ছাদ (ছূৰা)

**ছাদ** (, ; "The Letter Sad") কোৰআনৰ ৩৮ নং ছূৰা (অধ্যয়) যাৰ ৮৮টা আয়াত (শ্লোক) আৰু ১টা ছিজদাহ ۩ আছে। ছাদ (ص ) আৰবী বৰ্ণমালাৰ অষ্টাদশ আখৰৰ নাম।

পৰম্পৰাগত ইছলামিক আখ্যান অনুসৰি যেতিয়া মুহাম্মাদে তেওঁ নিজৰ জনগোষ্ঠী কুৰাইশ্বৰ পৰা প্ৰত্যাখ্যানৰ সৈতে মোকাবিলা কৰি আছিল তেতিয়া ছাদক আল্লাহে মুহাম্মাদৰ ওচৰলৈ পঠিয়াইছিল। ইয়াত পূৰ্বৰ ভাববাদীসকলৰ কাহিনী কোৱা হৈছে, স্বৰ্গৰ ভৱিষ্যৎৰ বৰ্ণনা কৰা হৈছে আৰু নৰকৰ দানৱৰ বিষয়ে সতৰ্ক কৰা হৈছে।

বিশ্বাস কৰা বাহিনী (আছবাব আল-নুজুল)ৰ সময় আৰু প্ৰসংগভিত্তিক পটভূমিৰ সন্দৰ্ভত ই পূৰ্বৰ "মক্কান ছূৰা", মক্কাত অৱতীৰ্ণ হোৱা বুলি বিশ্বাস কৰা হয়। এই ছুৰাটো দ্বিতীয় মক্কা যুগৰ, অৰ্থাৎ ইছলামৰ বিকাশৰ মাত্ৰ পাঁচ-ছয় বছৰৰ পাছতহে ই অৱতীৰ্ণ হৈছিল।

## সাৰাংশ

* **১** অবিশ্বাসীসকল অহংকাৰ আৰু বিবাদৰ প্ৰতি আসক্ত
* **২** পূৰ্বৰ কাফিৰৰ ভাগ্যত তেওঁলোক অস্থিৰ
* **৩** তেওঁলোকে নিজৰ সতৰ্ককাৰীক আচৰিত কৰি তেওঁক যাদুকৰ আৰু মিছলীয়া বুলি কয়
* **৪-৬** ঈশ্বৰীয় ঐক্যক কাফিৰসকলে এক আচৰিত ভুল বুলি অস্বীকাৰ কৰে
* **৭-৯** কনফেডাৰেটসকলক প্ৰত্যাহ্বান জনোৱা হয়
* **১০-১৩** কনফেডাৰেট কাফিৰৰ পূৰ্বৰ দল ধ্বংস
* **১৪-১৫** মক্কাৰ উপহাসকাৰীসকলৰ ওপৰত বিচাৰ আগতীয়াকৈ

### '''[[দাউদ]]ৰ কাহিনী'''

* **১৬** তেওঁ এজন প্ৰকৃত বিশ্বাসী আছিল 
* **১৭-১৮** পৰ্বত আৰু চৰাইয়ে তেওঁৰ লগত যোগ দি আল্লাহৰ প্ৰশংসা কৰিছিল 
* **১৯** তেওঁ ৰাজ্য, প্ৰজ্ঞা আদিৰে সমৃদ্ধ 
* **২০-২৩** তেওঁক দুজন বিৰোধীয়ে তিৰস্কাৰ কৰে 
* **২৩** ۩ **২৪** দাউদে নিজৰ দোষৰ বাবে অনুতাপ কৰে আৰু... ক্ষমা কৰা হৈছে 
* **২৫-২৭** তেওঁক ধাৰ্মিকভাৱে বিচাৰ কৰিবলৈ উপদেশ দিয়া হৈছে 
* **২৮** তেওঁ গীতমালাৰ পুস্তক গ্ৰহণ কৰে

### চলোমনৰ কাহিনী

* **২৯** তেওঁ আল্লাহৰ ভক্তিময় দাস
* **৩০-৩১** ঘোঁৰাবোৰ পৰ্যালোচনা কৰি তেওঁ নিজৰ প্ৰাৰ্থনা পাহৰি যায়
* **৩২** তেওঁৰ অৱহেলাৰ প্ৰায়শ্চিত্ত কৰিবলৈ ঘোঁৰাবোৰক বধ কৰে
* **৩৩-৩৪** নকল মৃতদেহৰ বিচাৰ
* **৩৫-৩৯** বতাহ আৰু চয়তানক চলোমনৰ অধীন কৰা হয়

### ইয়োবৰ কাহিনী

* **৪০** তেওঁ চয়তানৰ বিৰুদ্ধে হোৱা দুৰ্যোগত আল্লহৰ ওচৰত কান্দে 
* **৪১** আল্লাহে নিজৰ আৰামৰ বাবে পানীৰ ফোয়াৰা আৱিষ্কাৰ কৰে 
* **৪২** তেওঁৰ পৰিয়াল আৰু সম্পত্তিয়ে তেওঁক দুগুণে পুনৰুদ্ধাৰ কৰিলে 
* **৪৩** তেওঁ শপত পূৰণৰ বাবে নিজৰ পত্নীক শাস্তি দিয়ে 
* **৪৩-৪৪** তেওঁ ধৈৰ্য্য আৰু প্ৰাৰ্থনা কৰে
* **৪৫-৪৮** আন ভাববাদীসকলে ধৰ্মপৰায়ণতাৰ উদাহৰণ হিচাপে প্ৰশংসা কৰিছিল
* **৪৯-৫৫** জান্নাত, ইয়াৰ মহিমা বৰ্ণনা কৰা হৈছে
* **৫৫-৫৮** নৰক, ইয়াৰ দুখ-কষ্টবোৰ চিত্ৰিত কৰা হৈছে
* **৫৯-৬১** মূৰ্তিপূজক আৰু তেওঁলোকৰ নেতাসকলে নৰকত ইজনে সিজনক নিন্দা কৰিব
* **৬২-৬৪** তাত মুছলমানক বিচাৰি নাপাব
* **৬৫-৬৮** মুহাম্মাদে মূৰ্তিপূজাৰ বিৰুদ্ধে প্ৰচাৰ কৰিবলৈ আদেশ দিছিল
* **৬৯-৭৪** আদমৰ সৃষ্টি আৰু ইবলিছৰ পতনৰ কাহিনী মুহাম্মাদৰ ওচৰত অৱতীৰ্ণ হয়
* **৭৫-৭৭** ইবলিচে অহংকাৰৰ দ্বাৰা আদমক পূজা কৰিবলৈ অস্বীকাৰ কৰে
* **৭৮-৮২** আল্লহই ইবলিচক অভিশাপ দিয়ে, কিন্তু পুনৰুত্থানৰ দিনলৈকে তেওঁক বিশ্ৰাম দিয়ে
* **৮৩-৮৪** ইবলিছে আল্লহক ঘোষণা কৰে যে তেওঁ মানৱজাতিক পটাব, ঈশ্বৰৰ দাসসকলৰ বাহিৰে
* **৮৫** ঈশ্বৰে চয়তান আৰু তেওঁৰ অনুগামীসকলৰ দ্বাৰা নৰক পূৰণ কৰাৰ উদ্দেশ্য ঘোষণা কৰে
* **৮৬** মুহাম্মাদে তেওঁৰ সেৱাৰ বাবে কোনো পুৰস্কাৰ বিচৰা নাই
* **৮৭-৮৮** কোৰআন কাফিৰৰ আগত এতিয়াও দোষী সাব্যস্ত হোৱা উপদেশ

## ঐতিহাসিক প্ৰসংগ
৩৮ নং ছূৰাত আল্লাহৰ পূৰ্বৰ ৰাছুলসকলৰ সুনিৰ্দিষ্ট উদাহৰণ আৰু পবিত্ৰ বাৰ্তাসমূহ গুৰুত্ব নিদিয়া লোকসকলৰ ওপৰত হোৱা দুষ্টতাৰ দ্বাৰা মুহাম্মাদৰ নবী হিচাপে ভূমিকাক প্ৰমাণিত কৰা হৈছে। জাৰ্মান কোৰআন পণ্ডিত এঞ্জেলিকা নিউৱিৰ্থে এইবোৰক “প্ৰতিশোধৰ কিংবদন্তি” বুলি অভিহিত কৰিছে (মেকঅলিফ, ১০৫)। তেওঁলোকে “প্ৰমাণ কৰে যে ইতিহাসত ঐশ্বৰিক ন্যায়ই কাম কৰি আছে, অন্যায়ভাৱে হাৰাশাস্তি কৰা লোকসকলক পৰিত্ৰাণৰ পুৰস্কৃত কৰা হৈছে, উলংঘাকাৰী আৰু অবিশ্বাসীসকলক বিনাশৰ শাস্তি দিয়া হৈছে” (মেকঅলিফ, ১০৬)। নোল্ডেকৰ কালক্ৰম অনুসৰি বাইবেলৰ চৰিত্ৰসমূহৰ নিয়মীয়া উল্লেখ আৰু মুহাম্মাদ আৰু আল্লাহৰ উভয়কে প্ৰশংসা কৰা আত্ম-আত্মবিশ্বাসী সুৰৰ জৰিয়তে পাঠকে এই চুৰাটোক দ্বিতীয় মক্কা যুগৰ বুলি ক’ব পাৰে। সুসংহত গ্ৰন্থখনে কিয়ামতৰ দিনা জান্নাত আৰু জাহান্নাম দুয়োটাৰে বৰ্ণনালৈকে গঢ় লৈ উঠে। ঐতিহাসিক ব্যক্তিসকলৰ বিস্তৃত পৰিসৰ—পুৰণি নিয়মৰ চৰিত্ৰ যেনে ডেভিড, চলোমন আৰু ইয়োবৰ পৰা আৰম্ভ কৰি ইছলামৰ চয়তান ইবলিছলৈকে—মুহাম্মাদৰ বংশ কুৰাইশ্বৰ মাজত অবিশ্বাসৰ সন্মুখত বহল দৰ্শকৰ মাজত অনুৰণন ঘটাব পৰাকৈ ডিজাইন কৰা হৈছিল; আৰ্নষ্টে মৰ্মস্পৰ্শীভাৱে কোৱাৰ দৰে মুহাম্মাদে সম্ভৱতঃ “ধৰ্মগতভাৱে সু-অৱগত সন্দেহবাদী”সকলৰ সৈতে মোকাবিলা কৰিছিল। সমসাময়িক বহুতো অংশৰ দৰে ৩৮ নং ছূৰাতও কিয়ামতৰ দিনত প্ৰকৃত বিশ্বাসীসকলৰ বাবে পৰিত্ৰাণৰ প্ৰতিশ্ৰুতি দি পাঠকক মুহাম্মাদক নবী হিচাপে সন্মান জনোৱা একশ্বৰবাদী ধৰ্মলৈ ৰূপান্তৰিত কৰাৰ চেষ্টা কৰা হৈছে।

## ৩৮ নং ''ছূৰাৰ'' সাধাৰণ বিভাজন
বেছিভাগ মধ্য আৰু শেষৰ মক্কা ছূৰাক বিষয়বস্তু আৰু শৈলী অনুসৰি তিনিটা ভাগত ভাগ কৰিব পাৰি- ত্ৰিপাক্ষিক বিভাজন। *ছূৰাৰ* গঠন পৰীক্ষা কৰিলে বাক্যৰ উপবৃত্তাকাৰ সংকলন যেন লগা কথাটো বহুত বেছি বুজিব পৰা হ’ব পাৰে। প্ৰতিসম গঠন, যাক ৰিং কম্পোজিচন বুলিও কোৱা হয়, ই নবীন আৰু অভিজ্ঞ পাঠক উভয়কে কেন্দ্ৰীয় বাৰ্তা বিচাৰি উলিয়াবলৈ সহায় কৰিব পাৰে। ৩৮ নং চুৰাক প্ৰথমে তিনিটা প্ৰাথমিক খণ্ডত ভাগ কৰিব পাৰি: প্ৰথমটো ১–১১ পদৰ পৰা; দ্বিতীয়টো, ১২–৬৪; তৃতীয়টো, ৬৬–৮৮। দৈৰ্ঘ্যৰ ফালৰ পৰা একেধৰণৰ প্ৰথম আৰু তৃতীয় খণ্ডত ধ্বংস আৰু জাহান্নামৰ বৰ্ণনা কৰি পাঠকক আল্লাহৰ আৰু কোৰআনৰ শক্তিৰ কথা সোঁৱৰাই দিয়া হৈছে, তৃতীয় খণ্ডত ইমান দূৰলৈকে গৈছে যে বেয়াৰ সৃষ্টিৰ বৰ্ণনা কৰা হৈছে: ইবলিছৰ পতন।

ডাঙৰ কেন্দ্ৰীয় অংশত (১২-৬৪) বাইবেলৰ ব্যক্তিত্বৰ উদাহৰণ দাউদ, চলোমন আৰু ইয়োবৰ দৰে মুহাম্মাদক ৰাছুল হিচাপে দিয়া হৈছে যিসকলেও প্ৰতিকূলতাৰ সন্মুখীন হৈছিল। ছূৰাখনৰ মাজৰ অংশত আল্লাহই মুহাম্মাদক সংক্ষিপ্তভাৱে কৈছে যে “আমাৰ বান্দা ইব্ৰাহীম, ইচহাক আৰু য়াকুবক স্মৰণ কৰা, যিসকল সকলোৱে শক্তি আৰু দৃষ্টিশক্তিৰ লোক। আমি তেওঁলোকক আমাৰ প্ৰতি নিষ্ঠাবান কৰি দিলোঁ...আমাৰ লগত তেওঁলোক নিৰ্বাচিতসকলৰ মাজত হ’ব, সঁচাকৈয়ে ভালসকলৰ মাজত...এয়া এটা শিক্ষা” (কোৰআন ৩৮:৪৫-৪৯)। ছূৰাখনৰ ঐতিহাসিক প্ৰসংগই নিশ্চিত কৰে যে এইটোৱেই সঁচাকৈয়ে ইয়াৰ কেন্দ্ৰীয় বাৰ্তা: কথিতভাৱে মুহাম্মাদে নিজৰ জনগোষ্ঠী কুৰাইশ্বসকলৰ পৰা প্ৰত্যাখ্যানৰ সৈতে যুঁজি আছিল, গতিকে আল্লাহে তেওঁক সমৰ্থন আৰু উৎসাহিত কৰিবলৈ এই প্ৰকাশ পঠিয়াইছিল। যিহেতু স্বৰ্গত প্ৰৱেশ ইছলামৰ চূড়ান্ত লক্ষ্য, সেয়েহে প্ৰতিকূলতাৰ সন্মুখীন হ’লেও অধ্যৱসায়ী হ’বলৈ মুহাম্মাদৰ বাবে ইয়াতকৈ উত্তম প্ৰেৰণা হিচাপে কাম কৰিব নোৱাৰিলে। তথাপিও মনত ৰাখিব লাগিব যে ইছলামে অনুগামী লাভ কৰাৰ লগে লগে আৰু নিজৰ বৃদ্ধি অব্যাহত ৰাখিবলৈ খাপ খুৱাই লোৱাৰ লগে লগে ছূৰাৰ ভিতৰৰ স্পষ্ট বিভাজনবোৰ ম্লান হৈ পৰে আৰু গ্ৰন্থবোৰ লাহে লাহে দীঘলীয়া আৰু বিস্তৃত গ্ৰন্থ হৈ পৰে; পাঠকে সদায় তিনিটা, দুটা দূৰৰ কথা, স্পষ্ট খণ্ড বিচাৰি নাপায়।  আনকি ৩৮ নং ছূৰাৰ ভিতৰতো বিষয় আৰু সুৰ প্ৰতি কেইটামান আয়াতৰ মূৰে মূৰে জান্নাত আৰু জাহান্নামৰ সাধাৰণ বৰ্ণনাৰ পৰা নিৰ্দিষ্ট নবীৰ চুটি উদাহৰণলৈ স্থানান্তৰিত হ’ব পাৰে।

### [[কাফিৰ|অবিশ্বাসী]]য়ে কৰা ১-১১ টা মন্তব্য
*ছূৰাখনৰ আৰম্ভণিতে নবীৰ ইংগিতত বিভ্ৰান্ত হোৱা অবিশ্বাসীসকলে কৰা মন্তব্যৰে।*

আয়াত ৮: অবিশ্বাসীসকলে সতৰ্কবাণী বুজিবলৈ চেষ্টা নকৰে: তেওঁলোকে স্পষ্টভাৱে “সন্দেহ” কৰে (কোৰআন ৩৮:৮)। আল্লাহে সতৰ্ক কৰি দিছে যে তেওঁলোকে “এতিয়াও মোৰ যন্ত্ৰণাৰ সোৱাদ লোৱা নাই” (কোৰআন ৩৮.৮)। তেওঁ মুহাম্মাদক কয় যে তেওঁ “তেওঁলোকৰ কথা ধৈৰ্য্যৰে সহ্য কৰক” (কোৰআন ৩৮.১৭), কুৰাইশ্বসকলৰ মাজত অবিশ্বাসৰ ঐতিহাসিক প্ৰসংগটোৰ প্ৰতি লক্ষ্য ৰাখি। ১৭ নং আয়াতত নবীলৈ নিৰ্দিষ্ট ৰাছুলৰ কাহিনী কোৱা হৈছে।

### ১২-৬৪ [[কিয়ামত|বিচাৰৰ দিন]] আৰু [[জাহান্নাম]]লৈ পৰিৱৰ্তন
*সাধাৰণ সতৰ্কবাণীৰ পৰা আদৰ্শ কিতাবৰ মানুহলৈ পৰিৱৰ্তন আৰু পিছলৈ বিচাৰৰ দিন আৰু জাহান্নাম (নৰক)ৰ বৰ্ণনা।*

#### ১৭ ধৈৰ্য্য
ধৈৰ্য্য (১৭ আয়াত): মুহাম্মাদক আল্লাহে ‘তেওঁলোকৰ কথা ধৈৰ্য্যৰে সহ্য কৰিবলৈ’ (কোৰআন ৩৮.১৭) কৈছে, “তেওঁলোকে” তেওঁলোকৰ অবিশ্বাসৰ ঐতিহাসিক প্ৰসংগটোৰ প্ৰতি লক্ষ্য ৰাখি কুৰাইশ্বসকলক বুজাইছে। ইয়াৰ দ্বাৰা অতীতৰ কাফিৰ জনগোষ্ঠীসমূহৰ বিষয়ে সাধাৰণীকৰণৰ পৰা নিৰ্দিষ্ট দূতৰ কাহিনীলৈ পৰিৱৰ্তন ঘটিছে। এইটো অতি সত্য।

#### ১৭-২৬ ডেভিদ আৰু দুজন বিবাদীৰ কাহিনী
৩৮ নং ছূৰাৰ সুৰ আৰু শৈলী অধিক নিৰ্দিষ্ট হৈ পৰে, পূৰ্বৰ নবীসকলৰ উদাহৰণ আৰু তেওঁলোকৰ কাহিনী দুয়োটাতে। উদাহৰণস্বৰূপে: ১৭-২৬ আয়াতত দাউদে আল্লাহই দিয়া পৰীক্ষাৰ সময়ত ভুল কৰাৰ বুৰঞ্জী লিখা হৈছে, কিন্তু সোনকালে “আঁঠু লৈ অনুতাপ কৰিলে” (কোৰআন ৩৮.২৪)। মক্কা যুগৰ আৰম্ভণিৰ ছূৰাবোৰৰ দৰে নহয়, দ্বিতীয় মক্কা যুগৰ ছূৰাবোৰে প্ৰায়ে বাইবেলৰ চৰিত্ৰৰ উল্লেখ কৰে কাৰণ মুহাম্মাদে ইহুদী-খ্ৰীষ্টান জনসাধাৰণক তেওঁলোকৰ বিশ্বাসৰ মাজত সাধাৰণ ভিত্তি বিচাৰি ইছলামলৈ ধৰ্মান্তৰিত কৰিবলৈ চেষ্টা কৰিছিল। যদিও এই কথা প্ৰমাণ কৰিব পৰা কোনো প্ৰমাণ পোৱা নাযায়, তথাপিও মুহাম্মাদ নিৰক্ষৰ আছিল বুলি বিশ্বাস কৰা হয়। মুহাম্মাদৰ পঢ়াত অক্ষমতাই আল্লাহৰ পৰা তেওঁৰ প্ৰকাশৰ সত্যতাক সমৰ্থন কৰে যে সেই সময়ৰ গ্ৰন্থৰ পৰা তেওঁ লাভ কৰিব পৰা কোনো জ্ঞানৰ দ্বাৰা প্ৰভাৱিত হোৱা নাছিল। মুহাম্মাদৰ বাইবেলৰ উল্লেখসমূহ সাধাৰণ জ্ঞান হ’ব পাৰিলেহেঁতেন, কিন্তু ইয়াৰ বহল পৰিসৰ আৰু পৰ্যাপ্ত স্পষ্টতাই কেৱল মুহাম্মাদতকৈও অধিক সৰ্বশক্তিমান উৎসৰ দিশলৈ আঙুলিয়াই দিয়ে, যিটো ভূমিকা আল্লাহৰ লগত খাপ খাই পৰে।

মুহাম্মাদে যিসকলৰ লগত কথা পাতিছিল, তেওঁলোকে সম্ভৱতঃ ইতিমধ্যে দাউদৰ কাহিনী জানিছিল। বাইবেলৰ মতে দাউদ আৰু দুজন লিটিগেণ্টৰ কাহিনী আল্লাহৰ পৰীক্ষা আছিল। কাহিনীটোৰ কোৰআন সংস্কৰণটো বাইবেলৰ সংস্কৰণতকৈ অলপ পৃথক যদিও চূড়ান্ত বাৰ্তা একেই। মুছলমান পৰম্পৰাত যদিও ডেভিদৰ ইতিমধ্যে বহু পত্নী আছে, তথাপিও তেওঁ এজন পুৰুষক নিজৰ একমাত্ৰ পত্নীক বিবাহ বিচ্ছেদ কৰিবলৈ কয় কাৰণ ডেভিদে তাইক নিজৰ বাবে বিচাৰে। দাউদৰ স্বাৰ্থপৰতাক অসন্মত কৰি আল্লাহে দাউদৰ ওচৰলৈ দুজন ভাইক পঠিয়াই দিয়ে, এজনৰ উননব্বৈটা ভেড়া, আনজনৰ মাত্ৰ এটা। তেওঁক সিদ্ধান্ত ল’বলৈ কোৱা হয় যে উননব্বৈটা ভেড়া থকা ভাতৃয়ে নিজৰ ভায়েকৰ একমাত্ৰ ভেড়া পোৱালিটো লোৱাটো ন্যায্য নেকি, যিটো দাউদে আন এজন মানুহৰ একমাত্ৰ পত্নীক লোৱাৰ স্পষ্ট সমান্তৰাল। যেতিয়া দাউদে মানুহবোৰক কয় যে বহু ভেড়া থকাজনে নিজৰ ভায়েকৰ একমাত্ৰ ভেড়া পোৱালি লোৱাটো ভুল, তেতিয়া তেওঁ নিজৰ পথৰ ভুল উপলব্ধি কৰে, হিট্টীয়া উৰিয়াৰ পূৰ্বৰ পত্নী বাৎচেবাৰ সৈতে তেওঁৰ সম্পৰ্কৰ উল্লেখ কৰি আৰু আল্লাহৰ বাবে অনুৰোধ কৰে।

#### ৩০-৪০: চলোমনৰ কাহিনী
কোৰআনে দাউদৰ পুত্ৰ চলোমনক এজন নিষ্ঠাবান ৰাছুল বুলিও উল্লেখ কৰিছে যিয়ে নিজৰ পথৰ ভুল উপলব্ধি কৰে আৰু আল্লাহৰ দ্বাৰা ক্ষমা কৰা হয়। অধিক গৱেষণাৰ দ্বাৰা ৩৮ নং ছূৰাত উল্লেখ কৰা কাহিনীটো উন্মোচিত হয়: চলোমন আল্লাহতকৈ নিজৰ ঘোঁৰাৰ প্ৰতি অধিক নিষ্ঠাবান, আৰু খুৰাযুক্ত জীৱৰ সংগত লিপ্ত হৈ প্ৰাৰ্থনাৰ অধিবেশন হেৰুৱাই পেলায়। তেওঁ নিজৰ আৱেগক ন্যায্যতা প্ৰদান কৰি কয়, “মোৰ ভাল বস্তুৰ প্ৰতি থকা প্ৰেম মোৰ প্ৰভুক স্মৰণ কৰাৰ অংশ!”  আল্লহই জানে যে এই কথা সঁচা নহয়, ৰজাৰ ওপৰত অসন্তুষ্ট হয় আৰু “তেওঁক তেওঁৰ সিংহাসনত থকা কেৱল কংকাললৈ [নিম্ন] কৰে”।  শাস্তি হিচাপে। অৱশেষত চলোমনে উপলব্ধি কৰে যে আল্লাহই তেওঁক পৰীক্ষা কৰি আহিছে। মুছলমান কিংবদন্তি অনুসৰি আল্লাহৰ প্ৰতি থকা ভক্তি প্ৰমাণ কৰিবলৈ চলোমনে তেওঁৰ সকলো ঘোঁৰা বধ কৰে আৰু ঈশ্বৰে তেওঁক ক্ষমা কৰি পৃথিৱীৰ ওপৰত মহান ক্ষমতা প্ৰদান কৰে।

কোৰআনে দাউদৰ বিষয়ে কৰা দৰেই চলোমনৰ ইতিবাচক বৈশিষ্ট্যসমূহৰ ওপৰত গুৰুত্ব আৰোপ কৰা হৈছে, যদিও তেওঁও “বিশ্বাসৰ পথত কিছুমান প্ৰলোভনৰ সন্মুখীন হৈছিল” (টট্টোলি, ৩৫)। কিন্তু চলোমনক আল্লাহই তেওঁৰ পিতৃতকৈও অধিক ক্ষমতা প্ৰদান কৰিছিল। বিশেষকৈ এটা অলৌকিক আছিল তেওঁৰ বতাহৰ ওপৰত, যাতে তেওঁ নিজৰ বিশাল ভূখণ্ডৰ ওপৰেৰে দ্ৰুতভাৱে যাত্ৰা কৰিব পাৰে। চলোমনে জীৱ-জন্তুৰ লগত কথা পাতিব পাৰিছিল আৰু জিন বা অদৃশ্য আত্মাৰ এটা ৰেংকৰ ওপৰত সেনাপতি আছিল। আনকি তওৰাতত দাবী কৰা হৈছে যে আল্লাহই চলোমনক ইমানেই জ্ঞানী কৰি তুলিছিল যে তেওঁৰ কথা শুনিবলৈ সমগ্ৰ দেশৰ পৰা ৰজাসকলে ভ্ৰমণ কৰিছিল। (২ বংশাৱলি ৯:১৪)।

#### ৫৫-৬৪: বিচাৰৰ দিন
ফলপ্ৰসু পৰলোক পাবলৈ এজন নবী হ’বই লাগিব বুলি ক’ব নোৱাৰি। ৪৯ নং আয়াতৰ জৰিয়তে কোৰআনে পুনৰাবৃত্তি কৰিছে যে ভক্তিময় অনুগামীসকলৰ বাবে পুৰস্কাৰ “আমাৰ ওচৰত হ’ব, আৰু উভতি যাবলৈ ভাল ঠাই হ’ব” (কোৰাআন ৩৮.৪৯)। ৫৪ পদৰ জৰিয়তে জান্নাতৰ বৰ্ণনাৰে পাঠকক মাতিছে, য’ত “আনন্দ” আৰু “প্ৰচুৰ” আদি চহকী শব্দ ব্যৱহাৰ কৰা হৈছে। ৫৫–৬৪ পদৰ পৰা চলি থকা নৰকৰ দীঘলীয়া বৰ্ণনাৰ সৈতে তুলনা কৰিলে এনে প্ৰলোভনমূলক তথ্য বিশেষভাৱে গুৰুত্বপূৰ্ণ হৈ পৰে, য’ত জাহান্নামৰ সোৱাদ কেনেকুৱা হয় তাৰ হাড় ঠাণ্ডা কৰা বৰ্ণনা অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হৈছে: “এটা জুইত পোৰা, আন্ধাৰ, বেয়া তৰল পদাৰ্থ” (কোৰআন ৩৮.৫৮)। ইছলামৰ বিকাশৰ লগে লগে কোৰআনে এই কিয়ামতৰ দিনটোক ক্ৰমান্বয়ে প্ৰাঞ্জল বৰ্ণনাৰে বৰ্ণনা কৰিছে। এইটো বিশেষকৈ ভয়ংকৰ, একাধিক ইন্দ্ৰিয়ক আটক কৰি ৰাখিছে আৰু পাঠকক চিৰন্তন যন্ত্ৰণাৰ এক অন্ধকাৰ, আপাত দৃষ্টিত অনিবাৰ্য ডাৱৰত ধৰি ৰাখিছে।

#### [[বাইবেল]]ৰ অন্যান্য চৰিত্ৰ
এই ছূৰাত নূহ, ইয়োব, অব্ৰাহাম, ইচহাক, য়াকুব, ইছমাইল আৰু এলিয়াৰ উল্লেখো কৰা হৈছে। ইয়াৰে কেৱল ইয়োবৰ কাহিনীহে বিশদভাৱে উল্লেখ কৰা হৈছে, যিয়ে অতীতৰ উল্লেখযোগ্য দূত হ’বলৈ “বিপদ” (কোৰআন ৩৮:৪৪) অতিক্ৰম কৰাৰ তৃতীয়টো ডাঙৰ উদাহৰণ দাঙি ধৰিছে।

#### ৬৩ হিচাপৰ দিন
৬৩ নং আয়াতত আল্লাহে মুহাম্মাদক পুনৰাবৃত্তি কৰিছে যে তেওঁ এই হিচাপৰ দিনটোৰ বিৰুদ্ধে জনসাধাৰণক সতৰ্ক কৰি দিব লাগিব, যিসকলে ক্ষমা বিচাৰে তেওঁলোকক আল্লাহই ক্ষমা কৰিব কিন্তু তেওঁলোকে নবীৰ সতৰ্কবাণীক গুৰুত্ব দিলেহে।

### ৬৬-৮৮ কোৰআনৰ পবিত্ৰতা আৰু বৈধতা
ছূৰাখনৰ শেষত কোৰআনৰ পবিত্ৰতা আৰু বৈধতা বজাই ৰাখি তিনিটা চুটি আয়াত আছে, ঠিক যেনেকৈ ইয়াৰ আৰম্ভণিতে “কোৰআনৰ দ্বাৰা ইয়াৰ সোঁৱৰাই দিয়া” বুলি কোৱা হৈছে। (কোৰআন ৩৮.১)।

#### ৭১-৮৫: [[চয়তান|ইব্লিছ]] আৰু [[জাহান্নাম|নৰক]]ৰ কাহিনী
জান্নাতত গ্ৰহণযোগ্যতাৰ চাবিকাঠি হৈছে নম্ৰতা। আল্লাহই চয়তানক জান্নাতৰ পৰা প্ৰত্যাখ্যান আৰু তেওঁৰ সৈতে আল্লাহৰ উদাৰ আপোচৰ কাহিনী পুনৰ কয়, তেওঁক “নিৰ্দিষ্ট দিনলৈকে বিশ্ৰাম” দিছে, যেতিয়া আল্লাহে তেতিয়া “তোমাক আৰু আপোনাৰ পিছে পিছে অহা সকলোৰে সৈতে জাহান্নাম ভৰাই তুলিব” (কোৰআন ৩৮.৮০-৮৫) .

অৱশ্যে চয়তানৰ সৃষ্টিৰ বিষয়ে ইয়াতকৈও আকৰ্ষণীয় ব্যাখ্যা আছে। তেওঁ আমাক প্ৰলোভিত কৰিবলৈ, আৰু আল্লাহৰ প্ৰতি আমাৰ প্ৰকৃত ভক্তি প্ৰমাণ কৰিবলৈ অস্তিত্ব লাভ কৰিছে। আল্লাহই মানুহক সতৰ্ক কৰি দিয়ে যে চয়তানে তেওঁলোকক পৰীক্ষা কৰিব, তেওঁলোকক বিপথে পৰিচালিত কৰিব; আৰু বিশ্বাসীৰ বাবে এই পৰীক্ষা আল্লাহৰ প্ৰতি অতি কঠোৰ ভক্তিৰে উত্তীৰ্ণ হ’ব লাগিব।

## তথ্যসমূহ

## বাহ্যিক সংযোগ
*কোৰআন ৩৮:৩৩, ৫০+ অনুবাদসমূহ, islamawakened.com
*কোৰআন ৩৮ সম্পূৰ্ণ কোৰাআন অনুবাদ
*