open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
অসমৰ বস্ত্ৰৰ মোটিফ

অসমত যিবোৰ বস্ত্ৰ পৰম্পৰাগতভাৱে তৈয়াৰ কৰা হয় তাৰ কিছুমান নিৰ্দিষ্ট মোটিফ বা ফুল বছা শৈলী আছে। এই শৈলীসমূহ গামোছা, চাদৰ, মেখেলা, বুকুচোলা, ৰিহা আদিত তোলা হয়। এনে শৈলীৰ কিছুমান হৈছে সিংখাপ, বুটা, গছা, জাপি আদি। অসমৰ বিভিন্ন জনগোষ্টীৰ লোকৰ নিজস্ব পৰম্পৰাগত সাজ-পোছাকৰো মোটিফ ভিন্ন হোৱা দেখা যায়।

## পৰম্পৰাগত মোটিফ

;কিংখাপ
কিংখাপ বা সিংখাপ হৈছে হৈছে সোণ, ৰূপ আৰু ৰেচমৰ সূতাৰে অলংকৃত কাপোৰ বোৱাৰ এক প্ৰাচীন ভাৰতীয় কলা। অসমীয়া কিংখাপ সাধাৰণতে আহোম সাম্ৰাজ্যৰ দ্বাৰা প্ৰভাৱিত আৰু ইয়াত দুটা মুখামুখিকৈ থকা সিংহৰ ফুল তোলা হয়। ই অন্য আকৃতিও হ'ব পাৰে।
;বুটা বা ফুল বুটা
সৰ্বভাৰতীয় বুটা মোটিফ আলমণ্ড বা পাইন শঙ্কু আকৃতিৰ মটিফ আৰু ইয়াৰ ওপৰৰ মূৰটো চোকা বক্ৰ আৰ্হিৰ।  অসমত এই শৈলীত ফুল বা ফুলৰ থোপাৰ নক্স্যা  তোলা হয়।
;গছ বা গছা
ইয়াত এজোপা গছ বা কেতিয়াবা লগতে এহাল চৰাই চিত্ৰিত কৰা হয়।
;পখিলা
এই শৈলীত মেখেলা-চাদৰত পখিলাৰ নক্সা তোলা হয়।
;জাপি
জাপি শৈলী এক অন্যতম পৰম্পৰাগত মোটিফ। আগতে সম্ভ্ৰান্ত আৰু চহকী পৰিয়ালৰ লোকৰ বাবে এই নক্সা একপ্ৰকাৰ নিৰ্দিষ্ট আছিল।
;কেঁ‌চ বছা
এই শৈলী বস্ত্ৰৰ কিনাৰত কৰা হয় আৰু ই পথালি আঁ‌চ কিছুমানৰ দৰে। সাধাৰণতে চাদৰ আৰু ৰিহাত এই নক্সা তোলা হয়।
;গামখাৰু
গামখাৰু এবিধ অসমীয়া অলংকাৰ। কাপোৰত ইয়াৰো নক্সা তোলা হয়।
;জোনবিৰি
জোনবিৰি হ'ল অৰ্ধচন্দ্ৰ আকৃতিৰ অসমীয়া অলংকাৰ। ইয়াকো কাপোৰত ফুল হিচাপে তোলা হয়।
;লোকাপাৰ
লোকাপাৰ অসমীয়া অলংকাৰ আৰু বস্ত্ৰ উভয়ৰে উমৈহতীয়া মোটিফ। ইয়াত দুটা মুখামুখিকৈ থকা পাৰ চিত্ৰিত কৰা হয়।
;ঢোল
অসমৰ লোকবাদ্য ঢোলকো গামোচা, মেখেলা-চাদৰ আদিত চিত্ৰিত কৰা হয়।
;ভাগৱত শৰাই বা শৰাই
শৰাইৰ নক্সা অঁ‌কা এই শৈলী ঘাইকৈ মণিকূটৰ আচ্ছাদন বা ধৰ্মীয় গ্ৰন্থ আৰু সা-সঁ‌জুলি মেৰিয়াবলৈ ব্যৱহাৰ কৰা গামোছাত চিত্ৰিত কৰা হয়।
;হাতী
এই শৈলীত জ্যামিতিক আকাৰত হাতিৰ নক্সা তোলা হয়।
;কল্কি

কল্কি হৈছে তলফালটো বহল আৰু ওপৰফালে ঠেক হৈ যোৱা অৰ্ধগোলক আকৃতিৰ এক শৈলী। মেখেলা-চাদৰত ই এক সাধাৰণ নক্সা।
;অন্যান্য
ফুল, পাত, ময়ূৰ, হৰিণ, ঢোলবিৰি আদিৰ নক্সাও কাপোৰয় ফুল তোলা হয়।
### জনগোষ্ঠীয় মোটিফ

;মিচিং জনগোষ্ঠী
মিচিং পুৰুষসকলে পৰিধান কৰা চোলা মিবু গালুকত তেওঁলোকৰ উপাস্য ডনি-প'ল' অৰ্থাৎ চন্দ্ৰ-সূৰ্যৰ নক্সা থাকে। ইয়াৰ লগতে বুটা বছাও দেখা যায়। আনহাতে মহিলাসকলৰ পৰিধানত প্ৰায়ে বুটা ফুল আৰু বৰ্ফিৰ আকৃতি দেখা যায়। তেওঁলোকৰ ৰিবি গাছেঙত প্ৰায়ে দীঘলীয়া বা পথালি আঁ‌চ দেখস যায়।
;আহোম জনগোষ্ঠী
আহোমসকলৰ পোছাকত তেওঁলোকৰ আৰাদ্য তথা ৰাজকীয় প্ৰতীক আহোম ড্ৰেগন ঙি ঙাও খাম চিত্ৰিত হৈ থাকে। আহোম শৈলীৰ পোছাকসমূহত আজিকালি আহোম লিপিৰে বিভিন্ন শব্দও লিখা হয়। আহোম নাৰীয়ে পৰিধান কৰা মেখেলাত সাধাৰণতে বুটা বছা হয়।
;বড়ো জনগোষ্ঠী
বড়ো জনগোষ্ঠীৰ আৰনাই বা দখনা আদিত ত্ৰিভুজ, বৰ্ফি, ফুল আদি ওৰায়ে দেখা যায়।

### আধুনিক যুগৰ মোটিফ

;কাজিৰঙা শৈলী
এই শৈলীটোৰ উদ্ভৱ হৈছে কাজিৰঙাৰ বন্য জীৱ-জন্তুৰ পৰা। ইয়াত বিভিন্ন জন্তুৰ লগতে ঘাইকৈ গঁ‌ড়ৰ নক্সা তোলা হয়।
;বিহুনৃত্য
এই শৈলীত কাপোৰত বিহু নাচনী, ঢুলীয়া, পেঁ‌পাদাৰী আদিৰ ছবি তোলা হয়।
;অন্যান্য
অন্যান্য আধুনিক মোটিফৰ ভিতৰত কলগছ, গছ-লতিকা আদি দেখা যায়।

## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:অসমৰ সংস্কৃতি
ওচমান টাকাৰ নৃত্য

**ওচমান টাকাৰ নৃত্য**() ()আলবেনিয়া আৰু গ্ৰীচত প্ৰচলিত এক পৰম্পৰাগত নৃত্য। আলবেনিয়াত ইয়াক মূলতঃ চাম আলবেনিয়ানসকলে পৰিৱেশন কৰে। ১৯ শতিকাৰ মুছলমান চাম আলবেনিয়ান গেৰিলা যোদ্ধা *ওচমান টাকা*ৰ নামেৰে এই নৃত্যৰ নামকৰণ কৰা হৈছে, যিয়ে অট্টোমান বাহিনীৰ বিৰুদ্ধে যুঁজ কৰিছিল। ই পুৰণি আলবেনিয়ান চাম নৃত্যৰ *চামচে নাচ*ৰ এটা পৃথক প্ৰকাৰ।
## পশ্চাৎপদ
যুঁজাৰু ওছমান টাকাক য়ানিনাত কাৰাগাৰত বন্দী কৰি মৃত্যুদণ্ডৰ শাস্তি প্ৰদান কৰা হৈছিল। মৃত্যুদণ্ডৰ সময়ত তেওঁক তেওঁৰ শেষ ইচ্ছাৰ বিষয়ে ক’বলৈ কোৱা হ’ল, তেতিয়া তেওঁ নাচিবলৈ মন কৰিলে। লোক পৰম্পৰামতে কোৱা হয়, তেওঁৰ নৃত্য ইমানেই ধুনীয়া আছিল যে অট্টোমান সেনাৰ স্থানীয় আলবেনিয়ান চিপাহীসকলে, তেওঁৰ ফাঁচীৰ আদেশ পালন নকৰিলে। কিছুদিনৰ পিছত তেওঁ পুনৰ ধৰা পৰে আৰু অট্টোমান কৰ্তৃপক্ষৰ বিৰুদ্ধে যুঁজি থকাৰ সময়তে কনিছপলত তেওঁ হত্যা কৰা হয়।
## পৰিৱেশন

এই নৃত্যটোৱে এক কঠোৰ ছন্দ অনুসৰণ কৰে আৰু নৃত্যশিল্পীৰ "মনোভাৱ, শৈলী আৰু ইচ্ছা"ৰ ওপৰত গুৰুত্ব আৰোপ কৰে। ই সংগীতৰ ২-
৪ মাত্ৰাৰ দৈৰ্ঘ্যৰ নৃত্য ক্ষেত্ৰৰ মাজত "ধীৰ-দ্ৰুত-দ্ৰুত" ছন্দত হয়।  এই নৃত্য হৈছে শাৰীৱদ্ধ নৃত্য, য’ত এগৰাকী মুখ্য নৃত্যশিল্পীয়ে নিপুণভাৱে নিষ্পাদন কৰা পদ সঞ্চালনা প্ৰদৰ্শন কৰে। তাৰ পিছত তেওঁ আঁঠু তললৈ নমাই পিঠিখন পিছফালে ভাঁজ কৰি বুকুখন ওপৰলৈ আগবঢ়াই দি এখন দলঙৰ দৰে আকৃতি গঠন কৰে। তাৰ পিছত আন নৃত্যশিল্পীসকলে লিড ডান্সাৰৰ পেটলৈ আগবাঢ়ি গৈ তেওঁৰ পেটৰ ওপৰত উঠি নাচি থাকে। নৃত্যশিল্পীসকলে ইজনে সিজনক হাতত ধৰি, কঁকালখন ৯০ ডিগ্ৰী ওপৰলৈ বেঁকা কৰি থাকে। বিশেষকৈ যদি আপুনি শাৰীটোৰ প্ৰথম বা শেষ ব্যক্তিজনক ধৰি আছে তেন্তে নৃত্যৰ বাবে এটা মজবুত হাতৰ বান্ধ লাগে। ই মুখ্য নৃত্যশিল্পীৰ শক্তি আৰু একাগ্ৰতাৰ প্ৰতীক, কাৰণ তেওঁ নিজৰ শৰীৰৰ সৈতে আন পুৰুষসকলে পাৰ হ'ব পৰাকৈ এখন দলং গঠন কৰে।
## গ্ৰীচ আৰু আলবেনিয়াত
এই নৃত্য গ্ৰীচৰ এপিৰোট সংগীত আৰু আলবেনিয়াৰ চাম সংগীতৰ প্ৰদৰ্শন সূচীৰ এটা অংশ। ওছমান টাকাৰ নৃত্য *চাম নৃত্য* সমগ্ৰ আলবেনিয়াত সুপৰিচিত আৰু ইয়াক কিছু সংখ্যক ৰাষ্ট্ৰীয় অনুষ্ঠানত পৰিৱেশন কৰা হয়।
### আলবেনিয়াত
এই নৃত্যটো লুট, ভায়লিন, টেম্বুৰিন আৰু ক্লাৰিনেট আদি বাদ্যৰ বাদ্য-সংগীতৰ সৈতে মিলাই গীতৰ সৈতে পৰিৱেশন কৰা হয়। ই আলবেনিয়াৰ পুৰণি *চামচে নৃত্য*ৰ চাম প্ৰদৰ্শন সূচীৰ পৰা সৃষ্ট কিছু পৃথক এক বিখ্যাত নৃত্য।
### গ্ৰীচত
গ্ৰীচত এই নৃত্যক "অচমন্তকাচ" বা "সমন্তকাচ" বুলি কোৱা হয় আৰু ইয়াক এপিৰাছ অঞ্চলত পৰিৱেশন কৰা হয়। ই এপিৰাছৰ নটা মৌলিক নৃত্য ধাৰাৰ (আনকেইটা হ’ল, Tsamikos, ৩টা স্তৰৰ Syrtos, ২টা স্তৰৰ Syrtos, প’গ’নিচিয়’চ, জেগ’ৰিচিয়’চ, ক্লেফ্টিচ, ফেজ’দাৰভেনাগেচ আৰু বেৰাতী) মাজৰ অন্যতম। অচমণ্টাকাছৰ নৃত্য ধাৰাটোৰ সুকীয়া নৃত্য শৈলী আছে, ইয়াক একচেটিয়াভাৱে সংগত কৰা গীতত নৃত্য কৰা হয় আৰু ইয়াক এপিৰাছৰ আন কোনো নৃত্য ধাৰাৰ সৈতে একে বুলি ধৰা নহয়। পৰম্পৰাগত ৮ জোখৰ আৰ্হিৰ উপৰিও আজিকালি ইয়াক ৪ জোখৰ আৰ্হিতো পৰিৱেশন কৰা হয়, যিটো প'গ'নিঅ'ছৰ সৈতে একে। এপিৰাছৰ সংগীতৰ সাধাৰণ ধৰণেৰে নিৰ্দিষ্ট গীতটোৰ শেষত কেতিয়াবা বাধা আহিব পাৰে আৰু শেষত চিৰ্টছ বা ছামিকোছ ছন্দত শেষ হ'ব পাৰে। এপিৰাছৰ জাগোৰি অঞ্চলৰ নৃত্যৰ সাধাৰণ শ্ৰেণীবিভাজনে ওচমান টাকাসকলৰ লগতে বেৰাতী, ক্লেফ্টেছ, পেৰ্ডিকোমাটাকো ছামিকোৰ ভিন্নতা হিচাপে শ্ৰেণীভুক্ত কৰিব পাৰে। এই নৃত্যটো ছৌলিঅ'টসকলৰ নৃত্য বুলি ধৰা হয়।

## তথ্য সূত্ৰ

শ্ৰেণী:লোক-নৃত্য
দেবলিনা হেমব্ৰাম

**দেবলিনা হেমব্ৰাম** (ইংৰাজী: Deblina Hembram) পশ্চিম বংগৰ এগৰাকী ভাৰতীয় ৰাজনীতিবিদ আৰু ভাৰতীয় কমিউনিষ্ট পাৰ্টি (মাৰ্ক্সবাদী)ৰ কেন্দ্ৰীয় সমিতিৰ সদস্য। ২০০৬-১১ চনত বাওঁ মঞ্চ মন্ত্ৰালয়ত জনজাতি পৰিক্ৰমা মন্ত্ৰী আছিল।

## ব্যক্তিগত জীৱন
দেবলিনা হেমব্ৰামৰ বিবাহ সুকলাল হেমব্ৰামৰ সৈতে হৈছিল। ১৯৮৮ চনত পশ্চিম বংগ মাধ্যমিক শিক্ষা ব'ৰ্ডৰ অধীনৰ বডী হাইস্কুলৰ পৰা তেওঁ দশম শ্ৰেণী সম্পূৰ্ণ কৰিছিল।

## ৰাজনৈতিক জীৱন
দেবলিনা হেমব্ৰাম অনুসূচিত জনজাতিৰ বাবে সংৰক্ষিত সমষ্টি ৰাণীবন্ধ বিধানসভা সমষ্টিৰ পৰা তিনিবাৰ বিধায়ক হিচাপে নিৰ্বাচিত হৈছে।[3][4][5] ইয়াৰ পৰাই তেওঁ ১৯৯৬, ২০০৬ আৰু ২০১১ চনৰ পশ্চিম বংগ বিধানসভা নিৰ্বাচনত জয়লাভ কৰিছে। ৰাণীবন্ধত প্ৰথমবাৰৰ নিৰ্বাচনত তেওঁ কংগ্ৰেছ দলৰ নেতা অনিল হান্সদাৰ সৈতে মুখামুখি হৈছিল আৰু ৩২,৪০৯ টা ভোটৰ ব্যৱধানত এক বৃহৎ জয়লাভ কৰিছিল। ২০০৬ চনৰ নিৰ্বাচনত তেওঁ জে কে পি(এন)ৰ আদিত্য কিস্কুক ১০,৮৯০ ভোটত পৰাস্ত কৰে। ২০১১ চনৰ বিধানসভা নিৰ্বাচনত তেওঁ সৰ্বভাৰতীয় তৃণমূল কংগ্ৰেছৰ ফাল্গুনি হেমব্ৰামক ৬,৮৫৯ টা ভোটত পৰাস্ত কৰে।

২০১২ চনৰ ১১ ডিচেম্বৰত শাসকীয় দলৰ চিট ফাণ্ড ৰেকেট কেলেংকাৰীৰ বিৰুদ্ধে মাত মতাৰ বাবে পশ্চিম বংগ ৰাজ্যিক বিধানসভাৰ ভিতৰত তৃণমূল কংগ্ৰেছৰ বিধায়কসকলে দেবলিনা হেমব্ৰামক আক্ৰমণ কৰে। তৃণমূল কংগ্ৰেছৰ পুৰুষ বিধায়কসকলে তেওঁক মজিয়াত বাগৰাই পেলাই প্ৰহাৰ কৰিছিল আৰু তাৰ পিছত লগে লগে তেওঁক চিকিৎসালয়ত ভৰ্তি কৰোৱা হৈছিল। ২০১৯ চনৰ ফেব্ৰুৱাৰী মাহত কলকাতাৰ ব্ৰিগেড পেৰেড গ্ৰাউণ্ডত তৃণমূল কংগ্ৰেছৰ বিৰুদ্ধে দিয়া দেবলিনা হেমব্ৰামৰ ভাষণ (তেওঁৰ মাতৃভাষা সান্তালীত) ইণ্টাৰনেটৰ চাঞ্চল্যৰ বিষয় হৈ পৰিছিল। ২০১৯ চনৰ সংসদ নিৰ্বাচনত ঝাৰগ্ৰাম লোকসভা সমষ্টিৰ পৰা চি পি আই (এম)ৰ প্ৰাৰ্থী আছিল। নিৰ্বাচনত তেওঁ ভাৰতীয় জনতা পাৰ্টিৰ কুনাৰ হেমব্ৰামৰ হাতত পৰাস্ত হয়।

## সাংগঠনিক নেতৃত্ব
সৰ্বভাৰতীয় কিষাণ সভাৰ ৩৩ সংখ্যক সন্মিলনত তেওঁ সৰ্বভাৰতীয় কিষাণ পৰিষদলৈ নিৰ্বাচিত হয়। সৰ্বভাৰতীয় গণতান্ত্ৰিক মহিলা সন্থাৰ ৰাষ্ট্ৰীয় উপ-সভাপতি পদতো কৰ্মৰত।

## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:ভাৰতীয় ৰাজনীতিবিদ
শ্ৰেণী:মহিলা ৰাজনীতিবিদ
শ্ৰেণী:চাঁওতালি ব্যক্তি
জবামণি টুডু

**জবামণি টুডু** (), জন্ম: ১০ এপ্ৰিল, ২০০০চন; এগৰাকী ভাৰতীয় মহিলা ফুটবলাৰ, যিয়ে কিকষ্টাৰ্ট আৰু ভাৰতীয় মহিলা জাতীয় ফুটবল দলৰ ডিফেণ্ডাৰ হিচাপে খেলে। খেল জীৱনৰ আদি ছোৱা সময়ত আন বহু পৰিয়ালৰ দৰে টুডুৰ পিতৃ-মাতৃয়েও তেওঁক ল’ৰাৰ খেল বুলি পৰিচিত ফুটবল খেলত আশংকা প্ৰকাশ কৰিছিল যদিও তেওঁ খেলত দক্ষতাৰে আগুৱাই গৈছে৷
## আদি জীৱন
ওড়িশাৰ ময়ূৰভঞ্জ জিলাত জন্মগ্ৰহণ কৰা টুডু ওড়িশা স্প’ৰ্টছ হোষ্টেলৰ এক অংশ আছিল। তেওঁ যুৱ আৰু জ্যেষ্ঠ ফুটবল প্ৰতিযোগিতাত অংশ গ্ৰহণ কৰিছে। তেওঁ ওড়িশাৰ হৈ যুৱ আৰু জ্যেষ্ঠ উভয়তে ৰাষ্ট্ৰীয় প্ৰতিযোগিতাতে খেলিছে। ওড়িশাৰ ফুটবলাৰ টুডুই ৰাইজিং ষ্টুডেণ্ট ক্লাব, এফসি কোহলাপুৰ চিটিৰ পৰা খেলিছে৷
## খেলজীৱন
২০১৫ চনৰ এ এফ চিৰ ১৬ বছৰ অনুৰ্ধ চেম্পিয়নশ্বিপৰ কোৱালিফায়াৰৰ সময়ত টুডুৱে ১৬ বছৰ অনুৰ্ধ পৰ্যায়ত ভাৰতক প্ৰতিনিধিত্ব কৰিছিল। ২০১৬ চনৰ ডিচেম্বৰ মাহত টুডুক ২০১৬ চনৰ এছ এ এফ এফ মহিলা চেম্পিয়নশ্বিপৰ বাবে ভাৰতীয় ছিনিয়ৰ দললৈ নিৰ্বাচিত কৰা হয়। ২০১৭ চনৰ ২ জানুৱাৰীত নেপালৰ বিৰুদ্ধে ছেমি ফাইনেল খেলত দলটোৰ হৈ জয়যাত্ৰাৰ সূচনা কৰে। ভাৰতে ৩-১ গ'লত জয়লাভ কৰা খেলখনত তেওঁ ডালিমা ছিব্বাৰৰ বিকল্প হিচাপে খেলপথাৰত নামিছিল। ১৫ বছৰ বয়সত তেওঁ খেল জীৱনত অভিষক ঘটায়।

## তথ্য সূত্ৰ

শ্ৰেণী:মহিলা খেলুৱৈ
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় নাৰী
শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:চাঁওতালি ব্যক্তি
লুংগী পাঞ্চি নৃত্য

**লুংগী পাঞ্চি নৃত্য** হৈছে পশ্চিম বংগৰ চাঁওতাল জনগোষ্ঠীৰ এক পৰম্পৰাগত নৃত্য শৈলী। পুৰুষ-মহিলা উভয়ে পৰিৱেশন কৰা এই নৃত্যৰ লগত পৰম্পৰাগত লোক সংগীত পৰিৱেশন কৰা হয়।

চাঁওতালসকল ভাৰত আৰু বাংলাদেশত অতি বৃহৎ জনবসতি থকা মুণ্ডা জনগোষ্ঠীৰ অন্তৰ্গত লোক। চাঁওতাল জনগোষ্ঠীৰো এটা বৃহৎ অংশ পশ্চিম বংগ, ঝাৰখণ্ড আৰু বাংলাদেশৰ ভূমিত আছে। চাঁওতাল জনগোষ্ঠীৰ সাংস্কৃতিক পৰিচয় বৰ চহকী আৰু সাংস্কৃতিক বৈচিত্ৰ্যৰ মাজতো তেওঁলোকে নিজৰ মাজত অপৰিসীম সংহতি প্ৰদৰ্শন কৰি বাস কৰে। তেওঁলোকে গাঁও পাতি বাস কৰে আৰু নিজেই নিজক শাসন কৰিবলৈ ৰাইজে পাঁচজন মানুহক দায়িত্ব অৰ্পন কৰে৷ তেওঁলোকক “মোড়ে হোড়’’ বুলি কোৱা হয়৷  তেওঁলোক পিতৃ প্ৰধান আৰু তেওঁলোকৰ মাজত মুঠ বাৰটা গোত্ৰ আছে৷ নৃত্য আৰু সংগীতৰ মাধ্যমেৰে তেওঁলোকে নিজৰ মাজত সংহতি বৰ্তাই ৰাখে৷ নৃত্য আৰু সংগীত তেওঁলোকৰ সংস্কৃতিৰ কেন্দ্ৰীয় উপাদান। এওঁলোকৰ জনসংখ্যা প্ৰায় ৬০ লাখ আৰু ভৌগোলিকভাৱে ভাৰত, বাংলাদেশ আৰু নেপালত অৱস্থিত। তেওঁলোকে চাঁওতালী ভাষা কয় আৰু হিন্দু ধৰ্ম বহুলাংশে অনুসৰণ কৰে। তেওঁলোক আদিম সাম্প্ৰদায়িক সম্পৰ্কৰ এতিয়ালৈকে প্ৰচলিত সমাজ ব্যৱস্থাৰ মাজতে সোমাই থাকে। তেওঁলোকৰ মূল বৃত্তি হৈছে কৃষি; চিকাৰ আৰু সংগ্ৰহৰ কামো কৰে। বৰ্তমান বহুতো চাঁওতালে বাগিচা, কাৰখানা, কয়লা খনি আৰু বন্দৰৰ শ্ৰমিক হিচাপে কাম কৰে।

বছৰৰ বিভিন্ন সময়ত ভিন ভিন উৎসৱ পালন কৰা চাঁওতালসকলৰ *বোঙ্গাবুঙ্গি*, *হোম*, *এৰোৱা*, *হাড়িয়া*, *ছাতা*, *দিবি*, *নওয়াই*, *[[সোহৰাই]]* আদিৰ লগতে ব্যক্তিগত পূজা-পাৰ্বন আৰু উৎসৱতো নৃত্য-গীতৰ প্ৰাধান্য থাকে৷

## শৈলী
লুংগী পাঞ্চী নৃত্যৰ উৎপত্তি কেতিয়া হয় সি স্পষ্ট নহয়। পৰম্পৰাগতভাৱে কিউবাত মেৰেংগু আৰু কংগাৰ ছন্দ মিহলি হোৱাৰ ফলত ১৯৫৫ চনত ইয়াৰ উৎপত্তি হোৱা বুলি বিশ্বাস কৰা হয়। কিউবাৰ সংগীতজ্ঞ এডুয়াৰ্ডো ডেভিডছনক প্ৰায়ে পাচংগা নৃত্যৰ পিতৃ বুলি কোৱা হয় যদিও এই মতামতৰ বিৰোধীতা কৰাসকলে এনে বক্তব্যক ভুল বুলি গণ্য কৰে, কিয়নো এই শৈলীৰ বিষয়ে লিখা ডেভিডছনৰ প্ৰথম ৰচনা ১৯৫৯ চনতহে লিখা হৈছিল।

নৃত্য পৰিৱেশন কৰাৰ সময়ত চাঁওতাল মহিলাসকলে লুংগী-পাঞ্চি বা ৰঙা পাৰি দিয়া বগা শাৰী পিন্ধে; লুংগী পাঞ্চি চাঁওতাল মহিলাৰ প্ৰধান সাজ৷ শৰীৰৰ ওপৰৰ অংশত পৰিধান কৰা সাজক “পাঞ্চি’’ আৰু কঁকালৰ তলৰ বস্ত্ৰ খণ্ডক “পাড় হাণ্ড’’ বা লুংগী বোলে৷ এই সাজযোৰৰ বাবেই নৃত্যটিৰ লুংগী পাঞ্চী নৃত্য নামটোৰ উৎপত্তি হয়। পুৰুষ চাঁওতালী নৃত্যশিল্পীসকলে ধুতি পিন্ধে আৰু নৃত্যৰ সময়ত মূৰত পাগুৰি আৰু গছৰ পাত, ফুল, আঁহ আদি আনুষংগিক সামগ্ৰী ব্যৱহাৰ কৰে। অলংকাৰৰ ভিতৰত মহিলাসকলে ডিঙিত *হাঁসুলি*, *মালা* আৰু *তাবিজ*ৰ লগতে কাণত *দুল*, নাকত *নথ*, বাহুত *বাজু*, হাতত *চুড়ি* আদি পিন্ধি খোপাত ফুল গুজি লয়৷ 

লুংগী পাঞ্চী নৃত্যৰ এটা উল্লেখযোগ্য বৈশিষ্ট্য হ’ল গতিৰ সমন্বয়। মহিলা নৃত্যশিল্পীসকলে হাতত হাত ধৰি শাৰী পাতি থিয় হৈ মাদলৰ ছন্দত আগবাঢ়ি যায় আৰু চাঁওতাল পুৰুষে লোক সংগীতৰ গাই নৃত্যত সংগত কৰে।

লুংগী পাঞ্চী নৃত্যৰ লগত লোকসংগীত আৰু বিভিন্ন পৰম্পৰাগত বাদ্যযন্ত্ৰ যেনে মাদল, বাঁহী, ধমসা, ঝাঞ্জ, কৰতাল আৰু ছেহনাই আদি বাদ্য বজোৱা হয়৷  পুৰুষ আৰু ল’ৰাই দুই প্ৰকাৰৰ বেলেগ বেলেগ ঢোল ব্যৱহাৰ কৰে৷ পুৰুষে মাদল বজায় আৰু ল’ৰাই লাগ্ৰা নামে ঢোল বজায়।

## তথ্য সূত্ৰ

শ্ৰেণী:লোক-নৃত্য
শ্ৰেণী:চাঁওতাল
কুম্ভ

**কুম্ভ** () ভাৰতৰ এক প্ৰকাৰৰ মৃৎশিল্প । পৰম্পৰাগতভাৱে ইয়াক কুম্ভৰসকলে তৈয়াৰ কৰে, যাক প্ৰজাপতি স বুলিও কোৱা হয়।

হিন্দু, জৈন আৰু বৌদ্ধ পৌৰাণিক আখ্যানৰ প্ৰেক্ষাপটত, কুম্ভ গৰ্ভৰ প্ৰতীক। ই মানুহৰ উৰ্বৰতা, জীৱন, মানুহৰ উৎপাদনশীল শক্তি আৰু জীৱিকাক প্ৰতিনিধিত্ব কৰে আৰু সাধাৰণতে দেৱী, বিশেষকৈ গংগাৰ সৈতে জড়িত।  দেৱী গংগাক প্ৰায়ে কুম্ভ লৈ থকা অৱস্থাত চিত্ৰিত কৰা হয়। সমুদ্ৰ মন্থনত উদ্ভৱ হোৱা অমৃত ধনন্তৰিৰ হাতত কুম্ভত দেখা যায়।

## পৌৰাণিক উৎপত্তি
হিন্দু পৌৰাণিক আখ্যান অনুসৰি শিৱৰ বিবাহ উপলক্ষে প্ৰজাপতিয়ে প্ৰথম কুম্ভ সৃষ্টি কৰিছিল, গতিকে তেওঁ প্ৰথমটো কুম্ভৰ "কুম্ভৰ" আছিল। আন এটা আখ্যানত কোৱা হৈছে যে প্ৰথম অমৃত সঞ্চাৰৰ বাবে সাগৰ মন্থন উপলক্ষে বিশ্বকৰ্মাই প্ৰথম এই পাত্ৰটো সৃষ্টি কৰিছিল ৷ পিছত কুম্ভত অমৃত লৈ সমুদ্ৰৰ পৰা ধনন্তৰিৰ আৱিৰ্ভাৱ হয়।

হিন্দু পৌৰাণিক আখ্যান আৰু শাস্ত্ৰত, কুম্ভৰ পৰা জন্ম হোৱা মানুহৰ কেইবাটাও উল্লেখ পোৱা যায়। এটা কিংবদন্তিত কোৱা হৈছে যে ঋষি অগস্ত্যৰ জন্ম হৈছিল এক কুম্ভৰ পৰা। ঋগ বৈদিক সপ্তৰ্ষিসকলৰ ভিতৰত অন্যতম পুলস্ত্য তেওঁৰ পিতৃ।  তেওঁৰ অলৌকিক ৰ্জন্ম বৰুণ আৰু মিত্ৰ দেৱতাই কৰা যজ্ঞৰ পিছত হয়।  এই যজ্ঞত স্বৰ্গীয় অপ্সৰা উৰ্বশীৰ আবিৰ্ভাৱ হয়। তেওঁৰ অসাধাৰণ যৌনতাত তেওঁলোক আপ্লুত হৈ পৰে, আৰু দুয়োৰে বীর্যপাত ঘটে।  তেওঁলোকৰ বীৰ্য্য এক মাটিৰ কলহ বা কুম্ভত পৰে, ইয়াতেই অগস্ত্যৰ ভ্ৰুণ অংকুৰিত হয়।  এই কুম্ভৰ পৰাই তেওঁৰ জন্ম হয়। কিছুমান পৌৰাণিক কাহিনীত তেওঁৰ যমজ ঋষি বশিষ্ঠৰ সৈতে তেওঁ একেলগে ওপজে।  এই পৌৰাণিক আখ্যানে তেওঁক কুম্ভযোনি নাম দিয়ে, যাৰ আক্ষৰিক অৰ্থ হৈছে "যিজনৰ গৰ্ভ মাটিৰ পাত্ৰ আছিল"।

কেইবাটাও ধৰ্মীয় অনুষ্ঠান আৰু পাৰ্বনত পানী আৰু পাতেৰে ভৰা আৰু জটিল আৰ্হিৰে সজাই তোলা কুম্ভ বা কলচীয়ে প্ৰাচীন ভাৰতত গুৰুত্বপূৰ্ণ ভূমিকা পালন কৰে। এই ৰীতি-নীতি ভাৰতত এতিয়াও জীয়াই আছে।

হিন্দু জ্যোতিষত, কুম্ভৰ অৰ্থ হৈছে কুম্ভ ৰাশি আৰু ইয়াত ২টা গুৰুত্বপূৰ্ণ গ্ৰহ অৰ্থাৎ (শনি আৰু ৰাহু) শাসিত হয়। কুম্ভৰ সৈতে কুম্ভ মেলাৰো সম্পৰ্ক আছে, এই সময়ত বৃহস্পতি গ্ৰহ কুম্ভ ৰাশিলৈ গতি কৰে।

হিন্দু মহাকাব্য ৰামায়ণত ৰাৱণৰ ভাতৃ কুম্ভকৰ্ণৰ কুম্ভ নামৰ এজন পুত্ৰ জন্ম হৈছিল, যাক সুগ্ৰীয়ে বধ কৰিছিল।
## হিন্দু ধৰ্মত ব্যৱহাৰ

হিন্দু ধৰ্মৰ ভিভিন্ন ধৰ্মীয় অনুষ্ঠান,  বিবাহ, পূজা আদিত আমপাত, কেঁ‌চা সূতা বা ৰঙা কাপোৰ আৰু নাৰিকলৰ সৈতে কুম্ভ সজোৱা হয়। কোনো অনুষ্ঠানলৈ আদৰণি হিচাপেও ইয়াক প্ৰৱেশপথৰ দাঁ‌তিত ৰখা হয়। ইয়াক  কোৱা হয় পূৰ্ণকুম্ভ বা ঘট। কেতিয়াবা পূজাত মূৰ্তিৰ সলনি কুম্ভ স্থাপন কৰা হয় আৰু ইয়াক উপাস্য দেৱতাৰ ৰূপ বুলি মনা হয়। কেতিয়াবা ইয়াত স্বস্তিক চিহ্নও অংকন কৰা হয়। ভাৰতীয় স্থাপত্যত কুম্ভ বা কলহৰ এক বিশেষ স্থান আছে।
সময়ৰ লগে লগে বৃত্তিসমূহ উপাধিলৈ পৰিণত হয় যেনে  কুম্ভই অন্ধ্ৰ প্ৰদেশৰ য়েৰুকালা নামৰ অনুসূচীত জনজাতি সম্প্ৰদায়ৰ এটা উপাধিক বুজায়।

## জৈন আৰু বৌদ্ধ ধৰ্মত
জৈন আৰু বৌদ্ধ ধৰ্মতো কুম্ভৰ যথেষ্ট গুৰুত্ব আছে। বিভিন্ন ধৰ্মীয় অনুষ্ঠানত কুম্ভৰ ব্যৱহাৰ হয়।

## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ সংস্কৃতি
শ্ৰেণী:মৃৎশিল্প
ইকেবানা

**ইকেবানা** (生け花, 活け花) হৈছে জাপানী  পুষ্পসজ্জাৰ কলা। ইয়াক **কাডো** (華道,  বুলিও কোৱা হয়।  ইকেবানাৰ উৎপত্তিৰ বিষয়ে জাপানীসকলৰ প্ৰাচীন প্ৰথাৰ পৰাই অনুমান কৰিব পাৰি যে তেওঁলোকে চিৰসেউজ গছ স্থাপন কৰি দেৱতাক আমন্ত্ৰণ কৰিবলৈ যোৰিছিৰো (依代 ) হিচাপে ফুলেৰে সজাই তোলে।

পিছলৈ ইয়াৰ পৰিৱৰ্তে ফুলৰ সজ্জা ব্যৱহাৰ কৰি পৰম্পৰাগত জাপানী ঘৰৰ চৌহদত শোভা বঢ়াবলৈ আৰম্ভ কৰা হয়।।

ধূপ আৰু চাহ অনুষ্ঠানৰ বাবে সুগন্ধি সঞ্চাৰৰৰ সৈতে ইকেবানাক তিনিটা ধ্ৰুপদী জাপানী পৰিশোধনৰ কলাৰ অন্যতম হিচাপে গণ্য কৰা হয়।

## ব্যুৎপত্তি
ইকেবানা শব্দটো জাপানী *ইকেৰু* আৰু *হানা*ৰ সংমিশ্ৰণৰ পৰা আহিছে।

## ইতিহাস

চাৰিটা ঋতুৰ ভিতৰত গছ-গছনি চোৱা আৰু ফুলৰ শলাগ লোৱাৰ পৰম্পৰাটো জাপানত আৰম্ভণিতে অভিজাত শ্ৰেণীৰ জৰিয়তে প্ৰতিষ্ঠা হৈছিল। ৱাকা কবিতা সংকলন যেনে হেইয়ান যুগৰ (৭৯৪–১১৮৫) মেনয়'শ্বু আৰু কোকিন ৱাকাশ্বুত ফুলৰ বিষয়ক বহুতো কবিতা অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হৈছিল। বৌদ্ধ ধৰ্মৰ প্ৰৱৰ্তনৰ লগে লগে, বৌদ্ধ বেদীত ফুল আগবঢ়োৱাটো সাধাৰণ হৈ পৰিল। যদিও বৌদ্ধ ধৰ্মৰ উৎপত্তিস্থল ভাৰতত পদুমৰ বহুল ব্যৱহাৰ হয়, জাপানত প্ৰতিটো ঋতুৰ বাবে অন্যান্য থলুৱা ফুল এই উদ্দেশ্যে বাছনি কৰা হৈছিল।

## অনুশীলনকাৰীসকল

ইকেবানা বা কাডোৰ অনুগামী আৰু অনুশীলনকাৰীসকলক কাডোকা বুলি জনা যায়। এজন কাডো শিক্ষকক ছেনছেই বোলা হয়।

জুনিচি কাকিজাকি, মকিচি ওকাডা আৰু ইউকি চুজিৰ  উল্লেখযোগ্য জাপানী অনুশীলনকাৰীসকলৰ ভিতৰত আছে। ২০১৫ চনৰ মাৰ্চ মাহত শ্বিজুওকাৰ শ্বিমিজুত অনুষ্ঠিত হোৱা এটা TEDx ত চুজিয়ে সৌন্দৰ্য্যৰ সৈতে ইকেবানাৰ সম্পৰ্কৰ বিষয়ে বিশদভাৱে কয়।

## শৈলী

আৰম্ভণিতে ইকেবানা আছিল অতি সহজ, মাত্ৰ অতি কম সংখ্যক ফুলৰ ঠাৰি আৰু চিৰসেউজ ডালৰ পৰা ইয়াক নিৰ্মাণ কৰা হৈছিল।  ইকেবানাৰ এই প্ৰথম ৰূপটোক কুগে (供華) বুলি কোৱা হৈছিল। পিছলৈ ইয়াৰ  আৰ্হি আৰু শৈলীৰ বিকাশ ঘটিছিল আৰু ১৫ শতিকাৰ শেষৰ ফালে সজ্জাসমূহ সাধাৰণ মানুহেই প্ৰশংসা কৰিব পৰাকৈ সাধাৰণ হৈ পৰিছিল। ইকেবানাৰ শৈলীসমূহ সেই সময়ছোৱাত সলনি হৈছিল, যাৰ ফলত এই প্ৰথাক এক নিৰ্দিষ্ট কলা ৰূপলৈ ৰূপান্তৰিত হৈছিল। এই শিল্পৰ বিষয়ে কিতাপ লিখা হৈছিল, চেডেনশ্বো ইয়াৰে আটাইতকৈ পুৰণি কিতাপ য'ত ১৪৪৩ চনৰ পৰা ১৫৩৬ চনলৈকে সামৰি লোৱা হৈছিল।ইকেবানা পৰম্পৰাগত উৎসৱৰ এটা প্ৰধান অংশ হৈ পৰিছিল আৰু মাজে মাজে ইয়াৰ প্ৰদৰ্শনী অনুষ্ঠিত হৈছিল।

প্ৰথম শৈলীবোৰৰ বৈশিষ্ট্য আছিল এডাল ওখ, উলম্ব কেন্দ্ৰীয় কাণ্ড আৰু তাৰ লগত দুডাল চুটি কাণ্ড।  ১৫৬০–১৬০০ চনত মোমোয়ামা যুগত কেইবাটাও দুৰ্গ নিৰ্মাণ কৰা হৈছিল, সম্ভ্ৰান্ত লোক আৰু ৰাজকীয় ৰিটেইনাৰসকলে বৃহৎ, সজ্জাগত ৰিক্কা ফুলৰ সজ্জা কৰিছিল যিবোৰ দুৰ্গৰ বাবে উপযুক্ত সজ্জা বুলি গণ্য কৰা হৈছিল। 

মোমোয়ামা যুগত দুৰ্গৰ সজ্জা
File:挿花百規-61.jpg|পৰম্পৰাগত
File:3. Nageire, Ric Bansho Carrasco, 2014, Tokyo, Japan.-001.jpg|নাগেইৰে
File:Saga Goryu moribana kōseitai (hidarigatte).jpeg|{{transliteration|ja|মৰিবানা কচেটাই
File:Jiyūka.jpg|ফ্ৰীষ্টাইল

## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:জাপানৰ সংস্কৃতি
শ্ৰেণী:কলা
শ্ৰেণী:পুষ্পসজ্জা
মালপোৱা

ভূটান, ভাৰত, নেপাল আৰু বাংলাদেশত জনপ্ৰিয় পূব ভাৰতীয় উপমহাদেশৰ পৰা উৎপত্তি হোৱা মিঠাই হিচাপে ৰাতিপুৱাৰ চাহৰ সৈতে বা দুপৰীয়াৰ চাহৰ সৈতে জলপান হিচাপে পৰিবেশন কৰা মিঠাযুক্ত ব্ৰেকফাষ্ট এবিধক মালপোৱা বা কেতিয়াবা পোৱা বুলি কোৱা হয় ৷ 

## ইতিহাস
বৈদিক যুগৰ আৰ্য্যসকলে খোৱা আটাইতকৈ উৎপাদনশীল শস্য আছিল যৱ ৷ মালপোৱা নামৰ মিঠা পিঠা এবিধ প্ৰস্তত কৰা হৈছিল, য’ত বাৰ্লিৰ আটা হয় ঘিউত ভাজি নতুবা পানীত সিজোৱা হৈছিল। তাৰ পিছত ইয়াক মৌত ডুবাই দিয়া হৈছিল।

## প্ৰকাৰ

বিভিন্ন ঠাইত বিভিন্ন প্ৰকাৰৰ মালপোৱা প্ৰস্তুত কৰা হয়।  পশ্চিম বংগ আৰু ওড়িশাৰ মালপোৱা সাধাৰণতে কম মিঠা। অসমৰ মালপোৱাও সাধাৰণতে তেলত ভজা হয় কিন্তু ইয়াক চেনীৰ ৰস, মৌ আদিত ডুবোৱা নহয়। অসমত আটাৰ ঘোলত চেনি বা নিমখ দি মালপোৱা বনোৱা হয়। বাংলাদেশ, ওড়িশা, পশ্চিম বংগ, বিহাৰ, উত্তৰ প্ৰদেশ আৰু মহাৰাষ্ট্ৰ আৰু নেপালত মালপোৱা জনপ্ৰিয় য'ত উৎসৱৰ সময়ত ইয়াক অন্যান্য মিঠাইৰ লগতে পৰিবেশন কৰা হয়। 
অসমতো মিঠা সোৱাদৰ মালপোৱা প্ৰচলিত।

কিছুমান অঞ্চলত মালপোৱাৰ বাবে ঘোল পকা কল বা (বাংলাদেশত) নাৰিকল ৰুকি  আটা, আৰু পানী বা গাখীৰ দি প্ৰস্তুত কৰা হয়। এই মিশ্ৰণটোত কেতিয়াবা সুক্ষ্মভাৱে ইলাচিৰ জুতি যোগ কৰা হয়। ইয়াক তেলত ডুবাই ভজা হয়, আৰু গৰমে গৰমে পৰিবেশন কৰা হয়। ওড়িশাত মালপোৱা ভাজি লোৱাৰ পিছত ৰসত ডুবাই থোৱা হয়। এই খাদ্যৰ বিহাৰী সংস্কৰণত ভজাৰ আগতে ঘোলত চেনি মিহলাই দিয়া হয়।

আমলু (মালপোৱা) ভগৱান জগন্নাথৰ ছাপন্ন ভোগৰ অন্যতম আৰু ইয়াক সঞ্জ ধূপত (সন্ধিয়া প্ৰাৰ্থনা) অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হৈছে। মালপোৱাৰ অন্যান্য ভিন্নতাত কলৰ সলনি আনাৰস বা আম ব্যৱহাৰ কৰা হয়। বাংলা, ভোজপুৰী, মাইথিলী আৰু ওদিয়া মালপোৱা পৰম্পৰাগতভাৱে কেৱল ঘন গাখীৰ আৰু অলপ আটা (কেতিয়াবা ঘেঁহুৰ আটাৰ সলনি চাউলৰ গুড়ি) লৈহে তৈয়াৰ কৰা হয়।

উত্তৰ ভাৰতৰ মালপোৱা, বিশেষকৈ উত্তৰ প্ৰদেশ, বিহাৰ আৰু ৰাজস্থানৰ মালপোৱাত ফল নাথাকে। ময়দা, চেৱৈ, গাখীৰ, আৰু দৈও ব্যৱহাৰ কৰা হয়। ঘোলখিনি কেইঘণ্টামান থৈ গৰম তেলত দি মালপোৱা তৈয়াৰ কৰা হয়। তাৰ পিছত ইয়াক ডাঠ চেনিৰ ৰসত ডুবাই দিয়া হয়। হিন্দু ধৰ্মীয় উপলক্ষে হোলীত বনাব পৰা জনপ্ৰিয় মিঠাই হৈছে মালপোৱা ৷ ভোজপুৰী অঞ্চলৰ নআমিষভোজী গৃহত হোলীৰ সময়ত ছাগলী মাংসৰ তৰকাৰীৰ লগতে মালপোৱাও পৰিবেশন কৰা হয় ৷

নেপালৰ মালপোৱা যাক মাৰ্পা বুলিও কোৱা হয়, কাঠমাণ্ডু উপত্যকাত বিশেষভাৱে তৈয়াৰ কৰা হয় য’ত ময়দা, পকা কল, পিপলি, চফ, গাখীৰ আৰু চেনি গুড়ি কৰি ঘোলত ব্যৱহাৰ কৰা হয় আৰু ভাৰতৰ দৰেই প্ৰস্তুত কৰা হয়।

মুছলমানৰ পবিত্ৰ ৰমজান মাহৰ বিখ্যাত খাদ্য হৈছে মালপোৱা। সমগ্ৰ ভাৰতবৰ্ষৰ মুছলমান পৰিয়ালসমূহে, লগতে পাকিস্তানে ইফতাৰৰ (ৰোজা ভংগ কৰিবলৈ খাদ্য) বাবে মালপোৱা প্ৰস্তুত কৰে। এই মালপোয়াত ময়দা, ৰাৱা, আৰু খোয়া/ মাৱা  অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হয়, আৰু পেনকেকৰ আকৃতি ল'বলৈ তেলত ডুবাই ভজা হয়। কিছুমান ৰেচিপিত মালপোৱাক পৰিবেশনৰ আগতে চিৰা নামৰ চেনিৰ ৰসত ডুবাই দিয়া হয়। ওডিয়া খাদ্যত ই বিখ্যাত।

## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:মিঠাই
শ্ৰেণী:খাদ্য
অসমৰ মেটেকা শিল্প

মেটেকা বা **পানী মেটেকাৰ শিল্প** () অসমৰ এক উদীয়মান কুটিৰ শিল্প। এই শিল্পত মেটেকাৰ পৰা হেণ্ডবেগ, পইচা থোৱা বেগ, টেবুল মেট, ফাইল কভাৰ, কলমদানি আদি সজা হয়।

## ইতিহাস

অসমত ৰাজ্যৰ প্ৰায় প্ৰতিখন নদী, ডাঙৰ ডাঙৰ জলাশয়ৰ পৰা আৰম্ভ কৰি গাঁৱে-ভূঞে ঘৰুৱা পুখুৰীলৈকে মেটেকা প্ৰচুৰ পৰিমাণে দেখা যায়। দীৰ্ঘদিন ধৰি জলজ উদ্ভিদবিধক কেৱল আৱৰ্জনা হিচাপেহে গণ্য কৰা হৈছিল আৰু হয় পৰিষ্কাৰ কৰি পেলোৱা হৈছিল নহয় ব্যৱহাৰ নকৰাকৈয়ে ৰখা হৈছিল। মূলতঃ মেটেকাক অপতৃণ হিচাপে গণ্য কৰা হৈছিল। 

২০০৮ চনত উত্তৰ-পূৰ্বাঞ্চল উন্নয়ন বিত্ত নিগম (নেডফি) আৰু উত্তৰ-পূৰ্বাঞ্চল পৰিষদে (এন ই চি) বাঁহ আৰু বেতৰ সম্পদৰ অভাৱ হোৱা পৰিবেশত প্ৰভাৱ পেলোৱাত শিপিনীসকলক হস্তশিল্পৰ কেঁচামাল হিচাপে মেটেকাক প্ৰচাৰ কৰাৰ উদ্যোগ লৈছিল। প্ৰশিক্ষণৰ বাবে ১০০০ শিল্পীক লক্ষ্য কৰি লোৱা হৈছিল আৰু সামৰ্থ্য বিকাশ, বজাৰ সংযোগ আদিৰ জৰিয়তে তেওঁলোকে নিজৰ পদক্ষেপ আৰম্ভ কৰিছিল।

ইয়াৰ পিছত অসম ৰাজ্যিক গ্ৰামীণ জীৱিকা অভিযানে (এ এছ আৰ এল এম) ইয়াৰ অধীনৰ আত্মসহায়ক গোটসমূহক প্ৰশিক্ষণ দি মেটেকাৰ পৰা লাগতিয়াল সামগ্ৰী, গৃহসজ্জাৰ সামগ্ৰী আদি প্ৰস্তুত কৰিবলৈ সিদ্ধান্ত লয়। প্ৰথমে তেওঁলোকে অসমত ছটা মণ্ডলত মুঠ ৬০০ লোক সামৰি এই প্ৰকল্পটো পৰীক্ষামূলক হিচাপে গ্ৰহণ কৰে। এই মণ্ডলকেইটা হ’ল দৰং জিলাৰ অন্তৰ্গত পূব মংগলদৈ, কোকৰাঝাৰ জিলাৰ অন্তৰ্গত কচুগাঁও, নগাঁও জিলাৰ অন্তৰ্গত দলংঘাট, তিনিচুকীয়া জিলাৰ অন্তৰ্গত গুঁ‌ইজান, মাজুলী জিলাৰ অন্তৰ্গত মাজুলী আৰু ধেমাজি জিলাৰ অন্তৰ্গত ধেমাজি॥

প্ৰথম অৱস্থাত এ এছ আৰ এল এম-এ এই পদক্ষেপক আত্মসহায়ক গোটৰ সদস্যসকলৰ বাবে অতিৰিক্ত আয়ৰ উৎস হিচাপে পৰিকল্পনা কৰিছিল আৰু সেয়েহে ই এক অংশকালীন কাৰ্য্যকলাপ আছিল। কিন্তু ইয়াৰ বাবে সঠিক প্ৰশিক্ষণৰ ব্যৱস্থা কৰাটো গুৰুত্বপূৰ্ণ আছিল। সেয়েহে এই প্ৰকল্পত কাৰিকৰী সহায় আগবঢ়াবলৈ উত্তৰ-পূব অঞ্চলৰ মেটেকা শিল্পৰ অগ্ৰণী সংস্থা নৰ্থ ইষ্টাৰ্ণ ডেভেলপমেণ্ট ফাইনেন্স কৰ্পৰেশ্যন লিমিটেডক (নেডফি) কাষ চপা হয়। নিৰ্বাচিত সদস্যসকলৰ দক্ষতা আৰু উৎপাদনশীলতা বৃদ্ধিৰ উদ্দেশ্যে অসমৰ শিল্পীৰ প্ৰয়োজন অনুসৰি কাৰিকৰী প্ৰশিক্ষণ আৰু সামৰ্থ্য বিকাশৰ কাৰ্যসূচী ৰচনা কৰা হয়। বহু লোকে নিজাকৈও মেটেকা শিল্পৰ প্ৰশিক্ষণ লৈ উৎপাদনৰ কামত লাগিছে।

*ছিমাং* নামৰ ছয়গৰাকী মহিলাৰ এটা গোটে ক’ভিড-১৯ মহামাৰীৰ সময়ত ৯টা পৰম্পৰাগত জনগোষ্ঠীক প্ৰশিক্ষণ দি ১০০% জৈৱ-বিঘ্নিত আৰু পচন সাৰযোগ্য যোগাসনৰ মেট নিৰ্মাণ কৰি মূৰহেন নামেৰে প্ৰকল্প হাতত লৈছিল। বৰ্তমান তেওঁলোকে উৎপাদন প্ৰক্ৰিয়াত ৪৪টাতকৈও অধিক মাছমৰীয়া সম্প্ৰদায়ক জড়িত কৰে।

## পদ্ধতি
মেটেকাৰ সামগ্ৰী নিৰ্মাণ কৰিবলৈ মূল কেঁ‌চামাল হৈছে মেটেকা। ৩-৪ মহীয়া পূৰঠ মেটেকাৰ গছ ইয়াৰ বাবে সংগ্ৰহ কৰা হয়। ইয়াৰ পিছত মেটেকাসমূহ পৰিষ্কাৰ কৰি ৰ'দত ভালদৰে শুকুৱাই লোৱা হয় যাতে ইয়াৰ পানীভাগ আঁ‌তৰ হয় আৰু স্থিতিস্থাপকতা বাঢ়ে। ইয়াৰ পিছত সেই শুকান মেটেকাৰে গুঁ‌ঠি বিভিন্ন সামগ্ৰী সাজি উলিওৱা হয়। ইয়াত প্ৰায়ে ৰঙো কৰা হয়। 

## উৎপাদিত সামগ্ৰীসমূহ

২০২১ চনত অসমৰ গুৱাহাটীৰ দুজন যুৱক - ৰূপাংকৰ ভট্টাচাৰ্য্য আৰু অনিকেত ধৰে মেটেকাৰ পৰা ছপা কৰিব পৰা হাতেৰে নিৰ্মিত কাগজ নিৰ্মাণৰ বাবে কৰা প্ৰচেষ্টাৰ বাবে স্বীকৃতি লাভ কৰে। ৰূপাংকৰ আৰু অনিকেত দুয়োজনে শিক্ষণ আৰু প্ৰশিক্ষণৰ কঠোৰ প্ৰক্ৰিয়াৰ জৰিয়তে কুম্ভি কাগজৰ সৈতে উদ্যোগীকৰণৰ যাত্ৰাত নামি পৰে। কুম্ভি কাগজ ১০০% জৈৱ-বিঘ্নিত আৰু ৰসায়ন মুক্ত হাতেৰে নিৰ্মিত কাগজ প্ৰস্তুত কৰাত বিশেষজ্ঞ।

আত্মসহায়ক গোটসমূহৰ দ্বাৰা উৎপাদিত সামগ্ৰীৰ ভিতৰত হাতত লোৱা বেগ, পইচাৰ বেগ, কলমদানি, বাস্কেট, ফাইল কভাৰ, গৃহসজ্জাৰ সামগ্ৰী, টেবুল মেট আদি। 

## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:অসমৰ সংস্কৃতি
শ্ৰেণী:কুটিৰ শিল্প
সোণৰ কণী পৰা হাঁ‌হ

**সোণৰ কণী পৰা হাঁ‌হ** (The Goose that Laid the Golden Eggs) ইছপৰ অন্যতম ফেবলছ বা উপকথ। আন বহুতো কাহিনীত সোণালী কণী পৰা হাঁহ পোৱা যায় যদিও কিছুমান সংস্কৰণে ইয়াক কুকুৰা বা সোণালী কণী পৰা আন চৰাইলৈ সলনি কৰে। কাহিনীটোৱে ‘সোণৰ কণী পৰা হাঁহক হত্যা কৰা’ (killing the goose that lays the golden eggs') প্ৰবচনৰ জন্ম দিছে, যিটোৱে কোনো মূল্যৱান সম্পদৰ অদূৰদৰ্শী ধ্বংস বা লোভৰ দ্বাৰা প্ৰেৰিত অলাভজনক কাৰ্য্যক বুজায়।

## কাহিনী আৰু নীতিশিক্ষা

এভিয়ানাছ আৰু কেক্সটনে সোণৰ কণী পৰা হাঁহৰ বিভিন্ন কাহিনী কয়, য'ত আন সংস্কৰণত ই কুকুৰা বুলি আছে,  যেনে *টাউনচেণ্ড*: "এজন লোক আৰু তেওঁৰ পত্নীৰ এজনী কুকুৰা আছিল যি প্ৰতিদিনে সোণৰ কণী পাৰে। তেওঁলোকে ধৰি লৈছিল যে কুকুৰাৰ ভিতৰত সোণৰ এটা ডাঙৰ টুকুৰা থাকিব লাগিব আৰু সোণটুকুৰা পাবলৈ হ'লে তেওঁলোকে তাইক  মাৰি পেলালে। এইদৰে একেলগে ধনী হোৱাৰ আশাত দিনক দিনে যি লাভৰ আশ্বাস পোৱা গৈছিল, তাৰ পৰা দুয়ো নিজকে বঞ্চিত কৰিলে।

কেতিয়াবা ক্ষুদ্ৰ নৈতিকতাৰ পৰিৱৰ্তে লোভৰ বিৰুদ্ধে সতৰ্কবাণী দিয়া ধাৰাবাহিকতাও থাকে। এই কথা জিন ডি লা ফণ্টেইনৰ লা প'লে অ'ফছ ডি অ'ৰ (Fables V.13) উপকথাত  পোৱা যায়।  এনে কিছু উপকথা হ'ল 'Greed oft o'er reaches itself' (Joseph Jacobs, 1894)  আৰু 'Much wants more and loses all' ( Samuel Croxall, 1722)।

ইংৰাজী প্ৰবচন "সোণালী কণী পৰা হাঁহক হত্যা নকৰিবা" ("Kill not the goose that lays the golden egg") কেতিয়াবা সংক্ষিপ্ত কৰি "সোণালী হাঁহক হত্যা কৰা" এই উপকথাৰ পৰাই উদ্ভৱ হৈছে। সাধাৰণতে ইয়াক অদূৰদৰ্শী কাৰ্য্যৰ বাবে ব্যৱহাৰ কৰা হয় যি কোনো সম্পত্তিৰ লাভজনকতা ধ্বংস কৰে। কেক্সটনৰ কাহিনীটোৰ সংস্কৰণত হাঁহটোৰ মালিকে দাবী কৰিছে যাতে হাঁ‌হজনীয়ে দিনটোত দুটা কণী পাৰে; যেতিয়া তাই উত্তৰ দিলে যে তাই দুটা কণী পাৰিব নোৱাৰে, তেতিয়া মালিকে তাইক মাৰি পেলালে।

কাহিনীটোৰ আন এটা ভিন্নতা আছে, যিটো চিন্টিপাছে ৰেকৰ্ড কৰিছে আৰু ১৬৯২ চনৰ ৰজাৰ ল'এষ্ট্ৰেঞ্জৰ কথনত "এগৰাকী মহিলা আৰু এজনী কুকুৰা" হিচাপে দেখা গৈছে: এগৰাকী ভদ্ৰ মহিলাৰ এটা কুকুৰা আছিল যি প্ৰতিদিনে এটা কণী পাৰিছিল।  অধিক বিচৰা আৰু সকলো হেৰুৱাৰ নীতিশিক্ষা থকা ইছপৰ আন এটা উপকথা হৈছে দ্য ডগ এণ্ড দ্য ব'ন ।

## চলচ্চিত্ৰ ৰূপ
হাঁহ বা কুকুৰাই সোণালী কণী পৰাৰ বিষয়বস্তু, কিন্তু পৰম্পৰাগত কাহিনীভাগৰ সলনি, আমেৰিকা আৰু ৰাছিয়া দুয়োখন দেশৰ চলচ্চিত্ৰত গ্ৰহণ কৰা হৈছিল। গোল্ডেন য়েগছত ( ৱাৰ্নাৰ ব্ৰাদাৰ্ছ, ১৯৫০) ইয়াক কাৰ্টুন ৰূপ দিয়া হৈছিল, আনহাতে ই দ্য মিলিয়ন ডলাৰ ডাকত ( ৱাল্ট ডিজনী প্ৰডাকচনছ, ১৯৭১) এক কৌতুক ভাৱ প্ৰদান কৰিছিল। ১৯৭১ চনৰ ছবি উইলি ৱংকা এণ্ড দ্য চকলেট ফেক্টৰীত হাঁহে চকলেটেৰে ভৰা সোণৰ কণী পাৰে। ইয়াৰ লগতে ৰাছিয়াৰ কৌতুকধৰ্মী ছবি আছিয়া এণ্ড দ্য হেন উইথ দ্য গোল্ডেন এগছো ( Kurochka Ryaba, 1994) আছে।

## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:সাধুকথা
শ্ৰেণী:সাধু
শ্ৰেণী:লোককথা
শ্ৰেণী:ঈছপৰ সাধু
ৰাণ্টাছ

**ৰান্টাছ** ([rāːτas] হৈছে কাশ্মীৰী লোককথাৰ এক কাল্পনিক চৰিত্ৰ-দীঘল চুলি,জোঙা দাঁত, দীঘল নখ আৰু উলোটা ভৰিৰ এটা মাইকী ভূত যি বৰফৰ ৰাতি ৰাস্তাত ঘুৰি ফুৰে। শীতকালত ঘৰত শিশুসকলক বাহিৰলৈ নাযাবলৈ ভয় খোৱাবলৈ ৰাণ্টাছৰ ভয় খোৱাই।

## আৰু চাওক
* ব্ৰামৰাচোখ

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:সাধুকথা
শ্ৰেণী:সাধুকথাৰ চৰিত্ৰ
শ্ৰেণী:সাধু
শ্ৰেণী:কাল্পনিক চৰিত্ৰ
শ্ৰেণী:মাইকী ভূত
নাদিৰা (অভিনেত্ৰী)

**নাদিৰা**, যাৰ জন্ম নাম ফ্লোৰেন্স ইজাকিয়েল, (জন্ম : ডিচেম্বৰ ১৯৩২ আৰু মৃত্যু: ৯ ফেব্ৰুৱাৰী ২০০৬) এগৰাকী ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী যিয়ে হিন্দী কথাছবি জগতত বহুদিন ধৰি সক্ৰিয় হৈ আছিল। তেওঁ ১৯৫০ আৰু ১৯৬০ চনৰ পৰা *আন* (১৯৫২), *শ্ৰী ৪২০* (১৯৫৫), *পাকিজা* (১৯৭২), আৰু *জুলি* (১৯৭৫) আদি জনপ্ৰিয় ছবিত সহযোগী চৰিত্ৰত অভিনয় কৰি শ্ৰেষ্ঠ সহযোগী অভিনেত্ৰীৰ ফিল্মফেয়াৰ বঁটা লাভ কৰে।
## আদি জীৱন
১৯৩২ চনৰ ৫ ডিচেম্বৰত ইৰাকৰ বাগদাদৰ এটা বাগদাদী ইহুদী পৰিয়ালত নাদিৰাৰ জন্ম হয়। নাদিৰাৰ কেঁচুৱা অৱস্থাত তেওঁৰ পৰিয়ালে ব্যৱসায়িক সুযোগৰ সন্ধানত বাগদাদৰ পৰা বম্বেলৈ প্ৰব্ৰজন কৰে। তেওঁৰ দুজন ভাতৃ আছিল, বৰ্তমান এজন আমেৰিকাত আৰু আন এজন ইজৰাইলত থাকে।
## কেৰিয়াৰ
নাদিৰাই তেওঁৰ  দহ বা এঘাৰ বছৰ বয়সতে ১৯৪৩ চনত নিৰ্মিত হিন্দী ভাষাৰ ছবি *মৌজ*ত প্ৰথম অভিনয় কৰিছিল৷ তেওঁ অভিনয় জীৱনত অগ্ৰগতি লাভ কৰিছিল চলচ্চিত্ৰ পৰিচালক মেহবুব খানৰ পত্নী চৰ্দাৰ আখতাৰৰ দ্বাৰা, যিয়ে তেওঁক *আন* (১৯৫২) ছবিত অভিনয় কৰোৱাইছিল। ছবিখনত ৰাজপুত ৰাজকুমাৰীৰ ভূমিকাত কৰা অভিনয়ৰে তেওঁৰ ছবিজগতত অভিনয়ৰ উত্থান ঘটিছিল। ১৯৫৫ চনত নাদিৰাই *শ্ৰী ৪২০*ত মায়া নামৰ এগৰাকী ধনী সমাজসেৱিকাৰ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছিল৷ *দিল আপনা ঔৰ প্ৰীত পৰাই* (১৯৬০), *পাকিজাহ* (১৯৭২), *হাঁসতে জখম* (১৯৭৩), *অমৰ আকবৰ এন্থনী* (১৯৭৭) আদি কেইবাখনো ছবিত তেওঁ গুৰুত্বপূৰ্ণ ভূমিকাত অভিনয় কৰিছিল। ছবিসমূহত তেখেতক প্ৰায়ে আবেদনময়ী বা ভ্যাম্প চৰিত্ৰ হিচাপে নিৰ্বাচিত কৰা হৈছিল, যিবোৰ ভূমিকাক সেই সময়ত হিন্দী চলচ্চিত্ৰ উদ্যোগৰ দ্বাৰা মুখ্য খলনায়িকা চৰিত্ৰসমূহৰ বাবে আদৰ্শ চৰিত্ৰ হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰা হৈছিল।

১৯৭৫ চনত *জুলি* ছবিখনত অভিনয় কৰাৰ বাবে নাদিৰাই শ্ৰেষ্ঠ সহযোগী অভিনেত্ৰীৰ বাবে ফিল্মফেয়াৰ বঁটা লাভ কৰে। ১৯৮০ আৰু নব্বৈৰ দশকৰ সময়ছোৱাত তেওঁ বেছিভাগেই সহযোগী চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছিল। পশ্চিমীয়া সংস্কৃতিৰ ভাবমূৰ্তি থকা বাবে হিন্দী ছবিত তেওঁ প্ৰায়ে খ্ৰীষ্টান বা এংলো-ইণ্ডিয়ান মহিলাৰ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছিল। তেওঁৰ শেষৰটো চৰিত্ৰ আছিল *জোছ* (২০০০) ছবিখনত।

তেওঁৰ কেৰিয়াৰৰ সময়ছোৱাত সৰ্বাধিক মাননি পোৱা অভিনেত্ৰীসকলৰ ভিতৰত অন্যতম আছিল আৰু সেই সময়ৰ প্ৰথম ভাৰতীয় অভিনেত্ৰীসকলৰ ভিতৰত ৰ'লছ ৰয়েছৰ মালিক হোৱা  অন্যতম আছিল।
## ব্যক্তিগত জীৱন
জীৱনৰ পিছৰ বছৰবোৰত নাদিৰা ভাৰতৰ মুম্বাইত অকলে বাস কৰিবলৈ লৈছিল, কিয়নো তেওঁৰ প্ৰায়বোৰ আত্মীয় ইজৰাইললৈ গুচি গৈছিল। মৃত্যুৰ আগৰ তিনি বছৰত তেওঁ মাত্ৰ এগৰাকী গৃহকৰ্মীৰ সৈতে নিজৰ এপাৰ্টমেণ্টত বাস কৰিছিল। ২০০৬ চনৰ ২৪ জানুৱাৰীত হৃদযন্ত্ৰৰ ক্ৰিয়া প্ৰায় বন্ধ হৈ পৰাত অৰ্ধচেতন অৱস্থাত নাদিৰাক চিকিৎসালয়ত ভৰ্তি কৰা হয়। সেইসময়ত তেওঁৰ টিউবাৰকুলাৰ মেনিনজাইটিছ আৰু মদ্যপান কৰাৰ ফলত যকৃতৰ বিকাৰ আৰু পক্ষাঘাত আদিৰ দৰে একাধিক স্বাস্থ্যজনিত সমস্যাই ভিৰ কৰিছিল।

২০০৬ চনৰ ৯ ফেব্ৰুৱাৰীত ৭৩ বছৰ বয়সত মুম্বাইৰ তাৰদেওত থকা ভাটিয়া চিকিৎসালয়ত দীৰ্ঘদিনীয়া অসুস্থতাৰ পিছত তেওঁৰ মৃত্যু হয়।মৃত্যুৰ সময়ত তেওঁ তেওঁৰ দুই ভাতৃক এৰি থৈ যায়।
## কথা ছবি
নাদিৰাই মৃত্যুৰ কেইবছৰমানৰ আগলৈ বহুতো ছবিত অভিনয় কৰি গৈছে৷ তেওঁ দুখন টিভি চিৰিয়েল, মাৰ্গাৰিটা আৰু এক থা ৰাষ্টী-ছিজন১ তো অভিনয় কৰিছিল৷ মাৰ্গাৰিটা নাছা আৰু এক থা ৰাষ্ঠী- ছিজন১ত মিছেচ মেকেঞ্জীৰ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছিল৷

## তথ্য সূত্ৰ

শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় নাৰী
অসমৰ মৰাপাট শিল্প

মৰাপাট হৈছে মূলতঃ এছিয়াৰ উপগ্ৰীষ্মমণ্ডলীয় অঞ্চল বিশেষকৈ ভাৰত, বাংলাদেশ আৰু চীনত খেতি কৰা নল সদৃশ উদ্ভিদৰ বাকলিৰ পৰা আহৰণ কৰা আঁহ। কপাহৰ পিছতেই ই দ্বিতীয় বৃহত্তম উদ্ভিদৰ আঁহ আৰু ই বৃহৎ পৰিমাণে উপলব্ধ। ভাৰতো মৰাপাট আৰু মৰাপাটৰ সামগ্ৰীৰ সৰ্বাধিক উৎপাদনকাৰী দেশ হিচাপে পৰিগণিত হৈছে কাৰণ এই শস্য দেশৰ পূব অঞ্চলৰ ৮৩খন জিলা মূলতঃ পশ্চিম বংগ, অসম, ওড়িশা, বিহাৰ, উত্তৰ প্ৰদেশ, ত্ৰিপুৰা আৰু মেঘালয়ত ইয়াৰ খেতি কৰা হয়। 
**মৰাপাটৰ শিল্প** অসমৰ এক পুৰণি কুটিৰ শিল্প। বৰ্তমান সময়ত আধুনিক ডিজাইনৰ উদ্ভৱৰ ফলত ই এক জনপ্ৰিয় কলালৈ পৰিৱৰ্তিত হৈছে। মৰাপাট উৎপাদনৰ ক্ষেত্ৰত অসম সমগ্ৰ ভাৰতৰ ভিৰতে এখন আগশাৰীৰ ৰাজ্য। 
 মৰাপাটৰ উৎপাদনত ভাৰতৰ ভিতৰত অসমৰ স্থান তৃতীয়।

## ইতিহাস
চৰকাৰী পদক্ষেপৰ ভিতৰত ১৯৯২-৯৪ চনত কলকাতাৰ নেচনেল চেণ্টাৰ ফৰ জুট ডাইভাৰচিফিকেশনৰ (এনচিজেডি) সহযোগত "মৰাপাটৰ সামগ্ৰীৰ বৈচিত্ৰ্য"ৰ ওপৰত কাৰ্যসূচী আৰম্ভ কৰা হৈছিল। এই সময়ছোৱাত, বৃহৎ সংখ্যক শিল্পীক পৰ্যাপ্ত প্ৰশিক্ষণ, আৰ্হি আৰু বিপণন সহায় আগবঢ়োৱা হৈছে। কিছুমান প্ৰধান সামগ্ৰী হ'ল মৰাপাটৰ বেগ, বগৃহসজ্জাৰ সামগ্ৰী, টুপী, টেবুল মেট, ফুট মেট, কাৰ্পেট, তাঁতশালত বোৱা মৰাপাট-কপাহী কাপোৰ আদি। ধুবুৰীৰ আলমগঞ্জ, বগোলুমাৰী গৌৰীপুৰ, চলিকুৰা চৰ,, মৰিগাঁও, নগাঁও, তিনিচুকীয়া ( মাৰ্ঘেৰিটা), গোৱালপাৰা ইত্যাদি ঠাইত মৰাপাটৰ সামগ্ৰীৰ প্ৰধানতঃ পোৱা যায়। ধুবুৰী এইক্ষেত্ৰত অগ্ৰণী। আজিলৈকে, ১০০০ৰো অধিক শিল্পী এই খণ্ডত প্ৰত্যক্ষভাৱে নিয়োজিত হৈ আছে। বৰ্তমান সময়ত আত্মসহায়ক গোটৰ সদস্যসকলৰ লগতে বহু লোকে নিজাববীয়াকৈ মৰাপাটৰ শিল্পৰ প্ৰশিক্ষণ লৈ এই শিল্পৰ জৰিয়তে অৰ্থনৈতিক স্বাৱলম্বিতাৰ পথ বাছি লৈছে। 

## পদ্ধতি
মৰাপাটৰ সামগ্ৰী তৈয়াৰ কৰিবৰ বাবে প্ৰধান কেঁ‌চামাল হ'ল মৰাপাটৰ আঁ‌হ। এই আঁ‌হবোৰ পূৰঠ মৰাপাটৰ গছৰ পৰা সংগ্ৰহ কৰা হয়। মৰাপাটৰ গছজোপা চপোৱাৰ বাবে পূৰঠ হ’লে মাটিৰ অতি ওচৰত কাটি পাত সৰিবলৈ এদিন বা দুদিন মাটিত থৈ দিয়া হয়। মৰাপাটৰ আটাইতকৈ উপযোগী অংশ হ’ল গা-গছৰ আঁহ। ইয়াক ৰেটিং নামেৰে জনাজাত প্ৰক্ৰিয়াৰে গছৰ পৰা সহজে পৃথক কৰা হয়, য’ত মৰাপাটৰ গছবোৰ পানীত ডুবাই ঠাৰিৰ পৰা আঁহবোৰ পৃথক কৰা হয়। এইদৰে পৃথক কৰা মৰাপাট শুকুৱাই বিভিন্ন ৰূপ দিয়া হয়। আঁহবোৰ সূতাৰ দৰে গুঠা কৰা হয়। কেতিয়াবা সূতাবোৰ বৈ কাপোৰ তৈয়াৰ কৰা হয়। চাফা কৰা আঁহ, সূতা আৰু ৰেগ সকলোবোৰ ব্যৱহাৰ কৰি বেগ, কাৰ্পেট, হেংগিং, জোতা, ক’ষ্টাৰ, গহনা, শ্ব’ পিচ আদি ধুনীয়া ধুনীয়া কুটিৰ শিল্প তৈয়াৰ কৰা হয়। কিছুমান অতি মিহি মানৰ মৰাপাট ব্যৱহাৰ কৰি আচবাবৰ সামগ্ৰী আৰু কাপোৰো তৈয়াৰ কৰা হয়। প্ৰয়োজস্ন অনুসাৰে অলংকৰণ বা ব্যৱহাৰৰ বাবে বিভিন্ন ৰং আৰু বুটাম, কাঁ‌চৰ টুকুৰা আদি ইয়াত সূতাৰে চিলাই কৰি বা আঠা লগাই লগোৱা হয়। 

## উৎপাদিত সামগ্ৰীসমূহ
মৰাপাটৰ পৰা উৎপাদিত সামগ্ৰীৰ ভিতৰত সাধাৰণতে কান্ধত বা হাতত লোৱা বেগ, পানীৰ বটল কঢ়িয়াই নিয়া বেগ, মণিহাৰী বস্তু ৰখা টেমী, টেবুল মেট, ড'ৰমেট, ক'ষ্টাৰ, দলিছা, গৃহসজ্জাৰ সামগ্ৰী, পুতলা, বাস্কেট আদি আছে। বৰ্তমান সময়ত মৰাপাটৰ পৰা আলংকৰিক জোতা-চেণ্ডেল, কাপোৰ আদিও প্ৰস্তত কৰা হয়। 

## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:অসমৰ সংস্কৃতি
শ্ৰেণী:কুটিৰ শিল্প
নাৰীবাদী অধিবিদ্যা

**নাৰীবাদী অধিবিদ্যা**()ৰ লক্ষ্য হৈছে অধিবিদ্যাৰ ক্ষেত্ৰত অনুসন্ধান কৰা আৰু ইয়াৰ উত্তৰ বা সঁহাৰিসমূহে যৌনতাবাদক কেনেদৰে সমৰ্থন কৰিছে-সেই সম্পৰ্কে প্ৰশ্ন কৰা। নাৰীবাদী অধিবিদ্যা মানসিক দৰ্শন আৰু আত্মদৰ্শন আদি ক্ষেত্ৰসমূহৰ সৈতে জড়িত। চেলি হাছলেংগাৰ, আষ্টা, আৰু জুডিথ বাটলাৰ আদি নাৰীবাদী অধিবিদ্যাবিদসকলে নাৰীবাদী লক্ষ্যসমূহ আগুৱাই নিয়াৰ স্বাৰ্থত লিংগৰ প্ৰকৃতিৰ ব্যাখ্যা দিবলৈ প্ৰয়াস কৰিছে।

নাৰীবাদী অধিবিদ্যাৰ আন এটা লক্ষ্য হৈছে নাৰীক কিহৰ দ্বাৰা এটা গোট হিচাপে একত্ৰিত কৰা হয় সেই বিষয়ে ব্যাখ্যা কৰি নাৰীবাদী সক্ৰিয়তাৰ ভিত্তি প্ৰদান কৰা।এই বিৱৰণীসমূহ ঐতিহাসিকভাৱে চিছজেণ্ডাৰ মহিলাক কেন্দ্ৰ কৰি কৰা হৈছে যদিও গেইল চালামন, টালিয়া মে বেটচাৰ আৰু ৰবিন ডেমব্ৰফ আদি দাৰ্শনিকসকলে কিন্নড় আৰু অ-বাইনেৰী লোকৰ লিংগৰ বিষয়ে অধিক ব্যাখ্যা কৰিবলৈ চেষ্টা কৰিছে।

## সামাজিক নিৰ্মাণ
নাৰীৰ স্বাভাৱিক হীনমন্যতাৰ প্ৰয়োজনীয়তাবাদী দাবীৰ প্ৰতিক্ৰিয়া হিচাপে নাৰীবাদত লিংগৰ সামাজিক নিৰ্মাণ তত্ত্বৰ উত্থান ঘটিছিল। ছিমন ডি ব'ভ'য়াৰে তেওঁৰ গুৰুত্বপূৰ্ণ গ্ৰন্থ *দ্য ছেকেণ্ড চেক্স*ত যুক্তি দিছে যে-জৈৱিক বৈশিষ্ট্যই পুৰুষ আৰু মহিলাক পৃথক কৰে যদিও এই বৈশিষ্ট্যসমূহে মহিলাক অসুবিধা পেলোৱা সামাজিক পৰিস্থিতিৰ কাৰণ বা ন্যায্যতা প্ৰদান নকৰে।

লিংগৰ পৰা লিংগক পৃথক কৰা তেওঁ প্ৰথম নাৰীবাদী তত্ত্ববিদ আছিল৷ তেওঁৰ বিখ্যাত পংক্তি "One is not born, but rather becomes, a woman।" তেতিয়াৰ পৰাই বহুতো নাৰীবাদীয়ে যুক্তি দিছে যে নিৰ্মিত শ্ৰেণীয়ে সামাজিক স্তৰসমূহক শক্তিশালী কৰে৷ 

### যৌন পাৰ্থক্য
পৰৱৰ্তী সময়ৰ তত্ত্ববিদসকলে লিংগৰ প্ৰাক্-সামাজিক অস্তিত্বৰ প্ৰতি ডি ব'ভ'য়াৰৰ দায়বদ্ধতাক প্ৰত্যাহ্বান জনাই যুক্তি দিয়ে যে যৌনতা লিংগৰ লগতে সামাজিকভাৱেও গঢ় লৈ উঠে। এলিজাবেথ গ্ৰজৰ বাবে লিংগ/লিংগ পাৰ্থক্য হৈছে মন–শৰীৰৰ দ্বৈতবাদৰ এক প্ৰকাৰ যি এতিয়াও অত্যাৱশ্যকীয়তাবাদৰ ওপৰত নিৰ্ভৰশীল।

## পৰিৱেশন ক্ষমতা
বাটলাৰৰ অনুমানত লিংগৰ পৰিৱেশনমূলক দিশটো হয়তো ড্ৰেগ পৰিৱেশনত আটাইতকৈ স্পষ্ট, যিয়ে লিংগ পৰিৱেশনৰ ওপৰত গুৰুত্ব দিয়াৰ ক্ষেত্ৰত লিংগ বাইনাৰীৰ বিষয়ে এক আদিম বুজাবুজি প্ৰদান কৰে। বাটলাৰে বুজি পায় যে ড্ৰেগক বিষয়ভিত্তিক বা একক পৰিচয়ৰ উদাহৰণ হিচাপে গণ্য কৰিব নোৱাৰি৷ ড্ৰেগক ইয়াৰ পৰিৱেশকৰ উদ্দেশ্যৰ সৎ প্ৰকাশ বুলি গণ্য কৰা উচিত নহয়। 

বাটলাৰৰ মতে লিংগ পৰিৱেশন কেৱল বিধ্বংসী কাৰণ৷ ই হৈছে "গণনাক প্ৰতিহত কৰা ধৰণৰ প্ৰভাৱ", অৰ্থাৎ অৰ্থবোধক বহুমুখী, বিষয়বস্তুৱে ইয়াক নিয়ন্ত্ৰণ কৰিবলৈ অক্ষম৷   ময়য়া লয়ডে মত প্ৰকাশ কৰিছে যে লিংগ প্ৰদৰ্শনৰ ৰাজনৈতিক সম্ভাৱনাক একে প্ৰসংগত একেধৰণৰ অতীতৰ কাৰ্য্যৰ সাপেক্ষে মূল্যায়ন কৰিব পাৰি যাতে ইয়াৰ অতিক্ৰমণীয় সম্ভাৱনাৰ মূল্যায়ন কৰিব পাৰি৷

## নাৰী শক্তি
নাৰীবাদী ধৰ্মতত্ত্ববিদ মেৰী ডেলীয়ে তেওঁৰ উল্লেখযোগ্য গ্ৰন্থ Gyn/Ecology (১৯৭৮)ত নাৰীসুলভ প্ৰকৃতিৰ অস্তিত্বৰ প্ৰস্তাৱ দিছিল যিয়ে "পুৰুষ বন্ধ্যাত্ব"ৰ বিৰুদ্ধে ৰক্ষা কৰা উচিত। তেওঁ লিখিছে, "যিহেতু নাৰী শক্তি মূলতঃ জৈৱপ্ৰেমী গতিকে "জীৱনৰ বিৰুদ্ধে এই চিৰন্তন আক্ৰমণাত্মক যুদ্ধত নাৰী আত্মা/শৰীৰ প্ৰধান লক্ষ্য। Gyn/Ecology হৈছে জীৱনপ্ৰেমী নাৰী শক্তিৰ পুনৰুদ্ধাৰ।"

জেনিছ ৰেমণ্ডে *দ্য ট্ৰেন্সচেক্সুৱেল এম্পায়াৰ* (১৯৭৯) লিখোঁতে ডেলীক উপদেষ্টা হিচাপে লৈছিল, য'ত তেওঁ কৈছে: "ট্ৰেন্সচেক্সুৱেলসকলে কিয় লেছবিয়ান-ফেমিনিষ্ট হ'ব বিচাৰে সেয়া বুজাটো কঠিন নহয়। তেওঁলোকে শক্তিশালী নাৰী শক্তিৰ অস্তিত্বৰ উৎস সঁচাকৈয়ে আৱিষ্কাৰ কৰিছে"৷
## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:নাৰীবাদী তত্ত্ব
ব্ৰামৰাচোখ

thumb|ব্ৰামৰাচোখৰ ছবি
**ব্ৰামৰাচোখ** (   (**ব্ৰামচোখ** বা **ৰাচোক** নামেৰেও জনাজাত  )কাশ্মীৰী কিংবদন্তিৰ এক কাল্পনিক চৰিত্ৰ। ই জনশূন্য অঞ্চলত থাকি পোহৰ দেখোৱাই ভ্ৰমণকাৰীসকলক বিভ্ৰান্ত কৰে।  তেওঁ মূৰত এটা জুইৰ পাত্ৰ লৈ থাকে। তেওঁৰ কপালত এটা উজ্জ্বল চকু আছে। কোৱা হয় যে দেৰিকৈ অহা যাত্ৰীসকলে সঘনাই দূৰৱৰ্তী স্থানত এই পোহৰ দেখা পায়, যি এক গুহালৈ লৈ যায়।    

## তথ্যসূত্ৰসমূহ

শ্ৰেণী:সাধুকথা
শ্ৰেণী:সাধুকথাৰ চৰিত্ৰ
ফাল্গুনী পাঠক

**ফাল্গুনী পাঠক** (ইংৰাজী: Falguni Pathak; জন্ম: ১২ মাৰ্চ ১৯৬৯) এগৰাকী ভাৰতীয় গায়িকা, পৰিবেশন শিল্পী আৰু সুৰকাৰ। তেওঁ বৰ্তমান ভাৰতৰ মুম্বাইত বাস কৰে। ভাৰতৰ গুজৰাট ৰাজ্যৰ পৰম্পৰাগত সংগীত ৰূপৰ আধাৰত তেওঁ সংগীত পৰিবেশন কৰে। ১৯৮৭ চনত পেছাদাৰীভাৱে সংগীত জগতত আত্মপ্ৰকাশ কৰিছিল। তাৰ পিছৰ পৰাই সমগ্ৰ ভাৰততে তেওঁৰ এক বৃহৎ সংখ্যক অনুৰাগীৰ সৃষ্টি হৈছিল। এটা সাক্ষাৎকাৰত তেওঁ গায়কতাক কেৰিয়াৰ হিচাপে লোৱাৰ সিদ্ধান্ত কেনেকৈ লৈছিল বুলি সোধাত এইটো সাধাৰণভাবে ঘটিছিল বুলি তেওঁ উত্তৰ দিছিল।

১৯৯৮ চনত তেওঁৰ প্ৰথম এলবামটো মুক্তি পাইছিল। তেওঁ ভাৰতৰ বলীউড চিনেমা জগতৰ বাবেও অসংখ্য গীত বাণীবদ্ধ কৰিছে। তেওঁৰ বেছিভাগ গীতৰ বিষয়বস্তু হৈছে প্ৰেম। “থা থেইয়া” নামৰ এটা সংগীত বেণ্ডৰ সহায়ত ভাৰত আৰু অন্যান্য দেশৰ বহু অনুষ্ঠানত তেওঁ কণ্ঠদান কৰিছে। তাৰক মেহতা কা উলতা চশমা, কৌন বানেগা কৌৰৰপতি, ষ্টাৰ দাণ্ডিয়া ধূম, কমেডী নাইটছ উইথ কপিল, বা বহু ঔৰ বেবী আৰু পাণ্ডিয়া ষ্ট’ৰ আদি দূৰদৰ্শন অনুষ্ঠানতো তেওঁ অভিনয় কৰিছে।

এতিয়াও সমগ্ৰ ভাৰততে পৰিবেশন তথা প্ৰশংসা কৰা তেওঁৰ কিছুমান অতি জনপ্ৰিয় ভাৰতীয় পপ একক গীত আছে। তাইৰ এলবামবোৰ কেৱল সুৰীয়া গীতৰ বাবেই নহয়, সেইবোৰৰ সৈতে চিত্ৰগ্ৰহণ কৰা মৰমলগা প্ৰেম কাহিনীৰ বাবেও বিখ্যাত। গুজৰাটী সমাজৰ মাজত তেওঁ অতি জনপ্ৰিয় য'ত তেওঁক নৱৰাত্ৰিৰ দৰে জনপ্ৰিয় উৎসৱত অনুষ্ঠান পৰিৱেশন কৰিবলৈ নিমন্ত্ৰণ কৰি অনা হয়।

তেওঁৰ কিছুমান জনপ্ৰিয় গীত হ’ল- চুড়ি জো খংকি হাথোঁ মেই, মেনে পায়ল হেয় ছংকাই, মেৰী চুণৰ ওড় ওড় জায়ে, আয়ে পৰদেশ ছে পৰিয়ঁ কি ৰাণী আৰু শাৱন মেইঁ আদি।

২০১৩ চনৰ আগষ্ট মাহত বছৰটোৰ নৱৰাত্ৰি উৎসৱৰ সময়ত তাই ₹২ কোটি টকা উপাৰ্জন কৰিব বুলি খবৰ ওলাইছিল। জানিব পৰা মতে, গায়িকাগৰাকীয়ে ইভেণ্ট মেনেজমেণ্ট কোম্পানী এটাৰ বাবে গান গোৱা আৰু কণ্ঠদান কৰাৰ বাবদ প্ৰতিটো দিনৰ বাবে ৭০ লাখ টকাৰ প্ৰস্তাৱ দিয়া হৈছিল। আয়োজকসকলে পৃষ্ঠপোষকক আকৰ্ষণ কৰি তাইৰ জনপ্ৰিয়তাক ব্যৱহাৰ কৰাৰ পৰিকল্পনা কৰিছিল।

## ব্যক্তিগত জীৱন
১৯৬৯ চনৰ ১২ মাৰ্চত মহাৰাষ্ট্ৰৰ মুম্বাইত ফাল্গুনী পাঠকৰ জন্ম হৈছিল। গুজৰাটী পৰিয়ালত ডাঙৰ-দীঘল হোৱা ফাল্গুনীয়ে সৰুৰে পৰাই ‘গৰবা’ গীত শুনি ডাঙৰ হৈছিল, সেই বাবে তেওঁ এই ধাৰাটোৰ প্ৰতি আকৰ্ষিত হৈ পৰিছিল। মাকে তেওঁক গৰবা লোকগীত শিকাইছিল আৰু পিছলৈ নৱৰাত্ৰীৰ অনুষ্ঠানত সমবেত সংগীত শিল্পী হিচাপে গীত গাবলৈ আৰম্ভ কৰিছিল। বৰ্তমান ফাল্গুনীয়ে পৰিয়ালৰ সৈতে মুম্বাইত থাকে।

দাণ্ডিয়া হৈছে ভাৰতৰ গুজৰাট ৰাজ্যত উদ্ভৱ হোৱা আৰু নৱৰাত্ৰি উৎসৱত জনপ্ৰিয়ভাৱে প্ৰদৰ্শন কৰা এক প্ৰকাৰৰ সামাজিক তথা ধৰ্মীয় লোক নৃত্য। নৱৰাত্ৰি উৎসৱৰ বিভিন্ন অনুষ্ঠানত এই নৃত্যৰ সৈতে গীত পৰিবেশন কৰা ফাল্গুনী পাঠকক “দাণ্ডিয়া ৰাণী” (Dandiya Queen) নামেৰেও জনা যায়।

## বঁটা
২০০০ চনত ফাল্গুনীয়ে তেওঁৰ জনপ্ৰিয় গীত “মেঁইনে পায়ল হেঁই ছংকাই” গীতৰ বাবে এম. টি. ভি.ৰ “ইণ্টাৰনেচনেল ভিউৱাৰছ চয়চ এৱাৰ্ড” লাভ কৰিছিল। ২০১৭ চনত তেওঁ “দাদা চাহেব ফাল্কে এক্সেলেন্স এৱাৰ্ড” লাভ কৰিছিল।

## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:ভাৰতীয় কণ্ঠশিল্পী
লৱাণ্ডা নাচ

**লৱাণ্ডা নাচ** () ভাৰত, নেপাল, মৰিচাছ আৰু কেৰিবিয়ান দ্বীপপুঞ্জত বাস কৰা ভোজপুৰী ভাষী সম্প্ৰদায়ৰ এক লোকনৃত্য। ইয়াক কেৱল মহিলাৰ দৰে সাজ-পোছাক পৰিধান কৰা পুৰুষেহে কৰে যাক "লৱাণ্ডা" বুলি কোৱা হয়। বিয়াৰ বৰযাত্ৰাৰ সময়ত লৱাণ্ডা নৃত্যশিল্পীসকল এক আকৰ্ষণৰ কেন্দ্ৰবিন্দু হয়, যিয়ে দৰাক পৰিৱেষ্টিত কৰি কইনাৰ ঘৰলৈ লৈ যায়।
## নাম
ভোজপুৰীৰ *লউণ্ডা* শব্দৰ আক্ষৰিক অৰ্থ হৈছে এজন ডেকা পুৰুষ কিশোৰ। কিন্তু দৈনন্দিন জীৱনত ইয়াক কেতিয়াবা নাৰীসুলভ আৰু নিম্ন জাতিৰ পৰা অহা পুৰুষৰ বাবে অপমানজনক শব্দ হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰা হয়। আনহাতে, নাচ শব্দটোৰ অৰ্থ হৈছে নৃত্য। 

মোগল যুগত দৰবাৰৰ পাৰিষদসকলৰ স্থিতিৰ বৰ গুৰুত্ব আছিল। তেতিয়াৰ পৰাই মহিলা পৰিৱেশকৰ নৃত্য ধনী আঢ্যৱন্ত আৰু জমিদাৰসকলৰ মাজত জনপ্ৰিয় হৈ উঠিছিল। নাচ পৰিৱেশকসকলক আগতে বাঈজী বুলি কোৱা হৈছিল আৰু নৃত্যক *বাঈজী নাচ* বুলি কোৱা হৈছিল। আনহাতে ল'ৰাৰ নাচ নিম্ন জাতিৰ মাজত জনপ্ৰিয় আছিল আৰু ইয়াক বাঈজী নাচৰ পৰা পৃথক কৰিবলৈ নাচৰ সৈতে *লউণ্ডা* শব্দটো ব্যৱহাৰ কৰা হৈছিল বুলি বিশ্বাস কৰা হয়।
## ইতিহাস
এই লোকনৃত্যৰ আটাইতকৈ পুৰণি উল্লেখ একাদশ শতিকাৰ পৰা  পোৱা যায়, যি এতিয়া ভোজপুৰী অঞ্চলত জীয়াই আছে আৰু ১৯ শতিকাত বহু শতিকা ধৰি চলি থকা এই শিল্পকলাটোক ভিখাৰী ঠাকুৰে এক জননাট্যলৈ ৰূপান্তৰিত কৰাৰ এই ধাৰণাটো গ্ৰহণ কৰিছিল৷ তেৱেঁই হৈছে এই নৃত্য জনপ্ৰিয় কৰাৰ বাবে কৃতিত্ব পোৱাৰ দাবীদাৰ। বিংশ শতিকাৰ প্ৰথম কেইটামান দশকত যেতিয়া বিশ্বই নিপীড়িত লোকৰ অধিকাৰক স্বীকৃতি দি বৈপ্লৱিক পৰিৱৰ্তন সাক্ষী হৈছিল, তেতিয়া ভিখাৰী ঠাকুৰে চহা নাট্যৰ জৰিয়তে তেওঁলোকৰ অহৰহ সংগ্ৰাম আৰু জীয়াই থকাৰ প্ৰবৃত্তিসমূহ প্ৰদৰ্শন কৰিছিল; যিটো এি লোক-নাট্যৰ জৰিয়তে কথিত ভাষাত ‘লৱাণ্ডা নাচ’ নামেৰে পৰিচিত হৈছিল, ইয়াত "গীত, নৃত্য, কমেডী, ব্যংগ, কৌতুক, ঠাট্টা-মস্কৰা, পেৰ'ডি আৰু নাটক একেলগে থাকে আৰু তাত পুৰুষে গোটেই ৰাতি মহিলাৰ দৰে সাজ-পাৰ পিন্ধি মহিলা সাজি অভিনয় কৰে৷"
## পৰম্পৰা, স্বীকৃতি আৰু সমালোচনা
ভিখাৰী ঠাকুৰৰ শেষ শিষ্য ৰামচন্দ্ৰ মাঞ্জী নাচ থিয়েটাৰৰ এক মহান উত্তৰাধিকাৰ আৰু তেওঁ নাচৰ এক বিশাল প্ৰদৰ্শনসূচী যেনে বিদেচিয়া, গবৰঘিচোৰ, বেটি বেচৱা আদিৰ প্ৰদৰ্শন উত্তৰাধিকাৰী সূত্ৰে লাভ কৰিছিল। ৯৩ বছৰীয়া মাঞ্জীক ২০১৭ চনত সংগীত নাটক অকাডেমী বঁটাৰে সন্মানিত কৰা হৈছিল, যিটো বছৰ কাকতলীয়াভাৱে ভিখাৰী ঠাকুৰৰ থিয়েটাৰৰ শতবাৰ্ষিকীৰ বছৰ আছিল। 

কিন্তু ঠাকুৰৰ নাট্য বংশধৰসকলে স্থাপন কৰা সীমা আৰু পৰিমাপ অতিক্ৰম কৰি সময়ৰ লগে লগে লৱাণ্ডা নাচৰ বৈচিত্ৰ্য বৃদ্ধি পালে। সময়ৰ লগে লগে মনোৰঞ্জনৰ একাধিক উৎসৰ সংযোগ আৰু উত্থানৰ লগতে লোক-শিল্পটোৱে নিজৰ ‘পেছাদাৰীত্ব’ হেৰুৱাই, বস্তুনিষ্ঠকৰণ আৰু বৈধকৰণৰ অনুমতি লোৱাৰ বাবে ই অপব্যৱহাৰৰ ক্ষেত্ৰ হিচাপে পৰিগণিত হোৱাৰ বাবে সমালোচনাৰো সম্মুখী হৈছে। যদিও লাভাণ্ডা নাচত নিয়োজিত পেছাদাৰী গোটসমূহক মহিলাৰ অংশগ্ৰহণত বাধা আৰোপ কৰাৰ বাবে সমালোচনা কৰা হৈছে, তথাপি ইয়াৰ আঁৰৰ এটা কাৰণ হৈছে *আৰ্কেষ্ট্ৰা* নামৰ 'অশ্লীল নৃত্য দল'ৰ যোগেৰে মানৱ সৰবৰাহৰ প্ৰাদুৰ্ভাৱ, যিয়ে এসময়ত লৱাণ্ডা নাচক ভালদৰে গ্ৰহণ কৰা অঞ্চললৈ সন্দেহ বিয়পাইছে॥এই দ্ৰুত পৰিৱৰ্তনে লৱাণ্ডা নাচ শিল্পীসকলক তেওঁলোকৰ অভিনয় মূলসুঁতিৰ দৰ্শকৰ দাবী অনুসৰি সালসলনি কৰাৰ বাবে জোৰ দিছে।

## তথ্য সূত্ৰ

শ্ৰেণী:লোক-নৃত্য
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ নৃত্য
লিংগ বিশ্লেষণ

**লিংগ বিশ্লেষণ**  হৈছে এক প্ৰকাৰৰ আৰ্থ-সামাজিক বিশ্লেষণ যিয়ে লিংগ সম্পৰ্কৰ দ্বাৰা প্ৰভাৱিত হোৱা উন্নয়নৰ সমস্যাৰ দিশবোৰ উন্মোচন কৰে। লিংগ বিশ্লেষণৰ কাঠামোসমূহে লিংগ বিশ্লেষণ নিয়ন্ত্ৰণ কৰিবৰ বাবে এক পদ্ধতি প্ৰদান কৰে।
## ধাৰণা
বহু সমাজত পৰম্পৰাগতভাৱে পুৰুষৰ তুলনাত মহিলাসকল বঞ্চিত হৈ আহিছে। শেহতীয়াকৈ উন্নয়নৰ পৰিকল্পনাৰ উদ্দেশ্যে এই সমাজসমূহৰ অধ্যয়নসমূহে জনসংখ্যা, স্বাস্থ্য আৰু পৰিয়াল পৰিকল্পনাৰ ক্ষেত্ৰত মহিলাসকলক সামৰি লৈছিল। ঘৰুৱা হিংসা বা অৰ্থনৈতিক কাৰ্যকলাপৰ সৈতে জড়িত হোৱাৰ দৰে অন্যান্য চিন্তাৰ বিষয়ে তুলনামূলকভাৱে কমেইহে জনা গৈছিল। লিংগ বিশ্লেষণে অধিক তথ্য প্ৰদান কৰে, যাৰ ফলত মহিলা আৰু সামগ্ৰিকভাৱে সমাজৰ বাবে সুবিধা হয়। ১৯৭০ চনত উন্নয়নশীল মহিলা (WID) পদ্ধতিৰ উত্থান ঘটিছিল, য'ত উন্নয়ন প্ৰকল্পত "মহিলাৰ সমস্যা"সমূহৰ নিৰ্মূলৰ বাবে আহ্বান জনোৱা হৈছিল। পিছলৈ লিংগ আৰু উন্নয়ন (GAD) পদ্ধতিয়ে মহিলাৰ সমস্যাসমূহক পৃথকভাৱে চোৱাতকৈ লিংগ সম্পৰ্কৰ ওপৰত অধিক গুৰুত্ব দিয়াৰ প্ৰস্তাৱ আগবঢ়ায়।
লিংগ বিশ্লেষণক সাধাৰণতে উন্নয়ন আৰু জৰুৰীকালীন সাহায্য প্ৰকল্পৰ আহিলা হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰা হৈছে। প্ৰকল্প বা কাৰ্যসূচীৰ ডিজাইনত পুৰুষ আৰু মহিলাৰ সামাজিকভাৱে গঠিত ভূমিকাসমূহ বুজিব লাগিব৷ তাৰলগতে শ্ৰেণী, জাতি, জাতি, আৰু বয়সৰ সৈতে জড়িত ভূমিকাসমূহো বুজিব লাগিব। প্ৰাকৃতিক সম্পদৰ ব্যৱস্থাপনা বুজিবলৈও এই কৌশলসমূহ গুৰুত্বপূৰ্ণ। লিংগ বিশ্লেষণ শিক্ষাৰ বাবে প্ৰাসংগিক যদিও উন্নয়ন প্ৰকল্পৰ বাবে ব্যৱহৃত কাঠামোসমূহ শিক্ষামূলক প্ৰকল্পৰ প্ৰয়োজনীয়তাক পূৰণ কৰিবলৈ সংযুক্ত কৰিব লাগিব।
## কাঠামোসমূহ
### হাৰ্ভাৰ্ড বিশ্লেষণাত্মক কাঠামো
হাৰ্ভাৰ্ড বিশ্লেষণাত্মক কাঠামোক লিংগ ভূমিকা কাঠামো বুলিও কোৱা হয়। হাৰ্ভাৰ্ড ইনষ্টিটিউট ফৰ ইণ্টাৰনেশ্যনেল ডেভেলপমেণ্টে ইউ এছ এ আই ডিৰ উইমেন ইন ডেভেলপমেণ্ট কাৰ্যালয়ৰ সহযোগত ইয়াক প্ৰস্তুত কৰা হৈছিল আৰু ১৯৮৪ চনত কেথেৰিন অভাৰহল্ট আৰু অন্যান্যসকলে প্ৰথমবাৰৰ বাবে ইয়াৰ বৰ্ণনা কৰিছিল।
### ম’জাৰ কাঠামো
কেৰ’লিন ম’জাৰে ১৯৮০ চনত লণ্ডন বিশ্ববিদ্যালয়ৰ উন্নয়ন পৰিকল্পনা ইউনিটত কাম কৰি থকাৰ সময়তে লিংগ বিশ্লেষণৰ বাবে ম’জাৰ ফ্ৰেমৱৰ্ক প্ৰস্তুত কৰিছিল। কেৰেন লেভিৰ সৈতে কাম কৰি তেওঁ ইয়াক লিংগ নীতি আৰু পৰিকল্পনাৰ পদ্ধতিলৈ সম্প্ৰসাৰিত কৰে। ম’জাৰৰ কাঠামোটোৱে লিংগ আৰু উন্নয়নৰ পদ্ধতি অনুসৰণ কৰে। WID ভিত্তিক হাৰ্ভাৰ্ড ফ্ৰেমৱৰ্কৰ দৰেই ইয়াতো পৰিমাণগত অভিজ্ঞতাভিত্তিক তথ্যৰ সংকলন অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হৈছে।
### লিংগ বিশ্লেষণ মেট্ৰিক্স
ৰাণী পাৰ্কাৰে মধ্যপ্ৰাচ্যৰ এটা বেচৰকাৰী সংস্থাৰ বাবে তেওঁলোকৰ তৃণমূল পৰ্যায়ৰ কামত সহায় কৰিবলৈ অন্যান্য উন্নয়ন ব্যৱসায়ীসকলৰ সহযোগত লিংগ বিশ্লেষণ মেট্ৰিক্স (GAM) প্ৰস্তুত কৰিছিল। অংশগ্ৰহণমূলক পৰিকল্পনা হৈছে এই কাঠামোৰ এটা মৌলিক বিষয়বস্তু, যি তথ্য সংগ্ৰহৰ ক্ষেত্ৰত গুৰুতৰভাৱে অক্ষম হোৱা পৰিস্থিতিসমূহ চম্ভালিব পৰাকৈ যথেষ্ট নমনীয়।
### সামাজিক সম্পৰ্কৰ দৃষ্টিভংগী
সামাজিক সম্পৰ্ক পদ্ধতিয়ে লিংগ বিশ্লেষণত সমাজবাদী নাৰীবাদী দৰ্শন প্ৰয়োগ কৰে, আৰু ইয়াক বিভিন্ন চৰকাৰী বিভাগ আৰু বেচৰকাৰী সংস্থাই পৰিকল্পনা কাঠামো হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰিছে। ইয়াক যুক্তৰাজ্যৰ ছাচেক্স বিশ্ববিদ্যালয়ৰ নাইলা কাবীয়ে বিকশিত কৰিছিল।
এই পদ্ধতিটোৱে পিতৃতন্ত্ৰ আৰু সামাজিক সম্পৰ্কৰ মাজৰ আদান-প্ৰদানক কেন্দ্ৰ কৰি লয়। হাৰ্ভাৰ্ড ফ্ৰেমৱৰ্ক আৰু লিংগ বিশ্লেষণ মেট্ৰিক্সৰ দৰে ইয়াত ভূমিকা, সম্পদ আৰু কাৰ্য্যকলাপৰ ওপৰত গুৰুত্ব দিয়া হোৱা নাই; কিন্তু ইয়াৰ পৰিৱৰ্তে ৰাষ্ট্ৰ, বজাৰ, সম্প্ৰদায় আৰু পৰিয়ালৰ মাজৰ সম্পৰ্কক চায়। নাৰীৰ মাজৰ সম্পৰ্ক প্ৰাসংগিক হ'ব পাৰে, যেনে এগৰাকী মহিলা দাসী আৰু তেওঁৰ মালিকৰ মাজৰ সম্পৰ্ক।
## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:লিংগ
শ্ৰেণী:নাৰীবাদী
শ্ৰেণী:লিংগ বৈষম্য
ভাৰতৰ নাৰিকলৰ আঁ‌হৰ শিল্প

পৰিৱেশ অনুকূল কেঁ‌চামাল হিচাপে নাৰিকল আঁহবোৰ একেলগে বান্ধি ভাঁজ কৰি সুন্দৰ শিল্পকৰ্ম যেনে, খেলনা আৰু অলংকাৰিক বস্তুলৈ ৰূপান্তৰিত কৰিব পাৰি। ইয়াকে কোৱা হয় নাৰিকলৰ আঁ‌হৰ শিল্প ()। এই শিল্পত জন্তু আদিৰ মুখ,, ৱাল হেংগিং, ফুল, দলিছা, দুৱাৰদলিৰ মেট, গৃহসজ্জাৰ সামগ্ৰী আৰু অন্যান্য উপযোগী সামগ্ৰী সৃষ্টি কৰা হয়।

নাৰিকলৰ বাকলিৰ পৰা আহৰণ কৰা আঁ‌হ ব্যতিক্ৰমীভাৱে টান আৰু পৰিৱেশ অনুকূল। ‘কল্পবৃক্ষ’ বা সৰ্বদাতা গছ বুলি কোৱা এই প্ৰাকৃতিক আঁহবিধক কলাত্মকভাৱে বিভিন্ন আকৃতি আৰু আকাৰত গঢ় দিয়া হয়। 

ভাৰতৰ ওড়িশা, কেৰালা আদি ৰাজ্যত এই শিল্পৰ প্ৰসাৰ দেখা পোৱা যায়।

## ইতিহাস
ভাৰতত নাৰিকলৰ প্ৰথম লিপিবদ্ধ ইতিহাস ৰামায়ণ যুগৰ। বাল্মিকী ৰামায়ণত কিষ্কিন্ধ্যা কাণ্ড আৰু অৰণ্য কাণ্ডত নাৰিকলৰ উল্লেখ আছে। জনা যায় যায় যে খ্ৰীষ্টপূৰ্ব তৃতীয় শতিকাত বাল্মিকীয়ে ৰামায়ণ ৰচনা কৰিছিল। সাধাৰণতে ভাৰতত নাৰিকলৰ প্ৰচলন উত্তৰ-বৈদিক যুগত বুলি বিশ্বাস কৰা হয়। ত্ৰয়োদশ শতিকাত ভাৰত ভ্ৰমণ কৰা বিখ্যাত আৰব ভ্ৰমণকাৰী মাৰ্কো পোলোৱে নাৰিকলক “ভাৰতীয় বাদাম” বুলি অভিহিত কৰিছিল আৰু এনে উল্লেখৰ যুক্তি ইতিহাসবিদৰ অনুসন্ধানৰ প্ৰয়োজন। এনে ধৰণৰ প্ৰসংগৰ যুক্তিৰ বাবে ইতিহাসবিদসকলৰ দ্বাৰা অনুসন্ধানৰ প্ৰয়োজন। কেৰালাৰ এজন ইতিহাসবিদ শ্ৰী পি কে বালাকৃষ্ণনে যুক্তি দিছে যে কেৰালাত পৰ্তুগীজৰ আগমনৰ পিছতহে সংগঠিত নাৰিকল খেতি আৰম্ভ হৈছিল। 

নাৰিকলৰ আঁ‌হৰ মেট আৰু অন্যান্য মজিয়াৰ আৱৰণ উৎপাদন কৰা উদ্যোগটো ভাৰতত কাৰখানাৰ ভিত্তিত আৰম্ভ হৈছিলএশ বছৰতকৈয়ো আগতে। ১৮৫৯ চনত আলেপেত প্ৰথমটো কাৰখানা স্থাপন কৰিছিল এজন দুঃসাহসিক আইৰিছ প্ৰয়াত মিষ্টাৰ জেমছ ডাৰাগে। উদ্যমী ভাৰতীয়সকলে তেওঁ দিয়া পথ অনুসৰণ কৰিলে। 
### কেৰালা
নাৰিকলৰ আঁ‌হৰ ইতিহাস আৰু কেৰেলা ৰাজ্যৰ সৈতে ইয়াৰ সম্পৰ্ক ১৯ শতিকাৰ পৰাই আৰম্ভ হয়। কেৰালাৰ গ্ৰীষ্মমণ্ডলীয় গছবোৰৰ ভিতৰত অন্যতম হ’ল নাৰিকল গছ। আলেপে (মালয়ালম ভাষাত আলাপ্পূজা) কেৰালাৰ বিখ্যাত নাৰিকলৰ আঁ‌হৰ উদ্যোগৰ কেন্দ্ৰ। ইয়াত মেট আৰু অন্যান্য কয়লাৰ সামগ্ৰী তৈয়াৰ কৰাৰ বাবে নাৰিকলৰ বাকলিবোৰ পিটি আঁহত পৰিণত কৰা দেখা যায়। পুৰুষ-মহিলা উভয়েই এনে সামগ্ৰী নিৰ্মাণৰ কামত সক্ৰিয়ভাৱে জড়িত। মহিলাসকল মূলতঃ আঁ‌হ আহৰণ খণ্ড আৰু পুৰুষসকল সামগ্ৰী নিৰ্মাণ খণ্ডৰ সৈতে জড়িত। এই উদ্যোগে কেৰালা ৰাজ্যৰ সৰ্ববৃহৎ কুটিৰ শিল্প্ৰ উদ্যোগ হিচাপে মৰ্যাদা লাভ কৰিছে। ই ১০ লাখতকৈও অধিক লোকক কৰ্মসংস্থাপন প্ৰদান কৰিছে।

## পদ্ধতি
নাৰিকলৰ আঁ‌ হৰ শিল্পৰ বাবে প্ৰয়োজনীয় মূল কেঁ‌চামাল হৈছে নাৰিকলৰ বাকলি। ইয়াৰ লগতে ভাঁ‌জ দিবলৈ বিভিন্ন সঁ‌জুলি, ৰচী, সূতা, কাঁ‌চৰ টুকুৰা, ৰঙীণ কাপোৰ ইত্যাদিৰ প্ৰয়োজন। 

প্ৰথমে নাৰিকলৰ বাকলিবোৰ ৮ বা ১০ মাহ পানীত ডুবাই ৰখা হয়। ৰ পৰা আঁ‌হবোৰ পৃথক কৰা হয়। এই প্ৰক্ৰিয়াটোক "ৰেটিং" বোলা হয়, যি আঁহৰ নমনীয়তা, শক্তি আৰু স্থায়িত্ব বৃদ্ধি কৰে। ইয়াৰ নাৰিকলৰ বাকলিৰ আঁহবোৰ পৃথক কৰা হয় আৰু উৎপাদিত সামগ্ৰীৰ ডিজাইন (খেলনা, ঘৰুৱা সামগ্ৰী) কাগজত অংকন কৰা হয়। যদি বস্তুটো সৰু হয়, তেন্তে আঁ‌হবোৰ কেৱল সূতাৰে বান্ধি আকাংক্ষিত আকৃতিত ঢালি দিয়া হয়। অধিক উল্লেখযোগ্য বস্তুৰ বাবে কাৰ্ডবৰ্ডত ডিজাইনটো ছপা কৰা হয়, যাৰ ওপৰত আঠা আৰু পানীৰ সংমিশ্ৰণ ব্যৱহাৰ কৰি আঁ‌হবোৰ আঠা লগোৱা হয়। বহুতো বস্তু টুকুৰা-টুকুৰকৈ তৈয়াৰ কৰা হয় যদিহে সামগ্ৰীটোৰ কঠিনতাৰ প্ৰয়োজন হয়। এই অংশসমূহ শেষত একত্ৰিত কৰি চূড়ান্ত সামগ্ৰীটোক মূৰ্তমান কৰি তোলা হয়।

## লগতে চাওক
*অসমৰ মৰাপাট শিল্প
*অসমৰ পুতলা শিল্প
*চিচা (এম্ব্ৰয়ডাৰী)
## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ সংস্কৃতি
শ্ৰেণী:হস্তশিল্প
শিৱাংগী সিং

ভাৰতীয় বিমানচালক (জন্ম ১৯৯৫)

লেফটেনেণ্ট শিৱাংগী (জন্ম ১৫ মাৰ্চ ১৯৯৫) ভাৰতীয় নৌসেনাত কৰ্মৰত এগৰাকী ভাৰতীয়। বিহাৰৰ মুজাফৰপুৰ জিলাৰ ফাতেহাবাদ গাঁৱৰ পৰা অহা লেফটেনেণ্ট শিৱাংগীয়ে ইয়াৰ পূৰ্বে পিলাটাছ বিমান উৰুৱাইছিল। লেফটেনেণ্ট শিৱাংগী (ভাৰতীয় নৌসেনা) আৰু বিমান(flight)লেফটেনেণ্ট শিৱাংগী সিং (ভাৰতীয় বায়ুসেনা) দুগৰাকী পৃথক ব্যক্তি।

## প্ৰাৰম্ভিক জীৱন
১৯৯৫ চনৰ ১৫ মাৰ্চত ভাৰতৰে বিহাৰৰ মুজাফৰপুৰ জিলাৰ বিদ্যালয় শিক্ষক হৰি ভূষণ সিং আৰু তেওঁৰ পত্নী প্ৰিয়ংকা সিঙৰ ঘৰত শিৱাংগী সিঙে জন্মগ্ৰহণ কৰিছিল।

কৃষিৰ লগত জড়িত এটি সহজ-সৰল পৰিয়ালত শিৱাংগীৰ জন্ম হৈছিল। এগৰাকী ৰাজনীতিবিদে কাষৰীয়া এখন গাঁৱত হেলিকপ্টাৰ ব্যৱহাৰ কৰি ৰাজনৈতিক সমাৱেশত অংশগ্ৰহণ কৰা দৃশ্যই শিৱাংগীক শৈশৱতে পাইলট হ’বলৈ অনুপ্ৰাণিত কৰিছিল। বৰ্তমান তেওঁৰ পিতৃ হৰি ভূষণ সিং শিৱাংগীৰ প্ৰয়াত ককাকে দান কৰা ভূমিত একমাত্ৰ ছোৱালীৰ বাবে নিৰ্মিত চৰকাৰী বিদ্যালয়ৰ অধ্যক্ষ। ছোৱালীক শিক্ষিত কৰি ৰক্ষণশীলতাৰ বিদ্বেষ দূৰ কৰিবলৈ ককাকে এই মাটিডৰা দান কৰিছিল। তেওঁৰ মাতৃ প্ৰিয়ংকা হৈছে এগৰাকী গৃহিণী।

শিৱাংগীয়ে ছিকিম মণিপাল ইনষ্টিটিউট অৱ টেকন'লজীৰ পৰা মেকানিকেল ইঞ্জিনিয়াৰিঙত প্ৰযুক্তিবিদ্যাৰ স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰিছিল। ইয়াৰ পিছৰ পৰ্যায়ৰ অধ্যয়নৰ বাবে শিৱাংগীয়ে জয়পুৰৰ মালবিয়া নেশ্যনেল ইনষ্টিটিউট অৱ টেকন'লজীত নামভৰ্তি কৰে।

শিৱাংগী সিঙৰ বাবে তেওঁৰ পিতৃ হৰি ভূষণ সিঙ অনুপ্ৰেৰণাৰ উৎস আছিল। শিৱাংগীয়ে কয়ঃ "মোৰ সপোনৰ পিছত দৌৰিবলৈ মোক দেউতাই সদায় উৎসাহিত কৰিছিল।  তেওঁৱেই মোক ৰাজ্যৰ বাহিৰলৈ ওলাই গৈ প্ৰযুক্তিবিদ্যাত স্নাতক ডিগ্ৰী (বি টেক) অধ্যয়ন কৰিবলৈ আৰু তাৰ পিছত নৌসেনাত যোগদান কৰিবলৈ পৰামৰ্শ দিছিল। তেওঁ মোৰ ওপৰত বিশ্বাস ৰাখিছিল।  তেওঁ কেতিয়াও সুৰক্ষামূলক ভাৱেৰ চোৱা নাছিল। তেওঁ মোৰ ওপৰত কোনো ধৰণৰ হেঁচা নিদিয়াকৈ সদায় মোক সমৰ্থন কৰি আহিছিল।

## কৰ্মজীৱন
শ্বৰ্ট চাৰ্ভিচ কমিছন (SSC)-পাইলট এণ্ট্ৰি আঁচনিৰ অধীনত শিৱাংগীক ভাৰতীয় নৌসেনাত অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হৈছিল।তেওঁ ২০১৮ চনৰ জুন মাহত ভাৰতীয় নৌসেনাত নিযুক্তি লাভ কৰে।তেওঁ একেৰাহে দুটা ছমহীয়া পাঠ্যক্ৰম গ্ৰহণ কৰিছিল।  প্ৰথমটো ভাৰতীয় নৌসেনা একাডেমীত নৌসেনাৰ অৰিয়েণ্টেচন পাঠ্যক্ৰম, আৰু দ্বিতীয়টো বায়ুসেনা একাডেমীত; য'ত তেওঁ পিলাটাছ পিচি ৭ এমকেআইআই বিমানৰ প্ৰশিক্ষণ লৈছিল।তেওঁ ২০১৯ চনৰ ডিচেম্বৰৰ আগৰ মাহ ছটাত ভাৰতীয় নৌসেনাৰ এয়াৰ স্কোয়াড্ৰন ৫৫০ত ডৰ্নিয়াৰ বিমান উৰুৱাবলৈ শিকিছিল।

শুভাংগী স্বৰূপ আৰু লেফটেনেণ্ট দিব্য শৰ্মাৰ সহিতে ভাৰতীয় নৌসেনাৰ প্ৰথম তিনিগৰাকী মহিলা পাইলটৰ দলটোৰ অন্যতম এগৰাকী পাইলট শিৱাংগী সিং।

প্ৰশিক্ষণ সম্পূৰ্ণ কৰাৰ পিছত ২০১৯ চনৰ ডিচেম্বৰৰ পৰা
তেওঁ পৰৱৰ্তী সময়ত মেৰিটাইম ৰিকনেছান্স (এম আৰ) বিমানৰ অপাৰেচনেল পাইলট হৈছিল।

শিৱাংগীয়ে কৈছেঃ"প্ৰায় ডেৰ দশকৰ আগতে নিৰ্বাচনৰ সময়ত মোৰ গাঁৱৰ ওপৰেৰে আকাশত উৰি থকা হেলিকপ্টাৰ এখন দেখাৰ পৰাই মোৰ বিমান বা হেলিকপ্টাৰ উৰুৱাবলৈ মন গ’ল। এতিয়া মোৰ সপোন বাস্তৱ হ'ল।"

আই এন এ এছ ৩১৪, এন এ ই পোৰবন্দৰৰ পৰা ভাৰতীয় নৌসেনাৰ প্ৰথম অল ৱমেন ক্ৰু মিছনটোত তেওঁ লেফটেনেণ্ট চি ডি আৰ আঞ্চল, লেফটেনেণ্ট অপূৰ্বা, লেফটেনেণ্ট পূজা পাণ্ডা আৰু ছিনিয়ৰ লেফটেনেন্ট পূজা শ্বেখাৱটৰ সৈতে প্ৰথমগৰাকী পাইলট হিচাপেও উৰা মাৰিছিল।

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় মহিলা বিমানচালক