open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
বৎসল শেঠ

**বৎসল শেঠ** (জন্ম ৫ আগষ্ট ১৯৮০) হৈছে এগৰাকী ভাৰতীয় অভিনেতা, মডেল আৰু উদ্যোগী। ভাৰতীয় বহু টেলিভিছন শ্ব’ আৰু অসংখ্য হিন্দী চলচ্চিত্ৰত অভিনয় কৰা তেখেতে ২০০৪ চনৰ *টাৰ্জান: দ্য ৱাণ্ডাৰ কাৰ* ছবিত ৰাজ চৌধাৰী, ২০১৪ চনৰ থ্ৰিলাৰ ছিৰিজ *এক হাছিনা থি*-ত শৌৰ্য্য গোৱেংকা, ২০১৭ চনৰ লাভ-চাগা *হাচিল*ত কবীৰ ৰাইচান্দৰ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰি পৰিচিত হয়।

## জীৱন আৰু পৰিয়াল
শ্বেঠ ১৯৮০ চনৰ ৫ আগষ্টত মুম্বাইত গুজৰাটী পিতৃ-মাতৃৰ ঘৰত জন্মগ্ৰহণ কৰিছিল। ভাই-ভনী দুজনৰ ভিতৰত তেওঁ ডাঙৰ। 

উৎপল চাংঘৱী গ্ল’বেল স্কুলত অধ্যয়ন কৰি ভিলে পাৰ্লেৰ গোকালিবাই পুনমচান্দ পীতাম্বৰ হাইস্কুলত জুনিয়ৰ কলেজত পঢ়িছিল আৰু ভিলে পাৰ্লেৰ মিথিবাই কলেজৰ পৰা গণিত বিষয়ত ডিগ্ৰী লাভ কৰিছিল। GW-BASIC আৰু Pascal ত কেইখনমান গেমো লিখিছিল। তেওঁ চফট্ ৱেৰ ইঞ্জিনিয়াৰ হোৱাৰ উদ্দেশ্য আছিল যিটো তেওঁ পিছলৈ *জাষ্ট মহব্বত*ৰ জয়ৰ প্ৰথমটো উল্লেখযোগ্য ভূমিকা লাভ কৰাৰ পিছত বাদ দিছিল। 

শ্বেঠ এজন নিৰামিষভোজী। তেওঁ এজন ফিটনেছ অনুৰাগী আৰু টিট’টালিজম অনুসৰণ কৰে। চেলিব্ৰিটি ক্ৰিকেট টিম মুম্বাই হিৰোজৰ অংশ। ইয়াৰ উপৰিও তেওঁ বেডমিণ্টন খেলে আৰু ইণ্ডিয়ান বেডমিণ্টন লীগত মুম্বাই মেজিচিয়ানছক সমৰ্থন কৰে। 

## ব্যক্তিগত জীৱন

২০১৬ চনত তেওঁলোকৰ শ্ব’ ৰিস্তা কা চৌদাগৰ - বাজিগৰৰ চেটত অভিনেত্ৰী ইসীতা দত্তক লগ পাইছিল শ্বেঠে। ২০১৭ চনৰ ২৮ নৱেম্বৰত মুম্বাইত শ্বেঠে দত্তৰ সৈতে বিবাহপাশত আবদ্ধ হয়। ২০২৩ চনৰ মাৰ্চ মাহত দম্পতীহালে গৰ্ভধাৰণৰ কথা ঘোষণা কৰে আৰু ২০২৩ চনৰ ১৯ জুলাইত এটা ল’ৰা সন্তান জন্ম দিয়ে।

## কেৰিয়াৰ
*জাষ্ট মহব্বত*ত শ্বেঠে কিশোৰ বয়সৰ মাজেৰে জয়ৰ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছিল। ২০০৩ চনত পৰিচালক যুটি আব্বাছ–মুস্তানে তেওঁলোকৰ ছবি *টাৰ্জান: দ্য ৱাণ্ডাৰ কাৰ* ঘোষণা কৰে য’ত শ্বেঠে ৰাজ চৌদাৰী চৰিত্ৰত অভিনয় কৰে। ২০০৭ চনত শ্বেঠে *নানহে জয়ছালমেৰ*ত বিক্ৰম সিং/ অল্ডাৰ জয়ছালমেৰ হিচাপে অভিনয় কৰে। এবছৰৰ পিছত তেওঁ *হিৰ’জ*ত আলীৰ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰে। একে বছৰতে তেওঁ ডিজনীৰ *দ্য চিটা গাৰ্লছ: ৱান ৱৰ্ল্ডৰ* বাবে কেমিঅ’ত অভিনয় কৰিছিল। ২০০৯ চনত সুভাষ ঘাই প্ৰযোজনা কৰা *পেয়িং গেষ্টছ* ছবিখনৰ তাৰকা-অভিনেত্ৰীৰ অংশ আছিল। ২০১১ চনত *হোষ্টেলত* কৰ্ণৰ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছিল বৎচলে *জয় হো*ত তেওঁৰ কেমিঅ’ ৰ’ল আছিল। ২০১৪ চনত *এক হাছিনা থি* ছবিত শৌৰ্য্য গোৱেংকাৰ ধূসৰ চৰিত্ৰত টেলিভিছনলৈ ঘূৰি আহিছিল বৎচলে। ২০১৭ চনত তেওঁক থ্ৰিলাৰ টিভি ধাৰাবাহিক *হাচিল*ত মুখ্য চৰিত্ৰ কবীৰ ৰাইচান্দৰ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰা হয় ২০১৮ চনৰ ২৫ জানুৱাৰীত তেওঁ *লায়ন্স গোল্ড এৱাৰ্ডত* হাচিলৰ বাবে বঁটা লাভ কৰে। ২০১৯ চনৰ ডিচেম্বৰ মাহত তেওঁ *ষ্টাৰপ্লাছ*ৰ দৈনিক *ছ’প অপেৰা য়েহ ৰিষ্টে হেইন প্যাৰ কে*ত নিশান্ত মহেশ্বৰীৰ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছিল।

## মিডিয়া
২০২০ চনত দ্য টাইমছ মষ্ট ডিজায়াৰেবল মেনত ৩৬ নম্বৰ স্থান লাভ কৰিছিল বৎসল শেঠে।

## ফিল্মগ্ৰাফী

### টেলিভিছন

### ফিল্ম

### মিউজিক ভিডিঅ'

## তথ্যসমূহ

## বহিঃসংযোগ

* 
* বৎসল শেঠ on ফেচবুক
* বৎসল শেঠ on ইনষ্টাগ্ৰাম
* Vatsal Sheth at Bollywood Hungama
* Vatsal Sheth on Twitter

শ্ৰেণী:ভাৰতীয় অভিনেতা
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় মডেল
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যৱসায়ী
শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
চাৰুলতা

**চাৰুলতা** () ১৯৬৪ চনত মুক্তি পোৱা সত্যজিৎ ৰচিত আৰু পৰিচালিত এখন ভাৰতীয় ড্ৰামা চলচ্চিত্ৰ। ৰবীন্দ্ৰনাথ ঠাকুৰৰ নস্তনীড় শীৰ্ষক উপন্যাসৰ আধাৰত নিৰ্মিত ছবিখনত অভিনয় কৰিছে সৌমিত্ৰ চেটাৰ্জী, মাধৱী মুখাৰ্জী আৰু শৈলেন মুখাৰ্জীয়ে। এই ছবিখনক সত্যজিৎ ৰায়ৰ অন্যতম শ্ৰেষ্ঠ কৃতি বুলি গণ্য কৰা হয়।

ছবিখনৰ প্ৰথম আৰু শেষ দুয়োটা দৃশ্যই সমালোচকৰ প্ৰশংসা লাভ কৰিছে। প্ৰায় কোনো সংলাপ নথকা প্ৰথম দৃশ্যটোত চাৰুৰ নিসংগতা দেখুওৱা হৈছে। শেষৰ দৃশ্যটোত যেতিয়া চাৰু আৰু তাইৰ স্বামীয়ে ওচৰ চাপি দুয়ো দুয়োৰ হাত খামুচি ধৰিবলৈ ওলাইছে, তেতিয়াই দৃশ্যটো ফ্ৰিজ হৈ যায়। এই দৃশ্যটোক চলচ্চিত্ৰত ফ্ৰিজ ফ্ৰেমৰ সুন্দৰ ব্যৱহাৰ বুলি বৰ্ণনা কৰা হয়।
## কুশীলৱ

* মাধৱী চেটাৰ্জী (চাৰুলতা)
*সৌমিত্ৰ চেটাৰ্জী (অমল)
*শৈলেন মুখাৰ্জী (ভূপতি দত্ত)
*শ্যামল ঘোষ (উমাপদ)
*গীতালী ৰায় (মাণ্ডা)
*ভোলানাথ কোয়াল (ব্ৰজ)
*সুকু মুখাৰ্জী (নিশিকান্ত)
*দিলীপ বসু (শশাংক)
*জয়দেৱ (নীলোৎপল)
*বংকিম ঘোষ (জগন্নাথ)

## বঁটা-বাহন
*বেংগল ফিল্ম জাৰ্ণেলিষ্টছ্ এছোচিয়েচন বঁটা
::শ্ৰেষ্ঠ ভাৰতীয় চলচ্চিত্ৰ
::শ্ৰেষ্ঠ পৰিচালক- সত্যজিৎ ৰায়
::শ্ৰেষ্ঠ চিত্ৰনাট্য- সত্যজিৎ ৰায়
::শ্ৰেষ্ঠ সংগীত পৰিচালক- সত্যজিৎ ৰায়
::শ্ৰেষ্ঠ অভিনেতা- শৈলেন মুখাৰ্জী
::শ্ৰেষ্ঠ অভিনেত্ৰী- মাধৱী মুখাৰ্জী
*১৯৬৫: বাৰ্লিন আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ মহোৎসৱ
::শ্ৰেষ্ঠ পৰিচালনাৰ চিলভাৰ বিয়েৰ
::OCIC বঁটা
*১৯৬৫- দ্বাদশ ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা: শ্ৰেষ্ঠ পূৰ্ণদৈৰ্ঘ্য ছবি

## তথ্যউৎস

## অধিক জানিবলৈ পঢ়ক
* Antani, Jay.  "Charulata review." *Slant Magazine*, April 2004.
* Biswas, Moinak. "Writing on the Screen: Satyajit Ray’s Adaptation of Tagore"
* Chaudhuri, Neel. "Charulata: The Intimacies of a Broken Nest"
* Cooper, Darius.*The Cinema of Satyajit Ray:Between Tradition and Modernity* Cambridge University Press, 2000.
* Nyce, Ben. *Satyajit Ray : A Study of His Films*. New York: Praeger, 1988
* Seely, Clinton B. "Translating Between Media: Rabindranath Tagore and Satyajit Ray"
* Sen, Kaustav "Our Culture, Their Culture:Indian-ness in Satyajit Ray and Rabindranath Tagore explored through their works Charulata and Nashtanir"
## বাহ্যিক সংযোগ
* Official website
* 
* 
* ''Charulata: “Calm Without, Fire Within”'' an essay by Philip Kemp at the Criterion Collection

শ্ৰেণী:১৯৬৪ বৰ্ষৰ চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:হিন্দী চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:শ্ৰেষ্ঠ পূৰ্ণদৈৰ্ঘ্য ছবিৰ ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা বিজয়ী
শ্ৰেণী:সত্যজিৎ ৰায়
আন্তৰ্জাতিক অনুবাদ দিৱস

**আন্তৰ্জাতিক অনুবাদ দিৱস** হৈছে অনুবাদ পেছাদাৰীসকলক স্বীকৃতি দিয়া এক আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় দিৱস। ৩০ ছেপ্তেম্বৰ তাৰিখটো বাইবেল অনুবাদক চেণ্ট জেৰমৰ উৎসৱৰ দিন হিচাপে এই অনুবাদ দিৱস পালিত হৈছে।

## ৰাষ্ট্ৰসংঘৰ প্ৰস্তাৱ
২০১৭ চনৰ ২৪ মে'ত ৰাষ্ট্ৰসংঘৰ সাধাৰণ পৰিষদে ৩০ ছেপ্তেম্বৰ আন্তৰ্জাতিক অনুবাদ দিৱস ঘোষণা কৰি ৭১/২৮৮ নং প্ৰস্তাৱ গৃহীত কৰে, য'ত ৰাষ্ট্ৰসমূহক সংযোগ কৰাত পেছাদাৰী অনুবাদৰ ভূমিকাক স্বীকৃতি দিয়া হয়। খচৰা প্ৰস্তাৱ A/71/L.68 ত এঘাৰখন দেশে স্বাক্ষৰ কৰে: আজাৰবাইজান, বাংলাদেশ, বেলাৰুছ, কোষ্টা ৰিকা, কিউবা, ইকুৱেডৰ, পেৰাগুৱে, কাটাৰ, তুৰস্ক, তুৰ্কমেনিস্তান আৰু ভিয়েটনাম। আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় অনুবাদক ফেডাৰেচনৰ উপৰিও এই প্ৰস্তাৱ গ্ৰহণৰ পোষকতা কৰিছিল আন্তৰ্জাতিক সন্মিলন দোভাষী সংস্থা, ক্ৰিটিকেল লিংক ইণ্টাৰনেশ্যনেল, আন্তৰ্জাতিক পেছাদাৰী অনুবাদক আৰু দোভাষী সংস্থা, ৰেড টি, বিশ্ব সাংকেতিক ভাষাৰ দোভাষী সংস্থাকে ধৰি আন কেইবাটাও সংস্থাই।

ৰাষ্ট্ৰসংঘই আৰবী, চীনা, ইংৰাজী, ফৰাচী, ৰাছিয়ান, স্পেনিছ আৰু জাৰ্মান ভাষাত অনুবাদৰ বাবে বাৰ্ষিক চেণ্ট জেৰম অনুবাদ প্ৰতিযোগিতা অনুষ্ঠিত কৰে।

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:দিৱসসমূহ
ফ্ৰান্সিছ ফিচাৰ

ফ্ৰান্সিছ ফিচাৰ (; জন্ম: ১১ মে, ১৯৫২) এগৰাকী আমেৰিকান অভিনেত্ৰী। তেখেতে থিয়েটাৰত নিজৰ কেৰিয়াৰ আৰম্ভ কৰিছিল আৰু পিছলৈ চিবিএছৰ দিনৰ ভাগত মুক্তি পোৱা ছ’প অপেৰা দ্য এজ অৱ নাইট (১৯৫৫)ত ৰেকৰ্ড কাৰ্যবাহী চুজেট ‘ৰেড’ চেক্সনৰ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছিল। চলচ্চিত্ৰত তেওঁ আনফৰ্গিভেন (১৯৯২), টাইটানিক (১৯৯৭), ট্ৰু ক্ৰাইম (১৯৯৯), হাউচ অৱ ছেণ্ড এণ্ড ফগ (২০০৩), ল'জ অৱ এট্ৰেকচন (২০০৪), দ্য কিংডম (২০০৭), ইন দ্য ... ভেলী অৱ এলা (২০০৭), জোলিন (২০০৮), দ্য লিংকন ল’য়াৰ (২০১১), আৰু দ্য হ’ষ্ট (২০১৩)। ২০১৪ চনৰ পৰা ২০১৫ চনলৈকে ফিচাৰে এবিচিৰ নাট্য ধাৰাবাহিক ৰিজাৰ্ৰেকচনত অভিনয় কৰিছিল। ২০১৯ চনত তেওঁ বি অ'ৰ টেলিভিছন ধাৰাবাহিক ৱাচমেনত অভিনয় কৰে, যিটো একে নামৰ গ্ৰাফিক নভেলৰ ছিকুৱেল।

## প্ৰাৰম্ভিক জীৱন আৰু শিক্ষা
১৯৫২ চনৰ ১১ মে তাৰিখে মিলফৰ্দ অন চিত ফিচাৰৰ জন্ম হৈছিল।

## তথ্যসূত্ৰ
সোণালী-পোক

**সোণালী-পোক** বা **সোণ-পৰুৱা** () পত্ৰভোজী পোক পৰিয়াল ক্ৰাইছ’মেলিডেৰ অন্তৱৰ্তী এবিধ পোক। এই পোকবিধ আমেৰিকাৰ স্থানীয় পতংগ আৰু অতি ব্যাপকভাৱে বিস্তৃত। অসমতো সোনপৰুৱা পোৱা যায়।

## শ্ৰেণীবিভাজন
এই পতংগবিধৰ দুটা উপপ্ৰজাতি আছে, দ্বিৰঙী আৰু চেক্সপাংকটেটা
## বৰ্ণনা

প্ৰাপ্তবয়স্ক পোকএটাৰ দৈৰ্ঘ্য ৫-৭ মিমি। ইহঁতৰ ৰং ৰঙা-বাদামী আৰু ক'লা দাগযুক্ত তথা উজ্জ্বল, সোণালী দাপোনৰ দৰে আৰু পৰিৱৰ্তনশীল, সেয়ে ইয়াক "গোল্ডবাগ" বুলি কোৱা হয়। ইয়াৰ ইলিট্ৰেল মাৰ্জিন সমূহ প্ৰসাৰিত আৰু প্ৰায় স্বচ্ছ।

ইয়াৰ বিকাশৰ লগেলগে, সংগম তথা উদ্দীপকৰ প্ৰতি সঁহাৰি জনোৱাৰ সময়ত ইয়াৰ ৰং সলনি হয়। এই প্ৰজাতিৰ ৰং পৰিবৰ্তনৰ ব্যৱস্থাটোক বিজ্ঞানীসকলে বৰ্তমানলৈ পৰীক্ষা কৰা নাই।

## জীৱনচক্ৰ
মাইকী পতঙ্গবিধে বাস কৰা উদ্ভিদৰ কাণ্ড আৰু পাতৰ তলৰ ফালে থুপ বনাই কণী পৰে। কণীৰ পৰা এটা কাঁইটীয়া, হালধীয়া বা ৰঙা বাদামী ৰঙৰ পলু ৫ৰ পৰা ১০ দিনৰ ভিতৰত ওলাই আহে। পলুৱে নিজৰ মোট আৰু কীটমল 'এনাল ফৰ্ক' নামৰ শুঙৰদৰে গঠনত জমা কৰে। এইবোৰ পলুবিধৰ দেহৰ ওপৰত এক প্ৰতিৰক্ষাৰ ঢালৰ দৰে থাকে যি স্পষ্টভাৱে পলুটোক শত্ৰুৰ পৰা লুকুৱাই ৰাখে। দুসপ্তাহৰ পৰা তিনি সপ্তাহৰ পিছত এটা পলু কাঁইটীয়া বাদামী শুঙেৰে আবৃত পিউপালৈ পৰিবৰ্তন হয় আৰু এসপ্তাহৰ পৰা দুসপ্তাহৰ পিছত ই প্ৰাপ্তবয়স্ক হিচাপে ওলাই আহে।

## আচৰণ আৰু খাদ্যাভ্যাস
এই পোকবিধে কনভলভুলেচিয়া পৰিয়ালৰ উদ্ভিদৰ পাত খায়, য'ত কলমৌ, অমৰলতা, মৰ্নিং গ্ল'ৰী আৰু মিঠা আলু আদি অন্তৰ্ভুক্ত। প্ৰাপ্তবয়স্ক পোক আৰু পলু উভয়েই পাত খায়।

## পেৰাচাইট'ইড
এই প্ৰজাতিৰ পেৰাচাইট'ইডসমূহৰ ভিতৰত ইউলোফিড ৱাচপ, টেট্ৰাষ্টিকাছ কেচিডাছ আৰু টেচিনিড মাখি, ইউচেলেটৰিঅ'পচিছু ডিমু'কি আদি অন্তৰ্ভুক্ত। লেডিবাৰ্ড পোক ডেমুছেল বাগ, শিল্ড বাগ আৰু এচেচিন বাগ আদিয়ে এই পতংগবিধ চিকাৰ কৰে।
## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:পতংগ
কাটালিন কাৰিক'

**কাটালিন কাৰিক**' (, উচ্চাৰণ-kɒrikoː kɒtɒlin; জন্ম ১৭ জানুৱাৰী ১৯৫৫) এগৰাকী হাংগেৰীয়ান-আমেৰিকান জৈৱ-ৰসায়নবিদ। তেওঁ ৰাইব'নিউক্লিক এচিড (RNA) মাধ্যমৰ প্ৰণালী বিশেষকৈ ইন্‌ ভিত্ৰ' পদ্ধতিৰে ট্ৰেন্সক্ৰাইব কৰা বাৰ্তাবহক আৰ এন এ (messenger RNA) যোগেৰে প্ৰ'টিন প্ৰতিস্থাপন চিকিৎসাত গৱেষণা কৰে। কাৰিক'ৱে বৈজ্ঞানিক সমাজৰ বাধা আৰু সন্দেহ সত্বেও mRNA প্ৰতিষেধকৰ বৈজ্ঞানিক ভিত্তি স্থাপন কৰে, যাৰ বাবে তেওঁ ২০২৩ চনত শৰীৰতত্ত্ব বা চিকিৎসা বিজ্ঞানৰ ন'বেল বঁটা লাভ কৰে।

কাৰিক' ২০০৬ চনৰ পৰা ২০১৩ চনলৈকে RNARxৰ সহ-প্ৰতিষ্ঠাপক আৰু মুখ্য কাৰ্যবাহী বিষয়া আছিল। ২০১৩ চনৰ পৰা তেওঁ BioNTech আৰ এন এ ফাৰ্মাচিউটিকেলছৰ সৈতে জড়িত হৈ আছে। প্ৰথমে উপ-সভাপতি হিচাপে আৰু ২০১৯ চনত জ্যেষ্ঠ উপ-সভাপতিলৈ পদোন্নতি লাভ কৰে। তেওঁ পেনচিলভেনিয়া বিশ্ববিদ্যালয়ৰ এগৰাকী সংলগ্ন অধ্যাপকো আছিল। পাছলৈ হাংগেৰীৰ চেগেড বিশ্ববিদ্যালয়ৰ অধ্যাপিকা হয়।

কাৰিক'ই কৰ্মৰাজিৰ ভিতৰত RNA-মাধ্যমেদি ৰোগ-প্ৰতিৰোধ সক্ৰিয়কৰণৰ বৈজ্ঞানিক গৱেষণা অন্তৰ্ভুক্ত। ইয়াৰ ফলত আমেৰিকান ইম্যুন'ল'জিষ্ট ড্ৰু ৱেইছমেনৰ লগত আৰ এন এ-ৰ ৰোগ-প্ৰতিৰোধ সক্ৰিয়কৰণ বশ কৰা নিউক্লিঅ'চাইড পৰিৱৰ্তনৰ সহ-আৱিষ্কাৰ সম্ভৱ হয়। mRNAৰ চিকিৎসাগত দিশৰ ক্ষেত্ৰত এয়া পৰৱৰ্তী খোজ হিচাপে গণ্য কৰা হৈছে। ৱেইছমেনৰ সৈতে মিলি তেওঁৰ হাতত নন-ইমিউন'জেনিক, নিউক্লিঅ'চাইড-পৰিৱৰ্তিত আৰ এন এ-ৰ প্ৰয়োগৰ বাবে আমেৰিকান পেটেণ্ট আছে। এই প্ৰযুক্তিক BioNTech আৰু Moderna ৰ দ্বাৰা তেওঁলোকৰ প্ৰ'টিন প্ৰতিস্থাপন প্ৰযুক্তি বিকশিত কৰিবলৈ অনুজ্ঞাপত্ৰ প্ৰদান কৰা হৈছিল যদিও ইয়াক তেওঁলোকৰ ক'ভিড-১৯ প্ৰতিষেধকৰ বাবেও ব্যৱহাৰ কৰা হৈছিল।

mRNA সম্পৰ্কীয় কামৰ বাবে কাৰিক' আৰু ৱেইছমেনে বহুতো বঁটা লাভ কৰিছে, য'ত ২০২৩ চনৰ শৰীৰতত্ত্ব বা চিকিৎসা বিজ্ঞানৰ ন'বেল বঁটা, লাস্কাৰ-ডিবেকি ক্লিনিকেল মেডিকেল ৰিচাৰ্চ বঁটা, টাইম আলোচনীৰ ২০২১ চনৰ নায়ক, আৰু ২০২২ চনত জৈৱ ঔষধ বিজ্ঞানৰ টাং বঁটা বঁটা আছে। 

## তথ্যসূত্ৰ

## বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:চিকিৎসা বিজ্ঞানৰ ন'বেল বঁটা বিজয়ী
শ্ৰেণী:হাংগেৰীৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ ব্যক্তি
পি এচ নটৰাজ পিল্লাই

**পি এছ নটৰাজ পিল্লাই** ( ; মাৰ্চ, ১৮৯১ – ১৯৬৬) এগৰাকী ভাৰতীয় ৰাজনীতিবিদ, স্বাধীনতা সংগ্ৰামী আৰু সাংসদ আছিল। তেওঁ ১৯৬২ চনত অনুষ্ঠিত তৃতীয় লোকসভা নিৰ্বাচনত প্ৰতিনিধিত্ব কৰিছিল। পিল্লায়ে ১৯৪৮ চনত দিল্লীত ট্ৰাভাঙ্কোৰ চৰকাৰৰ উপদেষ্টা আৰু ১৯৫৪ চনৰ পৰা ১৯৫৫ চনলৈ ট্ৰাভাঙ্কোৰ-কোচিন ৰাজ্যৰ বিত্ত মন্ত্ৰী হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল।

## জন্ম আৰু কৰ্মজীৱন
১৮৯১ চনৰ মাৰ্চ মাহত কেৰালাৰ এলাপ্পুঝা জিলাত পি এচ নটৰাজৰ জন্ম  হৈছিল। তেওঁ ১৯৬২ চনত স্বাধীনভাৱে সংসদৰ সদস্য হিচাপে নিৰ্বাচিত হৈছিল; পিছত তেওঁ কংগ্ৰেছ, ভাৰতীয় সমাজবাদী দল আৰু প্ৰজা চ’ছিয়েলিষ্ট পাৰ্টিৰ সৈতে ৰাজনৈতিক সম্পৰ্ক স্থাপন কৰে।

ভাৰতৰ স্বাধীনতাৰ আগতে, ১৯৪৬ চনত তেওঁ ট্ৰাভাঙ্কোৰ সংবিধান সংস্কাৰ সমিতিৰ সদস্য আছিল। কৰ্মজীৱনত তেওঁ ১৯৫২ চনৰ পৰা ১৯৫৩ চনলৈ ট্ৰাভাঙ্কোৰ মণিগাম কৰম সমিতি, ১৯৫৬ চনত নিবনুৱা সমিতি আৰু ১৯৫৮ চনৰ পৰা ১৯৫৯ চনলৈ সংস্কাৰ সমিতি (কেৰালা)ৰ সদস্য আছিল। চৰকাৰৰ নেতৃত্বাধীন সমিতিসমূহত সদস্য হৈ থকাৰ উপৰিও, ১৯৬০ চনত নটৰাজক এবছৰৰ বাবে ‘উচ্চ স্তৰৰ বিক্ৰী কৰ অনুসন্ধান সমিতি’ (*High Level Sales Tax Enquiry Committee*)ৰ অধ্যক্ষ হিচাপে নিযুক্তি দিয়া হৈছিল।

১৯৪৮ চনত, স্বাধীনতাৰ এবছৰ পিছত, নটৰাজ ১৯৫০ চনলৈকে সংবিধান সভাৰ সদস্য ৰূপে নিৰ্বাচিত হৈছিল; পিছত, তেওঁ ১৯৫১ চনৰ পৰা ১৯৫৭ চনলৈ ট্ৰাভাঙ্কোৰ-কোচিনৰ বিধান সভাত কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল। ১৯৬২ চনত, নটৰাজে তিৰুৱন্তপুৰম সমষ্টিৰ পৰা সংসদীয় নিৰ্বাচনত প্ৰতিদ্বন্দিতা কৰি (যাক "ত্ৰিবান্দ্ৰম" বুলিও জনা যায়) সাংসদ হিচাপে নিৰ্বাচিত হৈছিল।

## ব্যক্তিগত জীৱন
নটৰাজৰ পত্নীৰ নাম আছিল কোমলম। তেওঁ সাতগৰাকী কন্যা আৰু তিনিজন পুত্ৰ সন্তানৰ পিতৃ আছিল। তেওঁৰ দেউতাক মননমানিয়াম সুন্দৰম পিল্লাই কেৰালাৰ এখন মহাবিদ্যালয়ৰ অধ্যাপক আছিল।

## বিতৰ্ক
২০১৭ চনত, কেৰালাৰ মুখ্যমন্ত্ৰী পিনাৰাই বিজয়নে পি এচ নটৰাজ পিল্লাইৰ বিষয়ে আপত্তিজনক মন্তব্য কৰা বুলি দাবী কৰা হয়। মন্ত্ৰীজনে পিছত মন্তব্যটো স্বীকাৰ কৰি কৈছিল যে তেওঁ কেতিয়াও এজন নিৰ্দিষ্ট ব্যক্তিক হেয় কৰিব বিচৰা নাছিল; কেৱল কিছু পিল্লাই পৰিয়ালকহে হেয় কৰিব বিচাৰিছিল। বিজয়নে বিতৰ্কটোৰ বিষয়ে স্পষ্ট কৰি দি কৈছিল যে তেওঁ আনকি নটৰাজৰ নামও মনত ৰখা নাই। কিন্তু বিৰোধী দল ইণ্ডিয়ান নেচনেল কংগ্ৰেছে তেওঁৰ মন্তব্যৰ বাবে কেৰালাৰ মুখ্যমন্ত্ৰীৰ পদত্যাগ দাবী কৰিছিল যাৰ বাবে তেওঁ এক ব্যাপক বিতৰ্কৰ আওতাত সোমাই পৰিছিল।

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ৰাজনীতিবিদ
শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় ৰাজনীতিবিদ
শ্ৰেণী:কেৰালাৰ ব্যক্তি
প্ৰবীণ তোগড়িয়া

**প্ৰবীণ তোগড়িয়া** (গুজৰাটী উচ্চাৰণ: [Praviṇa tōgaḍiyā]; জন্ম ১২ ডিচেম্বৰ ১৯৫৬) এগৰাকী ভাৰতীয় চিকিৎসক আৰু হিন্দু জাতীয়তাবাদৰ অধিবক্তা। পেচাত এগৰাকী চিকিৎসক হ’লেও তেওঁ ২২ বছৰ বয়সতে ৰাষ্ট্ৰীয় স্বয়ংসেৱক সংঘত যোগদান কৰে আৰু কিছুদিন পিছতেই আন্তৰ্জাতিক কাৰ্যকৰী সভাপতি পদত অধিষ্ঠিত হয়। বৰ্তমান তেওঁ এই পৰিষদৰ সভাপতি আৰু নৰেন্দ্ৰ মোডীৰ মুখ্য সমালোচক।

## ব্যক্তিগত জীৱন
প্ৰবীণ তোগড়িয়াই গুজৰাটৰ অমৰেলি জিলাৰ এটি কৃষক পৰিয়ালত জন্মগ্ৰহণ কৰিছিল। ১০ বছৰ বয়সত তেওঁ মাক-দেউতাকৰ সৈতে আহমেদাবাদলৈ আহে আৰু তাতে ৰাষ্ট্ৰীয় স্বংয়সেৱক সংঘত যোগদান কৰে। তেওঁ চিকিৎসা বিজ্ঞানৰ স্নাতক আৰু চাৰ্জাৰী বিষয়ত স্নাতকোত্তৰ। ১৪ বছৰ এজন চাৰ্জন হিচাপে তেওঁ কাম কৰিছিল। তেওঁ নিজৰ বলত আহমেদাবাদত ধন্বন্ত্ৰি হস্পিটেল নাম দি এখন চিকিৎসালয় প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল।

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:সমাজকৰ্মী
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় চিকিৎসক
প্ৰেমত পৰিলো নেকি

**প্ৰেমত পৰিলো নেকি** গ্ৰন্থখন অসমীয়া ভাষাত কম্পিউটাৰেৰে ডিটিপি কৰি প্ৰস্তুত কৰা প্ৰথমখন গ্ৰন্থ। গ্ৰন্থখনৰ লিখক দিলীপ কুমাৰ দত্ত। ১৯৮৭ চনৰ ডিচেম্বৰ মাহত এই গ্ৰন্থখন প্ৰকাশক নাৰায়ণ ডেকাৰ ‘অসমী প্ৰকাশন’ৰ পৰা প্ৰকাশ হৈছে। গ্ৰন্থখনত লিখকৰ শৈশৱ জীৱনৰ প্ৰেম আৰু অভিজ্ঞতাৰ বৰ্ণনা আছে। এই গ্ৰন্থখন তেঁও নিজে নিৰ্মাণ কৰা ‘ব্ৰহ্মপুত্ৰ’ নামৰ এটা ফণ্টৰ জৰিয়তে ডিটিপি কৰি প্ৰকাশ কৰা হৈছে। গ্ৰন্থখনৰ শিৰোনাম পৃষ্ঠাতে ‘ভাৰতীয় ভাষাত কম্পিউটাৰেৰে প্ৰস্তুত কৰা প্ৰথম পুথি’ বুলি উল্লেখ কৰা হৈছে। প্ৰকাশৰ সময়ত গ্ৰন্থখনৰ মূল্য আছিল ১৬ টকা।

## সূচীপত্ৰ
গ্ৰন্থখনত তিনিটা ভাগ কৰা হৈছে। তিনিওটা ভাগতে চাৰিটাকৈ লেখা আছে। ভাগকেইটা হৈছে-
***প্ৰথম ভাগঃ প্ৰেমৰ লগত পৰিচয়ঃ** খালত পৰা প্ৰেম, ঘোঁৰা-বাগিৰ পৰা প্ৰেম, লগে ভাগে পৰা প্ৰেম, জঁপিয়াই পৰা প্ৰেম
***দ্বিতীয় ভাগঃ প্ৰেমৰ লগত কাসাকাসিঃ** ইনেয়ে পৰা প্ৰেম, উজুটি খাই পৰা প্ৰেম, চাইকেলৰ-পৰা পৰা প্ৰেম, খটখটিৰপৰা পৰা প্ৰেম
***তৃতীয় ভাগঃ প্ৰেমৰ লগত সন্মুখাসমুখিঃ** দেৱজানি-উৰ্মিলা, জেচোলিন, সুজাতা, সামৰণি

## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:অসমীয়া গ্ৰন্থ
ইণ্ডিয়ান নেচনেল কাউন্সিল

**ইণ্ডিয়ান নেচনেল কাউন্সিল** বা **ভাৰতীয় জাতীয় পৰিষদ** () ভাৰতৰ জাতীয়তাবাদী নেতাসকলে থাইলেণ্ডত ১৯৪১ চনৰ ডিচেম্বৰ মাহত প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল। ১৯৪১ চনৰ ২২ ডিচেম্বৰত থাইলেণ্ডৰ ভাৰতীয় সাংস্কৃতিক ভৱনত শুভাৰম্ভণি কৰা এই সংস্থাটোৰ প্ৰতিষ্ঠাপক সভাপতি আছিল, স্বামী সত্যানন্দ পুৰী আৰু সম্পাদক আছিল, দেৱনাথ দাস। ইণ্ডিয়ান ইণ্ডিপেণ্ডেন্স লীগৰ সৈতে লগ লাগি এই সংস্থাটোৱে ভাৰতৰ স্বাধীনতা আন্দোলনৰ প্ৰতি জাপানৰ সাহায্যৰ বাবে ফুজিৱাৰাৰ এফ, কিকানৰ সৈতে চিঠি-পত্ৰৰ আদান-প্ৰদান কৰা অন্যতম সংস্থা আছিল।

কিন্তু, ভাৰতীয় জাতীয় পৰিষদে ভাৰতীয় জাতীয় কংগ্ৰেছৰ দৃঢ়তাৰ ওপৰত গুৰুত্ব আৰোপ কৰিছিল যদিও একে সময়তে, যি সময়ত জাপানে সফলতাৰে মালয় অভিযান আৰম্ভ কৰিছিল, সেই সময়ত পৰিষদে জাপানীসকলৰ মধ্যস্থতাকাৰী হিচাপে কাম কৰিবলৈ ইতস্ততঃ কৰা জাতীয় কংগ্ৰেছৰ মনোভাৱৰ প্ৰতিও সদিচ্ছা দেখুৱাইছিল। ইণ্ডিয়ান ইণ্ডিপেণ্ডেন্স লীগৰ সৈতেও পৰিষদৰ মতানৈক্য ঘটিছিল, সভাপতি পুৰীয়ে চীন আৰু টকিঅ’ৰ ওপৰত জাপানে কৰা সাম্ৰাজ্যবাদী কাৰ্যৰ ওপৰত প্ৰশ্ন উত্থাপন কৰিছিল। ১৯৪২ চনত জ্ঞানী প্ৰীতম সিঙৰ সৈতে টকিঅ’ সন্মিলনলৈ যোৱাৰ পথত এটা বিমান দুৰ্ঘটনাত পুৰীৰ মৃত্যু হৈছিল। তাৰ পিছত ৰাসবিহাৰী বসুক দক্ষিণ পূব এছিয়াৰ প্ৰবাসী ভাৰতীয়সকলৰ আন্দোলনৰ নেতা হিচাপে গ্ৰহণ কৰা হৈছিল। পিছত পৰিষদে বেংকক সন্মিলনত অংশগ্ৰহণ কৰিবলৈ প্ৰতিনিধি প্ৰেৰণ কৰিছিল।
## তথ্য সূত্ৰ

শ্ৰেণী:ৰাজনৈতিক দল
মহাত্মা গান্ধীৰ প্ৰতিমূৰ্তি, ভাৰতীয় সংসদ ভৱন

**মহাত্মা গান্ধীৰ প্ৰতিমূৰ্তি** () হ’ল নতুন দিল্লীৰ সংসদ ভৱনৰ সম্মুখত স্থাপিত এটি প্ৰায় ১৬ ফুট (৪.৯ মিটাৰ) উচ্চতাৰ তামৰ মোহনদাস কৰমচাঁদ গান্ধীৰ মূৰ্তি। ৰাম ভি সুতাৰে এই মূৰ্তিটোৰ নক্সা আঁকিছিল আৰু ১৯৯৩ চনত ইয়াক উদ্বোধন কৰা হৈছিল ৷ বৰ্তমান ই ভাৰতীয় সাংসদসকলৰ প্ৰতিষ্ঠিত প্ৰতিবাদস্থলী ৰূপে পৰিচিত হৈ পৰিছে ৷
## ইতিহাস
১৯৬৮ চনত ইণ্ডিয়া গেটৰ পিছফালে থকা চালিৰ তলৰ পৰা পঞ্চম জৰ্জৰ মূৰ্তিটো আঁতৰাই দিয়া পিছত, নতুন দিল্লীৰ চেণ্ট্ৰেল ভিষ্টাত গান্ধীৰ প্ৰতিমূৰ্তি নিৰ্মাণৰ প্ৰাৰম্ভিক প্ৰস্তাৱ লোৱা হয়৷ ১৯৬৯ত চৰকাৰৰ দ্বাৰা সংসদত ঘোষণা কৰা হয় যে, ইণ্ডিয়া গেটৰ ওচৰত চৰকাৰী খৰচত এই মূৰ্তিটো নিৰ্মাণ কৰা হ’ব৷ ১৯৭৮ চনত মোৰাৰজী দেশাই নেতৃত্বাধীন চৰকাৰে প্ৰতিমূৰ্তিৰ বাবে নিবিদা আহ্বান কৰিছিল৷ সমগ্ৰ ভাৰতৰ মুঠ বাৰজন ভাস্কৰ্যশিল্পীয়ে এই মূৰ্তিৰ বাবে নিবিদা দাখিল কৰিছিল আৰু ৰাম সুতাৰৰ আৰ্হিটো এই ক্ষেত্ৰত নিৰ্বাচন কৰা হৈছিল৷ ১৯৮১ ত ইণ্ডিয়া গে’টৰ চালিৰ তলত স্থান নিৰ্ধাৰণ কৰি গান্ধীৰ প্ৰতিমূৰ্তিৰ বাবে ধ্যান ভংগীমাৰ গান্ধীৰ মূৰ্তি গঢ়িবলৈ সিদ্ধান্ত লোৱা হয়৷ কিন্তু প্ৰস্তাৱিত মূৰ্তিটোৰ বাবে মঞ্চ প্ৰস্তুত কৰিবলৈ ইণ্ডিয়া গে’টৰ ওচৰৰ চালি আঁতৰোৱাৰ সন্দৰ্ভত সৌন্দৰ্যৰ বিবেচনা কৰি স্থপতিবিদ আৰু ঐতিহ্য সংৰক্ষণবিদসকলৰ বিৰোধীতাৰ বাবে এই কাৰ্য সম্ভৱ নহ’ল৷ ১৯৯৮ চনত মূৰ্তিৰ বাবে প্লাষ্টাৰ কটা সম্পূৰ্ণ হয়৷ ১৯৯৩ চনৰ ভিতৰত এই প্ৰতিমূৰ্তিৰ নিৰ্মাণৰ কাম শেষ হৈছিল যদিও ইয়াৰ চালিৰ তলত স্থাপনৰ ক্ষেত্ৰত সাংসদসকলৰ আপত্তি উঠিছিল৷ এই বিষয়টো জৰ্জ ফাৰ্ণাণ্ডেজে সংসদত উত্থাপন কৰি “চৰকাৰে গান্ধীক মাজ-ৰাস্তাত এৰি থৈ যোৱা’’ বুলি অভিযোগ দিছিল৷ ইয়াৰ পিছত প্ৰতিমূৰ্তিটো নগৰ উন্নয়ন মন্ত্ৰালয়ে সংসদলৈ আগবঢ়ায় আৰু ৰাষ্ট্ৰপতি শংকৰ দয়াল শৰ্মাই ১৯৯৩ চন গান্ধী জয়ন্তীৰ দিনা ইয়াৰ উন্মোচন কৰে৷
## আৰ্হি
ৰাম সুতাৰে আৰ্হি প্ৰস্তুত কৰা এই মূৰ্তিটো এটা পদুমত বহি থকা ধ্যানৰত গান্ধীক প্ৰতিবিম্বিত কৰা হৈছে৷ সংসদ ভৱনৰ ১ নং গে’টৰ ওচৰৰ এনে এটুকুৰা ঠাইত ইয়াক স্থাপন কৰা হৈছে যাতে, ভৱনৰ পৰা ওলাই অহা সাংসদসকলে ওলায়েই শান্ত-সৌম্য এই ব্যক্তিত্ব দেখা পায়৷ এই ব্ৰঞ্জৰ মূৰ্তিটোৰ উচ্চতা ১৬ ফুট (৪.৯ মিটাৰ)৷ মূৰ্তিটো গান্ধীৰ পৰম্পৰাগত বহি থকা ভংগীমাতকৈ পৃথক আৰু তেওঁৰ নিশ্চিন্ত মানসিকতা আৰু উদাসীনতাক প্ৰতিফলিত কৰিছে৷
## প্ৰতিবাদৰ ঠাই
গান্ধীৰ প্ৰতিমূৰ্তিৰ সম্মুখভাগ প্ৰতিবাদৰ স্থান হিচাপে পৰিচিত হৈছে৷ সংসদৰ সদস্যসকলে, বিশেষকৈ বিৰোধী দলসমূহৰ সদস্যসকলে ইয়াৰ সম্মুখত প্ৰতিবাদ আৰু সংবাদ মেল অনুষ্ঠিত কৰে৷ ২০০৫ চনত বিৰোধীয়ে সঘনাই সংসদৰ কামত বাধা জন্মোৱাৰ বাবে শাসকীয় দলৰ কেইবাজনো সদস্যই সেই স্থানত প্ৰতিবাদ সাব্যস্ত কৰিছিল৷ ২০২২ চনত লোকসভাৰ সচিবালয়ে সংসদৰ চৌহদত কোনো ধৰণৰ বিক্ষোভ বা প্ৰতিবাদ বা ধৰ্মীয় অনুষ্ঠান কৰাত বাধা আৰোপ কৰি এক বুলেটিন জাৰি কৰিছিল৷ ইয়াৰ পিছতে, বিৰোধী দল তৃণমূল কংগ্ৰেছৰ সদস্য মহুৱা মৈত্ৰই এই প্ৰতিমূৰ্তিটো সংসদ ভৱনৰ চৌহদৰ পৰা আঁতৰাবলৈ সংসদত প্ৰস্তাৱ উত্থাপন কৰে৷
## স্থানান্তৰ
নতুন সংসদ ভৱনৰ নিৰ্মাণ কাৰ্যৰ অংশ হিচাপে এই মূৰ্তিটো সংসদ ভৱনৰ মূল গে’টৰ ওচৰৰ পৰা ৩নং গে’টৰ ওচৰলৈ স্থানান্তৰ কৰা হয়৷ নতুন ভৱনটোৰ নিৰ্মাণ কাৰ্য সম্পূৰ্ণ হোৱাৰ পিছত ইয়াক পুনৰ স্থানান্তৰিত কৰাৰ প্ৰস্তাৱ দিয়া হৈছে৷
## অনুৰূপ মূৰ্তি

২০১৪ চনত কৰ্ণাটক বিধান সভা সৌধত নিৰ্মিত ২৭ ফুট উচ্চতাৰ গান্ধী মূৰ্তি সংসদ ভৱনৰ গান্ধীমূৰ্তিটোৰ হুবহু প্ৰতিলিপি৷ বহি থকা অৱস্থাত বিশ্বৰ ভিতৰত গান্ধীৰ আটাইতকৈ ওখ মূৰ্তি বুলি দাবী কৰা এই প্ৰতিমূৰ্তিটোৰো নিৰ্মাণকৰ্তা ৰাম সুতাৰ৷

## তথ্য সূত্ৰ

শ্ৰেণী:ভাস্কৰ্য
শ্ৰেণী:মহাত্মা গান্ধী
হৰিজন (আলোচনী)

thumb
**হৰিজন** (অৰ্থ: ঈশ্বৰৰ সন্তান; দলিত বা অস্পৃশ্যসকলক বুজাবলৈ গান্ধীয়ে উদ্ভাৱন কৰা এটা শব্দ) আলোচনীখন ১৯৩৩ চনৰ পৰা ১৯৫৫ চনলৈকে প্ৰকাশ পাইছিল; মাজত মাত্ৰ ১৯৪০-ৰ দশকৰ ভাৰত ত্যাগ আন্দোলন চলি থকা সময়চোৱাত ইয়াৰ প্ৰকাশনা বন্ধ আছিল। এই কাকতখনৰ প্ৰকাশক “হৰিজন সেৱক সংঘ’’ৰ ভাৰতত অস্পৃশ্যতা নিৰ্মূলকৰণৰ বাবে চলোৱা অভিযানক সমৰ্থন কৰাৰ লক্ষ্যৰে প্ৰকাশিত হৈছিল। হৰিজন কাকতৰ সংখ্যাবোৰ প্ৰতি শনিবাৰে প্ৰকাশ পাইছিল। আদিতে ফুলস্কেপ কাগজৰ আঠ পৃষ্ঠাত ছপা হোৱা এই কাকতখনৰ মূল্য আছিল এক অনা। *হৰিজন সেৱক* আৰু *হৰিজনবন্ধু* নামেৰে কাকতখনৰ ক্ৰমে হিন্দী আৰু গুজৰাটী সংস্কৰণো প্ৰকাশ হৈছিল।

১৯৩২ চনত গান্ধীক গ্ৰেপ্তাৰ কৰাৰ পিছত বন্ধ হৈ যোৱা *[[ইয়ং ইণ্ডিয়া]]*ৰ বিকল্প হিচাপে হৰিজন প্ৰকাশ কৰা হৈছিল। আৰ.ভি. শাস্ত্ৰীৰ সম্পাদনাত প্ৰকাশিত উদ্বোধনী সংখ্যাটোৰ ১০ হাজাৰ কপি ১৯৩৩ চনৰ ১১ ফেব্ৰুৱাৰীত পুনেৰ পৰা প্ৰকাশিত হৈছিল, য’ত অস্পৃশ্যতাৰ ওপৰত গান্ধীজীয়ে লিখা কেইবাটিও লেখা সন্নিৱিষ্ট কৰা হৈছে।

## তথ্যউৎস

শ্ৰেণী:মহাত্মা গান্ধী
শ্ৰেণী:ইংৰাজী আলোচনী
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ বিলুুপ্ত আলোচনী
শ্ৰেণী:হিন্দী আলোচনী
শিৱপ্ৰসাদ গুপ্ত

**শিৱপ্ৰসাদ গুপ্ত** (; ২৮ জুন ১৮৮৩&nbsp; – ২৪ এপ্ৰিল ১৯৪৪) ভাৰতীয় স্বাধীনতা আন্দোলনৰ এজন দূৰদৰ্শী, দানবীৰ নেতা আৰু মহাত্মা গান্ধী কাশী বিদ্যাপীঠৰ প্ৰতিষ্ঠাপক। অতি ধনী উদ্যোগপতি আৰু "জমিদাৰ" পৰিয়ালৰ যদিও তেওঁ স্বাধীনতা সংগ্ৰামৰ বিভিন্ন আন্দোলনত সক্ৰিয়ভাৱে অংশগ্ৰহণ, সহায় আৰু আৰ্থিক সাহায্য প্ৰদানৰ বাবে সমগ্ৰ জীৱন উৎসৰ্গা কৰিছিল। তেওঁ মহাত্মা গান্ধী, পণ্ডিত জৱাহৰলাল নেহৰু, লোকমান্য বাল গংগাধৰ তিলক, মদন মোহন মালব্য আৰু আন সকলো জাতীয়তাবাদী নেতাৰ ঘনিষ্ঠ সহযোগী আৰু বন্ধু আছিল, যিসকলে বাৰাণসী ভ্ৰমণৰ সময়ত তেওঁৰ লগত প্ৰায়ে থাকি তেওঁৰ পৰামৰ্শ আৰু সমৰ্থনৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰিছিল। 

বাৰাণসীত তেওঁ *কাশী বিদ্যাপীঠ* নামেৰে এখন ৰাজ্যিক বিশ্ববিদ্যালয় প্ৰতিষ্ঠা কৰে। তদুপৰি ‘*ভাৰত মাতা মন্দিৰ*’ নামেৰে এটা ৰাষ্ট্ৰীয় ঐতিহ্যৰ স্মৃতিসৌধ; ‘*শিৱ প্ৰসাদ গুপ্ত চিকিৎসালয়*’ নামেৰে বাৰাণসীৰ অসামৰিক চিকিৎসালয়ৰ লগতে দৈনিক হিন্দী কাকত ‘*আজ*’ (বৰ্তমানৰ আটাইতকৈ পুৰণি হিন্দী কাকত) প্ৰতিষ্ঠা কৰে। ইয়াৰ বাহিৰেও তেওঁ অন্যান্য বহুতো প্ৰকল্প আৰু জনহিতকৰ কাৰ্যকলাপৰ সৈতে জড়িত আছিল। তেওঁ থলুৱাভাবে নিৰ্মিত খাদী কাপোৰৰ উৎপাদন আৰু বিক্ৰীৰ বাবে আকবৰপুৰত ভাৰতৰ প্ৰথমখন গান্ধী আশ্ৰম স্থাপন কৰিবলৈ  মাটি প্ৰদান কৰিছিল। 

## সাফল্য
জ্ঞানমণ্ডল লিমিটেডৰ প্ৰকাশন হিন্দী দৈনিক কাকত ***আজ*** গুপ্তই ভাৰতীয় স্বাধীনতা সংগ্ৰামৰ সুবিধাৰ স্বাৰ্থত ১৯২০ চনত আৰম্ভ কৰিছিল। গুপ্তই বহু বছৰ ধৰি ভাৰতীয় জাতীয় কংগ্ৰেছৰ কোষাধ্যক্ষ হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল। পঢ়া-শুনা এৰি ভাৰতৰ স্বাধীনতা আন্দোলনত যোগদান কৰা যুৱক-যুৱতীসকলক সুযোগ দিবলৈ তেওঁ বাৰাণসীত *মহাত্মা গান্ধী কাশী বিদ্যাপীঠ* প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল, যিখন বৰ্তমান এখন বিশ্ববিদ্যালয়। এই জাতীয় শিক্ষানুষ্ঠানৰ বাবে গুপ্তাই দহ লাখ টকা আগবঢ়াইছিল। তেওঁ ভাৰত মাতা মন্দিৰ নিৰ্মাণ কৰিছিল, য’ত মাৰ্বলৰ ওপৰত ভাৰতৰ ৰিলিফ মেপ খোদিত কৰা হৈছে। ১৯৩৬ চনত গান্ধীয়ে এই মন্দিৰ উদ্বোধন কৰে।

১৯২৮ চনত বাৰাণসীত অনুষ্ঠিত হ’বলগীয়া *দ্য ফাৰ্ষ্ট নেচনেল কংগ্ৰেছ*ৰ সমস্ত ব্যয় আৰু আয়োজন গুপ্তই তেওঁৰ বাসগৃহ সেৱা উপৱনত কৰিছিল, এই ঐতিহাসিক ভৱনটো ছাৰ এডউইন লুটিয়েন্সে তেওঁৰ বন্ধু বাৰাণসীৰ সংগ্ৰাহক মিষ্টাৰ কেটলীৰ বাবে ডিজাইন কৰিছিল আৰু ১৯১৬ চনত ৰাষ্ট্ৰৰতন জীয়ে ইয়াক ক্ৰয় কৰিছিল। গান্ধীয়ে ইয়াৰ নাম সলনি কৰি সেৱা উপৱন দিয়ে, এই নাম ইয়াত জনসাধাৰণক আগবঢ়োৱা আতিথ্যৰ সমাৰ্থক আছিল। ৭৫,০০০ স্কোৱেৰ ফিটৰ এই ভৱনটো গংগা নদীৰ পশ্চিম পাৰত অৱস্থিত আৰু ই প্ৰায় ২০ একৰ মাটিৰে আবৃত। ২০ শতিকাৰ আৰম্ভণিতে ৰাষ্ট্ৰৰতন জীয়ে বেনাৰস হিন্দু বিশ্ববিদ্যালয় নিৰ্মাণৰ বাবে প্ৰথম অনুদান হিচাপে ১,০১,০০০/- টকা আগবঢ়াইছিল। নিৰ্মাণৰ বাবে ব্যয় হোৱা মুঠ ৫০ লাখ টকা মদন মোহন মালব্যৰ নেতৃত্বত বিভিন্ন ৰাজ্য আৰু উদ্যোগিক প্ৰতিষ্ঠানৰপৰা  সংগ্ৰহ কৰা হৈছিল। 

গান্ধীয়ে গুপ্তক "ৰাষ্ট্ৰ ৰত্ন" (দেশৰ অমূল্য ৰত্ন) উপাধি প্ৰদান কৰিছিল।

## তথ্যসমূহ

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ স্বাধীনতা সংগ্ৰামী
শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:সমাজকৰ্মী
বিবি আমতুছ চালাম

**বিবি আমতুছ চালাম** (মৃত্যুঃ ২৯ চেপ্টেম্বৰ ১৯৮৫) এগৰাকী সমাজ কৰ্মী আৰু মহাত্মা গান্ধীৰ শিষ্য আছিল, যিয়ে ভাৰত বিভাজনৰ পিছত সাম্প্ৰদায়িক হিংসাৰ বিৰুদ্ধে যুঁজ দিয়াত আৰু বিভাজনৰ পিছত ভাৰতলৈ অহা শৰণাৰ্থীসকলৰ পুনৰ সংস্থাপনৰ ক্ষেত্ৰত সক্ৰিয় ভূমিকা পালন কৰিছিল।

## প্ৰাৰাম্ভিক জীৱন
আব্দুল মজিদ খানৰ কন্যা হিচাপে জন্মগ্ৰহণ কৰা বিবি আমতুছ চালাম পাটিয়ালাৰ এটা ৰক্ষণশীল কিন্তু অভিজাত মুছলমান পৰিয়ালৰ অন্তৰ্গত আছিল। ১৯২৫ চনত পৰিয়ালে পূৰদাহ পালন কৰাৰ বাবে তেওঁক শিক্ষাৰ পৰা বঞ্চিত কৰা হৈছিল।

## গান্ধীৰ সহযোগী
বিবি আমতুছ চালাম গান্ধীৰ ঘনিষ্ঠ সহযোগী আছিল আৰু তেওঁ তেওঁক নিজৰ কন্যা বুলি সম্বোধন কৰিছিল। ১৯৩৪ চনত গান্ধীয়ে চৰ্দাৰ পেটেললৈ লিখিছিল যে, দুৰ্বল চালামৰ "হৃদয় সোণ, কিন্তু তেওঁৰ শৰীৰ পিতলৰ"। চালাম হিন্দু-মুছলমান মিত্ৰতাৰ সমৰ্থক আছিল আৰু সেই লক্ষ্যত উপনীত হোৱাৰ বাবে তেওঁৰ প্ৰচেষ্টাক সমৰ্থন কৰিছিল।

১৯৪৭ চনত সমগ্ৰ ভাৰততে দাঙ্গা সংঘটিত হোৱাৰ লগে লগে গান্ধীয়ে বংগ ভ্ৰমণ কৰি খং শান্ত কৰাৰ চেষ্টা কৰে। সেই ভ্ৰমণত আমতুছ চালামে তেওঁৰ লগত গৈছিল আৰু তাত শান্তি আনিবলৈ তেওঁৰ লগত ২১ দিন নোয়াখালিত উপবাসে ৰাখিছিল। গান্ধীয়ে তাইক তাতেই এৰি থৈ নোয়াখালিত গৈছিল সাম্প্ৰদায়িক সম্প্ৰীতি পুনৰ প্ৰতিষ্ঠাৰ প্ৰচেষ্টা অব্যাহত ৰাখিবলৈ আৰু পিছলৈ কৈছিল যে *"নোয়াখালিত যি শান্তি অৰ্জন হৈছে তাৰ আঁৰৰ চলন্ত মনোভাৱ আপুনি। সেয়া আছিল আৰু এতিয়াও আপোনাৰ আটাইতকৈ উল্লেখযোগ্য কাম। কেৱল আপুনিহে টিকিয়াই ৰাখিব পাৰে। তুমি য'তেই থিয় হৈছা, মোৰ ছোৱালীৰ ক্ষমতাত থিয় হৈছা, নহয়নে?"*

আমতুছ চালামে বিভাজন আৰু ইয়াৰ লগত জড়িত হিংসাৰ সময়ত পাটিয়ালাত থাকিব বিচাৰিছিল, এগৰাকী যুৱতী আৰু অবিবাহিত মুছলমান মহিলা হিচাপে, সাম্প্ৰদায়িক সম্প্ৰীতিৰ কাৰ্য্যক আগুৱাই নিবলৈ। ভাতৃ আৰু বহল পৰিয়ালৰ বেছিভাগেই পাকিস্তানলৈ যাবলৈ বাছি লোৱাৰ সময়তো তাই ভাৰতত থাকিবলৈ বাছি লৈছিল আৰু তেওঁলোকৰ এই কাৰ্য্যই তাইক হতাশ আৰু ক্ষুব্ধ কৰি তুলিছিল। গান্ধীয়ে তেওঁলোকৰ নিৰাপদে পশ্চিম পাকিস্তানলৈ যোৱাৰ ব্যৱস্থা কৰিলে।

মৌলানা আজাদে তেওঁৰ *ইণ্ডিয়া উইন্স ফ্ৰিডম*ত উল্লেখ কৰিছে যে মহম্মদ আলী জিন্নাৰ কোৱাইদ-ই-আজম (মহানেতা) উপাধিটো প্ৰথমে গান্ধীয়ে জনপ্ৰিয় কৰিছিল, যিয়ে আমতুছ চালামৰ পৰামৰ্শ অনুসৰণ কৰি তেওঁ জিন্নাক এইদৰে সম্বোধন কৰিছিল কাৰণ উৰ্দু প্ৰেছে তেওঁক সেই উপাধিৰে উল্লেখ কৰিছিল। আজাদে লিখিছে যে বাতৰি কাকতত প্ৰকাশিত তেওঁৰ চিঠিখনৰ পৰিণতিৰ কথা বিবেচনা নকৰাকৈ চালামৰ পৰামৰ্শ পালন কৰি গান্ধীয়ে শেষত ভাৰতীয় মুছলমানৰ আগত জিন্নাৰ কোৱাইদ বুলি ভাবমূৰ্তিক বৈধতা প্ৰদান কৰিছিল।

## স্বাধীন ভাৰতৰ জীৱন
১৯৪৭-৪৮ চনৰ ভিতৰত তেওঁ বিভাজনৰ পিছত হোৱা যুদ্ধৰ সময়ত অপহৃত হাজাৰ হাজাৰ মহিলাক খালী কৰা আৰু পুনৰ্বাসনৰ কাম কৰিছিল। ইয়াত তেওঁক কংগ্ৰেছ আৰু সৰ্বভাৰতীয় মহিলা কংগ্ৰেছৰ সদস্য লজ্জাৱতী হুজাই সহায় কৰিছিল আৰু চালামে শৰণাৰ্থীক খালী কৰাত সহায় কৰিবলৈ পাকিস্তানলৈ কেইবাবাৰো ভ্ৰমণ কৰিছিল।

কস্তুৰবা সেৱা মন্দিৰ প্ৰতিষ্ঠা কৰি ৰাজপুৰাত বসতি স্থাপন কৰি বাহাৱালপুৰৰ পৰা হিন্দু প্ৰব্ৰজনকাৰীক পুনৰ সংস্থাপনৰ কাম কৰে। ভাৰত চৰকাৰে যেতিয়া শৰণাৰ্থীৰ পুনৰ সংস্থাপনৰ বাবে ৰাজপুৰাত এখন টাউনশ্বিপ নিৰ্মাণ কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰিছিল, তেতিয়া শৰণাৰ্থী শিবিৰত থকা শিশুসকলৰ শিক্ষাৰ কাম কৰা হিন্দুস্তানী তালিমি সংঘৰ সৈতে তাই তাত কামৰ লগত জড়িত আছিল.

আশীৰ দশকত আমতুছ চালামে কাৰাগাৰ সংস্কাৰ সম্পৰ্কীয় সৰ্বভাৰতীয় সমিতিৰ স্থায়ী আমন্ত্ৰিত হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল। ১৯৮৫ চনৰ ছেপ্টেম্বৰ মাহত তেওঁৰ মৃত্যু হয়।

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:গান্ধীবাদী
শ্ৰেণী:সমাজকৰ্মী
অহিংসা

**অহিংসা** ()  হৈছে কোনো পৰিস্থিতিতে আনৰ অনিষ্ট সাধন নকৰাৰ এক ব্যক্তিগত অনুশীলন। এই অনুশীলনৰ উৎপত্তি হৈছে এই বিশ্বাসৰ আধাৰত যে, সফলতা লভিবৰ বাবে মানুহ, জন্তু বা পৰিৱেশৰ অনিষ্ট সাধন কৰাৰ প্ৰয়োজন নাই। ই হিংসাৰ পৰা আঁতৰি থকাৰ এক সাধাৰণ দৰ্শন। ই নৈতিক, ধাৰ্মিক বা আধ্যাত্মিক সিদ্ধান্তৰ ওপৰত আধাৰিত হ’ব পাৰে অথবা ই ৰণনীতি সম্পৰ্কীয় বা ব্যৱহাৰিক জ্ঞান সম্পৰ্কীয়ও হ’ব পাৰে। দুই প্ৰকাৰৰ অহিংস দৃষ্টিভংগীৰ মাজত পাৰ্থক্য নিৰ্ধাৰণ কৰাত ব্যৰ্থ হোৱাৰ ফলত ধাৰণাটোৰ অৰ্থ আৰু প্ৰভাৱ বিকৃত হৈ পৰিব পাৰে, যাৰ ফলত পৰৱৰ্তী সময়ত দেখোঁতা বা উপলব্ধি কৰোঁতাৰ মাজত বিভ্ৰান্তিৰ সৃষ্টি হ’ব পাৰে। যদিও নীতিগত আৰু ব্যৱহাৰিক অহিংসা, এই দুয়োধৰণৰ দৃষ্টিভংগীয়ে অহিংসাৰে প্ৰচাৰ কৰে, তথাপিও ইয়াৰ সুকীয়া উদ্দেশ্য, লক্ষ্য, দৰ্শন আৰু কৌশল থাকিব পাৰে। অৱশ্যে, দুয়োটা পদ্ধতিৰ মাজত কোনটো সৰ্বশ্ৰেষ্ঠ এই লৈ বিতৰ্ক কৰাৰ সলনি, যিসকলে হিংসাৰ আশ্ৰয় লব নিবিচাৰে তেওঁলোকৰ বাবে দুয়োটাই বিকল্প পথ সূচিত কৰিব পাৰে।

অহিংসাৰ ফলদায়ী সামাজিক উপাদান আছে, যাৰ বাবে অহিংসাত বিশ্বাসীসকলে ৰাজনৈতিক আৰু সামাজিক পৰিৱৰ্তন লাভৰ উপায় হিচাপে অহিংসাৰ প্ৰয়োজনীয়তা স্বীকাৰ কৰে। উদাহৰণ স্বৰূপে, টলষ্টয়ান আৰু গান্ধীবাদী অহিংসা হৈছে সামাজিক পৰিৱৰ্তনৰ বাবে এক দৰ্শন আৰু ৰণনীতি যি হিংসাৰ ব্যৱহাৰক অস্বীকাৰ কৰে, কিন্তু একে সময়তে ই অহিংস কাৰ্যপন্থাক (যাক আইন অমান্য /Civil resistance বুলিও কোৱা হয়) ইয়াৰ বিৰুদ্ধে উৎপীড়নৰ নিষ্ক্ৰিয়কৰণ বা সশস্ত্ৰ সংগ্ৰামৰ বিকল্প ৰূপে গ্ৰহণ কৰে। সাধাৰণতে, যিসকল সামাজিক কৰ্মীয়ে সামাজিক পৰিৱৰ্তনৰ বাবে অহিংস দৰ্শনত বিশ্বাস কৰে, তেওঁলোকে নিজৰ অভিযানত অহিংসাক বিভিন্ন ধৰণে ব্যৱহাৰ কৰে; শিক্ষা আৰু অনুৰোধৰ গুৰুত্বপূৰ্ণ প্ৰকাৰ ৰূপে, গণ সহযোগিতা, আইন অমান্য, অহিংস প্ৰত্যক্ষ পদক্ষেপ ৰূপত; গঠনমূলক কাৰ্যসূচী আৰু সামাজিক, ৰাজনৈতিক, সাংস্কৃতিক বা অৰ্থনৈতিক ক্ষেত্ৰত।

আধুনিক সময়ত, সামাজিক প্ৰতিবাদ আৰু বৈপ্লৱিক সামাজিক আৰু ৰাজনৈতিক পৰিৱৰ্তনৰ বাবে অহিংস পদ্ধতি এক শক্তিশালী সঁজুলি হৈ পৰিছে।

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:মহাত্মা গান্ধী
চেভেন ছ'চিয়েল চিনছ্

**চেভেন ছ'চিয়েল চিনছ্** বা **সাত সামাজিক পাপ** () হৈছে ফ্ৰেডেৰিক লুইছ ড'নাল্ডছনৰ এখন তালিকা যিখন মোহনদাস কৰমচান্দ গান্ধীয়ে ১৯২৫ চনৰ ২২ অক্টোবৰত তেওঁৰ সাপ্তাহিক কাকত ইয়ং ইণ্ডিয়াত প্ৰকাশ কৰিছিল। পিছলৈ তেওঁ এই একেখন তালিকা তেওঁৰ হত্যাৰ কিছু সময় পূৰ্বে তেওঁৰ নাতি অৰুণ গান্ধীক লিখিত আকাৰে দিছিল। এই তালিকা অনুসৰি সাত পাপ হ'ল-

*কাম অবিহনে ধন। 
*বিবেক অবিহনে আনন্দ। 
*চৰিত্ৰহীন জ্ঞান। 
*নৈতিকতা অবিহনে বাণিজ্য। 
*মানৱতা অবিহনে বিজ্ঞান। 
*ত্যাগৰ অবিহনে ধৰ্ম। 
*নীতিবিহীন ৰাজনীতি। 

## ইতিহাস আৰু প্ৰভাৱ
## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:গান্ধীবাদ
ভাইকম সত্যাগ্ৰহ

**ভাইকম সত্যাগ্ৰহ** () হ’ল, ১৯২৪ চনৰ ৩০ মাৰ্চৰ পৰা ১৯২৫ চনৰ ২৩ নৱেম্বৰলৈকে ট্ৰাভাঙ্কোৰ ৰাজ্যৰ ভাইকম মন্দিৰত ৰাজহুৱা প্ৰৱেশাধিকাৰৰ বাবে হোৱা এক অহিংস আন্দোলন। ট্ৰাভাঙ্কোৰ ৰাজ্য ইয়াৰ কঠোৰ আৰু দমনমূলক বৰ্ণ ব্যৱস্থাৰ বাবে জনাজাত আছিল। ভাৰতীয় জাতীয় কংগ্ৰেছৰ শীৰ্ষস্থানীয় নেতা টি কে মাধৱন, কে কেলাপ্পন, কে পি কেশৱ মেনন, জৰ্জ য’চেফ, ই ভি ৰামস্বামী পেৰিয়াৰ আদিয়ে এই সত্যাগ্ৰহটোৰ নেতৃত্ব লৈছিল আৰু বিভিন্ন সম্প্ৰদায় আৰু বিভিন্ন সমাজকৰ্মীয়ে সক্ৰিয় অংশগ্ৰহণেৰে এই আন্দোলনলৈ সমৰ্থন আগবঢ়াই ইয়াক সফল কৰিছিল।

ট্ৰাভাঙ্কোৰৰ বেছিভাগ ডাঙৰ মন্দিৰে বহু বছৰ ধৰি নিম্ন বৰ্ণৰ (অস্পৃশ্য) লোকসকলক কেৱল মন্দিৰত প্ৰৱেশ কৰাই নহয়, ইয়াৰ চাৰিওফালৰ ৰাস্তাত খোজ কাঢ়িবলৈও নিষেধ কৰিছিল। স্বামী শ্ৰী নাৰায়ণ গুৰুৰ অনুগামী এঝাৱা কংগ্ৰেছ নেতা কে মাধৱনে এই আন্দোলনৰ পৰিকল্পনা কৰিছিল। ই এঝাৱা আৰু অস্পৃশ্যসকলৰ বাবে ভাইকম মন্দিৰৰ চাৰিওফালৰ ৰাস্তা ব্যৱহাৰ কৰাৰ অধিকাৰ দাবী কৰিছিল।

মহাত্মা গান্ধীয়ে নিজেই ১৯২৫ চনৰ মাৰ্চ মাহত ভাইকম ভ্ৰমণ কৰিছিল। অৱশেষত ট্ৰাভাঙ্কোৰ চৰকাৰে নিম্ন বৰ্ণৰ ব্যৱহাৰৰ বাবে মন্দিৰৰ ওচৰত নতুন পথ নিৰ্মাণ কৰে। অৱশ্যে, ৰাস্তাবোৰে নিম্ন বৰ্ণৰ লোকসকলক ভাইকম মন্দিৰৰ ওচৰৰ পৰিৱেশৰ পৰা পৰ্যাপ্ত ভাৱে আঁতৰাই ৰাখিছিল আৰু মন্দিৰটো তেতিয়াও নিম্ন বৰ্ণৰ বাবে বন্ধ আছিল। মহাত্মা গান্ধীৰ হস্তক্ষেপৰ পিছত, ৰাজ অধিকাৰী সেতু লক্ষ্মী বাঈৰ সৈতে এক বুজাবুজি কৰা হৈছিল; যাৰ ফলত আন্দোলনত গ্ৰেপ্তাৰ কৰা সকলোকে মুকলি কৰি দিয়া হয় আৰু সকলো জাতিৰ বাবে ভাইকম মহাদেৱ মন্দিৰলৈ যোৱা উত্তৰ, দক্ষিণ আৰু পশ্চিম ৰাজহুৱা পথ মুকলি কৰা হয়। বাঈয়ে পূব পথটো খুলিবলৈ অস্বীকাৰ কৰে। এই আপোচক ই ভি ৰামাস্বামী "পেৰিয়াৰ" আৰু আন কিছুৱে সমালোচনা কৰিছিল। কেৱল ১৯৩৬ চনত, মহাৰাজা চিথিৰা থিৰুনাল বলৰাম বৰ্মাই স্বাক্ষৰ কৰা *মন্দিৰ প্ৰৱেশ ঘোষণাপত্ৰ*ৰ পিছত, পূৱ পথটো প্ৰৱেশৰ বাবে মুকলি কৰি দিয়া হৈছিল আৰু নিম্ন বৰ্ণৰ লোকসকলকো মন্দিৰত প্ৰৱেশ কৰাৰ অনুমতি দিয়া হৈছিল। ভাইকম সত্যাগ্ৰহে স্পষ্টভাৱে কেৰালালৈ অহিংস জনপ্ৰতিবাদৰ পদ্ধতি কঢ়িয়াই আনিছিল।

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:আন্দোলন
শ্ৰেণী:মহাত্মা গান্ধী
শেৰবাজ খান

**শেৰবাজ খান আব্বাছি** (**বাজ খান** নামেৰেও পৰিচিত) ব্ৰিটিছ ৰাজ সময়ৰ উত্তৰ পাঞ্জাবৰ *ধূন্ধ আব্বাছি* জনগোষ্ঠীৰ এগৰাকী নেতা।

১৮৫৭ চনৰ জুলাই মাহত ব্ৰিটিছ ঔপনিৱেশিক শাসনৰ বিৰুদ্ধে বিদ্ৰোহৰ সময়ত শেৰবাজ খানে ৩০০ জনীয়া বাহিনীৰে ব্ৰিটিছ বসতিস্থলত আক্ৰমণ কৰাৰ পৰিকল্পনা কৰিছিল, কিন্তু তেওঁৰ পৰিকল্পনা ব্ৰিটিছৰ হাতত ফাদিল হৈ পৰে আৰু তেওঁ বিফল হৈ ব্ৰিটিছৰ হাতত বন্দী হয়।  পৰৱৰ্তী সময়ত তেওঁৰ বিচাৰ হয় আৰু শাস্তি প্ৰদান কৰা হয়। শাস্তিমতে তেওঁক কামানৰ সন্মুখত ৰাখি গুলীচালনা কৰি হত্যা কৰা হয়।

## তথ্য সমূহ

## ব্যাহ্যিক সংযোগ
* ভাষা আৰু জনগোষ্ঠী(ধূন্ধ আব্বাছি জনগোষ্ঠী) 

শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
গান্ধী শান্তি বঁটা

**গান্ধী শান্তি বঁটা (**) হৈছে বছৰি প্ৰদান কৰা এক বঁটা আৰু নগদ পুৰস্কাৰ।এই বঁটা আন্তৰ্জাতিক শান্তি আৰু সদিচ্ছাৰ প্ৰচাৰত আগবঢ়োৱা অৱদানৰ বাবে ব্যক্তিসকলক প্ৰদান কৰা হয়। এই পুৰস্কাৰটো ১৯৬০ চনৰ পৰা প্ৰমোটিং এণ্ডুৰিং পিছ নামৰ সংস্থাৰ(আমেৰিকাৰ এক শান্তি পোষকতা সংস্থা) ফালৰ পৰা প্ৰতি বছৰে আমেৰিকাৰ কনেক্টিকাট ৰাজ্যত প্ৰদান কৰা হয়।  এই বঁটা মোহনদাস কৰমচান্দ গান্ধীৰ সন্মানত নামাকৰণ কৰা হৈছে যদিও গান্ধী বা গান্ধীৰ পৰিয়ালৰ কোনো সদস্যৰ সৈতে অনুষ্ঠানৰ বঁটা প্ৰদানৰ কোনো ব্যক্তিগত সম্পৰ্ক নাই। 
১৯৬০ চনত যেতিয়া প্ৰথমটো বঁটা এলিন’ৰ ৰুজভেল্টে গ্ৰহণ কৰিছিল, তেতিয়াৰ পৰাই এই বঁটা "শান্তি নায়কসকল"ক ব্যক্তিগতভাৱে প্ৰদান কৰা হয় যিয়ে নিম্নলিখিত ক্ষেত্ৰত স্থায়ী শান্তি ৰক্ষাৰ উদাহৰণ দেখুৱায়: অপব্যৱহাৰকাৰী ক্ষমতা, সশস্ত্ৰ সংঘাত, অহিংসা আৰু পৰিৱেশৰ অৱহেলাৰ বিৰুদ্ধে যুঁজ। 
গান্ধী শান্তি বঁটাৰ লক্ষ্য হৈছে এনে ব্যক্তিক পুৰস্কৃত কৰা, যিয়ে গান্ধীৰ মনোভাৱেৰে সহযোগিতামূলক আৰু অহিংস পদ্ধতি ব্যৱহাৰ কৰি, স্থায়ী আন্তৰ্জাতিক শান্তি আৰু বিশ্ব সভ্যতা প্ৰতিষ্ঠা কৰাৰ প্ৰচেষ্টাৰ দিশত যথেষ্ট অৱদান আগবঢ়ায়। একবিংশ শতিকাত এই বঁটা বিশেষকৈ ইয়াৰ উপস্থাপকসকলৰ দ্বাৰা তেওঁলোকক সন্মান জনোৱাৰ উদ্দেশ্যে প্ৰদান কৰা হৈছে যাৰ জীৱন আৰু কামে এই নীতি প্ৰদৰ্শন কৰে যে আন্তৰ্জাতিক শান্তি, সাৰ্বজনীন আৰ্থসামাজিক ন্যায়, আৰু গ্ৰহীয় পৰিৱেশসম্প্ৰীতি পৰস্পৰনিৰ্ভৰশীল।

শেহতীয়া বঁটা বিজয়ীসকলৰ ভিতৰত আছে ৰাব্বিছ আৰিক আশ্চাৰমেন আৰু ৰাব্বিৰ এহুদ বান্দেল, মানৱ অধিকাৰৰ বাবে (২০১১), এমি গুডমেন অফ ডেমক্ৰেচী নাও! (২০১২), বিল মেককিবেন (২০১৩), কোড পিংকৰ মেডিয়া বেঞ্জামিন (২০১৪), টম বি কে গোল্ডটুথ (২০১৫), ভইচেছ ফৰ ক্ৰিয়েটিভ ননভায়োলেন্স (২০১৫), ওমৰ বৰঘৌটি (২০১৭), ৰাল্ফ নাডাৰ (২০১৭), আৰু ব্ৰাউন জেকচন (২০১৮)।

## ইতিহাস
গান্ধী শান্তি বঁটাৰ পৰিকল্পনা কৰিছিল প্ৰমোটিং এণ্ডুৰিং পিছৰ প্ৰতিষ্ঠাপক য়েল বিশ্ববিদ্যালয়ৰ অধ্যাপক জেৰম ডেভিছে। ডেভিছে প্ৰথমবাৰৰ বাবে ১৯৫৯ চনৰ ১৩ মাৰ্চত প্ৰমোটিং এণ্ডুৰিং পিছৰ বৰ্ডক এই বঁটাৰ প্ৰস্তাৱ আগবঢ়ায়। এই নামটোৰ উদ্দেশ্য আছিল আধুনিক যুগৰ অহিংস প্ৰতিৰোধৰ অগ্ৰণী সমৰ্থকজনক শ্ৰদ্ধাঞ্জলি জনোৱা। ১৯৫৯ চনৰ ১৩ মাৰ্চত জেৰম ডেভিছে আনুষ্ঠানিকভাৱে প্ৰস্তাৱ দিছিল যে "আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় শান্তি আৰু সদিচ্ছাৰ প্ৰসাৰৰ বাবে আগবঢ়োৱা অৱদানৰ বাবে" বছৰি বঁটা প্ৰদান কৰা হ'ব। ইয়াত এখন প্ৰমাণপত্ৰ, এটা আনুষ্ঠানিক স্বীকৃতি আৰু গান্ধীৰ উদ্ধৃতিৰে লিখা ব্ৰঞ্জৰ পদক প্ৰদান কৰা হয়। উদ্ধৃতিটো হ'ল "লাভ এভাৰ ছাফাৰছ / নেভাৰ ৰিভেঞ্জছ ইটছেল্ফ।"

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:মহাত্মা গান্ধী
শ্ৰেণী:পুৰস্কাৰ
মহাত্মা গান্ধীৰ প্ৰতিমূৰ্তি (হিউষ্টন)

**মহাত্মা গান্ধীৰ প্ৰতিমূৰ্তি** ()  আমেৰিকাৰ টেক্সাছ ৰাজ্যৰ হিউষ্টন চহৰত প্ৰতিষ্ঠিত।এখন সৰু পাহাৰৰ ওপৰত স্থাপন কৰা, ড. মাৰ্টিন লুথাৰ কিং, জুনিয়ৰ প্ৰতিমূৰ্তিৰ বিপৰীতে, মহাত্মা গান্ধী এই প্ৰতিমূৰ্তি স্থাপন কৰা হৈছে। ২০০৩ চনত ৰাম ভাঞ্জি সুতাৰৰ দ্বাৰা নিৰ্মিত, এই সুন্দৰ ব্ৰঞ্জৰ মূৰ্তিটো এটা পালিশ কৰা গ্ৰেনাইট আধাৰৰ ওপৰত স্থাপিত।  
## বাহ্যিক সংযোগসমূহ
* https://www.hermannpark.org/place/165/
* Open Letter to Houston City Council: Permanently Removal of Hermann Park Gandhi Statue, Organization for Minorities of India

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:মহাত্মা গান্ধী
শ্ৰেণী:ভাস্কৰ্য
সুবোধ ৰয়

**সুবোধ ৰয়** (১৯১৫ – ২৬ আগষ্ট ২০০৬) (ঝুংকু ৰয় নামেৰেও পৰিচিত) আছিল এগৰাকী ভাৰতীয় স্বাধীনতা আন্দোলনৰ প্ৰভাৱশালী, বিপ্লৱী সমাজবাদী আৰু ৰাজনীতিবিদ। 

## জীৱনী
সুবোধ ৰয়ৰ ১৯১৫ চনত পূৰ্বতে অবিভক্ত বংগৰ চট্টগ্ৰামৰ এটা ধনী পৰিয়ালত জন্মগ্ৰহণ কৰিছিল। ১৪ বছৰ বয়সত ১৯৩০-৩১ চনত বিপ্লৱী নেতা সূৰ্য সেন (মাষ্টেৰদা)ৰ নিৰ্দেশনাত চট্টগ্ৰাম অস্ত্ৰভাণ্ডাৰ অভিযানত আটাইতকৈ কম বয়সীয়া অংশগ্ৰহণকাৰী আছিল। তেওঁ শাস্তি পোৱাৰ প্ৰথম বেটচৰ এজন আছিল।

বিচাৰৰ অন্তত ১৯৩৪ চনত সুবোধ ৰয়ক প’ৰ্ট ব্লেয়াৰৰ চেলুলাৰ জেললৈ বিতাড়িত কৰা হয়।

১৯৪০ চনত জেলৰ পৰা মুক্তি পোৱাৰ পিছত তেওঁ কমিউনিষ্ট ৰাজনীতিত যোগদান কৰে আৰু ভাৰতীয় কমিউনিষ্ট পাৰ্টিৰ সদস্য হয়। স্বাধীনতাৰ পিছত তেওঁ কলিকতালৈ স্থানান্তৰিত হৈ দলৰ প্ৰাদেশিক কেন্দ্ৰত গোটেই টাইমাৰ হিচাপে যোগদান কৰে। ১৯৬৪ চনত ভাৰতীয় কমিউনিষ্ট পাৰ্টিৰ বিভাজন হোৱাৰ পিছত সুবোধ ৰায়ে ভাৰতীয় কমিউনিষ্ট পাৰ্টি (মাৰ্ক্সবাদী) (চিপিআই(এম))ৰ পক্ষ লয়। তেওঁ চি পি আই (এম)ৰ পশ্চিম বংগ ৰাজ্যিক সমিতিৰ দীৰ্ঘদিনীয়া সদস্য আছিল।

সাম্যবাদী আন্দোলনৰ ইতিহাসত সুবোধ ৰায়ে ডাঙৰ বিদ্বান অৱদান আগবঢ়াইছিল। ৰাষ্ট্ৰীয় আৰ্কাইভত গৱেষণা কৰাৰ পিছত তেওঁ "*ভাৰতত কমিউনিজম: অপ্ৰকাশিত নথিপত্ৰ*" শীৰ্ষক এখন গ্ৰন্থ সম্পাদনা কৰে।

## জনপ্ৰিয় সংস্কৃতি
ডেলজাদ হিলৱাদে ডেকা সুবোধ ৰায় (ডাকনাম ঝুংকু)ৰ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰাৰ বিপৰীতে বিজয় বৰ্মাই বেদাব্ৰতা পেইনৰ চিট্টগ্ৰাম ছবিত নিজৰ বয়সস্থ স্বৰূপৰ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছিল।

## তথ্যসূত্ৰ


শ্ৰেণী:ৰাজনীতিবিদ
শ্ৰেণী:পশ্চিমবঙ্গৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:বিপ্লৱী
মানগৰম

***মানগৰম*** () হৈছে ২০১৭ চনৰ ভাৰতীয় তামিল ভাষাৰ এখন থ্ৰিলাৰ চলচ্চিত্ৰ। লোকেশ কানাগৰাজৰ দ্বাৰা লিখা আৰু পৰিচালিত চলচ্চিত্ৰখনৰ প্ৰযোজক এছ.আৰ. প্ৰভু। চলচ্চিত্ৰখনৰ চাউণ্ডট্ৰেক নিৰ্মাণ কৰিছে  জাভেদ ৰিয়াজে। অভিনয় কৰিছে শ্ৰী নটৰাজন, সুদীপ কিষাণ, ৰেজিনা কেছান্দ্ৰা আদিয়ে। ২০১৭ চনৰ ১০ মাৰ্চত মুক্তি লাভ কৰা চলচ্চিত্ৰখনে  সমালোচকৰ ইতিবাচক সমালোচনা লাভ কৰিছিল। ইয়াক ২০২৩ চনত *মুম্বাইকাৰ* নামেৰে হিন্দীত মুক্তি দিয়া হয়।

## তথ্য উৎস

শ্ৰেণী:তামিল চলচ্চিত্ৰ
ৰাষ্ট্ৰীয় লোণ সত্যাগ্ৰহ স্মাৰক

**ৰাষ্ট্ৰীয় লোণ সত্যাগ্ৰহ স্মাৰক** বা **ৰাষ্ট্ৰীয় নিমখ সত্যাগ্ৰহ স্মাৰক** () বা দাণ্ডী স্মাৰক ভাৰতৰ গুজৰাটৰ ডাণ্ডী নামৰ এখন গাঁৱত অৱস্থিত এক স্মৃতিসৌধ। এই স্মাৰকৰ দ্বাৰা লোণ সত্যাগ্ৰহৰ অংশগ্ৰহণকাৰীসকলক সন্মান জনোৱা হয়। এই লোণ সত্যাগ্ৰহ আছিল ঔপনিৱেশিক ভাৰতৰ এক অহিংস কাৰ্য যিটোত ১৯৩০ চনত মহাত্মা গান্ধীয়ে নেতৃত্ব দিছিল। ১৫ একৰ (৬১,০০০ মিটাৰ বৰ্গফুট) জুৰি বিস্তৃত এই স্মৃতিসৌধটো উপকূলীয় চহৰ ডাণ্ডীত অৱস্থিত, য'ত ১৯৩০ চনৰ ৫ এপ্ৰিলত লোণ সত্যাগ্ৰহৰ অন্ত পৰে আৰু সাগৰৰ পানী উতলাই নিমখ উৎপাদন কৰি ব্ৰিটিছৰ নিমখৰ ওপৰত একচেটিয়া অধিকাৰ ভংগ হয়। আনুমানিক ৮৯ কোটি টকা (১১ মিলিয়ন মাৰ্কিন ডলাৰ) ব্যয়ৰে এই প্ৰকল্পটো নিৰ্মাণ কৰা হৈছিল।

## ইতিহাস

ৰাষ্ট্ৰীয় নিমখ সত্যগ্ৰহ স্মৃতিসৌধৰ বিকাশৰ প্ৰকল্পটো *হাই লেভেল মেমৰিয়েল কমিটি*(High Level Dandi Memorial Committee, HLDMC)ৰ কল্পনা আৰু পৰামৰ্শত নিৰ্মিত হৈছিল আৰু ভাৰত চৰকাৰৰ সাংস্কৃতিক মন্ত্ৰালয়এ ইয়াক সমৰ্থন কৰিছিল আৰু লগতে আই আই টি মুম্বায়ে ডিজাইন সমন্বয় সংস্থা হিচাপে সেৱা আগবঢ়াইছিল। ২০১৯ চনৰ ৩০ জানুৱাৰীত মহাত্মা গান্ধীৰ মৃত্যু বাৰ্ষিকীত ভাৰতৰ প্ৰধানমন্ত্ৰী নৰেন্দ্ৰ মোদীয়ে এই স্মৃতিসৌধ উদ্বোধন কৰে।
### স্মৃতিসৌধ

এই স্মৃতিসৌধটো ইংৰাজী "A" আখৰৰ আকৃতিৰ ৪০ মিটাৰ (১৩০ ফুট) ষ্টীলৰ ফ্ৰেম, যিয়ে দুখন হাতৰ প্ৰতীক বুজায়। সাগৰৰ উপকূলৰ প্ৰতিকূল বতৰৰ পৰা ৰক্ষা কৰিবলৈ ইয়াক জাৰণ নোহোৱা পদাৰ্থৰে গঠিত কৰা হয়। কীৰ্তিচিহ্নটোৰ শিখৰত নিমখৰ স্ফটিকটোক প্ৰতিনিধিত্ব কৰা ২.৫ টন (২৫০০ কিলোগ্ৰাম) ওজনৰ কাঁচৰ ঘনকটোৱে নিমখ চিহ্নিত কৰে। ঘনকটো ৰাতি লেজাৰ লাইটৰ দ্বাৰা আলোকিত কৰা হয় যিয়ে এটা পিৰামিডৰ দৃশ্য সৃষ্টি কৰে। ঘনকটোৰ ছাউনিৰ তলত, গান্ধীৰ এটা ৫ মিটাৰ (১৬ ফুট) ওখ মূৰ্তি আছে। ২০১৪ চনত মুম্বাইত এই মূৰ্তিটো ষাঠিটা পৃথক পৃথক টুকুৰা গোটাই এটা মূৰ্তিত একত্ৰিত কৰি ডাণ্ডীলৈ লৈ যোৱা হৈছিল আৰু ইয়াক সম্পূৰ্ণ কৰিবলৈ দুবছৰতকৈও অধিক সময় লাগিছিল। এই ভাস্কৰ্য সদাশিৱ সাথে নামৰ এজন শিল্পীৰ দ্বাৰা নিৰ্মিত। 

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:মহাত্মা গান্ধী
শ্ৰেণী:গুজৰাট
ধৰাসন সত্যাগ্ৰহ

**ধৰাসন সত্যাগ্ৰহ** () হ’ল, ব্ৰিটিছ চৰকাৰে আৰম্ভ কৰা নিমখ কৰৰ বিৰুদ্ধে ১৯৩০ চনৰ মে’ মাহত ভাৰত উপমহাদেশত হোৱা এক প্ৰতিবাদী আন্দোলন। লোণ আইন অমান্য আন্দোলনৰ অংশ ৰূপে দাণ্ডিলৈ হোৱা পদযাত্ৰা সমাপ্ত হোৱাৰ পিছত, ব্ৰিটিছ শাসনৰ বিৰুদ্ধে পৰৱৰ্তী প্ৰতিবাদ ৰূপে মহাত্মা গান্ধীয়ে গুজৰাটত ধৰাসন নিমখ আন্দোলনৰ ৰূপত এক অহিংস প্ৰতিবাদ আৰম্ভ কৰে। ধৰাশন সত্যাগ্ৰহত শ শ সত্যাগ্ৰহীয়ে অংশগ্ৰহণ কৰিছিল, যাক ব্ৰিটিছ কমাণ্ডৰ অধীনত সৈন্যৰ দ্বাৰা মাৰ-পিত কৰি অত্যাচাৰ কৰা হৈছিল। এই প্ৰচাৰে ভাৰতীয় স্বাধীনতা আন্দোলনৰ প্ৰতি বিশ্বৰ মনোযোগ আকৰ্ষণ কৰে আৰু ভাৰতত ব্ৰিটিছ শাসনৰ বৈধতা সম্পৰ্কে প্ৰশ্ন উত্থাপন হয়। আন্তৰ্জাতিক মনোযোগৰ লগতে, ধৰাসনত ব্ৰিটিছ বিষয়াসকলৰ হিংসাত্মক আচৰণৰ বাবে ঔপনিৱেশিক চৰকাৰৰ প্ৰতি সাধাৰণ ঘৃণাৰ সৈতে, ভাৰতীয় স্বাধীনতা আন্দোলনে ভাৰতীয় জনসাধাৰণৰ পৰাও ব্যাপক সমৰ্থন লাভ কৰিছিল।
## পৃষ্ঠভূমি
গান্ধী আৰু জৱাহৰলাল নেহৰুৰ নেতৃত্বত ভাৰতীয় জাতীয় কংগ্ৰেছে ১৯৩০ চনৰ ২৬ জানুৱাৰীত ৰাজহুৱাভাৱে স্বাধীনতা ঘোষণা বা পূৰ্ণ স্বৰাজ জাৰি কৰে।  ১৯৩০ চনৰ ৬ এপ্ৰিলত গান্ধীয়ে  দাণ্ডিলৈ কৰা লোণ মাৰ্চৰ লগে লগে ব্ৰিটিছ লোণ কৰৰ বিৰুদ্ধে দেশজোৰা প্ৰতিবাদ আৰম্ভ হয়। ১৯৩০ চনৰ ৪ মে’ত গান্ধীয়ে ভাৰতৰ ভাইচৰয় লৰ্ড ইৰউইনলৈ পত্ৰ লিখি ধৰাসন লোণ কাৰখানাত অভিযান চলোৱাৰ উদ্দেশ্যৰ বিষয়ে বুজাই দিয়ে। লগে লগে তেওঁক গ্ৰেপ্তাৰ কৰা হয়। ভাৰতীয় জাতীয় কংগ্ৰেছে প্ৰস্তাৱিত কাৰ্য পৰিকল্পনাক অব্যাহত ৰখাৰ সিদ্ধান্ত লয়। পৰিকল্পিত দিনটোৰ আগতেই নেহৰু আৰু চৰ্দাৰ বল্লভভাই পেটেলকে ধৰি বহু কংগ্ৰেছ নেতাক গ্ৰেপ্তাৰ কৰা হয় ৷

## ধৰাসন মাৰ্চ
পৰিকল্পনা অনুসৰি এই পদযাত্ৰা আগবাঢ়িল, ৭৬ বছৰীয়া অৱসৰপ্ৰাপ্ত ন্যায়াধীশ আব্বাছ ত্যবজীয়ে গান্ধীৰ পত্নী কস্তুৰবাক কাষত লৈ পদযাত্ৰাৰ নেতৃত্ব দিয়ে। ধৰাসন পোৱাৰ পূৰ্বে দুয়োকে গ্ৰেপ্তাৰ কৰি তিনি মাহৰ কাৰাদণ্ড বিহা হয়।   গ্ৰেপ্তাৰ হোৱাৰ পিছতো সৰোজিনী নাইডু আৰু মৌলানা আবুল কালাম আজাদৰ নেতৃত্বত শান্তিপূৰ্ণ আন্দোলন অব্যাহত থাকে ৷ এই পদযাত্ৰাৰ নেতৃত্ব দিবলৈ গান্ধীয়ে এগৰাকী মহিলাক পদোন্নতি দিয়াৰ কথাত একাংশ কংগ্ৰেছ নেতাৰ মতানৈক্য প্ৰকাশ পায়।  ভাৰতীয় জাতীয় কংগ্ৰেছৰ শতাধিক স্বেচ্ছাসেৱকে ধৰাসন লোণ কৰ্মস্থলীৰ দিশে পদযাত্ৰা আৰম্ভ কৰে। কেইবাবাৰো নাইডু আৰু সত্যাগ্ৰহীসকলে নিমখৰ কামৰ কাষ চাপিছিল, তাৰ পিছত আৰক্ষীয়ে তেওঁলোকক ঘূৰাই পঠিয়াইছিল। এটা সময়ত তেওঁলোকে বহি লৈ আঠাইশ ঘণ্টা অপেক্ষা কৰিলে। এই আন্দোলনত শ শ লোকক গ্ৰেপ্তাৰ হৈছিল।

## নোটসমূহ

## তথ্যসূত্ৰ

*
*
*
*
*
*
*
*
*

শ্ৰেণী:আন্দোলন
শ্ৰেণী:মহাত্মা গান্ধী
আছ-ছুন্না ফাউণ্ডেশ্যন

**আছ-ছুন্নাহ ফাউণ্ডেচন** হৈছে বাংলাদেশৰ অৰাজনৈতিক আৰু অলাভজনক ধৰ্মীয় সংগঠন। ইয়াত শিক্ষা, ইছলামিক দ’ৱাহ আৰু মানৱ কল্যাণকে ধৰি বিভিন্ন বিষয়ৰ ওপৰত আলোচনা কৰা হৈছে। ২০১৭ চনত শ্বেখ আহমদুল্লাই প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল আৰু আৰম্ভণিৰে পৰাই অধ্যক্ষ হিচাপে পৰিচালনা কৰি আহিছে।   এই সংস্থাৰ অধীনত আছ-ছুন্নাহ দক্ষতা বিকাশ প্ৰতিষ্ঠান আৰু মাদ্ৰাছাত-চুন্না নামৰ মাদ্ৰাছা কাৰ্যসূচী আৰম্ভ কৰা হৈছে। এই সংস্থাটোৱে শিক্ষা, সেৱা আৰু দাৱাহৰ নীতিৰ ওপৰত কাম কৰে। সংস্থাটোৱে বন্যাক্ৰান্তক সাহায্য বিতৰণ, ঠাণ্ডাৰ বাবে কাপোৰ বিতৰণ, ভোকাতুৰ লোকক খাদ্য বিতৰণকে ধৰি বিভিন্ন সেৱামুখী কাম-কাজ চলায়। 

## তথ্য উৎস

শ্ৰেণী:বাংলাদেশত অৱস্থিত অলাভজনক সংগঠনসমূহ
ছগনলাল জৈন বঁটা

**ছগনলাল জৈন বঁটা** () হৈছে অসম সাহিত্য সভা (Asom Sahitya Sabha)ই প্ৰদান কৰা এটি সাহিত্য সন্মান। অসম সাহিত্য সভাই প্ৰতি ৫ বছৰৰ মূৰে মূৰে এই ছগনলাল জৈন বঁটা প্ৰদান কৰি আহিছে৷ বিগত ১০টা বছৰত প্ৰকাশিত মৌলিক গ্ৰন্থৰ বাবে এই বঁটা প্ৰদান কৰা হয়৷ এই বঁটাৰ লগত আছে স্মাৰক, সম্বৰ্ধনা পত্ৰ, গ্ৰন্থৰ টোপোলা আৰু ৫০ হাজাৰ টকাৰ চেক।
বৰ্তমানলৈকে এই বঁটা লাভ কৰা ব্যক্তিসকল হ’ল— অনিল ৰায়চৌধুৰী, ৰবীন্দ্ৰ বৰা, পূৰবী বৰমুদৈ, নলিনীধৰ ভট্টাচাৰ্য আৰু ড০ শিবনাথ বৰ্মন।
## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:অসমীয়া সাহিত্য পুৰস্কাৰ
শ্ৰেণী:পোখালি
বলকান অঞ্চল

thumb|250x250px|বলকান অঞ্চলৰ বৰ্তমানৰ ৰাজনৈতিক মানচিত্ৰ। বলকানা মূল অংশ বুলি গণ্য কৰা দেশসমূহক সেউজীয়া ৰঙেৰে চিহ্নিত কৰা হৈছে আৰু যিবোৰ দেশক আগতে বলকানৰ অংশ বুলি গণ্য কৰা হৈছিল সেইবোৰক পাতল সেউজীয়া ৰঙেৰে চিহ্নিত কৰা হৈছে।
**বলকান অঞ্চল** (   ) বুলি দক্ষিণ-পূৱ ইউৰোপৰ এটা ঐতিহাসিক অঞ্চলক বুজায়। ইয়াৰ পূবে কৃষ্ণ সাগৰ, পশ্চিমে এড্ৰিয়াটিক সাগৰ, দক্ষিণে ভূমধ্য সাগৰ। ডানিউব, সাভা আৰু কুপা নদীকেইখনে এই অঞ্চলৰ উত্তৰ সীমা নিৰ্ধাৰণ কৰে। বুলগেৰিয়াৰ পৰা পূব ছাৰ্বিয়ালৈকে বিস্তৃত বলকান পৰ্বতমালাৰ নামেৰে এই অঞ্চলটোৰ নাম লোৱা হৈছে। বলকান অঞ্চলৰ আয়তন প্ৰায় ৫,৫০,০০০ বৰ্গ কিলোমিটাৰ। এই অঞ্চলত প্ৰায় ৫৫ লাখতকৈয়ো অধিক লোকৰ বসতি ৷

ঐতিহাসিকভাৱে বলকান  আছিল অট্টোমান সাম্ৰাজ্যৰ বা উসমানীয় সাম্ৰাজ্যৰ ইউৰোপীয় অংশ।

তলত উল্লেখ কৰা দেশসমূহক বলকান অঞ্চলৰ অন্তৰ্গত বুলি ধৰা হয়:

* আলবেনিয়া
* বচনিয়া আৰু হাৰ্জেগোভিনা
* বুলগেৰিয়া
* ক্ৰ'ৱেচিয়া
* মণ্টেনিগ্ৰো
* গ্ৰীচ
* মেচিডোনিয়া
* ছাৰ্বিয়া
* ক'ছ'ভ'
* ৰোমানিয়া
* শ্লোভেনিয়া

## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:ভূগোল
কৈৱৰ্ত জনগোষ্ঠী

**কৈৱৰ্ত** বা **জালিয়া কৈৱৰ্ত** সকল অসমৰ এটা প্ৰাচীনতম জনগোষ্ঠী। কৈৱৰ্তসকল মূলতে মাছমৰীয়া সম্প্ৰদায় আছিল, পিছলৈ সংস্কৃতকৰণৰ জৰিয়তে তেওঁলোকৰ বাণিজ্যিক সমৃদ্ধি আৰু বৈষ্ণৱীয় সংযোগৰ সহায়ত বৃহত্তৰ হিন্দুসম্প্ৰদায়ৰ অন্তৰ্গত এক সন্মানীয় জাতিগত পৰিচয় লাভ কৰে। কৈৱৰ্তসকল মূলতঃ অসম, পশ্চিমবংগ, ওড়িশা আৰু পূব বিহাৰৰ লগতে বাংলাদেশ, নেপাল,  আৰু ভূটানত বসবাস কৰা পৰম্পৰাগতভাৱে মাছ ধৰাৰ বৃত্তিত নিয়োজিত সম্প্ৰদায় আছিল। প্ৰথম অৱস্থাত কৈৱৰ্তসকলক হালিয়া আৰু জলিয়া কৈৱৰ্ত নামৰ দুটা গোটত বিভক্ত একক জনগোষ্ঠী বুলি গণ্য কৰা হৈছিল, আৰু হালিয়া কৈৱৰ্তসকলক উচ্চ বুলি গণ্য কৰা হৈছিল। অসমত অনুসূচিত জাতি হিচাপে শ্ৰেণীভুক্ত কৰা ১৬ টা অনুসূচিত জাতিৰ ভিতৰত কৈৱৰ্ত্ত, জলিয়া নামেৰে অন্তৰ্ভূক্ত ই হৈছে দ্বিতীয় বৃহত্তম জনগোষ্ঠী। গড়মুৰ সত্ৰৰ সত্ৰাধিকাৰৰ প্ৰভাৱত জালিয়া কৈৱৰ্তৰ বহুলোকে নিজৰ পৰম্পৰাগত মাছ ধৰা বৃত্তি পৰিত্যাগ কৰি নিজকে – মাছ মৰা আৰু মাছ ন-মৰা বুলি দুটা ভাগত ভাগ কৰি লৈছিল।

ব্ৰহ্মবৈৱৰ্ত পুৰাণৰ মতে এজন কায়স্থ পিতৃ আৰু এগৰাকী বৈশ্য মাতৃৰ পৰা কৈৱৰ্তসকলৰ জন্ম হৈছিল বুলি কোৱা হয়, আনহাতে আন কিছুমানে কৈৱৰ্তসকল হিন্দুধৰ্মী শব্দ কেৱত্তৰ পৰা উদ্ভৱ হৈছিল বুলি গণ্য কৰে যিয়ে বৌদ্ধ জাতকত উল্লিখিত মাছমৰীয়াৰ এটা শ্ৰেণীক বুজায়। কৈৱৰ্তসকলৰ নিজা পুৰোহিত থকা বুলিও দাবী কৰা হৈছে।

৮ম-১৩শ শতিকামানত ৰচিত প্ৰথম অসমীয়া মূলতঃ বৌদ্ধ ধমৰ্ৰ সহজযানী পন্থাৰ ধৰ্ম সাধনাৰ গীত চৰ্যাপদসমূহ তিব্বতীয় ভাষাত লুই-পা নামেৰে জনাজাত এজন বৌদ্ধ পুৰোহিতে ৰচনা কৰিছিল। এওঁক কামৰূপৰ এক মাছমৰীয়া সম্প্ৰদায়ৰ মৎসেন্দ্ৰ নাথ বুলি চিনাক্ত কৰা হৈছে আৰু এই সম্প্ৰদায়টোৱেই পিছলৈ কৈৱৰ্ত বুলি পৰিচয় লাভ কৰে।

মধ্যযুগৰ ওড়িয়া কবি আৰু বৈষ্ণৱ সাধু অচ্যুতানন্দ দাসে ৰচনা কৰা *কৈৱৰ্ত গীতা*ত কৈৱৰ্তসকলৰ উৎপত্তি, বৃদ্ধি, কাৰ্য্য আৰু ভূমিকা সম্পৰ্কে বৰ্ণনা কৰা হৈছে।

১৮৯১ চনৰ মিদনাপুৰৰ লোকপিয়লৰ পৰা প্ৰমাণ পোৱা যায় যে কৈৱৰ্ত সকলে পূৰ্বতে দিল্লীৰ নিচেই ওচৰৰ সৰযু আৰু গংগা উপত্যকাৰ ওচৰৰ অঞ্চলত বাস কৰিছিল আৰু প্ৰায় ২ হাজাৰ বছৰৰ আগতেই অৰ্থাৎ দ্বিতীয় আৰু তৃতীয় শতিকাত গংগাৰ কাষৰ সৰয়ু নদীৰ পৰা বৰেন্দ্ৰী বিহাৰ হৈ প্ৰৱেশ কৰি অসমলৈ প্ৰব্ৰজন কৰিছিল। কৈৱৰ্ত ৰজা নাগশংকৰে শোনিতপুৰৰ প্ৰতাপড়ত ৰাজধানী পাতি লৌহিত্যপুৰ নামেৰে ৰাজ্য প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল কৰি শিৱ মন্দিৰ নিৰ্মাণ কৰি পুখুৰী খান্দিছিল, যিটো বৰ্তমান নাগশংকৰ মন্দিৰ বুলি জনা যায়।
	
মোৱামৰীয়া বিদ্ৰোহৰ সময়লৈকে আঢ্যৱন্ত কৈৱৰ্ত্তৰ কথা পোৱা যায়। কিন্তু বিদ্ৰোহৰ পাছত কৈৱৰ্ত্ত সকলৰ শক্তি নিৰ্মূল কৰিবলৈ মাটি-বাৰী কাঢ়ি লোৱা হ'ল আৰু চুটীয়াসকলৰ দৰেই কৈৱৰ্ত্ত সকলক বিভিন্ন অঞ্চললৈ ভাগ ভাগ কৰি খেদি পঠিওৱা হ'ল।  

### '''উল্লেখযোগ্য ব্যক্তিত্ব'''
*মৎসেন্দ্ৰনাথ
*ভূপেন হাজৰিকা
*জয়ন্ত হাজৰিকা
*ভবেন্দ্ৰ নাথ শইকীয়া
*হিমা দাস
## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:অসমৰ জনগোষ্ঠী
আব্দুল বাৰী (অধ্যাপক)

**আব্দুল বাৰী** (১৮৯২–১৯৪৭) আছিল ভাৰতীয় শৈক্ষিক আৰু সমাজ সংস্কাৰক *চৈয়দ ইব্ৰাহিম মালিক* বায়াৰ বংশধৰ। তেওঁ শিক্ষাৰ জৰিয়তে মানুহক জাগ্ৰত কৰি ভাৰতীয় সমাজত সমাজ সংস্কাৰ আনিবলৈ চেষ্টা কৰিছিল। তেওঁৰ দাসত্ত্ব, সামাজিক বৈষম্য, সাম্প্ৰদায়িক অসঙ্গতিৰ পৰা মুক্ত ভাৰতৰ দৃষ্টিভংগী আছিল। স্বাধীনতা আন্দোলনত অংশ লৈছিল, যাৰ বাবে তেওঁক হত্যা কৰা হৈছিল।

## জীৱনী
১৯৩৭ চনত টিস্কো (বৰ্তমান টাটা ষ্টীল) মেনেজমেণ্টৰ সৈতে তেওঁৰ প্ৰথম ঐতিহাসিক চুক্তি আছিল।

১৯৪৬ চনৰ পৰা ১৯৪৭ চনৰ ২৮ মাৰ্চত মৃত্যুৰ আগলৈকে বিহাৰ প্ৰদেশ কংগ্ৰেছ কমিটীৰ সভাপতি হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰা বাৰীয়ে উভতি অহাৰ সময়ত ষ্ট'প অভাৰৰ সময়ত বিহাৰ প্ৰদেশৰ খুচৰুপুৰত *[[ধনবাদ]]ৰ* পৰা *[[পাটনা]]লৈ* পথৰ কাজিয়াৰ ফলত তেওঁক তিনিজন লোকে গুলীয়াই হত্যা কৰে। মহাত্মা গান্ধীয়ে তেওঁৰ শ্ৰদ্ধাঞ্জলিত উল্লেখ কৰিছে যে বাৰীয়ে *"নিজৰ দেশবাসীৰ সেৱাত ফকিৰৰ দৰে জীয়াই আছিল।" * তেতিয়া কংগ্ৰেছৰ সভাপতি জে বি কৃপালানীয়ে কৈছিল- *"তেওঁৰ মৃত্যুৱে ভাৰতৰ অন্যতম সাহসী আৰু নিস্বাৰ্থ সৈনিকৰ স্বাধীনতা কাঢ়ি লৈ গৈছে। তেওঁ সাম্প্ৰদায়িক পক্ষপাতিত্বৰ পৰা একেবাৰে মুক্ত আছিল আৰু নিজকে কেৱল এজন ভাৰতীয় হিচাপেহে চিনি পাইছিল। তেওঁৰ আছিল এক আবেগেৰে ভৰা এক নিষ্ঠাবান জীৱন শ্ৰমিক শ্ৰেণীৰ সেৱা।" *

বাৰীৰ প্ৰথম মৃত্যু বাৰ্ষিকীত *ৰাজেন্দ্ৰ প্ৰসাদে* মাজদুৰ আৱাজত প্ৰকাশিত ১৯৪৮ চনৰ ২২ মাৰ্চ তাৰিখৰ বাৰ্তাৰ জৰিয়তে জাতিলৈ আগবঢ়োৱা অৱদানৰ কথা সোঁৱৰাই দিয়ে।

## তথ্য সমূহ

## উৎস

* *Dr. Rajendra Prasad: Correspondence and Select documents Volume 8* by Valmiki Choudhary published by Centenary Publication
* *At the feet of Mahatma Gandhi* by Rajendra Prasad published by Asia Publication House
* *History of the Freedom Movement in Bihar* by Kalikinkar Datta published by Govt. of Bihar.
* *Bihar through the Ages* by Ritu Chaturvedi published by Sarup & Sons
* *My Days With Gandhi* by Nirmal Kumar Bose
* *Working together: Labour-management Co-operation in Training and in Technological and other Changes* by Alan Gladstone, Muneto Ozaki published by International Labour Office, Geneva
* *The Politics of the Labour Movement: An Essay on Differential Aspirations* by Dilip Simeon
* *History of The Indian Iron and Steel Co. Ltd* by Dr. N.R.Srinivasan
* Official website of Tata Workers Union

## বাহ্যিক সংযোগ

* টাটা ৱৰ্কাৰছ ইউনিয়নৰ অফিচিয়েল ৱেবছাইট
* শ্ৰমিক আন্দোলনৰ ৰাজনীতি: পাৰ্থক্যমূলক আকাংক্ষাৰ ওপৰত এটা ৰচনা 
* অধ্যাপক আব্দুল বাৰী কাৰিকৰী কেন্দ্ৰ
* অধ্যাপক আব্দুল বাৰীলৈ টাটা শ্ৰমিক সংঘৰ শ্ৰদ্ধাঞ্জলি
* চাহাবাদৰ বিষয়ে

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:১৯৪৭ বৰ্ষৰ মৃত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:সমাজকৰ্মী
সুৰেশ চন্দ্ৰ মিশ্ৰ

**সুৰেশ চন্দ্ৰ মিশ্ৰ** (১৯০৩ – ৩০ মাৰ্চ ১৯৯৩), **পণ্ডিত সুৰেশ চন্দ্ৰ মিশ্ৰ** নামেও জনাজাত, আছিল এগৰাকী ভাৰতীয় ৰাজনীতিবিদ আৰু স্বাধীনতা কৰ্মী। তেখেত ১৯৫২ চনৰ পৰা ১৯৫৭ চনলৈ বিহাৰৰ মংঘীৰ সমষ্টিৰ বাবে প্ৰথম লোকসভাৰ সদস্য হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল। ১৯২০ চনত মিশ্ৰই মহাত্মা গান্ধীয়ে আৰম্ভ কৰা অসহযোগ আন্দোলনত অংশগ্ৰহণ কৰিছিল, যাৰ লক্ষ্য আছিল দেশত ব্ৰিটিছ শাসনৰ পৰা সম্পূৰ্ণ স্বাধীনতা লাভ কৰা।

## প্ৰাথমিক জীৱন
মিশ্ৰ প্ৰথমে পেছাত এজন কৃষক, আৰু এজন সমাজকৰ্মী আছিল। তেখেতে হিন্দী ভাষাত বহুতো ৰচনা প্ৰকাশন কৰিছিল।

## মৃত্যু
১৯৯৩ চনৰ ৩০ মাৰ্চত ৯০ বছৰ বয়সত বিহাৰৰ মংঘীৰত তেখেতৰ মৃত্যু হয়।

## তথ্যসমূহ

শ্ৰেণী:বিহাৰৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:সমাজকৰ্মী
শ্ৰেণী:ৰাজনীতিবিদ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ স্বাধীনতা সংগ্ৰামী
শামলীৰ যুদ্ধ

**শামলীৰ যুদ্ধ** বা **থানা ভৱনৰ যুদ্ধ** হৈছে ১৮৫৭ চনৰ ১০ মে’ত ইমদাদুল্লাহ মুহাজিৰ মক্কীৰ বাহিনী আৰু ইষ্ট ইণ্ডিয়া কোম্পানীৰ মাজত হোৱা এক সংঘৰ্ষ। ই ১৮৫৭ চনৰ ভাৰতীয় বিদ্ৰোহৰ অংশ আছিল। 

১৮৫৭ চনৰ ১০ মে’ত ইমদাদুল্লাহ মুহাজিৰ মক্কিৰ নেতৃত্বত স্থানীয় মুছলমানসকলে দিল্লীৰ পৰা প্ৰায় ১২০ কিলোমিটাৰ নিলগত বৰ্তমানৰ উত্তৰ প্ৰদেশৰ শামলী জিলাৰ এখন সৰু চহৰ থানা ভৱনত একত্ৰিত হৈ ভাৰতত কোম্পানী শাসনৰ বিৰুদ্ধে হিংসাত্মক প্ৰতিবাদ সাব্যস্ত কৰে। *শামলী যুদ্ধ* নামেৰে পৰিচিত হোৱা যুদ্ধত ধৰ্মগুৰুসকলে দিনটো জয় কৰি বেছিভাগেই শামলী জিলাত চৰকাৰ স্থাপন কৰে। মহম্মদ কাছিম নানৌতৱী আছিল মুখ্য সেনাধ্যক্ষ আৰু ৰছিদ আহমদ গংগোহী ৰাজ্যখনৰ কাদী আছিল যদিও মহম্মদ জামিনক হত্যা কৰাৰ কিছু সময়ৰ পিছতে পৰিস্থিতি ইষ্ট ইণ্ডিয়া কোম্পানীৰ পক্ষত পৰিণত হয়। ইয়াৰ পিছতে ১৮৫৭ চনৰ বিদ্ৰোহৰ অন্যতম প্ৰধান নেতা বাহাদুৰ শ্বাহ জাফৰক গ্ৰেপ্তাৰ কৰা হয়। শামলী ইংৰাজৰ হাতত পৰিল, আৰু ইষ্ট ইণ্ডিয়া কোম্পানী সেনাই থানা ভৱন চহৰখন বহুলাংশে ধ্বংস কৰি পেলায়।

## গ্ৰন্থতালিকা

* 

## তথ্যসমূহ

শ্ৰেণী:সংঘৰ্ষ
শ্ৰেণী:যুদ্ধ
শ্ৰেণী:ইতিহাস
শ্ৰেণী:উত্তৰ প্ৰদেশ