open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
আৰতি ৰাণা

**আৰতি ৰাণা** (জন্ম: ১৯৭৬) এগৰাকী ভাৰতীয় উদ্যোগী। তেওঁ সহকৰ্মী থাৰু মহিলাসকলক হস্তশিল্প নিৰ্মাণ আৰু বিক্ৰী কৰিবলৈ গোট স্থাপন কৰাত সহায় কৰে। তেখেতৰ এই কামৰ প্ৰতি সন্মান জনাই ২০২২ চনত ভাৰত চৰকাৰে তেওঁক ২০২০ চনৰ নাৰী শক্তি পুৰস্কাৰ প্ৰদান কৰে। এই বঁটা ভাৰতৰ মহিলাসকলৰ বাবে ভাৰত চৰকাৰৰ সৰ্বোচ্চ অসামৰিক বঁটা। ৰাণাই নিজ গাৱঁৰ বিদ্যালয়ত অষ্টম শ্ৰেণীলৈকে অধ্যয়ন কৰিছিল। তেওঁ দুধৱা ব্যাঘ্ৰ সংৰক্ষিত অঞ্চলৰ চাৰিওফালে থকা তেৰাই অঞ্চলত জনবসতি থকা থাৰু জনজাতিৰ অন্তৰ্গত। ইণ্টিগ্ৰেটেড ট্ৰাইবেল ডেভেলপমেণ্ট প্ৰজেক্ট (আইটিডিপি)ৰ প্ৰকল্প বিষয়া উমেশ কুমাৰ সিঙৰ মতে, "আৰতি ৰাণা কাৰ্পেট, বাস্কেট, বেগ, সজ্জাৰ টুকুৰা আদিকে ধৰি হস্তশিল্পৰ সামগ্ৰী তৈয়াৰ কৰাত নিপুণ আৰু তেওঁৰ শৈল্পিক দক্ষতা আৰু সৃজনশীলতাই সকলোকে আকৰ্ষিত কৰে।" 

কিন্তু আৰম্ভণিতে, আৰতিয়ে বিপণনৰ সমস্যাৰ বাবে হস্তশিল্প দক্ষতাৰ জৰিয়তে জীৱিকা অৰ্জন কৰিবলৈ যথেষ্ট অসুবিধাৰ সন্মুখীন হ'ব লগা হৈছিল। 

## কেৰিয়াৰ
আৰতি ৰাণাৰ জন্ম আনুমানিক ১৯৭৬ চনত হৈছিল বুলি জনা যায়। তেওঁ থাৰু আৰু দুধৱা ব্যাঘ্ৰ সংৰক্ষিত বনাঞ্চলৰ ওচৰৰ তেৰাই আৰু নেপালৰ সীমান্তত অঞ্চলত বাস কৰে। ৰাষ্ট্ৰীয় গ্ৰাম্য জীৱিকা অভিযানৰ অধীনত তেওঁ থলুৱা সামগ্ৰীৰে কাৰ্পেট, বাস্কেট আৰু বেগৰ দৰে সামগ্ৰী তৈয়াৰ কৰিবলৈ *গৌতম আত্মসহায়ক গোট* স্থাপন কৰিছিল। দলটোৱে সাধাৰণতে মুঞ্জ ঘাঁহ আৰু মৰাপাটৰ দৰে সামগ্ৰীৰে কাম কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰিছিল।

২০১৬ চনলৈ, ৰাণাই প্ৰায় ৮০টা আত্মসহায়ক গোটৰ প্ৰায় ৮০০ থাৰু মহিলাক হস্তশিল্পৰ প্ৰশিক্ষণ দিছিল। তেওঁলোকৰ যৌথ প্ৰচেষ্টাত ব্যৱসায় সম্প্ৰসাৰিত হয়, আৰু ২০২২ চনৰ ভিতৰ তেওঁ হস্তশিল্প তৈয়াৰ কৰিবলৈ শ শ মহিলাক নিযুক্তি দিয়ে। ৰাণা আত্মসহায়ক গোট *থাৰু হাথ কাৰ্য ঘৰেলু উদ্যোগ*ৰ সভানেত্ৰী আছিল। তেওঁলোকৰ এই গোটটোৰ তাঁতশালবোৰ অধিক দক্ষ কৰাৰ বাবে ৱৰ্ল্ড ৱাইড ফাণ্ড ফৰ নেচাৰৰ পৰা সহায় লাভ কৰিছিল। ২০১৯ চনত থাৰু ঐতিহ্যৰ বিষয়ে পৰ্যটকসকলক অৱগত কৰিবলৈ আৰু স্থানীয় সামগ্ৰী বিক্ৰী কৰিবলৈ দুধৱা ব্যাঘ্ৰ সংৰক্ষিত অঞ্চলত এটা দৰ্শনাৰ্থী কেন্দ্ৰ নিৰ্মাণ কৰা হ'ব বুলি ঘোষণা কৰা হৈছিল। ৰাণা এই প্ৰকল্পটোৰ অন্যতম সমন্বয়ক আছিল।

## বঁটা আৰু স্বীকৃতি
ৰাণাৰ প্ৰচেষ্টাৰে আৰম্ভহোৱা এই থলুৱা সামগ্ৰীৰ উদ্যোগটোক ২০১৬ চনত ৰাণী লক্ষ্মীবাই সাহসিকতা বঁটা আৰু গ্ৰাম্য স্বৰাজ বঁটাৰে স্বীকৃতি দিয়া হৈছিল। 

২০২২ চনৰ আন্তৰ্জাতিক মহিলা দিৱসত ৰাণাই নাৰী শক্তি পুৰস্কাৰ লাভ কৰে, তেওঁৰ সামাজিক উদ্যোগৰ স্বীকৃতিস্বৰূপে ২০২০ বৰ্ষৰ বাবে ভাৰতৰ মহিলাসকলৰ বাবে এয়া আছিল সৰ্বোচ্চ বঁটা। ভাৰতত দেখা দিয়া কভিড-১৯ মহামাৰীৰ বাবে এই বঁটা প্ৰদান অনুষ্ঠানটো পিছুৱাই দিয়া হৈছিল।

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ভাৰতীয় নাৰী
শ্ৰেণী:নাৰী শক্তি পুৰস্কাৰ বিজয়ী
চাপচাৰকূট উৎসৱ

**চাপচাৰকূট উছৱ** উত্তৰ পূৰ্বাঞ্চলৰ মিজো জনগোষ্ঠীয় লোকসকলৰ এক বসন্তকালীন আনন্দ উৎসৱ৷ চাপচাৰকূট উছৱত নৃত্য-গীতে আৰু ৰং-ৰহইচেই প্ৰধান বিষয়৷ মিজোসকলৰ তিনিটা প্ৰধান উৎসৱ প’লকূট, চাপচাৰকূট আৰু মীমকূট৷ এই তিনিওটা উৎসৱ অসমৰ বিহুৰ সমসাময়িকভাৱে পালিত হৈছিল৷ প’লকূট মাঘমাহত, চাপচাৰকূট ব’হাগ মাহত আৰু মীমকূট কাতিমাহমানত পালিত হৈছিল৷ এই তিনিওটা উৎসৱৰ বৈশিষ্টও অসমৰ তিনিটা বিহুৰ দৰে একে৷ প’লকূটত চিকাৰ আৰু ভোজ প্ৰধান বিষয়, চাপচাৰকূটত নৃত্য-গীত, খেল-ধেমালি প্ৰধান বিষয় আৰু মীমকূটত পূৰ্বপুৰুষসকলৰ মংগলৰ বাবে প্ৰাৰ্থনা কৰাৰ লগতে সকলোৰে অপায়-অমঙ্গল দূৰ কৰিবলৈ পৰমেশ্বৰৰ ওচৰত মিনতি কৰা হয়৷
## বিশেষত্ব
বসন্তকালীন চাপচাৰকূট উৎসৱ ঝুম খেতি শেষ হোৱাৰ পিছত মুঠ পাঁচদিনীয়াকৈ অনুষ্ঠিত কৰা হয়৷ এই উৎসৱৰ লগত নানা সাংস্কৃতিক অনুষ্ঠান উদ্যাপন কৰে৷ চাপচাৰকূট সৃষ্টিৰ আঁৰত এক ইতিহাস আছে৷ ১৪৫০-১৭০০ চনৰ মাজত  ’ছোৱাই পুই’ নামৰ গাঁৱৰ এজন “কাওলনি’’(মুৰব্বী)য়ে পোনপ্ৰথমে অনুষ্ঠিত কৰিছিল৷ মিজো ডেকাসকলক উৎপাদনমুখী কৰ্মৰ বাবে উৎসাহিত কৰিবলৈ আৰু নিজৰ দেশ ৰক্ষাৰ বাবে ডেকাসকলক সদাজাগ্ৰত কৰিবলৈ এই উৎসৱ পতা হৈছিল৷ ডেকাসকলৰ মাজত উদযাপিত এই উৎসৱত অসমীয়া ৰঙালী বিহুৰ লগত বহুখিনি সাদৃশ্য লক্ষ্য কৰা যায়৷ ৰঙালী বিহু মূলতঃ ডেকা-গাভৰুসকলৰ আনন্দ ধেমালিৰ উৎসৱ৷ বিহুগীত গোৱা, বিহুনচা, বিহুৱান দিয়া, প্ৰেম-পীৰিতি যচা আদিৰ দৰে চাপচাৰকূট উৎসৱতো মিজো ডেকা-গাভৰুসকলে গীত গাই, নাচি আনন্দ উল্লাস কৰে৷ এই উৎসৱৰ প্ৰথম দিনা গাহৰিৰ মঙহেৰে ডাঙৰ ভোজ এটাৰ আয়োজন কৰা হয়৷ উৎসৱৰ তৃতীয় দিনক “চেইনি’’ বোলে৷ সেইদিনা কেৱল নৃত্য-গীত অনুষ্ঠিত কৰা হয়৷ চতুৰ্থ দিনক “জুপুই নি’’ বোলা হয়৷ পঞ্চম দিনটোক “জু থিং চাৱাই নি’’ বোলা হয়৷ সেইদিনা সকলোৱে স্থানীয়ভাবে প্ৰস্তুত কৰা ’জু’ নামৰ পানীয় সেৱন কৰে৷ চাপচাৰকূট উৎসৱত ’ছেহলাম নৃত্য’ প্ৰদৰ্শন কৰা হয় আৰু ’ছেহ-লা’ নামৰ এবিধ গীত গোৱা হয়৷ গায়কজনে অংশগ্ৰহণকাৰীসকলৰ মাজত থিয় হৈ বিভিন্ন ভংগীমাত নৃত্য প্ৰদৰ্শন কৰে৷
## নৃত্য
চাপচাৰকূট উৎসৱত মিজোসকলে তেওঁলোকৰ জাতীয় ৰংবিৰঙৰ কাপোৰ পিন্ধি ছেহলাম নাচ নাচে৷ ঢোলৰ বোলত বৰ্তুলাকাৰ হৈ থিয় হৈ থকা মানুহৰ মাজৰ পৰা হঠাতে এজন শিল্পীয়ে দেওলগা মানুহৰ দৰে আচৰণ কৰি সম্মুখলৈ আহে আৰু ভৰি দুখন বেঁকা কৰি উৰন্ত বাহুৰে ঘূৰি ঘূৰি নাচে৷ দৰ্শকসকলে হাতচাপৰি বজায় আৰু ঢুলীয়াই ঢোলত বোল দিয়ে৷
এয়ে মিজোসকলৰ ছেহলাম নৃত্য৷
দিদি কণ্ট্ৰেক্টৰ

**ডেলিয়া নাৰায়ণ** বা **দিদি কণ্ট্ৰেক্টৰ** (১৯২৯ – জুলাই ৫, ২০২১) আছিল এজন আমেৰিকান স্থপতিবিদ। তেওঁ ভাৰতত কৰা বহনক্ষম ভৱনসমূহৰ কামৰ বাবে জনাজাত আছিল।  এই ক্ষেত্ৰত তেওঁ থলুৱা সামগ্ৰীৰ ব্যৱহাৰৰ ওপৰত গুৰুত্ব দিছিল। তেওঁৰ অৱদানৰ বাবে ভাৰত চৰকাৰে তেওঁক নাৰী শক্তি পুৰস্কাৰৰে সন্মানিত কৰিছিল। এয়া হৈছে মহিলাসকলৰ কৃতিত্ব আৰু অৱদানক স্বীকৃতি দিয়াৰ বাবে ভাৰতৰ সৰ্বোচ্চ অসামৰিক বঁটা। 

## জীৱন
মিনিয়াপলিছত জন্মগ্ৰহণ কৰা ডেলিয়া কিঞ্জিংগাৰ তেওঁ অভিব্যক্তিবাদী চিত্ৰশিল্পী এডমাণ্ড কিঞ্জিংগাৰ আৰু এলিচ ফিছ কিঞ্জিংগাৰৰ কন্যা আছিল। দুয়ো বাউহাউছ আন্দোলনৰ সৈতে জড়িত আছিল।  তেওঁৰ দেউতাক এগৰাকী জাৰ্মান আছিল, আনহাতে মাক আছিল আমেৰিকান। তেওঁৰ পিতৃ-মাতৃয়ে ১৯২৭ চনত জাৰ্মানীত বিবাহ পাশত আৱদ্ধ হয় আৰু মিনিয়াপলিছলৈ যায়। ইয়াত তেওঁৰ দেউতাকে শিক্ষক হিচাপে কাম কৰিছিল। পিছত তেওঁলোক জাৰ্মানীলৈ উভতি আহে। ১৯৩৩ চনত পুনৰ জাৰ্মানী এৰি পেৰিছলৈ যায়। তেওঁলোকে ১৯৩৫ চনত টেক্সাছৰ ৱাকোলৈ যায়, ইয়াতেই তেওঁৰ দেউতাকে প্ৰথমে সহকাৰী অধ্যাপক, পিছলৈ অধ্যাপক আৰু শেষত বাইলোৰ বিশ্ববিদ্যালয়ৰ কলা বিভাগৰ মুৰব্বী হিচাপে সেৱা আগবঢ়াই। 

তেওঁ নিউ মেক্সিকো আৰু টেক্সাছত ডাঙৰ-দীঘল হৈছিল। ডেলিয়াই থিয়েটাৰত কাম কৰিবলৈ স্কুলৰ পৰা এবছৰ ছুটি লৈছিল, তেওঁক প্ৰথমে তেওঁৰ দেউতাক আৰু নিউয়ৰ্কত হান্স হফমেনে কলাৰ প্ৰশিক্ষণ দিছিল, পিছত কলোৰাডো বোল্ডাৰ বিশ্ববিদ্যালয়ত কলা বিভাগত অধ্যয়ন কৰে।  ইয়াত তেওঁ তেওঁৰ স্বামী ভাৰতীয় ভৱন ঠিকাদাৰ নাৰায়ণ ঠিকাদাৰক লগ পাইছিল। তেওঁলোকে ১৯৫০ ৰ দশকত নাছিকলৈ আৰু ১৯৬০ ৰ দশকত মুম্বাইলৈ যাত্ৰা কৰে। তেওঁলোকে তিনিটা সন্তানক ডাঙৰ-দীঘল কৰে। স্বামীৰ পৰা পৃথক হোৱাৰ পিছত ডেলিয়া ১৯৭০ ৰ দশকত ভাৰতৰ কাংৰা উপত্যকালৈ গুচি যায়। 

কণ্ট্ৰেক্টৰৰ জীয়ৰী লেখিকা আৰু একাডেমিক কিৰিন নাৰায়ণ।  তেওঁৰ পুত্ৰ দেৱেন্দ্ৰ ঠিকাদাৰো এগৰাকী স্থপতিবিদ। শিশু অৱস্থাত তেওঁলোকে আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰত অধ্যয়ন কৰিছিল। 

৯১ বছৰ বয়সত ২০২১ চনৰ ৫ জুলাই তাৰিখে সিদ্ধবাৰীৰ ঘৰত তেওঁৰ মৃত্যু হয়। 

## অট্টালিকাসমূহ
স্থাপত্যবিদ্যাৰ ক্ষেত্ৰত তেওঁ আছিল স্ব-শিক্ষিত। এইক্ষেত্ৰত ফ্ৰেংক লয়ড ৰাইটৰ এটা বক্তৃতাৰ দ্বাৰা সৰুতে তেওঁ অনুপ্ৰাণিত হৈছিল। তেওঁ প্ৰাকৃতিক ভাৱে উপলব্ধ স্থানীয় সামগ্ৰীৰ সৈতে খাপ খোৱাকৈ অট্টালিকা নিৰ্মাণৰ বিশেষজ্ঞ আছিল। এই সামগ্ৰী সমূহৰ ভিতৰত বোকা, বাঁহ, কাঠ আৰু শিল। এইসমূহ ধৰমশালাৰ চাৰিওফালৰ এলেকাত পোৱা যায়, আৰু ইয়াত ১৫ টাতকৈও অধিক ঘৰ আৰু তিনিটা প্ৰতিষ্ঠান অন্তৰ্ভুক্ত আছে। সিদ্ধবাৰীৰ নিষ্ঠা গ্ৰাম্য স্বাস্থ্য, শিক্ষা আৰু পৰিৱেশ কেন্দ্ৰ, পালমপুৰৰ সম্ভাৱনা ৰাজহুৱা নীতি আৰু ৰাজনীতি প্ৰতিষ্ঠান, আৰু বীৰৰ ধৰ্মালয় প্ৰতিষ্ঠান। 

## সন্মান আৰু স্বীকৃতি

দুখনকৈ ফিচাৰ ফিল্মৰ তেওঁ মুখ্য বিষয় আছিল- *আৰ্থ ক্ৰুছেডাৰ* (২০১৬), আৰু *দিদি কণ্ট্ৰেক্টৰ: মেৰিং দা আৰ্থ টু দা বিল্ডিং* (২০১৭)।  তেওঁ ২০১৭ চনত মহিলা শিল্পী, স্থপতিবিদ আৰু ডিজাইনাৰ (ডব্লিউএডিই) এছিয়া লাইফ টাইম এচিভমেণ্ট বঁটা বিজয়ী।  ২০১৯ চনত ভাৰতৰ ৰাষ্ট্ৰপতিয়ে তেওঁক নাৰী শক্তি পুৰস্কাৰ প্ৰদান কৰে। 

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:স্থপতিবিদ
শ্ৰেণী:নাৰী শক্তি পুৰস্কাৰ বিজয়ী
সুৰভিন চাওলা

**সুৰভিন চাওলা** (, জন্ম ১ আগষ্ট ১৯৮৪) হৈছে এগৰাকী ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী, নৃত্যশিল্পী আৰু মডেল সুৰভিনে নিজৰ কেৰিয়াৰ আৰম্ভ কৰিছিল *কহি ট' হোগা* আৰু *কাজ্জল* নামৰ জনপ্ৰিয় আৰু সফল টেলিভিছন অনুষ্ঠানৰ জৰিয়তে৷ *হেইট ষ্টৰি* (২০১৪), *আগলি* (২০১৩), *পাৰ্চড* (২০১৫), *২৪* (ভাৰতীয় টিভি চিৰিজ,২০১৬) আদিত আগবঢ়োৱা প্ৰদৰ্শনৰ বাবে সুৰভিন চাওলা ভাৰতীয় দৰ্শক সমাজৰ ওচৰত পৰিচিত৷ ২০১৮ চনত সুৰভিনে হিন্দী ভাষাৰ ৱেব চিৰিজ *হক চে*ত অভিনয় কৰিছিল৷  সুৰভিনে অভিনয় কৰা শেহতীয়া ৱেব চিৰিজ *ডিকাপলড*-এ দৰ্শক সমাজৰ পৰা প্ৰশংসা বুটলিবলৈ সক্ষম হৈছে৷ তেখেতৰ বিপৰীতে অভিনয় কৰিছিল মাধৱনে৷
### দূৰদৰ্শনত অভিষেক
*কহি টো হোগি* নামৰ ভাৰতীয় ধাৰাবাহিকখনৰ জৰিয়তে টেলিভিছনৰ জগতত পদাৰ্পণ কৰে৷ ২০০৮ চনত নাচৰ এটি ৰিয়েলিটি শ্ব' *এক খিলাড়ি এক হাছিনা*ত তেওঁক দেখিবলৈ পোৱা যায়৷ ইয়াত সুৰভিনে ভাৰতীয় ক্ৰিকেটাৰ এছ. শ্ৰীশান্তৰ লগত একেলগে কাম কৰে৷  ইয়াৰ আগতে সুৰভিনে ২০০৪ চনত *কছৌটি জিন্দেগী কে*ত অভিনয় কৰিছিল৷ ২০০৬ চনৰ পৰা ২০০৭ চনলৈকে *কাজ্জল* নামৰ ধাৰাবাহিকখনত কেন্দ্ৰীয় চৰিত্ৰত তেওঁ অভিনয় কৰে৷ *কমেডি চাৰ্কাচ কে চুপাৰষ্টাৰচ* নামৰ অনুষ্ঠানটো তেওঁ সূত্ৰধাৰ হিচাপে কাম কৰে৷ ইয়াৰ পিছত তেওঁ কানাড়া ভাষাৰ ছবি *পৰমেশ পাণৱালা*ৰ জৰিয়তে ছবিৰ জগতত অভিষেক কৰে৷ ২০১১ চনত পাঞ্জাবী ভাষাৰ ছবি *ধৰতী*ত অভিনয় কৰে৷  ইয়াৰ পিছত সুৰভিনে *তৌৰ মিত্ৰন দি*, *শাদী লাভ ষ্টৰী*, *সিং ভাৰ্ছেছ কৌৰ* আৰু *ডিস্কো সিং*ৰ দৰে কেইবাখনো পাঞ্জাবী ছবিত চৰিত্ৰ ৰূপায়ন কৰে৷ ২০১৩ চনত মুক্তি লাভ কৰা ছাজিদ খানৰ দ্বাৰা পৰিচালিত হিন্দী ভাষাৰ কথাছবি *হিম্মতৱালা*ত *ধোকা ধোকা* নামৰ আইটেম গীতটিত সুৰভিনক দেখা যায়৷ এইটো আছিল তেওঁৰ প্ৰথমটো আইটেম গীত৷  ২০১৩ চনত সুৰভিনক দেখা যায় তামিল ভাষাৰ কথাছবি *মনদ্ৰু পেৰ মন্দদ্ৰু কড়াল*, *পুথিয়া থিৰুপাংগা*ত অভিনয় কৰে৷ ইয়াৰ পিছত অনুৰাগ কাশ্যপৰ থ্ৰিলাৰ ছবি *আগলি*ত সুৰভিনে অভিনয় কৰে৷ 
### ২০১৪-বৰ্তমান

২০১৪ চনৰ অক্টোবৰ মাহত সুৰভিন চাওলাক জেজি বিৰ সৈতে *মিটৰন ডে বুট* নামৰ পাঞ্জাবী গীত এটিত দেখিবলৈ পোৱা যায়৷ ২০১৪ চনতেই বিশাল পাণ্ড্যাৰ প্ৰতিশোধমূলক থ্ৰিলাৰ *হেইট ষ্ট'ৰি ২* মূল চৰিত্ৰ এটাত অভিনয় কৰে৷ পোনপ্ৰথমবাৰৰ বাবে এখনি নাৰীকেন্দ্ৰিক ছবিত অভিনয় কৰা এইখন ছবি বাণিজ্যিকভাৱে সফল হোৱাৰ উপৰি সমালোচকৰ দৃষ্টিতো যোগাত্মক হিচাপে ধৰা দিয়ে৷  তেওঁৰ শেহতীয়া তামিল ভাষাৰ ছবি হৈছে *জয় হিন্দ ২*৷ ২০১৫ চনত লীনা যাদৱৰ পৰিচালনাত মুক্তিলাভ কৰা *পাৰ্চদ* নামৰ বহুসমাদৃত ছবিখনত সুৰভিনে গুৰুত্বপূৰ্ণ চৰিত্ৰ এটাত অভিনয় কৰে৷ ২০১৬ চনত *ঝলক দিখলা যা*ৰ নৱম সংস্কৰণত সুৰভিনে অংশগ্ৰহণ কৰে৷ অৱশ্যে পাছলৈ তেওঁ প্ৰতিযোগিতাৰ পৰা *ভোটা আউট* হৈ বাহিৰ হয়৷

২০১৮-১৯ চনৰ সময়ছোৱাত সুৰভিনে নেটফ্লিক্সৰ জনপ্ৰিয় ছিৰিজ *ছেক্ৰেড গেমছ*ত জ'জ' মাছকাৰেনহাছ নামৰ চৰিত্ৰটি ৰূপায়ন কৰে৷  
২০২১ চনত সুৰভিন চাওলাই নেটফ্লিক্সৰ কমেডি-ড্ৰামা ছিৰিজ *ডিকাপলড*ৰ আৰ. মাধৱনৰ সৈতে কেন্দ্ৰীয় চৰিত্ৰত অভিনয় কৰে৷ আঠটা খণ্ডৰ চিৰিজটোত তেওঁ শ্ৰুতি শৰ্মা আয়াৰ নামৰ চৰিত্ৰটি ৰূপায়ন কৰে৷ চিৰিজটোৰ নিৰ্মাতা আছিল মনু জোছেফ৷  
## ব্যক্তিগত জীৱন
২০১৫ চনত ইটালীত সুৰভিনে অক্ষয় থাক্কৰৰ লগত বৈবাহিক বান্ধোনত বান্ধ খায়৷ অৱশ্যে বিবাহৰ খবৰ তেওঁ দুবছৰৰ পাছতহে (২৭ ডিচেম্বৰ ২০১৭) টুইটাৰযোগে ৰাজহুৱাকৈ সদৰী কৰে৷ 
## বঁটা আৰু মনোনয়ন

## বাহ্যিক সংযোগ

* 

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:হিন্দী চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেত্ৰী
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী
শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় মডেল
ৰত্না পাঠক শ্বাহ

**ৰত্না পাঠক শ্বাহ** () (জন্ম-১৮ মাৰ্চ ১৯৫৭) হৈছে এগৰাকী ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী আৰু পৰিচালিকা৷ তেখেতে থিয়েটাৰ, দূৰদৰ্শন আৰু কথাছবিৰ লগত জড়িত৷ হিন্দী আৰু ইংৰাজী ভাষাৰ ভালেমান থিয়েটাৰগোষ্ঠীৰ লগত তেখেতে কাম কৰিছে৷ ১৯৮০ৰ দশকত দূৰদৰ্শনৰ জনপ্ৰিয় ধাৰাবাহিক *ইধৰ উধৰ*ৰ যোগেদি ৰত্না পাঠক শ্বাহে বৃহত্তৰ দৰ্শক সমাজৰ পৰিচিতি লাভ কৰে৷ 

২০০৪-২০০৬ চনৰ সময়ছোৱাত ৰত্না পাঠক শ্বাহে হাস্যৰসপূৰ্ণ টিভি ধাৰাবাহিক *ছাৰাভাই ভাৰ্ছেছ ছাৰাভাই*ত অভিনয় কৰি বিপুল সমাদৰ লাভ কৰে৷ তেখেতে অভিনয় কৰা কেইখনমান উল্লেখযোগ্য কথাছবি হৈছে *জানে টু...য়া জানে না* (২০০৮),  *গোলমাল ৩* (২০১০), *কাপুৰ এণ্ড ছনছ* (২০১৬), আৰু ব্লেক কমেডি ছবি *লিপষ্টিক আণ্ডাৰ মাই বূৰ্খা* (২০১৭)৷ এইকেইখন ছবিৰ জৰিয়তে তেখেতে ফিল্মফেয়াৰ বঁটাত *শ্ৰেষ্ঠ সহ-অভিনেত্ৰী*ৰ শিতানত মনোনয়ন লাভ কৰিছিল৷ ২০১২ চনত ৰত্না পাঠকে ৰোমাণ্টিক কমেডি ছবি *এক মেই অঔৰ এক টু*, *খুবছুৰত* (২০১৪)ত অভিনয় কৰিছিল৷ তেখেতৰ স্বামী হৈছে বলিউডৰ বৰ্ষীয়ান অভিনেতা নাছিৰুদ্দিন শ্বাহ৷ দম্পতীটোৰ দুজন পুত্ৰ সন্তান আছে৷ 
## প্ৰাৰম্ভিক জীৱন

## তথ্যসংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:অভিনেত্ৰী
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী
শ্ৰেণী:হিন্দী চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেত্ৰী
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় নাৰী
শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ৰাষ্ট্ৰীয় নাট্য বিদ্যালয়ৰ প্ৰাক্তন শিক্ষাৰ্থী
আজিলামু নৃত্য

**আজিলামু নৃত্য** বা আঞ্জিলামা নৃত্য ছেৰডুকপেন সকলৰ এটি জনপ্ৰিয় নৃত্য। এই নৃত্যত দুজন মানুহে দৈত্যৰ বেশ ধৰি মুখা পিন্ধি, কান্ধলৈকে ওলোমা চুলি মেলি ভয়ংকৰ ভংগিমাত নাচে। ৰজা আৰু ৰাণীৰ পোছাক পিন্ধা দুজন ল’ৰাই এই দৈত্যদুজনৰ লগত যুঁজি ৰণৰ ভঙ্গিমাত নাচে। এয়ে আজিলামু নৃত্য।
## নৃত্যৰ প্ৰকাৰ
ছেৰডুকপেনসকলৰ মাজত নৃত্যপ্ৰধান নাটৰ প্ৰচলন আছে। এইবোৰক ভুজঙীয়া নাট বোলে। প্ৰতিখন ভুজঙীয়া নাটত একোটাকৈ উপদেশমূলক শিক্ষা বিষয় থাকে। ইয়াৰ দ্বাৰা মানুহক সংযমী আৰু জীৱ-জন্তুৰ প্ৰতি দয়াশীল হ’বলৈ শিক্ষা দিয়া হয়। কাহিনীবোৰ নৃত্যৰ দ্বাৰা উপস্থাপন কৰা হয় বাবে ইবোৰক বিভিন্ন নৃত্যৰ নামেৰে জনা যায়। হৰিণা পহুৰ নৃত্য, চুঁৱৰী পহুৰ নৃত্য, জাচুঙ চাম, কিয়েংপা নৃত্য, ব্ৰহ’পু নৃত্য গো নৃত্য  আদি প্ৰধান। 
## মুখা
ছেৰডুকপেন জাতিৰ নৃত্যশিল্পীসকলে মুখা পিন্ধি নৃত্য কৰে। মুখাক তেওঁলোকে ’ব’ বুলি কয়। এডোখৰ কাঠৰ ভিতৰখন ফোঁপোলা কৰি চকু আৰু নাকৰ ঠাইত দুটা বিন্ধা ৰাখে। এই মুখাবোৰ টাৱাঙৰ পৰা যোগাৰ কৰি আনে। মুখাবোৰ বৰ সুন্দৰ। পুৰণি মুখাবোৰত ক’লা ৰং সনা হয়। মহিলসকলে মুখা নিপিন্ধে। নৃত্যত কেৱল পুৰুষসকলেহে মুখা পিন্ধিবলৈ পায়।
## নৃত্যৰ ধৰণ
এই নৃত্য বৰ ব্যয়বহুল। সাধাৰণতে স্থানীয় গোমপা বা বৌদ্ধবিহাৰৰ সম্মুখত এই নাচৰ আয়োজন কৰা হয়। নৃত্যত ঢোল, শিঙা আৰু বৰতালেৰে আৱহ সংগীতৰ ব্যৱস্থা কৰা হয়। নৃত্যৰ বিষয়বস্তু পৰমাৰ্থিক যদিও পৰিৱেশনত হাস্যৰসৰো সৃষ্টি হয়। দেশৰ ৰাজধানী নতুন দিল্লীত প্ৰদৰ্শন কৰা “চুঁৱৰী পহুৰ নৃত্য’’ এই নৃত্যসমূহৰ মাজত প্ৰধান আৰু জনপ্ৰিয় নৃত্য।
## আজিলামু নৃত্য
এই নৃত্যত একাধিক শিল্পীৰ প্ৰয়োজন হয়। এজনে ৰজাৰ সাজ পিন্ধে আৰু দুজনে দুগৰাকী ৰাণীৰ সাজ পিন্ধে। নৃত্যৰ কাহিনীভাগ এনেধৰণৰ:- ’চাজেৰনুৰজান’ নামৰ ৰজাৰ লামু নামৰ দুগৰাকী ৰাণী। দুয়ো নৈত গা ধুবলৈ যায়। সেই নৈত ’নয়াপা’ আৰু ’নয়াৰো’ নামে দুটা দৈত্যই মাছ মাৰিবলৈ গৈছিল আৰু ৰাণী দুগৰাকীক দেখি তেওঁলোকৰ ৰূপত মোহিত হৈ দুয়োকে অপহৰণ কৰি লৈ যায়। এই কথা শুনি ৰজা খঙত অধীৰ হয় আৰু ৰাণী দুগৰাকীক বিচাৰি দৈত্যপুৰী পায়। তাত দুয়োগৰাকী ৰাণীকে কাৰাগাৰত বন্দী কৰি থোৱা দেখি ৰজাই দুয়োকে সকলো কথা সুধিলে। ৰাণীদুগৰাকীয়ে সকলো কথা দৈত্যৰ অনুপস্থিতিত বৰ্ণনা কৰি ৰজাক বুজাই দিলে। এনে সময়ত দৈত্য আহি উপস্থিত হ’ল আৰু তিৰোতা দুগৰাকী ৰজাৰ ৰাণী বুলি জানি আৰু ৰজাৰ লগত অহা সৈন্য সামন্ত দেখি ভয় খাই ৰাণীদুগৰাকীক এৰি দি ৰজাৰ ওচৰত ক্ষমা খুজিলে। ইয়াৰ পিছত ৰজাই দৈত্যৰ লগত বন্ধুত্ব কৰিলে আৰু সকলোৱে মিলি নাচৰ আয়োজন কৰিলে। এয়ে ভুজঙীয়া আজিলামু নৃত্যৰ মূল কাহিনী।
## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:অসমৰ সংস্কৃতি
মাল্লাখাম্ব

**মাল্লাখাম্ব** হৈছে এক পৰম্পৰাগত নৃত্য, যি ভাৰতীয় উপমহাদেশৰ পৰা উদ্ভৱ হৈছিল য'ত নৃত্যশিল্পীয়ে এটা উলম্ব স্থিৰ কাঠৰ খুটাত ভাৰসাম্য ৰাখি নৃত্য প্ৰদৰ্শন কৰে। মাল্লাখাম্ব শব্দটোৱে খেলত ব্যৱহৃত খুটা বুজায়।  খুটাটো সাধাৰণতে কেষ্টৰ তেলেৰে পালিশ কৰা ভাৰতীয় গোলাপকাঠৰ পৰা তৈয়াৰ কৰা হয়। মাল্লাখাম্বাৰ তিনিটা জনপ্ৰিয় সংস্কৰণ শ্বেছাম খুটা, বেত বা ৰছী ব্যৱহাৰ কৰি অনুশীলন কৰা হয়। 

মাল্লাখাম্ব নামৰ অৰ্থ হʼল "মল্ল", মানে মল্লযুদ্ধ, আৰু "খাম্বা", মানে খুটা। ইয়াৰ আক্ষৰিক অৰ্থ হৈছে "মল্লযুদ্ধৰ মেৰু"। শব্দটোৱে মল্লযোদ্ধাসকলৰ দ্বাৰা ব্যৱহৃত এক পৰম্পৰাগত প্ৰশিক্ষণ সঁজুলিক বুজায়।। 
২০১৩ চনৰ ৯ এপ্ৰিলত ভাৰতৰ মধ্য প্ৰদেশ ৰাজ্যই মাল্লাখাম্বাক ৰাজ্যখনৰ ৰাষ্ট্ৰীয় খেল হিচাপে ঘোষণা কৰে। ২০১৭ চনলৈকে, ভাৰতৰ আন ২০ খনতকৈও অধিক ৰাজ্যই এই পথ অনুসৰণ কৰে।
## ইতিহাস
চন্দ্ৰকেতুগড় মৃৎশিল্পৰ খোদিত বিৱৰণত দেখা যায় (খ্ৰীষ্টপূৰ্ব দ্বিতীয় শতিকা - খ্ৰীষ্টপূৰ্ব প্ৰথম শতিকা) এহাল দম্পতীয়ে জিমনাষ্টিক প্ৰদৰ্শন কৰি আছে। তেওঁলোকে আন এজন ব্যক্তিয়ে ধৰি থকা 'টি' আকৃতিৰ গাঁথনিত এটা খুটাৰ পৰা ওলমি আছে। খ্ৰীঃ ৭ম শতিকাত চীনা বৌদ্ধ তীৰ্থযাত্ৰী হিউয়েন চাঙে স্তম্ভটোত আৰোহণকৰাৰ প্ৰমাণ দি এলাহাবাদত (বৰ্তমান প্ৰয়াগৰাজ) ইয়াক প্ৰত্যক্ষ কৰে। তেওঁ কৈছিল যে তেওঁ এলাহাবাদত হিন্দু তপস্বীসকলক খুটাত উঠি এখন হাত আৰু এখন ভৰিৰে আঁকোৱালি লোৱা আৰু আনখন হাত আৰু ভৰি বতাহত প্ৰসাৰিত কৰা দেখিছিল। সোঁফালে মূৰ ঘূৰাই, তেওঁলোকে সূৰ্যাস্ত চাই থকাৰ কথাও উল্লেখিত আছে, যি এটা সৌৰ আচাৰ সূচায়। ১১৩৫ খৃষ্টাব্দৰ সাহিত্যত মাল্লাখাম্বৰ আটাইতকৈ পুৰণি উল্লেখ পোৱা গৈছে। সেয়া হৈছে তৃতীয় সোমেশ্বৰৰ দ্বাৰা লিখা সংস্কৃতৰ এক উচ্চ শ্ৰেণীৰ ৰচনা মনচোল্লাছ। ১৬১০ খৃষ্টাব্দৰ এখন ৰাজপুত্ৰৰ চিত্ৰত খেলুৱৈসকলে বিভিন্ন ধৰণৰ মেৰুত বগোৱা মাল্লাখাম্বৰ নৃত্যশৈলী প্ৰদৰ্শন কৰা দেখা যায় ।
১৬৭০ চনৰ এটা মোগল পেইণ্টিংত মল্লযোদ্ধা বা খেলুৱৈসকলে মাললাখাম্বৰ দৰে ক্লাব চুইং, ভাৰোত্তোলন আৰু মেৰু আৰোহণৰ অনুশীলন কৰা দেখুওৱা হৈছে। এই কলাটো মাজৰ কালচোৱাত নিষ্ক্ৰিয় হৈ আছিল। পেশ্বৱা বাজি ৰাও দ্বিতীয়ৰ শিক্ষক বালামভট্ট দাদা দেওধৰে এই নৃত্যকলাৰ ওপৰত পুণৰ গুৰুত্ব দিছিল। উনবিংশ শতিকাৰ প্ৰথমাৰ্ধত, ঝাঁচীৰ ৰাণী লক্ষ্মীবাইয়ে তেওঁৰ শৈশৱৰ বন্ধু নানা চাহেব আৰু তাণ্টিয়া টোপেৰ সৈতে মাল্লাখাম্ব শিকিছিল। 
প্ৰতিযোগিতামূলক ক্ৰীড়া হিচাপে মাল্লাখাম্ব প্ৰথমবাৰৰ বাবে ১৯৮১ চনৰ জানুৱাৰীত মাল্লাখাম্ব ফেডাৰেচন অৱ ইণ্ডিয়াৰ দ্বাৰা বিকশিত কৰা হৈছিল আৰু ১৯৮১ চনৰ ২৮ ৰ পৰা ২৯ জানুৱাৰীলৈ অনুষ্ঠিত প্ৰথম ৰাষ্ট্ৰীয় চেম্পিয়নশ্বিপত প্ৰথমবাৰৰ বাবে ইয়াৰ নিয়মাৱলী প্ৰৱৰ্তন কৰা হৈছিল।

প্ৰতিযোগিতামূলকভাৱে, কেইবাটাও সংস্কৰণ আছে কিন্তু 1937 চনৰ পৰা মাল্লাখাম্ব ক্ৰীড়াৰ তিনিটা তাৰতম্য অনুশীলনত দেখা গৈছে:
-মেৰু মাল্লাখাম্ব
-ফাঁচী মাল্লাখাম্ব
-ৰছী মাল্লাখাম্ব
এই নৃত্য পুৰুষ আৰু মহিলা দুয়োৰে দ্বাৰা অনুশীলন কৰা হয়, যদিও মেৰু মাল্লাখাম্ব পুৰুষ আৰু ল'ৰাৰ দ্বাৰা অধিক সচৰাচৰ প্ৰচলিত হয়, আৰু মহিলা আৰু ছোৱালীৰ দ্বাৰা ৰছী মাললাখাম্ব দেখা যায়।
সকলো মাল্লাখাম্ব প্ৰতিযোগিতা ভাৰতীয় মাল্লাখাম্ব ফেডাৰেচনৰ দ্বাৰা প্ৰস্তুত কৰা নিয়মৰ অধীনত আয়োজিত কৰা হয়, আৰু ২৮ খন ৰাজ্য এই ফেডাৰেচনৰ সৈতে সংযুক্ত।

## তথ্য
জাংফাই (অলংকাৰ)

**জাংফাই** এবিধ লা জাতীয় পদাৰ্থ৷ জাংফাই জীৱাশ্মীভূত গছৰ ৰজন(resin) আৰু ই সুগন্ধি দ্ৰব্য৷ ইয়াক অলংকাৰ প্ৰস্তুত কৰাৰ উপাদান আৰু ৰোগ নিৰাময়ৰ কাৰক হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰা হয়৷ পুৰণি অসমত সাধাৰণ অসমীয়া মহিলাই সোণ আৰু ৰূপৰ সলনি জাংফাইৰ কেৰু পিন্ধিছিল৷ 
চিংফৌ বুৰঞ্জীমতে পাটকাইৰ অৰ্থ:- ’পাট’ মানে জাংফাই আৰু ’কাই’ মানে উত্তম৷ অৰ্থাৎ সেইসময়ত পাটকাই পাহাৰটোত উৎকৃষ্টমানৰ জাংফাইৰ কাৰণে বিখ্যাত আছিল৷ পাটকাই পাহাৰত সেইসময়ত চিংফৌ, টাংচা আৰু আবৰসকলৰ বাসস্থান আছিল৷  জাংফাই প্ৰচুৰ পৰিমানে উপলব্ধ হৈছিল বাবে সেই জনগোষ্ঠীৰ লোকসকলে ভৈয়ামলৈ আহি জাংফাইৰ ব্যৱসায় কৰিছিল বুলি জনা যায়৷ খনিজাত জাংফাইৰ পৰা অসমৰ বিভিন্ন জনগোষ্ঠীয়ে নানা অলংকাৰ তৈয়াৰ কৰিছিল৷ অৰুণাচলৰ টাংছা জনজাতি মহিলাসকলৰ জাংফাই কেৰু  চকুত লগা৷
খামটিসকলৰ পুৰুষসকলেও তিৰোতাৰ দৰে কাণত জাংফাই কেৰু পিন্ধিছিল৷ খামটি তিৰোতাসকলেও কাণত চকচকাই থকা জাংফাই কেৰু পিন্ধিছিল৷ সোণৰ কেৰুৰ দৰে সোণ নোপোৱা সাধাৰণ লোকে সম্ভৱতঃ জাংফাইৰে কেৰু সাজি পিন্ধিছিল আৰু পৰৱৰ্তীকালত কেৰু নামৰ লগত জাংফাই নামটো সাঙোৰ খাই পৰিল৷ জাংফাই প্ৰকৃততে এবিধ বিশেষ গছৰ আঠাৰ পৰা সৃষ্টি হোৱা এক উজ্জল টান পদাৰ্থ৷
## জাংফাইৰ খনি
পৃথিৱীৰ বিভিন্ন ঠাইত জাংফাই পোৱা যায়৷ বৰ অসমৰ পাটকাই পাহাৰত জাংফাই পোৱা যায়৷ গছ-গছনিৰ মাজত মাটিৰ তলত ক’ত জাংফাই পোৱা যায় তাক অভিজ্ঞ মানুহেহে ক’ব পাৰিছিল৷ পাতল হালধীয়া বৰণৰ মূল্যবান জাংফাই মাটিৰ ওপৰিভাগৰ পৰা ৪০ ফুটমান তলতহে উপলব্ধ হৈছিল৷ তদুপৰি ইউৰোপৰ লিথুৱেনিয়া দেশত জাংফাইৰ এক বৃহৎ খনি আছে৷ ’বাল্টিক সোণ’ আখ্যা দিয়া জাংফাই সূদুৰ অতীতত ইয়াত প্ৰচুৰ পৰিমাণে পোৱা গৈছিল৷ জাংফাইৰে বিভিন্ন অলংকাৰ প্ৰস্তুত কৰা হয় আৰু লিথুৱেনিয়াৰ ভিলনিয়াছ চহৰত জাংফাইৰ কাৰুকাৰ্যৰ এক বৃহৎ প্ৰদৰ্শনী পতা হয়৷ তদুপৰি, ভিলনিয়াছৰ বহুসংখ্যক সংগ্ৰহালয়ত চাৰে চাৰি হাজাৰ জাংফাইৰ নমুনা সজাই থোৱা আছে৷

## জাংফাই কেৰু
পুৰণিকালত অসমৰ জনজাতীয় মহিলাসকলৰ মাজত জাংফাই কেৰুৰ প্ৰচলন আছিল৷ কোনো কোনো জনজাতিৰ পুৰুষেও জাংফাইৰ কেৰু পিন্ধিছিল৷ সেইবোৰক মতা জাংফাই বোলা হৈছিল৷ জাংফাই কেৰুৰ এক বিশেষ বিশেষত্ব হ’ল, ইয়াৰ ঠাৰি শকত অৰ্থাৎ কাণৰ বিন্ধাৰে সুমুৱাই দিয়া অংশ শকত আৰু কাণলতিত লিপিট খাই থকা অংশ পদুমপাহিৰ দৰে, য’ত বাখৰ পতোৱাও থাকে৷ ইয়াৰ ঠাৰিতো কিছুমানত বাখৰ পতোৱা থাকে৷

## তথ্য উৎস

শ্ৰেণী:অসমৰ অলংকাৰ
তানখন

**তানখন** বৌদ্ধ বিহাৰসমূহত ওলোমাই ৰখা এখন পৱিত্ৰ কাপোৰ৷ বৌদ্ধ বিহাৰসমূহত এই তানখন নামে ঠেক অথচ দীঘল কাপোৰ এখন ওলোমাই থোৱাৰ অন্তৰালত এক কাহিনী আছে৷

## জনশ্ৰুতি
এবাৰ এগৰাকী দুখীয়া মহিলাই তেওঁৰ আৰাধ্য ভগৱান বুদ্ধদেৱ গাঁৱৰ মাজেৰে পাৰ হৈ যাব বুলি শুনিলে৷ গাঁৱৰ ৰাইজে বুদ্ধদেৱক দিবলৈ খাদ্যবস্তু আৰু কাপোৰ যোগাৰ কৰিলে৷ অকলশৰীয়া মানুহগৰাকীৰো বুদ্ধদেৱক কিবা দিবলৈ মন গ’ল আৰু তেওঁ তেওঁৰ সমান্য সাঁচতীয়া পইচাৰে অলপ কপাহ কিনি, তাৰপৰা সূতা কাটি, এখন ঠেক সৰু কাপোৰ বৈ উলিয়ালে৷ সময়ত বুদ্ধদেৱ গাঁৱলৈ আহিল আৰু সকলোৱে খাদ্যবস্তু আৰু কাপোৰ দিবলৈ জুম বান্ধিলে৷ মানুহগাৰাকীয়েও জুমৰ মাজতে সোমাই বুদ্ধদেৱক সেই সৰু কাপোৰখন বৰ আগ্ৰহেৰে দিলে৷ পিছে, কাপোৰখনৰ আকাৰ দেখি সকলোৱে ঠাট্টা কৰি হাঁহিবলৈ ধৰিলে৷ কিন্তু বুদ্ধদেৱে বৰ আগ্ৰহেৰে সেই কাপোৰখন ল’লে আৰু সেই কাপোৰখনেই সকলোতকৈ উত্তম আৰু পৱিত্ৰ কাপোৰ বুলি সকলোকে জনাই দিলে কাৰণ সেই কাপোৰখনত মানুহগৰাকীৰ জীৱনৰ সমস্ত সাঁচতীয়া ধন আৰু ভক্তি সোমাই আছিল৷ তেতিয়াৰ পৰাই এই ঠেক কাপোৰখন অৰ্থাৎ তানখন বৌদ্ধ বিহাৰত ওলোমাই থোৱাৰ ৰীতি প্ৰচলিত হ’ল৷ টাই মহিলাসকল বোৱা-কটাত নিপুণ৷ তেওঁলোকে নানাৰঙী সূতাৰে নিজৰ সকলো বস্ত্ৰ তৈয়াৰ কৰি ল’ব পাৰে৷ কাতি মাহত পয় কাথিন উৎসৱ পালন কৰি তেওঁলোকে ভিক্ষুৰ বাবে কাপোৰ বয়৷ টাই শিপিনীয়ে বোৱা ’তানখন’ কাপোৰত সুন্দৰ ফুল আৰু নক্সা দেখিবলৈ পোৱা যায় তানখন কাপোৰত লতাজাতীয় ফুল তোলা নহয়৷ 
## বয়ন ৰীতি
নিজে সূতা কাটি প্ৰাকৃতিকভাবে ঘৰতে লতা, শিপা, বাকলি আদিৰ পৰা ৰং তৈয়াৰ সূতাবোৰত ৰং দি কৰি টাই শিপিনীয়ে পৱিত্ৰ ’তানখন’ তৈয়াৰ কৰে৷ তানখনসমূহ সাধাৰণতে বগা ৰঙৰ আৰু বহলে দুই ফুট বা ডেৰফুটতকৈ অলপ বেছি৷ দীঘলৰ পৰিমাণ শিপিনীয়ে নিজৰ ইচ্ছামতে কৰিব পাৰে৷ একোখন তানখনত কেইবাধৰণৰ নক্সা আৰু ফুল দিব পাৰে৷ নক্সা বা ফুল দিবলৈ ৰঙীন সূতা ব্যৱহাৰ কৰে৷ একোটা নক্সা বা এশাৰী ফুলৰ পাছত বাঁহৰ মিহি কাঠিৰে তিনিশাৰীমান বৈ দিয়া হয়৷ তানখনবোৰত ফুলৰ বাহিৰেও পেগোদা, স্তুপ, বৌদ্ধ বিহাৰ, বিভিন্ন জীৱ-জন্তু, যেনে, বাঘ, সিংহ, মেকুৰী, ম’ৰা চৰাই আদিৰ ছবি দিয়া হয়৷ থাইলেণ্ডৰ বৌদ্ধ বিহাৰসমূহৰ তানখনবোৰত হাতী, ঘোঁৰা, সিংহ আদি জীৱ-জন্তুৰ ছবি দিয়াৰ উপৰি ফুলৰ নক্সা দিয়া হয়৷ ফুলবোৰ জ্যামিতিক আকৃতিৰ৷ সাধাৰণতে তাখনৰ ৰং বগা যদিও আজিকালি বেলেগ বেলেগ ৰঙৰ তানখনো দেখিবলৈ পোৱা যায়৷

## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:বৌদ্ধ ধৰ্ম
লুঙী

**লুঙী** বা লুঙ্গি পুৰুষসকলে পৰিধান কৰা এখন বস্ত্ৰ৷ লুঙী ভাৰত, বাংলাদেশ, শ্ৰীলংকা, ম্যানমাৰ আদি দেশত প্ৰচুৰ পৰিমানে প্ৰচলিত৷ লুঙীক ম্যানমাৰত লোঙ্গাই বোলে৷ ই ম্যানমাৰৰ জাতীয় পোছাক হিচাপে স্বীকৃত৷ অসম বিভিন্ন জাতি-জনগোষ্ঠীৰ আবাসভূমি৷ ইয়াত প্ৰত্যেকৰে সাজপাৰৰ কিছুমান নিজা বৈশিষ্ট আছে৷ অসমলৈ প্ৰব্ৰজন কৰা পাঁচোটা টাই জনগোষ্ঠী হ’ল, খামতি, ফাকে, আইতন, তুৰুং, খাময়াং৷ এওঁলোক আহোমসকল অসমলৈ অহাৰ কেইবাশতিকা পিছত অসমলৈ আহিছিল৷ আহোমসকলৰ কৃষ্টি-সংস্কৃতি অসমৰ স্থানীয় মানুহৰ সৈতে মিলি গ’লেও পিছত প্ৰব্ৰজন কৰা এই জনগোষ্ঠীবোৰৰ নিজৰ সাংস্কৃতিক বৈশিষ্ট প্ৰায় অক্ষুণ্ণ থাকিল৷ এওঁলোক বৌদ্ধ ধৰ্মাৱলম্বী৷ টাই পুৰুষসকলৰ শৰীৰৰ নিম্নাংশত পিন্ধা বস্ত্ৰ হ’ল, লুঙী৷ আনহাতে, অসমত বসবাস কৰা মুছলমান সমাজৰ পুৰুষসকলৰ মাজত লুঙী জনপ্ৰিয়৷ সাত-আঠ বয়সত ল’ৰাবোৰক ’খৎনা’ কৰোৱাৰ পিছতেই লুঙী পিন্ধোৱা নিয়ম৷ তেওঁলোকে অৱশ্যে লুঙী চিলাই কৰি পিন্ধে৷ লুঙী আৰামদায়ক আৰু যিকোনো বতৰতে পিন্ধিব পৰা বস্ত্ৰ৷ সেয়ে ই অমুছলমান লোকৰ ওচৰতো জনপ্ৰিয়৷ 
## বয়ন শৈলী
অসমৰ টাই জনগোষ্ঠীৰ মহিলাসকলে কপাহৰ পৰা সূতা কাটি, অসমৰ হাবিত পোৱা নানা গছ-গছনিৰ শিপা, পাত, বাকলি আৰু লতা সিজাই তাৰপৰা বিভিন্ন ৰং তৈয়াৰ কৰি কাপোৰত ৰং দিয়ে৷ টাইসকলৰ লুঙীৰ সূতাতো তেওঁলোকে ৰং দি বিশেষ ধৰণে ব’বলৈ প্ৰস্তুত হয়৷ টাই পুৰুষসকলৰ লুঙী বিশেষ কাৰুকাৰ্যৰে বোৱা হয়৷ পুৰষৰ লুঙীত, হালধীয়া, সেউজীয়া, ৰঙা, বেঙুনীয়া, নীলা আৰু ক’লা ৰং সন্নিৱিষ্ট কৰে৷ লুঙীৰ বাঁতি কাঢ়োঁতে ছটা ছটাকৈ এটাৰ পিছত আন এটা ৰং দি দীঘ লোৱা হয়৷ তাৰপিছত বাণি বোৱাৰ সময়ত দীঘত ৰংবোৰ যেনেকৈ দিয়া হৈছিল, ঠিক তেনেকৈ সমান সমান জোখত বোৱা হয়৷ এইদৰে বৈ যাওঁতে সুতাৰ ৰংবোৰে কাপোৰত কিছুমান ডাঙৰ আৰু কিছুমান সৰু বৰ্গক্ষেত্ৰৰ সৃষ্টি কৰি যায়৷ এই বৰ্গক্ষেত্ৰবোৰে একোটা সুন্দৰ নক্সাৰ সৃষ্টি কৰে৷ এইদৰে বহল নক্সা থকা অংশক ’তা-লুং’ আৰু সৰু নক্সা থকা অংশক ’তা-নই’ বোলা হয়৷ গোটেই কাপোৰখন এবাৰ ’তা-লুং’ আৰু এবাৰ ’তা-নই’ কৰি বৈ শেষ কৰা হয়৷ অসমৰ টাইসকলে লুঙীখন বাৰ্মিজসকলৰ পৰাই গ্ৰহণ কৰিছে৷ অসমৰ টাই জনগোষ্ঠীৰ আন ফৈদসকল, যেনে আইতন, ফাকে, খাময়াংসকলে এই কাপোৰখনক লুঙী নোবোলে৷ তেওঁলোকে লুঙীক ’ফা-তুং’ বোলে আৰু তুৰুংসকলে ’বুকা’ বুলি কয়৷ ভিয়েটনাম, চীন, লাওচ আৰু থাইলেণ্ডৰ টাই জনগোষ্ঠীয় লোকসকলে অসমৰ টাইসকলৰ দৰে লুঙী নিপিন্ধে, তেওঁলোকৰ কিছুমানে মাত্ৰ গা ধোৱাৰ পৰত বিভিন্ন ৰঙৰ আঁচ দিয়া এখন কাপোৰ ধুতীৰ দৰে পিন্ধে৷ 
টাইসকলৰ বাদেও লুঙী বিভিন্ন জাতিৰ লোকে ব্যৱহাৰ কৰে৷ ভাৰতত ইয়াৰ প্ৰচুৰ ব্যৱহাৰ আছে৷ কেৰালা, তামিলনাডু, অসমকে ধৰি বহু ঠাইত লুঙী পুৰুষে পোছাকী সাজ হিচাপে পিন্ধে৷ অৱশ্যে সকলো ঠাইৰ লুঙীৰ বয়ন শৈলী বেলেগ বেলেগ৷ কোনো ঠাইত লুঙী এফালে দুয়োটা মূৰ লগ লগাই চিলাই কৰা থাকে আৰু কোনো কোনো ঠাইত ই খোলা থাকে৷ খামটিসকলে নীলা, সেউজীয়া, হালধীয়া, ৰঙা সূতাৰে (নিয়মমতে পাঁচটা ৰঙ থাকিব লাগে) বোৱা লুঙী পিন্ধে৷ এই কাপোৰখনৰ পুতলটো সমাজত পিন্ধোতাৰ স্থানে নিৰ্ণয় কৰে৷

## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:বস্ত্ৰ
সুনিতা দেৱী

**সুনিতা দেৱী** (১৮৯৭ – ৩ নৱেম্বৰ ১৯৩২)ৰ প্ৰকৃত নাম আৰ্মিনা পীৰভয়, তেওঁক সাধাৰণতে সুনিতা বুলি জনা যায়। তেওঁ লণ্ডনৰ ভাস্কৰ্যশিল্পী জেকব এপষ্টাইনৰ ভাস্কৰ্যৰ এগৰাকী মডেল আছিল।
১৯৩২ চনৰ ৩ নৱেম্বৰত ভাৰতত হোৱা তেওঁৰ মৃত্যুক এক ৰাজনৈতিক হত্যা বুলি বিশ্বাস কৰা হয়।

## প্ৰাৰম্ভিক জীৱন
মূলতঃ কাশ্মীৰৰ  সুনিতা আছিল এগৰাকী মুছলমান সম্প্ৰদায়ৰ মহিলা। তেওঁ সেইসময়ৰ বোম্বাইৰ কোটিপতি আহমেদ পীৰভোয়ৰ সৈতে বিবাহপাশত আৱদ্ধ হৈছিল। কিন্তু ১৯২০ ৰ দশকৰ আৰম্ভণিতে তেওঁৰ পুত্ৰ এনভাৰ আৰু সৰু ভগ্নী অনিতা পেটেলৰ সৈতে ইংলেণ্ডলৈ গুছি গৈছিল। ইংলেণ্ডলত তেওঁলোকে "মেস্কুলাইন ব্ৰাদাৰ্ছ" নামেৰে জনাজাত যাদুকৰৰ এটা দলত যোগদান কৰিছিল। সুনিতাই পাঁচ মিনিটৰ বাবে সম্পূৰ্ণৰূপে ডুব গৈ পানীৰ টেংকত বহি থকা এটা ষ্টাণ্ট কৰিছিল। ব্ৰিটিছ এম্পায়াৰ প্ৰদৰ্শনীত (১৯২৪ চনৰ পৰা ১৯২৫ চনলৈ) তেওঁলোকৰ কামোদ্দীপক ট্ৰিংকেট বিক্ৰী কৰা ষ্টেণ্ডো অন্তৰ্ভূক্ত আছিল। পিছলৈ সুনিতাই এগৰাকী ভাৰতীয় ৰহস্যবাদী আৰু ভৱিষ্যতবক্তা হিচাপে ব্যক্তিত্ব বিকশিত কৰে আৰু ৰাজকুমাৰী সুনিতা নামেৰে পৰিচিত হয়।

## মেথিউ স্মিথ
সুনিতাই ১৯২৪ চনৰ পৰা শিল্পী মেথিউ স্মিথৰ ভাস্কৰ্যৰ বাবে মডেল হিচাপে কাম কৰিছিল। এনেদৰে তেওঁলোকৰ মাজত ভাল সম্পৰ্ক গঢ় লৈ উঠে। স্মিথে ১৯২৪ চনত "দ্য ৰেড শাৰী, সুনিতা ৰিক্লিনিং", আৰু "দ্য ব্লেক শাৰী, সুনিতা ৱেৰিং এ ব্লেক শাৰী" আদি শিৰ্শকৰে সুনীতাৰ চিত্ৰ অংকন কৰিছিল।

## জেকব এপষ্টাইন
জেকব এপষ্টাইনে ব্ৰিটিছ এম্পায়াৰ প্ৰদৰ্শনীত সুনিতাক লগ পাইছিল বুলি জনা যায়, ইয়াৰোপৰি তেওঁৰ বন্ধু মেথিউ স্মিথৰ জৰিয়তে সুনিতাৰ সৈতে পৰিচিত হয় বুলিও ধাৰণা কৰা হয়। ১৯২৫ চনত এপষ্টাইনে তেওঁৰ পত্নী মাৰ্গাৰেটৰ চুক্তিৰ সৈতে লণ্ডনৰ গুইলফৰ্ড ষ্ট্ৰীটত থকা তেওঁৰ ঘৰত থাকিবলৈ সুনিতা, এনভাৰ আৰু অনিতাক আমন্ত্ৰণ জনায়। শ্ৰীমতী এপষ্টাইনে কেথলিন গাৰ্মানক আন মহিলাৰ সৈতে সম্পৰ্কত উদগনি দি তেওঁৰ স্বামীৰ সৈতে সম্পৰ্ক সমাপ্ত কৰিবলৈ চেষ্টা কৰি আছিল।

এপষ্টাইনে ১৯২৬ আৰু ১৯২৭ চনত (দুবাৰ) এনভাৰৰ মুখমণ্ডল আৰু ১৯২৬ চনত তিনিবাৰ সুনিতাৰ মুখমণ্ডলৰ মূৰ্তি তৈয়াৰ কৰিছিল। সুনিতা আৰু এনভাৰ এপষ্টাইনৰ মেডোনা আৰু চাইল্ডৰ ভাস্কৰ্যৰ (১৯২৭) মডেল আছিল। ভাস্কৰ্যৰ উপৰিও সুনিতা, এনভাৰ আৰু অনিতাৰ ১০০ তকৈও অধিক পানী ৰংৰ চিত্ৰ অংকন কৰা হৈছিল।

## মৃত্যু
১৯৩১ চনত সুনিতা ভাৰতলৈ উভতি আহে। আমেৰিকান সংবাদ মাধ্যমত সুনিতাই কোৱ মতে "মই মোৰ মৃত্যুৰ মুখলৈ আগবাঢ়ি গৈছো; মই জানো এয়া ঘটিব"। ১৯৩২ চনত খবৰ পোৱা গৈছিল যে তেওঁৰ "অন্ত্ৰৰ প্ৰদাহ"ৰ ফলত মৃত্যু হৈছিল। যিসকলে সুনিতাক ভাৰতৰ বাহিৰতো চিনি পাইছিল তেওঁলোকে  সন্দেহ কৰিছিল যে তেওঁক বিহ খুৱাই হত্যা কৰা হৈছিল, কিয়নো ৰাউণ্ড টেবুল কনফাৰেন্সত অংশগ্ৰহণকাৰীসকলৰ সৈতে তেওঁৰ ঘনিষ্ঠতাৰ বাবে তেওঁক এজন গুপ্তচৰ বুলি সন্দেহ কৰা হৈছিল।

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ভাৰতীয় মডেল
ভণিতা জগদেও বৰাদে

**ভণিতা জগদেও বৰাদে** (জন্ম: ১৯৭৫) এগৰাকী ভাৰতীয় সংৰক্ষক। তেওঁ মহাৰাষ্ট্ৰৰ বুলধানাত বাস কৰে। ইয়াত তেওঁ সাপ উদ্ধাৰৰ বাবে এটা প্ৰতিষ্ঠান চলায়। তেওঁ ভাৰত চৰকাৰৰ পৰা ২০২০ চনৰ নাৰী শক্তি পুৰস্কাৰ লাভ কৰিছিল। সমগ্ৰ বিশ্বৰ লগতে ভাৰতবৰ্ষটো দেখা দিয়া মহামাৰী ক'ভিড-১৯ ৰ বাবে এই পুৰস্কাৰ ২০২২ চনত পলমকৈ প্ৰদান কৰা হৈছিল। সাপ উদ্ধাৰৰ ক্ষেত্ৰত তেওঁ গিনিজ বুক অফ ৰেকৰ্ডত নিজৰ নাম অন্তৰ্ভুক্ত কৰিবলৈ সক্ষম হৈছে। 
## কেৰিয়াৰ
ভণিতাৰ ভাৰত বৰ্ষৰ মহাৰাষ্ট্ৰ ৰাজ্যৰ এক কৃষক পৰিয়ালত আনুমানিক ১৯৭৫ চনত জন্ম হয়, আৰু যিহেতু তেওঁ এখন খেতি প্ৰধান ঠাইত ডাঙৰ দীঘল হৈছিল সেয়ে বন্যপ্ৰাণীৰ সৈতে তেওঁ স্বাচ্ছন্দ্যত থাকিবলৈ শিকিছিল। তেওঁৰ বন্ধুবৰ্গই স্থানীয় পৰিৱেশৰ প্ৰতি তেওঁৰ আগ্ৰহক সমৰ্থন কৰিছিল লগতে এই কাৰ্যত তেওঁক সহায়-সহযোগ আগবঢ়াইছিল। তেওঁ কেতিয়াও সাপৰ কামোৰ নোখোৱাকৈ ১২ বছৰ বয়সত বিষাক্ত সাপ ধৰিবলৈ আৰম্ভ কৰিছিল, সেয়েহে স্থানীয় লোকসকলে সাপ দেখিলেই তেওঁক ফোন কৰে। তেওঁ চয়ৰে ভাঞ্চাৰে বহুমুখী ফাউণ্ডেচন প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল আৰু বৰ্তমানলৈ ৫০,০০০ তকৈও অধিক সাপ উদ্ধাৰ কৰিবলৈ সক্ষম হৈছে, এই সাপবোৰ তেওঁ উদ্ধাৰৰ পিছত তেওঁলোকৰ প্ৰাকৃতিক পৰিৱেশত মুকলি কৰি দিয়ে। 

বৰাদে সাপৰ কামোৰৰ চিকিৎসা কেনেদৰে কৰিব লাগে সেইবিষয়েও শিক্ষা প্ৰদান কৰে। তেওঁ সাপৰ বিষয়ে বাস্তৱিক তথ্য প্ৰদান কৰি অফিডিঅ'ফোবিয়া (সাপৰ ভয়) হ্ৰাস কৰাৰ প্ৰতি লক্ষ্য ৰাখে। তেওঁ মানুহক জানিবলৈ দিয়ে যে- "ভাৰতত মাত্ৰ দহ শতাংশ সাপ বিষাক্ত, আৰু প্ৰতিখন চিকিৎসালয়ত মুক্তভাৱে এণ্টিভেনম ঔষধ উপলব্ধ। সাপবোৰে আন্ধাৰ ঠাইত বাস কৰিবলৈ ভাল পায়, আৰু তেওঁলোকে মানুহক আক্ৰমণ কৰিব নিবিচাৰে।"  

বৰাদে বৰ্তমানলৈ ধৰা সাপৰ সংখ্যাই বহুকেইটা ৰেকৰ্ড গঠন কৰিছে। সেইসমূহৰ ভিতৰত গিনিজ বুক অফ ৰেকৰ্ডছ অন্তৰ্ভুক্ত। জীৱ-জন্তুৰ প্ৰতি তাইৰ সহানুভূতিৰ অনুভূতি (জীৱদয়া) বিশেষকৈ সাপৰ বাবে প্ৰসাৰিত। অৱশ্যে মৌমাখিৰ সৈতেও তেওঁৰ যথেষ্ট অভিজ্ঞতা আছে। তেওঁ বৰ্তমান তেওঁৰ স্বামীৰ সৈতে মহাৰাষ্ট্ৰৰ বুলধানাত বাস কৰে।

## পুৰস্কাৰ আৰু স্বীকৃতি
ভাৰতীয় ডাক সেৱাই তেওঁৰ প্ৰতিকৃতিৰ মোহৰ প্ৰৱৰ্তন কৰি বৰাদেৰ কৃতিত্বক স্বীকৃতি দিছিল। ২০২২ চনৰ আন্তৰ্জাতিক নাৰী দিৱসত তেওঁ ৰাষ্ট্ৰপতি ৰামনাথ কোবিন্দৰ পৰা ২০২০ চনৰ নাৰী শক্তি পুৰস্কাৰ লাভ কৰে। কোভিড-১৯ মহামাৰীৰ বাবে অনুষ্ঠানটো পিছুৱাই দিয়া হৈছিল। প্ৰেছ কভাৰেজে তেওঁক "প্ৰথম মহিলা সাপ উদ্ধাৰকাৰী" বুলি অভিহিত কৰিছিল।

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:নাৰী শক্তি পুৰস্কাৰ বিজয়ী
চোলা

thumb
**চোলা** এবিধ বস্ত্ৰ। ই আদিতে পুৰুষে পিন্ধা বস্ত্ৰ আছিল। বৰ্তমান ইয়াৰ আকাৰ আকৃতি সলনি হৈ নাৰী পুৰুষ উভয়েই পিন্ধিব পৰা হৈছে। হেমকোষ অভিধানত চোলাৰ অৰ্থ এনেকৈ দিয়া আছে, বেজীৰে সী গা আৰু হাত ঢাকিবলৈ ব্যৱহাৰ কৰা এবিধ কাপোৰ। ই সংস্কৃত শব্দ “চুল’’ৰ পৰা আহিছে। সংস্কৃতত চোল বা চোলক মানে বক্ষবন্ধনী। অসমত আহোম ৰাজশাসন কালত “চোলাধৰা’’ বুলি এটা বিষয়বাবৰ সৃষ্টি কৰা হৈছিল, তেওঁৰ কাম আছিল ৰজাৰ চোলা যোগাৰ কৰা বা সাজ-সজ্জা কৰোৱা। অসমীয়া পুৰুষৰ সাজ বুলি চুৰীয়া, খনীয়া কাপোৰ বা চেলেং আৰু কপাহী কাপোৰৰ পাগুৰীৰ লগতে কোনো কোনোৱে চোলা পিন্ধিছিল। চোলা মানুহৰ গা আৰু হাতদুখন আবৃত কৰি ৰাখিব পৰা এবিধ বস্ত্ৰ যদিও ইয়াৰ আকৃতি বেলেগ বেলেগ। চোলাৰ সমাৰ্থক ইংৰাজী শব্দ ’ছাৰ্ট’ আৰু ই ইউৰোপ আমেৰিকাৰ লোকসকলৰ পৰিধেয় বস্ত্ৰ। ইংৰাজী ভাষাত ইয়াক চাৰ্ট, টি-চাৰ্ট আদি নামে জনা যায়। আদিতে ই নাৰীসকলে পিন্ধা চেমিজৰ দৰে পুৰুষসকলে কাপোৰৰ তলত পিন্ধা বস্ত্ৰ আছিল। পিছলৈ ইয়াক নাৰী-পুৰুষ উভয়েই পিন্ধিবলৈ লয়। সময়ৰ লগে লগে এইবিধ বস্ত্ৰৰ আকৃতি সলনি হৈ আহিছে। নামো সলনি হৈছে। ইউৰোপ আমেৰিকাৰ লোকসকলে ছাৰ্টৰ ওপৰত ডিঙিত টাই বান্ধি লয়।

## অসমৰ নানাবিধ চোলা
চোলা কপাহী, চিল্ক, এড়ী আদি বিভিন্ন কাপোৰৰ পৰা তৈয়াৰ কৰিব পাৰি। পৃথিৱীৰ প্ৰায় সকলো জাতি-জনজাতিৰ লোকে চোলা ব্যৱহাৰ কৰে যদিও প্ৰত্যেকৰে প্ৰস্তুতি বিধি আৰু নাম বেলেগ বেলেগ। অসমতো বহু পুৰণি কালৰ পৰাই চোলাৰ ব্যৱহাৰ হৈ আহিছে। আহোম শাসনৰ সময়ৰ পৰাই পুৰুষ-মহিলা উভয়েই চোলা পিন্ধাৰ কথা ’হস্তী বিদ্যাৰ্ণৱ’ গ্ৰন্থত অংকিত চিত্ৰৰ পৰা ধৰিব পাৰি। স্বৰ্গদেউ ৰুদ্ৰসিংহৰ দিনতেই অসমীয়া বস্ত্ৰলৈ আমূল পৰিৱৰ্তন আহিছিল। সেইসময়ত মহিলাসকলে ফুলবছা চোলা, পিঠিৰ ফালে বন্ধা কাঞ্চুলি চোলা, পাৰি থকা হাতচুটি চোলা আৰু কুঁৱৰীসকলে পাটৰ চিত্ৰ-বিচিত্ৰ কাৰচিপ কৰা চোলা পিন্ধিছিল। পুৰুষসকলেও বিভিন্ন চোলা ব্যৱহাৰ কৰিছিল। চোলাবোৰ কেইবাটাও নামেৰে পৰিচিত। নৰা চোলা, এঙা চোলা, হলৌ চোলা, বুকু চোলা, মিৰ্জাই চোলা, ফুটৱৈ চোলা, মোগলাই চোলা, ঘাগৰা, গোমচেং, চাটন, বুটাদাৰ চাটন, জালি চোলা, চাপকণ চোলা আদি অনেক প্ৰকাৰৰ চোলা আছে। পাদুৰী চাহাবসকলে পিন্ধাৰ দৰে চোলা আঁৰণি চাপকণৰ ওপৰত পৰিধান কৰিছিল। দৰাই জামা চোলা আৰু ৰজাই ৰূপৰ বেৰী দিয়া চোলা পিন্ধিছিল। ৰজাৰ চোলাত ৰূপালী সূতাৰ পাৰি লগোৱা আছিল। অসমৰ মানুহে চোলাত বুতাম ব্যৱহাৰ নকৰিছিল। হাড় আৰু কপাহৰ ক্ষুদ্ৰ বাটিকা ব্যৱহাৰ কৰিছিল। এই বাটিকাবোৰক গাঁথি বোলা হয়। সাধাৰণতে গাঁথিবোৰ কপাহী সূতাৰে তৈয়াৰ কৰি লৈছিল। চোলাবোৰ বিভিন্ন আকৃতিত চিলাই কৰি লৈছিল। 

## জনজাতীয় লোকৰ চোলা
অসমৰ বহু জনজাতীয় পুৰুষে চোলা পিন্ধা দেখা যায়। সকলোবোৰ চোলা বেলেগ বেলেগ নাম আৰু আৰ্হিৰ। এইবোৰৰ দ্বাৰা একোটা জাতিৰ পৰিচয় পাব পাৰি। অঁকা পুৰুষে বুকুখোলা চোলা পিন্ধে। কাৰ্বিসকলে হাত চুটি আৰু তললৈ দীঘল দহি ওলমি থকা চোলা পিন্ধে। চিংফৌ ৰজাই চীনা ভেলভেট কাপোৰেৰে তৈয়াৰী বুতাম লগোৱা চোলা পিন্ধে। এওঁলোকৰ চোলাৰ বুতামত জাংফাই বা সোণ খটোৱা থাকে। টাগিন পুৰুষ মহিলা উভয়েই ৰঙা বৰণৰ দীঘল চোলা পিন্ধে। ফাকেয়াল আৰু মিচিমিয়ে আঁঠুৰ ওপৰলৈ পৰা দীঘল চোলা ব্যৱহাৰ কৰে। মনপা পুৰুষে চোলাৰ ঠাইত দীঘল কোট পিন্ধে। চোলাসমূহত ৰঙ-বিৰঙৰ সূতাৰে কাৰুকাৰ্য কৰা থাকে।

## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:বস্ত্ৰ
বীনা দেৱী

**বীনা দেৱী** (জন্ম গ. ১৯৭৭) এগৰাকী ভাৰতীয় ব্যৱসায়ী মহিলা। তেওঁ কাঠফুলাৰ খেতিৰ জৰিয়তে মহিলাসকলক ব্যৱসায়ী মহিলা হিচাপে স্বনিৰ্ভৰশীল হ'বলৈ অনুপ্ৰাণিত কৰাৰ বাবে জনাজাত। কাঠফুলাৰ খেতিক জনপ্ৰিয় কৰাৰ বাবে 'কাঠফুলা নাৰী' নামেৰে অভিহিত বীনা দেৱীয়ে ভাৰত চৰকাৰৰ সৰ্বোচ্ছ নাৰী সন্মান নৰী শক্তি পুৰস্কাৰ লাভ কৰে আৰু পাঁচ বছৰৰ বাবে টেটিয়াবাম্বাৰ খণ্ডৰ ধৌৰী পঞ্চায়তৰ চৰপঞ্চ হিচাপে নিযুক্ত হয়। তেওঁ কৃষকসকলক কাঠফুলা আৰু জৈৱিক কৃষি, কেছুসাৰ উৎপাদন আৰু জৈৱিক কীটনাশক প্ৰস্তুতকৰাৰ প্ৰশিক্ষণ দিছে। 

## প্ৰাৰম্ভিক জীৱন
দেৱী ভাৰতৰ বিহাৰ ৰাজ্যৰ তিলকাৰী নামৰ এখন সৰু গাঁৱত আনুমানিক ১৯৭৭ চনত জন্ম হৈছিল। বীনা দেৱী তেওঁৰ স্বামী আৰু তেওঁলোকৰ পৰিয়ালৰ সৈতে বৰ্তমান তিলকাৰীতে বাস কৰে।

## কেৰিয়াৰ
দেৱীয়ে প্ৰথমে নিজৰ বিছনাৰ তলত সামান্য পৰিমাণৰ কাঠফুলা খেতি কৰিছিল আৰু ইয়াৰদ্বাৰাই তেওঁ উপলব্ধি কৰাইছিল যে কাঠফুলাৰ খেতি তেওঁৰ বাবে এক সুযোগ হোৱাৰ সম্ভাৱনা আছে। কাঠফুলা খেতি কৰাৰ উপৰি দেৱীয়ে দুগ্ধ পালন আৰু ছাগলী পালন কাৰ্যটো লিপ্ত হৈছিল। নিজৰ কৰ্মৰ দ্বাৰা তেওঁ গ্ৰাম্য মহিলাসকলৰ মাজত স্ব-নিয়োজনৰ বাবে প্ৰেৰণা যোগোৱাৰ বাবে জনাজাত হৈ পৰিছিল। তেওঁ মুংগেৰ জিলাৰ পাঁচটা খণ্ড আৰু ১০৫খন চুবুৰীয়া গাঁৱত কাঠফুলাৰ উৎপাদন জনপ্ৰিয় কৰি তুলিছে, যাৰ ফলত ১৫০০ মহিলাই কাঠফুলাৰ খেতিৰ মাধ্যমেৰে স্বনিয়োজনৰ বাট মুকলি কৰিবলৈ সক্ষম হৈছে।

ইয়াৰোপৰি তেওঁ ডিজিটেল সাক্ষৰতা বিয়পোৱাৰ ক্ষেত্ৰটো জড়িত আছিল আৰু টাটা ট্ৰাষ্টৰ পুঁজিৰে যোগান ধৰা মোবাইল ফোন কেনেদৰে ব্যৱহাৰ কৰিব লাগে তাৰ বাবে ৭০০ গৰাকী মহিলাক প্ৰশিক্ষণ দিছিল। তেওঁ ২৫০০ কৃষকক এছ.আৰ.আই. পদ্ধতিশস্যৰ কৃষিৰ ওপৰত প্ৰশিক্ষণ দিছে আৰু আত্মসহায়ক গোট প্ৰস্তুত কৰাত সমৰ্থন জনাই আহিছে।

২০২০ চনৰ নাৰী দিৱস উপলক্ষে পুৰস্কাৰ লাভকৰা চেন্নাইস্থিত সমাজকৰ্মী স্নেহা মোহনডছ, বোমা বিস্ফোৰণৰ পৰা উদ্ধাৰ হোৱা মালবিকা আয়াৰ, কাশ্মীৰী নুমধা, হস্তশিল্প পুনৰুজ্জীৱিত কৰ্মী আৰিফা জান, নগৰীয়া জল সংৰক্ষক কল্পনা ৰমেশ, মহাৰাষ্ট্ৰ বনজাৰা হস্তশিল্পৰ প্ৰচাৰক বিজয়া পাৱাৰ আৰু মহিলা মেছন কালাৱতী দেৱীৰ পিছতেই বিনা দেৱী সপ্তম গৰাকী মহিলা হিচাপে পৰিগণিত হয়। ২০২০ চনৰ ৯ মাৰ্চত ৰাষ্ট্ৰপতি ৰামনাথ কোবিন্দে তেওঁক এই পুৰস্কাৰেৰে সন্মানিত কৰে।

নিজৰ কাঠফুলাৰ খেতিৰ বিষয়ে উল্লেখ কৰি তেওঁ এইদৰে কৈছিল: "এই খেতিৰ বাবে মই সন্মান পাইছিলো। লগতে মই এজন চৰপঞ্চ হৈ পৰিলোঁ। মোৰ দৰে বহুতো মহিলাই প্ৰশিক্ষণ লাভৰ সুযোগ পোৱাটো মোৰ বাবে আনন্দৰ বিষয়।" 

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:নাৰী শক্তি পুৰস্কাৰ বিজয়ী
ইতি ত্যাগী

**ইতি ত্যাগী** এগৰাকী ভাৰতীয় ডিজাইনাৰ আৰু উদ্যোগী। ২০১৫ চনত, তেওঁ ক্ৰাফ্ট ভিলেজ স্থাপন কৰিছিল যাৰ উদ্দেশ্য হৈছে হস্তশিল্প নিৰ্মাণ কৰা শিল্পীসকলক ক্ৰেতা আৰু পৃষ্ঠপোষকৰ সৈতে পোনপটীয়াকৈ সংযোগ কৰা। তেওঁ মহিলাসকলক শক্তিশালী কৰা কামৰ স্বীকৃতিস্বৰূপে ভাৰত চৰকাৰৰ পৰা ২০১৮ চনৰ নাৰী শক্তি পুৰস্কাৰ লাভ কৰিছিল। 

## প্ৰাৰম্ভিক জীৱন
ইতি ত্যাগীয়ে ৰাষ্ট্ৰীয় ফেশ্বন প্ৰযুক্তি প্ৰতিষ্ঠানত ফেশ্বন ডিজাইন আৰু বস্ত্ৰ প্ৰযুক্তি অধ্যয়ন কৰিছিল। তাৰ পিছত তেওঁ লণ্ডনৰ কেএলচি স্কুল অৱ ডিজাইনত ইণ্টেৰিয়ৰ ডিজাইন অধ্যয়ন কৰিছিল।

## কেৰিয়াৰ
ত্যাগী ধাতুৰ কাম, কাঠৰ কাম, গ্লাছব্ল'য়িং আৰু এম্ব্ৰইডাৰীৰ এগৰাকী ডিজাইনাৰ। বহনক্ষমতাৰ ধাৰণা বিকাশৰ ক্ষেত্ৰটো তেওঁ আগ্ৰহী। ২০১৭ আৰু ২০১৮ চনত চিমেণ্টৰ ব্যৱহাৰক কেন্দ্ৰ কৰি বনোৱা দুটা ক্ৰাফ্ট বেটন বিলাসী সংগ্ৰহ সংগ্ৰাহালয়ত প্ৰদৰ্শিত হৈছিল। ইয়াৰ ফলস্বৰূপে ক্ৰাফ্ট বেটনৰ দিল্লী গেলেৰীৰ বাবে সামগ্ৰী প্ৰস্তুত কৰা উৎস প্ৰযোজকসকলৰ সৈতে ২০২০ চনত তেওঁৰ অংশীদাৰীত্ব হয়। ২০১৯ চনত তেওঁ লুই কুইঞ্জ শৈলীত চিমেণ্টৰ পৰা তৈয়াৰ কৰা এখন টেবুল প্ৰদৰ্শন কৰিছিল। তেওঁ নেচনেল ইনষ্টিটিউট অৱ ডিজাইন আৰু এণ্টাৰপ্ৰিনিয়ৰশ্বিপ ডেভেলপমেণ্ট ইনষ্টিটিউটৰ সৈতেও কাম কৰিছে।

তেওঁ ২০১৫ চনত তেওঁৰ স্বামী সোমেশ সিঙৰ সৈতে সামাজিক উদ্যোগ ক্ৰাফ্ট ভিলেজ আৰম্ভ কৰিছিল, যাৰ লক্ষ্য আছিল হস্তশিল্প তৈয়াৰ কৰা লোকসকলক ক্ৰেতাৰ সৈতে পোনপটীয়াকৈ সংস্পৰ্শলৈ অনা, এনেদৰে গ্ৰাম্য শিল্পীসকলক নগৰীয়া পৃষ্ঠপোষকসকলক লগ কৰাত সহায় কৰা। তেওঁ ইণ্ডিয়া ক্ৰাফ্ট সপ্তাহ, আন্তৰ্জাতিক ক্ৰাফ্ট দিৱস আৰু আন্তৰ্জাতিক ক্ৰাফ্ট বঁটাও প্ৰৱৰ্তন কৰিছিল। ২০২৪ চনৰ ভিতৰত ভাৰতীয় হস্তশিল্প উদ্যোগৰ মূল্য ৬০ বিলিয়ন ডলাৰ হ'ব বুলি আশা কৰা হৈছে, আৰু ২০১৮-২০১৯ বিত্তীয় বৰ্ষত ক্ৰাফ্ট ভিলেজৰ ৰাজহ আছিল ২৬,৭০০,০০০ টকা (২০২০ চনত ₹২৮,১৮৯,৭০১ ৰ সমান)। ক্ৰাফ্ট ভিলেজৰ জৰিয়তে ত্যাগীয়ে বালাকাট্টি, ফিৰোজাবাদ, কচ্ছ, মোৰাদাবাদ আৰু চাহাৰনপুৰৰ হস্তশিল্পকৰ্মীসকলক প্ৰশিক্ষণ দিছিল।

ক'ভিড-১৯ মহামাৰীৰ সময়ত, ত্যাগীয়ে স্বাস্থ্য পেছাদাৰীসকলৰ বাবে চিমেণ্ট ফেব্ৰিক ব্যক্তিগত সুৰক্ষা সঁজুলি (পিপিই) চুট ডিজাইন কৰিছিল যিবোৰ ৫০% প্ৰাকৃতিক আৰু ৫০% সংশ্লেষিত সামগ্ৰীৰ পৰা তৈয়াৰ কৰা হয়। এই চুটবোৰ নিষ্পত্তি কৰাৰ সময়ত পৰিৱেশগত প্ৰভাৱ কম হয়, কিয়নো সাধাৰণ চুটবোৰ ১০০% সংশ্লেষিত। মহামাৰীৰ প্ৰভাৱৰ বাবে ইণ্ডিয়া ক্ৰাফ্ট সপ্তাহৰ তৃতীয় সংস্কৰণটো ২০২০ চনৰ বাবে অনলাইন ভাৱে অনুষ্ঠিত কৰা হৈছিল।

## পশুঅধিকাৰ
ত্যাগীয়ে পোহনীয়া জন্তু আৰু তেওঁলোকৰ গৰাকীসকলৰ অধিকাৰ সম্পৰ্কে প্ৰচাৰ কৰা পেট পেৰেণ্টছ এছ'চিয়েচন গোট এটি প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল। গুৰুগ্ৰাম আৰু নতুন দিল্লীত বাস কৰা কুকুৰৰ গৰাকী হিচাপে তাইৰ অভিজ্ঞতাৰ দ্বাৰা তাই অনুপ্ৰাণিত হৈছিল। দলটোৱে পথভ্ৰষ্ট কুকুৰৰ যত্ন লয়, পশু কল্যাণৰ প্ৰচাৰ কৰে আৰু আৱাসী কল্যাণ সংস্থাৰ সৈতে মতবিৰোধত মালিকসকলক প্ৰতিনিধিত্ব কৰে।

## বঁটা আৰু স্বীকৃতি
মহিলাসকলক শক্তিশালী কৰা তেওঁৰ কামক স্বীকৃতি দি ৰাষ্ট্ৰপতি ৰামনাথ কোবিন্দে ২০১৯ চনত আন্তৰ্জাতিক মহিলা দিৱসত ত্যাগীক নাৰী শক্তি পুৰস্কাৰ প্ৰদান কৰে। এই বঁটা লাভ কৰি ত্যাগীয়ে কৈছিল- "মই প্ৰতিগৰাকী মহিলাক তেওঁলোকৰ চুকৰ পৰা ওলাই আহি লিংগদৃঢ়বদ্ধতা ভংগ কৰিবলৈ অনুৰোধ জনাইছো।" 

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:নাৰী শক্তি পুৰস্কাৰ বিজয়ী
সাধনা মহিলা সংঘ

**সাধনা মহিলা সংঘ** বাংগালোৰৰ এটা বেচৰকাৰী সংগঠন। তেওঁলোকে মূলতঃ যৌন কৰ্মীসকলক সমৰ্থন কৰে। কৰ'নাভাইৰাছ ৰোগ ২০১৯ মহামাৰীৰ সময়ত তেওঁলোকে গ্ৰাহকৰ অভাৱত ভোগা যৌন কৰ্মীসকলৰ মাজত খাদ্য সামগ্ৰীৰ যোগান ধৰিছিল। 

## ইতিহাস
সংগঠনটো ২০১১ চনত গঠন কৰা হৈছিল। পিছত ২০১৩ চনত পঞ্জীয়নভুক্ত কৰা হয়। যৌন কৰ্মীসকলক আৰক্ষীৰ দ্বাৰা হাৰাশাস্তি আৰু দুৰ্ব্যৱহাৰ কৰা হয়। সাধনা মহিলা সংঘৰ সম্পাদিকা এম গীতাই কয় যে উচ্চতম ন্যায়ালয়ৰ দ্বাৰা ২০০৯ চনত এটা ৰায় দিয়া হৈছিল, যি এই কৰ্মী সকলৰ কাম-কাজক বিশেষভাৱে অবৈধ কৰি তোলে। সংগঠনটোৱে এই শ্ৰমিকসকলক তেওঁলোকৰ কাম সলনি কৰাৰ ক্ষেত্ৰত সহায় কৰে। অৱশ্যে শ্ৰমিকসকলে নিৰন্তৰ বৈষম্যৰ সন্মুখীন হ'ব লগা হয়। তেওঁলোকৰ বহুতে ইতিমধ্যে তেওঁলোকৰ স্বামী আৰু পৰিয়াল হেৰুৱাইছে, আনকি সাধাৰণ সময়তো তেওঁলোকে এইচআইভিৰ দৰে বিপদাশংকাৰ ওপৰত মানসিক সমস্যাৰ সন্মুখীন হয়। এনজিঅ'টোৱে প্ৰতি তিনি মাহত যৌন কৰ্মীসকলৰ বাবে এইচআইভি পৰীক্ষাৰ ব্যৱস্থা কৰে। এইক্ষেত্ৰত ইতিবাচক ফলাফল পালে তেওঁলোকক পৰামৰ্শ দিয়াৰ ব্যৱস্থা কৰা হয়। তেওঁলোকে তেওঁলোকক কণ্ডম ব্যৱহাৰ কৰিবলৈ আৰু এনে নকৰাৰ নৈতিক সমস্যাবোৰ উপলব্ধি কৰাটো নিশ্চিত কৰিবলৈ পৰামৰ্শ আগবঢ়াই। এইদৰে এইচআইভি পজিটিভ কৰ্মী সকলৰ লগতে ঘৰৰ পৰা ত্যাগ কৰা এই দুই ধৰণৰ যৌন কৰ্মী মহিলা সকলক মূলতঃ সংগঠনটোৱে এইচআইভি অৰিয়েণ্টেছন আৰু খাদ্যবস্তু যোগানৰ দ্বাৰা সহায় আগবঢ়াই আহিছে।

## ক'ভিড-১৯ মহামাৰী
২০২০ চনৰ মাৰ্চমাহৰ ভিতৰত যৌন কৰ্মীসকলে ভোগ কৰিবলগীয়া হোৱা অসুবিধা সমূহ অৱগত কৰিছিল। তেওঁলোকৰ বহুতে চহৰৰ বাহিৰত বাস কৰে আৰু ৰাতিপুৱাই কামলৈ যাত্ৰা কৰিব লাগে। মহামাৰীৰ সময়ত বাছৰ চলাচল বাতিল কৰা হৈছিল। ইয়াৰোপৰি গ্ৰাহকসকলে ৰোগ বিয়পাৰ শংকাত ভুগিব লগা হৈছিল। গ্ৰাহকৰ অভাৱত যৌন কৰ্মীসকলৰ উপৰ্জন বন্ধ হৈ খাদ্যৰ অভাৱ ঘটিছিল। সংগঠনটোৱে কৰা অনুমান অনুসৰি বাংগালোৰত প্ৰায় ১,০০০ যৌন কৰ্মী আছিল। আৰু তেওঁলোকৰ উপাৰ্জন প্ৰায় ৫৫% হ্ৰাস পাইছিল। ইয়াৰফলত খাদ্য অভাৱ আৰু ঘৰভাড়া পৰিশোধ কৰিব নোৱাৰা অৱস্থা হৈছিল। এই পৰিস্থিতিত সাধনা মহিলা সংঘই এইসকল নিবনুৱাৰ বাবে খাদ্য যোগান ধৰিছিল।

## বঁটা
গোটেই সংগঠনটোক ২০১৭ চনৰ আন্তৰ্জাতিক নাৰী দিৱস উপলক্ষে নাৰী শক্তি পুৰস্কাৰৰে সন্মানিত কৰা হৈছিল। নতুন দিল্লীত সেইসময়ৰ ৰাষ্ট্ৰপতি প্ৰণৱ মুখাৰ্জীৰ দ্বাৰা এই বঁটা প্ৰদান কৰা হৈছিল। দলটোৱে এখন প্ৰশংসাপত্ৰ আৰু এক লাখ টকা লাভ কৰিছিল।
## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:নাৰী শক্তি পুৰস্কাৰ বিজয়ী
মীনা স্বামীনাথন

**মীনা স্বামীনাথন** (; ২৯ মাৰ্চ ১৯৩৩ – ১৪ মাৰ্চ ২০২২) এগৰাকী ভাৰতীয় শিক্ষাবিদ আছিল। তেওঁৰ ক্ষেত্ৰ আছিল প্ৰাক-বিদ্যালয় শিক্ষা। নতুন দিল্লীৰ ছেইণ্ট থমাছ স্কুলৰ শিক্ষয়িত্ৰী হিচাপে তেওঁ শ্ৰেণীকোঠাৰ ভিতৰত আৰু বাহিৰত শিক্ষা আৰু ভাষা শিকাৰ ক্ষেত্ৰত নাট্য ব্যৱহাৰৰ পদ্ধতি বিকশিত কৰিছিল। শিশু নাট্যত তেওঁ সৃষ্টিশীল তাৎক্ষণিক পৰিৱেশনৰ () লগতে তথ্যচিত্ৰ লেখন আৰু প্ৰযোজনাত 'মাইম প্লে'ৰ কৌশল বিকশিত কৰিছিল। মীনা স্বামীনাথনে ১৯৫১ চনত কেমব্ৰিজত পঢ়ি থাকোঁতে ভাৰতীয় কৃষি বিজ্ঞানী, আৰু "সেউজ বিপ্লৱৰ পিতৃ" এম.এছ. স্বামীনাথনক লগ পায় আৰু পৰৱৰ্তী কালত তেওঁৰ সৈতে বিবাহপাশত আৱদ্ধ হয়।

## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:ভাৰতীয় শিক্ষাবিদ
মিছ ইউনিভাৰ্ছ

**মিছ ইউনিভাৰ্ছ** (in English: **Miss Universe**) বা ব্ৰহ্মাণ্ড সুন্দৰী হৈছে এক বাৰ্ষিক আন্তৰ্জাতিক সৌন্দৰ্য প্ৰতিযোগিতা যাক আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ মিছ ইউনিভাৰ্ছ সংগঠনে পৰিচালনা কৰে। ১৯০ তকৈও অধিক অঞ্চলত ৫০০ মিলিয়নতকৈও অধিক আনুমানিক দৰ্শকৰ সৈতে ই বিশ্বৰ আটাইতকৈ বেছিকে উপভোগ কৰা প্ৰতিযোগিতাসমূহৰ ভিতৰত এটা। মিছ ৱৰ্ল্ড, মিছ ইণ্টাৰনেচনেল আৰু মিছ আৰ্থৰ সৈতে মিছ ইউনিভাৰ্ছ হৈছে বিগ ফোৰ আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় সৌন্দৰ্য প্ৰতিযোগিতাসমূহৰ ভিতৰত অন্যতম। 

## মিছ ইউনিভাৰ্ছৰ খিতাপ বিজয়ীসকল
• ২০২১: হৰনাজ সান্দ্ধু ( ভাৰত) 

•২০২০: আন্দ্ৰেয়া মেইজা (মেক্সিকো) 

•২০১৯: য'জিবিনি তুঞ্জী ( দক্ষিণ আফ্ৰিকা)

•২০১৮: কেট্ৰিঅ'ণা গ্ৰেই (ফিলিপাইনস্) 

•২০১৭: ডেমি লি নেইল পিটাৰস্ ( দক্ষিণ আফ্ৰিকা) 

•২০১৬: আইৰিছ মিটানেইৰ ( ফ্ৰান্স) 

•২০১৫: পিয়া ৱাৰ্টচ্ছবাক ( ফিলিপাইনস্)

•২০১৪: পাওলিনা ভেগা ( কলোম্বিয়া) 

•২০১৩: গাব্ৰিয়েলা ইজলেৰ ( ভেনিজুয়েলা) 

•২০১২: অলিভিয়া ক'ল্প' ( আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰ) 

•২০১১: লেইলা ল'পেচ ( আংগুলা)

• ২০১০: হিমেনা নাভাৰেতে ( মেক্সিকো)

•২০০০: লাৰা দত্ত ( ভাৰত)

•১৯৯৭: ব্ৰুক লী ( আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰ)

•১৯৯৪: সুস্মিতা সেন ( ভাৰত) 

•১৯৫২: আৰ্মি কুঊচেলা ( ফিনলেণ্ড ) 

## তথ্য সংগ্ৰহ
কচ্ছী ঘোড়ী নৃত্য

**কচ্ছী ঘোড়ী নৃত্য** () ৰাজস্থানৰ শ্বেখাৱতী অঞ্চলত উদ্ভৱ হোৱা এক ভাৰতীয় লোক নৃত্য। ই কেৱল ৰাজস্থানতে নহয়, ভাৰতৰ অন্যান্য প্ৰান্ত যেনে মহাৰাষ্ট্ৰ, গুজৰাট আদিতো বিখ্যাত। 
নৃত্যশিল্পীসকলে ঘোঁৰাৰ পোছাক পিন্ধে, আৰু নকল কাজিয়াত অংশগ্ৰহণ কৰে, আনহাতে এজন গায়কে স্থানীয় দস্যুসকলৰ বিষয়ে লোককাহিনী বৰ্ণনা কৰে। ইয়াক সাধাৰণতে বিবাহ অনুষ্ঠানৰ সময়ত দৰাৰ পাৰ্টিক স্বাগতম আৰু মনোৰঞ্জন কৰাৰ বাবে, আৰু অন্যান্য সামাজিক পৰিৱেশত পৰিৱেশন কৰা হয়। এইনৃত্য পৰিৱেশন কৰাটোও কিছুমান ব্যক্তিৰ বাবে এটা বৃত্তি।
## নৃত্যৰ ধৰণ
কচ্ছী ঘোড়ীত নৃত্যশিল্পী, গায়ক আৰু সংগীতজ্ঞসকলৰ এক মিলিত প্ৰদৰ্শন কৰে। ৰাজস্থানত, নৃত্যটো *[[কুৰ্তা]]* আৰু পাগুৰি পিন্ধা পুৰুষৰ দ্বাৰা পৰিৱেশন কৰা হয়, লগতে এটা নকল বা বনাই লোৱা ভুৱা ঘোঁৰাৰ পোছাক পিন্ধি পৰিৱেশন কৰা হয়। পুৰুষসকলে উন্নত উজ্জ্বল আয়নাৰে সজ্জিত ৰংচঙিয়া পোছাক পিন্ধে, আৰু নকল ঘোঁৰা চলাই নৃত্য কৰে। পোছাকৰ খোলাটো কাগজৰ পৰা নিৰ্মাণ কৰা হয় যাক বাঁহৰ ফ্ৰেমৰ দ্বাৰা সমৰ্থিত ঘোঁৰাৰ দৰে সজ্জিত কৰা হয়।
এই নৃত্যশিল্পীসকলে হাতত তৰোৱাল লৈ নকল ঘোঁৰাত চলায়। এই নৃত্যশিল্পীসকলে ঢোল আৰু বাঁহীৰ ছন্দত তৰোৱাল পৰিচালনা কৰে। তাৰ মাজত এজন নৃত্যশিল্পী ভাঁৱাৰিয়া নামৰ এজন ডকাইতৰ বিষয়ে গান গায়। তেওঁ ঢোল আৰু বাঁহীৰ সুৰত তৰোৱাল পৰিৱেশন কৰে। এই নৃত্যত, চাৰিগৰাকী নৃত্যশিল্পী এফালে আৰু চাৰিগৰাকী আনফালে থিয় হৈ নাছে। নকল ঘোঁৰাটোৰ ভৰি নাথাকে। ইয়াৰ পৰিৱৰ্তে, নৰ্তকীৰ কঁকালৰ চাৰিওফালে কাপোৰ মেৰিয়াই তেওঁৰ ভৰিৰ সম্পূৰ্ণ দৈৰ্ঘ্য গোৰোহাৰলৈ আৱৰি থাকে। নৃত্যশিল্পীসকলে *[[ঘুংৰু]]* নামেৰে জনাজাত জুনুকা পিন্ধে।
যেতিয়া দলবদ্ধ হৈ নৃত্য প্ৰদৰ্শন কৰা হয়, মানুহে হাতত তৰোৱাল লৈ বিপৰীত ফালে থিয় হয় আৰু দ্ৰুতগতিত পিছলৈ দৌৰে যিটো ওপৰৰ পৰা চালে, ফুল ফুলা আৰু বন্ধ হোৱাৰ দৰে দেখি। নৃত্যশিল্পীসকলে বাঁহী সংগীত আৰু ঢোলৰ তালে তালে নাচে। গায়কসকলে ভাঁৱাৰিয়া দস্যুসকলৰ কাৰ্য্যকলাপৰ কাহিনীৰে নকল কাজিয়াৰ বৰ্ণনা কৰে।
## ভূগোল

এই নৃত্যৰ উৎপত্তি [ৰাজস্থানৰ শেখাৱতী অঞ্চলত হৈছিল। ই [কামধোলি, সৰ্গাৰা, ভাম্বি আৰু ভৱি সম্প্ৰদায়ত প্ৰচলিত। ইয়াক ভাৰতৰ অন্যান্য প্ৰান্তত একে নামৰসৈতে পৰিৱেশন কৰা হয়, যাৰ ভিতৰত আছে মহাৰাষ্ট্ৰ আৰু গুজৰাট

## তথ্যসূত্ৰ
নেক্ৰোমেন্সি

**নেক্ৰোমেন্সি** () () বা **মৃতকৰ আহ্বান** হৈছে যাদু বা ক'লাযাদুৰ জৰিয়তে মৃতকসকলৰ সৈতে কৰা একপ্ৰকাৰৰ যোগাযোগ স্থাপন। এনে যোগাযোগ স্থাপনৰ জৰিয়তে মৃত ব্যক্তিৰ আত্মাক স্পৰ্শ কৰিব পৰা অৱয়ব বা দৃশ্যমান ৰূপত আহ্বান জনোৱা হয়। মূলতঃ ভৱিষ্য কথন, গুপুত তথ্য লাভ কৰিবলৈ, মৃত ব্যক্তিক ঘূৰাই আনিবলৈ বা মৃতকসকলক অস্ত্ৰৰ ৰূপৰ ব্যৱহাৰ কৰিবৰ বাবে এনে যাদুৰ ব্যৱহাৰ কৰা হয়। এনে যাদুক "মৃত যাদু" বুলিও কোৱা হয়। ক'লা যাদু বা ডাইনীবিদ্যাক সাধাৰণভাৱে বুজাবলৈও নেক্ৰোমেন্সি শব্দটোৰ ব্যৱহাৰ কৰা হ'ব পাৰে। 

নেক্ৰোমেন্সি শব্দটো নৱ লেটিন শব্দ নেক্ৰোমেন্সিয়াৰ পৰা আহৰণ কৰা হৈছে। অৱশ্যে ইয়াৰ মূল গ্ৰীক শব্দ হৈছে নেক্ৰোমেন্সিয়া ()। গ্ৰীক নেক্ৰোছ () শব্দৰ অৰ্থ "মৃতদেহ" আৰু মেন্সিয়া () শব্দৰ অৰ্থ ভৱিষ্য কথন। এই শব্দটো প্ৰথমবাৰৰ বাবে তৃতীয় শতিকাত অৰিগেন অফ আলেজেন্দ্ৰিয়াৰ দ্বাৰা ব্যৱহাৰ কৰা হৈছিল। ইয়াৰে ধ্ৰুপদী গ্ৰীক শব্দ হৈছে নেকিয়া () আৰু মহাকাব্য ওডিছীত অ'ডিচাছে মৃতকসকলৰ ৰাজ্যলৈ গমণ কৰোঁতে ব্যৱহাৰ কৰা হৈছে। ১৭ শতিকাৰ ইংৰাজী ভাষাত ইয়াক নেক্ৰোমেন্সী হিচাপে পোৱা যায়। 

## প্ৰাচীনত্ব
প্ৰাচীন কালৰ নেক্ৰোমেন্সী সম্ভৱতঃ ওজাবিদ্যাৰ (shamanism) পৰা বিকশিত হৈছিল। প্ৰাচীন ইজিপ্ট, বেবিলনিয়া, গ্ৰীচ আৰু ৰোমত নেক্ৰোমেন্সী ব্যৱহাৰৰ তথ্য পোৱা যায়। পাৰ্ছিয়াৰ লোকসকলে পৌৰাণিক কালৰে পৰা ভৱিষ্যকথনৰ বাবে নেক্ৰোমেন্সীৰ ব্যৱহাৰ কৰিছিল বুলি কিছুসংখ্যক পণ্ডিতে মত প্ৰকাশ কৰে 

সাহিত্যত নেক্ৰোমেন্সীৰ প্ৰচীনতম উল্লেখ পোৱা যায় হোমাৰৰ ওডিছীত। চাৰ্ছি নামৰ এগৰাকী ক্ষমতাশালী যাদুকৰীৰ সহায়ত অ'ডিচাছে মৃতকৰ আত্মাৰ পৰা নিজৰ আগন্তক সমুদ্ৰ যাত্ৰাৰ বিষয়ে জানিবলৈ পাতালপুৰী পাবলৈ সক্ষম হয়। তেওঁ টিয়েৰ্চিয়াছৰক আহ্বান কৰি প্ৰশ্ন কৰিব বিচাৰে; কিন্তু আনৰ সহায় অবিহনে তেওঁৰ আত্মাক আহ্বান কৰিব নোৱাৰে। ওডিচীত নেক্ৰোমেন্সীয় ৰীতি-নীতিৰ বহুতো বৰ্ণনা পোৱা যায়। উদাহৰণ স্বৰূপে নিশা জুই জ্বলি থকা এটা গাঁতৰ চাৰিওফালে সম্পন্ন কৰিব লগা ৰীতি-নীতি, বলি দিয়া প্ৰাণীৰ তেজ, প্ৰেতাত্মাসমূহৰ সুৰাপানৰ ব্যৱস্থা আদি। 

এনে ধৰণৰ প্ৰথাৰ পৰা আৰম্ভ কৰি নেক্ৰোমেন্সীৰ ৰীতি-নীতিবোৰ যথেষ্ট বিস্তৃত হ'ব পাৰে। যাদুৰ বৃত্ত, যাদুদণ্ড, তাবিজ আৰু মন্ত্ৰ আদি অন্তৰ্ভুক্ত হৈ থাকিব পাৰে। নেক্ৰোমেন্সাৰজনে প্ৰায়ে মৃতকৰ পোছাক পিন্ধা আৰু প্ৰাণহীনতা আৰু ক্ষয়ৰ প্ৰতীকৰূপী খাদ্য যেনে ক'লা পিঠা আৰু অবিৰত আঙুৰৰ ৰস আদি সেৱন কৰা আদি অন্তৰ্ভুক্ত। কিছুমান নেক্ৰোমেন্সাৰে আনকি মৃতদেহৰ অঙ্গচ্ছেদ আৰু ভক্ষণো কৰিছিল। . এই ৰীতি-নীতিসমূহ ঘণ্টা, দিন বা সপ্তাহধৰি চলিব পাৰে।

কিছুমান সংস্কৃতিত মৃতকৰ জ্ঞানক সীমাহীন বুলি গণ্য কৰা হৈছিল যদিও প্ৰাচীন গ্ৰীক আৰু ৰোমানসকলে বিশ্বাস কৰিছিল যে ই কেৱল কিছুমান কথাহে জানে। তেওঁলোকৰ পৰামৰ্শ হয়তো তেওঁলোকে জীৱনকালত জনা বা মৃত্যুৰ পিছত প্ৰাপ্ত কৰা জ্ঞানৰ ওপৰত আধাৰিত আছিল।

## টোকা

## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:যাদুবিদ্যা
আকবৰনামা

**আকবৰনামা** হৈছে আকবৰৰ ৰাজত্বকালৰ চৰকাৰী ভাৱে লিখিত ইতিহাস। তৃতীয় মোগল সম্ৰাট (১৫৫৬-১৬০৫), আকবৰে অৰ্থ ব্যয় কৰি তেওঁৰ আদালতৰ ইতিহাসবিদ আৰু জীৱনীকাৰ আবু'ল-ফজল ইবন মুবাৰকৰ দ্বাৰা লিখা হৈছিল। এই গ্ৰন্থ পিছত *বুক অৱ আকবৰ*লৈ অনুবাদ কৰা হৈছে। মূল গ্ৰন্থখন পাৰ্চী ভাষাত লিখা হৈছিল। এই ভাষা মোগলৰ সাহিত্যিক ভাষা আছিল, আৰু ইয়াত তেওঁৰ জীৱন আৰু সময়ৰ স্পষ্ট আৰু বিতং বৰ্ণনা অন্তৰ্ভুক্ত হৈছে। এই গ্ৰন্থখনে বাবৰনামাক অনুসৰণ কৰিছিল। বাবাৰ আছিল আকবৰৰ ককাদেউতা। তেওঁলোকৰ ৰাজবংশৰ প্ৰতিষ্ঠাপকৰ এই স্মৃতিগ্ৰন্থখন অধিক আড়ম্বৰপূৰ্ণভাৱে চিত্ৰিত পাণ্ডুলিপিৰ ৰূপত প্ৰস্তুত কৰা হৈছিল। 

## তথ্যসূত্ৰ
কোবাল্ট ব্লু (চলচ্চিত্ৰ)

**কোবাল্ট ব্লু** হৈছে প্ৰতীক বব্বৰ, নীলী মেহেন্দেল আৰু অঞ্জলি শিৱৰমণ অভিনীত শচীন কুণ্ডলকাৰৰ দ্বাৰা লিখিত আৰু পৰিচালিত এখন ভাৰতীয় হিন্দী ভাষাৰ নাট্যধৰ্মী চলচ্চিত্ৰ। ছবিখন একে নামৰ উপন্যাসৰ পৰা অভিযোজিত কৰা হৈছে। চলচ্চিত্ৰখন ২০২১ চনৰ ৩ ডিচেম্বৰ তাৰিখে নেটফ্লিক্সত মুক্তি পোৱাৰ কথা আছিল যদিও মুক্তিৰ তাৰিখ ২ এপ্ৰিল ২০২২ লৈ পিছুৱাই দিয়া হয়।

## চৰিত্ৰ আৰু অভিনেতা
* প্ৰতীক বব্বৰ; নামহীন ভাড়াতিয়া অতিথিৰ চৰিত্ৰত
* নীলয় মেহেন্দেলে; তনয় বিদ্যাধৰ দীক্ষিতৰ চৰিত্ৰত
* অনন্ত ভি যোশী; অসীম দীক্ষিতৰ দৰে
* অনুজা দীক্ষিতৰ চৰিত্ৰত অঞ্জলি শিৱৰমণ
* পূৰ্ণিমা ইন্দ্ৰজিৎ; চিষ্টাৰৰ চৰিত্ৰত
* নীল ভূপালম; সাহিত্য শিক্ষক হিচাপে
* গীতাঞ্জলি কুলকাৰ্ণী; শাৰদা দীক্ষিতৰ চৰিত্ৰত
* শিশিৰ শৰ্মা; মিষ্টাৰ দীক্ষিতৰ চৰিত্ৰত

## তথ্যসূত্ৰ

## বাহ্যিক সংযোগ
* 
*
প্ৰতীক বব্বৰ

**প্ৰতীক বব্বৰ** (জন্ম ২৮ নৱেম্বৰ ১৯৮৬) এজন ভাৰতীয় অভিনেতা আৰু সমৰ শিল্পী। তেওঁক মুখ্যতঃ হিন্দী ভাষাৰ চলচ্চিত্ৰত সক্ৰিয় ৰূপত দেখা যায়। প্ৰতীক, অভিনেত্ৰী স্মিতা পাটিল আৰু অভিনেতা ৰাজ বব্বৰৰ পুত্ৰ। অভিনয়ৰ জীৱন আৰম্ভ কৰাৰ পূৰ্বে তেওঁ প্ৰযোজনা সহায়ক হিচাপে কৰ্মজীৱন আৰম্ভ কৰিছিল। ৰূপালী পৰ্দাত আত্মপ্ৰকাশ কৰাৰ আগতে বব্বৰে চলচ্চিত্ৰ নিৰ্মাতা প্ৰহ্লাদ কক্কৰৰ পৰামৰ্শঅনুসৰি নেছলে, কিটকেটকে ধৰি বিভিন্ন সামগ্ৰীৰ বাবে দূৰদৰ্শনৰ বিজ্ঞাপনত অভিনয় কৰিছিল। বলীউডত আত্মপ্ৰকাশ কৰাৰ পিছৰে পৰা, বব্বৰে ফিল্মফেয়াৰ বঁটা আৰু ষ্টাৰডাষ্ট বঁটা আদিৰ দৰে প্ৰশংসা লাভ কৰিছে। প্ৰতীক এজন মিশ্ৰিত সমৰ কলা অনুশীলনকাৰী। ব্ৰাজিলিয়ান জিউ-জিটচুত তেওঁ এটা হোৱাইট বেল্ট আৰু দুটা ষ্ট্ৰাইপ লাভ কৰিবলৈ সক্ষম হৈছে। 

বব্বৰে ২০০৮ চনত তেওঁৰ জীৱনৰ প্ৰথমখন বোলছবি *জানে তু...য়া জানে না*ৰ মাধ্যমেৰে ৰূপালী পৰ্দাত আত্মপ্ৰকাশ কৰিছিল। আনহাতে *দৰবাৰ* হৈছে তেওঁ অভিনীত প্ৰথমখন তামিল ভাষাৰ ছবি। তেওঁ ফিল্মফেয়াৰ্ছ, স্ক্ৰীণ এৱাৰ্ডছ, আৰু শ্ৰেষ্ঠ নতুন অভিনেতাৰ ষ্টাৰডাষ্ট বঁটাকে ধৰি বিভিন্ন বঁটা অনুষ্ঠানত মনোনয়ন লাভ কৰাৰ লগতে *ধোবিঘাট* বোলছবিৰ বাবে ২০১২ চনৰ ষ্টাৰডাষ্ট বঁটাৰ বিজেতা আছিল। বব্বৰে ২০১১ চনত বিভিন্ন ধৰণৰ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছিল। ইয়াৰ ভিতৰত অপৰাধৰ থ্ৰিলাৰ *দম মাৰো দম* আৰু ৰাজনৈতিক ছবি *অৰক্ষণ* দৰে বাণিজ্যিকভাৱে লাভজনক প্ৰকল্প সমূহো আছিল। আনহাতে *ধোবি ঘাট* আৰু ৰোমাণ্টিক কমেডি *মাই ফ্ৰেণ্ড পিণ্টো*কে ধৰি স্বতন্ত্ৰ চলচ্চিত্ৰত তেওঁৰ অভিনয়ৰ বাবে সমালোচকসকলৰ দৃষ্টি আকৰ্ষণ কৰিছিল। বক্স অফিচত কেইবাটাও বিফলতাৰ পিছত তেওঁ থ্ৰিলাৰ, *বাগী ২* (২০১৮), কমেডি, *ছিচোৰে* (২০১৯) আৰু একচন ড্ৰামা ছবি, *দৰবাৰ* (২০২০)ৰ আছিল তেওঁৰ আটাইতকৈ ডাঙৰ সফলতা। 

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ভাৰতীয় অভিনেতা
বাৰ্তালাপ

**বাৰ্তালাপ ** () এটি ডিজিটেল মিডিয়া প্ৰতিষ্ঠান। ২০২১ চনৰ ২৩ জুন তাৰিখে জ্যেষ্ঠ সাংবাদিক চক্ৰপাণি পৰাশৰৰ নেতৃত্বত প্ৰতিষ্ঠা লাভ কৰা বাৰ্তালাপ হৈছে  এটা মনোৰঞ্জনধৰ্মী অনুষ্ঠান।ইয়াৰ মুখ্য কাৰ্যালয় আছে গুৱাহাটীত। বাৰ্তালাপৰ  অনুষ্ঠান সমূহে বিভিন্ন ধৰণৰ তথ্য ভিত্তিক, মনোৰঞ্জনধৰ্মী, খেল, জীৱনশৈলী, শিক্ষামূলক, আধ্যাত্মিক আদি বিষয় সাঙুৰি লয় ।বাৰ্তালাপৰ মজিয়াত অসমৰ চিৰপৰিচিত ব্যক্তিসকলৰ সাক্ষাত গ্ৰহণ কৰা হয়।

## মুখ্য ব্যক্তি
* **মুখ্য পৰিচালন সঞ্চালক**: সংযুক্তা শৰ্মা
* **পৰিচালন সঞ্চালক**: চক্ৰপাণি পৰাশৰ

## ইতিহাস
২০২১ চনৰ ২৩ জুন তাৰিখে জ্যেষ্ঠ সাংবাদিক চক্ৰপাণি পৰাশৰৰ নেতৃত্বত বাৰ্তালাপ প্ৰতিষ্ঠা কৰা হয় ।

বাৰ্তালাপৰ উদ্যোগত অসমৰ নৱপ্ৰজন্মক সাংবাদিকতাৰ আদিপাঠ শিকোৱাৰ উদ্দেশ্যে "বাৰ্তালাপ মিডিয়া অকাডেমি" নামৰ সাংবাদিকতাৰ প্ৰশিক্ষণ প্ৰতিষ্ঠান এটি আৰম্ভ কৰা হয় ২৩জুন, ২০২১ তাৰিখে । য'ত অসমৰ প্ৰতিস্থিত সাংবাদিক সকলক মাজে সময়ে আমন্ত্ৰণ জনাই প্ৰশিক্ষাৰ্থী সকলক বিশেষ পাঠ দিবলৈ চেষ্টা কৰা হয় ।

## উল্লেখযোগ্য অনুষ্ঠান
*বাৰ্তালাপ শ্ৰেণীকোঠা
*বাৰ্তালাপৰ অতিথি
*আহক বাৰ্তালাপ কৰো 
*প্ৰেৰণাদায়ক ব্যক্তিৰ সৈতে বাৰ্তালাপ 
*জনপ্ৰিয়তা ব্যক্তিৰ সৈতে বাৰ্তালাপ 
*কেনেকৈ সফল ব্যক্তি হব 
*কেনেকৈ ধনী মানুহ হব
*সুখী মানুহৰ সৈতে বাৰ্তালাপ 
*বাৰ্তালাপৰ ছাত্ৰ ছাত্ৰীৰ অনুষ্ঠান

## তথ্য সংগ্ৰহ
* Baartalaap Youtube Video. https://www.youtube.com/watch?v=r4O_FSk_Gio
* Baartalaap Official Website. https://baartalaap.in 
* Baartalaap Official Media accademy facebook page https://m.facebook.com/baartalaapmediaacademy.official/

## বাহ্যিক সংযোগ
* বাৰ্তালাপৰ অফিচিয়েল ৱেবচাইট 
* বাৰ্তালাপৰ পৃষ্ঠা  ফেচবুকত

শ্ৰেণী:অসমৰ প্ৰচাৰ মাধ্যম
ফাংনন কন্যাক

**এছ ফাংনন কন্যাক** এগৰাকী ভাৰতীয় ৰাজনীতিবিদ। তেওঁ ভাৰতীয় জনতা পাৰ্টি, নাগালেণ্ড গোটৰ মহিলা মৰ্চাৰ সভাপতি। ২০২২ চনৰ মাৰ্চ মাহত, তেওঁ নাগালেণ্ডৰ পৰা ৰাজ্যসভাৰ সাংসদ হিচাপে নিৰ্বাচিত হোৱা প্ৰথম গৰাকী মহিলা হিচাপে পৰিগণিত হয়।

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:নাগালেণ্ডৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ৰাজনীতিবিদ
শ্ৰেণী:ৰাজ্যসভাৰ সাংসদ