open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
দক্ষিণৰ বগা-গালৰ হলৌ বান্দৰ

**দক্ষিণৰ বগা-গালৰ হলৌ বান্দৰ** (; বৈ‍জ্ঞানিক নামঃ *Nomascus siki*) হৈছে ভিয়েটনাম আৰু লাওছৰ এক স্থানীয় প্ৰজাতি‍ৰ হলৌ বান্দৰ। উত্তৰৰ বগা-গালৰ হলৌ বান্দৰ (*নমাস্কছ লিউকোজেনিছ*) আৰু হালধীয়া-গালৰ হলৌ বান্দৰ (*ন'মাস্কছ গেব্ৰিয়েলা*)ৰ সৈতে ইয়াৰ ঘনিষ্ঠ সম্পৰ্ক আছে। ইয়াক পূৰ্বতে উল্লিখিত প্ৰতিটোৰ উপ-প্ৰজাতি হিচাপে চিনাক্ত কৰা হৈছিল। 

## বিৱৰণ আৰু বাসস্থান
এই প্ৰজাতিৰ হলৌবোৰ একে ৰঙৰ নহয়; মাকৰ গাখীৰ খাবলৈ‍ নেৰা পোৱালিবোৰ পাতল বাদামী ৰঙৰ হয় আৰু গাখীৰ এৰাৰ পিছত ক'লালৈ ৰূপান্তৰিত হয়। প্ৰাপ্তবয়স্ক মতাবোৰ ক'লা হৈয়েই থাকে, কিন্তু প্ৰাপ্তবয়স্ক মাইকী বান্দৰবোৰ বাদামী ৰঙৰ হয়। এই প্ৰজাতিৰ নামটো মতা হলৌৰ মুখত থকা ৰঙৰ পৰা লোৱা হৈছে, ইয়াৰ মুখৰ কাষৰ চাৰিওফালে বগা নোমৰ এটা ডাঙৰ দাগৰ নিচিনা ৰং থাকে; ইয়েই ইয়াক *এন. লিউকোজেনিছ* মতাবোৰৰ পৰা পৃথক কৰে। *এন. লিউকোজেনিছৰ* গালত বগা ৰেখা থাকে। মাইকী হলৌবোৰৰ মুখৰ চাৰিওফালে বগা ৰঙৰ পাতল দাগ থাকে। 

এই প্ৰজাতিটো নিম্নভূমিৰ বহল পাতৰ অৰণ্যত বাস কৰে, কিছুমান আকৌ অৰণ্যযুক্ত পৰ্বতীয়া অঞ্চলত বাস কৰিছিল। আন আন হলৌ বান্দৰৰ দৰে ইয়ো বৃক্ষবাসী আৰু মূলতঃ ফলাহাৰী। 

ইয়াৰ প্ৰকৃত বিচৰণ‍ক্ষেত্ৰই মধ্য ভিয়েটনাম আৰু মধ্য লাওছৰ এটা অঞ্চলক সামৰি লৈছিল। উত্তৰৰ নাম থেউন (খাডিং আৰু ৰাও নায়ে নদী)ৰ পৰা (প্ৰায় ১৯ সংখ্যক সমান্তৰালভাৱে উত্তৰে) বাংহিয়াং আৰু থাচ হান নদী (প্ৰায়ে ১৭ সংখ্যক সমান্তৰাল দ‍ক্ষিণে‍)লৈকে‍। ১৯ আৰু ২০ সংখ্যক সমান্তৰালৰ মাজত *এন. ছিকি* আৰু এন. লিউক'জেনিছৰ মাজত অতিৰিক্ত বা আন্তঃৰূপণ এক ক্ষেত্ৰ দেখা যায়।

ইয়াৰ প্ৰকৃত বিচৰণ‍ক্ষেত্ৰৰ ভিতৰত, এই প্ৰজাতিটো এতিয়াও লাওছৰ বৰ্তি‍ থকা বৃহৎ বনাঞ্চলসমূহত সাধাৰণ, কিন্তু ভিয়েটনামত গছ-গছনি আৰু কৃষিৰ বাবে মাটিলৈ‍ মানুহৰ লিপ্সাৰ খলত ইয়াৰ সংখ্যা বিক্ষিপ্ত হৈ আছে। যোৱা ৪৫ বছৰত ইয়াৰ সংখ্যা ৫০% হ্ৰাস পাইছে বুলি ধাৰণা কৰা হৈছে আৰু এই প্ৰজাতিটোক বিপন্ন হিচাপে শ্ৰেণীভুক্ত কৰা হৈছে। ই ভিয়েটনামত আইনীভাৱে সুৰক্ষিত, কিন্তু ইয়াক সুৰক্ষিত অঞ্চলৰ বাহিৰত কাৰ্যকৰীভাৱে বলৱৎ কৰা নহয়। খাদ্য, পৰম্পৰাগত ঔষধ আৰু পোহনীয়া জন্তু হিচাপে ৰাখিবলৈ কৰা ব্যৱসায়ে লাওছ আৰু ভিয়েটনামত এই প্ৰজাতিটোৰ বাবে এক গুৰুতৰ ভাবুকি কঢি়য়াই আনিছে‍।

## শ্ৰেণীবিন্যাস
১৯৫১ চনত জিন থিয়'ড'ৰ ডেলাক্বাৰে প্ৰথমবাৰৰ বাবে এই টেক্সন আনুষ্ঠানিকভাৱে চিনাক্ত কৰিছিল য'ত তেওঁ চিকিক *এন. কনকলৰ* (সেই সময়ত *হাইলোবেটছ* ৰখা এটা প্ৰজাতি) উপ-প্ৰজাতি হিচাপে বৰ্ণনা কৰিছিল। এই বৰ্ণনাৰ পিছৰে পৰাই ইয়াক বিভিন্ন ধৰণৰ এন. লিউক'জেনিছ, *[[হালধীয়া-গালৰ হলৌ বান্দৰ|এন. গেব্ৰিয়েলা]]*, বা *এন. কনকলৰ* উপ-প্ৰজাতি হিচাপে গণ্য কৰা হৈছে। *এন. গেব্ৰিয়েলা* উপ-প্ৰজাতি হিচাপে এন. চিকিক আখ্যায়িত কৰাৰ কাৰণ আছিল এক একক বেকুলামৰ ব্যাখ্যা, কিন্তু পৰৱৰ্তী গৱেষণাই ইংগিত দিছিল যে নমুনাটো এটা বেলেগ প্ৰজাতিৰ অংশ আছিল। ইয়াৰ পিছত ইয়াৰ কণ্ঠস্বৰৰ সাদৃশ্যৰ লগতে দুয়োটা প্ৰজাতিৰ মাইকীৰ মাজত থকা প্ৰায় অভিন্ন দৃশ্যগত সাদৃশ্যৰ বাবে ইয়াক এন. লিউক'জেনিছ হিচাপে‍ নিৰ্ধাৰণ কৰা হৈছিল। অৱশ্যে, ২০০১ চনৰ পৰা ইয়াক এক পৃথক প্ৰজাতি হিচাপে গণ্য কৰা হৈছে। 

*এন. ছিকি* ৰ বিচৰণক্ষেত্ৰৰ উত্তৰ দিশত ই *এন. লিউকোজেনিছ* সৈতে অতিৰিক্ত বা আন্তঃৰূপায়িত হয় আৰু এমটিডিএনএ আৰু কণ্ঠস্বৰৰ ওপৰত ভিত্তি‍ কৰি এই প্ৰজাতিবোৰ বাকী থকা *নোমাস্কছ* ৰ ওচৰা-উচৰি‍ থাকে। পূৰ্বতে *এন. ছিকি* সৈতে সম্পৰ্কিত দক্ষিণৰ এদল বান্দৰক ২০১০ চনত এন. এনামেনছিছ নামৰ এটা নতুন প্ৰজাতি হিচাপে বৰ্ণনা কৰা হৈছিল।

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:আই ইউ চি এন ৰঙা তালিকাৰ ঘোৰ সংকটজনক প্ৰজাতি
শ্ৰেণী:বিপন্ন প্ৰজাতি
শ্ৰেণী:বান্দৰ প্ৰজাতি‍
কেলিমুটু ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যান

**কেলিমুটু ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যান** () হৈছে ইণ্ডোনেছিয়াৰ এখন ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যান। উদ্যানখন ইণ্ডোনেছিয়াৰ পূব নুছা টেংগাৰা প্ৰদেশৰ ফ্ল’ৰেছ দ্বীপত অৱস্থিত। ই পাহাৰ-পৰ্বতে আগুৰি থকা এটা অঞ্চল। মাউণ্ট কেলিবাৰা, ইয়াৰ সৰ্বোচ্চ শৃংগ, যাৰ উচ্চতা ১,৭৩১ মিটাৰ। তিনিটা ৰঙীন হ্ৰদ থকা, মাউণ্ট কেলিমুটুও এই ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যানতে অৱস্থিত। এই প্ৰাকৃতিক আকৰ্ষণটো পৰ্যটকসকলৰ বাবে এক গন্তব্যস্থান। 

এই ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যানখনত কিছুমান বিপন্ন উদ্ভিদ প্ৰজাতি সংৰক্ষিত কৰি ৰখা হৈছে, যেনে: টুনা (*Toona* spp), কদম (*Anthocephalus cadamba*), কেনাৰিয়াম (*Canarium* spp), ডিঅ'ছপাইৰ'ছ ফেৰা (*Diospyros ferra*), এলষ্টনিছ স্কোলাৰিছ (*Alstonis scholaris*), কুসুম (Schleichera oleosa*), বিলাতী ঝাউ (*Casuarina equisetifolia*) আৰু এনাফেলিছ জাভানিকা (*Anaphalis javanica*) আদি। ইয়াত কিছুমান বিপন্ন প্ৰাণীও পোৱা যায়, যেনে: জাভাৰ ৰুছা (*Rusa timorensis*), বনৰীয়া গাহৰি (*Sus scrofa*), বনকুকুৰা (*Gallus gallus*), ইলানাছ (*Elanus* sp.) আৰু ড্ৰংগো প্ৰজাতি (*Dicrurus sulphurea*)। 

উদ্যানখনত সৰ্বমুঠ চাৰিটা স্থানীয় [[স্তন্যপায়ী প্ৰাণী]] পোৱা যায়। যাৰ ভিতৰত, বুনোমিছ নাছ’ (*Bunomys naso*) আৰু হাইনাল্ডছ ৰেট (*Rattus hainaldi*) নামৰ দুটা মণ্টেন [[তীক্ষ্ণদন্তী প্ৰাণী|ৰোডেণ্ট]] উল্লেখযোগ্য।

এই অঞ্চলটোত এটা আৰ্বৰেটামো আছে। আৰ্বৰেটামটো হʼল ৪.৫ হেক্টৰ এলেকাজুৰি বিস্তৃত, এটা ক্ষুদ্ৰ অৰণ্য, যিয়ে কেলিমুটু ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যানৰ উদ্ভিদকুলৰ জৈৱ বৈচিত্ৰ্যক প্ৰতিনিধিত্ব কৰে। আৰ্বৰেটামটোত ৭৮বিধ ভিন্ন প্ৰজাতিৰ উদ্ভিদ আছে, যিবোৰ ৩৬টা পৰিয়ালত বিভক্ত। কেলিমুটুৰ কিছুমান স্থানীয় উদ্ভিদ সংগ্ৰহৰ ভিতৰত উটা অংগা (*Begonia kelimutuensis*), টুৰুৱাৰা (*Rhododendron renschianum*), আৰু আৰ্ঙ্গোনী (*Vaccinium varingiaefolium'') আদি উল্লেখযোগ্য।

## লগতে চাওক
* ইণ্ডোনেছিয়াৰ ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যানসমূহৰ তালিকা
* ইণ্ডোনেছিয়াৰ ভূগোল

## তথ্য উৎস

## বাহ্যিক সংযোগ

* Kelimutu National Park
* UNEP-WCMC World Database on Protected Areas: Kelimutu

শ্ৰেণী:ইণ্ডোনেছিয়াৰ ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যান
কাবনে

**কাবনে** (; জোংখা: བཀབ་ནེ་, ৱাইলি: bkab-ne) হৈছে ভূটানৰ পুৰুষ সকলৰ পৰম্পৰাগত আৰু জাতীয় সাজ-পোছাক ঘোৰৰ অংশ হিচাপে পিন্ধা এক ৰেশমী স্কাৰ্ফ। এই ঘোৰ (The gho or g'ô ) হৈছে ১৭ শতিকাত ঙাৱাং নামগ্যাল, ১ম ঝাবড্ৰুং ৰিনপোচে ঙালপ জনগোষ্ঠীক অধিক সুকীয়া পৰিচয় দিবলৈ প্ৰৱৰ্তন কৰা আঁঠুৰ দৈৰ্ঘ্যৰ কঁকালত কেৰা (ড্জংখা: སྐེད་རགས་, ৰোমানাইজড: স্কেড ৰেগ) নামেৰে জনাজাত কাপোৰৰ বেল্টেৰে বান্ধি থোৱা চোলা। তাৰেই অংশ এই ৰেচমী স্কাৰ্ফ। এই স্কাৰ্ফ মূলত কেঁচা ৰেচম সূতাৰে বোৱা হয়। সাধাৰণতে ইয়াৰ মাপ ৯০ চে.মি.বহল আৰু ৩০০ চে.মি.দীঘল (৩৫ ইঞ্চি × ১১৮ ইঞ্চি)হয়। ইয়াৰ কিনাৰত দুটা পাৰী বা ফ্ৰিংছ থাকে। ই নানান বৰণৰ হব পাৰে। কাবনেক পৰম্পৰাগত চোলা ঘোৰ ওপৰত পিন্ধা হয়; ই বাওঁ কান্ধৰ পৰা সোঁ নিতম্বলৈকে দীঘল। এই বিশেষ স্কাৰ্ফ সাধাৰণতে বিশেষ অনুষ্ঠানত বা কোনো জোং (ভুটানৰ পৰম্পৰাগত প্ৰশাসনিক আৰু ধৰ্মীয় চৌহদ) পৰিদৰ্শনৰ সময়ত পিন্ধা হয়। কাবনেক কেতিয়াবা বুৰা বুলিও কোৱা হয়, যাৰ অৰ্থ হৈছে বনৰীয়া ৰেচম। 

ভূটানত ভূটানৰ চৰকাৰী শিষ্টাচাৰ আৰু সাজ-পোছাক বিধি ড্ৰিগলাম নামঝা (বা *ড্ৰিলাম নামঝাক*)ৰ অংশ হিচাপে ঘো আৰু কাবনে পিন্ধিবলৈ উৎসাহিত কৰা হয়। এই পোচাক পৰিচ্ছদ স্কুলীয়া ল'ৰা আৰু চৰকাৰী বিষয়াৰ বাবে বাধ্যতামূলক। মহিলা সকলৰ পৰম্পৰাগত সাজ-পোছাকক কিৰা বোলা হয়; পৰম্পৰাগত পোছাক কিৰাৰ ওপৰত এটা ৰাচু পিন্ধা হয়।
## কাবনেৰ ৰং
কাবনে পিন্ধা ব্যক্তি জনৰ পদবী আৰু সামাজিক শ্ৰেণীয়ে এই কাবনে বা স্কাৰ্ফ বা বুৰাৰ অনুমোদিত ৰং নিৰ্ধাৰণ কৰে:
*ড্ৰুক গ্যালপো (ৰজা) আৰু জে খেনপো (প্ৰধান মঠৰ)ৰ বাবে কেশৰ স্কাৰ্ফ। 
*লায়নপছ (মন্ত্ৰী আৰু চৰকাৰৰ অন্যান্য সদস্য)ৰ বাবে কমলা ৰঙৰ স্কাৰ্ফ।
*দশোছ (ৰজা পৰিয়ালৰ পুৰুষ সদস্য আৰু উচ্চপদস্থ বিষয়া)ৰ বাবে ৰঙা স্কাৰ্ফ। ৰঙা স্কাৰ্ফখন ভূটানী অসামৰিক লোককো প্ৰদান কৰিব পাৰি, কাৰণ ই ভূটানী অসামৰিক লোকে লাভ কৰিব পৰা অন্যতম উচ্চ সন্মান, আৰু ই এজন ব্যক্তিয়ে জাতিটোৰ প্ৰতি কৰা অসাধাৰণ সেৱাৰ স্বীকৃতি স্বৰূপে সিংহাসনৰ পৰা পোনপটীয়াকৈ অনুমোদিত হৈ আহে।
*বিচাৰকৰ বাবে সেউজীয়া স্কাৰ্ফ। 
*সংসদৰ সদস্যসকলৰ বাবে নীলা স্কাৰ্ফ।
*গুপছ (২০৫টা গেৱগৰ মুৰব্বী)ৰ বাবে ৰঙা ৰেখাযুক্ত বগা স্কাৰ্ফ।
*সাধাৰণ নাগৰিকৰ বাবে বগা স্কাৰ্ফ।

পূৰ্বৰ স্কাৰ্ফ ৰেংকসমূহৰ ভিতৰত আছে:

*চিমি (ৰাষ্ট্ৰীয় বিধানসভাৰ সদস্য)ৰ বাবে নীলা ৰেখাৰে বগা স্কাৰ্ফ। এইটো এতিয়া থ্ৰমডেৰ মুৰব্বী থ্ৰ’ম্প’য়েন্সৰ বাবে ব্যৱহাৰ কৰা হয়। 
*লোডো টছগডে (ৰয়েল এডভাইজাৰী কাউন্সিলৰ সদস্য, এতিয়া বন্ধ)ৰ বাবে নীলা স্কাৰ্ফ।

## তথ্য সূত্ৰ

শ্ৰেণী:ভূটানৰ সংস্কৃতি
শ্ৰেণী:পোচাক
মাউণ্ট ৰিঞ্জানী ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যান

**মাউণ্ট ৰিঞ্জানী ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যান** () হৈছে ইণ্ডোনেছিয়াৰ এখন ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যান। উদ্যানখন ইণ্ডোনেছিয়াৰ উত্তৰ লম্বক ৰিজেন্সিৰ অন্তৰ্গত লম্বক দ্বীপত অৱস্থিত। প্ৰায় ৪১,৩৩০ হেক্টৰ (১০২,১০০ একৰ) এলেকাজুৰি বিস্তৃত, এই উদ্যানখন পাহাৰীয়া অঞ্চলত অৱস্থিত। ইণ্ডোনেছিয়াৰ তৃতীয় সৰ্বোচ্চ আগ্নেয়গিৰি, মাউণ্ট ৰিঞ্জানী (*গুনুং ৰিঞ্জানী*) এই ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যানতে অৱস্থিত, যাৰ উচ্চতা ৩,৭২৬ মিটাৰ (১২,২২৪ ফুট)। এই আগ্নেয়গিৰিটোৰ নাম অনুসৰিয়েই উদ্যানখনৰ নামো মাউণ্ট ৰিঞ্জানী হয়।

## উদ্ভিদকুল আৰু প্ৰাণীকুল
এই ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যানত কিছুমান বিপন্ন উদ্ভিদ প্ৰজাতি সুৰক্ষিত কৰি ৰখা হৈছে, যেনে: প্টেৰ’স্পাৰমাম জাভানিকাম (*Pterospermum javanicum*), ছুইটেনিয়া মেক্ৰ’ফাইলা (*Swietenia macrophylla*), ফিকাচ ছুপাৰবা (*Ficus superba*), টুনা সুৰনি (*Toona sureni*), ভেণ্ডা (*Vanda* sp.), উছনেয়া (*Usnea* sp.) আৰু এনাফেলিছ (*Anaphalis* sp.) আদি। 

এই ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যানখনত কেইবাটাও বিলুপ্তপ্ৰায় প্ৰাণী পোৱা যায়, যাৰ ভিতৰত সুণ্ডাৰ শৰপহু (*Rusa timorensis*), সুগৰী পহু (*Muntiacus muntjak*), সুণ্ডাৰ কেঁটেলাপহু (*Hystrix javanica*), চুৰিলি বান্দৰ (*Presbytis*), হেলমেটযুক্ত ফ্ৰাইয়াৰবাৰ্ড (*Philemon buceroides*), কেইবাটাও কʼকাটু (*Cacatua*) আৰু শল্কাকাৰ-মুকুটযুক্ত মৌপিয়া (*Sugomel lombokium*) আদি উল্লেখযোগ্য।
 
## চিত্ৰ বীথিকা


Air terjun penimbungan.jpg
Arak-arakan awan yang berkumpul ke segara anak, TN Gn. Rinjani.jpg
Savana Timur Gunung Rinjani.jpg
Gerombolan monyet di TN Gn. Rinjani.jpg
Burung pleci.jpg
Danau Segara Anak Geopark.jpg
Geopark Mount Rinjani.jpg



## লগতে চাওক

* ইণ্ডোনেছিয়াৰ ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যানসমূহৰ তালিকা
* ইণ্ডোনেছিয়াৰ ভূগোল

## তথ্য উৎস

## বাহ্যিক সংযোগ
* Gunung Rinjani National Park
* UNEP-WCMC World Database on Protected Areas: Gunung Rinjani National Park
* Gunung Rinjani National Park for Charity

শ্ৰেণী:ইণ্ডোনেছিয়াৰ ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যান
শ্ৰেণী:ইণ্ডোনেছিয়াৰ সংৰক্ষিত অঞ্চল
অৰুণী ৰাজপক্ষ

thumb|২০১৫ চনত অৰুণী
**অৰুণী ৰাজপক্ষ** () হৈছে শ্ৰীলংকাৰ এগৰাকী মডেল, অভিনেত্ৰী, টিভি আয়োজক আৰু সৌন্দৰ্য্য প্ৰতিযোগিতাৰ খিতাপধাৰী।

## ব্যক্তিগত জীৱন
১৯৮৪ চনৰ ৫ জানুৱাৰী তাৰিখে শ্ৰীলংকাৰ কল্পিতীয়া চহৰত অৰুণী ৰাজপক্ষই জন্মগ্ৰহণ কৰিছিল। তেওঁ শ্ৰীলংকাৰ কেন্দ্ৰীয় প্ৰদেশৰ কেণ্ডী চহৰত ডাঙৰ-দীঘল হৈছিল। জি.চি.ই. এডভান্স লেভেল পৰীক্ষাত উত্তীৰ্ণ হোৱাৰ পিছত, অৰুণীয়ে সচিবালয়ৰ পাঠ্যক্ৰম এটা অধ্যয়নৰ উদ্দেশ্যে কেণ্ডীৰ কাৰিকৰী মহাবিদ্যালয়ত নামভৰ্তি কৰে। সেই সময়ছোৱাত, তেওঁ কেণ্ডীত ফেশ্বন শ্ব’ৰ আয়োজন কৰিছিল। যাৰ ফলত তেওঁ মডেলিঙত কেৰিয়াৰ গঢ়ি তোলাৰ সুযোগ পাইছিল। ২০১৫ চনত তেওঁ নলিন সমৰবিক্ৰমৰ সৈতে বিবাহপাশত আৱদ্ধ হয়। তেওঁ দুজনী যমজ কন্যা সন্তানৰ মাতৃ। 

## কৰ্মজীৱন
২০০৪ চনত, অৰুণিয়ে *উদাৰতা মেনিকে* খিতাপ আৰু *২০০৫ বৰ্ষৰ কেপ্ৰী বিউটি কুইন*ৰ খিতাপ লাভ কৰে।

অৰুণীয়ে "হেল্লʼ শ্ৰীলংকা" আৰু "লিয়াসেৱানা"ৰ দৰে বিভিন্ন অনুষ্ঠানৰ আয়োজক হিচাপেও কাম কৰি আহিছে।

## চলচ্চিত্ৰপুঞ্জী

## তথ্য উৎস

## বাহ্যিক সংযোগ
*Aruni Rajapaksha's Biography in Sinhala Cinema Database

শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:শ্ৰীলংকাৰ অভিনেত্ৰী
শ্ৰেণী:শ্ৰীলংকাৰ চলচ্চিত্ৰ অভিনেত্ৰী
শ্ৰেণী:মডেল
অলিম্পিকত পাকিস্তান

alt=পাকিস্তানৰ পতাকা|thumb|পাকিস্তানৰ পতাকা
পাকিস্তানে ১৯৪৮ চনত লণ্ডনত অনুষ্ঠিত হোৱা অলিম্পিক গেমছত প্ৰথমবাৰৰ বাবে অংশগ্ৰহণ কৰিছিল। দেশখনত ১৯৪৮ চনত **পাকিস্তান অলিম্পিক এছ’চিয়েচন** গঠন হোৱাৰ বিপৰীতে ১৯৬২ চনত **পাকিস্তান স্প’ৰ্টছ ব’ৰ্ড** গঠন কৰা হয়। 

১৯৪৮ চনত লণ্ডনত অনুষ্ঠিত হোৱা অলিম্পিক গেমছত প্ৰথমবাৰৰ বাবে অংশগ্ৰহণ কৰিছিল পাকিস্তানে, আৰু তেতিয়াৰ পৰাই ১৯৮০ চনত ছোভিয়েট ইউনিয়নত অনুষ্ঠিত হোৱা গ্ৰীষ্মকালীন অলিম্পিক বৰ্জনৰ বাহিৰে প্ৰতিখন গ্ৰীষ্মকালীন অলিম্পিক গেমছত অংশগ্ৰহণ কৰিবলৈ খেলুৱৈ পঠিয়াইছে। ২০১০ চনৰ ভেংকুৱাৰ শীতকালীন অলিম্পিকৰ পিছত ই প্ৰতিখন শীতকালীন অলিম্পিক গেমছত অংশগ্ৰহণ কৰি আহিছে। আলপাইন স্কিয়ৰ মহম্মদ আব্বাছে  শীতকালীন অলিম্পিকৰ ইভেণ্টৰ বাবে যোগ্যতা অৰ্জন কৰা প্ৰথমজন পাকিস্তানী খেলুৱৈ হিচাপে পৰিগণিত হৈছিল। 
alt=অলিম্পিকৰ চিহ্ন|thumb|অলিম্পিকৰ চিহ্ন
পাকিস্তানী খেলুৱৈসকলে বৰ্তমানলৈকে ৪টা সোণৰ পদককে ধি মুঠ ১১টা পদক লাভ কৰিছে। এই সকলোবোৰ পদক গ্ৰীষ্মকালীন অলিম্পিকত লাভ কৰিছে। ১৯৫৬ চনৰ পৰা ১৯৯২ চনৰ ভিতৰত পাকিস্তানৰ পুৰুষৰ ফিল্ড হকী দলে অংশগ্ৰহণ কৰা ৯খন খেলত ৮টা পদক লাভ কৰে। ইয়াৰ ভিতৰত ১৯৫৬ চনৰ পৰা ১৯৭২ চনৰ ভিতৰত একেৰাহে ৫টা ফাইনেলত দৌৰাটোও আছিল, য’ত হকী দলটোৱে দ্ৰুত একেৰাহে ২টা সোণ আৰু ৩টা ৰূপৰ পদক লাভ কৰিছিল। 

আৰ্ছাদ নাদীম হৈছে একমাত্ৰ পাকিস্তানী খেলুৱৈ যিয়ে ব্যক্তিগত অলিম্পিক স্বৰ্ণ পদক লাভ কৰি অলিম্পিকৰ অভিলেখ গঢ়িছে।

## পাকিস্তানৰ পদকৰ তালিকা
### গ্ৰীষ্ম অলিম্পিকত লাভ কৰা পদকৰ তালিকা

শীতকালীন অলিম্পিকত লাভ কৰা পদক তালিকাঃ

## তথ্য়সূত্ৰ
ড্ৰিগলাম নামঝা

**ড্ৰিগলাম নামঝা** (; তিব্বতী: སྒྲིག་ལམ་རྣམ་གཞག་;  ৱাইলি: sgrig lam rnam gzhag) হৈছে ভূটানৰ আনুষ্ঠানিক শিষ্টাচাৰ আৰু সাজ-পোছাক সংহিতা বা পৰিধান বিধি। ইয়াত নাগৰিকে ৰাজহুৱা স্থানত কেনে ধৰণৰ সাজ-পোছাক পৰিধান কৰিব লাগে  আৰু তাৰ লগতে আনুষ্ঠানিক পৰিৱেশত কেনে আচৰণ কৰিব লাগে সেই বিষয়েও নিয়ন্ত্ৰণ কৰে। ইয়াৰ উপৰিও ই শিল্প আৰু স্থাপত্যৰ দৰে কেইবাটাও সাংস্কৃতিক সম্পদকো নিয়ন্ত্ৰণ কৰে। ইংৰাজীত ড্ৰিগলামৰ অৰ্থ হৈছে "ক্ৰম, অনুশাসন, ৰীতি-নীতি, নিয়ম, ব্যৱস্থা" আৰু *নামঝাৰ* অৰ্থ হৈছে "ব্যৱস্থা", যদিও শব্দটোক "**অনুশাসনশীল আচৰণৰ নিয়ম**" বুলি ক'ব পাৰি। 
## ইতিহাস
ড্ৰিগলাম নামঝাৰ বিষয়ে ১৭ শতিকাৰ ঙাৱাং নামগ্যালৰ দিনৰ পৰাই জনা গৈছিল।ঙাৱাং নামগ্যাল  প্ৰথমজন ঝাবদ্ৰুং ৰিনপোচে, দীঘল দাড়ি থকাতিব্বতী লামা আৰু সামৰিক নেতা যিজনে ভূটানক কেৱল ৰাজনৈতিকভাৱেই নহয়, সাংস্কৃতিকভাৱেও একত্ৰিত কৰিব বিচাৰিছিল। তেওঁ ভূটানৰ বৈশিষ্ট্যপূৰ্ণ মঠ-দুৰ্গ জোং আদি স্থাপত্যৰ বাবে নিৰ্দিষ্ট নিৰ্দেশনা স্থাপন কৰিছিল। তেওঁ চেচু "জিলা উৎসৱ"ৰ বহু পৰম্পৰা যেনে চাম নৃত্য প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল। তেওঁৰ ইচ্ছা আৰু উৎসাহতে এই নিৰ্দেশনাসমূহ সংহিতাকৰণ কৰা হৈছিল যাতে এই বোৰে স্বকীয়ভাৱে-ভূটানী সকলৰ পৰিচয় উত্থানত উৎসাহিত কৰিব পাৰে। 
১৯৮৯ চনত চৰকাৰে সাজপাৰ বিধিৰ মান উন্নীত কৰি স্বইচ্ছাৰে পিন্ধাৰ ঠাইত সাজ-পোছাক সংহিতা বাধ্যতামূলক কৰে। তাৰ পিছত সকলো নাগৰিকে ব্যৱসায়ীক কামকাজৰ সময়ছোৱাত ৰাজহুৱা স্থানত এই সাজপাৰ বিধি পালন কৰাতো বাধ্যতামূলক হ'ল।

## সাজপাৰ
ড্ৰিগলাম নামঝাৰ অধীনত পুৰুষে পেটিৰে বান্ধি আঁঠুলৈকে পৰা গধুৰ চোলা পিন্ধে, যাক ঘোৰ বোলা হয়, ইয়াক এনেদৰে ভাঁজ কৰি লোৱা হয় যে পেটৰ সন্মুখত পকেটৰ দৰে আকাৰ গঠন হয়। মহিলাসকলে ৰেচম, পলিয়েষ্টাৰ বা লঘু কপাহেৰে তৈয়াৰি ৱনজু নামৰ দীঘল হাতৰ ব্লাউজ পিন্ধে, যাৰ ওপৰত তেওঁলোকে "কিৰা" নামৰ এটা ডাঙৰ আয়তাকাৰ গোৰোহালৈকে পৰা কাপোৰ ভাঁজ কৰি বন্ধ কৰা চোলা পিন্ধে। কিৰাৰ ওপৰত চুটি ৰেচমৰ জেকেট বা ট’ইগো পিন্ধিব পাৰি। দৈনন্দিন পৰিধানৰ বাবে ঘোৰ আৰু কিৰা ঋতু অনুসৰি কপাহ বা উলেৰে বনোৱা হয়, য'ত মাটিৰ ৰঙৰ সহজ চেক আৰু মাটিৰ টোনত ৰেখাৰে আঁকি লোৱা হয়। বিশেষ অনুষ্ঠান আৰু উৎসৱৰ বাবে ভিন্ন ৰঙৰ, আৰ্হিযুক্ত ৰেচমৰ কিৰা, আৰু ঘোৰ থাকে। 

জোং বা মন্দিৰলৈ যোৱাৰ সময়ত, আৰু উচ্চ পৰ্যায়ৰ বিষয়াৰ আগত হাজিৰ হোৱাৰ সময়ত অতিৰিক্ত কিছুমান নিয়ম প্ৰযোজ্য হয়। এনে ক্ষেত্ৰত ভূটানীসকলে আনুষ্ঠানিক স্কাৰ্ফৰ সৈতে জাতীয় সাজ-পোছাক পিন্ধিব লাগে।সাধাৰণ ভূটানী পুৰুষে কেঁচা ৰেচমেৰে তৈয়াৰী বাওঁ কান্ধৰ পৰা বিপৰীত নিতম্বলৈকে পৰা বগা ফ্ৰিঞ্জযুক্ত কাবনে পিন্ধে, কাবনেৰ অন্যান্য ৰং বিষয়া আৰু সন্ন্যাসীৰ বাবে সংৰক্ষিত অৰ্থাৎ পদবী আৰু সামাজিক শ্ৰেণীয়ে এই কাবনে বা স্কাৰ্ফ বা বুৰাৰ অনুমোদিত ৰং নিৰ্ধাৰণ কৰে। মহিলাসকলে বাওঁ কান্ধৰ ওপৰত এম্ব্ৰয়ডাৰী কৰা ঠেক কাপোৰ ৰাচু পিন্ধে।

## স্থাপত্য
ড্ৰিগলাম নামঝাই ভূটানৰ ধৰ্মীয়, সামৰিক, প্ৰশাসনিক আৰু সামাজিক কেন্দ্ৰ নিৰ্মাণৰ পৰম্পৰাগত নিয়মসমূহ সংহত কৰে, যিবোৰক জং নামৰ দুৰ্গসমূহত একত্ৰিত কৰা হয়। কোনো পৰিকল্পনা তৈয়াৰ কৰা নহয় আৰু ইয়াৰ নিৰ্মাণত নখৰ অনুমতিও দিয়া নহয়। এজন অনুপ্ৰাণিত লামাৰ নিৰ্দেশনাত নাগৰিকে ৰাষ্ট্ৰৰ প্ৰতি তেওঁলোকৰ কৰ বাধ্যবাধকতাৰ অংশ হিচাপে জং নিৰ্মাণ কৰে। শেহতীয়াকৈ ১৯৯৮ চনত ডিক্ৰী অনুসৰি এক আদেশৰ জৰিয়তে নিৰ্দিষ্ট কৰা হৈছিল যে সকলো ভবন বিভিন্ন ৰঙৰ কাঠৰ আগফাল, সৰু সৰু খাৰুৱা খিৰিকী আৰু ঢালযুক্ত ছাদসহ নিৰ্মাণ কৰিব লাগিব। 

## তথ্য সূত্ৰ
চুনতি বন্যপ্ৰাণী অভয়াৰণ্য

**চুনতি বন্যপ্ৰাণী অভয়াৰণ্য** () হৈছে বাংলাদেশৰ এখন সংৰক্ষিত বনাঞ্চল আৰু বন্যপ্ৰাণী অভয়াৰণ্য। অভয়াৰণ্যখন, দক্ষিণ-পূব বাংলাদেশৰ চট্টগ্ৰাম বিভাগৰ চট্টগ্ৰাম জিলাৰ অন্তৰ্গত চুনতি গাঁৱৰ ওচৰত অৱস্থিত।

## ইতিহাস
১৯৮৬ চনত, গেজেট অধিসূচনা "XII/For-I/84/174"ৰ জৰিয়তে এই অভয়াৰণ্যখন স্থাপিত হৈছিল। প্ৰায় ৭৭৬৪ হেক্টৰ ভূমি সামৰি লোৱা এই অৰণ্যখন, প্ৰথমে গৰ্জন (*Dipterocarpus turbinatus*) বনাঞ্চল আছিল যদিও অবৈধভাৱে কাঠ সংগ্ৰহ কৰা আৰু খেতিৰ বাবে ভূমি বেদখল কৰাৰ ফলত ই খণ্ডিত তথা ক্ষয়প্ৰাপ্ত হয়। ২০০৩ চনলৈকে গৌণ জোপোহাবোৰে অভয়াৰণ্যখনৰ প্ৰায় ৪৪% অংশ সামৰি লৈছিল। যদিও বৰ্তমান দানকাৰীসকলৰ সহায়ত বিভিন্ন প্ৰকাৰৰ পুনঃৰোপণ প্ৰকল্প গ্ৰহণ কৰা হৈছে। এইখনেই আছিল বাংলাদেশৰ প্ৰথমখন বন্যপ্ৰাণী অভয়াৰণ্য। অভয়াৰণ্যখনৰ লগতে ইয়াৰ আশে-পাশে প্ৰায় ১৫খন গাঁও আছে। অভয়াৰণ্যখন, কেইবাটাও বিলুপ্তপ্ৰায় উদ্ভিদ প্ৰজাতিৰ আবাসস্থল।

## বন্যপ্ৰাণী
চুনতি বন্যপ্ৰাণী অভয়াৰণ্য হৈছে বাংলাদেশ আৰু ম্যানমাৰৰ মাজত এছিয়াৰ হাতী চলাচলৰ এক প্ৰধান কৰিডৰ। অভয়াৰণ্যখনত থকা স্তন্যপায়ী প্ৰাণীসমূহৰ ভিতৰত সুগৰী পহু, মেচেকা, বনৰীয়া গাহৰি আৰু মালয়ৰ কেঁটেলাপহু আদি উল্লেখযোগ্য। চৰাইবোৰৰ ভিতৰত সোণ বাঢ়ৈটোকা, বসন্ত চৰাই, মৌপিয়া, মৌখাটি, কুকুহা, ঘৰ বতাহী, তিল কপৌ, ফেঁচু, চুটীয়া শালিকা আৰু কাণকুৰিকা আদি উল্লেখযোগ্য।

## প্ৰশাসন আৰু সুৰক্ষা
এই উদ্যানখন পৰিৱেশ আৰু বন মন্ত্ৰালয়ৰ (MoEF) অন্তৰ্ভুক্ত বাংলাদেশ বন বিভাগৰ অধীনস্থ। সংস্থাটোৱে, স্থানীয় জনগোষ্ঠীৰ সহযোগত উদ্যানখন পৰিচালনা কৰে। সেউজীয়া শাৰী পিন্ধা মহিলাসকলে সামূহিক টহলদাৰীৰ নেতৃত্ব দিয়ে। স্থানীয় মহিলাসকলক এনে কাৰ্যৰ বাবে আমেৰিকাৰ আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় উন্নয়ন সংস্থা আৰু জাৰ্মানীৰ উন্নয়ন সংস্থা জিটিজেডৰ দ্বাৰা পুঁজি আগবঢ়োৱা হয়। তেওঁলোকে এই সেৱাৰ বাবে ৫০ ডলাৰৰ উপবৃত্তি লাভ কৰে।

## তথ্য উৎস

## বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:বাংলাদেশৰ বন্যপ্ৰাণী অভয়াৰণ্য
শ্ৰেণী:বাংলাদেশৰ অৰণ্য
চিত্ৰাল ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যান

thumb|250x250px|চিত্ৰাল গোল ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যান
**চিত্ৰাল গোল ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যান** (উৰ্দুঃ چترال گول نیشنل پارک) পাকিস্তানৰ অন্যতম ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যান। ই চিত্ৰাল চহৰৰ পৰা দুঘণ্টাৰ গাড়ীৰ‍ে যাত্ৰাৰ দূৰত্বত চিত্ৰাল নদীৰ কাষত পাকিস্তানৰ খাইবাৰ-পাখতুনখোৱা প্ৰদেশৰ নিম্ন চিত্ৰাল জিলাত অৱস্থিত। উদ্যানখন **চিত্ৰাল ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যান** নামেৰেও জনাজাত। 

## আইনী স্থিতি
১৯৮৩ চনলৈকে চিত্ৰাল গোলক চিত্ৰালৰ প্ৰাক্তন মেহতাৰৰ ব্যক্তিগত সম্পত্তি হিচাপে গণ্য কৰা হৈছিল। উদ্যানখনৰ স্থিতি তেতিয়াৰ পৰাই বিতৰ্কত আছে আৰু পূৰ্বৰ মেহতাৰৰ উত্তৰাধিকাৰী আৰু পাকিস্তান চৰকাৰ মাজত চলি থকা মোকৰ্দমাৰ এক বিষয় হৈ পৰিছে।

## স্থিৰাংক
উদ্যানলৈ যোৱা পথটো যথেষ্ট ঠেক আৰু বিপদজনক, বৰষুণৰ দিনত আৰু অধিক বিপদজনক। ই সাগৰ পৃষ্ঠৰ পৰা ১৪৫০ মিটাৰ আৰু প্ৰায় ৫০০০ মিটাৰৰ মাজত অৱস্থিত। ইয়াৰ মাটিকালি ৭৭৫০ হেক্টৰ

## জীৱ-জন্তু
এই উদ্যানখনত তিনিটা উপত্যকা আছে। উদ্যানখনত কেইবাটাও হিমবাহ আছে যাৰ মাজেৰে কেইবাটাও নিজৰাই বাট কাটি‍ অৱশেষত এটা সুঁতি গঠন কৰে যি ১৮ কিলোমিটাৰ দূৰলৈকে‍ যায়। এই নৈৰ ঠাণ্ডা পানী পূব দিশলৈ চিত্ৰাল নদীলৈ‍ বৈ যায়। উদ্যানখন গছ-গছনি, বিশেষকৈ দেৱদাৰু গছেৰে‍ সমৃদ্ধ। উদ্যানখনে এক বিশাল জীৱ-বৈচিত্ৰ্য, বিশেষকৈ মাৰ্কহৰ, এক বিলুপ্তপ্ৰায় বনৰীয়া ছাগলী প্ৰজাতিক আশ্ৰয় প্ৰদান কৰে। উদ্যানখনত পোৱা কিছুমান ডাঙৰ স্তন্যপায়ী প্ৰাণীৰ ভিতৰত আছেঃ

* কাশ্মীৰ মাৰখোৰ
* চাইবেৰিয়ান আইবেক্স
* হিম চিতাবাঘ
* লাডাখ ইউৰিয়েল
* হিমালয়ৰ ক'লা ভালুক
* হিমালয়ান ওল্ফ
* ৰঙা শিয়াল
* ইউৰেছিয়ান অ'টাৰ
* হালধীয়া-ডিঙিৰ মাৰ্টেন

## বতৰ
ইয়াত বাৰ্ষিক বৰষুণ ৪৬২ মি.লি. বুলি অনুমান কৰা হৈছে। ছেপ্টেম্বৰ মাহত উদ্যানখনৰ চাৰিওফালে থকা দৰ্শনীয় শৃংগসমূহত অধিক বৰষুণ হয়। অৱশ্যে নৱেম্বৰ মাহত উপত্যকা আৰু তলৰ শিখৰসমূহত অধিক বৰষুণ হয়। শীতকালত তুষাৰপাতো হয়। বৰফেৰে আবৃত বগা শৃংগবোৰে জুন মাহলৈকে সৌন্দৰ্য্য বৃদ্ধি কৰে। সাধাৰণতে‍ বতৰ ঠাণ্ডা আৰু শুকান। তাপমাত্ৰা −১২.২ৰ পৰা ৪৩.৩° চেলছিয়াছ (১০.০ৰ পৰাই ১০৯.৯ ফাৰেনহাইট)লৈকে থাকে।

## বিৰমোগ্লাষ্ট

উদ্যানখনৰ বিৰমোগ্লাষ্ট অংশটোত পূৰ্বৰ মেহতাৰৰ গ্ৰীষ্মকালীন দুৰ্গ অৱস্থিত। চিত্ৰাল ৰাজ্যৰ অস্তিত্বৰ সময়ত মেহতাৰ আৰু তেওঁৰ পৰিয়ালে গ্ৰীষ্মকালত ইয়ালৈ স্থানান্তৰিত হৈ আদালত অনুষ্ঠিত কৰিছিল। দুৰ্গটো এনেদৰে নিৰ্মাণ কৰা হৈছিল যে ই সমগ্ৰ চহৰখনক ইয়াৰ পৰা পৰ্যবে‍ক্ষণ কৰিব পাৰি‍। ই সাগৰ পৃষ্ঠৰ পৰা ২৮০০ মিটাৰতকৈ অধিক উচ্চতাত অৱস্থিত। দুৰ্গটোৰ উপৰিও বিৰমোগ্লাষ্টত এটা বন্যপ্ৰাণীৰ কুঁৱা আছে আৰু চিত্ৰাল চহৰৰ পৰা কেইকিলোমিটাৰ দূৰত্বত ই এক গুৰুত্বপূৰ্ণ পৰ্যটনস্থলী।

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:আই ইউ চি এন শ্ৰেণী II
জাকিৰ হুছেইন (সংগীতজ্ঞ)

**জাকিৰ হুছেইন আল্লাৰাখা কুৰেছি** (; ৯ মাৰ্চ ১৯৫১ - ১৫ ডিচেম্বৰ ২০২৪) এগৰাকী ভাৰতীয় তবলা বাদক, সুৰকাৰ, পাৰ্কাচনিষ্ট, সংগীত প্ৰযোজক আৰু চলচ্চিত্ৰ অভিনেতা। তেওঁ তবলা বাদক আল্লা ৰাখাৰ জেষ্ঠ পুত্ৰ।তেওঁ সৰ্বকালৰ অন্যতম শ্ৰেষ্ঠ তবলাবাদক হিচাপে সৰ্বজনগৃহীত। ভাৰতীয় শাস্ত্ৰীয় সংগীতক বিশ্ব দৰবাৰলৈ নিয়াৰ বাবে তেওঁক জনা যায়।

তেওঁ ভাৰত চৰকাৰৰ দ্বাৰা ১৯৮৮ চনত পদ্মশ্ৰী, ২০০২ চনত পদ্মভূষণ আৰু ২০২৩ চনত পদ্ম বিভূষণ বঁটাৰে সন্মানিত। ২০০৯ চনৰ ৮ ফেব্ৰুৱাৰীত হুছেইনে তেওঁৰ *গ্ল'বেল ড্ৰাম প্ৰজেক্ট* ৰ বাবে শ্ৰেষ্ঠ সমসাময়িক বিশ্ব সংগীত এলবামৰ গ্ৰেমী বঁটা শিতানত ৫১ সংখ্যক গ্ৰেমী বঁটা লাভ কৰে। এই এলবামটোত তেওঁক সহযোগ কৰিছিল মিকি হাৰ্ট আৰু জিঅ’ভানি হিডালগ’ই।

তেওঁ ১৯৯০ চনত ভাৰত চৰকাৰৰ সংগীত নাটক অকাডেমী বঁটা আৰু ২০১৮ চনত সংগীত নাটক একাডেমী ফেলোশ্বিপেৰেও সন্মানিত হৈছে। হুছেইনক ১৯৯৯ চনত আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰত পৰম্পৰাগত শিল্পী আৰু সংগীতজ্ঞসকলক দিয়া সৰ্বোচ্চ বঁটা নেচনেল হেৰিটেজ ফেলোশ্বিপেৰে সন্মানিত কৰা হয়। তেওঁ সাতটা গ্ৰেমী বঁটাৰ বাবে মনোনয়ন লাভ কৰিছিল আৰু চাৰিটা জয় কৰিছিল। ২০২৪ চনৰ ফেব্ৰুৱাৰী মাহত তেওঁ তিনিটা গ্ৰেমী বঁটা লাভ কৰিছিল।

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ভাৰতীয় ব্যক্তি
শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:সংগীতজ্ঞ
শ্ৰেণী:পদ্মশ্ৰী বঁটা বিজয়ী
শ্ৰেণী:পদ্মভূষণ বঁটা বিজয়ী
শ্ৰেণী:পদ্ম বিভূষণ বঁটা বিজয়ী
বাংলাদেশৰ সংৰক্ষিত অঞ্চলসমূহৰ তালিকা

[thumb|400px|[কাপ্তাই ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যানৰ এক দৃশ্য]]
এইখন বাংলাদেশৰ সংৰক্ষিত অঞ্চলসমূহৰ এখন তালিকা। বাংলাদেশ হৈছে দক্ষিণ এছিয়াৰ এখন দেশ। ১৪৮,৪৬০ বৰ্গ কিলোমিটাৰ (৫৭,৩২০ বৰ্গমাইল) বা ১৪৭,৫৭০ বৰ্গ কিলোমিটাৰ (৫৬,৯৮০ বৰ্গমাইল) এলেকাত ১৬৩ মিলিয়নতকৈ অধিক জনসংখ্যাৰে ই বিশ্বৰ অষ্টম জনবহুল দেশ। ই বিশ্বৰ আটাইতকৈ ঘন জনবসতিপূৰ্ণ দেশসমূহৰ ভিতৰতো অন্যতম। 

## বাংলাদেশৰ সংৰক্ষিত অঞ্চলসমূহ
২০২৪ চনৰ হিচাপমতে, সংৰক্ষিত এলেকাৰ বৈশ্বিক তথ্যকোষত বাংলাদেশৰ সৰ্বমুঠ ৫৬টা সংৰক্ষিত অঞ্চল তালিকাভুক্ত হৈছে, যাৰ ভিতৰত তলত দিয়াবোৰ অন্তৰ্ভুক্ত:
* আলতাদিঘি ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যান
* ইনানী ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যান
* কাছালাং সংৰক্ষিত বনাঞ্চল 
* কাপ্তাই ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যান
* কাদিগড় ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যান
* কুৱাকাটা ইকোপাৰ্ক 
* খাদিম নগৰ ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যান
* চাঁদপাই বন্যপ্ৰাণী অভয়াৰণ্য
* চৰ কুকৰি-মুকৰি বন্যপ্ৰাণী অভয়াৰণ্য
* চিংৰা ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যান
* চুনতি বন্যপ্ৰাণী অভয়াৰণ্য
* ছেইণ্ট মাৰ্টিন দ্বীপ সামুদ্ৰিক সংৰক্ষিত এলেকা
* ঢাংমাৰী বন্যপ্ৰাণী অভয়াৰণ্য
* দুধমুখী বন্যপ্ৰাণী অভয়াৰণ্য
* দুধপুকুৰিয়া-ধোপাছড়ি বন্যপ্ৰাণী অভয়াৰণ্য
* হাজাৰিখিল বন্যপ্ৰাণী অভয়াৰণ্য
* হিমছড়ি ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যান
* লাউৱাছড়া ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যান
* নগৰবাৰী-মোহনগঞ্জ ডলফিন অভয়াৰণ্য
* নবাবগঞ্জ ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যান
* নাজিৰগঞ্জ ডলফিন অভয়াৰণ্য
* নিঝুম দ্বীপ ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যান
* পাবলাখালি বন্যপ্ৰাণী অভয়াৰণ্য
* ফাসিয়াখালি বন্যপ্ৰাণী অভয়াৰণ্য
* বঙ্গবন্ধু ছাফাৰী পাৰ্ক, কক্সবজাৰ
* বঙ্গবন্ধু ছাফাৰী পাৰ্ক, গাজীপুৰ
* বৰশীজোৰা ইকʼ-পাৰ্ক
* বাড়ৈয়াঢালা ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যান
* ভাৱাল ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যান
* মধুপুৰ ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যান
* মধুটিলা ইক’ পাৰ্ক
* মেধা কচ্ছপিয়া ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যান
* মেৰিন ৰিজাৰ্ভ
* মীৰপুৰ উদ্ভিদ উদ্যান
* ৰাজেশপুৰ ইক’-পাৰ্ক
* ৰামসাগৰ ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যান
* ৰেমা-কালেংগা বন্যপ্ৰাণী অভয়াৰণ্য
* শিলন্দা নাগডেমড়া ডলফিন অভয়াৰণ্য
* সাতছড়ি ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যান
* সাংগু বন্যপ্ৰাণী অভয়াৰণ্য
* সীতাকুণ্ড ইকʼ-পাৰ্ক
* সুন্দৰবন
* সুন্দৰবন দক্ষিণ বন্যপ্ৰাণী অভয়াৰণ্য
* সুন্দৰবন পশ্চিম বন্যপ্ৰাণী অভয়াৰণ্য
* সুন্দৰবন পূব বন্যপ্ৰাণী অভয়াৰণ্য
* সুন্দৰবন সংৰক্ষিত বনাঞ্চল
* সোণাৰচৰ বন্যপ্ৰাণী অভয়াৰণ্য
* স্বাচ অৱ নʼ গ্ৰাউণ্ড মেৰিন সংৰক্ষিত অঞ্চল
* টাংগুয়াৰ হাওৰ
* টিলাগড় ইকʼপাৰ্ক
* টেকনাফ বন্যপ্ৰাণী অভয়াৰণ্য
* টেংৰাগিৰি বন্যপ্ৰাণী অভয়াৰণ্য

১৯৯০ চনৰ সংস্কৰণৰ আই ইউ চি এন ডাইৰেক্টৰী অৱ চাউথ এছিয়ান প্ৰটেক্টেড এৰিয়াত কোৱা হৈছে যে বন বিভাগে হাইল হাওৰ বন্যপ্ৰাণী অভয়াৰণ্যত জলচৰ চৰাইৰ সুৰক্ষাৰ বাবেও এটা কেন্দ্ৰ স্থাপন কৰিছে।

## তথ্য সংগ্ৰহ
বিষাদ সিন্ধু

**বিষাদ সিন্ধু** (; ) হৈছে প্ৰথম আধুনিক বাংলা ছিয়া লেখক আৰু ঔপন্যাসিক মিৰ মোছাৰফ হুছেইনৰ বাংলা মহাকাব্য উপন্যাস। বাংলা সাহিত্যৰ কেন্দ্ৰীয় গ্ৰন্থ হিচাপে গণ্য কৰা আৰু হুছেইনৰ উত্তম সাহিত্যিক কৃতিত্ব হিচাপে গণ্য কৰা এই উপন্যাসখনত মুহাম্মদৰ নাতি-নাতিনীৰ জীৱনৰ ছিয়া সংস্কৰণৰ বুৰঞ্জী লিখা হৈছে। (হাছান আৰু হুছেইন), আৰু কাৰবালাৰ যুদ্ধ।    বিষাদ সিন্ধু প্ৰথমে ক্ৰমে ১৮৮৫, ১৮৮৭ আৰু ১৮৯১ চনত তিনিটা ভাগত প্ৰকাশ পাইছিল।উপন্যাসখন প্ৰথম সম্পূৰ্ণ ৰূপে প্ৰকাশ পাইছিল ১৮৯১ চনত।কিন্তু ইয়াক হুছেইনৰ যুদ্ধ ফ্ৰণ্টৰ স্থান বা কাৰ্বালাৰ ইতিহাসৰ বাবে প্ৰামাণিক উৎস হিচাপে গণ্য কৰা নহয় তেখেতৰ মৃত্যুৰ স্থান। ইয়াত বহু কাব্যিক ভাষা, আৰু বহুতো নাটকীয় দৃশ্য আছে। ইয়াৰ ৰচনাৰ সময়ত বাংলা ভাষাত প্ৰকাশিত উপন্যাস কম আছিল আৰু মোছাৰফ হুছেইন বাংলা ভাষাৰ উপন্যাসৰ নতুন পৰম্পৰাৰ পথ প্ৰদৰ্শক হিচাপে কাম কৰি থকা লেখকৰ এটা সম্প্ৰদায়ৰ অংশ আছিল। উপন্যাসখন ৰচনা কৰা হৈছিল বাংলা ভাষাৰ এক অতি সংস্কৃত ৰূপ শধুভাষাত। ২০১৬ চনত অধ্যাপক ফকৰুল আলমে প্ৰথমবাৰৰ বাবে ইংৰাজীলৈ অনুবাদ কৰিছিল, ঢাকাৰ বাংলা একাডেমীয়ে "দুখৰ সাগৰ" নামেৰে প্ৰকাশ কৰিছিল।

## তথ্য উৎস

শ্ৰেণী:বঙালী গ্ৰন্থ
শ্ৰেণী:উপন্যাস
মিৰ মোছাৰফ হুছেইন

**মিৰ চৈয়দ মোশ্বাৰফ হুছেইন**  (ইংৰাজী: Mir Syed Mosharraf Hossain) আছিল এজন বাঙালী লেখক, ঔপন্যাসিক, নাট্যকাৰ আৰু প্ৰবন্ধকাৰ। বংগৰ মুছলমান সমাজৰ পৰা ওলাই অহা প্ৰথমজন প্ৰধান লেখক, আৰু বাংলা ভাষাৰ অন্যতম উত্তম গদ্য লেখক হিচাপে তেওঁক গণ্য কৰা হয়। তেওঁৰ মেগনাম অপাছ বিষাদ সিন্ধু বাংলা পাঠকৰ মাজত জনপ্ৰিয় গ্ৰন্থ। চৈয়দ মিৰ মোশ্বাৰফ হুছেইনৰ মেগনাম অপাছ হৈছে বিষাদ সিন্ধু   য’ত কাৰ্বালাত হাছান আৰু হুছেইনৰ শ্বহীদ হোৱাৰ কাহিনীৰ ছিয়া সংস্কৰণ চিত্ৰিত কৰা হৈছে।  ঔপনিৱেশিক ব্ৰিটিছ ভাৰতৰ পৰা ওলাই অহা প্ৰথম ছিয়া সাহিত্যিকসকলৰ ভিতৰত তেওঁ অন্যতম। তেওঁৰ আন আন ৰচনাসমূহৰ ভিতৰত জমিদাৰ দৰ্পন (জমিদাৰৰ ওপৰত প্ৰতিফলন) জমিদাৰ (ব্ৰিটিছ ঔপনিৱেশিক চৰকাৰে স্থাপন কৰা মাটিৰ মালিক)ৰ অধীনত সাধাৰণ মানুহৰ দুৰ্দশা আৰু তেওঁলোকৰ বিৰুদ্ধে তেওঁলোকৰ সংগ্ৰামৰ ওপৰত এখন নাটক।  

## শৈশৱ কাল
তেখেতৰ জন্ম তাৰিখ ১৮৪৭ চনৰ ২৬ অক্টোবৰ বুলিও দাবী কৰা হৈছে। মাকৰ নাম আছিল দৌলাটুন্নেছা বেগম, হিন্দু ধৰ্মৰ পৰা ধৰ্মান্তৰিত হৈছিল। নিজৰ পৰিয়ালটো বাংলা হিন্দু জমিদাৰ পৰিয়াল।মোশ্বাৰফ হুছেইনে ঘৰত এজন শিক্ষকৰ লগত আৰবী আৰু পাৰ্চী ভাষা শিকিছিল আৰু তাৰ পিছত পাঠছালাত বাংলা ভাষা শিকিছিল।  কুষ্টিয়া স্কুলৰ পৰা আনুষ্ঠানিক শিক্ষা আৰম্ভ কৰাৰ পিছত কৃষ্ণনগৰ কলেজিয়েট স্কুলত পঞ্চম শ্ৰেণীলৈকে অধ্যয়ন কৰে। কলকাতাৰ কালিঘাট স্কুলত ভৰ্তি হ’লেও পঢ়া-শুনা সম্পূৰ্ণ কৰিব নোৱাৰিলে। মোশ্বাৰফ হুছেইনে পিতৃৰ মাটিৰ সম্পত্তি চোৱাচিতা কৰি নিজৰ কেৰিয়াৰ আৰম্ভ কৰিছিল। পিছলৈ তেওঁ মিৰ তাজৰুল হুছেইনৰ আত্মীয় মিৰ নাদিৰ হুছেইনৰ সৈতে ফৰিদপুৰ পদমদী নবাব বাগিচাত সেৱা আগবঢ়ায় যাৰ পুত্ৰ মিৰ মুক্তিদিৰ হুছেইন আৰু ১৮৮৫ চনত ডেলদুৱাৰ জমিদাৰী বাগিচাত সেৱা আগবঢ়ায়। ১৯০৩ চনৰ পৰা ১৯০৯ চনলৈ তেওঁ কলিকাতাত বাস কৰিছিল।

## তথ্য উৎস

শ্ৰেণী:বাংলাদেশৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:বঙালী সাহিত্যিক
শ্ৰেণী:বাংলাদেশৰ লেখক
মোস্তফা সৰোৱাৰ ফাৰুকী

**মোস্তফা সৰোৱাৰ ফাৰুকী** (ইংৰাজীঃ Mostofa Sarwar Faruki) হৈছে এগৰাকী বাংলাদেশী চলচ্চিত্ৰ পৰিচালক, প্ৰযোজক আৰু চিত্ৰনাট্যকাৰ যিয়ে বাংলা চলচ্চিত্ৰ কাম কৰে। 

তেওঁৰ ছবি থাৰ্ড পাৰ্ছন সিঙ্গুলাৰ নম্বৰ, *টেলিভিছন*, নো বেড অৱ ৰ 'জেছ সমগ্ৰ বিশ্বতে সমালোচকৰ প্ৰশংসা লাভ কৰিছিল আৰু অসংখ্য আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় আৰু ৰাষ্ট্ৰীয় বঁটা লাভ কৰে। 2024 চনৰ 10 নৱেম্বৰত তেওঁক বাংলাদেশৰ অন্তৱৰ্তীকালীন চৰকাৰ সাংস্কৃতিক পৰিক্ৰমা মন্ত্ৰালয় উপদেষ্টা হিচাপে নিযুক্তি দিয়া হৈছিল।

## তথ্যসূত্ৰ
ফেলকন উৎসৱ

**ফেলকন উৎসৱ** () হৈছে অসমৰ ডিমা হাছাও জিলাৰ উমৰাংছুত উদ্‌যাপন কৰা এক বাৰ্ষিক উৎসৱ। প্ৰতি বছৰে অক্টোবৰ–নৱেম্বৰ মাহত এই উৎসৱ অনুষ্ঠিত কৰা হয়। বছৰৰ এই সময়টোত, এই অঞ্চললৈ অহা আমুৰ ফেলকন (*Falco amurensis*) নামৰ পৰিভ্ৰমী চৰাইটোৰ সংৰক্ষণৰ প্ৰতি সজাগতা অনাৰ লক্ষ্যৰে এই উৎসৱ অনুষ্ঠিত কৰা হয়। সাধাৰণতে, চৰাইবোৰে অঞ্চলটো এৰি যোৱাৰ পিছত উৎসৱটো অনুষ্ঠিত কৰা হয়।

## উৎপত্তি
এই উৎসৱৰ প্ৰধান লক্ষ্য হৈছে পৰিভ্ৰমী চৰাই, আমুৰ ফেলকনৰ সংৰক্ষণৰ বিষয়ে সজাগতা সৃষ্টি কৰা। ইয়াৰ প্ৰথম সংস্কৰণটো ব্লু হিলছ ছ’চাইটি, ৱাইল্ড লাইফ ট্ৰাষ্ট অৱ ইণ্ডিয়া আৰু চেৰিটিজ এইড ফাউণ্ডেশ্যন-ইণ্ডিয়াৰ সহযোগত উমৰাংছুৰ কাৰ্বি ক্লাব খেলপথাৰত, ২০১৫ চনৰ ৩১ অক্টোবৰৰ পৰা ১ নৱেম্বৰলৈ দুদিনীয়াকৈ অনুষ্ঠিত হৈছিল।

### উদ্দেশ্য
বন্যপ্ৰাণী সংৰক্ষণ আৰু সাংস্কৃতিক উদযাপনেই এই উৎসৱৰ মূল উদ্দেশ্য। উত্তৰ-পূব ভাৰতত আমুৰ ফেলকন চৰাইৰ সংৰক্ষণৰ বাবে পালন কৰা অনুৰূপ উৎসৱসমূহৰ ভিতৰত এই উৎসৱ অন্যতম। নাগালেণ্ড, মেঘালয়, মণিপুৰৰ দৰে উত্তৰ-পূৰ্বাঞ্চলৰ আন আন ৰাজ্যতো একেধৰণৰ উৎসৱ পালন কৰা হয়। উৎসৱটোৱে অঞ্চলটোত আমুৰ ফেলকনৰ বিষয়ে সজাগতাৰ ক্ষেত্ৰত আগভাগ লোৱাৰ গৌৰৱ লাভ কৰিছে।

### আমুৰ ফেলকন
আমুৰ ফেলকন (*Falco amurensis*) হৈছে এবিধ সৰু পৰিভ্ৰমী চৰাই যিয়ে দক্ষিণ-আফ্ৰিকা আৰু পূব-চীনৰ মাজত (প্ৰজনন স্থান) ভ্ৰমণ কৰে। এই দীঘলীয়া যাত্ৰাকালত, ই উত্তৰ-পূব ভাৰতত উপনীত হয় আৰু ইয়াত জিৰণি লয়। চৰাইটো, অবিশ্বাস্যভাৱে ২২,০০০ কিলোমিটাৰ যাত্ৰাপথ অতিক্ৰম কৰাৰ বাবে জনাজাত। চৰাইবোৰে পৰিভ্ৰমণ কালত প্ৰধানকৈ পোক-পৰুৱা খায়। এই সময়ছোৱাত ইহঁত বাসস্থানৰ অভাৱ আৰু চোৰাংচিকাৰৰ দৰে ভাবুকিৰ সন্মুখীন হয়। ইহঁতৰ সুৰক্ষা তথা সংৰক্ষণৰ বাবে বহু প্ৰচেষ্টা চলি আছে।

## উদ্‌যাপন
এই অনুষ্ঠানটো একেৰাহে তিনিদিন ধৰি চলে। প্ৰথম দিনা, পৰম্পৰাগত আৰু আধুনিক ক্ৰীড়াকে ধৰি বিভিন্নধৰণৰ বহিঃস্থ ক্ৰীড়া অনুষ্ঠিত হয়। দ্বিতীয় দিনা, সৌন্দৰ্য্য প্ৰতিযোগিতাৰ দৰে বিভিন্ন প্ৰতিযোগিতা অনুষ্ঠিত হয়। সাধাৰণতে, প্ৰতি নিশাই সংগীত সমাৰোহৰ আয়োজন কৰা হয়। এই মহোৎসৱত বিভিন্ন পৰম্পৰাগত শিল্পকৰ্ম, জনজাতীয় সংস্কৃতি আৰু জনজাতীয় পৰম্পৰাসমূহৰ প্ৰদৰ্শন কৰা হয়। 

## অৱস্থান
### কাৰ্বি ক্লাব
২০১৫ চনৰ পৰা ২০১৬ চনলৈ এই মহোৎসৱৰ প্ৰথম দুটা সংস্কৰণ, ডিমা হাছাওৰ উমৰাংছু স্থিত "কাৰ্বি ক্লাব খেলপথাৰ"ত অনুষ্ঠিত হয়। 

### উমৰাংছু গ’ল্ফ কʼৰ্চ
২০১৭ চনৰ পৰা, উমৰাংছু গ’ল্ফ কʼৰ্চত প্ৰতি বছৰে ফেলকন উৎসৱ অনুষ্ঠিত হৈ আহিছে। ই নীপকʼ বান্ধৰ এক মালভূমি-প্লাৱনভূমি। ইয়াত কেইবাটাও মালভূমি-পাহাৰ আছে, ইয়াৰে কিছুমান বাৰিষাৰ সময়ত (বানপানীৰ সময়ত) দ্বীপপুঞ্জলৈ পৰিণত হয়। কেম্পিং, ট্ৰেকিং, বʼটিং, ৱাটাৰ স্কিইং আদিৰ বাবেও এই স্থান অতি জনপ্ৰিয়।

## ঘটনাৱলী
২০১৭ চনত এজন ব্যক্তিক অচেতন অৱস্থাত পোৱা গৈছিল আৰু চিকিৎসাৰ সময়ত তেওঁৰ মৃত্যু হৈছিল।

২০১৮ চনত, চতুৰ্থ সংস্কৰণৰ অন্ত পৰাৰ পিছত নীপকʼৰ জলাধাৰত এজন ব্যক্তিক মৃত অৱস্থাত পোৱা গৈছিল, আৰক্ষীয়ে জনোৱা মতে, মৃত ব্যক্তিজনে আগ নিশা অত্যধিক মদ্যপান কৰিছিল। উৎসৱস্থলীত পানীৰ সুৰক্ষাৰ পৰ্যাপ্ত অভাৱ পৰিলক্ষিত হৈছিল।

২০২৩ চনত, ইয়াৰ নৱম সংস্কৰণৰ সময়ত, দৰ্শকৰ পৰা মোটা অংকৰ প্ৰৱেশ মূল্য লোৱা হৈছিল। ইয়াৰ শেষৰ দিনটোত, দৰ্শকে অবৈধভাৱে সংগীত সমাৰোহত প্ৰৱেশ কৰিছিল। যদিও, পিছত তেওঁলোকক বিনামূলীয়াকৈ প্ৰৱেশৰ অনুমতি দিয়া হৈছিল। আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় বেণ্ড, ডিজে মাৰি ফেৰাৰীৰ উপস্থিতিয়েই আছিল এই বিপুল ভিৰৰ আগমনৰ কাৰণ।

## লগতে চাওক
*উমৰাংছু

## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:অসমৰ উৎসৱসমূহ
দিলৱালে দুলহনিয়া লে জায়েংগে

**দিলৱালে দুলহনিয়া লে জায়েংগে** (DDLJ) হৈছে আদিত্য চোপ্ৰাৰ পৰিচালনাত ১৯৯৫ চনৰ ২০ অক্টোবৰত মুক্তি পোৱা এখন হিন্দী ছবি। প্ৰযোজক যশ চোপ্ৰা৷ এই ছবিখনত শ্বাহৰুখ খান আৰু কাজল মূল চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছে৷ দিলৱালে দুলহনিয়া লে জায়েংগে ভাৰতৰ অন্যতম সৰ্বাধিক উপাৰ্জনকাৰী ছবি। হাজাৰ সপ্তাহৰ অন্তত ২০১৪ চনৰ ১২ ডিচেম্বৰত মুম্বাইৰ মাৰাঠা মন্দিৰ থিয়েটাৰত এই ছবিখনে ইতিহাস ৰচনা কৰে। শ্ব’টো এতিয়াও চলি আছে। 

১৯৯৫ চনৰ ২০ অক্টোবৰত মুক্তি পোৱা ছবিখনে ভাৰতত ১.০৬ বিলিয়ন ₹ আৰু বহিঃৰাজ্যত ১৬ কোটি ₹ উপাৰ্জন কৰি সেই বছৰৰ সৰ্বাধিক উপাৰ্জন কৰা বলীউড ছবি আৰু ভাৰতীয় চলচ্চিত্ৰ ইতিহাসৰ অন্যতম সফল ছবি হিচাপে পৰিগণিত হয়। ছবিখনে শ্ৰেষ্ঠ ছবি আৰু শ্ৰেষ্ঠ স্বাস্থ্যকৰ মনোৰঞ্জনৰ জনপ্ৰিয় ছবিৰ বাবে ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটাকে ধৰি ১০টা শাখাত ফিল্মফেয়াৰ বঁটা লাভ কৰে ৷ ছবিখনৰ মিউজিক এলবামটো নব্বৈৰ দশকৰ অন্যতম জনপ্ৰিয় এলবাম।

ৰাজ (শ্বাহৰুখ) আৰু ছিমৰাণ (কাজল) পৰিয়ালসহ বহিঃৰাজ্যত বাস কৰা ভাৰতীয়। বন্ধু-বান্ধৱীৰ সৈতে ইউৰোপ ভ্ৰমণত লগ হয় আৰু প্ৰেমত পৰে। স্থানীয় বন্ধু এজনৰ পুত্ৰৰ লগত চিমৰনৰ দেউতাকে বিয়াৰ ব্যৱস্থা কৰিছে। বিয়াৰ বাবে ঘৰলৈ যোৱা ছিমৰনৰ পিছে পিছে ৰাজও ভাৰতলৈ আহে। দেউতাকৰ সন্মতি সাপেক্ষে ৰাজে ছিমৰণক ধৰিবলৈ কৰা প্ৰচেষ্টাক কেন্দ্ৰ কৰি ছবিখন আবদ্ধ। ভাৰত, লণ্ডন আৰু ছুইজাৰলেণ্ডত ডিডিএলজেৰ শ্বুটিং হৈছিল।

## অভিনয়
*শ্বাহৰুখ খান - ৰাজ মালহোত্ৰা
*কাজল - ছিমৰণ "চিমি" সিং
*অমৰিশ পুৰী - চৌধুৰী বলদেৱ সিং
*ফৰিদা জালাল - লাজৱনতী "লাজো" সিং
*অনুপম খেৰ - ধৰম্ভীৰ মালহোত্ৰা
*অনুমতি ছেঠী - কুলজীত সিং
*সতীশ শ্বাহ - অজিত সিং
*হিমানী শিৱপুৰী - কাম্মা কৌৰ
*পূজা ৰূপৰেল - ৰাজেশ্বৰী "চুটকী" সিং
*আচালা সচদেৱ - ছিমৰণৰ আইতা
*মন্দিৰা বেদী - প্ৰীতি সিং
*কৰণ জোহৰ - ৰকি
*অনিতা শ্ৰফ আদাজানিয়া - সীনা

## তথ্য উৎস
শ্ৰেণী:হিন্দী চলচ্চিত্ৰ
যোগী ভাষা

**যোগী** ভাষা হ'ল ভাৰত আৰু পাকিস্তানৰ যোগী সম্প্ৰদায়ৰ কিছুসংখ্যক ব্যক্তিয়ে কোৱা ভাৰত-আৰ্য ভাষা৷ সাধাৰণতে এই ভাষাটোক মাৰোৱাৰীৰ উপভাষা বুলি গণ্য কৰা হয়, কিন্তু এই ভাষাৰ সৰ্বনামবোৰ মাৰোৱাৰী ভাষাতকৈ সুকীয়া হয়। সিন্ধু প্ৰদেশৰ বহু হিন্দুৰ লগতে মুছলমান যোগীয়েও সিন্ধীকে ধৰি নিজৰ স্থানীয় হিচাপে যোগী ভাষা কয়; আনহাতে পাকিস্তানৰ আন অঞ্চলৰ যোগীসকলৰ বেছিভাগেই যোগী ভাষা কয়। অৱশ্যে সিন্ধু প্ৰদেশৰ থাৰি মিৰৱাহ অঞ্চলত বসবাস কৰা যোগীসকলৰ  উপজাতি ৰাজপাৰ জনগোষ্ঠীৰ লোকসকৰ মাতৃভাষা সিন্ধী আৰু তেওঁলোকে যোগী ভাষা ক’ব নোৱাৰে।

## তথ্যসূত্ৰ


শ্ৰেণী:ভাষা
শ্ৰেণী: ভাৰতৰ ভাষা
ফৰিংবোৰে বাটৰ কথা জানে

**ফৰিংবোৰে বাটৰ কথা জানে** () কিতাপখন কবি সমীৰ তাঁতীৰ দ্বাৰা ৰচিত এখন কাব্য গ্ৰন্থ। ২০২৪ বৰ্ষত অসমীয়া ভাষাত সাহিত্য অকাডেমি বঁটা লাভ কৰা এই সংকলনটিত কবিৰ ৪২টা কবিতা সংকলিত হৈছে। এন এল পাব্লিকেশ্বন্‌ছ, পাণবজাৰ, গুৱাহাটীৰপৰা প্ৰকাশ পোৱা কিতাপখন ২০২১ চনত প্ৰথমবাৰৰ বাবে প্ৰকাশ হৈছিল। ২০২৪ চনৰ ডিচেম্বৰ মাহত ইয়াৰ পুনৰ মুদ্ৰণ হয়। কিতাপখনৰ  প্ৰচ্ছদ আঁকিছে সঞ্জীৱ বৰাই আৰু অঙ্গসজ্জা কৃষ্ণমণি নেওগৰ। ৯২ পৃষ্ঠাৰ এই কবিতা সংকলখনৰ মূল্য ২০০ টকা।

## লেখক পৰিচয়
গোলাঘাট জিলাৰ বিহৰা চাহ বাগিছাত ১৯৫৫ চনৰ ৬ ফেব্ৰুৱাৰীত সমীৰ তাঁতীয়ে জন্মগ্ৰহণ কৰিছিল। ১৯৮৩ চনত গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা ইংৰাজী বিষয়ত স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী লাভ কৰা তাঁতীয়ে হোমেন বৰগোহাঞিৰ দ্বাৰা সম্পাদিত ‘সাদিনীয়া নাগৰিক’ কাককত উপ-সম্পাদক হিচাপে কৰ্মজীৱনৰ পাতনি মেলিছিল। বৰ্তমান তেওঁ অসম চৰকাৰৰ এগৰাকী জেষ্ঠ পৰ্যটন বিষয়া ৰূপে কৰ্মৰত।  ফৰিংবোৰে বাটৰ কথা জানে সংকলনটিৰ উপৰিও কবিৰ অন্য ১১টি কাব্য সংকলন, অনুবাদ আৰু গদ্য সংকলন প্ৰকাশ হৈছে। শেহতীয়াকৈ প্ৰকাশ পোৱা তেখেতৰ কিতাপ দুখন হৈছে; 
# বিগলিত প্ৰাৰ্থনা, (কাব্য সংকলন, মাৰ্চ, ২০২৪) আৰু
# লগ পাম ক’ৰবাত এদিন, (সমালোচনাত্মক গদ্য, মাৰ্চ, ২০২৪)
দুয়োখন কিতাপ আমি বুকচে প্ৰকাশ কৰিছে। তাঁতীয়ে যোৱা ৪৭ বছৰ জুৰি অসমীয়া সাহিত্যলৈ অৱদান আগবঢ়াই আহিছে। কবি তাঁতীয়ে ২০১২ চনত অসম উপত্যকা সাহিত্য বঁটা লাভ কৰিছিল।

## বিষয়বস্তু
ফৰিংবোৰে বাটৰ কথা জানে সংকলনটি কবি সমীৰ তাঁতীৰ এটি কাব্য সংকলন। ইয়াত কবিৰ ৪২ টি কবিতা সংকলিত হৈছে। *অপৰূপ শোভাৰ মাজেৰে* কবিতাটিৰে আৰম্ভ হোৱা সংকলনটিৰ শেষৰ কবিতাটি হৈছে- *য’ত নিতউ বেলিয়ে পানীক চুমে*।
## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:অসমীয়া গ্ৰন্থ
শ্ৰেণী:কবিতা
শ্ৰেণী:সাহিত্য অকাডেমি বঁটা প্ৰাপ্ত অসমীয়া গ্ৰন্থ
আলহামদুলিল্লাহ

**আলহামদুলিল্লাহ** (আৰবী الهمدليلهي, আল-হামদু লিল্লাহ) হৈছে এটা আৰবী বাক্যাংশ যাৰ অৰ্থ হৈছে "ঈশ্বৰৰ প্ৰশংসা", কেতিয়াবা "ঈশ্বৰক ধন্যবাদ" বা "আল্লাহক ধন্যবাদ" বুলি অনুবাদ কৰা হয়।  এই বাক্যাংশটোক তাহমিদ (আৰবীঃ تهميد') বুলি কোৱা হয়। কোৰানৰ আৰম্ভণিৰ (অধ্যায়) ছুৰাহ আল-ফাতিহা প্ৰথম শ্লোকটোৰ এটা দীঘলীয়া সংস্কৰণ হৈছে আল-হামদু ইলাহী ৰব্বী এল-আলামিন (الهمادلهين ربين) অৰ্থাৎ "সকলো প্ৰশংসা সকলো বিশ্বৰ প্ৰভু ঈশ্বৰৰ বাবে"।  

ইছলামিক  নবী হজৰত মুহাম্মদৰ বাক্য কোৰআন আৰু হাদীছৰ গ্ৰন্থত ইয়াৰ কেন্দ্ৰীয়তা থকাৰ বাবে প্ৰতিটো পটভূমিৰ মুছলমানসকলে এই বাক্যাংশটো সঘনাই ব্যৱহাৰ কৰে।  ইয়াৰ অৰ্থ আৰু গভীৰ ব্যাখ্যা বহু ব্যাখ্যাৰ বিষয়বস্তু হৈ আহিছে। আৰবী ভাষাৰ অমুছলমান ভাষীসকলেও ইয়াক সাধাৰণতে ব্যৱহাৰ কৰে। 

## অৰ্থ
আল-হামদু অৰ্থত "প্ৰশংসা", "প্ৰশংসা"। লি-ল্লাহ , বিষয়কৈ আল্লাহ। লি- এটা ডেটিভ বিভক্তি যাৰ অৰ্থ "টু"। আল্লাহ শব্দ (আৰবী: ٱلَّٰه) ইব্ৰাহামৰ ঈশ্বৰৰ সঠিক নাম। "আল ইলাহ"ৰ অৰ্থ হৈছে "ঈশ্বৰ", ই নিৰ্দিষ্ট আল- আৰু ইলাহ শব্দ (আৰবী: إِلَٰه, "ঈশ্বৰ, দেৱতা")ৰ সংকোচন। একমাত্ৰ "ঈশ্বৰ" (এক আৰু একমাত্ৰ) বা "ঈশ্বৰ" বুলি এককভাৱে উল্লেখ কৰা হৈছে। গতিকে আল্লাহ হৈছে "ঈশ্বৰ"ৰ আৰবী শব্দ। ʾilāh হৈছে ঈশ্বৰৰ প্ৰাচীন চেমিটিক নাম 'ই'  আৰবী সম্পৰ্কীয় শব্দ। এই বাক্যাংশটো প্ৰথমে কোৰআনৰ প্ৰথম ছুৰা (আল-ফাতিহা)ৰ প্ৰথম আয়াতত পোৱা যায়। ইমানেই সঘনাই মুছলমান আৰু আৰবী ভাষী ইহুদী আৰু খ্ৰীষ্টানসকলে এই বাক্যাংশটো আমন্ত্ৰণ কৰে যে চতুৰ্শব্দ ক্ৰিয়া হামদালা (আৰবী: حَمْدَلَ), "আল-হামদু লি-ল্লাহ বুলি কোৱা"ৰ উদ্ভাৱন হৈছিল ।আৰু ইয়াৰ বাবে ব্যুৎপত্তি হোৱা বিশেষ্য হামদালা ব্যৱহাৰ কৰা হৈছে বাক্যাংশ।ত্ৰিবঞ্জন মূল Ḥ-M-D (আৰবী: ح م د), অৰ্থাৎ "প্ৰশংসা", মহম্মদ, মাহমুদ, হামিদ আৰু আহমদ আদি নামতো পোৱা যায়।  

## তথ্য উৎস

শ্ৰেণী:ইছলাম ধৰ্ম
চন্দ্ৰৰত্ন বান্দৰা

**চন্দ্ৰৰত্ন বান্দাৰা** () হ'ল শ্ৰীলংকাৰ এগৰাকী বিশিষ্ট ঔপন্যাসিক। ১৯৯১ চনত তেওঁ তেওঁৰ সাহিত্য-কৰ্মৰ বাবে ৰাষ্ট্ৰীয় সাহিত্য বঁটা লাভ কৰিছিল। পূৰ্বৰ সাহিত্য-কৰ্মত তেওঁৰ আগ্ৰহৰ বিষয় আছিল শ্ৰীলংকাৰ সামাজিক, সাংস্কৃতিক আৰু ৰাজনৈতিক দিশবোৰ অনুসন্ধান কৰা। তেওঁ কেণ্ডীৰ ধৰ্মৰাজা কলেজত পঢ়া-শুনা কৰিছিল। 

## সাহিত্য জীৱন
*মেৰু* উপন্যাসখনৰ বাবে ১৯৯১ চনত অনুষ্ঠিত শ্ৰীলংকাৰ ৰাজ্যিক সাহিত্য মহোৎসৱত তেওঁ ৰাষ্ট্ৰীয় সাহিত্য বঁটা লাভ কৰিছিল। ১৯৯৩ চনত প্ৰকাশিত তেওঁৰ সাহিত্য-কৰ্ম *ৱানাসাপুমালা* (হোষ্টেজ চিটি) এতিয়ালৈকে আটাইতকৈ চৰ্চিত তেওঁৰ সাহিত্য-কৰ্ম। ১৯৮০-ৰ দশকত শ্ৰীলংকাৰ উত্তৰ প্ৰভিঞ্চৰ এজন ৰাজনৈতিকভাৱে অনুপ্ৰাণিত যুৱকে সন্মুখীন হোৱা জটিল সমস্যাবোৰ কিদৰে‍ মোকাবিলা কৰিছিল তাৰ বৰ্ণনা ইয়াত লিপিৱদ্ধ হৈছে‍। তেওঁৰ এই ৰচনাৰ আখ্যান পদ্ধতিক ৬০ৰ দশকত গুণদাস অমৰশেখৰ আৰু ছিৰি গুনাসিংহে দৰে বিশিষ্ট ব্যক্তিসকলে প্ৰৱৰ্তন কৰা শৈলীৰ পুনৰ সৃষ্টি হিচাপে চিহ্নিত কৰিব পাৰি। 

*ৱানাসাপুমালা* ই ১৯৯৩ চনত শ্ৰেষ্ঠ উপন্যাসৰ বাবে ডি. আৰ. ৱিজেৱাৰ্ডেনা বঁটা লাভ কৰিছিল। এই গ্ৰন্থখনক ইতিমধ্যে "কানাডা-শ্ৰীলংকা এডুকেশ্বন ফাউণ্ডেশ্যন"ৰ পৃষ্ঠপোষকতাত ইংৰাজী (বিজিতা ফাৰ্ণাণ্ডোৰ হোষ্টেজ চিটি) আৰু তামিল (*উদয়গল পুক্কাল*) ভাষালৈ‍ অনুবাদ কৰা হৈছে। বিজিতা ফাৰ্ণাণ্ডো শ্ৰীলংকাৰ অন্যতম জ্যেষ্ঠ অনুবাদক আৰু ২০০৪আৰু ২০০৫ চনত তেওঁ তেওঁৰ অনুবাদ-কৰ্মৰ বাবে শ্ৰেষ্ঠ অনুবাদকৰ ৰাষ্ট্ৰীয় বঁটা লাভ কৰিছিল। 

১৯৯০-ৰ দশকৰ শেষৰ ফালে শ্ৰীলংকাত তেওঁৰ উপন্যাস *ৱিমন ডোৰাকোডা* ৰ আধাৰত কৰি এখন টেলি-ড্ৰামা নিৰ্মাণ কৰা হৈছিল আৰু ৰাষ্ট্ৰীয় টেলিভিছন, শ্ৰীলংকা ৰূপবাহিনী কৰ্প'ৰেছনত ধাৰাবাহিকভাৱে প্ৰচাৰ কৰা হৈছিল। চন্দ্ৰৰত্ন বান্দাৰা এগৰাকী প্ৰশংসিত চুটি গল্প লেখক আৰু কবি। কবি হিচাপে তেওঁ তেওঁৰ অপৰম্পৰাগত শৈলীৰ বাবে জনাজাত। 

তেওঁৰ পঞ্চম উপন্যাস "ৱালাকুলু বাম্মা" (শ্ৰীলংকাৰ সৰসাভি প্ৰকাশকে প্ৰকাশ কৰা ৱাল অৱ ক্লাউড্স) ২০১৬ চনৰ ৩ এপ্ৰিলত টৰণ্টোত উন্মোচিত হৈছিল। এই উন্মোচনী অনুষ্ঠানত ড° জয়ালথ মনোৰাথনে মূল ভাষণ প্ৰদান কৰিছিল।

## গ্ৰন্থপঞ্জি

### উপন্যাসসমূহ

* মেৰু (দ্য উইংগেড এণ্টছ) 
* ৱানাসাপুমালা (বন্য চম্পক ফুল) 
* পণবন্দী চহৰ
* উদয়গল পুক্কাল
* বিমান দোৰাকাড়া (ভৱনৰ প্ৰৱেশদ্বাৰ) 
* প্ৰেমানিশানছা

### চুটি গল্প সংকলন

* কেনিমণ্ডলা গিনিগাথ দা (ছাদ জুইত জাহ যোৱাৰ দিনটো) 
* স্তুপায়া বিন্দা ভেটিমা (দাগোবাৰ পতন) 
* লেনাডোৰা পিপুনা প্ৰেমায়া

### কবিতা

* চালিথে (দ্য শ্বেকেন) 
* অসিকিতায়গে সিহিনায় (দ্য ড্ৰিম অৱ দ্য ভল্গাৰ ফেল ') 
* মাৰা ৰঙ্গনায়া (মৃত্যুৰ নৃত্য) 
* ডুম্বাৰা লাটনিয়া (দ্য লেমেণ্টেচন অৱ ডাম্বাৰা) 
* কেটাকিৰিলি

## তথ্যসূত্ৰসমূহ

শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:শ্ৰীলংকাৰ সাহিত্যিক
আয়েশ্বা আব্দুল বাছিত

**আয়েশ্বা আব্দুল বাছিত** ( ইংৰাজী : **Ayisha Abdul Basit**; জন্ম: ২৯ মাৰ্চ ২০০৫) এগৰাকী ভাৰতীয় ধৰ্মীয় আৰু আধ্যাত্মিক সংগীতজ্ঞ আৰু ইউটিউবাৰ। ভাৰতৰ কেৰালা ৰাজ্যৰ কান্নুৰ জিলাৰ তালছেৰীত জন্মগ্ৰহণ কৰা। তেখেতৰ ঘৰ আবুধাবিত ২০১৩ চনত বাছিতৰ পিতৃ-মাতৃয়ে তেওঁৰ নামেৰে এটা ইউটিউব চেনেল আৰম্ভ কৰিছিল আৰু ২০১৬ চনত তেওঁৰ " হাচ্বি ৰাব্বি জাল্লিলা" ৮০ মিলিয়ন দৰ্শন হয়। 

২০২৪ চনৰ মাৰ্চ মাহলৈকে তেওঁৰ ইউটিউব চেনেলৰ ৩৯.৭ মিলিয়ন চাবস্ক্ৰাইবাৰ আৰু ৫৮৩ মিলিয়নতকৈ অধিক ভিউ আছে। ফেচবুকত তেওঁৰ ২০ লাখ অনুগামী আছে। ইনষ্টাগ্ৰামতো তেওঁৰ ৪ লাখ ২৭ হাজাৰ আৰু টিকটকত ১ লাখ ৮২ হাজাৰ ফ’ল’ৱাৰ আছে।

## তথ্য উৎস

শ্ৰেণী:ভাৰতীয় ইউটিউবাৰ
ব্ৰহ্মপুত্ৰ স্নাতক মহাবিদ্যালয়

**ব্ৰহ্মপুত্ৰ স্নাতক মহাবিদ্যালয়** (Brahmaputra Degree College) অসমৰ লখিমপুৰ জিলাৰ,বকুলগুৰি নামৰ ঠাইত অৱস্থিত। এইখন এখন সাধাৰণ ডিগ্ৰী কলেজ। এই মহাবিদ্যালয়খন ডিব্ৰুগড় বিশ্ববিদ্যালয়ৰ সৈতে সংযুক্ত হৈ আছে। ১৯৯৩ চনত বৃহত্তৰ বকুলগুৰি অঞ্চলৰ উচ্চশিক্ষা আগ্ৰহী ছাত্ৰ-ছাত্ৰী সকলৰ স্বাৰ্থত মহাবিদ্যালয়খন স্থাপন কৰা হয়।

## বিভাগ

### কলা
*অসমীয়া
*ইংৰাজী
*ইতিহাস
*শাৰীৰিক শিক্ষা
*অৰ্থনীতি
*দৰ্শন
*ৰাজনীতি বিজ্ঞান
*ভূগোল

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:অসমৰ মহাবিদ্যালয়সমূহ
হৈমন্তীৰ ইতিকথা

বিশ্ব কবি ৰবীন্দ্ৰনাথ ঠাকুৰৰ "হৈমন্তী" চুটিগল্পৰ আধাৰত নিৰ্মিত ২০২৪ চনৰ বাংলাদেশী পূৰ্ণদৈৰ্ঘ্যৰ ছবি **হৈমন্তীর ইতিকথা** ৷   ইয়াৰ ৰচনা আৰু পৰিচালক মিৰ্জা সাখাৱত হোছেইন। ছাইফ খান, ঐশিকা ঐশি, ঝুনা চৌধুৰী আৰু ৰাছেদা চৌধুৰীয়ে মুখ্য চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছিল। যিটো ২০২৪ চনৰ ১৮ অক্টোবৰত ছবিগৃহত মুক্তি পাইছিল।   

## তথ্যসূত্র
ছাৰা মনছুৰ

**ছাৰা মনছুৰ** (; জন্মঃ ৩০ জানুৱাৰী ১৯৮৮) এগৰাকী পাকিস্তানী টেনিছ খেলুৱৈ। ফেড কাপত পাকিস্তানৰ হৈ খেলি ৬ – ২৩ স্কৰত মনছুৰে জয়-পৰাজয়ৰ অভিলেখ গঢ়িছিল।

১৯৮৮ চনৰ ৩০ জানুৱাৰিত পাকিস্তানৰ ৰাউলপিণ্ডিত মনছুৰৰ জন্ম। তেওঁ ১৩ বছৰ বয়সৰ পৰাই টেনিছ খেলিবলৈ আৰম্ভ কৰিছিল। 

২০১১ চনত মনছুৰে ছাৰা মাহবুব খান, উষ্ণা চুহেইল আৰু চাবা আজিজৰ সৈতে দশকজোৰা অনুপস্থিতিৰ পিছত পাকিস্তানৰ হৈ ফেড কাপ প্ৰতিযোগিতাত পুনৰ প্ৰৱেশ কৰি ইতিহাস ৰচনা কৰে।

২০১৬ চনত ভাৰতৰ গুৱাহাটীত অনুষ্ঠিত দক্ষিণ এছিয়ান গেমছত টেনিছৰ একক শাখাত মনছুৰে ব্ৰঞ্জৰ পদক লাভ কৰিছিল। 

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:পাকিস্তানৰ খেলুৱৈ
মনোজ মিত্ৰ

**মনোজ মিত্ৰ** (; ২২ ডিচেম্বৰ ১৯৩৮ – ১২ নৱেম্বৰ ২০২৪)  হ'ল এজন বাঙালী থিয়েটাৰ, চলচ্চিত্ৰ আৰু টেলিভিছনৰ অভিনেতা আৰু নাট্যকাৰ।    

## প্ৰাথমিক জীৱন
১৯৩৮ চনৰ ২২ ডিচেম্বৰত ব্ৰিটিছ ভাৰতৰ সাতক্ষীৰা জিলাৰ ধূলিহৰ গাঁৱত মনোজ মিত্ৰৰ জন্ম হৈছিল।  ১৯৫৭ চনত কলকাতাত মঞ্চ নাটকত অভিনয় কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰে। ১৯৭৯ চনত তেওঁ চলচ্চিত্ৰত অভিনয় কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰে। ৰবীন্দ্ৰ ভাৰতী বিশ্ববিদ্যালয়ত নাট্যকলা বিভাগৰ মুৰব্বী হিচাপে যোগদান কৰাৰ পূৰ্বে তেওঁ বিভিন্ন মহাবিদ্যালয়ত দৰ্শন বিষয়ত অধ্যাপনাও কৰিছিল। 

যদিও তেওঁ ১৯৫৯ চনতে প্ৰথমখন নাট ৰচনা কৰিছিল আৰু যিখন নাটকে‍ তেওঁক প্ৰথম স্বীকৃতি প্ৰদান কৰিছিল, তথাপি কিন্তু ১৯৭২ চনত বিভাস চক্ৰৱৰ্তী নিদেৰ্শনাত পৰিচালিত *চাঁক ভাঙা মধু* নামৰ নাটকখনেৰে তেওঁ নিজৰ উপস্থিতি প্ৰমাণ কৰিছিল। 

## বঁটা আৰু সন্মান

* শ্ৰেষ্ঠ নাট্যকাৰৰ সংগীত নাটক অকাডেমীৰ বঁটা (১৯৮৫)
* শ্ৰেষ্ঠ নাট্যকাৰৰ বাবে কলিকতা বিশ্ববিদ্যালয় বঁটা (১৯৮৬)
* শ্ৰেষ্ঠ নাট্যকাৰৰ বাবে পশ্চিমবঙ্গ ৰাজ্য চৰকাৰৰ বঁটা (১৯৮৩ আৰু ১৯৮৯)
* এছিয়াটিক ছ'চাইটিৰ স্বৰ্ণ পদক (২০০৫)
* শ্ৰেষ্ঠ অভিনেতাৰ বাবে ইষ্ট ফিল্মফেয়াৰ বঁটা (১৯৮০)
* বাংলাদেশ থিয়েটাৰ চছাইটি‍ৰ তৰফৰ পৰা মুনীৰ চৌধুৰী বঁটা (২০১১)
* দীনবন্ধু বঁটা (২৫ মে' ২০১২)
* কলাকাৰ বঁটা 
* আত্মজীৱনীমূলক গ্ৰন্থ *মনোজাগতিক*-ৰ বাবে ১৪৩০ বঙ্গাব্দৰ আনন্দ পুৰস্কাৰ (২০২৪) 

## তথ্যসূত্ৰ

## বাহ্যিক সংযোগ

* 
শ্ৰেণী:সংগীত নাটক একাডেমী বঁটা বিজয়ী
শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:বঙালী ব্যক্তি
শ্ৰেণী:বঙালী চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেতা
শ্ৰেণী:বঙালী সাহিত্যিক
সমৰেশ মজুমদাৰ

**সমৰেশ মজুমদাৰ** (; ১০ মাৰ্চ ১৯৪২ – ৮ মে' ২০২৩)  এজন ভাৰতীয় বাঙালী কথাসাহিত্যিক আৰু ঔপন্যাসিক। উত্তৰাধিকাৰ, কালবেলা, কালপুৰুষকে ধৰি বহু জনপ্ৰিয় উপন্যাসৰ লেখক। তেওঁ কেইবাখনো টেলিভিছন ধাৰাবাহিকৰ কাহিনীৰ স্ৰষ্টা। নগৰীয়া জীৱন-কাহিনীৰ বৰ্ণনা তেওঁৰ ৰচনাত বাৰেপতি‍ আবিৰ্ভাৱ হৈছে। যাৰ বাবে‍ বহু সময়ত তেওঁক আপাদমস্তক ‘আৰবান’ লেখক বুলি অভিহিত কৰা হয়।  ১৯৮২ চনত আনন্দ পুৰস্কাৰ, সাহিত্য অকাডেমী বঁটা আৰু পশ্চিমবঙ্গ চৰকাৰে প্ৰদান কৰা বঙ্গবিভূষণ সহ বহু সন্মানেৰে তেওঁ সন্মানিত হৈছে‍। 

## প্ৰাথমিক জীৱন আৰু শিক্ষা
পশ্চিমবঙ্গৰ গয়েৰকাটাত ১৯৪২ চনৰ ১০ মাৰ্চত (২৬ ফাগুন ১৩৪৮ বঙ্গাব্দ) সমৰেশ মজুমদাৰৰ জন্ম হৈছিল।  তেওঁৰ পিতৃৰ নাম কৃষ্ণদাস মজুমদাৰ আৰু মাতৃৰ নাম শ্যামালী দেৱী। শৈশৱ অতিবাহিত হৈছিল ডুৱাৰ্চৰ গয়েৰকাটা চাহ বাগিচাত। ভৱানী মাষ্টৰৰ পাঠশালাত তেওঁৰ প্ৰাৰম্ভিক শিক্ষা আৰম্ভ হৈছিল।  তাৰ পিছত জলপাইগুৰি জিলা বিদ্যালয়ত বিদ্যালয়ৰ শি‍ক্ষা। ১৯৬০ চনত তেওঁ কলকাতালৈ যায়। কলিকতাৰ স্কটিছ চাৰ্চ কলেজৰ পৰা বাংলা ভাষাত স্নাতক ডিগ্ৰী আৰু কলিকতা বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা বাংলা ভাষা আৰু সাহিত্যত স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী লাভ কৰে। 

## কৰ্মজীৱন আৰু সাহিত্য-চৰ্চা
কৰ্মজীৱনৰ সময়ছোৱাত তেওঁ আনন্দবজাৰ পত্ৰিকা গোষ্ঠীৰ সৈতে জড়িত আছিল। গ্ৰুপ থিয়েটাৰৰ প্ৰতিও তেওঁৰ আকৰ্ষণ আছিল প্ৰবল। তেওঁৰ প্ৰথম গল্প “অন্যমাত্ৰ” মঞ্চ নাটক হিচাপে লিখা হৈছিল, আৰু তাৰ পৰাই তেওঁৰ লেখক কেৰিয়াৰ আৰম্ভ হৈছিল। তেওঁৰ অন্যমাত্ৰ ১৯৬৭ চনত দেশ পত্ৰিকাত প্ৰকাশ পাইছিল। সমৰেশ মজুমদাৰৰ প্ৰথমখন উপন্যাস “দৌড়” ১৯৭৫ চনত দেশত প্ৰকাশ পাইছিল। তেওঁ নিজৰ লেখা-মেলা গল্প বা উপন্যাসতে‍ সীমাৱদ্ধ নাৰাখিছিল; চুটিগল্প, ভ্ৰমণ কাহিনীৰ পৰা আৰম্ভ কৰি গোয়েন্দা কাহিনীলৈকে বিস্তৃত আছিল; তেওঁ প্ৰচুৰ কিশোৰ উপন্যাসও লিখিছিল। তেওঁৰ প্ৰতিখন উপন্যাসৰ বিষয়বস্তু, লেখাৰ গতি আৰু গল্প কোৱাৰ শৈলী ভিন্ন, যিয়ে পাঠকক আকৰ্ষিত কৰে। চাহ বাগিচাৰ মাদেচিয়া সমাজৰ পৰা কলিকতাৰ নিম্নবৰ্গৰ মানুহবোৰ তেজ-মঙহৰ মানুহ হিচাপে‍ তেওঁৰ কলমত সজীৱ হৈছিল। সমৰেশ মজুমদাৰৰ উল্লেখযোগ্য উপন্যাসসমূহৰ ভিতৰত সাতকাহান, তেৰো পাৰ্বণ, স্বপ্নেৰ বাজাৰ, উজান, গংগা, ভিক্টোৰিয়াৰ বাগান, আট কুঠুৰি নয় দৰজা, অনুৰাগ ইত্যাদি। তেওঁৰ ত্ৰিলজী ‘উত্তৰাাধিকাৰ, কলবেলা, কলপুৰুষ’-এ তেওঁক বাংলা সাহিত্য জগতত বিশেষ খ্যাতি দিছে‍। তেওঁ সৃষ্টি কৰা ডিটেক্টিভ অৰ্জুন পাঠকৰ মাজত জনপ্ৰিয়।

বহু অসাধাৰণ লেখাৰ এইগৰাকী সৃষ্টিকৰ্তাই বহু ৰাষ্ট্ৰীয় আৰু আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় বঁটা লাভ কৰিছে। ১৯৮২ চনত আনন্দ পুৰস্কাৰ, ১৯৮৪ চনত সাহিত্য অকাডেমী বঁটা, বংকিম পুৰস্কাৰ আৰু আইএএমআইএছ বঁটা লাভ কৰে। চিত্ৰনাট্যকাৰ হিচাপে বিএফজেএ, দিশাৰি আৰু ফিল্ম প্ৰমোচন ছ'চাইটিৰ বঁটা লাভ কৰে। সমৰেশে কলিকতা আৰু বাংলাদেশৰ সৰ্বকালৰ অন্যতম শ্ৰেষ্ঠ লেখক হিচাপে পাঠকৰ হৃদয় জয় কৰিছে।

## মৃত্যু
শেষ জীৱনত লেখকজন চিঅ’পিডি ৰোগত আক্ৰান্ত হৈছিল। লগতে স্লিপ এপনিয়া (টোপনিৰ সময়ত উশাহ-নিশাহৰ সমস্যা) আছিল। ২০২৩ চনৰ ২৫ এপ্ৰিলত মগজুৰ ৰক্তক্ষৰণৰ সমস্যাৰ বাবে তেওঁক ব্যক্তিগত চিকিৎসালয়ত ভৰ্তি কৰোৱা হয়। ৮ মে’ত তাতেই তেওঁৰ মৃত্যু হয়। 

## গ্ৰন্থতালিকা

## বঁটা আৰু সন্মান

* আনন্দ পুৰস্কাৰ -১৯৮২
* বাংলা চলচ্চিত্ৰ সাংবাদিক সমিতি বঁটা, দিশাৰি আৰু চলচ্চিত্ৰ প্ৰচাৰ সমিতি - শ্ৰেষ্ঠ চিত্ৰনাট্যকাৰ - ১৯৮২
* সাহিত্য অকাডেমী বঁটা, ১৯৮৪
* বংকিম পুৰস্কাৰ - ২০০৯
* বঙ্গবিভূষণ - ২০১৮, পশ্চিম বংগ চৰকাৰৰ দ্বাৰা প্ৰদান কৰা।

## তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:বঙালী সাহিত্যিক
শ্ৰেণী:বঙালী ভাষাৰ সাহিত্য অকাডেমি বঁটা বিজয়ী
শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:সাহিত্যিক
ইণ্ডোনেছিয়াৰ ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যানসমূহৰ তালিকা

এইখন **ইণ্ডোনেছিয়াৰ ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যানসমূহৰ তালিকা**। ৫৫খন ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যানৰ ভিতৰত ৬খন বিশ্ব ঐতিহ্য ক্ষেত্ৰ, ৯খন ৱৰ্ল্ড নেটৱৰ্ক অৱ বায়’স্ফিয়াৰ ৰিজাৰ্ভৰ অংশ আৰু ৫খন ৰামছাৰ সন্ধিৰ অধীনত আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় গুৰুত্বপূৰ্ণ জলাশয়। মুঠ ৯খন উদ্যান বহুলাংশে সাগৰীয়। ইণ্ডোনেছিয়াৰ পৃষ্ঠৰ প্ৰায় ৯% ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যান (জাৰ্মানীৰ ২৫% বা ফ্ৰান্সৰ ৩৩%তকৈ কম)। 

১৯৮০ চনত ইণ্ডোনেছিয়াৰ পাঁচখন ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যানৰ প্ৰথমটো গোট স্থাপন কৰা হয়। এই সংখ্যা অহৰহ বৃদ্ধি পাই ২০০৩ চনত ৪১টা হয়। ২০০৪ চনত এটা বৃহৎ সম্প্ৰসাৰণত আৰু ৯খন নতুন ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যান সৃষ্টি কৰা হয়, যাৰ ফলত মুঠ সংখ্যা ৫০খনলৈ বৃদ্ধি পায়। ২০১৫ চনত মাউণ্ট টাম্বোৰা সংযোজন কৰা হয়। ২০১৬ চনত সুমাট্ৰা, চুলাৱেছি আৰু বাংকা দ্বীপৰ আৰু ৩খন ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যান সংযোজন কৰা হয়।
## জাভা

## কালিমন্তন
 
 

## লেছাৰ চুণ্ডা দ্বীপপুঞ্জ

## মালুকু আৰু পাপুয়া

## চুলাৱেচি

## সুমাত্ৰা

## তথ্য সূত্ৰ

শ্ৰেণী:তালিকাসমূহ
শ্ৰেণী:ইণ্ডোনেছিয়াৰ ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যান
শ্ৰেণী:ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যান
খাজা ইউনুছ আলী এনায়েতপুৰী

**খাজা ইউনুছ আলী এনায়েতপুৰী** (আৰবী: **يونس** **علي العنايتفوري**, ইংৰাজী: **Yunus Ali Enayetpuri**, ১৮৮৬–১৯৫১) বা কেৱল খোৱাজা এনায়েতপুৰী এজন ছুফী সন্ত আছিল। তেওঁ ২০ শতিকাৰ বাংলাদেশৰ অন্যতম প্ৰভাৱশালী চুফী আছিল। তেওঁৰ অনুগামীসকলৰ সংখ্যা আছিল লাখ লাখ। বাংলাদেশৰ বৃহত্তম খানকাহকে ধৰি কেইবাখনো খানকা তেওঁৰ উত্তৰাধিকাৰীসকলে পৰিচালনা কৰে আৰু লগতে ছিৰাজগঞ্জ চহৰত অৱস্থিত আজাদিয়া পাক দৰবাৰ শ্বৰীফ(আজাদিয়া পাক দৰবাৰ শ্বৰীফ) শ্বৰীফ নামৰ এখন দৰবাৰ শ্বৰীফত তেওঁৰ শৃংখলৰ পৰা এতিয়াও জিলিকি থকা পোহৰ।   

## বাক্তিগত জীৱন
১৮৮৬ চনত জন্মগ্ৰহণ কৰা তেখেতে ১৭ বছৰ বয়সৰ পৰা ১৮ বছৰ ধৰি কলিকতাত চৈয়দ ৱাজিদ আলীৰ অধীনত অধ্যয়ন কৰিছিল। বগদাদৰ পৰা অহা ছায়িদসকলৰ বংশধৰ বুলি ধাৰণা কৰা হয়। যদিও ১৩৩০ চনৰ ২৬ চৈত্ৰা (১৯২৪ খ্ৰীষ্টাব্দ)ত সংঘটিত হোৱা অগ্নিকাণ্ডত এই ৰেকৰ্ড নষ্ট হয়। খোৱাজাৰ মৃত্যু হয় ১৯৫২ চনত। 

## শিক্ষণ
খোৱাজাৰ শিক্ষা তাজাল্লী, ঐশ্বৰিক আলোকসজ্জাৰ ওপৰত কেন্দ্ৰিত আছিল। তেওঁৰ অনুগামীসকলৰ সংখ্যা আছিল লাখ লাখ। খোৱাজা এনায়েতপুৰীয়ে "লিখাৰ দ্বাৰা", "বক্তৃতাৰ দ্বাৰা" আৰু "খানকাহৰ দ্বাৰা" ত্ৰিপাক্ষিক পাঠদান পদ্ধতি বিকশিত কৰিছিল। তেওঁৰ চুফী শৃংখলাই আন চাৰিটা চুফী শৃংখলে প্ৰভাৱিত কৰে আৰু প্ৰভাৱিত কৰে। কাদিৰী, চিষ্টি, নকচবন্দী আৰু মুজাদ্দেদিয়া। যাৰ বিশেষ প্ৰভাৱ নকশবন্দী (মুজাদ্দিনী)ৰ পৰা, আৰু বাংলাদেশত মুজাদ্দেদিয়া শৃংখলাৰ প্ৰৱৰ্তনৰ বাবে তেওঁক বিশেষভাৱে কৃতিত্ব দিয়া হয়। তেতিয়াৰ পূব পাকিস্তানত চুফী পুনৰুজ্জীৱনৰ কাৰণ চুফীবাদৰ প্ৰতি সন্দেহবাদী মুছলমানসকলৰ ওচৰলৈ খোৱাজাই প্ৰচাৰ কৰা বুলি কোৱা হয়। য’ত শ্বৰীয়ত আৰু চুফীবাদ (তাৰিকা)ৰ মিলন ঘটোৱা কামো অন্তৰ্ভুক্ত। তেওঁ ক্ৰমে শ্বৰীয়ত আৰু চুফীবাদৰ ওপৰত শ্বৰীয়ত আলো (শ্বৰিয়াৰ পোহৰ) আৰু গঞ্জে আছৰাৰ (ৰহস্যৰ নগৰ) নামৰ দুখন গ্ৰন্থ ৰচনা কৰিছিল। 

## উত্তৰাধিকাৰ
খাজা ইউনুছ আলী বিশ্ববিদ্যালয় আৰু খাজা ইউনুছ আলী চিকিৎসা মহাবিদ্যালয় এই প্ৰতিষ্ঠানসমূহৰ নাম খোৱাজাৰ নামেৰে ৰখা হৈছে। খোৱাজাৰ অনুগামী আৰু জোঁৱাই এম এম আমজাদ হুছেইনে এই প্ৰতিষ্ঠানসমূহ প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল আৰু চিকিৎসা মহাবিদ্যালয়খনৰ স্থান খোৱাজাই তেওঁৰ জীৱনকালত নিৰ্বাচন কৰিছিল বুলি কোৱা হয়। খোৱাজা এম.এফ “এনায়েটপুৰী”ৰ নামেৰেও এখন ৰো-ৰো ফেৰীৰ নামকৰণ কৰা হৈছে। বাংলাদেশত খোৱাজা এনায়েতপুৰীৰ বাবে উৎসৰ্গিত আৰু তেওঁৰ ভক্তসকলে স্থাপন কৰা খানকাহ (চুফী কেন্দ্ৰ)সমূহৰ ভিতৰত আছে।

## তথ্য উৎস
ৰেচুল পুকুট্টি

**ৰেচুল পুকুট্টি** ( ইংৰাজী : Resul Pookutty ; জন্ম: ৩০ মে' ১৯৭১)  এজন ভাৰতীয় চলচ্চিত্ৰৰ ধ্বনি ডিজাইনাৰ, ধ্বনি সম্পাদক আৰু অডিঅ' মিক্সাৰ। তেওঁ ৰিচাৰ্ড প্ৰাইক আৰু ইয়ান টেপৰ সৈতে শ্লামডগ মিলিয়নেয়াৰ বাবে শ্ৰেষ্ঠ শব্দ মিশ্ৰণৰ একাডেমী বঁটা লাভ কৰে। পুকুট্টিয়ে ব্ৰিটিছ ছবিৰ উপৰিও হিন্দী, তামিল, তেলেগু, মাৰাঠী  আৰু মালয়ালম ভাষাত কাম কৰিছে। এতিয়া তেওঁ *একাডেমী অৱ মোচন পিকচাৰ আৰ্টছ এণ্ড চাইন্সেছ* (অস্কাৰ কমিটি), মোচন পিকচাৰ চাউণ্ড এডিটৰছ গিল্ড (এমপিএছই) আৰু চিএএছ (চিনেমা অডিঅ’ ছ’চাইটি) অৱ আমেৰিকাৰ কাৰ্যবাহী সমিতিৰ সদস্য। শেহতীয়াকৈ পুকুট্টিক নিউয়ৰ্কৰ ৰচেষ্টনে *ডিষ্টিংচড ইঞ্জিনিয়াৰ* উপাধিৰে সন্মানিত কৰিছে। (বিশিষ্ট অভিযন্তা হৈছে দক্ষতা, কাৰিকৰী উৎকৰ্ষতাৰ দিশত প্ৰেৰণাদায়ক সাফল্যৰ স্বীকৃতি স্বৰূপে সমগ্ৰ বিশ্বৰ পৰা নিৰ্বাচিত স্বনামধন্য অভিযন্তাসকলক প্ৰদান কৰা সন্মান।) চিনেমাৰ জগতলৈ তেওঁৰ অসাধাৰণ অৱদানৰ স্বীকৃতি স্বৰূপে ২০১০ চনত ভাৰত চৰকাৰে তেওঁক পদ্মশ্ৰী সন্মানেৰে সন্মানিত কৰে। সেই বছৰতে ভাৰতৰ কেৰালাত অৱস্থিত শ্ৰী শংকৰাচাৰ্য সংস্কৃত বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰাও তেওঁক সন্মানীয় ডক্টৰেট ডিগ্ৰী প্ৰদান কৰা হয়।

## প্ৰাথমিক জীৱন
ভাৰতৰ কেৰেলাৰ কোল্লামৰ পৰা প্ৰায় ৪০ কিলোমিটাৰ নিলগত আঞ্চলৰ সমীপৰ ভিলাক্কুপাৰাত এটা পৰিয়ালত ৰেচুল পুুকুট্টিৰ জন্ম হৈছিল। তেওঁ আঠটা সন্তানৰ ভিতৰত কনিষ্ঠ আছিল। দেউতাক ব্যক্তিগত বাছৰ টিকট নিৰীক্ষক আছিল। পুকুট্টিয়ে ৬ কিলোমিটাৰ খোজ কাঢ়ি ওচৰৰ বিদ্যালয়খনলৈ গৈ কেৰাচিন লেম্পৰ পোহৰত পঢ়িবলগীয়া হৈছিল কাৰণ তেওঁৰ গাঁৱত বিদ্যুৎ নাছিল।

১৯৮৭–১৯৯০ চনত তেওঁ কায়ামকুলামৰ মিলাদ-ই-শ্বেৰিফ মেম'ৰিয়েল কলেজৰ পৰা পদাৰ্থ বিজ্ঞানত স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰে। তেওঁ তিৰুৱনন্তপুৰমৰ চৰকাৰী আইন মহাবিদ্যালয়ত আইনৰ স্নাতক (এল এল বি) ডিগ্ৰী অধ্যয়নৰ বাবে যোগদান কৰে, অৱশ্যে সেই ডিগ্ৰী সম্পূৰ্ণ কৰিবলৈ সক্ষম হোৱা নাছিল। ১৯৯৫ চনত পুনেৰ ভাৰতীয় ফিল্ম এণ্ড টেলিভিছন ইনষ্টিটিউটৰ পৰা স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰে। বাকী থকা এলএলবি পৰীক্ষা সম্পূৰ্ণ কৰি তেওঁ ২০১২ চনত অধিবক্তাৰ সাজ পিন্ধে। পুকুট্টিয়ে কয় যে তেওঁক অধিবক্তা হিচাপে গঢ়ি তোলাটো তেওঁৰ পিতৃৰ ইচ্ছা আছিল।

## কৰ্মজীৱন

স্নাতক হোৱাৰ পিছত পুকুট্টি মুম্বাইলৈ গুচি যায়। তেওঁ ইয়াক "প্ৰতিষ্ঠানৰ স্নাতক হিচাপে স্বাভাৱিক অনুপ্ৰৱেশ" বুলি অভিহিত কৰে। তেওঁ আঙুলিয়াই দিছিল যে "মুম্বাই চলচ্চিত্ৰ উদ্যোগৰ ৯৫ শতাংশ কাৰিকৰী বিদ্যাবিদ এফ টি আই আই, পুনেৰ প্ৰাক্তন ছাত্ৰ।" পুকুট্টিয়ে ১৯৯৭ চনত পৰিচালনা কৰা *প্ৰাইভেট ডিটেক্টিভ: টু প্লাছ টু প্লাছ ৱান* ছবিৰ জৰিয়তে শব্দ ডিজাইনত আত্মপ্ৰকাশ কৰে। ছবিখনৰ পৰিচালক আছিল ৰজত কাপুৰ৷ ২০০৫ চনত সঞ্জয় লীলা ভাঞ্চালীৰ পৰিচালনাত নিৰ্মিত সমালোচকৰ প্ৰশংসিত ছবি *ব্লেক*ৰ জৰিয়তে তেওঁ গুৰুত্বপূৰ্ণ পৰিচিতি লাভ কৰিছিল। পৰৱৰ্তী সময়ত তেওঁ *মুছাফিৰ (২০০৪), জিন্দা (২০০৬), ট্ৰেফিক চিগনেল (২০০৭), গান্ধী, মাই ফাদাৰ (২০০৭), সাৱৰিয়া (২০০৭), দুছ কাহানিয়ান, কেৰেলা বৰ্মা পাঝাছি ৰাজা (২০০৯) আৰু এন্থিৰান (২০০৭)* আদি ছবিত ধ্বনি অভিযন্তা হিচাপে কাম কৰে।

## ব্যক্তিগত জীৱন
পুকুট্টিৰ সহধৰ্মিনী হৈছে ছাদিয়া৷ তেওঁলোকৰ দুটা সন্তান আছে।
## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:একাডেমী বঁটা বিজয়ী
শ্ৰেণী:পদ্মশ্ৰী বঁটা বিজয়ী
শ্ৰেণী:কেৰালাৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:চলচ্চিত্ৰৰ সৈতে জড়িত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি