open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
সৰ্প সুৰা

**সৰ্প সুৰা** বা **শ্বে জ্যউ** () এবিধ নিচাযুক্ত পানীয়। এই পানীয়বিধ একোটা সাপ চাউলৰ পৰা প্ৰস্তুত কৰা সুৰাৰ সৈতে নিষিক্ত কৰি প্ৰস্তুত কৰা হয়। এই সুৰাবিধ পশ্চিম ঝও ৰাজ্যৰ সময়ছোৱাত (খ্ৰীষ্টপূৰ্ব ১০৪০-৭৭০) চীনত সেৱন কৰা গৈছিল বুলি   প্ৰাৰম্ভিক নথিসমূহত পোৱা গৈছে। পৰম্পৰাগত চীনা ঔষধিবিদ্যাৰ মতে এই পানীয়বিধত নিৰাময়কাৰী আৰু যৌন শক্তিবৰ্ধক গুণ আছে বুলি গণ্য কৰা হৈছিল। এনেধৰণৰ পানীয় চীন, ভিয়েটনাম, জাপানৰ অ'কিনাৱা, লাওছ, থাইলেণ্ড, কম্বোডিয়া, ভাৰতৰ গোৱা আৰু সমগ্ৰ দক্ষিণ-পূব এচিয়াত পোৱা যায়।

বিষাক্ত সাপসমূহ এইবিলাকৰ বিষ পানীয়ত দ্ৰৱীভূত হ'বৰ বাবে সংৰক্ষিত কৰা হৈছিল। সাপৰ বিষত থকা প্ৰোটিনসমূহ ইথানলত খণ্ডিত হৈ পৰে আৰু সেয়ে সদায়েই নহ'লেও সাধাৰণতে প্ৰস্তুতি সম্পূৰ্ণ হোৱা পানীয় সেৱন বিপদমুক্ত হয়।
টাইৱানৰ টাইপেইত অৱস্থিত হুৱাজি নাইট মাৰ্কেট সৰ্প আধাৰিত খাদ্য আৰু সুৰাৰ বাবে জনাজাত।

## ইতিহাস
সাপ আৰু ইয়াৰ আভ্যন্তৰীণ অংগ-প্ৰত্যংগসমূহ পৰম্পৰাগত চীনা ঔষধিৰ অনুসৰণকাৰীসকলৰ মাজত দীৰ্ঘদিন ধৰি জীৱনীশক্তি আৰু স্বাস্থ্যৰ বাবে অমূল্য হিচাপে বিবেচিত হৈ আহিছে। পশ্চিম ঝাও ৰাজ্যৰ সময়ত (খ্ৰীষ্টপূৰ্ব ৭৭১) চীনদেশত এইবিধ পানীয়ৰ ব্যৱহাৰৰ কথা প্ৰথমবাৰৰ বাবে লিপিৱদ্ধ কৰা হয় আৰু চিকিৎসাৰ বাবে সাপৰ ব্যৱহাৰৰ কথা চিকিৎসাৰ বিষয়ক পুথি *শ্বেন নং বেন কাও জিঙ*ত (খ্ৰীষ্টপূৰ্ব ৩০০-ৰ পৰা ২০০ চনৰ ভিতৰত সংকলিত)  উল্লেখ কৰা হয়। বিভিন্ন সাপৰ মল, অংগ-প্ৰত্যংগৰ ব্যৱহাৰ আৰু বিভিন্নধৰণৰ প্ৰস্তুত প্ৰণালীৰ বিষয়ে লি শ্বিজেনৰ *বেনকাও গাংমু*ত বিতংভাৱে পোৱা যায়। ১৫৫৪ চনত কাৰাবাসত হোৱা জখমৰ বাবে মিং ৰাজ্যৰ য়াং জিছেঙক সাপৰ পিত্ত দিয়া হৈছিল।

## ঔষধি গুণৰ অৱস্থিতিৰ দাবী
সাপে ঔষধি গুণ বহন কৰে বুলি বহুলভাৱে বিশ্বাস কৰা হয় আৰু এই সুৰাই প্ৰায়েই চকুৰ দৃষ্টিশক্তিৰ পৰা আৰম্ভ কৰি কৰি চুলি সৰালৈকে প্ৰায় আটাইবোৰ ৰোগ নিৰাময় কৰাৰ উপৰি যৌন ক্ষমতা বৃদ্ধি কৰে বুলি প্ৰচাৰ কৰা হয়। ভিয়েটনামত সৰ্প সুৰাৰ প্ৰচলিত থলুৱা নাম *ৰুঅ'ও থুঅ'ক*। ইয়াক *ৰুঅ'ও ৰেন* নামেৰেও জনা যায়। ভিয়েটনামৰ সংস্কৃতিত কিছিসংখ্যক লোকে এই কথা বিশ্বাস কৰে যে সৰ্প সুৰাই স্বাস্থ্য আৰু পুৰুষত্ব বৃদ্ধি কৰে। জেঠীজাতীয় একপ্ৰকাৰৰ সৰীসৃপ আৰু সামুদ্ৰিক ঘোঁৰা শুকুৱাই একেধৰণৰ এবিধ পানীয় প্ৰস্তুত কৰা হয়। এলকহলৰ পৰিমাণ অধিক হোৱাৰ বাবে সৰ্প সুৰা পৰম্পৰাগতভাৱে *শ্বট গিলাচ*ত সেৱন কৰা হয়। 

বহুতো দেশলৈ সৰ্প সুৰা আমদানি কৰাটো বেআইনী কিয়নো এই সুৰাত ব্যৱহাৰ কৰা বহুতো সাপৰ প্ৰজাতি বিপন্ন অৱস্থাত আছে।

## স্বাস্থ্যসন্মত আশংকা
সৰ্প সুৰা সেৱনৰ পৰা হ'ব পৰা বিপদৰ আশংকাসমূহৰ ভিতৰত অন্যতম হৈছে সাপৰ বিষৰ দ্বাৰা আক্ৰান্ত হোৱাটো। এই বিষৰ লক্ষণ পোনপটীয়াকৈ সাপে খুটিলে হোৱা লক্ষণতকৈ ভিন্ন হ'ব পাৰে। ইয়াৰ ফলত ৰক্তনলী সম্পৰ্কীয় বিভিন্ন সমস্যাই দেখা দিব পাৰে।
## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:সুৰা
শ্ৰেণী:এছিয়াৰ পৰম্পৰাগত ঔষধি
পৰ্জন্য

**পৰ্জন্য** ( ) বেদত উল্লিখিত বৰ্ষা, বিজুলী, ঢেৰেকনি আৰু উৰ্বৰতাৰ দেৱতা।

## বৰ্ণনা
পৰ্জন্যক প্ৰায় এটি বৰ্ষা-ষাঁড়ৰ ৰূপত কল্পনা কৰা হয়, যি ইন্দ্ৰৰ বশত। বিজুলী পৰ্জন্যৰ স্তন আৰু বৰষুণ গাখীৰ। ঢেৰেকনি পৰ্জন্যৰ মাত। পৰ্জন্য কাঁৰ বা বৰষুণৰ বতৰত গজা ইকৰাৰ পিতৃ। তেওঁক কবিৰ সংৰক্ষক আৰু মাংসাহাৰী-জুইৰ শত্ৰু বুলিও কোৱা হয়।

## অৰ্থ
বামণ শিৱৰাম আপ্তেৰ ১৯৬৫ৰ *সংস্কৃত-ইংৰাজী অভিধান*ৰ মতে, পাৰ্জন্যৰ তিনিটা অৰ্থ:

* বৰষুণ দিয়া ডাৱৰ, ঢেৰেকনি মৰা ডাৱৰ, বা সকলো ডাৱৰ;
* বৰষুণ (ভাগৱৎ গীতাৰ তৃতীয় অধ্যায়ৰ চতুৰ্দশ পদ);
* বৰষুণৰ দেৱতা, অৰ্থাৎ ইন্দ্ৰ।

## বিভিন্ন স্তোত্ৰত
   

ঋগবেদ্ৰ দুটি স্তোত্ৰ: ৫.৮৩ আৰু ৭.১০১ পৰ্জন্যক উদ্দেশ্যি লিখা হৈছিল। বৈদিক সংস্কৃতত পৰ্জন্যৰ অৰ্থ "বৰষুণ" বা "বৰষুণ দিয়া ডাৱৰ"। বৰষুণৰ কৃপাৰ বাবে পৰ্জন্যক উদ্দেশ্যি লিখা স্তোত্ৰ অথৰ্ববেদতো পোৱা যায়। 

পৰ্জন্য পঞ্চম মন্বন্তৰৰ সপ্তঋষিৰো অন্যতম। তেওঁ বাৰ আদিত্যৰ অন্যতম আৰু বিষ্ণু পুৰাণৰ মতে, কাতি মাহৰ সংৰক্ষক। তেওঁ এজন গন্ধৰ্ব আৰু হৰিবংশৰ মুনিও হয়। 

## আন দেৱতাৰ সৈতে সম্পৰ্ক

পৰ্জন্যক অনেক সংস্কৃতিত পূজা হয়। স্লেভিক পেৰুণ, লিথুৱানিয়ান পেৰ্কুনাছ, লেটভিয়ান পেৰ্কন্স আৰু ফিনিছ পেৰ্কেলে ঢেৰেকনিৰ দেৱতা। গথিক ফেৰ্গুণি (পৰ্বত) আৰু মৰ্ডৱিন পুৰ্গিনেপাজো পৰ্জন্যৰেই ৰূপ।

## বৌদ্ধ ধৰ্মত
পালি বৌদ্ধ সাহিত্যত পৰ্জন্যক পজ্জুন আখ্যা দিয়া হৈছে। তেওঁ বচ্ছৱলহক দেৱতাসকলৰ ৰজা, যাৰ ডাৱৰ আৰু বতৰৰ ওপৰত সীমিত নিয়ন্ত্ৰণ আছে। তেওঁৰ পুত্ৰীৰ নাম কোকনদা।

## তথ্য সংগ্ৰহ


শ্ৰেণী:হিন্দু দেৱতা
ৰবীন দেৱচৌধুৰী

**ড০ ৰবীন দেৱচৌধুৰী** (, ১৯৪১-২০২১) আছিল অসম, ভাৰতৰ এগৰাকী পুৰাতত্ত্ববিদ, লেখক, অধ্যাপক, আৰু নতুন দিল্লীৰ ৰাষ্ট্ৰীয় সংগ্ৰহালয়ৰ অৱসৰপ্ৰাপ্ত সঞ্চালকপ্ৰধান৷  সংগ্ৰহালয়ৰ ক্ষেত্ৰখনলৈ আগবঢ়োৱা বৰঙণিৰ বাবে তেখেত স্মৰণযোগ্য৷ ১৯৭০ চনত অসম ৰাজ্যিক সংগ্ৰহালয়ত তেখেতে সহকাৰী কিউৰেটৰ হিচাপে যোগদান কৰিছিল ৷ ড০  দেৱচৌধুৰীয়ে আমেৰিকা যুক্তৰাজ্য, ভূটান, ৰাছিয়া, জাপানকে ধৰি দেশ-বিদেশৰ অনেক ঠাইত প্ৰদৰ্শনীত অংশ লোৱাৰ লগতে বক্তৃতাও প্ৰদান কৰে ৷ তেখেত ইণ্ডিয়া আৰ্ট হিষ্ট্ৰী কংগ্ৰেছৰ প্ৰতিষ্ঠাপক সাধাৰণ সম্পাদক হিচাপে কৰ্মনিৰ্বাহ কৰিছিল ৷ ইয়াৰ লগতে তেখেতে তিনিবাৰকৈ ভাৰতীয় সংগ্ৰহালয় সন্থাৰ সভাপতিৰ দায়িত্ব চম্ভালে ৷ 
## জন্ম আৰু শিক্ষা
'ড০ ৰবীন দেৱচৌধুৰীৰ জন্ম হৈছিল ১৯৪১ চনৰ অসমৰ পাটাছাৰকুছিত ৷ ১৯৫৯ চনত তেখেতে পাটাছাৰকুছি বিদ্যাপীঠৰ পৰা হাইস্কুল শিক্ষান্ত পৰীক্ষাত উত্তীৰ্ণ হয়৷   ১৯৬৩ চনত কটন কলেজৰ পৰা তেখেতে স্নাতক ডিগ্ৰী অৰ্জন কৰে আৰু কিছু সময়ৰ বাবে পাটাছাৰকুছি বিদ্যাপীঠ, নমাটি হাইস্কুল, আৰু পাটাছাৰকুছি বালিকা বিদ্যালয়ত শিক্ষকতা কৰে ৷ ১৯৬৬ চনত ড০ ৰবীন দেবচৌধুৰীয়ে মধ্যপ্ৰদেশৰ সাগৰ বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা *প্ৰাচীন ভাৰতীয় ইতিহাস, সংস্কৃতি আৰু প্ৰত্নতত্ত্ব*  বিষয়ত স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী লাভ কৰি ১৯৭০ চনত পুনে বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা ডক্তৰেট ডিগ্ৰী অৰ্জন কৰে ৷ তেখেতৰ গৱেষণাৰ বিষয় আছিল- **প্ৰাক্-[[আহোম]] যুগৰ [[ব্ৰহ্মপুত্ৰ]] উপত্যকাৰ প্ৰত্নতত্ত্ব** ৷ ১৯৭৩ চনত তেখেতে ৰাষ্ট্ৰীয় সংগ্ৰহালয়ৰ পৰা মিউজিঅ'লজী বিষয়ত ডিপ্লমা গ্ৰহণ কৰে ৷  
## কৰ্মজীৱন
১৯৭০ চনত ড০ ৰবীন দেৱচৌধুৰীয়ে অসম ৰাজ্যিক সংগ্ৰহালয়ত সহকাৰী কিউৰেটৰ হিচাপে যোগ দিয়ে আৰু ১৯৮৩ চনত সঞ্চালকৰ পদত অধিষ্ঠিত হয় ৷ ১৯৯৮ চনত তেখেত ৰাজ্যিক প্ৰত্নতত্ত্ব সঞ্চালকালয়ৰ  সঞ্চালকৰ পদত বহে ৷ তাৰ আগতে তেখেতে কিছুদিন কামৰূপ অনুসন্ধান সমিতিৰ সম্পাদকৰ দায়িত্ব চম্ভালে ৷ ১৯৯৮ চনৰ ২১ ডিচেম্বৰত তেখেতে ৰাষ্ট্ৰীয় সংগ্ৰহালয়ৰ সঞ্চালকপ্ৰধানৰূপে কাৰ্যনিৰ্বাহ আৰম্ভ কৰে ৷  তেখেতে দেশ-বিদেশৰ বিভিন্ন ঠাইত বক্তৃতা আৰু প্ৰদৰ্শনী আদতি অংশ ল'বৰ বাবে আমেৰিকা যুক্তৰাজ্য, জাপান, ভূটান, জাপান, ৰাছিয়া, ফ্ৰান্স, থাইলেণ্ড, চিংগাপুৰ, মালয়ছিয়া ভ্ৰমণ কৰে ৷ 

ড০ ৰবীন দেৱচৌধুৰী *ভাৰতীয় কলা ইতিহাস কংগ্ৰেছ*ৰ (Indian Art History Congress) প্ৰতিষ্ঠাপক সাধাৰণ সম্পাদক হিচাপে মনোনীত হৈছিল৷  ইয়াৰোপৰি তেখেত আৰ্ট হিষ্ট্ৰী  কংগ্ৰেছৰ মুখপত্ৰ কলাৰো সম্পাদকৰ পদত অধিষ্ঠিত হৈছিল ৷ তেখেতে তিনিবাৰকৈ ভাৰতীয় সংগ্ৰহালয় সন্থাৰ সভাপতিৰ দায়িত্ব চম্ভালিছিল৷  ২০০৪ চনত ড০ দেৱচৌধুৰীয়ে ৰাষ্ট্ৰীয় সংগ্ৰহালয়ৰ পৰা সঞ্চালক প্ৰধানৰূপে অৱসৰ লয়৷ 

অসমৰ তেজপুৰ বিশ্ববিদ্যালয়ৰ আমন্ত্ৰণক্ৰমে ড০ ৰবীন দেৱচৌধুৰীয়ে শিক্ষানুষ্ঠানখনৰ সাংস্কৃতিক অধ্যয়ন বিভাগত অধ্যাপনা কৰিছিল৷ 
## বঁটা
ভাৰতীয় সংগ্ৰহালয় সন্থাই ড০ ৰবীন দেৱচৌধুৰীক জীৱনজোৰা সাধনাৰ বঁটাৰে সন্মানিত কৰে ৷ 
## ব্যক্তিগত জীৱন
ড০ ৰবীন দেৱচৌধুৰীৰ পত্নীৰ ২০১৬ চনত বিয়োগ হয় ৷ দম্পতীটোৰ এগৰাকী পুত্ৰ, এগৰাকী কন্যা সন্তান আছিল ৷  
## মৃত্যু
২০২১ চনৰ ২৫ অক্টোবৰ তাৰিখে গুৱাহাটীৰ এখন বেচৰকাৰী চিকিৎসালয়ত ড০ ৰবীন দেৱচৌধুৰীৰ দেহাৱসান ঘটে ৷ যকৃত আৰু বৃক্কৰ ৰোগত আক্ৰান্ত হৈ তেখেত ২৩ ছেপ্টেম্বৰৰ পৰা চিকিৎসাধীন হৈ আছিল৷ মৃত্যুৰ সময়ত তেখেতৰ  বয়স আছিল ৮০ বছৰ ৷ 

## তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:পুৰাতত্ত্ববিদ
সুৰিয়া

## তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় অভিনেতা
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:দাক্ষিণাত্যৰ অভিনেতা
জ্যোতিকা

**জ্যোতিকা সাৰাৱানন** (); জন্ম ১৮ অক্টোবৰ ১৯৭৭) হৈছে এগৰাকী ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী যিয়ে প্ৰধানকৈ তামিল ভাষাৰ চলচ্চিত্ৰত অভিনয় কৰিছে ৷ ইয়াৰোপৰি তেখেতে তেলেগু, মালায়ালম, কানাড়া, হিন্দী ছবিত অভিনয় কৰিছে৷ জ্যোতিকাই এতিয়ালৈকে তিনিটা ফিল্মফেয়াৰ-দাক্ষিণাত্য, তিনিটা তামিলনাডু ৰাজ্যিক চলচ্চিত্ৰ বঁটা, চাৰিটা দিনকৰণ বঁটা, আন্তৰ্জাতিক তামিল চলচ্চিত্ৰ বঁটাৰ লগতে একাধিক বঁটা-সন্মান, মনোনয়ন আৰু স্বীকৃতি অৰ্জন কৰিবলৈ সক্ষম হৈছে৷ তেখেত *কালাইমামনি বঁটা*ৰো এগৰাকী প্ৰাপক৷  *দ্য টাইমছ অৱ ইণ্ডিয়া*ৰ মতে তেখেত দক্ষিণ ভাৰতৰ শ্ৰেষ্ঠ অভিনেত্ৰীসকলৰ অন্যতম৷ 

১৯৯৭ চনত মুক্তিপ্ৰাপ্ত হিন্দী ভাষাৰ চলচ্চিত্ৰ *দোলী ছাজা কে ৰখনা*ৰ জৰিয়তে জ্যোতিকাই বলিউডত অভিষেক ঘটায় ৷ ছবিখনৰ পৰিচালক আছিল প্ৰিয়দৰ্শন ৷ আনহাতে ১৯৯৯ চনত মুক্তি লাভ কৰা *ভাল্লি* হৈছে তেখেতে অভিনয় কৰা প্ৰথমখন তামিল ভাষাৰ ছবি৷  ২০০৩ চনত জ্যোতিকাই প্ৰথমখন তেলেগু ভাষাৰ ছবি *টাগোৰ*ত অভিনয় কৰে ৷ তেখেতৰ বিপৰীত চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছিল চিৰঞ্জীৱিয়ে ৷ *ভাল্লি*ৰ বাবে ১৯৯৯ চনত জ্যোতিকাই *শ্ৰেষ্ঠ নৱাগত অভিনেত্ৰী*ৰ শিতানত প্ৰথমটো ফিল্মফেয়াৰ-দাক্ষিণাত্য বঁটা লাভ কৰে ৷  ২০০০ চনত জ্যোতিকাক *কুশী* নামৰ চলচ্চিত্ৰত আগবঢ়োৱা প্ৰদৰ্শনৰ বাবে শ্ৰেষ্ঠ তামিল অভিনেত্ৰীৰ ফিল্মফেয়াৰ বঁটাৰে সন্মানীত কৰা হয় ৷ তেখেতৰ আন কেইখনমান সফল আৰু সমাদৃত ছবিৰ নাম হৈছে পেৰাঝগান (২০০৪), চন্দ্ৰমুখী (২০০৫), মোঝী (২০০৭)৷ এইকেইখন ছবিয়ে তামিল ছবিৰ উদ্যোগত তেখেতৰ জনপ্ৰিয়তা বঢ়াই তোলে ৷  

২০০৬ চনৰ ১১ ছেপ্টেম্বৰত জ্যোতিকাই তামিল ছবিৰ জনপ্ৰিয় অভিনেতা সুৰিয়াৰ লগত দাম্পত্য জীৱন আৰম্ভ কৰে  আৰু ছবি উদ্যোগ সাময়িকভাৱে ত্যাগ কৰে ৷ সেইছোৱা সময়ত তেখেত কেৰিয়াৰৰ উচ্চস্থানত আছিল৷  সুৰিয়াৰ লগত জ্যোতিকাই সাতখন ছবিত অভিনয় কৰিছে ৷ ২০১৫ চনত জ্যোতিকাই *৩৬ ভায়াধিনিলে* নামৰ ছবিখনৰ যোগেদি প্ৰত্যাৱৰ্তন কৰে, যিখন ছবিৰ জৰিয়তে তেখেতে ফিল্মফেয়াৰ সমালোচকৰ বঁটা-শ্ৰেষ্ঠ অভিনেত্ৰীৰ সন্মান লাভ কৰে৷ . ইয়াৰ পিছত জ্যোতিকাই কেইবাখনো নাৰীকেন্দ্ৰিক ছবি *মাগালিৰ মাট্টুম* (২০১৭), *নাচিয়াৰ* (২০১৮), *কাট্ৰিন মোঝি* (২০১৮), *ৰাটচাচি* (২০১৯), *পোনমগল ভান্ধাল* (২০২০) আদি ৷ 
## প্ৰাৰম্ভিক আৰু ব্যক্তিগত জীৱন

জ্যোতিকাৰ পিতৃ এগৰাকী পাঞ্জাবী আৰু মাতৃ এগৰাকী মহাৰাষ্ট্ৰীয়ান৷  তেখেতৰ পিতৃ চন্দেৰ ছাদানাহ এগৰাকী ছবি প্ৰযোজক আৰু মাতৃ হৈছে সীমা ছাদানাহ৷ অভিনেত্ৰী নাগমা তেখেতৰ অৰ্ধ-ভগ্নী৷ 

মুম্বাইৰ লাৰ্ণাছ একাডেমিৰ পৰা জ্যোতিকাই পঢ়াশালীয়া শিক্ষা গ্ৰহণ কৰে ৷ পৰৱৰ্তী সময়ত মুম্বাইতে থকা নিথিবাই কলেজৰ পৰা মনোবিজ্ঞানত স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰে ৷ 

২০০৬ চনৰ ১১ ছেপ্টেম্বৰত জ্যোতিকাৰ অভিনেতা সুৰিয়াৰ সৈতে বৈবাহিক জীৱন আৰম্ভ হয় ৷  দম্পতীটোৰ দুটি সন্তান আছে ৷ কন্যা সন্তা দিয়া (জন্ম-১০ আগষ্ট, ২০০৭) আৰু পুত্ৰ সন্তান দেৱ (জন্ম ৭ জুন ২০১০) 

## সমাজসেৱা
স্বামী সুৰিয়াৰ আগাৰাম সংস্থাৰ  সৈতে সংযুক্ত হৈ জ্যোতিকাই ২০২০ চনৰ আগষ্ট মাহত থাঞ্জাভুৰ চৰকাৰী চিকিৎসালয়লৈ ২৫ লাখ টকাৰ বৰঙণি আগবঢ়ায়৷  ইয়াৰ লগতে জ্যোতিকাই চিকিৎসা-সম্বন্ধীয় সঁজুলি আৰু বিচনাও যোগান ধৰে ৷ চিকিৎসালয়খনৰ অৱস্থা শোচনীয় বুলি মন্তব্য দিয়াৰ পাছত জ্যোতিকা সমালোচিত হৈছিল৷ 

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:দাক্ষিণাত্যৰ অভিনেত্ৰী
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি
নেচনেল ইউনিভাৰচিটি অৱ ছিংগাপুৰ

**নেচনেল ইউনিভাৰচিটি অৱ ছিংগাপুৰ** বা **ছিংগাপুৰ  ৰাষ্ট্ৰীয় বিশ্ববিদ্যালয়**  (এন.ইউ.এছ.) () হৈছে ছিংগাপুৰস্থিত এখন ৰাষ্ট্ৰীয় গৱেষণা বিশ্ববিদ্যালয়। ১৯০৫ চনত ষ্ট্ৰেইটছ ছেটেলমেণ্টচ এণ্ড ফেডাৰেটেড মালয় ষ্টেটছ গভৰ্ণমেণ্ট মেডিকেল স্কুল হিচাপে প্ৰতিষ্ঠা কৰা, এন.ইউ.এছ. হৈছে ছিংগাপুৰৰ আটাইতকৈ পুৰণি স্বায়ত্তশাসিত বিশ্ববিদ্যালয়। বেছিভাগ ৰেংকিং অনুসৰি, ইয়াক কেৱল এছীয়-প্ৰশান্ত মহাসাগৰীয় অঞ্চলৰে নহয়, সমগ্ৰ বিশ্বৰে অন্যতম শ্ৰেষ্ঠ বিশ্ববিদ্যালয় হিচাপে গণ্য কৰা হয়। এন.ইউ.এছ. হৈছে এক বিস্তৃত গৱেষণা কেন্দ্ৰিক বিশ্ববিদ্যালয়, যি বিজ্ঞান, ঔষধ আৰু দন্ত চিকিৎসা, ডিজাইন আৰু পৰিৱেশ, আইন, কলা আৰু সামাজিক বিজ্ঞান, অভিযান্ত্ৰিক, ব্যৱসায়, কম্পিউটিং আৰু সংগীতকে ধৰি বিভিন্ন শাখাত স্নাতক আৰু স্নাতকোত্তৰ দুয়োটা স্তৰতে ডিগ্ৰী পাঠ্যক্ৰম আগবঢ়ায়। 

এন.ইউ.এছ.-ৰ মুখ্য চৌহদটো ছিংগাপুৰৰ দক্ষিণ-পশ্চিম অংশত অৱস্থিত, কেণ্ট’ৰিজৰ ওচৰত, ১৫০ হেক্টৰ (৩৭০ একৰ) এলেকা জুৰি অনুষ্ঠানটো আছে; ডিউক বিশ্ববিদ্যালয়ৰ সৈতে যুটীয়াভাৱে স্থাপিত স্নাতকোত্তৰ চিকিৎসা বিদ্যালয় ডিউক-এন.ইউ.এছ. মেডিকেল স্কুল, আউট্ৰাম চৌহদত অৱস্থিত; ইয়াৰ বুকিট টিমা চৌহদত আইন বিভাগ আৰু লী কুয়ান য়ু স্কুল অৱ পাব্লিক পলিচি আছে। য়েল বিশ্ববিদ্যালয়ৰ সহযোগত স্থাপিত আৰু ২০২৫ চনৰ ভিতৰত অন্যান্য এন.ইউ.এছ. প্ৰতিষ্ঠানৰ সৈতে একত্ৰিত হোৱাৰ বাবে নিৰ্ধাৰিত এখন লিবাৰেল আৰ্টচ কলেজ,  য়েল-এন.ইউ.এছ. মহাবিদ্যালয় বিশ্ববিদ্যালয় টাউনত অৱস্থিত (সাধাৰণতে ইউ টাউন বুলি জনাজাত়)। এগৰাকী নবেল বঁটা বিজয়ী, কনষ্টাণ্টিন নোভোচেলভ, ইয়াৰ  অধ্যাপকসকলৰ এজন। 

## বুৰঞ্জী
১৯০৪ চনৰ ছেপ্টেম্বৰ মাহত, টেন জিয়াক কিমে ছিংগাপুৰত এখন চিকিৎসা বিদ্যালয় স্থাপনৰ বাবে, ষ্ট্ৰেইটছ ছেটেলমেণ্টৰ গভৰ্ণৰ ছাৰ জন এণ্ডাৰছনৰ ওচৰত আবেদন জনোৱা চীনা আৰু অন্যান্য অ-ইউৰোপীয় সম্প্ৰদায়ৰ এটি প্ৰতিনিধি দলৰ নেতৃত্ব দিছিল। এণ্ডাৰছনে উল্লেখ কৰিছিল যে, আগতে আন কিছুমান আৱেদন পৰিছিল, যিবোৰ পৰ্যাপ্ত সংখ্যক শিক্ষাৰ্থী নথকাৰ বাবে আৰু স্থানীয় সম্প্ৰদায়ৰ পৰা সমৰ্থন নোপোৱাৰ বাবে কাৰ্যত পৰিণত হোৱা নাছিল। ষ্ট্ৰেইটছ চাইনিজ ব্ৰিটিছ এছ’চিয়েশ্যনৰ প্ৰথম সভাপতি হোৱা টেনে সম্প্ৰদায়টোৰ পৰা ৮৭,০৭৭ ষ্ট্ৰেইটছ ডলাৰ সংগ্ৰহ কৰিবলৈ সক্ষম হৈছিল, যাৰ ভিতৰত ১২,০০০ ডলাৰৰ ব্যক্তিগত অনুদান আছিল। ১৯০৫ চনৰ ৩ জুলাইত চিকিৎসা বিদ্যালয়খন প্ৰতিষ্ঠা কৰা হয় আৰু ইয়াৰ নাম আছিল ষ্ট্ৰেইটছ ছেটেলমেণ্টচ আৰু ফেডাৰেটেড মালয় ষ্টেটছ গভৰ্ণমেণ্ট মেডিকেল স্কুল। এণ্ডাৰছনৰ নিৰ্দেশনাত, বিদ্যালয়খন চলাবলৈ প্ৰয়োজনীয় কৰ্মচাৰী প্ৰদান কৰা হৈছিল আৰু  অলপতে খালী কৰা পাছিৰ পাঞ্জাঙৰ চৰকাৰৰ দ্বাৰা পৰিচালিত আশ্ৰয় নিবাস এটিত বিদ্যালয়খনৰ শ্ৰেণীসমূহ অস্থায়ীভাৱে আৰম্ভ কৰা হৈছিল। 

১৯১২ চনত চিকিৎসা বিদ্যালয়খনে চিকিৎসক লিম বুন কেঙে আৰম্ভ কৰা কিং এডৱাৰ্ড সপ্তম মেম’ৰিয়েল ফাণ্ডৰ পৰা ১,২০,০০০ ডলাৰ লাভ  কৰিছিল। পৰৱৰ্তী সময়ত, ১৯১৩ চনৰ ১৮ নৱেম্বৰত বিদ্যালয়খনৰ নাম সলনি কৰি কিং এডৱাৰ্ড সপ্তম চিকিৎসা বিদ্যালয় কৰা হয়। ১৯২১ চনত, ইয়াৰ শৈক্ষিক স্থিতি প্ৰতিফলিত কৰিবলৈ ইয়াক পুনৰ কিং এডৱাৰ্ড সপ্তম ‘কলেজ অৱ মেডিচিন’লৈ সলনি কৰা হয়। 
## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:এছিয়াৰ বিশ্ববিদ্যালয়
শ্ৰেণী:এছিয়া
শ্ৰেণী:বিশ্ববিদ্যালয়
হিলিয়াৰ হ্ৰদ

**হিলিয়াৰ হ্ৰদ** () হৈছে পশ্চিম অষ্ট্ৰেলিয়াৰ দক্ষিণ উপকূলত থকা এটা নিমখীয়া পানীৰ হ্ৰদ। গুলপীয়া ৰঙৰ বাবে ই বিশেষভাৱে উল্লেখযোগ্য। গোল্ডফিল্ড-এস্পেৰেন্স অঞ্চলৰ ৰেচাৰ্চে দ্বীপপুঞ্জ গঠন কৰা দ্বীপ আৰু আইলেটবোৰৰ ভিতৰত আটাইতকৈ ডাঙৰ মধ্য দ্বীপৰ কাষত এই হ্ৰদটো অৱস্থিত। এটা পাতল দীঘলীয়া পাৰে হ্ৰদটোক ভাৰত মহাসাগৰৰপৰা বিভাজন কৰিছে।

## বিৱৰণ
হিলিয়াৰ হ্ৰদৰ দৈৰ্ঘ্য প্ৰায় ৬০০ মিটাৰ (২,০০০ ফুট) আৰু প্ৰস্থ প্ৰায় ২৫০ মিটাৰ (৮২০ ফুট)। হ্ৰদটো এটা বালিৰ পাৰে, লগতে *পেপাৰবাৰ্ক*ৰ এক ঘন বনভূমি আৰু ইউকেলিপ্টাছ গছে আগুৰি আছে। গছ-গছনিৰে আবৃত বালিৰ টিলাৰ এটা ঠেক পটিয়ে ইয়াৰ উত্তৰ প্ৰান্তক মধ্য দ্বীপৰ উত্তৰ উপকূলৰ পৰা পৃথক কৰে। হ্ৰদটোৰ আটাইতকৈ উল্লেখযোগ্য বৈশিষ্ট্য হৈছে ইয়াৰ গুলপীয়া, জীৱন্ত ৰং। এই জীৱন্ত ৰং স্থায়ী, আৰু পাত্ৰ এটাত পানী তুলি আনিলেও এই ৰং সলনি নহয়। ডুনালিলা চেলিনা নামৰ জীৱৰ উপস্থিতিৰ বাবে পানীৰ এই গুলপীয়া ৰংটো হোৱা বুলি বিশ্বাস কৰা হয়। 
বায়’মলিকিউলাৰ ৰিচৰ্চ ফেচিলিটিজ (এ বি আৰ এফ) সংগঠনৰ অংশ দ্য এক্সট্ৰিম মাইক্ৰোবিয়ম প্ৰকল্পৰ অন্তৰ্গত মেটাজিনোমিক্স ৰিচাৰ্চ গ্ৰুপে (এম জি আৰ জি) ডুনালিলাৰ লগতে চেলিনিবেক্টৰ ৰুবাৰ, ডেক্লোৰোমোনাছ এৰোমেটা আৰু আৰ্কিয়াৰ কেইটামান প্ৰজাতি বিচাৰিবলৈ হ্ৰদটোৰ ওপৰত এটা মেটাজিনোমিক পৰীক্ষা কৰিছে।
## বুৰঞ্জী
১৮০২ চনৰ ১৫ জানুৱাৰীত নিজৰ অভিযানৰ সময়ত মেথিউ ফ্লিণ্ডাৰ্ছে হিলিয়াৰ হ্ৰদটো পৰিদৰ্শন কৰে। ফ্লিণ্ডাৰ্ছৰ জাৰ্নেলসমূহক হ্ৰদটোৰ প্ৰথম লিখিত ৰেকৰ্ড বুলি গণ্য কৰা হয়। ফ্লিণ্ডাৰ্ছে দ্বীপটোৰ সৰ্বোচ্চ শৃংগ (বৰ্তমান ফ্লিণ্ডাৰ্ছ পিক বুলি কোৱা হয়) আৰোহণ কৰাৰ পিছত গুলপীয়া হ্ৰদটো প্ৰত্যক্ষ কৰে।

সূত্ৰ অনুসৰি ফ্লিণ্ডাৰ্ছে পৰৱৰ্তী সময়ত মধ্য দ্বীপৰ পৰা অভিযানৰ প্ৰস্থানৰ আগতে ২০ মে’, ১৮০৩ তাৰিখে গ্ৰহণী বেমাৰত মৃত্যু হোৱা অনুসন্ধানকাৰী দলৰ এজন ক্ৰু সদস্য উইলিয়াম হিলিয়াৰৰ নামেৰে হ্ৰদটোৰ নামাকৰণ কৰে।

উনবিংশ শতিকাৰ শেষৰ ফালে হ্ৰদটো নিমখ খননৰ অধীনত আছিল। নিমখ খনন উদ্যোগটো "ব্যৱহাৰৰ বাবে সংগ্ৰহ কৰা নিমখ বিষাক্ত" বুলি ধৰা পৰা আদিকে ধৰি কেইবাটাও কাৰণত বিফল হোৱা বুলি জানিব পৰা গৈছে।

## পৰ্যটন
মৃত সাগৰৰ তুলনাত উচ্চ হাৰত নিমখ থকা স্বত্বেও, হিলিয়াৰ হ্ৰদ সাঁতুৰিব পৰাকৈ সুৰক্ষিত। অৱশ্যে, পশ্চিম অষ্ট্ৰেলিয়া পৰিৱেশ সংৰক্ষণ বিভাগৰ পূৰ্বৰ অনুমোদন অবিহনে ইয়াত সাঁতুৰিবলৈ অনুমতি দিয়া নহয়। 

হিলিয়াৰ হ্ৰদত উপনীত হোৱাৰ বহুত কম উপায় আছে। বিমান যাত্ৰা হৈছে ইয়াত উপস্থিত হোৱাৰ সচৰাচৰ পদ্ধতি, এস্পেৰেন্স বিমানবন্দৰৰ পৰা দিনে ছয়খন বিমান ওচৰৰ কেপ লে গ্ৰেণ্ড ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যানৰ মাজেৰে হিলিয়াৰ হ্ৰদৰ ওপৰেৰে উৰা মাৰে।  হ্ৰদৰ লগতে ইয়াৰ চাৰিওফালৰ বনাঞ্চল পৰিদৰ্শন কৰিব বিচৰা যাত্ৰীসকলৰ বাবে জাহাজ ভ্ৰমণ হৈছে পৰিদৰ্শনৰ এক বিকল্প ব্যৱস্থা।
## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:পৰ্যটন
বিধাতা (চলচ্চিত্ৰ)

**বিধাতা** () ২০০৩ চনত মুক্তিপ্ৰাপ্ত মুনীন বৰুৱা পৰিচালিত এখন অসমীয়া ৰঙীন ড্ৰামা চলচ্চিত্ৰ। সংগম পিকচাৰ্ছ (প্ৰডাকচনছ্)ৰ বেনাৰত ছবিখন প্ৰযোজনা কৰিছে চি এছ নাৰায়ণ আৰু স্বৰাজ দাসে। সংগীত পৰিচালনা জুবিন গাৰ্গৰ। মূল চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছে যতীন বৰা, বিষ্ণু খাৰঘৰীয়া, মৃদুলা বৰুৱা আৰু বৰষা ৰাণী বিষয়াই।

'বিধাতা'ৰ কাহিনীত ১৯৭১ চনত মুক্তিপ্ৰাপ্ত হৃষিকেষ মুখাৰ্জী পৰিচালিত হিন্দী ছবি আনন্দৰ প্ৰভাৱ পৰিছে।
## কাহিনীৰ সাৰাংশ
ৰুদ্ৰপ্ৰসাদ বৰুৱা বাহিৰত কঠোৰ, কিন্তু ভিতৰত কোমল প্ৰকৃতিৰ লোক। অতীতৰ বংশগৌৰৱক লৈ তেওঁ অতি সচেতন। ঘৰৰ কোনোৱে তেওঁৰ মতৰ বিৰুদ্ধে যাব নোৱাৰে। তুলনামূলকভাবে বংশ মৰ্যাদাত অলপ তলখাপৰ ছোৱালী বিয়া কৰোঁৱাৰ বাবে ভায়েক হেমন্ত ঘৰৰ পৰা ওলাই গৈ ভাৰঘৰত থাকিবলগীয়া হ’ল। তেনেকৈ বৰপুত্ৰ জয়ন্তয়ো প্ৰতিমাক বিয়া কৰোঁৱাত বৰুৱা বাধা হৈ থিয় দিলে। 

এনেতে ঘৰখনত আহি উপস্থিত হ’ল বিজু। বিজু ৰুদ্ৰপ্ৰসাদ আৰু হেমন্তৰ ভাগিনীয়েক। বাহিৰত সি চিনেমাৰ কোৰ্চ এটা কৰিবলৈ গৈছিল। যথেষ্ঠ ৰঙিয়াল, হৈ-হুলস্থুল কৰি ভাল পোৱা ল’ৰা। তাৰ মাক সৰুতে মৰাত মোমায়েক-মামীয়েকৰ মৰম স্নেহতে ডাঙৰ-দীঘল হৈছে। সি আহিয়ে কঠোৰ প্ৰকৃতিৰ মোমায়েকক সৈমান কৰাই জয়ন্তলৈ প্ৰতিমাক বিয়া কৰোৱাই অনালে। সৰু মোমায়েক হেমন্তক ভাৰাঘৰৰ পৰা মূল ঘৰলৈ লৈ আনিবলৈ ৰুদ্ৰপ্ৰসাদ বৰুৱাক বাধ্য কৰালে। বৰুৱাৰ সৰু পুত্ৰ দিগন্তকো ড্ৰাগছ মাফিয়াৰ কবলৰ পৰা কৌশলেৰে বচাই আনিলে। 

ঘৰখনত এটা সুখ-শান্তিৰ পৰিৱেশ বিৰাজ কৰাৰ সময়তে ঘৰৰ মানুহবোৰে গম পালে যে বিজু দুৰাৰোগ্য কৰ্কট ৰোগত আক্ৰান্ত। এই পৃথিৱীত মাত্ৰ কেইদিনমানৰ আলহী। নিজৰ ৰোগৰ বিষয়ে জানিও বিজুয়ে কাকো কষ্ট নিদিয়াৰ উদ্দেশ্যে ৰোগৰ কথা সংগোপনে ৰাখি ঘৰৰ পৰা আঁতৰত জীৱনৰ শেষ দিনকেইটা কটোৱাৰ পৰিকল্পনা কৰিছিল। এদিন বিজুৰ মৃত্যু হ’ল যদিও তেওঁ জীয়াই থাকিল তেওঁৰ ঘনিষ্ঠসকলৰ অন্তৰত।

## অভিনয় শিল্পী

*বিষ্ণু খাৰঘৰীয়া (ৰুদ্ৰপ্ৰসাদ বৰুৱা)
*যতীন বৰা (বিজু, বৰুৱাৰ ভাগিনীয়েক)
*মৃদুলা বৰুৱা (মৃণাল, বৰুৱাৰ পত্নী)
*বৰষা ৰাণী বিষয়া (সুনীতা)
*অৰুণ নাথ (হেমন্ত, বৰুৱাৰ ভাতৃ)
*মাধুৰীমা চৌধুৰী (মাধুৰী, হেমন্তৰ পত্নী)
*ৰাজীৱ গোস্বামী (জয়ন্ত, বৰুৱাৰ বৰপুত্ৰ)
*পূৰবী শৰ্মা (প্ৰতিমা, জয়ন্তৰ পত্নী)
*প্ৰাঞ্জল শইকীয়া
*হিৰণ্য ডেকা
*ঋতুপৰ্ণা কাকতি
*ভাস্কৰ বৰা
*লোপামুদ্ৰা
*নাতাশা ফুকন
*বৰ্ষা ভট্ট (শিশুশিল্পী, জয়ন্তী)

## কলা-কুশলী
:(তথ্যছকত নথকা)
*ৰুপসজ্জা- যোগেন দাস
*সাজ-সজ্জা-মঞ্জুলা বৰুৱা
*কলা নিৰ্দেশনা- মঞ্জুলা বৰুৱা
*শব্দ- যতীন শৰ্মা
*মুখ্য সহকাৰী পৰিচালক- ৰাজেশ ভূঞা
## সংগীত
বোলছবিখনৰ সংগীত পৰিচালনা জুবিন গাৰ্গৰ । গীত লিখিছিল জুবিন গাৰ্গ, মানস ৰবীন আৰু দিগন্ত ভাৰতীয়ে । কণ্ঠ নিগৰাইছিল জুবিন গাৰ্গ, শাশ্বতী ফুকন, পৰিণীতা আৰু সৌৰিণে ।

## তথ্যউৎস

## বাহ্যিক সংযোগ
*

শ্ৰেণী:অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:২০০০ দশকৰ অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ
কেন খাও ৱান

**কেন খাও ৱান** বা **সেউজীয়া তৰকাৰী** (, ) হৈছে মধ্য থাইলেণ্ডৰ এবিধ থলুৱা ব্যঞ্জন। থাই ভাষাত ইয়াৰ আক্ষৰিক অৰ্থ মিঠা-সেউজ তৰকাৰী। 

## ব্যুৎপত্তি
সেউজীয়া তৰকাৰী বা ইংৰাজীত গ্ৰীণ কাৰী নামটো ব্যঞ্জনবিধৰ সেউজীয়া ৰঙৰ পৰা উদ্ভৱ হৈছে। এই ৰং সেউজীয়া জলকীয়াৰ পৰা আহে। থাই নামটোত থকা *ৱান* অৰ্থাৎ 'মিঠা' শব্দটোৱে তৰকাৰীৰ সোৱাদৰ সলনি ইয়াৰ নিৰ্দিষ্ট সেউজীয়া ৰঙটোকহে নিৰ্দেশ কৰিছে। এই ব্যঞ্জনবিধ নাৰিকলৰ গাখীৰ আৰু সতেজ সেউজীয়া জলকীয়াৰ ওপৰত আধাৰিত হোৱাৰ বাবে ইয়াৰ ৰং লৱণু মিশ্ৰিত কোমল সেউজীয়া হয় আৰু সেয়ে এই ৰঙটোক থাই ভাষাত "মিঠা সেউজীয়া" বুলি কোৱা হয়।

কেন খাও ৱানৰ উপকৰণসমূহ সঠিকভাৱে নিৰ্দিষ্ট নহয়। এই ব্যঞ্জন আন থাই তৰকাৰীসমূহতকৈ মিঠা নহয় যদিও ৰঙচুৱা তৰকাৰীসমূহতকৈ জ্বলা-মচলা অধিক হয়। চন ১৯০৮-১৯২৬-ৰ ভিতৰৰ সময়ছোৱাত ৰজা ষষ্ঠ ৰাম বা সপ্তম ৰামৰ শাসনকালত কেন খাও ৱানৰ বিকাশ ঘটিছিল।

## উপকৰণ
পৰম্পৰাগতভাৱে ব্যঞ্জনবিধৰ মূল প্ৰোটিনযুক্ত উপাদান হৈছে মাছ বা 'ফিছ বল'। ইয়াৰ বাহিৰে অন্যান্য উপাদানসমূহ হৈছে নাৰিকলৰ গাখীৰ, মিছামাছ, মান ধনিয়া আদিৰ মিশ্ৰণেৰে তৈয়াৰ কৰা সেউজীয়া তৰকাৰী পেষ্ট, তালচেনি আৰু মাছৰ চছ। থাই বেঙেনা, হাতীভেকুৰী, বাছিলৰ পাত আদি সেউজীয়া বা শুকুলা ৰঙৰ শাক-পাচলিও এই ব্যঞ্জন ৰান্ধোতে ব্যৱহৰ কৰা হয়। কেতিয়াব কোনো ফলো ব্যৱহাৰ কৰা হয়। 

নাৰিকলৰ গাখীৰৰ পৰিমাণৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰি চছবিধৰ গাঢ়তা ভিন্নধৰণৰ হয়। গ্ৰীণ কাৰী পেষ্ট সাধাৰণতেসতেজ সেউজীয়া জলকীয়া, শ্বেলট পিঁ‌য়াজ, নহৰু, গালংগাল, লেমনগ্ৰাছ, কাফিৰ নেমুৰ পাত, মান ধনিয়াৰ শিপা, জিৰা, বগা জালুক, মিছামাছৰ পেষ্ট আৰু নিমখ খুন্দনাত খুন্দি প্ৰস্তুত কৰা হয়।
## ৰন্ধন
এই পেষ্টবিধ পকাই লোৱা নাৰিকলৰ ক্ৰীমত সুগন্ধি ওলাই তেলত সোমাই নোযোৱালৈকে ভজা হয়। এই কাৰী পেষ্ট সিজাৰ পিছত নাৰিকলৰ গাখীৰ আৰু বাকী থকা উপাদানবোৰ তালচেনি আৰু মাছৰ চছৰ সৈতে যোগ দিয়া হয়। শেষত থাই বাছিল, সতেজ কাফিৰ নেমুৰ পাত, টুকুৰা কৰা ফ্ৰিক চি ফাৰে (সূৰ্যমুখী জলকীয়া) সজাই ইয়াক পৰিৱেশন কৰা হয়। অধিক কাঢ়া সোৱাদৰ কেন খাও ৱানৰ বাবে সামুদ্ৰিক খাদ্য, ফিংগাৰৰুট অথবা বনৰীয়া আদা, বগা হালধি আৰু তুলসী সজাবলৈ অৰ্থাৎ গাৰ্ণিছিঙৰ বাবে ব্যৱহাৰ কৰিব পাৰি। 

## পৰিৱশন
কেন খাও ৱান বা সেউজীয়া তৰকাৰী সাধাৰণতে ভাতৰ সৈতে পৰিৱেশন কৰা হয়। এই ক্ষেত্ৰত অৱশ্যে ইয়াৰ লগতে আন ব্যঞ্জনো থাকে। ভাতৰ উপৰিও *খানম চিন* নামৰ চাউলৰ পৰা তৈয়াৰী নুডলছৰ সৈতেও ইয়াক একক ব্যঞ্জন হিচাপে পৰিৱেশন কৰা হয়।

## চিত্ৰশালা

File:Green curry ingredients.jpg|কাৰী পেষ্টৰ উপাদানসমূহ
File:Thai green curry paste.jpg|খুন্দনাত খুন্দি প্ৰস্তুত কৰা কাৰী পেষ্ট
File:Khanom chin kaeng kiao wan kai.jpg|নুডলছৰ সৈতে পৰিৱেশন কৰা কুকুৰা ঠেঙৰ কেন খাও ৱান
File:Khao phat kaeng khiao wan.jpg|কেন খাও ৱানৰ সৈতে ভজা ভাত
File:Green curry (42296614864).jpg|মাংসৰ সৈতে কেন খাও ৱান


## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:থাইলেণ্ডৰ খাদ্য
জংকী বৰঠাকুৰ

**জংকী বৰঠাকুৰ** (৩০ ছেপ্টেম্বৰ ১৯৭৬-১২ জানুৱাৰী ২০০২) এগৰাকী ভাৰতীয় গায়িকা আৰু অভিনেত্ৰী আছিল যিয়ে অসমীয়া আৰু হিন্দী ভাষাত গান গাইছিল। তেওঁ কপিল ঠাকুৰৰ জীয়ৰী আৰু পালমী বৰঠাকুৰৰ ভগ্নী আছিল। তেওঁৰ জ্যেষ্ঠ ভাতৃ জুবিন গাৰ্গ এজন গায়ক আৰু অভিনেতা।

## প্ৰাৰম্ভিক জীৱন
জংকী বৰঠাকুৰ জন্ম ১৯৭৬ চনৰ ৩০ ছেপ্টেম্বৰত মহাৰাষ্ট্ৰৰ মুম্বাইত হৈছিল কিন্তু মূলতঃ অসমৰ যোৰহাট জিলাৰ অন্তৰ্গত আছিল।

## কেৰিয়াৰ
তেওঁ ১৯৯৬ চনত *উজানৰ পিৰিটি* এলবামত গায়িকা হিচাপে আত্মপ্ৰকাশ কৰিছিল। পিছত, তেওঁ তেওঁৰ জ্যেষ্ঠ ভাতৃ জুবিন গাৰ্গৰ এলবাম যেনে "মুক্তি", "চান্দা", "ৰাংঢালী", "স্পৰ্শ" আদিকে ধৰি, ৪০০‌ ৰো অধিক গান গাইছিল।

## মৃত্যু
২০০২ চনৰ ১২ জানুৱাৰীত এক পথ দুৰ্ঘটনাত জংকী বৰঠাকুৰৰ মৃত্যু হয় য'ত তেওঁলোকে তেওঁৰ সহ-শিল্পীসকলৰ সৈতে মঞ্চ প্ৰদৰ্শনী প্ৰদৰ্শন কৰিবলৈ শোনিতপুৰলৈ গৈ আছিল। পিছত, তেওঁৰ শ্ৰদ্ধাঞ্জলি হিচাপে তেওঁৰ অন্তিমখন এলবাম "*শিশু" তেওঁৰ জেষ্ঠ ভাতৃ জুবিন গাৰ্গে ২০০২ চনৰ অক্টোবৰ মাহত মুক্তি দিয়ে।*

## বাহ্যিক সংযোগ
* গীত সংকলন ৱেবচাইটত জংকী বৰঠাকুৰৰ গীত

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:অসমৰ কণ্ঠশিল্পী
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় কণ্ঠশিল্পী
শ্ৰেণী:হিন্দী চলচ্চিত্ৰৰ নেপথ্য কণ্ঠশিল্পী
শ্ৰেণী:অসমীয়া চলচ্চিত্ৰৰ নেপথ্য কণ্ঠশিল্পী
শ্ৰেণী:অসমীয়া অভিনেত্ৰী
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী
মোজাম্মিল হক

**মোজাম্মিল হক** () অসমৰ মাধ্যম আন্দোলনৰ প্ৰথম শ্বহীদ। ১৯৫৭ চনৰ ১৪ জুনত দৰং জিলাৰ মঙলদৈত তেওঁৰ জন্ম হৈছিল। তেওঁৰ দেউতাক আছিল নাছিৰুদ্দিন আহমেদ আৰু মাক হামিদা বেগম। ১৯৭২ চনৰ ৫ অক্টোবৰৰ দিনা মাধ্যম আন্দোলনত অংশ গ্ৰহণ কৰিবলৈ গৈ কিছুমান বঙালী দুৰ্বৃত্তৰ হাতত আহত হয় আৰু পিছদিনা  ৬ অক্টোবৰত গুৱাহাটী চিকিৎসা মহাবিদ্যালয় হাস্পাতালত তেওঁৰ মৃত্যু হয়। 
## মাধ্যম আন্দোলনত অংশগ্ৰহণ
উচ্চশিক্ষাৰ মাধ্যমৰ ক্ষেত্ৰত কেন্দ্ৰীয় চৰকাৰৰ শিক্ষা মন্ত্ৰালয়ে ১৯৬৮ চনত গ্ৰহণ কৰা ত্ৰি-ভাষা সূত্ৰ গুৱাহাটী আৰু ডিব্ৰুগড় বিশ্ববিদ্যালয়েও গ্ৰহণ কৰিছিল। কিন্তু ৰাজনৈতিক হেচাত ১৯৭২ চনৰ ৬ জুনত গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ শৈক্ষিক পৰিষদে সিদ্ধান্ত লয় যে পৰীক্ষাৰ বহীসমূহত অসমীয়া আৰু ইংৰাজীৰ উপৰিও বঙালী ভাষাতো লিখিব পাৰিব। এই সিদ্ধান্তৰ বিৰুদ্ধে গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয় স্নাতকোত্তৰ ছাত্ৰসন্থা আৰু আইন মহাবিদ্যালয়ে যুটীয়াভাবে নেতৃত্ব লোৱা আন্দোলনত বাধ্য হৈ বিশ্ববিদ্যালয় কৰ্তৃপক্ষই অৱশেষত এই সিদ্ধান্ত উঠাই লয়।

ইফালে অসম চৰকাৰ গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ এই কাৰ্যত অসন্তুষ্ট হ’ল। সেয়েহে অসম চৰকাৰে সেই একে বছৰৰে ২৩ ছেপ্তেম্বৰত বিধান সভাত বৰাক উপত্যকাত এখন বিশ্ববিদ্যালয় স্থাপনৰ প্ৰস্তাৱ লয়।এই প্ৰস্তাৱৰ উদ্দেশ্য আছিল বৰাক উপত্যাকাত বঙালী ভাষাক উচ্চশিক্ষাৰ মাধ্যম কৰা। লগতে ব্ৰহ্মপুত্ৰ উপত্যাকাৰো বঙালী প্ৰধান অঞ্চলসমূহৰ মহাবিদ্যালয়সমূহক প্ৰস্তাৱিত বিশ্ববিদ্যালয়ৰ অধীন কৰা।

অসম বিধান সভাৰ এই প্ৰস্তাৱৰ বিৰুদ্ধে সদৌ অসম ছাত্ৰ সন্থা খৰ্গহস্ত হৈ উঠিল। অসমৰ ভৌগলিক পৰিসীমাৰ ভিতৰত একমাত্ৰ অসমীয়াই উচ্চ শিক্ষাৰ মাধ্যম হোৱাৰ দাবীত আছুৱে ৩০ ছেপ্তেম্বৰত অনুষ্ঠিত হোৱা কাৰ্যনিৰ্বাহকত সৰ্বাত্মক আন্দোলনৰ কাৰ্যসূচী লোৱাৰ সিদ্ধান্ত লয় আৰু সেই মৰ্মে ৫ অক্টোৱৰত ১২ ঘণ্টীয়া অসম বন্ধৰ ঘোষণা কৰা হয়।

৫ অক্টোবৰৰ দিনা মোজাম্মিলে অসম বন্ধ সফল কৰিবলৈ ঘৰৰ পৰা ওলাই আহিল। সেই সময়ত তেওঁ অষ্টম শ্ৰেণীৰ ছাত্ৰ। এনেতে খবৰ পোৱা গ’ল যে খাৰুপেটীয়াৰ কিছুমান মাধ্যম আন্দোলন বিৰোধী লোকে বন্ধৰ বিৰোধ কৰি দোকান-পোহাৰ খোলা ৰাখিছে। সেই কথা শুনি কেইজনমান আন্দোলনৰ স্বেচ্ছাসেৱকৰ লগত মোজাম্মিল হকেও এখন ট্ৰাকত উঠি দোকান-পোহাৰবোৰ বন্ধ কৰিবলৈ মঙলদৈৰ পৰা খাৰুপেটীয়ালৈ ঢাপলি মেলিলে।

কম বয়সীয়া স্বেচ্ছাসেৱকৰ দলটো খাৰুপেটীয়া গৈ পোৱাৰ পিছত পূৰ্বৰে পৰা খাপ পিতি থকা এচাম আন্দোলন বিৰোধী লোকে  তেওঁলোকৰ ওপৰত অতৰ্কিতে যাঠি-জোং, শিল-ইটাৰে আক্ৰমণ চলায়। স্বেচ্ছাসেৱকৰ দলটো চেদেলি-ভেদেলি হৈ পৰে আৰু প্ৰাণৰক্ষা কৰিবলৈ ৪৪জনকৈ স্বেচ্ছাসেৱকে বিভিন্ন স্থানত আশ্ৰয় লয়। দুৰ্বৃত্তৰ আক্ৰমণত মোজাম্মিলো আহত হয়। কেইজনমান ছাত্ৰ আৰু স্থানীয় লোকে তেওঁক খাৰুপেটীয়াৰ চিকিৎসালয়লৈ লৈ যায় আৰু প্ৰাথমিক চিকিৎসাৰ অন্তত তেওঁক মঙলদৈৰ হাস্পাতাললৈ স্থানান্তৰ কৰা হয়। মংগলদৈৰ চিকিৎসকে অৱস্থা বেয়া দেখি তেওঁক গুৱাহাটী চিকিৎসা মহাবিদ্যালয়লৈ প্ৰেৰণ কৰে আৰু তাতেই পিছদিনা ৬ অক্টোবৰত তেওঁৰ মৃত্যু হয়।

## বিতৰ্ক
মৃণাল তালুকদাৰ আৰু কিশোৰ কুমাৰ কলিতা ৰচিত ‘স্বৰাজোত্তৰ অসম ১৯৪৭-২০১৯’ শীৰ্ষক এখন গ্ৰন্থত মোজাম্মিল হকক অভিবাসী বা মিঞা মুছলমান বুলি চিহ্নিত কৰি লেখকদ্বয়ে মাধ্যম আন্দোলনটোৰ এখন বিকৃত ছবি অংকণ কৰাৰ প্ৰয়াস কৰা বুলি সদৌ ‘অসম গৰিয়া মৰিয়া দেশী জাতীয় পৰিষদ’ নামৰ সংগঠন এটাই অভিযোগ কৰে। সংগঠনটোৱে স্পষ্ট কৰি দিয়ে যে মোজাম্মিল হক এজন গৰিয়া মুছলমান সম্প্ৰদায়ৰ লোক আছিল।
## তথ্যউৎস

## লগতে চাওক
*মাধ্যম আন্দোলন (অসম)

শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:মাধ্যম আন্দোলন
মায়া এঞ্জেলো

**মায়া এঞ্জেলো** (;  ;  জন্মনাম: **মাৰ্গেৰিটা এনি জনছন**; জন্ম: ৪ এপ্ৰিল, ১৯২৮- মৃত্যু: ২৮ মে’, ২০১৪) এগৰাকী আমেৰিকান কবি, আত্মজীৱনীকাৰ আৰু নাগৰিক অধিকাৰ আন্দোলনৰ কৰ্মী। তেওঁ সুদীৰ্ঘ ৫০ বছৰ ধৰি সাতখন আত্মজীৱনী, তিনিখন প্ৰবন্ধৰ কিতাপ, কেইবাখনো কবিতাৰ কিতাপ লিখাৰ উপৰি বহুসংখ্যক নাটক, চলচ্চিত্ৰ আৰু দূৰদৰ্শন অনুষ্ঠানৰ সৈতে যুক্ত হৈ আছিল। তেওঁৰ কৰ্মৰ স্বীকৃতি স্বৰূপে এঞ্জেলোৱে একাধিক বঁটা বাহনৰ সৈতে ৫০টাতকৈও অধিক সন্মানীয় ডিগ্ৰী লাভ কৰিছে।  এঞ্জেলো আটাইতকৈ জনাজাত তেওঁৰ শৈশৱ আৰু প্ৰাপ্তবয়স্ক বয়সৰ প্ৰথমৰ সময়ছোৱাৰ অভিজ্ঞতাৰ আধাৰত লিখা সাতোখন আত্মজীৱনীৰ শৃংখলাটোৰ বাবে। শৃংখলাটোৰ প্ৰথমখন কিতাপ *আই ন’ হোৱাই দ্য কেজড্‌ বাৰ্ড চিংছ* (১৯৬৯)ত, এঞ্জেলোৱে ১৭ বছৰ বয়সলৈকে মুখামুখি হোৱা বিভিন্ন অভিজ্ঞতাৰ বিষয়ে বৰ্ণনা কৰিছে। এই কিতাপখনে এঞ্জেলোক বিশ্ববিশ্ৰুত পৰিচিতি আৰু প্ৰশংসা প্ৰদান কৰিছে। 

যুৱ অৱস্থাত ৰান্ধনী (fry cook), যৌন কৰ্মী, নাইট ক্লাবৰ নৰ্তকী, দক্ষিণ খ্ৰীষ্টান নেতৃত্ব সন্মিলন( চাউথ খ্ৰীষ্টিয়ান লিডাৰশ্বিপ কনফাৰেন্স)ৰ সমন্বয়ক তথা আফ্ৰিকা ঔপনিবেশিক শাসনৰপৰা মুক্ত হোৱাৰ সময়ত, ইজিপ্ত আৰু ঘানাত সংবাদদাতাৰ চাকৰিকে ধৰি বিভিন্ন বিচিত্ৰ চাকৰি কৰাৰ অভিজ্ঞতাৰ শেষত মায়া এঞ্জেলোৱে এগৰাকী কবি আৰু লেখক ৰূপে পৰিচিতি লভে। মায়া আছিল এগৰাকী অভিনেত্ৰী, লেখক, পৰিচালক আৰু লগতে নাটক, চলচ্চিত্ৰ আৰু দূৰদৰ্শন অনুষ্ঠানৰ প্ৰযোজক। ১৯৮২ চনত, তেওঁক নৰ্থ কেৰ’লিনাৰ উইনষ্টন-চালেমত অৱস্থিত, ৱেক ফৰেষ্ট বিশ্ববিদ্যালয়ৰ আমেৰিকান অধ্যয়ন বিষয়ৰ প্ৰথম ৰেনল্ডছ্‌ অধ্যাপক হিচাপে মনোনীত কৰা হয়। তেওঁ নাগৰিক অধিকাৰ আন্দোলনৰ সক্ৰিয় কৰ্মী আছিল আৰু মাৰ্টিন লুথাৰ কিং জুনিয়ৰৰ সৈতে কাম কৰিছিল। ১৯৯০ দশকৰ আৰম্ভণিতে, ম্যালকম এক্সে যেতিয়া এই আন্দোলন আৰম্ভ কৰে এঞ্জেলোৱে বছৰত প্ৰায় ৮০ টাকৈ বক্তৃতা অনুষ্ঠানত অংশগ্ৰহণ কৰিছিল, যিটো তেওঁ আশীৰ দশকলৈকে অব্যাহত ৰাখিছিল। ১৯৯৩ চনত বিল ক্লিণ্টনৰ প্ৰথম অভিষেক অনুষ্ঠানত এঞ্জেলোৱে তেওঁৰ কবিতা "অন দ্য পালচ্‌ অৱ মৰ্ণিং" (১৯৯৩) আবৃত্তি কৰে; ১৯৬১ চনত জন এফ কেনেডিৰ অভিষেক অনুষ্ঠানত আবৃত্তি কলা প্ৰদৰ্শন কৰা ৰবাৰ্ট ফ্ৰষ্টৰ পিছতে মায়া প্ৰথমগৰাকী কবি, যি আমেৰিকাৰ ৰাষ্ট্ৰপতিৰ শপত গ্ৰহণ অনুষ্ঠানত উদ্বোধনী আবৃত্তি প্ৰদৰ্শন কৰিছিল।

*আই ন’ হোৱাই দ্য কেজড্‌ বাৰ্ড চিংছ*ত এঞ্জেলোৱে তেওঁৰ ব্যক্তিগত জীৱনৰ বিভিন্ন দিশ আলোচনা কৰিছে। এঞ্জেলোক কৃষ্ণাঙ্গ লোক আৰু মহিলাসকলৰ প্ৰবক্তাৰ মৰ্যাদা দিয়া হৈছে, আৰু তেওঁৰ কামসমূহ কৃষ্ণাঙ্গ সংস্কৃতিৰ ৰক্ষা কৱচ ৰূপে বিবেচিত হৈছে। যদিও আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ কিছু পুথিভঁৰালৰ পৰা এঞ্জেলোৰ কিতাপ নিষিদ্ধ কৰাৰ চেষ্টা কৰা হৈছে; তথাপি বিশ্বব্যাপী বহুতো বিদ্যালয় আৰু বিশ্ববিদ্যালয়ত এঞ্জেলোৰ কৰ্মৰ পাঠভিত্তিক অধ্যয়ন কৰা হয়। এঞ্জেলোৰ আটাইতকৈ প্ৰসিদ্ধ ৰচনাসমূহক তেওঁৰ আত্মজীৱনীমূলক কল্পকাহিনী বুলি নামাংকিত কৰা হৈছে, কিন্তু বহু সমালোচকে সেইবোৰক কেৱল আত্মজীৱনী বুলি গণ্য কৰে। সমালোচনা কৰা, পৰিৱৰ্তন আৰু প্ৰসাৰ কৰা- এই প্ৰতীতিৰে এঞ্জেলোৱে আত্মজীৱনী লিখাৰ প্ৰচলিত ধাৰণাক প্ৰত্যাহবান জনোৱাৰ এক ইচ্ছাকৃত প্ৰয়াস কৰিছিল। তেওঁৰ কিতাপসমূহ বৰ্ণবাদ, পৰিচয়, পৰিয়াল আৰু ভ্ৰমণকে ধৰি বিভিন্ন বিষয়বস্তুৰ ওপৰত কেন্দ্ৰীভুক্ত।
## তথ্যসূত্ৰ

## বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:আমেৰিকান লেখক
শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
জিম্মু

thumb|সম্ৰাট জিম্মু
**সম্ৰাট জিম্মু** বা **জিম্মু টেন্ন**' (জাপানী ভাষাত: 神武天皇) জাপানৰ প্ৰবাদপ্ৰতিম প্ৰথম সম্ৰাট, *[[নিহন শ্বকি]]* আৰু *[[কজিকি]]*ৰ মতে। তেওঁ খ্ৰীষ্টপূৰ্ব ৬৬০ত জাপানৰ সিংহাসনত বিৰাজমান হৈছিল বুলি কোৱা হয়। জাপানী বিশ্বাস অনুযায়ী, তেওঁ সূৰ্যৰ জাপানী দেৱী আমাটাৰেচুৰ বংশধৰ, তেওঁৰ পৌত্ৰ নিনিগিৰ মাধ্যমেৰে। তেওঁ ধুমুহাৰ দেৱতা চুচানুৰো বংশধৰ। তেওঁ নিজৰ সামৰিক যাত্ৰা আৰম্ভ কৰিছিল চেট' সাগৰৰ কাষৰ হ্যুগাৰ পৰা, আৰু য়ামাট' দখল কৰিছিল। য়ামাট'কেই তেওঁ নিজৰ ৰাজশক্তিৰ কেন্দ্ৰ কৰি তুলিছিল। আধুনিক জাপানত, প্ৰতি বছৰে ১১ ফেব্ৰুৱাৰীত জাতীয় স্থাপনা দিৱস উদ্‌যাপন কৰা হয়, যি তাৰিখে, বিশ্বাস অনুযায়ী, জিম্মুৱে শাসনভাৰ গ্ৰহণ কৰিছিল। ১৯৩০ আৰু ১৯৪০ৰ দশকত জিম্মুৰ অস্তিত্বৰ ওপৰত প্ৰশ্ন কৰা বিপদেৰে পৰিপূৰ্ণ আছিল।

ইতিহাসবিদে দোহাৰে যে জিম্মুৰ অস্তিত্বৰ কোনো প্ৰমাণ পোৱা নাযায়। জিম্মুৰ পাছৰ আন কেইবাজনো জাপানী সম্ৰাটৰো কোনো ঐতিহাসিক সাক্ষ্য পোৱা নাযায়। অনেক পণ্ডিতৰ মতে, জাপানৰ স্থাপনাৰ এই কাহিনী কিংবদন্তীহে, আৰু জিম্মু এক প্ৰবাদপ্ৰতিম সম্ৰাট। কিন্তু জিম্মুৰ যাত্ৰাৰ কাহিনীৰ কিছু কিছু অংশই বাস্তৱ ঐতিহাসিক ঘটনাক প্ৰতিফলিত কৰিব পাৰে।

## পৰিয়াল
স্ত্ৰী: আহিৰাৎচু-হিমে (吾平津媛), যি হৌচেৰিৰ পুত্ৰী, হৌচেৰি নিনিগি-ন'-মিক'ট'ৰ পুত্ৰ

* প্ৰথম পুত্ৰ: ৰাজকুমাৰ টাগিশ্বিমিমি (手研耳命)
* ৰাজকুমাৰ কিচুমিমি (岐須美美命)
* ৰাজকুমাৰী মিচাকি (神武天皇)

সম্ৰাজ্ঞী: হিমেটেটাৰাইচুজু-হিমে (媛蹈鞴五十鈴媛), ক'ট'শ্বিৰ'নুশ্বিৰ পুত্ৰী

* ৰাজকুমাৰ হিক'য়াই (日子八井命)
* দ্বিতীয় পুত্ৰ: ৰাজকুমাৰ কামুয়াইমিমি (神八井耳命)
* তৃতীয় পুত্ৰ: ৰাজকুমাৰ কামুনুনাকাৱামিমি (神渟名川耳尊), যি পাছালৈ সম্ৰাটৰ আসন গ্ৰহণ কৰি সম্ৰাট চুইজেই হ'লগৈ।

সম্ৰাট জিম্মুৰ বংশধৰ বুলিয়েই জাপানৰ বৰ্তমানৰ ৰাজপৰিয়ালে দাবী কৰে।

## জন্মৰ কাহিনী
জাপানী লোকবিশ্বাস অনুযায়ী, সম্ৰাট জিম্মুৰ আগৰ কাল হ'ল দেৱতাসকলৰ কাল। 

জিম্মুৰ কাহিনী অট'ম' (大伴氏) ফৈদৰ কাহিনীৰে প্ৰভাৱিত, যাৰ উদ্দেশ্য আছিল সেই ফৈদৰ ৰাজকীয় পৰিয়ালৰ সৈতে সম্পৰ্কৰ দাবী সমৰ্থন কৰা। ঠিক তেনেদৰেই, চুইজিনৰ কাহিনী ম'ন'ন'বেৰ কাহিনীৰে প্ৰভাৱিত, যি চ'গা ফৈদৰ পৰম্পৰাৰ ওপৰত আধাৰিত।

জিম্মুক সূৰ্যৰ জাপানী দেৱী আমাটাৰেচুৰ প্ৰত্যক্ষ বংশধৰ বুলি বিশ্বাস কৰা হয়, আমাটাৰেচুৰ পিতৃ উগায়াফুকিয়েজুৰ ফালৰ পৰা। আমাটাৰেচুৰ পুত্ৰৰ নাম আমে ন' অ'শ্বিহ'মিমি ন' মিক'ট' আৰু তেওঁৰ পৰাই পৌত্ৰ হ'ল নিনিগি-ন-মিক'ট'। দেৱীয়ে নিজৰ পৌত্ৰ নিনিগি-ন-মিক'ট'ক জাপানী দ্বীপ-পুঞ্জলৈ প্ৰেৰণ কৰিছিল, য'ত তেওঁ পাছলৈ ক'ন'হানা-চাকুয়া-হিমেৰ সৈতে বিবাহপাশত আবদ্ধ হৈছিল। এই বিবাহৰ ফলত তিনি সন্তানৰ জন্ম হৈছিল। এই তিনিৰ এজন আছিল হিক'হ'হ'ডেমি ন' মিক'ট', যাক য়ামাচাচি-হিক'ৰ নামেৰেও জনা যায়। তেওঁ ট'য়'টামা-হিমেৰ সৈতে বিবাহত বহিছিল। ট'য়'টামা-হিমে হ'ল য়ুজিনৰ পুত্ৰী, যি সমুদ্ৰৰ জাপানী দেৱতা। এই বিবাহৰ ফলত এটি মাথো পুত্ৰৰ জন্ম হ'ল, যাৰ নাম ৰখা হ'ল হিক'নাচিগা টাকেউগায়া ফুকিয়েজু ন' মিক'ট'। এই পুত্ৰক তেওঁৰ পিতৃ-মাতৃয়ে এৰি দিছিলে। তেওঁৰ মাহিয়েক টামায়'ৰি-হিমেই তেওঁক ডাঙৰ দীঘৰ কৰিছিল। পাছলৈ তেওঁলোক বিবাহপাশত আবদ্ধ হ'ল। এই বিবাহৰ ফলত চাৰি পুত্ৰৰ জন্ম হ'ল। এই চাৰি পুত্ৰৰ কণিষ্ঠজনৰ নাম কামু-য়ামাট' ইৱাৰে-বিক' ন' মিক'ট'। তেঁৱেই পাছলৈ জাপানৰ সম্ৰাটৰ পদবী গ্ৰহণ কৰি সম্ৰাট জিম্মু হ'ল।

## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:জাপানৰ ব্যক্তি
জাপানৰ সম্ৰাট

**জাপানৰ সম্ৰাট** হ'ল জাপানৰ শাসক আৰু জাপানৰ ৰাজপৰিয়ালৰ মুৰব্বী। জাপানৰ সংবিধানৰ মতে, তেওঁ "ৰাজ্য আৰু জনতাৰ মাজৰ ঐক্যৰ চিহ্ন" আৰু তেওঁৰ পদৱীৰ উৎস "জনতাৰ ইচ্ছা, যি সাৰ্বভৌম"। জাপানৰ ঔপনিৱেশিক গৃহস্থিৰ আইনৰ মতে সম্ৰাটৰ ক্ষমতা হস্তান্তৰৰ নিয়ম নিৰ্ধাৰিত হয়। জাপানৰ উচ্চতম ন্যায়ালয়ৰ সম্ৰাটৰ ওপৰত কোনো ক্ষমতা নাই। জাপানৰ সম্ৰাট শ্বিন্ট' ধৰ্মৰো মুৰব্বী। জাপানী ভাষাত সম্ৰাটক ***টেন্ন*** বোলা হয়, যাৰ অৰ্থ "স্বৰ্গীয় সাৰ্বভৌম"। জাপানী শ্বিন্ট' ধৰ্মৰ মতে, তেওঁ সূৰ্যৰ জাপানী দেৱী আমাটাৰেচুৰ বংশধৰ। সম্ৰাট সকলো জাপানী বঁটা, খিতাপ আদিৰো মুৰব্বী। সম্ৰাটৰ জন্মদিন জাপানত এক জাতীয় উৎসৱ।

## পদবী আৰু ৰাজপৰিয়াল
বৰ্তমানে, জাপানৰ সম্ৰাটেই বিশ্বত একমাত্ৰ এনে শাসক যাৰ পদৱীক "সম্ৰাট" আখ্যা দিয়া হয়। জাপানৰ ৰাজপৰিয়াল বিশ্বৰ ভিতৰতেই পুৰণি। ঐতিহাসিকভাৱে এই ৰাজতন্ত্ৰৰ আৰম্ভণি তৃতীয়ৰ পৰা ষষ্ঠ শতিকাত হৈছিল। কিন্তু পৰম্পৰাগত ক'জিকিৰ মতে (যি ৭১২ চনত লিখা সম্পূৰ্ণ হৈছিল) আৰু নিহন শ্বকিৰ মতে ( যি ৭২০ চনত সম্পূৰ্ণ হৈছিল), জাপানী ৰাজপৰিয়ালৰ আৰম্ভ হৈছিল সম্ৰাট জিম্মুৰ পৰা। তেওঁক দেৱী আমাটাৰেচুৰ প্ৰত্যক্ষ বংশধৰ বুলি বিশ্বাস কৰা হয়। এই গ্ৰন্থদ্বয়ৰ মতে, সম্ৰাট জিম্মুৱে খ্ৰীষ্টপূৰ্ব ৬৬০ত জাপানৰ স্থাপনা কৰিছিল। বৰ্তমানে জাপানৰ সম্ৰাট নাৰুহিট'। তেওঁ পূৰ্বৰ সম্ৰাট আকিহিট' আৰু পূৰ্বৰ সম্ৰাজ্ঞী মিচিক'ৰ জ্যেষ্ঠ পুত্ৰ। আকিহিট'ই ২০১৯ চনত জীৱিতাৱস্থাতে ক্ৰিচেণ্টিমাম সিংহাসন ত্যাগ কৰাত, নাৰুহিট'ই জাপানৰ সম্ৰাটৰ দায়িত্বভাৰ গ্ৰহণ কৰিলে, ২০১৯ চনৰ ১ মে' তাৰিখে।

## ইতিহাস
ঐতিহাসিকভাৱে, জাপানৰ সম্ৰাটৰ দায়িত্ব কোনো কোনো কালত ঔপচাৰিক আৰু কোনো কোনো কালত বাস্তৱিকভাৱে ঔপনিৱেশিক ক্ষমতাধাৰী। ১১৯৯ চনত প্ৰথম শ্বগুন ব্যৱস্থাৰ উদয় হৈছিল। এই ব্যৱস্থাৰ উদয়ৰ পাছৰ পৰা জাপানৰ সম্ৰাটসকলে কদাচিৎহে যুদ্ধত সক্ৰিয় ভূমিকা গ্ৰহণ কৰিছে। ই ইউৰোপীয় ৰজাসকলৰ বিপৰীত। জাপানী সম্ৰাটসকল প্ৰায় আন শক্তিৰে চালিত। উদাহৰণস্বৰূপে, ১১৯২ চনৰ পৰা ১৮৬৭ চনলৈ যদিও সম্ৰাট আনুষ্ঠানিকভাৱে জাপানৰ শাসক আছিল, বাস্তৱিক ৰাজনৈতিক আৰু শাসন ক্ষমতা আছিল শ্বগুন আৰু তেওঁলোকৰ শ্বিক্কেনৰ হাততহে। সম্ৰাটে ঔপচাৰিকভাৱে শ্বগুনসকলক দায়িত্বভাৰ প্ৰদান কৰাৰ কামহে কৰিছিল। ১৮৬৭ চনত মেইজি ব্যৱস্থাৰ পাছত, আৰু ১৮৮৯ চনৰ মেইজি সংবিধানৰ মতে, পিচে, সম্ৰাটকেই সকলো সাৰ্বভৌম শক্তিৰ কেন্দ্ৰ ঘোষিত কৰা হ'ল। কিন্তু ১৯৪৭ৰ নতুন সংবিধানৰ পাছৰে পৰা সম্ৰাট কেৱল ঔপচাৰিক মুৰব্বীহে, নামমাত্ৰ ক্ষমতাও নথকা।

## বাসস্থান
ঊনবিংশ শতিকাৰ মাজ-ভাগৰ পৰাই ঔপনিৱেশিক ৰাজপ্ৰাসাদক *ক্যুজ*' (宮城) বোলা হয়। ই পূৰ্বৰ ইড' দুৰ্গৰ স্থানত নিৰ্মিত, আৰু বৰ্তমানৰ জাপানৰ ৰাজধানী ট'কিঅ'ত স্থিত। তাৰ আগত, প্ৰায় ১১০০ বছৰৰ বাবে, সম্ৰাটৰ বাসস্থান কিয়'ট'ত আছিল।

## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:জাপান
কিমিগায়'

***কিমিগায়***' (জাপানী ভাষাত: 君が代|君が代, , "তেওঁৰ ঔপনিৱেশিক মহিমাৰ ৰাজত্ব") জাপানৰ জাতীয় সংগীত। কিমিগায়'ৰ কথা সম্ভৱতঃ বিশ্বৰ ভিতৰতেই পুৰণি। ৩২টা আখৰ থকা এই জাতীয় সংগীত বিশ্বৰ ভিতৰতেই আতাইতকৈ চুটি জাতীয় সংগীতো হয়। এই গীতৰ কথা এটি ৱাকা কবিতা, যি কোনো অজ্ঞাত কবিয়ে জাপানৰ ইতিহাসৰ ৭৮৪ চনৰ পৰা ১১৮৫ চনলৈকে থকা হেইয়ান কালত ৰচনা কৰিছিল। বৰ্তমানে ব্যৱহৃত সুৰ ১৮৮০ চনত চয়ন কৰা হৈছিল। এই সুৰে, ১৬৬৯ চনত জন ৱিলিয়াম ফেণ্টনে দিয়া সুৰৰ স্থান গ্ৰহণ কৰিলে। ফেণ্টনে দিয়া এই পূৰ্বৰ সুৰ একেবাৰেই জনপ্ৰিয় নাছিল। এই গীতৰ ১১ মাত্ৰাৰ দৈৰ্ঘ্য বৰ্তমানে বিশ্বৰ সকলো জাতীয় সংগীততকৈ চুটি। যদিও কিমিগায়'ক অসমীয়া ভাষালৈ "তেওঁৰ ঔপনিৱেশিক মহিমাৰ ৰাজত্ব" হিচাপে অনুবাদ কৰিব পৰা যায়, আনুষ্ঠানিকভাৱে জাপানী ভাষাৰ বাহিৰে আন কোনো ভাষাৰ সংস্কৰণ আইন মতে উপলব্ধ নহয়।

১৮৮৮ চনৰ পৰা ১৯৪৫ চনলৈকে এই গীত আছিল জাপান সাম্ৰাজ্যৰ জাতীয় সংগীত। এই সাম্ৰাজ্যৰ অন্ত ঘটিছিল দ্বিতীয় বিশ্ব যুদ্ধত পৰাজয়ৰ পাছত। ১৯৪৫ চনত জাপান ৰাজ্যৰ গঠন হ'ল। জাপান ৰাজ্যত জাপানী সম্ৰাটৰ কোনো ৰাজনৈতিক শক্তি নাই। মেইজি কালৰ অৰ্ধ-সৰ্বগ্ৰাসী আৰু ৰাজ্যবাদী ব্যসস্থাৰ অৱসান ঘটাই নতুন সংবিধানে এক সাংবিধানিক-ৰাজতন্ত্ৰ আৰু সংসদীয় গণতন্ত্ৰ প্ৰৱৰ্তন কৰিলে। পিচে, সম্ৰাট হিৰ'হিট'ক তৎস্বত্বেও ঔপচাৰিকভাৱে জাপানৰ শাসক হৈ থকাৰ অনুমতি প্ৰদান কৰা হ'ল। এই জাপান ৰাজ্যত ১৯৯৯ চনলৈকে *কিমিগায়*' অনানুষ্ঠানিকভাৱেহে জাতীয় সংগীত আছিল। কিন্তু ১৯৯৯ চনৰ জাতীয় পতকা আৰু সংগীত আইনে কিমিগায়'ক আনুষ্ঠানিকভাৱে জাতীয় আৰু ঔপনিৱেশিক সংগীতৰ দৰ্জা প্ৰদান কৰিলে।

## জনমত
টিভি আচাহিয়ে আয়োজন কৰা এক সমীক্ষা অনুযায়ী, জাপানৰ প্ৰায়সংখ্যক লোকেই "*কিমিগায়*'"ক এক গুৰুত্বপূৰ্ণ কিন্তু বিবাদাস্পদ গীত গণ্য কৰিছিল, ১৯৯৯ চনৰ জাতীয় পতকা আৰু সংগীত আইনৰ পূৰ্বেও। একে বছৰতে মাইনিচি শ্বিম্বুনে অনুষ্ঠিত কৰা সমীক্ষাত পোৱা গ'ল যে প্ৰায়সংখ্যক লোকে এই গীতক জাতীয় সংগীত ঘোষণা কৰা আইনৰ বিৰোধিতা কৰিছিল, বা বিচাৰিছিল যে সংসদে এই আইন অনাৰ পূৰ্বে আৰু কিছু সময় লোৱাৰ প্ৰয়োজন। জাপানী ছাত্ৰ-ছাত্ৰীয়ে এই সংগীত প্ৰৱেশ আৰু ডিগ্ৰী লাভৰ অনুষ্ঠানত পৰিৱেশন কৰা বাধ্যতামূলক। অনেক ছাত্ৰ-ছাত্ৰীৰ মতে, তেওঁলোকে এই গীতৰ অত্যন্ত পুৰণি কথা বুজাত কষ্ট অনুভৱ কৰে আৰু এই গীতৰ ঐতিহাসিক ব্যৱহাৰৰ বিষয়ে অজ্ঞাত। বিদ্যালয়সমূহত এই গীতৰ পৰিৱেশনক লৈ বিবাদ বৰ্তমানেও চলি আছে।

## কথা
}


|আপোনাৰ ৰাজত্ব যেন
হাজাৰ বছৰলৈ থাকক, আঁঠ হাজাৰ পৰুষ,
যেতিয়ালৈকে সৰু উপল
ডাঙৰ পাথৰ নহয়
শেলুৱৈৰে ঢকা
|Thousands of years of happy reign be thine;
Rule on, my lord, until what are pebbles now
By ages united to mighty rocks shall grow
Whose venerable sides the moss doth line.
|}

## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:জাতীয় সংগীত
শ্বিণ্ট'

**শ্বিণ্ট**' () এটি জাপানী ধৰ্ম। গৱেষকে এই ধৰ্মক পূব এছিয়াৰ ধৰ্মসমূহৰ মাজত স্থান দিয়ে। শ্বিণ্ট' ধৰ্মী লোকে সাধাৰণতে এই ধৰ্মক জাপানৰ আদিবাসী ধৰ্ম জ্ঞান কৰে। ই এক প্ৰকৃতিবাদী ধৰ্ম। এই ধৰ্মৰ কোনো কেন্দ্ৰীয় প্ৰশাসক নাই, আৰু শ্বিণ্ট' বিশ্বাসীৰ মাজত ভিন ভিন ধৰণৰ ৰীতি-নীতি দেখা যায়।

## ৰীতি-নীতি
শ্বিণ্ট' ধৰ্মত একাধিক দেৱতাৰ কল্পনা কৰা হয়, যাক *[[কামি]]* বোলা হয়। এই কামি সকলো বস্তুতে বিৰাজমান। কামিৰ আৰাধনা ঘৰৰ ''কামিডানা'' মঠ, পৰিয়ালৰ মঠ আৰু ৰাজহুৱা ''জিঞ্জা'' মঠত কৰা হয়। জিঞ্জা মঠত পূজাৰীয়ে সেৱা কৰে। এনে পূজাৰীক *[[কান্নুশ্বি]]* বোলা হয়। তেওঁলোকে মঠৰ কামিজনক খাদ্য আৰু পানীয় যোগান ধৰে। এনে কৰা হয় মানুহ আৰু *কামি*ৰ মাজত সম্প্ৰীতিৰ সৃষ্টি কৰিবলৈ, আৰু *কামি*ৰ আশীষ লাভ কৰিবলৈ। আন আন ৰীতি-নীতি হ'ল কাগুৰা নৃত্য প্ৰদৰ্শন, উত্তৰণৰ আচাৰ আৰু সাময়িক উৎসৱ-পাৰ্বন। ৰাজহুৱা মঠসমূহত বিশ্বাসীৰ বাবে তাবিজ আদিও প্ৰদান কৰা হয়। শ্বিণ্ট'ৰ কোনো বিশেষ নৈতিক বিশ্বাস নাই। কিন্তু ইয়াত পৱিত্ৰতাৰ প্ৰতি বিশেষ গুৰুত্ব আছে, যাৰ নিশ্চিতি ৰীতিগত ধোৱা আৰু স্নান কৰাৰে কৰা হয়। শ্বিণ্ট' ধৰ্মৰ কোনো প্ৰৱৰ্তক নাই আৰু কোনো নিশ্চিত মতবাদো নাই। স্থানভেদে এই ধৰ্মই ভিন্ন ৰূপ লাভ কৰে।

## ইতিহাস
যদিও ইতিহাসবিদে এই কথা নিশ্চিতভাৱে ক'ব নোৱাৰে যে কেতিয়া শ্বিণ্ট'ই এটি পৃথক ধৰ্মৰ ৰূপ গ্ৰহণ কৰিলে, এই কথা নিশ্চিত যে খ্ৰীষ্টপূৰ্ব ৩০০ৰ আগে-পাছে *[[য়ায়ই কাল]]*ত কামিৰ আৰাধনা প্ৰচলিত আছিল। ৩০০ৰ পৰা ৫৩৮ চনৰ কফুন কালত জাপানত বৌদ্ধ ধৰ্মৰ প্ৰৱেশ ঘটিল আৰু এই ধৰ্মৰ ব্যাপকভৱে প্ৰচাৰ-প্ৰসাৰ হ'ল।  বৌদ্ধ আৰু শ্বিণ্ট' ধৰ্মৰ সান-মিহলি হৈ এনে পৰ্যায় পালেগৈ যে জাপানী বৌদ্ধ ধৰ্ম আৰু শ্বিণ্ট' ধৰ্মৰ পালনত এটাৰ অবিহনে আনটো কৰা অসম্ভৱ হৈ পৰিল। এই প্ৰক্ৰিয়াক শ্বিনবুৎচু-শ্বুগ' বোলা হয়। কামিসকলক বৌদ্ধ সৃষ্টিতত্ত্বৰ অংশ গণ্য কৰা হ'ল আৰু লাহে লাহে কামিসকলে অৰ্ধ-মানৱৰ ৰূপ ল'লে। কামিৰ আৰাধনাৰ আতাইতকৈ পুৰণি লিখিত উল্লেখ পোৱা যায় অষ্ট শতিকাৰ ''কজিকি'' আৰু ''নিহন শ্ব'কি''ত। তাৰ পাছৰ শতিকাকেইটাত শ্বিনবুৎচু-শ্বুগ'ক জাপানৰ ৰাজপৰিয়ালে গ্ৰহণ কৰিলে। ১৮৬৮ চনৰ পৰা ১৯১২ চনলৈ বৰ্তিত মেইজি কালত জাপানী জাতীয়তাবাদীয়ে শ্বিণ্ট'ৰ পৰা বৌদ্ধ ধৰ্মৰ প্ৰভাৱ বৰ্জন কৰি ৰাজ্য শ্বিণ্ট'ৰ সৃষ্টি কৰিলে। অনেক ইতিহাসবিদে এই ঘটনাকে শ্বিণ্ট' ধৰ্মৰ পৃথক ধৰ্ম হিচাপে আৰম্ভণি বুলি তৰ্ক প্ৰদান কৰে। শ্বিণ্ট' মঠসমূহত চৰকাৰৰ ৰুচি আৰু হস্তক্ষেপ বৃদ্ধি পালে আৰু জাপানৰ সম্ৰাটকো এজন কামি হিচাপে আৰাধনা কৰিবলৈ জাপানী মানুহক উৎসাহ দিয়া হ'ল। জাপান সাম্ৰাজ্যৰ গঠনৰ লগে লগেই শ্বিণ্ট' ধৰ্ম আন আন পূব এছিয়াৰ দেশলৈয়ো বিয়পিবলৈ ধৰিলে। দ্বিতীয় বিশ্বযুদ্ধত জাপানৰ পৰাজয়ৰ পাছতহে শ্বিণ্ট' ধৰ্মক ৰাজ্যৰ পৰা আনুষ্ঠানিকভাৱে পৃথক কৰা হ'ল।

## বিশ্বাসী লোক
শ্বিণ্ট' ধৰ্মাৱলম্বী লোকৰ প্ৰায়সংখ্যকেই জাপানত বসবাস কৰে। জাপানত প্ৰায় ১ লাখ ৰাজহুৱা শ্বিণ্ট' মঠ আছে। পিচে জাপানৰ বাহিৰতো শ্বিণ্ট' বিশ্বাসী লোক পোৱা যায়। শ্বিণ্ট' জাপানৰ আতাইতকৈ জনপ্ৰিয় ধৰ্ম, আৰু এই ধৰ্মৰ ঠিক পাছতেই আছে বৌদ্ধ ধৰ্ম। পিচে প্ৰায়সংখ্যক জাপানী মানুহেই শ্বিণ্ট' আৰু বৌদ্ধ ধৰ্মৰ উভয়ৰেই ৰীতি-নীতি পালন কৰে আৰু উৎসৱ আদিত অংশগ্ৰহণ কৰে। এই কাৰ্য পুৰণি জাপানী বিশ্বাসৰ সৈতে খাপ খায় যাৰ মতে কোনো এটি ধৰ্মত বিশ্বাস কৰিলে আন ধৰ্মত বিশ্বাস নকৰা বুজোৱাতো বাধ্যতামূলক নহয়।

## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:ধৰ্ম
কামি

**কামি** (জাপানী ভাষাত: 神|神, আই পি এ'ত: kaꜜmi) হৈছে জাপানী শ্বিণ্ট' ধৰ্মবিশ্বাসত পোৱা আত্মা, কৰ্মকাণ্ড বা "দিব্য শক্তি"। যদিও কামি শব্দক প্ৰায় "আৰাধ্য" বুলি অনুবাদ কৰা হয়, বাস্তৱত ই অধিক জটিল। কামি পৰিদৃশ্যৰ কোনো অংশ, প্ৰকৃতিৰ কোনো শক্তি, বা জীৱ বা জীৱৰ কোনো গুণো হ'ব পাৰে। কামি কোনো সন্মানীয় মৃত ব্যক্তিৰ আত্মাও হ'ব পাৰে। কোনো কোনো কামিক সমগ্ৰ ফৈদৰ পূৰ্বপুৰুষ গণ্য কৰা হয় (কোনো কোনো পূৰ্বপুৰুষ যি জীৱিত অৱস্থাত কামিৰ গুণাগুণ অৰ্জন কৰাত সক্ষম হৈছিল, মৃত্যৰ পাছত প্ৰকৃততে কামি হৈ পৰিল)। পৰম্পৰাগত বিশ্বাস অনুযায়ী, মহান নেতা, যেনে সম্ৰাট জীৱিতাৱস্থাতে কামি হয়, বা মৃত্যুৰ পাছত কামিলৈ ৰূপান্তৰিত হয়।

শ্বিণ্ট' ধৰ্মত, কামি প্ৰকৃতিৰ পৰা পৃথক নহয়। তেওঁলোক প্ৰকৃতিৰ অংশ, ধনাত্মক আৰু ঋণাত্মক, উভয় গুণৰেই গৰাকী, আৰু ভাল আৰু বেয়া স্বভাৱৰ। কামি হ'ল মুচুবিৰ অভিব্যক্তি। মুচুবি ব্ৰহ্মাণ্ডৰ আন্তঃসংযুক্ত ঊৰ্জা। সেয়েহে শ্বিণ্ট' ধৰ্মত কোৱা হয় যে মানুহে কামিৰ দৰে হোৱাৰ প্ৰয়াস কৰা উচিত। কামি সাধাৰণ বিশ্বৰ পৰা গোপনে থাকে। তেওঁলোক এক অন্য বিশ্বৰ বাসী, যি আমাৰ বিশ্বৰ দৰেই: এই বিশ্বক শ্বিনকাই (神界) বোলা হয়। শ্বিনকাই অৰ্থ "কামিৰ বিশ্ব"। প্ৰকৃতিৰ বিস্ময়কৰ গুণাগুণৰ সৈতে সম্প্ৰীতিৰে থকাকেই কান্নাগাৰা ন' মিচি (随神の道 বা 惟神の道) বোলা হয়। কান্নাগাৰা ন' মিচিৰ অৰ্থ হ'ল, "কামিৰ মাৰ্গত চলা"। পাশ্চাত্য দৰ্শনৰ "নুমিনাচ"ৰ ধাৰণাৰ সৈতে কান্নাগাৰা ন' মিচিৰ মিল আছে।

## নাম
কামি শব্দই জাপানী ভাষাত এজন দেৱতা, আৰাধ্য, দিব্য বা আত্মাক বুজায়। এই শব্দৰ প্ৰয়োগ মন (心霊), ঈশ্বৰ (ゴッド), পৰমেশ্বৰ (至上者), কোনো বিশেষ শ্বিণ্ট' দেৱতা, কোনো মূৰ্ত্তি, কোনো নীতি বা যিকোনো পূজিত বস্তুক বুজাবলৈ কৰা হয়।

যদিও কামিক সাধাৰণতে আৰাধ্য বুলি অনুবাদ কৰা হয়, কোনো কোনো শ্বিণ্ট' গৱেষকৰ মতে এনে অনুবাদে ভ্ৰান্তিৰ সৃষ্টি কৰিব পাৰে। কামি শব্দৰ ব্যৱহাৰ সংস্কৃত ভাষাত "দেৱ" শব্দৰ ব্যৱহাৰ, বা হিব্ৰিউ ভাষাত "ইল'হিম" শব্দৰ ব্যৱহাৰৰ দৰে, যাৰ্ক ঈশ্বৰ, দেৱতা, দেৱদূত বা আত্মাক বুজাবলৈ ব্যৱহাৰ কৰা হয়।

কামি শব্দৰ উৎপত্তিৰ কিছু অনুমান এনে ধৰণৰ:

* কামিৰ গুড়ি আত্মা হ'ব পাৰে, বা আধ্যাত্মিকতাৰ যিকোনো এটি অংশ। কাঞ্জিত কামি এনেদৰে লিখা হয়: । চীনা-জাপানী পঠন হয় শ্বিন বা জিন। চীনা ভাষাত এই শব্দৰ অৰ্থ আৰাধ্য।
* আইনু ভাষাত *কামুয়* শব্দই কামিৰ দৰেই এটি জীৱাত্মিক ধাৰণা প্ৰকাশ কৰে। সম্ভৱতঃ এই দুই শব্দ সম্বন্ধিত। খুব সম্ভৱ প্ৰাচীন জাপানী ভাষাৰ পৰা এই শব্দই আইনু ভাষাত প্ৰৱেশ কৰিলে।
* ম'টুৰি নৰিনাগাই নিজৰ ''ক'জিকি''ত কামিৰ এটি পৰিভাষা প্ৰদান কৰিছে: "যিকোনো জীৱ যাৰ কোনো অসাধাৰণ গুণ আছে, আৰু যি বিস্ময়কৰ, সেয়াই কামি"।

যিহেতু জাপানী ভাষাৰ ব্যাকৰণত সংখ্যাৰ অনুমান পোৱা নাযায়, সেয়ে কামিয়ে এটি বস্তু বুজায় নে কেইবাটাও বস্তু বুজায়, সেই কথাৰ ওপৰত একমত নাই। যেতিয়া কোনো এটি কামিৰ কথা কোৱা হয়, "-কামি" প্ৰত্যয় ব্যৱহাৰ কৰা হয়। শব্দটো দুবাৰ ব্যৱহাৰ কৰি "কামিগামি" শব্দ পোৱা যায়। এই শব্দই একাধিক কামিক বুজায়।

## তথ্য সংগ্ৰহ
আফগানিস্তানত বৌদ্ধ ধৰ্ম

**আফগানিস্তানত বৌদ্ধ ধৰ্ম**ৰ প্ৰৱেশ ঘটিছিল খ্ৰীষ্টিপূৰ্ব তৃতীয় শতিকাত, যেতিয়া মৌৰ্য বংশৰ সম্ৰাট অশোকে বৰ্তমানৰ আফগানিস্তান অঞ্চল দখল কৰিছিল। ২৬৮ৰ পৰা ২৩২ চনলৈ শাসন কৰা সম্ৰাট অশোকৰ শাসনতেই খ্ৰীষ্টপূৰ্ব ২৬০ত কাণ্ডাহাৰৰ চিল জেনাত বৌদ্ধ বাণী থকা শিলালিপি নিৰ্মাণ কৰা হৈছিল। এই ধৰ্ম হিন্দু কুশ পৰ্বতাঞ্চলত ব্যাপকভাৱে প্ৰসাৰ হ'ল।

১৭৮ চনৰ লোকসেমে তেতিয়াৰ চীন দেশৰ ৰাজধানী লুৱ'য়াঙলৈ যাত্ৰা কৰিছিল। তেঁৱেই মহাযান বৌদ্ধ শাস্ত্ৰ চীনা ভাষালৈ অনুবাদ কৰা প্ৰথম ব্যক্তি। তেওঁৰ লগতে উল্লেখ আছে মহাবংশৰ ২৯তম্‌ অধ্যায়ত পোৱা মহাধৰ্মৰক্ষিতৰ যি "আলাছাণ্ড্ৰা নামৰ গ্ৰীক চহৰ"ৰ পৰা ৩০ হাজাৰ বৌদ্ধ ভিক্ষুক লৈ শ্ৰী লংকালৈ ভ্ৰমণ কৰিছিল, তাত অনুৰাধাপুৰৰ মহান স্তুপ নিৰ্মাণৰ উদ্দেশ্যেৰে। এই আলাচাণ্ড্ৰা চহৰ বাস্তৱত এলেক্‌জেণ্ড্ৰিয়া অৱ ককেচাচ নামেৰে জনাজাত এখন চহৰ যি আফগানিস্তানৰ কাবুল মহানগৰৰ প্ৰায় ১৫০ কিলোমিটাৰ উত্তৰে স্থিত। খ্ৰীষ্টপূৰ্ব ১৬৫ৰ পৰা ১৩৫লৈ শাসন কৰা গ্ৰেক'-বেক্ট্ৰিয়ান শাসক, প্ৰথম মেনাণ্ডাৰ, যাক পালি ভাষাত "মিলিন্দ" বোলা হয়, বৌদ্ধ ধৰ্মৰ এজন বিখ্যাত পৃষ্ঠপোষক আছিল। তেওঁৰ কীৰ্তি বৌদ্ধ গ্ৰন্থ মিলিন্দ পন্‌হত পোৱা যায়।

কেইবাশতিকাৰ বাবে, নৱ বিহাৰ নামৰ পাৰ্চী বৌদ্ধ মঠ আছিল মধ্য এছিয়াৰ বৌদ্ধ ধৰ্মাৱলম্বী লোকসকলৰ শিক্ষাৰ এক গুৰুত্বপূৰ্ণ কেন্দ্ৰ। এই মঠ আফগানিস্তানৰ উত্তৰ ভাগৰ বল্খ নামৰ অঞ্চলত স্থিত।

সপ্তম শতিকাৰ পাছৰে পৰা আফগানিস্তানত মুছলমান আক্ৰমণ আৰম্ভ হ'ল। এই আক্ৰমণৰ ক্ৰম একাদশ শতিকাত ঘজনবী আৰু তেওঁৰ বিংশধৰৰ শাসনত সমাপ্ত হ'ল। মুছলমান আক্ৰমণৰ লগে লগেই আফগানিস্তানত বৌদ্ধ ধৰ্মৰ প্ৰভাৱ হ্ৰাস পাবলৈ ধৰিলে।

## প্ৰত্নতাত্ত্বিক অনুসন্ধান

### বামিয়ান মঠৰ গ্ৰন্থাগাৰ
আফগানিস্তানৰ বামিয়ান অঞ্চলত প্ৰাচীন বৌদ্ধ সম্প্ৰদায় মহাসাংঘিক-লোকোত্তৰবাদৰ ভালেমান প্ৰভাৱ আছিল। চীনা বৌদ্ধ ভিক্ষু হিউৱেন চাঙে সপ্তম শতিকাত বামিয়ানত এটি লোকোত্তৰবাদী মঠ ভ্ৰমণ কৰিছিল। পাছলৈ প্ৰত্নতত্ত্ববিদে এই মঠ উদ্ধাৰ কৰিলে। কেইবাখনো মহাযান সূত্ৰৰ প্ৰতিলিপি এই মঠত উদ্ধাৰ কৰা হৈছে, যি বৰ্তমানে ছ'য়েন সংগ্ৰহৰ অন্তৰ্গত। কিছু প্ৰতিলিপি গান্ধাৰী ভাষাত লিখিত, কাৰষ্ঠী লিপিত আৰু আন প্ৰতিলিপি সংস্কৃত ভাষাত লিখিত, গুপ্ত লিপিত। বৰ্তমানে প্ৰতিমোক্ষ বিভংগ, মহাপৰিনিৰ্বাণ সূত্ৰ, চামগি সূত্ৰ, বজ্ৰচেদিকা সূত্ৰ, প্ৰবাৰণ সূত্ৰ আদি অনেক সূত্ৰ সুৰক্ষিত অৱস্থাত আছে।

### বৌদ্ধ অৱশেষ
২০১০ চনৰ আগষ্ট মাহত ৪২ বৌদ্ধ অৱশেষ আফগানিস্তানৰ লগাৰ প্ৰান্তৰ মেচ আয়নাকত উদ্ধাৰ কৰা হ'ল। এই অঞ্চল কাবুলৰ দক্ষিণে স্থিত। লগাৰত দুটি বৌদ্ধ মন্দিৰ (স্তুপ), বুদ্ধৰ মূৰ্ত্তি, সোণ আৰু ৰূপৰ মুদ্ৰা আদি পোৱা গৈছে। প্ৰত্নতত্ত্ববিদৰ মতে এই অৱশেষত কিছু কিছু দ্বিতীয় শতিকাৰ। ঘজনিতো কিছুমান বৌদ্ধ স্থল পোৱা গৈছে।

## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:বৌদ্ধ ধৰ্ম
শ্ৰেণী:আফগানিস্তান
চীনা ভাৱচিত্ৰ

**চীনা ভাৱচিত্ৰ** বা ***হাঞ্জি*** (সৰলীকৃত চীনাত: 汉字, পৰম্পৰাগত চীনাত: 漢字, পিন্যিনত: hànzì, "হান আখৰ") চীনা ভাষা আৰু আন কিছুমান ভাষা লিখিবলৈ ব্যৱহাৰ কৰা ভাৱযুক্ত চিত্ৰ বা আখৰ। এই ভাৱচিত্ৰ আন আন পূব এছিয়াৰ ভাষা লিখিবলৈয়ো ব্যৱহাৰ কৰা হয়। উদাহৰণ স্বৰূপে, জাপানী ভাষাত বৰ্তমানেও ই লিখনৰ এক মুখ্য পদ্ধতি, যাক *[[কাঞ্জি]]* বোলা হয়। চীনা ভাৱচিত্ৰ বিশ্বৰ ভিতৰত আতাইতকৈ পুৰণি নিৰন্তৰভাৱে ব্যৱহৃত লিখন পদ্ধতি। চীনৰ উপৰিও পূব এছিয়াৰ অন্যান্য দেশ আৰু চীনা প্ৰভাৱ থকা আন দেশতো ব্যৱহাৰ হোৱাৰ বাবে চীনা ভাৱচিত্ৰ বিশ্বৰ ভিতৰতেই সৰ্বাধিক ব্যৱহৃত লিখন পদ্ধতিৰ অন্যতম।

## সংখ্যা আৰু ৰূপ
অভিধানত দশোসহস্ৰাধিক চীনা ভাৱচিত্ৰ পোৱা যায়। কিন্তু ইয়াৰ প্ৰায় সংখ্যকেই আন ভাৱচিত্ৰৰ বিকৃত ৰূপহে, বা ঐতিহাসিকভাৱে ব্যৱহৃত হ'লেও বৰ্তমানে ব্যৱহৃত নহয়, বা বিশেষ কিছু কাৰণতহে ব্যৱহৃত। মহাবিদ্যালয়ৰ পৰা স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰা সাক্ষৰ চীনা মানুহে তিনিৰ পৰা চাৰি হাজাৰ ভাৱচিত্ৰৰ জ্ঞান ৰাখে। কিন্তু অধিক বিশেষীকৃত ক্ষেত্ৰৰ বাবে ততোধিক ভাৱচিত্ৰৰ জ্ঞানৰ প্ৰয়োজন। জাপানত মাধ্যমিক বিদ্যালয়ত ২১৩৬টা ভাৱচিত্ৰাঅৰ শিক্ষা প্ৰদান কৰা হয়, যাক *[[জয় কাঞ্জি]]* বোলা হয়। কিন্তু দৈনন্দিন জীৱনত কেইবাশ অতিৰিক্ত ভাৱচিত্ৰৰ প্ৰয়োজন হয়। দ্বিতীয় বিশ্বযুদ্ধৰ পাছত চীন আৰু জাপান উভয়তেই লিখন পদ্ধতিৰ সৰলীকৰণ কৰা হ'ল। সেয়ে, বৰ্তমানে চীন আৰু জাপানত ব্যৱহৃত ভাৱচিত্ৰৰ মাজৰ ভালেমান পাৰ্থক্য দেখা যায়। দুয়ো খন দেশৰেই ভাৱচিত্ৰ, ৰূপ আৰু উচ্চাৰণৰ জাতীয় মান্য সূচী আছে। কিছু কিছু ভাৱচিত্ৰৰ সৰলীকৃত ৰূপ চীনৰ মূল ভূখণ্ড, ছিংগাপুৰ আৰু মালয়েছিয়াত ব্যৱহৃত। তাৰ বিপৰীতে, টাইৱান, হংকং, মাকাও আৰু কিছু ক্ষেত্ৰত দক্ষিণ কোৰিয়াত পৰম্পৰাগত চীনা ভাৱচিত্ৰ ব্যৱহাৰ কৰা হয়। জাপানত সাধাৰণতে ব্যৱহৃত ভাৱচিত্ৰসমূহ দ্বিতীয় বিশ্বযুদ্ধৰ পাছৰ সৰলীকৃত ৰূপত লিখা হয়, পিচে কম ব্যৱহাৰ হোৱা ভাৱচিত্ৰসমূহ পুৰণি বা পৰম্পৰাগত জাপানী ৰূপত লিখা হয়।

## গুণাগুণ
আধুনিক চীনা ভাষাত, প্ৰায়সংখ্যক শব্দই মিশ্ৰিত যৌগিক: দুই বা ততোধিক ভাৱচিত্ৰৰ সহায়েৰে লিখা। ইংৰাজী, ফৰাচী, গ্ৰীক আদি ভাষাৰ *এল্ফাবেট*ত প্ৰত্যেক আখৰৰ সৈতে এটি ধ্বনিৰ সম্বন্ধ থাকে। অসমীয়া, গুজৰাটী, সংস্কৃত, হিন্দী আদি ভাষাৰ *এবুজিডা*ত প্ৰত্যেক আখৰৰ নাইবা এটি স্বৰধ্বনি, নহ'লে এটি ব্যঞ্জনধ্বনিৰ সৈতে এটি বিশেষ স্বৰধ্বনিৰ (অসমীয়া ভাষাত "অ") সম্পৰ্ক থাকে। কিন্তু আধুনিক চীনা ভাৱচিত্ৰত প্ৰায় প্ৰত্যেক ভাৱচিত্ৰৰ এটি ধ্বনিগোটৰ সৈতে সম্পৰ্ক থাকে। ই সেয়ে *চিলেবেৰী*ৰ দৰে। কিন্তু তদুপৰি ধ্বনিগোট প্ৰায় অৰ্থহীন নহয়, বৰং শব্দাংশহে। সেয়ে ই *চিলেবেৰী*তকৈ পৃথক। পিচে এই নিয়ম সকলো সময়ত পালিত নহয়।

আধুনিক চীনা ভাষাত একে উচ্চাৰণৰ অনেক শব্দ আছে। সেয়ে একেই ধ্বনিগোট কেইবাটাও ভাৱচিত্ৰৰ উচ্চাৰণৰ সৈতে মিলে। এই কাৰণেই ভাৱচিত্ৰৰ অৰ্থৰ সৈতে সম্পৰ্ক গুৰুত্বপূৰ্ণ হৈ পৰে। কোনটো শব্দত কোনটো ভাৱচিত্ৰ ব্যৱহাৰ কৰা হ'ব সেই কথা নিৰ্ণিত হয় সেই শব্দৰ অৰ্থেৰে। চীনা ভাষাৰ ভিন ভিন ৰূপত একে উৎসৰ শব্দৰ বাবে একেই ভাৱচিত্ৰ প্ৰয়োগ কৰা হয়। জাপানী ভাষাত, আৰু কিছু ক্ষেত্ৰত কোৰিয়ান ভাষাত, ভাৱচিত্ৰৰ প্ৰয়োগ চীনা ভাষাৰ পৰা অহা শব্দ বা থলুৱা শব্দৰ বাবে এনেদৰে কৰা হয় যে ই চীনা ভাষাৰ উচ্চাৰণতকৈ পৃথক। এটি উদাহৰণ হ'ল জাপানী ভাষাৰ *[[কুন-য়'মি]]*। আন শব্দসমূহৰ প্ৰকৃত চীনা ভাষাৰ উচ্চাৰণ বাহাল থাকে। এই শব্দৰ বিদেশী ৰূপক চীনা-সম্বন্ধীয় বা *চাইন'-জেনিক* উচ্চাৰণ বোলা হয়। ভাষাবিদে এই শব্দসমূহৰ সহায়তেই মধ্যযুগীয় চীনা ভাষাৰ উচ্চাৰণ প্ৰণালীৰ অনুমান কৰিছে।

## কিছুমান সাধাৰণ শব্দৰ ভাৱচিত্ৰৰ তালিকা

## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:চীনা সংস্কৃতি
জাপানত ইছলাম ধৰ্ম

জাপানৰ নিকৱৰ্টী দেশসমূহৰ তুলনাত **জাপানত ইছলাম ধৰ্ম**ৰ ইতিহাস চুটি। জাপান দেশত ইছলাম ধৰ্ম আতাইতকৈ কম সংখ্যক লোকে বিশ্বাস কৰা ধৰ্মৰ অন্যতম। ইছলাম ধৰ্মাৱলম্বী লোকৰ সংখ্যা জাপানত বাহাই ধৰ্মাৱলম্বী লোকৰ সংখ্যাতকৈ অধিক, কিন্তু খ্ৰীষ্টান ধৰ্মাৱলম্বী লোকৰ সংখ্যাতকৈ কম। ঊনবিংশ শতিকাৰ পূৰ্বে জাপানত খুব কমহে ইছলামৰ প্ৰভাৱ আছিল, আলগা কিছু ঘটনাৰ বাদে। বৰ্তমানে, জাপানত বসবাস কৰা গৰিষ্ঠসংখ্যক মুছলমানেই প্ৰবাসী, যদিও স্থানীয় জাপানী মানুহ কিছুমানেও ইছলাম ধৰ্মত বিশ্বাস কৰে।

## সংখ্যা
১৯৪১ চনত টকিঅ' মছজিদৰ মুখ্য পৃষ্ঠপোষকে দাবী কৰিছিল যে জাপানত সেই সময়ত প্ৰায় ৬০০ মুছলমান লোক আছিল, যাৰ কেৱল তিনি বা চাৰিজনহে স্থানীয় জাপানী মানুহ আছিল। ১৯৮২ চনত জাপানত প্ৰায় ৩০ হাজাৰ মুছলমান লোক আছিল, যাৰ প্ৰায় ১৫ হাজাৰ স্থানীয় জাপানী লোক আছিল। স্থানীয় জাপানী মুছলমানৰ সৰহ সংখ্যকেই মহিলা, যাৰ পতি জাপানত প্ৰবাসী মুছলমান যি ১৯৮০ৰ দশকৰ অৰ্থনৈতিক বিকাশৰ সময়ত জাপানলৈ আহিছিল। আন কিছু স্থানীয় মুছলমান হ'ল বুদ্ধিজীৱী আৰু শিক্ষক যিয়ে ইছলাম অধ্যয়ন কৰি ইছলামলৈ ধৰ্মান্তৰিত হৈছে। বৰ্তমানে, বিভিন্ন অনুমানৰ মতে জাপানত মুছলমান লোকৰ সংখ্যা প্ৰায় ১ লাখৰ ওচৰত। জাপানত ইছলাম এটি সংখ্যালঘু ধৰ্ম, আৰু ইছলাম ধৰ্মাৱলম্বী লোকৰ সংখ্যা জাপানৰ বৃদ্ধি পাইছে নে হ্ৰাস পাইছে, সেই বিষয়ে কোনো বিশেষ তথ্য উপলব্ধ নহয়। ১৯৯০ৰ দশকত ধৰ্মান্তৰিত হোৱা লোকৰ মাজত কম বয়সীয়া বিবাহিত জাপানী মহিলা ভালেমান আছিলম *মডাৰ্ণ ৰিলিজন*ৰ মতে।

জাপানত ইছলাম ধৰ্মী লোকৰ প্ৰকৃত সংখ্যা অনুমানৰ বিষয়হে, যিহেতু কোনো নিশ্চিত সংখ্যা পোৱা নাযায়। জাপানৰ জাতীয় জনসংখ্যা আৰু সামাজিক সুৰক্ষা গৱেষণা প্ৰতিষ্ঠানত কৰ্মৰত হিৰ'শ্বি ক'জিমাৰ আৰু ৱাছেডা বিশ্ববিদ্যালয়ত কৰ্মৰত কেইক' ছাকুৰাইৰ দৰে জাপানী পণ্ডিতৰ মতে জাপানত প্ৰায় ৭০ হাজাৰ ইছলাম ধৰ্মী লোক আছে, যাৰ প্ৰায় ৯০% প্ৰবাসী আৰু ১০%হে স্থানীয় জাপানী লোক। প্ৰবাসী লোকৰ মাজত সৰ্বাধিক সংখ্যা ইণ্ডোনেছিয়াৰ পৰা অহা লোকাৰ, তাৰ পাছতেই ভাৰতীয়, পাকিস্তানী আৰু বাংলাদেশী লোকৰ। পিউ ৰিচাৰ্চ চেণ্টাৰৰ মতে ২০১০ চনত জাপানত ১ লাখ ৮৫ হাজাৰ মুছলমান লোক আছিল। ২০১৯ চনত এই অনুমান ২ লাখ ৩০ হাজাৰ পালেগৈ। মুখ্য কাৰণ দৰ্শোৱা হ'ল অপ্ৰবাদনৰ প্ৰতি জাপান চৰকাৰৰ আগতকৈ তুলনামূলকভাৱে সহজ নীতি। ইয়াৰ ৫০ হাজাৰ স্থানীয় জাপানী লোক বুলি অনুমান কৰা হৈছে। ২০০১ চনত জাপানত ২৪টা মছজিদ আছিল, আৰু বৰ্তমানে ১১০টা মছজিদ আছে। ২০১৯ চনৰেই আন এক অনুমানৰ মতে জাপানত মুছলমান লোকৰ সংখ্যা ২ লাখ যাৰ ৯০% লোক প্ৰবাসী আৰু ১০% স্থানীয় জাপানী।

জাপানত মুছলমান জনসংখ্যাৰ গড় বয়স কম, সেয়েহে অনুমান কৰা হৈছে যে ভৱিষ্যতলৈ দেশখনত দ্বিতীয় আৰু তৃতীয় প্ৰজন্মৰ স্থায়ী মুছলমান জনসংখ্যা দেখা যাব।

## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:ইছলাম ধৰ্ম
শ্ৰেণী:জাপান
শ্ৰেণী:দেশ অনুসৰি ইছলাম
শ্ৰেণী:দেশ অনুসৰি ধৰ্ম
সদৌ অসম আইন ছাত্ৰ সন্থা

**সদৌ অসম আইন ছাত্ৰ সন্থা** (All Assam Law Students Union, চমুকৈ AALSU) অসমৰ সৰ্ববৃহৎ আইনৰ ছাত্ৰৰ সংগঠন। ২০১৬চনৰ ১৬চেপ্তেম্বৰ তাৰিখে অসমৰ আইন মহাবিদ্যালয়সমূহৰ ছাত্ৰৰ দ্বাৰা গঠিত এটি বৃহৎ ছাত্ৰ সংগঠন যিয়ে অসমৰ ছাত্ৰসমাজৰ সমস্যা আৰু জনগনৰ ন্যায়ৰ পক্ষত মাত মাতি আহিছে।
## ইতিহাস
১৯১৪ চনতে বৃট্ৰিছ চৰকাৰে নিৰ্মাণ কৰা উত্তৰ পূৰ্বাঞ্চলৰ প্ৰথম আইন শিক্ষা অনুষ্ঠান বিষ্ণুৰাম মেধি চৰকাৰী আইন মহাবিদ্যায় খনেই বৰ্তমানো অসমৰ একমাত্ৰ চৰকাৰী আইন মহাবিদ্যালয়। বৰ্তমান ব্যক্তিগত খণ্ডত অসমত বহুতো আইন মহাবিদ্যায় স্থাপন হল যদিও আইন শিক্ষা খণ্ডৰ ছাত্ৰ ছাত্ৰী সকলে আজিও অজস্ৰ সমস্যাৰ সন্মুখীন হৈ আহিছে। আইনৰ ছাত্ৰ ছাত্ৰী সকলক একগোট কৰি ছাত্ৰ সমাজৰ সমস্যা তথা অসমৰ জনগনৰ ন্যায়ৰ পক্ষত মাত মতাৰ উদ্দেশ্যে ছাত্ৰ সমাজৰ একাত্মক প্ৰচেষ্টাত ২০১৬ চনৰ ১৬ চেপ্তেম্বৰ তাৰিখে অনুষ্ঠিত এখনি সভাত অসমৰ প্ৰতিখন আইন মহাবিদ্যালয়ৰ পৰা অহা ছাত্ৰ প্ৰতিনিধিৰ উপস্থিতিত অসম চলচ্চিত্ৰ বৃত্তি উন্নয়ন নিগমৰ সভা গৃহত সদৌ অসম আইন ছাত্ৰ সন্থা গঠন কৰা হয়। 

## তথ্য সংগ্ৰহ

## বাহ্যিক সংযোগ
*sentinelassam
*latestlaws
*hindustantimes

শ্ৰেণী:অসমৰ সংগঠন
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ স্বেচ্ছাসেৱী সংগঠন