open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
মনকৰ

**মনকৰ** মনসা বিষয়ক পাঁচালী সাহিত্যৰ পৰম্পৰা নিৰ্মাতা। খৃষ্টাব্দ দ্বাদশ-ত্ৰয়োদশ শতিকাত মনকৰৰ বিকাশ হৈছিল বুলি কোৱা হয় যদিও ই সম্পূৰ্ণ ৰূপে বিশ্বাস যোগ্য নহয়। তেওঁ ৰজা জল্পেশ্বৰৰ ৰাজত্ব কালৰ লোক। তেওঁৰ মাকৰ নাম আছিল কালিন্দ্ৰী। তেওঁৰ দেউতাকৰ নাম জনা নাযায়। ককাকৰ নাম আছিল কামাখ্যা বন্দো ঢেকেৰিয়া। মনকৰ এজন ওজা বা গীতাল আছিল।

## সাহিত্য আৰু ৰচনা
মনকৰ এগৰাকী কবি আছিল। তেওঁ ৰজা বিশ্বসিংহৰ দিনৰ কবি৷
মনকৰে ৰচনা কৰা পুথিখন হ'ল পদ্মপুৰাণ বা 'মনসাপুৰাণ' বা 'মনসাকাব্য' বা 'মনকৰী'৷ সম্পূৰ্ণ পুৰাণ খন বিভিন্ন সময়ত বিভিন্ন কবিৰ দ্বাৰা ৰচিত হৈছিল। অৱশ্যে তেওঁ তেওঁৰ দ্বাৰা ৰচিত মনসা কথা বৃত্তক 'পদুমাইৰ গীত', 'পাঞ্চালী' বা 'শ্ৰাবনেৰ গীত' বুলিহে নামাকৰণ কৰিছে:

: মনকৰে ৰচিলেক পদুমাইৰ গীত৷
: মনকৰে ৰচিলেক বিহাৰ পাঞ্চালি৷
: মনকৰে ৰচিলেক শ্ৰাৱনেৰ গীত৷

বৰ্তমানলৈকে মনসা কাব্য সম্পূৰ্ণৰূপে ছপা হৈ ওলোৱা নাই৷ সত্যেন্দ্ৰনাথ শৰ্মা আৰু বিৰিঞ্চি কুমাৰ বৰুৱাৰ সম্পাদনাত ১৯৫১ চনত প্ৰথম এটা খণ্ড ছপা হৈ ওলাইছে৷ কামাখ্যাধাম আৰু বামুন্দি শুৱালকুছিৰ কেইবাটাও পৰিয়ালত এই পুথিখনৰ হাতেলিখা প্ৰতিলিপি সংৰক্ষিত অৱস্থাত আছে। মনকৰ, দুৰ্গাবৰ কায়স্থ, সুকবি নাৰায়ণদেৱ আদি পাঁচালী কবি সকলে তেওঁলোকৰ ৰচনাত কৰা উল্লেখৰ পৰা অনুমান কৰা হয় যে এই পাঁচালী সংগীত পৰম্পৰাই খ্ৰীঃ ১৫শ ১৬শ শতিকাত লিখাত ৰূপ লাভ কৰে।

## পদ্মপুৰাণৰ বিষয় বস্তু
সত্যেন্দ্ৰনাথ শৰ্মা আৰু বিৰিঞ্চি কুমাৰ বৰুৱাৰ সম্পাদনাত প্ৰকাশ হৈ ওলোৱা পদ্মপুৰাণ কাব্য গ্ৰন্থ খনত মুঠ তিনিটা খণ্ড আছে:
# সৃষ্টি খণ্ড
# হৰ-পাৰ্বতীৰ বিবাহ খণ্ড আৰু
# পদ্মাৰ জন্ম খণ্ড

প্ৰথম খণ্ডত ১৩টা, দ্বিতীয় খণ্ডত ৪৮টা আৰু তৃতীয় খণ্ডত ১৫টা গীত পোৱা যায়। প্ৰথমৰ সৃষ্টি খণ্ডটোত বিভিন্ন দেৱ-দেৱী জন্মৰ সৈতে মনসা পূজাৰ লগত জড়িত বিভিন্ন অনুষংগৰ জাগৰণ, সৃষ্টি পাতন, অনাদি ব্ৰহ্মৰ দ্বাৰা ব্ৰহ্মা বিষ্ণু আৰু শংকৰৰ পৰীক্ষা আৰু মহাদেৱৰ গৰ্ভত অনাদি ব্ৰহ্মৰ স্থিতি, পদ্মাৰ পূজাৰ সময় আৰু প্ৰয়োজনীয় সামগ্ৰীৰ আভাস, হেমন্ত ঋষিৰ তপস্যা আৰু দুৰ্গাৰ উৎপত্তি, দুৰ্গাৰ জন্ম বৃত্তান্ত, পদ্মাৰ জন্ম কথা আৰু স্বৰ্গৰ পৰা মৰ্ত্যলৈ অৱতৰণৰ কথা বৰ্ণনা কৰা আছে৷ আকৌ দ্বিতীয় খণ্ড শিৱ-পাৰ্বতীৰ বিবাহ খণ্ডটিও দেৱ-দেৱী তথা কমতা ৰজাৰ বন্দনাৰে আৰম্ভ কৰি দুৰ্গাক লাভ কৰিবলৈ শিৱই কৰা বিভিন্ন যত্ন, ফুলনি নিৰ্মাণ, ফুলনিত শিৱ দুৰ্গাৰ মিলন, শিৱৰ বিবাহ যাত্ৰা আৰু শিৱ-পাৰ্বতীৰ বিবাহৰ প্ৰস্তুতি তথা ব্ৰহ্মাৰ দ্বাৰা হোম-যজ্ঞৰ সম্পাদনেৰে শেষ হৈছে৷ তৃতীয় খণ্ডটিত পুষ্প-বনলৈ শিৱৰ যাত্ৰা তাতে হংস-হংসীৰ কাম-ক্ৰীড়া দেখি শিৱৰ বীৰ্যস্খলন, সেই বীৰ্য সৰোবৰৰ পদুমৰ পাতত পৰাত পদুমৰ নলাৰে পাতালত প্ৰৱেশ আৰু বীৰ্যৰ পৰা পদ্মাৰ জন্ম, পদ্মাক দেখি শিৱৰ কাম-মোহ প্ৰাপ্তি আৰু পিতা-পুত্ৰীৰ পৰিচয়, মক্ষিকা ৰূপ ধাৰণ কৰি শিৱৰ কৰণ্ডিত পদ্মাৰ প্ৰৱেশ আৰু পিতৃগৃহলৈ যাত্ৰা, শিৱৰ দ্বাৰা ঘৰৰ চালত কৰণ্ডি স্থাপন৷ সন্দেহবশতঃ গংগা-দুৰ্গাৰ দ্বাৰা শিৱৰ কৰণ্ডি পৰীক্ষা কৰিবলৈ অনুমতি বিচাৰ বৰ্ণনাতেই ছপা পুথিখন সামৰণি পৰে আৰু এনেকৈয়ে কাহিনীৰ বৰ্ণনা অসম্পূৰ্ণ হৈ ৰয়। মনকৰৰ এই পুথিখনত চান্দো সদাগৰ আৰু বেউলা লখিন্দৰ সম্পৰ্কীয় কাহিনীটোৰ বৰ্ণনা নাই৷ অৱশ্যে কবিয়ে যে এইখিনি বৰ্ণনা কৰিবলৈ মন কৰিছিল তাৰ চমু আভাস ছপা পুথিখনত আছে।

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:অসমীয়া কবি
এবাকাছ

**এবাকাছ** () বা **গাণনিক বাকচ** হ'ল পাটিগাণিতিক গণনা সম্পাদনৰ এটা প্ৰাচীন যন্ত্ৰ। ইয়াত এটি কাঠৰ ফ্ৰেমত কিছুমান তাৰ লগোৱা থাকে। তাৰত লগাই ৰখা গুটি উপৰলৈ তললৈ দি গণনা কৰা হয়। ফ্ৰেমত গুটি সমূহ শৃংখলাৰে লগোৱা থাকে গুটি সমূহৰ মাজত এডাল দণ্ড থাকে যি গুটিসমূহক দুইভাগত ভাগ কৰে। 

প্ৰতিডাল তাৰে দশমিক ব্যৱস্থাৰ এটা ঘৰক নিৰ্দেশ কৰে। সোঁহাতৰ প্ৰথম তাৰ ডাল হ'ল এককৰ ঘৰ। তাৰ কাষৰডাল হ'ল দশকৰ ঘৰ, ইত্যাদি। প্ৰতিডাল তাৰ তল ফালে পাঁচটা গুটি থাকে, যি এক একক নিৰ্দেশ কৰে। মধ্য দণ্ডৰ ওপৰ ফালে দুটাকৈ গুটি থাকে, যিসমূহৰ প্ৰতিটোৱে পাঁচ একক নিৰ্দেশ কৰে। উদাহৰণস্বৰূপে, দহঁতৰ ঘৰৰ তলৰ পাঁচটি গুটিৰ প্ৰতিটোৱে ১০ নিৰ্দেশ কৰে আৰু ওপৰৰ দুটা গুটিৰ প্ৰতিটোৱে ৫০ নিৰ্দেশ কৰে। সংখ্যাৰ মান অনুসৰি এই গুটি সমূহক ওপৰ তল কৰি সাংকেতিক ভাৱে সংখ্যা নিৰ্দেশ কৰিব পাৰি। 

## উৎপত্তি
এবাকাছক আধুনিক কম্পিউটাৰৰ প্ৰাথমিক স্তৰ বুলি কোৱা হয়। ইয়াৰ পৰাই পিছলৈ 'কেলকুলেটৰ' আৰু ক্ৰমে উন্নতি সাধন কৰি কম্পিউটাৰৰ আৱিষ্কাৰ হয়। এবাকাছ শব্দটোৰ ব্যৱহাৰ ১৩৮৭ খ্ৰিষ্টাব্দৰ পূৰ্বৱৰ্তী। এই শব্দটো লেটিন ভাষাৰ পৰা অহা। লেটিন শব্দটি গ্ৰীক শব্দ
ἄβαξ (abax)ৰ পৰা অহা। যাৰ অৰ্থ আয়তক্ষেত্ৰাকাৰ বৰ্ড বা তক্তাৰ টুকুৰা। বিকল্পভাবে, ব্যুৎপত্তি গত অৰ্থ হৈছে "ধূলিকণাৰে আবৃত এটি বৰ্গক্ষেত্ৰৰ টেবুল" বা "ধূলিকণাৰে আবৃত অঙ্কন বৰ্ড"।

## ইতিহাস

অনেক প্ৰাচীন সভ্যতাত এবাকাছ ব্যৱহাৰ কৰাৰ তথ্য পোৱা যায়। ৰোমান সকলৰ এবাকাছ আছিল ব্ৰ'ঞ্জ নিৰ্মিত লিপিফলক। লিপিফলক খনত খাঁজকটা আছিল আৰু গুটি সমূহ গোলাকৃতিৰ। ঊনবিংশ শতাব্দীত ৰোমান সকলে এবাকাছ ব্যৱহাৰ কৰাৰ তথ্য পোৱা যায়। ৰোমান সকলৰ এবাকাছ পৰৱৰ্তীকালত মধ্যপ্ৰাচ্য আৰু দূৰপ্ৰাচ্যত ব্যৱহৃত হয়। মধ্যযুগীয়া ইংলেণ্ডৰ এবাকাছত এটি সৰলীকৃত ৰূপ ব্যৱহাৰ কৰা হয়। দ্বিতীয় শতকত চীনদেশৰ সাহিত্যত এবাকাছ ব্যৱহাৰৰ উল্লেখ পোৱা যায়। কিন্তু ত্ৰয়োদশ শতাব্দীৰ আগত চীনদেশত এবাকাছৰ বিশেষ ৰূপ ব্যাপক ভাৱে ব্যৱহাৰ হোৱা নাছিল। ৰোমান এবাকাছ আৰু চৈনিক এবাকাছৰ মাজত কিছুমান পাৰ্থক্য আছিল। চৈনিক এবাকাছৰ প্ৰতিটো পৰ্যায়ত এটাকৈ গুটি বেচি থাকে আৰু গুটিসমূহ তাৰৰ ওপৰত লগোৱা থাকে। পঞ্চদশ শতাব্দীত জাপানত এবাকাছৰ ব্যৱহাৰ আৰম্ভ হয়। ঊনবিংশ শতাব্দীত ইয়াৰ এটি উন্নত সংস্কৰণ প্ৰচলন হয়। চীন জাপানৰ কিছু কিছু অঞ্চলত এতিয়াও এবাকাছৰ প্ৰচলন আছে। চীনত এবাকাছক 'সুৱান পান' (Suan-pan) আৰু জাপানত সৰবান ( Soroban) বুলি কয়। 

## ফটো গেলেৰী

File:Gregor Reisch, Margarita Philosophica, 1508 (1230x1615).png
File:abacus 6.png
File:RomanAbacusRecon.jpg
File:Schoty abacus.jpg


## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:যন্ত্ৰ
শ্ৰেণী:সংগণনা
শ্ৰেণী:গণিত
বব্ৰুবাহনৰ যুদ্ধ

**বব্ৰুবাহনৰ যুদ্ধ** হৈছে মূলত এখন কাব্য। গ্ৰন্থখনৰ ৰচক হৰিবৰ বিপ্ৰ। হৰিবৰ বিপ্ৰৰ মুঠ তিনিখন কাব্যগ্ৰন্থ - লৱ-কুশৰ যুদ্ধ, বব্ৰুবাহনৰ যুদ্ধ আৰু তাম্ৰধ্বজৰ যুদ্ধৰ মাজত অন্যতম। 

## বৈশিষ্ট্য
বব্ৰুবাহনৰ যুদ্ধ মূলত এখন কাব্যগ্ৰন্থ। গ্ৰন্থখনৰ মূল জৈমিনী মহাভাৰতৰ অশ্বমেধ পৰ্ব। মূল গ্ৰন্থৰ ১২-১৪ আৰু ৩৭-৪০ অধ্যায়ৰ কথাবস্তুৰ আধাৰত মৌলিক কাব্যৰ দৰে এই কাব্যগ্ৰন্থখন ৰচনা কৰা হৈছে। মূল গ্ৰন্থৰ সপ্ততলৰ বৰ্ণনাক কবি জনে ইয়াত বাদ দিছে। কাব্যৰ কাহিনী বিকাশত সহায়ক নহয় বুলি ভোগৱতী নদীৰ পাৰৰ হাটকেশ্বৰ শিৱলিংগৰ কথাও কাব্যখনত বাদ দিয়া হৈছে। কাব্যখনৰ মূল আকৰ্ষণ হৈছে ঘৰুৱা চিত্ৰকলা, উপমা আৰু ইয়াৰ সহজ ভাষা। যুদ্ধৰ বৰ্ণনাৰ ক্ষেত্ৰত কবি জনাই মূল গ্ৰন্থখনক বিশেষ প্ৰাধান্য দিছে অৱশ্যে বব্ৰুবাহন আৰু বৃষকেতুৰ মাজত হোৱা যুদ্ধৰ বৰ্ণনাত কবি, মূলৰ পৰা যথেষ্ট আঁতৰি গৈছে। কাব্যৰ ভাষা পৌৰাণিক অসমীয়া ভাষা। 

## বিষয়বস্তু

বব্ৰুবাহন মণিপুৰ ৰাজ্যৰ ৰাজকন্যা চিত্ৰাঙ্গদা আৰু তৃতীয় পাণ্ডৱ অৰ্জুনৰ পুতেক আছিল। কুৰুক্ষেত্ৰ যুদ্ধৰ পাছত যেতিয়া পঞ্চপাণ্ডৱে হস্তিনাপুৰত ৰাজত্ব কৰিছিল, তেতিয়া বব্ৰুবাহনে মণিপুৰত ৰাজত্ব কৰিছিল। তেওঁ পাণ্ডৱৰ অশ্বমেধ ঘোঁৰা বন্দী কৰি থৈ পিতৃ অৰ্জুনৰ লগত যুদ্ধ কৰি অৰ্জুনক পৰাস্ত কৰে।

প্ৰথম অৱস্থাত অৰ্জুনে বব্ৰুবাহনৰ হাতত মহা মহা বীৰ পৰাস্ত হোৱা দেখি অশ্বমেধ যজ্ঞক লৈ চিন্তিত হৈছে আৰু বৃষকেতুৰ ওচৰত এই লৈ দুখ প্ৰকাশ কৰিছে। অৰ্জুনৰ বিলাপ কাব্য খনৰ মূল আকৰ্ষণ। মূলত নথকা নানান বাদ্যৰ ব্যৱহাৰ, অতিৰিক্ত দেৱ-দেৱীৰ উল্লেখৰ লগতে বিপ্ৰ দেৱে মণিপুৰত বিজয় উৎসৱৰ অতিৰিক্ত বৰ্ণনা গ্ৰন্থখনত উল্লেখ কৰিছে। 

## কবি
চতুৰ্দশ শতিকাৰ অসমীয়া কবিসকলৰ ভিতৰত **হৰিবৰ বিপ্ৰ** বা **হৰিহৰ বিপ্ৰ** অন্যতম। তেওঁ কমতাপুৰৰ ৰজা দুৰ্লভনাৰায়ণৰ পৃষ্ঠপোষকতা পাইছিল। এতিয়ালৈকে আৱিষ্কৃত হৰিহৰ বিপ্ৰৰ ভণিতা থকা পুথি তিনিখন ক্ৰমে - "বব্ৰুবাহনৰ যুদ্ধ", "লৱকুশৰ যুদ্ধ" আৰু "তাম্ৰধ্বজৰ যুদ্ধ" উপৰিও আনএখন কাব্য হৈছে-"সুধন্বা-বধ" অৱশ্যে জৈমিনীয়াশ্বমেধপৰ্বৰ পৰা লিখা "সুধন্বা-বধ" হৰিবৰ বিপ্ৰৰ ৰচনা বুলি নিশ্চিত নহয়।। হৰিবৰ বিপ্ৰক মাধৱদেৱৰ অন্যতম শিষ্য বংশীগোপালদেৱৰ ককা বুলিও ৰমানন্দ দ্বিজে ক'ব বিচাৰে আৰু ড° মহেশ্বৰ নেওগেও এই কথাত হয়ভৰ দিছে। তেওঁ প্ৰাক্ শংকৰী যুগৰ প্ৰসিদ্ধ কবি। হৰিবৰ বিপ্ৰৰ ভাষা সমসাময়িক আন কবিতকৈ ঠায়ে ঠায়ে অৰ্বাচীন। কবিয়ে গৌৰীৰ চৰণ সেৱা কৰিলেও বিষ্ণুৰ প্ৰতিও সমানে ভক্তি প্ৰদৰ্শন কৰিছে আৰু বিষ্ণুক দেৱশ্ৰেষ্ঠ বুলি অনেক ঠাইত উল্লেখ কৰিছে। যদিও বিপ্ৰই জৈমিনিৰ লেখনিৰ ভাঙনিহে কৰিছে, তথাপি তেওঁৰ ৰচনাত নিজস্ব কল্পনা আৰু মৌলিকত্ব বহুখিনি চকুত পৰে। হৰিহৰ বিপ্ৰৰ পৃষ্ঠপোষক ৰজাজন হৈছে কমতাপুৰৰ দুৰ্লভনাৰায়ণ। হৰিবৰ বিপ্ৰৰ আনুমানিক জন্মস্থান কমতাপুৰৰ কোনো অঞ্চল আৰু তেওঁৰ জন্ম হয় ত্ৰয়োদশ শতিকাত। 

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:অসমীয়া গ্ৰন্থ
কটন কলেজিয়েট চৰকাৰী উচ্চতৰ মাধ্যমিক বিদ্যালয়

**কটন কলেজিয়েট চৰকাৰী উচ্চতৰ মাধ্যমিক বিদ্যালয়** বা **কটন কলেজিয়েট স্কুল** গুৱাহাটীৰ পানবজাৰত অৱস্থিত এখন বিদ্যালয়। ব্ৰিটিছৰ ৰাজত্বৰ কালত ঔপনিবেশিক অসমৰ কমিছনাৰ কেপ্তেইন ফ্ৰান্সিছ জেনকিন্স ডাঙৰীয়ায়ে ১৮৩৫ চনত এই বিদ্যালয় "গৌহাটী গভমেণ্ট চেমিনাৰী" নামেৰে স্থাপন কৰিছিল। এইখন উত্তৰ-পূব ভাৰতৰ প্ৰথমখন আধুনিক শিক্ষা প্ৰদান কৰা বিদ্যালয়। বিদ্যালয়খনত ষষ্ঠ শ্ৰেণীৰ পৰা দ্বাদশ শ্ৰেণীলৈ পাঠদানৰ ব্যৱস্থা আছে। শিক্ষাৰ মাধ্যম হৈছে অসমীয়া। ইয়াৰ দশম শ্ৰেণীৰ ছাত্ৰসকল অসম মাধ্যমিক শিক্ষা পৰিষদৰ অধীনত হাইস্কুল শিক্ষান্ত পৰীক্ষাত অৱতীৰ্ণ হয় আৰু দ্বাদশ শ্ৰেণীৰ ছাত্ৰসকল অসম উচ্চতৰ মাধ্যমিক শিক্ষা সংসদৰ অধীনত উচ্চতৰ মাধ্যমিক চূড়ান্ত পৰীক্ষাত অৱতীৰ্ণ হয়।

## ইতিহাস
১৮৩৪ চনত ব্ৰিটিছ ইষ্ট ইণ্ডিয়া কোম্পানীৰ অধীনৰ অসমৰ কমিছনাৰ কেপ্তেইন ফ্ৰান্সিছ জেনকিন্স (১৮৩৪-৬১) ডাঙৰীয়ায়ে অসমীয়া যুৱচামক শিক্ষাৰ প্ৰতি আগ্ৰহী কৰিবলৈ চাৰিখন সদৰ গৌহাটী, দৰং, নগাঁও আৰু বিশ্বনাথত ইংৰাজী শিক্ষাৰ বিদ্যালয় স্থাপনৰ বাবে চৰকাৰলৈ আবেদন জনাইছিল। ইয়াৰ লগতে তেওঁ বিদ্যালয়ৰ স্থাপনৰ বাবে গুৱাহাটীৰ স্থানীয় বাসিন্দাৰ পৰা ১,৭৪০ টকা বৰঙণি লাভ কৰিছিল। সেই সময়ত গুৱাহাটী অঞ্চলৰ মুঠ জনসংখ্যা ৫,৮০০ জন আছিল। ১৮৩৫ চনত ভাৰত চৰকাৰৰ পৰা অনুমতি লাভ কৰাৰ পিছত একে বছৰে ৫৮ গৰাকী ছাত্ৰৰে "গৌহাটী স্কুল" নামেৰে বিদ্যালয়খনৰ আৰম্ভ কৰা হয়। মাহিলী ১৫০ টকা বেতনৰে মিষ্টাৰ চিংগাৰক বিদ্যালয় খনৰ প্ৰথম প্ৰথম শিক্ষকৰ নিযুক্তি দিয়া হয়। 

১৮৩৮ চনত মিষ্টাৰ ৰবিনছনে গৌহাটী স্কুলৰ নতুন প্ৰধান শিক্ষক হিচাপে মাহিলী ৩০০ টকা বেতনত দায়িত্বভাৰ গ্ৰহণ কৰে। ইয়াৰ লগতে বিদ্যালয় খনক "গৌহাটী গভমেণ্ট চেমিনাৰী" নামেৰে নামাকৰণ কৰা হয়। লাহে লাহে বিদ্যালয়ত ছাত্ৰৰ সংখ্যা ৩৪০ লৈ বৃদ্ধি পোৱাত ১৮৪০ চনত দান বৰঙণি তুলি বিদ্যালয়খনৰ পৰিসৰ বৃদ্ধি কৰা হয়। ১৮৬৫ চনত চৰকাৰে বিদ্যালয় খনক কলেজিয়েট পৰ্যায়লৈ উন্নীত কৰে।

## অৱস্থান
কটন কলেজিয়েট স্কুল অসমৰ কামৰূপ মহানগৰ জিলাৰ গুৱাহাটীৰ পানবজাৰত অৱস্থিত।

## শিক্ষা
বিদ্যালয়খনত ষষ্ঠ শ্ৰেণীৰ পৰা দ্বাদশ শ্ৰেণীলৈ পাঠদানৰ ব্যৱস্থা আছে। শিক্ষাৰ মাধ্যম হৈছে অসমীয়া। ইয়াৰ দশম শ্ৰেণীৰ ছাত্ৰসকল অসম মাধ্যমিক শিক্ষা পৰিষদৰ অধীনত হাইস্কুল শিক্ষান্ত পৰীক্ষাত অৱতীৰ্ণ হয় আৰু দ্বাদশ শ্ৰেণীৰ ছাত্ৰসকল অসম উচ্চতৰ মাধ্যমিক শিক্ষা সংসদৰ অধীনত উচ্চতৰ মাধ্যমিক চূড়ান্ত পৰীক্ষাত অৱতীৰ্ণ হয়।

### নামভৰ্তি
ষষ্ঠ আৰু অষ্টম শ্ৰেণীত নামভৰ্তিৰ বাবে বাচনি পৰীক্ষা অনুষ্ঠিত কৰা হয়। একাদশ শ্ৰেণীৰ কলা, বিজ্ঞান আৰু বাণিজ্য শাখাৰ নামভৰ্তি হাইস্কুল শিক্ষান্ত পৰীক্ষাৰ ফলাফলৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি কৰা হয়।

## উল্লেখযোগ্য ছাত্ৰসমূহ
* আনন্দৰাম বৰুৱা
* তৰুণ ৰাম ফুকন
* কমল নাৰায়ণ চৌধুৰী
* হীৰেন গোহাঁই
* অমৰজ্যোতি চৌধুৰী

## তথ্য উৎস

শ্ৰেণী:অসমৰ বিদ্যালয়সমূহ
পীতাম্বৰ কবি

**পীতাম্বৰ কবি** এজন কবি সাহিত্যিক আছিল। তেওঁ চিলাৰায় আৰু শংকৰদেৱৰ সমসাময়িক আছিল যদিও পীতাম্বৰ কবি আনুমানিক শংকৰদেৱতকৈ বয়সত ডাঙৰ আছিল। পীতাম্বৰ কবিৰ জন্মৰ তাৰিখ সম্পৰ্কে নিৰ্দিষ্ট তথ্য পোৱা নাযায়। তেওঁ কবি মনকৰ আৰু দুৰ্গাবৰ কায়স্থৰ পিছৰ কবি।  তেওঁ ৰজা বিশ্বসিংহৰ পৃষ্ঠপোষকতাত  কাব্য চৰ্চা কৰিছিল। খাঁ চৌধুৰী আমানত উল্লা আহম্মদ আৰু ড॰ শশীভূষণ দাস গুপ্তৰ মতে তেওঁৰ অন্যনাম আছিল পীতাম্বৰ সিদ্ধান্ত বাগীশ যি নৰনাৰায়ণৰ সভা পণ্ডিত আৰু  ৰাজগুৰু আছিল। সমুদ্ৰ নাৰায়ণৰ বংশাৱলীৰ মতে পীতাম্বৰ সিদ্ধান্ত বাগীশ প্ৰতাপ ভূঞাৰ গুৰু আছিল। চৰিত পুথিৰ মতে তেওঁ পশ্চিম গোৱালপাৰা অঞ্চল অৰ্থাৎ কমতা অঞ্চলৰ লোক।

## ৰচনাৱলী
পীতাম্বৰ কবিৰ ৰচনাৱলীৰ ভিতৰত মাত্ৰ চাৰিখনৰ বিষয়েহে তথ্য পোৱা যায়। সেই কেইখন হ'ল- 
#মাৰ্কণ্ডেয় চণ্ডী
#ঊষা-পৰিণয়
#ভাগৱত দশম স্কন্ধ আৰু
#নল-দময়ন্তী।
পীতাম্বৰ আৰু দুৰ্গাবৰে নিজকে নাৰায়ণ বা শ্ৰীৰামৰ চৰণ সেৱক বুলিলেও বা ঠায়ে ঠায়ে ‘নামৰ মাহাত্ম্য’ ঘোষণা কৰিলেও নৱ-বৈষ্ণৱ সাহিত্যৰ একশৰণৰ একাগ্ৰতা আৰু প্ৰচাৰৰ মনোভাৱ তেওঁলোকৰ দেখা নাযায়। পীতাম্বৰ কবিয়ে ‘উষা-পৰিণয়’ত আদি ৰসাত্মক বৰ্ণনা বা তেনে ৰসৰ আভাস দিও যেন সন্তুষ্টি পোৱা নাই, তেওঁ এইবুলি আক্ষেপ কৰিছে -‘ৰতিৰস নিশেষ কহিতে নযুৱায়। পঢ়িব পাঞ্চালী গুৰু-গৌৰৱ সভায়।।”
### মাৰ্কণ্ডেয় চণ্ডী
মাৰ্কণ্ডেয় চণ্ডী মাৰ্কণ্ডেয় পুৰাণৰ অন্তৰ্গত 'দেৱী মাহাত্ম্য'ৰ অনুবাদ। আনুমানিক এইখনেই কবিজনাৰ প্ৰথম কাব্য। ইয়াত কবি জনাই ৰজা বিশ্বসিংহৰ নাম উল্লেখ কৰিছে। কাব্য খনৰ উক্তিৰ পৰা স্পষ্ট হয় যে, বিশ্বসিংহ জীৱিত অৱস্থাতেই বিশ্বসিংহৰ পুত্ৰ সমৰ সিংহৰ অনুৰোধত এই গ্ৰন্থ খনৰ ৰচনা কৰা হৈছিল। গ্ৰন্থখনৰ কাহিনী সমূহ পয়াৰ আৰু ত্ৰিপদী ছন্দত অনুবাদ কৰা।

### ঊষা-পৰিণয়
ঊষা-পৰিণয় কবি জনাৰ দ্বিতীয় ৰচনা। কাব্য খনৰ ৰচনাৰ সময় ১৪৫৫ শক, অৰ্থাৎ ১৫৩৩ চন। কবিজনাই এই কাব্য গ্ৰন্থখনক কাব্য নুবুলি গীতহে আখ্যা দিছে। গ্ৰন্থখনৰ মুঠ গীতৰ সংখ্যা ৩৭টা আৰু এই সমূহ মুঠ ১৪টা ৰাগ-ৰাগিণীত আৱদ্ধ। পীতাম্বৰ কবিয়ে এই কাব্য খনক পাঁচালী আখ্যা দিছে। কাব্যখনৰ বিষয় বস্তু হৰিবংশৰ 'বিষ্ণু পৰ্ব'ৰ ১১৬ শ অধ্যায়ৰ পৰা  ১২৮ শ অধ্যায়ৰ অন্তৰ্গত।

### ভাগৱত-পুৰাণ
এইখন পীতাম্বৰ কবিৰ তৃতীয় ৰচনা বুলি কোৱা হয়। পুথিখনৰ ৰচনাৰ সময় সম্পৰ্কে একো তথ্য পোৱা নাযায়। অৱশ্যে তেওঁ পুথিখনত শুক্লধ্বজ বা চিলাৰায়ৰ যশ গাইছে। কবিজনাই কাব্য খনত নিজৰ মৌলিকতাৰ প্ৰৱেশ ঘটাই মূলক বিকৃত নকৰাকৈ ভাগৱত-পুৰাণ ৰ কাহিনী বৰ্ণনা কৰিছে।

### নল-দময়ন্তী
নল-দময়ন্তী পীতাম্বৰ কবিৰ চতুৰ্থ ৰচনা। তেওঁ ১৪৫৬ শকত অৰ্থাৎ ১৫৩৪ চনত তেওঁ এই কাব্যখনৰ সৃষ্টি কৰে। কেইখনো কবি জনাৰ পাঁচালী কাব্য।

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:অসমীয়া কবি
পাঁচালী

**পাঁচালী** হৈছে মুখ পৰম্পৰাৰে প্ৰচলিত হৈ অহা এক গীতি কাব্য। মুখে মুখে প্ৰচলিত হৈ অহা এই কাব্যই ১৫-১৬ শতিকাৰ অসমীয়া কবি মনকৰ, দুৰ্গাবৰ কায়স্থ আদিৰ দ্বাৰা লিখিত ৰূপ লাভ কৰিছে। পাঁচালী সাহিত্যক **পাঞ্চালী** বুলিও কোৱা হয়।

## বৈশিষ্ট্য
পৌৰাণিক কাহিনী সমূহৰ ভিতৰত বিশেষকৈ মহাভাৰতৰ কাহিনী, ৰামায়ণৰ কাহিনী আদিক লৈ ওজাপালিৰ উদ্দেশ্যে ৰচনা কৰা গীত আৰু কাব্যক বিয়াহৰ গীত আৰু মনসা দেৱীৰ মাহাত্ম্যসূচক কাব্যসমূহক বিষহৰীৰ গীত বোলা হয়। মনসা দেৱী নাগ বা সাপৰ দেৱীহোৱা বাবে তেওঁৰ আন এটা নাম বিষহৰী আৰু তেওঁৰ স্তুতিমূলক এই গীতক বিষহৰী গীত বুলি কোৱা হয়। পণ্ডিত সকলৰ মতে পাঁচালি অথবা পাঞ্চালী শব্দটো আহিছে সংস্কৃত 'পাঞ্চালিকা' শব্দৰ পৰা। 'পাঞ্চালিকা' শব্দৰ অৰ্থ পুতলা। পুতলা নাচেৰে যুক্ত গীতেই পাঁচালি বা পাঁচালী। এটা কালত পুতলা নাচৰ সৈতে নৃত্য-গীত অভিনয় হ'লে তাক 'পাঞ্চালিকা' বোলা হৈছিল। পিছলৈ অসম, বংগ আৰু পুৰণি গুজৰাট, ৰাজস্থানত প্ৰাচীন আখ্যায়িকাৰ সৈতে ই যুক্ত হৈ পৰাৰ। কালিকা পুৰাণতো পাঞ্চালিকা বিহাৰ আৰু শিশু কৌতুকেৰে চণ্ডিকাক উপাসনা কৰাৰ কথা উল্লেখ আছে। পাঞ্চাল বা কনৌজ দেশত প্ৰচলিত নৃত্য-গীত বিশিষ্ট যি গীত শৈলী বংগদেশলৈ আহি প্ৰতিপত্তি লাভ কৰিছিল সেয়ে পাঁচালি। কিন্তু উত্তৰ প্ৰদেশত এনে গীতৰ প্ৰচলনৰ কোনো ঐতিহাসিক প্ৰমাণ পোৱা নাযায়। 'পাঁচালি' এক বিশেষ ধৰণৰ সাংগীতিক শৈলী। পাঁচালি সাহিত্যসমূহৰ এটা মন কৰিবলগীয়া বৈশিষ্ট্য হ'ল ইয়াৰ লৌকিকতা।

## মহাকাব্যিয় পাঁচালী সাহিত্য
মহাভাৰত, ৰামায়ণ আৰু পুৰাণৰ আধাৰত ৰচিত পাঁচালী সাহিত্যক মহাকাব্যিয় পাঁচালী বুলি কোৱা হয়। উদাহৰণ স্বৰূপে: দুৰ্গাবৰ কায়স্থৰ গীতি-ৰামায়ণ, পীতাম্বৰ কবিৰ ঊষা-পৰিণয় আৰু অশ্বমেধ-পৰ্ব।

## মনসা বা বিষহৰী পাঁচালী সাহিত্য
পৌৰাণিক কাহিনী বিশেষকৈ মনসাৰ মাহাত্ম্যসূচক কাব্যসমূহক বিষহৰীৰ গীত বোলা হয়। মহাকাব্যিক পাঁচালীৰ দৰে এই দুয়োটা ভাগেই ওজাপালিৰ উদ্দেশ্যে ৰচিত।

## অন্যান্য
উপৰোক্ত শ্ৰেণী দুটাৰ পৰিধিয়ে সামৰিব নোৱাৰা পাঁচালী সাহিত্য সমূহক বিবিধ বিষয়ক পাঁচালী বুলি কোৱা হয়। এই সমূহৰ বিষয় বস্তু বিবিধ উৎসৰ পৰা সংগ্ৰহ কৰা। উদাহৰণ স্বৰূপে:শ্ৰীশ্ৰীলক্ষ্মীচৰিত্ৰ-পাঁচালী, শ্ৰীশ্ৰীশনিদেৱৰ-পাঁচালী, ত্ৰিনাথ পাঁচালী, জয়ৰাম দাসৰ শ্ৰীশ্ৰীশীতলা-পাঁচালী, বিশ্বেশ্বৰ দ্বিজৰ শ্ৰীশ্ৰীসত্যনাৰায়ণৰ পাঁচালী আৰু দীনদ্বিজবৰৰ মাধৱ সুলোচনা আদি।

## কবি সকল
পঞ্চদশ শতিকাৰ শেষভাগৰ পৰা ষোড়শ শতিকাৰ আদিভাগৰ ভিতৰত অসমত কেইবাজনো কবিৰ জন্ম হৈছিল। এই পাঁচালি কবিসকলৰ ভিতৰত দুৰ্গাবৰ কায়স্থ, মনকৰ, পীতাম্বৰ কবি আৰু সুকবি নাৰায়ণদেৱৰ নাম উল্লেখযোগ্য। পীতাম্বৰ আৰু দুৰ্গাবৰে নিজকে নাৰায়ণ বা শ্ৰীৰামৰ সেৱক বুলি কৈছে যদিও নৱ-বৈষ্ণৱ সাহিত্যৰ একশৰণৰ একাগ্ৰতা আৰু প্ৰচাৰৰ মনোভাৱ তেওঁলোকৰ মাজত দেখা নাযায়। পীতাম্বৰে 'উষা-পৰিণয়'ত আদি ৰসাত্মক বৰ্ণনা বা তেনে ৰসাভাস দিও যেন তৃপ্তি পোৱা নাই, তেওঁ আক্ষেপ কৰিছে:

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:অসমীয়া সাহিত্য
শ্ৰেণী:কবিতা
লৱ-কুশৰ যুদ্ধ

**লৱ-কুশৰ যুদ্ধ** হৈছে মূলতঃ এখন কাব্য গ্ৰন্থ। গ্ৰন্থখনৰ ৰচক হৰিবৰ বিপ্ৰ। হৰিবৰ বিপ্ৰৰ মুঠ তিনিখন কাব্যগ্ৰন্থ - লৱ-কুশৰ যুদ্ধ, বব্ৰুবাহনৰ যুদ্ধ আৰু তাম্ৰধ্বজৰ যুদ্ধৰ মাজত অন্যতম, কবিজনাৰ এইখন প্ৰথম কাব্য।
## বৈশিষ্ট্য
এই কাব্যখনৰ মুল হৈছে জৈমিনী মহাভাৰতৰ অশ্বমেধ পৰ্ব। উক্ত গ্ৰন্থৰ ১২-৩৬ অধ্যায়ৰ কথাবস্তুৰ আধাৰত এই কাব্য খন ৰচিত। এইখন কবিজনাৰ প্ৰথম কাব্য। মুল গ্ৰন্থৰ কথা বিকৃত নকৰাকৈ কবি জনাই কোনো কোনো অংশৰ বঢ়া-টুটা কৰিছে। এই কাব্যখন ৰসাল আৰু আকৰ্ষণীয়।

## কাব্যৰ ভাষা
হৰিবৰ বিপ্ৰৰ ভাষা সমসাময়িক আন কবিতকৈ ঠায়ে ঠায়ে অৰ্বাচীন৷ কবিয়ে গৌৰীৰ চৰণ সেৱা কৰিলেও বিষ্ণুৰ প্ৰতিও সমানে ভক্তি প্ৰদৰ্শন কৰিছে আৰু বিষ্ণুক দেৱশ্ৰেষ্ঠ বুলি অনেক ঠাইত উল্লেখ কৰিছে৷ যদিও বিপ্ৰই জৈমিনিৰ লেখনিৰ ভাঙনিহে কৰিছে, তথাপি তেওঁৰ ৰচনাত নিজস্ব কল্পনা আৰু মৌলিকত্ব বহুখিনি চকুত পৰে। তেওঁ প্ৰতিখন কাব্যতে নিজৰ সৃষ্টিশীল মনটোৰ প্ৰকাশ ঘটাইছে। তেওঁৰ কাব্য সমূহৰ ভাষাৰ বিষয়ে ড° মহেশ্বৰ নেওগে লিখিছে, "হৰিবৰৰ ভাষা আৰু ৰচনাশৈলী সহজ আৰু সৰল। জতুৱা খণ্ডবাক্যৰ প্ৰয়োগত তেওঁক প্ৰাক্‌শংকৰী কবিসকলৰ ভিতৰত মাধৱ কন্দলিৰ পাছতে ধৰিব লাগিব। তেওঁ পদ, দুলড়ি আৰু ছবিছন্দ মাত্ৰ ব্যৱহাৰ কৰিছে আন প্ৰাক্‌শংকৰী কবিসকলৰ দৰেই। অকল প্ৰাক্‌শংকৰী কবি বুলিয়েই নহয়, ৰচনাৰ সাধাৰণ সৌষ্ঠৱৰ গুণতো হৰিবৰ বিপ্ৰ অসমীয়া সাহিত্যৰ এজন ডাঙৰ কবি।"

## বিষয় বস্তু
thumb|বাল্মীকিৰ তপোবনত সীতা, লৱ-কুশৰ জন্ম (কাংৰা চিত্ৰ)

কাব্যখনৰ মুল বিষয় ৰামায়ণৰ ৰাৱণ বধৰ পিছৰ। সীতাক উদ্ধাৰ কৰা, সীতাৰ অগ্নি পৰীক্ষা, ৰামৰ অযোধ্যা গমন, সীতাৰ গৰ্ভধাৰণ আৰু পুংসৱন উৎসৱ পালনৰে দেৱতাক পূজা কৰা, সীতাৰ আশ্ৰমলৈ গমন, বাল্মীকিৰ আশ্ৰমত সীতাৰ যমজ সন্তানৰ প্ৰসৱ, বাল্মীকিৰ দ্বাৰা ধনু বিদ্যা আহৰণ আৰু ৰামৰ সৈতে লৱ-কুশৰ যুদ্ধ আদিয়ে কাব্য খনৰ মুল বিষয়। ইয়াত কবি জনাই নিজৰ সৃষ্টিশীল প্ৰতিভাৰ প্ৰকাশ কৰি চিত্ৰপটৰ বৰ্ণনা, পৰিৱেশ ৰচনা কৰাৰ লগতে ঘৰুৱা-জতুৱা ভাষাৰো প্ৰয়োগ কৰিছে।

## কবিৰ পৰিচয়

চতুৰ্দশ শতিকাৰ অসমীয়া কবিসকলৰ ভিতৰত **হৰিবৰ বিপ্ৰ** বা **হৰিহৰ বিপ্ৰ** অন্যতম৷ তেওঁ কমতাপুৰৰ ৰজা দুৰ্লভনাৰায়ণৰ পৃষ্ঠপোষকতা পাইছিল৷ এতিয়ালৈকে আৱিষ্কৃত হৰিহৰ বিপ্ৰৰ ভণিতা থকা পুথি তিনিখন হৈছে - বব্ৰুবাহনৰ যুদ্ধ, লৱ-কুশৰ যুদ্ধ আৰু তাম্ৰধ্বজৰ যুদ্ধ জৈমিনীয়াশ্বমেধপৰ্বৰ পৰা লিখা "সুধন্বা-বধ" হৰিবৰ বিপ্ৰৰ ৰচনা বুলি নিশ্চিত নহয়। বিপ্ৰক মাধৱদেৱৰ অন্যতম শিষ্য বংশীগোপালদেৱৰ ককা বুলিও ৰমানন্দ দ্বিজে ক'ব বিচাৰে আৰু ড° মহেশ্বৰ নেওগেও এই কথাত হয়ভৰ দিছে। তেওঁ প্ৰাক্ শংকৰী যুগৰ প্ৰসিদ্ধ কবি। হৰিবৰ বিপ্ৰৰ ভাষা সমসাময়িক আন কবিতকৈ ঠায়ে ঠায়ে অৰ্বাচীন৷ কবিয়ে গৌৰীৰ চৰণ সেৱা কৰিলেও বিষ্ণুৰ প্ৰতিও সমানে ভক্তি প্ৰদৰ্শন কৰিছে আৰু বিষ্ণুক দেৱশ্ৰেষ্ঠ বুলি অনেক ঠাইত উল্লেখ কৰিছে৷ যদিও বিপ্ৰই জৈমিনিৰ লেখনিৰ ভাঙনিহে কৰিছে, তথাপি তেওঁৰ ৰচনাত নিজস্ব কল্পনা আৰু মৌলিকত্ব বহুখিনি চকুত পৰে। হৰিহৰ বিপ্ৰৰ পৃষ্ঠপোষক ৰজা জন হৈছে কমতাপুৰৰ দুৰ্লভনাৰায়ণ। হৰিবৰ বিপ্ৰৰ আনুমানিক জন্মস্থান  কমতাপুৰৰ কোনো অঞ্চল আৰু তেওঁৰ জন্ম হয় ত্ৰয়োদশ শতিকাত।

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:অসমীয়া গ্ৰন্থ
খনিকৰ পুথি

**খনিকৰ পুথি** গোলাঘাট জিলাৰ দেৰগাঁৱৰ অন্তৰ্গত মিছামৰা মৌজাৰ খনিকৰ গাঁ‌ৱত সংৰক্ষিত এখন পুথি। এইখন পুথি মহাপুৰুষ শ্ৰীমন্ত শংকৰদেৱ আৰু শ্ৰীশ্ৰী মাধৱদেৱৰ দ্বাৰা ৰচিত কীৰ্তন-ঘোষা আৰু নামঘোষা নামৰ দুখন সাঁচিপতীয়া পুথিৰ সমষ্টি। এই পুথিখন প্ৰায় আঢ়ৈশ বছৰ পুৰণি। লোকবিশ্বাস মতে পুথিখনত বিভিন্ন আধ্যাত্মিক আৰু অলৌকিক শক্তি জড়িত হৈ আছে।

## ইতিহাস
খনিকৰ পুথি মহাপুৰুষ শ্ৰীমন্ত শংকৰদেৱ দ্বাৰা ৰচিত কীৰ্তন আৰু শ্ৰীশ্ৰী মাধৱদেৱৰ নামঘোষা নামৰ দুখন সাঁচিপতীয়া পুথিৰ সমষ্টি। খনিকৰ পুথিখন সাঁচিপাতত প্ৰাচীন অসমীয়া লিপিৰে লিখা। এইখন পুথি দুখন আৱিষ্কাৰ হো‌ৱাৰ সময়ৰ পৰাই একেলগ কৰি এটা কাঠৰ বাকছৰ ভিতৰত ৰখা হৈছে। কথিত আছে যে, মানৰ অসম আক্ৰমণৰ সময়তে (১৮১৯-১৮২১) খনিকৰ গাঁও নি‌বাসী নৰহৰি বৰুৱাৰ বংশৰ মণি বৰু‌ৱা নামৰ ব্যক্তি এজনে এই পুথিসমূহ উদ্ধাৰ কৰিছিল। সেই সময়ত মানৰ অত্যাচাৰত গাঁ‌ৱৰ অধিকাংশ লোকেই হাবিয়ে-বননিয়ে পলাই ফুৰিছিল যদিও মণি বৰু‌ৱাই বাৰ্ধক্যৰ বাবে ঘৰ এৰি যাব পৰা নাছিল। এসময়ত মানে গাঁ‌ৱৰ সকলোৰে ঘৰৰ সম্পত্তিসমূহ লুট কৰি লৈ যায় আৰু কিবা কাৰণত মণি বৰু‌ৱাৰ ঘৰৰ পুখুৰীৰ পাৰত এটা টোপোলা এৰি থৈ যায়। তাৰপিছত বৰু‌ৱাই টোপোলাটো খুলি তাত কীৰ্তন, দশম, নামঘোষা আৰু ভক্তি ৰত্নাৱলী নামেৰে চাৰিখন মহাপুৰুষীয়া সাঁচিপাতৰ পুথি উদ্ধাৰ কৰে। কিছুদিন পিছত তেওঁ ইয়াৰে দশমখন নিজৰ গাঁ‌ৱৰ নামঘৰলৈ আৰু ভক্তি ৰত্না‌ৱলীখন কাষৰ হালো‌ৱা গাঁ‌ৱৰ নামঘৰলৈ আগবঢ়ায়। বাকী ৰো‌ৱা কীৰ্তন আৰু নামঘোষা পুথি দুখন নিজৰ ঘৰতে সংৰক্ষণ কৰি ৰাখে। পুথিদুখন ৰাখিবলৈ সেই সময়তে স্থানীয় শিল্পী লীলাৰাম বৰু‌ৱাই দুটি কাঠৰ বাকছ তৈয়াৰ কৰি দিয়ে। মণি বৰু‌ৱাৰ মৃত্যুৰ পিছত বংশানুক্ৰমে তেখেতৰ পৰিয়ালে পুথিদুখনৰ সংৰক্ষণৰ দায়িত্ব লয়।
## নামৰ উৎপত্তি
মানৰ আক্ৰমণৰ সময়ৰ পৰা বৰ্তমানলৈকে মণি বৰু‌ৱাৰ খনিকৰ গাঁ‌ৱতেই সংৰক্ষিত হৈ থকা বাবে এই সংযুক্ত পুথিদুখন খনিকৰ পুথি নামেৰেই জনাজাত হৈ পৰিল। 
## বৰ্ণনা
খনিকৰ পুথিৰ অন্তৰ্গত কীৰ্তন পুথিখনৰ মুঠ পৃষ্ঠাৰ সংখ্যা হ’ল ১০৫ খিলা। এই পুথিৰ সাঁচিপাতসমূহ দীঘে ৪৫ ছেণ্টিমিটাৰ আৰু বহলে ১৬ ছেণ্টিমিটাৰ। সেইদৰে নামঘোষাখনৰ মুঠ পৃষ্ঠাৰ সংখ্যা ৫৩ খিলা। প্ৰতিটো পৃষ্ঠাৰ দীঘ ৩৫ ছেণ্টিমিটাৰ আৰু প্ৰস্থ ১০ ছেণ্টিমিটাৰ। এইখন বান্ধি ৰাখিবৰ বাবে এটা বিন্ধাও আছে। দুয়োখন পুথিৰ লিখকৰ নাম উল্লেখ নাই। 
## খনিকৰ পুথি নামঘৰ
প্ৰথমে খনিকৰ গাঁও গুৰুগৃহতে ভক্তসকলে খনিকৰ পুথিক পূজা অৰ্চনা কৰিছিল। কালক্ৰমত খনিকৰ পুথিৰ বিষয়ে ৰাইজ জনাজাত হোৱাত ৰাইজৰ দান বৰঙনিৰে পুথিখন থোৱা সাধাৰণ গুৰুগৃহটো ২০০০ চনত নামঘৰ হিচাবে প্ৰতিষ্ঠা হয়। নামঘৰটোৰ বাকী ৰোৱা মুল মণিকূটটো অসমৰ কৃষি মন্ত্ৰী অতুল বৰাই ২০১৭ চনত উদ্বোধন কৰিছিল।
## লোকবিশ্বাস
প্ৰথমে দুই-এজন লোকে এই পুথি নিজ গৃহত পাঠ কৰিবলৈ নি মনোকামনা সিদ্ধি আৰু মানসিক প্ৰশান্তি লাভ কৰিছিল। আৰু এনেকৈ ইয়াৰ অলৌকিক মহিমা ৰাইজৰ মাজত বিয়পিবলৈ ধৰে। বৰ্তমান খনিকৰ নামঘৰলৈ প্ৰতিদিনে একাধিক ভক্তৰ সমাগম হয়। বহুতে পুথিখন স্বগৃহলৈ নি নাম-প্ৰসংগৰ জৰিয়তে শ্ৰৱণ-কীৰ্তন কৰে। পুথিভাগক নিজগৃহলৈ নিব বিচৰা ভক্তই চুৰীয়া-চাদৰ আদি পৰম্পৰাগত ভকতীয়া পোচাক পিন্ধি বাকছৰ সৈতে নিজৰ মূৰৰ ওপৰত বা কান্ধত বহু‌ৱাই নিয়াৰ নিয়ম আছে। 
## প্ৰসংগ পুথি
*তীৰ্থ নাথ বৰুৱা, *মিছামৰাৰ ঐতিহ্য : ঐতিহাসিক খনিকৰ পুথি*, খনিকৰ গাঁও মিছামৰা, খনিকৰ পুথি নামঘৰ, ২৯ মাৰ্চ ২০১০, পৃষ্ঠা ০৭
*নাৰায়ণ বৰুৱা, *মহিমা মণ্ডিত খনিকৰ পুথি*, খনিকৰ দত্ত অফছেট প্ৰিণ্টাৰছ ঢেকিয়াল গোলাঘাট, ৩০ মাৰ্চ ২০১০, পৃষ্ঠা ০২

## তথ্য উৎস

শ্ৰেণী:অসমীয়া গ্ৰন্থ
দীপলিনা ডেকা

**দীপলিনা ডেকা** () অসমৰ এগৰাকী অভিনেত্ৰী আৰু কণ্ঠশিল্পী। বৈদ্যুতিক অভিযান্ত্ৰিক ডিগ্ৰীধাৰী দীপলিনা অসমত "পৰী" নামেৰেও পৰিচিত। জুবিন গাৰ্গ পৰিচালিত মিছন চাইনা চলচ্চিত্ৰখনৰ মাধ্যমত তেওঁ অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ জগতত অভিনয় জীৱনৰ পাতনি মেলিছিল।

## জন্ম আৰু শিক্ষা
১৯৯২ চনৰ ৭ ফেব্ৰুৱাৰীত বাবুল কুমাৰ ডেকাৰ আৰু পদুমী ডেকাৰৰ ঘৰত দীপলিনা ডেকাৰৰ জন্ম হয়। তেওঁৰ দেউতাকে নগাঁৱৰ কাগজৰ কাৰখানাত কাম কৰিছিল৷ দীপলিনা তেওঁৰ পিতৃ-মাতৃৰ ল’ৰা-ছোৱালীৰ ভিতৰত সৰু আৰু তেওঁৰ এগৰাকী ডাঙৰ ভনীয়েক আছে। কেন্দ্ৰীয় বিদ্যালয় জাগীৰোডৰ পৰা মাধ্যমিক পৰীক্ষাত উত্তীৰ্ণ হৈ উচ্চ শিক্ষাৰ বাবে মহৰ্ষি বিদ্যা নিকেতনত নামভৰ্তি কৰে। স্কুলীয়া দিনৰে পৰা সংগীত, নৃত্য আৰু অভিনয় প্ৰতিযোগিতাত অংশগ্ৰহণ কৰি বিভিন্ন বঁটা লাভ কৰি আহিছে। বহু প্ৰতিভাশালী ছোৱালীজনীয়ে কথক নৃত্যৰ প্ৰশিক্ষণ লৈ শাস্ত্ৰীয় সংগীত আয়ত্ত কৰিছে ৷ ক্ৰীড়াত অতি ভাল আছিল, আৰু ২০০৭ চনত ৰাজ্যিক পৰ্যায়ৰ বেডমিণ্টন প্ৰতিযোগিতাত চতুৰ্থ স্থান লাভ কৰিছিল।শিক্ষা সম্পূৰ্ণ কৰাৰ পিছত দীপলিনাই ভাৰতী এয়াৰটেল আৰু ৰিলায়েন্স জিঅ’ কোম্পানীত অভিযন্তা হিচাপে কাম কৰি জুবিন গাৰ্গৰ পৰিচালনাত নিৰ্মিত অসমীয়া ছবি মিছন চাইনাত গান গোৱাৰ সুযোগ লাভ কৰিছিল। তাৰ পিছত অভিযান্ত্ৰিক চাকৰিৰ পৰা পদত্যাগ কৰি গায়ন-বায়নৰ জগতখনত প্ৰৱেশ কৰে। তেওঁৰ প্ৰথম ভিডিঅ' গীতৰ এলবাম “নোৱাৰি নোৱাৰি” ২০১৫ চনৰ ২৩ ফেব্ৰুৱাৰীত মুক্তি পায়, য'ত সহ অভিনয় কৰিছিল তৰুণ তন্ময়ে৷ সম্প্ৰতি তেওঁৰ খ্যাতি অসমকে ধৰি সমগ্ৰ উত্তৰ-পূৰ্বাঞ্চলত বিয়পি পৰিছে।

## ডিস্ক'গ্ৰাফী
* নোৱাৰি নোৱাৰি
* চুই দিয়ানা
* উৰি উৰি যায়
* ৰাতি বিহু
* ভবাই নাছিলোঁ
* তুমি আহিলে

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:অসমৰ কণ্ঠশিল্পী
শ্ৰেণী:অসমীয়া চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেত্ৰী
ওদালগুৰি

**ওদালগুৰি** () অসমৰ বড়োলেণ্ড ক্ষেত্ৰীয় পৰিষদৰ এখন চহৰ আৰু ওদালগুৰি জিলাৰ সদৰ ঠাই। ই বড়োলেণ্ড অঞ্চলৰ অন্যতম উল্লেখযোগ্য চহৰ।

## নামৰ উৎপত্তি
ওদালগুৰি নামৰ উৎপত্তি "ওদাল" নামৰ গছৰ পৰা হোৱা বুলি প্ৰবাদ আছে। "ওদাল" মানে এডাল গছ ইয়াৰ লগত গুৰি অৰ্থাৎ শিপা যোগ কৰি ওদালগুৰি নাম সৃষ্টি হৈছে। ইয়াৰ অৰ্থ হ’ল- ওদাল গছেৰে আগুৰা এখন ঠাই। আন এক প্ৰবাদমতে এই ঠাইত ওদ্দালক নামৰ এক ঋষিৰ আশ্ৰম থকা বুলি বিশ্বাস কৰা হৈছিল। আনহাতে দুটা বড়ো শব্দ "ওৰ্‍দ্লা" আৰু "গুন্দ্ৰি" মিলি নামটো হ’লগৈ ওৰ্‍দ্লাগুন্দ্ৰি > ওৰ্‍দ্লাগুন্দি > ওদালগুৰি বা উদালগুৰি। বড়ো ভাষাত "ওৰ্‍দ্লা" মানে বহল তথা মূল্যবান আৰু "গুন্দ্ৰি" মানে গুড়ি।
## ইতিহাস
১৯ শতিকাৰ মাজভাগলৈ ওদালগুৰি আৰু সমগ্ৰ দৰং জিলাতে বহুসংখ্যক বড়ো জনজাতিৰ লোকে বাস কৰিছিল। উপেন্দ্ৰচন্দ্ৰ গুহৰ "কছাৰীৰ ইতিবৃত্ত" নামৰ গ্ৰন্থখনৰ অনুসৰি পুৰাণ আৰু মধ্য যুগৰ সময়ত বড়ো আৰু কছাৰী অধিবাসীৰ মুঠ সংখ্যা আছিল ৬,৩৯,০০০ জন। ওদালগুৰিৰ ওচৰৰ উত্তৰ দিশত ভৈৰৱকুণ্ড আৰু ইয়াৰ আশে-পাশে কোঁচ ৰজা নৰনাৰায়ণৰ (১৫১৫-১৬১৫) প্ৰভাৱ আছিল। 

২০ শতিকাৰ শেষৰ ফালে অসম ৰাজ্যখনক পুনৰগঠন কৰি তিনিখন নতুন জিলা সৃষ্টি কৰা হয়। জিলা তিনি খনৰ নাম হ’ল চিৰাং, বাক্সা আৰু ওদালগুৰি। দৰং জিলাৰ উত্তৰ অংশ লৈ বড়ো টেৰিটৰিয়েল এৰিয়া ড্ৰিষ্টিক (বি টি এ ডি)-ৰ অধিনত ওদালগুৰি জিলা গঠন কৰা হয়। এনে পুনৰগঠনৰ ফলত ৰাজ্যখনৰ জিলাৰ সংখ্যা ২৭ খনলৈ বৃদ্ধি হয়। ইয়াৰ পাছত অসম চৰকাৰৰ ২০০৩ চনৰ ৩০ অক্টোবৰৰ বিজ্ঞপ্তি নং জিএজি(বি)১৩৭/২০০২/পিটি/১১৭ অনুসৰি "বড়োলেণ্ড ক্ষেত্ৰীয় পৰিষদ" চমুকৈ বিটিচিৰ অধীনত উক্ত নতুন জিলাকেইখনৰ লগতে কোকৰাঝাৰ জিলাক সাঙুৰি ৪ জিলাক বিটিএডিৰ অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হয়। 

বিটিচি গঠন হোৱাৰ আগলৈকে ওদালগুৰি এখন নগৰ সমিতি আৰু দৰং জিলাৰ এটা মহকুমা আছিল। পিছলৈ বড়ো সংগঠন যেনে বড়ো লিবাৰেচন টাইগাৰচ্‌ (সংক্ষেপে বিএলটি), ভাৰত আৰু অসম চৰকাৰৰ সৈতে ১০ ফেব্ৰুৱাৰী ২০০৩ চনত হোৱা ত্ৰিপক্ষীয় শান্তি চুক্তি মৰ্মে আৰু ভাৰতীয় সংবিধানৰ ষষ্ঠ অনুচ্ছেদ সংশোধন কৰাৰ ফলত অঞ্চলটো ওদালগুৰি জিলা হিচাপে বিটিচিৰ অন্তৰ্ভুক্ত হয়। 
## ভৌগোলিক অৱস্থান
ওদালগুৰিৰ অৱস্থান । সাগৰ পৃষ্ঠৰ পৰা ইয়াৰ গড় উচ্চতা ১৮০ মিটাৰ বা ৫৯০ ফুট। 
## উল্লেখযোগ্য স্থান
ওদালগুৰিত এখন বাথৌ মন্দিৰ আৰু গৱেষণা কেন্দ্ৰ আছে। ইয়াৰ লগতে চহৰখনত এটা পুৰণি নামঘৰ, এটা হনুমান মন্দিৰ আৰু বাপিষ্ট খ্ৰীষ্টান গীৰ্জা আছে। 

## প্ৰশাসন
ওদালগুৰি চহৰ হৈছে ওদালগুৰি জিলাৰ দুখন মহকুমাৰ এখন ওদালগুৰিৰ সদৰ ঠাই। বিটিচি গঠন হোৱাৰ আগলৈকে ওদালগুৰি এখন নগৰ সমিতি আৰু দৰং জিলাৰ এটা মহকুমা আছিল। বৰ্তমান ওদালগুৰিৰ প্ৰশাসনৰ বাবে ওদালগুৰি নগৰ সমিতি আছে। 

ৰাজনৈতিক ভাবে ই ৬৯নং ওদালগুৰি বিধানসভা সমষ্টি আৰু মঙ্গলদৈ লোকসভা সমষ্টিৰ অন্তৰ্ভুক্ত।
## জনবসতি
thumb|ওদালগুৰি জিলাৰ বড়ো মহিলা
ওদালগুৰিৰ সংখ্যাগৰিষ্ঠ অধিবাসী বড়ো জনগোষ্ঠীৰ লোক। আন জনগোষ্ঠীসমূহ হৈছে: নেপালী, চাঁওতাল আৰু ৰাভা। জিলাখনৰ মূল কথিত ভাষাসমূহ হৈছে: বড়ো, অসমীয়া, নেপালী আৰু চাঁওতালি।

## তথ্য উৎস

## বাহ্যিক সংযোগ
*ওদালগুৰি জিলাৰ চৰকাৰী ৱেবচাইট

শ্ৰেণী:অসমৰ নগৰ-মহানগৰ
তীখা

thumb|ইস্পাত
**তীখা** বা **ইস্পাত**  হৈছে লো আৰু কাৰ্বনৰ এক সংকৰ ধাতু। মান ভেদে ইয়াৰ মুঠ ওজনৰ ০.২% ৰ পৰা ২.১% কাৰ্বন থাকে। মেংগানিজ, ক্ৰ'মিয়াম, ভেনেডিয়াম আৰু ট্যাংষ্টেন লোৰ সৈতে মিহলাই তীখা তৈয়াৰ কৰা হয়। 

ইস্পাত লোৰ তুলনাত দৃঢ়তৰ। লোৰ সৈতে বিভিন্ন ধাতু মিশ্ৰণ কৰিলে লোৰ দৃঢ়তা বৃদ্ধি হয়। নিম্ন গলনাংক আৰু ঢালাই যোগ্যতাৰ বাবে উচ্চ কাৰ্বনযুক্ত সংকৰ ঢালাই লো (ইং: কাষ্ট আয়ৰন) নামে পৰিচিত। 

## ইতিহাস
বিভিন্ন পৰম্পৰাগত উপায়েৰে শিল্প বিপ্লৱৰ অনেক আগৰ পৰাই তীখা তৈয়াৰ কৰা হৈছিল। কিন্তু ১৭শ শতাব্দীত বিভিন্ন উন্নত উপায়েৰে তীখা তৈয়াৰী আৰম্ভ হৈ ইয়াৰ ব্যৱহাৰ বৃদ্ধি পায়। ১৯ শতকৰ মধ্যভাগত বেছমাৰ পদ্ধতিত ইস্পাত উৎপাদন আৰম্ভ হয়। ইয়াৰ ফলত ই সস্তা আৰু বহুল ব্যবহৃত ধাতুলৈ পৰিণত হয়। তাৰ পিছত বেছিক অক্সিজেন প্ৰক্ৰিয়াত উৎপাদনৰ ফলত ইয়াৰ মান অনেক বৃদ্ধি পায় আৰু দাম অনেক কমি যায়। বৰ্তমান ইস্পাত পৃথিবীৰ অন্যতম বহুল ব্যবহৃত পদাৰ্থ। গৃহ-কোঠা, মেছিন, জাহাজ, গাড়ী ইত্যাদিৰ প্ৰধান উপাদান হৈছে ইস্পাত। বৰ্তমান ইস্পাতৰ মান বিভিন্ন আন্তৰ্জাতিক মানদানকাৰী প্ৰতিষ্ঠানৰ দ্বাৰা পৰিমাপন কৰা হয়। 

## বৈশিষ্ট্য
অন্যান্য ধাতুৰ দৰে লো ভূগৰ্ভত অক্সিজেন আৰু ছালফাৰৰ সৈতে যুক্ত অবস্থাত থাকে। এনে ধাতৱ অক্সাইড বা ছালফাইডক আকৰিক বোলে। লোৰ আকৰিকৰ উদাহৰণ হ'ল, হেমেটাইট, মেগনেটাইট আদি। ঢালাই লোৰ গলনাংক ১৩৭০ ডিগ্ৰী ছেলছিয়াছ। ইস্পাতৰ ঘনত্ব মানৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি প্ৰতি ঘনচেণ্টিমিটাৰত ৭.৭৫ ৰ পৰা ৮.০৫ গ্ৰাম পৰ্যন্ত হব পাৰে। 

## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:ধাতু
শ্ৰেণী:কাৰ্বনৰ সংকৰ ধাতু
শ্ৰেণী:সংকৰ ধাতু
হাইলাকান্দি

**হাইলাকান্দি** (উচ্চাৰণ:ˈhaɪləˌkʌndi) অসমৰ হাইলাকান্দি জিলাৰ এখন চহৰ আৰু হাইলাকান্দি জিলাৰ সদৰ ঠাই। হাইলাকান্দি অসমৰ তিনিখন বঙালী ভাষী জিলাৰ ভিতৰত অন্যতম। ই বৰাক উপত্যকা সংমণ্ডলত অৱস্থিত। বাঙালী আৰু মেইতেই (মণিপুৰী) এই অঞ্চলৰ চৰকাৰী ভাষা।

হাইলাকান্দি নগৰ সমিতিৰ প্ৰথম অধ্যক্ষ মৌলৱী আব্দুল মাতলিব ডাঙৰীয়া ভাৰতৰ স্থানীয় প্ৰশাসনিক গোটৰ প্ৰথম ভাৰতীয় অধ্যক্ষ। ১৯৪৬ চনত অসম চৰকাৰৰ কেবিনেট মন্ত্ৰীৰ পদত থাকোঁতে তেওঁ এই পদত অধিষ্ঠিত হৈছিল।

## নামৰ উৎপত্তি
হাইলাকান্দি নামটোৰ সমন্ধে কেইবাটাও প্ৰবাদ আছে। কিছুমানৰ মতে বৰাক নদীৰ বানৰ পৰা বাচিবলৈ বন্ধা মঠাউৰিৰ স্থানীয় নাম "আইল" বা "হাইল" আৰু বড়ো-কছাৰী ভাষাৰ "কান্দি" অৰ্থাৎ কঠিয়া তলী, ধাননি পথাৰৰ পৰা "হাইলাকান্দি" নামৰ উৎপত্তি হৈছে। অন্য কিছুৰ মতে, জিলাখনৰ নামটো কুকি শব্দ "হালাম" অৰ্থাৎ সৰু ৰাজ্য, ক্ষেত্ৰ বা অঞ্চল আৰু "কুন্দিয়া" মানে হালোৱা তলীৰ পৰা আহিছে। আন এক প্ৰবাদ অনুসৰি ইয়াত প্ৰচুৰ পৰিমানে উৎপন্ন হোৱা শালি ধানৰ খেতিৰ প্ৰসংগ ধৰি "শাইল কান্দি" আৰু কালক্ৰমত ইয়াৰ পৰা হাইলাকান্দি হয়।
## ভূগোল
হাইলাকান্দিৰ অৱস্থান হ'ল ।  ই বৰাক উপত্যকাৰ সোঁমাজত অৱস্থিত। ভৌগোলিক বাবে হাইলাকান্দি চাৰিওফালে পৰ্বতশ্ৰেণীৰ মাজৰ সমতল ভূমিত অৱস্থিত। ই ভাৰত আৰু দক্ষিণ পূব এছিয়াৰ মাজৰ সংস্কৃতিক সংযোগস্থলী।

## প্ৰশাসন
হাইলাকান্দি পৌৰসভায়ে হাইলাকান্দি চহৰ পৰিচালনা কৰে। প্ৰশাসনৰ সুবিধাৰ বাবে চহৰ খনক ১৬টা ৱাৰ্ডত ভাগ কৰা হৈছে। হাইলাকান্দি হাইলাকান্দি বিধানসভা সমষ্টি আৰু কৰিমগঞ্জ লোকসভা সমষ্টিৰ অন্তৰ্গত।

## জনবসতি
২০১১ চনৰ লোকপিয়ল মতে হাইলাকান্দিৰ মুঠ জনসংখ্যা ৩৩,৬৩৭ জন। ইয়াৰে ১৬,৮৪৩ জন পুৰুষ আৰু ১৬,৭৯৪ গৰাকী মহিলা। ইয়াৰ মুঠ জনসংখ্যাৰ ৯.৮৪% অৰ্থাৎ ৩,৩০৯ জন ছয়বছৰৰ তলৰ শিশু। হাইলাকান্দিত লিংগ অনুপাত প্ৰতি ১০০০ জন পুৰুষৰ বিপৰীতে ৯৯৭ গৰাকী মহিলা আছে। ইয়াৰ সাক্ষৰতা হাৰ ৯২.০৮%, তাৰে ৯৪.৬১% পুৰুষ আৰু ৮৯.৫৫% মহিলা সাক্ষৰ।
### ধৰ্ম
হাইলাকান্দি জিলাত ইছলাম ধৰ্মালম্বী মানুহ সংখ্যাগৰিষ্ঠ হলেও হাইলাকান্দি চহৰত হিন্দু ধৰ্মাৱলম্বী মানুহ সংখ্যা গৰিষ্ঠ। ধৰ্ম ভিত্তিত হাইলাকান্দিৰ তালিকা হ'ল:

### ভাষা
অসমৰ ৰাজ্যভাষা অসমীয়া আৰু ইংৰাজী হলেও বঙালী ভাষাক বৰাক উপত্যকাৰ চৰকাৰী ভাষা হিচাপে স্বীকৃতি দিয়া হৈছে। এই অঞ্চলৰ বেছিভাগ লোকে ছিলঠীয়া ভাষা কয়। ইয়াৰ লগতে বিভিন্ন স্থানীয় জনগোষ্ঠী সমূহে নিজৰ ভাষা কয়। এই অঞ্চলত অসমীয়া ভাষী লোকৰ সংখ্যা কম।

## তথ্য উৎস

## বাহ্যিক সংযোগ
*হাইলাকান্দিৰ মানচিত্ৰ

শ্ৰেণী:অসমৰ নগৰ-মহানগৰ
চৰদাৰা সিং

**চৰদাৰা সিং** বা **চৰদাৰ সিং** (জন্ম: ১৫ জুলাই ১৯৮৬) এগৰাকী ভাৰতীয় পেছাদাৰী ফিল্ড হকী খেলুৱৈ আৰু ভাৰতীয় পুৰুষৰ ৰাষ্ট্ৰীয় হকী দলৰ প্ৰাক্তন অধিনায়ক। তেওঁ ফিল্ড হকীৰ চেণ্টাৰ হাফ অৱস্থানত খেলে। তেওঁ ২০০৮ চনত চুলতান আজলান শ্বাহ কাপত ভাৰতীয় পুৰুষৰ ৰাষ্ট্ৰীয় হকী দলৰ প্ৰতিনিধিত্ব কৰি কনিষ্ঠতম ভাৰতীয় ৰাষ্ট্ৰীয় হকী দলৰ অধিনায়কত পৰিগণিত হৈছিল। ২০১৫ চনত ভাৰত চৰকাৰে তেওঁক ভাৰতৰ চতুৰ্থ অসামৰিক সন্মান পদ্মশ্ৰী প্ৰদান কৰিছিল। ২০১৬ চনৰ ১৩ জুলাই তাৰিখে ভাৰতীয় দলৰ অধিনায়কৰ পদৰ পৰা অব্যাহতি লয়। ২০১৮ চনৰ ১২ ছেপ্টেম্বৰ তাৰিখে তেওঁ আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় হকীৰ পৰা অৱসৰ ঘোষণা কৰে। তেওঁৰ বাৰ বছৰীয়া কেৰিয়াৰত তেওঁ ৩১৪খন খেল খেলিছিল। ২০১২ চনত তেওঁক ভাৰত চৰকাৰে অৰ্জুন বঁটা আৰু ২০১৭ চনত পেৰালিম্পিক খেলুৱৈ দেৱেন্দ্ৰ ঝাঝাৰীয়াৰ সৈতে ভাৰতৰ সৰ্বোচ্চ ক্ৰীড়াৰ সন্মান ৰাজীৱ গান্ধী খেলৰত্ন বঁটা প্ৰদান কৰে।
## প্ৰাৰম্ভিক জীৱন
১৯৮৬ চনৰ ১৫ জুলাই তাৰিখে হাৰিয়ানাৰ চিৰছা জিলাৰ এখনি সৰু গাঁও সন্তনগৰত চৰদাৰ সিঙৰ জন্ম হৈছিল। তেওঁৰ পিতৃ গুৰনাম সিং এজন চিকিৎসক আৰু মাতৃ যশবীৰ সিং এগৰাকী গৃহিনী।
তেওঁৰ ভাতৃ দিদাৰ সিং এগৰাকী হকী খেলুৱৈ।
তেওঁ ড্ৰেগ ফ্লিকৰ বাবে বিখ্যাত আৰু ভাৰতীয় ৰাষ্ট্ৰীয় দল, হাৰিয়ানা আৰু চণ্ডীগড়ৰ ডাইনাম'ৰ হৈ খেলে।
## কেৰিয়াৰ
চৰদাৰা সিঙে ২০০৩-০৪ চনত প্ৰথমবাৰৰ বাবে ভাৰতৰ হৈ পোলেণ্ডৰ বিৰুদ্ধে জুনিয়ৰ দলত খেলাৰ সুযোগ লাভ কৰিছিল। ২০০৬ চনত তেওঁ পাকিস্তানৰ বিৰুদ্ধে প্ৰথমবাৰৰ বাবে চিনিয়ৰ দলত খেলিছিল। তদুপৰি তেওঁ হাৰিয়ানা ৰাজ্যৰ হৈ বিভিন্ন আন্তঃৰাজ্যিক খেলত নিজৰ ৰাজ্যক প্ৰতিনিধিত্ব কৰিছিল। তেওঁ হাৰিয়ানা আৰক্ষীৰ উপ অধীক্ষক হিচাপে হাৰিয়ানা আৰক্ষীৰ দলৰ হৈও বিভিন্ন প্ৰতিযোগিতাত অংশগ্ৰহণ কৰিছে। ২০০৫ চনৰ প্ৰিমীয়াৰ হকী লীগৰ প্ৰথম সংস্কৰণত তেওঁ চণ্ডীগড় ডাইনাম' দলৰ হৈ খেলিছিল। ইয়াৰ বাকী তিনি সংস্কৰণত তেওঁ ২০০৮ চনলৈ হায়দৰাবাদ চুলতানছ দলৰ হৈ খেলিছিল।

২০১০ চনত তেওঁক ১৮-পুৰুষ এফআইএইছ অল ষ্টাৰ দলত অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হয়। একেবছৰে তেওঁ বেলজিয়ামৰ ক্লাৱ কেএইছচিত যোগদান কৰি বেলজিয়াম হকী লীগ খেলে। ২০১১ চনত তেওঁক আকৌ এফআইএইছ অল ষ্টাৰ দলত অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হয়। ২০১৩ চনত এছিয়া কাপত ভাল ফলাফল দেখুৱা বাবে তেওঁক এখন ডাছ ক্লাৱে চুক্তিবদ্ধ কৰে।

২০১৬ চনৰ ১৩ জুলাই তাৰিখে তেওঁ ভাৰতীয় ৰাষ্ট্ৰীয় দল অধিনায়ক পদৰ পৰা অব্যাহতি লয়।
তেওঁ সুদীৰ্ঘ ৮ বছৰ কাল ভাৰতীয় দলৰ অধিনায়ক আছিল।
### হকী ইণ্ডিয়া লীগ
তেওঁ হকী ইণ্ডিয়া লীগৰ প্ৰথম সংস্কৰণত দিল্লীৰ দলৰ হৈ খেলিছিল। দিল্লী ৱেভৰাইডাৰৰ খেলুৱৈ হিচাপে তেওঁ আটাইতকৈ বেছি (৪২.৪৯ লাখ টকা লাভ কৰিছিল। তেওঁ এই দলৰ অধিনায়ক আছিল। দিল্লী ৱেভৰাইডাৰ দলে এই লীগত দ্বিতীয় স্থান লাভ কৰে আৰু চৰদাৰা সিঙে প্লেয়াৰ অফ দা টুৰ্ণামেণ্টৰ খিতাপ লাভ কৰিছিল

### পঞ্জাবী সংগীত উদ্যোগ
তেওঁ পোনপ্ৰথম বাৰৰ বাবে পঞ্জাবী গায়ক হৰদীপ সিঙৰ গীত "গলান কৰিয়ে"ৰ ৰ জৰিয়তে পঞ্জাবী সংগীত জগতত প্ৰৱেশ কৰিছিল। এই গীতটি সুখ ৱাদালিয়ে ৰচনা কৰিছিল আৰু সুৰকাৰ আছিল জয়দেৱ কুমাৰ।
## বঁটা আৰু সন্মান
* অৰ্জুন বঁটা, ২০১২
* পদ্মশ্ৰী, ২০১৫
* ৰাজীৱ গান্ধী খেলৰত্ন বঁটা, ২০১৭
## তথ্য উৎস

## বাহ্যিক সংযোগ
* ভাৰত হকীৰ ৱেবচাইটত চৰদাৰা সিং 

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ফিল্ড হকী খেলুৱৈ
শ্ৰেণী:অৰ্জুন বঁটা বিজয়ী
শ্ৰেণী:মেজৰ ধ্যান চান্দ খেলৰত্ন বঁটা বিজয়ী
শ্ৰেণী:পদ্মশ্ৰী বঁটা বিজয়ী
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় অলিম্পিক প্ৰতিযোগী
চিত্ৰজিৎ শইকীয়া

**চিত্ৰজিৎ শইকীয়া** (জন্ম-১৯৮২) এগৰাকী সাহিত্যিক, সমালোচক, অধ্যাপক৷ মূলতঃ অসমীয়া সমালোচনা সাহিত্যৰ লগত জড়িত৷ তেখেত দুলীয়াজান মহাবিদ্যালয়ৰ অসমীয়া বিভাগৰ অধ্যাপক৷ সাতসৰী, প্ৰকাশ, গৰীয়সীৰ লগতে অসমৰ ভালেমান বাতৰি কাকতত তেওঁ প্ৰবন্ধ প্ৰকাশ কৰাৰ লগতে কেইবাখনো গ্ৰন্থ প্ৰকাশ আৰু সম্পাদনা কৰিছে৷

## জন্ম আৰু বংশ পৰিচয়
চিত্ৰজিৎ শইকীয়াৰ জন্ম হৈছিল ১৯৮২ চনত লখিমপুৰ জিলাৰ পহুমৰা অঞ্চলৰ খাগৰী গাঁৱত৷  পিতৃৰ নাম গিৰীধৰ শইকীয়া আৰু মাতৃৰ নাম অম্বিকা শইকীয়া ।

## শিক্ষা
তেখেতে নৰ্থ লখিমপুৰ কলেজৰ পৰা ২০০৩ চনত অসমীয়া বিভাগৰপৰা স্নাতক আৰু ২০০৫ চনত ডিব্ৰুগড় বিশ্ববিদ্যালয়ৰপৰা স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী গ্ৰহণ কৰে৷ লগতে একেখন বিশ্ববিদ্যালয়ৰপৰাই ২০০৭ চনত এম.ফিল. ডিগ্ৰী আৰু ২০১৩ চনত সন্মানীয় ‘ডক্টৰেট’ ডিগ্ৰী লাভ কৰে৷  তেওঁৰ গৱেষণাৰ বিষয় হ’ল-লুম্মেৰ দাইৰ উপন্যাসৰ সামাজিক-সাংস্কৃতিক মূল‍্যায়ন।

## প্ৰকাশিত গ্ৰন্থ
#অনুসন্ধিৎসা, কথা প্ৰকাশন, ২০১০
#প্ৰবন্ধ বিমৃশা, নিৰীক্ষণ প্ৰকাশন, ২০১৫
#সাহিত্য সমালোচনাৰ অনুশীলন, নিৰীক্ষণ প্ৰকাশন, ২০১৫

## সম্পাদিত গ্ৰন্থ
#জনজাতীয় মূলৰ অসমীয়া উপন্যাসিকৰ উপন্যাসঃ বিচাৰ আৰু বিশ্লেষণ, বনলতা, ২০১৭
#অসমীয়া ভ্ৰমণ সাহিত্য সমীক্ষা, অসম সাহিত্য সভা, ২০১৮
#নিৰ্বাচিত অসমীয়া চুটিগল্প, দুলীয়াজান মহাবিদ্যালয়, ২০১৯ (সম্পাদনা সহযোগী- মনোজ কুমাৰ দত্ত, মুনমী কোঁৱৰ)
#প্ৰকৃতিঃ চিন্তন আৰু মনন, ২০১৯ (সম্পাদনা সহযোগী- জ্যোতিমালি মহন্ত)
#সমাজ সাহিত্য সংস্কৃতি, ২০১৯
#সত্ৰায়ন, ২০১৯

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:অসমীয়া শিক্ষাবিদ
শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
ৰাজ্যৱৰ্ধন সিং ৰাথোড়

**ৰাজ্যৱৰ্ধন সিং ৰাথোড়** (; জন্ম: ২৯ জানুৱাৰী ১৯৭০) এগৰাকী ভাৰতীয় ৰাজনীতিবিদ আৰু পূৰ্বৰ অলিম্পিয়ান। তেওঁ জয়পুৰ গ্ৰাম্য লোকসভা সমষ্টিৰ পৰা লোকসভাৰ সাংসদ। তেওঁ ২০১৯ চনৰ মে মাহৰলৈকে ভাৰত চৰকাৰৰ ক্ৰীড়া আৰু যুৱ পৰিক্ৰমা বিভাগৰ স্বতন্ত্ৰ ৰাজ্যিক মন্ত্ৰী আছিল।

তেওঁ এগৰাকী শ্বুটিং খেলুৱৈ আৰু বৰ্তমানলৈকে ডাবল ট্ৰেপ ইভেণ্টত ২৫ টা বিভিন্ন আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় পদক অৰ্জন কৰিছে। তেওঁ ২০০৪ চনৰ এথেন্স অলিম্পিকত ৰূপৰ পদক লাভ কৰিছিল।

ইয়াৰ আগতে তেওঁ ভাৰতীয় সেনাৰ দা গ্ৰেনাডিয়েৰ ৰেজিমেণ্টৰ এজন বিষয়া আছিল আৰু ২০১৩ চনত তেওঁ কৰ্ণেল হিচাপে অৱসৰ গ্ৰহণ কৰিছিল। ভাৰতীয় সেনা আৰু শ্বুটিঙৰ পৰা অৱসৰ লোৱাৰ পিছত তেওঁ ২০১৪ চনত ভাৰতীয় জনতা পাৰ্টিত যোগদান কৰে আৰু লোকসভালৈ সাংসদ হিচাপে নিৰ্বাচিত হয়।

২০১৪ চনৰ নৱেম্বৰ মাহত তেওঁ তথ্য আৰু সম্প্ৰচাৰণ মন্ত্ৰণালয়ৰ ৰাজ্যিক মন্ত্ৰীৰ পদবী লাভ কৰিছিল। ২০১৭ চনত তেওঁ ক্ৰীড়া আৰু যুৱ পৰিকল্পনা বিভাগৰ স্বতন্ত্ৰ ৰাজ্যিক মন্ত্ৰীৰ পদবী লাভ কৰিছিল।

তেওঁ আগবঢ়োৱা অৱদানৰ স্বীকৃতি স্বৰূপে ভাৰত চৰকাৰে ২০০৪ চনত অৰ্জুন বঁটা, ২০০৫ চনত ক্ৰীড়া জগতৰ সৰ্বোচ্চ সন্মান ৰাজীৱ গান্ধী খেলৰত্ন বঁটা আৰু ভাৰতৰ চতুৰ্থ সৰ্বোচ্চ অসামৰিক সন্মান পদ্মশ্ৰী প্ৰদান কৰিছিল।
## প্ৰাৰম্ভিক জীৱন
১৯৭০ চনৰ ২৯ জানুৱাৰী তাৰিখে ৰাজস্থানৰ জাইছলমেৰত ৰাজ্যৱৰ্ধন সিং ৰাথোড়ৰ জন্ম হৈছিল। তেওঁৰ পিতৃ কৰ্ণেল লক্ষ্মণ সিং ৰাথোড়। ১৯৯৭ চনত তেওঁ ভাৰতীয় সেনাৰ চিকিৎসক গায়ত্ৰী ৰাথোড়ৰ লগত বিবাহপাশত আৱদ্ধ হয়। তেওঁ ৰাষ্ট্ৰীয় ৰক্ষা একাডেমীৰ ৭৭ তম বেটছৰ ছাত্ৰ আছিল। ৰাষ্ট্ৰীয় ৰক্ষা একাডেমীৰ পৰা শিক্ষা গ্ৰহণ কৰাৰ পিছত তেওঁ ভাৰতীয় মিলিটেৰী একাডেমীত নামভৰ্তি কৰে। ইয়াত তেওঁ বেষ্ট অল ৰাউণ্ডাৰ জেণ্টেলমেন কেডেট হিচাপে চৰ্ড অফ অনাৰ লাভ কৰিছিল। ইয়াৰ উপৰিও তেওঁ শ্ৰেষ্ঠ খেলুৱৈৰ শিখ ৰেজিমেণ্টৰ সোণৰ পদক লাভ কৰিছিল।

## ভাৰতীয় সেনা
১৯৯০ চনৰ ১৫ ডিচেম্বৰ তাৰিখে তেওঁ নৱম গ্ৰেনাডিয়াৰছ ৰেজিমেণ্টত যোগদান কৰে। ১৯৯২ চনৰ ১৫ ডিচেম্বৰত তেওঁ লেফ্টটেনেন্ট আৰু ১৯৯৫ চনত কেপ্তেইনলৈ পদোন্নতি লাভ কৰিছিল। তেওঁ কাৰ্গিল যুদ্ধত অংশগ্ৰহণ কৰিছিল আৰু ২০০০ চনৰ ১৫ ডিচেম্বৰত মেজৰলৈ পদোন্নতি লাভ কৰিছিল। ২০০৪ চনৰ ১৬ ডিচেম্বৰত তেওঁ লেফ্টটেনেন্ট কৰ্ণেল আৰু ২০০৯ চনৰ ১ মে তাৰিখে কৰ্ণেললৈ পদোন্নতি লাভ কৰিছিল।
## ৰাজনৈতিক জীৱন
২০১৩ চনত তেওঁ কৰ্ণেল হিচাপে অৱসৰ গ্ৰহণ কৰিছিল। ভাৰতীয় সেনা আৰু শ্বুটিঙৰ পৰা অৱসৰ লোৱাৰ পিছত তেওঁ ২০১৪ চনত ভাৰতীয় জনতা পাৰ্টিত যোগদান কৰে আৰু লোকসভালৈ সাংসদ হিচাপে নিৰ্বাচিত হয়।

২০১৪ চনৰ নৱেম্বৰ মাহত তেওঁ তথ্য আৰু সম্প্ৰচাৰণ মন্ত্ৰণালয়ৰ ৰাজ্যিক মন্ত্ৰীৰ পদবী লাভ কৰিছিল। ২০১৭ চনত তেওঁ ক্ৰীড়া আৰু যুৱ পৰিকল্পনা বিভাগৰ স্বতন্ত্ৰ ৰাজ্যিক মন্ত্ৰীৰ পদবী লাভ কৰিছিল।
## বঁটা আৰু সন্মান
* অৰ্জুন বঁটা, ২০০৪
* ৰাজীৱ গান্ধী খেলৰত্ন বঁটা, ২০০৫
* পদ্মশ্ৰী, ২০০৫
* অতি বিশিষ্ট সেৱা মেডেল
## তথ্য উৎস

## বাহ্যিক সংযোগ
* ৰাজ্যৱৰ্ধন সিং ৰাথোড়ৰ ফটো আৰু ভিডিঅ'
* 

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ক্ৰীড়া শ্বুটাৰ
শ্ৰেণী:অলিম্পিকত পদক বিজয়ী ভাৰতীয়
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় ৰাজনীতিবিদ
শ্ৰেণী:ভাৰত চৰকাৰৰ মন্ত্ৰী
শ্ৰেণী:অৰ্জুন বঁটা বিজয়ী
শ্ৰেণী:মেজৰ ধ্যান চান্দ খেলৰত্ন বঁটা বিজয়ী
শ্ৰেণী:পদ্মশ্ৰী বঁটা বিজয়ী
ব্ৰিটিছ ৰাজ

**ব্ৰিটিছ ৰাজ** (; *rāj*, সংস্কৃত আৰু হিন্দুস্তানী ভাষাত "শাসন") বুলিলে ১৮৫৮ চনৰ পৰা ১৯৪৭ চনলৈ ভাৰতীয় উপমহাদেশত ব্ৰিটিছৰ ঔপনিবেশিক শাসনক বুজায়। ব্ৰিটিছৰ নিয়ন্ত্ৰণত থকা অঞ্চলটোক প্ৰচলিত ভাষাত **ইণ্ডিয়া** বা **ভাৰত** বোলা হৈছিল। ব্ৰিটিছ ইণ্ডিয়া বুলি কোৱা প্ৰত্যক্ষভাৱে যুক্তৰাজ্যৰ শাসনত থকা অঞ্চল আৰু স্থানীয় শাসকে শাসন কৰা ব্ৰিটিছৰ কৰতলীয়া ৰাজ্যবোৰ ইয়াৰ অন্তৰ্গত আছিল। গোটেই অঞ্চলটোক আনুষ্ঠানিকভাৱে **ভাৰতীয় সাম্ৰাজ্য** বুলি অভিহিত কৰা হৈছিল। . ভাৰত নামেৰে ই লীগ অৱ নেচন্‌ছ আৰু United Nationsৰ প্ৰতিষ্ঠাপক সদস্য আছিল। এই নামেৰেই ই ১৯০০, ১৯২০, ১৯২৮, ১৯৩২ আৰু ১৯৩৬ চনৰ গ্ৰীষ্মকালীন অলিম্পিক অংশগ্ৰহণ কৰিছিল। 

১৮৫৭ চনৰ চিপাহী বিদ্ৰোহৰ পাছত ব্ৰিটিছ ইষ্ট ইণ্ডিয়া কোম্পানীৰ শাসন ৰানী ভিক্টোৰিয়াৰ হাতলৈ স্থানান্তৰিত হোৱাৰ পাছত শাসনৰ এই পদ্ধতি ১৮৫৮ চনৰ ২৮ জুনৰ পৰা আৰম্ভ হয়। ৰাণিক ১৮৭৬ চনত ভাৰতৰ সম্ৰাজ্ঞী ঘোষণা কৰা হৈছিল। ১৯৪৭ চনত ভাৰতৰ বিভাজন হৈ ভাৰতীয় অধিৰাজ্য (পাছলৈ ভাৰতীয় গণৰাজ্য) আৰু পাকিস্তান অধিৰাজ্য (পাছলৈ পাকিস্তান আৰু বাংলাদেশ) নামৰ দুখন দেশ গঠন হওঁতে এই শাসনৰ অন্ত পৰে। ১৮৫৮ চনত নামনি বাৰ্মা ব্ৰিটিছ শাসিত ভাৰতৰ অংশ আছিলেই, ১৮৮৬ চনত উজনি অংশকো সামৰি লোৱা হয়। ১৯৩৭ চনলৈকে এই মিলিত অঞ্চল ম্যানমাৰক স্বয়ংশাসিত অঞ্চল হিচাপে ৰখা হৈছিল। ১৯৪৮ চনত ম্যানমাৰেও স্বাধীনতা লাভ কৰে।

## ভৌগোলিক বিস্তৃতি

আন ইউৰোপীয় দেশে নিয়ন্ত্ৰণ কৰা গোৱা আৰু পুডুছেৰীৰ দৰে সৰু অঞ্চলবোৰৰ বাদে ব্ৰিটিছ ৰাজে বৰ্তমানৰ প্ৰায় গোটেই ভাৰত, পাকিস্তান আৰু বাংলাদেশক সামৰি লৈছিল। এই সমগ্ৰ অঞ্চলটোৰ পৰিবেশ ভিন ভিন আছিল- এফালে হিমালয়ৰ পৰ্বতমালা, বানপ্ৰবল উৰ্বৰভূমি, আনফালে গংগাৰ সমতল, দীঘলীয়া সাগৰতীৰ আৰু থৰ মৰুভূমি। ইয়াৰ লগতে বিভিন্ন সময়ত ইয়াত এডেন প্ৰদেশ (১৮৫৮ৰ পৰা ১৯৩৭), নামনি ব্ৰহ্মদেশ (১৮৫৮-১৯৩৭), উজনি ব্ৰহ্মদেশ (১৮৮৬-১৯৩৭), ব্ৰিটিছ চোমালিলেণ্ড (১৮৮৪-১৮৯৮), আৰু ছিংগাপোৰ (১৮৫৮-১৮৬৭)। পাৰস্য উপসাগৰৰ চুক্তিবদ্ধ ৰাষ্ট্ৰসমূহ আৰু পাৰস্য উপসাগৰীয় আবাসৰ দেশবোৰ কাগজে-পত্ৰ‌ই দেশীয় ৰাজ্য আছিল। ব্ৰিটিছ ভাৰতৰ প্ৰেচিডেন্সি আৰু প্ৰদেশসমূহও ১৯৪৭ চনলৈকে ব্ৰিটিছ ৰাজৰ অংগ আছিল।

এই অঞ্চলৰ আন দেশবোৰৰ ভিতৰত ১৮০২ চনত এমিয়েন্‌ছ সন্ধিৰ যোগেদি চেয়লন (এতিয়াৰ শ্ৰী লংকা)ক ব্ৰিটিছৰ হাতত গতাই দিয়া হৈছিল। ১৭৯৩ চনৰ পৰা ১৭৯৮ চনলৈকে ই মাৰ্দাছ প্ৰেচিডেন্সিৰ অংশ আছিল। নেপাল আৰু ভূটানে ব্ৰিটিছৰ লগত যুদ্ধ কৰাৰ পাছত সন্ধি কৰি ব্ৰিটিছে তেওঁলোকক স্বাধীন ৰাজ্য বুলি মানি লয়। ১৮৬১ চনত এংলো-চিক্কিমিজ সন্ধিৰ পাছত চিক্কিম ৰাজ্যক দেশীয় ৰাজ্যৰ মৰ্যাদা দিয়া হৈছিল; কিন্তু সাৰ্বভৌমত্বৰ কথা স্পষ্ট কৰা নাছিল। ১৮৮৭ চনৰ পৰা ১৯৬৫ চনলৈকে মালদিভ দ্বীপপুঞ্জ ব্ৰিটিছৰ সুৰক্ষিত অঞ্চলহে আছিল, কিন্তু ব্ৰিটিছ ভাৰতৰ অংশ নাছিল। 

## টোকা

## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:ব্ৰিটিছ শাসিত ভাৰত
শ্ৰেণী:ভূতপূৰ্ব দেশ‎
শ্ৰেণী:ঔপনিবেশিক ভাৰত
কেলিগোলা

**কেলিগোলা** (সম্পূৰ্ণ নাম: গেয়াচ জুলিয়াছ চিজাৰ আগষ্টাচ জাৰমানিকাচ; ৩১ আগষ্ট, ১২ খ্ৰীষ্টাব্দ-২৪ জানুৱাৰী, ৪১ খ্ৰীষ্টাব্দ) ৩৭ ৰপৰা ৪১ খ্ৰীষ্টাব্দলৈ ৰোমান সাম্ৰাজ্যৰ সম্ৰাট আছিল। তেওঁ বিখ্যাত ৰোমান সেনাধক্ষ্য জাৰমানিকাচ আৰু আগষ্টাচৰ নাতিনী এগ্ৰীপিনা দা এলডাৰৰ পুত্ৰ আছিল আৰু জনশ্ৰুতি অনুসৰি ৰোমান সাম্ৰাজ্যত শাসন কৰা প্ৰথম ৰাজবংশ জুলিঅ'-ক্লডিয়ান বংশত জন্ম গ্ৰহণ কৰিছিল। জাৰমানিকাচৰ খুড়াক তথা সতীয়া পিতৃ টাইবেৰিয়াচে ১৪ খ্ৰীষ্টাব্দত আগষ্টাচক ৰোমৰ সম্ৰাট হিচাবে উত্তৰাধিকাৰী পাতে।

জুলিয়াছ চিজাৰৰ পাছত জন্ম লাভ কৰা, যদিও তেওঁৰ নাম গেয়াচ চিজাৰ আছিল, উপনাম আছিল কেলিগোলা (যাৰ অৰ্থ হৈছে "সৈনিকৰ সৰু জোতা"), তেওঁৰ দেউতাকৰ সৈনিকসকলে জাৰ্মানিয়া যুদ্ধৰ সময়ত দিছিল। ১৯ খ্ৰীষ্টাব্দত এন্টিয়কত জাৰমানিকাচৰ মৃত্যু হোৱাৰ পাছত এগ্ৰীপিনিয়াই ছয় সন্তানৰ সৈতে ৰোমলৈ উভটি আহে আৰু টাইবেৰিয়াচৰ লগত এক তিক্ত মতানৈক্যত অৱতীৰ্ণ হয়। ইয়াৰ ফলত এগ্ৰীপিনিয়াৰ সংসাৰ ধ্বংস হয় আৰু কোনোমতে পুৰুষৰ ভিতৰত কেৱলমাত্ৰ কেলিগোলাই বাচি থাকে। ৩১ খ্ৰীষ্টাব্দত কেলিগোলাই কেপ্ৰি দ্বীপৰপৰা আমন্ত্ৰণ পায়, য'ত টাইবেৰিয়াচক পাঁচ বছৰৰ আগেয়ে বিতাৰিত কৰা হৈছিল। টাইবেৰিয়াচৰ মৃত্যুৰ পাছত ৩৭ খ্ৰীষ্টাব্দত তেওঁ সতীয়া ককাকৰ ঠাইত সম্ৰাট হিচাপে অভিষিক্ত হয়।

কেলিগোলাৰ শাসন কালৰ সম্পৰ্কে কিছুসংখ্যক তথ্যহে পোৱা যায়। যদিও শাসনৰ প্ৰথম ছমাহ কাল এজন সৎ আৰু অমায়িক ব্যক্তিত্ব সম্পন্ন সম্ৰাট হিচাপে জনা গৈছিল, পাছৰ কালচোৱাত তেওঁক হিংসুক, প্ৰগলভ, অমিতব্যয়ী আৰু যৌন অভিলাসী মতগৰ্ভী স্বেচ্ছাচাৰী শাসক হিচাপে জনা যায়। আৱশ্যে এই তথ্যবোৰ কিমানদূৰ বিশ্বাসযোগ্য প্ৰশ্ন উণ্থাপন হয়, তেওঁ সম্ৰাট হিচাপে নিজৰ প্ৰভুত্ব অক্ষয় ৰাখিছিল সম্ৰাজ্যখন বাহ্যিক শক্তিৰপৰা অক্ষুন্ন ৰাখিছিল। তেওঁ বেছিভাগ মনোযোগ বৃহৎ স্থপত্যৰ আঁচনি আৰু নিজৰ বাবে বিলাসী বাসস্থান সজোৱাত নিবিষ্ট কৰিছিল, আৰু ৰোমত দুটাকৈ জলবিন্যাস- একোৱা ক্লডিয়া আৰু এনিও নিভাচ সজাইছিল। তেওঁৰ ৰাজত্ব কালত মৰেটনিয়াক ৰাজ্য হিচাপে সংযুক্ত কৰিছিল।

৪১ খ্ৰীষ্টাব্দৰ আগভাগত প্ৰেট'ৰিয়ান গাৰ্ড, চিনেটৰ আৰু আদালতৰ বিষয়ববীয়াৰ ষঢ়যন্ত্ৰৰ ফলত তেওঁক হত্যা কৰা হৈছিল। অৱশ্যে ষঢ়যন্ত্ৰকাৰী সকলৰ ৰোমান সম্ৰাজ্য অধিকাৰ সুযোগৰ চেষ্টা চেদেলি-ভেদেলি হৈ পৰিছিল। কেলিগোলাৰ হত্যাৰ দিনাই প্ৰেট'ৰিয়ান সকলে তেওঁৰ খুড়াক ক্লডিয়াচক সম্ৰাট বুলি ঘোষণা কৰিছিল। যিকি নহওক ৬৮ খ্ৰীষ্টাব্দত তেওঁৰ ভাগিনীয়েক নেৰু অৱদমিত হোৱালৈকে জুলিঅ'-ক্লডিয়ান বংশই সম্ৰাজ্য পৰিচালনা কৰিছিল, ক্লডিয়াচৰ মৃত্যুয়েই প্ৰকৃততে জুলী চিজাৰ ক্ৰমৰ শেষ পুৰুষ বুলি পৰিগণিত হৈছিল।

## বাহ্যিক সংযোগ
*
*The portrait of Caligula in the Digital Sculpture Project
*Caligula Attempts to Conquer Britain in AD 40
*Biography from De Imperatoribus Romanis

শ্ৰেণী:ইটালীৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:শাসক
এডৱিন হাবল

**এডৱিন পাৱেল হাবল** (; ২০ নৱেম্বৰ, ১৮৮৯ - ২৮ ছেপ্টেম্বৰ, ১৯৫৩) এগৰাকী আমেৰিকান জ্যোতিৰ্বিজ্ঞানী আছিল। বহিঃতাৰকাৰাজ্যিক জ্যোতিৰ্বিজ্ঞান আৰু নিৰীক্ষণভিত্তিক ব্ৰহ্মাণ্ডবিজ্ঞানৰ ক্ষেত্ৰ দুখন গঢ় দিয়াত তেওঁ গুৰুত্বপূৰ্ণ ভূমিকা লৈছিল। হাবলক সৰ্বকালৰ সৰ্বশ্ৰেষ্ঠ জ্যোতিৰ্বিজ্ঞানীসকলৰ এজন বুলি গণ্য কৰা হয়।

হাবলে আৱিষ্কাৰ কৰিছিল যে পূৰ্বে ধূলি আৰু গেছৰ মেঘ বুলি ভবা বহু নীহাৰিকা দৰাচলতে আমাৰ হাতীপটি তাৰকাৰাজ্যৰ বাহিৰত থকা বেলেগ তাৰকাৰাজ্য। হাতীপটিৰ ভিতৰুৱা অঞ্চল আৰু বহিঃতাৰকাৰাজ্যসমূহৰ মাপ জুখিবলৈ তেওঁ ধ্ৰুপদী "পৰিৱৰ্তনশীল তৰা"ৰ (cepheid variables বুলি পৰিচিত) উজ্জ্বলতা আৰু ইহঁতৰ ধিপধিপনিৰ পৰ্য্যায়কালৰ মাজত থকা প্ৰত্যক্ষ সম্পৰ্কটো ব্যৱহাৰ কৰিছিল (এই সম্পৰ্কটো ১৯০৮ চনত হেনৰিয়ে'টা স্বান লিভিটে আৱিষ্কাৰ কৰিছিল))। 

হাবলে প্ৰমাণসহকাৰে ব্যাখ্যা কৰে যে তাৰকাৰাজ্য এখন আমাৰ পৰা আঁতৰি যোৱাৰ বেগটো পৃথিৱীৰ পৰা ইয়াৰ দূৰত্ব বঢ়াৰ লগে লগে বাঢ়ি যায়। ইয়াৰ দুবছৰ পূৰ্বে জৰ্জ লেমাত্ৰে'ও এই কথাটো কোৱাৰ উপৰি নিৰীক্ষণভিত্তিক সাক্ষ্যও দাঙি ধৰিছিল। তথাপি এই ধৰ্মটো এতিয়া হাবলৰ সূত্ৰ বুলিহে জনা যায়। হাবল-লেমাত্ৰে' সূত্ৰই ইংগিত দিয়ে যে আমাৰ বিশ্বব্ৰহ্মাণ্ডখনৰ প্ৰসাৰণ ঘটি আছে। ইয়াৰ এটা দশক পূৰ্বে আমেৰিকান জ্যোতিৰ্বিজ্ঞানী ভেষ্ট' শ্লিফাৰে প্ৰথমবাৰৰ বাবে দেখুৱাইছিল যে বহুতো নীহাৰিকাৰ পৰা অহা পোহৰৰ অতি বেছি পৰিমাণে লোহিতবিচ্যুতি ঘটিছে। ইও দৰাচলতে ইয়াকে ইংগিত দিছিল যে এইবোৰ আমাৰ পৰা আঁতৰি গৈ আছে।

হাবলৰ নামটো মানুহৰ মাজত সবাতোকৈ চিনাকি তেওঁৰ সন্মানত উৎসৰ্গিত হাবল মহাকাশ দূৰৱীণৰ জৰিয়তে। এই দূৰৱীণটোৰ ডাঙৰ আৰ্হি এটা তেওঁৰ গৃহচহৰ মাৰ্শ্বফিল্ড, মিজৌৰীত প্ৰদৰ্শনৰ বাবে ৰখা হৈছে। 

## তথ্যসূত্ৰ

## বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:জ্যোতিৰ্বিজ্ঞানী
অন্নপ্ৰাশন

thumb|অন্নপ্ৰাশন
**অন্নপ্ৰাশন** (, ) হিন্দু ধৰ্মালম্বীসকলৰ মাজত প্ৰচলিত শিশুক প্ৰথমবাৰৰ বাবে অন্ন খুৱাওঁতে পতা ধাৰ্মিক অনুষ্ঠান৷ ই হিন্দু সংস্কাৰসমূহৰ ভিতৰত অন্যতম। অন্নপ্ৰাশনৰ আক্ষৰিক অৰ্থ হৈছে "খাদ্য গ্ৰহণ" বা "খাদ্য খুৱাই দিয়া"। সাধাৰণতে শিশুক ছয়মাহলৈকে কেৱল মাকৰ গাখীৰ খাবলৈ দিয়া হয়। ছয়মাহ পিছত শিশুক লাহে লাহে গোটা খাদ্য খুওৱাৰ প্ৰয়োজন। গোটা খাদ্য খুওৱাৰ আৰম্ভণিতে অন্নপ্ৰাশন অনুষ্ঠিত কৰা হয়। আধুনিক চিকিৎসা বিজ্ঞানৰ মতে অন্নপ্ৰাশন স্বাস্থ্যসন্মত। প্ৰাচীন ভাৰতীয় আন সংস্কাৰসমূহে ক্ৰমে গুৰুত্ব হেৰুৱালেও অন্নপ্ৰাশন আধুনিক কালত এতিয়াও গুৰুত্বপূৰ্ণ হৈ আছে।

## নামৰ উৎপত্তি
সংস্কৃত ভাষাৰ অন্নপ্ৰাশন শব্দটো অন্ন আৰু প্ৰাশন এই দুটা শব্দ মিলি সৃষ্টি হৈছে। অন্ন মানে খাদ্য বা সিজোৱা চাউল আৰু প্ৰাশন মানে খুৱাই দিয়া। এই অনুষ্ঠানক "প্ৰথম খাদ্য খুৱাইদিয়া"ৰ উৎসৱ হিচাপে পালন কৰা হয়।
## কাৰ্যসূচী
thumb|অন্নপ্ৰাশনৰ নৈৱেদ্য
অন্নপ্ৰাশন সাধাৰণতে পুৰোহিতৰ পৰামৰ্শমতে উদ্‌যাপন কৰা হয়। পুৰোহিতে দিন বাৰ চাই শুভ মুহূৰ্ত নিৰ্ণয় কৰাৰ পিছত বিশেষ দিনটোত অন্নপ্ৰাশন পালন কৰা হয়।

অন্নপ্ৰাশন শিশুৰ ছয়ৰ পৰা আঠ মাহ সময়ত অনুষ্ঠিত কৰা হয়। ল’ৰাৰ বাবে যুগ্ম মাহত আৰু ছোৱালীৰ বাবে অযুগ্ম মাহত অন্নপ্ৰাশন পাতে। শিশুৰ দাঁত গজিবলৈ আৰম্ভ হওঁতে এই অনুষ্ঠান আয়োজিত কৰা নিয়ম। অন্নপ্ৰাশনত পৰিয়ালৰ সকলো সদস্য, আত্মীয়-স্বজন, বন্ধু-বান্ধৱ, ওচৰ চুবুৰীয়াক নিমন্ত্ৰণ কৰি উদ্‌যাপন কৰা হয়।

কিছুমানে অন্নপ্ৰাশনৰ পিছত মামাভাত নামৰ অনুষ্ঠান পালন কৰে। মামাভাতত শিশুৰ মোমায়েকৰ ঘৰত ভাত খুৱাই দিয়াৰ নিয়ম। অন্নপ্ৰাশনৰ ঠিক পিছতেই মামাভাত অনুষ্ঠিত কৰা হয়। ইয়াৰ কাৰণ হৈছে অন্নপ্ৰাশন আৰু মামাভাতৰ পাছতহে শিশুৱে গোটা অহাৰ গ্ৰহণ কৰিব পাৰে।

### বিশেষ ব্যৱস্থা
অন্নপ্ৰাশনত সোণ-ৰূপৰ উপকৰণৰ বিশেষ মহত্ব আছে। শিশুক খুৱাবলৈ ব্যৱহাৰ কৰা চামুচ আদি ৰূপৰ হ’লে ভাল। সেইদৰে চাউল বা চুজিৰ ক্ষীৰ, মৌ, ঘিউ, তুলসী আৰু গংগাজল আদি তৈয়াৰ ৰখা হয়।

### মাংগলিক বিধি
অন্নপ্ৰাশনত মংগলচাৰণৰ পৰা ৰক্ষাবিধানলৈকে একাদিক্ৰমে সকলো ৰীতি পালন কৰা হয়। তাৰে ভিতৰত উল্লেখযোগ্য হ'ল:
# পাত্ৰপূজন
# অন্ন সংস্কাৰ
# বিশেষ আহুতি
# ক্ষীৰ প্ৰাসন
## বৈজ্ঞানিক কাৰণ
শিশুৰ ৬ মাহ বয়সলৈ একমাত্ৰ মাতৃদুগ্ধৰ ওপৰতে নিৰ্ভৰশীল। ৬ মাহ বয়সৰ পিচতে শিশুক সহজে হজম হ’ব পৰা তৰল আহাৰৰ প্ৰয়োজন হয়। বহুতে লুঠুৰি বা ভিটামিন আৰু প্ৰটিন যুক্ত কৃত্ৰিম আহাৰ খুওৱা দেখা যায়। অৱশ্যে এনে বয়সত শিশুটিয়ে হাত ভৰিৰে খেলিব পৰা হোৱা বাবে অতিৰিক্ত পোষক আহাৰৰ প্ৰয়োজন হয়। এনে শিশুক ৰসাল ফল, গোটা বা ফলা মুগ ভিজোৱা পানী, শাক পাচলি সিজোৱা পানী, পনীয়াকৈ নাৰিকলৰ গাখীৰ আদি খুৱাব লাগে। মাকৰ গাখীৰ খোৱাৰ উপৰি ক্ৰম অনুসৰি খুউৱা এনেবোৰ সুষম আহাৰে শিশুটিৰ পুষ্টিসাধন কৰে। অন্নপ্ৰাশনৰ পাছত এবছৰ নোহোৱালৈ নাইবা ভালদৰে দাঁত নগজালৈ সহজে হজম হ’ব পৰা শিশুৰ ৰুচিসন্মত নৰম বা তৰল আহাৰ, পাচলি মিহলোৱা খিচিৰি আদি খুওৱাটো ভাল।
আজি কালি সচেতন মাক-বাপেকে শিশুৰ খাদ্যৰ বাবে শিশু বিশেষজ্ঞৰ পৰামৰ্শ গ্ৰহণ কৰে।

## চৰকাৰী আঁচনি
অসম চৰকাৰে প্ৰথম আহাৰ দিৱস বা অন্নপ্ৰাশন নামৰ এক আঁচনি উলিয়াইছে। শিশুক অপুষ্টিৰ পৰা সুৰক্ষিত কৰিবৰ বাবে আৰু শিশুৰ সঠিক বিকাশৰ বাবে সহায় আগবঢ়োৱাৰ উদ্দেশ্যৰে শিশুক ৬ মাহ অতিক্ৰম কৰাৰ পাছত পৰিপূৰক খাদ্য খুউওৱা কাৰ্য্যৰ প্ৰচাৰৰ বাবে অসমৰ কিছুমান বাচনি কৰা জিলাত প্ৰথম আহাৰ দিৱস উদ্‌যাপন কৰা হয়।

## তথ্য উৎস

## বাহ্যিক সংযোগ
* অন্নপ্ৰাশন বিধি 

শ্ৰেণী:হিন্দু ধৰ্মীয় প্ৰথা
গুৱাহাটী তাৰকাগৃহ

**গুৱাহাটী তাৰকাগৃহ** অসমৰ গুৱাহাটীত অৱস্থিত জ্যোতিৰ্বিজ্ঞানৰ শিক্ষা আৰু গৱেষণা কেন্দ্ৰ। ই অসম আৰু সমগ্ৰ উত্তৰ ভাৰতৰে জ্যোতিৰ্বিজ্ঞান সংক্ৰান্তীয় এক বিশেষ কেন্দ্ৰ। ১৯৯৪ চনৰ ১৭ আগষ্টত গুৱাহাটী তাৰকাগৃহ স্থাপন কৰা হৈছিল। সমগ্ৰ উত্তৰ-পূব ভাৰতৰ ভিতৰত গুৱাহাটী তাৰকাগৃহই প্ৰথম বিশেষ হাইব্ৰীড তাৰকাগৃহ প্ৰজেকশ্বন ব্যৱস্থা লাভ কৰিছিল। গোটেই ভৰতত প্ৰথমে এই প্ৰযুক্তি নতুন দিল্লীৰ নেহৰু তাৰকাগৃহত ব্যৱহাৰ হৈছিল আৰু গুৱাহাটী তাৰকাগৃহত দ্বিতীয়বাৰৰ বাবে ব্যৱহাৰ কৰা হৈছিল।

গুৱাহাটী তাৰকাগৃহ অসম চৰকাৰৰ বিজ্ঞান আৰু প্ৰযুক্তি মন্ত্ৰণালয়ে পৰিচালনা কৰে।

## অৱস্থান
গুৱাহাটী তাৰকাগৃহ গুৱাহাটী চহৰৰ মাজ-মজিয়াৰ মহাত্মা গান্ধী পথত অৱস্থিত। ই ঐতিহাসিক দীঘলীপুখুৰীৰ পাৰত আৰু গুৱাহাটী উচ্চ ন্যায়ালয়ৰ নিচেই কাষত অৱস্থিত।
## বিশেষত্ব
গুৱাহাটী তাৰকাগৃহ ইয়াৰ স্থাপত্য আৰু আধুনিক প্ৰযুক্তিৰ ব্যৱহাৰৰ বাবে জনা যায়। ইয়াৰ বিশেষ গম্বুজ আৰু হেলনীয়া দেৱালে দিগন্ত বা দিকবলয়ৰ ক্ষেত্ৰ পৃথক কৰিছে। তাৰকাগৃহটোত জাপানীজ ছফ্টৱেৰ গ’ট’য়ে যোগান ধৰিছে।দৈনন্দিন প্ৰদৰ্শনীৰ বাদেও তাৰকাগৃহই নিয়মিতভাৱে সন্মিলন, কৰ্মশালা আৰু জ্যোতিৰ্বিজ্ঞান সম্পৰ্কীয় বিভিন্ন আলোচনাচক্ৰ আৰু প্ৰদৰ্শনী, কুইজ আদি অনুষ্ঠিত কৰা হয়।
ইয়াৰ লগতে ই বিভিন্ন মহাজাগতিক পৰিঘটনা যেনে সূৰ্যগ্ৰহণ, চন্দ্ৰগ্ৰহণ আদিৰ সময়ত ছাত্ৰ-ছাত্ৰীৰ আৰু স্থানীয় জনসাধাৰণৰ বাবে আকাশ নিৰীক্ষণ সম্পৰ্কীয় কাৰ্যসূচী অনুষ্ঠিত কৰে। তাৰকাগৃহৰ ভিতৰত এটা পুথিভঁৰালো আছে। বিশেষজ্ঞৰ দ্বাৰা নিয়মিত মহাকাশ নিৰীক্ষণ অনুষ্ঠানৰ উপৰিও, গম্বুজ আকৃতিৰ, মূৰৰ ওপৰৰ পৰ্দাত প্ৰদৰ্শন কৰা বিশেষ প্ৰদৰ্শনী অনুষ্ঠান, তাৰকাগৃহটোৰ মুখ্য আকৰ্ষণ। এই প্ৰদৰ্শনীসমূহ অসমীয়া, হিন্দী আৰু ইংৰাজীত উপলব্ধ।
### মডেল আৰু সঁজুলি
গুৱাহাটী তাৰকাগৃহত বিভিন্ন আকাৰৰ দূৰবীক্ষণ যন্ত্ৰ আছে। ইয়াৰ লগতে ইয়াত পলাৰ ছেটেলাইট লঞ্চ ভেহিকেল, ইণ্ডিয়ান ৰিমোট চেন্সছিং উপগ্ৰহ আৰু গুৱাহাটী তাৰকাগৃহৰ মডেল আছে।

## প্ৰদৰ্শনীৰ সময়
তাৰকাগৃহৰ প্ৰতিটো প্ৰদৰ্শনীতে আসনৰ সংখ্যা ১৪১ খন। দিনৰ ১১ বজাত, ১.৩০ বজাত আৰু বিয়লি ৩ বজাত অসমীয়াত আৰু ১২ বজাত আৰু বিয়লি ৪ বজাত ইংৰাজী ভাষাত প্ৰদৰ্শনী প্ৰদৰ্শন কৰা হয়। প্ৰতি মাহৰ ১ তাৰিখ আৰু ১৫ তাৰিখে তাৰকাগৃহ বন্ধ ৰখা হয় আৰু ইয়াৰ প্ৰতিটো প্ৰদৰ্শনীৰ টিকটৰ মূল্য ৩০ টকা।

## অসমৰ অন্যান্য তাৰকাগৃহ সমূহ
যোৰহাট বিজ্ঞানকেন্দ্ৰ আৰু তাৰকাগৃহ অসমৰ দ্বিতীয় তাৰকাগৃহ। ২০১৩ চনৰ ৬ জুলাই তাৰিখে তদানীন্তন অসমৰ মুখ্যমন্ত্ৰী তৰুণ গগৈয়ে বিজ্ঞান কেন্দ্ৰ আৰু তাৰকাগৃহটো উদ্বোধন কৰে। তদুপৰি কোকৰাঝাৰ তাৰকাগৃহ আৰু বিজ্ঞান কেন্দ্ৰ, নলবাৰী আৰু উত্তৰ লক্ষিমপুৰ উপ-আঞ্চলিক তাৰকাগৃহ আৰু বিজ্ঞান কেন্দ্ৰ আৰু মাজুলী, কলিয়াবৰ, আমিনগাঁও, বঙাইগাঁও, ডিফু আৰু শিলচৰত ছটা নতুন তাৰকাগৃহ নিৰ্মাণৰ ইতিমধ্যে পৰিকল্পনা কৰা হৈছে।

## তথ্য উৎস

শ্ৰেণী:গুৱাহাটী
শ্ৰেণী:অসমৰ পৰ্যটনস্থলী
শ্ৰেণী:তাৰকাগৃহ