open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
শ্বেতকেতু

**শ্বেতকেতু** চান্দোগ্য উপনিষদত উল্লেখ কৰা এজন ঋষি আছিল। তেওঁ উদ্দালক ঋষিৰ পুত্ৰ আছিল, যাৰ প্ৰকৃত নাম আছিল আৰুণি, আৰু ই জিজ্ঞাসাক প্ৰতিনিধিত্ব কৰে। উপনিষদত শ্বেতকেতুৰ অজ্ঞানতাৰপৰা আত্মা আৰু সত্যৰ জ্ঞান(সত)লৈ পৰিৱৰ্তিত যাত্ৰাত জড়িত হৈ আছে। 

মহাভাৰতত শ্বেতকেতুৱে পিতৃৰ সন্মুখতে এজন ব্ৰাহ্মণে মাকৰ হাত ধৰা দেখি "পত্নীক আজীৱন এজন স্বামীৰ প্ৰতি আনুগত্যশীল হোৱা" প্ৰথা সৃষ্টি কৰাৰ কৃতিত্ব দিয়া হৈছে।

শ্বেতকেতুৰ ক্ষেত্ৰ তিনিটা প্ৰধান (মুখ্য) উপনিষদত দেখা যায়, যথা- বৃহদাৰণ্যক উপনিষদ ছ.৬.২.১ৰপৰা ৬.২.৮, চান্দোগ্য উপনিষদ এছ.৫.৩ আৰু কৌশিতকী ছ.১। চান্দোগ্য উপনিষদৰ ষষ্ঠ খণ্ডৰ (প্ৰপাঠক) ষোল্লটা অধ্যায়ত প্ৰকাশ পোৱা মহাৱাক্যত নিহিত জ্ঞানৰ গ্ৰাহক শ্বেতকেতু।
## প্ৰথম পুনৰ্জন্মৰ কাহিনী
চান্দোগ্য উপনিষদত শ্বেতকেতুৰ কাহিনীটোৱেই প্ৰথমবাৰৰ বাবে বেদত আৰু হয়তো মানৱ ইতিহাসৰ সকলো জনাজাত লিখনিত পুনৰ্জন্মৰ কথা উল্লেখ কৰা হৈছে। কাহিনীটোত শ্বেতকেতুৱে পঢ়া-শুনা কৰি ঘৰলৈ উভতি আহে আৰু তেওঁৰ শৈশৱৰ বন্ধুসকলে তেওঁক সুধিছে যে, তেওঁ মৃত্যুৰ পিছৰ জীৱনৰ বিষয়ে কি জানিব পাৰিলে; যাৰ উত্তৰত তেওঁ কয় যে সেয়া তেওঁৰ পাঠ্যক্ৰমৰ অংশ নাছিল। তেওঁলোকে শ্বেতকেতুৰ পিতৃক সুধিছে আৰু তেৱোঁ নাজানে, গতিকে তেওঁলোকে ৰজাক সুধিছে, যিয়ে সকলো সময়তে জানিছিল বুলি দাবী কৰি পুনৰ্জন্মৰ ধাৰণাটো বুজাই দিছিল। তেওঁ লগতে কয় যে, ক্ষত্ৰিয় (যোদ্ধা আৰু প্ৰশাসনিক শ্ৰেণী)সকলৰ মাজত ই এক সাধাৰণ বিশ্বাস আৰু এই বিশ্বাসৰপৰাই তেওঁলোকে নিজৰ ক্ষমতা (যুদ্ধত সাহস) আহৰণ কৰে।

## টোকা


## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ঋষি
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় দাৰ্শনিক
প্ৰৱাহন জয়ৱালী

**প্ৰৱাহন জয়ৱালী** বৈদিক যুগৰ শেষৰফালে (খ্ৰীষ্টপূৰ্ব অষ্টম বা ৭ম শতিকা) পাঞ্চালৰ ৰজা আছিল। তেওঁৰ বিষয়ে বৃহদাৰণ্যক উপনিষদ (Vi.ii.9-13) আৰু চান্দোগ্য উপনিষদ (V.4-8)ত উল্লেখ কৰা হৈছে। 

কাশীৰ ৰজা অজাতশত্ৰু আৰু মাদ্ৰাৰ ৰজা অশ্বপতি কৈকেয়াৰ দৰে তেওঁকো এজন প্ৰধান হিন্দু দাৰ্শনিক-ৰজা হিচাপে চিত্ৰিত কৰা হৈছে। 
তেওঁ বিদেহৰ ৰজা জনকৰ সমসাময়িক আছিল আৰু কম্পিলা-নগৰৰপৰা শাসন কৰা উত্তৰ পঞ্চাল-ৰত্তৰ বিখ্যাত ৰজাসকলৰ ভিতৰত অন্যতম, আন কেইজন হৈছে ক্ৰাইৱ্য, কেশিন ডালভ্য, শোনা সত্ৰসাহ আৰু দুৰ্মুখ। 

তেওঁ ধৌম্য অযোদৰ (মহাভাৰত I.iii.20) শিষ্য উদ্দালক আৰুণিৰ পুত্ৰ শ্বেতকেতুক শিক্ষা দিয়ে, তেওঁৰ বিখ্যাত পঞ্চগনি বিদ্যা অৰ্থাৎ পুনৰ্জন্ম প্ৰক্ৰিয়াৰ ব্যাখ্যা কৰা "পঞ্চ অগ্নিৰ মতবাদ", যিটো এটা উপাসনা। 

পঞ্চ অগ্নিৰ মতবাদ ৰজাৰ পাঁচটা প্ৰশ্নৰ উত্তৰত সৃষ্টি হৈছিল আৰু, এইদৰেই 'প্ৰব্ৰজনৰ দ্বৈতপথৰ মতবাদ' শিকাইছিল, যাৰ জ্ঞান ব্ৰাহ্মণসকলৰ হাতত আগতে কেতিয়াও নাছিল।
## ঐতিহাসিক উল্লেখ
প্ৰৱাহন জয়ৱালী, যি উদ্গিথাত সুপৰিচিত আছিল, তেওঁ ধৰি লৈছিল যে, বিশ্বব্ৰহ্মাণ্ডই প্ৰতিটো পৰ্যায়তে ত্যাগৰ নীতি প্ৰদৰ্শন কৰে স্বৰ্গ নিজেই এক মহা বেদী, য’ত সূৰ্য এই বলিদানত আগবঢ়োৱা এক বলি অৰ্থাৎ শ্ৰদ্ধাৰপৰা ইন্ধন হিচাপে জ্বলি আছে, চন্দ্ৰ উদয় হয়; 
আকৌ আকাশলৈ চাই দেখা যায় যে প্ৰজ্ঞান হৈছে সেই মহাবেদী য’ত বছৰটো এই বলিদানত আগবঢ়োৱা বলিদানৰপৰা ইন্ধন হিচাপে জ্বলি আছে, অৰ্থাৎ চন্দ্ৰ উদয় হয়, বৰষুণ হয়; তেতিয়া আকৌ সমগ্ৰ জগতখন এটা মহান বেদী য'ত এই বলিদানত আগবঢ়োৱা বলিদানৰপৰা ইন্ধন হিচাপে পৃথিৱী বিকশিত হৈ উঠে, অৰ্থাৎ বৰষুণ, উত্থান খাদ্য; মানুহ নিজেই এক ডাঙৰ বেদী, য'ত খোলা মুখখনেই তেওঁৰ বলিদানত আগবঢ়োৱা বলিদানৰ ইন্ধন, অৰ্থাৎ খাদ্য, উত্থান বীজ; আৰু শেষত নাৰী নিজেই এটা মহান বেদী য’ত বীজ বলি হিচাপে আগবঢ়োৱা হয়, মানুহৰ উত্থান হয়। এইটোৱেই তেওঁৰ বিখ্যাত "পাঁচ জুইৰ মতবাদ।" কৌশিতকী উপনিষদ সংস্কৰণত এই জ্ঞান ৰজা চিত্ৰ গংগায়ানীয়ে (গাৰ্গ্যয়নী) প্ৰদান কৰিছে, যিটো সংস্কৰণত নিজৰ শিক্ষাৰ বাবে গৌৰৱ কৰা অহংকাৰী আৰু উত্তাল শ্বেতকেতুৰ অহংকাৰৰ পৰিৱৰ্তে গৌতম উদ্দালকৰ অজ্ঞানত গুৰুত্ব দিয়া হৈছে।

চান্দোগ্য উপনিষদৰপৰা জনা যায় যে, প্ৰৱাহন জয়ৱালীয়ে অনুমান কৰিছিল যে, 'মহাকাশ' (আকাশ) সকলো বস্তুৰ চূড়ান্ত বাসস্থান। উদগীত বিশেষজ্ঞ শিলক সালাৱত্য আৰু চৈকিতায়ন ডালভ্য উদাৰ শণ্ডিল্য আৰু সত্যকাম জাবালাৰ পিছত জন্ম লোৱা প্ৰৱাহন জয়ৱালীৰ শিষ্য আছিল, যাৰ সৈতে তেওঁলোকে জগতৰ উৎপত্তিৰ বিষয়ে আলোচনা কৰিছিল। শিলাকে দ্ৰৱটো 'পানী'ত পাইছিল; ডালভ্য, ‘স্বৰ্গ’ত; আৰু প্ৰৱাহন জয়ৱালী, ব্ৰহ্মক বুজোৱা ‘স্থান’ (আকাশ)ত। প্ৰৱাহন জয়ৱালীৰ তিনিটা উল্লেখযোগ্য জল্পনা-কল্পনা হ’ল – ক) আত্মাৰ অমৰত্বৰ মতবাদ, খ) পুনৰ্জন্ম আৰু প্ৰতিশোধ (স্বৰ্গ আৰু নৰক) বা আত্মাৰ স্থানান্তৰিত বিশ্বাসৰ প্ৰথম দাৰ্শনিক স্বীকৃতি, আৰু গ) মানুহৰ বাহিৰে আন সত্তাত আত্মাৰ অলৌকিকতা অস্বীকাৰ। তেৱোঁ জাবালাৰ দৰে শৰীৰৰ মৃত্যুৰ পাছত আত্মাই লোৱা পথ দেৱায়ণ (দেৱতাৰ পথ)ৰ বৰ্ণনা কৰিছিল – জ্ঞানী ব্যক্তিৰ আলোকময় ৰূপ ধাৰণ কৰা আত্মা পোহৰৰপৰা বৃহত্তৰ পোহৰলৈ গৈ ব্ৰহ্মৰ ওচৰ নাপায়। তেওঁ লৌকিক আত্মা, নৰকীয় আত্মা আৰু প্ৰাণী আত্মাৰ কথা কয়। তেওঁৰ অমৰত্বৰ মতবাদ আৰু সাধাৰণ অন্তকালীন তত্ত্বৰদ্বাৰা তেওঁ বুজাইছে যে প্ৰজন্মৰ জগতখন কেতিয়াও পূৰ্ণ নহয়।

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ভাৰতীয় দাৰ্শনিক
শকতায়ন

**শকতায়ন** (শাকতায়ন; ৮১৪–৭৬০ খ্ৰীষ্টপূৰ্ব) এজন সংস্কৃত ব্যাকৰণবিদ, ভাষাবিদ আৰু বৈদিক পণ্ডিত।
তেওঁৰ এই তত্ত্বৰ বাবে পৰিচিত যে, সকলো বিশেষ্যই এটা বাক্যমূলৰপৰা উদ্ভৱ হৈছে, যিটো ব্যাকৰণবিদ পাণিনিৰ বিপৰীত আছিল। 
তেওঁ এইটোও ধাৰণা কৰিছিল যে, বিশেষ্য বা আন শব্দৰ লগত সংলগ্ন হ’লেহে বিভক্তিবোৰৰ অৰ্থ থাকে। তেওঁৰ তত্ত্বসমূহ তেওঁৰ *শকতায়ন-শব্দানুশাসন*ত উপস্থাপন কৰা হৈছে, যিখন গ্ৰন্থ সম্পূৰ্ণৰূপে পোৱা নাযায় যদিও ইয়াৰ উল্লেখ ইয়াস্ক আৰু পাণিনিৰ দৰে আন পণ্ডিতসকলেও প্ৰকাশ কৰিছে। 
## প্ৰাথমিক জীৱন আৰু পটভূমি
তেওঁৰ বিষয়ে সবিশেষ তথ্য বিৰল যদিও তেওঁ খ্ৰীষ্টপূৰ্ব সপ্তম বা ৮ম শতিকাৰ আশে-পাশে বাস কৰিছিল বুলি বিশ্বাস কৰা হয়, যিটো ব্যাকৰণবিদ পাণিনিৰ সৈতে সমসাময়িক। তেওঁৰ পৰিচয় একে নামৰ আন পণ্ডিতসকলৰ সৈতে প্ৰায়ে ভুল কৰা হয় যদিও তেওঁৰ ব্যাকৰণ গ্ৰন্থ *শকতায়ন-শব্দানুশাসন*ৰ বাবে তেওঁ পৰিচিত। উপলভ্য তথ্যৰ প্ৰতি লক্ষ্য ৰাখি তেওঁ বৈদিক পণ্ডিত, ভাষাবিদ আৰু ব্যাকৰণবিদ হিচাপে পৰিচিত আছিল।
## ভাষাবিজ্ঞানলৈ অৱদান
শকতায়নৰ আটাইতকৈ উল্লেখযোগ্য গ্ৰন্থ হৈছে তেওঁৰ তত্ত্ব, যে সকলো বিশেষ্যই এটা ক্ৰিয়ামূল (নিৰুক্ত)ৰপৰা উদ্ভৱ হৈছে, যিটো তত্ত্ব পাণিনিয়ে দাবী কৰা নাছিল। শকতায়নে এইটোও প্ৰস্তাৱ দিছিল যে, বিভক্তিৰ দৰে কাৰ্যকৰী ৰূপৰ নিজৰ কোনো অৰ্থ নাথাকে, কিন্তু বিশেষ্য বা অন্যান্য বিষয়-বস্তুৰ শব্দৰ সৈতে সংলগ্ন হ’লেহে অৰ্থত অৰিহণা যোগায়। তেওঁৰ গ্ৰন্থ শকতায়ন-শব্দানুশাসনত আৰু পৰৱৰ্তী সময়ৰ ইয়াস্কৰ দৰে পণ্ডিতসকলে তেওঁৰ তত্ত্বসমূহৰ বৰ্ণনা আৰু পদ্ধতিগত কাঠামোত উপস্থাপন কৰা হৈছে। এই গ্ৰন্থখন সম্পূৰ্ণৰূপে জীয়াই থকা নাই যদিও পিছৰ গ্ৰন্থসমূহৰ খণ্ড আৰু উল্লেখসমূহে তেওঁৰ ব্যাকৰণগত তত্ত্বসমূহৰ বিষয়ে অন্তৰ্দৃষ্টি প্ৰদান কৰে।

বিমল কৃষ্ণ মতিলালে তেওঁৰ *শব্দ আৰু জগত*(The Word and the World) নিৰ্কুট বনাম ব্যাকৰণৰ বিতৰ্কক নৈৰুক্ত বা ব্যুৎপত্তিবিদ আৰু পণিনিয় বা ব্যাকৰণবিদসকলৰ মাজত হোৱা এক আকৰ্ষণীয় দাৰ্শনিক আলোচনা বুলি উল্লেখ কৰিছে-

তেওঁৰ এই তত্ত্ব প্ৰাচীন ভাৰতীয় ব্যাকৰণবিদসকলৰ মাজত বিতৰ্কৰ বিষয় আছিল, যেনে ইয়াস্ক আৰু পাণিনি। শকতায়নে ব্যুৎপত্তিবিজ্ঞানৰ ওপৰত গুৰুত্ব দিয়া আৰু মূলৰপৰা শব্দৰ ব্যুৎপত্তিয়ে পৰৱৰ্তী ভাষিক চিন্তাধাৰাক প্ৰভাবিত কৰিছিল আৰু ভাষা বিশ্লেষণ আৰু বুজাৰ ধৰণক গঢ় দিছিল। তেওঁৰ তত্ত্বসমূহৰ গ্ৰহণযোগ্যতা আৰু সমালোচনাই ভাৰতীয় বৌদ্ধিক পৰম্পৰাৰ গতিশীল স্বৰূপ প্ৰদৰ্শন কৰে; বিতৰ্ক আৰু বক্তৃতাক উৎসাহিত আৰু মূল্য দিয়া হৈছিল।
## দাৰ্শনিক প্ৰভাৱ
শকতায়নৰ ধাৰণাসমূহক মীমাংসাৰ দাৰ্শনিক ধাৰাৰ সৈতে মিল থকা বুলি ব্যাখ্যা কৰা হৈছে, যিয়ে শব্দৰ চিৰন্তন স্বৰূপ আৰু ইয়াৰ অৰ্থৰ ওপৰত গুৰুত্ব আৰোপ কৰে। শকতায়নৰ চিন্তাৰ সূত্ৰ ভাৰতৰ বাহিৰলৈকে বিস্তৃত, কিয়নো তেওঁৰ ধাৰণাসমূহ তুলনামূলক ভাষাবিজ্ঞান আৰু দৰ্শনৰ পণ্ডিতসকলে অধ্যয়ন কৰিছে।

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ঋষি
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় দাৰ্শনিক
জিগহুইলছ

**জিগহুইলছ** (**ZigWheels.com**) ভাৰতত ভিত্তি কৰি গঢ়ি উঠা এটা অটোমোটিভ আৰু মটৰ চাইকেলিং ৱেবছাইট। জিগহুইলে গ্ৰাহকক অটোমোটিভ উদ্যোগৰ বাতৰি, পৰ্যালোচনা আৰু পৰামৰ্শ প্ৰদান কৰে। ইয়াৰ পূৰ্বে টাইমছ অৱ ইণ্ডিয়া গ্ৰুপৰ সহযোগী কোম্পানী টাইমছ ইণ্টাৰনেটৰ অংশ জিগহুইলছক গিৰনাৰছফ্টৰ সহযোগী কোম্পানী কাৰ্ডেখোৱে অধিগ্ৰহণ কৰিছিল, যিয়ে অনলাইন অটো ক্লাছিফাইড স্থানত একত্ৰীকৰণৰ সংকেত দিছিল। 

২০১৫ চনত জিগহুইলছে দক্ষিণ-পূব এছিয়াৰ একাধিক বজাৰক সামৰি লৈছে, কিছুমান উল্লেখযোগ্য সম্প্ৰসাৰণৰ ভিতৰত জিগহুইলছ ফিলিপাইনছ আৰু অটো ছিংগাপুৰো অন্তৰ্ভুক্ত।
 
২০১৩ চনত জিগহুইলছক বছৰৰ আটাইতকৈ জনপ্ৰিয় অটোমোটিভ ৱেবছাইট হিচাপে সন্মানিত কৰা হয়।

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ৱেবছাইট
লাইভ ইণ্ডিয়া

**লাইভ ইণ্ডিয়া** (***Live India***) হৈছে ৰাষ্ট্ৰীয় বাতৰি আৰু ভাইৰেল কণ্টেণ্টৰ ওপৰত গুৰুত্ব আৰোপ কৰা ভাৰতীয় হিন্দী ভাষাৰ বাতৰি আৰু সংবাদ মাধ্যমৰ ৱেবছাইট। ইয়াৰ মুখ্য কাৰ্যালয় ভাৰতৰ ন‌‌ইডাত। ২০১৫ চনৰ ১৭ ফেব্ৰুৱাৰীত নতুন দিল্লীৰ কনষ্টিটিউচন ক্লাবত কেন্দ্ৰীয় কেবিনেট মন্ত্ৰী ৰাম বিলাস পাছৱান আৰু কেন্দ্ৰীয় কেবিনেট মন্ত্ৰী নাজমা হেপতুল্লাই এই বাতৰি মঞ্চৰ ভেটি স্থাপন কৰে। কোম্পানীৰ প্ৰতিষ্ঠাপক হ'ল সুপ্ৰিয়া কানাছে আৰু বসন্ত ঝা। ইয়াক পৰিচালনা কৰিছে কুইণ্ট মিডিয়া কনচালটেণ্ট প্ৰাইভেট লিমিটেডে, যিটো কোম্পানী আইন ২০১৩ৰ অধীনত পঞ্জীয়নভুক্ত ভাৰতীয় কোম্পানী।

## চৰকাৰী নিষেধাজ্ঞা
২০০৭ চনত ভাৰত চৰকাৰে ১৯৯৫ চনৰ কেবল নেটৱৰ্ক ৰেগুলেচন এক্ট উলংঘা কৰাৰ বাবে লাইভ ইণ্ডিয়াক এমাহৰ বাবে নিষিদ্ধ কৰিছিল, চেনেলটোৱে চিকিৎসকৰ দৰে ষ্টিং অপাৰেচন চলাইছিল, স্কুলৰ শিক্ষকে চলোৱা পৰ্ণ ৰেকেটৰ বিষয়ে ভুৱা প্ৰতিৱেদন সম্প্ৰচাৰ কৰিছিল। উচ্চ ন্যায়ালয়ৰ ৰায়ৰ ভিত্তিত এই প্ৰতিৱেদন ভুৱা বুলি ৰায় দিয়া হয়।

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:টেলিভিছন চেনেল
শ্ৰেণী:প্ৰচাৰ মাধ্যম
জলতৰংগ

***জলতৰং*** (হিন্দী: ) হৈছে এটা সুৰীয়া তালৰ যন্ত্ৰ যি ভাৰতীয় উপমহাদেশৰ পৰা উৎপত্তি হৈছে। ইয়াত পানীৰে ভৰা চিৰামিক বা ধাতুৰ বাটিৰ এটা ছেট থাকে। বাটিবোৰৰ প্ৰান্তত দুহাতত এটা এটাকৈ কাঠৰ লাঠিৰে আঘাত কৰি বজোৱা হয়।

## ইতিহাস
জলতৰংগৰ আটাইতকৈ পুৰণি উল্লেখ *বাৎস্যায়নৰ কামসূত্ৰ*ত পোৱা যায়, য’ত পানীৰে ভৰা কাঁচৰ গিলাচত বজোৱা বুলি উল্লেখ কৰা হৈছে। জলতৰগং মধ্যযুগীয় *সংগীত পৰিজাত* গ্ৰন্থতো উল্লেখ আছে, যিয়ে এই যন্ত্ৰক *ঘন-বাদ্য* (আঘাত কৰি ধ্বনি উৎপন্ন কৰা ইডিঅ’ফনিক যন্ত্ৰ, যাক কনকাছন ইডিঅ’ফোন বুলিও কোৱা হয়) হিচাপে শ্ৰেণীবদ্ধ কৰিছিল। *সংগীতসাৰ* গ্ৰন্থত ২২টা বাটিক এটা সম্পূৰ্ণ জলতৰং আৰু ১৫টা বাটিক মধ্যম মানৰ বুলি গণ্য কৰা হৈছে। বাটিবোৰ, বিভিন্ন আকাৰৰ, পিতল বা চীনামাটিৰ পৰা তৈয়াৰ কৰা হয়। জলতৰংগক মধ্যযুগত জল-যন্ত্ৰ বুলিও কোৱা হৈছিল, আৰু কৃষ্ণ ভক্তিৰ কবিসকল (যাক অষ্টছাপ কবি বুলিও কোৱা হয়)ৰ দ্বাৰা এই যন্ত্ৰৰ উল্লেখ কৰা হৈছে।
জলতৰংগৰ অৰ্থ হৈছে "পানীৰ তৰংগ", আৰু ই পানীৰ সহায়ত সৃষ্ট বা পৰিবৰ্তিত ধ্বনিৰ গতিৰ ইংগিত দিয়ে। এই পৰম্পৰাগত যন্ত্ৰ ভাৰতীয় শাস্ত্ৰীয় সংগীতত ব্যৱহৃত হয়।

## বিশদ

বাটিত পানী ভৰোৱা হয়, আৰু পানীৰ পৰিমাণ সামঞ্জস্য কৰি সুৰ সলনি কৰা হয়। বজোৱা সুৰৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰি বাটিৰ সংখ্যা। বাটিবোৰ সাধাৰণতে বাদকৰ সন্মুখত অৰ্ধবৃত্তাকাৰে সজোৱা হয়, যাতে তেওঁ সকলোবোৰ সহজে লাভ কৰিব পাৰে। বাদকে বাটিৰ প্ৰান্তত কাঠৰ লাঠিৰে মৃদুভাৱে আঘাত কৰি ধ্বনি উৎপন্ন কৰে।

## উল্লেখ

## বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:বাদ্যযন্ত্ৰ
সুৰবাহাৰ

***সুৰবাহাৰ*** (; ) কেতিয়াবা **বেছ চেতাৰ** নামে জনাজাত, হৈছে ভাৰতীয় উপমহাদেশৰ হিন্দুস্থানী শাস্ত্ৰীয় সংগীতত ব্যৱহৃত এটা টানা তাঁৰৰ যন্ত্ৰ। ই চেতাৰৰ সৈতে ঘনিষ্ঠভাৱে সম্পৰ্কিত, কিন্তু ইয়াৰ সুৰ নিম্ন। যন্ত্ৰৰ আকাৰৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰি, ই সাধাৰণ চেতাৰতকৈ দুইৰ পৰা পাঁচটা পূৰ্ণ স্তৰ নিম্নত টিউন কৰা হয়।

## সংক্ষিপ্ত বিবৰণ
সুৰবাহাৰৰ দৈৰ্ঘ্য ১৩০ চেণ্টিমিটাৰ (৫১ ইঞ্চি)ৰো অধিক। ইয়াত শুকান লাউ এটা ধ্বনি সংনাদক হিচাপে ব্যৱহৃত হয়, আৰু ইয়াৰ এটা অতি প্ৰশস্ত ফ্ৰেটৰ গলা থাকে, যি একে ফ্ৰেটত টানি এটা অষ্টকৰ গ্লিছাণ্ডো বা "মীণ্ড"ৰ সুবিধা দিয়ে। গলাটো *[[টুনা]]* বা মেহগনি কাঠৰ পৰা তৈয়াৰ কৰা হয়। ইয়াত ৩-৪টা তালৰ তাঁৰ (*চিকাৰী*), চাৰিটা বজোৱা তাঁৰ (আটাইতকৈ বহল ১ মিলিমিটাৰ), আৰু ১০ৰ পৰা ১১টা চিম্পেথেটিক তাঁৰ থাকে। ইয়াত দুটা সেতু থাকে; বজোৱা তাঁৰবোৰ ডাঙৰ সেতুৰ ওপৰেৰে পাৰ হয়, যি সৰু পাৰৰ সৈতে তবলীৰ সৈতে সংযুক্ত, যি আঠাৰে তবলীত লগোৱা হয়। চিম্পেথেটিক তাঁৰবোৰ সৰু সেতুৰ ওপৰেৰে পাৰ হয় যি প্ৰত্যক্ষভাৱে তবলীত (ধ্বনি ব’ৰ্ড) আঠাৰে লগোৱা হয়। সেতুবোৰৰ তাঁৰৰ সমান্তৰালভাৱে সামান্য বক্ৰ উপৰিভাগ থাকে যি কম্পনৰ সময়ত তাঁৰে স্পৰ্শ কৰে, ফলত জৱাৰী নামৰ এটা গুঞ্জন ধ্বনি উৎপন্ন হয়। যন্ত্ৰৰ শৰীৰ চেতাৰৰ দৰে, এটা ডাঙৰ শুকান লাউৰ পৰা তৈয়াৰ কৰা হয় যাৰ এফালে খোদিত কাঠৰ মুখ আৰু গলাৰ সৈতে খোদিত কাঠৰ যোক বা "গুলু"ৰ দ্বাৰা সংযোজিত। ইয়াৰ পাৰ্থক্য এইটোত যে সুৰবাহাৰৰ লাউ সাধাৰণতে অধিক ডাঙৰ আৰু ৯০ ডিগ্ৰী হেলনীয়া হয় যাতে লাউৰ তলৰ অংশ যন্ত্ৰৰ পিছফালে থাকে, নিম্ন ধ্বনিৰ প্ৰতিক্ৰিয়া বৃদ্ধিৰ বাবে এটা অগভীৰ আৰু গোলাকাৰ শৰীৰ সৃষ্টি কৰে।
বাদকে তাঁৰবোৰ এটা বেঁকা ষ্টীলৰ তাঁৰৰ প্লেকট্ৰাম ব্যৱহাৰ কৰি বজায়, যাক *[[মেজৰাব (প্লেকট্ৰাম)|মিজৰাব]]* বোলা হয়, যি বাদকৰ সোঁহাতৰ তৰ্জনীত স্থিৰ কৰা হয়। তিনিটা প্লেকট্ৰাম প্ৰথম তিনিটা আঙুলিত ব্যৱহাৰ কৰা হয় সুৰবাহাৰত *[[ধ্ৰুপদ]]* শৈলীৰ *[[আলাপ]]*, *[[জোৰ (সংগীত)|জোৰ]]*, আৰু *[[ঝালা]]* বজাবলৈ। *ধ্ৰুপদ* শৈলীত, *চেতাৰখানী* আৰু *মাচিতখানী* গতৰ পৰিৱৰ্তে, বাদকে লাহে লাহে *ধ্ৰুপদ* ৰচনা *[[পখাৱাজ|পখাৱাজ]]*ৰ সংগতত বজায়।
কিছুমান গৱেষকে বিশ্বাস কৰে যে সুৰবাহাৰ প্ৰায় ১৮২৫ চনত উদ্ভাৱিত হৈছিল। সেই সময়ত, বীণা, যাক সৰস্বতী দেৱীৰ সৈতে সম্পৰ্কিত পবিত্ৰ যন্ত্ৰ হিচাপে গণ্য কৰা হৈছিল, কেৱল বীণা বাদকৰ বংশধৰসকলক শিকোৱা হৈছিল। সুৰবাহাৰৰ বিকাশ আংশিকভাৱে বীণাৰ দৰে নিম্ন পৰিসৰত বজাবলৈ ইচ্ছাৰ বাবে হৈছিল।
সুৰবাহাৰৰ উদ্ভাৱক আছিল উমৰাও খান বীণকাৰ আৰু গোলাম মহম্মদ আছিল তেওঁৰ শিষ্য। উমৰাও খান বীণকাৰ আছিল ৱাজিৰ খানৰ ককা। উদ্ভাৱনটো ওস্তাদ ছাহেবদাদ খানৰ নামতো জড়িত। শেহতীয়া গৱেষণাই দেখুৱাইছে যে লক্ষ্ণৌ-ভিত্তিক চেতাৰবাদক ওস্তাদ গোলাম মহম্মদো উদ্ভাৱক হ’ব পাৰে। সেই সময়ছোৱাত *মহাকছপী বীণা* নামৰ এটা একেধৰণৰ যন্ত্ৰৰ অস্তিত্বও আছিল।

## উল্লেখযোগ্য বাদক

* অন্নপূৰ্ণা দেৱী (১৯২৭ - ২০১৮)
* ইমদাদ খান (১৮৪৮ - ১৯২০)
* ৱাহিদ খান
* এনায়ত খান (১৮৯৪ - ১৯৩৮)
* ইমৰত খান (১৯৩৫ - ২০১৮)
* মুস্তাক আলি খান (১৯১১ - ১৯৮৯)
* পুষ্পৰাজ কোষ্টি (জন্ম ১৯৫০) 
* অশ্বিন এম. ডালৱি (জন্ম ১৯৭৭)
* ইৰশাদ খান
* বুধাদিত্য মুখাৰ্জী (জন্ম ১৯৫৫)
* মণিলাল নাগ (জন্ম ১৯৩৯)
* কুশল দাস (জন্ম ১৯৫৯)
* ৰাজীৱ জনাৰ্দন (জন্ম ১৯৬৭)
* সুবীৰ মিশ্ৰ
* দেৱব্ৰত মিশ্ৰ (জন্ম ১৯৭৬)
* বাবু খান
* ৰামেশ্বৰ পাঠক (১৯৩৮ - ২০১০)

## অধিক পঠন

* হিন্দুস্থানী শাস্ত্ৰীয় সংগীত
* অন্নপূৰ্ণা দেৱী
* চেতাৰ
## তথ্যসূত্ৰ
দয়া

**দয়া** () হ'ল বিনিময়ত প্ৰশংসা বা পুৰস্কাৰ আশা নকৰি‍ উদাৰতা, বিবেচনা, আনক সহায় কৰা, আনৰ প্ৰতি চিন্তা কৰা আদি গুণৰ বৈশিষ্ট্যপূৰ্ণ এক প্ৰকাৰৰ আচৰণ৷ ই দৰ্শন, ধৰ্ম, মনোবিজ্ঞান আদিৰ আগ্ৰহৰ বিষয়।

ইয়াক নিজৰ বা আন মানুহৰ প্ৰতি নিৰ্দেশিত কৰিব পাৰি, আৰু একাধিক ভিন্ন প্ৰজাতি আৰু সংস্কৃতিত ই উপস্থিত।
## ইতিহাস
ইংৰাজীত *kindness* শব্দটো প্ৰায় ১৩০০ চনৰ পৰাই ব্যৱহাৰ হৈ আহিছে‍ যদিও ১৪ শতিকাৰ শেষৰ ফালে শব্দটোৰ অৰ্থ বৰ্তমানৰ অৰ্থলৈ বিকশিত হয়।

## সমাজত
মানুহৰ সংগী বাছনিৰ অধ্যয়নত দেখা গৈছে যে পুৰুষ আৰু মহিলা উভয়েই নিজৰ সম্ভাৱ্য সংগীৰ মাজত থকা দয়াক মূল্য দিয়ে, লগতে বুদ্ধিমত্তা, শাৰীৰিক চেহেৰা, আকৰ্ষণীয়তা আৰু বয়সকো মূল্য দিয়ে।
## মনোবিজ্ঞানত
ইয়েল বিশ্ববিদ্যালয়ৰ অধ্যয়নত কেঁচুৱাৰ সৈতে খেলা-ধূলা কৰি এই সিদ্ধান্ত লোৱা হৈছিল যে দয়া মানুহৰ অন্তৰ্নিহিত এক মানসিক গুণ৷ শিশুকালত সহানুভূতিৰ শিপাৰ বিষয়েও একেধৰণৰ অধ্যয়ন কৰা হৈছে – জীৱনৰ প্ৰথম মাহত মটৰ মিৰ’ৰিঙৰ বিকাশ ঘটে, আৰু ইয়াৰ ফলত (অনুকূলভাৱে) শিশুৱে বিপদত পৰা সমনীয়াৰ প্ৰতি দেখুওৱা চিন্তাৰ সৃষ্টি হয়৷

বাৰ্বাৰা টেইলৰ আৰু এডাম ফিলিপছে প্ৰাপ্তবয়স্কৰ দয়াত প্ৰয়োজনীয় বাস্তৱবাদ উপাদানটোৰ ওপৰত গুৰুত্ব আৰোপ কৰিছিল, লগতে "প্ৰকৃত দয়াই মানুহক ইয়াক কৰাৰ ক্ষেত্ৰত সলনি কৰাৰ ধৰণ, প্ৰায়ে অভাৱনীয় ধৰণৰ হয়"।

## দয়া শিক্ষা
দয়া কৰাটো বেছিভাগ সময়তে পিতৃ-মাতৃয়ে শিশুক শিকাই আৰু ইয়াক পৰ্যবেক্ষণ আৰু কিছু প্ৰত্যক্ষ শিক্ষাৰ জৰিয়তে শিকে। অধ্যয়নত দেখা গৈছে যে কাৰ্যসূচী আৰু হস্তক্ষেপৰ জৰিয়তে জীৱনৰ প্ৰথম ২০ বছৰত দয়াক শিকাব আৰু উৎসাহিত কৰিব পাৰি। অধিক অধ্যয়নে দেখুৱাইছে যে দয়াৰ হস্তক্ষেপে কৃতজ্ঞতা শিকোৱাৰ দৰে তুলনামূলক ফলাফলৰ সৈতে মংগল উন্নতিত সহায় কৰিব পাৰে। একেধৰণৰ তথ্যই দেখুৱাইছে যে সাংগঠনিক পৰ্যায়ৰ দয়াৰ শিক্ষাই কলেজত প্ৰাপ্তবয়স্কসকলৰ মংগল উন্নতি কৰিব পাৰে।

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:মনোবিজ্ঞান
বিশ্ব দয়া দিৱস

**বিশ্ব দয়া দিৱস** () ১৩ নৱেম্বৰত আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয়ভাৱে পালন কৰা হয়। ১৯৯৮ চনত বিশ্ব দয়া আন্দোলনৰ জাতিসমূহৰ দয়াৰ এন জি অ’ৰ মিত্ৰজোঁটে ইয়াক প্ৰৱৰ্তন কৰিছিল। কানাডা, অষ্ট্ৰেলিয়া, নাইজেৰিয়া আৰু সংযুক্ত আৰৱ আমিৰশ্বাহীকে ধৰি বহু দেশত ইয়াক উদযাপন কৰা হয়। ২০০৯ চনত ছিংগাপুৰে প্ৰথমবাৰৰ বাবে এই দিৱস পালন কৰিছিল। ইটালী আৰু ভাৰতেও এই দিৱস পালন কৰে। ব্ৰিটেইনত ইয়াৰ নেতৃত্ব দিছিল ডেভিদ জেমিলি, যিজন লুইজ বাৰ্ফিট-ডন্সৰ সৈতে কাইণ্ডনেছ ডে ​​ইউ কেৰ সহ-প্ৰতিষ্ঠাপক আছিল।

শ্ৰেণী:দিৱসসমূহ
কাৰ এণ্ড বাইক

**কাৰ এণ্ড বাইক** (**Carandbike.com**) হৈছে ২০১৫ চনত প্ৰতিষ্ঠা হোৱা ভাৰতীয় অটোমোটিভ নিউজ প'ৰ্টেল আৰু ব্যৱহৃত গাড়ীৰ অনলাইন বজাৰ। ই অটোমোবাইল উদ্যোগৰ বিষয়ে বাতৰি সামৰি লয় আৰু বৰ্তমান ই এনডিটিভিৰপৰা অধিগ্ৰহণ কৰা মহিন্দ্ৰা গ্ৰুপৰ মালিকানাধীন ৱেবছাইট। এই প্লেটফৰ্মটোক এনডিটিভি অটো বুলিও কোৱা হয় আৰু ই নতুন আৰু ব্যৱহৃত গাড়ী দুয়োটাৰে বজাৰ হিচাপে কাম কৰে, লগতে অটোমোটিভ খণ্ডৰ বিষয়েও পৰ্যালোচনা প্ৰকাশ কৰে। বৰ্তমান কাৰ এণ্ড বাইকৰ মুখ্য সম্পাদক গিৰিশ কাৰ্কেৰা।

## ইতিহাস
**কাৰ এণ্ড বাইক** ২০১৫ চনত আৰম্ভ কৰা হৈছিল আৰু ই ফিফথ গিয়াৰ ভেঞ্চাৰছৰ দ্বাৰা পৰিচালিত হৈছিল। ই এনডিটিভি]ৰ অংশ আছিল, যিটো পিছত মহিন্দ্ৰা ফাৰ্ষ্ট চয়ছ হুইলছ লিমিটেডৰ জৰিয়তে মাহিন্দ্ৰা এণ্ড মাহিন্দ্ৰা গ্ৰুপে অধিগ্ৰহণ কৰে।

২০১৬ চনত এনডিটিভি লিমিটেডে কোম্পানীটোৰ ৩৯.৫৭ শতাংশ শ্বেয়াৰ ধৰি আছিল, যেতিয়া এনডিটিভি কনভাৰ্জেঞ্চ লিমিটেডৰ ওচৰত ৩৯.৫৮ শতাংশ শ্বেয়াৰ আছিল।

জানুৱাৰী ২০১৬ চনত, কাৰ এণ্ড বাইকে মাহিন্দ্ৰা গ্ৰুপৰ সৈতে মিলি মাহিন্দ্ৰা কেভিইউ ১০০ (KUV100) লঞ্চ কৰিছিল। জানুৱাৰী ২০১৮ চনত, টাটা মটৰ্ছে টাটা টিয়াগো গাড়ীৰ অনলাইন বুকিঙৰ বাবে কাৰ এণ্ড বাইকৰ সৈতে অংশীদাৰী কৰিছিল।

## কাৰ এণ্ড বাইক বঁটা
অটোমোবাইল উদ্যোগৰ শ্ৰেষ্ঠসকলক স্বীকৃতি দিবলৈ কোম্পানীটোৱে কাৰ এণ্ড বাইক বঁটা প্ৰদান কৰে।

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ৱেবছাইট
শ্ৰেণী:প্ৰচাৰ মাধ্যম
জাষ্টিন ছেংগিয়ুমভা

**জাষ্টিন ছেংগিয়ুমভা** (ইংৰাজী: Justin Nsengiyumva; জন্ম: ১৯৭০ বা ১৯৭১) হ'ল ৰুৱাণ্ডাৰ বেংকাৰ আৰু ৰাজনীতিবিদ, যিয়ে ২০২৫ চনৰ ২৫ জুলাইৰপৰা ৰুৱাণ্ডাৰ প্ৰধানমন্ত্ৰী হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰি আছে।

## জীৱনী
ছেংগিয়ুমভা ১৯৭১ চনৰ অক্টোবৰ মাহত জন্মগ্ৰহণ কৰে। তেওঁ পূব আফ্ৰিকাৰ কেথলিক বিশ্ববিদ্যালয়ৰপৰা স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰে। ৰুৱাণ্ডা চৰকাৰৰ এজন জ্যেষ্ঠ বাণিজ্য আলোচনাপন্থী হিচাপে কাম কৰাৰ পাছত তেওঁ বাণিজ্য আৰু উদ্যোগ মন্ত্ৰালয়ৰ স্থায়ী সচিব হয়। ইয়াৰ পিছত তেওঁ শিক্ষা মন্ত্ৰালয়ৰ স্থায়ী সচিব হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰে আৰু ২০০৮ চনত পদত্যাগ কৰে। ২০০৮ চনৰ নৱেম্বৰ মাহত তেওঁ গ্ৰেপ্তাৰ কৰা হয় আৰু দুৰ্নীতিৰ অভিযোগত দোষী সাব্যস্ত হয়। ইয়াৰ পিছত তেওঁ ৰুৱাণ্ডা এৰি কেনিয়ালৈ যায় আৰু নাইৰোবি বিশ্ববিদ্যালয়ৰপৰা স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী লাভ কৰে।

নাইৰোবি বিশ্ববিদ্যালয়ৰপৰা স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী লাভ কৰাৰ পাছত তেওঁ যুক্তৰাজ্যলৈ গুচি যায় আৰু ব্ৰিটিছ নাগৰিকত্ব লাভ কৰে। তাত তেওঁ লেষ্টাৰ বিশ্ববিদ্যালয়ত অধ্যয়ন কৰে আৰু দৰ্শনত ডক্টৰেট ডিগ্ৰী লাভ কৰে। লেষ্টাৰত থাকোতে তেওঁ স্নাতক শিক্ষক সহায়ক হিচাপে কাম কৰে আৰু অল হেল'ছ ৰোমান কেথলিক হাইস্কুল, ছালফৰ্ডত গৱৰ্ণৰ হিচাপে নিযুক্ত থাকে। ছেংগিয়ুমভা ৰেফিউজি একচন সংস্থাত পাঁচ বছৰৰ বাবে নীতি আৰু গৱেষণা বিকাশৰ পৰিচালক হিচাপে কাম কৰে আৰু গ্ৰেটাৰ মানচেষ্টাৰ ইমিগ্ৰেচন এড ইউনিটৰ সৈতে ৰাষ্ট্ৰীয় ট্ৰাষ্টী হিচাপে নিযুক্ত থাকে। তেওঁ ছাৰ জন ডিন কলেজত কমিউনিটি গৱৰ্ণৰ হিচাপে কাম কৰে।

ছেংগিয়ুমভা ব্ৰিটিছ চৰকাৰত অৰ্থনীতিবিদ হিচাপে কাম কৰে, কাম আৰু পেঞ্চন বিভাগত অৰ্থনীতিবিদ আৰু তাৰ পিছত ব্ৰিটিছ ৰেলৱেৰ নিয়ন্ত্ৰক অফিচ অৱ ৰেল এণ্ড ৰোডত জ্যেষ্ঠ অৰ্থনৈতিক উপদেষ্টা হিচাপে নিযুক্ত থাকে। ২০০৮ চনৰপৰা ৰুৱাণ্ডাৰপৰা আঁতৰি থকাৰ পিছত তেওঁ ২০২৫ চনত ৰুৱাণ্ডালৈ উভতি আহে আৰু ফেব্ৰুৱাৰীত ৰাষ্ট্ৰপতি পল কাগামে তেওঁক নেচনেল বেংক অৱ ৰুৱাণ্ডাৰ ডেপুটি গৱৰ্ণৰ হিচাপে নিযুক্ত কৰে। তেওঁ ২০২৩ চনত কাগামে তেওঁৰ সৈতে ৩৮০জনৰ সৈতে ক্ষমা প্ৰদান কৰিছিল। ২০২৫ চনৰ ২৩ জুলাইত কাগামে ছেংগিয়ুমভাক ৰুৱাণ্ডাৰ নতুন প্ৰধানমন্ত্ৰী হিচাপে নিযুক্ত কৰে, Édouard Ngirenteক প্ৰতিষ্ঠাপন কৰি।

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ব্যক্তি
ৰৈক্ব

**ৰৈক্ব** (, ), এক দুখীয়া অচিনাকি গাড়ী-চালক, তেওঁৰ বিষয়ে মুক্তিক নীতিৰ চান্দোগ্য উপনিষদ চতুৰ্থ অধ্যায়ত প্ৰকাশ পাইছে, য'ত জানিব পৰা গৈছে যে তেওঁ সেইটো জানিছিল যিটো জনাটো প্ৰয়োজনীয় আৰু তেওঁ সেইটো জানিছিল, যাৰপৰা এই সকলোবোৰৰ উৎপত্তি হৈছিল। পৃথিৱী, স্বৰ্গ, জল, মহাকাশ আৰু বায়ুক ক্ৰমে সকলো বস্তুৰ তল হিচাপে ধৰি ৰখা উদ্দলক, প্ৰচিনশাল, বুদিলা, সৰকাৰাক্ষয় আৰু ইন্দ্ৰদ্যুম্নৰ লগতে আন বহুতৰ লগত ৰৈক্ব উপনিষদৰ অন্যতম আগশাৰীৰ ব্ৰহ্মাণ্ডবিজ্ঞান আৰু মনোবিজ্ঞান দাৰ্শনিক আছিল। তেওঁ ৰজা জনশ্ৰুতিক সম্বাৰ্গ বিদ্যা প্ৰদান কৰে। ইন্দ্ৰদ্যুম্নৰ দৰে তেৱোঁ বায়ুক সকলো বস্তুৰ তলৰ স্তৰ হিচাপে ধৰিছিল। 

মহাবৃষ্ণৰ শাসক ৰজা জনশ্ৰুতি, তেওঁ তেওঁৰ দানশীলতা আৰু দানৰ বাবে বিখ্যাত আছিল, যিয়ে তেওঁ উপহাৰ আৰু দান হিচাপে দিয়া বস্তুবোৰৰ বাবে গৌৰৱ কৰিছিল। তেওঁ ৰৈক্বৰ বিষয়ে আকস্মিকভাৱে এটা হাঁহৰ কথাৰপৰা জানিব পাৰিছিল, যি ইতিমধ্যে তেওঁ দানৰদ্বাৰা আপ্লুত হৈছে, তেওঁক দেখিছিল, আৰু যাৰ কথা-বতৰা তেওঁ শুনিছিল। এটা হাঁহে আনটোক কোৱা শুনিছিল,

নিজে জ্ঞানী আৰু বিদ্বান জনশ্ৰুতিয়ে তেওঁ যি শুনিলে আৰু যিটো তেওঁক শুনাবলৈ উদ্দেশ্য কৰা হৈছিল তাক লৈ আচৰিত হৈ পৰিল। 
তেওঁ দান-বৰঙনি লৈ ৰৈক্বৰ ওচৰলৈ গ’ল আৰু শূদ্ৰ বুলি কোৱাৰ পিছত (শূদ্ৰ মানে লোভৰদ্বাৰা যন্ত্ৰণাত ভুগি থকা আৰু সেয়েহে যন্ত্ৰণা আৰু দুখ-কষ্টেৰে যন্ত্ৰণাত ভুগি থকা) তেওঁ পুনৰ ৰৈক্বৰ ওচৰলৈ আৰু অধিক ধনী উপহাৰ আৰু তেওঁৰ সুন্দৰী কন্যাক উপহাৰ হিচাপে আগবঢ়াই লৈ গ’ল। ৰৈক্বই জনশ্ৰুতিক ক’লে যে বায়ু হৈছে সকলো বস্তুৰ অন্ত আৰু সেয়েহে যুক্তিগতভাৱে সকলো বস্তুৰ আৰম্ভণিও। 

শোষণৰ প্ৰকৃত প্ৰক্ৰিয়াটো তেওঁ বুজাই দিয়া নাছিল যদিও শোষিত বস্তুবোৰৰ মাজত পানী আৰু জুইক অন্তৰ্ভুক্ত কৰাত ৰৈক্বে সাহস কৰিছিল, সেই দুটা উপাদান যিবোৰক সকলো বস্তুৰ উৎপত্তিস্থলৰপৰাই বুলি ধৰা হৈছিল। উষস্তি চক্ৰায়ণে প্ৰাণক জীৱন-নীতি হিচাপে গণ্য কৰাৰ লগে লগে ৰৈক্বে বৃহৎ বিশ্বব্ৰহ্মাণ্ড আৰু অণুবিশ্বৰ মাজত সৰ্বজনীন আৰু জীৱত, চূড়ান্ত শোষক হিচাপে এক মিল উলিয়াই আনে। ৰৈক্ব আছিল এজন ৰহস্যবাদী যিয়ে বৃহৎ জগত আৰু অণুবিশ্বৰ মাজৰ সম্পৰ্কৰ বিষয়ে জানিছিল আৰু এই সিদ্ধান্তত উপনীত হৈছিল যে যি দুটা এনেকুৱা, নিশ্চয়কৈ দুটা একত্ৰীকৰণৰ স্থান – দেৱতাৰ ক্ষেত্ৰত বায়ু প্ৰকৃততে, অংগৰ ক্ষেত্ৰত জীৱন শক্তি, যে শোষণ হৈছে বায়ু আৰু প্ৰাণ হিচাপে ধ্যান কৰিবলগীয়া গুৰুত্বপূৰ্ণ গুণ। প্ৰাণ বা বায়ু ব্ৰহ্ম। ব্ৰহ্ম অজ্ঞানৰ তলৰ অংশও কিন্তু অজ্ঞানৰ প্ৰভাৱ কেৱল জীৱৰ দৰে সৃষ্টি কৰা বস্তুৰ জৰিয়তেহে দেখা যায়।

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ঋষি
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় দাৰ্শনিক

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ঋষি
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় দাৰ্শনিক
গমক

**গমক** (হিন্দী:  / উৰ্দু: ) (ইয়াক **গমকম** বুলিও লিখা হয়) উত্তৰ আৰু দক্ষিণ ভাৰতীয় শাস্ত্ৰীয় সংগীতৰ পৰিৱেশনত ব্যৱহৃত অলংকৰণক বুজায়। গমকক এটা নোটৰ ওপৰত বা দুটা নোটৰ মাজত কৰা অলংকৰণ হিচাপে বুজিব পাৰি। বৰ্তমানৰ কৰ্ণাটকী সংগীতত কমেও পোন্ধৰ ধৰণৰ অলংকৰণ ব্যৱহাৰ কৰা হয়। গমক হৈছে এটা একক নোট বা নোটৰ সমষ্টিৰ ওপৰত দিয়া সুন্দৰ বক্ৰতা, বাঁক বা কোণীয় স্পৰ্শ, যিয়ে প্ৰতিটো ৰাগৰ স্বতন্ত্ৰতাক জোৰ দিয়ে। *গমকক এটা নোটৰ ওপৰত বা দুটা নোটৰ মাজত কৰা যিকোনো গতিবিধি হিচাপে বুজিব পাৰি। * প্ৰতিটো ৰাগৰ অনন্য চৰিত্ৰ ইয়াৰ গমকৰদ্বাৰা প্ৰকাশ পায়, যাৰ ফলত ভাৰতীয় সংগীতত গমকৰ ভূমিকা আলংকৰিকৰ পৰিৱৰ্তে অপৰিহাৰ্য হৈ পৰে। প্ৰায় সকলো ভাৰতীয় সংগীতৰ গ্ৰন্থত গমকৰ বৰ্ণনা, তালিকা আৰু চৰিত্ৰায়নৰ বাবে এটা বিভাগ থাকে।
*গমক* শব্দটোৰ অৰ্থ নিজেই সংস্কৃতত "অলংকৃত নোট।"  গমকত নোটৰ পিছৰ পৰিৱৰ্তন জড়িত থাকে, য’ত নোটৰ মাজত কম্পন বা গ্লাইড ব্যৱহাৰ কৰা হয়। প্ৰতিটো ৰাগৰ নিৰ্দিষ্ট নোটৰ ওপৰত কোনবোৰ গমক প্ৰয়োগ কৰিব পাৰি আৰু কোনবোৰ নকৰিব, তাৰ নিৰ্দিষ্ট নিয়ম থাকে। 
ভাৰতীয় সংগীতৰ বিভিন্ন ভাষ্যকাৰে গমকৰ বিভিন্ন সংখ্যাৰ উল্লেখ কৰিছে। উদাহৰণস্বৰূপ, শাৰংগদেৱে পোন্ধৰটা গমকৰ বৰ্ণনা কৰিছে, নাৰদে *সংগীত মকৰন্দ*ত ঊনবিংশটা গমকৰ উল্লেখ কৰিছে, আৰু হৰিপালাই *সংগীত সুধাকৰ*ত সাতটা গমকৰ বৰ্ণনা কৰিছে।

## ভাৰতীয় সংগীতত গমকৰ প্ৰকাৰ
# তিৰিপা
# স্ফুৰিতা
# কম্পিতা
# লীনা
# অন্দোলিতা
# বালি
# ত্ৰিভিন্না
# কুৰুলা
# আহতা
# উল্হাসিতা
# হুম্ফিতা
# মুদ্ৰিতা
# নমিতা
# প্লৱিতা
# মিশ্ৰিতা

### কৰ্ণাটকী সংগীতৰ গমক
কৰ্ণাটকী সংগীতত কেইবাটাও অলংকৰণ শ্ৰেণী আছে, যিবোৰক তলৰ তালিকাত দেখুওৱাৰ দৰে প্ৰধান গোটত ভাগ কৰিব পাৰি। 
এই আৰু আৰু বহুতো গমক বিভিন্ন গ্ৰন্থ আৰু ৰচনাত উল্লেখ কৰা হৈছে, য’ত আৰোহণ (উৰ্ধ্বগামী ধৰণ), অৱৰোহণ (অধোগামী ধৰণ), আহতা আৰু প্ৰত্যাহতা অন্তৰ্ভুক্ত।
কৰ্ণাটকী ৰাগসমূহক তেওঁলোকৰ গমকৰ সহনশীলতা আৰু নিৰ্ভৰশীলতাৰ ভিত্তিত কেইবাটাও শ্ৰেণীত ভাগ কৰিব পাৰি। উদাহৰণস্বৰূপ, নায়কী, সহনা, দেৱগন্ধাৰী, যদুকূলকাম্ভোজী আদি ৰাগসমূহ কম্পিতাৰ দৰে মূল গমক অবিহনে কেতিয়াও অস্তিত্ব ৰাখিব নোৱাৰে। কিৰৱানী আৰু সন্মুখপ্ৰিয়াৰ দৰে ৰাগসমূহ সম্পূৰ্ণ বা আংশিক কম্পনৰ সৈতে গ্ৰহণযোগ্য শুনাব পাৰে। হিন্দোলা আৰু ৰেবতীৰ দৰে ৰাগসমূহ ন্যূনতম কম্পনৰ সৈতে পৰিৱেশন কৰিব পাৰি। 

### হিন্দুস্থানী সংগীতৰ গমক
হিন্দুস্থানী শাস্ত্ৰীয় সংগীতত পাঁচটা গমক আছে। গমক মীণ্ড আৰু অন্দোলনৰ সৈতে সাদৃশ্যপূৰ্ণ। 

## সংগীতৰ স্বৰলিপিত গমক
ভাৰতৰ সংগীত প্ৰণালীত গমকৰ স্বৰলিপি সাধাৰণতে পোৱা নাযায়। স্থিৰ পিছৰ চিহ্ন ব্যৱহাৰ কৰা স্বৰলিপি প্ৰণালীত গমকৰ জটিল আৰু তৰল সুৰৰ গতিবিধি প্ৰকাশ কৰাত যথেষ্ট অসুবিধা হ’ব পাৰে। বিশেষকৈ কৰ্ণাটকী সংগীতত, গমকৰ স্বৰলিপি প্ৰায়ে অপ্ৰয়োজনীয়, কাৰণ পৰিৱেশকসকলে স্বৰলিপিক ৰচনাৰ স্মৃতিৰ সহায়ক হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰে যিবোৰ তেওঁলোকে ইতিমধ্যে শুনি আৰু অনুকৰণ কৰি শিকিছে।
তথাপি, সংগীথা সম্প্ৰদায় প্ৰদৰ্শিনীৰ দৰে কিছুমান পুৰণি পাণ্ডুলিপি আৰু গ্ৰন্থত প্ৰতিটো নোটৰ বাবে ব্যৱহাৰ কৰিবলগীয়া গমকৰ নিৰ্দেশক নিৰ্দিষ্ট চিহ্ন থাকে। এনে চিহ্নৰ ব্যৱহাৰে স্বৰলিপি বুজি গান গোৱাটো সহজ কৰি তোলে। 
সংগীতজ্ঞ ৰমেশ বিনায়কমে "গমক বক্স" স্বৰলিপি নামৰ এটা পদ্ধতি উদ্ভাৱন কৰিছে যাতে গমকৰ স্বৰলিপি কৰা হয়, যাৰ ফলত যিকোনো ব্যক্তিয়ে স্বৰলিপি চাই গান গাব পাৰে। তেওঁ এই গমক বক্স স্বৰলিপিৰ বাবে পেটেণ্ট লাভ কৰিছে।

## টোকা

## উল্লেখ
* কাশ্ববম, গায়ত্ৰী ৰাজাপুৰ। "কৰ্ণাটক ৰাগ" (২০০০)। 

## এইখিনিও চাওক
* অলংকাৰ/পল্টা, ভাৰতীয় শাস্ত্ৰীয় সংগীতত সংগীতৰ সজ্জাগত ধৰণ
* অলংকৰণৰ তালিকা
অলংকাৰ (সংগীত)

***অলংকাৰ*** (), যাক পাল্টা বা ***অলংকাৰম*** বুলিও কোৱা হয়, হৈছে ভাৰতীয় শাস্ত্ৰীয় সংগীতত এটা ধাৰণা আৰু ইয়াৰ আক্ষৰিক অৰ্থ হৈছে "অলংকৰণ, সজ্জা।" এটা *অলংকাৰ* হৈছে সংগীতজ্ঞ বা কণ্ঠশিল্পীয়ে প্ৰাচীন সংগীতৰ তত্ত্বৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি বা ব্যক্তিগত সৃজনশীল পছন্দৰদ্বাৰা পৰিচালিত হৈ, *[[স্বৰ]]সমূহ*ৰ প্ৰগতিত সুৰৰ মাজত বা সুৰৰ ভিতৰত সৃষ্টি কৰা যিকোনো সজ্জাগত ধৰণ। *অলংকাৰ* শব্দটো কৰ্ণাটকী সংগীতত মানক, আনহাতে একেটা ধাৰণাক হিন্দুস্থানী সংগীতত *পাল্টা* বা *অলংকাৰ* বুলি কোৱা হয়। 
ভাৰতৰ প্ৰাচীন আৰু মধ্যযুগীয় সংগীতৰ পণ্ডিতসকলে কয় যে সংগীতজ্ঞৰ বাবে অসীম সৃজনশীল সম্ভাৱনা উপলব্ধ, কিন্তু প্ৰতিজন পণ্ডিতে *অলংকাৰ*ৰ এটা গোটৰ সৈতে এই ধাৰণাটো ব্যাখ্যা কৰিছিল। দত্তিলাই ১৩টা *অলংকাৰ*ৰ বিষয়ে আলোচনা কৰিছিল, ভৰত মুনিয়ে ৩৩টা উপস্থাপন কৰিছিল, শাৰঙগদেৱে ৬৩টা *অলংকাৰ*ৰ বৰ্ণনা কৰিছিল, আনহাতে মধ্যযুগীয় পণ্ডিতসকলে ততোধিক বহুতো উপস্থাপন কৰিছিল। ভাৰতীয় সংগীতৰ তত্ত্বই *অলংকাৰ*ক যুক্তিসংগত বা অযুক্তিসংগত বুলি শ্ৰেণীবদ্ধ কৰে, য’ত অযুক্তিসংগত *অলংকাৰ* হৈছে সেইবোৰ যিবোৰক স্থিৰ স্কেল ডিগ্ৰী ধৰণলৈ হ্ৰাস কৰিব নোৱাৰি। *গমক*ৰ ভাৰতীয় তত্ত্বই অযুক্তিসংগত *অলংকাৰ*ৰ গোটক আৱৰি লয়। *অলংকাৰ*ৰ ধাৰণা কণ্ঠ আৰু সংগীতৰ যন্ত্ৰৰ পৰিৱেশন দুয়োটাতে প্ৰযোজ্য।
পুৰন্দৰ দাস, আধুনিক কৰ্ণাটকী সংগীতৰ জনক, ছাত্ৰ-ছাত্ৰীৰ বাবে *অলংকাৰ* আৰু *স্বৰৱলী*ৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি শিক্ষণৰ অনুশীলন প্ৰণয়ন কৰিছিল, য’ত ছাত্ৰই তিনি অষ্টকৰ ৰেজিষ্টাৰত বিভিন্ন *[[ৰাগ]]* আৰু *[[তাল (সংগীত)|তাল]]*ৰ মাজত নিৰ্দিষ্ট ধৰণৰ গোটৰ পুনৰাবৃত্তি কৰে।

## প্ৰকাৰ

শাস্ত্ৰীয় সংগীতত ব্যৱহৃত কিছুমান সাধাৰণ *অলংকাৰ*ৰ প্ৰকাৰ হৈছে:
* *[[মীণ্ড]]*, এটা কৌশল য’ত এটা নোটৰপৰা পৰৱৰ্তী নোটলৈ তৰলভাৱে গীত গোৱা হয় - মীড়ৰ বহুতো ভিন্ন প্ৰকাৰ আছে
* *[[কান (সংগীত)|কান-স্বৰ]]*, গ্ৰেচ নোট - গ্ৰেচ নোটৰ ব্যৱহাৰ নিৰ্ভৰ কৰে পৰিৱেশিত ৰাগৰ ওপৰত
* *[[আন্দোলন (সংগীত)|আন্দোলন]]*, নিৰ্দিষ্ট নোটত কোমল দোলন, নিৰ্বাচিতভাৱে ব্যৱহৃত
* *[[গমক]]*, দুটা বা তিনিটা স্বতন্ত্ৰ নোট জড়িত তীব্ৰ আগ-পিছৰ কম্পন
* *[[খটকা (সংগীত)|খটকা]]*, নোটৰ গোটৰ দ্ৰুত পৰিৱেশন যিটো স্বতন্ত্ৰ কিন্তু লঘু
* *[[মুৰ্কী]]*, নোটৰ গোটৰ আৰু অধিক লঘু আৰু সূক্ষ্ম পৰিৱেশন

## অন্যান্য সংজ্ঞা
*অলংকাৰ* ইয়াৰো উল্লেখ কৰে:
* প্ৰাচীন ভাৰতীয় সংগীতত এটা স্বৰ গোটৰ ওপৰত এটা ধৰণ।
* ৭টা মুখ্য তাল আৰু তেওঁলোকৰ পৰিৱৰ্তনৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি এটা অনুশীলনৰ ধৰণ।

## তথ্যসূত্ৰ

## বাহ্যিক সংযোগ
* ভাৰতীয় শাস্ত্ৰীয় সংগীতত অলংকৰণ
তেজপুৰ উন্নয়ন প্ৰাধিকৰণ

**তেজপুৰ উন্নয়ন প্ৰাধিকৰণ** হৈছে ভাৰতৰ তেজপুৰ চহৰত পৰিকল্পিতভাৱে আন্তঃগাঁথনি আৰু আৱাস প্ৰকল্পৰ উন্নয়নৰ বাবে সৃষ্টি কৰা বিধিগত নাগৰিক সংস্থা। বৰ্তমানৰ ভাৰতীয় নগৰ উন্নয়ন প্ৰাধিকৰণৰ ভেটি ১৮৯৬ চনত বোম্বে প্লেগৰ ফলত ব্ৰিটিছ ঔপনিৱেশিক চৰকাৰৰ যুগত ডিজাইন কৰা গাঁথনিৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি গঢ় লৈ উঠিছে। ভাৰতীয় সংবিধানৰ ৭৪ সংখ্যক সংশোধনী অনুসৰি প্ৰতিখন চহৰৰ বাবে নগৰ উন্নয়ন প্ৰাধিকৰণ গঠন কৰা হৈছে। এই প্ৰাধিকৰণত নাগৰিক পৰিকল্পনাত বিশেষজ্ঞ পৰিকল্পনাকাৰী আৰু আমোলা থাকে। প্ৰাধিকৰণৰ বিষয়াসকলে স্থানীয় ৰাজ্য চৰকাৰৰ সৈতে নগৰ পৰিকল্পনা কাৰ্য্যকলাপত কাম কৰে।

## ইতিহাস আৰু উদ্দেশ্য
তেজপুৰ নগৰ উন্নয়ন প্ৰাধিকৰণ গঠন কৰা হৈছিল আৰু ইয়াত অ-আমোলাতন্ত্ৰিক ব্যক্তি আৰু সংস্থাৰ এটা গোট থাকে যিসকলে ভাৰতীয় চহৰসমূহত আন্তঃগাঁথনি উন্নয়নৰ পৰিকল্পনাৰ দায়িত্ব লয়।  

তেজপুৰ নগৰ উন্নয়ন প্ৰাধিকৰণৰ পৰিচালনা অধ্যক্ষ বিৰাজ নাথে।

## কাৰ্যকলাপ
তেজপুৰ নগৰ উন্নয়ন প্ৰাধিকৰণৰ পৰিকল্পনাকাৰীসকল তলত উল্লেখ কৰা বিষয়সমূহৰ বাবে দায়বদ্ধ।  

* টাউন প্লেনিং আঁচনিসমূহ যাতে ৰূপায়ণ কৰা হয় সেয়া নিশ্চিত কৰা।  
* অধিসূচিত অঞ্চলসমূহৰ বাবে গুৰু আঁচনিৰ উন্নয়ন পৰিকল্পনা তৈয়াৰ কৰা আৰু কাৰ্যকৰী কৰা।  
* সুলভ মূল্যৰ গৃহ নিৰ্মাণ, বস্তিবাসীৰ উন্নয়নৰ দৰে নগৰ অঞ্চল উন্নয়নৰ পদক্ষেপ সৃষ্টি আৰু ৰূপায়ণ।  
* বৰ্তমানৰ অঞ্চলসমূহৰ উন্নতিৰ বাবে স্থানীয় এলেকা পৰিকল্পনা ৰূপায়ণ।  
* বিল্ডিং আইন আধুনিকীকৰণ।  
* ট্ৰেনজিট অভিমুখী উন্নয়নক প্ৰসাৰিত কৰা।  
* স্থানীয় এলেকাৰ পৰিকল্পনাত ঐতিহ্যমণ্ডিত ভৱনসমূহৰ ৰূপান্তৰ অন্তৰ্ভুক্ত কৰা।  
* সামাজিক আৰু অৰ্থনৈতিক উন্নয়নৰ পৰিকল্পনা।  

## প্ৰত্যাহ্বান
তেজপুৰ নগৰ উন্নয়ন প্ৰাধিকৰণৰ পৰিকল্পনাকাৰীসকলে তলত দিয়া প্ৰত্যাহ্বানৰ সন্মুখীন হৈছে।  

* নগৰীয়া বসতিপ্ৰধান লোকসকলৰ গৃহৰ প্ৰয়োজনীয়তা পূৰণ কৰা।  
* উন্নয়নৰ পদক্ষেপত বিনিয়োগ।  
* খোৱাপানীৰ সমস্যা সমাধান কৰা।  
* অনাময় সমস্যা সমাধান কৰা।  

## তথ্যসূত্ৰ

## বহিঃসংযোগ
* তেজপুৰ উন্নয়ন প্ৰাধিকৰণৰ চৰকাৰী ৱেবছাইট 

শ্ৰেণী:অসম চৰকাৰ
শ্ৰেণী:অনুষ্ঠান প্ৰতিষ্ঠান
শ্ৰেণী:তেজপুৰ
ই গুমচ'ল

**ই গুমচ'ল** (কোৰিয়ান: 리금철, Yi Kŭmch'ŏl) এগৰাকী উত্তৰ কোৰিয়াৰ সাহিত্যিক, যি গুপ্তচৰ কাহিনী, বিজ্ঞান কল্পকাহিনী আৰু প্ৰযুক্তি-থ্ৰিলাৰ উপন্যাস লিখাৰ বাবে জনাজাত। কোৰিয়ান বিজ্ঞান কল্পকাহিনীৰ অন্যতম প্ৰধান ব্যক্তিত্ব হিচাপে ই গুমচ'ল উত্তৰ কোৰিয়াৰ আটাইতকৈ অধিক বিজ্ঞান কল্পকাহিনী লিখা লেখকসকলৰ ভিতৰত এজন। ২০১০ চনৰ ভিতৰত তেওঁ প্ৰায় ২০টা বিজ্ঞান কল্পকাহিনী লিখিছিল, যিয়ে উত্তৰ কোৰিয়াৰ বিজ্ঞান কল্প সাহিত্যৰ প্ৰায় এক-পঞ্চমাংশ অংশীদাৰী কৰিছিল। *The Encyclopedia of Science Fiction*ৰ মতে, ইৰ "শীতল যুদ্ধকালীন প্ৰযুক্তি-থ্ৰিলাৰ, গুপ্তচৰ কাহিনী আৰু ভৱিষ্যৎ কল্পচিত্ৰৰ বিশেষ সংমিশ্ৰণে উত্তৰ কোৰিয়াৰ আধুনিক বিজ্ঞান কল্প সাহিত্যৰ ৰূপ নিৰ্ধাৰিত কৰিছে।" ই গুমচ'ল উত্তৰ কোৰিয়াৰ *আদোং মুনহাক* (아동문학) নামৰ শিশুসাহিত্যিক সাময়িকীত শিশুসাহিত্যও ৰচনা কৰে।

## লিখন শৈলী
ই গুমচ'লক উত্তৰ কোৰিয়াৰ বিজ্ঞান কল্পকাহিনীত নতুন ধৰণৰ ধাৰণা আৰু প্লট উপাদান প্ৰৱেশ কৰোৱাৰ বাবে কৃতিত্ব দিয়া হয়। তেওঁৰ কাহিনীবোৰত যৌনতা, উৎকণ্ঠা আৰু গোপন ষড়যন্ত্ৰৰ ব্যৱহাৰ দেখা যায়। ইয়াৰ পূৰ্বে, এইবোৰ ধাৰণা উত্তৰ কোৰিয়াৰ সাহিত্যত প্ৰায় অনুপস্থিত আছিল। তেওঁৰ কাহিনীবোৰত পশ্চিম-বিৰোধী মনোভাব আৰু উত্তৰ কোৰিয়ান ৰাষ্ট্ৰীয়তাবাদী দৃষ্টিভংগী প্ৰবলভাৱে উপস্থিত। খলনায়কসকল সাধাৰণতে আমেৰিকা, দক্ষিণ কোৰিয়া বা জাপানৰ মানুহ। তেওঁৰ বহুতো উপন্যাস উত্তৰ কোৰিয়াৰ বাহিৰত স্থানীয়কৃত আৰু বিদেশী চৰিত্ৰসমূহত আধাৰিত, যাৰ জৰিয়তে উত্তৰ কোৰিয়াৰ প্ৰচলিত শৈলীৰপৰা ভিন্ন ৰূপত প্ৰেমৰ কাহিনী আখ্যান কৰা হয়। তেওঁৰ *ৰেড ফ্লেছ* (붉은 섬광) উপন্যাসখন এটা প্ৰশান্ত মহাসাগৰৰ দ্বীপত স্থানীয়কৃত, য'ত প্ৰধান চৰিত্ৰসকলে ৰাজনৈতিক বা মতাদৰ্শিক প্ৰত্যাহ্বান অবিহনে প্ৰেমত লিপ্ত হয়। ই গুমচ'ল বিদেশী সাহিত্যৰপৰা ধাৰ কৰা ধাৰণা আৰু শব্দৰ ব্যৱহাৰ কৰে। উদাহৰণস্বৰূপে, *ৰেড ফ্লেছ*ত ব্যৱহৃত বহু শব্দ জাপানী চোৰাংচোৱা সাহিত্যৰপৰা আহৰণ কৰা, আৰু "romance" নামৰ ইংৰাজী ধাৰ শব্দ ব্যৱহাৰ কৰি উত্তৰ কোৰিয়াৰ পাঠকসকলৰ বাবে অনন্য প্ৰেমৰ ধাৰণা প্ৰকাশ কৰিছে।

ই গুমচ'লৰ কাহিনীবোৰত গোপন খলনায়কৰ উপস্থিতি থাকে। তেওঁৰ গুপ্তচৰ কাহিনীবোৰত বিদেশী গুপ্তচৰ, অপৰাধী গোট বা আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় কোম্পানীসমূহৰ ষড়যন্ত্ৰৰ আভাস দিয়া হয়। তেওঁ বিদেশী আৰু উত্তৰ কোৰিয়ান দুই ধৰণৰ চৰিত্ৰক সন্দেহৰ চকুত দেখুৱাই, উত্তৰ কোৰিয়াৰ সাহিত্যত প্ৰচলিত "ঘৰুৱা ভাল আৰু বিদেশী বেয়া" বিভাজনক আঘাত কৰে। ইয়াৰ ফলত পাঠকত একপ্ৰকাৰৰ বিৰাগৰ অনুভৱ জন্মায়। অধিকাংশ কাহিনীৰ অন্তিমত আমেৰিকান সাম্ৰাজ্যবাদক প্ৰধান খলনায়ক হিচাপে প্ৰদৰ্শন কৰা হয়। তেওঁৰ সাহিত্যৰ মুখ্য বিষয়-বস্তু হৈছে উত্তৰ কোৰিয়াৰ সাংস্কৃতিক আতংক — অৰ্থনৈতিক পৃথকীকৰণৰ চিন্তা আৰু বিদেশী সাম্ৰাজ্যবাদৰ ভয়। যদিও, বিজ্ঞানক এই আতংকসমূহৰ প্ৰতি এক ধৰণৰ মুক্তি আৰু ৰাষ্ট্ৰীয় গৌৰৱৰ উৎস ৰূপে দৰ্শোৱা হয়। উদাহৰণস্বৰূপে, তেওঁৰ *চেঞ্জ কোৰ্ছ!* (항로를 바꾸라) কাহিনীটোত এটা ভৱিষ্যতমুখী প্ৰতি-মাকৰ্ষণ শক্তি ৰশ্মি *deus ex machina* হিচাপে ব্যৱহৃত হৈ আমেৰিকান সন্ত্ৰাসবাদী আক্ৰমণৰপৰা প্ৰধান চৰিত্ৰসকলক ৰক্ষা কৰে।

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ঔপন্যাসিক
শ্ৰেণী:সাহিত্যিক
তেজপুৰ কেন্দ্ৰীয় কাৰাগাৰ

**তেজপুৰ কেন্দ্ৰীয় কাৰাগাৰ** হৈছে ভাৰতৰ অসম ৰাজ্যৰ শোণিতপুৰ জিলাত অৱস্থিত কেন্দ্ৰীয় কাৰাগাৰ। অসম ৰাজ্যৰ ৩১খন কাৰাগাৰৰ ভিতৰত ই অন্যতম। এই কাৰাগাৰখন অসম চৰকাৰৰ কাৰাগাৰ বিভাগৰ অধীনত পৰিচালিত হয়। ১৮৮১ চনত স্থাপন হোৱা এই জেলখন ৰাজ্যৰ অন্যতম প্ৰাচীন কেন্দ্ৰীয় কাৰাগাৰ হিচাপে পৰিচিত। ইয়াত সৰ্বাধিক নিৰাপত্তা ব্যৱস্থা উপলব্ধ আছে আৰু প্ৰায় ১০০০ বন্দীৰ স্থান ক্ষমতা থাকিলেও বৰ্তমান সময়ত ইয়াত প্ৰায়েই ক্ষমতা অতিক্ৰম কৰি বন্দী থাকে।

## ইতিহাস
তেজপুৰ কেন্দ্ৰীয় কাৰাগাৰ ১৮৪৬ চনত স্থাপন কৰা হৈছিল আৰু এতিয়া কেন্দ্ৰীয় কাৰাগাৰ হিচাপে ঘোষণা কৰা হৈছে। কাৰাগাৰ চৌহদৰ মুঠ মাটি-কালি প্ৰায় ৩০ একৰৰ অলপ বেছি। জেলৰ চাৰিবেৰ প্ৰায় ৯ একৰ মাটিত অৱস্থিত। সকলোবোৰ অট্টালিকা আচলতে ১৮৪৬ চনৰ নহয় যদিও সকলোবোৰ অতি পুৰণি।

## ডাঙৰ গোচৰ
২০২১ চনৰ ২৯ জুলাই বুধবাৰে অসমৰ তেজপুৰ কেন্দ্ৰীয় কাৰাগাৰত কমেও ২৮ জন কয়দীৰ দেহত ক'ভিড-১৯ ভাইৰাছ ধৰা পৰিছিল। ইয়াৰ লগে লগে তেজপুৰ জেলৰ কয়দীৰ সংখ্যা ৫৬ জনলৈ বৃদ্ধি পাইছে। 

২০০৫ চনৰপৰা আজীৱন কাৰাদণ্ড ভুগি থকা তেজপুৰ কেন্দ্ৰীয় কাৰাগাৰৰ বন্দী ললিত নায়কে কাৰাগাৰৰ চৌহদৰ কুঁৱাত জঁপিয়াই আত্মহত্যা কৰাৰ অভিযোগ উত্থাপন হৈছে।

## উল্লেখযোগ্য বন্দীসকল
* শোণিতপুৰ জিলাৰ তেজপুৰ কেন্দ্ৰীয় কাৰাগাৰৰ অধীক্ষক মৃণ্ময় ডাউকা বৃহস্পতিবাৰে দুগৰাকী মহিলাৰ যৌন নিৰ্যাতনৰ অভিযোগত গ্ৰেপ্তাৰ কৰা হৈছিল। অভিযুক্তৰ বিৰুদ্ধে দুটা অভিযোগ উত্থাপন হৈছিল। স্বামীক মুকলি কৰি দিয়াৰ প্ৰতিশ্ৰুতিৰে এগৰাকী কয়দীৰ পত্নীক যৌন নিৰ্যাতন চলাইছিল বুলি অভিযোগ উঠিছে। দ্বিতীয়টো গোচৰ হৈছে তেওঁ জেল ৱাৰ্ডেনৰ পত্নীৰ বিনয়ক ক্ষোভিত কৰা।

* ১৯৯৭ চনৰ মাৰ্চ মাহত নিজৰ মাতৃক হত্যা কৰাৰ অভিযোগত ধাবুৱা ৰাজোৱাৰ গ্ৰেপ্তাৰ হৈছিল। হত্যাকাণ্ডৰ সময়ত তেওঁ মানসিক ৰোগত ভুগি আছিল বুলি ধৰা হৈছিল। ২৪/০৩/১৯৯৭ তাৰিখে তেওঁক ন্যায়িক জিম্মাত ৰখা হৈছিল আৰু কেতিয়াও জামিন লাভ কৰা নাছিল। ৪/০৩/২০০২ তাৰিখে তেওঁক আজীৱন কাৰাদণ্ডৰ শাস্তি প্ৰদান কৰা হয়। মুঠতে তেওঁ ১১ বছৰ ৮ মাহ কাৰাগাৰত আছিল।

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:তেজপুৰ
শ্ৰেণী:অসম
দৰবাৰ হাউছ শিলালিপি

**দৰবাৰ হাউছ শিলালিপি** ১৬৬০ শক (১৭৩৮ খ্ৰীষ্টাব্দত) খোদিত হৈছিল, য’ত বৰফুকনৰ দৰবৰ (কাৰ্যালয়)-ৰ দক্ষিণ জয়াদুৱাৰ নিৰ্মাণৰ ঘটনা তৰুণ দুৱৰা বৰফুকনৰ পৰ্যবেক্ষণত আৰু শিৱ সিংহৰ আদেশত কৰা হৈছিল বুলি লিখিত আছে। 

মূলতঃ এই শিলালিপি বৰফুকনৰ দৰবৰৰ দক্ষিণ ফটকত আছিল, য’ৰপৰা বৰ্তমান অসম ৰাজ্যিক সংগ্ৰহালয়ত সংৰক্ষণৰ বাবে স্থানান্তৰ কৰা হৈছে।

## টোকা

## তথ্যসূত্ৰ

*
*

শ্ৰেণী:ভাস্কৰ্য
শ্ৰেণী:স্থাপত্য
শ্ৰেণী:অসমৰ ইতিহাস
শ্ৰেণী:অসম
শ্ৰেণী:আহোম ৰাজ্য
মিৰিয়াম ছিলভাৰবাৰ্গ

**মিৰিয়াম ছিলভাৰবাৰ্গ** (; ১৯ জানুৱাৰী, ১৯৫১ – ১৬ মাৰ্চ, ২০০৮) এগৰাকী আমেৰিকান ইতিহাসবিদ। ১৯৯৩ চনৰ গুগেনহাইম ফেলো হিচাপে তেওঁ *চেঞ্জিং ছং: দ্য মাৰ্ক্সিষ্ট মেনিফেষ্টছ অৱ নাকানো শ্বিগেহাৰু* (১৯৯০) আৰু *ইৰ'টিক গ্ৰ'টেস্ক ননচেন্স* (২০০৬) গ্ৰন্থৰ লেখিকা আছিল, প্ৰথমটোৰ বাবে ১৯৯০ চনত *জন কে ফেয়াৰবেংক বঁটা* লাভ কৰিছিল। লছ এঞ্জেলছৰ কেলিফৰ্ণিয়া বিশ্ববিদ্যালয়ৰ অধ্যাপিকা হিচাপে তেওঁ ২০০০ চনৰপৰা ২০০৩ চনলৈকে *ইউচিএলএৰ চেণ্টাৰ ফৰ দ্য ষ্টাডি অৱ উইমেন*ৰ পৰিচালক আছিল। 

## জীৱন আৰু শিক্ষাজীৱন
ছিলভাৰবাৰ্গৰ জন্ম ১৯ জানুৱাৰী, ১৯৫১ চনত ৱাশ্বিংটন, ডি. চি.-ত হৈছিল। তাৰ পিছত তেওঁৰ পিতৃ টোকিয়'স্থিত যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ দূতাবাসত শ্ৰম এটাছে হিচাপে নিযুক্তি লাভ কৰে আৰু কৈশোৰকালত তেওঁ সেই চহৰত লালিত-পালিত হৈছিল। তেওঁ শিবুয়াৰ ইণ্টাৰনেচনেল স্কুল অৱ দ্য চেক্ৰেড হাৰ্টত অধ্যয়ন কৰিছিল। ১৯৭৭ চনত আমেৰিকান ইউনিভাৰ্চিটিৰ পৰা বি.এ. ডিগ্ৰী, ১৯৭৯ চনত জৰ্জটাউন বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা এম.এ. ডিগ্ৰী আৰু ১৯৮৪ চনত চিকাগো বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা জাপানৰ ইতিহাসত পিএইচ.ডি. লাভ কৰিছিল। তেওঁৰ ডক্টৰেল অভিসন্দৰ্ভৰ শীৰ্ষক আছিল *Changing song: the Marxist poetry of Nakano Shigeharu*।

১৯৮৭ চনৰপৰা হেমিল্টন কলেজত ইতিহাসৰ সহকাৰী অধ্যাপক হিচাপে কৰ্মজীৱন আৰম্ভ কৰাৰ পাছত, ১৯৮৯ চনত তেওঁ কেলিফৰ্ণিয়া বিশ্ববিদ্যালয়ৰ লছ এঞ্জেলছ কেম্পাচলৈ স্থানান্তৰিত হয়। ১৯৯২ চনত তেওঁ সহযোগী অধ্যাপকৰ পদলৈ পদোন্নতি লাভ কৰে, পিছত পূৰ্ণ অধ্যাপক পদলৈ পদোন্নতি পায়। ২০০০ চনৰপৰা ২০০৩ চনলৈকে তেওঁ ইউচিএলএৰ *চেণ্টাৰ ফৰ দ্য ষ্টাডি অৱ উইমেন*ৰ পৰিচালক আছিল। ২০০৫ চনত কেঞ্চাৰ আৰু পাৰ্কিনছন ৰোগ ধৰা পৰাৰ পাছত তেওঁ আগতীয়াকৈ অৱসৰ গ্ৰহণ কৰি এমেৰিটাছ অধ্যাপিকা হয়।

১৯৯০ চনত তেওঁ প্ৰকাশিত *Changing Song: The Marxist Manifestos of Nakano Shigeharu* গ্ৰন্থৰ বাবে জন কে ফেয়াৰবেংক বঁটা লাভ কৰিছিল। ১৯৯১ চনৰ তেওঁৰ দুটা প্ৰবন্ধই, ছাবিনে ফ্ৰূহষ্টুকেৰ মতে, "আধুনিক গাৰ্লক বৈজ্ঞানিক আলোচনাৰ মানচিত্ৰত স্থান দিলে" আৰু এই খণ্ডত স্বতন্ত্ৰ শাখা আৰম্ভ কৰাৰ পথ প্ৰশস্ত কৰিলে। জাপানৰ আধুনিকতা অধ্যয়নৰ উদ্দেশ্যে ১৯৯৩ চনত তেওঁ গুগেনহাইম ফেলোশ্বিপ লাভ কৰিছিল। ২০০৬ চনত তেওঁৰ অন্তিম গ্ৰন্থ *Erotic Grotesque Nonsense* প্ৰকাশিত হয়, য’ত দ্বিতীয় বিশ্বযুদ্ধপূৰ্ব জাপানক কেন্দ্ৰ কৰি আলোচনা কৰা হৈছিল। অসুস্থ অৱস্থাতও এই গ্ৰন্থ সম্পূৰ্ণ কৰিবলৈ তেওঁ পুৰ্বতন ছাত্ৰ-ছাত্ৰী আৰু বন্ধু-বান্ধৱীৰ সহায় ল’বলগীয়া হৈছিল। *লছ এঞ্জেলছ টাইমছ*ত উল্লেখ কৰা হৈছিল যে "ছিলভাৰবাৰ্গৰ গৱেষণা আধুনিক জাপান অধ্যয়নকাৰীসকলৰ বাবে প্ৰায়েই আবশ্যকীয় পাঠ্যপুথি।"  তেওঁৰ প্ৰভাৱ বিস্তাৰ হৈছিল হাৰী হাৰুটুনিয়ান, শোজো ফুজিতা, তেচুও নাজিতা আদি গৱেষকসকলৰদ্বাৰা।

ছিলভাৰবাৰ্গ *Japanese Studies* নামৰ জাৰ্নেলৰ সম্পাদকমণ্ডলীৰ সদস্য আছিল। ১৯৯৮ চনত নিউ ছাউথ ৱেইলছ কলা গেলাৰীত অনুষ্ঠিত জাপানী সংস্কৃতি সন্মেলনত তেওঁ মুখ্য প্ৰবন্ধক আছিল।

ছিলভাৰবাৰ্গৰ মৃত্যু ১৬ মাৰ্চ, ২০০৮ চনত লছ এঞ্জেলছৰ কাইণ্ড্ৰেড হস্পিটেলত পাৰ্কিনছন ৰোগ সম্পৰ্কীয় জটিলতাৰ ফলত হৈছিল; তেতিয়া তেওঁৰ বয়স আছিল ৫৭ বছৰ।

তেওঁৰ এজন ভাতৃ আছিল। জাপানত কৈশোৰ অতিবাহিত কৰাৰ ফলত তেওঁ জাপানী ভাষাতো দখল ৰাখিছিল। ছণ্ড্ৰা হেল, যি ইউচিএলএত তেওঁৰ বন্ধু আছিল, তেওঁৰ ব্যক্তিগতভাৱে চলচ্চিত্ৰ আৰু হলিউডৰ গছিপৰ প্ৰতি বিশেষ আগ্ৰহ থকা বুলি স্মৰণ কৰিছিল।

## গ্ৰন্থ তালিকা
**Changing Song: The Marxist Manifestos of Nakano Shigeharu* (১৯৯০)
**Erotic Grotesque Nonsense* (২০০৬)

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ইতিহাসবিদ
নামজানী বৰফুকনৰ বিজয় শিলালিপি স্তম্ভ

**নামজানী বৰফুকনৰ বিজয় শিলালিপি স্তম্ভ** বা **বৰফুকনৰ জয়স্তম্ভ**, এটা শিলালিপি-স্তম্ভ, য’ত আহোম সেনাৰ ১৬৬৭ খ্ৰীষ্টাব্দত গুৱাহাটী জয়ৰ ঘটনা খোদিত কৰা হৈছে। এই লিপিত নামজানী বৰফুকন বা লাচিত বৰফুকনৰ গুণৰ বৰ্ণনা কৰা হৈছে, যি বৰবৰুৱাৰ পুত্ৰ আছিল। এই লিপি ৰন্ধ্ৰ-ৱজ্ৰ-ৱন-চন্দ্ৰ শক ১৫৮৯ ত খোদিত হৈছিল যেতিয়া যৱন (মুছলমান)সকলক পৰাস্ত কৰা হৈছিল।

এই শিলালিপি দক্ষিণ গুৱাহাটীৰ ফাটাছিলত উদ্ধাৰ কৰা হৈছিল। এই স্তম্ভৰ উচ্চতা প্ৰায়  আৰু পৰিধি । বৰ্তমান এইটো অসম ৰাজ্যিক সংগ্ৰহালয়ত সংৰক্ষিত হৈ আছে।

## টোকা

## তথ্যসূত্ৰ

*
*
*

শ্ৰেণী:ভাস্কৰ্য
শ্ৰেণী:স্থাপত্য
শ্ৰেণী:অসমৰ ইতিহাস
শ্ৰেণী:অসম
শ্ৰেণী:আহোম ৰাজ্য
মোলাকালমুৰু শাৰী

**মোলাকালমুৰু শাৰী**, যাক কৰ্ণাটক কাঞ্চিপুৰম বুলিও কোৱা হয়, ভাৰতৰ কৰ্ণাটকৰ চিত্ৰদুৰ্গা জিলাৰ মোলাকালমুৰুত বোৱা পৰম্পৰাগত ৰেচমৰ শাৰী। In 2011, it was granted a Geographical Indication tag ২০১১ চনত ইয়াক ভৌগোলিক সূচক টেগ প্ৰদান কৰা হয় আৰু ইয়াৰ টেগ নম্বৰ ৫৩। ইয়াৰ মটিফসমূহৰ ভিতৰত আছে ফল-মূল, জীৱ-জন্তু আৰু ফুল।
## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ভৌগোলিক স্বীকৃতি
শ্ৰেণী:বস্ত্ৰ
মীড়

হিন্দুস্তানী শাস্ত্ৰীয় সংগীতত, ***মীণ্ড*** (হিন্দী: , ) এটা নোটৰপৰা আন এটা নোটলৈ গ্লাইড বা পিছলি যোৱাক বুজায়। ই এটা অত্যাৱশ্যকীয় পৰিৱেশন পদ্ধতি, আৰু ইয়াক প্ৰায়ে কণ্ঠ আৰু বাদ্য সংগীতত ব্যৱহাৰ কৰা হয়। বীণা, চেতাৰ, সাৰংগী আৰু অন্যান্য তাঁৰৰ বাদ্যযন্ত্ৰত, ইয়াক সাধাৰণতে তাঁৰবোৰক ফ্ৰেটৰ ওপৰত ঠেলি দিয়াৰদ্বাৰা কৰা হয় যাতে তাৰ কাৰ্যকৰী দৈৰ্ঘ্য আৰু টান সলনি হয়; তুলনা কৰক পৰ্টামেণ্টো আৰু ফিংগাৰ ভাইব্ৰেটো। এইটো বাঁহীৰ দৰে বায়ু বাদ্যযন্ত্ৰতো কৰিব পাৰি, আঙুলিৰে ফুটাবোৰ এনেদৰে ঢাকি যাতে পৃথক সুৰৰ মাজৰ পৰিৱৰ্তন অদৃশ্য হয়। ইয়াক এটাপ্ৰকাৰৰ *[[অলংকাৰ (সংগীত)|সংগীতৰ অলংকাৰ]]* বা সজ্জা হিচাপে গণ্য কৰা হয়। 

*মীণ্ড* যিকোনো শাস্ত্ৰীয় পৰিৱেশনৰ এটা গুৰুত্বপূৰ্ণ অংশ; কিন্তু, সংগীতৰ সমাৰোহত প্ৰায়ে ব্যৱহৃত হাৰমনিয়াম বা সন্তুৰত এই কৌশল সম্ভৱ নহয়। এই কাৰণে, খেয়াল গোৱা পৰম্পৰাগত শিল্পীসকলে সাৰংগীৰ দৰে এনে যন্ত্ৰৰ সংগত পছন্দ কৰে যিয়ে *মীণ্ড* পৰিৱেশন কৰিব পাৰে।
## উল্লেখ
লি সল্ক

**লি সল্ক** (; মৃত্যু ২ মে', ১৯৯২) হ'ল এজন আমেৰিকান শিশু মনোবিজ্ঞানী আৰু লেখক যিজনক কেঁচুৱাৰ ওপৰত হৃদস্পন্দনৰ শব্দৰ শান্ত প্ৰভাৱ আৱিষ্কাৰৰ কৃতিত্ব প্ৰদান কৰা হয়।

জীৱনৰ শেষৰ তৃতীয়াংশত, সল্ক‍ে বিভিন্ন টেলিভিছন শ্ব’ আৰু বক্তৃতা-মঞ্চত অসংখ্য লোকৰ উপস্থিতত আলোচনা আগবঢ়াইছিল। তেওঁ এই স্থানসমূহ ব্যৱহাৰ কৰি শিশু বিশেষকৈ কেঁচুৱাক কেনেকৈ লালন-পালন কৰিব লাগে তাৰ পৰামৰ্শ আগবঢ়াইছিল।

## প্ৰাথমিক জীৱন
সল্ক আছিল ৰাছিয়াৰ ইহুদী অনুপ্ৰৱেশকাৰী ড’ৰা (প্ৰেছ) আৰু ডেনিয়েল সল্কৰ কনিষ্ঠ পুত্ৰ। তেওঁৰ জন্ম হৈছিল নিউয়ৰ্কত আৰু আৰু ডাঙৰ-দীঘল হৈছিল তাতেই। পলিঅ’ ভেকচিনৰ উদ্ভাৱক জোনাছ সল্ক আছিল তেওঁৰ ডাঙৰ ভাতৃ।

সল্কৰ পঢ়া-শুনা মিছিগান বিশ্ববিদ্যালয়ত।

## পেছাদাৰী কাম
লি সল্কৰ প্ৰকাশিত কৰ্মই মৃত্যুৰ হাৰত অৱসৰৰ প্ৰভাৱ, নৱজাতকৰ ওপৰত মাতৃৰ হৃদস্পন্দনৰ প্ৰভাৱ, আৰু মাতৃ আৰু প্ৰসৱৰ সময়ৰ প্ৰতিকূল অৱস্থা আৰু পাছৰ আত্মবিনাশকাৰী আচৰণৰ মাজৰ সম্পৰ্ক বিষয়ে অনুসন্ধান কৰিছিল। তেওঁ আঠখন গ্ৰন্থৰ লেখক।

## ব্যক্তিগত জীৱন
লি সল্ক দুবাৰ বিবাহপাশত আৱদ্ধ হৈছিল, প্ৰথমবাৰ কেৰ্ষ্টিনৰ সৈতে আৰু তাৰ পাছত মেৰী জেনৰ সৈতে। প্ৰথম পক্ষৰ পৰা তেওঁৰ দুটি সন্তান আছিল, তেওঁল‍োকৰ এজন পুত্ৰ - নাম এৰিক আৰু আনগৰাকী কন্যা - নাম পিয়া।

সল্ক কিছু সময়ৰ বাবে দক্ষিণ কেৰ’লিনাৰ কেথেৰিন এইচ ৱাটাৰ্ছৰ সৈতেও বিবাহপাশত আৱদ্ধ হৈছিল৷ ১৯৮২ চনত নিউয়ৰ্কত তেওঁলোকৰ বিবাহ হৈছিল।

লি সল্ক কৰ্কট ৰোগত আক্ৰান্ত হয় আৰু ১৯৯২ চনৰ ২ মে’ত ৬৫ বছৰ বয়সত মানহাটানৰ চিকিৎসালয়ত মৃত্যু হয়। তেওঁ ছালক কৰ্নেল ইউনিভাৰ্চিটি মেডিকেল চেণ্টাৰৰ অধ্যাপক আছিল।

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:মনোবিজ্ঞানী
মুৰকী

**মুৰ্কী** হৈছে হিন্দুস্তানী শাস্ত্ৰীয় সংগীতত এটা চমু তান বা উলটি দিয়া মৰ্ডেণ্ট, যাক কৰ্ণাটকী সংগীতত *প্ৰত্যাহতম* বুলি জনা যায়। ই এটা দ্ৰুত আৰু সূক্ষ্ম সজ্জা বা *[[অলংকাৰ (সংগীত)| সংগীতৰ অলংকাৰ]]*, য’ত দুটা বা ততোধিক স্বৰ ব্যৱহাৰ কৰা হয় আৰু ই এটা মৰ্ডেণ্ট বা *উলটা মুৰ্কী*ৰ সৈতে সাদৃশ্যপূৰ্ণ। 

মুৰ্কী এটা খটকা বা জমজমাতকৈ কম বলপ্ৰয়োগী। এটা আৰ আৰ এছ এছৰ দৰে সংমিশ্ৰণ এটা *মুৰ্কী*, *খটকা* বা *জমজমা*ৰ আৰম্ভণিৰ বিন্দু হ’ব পাৰে, প্ৰকাশৰ বলৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰি। *মুৰ্কী* কোনো নিৰ্দিষ্ট ৰাগৰ বাবে উপযুক্ত হ’ব পাৰে বা নহ’বও পাৰে। ইয়াক ঠুমৰী আৰু অন্যান্য লঘু ধাৰাতো ব্যৱহাৰ কৰা হয়।
পাঞ্জাবত ইয়াক *হৰকত* বুলিও কোৱা হয়। 
## ইয়াও চাওক
* অলংকাৰ (সংগীত)
## উল্লেখ
ৰাজ্যিক কৰ্কট প্ৰতিষ্ঠান,গুৱাহাটী

ৰাজ্যিক কৰ্কট প্ৰতিষ্ঠান, গুৱাহাটী (ইংৰাজী: State Cancer Institute, Guwahati), চমুকৈ SCI, Guwahati অসমৰ মুখ্য নগৰ গুৱাহাটীৰ ভঙাগড়ত অৱস্থিত এখন কৰ্কট ৰোগৰ চিকিৎসা প্ৰতিষ্ঠান আৰু গৱেষণা কেন্দ্ৰ। এই চিকিৎসা প্ৰতিষ্ঠানখন অসম চৰকাৰ আৰু টাটা ট্ৰাষ্টৰ যৌথ প্ৰচেষ্টাত গঢ় লৈ উঠিছিল। ২০১৭ চনৰ ১৮ ফেব্ৰুৱাৰীত জে পি নাড্ডাই প্ৰতিষ্ঠান খন আনুষ্ঠানিকভাৱে উদ্বোধন কৰে। ড॰ দ্বীপেন খনিকৰ বৰ্তমান ইয়াৰ সঞ্চালক।

## ইতিহাস
প্ৰথমে ২০১৬ চনৰ আগষ্ট মাহত গুৱাহাটী চিকিৎসা মহাবিদ্যালয়ৰ লগত সংলগ্ন কৰি ২০০ খন বিচনাৰ সক্ষমতাৰে প্ৰতিষ্ঠানখন নিৰ্মাণ কৰা হৈছিল। পৰবৰ্তী সময়ত অসম কেঞ্চাৰ কেয়াৰ ফাউণ্ডেছনৰ উদ্যোগত একক ভাৱে ইয়াৰ নিৰ্মাণ কাৰ্য্য সম্পন্ন হয় আৰু ২০১৭ চনত শুভ উদ্ধোধন হৈ উঠে। ইয়াৰ লগে লগে ই অসমৰ তৃতীয় খন কৰ্কট ৰোগৰ চিকিৎসাৰ তৃতীয় শ্ৰেণীৰ চিকিৎসালয় হিচাপে পৰিগণিত হয়। ২০১৮ চনত প্ৰতিষ্ঠানখনক ৰাজ্যিক কৰ্কট প্ৰতিষ্ঠান হিচাপে নামাকৰণ কৰি ড° বি চি গোস্বামীক প্ৰতিষ্ঠাপক সঞ্চালক হিচাপে দায়িত্ব দিয়ে। বৰ্তমান চিকিৎসালয়খন প্ৰায় ৩৫০ খন বিচনাৰে সমৃদ্ধ।
## তথ্য উৎস

## বহি:সংযোগ
*ৰাজ্যিক কৰ্কট প্ৰতিষ্ঠান,গুৱাহাটীৰ আধিকাৰিক ৱেবচাইট
*অসম কেঞ্চাৰ কেয়াৰ ফাউণ্ডেছনৰ আধিকাৰিক ৱেবচাইট

শ্ৰেণী:অসমৰ গৱেষণা প্ৰতিষ্ঠানসমূহ
শ্ৰেণী:অসমৰ চিকিৎসালয়
শাণ্ডিল্য গোত্ৰ

**শাণ্ডিল্য** এটা গোত্ৰৰ নাম যাৰ নামকৰণ কৰা হৈছে মহামুনি শাণ্ডিল্যৰ নামেৰে, ইয়াৰদ্বাৰা নিৰ্দিষ্ট কৰা হৈছে যে গোত্ৰৰ ব্যক্তিসকলৰ শাণ্ডিল্যক তেওঁলোকৰ অন্যতম পিতৃবংশ পূৰ্বপুৰুষ হিচাপে মানে। শাণ্ডিল্য ঋষি আছিল শাণ্ডিল্য গোত্ৰৰ পূৰ্বপুৰুষ। এই নামটো সংস্কৃত শণ, আৰু ডিলাম শব্দৰপৰা উদ্ভৱ হৈছে, গতিকে ইয়াৰ অৰ্থ পূৰ্ণিমা, সেয়েহে ইয়াৰ অৰ্থ হৈছে শাণ্ডিল্যক চন্দ্ৰ দেৱতাৰ পুৰোহিত বুলি মনা হয়। এই গোত্ৰৰ অন্তৰ্গত লোকক চন্দ্ৰ জাতিৰ বুলি ধৰা হয়। এই গোত্ৰৰ তিনিটা প্ৰৱৰ আছে, তেওঁলোক হ’ল শাণ্ডিল্য, অসিত আৰু দেৱল। এই গোত্ৰৰ বেদ হৈছে সামবেদ। নেপাল আৰু বিহাৰৰ মৈথিল ব্ৰাহ্মণৰ ভিতৰত শাণ্ডিল্য গোত্ৰ সৰ্ববৃহৎ গোত্ৰ। এই গোত্ৰৰ প্ৰত্যক্ষ পিতৃবংশ বংশ বুলি দাবী কৰা বহু পৰিয়াল সমগ্ৰ ভাৰত আৰু নেপালত পোৱা যায়। এই গোত্ৰৰ লোকসকল নেপাল আৰু ভাৰতৰ বহু ৰাজ্য যেনে পশ্চিম বংগ, বিহাৰ, কাশ্মীৰ, উত্তৰ প্ৰদেশ আৰু ওড়িশাৰপৰা আহিছে। পঞ্জাৱ, হাৰিয়ানা আৰু হিমাচল প্ৰদেশত বাস কৰা বহুতো সৰস্বত ব্ৰাহ্মণ পৰিয়ালে শাণ্ডিল্যক তেওঁলোকৰ পিতৃপুৰুষ বা পূৰ্বপুৰুষ বুলি দাবী কৰে। মৈথিল ব্ৰাহ্মণত শাণ্ডিল্য গোত্ৰৰ ৪৪টা মূল (উৎপত্তি) আছে। ব্ৰাহ্মণৰ বাহিৰেও বানাউট, ৱালদিয়া, পৰমাৰ আদি ৰাজপুতৰ কিছুমান বংশৰ শাণ্ডিল্য গোত্ৰ আছে আৰু শাণ্ডিল্যক তেওঁলোকৰ অন্যতম পিতৃবংশ পূৰ্বপুৰুষ হিচাপে আছে। কাফ্লে, পৌদাৰ আৰু প্ৰসাইৰ দৰে শাণ্ডিল্য গোত্ৰ থকা নেপালী লোক কম যদিও নেপালৰ অন্যান্য গোত্ৰ থকা লোকৰ তুলনাত তেওঁলোকৰ জনসংখ্যা তুলনামূলকভাৱে বেছি।
## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:গোত্ৰ
মহৰ্ষি গৌতম

**গৌতম** (), হিন্দু ধৰ্মৰ এজন ঋষি আৰু ব্ৰাহ্মণ ঋষি দীৰ্ঘতমাৰ পুত্ৰ আছিল, যি জৈন আৰু বৌদ্ধ ধৰ্মতো উল্লেখ আছে। যজুৰ্বেদ, ৰামায়ণ, গণেশ পুৰাণত গৌতমৰ উল্লেখ আছে আৰু তেওঁৰ পত্নী অহল্যাক ককৰ্থনা কৰাৰ বাবে জনাজাত। গৌতমৰ সৈতে জড়িত আন এটা গুৰুত্বপূৰ্ণ কাহিনী হৈছে গৌতমী নামেৰে জনাজাত গোদাবৰী নদীৰ সৃষ্টি।
## সন্তান
ৰামায়ণৰ মতে অহল্যাৰ গৰ্ভত গৌতমৰ জ্যেষ্ঠ পুত্ৰ শতানন্দৰ জন্ম। কিন্তু মহাভাৰতৰ আদি পৰ্ব মতে তেওঁৰ শাৰদ্বন আৰু শ্বিৰ্কাৰী নামেৰে দুজন পুত্ৰ আছিল। শাৰদ্বনক গৌতম বুলিও জনা গৈছিল, সেয়েহে তেওঁৰ সন্তান কৃপা আৰু কৃপিক ক্ৰমে গৌতম আৰু গৌতমী বুলি কোৱা হৈছিল। গৌতমৰ এগৰাকী কন্যাকো উল্লেখ কৰা হৈছে যদিও মহাকাব্যখনত তেওঁৰ নাম কেতিয়াও প্ৰকাশ কৰা হোৱা নাই। মহাভাৰতৰ সভা পৰ্বত তেওঁ অশ্বিনাৰ(উশীনাৰৰ কন্যা)ৰ জৰিয়তে বহু সন্তান জন্ম দিয়াৰ বৰ্ণনা কৰা হৈছে, যাৰ ভিতৰত কাক্ষীৱত ডাঙৰ। গৌতম আৰু অশ্বিনাৰৰ বিয়া জৰাসন্ধৰ ৰাজ্য মগধত হয়। বামন পুৰাণৰ মতে তেওঁৰ জয়া, জয়ন্তী আৰু অপৰাজিতা নামৰ তিনিগৰাকী কন্যা আছিল। 

গৌতমক বৃহদাৰণ্যক উপনিষদত উদ্দালক আৰুনিৰ পুত্ৰ শ্বেতকেতুৰ পূৰ্বপুৰুষ বুলিও কোৱা হয়।

## অহল্যাৰ অভিশাপ
গণেশ পুৰাণ আৰু ৰামায়ণত অহল্যাক গৌতমৰ পত্নী বুলি বৰ্ণনা কৰা হৈছে। তেওঁলোকৰ বিবাহ উত্তৰাখণ্ডত লিপিবদ্ধ কৰা হৈছে, যিটো মহাকাব্যৰ আন্তঃপ্ৰৱেশ হিচাপে বিশ্বাস কৰা হয়। কাহিনী অনুসৰি সৃষ্টিকৰ্তা দেৱতা ব্ৰহ্মাই এগৰাকী সুন্দৰী ছোৱালী সৃষ্টি কৰি গৌতমক কইনা হিচাপে উপহাৰ দিয়ে আৰু শতানন্দ নামৰ এজন পুত্ৰৰ জন্ম হয়। 

উপাসনা খণ্ডত গৌতমে ইন্দ্ৰক অভিশাপ দিয়াৰ কথা উল্লেখ আছে, যেতিয়া তেওঁ ঘৰলৈ আহি ইন্দ্ৰক পত্নীৰ সৈতে তৰ্কত লিপ্ত হোৱা দেখা পায়। গৌতমৰ ছদ্মবেশত ইন্দ্ৰই অহল্যাৰ সৈতে যৌন সম্পৰ্ক স্থাপন কৰা বুলি প্ৰকাশ পাইছে আৰু তেওঁ ইন্দ্ৰক ১০০০ যোনি হ’বলৈ অভিশাপ দিয়ে আৰু অহল্যাক শিললৈ ৰূপান্তৰিত কৰে, যেতিয়ালৈকে ৰামে তাইৰ ওপৰত ভৰি নিদিয়ে। গৌতমে মন্ত্ৰ পাঠ কৰাৰ পাছত ইন্দ্ৰই অৱশেষত স্বাভাৱিক অৱস্থালৈ ঘূৰি আহে আৰু গণেশত মহত্ত্ব বিচাৰি পায় যিটো তেওঁ দেৱতাক প্ৰকাশ কৰে আৰু অহল্যা ৰামৰ ভৰিৰ স্পৰ্শৰে শাপমুক্ত হয়। 

বাল খণ্ডত উল্লেখ আছে যে গৌতমে এতিয়াও ছদ্মবেশত থকা ইন্দ্ৰক দেখা পায় আৰু তেওঁক অণ্ডকোষ হেৰুৱাবলৈ অভিশাপ দিয়ে। 
তাৰ পিছত গৌতমে অহল্যক শাপ দিয়ে যে হাজাৰ হাজাৰ বছৰ আশ্ৰমত থাকিব, বায়ুৰ বাহিৰে একো নাখাব আৰু কেৱল ৰামৰদ্বাৰা মুক্ত হ’ব (২৯-৩১ পদ)।
## উপনিষদ

গৌতমৰ কথা বৃহদাৰণ্যক উপনিষদৰ ভিতৰত দুটা কাহিনীত উল্লেখ আছে। তেওঁ ৰজা জনক ৰাজ্যৰ উদ্দালক আৰুণি, গাৰ্গী বাচকনৱী আৰু অন্যান্য কুৰু আৰু পাঞ্চাল ঋষিৰ সৈতে যাজ্ঞবল্ক্যৰ সৈতে কথা পাতি যাজ্ঞবল্ক্য এজন মহান ঋষি নেকি পৰীক্ষা কৰে।

জয়ৱালীয়ে শ্বেতকেতুক লগ পোৱাৰ পিছত আৰু পিতৃক লগ কৰিবলৈ অনুৰোধ কৰাৰ পিছত প্ৰৱাহন জয়ৱালীৰ সৈতেও তেওঁৰ কথা-বতৰা হয়। জয়ৱালীয়ে গৌতমক বৰদান দিয়াৰ প্ৰতিশ্ৰুতি দিয়ে আৰু ভৌতিক জগতৰ সৌন্দৰ্য্য আৰু গভীৰতাৰ বৰ্ণনা কৰে আৰু যজ্ঞ কেনেকৈ কৰিব লাগে শিকাই দিয়ে।

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ঋষি
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় দাৰ্শনিক
স্বামী বিবেকানন্দ বিশ্ববিদ্যালয় কোকৰাঝাৰ

**স্বামী বিবেকানন্দ বিশ্ববিদ্যালয়** (**Swami Vivekanand University**) এখন ৰাজ্যিক ব্যক্তিগত খণ্ডৰ বিশ্ববিদ্যালয়। বিশ্ববিদ্যালয়খনে ২০২৫ চনত প্ৰতিষ্ঠা লাভ কৰে। এইখন অসমৰ কোকৰাঝাৰ জিলাৰ আই.টি. পাৰ্ক, চান্দামাৰী নামৰ ঠাইত অৱস্থিত। বিশ্ববিদ্যালয়খন অসম বিধানসভাৰ ASSAM ACT NO. XIX OF 2025 আইন অনুসৰি স্থাপন কৰা হৈছে। 

## বিভাগ আৰু পাঠ্যক্ৰম
* স্কুল অৱ হোটেল মেনেজমেণ্ট এণ্ড হস্পিটেলিটি
* স্কুল অৱ কমাৰ্চ এণ্ড মেনেজমেণ্ট
* স্কুল অৱ হিউমেনিটিজ এণ্ড ছ’চিয়েল ছায়েন্স
* স্কুল অৱ পিউৰ এণ্ড এপ্লাইড চাইন্সেছ
* স্কুল অৱ ইঞ্জিনিয়াৰিং এণ্ড টেকন’লজি
* ৰিচাৰ্ছ এণ্ড ডেভেলপমেণ্টেল স্কুল
* স্কুল অৱ পেৰা মেডিকেল চাইন্সেছ

## ঠিকনা
স্বামী বিবেকানন্দ বিশ্ববিদ্যালয়,
আই.টি. পাৰ্ক,
চান্দামাৰী, কোকৰাঝাৰ, অসম ৭৮৩৩৭০
যোগাযোগ +91 92422 97685
ই-মেইল svuassam@gmail.com
## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:বিশ্ববিদ্যালয়
বছৰৰ দিনৰ তালিকা

**গ্ৰেগৰীয় কেলেণ্ডাৰ** অনুসৰি নিম্নলিখিত পৃষ্ঠাসমূহত নিৰ্দিষ্ট দিনটোত সংঘটিত ঐতিহাসিক ঘটনা, জন্ম-মৃত্যু, আৰু উৎসৱ-পৰ্ব আদিৰ তালিকা দিয়া আছে: 
 

## আৰু চাওক
* অধিবৰ্ষ

## বাহ্যিক সংযোগ
* অন দিচ ডে
* ''দ্য নিউ ইয়ৰ্ক টাইমচ''

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ইংৰাজী বৰ্ষপঞ্জীৰ দিন
হিমালয়া ৱেলনেছ কোম্পানী

**হিমালয়া ৱেলনেছ কোম্পানী** (পূৰ্বতে **হিমালয় ড্ৰাগ কোম্পানী**') হৈছে ভাৰতবৰ্ষৰ বেংগালোৰত অৱস্থিত ভাৰতীয় বহুজাতিক ব্যক্তিগত যত্ন আৰু ঔষধ কোম্পানী। ইয়াক প্ৰথমে ১৯৩০ চনত ডেৰাডুনত মহম্মদ মানলে স্থাপন কৰিছিল।ইহ *হিমালয় বনৌষধি স্বাস্থ্যসেৱা* নামেৰে আয়ুৰ্বেদিক উপাদান যুক্ত স্বাস্থ্যসেৱাৰ সামগ্ৰী উৎপাদন কৰে। ইয়াৰ প্ৰচাৰ তথা কাৰ্য্যকলাপ সমগ্ৰ ভাৰত, আমেৰিকা, মধ্যপ্ৰাচ্য, এছিয়া, ইউৰোপ আৰু অ'চেনিয়া দেশসমূহত বহুলভাৱে বিস্তৃত হৈ আছে।আনহাতে ইয়াৰ সামগ্ৰীসমূহ সমগ্ৰ বিশ্বৰ প্ৰায় ১০৬খন দেশত বিক্ৰী কৰা হয়।ইয়াৰ ফ্লেগশ্বিপ প্ৰডাক্ট হৈছে *Liv.52* নামৰ এটা লিভাৰ ঔষধ, যিটো প্ৰথমবাৰৰ বাবে ১৯৫৫ চনত প্ৰৱৰ্তন কৰা হৈছিল।হিমালয় ৱেলনেছ কোম্পানীৰ এটা গোট হৈছে হিমালয় গ্ল'বেল হোল্ডিংছ। যিখনৰ মুখ্য কাৰ্যালয় কেমেন দ্বীপপুঞ্জ অৱস্থিতি। এইচ. জি. এইচ.ৰ কাৰ্যালয় বাংগালোৰৰ উপৰি আঞ্চলিক মুখ্য কাৰ্যালয় ডুবাই, চিংগাপুৰ আৰু হিউষ্টনত আছে। 

## ইতিহাস
thumb|139x139px|''ৰাউৱলফিয়া চাৰ্পেণ্টিনা''
১৯৩০ চনত ডেৰাডুনত মহম্মদ মানলে হিমালয় ড্ৰাগ কোম্পানী প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল। স্বয়ংক "প্ৰকৃতিপ্ৰেমী" বুলি কোৱা মনলৰ লক্ষ্য আছিল আয়ুৰ্বেদিক আৰু বনৌষধিজাত সামগ্ৰীসমূহ সমসাময়িক প্ৰয়োজন অনুসৰি বাণিজ্যিকীকৰণ কৰা। ইয়াৰ কাৰ্যকাৰিতা প্ৰদৰ্শন কৰিবলৈ আধুনিক অভিজ্ঞতাভিত্তিক গৱেষণাৰ ওপৰত গুৰুত্ব আৰোপ কৰিছিল।
## বিশ্বব্যাপী বজাৰ
১৯৯৬ চনত Dietary Supplement Health and Education Act of 1994ৰ প্ৰৱৰ্তনৰ পিছত কোম্পানীটোৱে আমেৰিকাৰ বজাৰত প্ৰৱেশ কৰে। ইয়াৰ পিছত কোম্পানীটোৱে আন আন দেশলৈও সম্প্ৰসাৰণ ঘটায়।২০১৫ চনলৈকে কোম্পানীটোৱে ভাৰতৰ বাহিৰৰপৰা প্ৰায় ৫০% ৰাজহ লাভ কৰি ৯১খন দেশত নিজৰ সামগ্ৰী বিক্ৰী কৰিছিল।
## সামগ্ৰী
হিমালয় হাৰ্বেল হেল্থকেয়াৰৰ বহুতো সামগ্ৰী আছে। যেনে ঔষধ, ব্যক্তিগত যত্ন, শিশুৰ যত্ন, মংগল, পুষ্টি আৰু পশু স্বাস্থ্যৰ সামগ্ৰী আদি উল্লেখযোগ্য।কোম্পানীটোৰ ২৯০ জনতকৈ অধিক গৱেষক আছে যিয়ে আয়ুৰ্বেদিক বনৌষধি আৰু খনিজ পদাৰ্থ ব্যৱহাৰ কৰি সামগ্ৰী উৎপাদনৰ বাবে চেষ্টা কৰি থাকে।লগতে হিমালয় নিম *face wash* ব্ৰেণ্ড ভাৰতৰ দ্বিতীয় বৃহত্তম বুলি কোৱা হৈছে। 

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:কোম্পানী