open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
স্বৰ্ণলতা ৰংগৰাজন

**স্বৰ্ণলতা ৰংগৰাজন** (ইংৰাজী: Swarnalatha Rangarajan) এগৰাকী ভাৰতীয় শিক্ষাবিদ আৰু লেখিকা। তেওঁ বিশেষকৈ পৰিৱেশ-সমালোচনা আৰু পৰিৱেশীয় কল্পকাহিনীৰ ক্ষেত্ৰত বিশেষজ্ঞ। তেওঁ পৰিৱেশ-সমালোচনাৰ ওপৰত এখন গৱেষণা গ্ৰন্থ লিখাৰ লগতে পৰিৱেশ-সমালোচনা আৰু *ইকোছফী*ৰ ওপৰত কেইবাখনো কিতাপ আৰু আলোচনী সম্পাদনা কৰিছে। তেওঁৰ গল্প, কবিতা আৰু এখন উপন্যাস প্ৰকাশ পাইছে। তেওঁ আইআইটি মাদ্ৰাজৰ মানৱীয় আৰু সামাজিক বিজ্ঞান বিভাগৰ ইংৰাজী বিষয়ৰ অধ্যাপিকা।

## শৈক্ষিক কৰ্মজীৱন
ৰংগৰাজনে মাদ্ৰাজ বিশ্ববিদ্যালয়ত ইংৰাজী অধ্যয়ন কৰি ১৯৯২ চনত এম এ আৰু ১৯৯৩ চনত এম ফিল ডিগ্ৰী লাভ কৰে। ১৯৯৯-২০০০ বৰ্ষত তেওঁ হাৰ্ভাৰ্ড বিশ্ববিদ্যালয়ত ফুলব্ৰাইট প্ৰাক-ডক্টৰেল ফেল' আছিল। ২০০২ চনত তেওঁ মাদ্ৰাজ বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা পিএইচডি ডিগ্ৰী লাভ কৰে।

২০১৩ চনত তেওঁ কেম্ব্ৰিজ বিশ্ববিদ্যালয়ৰ ক’লা, সামাজিক বিজ্ঞান আৰু মানৱীয় গৱেষণা কেন্দ্ৰত (CRASSH) চাৰ্লছ ৱালেচ ইণ্ডিয়া ট্ৰাষ্ট ভিজিটিং ফেল' আছিল। ২০১০ চনৰ পৰা তেওঁ আইআইটি মাদ্ৰাজত ইংৰাজীৰ অধ্যাপিকা হিচাপে কৰ্মৰত।

তেওঁ *ইণ্ডিয়ান জাৰ্নেল অৱ ইকোক্ৰিটিচিজম*ৰ (IJE) প্ৰতিষ্ঠাপক সম্পাদক। ইয়াৰ উপৰিও তেওঁ কানাডিয়ান আলোচনী *দ্য ট্ৰাম্পেটাৰ*ৰ ভাৰতীয় পৰিৱেশ দৰ্শনৰ বিশেষ সংখ্যাৰ অতিথি সম্পাদক হিচাপে কাম কৰিছে। তেওঁ পৰিৱেশ-সমালোচনাৰ ওপৰত কেইবাখনো গ্ৰন্থ সম্পাদনা কৰিছে, যাৰ ভিতৰত *ইকোএম্বিগুয়িটি, কমিউনিটি, এণ্ড ডেভেলপমেণ্ট: টুৱাৰ্ড এ পলিটিচাইজড ইকোক্ৰিটিচিজম* (২০১৪) আৰু *ইকোক্ৰিটিচিজম অৱ দা গ্লোবেল চাউথ* (২০১৫) উল্লেখযোগ্য।

২০১৮ চনত তেওঁৰ গৱেষণা গ্ৰন্থ *ইকোক্ৰিটিচিজম: বিগ আইডিয়াজ এণ্ড প্ৰেক্টিকেল চলিউচনচ* প্ৰকাশ পায়। তেওঁ *ময়িলম্ম: দা লাইফ অৱ এ ট্ৰাইবেল ইকো-ৱাৰিয়ৰ* (২০১৮) গ্ৰন্থখনৰ সহ-অনুবাদ কৰিছিল।

## সাহিত্যিক কৰ্মজীৱন
ৰংগৰাজনৰ চুটিগল্পসমূহ *সাউথ এছিয়ান ৰিভিউ*, *নিউ এছিয়ান ৰাইটিং*, *ইণ্ডিয়া কাৰেণ্টচ* আৰু *আউট অৱ প্ৰিণ্ট মেগাজিন*ৰ দৰে আলোচনীত প্ৰকাশ পাইছে। তেওঁৰ কবিতা *অল দা ৱৰ্ল্ডছ বিটুইন* (২০১৭) সংকলনত স্থান পাইছে।

২০১৫ চনত তেওঁৰ প্ৰথমখন উপন্যাস *ফাইনেল ইনষ্ট্ৰাকচনছ* প্ৰকাশ পায়। এই উপন্যাসখন ভোপাল গেছ ট্ৰেজেডীৰ দ্বাৰা অনুপ্ৰাণিত।

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:শিক্ষাবিদ
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় সাহিত্যিক
শ্ৰেণী:লেখিকা
খাৰু

**খাৰু** পৰম্পৰাগতভাৱে হাতত পিন্ধা কঠিন ঘূৰণীয়া অলংকাৰ যিবোৰ সাধাৰণতে বিভিন্ন ধাতু, কাঠ, কাঁচ বা প্লাষ্টিকৰ পৰা তৈয়াৰ কৰা হয়। এই অলংকাৰবোৰ ভাৰত উপমহাদেশ, দক্ষিণ-পূব এছিয়া, আৰব উপদ্বীপ, আফ্ৰিকা আদি অঞ্চলৰ মহিলাসকলে বেছিকৈ পিন্ধে। ভাৰত, বাংলাদেশ, পাকিস্তান, নেপাল, শ্ৰীলংকাআদি এছিয়াৰ অন্যান্য দেশত বিয়াত কাঁচৰ খাৰু পিন্ধা কইনা দেখিবলৈ পোৱাটো সাধাৰণ কথা। খাৰু সৰু ছোৱালীয়েও পিন্ধিব পাৰে, আৰু সোণ বা ৰূপৰ খাৰু শিশুৰ বাবেও লোৱা হয়।। কিছুমান পুৰুষ-মহিলাই বাহুত বা হাতৰ সৰুগাঁঠিত কদা বা কাৰা নামৰ একক খাৰু পিন্ধে। অসমত প্ৰাচীন কালৰে পৰা পুৰুষ আৰু নাৰী উভয়ে খাৰু পিন্ধিছিল। তিৰোতাসকলে হাতত মুঠিখাৰু পিন্ধিছিল।

চূড়া খাৰু হৈছে এক প্ৰকাৰৰ খাৰু যিটো হিন্দু/শিখ পাঞ্জাবী মহিলাসকলে বিয়াৰ দিনা পিন্ধে। ই শিলৰ কামৰ সৈতে বগা আৰু ৰঙা খাৰুৰ এটা গোট। পৰম্পৰা অনুসৰি এগৰাকী মহিলাই নিজৰ খাৰু নিজে কিনি পিন্ধিব নাপায়।

ভাৰতৰ উত্তৰ প্ৰদেশৰ ফিৰোজাবাদ ভাৰতৰ সৰ্বাধিক বেংগল উৎপাদনকাৰী দেশ।

## ইতিহাস
  
সমগ্ৰ ভাৰতীয় উপমহাদেশৰ একাধিক প্ৰত্নতাত্ত্বিক স্থানৰ পৰা সাগৰীয় খোলা, তাম, ব্ৰঞ্জ, সোণ, এগেট, চলচিডনি আদিৰ পৰা তৈয়াৰী খাৰু খনন কৰি পোৱা হৈছে। বৰ্তমানৰ পাকিস্তানৰ মহেঞ্জো-দাৰো প্ৰত্নতাত্ত্বিক স্থান (খ্ৰীষ্টপূৰ্ব ২৬০০)ৰ পৰা বাওঁহাতত খাৰু পিন্ধা এগৰাকী নৃত্যশিল্পী ছোৱালীৰ মূৰ্তি খনন কৰা হৈছে। প্ৰাচীন ভাৰতত খাৰুৰ আন প্ৰাৰম্ভিক উদাহৰণসমূহ হ'ল মাহুৰঝাৰীৰ খননৰ পৰা তামৰ নমুনা, তাৰ পিছত মৌৰ্য সাম্ৰাজ্যৰ (খ্ৰীষ্টপূৰ্ব ৩২২–১৮৫) সজ্জিত খাৰু আৰু ঐতিহাসিক স্থান তক্ষশীলাত (খ্ৰীষ্টপূৰ্ব ষষ্ঠ শতিকা) পোৱা সোণৰ খাৰুৰ নমুনা। একাধিক মৌৰ্য স্থানৰ পৰাও আলংকাৰিক খোলাৰ খাৰু খনন কৰা হৈছে। আন কিছুমান বৈশিষ্ট্যৰ ভিতৰত তামৰ জোৰা দিয়া খাৰু আৰু কিছুমান ক্ষেত্ৰত সোণপাত মেৰিওৱা খাৰু।

খাৰুৰ আকৃতি বৃত্তাকাৰ আৰু ব্ৰেচলেটৰ দৰে ই নমনীয় নহয়। এই শব্দটো হিন্দী বুংৰি (কাঁচ)ৰ পৰা উদ্ভৱ হৈছে। সোণ, ৰূপ, প্লেটিনাম, কাঁচ, কাঠ, লৌহ ধাতু, প্লাষ্টিক আদি অসংখ্য মূল্যৱান ধাতুৰ লগতে অমূল্য সামগ্ৰীৰে তৈয়াৰ কৰা হয়। সাগৰীয় শামূকৰ খোলাৰ পৰা তৈয়াৰী খাৰু, যিবোৰ বগা ৰঙৰ, বিবাহিত বঙালী আৰু উড়িয়া হিন্দু মহিলাসকলে পিন্ধে। বিশেষকৈ অসম আৰু বংগৰ মহিলা আৰু ছোৱালীয়ে এটা বিশেষ ধৰণৰ খাৰু পিন্ধে, যিটো ব্যয়বহুল সোণৰ খাৰুৰ বিকল্প হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰা হয়, আৰু ইয়াক ব্ৰঞ্জৰ খাৰুত এটা পাতল সোণৰ পাত (১–৩ গ্ৰামৰ ভিতৰত ওজন) তাপ-যান্ত্ৰিকভাৱে মিহলাই প্ৰস্তুত কৰা হয়।

সাধাৰণতে বিশ্বৰ মানুহে পিন্ধা খাৰু কেৱল হাতৰ সৰুগাঁঠিত পিন্ধা অনমনীয় গহনা। কিন্তু বহু সংস্কৃতিত, বিশেষকৈ ভাৰতীয় সংস্কৃতি আৰু বহল ভাৰতীয় উপমহাদেশৰ পৰা অহা সংস্কৃতিত খাৰু বিভিন্ন প্ৰকাৰলৈ বিকশিত হৈছে য'ত বিভিন্ন অনুষ্ঠানত বিভিন্ন ধৰণৰ ব্যৱহাৰ কৰা হয়।
## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:অলংকাৰ
চৈয়দা জমিৰুন্নিছা বেগম

**চৈয়দা জমিৰুন্নিছা বেগম** (ইংৰাজী: Syeda Zameerunnissa Begum; ১৮৩৭–১৯২৬), যাক চমুকৈ **আলা-চাহিবা** বা **বিচমিল্লাহ বেগম** বুলিও জনা যায়, এগৰাকী ১৯শ আৰু ২০শ শতিকাৰ আদিভাগৰ বংগৰ প্ৰখ্যাত সমাজকৰ্মী, লেখিকা আৰু সমাজ সংস্কাৰক আছিল। তেওঁ কুমিল্লাৰ প্ৰখ্যাত মুন্সীবায়ী পৰিয়ালৰ এগৰাকী বিশিষ্ট সদস্য আছিল আৰু এগৰাকী শিক্ষাবিদ, দানবীৰ তথা লেখিকা হিচাপে সমাজত এক প্ৰভাৱশালী ভূমিকা পালন কৰিছিল। ১৮৬৩ চনৰ পৰা ১৯২২ চনলৈ বঙালী মহিলাসকলক শিক্ষিত কৰাৰ লক্ষ্যৰে প্ৰকাশিত হোৱা মাহেকীয়া আলোচনী *বামাবোধিনী পত্ৰিকা*ৰ তেওঁ এগৰাকী নিয়মীয়া লেখিকা আছিল।

## প্ৰাৰম্ভিক জীৱন আৰু পটভূমি
চৈয়দা জমিৰুন্নিছা বেগমৰ জন্ম ১৮৩৭ চনত ব্ৰিটিছ বেংগলৰ কুমিল্লাৰ প্ৰখ্যাত মুন্সীবায়ী পৰিয়ালত হৈছিল। তেওঁ সেই সময়ৰ এগৰাকী উল্লেখযোগ্য ব্যক্তি মুন্সী চৈয়দ মহম্মদ মুক্কাৰাম আৰু হাফিজুন্নিছা বেগমৰ দুই কন্যাৰ ভিতৰত জ্যেষ্ঠ আছিল। তেওঁৰ ককাক আছিল চৈয়দ কুম্বাৰ আলী খান বাহাদুৰ। এক বৌদ্ধিক পৰিৱেশত ডাঙৰ-দীঘল হোৱা জমিৰুন্নিছা আৰু তেওঁৰ ভগ্নী মকবুলান্নিছাই সেই সময়ৰ মহিলাসকলৰ তুলনাত ব্যতিক্ৰমী উচ্চশিক্ষা লাভ কৰিছিল, যিয়ে তেওঁলোকক সাহিত্যিক আৰু সামাজিক কামত নিয়োজিত হ’বলৈ সক্ষম কৰি তুলিছিল।

তেওঁ মেদিনীপুৰ ছেচন আদালতৰ চাব-জজ চৈয়দ মহম্মদ চামিনুদ্দিন আহমেদৰ সৈতে বিবাহপাশত আৱদ্ধ হৈছিল। তেওঁৰ নাতি-নাতিনীসকলৰ ভিতৰত ইব্ৰাহিম চোহৰাৱৰ্দী আৰু বেগম বদৰ উন নিছা আক্তাৰ অন্যতম।

## সামাজিক অৱদান
জমিৰুন্নিছা বেগম তেওঁৰ পৰিয়ালৰ সম্পত্তি আৰু জাগিৰসমূহ পৰিচালনাৰ সৈতে গভীৰভাৱে জড়িত আছিল। এগৰাকী ন্যায়পৰায়ণ তথা কঠোৰ প্ৰশাসক হিচাপে তেওঁ পিতৃ আৰু শাহু-শহুৰৰ সম্পত্তিৰ প্ৰভূত উন্নতি সাধন কৰিছিল।

বেংগলত বাৰে বাৰে দেখা দিয়া কলেৰা মহামাৰীৰ সময়ত জমিৰুন্নিছাই তেওঁৰ ভতিজী খুজিস্তা আক্তাৰ বানুৰ (পাকিস্তানৰ প্ৰাক্তন প্ৰধানমন্ত্ৰী হুছেইন শ্বহীদ চোহৰাৱৰ্দীৰ মাতৃ) সৈতে সক্ৰিয়ভাৱে সাহায্য অভিযানত অংশ লৈছিল। তেওঁলোকে ক্ষতিগ্ৰস্ত এলেকাসমূহ ভ্ৰমণ কৰি ৰাইজক অনাময় ব্যৱস্থাৰ বিষয়ে শিক্ষিত কৰিছিল।

### সাহিত্য চৰ্চা
জমিৰুন্নিছা এগৰাকী দক্ষ লেখিকা আৰু কবি আছিল। তেওঁৰ সাহিত্যিক কৰ্মসমূহ যদিও বহুলভাৱে প্ৰকাশিত হোৱা নাছিল, তথাপিও সেইবোৰে সেই সময়ৰ সামাজিক সমস্যাসমূহৰ প্ৰতি তেওঁৰ সংবেদনশীলতা আৰু বৌদ্ধিক গভীৰতা প্ৰকাশ কৰিছিল। তেওঁ মূলতঃ বঙালী আৰু উৰ্দু ভাষাত লিখা-মেলা কৰিছিল। তেওঁক সন্মানসূচকভাৱে *গোছা নচিন*, *কান্জ ই আজলাত*, *মুতাকাফ হাছাৰ* আদি উপাধিৰে সম্বোধন কৰা হৈছিল।

### চিকিৎসা জ্ঞান আৰু সম্প্ৰদায় সেৱা
সাহিত্যিক আৰু প্ৰশাসনিক দক্ষতাৰ উপৰিও জমিৰুন্নিছাৰ পৰম্পৰাগত ঔষধৰ বিষয়েও জ্ঞান আছিল। তেওঁ প্ৰায়ে ৰোগীৰ চিকিৎসা কৰিছিল আৰু দৰিদ্ৰ লোকক চিকিৎসা পৰামৰ্শ আগবঢ়াইছিল। তেওঁৰ এই মানৱীয় দৃষ্টিভংগীৰ বাবে তেওঁ সমাজত অতি জনপ্ৰিয় আছিল।

চৈয়দা জমিৰুন্নিছা বেগমে এক সেৱামূলক আৰু দৃঢ়তাপূৰ্ণ জীৱন অতিবাহিত কৰিছিল। ১৯২৬ চনত তেওঁৰ মৃত্যু হয়।

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ভাৰতীয় সাহিত্যিক
শ্ৰেণী:লেখিকা
শ্ৰেণী:সমাজকৰ্মী
কিয়ানা ফিৰুজ

**কিয়ানা ফিৰুজ** (ইংৰাজী: Kiana Firouz) এগৰাকী ইৰানী এক্টিভিষ্ট আৰু চলচ্চিত্ৰ নিৰ্মাতা। তেওঁ বৰ্তমান যুক্তৰাজ্যত বাস কৰে। তেওঁ ২০১০ চনৰ মে' মাহত যুক্তৰাজ্যত মুক্তি পোৱা *কুল-ডি-চাক* নামৰ চলচ্চিত্ৰখনৰ মুখ্য অভিনেত্ৰী আছিল। এই চিনেমাখন তেওঁৰ নিজৰ জীৱন আৰু কৰ্মৰ ওপৰত আধাৰিত এক ডকু-ড্ৰামা আছিল। ইৰানত থকা সময়ত তেওঁ সমকামী মহিলাৰ অধিকাৰৰ বাবে এজন গোপন এক্টিভিষ্ট হিচাপে কাম কৰিছিল আৰু মানৱ অধিকাৰ উলংঘনৰ বিষয়ে এখন তথ্যচিত্ৰৰ দৃশ্যগ্ৰহণ কৰিছিল। তেওঁৰ এই কাৰ্যকলাপৰ কথা ইৰানী নিৰাপত্তা সংস্থাই গম পোৱাৰ পিছত তেওঁ যুক্তৰাজ্যলৈ পলাই যাবলৈ বাধ্য হৈছিল।

তেওঁ ব্ৰিটিছ চৰকাৰৰ ওচৰত আশ্ৰয় বিচাৰি আবেদন কৰিছিল। প্ৰথম অৱস্থাত তেওঁৰ আবেদন নাকচ কৰা হৈছিল যদিও এমনেষ্টি ইণ্টাৰনেশ্যনেলৰ দৰে মানৱ অধিকাৰ সংগঠনসমূহৰ ব্যাপক প্ৰচাৰ আৰু আন্দোলনৰ ফলত ২০১০ চনৰ জুন মাহত তেওঁক আশ্ৰয় প্ৰদান কৰা হয়।

*কুল-ডি-চাক* এখন অতি কম বাজেটৰ চিনেমা যিখন ৰমিন গৌদৰ্জী নেজাদ আৰু মাচহাদ তোৰ্কানে নিৰ্মাণ কৰিছিল। চিনেমাখনৰ নিৰ্মাতাসকলে ফিৰুজক যুক্তৰাজ্যৰ পৰা বিতাড়িত কৰাৰ বিৰুদ্ধে কৰা আবেদনত প্ৰথম কেইমাহমানতে ৫০,০০০তকৈও অধিক স্বাক্ষৰ সংগ্ৰহ হৈছিল।

ফিৰুজ কেইবাখনো গ্ৰন্থৰ লেখিকা। তেওঁৰ উল্লেখযোগ্য লেখনিসমূহৰ ভিতৰত *গৰ্ডাফাৰিড ইজ এ কুৱেৰ*, *এন আৰ্টেৰী: এ লাভ লেটাৰ টু ইংলেণ্ড* আৰু এখন গ্ৰাফিক উপন্যাস *লাইনচ* অন্যতম। তেওঁ লণ্ডনত অৱস্থিত *ইৰান ইণ্টাৰনেশ্যনেল* নিউজ টিভি চেনেলত কলা আৰু সংস্কৃতি প্ৰযোজক হিচাপে কেইবছৰমান কাম কৰিছিল। ইয়াৰ উপৰিও তেওঁ ইৰানী লেচবিয়ান এণ্ড ট্ৰান্সজেণ্ডাৰ নেটৱৰ্কৰ সৈতেও জড়িত।

ফিৰুজে লণ্ডন বিশ্ববিদ্যালয়ৰ বাৰ্কবেক কলেজৰ পৰা চলচ্চিত্ৰ আৰু সংবাদ মাধ্যম বিষয়ত স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰিছে। বৰ্তমান তেওঁ *ফিৰুজমিডিয়া* নামৰ এটা মিডিয়া কোম্পানী চলাই আছে। ইৰানৰ সামাজিক উপন্যাস লিখাৰ ১০০ বছৰীয়া জয়ন্তী উদযাপনৰ বাবে তেওঁৰ কোম্পানীয়ে *দ্য টেৰিবল টেহৰাণ* প্ৰকাশ কৰিছিল।

## তথ্যসূত্ৰ

## বাহ্যিক সংযোগ
* ফিৰুজ মিডিয়াৰ ৱেবছাইট

শ্ৰেণী:ইৰানৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:অভিনেত্ৰী
শ্ৰেণী:মানৱ অধিকাৰ কৰ্মী
নাহা মিণ্ট চেয়িদী

**নাহা মিণ্ট মহম্মদে লেমিন ঔল্ড চেয়িদী** (ইংৰাজী: Naha Mint Mohamed Lemine Ould Seyyidi; জন্ম: ২০ শতিকা – মৃত্যু: ২৪ জুলাই ২০২১) এগৰাকী মৰিটানিয়ান সাংবাদিক আছিল। তেওঁক মৰিটানিয়াৰ সংবাদ মাধ্যমত কাম কৰা প্ৰথমগৰাকী মহিলা হিচাপে গণ্য কৰা হয়।

## জীৱনী
চেয়িদীৰ জন্ম হৈছিল মৰিটানিয়াৰ বৌটিলিমিটত। তেওঁ এগৰাকী স্ব-শিক্ষিত ব্যক্তি আছিল আৰু তেওঁৰ কোনো আনুষ্ঠানিক উচ্চ শিক্ষা নাছিল।

তেওঁক মৰিটানিয়াৰ মহিলা সাংবাদিকসকলৰ মাজত আৰু সামগ্ৰিকভাৱে সেই অঞ্চলৰ আৰব মহিলা সাংবাদিকসকলৰ মাজত এগৰাকী অগ্ৰদূত হিচাপে গণ্য কৰা হয়। ১৯৬০ চনৰ আশে-পাশে দেশখনে স্বাধীনতা লাভ কৰাৰ সময়ত যেতিয়া ৰাষ্ট্ৰীয় ৰেডিঅ' সম্প্ৰচাৰ কেন্দ্ৰ মুকলি কৰা হৈছিল, তেতিয়া তেওঁ সেই কেন্দ্ৰটোত কাম কৰা প্ৰথমগৰাকী মহিলা হিচাপে পৰিগণিত হৈছিল। পৰৱৰ্তী সময়ত তেওঁ দেশখনত টেলিভিছন নিউজ শ্ব' পৰিচালনা কৰা প্ৰথমগৰাকী মহিলা হিচাপে পৰিচিত হয়।

তেওঁৰ কনিষ্ঠ ভগ্নী খাদজাও দেশখনৰ এগৰাকী প্ৰাথমিক পৰ্যায়ৰ মহিলা সাংবাদিক আছিল। দুই ভগ্নীয়েই ফৰাচী ভাষাৰ সম্প্ৰচাৰক 'জাৰ্নেল টেলিভিজ এন ফ্ৰান্সেইজ'ৰ হৈ কাম কৰিছিল, অৱশ্যে চেয়িদীয়ে আৰবী ভাষাতো অনুষ্ঠান সম্প্ৰচাৰ কৰিছিল। এগৰাকী ঘোষিকা হিচাপে তেওঁ মৰিটানিয়াৰ স্বাধীনতাৰ পৰৱৰ্তী ৰাজনৈতিক অস্থিৰতাৰ সময়ত এক প্ৰভাৱশালী কণ্ঠ আছিল।

১৯৬০ চনৰ পৰা তেওঁ মৰিটানিয়াৰ 'হায়াৰ কাউন্সিল অফ উইমেন'ৰ সদস্য আছিল। ইয়াৰ উপৰিও তেওঁ মৰিটানিয়ান ইউনিয়ন অফ উইমেন ইন মিডিয়াৰ সন্মানীয় সভাপতি আছিল। ২০২০ চনত সংগঠনটোৱে সংবাদ মাধ্যমত মহিলাৰ সমস্যাৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি "নাহা মিন্ত চেয়িদী প্ৰতিযোগিতা" আৰম্ভ কৰিছিল।

২০২১ চনত মৰিটানিয়াত চেয়িদীৰ মৃত্যু হয়।

## বঁটা আৰু সন্মান
১৯৬৭ চনত মিচৰৰ ৰাষ্ট্ৰপতি গামাল আবদেল নাছেৰ, টিউনিছিয়াৰ ৰাষ্ট্ৰপতি হাবিব বৰ্গুইবা আৰু সংযুক্ত আৰব আমিৰাতৰ ৰাষ্ট্ৰপতি জায়েদে বিন চুলতান আল নাহিয়ানে চেয়িদীক সন্মানিত কৰিছিল। ১৯৭৭ চনত মৰিটানিয়াৰ স্বাধীনতা উদযাপনৰ অনুষ্ঠানত দেশখনৰ প্ৰথমগৰাকী ৰাষ্ট্ৰপতি মোক্তাৰ ঔল্ড ডাড্ডাই তেওঁক 'ইণ্ডিপেণ্ডেন্স মেডেল' প্ৰদান কৰিছিল।

২০০২ চনত তেওঁ মৰিটানিয়া চৰকাৰৰ পৰা জীৱনজোৰা সাধনা বঁটা লাভ কৰে।

## তথ্যসূত্ৰ

## বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:সাংবাদিক
শ্ৰেণী:মহিলা সাংবাদিক
মীনা প্ৰভু

**মীনা সুধাকৰ প্ৰভু** (ইংৰাজী: Meena Sudhakar Prabhu; জন্ম: ২৭ আগষ্ট ১৯৩৯ – মৃত্যু: ১ মাৰ্চ ২০২৫) এগৰাকী ভাৰতীয় লেখিকা আৰু প্ৰাক্তন এনাস্থেচিঅ'লজিষ্ট আছিল। তেওঁ মূলতঃ যুক্তৰাজ্য, ইৰান, ইজিপ্ত, চীন, তুৰস্ক আৰু মেক্সিকো ভ্ৰমণৰ অভিজ্ঞতাৰে মাৰাঠী ভাষাত লিখা ভ্ৰমণ কাহিনীসমূহৰ বাবে পৰিচিত। পুনেৰ বি জে মেডিকেল কলেজৰ স্নাতক প্ৰভুৱে ২০১০ চনত ডি বি মোকাশি বঁটা, ২০১১ চনত জি এন দাণ্ডেকাৰ সোঁৱৰণী মৃন্ময়ী বঁটা, ২০১২ চনত এন চি কেলকাৰ বঁটা আৰু ২০২৩ চনত মহাৰাষ্ট্ৰ ভূষণ সন্মান লাভ কৰিছিল।

তেওঁ চিকিৎসা বিজ্ঞানক পেচা হিচাপে গ্ৰহণ কৰি পুনেৰ বি জে মেডিকেল কলেজৰ পৰা এমবিবিএছ সম্পূৰ্ণ কৰে আৰু পৰৱৰ্তী সময়ত মুম্বাই আৰু লণ্ডনত উচ্চ চিকিৎসা বিজ্ঞানৰ প্ৰশিক্ষণ লয়। বিবাহৰ পিছত তেওঁ যুক্তৰাজ্যত নিগাজীকৈ থাকিবলৈ লয় আৰু তাতেই প্ৰায় দুটা দশক এনাস্থেচিঅ'লজিষ্ট আৰু সাধাৰণ চিকিৎসক হিচাপে কৰ্মৰত হয়। চিকিৎসকৰ দৰে এক ব্যস্ত পেচাত থকাৰ পাছতো তেওঁৰ লিখা-মেলা আৰু ভ্ৰমণৰ প্ৰতি থকা হেঁপাহ বৃদ্ধি পাইছিল। তেওঁ নিজৰ আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় যাত্ৰাসমূহ মাৰাঠী ভাষাত লিপিবদ্ধ কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰিছিল, যিটো সময়ত মাৰাঠী সাহিত্যত ভ্ৰমণ সাহিত্য এক মূল ধাৰা হিচাপে বিকশিত হৈ আছিল। তেওঁৰ প্ৰথমটো উল্লেখযোগ্য ভ্ৰমণ কাহিনী "মাজা লণ্ডন" (মোৰ লণ্ডন) ব্যাপক জনপ্ৰিয় হৈছিল আৰু ই তেওঁক এগৰাকী শক্তিশালী সাহিত্যিক হিচাপে প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল।

বছৰ বছৰ ধৰি তেওঁ ইউৰোপ, এছিয়া, মধ্যপ্ৰাচ্য আৰু আমেৰিকাৰ বহু দেশ ভ্ৰমণ কৰিছিল। তেওঁৰ অভিজ্ঞতাসমূহক সুগভীৰ গৱেষণা, সজীৱ আৰু সহজলভ্য গ্ৰন্থলৈ ৰূপান্তৰিত কৰিছিল য’ত ইতিহাস, ভূগোল, সংস্কৃতি আৰু ব্যক্তিগত পৰ্যবেক্ষণৰ সুন্দৰ মিশ্ৰণ ঘটিছিল। তেওঁৰ কেইখনমান বিখ্যাত গ্ৰন্থৰ ভিতৰত আছে ইজিপ্তায়ন, তুৰ্কানামা, গ্ৰীকাঞ্জলি, চিনি মাটি, মেক্সিকোপৰ্ব, গাথা ইৰানী, ৰোমৰাজ্য (প্ৰথম আৰু দ্বিতীয় খণ্ড), ৱাট তিব্বতী আৰু নিউয়ৰ্ক-নিউয়ৰ্ক। তেওঁৰ লিখন শৈলীৰ স্পষ্টতা, আৱেগিক উষ্মতা আৰু বৰ্ণনামূলক শক্তিৰ বাবে মাৰাঠী পাঠকৰ মাজত সমাদৃত হৈছিল।

লেখাৰ বাহিৰেও তেওঁ বিভিন্ন সাহিত্যিক সংগঠন আৰু সাংস্কৃতিক মঞ্চৰ সৈতে সক্ৰিয়ভাৱে জড়িত আছিল। তেওঁ মহিলা সাহিত্য সন্মিলনত সভাপতিত্ব কৰাৰ লগতে পঠন সংস্কৃতি আৰু জ্ঞান প্ৰসাৰৰ বাবে কাম কৰিছিল। ২০১৭ চনত তেওঁ পুনেত "প্ৰভু জ্ঞানমন্দিৰ" নামৰ এটা উদ্যোগ প্ৰতিষ্ঠা কৰে, যাৰ উদ্দেশ্য আছিল জনসাধাৰণৰ বাবে এটা আধুনিক আৰু প্ৰযুক্তি-নিৰ্ভৰ পঢ়ুৱৈ কক্ষ গঢ়ি তোলা। সাহিত্যলৈ আগবঢ়োৱা অৱদানৰ বাবে তেওঁ ডি বি মোকাশি বঁটা, জি এন দাণ্ডেকাৰ সোঁৱৰণী মৃন্ময়ী বঁটা, এন চি কেলকাৰ বঁটা আৰু মহাৰাষ্ট্ৰ সাহিত্য পৰিষদৰ পৰা ২০২৩ চনত জীৱনজোৰা সাধনা সন্মানৰ লগতে একাধিক মহাৰাষ্ট্ৰ ৰাজ্যিক সাহিত্য বঁটা লাভ কৰিছিল।

জীৱনৰ শেষ সময়লৈকে মীনা প্ৰভুৱে সাহিত্য চৰ্চা আৰু পাঠকৰ সৈতে যোগাযোগ অব্যাহত ৰাখিছিল। ২০২৫ চনৰ ১ মাৰ্চত ৮৫ বছৰ বয়সত পুনেত তেওঁৰ মৃত্যু হয়। মাৰাঠী সাহিত্যত ভ্ৰমণ কাহিনীক জনপ্ৰিয় কৰা এগৰাকী বাটকটীয়া আৰু চিকিৎসা তথা সাহিত্যৰ দৰে দুটা পৃথক আৰু কঠিন পেচাক সফলতাৰে পৰিচালনা কৰা এগৰাকী বিৰল ব্যক্তিত্ব হিচাপে তেওঁক সদায় স্মৰণ কৰা হ’ব।

## তথ্যসূত্ৰ

## বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:লেখিকা
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় সাহিত্যিক
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় চিকিৎসক
শ্ৰেণী:মহাৰাষ্ট্ৰৰ ব্যক্তি
উষা যাদৱ (লেখিকা)

**উষা যাদৱ** এগৰাকী ভাৰতীয় শিক্ষাবিদ, সমসাময়িক হিন্দী সাহিত্যৰ লেখিকা আৰু পদ্মশ্ৰী বঁটা প্ৰাপক। তেওঁ আগ্ৰাৰ কেন্দ্ৰীয় হিন্দী প্ৰতিষ্ঠান, ড° ভীমৰাও আম্বেদকাৰ বিশ্ববিদ্যালয় আৰু কানহাইয়ালাল মাণিকলাল মুন্সী হিন্দী প্ৰতিষ্ঠানৰ অনুষদ সদস্য আছিল। তেওঁ সাহিত্যিক আৰু সাংস্কৃতিক সংগঠন ইন্দ্ৰধনুশৰ সভানেত্ৰী আৰু অৰিয়েণ্টেল ৰিচাৰ্চ ইনষ্টিটিউটৰ সম্পাদিকা। লক্ষ্ণৌৰ উত্তৰ প্ৰদেশ হিন্দী প্ৰতিষ্ঠানৰ দ্বাৰা প্ৰদত্ত শিশু সাহিত্যৰ সৰ্বোচ্চ সন্মান বালসাহিত্য ভাৰতীকে ধৰি ১০টাতকৈও অধিক গুৰুত্বপূৰ্ণ সন্মানেৰে তেওঁক বিভূষিত কৰা হৈছে। তেওঁ এশৰো অধিক গ্ৰন্থ প্ৰকাশ কৰিছে, যাৰ ভিতৰত তেওঁৰ উপন্যাস *কাহে ৰি নলিনী*ক মধ্যপ্ৰদেশ সাহিত্য অকাডেমীয়ে সৰ্বভাৰতীয় বীৰসিং দেৱ বঁটা প্ৰদান কৰিছিল। ২০২১ চনত ভাৰত চৰকাৰে তেওঁক হিন্দী সাহিত্য আৰু শিক্ষাৰ ক্ষেত্ৰত আগবঢ়োৱা অৱদানৰ বাবে নতুন দিল্লীৰ ৰাষ্ট্ৰপতি ভৱনত ভাৰতৰ চতুৰ্থ সৰ্বোচ্চ অসামৰিক সন্মান পদ্মশ্ৰীৰে সন্মানিত কৰে।

## জীৱনী
১৯৪৮ চনত কানপুৰত জন্মগ্ৰহণ কৰা উষাই চহৰখনতে শৈশৱ অতিবাহিত কৰাৰ লগতে তাতেই স্কুলীয়া আৰু কলেজীয়া শিক্ষাও গ্ৰহণ কৰিছিল।

সৰুৰে পৰাই ড° উষা যাদৱৰ কবিতা লিখাৰ প্ৰতি এক তীব্ৰ ইচ্ছা আছিল, যাৰ আৰম্ভণি ঘটিছিল ন বছৰ বয়সত যেতিয়া তেওঁৰ প্ৰথমটো কবিতা বিদ্যালয়ৰ আলোচনীত প্ৰকাশ পাইছিল। তেওঁৰ পিতৃ চন্দ্ৰপাল সিং ময়ংক এগৰাকী শিশু সাহিত্যিক আৰু অধিবক্তা আছিল। পিতৃয়ে উষাই আইনৰ পেচা বাছি লোৱাটো বিচাৰিছিল। যি নহওক, তেওঁৰ আগ্ৰহ আছিল অধ্যাপনা আৰু লিখনিত, আৰু তেওঁ ১২ বছৰ বয়সতে হাইস্কুলীয়া শিক্ষা সম্পূৰ্ণ কৰিছিল।

১৯৬৬ চনত তেওঁ আগ্ৰালৈ স্থানান্তৰিত হয় আৰু অৱসৰপ্ৰাপ্ত অধ্যাপক তথা উত্তৰ প্ৰদেশ উচ্চ শিক্ষা সেৱা আয়োগৰ প্ৰাক্তন সদস্য ড° ৰাজ কিশোৰ সিঙৰ সৈতে বিবাহপাশত আৱদ্ধ হয়। উষা লিখা-মেলাৰ প্ৰতি অতি উৎসাহী আছিল যদিও স্বামীৰ অমান্তি হোৱাৰ ভয়ত তেওঁ নিজৰ ৰচনাসমূহ পুৰি পেলাইছিল। এদিন তেওঁৰ স্বামীয়ে লিখাবোৰ আৱিষ্কাৰ কৰে আৰু তেওঁক ডাবি দিয়াৰ পৰিৱৰ্তে লিখা-মেলা অব্যাহত ৰাখিবলৈহে উৎসাহিত কৰে। উষাই পৰৱৰ্তী ৩০ বছৰ আগ্ৰাত থাকি শিক্ষয়িত্ৰী আৰু অধ্যাপিকা হিচাপে কাম কৰিছিল। তেওঁৰ পৰিয়ালটোও তাতেই নিগাজীকৈ থাকিবলৈ লয়।

উষাই কানপুৰ বিশ্ববিদ্যালয়ৰ (বৰ্তমানৰ ছত্ৰপতি শাহু জী মহাৰাজ বিশ্ববিদ্যালয়) পৰা পিএইচডি সম্পূৰ্ণ কৰে আৰু পৰৱৰ্তী সময়ত আগ্ৰা বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা ডি লিট ডিগ্ৰী লাভ কৰে। ইয়াৰ পিছত তেওঁ আগ্ৰাৰ এখন শিক্ষানুষ্ঠানত অধ্যাপনাৰ কামত যোগদান কৰে। পাছলৈ তেওঁ আগ্ৰাৰ ড° ভীমৰাও আম্বেদকাৰ বিশ্ববিদ্যালয়ত অধ্যাপিকা হিচাপে নিযুক্তি লাভ কৰে আৰু তাৰ পৰাই অৱসৰ গ্ৰহণ কৰে। শৈক্ষিক কৰ্মজীৱনৰ লগতে ড° উষা যাদৱ ব্ৰজ সংস্কৃতি সংৰক্ষণৰ সৈতেও সক্ৰিয়ভাৱে জড়িত আছিল। তেওঁৰ প্ৰবন্ধসমূহ বিভিন্ন বাতৰি কাকত আৰু আলোচনীত প্ৰকাশ পাইছে। তেওঁ এশৰো অধিক গ্ৰন্থ ৰচনা কৰিছে, যাৰ ভিতৰত আছে গল্প সংকলন *টুকডে টুকডে সুখ*, *সপনো কা ইন্দ্ৰধনুশ*, উপন্যাস *আঁখো কা আকাশ* আৰু *প্ৰকাশ কি অৰ*।

## বঁটা আৰু সন্মান
ড° উষা যাদৱক তেওঁৰ উপন্যাস *ধূপ*-ৰ বাবে ৰাষ্ট্ৰীয় মানৱ অধিকাৰ আয়োগৰ মহাত্মা গান্ধী দ্বিবৰ্ষীয় হিন্দী লিখন বঁটাৰে স্বীকৃতি প্ৰদান কৰা হৈছে। ইয়াৰ উপৰিও তেওঁ ১৯৯৮ চনত উত্তৰ প্ৰদেশ হিন্দী প্ৰতিষ্ঠানৰ পৰা বাল সাহিত্য ভাৰতী পুৰস্কাৰ, এলাহাবাদৰ মীৰা ফাউণ্ডেচনৰ পৰা মীৰা স্মৃতি সন্মান, মধ্যপ্ৰদেশ সাহিত্য অকাডেমি বঁটা আৰু ২০০৪ চনত উত্তৰ প্ৰদেশ চৰকাৰৰ পৰা ভাৰতেন্দু হৰিশ্চন্দ্ৰ বঁটাকে ধৰি ১০টাতকৈও অধিক বঁটা লাভ কৰিছে। ভূপালৰ শিশু কল্যাণ আৰু শিশু সাহিত্য গৱেষণা কেন্দ্ৰৰ দ্বাৰাও তেওঁক সন্মানিত কৰা হৈছিল।

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:হিন্দী সাহিত্যিক
শ্ৰেণী:লেখিকা
হেমলতা মহিশ্বৰ

**হেমলতা মহিশ্বৰ** (ইংৰাজী: Hemlata Mahishwar; জন্ম: ৫ নৱেম্বৰ ১৯৬৬) এগৰাকী ভাৰতীয় হিন্দী লেখিকা, সাহিত্য সমালোচক আৰু পণ্ডিত। তেওঁ মূলতঃ দলিত সাহিত্য আৰু মহিলা অধ্যয়নৰ ক্ষেত্ৰত বিশেষজ্ঞতাৰ বাবে পৰিচিত।

## প্ৰাৰম্ভিক জীৱন আৰু শিক্ষা
১৯৬৬ চনৰ ৫ নৱেম্বৰত ভাৰতৰ মধ্যপ্ৰদেশৰ বালাঘাটত হেমলতাৰ জন্ম হৈছিল। তেওঁৰ পিতৃ ৰামপ্ৰসাদ মেছৰাম এগৰাকী খাদ্য পৰিদৰ্শক আছিল আৰু মাতৃ প্ৰেমলতা মেছৰাম এগৰাকী গৃহিনী আছিল। পিতৃৰ চাকৰিৰ সূত্ৰে বিভিন্ন সৰু সৰু গাঁও আৰু চহৰলৈ সঘনাই সলনি হৈ থকাৰ বাবে এঠাইতে শিক্ষা অব্যাহত ৰখাটো তেওঁৰ বাবে প্ৰত্যাহ্বানমূলক আছিল। হেমলতাৰ বিদ্যালয়ৰ যাত্ৰা বিভিন্ন ঠাইত সিঁচৰতি হৈ আছিল: তেওঁ প্ৰথমৰপৰা তৃতীয় শ্ৰেণীলৈ ৰায়পুৰত, চতুৰ্থ আৰু পঞ্চম শ্ৰেণী চাৰাইপালিত, ষষ্ঠ আৰু সপ্তম শ্ৰেণী বালাঘাটত আৰু অষ্টম তথা নৱম শ্ৰেণী বস্তাৰত অধ্যয়ন কৰিছিল। তেওঁ ১৯৮৩ চনত বস্তাৰৰ কালিবাডীস্থিত চৰকাৰী কন্যা উচ্চতৰ মাধ্যমিক বিদ্যালয়ৰপৰা উচ্চতৰ মাধ্যমিক শিক্ষা সম্পূৰ্ণ কৰে। ইয়াৰ পিছত হেমলতাই ৰায়পুৰৰ দুৰ্গা কলেজৰপৰা হিন্দী সাহিত্যত স্নাতক (বি.এ.) আৰু স্নাতকোত্তৰ (এম.এ.) ডিগ্ৰী লাভ কৰে। পৰৱৰ্তী সময়ত তেওঁ বি.এড°, এম.ফিল. আৰু পিএইচডি ডিগ্ৰীও সম্পূৰ্ণ কৰে।

## কৰ্মজীৱন
২০১০ চনৰ পৰা তেওঁ নতুন দিল্লীৰ জামিয়া মিলিয়া ইছলামিয়াৰ হিন্দী বিভাগত এগৰাকী অধ্যাপক হিচাপে সেৱা আগবঢ়াই আহিছে। ইয়াৰ পূৰ্বে তেওঁ ছত্তীশগড়ৰ বিলাসপুৰস্থিত গুৰু ঘাসীদাস বিশ্ববিদ্যালয়ৰ হিন্দী বিভাগৰ মুৰব্বী আছিল, য’ত তেওঁ ১৯৮৯ চনৰ পৰা ২০১০ চনলৈকে অৱদান আগবঢ়াইছিল।

## নিৰ্বাচিত কৰ্মসমূহ
* 
* 
* 
* 
* 

## প্ৰকাশন
* *ৰাষ্ট্ৰীয় অস্মিতা: এক ভাৰতীয় দৃষ্টিভংগ ৰাষ্ট্ৰীয় অস্মিতা: এক ভাৰতীয় দৃষ্টিভংগ অন্যথা*, সম্পাদক: কৃষ্ণ কিশোৰ। ১ জুন ২০০৮
* *ভাষা ঔৰ ভাষাহীনতা ভাষা ঔৰ ভাষাহীনতা কৃতি সংস্কৃতি সন্ধান*। ১ জানুৱাৰী ২০০৫

## তথ্যসূত্ৰ
 

## বাহ্যিক সংযোগ
* 
* হেমলতা মহিশ্বৰ ফৰৱাৰ্ড প্ৰেছৰ লেখক হিচাপে।

শ্ৰেণী:লেখিকা
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় সাহিত্যিক
শ্ৰেণী:হিন্দী সাহিত্যিক
কমৰধনি

**কমৰবন্ধ** বা কমৰধনি হৈছে কঁকালত পিন্ধা এক প্ৰকাৰৰ শিকলি সদৃশ গহনা। বা সূতাৰ জৰী। কমৰবন্ধক ইংৰাজীত বেলী চেইন বুলি কোৱা হয়। কিছুমান কমৰবন্ধ নাভি বিন্ধাৰ লগত সংলগ্ন হৈ থাকে। ইয়াক প্ৰায়ে ৰূপ বা সোণেৰে তৈয়াৰ কৰা হয়। কেতিয়াবা শিকলিৰ সলনি কঁকালৰ চাৰিওফালে সূতা ব্যৱহাৰ কৰা হয়। শিকলিডাল সুক্ষ্ম আৰু পাতল হ’ব পাৰে, বা গধুৰ আৰু ডাঠ হ’ব পাৰে। 

ভাৰতীয় সংস্কৃতিত কমৰবন্ধ মহিলাৰ বাবে শুভ বুলি গণ্য কৰা হয়।
## ইতিহাস
কমৰবন্ধৰ ব্যৱহাৰ ভাৰত উপমহাদেশৰ পৰা উৎপত্তি হোৱা আৰু ৪০০০ বছৰ বা তাতোকৈ অধিক সময়ৰ পৰাই অনুমান কৰিব পাৰি।
ঐতিহাসিকভাৱে ভাৰতত পুৰুষ আৰু মহিলাই কঁকালৰ শিকলি অলংকাৰ হিচাপে আৰু ধৰ্মীয় অনুষ্ঠানৰ অংশ হিচাপে, আনুষংগিক সামগ্ৰী হিচাপে আৰু ধন-সম্পত্তি দেখুৱাবলৈ ব্যৱহাৰ কৰি আহিছে।

ভাৰতৰ বিভিন্ন স্থানৰ পৰা অহা বহুতো প্ৰাচীন ভাস্কৰ্য্য আৰু চিত্ৰকল্প, সিন্ধু উপত্যকাৰ সভ্যতাৰ পৰাই কঁকালৰ শিকলি অতি জনপ্ৰিয় গহনা আছিল বুলি ইংগিত দিয়ে। হিন্দু ধৰ্মৰ বহুতো দেৱতাই কঁকালৰ শিকলি পিন্ধিছিল, যেনে ভগৱান শ্ৰীকৃষ্ণ। কমৰবন্ধ বা পাটকা নামৰ কঁকালৰ বান্ধনী এটা ৰাজস্থানীসকলৰ মধ্যযুগীয় উচ্চ শ্ৰেণীৰ সাজ-পোছাকৰ এটা অংশ আছিল। 

চতুৰ্দশ শতিকাৰ এটা কবিতাই ইংগিত দিয়ে যে দক্ষিণ ভাৰতৰ কিছুমান ঠাইত কমৰবন্ধ পুৰুষৰ বাবে এটা ফেশ্বন হৈ আহিছে।

## বৰ্তমান সময়ত
ভাৰতত মহিলাৰ মাজত সাধাৰণতে কমৰবন্ধৰ প্ৰচলন দেখা যায়।  কিছুমান অঞ্চলত কঁকালৰ শিকলি পুৰুষৰ মাজতো সাধাৰণ।
দক্ষিণ ভাৰতৰ ৰাজ্য তামিলনাডুত প্ৰতিটো নৱজাতককে সাংস্কৃতিক ঐতিহ্য হিচাপে কমৰবন্ধ দিয়া হয়।

নামবুথ্ৰি পুৰুষে সাধাৰণতে প্ৰাপ্তবয়স্ক অৱস্থাতো কঁকালৰ পেটী পিন্ধে। কিছুমান অভিজাত পৰিয়ালত নামবুথ্ৰি পুৰুষে কঁকালত চেপেটা ত্ৰিগুণ সোণৰ পেটী পিন্ধিছিল। হিন্দুৰ প্ৰথা অনুসৰি নৱজাতকে জন্মৰ ২৮ তাৰিখে কঁকালৰ শিকলি (আৰঞ্জনাম) পায়। কেৰালাত ধৰ্মীয় সম্পৰ্ক নিৰ্বিশেষে প্ৰায় সকলো নৱজাতকে কঁকালৰ শিকলি পায়। যদিও বহু ল'ৰাই সাধাৰণতে কিশোৰ বয়সত কঁকালৰ শিকলি পৰিত্যাগ কৰে, বেছিভাগ ছোৱালী আৰু যথেষ্ট সংখ্যক ল'ৰাই প্ৰাপ্তবয়স্ক অৱস্থাত কঁকালৰ শিকলি পিন্ধি থাকে। ভগৱান শিৱৰ অনুগামী এজনে শিকলি পিন্ধিব বুলি আশা কৰা হয়, য'ত কঁকালত এশটা গুটি থকা বগা শিকলিৰে ৰুদ্ৰাক্ষ বান্ধি থোৱা থাকে। লক্ষদ্বীপত পুৰুষ আৰু মহিলা উভয়ে ৰূপৰ সূতা পিন্ধে। ধোদিয়া আৰু কথোদী বা কটকৰী পুৰুষে কঁকালত অলংকাৰ ব্যৱহাৰ কৰে।

সাংস্কৃতিক কাৰণত কঁকালৰ শিকলি পৃথিৱীৰ বহু ঠাইত মহিলা আৰু পুৰুষৰ বাবে ফেশ্বন এক্সেচৰিজ হৈ পৰিছিল।

কঁকালত পিন্ধা গুটিৰ একেধৰণৰ কাপোৰ আফ্ৰিকান সংস্কৃতিৰ কেইবাটাও দিশ যেনে সাজ-পোছাক, শিশুৰ যত্ন, সম্পৰ্ক আদিত দেখা গৈছে বিশেষকৈ ঘানা আৰু নাইজেৰিয়াৰ সংস্কৃতিত এই কঁকালৰ গুটিবোৰে কঁকালৰ কাপোৰৰ বাবে স্লিং হিচাপে কাম কৰি আহিছে, আৰু শিশুক পিঠিত কঢ়িয়াই নিলে সহায় হিচাপে কাম কৰি আহিছে। শিশুৰ যত্নত ইহঁতক নামকৰণ অনুষ্ঠানৰ অংশ হিচাপে আৰু যৌৱনকাললৈকে বৃদ্ধি জুখিবলৈ অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হৈছে। এই প্ৰথা সমগ্ৰ প্ৰব্ৰজনকাৰীসকলৰ মাজত বিয়পি পৰাৰ লগে লগে ইহঁত নাৰীত্ব প্ৰকাশৰ আনুষংগিক বস্তু হৈ পৰিছে, নিতম্বৰ প্ৰতি দৃষ্টি আকৰ্ষণ কৰি যৌনতা বৃদ্ধি কৰে আৰু উৰ্বৰতাৰ প্ৰতীক হিচাপে কাম কৰে।

## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:অলংকাৰ
আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় বিধৱা দিৱস

**আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় বিধৱা দিৱস** হৈছে "বহু দেশত লাখ লাখ বিধৱা আৰু তেওঁলোকৰ ওপৰত নিৰ্ভৰশীল লোকে সম্মুখীন হোৱা দৰিদ্ৰতা আৰু অন্যায়"ৰ সমাধানৰ বাবে ৰাষ্ট্ৰসংঘৰ অনুমোদিত কাৰ্যসূচী। প্ৰতি বছৰে ২৩ জুনত এই দিৱস পালন কৰা হয়। 

বিধৱাৰ বিষয়টোৰ প্ৰতি সজাগতা সৃষ্টিৰ বাবে দ্য লুম্বা ফাউণ্ডেচনে আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় বিধৱা দিৱস স্থাপন কৰিছিল। ২৩ জুন তাৰিখৰ তাৎপৰ্য হ'ল ১৯৫৪ চনৰ সেইদিনা ফাউণ্ডেচনৰ প্ৰতিষ্ঠাপক লৰ্ড লুম্বাৰ মাতৃ শ্ৰীমতী পুষ্প ৱাতি লুম্বা বিধৱা হৈছিল। ফাউণ্ডেশ্যনৰ এটা লক্ষ্য হৈছে ই যিটোক অদৃশ্য দুৰ্যোগ বুলি বৰ্ণনা কৰিছে তাক তাৰ বিপৰীতে উজ্জ্বল কৰি তোলা। ২০১০ চনত প্ৰকাশিত এখন কিতাপ ইনভিজিবল, ফৰ্গটেন ছাফাৰাৰ্ছ: দ্য প্লাইট অৱ উইড'জ এৰাউণ্ড দ্য ৱৰ্ল্ডত অনুমান কৰা হৈছে যে বিশ্বজুৰি ২৪.৫ কোটি বিধৱা আছে, ইয়াৰে ১১.৫ কোটি বিধৱা দৰিদ্ৰতাত জীৱন কটায় আৰু তেওঁলোকে কেৱল স্বামী হেৰুৱাৰ বাবেই সামাজিক কলংক আৰু অৰ্থনৈতিক বঞ্চনাৰ সম্মুখীন হৈছে। লুম্বা ফাউণ্ডেশ্যনৰ সজাগতা অভিযানৰ অংশ হিচাপে এই অধ্যয়ন ২০১০ চনৰ ২২ জুনত ৰাষ্ট্ৰসংঘৰ মহাসচিব বান কি-মুনৰ ওচৰত উপস্থাপন কৰা হৈছিল।

২০০৫ চনত প্ৰথম আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় বিধৱা দিৱস অনুষ্ঠিত হয় আৰু ইয়াক লৰ্ড লুম্বা আৰু ফাউণ্ডেশ্যনৰ সভানেত্ৰী চেৰী ব্লেয়াৰে আৰম্ভ কৰে। ২০১০ চনৰ ষষ্ঠ আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় বিধৱা দিৱসৰ ভিতৰত ৰুৱাণ্ডা, শ্ৰীলংকা, আমেৰিকা, ব্ৰিটেইন, নেপাল, ছিৰিয়া, কেনিয়া, ভাৰত, বাংলাদেশ আৰু দক্ষিণ আফ্ৰিকাত অনুষ্ঠান অনুষ্ঠিত হয়।

## ৰাষ্ট্ৰসংঘৰ স্বীকৃতি
২০১০ চনৰ ২১ ডিচেম্বৰত ৰাষ্ট্ৰসংঘৰ সাধাৰণ পৰিষদে ২৩ জুন তাৰিখক আন্তৰ্জাতিক বিধৱা দিৱস হিচাপে আনুষ্ঠানিকভাৱে গ্ৰহণ কৰে আৰু গেবনৰ ৰাষ্ট্ৰপতি আলী বংগো অণ্ডিম্বাই উত্থাপন কৰা প্ৰস্তাৱক সৰ্বসন্মতিক্ৰমে সমৰ্থন কৰে। ২৩ জুনক আনুষ্ঠানিকভাৱে পালনৰ দিন হিচাপে স্বীকৃতি দিয়াৰ লগতে সংলগ্ন প্ৰস্তাৱটোৱে "সদস্য ৰাষ্ট্ৰ, ৰাষ্ট্ৰসংঘৰ ব্যৱস্থা আৰু অন্যান্য আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় আৰু আঞ্চলিক সংস্থাসমূহক বিধৱা আৰু তেওঁলোকৰ সন্তানৰ পৰিস্থিতিৰ প্ৰতি বিশেষ গুৰুত্ব দিবলৈ" আহ্বান জনায়।

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:দিৱসসমূহ
লাৰিছা অলেইনিক

**লাৰিছা ৰোমানোভনা অলেইনিক** (; জন্ম: ৭ জুন, ১৯৮১) এগৰাকী আমেৰিকান অভিনেত্ৰী। অলেইনিকে শিশু অভিনেতা হিচাপে নিজৰ কেৰিয়াৰ আৰম্ভ কৰিছিল। ১৯৮৯ চনৰ পৰা ১৯৯১ চনলৈকে *লে মিজাৰেবলছ* নামৰ মিউজিকেলখনৰ এটা ৰাষ্ট্ৰীয় ভ্ৰাম্যমাণ প্ৰডাকচনত কণমানি কজেট হিচাপে তেওঁ প্ৰথমবাৰৰ বাবে মঞ্চত অভিনয় কৰিছিল। পৰৱৰ্তী সময়ত তেওঁ নিকেলোডিয়ান ধাৰাবাহিক *দ্য ছিক্ৰেট ৱৰ্ল্ড অৱ এলিক্স মেক*ত মুখ্য চৰিত্ৰত অভিনয় কৰে, যিখন ১৯৯৪ চনৰ পৰা ১৯৯৮ চনলৈ সম্প্ৰচাৰিত হৈছিল। তেওঁ চিনেমা জগততো ভৰি দিয়ে আৰু ১৯৯৫ চনৰ চলচ্চিত্ৰ ৰূপান্তৰ *দ্য বেবী-ছিটাৰ্ছ ক্লাব*ত ডন শ্বেফাৰ হিচাপে আৰু ১৯৯৯ চনৰ কিশোৰ কমেডী চিনেমা *১০ থিংছ আই হেট এবাউট ইউ*ত মুখ্য চৰিত্ৰত অভিনয় কৰে।

অলেইনিকে পিছলৈ কমেডী ছবি *১০০ গাৰ্লছ* (২০০০)ত এটা সহযোগী চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছিল। ইয়াৰ পিছত তেওঁ নাস্তাচিয়া কিনস্কি আৰু স্কাৰলেট জোহানছনৰ বিপৰীতে *এন আমেৰিকান ৰেপছডী* (২০০১) আৰু স্বতন্ত্ৰ নাটক *ব্ৰিংগিং ৰেইন* (২০০৩)ত অভিনয় কৰে। পিছলৈ তেওঁ *এটলাছ শ্ৰাগড: পাৰ্ট ২* (২০১১) আৰু ভীতিমূলক ছবি *জেছাবেল* (২০১৪)ত সহযোগী চৰিত্ৰত অভিনয় কৰে। ২০১০ চনৰ পৰা ২০১৫ চনলৈকে তেওঁ এএমচি ধাৰাবাহিক *মেড মেন*ত চিন্থিয়া কছগ্ৰোভৰ চৰিত্ৰত আৰু নিকেলোডিয়ানৰ *উইংক্স ক্লাব* (২০১১–২০১৪)ত আইচি নামৰ চৰিত্ৰটোৰ বাবে কণ্ঠদান কৰিছিল।

## প্ৰাৰম্ভিক জীৱন আৰু শিক্ষা
লাৰিছা ৰোমানোভনা অলেইনিকৰ জন্ম হৈছিল কেলিফৰ্ণিয়াৰ ছাণ্টা ক্লাৰাত লৰেইন আৰু ৰয় অলেইনিকৰ ঘৰত। তেওঁৰ দেউতাক ইউক্ৰেইনী বংশোদ্ভৱ আছিল। তেওঁ ছান ফ্ৰান্সিকোৰ উপকণ্ঠ অঞ্চল লছ গাটোজত ইষ্টাৰ্ণ অৰ্থডক্স পৰম্পৰাত ডাঙৰ-দীঘল হৈছিল। তেওঁ ১৯৯৯ চনত লছ আলটোজৰ পাইনউড স্কুলৰ পৰা স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰে। তেওঁৰ অভিনয় জীৱন বিকশিত হোৱাৰ লগে লগে তেওঁ "উত্তৰ কেলিফৰ্ণিয়াৰ স্বাভাৱিক শৈশৱৰ অভিজ্ঞতা আৰু লছ এঞ্জেলছত অডিচনৰ মাজত সময় ভাগ কৰি লৈছিল।"

এলেক্স মেক চৰিত্ৰত সফলতা লাভ কৰাৰ পিছত অলেইনিকে কলেজত পঢ়িবলৈ সিদ্ধান্ত লয়, আৰু নিউয়ৰ্কৰ ইয়ংকাৰ্ছত থকা ছাৰা লৰেন্স কলেজত নাম ভৰ্তি কৰে, যাক তেওঁ পৰৱৰ্তী সময়ত "মোৰ জীৱনৰ শ্ৰেষ্ঠ সিদ্ধান্ত" বুলি অভিহিত কৰিছিল।

## টোকা

## তথ্যসূত্ৰ

## বাহ্যিক সংযোগ

* 
* 
* 

শ্ৰেণী:আমেৰিকান অভিনয় শিল্পী
খাদিজা বিন্ত খুৱাইলিদ

**খাদিজা বিন্ত খুৱাইলিদ** (প্ৰায় ৫৫৪ – নৱেম্বৰ ৬১৯) আছিল হজৰত মহম্মদৰ প্ৰথম পত্নী। কোৰেইচসকলৰ এটা অভিজাত বংশত জন্মগ্ৰহণ কৰা খাদিজা নিজৰ গুণৰ বলত এগৰাকী ধনী বণিক আছিল আৰু জনগোষ্ঠীৰ ভিতৰতে তেওঁৰ এজন উচ্চ ব্যক্তিত্বৰ অধিকাৰী বুলি জনা গৈছিল। তেওঁ মহম্মদক ছিৰিয়ালৈ যোৱা এটা বাণিজ্যিক কাৰাভান পৰিচালনা কৰিবলৈ নিয়োগ কৰিছিল আৰু তেওঁৰ দক্ষতাত আপ্লুত হৈ পৰৱৰ্তী সময়ত তেওঁক বিয়াৰ প্ৰস্তাৱ দিছিল, যিটো তেওঁ মানি লৈছিল।

দম্পতীহালৰ দুজন পুত্ৰ কাছিম আৰু আব্দুল্লাহ আৰু চাৰিগৰাকী কন্যা জয়নাব, ৰুকেয়া, উম্ম কুলথুম আৰু ফাতিমা। মহম্মদৰ প্ৰথম প্ৰকাশৰ পিছত খাদিজাক প্ৰথম ইছলাম ধৰ্ম গ্ৰহণ কৰা বুলি কোৱা হয়। গোটেই জীৱন স্বামীক পোহপাল দি থাকিল আৰু ৬১৯ চনৰ নৱেম্বৰ মাহত (ৰমজান বি এইচ ৩) তেওঁৰ মৃত্যু হয়; বছৰটোক মহম্মদে দুখৰ বছৰ বুলি অভিহিত কৰা বুলি কোৱা হয়। তেওঁৰ অৱশিষ্ট মক্কাৰ আল-মুআল্লাত অৱস্থিত আৰু ই বহু মুছলমানক জিয়াৰতৰ বাবে আকৰ্ষণ কৰে।

মুছলমানসকলে "মুমিনসকলৰ মাতৃ"ৰ অন্যতম হিচাপে সন্মানিত খাদিজাক ফাতিমা, ফেৰাউনৰ পত্নী আছিয়া আৰু যীচুৰ মাতৃ মৰিয়মৰ সৈতে চাৰিগৰাকী "স্বৰ্গৰ ভদ্ৰমহিলা"ৰ ভিতৰত অন্যতম হিচাপে গণ্য কৰা হয়। চুন্নী মুছলমান পৰম্পৰা অনুসৰি খাদিজাই মহম্মদৰ আগতে তিনিবাৰকৈ বিবাহপাশত আবদ্ধ হৈছিল।
## পেছা
৫৭৫ চনত মৃত্যু হোৱা খাদিজাৰ মাতৃ ফাতিমা বিন্ত জাইদাহ কোৰেইচসকলৰ আমিৰ ইবনে লুয়াই বংশৰ সদস্য আছিল আৰু মহম্মদৰ মাতৃ আমিনাৰ তৃতীয় ভতিজী আছিল।

খাদিজাৰ পিতৃ খুৱাইলিদ ইবনে আছাদ এজন বণিক আৰু নেতা আছিল। কিছুমান বিৱৰণী অনুসৰি তেওঁৰ মৃত্যু আনুমানিক.৫৮৫ চনত ছাক্ৰিলজিয়াছ যুদ্ধত অংশগ্ৰহণ কৰিছিল যদিও আনৰ মতে ৫৯৫ চনত খাদিজাই মহম্মদক বিয়া কৰাওঁতে তেওঁ জীয়াই আছিল। খুৱাইলিদৰ উমে হাবিব বিন্তেৰ আছাদ নামৰ এগৰাকী ভগ্নীও আছিল।

খাদিজা আছিল এজন অতি সফল ব্যৱসায়ী। কোৱা হয় যে যেতিয়া কোৰেইচৰ বাণিজ্যিক কাৰাভান যাত্ৰীসকলে ছিৰিয়ালৈ গ্ৰীষ্মকালীন যাত্ৰা বা য়েমেনলৈ শীতকালীন যাত্ৰা আৰম্ভ কৰিবলৈ গোট খাইছিল, তেতিয়া খাদিজাৰ কাৰাভানখন কোৰেইচৰ আন সকলো ব্যৱসায়ীৰ কাৰাভানৰ সমান আছিল। খাদিজাক বহুতো সন্মান দিয়া হৈছিল, য'ত 'ধৰ্মীজন', 'কুৰাইছৰ ৰাজকুমাৰী' (আমীৰাত-কুৰেইচ), আৰু 'মহান খাদিজা' (খাদিজা আল-কুব্ৰা) আদি আছিল। কোৱা হয় যে তেওঁ দুখীয়াক খুৱাইছিল আৰু কাপোৰ পিন্ধাইছিল, আত্মীয়ক আৰ্থিকভাৱে সহায় কৰিছিল আৰু দুখীয়া সম্পৰ্কৰ বাবে বিবাহৰ অংশ যোগান ধৰিছিল। খাদিজাই মূৰ্তিত বিশ্বাস কৰা নাছিল আৰু পূজা কৰা নাছিল বুলি কোৱা হৈছিল, যিটো প্ৰাক-ইছলামিক আৰব সংস্কৃতিৰ বাবে অস্বাভাৱিক আছিল।

খাদিজাই নিজৰ ব্যৱসায়িক কাৰাভান লৈ যাত্ৰা কৰা নাছিল; বৰঞ্চ তেওঁ আনক নিয়োগ কৰিছিল তেওঁৰ হৈ কমিচনৰ লৈ ব্যৱসায় কৰিবলৈ। ছিৰিয়াত এটা লেনদেনৰ বাবে খাদিজাক এজন সহকৰ্মীৰ প্ৰয়োজন আছিল। সেই সময়ত কুৰি বছৰৰ আৰম্ভণিৰ যুৱক মহম্মদক ছিৰিয়াৰ ব্যৱসায়ৰ বাবে নিযুক্তি দিছিল আৰু খবৰ প্ৰেৰণ কৰিছিল যে তেওঁ নিজৰ সাধাৰণ কমিচনতকৈ দুগুণ ধন দিব। তেওঁৰ খুৰাক আবু তালিব ইবনে মুত্তলিবৰ অনুমতি সাপেক্ষে মহম্মদক খাদিজাৰ এজন দাসক লৈ ছিৰিয়ালৈ পঠিওৱা হয়। এই কাৰাভান অভিজ্ঞতাই মহম্মদক আল-ছাদিক (‘সত্যবাদী’) আৰু আল-আমিন (‘বিশ্বাসযোগ্য’) সন্মান লাভ কৰিছিল।

খাদিজাই নিজৰ এজন দাস মায়চাৰাহক সহায় কৰিবলৈ পঠিয়াই দিলে। ঘূৰি অহাৰ লগে লগে মায়চাৰাহেে মহম্মদে নিজৰ ব্যৱসায় চলোৱাৰ সন্মানজনক পদ্ধতিৰ হিচাপ দিছিল, যাৰ ফলত খাদিজাই আশা কৰাতকৈ দুগুণ লাভ লাভ কৰিছিল।

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ইছলামত নাৰী
শ্ৰেণী:নাৰী
জয়নাব বিন্ত মহম্মদ

**জয়নাব বিন্ত মহম্মদ** (৬০০–৬২৯ খ্ৰীষ্টাব্দ) ইছলামিক নবী মহম্মদৰ প্ৰথম পত্নী খাদিজাৰ জ্যেষ্ঠ কন্যা আছিল। 

## বিবাহ
৬১০ চনৰ ডিচেম্বৰৰ আগতে তেওঁৰ মাতৃৰফালৰপৰা ভাগিনীয়েক আবু আল-আছ ইবনে আল-ৰবি'ক বিয়া কৰাইছিল, আৰু খাদিজাই তাইক বিয়াৰ এডাল অনিক্সৰ হাৰ উপহাৰ দিছিল। তেওঁলোকৰ দুটা সন্তান আছিল, পুত্ৰ আলী, যি শৈশৱতে মৃত্যুবৰণ কৰিছিল আৰু কন্যা উমামা, যিয়ে পিছলৈ সন্তান জন্ম দিছিল, তাৰ ভিতৰত মহম্মদ আল-আউছাত ইবনে আলীও আছিল।মহম্মদে প্ৰথমে নিজকে নবী বুলি ঘোষণা কৰাৰ পাছতেই জয়নাব মুছলমান হয়। কুৰেইছে আবু আল আছক জয়নাবে বিবাহ বিচ্ছেদ কৰিবলৈ হেঁচা প্ৰয়োগ কৰিছিল, বিনিময়ত তেওঁৰ ভাল লগা যিকোনো মহিলাক দিব বুলি কৈছিল, কিন্তু আবু আল আছে কয় যে তেওঁ আন কোনো মহিলা নিবিচাৰে, যিটো স্থিতিৰ বাবে মহম্মদে তেওঁক প্ৰশংসা কৰিছিল। মক্কাৰ ওপৰত মহম্মদৰ কোনো অধিকাৰ নাছিল আৰু সেয়েহে তেওঁলোকক পৃথক হ’বলৈ বাধ্য কৰিব নোৱাৰিলে, সেয়েহে আবু আল আছে ইছলাম ধৰ্ম গ্ৰহণ কৰিবলৈ অস্বীকাৰ কৰাৰ পাছতো তেওঁলোকে একেলগে জীয়াই থাকিল। মহম্মদ অনুসৰণ কৰা আন মুছলমানসকলে মদিনালৈ প্ৰব্ৰজন কৰাৰ সময়ত জয়নাব মক্কাতে থাকিল।

## মদিনালৈ প্ৰব্ৰজন
বদৰ যুদ্ধত বন্দী হোৱা মুশ্বৰিকসকলৰ ভিতৰত আবু আল আছ অন্যতম। জয়নাবে মুক্তিপণৰ বাবে অনিক্স নেকেলেচডালকে ধৰি পইচা পঠিয়াইছিল। মহম্মদে যেতিয়া সেই হাৰ দেখিছিল তেতিয়া তেওঁ জোঁৱাইৰ বাবে কোনো ধৰণৰ নগদ মুক্তিপণ গ্ৰহণ কৰিবলৈ অস্বীকাৰ কৰিছিল। তেওঁ আবু আল আছক ঘৰলৈ পঠিয়াই দিয়ে আৰু আবু আল আছে জয়নাবক মদিনালৈ পঠিয়াবলৈ প্ৰতিশ্ৰুতি দিয়ে।

জয়নাবে এই নিৰ্দেশ মানি ল’লে। যুদ্ধৰ প্ৰায় এমাহৰ পাছত জয়নাবৰ দত্তক ভাতৃ জায়দ মক্কাত উপস্থিত হৈ তেওঁক মদিনালৈ লৈ যায়। 
এখন হাউদাজত সোমাই তেওঁ আৰু তেওঁৰ ভায়েক কিনানাই দিনৰ পোহৰত উটটোক জায়দৰ ওচৰলৈ লৈ গ’ল। কোৰেইচসকলে ইয়াক বদৰত মহম্মদৰ জয়ৰ অপ্ৰয়োজনীয় প্ৰদৰ্শন হিচাপে অনুভৱ কৰিছিল। তেওঁলোকৰ এদল দলে জয়নাবক খেদি খেদি ধু তুৱাত অভাৰটেক কৰিলে। হাব্বাৰ ইবনে আল-আছৱাদ নামৰ এজন ব্যক্তিয়ে তাইক নিজৰ বল্লমেৰে ভাবুকি দিছিল আৰু তেওঁক ঠেলি দিছিল। জয়নাব হাদাজৰপৰা ওলাই শিল এটাত পৰিল। কিনানাই নিজৰ টোণত থকা কাঁড়বোৰ দেখুৱাই আৰু ওচৰলৈ আহিলে হত্যা কৰাৰ ভাবুকি দিলে। তেতিয়া আবু চুফিয়ান আহি কিনানাক তেওঁৰ ধনুখন আঁতৰাই ৰাখিবলৈ ক’লে যাতে তেওঁলোকে যুক্তিসংগতভাৱে আলোচনা কৰিব পাৰে। তেওঁ ক’লে যে বদৰৰ প্ৰতিশোধ ল’বলৈ তেওঁলোকৰ পিতৃৰপৰা এগৰাকী মহিলাক ৰখাৰ কোনো উদ্দেশ্য নাছিল, কিন্তু ৰাজহুৱা স্থানত তেওঁক আঁতৰোৱাৰ পেৰেড কৰি কোৰেইছক আৰু অধিক অপমান কৰাটো কিনানাৰ ভুল; তেওঁ মনে মনে কৰিব লাগিব, যেতিয়া "আড্ডা" মৰি গৈছিল।  কিনানাই জয়নাবক আকৌ ঘৰলৈ লৈ গ’ল। 
তাত তেওঁৰ গৰ্ভপাত হয়, বহু পৰিমাণৰ তেজ হেৰুৱাই পেলায়, যাৰ কাৰণ তেওঁ হাব্বাৰে আক্ৰমণ কৰা বুলি কয়।

কেইটামান ৰাতিৰ পিছত কিনানাই তাইক নিৰৱে জেইদক লগ ধৰিবলৈ লৈ যায় আৰু তেওঁ জয়নাবক মদিনালৈ লৈ যায়। আনাছ ইবনে মালিকে মদিনাত জয়নাবক ডাঠ ৰেচমৰ পোছাক পিন্ধা দেখাৰ কথা মনত পেলাইছে।
## তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:ইছলামত নাৰী
শ্ৰেণী:নাৰী
হালীম

**হালীম** বা হালিম হৈছে দক্ষিণ এছিয়া, মধ্যপ্ৰাচ্য আৰু মধ্য এছিয়াত বহুলভাৱে খোৱা এক প্ৰকাৰৰ ষ্টু। যদিও অঞ্চলভেদে খাদ্যৰ ভিন্নতা থাকে, তথাপিও ইয়াত ঐচ্ছিকভাৱে ঘেঁহু বা যৱ, মচুৰ দাইল আৰু মাংস আদি মিহলোৱা হয়। মচুৰ দাইল আৰু মছলাত মাংস লাহে লাহে সিজাই তৈয়াৰ কৰা হয়। ইয়াক গৰমে চেপেটা ৰুটিৰ সৈতে বা নিজাববীয়াকৈ পৰিবেশন কৰা হয়। হালিমৰ জনপ্ৰিয় ভিন্নতাসমূহ হ'ল কেস্কেক (তুৰস্ক, তাজিকিস্তান, উজবেকিস্তান, আজাৰবাইজান আৰু উত্তৰ ইৰাকত); হাৰিছা (আৰব বিশ্ব আৰু আৰ্মেনিয়াত); হালিম (আফগানিস্তান, ইৰাণ, পশ্চিম বংগ, মৰিচাছ, পাকিস্তান আৰু বাংলাদেশত);
আৰু হায়দৰাবাদী হালীম (ভাৰতত)।
## প্ৰস্তুতি
হালিম চাৰিটা মূল উপাদানৰে গঠিত:

*শস্য: ঘেঁহু বা যৱ প্ৰায় সদায় থাকে। কোনো ৰেচিপিৰ উৎপত্তিস্থলৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰি দালি (যেনে মচুৰ দাইল) আৰু চাউল ব্যৱহাৰ কৰা হয়।
*মাংস: সাধাৰণতে গো-মাংস বা ভেৰা পোৱালি আৰু মাটন; ছাগলীৰ মাংস; বা কুকুৰা
*মছলা: ইয়াত কেচিয়া আৰু গুৱামুৰিকে ধৰি বিভিন্ন ধৰণৰ।
*ৰন্ধা তৰল: হয় পানী, গাখীৰ বা জোল।

এই ব্যঞ্জনটো সাত-আঠ ঘণ্টা লাহে লাহে সিজোৱা হয় আৰু তাৰ পিছত জোৰেৰে লৰাই বা পেষ্টৰ দৰে লৰচৰ কৰা লাঠিৰে পিটিব লাগে। ইয়াৰ ফলত পেষ্টৰ দৰে অৱস্থাৰ সৃষ্টি হয়, মছলা, মাংস, যৱ, ঘেঁহুৰ সোৱাদ মিহলি হয়।
## উৎপত্তি
হালিমৰ উৎপত্তি হাৰীছা (জাৰিছ নামেৰেও লিখা) নামেৰে জনাজাত জনপ্ৰিয় আৰবী খাদ্যৰ পৰাই নিহিত হৈ আছে। শ্বোয়াইব ডানিয়ালে *দ্য ছাণ্ডে গাৰ্ডিয়ান*ত লিখা মতে, হাৰীছাৰ প্ৰথম লিখিত ৰেচিপি দশম শতিকাৰ পৰাই আৰম্ভ হৈছে, যেতিয়া আৰব লিখক আবু মহম্মদ আল-মুজাফ্ফাৰ ইবনে ছায়াৰে বাগদাদৰ "ৰজা আৰু খলিফা আৰু প্ৰভু আৰু নেতা"সকলৰ মাজত জনপ্ৰিয় খাদ্যৰ এখন ৰন্ধন পুথি সংকলন কৰিছিল। ইয়াৰ বাতৰি অনুসৰি, “বিশ্বৰ আটাইতকৈ পুৰণি আৰবী ৰন্ধন গ্ৰন্থ কিতাব আল-তাবিখ (ৰেচিপিৰ কিতাপ)ত বৰ্ণনা কৰা সংস্কৰণটো মধ্যপ্ৰাচ্যৰ মানুহে আজিলৈকে খোৱা সংস্কৰণটোৰ সৈতে আকৰ্ষণীয়ভাৱে মিল আছে। আৰব সাম্ৰাজ্য বিশ্বৰ বিভিন্ন প্ৰান্তলৈ সম্প্ৰসাৰিত হোৱাৰ লগে লগে হাৰীছা ৰন্ধা হৈছিল। পৰম্পৰাগতভাৱে হাৰীছা মাংস, ঘেঁহু আৰু কেতিয়াবা মচুৰ দাইলৰ সৈতে তৈয়াৰ কৰা হৈছিল, লাহে লাহে কোমল আৰু দাইলৰ দৰে থুপথুপীয়া হোৱালৈকে সিজোৱা হৈছিল। বিশেষকৈ ইছলামিক খিলাফতৰ সময়ত এই খাদ্যই পাৰস্য, মধ্য এছিয়া আৰু ভাৰতীয় উপমহাদেশত বিয়পি পৰে।
## ইতিহাস
বৰ্তমান হালিম নামেৰে জনাজাত এই খাদ্যটো আৰব ব্যৱসায়ী, মিছনেৰী আৰু সামৰিক অভিযানৰ জৰিয়তে ভাৰত উপমহাদেশত বিশেষকৈ দ্বাদশ আৰু ষোড়শ শতিকাৰ ভিতৰত প্ৰৱেশ কৰা হৈছিল বুলি বিশ্বাস কৰা হয়। এই সময়ছোৱাত মধ্যপ্ৰাচ্য আৰু দক্ষিণ এছিয়াৰ মাজত সংস্পৰ্শ বৃদ্ধি পাইছিল, আৰব সাগৰত সামুদ্ৰিক বাণিজ্যিক পথ আৰু পাৰস্য আৰু মধ্য এছিয়াৰ মাজেৰে স্থলপথেৰে সংযোগৰ দ্বাৰা সহজ হৈ পৰিছিল। দশম শতিকাৰ ইবনে ছায়াৰ আল ৱাৰাকৰ এখন ৰন্ধন গ্ৰন্থ 'কিতাভ আল তাবিখ'ত এনে ধৰণৰ অসংখ্য প্ৰকৰণ আছে।

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:খাদ্য
শ্ৰেণী:আমিষ আহাৰ
ইফতাৰ

**ইফতাৰ** হ’ল ৰমজান মাহত মুছলমানসকলে মগ্ৰীৱৰ নামাজৰ আদায় কৰাৰ সময়ত বা পাছত ৰোজা ভংগ কৰা সন্ধিয়াৰ আহাৰ।

ইফতাৰ দিনটোৰ দ্বিতীয় আহাৰ; ৰমজানৰ সময়ত দৈনিক ৰোজা চুহুৰ বা চেহৰীৰ ৰাতিপুৱাৰ আগৰ আহাৰ খোৱাৰ লগে লগে আৰম্ভ হয় আৰু দিনৰ পোহৰৰ সময়ত চলি থাকে, সূৰ্যাস্তৰ সময়ত ইফতাৰৰ সন্ধিয়াৰ আহাৰ গ্ৰহণৰ সৈতে শেষ হয়।

২০২৩ চনত ইউনেস্কোৱে ইফতাৰক অস্পষ্ট সাংস্কৃতিক ঐতিহ্যৰ তালিকাত যোগ কৰে।

পৰিয়াল আৰু সম্প্ৰদায়সমূহে প্ৰায়ে একত্ৰিত হৈ খাদ্য আৰু প্ৰাৰ্থনা ভাগ-বতৰা কৰে। বহুতো মুছলমান সম্প্ৰদায়ত মছজিদ বা সংগঠনে বৃহৎ সাম্প্ৰদায়িক ইফতাৰ আহাৰ গ্ৰহণ কৰে। 
## ইতিহাস
ইছলামিক পৰম্পৰাত ইফতাৰৰ ইতিহাস গভীৰভাৱে শিপাই থকাটো নিশ্চিত। ইয়াৰ শিপা সপ্তম শতিকাৰ ইছলামিক হজৰত মহম্মদৰ জীৱনৰ পৰাই পোৱা যায়, যেতিয়া তেওঁ খাদ্য আৰু পানীৰে ৰোজা ভংগ কৰিছিল আৰু বিশ্বৰ মুছলমানসকলে বহুলভাৱে অনুকৰণ কৰা পৰম্পৰা প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল। ইফতাৰৰ সাম্প্ৰদায়িক দিশ য'ত মানুহৰ মাজত খাদ্য ভাগ কৰা হয়, সংহতি আৰু সম্প্ৰদায়ৰ সম্পৰ্ক নিশ্চিত কৰাত সহায় কৰে।

ইফতাৰ এক চহকী সামাজিক-সাংস্কৃতিক পৰম্পৰালৈ বিকশিত হৈছে। বিশেষকৈ ইছলামিক সোণালী যুগত এই কথা স্পষ্ট হৈ পৰিছিল যেতিয়া ধনী ব্যক্তিসকলে মুছলমানসকলৰ মাজত দান-বৰঙণি আৰু ঐক্যক উৎসাহিত কৰিবলৈ বিলাসী আহাৰ গ্ৰহণ কৰিছিল। সময়ৰ লগে লগে এই প্ৰথা মুছলমান সংখ্যাগৰিষ্ঠ দেশসমূহত বিয়পি পৰিল। ইয়াৰ উদাহৰণ হ'ল ইৰাণৰ ইমাম ৰেজা মছজিদত ইফতাৰ আয়োজন কৰাৰ পৰম্পৰা যিটো ৩৩২ বছৰ ধৰি চলি আছে, যিয়ে ইফতাৰৰ গভীৰ সাংস্কৃতিক শিপাক উজ্জ্বল কৰি তুলিছে। ইয়াৰ গুৰুত্বৰ স্বীকৃতি স্বৰূপে ইউনেস্কোৱে ২০২৩ চনত ইফতাৰক অস্পষ্ট সাংস্কৃতিক ঐতিহ্য হিচাপে নিৰ্ধাৰণ কৰে, ইয়াৰ দ্বাৰা পাৰিবাৰিক সম্পৰ্ক গঢ়ি তোলা, দাতব্য সংস্থাক প্ৰসাৰ কৰা আৰু সাংস্কৃতিক ঐতিহ্য সংৰক্ষণৰ ক্ষেত্ৰত ইয়াৰ ভূমিকা উদযাপন কৰা হয়।

আজিলৈকে অঞ্চল আৰু দেশৰ মাজত ইফতাৰৰ প্ৰথাৰ পাৰ্থক্য আছে যদিও ইয়াৰ গভীৰ আধ্যাত্মিক আৰু সাম্প্ৰদায়িক তাৎপৰ্য অব্যাহত আছে। উপবাস ভংগ কৰাটো পৰম্পৰাগতভাৱে খেজুৰ আৰু পানীৰ পৰা আৰম্ভ হয় যদিও পৰিবেশন কৰা খাদ্যসমূহ স্থানীয় সংস্কৃতিৰ দ্বাৰা প্ৰভাৱিত। দক্ষিণ এছিয়াত ভজা জলপান জনপ্ৰিয়; মধ্যপ্ৰাচ্যত বৃহৎ সাম্প্ৰদায়িক টেবুলে উদাৰতাক প্ৰতিনিধিত্ব কৰে; আৰু তুৰস্কৰ দৰে ঠাণ্ডা জলবায়ুত আন্তৰিক চূপ পছন্দ কৰা হয়। কোনো কোনো ঠাইত দৰিদ্ৰতা বা সংঘাতৰ দৰে বাধাৰ মাজতো ইফতাৰ বিশ্বজুৰি মুছলমানসকলৰ বাবে কৃতজ্ঞতা, চিন্তা আৰু সংযোগৰ এক শক্তিশালী প্ৰতীক হৈয়েই আছে।

## বৰ্ণনা
ইফতাৰ ৰমজানৰ অন্যতম ধৰ্মীয় পালন, আৰু ইয়াক প্ৰায়ে এটা সম্প্ৰদায় হিচাপে কৰা হয়, মুছলমান লোকসকলে একেলগে ৰোজা ভংগ কৰিবলৈ গোট খায়। মাগ্ৰীৱৰ নামাজৰ আহ্বানৰ ঠিক পিছতেই এই আহাৰ গ্ৰহণ কৰা হয়, যিটো সূৰ্যাস্তৰ আশে-পাশে হয়।  পৰম্পৰাগতভাৱে ৰোজা ভংগ কৰিবলৈ তিনিটা খেজুৰ খোৱা হয়, ইছলামিক নবী মহম্মদৰ অনুকৰণত, যিয়ে এইদৰে ৰোজা ভংগ কৰিছিল, কিন্তু এইটো বাধ্যতামূলক নহয়। মুছলমানসকলে বিশ্বাস কৰে যে কাৰোবাক ইফতাৰ খুৱাই সাদাকাহ/জাকাত/দাতব্য হিচাপে দিয়াটো অতি লাভজনক আৰু মহম্মদে এনেকুৱা পালন কৰিছিল।

কিছুমান হাদীছত ইফতাৰৰ অন্তত মহম্মদে তলত দিয়া দোৱা পঢ়িছিল বুলিও উল্লেখ আছে:

“ধহাবা আল-জামা’ ৱা আবতলাত আল-‘উৰুক ৱা থাবাত আল-আজৰ ইনশ্বা’আল্লাহ – “পিয়াহ গুচি গ’ল, শিৰাবোৰ আৰ্দ্ৰ হৈ পৰিছে, আৰু আল্লাহৰ ইচ্ছা হ’লে পুৰস্কাৰ নিশ্চিত কৰা হৈছে।”

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:সংস্কৃতি
শ্ৰেণী:ইছলামী সংস্কৃতি
কাইল ৰিচাৰ্ডছ

**কাইল এগান ৰিচাৰ্ডছ উমানস্কি** (জন্ম: ১১ জানুৱাৰী ১৯৬৯) এগৰাকী আমেৰিকান অভিনেত্ৰী, চচিয়েললাইট আৰু টেলিভিছন ব্যক্তিত্ব। ২০১০ চনৰ পৰা তেওঁ *দ্য ৰিয়েল হাউচৱাইফছ অৱ বেভাৰ্লী হিলছ*ৰ এগৰাকী মুখ্য সদস্য হিচাপে উপস্থিত হৈছে আৰু ২০২০ চনৰ পৰা তেওঁ এই অনুষ্ঠানটোৰ একমাত্ৰ মূল পূৰ্ণকালীন সদস্য হিচাপে আছে। তেওঁ এই ফ্ৰেঞ্চাইজিৰ ইতিহাসত আটাইতকৈ দীঘলীয়া সময় ধৰি থকা হাউচৱাইফ।

তেওঁ এগৰাকী শিশু অভিনেত্ৰী হিচাপে নিজৰ কৰ্মজীৱন আৰম্ভ কৰিছিল। তেওঁ *লিটল হাউচ অন দ্য প্ৰেইৰী*ত এটা চৰিত্ৰত অভিনয় কৰাৰ লগতে টোবে হুপাৰৰ *ইটেন এলাইভ* (১৯৭৬), *দ্য কাৰ* (১৯৭৭) আৰু ৱাল্ট ডিজনিৰ *দ্য ৱাটচাৰ ইন দ্য উডছ* (১৯৮০) আদিকে ধৰি কেইবাখনো দুঃসাহসিক আৰু ভৌতিক ছবিত অভিনয় কৰিছিল। ইয়াৰ উপৰিও তেওঁ জন কাৰ্পেণ্টাৰৰ *হেল’উইন* (১৯৭৮) আৰু পৰৱৰ্তী সময়ত *হেল’উইন কিলছ* (২০২১) আৰু ইয়াৰ পৰৱৰ্তী খণ্ড *হেল’উইন এণ্ডছ* (২০২২)-ত লিন্ডচে ৱালেচৰ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছিল। ২০১৭ চনত তেওঁ *দ্য নিউ চেলিব্ৰিটি এপ্ৰেন্টিচ*ত এগৰাকী প্ৰতিযোগী আছিল আৰু তাত তেওঁ লছ এঞ্জেলছৰ চিলড্ৰেনছ হাস্পতালৰ বাবে খেলিছিল।

## প্ৰাৰম্ভিক জীৱন
১৯৬৯ চনৰ ১১ জানুৱাৰীত কেলিফৰ্ণিয়াৰ লছ এঞ্জেলছৰ হলিউডত ৰিচাৰ্ডছৰ জন্ম হৈছিল। তেওঁ কেথলিন মেৰী ৰিচাৰ্ডছ আৰু অৱসৰপ্ৰাপ্ত লেফটেনেণ্ট কৰ্ণেল কেনেথ এডউইন ৰিচাৰ্ডছৰ কন্যা। নিউয়ৰ্ক জায়েণ্টছৰ ফুটবল খেলুৱৈ কাইল ৰোটৰ নামেৰে তেওঁৰ নাম ৰখা হৈছিল।

ৰিচাৰ্ডছ তিনিগৰাকী ভগ্নীৰ ভিতৰত কনিষ্ঠ। তেওঁৰ জ্যেষ্ঠ সতীয়া ভগ্নী কেথী হিলটন (জন্ম ১৯৫৯) আৰু আনগৰাকী ভগ্নী হ’ল কিম ৰিচাৰ্ডছ (জন্ম ১৯৬৪)। ইয়াৰ উপৰিও পিতৃৰ ফালৰ পৰা তেওঁৰ আন তিনিগৰাকী সতীয়া ভাই-ভগ্নী আছে। কেথীৰ ফালৰ পৰা ৰিচাৰ্ডছ হ’ল পেৰিছ হিলটন আৰু নিকি হিলটন ৰথচাইল্ডৰ মাহী।

১৯৭২ চনত ৰিচাৰ্ডছৰ পিতৃ-মাতৃৰ বিবাহ বিচ্ছেদ হয়। তেওঁৰ মাতৃয়ে তিনি গৰাকী কন্যাৰ তত্ত্বাৱধানৰ দায়িত্ব লৈছিল। পিতৃৰ সৈতে একেলগে নাথাকিলেও ৰিচাৰ্ডছৰ দেউতাকৰ সৈতে এক মধুৰ সম্পৰ্ক আছিল। তেওঁৰ মাতৃয়ে পিছলৈ দুবাৰকৈ বিবাহপাশত আৱদ্ধ হৈছিল।

এগৰাকী শিশু অভিনেতা হোৱাৰ বাবে ৰিচাৰ্ডছে নিজৰ শৈশৱক "অগতানুগতিক" বুলি অভিহিত কৰিছে। তেওঁৰ মাতৃয়ে কন্যাকেইগৰাকীৰ অভিনয়ৰ এজেন্ট হিচাপে কাম কৰিছিল। ৰিচাৰ্ডছ সৰু থাকোঁতে লাজকুৰীয়া আছিল যদিও তেওঁৰ লাজকুৰীয়া স্বভাৱ আঁতৰাবলৈ মাতৃয়ে তেওঁক ভগ্নীসকলৰ দৰেই অভিনয়ৰ ক্ষেত্ৰখনলৈ ঠেলি দিছিল। তেওঁৰ শৈশৱ মহিলাৰ প্ৰাধান্য থকা এটা ঘৰত অতিবাহিত হৈছিল। তেওঁ নিজৰ মাতৃৰ দৃঢ় আৰু শক্তিশালী মানসিকতাৰ দ্বাৰা যথেষ্ট প্ৰভাৱিত হৈছিল।

## তথ্যসূত্ৰ

## বাহ্যিক সংযোগ

* 
* Kyle Richards Facebook page

শ্ৰেণী:আমেৰিকান অভিনয় শিল্পী
হান্না কুৰ্ণিয়াৱতী

**হান্না কুৰ্ণিয়াৱতী** (ইংৰাজী: Hanna Kurniawati) এগৰাকী ইণ্ডোনেছিয়াত জন্মগ্ৰহণ কৰা কম্পিউটাৰ বিজ্ঞানী। তেওঁ ৰবটিক্সৰ বিভিন্ন শাখা যেনে মচন প্লেনিং, সিদ্ধান্ত গ্ৰহণৰ অনিশ্চয়তা আৰু ৰবটিক্সত ৰিনফৰ্চমেণ্ট লাৰ্নিঙৰ প্ৰয়োগ আদি বিষয়ত বিশেষজ্ঞ। তেওঁ অষ্ট্ৰেলিয়ান নেচনেল ইউনিভাৰ্ছিটিৰ স্কুল অৱ কম্পিউটিংত এগৰাকী অধ্যাপক আৰু চিষ্টেম অটন’মি, ইণ্টেলিজেন্স এণ্ড ডিচিচন মেকিং বিষয়ৰ স্মাৰ্টছেট চিআৰচি চেয়াৰ হিচাপে কৰ্মৰত। তেওঁ অষ্ট্ৰেলিয়ান ৰবটিক্স এণ্ড অটোমেচন এছ’চিয়েশ্যনৰ প্ৰাক্তন সভাপতি আছিল।

## শিক্ষা আৰু কৰ্মজীৱন
কুৰ্ণিয়াৱতী ইণ্ডোনেছিয়াত ডাঙৰ-দীঘল হৈছিল। জাপানৰ ৰবট কেন্দ্ৰিক এনিমেচন চাই তেওঁ ৰবটিক্সৰ প্ৰতি আগ্ৰহী হৈ পৰিছিল। তেওঁ ২০০১ চনত ইণ্ডোনেছিয়া বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা কম্পিউটাৰ বিজ্ঞানত স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰে আৰু ২০০৮ চনত ছিংগাপুৰৰ ৰাষ্ট্ৰীয় বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা পিএইচডি ডিগ্ৰী সম্পূৰ্ণ কৰে। তেওঁৰ পিএইচডিৰ উপদেষ্টা আছিল ডেভিদ চিউ।

ছিংগাপুৰত পষ্টডক্টৰেল গৱেষণা কৰাৰ পিছত তেওঁ ২০১২ চনত অষ্ট্ৰেলিয়াৰ কুইন্সলেণ্ড বিশ্ববিদ্যালয়ত প্ৰবক্তা হিচাপে যোগদান কৰে। ২০১৯ চনত তেওঁ জ্যেষ্ঠ প্ৰবক্তা হিচাপে অষ্ট্ৰেলিয়ান নেচনেল ইউনিভাৰ্ছিটিলৈ বদলি হয়। ২০২১ চনত তেওঁ সহযোগী অধ্যাপক হয় আৰু ২০২৩ চনৰ পৰা বৰ্তমানৰ অধ্যাপক পদত কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰি আছে।

২০২০ চনত তেওঁ অষ্ট্ৰেলিয়ান নেচনেল ইউনিভাৰ্ছিটিত ৩ চশ ছাত্ৰ-ছাত্ৰীক পঢ়ুৱাই থকা অৱস্থাত শৈক্ষিক অসদাচৰণ ধৰা পেলাইছিল। যদিও তেওঁ ব্যাপক প্ৰৱঞ্চনাৰ প্ৰমাণ পাইছিল, তথাপিও প্ৰকৃত অপৰাধীক চিনাক্ত কৰিব পৰা নাছিল। সেই সময়ত তেওঁ গোটেই শ্ৰেণীটোক দণ্ডিত কৰাৰ সিদ্ধান্ত লৈছিল যদিও পিছলৈ সেই সিদ্ধান্ত বাতিল কৰা হয়।

## স্বীকৃতি
২০০৮ চনত প্ৰকাশিত গৱেষণা পত্ৰ "SARSOP: Efficient Point-Based POMDP Planning by Approximating Optimally Reachable Belief Spaces"-ৰ বাবে ২০২১ চনত ছিংগাপুৰৰ ৰাষ্ট্ৰীয় বিশ্ববিদ্যালয়ৰ হান্না কুৰ্ণিয়াৱতী, ডেভিদ চিউ আৰু লী উই চানে 'ৰবটিক্স ছায়েন্স এণ্ড চিষ্টেম টেষ্ট অৱ টাইম এৱাৰ্ড' লাভ কৰে।

## তথ্যসূত্ৰ

## বাহ্যিক সংযোগ
*ব্যক্তিগত ৱেবছাইট
*ৰবট ডিচিচন-মেকিং এণ্ড লাৰ্নিং লেব

শ্ৰেণী:কম্পিউটাৰ বিজ্ঞানী
শ্ৰেণী:মহিলা বিজ্ঞানী
শ্ৰেণী:ইণ্ডোনেছিয়াৰ ব্যক্তি
প্ৰেমানা প্ৰেমাদী

**প্ৰেমানা ৱাৰ্দয়ন্তী প্ৰেমাদী** (ইংৰাজী: Premana Wardayanti Premadi; জন্ম ১৩ জুলাই ১৯৬৪) এগৰাকী ইণ্ডোনেছিয়ান জ্যোতিৰ্বিজ্ঞানী। তেওঁ বান্দুং ইনষ্টিটিউট অৱ টেকন'লজীৰ এগৰাকী অধ্যাপক। তেওঁ ২০১৮ চনৰ পৰা বচা মানমন্দিৰৰ (Bosscha Observatory) মুৰব্বী হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰি আছে।

## প্ৰাৰম্ভিক জীৱন আৰু শিক্ষা
১৯৬৪ চনৰ ১৩ জুলাইত পূব জাভাৰ সুৰাবায়াত প্ৰেমাদীৰ জন্ম হৈছিল। তেওঁৰ পিতৃ প্ৰেমাদী এজন শল্য চিকিৎসক আৰু মাতৃ সোৱাৰ্নি প্ৰেমাদী এগৰাকী নাৰ্ছ আছিল। তেওঁ ১৯৮৮ চনত বান্দুং ইনষ্টিটিউট অৱ টেকন'লজীৰ পৰা জ্যোতিৰ্বিজ্ঞানত স্নাতক ডিগ্ৰী আৰু ১৯৯৬ চনত টেক্সাছ বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা ডক্টৰেট ডিগ্ৰী লাভ কৰে। তেওঁ জ্যোতিৰ্পদাৰ্থ বিজ্ঞানত ডক্টৰেট ডিগ্ৰী লাভ কৰা প্ৰথমগৰাকী ইণ্ডোনেছিয়ান মহিলা।

## কৰ্মজীৱন
টেক্সাছত ডক্টৰেট সম্পূৰ্ণ কৰাৰ পিছত তেওঁ ইণ্ডোনেছিয়ালৈ উভতি আহে আৰু বান্দুং ইনষ্টিটিউট অৱ টেকন'লজীত জ্যোতিৰ্বিজ্ঞানৰ অধ্যাপনা আৰম্ভ কৰে। ২০১৮ চনত তেওঁ পশ্চিম জাভাৰ লেম্বাঙত অৱস্থিত বচা মানমন্দিৰৰ মুৰব্বী হয়। তেওঁৰ নেতৃত্বত মানমন্দিৰটোৱে সৌৰ পৰ্যবেক্ষণৰ ওপৰত গুৰুত্ব আৰোপ কৰিছে। ইয়াৰ উপৰিও তেওঁ তিমুৰত টিমাউ মানমন্দিৰ নিৰ্মাণৰ কামৰ সৈতেও জড়িত হৈ আছে। তেওঁ ২০০৭ চনত 'ইউনিভাৰ্ছ এৱেৰনেছ'ৰ ইণ্ডোনেছিয়ান শাখা গঠন কৰি কণ কণ শিশুসকলক জ্যোতিৰ্বিজ্ঞানৰ শিক্ষা দিয়াৰ ক্ষেত্ৰত সক্ৰিয় ভূমিকা লৈ আহিছে।

২০০১ চনৰ পৰা ২০১০ চনলৈকে তেওঁ ইণ্ডোনেছিয়ান জ্যোতিৰ্বিজ্ঞান সংস্থাৰ অধ্যক্ষ আছিল। ২০২৩ চনৰ আগষ্ট মাহত তেওঁ বান্দুং ইনষ্টিটিউট অৱ টেকন'লজীত বিশ্বব্ৰহ্মাণ্ডৰ গাঁথনি বিৱৰ্তন বিভাগৰ অধ্যাপক হিচাপে নিযুক্তি লাভ কৰে।

## ব্যক্তিগত জীৱন
প্ৰেমাদী বান্দুং ইনষ্টিটিউট অৱ টেকন'লজীৰ গণিতৰ প্ৰবক্তা য়ুদী সুহাৰ্যদীৰ সৈতে বিবাহপাশত আৱদ্ধ হয়। ২০১০ চনত তেওঁৰ দেহত 'এ এল এছ' (ALS) ৰোগ ধৰা পৰে। ইয়াৰ পিছত তেওঁ ইণ্ডোনেছিয়ান এ এল এছ ফাউণ্ডেশ্যন প্ৰতিষ্ঠা কৰে আৰু বৰ্তমান ইয়াৰ অধ্যক্ষ হিচাপে কাম কৰি আছে।

## বঁটা আৰু সন্মান
১৯৬০ চনত চি জে ভান হাউটেনে আৱিষ্কাৰ কৰা ১২৯৩৭ প্ৰেমাদী নামৰ গ্ৰহাণুটো ২০১৭ চনত তেওঁৰ সন্মানত নামকৰণ কৰা হয়। গ্ৰহাণু এটা নিজৰ নামেৰে নামকৰণ কৰা তেওঁ ইণ্ডোনেছিয়াৰ প্ৰথমগৰাকী মহিলা জ্যোতিৰ্বিজ্ঞানী। ২০২৩ চনত তেওঁক ৰয়েল এষ্ট্ৰ’নমিকেল ছচাইটিৰ সন্মানীয় ফেল’শ্বিপ প্ৰদান কৰা হয়।

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ইণ্ডোনেছিয়াৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:মহিলা বিজ্ঞানী
শ্ৰেণী:জ্যোতিৰ্বিজ্ঞানী
গু হেংব'

**গু মেই** (ইংৰাজী: Gu Mei; ১৬১৯–১৬৬৪) এগৰাকী চীনা গেজী (Gējì), কবি আৰু চিত্ৰশিল্পী আছিল। তেওঁ নিজৰ শৈল্পিক নাম **গু হেংব**' হিচাপে অধিক পৰিচিত আছিল। বিবাহৰ পিছত তেওঁ জু শানচি আৰু জু ঝিজু নামেৰেও জনাজাত হৈছিল। তেওঁ প্ৰাৰম্ভিক কিং ৰাজবংশৰ পৰা "লেডী" (furen) উপাধি লাভ কৰিছিল আৰু কিং যুগৰ লিখনীসমূহত তেওঁক প্ৰায়ে "লেডী হেংব'" বুলি সম্বোধন কৰা হয়।

গু হেংব' তেওঁৰ সৌন্দৰ্যৰ লগতে চিত্ৰকলা আৰু কবিতাৰ প্ৰতিভাক লৈ বিখ্যাত আছিল। সেইবাবেই তেওঁক ডং জিয়াওৱান, বিয়ান ইউজিন আৰু লিউ ৰুচিৰ দৰে অভিজাত গেজিসকলৰ শাৰীত স্থান দিয়া হৈছিল। অৰ্কিড ফুলৰ চিত্ৰ অংকনৰ বাবে তেওঁ সমাদৃত আছিল আৰু তেওঁৰ কবিতাৰ সংকলনসমূহেও সমালোচকৰ ভাল সঁহাৰি লাভ কৰিছিল (অৱশ্যে তেওঁৰ অতি কম সংখ্যক কামহে বৰ্তমান ৰৈ গৈছে)। তেওঁ কিং ৰাজবংশৰ বিষয়াসকলে বৰ্ণনা কৰা "কিনহুয়াইৰ আঠগৰাকী সুন্দৰী"ৰ ভিতৰত অন্যতম আছিল। এই গোটটোৰ আন বিখ্যাত গেজিসকল হ'ল মা জিয়াংলান, বিয়ান ইউজিন, লি জিয়াংজুন, ডং জিয়াওৱান, লিউ ৰুচি, কৌ বাইমেন আৰু চেন ইউয়ানইউয়ান।

## জীৱন
গু হেংব’ৰ জন্ম ১৬১৯ চনত নানজিঙৰ ওচৰত হৈছিল। গং ডিংজিৰ সৈতে বিবাহপাশত আৱদ্ধ হোৱাৰ আগতে গু চংঝেন সম্ৰাটৰ ৰাজত্বকালত নানজিঙত এগৰাকী গেজী আছিল। তেওঁ সাহিত্য আৰু ইতিহাসত সুপণ্ডিত আছিল আৰু কবিতা লিখাত পাকৈত আছিল। তেওঁক "নান কু-ৰ সৰ্বশ্ৰেষ্ঠ" (নান কু ডি ই) বুলি জনা গৈছিল। গু হেংব’ই অৰ্কিড আৰু প্ৰাকৃতিক দৃশ্য উভয়কে নিজা শৈলীত অংকন কৰিছিল আৰু পূৰ্বৰ প্ৰজন্মৰ চিত্ৰশৈলী অনুসৰণ কৰা নাছিল। ওঠৰ বছৰ বয়সত তেওঁ নানজিঙত য়াংঝুৰ বিশিষ্ট ব্যক্তি ঝেং ইউয়ানক্সুনৰ দ্বাৰা প্ৰতিষ্ঠিত "লান ছ’চাইটি"ত লি জিয়াংজুন, ৱাং ইউ আৰু অন্যান্যসকলৰ সৈতে যোগদান কৰিছিল। কিনহুয়াই জিলাৰ তেওঁৰ টাৱাৰ মেইলৌত তেওঁ এটা বিখ্যাত সাহিত্য চ’ৰা পৰিচালনা কৰিছিল, য’ত চেন লিয়াং, কিয়ান লুচান আৰু মাও জিয়াং অতিথি হিচাপে আছিল। ইউ হুয়ায়ে মেইলৌক অত্যন্ত বিলাসী বুলি বৰ্ণনা কৰিছিল।

গু হেংব’ই *কুনকু* নাটকত পুৰুষ চৰিত্ৰৰ (*চেং চৰিত্ৰ*) অভিনয়ো কৰিছিল। তেওঁৰ এটা উল্লেখযোগ্য ভূমিকা আছিল *ডাচিপ্লিনিং দ্য চন* (জিয়াওজি) নামৰ নাটকত ঝৌ ইউৰ চৰিত্ৰ। লেখক ইউ হুয়ায়ে বৰ্ণনা কৰিছে যে গু হেংব’ই এবাৰ আইনৰ মেৰপেচত পৰোঁতে তেওঁ সহায় কৰিছিল আৰু তাৰ কৃতজ্ঞতা স্বৰূপে তেওঁৰ জন্মদিনত গুৱে এখন নাটক মঞ্চস্থ কৰাৰ প্ৰস্তাৱ দিছিল।

তেওঁ তেওঁৰ এজন পৃষ্ঠপোষক লিউ ফাঙৰ প্ৰেমত পৰিছিল আৰু গেজী হিচাপে নিজৰ কৰ্মজীৱন সমাপ্ত কৰি তেওঁক বিয়া কৰাৰ প্ৰতিশ্ৰুতি দিছিল। কিন্তু পিছলৈ যেতিয়া তেওঁ নিজৰ সিদ্ধান্ত সলনি কৰিলে, তেতিয়া লিউ ফাঙে আত্মহত্যা কৰিছিল।

তেওঁৰ আন এজন পৃষ্ঠপোষক তথা চৰকাৰী বিষয়া গং ডিংজিয়ে তেওঁৰ সেৱাৰ বাবে ১,০০০ আউন্স ৰূপ দিছিল। ১৬৪৩ চনত তেওঁ নিজৰ পেচা এৰি গঙৰ এগৰাকী উপপত্নী হয় আৰু তেওঁৰ সৈতে ৰাজধানীত থাকিবলৈ লয়। গঙে তেওঁৰ প্ৰতি মুকলিকৈ প্ৰদৰ্শন কৰা প্ৰেম সেই সময়ত চৰ্চাৰ কেন্দ্ৰবিন্দু হৈ পৰিছিল, কাৰণ ই কনফুচিয়াছৰ আদৰ্শৰ পৰিপন্থী আছিল। তেওঁৰ প্ৰভাৱ কিংবদন্তি স্বৰূপ হৈ পৰিছিল। তেওঁ কবি য়ান আৰমেইক মৃত্যুদণ্ডৰ পৰা ৰক্ষা কৰিছিল আৰু শিল্পী ঝু ইজুনৰ পৃষ্ঠপোষক আছিল বুলি জনা যায়।

১৬৫৯ চনত গু হেংব’ই এগৰাকী কন্যা সন্তান জন্ম দিয়ে। পুত্ৰ সন্তানৰ আশাত গং ডিংজিয়ে এটা ব্যক্তিগত বৌদ্ধ মন্দিৰ নিৰ্মাণ কৰিছিল য’ত দম্পতীহালে পুত্ৰ সন্তানৰ বাবে প্ৰাৰ্থনা কৰিব পাৰিছিল।

## তথ্যসূত্ৰ
 

শ্ৰেণী:চীনৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:চিত্ৰশিল্পী
শ্ৰেণী:কবি
শ্ৰেণী:লেখিকা
শ্ৰেণী:চীনা মহিলা কবি
চেহৰী

**চেহৰী** বা চুহুৰ বা চাহুৰ (ইউ কে: /səˈhɜːr/; আৰবী: سَحُورٌ, অৰ্থ. 'প্ৰভাত', 'প্ৰভাতৰ আগৰ আহাৰ'), যাক চেহৰী,  বা চাহৰী (পাৰ্চী: سَحَری, ৰোমানীকৃত: sahari) বুলিও কোৱা হয়, ইছলামিক ৰমজান মাহত বা বাহিৰত মুছলমানসকলে ৰোজা ৰখাৰ আগতে, প্ৰভাত হোৱাৰ আগতে খোৱা খাদ্য। ফজৰৰ নামাজৰ আগতে এই আহাৰ খোৱা হয়। চেহৰী আৰু ইফতাৰৰ সৈতে মিল আছে, ৰমজানৰ সময়ত সন্ধিয়াৰ আহাৰ ইফতাৰ, যিটো দিনটোত পৰম্পৰাগত তিনিটা আহাৰ (ব্ৰেকফাষ্ট, দুপৰীয়া আৰু ৰাতিৰ আহাৰ)ৰ ঠাইত খায়, যদিও কিছুমান ঠাইত ৰাতিৰ আহাৰ ইফতাৰৰ পিছতো ৰাতি খোৱা হয়। 

ৰমজান মাহত মুছলমানসকলে ৰাতিপুৱাৰেপৰা সূৰ্যাস্তলৈকে ৰোজা ৰখাৰ আগতে খোৱা শেষ আহাৰ হোৱাৰ বাবে চুহুৰক ইছলামিক পৰম্পৰাই *সজীৱতা* লাভ কৰা খাদ্য হিচাপে গণ্য কৰে কাৰণ ইয়াৰদ্বাৰা ৰোজা ৰখা ব্যক্তিজনে ৰোজাৰ ফলত হোৱা ক্ৰেংকিনেছ বা দুৰ্বলতাৰপৰা হাত সাৰিব পাৰে। ছহীহ আল-বুখাৰীৰ এটা হাদীছ অনুসৰি আনাছ ইবনে মালিকে বৰ্ণনা কৰিছে, “নবীয়ে কৈছে, ‘ছুহুৰ লোৱা, কিয়নো ইয়াত আশীৰ্বাদ আছে।

দৈনিক ৰোজা আৰম্ভ হোৱাৰ আগতেই মুছলমানসকলে সোনকালে সাৰ পাই চুহুৰ নামৰ আহাৰ খায়। এই খাদ্যই ৰোজাৰ দিনটোৰ বাবে শক্তি প্ৰদান কৰাত সহায় কৰে আৰু প্ৰায়ে পুৱাৰ নামাজৰ কিছুসময়ৰ আগতে খোৱা হয়।

চেহৰীক আধ্যাত্মিকভাৱে অৰ্থপূৰ্ণ বুলি গণ্য কৰা হয় কাৰণ ই বিশ্বাসীসকলক দিনটোৰ ৰোজা আৰু উপাসনাৰ বাবে প্ৰস্তুত কৰে।

বিশ্বৰ বহু মুছলমান সম্প্ৰদায়ত চেহৰী (ৰোজাৰ আগতে ৰাতিপুৱা হোৱাৰ আগৰ আহাৰ)ৰ লগত প্ৰায়ে নিৰ্দিষ্ট সাংস্কৃতিক পদ্ধতি আৰু পৰম্পৰাগত খাদ্য থাকে যিয়ে স্থানীয় ৰুচি আৰু খাদ্যৰ প্ৰয়োজনীয়তা প্ৰতিফলিত কৰে। দক্ষিণ এছিয়াৰ দেশ যেনে পাকিস্তান আৰু বাংলাদেশত পৰিয়ালে সাধাৰণতে পৰঠা, দাইল, দৈ, আৰু ফল-মূল খাই গোটেই দীঘলীয়া উপবাসৰ সময়ছোৱাত স্থায়ী শক্তি প্ৰদান কৰে, আনহাতে আৰব দেশত খেজুৰ, চীজ (ষ্ট্ৰেইনড দৈ), কণী, আৰু বনৌষধি চাহ হাইড্ৰেচন আৰু পুষ্টিৰ লক্ষ্যৰে খোৱা জনপ্ৰিয় পছন্দ। চেহৰী প্ৰস্তুত কৰাটোও সঘনাই সামাজিক কাম হিচাপে গণ্য কৰা হয় পৰিয়ালৰ সদস্যসকলে সোনকালে সাৰ পাই একেলগে খাদ্য ভাগ-বতৰা কৰে আৰু প্ৰাৰ্থনা কৰে, সাম্প্ৰদায়িক বন্ধন শক্তিশালী হয় আৰু আগন্তুক উপবাসৰ দিনটোৰ বাবে আধ্যাত্মিকতাৰে সাজু হয়। বহুতো পুষ্টিবিদে পৰামৰ্শ দিয়ে যে চেহৰীত জটিল কাৰ্বহাইড্ৰেট, প্ৰটিন আৰু তৰল পদাৰ্থৰ ভৰসাম্য অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হয় যাতে শক্তিৰ মাত্ৰা বজাই ৰখাত সহায় কৰে আৰু উপবাসৰ সময়ত শৰীৰত পানীৰ অভাৱ ৰোধ কৰে।
## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:সংস্কৃতি
শ্ৰেণী:ইছলামী সংস্কৃতি
চিয়া ঝৌ

**জিয়া ঝৌ** (ইংৰাজী: Xia Zhou) কলম্বিয়া বিশ্ববিদ্যালয়ৰ কম্পিউটাৰ বিজ্ঞান বিভাগৰ এগৰাকী সহযোগী অধ্যাপক। তেওঁৰ গৱেষণা ম'বাইল কম্পিউটিং আৰু ইয়াৰ সৈতে অন্যান্য শাখাৰ সংযোগৰ ওপৰত কেন্দ্ৰিত। কলম্বিয়ালৈ অহাৰ পূৰ্বে তেওঁ ডাৰ্টমাউথ মহাবিদ্যালয়ৰ এগৰাকী সহযোগী অধ্যাপক আছিল। ডাৰ্টমাউথত থকা সময়ছোৱাত তেওঁ ডাটনেটছ (ডাটমাউথ নেটৱৰ্কিং এণ্ড ইউবিকুইটাছ চিষ্টেমছ) লেব আৰু ডাটমাউথ ৰিয়েলিটি এণ্ড ৰবটিক্স লেবৰ সহ-পৰিচালনা কৰিছিল। তেওঁ ২০১৬ চনৰ ডিচেম্বৰৰ পৰা ২০১৭ চনৰ ফেব্ৰুৱাৰীলৈকে নেচনেল টাইৱান বিশ্ববিদ্যালয়ত আৰু ২০১৭ চনৰ এপ্ৰিলৰ পৰা জুন মাহলৈকে কেম্ব্ৰিজ বিশ্ববিদ্যালয়ত অতিথি অধ্যাপক হিচাপে কৰ্মৰত আছিল।

## প্ৰাৰম্ভিক জীৱন আৰু শিক্ষা

জিয়া ঝৌৱে ২০১৩ চনৰ জুন মাহত কেলিফৰ্ণিয়া বিশ্ববিদ্যালয়, চাণ্টা বাৰ্বৰাৰ পৰা কম্পিউটাৰ বিজ্ঞানত ডক্টৰেট ডিগ্ৰী লাভ কৰে। তেওঁ হাইটাও জেংৰ তত্ত্বাৱধানত গৱেষণা কৰিছিল।

## সন্মান আৰু বঁটা

কৰ্মজীৱনত তেওঁ কেইবাটাও সন্মান আৰু বঁটা লাভ কৰিছে:
* বিজ্ঞানী আৰু অভিযন্তাসকলৰ বাবে ৰাষ্ট্ৰপতিৰ প্ৰাৰম্ভিক কেৰিয়াৰ বঁটা (২০১৯)
* এচিএম চিগম'বাইল ৰকষ্টাৰ বঁটা (২০১৯)
* চুজান এণ্ড গিব মায়াৰ্ছ ১৯৬৪ ফেকাল্টি ফেলোশ্বিপ (২০১৮)
* বিশিষ্ট সৃষ্টিশীল আৰু পাণ্ডিত্যপূৰ্ণ কৃতিত্বৰ বাবে কাৰেন ই. ৱেটাৰহাহান সোঁৱৰণি বঁটা (২০১৮)
* এন২ৱমেন: ৰাইজিং ষ্টাৰ্ছ ইন নেটৱৰ্কিং এণ্ড কমিউনিকেচন (২০১৭)
* আলফ্ৰেড পি. স্লোন ৰিচাৰ্চ ফেলোশ্বিপ (২০১৭)
* এনএচএফ কেৰিয়াৰ বঁটা (২০১৬)

## তথ্যসূত্ৰ
 

## বাহ্যিক সংযোগ
* জিয়া ঝৌৰ ব্যক্তিগত ৱেবছাইট

শ্ৰেণী:চীনৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:কম্পিউটাৰ বিজ্ঞানী
শ্ৰেণী:মহিলা বিজ্ঞানী