open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
৫৩ নং ৰাষ্ট্ৰীয় ঘাইপথ (ভাৰত)

**৫৩ নং ৰাষ্ট্ৰীয় ঘাইপথ** (, চমুকৈ NH 53) হৈছে উত্তৰ-পূব ভাৰতৰ এটা ৰাষ্ট্ৰীয় ঘাইপথ। এই ঘাইপথটোৱে অসমৰ বদৰপুৰ আৰু মণিপুৰৰ নুঙবাৰ মাজত সংযোগ স্থাপন কৰিছে। বদৰপুৰত ৪৪ নং ৰাষ্ট্ৰীয় ঘাইপথটোৰ পৰা এই ৰাষ্ট্ৰীয় ঘাইপথটো আৰম্ভ হৈছে। এই ঘাইপথটোৰ মুঠ দৈৰ্ঘ্য হৈছে । ইয়াৰে  অসমত আৰু  মণিপুৰত আছে।

## সংযোজিত স্থানসমূহ
* শিলচৰ
* কাশিপুৰ 
* বাঞ্চকাণ্ডি 
* ফুলেৰ্তল 
* জিৰিবাম 
* নুঙবা 
* টামেঙলঙ জিলা 

## লগতে চাওক
* List of National Highways in India (by Highway Number)

## তথ্য সংগ্ৰহ

## বাহ্যিক সংযোগ
* Route map of NH 53

শ্ৰেণী:অসমৰ ৰাষ্ট্ৰীয় ঘাইপথসমূহ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ৰাষ্ট্ৰীয় ঘাইপথসমূহ
যোৰহাট জিমখানা ক্লাব

**যোৰহাট জিমখানা ক্লাব** () হৈছে যোৰহাট জিলাত অৱস্থিত এটা ক্লাব। ১৮৭৬ চনত চেকনীধৰা গাঁৱত এই ক্লাবটো প্ৰতিষ্ঠা কৰা হৈছিল। স্থাপন হোৱা বছৰৰ পৰাই ইয়াত নিয়মীয়াকৈ ঘোঁৰা দৌৰ অনুষ্ঠিত হৈ আহিছে। ইয়াত থকা *নাইন হ'ল গ'ল্ফ ক'ৰ্ছ* এছিয়াৰ আটাইতকৈ পুৰণি গ'ল্ফ ক'ৰ্ছ আৰু বিশ্বৰ ভিতৰত তৃতীয় সৰ্বোচ্চ পুৰণি। যোৰহাট নগৰৰ পৰা ক্লাবলৈ যোৱা পথটো ব্ৰিটিছৰ দ্বাৰা নিৰ্মিত যোৰহাটৰ প্ৰথমটো পকী পথ।

## ইতিহাস
১৮৬০ আৰু ১৮৭০ দশকত সমগ্ৰ যোৰহাট জিলাতে বহুতো চাহ বাগিচা প্ৰতিষ্ঠা কৰা হৈছিল। সেয়েহে চাহ খেতিৰ লগত জড়িত লোকসকলে বিনোদনৰ বাবে এটা ক্লাব প্ৰতিষ্ঠা কৰাৰ সিদ্ধান্ত লৈছিল। ১৮৭৬ চনত *চেকনীধৰা গাঁৱ*ত সেই সময়ৰ *যোৰহাট টি কম্পেনী*ৰ অধীক্ষক *জে. হাটমেনে* এই ক্লাবটোৰ বাবে এটা ঘৰ নিৰ্মাণ কৰে। প্ৰথমে নিৰ্মাণ কৰা ঘৰটো বৰ্তমানৰ ক্লাবটোৰ পৰা পূবে প্ৰায় ২ কিঃমিঃ মান দূৰত আছিল। সেই সময়ত ক্লাবটো অৱস্থিত থকা খেলপথাৰখন *আছাম লাইট ইনফেণ্ট্ৰি ব্ৰিগেড*-ই পেৰেড আৰু আন আন কামত ব্যৱহাৰ কৰিছিল। সেয়ে ক্লাবটো অন্য ঠাইলৈ স্থানান্তৰ কৰা হৈছিল। বৰ্তমানৰ ক্লাবটো ১৮৮৫ চনত নিৰ্মাণ কৰা হৈছিল।

## সুবিধাসমূহ
;ক্ৰীড়া
যোৰহাট জিমখানা ক্লাব স্থাপন হোৱা বছৰৰ পৰাই ইয়াত নিয়মীয়াকৈ ঘোঁৰা দৌৰ অনুষ্ঠিত হৈ আহিছে। এই প্ৰতিযোগিতাৰ বিজয়ীক "গ'ভাৰ্ণৰছ কাপ" প্ৰদান কৰা হয়। বৰ্তমান, যোৰহাট জিমখানা ক্লাবত ল'ন টেনিছ গ্ৰাছ ক'ৰ্ট, চুইমিং পুল, বিলিয়াৰ্ডছ্‌, প'ল' খেলাৰ সুবিধা আছে। ইয়াত ক্ৰিকেটৰ বাবে *যোৰহাট জিমখানা খেলপথাৰ* আছে। ইয়াত ৰঞ্জি ট্ৰফীৰ লগতে বহুতো  ৰাষ্ট্ৰীয় পৰ্যায়ৰ জুনিয়ৰ আৰু মহিলা ক্ৰিকেট প্ৰতিযোগিতাৰ খেলো অনুষ্ঠিত হৈছে। 

;গ'ল্ফ ক'ৰ্ছ
যোৰহাট জিমখানা ক্লাবত নটা গাঁত থকা গ'ল্ফ ক'ৰ্ছ আছে। এই গ'ল্ফ ক'ৰ্ছটো হৈছে এছিয়াৰ আটাইতকৈ পুৰণি গ'ল্ফ ক'ৰ্ছ আৰু বিশ্বৰ ভিতৰত তৃতীয় সৰ্বোচ্চ পুৰণি।

## লগতে চাওক
*যোৰহাট
*ঠেঙাল ভৱন
*ঢেঁকীয়াখোৱা বৰ নামঘৰ

## তথ্য সংগ্ৰহ

## বাহ্যিক সংযোগ
* যোৰহাট জিমখানা ক্লাবৰ বিষয়ে বিতংকৈ পঢ়ক
* Jorhat Races, 2013

শ্ৰেণী:যোৰহাট জিলাৰ পৰ্যটনস্থলী
শ্ৰেণী:যোৰহাট
শ্ৰেণী:ক্লাব
ঠেঙাল ভৱন

**ঠেঙাল ভৱন** () হৈছে অসমৰ যোৰহাট জিলাত অৱস্থিত এটা পুৰণি ভৱন। ইয়াৰ পৰাই ১৯৩৫ চনৰ ১২ আগষ্টত প্ৰথম অসমীয়া দৈনিক বাতৰি কাকত *দৈনিক বাতৰি* প্ৰকাশ পাইছিল। তেতিয়া কাকতখনৰ সম্পাদক আছিল নীলমণি ফুকন। 'বৰ্তমান এই ভৱনটো অতিথিশালালৈ পৰিৱৰ্তন কৰা হৈছে। 

## ইতিহাস
ৰায়বাহাদুৰ শিৱপ্ৰসাদ বৰুৱাই ১৮৮০ দশকত ঠেঙাল ভৱনটো নিৰ্মাণ কৰিছিল। ১৯২৯ চনত তেওঁ ইয়াতেই এটা ছপাশাল বহুৱায়। প্ৰথমতে, ইয়াৰ পৰা সাপ্তাহিক বাতৰি কাকত এখন প্ৰকাশ পাইছিল। এই ছপাশালটোৰ পৰাই ১৯৩৫ চনৰ ১২ আগষ্টত প্ৰথম অসমীয়া দৈনিক বাতৰি কাকত *দৈনিক বাতৰি* প্ৰকাশ হৈছিল। এই বাতৰি কাকতখনৰ সম্পাদক আছিল নীলমণি ফুকন।

## সাম্প্ৰতিক কালৰ ঠেঙাল ভৱন
বৰ্তমান ঠেঙাল ভৱনটো এটা অতিথিশালালৈ পৰিৱৰ্তন কৰা হৈছে।

## চিত্ৰ ভঁৰাল



File:Thengal Manor item.jpg
File:Thengal Manor Front.jpg|ঠেঙাল ভৱনৰ সন্মুখ
File:Thengal Manor Cock.jpg|ঠেঙাল ভৱনৰ ভিতৰত থকা এটা পুৰণি ঘড়ী



## লগতে চাওক
*তিতাবৰ
*যোৰহাট জিমখানা ক্লাব

## তথ্য সংগ্ৰহ

## বাহ্যিক সংযোগ
* Thangal Manor in Jorhat, Assam is worth a visit

শ্ৰেণী:তিতাবৰ
শ্ৰেণী:যোৰহাট জিলাৰ পৰ্যটনস্থলী
শ্ৰেণী:স্থাপত্য
গীতাৱলী ৰাজকুমাৰী

**গীতাৱলী ৰাজকুমাৰী** () হৈছে অসমৰ এগৰাকী অভিনেত্ৰী। তেওঁৰ জন্ম হৈছিল অসমৰ যোৰহাট জিলাত। তেওঁ অভিনয় কৰা চলচ্চিত্ৰসমূহৰ ভিতৰত “হিয়া দিয়া নিয়া”, “ককাদেউতাৰ ঘৰ জোঁৱাই” আদি অন্যতম।

## কেৰিয়াৰ
গীতাৱলীয়ে মৃদুল গুপ্তাৰ দ্বাৰা পৰিচালিত ১৯৯৮ চনত মুক্তিপ্ৰাপ্ত অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ *কৃষ্ণচূড়া*ৰ জৰিয়তে অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ জগতত প্ৰৱেশ কৰে। ২০০০ চনত মুক্তিপ্ৰাপ্ত মুনিন বৰুৱাৰ চুপাৰহিট ছবি *[[হিয়া দিয়া নিয়া]]* তেখেতৰ অভিনয় জীৱনৰ উল্লেখযোগ্য ছবি। তেওঁ বহুকেইখন অসমীয়া ভিচিডি ছবি আৰু ধাৰাবাহিকতো অভিনয় কৰিছে।

## চলচ্চিত্ৰপঞ্জী

## তথ্য সংগ্ৰহ

## বাহ্যিক সংযোগ
*গীতাৱলী ৰাজকুমাৰী

শ্ৰেণী:অসমীয়া চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেত্ৰী
মনালিচা বৰুৱা মেহতা

**মনালিচা বৰুৱা মেহতা** () হৈছে অসমৰ এগৰাকী টেবুল টেনিছ খেলুৱৈ। ১৯৮৭ চনত এওঁ অৰ্জুন বঁটা লাভ কৰে। অৰ্জুন বঁটাৰে সন্মানিত তেখেত হৈছে দ্বিতীয় অসমীয়া আৰু প্ৰথম অসমীয়া মহিলা। এওঁ পূৰ্বৰ নেচনেল টেবুল টেনিছৰ বিজয়ী কমলেশ মেহতা ৰ লগত বিবাহ পাশত আবদ্ধ হয়।

তেখেতে ১২ বাৰ অসম ৰাজ্যিক চেম্পিয়ন খিতাপ দখল কৰিছিল। মনালিছাই ১৯৮৬ চনৰ ছিউল এছিয়ান গেমছত ভাৰতক প্ৰতিনিধিত্ব কৰিছিল।

তেখেতে গুৱাহাটীৰ ছেণ্ট মেৰীজ কনভেণ্ট স্কুল আৰু কটন কলেজৰ পৰা শিক্ষা গ্ৰহণ কৰিছিল। বৰ্তমান তেওঁ মুম্বাই নিবাসী আৰু অইল ইণ্ডিয়াত কৰ্মৰত এগৰাকী বিষয়া।

## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:অসমীয়া ক্ৰীড়াবিদ‎
শ্ৰেণী:অৰ্জুন বঁটা বিজয়ী
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ টেবুল টেনিছ খেলুৱৈ
আনন্দিতা দত্ত তামূলী

**আনন্দিতা দত্ত তামূলী** () হৈছে অসমৰ যোৰহাট জিলাৰ তিতাবৰৰ এগৰাকী মহিলা। এওঁ শুদা চকুত ভোট জলকীয়া ঘঁহি লগাব পাৰে আৰু খাবও পাৰে। গিনিছ ৱৰ্ল্ড ৰেকৰ্ডছে ভোট জলকীয়াক বিশ্বৰ আটাইতকৈ জ্বলা জলকীয়া বুলি স্বীকৃতি দিছে।

## ল'ৰালি কালৰ প্ৰভাৱ
আনন্দিতাৰ পাঁচ বছৰ বয়সত জিভাত ফোঁহা ওলাইছিল। সেয়ে মাকে জিভাত জলকীয়াৰ প্ৰলেপ এটা লগাই দিছিল। তেতিয়াৰ পৰাই আনন্দিতাৰ জলকীয়াৰ প্ৰতি এটা ৰুচি গঢ়ি উঠিছিল। সৰু কালৰপৰাই তেওঁ কেৱল নিমখৰ সৈতে ভোট জলকীয়া খোৱাৰ অভ্যাস গঢ়ি তোলে।

## অভিলেখ গঢ়াৰ পথত
২০০৬ চনত, আনন্দিতাই দুই মিনিটত ৬০টা ভোট জলকীয়া খাই আৰু এক মিনিটত ১২টা ভোট জলকীয়া শুদা চকুত লগাই লিমকা বুক অফ ৰেকৰ্ডছত () নিজৰ নাম লিখোৱায়। তেতিয়াৰ পৰাই তেওঁ গিনিছ ৱৰ্ল্ড ৰেকৰ্ডছ ()-ত নিজৰ নাম অন্তৰ্ভুক্ত কৰাৰ বাবে প্ৰস্তুতি চলায়। ইয়াৰ আগতে ২০০২ চনত দক্ষিণ আফ্ৰিকাৰ অনিতা ক্ৰেফ'ৰ্ডে (Anita Crafford) এক মিনিটত আঠটা *হেলাপিন*' () খাই অভিলেখ গঢ়ি থৈছিল।

## ৰিয়েলিটী শ্ব'ত প্ৰদৰ্শন
২০০৬ চনৰ ২৯ আগষ্টত জি টিভিৰ ৰিয়েলিটী শ্ব' শ্বাবাছ ইণ্ডিয়া () আনন্দিতাই ভোট জলকীয়া খোৱা সম্প্ৰচাৰ কৰা হৈছিল।

## গিনিছ ৰেকৰ্ডৰ পথত

২০০৯ চনৰ ৯ এপ্ৰিলত যোৰহাটৰ জিলা পুথিভঁৰালৰ প্ৰেক্ষাগৃহত আনন্দিতাই গিনিছ ৰেকৰ্ডৰ বাবে প্ৰচেষ্টা চলায়। চেনেল ফ'ৰ নামৰ চেনেল এটাৰ অনুষ্ঠানৰ বাবে ব্ৰিটিছ ছেফ গৰ্ডন ৰামচে ()-ই আঁত ধৰিছিল। আনন্দিতাই ২ মিনিটত ৫১টা ভোট জলকীয়া খায় আৰু ২৫টা ভোট জলকীয়া চকুত ঘঁহে।

## তথ্য সংগ্ৰহ

## বাহ্যিক সংযোগ
*Indian in record chilli attempt, BBC News.
*Woman aims for record feast of world's hottest pepper ABC News.

শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি
জেৰিফা ৱাহিদ

**জেৰিফ ৱাহিদ** () হৈছে অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ জগতৰ এগৰাকী অভিনেত্ৰী।

## শিক্ষা
জেৰিফা ৱাহিদে গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা ইতিহাস বিষয়ত বিভাগটোৰ ভিতৰত শীৰ্ষস্থানেৰে স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰে। একে বিষয়তে তেওঁ দিল্লী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী লাভ কৰে। ইয়াৰ উপৰি তেওঁ আইন বিষয়ৰো স্নাতক ডিগ্ৰীধাৰী। 

## অভিনয় জীৱন
১৯৮৯ চনত *অভিমান* চলচ্চিত্ৰত এটি শিশুৰ চৰিত্ৰৰ অভিনয়ৰ জৰিয়তে অসমীয়া ছবিজগতত প্ৰৱেশ কৰে। 

## চলচ্চিত্ৰপঞ্জী

## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:অসমীয়া চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেত্ৰী
বঙাল পুখুৰী

**বঙাল পুখুৰী** () হৈছে অসমৰ যোৰহাট জিলাত অৱস্থিত এটা ঐতিহাসিক পুখুৰী। এই পুখুৰীটো যোৰহাট নগৰৰ দক্ষিণত ন-আলিৰ ওচৰত অৱস্থিত।

## ইতিহাস
বদন বৰফুকন আহোম ৰাজ্যৰ এজন বিষয়া আছিল। তেওঁ নিজৰ স্বাৰ্থ পূৰণ কৰিবৰ বাবে বাৰ্মাৰ পৰা সৈন্য আনিছিল আৰু সাধাৰণ জনতাক নানা অত্যাচাৰ কৰিছিল। সেয়ে, ১৭৩৯ শকৰ (১৮১৮ চন) শাওণ মাহত বদন বৰফুকনে এই পুখুৰীটোত গা ধুবলৈ যাওঁতে ৰূপসিং বঙালে (চুবেদাৰ) তেওঁক হত্যা কৰিছিল। ইয়াৰ বাবে ৰূপসিং বঙালক পুৰস্কাৰ হিচাপে টকা দিয়া হৈছিল। এই টকাৰে তেওঁ বৰ্তমানৰ ন-আলিৰ ওচৰত এই পুখুৰীটো পুনৰ খন্দাইছিল।

বঙাল পুখুৰীৰ পানী কোনো লোকে ব্যৱহাৰ নকৰে। কাৰণ মানুহ হত্যা কৰি পোৱা পুৰস্কাৰৰ পৰা এই পুখুৰীটো খন্দোৱা হৈছিল।

## লগতে চাওক
* চন্দ্ৰকান্ত সন্দিকৈ ভৱন
* ঠেঙাল ভৱন
* যোৰহাট জিমখানা ক্লাব

## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:যোৰহাট জিলাৰ পৰ্যটনস্থলী
শ্ৰেণী:আহোম ৰাজ্য
শ্ৰেণী:যোৰহাট
গাং‍মৌ থান

**গাং‍মৌ থান** হৈছে মহাপুৰুষ শ্ৰীমন্ত শংকৰদেৱে প্ৰতিষ্ঠা কৰা এখন থান। মহাপুৰুষ শংকৰদেৱৰ তীৰ্থভ্ৰমণ সময়ত অসমৰ বিভিন্ন ঠাইত থাকি বৈষ্ণৱ ধৰ্ম প্ৰচাৰ কৰিছিল। সেই স্থানবোৰত কালক্ৰমত কিছুমান সত্ৰ, মঠ-মন্দিৰ ইত্যাদিৰ গঢ় লৈ উঠিছিল। এনে এখন থান হ’ল গাংমৌ থান। এই থান অসমৰ শোণিতপুৰ জিলাৰ বিহালীৰ বৰগাং আৰু ব্ৰহ্মপুত্ৰ নদীৰ সংগমস্থলীত অৱস্থিত।

## ইতিহাস
শংকৰদেৱ গাং‍মৌ থানলৈ প্ৰকৃততে কিমান চনত আহিছিল, সেই বিষয়ে কোনো তথ্য পোৱা নাযায়। *বৰদোৱা গুৰু চৰিত*ৰ মতে তেওঁ আনুমানিক ১৪৩৮ শক অৰ্থাৎ ১৫১৬ চনত গাংমৌ থানলৈ আহিছিল।

### শংকৰদেৱ গাংমৌলৈ অহাৰ কাৰণ
চৰিত পুথিসমূহত শংকৰদেৱ গাংমৌলৈ কিয় আহিছিল তাৰ বিষয়ে কিছু কথা উল্লেখ আছে। *শিৰোমনি ভূঞা* হোৱাৰ পাছত শংকৰদেৱে কিছুদিনৰ বাবে তীৰ্থভ্ৰমণ কৰাৰ সিদ্ধান্ত লৈছিল। সেইকেইদিনৰ বাবে তেওঁ শিৰোমনি ভূঞাৰ বাব পিতামহ জয়ন্তৰ হাতত দি থৈ গৈছিল। তীৰ্থযাত্ৰাৰপৰা ঘূৰি আহি তেওঁৰ মন ৰাজ্যচৰ্চাতকৈ ধৰ্মচৰ্চাতহে মনোযোগ দিছিল। সেইসময়ত নিকটৱৰ্তী কছাৰী ৰজাই ভূঞা ৰাজ্য আক্ৰমণ কৰে। ফলত ভূঞা ৰাজ্য সংকটৰ সন্মুখীন হয়। এনে পৰিস্থিতিত তেওঁ ব্ৰহ্মপুত্ৰ পাৰ হৈ উত্তৰপাৰৰ গাংমৌলৈ আহি ধৰ্ম চৰ্চা কৰাতহে মনোযোগ দিয়ে। সেই সময়ত সমগ্ৰ অঞ্চলটোৰ নাম গাংমৌ আছিল। শংকৰদেৱৰ লগত তেওঁৰ দ্বিতীয় পত্নী কালিন্দী, দুই পিতামহ জয়ন্ত-মাধৱ আৰু পৰিয়ালৰ অন্য সদস্যসকলো গাংমৌলৈ আহিছিল।

## গাংমৌ থানৰ নিৰ্মাণ
শংকৰদেৱে প্ৰতিষ্ঠা কৰা গাংমৌ থানখন আনুমানিক ১৯২৭-২৮ চনমানতে খহনীয়াৰ ফলত ব্ৰহ্মপুত্ৰৰ বুকুত জাহ যায়।  এই থানখন প্ৰথমতে খেৰৰে নিৰ্মাণ কৰা হৈছিল। পিছত এই খেৰৰ থানখন স্থানীয় ৰঘূবী ছেত্ৰী নামৰ এজন নেপালী বৈষ্ণৱ গো-পালকে তেজপুৰৰ পৰা টিনপাত আনি নতুনকৈ নিৰ্মাণ কৰি দিছিল বুলি শুনা যায়। 

## সাম্প্ৰতিক কালৰ গাংমৌ থান
শংকৰদেৱৰ বাসগৃহ বুলি প্ৰবাদ থকা ওখ ঠাইখিনিত বৰ্তমান প্ৰায় একলাখতকৈও অধিক টকা ব্যয় কৰি গাংমৌ থানখন নতুনকৈ নিৰ্মাণ কৰা হয়। ১৯৮১ চনৰ ১৬ জুলাইত এই নৱনিৰ্মিত গাংমৌথানখন প্ৰতিষ্ঠা কৰা হয়। এতিয়া শংকৰদেৱৰ স্মৃতি জড়িত থকা কোনো বস্তু নাই। স্থানীয়ভাৱে পোৱা এটা শিলৰ মূৰ্তিকে শংকৰদেৱৰ সময়ৰ বুলি ভাবি ৰাইজে ইয়াত সংৰক্ষণ কৰি ৰাখিছে।

## তথ্য সংগ্ৰহ

## বাহ্যিক সংযোগ
* গাংমৌ থানৰ বিষয়ে বিতংকৈ পঢ়ক 

শ্ৰেণী:অসমৰ ধৰ্মীয় স্থান
শ্ৰেণী:শোণিতপুৰ জিলা
শ্ৰেণী:হিন্দুধৰ্মৰ মঠ-মন্দিৰ
চন্দ্ৰকান্ত সন্দিকৈ ভৱন

**চন্দ্ৰকান্ত সন্দিকৈ ভৱন** () হৈছে অসম সাহিত্য সভাৰ মুখ্য কাৰ্যালয়। এই ভৱনটো যোৰহাট জিলাত অৱস্থিত। অসমৰ বিভিন্ন জনগোষ্ঠীৰ ভাষাসমূহৰ উন্নতিৰ কাম-কাজৰ লগত এই ভৱনটো জড়িত হৈ আছে। ১৯২৬ চনত ৰাধাকান্ত সন্দিকৈয়ে তেওঁৰ পুত্ৰ চন্দ্ৰকান্ত সন্দিকৈৰ স্মৃতিত এই ভৱনটো নিৰ্মাণৰ বাবে বৰঙণি আগবঢ়াইছিল। অসম সাহিত্য সভাৰ প্ৰথমজন সম্পাদক শৰৎ চন্দ্ৰ গোস্বামীয়ে ভৱনটি নিৰ্মাণৰ কাম হাতত লৈছিল। ২০২৫ চনৰ ২ ডিচেম্বৰ তাৰিখে এই ভৱনটি নিৰ্মাণৰ ১০০ বছৰ সম্পূৰ্ণ হ'ব। 

## পুনৰ নিৰ্মাণ
পুৰণি ভৱনটোৰ কিছু অংশ ক্ষতি হোৱাত ইয়াক পুনৰ নিৰ্মাণ কৰা হয়। অসম চৰকাৰে এই ভৱনটোৰ পুনৰ নিৰ্মাণ কৰাৰ দায়িত্ব লৈছিল। পূৰ্বৰ ভৱনটোৰ স্থানতে নতুন ভৱনটোৰ নিৰ্মাণ কৰা হয়। 

## উদ্বোধন

ভৱনটোৰ কাম হৈ যোৱাৰ পিছত ১৯২৬ চনৰ ২ ডিচেম্বৰ তাৰিখে সেই সময়ৰ গৱৰ্ণৰ ছাৰ জন কাৰকে ভৱনটো উদ্বোধন কৰিছিল।

পুনৰ নিৰ্মিত ভৱনটি ২০১১ চনৰ ১১ জানুৱাৰীত অসমৰ মুখ্যমন্ত্ৰী তৰুণ গগৈয়ে উদ্বোধন কৰে। লগতে অসম চৰকাৰে এই ভৱনটোক **চন্দ্ৰকান্ত সন্দিকৈ ঐতিহ্য ভৱন** বুলি নামকৰণ কৰে। তৰুণ গগৈয়ে লগতে কয় যে, ৰাধাকান্ত সন্দিকৈয়ে সেই সময়তে অসমীয়া সংস্কৃতি আৰু সাহিত্যৰ প্ৰয়োজনীয়তাৰ কথা বুজিছিল। সেয়েহে, ১৯২৬ চনতে ৰাধাকান্ত সন্দিকৈয়ে অসম সাহিত্য সভাক এই ভৱনটো দান দিছিল।
300px|thumbnail|center|চন্দ্ৰকান্ত সন্দিকৈ ভৱনৰ এক দৃশ্য

## লগতে চাওক
*অসম সাহিত্য সভা
* ঠেঙাল ভৱন

## তথ্য সংগ্ৰহ

## বাহ্যিক সংযোগ
*চন্দ্ৰকান্ত সন্দিকৈ ভৱনৰ কিছু ছবি'

শ্ৰেণী:অসম সাহিত্য সভা
শ্ৰেণী:যোৰহাট জিলাৰ পৰ্যটনস্থলী
শ্ৰেণী:স্থাপত্য
জয়প্ৰকাশ নাৰায়ণ

**জয়প্ৰকাশ নাৰায়ণ** (; ১৯০২–১৯৭৯) ভাৰতৰ স্বাধীনতা সংগ্ৰামৰ এজন আগশাৰীৰ মুক্তি যুদ্ধা আছিল। দেশ তথা জনতাৰ নামত নিজকে উছৰ্গা কৰা এই লোকনায়ক গৰাকীক ভাৰত চৰকাৰে দেশৰ সৰ্বোচ্চ সন্মান ভাৰত ৰত্ন বঁটাৰে ১৯৯৯ চনত বিভূষিত কৰিছিল। ১৯৩০-৩২ চনত তেওঁ কংগ্ৰেছ দলৰ সম্পাদক হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল। তেওঁ বাৰাণাসীত থকা ইনষ্টিটিউট অৱ গান্ধীয়ান ষ্টাডিজ নামৰ অনুষ্ঠানটিৰ প্ৰতিষ্ঠাতা আছিল।

## জন্ম আৰু পৰিয়াল
জয়প্ৰকাশ নাৰায়ণৰ জন্ম হয় ১৯০২ চনত ১১ অক্টোবৰত বিহাৰৰ সীতাৰদিয়াৰা নামেৰে এখন সৰু গাঁৱত। তেওঁ এটি কৃষক পৰিয়ালত জন্ম গ্ৰহণ কৰিছিল। তেওঁৰ পিতাকৰ নাম হৰ্য়ুদ আৰু মাকৰ নাম ফুলৰাণী। তেওঁ প্ৰভাৱতীৰ লগত বিবাহ পাশত আবদ্ধ হয়।

## শিক্ষা জীৱন
জয়প্ৰকাশ নাৰায়ণে অসহযোগ আন্দোলনৰ বাবেই তেওঁৰ কলেজীয়া শিক্ষাত আধাতে এৰি কলেজ ত্যাগ কৰে। আনকি তেওঁ বিশ্ববিদ্যালয়ৰ বৃত্তি ল'বলৈও অস্বীকাৰ কৰে। ১৯২২ চনত তেওঁ উচ্চ শিক্ষা লবলৈ আমেৰিকালৈ যায়। আমেৰিকাত তেওঁ প্ৰায় আঠবছৰ কাল অধ্যয়নত কটায়। তেওঁ ঘৰুৱা আৰ্থিক অৱস্থা টনকিয়াল নাছিল বাবে আমেৰিকাত পঢ়া দিন কেইটা কষ্টৰে কটাবলগীয়া হৈছিল। সেয়ে তেওঁ নিজৰ পঢ়াৰ খৰচ উলিয়াবলৈ কেতিয়াবা ফল-মূলৰ দোকানত, কেতিয়াবা ইস্পাত কাৰখানাত, কেতিয়াবা ৰেষ্টুৰাঁ আদিত কাম কৰিছিল। কামৰ মাজতো পঢ়াত তেওঁ ঠিকে মনোযোগ ৰাখিছিল। ১৯২৯ চনত তেওঁ আমেৰিকাৰ পৰা নিজ দেশ ভাৰতলৈ উভতি আহে।

## তথ্য সংগ্ৰহ

## বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ স্বাধীনতা সংগ্ৰামী
শ্ৰেণী:ভাৰত ৰত্ন বঁটা বিজয়ী‎
শ্ৰেণী:ৰমন মেগছেছে বঁটা বিজয়ী
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় সমাজবাদী
ৰুক্মিণী হৰণ নাট

**ৰুক্মিণী হৰণ নাট**খন ভাগৱত আৰু হৰিবংশমৰ পৰা কাহিনী সংগ্ৰহ কৰি ৰচনা কৰা হৈছিল। প্ৰেম আৰু মিলন, বিবাদেই হৈছে এই নাটখনৰ মূল সমল। 

কুণ্ডিলৰ ৰজা ভীষ্মকৰ কন্যা ৰুক্মিণীক কৃষ্ণৰ হাতত সমৰ্পণ কৰাৰ ইচ্ছা কৰিছিল। কিন্তু, জ্যেষ্ঠ ভাতৃ ৰুক্মবীৰে কৃষ্ণৰ পৰিৱৰ্তে ছেদীৰাজ শিশুপাললৈ ৰুক্মীণীক বিয়া দিয়াৰ ব্যৱস্থা কৰে। ইফালে ৰুক্মীণীয়ে কৃষ্ণতেই মন প্ৰাণ সঁপি দিয়ে। ভাতৃ ৰুক্মবীৰক প্ৰকাশ্যে বিৰোধ কৰিব নোৱাৰি ৰুক্মীণীয়ে বেদনিধি বিপ্ৰৰ জৰিয়তে কৃষ্ণলৈ বাৰ্তা পঠায় যে তেওঁক যিকোনো উপায়ে পলুৱায় নিব লাগে আৰু সেইয়া কিদৰে সম্ভৱ হ’ব তাৰ দিহা পৰামৰ্শও তেওঁ চিঠিত উল্লেখ কৰি দিয়ে। এই সমস্ত ঘটনাৱলীকে ৰুক্মীণী হৰণ নাটত ফুটাই তোলা হৈছে। শ্ৰীমন্ত শংকৰদেৱ বিৰচিত 'ৰুক্মিণী হৰণ' অংকীয়া নাটখন শ্ৰীমন্ত মাধৱদেৱে হাজোৰ ধোপৰগুৰি সত্ৰত পোনপ্ৰথমবাৰৰ বাবে মঞ্চস্থ কৰিছিল বুলি জনা যায়।

## চৰিত্ৰ
* কৃষ্ণ
*ৰুক্মিণী
*শিশুপাল
*ৰুক্মবীৰ
*ভীষ্মক

## কাহিনী
ভীষ্মক কুণ্ডিল ৰাজ্যৰ ৰজা আছিল। তেওঁৰ জীয়েকৰ নাম হৈছে ৰুক্মিণী। ৰুক্মিণী আৰু শ্ৰীকৃষ্ণ দুয়োৰে মাজত গভীৰ প্ৰেম আছিল।  কিন্তু, জ্যেষ্ঠ ভাতৃ ৰুক্মবীৰ এই সম্বন্ধৰ বিপক্ষে আছিল। তেওঁ কৃষ্ণৰ পৰিৱৰ্তে ছেদীৰাজ শিশুপাললৈ ৰুক্মীণীক বিয়া দিয়াৰ ব্যৱস্থা কৰে। বিয়াৰ বাবে শিশুপাল আৰু তেওঁৰ সহযোগীসকল কুণ্ডিল ৰাজ্যলৈ যায়। এই বিয়াৰ বাবে অন্য ৰাজ্যৰ পৰাও বিভিন্ন অতিথি গোট খালেহি। 

আনহাতে, ৰুক্মীণীয়ে বেদনিধি বিপ্ৰৰ জৰিয়তে কৃষ্ণলৈ বাৰ্তা পঠায় যে তেওঁক যিকোনো উপায়ে পলুৱায় নিব লাগে আৰু সেইয়া কিদৰে সম্ভৱ হ’ব তাৰ দিহা পৰামৰ্শও তেওঁ চিঠিত উল্লেখ কৰি দিয়ে। ৰুক্মিণীৰ চিঠি কৃষ্ণই পোৱাৰ পিছতেই তেওঁ দ্বাৰকাৰ পৰা কুণ্ডিললৈ যাত্ৰা কৰে। ৰুক্মবীৰ আৰু শিশুপালে কৃষ্ণৰ বাট ভেটিবলৈ বিফল প্ৰচেষ্টা চলায়। অৱশেষত, কৃষ্ণই ৰুক্মিণীক ৰথত পলুৱায় নিয়ে।

## বিশ্লেষণ
### নাট
এই নাটখনত ভক্তসকলৰ বাবে থকা শ্ৰীকৃষ্ণৰ প্ৰেম সুন্দৰভাৱে প্ৰকাশ পাইছে। শ্ৰীকৃষ্ণই নিজ শক্তিৰ পৰিচয় দি ৰুক্মিণীক পলুৱায় আনিছিল।

ৰুক্মিণীৰ অনুৰোধত কৃষ্ণই তেওঁৰ ভাতৃ ৰুক্মবীৰৰ ওচৰত ক্ষমা খুজিছিল। অৱশেষত, দুয়ো দ্বাৰকাত বিবাহ পাশত আৱদ্ধ হয়।

### চৰিত্ৰ বিশ্লেষণ
;ৰুক্মিণী
নাটখনত ৰুক্মিণীৰ চৰিত্ৰটো সফলভাৱে দাঙি ধৰাত শংকৰদেৱ সক্ষম হৈছে। নাটখনত কৃষ্ণৰ লগত গভীৰ প্ৰেমত পৰা এগৰাকী মহিলাৰ ৰূপত ৰুক্মিণীক চিত্ৰিত কৰা হৈছে। 
;অন্যান্য চৰিত্ৰ
ৰুক্মিণী হৰণ নাটখনৰ আন আন চৰিত্ৰসমূহো সমব্যথা আৰু অন্তৰ্দৃষ্টিৰে চিত্ৰিত কৰা হৈছে। সম্ভৱতঃ নাটখন ৰাইজৰ মাজত জনপ্ৰিয় কৰি তুলিবলৈ শংকৰদেৱে এই প্ৰয়াস কৰিছিল।

## লগতে চাওক
* শ্ৰীমন্ত শংকৰদেৱ
*ৰাম বিজয় নাট
*পাৰিজাত হৰণ নাট

## তথ্য সংগ্ৰহ

## বাহ্যিক সংযোগ
*ৰুক্মিণী হৰণ নাটখনৰ বিষয়ে বিতং তথ্য

শ্ৰেণী:শংকৰদেৱৰ নাট
কালিয়দমন নাট

**কালিয়দমন নাট**খন শ্ৰীমন্ত শঙ্কৰদেৱে ভাগৱতৰ দশম স্কন্ধৰ ষোড়শ-সপ্তদশ অধ্যায়ৰ ভেটিত ৰচনা কৰিছিল। শংকৰদেৱৰ দ্বাৰা ৰচিত এখন জনপ্ৰিয় নাট। পুত্ৰস্নেহী যশোদা আৰু কাণাইপ্ৰেমী গোপীসকলৰ উপৰিও নাগ পত্নীসকল এই নাটৰ নাৰীৰ চৰিত্ৰ আছিল। 

## চৰিত্ৰ
*কৃষ্ণ
*যশোদা
*কালিনাগ

## নাটৰ বিশ্লেষণ
কালি হ্ৰদৰ বিষজল পান কৰি অচেতন হৈ পৰা ভক্ত গোপবালক সকলক কৃষ্ণই অমৃতৰ হাত ফুৰাই জীৱন প্ৰদান কৰিলে আৰু দম্ভ কালিনাগক দমন কৰাৰ বাবে কৃষ্ণই কালি হ্ৰদত অৱতৰন কৰি সাময়িক ভাৱে অচেতন হৈ পৰে।গকুলত নানা অপায়-অমঙ্গলে দেখা দিয়াত বৃন্দাবনত প্ৰানৰ পুত্ৰৰ কিবা অমঙ্গল ঘটিছে বুলি পিতৃ নন্দ আৰু মাতৃ যশোদা আৰু গোপী সকল ঢপলিয়াই আহি মৃত ভাৱে কৃষ্ণক কালি হ্ৰদত পৰি থকা দেখি ইনাই বিনাই কান্দিকুটি যশোদা শোকত মূৰ্ছিত হৈ পৰিল। পুত্ৰ শ্নেহত আতুৰ মাতৃ গৰাকীৰ চকুত শোকৰ বন্যা নাট্যকাৰে যশোদা চৰিত্ৰৰ মাজেদি পুত্ৰহাৰা মাতৃৰ স্বৰূপটো সুন্দৰকৈ ফুটাই তুলিছে।

 **কত তপসাইলোঃ তোক পুত্ৰ পাইলোঃ হাততে হৰাইলোঃ কোনে মোক মাতিবেক আই বুলিঃ কাক ধূলা মাৰি বুকে লৈবা তুলি।**

এই  বুলি শোকদগ্ধা যশোদাই জলত জাপ দিবলৈ লোৱা বৰ্ণনাই নাটখনি তীব্ৰ কৰুণ ৰসৰ সঞ্চাৰণ ঘটাইছে। কালিয়দমনত শঙ্কৰদেৱে ভক্তা নাৰীৰ ৰূপটৌও মনোৰমকৈ প্ৰকাশ কৰিছে। কালিনাগে কৃষ্ণৰ পদৰ ভৰ সহিব নোৱাৰি মৃতপ্ৰায় অৱস্থা লক্ষ্য কৰি কালিনাগৰ পত্নী সকলে কৃষ্ণক স্তুতি কৰি স্বামীৰ প্ৰাণ ভিক্ষা কৰিছে।ভক্ত পত্নীসকলৰ প্ৰাৰ্থনাত সন্তুষ্ট হৈ কৃষ্ণই কালিক ক্ষমা কৰি সপৰিয়ালে ৰমণ দ্বীপলৈ পঠাইছে। নাগনাৰী চৰিত্ৰৰ অৱতাৰণাই নাতকৰ বিষয়বস্তু আগবঢ়াই নিয়াত সহায় কৰাৰ বাহিৰে কালিয় দমন নাটত নাৰী চৰিত্ৰৰ যোগেদি বিৰোধ বা সংঘাত সৃষ্টি হোৱা দেখা নাযায়। আনহাতে কালিনাগক কৃষ্ণই বধ কৰি অহাৰ পিছত যশোদাৰ আৱেগবিহ্বল চিত্ৰ মহাপুৰুষ জনাই ফুটাই তুলি মূল নাৰী চৰিত্ৰবোৰক অধিক ৰমণীয় কৰি তুলিছে।

## লগতে চাওক
* শ্ৰীমন্ত শংকৰদেৱ
*ৰাম বিজয় নাট
*ৰুক্মিণী হৰণ নাট
## তথ্য সংগ্ৰহ

## বাহ্যিক সংযোগ
*কালিয়দমন নাটখনৰ বিষয়ে

শ্ৰেণী:শংকৰদেৱৰ নাট
কৰতল কমল কমল দল নয়ন

**কৰতল কমল কমল দল নয়ন** হৈছে শ্ৰীমন্ত শংকৰদেৱৰ দ্বাৰা ৰচিত এটি ভক্তি বিষয়ক কবিতা। বিদ্যা শিক্ষা আৰম্ভ কৰিয়েই শঙ্কৰে অ-আ ক-খ শিকিয়েই এই কবিতাটো ৰচনা কৰি সকলোকে অভিভূত কৰে। তেওঁ ১২ বছৰ বয়সতে এই কবিতাটো লিখি উলিয়াইছিল।

## কবিতা

কৰতল কমল কমল দল নয়ন।
ভব দব দহন গহন-বন শয়ন॥
নপৰ নপৰ পৰ সতৰত গময়।
সভয় মভয় ভয় মমহৰ সততয়॥
খৰতৰ বৰ শৰ হত দশ বদন।
খগচৰ নগধৰ ফনধৰ শয়ন॥
জগদঘ মপহৰ ভৱ ভয় তৰণ।
পৰ পদ লয় কৰ কমলজ নয়ন॥


## লগতে চাওক
*শ্ৰীমন্ত শংকৰদেৱ

## তথ্য সংগ্ৰহ

## বাহ্যিক সংযোগ
*কবিতাটোৰ ইংৰাজী অনুবাদ

শ্ৰেণী:কবিতা
শ্ৰেণী:শংকৰদেৱ
মোহন ভাৱৰীয়া

**মোহন ভাইৰা** আছিল অসমৰ এজন ঢোল বাদক, লোকশিল্পী তথা সাংস্কৃতিক কৰ্মী। কামৰূপী ঢুলীয়া সংস্কৃতিৰ তেওঁ আছিল এগৰাকী পুৰোধা ব্যক্তি । থিতাতে সংলাপ যুগুত কৰি ব্যংগাত্মক অভিনয়েৰে সমাজৰ বিভিন্ন দিশ উন্মোচন কৰি মনোৰঞ্জন দিয়াৰ লগতে জনসচেতনতাৰ সৃষ্টি কৰাত বিশেষ ভূমিকা লোৱা কামৰূপী ঢুলীয়াৰ চং লোকসমাজত অতি জনপ্ৰিয় আৰু এই চঙৰে কেন্দ্ৰীয় চৰিত্ৰ হ'ল ভাইৰা । মোহন ভাইৰা তেনে এগৰাকী অতি জনপ্ৰিয় ভাইৰা শিল্পী আছিল । জন্মসূত্ৰে তেখেতৰ নাম আছিল মোহন চন্দ্ৰ বৰ্মন। তেখেতৰ পিতৃ হৰকান্ত বৰ্মন আৰু মাতৃ হৰিপ্ৰিয়া বৰ্মন। ভাৰত চৰকাৰে লোক সংস্কৃতিৰ প্ৰতি আগবঢ়োৱা অনবদ্য বৰঙণিৰ বাবে তেওঁক সংগীত নাটক একাডেমী বঁটাৰে (১৯৭৫) সন্মানিত কৰে ।

## শিক্ষা
মোহন ভাৱৰীয়াই তেওঁৰ প্ৰাথমিক শিক্ষা কৈহাটীৰ ২২২নং নিম্ন বুনিয়াদী বিদ্যালয়ত আনুষ্ঠানিক শিক্ষাৰ পাতনি মেলিছিল। অৱশ্যে পিতৃৰ বিয়োগৰ পিছত তাৰ অন্ত পৰে।

## কৰ্মজীৱন
আঠ বছৰ বয়সতে ঢোলৰ মাৰি হাতত তুলি লোৱা মোহন ভাৱৰীয়াই কৈহাটীৰ ঢুলীয়া দলটোক নতুন ৰূপত গঠন কৰি ঢোল বাদনৰ প্ৰসাৰ আৰু নিজকে অভিনয়ত আত্মনিয়োগ কৰি তুলিছিল। কামৰূপীয়া ঢুলীয়া কৃষ্টিৰ অংশবিশেষ কৈহাটীৰ ঢুলীয়াৰ এই গৰাকী ধ্বজাবাহী শিল্পী আৰম্ভণিতে এগৰাকী খুইদাৰ (কুষ্টিবিদ)হে আছিল। প্ৰায় পঁচিছ ফুট ওখ গোটা ডাল বাঁহ মিহিকৈ চাঁচি সভাখোলাত থিয়কৈ পুতি লৈ সেই বাঁহডালৰ একেবাৰে ওপৰত বহি কৰা ভাইৰামী, নামি আহোঁতে মূৰটো তলমুৱাকৈ ঘূৰা আদিবোৰে প্ৰায় চমক লগাই দিছিল।

## মান-সন্মান
মোহন ভাৱৰীয়াৰ উপস্থিত বুদ্ধি আছিল অতুলনীয়। প্ৰতিখন চং দৰ্শকৰ উপভোগ্য হোৱাকৈ পৰিচালনা কৰি সুন্দৰ অভিনয় কৰিব পাৰিছিল। ১৯৬৫-৭০ চনত পঞ্জাবৰ তদানীন্তন ৰাজ্যপাল মহেন্দ্ৰ মোহন চৌধুৰীয়ে বৰপেটাৰ ৰাসোৎসৱত মোহন ভাৱৰীয়াক আৰু তেওঁৰ দলৰ অভিনয়ত বিমুগ্দ্ধ হৈ পিন্ধি থকা জহৰ কোটটোকে মোহন ভাৱৰীয়াক উপহাৰ হিচাপে প্ৰদান কৰিছিল।

## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:অসমৰ লোকশিল্পী
শ্ৰেণী:বাদ্যযন্ত্ৰী
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ লোকশিল্পী
হয়কলি

**হয়কলি** (, বৈজ্ঞানিক নাম:Francolinus gularis) লাজকুৰীয়া আৰু স্থলচৰ (terrestrial) কুকুৰা (pheasant family, Phasiandae) পৰিয়ালৰ অন্তৰ্ভুক্ত এবিধ চৰাই। ইয়াক সাধাৰণতে ভাৰতৰ কিছু অংশত, নেপাল আৰু বাংলাদেশ ত পোৱা যায়। ইয়াৰ যথেষ্ট দীঘল ঠেং দুখনৰ সহায়ত সহজে চিনাক্ত কৰিব পাৰি। 

## বিৱৰণ
হয়কলি দেহৰ দৈৰ্ঘ্য প্ৰায় ৩৭ ছে: মি। আৰু ওজন ৫১ গ্ৰাম হয়। ইয়াৰ ঠোঁট ৰঙা-মটীয়া (rufous) বৰণৰ আৰু দেহৰ তলৰ ভাগত ডাঠ বগা আঁচ আছে। ইয়াৰ দেহৰ পৃষ্ঠ ভাগ আৰু ডেউকা ক’লা আৰু মটিয়া (brown) বৰণৰ পাখিৰে আৱৰা। মতা আৰু মাইকী হয়কলি সাধাৰণতে দেখাত একে হয়। অৱশ্যে ঠেঙৰ গাঢ় বৰণৰ পৰা মতা হয়কলিক সহজে চিনাক্ত কৰিব পৰা যায়। 

হয়কলিৰ মাত ডাঙৰ আৰু তীক্ষ্ণ (harsh) ‘chuill’ ধৰণৰ হয়।

## বিতৰণ
হয়কলি গংগা আৰু ব্ৰহ্মপুত্ৰ উপত্যকাৰ থলুৱা চৰাই৷ ইয়াক পশ্চিম নেপালৰ তৰাই অঞ্চলৰ পৰা উত্তৰ প্ৰদেশ, বিহাৰ, পশ্চিম বংগ, অসম আৰু অৰুণাচল প্ৰদেশত বহুলভাৱে বিস্তৃত। পূৰ্বতে ই চিত্তাগং (Chittagong) আৰু বাংলাদেশৰ সুন্দৰবনত বিস্তৃত আছিল বুলি জনা যায় যদিও বৰ্তমানে ইয়াৰ কোনো প্ৰামাণ্য শেহতীয়া তথ্য পোৱা হোৱা নাই।

## বসতিস্থল
হয়কলিয়ে ঋতু অনুযায়ী বিভিন্ন বসতিস্থলত বাস কৰে। সাধাৰণতে ইয়াক ওখ আৰু সেমেকা (wet) ঘাহঁনি অঞ্চলত দেখা পোৱা যায়। অৱশ্যে বাৰিষা ই শুকান ঘাঁহনি বা কাঠনি অধিক পছন্দ কৰে৷ প্ৰজনন কালত ই কাঠনি আৰু সেমেকা ঘাঁহনিত বেছিকৈ থাকে। 

হয়কলি সাধাৰণতে সাগৰ পৃষ্ঠৰ পৰা কম উচ্চতাত বসবাস কৰে বুলি জনা যায় যদিও বানপানী আদিৰ সময়ত ওপৰলৈ কিছূ প্ৰব্ৰজন হয় বুলি জনা যায়।,

## আচৰণ
হয়কলিয়েযোৰ পাতি বা সৰু দলত বিভক্ত হৈ চৰে।  ই সৰ্বভক্ষী, গছৰ গুটিৰ পৰা আৰম্ভ কৰি সৰু পোক-পতংগ, শামুক, সৰু কেকোঁৰা আদি সকলো খাদ্য হিচাপে গ্ৰহণ কৰে।

হয়কলিয়ে ফেব্ৰুৱাৰীৰ পৰা মে পৰ্যন্ত প্ৰজনন কৰে। ই অগভীৰ পানীত জলচৰ উদ্ভিদত বাহ সাজে। এবাৰত ৪-৫ টাকৈ কণী পাৰে। কণীবোৰ ক্ৰীম ৰঙৰ হোৱা সদেখা যায়। জন্ম হোৱাৰ কেইদিনমান পিছতেই পোৱালিবোৰ সক্ৰিয় ঐ উঠে আৰু খাদ্যৰ সন্ধানত পূৰ্ণবয়স্ক হয়কলিক অনুসৰণ কৰিবলৈ লয়।,  

## স্থিতি তথা সংৰক্ষণ
জলাশয় ধ্বংস আৰু ক্ৰমবৰ্দ্বমান কৃষিকাৰ্য্যৰ প্ৰাবল্য (intensification of agricultural practice) হয়কলিৰ জনসংখ্যা দ্ৰুতগতিত হ্ৰাস পাই আহিছে। বিশেষকৈ নব্বৈৰ দশকত অসমৰ বিভিন্ন জলাশয় সমূহৰ পৰা হয়কলিৰ বিপদজনকভাৱে জনসংখ্যা হ্ৰাস পালে।

এই সংকটসমূহৰ বাবে বৰ্তমান হয়কলিক বিপথগামী (Vulnerable) প্ৰজাতি ৰূপে চিনাক্ত কৰা হৈছে।

## তথ্যসূত্ৰ

## বাহ্যিক সংযোগ
* BirdLife Species Factsheet: ''Swamp Francolin''

শ্ৰেণী:কুকুৰা
শ্ৰেণী:অসমৰ চৰাই
চম্পানেৰ-পাৱাগড় পুৰাতাত্বিক উদ্যান

**চম্পানেৰ-পাৱাগড় পুৰাতাত্বিক উদ্যান** () গুজৰাট ৰাজ্যৰ পাঁচমহল জিলাত অৱস্থিত। ২০০৪ চনত প্ৰাকৃতিক ক্ষেত্ৰ হিচাপে ই ইউনেস্কো বিশ্ব ঐতিহ্যবাহী স্থানৰ মৰ্যাদা লাভ কৰে। ইয়াত অনেক অখননকৃত পুৰাতাত্বিক, ঐতিহাসিক আৰু জীৱ-সাংস্কৃতিক ঐতিহ্য সম্পত্তি আছে। এই মনোৰম প্ৰাকৃতিক পৰিবেশত বহুতো প্ৰাগৈতিহাসিক স্থান আছে। তদুপৰি ইয়াত প্ৰাচীন হিন্দু ৰজধানী দুৰ্গনগৰ আৰু ষোড়শ শতাব্দীৰ গুজৰাটৰ ৰাজধানী, অষ্টম-চতুৰ্দশ শতাব্দীৰ মধ্যৱৰ্তী পৰ্যায়ত নিৰ্মিত অনেক অন্যান্য ধ্বংসাৱশেষ, দুৰ্গ, প্ৰাসাদ, ধৰ্মীয় স্থাপনা, ধ্বংসপ্ৰাপ্ত আবাসস্থল, কৃষি স্থাপনা, পানীৰ উৎস ইত্যাদি আছে। পাৱাগড় পাহাৰৰ চূড়াত কালিকামাতা মন্দিৰ এটা গুৰুত্বপূৰ্ণ আৰাধনা ক্ষেত্ৰ। ইয়াত বছৰৰ সকলো সময়তে দৰ্শনাৰ্থীৰ পয়োভৰ থাকে। এই প্ৰত্নতাত্বিক অঞ্চলটিয়ে প্ৰাচীন মোগল সাম্ৰাজ্যৰ এক অবিকৃত ছবি দাঙি ধৰে।

## তথ্য সংগ্ৰহ

## বাহ্যিক সংযোগ

* UNESCO Fact Sheet
* Photos of Champaner

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ পৰ্যটনস্থলী
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ বিশ্ব ঐতিহ্য ক্ষেত্ৰ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ পুৰাতাত্বিক ক্ষেত্ৰ
থানে

**থানে** () ভাৰতৰ মহাৰাষ্ট্ৰ ৰাজ্যৰ এখন নগৰ। ই থানে নিজৰাৰ শীৰ্ষত অৱস্থিত। থানে জিলাৰ ই প্ৰশাসনিক কেন্দ্ৰ। ১৮৫৩ চনৰ ১৬ এপ্ৰিলত জি.আই.পি. ৰে'লৱেৰ ভাৰতত চলা প্ৰথমখন ৰেল "ব'ৰী বন্দৰ" (এতিয়াৰ ছত্ৰপতি শিৱাজী টাৰ্মিনাছ)ৰ পৰা ৩৪ কিলোমিটাৰ আঁতৰৰ "থানে"লৈ চলিছিল। ইয়াৰ পৰাই এছিয়াত ৰেলসেৱাৰ সূত্ৰপাত হয়। থানে নগৰে ১৪৭ বৰ্গকিলোমিটাৰ ঠাই অধিকাৰ কৰি আছে। ২০১১ চনৰ লোকপিয়ল অনুসৰি ইয়াৰ জনসংখ্যা ১.৮ নিযুত। 

## ভৌগোলিক তথ্য

It is located to the northeast of Mumbai (it shares that island with the Mumbai City District, with Mumbai Suburban District and with Mira-Bhayandar Municipal Corporation), and partly on the mainland across Thane Creek. Spanning an area of about 147&nbsp;km², the city is located at an elevation of 7 meters above sea level. It is surrounded by hills, including the hill of Yeoor and Parsik Hill. It is divided politically into two parts by the Thane Creek, a stream that courses from the Ulhas River to the Arabian Sea that for Masunda Lake Talao Pali an estuary. Two road bridges and one rail bridge connect the two parts of the city. It is one of the oldest cities of India, with its history dating back to about 2,000 years.
Thane Municipal Corporation City's limits includes Kopri to the south, Wagle estate Naupada, Pachpakhadi to the west, Kalwa, Mumbra and Diva to the east and Manpada, Bramand, Kasarwadavli, Kapurbawdi to the north.

Thane is also known as the City of Lakes. The city has around 35 lakes. The most beautiful of them is the Masunda Talao, also known as Talao Pali. The lake offers boating and water scooter facilities. The Upvan Lake is located at the foot-hills of the Yeoor hills and is a scenic spot. It is flanked by the Yeoor hills on one side and the tall Neelkanth Heights on one side, and is a common spot for recreation. Other lakes include:
* Masunda Lake Talao Pali
* Kachrali Lake
* Makhmali Lake
* Ambe Ghonsali Lake
* Siddheshwar Lake
* Jail Lake
* Joshi Lake
* Wagle Lake
* Upvan Lake
* Yashasvi Nagar Lake
* Kausa Lake
* Kharegaon Lake
* Raila Devi Lake
* Balkum Lake
* Rewale Lake
* Bramhala-Kolbad Lake
* Haryali-Chendani Koliwada Lake

## তথ্য সংগ্ৰহ

## বাহ্যিক সংযোগ
* Thaneweb.com – The city portal
* Thanecity.in  – Thane community portal
* ThaneMahapailika.com - Thane Municipal Corporation (Local Body)

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ নগৰ মহানগৰ
দুৱাৰ (চলচ্চিত্ৰ)

***দুৱাৰ - The Voyage Out*** হৈছে ২০১৩ চনৰ ৪ জানুৱাৰী তাৰিখে মুক্তি লাভ কৰা এখন অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ। সঞ্জীৱ নাৰায়ণ আৰু বিদ্যুৎ চক্ৰৱৰ্তীয়ে প্ৰযোজনা কৰা বোলছবিখন পৰিচালনা কৰে বিদ্যুৎ চক্ৰৱৰ্তীয়ে। অপূৰ্ব শৰ্মাৰ *শুভবাৰ্তা* (১৯৮৫) নামৰ গল্প সংকলনটোত সন্নিৱিষ্ট *বাহিৰলৈ যোৱা বাট* নামৰ গল্পটোৰ আধাৰত এই ছবিখন নিৰ্মাণ কৰা হয়। গল্পটোৰ চলচ্চিত্ৰ অভিযোজনা আৰু চিত্ৰনাট্য বিদ্যুৎ চক্ৰৱৰ্তীৰ।  চলচ্চিত্ৰখনৰ সংগীত পৰিচালনা কৰে শ্বেৰ চৌধুৰীয়ে।

## কাহিনী
চলচ্চিত্ৰখনত বৰ্ণোৱা হৈছে মানুহৰ এনে এটা মানসিক অৱস্থা, যেতিয়া কোনো ব্যক্তিয়ে অনুভৱ কৰে যেন তেওঁৰ জীৱন কোনো সুনিৰ্দিষ্ট লক্ষ্য অবিহনে গতি কৰি আছে। বস্তুবাদী আৰু স্বাৰ্থপৰ সমাজে আগুৰি থকা মানুহৰ আধুনিক যান্ত্ৰিক জীৱনৰ ওপৰত চলচ্চিত্ৰখনৰ কাহিনীটো আধাৰিত। চৌৰাশীৰ ছাত্ৰ আন্দোলনৰ সময়ৰ আৰু তাৰ পাছৰ কালছোৱাৰ ভয়াবহতা, নায়কৰ ব্যৰ্থ কমিউনিষ্ট আদৰ্শ,  এখন নিৰ্দোষ পৃথিৱীৰ দৃষ্টিভংগী থকা নায়কৰ আধুনিক বাস্তৱ জীৱনৰ লগত আপোচ আদি হ'ল চলচ্চিত্ৰখনৰ বিষয়বস্তু।
দ্বিজেন ভট্টাচাৰ্য নামৰ চৰিত্ৰটোৰ মানসিক অৱস্থাক কেন্দ্ৰ কৰি চলচ্চিত্ৰখন আগবাঢ়ে। ভট্টাচাৰ্য এজন শিক্ষক, সাহিত্যিক যি বৰ্তমানৰ যান্ত্ৰিক পৃথিৱী আৰু পুৰণি দিনৰ বেদনাগধুৰ স্মৃতিৰপৰা মুক্ত হৈ বাহিৰলৈ ওলাই আহিব বিচাৰি নিজৰ মনৰ মাজতে এক স্নায়বিক যুঁজত লিপ্ত। তেওঁৰ মনত সজীৱ হৈ আছে ১৯৮৪ চনৰ আন্দোলনৰ সময়ৰ ৰাজনৈতিক পৰিৱেশত পাৰ কৰি অহা বিবৰ্ণ কৈশোৰ আৰু যৌৱনৰ ভয়াবহ স্মৃতি। নতুনকৈ লিখিবলৈ লোৱা প্ৰেমৰ উপন্যাসখনৰ আৰম্ভণি বিচাৰি তেওঁ হাবাথুৰি খায়। পত্নী মানসীৰ লগত তেওঁৰ এতিয়া প্ৰেমহীন সম্পৰ্ক। তেওঁ উভতি যাব খোজে অতীতৰ প্ৰেমময় মোহনীয়া দিনবোৰলৈ। অতীত আৰু বৰ্তমানৰ, সপোন আৰু বাস্তৱৰ এই বিভ্ৰমৰপৰা ওলাই যোৱাৰ বাটটো যেন বন্ধ কৰি ৰাখিছে তেওঁৰ ঘৰৰ টেৰেছলৈ ওলাই যোৱা বাটৰ বন্ধ দুৱাৰখনে। হতাশ আৰু বিভ্ৰান্ত ভট্টাচাৰ্যই নিজকে সকলোৰেপৰা মুক্ত কৰিব বিচাৰি তেওঁ সকলো বৃত্তিমূলক, পাৰিবাৰিক আৰু ব্যক্তিগত দায়িত্বৰপৰা নিজকে আঁতৰাই আনে আৰু শেষত আত্মহত্যাৰ পথ বাছি লয়।

## অভিনয়-শিল্পী
*কপিল বৰা (চৰিত্ৰ- দ্বিজেন ভট্টাচাৰ্য )
*জেৰিফা ৱাহিদ (চৰিত্ৰ- মানসী)
*তনভী শৰ্মা
*সৃজনী ভাস্বা মহন্ত
*মিণ্টু বৰুৱা
*বুলগানিন বৰুৱা

## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:২০১৩ বৰ্ষৰ অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:২০১০ দশকৰ অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ
মী এণ্ড মাই ছিষ্টাৰ

***মী এণ্ড মাই ছিষ্টাৰ*** হৈছে ২০১২ চনৰ ২ নৱেম্বৰ তাৰিখে মুক্তি লাভ কৰা এখন অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ। এন বি ডি কে প্ৰডাক্‌চনৰ বেনাৰত নিপন ঢলুৱাই প্ৰযোজনা কৰা বোলছবিখন পৰিচালনা কৰে ৰাজেশ ভূঞাই। চলচ্চিত্ৰখনৰ সংগীত পৰিচালনা কৰে অৰূপজ্যোতি পাটগিৰিয়ে।

## কাহিনী
বৰ্তমানৰ সামাজিক প্ৰেক্ষাপটত নাৰীৰ স্থান, কন্যা ভ্ৰূণ হত্যাৰ ঘটনা আদি চলচ্চিত্ৰখনৰ বিষয়বস্তু। চলচ্চিত্ৰখনত দেখুওৱা হয় যে নাৰী শোষণ, কন্যা ভ্ৰূণ হত্যা আদি ঘটনা কেৱল অশিক্ষিত দুখীয়া পৰিয়ালতেই নহয়, উচ্চশিক্ষিত আৰু উচ্চবিত্ত পৰিয়ালতো সংঘটিত হয়।
দুগৰাকী মহিলাৰ পৰিয়ালক কেন্দ্ৰ কৰি চলচ্চিত্ৰখন আগবাঢ়ে। দুইগৰাকী বান্ধৱী আৰু এগৰাকীয়ে আনগৰাকীৰ ন্যায়ৰ বাবে যুঁজ কৰে। এগৰাকী উচ্চশিক্ষিত, কিন্তু তেওঁ ঘৰত নিস্থুৰ স্বামীৰ ওচৰত অনাদৃত। শাৰীৰিক আৰু মানসিক অত্যাচাৰৰ বলি হৈ তেওঁ এজনী অন্ধ ছোৱালী জন্ম দিয়ে। 

## অভিনয়-শিল্পী
*প্ৰস্তুতি পৰাশৰ
*বৰষাৰাণী বিষয়া
*জ্ঞানেন্দ্ৰ পল্লৱ
*সৌৰভ হাজৰিকা
*দিশ্বান ঢলুৱা (শিশুশিল্পী)
*বিৰিণা (শিশুশিল্পী)

## কলা-কুশলী
*প্ৰযোজনা/কাহিনী/পৰিকল্পনা - নিপন ঢলুৱা
*কাৰ্যবাহী প্ৰযোজনা - বৰ্ণালী ঢলুৱা
*পৰিচালনা - ৰাজেশ ভূঞা
*মুখ্য সহকাৰী পৰিচালনা - মোহন দাস
*সহকাৰী পৰিচালনা - মনোজ শইকীয়া, ৰাজীৱ দত্ত
*চিত্ৰগ্ৰহণ - সুমন দুৱৰা
*চিত্ৰনাট্য/সংলাপ - পংকজজ্যোতি ভূঞা
*সম্পাদনা- গৌৰৱ বণিয়া
*সংগীত - অৰূপজ্যোতি পাটগিৰি
*গীতৰ কথা - দিগন্ত ভাৰতী
*গীতৰ কণ্ঠ - জুবিন গাৰ্গ
*পাৰ্শ্ব সংগীত - বিতোপন ফুকন
*মেক্‌ আপ - অকু বোথ্ৰা
*এনিমেচন - ঋতুৰাজ দত্ত

## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:২০১২ বৰ্ষৰ অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:২০১০ দশকৰ অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ
ফুটবল

**ফুটবল** () এবিধ বহিঃক্ৰীড়া। ফুটবলৰ আন এটা নাম "চ'কাৰ" (soccer)। বৰ্তমান এই খেল পৃথিৱীৰ জনপ্ৰিয় খেলসমূহৰ মাজত অন্যতম। ফুটবলত প্ৰত্যক দলত ১১ জনকৈ আৰু তিনিজন অতিৰিক্ত খেলুৱৈ থাকে। ফুটবল নামটোৰ উৎপত্তি হৈছে "ফুট" আৰু "বল" শব্দ দুটাৰ পৰা। অৰ্থাৎ ভৰিৰে খেলা বল। এই খেলৰ আৰম্ভণি চীনত হৈছিল বুলি কোৱা যায়। এই খেলতো বিশ্বত ব্ৰিটিছে জনপ্ৰিয় বনালে। ‌‌ 

## ইতিহাস
১৮৯৩ খ্ৰীষ্টাব্দত ইংলেণ্ডত ফুটবল এছʼচিয়েশ্বন (FC)ৰ জন্ম হয়। ১৮৭১ চনত পোনপ্ৰথমবাৰৰ বাবে ইংলেণ্ডত পেছাদাৰী ফুটবল খেল আৰম্ভ হয়। ১৮৮৮ চনত প্ৰথম প্ৰথম ফুটবল খেল আৰম্ভ হয়। প্ৰথম আন্তৰ্জাতিক খেল হয ইংলেণ্ড আৰু স্কটলেণ্ডৰ মাজত যিখন অমীমাংসিতভাৱে শেষ হয়। 

১৯০৪ চনত পৃথিৱীৰ সকলো দেশৰ ফুটবল সংস্থাৰ প্ৰতিনিধি সকলকলৈ আন্তৰ্জাতিক ফুটবল সংস্থা- ফেডাৰেচন অৱ ইণ্টাৰনেচনেল ফুটবল এছʼচিয়েচন(ফিফা) গঠিত হয়। এই সংস্থাই ১৯৩০ চনৰ পৰা এতিয়ালৈকে বিশ্বকাপ আয়োজন কৰি আহিছে। বৰ্তমান সময়লৈকে ব্ৰাজিল দেশে সৰ্বাধিক ৫ বাৰ বিশ্ব চেম্পিয়ন হৈছে। 

## নিয়ম সমূহ

ফুটবল খেলৰ পথাৰখন আকাৰ আয়তাকাৰ। ইয়াৰ দৈৰ্ঘ্য সৰ্বাধিক ১২০ মিটাৰৰ পৰা কমেও ৯০ মিটাৰ আৰু প্ৰস্থ সৰ্বাধিক ৯০ মিটাৰৰ পৰা ৪৫ মিটাৰ। আন্তৰ্জাতিক প্ৰতিযোগিতামূলক খেলৰ পথাৰৰ দৈৰ্ঘ্য ১০০ মিটাৰৰ পৰা ১১০ মিটাৰ আৰু পথালিকৈ ৬৪ মিটাৰৰ পৰা ৭৫ মিটাৰ হʼব লাগে। 

ফুটবল খেল দুটা দলৰ মাজত হয় আৰু প্ৰতিটো দলতেই ১১ জনকৈ খেলুৱৈ থাকে। তেওঁলোকৰ মাজৰ পৰা এজন গʼলৰক্ষক হয়। অৱশ্যে খেলুৱৈসকলক সালসলনি (substitute) কৰিব পাৰি। একোটা পক্ষই সৰ্বাধিক ৬জন খেলুৱৈক মুঠ ১৫ বাৰ সালসলনি কৰিব পাৰিব। 

ফুটবল খেলৰ বলটোৰ আকাৰ গোলাকাৰ। খেল আৰম্ভ হোৱাৰ সময়ত বলৰ পৰিধি ৭০ ছেণ্টিমিটাৰৰ পৰা ৭১ ছেণ্টিমিটাৰ আৰু ওজন ৩৯৬ গ্ৰাম পৰা ৪০০ গ্ৰাম হʼব লাগিব। বলৰ ভিতৰত বায়ুৰ চাপ ৬০০ ৰ পৰা ১১০০ গ্ৰাম / ছেণ্টিমিটাৰ হʼব লাগিব। ৰেফাৰীৰ অনুমতি অবিহনে খেল চলি থকা সময়ত বলটো সলনি কৰিব নোৱাৰি। 

খেল পৰিচালনা কৰিবৰ বাবে চাৰিজন ৰেফাৰী থাকে। তাৰে ভিতৰত এজন খেলপথাৰত থাকি খেল খনৰ পৰিচালনা কৰে। দুজন লাইনৰ দায়িত্বত থাকে আৰু চতুৰ্থ জনে পথাৰৰ বাহিৰত থাকি খেলৰ পৰিচালনা কৰে। 

এখন ফুটবল খেল সাধাৰণতে ৯০ মিনিটত সম্পূৰ্ণ হয়। এই সময়ছোৱাক ৪৫ মিনিটতকৈ দুটা ভাগত ভাগ কৰা হয়। ফুটবল খেলৰ ৪৫ আৰু ৯০ মিনিটৰ অন্তত কেই মিনিটত মান অতিৰিক্তকৈ সংলগ্ন কৰা হয়। কিছুমান বিশেষ ক্ষেত্ৰত খেলখনৰ বিজয়ী দলটোক নিশ্চিত কৰিবলৈ ৩০ মিনিট সংযোগ কৰা হয়। তথাপিও খেলখনৰ একো মীমাংসা নহʼলে অৱশেষত পেনালটি চুটআউট কৰা হয়।

## তথ্য সংগ্ৰহ
১. https://assamesegk.info  
শ্ৰেণী:পেছাদাৰী ক্ৰীড়া
*
ক্ৰিকেট

**ক্ৰিকেট** এবিধ 'বেট আৰু বলৰ খেল'। দুটা দলৰ ১১ জনকৈ সদস্যৰে এই খেল ক্ৰিকেট খেলপথাৰত খেলা হয়। খেলপথাৰৰ সোঁমাজত ২২ গজ দৈৰ্ঘ্যৰ এক আয়তাকাৰ ক্ষেত্ৰ থাকে, যাক পিট্‌চ বোলা হয়। এটা দলৰ দুজনকৈ খেলুৱৈয়ে এটা সময়ত বেট ধৰে আৰু যিমান বেছিকৈ পাৰে ৰাণ সংগ্ৰহ কৰিবলৈ যত্ন কৰে, য'ত আনটো দলে বেট ধৰা কেইজনলৈ বল নিক্ষেপ কৰি 'আউট' কৰিবলৈ চেষ্টা কৰে, লগতে খেলপথাৰত আনটো দলৰ আটাইকেইজন সদস্যই ৰাণ সংগ্ৰহত বাধা দিবলৈ চেষ্টা কৰে। একোজন বেট ধৰোঁতাক আউট কৰিব পাৰিলে আন এজন খেলপথাৰলৈ আহে, এনেকৈ সেই দলৰ ১১ গৰাকী খেলুৱৈয়ে বেট ধৰিবলৈ সুযোগ পায়। বেট ধৰোঁতাজনে নিক্ষেপ কৰা বলটো বেটেৰে দূৰলৈ মাৰি পঠিয়াই পিট্‌চ আনটো মূৰলৈ দৌৰ মাৰি 'ৰাণ' ল'ব পাৰে। বলটো খেল পথাৰৰ এক নিৰ্দিষ্ট দূৰত্ব অতিক্ৰম কৰাব পাৰিলে 'চাৰি' বা 'ছয়' সংখ্যক ৰাণো বেট ধৰোঁতাই সংগ্ৰহ কৰিব পাৰে। এটা দলে এনেদৰে বেট কৰা সময়খিনিক এটা 'ইনিংছ' বোলা হয়। এটা ইনিংছ সমাপ্ত হোৱাৰ পাছত আনটো দলে নিজা ইনিংছ খেলিবলৈ সুযোগ পায়।

পেছাদাৰী ক্ৰিকেট প্ৰতিযোগিতা তিনিটা বিভাগত খেলোৱা হয়। 'টেষ্ট ক্ৰিকেট'ত দল এটাৰ ইংনিছ আটাইকেইজন বেট ধৰোঁতাক 'আউট' নকৰালৈকে চলি থাকে। অৱশ্যে বেট ধৰা দলটোৱে সকলো খেলুৱৈ আউট হোৱাৰ আগেয়েই 'ইংনিছ সমাপ্ত' বুলি ঘোষণা কৰিব পাৰে। টেষ্ট ক্ৰিকেট পাঁচদিনীয়া বা তিনিদিনীয়া হিচাপে খেলোৱা হয়। এদিনীয়া ক্ৰিকেটত এটা ইংনিছ এক নিৰ্দিষ্ট অ'ভাৰৰ সংখ্যাত সমাপ্ত কৰা হয়। বা, নিৰ্দিষ্ট অ'ভাৰ শেষ হোৱাৰ আগেয়েই বেট কৰি থকা দলটোৰ আটাইকেইজনক আউট কৰিব লাগে। এদিনীয়া ক্ৰিকেটত বৰ্তমান এটা দলক ৫০ অ'ভাৰকৈ খেলিবলৈ দিয়া হয়। শেহতীয়াকৈ 'টুৱেণ্টী২০' খেল আন্তৰ্জাতিক ভাৱে খেলোৱা হৈছে। এনে খেলত এটা দল ২০ অ'ভাৰৰ ইংনিছ এটা খেলিব লাগে। আটাইকেইটা ভাগতে বৰ্তমাৰ নিয়ম অনুসৰি এটা অ'ভাৰত ৬-টাকৈ শুদ্ধ বল নিক্ষেপন কৰিবলৈ দিয়া হয়। ক্ৰিকেটৰ আইন-কানুনবোৰ ক্ৰিকেটৰ আন্তৰ্জাতিক সংস্থা আন্তৰ্জাতিক ক্ৰিকেট পৰিষদ '(International Cricket Council, ICC)' আৰু মেৰীলিব'ন ক্ৰিকেট ক্লাৱৰ (MCC)-ৰ দ্বাৰা নিয়ন্ত্ৰিত হয়।

ক্ৰিকেটৰ জন্ম হৈছিল দক্ষিণ ইংলেণ্ডত ষোড়শ শতিকাত। ওঠৰ শতিকাৰ শেষলৈ ক্ৰিকেট ইংলেণ্ডৰ ৰাষ্ট্ৰীয় ক্ৰীড়া হৈ পৰে। ব্ৰিটিছ সাম্ৰাজ্যৰ প্ৰসাৰে উনৈছ শতিকাত ক্ৰিকেট খেলক বিভিন্ন দেশলৈ বিয়পাই দিয়ে। প্ৰথম আন্তৰ্জাতিক ক্ৰিকেট খেলা হৈছিল উনৈছ শতিকাৰ মধ্যভাগত। ক্ৰিকেটৰ নিয়ন্ত্ৰণকাৰী সংস্থা ICC-ৰ ১০-খন পূৰ্ণ সদস্যভুক্ত দেশ আছে। ক্ৰিকেট খেল অষ্ট্ৰেলিয়া, ইংলেণ্ড, ভাৰতীয় উপমহাদেশৰ দেশসমূহ, ৱেষ্ট ইণ্ডিজ আৰু দক্ষিণ আফ্ৰিকাত বিশেষ ভাৱে জনপ্ৰিয় হয়।

ক্ৰিকেট মূলতঃ বহিঃক্ৰীড়া (outdoor game), যদিও আজিকালি অন্তঃক্ৰীড়া (indoor game) হিচাপেও খেলিব পাৰি।

## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:পেছাদাৰী ক্ৰীড়া
*
শ্ৰেণী:খেল
হকী

**হকী** () এবিধ আউটডৰ ক্ৰীড়া। বৰ্তমান এই খেল পৃথিৱীৰ জনপ্ৰিয় খেলসমূহৰ মাজত অন্যতম। হকী খেলৰ প্ৰত্যক দলত ১১জন খেলুৱৈ থাকে। এই খেলত হকী ষ্টিকৰ দ্বাৰা বিপক্ষৰ এলেকাত থকা লক্ষ্যস্থানত বল ভৰাবলৈ চেষ্টা কৰে। যিটো দলে অধিক সংখ্যক গ’ল দিয়ে সেই দলটোৱেই বিজয়ী হিচাপে মনোনীত হয়।

## প্ৰকাৰ
পেছাদাৰী হকী প্ৰতিযোগিতা তিনিটা বিভাগত খেলোৱা হয়। প্ৰকাৰসমূহ হ’ল:
* ফিল্ড হকী
* আইচ হকী আৰু
* ৰিং হকী

হকী মূলতঃ বহিঃক্ৰীড়া (outdoor game), যদিও আজিকালি অন্তঃক্ৰীড়া (indoor game) হিচাপেও খেলিব পাৰি।

## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:পেছাদাৰী ক্ৰীড়া
হয়গ্ৰীৱ মাধৱ মন্দিৰ

**হয়গ্ৰীৱ মাধৱ মন্দিৰ** () অসমৰ কামৰূপ জিলাৰ হাজোত অৱস্থিত এক দেৱালয়। হাজোৰ মণিপৰ্বত নামৰ এটা টিলাৰ ওপৰত এই দেৱালয় অৱস্থিত। বিষ্ণুৰ এক অৱতাৰ "হয়গ্ৰীৱ"ক (ঘোঁৰাৰ মূৰসহ বিষ্ণু) ইয়াত পূজা-অৰ্চনা কৰা হয়। সংস্কৃত ভাষাত 'হয়' মানে 'ঘোঁৰা' আৰু 'গ্ৰীৱ'ৰ অৰ্থ 'ডিঙি'। সেয়েহে এই মন্দিৰটোক 'হয়গ্ৰীৱ মন্দিৰ' বুলি কোৱা হয়। বৌদ্ধধৰ্মীসকলৰ বাবেও ই এক পবিত্ৰ স্থান। তেওঁলোকে বিশ্বাস কৰে যে গৌতম বুদ্ধই শৰীৰ ত্যাগ কৰি এই স্থানতে 'মোক্ষ' বা 'নিৰ্বাণ' লাভ কৰিছিল।

## কিংবদন্তি
প্ৰবাদ অনুসৰি 'মধু' আৰু 'কৈতৱ' নামৰ দুটা অসুৰে বেদৰ সৃষ্টিৰ সময়ত ব্ৰহ্মাৰ পৰা সেইসমূহ চুৰ কৰি নিয়ে। ব্ৰহ্মাই বিষ্ণুক টোপনিৰপৰা জগাই বেদ উদ্ধাৰৰ বাবে অনুৰোধ কৰে। তেতিয়া বিষ্ণুৱে 'হয়গ্ৰীৱ'ৰ ৰূপ ধাৰণ কৰি ৰসাতললৈ যায় আৰু বেদসমূহ উদ্ধাৰ কৰি আনি ব্ৰহ্মাক দিয়ে। ইয়াৰ পিছত বিষ্ণুৱে উত্তৰ-পূবলৈ আহি হয়গ্ৰীৱ ৰূপতে শুই পৰে। মধু আৰু কৈতৱ ঘূৰি আহি বিষ্ণুক যুদ্ধলৈ মাতে। সেই যুদ্ধত বিষ্ণুৱে অসুৰ দুজনক পৰাস্ত কৰি প্ৰাণনাশ কৰে।

কালিকা পুৰাণ মতে এই তীৰ্থস্থানৰ প্ৰতিষ্ঠাতা ঔৰ্বঋষি। ভগৱান বিষ্ণুৱে ঔৰ্বঋষিৰ তপস্যা ভঙ্গকাৰী জ্ববাসুৰ, হয়াসুৰ আদি পাঁচজন অসুৰক বধ কৰি হয়গ্ৰীৱ মাধৱ নামৰ এই পৰ্বতত অৱস্থান কৰি আছে।

## ইতিহাস
হয়গ্ৰীৱ মাধৱ এক প্ৰাচীন মন্দিৰ যদিও বৰ্তমানৰ ঘৰটো পিছৰ কালৰ। কালাপাহাৰে প্ৰাচীন মন্দিৰটো ভাঙি যোৱাৰ পিছত কোচ ৰজা ৰঘূদেৱে ১৫৪৩ খ্ৰীষ্টাব্দত মন্দিৰটোৰ পুনৰ্নিৰ্মাণ কৰে। কিছুসংখ্যক বুৰঞ্জীবিদৰ মতে পাল ৰাজবংশৰ ৰজাই ষষ্ঠ শতিকাত এই মন্দিৰ নিৰ্মাণ কৰিছিল।

পূৰ্ণানন্দ বৰগোহাঁইৰ দিনত কলিয়াভোমোৰা বৰফুকনৰ প্ৰথম পত্নী শয়নীয়ে মন্দিৰটোলৈ মাটি একুটুৰা আৰু চোৱাচিতাৰ বাবে এটা পাইকৰ পৰিয়াল দান কৰিছিল। মন্দিৰৰ ভিতৰত কোচ ৰজা ৰঘূদেৱ আৰু আহোম ৰজা প্ৰমত্ত সিংহ আৰু কমলেশ্বৰ সিংহৰ শিলালিপি আছে।

## গঠন
thumb|right|250px|মন্দিৰৰ দেৱালত খোদিত ভাস্কৰ্য
হয়গ্ৰীৱ মাধৱ মন্দিৰটো শিলেৰে নিৰ্মিত। মন্দিৰটোৰ গাত হাতীৰ প্ৰতিমূৰ্তি এলানি আছে। এইসমূহ অসমীয়া স্থাপত্যৰ নিদৰ্শন বুলি কোৱা হয়। গোটেই মন্দিৰৰ গঠনটো ইটাৰ স্তম্ভৰ ওপৰত আছে যিবোৰ মূল মন্দিৰৰ লগত পিছত যোগ কৰা বুলি অনুমান কৰা হয়।

মন্দিৰটো তিনিটা ভাগত বিভক্ত- গৰ্ভগৃহ (তলভাগ), মধ্যভাগ আৰু শিখৰ (ওপৰভাগ)। মন্দিৰৰ বাটচ'ৰাটো গ্ৰেনাইট শিলেৰে নিৰ্মিত। গৰ্ভগৃহলৈ সোমাই যোৱা ডাঙৰ কোঠালিটো ইটাৰে সজা আৰু ৪০ ফুট×২০ ফুট আকাৰৰ। ১৪ বৰ্গফুট আৱৰা গৰ্ভগৃহ অংশটো ইটাৰে নিৰ্মিত। শিখৰ অংশটো পিৰামিড আকৃতিৰ। সন্মুখৰ কোঠালিটো শিলেৰে সজা। কোঠালিটোৰ দুয়োফালে পদুম আকৃতিত কটা শিলৰ দুখন দেৱাল আছে।

মন্দিৰৰ বাহিৰফালে বিষ্ণুৰ দহটা অৱতাৰ বৰ্ণনা কৰা ভাস্কৰ্য আছে যাৰ ভিতৰত বুদ্ধ নৱম। আন ভাস্কৰ্যসমূহ চিনাক্ত কৰিব পৰা নাযায় যদিও বেছিভাগেই পুৰুষাকৃতিৰ আৰু হাতত ত্ৰিশূল লৈ থকা। মূল মন্দিৰটোৰ কাষতে আহোম ৰজা প্ৰমত্ত সিংহ‍ই নিৰ্মাণ কৰা এটা সৰু মন্দিৰ আছে। ইয়াত প্ৰতিবছৰে দৌলোৎসৱ ধুমধামেৰে পালন কৰা হয়। মাধৱ মন্দিৰৰ ওচৰত 'মাধৱ পুখুৰী' নামৰ এটা ডাঙৰ পুখুৰীও আছে।

## উপাসনা
মন্দিৰটোৰ উপাসনাস্থলীত থকা প্ৰতিমৃতিসমূহ হৈছে *হয়গ্ৰীৱ* বা *বুঢ়া মাধৱ*, তাৰ বাওঁফালে আছে *দ্বিতীয় মাধৱ* বা *বিষ্ণু*, আৰু বৈষ্ণৱ সংস্কৃতিৰ প্ৰতীক *[[গৰুড়]]*। আন প্ৰতিমৃতিসমূহ হৈছে *চলন্ত মাধৱ*, *গোবিন্দ মাধৱ* আৰু *বাসুদেৱ*ৰ। বিষ্ণুৰ প্ৰতিমূৰ্তিটোৰ উৰিষ্যাৰ পুৰীৰ জগন্নাথৰ মূৰ্তিৰ লগত মিল আছে। আনহাতে বৌদ্ধ লামাসকলে হয়গ্ৰীৱ মাধৱৰ মূৰ্তিটো *মহামুনি* অৰ্থাৎ গৌতম বুদ্ধৰ বুলি পূজা কৰে।

হয়গ্ৰীৱ মাধৱ মন্দিৰত দৌলোৎসৱ, বিহু আৰু জন্মাষ্টমী উলহ-মালহেৰে পালন কৰা হয়।

## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:অসমৰ ধৰ্মীয় স্থান
শ্ৰেণী:অসমৰ পুৰাতাত্বিক স্থান
শ্ৰেণী:হিন্দুধৰ্মৰ মঠ-মন্দিৰ
শ্ৰেণী:অসমৰ সংৰক্ষিত স্মৃতিচিহ্ন
বৰলাৰ ঘৰ

**বৰলাৰ ঘৰ** () হৈছে ২০১২ চনৰ ২ নৱেম্বৰ তাৰিখে মুক্তি লাভ কৰা এখন অসমীয়া-বঙালী দ্বিভাষিক ৰোমাণ্টিক হাস্যধৰ্মী চলচ্চিত্ৰ। এইখন ১৯৯৩ চনৰ ছুপাৰহিট মালয়ালম বোলছবি মেলেপাৰামবিল আনভিড়ুৰ ৰিমে'ক। অ'কে প্ৰডাক্‌চনচৰ বেনাৰত মানি চি. কাপেনে প্ৰযোজনা আৰু পৰিচালনা কৰা চলচ্চিত্ৰখনৰ মূল চৰিত্ৰত অভিনয় কৰে উৎপল দাস আৰু দেৱস্মিতা বেনাৰ্জীয়ে। মালয়ালম ছবিখনো একে প্ৰযোজনা সংস্থাৰ বেনাৰতে কাপেনেই প্ৰযোজনা কৰিছিল। অসমীয়া বোলছবি পৰিচালিকা মঞ্জু বৰা এইখন ছবি নিৰ্মাণৰ কামত উপদেষ্টা হিচাপে থাকে।

## কাহিনী
হৰিপ্ৰসন্নৰ (নিপন গোস্বামী) কনিষ্ঠ পুত্ৰ মধুকৃষ্ণ (উৎপল দাস)। মধুকৃষ্ণ আৰু তেওঁৰ দুয়োজন ককায়েক জয়কৃষ্ণ (জুলেন ভূঞা) আৰু গোপীকৃষ্ণ (বিকি ৰাজখোৱা) অবিবাহিত। মধুকৃষ্ণই এম. বি. এ. ডিগ্ৰী লৈ চাকৰিৰ কাৰণে পশ্চিম বংগলৈ যায় আৰু তাতে এজন বঙালী ধনী লোকৰ (মানি চি. কাপেন) জীয়ৰী মুক্তাৰ (দেৱস্মিতা বেনাৰ্জী) প্ৰেমত পৰে আৰু দুয়ো পলাই যায়।

মধুৱে তেওঁৰ গোপন বিয়াৰ কথা মাক-দেউতাকক ক'বলৈ ভয় কৰে আৰু সেয়ে মুক্তাক তেওঁলোকৰ ঘৰতে বন কৰা মহিলাৰ ছদ্মৰূপ দিয়াই ৰাখে। কিন্তু মধু যেতিয়া এবাৰ কামত ওলাই যায়, তেতিয়া মাক-দেউতাকে মুক্তা গৰ্ভৱতী বুলি গম পাই তাইক কামৰ পৰা অব্যাহতি দিব বিচাৰে। তাৰ পাছত যেতিয়া মধু ঘৰলৈ আহে, তেতিয়া মুক্তাক তেওঁৰ পত্নী বুলি চিনাকি দিয়াবলৈ বাধ্য হয়। মধুৰ মাকৰ মুক্তাক ইতিমধ্যে ভাল লাগিছিল আৰু তাইক ঘৰৰ বন কৰা মানুহ হিচাপে ৰখোৱাৰ কাৰণে মধুক টান কথা শুনায়। শেষত মধুৰ মাক-দেউতাকে মুক্তাক বোৱাৰী হিচাপে গ্ৰহণ কৰে।

## অভিনয় শিল্পী
* উৎপল দাস (মধুকৃষ্ণ)
* দেৱস্মিতা বেনাৰ্জী (মুক্তা)
* নিপন গোস্বামী (হৰিপ্ৰসন্ন, মধুকৃষ্ণৰ দেউতাক)
* পূৰ্ণিমা পাঠক শইকীয়া (ভানুমতী, মধুকৃষ্ণৰ মাক)
* মানি চি. কাপেন (বংকিমচন্দ্ৰ, মুক্তাৰ দেউতাক)
* শ্ৰীলেখা মুখাৰ্জী (মুক্তাৰ মাক)
* বিষ্ণু খাৰঘৰীয়া (কুলেন শইকীয়া, পশ্চিমবংগত থকা অসমীয়া ব্যৱসায়ী)
* জুলেন ভূঞা (জয়কৃষ্ণ, মধুকৃষ্ণৰ ডাঙৰ ককায়েক)
* বিকি ৰাজখোৱা (গোপীকৃষ্ণ, মধুকৃষ্ণৰ সৰু ককায়েক)
* শিবু (পূৰ্ণেন্দু)
* সিদ্ধাৰ্থ মুখাৰ্জী

## নিৰ্মাণ
দাক্ষিণাত্যৰ বোলছবি প্ৰযোজনা সংস্থাৰ দ্বাৰা নিৰ্মিত এইখন প্ৰথম অসমীয়া বোলছবি। কাপেনৰ মতে কেৰালা আৰু অসমৰ সংস্কৃতিৰ মিল আছে আৰু সেইবাবে তেওঁ বোলছবিখন অসমীয়াত পুনৰ্নিৰ্মাণ কৰাৰ সিদ্ধান্ত লয়। দ্বিভাষিক চলচ্চিত্ৰখনৰ ৬০% সংলাপ অসমীয়া আৰু ৪০% বঙালী। অসমীয়া সংলাপখিনিত বঙালী ছাব্‌টাইটল আৰু বঙালী সংলাপখিনিত অসমীয়া ছাব্‌টাইটল দিয়া হয়।

চলচ্চিত্ৰখন ড॰ ভূপেন হাজৰিকাৰ নামত উৎসৰ্গা কৰা হয়।

## সংগীত

২০১২ চনৰ ৩০ অক্টোবৰ তাৰিখে প্ৰীমিয়াৰ দৰ্শনীৰ দিনা গুৱাহাটীত চলচ্চিত্ৰখনৰ সংগীতৰ শ্ৰাব্য এলবামটো ইউনিভাৰ্ছেল মিউজিকৰ বেনাৰত মুক্তি দিয়া হয়। সংগীত পৰিচালনা কৰে দাক্ষিণাত্যৰ সংগীত পৰিচালক কে. আৰ. শ্ৰীজিতে। গীতৰ কথা দিলীপ কুমাৰ বৰাৰ।

## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:২০১২ বৰ্ষৰ অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:২০১০ দশকৰ অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ
দেবানন্দ ভৰালি

**দেবানন্দ ভৰালি** (; (১৮৮৩ - ১৯৭২) কুৰি শতিকাৰ প্ৰথমাংশৰ এগৰাকী অসমীয়া ভাষাবিদ আৰু সাহিত্যিক। অসমীয়া ভাষাৰ উৎপত্তি আৰু বিকাশ সম্বন্ধে প্ৰথমে মৌলিক গৱেষণালব্ধ কিতাপ প্ৰণয়ন কৰিছিল। ঊষা, বাঁহী আদি আলোচনীত নিয়মীয়াকৈ প্ৰৱন্ধ লিখাৰ লগতে তেখেতে ছেক্‌ছপীয়েৰৰ মেকবেথ নাটকখন অসমীয়া ভাষালৈ অনুবাদ কৰিছিল।

## চমু জীৱনী
দেবানন্দ ভৰালিৰ জন্ম হৈছিল অসমৰ শিৱসাগৰত। তেখেতৰ পিতৃৰ নাম ইশানন্দ ভৰালী। শিৱসাগৰ চৰকাৰী হাইস্কুলৰপৰা এন্ট্ৰেন্স পাছ কৰি কোচবিহাৰ কলেজৰপৰা ১৯০৪ চনত বি.এ. পাছ কৰে। ১৯০৬ চনত তেখেতে ছাব-ডেপুটি কালেক্টৰ পদত নিযুক্ত হয়। ২০ বছৰ পাছত ১৯২৬ চনত তেখেতে চাকৰিৰপৰা অৱসৰ লয়।

## সাহিত্যিক অৱদান
দেবানন্দ ভৰালিয়ে অসমীয়া ভাষাৰ উৎপত্তি আৰু বিকাশ সম্বন্ধে তিনিখন মৌলিক গৱেষণালব্ধ গ্ৰন্থ প্ৰকাশ কৰিছিল। লগতে ইংৰাজী ভাষাত অসমীয়া ব্যাকৰণৰ পুথিও প্ৰণয়ন কৰিছিল। তেখেতে উষা, বাঁহী আদি আলোচনীত প্ৰৱন্ধ-পাতি লিখিছিল। 'মিৰি' ছদ্মনামত তেখেতে কবিতা আলোচনী 'আলোচনী'ত কবিতা লিখিছিল। একেখন আলোচনীতে তেখেতে 'বিহু' নাটিকা এখন ধাৰাবাহিক ভাৱে লিখিছিল। ইয়াৰোপৰি তেখেতে ছেক্সপীয়েৰৰ 'মেকবেথ'ৰ প্ৰভাৱত 'ভীমদৰ্প' নামে এখন নাটক ৰচনা কৰিছিল। 'শ্ৰীমন্ত শংকৰ' তেখেতৰ ৰচিত আন এখন নাটক।

## সাহিত্যিক কৰ্মৰাজি
### ভাষা-তত্বৰ পুথি
*Assamese Grammar in English (১৯০৭)
*অসমীয়া ভাষাৰ মৌলিক বিচাৰ আৰু সাহিত্যৰ চিনাকি (১৯১২)
*A Study of the Phonology and Vocabulary of Assamese Language (১৯৫৯)

### নাটক
*ভীমদৰ্প (১৯১০)
*শ্ৰীমন্ত শংকৰ (১৯৪৪)
*বিহু (নাটিকা)
### উপন্যাস
*চীনা লুইতৰ পাৰে পাৰে (১৯৭২)

## তথ্য সংগ্ৰহ

## বাহ্যিক সংযোগ
*দেবানন্দ ভৰালিৰ 'অসমীয়া ভাষাৰ মৌলিক বিচাৰ আৰু সাহিত্যৰ চিনাকি' গ্ৰন্থৰ সম্পূৰ্ণ পাঠ্য archive.org-ত উপলব্ধ।

শ্ৰেণী:অসমীয়া নাট্যকাৰ
শ্ৰেণী:অসমীয়া প্ৰবন্ধকাৰ
পাকৈঢোৰা

**পাকৈঢোৰা** বা **কাও ধনেশ** বা **ঢেকঢেকী** বা **টেকটেকী**(, বৈজ্ঞানিক নাম:*Anthracoceros albirostris*) 'Bucerotidae' পৰিয়ালৰ অন্তৰ্গত ধনেশৰ এটা প্ৰজাতি৷

## বিৱৰণ
মতা পাকৈঢোৰা আকাৰ ৫৫-৬০ ছে: মি: আৰু মাইকী পাকৈঢোৰাৰ আকাৰ মতাতকৈ অলপ সৰু৷ ইয়াৰ ডেউকাৰ দৈৰ্ঘ্য সাধাৰণতে ২৩-৩৬ ছে: মি: হয়৷ মতা আৰু মাইকীৰ ঠোঁটৰ দৈৰ্ঘ্য ক্ৰমান্বয়ে ১৯ আৰু ১৬ ছে: মি: হোৱা দেখা যায়৷  পাকৈঢোৰা মতা আৰু মাইকী চৰাই দেখাত প্ৰায় একে হয়৷ ইয়াৰ ডিঙি, বুকু আৰু ডেউকা সেউজীয়া জিলিকণি থকা ক’লা বৰণৰ (black with greenish gloss) হয়। তলৰ বুকু, পেট আদি বগা, নেজ ডাল ক’লা আৰু নেজৰ আগটো বগা হয়৷৷

## বিতৰণ
ই ভাৰত উপমহাদেশ আৰু  দক্ষিণ-পূব এছিয়া ৰ বাংলাদেশ, ভূটান, কম্বোডিয়া, ভাৰত, ইণ্ডোনেছিয়া, লাওছ, মালয়েছিয়া, ম্যানমাৰ, নেপাল, চিংগাপুৰ, থাইলেণ্ড, তীব্বত, আৰু  ভিয়েটনাম ত বিস্তৃত হৈ আছে৷ 

## বাসস্থান
ক্ৰান্তীয় সেমেকা বনাঞ্চল ইয়াৰ স্বাভাৱিক বাসস্থান৷ 

## আচৰণ
### খাদ্য
পাকৈঢোৰাই সাধাৰণতে বিভিন্ন ফলমূল, সৰীসৃপ যেনে জেঠী, ভেকুলী আৰু পোক-পতংগ আদি খাই জীয়াই থাকে৷ 

## স্থিতি
পাকৈঢোৰাক আই.ইউ. চি. এনৰ ৰেড লিষ্টত ‘Least Concern (LC)’ প্ৰজাতি হিচাপে স্বীকৃতি দিয়া হৈছে৷ 

## আলোকচিত্ৰ

চিত্ৰ:Oriental pied hornbill brunei.jpg|ব্ৰুনেই (Brunei)ত পাকৈঢোৰা 
চিত্ৰ:Anthracoceros albirostris from below.jpg|চিংগাপুৰত পাকৈঢোৰা 
চিত্ৰ:Oriental Pied-Hornbill, in Cherating, Malaysia.jpg| মালয়েছিয়া (Malaysia)ত পাকৈঢোৰা
চিত্ৰ:Oriental Pied Hornbill.jpg|মালয়েছিয়া (Malaysia)ৰ ‘Labuk Bay Proboscis Monkeys Sanctuary’ ত পাকৈঢোৰা


## তথ্য সংগ্ৰহ

## বাহ্যিক সংযোগ

*Oiseaux Photos

শ্ৰেণী:মাছৰোকা
শ্ৰেণী:জীৱবিজ্ঞান
শ্ৰেণী:অসমৰ চৰাই
লক্ষ্মীকান্ত আতৈ

**লক্ষ্মীকান্ত আতৈ** (১৬-১৭ শতিকা) হাজোৰ ওচৰৰ ঘোৰাহাটত জন্ম হয় । কোচ ৰজা ৰঘুদেৱে এই গাঁওখন হয়গ্ৰীৱ মাধৱ মন্দিৰলৈ উচ্চৰ্গা কৰিছিল। তেওঁৰ পিতৃ নাম পুষ্কৰ। লক্ষ্মীকান্ত আতৈৰ এমহীয়াতে মাতৃ ঢুকুৱাত পিতৃয়ে বৈৰাগী হৈ ঘৰ এৰি গুচি যায়। ফলত লক্ষ্মীকান্ত আতৈয়ে পেহাক-পেহীয়েকৰ লগত ডাঙৰ-দীঘল হয়। মাধৱদেৱৰ শৰণ লোৱা লক্ষ্মীকান্ত আতৈয়ে মাধৱদেৱ হাজোত থকা সময়খিনিত তেওঁক তদাৰক কৰিছিল। ইয়াতে আকস্মিকভাৱে পিতাকক লগ পায় আৰু পিতাককো মাধৱদেৱৰ ওচৰত শৰণ লোৱায়। মাধৱদেৱৰ নিৰ্দেশতেই লক্ষ্মীকান্ত আতৈ আৰু তেওঁৰ পিতৃয়ে হাজোৰ ধূপগুৰিত সত্ৰ পাতিছিল।

## তথ্য সমল

শ্ৰেণী:সংক্ষিপ্ত জীৱনী
প্ৰাঞ্জল শইকীয়া

**প্ৰাঞ্জল শইকীয়া** (ইংৰাজী: Pranjal Saikia) এজন অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ আৰু মঞ্চ অভিনেতা। তেখেতে ইয়াৰ উপৰিও এজন প্ৰযোজক আৰু চলচ্চিত্ৰ পৰিচালকো। তেখেতে বৰ্তমানলৈ প্ৰায় ৩০খন অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ আৰু বহুকেইখন নাটকত অভিনয় কৰিছে।

## অভিনীত অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ

* ফাগুনী
* উপপথ
* আজলী নবৌ
* প্ৰিয়জন
* সোণ মইনা
* এই দেশ মোৰ দেশ
* প্ৰতিমা
* মন মন্দিৰ
* প্ৰতিদান
* ককাদেউতা নাতি আৰু হাতী (১৯৮৪)
* হালধীয়া চৰায়ে বাওধান খায় (১৯৮৭)
* পিতা-পুত্ৰ (চলচ্চিত্ৰ)
* একত্ৰিশ জুন
* ময়ূৰী
* ভাই-ভাই
* পাহাৰী কন্যা
* প্ৰভাতী পখীৰ গান
* উৰ্বশী
* পানী
* কালসন্ধ্যা (১৯৯৭)
* যৌৱনে আমনি কৰে
* ৰাগ-বিৰাগ
* হিয়া দিয়া নিয়া
* অনল
* দাগ
* নায়ক
* বিধাতা
* বাৰুদ
* অন্য এক যাত্ৰা
* চক্ৰবেহু
* জয়মতী (২০০৬)
* অদম্য
* প্ৰিয়াৰ প্ৰিয়

## অভিনীত নাটক
* টেক্সী দ্ৰাইভাৰ (নাট্যকাৰ- নাট্যসম্ৰাট প্ৰফুল্ল বৰা)
* সাঁকো (নাট্যকাৰ- নাট্যসম্ৰাট প্ৰফুল্ল বৰা)
* চিৰাজ(নাট্যকাৰ - নটসূৰ্য্য ফণী শৰ্ম্মা)
* কাৰেঙৰ লিগিৰী(নাট্যকাৰ-ৰূপকোঁ‌ৱৰ জ্যোতিপ্ৰসাদ আগৰৱালা)
* নিমাতী কন্যা(নাট্যকাৰ- ৰূপকোঁ‌ৱৰ জ্যোতিপ্ৰসাদ আগৰৱালা)
* জন্মভূমি আদি। 

## তথ্য সংগ্ৰহ

## বাহ্যিক সংযোগ
* ইণ্টাৰনেট মুভি ডাটাবেছৰ প্ৰাঞ্জল শইকীয়াৰ প্ৰ’ফাইল

শ্ৰেণী:অসমীয়া অভিনেতা
শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
লক্ষ্মীকান্ত বৰুৱা

**লক্ষ্মীকান্ত বৰুৱা**ৰ (১৮৮০-১৯৩৯) জন্ম হয় শিৱসাগৰত। পিতৃৰ নাম ৰজনীকান্ত বৰুৱা। *"মাখন উকিল"* নামেৰে জনাজাত লক্ষ্মীকান্ত বৰুৱাই শিৱসাগৰত ওকালতি কৰিছিল। তেখেত ব্ৰিটিছ ভাৰতৰ সময়ত এবাৰ অসম ব্যৱস্থাপক সভাৰ সদস্য হিচাপে নিৰ্বাচিত হৈছিল। তেখেত কটন মহাবিদ্যালয়ত পঢ়া কালৰ পৰাই সাহিত্যিক সাংস্কৃতিক সন্থাবোৰৰ সৈতে জড়িত হৈ আছিল। লক্ষ্মীকান্ত বৰুৱাই কটন মহাবিদ্যালয়ৰ ছাত্ৰ সকলে হাতে লিখা আলোচনী 'সেউতী'ৰ সম্পাদনাও কৰিছিল। কেইবাটাও শিশু-কবিতাৰ ৰচক লক্ষ্মীকান্ত বৰুৱাৰ, সমসাময়িক আলোচনী সমূহত বহুতো গীত আৰু কবিতা প্ৰকাশ পাইছিল।

## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:অসমীয়া কবি
শ্ৰেণী:অসমৰ পাব্লিক ডমেইনৰ অন্তৰ্ভুক্ত লিখক
পিয়লি বৰুৱা

**পিয়লি বৰুৱা** () অসমৰ স্বাধীনতা আন্দোলনৰ এগৰাকী সক্ৰিয় যুঁজাৰু আছিল। তেখেতক ইংৰাজ চৰকাৰে বিদ্ৰোহৰ অভিযোগত ফাঁচী দিয়ে।

## স্বাধীনতা আন্দোলন
১৮২৬ চনৰ ইয়াণ্ডাবু সন্ধিৰ পাছত ক্ৰমে ক্ৰমে সমগ্ৰ অসমৰ শাসন ভাৰ ইষ্ট ইণ্ডিয়া কোম্পানীয়ে দখল কৰে। প্ৰথমে ইংৰাজৰ শাসনত ৰাইজে আদৰি ল'লেও সোনকালেই ভিতৰি ভিতৰি বিদ্ৰোহৰ জুই জ্বলি উঠে। সেই সময়তে ৰাজনীতি বিশাৰদ, ৰাষ্ট্ৰজ্ঞানী, স্পষ্টবাদী মণিৰাম বৰভাণ্ডাৰ বৰুৱাই জৰ্জ এণ্ড্ৰিউ মোফাট মিলছ্‌ক (George Andrew Mofat Mills) লগ ধৰি ৰাইজৰ প্ৰতিক্ৰিয়াশীল মনৰ কথা প্ৰকাশ কৰি দুখন দৰ্খাস্ত লিখে। ইয়াৰ পাছত আকৌ তেখেতে মিলছ আৰু হলৰইদ চাহাবক লগ ধৰি দেশৰ শাসন ভাৰ দেশৰ ৰজাৰ হাতত অৰ্পণ কৰিবলৈ আহ্বান জনায়। ইষ্ট ইণ্ডিয়া কোম্পানীয়ে এই আহ্বান উপেক্ষা কৰে। ইয়াৰ পাছত মণিৰামে পাতনি মেলে গণ আন্দোলনৰ। এই গণ আন্দোলনত পিয়লি বৰুৱাৰ লগতে বাহাদুৰ গাঁওবুঢ়া, ফৰমুদ আলী, ঘৰফলীয়া বৰুৱা, মৰংগীখোৱা গোহাঁই, ৰাম চিৰস্তাদাৰ বৰুৱা ইত্যাদি বহুজনে যোগ দিয়ে।

বিদ্ৰোহৰ অগনি জ্বলি উঠে। মিল্‌ছ আৰু হলৰইদ চাহাবৰ চকুৰ টোপনি নাইকিয়া হয়। মণিৰামে পৰ্বতীয়া নেতাসকলৰ সহায় বিচাৰি তেওঁলোকৰ ওচৰলৈ কটকী পঠিয়ায়। উভতি আহোঁতে হৰনাথ দাৰোগাৰ হাতত বন্দী হয় ফুলকুমাৰী। ফুলকুমাৰী আছিল মণিপুৰৰ জীয়ৰী। গোৰা চিপাহীৰ কামনাৰ বলি হোৱাৰ ভয়ত তাই আহি দুতিৰাম বৰুৱাৰ অনুগ্ৰহত ৰাজকেৰেঙত আশ্ৰয় লৈছিল। পাছলৈ মণিৰাম বৰভাণ্ডাৰ বৰুৱাৰ নেতৃত্বত চলা স্বাধীনতাৰ ৰণত যোগ দিছিল। ইফালে মিল্‌ছ চাহাব স্বদেশলৈ উভতি যায়। হলৰইদৰ সহায়ৰ বাব কেপ্টেইন লুথাৰ আহে। তেওঁলোকে অসমৰ সকলো প্ৰধান ৰাজ-বিষয়াক মাতি সদৰ ৰংপুৰতে এখন মেল পাতে। ফুলকুমাৰীক এৰাতিৰ বাবে জেলৰপৰা পলুৱাই আনি উদ্দাম নৃত্যৰ লয়লাসত চাহাবক মদৰ ৰাগীত শুৱাই ৰাখি সেইনিশাই দেৱান কলিকতালৈ পলাই যায় আৰু বৰলাটৰ সৈতে সাক্ষাৎ কৰে। কিন্তু এই সাক্ষাততো কোনো ফল নধৰাত তেখেতে ১৮৫৭ চনত হোৱা চিপাহী বিদ্ৰোহত যোগ দিয়ে। ইফালে পিয়লি বৰুৱাই বিদ্ৰোহৰ সঁজাল ধৰে। কলিকতাৰপৰা পোৱা নিৰ্দেশ মৰ্মে কাৰেঙত গুপুত আলোচনা চলে। হলৰইদ চাহাবে বিদ্ৰোহ দমন কৰিবলৈ উঠি-পৰি লাগে। ৰাজকাৰেং আক্ৰমণ কৰিলেই বিদ্ৰোহৰ মূল ঘাটি উচন কৰা হ'ব বুলি হৰনাথ দাৰোগাই হলৰইদ চাহাবক বাতৰি দিয়ে। কাৰেঙৰ ঘাই লিগিৰী সেউতীয়ে পিয়লি বৰুৱাক প্ৰেম নিবেদন কৰি বিফল হৈ প্ৰতিশোধৰ বাবে ছেগ বিচাৰি আছিল। তেখেতেই কেপ্টেইন লুথাৰক কাৰেঙৰ গুপুত পথৰ সন্ধান দিয়ে। বিদ্ৰোহৰ মূল ঘাঁটি ইংৰাজে জয় কৰে।

## ফাঁচী
কলিকতাৰ পৰা মণিৰামে পঠিওৱা চিঠিৰ আধাৰতে তেখেতৰ ওপৰত বিদ্ৰোহত লিপ্ত থকাৰ গোচৰ তৰা হয়। বিচাৰত মণিৰাম দেৱান আৰু পিয়লি বৰুৱাৰ ফাঁচীৰ নিৰ্দেশ আহে। ১৮৫৮ চনৰ ২৬ ফেব্ৰুৱাৰীত যোৰহাটত ইংৰাজ চৰকাৰে বিদ্ৰোহৰ অভিযোগত পিয়লি বৰুৱা আৰু মণিৰামক ফাঁচী দিয়ে।

## তথ্য সূত্ৰ

শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:অসমৰ স্বাধীনতা সংগ্ৰামী
ভোগেশ্বৰী ফুকননী

**ভোগেশ্বৰী ফুকননী** () ভাৰতৰ স্বাধীনতা আন্দোলনৰ এগৰাকী সক্ৰিয় যুঁজাৰু আছিল। ১৯৪২ চনৰ ভাৰত ত্যাগ আন্দোলনত তেখেত শ্বহীদ হৈছিল।

## জন্ম আৰু পৰিয়াল
১৮৮৫ চনৰ মাঘ বিহুৰ দিনা অসমৰ নগাঁৱৰ জিলাৰ হাতীচোং মৌজাৰ কঁহুৱাতলিত তেখেতৰ জন্ম হৈছিল। পিতৃ আত্মাৰাম বুঢ়াগোহাঞি, মাতৃ নীলেশ্বৰী বুঢ়াগোহাঞি। ভোগালী বিহুৰ দিনা জন্ম হৈছিল বাবে তেওঁৰ নাম ভোগেশ্বৰী ৰখা হৈছিল৷  পিছলৈ তেওঁ বঢ়মপুৰৰ চলচলি মৌজাৰ ভোগেশ্বৰ ফুকনলৈ বিয়া হোৱাত তেওঁৰ নাম ভোগেশ্বৰী ফুকননী হৈছিল ভোগেশ্বৰ ফুকনৰ সৈতে বিয়া হোৱাৰ পাছত তেখেতসকলৰ ৬জন পুত্ৰ সন্তান আৰু দুগৰাকী কন্যা সন্তান জন্ম হৈছিল। তেওঁৰ স্বামী ভোগেশ্বৰ ফুকন, পুত্ৰ মহেন্দ্ৰ ফুকন, উমা ফুকন আৰু নুমলি ফুকন আৰু কন্যা ৰত্না ফুকনো স্বাধীনতা আন্দোলনৰ সক্ৰিয় সংগ্ৰামী আছিল৷

## স্বাধীনতা সংগ্ৰামলৈ অৱদান
স্বাধীনতা আন্দোলনৰ এগৰাকী আগৰণুৱা স্বেচ্ছাসেৱিকা আছিল।ভাৰতৰ স্বাধীনতা আন্দোলনৰ সৈতে তেখেত সক্ৰিয়ভাৱে জড়িত হৈ পৰিছিল। এই সময়ছোৱাত তেখেতে ফাটেকলৈকো যাব লগা হৈছিল। বিয়াল্লিছৰ গণ-আন্দোলনৰ সময়ত নগাঁৱত সৰ্বাত্মক ৰূপত আন্দোলনে এই গা কৰি উঠিছিল৷ সেইসময়ত নগাঁৱত দহখন প্ৰাথমিক কংগ্ৰেছ কমিটি লৈ একোখন শাখা সমিতি গঠন কৰা হৈছিল। বঢ়মপুৰ, হালোৱাগাঁও, কন্দলি, চাপানলা, পুৰণিগুদাম, নিকামূল, আৰু আউনিআটি - এই সাতখন শাখাৰ বঢ়মপুৰেই আছিল কেন্দ্ৰ। এই বঢ়মপুৰতেই বেবেজীয়া, বাৰপূজীয়া আৰু জোঙালবলহুত একেদিনাই শ্বহীদ হোৱা পাঁচজন শ্বহীদৰ স্মৃতিত “পঞ্চবীৰ শ্বহীদ দিৱস’’ৰ আয়োজন কৰা হৈছিল। সেইদিনাই ওচৰৰ আটাইকেইখন গাঁৱৰ লোক সমবেত হৈ ভোজ-ভাত খাবৰো দিহা কৰিছিল। শ শ ৰাইজ মিলি একেলগে ভোজ খোৱা আৰম্ভ কৰোঁতেই মিলিটাৰী কামাণ্ডাৰ মি: ফিন্স, জিলাৰ বিশেষ দণ্ডাধীশ মি: ৰুছ, আৰক্ষী উপ-অধীক্ষক ভবানী বৰুৱা, আৰু শালনা বাগানৰ মেনেজাৰ মি: ক্লাৰ্ক সৈন্য-সামন্ত লৈ সেই ঠাইত উপস্থিত হয় আৰু নিৰ্বিচাৰে এফালৰ পৰা ৰাইজৰ ওপৰত অত্যাচাৰ কৰিবলৈ ধৰে। এই কথা বিজুলীবেগে প্ৰচাৰ হোৱাত ওচৰৰ ঠাইবোৰৰ পৰা শ শ মানুহ পুনৰ কংগ্ৰেছৰ পতাকা হাতত লৈ ওলাই আহি চৰকাৰীপক্ষক আগচি ধৰে। মি: ফিন্স আৰু মেনেজাৰ ক্লাৰ্কে ৰাইজৰ হাতৰ পৰা পতাকা কাঢ়ি লৈ ভৰিৰে মোহাৰিবলৈ ধৰিলে। এনেতে ভোগেশ্বৰী ফুকননীয়ে হাতত পতাকা লৈ কামাণ্ডাৰৰ সম্মুখত থিয় হয়। নুমলীয়া জীয়েক ৰত্নায়ো হাতত পতাকা লৈ আগবাঢ়ি অহাত কামাণ্ডাৰৰ সৈতে তেওঁৰ টনা-আঁজোৰা লাগে। ভোগেশ্বৰী ফুকননীয়ে সেই কাৰ্যত বাধা দিয়াত কামাণ্ডাৰৰ টুপীটো খুলি মাটিত পৰি যায় আৰু লগে লগে তেওঁ ভোগেশ্বৰীলৈ গুলী কৰে। 
### মৃত্যু
১৯৪২ চনত ১৮ ছেপ্টেম্বৰৰ দিনাই বঢ়মপুৰত ভাৰত ত্যাগ আন্দোলনৰ কাৰ্যসূচীত তেখেতে ব্ৰিটিছৰ হাতত গুলি খোৱাৰ পাছৰ পৰাই শয্যাশায়ী হৈ পৰিছিল আৰু তিনিদিন পিছত ২০ ছেপ্টেম্বৰ দেওবাৰে তেওঁৰ মৃত্যু হৈছিল। স্বাধীনতা আন্দোলনত মৃত্যুবৰণ কৰা বাবে তেখেত শ্বহীদ সন্মান দিয়া হৈছিল।

## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:অসমৰ স্বাধীনতা সংগ্ৰামী