ইলচে ক’লাৰ-ৰলেফছন

**ইলচে ক’লাৰ-ৰলেফছন**   ; এগৰাকী জাৰ্মান বৈজ্ঞানিক, যি চৰণভূমি জীৱনধাৰা , জাতিগত পশুচিকিৎসা  আৰু উটৰ সংৰক্ষণ বিশেষকৈ ভাৰতৰ প্ৰসংগত প্ৰসিদ্ধ। উটৰ ওপৰত নিৰ্ভৰশীলতাৰ বাবে জীৱনশৈলী ভাবুকিৰ সন্মুখীন হোৱা ৰাইকা মানুহবোৰক তেওঁ সহায় কৰাৰ সিদ্ধান্ত লয়। উটৰ অধিকাৰ আৰু বংশবৃদ্ধি সংৰক্ষণৰ বাবে বিশ্বজুৰি কাম কৰি আহিছে। ২০১৭ চনত তেওঁ ভাৰতৰ মহিলাৰ বাবে সৰ্বোচ্চ বঁটা নাৰী শক্তিপুৰস্কাৰ আৰু ২০১৮ চনত জাৰ্মান ফেডাৰেল চৰকাৰৰ ফেডাৰেল ক্ৰছ অৱ মেৰিটৰ সন্মান লাভ কৰে।

## জীৱন
তেওঁ উদ্ভিদ বিজ্ঞানৰ অধ্যাপিকা ড° ডাইথাৰ্ড ক’লাৰ আৰু কৃষি বিজ্ঞানী ব্রিজিট ক’লাৰৰ কন্যা। জাৰ্মানীৰ ওবেৰ-ৰামষ্টাড ৱেম্বাচত ঘোঁৰা আৰু আন সকলো ধৰণৰ জীৱ-জন্তুৰ সৈতে ডাঙৰ-দীঘল হৈছিল। জীৱ-জন্তুৰ প্ৰতি থকা প্ৰেমৰ বাবে তেওঁ হানোভাৰৰ পশু চিকিৎসা মহাবিদ্যালয়ত পশু চিকিৎসা বিজ্ঞান অধ্যয়ন কৰে আৰু ১৯৭১ চনত স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰে।পশু চিকিৎসাৰ ক্ষেত্ৰত নিৰুৎসাহিত অভিজ্ঞতাৰ পিছত তেওঁ জৰ্ডানত নৱপ্ৰস্তৰ যুগৰ স্থান আইন গজাল (Ain Ghazal)কে ধৰি খননৰ কাম কৰা এগৰাকী প্ৰত্নতাত্ত্বিক বিজ্ঞানী হৈ পৰে। জৰ্ডানত তেওঁ উটৰ প্ৰতি থকা মৰম আৱিষ্কাৰ কৰিছিল আৰু প্ৰত্নতাত্ত্বিক অভিলেখত যাযাবৰী জীৱন কেনেকৈ প্ৰতিফলিত হৈছে সেই কথা বুজিবলৈ বেদুইন পৰিয়ালৰ সৈতে বাস কৰিছিল। ইয়াৰ ফলত তেওঁ প্ৰাগঐতিহাসিক কালত 
জীৱ-জন্তু পোহনীয়াকৰণৰ প্ৰক্ৰিয়াটো কেনেকৈ আগবাঢ়িছিল সেই কথা বুজিবলৈ সহায়ক হৈছিল। ১৯৮১ চনত 'উটৰ পোহনীয়াকৰণৰ ওপৰত'পি এইচ ডি সম্পূৰ্ণ কৰে। ১৯৯০/৯১ চনত আমেৰিকান ইনষ্টিটিউট অৱ ইণ্ডিয়ান ষ্টাডিজৰ ফেল'শ্বিপত উটৰ আৰ্থ-অৰ্থনীতি আৰু পৰিচালনাৰ ধৰণ অধ্যয়ন কৰিবলৈ ভাৰতলৈ অহাৰ সময়ত তেওঁ সকলোৰে দৃষ্টিগোচৰ হৈছিল। গৱেষণাৰ সময়ত তেওঁ পৰম্পৰাগতভাৱে উটৰ আশে-পাশে গঢ় লৈ উঠা ৰাইকা মানুহৰ সৈতে জড়িত হৈ পৰিছিল। কিন্তু ৰাইকা বিলাকে উটৰ প্ৰজনন কৰি জীৱিকা নিৰ্বাহ কৰিব নোৱাৰাৰ বাবে উটৰ বংশ বৃদ্ধি নোহোৱা হৈ গৈছে আৰু পৰম্পৰাগত উটৰ সংস্কৃতি হেৰাই যাব ধৰিছে।

ৰাইকা লোকসকল হৈছে এনে এটা জনগোষ্ঠী যিয়ে বিশ্বাস কৰিছিল যে তেওঁলোকক শিৱই উটৰ যত্ন লোৱাৰ উদ্দেশ্যে সৃষ্টি কৰিছে। ১৯৯২ চনত তেওঁ "ৰাইকা ড্ৰ'মেডাৰী ব্ৰীডাৰ্ছ অৱ ৰাজস্থান: এ পেষ্ট'ৰেল চিষ্টেম ইন ক্ৰাইচিছ" প্ৰকাশ কৰে। প্ৰধানকৈ ভাৰতৰ পশুপালক।

তেওঁ পশু চিকিৎসক আৰু নৃতত্ত্ববিদ হিচাপে প্ৰশিক্ষণ লৈছিল আৰু এইবোৰ এথ্ন’ভেটেৰিনেৰী মেডিচিনত একেলগে পৰে। তেখেতে পশু চিকিৎসাৰ পৰম্পৰাগত পদ্ধতিসমূহ বৈধ বুলি বিবেচনা কৰিছে আৰু ইয়াক বৈধতা প্ৰদান কৰিব বিচাৰিছে। তেওঁ লক্ষ্য কৰিছে যে অন্ততঃ ঔপনিৱেশিক যুগৰ পৰাই বিজ্ঞানীসকলে তেওঁলোকৰ পশ্চিমীয়া প্ৰযুক্তি প্ৰকল্প ৰূপায়ণৰ পূৰ্বে পশুৰ স্বাস্থ্য আৰু তেওঁলোকৰ নিদান দক্ষতাৰ ক্ষেত্ৰত থলুৱা বিশেষজ্ঞতা লক্ষ্য কৰিছিল।

থলুৱা পশুধনৰ জাতৰ সৃষ্টিকৰ্তা আৰু ঘৰচীয়া প্ৰাণীৰ বৈচিত্ৰ্যৰ ৰক্ষক (‘জিনৰ ৰক্ষক’) হিচাপে ৰাইকা আৰু অন্যান্য পশুপালকসকলৰ ভূমিকা লক্ষ্য কৰিছিল আৰু গৱেষণা কৰিছিল আৰু পশুধন ৰখীয়াৰ অধিকাৰৰ ধাৰণাটোৰ আঁৰত তেওঁ আছিল এক গতিশীল শক্তি। পিছলৈ তেওঁ পশুপালকসকলৰ বাবে জৈৱ-সাংস্কৃতিক বা সম্প্ৰদায়ৰ প্ৰট’কলক ৰাষ্ট্ৰসংঘৰ জৈৱ বৈচিত্ৰ্য সন্ধিৰ অধীনত তেওঁলোকৰ অধিকাৰ লাভৰ আহিলা হিচাপে প্ৰচাৰ কৰে।

হানৱন্ত সিং ৰাথোৰৰ সৈতে মিলি ভাৰত চৰকাৰক সহায়ৰ বাবে লবী কৰা এন জি অ’ ‹See RfD› লোখিত পশু-পালক সংস্থা গঠন কৰে। তেওঁ লীগ ফৰ পেষ্ট'ৰেল পিপলছৰ সহ-প্ৰতিষ্ঠাপক আৰু মূল কৰ্মী।[2] ৰাইকাৰ বাবে আয়ৰ সৃষ্টি কৰিবলৈ তেওঁ উটৰ গাখীৰ আৰু উটৰ অন্যান্য সামগ্ৰীৰ বজাৰ কৰা সামাজিক উদ্যোগ কেমেল কাৰিজমা স্থাপন কৰে।

২০০২ চনত তেওঁ এণ্টাৰপ্ৰাইজৰ বাবে এছ'চিয়েট ৰলেক্স বঁটা লাভ কৰে।  ২০১৭ চনত ৰাষ্ট্ৰপতি প্ৰণৱ মুখাৰ্জীয়ে তেওঁক ভাৰতৰ মহিলাৰ বাবে সৰ্বোচ্চ বঁটা নাৰী শক্তি পুৰস্কাৰ প্ৰদান কৰে। নতুন দিল্লীৰ ৰাষ্ট্ৰপতি ভৱনত ৰাষ্ট্ৰপতি ভৱনত অনুষ্ঠিত হয় এই অনুষ্ঠান।

২০২১ চনত তেওঁ যুক্তি দিছিল যে পশুপালকসকলক মূল্য দিব লাগিব কাৰণ তেওঁলোকে "আৱৰ্জনাক মূল্যলৈ" ৰূপান্তৰিত কৰে। "অনাংশ ভূমি" শব্দটোক তেওঁ ঔপনিৱেশিক শব্দ বুলি নাকচ কৰে। এইবোৰ হৈছে ৰেঞ্জলেণ্ড যিয়ে ভাৰতৰ পশুধন লাভৱান হ’ব পৰাটো নিশ্চিত কৰে।

## তথ্যসূত্ৰ