open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
যৈন হক

**মহম্মদ যৈন উল হক** (; জন্ম: ১৭ জানুৱাৰী, ২০০১) এজন জলবায়ু পৰিৱৰ্তন কৰ্মী, যিয়ে জলবায়ু সংকটৰ ওপৰত ব্যৱস্থা গ্ৰহণৰ দাবীত কেইবাটাও অভিযানৰ বাবে কানাডাৰ ভেংকুৱাৰত বিশেষ পৰিচিতি‍ লাভ কৰিছিল। 

তেওঁ ছাইমন ফ্ৰেজাৰ বিশ্ববিদ্যালয়ত অনশন অভিযানৰ সফলতাৰে নেতৃত্ব দিছিল যাৰ ফলত বিশ্ববিদ্যালয়খনে জীৱাশ্ম ইন্ধন প্ৰকল্পত কৰা বিনিয়োগ বাতিল কৰিছিল। ব্ৰিটিছ কলম্বিয়াত পুৰণি বৰ্ধিত কাঠ কটা বন্ধ কৰাৰ দাবী জনোৱা এক্সটিংকচন ৰিবেলিয়ন আৰু ছেভ অল্ড গ্ৰ’থ অভিযানৰ মুখপাত্ৰ হিচাপেও তেওঁ পৰিচিত। 

২০২২ চনৰ জুন মাহত কানাডা সীমান্ত সেৱা সংস্থাই (চিবিএছএ) তেওঁৰ সক্ৰিয়তাৰ বাবে‍ তেওঁৰ ছাত্ৰ ভিছা বাতিল কৰি কয় যে হক 'ডিগ্ৰী সম্পূৰ্ণ কৰাৰ পথত নাই'; আৰু ফলত হকে কানাডাত থকাৰ যোগ্যতা হেৰুৱাই পেলায়। তাৰ পাছৰপৰাই এছ এফ ইউয়ে এখন পত্ৰ প্ৰকাশ কৰি কয় যে হক ডিগ্ৰী সম্পূৰ্ণ কৰাৰ পথত আছিল আৰু ভৱিষ্যতে এছ এফ ইউলৈ ঘূৰি আহি পঢ়া-শুনা সম্পূৰ্ণ কৰাৰ বাবে তেওঁ স্থায়ীভাৱে যোগ্য। 

২০২৫ চনৰ জানুৱাৰী মাহত প্ৰাক্তন অভিবাসন মন্ত্ৰী মাৰ্ক মিলাৰৰ হস্তক্ষেপৰ পাছতো যেইনক কানাডাৰপৰা পাকিস্তানলৈ বিতাড়িত কৰা হয়। 

## জীৱনী
হক মূলতঃ পাকিস্তানৰ কৰাচীৰ, য'ত ১২বছৰীয়া যুৱকজনে ২০১৩ চনত পাকিস্তান–আফগানিস্তানৰ বানপানীৰ ফলত ক্ষতিগ্ৰস্ত লোকসকলৰ বাবে ধন সংগ্ৰহ কৰি জলবায়ু সক্ৰিয়তা আৰম্ভ কৰিছিল। ২০১৯ চনত তেওঁ কানাডালৈ গুচি যায় আৰু ব্ৰিটিছ কলম্বিয়াৰ চাইমন ফ্ৰেজাৰ বিশ্ববিদ্যালয়ত অৰ্থনীতি বিজ্ঞান অধ্যয়ন আৰম্ভ কৰে। তেওঁ এক্সটিংকচন ৰিবেলিয়নকে ধৰি কেইবাটাও পৰিৱেশ সংগঠনৰ স্থানীয় শাখাত যোগদান কৰে আৰু পাছলৈ ছেভ অল্ড গ্ৰ'থৰ সহ-প্ৰতিষ্থাপক হয়।

২০২১ চনৰ নৱেম্বৰ মাহত ছাইমন ফ্ৰেজাৰ বিশ্ববিদ্যালয়ে হককে ধৰি ছাত্ৰ-ছাত্ৰীৰ এটা দলে অনশনৰ ভাবুকি দিয়াৰ পাছত জীৱাশ্ম ইন্ধনত বিনিয়োগ নিলগাই ৰখাৰ কথা ঘোষণা কৰে।

জলবায়ু সক্ৰিয়তাৰ সৈতে জড়িত হকক একাধিকবাৰ গ্ৰেপ্তাৰ কৰা হৈছে। ২০২১ চনৰ ছেপ্টেম্বৰ মাহত ট্ৰেন্স মাউণ্টেন পাইপলাইনৰ বাবে গছ কটাত বাধা দিয়াৰ অপৰাধত গ্ৰেপ্তাৰ কৰা হয়, অপৰাধমূলক আদালতক অৱমাননাৰ বাবে তেওঁক ১৪ দিনৰ কাৰাদণ্ড বিহা হয়। ২০২১ চনৰ অক্টোবৰ মাহত ভেংকুৱাৰ আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় বিমানবন্দৰৰ মূল পথ অৱৰোধ কৰি বিক্ষোভত অংশগ্ৰহণ কৰাৰ পাছত তেওঁক গ্ৰেপ্তাৰ কৰা হয়। ২০২৩ চনৰ ৬ জুনত হকক "আইনৰ শাসনৰ প্ৰতি অৱজ্ঞা"ৰ বাবে দৃষ্টিগোচৰ কৰা হয় আৰু ব্ৰিটিছ কলম্বিয়াৰ প্ৰাদেশিক আদালতত ৭ দিনৰ কাৰাদণ্ডৰ শাস্তি প্ৰদান কৰা হয়, তাৰ পাছত আৰু ৬১ দিনৰ চৰ্তসাপেক্ষ শাস্তিৰ আদেশ আৰু সামূহিক সেৱাৰ আদেশ দিয়া হয়।

জলবায়ু সক্ৰিয়তাৰ বাবে তেওঁক গ্ৰেপ্তাৰ কৰাৰ সন্দৰ্ভত চিবিএছএই হকক বিতাড়িত কৰিব বিচাৰে, যাৰ ফলত তেওঁ কানাডাৰ ইতিহাসত জলবায়ু কৰ্মীক বিতাড়ন কৰা প্ৰথম গোচৰসমূহৰ ভিতৰত অন্যতম হিচাপে বিবেচিত হয়। ২০২২ চনৰ জুন মাহত চিবিএছএই তেওঁক গ্ৰেপ্তাৰৰ পৰোৱানা জাৰি কৰি তেওঁৰ ছাত্ৰ ভিছা উলংঘা কৰাৰ অভিযোগ উত্থাপন কৰে আৰু তেওঁক স্বেচ্ছাই কানাডা এৰি যাবলৈ নিৰ্দেশ দিয়ে। তাৰ পাছত তেওঁৰ ছাত্ৰ ভিছা বাতিল কৰা হয়।

২০২৩ চনত ভেংকুৱাৰৰ এটা কমিউনিটি চেণ্টাৰত যে‍ইন সহযোগী কৰ্মী ছফিয়া জেন পেপৰ সৈতে বিবাহপাশত আবদ্ধ হয়। 
## তথ্যসূত্ৰ
সুলোচনা মানন্ধৰ ধিতাল

**সুলোচনা মানন্ধৰ ধিতাল** (নেপালী: सुलोचना मानन्धर धिताल; জন্ম: ১২ মাৰ্চ ১৯৫৫, পেচাগতভাৱে **সুলোচনা** নামেৰে জনাজাত) এগৰাকী নেপালী কবি, লেখিকা আৰু ৰাজনৈতিক সমাজকৰ্তা। তেওঁ নেপালী, নেৱাৰী আৰু চীনা ভাষাত কবিতা লিখে। তেওঁ নেপাল একাডেমীৰ মাতৃভাষা সাহিত্য বিভাগৰ স্থাপনকাৰী অধ্যক্ষা আছিল। তেওঁৰ বহু সৃষ্টি বিভিন্ন ভাষাত অনূদিত হৈছে। তেওঁ লিখি গ্ৰন্থসমূহৰ ভিতৰত *ৰাত* আৰু *ঝ্যালখানা* অন্যতম।

## প্ৰাৰম্ভিক জীৱন আৰু শিক্ষা
তেওঁৰ জন্ম হৈছিল ১২ মাৰ্চ ১৯৫৫ তাৰিখে ঝোচেন, কাঠমুণ্ডুত। তেওঁৰ জন্মৰ আঠমাহ পিছত তেওঁৰ পিতৃ মৃত্যুবৰণ কৰে আৰু সুলোচনা মাতৃৰদ্বাৰাই লালিত-পালিত হয়। স্কুল লিভিং চাৰ্টিফিকেট লাভ কৰাৰ পাছত তেওঁ “অস্পৃশ্য” বুলি গণ্য কৰা পোদে সম্প্ৰদায়ৰ শিশুসমূহক শিক্ষা দিয়া আৰম্ভ কৰে। তাৰ পিছত তেওঁ আইএ পাঠ্যক্ৰমৰ বাবে ৰত্ন ৰাজ্য লক্ষ্মী কেম্পাছত যোগদান কৰে। 

আইএ কৰোতে তেওঁ ৰাজনৈতিক আন্দোলনত সক্ৰিয় হ’বলৈ আৰম্ভ কৰে। অষ্টলক্ষ্মী শাক্য তেওঁৰ কলেজৰ সহপাঠী তথা সংগ্ৰামী আছিল। দুয়োৱে ৰাজনৈতিক সক্ৰিয়তাৰ কাৰণে কোনো ডিগ্ৰী নলৈ কলেজ ত্যাগ কৰিছিল। তেওঁলোকে একেলগে চীনা ভাষাও অধ্যয়ন কৰিছিল।

## ৰাজনৈতিক আৰু সাহিত্যিক জীৱন
তেওঁ ১৯৭৯ চনৰ ছাত্ৰ আন্দোলনত সক্ৰিয়ভাৱে অংশগ্ৰহণ কৰিছিল, য’ত বহুদলীয় গণতন্ত্ৰৰ দাবী জনোৱা হৈছিল। তেওঁ নেবিকো বিস্কুট ফেক্টৰীত শ্ৰমিক হিচাপে যোগদান কৰে আৰু শ্ৰমিক অধিকাৰ দাবীত মহিলা-মাটিৰ প্ৰতিবাদৰ নেতৃত্ব দিয়ে। এই সময়ছোৱাত তেওঁ বহু কবিতা ৰচনা কৰি সমাজৰ মাজত সচেতনতা বৃদ্ধিৰ বাবে বিতৰণ কৰিছিল। পঞ্চায়ত শাসনকালত তেওঁ বহু শ্ৰমিক সংগঠন আৰু মহিলা অধিকাৰ প্ৰতিবাদত সংযুক্ত আছিল। ১৯৮০ দশকৰ আৰম্ভণিতে ৰাষ্ট্ৰই কঠোৰ দমননীতি প্ৰয়োগ কৰাৰ পাছত তেওঁক আত্মগোপন কৰিবলগীয়া  হৈছিল।

আত্মগোপন কৰাৰ আগতে তেওঁ তেওঁৰ কবিতাবোৰ অষ্টলক্ষ্মী শাক্যৰ ঘৰত লুকাই ৰাখিছিল। কিন্তু ৰাজ্যৰ বাহিনীয়ে শাক্যৰ ঘৰত তদন্ত চলাই সেই কবিতাবোৰ জব্দ কৰি ধ্বংস কৰে। তাৰ পিছত কেইবাছৰমান তেওঁ লিখা-মেলা বন্ধ ৰাখিছিল। তাৰ পিছত চিকিৎসাশাস্ত্ৰ অধ্যয়নৰ উদ্দেশ্যে চীনলৈ যোৱা স্বামীৰ সৈতে তেৱোঁ চীনলৈ যায়। চীনৰপৰা উভতি অহাৰ পাছত পুনৰ লিখা আৰম্ভ কৰে। 

তেওঁ নেপাল একাডেমীৰ প্ৰথম ‘‘মাতৃভাষা সাহিত্য বিভাগ’’ৰ অধ্যক্ষ আছিল। ২০০২ চনত তেওঁৰ দশটা কবিতা মঞ্জুশ্ৰী থাপাই ইংৰাজীলৈ অনুবাদ কৰি নেপালী টাইমছ কাকতত প্ৰকাশ কৰিছিল।

তেওঁ ২০১৪ চনত *ৰাত* নামৰ কাব্য সংকলন প্ৰকাশ কৰে। এই কাব্য সংকলনখন ২০১৭ চনত মুনা গুৰুৱে ইংৰাজীলৈ *Night* শিৰোনামেৰে অনুবাদ কৰে, যিখন যুক্তৰাজ্যত Tilted Axis-এ প্ৰকাশ কৰিছে। সংকলনখন ২০২১ চনত নেপালতো পুনঃপ্ৰকাশিত হয়।

## উল্লেখযোগ্য সাহিত্য
* *ঝ্যালখানা* (চুটিগল্প সংকলন)
* *অনুভৱকা থোপাহৰু* (কবিতা সংকলন)
* *ইতিহাসকা জিউদো পানাহৰু* (প্ৰবন্ধ সংকলন)
* *তেজো-ছি* (স্মৃতিকথা)
* *অ'ৰ্কো গোলাৰ্ধকা মানহৰু*
* *ৰাত* (কবিতা সংকলন, ২০১৪; ইংৰাজীত *Night*, ২০১৭)

## ব্যক্তিগত জীৱন
তেওঁ সৰোজ ধিতাল নামৰ এজন চিকিৎসকৰ সৈতে বিবাহপাশত আৱদ্ধ হয়। বৰ্তমান তেওঁ লাজিমপাটত বাস কৰে।

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:নেপালী ভাষাৰ কবি
শ্ৰেণী:নেপালৰ ব্যক্তি
এহতেশাম

**আবু নূৰ মহম্মদ এহতেশামুৰ ৰহমান** (১২ অক্টোবৰ ১৯২৭ – ১৭ ফেব্ৰুৱাৰী ২০০২), তেওঁক **এহতেশাম হাইদৰ চৌধুৰী**নামেৰে পৰিচিত, এজন বাংলাদেশী আৰু পাকিস্তান চলচ্চিত্ৰ পৰিচালক আছিল। তেওঁৰ মৃত্যুৰ পিছত তেওঁক ঢাকা ত চলচ্চিত্ৰ উদ্যোগৰ পুৰোধা ব্যক্তি হিচাপে আখ্যা দিয়া হয়। এহতেশাম বাংলাদেশৰ এগৰাকী অন্যতম আগশাৰীৰ পৰিচালক।
১৯৫৯ চনত বাংলাদেশ চলচ্চিত্ৰ উন্নয়ন সংস্থা প্ৰতিষ্ঠা হোৱাৰ সময়ত তেওঁ চলচ্চিত্ৰ পৰিচালক হিচাপে কৰ্মজীৱন আৰম্ভ কৰে আৰু "এ দেশ তোমাৰ আমাৰ " ছবিখন নিৰ্মাণ কৰে। পিছলৈ তেওঁ *ৰাজধানীৰ বুকে* (১৯৬০), *চাকোৰি* (১৯৬৭), *চন্দা* (১৯৬২), নতুন সুৰ (১৯৬২), সাগৰ (১৯৬৫) ইত্যাদি ছবি নিৰ্মাণ কৰে।২০০২ চনত তেওঁৰ মৃত্যু হয়।

## জন্ম আৰু প্ৰাথমিক জীৱন
১৯২৭ চনৰ ১২ অক্টোবৰত ঢাকা ত জন্মগ্ৰহণ কৰা এহতেশামৰ পিতৃ মহম্মদ ইউছুফ ইছলমিয়া কলেজ ৰ অধ্যাপক আছিল আৰু মাতৃ মোছাম্মত কানিজ ফাতেমা এগৰাকী গৃহিনী। তেখতৰ ককাক আছিল হাকিম হবিবুৰ ৰহমান। আৰু সৰু ভায়েক চলচ্চিত্ৰ পৰিচা ও প্ৰযোজক মুস্তাফিজ আৰু শাবানা তেখেতৰ ভাতিজি।
এহতেশামে ছেণ্ট গ্ৰেগৰী স্কুলত আৰু পিছলৈ আৰ্মানিটোলা স্কুলত অধ্যয়ন কৰে। ইয়াৰ পিছত তেওঁ ভাৰতত ছিনিয়ৰ কেম্ব্ৰিজ পাছ কৰে। প্ৰথম চাকৰিত তেওঁ জিআইপি ৰে'লৱেত ট্ৰেফিক কণ্ট্ৰ’লাৰ হিচাপে যোগদান কৰে। পিছত ৰজা আয়োগৰ পৰা অনুমোদন লাভ কৰি তেওঁ ব্ৰিটিছ ভাৰতীয় সেনাবাহিনীত কেপ্তেইন হিচাপে যোগদান কৰে।
।

## কৰ্ম জীৱন
১৯৫০ চনত প্ৰথমবাৰৰ বাবে এহতেশাম চলচ্চিত্ৰ পৰিচালক হিচাপে আত্মপ্ৰকাশ কৰিছিল।   ১৯৫৬ চনত তেওঁ প্ৰথমখন ছবি এ দেশ তোমাৰ আমাৰ আৰম্ভ কৰে, তাত সহযোগী পৰিচালক হিচাপে আছিল জাহিৰ ৰায়হান আৰু কালাম আহমেদ এইখন ছবিত প্ৰথম অভিনয় কৰে সুভাষ দত্ত  আৰু শবনম।  তেওঁ উৰ্দু ভাষাত ব্যৱসায়িকভাৱে সফল ছবি নিৰ্মাণ কৰিছিল আৰু স্বাধীনতাৰ পিছত বাংলা ভাষাত ছবি নিৰ্মাণ কৰিছিল। তেওঁ বহু জনপ্ৰিয় অভিনেতা-অভিনেত্ৰীক আৱিষ্কাৰ কৰিছিল।আন এগৰাকী অভিনেতা তেওঁ আৱিষ্কাৰ কৰিছিল নাদিম বেগক, তেওঁ পিছলৈ এহতেশামৰ কন্যাক বিয়া কৰাইছিল।  ১৯৬৭ চনত নাদিমৰ আত্মপ্ৰকাশ ( শাবানাৰ প্ৰথম উৰ্দু ছবি) চাকোৰীত এহতেশাম নাদিম আৰু অভিনেত্ৰী শবনক পৰিচালনা কৰে।  তেওঁ উৰ্দু ভাষাত আৰু তাৰ পিছত বাংলাদেশৰ স্বাধীনতাৰ পিছত বাংলা ভাষাত সফল ছবি নিৰ্মাণ কৰে। . ইয়াৰ উপৰি তেওঁ আন দুগৰাকী সফল অভিনেত্ৰীক আত্মপ্ৰকাশ কৰাই চান্দনী ৰাতে (১৯৯৩)ছবিত –ছাবানুৰ আৰু মৌমাচী (১৯৯৬) ছবিত মুনমুন।

## চলচ্চিত্ৰ তালিকা

## বাহ্যিক সংযোগ
* 

## উৎস

শ্ৰেণী:বাংলাদেশৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:বাংলাদেশৰ চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:চলচ্চিত্ৰ পৰিচালক
এণ্ড্ৰু কিশোৰ

**এণ্ড্ৰু কিশোৰ কুমাৰ বাঢৈ়** (এণ্ড্ৰু কিশোৰ নামেৰে বেছি পৰিচিত) (; ৪ নৱেম্বৰ ১৯৫৫ – ৬ জুলাই ২০২০) এগৰাকী বাংলাদেশী গায়ক। বাংলাদেশৰ লগতে আন দেশৰ বহু চলচ্চিত্ৰৰ গীতত তেওঁ কণ্ঠ দান কৰিছে, যাৰ বাবে তেওঁ ‘প্লেবেক সম্ৰাট’ নামেৰে পৰিচিত। তেওঁৰ সবাতোকৈ জনপ্ৰিয় গীতবোৰ হ'ল - "জীৱনেৰ গল্প আছে বাকি অল্প", "হায়ৰে মানুষ ৰঙ্গীন ফানুস", "ডাক দিয়াছেন দয়াল আমাৰে", "আমাৰ সাৰা দেহ খেয়ো গো মাটি", "আমাৰ বুকেৰ মধ্যে খানে", "আমাৰ বাবাৰ মুখে প্ৰথম যেদিন", "ভেঙেছে পিঞ্জৰ মেলেছে ডানা", "সবাই তো ভালোবাসা চায় ", "চাঁন্দেৰ সাথে ৰাতেৰ পিৰিতি", "পদ্ম পাতাৰ পানী নয়" ইত্যাদি। 

ছয় বছৰ বয়সৰপৰাই কিশোৰে সংগীতৰ পাঠ ল’বলৈ আৰম্ভ কৰিছিল। বাংলাদেশৰ মুক্তিযুদ্ধৰ পাছত তেওঁ ৰাজশাহী বেতাৰত নজৰুল, ৰবীন্দ্ৰ, লোকসঙ্গীত আৰু দেশাত্মবোধক গানৰ শাখাত তালিকাভুক্ত হয়। চলচ্চিত্ৰত তেওঁৰ প্ৰথম গান হ'ল মেইল ট্ৰেন (১৯৭৭) চলচ্চিত্ৰৰ "অচিনপুৰেৰ ৰাজকুমাৰী নেই।" তেওঁ *বড় ভাল লোক ছিল* (১৯৮২) চলচ্চিত্ৰৰ "হায়ৰে মানুষ ৰঙিন ফানুস" গানৰ বাবে‍ শ্ৰেষ্ঠ পুৰুষ কণ্ঠশিল্পী শাখাত তেওঁৰ প্ৰথম জাতীয় চলচ্চিত্ৰ পুৰস্কাৰ লাভ কৰে। ইয়াৰ পাছত তেওঁ *সাৰেণ্ডাৰ* (১৯৮৭), *ক্ষতিপূৰণ* (১৯৮৯), *পদ্মা মেঘনা যমুনা* (১৯৯১), *কবুল* (১৯৯৬), *আজ গায়ে হলুদ* (২০০০), *সাজঘৰ* (২০০৭) *ও কি যাদু কৰিলা* (২০০৮) চলচ্চিত্ৰৰ গানৰ বাবে আৰু সাতবাৰ জাতীয় চলচ্চিত্ৰ পুৰস্কাৰ লাভ কৰে। ইয়াৰ উপৰি তেওঁ পাঁচবাৰ *বাচসাস পুৰস্কাৰ* আৰু দুবাৰ *মেৰিল-প্ৰথম আলো পুৰস্কাৰ* লাভ কৰে। সংগীতৰ প্ৰতি তেওঁৰ অসাধাৰণ অৱদানৰ স্বীকৃতি স্বৰূপে বাংলাদেশ চৰকাৰে তেওঁক দেশৰ দ্বিতীয় সৰ্বোচ্চ অসামৰিক বঁটা একুশে পদক (মৰণোত্তৰ), ২০২৪ প্ৰদান কৰে। ইয়াৰ বাহিৰেও এণ্ড্ৰু কিশোৰে অসংখ্য বঁটা আৰু সন্মান লাভ কৰিছে। 
## প্ৰাথমিক জীৱন
১৯৫৫ চনৰ ৪ নৱেম্বৰত ৰাজশাহী জিলাত এণ্ড্ৰু কিশোৰৰ জন্ম হয়। তেওঁৰ পিতৃ ক্ষীতিশ চন্দ্ৰ বাঢৈ় আৰু মাতৃ মিনু বাঢৈ়য়ে‍ ৰাজশাহীৰ এখন চিকিৎসালয়ত কাম কৰিছিল। শিক্ষাৰ আৰম্ভণি মাকৰপৰাই হৈছিল। তেওঁৰ শৈশৱ, কৈশোৰ আৰু যৌৱনকাল ৰাজশাহীতেই অতিবাহিত হৈছিল। মাক আছিল সংগীতপ্ৰেমী, আৰু তেওঁৰ প্ৰিয় শিল্পী আছিল কিশোৰ কুমাৰ। তেওঁ তেওঁৰ প্ৰিয় শিল্পীৰ নামেৰে পুত্ৰৰ নাম থৈ‍ছিল ‘কিশোৰ’। মাতৃৰ সপোন পূৰণৰ বাবেই তেওঁ সংগীত জগতত প্ৰৱেশ কৰিছিল।

এণ্ড্ৰু কিশোৰে প্ৰথমে আব্দুল আজিজ বাচ্চুৰ অধীনত সংগীতৰ পাঠ আৰম্ভ কৰিছিল। বাংলাদেশ মুক্তিযুদ্ধৰ পাছত কিশোৰ নজৰুল, ৰবীন্দ্ৰনাথ, আধুনিক, লোকগীত আৰু দেশাত্মবোধক গানৰ শাখাত ৰাজশাহী বেতাৰৰ তালিকাভুক্ত শিল্পী আছিল। কিশোৰে ৰাজশাহী বিশ্ববিদ্যালয়ত মেনেজমেণ্টৰ শিক্ষা গ্ৰহণ কৰিছিল। 

## মৃত্যু
২০২০ চনৰ ৬ জুলাইত ৬৪ বছৰ বয়সত কিশোৰে শেষ-নিশ্বাস ত্যাগ কৰে। নন-হজকিন লিম্ফোমা নামৰ তেজৰ কৰ্কট ৰোগ ধৰা পৰাৰ পাছত দীৰ্ঘদিন ধৰি ছিংগাপুৰৰ জেনেৰেল চিকিৎসালয়ত চিকিৎসা গ্ৰহণ কৰি আছিল। এইগৰাকী প্ৰখ্যাত সংগীতজ্ঞৰ কৰ্কট ৰোগ ছিংগাপুৰত চিকিৎসা কৰিও নিৰ্মূল নহ’ল। চিকিৎসকে হাৰ মনাত ৯ মাহ পাছত কৰ্কট ৰোগৰ সৈতে যুঁজি ২০২০ চনৰ ১১ জুনত তেওঁ ঘৰলৈ উভতি আহে। মৃত্যুৰ আগলৈকে তেওঁ ৰাজশাহীতে আছিল।

## তথ্য সংগ্ৰহ
চম্বল নদী

**চম্বল নদী** মধ্য আৰু উত্তৰ ভাৰতৰ অন্যতম প্ৰধান নদী আৰু যমুনা নদীৰ উপনৈ হিচাপে গংগা নিষ্কাশন প্ৰণালীৰ এক গুৰুত্বপূৰ্ণ অংশ। নদীখন মধ্যপ্ৰদেশৰ বিন্ধ্যাচল পৰ্বতৰ ভদকলা জলপ্ৰপাতৰ ওচৰৰপৰা উৎপন্ন হৈ উত্তৰ–উত্তৰ-পূব দিশলৈ বৈ যায়। পাছত অলপ সময়ৰ বাবে ৰাজস্থানৰ ভিতৰেদি প্ৰৱাহিত হৈ তাৎপৰ্যপূৰ্ণ অংশত ৰাজস্থান আৰু মধ্যপ্ৰদেশৰ মাজত সীমাৰেখা গঠন কৰে। অন্তত নদীখন দক্ষিণ–পূব দিশলৈ ঘূৰি উত্তৰ প্ৰদেশৰ ইটাৱা জিলাৰ ভৰেহৰ ওচৰত যমুনা নদীত মিলিত হয়। 

চম্বল নদীৰ মুঠ দৈৰ্ঘ্য প্ৰায় ১,০২৪ কিলোমিটাৰ আৰু ইয়াৰ জলবিভাজিকা অঞ্চলৰ আয়তন প্ৰায় ১,৪৩,২১৯ বৰ্গকিলোমিটাৰ। চম্বল নদীৰ বাঁওফালৰ উপনৈসমূহৰ ভিতৰত বানাছ আৰু মেজ উল্লেখযোগ্য; সোঁফালৰ প্ৰধান উপনৈসমূহ হ'ল - পাৰ্বতী, কালি সিন্ধ, শিপৰা, কুনো আৰু শিৱনা। 

প্ৰাচীন হিন্দু ধৰ্মগ্ৰন্থত চম্বল নদীৰ উল্লেখ পোৱা যায়। *[[মহাভাৰত]]* মহাকাব্যত নদীখনক **চৰমন্যৱতী** বুলি উল্লেখ কৰি কোৱা হৈছে যে, ৰজা ৰন্তিদেৱ বলি দিয়া হাজাৰ হাজাৰ পশুৰ তেজৰপৰা আত্মপ্ৰকাশ কৰা পৱিত্ৰ স্ৰোতৰপৰা ইয়াৰ উৎপত্তি হৈছে।

## ইতিহাস
### বৈদিক যুগ
বৈদিক যুগত চম্বল নদীৰ প্ৰাচীন নাম আছিল **চৰমন্যৱতী**। এই নামৰ অৰ্থ হৈছে—এনেকুৱা নদী যাৰ ওচৰত পশুৰ চামৰা শুকুৱোৱা হৈছিল। কালক্ৰমে নদীখন চামৰা সম্পৰ্কীয় কাৰ্যৰ বাবে প্ৰসিদ্ধ হৈ উঠিলে আৰু সেইবাবে ইয়াক *চৰমন্যৱতী* বুলি নামকৰণ কৰা হৈছিল।

প্ৰাচীন সংস্কৃত মহাকাব্য *[[মহাভাৰত]]*ত চম্বল নদীক **চৰমন্যৱতী** বুলি উল্লেখ কৰা হৈছে। মহাকাব্যৰ বৰ্ণনা অনুসৰি, ৰাজা ৰন্তিদেৱে বলি দিয়া হাজাৰ হাজাৰ পশুৰ তেজৰপৰা সৃষ্ট হোৱা পৱিত্ৰ স্ৰোতৰূপে নদীখনৰ উৎপত্তি ঘটিছিল। 

:"ৰাজা ৰন্তিদেৱৰ অগ্নিহোত্ৰত বলি দিয়া পশুৰ সংখ্যা এতেকেই অধিক আছিল যে জমা হৈ থকা চামড়াৰপৰা উৎপন্ন হোৱা নিঃসৃত পদাৰ্থ আৰু ঘৰ-কিচেনৰপৰা ওলোৱা মিশ্ৰণ একেবাৰে এখন নদীৰ ৰূপ লৈ পেলায়; সেই সময়ৰপৰাই ইয়াৰ নাম হৈছে ‘চৰমন্যৱতী’।" 

চম্বল অঞ্চল প্ৰাচীনকালে শকুনীৰ ৰাজ্যৰ অংশ আছিল, য’ত পাশাখেল পৰিচালিত হৈছিল। দ্ৰৌপদীৰ বস্ত্ৰহৰণৰ চেষ্টা হোৱাৰ পিছত তেওঁ চৰমন্যৱতী নদীৰ পানী পান কৰা কোনো ব্যক্তিক অভিশাপ দিয়ে বুলি কোৱা হয়।

এই বিশ্বাস অনুসৰি, দ্ৰৌপদীৰ অভিশাপৰ ফলতে চম্বল নদী মানুহৰ দূষণৰপৰা তুলনামূলকভাৱে ৰক্ষা পাইছে আৰু ইয়াৰ বহু বনৰাষ্ট্ৰীয় প্ৰজাতি শুদ্ধ পৰিৱেশত বিকশিত হ’ব পৰা পৰিসৰ লাভ কৰিলে। চম্বল নদী আজিও ভাৰতৰ আটাইতকৈ নিৰুপদ্ৰৱ আৰু প্ৰস্তুত পানীয়যুক্ত নদীবিলাকৰ ভিতৰত অন্যতম।

## ভূগোল
চম্বল এটা বৰষুণ-নিৰ্ভৰ জলসংগ্ৰাহক অঞ্চল, যাৰ আকাৰটো পাৰ্বতী আৰু বাণাস নদীৰ সংগমবিন্দু পৰ্যন্ত চতুৰ্ভুজ-স্বৰূপ। চম্বলৰ বেছিনটো ২২° ২৭' উত্তৰ অক্ষাংশৰপৰা ২৭° ২০' উত্তৰ অক্ষাংশ আৰু ৭৩° ২০' পূব দ্ৰাঘিমাংশৰপৰা ৭৯° ১৫' পূব দ্ৰাঘিমাংশৰ ভিতৰত অৱস্থিত। দক্ষিণ, পূৱ আৰু পশ্চিম দিশত এই বেছিনটো বিন্ধ্য পৰ্বতশ্ৰেণীৰে আবদ্ধ আৰু উত্তৰ-পশ্চিম দিশত অৰাৱলী পৰ্বতশ্ৰেণীৰে আবৃত্ত হৈ আছে। পাৰ্বতী আৰু বাণাস নদীৰ সংগমবিন্দুৰ তলত এই জলসংগ্ৰাহক অঞ্চলটো পাতল আৰু দীৰ্ঘাকৃতি হৈ পৰে। এই অংশত উত্তৰত অৰাৱলী আৰু দক্ষিণত বিন্ধ্য পৰ্বতশ্ৰেণীৰে সীমাবদ্ধ।

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ নদী
বাই গুৱাং

**শ্বি য়ংফেন** (চীনা: 史永芬; ২৭ জুন ১৯২১ – ২৭ আগষ্ট ১৯৯৯), পেছাগতভাৱে তেওঁ **বাই গুৱাং** (白光; অৰ্থ ‘বগা পোহৰ’) নামেৰে জনাজাত। তেওঁ এগৰাকী প্ৰসিদ্ধ চীনা অভিনেত্ৰী আৰু গায়িকা আছিল। ১৯৪০ চনৰ ভিতৰত চীনৰ সাতজন মহান কণ্ঠশিল্পীৰ ভিতৰত তেওঁ অন্যতম আছিল।

## প্ৰাৰম্ভিক জীৱন
শ্বি য়ংফেনে ১৯২১ চনত হেবেইৰ ঝুওঝৌত জন্মগ্ৰহণ কৰিছিল। তেওঁৰ পিতৃ জেনেৰেল শ্বাং জেনৰ অধীনস্থ এজন কোৱাৰ্টাৰমাষ্টাৰ আছিল। যৌৱনকালত তেওঁ বেইপিং চেলুন নাট্যদলত অভিনয় শিক্ষা গ্ৰহণ কৰিছিল আৰু কাও ইউৰ ‘‘*ছানৰাইজ*’’ নাটকখনত অভিনয় কৰিছিল।

১৯৩৭ চনত তেওঁ টকিঅ’ বিশ্ববিদ্যালয়ৰ সংগীত বিভাগত অধ্যয়ন আৰম্ভ কৰি দ্বিতীয় বিশ্বযুদ্ধলৈকে (১৯৪২) শিক্ষালাভ কৰিছে। নাট্যবিদ্যালয়ৰ পিছত তেওঁৰ উদ্দেশ্য আছিল চলচ্চিত্ৰ অভিনেত্ৰী হ’ব। চিনেমাৰ প্ৰজেক্টৰৰ পোহৰৰ দৰে ডাঙৰ পৰ্দাত জ্বলজ্বলে হ’বৰ ইচ্ছা কৰাৰ বাবে “বাই গুৱাং” নামটো গ্ৰহণ কৰে।

## কেৰিয়াৰ
যেতিয়া চীনদেশত সাধাৰণতে পাতল আৰু উচ্চ কণ্ঠ খ্যাতিৰ মানদণ্ড আছিল, তেতিয়া বাই গুৱাংৰ গভীৰ কণ্ঠই তাক ‘‘নিম্ন কণ্ঠৰ ৰাণী’’ () হিচাপে জনপ্ৰিয় কৰিছিল। তেওঁৰ জনপ্ৰিয় গীতসমূহৰ ভিতৰত *Autumn Evening* (秋夜), *Without You* (如果沒有你), *The Pretender* (假正經), *Revisiting Old Dreams* (魂縈舊夢), আৰু *Waiting For You* (等著你回來) উল্লেখযোগ্য। 

১৯৪০ চনত তেওঁ যোছিকো ইয়ামাগুচিৰ সৈতে ‘‘*Three Girls Revitalizing Asia*’’ () নামৰ জাপানী প্ৰচাৰ সঙ্গীত গোষ্ঠীত অংশগ্ৰহণ কৰে, য’ত তেওঁলোকে জাপান–চীন–মানচুকুওৰ সংহতিসম্পৰ্কীয় গীত পৰিৱেশন কৰিছিল। 

বাই ১৯৪৩ চনত চলচ্চিত্ৰ জগতলৈ প্ৰৱেশ কৰে। তেওঁ বহুতো চলচ্চিত্ৰত মোহনীয়, ফ্লাৰ্টেশাছ বা ভিলেনৰ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছিল। 

যুদ্ধৰ পিছত তেওঁ হংকংলৈ গুচি যায় আৰু গ্ৰেট ৱাল পিকচাৰ্ছত যুক্ত হয়। ১৯৪৯ চনৰ তেওঁৰ চলচ্চিত্ৰ ‘‘*A Forgotten Woman*’’ (蕩婦心) তেতিয়াৰ গৱৰ্ণৰ আলেকজেণ্ডাৰ গ্ৰেন্থামৰো চৰ্চাৰ বিষয় হৈছিল। ১৯৫০ চনৰ পিছত তেওঁ অভিনয় এৰি টকিঅ'লৈ যায় আৰু ১৯৫৩ চনত গিঞ্জা জিলাত এটা নাইটক্লাব মুকলি কৰে। 

১৯৬৯ চনত তেওঁ কুৱালালামপুৰলৈ স্থানান্তৰিত হয় আৰু নিজকৈ ২০ বছৰ কনিষ্ঠ অনুৰাগী য়ান লিয়াংলং (顏良龍)ৰ সৈতে বিবাহপাশত আৱদ্ধ হয়। ১৯৭৯ চনত টাইৱানৰ কাওহছিউং চহৰত তেওঁৰ অনুষ্ঠান বহুল প্ৰশংসা পায়। ১৯৯৫ চনত হংকঙৰ এক টেলিভিছন অনুষ্ঠানত তেওঁৰ শেষ ৰাজহুৱা উপস্থিতি হয়।

## মৃত্যু

১৯৯৯ চনৰ ২৭ আগষ্টত কুৱালালামপুৰৰ দমনছাৰা হাইটছ অঞ্চলস্থিত গৃহত তেওঁ ক’লন কেঞ্চাৰজনিত কাৰণে মৃত্যু বৰণ কৰে। তেওঁৰ সমাধি নিৰ্বাণা মেম’ৰিয়েল পাৰ্ক চেমেনিয়হত অৱস্থিত।

## চলচ্চিত্ৰ তালিকা
* *Love Peas of the South* (紅豆生南國) (১৯৪৩) 
* *The Fire of Love* (戀之火) (১৯৪৫) 
* *Sinister House 13* (十三號凶宅) (১৯৪৭) 
* *Spy Ring 626* (六二六間諜網) (১৯৪৮) 
* *Blood Stained Begonia* (血染海棠紅) (১৯৪৯) 
* *A Forgotten Woman* (蕩婦心) (১৯৪৯) 
* *Songs in the Rainy Nights* (雨夜歌聲) (১৯৫০) 
* *A Strange Woman* (一代妖姬) (১৯৫০) 
* *Hours Passed the Wedding* (結婚廿四小時) (১৯৫০) 
* *Smiling Rose* (玫瑰花開) (১৯৫১) 
* *Tears of a Songstress* (歌女紅菱艷) (১৯৫৩) 
* *Fresh Peony* (鮮牡丹) (১৯৫৬)

## তথ্যসূত্ৰ

## বাহ্যিক সংযোগ
* 
* 

শ্ৰেণী:চীনা অভিনেত্ৰী
শ্ৰেণী:চীনৰ ব্যক্তি
ছাবিনা ইয়াছমিন

**ছাবিনা ইয়াছমিন** (; জন্ম ৪ ছেপ্টেম্বৰ ১৯৫৪) এগৰাকী বাংলাদেশী নেপথ্য গায়িকা। বাংলাদেশৰ চলচ্চিত্ৰত কণ্ঠদান কৰাৰ উপৰি দেশপ্ৰেমমূলক গীতৰপৰা আৰম্ভ কৰি শাস্ত্ৰীয়, লোকগীত, আধুনিক বাংলা গীতলৈকে বিভিন্ন ধৰণৰ গীত গাই দেশৰ অন্যতম শ্ৰেষ্ঠ সংগীতজ্ঞ হিচাপে তেওঁ নিজকে প্ৰতিষ্ঠা কৰিছে। চলচ্চিত্ৰ গীতত কণ্ঠদানৰ বাবে ছাবিনা ইয়াছমিনে ১৪টা ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা আৰু ৬টা বাচছাছ বঁটা লাভ কৰিছে। শিল্পকলাৰ সংগীত শাখালৈ আগবঢ়োৱা অৱদানৰ বাবে বাংলাদেশ চৰকাৰে ১৯৮৪ চনত দেশৰ দ্বিতীয় সৰ্বোচ্চ অসামৰিক জাতীয় সন্মান একুশে পদক আৰু ১৯৯৬ চনত সৰ্বোচ্চ অসামৰিক ৰাষ্ট্ৰীয় সন্মান স্বাধীনতা পুৰস্কাৰেৰে তেওঁক ভূষিত কৰিছে। 

সৰুৰেপৰাই ছাবিনাই গান গোৱাৰ পাঠ ল’বলৈ আৰম্ভ কৰিছিল। সাত বছৰ বয়সত প্ৰথম মঞ্চানুষ্ঠানত অংশ লৈছিল আৰু *খেলাঘৰ* নামৰ ৰেডিঅ’ অনুষ্ঠানত শিশুসকলৰ বাবে গীত গাইছিল। ১৯৬২ চনত *নতুন সুৰ* ছবিত ৰবীন ঘোষৰ সুৰত শিশুৰ গীতত কণ্ঠদান কৰে। চলচ্চিত্ৰত পূৰ্ণ নেপথ্য সঙ্গীতশিল্পী হিচাপে তেওঁৰ আত্মপ্ৰকাশ হয় ১৯৬৭ চনতে *আগুন নিয়ে খেলা* চলচ্চিত্ৰৰ যোগেদি। ১৯৭২ চনত *অবুঝ মন* চলচ্চিত্ৰৰ "শুধু গান গেয়ে পৰিচয়" গীতটিত কণ্ঠ দান কৰি‍ তেওঁ প্ৰথম জনপ্ৰিয়তা লাভ কৰে। ১৯৭৬ চনত প্ৰথম ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটাৰ শ্ৰেষ্ঠ মহিলা কণ্ঠশিল্পীৰ ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা লাভ কৰিছিল *সুজন সখী* চলচ্চিত্ৰত "সব সখিৰেৰে পাৰ কৰিতে" গীতটিৰ বাবে আৰু তাৰ পাছত *গোলাপী এখন ট্ৰেনে* (১৯৭৮), *সুন্দৰী* (১৯৭৯) আৰু *কসাই* (১৯৮০) চলচ্চিত্ৰৰ গীতৰ বাবে একেৰাহে আৰু তিনিটা ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা লাভ কৰে। 

আশীৰ দশকত তেওঁ গোৱা ""জন্ম থেকে জ্বলছি মাগো", "আমি ৰজনীগন্ধা ফুলেৰ মত" আৰু "চিঠি দিওঁ প্ৰতিদিন" গীতবোৰে জনপ্ৰিয়তা লাভ কৰিছিল। এই সময়ত তেওঁ চন্দ্ৰনাথ (১৯৮৪), প্ৰেমিক (১৯৮৫), ৰাজলক্ষ্মী শ্ৰীকান্ত (১৯৮৭) আৰু দুই জীৱন (১৯৮৮) চলচ্চিত্ৰৰ গীতত কণ্ঠ দান কৰি চাৰিটা ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ পুৰস্কাৰ লাভ কৰিবলৈ সক্ষম হৈছিল। ইয়াৰ পাছত তেওঁ দাঙ্গা (১৯৯১), ৰাধা কৃষ্ণ (১৯৯২), দুই দুয়াৰী (২০০০), দুই নয়নেৰ আলো (২০০৫), আৰু দেবদাস (২০১৩) চলচ্চিত্ৰৰ গীতৰ বাবে‍ জন্য ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ পুৰস্কাৰ লাভ কৰিবলৈ সক্ষম হৈছিল। 

তেওঁ গোৱা দেশাত্মবোধক গীতবোৰৰ ভিতৰত উল্লেখযোগ্য হ'ল "জন্ম আমাৰ ধন্য হলো মা গো", "সব ক’টা জানালা খুলে দাও না", "ও আমাৰ বাংলা মা", "মাঝি নাও ছাড়িয়া দে", "সুন্দৰ সুবৰ্ণ" আৰু "একটি বাংলাদেশ তুমি জাগ্ৰত জনতাৰ।" গান গোৱাৰ সমান্তৰালকৈ তেওঁ ২০১০ চন চেনেল আইৱেৰ সেৰা কণ্ঠ অনুষ্ঠানত বিচাৰক হিচাপে দায়িত্ব পালন কৰিছিল। তেওঁৰ তৃতীয় স্বামী কবীৰ সুমন এজন স্বনামধন্য সঙ্গীতশিল্পী আৰু সুৰকাৰ। 
## সন্মান
সংগীতৰ প্ৰতি আগবঢ়োৱা অৱদানৰ বাবে ছাবিনা ইয়াছমিনে বহুবাৰ বঁটা লাভ কৰিবলৈ সক্ষম হৈছে। যেনে, ১৯৮৪ চনত একুশে পদক, ১৯৯৬ চনত স্বাধীনতা দিৱস পুৰস্কাৰ, মুঠ চৌধ্যবাৰ ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ পুৰস্কাৰ, মুঠ ছবাৰ বাচসাস পুৰস্কাৰ, ১৯৯১ চনত বিএফজেএ পুৰস্কাৰ। ১৯৯১ চনত উত্তম কুমাৰ বঁটা, এইচ এম ভি ডাবল প্লেটিনাম ডিস্ক, ১৯৮৪ চনত বিশ্ব উন্নয়ন সংস্থাৰপৰা সংগীতত ‘ডক্টৰেট’ ডিগ্ৰী লাভ, ১৯৭৪ আৰু ১৯৭৫ চনত জহীৰ ৰাইহান চলচ্চিত্ৰ বঁটা, ১৯৭৫ চনত পুবাণী চলচ্চিত্ৰ বঁটা, ১৯৯০ চনত শেৰে বাংলা স্মৃতি পদক, ১৯৯২ চনত জ্যোতিষ বঁটা, ১৯৯২ চনত জিয়া স্মৃতি পদক আৰু লছ এঞ্জেলছৰ নিউয়ৰ্কৰপৰা ‘শ্ৰেষ্ঠ গায়ক’ৰ বঁটা। ২০১৭ চনত দশম ষ্টেণ্ডাৰ্ড চাৰ্টাৰ্ড-দ্য ডেইলী ষ্টাৰ জীৱনৰ জয়গান উৎসৱৰ আজীৱন সম্মান লাভ কৰে‍

## তথ্য সংগ্ৰহ
ৰোমুলাছ হুইটেকাৰ

**ৰোমুলাছ আৰ্ল হুইটেকাৰ** (; জন্ম: ২৩ মে' ১৯৪৩) এজন আমেৰিকাত জন্মগ্ৰহণ কৰা ভাৰতীয় হাৰ্পেট'লজিষ্ট, বন্যপ্ৰাণী সংৰক্ষণবিদ আৰু মাদ্ৰাজ স্নেক পাৰ্ক, আন্দামান এণ্ড নিকোবাৰ পৰিৱেশ ট্ৰাষ্ট (ANET), আৰু মাদ্ৰাজ ক্ৰ'কডাইল বেংক ট্ৰাষ্টৰ প্ৰতিষ্ঠাপক। ২০০৮ চনত সমগ্ৰ ভাৰতত বৰ্ষাৰণ্য গৱেষণা কেন্দ্ৰৰ নেটৱৰ্ক গঢ়ি তোলাৰ প্ৰচেষ্টাৰ বাবে ২০০৮ চনৰ ৰলেক্স এৱাৰ্ডছ ফৰ এণ্টাৰপ্ৰাইজৰ সহযোগী বঁটা বিজয়ী হিচাপে হুইটেকাৰ নিৰ্বাচিত হয়৷ ২০০৫ চনত তেওঁ প্ৰকৃতি সংৰক্ষণৰ ক্ষেত্ৰত অসাধাৰণ নেতৃত্বৰ বাবে হুইটলী বঁটা লাভ কৰে। এই বঁটাৰ ধন ব্যৱহাৰ কৰি তেওঁ কৰ্ণাটকত ৰজা ফেঁট‍ি আৰু ইয়াৰ বাসস্থানৰ অধ্যয়নৰ বাবে আগুম্বে বৰ্ষাৰণ্য গৱেষণা কেন্দ্ৰ প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল৷

বন্যপ্ৰাণী সংৰক্ষণৰ কামৰ বাবে তেওঁ ২০১৮ চনত ভাৰত চৰকাৰৰ পৰা পদ্মশ্ৰী বঁটা লাভ কৰে।
## পটভূমি আৰু ব্যক্তিগত জীৱন
হুইটেকাৰ ("ৰম" নামেৰে পৰিচিত) আমেৰিকাৰ নিউয়ৰ্ক চহৰত আমেৰিকান দম্পতীৰ ঘৰত জন্মগ্ৰহণ কৰিছিল। তেওঁৰ মাতৃ ড’ৰিছ নৰ্ডেন এগৰাকী শিল্পী আছিল আৰু পিতৃয়ে আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ সেনাবাহিনীত সেৱা আগবঢ়াইছিল। তেওঁৰ ডাঙৰ ভগ্নীৰ নাম গেইল (জন্ম ১৯৩৯)। পিতৃ-মাতৃৰ বিবাহ বিচ্ছেদ হোৱাৰ পাছত মাকে (যাৰ হাতত সন্তানৰ তত্ত্বাৱধানৰ ভাৰ আছিল) হৰিন্দ্ৰনাথ আৰু কমলাদেৱী চট্টোপাধ্যায়ৰ পুত্ৰ ৰাম চট্টোপাধ্যায়ক বিয়া কৰায়। ৰম আৰু গেইলকে ধৰি পৰিয়ালটোৱে প্ৰথমে নিউয়ৰ্ক চহৰত বসতি স্থাপন কৰিছিল। ১৯৫১ চনত ৰমৰ আঢ়ৈ বছৰীয়া ভগ্নী নীনাৰ জন্মৰ পাছত তেওঁলোকৰ সকলো বোম্বাই (বৰ্তমানৰ মুম্বাই)লৈ গুচি যায়। ৰমৰ সতিয়া দেউতাক ৰাম চট্টোপাধ্যায় আছিল ৰঙীন চলচ্চিত্ৰ প্ৰক্ৰিয়াকৰণৰ অগ্ৰণী ব্যক্তি‍; তেওঁ মুম্বাইৰ ৱৰ্লিত ভাৰতৰ প্ৰথমটো ৰঙীন চলচ্চিত্ৰ প্ৰচেছিং লেব স্থাপন কৰে। ১৯৫৩ চনত মুম্বাইত ৰমৰ সতিয়া ভাতৃ নীলকান্তৰ জন্ম হৈছিল।

ৰমে কোডাইকানাল ইণ্টাৰনেশ্যনেল স্কুলত (১৯৬০ চনৰ শ্ৰেণী) শিক্ষা অব্যাহত ৰাখিছিল (নিউয়ৰ্কত আৰম্ভ হৈছিল)। তেওঁ ৱাইমিং বিশ্ববিদ্যালয়ত অলপ সময়ৰ বাবে অধ্যয়ন কৰিছিল। সেনাবাহিনীৰ কৰ্তব্য ভ্ৰমণৰ পাছত ১৯৬৩ চনৰ পৰা ১৯৬৫ চনলৈকে তেওঁ বিল হাষ্টৰ সৈতে মিয়ামি চাৰ্পেণ্টেৰিয়ামত এপ্ৰেণ্টিছ হিচাপে কাম কৰে, যাক তেওঁ মৰমেৰে "গুৰু" বুলি কৈছিল৷ ভিয়েটনাম যুগৰ আৰম্ভণিতে সঠিক বয়সৰ আমেৰিকান নাগৰিক হিচাপে তেওঁ আমেৰিকান সেনাবাহিনীত যোগদান কৰে, য'ত তেওঁ টেক্সাছ আৰু পাছলৈ জাপানৰ সামৰিক ঘাটিৰ চিকিৎসালয় এখনত প্ৰশিক্ষণ লৈ চিকিৎসক হিচাপে সেৱা আগবঢ়ায়৷ ১৯৬৭ চনত তেওঁ গ্ৰীক মালবাহী জাহাজ হেলেনিক লিডাৰত উঠি ভাৰতলৈ উভতি আহে আৰু তেতিয়াৰ পৰাই তেওঁ ইয়াত বাস কৰে। এতিয়া তেওঁ এজন প্ৰাকৃতিক ভাৰতীয় নাগৰিক। 

১৯৭৪ চনত হুইটেকাৰে জাই হুইটেকাৰৰ সৈতে বিবাহপাশত আৱদ্ধ হয় আৰু এই দম্পতীৰ দুজন পুত্ৰ নিখিল আৰু সমীৰ জন্ম হয়। কিন্তু অৱশেষত বিবাহ বিফল হোৱাত দম্পতীহালৰ বিবাহ বিচ্ছেদ হয়। পাছলৈ তেওঁ পুনৰ বিবাহপাশত আৱদ্ধ হয় আৰু তেওঁৰ পত্নী জনাকী লেনিন এগৰাকী ভাৰতীয়। তেওঁলােক চেন্নাইৰ ঠিক দক্ষিণে, তামিলনাডুৰ চেংগলপট্টু চহৰৰ উপকণ্ঠ অঞ্চলৰ এখন ফাৰ্মত বাস কৰে। 

১৯৮৬ চনত ৪০ বছৰ বয়সত হুইটেকাৰে বি. পেচিফিক ৱেষ্টাৰ্ণ ইউনিভাৰ্চিটিৰ পৰা বন্যপ্ৰাণী ব্যৱস্থাপনাত স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰে। এইটো আছিল তেওঁৰ বন্যপ্ৰাণী বিশেষকৈ সৰীসৃপৰ জাতৰ প্ৰতি আজীৱন আকৰ্ষণৰ উপ-উৎপাদন মাথোঁ। তেওঁ এজন অনুজ্ঞাপত্ৰপ্ৰাপ্ত অপেশাদাৰী ৰেডিঅ’ অপাৰেটৰো, তেওঁৰ হাতত ভাৰতীয় কলচাইন VU2WIT আছে৷

## তথ্যসূত্ৰ
চীনৰ ৰাষ্ট্ৰীয় প্ৰতীকসমূহ

**চীনৰ ৰাষ্ট্ৰীয় প্ৰতীকসমূহ**ৰ বৰ্তমানৰ তালিকা। চীন গণৰাজ্য (PRC)-এ মূল চীনৰ সকলো অংশ নিয়ন্ত্ৰণ কৰে, আনহাতে চীন গণৰাজ্য (ROC)-এ টাইৱান আৰু ইয়াৰ আশে-পাশে থকা দ্বীপসমূহ নিয়ন্ত্ৰণ কৰে। দুয়োখন দেশেই নিজকে সমগ্ৰ চীনৰ বৈধ চৰকাৰ বুলি দাবী কৰিছিল, ১৯৯০ চনৰ আৰম্ভণিতে টাইৱানে অনানুষ্ঠানিকভাৱে ভূ-খণ্ডৰ দাবী ত্যাগ কৰিছিল। 

## চীন গণৰাজ্যৰ প্ৰতীক

## চীনৰ মহান চাৰিটা

## তথ্যৰ উৎস

শ্ৰেণী:চীন
ৰঘুনাথ শিৰোমণি

**ৰঘুনাথ শিৰোমণি** (অনুমাণিক ১৪৭৭–১৫৪৭) এজন ভাৰতীয় দাৰ্শনিক আৰু যুক্তিবিদ আছিল। তেওঁ মিথিলা বিদ্যাপীঠ নামে জনাজাত প্ৰাচীন মিথিলা বিশ্ববিদ্যালয়ৰ মুৰব্বী আছিল। পশ্চিমবংগ ৰাজ্যৰ বৰ্তমানৰ নাদিয়া জিলাৰ নবদ্বীপত এক ব্ৰাহ্মণ পৰিয়ালত জন্মগ্ৰহণ কৰিছিল। মাতৃৰফালৰপৰা স্মৃতিৰ বিখ্যাত সাহিত্যিক শূলপাণি (খ্ৰীষ্টপূৰ্ব প্ৰায় ১৪ শতিকা)ৰ নাতি। তেওঁ বাসুদেৱ সাৰ্বভৌমৰ ছাত্ৰ আছিল। ভাৰতীয় আনুষ্ঠানিক যুক্তিৰ চূড়ান্ত বিকাশক প্ৰতিনিধিত্ব কৰা ন্যায়ৰ নতুন ধাৰা নব্য-ন্যায়ক তেওঁ বিশ্লেষণাত্মক শক্তিৰ শিখৰত উপনীত কৰাইছিল। 

ৰঘুনাথৰ সম্পৰ্ক বিশ্লেষণে প্ৰাকৃতিক পৰিঘটনাৰ বিমূৰ্ততাৰপৰা অবিচ্ছেদ্য সংখ্যাৰ প্ৰকৃত স্বৰূপ উন্মোচন কৰিছিল আৰু তেওঁৰ আধ্যাত্মিক-বিজ্ঞানৰ অধ্যয়নত জটিল বাস্তৱিকতাৰ অস্বীকাৰ বা অস্তিত্বহীনতাৰ বিষয়ে আলোচনা কৰা হৈছিল। যুক্তিৰ ক্ষেত্ৰত তেওঁৰ আটাইতকৈ বিখ্যাত গ্ৰন্থ আছিল নব্য ন্যায় ধাৰাৰ প্ৰতিষ্ঠাপক গংগেশ উপাধ্যায়ৰ তত্ত্বচিন্তামণিৰ ধাৰাবাহিক *তত্ত্বচিন্তামণিদীধিতি*। 
## বাহ্যিক সংযোগ
*Raghunatha: A Name of Negatives, descriptive information of Raghunatha with some controversial issues (his connection with Mahaprabhu Shri Chaitanya) and bibliography
*Language: From I-dentity to My-dentity, the contemporary deployment of a new category, svatva ( endowment, possessed-ness, entitlement, my-ness), introduced by Raghunatha
## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ভাৰতীয় দাৰ্শনিক
এণ্টিছাৰ আল-হাম্মাদি

**এণ্টিছাৰ আল-হাম্মাদি** (আৰবী: إنتصار الحمادي) (জন্ম ২৫ জানুৱাৰী ২০০১) এগৰাকী য়েমেনী অভিনেত্ৰী আৰু মডেল। 

## ব্যক্তিগত জীৱন
এণ্টিছাৰ ২০০১ চনৰ ২৫ জানুৱাৰীত টাইজ গভৰ্ণৰেটত জন্মগ্ৰহণ কৰে। তেওঁৰ পিতা য়েমেনী আৰু মাতা ইথিয়'পিয়ান।  পৰৱৰ্তীকালত তেওঁ পৰিয়ালসহ ছানালৈ স্থানান্তৰিত হয়। পৰিয়ালে স্থানীয়ভাৱে এখন সৰু দোকান চলায়, য’ত তাইৰ মাতৃয়ে প্ৰস্তুত কৰা লাহোহ বিক্ৰী কৰা হয়। আল-হাম্মাদীয়ে সেই দোকানখনত সহায়ক হিচাপে কাম কৰিছিল। মহিলাৰ বিষয়ত ৰক্ষণশীল মানসিকতাৰ সমাজত ডাঙৰ হওয়া সত্ত্বেও মডেল হোৱাৰ উচ্চাকাংক্ষাই তেওঁক দোকানৰ কামত সহায় কৰি তেওঁৰ লক্ষ্যৰ দিশলৈ আগুৱাই নিয়াইছিল।

২০১৭ চনত তেওঁ মডেলিং ক্ষেত্ৰত নিজৰ পেচাগত জীৱন আৰম্ভ কৰি প্ৰসাধনী আৰু চুলিৰ যত্ন লোৱা স্থানীয় কোম্পানিসমূহৰ ছপা আৰু অনলাইন বিজ্ঞাপনত অংশগ্ৰহণ কৰে। ২০২০ চনত তেওঁ টেলিভিছন নাট্যজগতলৈ প্ৰৱেশ কৰে আৰু প্ৰথমবাৰৰ বাবে দুটা স্থানীয় টিভি নাটকধাৰাবাহিক — *ছাদ আল-ঘৰীব* আৰু *ঘুৰবাত আল-বুন*-ত অভিনয় কৰে।

## আটক
২০২১ চনৰ ২০ ফেব্ৰুৱাৰীত এণ্টিছাৰক হাউথীয়ে ছানাত আটক কৰে আৰু আঠ মাহ পিছত হাউথী পৰিচালিত আদালতে তেওঁৰ বিৰুদ্ধে পাঁচ বছৰৰ কাৰাদণ্ড ঘোষণা কৰে।  হাউথীয়ে তেওঁৰ ওপৰত ‘‘বেশ্যাবৃত্তি আৰু ড্ৰাগ্ছ সেৱন’’ৰ অভিযোগ তোলে, যদিও এণ্টিছাৰ আৰু তেওঁৰ অধিবক্তাই এই সকলো অভিযোগ অস্বীকাৰ কৰে।

হিউমেন ৰাইটছ ৱাচে জানিবলৈ দিয়ে যে হাউথীয়ে এণ্টিছাৰৰ বিৰুদ্ধে অন্যায় বিচাৰ চলাইছিল আৰু তেওঁৰ গোচৰটো অনিয়ম, শাৰীৰিক–মানসিক নিৰ্যাতন আদি সমস্যাৰে ভৰা আছিল। ২০২১ চনৰ জুলাই মাহত জেলৰ ভিতৰত আত্মহত্যাৰ চেষ্টা চলোৱাৰ পাছত তেওঁক তৎক্ষণাত চিকিৎসালয়লৈ স্থানান্তৰ কৰা হয়।

এম্নেষ্টী ইণ্টাৰনেচনেলৰ তথ্য অনুসাৰে, আল-হাম্মাদিক “চকুত বান্ধি থৈ জেৰা কৰা হৈছিল, শাৰীৰিক আৰু মৌখিকভাৱে নিৰ্যাতন চলোৱা হৈছিল আৰু বৰ্ণবাদী অপমানৰ লক্ষ্যবস্তু কৰা হৈছিল।”

এণ্টিছাৰৰ ১২বছৰীয়া ভাতৃ নাছৰে *দ্য নিউ আৰব*ৰ সৈতে হোৱা এখন সাক্ষাৎকাৰত কয় যে তেওঁলোকে প্ৰথমতে এণ্টিছাৰক আটক কৰাৰ বিষয়ে একো নহয় জানিছিল। সংবাদ মাধ্যমৰ জৰিয়তেই বিষয়টো তেওঁলোকৰ গমত আহে। নাছৰে লগতে উল্লেখ কৰে যে এই খবৰ পোৱাৰ পিছতে তেওঁলোকৰ মাতৃৰ স্বাস্থ্য বেয়া হৈ পৰে, কিয়নো তেওঁ ইতিমধ্যেই হৃদযন্ত্ৰ–সম্পৰ্কীয় ৰোগত ভুগি আছিল।

২০২৫ চনৰ ২৫ অক্টোবৰত হাউথীয়ে তেওঁক কাৰাগাৰৰপৰা মুক্তি দিয়ে।

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:মডেল
শ্ৰেণী:অভিনেত্ৰী
শ্ৰেণী:য়েমেনৰ ব্যক্তি
শ্বলাকা পৰীক্ষা

প্ৰাচীন মিথিলাৰ স্নাতক ডিগ্ৰীৰ পৰীক্ষাৰ ব্যৱস্থা আছিল **শ্বলাকা পৰীক্ষা**।

## ব্যুৎপত্তিবিজ্ঞান
শ্বলাকাপৰীক্ষা হৈছে শ্বলাক আৰু পৰীক্ষা দুটা পদৰে নিৰ্মিত সংস্কৃতৰ যৌগিক শব্দ। শ্বলাক মানে বেজী বা পিন আৰু পৰীক্ষা মানে পৰীক্ষা।

## বিৱৰণ
কোৱা হয় যে প্ৰাচীন মিথিলাত শ্বলাকা পৰীক্ষা নামেৰে স্নাতক পৰীক্ষাৰ ব্যৱস্থা অতি কঠোৰ আছিল। এই পৰীক্ষাত পাণ্ডুলিপিসমূহত এটা বেজীৰে বিন্ধি ৰাখিছিল, আৰু ছাত্ৰজনে বেজীটো য’ত ৰখা হৈছিল সেই পৃষ্ঠাটো উলিয়াই বুজাব লাগিছিল। ইয়াক এইকাৰণেই কৰা হৈছিল যাতে ছাত্ৰসকলে গ্ৰন্থসমূহ সম্পূৰ্ণভাবে ভালদৰে পৰিচিত হৈ আৰু পুংখানুপুংখভাৱে প্ৰস্তুত হোৱাটো আশা কৰা হৈছিল। খ্ৰীষ্টীয় ত্ৰয়োদশ শতিকাৰ সময়ছোৱাত মিথিলাত পৰীক্ষা ব্যৱস্থাটো পুনৰ বিকশিত হৈ উঠিছিল। অসুবিধাৰ আছিল মাত্ৰ, ই নালন্দা আৰু বিক্ৰমশিলাৰ প্ৰৱেশ পৰীক্ষাৰ সৈতে একে স্তৰতে আছিল, যিবোৰ তেওঁলোকৰ দ্বাৰ পণ্ডিতসকলে কৰিছিল।

## আধুনিক যুগ
আধুনিক যুগত ভাৰতৰ কিছুমান পৰম্পৰাগত শিক্ষানুষ্ঠানে *শ্বলাকা পৰীক্ষা*ৰ পৰীক্ষা ব্যৱস্থা পুনৰুজ্জীৱিত কৰিছে। শেহতীয়া বছৰবোৰত কেন্দ্ৰীয় সংস্কৃত বিশ্ববিদ্যালয়ে সাতটা বিষয়ত শ্বলাকা পৰীক্ষা আৰম্ভ কৰিছে। এই বিষয়সমূহ হ'ল সাহিত্য, ব্যাকৰণ, ন্যায় শাস্ত্ৰ, জ্যোতিষ তত্ত্ব, বেদান্ত, পুৰাণৰ ইতিহাস আৰু মীমাংসা শাস্ত্ৰ। 

২০২৩ চনত মথুৰা জিলাৰ মহাৱনত থকা ৰমনৰেতি আশ্ৰমে নিজৰ চৌহদত ৯টা বিষয়ত সৰ্বভাৰতীয় সংস্কৃত ভাৰতীয় শ্বলাকা পৰীক্ষা অনুষ্ঠিত কৰে। এই পৰীক্ষাত দেশৰ বিভিন্ন প্ৰান্তৰ পৰা ২৮৬ জন ছাত্ৰ-ছাত্ৰীয়ে পঞ্জীয়ন কৰিছিল যদিও মাত্ৰ ১২৫ জন ছাত্ৰ-ছাত্ৰীয়েহে পৰীক্ষাত অংশ লৈছিল।. ২০২৪ চনত সংস্কৃত ভাৰতী উত্তৰ প্ৰদেশ ট্ৰাষ্ট আৰু গুৰু কাৰ্শী বিদ্যা ভৱন কাশীৰ যৌথ উদ্যোগত ২৫ ফেব্ৰুৱাৰীত ৰামৰেতি মহাৱনৰ শ্ৰী কাৰ্ষ্ণী আশ্ৰমত শ্বলাকা পৰীক্ষাৰ আয়োজন কৰা হয়। বৰ্তমানৰ সৰ্বভাৰতীয় সংস্কৃত শ্বলাকা পৰীক্ষাৰ ৰাষ্ট্ৰীয় আহ্বায়ক শ্ৰী লাল বাহাদুৰ শাস্ত্ৰী ৰাষ্ট্ৰীয় সংস্কৃত বিশ্ববিদ্যালয়ৰ অধ্যাপক ড° শিৱশংকৰ মিশ্ৰ।
## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:শিক্ষা
বাসুদেৱ সাৰ্বভৌম

**বাসুদেৱ সাৰ্বভৌম** ( Sanskrit: **<span lang="Sa" dir="ltr">वासुदेव सर्वभौम</span>** ) এজন ভাৰতীয় দাৰ্শনিক আৰু ন্যায় শাস্ত্ৰৰ পণ্ডিত আছিল। তেওঁক সাৰ্বভৌম ভট্টাচাৰ্য বুলিও জনা যায়। তেওঁ মধ্য যুগৰ প্ৰায় ত্ৰয়োদশৰপৰা ১৪ শতিকাত জীয়াই আছিল। তেওঁ নবদ্বীপৰ আৰু ন্যায় শাস্ত্ৰ অধ্যয়নৰ বাবে মিথিলালৈ গৈছিল। সেই সময়ত প্ৰাচীন মিথিলা বিশ্ববিদ্যালয়ৰ ন্যায় শাস্ত্ৰৰ প্ৰধান অধ্যাপক পক্ষধৰ মিশ্ৰৰ ছাত্ৰ আছিল। তাত উপলব্ধ শিক্ষাৰ সমগ্ৰ গ্ৰন্থ মুখস্থ কৰি তাৰ পিছত নবদ্বীপলৈ উভতি আহি যুক্তিৰ অধ্যয়নৰ বাবে নিজাকৈ বিদ্যালয় স্থাপন কৰে ( নব্য ন্যায় বা নতুন যুক্তি )। তেওঁ ভাৰতীয় দৰ্শনৰ নব্য-ন্যায় বিদ্যালয়ৰ অন্যতম প্ৰতিষ্ঠাপক আছিল।

## প্ৰাথমিক জীৱন
বৰ্তমান পশ্চিমবংগৰ নাদিয়া জিলাৰ নবদ্বীপ চহৰৰপৰা প্ৰায় চাৰি কিলোমিটাৰ দূৰৈৰ বিদ্যানগৰত এক ব্ৰাহ্মণ পৰিয়ালত জন্মগ্ৰহণ কৰিছিল বাসুদেৱ সাৰ্বভৌমে। তেওঁৰ পিতৃৰ নাম আছিল মহেশ্বৰ বিশাৰদ। তেওঁ নিজৰ পিতৃৰপৰা সংস্কৃত সাহিত্য আৰু ব্যাকৰণ অধ্যয়ন কৰিছিল।
## পৰৱৰ্তী জীৱন
বাসুদেৱ সাৰ্বভৌমে ২৫ বছৰ বয়সত তাত ন্যায় শাস্ত্ৰ অধ্যয়নৰ বাবে মিথিলা বিশ্ববিদ্যালয়লৈ যায়। তেওঁ পক্ষধৰ মিশ্ৰৰ শিক্ষানুষ্ঠানত ভৰ্তি হৈছিল। সেই সময়ত পক্ষধৰ মিশ্ৰ মিথিলা বিশ্ববিদ্যালয়ৰ ন্যায় শাস্ত্ৰৰ মুৰব্বী আছিল। বাসুদেৱ সাৰ্বভৌমে তাতেই ন্যায় শাস্ত্ৰ অধ্যয়ন কৰিছিল। পঢ়া-শুনা সমাপ্ত কৰাৰ পিছত শ্বলাকা পৰীক্ষা নামেৰে পৰিচিত বিশ্ববিদ্যালয়খনৰ এক কঠিন পৰীক্ষাত অৱতীৰ্ণ হয়।
শ্বলাকা পৰীক্ষাৰ পৰীক্ষাত তেওঁ এটা এটাকৈ তেওঁক উপহাৰ দিয়া পাণ্ডুলিপিৰ এশটা পাত বুজাই দিয়ে। তেওঁৰ গুৰুজন তেওঁৰ ওপৰত অতি সন্তুষ্ট হৈ পৰিল, সেয়েহে তেওঁক "সাৰ্বভৌম" উপাধিৰে সন্মানিত কৰা হ'ল। মিথিলা বিশ্ববিদ্যালয়ত বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পাণ্ডুলিপিৰ প্ৰতিলিপি কাকো বাহিৰলৈ নিবলৈ দিয়া নহয়। যেতিয়া বাসুদেৱ সৰ্বভৌমে বিশ্ববিদ্যালয়ৰ কঠোৰ নিয়মৰ বিষয়ে জানিব পাৰিলে, তেতিয়া তেওঁ তত্ত্বচিন্তামণি গ্ৰন্থৰ পাণ্ডুলিপি আৰু ন্যায় কুশমঞ্জলিৰ মূল অংশ মুখস্থ কৰাৰ প্ৰতিশ্ৰুতি দিলে। সেইবোৰ মুখস্থ কৰি তেওঁ কাশীলৈ গ’ল। তাত তেওঁ বেদান্তৰ দৰ্শন অধ্যয়ন কৰে।

## নাদিয়াত একাডেমী স্থাপন
কাশীত বেদান্ত দৰ্শনৰ অধ্যয়ন সম্পূৰ্ণ কৰি খ্ৰীষ্টীয় ১৫ শতিকাৰ আৰম্ভণিতে নিজৰ গৃহ চহৰ নাদিয়ালৈ উভতি যায় বাসুদেৱ সৰ্বভৌমে।
সেই সময়ত নাদিয়াই সংস্কৃত শিক্ষাৰ কেন্দ্ৰ হিচাপে আত্মপ্ৰকাশ কৰিছিল। কিন্তু ন্যায় শাস্ত্ৰৰ দৰে উচ্চ বিষয়ৰ অধ্যয়ন তাত নাছিল। তাৰ পিছত বাসুদেৱ সাৰ্বভৌমে নাদিয়াত তাত ন্যায় শাস্ত্ৰৰ শিক্ষা দিয়াৰ বাবে যুক্তিৰ বিদ্যালয় প্ৰতিষ্ঠা কৰে। শিক্ষানুষ্ঠান প্ৰতিষ্ঠা হোৱাৰ পিছতে বংগ অঞ্চলৰ পৰা বহু সংখ্যক ছাত্ৰ-ছাত্ৰীয়ে ন্যায় শাস্ত্ৰ অধ্যয়নৰ বাবে তেওঁৰ বিদ্যালয়লৈ আহি ভিৰ কৰে।
বাসুদেৱ সাৰ্বভৌমৰ কিছুমান বিশিষ্ট শিষ্য আছিল ৰঘুনাথ শিৰোমণি, ৰঘুনন্দন, কৃষ্ণান্দন আগমবাগীশ।
## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ভাৰতীয় দাৰ্শনিক
পক্ষধৰ মিশ্ৰ

**পক্ষধৰ মিশ্ৰ** (ওৰফে জয়দেৱ) আছিল পঞ্চদশ শতিকাৰ মিথিলা অঞ্চলৰ এজন ভাৰতীয় দাৰ্শনিক আৰু গংগেশৰ পৰম্পৰাত ন্যায় শাস্ত্ৰ সম্প্ৰদায়ৰ প্ৰতিষ্ঠাপক। খ্ৰীষ্টীয় পঞ্চদশ শতিকাৰ সময়ছোৱাত তেওঁ ন্যায় শাস্ত্ৰৰ সাধক আছিল। তেওঁ মিথিলাৰ ঐনিৱাৰ বংশৰ ৰজা ভৈৰৱ সিংহৰ ৰাজদৰবাৰৰ সদস্য আছিল। তেওঁৰ ছাত্ৰসকলৰ উল্লেখযোগ্য ছাত্ৰ-ছাত্ৰীসকলৰ ভিতৰত বাসুদেৱ সাৰ্বভৌম আৰু ৰঘুনাথ শিৰোমণি অন্যতম। 

তেওঁৰ উল্লেখযোগ্য গ্ৰন্থসমূহৰ ভিতৰত *আলোক*, যিয়ে তত্ত্বচিন্তামণিৰ পূৰ্বৰ সকলো টীকাক অতিক্ৰম কৰিছিল। আলোকখন ১৪৬৫-৭৫ খ্ৰীষ্টাব্দৰ মাজৰ কিছু সময়ৰ বুলি নিশ্চিতভাৱে ধৰা হৈছে।

## ব্যুৎপত্তিবিজ্ঞান
কোৱা হয় যে এবাৰ তেওঁ পষেক (পক্ষ) চলি থকা বিতৰ্কত জয়লাভ কৰিছিল আৰু তাৰ পিছত তেওঁক পক্ষধৰ মিশ্ৰ বুলি কোৱা হৈছিল।

## প্ৰাথমিক জীৱন
ভাৰত উপমহাদেশৰ মিথিলা অঞ্চলৰ এটা মৈথিল ব্ৰাহ্মণ পৰিয়ালত পক্ষধৰ মিশ্ৰৰ জন্ম হৈছিল। তেওঁৰ পিতৃৰ নাম আছিল বটেশ্বৰ মহামহোপাধ্যায়। তেওঁ ভাৰতৰ বিহাৰৰ মধুবনী জিলাৰ সৰিসৱ পাহি গাঁৱৰ আছিল। 

## পক্ষধৰ মিশ্ৰৰ শিক্ষানুষ্ঠান
পক্ষধৰ মিশ্ৰৰ শিক্ষানুষ্ঠান আছিল ন্যায় শাস্ত্ৰ শিক্ষণৰ এক বিখ্যাত কেন্দ্ৰ। ই ভাৰতৰ বিহাৰৰ মধুবনী জিলাৰ ভৌৰ গাঁৱত অৱস্থিত আছিল। তেওঁৰ জন্ম গাঁও সৰিসৱ পাহিৰ ওচৰতে। বিশিষ্ট ন্যায়য়িক বাসুদেৱ সাৰ্বভৌম আৰু ৰঘুনাথ শিৰোমণিয়ে পক্ষধৰ মিশ্ৰৰ শিক্ষানুষ্ঠানত ন্যায় শাস্ত্ৰ অধ্যয়ন কৰিছিল।

## সাহিত্যিক ৰচনা
পক্ষধৰ মিশ্ৰই তত্ত্বনিৰ্ণয় নামেৰে জনাজাত এটা গ্ৰন্থ ৰচনা কৰিছিল। তেওঁ *দ্ৰাব্য পদাৰ্থ* আৰু *লীলাৱতী বিবেক* গ্ৰন্থও ৰচনা কৰিছিল। একেদৰে তেওঁ জামছামত বিষ্ণু পুৰাণ গ্ৰন্থৰ এটা সংস্কৰণো ৰচনা কৰিছিল যিটো মিথিলাৰ অন্তৰ্ধান হোৱা অমৰাৱতী নগৰৰ পশ্চিম দিশত অৱস্থিত আছিল। ই এতিয়াও পাটনা গৱেষণা সমিতিৰ পুথিভঁৰালত সংৰক্ষিত হৈ আছে।
## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ভাৰতীয় দাৰ্শনিক
ভৈৰৱ সিংহ

**ভৈৰৱ সিংহ** (Maithili: भैरव सिंह) আছিল মিথিলা ৰাজ্যৰ ঐনিৱাৰ বংশৰ চতুৰ্দশ ৰজা। ১৪৭৫–৭৬ খ্ৰীষ্টাব্দৰ আশে-পাশে ধীৰসিংহ ৰজাৰ পিছত তেওঁ ৰাজ্যৰ সিংহাসনত আৰোহণ কৰে।

## প্ৰাথমিক জীৱন
ভৈৰৱসিংহৰ জন্ম হৈছিল মিথিলা ৰাজ্যৰ ঐনিৱাৰ বংশৰ ৰাজ পৰিয়ালত। তেওঁ নৰসিংহ ৰজাৰ পুত্ৰ আছিল। তেওঁ মৈথিল ব্ৰাহ্মণ আৰু কাশ্যপ গোত্ৰৰ অন্তৰ্গত আছিল।

## শাসন
জৰ্জ আব্ৰাহাম গ্ৰীয়াৰ্ছনৰ মতে, ৰজা ভৈৰৱ সিংহই ৰাজ্যৰ সিংহাসনত নিয়ন্ত্ৰণ লোৱাৰ কিছুসময়ৰ পাছতে মিথিলা ৰাজ্যক স্বাধীন সাৰ্বভৌম ৰাষ্ট্ৰ হিচাপে ঘোষণা কৰে। মিথিলা ৰাজ্যৰ স্বাধীন সাৰ্বভৌম মৰ্যাদা ঘোষণা কৰিবলৈ তেওঁ ৰূপৰ মুদ্ৰা জাৰি কৰিছিল। শিৱসিংহ ৰজাৰ পিছত তেওঁ মিথিলাৰ ঐনিৱাৰ বংশৰ দ্বিতীয়জন ৰজা আছিল, যিয়ে মিথিলা ৰাজ্যৰ স্বাধীন সাৰ্বভৌমত্ব ঘোষণাৰ বাবে সাৰ্বভৌম ৰূপৰ মুদ্ৰা জাৰি কৰিছিল। তেওঁ বচৌৰ পৰগনাৰ ৱৰুৱাৰ নামেৰে জনাজাত এখন গাঁৱত ৰাজধানী প্ৰতিষ্ঠা কৰে। 

ভৈৰৱসিংহ ৰাজনৈতিকভাৱে পাকৈত ৰজা আছিল। লংকাৰ ৰজাৰ লগত তেওঁৰ বন্ধুত্বপূৰ্ণ সম্পৰ্ক আছিল। দুয়োখন দেশৰ মাজত দূতৰ আদান-প্ৰদান হৈছিল।

## বৈদিক শিক্ষাৰ পৃষ্ঠপোষকতা
ৰজা ভৈৰৱসিংহৰ ৰাজত্বকালত তৰ্চাৰাই ৰেলৱে ষ্টেচনৰ ওচৰৰ জৰাহটীয়াত এটা বিখ্যাত যজ্ঞ কুণ্ড স্থাপন কৰা হয়, য'ত ১৪০০ মীমাংশকে যজ্ঞ পৰিচালনা আৰু মীমাংসা শিক্ষাৰ বাবে বাস কৰিছিল। একেদৰে তেওঁৰ দৰবাৰত পক্ষধৰ মিশ্ৰ নামেৰে এগৰাকী বিশিষ্ট ন্যায়য়িক আছিল। তেওঁ তেতিয়াৰ ৰাজ্যৰ ন্যায় শাস্ত্ৰৰ প্ৰধান শিক্ষক আছিল। বংগৰ নাদিয়াৰ বিখ্যাত যুক্তিবিদ বাসুদেৱ সাৰ্বভৌম আৰু ৰঘুনাথ শিৰোমণি গুৰু পক্ষধৰ মিশ্ৰৰপৰা ন্যায় শাস্ত্ৰ শিকিবলৈ মিথিলালৈ আহিছিল।

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:শাসক
থুপৰামায়া

**থুপৰামায়া**  হৈছে শ্ৰীলংকাৰ আটাইতকৈ পুৰণি নথিভুক্ত বৌদ্ধ মন্দিৰ। ইয়াৰ নিৰ্মাণ মহিন্দ থেৰা (মহিন্দগমনয়) কাল আৰু দ্বীপটোত বৌদ্ধ ধৰ্মৰ প্ৰৱৰ্তনৰ পৰাই আৰম্ভ হয়।

মহামিউনা উদ্যানৰ পবিত্ৰ চৌহদৰ ভিতৰত অৱস্থিত থুপৰামায়া স্তুপ হৈছে দ্বীপটোত নিৰ্মিত আটাইতকৈ প্ৰাচীন ডাগোবা, ৰজা দেৱানম্পিয়া টিছাৰ (খ্ৰীষ্টপূৰ্ব ২৪৭-২০৭) ৰাজত্বকালৰ। এই মন্দিৰটোক চৰকাৰে স্বীকৃতি দিছে আৰু শ্ৰীলংকাৰ সংৰক্ষিত প্ৰত্নতাত্ত্বিক স্থান হিচাপে তালিকাভুক্ত কৰিছে।

## ইতিহাস

থুপৰামায়া ৰজা অশোকে শ্ৰীলংকালৈ পঠোৱা দূত মহিন্দ থেৰাৰ সৈতে ওতঃপ্ৰোতভাৱে জড়িত, যিয়ে এই দ্বীপলৈ থেৰাবাদ বৌদ্ধ ধৰ্ম আৰু চৈত্য পূজা আনিছিল। মহিন্দৰ অনুৰোধত ৰজা দেৱানম্পিয়া তিছাই বুদ্ধৰ সোঁ কলাৰ হাড়ক স্থান দিবলৈ থুপৰামায়া নিৰ্মাণ কৰিছিল, এইদৰে শ্ৰীলংকাত নিৰ্মিত প্ৰথম স্তুপ বুলি দাবী কৰা হয়। ইয়াৰ উপৰিও বৌদ্ধ ধৰ্মৰ আনুষ্ঠানিক আগমন ঘটে। থুপৰামায়া নামটো "স্তুপ" আৰু "আৰামায়"ৰ পৰা আহিছে যিটো সন্ন্যাসীসকলৰ আৱাসিক কমপ্লেক্স।

পালুমেকিচ্চাৱা শিলালিপি অনুসৰি উপালা বিবাজাকা অঞ্চলত মাদমনক (পালুমেকিচ্চাৱা ৱেৱা) নামৰ টেংকটো ৫০০০ কহাৱনু ব্যয় কৰি নিৰ্মাণ কৰা হৈছিল আৰু থুপৰামায়া মন্দিৰত বাস কৰা সন্ন্যাসীসকলৰ হৈ দান কৰা হৈছিল। ইয়াত আৰু কোৱা হৈছে যে পুখুৰীটোক আগুৰি থকা ধাননি পথাৰবোৰৰ পৰা পোৱা শস্য মন্দিৰত সন্ন্যাসীসকলক উপহাৰ দিয়া হৈছিল। এই শিলালিপি হৈছে আটাইতকৈ প্ৰাচীন চেলেং কৰা শিলৰ শিলালিপি য'ত থুপৰামা মন্দিৰৰ নাম লিখা আছে আৰু গজাবাহু ৰজাৰ (১১৪-১৩৬ খ্ৰীষ্টাব্দ) ৰাজত্বকালৰ বুলি কোৱা হয়।

## স্তুপ
থুপৰামায়া ডাগোবা ঘণ্টাৰ আকৃতিত নিৰ্মাণ কৰা হৈছিল। এই ডাগোবা সময়ে সময়ে ধ্বংস হৈ গৈছিল। দ্বিতীয় অগবোধি ৰজাৰ ৰাজত্বকালত এই স্থান ধ্বংসস্তূপ হৈ পৰিছিল আৰু ৰাজকীয় আদেশৰ দ্বাৰা সম্পূৰ্ণৰূপে পুনৰুদ্ধাৰ কৰা হৈছিল। বৰ্তমানৰ ডাগোবাৰ নিৰ্মাণ ১৮৪২ চনৰ পুনৰ নিৰ্মাণৰ তাৰিখ। শতিকাজুৰি বাৰে বাৰে সংস্কাৰৰ পিছত একবিংশ শতিকাৰ হিচাপত এই স্মৃতিসৌধটোৰ গুৰিৰ ব্যাস ৫৯ ফুট (১৮ মিটাৰ)। গম্বুজটো মাটিৰ পৰা ১১ ফুট ৪ ইঞ্চি (৩.৪৫ মিটাৰ) দূৰত্বত এটা মঞ্চত (প্লিন্থত) ওপৰলৈ তুলি লোৱা হয় আৰু সমগ্ৰ গঠনটোৰ ব্যাসৰ ১৬৪+১⁄২ ফুট (৫০.১ মিটাৰ)। চৌহদটো গ্ৰেনাইটেৰে পকী কৰা হৈছে আৰু ডাগোবাৰ আঙঠিত দুটা শাৰী শিলৰ খুঁটা আছে। এইবোৰ থুপৰামায়াৰ ওপৰত এসময়ত নিৰ্মিত ছাদযুক্ত ৱাটাদাগেৰ অৱশিষ্ট।

## লগতে চাওক
* ৱাটাদাগে

## তথ্য সংগ্ৰহ
কাশ্মিৰী হিন্দুৰ নিৰ্বাসন

**কাশ্মীৰী হিন্দু বা কাশ্মিৰী পণ্ডিতৰ নিৰ্বাসন বা বৰ্হিগমন বা বিতাড়ন**, ()  হৈছে কুৰি শতিকাৰ শেষৰফালে বা ১৯৯০ দশকৰ কালছোৱাত কাশ্মীৰৰ  সংখ্যাগৰিষ্ঠ মুছলমানৰ ক্ৰমবৰ্দ্ধমান  বিদ্ৰোহে সৃষ্টি কৰা হিংসাৰ পৰা পৰিত্ৰাণ পাবলৈ কাশ্মীৰ ত্যাগ কৰা এক ঘটনাপ্ৰৱাহ।  উল্লেখনীয় যে, মুঠ ১২০,০০০–১৪০,০০০ পণ্ডিতৰ জনসংখ্যাৰ ভিতৰত প্ৰায় ৯০,০০০–১০০,০০০ লোকে কাশ্মীৰ উপত্যকা এৰি আহে৷ অনেককে এৰি যাবলৈ বাধ্য কৰোৱা হয়৷ ভাৰতীয় গৃহ মন্ত্ৰালয়ৰ তথ্য মতে, ১৯৮৮ চনৰ পৰা ১৯৯১ চনলৈকে চাৰি বছৰৰ ভিতৰত ২১৭ জন হিন্দু সাধাৰণ নাগৰিকৰ মৃত্যুৰ তথ্য লিপিবদ্ধ কৰা হৈছে৷ আন এজন পণ্ডিতে ২২৮ জন পণ্ডিত অসামৰিক মৃত্যুৰ অনুমান কৰিছে। জম্মু-কাশ্মীৰ চৰকাৰে ১৯৮৯ চনৰ পৰা ২০০৪ চনৰ ভিতৰত ২১৯ জন পণ্ডিতৰ মৃত্যুৰ তথ্য লাভ কৰিছে। 

যথেষ্ট মাত্ৰাৰ বৰ্হিগমনৰ সময়ছোৱাত এই বিদ্ৰোহৰ নেতৃত্ব দিছিল ধৰ্মনিৰপেক্ষ আৰু স্বাধীন কাশ্মীৰ বিচৰা এটা গোটে। সমান্তৰালভাৱে ইছলামিক ৰাষ্ট্ৰৰ দাবীত ইছলামিক ফৈদো ক্ৰমাৎ বৃদ্ধি পাইছিল।

এই প্ৰব্ৰজনৰ কাৰণসমূহৰ বিষয়ে ভালেমান যুক্তি-তৰ্ক আৰু তথ্য আগবঢ়োৱা হৈছে৷ ১৯৮৯–১৯৯০ চনত কাশ্মীৰী মুছলমানসকলে ভাৰতৰ পৰা স্বাধীনতা বিচাৰি জনোৱা আহ্বানবোৰ বৃদ্ধি হয়৷ নবৈৰ দশকত কেইবাজনো পণ্ডিত বিষয়াৰ হত্যাকাণ্ডই হয়তো সম্প্ৰদায়টোৰ নিৰাপত্তাবোধক জোকাৰি গৈছিল; যদিও কিছুমান পণ্ডিতে পৰৱৰ্তী সময়ত ভাৰতীয় আদালতত দিয়া প্ৰমাণৰ জৰিয়তে ভবা হয় যে -তেওঁলোকৰে একাংশই ভাৰতীয় ৰাষ্ট্ৰৰ এজেণ্ট হিচাপে কাম কৰিছিল।জম্মু-কাশ্মীৰ লিবাৰেচন ফ্ৰণ্টে (জেকেএলএফ) লক্ষ্য কৰি হত্যা কৰা পণ্ডিতসকলৰ ভিতৰত কিছুমান উচ্চ পদস্থ পণ্ডিতো আছিল।মাজে মাজে মছজিদৰ পৰা লাউডস্পীকাৰত হিন্দু বিৰোধী সতৰ্কবাণী দিয়া হৈছিল, পণ্ডিতসকলক উপত্যকা এৰি যাবলৈ কোৱা হৈছিল।ভাবুকি দিয়া চিঠিয়ে ভয়ৰ সৃষ্টি কৰিছিল৷৷পিছৰ সাক্ষাৎকাৰত চিঠিৰ কথা কম হৈছিলমুছলমান আৰু পণ্ডিত দুয়োটা সম্প্ৰদায়ৰ বিৱৰণীৰ মাজত বৈষম্য আছিল।বহুতো কাশ্মীৰী পণ্ডিতে বিশ্বাস কৰিছিল যে তেওঁলোকক হয় পাকিস্তান আৰু ইয়াৰ সমৰ্থনত থকা উগ্ৰপন্থীয়ে নহয় কাশ্মীৰী মুছলমানসকলে এটা গোট হিচাপে উপত্যকাৰ পৰা বাহিৰলৈ উলিয়াই আনিবলৈ বাধ্য কৰাইছিল। বহু মুছলমানে বিশ্বাস কৰিছিল যে তেতিয়াৰ ৰাজ্যপাল জগমোহনে পণ্ডিতসকলক  যাবলৈ উৎসাহিত কৰিছিল যাতে মুছলমানসকলৰ বিৰুদ্ধে প্ৰতিশোধ লোৱাত সহজ হ'ব পাৰে।  

## তথ্যসূত্ৰ



শ্ৰেণী:ভাৰতত ইছলাম
শ্ৰেণী:জম্মু আৰু কাশ্মীৰ
যোৰহাট (বিধানসভা সমষ্টি)

**যোৰহাট বিধানসভা সমষ্টি** অসম বিধানসভাৰ ১২৬ খন বিধানসভা সমষ্টিৰ এখন। অসম বিধানসভাৰ সমষ্টিসমূহৰ ক্ৰমাংক অনুসৰি ১০০ হৈছে যোৰহাট বিধানসভা সমষ্টিৰ ক্ৰমাংক। যোৰহাট যোৰহাট জিলাৰ চাৰিখন বিধানসভা সমষ্টিৰ অন্যতম। ই যোৰহাট লোকসভা সমষ্টিৰ অন্তৰ্গত দহখন বিধানসভা সমষ্টিৰ এখন। যোৰহাট লোকসভা সমষ্টিৰ আন নখন বিধানসভা সমষ্টি হ'ল, যোৰহাট জিলাৰ টীয়ক, তিতাবৰ, মৰিয়নি, মাজুলী জিলাৰ মাজুলী আৰু শিৱসাগৰ জিলাৰ সোণাৰি, মাহমৰা, ডিমৌ, শিৱসাগৰ আৰু নাজিৰা।

## বিধায়কসকল

শ্ৰেণী:অসমৰ ৰাজনীতি
শ্ৰেণী:যোৰহাট জিলা
শ্ৰেণী:অসমৰ বিধানসভা সমষ্টি
নেপাললৈ প্ৰব্ৰজন

নেপাল এনে এখন দেশ য’ত ঔদ্যোগিক বৃদ্ধি সীমিত, যাৰ ফলত ভূমি আটাইতকৈ অৰ্থনৈতিক সম্পদ। কিন্তু নেপালত মাটি লাভ কৰাটো সহজ হোৱাৰ পৰা বহু দূৰত। উপনিবেশিকৰণৰ সময়ছোৱাত নেপালত ভূমি প্ৰচুৰ আছিল আৰু মানুহে বৃহৎ পৰিমাণৰ মাটি লাভ কৰিব পাৰিছিল ৷ সময়ৰ লগে লগে সীমান্তৰ ভূমি দখল কৰা হ’ল, যাৰ ফলত দুৰ্লভ মাটিৰ মূল্য অধিক হ’ল।

শেহতীয়া বছৰবোৰত নেপালত পাহাৰ আৰু পাহাৰীয়া অঞ্চলৰ পৰা তেৰাইলৈ প্ৰব্ৰজনৰ এক অবিৰত ধৰণ দেখা গৈছে। তেৰাই নেপালৰ দক্ষিণ সীমান্তৰ এক উৰ্বৰ কৃষি অঞ্চল। ১৯৮১ চনৰ নেপালৰ লোকপিয়লে পাহাৰ-গ্ৰাম্যৰ পৰা সমভূমি-নগৰীয়া সমাজলৈ উচ্চাৰিত পৰিৱৰ্তনৰ ইংগিত দিছিল (গোল্ডষ্টেইন; ৰছ; শ্বুলাৰ)। লেখক হ্ৰাবভস্কি আৰু মিয়ানে এই পৰিৱৰ্তনক “গ্ৰেট টাৰ্ণবাউট” বুলি অভিহিত কৰিছে।

নেপালৰ পাহাৰীয়া অঞ্চলৰ জনসংখ্যাই ভূমিৰ বহন ক্ষমতা অতিক্ৰম কৰিছে। যাৰ বাবে তেৰাইৰ অধিক কৃষিযোগ্য ভূমিলৈ মানুহ গুচি গৈছে। অনুমান কৰা হৈছে যে নেপালৰ ৬০% জনসংখ্যা পাহাৰীয়া আৰু পাহাৰীয়া অঞ্চলত কেন্দ্ৰীভূত হোৱাৰ বিপৰীতে ৬০% কৃষিভূমি তেৰাইত। প্ৰব্ৰজনকাৰীসকলে দেশৰ কৃষি কেন্দ্ৰলৈ স্থানান্তৰিত হৈ নিজৰ বাবে উন্নত জীৱন গঢ়াৰ আশা কৰিছে। কিন্তু এই প্ৰব্ৰজনকাৰীসকলে সুলভ মূল্যৰ মাটি বিচাৰি উলিয়াবলৈ অসুবিধা পাইছে।

“দ্য গ্ৰেট টাৰ্ণবাউট” য়ে তেৰাইত যথেষ্ট উত্তেজনাৰ সৃষ্টি কৰিছে। অঞ্চলটোত ভৈয়াম আৰু পাহাৰীয়া মানুহৰ মাজত জাতিগত উত্তেজনাৰ সৃষ্টি হৈছে। তদুপৰি তেৰাইৰ বনাঞ্চল ধ্বংসৰ ফলত দেশৰ কাঠৰ সম্পদ বহু পৰিমাণে হ্ৰাস পাইছে, আৰু মাটিৰ খহনীয়া আৰু বানপানীও বৃদ্ধি পাইছে (ৱেইনাৰ)। শেষত নেপালৰ ৰাজনৈতিক নেতাসকলে অনুভৱ কৰে যে পাহাৰীয়া আৰু পাহাৰীয়া অঞ্চলসমূহে দেশৰ সাংস্কৃতিক হৃদয়ভূমিক প্ৰতিনিধিত্ব কৰে আৰু তেওঁলোকে এই অঞ্চলসমূহ তেৰাইৰ বাবে পৰিত্যক্ত হোৱা দেখিব নিবিচাৰে।

## প্ৰব্ৰজনকাৰী
প্ৰব্ৰজনকাৰী হ’ল সেই জনগোষ্ঠী যিয়ে নিজৰ ইচ্ছামতে কিবা এটাৰ বাবে এঠাইৰ পৰা আন ঠাইলৈ স্থানান্তৰিত হৈছে। নেপালত মূলতঃ অবন্ন(গ্ৰাম্য) অঞ্চলৰ পৰা উন্নত(নগৰীয়া) অঞ্চললৈ মানুহ প্ৰব্ৰজন কৰি আছে। প্ৰব্ৰজন হয়তো অস্থায়ী বা স্থায়ী। গ্ৰাম্য জনসংখ্যা চহৰৰ জনসংখ্যাতকৈ বহু কম যিয়ে বিশাল পাৰ্থক্যৰ সৃষ্টি কৰে। প্ৰব্ৰজনকাৰীসকল সেই বিশেষ অঞ্চলসমূহৰ বাবে আত্মা। টানিব আৰু ঠেলি দিয়া কাৰকৰ বাবেই মানুহ প্ৰব্ৰজন কৰে।

## প্ৰব্ৰজনৰ প্ৰকাৰ

# আভ্যন্তৰীণ আৰু আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয়
# অস্থায়ী আৰু স্থায়ী
# গ্ৰাম্য আৰু নগৰীয়া
# বৈধ আৰু অবৈধ
# স্বেচ্ছাসেৱী আৰু বলপূৰ্বক

## আভ্যন্তৰীণ প্ৰব্ৰজনৰ প্ৰকাৰ

# আন্তঃজিলা প্ৰব্ৰজন
# আন্তঃপ্ৰদেশ প্ৰব্ৰজন

## তথ্যসমূহ

শ্ৰেণী:নেপালৰ ইতিহাস
নেপালী মানুহ

**নেপালী** বা **গোৰ্খালী** () নেপালী জাতীয়তা আইন অনুসৰি নেপালৰ স্থায়ী নাগৰিক। নেপালী শব্দটোৱে কঠোৰভাৱে জাতীয়তাক বুজায়, অৰ্থাৎ নেপালৰ নাগৰিকত্ব ধাৰণ কৰা লোকসকলক। ইয়াৰ বিপৰীতে নেপালী নাগৰিকত্ব নথকা কিন্তু নেপালত শিপা থকা লোকসকলক (যেনে নেপালী অষ্ট্ৰেলিয়ান), যিসকলে নেপালী বা আন ১২৮টা নেপালী ভাষাৰ যিকোনো এটা ভাষা কয় কিন্তু বিদেশী নাগৰিকত্ব ৰাখে, তেওঁলোকক নেপালী ভাষা কোৱা বিদেশী () বুলি কোৱা হয়। নেপালী শব্দটো সাধাৰণতে অনাগৰিক বাসিন্দা, দ্বৈত নাগৰিক বা প্ৰবাসীক বুজাবলৈও ব্যৱহাৰ কৰা নহয়।

নেপাল বহুসংস্কৃতি আৰু বহুজাতিক দেশ। বাগমাটি প্ৰদেশ আটাইতকৈ ঘন জনবসতিপূৰ্ণ প্ৰদেশ, ইয়াত নেপালৰ প্ৰায় ২০.৯৭ শতাংশ জনসংখ্যা আছে।

## নেপালী প্ৰব্ৰজনকাৰী

**নেপালী প্ৰব্ৰজনকাৰী** বা **অনাবাসী নেপালীসকল** হৈছে বহিঃৰাজ্যত বাস কৰা নেপালী লোক। নেপালৰ *অনাবাসী নেপালী আইন, ২০৬৪*ত অনাবাসী নেপালীৰ সংজ্ঞা দিয়া হৈছে যে বিদেশত বাস কৰা নেপালী নাগৰিককে ধৰি নেপালী মূলৰ বিদেশী নাগৰিক।

## নেপালৰ প্ৰদেশ বিভাগ
উৎস প্ৰবন্ধ: নেপালৰ প্ৰশাসনিক বিভাগ
 

**টোকা:**

# বৰ্তমান নেপালৰ ৭৭খন জিলা; পূৰ্বতে ৭৫খন আছিল যদিও পিছলৈ দুখন জিলা বিভক্ত কৰা হয়।
# ১ নং প্ৰদেশত সৰ্বাধিক জিলা (১৪), আনহাতে ৭ নং প্ৰদেশত আটাইতকৈ কম।
# ৬ নং প্ৰদেশৰ মাটিৰ আয়তন আটাইতকৈ বেছি।

## লগতে চাওক

* নেপাল
* নেপালৰ জাতিসমূহ
* নেপালৰ ভাষাসমূহ
* নেপালী জনগোষ্ঠী
* নেপালী সংগীত
* নেপালত ধৰ্ম
* নেপালৰ জনগাঁথনি

## তথ্যসমূহ

শ্ৰেণী:নেপাল
শ্ৰেণী:নেপালৰ জনগোষ্ঠী
কবীন্দ্ৰ তীৰ্থ

**কবীন্দ্ৰ তীৰ্থ** (সংস্কৃত:कवीन्द्रतीर्थ); (আনুমানিক ১৩৩৩ৰ পৰা ১৩৯৮), এজন দ্বৈত দাৰ্শনিক, সাধু, পণ্ডিত আৰু ১৩৯২-১৩৯৮ চনলৈকে মধ্বাচাৰ্য পীঠৰ সপ্তম পীঠাধিপতি আছিল।

## জীৱন
কবীন্দ্ৰৰ জীৱনৰ পূৰ্বৰ সময়ছোৱা *বাদৰত্নাৱলী*ৰ ৰচক *বিষ্ণুদাসাচাৰ্য*ৰ সৈতে একে। পিছৰজনক আগৰজনে শ্ৰদ্ধা কৰিছিল বুলি কোৱা হয়। আন আন পণ্ডিতসকলে বিষ্ণুদাসাচাৰ্য ১৩৯০-১৪৪০ চনলৈকে জীয়াই আছিল বুলি কয়।

## জীৱনী
* 
* 
* 
*Edwin Gerow (ed.) (1990). *The Jewel-Necklace of Argument: (the Vādaratnāvali of Viṣṇudāsācārya)*. New Haven, Conn: American Oriental Society, 1990.
*
*

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ভাৰতীয় দাৰ্শনিক
শ্ৰীপদৰাজ

**শ্ৰীপদৰাজ** (সংস্কৃত- श्रीपादराज) বা শ্ৰীপদৰায়, যাক লক্ষ্মীনাৰায়ণ তীৰ্থ বুলিও জনা যায়, এজন হিন্দু দ্বৈত দাৰ্শনিক, পণ্ডিত আৰু সুৰকাৰ আৰু মুলবাগালৰ মধ্বাচাৰ্য মঠৰ পুৰোহিত আছিল। তেওঁক নৰহৰি তীৰ্থৰ লগত হৰিদাস আন্দোলনৰ প্ৰতিষ্ঠাপক বুলি বহুলভাৱে গণ্য কৰা হয়। কৰ্ণাটকী সংগীত আৰু হিন্দুস্তানী সংগীত দুয়োটাকে তেওঁৰ ৰচনাৰ জৰিয়তে প্ৰভাবিত কৰিছে। *ৰঙ্গ বিত্থাল*ৰ মুদ্ৰাৰ অধীনত লিখা তেওঁৰ গীত আৰু গীতসমূহত ৰহস্যবাদ আৰু মানৱতাবাদৰ সৈতে মিহলি দ্বৈত নীতিৰ সংস্কৰণ সন্নিৱিষ্ট কৰা হৈছে। তেওঁক শাল্ব সংগীত গাঁথনি উদ্ভাৱনৰ কৃতিত্বও লাভ কৰে আৰু ইয়াৰে ১৩৩টা কীৰ্তনৰ লগতে কেইবাটাও কীৰ্তন ৰচনা কৰে। তেওঁ শাল্ব নৰসিংহ দেৱ ৰায়ৰ উপদেষ্টা আছিল আৰু যুৱক ব্যাস তীৰ্থৰ দিক দৰ্শন কৰিছিল। তেওঁ জয় তীৰ্থৰ “ন্যায় সুধ’’ৰ ওপৰত *ন্যায়সুধোপন্যাস-বাগৱজ্ৰ* নামৰ টীকাও লিখিছিল।  শ্ৰীপদৰাজ ধ্ৰুৱৰ অৱতাৰ বুলি বিশ্বাস কৰা হয়। 
## জীৱন
কৰ্ণাটকৰ চন্নপত্না তালুকৰ এখন গাঁও আব্বুৰত মাধৱ ব্ৰাহ্মণ পৰিয়ালত শ্ৰীপদৰাজৰ জন্ম হৈছিল। ডেকা শ্ৰীপদৰাজৰ পিতৃ শেষগিৰিপ্পাই একাউণ্টেণ্ট হিচাপে কাম কৰাৰ সময়ত শ্ৰীপদৰাজে গৰু-ম’হৰ চোৱা-চিতা কৰিছিল আৰু আজৰি সময়ত সংস্কৃত গ্ৰন্থ অধ্যয়ন কৰিছিল। তেওঁৰ মাতৃৰ নাম গিৰিয়াম্মা। পৰম্পৰা অনুসৰি শ্ৰীপদৰাজ ব্ৰাহ্মণ্য তীৰ্থৰ ভতিজা ভাই আছিল, যিয়ে আব্বুৰত মধ্বাচাৰ্য মঠৰ পুৰোহিত আৰু ব্যাস তীৰ্থৰ গুৰু হিচাপে কাম কৰিছিল। কিংবদন্তিসমূহে স্বৰ্ণ বৰ্ণ তীৰ্থই আব্বুৰলৈ যোৱাৰ পথত যুৱক শ্ৰীপদৰাজৰ সন্মুখীন হোৱাৰ কথা কয় আৰু চমু সম্পৰ্কৰ অন্তত যুৱকজনৰ জন্মগত বুদ্ধিমত্তাই আচৰিত হোৱাৰ কথা কয়। পিছলৈ তেওঁ যুৱকজনক প্ৰশিক্ষণ দি লক্ষ্মীনাৰায়ণ তীৰ্থ নামেৰে সন্ন্যাসী হিচাপে নিযুক্তি দিছিল। অৱশেষত স্বৰ্ণ বৰ্ণ তীৰ্থৰ পিছত লক্ষ্মীনাৰায়ণ তীৰ্থই মুলবাগালত মঠৰ পুৰোহিত হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰে। শ্ৰীপদৰাজ আছিল বিভূবেন্দ্ৰ তীৰ্থৰ সমসাময়িক ৰাঘবেন্দ্ৰ মঠৰ পূৰ্বপুৰুষ যিয়ে তেওঁক শ্ৰীপদৰাজ বা শ্ৰীপদৰায় উপাধি প্ৰদান কৰিছিল। শ্ৰীপদৰাজক শাল্ব নৰসিংহ দেৱ ৰায়ৰ গুৰু বুলি গণ্য কৰা হৈছিল আৰু তেওঁ ব্যাস তীৰ্থক শাস্ত্ৰৰ শিক্ষা দিছিল। তেওঁৰ মঠত ৰাতিৰ ভজনত তেওঁৰ গীত আৰু সংগীত গোৱা হৈছিল।
## কৰ্ম আৰু উত্তৰাধিকাৰ
বেদান্তৰ পৰম্পৰা অব্যাহত ৰাখি তেওঁ জয় তীৰ্থৰ ন্*যায় সুধ*ৰ ওপৰত বগৱজ্ৰ নামৰ এটা টীকা লিখিছিল যিটো শৰ্মাৰ মতে "৩৫০০ গ্ৰন্থত এক সুস্পষ্ট আৰু আকৰ্ষণীয় টীকা"। তেওঁ লগতে কয় যে, বিস্তৃত বৰ্ণনা আৰু ৰূপৱতী শৈলীৰ থকাতো হৰিদাস আন্দোলনত তেওঁৰ ভূমিকাই তেওঁৰ মহৎ গ্ৰন্থক গ্ৰাস কৰি পেলালে। সংগীতৰ লগত সংগতি ৰাখি তেওঁৰ সৰল শব্দ আৰু আধ্যাত্মিক গীতৰ দ্বাৰা তেওঁক প্ৰায়ে দাস সাহিত্যৰ পথ প্ৰদৰ্শক হিচাপে গণ্য কৰা হয়। জেকচনে অনুমান কৰে যে শ্ৰীপদৰায়ৰ সৰল আৰু গ্ৰাম্য আৰম্ভণিৰ লগতে তেওঁৰ স্থানীয় ভাষাৰ সৈতে এক অন্তৰংগ সম্পৰ্কই তেওঁৰ কবিতাক প্ৰভাৱিত কৰিছিল। তেওঁ ১৩,০০০ টা চুলাদি ৰচনা কৰিছিল, যিবোৰ হৈছে বিভিন্ন ৰাগ আৰু তালাৰ মিশ্ৰণ থকা গীত যিবোৰ প্ৰায়ে আখ্যানৰ আমেজ নিৰ্ধাৰণ কৰিবলৈ ব্যৱহাৰ কৰা হয়। শৰ্মাই লক্ষ্য কৰিছে "তেওঁৰ গীতসমূহ আন যিকোনো গীততকৈ অধিক উচ্চ, আৰু ছন্দ আৰু অৰ্থৰ সুখৰ মিশ্ৰণৰ অধিকাৰী"। তেওঁৰ পিছত পুৰোহিত হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰা ব্যাসতীৰ্থই হৰিদাস আন্দোলনক অধিক গতি প্ৰদান কৰি শ্ৰীপদৰ সংগীতৰ উত্তৰাধিকাৰক আগুৱাই লৈ যায়, পুৰন্দৰ দাস আৰু কনক দাসৰ দৰে শিষ্যক দীক্ষা দি নিজেই কেইবাটাও কীৰ্ত্তন ৰচনা কৰে।

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ভাৰতীয় দাৰ্শনিক
মত্তনচেৰী প্ৰসাদ

**মত্তনচেৰী প্ৰসাদ**  বা **মত্তনচেৰী পেলেচ** হৈছে ভাৰতৰ কেৰেলা ৰাজ্যৰ কোচিৰ মটানচেৰীত অৱস্থিত, যাক ডাচ পেলেচ নামেৰে জনাজাত এটা ৰাজপ্ৰসাদ। য'ত কোচিৰ ৰজাৰ প্ৰতিকৃতি আৰু প্ৰদৰ্শনী অংকন কৰা কেৰেলাৰ ভিন্ন শিল্পকৰ্ম আছে। ইউনেস্কোৰ বিশ্ব ঐতিহ্য ক্ষেত্ৰৰ আংশিক তালিকাত এই ৰাজপ্ৰসাদ অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হৈছিল।  ডাচ পেলেচ নাম থকাৰ পিছতো এই ৰাজপ্ৰসাদটো পৰ্তুগীজ সাম্ৰাজ্যই কোচিন ৰাজ্যক উপহাৰ হিচাপে নিৰ্মাণ কৰিছিল।

## ইতিহাস
১৫৪৫ চনৰ আশে-পাশে পৰ্তুগীজসকলে কোচিন ৰজাক উপহাৰ হিচাপে এই ৰাজপ্ৰসাদটো নিৰ্মাণ কৰি উপহাৰ দিছিল।
ওচৰৰ মন্দিৰ এটা লুটপাত কৰাৰ পিছত ৰজাৰ সন্তুষ্টিৰ বাবে ইয়াক নিৰ্মাণ কৰা হৈছিল।

১৪৯৮ চনত কাপ্পাদত পৰ্তুগীজ অভিযাত্ৰী ভাস্কো দা গামাৰ অৱতৰণক কোচি শাসকসকলে আদৰণি জনাইছিল। পৰ্তুগীজসকলক কাৰখানা নিৰ্মাণৰ একচেটিয়া অধিকাৰ দিয়া হৈছিল আৰু তেওঁলোকে জামোৰিয়ানসকলৰ বাৰে বাৰে আক্ৰমণক প্ৰতিহত কৰিছিল আৰু কোচিন ৰজাসকল কাৰ্যতঃ পৰ্তুগীজসকলৰ অধীনস্থ হৈ পৰিছিল। পৰ্তুগীজসকলৰ প্ৰভাৱৰ ঠাই ডাচসকলে লয় আৰু ১৬৬৩ চনত তেওঁলোকে মত্তনচেৰী দখল কৰে। পৰৱৰ্তী সময়ত এই অঞ্চল হাইদৰ আলীয়ে আৰু পিছলৈও ব্ৰিটিছ ইষ্ট ইণ্ডিয়া কোম্পানীয়ে দখল কৰে।

## স্থাপত্য

কেৰালাৰ পৰম্পৰাগত স্থাপত্য শৈলী নালুকেট্টু শৈলীত নিৰ্মিত বৰ্গক্ষেত্ৰৰ এই ৰাজপ্ৰসাদটোৰ কেন্দ্ৰীয় চোতাল। কিছুমান স্থাপত্যৰ উপাদান যেনে ইয়াৰ তোৰণৰ প্ৰকৃতি আৰু ইয়াৰ কোঠাৰ অনুপাতে মৌলিক নালুকেটু শৈলীৰ ভিতৰত ইউৰোপীয় প্ৰভাৱ দেখুৱাইছে।

## শিল্পকৰ্ম

ৰাজপ্ৰসাদৰ দেৱালত বৃহৎ সংখ্যক মিউৰেল, হিন্দু মন্দিৰ শিল্পৰ পৰম্পৰা অনুসৰি নিষ্পাদন, যিবোৰ ধৰ্মীয়, সজ্জাগত আৰু শৈলীগত। অন্যান্য চিত্ৰসমূহ টেম্পেৰা কৌশলত চহকী উষ্ণ ৰঙেৰে অংকন কৰা হৈছে।

## অন্যান্য প্ৰদৰ্শনী
১৮৬৪ চনৰ পৰা কোচিনৰ ৰজাসকলৰ প্ৰতিকৃতি এসময়ত ৰাজ অভিষেক হল হিচাপে প্ৰদৰ্শিত হৈছে। এইবোৰ স্থানীয় শিল্পীয়ে পশ্চিমীয়া শৈলীত অংকন কৰিছিল। হলঘৰৰ চিলিং কাঠৰ শিল্পৰ ফুলৰ ডিজাইনেৰে সজাই তোলা হৈছে। ৰাজপ্ৰসাদত থকা আন প্ৰদৰ্শনীসমূহৰ ভিতৰত হাতীদাঁতৰ পালংকিন, হাউডা, ৰজাৰ ছাতি, ৰজাঘৰীয়াসকলে ব্যৱহাৰ কৰা আনুষ্ঠানিক সাজ-পোছাক, মুদ্ৰা, ডাকটিকট আৰু অংকন আদি অন্যতম।

## পুনৰুদ্ধাৰ
১৯৫১ চনত এই ৰাজপ্ৰসাদ পুনৰ নিৰ্মাণ কৰি কেন্দ্ৰীয় চৰকাৰৰ সংৰক্ষিত কীৰ্তিচিহ্ন হিচাপে ঘোষণা কৰা হয়। ভাৰতৰ প্ৰত্নতাত্ত্বিক জৰীপ বিভাগে এই ৰাজপ্ৰসাদটো দ্বিতীয়বাৰৰ বাবে পুনৰুদ্ধাৰ কৰে। ২০০৭ চনত আৰম্ভ হোৱা কামটো ২০০৯ চনৰ ভিতৰত সম্পূৰ্ণ হয়।

## তথ্য সংগ্ৰহ

## বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী: ভাৰত
শ্ৰেণী: কেৰালা
শ্ৰেণী:বিশ্ব ঐতিহ্য ক্ষেত্ৰ
নৰহৰি তীৰ্থ

**নৰহৰি তীৰ্থ** (আনুমানিক ১২৪৩ - ১৩৩৩) এজন দ্বৈত দাৰ্শনিক, পণ্ডিত, ৰাষ্ট্ৰনেতা আৰু মধ্বাচাৰ্যৰ অন্যতম শিষ্য আছিল। শ্ৰীপদৰাজৰ সৈতে তেওঁক হৰিদাস আন্দোলনৰ আদিপুৰুষ বুলি গণ্য কৰা হয়। যদিও তেওঁৰ মাত্ৰ দুখন বিদ্বান গ্ৰন্থহে আছে, তথাপি ইয়াৰ বৈশিষ্ট্য হৈছে ইয়াৰ বাক্যকুশলতা আৰু বিচ্যুতিৰ অভাৱ। তেওঁৰ কেইটামান গীত *ৰঘুকুলটিলক*ত আছে। পূব গংগাৰ শাসকসকলৰ যথেষ্ট প্ৰভাৱশালী মন্ত্ৰী হিচাপে আৰু পিছলৈ মধ্বাচাৰ্য মঠৰ পুৰোহিত হিচাপে নৰহৰিয়ে সিংহচলম মন্দিৰক খ্যাতিসম্পন্ন শিক্ষা প্ৰতিষ্ঠান আৰু বৈষ্ণৱ ধৰ্মৰ ধৰ্মীয় কেন্দ্ৰলৈ ৰূপান্তৰিত কৰে।
## জীৱন
তেওঁৰ প্ৰাৰম্ভিক জীৱনৰ বিষয়ে একো জনা নাযায়, ইয়াৰ বাহিৰে তেওঁ কলিঙ্গত (বৰ্তমান উত্তৰ অন্ধ্ৰ আৰু ওড়িশা) পূব গংগা ৰাজ্যত মন্ত্ৰী হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল আৰু পিছত সন্ন্যাসী হিচাপে অধিষ্ঠিত হোৱাৰ পূৰ্বে দ্বিতীয় নৰসিংহ দেৱৰ ঠাইত শাসক হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল। তেওঁৰ জীৱনৰ তথ্য *নৰহৰিয়তীস্তোত্ৰ* নামৰ জীৱনীগ্ৰন্থ, নাৰায়ণ পণ্ডিতৰ *মধ্ব বিজয়* আৰু শ্ৰীকুৰ্মম্ আৰু সিংহচলম মন্দিৰৰ শিলালিপিৰ পৰা আহৰণ কৰা হৈছে, যিবোৰে তেওঁৰ শাসনকালৰ প্ৰমাণ দিয়ে। শিলালিপিসমূহে তেওঁৰ শাস্ত্ৰ আৰু অস্ত্ৰ কৌশলৰ বিশেষজ্ঞতাৰ কথাও উল্লেখ কৰিছে।  ১২৮১ খ্ৰীষ্টাব্দৰ পিছৰ শিলালিপিসমূহৰ উপস্থিতি আৰু বিষয়বস্তুৰ পৰা শৰ্মাই অনুমান কৰে যে তেওঁ আছিল "দেশৰ ভাৰ্চুৱেল অধিপতি"। ক্ষমতাৰ উচ্চতাত তেওঁ শ্ৰীকুৰ্মত যোগানন্দ নৰসিংহ মন্দিৰ নিৰ্মাণ কৰিছিল আৰু চহৰখনক ভাঙি পেলোৱাৰ আক্ৰমণৰ পৰা ৰক্ষা কৰিছিল। প্ৰথম ভানুদেৱ আৰু তেওঁৰ ৱাৰ্ড দ্বিতীয় নৰসিংহ দেৱে তেওঁক পৃষ্ঠপোষকতা কৰা বুলিও প্ৰমাণ পোৱা যায় আৰু লগতে তেওঁ সমগ্ৰ কলিংগত মাধৱৰ দৰ্শন প্ৰচাৰ কৰিছিল। তেওঁৰ পাৰ্থিৱ অৱশিষ্ট হাম্পিৰ ওচৰৰ চক্ৰতীৰ্থত থোৱা হৈছে।
## কৰ্ম আৰু উত্তৰাধিকাৰ
মাধৱৰ গীতা ভাষ্যৰ ওপৰত নৰহৰিৰ *ভৱপ্ৰকাশিকা* নামৰ গ্ৰন্থখন জয় তীৰ্থ আৰু ৰাঘবেন্দ্ৰ তীৰ্থৰ উল্লেখ কৰি দ্বৈত নীতিৰ এক গুৰুত্বপূৰ্ণ গ্ৰন্থ বুলি বিবেচিত হৈছে। শৰ্মাই লক্ষ্য কৰিছে যে নৰহৰিয়ে উৎস গ্ৰন্থখনৰ অস্পষ্ট অংশসমূহৰ ওপৰত বিস্তাৰ কৰিছে আৰু শংকৰ আৰু ৰামানুজৰ ধাৰাবাহিকৰ বিৰুদ্ধে বিতৰ্কমূলক সূত্ৰ নিৰ্দেশ কৰিছে। যদিও অনুমানিকভাৱে তেওঁ কানাড়া মূলৰ নহয়, তেওঁৰ বহুতো ৰচনা সেই ভাষাত আছিল যদিও কানাড়া ভাষাত তেওঁৰ মাত্ৰ তিনিটা ৰচনাহে জীয়াই আছে নৰহৰি আৰু শ্ৰীপদৰাজক হৰিদাস আন্দোলনৰ আগশাৰীৰ বুলি গণ্য কৰা হয়, বেছিভাগেই মাধৱৰ শিক্ষা সৰলীকৃত আৰু স্থানীয় ভাষাৰ কানাড়া ভাষাত সংগীতেৰে সজ্জিত গীত আৰু গীত ৰচনা কৰি। পৰম্পৰাগতভাৱে নৰহৰিক আটাওৰ প্ৰতিষ্ঠাপক বুলিও গণ্য কৰা হয় যিটো উডুপিত টুলু ভাষাত বজোৱা হৈছিল পিছলৈ ইয়াক যক্ষগনা আৰু বায়ালাটা নামেৰে জনাজাত হৈছিল, যিটো নৃত্যৰ ধৰণ তুলুনাডুত, কৰ্ণাটকৰ অন্যান্য অঞ্চলত আৰু বৰ্তমানৰ কেৰেলাৰ তুলুনাডু- কাছাৰগোডত এতিয়া জনপ্ৰিয় হৈছে।

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ভাৰতীয় দাৰ্শনিক