ছিমা

**ছিমা** হৈছে কোৰিয়ান পৰম্পৰাগত কাপোৰ জেওগৰী বা হানবকৰ চুটি জেকেটৰ সৈতে একেলগে পিন্ধা স্কাৰ্টক বুজোৱা এটা সাধাৰণ শব্দ। ইয়াক কোৰিয়ান হাঞ্জা ভাষাত sang বা gun (বন্দুক) বুলিও কোৱা হয়।

সময়ৰ লগে লগে জেওগৰীৰ পৰিৱৰ্তন ঘটিছে যদিও ছিমা অংশটো সমগ্ৰ সময়ছোৱাৰ পৰিৱৰ্তনৰ লগে লগে তুলনামূলকভাৱে অপৰিৱৰ্তিত হৈ আছে। প্ৰাচীন ছিমাৰ মূল ৰূপসমূহ গ’গুৰীয়েও যুগৰ (খ্ৰীষ্টপূৰ্ব ৩৭–৬৬৮ খ্ৰীষ্টাব্দ)ৰ পৰাই আৰম্ভ হৈছিল। গ’গুৰীয়েওৰ যুগৰ প্ৰাচীৰ চিত্ৰ আৰু গ্য়েংজুৰ হৱাংনাম-ডং চুবুৰীৰ পৰা খনন কৰি পোৱা মাটিৰ খেলনা অনুসৰি গ’গুৰীয়েও মহিলাসকলে সাধাৰণতে ছিমাৰ ওপৰত জেওগৰী পিন্ধিছিল আৰু ইয়াৰে ছিমাৰ ওপৰ অংশ ঢাকি ৰাখিছিল। পিছলৈ গ’গুৰীয়েও ৰাজ্যত জেওগৰী চুটি হৈ আহিল আৰু ছিমা অধিক প্ৰকট হৈ পৰিল।

চীনৰ *টাং বংশ*ই চিল্লাত কোৰিয়ানসকলৰ সংস্কৃতিক প্ৰভাৱিত কৰিছিল; কোৰিয়াত কেইবাবিধো টাং বংশৰ সাজ-পোছাকো প্ৰৱৰ্তন কৰা হৈছিল।
চুটি চীনা জেকেটৰ ওপৰত পিন্ধা কাপোৰৰ এটা প্ৰকাৰ qixiong ruqun নামে কঁকালৰ ওপৰত পিন্ধা qun(চীনা স্কাৰ্ট) চিল্লা আৰু বাল্লেহত প্ৰৱৰ্তন কৰা হৈছিল৷ আৰু বাল্লেহত প্ৰৱৰ্তন কৰা হৈছিল৷ বুকুৰ লগত আঁট খাই থকা কঁকালৰ ওপৰত পিন্ধা*qun* ৰ এই ৰূপটো বৰ্তমান কোৰিয়ান মহিলাই পিন্ধা হানবকৰ *ছিমা*ত এতিয়াও দেখা যায়৷ ইয়াৰ উপৰিও সম্ভৱতঃ বৰ্তমানৰ মহিলাৰ হানবক “টাং বংশ’’ৰ ফেশ্বনৰ কঁকালৰ ওপৰত পিন্ধা 'কুন'আৰু চুটি *ৰু*ৰ পৰা বা পিছলৈ পৰিৱৰ্তন হোৱা ফেশ্বনৰ পৰা আহৰণ কৰা হৈছে। জোচেনত চিল্লা যুগত পিন্ধা কাপোৰবোৰ ক্ৰমান্বয়ে সলনি হৈ পৰিছিল আৰু এতিয়া ই পৰম্পৰাগত সাজ *হানবক* হিচাপে স্বীকৃতি লাভ কৰিছে। চীনৰ টাং বংশত পিন্ধা চীনা দৰবাৰী কাপোৰে মহিলাসকলৰ হানবকৰ ডিজাইনত বহু পৰিমাণে প্ৰভাৱ পেলোৱা যেন লাগে।

## বৰ্ণনা
চীনৰ টাং বংশত পিন্ধা চীনা দৰবাৰী কাপোৰে মহিলাসকলৰ হানবকৰ ডিজাইনত বহু পৰিমাণে প্ৰভাৱ পেলোৱা যেন লাগে। ছিমা হৈছে বহল ফিটাৰে বুকুৰ ওপৰত মেৰিয়াই থকা মজিয়ালৈকে পৰা দৈৰ্ঘ্যৰ এটা স্কাৰ্ট। কঁকালত বন্ধা বান্ধটোৰ উচ্চতাৰ পৰা ই স্কাৰ্টটোক অধিক ফুলি থকা যেন লাগে, যিয়ে অধিক পিন্ধাোতাক চলাচলত যথেষ্ট স্বাধীনতা দিব পাৰে। পৰম্পৰাগতভাৱে আগতে মহিলাসকলে প্ৰায় পাঁচৰ পৰা সাত তৰপৰ অন্তৰ্বাস পিন্ধিব লাগিছিল, যিবোৰ পেণ্ট আৰু  তলত পিন্ধা স্কাৰ্টৰ দ্বাৰা গঠিত আছিল৷ ইয়াৰ ফলত ছিমাটো অধিক ডাঙৰ দেখা গৈছিল আৰু অধিক মাৰ্জিত ৰূপ প্ৰদান কৰিছিল। কিন্তু আধুনিক মহিলাসকলে সাধাৰণতে অন্তৰ্বাস হিচাপে এটা তৰপ, যেনে এটা পেণ্টী পিন্ধে।

ছিমা বিভিন্ন ধৰণৰ, যেনে একতৰপীয়া, দুতৰপীয়া আৰু দগলাৰ দৰে। ইয়াৰ উপৰিও পুল-ছিমা বুলিলে পৃথক পিঠি থকা ছিমাক বুজোৱা হয়, আনহাতে টাং-ছিমাৰ পিঠিৰ পঠিয়াযুক্ত। উচ্চ শ্ৰেণীৰ লোকসকলে সাধাৰণতে গ্ৰীষ্মকালীন ছিমা তৈয়াৰ কৰিবলৈ *ৰেমিক* কাপোৰ ব্যৱহাৰ কৰে আৰু বছৰৰ বাকী সময়ছোৱাত সাধাৰণ আৰু আৰ্হিযুক্ত ৰেচম কাপোৰ ব্যৱহাৰ কৰা হয়। ইয়াৰ বিপৰীতে সাধাৰণ লোকসকলে তেওঁলোকৰ ছিমাৰ বাবে কপাহ ব্যৱহাৰ কৰাত সীমাৱদ্ধ আছিল। উচ্চ শ্ৰেণীৰ মহিলাসকলে মজিয়ালৈকে ওলমি যোৱা যোৱা দীঘল ছিমা পিন্ধিছিল; আনহাতে নিম্ন শ্ৰেণীৰ মহিলাসকলে ভৰিৰ কলফুললৈকে দীঘল চুটি ছিমা পিন্ধিছিল। কোৰিয়াৰ সম্ভ্ৰান্ত মহিলাসকলে নিজৰ সামাজিক মৰ্যাদা অটুট ৰাখিবলৈ সম্পূৰ্ণ দৈৰ্ঘ্যৰ ছিমা পিন্ধিছিল।

ছিমাৰ বিভিন্ন ৰং আৰু দৈৰ্ঘ্যই গুৰুত্বপূৰ্ণ সামাজিক পাৰ্থক্য যেনে: বয়স, বৈবাহিক অৱস্থা আৰু সামাজিক মৰ্যাদাৰ ইংগিত দিছিল। হানবকত আৰু বিশেষকৈ ছিমাত প্ৰাথমিক ৰঙৰ ব্যৱহাৰ সাধাৰণতে শাসক শ্ৰেণী আৰু উচ্চ, বিশেষ সুবিধাপ্ৰাপ্ত, আঢ্যৱন্ত শ্ৰেণীৰ লোকসকলে পছন্দ কৰিছিল। কোৰিয়াৰ সাধাৰণ মানুহে প্ৰাথমিক ৰঙৰ হানবক খুব কমেইহে পিন্ধিছিল আৰু তেওঁলোকে ইয়াক কেৱল বিশেষ অনুষ্ঠান যেনে ঋতুভিত্তিক উৎসৱ, বিয়া আৰু আনুষ্ঠানিক অনুষ্ঠানৰ বাবেহে পিন্ধিবলৈ দিয়া হৈছিল। আজিকালি কোৰিয়ানসকলে পিন্ধা সকলো হানবক ৰঙীণ, কাৰণ পশ্চিমীয়া প্ৰভাৱে কোৰিয়ানক এখন মুক্ত সমাজলৈ পৰিণত কৰিছে য'ত কোৰিয়ানসকলে কি আৰু কি ৰঙৰ পিন্ধিব বিচাৰে, সেইটো বাছি ল'ব পাৰে৷ ৰঙীন হানবক পিন্ধাটো অৱশ্যে পৰম্পৰাগতভাবে পিন্ধা বগা ৰঙৰ হানবকৰ সম্পূৰ্ণ বিপৰীত৷

## তথ্য সূত্ৰ

শ্ৰেণী:বস্ত্ৰ