open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
ঔপালী অপেৰাজিতা

**ঔপালী অপেৰাজিতা** (ইংৰাজী: Oopalee Operajita) বা **ঔপালি অপেৰাজিতা** (Oopali Operajita) এগৰাকী ধ্ৰুপদী ওডিচি আৰু ভাৰতনাট্যম নৃত্যশিল্পী আৰু নৃত্য পৰিচালক। তেওঁ হৈছে ভাৰতীয় স্বাধীনতা সংগ্ৰামী, নাৰীবাদী, সমাজকৰ্মী, ৰাজনীতিবিদ আৰু সাহিত্যিক সৰলা দেৱীৰ ভতিজা বিধু ভূষন দাসৰ কন্যা। তেওঁ “আল গোৰে ছাছটেইনেবল টেকন’ল’জি ভেনচাৰ” (Al Gore Sustainable Technology Venture) প্ৰতিযোগিতাৰ অধ্যক্ষ আৰু প্ৰতিষ্ঠাপক। এই প্ৰতিযোগিতাখনৰ নাম আমেৰিকাৰ প্ৰাক্তন উপ-ৰাষ্ট্ৰপতি আল গোৰেৰ নামেৰে ৰখা হৈছে যদিও তেওঁৰ জড়িততা অবিহনে চলি থাকে।

## শিক্ষা আৰু কেৰিয়াৰ
অপেৰাজিতাই ছয় বছৰ বয়সত ঋষি ভেলী স্কুললৈ গৈছিল, আৰু তাত ন বছৰ অধ্যয়ন কৰি স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰিছিল। ঋষি ভেলী স্কুলত তেওঁ পাণ্ডানল্লুৰ শৈলীৰ ভৰতনাট্যম অধ্যয়ন কৰিছিল।

২০০৭ চনত অপেৰাজিটাই এখন বহনক্ষম প্ৰযুক্তি উদ্যোগ প্ৰতিযোগিতা প্ৰতিষ্ঠা কৰে, যাক তেওঁ আমেৰিকাৰ প্ৰাক্তন উপ-ৰাষ্ট্ৰপতি আল গোৰেৰ সন্মানত নামকৰণ কৰে। এম. বি. এ. বিজ্ঞান আৰু প্ৰযুক্তি স্নাতক আৰু চূড়ান্ত বৰ্ষৰ স্নাতকসকলৰ বাবে মুকলি আল গোৰ বহনক্ষম প্ৰযুক্তি উদ্যোগ প্ৰতিযোগিতা ২০০৯-২০১১ চনলৈকে প্ৰতি বছৰে অনুষ্ঠিত হৈছিল। এই প্ৰতিযোগিতাত ভাৰত, বাংলাদেশ, আৰু আমেৰিকাৰ প্ৰতিষ্ঠানসমূহৰ পৰা অংশগ্ৰহণকাৰীয়ে অংশগ্ৰহণ কৰিছিল। ভাৰতীয় প্ৰযুক্তি প্ৰতিষ্ঠান (আই. আই. টি.), ৰাষ্ট্ৰীয় প্ৰযুক্তি প্ৰতিষ্ঠান (এন. আই. টি.) আৰু ভাৰতীয় ব্যৱস্থাপনা প্ৰতিষ্ঠান (আই. আই. এম.) আদি উল্লেখযোগ্য। প্ৰথমখন প্ৰতিযোগিতা ২০০৯ চনত আই. আই. টি. খড়গপুৰত অনুষ্ঠিত হৈছিল। ২০১০ আৰু ২০১১ চনত এই প্ৰতিযোগিতা আই. আই. টি. মাদ্ৰাজত অনুষ্ঠিত হৈছিল। বাংলাদেশৰ এটা দলে, আৰু টাটা ইনষ্টিটিউট অৱ ছ'চিয়েল চাইন্সেছৰ আন এটা দলে ২০১১ চনত প্ৰথম আৰু দ্বিতীয় পুৰস্কাৰ লাভ কৰিছিল।

পিতৃ-মাতৃৰ সৈতে মিলি অপেৰাজিতাই গোপীনাথ মহন্তৰ *অম্ৰুতৰা সন্তানা* (Amrutara Santāna) ইংৰাজীলৈ অনুবাদ কৰে। ২০১৫ চনত প্ৰকাশিত এই অনুবাদ গ্ৰন্থখৰ নাম আছিল *Amrutara Santāna: The Dynasty of The Immortals*।

## নৃত্য
কেলুচৰণ মহপাত্ৰ আৰু দেৱা প্ৰসাদ দাসৰ অধীনত প্ৰশিক্ষণ লৈ অপেৰাজিতাই বিশ্বজুৰি অনুষ্ঠান পৰিৱেশন কৰিছে। নিউয়ৰ্ক টাইমছে তেওঁক মহপাত্ৰৰ অন্যতম "তাৰকা ছাত্ৰ" বুলি অভিহিত কৰিছে।

পিটচবাৰ্গৰ কাৰ্নেগী মিউজিক হলত অনুষ্ঠান পৰিৱেশন কৰা তেওঁ প্ৰথমগৰাকী শাস্ত্ৰীয় ভাৰতীয় শিল্পী। ২০১০ চনত তেওঁ ভাৰতৰ ৰাষ্ট্ৰপতিয়ে আমেৰিকাৰ ৰাষ্ট্ৰপতি বাৰাক ওবামাৰ বাবে আয়োজন কৰা কনচাৰ্টৰ কলাত্মক পৰিচালক আৰু নৃত্য পৰিচালক হিচাপে কাম কৰিছিল। কেলুচৰণ মহাপাত্ৰৰ সৈতে তেওঁৰ নৃত্য প্ৰদৰ্শনক পিটচবাৰ্গ পোষ্ট গেজেটে ১৯৯৬ চনৰ শীৰ্ষ ১০ টা পিটচবাৰ্গ শাস্ত্ৰীয় নৃত্য প্ৰদৰ্শনৰ ভিতৰত অন্যতম হিচাপে স্থান দিছিল।

ধ্ৰুপদী নৃত্যশিল্পী হিচাপে তেওঁক সংস্কৃত, তেলেগু আৰু তামিল ভাষাৰ নৃত্য নাটকত চিত্ৰায়িত কৰা হৈছিল। নৃত্য নাটকসমূহ প্ৰতি বছৰে বিদ্যালয়খনৰ প্ৰতিষ্ঠাপক জিদ্দু কৃষ্ণমূৰীৰ স্মৰণত বিদ্যালয়খনৰ চৌপাশত থকা আঁহত গছৰ তলত মঞ্চস্থ কৰা হৈছিল। এই অনুষ্ঠানসমূহৰ সংগীত বিজিয়ানগৰ ভেংকটাৰমন দাসৰ শিষ্য বীনা জি. বিশালাক্ষীয়ে ৰচনা কৰিছিল আৰু নাটৰ কথা বাছনি বা ৰচনা কৰিছিল পণ্ডিত চুণ্ডী হনুমন্তৰৱে। অপেৰাজিতাই বীনা জি. বিশালাক্ষীৰ সৈতে সাত বছৰ বীণা আৰু ৯ বছৰ কৰ্ণাটকী কণ্ঠ সংগীত অধ্যয়ন কৰিছিল।

## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:ভাৰতীয় নাৰী
সদা কৌৰ

**ৰাণী সদা কৌৰ** (আনুমানিক ১৭৬২ – ১৮৩২ চন) আছিল এগৰাকী শিখ নেত্ৰী। কানহাইয়া মিছলৰ নেতা জয় সিং কানহাইয়াৰ উত্তৰাধিকাৰী স্বামী গুৰবক্ষ সিং কানহাইয়াৰ মৃত্যুৰ পিছত ১৭৮৯ চনৰ পৰা ১৮২১ চনলৈকে কানহাইয়া মিছলৰ প্ৰধান হিচাপে তেওঁ কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল আৰু তেওঁক প্ৰায়ে চৰ্দাৰনী সদা কৌৰ বুলিও কোৱা হৈছিল। বুদ্ধিমান আৰু উচ্চাকাংখী বুলি বৰ্ণনা কৰা ৰাণী সদা কৌৰে এজন যুৱক ৰঞ্জিত সিংহক শিখ সাম্ৰাজ্য প্ৰতিষ্ঠা কৰাত সহায় কৰিছিল। পাঞ্জাৱত শিখ ক্ষমতাৰ উত্থান আৰু একত্ৰীকৰণত তেওঁ গুৰুত্বপূৰ্ণ ভূমিকা পালন কৰিছিল।
## প্ৰাৰম্ভিক জীৱন আৰু বিবাহ
সদা কৌৰৰ জন্ম হৈছিল ১৭৬২ চনত ধালিৱাল জাট শিখ পৰিয়ালৰ চৰ্দাৰ দাসৱন্ধ সিং ধালিৱালৰ ঘৰত৷ কানহাইয়া মিছলৰ সিন্ধু জাত শাসকৰ মুৰব্বী জয় সিংহৰ ডাঙৰ পুত্ৰ আৰু উত্তৰাধিকাৰী ৭ বছৰীয়া গুৰবাক্ষ সিংহৰ সৈতে তেওঁৰ বিবাহ হৈছিল। ১৭৬৮ চনত তেওঁলোকৰ বিবাহ হয় আৰু 
১৭৮২ চনত এটা কন্যা সন্তান জন্ম হয়, নাম মেহতাব কৌৰ৷  
## নেতৃত্ব
চুকেৰচকীয়া মিছল, ৰামগড়িয়া মিছলৰ লগতে সংসাৰ চান্দ কটোছৰ বিৰুদ্ধে বটালাৰ যুদ্ধত গুৰবক্ষ সিঙৰ মৃত্যু হয়। ১৭৮৫ চনত সদা কৌৰে জয় সিং কানহাইয়াৰ সৈতে তেওঁৰ কন্যাক সুকেৰচকীয়া মিছলৰ মুখীয়ালৰ পুত্ৰ ৰঞ্জিত সিঙৰ সৈতে বিয়া দিয়ে আৰু ১৭৮৬ চনত তেওঁলোকৰ বিবাহ হয়। ১৭৮৯ চনত তেওঁৰ শহুৰেক জয় সিং কানহাইয়াৰো মৃত্যু হয়। তাৰ পিছত সদা কৌৰে কানহাইয়া মিছলৰ নেতৃত্বৰ লগতে ইয়াৰ ৮,০০০ অশ্বাৰোহীৰ আনুগত্যও গ্ৰহণ কৰে। পিতৃ মহান সিঙৰ মৃত্যুৰ পিছত ১৭৯২ চনত ৰঞ্জিত সিঙক চুকেৰচকীয়া মিছলৰ প্ৰধান আৰু সদা কৌৰ তেওঁৰ প্ৰতিনিধি হয়। সদা কৌৰে কানহাইয়া আৰু সুকেৰচকীয়া দুয়োটা মিছল ব্যৱহাৰ কৰি ৰঞ্জিতক আগুৱাই লৈ যায়।

ভাংগী মিছলৰ শাসনত ভাগৰি পৰা লাহোৰৰ ৰাইজে সদা কৌৰ আৰু ৰঞ্জিত সিঙক লাহোৰ দখল কৰিবলৈ অনুৰোধ কৰে। সদা কৌৰে ৰঞ্জিতক উপদেশ দিছিল যে, যিয়ে লাহোৰক নিয়ন্ত্ৰণ কৰে তেওঁ পঞ্জাৱক নিয়ন্ত্ৰণ কৰিব পাৰে। ১৭৯৯ চনৰ ৭ জুলাইত ৰঞ্জিত সিং আৰু সদা কৌৰে ২৫,০০০ সৈন্যৰে লাহোৰ আক্ৰমণ কৰে। লাহোৰৰ মানুহে তেওঁলোকৰ বাবে চহৰৰ দুৱাৰ খুলি দিয়ে। লোহাৰী প্ৰৱেশ পথেৰে ৰঞ্জিত আৰু দিল্লী প্ৰৱেশ পথেৰে সদা কৌৰ প্ৰৱেশ কৰে। সদা কৌৰে ১৮০১ চনত ৰঞ্জিত সিংহক লাহোৰৰ ৰজা পাতিছিল।

অমৃতসৰ, চিনিওত, কাছুৰ, আট্টক আৰু হাজাৰাৰ বাবে হোৱা যুদ্ধত তেওঁ ৰঞ্জিত সিঙৰ লগত আছিল। ১৭৯৮ চনত ৰঞ্জিত সিঙে পুনৰ বিবাহপাশত আৱদ্ধ হয়। সদা কৌৰে এই বিবাহত অনুমোদন জনোৱা নাছিল, কিন্তু তেওঁ এইবোৰৰ বাহিৰত থাকিব বিচাৰিছিল কাৰণ তেওঁ নিজৰ হৃদয় বৃহত্তৰ আৰু উন্নত কামত নিয়োজিত কৰি ৰাখিছিল আৰু সেইটো নিজৰ বিশেষ উদ্দেশ্য আৰু নিজৰ একমাত্ৰ সন্তানৰ উদ্দেশ্যে৷ ৰঞ্জিত সিঙে তেওঁৰ বাবে সেই ব্যৱস্থাই কৰে, তেওঁ যো ব্যৱস্থা কৰিছিল।

অৱশেষত তেওঁৰ ৰঞ্জিতৰ লগত সম্পৰ্ক ভাঙি গ’ল। তেতিয়া সদা কৌৰে নিজৰ ৰাজ্যখন শাসন কৰাৰ কথা ভাবিছিল যদিও ৰঞ্জিত সিঙে তেওঁৰ গতিবিধিৰ ওপৰত বাধা আৰোপ কৰিছিল। ১৮২০ চনলৈকে তেওঁ নিজৰ জাইগীৰৰ সৰহভাগেই ৰাখিছিল। ১৮৩২ চনত লাহোৰত সদা কৌৰৰ মৃত্যু হয়।

## তথ্য সূত্ৰ

শ্ৰেণী:ভাৰতীয় নাৰী
মাতা গুজৰি

**মাতা গুজৰি** (১৬২৪–১৭০৫) বা বানানটো মাতা গুজৰী বুলিও লিখা হয়; শিখ ধৰ্মৰ নৱম গুৰু *গুৰু তেগ বাহাদুৰ*ৰ পত্নী আৰু শিখ ধৰ্মৰ দশম গুৰু *গুৰু গোবিন্দ সিংহ*ৰ মাতৃ। শিখ ধৰ্মৰ ইতিহাসত তেওঁ কেন্দ্ৰীয় ভূমিকা পালন কৰিছিল আৰু *গুৰু-মহল* উপাধি প্ৰদান কৰা চাৰিগৰাকী পত্নীৰ ভিতৰত অন্যতম আছিল।
## জীৱনী
মাতা গুজৰীৰ জন্ম হৈছিল সুভিক্ষী খাত্ৰী ভাই লাল চান্দৰ ঘৰত আৰু কৰতাৰপুৰত বাস কৰা বিষণ কৌৰৰ ঘৰত।

১৬২৯ চনত গুৰু তেগ বাহাদুৰৰ ভাতৃ সুৰজ মালৰ বিবাহ উদযাপনৰ বাবে কৰতাৰপুৰলৈ যোৱাৰ সময়ত তেওঁৰ বাগ্দান হৈছিল। ১৬৩৩ চনৰ ৪ ফেব্ৰুৱাৰীত কৰতাৰপুৰত গুৰু তেগ বাহাদুৰৰ সৈতে বিবাহপাশত আৱদ্ধ হয় আৰু অমৃতসৰত স্বামীৰ পৰিয়ালৰ লগত সংযুক্ত হয়। ১৬৩৫ চনত পৰিয়ালটো কিৰাটপুৰলৈ গুচি যায় আৰু ১৬৪৪ চনত গুৰু টেগ বাহাদুৰৰ পিতৃ গুৰু হৰগোবিন্দৰ মৃত্যুৰ পিছত মাতা গুজৰি স্বামী আৰু শাহুৱেক মাতা নানকীৰ সৈতে অমৃতসৰৰ ওচৰৰ বাকলালৈ গুচি যায়।

১৬৬৪ চনত গুৰুৰূপে প্ৰতিষ্ঠা হোৱাৰ কিছু সময়ৰ পিছতে গুৰু তেগ বাহাদুৰে মাতৃৰ নামেৰে এখন নতুন গাঁও প্ৰতিষ্ঠা কৰে, যাক তেওঁ *চক নানাকী* বুলি নামাকৰণ কৰে। বৰ্তমান চহৰ হিচাপে পৰিগণিত হোৱা এই ঠাইখনক এতিয়া *আনন্দপুৰ চাহিব* নামেৰে জনা যায়। ইয়াৰ কিছু দিনৰ পিছতেই গুৰুৱে পত্নী আৰু শাহুৱেকক পাটনাত এৰি দীঘলীয়া যাত্ৰাত ওলাই যায়।

১৬৬৬ চনৰ ২২ ডিচেম্বৰত মাতা গুজৰীয়ে গোবিন্দ ৰায়ৰ জন্ম দিয়ে আৰু এৱেঁই পিছলৈ গুৰু গোবিন্দ সিং হয়। ১৬৭০ চনত গুৰু তেগ বাহাদুৰ পাটনালৈ উভতি আহি পৰিয়ালটোক লখনৌৰলৈ যাবলৈ নিৰ্দেশ দিয়ে। ১৬৭০ চনৰ ১৩ ছেপ্টেম্বৰত মাতা গুজৰি লখনৌৰত উপস্থিত হয় আৰু তেওঁৰ লগত আছিল বৃদ্ধ মাতা নানাকী আৰু তেওঁৰ পুত্ৰ গুৰু গোবিন্দ সিং। লখনৌৰত তেওঁ ভায়েক মেহৰ চান্দৰ লগত থাকিল। লখনৌৰৰ পিছত পৰিয়ালটো “চক নানাকী’’ (বৰ্তমান আনন্দপুৰ চাহিব নামেৰে জনাজাত)লৈ যায় য'ত ১৬৭১ চনৰ মাৰ্চ মাহত গুৰু টেগ বাহাদুৰে তেওঁলোকৰ সৈতে পুনৰ লগ হয়। গুৰু টেগ বাহাদুৰৰ শ্বহীদ হোৱাৰ পিছত চক নানকীৰ কাম-কাজ পৰিচালনাৰ দায়িত্ব প্ৰথমে তেওঁৰ ওপৰত পৰে, কাৰণ গুৰু গোবিন্দ ৰায় এতিয়াও সৰু আছিল। এই কামত তেওঁৰ সৰু ভাতৃ কিৰপাল চান্দে তাইক সহায় কৰিছিল।

১৭০৪ বা ১৭০৫ চনৰ ডিচেম্বৰ মাহত আনন্দপুৰ মোগলে ঘেৰাও কৰাত আনন্দপুৰ এৰি যোৱাৰ সময়ত তেওঁৰ লগত আছিল জোৰাৱাৰ সিং আৰু ফাতেহ সিং (গুৰু গোবিন্দ সিংহৰ কনিষ্ঠ দুজন পুত্ৰ)৷ তেওঁলোকে ছাৰ্ছা নদী পাৰ হৈ যোৱাৰ সময়ত বিতাৰিত লোকৰ মূল গোটৰ পৰা পৃথক হৈ পৰে, কাৰণ বিতাৰিত শিখ আৰু খেদি ফুৰা মোগল সৈন্যৰ মাজত যুদ্ধ হৈছিল। গংগু নামৰ এজন ব্ৰাহ্মণ সেৱকে মাতা গুজৰি আৰু তেওঁৰ সৰু নাতি দুটাক লৈ বৰ্তমানৰ ৰোপাৰ জিলাত অৱস্থিত তেওঁৰ ছাহেৰী নামৰ গাঁওখনলৈ লৈ যায়। 

তাৰ পিছত গংগুৱে প্ৰতাৰণামূলকভাৱে তেওঁলোকক মৰিণ্ডাৰ দুজন মুছলমান বিষয়াৰ হাতত দি প্ৰতাৰণা কৰা বুলি কোৱা হয় আৰু ৮ ডিচেম্বৰত তিনিওজনক গ্ৰেপ্তাৰ কৰা হয়। ইয়াৰ পিছত তেওঁলোকক ছিৰহিন্দৰ দুৰ্গত অৱস্থিত *থাণ্ডা বুৰ্জ* (শীতল টাৱাৰ)ত আৱদ্ধ কৰি ৰখা হৈছিল। কনিষ্ঠ চাহিবজাদেহঁতক ফাঁচী দিয়াৰ দিনাই মাতা গুজৰি শীতল টাৱাৰত মৃত্যুবৰণ কৰে। চিৰহিন্দৰ এজন উপকাৰী আৰু স্থানীয় ধনী শেঠ টোদৰ মলে পিছদিনা তিনিওজনকে দাহ কৰে। আৰু সন্মানীয় টোদৰ মলজীয়ে তেওঁৰ ৱজীৰক শুদ্ধ সোণ দি চোটে চাহিবজাদে আৰু মাতা গুজৰি জীৰ শেষ কৃত্য কৰিবলৈ অনুমতি দিলে।
## সোঁৱৰণি
মাতা গুজৰিৰ পিতৃৰ পূৰ্বপুৰুষৰ গাঁও আছিল লখনৌৰ চাহিব, হাৰিয়ানাৰ আম্বালাৰ পৰা দক্ষিণে থকা ১৩ কিলোমিটাৰ (৮.১ মাইল), য'ত আম্বালাৰ পৰা জনপ্ৰিয় তীৰ্থ স্থানলৈ গুৰুদ্বাৰা লখনৌৰ চাহিবলৈ যোৱা পথটো পিছত হাৰিয়ানাৰ চৰকাৰে ২০১৭ চনত তেওঁৰ নামেৰে নামকৰণ কৰে৷

## তথ্য সূত্ৰ

শ্ৰেণী:ভাৰতীয় নাৰী
শ্ৰেণী:শিখ ধৰ্ম
গুণাকৰ দেৱ গোস্বামী

**গুণাকৰ দেৱ গোস্বামী** (, ১৯৬৯-) এগৰাকী অসমীয়া নাট্যকাৰ আৰু নাট পৰিচালক। তেখেতে এইচ. কানাইলাল, এইচ. সাবিত্ৰী দেৱী, ললিত চন্দ্ৰ নাথ ওজা আদিৰ পৰা নাটকৰ শিক্ষা লাভ কৰিছে। সত্ৰীয়া নৃত্য, অঙ্কীয়া ভাওনা আৰু ওজাপালি-দেওধনী আদি বিষয়তো শিক্ষা লাভ কৰিছে। তেওঁ ১৯৯১ চনত ‘পূৰ্বৰঙ্গ’ নামৰ এটি নাট্যানুষ্ঠানৰ আৰম্ভ কৰে। এই নাট্যানুষ্ঠানৰ জৰিয়তে ভাওনা, ওজাপালি, নৃত্য আদিৰ শৈলীত তেখেতে বহুকেইখন নাটকৰ সম্পৰীক্ষা কৰিছে আৰু অসমৰ লগতে দেশ-বিদেশত নাটকৰ মঞ্চায়ন কৰিছে। ২০২২-২৩ বৰ্ষৰ বাবে তেখেতে নাটক পৰিচালনাৰ বাবে ভাৰত চৰকাৰৰ সংগীত নাটক একাডেমী বঁটা লাভ কৰিছে। অসমত প্ৰায় ৩৫ বছৰৰো অধিক কাল তেওঁ নাটকৰ ক্ষেত্ৰখনত কাম কৰি আহিছে। অসমৰ লগতে ভাৰতৰ বিভিন্ন প্ৰান্তত তেওঁ নাটক মঞ্চস্থ কৰাৰ লগতে তেওঁৰ পৰিচালনাত নাটক মঞ্চস্থ হৈছে আৰু নাটকৰ কৰ্মশালা অনুষ্ঠিত হৈছে।

## জন্ম আৰু পৰিচয়
তেখেতৰ জন্ম হৈছিল ১৯৬৯ চনৰ ১ অক্টোবৰ তাৰিখে গুৱাহাটী চহৰত। পিতৃৰ নাম যতীন গোস্বামী আৰু মাতৃৰ নাম কমলা গোস্বামী। পত্নীৰ নাম সেউজপ্ৰিয়া বৰঠাকুৰ।

## শিক্ষা
*তেখেতে নুনমাটি প্ৰাথমিক বিদ্যালয়ত প্ৰাথমিক শিক্ষা গ্ৰহণ কৰি পূব গুৱাহাটী হাইস্কুলত মাধ্যমিক শিক্ষা লাভ কৰে। 
*১৯৮৫ঃ পূব গুৱাহাটী হাইস্কুলৰ পৰা মেট্ৰিক পৰীক্ষাত উত্তীৰ্ণ। 
*১৯৮৭ঃ গুৱাহাটী কলেজত হায়াৰছেকেণ্ডৰী শিক্ষা লাভ। 
*১৯৯০ঃ বি. বৰুৱা কলেজৰ পৰা ৰাজনীতি বিজ্ঞান বিষয়ত স্নাতক ডিগ্ৰী। 

## প্ৰকাশিত গ্ৰন্থৰাজি
*অভিনয় চৰ্চা, পূৰ্বৰঙ্গ প্ৰকাশন, ২০১৯
*গুণাকৰ দেৱ গোস্বামীৰ পাঁচখন নিৰ্বাচিত নাটক, পূৰ্বৰঙ্গ প্ৰকাশন, ২০১৯

## নাটক
তেখেতৰ দ্বাৰা ৰচিত আৰু প্ৰযোজিত কেইখনমান নাটকৰ নাম হ’ল- চিচিফাচ (১৯৯৪), জেৰেঙা (১৯৯৫), দেওধাই (১৯৯৭), বীৰাংগনা (২০০২), সতী (২০০৩), ৰত্নাকৰ (২০০৬), অভিজ্ঞানম (২০০৭), তুলা আৰু তেজা (১৯৯৮), সন্ত্ৰাস (১৯৯৮), শ্ৰীৰাম বিজয় (), অভিসাৰ (), হুইলচেয়াৰ (২০০২), ৰং আৰু পাপ (), লজ্জা (২০১৩) আদি। 

## বঁটা আৰু সন্মান
*ভাৰত চৰকাৰৰ সংগীত নাটক একাডেমী বঁটা, ২০২২-২৩
*অসম নাট্য সন্মিলনৰ ‘মহেন্দ্ৰ বৰঠাকুৰ ৰাজ্যিক বঁটা’, ২০২০
*তেজপুৰৰ বান থিয়েটাৰৰ ‘হেমন্ত কুমাৰ বৰুৱা ৰাজ্যিক বঁটা, ২০২২
*শিৱসাগৰ কমাৰ্চ কলেজৰ ‘সন্তোষ কুমাৰ কৰ্মকাৰ বঁটা, ২০২৩
*মিনিষ্ট্ৰী অৱ কালচাৰ, ইণ্ডিয়াৰ ‘জে.আৰ. ফেল’শ্বিপ, ২০০১

## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:অসমীয়া নাট্যকাৰ
শ্ৰেণী:সংগীত নাটক একাডেমী বঁটা বিজয়ী
বৃন্দা (নৃত্য পৰিচালক)

**বৃন্দা গোপাল** (ইংৰাজী: Brinda Gopal) হৈছে এগৰাকী ভাৰতীয় নৃত্য পৰিচালক আৰু নিৰ্দেশক। বৃন্দাই মূলতঃ দক্ষিণ ভাৰতীয় চলচ্চিত্ৰত কাম কৰে। ভাৰতীয় বিভিন্ন চলচ্চিত্ৰৰ নৃত্যৰ তেওঁ নৃত্য পৰিচালনা কৰিছে। তেওঁ শ্ৰেষ্ঠ নৃত্য পৰিচালনাৰ বাবে ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা, দুবাৰ শ্ৰেষ্ঠ নৃত্য পৰিচালকৰ বাবে তামিলনাডু ৰাজ্যিক চলচ্চিত্ৰ বঁটা আৰু চাৰিবাৰ শ্ৰেষ্ঠ নৃত্য পৰিচালনাৰ বাবে কেৰালা ৰাজ্যিক চলচ্চিত্ৰ বঁটা লাভ কৰিছে।

## প্ৰাৰম্ভিক জীৱন
তামিলনাডুৰ ইৰোডৰ এটা সৰু পৰিয়ালত বৃন্দাৰ জন্ম হৈছিল। তেওঁৰ ছগৰাকী ভগ্নী আছিল। জ্যেষ্ঠ ভগ্নী জয়ন্তীয়ে প্ৰথমে নৃত্য আৰম্ভ কৰিছিল আৰু “উথিৰিপুক্কল” আৰু “পূট্টাথা পুক্কল” নামৰ দুখন ছবিত নায়িকা হিচাপে অভিনয় কৰিছিল। বৃন্দাৰ দ্বিতীয় ভগ্নী গিৰিজাই কলাক্ষেত্ৰত কলাক্ষেত্ৰত ভাৰতনাট্যম শিকিছিল; আৰু নৃত্য পৰিচালক থাংগম আৰু পিছলৈ ৰঘুৰাম মাষ্টাৰৰ সৈতে কাম কৰিছিল, যাক তেওঁ পিছলৈ বিয়া কৰায় আৰু লগতে এগৰাকী স্বতন্ত্ৰ নৃত্য পৰিচালক ৰূপে প্ৰতিস্থিত হয়। তেওঁৰ সৰু ভগ্নী কালা এগৰাকী ভাৰতীয় নৃত্য পৰিচালক। পেছাগতভাৱে তেওঁ কালা মাষ্টাৰ নামেৰে পৰিচিত। তেওঁ ভাৰতীয় ৰিয়েলিটি ডান্স টেলেণ্ট শ্ব' মানাদা মায়িলাদাৰ (Maanada Mayilada) পৰিচালক তথা অনুষ্ঠানটোৰ তিনিজন বিচাৰকৰ ভিতৰত অন্যতম।

তেওঁৰ এগৰাকী ভতিজা প্ৰসন্ন সুজিতো এগৰাকী চলচ্চিত্ৰ নৃত্য পৰিচালক। প্ৰয়াত ৰঘুৰাম মাষ্টাৰ আৰু ভগ্নী গিৰিজাৰ এগৰাকী ভতিজী গায়ত্ৰী ৰঘুৰামো এগৰাকী নৃত্য পৰিচালক আৰু অভিনেত্ৰী। ইয়াৰ উপৰিও জয়ন্তী মাষ্টাৰৰ কন্যা তথা অভিনেতা শান্তনু বাঘ্যৰাজৰ পত্নী কীৰ্তিক ৰিয়েলিটি শ্ব’ “মানদা মায়লাদা”ত এংকৰ হিচাপে কাম কৰে।

## কেৰিয়াৰ
বলীউডৰ ছবি “ইনছাফ কি পুকাৰ”ৰ জৰিয়তে তেওঁ ১৯৮৭ চনত সহকাৰী নৃত্য পৰিচালক হিচাপে নিজৰ কেৰিয়াৰ আৰম্ভ কৰে। ২০০০ চনত অজিত কুমাৰ আৰু জ্যোতিকাই মুখ্য চৰিত্ৰত অভিনয় কৰা তামিল ছবি “মুগাভাৰী”ৰ জৰিয়তে তেওঁ স্বতন্ত্ৰ নৃত্য পৰিচালক হিচাপে কাম কৰে। সেই ছবিখনৰ বাবে কৰা কামৰ বাবে ২০০০ চনত তামিলনাডু ৰাজ্যিক চলচ্চিত্ৰ বঁটা প্ৰদান অনুষ্ঠানত ৰাজ্য চৰকাৰে শ্ৰেষ্ঠ নৃত্য পৰিচালকৰ বাবে তামিলনাডু ৰাজ্যিক চলচ্চিত্ৰ বঁটা প্ৰদান কৰিছিল।

১৯৯৭ চনত ইউ. এ. ই.ৰ ব্যৱসায়ী অভিনেত্ৰী স্নেহাৰ ভাতৃ গোবিন্দৰাজনৰ সৈতে তেওঁৰ ভগ্নী কালা বিবাহপাশত আবদ্ধ হৈছিল। বিয়াৰ পিছত কালা প্ৰথমে ডুবাইলৈ স্থানান্তৰিত হৈছিল যদিও সমস্যাৰ বাবে তেওঁ চেন্নাইলৈ উভতি আহি পুনৰ কোৰিঅ’গ্ৰাফী আৰম্ভ কৰিবলৈ বাধ্য হয়। ১৯৯৯ চনত তেওঁলোকৰ বিবাহ বিচ্ছেদ হয় আৰু তাৰ পিছতে কালা আৰু বৃন্দাই বিতৰ্কিতভাৱে স্নেহাৰ নৃত্য ক্ষমতাৰ বিষয়ে এখন আলোচনীৰ প্ৰতি অপমানজনক মন্তব্য কৰে।

## বঁটা আৰু সন্মান
১৯৯৭ চনত শ্ৰেষ্ঠ নৃত্য পৰিচালকৰ বাবে ফিল্মফেয়াৰ বঁটা।

১৯৯৮ চনত শ্ৰেষ্ঠ নৃত্য পৰিচালনাৰ বাবে ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা।

২০০০ চনত শ্ৰেষ্ঠ তামিলনাডু ৰাজ্যিক চলচ্চিত্ৰ বঁটা।

২০০৩ চনত শ্ৰেষ্ঠ নৃত্য পৰিচালকৰ ফিল্মফেয়াৰ বঁটা।

২০০৫ চনত শ্ৰেষ্ঠ নৃত্য পৰিচালনাৰ কেৰালা ৰাজ্যিক চলচ্চিত্ৰ বঁটা।

২০০৭ চনত শ্ৰেষ্ঠ নৃত্য পৰিচালকৰ বাবে তামিলনাডু ৰাজ্যিক চলচ্চিত্ৰ বঁটা।

২০০৭ চনৰ শ্ৰেষ্ঠ নৃত্য পৰিচালকৰ বাবে কেৰালা ৰাজ্যিক চলচ্চিত্ৰ বঁটা।

২০০৮ চনৰ শ্ৰেষ্ঠ নৃত্য পৰিচালকৰ বাবে কেৰালা ৰাজ্যিক চলচ্চিত্ৰ বঁটা।

২০১৭ চনৰ শ্ৰেষ্ঠ নৃত্য পৰিচালকৰ বিজয় বঁটা।

২০২১ চনৰ শ্ৰেষ্ঠ নৃত্য পৰিচালকৰ বাবে কেৰালা ৰাজ্যিক চলচ্চিত্ৰ বঁটা।

## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:ভাৰতীয় নাৰী
টিকনি জৱা

***টিকনি জৱা*** (বৈজ্ঞানিক নাম: *Malvaviscus arboreus*) হৈছে মালভাচিয়া পৰিয়ালৰ অন্তৰ্গত জৱা গণৰ সপুষ্পক উদ্ভিদৰ এটা প্ৰজাতি। ই দক্ষিণ আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰ, মেক্সিকো, মধ্য আমেৰিকা আৰু দক্ষিণ আমেৰিকাৰ এবিধ স্থানীয় উদ্ভিদ। প্ৰজাতিৰ নাম *আৰ্বোৰিয়াচে* পূৰ্ণবয়স্ক উদ্ভিদৰ বৃক্ষক দৰে ৰূপক বুজায়। বৰ্তমান ই কৃষিৰ ক্ষেত্ৰত জনপ্ৰিয়। অসমীয়াত ইয়াক আৰু বহুতো নামেৰে জনা যায়, যেনে– **টিলিঙা জৱা**, **লটকণ জৱা**, **পাহিমুজা জৱা** আদি। ইয়াৰ ফুল সম্পূৰ্ণৰূপে খোল নাখায়, যিয়ে পখিলা আৰু হামিংবাৰ্ডক আকৰ্ষণ কৰাত সহায় কৰে।

## বিতৰণ
*টিকনি জৱা* মধ্য আমেৰিকা, মেক্সিকো আৰু আমেৰিকাৰ উপসাগৰীয় উপকূলৰ স্থানীয় উদ্ভিদ, বিশেষকৈ উপকূলীয় টেক্সাছ আৰু লুইজিয়ানাৰ গছৰ তলৰ জোপোহা হিচাপে।

## বাসস্থান আৰু পৰিস্থিতিতন্ত্ৰ

টেক্সাছত দেখা পোৱা গছৰ তলত থকা এটা সাধাৰণ জোপোহা টিকনি জৱা (*মালভাভিস্কাছ আৰ্ব'ৰিয়াছ*) আৰু ই মাইকী আৰু কিশোৰ ৰুবি-থ্ৰ'টেড হামিংবাৰ্ড (আৰ্চিলোকাছ কলুব্ৰিছ) আৰু ব্লেক-চিনড হামিংবাৰ্ড (আৰ্চিলোকাছ আলেকজেণ্ড্ৰি)ৰ বাবে এক গুৰুত্বপূৰ্ণ খাদ্যৰ উৎস। প্ৰতিটো ফুল দুদিনলৈকে থাকে যদিও দ্বিতীয় দিনতকৈ প্ৰথম দিনটোত অধিক অমৃত থাকে।

*টিকনি জৱা*ৰ উদাহৰণ মেক্সিকোৰ ইউকাটান অঞ্চলৰ উপকূলীয় পেটেনেছ মেংগ্ৰোভৰ ভিতৰত, য'ত উদ্ভিদ সম্প্ৰদায়ত ই এটা উপপ্ৰধান প্ৰজাতি। *টিকনি জৱা* হৈছে টাৰ্ক'ছ-কেপ হোৱাইট-স্কিপাৰ (*হেলিঅ'পেটেছ মেকাইৰা*)ৰ কেটাৰপিলাৰৰ বাবে প্ৰধান গৃহস্থ উদ্ভিদ।

## খেতি
সাধাৰণতে সমগ্ৰ দক্ষিণ আমেৰিকাৰ পখিলা আৰু হামিংবাৰ্ডৰ বাগিচাত ছাঁ পৰা ৰ'দঘাই ঠাইত *টিকনি জৱা*ৰ খেতি কৰা হয়। সতেজ গুটিৰ পৰা বা কোমল কাঠৰ কলমৰ পৰা ইয়াৰ বংশবৃদ্ধি কৰিব পাৰি। ই প্ৰায়ে মে’ মাহৰ পৰা নৱেম্বৰ মাহলৈকে ফুলে, কিন্তু গোটেই মৃদু শীতকালত ই ফুলিব।

## জাত
* *মালভাভিস্কাছ আৰ্ব’ৰিয়াছ* জাত *আৰ্ব’ৰিয়াছ*
* *মালভাভিস্কাছ আৰ্ব’ৰিয়াছ* জাত *ড্ৰামণ্ডি* (টৰ. এণ্ড এ.গ্ৰে) শ্বেৰী (= *মালভাভিস্কাছ ড্ৰামণ্ডি* টৰ. এণ্ড এ.গ্ৰে)
* *মালভাভিস্কাছ আৰ্ব’ৰিয়াছ* জাত *মেক্সিকানাছ* শ্ব্লেচটেণ্ডেল.

## তথ্য উৎস

## বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:গুল্ম
শ্ৰেণী:সপুষ্পক উদ্ভিদ
শ্ৰেণী:মধ্য আমেৰিকাৰ উদ্ভিদ
শ্ৰেণী:মেক্সিকোৰ উদ্ভিদ
শ্ৰেণী:দক্ষিণ আমেৰিকাৰ উদ্ভিদ
শ্ৰেণী:টেক্সাছৰ উদ্ভিদ
শ্ৰেণী:দক্ষিণ-পূব আমেৰিকাৰ উদ্ভিদ
বিভা দধীচ

**বিভা দধীচ** (ইংৰাজী: Vibha Dadheech) হৈছে কথক নৃত্যৰ এগৰাকী ভাৰতীয় শাস্ত্ৰীয় নৃত্যশিল্পী। ৰায়গড় ক’ৰ্টৰ নৃত্যশিল্পী পণ্ডিত ফিৰতু মহাৰাজ, আৰু পিছলৈ গুৰু শিষ্য পৰম্পৰা মতে পণ্ডিত শম্ভু মহাৰাজ গুৰুৰ ঘৰত থাকি গণ্ডা বন্ধ শগিৰ্ড হিচাপে নৃত্য  শিকিছিল। তেওঁ পুৰু দধীচৰ জ্যেষ্ঠ শিষ্য আৰু পত্নী। তেওঁলোকে একেলগে ইন্দোৰৰ নটৱৰী কথক নৃত্য একাডেমী প্ৰতিষ্ঠা কৰে। বৰ্তমান বিভা দধীচে শ্ৰী শ্ৰী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ বিশ্বৰ প্ৰথমটো কথক গৱেষণা কেন্দ্ৰ, কথকৰ শ্ৰী শ্ৰী চেণ্টাৰ ফৰ এডভান্সড ৰিচাৰ্চৰ এমেৰিটাছ অধ্যাপিকা হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰি আছে।

বিভাই ১৯৮৮ চনত ইন্দিৰা কলা সংগীত বিশ্ববিদ্যালয় খৈৰাগড়ৰ পৰা কথক বিষয়ত ডক্টৰেট ডিগ্ৰী আৰু পি. এইচ. ডি. ডিগ্ৰী লাভ কৰে। গৱেষণাৰ বাবে তেওঁৰ বিষয় আছিল নৃত্যত হাতৰ মুদ্ৰা - “ভাৰতীয় নৃত্য কি বৰ্ণমালা: হস্ত মুদ্ৰায়েন” (Bharatiya Nritya ki Varnamala: Hast Mudrayen)। এই গৱেষণাত প্ৰায় ২৩টা শাস্ত্ৰগ্ৰন্থৰ সংজ্ঞাৰ সৈতে ১১০০ৰো অধিক হাতৰ মুদ্ৰা অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হৈছে। ইয়াৰ উপৰিও ই হৈছে বঁটাপ্ৰাপ্ত অন্যতম গৱেষণা আৰু একে নামেৰে এখন গ্ৰন্থও প্ৰকাশ কৰা হৈছে।

দাধীচক ভাৰতৰ সৰ্বোচ্চ বঁটা সংগীত নাটক অকাডেমী বঁটা আৰু মধ্যপ্ৰদেশৰ সৰ্বোচ্চ অসামৰিক বঁটা শিখৰ সন্মান প্ৰদান কৰা হৈছে।

তেখেতক ভাৰতৰ সাংস্কৃতিক মন্ত্ৰালয়ৰ পৰা কথক নৃত্যৰ বাবে ২০১১–১২ বৰ্ষৰ জ্যেষ্ঠ সদস্যপদ প্ৰদান কৰা হয়।

বিভা দধীচ এগৰাকী লেখিকাও আৰু তেওঁ হিন্দী ভাষাত “ভাৰতীয় নৃত্য কি বৰ্ণমালা: হস্ত মুদ্ৰায়ণ” (ভাৰতীয় নৃত্যৰ বৰ্ণমালা: হস্ত মুদ্ৰা) নামৰ এখন গৱেষণামূলক গ্ৰন্থও প্ৰকাশ কৰে। তেওঁৰ কিতাপখন মধ্য প্ৰদেশৰ ইউনিভাৰ্চিটি অৱ ইন্দোৰৰ নৃত্যৰ স্নাতক পৰ্যায়ৰ পাঠ্যক্ৰমৰ বাবেও নিৰ্ধাৰণ কৰা হৈছে।

বিভাই ৫০ বছৰতকৈও অধিক সময় কথকৰ সেৱা আগবঢ়োৱাৰ বাবে মুম্বাইৰ ২৫ সংখ্যক গোপী কৃষ্ণ মহোৎসৱত ২০১৫ চনৰ জীৱনজোৰা সাফল্য বঁটা লাভ কৰিছে। তেওঁ আন ৪০ জন শিল্পীৰ সৈতে সহযোগিতা কৰি শ্ৰী ৰবি শংকৰে আৰম্ভ কৰা কলা অৰ্পন (Kala Arpan) সৃষ্টি কৰে।

## পৰিয়াল
বিখ্যাত গান্ধীবাদী স্বাধীনতা সংগ্ৰামী শ্ৰী ভ্ৰমাৰ্জী গুপ্তা আৰু পূৰ্ণ গুপ্তাৰ ঘৰত বিলাসপুৰত (তেতিয়াৰ মধ্যপ্ৰদেশ) বিভাৰ জন্ম হৈছিল। তেওঁ আছিল চাৰিজন ভাই-ভনীৰ ভিতৰত সৰু। ভাৰতীয় কথক নৃত্যশিল্পী তথা শিক্ষাবিদ পুৰু দধীচৰ সৈতে তেওঁ বিবাহপাশত আবদ্ধ হয়। তেওঁৰ দুজন পুত্ৰ আৰু এগৰাকী কন্যা আছে।

## শিক্ষা
খৈৰাগড়ৰ ইন্দিৰা কলা সংগীত বিশ্ববিদ্যালয় পৰা বিভাই কথক নৃত্যত ডক্টৰেট ডিগ্ৰী লাভ কৰে। গুৰু শিশ্য পৰম্পৰাৰ অধীনত কথক পণ্ডিত ফিৰতু মহাৰাজ আৰু পণ্ডিত শম্ভু মহাৰাজৰ পৰা তেঁও কথক নৃত্যৰ শিক্ষা লাভ কৰিছিল।
## বঁটা
বিভা দধীচে ২০২১ চনত সংগীত নাটক অকাডেমী বঁটাৰ অকাডেমী পুৰস্কাৰ লাভ কৰে। ২০১৮ চনত কথক নৃত্যত প্ৰদৰ্শন কৰা উৎকৃষ্টতাৰ বাবে মধ্যপ্ৰদেশৰ সৰ্বোচ্চ অসামৰিক বঁটা শিখৰ সন্মান লাভ কৰে। ২০১১ চনত তেওঁ ভাৰত চৰকাৰৰ সংস্কৃতি মন্ত্ৰালয় জ্যেষ্ঠ সদস্য পদ লাভ কৰে। কথক নৃত্যৰ প্ৰতি ৫০ বছৰতকৈও অধিক সময় সেৱা আগবঢ়োৱাৰ বাবে ২০১৫ চনত ২৫ সংখ্যক গোপী কৃষ্ণ মহোৎসৱত তেওঁক জীৱনজোৰা কৃতিত্ব বঁটা প্ৰদান কৰা হয়।

## প্ৰকাশিত গ্ৰন্থ
**ভাৰতীয় নৃত্য কি বৰ্ণমালা: হস্ত মুদ্ৰায়েন** (ভাৰতীয় নৃত্যৰ হস্ত মুদ্ৰাৰ বিষয়ে )

**নৃত্য নিবন্ধ** ২০০৯ (বিন্দু প্ৰকাশন )

**গাট নিকাছ - কথক নৃত্য কা অপৰিহাৰ্য অংগ** ২০১৯ (বিন্দু প্ৰকাশন। ভাৰত চৰকাৰৰ সাংস্কৃতিক মন্ত্ৰালয়ৰ জ্যেষ্ঠ সদস্য পদৰ অধীনৰ গৱেষণা)

## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:ভাৰতীয় নাৰী
মাতা গংগা

**মাতা গংগা** (মৃত্যু ১৪ মে' ১৬২১) আছিল পঞ্চম শিখ গুৰু *গুৰু অৰ্জন*ৰ পত্নী আছিল। গুৰু-মহল উপাধি প্ৰদান কৰা চাৰিগৰাকী পত্নীৰ ভিতৰত তেওঁ অন্যতম।
## প্ৰাৰম্ভিক জীৱন
গংগাৰ জন্ম হৈছিল ফিলাউৰৰ পৰা প্ৰায় দহ কিলোমিটাৰ পশ্চিমে অৱস্থিত মাউ গাঁৱৰ এগৰাকী স্থানীয় লোক পিতৃ কিষাণ চান্দৰ ঘৰত।
## বিবাহ
১৫৮৯ চনৰ ১৯ জুনত তেওঁৰ জন্ম গাঁৱত অৰ্জনৰ সৈতে তেওঁৰ বিয়া হৈছিল। তেওঁ অৰ্জনৰ দ্বিতীয় পত্নী আছিল, কিয়নো ইয়াৰ পূৰ্বে প্ৰায় দহ বছৰ আগতে ১৫৭৯ চনত অৰ্জনে মাতা ৰাম দেইক বিয়া কৰাইছিল।
 

শিখ জ্ঞানৰ এজন সাখীৰ মতে, মাতা গংগাই বাবা বুদ্ধৰ পৰা আশীৰ্বাদ বিচাৰি সাক্ষাৎ কৰিছিল কাৰণ দম্পতীহালে সন্তান জন্ম দিয়াৰ বাসনা থকাৰ পিছতো বহুদিনৰ পৰা এই দম্পতিহাল সন্তানহীন হৈ আছিল। পৃথিৱী চান্দৰ ঈৰ্ষাপৰায়ণ পত্নী কাৰ্মোৱে দম্পতীহালক সন্তানহীন বুলি উপহাস কৰিছিল আৰু দাবী কৰিছিল যে, অৰ্জন আৰু গংগাই নিজৰ জৈৱিক উত্তৰাধিকাৰী উৎপন্ন কৰিব নোৱাৰাৰ বাবে “গুৰু’’ৰ আসন অৱশেষত তেওঁৰ নিজ পুত্ৰ মেহৰবনৰ হাতলৈ যাব।[5] এই মন্তব্যই মাতা গংগাক আমনি কৰিছিল আৰু সেয়েহে তেওঁ স্বামীক নিজৰ পুত্ৰ সন্তান জন্ম দিয়াৰ বাবে হেঁচা প্ৰয়োগ কৰিছিল। কিন্তু অৰ্জনে নম্ৰতাৰে তেওঁৰ পত্নীক বাবা বুদ্ধৰ পৰা পুত্ৰৰ আকাংক্ষা পূৰণ কৰিবলৈ প্ৰাৰ্থনা কৰিবলৈ ক'লে।

যিহেতু বাবা বুদ্ধ এজন বৃদ্ধ আৰু অকলশৰীয়া ব্যক্তি আছিল, মাতা গংগাই তেওঁৰ ওচৰলৈ খালী ভৰিৰে গৈ আশীৰ্বাদ বিচাৰিছিল। বাবা বুদ্ধৰ আশীৰ্বাদ বিচাৰি গংগাই কৰা প্ৰথম প্ৰচেষ্টা বিফল হৈছিল, কাৰণ তেওঁৰ লগত কোলাহলেৰে ভৰা গাড়ী আৰু এটা ছোৱালীৰ দল আহিছিল, যি আড়ম্বৰপূৰ্ণ আছিল আৰু বাবা বুদ্ধৰ দৃষ্টিকোণৰ পৰা শিখ গুৰুৰ পৰিয়ালৰ অনুপযুক্ত প্ৰৱেশ হিচাপে দেখা দিছিল৷ বাবা বুদ্ধই গংগাই লগত লৈ অহা উপহাৰো গ্ৰহণ কৰিবলৈ অস্বীকাৰ কৰিছিল। বাবা বুদ্ধই কৈছিল যে, শিখ গুৰুৱেহে কাৰোবাক আশীৰ্বাদ দিব পাৰে, তেওঁ নহয়; আৰু এইদৰে গংগাই বিচৰা আশীৰ্বাদ নোপোৱাকৈ বিফল মনোৰথ হৈ ঘৰলৈ উভতি আহিছিল।

স্বামী অৰ্জনক এই ঘটনাৰ কথা কোৱাৰ পিছত গুৰুৱে গংগাক আশীৰ্বাদ বিচাৰি কোনো সাধু ব্যক্তিৰ ওচৰলৈ যোৱাৰ সঠিক পদ্ধতি পালনৰ নিৰ্দেশ দিলে। বাবা বুদ্ধৰ পৰা আশীৰ্বাদ বিচাৰি দ্বিতীয় বাৰৰ বাবে গংগাই নিজৰ শস্য গুড়ি কৰি, খাদ্য প্ৰস্তুত কৰি সাধাৰণ ব্যঞ্জন তৈয়াৰ কৰিলে আৰু মনে মনে ঈশ্বৰৰ নাম লৈ, খাদ্যখিনি মূৰৰ ওপৰত তুলি বাবা বুদ্ধৰ ওচৰলৈ লৈ গ’ল, আৰু এই যাত্ৰাত কোনো সংগী নোহোৱাকৈ তেওঁ অকলে আছিল। বাবা বুদ্ধ এইবাৰ অতিশয় সন্তুষ্ট হৈছিল আৰু গংগাই নিজে প্ৰস্তুত কৰা খাদ্যৰ পৰা পিঁয়াজৰ গুটি পৃথক কৰি থাকোঁতে বাবই তেওঁক এজন ওখ, সাহসী, সুন্দৰ আৰু শক্তিশালী পুত্ৰ সন্তান জন্ম দিবলৈ আশীৰ্বাদ দিছিল। ১৫৯৫ চনৰ ১৯ জুনত এই দম্পতীয়ে ৱাদলীত (অমৃতসৰৰ ওচৰতে অৱস্থিত) হৰগোবিন্দ নামৰ এজন পুত্ৰ সন্তান জন্ম দিয়ে। হৰগোবিন্দৰ জন্মৰ খবৰটো কৰ্মো আৰু পৃথ্বী চান্দৰ বাবে সহ্য কৰাটো কঠিন খবৰ আছিল, যিসকলে আশা কৰিছিল যে, এই দম্পতীহাল কোনো সন্তান নোহোৱাকৈয়ে থাকিব যাতে তেওঁলোকে নিজৰ পুত্ৰক শিখ গুৰুৰ সঠিক উত্তৰাধিকাৰী হিচাপে দাবী কৰিব পাৰে।
## মৃত্যু
১৬২১ চনৰ ১৪ মে'ত বকালাত (যাৰ নাম পিছলৈ 'বাবা বকালা' ৰখা হয়) তেওঁৰ মৃত্যু হয়। মাতা গংগাৰ মৃতদেহ দাহ কৰাতকৈ তেওঁৰ ইচ্ছামতে বিয়াছ নদীত ৰখা হৈছিল। তেওঁৰ মৃতদেহটো বৈ যোৱা পানীত ৰখাৰ কামনা কৰাৰ কাৰণ আছিল যে, তেওঁৰ স্বামী অৰ্জন মোগল সাম্ৰাজ্যৰ কাৰাগাৰত বন্দী হোৱাৰ সময়ত নদীত নিৰুদ্দেশ হৈছিল। বকালাত অৱস্থিত এখন শ্মশানত তেওঁৰ এটা প্ৰতীকী দাহ কৰা হৈছিল৷
## তথ্য সূত্ৰ

শ্ৰেণী:শিখ ধৰ্ম
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় নাৰী
মাতা চাহিব কৌৰ

**মাতা চাহাব দেৱান** () জন্ম: ১ নৱেম্বৰ ১৬৮১ চন আৰু মৃত্যু: ১৭৪৭ চন৷ তেওঁ মাতা চাহিব কৌৰ নামেৰেও জনাজাত আৰু গুৰু গোবিন্দ সিংহৰ পত্নী আছিল। 
## প্ৰাৰম্ভিক জীৱন
মাতা চাহিব দেৱান ঝেলুম জিলাৰ ৰোহতাছৰ বছি খাত্ৰী হৰ ভগৱান দেৱান (ওৰফে ৰামু)ৰ কন্যা।  মাতা চাহাব দেৱানৰ জন্ম হৈছিল ১৬৮১ চনৰ ১ নৱেম্বৰত ৰোহতাছত। তেওঁক গুৰু গোবিন্দ সিংহৰ কইনা হিচাপে তেওঁৰ পিতৃ ভাই ৰামক নাম লেভা শিখ নামৰ এজন নানকৰ ভক্তৰ দ্বাৰা প্ৰস্তাৱ দিয়া হয় আৰু ১৭০০ চনৰ ১৫ এপ্ৰিলত আনন্দপুৰত গোবিন্দ সিংহৰ সৈতে তেওঁ বিবাহপাশত আৱদ্ধ হয়।
## বিবাহ আৰু পিছৰ জীৱন
যেতিয়া আনন্দপুৰলৈ এই প্ৰস্তাৱ আলোচনাৰ বাবে অনা হ’ল, তেতিয়া গুৰুজনে প্ৰথমে নাকচ কৰিছিল, কিয়নো তেওঁৰ ইতিমধ্যে বিয়া হৈছিল আৰু তেওঁৰ চাৰিজন পুত্ৰ আছিল। সংগত আৰু গুৰুৰ পৰিয়ালে এই বিবাহৰ বাবে সন্মতি দিছিল যদিও দশম গুৰু গুৰু গোবিন্দ সিংএ স্পষ্টকৈ কৈছিল যে, মাতা চাহাব দেৱানৰ সৈতে তেওঁৰ সম্পৰ্ক শাৰীৰিক নহয় আধ্যাত্মিক প্ৰকৃতিৰ হে হ'ব। গুৰুৱে তেওঁক *খালছাৰ মাতৃ* বুলি ঘোষণা কৰিছিল আৰু তেতিয়াৰ পৰাই নতুনকৈ শৰণ লোৱাসকলক গুৰু গোবিন্দ সিংহ আৰু মাতা চাহিব দেৱানৰ পুত্ৰ-কন্যা বুলি কোৱা হয়।

আনন্দপুৰ যুদ্ধৰ সময়ত কেছগড় দূৰ্গ ঘেৰাও কৰাৰ সময়ত মাতা চাহিবক মাতা সুন্দৰীৰ সৈতে দেৱানক দশম গুৰুৰ পৱিত্ৰ পৰিয়ালৰ পৰা বিচ্ছিন্ন কৰি ৰখা হৈছিল আৰু সুৰক্ষিতভাৱে ভাই চাহিব ভাই মণি সিং শ্বাহিদে শ্ৰী দমদামা চাহাবলৈ নিৰাপদ লৈ গৈছিল৷

মাতা চাহিব দেৱানে গুৰু গোবিন্দ সিঙৰ লগত দিল্লীলৈ যায় আৰু তাৰ পিছত নন্দদলৈ যায় আৰু মাতা সুন্দৰী দিল্লীত থাকে।

নন্দদতেই গুৰু গোবিন্দ সিঙে মাতা চাহাব দেৱানক পৃথিৱী এৰি নিজৰ শ্বাশ্বত বাসস্থানলৈ যোৱাৰ সময়ৰ বিষয়ে অৱগত কৰিছিল; আৰু তেওঁক মাতা সুন্দৰী জীৰ লগত থাকিবলৈ দিল্লীলৈ যাবলৈ আদেশ দিছিল। গুৰুৱে মাতা চাহিব দেৱানক তেওঁৰ সোঁৱৰণী আৰু তেওঁৰ চিহ্ন হিচাপে গুৰু হৰগোবিন্দ চাহাবৰ ষষ্ঠ গুৰুৰ ৫টা অস্ত্ৰ দিছিল (যিবোৰৰ সহায়ত তেওঁ খালছাৰ বাবে ৯টা হুকমনাম বা আদেশ পত্ৰ জাৰি কৰিছিল)। মাতা চাহাব দেৱানে মাতা সুন্দৰী জীৰ সৈতে দিল্লীত বাস কৰিবলৈ লৈছিল আৰু খালছা পন্থৰ বাবে *নাম ছিমৰন* (ৱাহেগুৰু নাম ধ্যান) আৰু *সেৱা* (নিঃস্বাৰ্থ সেৱা)ৰ জীৱন যাপন কৰিছিল।

মাতা চাহাব দেৱানে ১৭৪৭ চনত ৬৬ বছৰ বয়সত পৃথিবী এৰি গুচি যায় আৰু নতুন দিল্লীৰ *গুৰদ্বাৰা বালা চাহাব*ত তেওঁৰ শেষকৃত্য সম্পন্ন কৰা হয়। মাতা সুন্দৰী জীক সোঁৱৰণি স্মৃতিসৌধৰ ওচৰতে তেওঁৰ স্মৃতিসৌধ থিয় হৈ আছে।
## অমৃত সঞ্চাৰত উপস্থিতি
এই অনুষ্ঠানৰ সময়ত তেওঁৰ উপস্থিতি সন্দৰ্ভত শিখ ইতিহাসবিদসকলৰ মাজত ভিন্ন মতামত দেখা যায়। মহান কোশৰ “ভাই কাহ্ন সিং নভো’’ৰ মতে খালছা পন্থ সৃষ্টিৰ সময়ত মাতা চাহাব দেৱান উপস্থিত আছিল আৰু চেনিৰ ৱেফাৰ যোগ কৰি পাহুল নিৰ্মাণত অংশগ্ৰহণ কৰিছিল৷ কিন্তু তৱাৰীখ গুৰু খালছাই এই দাবীক খণ্ডন কৰে। টোৱাৰিখত উল্লেখ আছে যে গুৰু গোবিন্দ সিঙৰ প্ৰথম পত্নী মাতা জিটোৱে পাহুলত চেনিৰ ৱেফাৰ দিছিল আৰু সেই সময়ত মাতা চাহাব দেৱানৰ গুৰু গোবিন্দ সিংহৰ লগত বিবাহ হোৱা নাছিল।
## খালছা পন্থত ভূমিকা
তেওঁক গোটেই খালছা পন্থৰ মাতৃ বোলা হয়৷ যেতিয়া এজন শিখ অমৃতধাৰী (শৰণ লয়) হয়, গুৰু গোবিন্দ সিং তেওঁলোকৰ পিতৃ আৰু মাতা চাহাব দেৱান তেওঁলোকৰ মাতৃ হয়।

## তথ্য সূত্ৰ

শ্ৰেণী:শিখ ধৰ্ম
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় নাৰী
সুশীল কৌৰ

**চৰ্দাৰনী বিবি সুশীল কৌৰ**ক **মাতা সুশীল কৌৰ** বুলিও কোৱা হয়৷ জন্ম তাৰিখ অজ্ঞাত৷ তেওঁৰ মৃত্যু হয় ১৭১৬ চনত৷ তেওঁ প্ৰথম শিখ ৰাজ্য প্ৰতিষ্ঠা কৰা শিখ সেনা জেনেৰেল বান্দা সিং বাহাদুৰৰ পত্নী আৰু তেওঁ একমাত্ৰ পুত্ৰ অজয় সিঙৰ মাতৃ। সুশীল কৌৰ চাম্বাৰ মহাৰাজা উদয় সিংহৰ একমাত্ৰ কন্যা আছিল।
## প্ৰাৰম্ভিক জীৱন আৰু বিবাহ
সুশীল কৌৰৰ জন্ম হৈছিল চাম্বাৰ ৰজা মহাৰাজা উদয় সিঙৰ ঘৰত, ৰাজকুমাৰী সুশীল কানৱাৰ নামেৰে। সেই সময়ৰ আন আন ৰাজকুমাৰীসকলৰ দৰেই তেৱোঁ তৰোৱাল যুদ্ধ, অশ্বাৰোহণৰ লগতে কলা আৰু শিল্পৰ প্ৰশিক্ষণ লাভ কৰিছিল; তেওঁ *চাম্বা ৰুমাল*ৰ এম্ব্ৰয়ডাৰী হস্তশিল্পত তেওঁ পাকৈত আছিল। তেওঁৰ পৰিচিত শাৰীৰিক আৰু ব্যক্তিগত বৈশিষ্ট্যসমূহে তেওঁ অত্যন্ত সুন্দৰী, ৰূপৱতী আৰু মনোমোহা শৰীৰৰ আছিল বুলি বুজা যায়। মেক্স আৰ্থাৰ মেক'লিফে তেওঁক "প্ৰেমৰ দেৱী" বুলি বৰ্ণনা কৰিছে।

মহাৰাজা উদয় সিঙে বান্দা সিংহক চাম্বালৈ নিমন্ত্ৰণ কৰি আনে আৰু ভাতৃ লক্ষ্মণ সিঙে দিয়া পৰামৰ্শ অনুসৰি তেওঁৰ আগত বৈবাহিক সম্পৰ্কৰে মিত্ৰতাৰ প্ৰস্তাৱ দিয়ে। বান্দা সিঙে এই কথাত সন্মতি প্ৰকাশ কৰে আৰু ১৭১১ চনৰ মাৰ্চ মাহত তেওঁৰ ৰাজকুমাৰীৰ সৈতে বিয়াখন অনুষ্ঠিত হয়। “সহজধাৰী’’ হিচাপে ডাঙৰ-দীঘল হৈ ৰাজকুমাৰী চাম্বাই বান্দা সিংহৰ সৈতে বিবাহপাশত আৱদ্ধ হোৱাৰ লগে লগে সুশীল কৌৰ হৈ পৰে। ১৭১২ চনত তেওঁলোকৰ পুত্ৰ অজয় সিংহৰ জন্ম হয়।
## গুৰুদাস নংগলৰ কব্জা আৰু বন্দীত্ব
সুশীল কৌৰ আৰু তেওঁৰ কেঁচুৱা পুত্ৰৰ সৈতে বান্দা সিঙে সৈন্যৰ সৈতে গুৰদাস নংগললৈ যোৱাৰ সময়ত তেওঁৰ লগত গৈছিল। শিখসকলে ৮ মাহ ধৰি দুৰ্গটো ৰক্ষা কৰিছিল যদিও অৱশেষত ১৭১৫ চনৰ ৭ ডিচেম্বৰত মোগল সেনাই আব্দ আল-ছামাদ খানৰ অধীনত দুৰ্গটো ঘেৰাও কৰি বান্দা সিং, সুশীল কৌৰ আৰু পুত্ৰ অজয়ৰ সৈতে অন্য শিখসকলক বন্দী কৰি লৈ যায়। বান্দা সিঙক লোহাৰ পিঞ্জৰাত আৱদ্ধ কৰা হৈছিল আৰু বাকী শিখসকলক শিকলিৰে বান্ধি দিল্লীলৈ লৈ যোৱা হৈছিল। দিল্লীত সুশীল কৌৰক স্বামী আৰু পুত্ৰৰ পৰা পৃথক কৰি কাৰাগাৰলৈ লৈ যোৱা হৈছিল। কিন্তু তেওঁক যিমানেই ধন-সম্পত্তিৰ প্ৰলোভন দিয়া নহওক কিয়, ঠিক আন আন শিখ বন্দীসকলৰ দৰেই তেৱোঁ নিজৰ দৃঢ় বিশ্বাসৰ ওপৰত স্থিৰ হৈ থাকিল৷ ৭ দিনত প্ৰতিটো দিনতেই ১০০ জনকৈ শিখ সৈনিকক দুৰ্গৰ পৰা উলিয়াই আনি ৰাজহুৱা স্থানত নিৰ্মম ভাৱে হত্যা কৰা হৈছিল। ১৭১৬ চনৰ ৯ জুনত তেওঁৰ চাৰি বছৰীয়া পুত্ৰ অজয় আৰু স্বামী বান্দা সিঙক নিষ্ঠুৰভাৱে মৃত্যুদণ্ড দিয়া হয়। অজয় সিঙৰ কলিজাটো ঘুকুটি পেলোৱা হৈছিল আৰু পিতৃৰ কোলালৈ দলিয়াই দিয়া হৈছিল। বান্দা সিঙৰ শৰীৰৰ অংগ-প্ৰত্যংগত আঘাত কৰি, চকু উলিয়াই, ছাল বখলিয়াই, অংগ কাটি আৰু তাৰ পিছত মূৰটো কাটি পেলোৱাৰ সময়তে অজয় সিঙৰ পিতৃৰ কোলাত মৃত্যু হয়। শেহতীয়া গৱেষণা আৰু ৰয়েল চাম্বা পৰিয়ালত মজুত থকা তথ্যত উল্লেখ আছে যে, ১৭১৬ চনৰ ২০ জুন মাহত স্বামী আৰু পুত্ৰক নিষ্ঠুৰভাৱে মৃত্যুদণ্ড দিয়াৰ পিছত সুশীল কৌৰে নিজে আত্মহত্যা কৰিছিল। দৰবাৰৰ সাংবাদিক মহম্মদ ছুফীৰ মতে, তেওঁ নিজকে ছুৰীৰে আঘাত কৰি হত্যা কৰিছিল।

## তথ্য সূত্ৰ

শ্ৰেণী:শিখ ধৰ্ম
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় নাৰী
চাফু

সত্যজিৎ বি কেৰ দ্বাৰা ৰচিত আৰু পৰিচালিত চাফু (অৰ্থ:পাত্ৰ') হৈছে ২০১৯ চনৰ ভাৰতীয় মেইটেই ভাষাৰ ছবি। ছবিখনৰ প্ৰযোজক আৰ বিক্ৰমজিত। ৰীতি-নীতি, বিশ্বাস আৰু ক'লা যাদুৰ ওপৰত আধাৰিত এখন বাস্তৱিক থ্ৰিলাৰ চলচ্চিত্ৰ। চলচ্চিত্ৰখন ২৭ অক্টোবৰ ২০১৯ তাৰিখে ভাগ্যচন্দ্ৰ অপেন এয়াৰ থিয়েটাৰ (বোট), পেলেচ কম্পাউণ্ডত প্ৰিমিয়াৰ কৰা হৈছিল। এই চলচ্চিত্ৰ খনে ১৩ সংখ্যক মণিপুৰ ৰাজ্যিক চলচ্চিত্ৰ মহোৎসৱ ২০২০ত মুখ্য চৰিত্ৰত শ্ৰেষ্ঠ অভিনেতা(মহিলা), সহযোগী চৰিত্ৰত শ্ৰেষ্ঠ অভিনেতা (পুৰুষ) আৰু স্পেচিয়েল ইফেক্টছত শ্ৰেষ্ঠ বঁটা লাভ কৰে।

## কাহিনীৰ সাৰাংশ
বিভিন্ন গোটৰ মানুহৰ নিজৰ নিজৰ জাতিগত সংস্কৃতি, ৰীতি নীতি আৰু বিশ্বাস আছে। ডাইনী শিল্প আৰু ভুডুৰ কলা দীৰ্ঘদিন ধৰি মানুহৰ সৈতে সম্পৰ্কিত হৈ আহিছে। বিজ্ঞানৰ উন্নতি তুংগত থকাৰ সময়তো ভুডুৰ এই পৰিঘটনাবোৰক অন্ধবিশ্বাসৰ এক প্ৰকাৰ বুলি কোৱাৰ সলনি নিশ্চিহ্ন কৰিব নোৱাৰি। বৰ্তমানেও বহু লোকে ডাইনী শিল্পকলাৰ অনুশীলন কৰি আছে। প্ৰজন্মৰ পৰা প্ৰজন্মলৈ মৌখিক ৰূপত চলি থকা এই কলা বহুতে সত্য বুলি বিশ্বাস কৰে। এই বিষয়ত বিশ্বাস নকৰা যে বহু লোক আছে এনে নহয়। এই শিল্পকলাবোৰৰ এজনহে গৰাকী হ'ব পাৰে বুলি বিশ্বাস কৰাটো সঁচা হয় বা নহয় বুলি সিদ্ধান্ত লোৱা হ’ব পাৰে যেতিয়া ই এজনৰ ক্ষেত্ৰত ব্যক্তিগতভাৱে ঘটে। 

*থানিলে* ভুডু সঁচাকৈয়ে আছে নে নাই সেইটো বিচাৰিবলৈ চেষ্টা কৰিলে। *থইবা*ৰ ঘৰুৱা মাটিডৰাই *থইবা* আৰু তেওঁৰ খুৰাকৰ মাজত শত্ৰুতা সৃষ্টি হোৱাৰ কাৰণ আছিল। খুৰাকে এটা কেঁচুৱাৰ মৃতদেহ এটা কলহৰ ভিতৰত ভৰাই সমাধিস্থ কৰি আঁতৰাই ভুডুৰ অনুশীলন কৰিছিল আৰু তাৰ পিছতেই সমস্যাৰ সৃষ্টি হৈছিল। যাৰ ফলত *থইবা*ৰ পত্নীও উন্মাদ হৈ পৰিছিল। ভুডুৰ বিশ্বাস নকৰা *থইবা*ই পত্নীৰ চিকিৎসাৰ বাবে চিকিৎসকৰ পৰামৰ্শ লৈছিল। লক্ষণটো কেতিয়াবা উপশম হয় যদিও পুনৰ আৰম্ভ হ’ল। কেতিয়াবা প্ৰৱঞ্চক বেজে তেওঁলোকক প্ৰতাৰণা কৰি তেওঁলোকৰ পৰা ধন আদায় কৰিছিল। অৱশেষত সত্তাটোৰ সত্যতা বিচাৰি উলিওৱাৰ প্ৰয়াসত থানিলে থইবাৰ পৰিয়ালটোক লেইহাওৰ অশুভ ৰূপটো ব্যৱহাৰ কৰাত সহায় কৰিবলৈ চেষ্টা কৰিছিল। তিনি বছৰৰ বিচাৰৰ ভিতৰতে *থানি*লে বহু অদ্ভুত ঘটনাৰ সৈতে ভুডুৰ কলাক বিশ্বাস কৰিবলৈ ধৰিলে। *লেইহাও* উন্মাদনা ৰূপটোৰ সকাহ পোৱা নাছিল আৰু শেষত তেওঁ বিপথে পৰিচালিত হৈছিল। 

## কলা-কুশলী
১.লিহাওৰ ৰূপত বালা টেনচুবাম
২.থোইবাৰ ৰূপত বোবো নিংথৌখংজাম
৩.থানিল মাইবাৰ ৰূপত গুৰুমায়াম প্ৰিয়গোপাল
৪.ইধৌ
৫.নংগাইৰ ৰূপত দীপক মুতুম
৬.দেৱান
৭.চিৰঞ্জিত

## বঁটা-সন্মান
চাফুয়ে ১৩ তম মণিপুৰ ৰাজ্যিক চলচ্চিত্ৰ বঁটা ২০২০ ত তিনিটা বঁটা লাভ কৰিছিল। মুখ্য চৰিত্ৰত শ্ৰেষ্ঠ অভিনেতা - মহিলা শ্ৰেণীত বালা টেনচুবামে,সহযোগী চৰিত্ৰত শ্ৰেষ্ঠ অভিনেতা - পুৰুষ শ্ৰেণীত ইধৌয়ে (চকপ্ৰম ৰমেশচন্দ্ৰ),শ্ৰেষ্ঠ বিশেষ প্ৰভাৱ শ্ৰেণীত থৌদাম সুৰচন্দ্ৰ মেইটেইয়ে(সুৰ মাংগাং) এই বঁটা লাভ কৰিছিল। 

তদুপৰি এই চলচ্চিত্ৰখনে নৱম মানিফা ২০২০ত চাৰিটা মনোনয়ন লাভ কৰে। ইয়াৰ ভিতৰত মুখ্য চৰিত্ৰত শ্ৰেষ্ঠ অভিনেতা - মহিলা শ্ৰেণীত বালা টেনচুবাম,সহযোগী চৰিত্ৰত শ্ৰেষ্ঠ অভিনেতা - পুৰুষ শ্ৰেণীত গুৰুমায়াম প্ৰিয়গোপাল শৰ্মা,শ্ৰেষ্ঠ পাৰ্শ্ব গায়ক - পুৰুষ শ্ৰেণীত যুমনাম চুৰেণ,শ্ৰেষ্ঠ মেক-আপ শ্ৰেণীত এ. ৰাগিনী আৰু
ডব্লিউ. চন্দ্ৰীমা মনোনীত হৈছিল।

## সংগীত
ছবিখনৰ সংগীত ৰচনা কৰিছিল টেনাও এইচ ডিয়ে। আৰু গীতৰ কথা লিখিছিল সত্যজিৎ বি কেয়ে। গীতটিৰ নাম *এপাং কানা যোদানা*। 

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:জনপ্ৰিয় সংস্কৃতিত মেইটেই লোককথা
শ্ৰেণী:মেইটেই ছবি
কইনাৰ মূল্য

**কইনাৰ মূল্য** বা কইনা-যৌতুক, কইনা-সম্পত্তি,[1] কইনা সেৱা বা কইনাৰ চিন, হৈছে দৰা বা তেওঁৰ পৰিয়ালে বিয়া কৰাবলগীয়া মহিলাগৰাকী বা তেওঁৰ পৰিয়ালক দিয়া ধন, সম্পত্তি বা অন্যান্য ধৰণৰ সম্পদ। কইনাৰ যৌতুক কিছুমান সংস্কৃতিত দৰাক দিয়া যৌতুকৰ সমতুল্য, বা কইনাই নতুন ঘৰ প্ৰতিষ্ঠা কৰাত সহায় কৰিবলৈ ব্যৱহাৰ কৰা যৌতুক আৰু যিটো হৈছে বিয়াৰ সময়ত দৰাজনে নিজেই কইনাৰ ওপৰত দাবী কৰা সম্পত্তি। কিছুমান সংস্কৃতিত একেলগে দুয়োটাৰে ব্যৱহাৰ থাকিব পাৰে। বহু সংস্কৃতিয়ে বৰ্তমানৰ প্ৰচলিত প্ৰথাৰ পূৰ্বে কইনাৰ যৌতুকৰ প্ৰথা চলাইছিল।  

এছিয়াৰ বহু দেশ, পূব ইউৰোপ মধ্যপ্ৰাচ্য, আফ্ৰিকাৰ কিছু অংশ আৰু প্ৰশান্ত মহাসাগৰীয় দ্বীপপুঞ্জৰ কিছুমান সমাজত বিশেষকৈ মেলেনেছিয়াত কইনাৰ যৌতুক দিয়াৰ পৰম্পৰা প্ৰচলিত। হাত সলনি কৰাৰ পৰিমাণৰ পৰম্পৰাগত অনুষ্ঠানটো অব্যাহত ৰাখিবলৈ এটা প্ৰতীকৰ পৰা আৰম্ভ কৰি থাইলেণ্ডৰ কিছুমান বিবাহত বহু হাজাৰ মাৰ্কিন ডলাৰলৈকে হ’ব পাৰে আৰু পাপুয়া নিউগিনিৰ কিছুমান অংশত য’ত কইনাৰ যৌতুকৰ প্ৰথাগত, তেনে অংশত কইনাৰ যৌতুকত ব্যতিক্ৰমীভাৱে বৃহৎ অংক, এক লাখ ডলাৰ পৰ্যন্ত হ’ব পাৰে।
## অনুষ্ঠান
কইনা-সম্পত্তি বা বাইড-ৱেল্থ সাধাৰণতে এনে মুদ্ৰাত দিয়া হয়, যিটো সাধাৰণতে অন্য ধৰণৰ বিনিময়ৰ বাবে ব্যৱহাৰ কৰা নহয়। ফৰাচী নৃতত্ত্ববিদ ফিলিপ ৰ’স্পাবেৰ মতে এই ধন ঋণ পৰিশোধৰ বাবে; সেয়ে ই বিংশ শতিকাৰ আৰম্ভণিতে ভবা ধৰণে মহিলা ক্ৰয় কৰাটো নহয়। বৰঞ্চ ই পত্নীৰ পিতৃ-মাতৃৰ প্ৰতি স্বামীৰ স্থায়ী ঋণ স্বীকাৰ কৰা (কিন্তু কেতিয়াও পৰিশোধ নকৰা) এক বিশুদ্ধ প্ৰতীকী ইংগিত।

যিবোৰ সমাজত হাতৰ শ্ৰমতকৈ পুঁজিৰ মূল্য বেছি, সেইবোৰ সমাজত যৌতুক বিদ্যমান। উদাহৰণস্বৰূপে, মধ্যযুগত ইউৰোপত হ’বলগীয়া কইনাৰ পৰিয়ালে হ’বলগীয়া স্বামীৰ পৰিয়ালক যৌতুক হিচাপে — মাটি, পোহনীয়া জন্তু আৰু ধন — আগবঢ়াবলৈ বাধ্য হৈছিল।

যৌতুক আৰু কইনাৰ মূল্যৰ এটা বিৱৰ্তনশীল মনোবিজ্ঞানৰ ব্যাখ্যা হ’ল যে, বহুপত্নী সমাজত কইনাৰ মূল্য সাধাৰণ, য’ত মহিলাৰ উপলভ্যতা আপেক্ষিক ভাৱে কম। একপত্নী সমাজত, য'ত মহিলাৰ ব্যক্তিগত সম্পত্তি কম, যৌতুক ইয়াত সাধাৰণ; কাৰণ বিবাহৰ সময়ত বহুতো সম্ভাৱ্য মহিলাৰ মাজৰ পৰা বাছি ল'ব পৰা ধনী পুৰুষ তুলনামূলকভাৱে কম।
## আফ্ৰিকাত
আফ্ৰিকাৰ কিছু অংশত পৰম্পৰাগত বিবাহ অনুষ্ঠান বৈধ হ’বলৈ হ’লে ই কইনাৰ মূল্য দিয়া নিদিয়াৰ ওপৰত নিৰ্ভৰশীল। উপ-চাহাৰা আফ্ৰিকাত দম্পতীহালে গীৰ্জাত বা অন্যান্য নাগৰিক অনুষ্ঠানত বিবাহৰ অনুমতি পাবলৈ হ’লে, প্ৰথমে কইনাৰ মূল্য দিব লাগে, নহ’লে কইনাৰ পৰিয়ালে বিবাহক বৈধ বুলি গণ্য নকৰে। মূল্যৰ নামত কোনো চিহ্নৰ পৰা  ধনৰ ডাঙৰ ৰাশি, ৰিয়েল এষ্টেট আৰু অন্যান্য মূল্যলৈকে ধনৰাশি ভিন্ন হ’ব পাৰে। লোবোলো (বা লোবোলা, কেতিয়াবা ৰুৰা নামেৰেও জনাজাত) দক্ষিণ আফ্ৰিকাৰ বেছিভাগ সংস্কৃতি, যেনে, ঝোছা, শ্বোনা, ভেণ্ডা, জুলু, ণ্ডেবেলে আদি পৰিয়ালৰ ওপৰত একেই পৰম্পৰা। মূল বিবাহ অনুষ্ঠানৰ সময়ত আৰু পিছত আনুষ্ঠানিক উদ্দেশ্যৰ বাবে গৰু-ছাগলীৰ ব্যৱহাৰ পৰম্পৰাগত বিবাহৰ এক অবিচ্ছেদ্য অংগ।

কিছুমান সমাজত সকলো ধন পৰিশোধ নোহোৱালৈকে বিবাহ সম্পূৰ্ণ নহয়। যদি সকলো ধন পৰিশোধ কৰাৰ আগতেই বিয়াখন হয়, তেন্তে বিয়াৰ স্থিতি অস্পষ্ট কৰি ৰখা হয়। ডেকাসকলৰ বিয়াৰ সামৰ্থ্য নাথাকিলে কইনাৰ মূল্যৰ পৰম্পৰাই ধ্বংসাত্মক প্ৰভাৱ পেলাব পাৰে। সংঘাতপূৰ্ণ দক্ষিণ চুডানত বহু যুৱকে এই কাৰণে প্ৰায়ে নিজৰ জীৱন বিপন্ন কৰি গৰু চুৰি কৰে।

## তথ্য সূত্ৰ

শ্ৰেণী:সমাজতত্ব
নুৰা পাখাং (ইউ ই তু)

নুৰা পাখাং (Nura Pakhang, Portuguese: Eu e Tu) হৈছে এটা মেইটেই-পৰ্তুগীজ দ্বিভাষিক মিউজিক ভিডিঅ'। ইয়াৰ গীতটো মণিপুৰী লোক সংগীত শিল্পী মাংকা মায়াংগ্লাম্বম আৰু পৰ্তুগীজ সংগীত বেণ্ড ক্লা (Clã) শিল্পীসকলে পৰিৱেশন কৰিছিল। মিউজিক ভিডিঅ'টো পৰিচালনা কৰিছে ৰ'মি মেইটেইয়ে।  ২০১৭ চনৰ ২৮ এপ্ৰিলত বিশ্বজুৰি মুক্তি পোৱা এই ভিডিঅ'টো ("T(H)REE") নামৰ এলবামৰ এটা অংশ। এই মিউজিক ভিডিঅ'টো পৰ্তুগীজ আৰু এছিয়ান সংগীতজ্ঞসকলৰ মাজৰ এক সাংগীতিক সহযোগিতা। 

## নিৰ্মাণ
পৰ্তুগীজ মিউজিক ভিডিঅ' প্ৰযোজক ডেভিদ ভেলেণ্টিমে মেইটেই সংগীতৰ লগত পৰ্তুগীজ সংগীতৰ সহযোগিতা কৰাৰ ইচ্ছা কৰে। ইয়াৰ বাবে তেওঁ ইমেইলৰ জৰিয়তে মণিপুৰী লোকসংগীত শিল্পী মাংকা মায়াংলাম্বম আৰু তেওঁৰ গীতিকাৰ পিতৃ মায়াংলাম্বম মাংগাংছানাৰ লগত যোগাযোগ কৰে। 

দুয়োটা সংগীত সংস্কৃতিৰ মাজত সহযোগিতা নিশ্চিত হয়। আৰু চূড়ান্ত হোৱাৰ পাছত মণিপুৰী সংগীতৰ গীতিকাৰ মাংগাংছানাই ইমেইলৰ জৰিয়তে পৰ্তুগীজ প্ৰযোজক ডেভিদ ভেলেণ্টিমলৈ তিনিটা সংগীতৰ ট্ৰেক প্ৰেৰণ কৰে। প্ৰেৰণ কৰা তিনিওটা গীতৰ ভিতৰত ডেভিদে "নুৰা পাখাং" গীতটো বাছনি কৰিছিল। ক্লায়ে মেইটেই লোকগীতৰ সৈতে সংমিশ্ৰণ কৰি তেওঁলোকৰ নিজৰ বাবে গীতো লিখিছিল। কথোপকথনৰ এই সকলোবোৰ প্ৰক্ৰিয়া ইমেইলৰ জৰিয়তে কৰা হৈছিল আৰু অৱশেষত গীতটো সৃষ্টি কৰা হৈছিল।  আমোদজনকভাৱে মাংকা মায়াংলাম্বম আৰু তেওঁৰ পিতৃ মায়াংলাম্বম মাংগাংছানাই বাস্তৱ জীৱনত ডেভিদ ভেলেণ্টিম আৰু "ক্লা"ৰ পৰ্তুগীজ শিল্পীসকলক কেতিয়াও লগ পোৱা নাছিল। গতিকে, শিল্পীসকলে একেলগে গীতটো ৰেকৰ্ডিং কৰিব নোৱাৰিলেও এই সংগীত যাত্ৰাত তেওঁলোকৰ কোনো প্ৰভাৱ নপৰে। পৰিচালক ৰোমি মেইটেয়েহে মেইটেই আৰু পৰ্তুগীজ শিল্পীসকলৰ দুয়োটা দলকেই লগ পাইছিল।  

মিউজিক ভিডিঅ'টোৰ প্ৰথম অংশটো ভাৰতৰ মণিপুৰত নিৰ্মাণ কৰা হৈছিল আৰু ইয়াৰ পিছৰ অংশবোৰ পৰ্তুগালৰ পৰ্তোত নিৰ্মাণ কৰা হৈছিল। গীতৰ কথাখিনিৰ বাবে কাৰ্লোছ Tê, হেলডাৰ গনকালভেছ, মেনুৱেলা আজেভেডো আৰু মায়াংলাম্বাম মাংগাঙ্গানাক কৃতিত্ব দিয়া হয়।" নুৰা পাখাং"ত দুটা ভিন্ন বস্তু ইটোৱে সিটোৰ ওপৰত নিৰ্ভৰশীল হোৱাৰ ধৰণটো একেলগে অৰ্থপূৰ্ণভাৱে দেখুৱাইছে। মিউজিক ভিডিঅ'টোৰ শব্দই পৰম্পৰাগত মণিপুৰী সংগীতৰ সৈতে জেজী পপ ৰকক অতিক্ৰম কৰে। 

## মুক্তি
১. "নুৰা পাখাং" গীতটো ২০১৭ চনৰ ২৮ এপ্ৰিলত বিশ্বজুৰি মুক্তি দিয়া হৈছিল। 

২. গীতটো ৰেডিঅ' সম্প্ৰচাৰৰ বাবে ইয়াক পৰ্তুগালৰ অন্যতম বৃহৎ ৰেডিঅ' চেনেল "এণ্টেনা ৩"ত মুক্তি দিয়া হৈছিল।

৩. আইএএনএছ (ইণ্ডো-এছিয়ান নিউজ চাৰ্ভিচ)ৰ সৈতে হোৱা এক সাক্ষাৎকাৰত মাংকা মায়াংলাম্বামে কয়:

৪. "গীতটো এপ্ৰিল মাহত মুকলি কৰা হৈছিল। ইয়াৰ লগে লগে পৰ্তুগালৰ ৰেডিঅ'ত গীতটি বজোৱা হয় আৰু ইণ্টাৰনেটতো গীতটি উপলব্ধ হয়। কিন্তু জুন মাহৰ পিছতহে মই গীতটি বিতৰণ কৰিবলৈ সক্ষম হ'ম। এই প্ৰজেক্টৰ পৰা লাভ অৰ্জনৰ কথা মই কেতিয়াও ভবা নাছিলো। উপাৰ্জনৰ সকলো ধন "মেক এ উইচ ফাউণ্ডেচন" নামৰ সংস্থালৈ প্ৰেৰণ কৰা হ'ব।" 

৫. মাংকাই বিশ্বাস কৰে যে ভাষা কেতিয়াও বাধা হ'ব নোৱাৰে। আই এ এন এছক তেওঁ কয় : 

৬. "সংগীত হৈছে এক সৰ্বজনীন ভাষা, তথাপিও প্ৰতিখন ঠাইৰে নিজা সংস্কৃতি আছে। আমিও আমাৰ নিজৰ সংস্কৃতি অনুসৰণ কৰা ভাল।" 

## তথ্যসূত্ৰ

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:জনপ্ৰিয় সংস্কৃতিত মেইটেই লোককথা
শ্ৰেণী:মেইটেইত সংগীত
নাফিছা আলী

**নাফিছা আলী** এগৰাকী ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী, ৰাজনীতিবিদ, সমাজকৰ্মী আৰু সৌন্দৰ্য প্ৰতিযোগিতাৰ খিতাপধাৰী। বৰ্তমান তেওঁ *অল ইণ্ডিয়া তৃণমূল কংগ্ৰেছ*ৰ এগৰাকী কৰ্মী। 

## প্ৰাথমিক জীৱন
কলকাতাত জন্মগ্ৰহণ কৰা নাফিছা আলীৰ পিতৃ আছিল এজন বাঙালী মুছলমান পুৰুষ, আহমেদ আলী আৰু মাতৃ আছিল। এংলো-ইণ্ডিয়ান ধাৰাৰ ৰোমান কেথলিক মহিলা, ফিলোমেনা টৰেছান। নফিছাৰ পিতাকৰ ফালৰ ককাক এছ ৱাজিদ আলী আছিল এজন বিশিষ্ট বাংলা সাহিত্যিক। তেওঁৰ পেহীয়েক (পিতৃৰ ভগ্নী) আছিল জাইব-উন-নিচা হামিদুল্লা, এগৰাকী পাকিস্তানী সাংবাদিক আৰু নাৰীবাদী মহিলা। বাংলাদেশৰ স্বাধীনতা সংগ্ৰামী আৰু সৈনিক বীৰ প্ৰতীক আখতাৰ আহমেদৰ সৈতেও নাফিছাৰ সম্পৰ্ক আছে। নাফিছাৰ মাতৃ এতিয়া অষ্ট্ৰেলিয়াত বসতি স্থাপন কৰিছে।

নাফিছাই লা মাৰ্টিনিয়েৰ কলিকতাত পঢ়িছিল, য'ত তেওঁ হাউছ কেপ্তেইন আছিল।[4] চেণ্টাৰ চিন্ময়া, মিছন অৱ ৱৰ্ল্ড আণ্ডাৰষ্টেণ্ডিং আৰম্ভ কৰা স্বামী চিন্ময়ানন্দৰ দ্বাৰা শিকোৱা বেদান্ত দৰ্শনৰ বিষয়েও তেওঁ অধ্যয়ন কৰিছে। 

তেওঁৰ স্বামী প’ল’ খেলুৱৈ আৰু অৰ্জুন বঁটা বিজয়ী, অৱসৰপ্ৰাপ্ত কৰ্ণেল আৰ. সোধি। বিয়াৰ পিছত তেওঁ কাম বন্ধ কৰি নিজৰ তিনিটা সন্তানৰ ওপৰত গুৰুত্ব দিবলৈ লয়: সন্তানকেইটিৰ নাম: কন্যা অৰ্মানা আৰু পিয়া আৰু পুত্ৰ অজিত। ১৮ বছৰৰ বিৰতিৰ পিছত তেওঁ পুনৰ চলচ্চিত্ৰ জগতলৈ উভতি আহে। 
## কেৰিয়াৰ
নাফিছা আলীয়ে কেইবাটাও ক্ষেত্ৰত সফলতা লাভ কৰিছে। ১৯৭২ চনৰ পৰা ১৯৭৪ চনলৈকে তেওঁ ৰাষ্ট্ৰীয় সাঁতোৰ চেম্পিয়ন আছিল। ১৯৭৬ চনত তেওঁ ফেমিনা মিছ ইণ্ডিয়াৰ খিতাপ লাভ কৰিছিল আৰু মিছ ইণ্টাৰনেশ্যনেল প্ৰতিযোগিতাত ভাৰতক প্ৰতিনিধিত্ব কৰিছিল আৰু ২য় ৰানাৰ্ছ আপ ঘোষিত হৈছিল। ১৯৭৯ চনত কলিকতা জিমখানাতো তেওঁ জকী আছিল। 

## অভিনয় কেৰিয়াৰ
নাফিছা আলীয়ে বলীউডৰ কেইবাখনো ছবিত অভিনয় কৰিছিল। তেওঁৰ উল্লেখযোগ্য ছবিসমূহ হ’ল, শশী কাপুৰৰ সৈতে *জুনুন* (১৯৭৯), অমিতাভ বচ্চনৰ সৈতে *মেজৰ চাব* (১৯৯৮), বেৱাফা (২০০৫), লাইফ ইন এ... মেট্ৰ’ (২০০৭) আৰু ধৰ্মেন্দ্ৰৰ সৈতে *যমলা পাগলা দীৱানা* (২০১০ ) ছবি কৰিছিল। 

ইয়াৰ উপৰিও তেওঁ মামুটীৰ সৈতে *বিগ বি* (২০০৭) নামৰ এখন মালয়ালম ছবিত অভিনয় কৰিছে, আৰু এইডছ সজাগতা প্ৰচাৰৰ বাবে কাম কৰা সংস্থা *একচন ইণ্ডিয়া*ৰ সৈতেও তেওঁ জড়িত। 
## ৰাজনৈতিক জীৱন
২০০৪ চনৰ লোকসভা নিৰ্বাচনত নামনি কলকাতাৰ পৰা প্ৰতিদ্বন্দ্বিতা কৰি নফিছা আলীয়ে পৰাজয় বৰণ কৰে। ২০০৯ চনৰ ৫ এপ্ৰিলত সঞ্জয় দত্তক পূৰ্বৰ দোষত দোষী সাব্যস্ত হোৱাৰ বাবে উচ্চতম ন্যায়ালয়ে অযোগ্য ঘোষণা কৰাৰ পিছত নাফিছা আলীয়ে সমাজবাদী পাৰ্টিৰ টিকট লৈ লক্ষ্ণৌৰ পৰা লোকসভা নিৰ্বাচনত প্ৰতিদ্বন্দ্বিতা কৰে। ইয়াৰ পিছত ২০০৯ চনৰ নৱেম্বৰ মাহত তেওঁ পুনৰ ভাৰতীয় জাতীয় কংগ্ৰেছ দলত যোগদান কৰে আৰু আজীৱন কংগ্ৰেছলৈ ঘূৰি অহা বুলি কয়। কিন্তু ২০২২ চনৰ গোৱা বিধানসভা নিৰ্বাচনৰ পূৰ্বে ২০২১ চনৰ অক্টোবৰ মাহত তেওঁ পুনৰ সৰ্বভাৰতীয় তৃণমূল কংগ্ৰেছত যোগদান কৰে।
## ব্যক্তিগত জীৱন
ভাৰতৰ অৰ্জুন বঁটা লাভ কৰা প'লো খেলুৱৈ কৰ্ণেল ৰবিন্দৰ সিং সোধিৰ সৈতে তেওঁৰ বিবাহ হয়। ২০০৫ চনত ছেপ্টেম্বৰ মাহত তেওঁ ভাৰতীয় শিশু চলচ্চিত্ৰ সমাজ(CFSI)ৰ অধ্যক্ষ হিচাপে নিযুক্তি লাভ কৰে। ২০১৮ চনৰ নৱেম্বৰ মাহত নাফিছা আলীৰ ষ্টেজ-৩ পেৰিটনিয়েল আৰু অভেৰিয়ান কেন্সাৰ ধৰা পৰে।

## তথ্য সূত্ৰ

শ্ৰেণী:ভাৰতীয় নাৰী
হনুমান জয়ন্তী

**হনুমান জয়ন্তী** (সংস্কৃত: हनुमज्जयंती, ৰোমানীকৃত: Hanumajjayantī) হিন্দু দেৱতা ৰামায়ণৰ অন্যতম নায়ক হনুমানৰ জন্ম উদযাপন কৰা হিন্দু উৎসৱ। ভাৰতৰ প্ৰতিখন ৰাজ্যতে সময় আৰু পৰম্পৰা অনুসৰি হনুমান জয়ন্তীৰ উদযাপনৰ ভিন্নতা আছে। ভাৰতৰ প্ৰায়বোৰ উত্তৰ ৰাজ্যতে এই উৎসৱ হিন্দু মাহৰ চ'ত (চৈত্ৰ পূৰ্ণিমা) মাহৰ পূৰ্ণিমাৰ দিনা পালন কৰা হয়। কৰ্ণাটকত শুক্ল পক্ষ ত্ৰয়োদশীত হনুমান জয়ন্তী, মাৰ্গশিৰ্ষ মাহত বা বৈশাখাত পালন কৰা হয়, আনহাতে কেৰেলা আৰু তামিলনাডুৰ দৰে কেইখনমান ৰাজ্যত ধনু মাহত (তামিল ভাষাত মাৰ্গালী বুলি কোৱা হয়) হনুমান জয়ন্তী পালন কৰা হয়। পূবৰ ওড়িশা ৰাজ্যৰ পান সংক্ৰান্তিৰ দিনা হনুমান জয়ন্তী পালন কৰা হয়, যিটো ওড়িয়া নৱবৰ্ষৰ লগত মিল খায়।

হনুমানক বিষ্ণুৰ অৱতাৰ ৰামৰ প্ৰখৰ ভক্ত বুলি গণ্য কৰা হয়, যি তেওঁৰ অটল ভক্তিৰ বাবে বহুলভাৱে পৰিচিত। তেওঁক শক্তিৰ প্ৰতীক হিচাপে শ্ৰদ্ধা কৰা হয়।

## জন্ম

হনুমান হৈছে কেছাৰী আৰু অঞ্জনাৰ ঘৰত জন্মগ্ৰহণ কৰা এজন বানৰাৰ। হনুমানক বায়ু দেৱতাৰ আকাশী পুত্ৰ বুলিও জনা যায়। তেওঁৰ মাক অঞ্জনা আছিল এগৰাকী অভিশাপৰ বাবে পৃথিৱীত জন্ম হোৱা অপ্সৰা। পুত্ৰ সন্তান জন্ম দিয়াৰ লগে লগে তাই এই অভিশাপৰ পৰা মুক্ত হৈছিল। বাল্মিকী ৰামায়ণত উল্লেখ আছে যে তেওঁৰ পিতৃ কেছাৰী বৰ্তমানৰ কৰ্ণাটকৰ বিজয়নগৰ জিলাৰ হাম্পিৰ ওচৰৰ কিষ্কিন্ধা ৰাজ্যৰ ওচৰত অৱস্থিত সুমেৰু নামৰ অঞ্চলৰ ৰজা বৃহস্পতিৰ পুত্ৰ। অঞ্জনাই সন্তান জন্ম দিবলৈ শিৱৰ ওচৰত বাৰ বছৰ ধৰি তীব্ৰ প্ৰাৰ্থনা কৰিছিল বুলি কোৱা হয়। তেওঁলোকৰ ভক্তিত সন্তুষ্ট হৈ শিৱই তেওঁলোকক বিচৰা পুত্ৰটো প্ৰদান কৰিলে।

একনাথৰ ভৱৰ্থ ৰামায়ণত উল্লেখ আছে যে অঞ্জনে যেতিয়া ৰুদ্ৰক পূজা কৰি আছিল, তেতিয়া অযোধ্যাৰ ৰজা দশৰথেও সন্তান জন্মৰ স্বাৰ্থত ঋষি ঋষিৰ নিৰ্দেশনাত পুত্ৰকামেষ্ঠীৰ ৰীতি-নীতি কৰিছিল। ফলস্বৰূপে তেওঁ তিনিগৰাকী পত্নীৰ ভাগৰ বাবে কিছু পায়াসম (ভাৰতীয় পুডিং) লাভ কৰিছিল, যাৰ ফলত ৰাম, লক্ষ্মণ, ভৰত আৰু শত্ৰুঘ্নৰ জন্ম হৈছিল। ঐশ্বৰিক নিয়ম অনুসৰি অঞ্জনাই পূজা-অৰ্চনাত নিয়োজিত হৈ থকা হাবিখনৰ ওপৰেৰে উৰি থাকোঁতে এটা ঘুৰি (চৰাই) সেই পুডিঙৰ এটা খণ্ড কাঢ়ি লৈ পেলাইছিল। বায়ুৱে, পৰি থকা পুডিংটো অঞ্জনাৰ মেলি দিয়া হাতলৈ পঠিয়াই দিলে, যিয়ে সেই পুডিংটো সেৱন কৰিলে। ফলস্বৰূপে তাইৰ পৰা হনুমান জন্ম হয়।
## পূজা
হনুমানক অশুভৰ ওপৰত জয়লাভ আৰু সুৰক্ষা প্ৰদানৰ ক্ষমতা থকা দেৱতা হিচাপে পূজা কৰা হয়। এই উৎসৱত হনুমান ভক্তসকলে তেওঁক উদযাপন কৰি তেওঁৰ সুৰক্ষা আৰু আশীৰ্বাদ বিচাৰে। মন্দিৰত যোগ দি তেওঁক পূজা কৰি ধৰ্মীয় প্ৰসাদ আগবঢ়ায়। বিনিময়ত ভক্তসকলে প্ৰসাদ লাভ কৰে। তেওঁক শ্ৰদ্ধা কৰা লোকসকলে হনুমান চলিছা আৰু ৰামায়ণৰ দৰে হিন্দু গ্ৰন্থৰ পৰা পঢ়িছিল। ভক্তসকলে মন্দিৰ পৰিদৰ্শন কৰি হনুমানৰ মূৰ্তিৰ পৰা কপালত এটা ফোট লগায়। কিংবদন্তি অনুসৰি হনুমানে সীতাক কপালত সিন্দুৰ লগাই থকা দেখি এই প্ৰথাৰ বিষয়ে সোধা-পোছা কৰিছিল। তাই উত্তৰ দিলে যে তেনে কৰিলে স্বামী ৰামৰ দীৰ্ঘায়ু সুনিশ্চিত হ’ব। তাৰ পিছত হনুমানেও নিজৰ সমগ্ৰ শৰীৰত সেন্দুৰৰ লেপ দিলে, যাৰ ফলত ৰামৰ অমৰত্ব নিশ্চিত হ'ল।
## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:হিন্দু ধৰ্মীয় প্ৰথা
মৈথিলি প্ৰকাশ

**মৈথিলি প্ৰকাশ** (ইংৰাজী: Mythili Prakash) হৈছে এগৰাকী আমেৰিকান নৃত্যশিল্পী আৰু নৃত্য পৰিচালক। তেওঁ হৈছে দক্ষিণ ভাৰতৰ শাস্ত্ৰীয় নৃত্য ভাৰতনাট্যমৰ বিশেষজ্ঞ। ভাৰতনাট্যমৰ বিশ্বৰ অন্যতম আগশাৰীৰ যুৱ প্ৰবন্ধক হিচাপে স্বীকৃতি পোৱা তেওঁৰ ধ্ৰুপদী, অথচ উদ্ভাৱনীমূলক পদ্ধতিয়ে নৃত্যৰ শাৰীৰিকতা, সংগীত আৰু প্ৰকাশভংগী নাট্যতাক পুনৰুজ্জীৱিত কৰি সমগ্ৰ বিশ্বৰ দৰ্শকৰ বাবে সুকীয়া আৰু অৰ্থপূৰ্ণ এক ব্যতিক্ৰমী শৈলীৰ সৃষ্টি কৰে। লাইফ অৱ পাই নামৰ ছবিখনৰ সামৰণিৰ সময়ত তেওঁ মুখ্য চৰিত্ৰটোৰ পত্নী আৰু তেওঁলোকৰ সন্তানৰ মাতৃ হিচাপে ক্ষণিক চৰিত্ৰাভিনয় কৰিছিল।

## প্ৰাৰম্ভিক জীৱন আৰু শিক্ষা
অদ্ভুত শিশু হিচাপে প্ৰশংসিত মৈথিলীয়ে ৮ বছৰ বয়সৰ পৰাই ভাৰতনাট্যম পৰিবেশক হিচাপে নিজৰ কেৰিয়াৰ আৰম্ভ কৰিছিল আৰু সমগ্ৰ বিশ্ব ভ্ৰমণ কৰি প্ৰতিষ্ঠিত স্থান আৰু উৎসৱত অনুষ্ঠান পৰিৱেশন কৰিছে। মৈথিলীক ভাৰতনাট্যমৰ প্ৰতিনিধি তেওঁৰ মাতৃ বিজি প্ৰকাশে প্ৰশিক্ষণ দিছিল আৰু ভাৰতৰ কেইবাজনো কিংবদন্তি পুৰুষৰ সৈতে অধ্যয়ন কৰাৰ সুযোগ পাইছিল। বৰ্তমান তেওঁ ধ্ৰুপদী নৃত্য শিল্পী আৰু নৃত্য পৰিচালক মালবিকা চাৰুক্কাইৰ তত্বাৱধানত আছে। মৈথিলি প্ৰকাশে ইউ. চি. বাৰ্কলেৰ (UC Berkeley) পৰা গণসংযোগত স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰে যদিও ২০০৪ চনত পূৰ্ণকালীনভাৱে ভাৰতনাট্যমৰ প্ৰতি নিজকে উৎসৰ্গিত কৰে।

## কেৰিয়াৰ
মৈথিলিয়ে লছ এঞ্জেলছ আৰু চেন্নাইত নিজৰ কৰ্মজীৱনৰ বেছিভাগ সময় পাৰ কৰিছিল। “মাদ্ৰাজ মিউজিক ছিজন”ত নিয়মীয়াকৈ পৰিবেশন কৰা মৈথিলিয়ে ভাৰতৰ বহু সন্মানীয় নৃত্য অনুষ্ঠানত একক নৃত্য পৰিবেশন কৰিছে, য’ত আছে দ্য মিউজিক একাডেমী, কৃষ্ণ গণ সভা, নাৰদ গণ সভা, কলাক্ষেত্ৰ (চেন্নাই), শ্ৰী সন্মুখানন্দ সভা (মুম্বাই), ইণ্ডিয়া ইণ্টাৰনেশ্যনেল কেন্দ্ৰ (দিল্লী)আৰু চৌদিয়া মেম’ৰিয়েল হল (বেংগালুৰু)। সমালোচকসকলে তেওঁৰ নৃত্যক “পশ্চিমীয়া ষ্টেজক্ৰাফ্ট আৰু ভাৰতীয় নান্দনিকতাৰ এক সুখৰ মিশ্ৰণ” বুলি বৰ্ণনা কৰিছে। মৈথিলিয়ে যুক্তৰাজ্য, ফ্ৰান্স, ছিংগাপুৰ ভ্ৰমণ কৰি মানচেষ্টাৰৰ দ্য ল’ৰী আৰু পেৰিছৰ মিউজি গুইমেট আৰু ছিংগাপুৰৰ এস্প্লেনেড থিয়েটাৰ অন দ্য বে আদিতো নিজৰ প্ৰদৰ্শন পৰিবেশন কৰিছে। নিউয়ৰ্কৰ লিংকন চেণ্টাৰৰ দৰে স্থানত লছ এঞ্জেলছৰ শক্তি ডান্স কোম্পানীৰ মুখ্য নৃত্যশিল্পী হিচাপে, ৱৰ্থাম চেণ্টাৰ, হিউষ্টন আৰু নিউ জাৰ্চি পাৰফৰ্মিং আৰ্টছ চেণ্টাৰ, নিউ জাৰ্চি আদিতো নৃত্য পৰিবেশন কৰিছে।

## বঁটা আৰু সন্মান
২০০৯ চনৰ জানুৱাৰী মাহত এন.বি.চি.ৰ “ছুপাৰষ্টাৰছ অৱ ডান্স”ত তেওঁক চিত্ৰায়িত কৰা হয়। ভাৰতনাট্যমৰ একক পৰিবেশন শিল্পী হিচাপে তেওঁৰ শিল্পকৰ্মক সমগ্ৰ বিশ্বৰ মূলসুঁতিৰ দৰ্শকৰ সৈতে পৰিচয় কৰাই দিয়া হৈছিল। একক আৰু দলীয় দুয়োটা শাখাতে কৰা নৃত্য পৰিচালনাৰ বাবে মৈথিলিয়ে বহু সমালোচকৰ প্ৰশংসা লাভ কৰিছে। আমেৰিকা, কানাডা, ইউৰোপ, ভাৰত, ছিংগাপুৰ ভ্ৰমণ কৰি মহাকাব্য ৰামায়ণৰ কৰুণ নায়িকাৰ উপস্থাপনেৰে তেওঁৰ “স্ত্ৰী কথা”ৰ বাবে “ইৰভাইন ডান্স ফাউণ্ডেশ্যন”ৰ পৰা “ক্ৰিয়েচন টু পাৰফৰ্মেন্স গ্ৰাণ্ট” লাভ কৰে। তেওঁৰ পবিত্ৰ কৰ্ম শক্তিৰ বাবে “চেণ্টাৰ ফৰ কালচাৰেল ইনোভেচন”ৰ পৰাও তেওঁ “আৰ্টিষ্টিক ইনোভেচন গ্ৰাণ্ট” লাভ কৰিছে। মৈথিলিয়ে “কাৰ্তিক ফাইন আৰ্টছ”ৰ পৰা ২০১১ চনত “দেৱদাসী ৰাষ্ট্ৰীয় বঁটা”, ২০০৯ চনত “নদনমামণি বঁটা” (Nadanamaamani Award), ২০০৭ চনত ভাৰত কলাসৰৰ পৰা “যুৱ কলা ভাৰতী”,  ২০০৭ চনত সনাতন সংগীত সংস্কৃতিৰ পৰা “সংস্কৃত নৃত্য পুৰস্কাৰ” আদি বঁটা আৰু সন্মান লাভ কৰিছে।

## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:ভাৰতীয় নাৰী
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় নৃত্যশিল্পী
লোকটক লোককথা সংগ্ৰহালয়

ভাৰতৰ মণিপুৰৰ লোকটক হ্ৰদৰ থাংগা দ্বীপত অৱস্থিত লোকটক লোককথা সংগ্ৰহালয় (Meitei: Loktak Khunnung Pukei Lankei Shanglen) বা থাংগা লোককথা সংগ্ৰহালয় (Meitei: Thanga Khunnung Pukei Lankei Shanglen) হৈছে ভাৰতৰ মণিপুৰৰ লোকটক হ্ৰদৰ থাংগা দ্বীপত অৱস্থিত এটা লোককথাৰ সংগ্ৰহালয়। ইয়াত লোকটক হ্ৰদৰ সৈতে জড়িত কলাত্মক, সাংস্কৃতিক আৰু ঐতিহাসিক শিল্পকৰ্মৰ সংকলনৰ যত্ন আৰু প্ৰদৰ্শন কৰা হয়।   এই সংগ্ৰহালয়ত লোকক হ্ৰদৰ সৈতে জড়িত লোক ৰীতি-নীতি আৰু বিশ্বাস, লোকঔষধ, লোকসাহিত্য সংৰক্ষণ কৰা হৈছে।  

## ইতিহাস
২০১৬ চনত টংব্ৰম অমৰজিতৰ নেতৃত্বত টংব্ৰাম পৰিয়ালে মণিপুৰ জিলাৰ বিষ্ণুপুৰ জিলাৰ থাঙাৰ থাংগা টংব্ৰাম লেইকাইত লোকক লোককথা সংগ্ৰহালয় (মেইটেই: লোকটক খুন্নুং পুকেই লংকেই শ্বাংলেন) প্ৰতিষ্ঠা কৰাৰ উদ্যোগ লৈছিল। ২০১৬ চনত থাংগা বিধানসভা সমষ্টিৰ তেতিয়াৰ বিধানসভাৰ সদস্য টংব্ৰাম মংগীবাবুৱে এই সংগ্ৰহালয় উদ্বোধন কৰে।   

## সংগ্ৰহ আৰু বৈশিষ্ট্যসমূহ
লোকটক লোককথা সংগ্ৰহালয়ৰ সংগ্ৰহসমূহৰ ভিতৰত আছে প্ৰাথমিক কালৰ মাছমৰীয়াসকলে ব্যৱহাৰ কৰা মাছ ধৰা সঁজুলি, থাংগা আৰু কাষৰীয়া অঞ্চলসমূহত সিঁচৰতি হৈ থকা মইৰাং কংলেইৰলৰ সাহিত্য।  ইয়াত আধ্যাত্মিক আৰু মৰ্ত্যলোকৰ চিত্ৰৰ লগতে পৰম্পৰাগত হস্ততাঁত আৰু হস্তশিল্প বোৱাৰ আনুষংগিক সামগ্ৰীও আছে।

সংগ্ৰহালয়টো খোলাৰ এক বিশেষ লক্ষ্য আছে। সেই লক্ষ্যৰ ভিতৰত যুৱ প্ৰজন্মক মাছ মৰা সম্প্ৰদায়ৰ ইতিহাসৰ বিষয়ে পুনৰ অৱগত কৰোৱা আৰু তেওঁলোকক সেই ইতিহাসৰ প্ৰতি আকৰ্ষিত আৰু কৌতূহলী কৰাটো অন্যতম। এই সংগ্ৰহালয়টো ইয়াৰ প্ৰাৰম্ভিক পৰ্যায়ত আছে যদিও এতিয়ালৈকে সংগ্ৰহালয়টোৱে ভালেমান বিৰল শিল্পকলা সংগ্ৰহ কৰিছে। সংগ্ৰহিত শিল্পকলাৰ সংখ্যা আনুমানিক (প্ৰায়) ২০০টা হ'ব। লোকটক হ্ৰদৰ পৌৰাণিক কাহিনী আৰু কিংবদন্তীবোৰ উপস্থাপন কৰিবলৈ এটা আৰ্ট গেলেৰী আছে। আৰ্ট গেলেৰীটো সংগ্ৰহালয়টোৰ আন এটা অতি গুৰুত্বপূৰ্ণ শাখা। বিশেষ সংগ্ৰহালয়টো লোকটক হ্ৰদৰ মাছ মৰা সম্প্ৰদায়লৈ উছৰ্গা কৰা হৈছে। 

সংগ্ৰহালয়ৰ ভিতৰত ফটোগ্ৰাফী আৰু ভিডিঅ'গ্ৰাফীৰ অনুমতি আছে।

## প্ৰদৰ্শনী
২০১৯ চনৰ অক্টোবৰ মাহত মণিপুৰৰ বিভিন্ন স্থানত ৩ দিনৰ বাবে (৩ অক্টোবৰ – ৫ অক্টোবৰ) বাংলা মণিপুৰী কবিতা মহোৎসৱৰ আয়োজন কৰা হয়। মহোৎসৱৰ দ্বিতীয় দিনা লোকটক লোককথা সংগ্ৰহালয়ত আয়োজন কৰা হয়। ইম্ফলৰ পুথিভঁৰাল আৰু তথ্য কেন্দ্ৰ (এল আই চি), কাকচিং আৰু সাহিত্য থৌপাং লুপ (সাথৌলুপ), ইম্ফলৰ উদ্যোগত। 

২০২১ চনত লোকটক লোককথা সংগ্ৰহালয়ত **কালেন কলা প্ৰদৰ্শনী** অনুষ্ঠিত হয়। এই শিল্প প্ৰদৰ্শনীৰ লক্ষ্য আৰু উদ্দেশ্য হৈছে লোকটক হ্ৰদৰ সাংস্কৃতিক ঐতিহ্য আৰু তাৎপৰ্য্য প্ৰচাৰ কৰা। 

লোকটক লোককথা সংগ্ৰহালয়ৰ প্ৰতিষ্ঠাপক টংব্ৰম অমৰজিতে কয়। 

**"আমি জনা মতে সংগ্ৰহালয় মানৱ সভ্যতাৰ আত্মা আৰু আমি কেৱল অতীতৰ কথাবোৰ পৰিত্যাগ কৰিব নোৱাৰো।****"**

লোকটক লোককথা সংগ্ৰহালয়ে বছৰৰ ১৮ মে’ত আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় সংগ্ৰহালয় দিৱসৰ সৈতে জড়িত *কালেন কলা প্ৰদৰ্শনী*ৰ আয়োজন কৰাৰ পৰিকল্পনা কৰিছিল। কিন্তু ক'ভিড মহামাৰীৰ বাবে পৰিকল্পিত অনুষ্ঠানটো পিছুৱাই দিয়া হ'ল। 

*কালেন* হৈছে মেইটেই চন্দ্ৰ মাহ য'ত উমাং লাইসকলক পূজা কৰা হয়। এই সময়তে সমগ্ৰ ৰাজ্যতে লাই হাৰাওবা উৎসৱ পালন কৰা হয়। ইয়াৰ লগত জড়িত হৈ কালেন কলা প্ৰদৰ্শনীয়ে যুৱক-যুৱতীসকলক লোকটক হ্ৰদৰ সাংস্কৃতিক ঐতিহ্য অন্বেষণ কৰিবলৈ অনুপ্ৰাণিত কৰাত মনোনিৱেশ কৰিছিল।

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:জনপ্ৰিয় সংস্কৃতিত মেইটেই লোককথা
শ্ৰেণী:মণিপুৰৰ সংগ্ৰহালয়