open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
ধ্বনিবিজ্ঞান

ভাষাবিজ্ঞানৰ যিটো শাখাত মানৱ বাগযন্ত্ৰৰ দ্বাৰা উচ্চাৰিত বাগধ্বনিসমূহৰ সমস্ত জ্ঞানৰ বিতংকৈ বিশ্লেষণ কৰা হয়, ভাষাবিজ্ঞানৰ সেই শাখাটোকে **ধ্বনিবিজ্ঞান** () বুলি কোৱা হয়।

ধ্বনিবিজ্ঞানৰ ইংৰাজী প্ৰতিশব্দ হৈছে 'Phonetics'। ইংৰাজীৰ 'Phonetics' শব্দটো গ্ৰীক ভাষাৰ শব্দ। এই শব্দটো দুটা শব্দৰে গঠন হৈছে- phone+istics=phonetics; 'phone' মানে ধ্বনি আৰু 'istics' মানে জ্ঞান বা বিজ্ঞান। অৰ্থাৎ ধ্বনিসমূহৰ জ্ঞান য'ত পোৱা যায় অথবা যি শাস্ত্ৰত ধ্বনিসমূহৰ বিশ্লেষণ আগবঢ়োৱা হয় তেনে শাস্ত্ৰক বুজাবৰ বাবেহে এই শব্দটো ব্যৱহাৰ কৰা হয়।

ধ্বনিবিজ্ঞানত ধ্বনিৰ বিশ্লেষণ কৰা হয়। ধ্বনিৰ উচ্চাৰণ, উচ্চাৰণ কৰোঁতে প্ৰয়োগ হোৱা বাগিন্দ্ৰিয়, উচ্চাৰণৰ বিভিন্ন কৌশল বা ধৰণ আৰু স্থান, ধ্বনিৰ লক্ষণ আৰু গুণ, ধ্বনিৰ প্ৰকৃতি আৰু স্বৰূপ আদিৰ বিজ্ঞানসন্মত সূক্ষ্ম আলোচনা ধ্বনিবিজ্ঞানত কৰা হয়। মানুহে বিভিন্ন বাগযন্ত্ৰৰ দ্বাৰা কেনেকৈ ধ্বনি উৎপন্ন কৰে, ধ্বনিৰ গুণাগুণ কেনেকৈ সলনি কৰিব পাৰে, ধ্বনিয়ে কেনেকৈ এজনৰ মুখৰপৰা গৈ আনজনৰ শ্ৰৱণেন্দ্ৰিয়ত প্ৰতিক্ৰিয়া ঘটাব পাৰে আদি কথা ধ্বনিবিজ্ঞানত বিশ্লেষণ কৰা হয়। তদুপৰি ধ্বনিৰ উচ্চৰণত সংক্ৰমিত হোৱা বায়ুপ্ৰৱাহৰ তৰংগ অৰ্থাৎ বায়ুপ্ৰৱাহৰ গতি কিদৰে উচ্চাৰণাত্মক প্ৰক্ৰিয়াত জড়িত হৈ থাকে এনে দিশসমূহৰ বিষয়েও ধ্বনি বিজ্ঞানত বিশ্লেষণ কৰা হয়। একেদৰে, ধ্বনিবিজ্ঞানত ধ্বনিৰ প্ৰকাৰভেদ, ধ্বনিৰ হ্ৰস্ব-দীৰ্ঘ, অনুনাসিকতা, যুগ্মতা আদি সম্পৰ্কেও খৰচি মাৰি আলোচনা কৰা হয়। ধ্বনিৰ উচ্চাৰণ, ধ্বনি বৰ্ণনা, ধ্বনিৰ শ্ৰেণীবিভাজন, ধ্বনি উচ্চাৰণ আৰু গ্ৰহণৰ ক্ষেত্ৰত মানৱ শৰীৰৰ কেনে সম্পৰ্ক, এনে দিশসমূহৰ বিচাৰ-বিশ্লেষণৰ বাবে পদাৰ্থ বিজ্ঞানক সামৰি ধ্বনিবিজ্ঞানক এক প্ৰকৃত বিজ্ঞানৰ শাৰীত ধৰা হৈছে।

## ধ্বনিবিজ্ঞানৰ কাম
ধ্বনিবিজ্ঞানত কোনো  এটা  বিশেষ  ভাষাৰ অধ্যয়ন চলোৱা নহয়। সামগ্ৰিকভাৱে পৃথিৱীৰ ভাষাসমূহত  উচ্চাৰিত  ধ্বনিসমূহৰ  সাধাৰণ বিশ্লেষণ আগবঢ়োৱা হয়। ধ্বনিবিজ্ঞানৰ প্ৰধান কাম সম্পৰ্কে থোৰতে এনেদৰে ক’ব পাৰি— (ক) বাগিন্দ্ৰিয়ৰ দ্বাৰা উৎপাদিত  ধ্বনিসমূহৰ তাত্ত্বিক আৰু প্ৰায়োগিক দিশৰ অধ্যয়ন  কৰা হয়। ধ্বনিসমূহৰ উচ্চাৰণৰ  বিশেষত্ব  অনুসৰি ধ্বনিৰ প্ৰকাৰ আৰু পৰিভাষা নিৰ্ণয় কৰা হয়। পৃথিৱীৰ সকলো ভাষাতে উচ্চাৰিত ধ্বনিসমূহৰ বিচাৰ-বিশ্লেষণ কৰা হয়।
(খ) বাগিন্দ্ৰিয় (Organ of Speech) অৰ্থাৎ নাসিকাবিবৰ, ঘটিকা  বা  বাগযন্ত্ৰ, স্বৰতন্ত্ৰী, গলকোষ, তালুকা, ওঁঠ, দাঁত, জিভা  আদিয়ে ধ্বনিসমূহৰ উৎপাদনত কেনেদৰে  কাম  কৰে এই সম্পৰ্কেও ধ্বনিবিজ্ঞানত আলোচনা  কৰা হয়।

## ধ্বনিবৈজ্ঞানিক বিশ্লেষণ

## সহায়ক গ্ৰন্থসমূহত
* "অসমীয়া ভাষা-চিন্তন" - ড॰ অৰ্পণা কোঁৱৰ; বছৰ: ২০১৬
* "ভাষাবিজ্ঞান উপক্ৰমণিকা" - ড॰ অপৰ্ণা কোঁৱৰ; বছৰ: ২০১৫
* "ভাষাবিজ্ঞানৰ পৰিচয়" - সম্পাদনা: ড॰ কৰবী গগৈ, ড॰ দীপালি গগৈ; বছৰ: জুলাই ২০১৬
* "ভাষা-বিজ্ঞান" - ড॰ উপেন্দ্ৰ নাথ গোস্বামী; বছৰ: ২০১৫

## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:ভাষাবিজ্ঞান
বুঢ়াগোহাঞি

**বুঢ়াগোহাঞি** বা **চাও ফ্ৰং মূ'ঙ** (আহোম ভাষা:**𑜋𑜧𑜨 𑜇𑜨𑜂𑜫 𑜉𑜢𑜤𑜂𑜫**) হৈছে আহোম ৰাজতন্ত্ৰৰ প্ৰধান পৰামৰ্শদাতা বিষয়া বা ডাঙৰীয়া। বুঢ়াগোহাঁ‌ইজনক সাতঘৰীয়া আহোম বংশৰ পৰা চাওফাই নিৰ্বাচন কৰিছিল। চুকাফাৰ দিনৰে পৰাই বৰগোহাঞিৰ লগতে বুঢ়াগোহাঞিৰ পদবীটোৰ প্ৰচলন আছিল। নাবালক বা অকৰ্মণ্য ৰজা বা শাসকবিহীন অৱস্থাত বৰগোহাঞি আৰু বৰপাত্ৰগোহাঞিকে ধৰি অন্যান্য বিষয়াসকলেৰে মিলি বুঢ়াগোহাঁ‌য়েই প্ৰকৃতাৰ্থত শাসনভাৰ চলাইছিল।  সাধাৰণ অৱস্থান ডাঙৰীয়াজনে দিখৌ নৈৰ উত্তৰপাৰৰ পৰা শদিয়া পৰ্যন্ত শাসন কৰিছিল। 

## বুঢ়াগোহাঞিৰ তালিকা

* থাও মঙ ক্লিন মান ৰাই
* থাও ৰু-ৰু
* থাও ফ্ৰঙ ডাম 
* খেন-পঙ 
* ফুন-লং-খাম-পেঙ 
* থাও-মঙ-চাং-ৰাই 
* থাও-মঙ-নাং-ধু-পু-ৰা 
* লজান-চাও-ফ্ৰঙ-ডাম 

* লপেট চাও-ফ্ৰন-ডাম 
* আইখেক বুঢ়াগোহাঁই 
* চাওপেত বুঢ়াগোহাঁ‌ই 
* থকবক বুঢ়াগোহাঁ‌ই 
* শুকুলাসুদা বুঢ়াগোহাঁ‌ই 
* সৰিয়হ বুঢ়াগোহাঁ‌ই 
* হাতীপোৱালি বুঢ়াগোহাঁ‌ই 
* লছাম বুঢ়াগোহাঁ‌ই 

* আতন বুঢ়াগোহাঁ‌ই 
* দিলিহীয়াল লাঙি বুঢ়াগোহাঁ‌ই
* কুৱৈগঞা মাও বুঢ়াগোহাঁ‌ই
*  লংকাকিয়া খামপেঙ বুঢ়াগোহাঁ‌ই
*  কুৱৈগঞা লাইচেং বুঢ়াগোহাঁ‌ই
* দিলিহীয়াল আফৌ খামপেত বুঢ়াগোহাঁ‌ই
* বাইলুঙ বায়ন বুঢ়াগোহাঁ‌ই

* ডমাই বুঢ়াগোহাঁ‌ই
* চেংমুন বুঢ়াগোহাঁ‌ই
* বাইলুঙীয়া সোণাই বুঢ়াগোহাঁ‌ই
* লাংমাই কলীয়া বুঢ়াগোহাঁ‌ই
* কুৱৈগঞা ভাগী বুঢ়াগোহাঁ‌ই
* ঘনশ্যাম বুঢ়াগোহাঁ‌ই
* পূৰ্ণানন্দ বুঢ়াগোহাঁ‌ই
* ৰুচিনাথ বুঢ়াগোহাঁ‌ই

## গ্ৰন্থপঞ্জী

* Gait, Edward (1905) *History of Assam*, Calcutta

শ্ৰেণী:উপাধি
কুটিল লিপি

ষষ্ঠ শতিকাৰ পৰা নৱম শতিকালৈকে উত্তৰ ভাৰতত প্ৰচলিত উত্তৰ-ব্ৰাহ্মী লিপিৰ পৰা বিকশিত হোৱা গুপ্তলিপিৰ পৰিৱৰ্তিত ৰূপকে **কুটিল লিপি** বা **সিদ্ধমাতৃকা লিপি** বুলি কোৱা হয়। অৰ্থাৎ গুপ্তলিপিৰ পৰা কুটিল লিপি উদ্ভৱ হয়৷ পৰিৱৰ্তিত গুপ্তলিপিবিলাকৰ স্বৰমাত্ৰাবোৰৰ আকাৰ কুটিল বা বেঁকা হোৱা কাৰণে ইয়াক কুটিল লিপি বুলি অভিহিত কৰা হয়। এনে লিপিৰ আখৰবোৰ বেছি ভাগতে মূৰটো 'V'ৰ সদৃশ আৰু স্বৰৰ মাত্ৰাবোৰ বেছি একা-বেঁকা আৰু দীঘল।

ৰাখাল দাস বন্দোপাধ্যায়ৰ মতে, সিদ্ধমাতৃকা বা কুটিল লিপিৰ পৰাই পূৱ ভাৰতৰ সকলো লিপিৰ উদ্ভৱ হৈছে। সেইদৰে কুটিল লিপিৰ পৰাই কামৰূপ লিপি বা পুৰণি অসমীয়া লিপিৰ উৎপত্তি হৈছে। সম্ৰাট হৰ্ষবৰ্ধনৰ দিনত কুটিল লিপিয়ে জনপ্ৰিয়তা লাভ কৰে আৰু সেই সময়তে ভাৰতৰ বাহিৰতো এই লিপিয়ে প্ৰসিদ্ধ লাভ কৰে।

অসমীয়া লিপিত কুটিল লিপিৰ প্ৰভাৱ স্পষ্ট। অসমীয়া ভাষাৰ "গ, জ, ড, ঢ, ণ, থ, দ, ব, ৰ, ল, ৱ, শ, ষ, স, হ, অ, ই, উ" আদি আখৰসমূহৰ সৈতে কুটিল লিপিৰ সাদৃশ্য দেখা যায়। তদুপৰি সংযুক্ত বৰ্ণৰ বিচাৰ কৰিলেও কুটিল লিপিৰ লগত অসমীয়া লিপিৰ এটা সু-সম্পৰ্ক ধৰা পৰে।

খ্ৰীষ্টাব্দ সপ্তম শতিকাৰ কামৰূপৰ ৰজা ভাস্কৰ বৰ্মাৰ ৰাজত্বকালৰ কামৰূপী লিপিত কুটিল লিপিৰ প্ৰভাৱ পৰিছিল। দৃষ্টান্তস্বৰূপে, নগাজৰী খনিকৰ গাঁৱত উদ্ধাৰ হোৱা শিলালিপি, উমাচল শিলালিপি, ডুবি তাম্ৰশাসন, নালন্দাৰ মৃণ্ময় মোহৰ আদিৰ আখৰত কুটিল লিপিৰ প্ৰভাৱ আছে।

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:লিপি
গুপ্ত লিপি

**গুপ্ত লিপি** (কেতিয়াবা **গুপ্ত ব্ৰাহ্মী লিপি** বা **উত্তৰ-ব্ৰাহ্মী লিপি** বুলিও কোৱা হয়) হৈছে সংস্কৃত ভাষা লিখিবলৈ ব্যৱহৃত এটা প্ৰাচীন লিপি। এই লিপিখন ভাৰতীয় উপমহাদেশৰ গুপ্ত সাম্ৰাজ্যৰ সৈতে গভীৰভাৱে সম্পৰ্কিত। গুপ্ত যুগটো আছিল অৰ্থনৈতিক সমৃদ্ধি আৰু ধৰ্মীয় তথা বৈজ্ঞানিক বিকাশৰ এক গুৰুত্বপূৰ্ণ সময়। গুপ্ত লিপিৰ উদ্ভৱ ব্ৰাহ্মী লিপিৰ পৰা হৈছিল আৰু ইয়াৰ পৰা শাৰদা লিপি আৰু সিদ্ধম লিপিৰ বিকাশ ঘটে। এই লিপিসমূহৰ পৰা পিছলৈ বহুতো গুৰুত্বপূৰ্ণ ভাৰতীয় লিপিৰ জন্ম হয়। ইয়াৰ ভিতৰত আছে দেৱনাগৰী লিপি (১৯শ শতিকাৰ পৰা সংস্কৃত ভাষা লিখিবলৈ আটাইতকৈ বহুল ব্যৱহৃত লিপি), গুৰমুখী লিপি (পঞ্জাবী ভাষাৰ বাবে), ওড়িয়া লিপি, অসমীয়া-বাংলা লিপি আৰু তিব্বতী লিপি।

## বৰ্ণমালা
গুপ্ত বৰ্ণমালাত মুঠ ৩৭টা বৰ্ণ আছে। ইয়াৰ ভিতৰত ৩২টা ব্যঞ্জনবৰ্ণ আৰু ৫টা স্বৰবৰ্ণ। অসমীয়াৰ দৰে গুপ্ত লিপিতো ব্যঞ্জনবৰ্ণৰ সৈতে স্বৰমাত্ৰা সংযোগ কৰাৰ ব্যৱস্থা আছে আৰু ব্যঞ্জনবৰ্ণৰ সৈতে ব্যঞ্জনবৰ্ণ সংযোগ কৰি যুক্তবৰ্ণ গঠনৰ প্ৰচলনো দেখা যায়।

### স্বৰবৰ্ণ
thumb|327x327px|গুপ্ত ব্ৰাহ্মী লিপিৰ স্বৰবৰ্ণসমূহৰ গৌণ ৰূপ (স্বৰমাত্ৰাসমূহ)-ৰ সৈতে বাংলা স্বৰমাত্ৰাসমূহৰ তুলনা। অসমীয়াৰ দৰে ইয়াতো ‘অ’ স্বৰবৰ্ণৰ কোনো গৌণ ৰূপ নাই। য’ত ব্যঞ্জনবৰ্ণটো থাকিব লাগে, তাত বিন্দুৰে এটা বৃত্ত অংকন কৰা হৈছে।

### ব্যঞ্জনবৰ্ণ

## ইউনিক'ডত
ইউনিক'ড ষ্টেণ্ডাৰ্ডত স্পষ্টভাৱে কোৱা হোৱা নাই যে গুপ্ত লিপিক ব্ৰাহ্মীৰ শৈলীগত ভিন্নতা বুলি গণ্য কৰা হয়, যদিও ব্ৰাহ্মী এনকোডিঙৰ ব্যৱহাৰ এটা পদ্ধতি।

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:লিপি
কাঁচঘৰ

**কাঁচঘৰ** () ১৯৭৫ চনত মুক্তি পোৱা এখন ক’লা-বগা অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ। ছবিখনৰ পৰিচালনা আৰু চিত্ৰনাট্য বিজয় চৌধুৰী আৰু পীযুষ কান্তি ৰয়ৰ। কাঁচঘৰ তেওঁলোকৰ প্ৰথম আৰু একমাত্ৰ পৰিচালিত ছবি৷ পৰিচালকদ্বয় মূলতঃ চলচ্চিত্ৰৰ কাৰিকৰী দিশৰ প্ৰশিক্ষিত লোক আছিল৷ তেওঁলোক পুনা ফিল্ম ইনষ্টিটিউটৰ ক্ৰমে সম্পাদনা আৰু চাউণ্ড ইঞ্জিনিয়াৰিঙৰ ডিপ্লোমাধাৰী অসমীয়া ব্যক্তি। চলচ্চিত্ৰ সম্পৰ্কীয় কাৰিকৰী শিক্ষা গ্ৰহণ কৰিবলৈ তেওঁলোকে অসম চৰকাৰৰ ওচৰত বৃত্তিৰ বাবে আবেদন কৰিছিল যদিও চৰকাৰে তেওঁলোকৰ আবেদনৰ প্ৰতি কোনো সহাৰি নিদিলে। নিজা প্ৰচেষ্টাৰে পুনাত শিক্ষা গ্ৰহণৰ অন্তত তেওঁলোক বলীউডলৈ গৈ তাতেই প্ৰতিষ্ঠা লাভ কৰিলে। তেওঁলোকে বহুকেইখন শীৰ্ষস্থানীয় প্ৰযোজনা গোষ্ঠীৰ হিন্দী ছবিত কাম কৰাৰ উপৰিও যথেষ্ঠ সংখ্যক অসমীয়া ছবিতো সম্পাদনা আৰু শব্দগ্ৰহণৰ কাম কৰিছিল। গুৱাহাটীৰ কাহিলীপাৰাত জ্যোতি চিত্ৰবন ফিল্ম ষ্টুডিঅ' গঢ় লৈ উঠাৰ পিছত অসমৰ তদানিন্তন প্ৰচাৰ মন্ত্ৰীয়ে ষ্টুডিঅ'টোলৈ তেওঁলোকৰ সেৱা আগবঢ়াবলৈ অনুৰোধ জনাইছিল৷ 

কাঁচঘৰৰৰ সম্পাদনা আৰু শব্দগ্ৰহণৰ কামো চৌধুৰী আৰু ৰয়ে সম্পন্ন কৰিছিল। 
কাহিনী আৰু সংলাপ নিৰোদ চৌধুৰীৰ। বাংলা ছবিৰ অভিনেত্ৰী তথা এসময়ৰ মিচ কলকাতা জয়শ্ৰী ৰয়ে মূল নাৰী চৰিত্ৰটো ৰূপায়ণ কৰিছিল৷

## অভিনয় শিল্পী

## কলা-কুশলী
: (তথ্যছ’কত নথকা)
*সংলাপ- নিৰোদ চৌধুৰী
*শব্দ গ্ৰহণ- পীযুষ কান্তি ৰয়
*পটশিল্পী- গজেন কলিতা, প্ৰদ্যুৎ চক্ৰৱৰ্তী

## সংগীত
সঙ্গীত পৰিচালনা জীতু-তপনৰ। গীতিকাৰ ভূপেন হাজৰিকা। ছবিখনৰ এটা গীত হিন্দীছবিৰ গায়িকা সুমন কল্যাণপুৰে গাইছে।

## তথ্য উৎস

## বাহ্যিক সংযোগ
হাঙ্গামা ডট কমত ''কাঁচঘৰ''ৰ গীত 

শ্ৰেণী:অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:১৯৭০ দশকৰ অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ
ন-খোৱা উৎসৱ

**ন-খোৱা** হৈছে অসমীয়া সমাজ জীৱনৰ এক পৰম্পৰাগত কৃষিভিত্তিক উৎসৱ। আঘোণমাহত ধান কাটি মৰণা মৰাৰ পাছত নতুন ধানৰ নতুন চাউলেৰে সমূহীয়াকৈ ভোজ-ভাত খোৱা কাৰ্যকে **ন-খোৱা** বুলি কোৱা হয়। এই উৎসৱক কৃষিজীৱি লোকসকলৰ কৃষিকাৰ্যৰ সফলতাৰ প্ৰতীক হিচাপেও গণ্য কৰা হয়। লোকবিশ্বাসমতে ন-খোৱা উৎসৱ বা ন চাউলৰ ভাতসাঁ‌জ সাধাৰণতে আঘোণ মাহত খাব লাগে, কাতি বা পুহত নহয়। অৱশ্যে কিবা কাৰণত আঘোণত ন-খাব নোৱাৰিলে মাঘ মাহত ন-খোৱাৰ প্ৰথা এটা কিছু কিছু অঞ্চলত আছে।

## ইতিহাস আৰু উদ্দেশ্য
ন-খোৱা উৎসৱটো ক'ত কেতিয়া আৰু কেনেকৈ সৃষ্টি হ'ল সঠিককৈ গম পোৱা নাযায়। কৃষিভিত্তিক সমাজ জীৱনত এজন মানুহ আন এজনৰ লগত পৰস্পৰ নিৰ্ভৰশীল। এটা সময়ত জীৱ-জন্তুৰ পৰা শস্য ৰক্ষা কৰিব লগা হৈছিল আৰু কৃষি কাৰ্যত ইজনে-সিজনক সহায়-সহযোগিতা কৰাটো অপৰিহাৰ্য আছিল। আঘোণ মাহত পথাৰৰ ধান কাটি আজৰি হোৱাৰ পাছত নতুন চাউলেৰে সমূহীয়াকৈ ভোজ-ভাত খোৱা পৰম্পৰাগত নিয়মটোৱে কৃষিকাৰ্যত জড়িত সকলোৰেই সহযোগিতাৰ কথাকেই বুজায়।

## ঠাইভেদে পৰম্পৰা আৰু পদ্ধতি
ন-খোৱা সাধাৰণতে এক আনন্দদায়ক উৎসৱ। ঠাইবিশেষে ইয়াৰ পৰম্পৰা আৰু নিয়ম বেলেগ যদিও ইয়াৰ মূল উদ্দেশ্য একেই।

ন-খোৱা উৎসৱৰ কাৰণে এটা শুভ দিন-বাৰ চাই লোৱা হয়। সাধাৰণতে নামঘৰত প্ৰথমে সমূহিয়াকৈ ন-খোৱাৰ আয়োজন কৰা হয়। নামঘৰত ন-খোৱাৰ দিনা গাঁ‌ৱৰ সকলো মানুহ নামঘৰলৈ যায় আৰু কীৰ্তন পাঠ কৰি গুৰুসেৱা কৰে। নামঘৰত ন খাওঁতে নতুন চাউলৰ পায়স আৰু প্ৰসাদ দিয়া হয়, ভাতৰ ব্যৱস্থা নহয়। নামঘৰত ন-খোৱাৰ পাছত গাঁ‌ৱৰ ৰাইজে ওচৰ-চুবুৰীয়া, মিটিৰ-কুটুম্বৰ সৈতে মিলি ঘৰে ঘৰে ন খায়।

অঞ্চলবিশেষে ন-খোৱাৰ দিনা গো সেৱা কৰা হয়। ন-চাউলৰ ভাত ৰান্ধি এখন আগলতি কলপাতত গোহালিত নি তাত নিজ পথাৰৰ পৰা কেঁচা ধান এমুঠি দি এডোখৰ ঠাই পৰিষ্কাৰ কৰি পানীৰে গোহালিৰ মুখ্য গৰুটোৰ ঠেং চাৰিখন ধোৱাই দি সকলো গৰুকে সেৱা কৰি ভাতখিনি খোৱাৰ পিছত সিহঁতক আদৰ সন্মানেৰে গোহালিত বান্ধি থোৱা হয়। কোনো কোনো ঠাইত ন-খোৱাৰ দিনা মহিলাসকলে আই লখিমীক আদৰাৰ নাম গায় আৰু উৰুলি দিয়ে। কিছুমান ঠাইত মাঙ্গলিক চিন স্বৰূপ পদূলিমুখত কলপুলিও পোতা দেখা পোৱা যায়।

নামনি অসমত বিশেষকৈ নলবাৰী জিলাত প্ৰচলিত নিয়ম অনসৰি ন-খোৱাৰ দিনা গৃহস্থৰ ভাগিন-ভাগিনী উপস্থিত থকাটো একপ্ৰকাৰ বাধ্যতামূলক। ভাগিন-ভাগিনীক ন’ খুৱালেহে আই-লখিমী সন্তুষ্ট হয় বুলি বিশ্বাস কৰা হয়।

যোৰহাট নগৰৰ কাষৰীয়া শ্ৰীশ্ৰী অষ্টভুজদেৱৰ পুণ্যতীৰ্থ বৰভেটিত আঘোণ মাহৰ নিৰ্দিষ্ট দিনত ন-লগোৱা উৎসৱ উদ্‌যাপন কৰা হয়। মায়ামৰা সম্প্ৰদায়ৰ লোকৰ লগতে আন বহুলোকে এই উৎসৱত ভাগ লৈ ন-চাউলৰ জুতি লোৱাৰ লগতে কৃষিজীৱী অসমীয়াৰ মাজত ঐক্য-সংহতি গঢ়ি তুলিছে।

## লগতে চাওক
* ভুঁই-ৰোৱা উৎসৱ
* আঘোণ
* নবান্ন
* নুৱাখাই

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:অসমৰ উৎসৱসমূহ
বনহংস

**বনহংস** () ১৯৭৭ চনত মুক্তি পোৱা এখন ক’লা-বগা অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ। পৰিচালনা, সংলাপ আৰু চিত্ৰনাট্য আব্দুল মজিদৰ। প্ৰযোজনা কৰিছে যোৰহাটৰ সেউজ বোলছবি সন্থাই। নিৰোদ চৌধুৰীৰ একে নামৰ উপন্যাসৰ আধাৰত ছবিৰ কাহিনী ৰচনা কৰা হৈছে।
## কাহিনীৰ সাৰাংশ
এক তথাকথিত অভিজাত পৰিয়াল। নীলিম বৰুৱা আৰু কাবেৰী বৰুৱাৰ একমাত্ৰ সন্তান দেবাহুতি। মাক-দেউতাকক এৰি দাৰ্জিলিঙৰ এখন অভিজাত শিক্ষানুষ্ঠানত পঢ়ে। বন্ধৰ তিনিমাহ কটাবলৈ দেৱাহুতি ঘৰলৈ আহিছে। কিন্তু তাই দেখা পায় মাক-দেউতাকৰ ক্লাৱ, পাৰ্টী, মদ আদিকলৈ ব্যস্ত এক ভাৰসাম্যহীন জীৱন।

তেওঁলোকৰ ঘৰৰ ওচৰতে ডাকবিভাগত সাধাৰণ চাকৰি কৰা কমলেশ চৌধুৰীৰ পৰিয়ালটো বাস কৰে। এই সাধাৰণ ঘৰখনৰ সদস্যসকলৰ মাজত তাই অভাৱনীয় মৰম পায়। কমলেশ চৌধুৰীৰ পুত্ৰ নূপুৰৰ প্ৰতি তাইৰ মনত উপজে লাজলাজ লগা এক অনামী শিহৰণ। কাবেৰী আৰু নীলিম বৰুৱায়ো কথাটো মন কৰে।

কিন্তু দেৱাহুতিৰ কল্পনাৰ জগত ভাঙিচিঙি চূৰমাৰ হৈ যায়। তাই যেন এটা বন্ধ কুঠৰীত বন্দী হৈ আছে। তাই মুক্তি বিচাৰে; বনহংসৰ দৰে তাই উৰি যাব বিচাৰে।
## অভিনয় শিল্পী

* বিজয় শঙ্কৰ
* বিতপী মহন্ত
* অৰূপ শৰ্মা
* দীপা
* তিলমিজুৰ ৰহমান
* বীণা বাৰুৱতী
* বিভূতি
* ৰতন
* নীলিমা
* মামণি
* ভাইটি
* দীপ
* কাজু
* দীতু
* ইয়াকুব
* আনচাৰ
* মিনু
* নাজমা আদি।

## কলা-কুশলী
: (তথ্যছ’কত নথকা)
* সংলাপ- আব্দুল মজিদ
* শব্দ গ্ৰহণ- মৃণাল গুহ ঠাকুৰতা, কালিদাস, অৰবিন্দ
* কলা নিৰ্দেশনা- আমিনুৰ ৰহমান, যোগেন দাস
## সংগীত
সঙ্গীত পৰিচালনা আৰু গীত ৰচনা ভূপেন হাজৰিকাৰ। ছবিখনত ছটা গীত অন্তৰ্ভুক্ত হৈছে।

## তথ্য উৎস

## বাহ্যিক সংযোগ
*গানা ডট কমত বনহংসৰ গীত়
*গীত সংকলন ৱেবচাইটত বনহংসৰ গীত়

শ্ৰেণী:অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:১৯৭০ দশকৰ অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ
বৰপাত্ৰগোহাঞি

**বৰপাত্ৰগোহাঞি** বা **বৰপাত্ৰগোহাঁ‌ই** (আহোম ভাষা: **𑜌𑜧𑜨 𑜏𑜢𑜤𑜂𑜫 𑜏𑜤𑜂𑜫**) আহোম ৰাজতন্ত্ৰৰ তিনিজন প্ৰধান ডাঙৰীয়াৰ তৃতীয়জন। দিহিঙীয়া ৰজা চুহুংমুংৰ দিনত নগাচাংত ডাঙৰ-দীঘল হোৱা কোঁ‌ৱৰ কনচেংৰ বাবে বৰপাত্ৰগোহাঁ‌ইৰ পদবীটো সৃষ্টি কৰা হৈছিল। কনচেংৰ পিতৃ স্বৰ্গদেৱ চুপিম্‌ফাৰ নক্টে খুনবাও (নগা দেকাৰজা) কাৰঙ্গপাৰৰে মিত্ৰতা আছিল। এদিন চমুৱা কুঁৱৰী এগৰাকীয়ে "নগা খুনবাওটো দেখিবলৈ ভাল" বুলি কোৱাত খং উঠি ৰজাই চাৰিমহীয়া গৰ্ভৱতী কুঁৱৰীক কাৰঙ্গপাক দিলে। নগাৰজাই "তেওঁ যে দেৱতাই দিবলৈ পালে মঞো আই বুলি ৰাখিম", এইবুলি নিলে। নগাচাঙতে কনচেংৰ জন্ম হয়। ইয়াৰ পাছত ১৪৯৭ খৃষ্টাব্দত চুহুংমুংৰ দিনত নগা চাঙৰ পৰা চমুৱা কুঁৱৰীৰ পুতেকে আহোম ৰাজধানীলৈ কৰ সোধাবলৈ আহোঁতে ৰজাই এই ল’ৰাটিৰ গাত ৰাজকীয় তেজ দেখি তাৰ আতি-গুৰি জানিব পাৰি তেওঁ বুঢ়াগোঁহাই আৰু বৰগোঁহাইৰ লগত আলোচনা কৰি ভবিষ্যতে আহোম ৰাজ্যৰ বিপদৰ আশংকা কৰি এই ল’ৰাটিক কনচেং নাম দি নিজৰ লগত লৈছিল। চুতীয়া ৰণত তেওঁক ধনুধৰিয়া‌ গোহাঁই পদবী‌ দিয়া হৈছিল।‌ ১৫২৫ত তেওঁক ভটিয়লিয়া গোহাঁই পাতি ব্ৰক্ষ্মপুত্ৰৰ উত্তৰ পাৰ শাসন কৰিবলৈ দিয়া‌ হৈছিল। 

১৫২৭ত তেওঁক চাও-চেঙলুং বা ৰাজমন্ত্ৰী পদবী দিয়া হৈছিল। পূৰ্বতে ৰাজমন্ত্ৰী পদবীটো বৰগোঁহাই বা বুঢ়াগোহাঁই এজনক দিয়া হৈছিল। ৰাজমন্ত্ৰী পাতি চুহুংমুঙে কনচেঙক দুয়োজন‌ গোহাঁইৰ লগত একেই শাৰিতে ৰাখি সমমৰ্যাদা দিছিল। চুতীয়াৰ বৰপাত্ৰ পদবীটো চুহুংমুঙৰ‌ দিনটো অব্যাহত আছিল। চুক্লেংমুঙ(চুহুংমুঙৰ পুত্ৰ) ৰজাৰ দিনত চুতীয়াৰ বৰপাত্ৰ এজনৰ সমৰ্থন পাই হাবুঙৰ ব্ৰাহ্মণ মুখিয়াল এজনে বিদ্ৰোহ কৰে। ফলত যুদ্ধ এখন হয় য'ত বৰপাত্ৰ জনৰ মৃত্যু হয় আৰু ব্ৰাহ্মণজন বেহাৰলৈ পলাই যায়। এই বৰপাত্ৰ জন হয়টো পুৰণি চুতীয়া বৰপাত্ৰ জনেই আছিল (ডিব্ৰুগড় ৰণত আত্মসমৰ্পণ কৰিব পাৰে) বা‌ একেই পৰিয়ালৰ লোক আছিল‌‌। তেওঁৰ মৃত্যুৰ পাছতে হয়টো "চাও-চেঙলুং" আৰু "বৰপাত্ৰ" উপাধি দুটা মিলি "বৰপাত্ৰগোঁহাই" হিচাপে জনাজাত হয়।

তেওঁৰ বংশধৰসকলক ক্ৰমানুসৰি বৰপাত্ৰগোহাঁ‌ইৰ বাব দিয়া হ'ল। পিছলৈ গড়গঞা পাতৰ আৰু মৰাণ পাতৰ আদি অনা-আহোম পৰিয়ালকো বৰপাত্ৰগোহাঁ‌ই পৰিয়ালত অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হয়। এইগৰাকী ডাঙৰীয়াই গেৰেলুৱা আৰু পিছলুৱা নৈৰ মাজৰ ডফলা পাহাৰৰ পৰা ব্ৰহ্মপুত্ৰলৈকে শাসনৰ অধিকাৰ লাভ কৰিছিল।

## বৰপাত্ৰগোহাঁইসকলৰ তালিকা
* কনচেং
* ক্লন-জাং
* বান জংগী
* লাকু বৰপাত্ৰগোহাঁ‌ই
* বানচঙীয়া বৰপাত্ৰগোহাঁ‌ই
* লাই বৰপাত্ৰগোহাঁ‌ই
* চেৰেলী বৰপাত্ৰগোহাঁ‌ই
* ভগা বৰপাত্ৰগোহাঁ‌ই
* অচুক বৰপাত্ৰগোহাঁ‌ই
* কেন্দুগুৰীয়া চেংকং বৰপাত্ৰগোহাঁ‌ই
* পৰমানন্দ বৰপাত্ৰগোহাঁ‌ই
* হৰিনাথ বৰপাত্ৰগোহাঁ‌ই
* ৰেদেশ্বৰ বৰপাত্ৰগোহাঁ‌ই
* মৰাণ বৰপাত্ৰগোহাঁ‌ই
* কেন্দুগুৰীয়া ৰুদ্ৰেশ্বৰ বৰপাত্ৰগোহাঁ‌ই

## টোকা

## গ্ৰন্থপঞ্জী

* Gait, Edward (1905) *History of Assam*, Calcutta
* Barua, S L (1993) *Last Days of Ahom Monarchy*, New Delhi

শ্ৰেণী:উপাধি
জীতু-তপন

**জীতু-তপন** () ভাৰতীয় চলচ্চিত্ৰৰ, বিশেষকৈ বলিউডী আৰু অসমীয়া ছবিৰ জনপ্ৰিয় সঙ্গীতকাৰ যুটী। ১৯৭১ চনত মানৱ আৰু দানৱ ছবিৰ যোগেদি প্ৰথম চলচ্চিত্ৰৰ সঙ্গীত পৰিচালনা কৰা এই যুটীটোৱে ১৯৭২ চনত মুম্বাইলৈ যায় আৰু হিন্দী ছবিৰ সৈতে জড়িত হৈ পৰে। তেওঁলোকে চল্লিশৰো অধিক অসমীয়া আৰু হিন্দী ছবিত সঙ্গীত পৰিচালনা কৰিছে। ইয়াৰ উপৰিও তেওঁলোকে গুজৰাটী ছবি, ভোজপুৰী ছবি, টিভি ধাৰাবাহিক, টেলিফিল্ম, মিউজিক এলবাম আদিত সঙ্গীত পৰিচালনা কৰাৰ উপৰিও বহুতো অসমীয়া আধুনিক গীতত সুৰাৰোপণ কৰিছে। বিউটি শৰ্মা বৰুৱাই ১৯৬৮ চনত আকাশবাণীৰ বাবে ৰেকৰ্ডিং কৰা তেওঁৰ প্ৰথম গীত ‘তোমালৈ মনত পৰে’ আৰু মহম্মদ ৰফিয়ে গোৱা ‘অসমীৰে চোতালতে’- এই দুয়োটা গীতৰ সুৰকাৰ আছিল জীতু-তপন।

## জীৱন পৰিক্ৰমা
যোৰহাটত ডাঙৰ-দীঘল হোৱা জীতু-তপনৰ সম্পূৰ্ণ নাম আছিল জীতু শৰ্মা আৰু তপন ভট্টাচাৰ্য। যোৰহাটৰ প্ৰখ্যাত সঙ্গীতশিল্পী, যিয়ে ৰুণুমী (১৯৫২) ছবিৰ সঙ্গীত পৰিচালনা কৰিছিল, দৰ্পনাথ শৰ্মা জীতুৰ দেউতাক আছিল। দৰ্পনাথ শৰ্মা আৰু শ্যামসুন্দৰৰ ওচৰত জীতু-তপনে সঙ্গীতৰ শিক্ষা গ্ৰহণ কৰিছিল। ১৯৬৭ চনৰ এপ্ৰিল মাহত এক সাংস্কৃতিক অনুষ্ঠানত অংশগ্ৰহণ কৰিবলৈ মহম্মদ ৰফি যোৰহাটলৈ আহিছিল। তাত জীতু-তপনে অৰ্কেষ্ট্ৰাৰ কাৰ্যসূচী এটা ৰূপায়ণ কৰিছিল। ৰফিয়ে তেওঁলোকৰ পাৰদৰ্শিতা দেখি মোহিত হৈ পিছদিনা মাতি পঠিয়ালে আৰু তেওঁৰ বাবে এটা গীত তৈয়াৰ কৰিবলৈ অনুৰোধ জনালে। তেনেকৈয়ে সৃষ্টি *অসমীৰে চোতালতে* শীৰ্ষক জনপ্ৰিয় গীতটো।

আকাশবাণীৰ বাবে ১৯৬৮ চনত গোৱা বিউটি শৰ্মা বৰুৱাৰ প্ৰথম গীতটোৰ সুৰ জীতু-তপনে তৈয়াৰ কৰি দিছিল। ১৯৭০ চনত মানৱ আৰু দানৱ ছবিৰ সঙ্গীত পৰিচালক ৰুপে এই যুটীটোৱে চলচ্চিত্ৰৰ জগতত প্ৰথম পদাৰ্পন কৰে। ১৯৭২ চনত তেওঁলোক বলীউডলৈ যায়। তাত তেওঁলোকে ত্ৰিশৰো অধিক হিন্দী ছবিৰ সঙ্গীত পৰিচালনা কৰাৰ উপৰিও *এয়াৰ হোষ্টেচ*, *ৰিপোৰ্টাৰ*, *আজুৱা*, *চোটী বড়ী বাতে*, *কল ঔৰ আজ*, *এহসাচ* আদি বহুতো হিন্দী ধাৰাবাহিক আৰু *গুৰু*, *আৰতি*, *গুমৰাহ* আদি টেলিফিল্মত সঙ্গীত পৰিচালনা কৰিছে।

গজল, ভজনৰ পৰা ডেঞ্চ বেলে, পপ আদি আধুনিক সঙ্গীতৰ বিভিন্ন ধাৰাৰ সৈতে এই যুটীটোৱে কাম কৰিছে। বাঙালী, ডোগ্ৰী ভোজপুৰী, গুজৰাটী আদিৰ উপৰিও অন্যান্য দক্ষিণ ভাৰতীয় ভাষাৰ ছবিত তেওঁলোকে সঙ্গীত দিছে। ভাৰতীয় সঙ্গীতজগতত আশী, নব্বৈৰ দশকটো মিউজিক এলাবামৰ প্ৰভুত্বৰ দশক। স্বাভাৱিতকে এই মাধ্যমটোতো জীতু-তপনে নিজৰ শক্তিশালী উপস্থিতি সাব্যস্ত কৰিছিল। কুমাৰ চানুু, পণ্ডিত ৰাজদানে কণ্ঠ দিয়া *নশা*, *নজৰানা*, *নশিলা* আদি গজল এলবামত এই যুটীটোৱে সঙ্গীতৰ কাম কৰিছিল। তেওঁলোকৰ অন্যান্য কেইখন জনপ্ৰিয় হোৱা এলবাম হ’ল- *ও জানা*, *চাই চমৰন*, *চাই কা দৰবাৰ* আদি।

## চলচ্চিত্ৰপঞ্জী
### সঙ্গীত পৰিচালনা কৰা অসমীয়া ছবি
#মানৱ আৰু দানৱ (১৯৭১)
#মৰিচিকা (১৯৭২)
#উপগ্ৰহ (১৯৭২)
#অভিযান (১৯৭৩)
#অনুতাপ (১৯৭৩)
#আদালত (১৯৭৬)
#মেঘ (১৯৭৯)
#পানী (১৯৯৫- আবহ সঙ্গীত)
#ত্যাগ (২০০২)

## তথ্য উৎস

শ্ৰেণী:ভাৰতীয় চলচ্চিত্ৰ সংগীতকাৰ
শ্ৰেণী:অসমীয়া চলচ্চিত্ৰৰ সংগীত পৰিচালক
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় সংগীতকাৰ যুটী
এলজিবিটি প্ৰতীক

এলজিবিটি সমাজৰ (LGBT Community) সদস্যসকলে ইজনে আনজনৰ প্ৰতি থকা একটা, গে' গৌৰৱ (Gay Pride), সন্মান আৰু নিষ্ঠাৰ প্ৰদৰ্শনৰ বাবে কিছুমান বিশেষ প্ৰতীক আঁকোৱালি লৈছে।
তেওঁলোকৰ মাজত থকা পৰিকল্পনা,পৰিচয়, বিচাৰ আদি নিজৰ এলজিবিটি সমাজৰ উপৰি আন বাহিৰৰ মুখ্য ধাৰাত অনিবলৈও **এলজিবিটি প্ৰতীক** (LGBT Symbol)-সমূহ ব্যৱহাৰ কৰা হয়। আন্তৰ্জাতিকভাবে আটাইতকৈ ব্যৱহৃত আৰু স্বীকৃতি প্ৰাপ্ত প্ৰতীক সমূহ হৈছে গুলপীয়া ত্ৰিভুজ (Pink Triangle) আৰু গৌৰৱ পতাকা (Pride Flag)।

শ্ৰেণী:এলজিবিটি
শ্ৰেণী:প্ৰতীক
ভাষা-বিজ্ঞান (গ্ৰন্থ)

**ভাষা-বিজ্ঞান** () হৈছে লেখক, অধ্যাপক, ভাষাবিদ, গৱেষক ড॰ উপেন্দ্ৰনাথ গোস্বামীৰ দ্বাৰা ৰচিত এখন উচ্চস্তৰৰ অসমীয়া ভাষাবিজ্ঞান বিষয়ক গ্ৰন্থ। ১৯৬৫ চনত প্ৰকাশিত এই গ্ৰন্থখনৰ প্ৰকাশক আছিল মাণি-মণিক প্ৰকাশন।

১৯৬৩-৬৪ চনত স্নাতক-মহলাত ভাষাবিজ্ঞান সম্পৰ্কীয় নতুন পাঠ-ক্ৰমৰ প্ৰচলন হোৱাত তেতিয়া পাঠ-ক্ৰমৰ বাবে ইংৰাজী বা আন কিতাপত আটাইখিনি কথা পোৱা নোযোৱাৰ বাবে ছাত্ৰ-ছাত্ৰীসকলে অসুবিধাৰ সন্মুখীন হ’বলগীয়া হয়। এই অসুবিধাৰ মাজত বিষয়টোৰ অধ্যাপনাৰ কাম চলাওঁতে বিজ্ঞানসন্মত ভাষা বিষয়ক প্ৰাথমিক কেতবোৰৰ বিষয়ে অসমীয়া কিতাপ এখনৰ অভাৱ অনুভৱ কৰি গোস্বামীয়ে ১৯৬৪ চনত এই গ্ৰন্থখন ৰচনা কৰে।

দ্বিতীয় সংস্কৰণ (১৯৭০) -ত বহুতো কথা সংযোগ কৰি আগৰখিনিৰো আৱশ্যকীয় পৰিৰ্ৱতন ঘটাই শেষৰ পিনে সচৰাচৰ ব্যৱহাৰ কৰিবলগীয়া ভাষাবৈজ্ঞানিক পৰিভাষাও সংযোগ কৰি দিয়ে।

## লেখকৰ চমু পৰিচয়

উপেন্দ্ৰনাথ গোস্বামী (১৯২৩-২০০০) একাধাৰে ভাষাবিদ, গৱেষক, অধ্যাপক, অনুবাদক আৰু অভিধানপ্ৰণেতা। তেওঁ কটন কলেজৰ অসমীয়া বিভাগৰ অধ্যাপক আছিল আৰু পাছলৈ গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ অধ্যাপক পদত নিযুক্ত হৈছিল। তেওঁৰ গৱেষণাৰ বিষয় আছিল- A Study of Kamrupi : A Dialect of Assamese.

উপেন্দ্ৰনাথ গোস্বামীৰ জন্ম হয় ১৯২৩ চনৰ নৱেম্বৰ মাহৰ ১৩ তাৰিখে নলবাৰী সত্ৰত।

২০০০ চনত জন্ম দিৱসৰ দিনাখন নিজা বাসভৱনত মৃত্যু।

## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:অসমীয়া গ্ৰন্থ
সায়েশা সৈগল

**সায়েশা সৈগল** (), সায়েশা নামে পৰিচিত, ভাৰতীয় চলচ্চিত্ৰ জগতৰ অভিনেত্ৰী গৰাকী যিয়ে মূলতঃ তামিল চলচ্চিত্ৰ উপস্থিত হয় আৰু তেওঁ হিন্দী আৰু তেলুগু চলচ্চিত্ৰতো উপস্থিত হৈছিল। তেলুগু চলচ্চিত্ৰ 'অখিল' (২০১৫)-ত কাম কৰাৰ পিছত, তেওঁ অজয় দেৱগনৰ 'শিৱায়' (২০১৬), আৰু তেওঁৰ 'বনামগান' (২০১৭) চলচ্চিত্ৰ তামিলত আত্মপ্ৰকাশ কৰিছিল।

## ব্যক্তিগত জীৱন
তেওঁ অভিনেতা সুমিত সৈগল আৰু শহীন বানুৰ জীয়েক। তেওঁ অভিনেতা শায়ৰা বানু আৰু দিলীপ কুমাৰৰ নাতিনী। ২০১৮ চনৰ ১০ মাৰ্চ তাৰিখে তেওঁ গাজিনীকান্ত চলচ্চিত্ৰৰ সহশিল্পী আৰ্যৰ সৈতে বিবাহপাশত আৱদ্ধ হয়।

## কৰ্মজীৱন
সায়েশা সৈগলে তেলুগু ছবি 'অখিল' (২০১৫)-ৰ জৰিয়তে চলচ্চিত্ৰ জগতত খোজ পেলায়। তেওঁ তেওঁৰ দ্বিতীয় পৰিচালিত ছবি 'শিৱায়'ত অজয় ​​দেৱগনৰ বিপৰীতে বলিউডত আত্মপ্ৰকাশ কৰিছিল। তেওঁৰ চলচ্চিত্ৰ 'বনামগান' ২০১৭ চনৰ জুন মাহত প্ৰেক্ষাগৃহসমূহত হিট হৈছিল, তেওঁ তামিল অভিষেকটো চিহ্নিত কৰিছে। ২০১৮ চনত, তেওঁ কাৰ্তিৰ সৈতে 'কাদৈকুট্টী সিংগাম', বিজয় সেতুপতীৰ সৈতে 'জুঙা' আৰু আৰ্যৰ সৈতে 'গাজিনীকান্ত' অভিনয় কৰিছিল। ২০১৯ চনত, তেওঁ সুৰিয়া আৰু আৰ্যৰ সৈতে 'কাপ্পান'ত অভিনয় কৰিছে।

## চলচ্চিত্ৰপুঞ্জী

## তথ্য সংগ্ৰহ

## বাহ্যিক সংযোগ
* 
* 

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী
সুধীন দাশগুপ্ত

**সুধীন দাশগুপ্ত** (, ৯ অক্টোবৰ ১৯২৯ – ১০ জানুৱাৰী ১৯৮২) বিশিষ্ট বঙালী সংগীত পৰিচালক, গীতিকাৰ আৰু কণ্ঠশিল্পী আছিল। তেওঁ হিন্দী, অসমীয়া, উৰিয়া আদি বিভিন্ন ভাৰতীয় ভাষাত অৱদান আগবঢ়াইছে। তেওঁ বাঙালী সংগীতৰ ক্ষেত্ৰখনত নতুন দিগন্তৰ সূচনা কৰিছিল।

## ব্যক্তিগত জীৱন
left|thumb|পত্নীৰে সৈতে সুধীন দাশগুপ্ত
সুধীন্দ্ৰনাথ দাশগুপ্ত ১৯২৯ৰ ৯ অক্টোবৰত জন্ম হৈছিল, সুধীন দাশগুপ্ত নামেৰে অধিক জনাজাত আছিল। তেওঁ দাৰ্জিলিঙত ডাঙৰ-দীঘল হৈছিল। তেওঁৰ পৈতৃক ঘৰ বৰ্তমানৰ বাংলাদেশৰ যশোৰ জিলাৰ কালিয়া গাঁৱত আছিল। দেউতাক মহেন্দ্ৰনাথ দাশগুপ্ত দাৰ্জিলিঙৰ চৰকাৰী স্কুলৰ শিক্ষক আছিল। মাক এগৰাকী সমাজকৰ্মী আছিল। সুধীন দাশগুপ্ত সৰুৰে পৰা সংগীতত পাৰদৰ্শিতা অৰ্জন কৰিছিল। তেওঁ সমান দক্ষতাৰে চেতাৰ, সৰোদ, হাৰমনিয়াম, পিয়ানো, মেণ্ডলিন, গীটাৰ, ভায়োলিন, এচৰাজ, পাৰকিউচন, তবলা, ড্ৰাম আদি বিভিন্ন বাদ্যযন্ত্ৰ বজাব জানিছিল।

তেওঁ লণ্ডনৰ ৰয়েল স্কুল অৱ মিউজিকৰ পৰা সংগীতত স্নাতক উপাধি লৈছিল। তেওঁ বহুবিধ খেলো খেলিব জানিছিল। কলকাতাত থকাৰ সময়ত তেওঁ ভৱানীপুৰ ক্লাৱৰ হকী দলৰ সদস্য আছিল।

১৯৪৯-৫০ত দাশগুপ্তহঁতৰ পৰিয়ালটো কলকাতালৈ স্থায়ীভাবে গুছি আহিছিল। এইখিনি সময়তে তেওঁ ক্ৰমাৎ বাঙালী আধুনিক সংগীতৰ সৈতে জড়িত হৈ পৰিছিল। কিংবদন্তি সংগীত পৰিচালক কমল দাশগুপ্তৰ সহকাৰী হিচাপে দায়িত্ব লোৱাৰ উপৰিও গণনাট্য সংঘৰ কলকাতা উত্তৰ বাহিনীৰ বাবে গীত সৃষ্টি কৰাৰ দায়িত্ব লৈছিল। এইচ এম ভিৰ ক্ষীতিশ বসুক লগ পোৱাৰ পিছত আধুনিক বঙালী গীত সৃষ্টি কৰিবলৈ এটা সুযোগ দিয়ে। ১৯৫৩ চনত প্ৰথমবাৰৰ বাবে বেচু দত্তৰ *কতো আশা, কতো ভালোবাসা* আৰু *কেনো আকাশ হতে* শীৰ্ষক দুটি আধুনিক বঙালী গীতৰ সুৰাৰোপ কৰে। দাশগুপ্তৰ বৈচিত্ৰ্যময় সাঙ্গীতিক যাত্ৰা মৃত্যুৰ সময়লৈকে অব্যাহত আছিল।

দাশগুপ্তই মঞ্জুশ্ৰী সেনগুপ্তক বিয়া কৰাইছিল। তেওঁৰ পুত্ৰ সৌম্য এজন আৰ্কিটেক্ট আৰু জীয়ৰী সবেৰী এজনী ফেচন ডিজাইনাৰ।
## চলচ্চিত্ৰপঞ্জী
### বঙালী ছবি

**উল্কা* (১৯৫৭)
**ডাক হৰকৰা* (১৯৫৮)
**গলি থেকে ৰাজপথ* (১৯৫৯)
**হেডমাষ্টাৰ* (১৯৫৯)
**প্ৰবেশ নিষেধ* (১৯৬০)
**যাত্ৰী* (১৯৬০)
**পঙ্ক তিলক* (১৯৬১)
**কান্না* (১৯৬২)
**নিশিথে* (১৯৬৩)
**তাহলে* (১৯৬৪)
**দুই পৰ্ব* (১৯৬৪)
**আকাশ কুসুম* (১৯৬৫)
**অন্তৰাল* (১৯৬৫)
**শঙ্খবেলা* (১৯৬৬)
**আকাশ চোৱা * (১৯৬৭)
**অভিশপ্ত চম্বল* (১৯৬৭)
**কখনো মেঘ* (১৯৬৮)
**তিন ভুবনেৰ পৰে* (১৯৬৯)
**প্ৰথম কদম ফুল* (১৯৭০)
**মঞ্জৰী অপেৰা* (১৯৭০)
**জয় বাংলা* (১৯৭১)
**ছদ্মবেশী* (১৯৭১)
**জীৱন চৈকতে* (১৯৭২)
**পিকনিক* (১৯৭২)
**জবান* (১৯৭২)
**হাৰ মানা হাৰ* (১৯৭২)
**ৰাতেৰ ৰজনীগন্ধা* (১৯৭২)
**সজাৰুৰ কাঁটা* (১৯৭২)
**সোণাৰ খাঁচা* (১৯৭৩)
**বসন্ত বিলাপ* (১৯৭৩)
**নিশি কনা* (১৯৭৩)
**এক যে ছিল বাঘ* (১৯৭৩)
**এপাৰ ওপৰা* (১৯৭৩)
**জীৱন ৰহস্য* (১৯৭৩)
**প্ৰান্তৰেখা* (১৯৭৪)
**সঙ্গিনী* (১৯৭৪)
**শৰ্মিলা* (১৯৭৫)
**সেদিন দুজনে* (১৯৭৫)
**পালঙ্ক* (১৯৭৫)
**হংসৰাজ* (১৯৭৫)
**অপৰাজিতা* (১৯৭৬)
**কৰুণাময়ী* (১৯৭৮)
**দৌড়* (১৯৭৯)
**জব চাৰ্নকেৰ বিবি* (১৯৭৯)
** শুভ সংবাদ* (১৯৭৯)
**পিপাসা* (১৯৮২)
**অমৰ কুম্ভেৰ সন্ধানে* (১৯৮২)
**সুপৰ্ণা* (১৯৮৩)
**বনশ্ৰী* (১৯৮৩)

### অসমীয়া ছবি
* অৰণ্য (১৯৭১)
*কাজিৰঙাৰ কাহিনী (১৯৮২)

## বঁটা
দাশগুপ্তই ১৯৭২ চনত বঙালী ছবি পিকনিকৰ বাবে শ্ৰেষ্ঠ সংগীত পৰিচালকৰ বেঙ্গল ফিল্ম জাৰ্ণেলিষ্ট এচোচিয়েচন বঁটা লাভ কৰিছিল।

## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:অসমীয়া চলচ্চিত্ৰৰ সংগীত পৰিচালক
শ্ৰেণী:বঙালী চলচ্চিত্ৰৰ সংগীত পৰিচালক
শ্ৰেণী:পশ্চিমবঙ্গৰ ব্যক্তি
জৰ্জ বেকাৰ

**জৰ্জ বেকাৰ** (, জন্মː ২৮ অক্টোবৰ ১৯৪৬) এজন ভাৰতীয় অভিনেতা আৰু ৰাজনৈতিক নেতা। তেওঁক মূলতঃ অসমীয়া আৰু বঙালী চলচ্চিত্ৰত কৰা অভিনয়ৰ বাবে জনা যায়। তেওঁ ২০১৪ত ভাৰতীয় জনতা পাৰ্টীত ভৰ্তি হয় আৰু হাওৰা লোকসভা আসনৰ পৰা নিৰ্বাচনত অৱতীৰ্ণ হয়। নিৰ্বাচনত তেওঁ পৰাজয় বৰণ কৰে। ইয়াৰ পিছত সংবিধানৰ ৩৩১ ধাৰা অনুসৰি ইংগ-ভাৰতীয় সদস্যৰ বাবে সংৰক্ষিত লোকসভা আসনৰ সদস্যৰূপে ৰাষ্ট্ৰপতিয়ে তেওঁক মনোনীত কৰে।

## জীৱন পৰিক্ৰমা
### প্ৰাৰম্ভিক জীৱন আৰু শিক্ষা
১৯৪৫ চনৰ ২৮ অক্টোবৰত অসমৰ তেজপুৰত এটা গ্ৰীক পৰিয়ালত বেকাৰৰ জন্ম হৈছিল। তেওঁ লক্ষ্ণৌৰ লা মাৰ্টিনিয়েৰ কলেজত শিক্ষাগ্ৰহণ কৰিছিল। তেওঁ পিছত অসম অভিযান্ত্ৰিক মহাবিদ্যালয়ত নামভৰ্তি কৰে যদিও দেউতাকৰ মৃত্যু হোৱাত আধাতে এৰি দিয়ে। তেওঁ ৰেলৱেৰ পাৰ্মানেণ্ট ৱে ইঞ্জিনিয়াৰিঙৰ এটা দুবছৰীয়া পাঠ্যক্ৰম গ্ৰহণ কৰি উত্তৰ পূব সীমান্ত ৰেলৰ অভিযান্ত্ৰিক বিভাগত চাকৰিত সোমায়। তেওঁ ৰেলত দুবছৰ আছিল আৰু তাৰপিছত নিজৰ ব্যৱসায় আৰম্ভ কৰে।

### অভিনয় জীৱন
বেকাৰে ১৯৭৪ চনত অসমীয়া ছবি চামেলি মেমচা'বৰ মূল চৰিত্ৰ বাৰ্কলে চাহাবৰ অভিনয়ৰ যোগেদি চলচ্চিত্ৰ জগতত পদাৰ্পন কৰে। ২৩তম ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ মহোৎসৱত এই ছবিখনে শ্ৰেষ্ঠ অসমীয়া ছবিৰ বঁটা পাইছিল। ইয়াক বঙালী আৰু হিন্দী ভাষাতো ৰিমেক কৰা হৈছিল। বঙালী সংস্কৰণটোত এই একেটা চৰিত্ৰতে বেকাৰে অভিনয় কৰিছিল।

তেওঁ অসমীয়া, বঙালী, ইংৰাজী, হিন্দী আৰু চাঁওতালী ভাষাৰ চলচ্চিত্ৰত অভিনয় কৰিছে। ইয়াৰ উপৰিও অসংখ্য বঙালী যাত্ৰা, টেলিফিল্ম, ধাৰাবাহিক আদিত বিশেষকৈ ব্ৰিটিছ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছে। তেওঁ ভ্ৰাম্যমাণ নাট্যগোষ্ঠীৰ সৈতেও জড়িত আছিল।

শেহতীয়াকৈ তেওঁ পৰিণীতাত (২০০৫ হিন্দী চলচ্চিত্ৰ) চাৰ উইলিয়াম একহাৰ্ট আৰু ভুতেৰ ভৱিষ্যতত (২০১২ বঙালী চলচ্চিত্ৰ) মিষ্টাৰ ৰামচেৰ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছিল।

### ৰাজনৈতিক জীৱন
২০১৪ চনত বেকাৰে ভাৰতীয় জনতা পাৰ্টিৰ টিকটত হাওৰা লোকসভা আসনৰ পৰা নিৰ্বাচনত অৱতীৰ্ণ হয় যদিও তৃণমূল কংগ্ৰেছৰ প্ৰাৰ্থীৰ ওচৰত হাৰে।

২০১৫ৰ ২৩ জুলাইত ষোড়শ লোকসভাৰ ইঙ্গ-ভাৰতীয় সদস্যৰ বাবে সংৰক্ষিত দুখন আসনৰ এখনত ৰিচাৰ্ড হে আৰু আনখন অসনত তেওঁক মনোনীত কৰা হয়।

২০১৭ চনৰ ২৪ জুনত সংঘটিত হোৱা এক আক্ৰমণত তেওঁক হাস্পাতালত ভৰ্তি কৰাবলগীয়া হয়। এই আক্ৰমণ তৃণমূল কংগ্ৰেছৰ সদস্যই কৰা বুলি অভিযোগ উঠিছিল।

## চলচ্চিত্ৰপঞ্জী

## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:অসমীয়া চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেতা
শ্ৰেণী:বঙালী চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেতা
অখিল ৰঞ্জন দত্ত

**ড° অখিল ৰঞ্জন দত্ত** () অসমৰ এজন সমাজ বিজ্ঞানী আৰু ৰাজনৈতিক প্ৰবন্ধকাৰ। তেখেত গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ ৰাজনীতি বিজ্ঞানৰ এগৰাকী অধ্যাপক আৰু সম্প্ৰতি বিভাগীয় মূৰব্বী হিচাপে কৰ্মৰত। ১৯৭৩ চনত লখিমপুৰ জিলাৰ ঢকুৱাখনাত জন্ম লাভ কৰে। তেখেতৰ পিতৃৰ নাম থানেশ্বৰ কলিতা আৰু মাতৃৰ নাম পদ্মাৱতী কলিতা।

## শিক্ষা জীৱন

* অখিল ৰঞ্জন দত্তই ১৯৮৮ চনত ঢকুৱাখনা উচ্চতৰ মাধ্যমিক বিদ্যালয়ৰ পৰা হাইস্কুল শিক্ষান্ত পৰীক্ষাত উত্তীৰ্ণ হয়।
* ১৯৯০ চনত কটন কলেজৰ পৰা অসমৰ ভিতৰত অষ্টম স্থান লাভেৰে উচ্চতৰ মাধ্যমিক উত্তীৰ্ণ হয়।
* ১৯৯৩ চনত কটন কলেজৰ পৰাই গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ ভিতৰত প্ৰথম শ্ৰেণী প্ৰথম স্থান লাভেৰে ৰাজনীতি বিজ্ঞান বিষয়ত সুখ্যাতিৰে স্নাতক উত্তীৰ্ণ হয়।
* ক্ৰমে ১৯৯৬ আৰু ১৯৯৯ চনত দত্তই দিল্লী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা ৰাজনীতি বিজ্ঞানত স্নাতকোত্তৰ আৰু এম. ফিল. ডিগ্ৰী লাভ কৰে।
* ২০০৬ চনত গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা ৰাজনীতি বিজ্ঞানত গৱেষণা কৰি পি. এইচ. ডি. ডিগ্ৰী লাভ কৰে।

## কৰ্ম জীৱন
* ড° দত্তই ১৯৯৭ চনৰ পৰা ২০০১ চনলৈ গোৱালপাৰা মহাবিদ্যালয়ত অধ্যাপনা কৰে।
* ২০০১ চনত গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ ৰাজনীতি বিজ্ঞান বিভাগত প্ৰবক্তা হিচাপে যোগদান কৰি সম্প্ৰতি তেখেতে অধ্যাপক হিচাপে কৰ্মৰত। লগতে তেখেতে বৰ্তমান বিভাগীয় মূৰব্বী হিচাপেও দায়িত্ব পালন কৰি আছে।
* গুৱাহাটীৰ পৰা প্ৰকাশিত সামাজিক-সাংস্কৃতিক আলোচনী 'নতুন পদাতিক'ৰ কাৰ্যবাহী সম্পাদক হিচাপেও তেখেত কৰ্মৰত।

## উল্লেখনীয় কৰ্মৰাজি
ড° অখিল ৰঞ্জন দত্তৰ বিভিন্ন গৱেষণামূলক প্ৰবন্ধ সমাজ বিজ্ঞানৰ বহুতো ৰাষ্ট্ৰীয় আৰু আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় পত্ৰিকা যেনে Economic and Political weekly, Social Change, Indian Journal of Political Science, International Sociological Research আদিত প্ৰকাশ পাইছে। তেওঁ অসমীয়া দৈনিক বিশেষকৈ আমাৰ অসম, নিয়মীয়া বাৰ্তা, দৈনিক অসম আদিৰো নিয়মীয়া লেখক। আমাৰ অসমত প্ৰকাশিত 'ধাৰাভাষ্য' আৰু নিয়মীয়া বাৰ্তাত প্ৰকাশিত 'জনসোঁতৰ কথকতা' তেখেতৰ দুটা গুৰুত্বপূৰ্ণ শিতান।

ড° দত্তৰ প্ৰকাশিত মুখ্য গ্ৰন্থসমূহ হৈছে-
# পৰিৱৰ্তনৰ সমস্যা (বি পি সিঙৰ The Problem of Changeৰ অসমীয়াঅনুবাদ) (১৯৯৯)
# বিশ্বায়নৰ আলি-দোমোজাত সমাজ-সভ্যতা (২০০৯)
# অসমৰ জাতীয় জীৱনত লক্ষ্মীনাথ বেজবৰুৱা (২০১৫)
# সম্ভাৱনা- অসম বিধান সভা নিৰ্বাচন ২০১৬
# Human Security in North East India: Issues & Policies (সম্পাদনা), (২০০৯)
# Political Theory: Issues, Concepts and Debates (সম্পাদনা), (২০১১)
# Culture, Ideology, Politics (সম্পাদনা) (২০১২)
# Indian Politics: Issues, Institutions and Process (সম্পাদনা) (২০১৩)
# The Conscientious Statesman: Gaurisankar Bhattacharyya in Assam Legislative Assembly (সংকলন আৰু সমপাদনা) (২০১৫)
# *Hindutva Regime in Assam: Saffron in the Rainbow,* Sage Publications, New Delhi (২০২১)

## সামাজিক ভূমিকা
অধ্যাপনা আৰু গৱেষণাৰ সমান্তৰালভাৱে ড° দত্তই উত্তৰ-পূব ভাৰতৰ মানৱ অধিকাৰ আৰু সন্মান জড়িত হৈ থকা সামাজিক-ৰাজনৈতিক বিষয়সমূহতো সক্ৰিয় ভূমিকা পালন কৰি আহিছে। ২০১৯-২০ চনৰ নাগৰিকত্ব সংশোধনী আইন বিৰোধী আন্দোলনত তেখেতে সক্ৰিয় ভূমিকা পালন কৰিছে।

## তথ্য উৎস

শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি
প্ৰভাত মুখাৰ্জী

**প্ৰভাত মুখাৰ্জী** (, ১৯১৭-১৯৯৭) এজন ভাৰতীয় চলচ্চিত্ৰ পৰিচালক, অভিনেতা আৰু গ্ৰন্থ ৰচয়িতা আছিল। তেওঁ বঙালী, অসমীয়া, উৰিয়া আৰু হিন্দী ভাষাৰ চলচ্চিত্ৰত কাম কৰিছে। মুখাৰ্জীৰ কৰ্মজীৱনৰ আৰম্ভণি আকাশবাণী যোগে। ১৯৫০ত বঙালী চলচ্চিত্ৰত অভিনয় আৰম্ভ কৰে। ১৯৫৬ত প্ৰথম ছবি *মা* পৰিচালনা কৰিছিল। তেওঁৰ পত্নী অৰুন্ধতী দেৱীয়ে এই ছবিত ভুমূকি মাৰিছিল। মুখাৰ্জীয়ে পশুপতি চেতাৰ্জীৰ *ষোড়শী* (১৯৫৪) ছবিত অভিনেতা হিচাপে অৰুন্ধতীৰ সৈতে একেলগে কাম কৰিছিল। কিন্তু তেওঁলোকৰ যুগ্মজীৱন বেছিদিন নিটিকিল। ১৯৫৭ চনত অৰুন্ধতীয়ে বাৰ্লিন চলচ্চিত্ৰ মহোৎসৱত পৰিচালক তপন সিনহাক লগ পায় আৰু পিছলৈ অৰুন্ধতী দেৱী আৰু সিনহাই বিবাহপাশত আৱদ্ধ হয়। ১৯৬০লৈকে মুখাৰ্জীয়ে আৰু তিনিখন ছবি পৰিচালনা কৰিছিল।

১৯৫৯ত তেওঁ পৰিচালনা কৰা অসমীয়া ছবি *[[পূবেৰুণ (চলচ্চিত্ৰ)|পূবেৰুণে]]* মুক্তি পায়। ছবিখন ১৯৬০ চনত বাৰ্লিন চলচ্চিত্ৰ মহোৎসৱত প্ৰদৰ্শিত হয়। তেওঁ ছবিখনৰ চিত্ৰনাট্যও লিখিছিল। ১৯৬২ৰ পৰা ১৯৬৪লৈ মুখাৰ্জীয়ে কমেও পাঁচখন উৰীয়া ভাষাৰ ছবি নিৰ্মাণ কৰে। ইয়াৰে এখন *দস্যু ৰত্নাকৰ* (১৯৬২), যিখন উৰীয়া অভিনেতা প্ৰশান্ত নন্দৰ  প্ৰথম ছবি। ১৯৭২ চনত জম্মু আৰু কাশ্মীৰ চৰকাৰে প্ৰযোজনা কৰা মহজুৰ নামেৰে জনাজাত  কাশ্মীৰৰ জাতীয় কবি গোলাম আহমদৰ (১৮৮৫-১৯৫২) জীৱনভিত্তিক *শ্বায়েৰ-ই-কাশ্মীৰ মহজুৰ* পৰিচালনা কৰে। এইখন মুখাৰ্জীৰ প্ৰথম হিন্দী ছবি। নাম ভূমিকাত বলৰাজ সাহানীয়ে অভিনয় কৰিছিল। ইয়াৰ পিছত মুখাৰ্জীয়ে পুনৰ বঙালী ভাষাৰ ছবিলৈ ঘূৰি অহাৰ মাজৰচোৱা সময়ত আৰু দুখন হিন্দী ছবিৰ কাম কৰে।

দ্বিতীয় বিবাহো ব্যৰ্থ হোৱাৰ পিছত মুখাৰ্জী শিৰডীলৈ যায়। সাই বাবাৰ শিকনিসমূহ গ্ৰহণ কৰি *শিৰডীত মুক্তি* নামেৰে বঙালী ভাষাত এখন গ্ৰন্থ লিখে।

## চলচ্চিত্ৰপঞ্জী
### অভিনেতা ৰূপে
* ১৯৫৩: মালঞ্চ (পৰিচালক:প্ৰফুল্ল ৰয়)
* ১৯৫৪: ষোড়শী (পৰিচালক:পশুপতি চেতাৰ্জী)
* ১৯৫৬: চলাচল (পৰিচালক:অসিত সেন)
* ১৯৫৮: মাহুত বন্ধুৰে (পৰিচালকː ভূপেন হাজৰিকা)
* ১৯৬৯: শনিবাৰ (পৰিচালক:বাৰিন সাহা)

### পৰিচালক ৰূপে
* ১৯৫৬: মা (বঙালী)
* ১৯৫৭: মমতা (বঙালী)
* ১৯৫৮: পূবেৰুণ (অসমীয়া)
* ১৯৫৯: বিচাৰক
* ১৯৬০: আকাশ-পাতাল
* ১৯৬২: দস্যু ৰত্নাকৰ (উৰিয়া)
* ১৯৬২: নুুুৱা বৌ
* ১৯৬৩: জীৱন সাথী
* ১৯৬৪: মানিক যদি (উৰিয়া)
* ১৯৬৪: সাধনা
* ১৯৬৫: দেৱতাৰ দ্বীপ
* ১৯৭২: শায়েৰ-ই- কাশ্মীৰ মহজুৰ (হিন্দী)
* ১৯৭৩: চিমনী কা ধুঁৱা (হিন্দী)
* ১৯৭৩: সোনাল
* ১৯৭৫: বন্দী বিধাতা (বঙালী)
* ১৯৭৮: তুষাৰ তীৰ্থ অমৰনাথ (বঙালী)

## তথ্য উৎস

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ চলচ্চিত্ৰ পৰিচালক
শ্ৰেণী:অসমীয়া ভাষাৰ চলচ্চিত্ৰ পৰিচালক
শ্ৰেণী:হিন্দী ভাষাৰ চলচ্চিত্ৰ পৰিচালক
শ্ৰেণী:বঙালী ভাষাৰ চলচ্চিত্ৰ পৰিচালক
শ্ৰেণী:ওড়িয়া ভাষাৰ চলচ্চিত্ৰ পৰিচালক
নন্দিতা স্বেতা

**স্বেতা শেট্টী** (; জন্ম: ৮ এপ্ৰিল ১৯৮৯) পেচাগতভাৱে **নন্দিতা স্বেতা** নামে পৰিচিত, ভাৰতীয় চলচ্চিত্ৰ অভিনেত্ৰী গৰাকী মূলতঃ তামিল আৰু তেলুগু চলচ্চিত্ৰত উপস্থিত হয়। 'নন্দ লাভচ্‌ নন্দিতা' নামৰ কান্নাডা চলচ্চিত্ৰৰ যোগেদি তেওঁ অভিনয়ৰ কৰ্মজীৱন আৰম্ভ কৰে। পিছত ২০১২ চনৰ ব্যংগাত্মক চলচ্চিত্ৰ 'আট্টাকাঠি'ৰ যোগেদি তেওঁ তামিল ভাষাত অভিনয়ৰ সূচনা কৰিছিল। তেওঁ ২০১৬ চনত ভৌতিক ব্যংগাত্মক ছবি 'এক্কাদিকি পোথাবু চিন্নাবাদা'ৰ জৰিয়তে তেলুগু চলচ্চিত্ৰত আত্মপ্ৰকাশ কৰিছিল।

## কৰ্মজীৱন
২০০৮ চনত স্নাতক শেষ কৰাৰ পিছত স্বেতা উদয় সংগীত ভিজে হিচাবে তেওঁৰ কৰ্মজীৱন আৰম্ভ কৰিছিল। ২০০৮ৰ কান্নাডা চলচ্চিত্ৰ 'নন্দ লাভচ্‌ নান্দিতা'ৰ যোগেদি তেওঁ অভিনয় জীৱনৰ পাতনি মেলিছিল। চলচ্চিত্ৰখনত তেওঁৰ চৰিত্ৰটোৰ নাম আছিল নন্দিতা, যিয়ে পিছত সেই নামটোকে গ্ৰহণ কৰিছিল। ২০১২ চনত তেওঁ প্ৰথমে তামিল চলচ্চিত্ৰ পা. ৰঞ্জিত পৰিচালিত 'আট্টাকাতি'ত অভিনয় কৰিছিল। তেওঁক অভিনয় বাবে প্ৰশংসা কৰা হৈছিল। তেওঁ দুৰাই চেণ্টিলকুমাৰ পৰিচালিত 'এথিৰ নীচল'ত এগৰাকী ক্ৰীড়াবিদ হিচাপে অভিনয় কৰিবলৈ গৈছিল। তেওঁ বিজয় সেতুপতিৰ সৈতে চেন্নাইৰ ছোৱালী কুমুঠাৰ চৰিত্ৰত ব্যংগাত্মক চলচ্চিত্ৰ 'ইধাৰকুথানে আছৈপাট্টাই বালাকুমাৰ'ত উপস্থিত হয়।

২০১৪ চনত তেওঁৰ 'মুণ্ডাসুপাট্টি', 'নালানাম নান্ধিনিউম' আৰু 'আইন্ধাম থালৈমুৰাই চিধা বৈধিয়া চিগামণি' মুক্তি পাইছিল। ২০১৫ চনত, 'উপ্পু কাৰুবাদু' আৰু 'পুলি' মুক্তি পাইছিল। ২০১৬ চনত 'অঞ্জলা', 'এক্কাদিকী পোথাবু চিন্নাবাদা'  মুক্তি পাইছিল। তেলুগু চলচ্চিত্ৰৰ শ্ৰেষ্ঠ সহায়ক অভিনেত্ৰীৰ বাবে তেওঁ ফিল্মফেয়াৰ বঁটা লাভ কৰিছিল। ২০১৭ চনৰ ডিচেম্বৰত তেওঁৰ ছবি 'উলকুথু' মুক্তি পাইছিল। 'কালাকালাপ্পু ২'ত তেওঁ গেষ্ট এপিয়াৰেঞ্চ হিচাপে থাকে। ইয়াৰ পিছত মুক্তিপ্ৰাপ্ত চলচ্চিত্ৰবোৰ আছিল 'কাথিৰুপ্পোৰ পাট্টিয়াল' আৰু 'অসুৰবধম'। আৰু দুখন তেলুগু চলচ্চিত্ৰ আছিল 'শ্ৰীনিবাস কল্যাণাম' আৰু 'ব্লাফ মাষ্টৰ'।

## ব্যক্তিগত জীৱন
তেওঁ কৰ্ণাটকৰ বাংগালুৰুৰ, য’ত তেওঁৰ পিতৃ এগৰাকী ব্যৱসায়ী আৰু তেওঁৰ মাতৃ গৃহিণী। তেওঁৰ দুজন সৰু ভাই আছে।

## চলচ্চিত্ৰপুঞ্জী

### অভিনেত্ৰী হিচাপে

### অন্যান্য কৰ্মৰাজি

#### একক

### ডাবিং শিল্পী

## বঁটা আৰু মনোনয়ন
thumb|200x200px|শ্ৰেষ্ঠ অভিনেত্ৰীৰ বাবে দক্ষিণ ভাৰতীয় আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা (চমুকৈ চিমা বঁটা) -ত অভিনেত্ৰী নন্দিতা স্বেতা

## তথ্য উৎস

## বাহ্যিক সংযোগ

* 

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী
শ্ৰেণী:ফিল্মফেয়াৰ বঁটা বিজয়ী
শ্যামসুন্দৰ টিলা

**শ্যামসুন্দৰ টিলা** ১৯৯৮-৯৯ৰ পৰা ২০০০-২০০১ চন পৰ্যন্ত হোৱা প্ৰত্নত্বাত্তিক খনন পিছত সম্পূৰ্ণ ৰূপে উন্মোচিত হোৱা ভাৰতৰ ত্ৰিপুৰাৰ এক ইটাৰে নিৰ্মিত বৌদ্ধ সন্ন্যাস স্থল। ইয়াৰ ওপৰৰ অংশ বৰ্তমান ধ্বংস-প্ৰায় অৱস্থাত আছে। এই বৌদ্ধ মন্দিৰটোৰ কেন্দ্ৰীয় গৰ্ভগৃহ চাৰিটা প্ৰধান দিশেৰে সংযুক্ত। ইয়াৰ প্ৰতিটো সহায়ক তীৰ্থস্থলৰ পৰিকল্পনা বৰ্গাকাৰ। ইয়াৰ উপৰিও এটা প্ৰশস্ত প্ৰদিক্ষণপথ অৰ্থাৎ ইয়াৰ চাৰিটা উপমন্দিৰৰ চাৰিওফালে যাৱ পৰা চক্ৰাকাৰ পথ আছে। ভূমিগৃহৰ প্ৰাচিৰৰ বাহিৰৰ অংশটো ধ্যান মূদ্ৰাত বৌদ্ধ ফলকৰ দ্বাৰা সজ্জিত গণেশ আৰু কাৰ্তিক, কীৰ্তিমুখ, নৃত্য শিল্পী, সংগীতজ্ঞ, ধনুধাৰী, যোদ্ধা, গন্ধৰ্ব, কিন্নৰ, হাঁহ, ময়ূৰ, পাৰ, ঈগল, সাপ, মাছ, মকৰ, ঘোঁৰা, হাতী, বাঘ, সিংহ, হৰিণ সহ অন্যান্য বৌদ্ধ দেৱ-দেৱী, ব্ৰাহ্মণ্য ব্যক্তিত্ব ষাঁৰ, মহিষ, বান্দৰ, ছাগলি, পৌৰাণিক প্ৰাণীৰ মূৰ্তি, সূৰ্যমুখী, পথ, কলসা ইত্যাদি।

ইয়াৰ উপৰিও খননৰ সময়ত প্ৰচুৰ পৰিমাণৰ পুৰা মাটিৰ ফলক উদ্ধাৰ হৈছে। শিলৰ ভাস্কৰ্য উদ্ধাৰৰ ভিতৰত তাৰা আৰু হয়গ্ৰীৱৰ দ্বাৰা অংকিত অৱলৌকিতেশ্বৰৰ জীৱন আকাৰৰ চিত্ৰ উল্লেখযোগ্য। শৈলাগত দেহাৱশেষ বোৰৰ পৰা অনুমান কৰা যায় যে এই টিলা নৱম-দশম শতাব্দীৰ (খ্ৰী)।

## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ পুৰাতাত্বিক ক্ষেত্ৰ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ধৰ্মীয় স্থান
শ্ৰেণী:বৌদ্ধ মন্দিৰ
নীলকণ্ঠী ব্ৰজ

**নীলকণ্ঠী ব্ৰজ** () জ্ঞানপীঠ বঁটা বিজয়ী সাহিত্যিক মামণি ৰয়ছম গোস্বামীৰ সুদীৰ্ঘকাল বৃন্দাবনবাস কৰি পোৱা অভিজ্ঞতাৰে ৰচনা কৰা উপন্যাস। ১৯৭৬ চনত প্ৰকাশিত এই উপন্যাসখনৰ প্ৰকাশক চন্দ্ৰ প্ৰকাশ।

এইখন মামণি ৰয়ছম গোস্বামীৰ দ্বিতীয়খন উপন্যাস। আয়তনৰ ফালৰপৰাও তুলনামূলকভাৱে ক্ষুদ্ৰ এই উপন্যাসখন কেইবাটাও দিশৰপৰা বৈশিষ্ট্যপূৰ্ণ। উপন্যাসখনৰ কাহিনী-গ্ৰন্থন বৰ কৌশলপূৰ্ণ আৰু হৃদয়গ্ৰাহী। ব্ৰজধামৰ পটভূমিত ৰচনা কৰা এইখন প্ৰথম অসমীয়া উপন্যাস। উপন্যাসখনত ব্ৰজধামৰ জীৱনধাৰাৰ কদৰ্য দিশবোৰ তুলি ধৰা বাবে তাৰ পৱিত্ৰতাক সন্দেহ কৰা হৈছে।

## গ্ৰন্থখনৰ বিষয়বস্তু
ব্ৰজাৱলী ৰামেশ্যামীৰ মুখত শুনা বৰ্ণনা আৰু বৃন্দাবনত বাস কৰা দুই-এজন লোকৰ বাস্তৱ জীৱনৰ দুই-এটা টুকুৰাক অৱলম্বন ৰূপে লৈ উপন্যাসখনৰ কোনো কোনো চৰিত্ৰ গঢ়ি তোলা হৈছে যদিও সৰহভাগ চৰিত্ৰই কল্পনাৰ ওপৰত প্ৰতিষ্ঠিত।

## লেখিকাৰ চমু পৰিচয়

মামণি ৰয়ছম গোস্বামী (, জন্ম:১৯৪২ – মৃত্যু:২০১১) হৈছে অসমৰ এগৰাকী জ্ঞানপীঠ বঁটা বিজয়ী সাহিত্যিক। তেখেতৰ প্ৰকৃত নাম আছিল ইন্দিৰা গোস্বামী। সততে মামণি বাইদেউ হিচাবে তেখেতক জনা যায়। তেখেতে মাতৃভাষা অসমীয়াৰ উপৰিও ইংৰাজী ভাষাতো সাহিত্যকৃতি সৃষ্টি কৰিছিল। ৰামায়ণী সাহিত্যৰ গৱেষক হিচাপে মাধৱ কন্দলীৰ ৰামায়ণৰ গৱেষণাত ডক্টৰেট ডিগ্ৰী লাভ কৰা ড॰ গোস্বামীয়ে দিল্লী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ আধুনিক ভাৰতীয় ভাষা বিভাগত অধ্যাপিকা স্বৰূপে অৱসৰ গ্ৰহণ কৰিছিল।

## তথ্য সংগ্ৰহ

## বাহ্যিক সংযোগ
* 

শ্ৰেণী:অসমীয়া গ্ৰন্থ
শ্ৰেণী:অসমীয়া উপন্যাস
আধা লেখা দস্তাবেজ

**আধালেখা দস্তাবেজ** () সাহিত্যিক ড॰ মামণি ৰয়ছম গোস্বামীৰ আত্মজীৱনীমূলক উপন্যাস। গ্ৰন্থখন ১৯৮৮ চনত প্ৰকাশ পায়। ১৯৬৮ চনৰ জুন মাহৰ দুই তাৰিখে প্ৰসিদ্ধ সাহিত্যক হোমেন বৰগোহাঞিৰ প্ৰেৰণাদায়ক চিঠিয়ে তেওঁৰ হৃদয় স্পৰ্শ কৰিছিল। তেওঁৰ সেই উপদেশতে তেওঁ নিজৰ জীৱন-কাহিনীৰ বিষয়ে কিছু অংশ লিখিবলৈ লৈছিল।

১৯৮৬ চনৰ 'অসম বাণী'ৰ বিহু সংখ্যাত 'দস্তাবেজৰ এক অংশ' বুলি তেওঁৰ স্মৃতিৰ কাহিনী এটা প্ৰকাশ পাইছিল। ১৯৭০ চনলৈকে জীৱনত ঘটি যোৱা কিছুমান ঘটনাৰ কাহিনীক লৈ গ্ৰন্থখন ৰচনা কৰিছে।

## গ্ৰন্থখনৰ বিষয়বস্তু
আধালেখা দস্তাবেজ মামণি ৰয়ছম গোস্বামীৰ আত্মজীৱনীমূলক উপন্যাস। ইয়াত তেখেতে কোনো ধৰণৰ লুক-ধাক নকৰাকৈ নিজৰ জীৱন পাঠকৰ আগত উপস্থাপন কৰিছে। সৰুতে সত্ৰৰ পৰিবেশত ডাঙৰ দীঘল হোৱা কুলীন গোড়া বংশৰ ছোৱালী মামণি ৰয়ছমে সৰুকালৰ জীৱনৰ চিত্ৰ বৰ্ণনাৰ লগতে সত্ৰৰ ধাৰ্মিক আচাৰপূৰ্ণ পৰিবেশো বৰ্ণনা কৰিছে। সেই পৰিবেশত এগৰাকী কম বয়সীয়া বিধবাৰূপে জীৱনৰ সন্মুখীন হৈ কিদৰে তেওঁ হতাশাত ভাগি পৰিছিল তাৰ বৰ্ণনা দিছে। মামণি ৰয়ছম গোস্বামীয়ে ৰচনা কৰা উপন্যাস সমূহৰ মূল ধাৰা আছিল কঠোৰ বাস্তৱৰ ধাৰাত দলিত-নিস্পেষিত মানুহৰ বিশেষকৈ নাৰীৰ জীৱনৰ বঞ্ছনা আৰু গ্লানি। এই গ্ৰন্থখনটো ইয়াৰ চিত্ৰ অংকন প্ৰতিফলিত হৈছে।

## লেখিকাৰ চমু পৰিচয়

মামণি ৰয়ছম গোস্বামী হৈছে অসমৰ এগৰাকী জ্ঞানপীঠ বঁটা বিজয়ী সাহিত্যিক। তেখেতৰ প্ৰকৃত নাম আছিল ইন্দিৰা গোস্বামী। সততে মামণি বাইদেউ হিচাবে তেখেতক জনা যায়। তেখেতে মাতৃভাষা অসমীয়াৰ উপৰিও ইংৰাজী ভাষাতো সাহিত্যকৃতি সৃষ্টি কৰিছিল। ৰামায়ণী সাহিত্যৰ গৱেষক হিচাপে মাধৱ কন্দলীৰ ৰামায়ণৰ গৱেষণাত ডক্টৰেট ডিগ্ৰী লাভ কৰা ড॰ গোস্বামীয়ে দিল্লী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ আধুনিক ভাৰতীয় ভাষা বিভাগত অধ্যাপিকা স্বৰূপে অৱসৰ গ্ৰহণ কৰিছিল।

## তথ্য সংগ্ৰহ

## বাহ্যিক সংযোগ
* 

শ্ৰেণী:অসমীয়া গ্ৰন্থ
শ্ৰেণী:আত্মজীৱনী
শ্ৰেণী:অসমীয়া উপন্যাস
ৰসেশ্বৰ শইকীয়া বৰবায়ন

**ৰসেশ্বৰ শইকীয়া বৰবায়ন** একাধাৰে বৰবায়ন, নৃত্যবিদ, সত্ৰীয়া সংস্কৃতিৰ সাধক। তেওঁ কমলাবাৰী সত্ৰৰ বৰবায়ন আছিল। সঙ্গীত-নাটক অকাডেমি বঁটা লাভ কৰা ৰসেশ্বৰ শইকীয়া বৰবায়নে সত্ৰীয়া সংস্কৃতিৰ প্ৰচাৰ আৰু প্ৰসাৰ কৰাত অগ্ৰনী ভূমিকা পালন কৰি থৈ গৈছে।

## জন্ম আৰু পৰিচয়
১৯২৮ চনৰ ৮ জুলাই তাৰিখে শিৱসাগৰৰ টীয়ক মৌজাৰ টিঙৰ গাঁৱত জন্ম। পিতৃৰ নাম কনকেশ্বৰ শইকীয়া আৰু মাৰ নাম আইকণ শইকীয়া।

## শিক্ষা
*তেখেতে প্ৰাথমিক বিদ্যালয়ৰ শিক্ষা লাভ কৰে।

## সামাজিক জীৱন
*১৯৩৪ চনত কমলাবাৰী সত্ৰত ভকতৰ জীৱন আৰম্ভ।
*১৯৫০ চনত কমলাবাৰী সত্ৰ প্ৰদত্ত বৰবায়ন’ উপাধি লাভ।
*১৯৬০ চনত মাজুলীৰ বনগাঁও ৰঙ্গমঞ্চত পোন প্ৰথমবাৰৰ বাবে ৰাসৰ প্ৰশিক্ষণ দিয়াৰ লগতে মহিলা শিল্পীসহ ৰাস মঞ্চস্থ।
*১৯৬৩ চনত সত্ৰৰ ভকতৰ জীৱন ত্যাগ কৰি বহিঃজগতত সত্ৰীয়াৰ শিক্ষাদান আৰম্ভ আৰু তিনিচুকীয়াত শঙ্কৰী সঙ্গীত বিদ্যালয় স্থাপন আৰু প্ৰশিক্ষণ প্ৰদান কৰে।
*১৯৬৬ চনত মাই শইকীয়াৰ সৈতে বিবাহ।
*১৯৬৭ চনত গুৱাহাটীলৈ আহি স্থানীয় ভগৱতী প্ৰসাদ বৰুৱা ভৱনত সত্ৰীয়া নৃত্য, গীতবাদ্যৰ প্ৰশিক্ষণ প্ৰদান আৰম্ভ। গুৱাহাটীৰ অসম অকাডেমি ভৱনত বায়নৰ স্কুল স্থাপন।
*১৯৭১ চনত নিয়মীয়াকৈ বাতৰি কাকত-আলোচনীত সত্ৰীয়া নৃত্যবিষয়ক প্ৰবন্ধ প্ৰকাশ।
*১৯৭৫ চনত ভাৰতৰ প্ৰয়াত ৰাষ্ট্ৰপতি ফখৰুদ্দিন আলি আহমেদৰ সৈতে ইন্দোনেচিয়ালৈ যোৱা সত্ৰীয়া নৃত্য আৰু ভাওনাৰ দলটোৰ পৰিচালকৰূপে ইন্দোনেচিয়া যাত্ৰা।
*অঙ্কীয়া ভাওনাৰ বাবে ভাৰত চৰকাৰৰ সাংস্কৃতিক বিভাগৰপৰা তিনিবাৰকৈ আৰ্থিক অনুদান লাভ।

## বঁটা আৰু সন্মান
*সত্ৰীয়া নৃত্যৰ বাবে ১৯৮০ চনত ৰাষ্ট্ৰীয় সঙ্গীত-নাটক অকাডেমি বঁটা লাভ।
*১৯৮১ চনত বেনাৰসত অনুষ্ঠিত বিশ্ব সংস্কৃতি সন্মিলনত অংকীয়া ভাওনা, গায়ন-বায়ন প্ৰদৰ্শন। একেটা বছৰতে অসম সাহিত্য সভাৰ তিনিচুকীয়া অধিবেশনৰ সাংস্কৃতিক সন্মিলনৰ উদ্বোধক আৰু সদৌ অসম সঙ্গীত শিল্পীৰ নাজিৰা অধিবেশনত কাৰ্যকৰী সভাপতি নিৰ্বাচিত।
*১৯৮৩ চনত কোকৰাঝাৰত অনুষ্ঠিত সদৌ অসম সঙ্গীত শিল্পী সমাৰোহৰ সভাপতি নিৰ্বাচিত। সেই বছৰতে অসম চৰকাৰদ্বাৰা শিল্পী পেন্সন লাভ।
*১৯৯১ চনত সত্ৰ মহাসভাৰ আজীৱন সদস্য আৰু সাংস্কৃতিক উপদেষ্টা আৰু ডিগবৈত অনুষ্ঠিত অসম সাহিত্য সভাৰ অধিবেশনত পোন প্ৰথমবাৰৰ বাবে সত্ৰীয়া নৃত্য প্ৰদৰ্শন।
*১৯৯৮ চনত জিতেন্দ্ৰনাথ সঙ্গীত মহাবিদ্যালয়ৰদ্বাৰা প্ৰদত্ত সঙ্গীতাচাৰ্য উপাধি লাভ আৰু আকাশবাণীযোগে প্ৰচাৰিত যুগল দাসদ্বাৰা ৰচিত 'বায়নৰ খোল’নাটৰ মূল চৰিত্ৰ ৰূপায়ণ।

## মৃত্যু
২০০০ চনৰ ১৫ অক্টোবৰত গুৱাহাটীত মৃত্যু হয়।

## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:অসমীয়া নৃত্যশিল্পী
শ্ৰেণী:সংগীত নাটক একাডেমী বঁটা বিজয়ী
নাছিৰনগৰ আশুতোষ পাইলট হাইস্কুল

**নাছিৰনগৰ আশুতোষ পাইলট হাইস্কুল ** (,) বাংলাদেশৰ নাছিৰনগৰ, ব্ৰাহ্মণবাড়িয়াৰ পুৰণি শিক্ষানুষ্ঠানসমূহৰ ভিতৰত অন্যতম। ১৯৩৭ চনত এইখন স্থাপন কৰা হৈছিল। নাসিৰনগৰ আশুতোষ পাইলট হাইস্কুলত বিজ্ঞান, বাণিজ্য, মানৱিক তিনিওটা শাখা মাধ্যমিকৰ পৰ্যন্ত অধ্যয়ন কৰাৰ সুবিধা আছে।

## অৱস্থান
বাংলাদেশৰ পূব-মধ্য অঞ্চলৰ ব্ৰহ্মনবৰীয়া জিলাৰ নাছিৰনগৰ উপজিলাৰ অন্তৰ্গত মাধ্যমিক বিদ্যালয় নাচিৰনগৰ আশুতোষ পাইলট হাইস্কুল। উপাজিলাৰ আটাইতকৈ পুৰণি বিদ্যালয়। বিদ্যালয়খনৰ পৰা ২০০ মিটাৰ পূবে বজাৰ আৰু নাছিৰনগৰ থানা, উত্তৰে লংগন নদী আৰু মেদিনী হাওৰ, পশ্চিমে উপাজিলাৰ ডাক বাংলো আৰু দক্ষিণে উপাজিলাৰ তহচিল কাৰ্যালয় (ভূমি) অৱস্থিত। 

## ইতিহাস
ঐতিহাসিক সূত্ৰ অনুসৰি, ১৯৩৭ চনৰ ০১ জানুৱাৰীত নাচিৰনগৰ আশুতোষ পাইলট হাইস্কুলৰ প্ৰতিষ্ঠাপক জমিদাৰ শ্ৰীমান কমলাৰঞ্জন ৰায়ৰ পিতৃ শ্ৰী আশুতোষ ৰায়ৰ নামেৰে বিদ্যালয়খনৰ নামকৰণ কৰা হয়। 

## প্ৰধান শিক্ষকসকলৰ তালিকা
* প্ৰধান শিক্ষক আৰু ভাৰপ্ৰাপ্ত প্ৰধান শিক্ষকবৃন্দৰ তালিকা

## তথ্য উৎস

শ্ৰেণী:বাংলাদেশৰ শৈক্ষিক প্ৰতিষ্ঠান
শ্ৰেণী:পোখালি
সৎনামী বিদ্ৰোহ

**সৎনামী বিদ্ৰোহ** () হৈছে সৎনাম পন্থৰ অনুগামী সৎনামীসকলে ১৬৭২ চনত মোগল সম্ৰাট ঔৰংজেৱৰ বিৰুদ্ধে কৰা এক বিদ্ৰোহ। সৎনামী (সত্য নাম বা ঈশ্বৰৰ পূজাৰী)সকল আছিল এক ভক্তিবাদী হিন্দুধৰ্মীয় সম্প্ৰদায়। বৈষ্ণৱসকলৰ দৰে বৈৰাগীৰ বেশত থকা এই লোকসকলে কবীৰৰ দৰে একেশ্বৰবাদী আছিল আৰু ধৰ্মীয় আনুষ্ঠানিকতা আৰু অন্ধবিশ্বাসত আস্থা নাৰাখিছিল। সৎনামীসকলৰ সদৰ ঠাই আছিল দিল্লীৰ দক্ষিণ পূবে প্ৰায় ৭৫ মাইল দূৰত্বত অৱস্থিত নাৰনলত। খাফি খানে লিখিছে যে– সৎনামীসকল "ক্ষুদ্ৰ পুঁজিৰ শস্য বেপাৰীৰূপে কৃষি আৰু ব‍্যৱসায়ৰ লগত জড়িত আছিল।" ঐতিহাসিক ইৰফান হবিবৰ মতে, সৎনামীসকলৰ বহুসংখ্যক সমৃদ্ধ কৃষক আৰু সঞ্চিত পুঁজিৰ অধিকাৰী আছিল আৰু তেওঁলোকে নিজকে গ্ৰাম্য বণিক আৰু সুদখোৰ ঐতিহ‍্যবাহী শ্ৰেণীৰ প্ৰতিদ্বন্দ্বীৰূপে প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল। হবিবৰ মতে, সৎনামীসকলে সম্ভৱতঃ ভাৰতবৰ্ষৰ গ্ৰামীণ নি-পীড়িতৰ মাজৰ বিৰাট বিভাজন ভাঙি পেলোৱাৰ ক্ষেত্ৰত সফল হৈছিল। ১৬৭২ খ্ৰী:ত পঞ্জাবৰ নাৰনলত আৰম্ভ হোৱা এই বিদ্ৰোহৰ মূল কাৰণ আছিল সৎনামী কৃষকৰ ওপৰত মোগল ৰাজস্ব কৰ্মচাৰীৰ অত্যাচাৰ। নাৰনলৰ এক শস্য ভঁৰাল পহৰাত মোগল পদাতিক সৈন‍্য‌ই এজন সৎনামী কৃষকক মূৰত আঘাত কৰাৰ ঘটনাক তৎকালীন কাৰণৰূপে লৈ সৎনামী বিদ্ৰোহ আৰম্ভ হৈছিল। বিদ্ৰোহী সকলে যুদ্ধত লিপ্ত হৈ নাৰনলৰ স্থানীয় মোগল ফৌজদাৰক নিহত কৰে আৰু সৎনামীসকলে নিজৰ থানা স্থাপন কৰি কৰ সংগ্ৰহ কৰিবলৈ ধৰে। সৎনামীসকলে তেওঁলোকৰ নেতা গৰীৱদাস হাড়াৰ নেতৃত্বত নাৰনল আৰু বাইৰাট চহৰ অৱৰোধ কৰি প্ৰবল লুণ্ঠন কাৰ্য আৰম্ভ কৰে। কিন্তু খাফি খানৰ মতে সৎনামী বিদ্ৰোহৰ সুযোগ লৈ প্ৰকৃততে ৰাজপুতসকলেহে লুটপাত চলাইছিল। সৎনামী বিদ্ৰোহৰ প্ৰতি ৰাজপুতসকলৰ সক্ৰিয় সমৰ্থনৰ যথেষ্ট তথ্য পোৱা যায়। সি যি নহওক সৎনামী বিদ্ৰোহৰ পৰিপ্ৰেক্ষিতত দিল্লীলৈ খাদ্য - শস্যৰ যোগান হ্ৰাস পাইছিল আৰু জনগণৰ মাজত উদ্বেগ-আতংকৰ সৃষ্টি হৈছিল। এনে পৰিস্থিতিত ঔৰংজেৱে এক শক্তিশালী গোলন্দাজ বাহিনী সহ ১০,০০০ সৈন্যৰ এক শক্তিশালী সৈন‍্যদল সৎনামীসকলৰ বিপক্ষে প্ৰেৰণ কৰিলে। অনভিজ্ঞ যোদ্ধা সৎনামীসকলে মৰণপন যুদ্ধ কৰি অৱশেষত বিশাল মোগল বাহিনীৰ হাতত পৰাভূত হ'ল। গৰীৱদাস হাড়াসহ কেইবাহাজাৰ সৎনামী বিদ্ৰোহী নিহত হ'ল। ভক্তিপ্ৰাণ আৰু শান্তিকামী সম্প্ৰদায় সৎনামীসকলৰ এই বিদ্ৰোহে অৱশ্যে এই কথা নিশ্চিতভাৱে প্ৰমাণ কৰিলে যে মোগল সিংহাসনৰ মহিমা সাধাৰণ প্ৰজাৰ ওচৰত কমি গৈছিল। মোগল সম্ৰাট যে আগৰ দৰে প্ৰজাৰ ওচৰত ন‍্যায় বিচাৰৰ মূৰ্ত প্ৰতীক হৈ থকা নাই এই কথা নিশ্চিতভাৱে প্ৰমাণিত হৈছিল।

ডাঃ বি.পি. বঘেলে তেওঁৰ 'সৎনাম সাৰ' গ্ৰন্থত লিখিছে যে– মোগল সম্ৰাট ঔৰংজেৱে প্ৰণয়ন কৰা জিজিয়া কৰৰ সৎনামীসকলে বিৰোধিতা কৰাক লৈ এগৰাকী মোগল পদাতিক সৈন‍্য‍ই এজন সৎনামী কৃষকৰ মূৰত আঘাত কৰে, ফলত তেওঁৰ মৃত্যু হয় আৰু এই ঘটনাক কেন্দ্ৰ কৰিয়েই সৎনামী বিদ্ৰোহৰ সূত্ৰপাত ঘটে। এই বিদ্ৰোহৰ নেতৃত্বত সৎনামী সকলৰ মুখিয়াল বীৰভান আৰু যোগীদাস আছিল। ঔৰংজেৱে নিচাসক্ত হাতীৰে গচকাই বহুতো বিদ্ৰোহীক হত্যা কৰাই যুদ্ধৰ দমন কৰিছিল। প্ৰায় ২০০০ সৎনামী বিদ্ৰোহী এই বিদ্ৰোহত নিহত হৈছিল। সৎনামী সকল তন্ত্ৰ বিদ‍্যাত পাৰ্গত আছিল। ইয়াৰ আগেয়ে হোৱা যুদ্ধত তেওঁলোকে তন্ত্ৰ-মন্ত্ৰৰে মোহিত কৰি যুদ্ধৰ পৰা ঔৰংজেৱৰ সৈনিকসকলৰ ধ‍্যান আঁতৰাই দি তেওঁলোকক পৰাজিত কৰিছিল। এনেকৈ সৎনামীসকলে তন্ত্ৰ বিদ‍্যাৰ প্ৰয়োগ কৰি তিনিবাৰ যুদ্ধত জয়ী হৈছিল। চতুৰ্থবাৰ হোৱা যুদ্ধত ঔৰংজেৱৰ ১০,০০০ বিশাল সৈন‍্য‍ৰ লগত তিষ্ঠিব নোৱাৰি অনভিজ্ঞ যোদ্ধা সৎনামী সকল পৰাজয় বৰণ কৰিব লগা হয় আৰু বিভিন্ন ৰাজ‍্যলৈ পলায়ন কৰে।

## সহায়ক গ্ৰন্থপুঞ্জী
* ভাৰতবৰ্ষৰ ইতিহাস
* सतनाम सार

## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ বিদ্ৰোহ
কৌপাত

**কৌপাত** বা **কৌ**  ভাৰতকে ধৰি এচিয়াৰ কিছুসংখ্যক দেশ যেনে চীন, ম্যানমাৰ, কম্বোডিয়া, লাওচ আদিৰ মাজেৰে নিউগিনিলৈকে বিয়পি থকা একপ্ৰকাৰৰ চিৰসেউজ সপুষ্পক উদ্ভিদ। ভাৰতৰ ঘাইকৈ অসম, অৰুণাচল প্ৰদেশ আৰু পূব হিমালয়ৰ কোনো কোনো অঞ্চলত উদ্ভিদজোপাৰ বিস্তৃতি দেখা যায়। ইয়াৰে ভিতৰত অসমতেই কৌপাতৰ বিস্তৃতি সৰ্বাধিক।

## বিৱৰণ
কৌপাতৰ গছ সাধাৰণতে প্ৰায় ১ মিটাৰ পৰ্যন্ত ওখ হয়। ইয়াৰ কোনো ডাল নাথাকে আৰু মূল বা শিপা অংশৰ পৰা একাধিক কাণ্ড ওলাই আহি পত্ৰদণ্ডৰ ৰূপ লয়। প্ৰত্যেকডাল পত্ৰদণ্ডত এখিলাকৈ পাত থাকে। ই দীঘলে প্ৰায় ২০-৬০ ছেমি আৰু বহলে প্ৰায় ৭-২০ ছেমি। এই পাতসমূহ ডিম্বাকৃতিৰ আৰু এডাল মধ্যশিৰাৰ লগতে কলপাতৰ দৰে বহুসংখ্যক শাখাশিৰা থাকে। পাতৰ দৰেই কাণ্ডৰ পৰাই মটীয়া-ৰঙা ৰংৰ পুষ্পধৰ পত্ৰৰ আৱিৰ্ভাৱ ঘটে। পুষ্পধৰ বহুকেইটা মূৰেৰে জোঙামূৰীয়া আকাৰৰ হয়। কৌপাতৰ শিপাৰ পৰাই নতুন পোখালিৰ জন্ম হয়। 

## ব্যৱহাৰ
এচিয়া মহাদেশৰ বিভিন্ন দেশত খাদ্যবস্তু বান্ধি ৰান্ধিবৰ বাবে কৌপাতৰ ব্যৱহাৰ কৰা হয়। অসমৰ জনগোষ্ঠীয় লোকসকলে কৌপাতত ভাত সিজাই টোপোলা ভাত প্ৰস্তুত কৰে। এই টোপোলা ভাতক জনগোষ্ঠীভেদে পুৰাং আপিন, খাও হ' আদি নামেৰে জনা যায়। 

## চিত্ৰ বিথীকা

File:টোপোলা ভাত.JPG|অসমীয়া জনগোষ্ঠীয় টোপোলা ভাত
Phrynium pubinerve - Laos.jpg|গছৰ পৰা কাটি অনা পাত
Phrynium pubinerve. Laos.jpg|লাওচৰ কৌপাতেৰে মেৰিওৱা খাদ্য
Phrynium pubinerve, Laos.jpg|কৌপাতৰ পুষ্পধৰ


## তথ্য সংগ্ৰহ


শ্ৰেণী:উদ্ভিদজগত
শ্ৰেণী:অসমৰ উদ্ভিদ
গান্ধীক কিয় হত্যা কৰিলো?

**গান্ধীক কিয় হত্যা কৰিলো?** () ইংৰাজী ভাষাত ৰচিত গোপাল গোড্‌ছেৰ গ্ৰন্থ 'May It please your Honour' -ৰ অসমীয়া ভাৱানুবাদ কৰিছে ত্ৰিদিব শৰ্মায়। ২০১৩ চনৰ নবেম্বৰত প্ৰকাশিত এই গ্ৰন্থখনক অসম বুক ট্ৰাষ্টে প্ৰকাশ কৰে।

গ্ৰন্থখনত মহাত্মা গান্ধীৰ হত্যা সম্পৰ্কত যি বিৱৰণ দিয়া হৈছে, সেয়া গান্ধী হত্যা মোকৰ্দমাৰ অংশবিশেষক। সেই সময়ত চিমলাত থকা পঞ্জাব উচ্চ ন্যায়ালয়ৰ ১৯৪৯ চনৰ ক্ৰিমিনেল এপ্ৰিল দ্বিতীয় খণ্ডৰ ৬৬ আৰু ৭২ ৰূপে ছপা কৰা হয়।

গ্ৰন্থখন 'শুনুন ধৰ্মবতাৰ' নামেৰে বঙালী ভাষালৈ নিৰোদবাৰণ হাজ্ৰাই অনুবাদ কৰিছে।

## গ্ৰন্থখনৰ বিষয়বস্তু
জাতিৰ পিতা মহাত্মা গান্ধীক দুখন বাতৰি কাকতৰ সম্পাদকৰ গুৰু দায়িত্ব বহন কৰা নাথুৰাম গড্‌ছে কিয় হত্যা কৰিছিল সেই কথা সুদীৰ্ঘ সময় ধৰি দেশৰ জনগণৰ বোধগম্য হোৱা নাছিল। কিয়নো নাথুৰামৰ লিখিত কাৰণবোৰ চৰকাৰে জনগণৰ জ্ঞাত হোৱাৰ পৰা বাৰণ কৰি ৰাখিছিল। ১৯৪৮ চনৰ ৩০ জানুৱাৰীত দিল্লীৰ বিৰলা ভৱনত অনুষ্ঠিত প্ৰাৰ্থনা সভাত নাথুৰাম গান্ধীজীৰ বুকুলৈ তিনি জাই গুলী নিক্ষেপ কৰিছিল। তেওঁৰ পিষ্টলটোত আন তিনি জাই গুলী আছিল। ইচ্ছা কাৰ হ’লে নাথুৰামে গান্ধীজীক হত্যা কৰি নিজেও আত্মহত্যা কৰিব পাৰিলে হয়। পিছে সেই কাম তেওঁ নকৰিলে। গান্ধীক হত্যা কৰাৰ আগতেই তেওঁ নিজৰ পণ ঠিক কৰি লৈছিল। গান্ধীজীক তেওঁ কিয় হত্যা কৰিলে সেই কথা জগতক জনাব বিচাৰিছিল।

## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:অসমীয়া গ্ৰন্থ
শ্ৰেণী:অনূদিত গ্ৰন্থ
বৈষ্ণৱী মহন্ত

**বৈষ্ণৱী মহন্ত** () ভাৰতীয় চলচ্চিত্ৰ আৰু টেলিভিচনৰ অভিনেত্ৰী গৰাকী মুকেশ খান্নাৰ দূৰদৰ্শনত প্ৰচাৰিত টেলিভিচন ধাৰাবাহিক 'শক্তিমান'ত গীতা বিশ্বাসৰ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰাৰ বাবে সুপৰিচিত। তেওঁ বলিউডৰ বিভিন্ন চলচ্চিত্ৰ যেনে 'বোম্বাই কা বাবু', চৈফ আলি খানৰ বিপৰীতে অভিনয় কৰিছিল, 'লাদলা' আৰু 'বৰাসাত কী ৰাত' (১৯৯৮) -ত। তেওঁ 'মিলে জব হম তুম'ত শিল্পা শৰ্মাৰ চৰিত্ৰত, জি টেলিভিচনৰ অনুষ্ঠান 'স্বপ্নে সুহানে লাড়কপন কে' আৰু 'লীলা তনিজা' টেলিভিচন ধাৰাবাহিক 'তশন-ই-ইস্ক'ত অভিনয় কৰাৰ বাবেও খ্যাত।

## প্ৰাৰম্ভিক জীৱন আৰু কৰ্মৰাজি
তেওঁৰ পিতৃ এগৰাকী বৈষ্ণৱ হিন্দু (যাৰ কাৰণে তেওঁ বৈষ্ণৱী নামটো পৰ্দাত গ্ৰহণ কৰিছিল), য’ত তেওঁৰ মাতৃ আছিল এগৰাকী খ্ৰীষ্টান ধৰ্মী লোক। হিন্দু হিচাবে উত্থিত, তেওঁ ৯০ দশকৰ পিনে খ্ৰীষ্টধৰ্মলৈ ৰূপান্তৰিত হৈছিল। তেওঁ বৰ্তমান এগৰাকী নতুন জন্মগ্ৰহণকাৰী খ্ৰীষ্টান বিশ্বাসী, যিনে ধৰ্ম নহয় বৰং ঈশ্বৰৰ সম্পৰ্কেহে বেছি বিশ্বাস ৰাখে।

শিশুকালত তেওঁ হাইদৰাবাদলৈ আহে য’ত তেওঁ বিজ্ঞানী হোৱাৰ সিদ্ধান্ত লৈছিল। যাহওক, মুম্বইত অবকাশকালীন সময়ত, তেওঁ ৰামসে ব্ৰাদাৰ্চৰ ভৌতিক চলচ্চিত্ৰ 'বীৰাণা'ত উপস্থিত হোৱাৰ সুযোগ লাভ কৰিছিল আৰু অভিনয়কে পেচা হিচাবে অনুসৰণ কৰাৰ সিদ্ধান্ত লৈছিল। পৰৱৰ্তীকালত তেওঁ 'বৰাসত কী ৰাত', 'লাদলা', 'মৈদান-ই-জঙ্গ', 'বোম্বাই কা বাবু', 'দানবীৰ' আৰু 'ওৰু মুথাম মণিমুথাম (অভিনেতা মুকেশৰ সৈতে ১৯৯৭ চনৰ মালয়ালম চলচ্চিত্ৰ) -ত উপস্থিত হয়।

১৯৯৯ৰ পৰা ২০০৫ চন পৰ্যন্ত তেওঁ দূৰদৰ্শনত চুপাৰহিৰ’ ধাৰাবাহিক শক্তিমান ধাৰাবাহিকত মহিলা লীড গীতা বিশ্বাসৰ ভূমিকাত অভিনয় কৰিছিল। শ্ব’টোত তেওঁৰ চৰিত্ৰটোৰ উচ্চ প্ৰশংসা পাইছিল আৰু তেওঁ ভূমিকা যুগান্তকাৰী হিচাবে বিবেচিত হয়। যেতিয়া তেওঁ ধাৰাবাহিকত গীতা বিশ্বাস নামেৰে সাংবাদিকৰ চৰিত্ৰৰ বাহিৰত থাকে, তেতিয়া তেওঁৰ অনুগামীসকলে প্ৰযোজকজনক তেওঁক পুনৰ ওভতাই আনিবলৈ কয়। ২০০০ চনত, তেওঁ চাহাৰা টিভিত ব্যংগাত্মক ধাৰাবাহিক 'ৰাজু ৰাজা ৰাজাচাব'ত ইন্সপেক্টৰ পুলিচ অফিচাৰ এচিপি ৰত্নাৰ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছিল।

তেওঁ কেইখনমান টোলিউড চলচ্চিত্ৰটো শীৰ্ষস্থানীয় ভূমিকা পালন কৰিছিল।

তেওঁ 'ছুনা হ্যে আসমান'ত সমীৰাৰ মাতৃ স্বপ্নাৰ ভূমিকাত অভিনয় কৰিছিল আৰু চনি এণ্টাৰটেইনমেণ্ট টেলিভিচনৰ ধাৰাবাহিক 'ভাস্কৰ ভাৰতী'ত ভাস্কৰৰ মাতৃৰ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছিল। তেওঁ দূৰদৰ্শনৰ 'কৰ্মযুদ্ধ'ত উপস্থিত হৈছিল ইন্সপেক্টৰ শিৱাঙ্গী চৌহানৰ ভূমিকাত।

তেওঁ লেচলি মেকডোনাল্ডৰ সৈতে বিবাহপাশত আৱদ্ধ হৈছিল আৰু তেওঁ তেওঁৰ সন্তানৰ নাম মাৰ্গাৰেট মেকডোনাল্ড।

## চলচ্চিত্ৰপুঞ্জী

## টেলিভিচন

## বঁটা আৰু মনোনয়ন

## তথ্য সংগ্ৰহ

## বাহ্যিক সংযোগ
* 
* 

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী