত্ৰালয়ৰ পৰা তেওঁ অৱসৰ গ্ৰহণ কৰে।

১৯৬৯ চনত লেভি এচকোলৰ মৃত্যুৰ পিছত মেইৰে প্ৰধানমন্ত্ৰীৰ ভূমিকা গ্ৰহণ কৰে। কাৰ্যকালৰ আৰম্ভণিতে তেওঁ অঞ্চলটোত শান্তিৰ দৃষ্টিভংগীক প্ৰচাৰৰ বাবে পশ্চিমীয়া নেতাসকলৰ ওচৰলৈ একাধিক কূটনৈতিক ভ্ৰমণ কৰিছিল। ১৯৭৩ চনত যোম কিপ্পুৰ যুদ্ধৰ আৰম্ভণিয়ে ইজৰাইলক অস্বস্তিকৰ কৰি তুলিছিল আৰু সেনাবাহিনীৰ আগতীয়াকৈ ভয়ংকৰ ক্ষতিসাধন কৰিছিল। ফলত জনসাধাৰণৰ ক্ষোভে মেইৰৰ সুনাম ক্ষতিগ্ৰস্ত কৰে আৰু ব্যৰ্থতাৰ সূচনা কৰে। পৰৱৰ্তী বিধানসভা নিৰ্বাচনত তেওঁৰ এলাইনমেণ্ট মিত্ৰজোঁটক সংখ্যাগৰিষ্ঠতাৰ পৰা বঞ্চিত কৰা হৈছিল৷ পিছৰ বছৰত তেওঁ পদত্যাগ কৰে আৰু তেওঁৰ পিছত প্ৰধানমন্ত্ৰী হিচাপে ইটজাক ৰবিনে শাসনত বহে। ১৯৭৮ চনত লিম্ফ'মাত আক্ৰান্ত হৈ মেইৰৰ মৃত্যু হয় আৰু তেওঁক মাউণ্ট হাৰ্জলত সমাধিস্থ কৰা হয়।

ইজৰাইলৰ বিতৰ্কিত ব্যক্তি মেইৰক ৰাষ্ট্ৰখনৰ প্ৰতিষ্ঠাপক হিচাপে 'সিংহ' নামেৰে অভিহিত কৰা হৈছে আৰু ইজৰাইলৰ ৰাজনীতিৰ "লৌহ নাৰী" বুলি অভিহিত কৰা হৈছে৷ অৱশ্যে ১৯৭৩ চনৰ যুদ্ধৰ সময়ত তেওঁৰ পদক্ষেপক বহুলভাৱে দোষাৰোপ কৰা হৈছে। ইয়াৰ উপৰিও পেলেষ্টাইনীসকলৰ প্ৰতি তেওঁৰ অৱজ্ঞামূলক বক্তব্যক বহুলভাৱে তুচ্ছজ্ঞান কৰা হৈছিল।  প্ৰায়বোৰ ইতিহাসবিদে বিশ্বাস কৰে যে মেইৰে প্ৰধানমন্ত্ৰীতকৈ শ্ৰম আৰু গৃহ নিৰ্মাণ মন্ত্ৰী হিচাপে অধিক সফল হৈছিল।

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ইজৰাইলৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:মহিলা ৰাজনীতিবিদ
শ্ৰেণী:কূটনীতিবিদ
শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:কুৰি শতিকাৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ৰাজনীতিবিদ
শ্ৰেণী:ইজৰাইলৰ নাৰী অধিকাৰ কৰ্মী
জিপি লিভনি

**জিপি লিভনি** () (জন্ম: ৮ জুলাই ১৯৫৮) এগৰাকী ইজৰাইলী ৰাজনীতিবিদ, কূটনীতিবিদ আৰু উকীল৷ নেচেটৰ প্ৰাক্তন সদস্য আৰু কেন্দ্ৰ বাওঁপন্থী ৰাজনৈতিক শিবিৰৰ নেতা লিভনি এগৰাকী প্ৰাক্তন বৈদেশিক মন্ত্ৰী, উপ-প্ৰধানমন্ত্ৰী, ন্যায় মন্ত্ৰী আৰু বিৰোধী-নেত্ৰী। ইজৰাইল-পেলেষ্টাইন সংঘাত সমাধানৰ দিশত আগবঢ়োৱা প্ৰচেষ্টাৰ বাবে তেওঁ পৰিচিত।

গোল্ডা মেইৰৰ পিছত ইজৰাইলৰ আটাইতকৈ শক্তিশালী মহিলা বুলি লিভনিক বহুলভাৱে গণ্য কৰা হয়৷ তেওঁৰ সমগ্ৰ কেৰিয়াৰত আঠটা ভিন্ন কেবিনেট পদত কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰি এগৰাকী ইজৰাইলী মহিলাই গ্ৰহণ কৰা বেছিভাগ চৰকাৰী ভূমিকাৰ অভিলেখ গঢ়িছে।তেওঁ ইজৰাইলৰ প্ৰথমগৰাকী মহিলা উপ-প্ৰধানমন্ত্ৰী, ন্যায় মন্ত্ৰী, কৃষি মন্ত্ৰী, আৰু গৃহ নিৰ্মাণ মন্ত্ৰী হিচাপে পৰিগণিত হৈছে। এটা বিশিষ্ট সোঁপন্থী, সংশোধনীবাদী জিয়নিষ্ট পৰিয়ালত জন্মগ্ৰহণ কৰা লিভনি দুখন ৰাষ্ট্ৰৰ সমাধানৰ সমৰ্থনত ইজৰাইলৰ অন্যতম আগশাৰীৰ কণ্ঠস্বৰ হৈ পৰিছে—যিটোৱে ইজৰাইলৰ নিৰাপত্তা আৰু ইহুদী আৰু গণতান্ত্ৰিক ৰাষ্ট্ৰ হিচাপে পৰিচয় নিশ্চিত কৰে। ইজৰাইল আৰু আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় সংবাদ মাধ্যমত তেওঁৰ সমৰ্থকসকলৰ ভিতৰত লিভনীক "সৎ ৰাজনীতিবিদ" হিচাপে তেওঁৰ ভাবমূৰ্তিৰ বাবে "মিচেছ ক্লিন" বুলি নাম দিয়া হৈছিল।"

২০০১ চনৰ পৰা ২০০৯ চনলৈকে লিভনীয়ে এৰিয়েল শ্বেৰন আৰু ইহুদ অলমাৰ্টৰ মন্ত্ৰীসভাত কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল৷ তেওঁ বিশেষকৈ বৈদেশিক মন্ত্ৰী হিচাপে, এই সময়ছোৱাত তেওঁ পেলেষ্টাইনীসকলৰ সৈতে একাধিকবাৰ শান্তি আলোচনাৰ নেতৃত্ব দিছিল। ২০০৮ চনৰ ছেপ্টেম্বৰ মাহত লিভনিয়ে প্ৰধানমন্ত্ৰী হিচাপে কাৰ্যভাৰ গ্ৰহণৰ বাবে প্ৰস্তুতি চলাইছিল যদিও দেশৰ ৰাজনৈতিক অৱস্থাৰ বাবে তেওঁ চৰকাৰ গঠনত বাধাৰ সৃষ্টি কৰিছিল। পিছৰ বছৰত তেওঁ নিজৰ দলটোক নেতৃত্ব দি নেচেটত বহুসংখ্যক আসন লাভ কৰে যদিও নেচেটত সোঁপন্থী দলসমূহৰ সংখ্যাগৰিষ্ঠতাৰ বাবে পুনৰ প্ৰধানমন্ত্ৰী হোৱাৰ পৰা বাধা দিয়া হয়। ফলস্বৰূপে ২০০৯ চনৰ পৰা ২০১২ চনত নেচেটৰ পৰা পদত্যাগ নকৰালৈকে তেওঁ বিৰোধী-নেত্ৰী হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰে।

সেই বছৰৰ শেষৰ ফালে লিভনিয়ে ২০১৩ চনৰ নিৰ্বাচনত প্ৰতিদ্বন্দ্বিতা কৰিবলৈ হাটনুৱাহ,নামৰ এটা নতুন দল প্ৰতিষ্ঠা কৰে, তাৰ পিছত ইজৰাইলৰ চৰকাৰৰ ন্যায় মন্ত্ৰী হিচাপে নিযুক্তি লাভ কৰে৷ তেওঁ পুনৰ ইজৰাইল-পেলেষ্টাইনৰ শান্তি আলোচনাৰ নেতৃত্ব দিয়ে। ২০১৪ চনৰ ডিচেম্বৰ মাহত চৰকাৰৰ ভিতৰত কেইবাটাও নীতিগত বিবাদৰ ফলত বেঞ্জামিন নেতানিয়াহুৱে লিভনিক মন্ত্ৰীসভাৰ পৰা বৰ্খাস্ত কৰি নতুন নিৰ্বাচন আহ্বান কৰে। ২০১৫ চনৰ নিৰ্বাচনত লিভনিয়ে লেবাৰ পাৰ্টিৰ নেতা আইজাক হাৰ্জগৰ সৈতে মিলি তেওঁলোকৰ দুটা দলৰ এক ঐক্যবদ্ধ ব্লক জায়নিষ্ট ইউনিয়ন গঠন কৰে। ২০১৯ চনৰ জানুৱাৰী মাহত আভি গাবাই ঘোষণা কৰিছিল যে ২০১৯ চনৰ এপ্ৰিল মাহৰ ইজৰাইলৰ বিধানসভা নিৰ্বাচনত হাটনুৱাৰ সৈতে লেবাৰে নিৰ্বাচনত অৱতীৰ্ণ নহয়। ২০১৯ চনৰ ১৮ ফেব্ৰুৱাৰীত কেইবা সপ্তাহ ধৰি নিৰ্বাচনৰ ফলাফল বেয়া হোৱাৰ পিছত লিভনিয়ে ৰাজনীতিৰ পৰা অৱসৰ লোৱাৰ লগতে হাটনুৱে নিৰ্বাচনৰ পৰা আঁতৰি যোৱাৰ কথা ঘোষণা কৰে।

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ইজৰাইলৰ নাৰী অধিকাৰ কৰ্মী
শ্ৰেণী:ইজৰাইলৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:মহিলা ৰাজনীতিবিদ
শ্ৰেণী:নাৰী
শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:সমাজকৰ্মী
শ্ৰেণী:ৰাজনীতিবিদ
শ্ৰেণী:কুৰি শতিকাৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:অধিবক্তা
শ্ৰেণী:কূটনীতিবিদ
সীমা কৌশিক মেহতা

**সীমা কৌশিক মেহতা**  ( ; জন্ম c.1976) এগৰাকী ভাৰতীয় কথক বিশেষজ্ঞ আৰু গহনা ডিজাইনাৰ। মুম্বাইত দুৰ্দশাগ্ৰস্ত শিশুৰ সৈতে কাম কৰি ২০১৯ চনত নৃত্যৰ পোষকতাৰ বাবে নাৰী শক্তিপুৰস্কাৰ বঁটা লাভ কৰে।

## জীৱন

১৯৭৬ চনত জন্মগ্ৰহণ কৰা সীমাই আৰু ছান ফ্ৰান্সিস্কোৰ একাডেমী অৱ আৰ্ট কলেজত অধ্যয়ন কৰিছিল।

২০১০ চনত চিত্ৰেশ দাসৰ শিষ্য হয় আৰু ২০১৫ চনত দাসৰ মৃত্যুৰ আগলৈকে তেওঁৰ ধাৰণা অনুসৰণ কৰে। তেওঁৰ সৈতে প্ৰশিক্ষণ লয় আৰু ভাৰতত তেওঁৰ নৃত্য শৈলী প্ৰদৰ্শন কৰে।  সীমা কৌশিক মেহতা আৰু পণ্ডিত দাসে ২০১০ চনত মুম্বাইত তেওঁৰ বিদ্যালয়ৰ দ্বিতীয় শাখা ছন্দাম নৃত্য ভাৰতী প্ৰতিষ্ঠা কৰে। মেহতাৰ গুৰু চিত্ৰেশ দাসে কলিকতাৰ যৌনকৰ্মীসকলৰ সন্তানক কথক নৃত্য শিকাইছিল যাতে তেওঁলোকে শোষণৰ চক্ৰৰ পৰা মুক্ত হ'ব পাৰে।

২০১৯ চনত আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় নাৰী দিৱসৰ দিনা মেহতাক নাৰী শক্তিৰ বঁটা প্ৰদান কৰা হৈছিল। এই বঁটাৰ বাবে ১০০০ মহিলা মনোনীত হয় আৰু ৪৪ গৰাকীক এই বঁটা লাভৰ বাবে নিৰ্বাচিত কৰা হয়। মুম্বাইৰ অভাৱগ্ৰস্ত শিশুৰ সৈতে কাম কৰাৰ বাবেই তেওঁক নিৰ্বাচিত কৰা হৈছিল। নাচিবলৈ শিকিছিল, কিন্তু নিজকে দৃঢ় কৰিবলৈও শিকিছিল। মনেকা গান্ধীয়ে এই অনুষ্ঠানত উপস্থিত হৈ ভাৰতৰ মহিলাসকলৰ উচ্চাকাংক্ষাৰ বিষয়ে কয়।

মেহতাই আমেৰিকান টেপ নৃত্যশিল্পী জেচন ছেমুৱেল্‌ছ স্মিথৰ সৈতে সাক্ষাৎ হৈছিল। ছেমুৱেল্‌ছ স্মিথে পূৰ্বে তেওঁৰ গুৰু চিত্ৰেশ দাসৰ সৈতে ভ্ৰমণ কৰিছিল। কথক আৰু টেপ নৃত্যৰ মাজত এক অপূৰ্ব সামঞ্জস্য আছে, কাৰণ দুয়োটা নৃত্য শৈলীত ভৰি ব্যৱহাৰ কৰা হয়, মূখ্য পাৰ্থক্য হৈছে পাদুকা বা জোতা, য’ত কথক খালী ভৰিৰে নচা হয়।

## গহনা
মেহতাই এখন বিদ্যালয় চন্দাম নৃত্য ভাৰতী চলাই আছে আৰু এতিয়াও গহনা ডিজাইনৰ লগত জড়িত হৈ আছে। তেওঁ কয় যে গহনা ডিজাইন আৰু নৃত্য দুয়োটা তেওঁৰ জীৱনৰ অংশ। তেওঁৰ পৰিয়ালৰ গহনা ব্যৱসায়ৰ সৃষ্টিশীল পৰিচালক।

## তথ্যসূত্ৰ
ৰেউট নগৰ

**ৰেউট নগৰ** () এগৰাকী ইজৰাইলী প্ৰযোজক, সাংস্কৃতিক উদ্যোগী আৰু সামাজিক কৰ্মী, যি মূলতঃ এলজিবিটি আৰু মহিলাৰ অধিকাৰৰ ওপৰত গুৰুত্ব আৰোপ কৰে। নগৰ *এলজিবিটি নিউজ চাইট ডব্লিউডিজি*ৰ প্ৰতিষ্ঠাপক আৰু থিয়েটাৰ প্ৰডাকচন "লেচবিহনেষ্ট"ৰ প্ৰযোজক। তেওঁ টেল আভিভ জাফা চহৰ পৰিষদৰ সদস্য।

## প্ৰাৰম্ভিক জীৱন
টেল আভিভত জন্মগ্ৰহণ কৰা নগৰ আছদোদত ডাঙৰ-দীঘল হৈছিল। ২০০১–২০০৪ চনৰ ভিতৰত আইডিএফত লজিষ্টিক ইউনিটত অপাৰেচন অফিচাৰ হিচাপে বাধ্যতামূলক সামৰিক সেৱা আগবঢ়াইছিল। সেনাবাহিনী সেৱাৰ পিছত নগৰে বৰ ইলান বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা ৰসায়ন বিজ্ঞান আৰু আভ্যন্তৰীণ চিকিৎসা বিষয়ত বি এছ চি ডিগ্ৰী লাভ কৰে। ছাগট কলেজত কেপিটেল মাৰ্কেটছ আৰু বিজ্ঞাপন বিদ্যালয় "আবুদি" কলেজত ক্ৰিয়েটিভ ৰাইটিং অধ্যয়ন কৰে। পঢ়া-শুনাৰ পিছত নগৰে Saatchi & Saatchiকে ধৰি কেইবাটাও বিজ্ঞাপন কোম্পানীত কাম কৰিছিল।

## কৰ্মজীৱন
২০১৪ চনত নগৰে লেচবিয়ান বাৰ আমাজনাৰ সহ-প্ৰতিষ্ঠা কৰে,য'ত তেওঁ এলজিবিটি সাংস্কৃতিক অনুষ্ঠানৰ প্ৰযোজনা কৰে। ২০১৫ চনত তেওঁ আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় এলজিবিটি চলচ্চিত্ৰ মহোৎসৱ টিএলভিফেষ্ট" প্ৰযোজনা কৰে আৰু মিফাল হাপাইছৰ "য়েমেই টাৰবুট" প্ৰকল্পৰ প্ৰযোজক আছিল।

জৰ্জ আভনিৰ সৈতে মিলি নগৰে ৱেবছাইট WDG.co.il – ইজৰাইলৰ একমাত্ৰ স্বতন্ত্ৰ এলজিবিটি বাতৰি ৱেবছাইট তৈয়াৰ কৰিছিল। ইজৰাইলৰ এলজিবিটি সম্প্ৰদায়ক ৰাজনৈতিক কণ্ঠস্বৰ প্ৰদান কৰিবলৈ আৰু ইজৰাইল আৰু বিশ্বৰ পৰা নিজৰ ভাষাত সম্প্ৰদায়টোলৈ খবৰ আনিবলৈ এই চাইটটো সৃষ্টি কৰা হৈছিল। ৱেবছাইটটোৱে বাস্তৱৰ বৈচিত্ৰ্য প্ৰতিফলিত কৰে, কু-সংস্কাৰসমূহ ভাঙি পেলায় আৰু ইয়াত কাৰ্য্যৰ আহ্বান, ব্যক্তিগত প্ৰবন্ধ, আৰু সম্প্ৰদায়ৰ বাবে অনুষ্ঠান আৰু কাৰ্য্যকলাপৰ বিষয়ে আপডেট অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হয়।

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:এলজিবিটি সম্প্ৰদায়ৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:সমাজকৰ্মী
শ্ৰেণী:ইজৰাইলৰ নাৰী অধিকাৰ কৰ্মী
শ্ৰেণী:ইজৰাইলৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
জলশংখ

**জলশংখ** (ইংৰাজী: *Jalashankha*) প্ৰণৱী গগৈৰ এখন অসমীয়া কবিতা-সংকলন৷ ২੦২৪ চনত পি.ডব্লিউ.এফ.-এ সংকলনটি প্ৰকাশ কৰে৷ 

## বিষয়বস্তু
কবিতা-সংকলনটিত তেইছটা কবিতা সন্নিৱিষ্ট হৈছে৷ কবিতাখিনিৰ বিষয়বস্তু মূলতে প্ৰেম-ভালপোৱা, নিঃসংগতা, প্ৰকৃতিপ্ৰীতি, বিবিধ মানৱীয় সমস্যা আদি৷ সমালোচক আনন্দ বৰমুদৈৰ মতে, “কবিগৰাকীৰ কবিতাৰ পৃষ্ঠভূমি গ্ৰামীণ অসম আৰু প্ৰতীক, চিত্ৰকল্প আদিৰ মূল উৎস প্ৰকৃতি, কিন্তু মানৱীয় যিবোৰ সমস্যাক কাব্যিক অভিজ্ঞতাই কেন্দ্ৰ কৰিছে সিবিলাকৰ কেতবোৰ আধুনিকেই নহয়, উত্তৰ আধুনিকো৷” 

## কবি-পৰিচয়
প্ৰণৱী গগৈ দুলীয়াজান নিবাসী এগৰাকী কবি আৰু লেখক৷ তেওঁৰ কবিতা অসমৰ বিভিন্ন কাকত-আলোচনীত প্ৰকাশিত হৈছে আৰু ইংৰাজী ভাষালৈ অনুদিত হৈছে৷ *জলশংখ* তেওঁৰ দ্বিতীয়খন কবিতা-সংকলন৷ ২੦১৭ চনত তেওঁৰ প্ৰথমখন কবিতা-সংকলন *সোণ-বৰিয়াল সপোন* প্ৰকাশ পায়৷ ২੦২৪ চনত প্ৰকাশ পোৱা *দ্য এনচিয়েণ্ট বাৰ্ক* হ’ল আনন্দ বৰমুদৈয়ে ইংৰাজী অনুবাদ কৰা তেওঁৰ এমুঠি কবিতাৰ ইংৰাজী সংকলন৷

## তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:অসমীয়া গ্ৰন্থ
হাইলেটছ

**হাইলাটেছ** হৈছে চাইপ্ৰাছ দ্বীপত পূজিত এক দেৱতা, যাক পাছত গ্ৰীক দেৱতা
এপ'ল'ৰ সৈতে তুলনা কৰা হৈছিল। তেওঁৰ নাম সম্ভৱত ὑλακτέω [ʰylaktéō] "ভোকোনি" বা ὕλη [ʰýlē] "অৰণ্য" শব্দৰ পৰা উদ্ভৱ হৈছিল। 
এক গুৰুত্বপূৰ্ণ মন্দিৰ কুৰিয়নত অৱস্থিত।

## এপ'ল' হাইলাটেছৰ মন্দিৰ
এই মন্দিৰ কুৰিয়নৰ প্ৰাচীন নগৰৰ পৰা প্ৰায় ২.৫ কিল'মিটাৰ পশ্চিমে পাফোছলৈ যোৱা ৰাস্তাৰ কাষত অৱস্থিত। ই প্ৰাচীন চাইপ্ৰাছৰ অন্যতম মুখ্য ধৰ্মীয় কেন্দ্ৰ আছিল, য'ত এপ'ল'ক অৰণ্যৰ দেৱতা ৰূপে পূজা কৰা হৈছিল। এনে অনুমান কৰা হয় যে, এই স্থানত এপ'ল'-ৰ উপাসনা খ্ৰীষ্টপূৰ্ব অষ্টম শতিকাৰ পৰা আৰম্ভ হৈছিল আৰু খ্ৰীষ্টীয় চতুৰ্থ শতিকালৈকে চলি আছিল। বিভিন্ন সময়ত এই স্থানত বিস্তাৰ আৰু পৰিবৰ্তন কৰা হৈছিল। বৰ্তমান যিবোৰ স্মাৰক দেখা পোৱা যায়, তাৰ অধিকাংশ খ্ৰীষ্টীয় প্ৰথম শতিকাৰ পুনৰ্নিমাণৰ অংশ। এই স্থানটো এখন দেৱালৰ সৈতে বেষ্টিত, য'ত কুৰিয়ন গেট আৰু পাফোছ গেটৰ জৰিয়তে প্ৰৱেশ কৰা যাইছিল। 
প্ৰাৰম্ভিক অৱস্থাত, এই স্থানত এক মন্দিৰ আছিল, যাৰ অৱশেষ বৰ্তমানৰ মন্দিৰৰ ভিত্তিত বিদ্যমান; এটা বৃত্তীয় স্মাৰক আছিল, যি সম্ভৱত পূজাৰীসকলৰ গীতে-নৃত্যৰ বাবে ব্যৱহৃত হৈছিল; আৰু এটা আনুষ্ঠানিক আৰ্কেইক বেদী আৰু পৰিসৰ আছিল। ৰোমান যুগত, এই স্থানটো দক্ষিণ আৰু উত্তৰ অংশ যোগে বিস্তাৰ কৰা হৈছিল, যি হয়তো ভেটি প্ৰদৰ্শনৰ বা দৰ্শনাৰ্থীৰ আবাসনস্বৰূপে ব্যৱহৃত হৈছিল। মন্দিৰত খ্ৰীষ্টপূৰ্ব পঞ্চম শতিকাৰ পৰা ৰোমান যুগলৈকে সংগৃহীত টেৰাকোটা মূৰ্তি আৰু মাটিৰ পাত্ৰ এক ভেটি কূপত সঞ্চিত কৰা হৈছিল। 
দক্ষিণৰ পৰা উত্তৰলৈ গৈ থকা এখন দীঘল পথ এপ'ল' হাইলাটেছৰ মন্দিৰলৈ গৈছে, যি হয়তো আৰ্কেইক যুগৰ ধ্বংসাৱশেষৰ ওপৰত খ্ৰীষ্টপূৰ্ব শাস্ত্ৰীয় যুগৰ শেষ বা হেলেনিষ্টিক যুগৰ আৰম্ভণিতে নিৰ্মাণ কৰা হৈছিল। খ্ৰীষ্টীয় প্ৰথম শতিকাত এই মন্দিৰ নতুন স্থাপত্যশৈলীত পুনৰ্নিমাণ কৰা হৈছিল, য'ত নাবাটিয়ান স্তম্ভ ব্যৱহাৰ কৰা হৈছিল। মন্দিৰৰ দক্ষিণে এক সৰু ভবন আছিল, যিটো হয়তো পূজাৰীৰ বাসস্থান আছিল। 
বাহিৰৰ পূব-পাৰ্শ্বত পালায়েষ্ট্ৰা আছিল, য'ত ক্ৰীড়াবিদসকলে ব্যায়াম আৰু খেল-ধেমালি কৰিছিল, লগতে স্নানাগাৰো আছিল। 

## সাহিত্য
 
* Buitron, Diana; Birge, Darice. "Sanctuary of Apollo Hylates, Kourion, 1980. Excavations; the Cult". In: *American Journal of Archaeology*, vol 85.2, Boston 1981. pp.&nbsp; 187–188. 
* Buitron-Oliver, Diana et al., *The sanctuary of Apollo Hylates at Kourion. Excavations in the Archaic precinct*. Studies in Mediterranean Archaeology 109, 1996. . 
* Glover, Stephen C. "Sanctuaries of Apollo Hylates at Dhrymou and Chytroi". In: *American Journal of Archaeology*, Band 86.2, Boston: 1982. pp.&nbsp; 265–266. 
* Hollinshead, Mary B. "Review: "The Sanctuary of Apollo Hylates at Kourion, edited by David Soren"". In: *American Journal of Archaeology* Band 93.4, Boston: 1989. pp. 623–624. 
*  
*  
* Senff, Reinhard. "Kurion". In: Hubert Cancik, Helmuth Schneider u. Manfred Landfester (Hrsgg.). *[[Der Neue Pauly]]* Vol. 6 Iul–Lee, Stuttgart 1999. 
* Sinos, S. *The Temple of Apollo Hylates at Kourion and the Restoration of its south-west corner*. Athens: 1990. 
* Soren, D. *The Sanctuary of Apollo Hylates at Kourion*. Tucson: 1987. 
 
 

## তথ্যসূত্ৰ


শ্ৰেণী:পৌৰাণিক কথা 
শ্ৰেণী:ধৰ্ম
শ্ৰেণী:লোকগাথা
লোকগাথা
নেছাইয়া

**নেছাইয়া** (প্ৰাচীন গ্ৰীক: Νησαίη, ইংৰাজী: Nesaea, Nesaia বা Nisaea; আক্ষৰিক অৰ্থ: 'দ্বীপত বাস কৰা') গ্ৰীক শ্ৰুতিকথাৰ সাগৰীয় দেৱতা নেৰিয়াছৰ নেৰেইডছ নামৰ ৫০ গৰাকী কন্যাৰ ভিতৰত অন্যতম এগৰাকী কন্যা। তেওঁক দ্বীপৰ “বগা” নেৰেইড বুলি কোৱা হয়৷

## কিংবদন্তি
হোমাৰৰ ইলিয়াডত বৰ্ণনা কৰা অনুসৰি একিলিছে মৃত পেট্ৰ'ক্লাছৰ বাবে কৰা দুখৰ সমভাগি হোৱা মাতৃ থেটিছক সংগ দিবলৈ সাগৰৰ গভীৰতাৰ পৰা ওলাই আহি ট্ৰয়ৰ উপকূলত সমবেত হোৱা ৩৩ গৰাকী নেৰেইডছৰ ভিতৰত নেছাইয়াও আছিল।

কিছুমান বিৱৰণীত নেছাইয়া তেওঁৰ ভগ্নী চাইমোড'চ, থেলিয়া আৰু স্পিঅ'ৰ সৈতে লগ লাগি চাইৰিনৰ যাত্ৰী দলটোৰ অন্যতম নিম্ফ সদস্য আছিল৷ পিছলৈ তেওঁলোক চাৰিও গৰাকীয়ে তেওঁলোকৰ অন্য ভগ্নী থেটিছ, মেলাইট আৰু পেনোপিয়াৰ সৈতে মিলি নায়ক ইনিয়াছ আৰু তেওঁৰ দলটোক সামুদ্ৰিক ধুমুহাৰ সময়ত সহায় কৰিবলৈ সক্ষম হৈছিল।

## উত্তৰাধিকাৰ
নেছাইয়া শব্দটো লাইথ্ৰেচিয়া পৰিয়ালৰ উদ্ভিদৰ এটা প্ৰজাতিৰ বাবেও ব্যৱহাৰ কৰা হৈছে।

## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:গ্ৰীক কিংবদন্তি
চালমা ইছমাইল

**তন শ্ৰী চালমা বিণ্টি ইছমাইল** () এগৰাকী মালয়েছিয়াৰ চিকিৎসক আছিল আৰু প্ৰথমগৰাকী মালয়েছিয়ান মালয় মহিলা, যিয়ে চিকিৎসক হিচাপে যোগ্যতা অৰ্জন কৰিছিল। ১৯৬৭ চনত ব্যক্তিগত চিকিৎসালয় মুকলি কৰা প্ৰথম মালয় সাধাৰণ চিকিৎসকসকলৰ ভিতৰত অন্যতম হৈ পৰে তেওঁ। 

## জীৱনী
১৯১৮ চনৰ ১৯ ​​ডিচেম্বৰত কেদাহৰ আলোৰ চেটাৰত চালমা ইছমাইলৰ জন্ম হৈছিল। *কামপুং বাৰু বালিকা বিদ্যালয়*, *কোলেজ চুলতান আব্দুল হামিদ*(Kolej Sultan Abdul Hamid), আৰু চুলতান আছমা মাধ্যমিক বিদ্যালয়ত পঢ়িছিল, য'ত এতিয়া তেওঁৰ নামেৰে এটা ঘৰ আছে। ১৯৩৩ চনত জুনিয়ৰ কেম্ব্ৰিজ আৰু ১৯৩৫ চনত ছিনিয়ৰ কেম্ব্ৰিজৰ পৰীক্ষা সম্পূৰ্ণ কৰে, কেদাহৰ পৰা ছিনিয়ৰ কেম্ব্ৰিজত সুখ্যাতিৰে উত্তীৰ্ণ হোৱা প্ৰথমগৰাকী ছোৱালী তেওঁ। ১৯৩৬ চনত ছিংগাপুৰৰ কিং এডৱাৰ্ড সপ্তম কলেজ অৱ মেডিচিনত চিকিৎসা বিজ্ঞানৰ অধ্যয়ন আৰম্ভ কৰে। দ্বিতীয় বিশ্বযুদ্ধৰ সময়ত কলেজখনৰ ক্লাছ বন্ধ হৈ পৰে আৰু সেয়েহে ১৯৪১ চনত চালমাই মালয়েছিয়ালৈ উভতি আহি এলৰ চেটাৰ জেনেৰেল হস্পিতালত প্ৰশিক্ষাৰ্থী চিকিৎসক হিচাপে কাম কৰে। ১৯৪৬ চনত তেওঁ পুনৰ অধ্যয়ন আৰম্ভ কৰে আৰু ১৯৪৭ চনত চিকিৎসা আৰু অস্ত্ৰোপচাৰত অনুজ্ঞাপত্ৰ লাভ কৰে। এঘাৰ বছৰীয়া প্ৰশিক্ষণৰ অন্তত তেওঁ প্ৰথমগৰাকী স্বীকৃতিপ্ৰাপ্ত মালয়েছিয়ান মালয় মহিলা চিকিৎসক হিচাপে পৰিগণিত হয়।

স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰাৰ পিছত চালমা এল'ৰ চেটাৰ জেনেৰেল হস্পিতালৰ চিকিৎসা বিষয়া হয় আৰু ১৯৬০ চনলৈকে তেওঁ সেই পদত একমাত্ৰ মহিলা হৈ থাকে। ১৯৫৬ চনত তেওঁ আয়াৰলেণ্ডৰ ডাবলিনলৈ গৈ স্নাতকোত্তৰ ছাত্ৰ-ছাত্ৰীৰ বাবে প্ৰসূতি বিজ্ঞানৰ পাঠ্যক্ৰমত অংশগ্ৰহণ কৰে। তাতেই তেওঁৰ স্বামী আবু বাকাৰ ইব্ৰাহিমক লগ পায়, যিজনো আল’ৰ চেটাৰৰ চিকিৎসক। ডাবলিনৰ পৰা আলৰ চেটাৰলৈ উভতি আহি ছালমা চুলতান বাহিয়াৰ ৰয়েল মিডৱাইফ নিযুক্তি দিয়া হয়। ১৯৬০ চনত এল'ৰ চেটাৰ এৰি কুৱালালামপুৰলৈ যায় আৰু ১৯৬৭ চনলৈকে টেংলিন হাস্পতালৰ দায়িত্বত থকা চিকিৎসা বিষয়া হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰে আৰু তাৰ পিছত তেওঁ ব্যক্তিগত প্ৰেকটিছ খুলি দিয়ে। তেওঁৰ প্ৰেকটিছ ক্লিনিক চালমা আছিল এজন মালয় সাধাৰণ চিকিৎসকে স্থাপন কৰা প্ৰথম ব্যক্তিগত প্ৰেকটিছসমূহৰ ভিতৰত অন্যতম। পিছলৈ ক্লিনিক চালমাই কুৱালালামপুৰৰ আশে-পাশে থকা তিনিটা শাখালৈ সম্প্ৰসাৰণ কৰে আৰু ২০০৫ চনত চালমাই অৱসৰ লয়।

চালমাই ক্ৰমে ১৯৫৭ আৰু ১৯৯৬ চনত বিনটাং চেমাৰলাং কেদাহ আৰু দাটো পাডুকা মাহকোটা কেদাহ বঁটা লাভ কৰে। ১৯৯৭ চনত তন শ্ৰী উপাধি প্ৰদান কৰি পাংলিমা ছেতিয়া মাহকোটা লাভ কৰে। ২০১৪ চনৰ ২০ জুলাইত কুৱালালামপুৰত ৯৫ বছৰ বয়সত তেওঁৰ মৃত্যু হয়।

## তথ্য সূত্ৰ

শ্ৰেণী:চিকিৎসাবিদ
শ্ৰেণী:নাৰী
শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:মালয়েছিয়াৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:প্ৰথম মহিলা চিকিৎসক
মেৰাভ মিকেলি

**মেৰাভ মিকেলি** () এগৰাকী ইজৰাইলী ৰাজনীতিবিদ, সাংবাদিক, টিভি এংকৰ, ৰেডিঅ' সম্প্ৰচাৰক, নাৰীবাদী আৰু সমাজকৰ্মী৷ তেওঁ বৰ্তমান লেবাৰ আৰু মেৰেটজৰ একত্ৰীকৰণৰ ফলত গঠন হোৱা *নেচেট ফৰ দ্য ডেম'ক্ৰেট*ৰ সদস্য হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰি আছে। ২০২১ চনৰ পৰা ২০২৪ চনলৈকে লেবাৰ পাৰ্টিৰ নেত্ৰী হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল, আৰু ইজৰাইলৰ ছয়ত্ৰিশতম চৰকাৰত পৰিবহণ মন্ত্ৰী হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল।

## জীৱনী
পেটাহ টিকভাত হাংগেৰীৰ ইহুদী পটভূমিৰ আমি মিকেলি আৰু চুজান কাষ্টনাৰৰ ঘৰত মিকেলিৰ জন্ম হৈছিল। তেওঁ ৰুডলফ কাষ্টনাৰ আৰু নেহেমিয়া মিকেলিৰ নাতিনীয়েক যি মাপাম দলৰ শেষ সম্পাদিকা আছিল।

যৌৱনকালত মিকেলিয়ে ইজৰাইলী স্কাউটৰ নেত্ৰী হিচাপে কাম কৰিছিল। আইডিএফত মিকেলি আছিল সেনা ৰেডিঅ’ৰ বাতৰি কাকত। তেওঁ গালগালাটজ আৰু ৰেডিঅ' টেল আভিভ ৰেডিঅ' ষ্টেচন স্থাপন কৰাত সহায় কৰিছিল আৰু ৰাজনীতিৰ ওপৰত কেন্দ্ৰিত হিব্ৰু টেলিভিছন অনুষ্ঠানৰ নেতৃত্বও দিছিল।. 

তেওঁ হাৰেট্জ কাকতৰ সাংবাদিক আৰু মতামত স্তম্ভলেখক আছিল। তেওঁ বিশ্ববিদ্যালয়ৰ শ্ৰেণীতো অধ্যাপনা কৰিছিল আৰু নাৰীবাদ, সংবাদ মাধ্যম, যোগাযোগ আদি বিষয়ত বিস্তৃতভাৱে বক্তৃতা দিছিল। ২০১২ চনৰ ছেপ্টেম্বৰ মাহত তেওঁ টেড জাফাত "পেৰাডাইম শ্বিফ্ট"ৰ বিষয়বস্তুত ভাষণ দিছিল, য'ত তেওঁ যুক্তি দিছিল যে সমাজে "বিবাহ বাতিল" কৰিব লাগে।

## ৰাজনৈতিক জীৱন
২০১২ চনৰ অক্টোবৰ মাহত মিকেলিয়ে ঘোষণা কৰে যে তেওঁ লেবাৰ পাৰ্টিত যোগদান কৰিব, আৰু ২০১৩ চনৰ নেচেট নিৰ্বাচনৰ বাবে লেবাৰৰ তালিকাত অন্তৰ্ভুক্ত হোৱাৰ বাবে প্ৰতিদ্বন্দ্বিতা কৰাৰ মনস্থ কৰে। ২০১২ চনৰ ২৯ নৱেম্বৰত লেবাৰ পাৰ্টিৰ তালিকাত পঞ্চম স্থান লাভ কৰে, আৰু লেবাৰে ১৫খন আসন লাভ কৰাৰ পিছত নেচেটলৈ নিৰ্বাচিত হয়।

২০১৫ চনৰ সাধাৰণ নিৰ্বাচনৰ প্ৰস্তুতিৰ বাবে লেবাৰ আৰু হাটনুৱা দলে জায়নিষ্ট ইউনিয়নৰ মিত্ৰতা গঠন কৰে। মিকেলিয়ে জায়নিষ্ট ইউনিয়নৰ তালিকাৰ নৱম স্থান লাভ কৰে আৰু নেচেটে ২৪খন আসন লাভ কৰাৰ বাবে নিৰ্বাচিত হয়।

## তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:নাৰীবাদী
শ্ৰেণী:সাংবাদিক
শ্ৰেণী:মহিলা ৰাজনীতিবিদ
শ্ৰেণী:ৰাজনীতিবিদ
শ্ৰেণী:ইজৰাইলৰ নাৰী অধিকাৰ কৰ্মী
শ্ৰেণী:ইজৰাইলৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি