open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
পিগছ ইন এ ব্লেংকেট

আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰত **পিগছ ইন এ ব্লেংকেট** হৈছে সৰু হট ডগ বা অন্যান্য ছচেজ, যাক পৃথকে পৃথকে পেষ্ট্ৰিত মেৰোৱা হয়। সাধাৰণতে ইয়াক এপেটাইজাৰ হিচাপে পৰিবেশন কৰা হয়।

## উপাদান আৰু প্ৰস্তুতি
আমেৰিকাত “পিগছ ইন এ ব্লেংকেট” শব্দটো সাধাৰণতে হট ডগক ক্ৰোৱাছঁ ড’ত মোড়া অৱস্থাক বুজায়, যদিও ইয়াত ভিয়েনা ছচেজ, ককটেইল বা ব্ৰেকফাষ্ট/লিংক ছচেজক বিস্কুট ড’ বা ক্ৰোৱাছঁ ড’ৰ ভিতৰত বেক কৰি প্ৰস্তুত কৰা ধৰণো অন্তৰ্ভুক্ত হ’ব পাৰে। উনবিংশ শতিকাৰ আমেৰিকান ৰন্ধন গ্ৰন্থসমূহত “লিটল পিগছ ইন ব্লেংকেটছ”ৰ ৰেচিপি পোৱা যায়, কিন্তু সেয়া বেকনত মোড়া অইষ্টাৰৰ এক পৃথক খাদ্য আছিল। আধুনিক সংস্কৰণটো কমেও ১৯৪০ চনলৈ ঘূৰি যায়, যেতিয়া মাৰ্কিন সেনাৰ এখন ৰন্ধন গ্ৰন্থত “পৰ্ক ছচেজ লিংকছ (পিগছ) ইন ব্লেংকেটছ” উল্লেখ কৰা হৈছিল।

ড’ কেতিয়াবা ঘৰত তৈয়াৰ কৰা হয়, কিন্তু কেনত সংৰক্ষিত ড’ অধিক প্ৰচলিত। কেতিয়াবা পেনকেক ড’ও ব্যৱহাৰ কৰা হয়, যদিও এই সংমিশ্ৰণটো অধিকাংশ সময় কৰ্ণ ডগৰ দৰে পৰিবেশন কৰা হয় আৰু “পেনকেক অন এ ষ্টিক” হিচাপে বিক্ৰী কৰা হয়। ডাঙৰ আকাৰৰ সংস্কৰণটো দ্ৰুত আৰু সহজ মুখ্য আহাৰ বা হালকা ভোজন (বিশেষকৈ শিশুসকলৰ বাবে) হিচাপে দিয়া হয়, আনহাতে সৰু সংস্কৰণটো এপেটাইজাৰ হিচাপে পৰিবেশন কৰা হয়। টেক্সাছত ক্লোবাছনেক বা কলাচ নামৰ একে ধৰণৰ খাদ্য পোৱা যায়, যাৰ উৎপত্তি চেক অভিবাসীসকলৰ পৰা। এই খাদ্যত ছচেজ বা আন লবণীয়া উপাদান কলাচ ড’ত মেৰোৱা হয়, ক্ৰোৱাছঁ ড’ত নহয়। টেক্সাছত এই খাদ্যক সাধাৰণতে “কলাচ” বুলি কোৱা হয়, যদিও পৰম্পৰাগত চেক শৈলীৰ কলাচ মিঠা খাদ্য, লবণীয়া নহয়।

## পৰিবেশন

সৰু আকাৰৰ সংস্কৰণ সাধাৰণতে এপেটাইজাৰ হিচাপে পৰিবেশন কৰা হয়, কেতিয়াবা মাষ্টাৰ্ড বা আইঅ’লি ডিপিং চছৰ সৈতে, অথবা মুখ্য আহাৰৰ সময় আন খাদ্যৰ সৈতে দিয়া হয়।

## একে ধৰণৰ খাদ্য

বিভিন্ন দেশৰ ৰন্ধনশৈলীত বিভিন্ন নামত একে ধৰণৰ খাদ্য পোৱা যায়।

বেলজিয়ামৰ নামুৰ চহৰত ইয়াক পৰম্পৰাগত খাদ্য হিচাপে “আভিসঁচ” বুলি কোৱা হয়। ঐতিহাসিকভাৱে ই ৰুটিৰ ড’ত মেৰোৱা ছচেজ বা ছচেজৰ মাংস আছিল, যাক বৰ্তমান পাফ পেষ্ট্ৰিৰে সলনি কৰা হৈছে।

ডেনমাৰ্ক, নৰৱে আৰু ছুইডেনত ৰুটিৰ ভিতৰত মোড়া হট ডগক “ফ্ৰঁস্ক হট ডগ” বুলি কোৱা হয়। এই নামটো ৰুটিৰ বেগেটৰ সৈতে সাদৃশ্যৰ বাবে দিয়া হৈছে। ডেনমাৰ্ক আৰু নৰৱেত আমেৰিকান ধৰণৰ পিগছ ইন এ ব্লেংকেটক “পল্সেহৰ্ণ” বুলি জনা যায়।

জাৰ্মানীত “ভুৰ্ষ্টশেন ইম শ্লাফৰক” নামৰ খাদ্যত পাফ পেষ্ট্ৰিত মেৰোৱা ছচেজ ব্যৱহাৰ কৰা হয়, কেতিয়াবা চীজ আৰু বেকনো যোগ কৰা হয়।

নেদাৰলেণ্ডছত “ছউচেইজনব্ৰ’ডিয়ে” হৈছে পাফ পেষ্ট্ৰিৰ ৰ’ল, যাৰ ভিতৰত মশলাযুক্ত কিমা মাংস ভৰ্তি কৰা থাকে।

অষ্ট্ৰেলিয়া, নিউজিলেণ্ড, কানাডা আৰু যুক্তৰাজ্যত পেষ্ট্ৰিত মেৰোৱা ছচেজ মাংসক সাধাৰণতে “ছচেজ ৰ’ল” বুলি কোৱা হয়।

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ৰন্ধনপ্ৰণালী
চিতৰি শিল্প

**চিতৰি শিল্প** (Chitari art) হ'ল স্থানীয় ধৰ্মীয় আৰু সাংস্কৃতিক উৎসৱৰ লগত ওতপ্ৰোতভাৱে জড়িত গোৱাৰপৰা অহা এক পৰম্পৰাগত লোকশিল্প। ইয়াৰ স্পন্দনশীল ৰং আৰু জটিল ডিজাইনৰদ্বাৰা চিহ্নিত চিতাৰী শিল্পই ৰাজহুৱা উদ্‌যাপনসমূহক সজ্জিত কৰাত গুৰুত্বপূৰ্ণ ভূমিকা পালন কৰিছে, বিশেষকৈ গণেশ চতুৰ্থীৰ দৰে উৎসৱৰ সময়ত।

## ব্যুৎপত্তিবিজ্ঞান
ট্ৰিম "চিতাৰি"ৰ উৎপত্তি কোংকণী শব্দ "চিতাৰোপ"ৰপৰা হৈছে, যাৰ অৰ্থ হৈছে "চিত্ৰ অংকন কৰা।" 

## অৱস্থান
দক্ষিণ গোৱা জিলাৰ কুনকোলিম গাঁৱৰ ডেমানী স্থানীয় একাংশ পৰিয়ালে চিটাৰী শিল্পৰ চৰ্চা কৰে।

## ইতিহাস
চিতৰি শিল্পৰ উৎপত্তি সেই সময়ৰপৰাই গোৱাত স্থানীয় শিল্প পৰম্পৰাই ফুলি উঠিছিল। পৰ্তুগীজ ঔপনিৱেশিক যুগত জাপি দিয়া সাংস্কৃতিক দমন আৰু প্ৰত্যাহ্বানৰ মাজতো এই শিল্পৰূপটোৱে জীয়াই থাকিবলৈ সক্ষম হৈছিল আৰু নিজৰ সুকীয়া পৰিচয় বজাই ৰাখিবলৈ সক্ষম হৈছিল। শেহতীয়া কালত শিল্পী আৰু সাংস্কৃতিক কৰ্মীসকলে ইয়াৰ ঐতিহাসিক তাৎপৰ্য আৰু পৰম্পৰাগত নান্দনিকতাৰ ওপৰত গুৰুত্ব আৰোপ কৰি চিতাৰী শিল্পৰ আদি বিশুদ্ধতাক পুনৰুজ্জীৱিত কৰি পুনৰুদ্ধাৰ কৰাৰ কাম কৰি আহিছে।

## কৌশল আৰু বিষয়-বস্তু
ৰং আৰু কল্পনাপ্ৰসূত আৰ্হিৰ সাহসী ব্যৱহাৰৰ বাবে এই শিল্পৰূপটো বিখ্যাত, য'ত প্ৰায়ে ফুলৰ আৰ্হি, পৌৰাণিক আকৃতি আৰু স্থানীয় বিশ্বাসক প্ৰতিফলিত কৰা প্ৰতীকী উপাদানসমূহ অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হয়। শিল্পীসকলে প্ৰজন্মৰ পাছত প্ৰজন্ম ধৰি চলি অহা পৰম্পৰাগত কৌশল ব্যৱহাৰ কৰে, যাতে প্ৰতিটো টুকুৰাই সমাজৰ সাংস্কৃতিক আৰু ধৰ্মীয় নীতি-নিয়মৰ সৈতে অনুৰণন ঘটাটো নিশ্চিত কৰে। চিতাৰী শিল্পৰ সজীৱ নিষ্পাদনে কেৱল সজ্জাগত উপাদান হিচাপে কাম কৰাই নহয়, গোৱাৰ চহকী ঐতিহ্য আৰু সামাজিক জীৱনৰ কাহিনীও কয়।

## সমসাময়িক পুনৰুজ্জীৱন
শেহতীয়া বছৰবোৰত চিতাৰী শিল্পকলা সংৰক্ষণৰ প্ৰতি নতুন আগ্ৰহ দেখা গৈছে। স্থানীয় অনুশীলনকাৰী আৰু সাংস্কৃতিক অনুৰাগীসকলে গোৱাল পৰিচয়ৰ এক গুৰুত্বপূৰ্ণ অংশ হিচাপে এই শিল্পৰূপটোক প্ৰচাৰ কৰি আছে। ইয়াৰ পৰম্পৰাগত পদ্ধতিসমূহক পুনৰুজ্জীৱিত কৰাৰ প্ৰচেষ্টাও আধুনিক ব্যাখ্যাৰ সৈতে মিলি গৈছে, যাতে শিল্পটোৱে নিজৰ উৎপত্তিৰ প্ৰতি সত্যতা ৰক্ষা কৰি থাকিলেও সমসাময়িক সাংস্কৃতিক পৰিৱেশত ইয়াৰ বিকাশ অব্যাহত থাকে।

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ভাৰতীয় লোকশিল্প
চিত্ৰকথি

**চিত্ৰকথি** হৈছে এনে এটা বৃত্তিগত জাতিৰ নাম, যাৰ পৰম্পৰাগত জীৱিকা আছিল বিভিন্ন ঠাইত প্ৰবাস কৰা ছবিৰ সহায়ত কাহিনী কোৱা।

## ইতিহাস
*চিত্ৰকথি* শব্দটো দুটা শব্দৰ সংযোজন: চিত্ৰ অৰ্থাৎ ছবি আৰু কথ অৰ্থ কাহিনী। এই এপ্লিকেচনৰ সহায়ত চিত্ৰকঠী হ’ল সেইজন যিয়ে দৃশ্যমান সামগ্ৰীৰে কাহিনী বৰ্ণনা কৰে। ইয়াৰ দ্বাৰা এই শিল্পৰ আঁৰৰ চহকী পৰম্পৰাৰ কথা কল্পনা কৰিব পাৰি। জনজাতীয় জীৱনত চিত্ৰকঠীৰ চিত্ৰকলাৰ এক দীৰ্ঘদিনীয়া পৰম্পৰা আছে। চাওৰা, ভীল, গণ্ড আৰু ৱাৰলীৰ দেৱাল চিত্ৰ ভাৰত আৰু বিদেশত অত্যন্ত জনপ্ৰিয়। মহাৰাষ্ট্ৰৰ ঠাকাৰ জনজাতীয় সম্প্ৰদায়ৰ দ্বাৰা চৰ্চা কৰা প্ৰায় বিলুপ্ত কলা৷ চিত্ৰকথি শিল্পীসকল হৈছে সমগ্ৰ মহাৰাষ্ট্ৰ আৰু অন্ধ্ৰপ্ৰদেশ তথা কৰ্ণাটকৰ কিছু অংশত পোৱা প্ৰব্ৰজনকাৰী গল্পকাৰৰ এটা সম্প্ৰদায়। তেওঁলোকে চিত্ৰকলাৰ একক শ্বীটৰ ধাৰাবাহিকতা নিৰ্মাণ কৰিছিল। এটা গল্পৰ সকলো ছবি পোথি নামৰ এটা বাণ্ডিলত ৰখা হৈছিল৷ চিত্ৰকথি চিত্ৰকলাৰ থিমত ৰামায়ণ আৰু মহাভাৰতৰ স্থানীয় সংস্কৰণৰ কাহিনী আৰু পৌৰাণিক বিষয়বস্তু সন্নিবিষ্ট কৰা হৈছে। শিলৰ ৰঙৰ বাদামী ৰঙৰ টোনৰ ব্যৱহাৰে এক উল্লেখযোগ্য প্ৰভাৱ পেলায়। চিত্ৰকলাৰ আকৃতিবোৰ সাধাৰণতে শৈলীগতভাৱে কৰা হৈছিল। মহাৰাষ্ট্ৰৰ গাঁওবোৰত এই পৰম্পৰাগত শিল্পকলাবোৰ হেৰাই গৈছিল যদিও সৰ্বকালৰ সৰ্বশ্ৰেষ্ঠ ৰজা ছত্ৰপতি শিৱাজী মহাৰাজ শিল্পপ্ৰেমী আছিল, তেওঁ এই প্ৰতিভাক বিশ্ববাসীৰ আগত দেখুৱাইছিল। মন্দিৰত আক্ৰমণৰ সময়ত এই কাহিনীবোৰ সংৰক্ষণ কৰা হৈছিল যদিও সময় ভাল হোৱাৰ পিছত মহাৰাজে এই কাহিনীবোৰ পুনৰ সজীৱ কৰি তুলিছিল আৰু এই সুন্দৰ শিল্পৰূপটোক সন্মান জনাইছিল।

## উৎপত্তি
"চিত্ৰ" মানে ছবি আৰু "কথা" মানে কাহিনী। চিত্ৰকথি হ'ল কিছু দৃশ্যগত সমৰ্থনৰ সহায়ত কাহিনীটো বৰ্ণন কৰা ব্যক্তিজন। ছবি ব্যৱহাৰ কৰি দৃশ্যগতভাৱে দেখুৱাই কাহিনীটো গায়। ইয়াত বেছিভাগেই দেৱতা আৰু ৰজাৰ চিত্ৰ অংকন কৰা হৈছে। "বহলভাৱে ক'বলৈ গ'লে চিত্ৰকথাক তিনিটা ৰূপত চিনাক্ত কৰা হৈছে, চামৰাৰ ছাঁৰ পুতলা, ডোঙাযুক্ত কাঠৰ পুতলা আৰু ছবিৰ কাহিনী। পিছৰটোকহে এতিয়া 'চিত্ৰকথি' হিচাপে চিনাক্ত কৰা হৈছে।

শিল্পীসকলে "পোথি" শব্দটো ব্যৱহাৰ কৰে ছবিৰ গোটত য'ত কালক্ৰম অনুসৰি সজোৱা ৩০ৰ পৰা ৫০ পৃষ্ঠা থাকে। এই পৃষ্ঠাবোৰ ৰামায়ণ আৰু মহাভাৰতৰ পৃষ্ঠাৰ দৰে অবান্ধি ৰখা হৈছে আগতে এজন শিল্পীয়ে ৪০ৰ পৰা ৫০টা পোঠি ৰাখিছিল যদিও আজি সৌভাগ্যক্ৰমে ১৫ৰ পৰা ২০টা পোথিৰ অৱস্থা ভাল। কিছুমান পোথি ৩০০ বছৰ পুৰণি আনহাতে কিছুমান ৫০ৰ পৰা ৬০ বছৰ পুৰণি। গল্প কোৱাৰ কলাটো সংৰক্ষণৰ বাবে চৰকাৰে ফলপ্ৰসূ পদক্ষেপ নোলোৱালৈকে ডেৰ দশক নৌহওঁতেই বিলুপ্ত হৈ যাব পাৰে।

## শিল্পী আৰু বঁটা
কেইজনমান বিশিষ্ট চিত্ৰকঠী শিল্পী হ’ল জয়শ্ৰী পতংকৰ, আলাকা ভাণ্ডিৱাদ, ইন্দিৰা শেশাদ্ৰী, মীনাক্ষী মদন, ৰাজশ্ৰী মণিকন্দন, ভি শনমুঘাপ্ৰিয়া, শোভা ৰাজগোপালন, এছ সুৰেশ আৰু বৈষ্ণৱী শ্ৰীকান্ত।

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ভাৰতীয় লোকশিল্প
জনজাতীয় মহিলা শিল্পী সমবায়

**জনজাতীয় মহিলা শিল্পী সমবায়** (*Tribal Women Artists Cooperative*, সংক্ষেপে **TWAC**) প্ৰথমে ১৯৯৩ চনত বুলু ইমামে প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল। এই সমবায়খন অষ্ট্ৰেলিয়াৰ উচ্চায়ুক্ত, নতুন দিল্লীৰ পুঁজিৰে চলা এটা জনজাতীয় কলা প্ৰকল্পৰপৰা গঢ় লৈ উঠিছিল। সমবায়খন এতিয়াও পদ্মশ্ৰী বঁটা বিজয়ী (২০১৯) বুলু ইমামৰ নেতৃত্বত পৰিচালিত হৈ আছে। তেওঁ খোভাৰ আৰু সোহৰাই মিউৰেল চিত্ৰকলাৰ আচাৰমূলক পৰম্পৰা সংৰক্ষণ আৰু প্ৰচাৰৰ বাবে সমাজকৰ্মী হিচাপে কাম কৰি আছে। এই পদক্ষেপে হাজাৰ হাজাৰ গাঁৱৰ মহিলাক উপকৃত কৰিছে আৰু বিশ্বৰ বিভিন্ন প্ৰধান কলা গেলেৰীত অনুষ্ঠিত প্ৰদৰ্শনীৰ জৰিয়তে আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় স্বীকৃতি লাভ কৰিছে।

এই অনন্য জনজাতীয় শিল্প প্ৰকল্পটো প্ৰায় ৪০ গৰাকী মহিলা শিল্পীৰ সৈতে আৰম্ভ হৈছিল। তেওঁলোকে বোকা ঘৰৰ বেৰত অংকিত চিত্ৰকলাক কাগজত আঁকি পেছাদাৰীভাৱে ৰং কৰা আৰম্ভ কৰে। বৰ্তমান সমবায়খনৰ এই পদক্ষেপে ৫,০০০ৰো অধিক মহিলাক স্বাৱলম্বী কৰি তুলিছে, যাৰ ফলত তেওঁলোকৰ শিল্পকলা অষ্ট্ৰেলিয়া, কানাডা, আমেৰিকা, জাপান, ইটালী, জাৰ্মানী, ফ্ৰান্স, ছুইডেন, ছুইজাৰলেণ্ড আৰু ইংলেণ্ডৰ ৬০টাতকৈও অধিক আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় স্থানত প্ৰদৰ্শিত হৈছে।

দশক ধৰি এই মহিলা শিল্পীসকলে সৃষ্টি কৰা জনজাতীয় শিল্পকলাসমূহ সংস্কৃতি মিউজিয়াম আৰু আৰ্ট গেলেৰীত প্ৰদৰ্শিত আৰু সংৰক্ষিত হৈ আছে, আৰু ঝাৰখণ্ডৰ জনজাতীয় শিল্প আৰু সংস্কৃতিৰ বিকাশ সম্পৰ্কে গৱেষণা আৰু অধ্যয়নৰ বাবে আগ্ৰহী লোকসকলৰ বাবে সুলভ। নব্বৈৰ দশকৰ আৰম্ভণিতে সমবায়খনে নিৰ্মাণ কৰা জনজাতীয় চিত্ৰসমূহৰ প্ৰথম সংগ্ৰহ বুলু ইমাম সংগ্ৰহৰ অংশ, যি একান্তভাৱে সমবায়ৰ জৰিয়তে উপলব্ধ।

## উদ্দেশ্য
সমবায়খন প্ৰতিষ্ঠাৰ মুখ্য উদ্দেশ্য আছিল ঝাৰখণ্ডৰ জনজাতীয় জনগোষ্ঠীৰ খোভাৰ আৰু সোহৰাই মিউৰেল চিত্ৰকলাৰ পৰম্পৰাৰ সৈতে সম্পৰ্কিত অঞ্চলটোৰ মেছ’-চালকলিথিক যুগৰ শিলাচিত্ৰসমূহক এক অৰ্থনৈতিক সম্পদ হিচাপে উজ্জ্বল কৰি তোলা। ইয়াৰ লগতে মুকলি কয়লা খননৰ ফলত সৃষ্ট স্থানচ্যুতি আৰু খিলঞ্জীয়া অধিকাৰৰ সমস্যা, আৰু জনজাতীয়সকলৰ বাবে অত্যাৱশ্যকীয় বনাঞ্চল ধ্বংসৰ বিষয়সমূহ উত্থাপন কৰাও উদ্দেশ্য আছিল। এই বনাঞ্চলসমূহ বাঘ আৰু হাতীৰ বাবে প্ৰাকৃতিক কৰিডৰ হিচাপেও ব্যৱহৃত হয়। এই কলা প্ৰকল্পৰ লক্ষ্য আছিল জনজাতীয় মহিলাসকলৰ মাজত তেওঁলোকৰ সাংস্কৃতিক পৰিচয়ৰ প্ৰতি গৌৰৱ আৰু শক্তিৰ অনুভূতি সৃষ্টিৰ লগতে আৰ্থিক সহায়ৰ এক মাধ্যম গঢ়ি তোলা। 

প্ৰদৰ্শনী আৰু শিল্পকৰ্ম বিক্ৰীৰপৰা প্ৰাপ্ত লাভ তিনিটা হিচাপত বিভক্ত কৰা হয়—
# মহিলা শিল্পীৰ কল্যাণ পুঁজি। 
# নিয়োগ পুঁজি, যাৰ জৰিয়তে মুঠ উপাৰ্জনৰ এক তৃতীয়াংশ পোনপটীয়াকৈ শিল্পীৰ হাতলৈ যায়। 
# সমবায় ৰক্ষণাবেক্ষণ পুঁজি। 

## মুখ্য সংগ্ৰহসমূহ
# অষ্ট্ৰেলিয়ান মিউজিয়াম, ছিডনী
# নিউ চাউথ ৱেলছৰ আৰ্ট গেলেৰী, ছিডনী
# কাছুলা আৰ্ট চেণ্টাৰ, ছিডনী
# কুইন্সলেণ্ড আৰ্ট গেলেৰী, ব্ৰিজবেন
# পাৱাৰহাউচ মিউজিয়াম, ছিডনী
# ফ্লিণ্ডাৰছ মিউজিয়াম সংগ্ৰহ, এডিলেইড
# ডায়েটমাৰ ৰথাৰমাণ্ড সংগ্ৰহ, হাইডেলবাৰ্গ
# ভলকাৰকুণ্ডে মিউজিয়াম, হাইডেলবাৰ্গ
# ছলি পি. গোধ্ৰেজ সংগ্ৰহ, মুম্বাই
# কেকু আৰু খোৰশ্বেদ গান্ধী সংগ্ৰহ, মুম্বাই
# ডেনিয়েলা বেজি সংগ্ৰহ, মিলান
# তাৰশিতো ষ্টুডিঅ’, ৰোম
# মাৰ্কাছ লেদাৰডেল সংগ্ৰহ, নিউয়ৰ্ক
# মিচেল ছাবাটিয়েৰ সংগ্ৰহ, লা ৰশেল, ফ্ৰান্স
# ইনটাচ সংগ্ৰহ, নতুন দিল্লী
# মিউজিয়াম অৱ মেন সংগ্ৰহ, মণ্ট্ৰিয়েল
# দক্ষিণ দিল্লী পলিটেকনিক, নতুন দিল্লী
# মিউজিয়াম ৰিটবাৰ্গ, জুৰিখ
# এস্পাচ দ্য কংগ্ৰেছ, লা ৰশেল
# ডাইডি ভন শাৱেন সংগ্ৰহ, পেৰিছ
# হাৰ্ভে পেড্ৰিঅ’ল সংগ্ৰহ, পেৰিছ
# ব্ৰিটিছ মিউজিয়াম, লণ্ডন
# এছএডিএচচি ট্ৰাষ্ট সংগ্ৰহ, নৰউইচ
# মিউজিয়াম অৱ আৰ্কিঅ’লজি এণ্ড এন্থ্ৰ’প’লজি, কেম্ব্ৰিজ
# নেচনেল গেলেৰী অৱ কানাডা, অট’ৱা

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ভাৰতীয় লোকশিল্প
সোহৰাই আৰু খোভাৰ চিত্ৰকলা

**সোহৰাই আৰু খোভাৰ** হৈছে ভাৰতৰ পূব অংশত, বিশেষকৈ ঝাৰখণ্ড ৰাজ্যৰ হাজাৰীবাগ জিলাত প্ৰচলিত আদিবাসী দেৱাল অংকন বা মিউৰেল চিত্ৰকলাৰ পদ্ধতি। এই শিল্পকলা সোহৰাই উৎসৱৰ সৈতে সম্পৰ্কিত, যি দীপাৱলীৰ পিছত শৰৎকালত উদ্‌যাপন কৰা হয়। খোভাৰ চিত্ৰকলাৰ সৈতে বিশেষকৈ অঞ্চলটোৰ জনজাতিসকলৰ বিবাহ-অনুষ্ঠান জড়িত। ই বাৰিষাৰ শেষত আৰু ধান চপোৱাৰ বতৰ আৰম্ভ হোৱাৰ সময়ত উদ্‌যাপন কৰা হয়। 

বৰ্তমান সোহৰাই আৰু খোভাৰ চিত্ৰকলা কাগজ আৰু কাপোৰতো অংকন কৰা হয়, যাতে ইয়াক পৃষ্ঠপোষকসকলৰ ওচৰত বিক্ৰী কৰিব পৰা যায়।

## ইতিহাস
এই শিল্পৰূপৰ উৎপত্তি খ্ৰীষ্টপূৰ্ব ৭০০০ৰপৰা ৪০০ চনৰ ভিতৰত পুৰাপাথৰ যুগলৈ অনুসৰণ কৰিব পাৰি। অঞ্চলটোত আৱিষ্কৃত গুহা-চিত্ৰসমূহত দেখা পোৱা প্ৰাণী আৰু ফুলৰ আৰ্হি অঞ্চলটোৰ বৰ্তমান দেৱাল-চিত্ৰৰ সৈতে সাদৃশ্যপূৰ্ণ। থলুৱা লোকসকলে বিশ্বাস কৰে যে এই চিত্ৰসমূহ তেওঁলোকৰ পূৰ্বপুৰুষসকলে সৃষ্টি কৰিছিল। পৰিৱেশ কৰ্মী বুলু ইমামে প্ৰথমে এই সংযোগটো বহিঃবিশ্বলৈ উন্মোচিত কৰে। 

“সোহৰাই” শব্দটো মুণ্ডাৰী শব্দ “সোৰোই”ৰপৰা আহিছে, যাৰ অৰ্থ হৈছে ‘লাঠিৰে কোবোৱা’।

## বৈশিষ্ট্য

সোহৰাই চিত্ৰকলাৰ চিত্ৰণ আৰু ইয়াৰ সৈতে জড়িত পৰম্পৰা মাতৃতান্ত্ৰিক স্বৰূপৰ। এই দক্ষতা মাতৃৰপৰা কন্যালৈ প্ৰেৰণ কৰা হয়। বেছিভাগ চিত্ৰত গৰ্ভৱতী নাৰী আৰু পোৱালিসহ প্ৰাণীৰ আকৃতি দেখা যায়। কুকুৰা আৰু পোৱালি অতি সাধাৰণ আৰ্হি। চিত্ৰসমূহত ভাৰতীয় ম'হ, ভাৰতীয় গঁড়, কুঁজীয়া গৰু, বাঘ, বনৰীয়া গাহৰি আৰু নীলগাই আদি প্ৰাণী চিত্ৰিত কৰা হয়। সোহৰাই চিত্ৰ পশুপতি, অৰ্থাৎ জীৱ-জন্তুৰ অধিপতিৰ উদ্দেশ্যে উৎসৰ্গিত। 

চিত্ৰসমূহত ৰঙা আৰু ক’লা ৰেখা প্ৰধান। ৰঙা ৰেখাই পূৰ্বপুৰুষৰ তেজৰ প্ৰতীক, আৰু ক’লা ৰেখাই চিৰন্তন মৃত্যু বা শিৱক সূচায়।

খোভাৰ চিত্ৰকলাও মাতৃতান্ত্ৰিক পৰম্পৰাৰ। “খো” মানে ঘৰ বা কোঠা, আৰু “ভাৰ” মানে দৰা। এই চিত্ৰসমূহ কইনাৰ কোঠাত তাইৰ মাকে অংকন কৰে, আৰু বিবাহিত দম্পতীয়ে প্ৰথম নিশা এই কোঠাটোতে অতিবাহিত কৰে। ইয়াৰ বিষয়-বস্তু সাধাৰণতে উৰ্বৰতা আৰু পুৰুষ-নাৰীৰ সম্পৰ্কৰ সৈতে জড়িত। বাঁহ, হাতী, কাছ, ম'ৰা চৰাই, পদুম আৰু অন্যান্য ফুলৰ আৰ্হিৰ জৰিয়তে সৃষ্টিৰ আনন্দ প্ৰকাশ কৰা হয়।

## প্ৰক্ৰিয়া
দুয়োটা শিল্পৰূপৰ প্ৰক্ৰিয়া মাটি আৰু গোবৰৰ মিশ্ৰণেৰে দেৱাল আবৃত কৰাৰপৰা আৰম্ভ হয়। তাৰ পিছত বগা মাটিৰ এটা তৰপ প্ৰয়োগ কৰা হয়। আংশিকভাৱে শুকান অৱস্থাত আঙুলি আৰু লাঠিৰে আৰ্হি সৃষ্টি কৰা হয়।

সোহৰাই চিত্ৰত প্ৰথমে পূৰ্বপুৰুষ বা উৰ্বৰতাক সূচোৱা ৰঙা ৰেখা আঁকা হয়। তাৰ পিছত শিৱৰ প্ৰতীক হিচাপে ক’লা ৰেখা অংকন কৰা হয়। শেষত খাদ্যৰ প্ৰতীক হিচাপে বগা ৰেখা আঁকা হয়, কিয়নো ই শস্য চপোৱাৰ উৎসৱৰ সৈতে জড়িত। আৰ্হিসমূহ প্ৰকৃতি আৰু ব্যক্তিৰ প্ৰকৃতিৰ সৈতে সংযোগৰপৰা স্বতঃস্ফূৰ্তভাৱে উদ্ভৱ হয়।

খোভাৰ চিত্ৰকলা সাধাৰণতে একৰঙী আৰু উৰ্বৰতাৰ প্ৰতীক। প্ৰথমতে দেৱাল ক’লা মাটিৰে আবৃত কৰা হয়, যিয়ে গৰ্ভৰ প্ৰতীক। তাৰ পিছত বগা মাটিৰে আবৃত কৰা হয়, যিয়ে শুক্ৰাণুৰ প্ৰতীক। মাটিখিনি আধা-শুকান হ’লে কম্ব ব্যৱহাৰ কৰি উদীয়মান মাতৃদেৱীৰ দৰে আৰ্হি সৃষ্টি কৰা হয়। গৰ্ভৱতী ম'ৰা চৰাইৰ চিত্ৰ বিবাহ-কক্ষৰ বাবে আটাইতকৈ শুভ প্ৰতীক বুলি গণ্য কৰা হয়। জীৱ-জন্তু, চৰাই, জেঠীপোক আৰু ফুলৰ আৰ্হিৰ জৰিয়তে শুভ অনুষ্ঠান উদ্‌যাপন কৰা হয়।

## বৰ্তমানৰ পৰিস্থিতি
১৯৯২ চনৰপৰা বুলু ইমামে এই শিল্পকলা জনপ্ৰিয় কৰি তুলিছে, যেতিয়া তেওঁ সংস্কৃতি সংগ্ৰহালয় আৰু কলা গেলেৰী স্থাপন কৰে। ২০১৮ চনত ঝাৰখণ্ড চৰকাৰে ৰেল আৰু চৰকাৰী আৱাসগৃহ সোহৰাই চিত্ৰৰে সজোৱাৰ পৰিকল্পনা ঘোষণা কৰে। সোহৰাই-খোভাৰ চিত্ৰকলাই ২০২০ চনত ভৌগোলিক সূচক স্বীকৃতি লাভ কৰে।

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ভাৰতীয় লোকশিল্প
গু (চলচ্চিত্ৰ)

**গু** হৈছে ২০২৪ চনৰ এখন ভাৰতীয় মালয়ালম ভাষাৰ মানসিক-আৱেগিক নাট্যধৰ্মী চলচ্চিত্ৰ, য’ত ভয়ানক আৰু কল্পবিজ্ঞানধৰ্মী উপাদান আছে। ছবিখনৰ কাহিনী লিখিছে আৰু পৰিচালনা কৰিছে মনু ৰাধাকৃষ্ণনে। ছবিখন মনিয়ানপিল্লা ৰাজুৱে নিজৰ বেনাৰ মনিয়ানপিল্লা ৰাজু প্ৰডাকচনৰ অধীনত নিৰ্মাণ কৰিছে। মুখ্য চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছে সাইযু কুৰূপ আৰু শিশু শিল্পী দেৱা নন্দাই। ছবিখন ১৭ মে’ ২০২৪ তাৰিখে নাট্যমঞ্চত মুক্তি লাভ কৰে। পৰৱৰ্তী সময়ত ১৮ জুলাই ২০২৪ তাৰিখে ছবিখনৰ পুনৰ্মুক্তি কৰা হয়।

## কাহিনী
*গু* চলচ্চিত্ৰখনত অতীত আৰু বৰ্তমান একেলগে মিলি এক ভয়ংকৰ মানসিক-আৱেগিক নাট্যৰ সৃষ্টি কৰে, য’ত ভৌতিক আৰু কল্পনাপ্ৰসূত উপাদান সংযোজিত হৈছে। আঠ বছৰৰ আপ্পু নিজৰ পিতৃৰ প্ৰাচীন পৈতৃক বাসগৃহত বাস কৰে, য’ত অন্ধকাৰৰ বহু গোপন ৰহস্য আৰু স্থানীয় লোককথাই আশ্ৰয় লৈ আছে। ঘৰখনৰ ভয়ংকৰ কৰিডৰবোৰত ঘূৰি ফুৰোঁতে তেওঁ প্ৰথমবাৰৰ বাবে আহি থকা তেওঁৰ ভাগিনী মিনাক উত্তৰ কেৰালাৰ সমৃদ্ধ পৌৰাণিক পৰম্পৰাৰ দেৱসদৃশ চৰিত্ৰ গুলিকনৰ কাহিনীত আকৰ্ষিত হৈ পৰা দেখিবলৈ পায়। 

মিনা আৰু তেওঁলোকৰ জ্যেষ্ঠ ভাগিন মিথ্ৰণে পৈতৃক গৃহৰ সৈতে জড়িত অলৌকিক কাহিনীবোৰক বিশ্বাসেৰে গ্ৰহণ কৰে, কিন্তু আপ্পু কৌতূহল আৰু ভয়ৰ মাজত দোদুল্যমান হৈ সন্দেহপ্ৰবণ হৈ থাকে। কিন্তু যেতিয়া তেওঁৰ ভনীয়েক পাৰুৱে অস্বাভাৱিক আচৰণ প্ৰকাশ কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰে আৰু যেন কোনো অশুভ শক্তিয়ে আৱিষ্ট কৰিছে বুলি লক্ষণ দেখা যায়, তেতিয়া উপকথা আৰু বাস্তৱৰ মাজৰ সীমাৰেখা অস্পষ্ট হৈ পৰে। তেওঁলোকে মিলি পাৰুক উদ্ধাৰ কৰাৰ উদ্দেশ্যে এক বিপদসংকুল অভিযান আৰম্ভ কৰে, কিন্তু অনুসন্ধানৰ সৈতে সৈতে তেওঁলোকে যি সত্য উন্মোচন কৰে সেয়া হয়তো এটা প্ৰাচীন অভিশাপ — নে তাৰো অধিক অন্ধকাৰ কিবা শক্তি?

মিনাৰ পিতৃ চাই, যি যুক্তি আৰু বুদ্ধিৰ ওপৰত বিশ্বাস কৰা ব্যক্তি, পৰিয়ালটোৰ অন্ধবিশ্বাসক উলাই দিয়ে। কিন্তু পৈতৃক গৃহখনৰ অন্ধকাৰ অতীতে তেওঁলোকৰ যুক্তিবাদী ধাৰণাক চেলেঞ্জ জনায়। তেওঁলোকে যিমানেই অনুসন্ধান গভীৰ কৰে, সিমানেই ভয়ংকৰ সত্য উন্মোচিত হৈ উঠে। 

এই অলৌকিক ধীৰ-গতিৰ কাহিনীত *গু*য়ে লোককথা আৰু মানসিক ভৌতিকতাক একেলগে সাঙুৰি এক শিহৰণ জগোৱা আখ্যান ৰচনা কৰিছে, য’ত প্ৰতিটো ফুচফুচনি সতৰ্কবাণী হ’ব পাৰে আৰু প্ৰতিটো ছায়াই পুৰণি যুগৰপৰা অপেক্ষা কৰি থকা কু-শক্তিৰ উপস্থিতি লুকুৱাই ৰাখিছে। 

## তথ্যসূত্ৰ

## বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:মালয়ালম চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:লোককথা
খৰিকটীয়াৰ জীয়ৰী তুলিছা

**খৰিকটীয়াৰ জীয়ৰী তুলিছা** (***Tulisa, the Wood-Cutter's Daughter***) হ'ল সোমদেৱ ভাটৰ সংকলিত গল্পৰ সংযোজন হিচাপে প্ৰকাশিত ভাৰতীয় কিংবদন্তি সাধুকথা।

কাহিনীটোত এজন খৰিকটীয়াৰ জীয়ৰী তুলিছাই এজন ৰহস্যময় অদৃশ্য মানুহক বিয়া কৰাবলৈ সন্মত হয়। তুলিছাৰ দেউতাকে সিহঁতৰ বিয়াত সন্মতি দি বহুত ধন-সম্পত্তি অৰ্জন কৰে। বিয়াৰ পিছত তুলিছাই স্বামীৰ পৰিচয় আৱিষ্কাৰ কৰে। তাইৰ স্বামী বাসনাক দৌ নামৰ এজন সাপ ৰজা। তুলিছাই বাছনাক দৌক পূৰ্বৰ সিংহাসন পুনৰ লাভ কৰাত সহায় কৰে আৰু অৱশেষত তেওঁলোকে একেলগে সুখেৰে জীয়াই থাকে।

## উত্‍স
ফৰাচী লোককথাবিদ ইমানুৱেল কস্কিনে দাবী কৰিছিল যে ১৮৩৩ চনত বেনাৰস (বাৰাণসী)ৰ এগৰাকী ধোৱাই মানুহক এই কাহিনী কৈ  মনোৰঞ্জন দিছিল।

## সাৰাংশ
দুখীয়া খৰিকটীয়াৰ জীয়ৰী তুলিছাই এদিন খোজ কাঢ়ি গৈ থাকোঁতে এটা ৰহস্যময় মাত শুনিবলৈ পায়, য’ত তাইক বিয়াৰ প্ৰস্তাৱ দিয়া হৈছে। তুলিছাই প্ৰথম শুনোতে সেইটোত বিশেষ গুৰুত্ব নিদিয়ে যদিও বাৰে বাৰে একেটা কথাই ঘটি থকাত দেউতাকক সেই অদ্ভুত মাতটোৰ কথা কয়।

সেই ৰহস্যময় কণ্ঠৰ মালিক আচলতে সপ্ৰজ বাসনাক দৌ, যিয়ে তুলিছাৰ দেউতাকক বহুত ধন-সম্পত্তিৰ প্ৰতিশ্ৰুতি দি জীয়েকৰ পানী উপপত্নী হোৱাৰ আগ্ৰহ প্ৰকাশ কৰে। তুলিছাই মান্তি হৈ এটা ধুনীয়া ৰাজপ্ৰসাদত থাকিবলৈ আৰম্ভ কৰে। কিন্তু সেই ৰাজপ্ৰসাদত থাকিবলৈ হ’লে তুলিছাই দুটা চৰ্ত পূৰণ কৰিব লাগিব। এক, ৰাতিৰ আন্ধাৰত তাই কেতিয়াও স্বামীৰ মুখখন দেখা নাপাব। দুই, তাই কাকো আলহী হিচাপে গ্ৰহণ কৰিব নোৱাৰিব।

এদিন তাই এটা কাছক সহায় কৰে, যিয়ে তাইক কয় যে সি ভৱিষ্যতে তাইৰ ঋণ পৰিশোধ কৰিব। পিছত এগৰাকী বৃদ্ধা (আচলতে ছদ্মবেশত দুষ্ট শক্তি সৰকাছুকি) আহি তুলিছাৰ ওচৰলৈ আহি তাইক স্বামীৰ নাম দাবী কৰিবলৈ বুজাই দিয়ে। তুলিছাই স্বামীৰ নাম সুধিলে ৰাজকুমাৰে কয় যে তেওঁৰ নাম বাছনাক দৌ৷ সেই মুহূৰ্ততে ৰাজপ্ৰসাদ আৰু ৰাজকুমাৰ অদৃশ্য হৈ পৰে আৰু তুলিছা অকলশৰীয়া হৈ পৰে।

তাই দুখীয়া মাক-দেউতাকৰ ওচৰলৈ উভতি আহে। এদিন কৃতজ্ঞ কাছটোৱে তাইৰ ওচৰলৈ উভতি আহি তাইক কয় যে বাছনাক দৌ আচলতে সাপৰ ৰাজকুমাৰ, যাৰ নিজৰ মাকে তেওঁক সিংহাসনৰ পৰা নমাই দিছে। তুলিছাই যদি ৰজাৰ মাতৃৰ ডিঙিৰ পৰা সাপৰ চকু কাঢ়ি নিবলৈ সফল হয় তেন্তে ৰাণীৰ শক্তি ধ্বংস হৈ যাব আৰু বাছনাক দৌ পুনৰ ৰজা হ’বলৈ সক্ষম হ’ব। অৱশ্যে এই চকুকেইটা সংগ্ৰহ কৰিবলৈ তাইক হুমা চৰাইৰ কণী লাগে।

তুলিছা আৰু কাছ একেলগে সাপৰ ৰাণীৰ ৰাজপ্ৰসাদত উপস্থিত হয় য’ত তুলিছাই বহু বাধাৰ সন্মুখীন হ’বলগীয়া হয় আৰু বিভিন্ন কঠিন পৰীক্ষাৰ সন্মুখীন হ’বলগীয়া হয়। প্ৰথমে তাইক কাঁচৰ বাকচ এটাত হাজাৰ হাজাৰ ফুলৰ সুগন্ধি ভৰাই দিবলৈ কোৱা হয়। কাছৰ সহায়ত মৌমাখিৰ জাক এটা আহি বাৰীৰ পৰা সুগন্ধি সংগ্ৰহ কৰি বাকচটো ভৰাই পেলায়। ইয়াৰ পিছত তাইক বীজৰ মোনা এটা বহুমূলীয়া ৰত্নলৈ ৰূপান্তৰিত কৰিবলৈ কোৱা হয়। বহুতো কাছ আহি গুটি চোবাই ৰত্নলৈ পৰিণত কৰে।

অন্তিম কাম আছিল বিষাক্ত সাপৰ খাদটোৰ সিটো পাৰে থকা হুমা চৰাইৰ কণী চুৰি কৰা৷ মৌমাখি আৰু কাছৰ সহায়ত তুলিছাই এই কঠিন কাম সফলতাৰে সম্পূৰ্ণ কৰিলে।

এইদৰে তুলিছাই স্বামী বাছনাক ডাউক মুক্ত কৰিবলৈ সক্ষম হয় আৰু দুয়ো একেলগে ৰাজ্যখন পুনৰ শাসন কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰে।

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:কাল্পনিক চৰিত্ৰ
শ্ৰেণী:সাধুকথা
অপৰ্ণা ঘোষ

**অপৰ্ণা ঘোষ** (জন্ম ২৫ ছেপ্টেম্বৰ) এগৰাকী বাংলাদেশী অভিনেত্ৰী, নাট্যশিল্পী আৰু মডেল। *মৃত্তিকা মায়া* (২০১৩) আৰু *গণ্ডী* (২০২০) চলচ্চিত্ৰত অভিনয়ৰ বাবে তেওঁ দুবাৰকৈ শ্ৰেষ্ঠ সহযোগী অভিনেত্ৰীৰ শাখাত বাংলাদেশ ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা লাভ কৰে।

## প্ৰাথমিক জীৱন

অপৰ্ণা ঘোষৰ জন্ম ২৫ ছেপ্টেম্বৰত ৰাঙামাটিত হৈছিল। শৈশৱৰ প্ৰাথমিক বছৰসমূহ তেওঁ ৰাঙামাটি আৰু চট্টগ্ৰাম দুয়োখন ঠাইতে অতিবাহিত কৰে। তেওঁ ৰাঙামাটি চৰকাৰী বালিকা উচ্চ বিদ্যালয়ত অধ্যয়ন কৰে। 

তেওঁৰ পিতৃ আলোক ঘোষ এজন মঞ্চ অভিনেতা আছিল, যাৰ প্ৰভাৱতেই অপৰ্ণাই অভিনয় জগতত আগবাঢ়িবলৈ অনুপ্ৰেৰণা লাভ কৰে। ২০০৩ চনত তেওঁ চট্টগ্ৰামস্থিত স্থানীয় নাট্যগোষ্ঠী ‘নন্দীকাৰ’ত মঞ্চশিল্পী হিচাপে যোগদান কৰে। তেওঁৰ প্ৰথম অভিনয় আছিল এছ. এম. ছোলায়মানৰ নাটক *ক'ৰ্ট মাৰ্শাল*। 

ইয়াৰ পিছত তেওঁ কেইবাখনো মঞ্চ নাটকত অভিনয় কৰে। তেখেতে উইলিয়াম শ্বেক্সপীয়েৰৰ *অ'থেলো* আৰু *দ্য মাৰ্চেণ্ট অৱ ভেনিচ*ত অভিনয় কৰাৰ লগতে *পাপ পুণ্য* আদি নাটকতো নন্দীকাৰৰ সৈতে অংশগ্ৰহণ কৰে।

## কেৰিয়াৰ

২০০৬ চনত অপৰ্ণা ঘোষ ঢাকালৈ গুচি যায়। সেই বছৰতে তেওঁ লাক্স-চেনেল আই ছুপাৰষ্টাৰ প্ৰতিযোগিতাত অংশগ্ৰহণ কৰি শীৰ্ষ চাৰিগৰাকী প্ৰতিযোগীৰ ভিতৰত স্থান লাভ কৰে। ইয়াৰ পিছতে তেওঁ টেলিভিছন নাটক *টোবু অ' ভালবাছি*ৰ জৰিয়তে সৰু পৰ্দাত অভিষেক ঘটে। 

অপৰ্ণাই চলচ্চিত্ৰ জগতত আত্মপ্ৰকাশ কৰে *থাৰ্ড পাৰ্চন চিংগুলাৰ নাম্বাৰ* ছবিৰ জৰিয়তে। ২০০৩ চনৰপৰাই তেওঁ চট্টগ্ৰামস্থিত নাট্যদল ‘নন্দীকাৰ’ৰ সৈতে জড়িত হৈ আছে। ২০১৩ চনত গাজী ৰাকায়েত পৰিচালিত *মৃত্তিকা মায়া* ছবিত তেওঁ তিতাস জিয়াৰ বিপৰীতে ফাহমিদা চৰিত্ৰত অভিনয় কৰে। এই অভিনয়ৰ বাবে তেওঁ শ্ৰেষ্ঠ সহযোগী অভিনেত্ৰী শাখাত ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা লাভ কৰে। ২০১৪ চনত অপৰ্ণাই জাহিদূৰ ৰহিম অঞ্জন পৰিচালিত *মেঘমল্লাৰ* ছবিত আছমা চৰিত্ৰত অভিনয় কৰে। আখতাৰুজ্জামান ইলিয়াছৰ মুক্তিযুদ্ধভিত্তিক চুটিগল্প “ৰেইনকোট”ৰ আধাৰত নিৰ্মিত এই ছবিখনে ৩৯তম ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটাত পাঁচটা বঁটা লাভ কৰে। তেওঁৰ পিতৃ আলোক ঘোষ ‘নন্দীকাৰ’ নাট্যদলৰ দলনেতা। ২০১৫ চনত অপৰ্ণাই *চুটোপাৰ ঠিকানা* ছবিত মুখ্য চৰিত্ৰত অভিনয় কৰে। এই ছবিত তেওঁ চুটোপা নামৰ চৰিত্ৰটো কিশোৰী, বিবাহিতা মহিলা, বিধৱা আৰু বৃদ্ধা — জীৱনৰ চাৰিটা ভিন্ন পৰ্যায়ত ৰূপায়ণ কৰে। ২০১৬ চনত তেওঁ জাছিম উদ্দিনৰ চুটিগল্প “আয়না”ৰ আধাৰত নিৰ্মিত *ডৰ্পন বিসৰ্জন* ছবিত বকুল চৰিত্ৰত অভিনয় কৰে। ২০১৭ চনত তেওঁৰ প্ৰথম মুক্তিপ্ৰাপ্ত ছবি আছিল *ভুবন মাঝি*। বাংলাদেশৰ মুক্তিযুদ্ধৰ পটভূমিত নিৰ্মিত এই ছবিত তেওঁ পৰমব্ৰত চট্টোপাধ্যায়ৰ সৈতে ফৰিদা চৰিত্ৰত অভিনয় কৰে। ২০২২ চনত অপৰ্ণাই *মেড ইন চিটাগং* ছবিত নূৰজাহান নামৰ মুখ্য চৰিত্ৰত অভিনয় কৰে।

## ব্যক্তিগত জীৱন
২০২০ চনৰ ১০ ডিচেম্বৰত অপৰ্ণাই চট্টগ্ৰামৰ আগ্ৰাবাদত থকা পৰিয়ালৰ ঘৰত অনুষ্ঠিত এক অনুষ্ঠানত জাপানত কৰ্মৰত আই টি অভিযন্তা সত্ৰজিৎ দত্তক বিয়া কৰায়।

## তথ্যসূত্ৰ

## বাহ্যিক সংযোগ
* 
* 

শ্ৰেণী:বাংলাদেশী হিন্দু
শ্ৰেণী:বাংলাদেশৰ অভিনেত্ৰী
ওবিয়া

পশ্চিম আফ্ৰিকাৰ লোককথাৰ এটা **ওবিয়া** বা **ওবেয়াহ** হৈছে এক দানৱ। ইয়াক এটা বিশালাকাৰ প্ৰাণী বুলি বৰ্ণনা কৰা হৈছে যাক ডাইনীয়ে গাঁৱলৈ পঠিয়াই কণমানি ছোৱালীক অপহৰণ কৰি সিহঁতৰ ছালেৰে কোট পিন্ধে। 

হণ্ডুৰাছৰ বে দ্বীপপুঞ্জত ডাইনী বা ডাইনীয়ে কৰা মন্ত্ৰৰ বাবেও ইয়াক ব্যৱহাৰ কৰা ই এক সাধাৰণ শব্দ। এইটো সম্ভৱতঃ পৰম্পৰাগত গাৰিফুনা শব্দ। 

অবিয়ামা বা অবিয়ামান হ'ল ওবিয়াৰ শক্তি প্ৰয়োগ কৰাজন। 

১৭৯৩ চনত প্ৰকাশিত এডৱাৰ্ডছৰ *হিষ্ট্ৰী অৱ দ্য ব্ৰিটিছ কলনীজ ইন দ্য ৱেষ্ট ইণ্ডিজ*ত জামাইকাত ওবেহৰ সৰ্বোত্তম বিৱৰণ পোৱা গৈছে। ওবেহ বা ওবিয়া শব্দটো জামাইকাত জনপ্ৰিয় শব্দ হৈ পৰিছে যিটো দ্বীপটোৰ ডাইনী চৰ্চা কৰা আফ্ৰিকানসকলক বুজাবলৈ ব্যৱহাৰ কৰা হয়। ইয়াক কোনো ব্যক্তিক হত্যা কৰিবলৈ বা নিজৰ শত্ৰুৰ ওপৰত ধন, ক্ষমতা বা প্ৰতিশোধ লোৱাৰ উপায় হিচাপে গণ্য কৰিবলৈ চয়তানৰ সৈতে লগ লাগি শিকি অহা অলৌকিক শিল্পৰ অভ্যাস বুলি গণ্য কৰা হয়। দ্বীপটোৰ সকলো আফ্ৰিকান লোকৰ সাক্ষ্যৰপৰা কোৱা হয় যে অবিৰ অধিকাৰীসকল সদায় আফ্ৰিকাৰ স্থানীয় লোক, তেওঁলোকে নিজৰ লগত জামাইকালৈ কলা লৈ আহিছিল য’ত কেইটামান বৃহৎ অঞ্চলত ইয়াৰ সৰ্বজনীনভাৱে চৰ্চা কৰা হৈছিল। আফ্ৰিকান বা ক্ৰিয়েলসকলে ওবেয়া লোককথাক সন্মান কৰে, পৰামৰ্শ লয় আৰু ভয় কৰে; তেওঁলোকে এই ভৱিষ্যদ্বাণীবোৰত বিশ্বাস ৰাখে আৰু তেওঁলোকক বিকাৰ নিৰাময় কৰিবলৈ, প্ৰতিশোধ ল'বলৈ, অনুগ্ৰহত সহায় কৰিবলৈ, চোৰ বা ব্যভিচাৰীক শাস্তি দিবলৈ আৰু ভৱিষ্যতৰ পৰিঘটনাৰ ভৱিষ্যদ্বাণী কৰিবলৈ আহ্বান জনায়।

## ওবেহ পুৰুষ
ওবিয়াক প্ৰায়ে পশ্চিম ভাৰতীয় সফলতাৰ যন্ত্ৰ হিচাপে দেখা যায়। যিহেতু ওবেহে ক্ষমতা, ভয় আৰু সন্মান কঢ়িয়াই আনে, গতিকে এজন ওবেহ মানুহৰ এই সকলোবোৰ বৈশিষ্ট্য থকাটো আশা কৰা হয়। ৱেষ্ট ইণ্ডিজৰ দৰে সমাজত এজন ওবেয়া মানুহ আৰু তেওঁৰ ফান্দৰ সমাৰ্থক। যদি এজন ওবেহ মানুহ ভাল যোগাযোগকাৰী বুলি জনা যায় তেন্তে তেওঁৰ বহুত সম্পৰ্ক থাকিব। যদি কোনো ব্যক্তিয়ে অদৃশ্য হৈ থকাৰ উপায়ৰ জৰিয়তে কোনো ধৰণৰ সৌভাগ্য লাভ কৰে, তেন্তে তেওঁ কোনো ধৰণৰ অলৌকিক শক্তিৰ সৈতে মোকাবিলা কৰা বুলি বিশ্বাস কৰা হয়। পশ্চিম ভাৰতীয় সমাজৰ ভিতৰত ওবিয়া মানুহৰ প্ৰথাক তেওঁৰ সমাজে প্ৰশংসা কৰে যে তেওঁ ভাল-বেয়া দুয়োটা কাম কৰা প্ৰাকৃতিক আৰু অলৌকিক জগতৰ মাজৰ সহ-মানুহ বুলি ভাবে। অৱশ্যে অন্তৰ্নিহিত ওবেহ মানুহজনক সন্দেহজনক বুলি ধৰা হৈছে। ওবেয়া লম্ভা মানুহজনে নিজৰ দক্ষতাৰে আনক সহায় নকৰে, বৰঞ্চ ব্যক্তিগত স্বাৰ্থৰ বাবে ব্যৱহাৰ কৰে আৰু সেয়েহে তেওঁ বাস কৰা সম্প্ৰদায়টোক হেয়জ্ঞান কৰা হয় আৰু তেওঁক সমাজে ঘৃণা আৰু নিন্দা কৰে।

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:লোককথা
শ্ৰেণী:আফ্ৰিকাৰ লোককথা
মুছাৰাট শ্বাহীন

**মুছাৰাট শ্বাহীন** হৈছে খাইবাৰ পখতুনখোৱাৰ এগৰাকী পাকিস্তানী অভিনেত্ৰী-ৰাজনীতিবিদ। তেওঁ পাকিস্তান তেহৰিক-ই-মাছাৱতৰ অধ্যক্ষা। ৰাজনীতিৰ বাহিৰেও তেওঁ পশতু চিনেমাৰ এগৰাকী উল্লেখযোগ্য অভিনেত্ৰী আছিল। তেওঁ পাকিস্তানৰ পশতু ভাষাৰ চিনেমাৰ প্ৰথম নায়িকা হিচাপে পৰিচিত।

তেওঁৰ জনপ্ৰিয় ছবিসমূহৰ ভিতৰত *হাছিনা এটম বম*, *ব্লেক কেট*, *ভৰুছা*, *দুলহান এক ৰাত কি*, *আম্বাৰ*, *জান কি বাজী*, *শিকাৰী* আৰু *এক্সিডেণ্ট* উল্লেখযোগ্য। ১৯৭৫ চনত মুক্তিপ্ৰাপ্ত *দুলহান এক ৰাত কি* ছবিৰ জৰিয়তে তেওঁ অভিনয় জীৱন আৰম্ভ কৰে আৰু অতি কম সময়ৰ ভিতৰতে তাৰকা হিচাপে প্ৰতিষ্ঠা লাভ কৰে। ইয়াৰ পিছত তেওঁ পশতু চিনেমাৰ আগশাৰীৰ অভিনেত্ৰী আৰু সামগ্ৰিকভাৱে ললিউডৰ অন্যতম জনপ্ৰিয় অভিনেত্ৰী হিচাপে স্বীকৃতি লাভ কৰে।

পশতু চিনেমাত তেওঁৰ আটাইতকৈ জনপ্ৰিয় যোৰা আছিল বদৰ মুনীৰৰ সৈতে। ১৯৭০, ১৯৮০ আৰু ১৯৯০ৰ দশকত তেওঁলোকে অসংখ্য ছবিত একেলগে অভিনয় কৰে।

## কেৰিয়াৰ

মুছাৰাটে প্ৰথমে *আজ কি বাত* নামৰ পাঞ্জাবী ছবিত অভিনয় কৰে যদিও বিশেষ স্বীকৃতি লাভ কৰা নাছিল। পিছত *দুলহান এক ৰাত কি* ছবিত সহযোগী অভিনেত্ৰী হিচাপে এজন বাৰ নৃত্যশিল্পীৰ গুৰুত্বপূৰ্ণ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰে। মুখ্য চৰিত্ৰ নহ’লেও তেওঁৰ অভিনয় আৰু বিশেষকৈ নৃত্য দক্ষতাৰ বাবে তেওঁ সমালোচকৰ প্ৰশংসা লাভ কৰে।

এই ছবিখনৰ পিছতে তেওঁ ৰাতিটোৰ ভিতৰতে তাৰকা হিচাপে পৰিগণিত হয় আৰু একেৰাহে বহুতো ছবিৰ প্ৰস্তাৱ লাভ কৰে। তেওঁ কমেও ৪০০খন পশতু ছবিত অভিনয় কৰিছে। ইয়াৰ উপৰিও বহুতো উৰ্দু ছবি, নাটক আৰু অন্যান্য প্ৰকল্পতো কাম কৰিছে। তেওঁৰ উল্লেখযোগ্য ছবিসমূহৰ ভিতৰত *হাছিনা এটম বম*, *আৱাৰা* আৰু *ধমকি*।

২০০০ চনত তেওঁ নিজাকৈ ৰাজনৈতিক দল পাকিস্তান তেহৰিক-ই-মাছাৱত (PTM) গঠন কৰে। ৰাজনীতিত বিশেষ সফলতা লাভ নকৰিলেও প্ৰায় প্ৰতিটো নিৰ্বাচনতে ফজল-উৰ-ৰেহমানৰ বিৰুদ্ধে প্ৰতিদ্বন্দ্বিতা কৰে।

## তথ্যসূত্ৰ

## বাহ্যিক সংযোগ
* 

শ্ৰেণী:পাকিস্তানৰ অভিনেত্ৰী
শ্ৰেণী:পশতু চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেত্ৰী
ছামিয়া মুমতাজ

**ছামিয়া মুমতাজ** 
 (উৰ্দু: سمیعہ ممتاز; জন্ম ৫ আগষ্ট ১৯৭০, কৰাচী) এগৰাকী পাকিস্তানী চলচ্চিত্ৰ আৰু টেলিভিছন অভিনেত্ৰী। তেওঁ কেইবাখনো জনপ্ৰিয় টেলিভিছন নাটকত অভিনয় কৰিছে। তেওঁৰ প্ৰাপ্ত সন্মানসমূহৰ ভিতৰত এটা হাম বঁটা লাভ আৰু লাক্স ষ্টাইল বঁটাত কেইবাটাও মনোনয়ন অন্তৰ্ভুক্ত। 

## প্ৰাৰম্ভিক জীৱন
ছামিয়া মুমতাজৰ জন্ম খাৱাৰ মুমতাজ আৰু কামিল খান মুমতাজৰ ঘৰত হৈছিল। তেওঁৰ মাতৃ এগৰাকী বিশিষ্ট নাৰী অধিকাৰ কৰ্মী আৰু পিতৃ এজন স্থপতি।

## কেৰিয়াৰ
ছামিয়া মুমতাজে আৰম্ভণিতে সংগীতধৰ্মী অনুষ্ঠান আৰু পাকিস্তান টেলিভিছন কৰ্পোৰেশ্যনৰ বিভিন্ন ধাৰাবাহিকত পুনৰাবৃত্ত চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছিল। ১৯৯৫ চনত শ্বাহিদ নাদীমৰ পৰিচালনাত প্ৰচাৰিত নাট্যধাৰাবাহিক *জাৰ্দ দোপেহাৰ*ত তেওঁ প্ৰাপ্তবয়স্ক চৰিত্ৰত মুখ্য ভূমিকা পালন কৰে।

২০০৯–১০ চনত জিঅ’ এণ্টাৰটেইনমেণ্টত প্ৰচাৰিত *মেৰী জাৎ জাৰ্ৰা-এ-বেনিশান* ধাৰাবাহিকত তেওঁ মুখ্য চৰিত্ৰত অভিনয় কৰে। এই অভিনয়ৰ বাবে তেওঁ ১০ম লাক্স ষ্টাইল বঁটাত শ্ৰেষ্ঠ টেলিভিছন অভিনেত্ৰীৰ মনোনয়ন লাভ কৰে। তেওঁ *ইয়াৰিয়ান*, *ছাদকায় তুমহাৰে*, *উদাৰী* আৰু *চাং-এ-মাহ* আদি নাট্যধাৰাবাহিকত উল্লেখযোগ্য অভিনয় আগবঢ়াইছে। *ছাদকায় তুমহাৰে*-ত অভিনয়ৰ বাবে তেওঁ হাম বঁটা লাভ কৰে।

২০১৪ চনত আফিয়া নাথানিয়েলৰ লিখা আৰু পৰিচালিত নাট্য-থ্ৰিলাৰ চলচ্চিত্ৰ *দুখতাৰ*-ৰ জৰিয়তে তেওঁ চলচ্চিত্ৰত অভিষেক কৰে। ২০১৫ চনত মুক্তিপ্ৰাপ্ত চলচ্চিত্ৰ *মূৰ*-তো তেওঁ অভিনয় কৰে।

## ব্যক্তিগত জীৱন
মুমতাজৰ দুজন ভাতৃ আছে। তেওঁ ফৰজাদ নবীৰ সৈতে বিবাহপাশত আবদ্ধ আৰু পূৰ্বৰ বিবাহৰপৰা তেওঁৰ দুটা সন্তান আছে।

## তথ্যসূত্ৰ

## বাহ্যিক সংযোগ
* 
* Interview: Samiya Mumtaz

শ্ৰেণী:পাকিস্তানৰ চলচ্চিত্ৰ অভিনেত্ৰী
শ্ৰেণী:উৰ্দু চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেত্ৰী
ছাবিহা খানুম

**ছাবিহা খানুম** (উৰ্দু: خانم; জন্ম নাম **মুখতাৰ বেগম**; ১৬ অক্টোবৰ ১৯৩৫ – ১৩ জুন ২০২০) আছিল এগৰাকী পাকিস্তানী চলচ্চিত্ৰ অভিনেত্ৰী। তেওঁক *পাকিস্তানী চলচ্চিত্ৰৰ প্ৰথম মহিলা* বুলিও কোৱা হয় আৰু ১৯৫০ আৰু ১৯৬০ দশকত পাকিস্তানী চলচ্চিত্ৰ জগতত তেওঁ অভিনয়ৰ বাবে বিশেষভাৱে পৰিচিত আছিল। তেওঁ প্ৰাইড অৱ পাৰফৰমেন্স বঁটা আৰু নিগাৰ বঁটা লাভ কৰিছিল। তেওঁ ললিউড চলচ্চিত্ৰত *বেলি* (১৯৫০)ৰ জৰিয়তে আত্মপ্ৰকাশ কৰিছিল, আৰু পাছলৈ টেলিভিছন নাটকতো অভিনয় কৰিছিল।

তেওঁৰ উল্লেখযোগ্য চলচ্চিত্ৰসমূহৰ ভিতৰত আছে *ডু আনছু* (১৯৫০), *ছাছ্সি* (১৯৫৪), *গুমনাম* (১৯৫৪), *দুল্লা ভাট্টি* (১৯৫৬), *ছৰফৰোশ* (১৯৫৬), *মুখৰা* (১৯৫৮) আৰু *দেৱৰ ভাবি* (১৯৬৭)।

তেওঁ বেছিভাগ সময়তে সন্তোষ কুমাৰৰ চলচ্চিত্ৰত মুখ্য চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছিল আৰু নিজৰ সমগ্ৰ কেৰিয়াৰত তেওঁৰ বিপৰীতে অভিনয় কৰিছিল। ১৯৫০ আৰু ১৯৬০ দশকৰ চলচ্চিত্ৰসমূহত তেওঁলোকৰ অন-স্ক্ৰিন ৰসায়ন বিশেষভাৱে জনপ্ৰিয় হৈছিল, বিশেষকৈ *কাতিল* (১৯৫৫) চলচ্চিত্ৰখনত একেলগে অভিনয় কৰাৰ পিছত।

## প্ৰাৰম্ভিক জীৱন
ছাবিহা খানুমৰ জন্ম মুখতাৰ বেগম হিচাপে পঞ্জাব, পাকিস্তানৰ গুজৰাট চহৰৰ ওচৰৰ এখন গাঁৱত হৈছিল। তেওঁৰ দেউতাক মুহাম্মদ আলী (মাহিয়া) দিল্লীৰ বাসিন্দা আছিল আৰু মাতৃ ইকবাল বেগম (বালো) অমৃতসৰৰ এগৰাকী মঞ্চ আৰু চলচ্চিত্ৰ অভিনেত্ৰী আছিল। তেওঁ নিজৰ দেউতাকৰ লগত থাকিবলৈ লাহোৰলৈ স্থানান্তৰিত হোৱাৰ আগলৈকে দেউতাক-মাকৰ পৰা আঁতৰি দাদা-দেউতাৰ তত্বাৱধানত এখন ৰক্ষণশীল গ্ৰাম্য পৰিৱেশত ডাঙৰ-দীঘল হৈছিল। লাহোৰলৈ যোৱাৰ পিছত তেওঁ মঞ্চত প্ৰথম অভিনয়ৰ সুযোগ লাভ কৰে।

১৯৪৮ চনত এখন সাংস্কৃতিক প্ৰতিনিধি দল পাকিস্তানৰ শিয়ালকোটত থকা এখন চিনেমা গৃহলৈ গৈছিল। সেই সময়ত ১৯৪৮ চনত মুখতাৰ বেগম (তেতিয়া এগৰাকী কিশোৰী) উক্ত দলটোৰ অংশ হিচাপে পাঞ্জাবী গীত *"কিথ্থে গ্যে ইউঁ পৰদেশিয়া ৱে"* গাইছিল, যিটো *ছাছ্সি পুন্নু* চলচ্চিত্ৰৰ গীত আছিল (য’ত বালো আৰু আছলাম অভিনয় কৰিছিল)। তেওঁৰ এই প্ৰদৰ্শনক যথেষ্ট প্ৰশংসা কৰা হৈছিল আৰু কিছুদিন পিছত মুহাম্মদ আলীয়ে নিজৰ কন্যাক মঞ্চ নাট্যকাৰ আৰু কবি নাফিছ খালেলীৰ সৈতে পৰিচয় কৰাই দিয়ে। তেওঁৰ দৃঢ় সংকল্প লক্ষ্য কৰি খালেলীয়ে তেওঁক *বুত শিকান* নাটকত অভিনয়ৰ প্ৰস্তাৱ আগবঢ়ায়, যিটো তেওঁ গ্ৰহণ কৰে। নাফিছ খালেলীয়ে তেওঁক “ছাবিহা খানুম” নামটো দিয়ে।

## তথ্যসূত্ৰ

## বাহ্যিক সংযোগ
* 

শ্ৰেণী:পাকিস্তানৰ চলচ্চিত্ৰ অভিনেত্ৰী
অগবাঞ্জে

**অগবাঞ্জে** অডিনানী (ইগবো: ọ̀dị̀nànị̀) ভাষাত এটা দুষ্ট আত্মা বুলি ধাৰণা কৰা হৈছে, যিয়ে ইচ্ছাকৃতভাৱে এটা পৰিয়ালক দুৰ্ভাগ্যৰ সম্মুখীন কৰাব পাৰে। ইগবোলেণ্ডত অগবাঞ্জেৰ ওপৰত বিশ্বাস এসময়ৰ দৰে শক্তিশালী নহয় যদিও এতিয়াও কিছুমান বিশ্বাসী আছে।

ইগবো ভাষাত ইয়াৰ আক্ষৰিক অৰ্থ হৈছে "অহা আৰু যোৱা শিশু।" কেতিয়াবা অভদ্ৰ বা জেদী শিশুৰ প্ৰতিশব্দ হিচাপে অগবাঞ্জে শব্দটো ব্যৱহাৰ কৰা হৈছে। চেলটিক আৰু বহল ইউৰোপীয় পৌৰাণিক কাহিনীৰ পৰী চেঞ্জলিংসকলৰ সৈতে ইহঁতৰ মাজত থকা সাদৃশ্যৰ বাবে অগবাঞ্জে শব্দটোক প্ৰায়ে চেঞ্জলিং বুলি লিখা হয়। কিছুমান তত্ত্ববিদে অনুমান কৰিছে যে এই ধাৰণাসমূহে এসময়ত শিশুৰ জীৱন কাঢ়ি নিয়া এসময়ৰ অজ্ঞাত ৰোগ (যেনে এছ আই ডি এছ আৰু চিকেল চেল ৰোগ) সেইবোৰ বুজিবলৈ পৌৰাণিক উপায় হিচাপে কাম কৰে, কিয়নো পৰিয়ালৰ ভিতৰত এই ৰোগসমূহৰ উত্তৰাধিকাৰী সূত্ৰে মানুহে এই সিদ্ধান্তত উপনীত হ'ব পাৰে যে জড়িত শিশুসকল সকলো একেটা কু-অভিপ্ৰায়ৰ অৱতাৰ। 

বিশ্বাস কৰা হৈছিল যে, জন্মৰপৰা এটা নিৰ্দিষ্ট সময়ৰ ভিতৰত (সাধাৰণতে যৌৱনকাল পাৰ নহয়) অগবাঞ্জে ইচ্ছাকৃতভাৱে মৃত্যুবৰণ কৰিব আৰু তাৰ পিছত পৰিয়ালৰ পৰৱৰ্তী সন্তানত পুনৰ জন্ম ল’ব আৰু এই চক্ৰটো পুনৰাবৃত্তি কৰি বহুত দুখৰ সৃষ্টি কৰিব। 
ইয়াৰ উপৰি বিশ্বাস কৰা হয় যে অগবাঞ্জে সদায় একেটা ওচৰৰ পৰিয়ালত জন্ম লোৱা নহয়, আনকি বহল পৰিয়ালতো জন্ম ল’ব পাৰে। গৰ্ভাৱস্থা আৰু জন্মৰ মাজৰ আত্মাৰপৰা পৰিয়ালত জন্ম ল’ব পাৰি অগবাঞ্জে। আন এটা উপায় হ'ল এটা অগবাঞ্জে গোটৰ সৈতে পৰিচয় কৰাই দিয়া।

দুষ্ট আত্মাবোৰৰ *[[ইয়ি-উৱা]]* নামৰ শিল থাকে বুলি কোৱা হয়, যিবোৰ তেওঁলোকে ক’ৰবাত গোপন ঠাইত পুতি থয়। ইয়ি-উৱাই অগবাঞ্জেক মানৱ জগতলৈ ঘূৰি আহিবলৈ আৰু নিজৰ লক্ষ্য পৰিয়াল বিচাৰি উলিয়াবলৈ অনুমতি দিয়াৰ কাম কৰে। দুষ্ট আত্মাৰ ইয়ি-উৱা বিচাৰি পোৱাটোৱে নিশ্চিত কৰে যে অগবাঞ্জে পৰিয়ালটোক আৰু কেতিয়াও দুৰ্ভাগ্যৰ সম্মুখীন নহ'ব। ইয়ি-উৱা এজন পুৰোহিতে খান্দি উলিয়াই ধ্বংস কৰে। শিলটো ধ্বংস হোৱাৰ পিছত বা মাতৃয়ে সফলতাৰে আন এটা সন্তান জন্ম দিয়াৰ পাছত শিশুটো আৰু অগবাঞ্জে নহয় বুলি নিশ্চিত কৰা হয়। মাইকী অগবাঞ্জে গৰ্ভাৱস্থাত শিশুৰ সৈতে মৃত্যুবৰণ কৰে, আনহাতে মতা অগবাঞ্জে পত্নীৰ সন্তান জন্ম বা মৃত্যুৰ আগতেই মৃত্যুবৰণ কৰে। 

শিশুটিৰ মৃত্যুৰ পাছত অগবাঞ্জে ঘূৰি নাহিবলৈ তেওঁলোকক কাটি বা অংগচ্ছেদ কৰা হয়। কিছুমান অগবাঞ্জে অৱশ্যে অংগচ্ছেদৰ শাৰীৰিক ক্ষত লৈ ঘূৰি আহে বুলি কোৱা হৈছিল। নাৰীৰ বন্ধ্যাকৰণক কেতিয়াবা দুষ্ট আত্মাৰপৰা মুক্তি পোৱাৰ উপায় বুলি ভবা হৈছিল। বিকৃতিৰ দাগ নথকা অগবাঞ্জে চিনাক্ত কৰিবলৈ চেষ্টা কৰাটো কেতিয়াবা কঠিন হ’ব পাৰে। পৰিয়ালসমূহক চিনাক্ত কৰাত সহায় কৰা আন কথাবোৰ হ’ল শিশুটিৰ জন্মৰ চিন, তেওঁলোকে কোৱা প্ৰথম শব্দ আৰু পুনৰ্জন্ম পোৱা শিশুটিৰ আচৰণৰ সাদৃশ্য। 
পৰিয়ালবোৰে এই ধৰণৰ বৈশিষ্ট্যবোৰৰ প্ৰতি বহুত গুৰুত্ব দিছিল আৰু বেছিভাগ সময়তে শিশুটি অগবাঞ্জে বুলি নিশ্চিত কৰিবলৈ অৰেকলৰ ওচৰলৈ গৈছিল। অগবাঞ্জেৰ আন এটা লক্ষণ হ'ল এজন শিশু যি সঘনাই অতি অসুস্থ হৈ পৰে, বা প্ৰায়ে বিপদত পৰে। 
## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:লোককথা
শ্ৰেণী:আফ্ৰিকাৰ লোককথা
ইয়ি-উৱা

ইগবো পৌৰাণিক কাহিনীত পোৱা **ইয়ি-উৱা** হৈছে এনে এটা বস্তু যিয়ে মৃত শিশুৰ (অগবাঞ্জে নামেৰে জনাজাত) আত্মাক পৃথিৱীৰ সৈতে বান্ধি ৰাখে, যাৰ ফলত ই পুনৰ একেগৰাকী মাতৃৰ ওচৰত পুনৰ জন্ম লয়।

শিল, পুতলা, চুলি বা মৃত শিশুৰ কাপোৰৰ টুকুৰা, শংকা বা প্ৰসাদ আদি বহুতো বস্তুৱে ইয়ি-উৱাৰ উদ্দেশ্য সাধন কৰিব পাৰে। অগবাঞ্জে জিৰণি ল’বলৈ আৰু মাকক খেদি ফুৰা বন্ধ কৰিবলৈ হ’লে ইয়ি-উৱা বিচাৰি উলিয়াই ধ্বংস কৰিব লাগিব। বস্তুটো বিচাৰি উলিয়াবলৈ 'ডিবিয়া' নামেৰে জনাজাত শ্বেমানসকলে আত্মাক প্ৰশ্ন কৰে আৰু ইয়াক ইয়ি-উৱা ক'ত অৱস্থিত সেই কথা প্ৰকাশ কৰিবলৈ বাধ্য কৰিবলৈ আচাৰ-অনুষ্ঠান কৰে।

নাইজেৰিয়ান লেখিকা চিনুৱা আচেবেৰ থিংছ ফ'ল এপাৰ্ট উপন্যাসখনত এটা অগবাঞ্জে শিশু আৰু তেওঁৰ ইয়ি-উৱাৰ সৈতে জড়িত এটা বিশদ উপকথা সন্নিৱিষ্ট কৰা হৈছে।

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:লোককথা
শ্ৰেণী:আফ্ৰিকাৰ লোককথা
নিঘাত চুলতানা‌

**নিঘাত চুলতানা** আছিল এগৰাকী পাকিস্তানী অভিনেত্ৰী। তেওঁ উৰ্দু আৰু পঞ্জাবী দুয়োটা ভাষাৰ চলচ্চিত্ৰত অভিনয় কৰিছিল আৰু *চান মাহী*, *উমৰ মাৰভী*, *সাত লাখ*, *ইনছাফ*, *ইনছান বদলতা হ্যায়*, *নীন্দ*, *দিল মেৰা ধড়কন তেৰী*, *আফসানা জিন্দেগী কা* আৰু *কভি আলবিদা না কেহনা* চলচ্চিত্ৰসমূহত অভিনয়ৰ বাবে পৰিচিত আছিল।

## প্ৰাৰম্ভিক জীৱন
নিঘাতৰ পিতৃ হাছান আলী এজন বঙালী পৰিয়ালৰ আছিল, যি সেনাবাহিনীত কৰ্মৰত আছিল আৰু প্ৰথম বিশ্বযুদ্ধৰ সময়ছোৱাত তেওঁক ইৰাকলৈ প্ৰেৰণ কৰা হৈছিল; তাত তেওঁ এগৰাকী ইৰাকী কুৰ্দ মহিলাক বিয়া কৰিছিল। নিঘাতৰ জন্ম ১৯৩৫ চনত খুৰ্দিস্তান, ইৰাকত হৈছিল। যেতিয়া নিঘাতৰ বয়স ১৪ বছৰ হৈছিল, তেতিয়া তেওঁৰ পিতৃ-মাতৃয়ে ইৰাক এৰি পাকিস্তানৰ কৰাচীত স্থায়ীভাৱে বাস কৰিবলৈ গৈছিল। 

নিঘাতৰ পিতৃয়ে তেওঁ চিকিৎসক হ’ব বুলি আশা কৰিছিল। তেওঁ নাৰ্চিং অধ্যয়ন কৰি এগৰাকী নাৰ্ছ হৈছিল আৰু চলচ্চিত্ৰ জগতত যোগ দিয়াৰ আগতে সেনা চিকিৎসালয়ত কৰ্ম কৰিছিল। কিছুসময় পিছত তেওঁৰ পিতৃ হাছান আলী গুৰুতৰ ৰোগত আক্ৰান্ত হৈ দৃষ্টিহীন হৈ পৰে। নিঘাত পৰিয়ালৰ একমাত্ৰ উপাৰ্জনকাৰী হৈ পৰে, কিন্তু উপাৰ্জিত ধন পৰ্যাপ্ত নাছিল, সেয়েহে তেওঁ অভিনেত্ৰী হোৱাৰ আশাৰে লাহোৰলৈ যাবলৈ সিদ্ধান্ত লয়।

১৯৫৩ চনত নিঘাতে লাহোৰলৈ গৈছিল আৰু তাত পৰিচালক আচলাম ইৰাণীৰ সৈতে সাক্ষাৎ কৰে। তেওঁ নিঘাতক তেওঁৰ চলচ্চিত্ৰ *তাৰ্ৰাপ*ত অভিনয়ৰ সুযোগ দিয়ে, য’ত সুধীৰ, শাম্মী আৰু আল্লাউদ্দিন অভিনয় কৰিছিল।

## কেৰিয়াৰ
তেওঁ ১৯৫৩ চনত অভিনেত্ৰী হিচাপে আত্মপ্ৰকাশ কৰে। তেওঁ *পাসবান*, *নূৰান*, *তেৰে বাঘৈৰ*, *ইনছাফ*, *তমন্না*, *ৰাহগুজৰ* আৰু *মিট্টি দিআঁ মূৰ্তান* চলচ্চিত্ৰসমূহত অভিনয় কৰে। ১৯৬২ চনত ৰিয়াজ শাহীদ পৰিচালিত *সুসৰাল* চলচ্চিত্ৰত লাহোৰৰ প্ৰাচীৰবেষ্টিত চহৰৰ দৰিদ্ৰ পৰিয়ালৰ এগৰাকী শাৰীৰিকভাৱে অক্ষম মহিলাৰ ভূমিকাত অভিনয় কৰি তেওঁ সমালোচনামূলক প্ৰশংসা লাভ কৰে। তাৰ পিছত তেওঁ নিজৰ নাম নিঘাত চুলতানা ৰাখে আৰু পাছলৈ *পাযেব*, *কোহ-এ-নূৰ*, *আফশান*, *সালগিৰা*, *জৈসে জান্তে নহীঁ* আৰু *আফসানা জিন্দেগী কা* চলচ্চিত্ৰসমূহত অভিনয় কৰে। ১৯৫৬ চনত তেওঁ দেশখনৰ প্ৰথম সিন্ধী ভাষাৰ চলচ্চিত্ৰ *উমৰ মাৰভী*ত মুখ্য চৰিত্ৰত অভিনয় কৰে। তাৰ পিছত তেওঁ *জঞ্জীৰ*, *বেগুনাহ*, *সুখ কা সপ্না*, *লাখপতি*, *জান-এ-বাহাৰ* আৰু *শেহবাজ* চলচ্চিত্ৰসমূহত অভিনয় কৰে।

## ব্যক্তিগত জীৱন
তেওঁ *নীন্দ* চলচ্চিত্ৰৰ পিছত পৰিচালক হাছান তাৰিকক বিয়া কৰিছিল, যদিও তেওঁলোক প্ৰথমে *সাত লাখ* চলচ্চিত্ৰৰ চেটত লগ পাইছিল, য’ত তেওঁ মুখ্য সহকাৰী পৰিচালক হিচাপে কাম কৰিছিল। তেওঁৰ হাছান তাৰিকৰ সৈতে দুটা সন্তান আছিল—এজন পুত্ৰ তাহিৰ হাছান আৰু এগৰাকী কন্যা অভিনেত্ৰী ৰীনা। পিছলৈ হাসান তাৰিকে তেওঁক বিবাহ বিচ্ছেদ দিয়ে আৰু তেওঁ নিজৰ সন্তানসকলৰ হেফাজত লাভ কৰে।

## মৃত্যু
নিঘাত চুলতানাই ২০০২ চনৰ ১৬ ডিচেম্বৰত কৰাচীত নিজ গৃহত মৃত্যুবৰণ কৰে। 

## তথ্যসূত্ৰ

## বাহ্যিক সংযোগ
* 

শ্ৰেণী:পাকিস্তানৰ চলচ্চিত্ৰ অভিনেত্ৰী
শ্ৰেণী:উৰ্দু চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেত্ৰী
শ্ৰেণী:পঞ্জাবী চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেত্ৰী
নায়াৰ চুলতানা

**নায়াৰ চুলতানা** (জন্ম নাম **তায়েবা বানো**; ১৯৩৭ – ২৭ অক্টোবৰ ১৯৯২), *মালকা-ই-জজবাত* (আৱেগৰ ৰাণী) আৰু *কুইন অৱ ইমোশ্বনছ* নামে জনাজাত, আছিল এগৰাকী পাকিস্তানী চলচ্চিত্ৰ অভিনেত্ৰী। তেওঁ ১৯৫০ আৰু ১৯৬০ দশকত ললিউডৰ অগ্ৰগণ্য পৰ্দা অভিনেত্ৰীসকলৰ অন্যতম হিচাপে পৰিগণিত হৈছিল।

## প্ৰাৰম্ভিক জীৱন
নায়াৰ চুলতানাৰ জন্ম ১৯৩৭ চনত ব্ৰিটিছ ভাৰতৰ আলীগড়ত এক মুছলিম পৰিয়ালত হৈছিল। তেওঁ আলীগড়ৰ উইমেনছ কলেজ, আলীগড় মুছলিম বিশ্ববিদ্যালয়ত শিক্ষা লাভ কৰিছিল। ১৯৪৭ চনত পাকিস্তানৰ স্বাধীনতাৰ পিছত তেওঁৰ পৰিয়াল কৰাচীলৈ প্ৰব্ৰজন কৰে। 

## কেৰিয়াৰ
চুলতানাৰ অভিভাৱকসকল অভিনেত্ৰী শামীম বানোৰ আত্মীয় আছিল, যিগৰাকী খ্যাতনামা পাকিস্তানী চলচ্চিত্ৰ নিৰ্মাতা-পৰিচালক অনৱৰ কামাল পাশাৰ পত্নী আছিল। তেওঁ ১৯৫৫ চনত অনৱৰ কামাল পাশাৰ পৰিচালিত *কাতিল* চলচ্চিত্ৰত সহ-ভূমিকাত ‘নাজলী’ পৰ্দা-নাম ব্যৱহাৰ কৰি অভিনয় আৰম্ভ কৰে। একে বছৰতে তেওঁ হুমায়ুন মিৰ্জাৰ *ইন্তিখাব* চলচ্চিত্ৰত দ্বিতীয় মুখ্য ভূমিকাত অভিনয় কৰে। তাৰ পিছত তেওঁ ‘নায়াৰ চুলতানা’ নাম গ্ৰহণ কৰে। 

১৯৫৭ চনত জাফ্ফৰ মালিকৰ *সাত লাখ* চলচ্চিত্ৰত সন্তোষ কুমাৰৰ বিপৰীতে এজন তৱাইফৰ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰি তেওঁ বিশেষ খ্যাতি লাভ কৰে আৰু এই অভিনয়ৰ বাবে তেওঁ সৰ্বশ্ৰেষ্ঠ সহ-অভিনেত্ৰীৰ নিগাৰ এৱাৰ্ড লাভ কৰে। এছ. এম. ইউসুফৰ *সহেলী* (১৯৬০) চলচ্চিত্ৰই তেওঁক বৃহৎ সফলতা দিয়ে। চলচ্চিত্ৰখন বক্স অফিচত গোল্ডেন জুবিলী উদ্‌যাপন কৰে আৰু এজন প্ৰেমময়ী পত্নী আৰু নিঃস্বাৰ্থ বান্ধৱীৰ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰি তেওঁ সৰ্বশ্ৰেষ্ঠ অভিনেত্ৰীৰ নিগাৰ এৱাৰ্ড লাভ কৰে। 

১৯৬২ চনত খোৱাজা খুৰশীদ আনৱৰ পৰিচালিত *ঘুঙঘট* চলচ্চিত্ৰত তেওঁ সদ্য বিবাহিতা কইনাৰ ভূমিকাত অভিনয় কৰে, যি বিবাহৰ পিছতে পলাই যায়। এছ. সুলেমানৰ *বাজী* (১৯৬৩) চলচ্চিত্ৰত মুখ্য চৰিত্ৰত অভিনয় কৰি এগৰাকী হতাশ যুৱ বিধৱাৰ চৰিত্ৰ ৰূপায়ণৰ বাবে প্ৰশংসা লাভ কৰে।

ডাৰপানৰ সৈতে বিবাহৰ পিছত তেওঁ কিছুসময়ৰ বাবে চলচ্চিত্ৰ জগত এৰি দিয়ে। ১৯৬০ দশকৰ শেষভাগত তেওঁ পুনৰ অভিনয় আৰম্ভ কৰে, কিন্তু *এক মুসাফিৰ এক হাসীনা* (১৯৬৮), *মেৰী ভাবী* (১৯৬৯), *হামজোলী* (১৯৭০) আৰু *আজমত* (১৯৭৩) আদি চলচ্চিত্ৰসমূহ বিশেষ সফল হোৱা নাছিল।

১৯৭০ দশকত তেওঁ চৰিত্ৰাভিনেত্ৰীৰ ভূমিকালৈ আগবাঢ়ে আৰু *অভি তো মে জৱান হুঁ*, *মাজী হাল মুস্তাকবিল* আৰু *সীতা মৰিয়ম মাৰ্গাৰেট* চলচ্চিত্ৰত অভিনয় কৰে। এইসমূহ তেওঁৰ শেষ সমালোচনামূলকভাৱে প্ৰশংসিত চলচ্চিত্ৰ আছিল। ১৯৮১ চনত স্বামী ডাৰপানৰ মৃত্যুৰ পাছত নায়াৰে তেওঁৰ নিয়োগ সংস্থা পৰিচালনা কৰে। পৰৱৰ্তী দশকত তেওঁ কেইখনমান চলচ্চিত্ৰত অভিনয় কৰে। ৩৭বছৰীয়া চলচ্চিত্ৰ জীৱনত তেওঁ ২২৫তকৈ অধিক চলচ্চিত্ৰত অভিনয় কৰে আৰু বহুতো বঁটা লাভ কৰে। তেওঁ বিশেষকৈ বিষাদময় চৰিত্ৰ ৰূপায়ণৰ বাবে পৰিচিত আছিল। 

## ব্যক্তিগত জীৱন
তেওঁ নিজৰ সহ-অভিনেতা আৰু পাকিস্তানী চলচ্চিত্ৰ উদ্যোগৰ অন্যতম শীৰ্ষ ৰোমাণ্টিক নায়ক দৰ্পণক বিবাহ কৰে। তেওঁলোকৰ দুজন পুত্ৰ আছিল—কায়সাৰ আৰু আলী। দৰ্পণৰ জ্যেষ্ঠ ভাতৃ সন্তোষ কুমাৰো এজন অভিনেতা আছিল আৰু আন এজন ভাতৃ এছ. ছুলেমান এজন চলচ্চিত্ৰ পৰিচালক আছিল। 

## অসুস্থতা আৰু মৃত্যু
নায়াৰ চুলতানাই ২৭ অক্টোবৰ ১৯৯২ চনত কৰাচীৰ আগা খান বিশ্ববিদ্যালয় চিকিৎসালয়ত কৰ্কট ৰোগত আক্ৰান্ত হৈ মৃত্যুবৰণ কৰে।

## তথ্যসূত্ৰ
 

## বাহ্যিক সংযোগ
*  নায়াৰ চুলতানাৰ চলচ্চিত্ৰ তালিকা IMDb ৱেবছাইটত
* 

শ্ৰেণী:পাকিস্তানৰ চলচ্চিত্ৰ অভিনেত্ৰী
মায়া চৌধুৰী

**মায়া চৌধুৰী** এগৰাকী ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী যিয়ে মণিপুৰী চলচ্চিত্ৰত অভিনয় কৰে। ২০২৪ চনৰ চলচ্চিত্ৰ *ওনেনেছ*ত আন্না মাৰ্টিনৰ চৰিত্ৰত অভিনয়ৰ বাবে তেওঁ ২০২৫ চনত অনুষ্ঠিত ১৭তম মণিপুৰ ৰাজ্য চলচ্চিত্ৰ বঁটাত শ্ৰেষ্ঠ সহ-অভিনেত্ৰী বঁটা লাভ কৰে, যি তেওঁৰ কেৰিয়াৰৰ প্ৰথম বঁটা।

তেওঁৰ উল্লেখযোগ্য চলচ্চিত্ৰসমূহ হ'ল *বসন্তাগী নোংগাল্লামদাই* ত্ৰয়ী, *ওনেনেছ*, *মেইচাক*, *কুন্তী*, *মিঃ লখিপিয়াৰী*, *লিকলাই*, *তোমথিন শিজা*, *ইমইনু* আৰু *সাক্লোন আমাদা*।

## কেৰিয়াৰ
১৯৯৮ চনত মায়া চৌধুৰীয়ে লৈমায়ুম বংকা শৰ্মাৰ পৰিচালিত চেলুলয়েড চলচ্চিত্ৰ *মেইচাক*ৰ জৰিয়তে অভিনয় জীৱন আৰম্ভ কৰে। সেই বছৰতে তেওঁ মিছ মণিপুৰ ১৯৯৮ প্ৰতিযোগিতাত অংশগ্ৰহণ কৰি দ্বিতীয় ৰানাৰ-আপ স্থান লাভ কৰে আৰু আন পাঁচটা উপ-শিৰোনাম জয় কৰে।

বিবাহৰ পূৰ্বে তেওঁ আৰু দুটা চেলুলয়েড চলচ্চিত্ৰত অভিনয় কৰে। বিবাহৰ পিছত কিছুসময়ৰ বাবে অভিনয়ৰপৰা আঁতৰি থাকি পুনৰ *বসন্তাগী নোংগাল্লামদাই* আৰু *২১শ শতিকাৰ কুন্তী* চলচ্চিত্ৰৰ জৰিয়তে অভিনয় জগতলৈ উভতি আহে। এই ক্ষেত্ৰত তেওঁ স্বামী আৰু পৰিয়ালৰ সহায়ৰ কথা উল্লেখ কৰিছে।

তেওঁৰ পুনৰাগমন *লেইখামতোন* চলচ্চিত্ৰৰে চিহ্নিত হয় আৰু তাৰ পিছত *ইমইনু*, *তোমথিন শিজা*, *হিয়াই* আৰু *পাণ্ডাম আমাদা* চলচ্চিত্ৰত সহ-ভূমিকাত অভিনয় কৰে। *পাণ্ডাম আমাদা* ১৮তম ঢাকা আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ মহোৎসৱ ২০১৯, ১৮তম থাৰ্ড আই এশিয়ান চলচ্চিত্ৰ মহোৎসৱ ২০১৯ (মুম্বাই) আৰু টোকিঅ লিফ্ট-অফ চলচ্চিত্ৰ মহোৎসৱ ২০২০ত প্ৰদৰ্শনৰ বাবে নিৰ্বাচিত হৈছিল।

### উল্লেখযোগ্য সমালোচনামূলক প্ৰতিক্ৰিয়া
২০২৪ চনত তেওঁ *ওনেনেছ* চলচ্চিত্ৰত আন্না মাৰ্টিনৰ মুখ্য চৰিত্ৰত অভিনয় কৰে। চলচ্চিত্ৰখন প্ৰিয়কান্ত লৈশ্ৰমে পৰিচালনা কৰে আৰু সমলিঙ্গীয় সম্পৰ্ক বিষয়ক আলোচনাক কেন্দ্ৰ কৰি নিৰ্মিত প্ৰথম মণিপুৰী চলচ্চিত্ৰ হিচাপে পৰিচিত।

চলচ্চিত্ৰখন দক্ষিণ এশিয়াৰ অন্যতম বৃহৎ কুইৰ চলচ্চিত্ৰ উৎসৱ KASHISH Pride Film Festival 2024, মুম্বাইত বিশ্ব প্ৰদৰ্শন লাভ কৰে আৰু পিছলৈ ১৪তম বেংগালুৰু কুইৰ চলচ্চিত্ৰ উৎসৱ ২০২৪, ২য় ঐখৈগী ইম্ফল আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ মহোৎসৱ ২০২৫ আৰু ২য় উত্তৰ-পূব ভাৰত চলচ্চিত্ৰ মহোৎসৱ, মণিপুৰত প্ৰদৰ্শিত হয়। 

মুক্তিৰ পিছত তেওঁ সমালোচকৰ প্ৰশংসা লাভ কৰে। *দ্য ছাংহাই এক্সপ্ৰেছ*য়ে তেওঁক চলচ্চিত্ৰখনত অন্যতম শক্তিশালী অভিনয় আগবঢ়োৱা বুলি উল্লেখ কৰে। *মণিপুৰ ৱিকি* আৰু *ই-পাও*য়ে তেওঁৰ অভিনয়ক উচ্চ প্ৰশংসা কৰে আৰু ইয়াক তেওঁৰ কেৰিয়াৰৰ অন্যতম শ্ৰেষ্ঠ অভিনয় বুলি মন্তব্য কৰে। 

২০২৫ চনত অনুষ্ঠিত প্ৰাগ চিনে এৱাৰ্ড ২০২৫-ত তেওঁ শ্ৰেষ্ঠ অভিনেত্ৰী – উত্তৰ-পূব শাখাত মনোনয়ন লাভ কৰে। ১৭তম মণিপুৰ ৰাজ্য চলচ্চিত্ৰ বঁটাত তেওঁ *ওনেনেছ*ৰ বাবে শ্ৰেষ্ঠ সহ-অভিনেত্ৰী বঁটা লাভ কৰে।

## বিতৰ্ক
২০২৪ চনত *ওনেনেছ* চলচ্চিত্ৰৰ প্ৰচাৰমূলক সাক্ষাৎকাৰৰ পিছত মায়া চৌধুৰী অনলাইন সমালোচনা আৰু ট্ৰ'লিঙৰ লক্ষ্য হয়। সাক্ষাৎকাৰত তেওঁ নিজৰ অভিনয় নথকা চলচ্চিত্ৰ নেদেখো বুলি কৰা মন্তব্য ভুল বুজা-বুজিৰ সৃষ্টি কৰে আৰু চলচ্চিত্ৰখনক লৈ সমালোচনা বৃদ্ধি পায়। এই বিতৰ্ক মণিপুৰত চলচ্চিত্ৰখনৰ বিষয়-বস্তুক লৈ চলি থকা বিস্তৃত আপত্তিৰ মাজতে সংঘটিত হৈছিল। 

## নিৰ্বাচিত চলচ্চিত্ৰ তালিকা

## বঁটা আৰু মনোনয়ন

## তথ্যসূত্ৰ

## বাহ্যিক সংযোগ
* 
* 

শ্ৰেণী:মেইতেই চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেত্ৰী
হাদিজা আলিয়ু

**হাদিজা আলিয়ু** (জন্ম: ১ জুন ১৯৮৯), যাক **হাদিজা গাবন** বুলিও কোৱা হয়, এগৰাকী নাইজেৰিয়ান অভিনেত্ৰী আৰু চলচ্চিত্ৰ নিৰ্মাতা, যিয়ে হাউছা আৰু ইংৰাজী ভাষাৰ ছবিত অভিনয় কৰে। তেওঁ এমটিএন নাইজেৰিয়া আৰু ইণ্ডোমি নুডলছৰ ব্ৰেণ্ড এম্বেছাদৰ হিচাপে কাম কৰে। আলিয়ুৱে ২০১৩ চনৰ বেষ্ট অৱ নলীউড বঁটাত শ্ৰেষ্ঠ অভিনেত্ৰী হিচাপে নিৰ্বাচিত হৈছিল আৰু ২০১৪ চনত ২য় কেনিউড/এমটিএন বঁটাত জয়ী হৈছিল। তেওঁ এইচএজি ফাউণ্ডেশ্যনৰ প্ৰতিষ্ঠাপক।

## প্ৰাথমিক জীৱন আৰু পৰিয়াল
১৯৮৯ চনৰ ১ জুনত গেবনৰ লিব্ৰেভিলত জন্মগ্ৰহণ কৰা হাদিজা আলিয়ু জ্যেষ্ঠ ৰাষ্ট্ৰনেতা মাল্লাম আলিয়ুৰ কন্যা। তেওঁ পিতৃৰ ফালৰ পৰা গাবোনী বংশৰ আৰু মাতৃৰ ফালৰ পৰা নাইজেৰিয়াৰ আদামাৱা ৰাজ্যৰ ফুলানী বংশোদ্ভূত। আলিয়ুৱে জন্ম দেশত প্ৰাথমিক আৰু মাধ্যমিক শিক্ষা গ্ৰহণ কৰিছিল। তেওঁ উকীল হোৱাৰ লক্ষ্যৰে এ-লেভেল পৰীক্ষা দিছিল আৰু পিছলৈ আইন বিষয়ত অধ্যয়ন আৰম্ভ কৰিছিল। কিন্তু কিছুমান সমস্যাৰ বাবে বিশ্ববিদ্যালয়ৰ অধ্যয়ন ত্যাগ কৰিবলগীয়া হৈছিল। তাৰ পিছত তেওঁ ফৰাচী ভাষাত ডিপ্লমা গ্ৰহণ কৰি ব্যক্তিগত বিদ্যালয়ত ফৰাচী ভাষাৰ শিক্ষক হিচাপে কাম কৰিছিল।

## অভিনয় কেৰিয়াৰ
গেবনৰ পৰা নাইজেৰিয়ালৈ অহাৰ পিছত আলিয়ুৱে কেনিউড চলচ্চিত্ৰ উদ্যোগত যোগদান কৰে। তেওঁ খুলশালীয়েকৰ সৈতে আদামাৱাৰ পৰা কাডুনালৈ স্থানান্তৰিত হৈছিল। কাডুনাত উপস্থিত হোৱাৰ কিছুদিন পিছতে তেওঁ আলী নুহুক লগ পাই অভিনেত্ৰী হ'বলৈ সহায় বিচাৰিছিল। ২০০৯ চনত ‘আৰ্টাবু’ চলচ্চিত্ৰত তেওঁ অভিষেক কৰে আৰু পিছলৈ হাউছা চলচ্চিত্ৰ উদ্যোগত বিশেষ খ্যাতি লাভ কৰে।

আলিয়ু, আলী নুহু, ছানি মুছা ডাঞ্জা, ইয়াকুবু মহম্মদ, মৰিয়াম বুথ আৰু ৰহামা ছাদাউৰ দৰে ২০১৭ চনত নলীউড চলচ্চিত্ৰ উদ্যোগত যোগদান কৰে। তেওঁ নিজৰ প্ৰথম নলীউড চলচ্চিত্ৰ ‘লেগছ ৰিয়েল ফেইক লাইফ’ত অভিনয় কৰে, য’ত মাইক এজুৰুওন্যে, মাৰ্ক এঞ্জেল আৰু ইমানুৱেল্লাৰ সৈতে দেখা যায়।

## সন্মান আৰু বঁটা

আলিয়ুৱে কেইবাটাও বঁটা আৰু সন্মান লাভ কৰিছে, যাৰ ভিতৰত ২০১৩ চনৰ বেষ্ট অৱ নলীউড বঁটা আৰু ২০১৪ চনৰ ২য় কেনিউড/এমটিএন বঁটা উল্লেখযোগ্য। ২০১৩ চনত তেওঁক তেতিয়াৰ কানো ৰাজ্যৰ ৰাজ্যপাল ড° ৰাবিউ মুছা ক্বাঙ্কৱাছোৱে অভিনেত্ৰী হিচাপে তেওঁৰ অৱদানৰ স্বীকৃতি স্বৰূপে সন্মানিত কৰিছিল। তেওঁ আফ্ৰিকান হলিউড বঁটাতো শ্ৰেষ্ঠ অভিনেত্ৰী হিচাপে নিৰ্বাচিত হৈছিল।

## ব্ৰেণ্ড এম্বেছাদৰ

২০১৮ চনৰ ডিচেম্বৰত আলিয়ুক ডেংগোটে গ্ৰুপৰ সহযোগী প্ৰতিষ্ঠান নাসকন এলাইড পিএলচিয়ে কানো চহৰত ডেংগোটে ক্লাছিক ছিজনিং সামগ্ৰীৰ আনুষ্ঠানিক উন্মোচনৰ সময়ত ব্ৰেণ্ড এম্বেছাদৰ হিচাপে ঘোষণা কৰে।

## দানশীল কাৰ্যকলাপ

২০১৬ চনত আলিয়ুৱে এইচএজি ফাউণ্ডেশ্যন নামৰ এটা দাতব্য সংস্থা প্ৰতিষ্ঠা কৰে, যাৰ লক্ষ্য হৈছে শিক্ষা, স্বাস্থ্যসেৱা আৰু খাদ্য সুৰক্ষাৰ ক্ষেত্ৰত সহায় আগবঢ়াই সাধাৰণ লোকৰ জীৱনমান উন্নত কৰা।

২০১৬ চনৰ মাৰ্চ মাহত আলিয়ুৱে কানো ৰাজ্যৰ আভ্যন্তৰীণভাৱে স্থানচ্যুত লোকসকলৰ শিবিৰ পৰিদৰ্শন কৰি খাদ্য সামগ্ৰী, বস্ত্ৰ আৰু শিবিৰবাসীসকলৰ প্ৰয়োজনীয় আন সামগ্ৰী দান কৰে, যিসকল উত্তৰ নাইজেৰিয়াৰ হিংসাত্মক পৰিস্থিতিৰ ফলত স্থানচ্যুত হৈছিল।

## তথ্যসূত্ৰ
 

## বাহ্যিক সংযোগ
* 
* HAG Foundation official website 

শ্ৰেণী:নাইজেৰিয়ান অভিনেত্ৰী
ইৰাণত মহিলাৰ অধিকাৰ

ইৰাণত ২০ শতিকাৰ শেষৰ ফালে আৰু একবিংশ শতিকাৰ আৰম্ভণিতে বেছিভাগ উন্নত ৰাষ্ট্ৰৰ তুলনাত নাৰীৰ অধিকাৰৰ ওপৰত যথেষ্ট বাধা আৰোপ কৰা হৈছে। বিশ্ব অৰ্থনৈতিক মঞ্চৰ ২০১৭ চনৰ গ্ল’বেল জেণ্ডাৰ গেপ ৰিপ’ৰ্টত লিংগ সমতাৰ ক্ষেত্ৰত ১৪৪খন দেশৰ ভিতৰত ইৰাণক ১৪০ স্থান দিয়া হৈছে। ২০১৭ চনত ইৰাণত দৰমহা পোৱা কৰ্মশক্তিৰ মাত্ৰ ১৯% মহিলাৰ সংখ্যা আছিল, ১৯৯০ চনৰ পৰা ইয়াৰ বৃদ্ধি সাত শতাংশ। ২০১৭ চনত জৰ্জটাউন ইনষ্টিটিউট ফৰ উইমেন, পিছ এণ্ড ছিকিউৰিটি (WPS) সূচকাংকই ইৰাণক ১৫৩খন দেশৰ তলৰ টেৰ্চাইলত স্থান দিছিল। দক্ষিণ এছিয়াৰ অন্যান্য অঞ্চলৰ তুলনাত ইৰাণৰ মহিলাসকলে আৰ্থিক একাউণ্ট, শিক্ষা আৰু মোবাইল ফোন ব্যৱহাৰৰ সুবিধা লাভ কৰে।: 16 মহিলাৰ বিৰুদ্ধে আইনী বৈষম্যৰ ক্ষেত্ৰত ইৰাণক ১৫৩খন দেশৰ ভিতৰত ১১৬ নম্বৰ স্থানত আছিল।

ইৰাণত দেশখন শাসন কৰা চৰকাৰৰ ৰূপ অনুসৰি নাৰীৰ অধিকাৰৰ পৰিৱৰ্তন ঘটিছে আৰু স্বাধীনতা আৰু আত্মনিয়ন্ত্ৰণৰ ক্ষেত্ৰত মহিলাৰ অধিকাৰৰ প্ৰতি মনোভাৱ সঘনাই সলনি হৈছে। প্ৰতিখন চৰকাৰৰ উত্থানৰ লগে লগে মহিলাৰ অধিকাৰৰ বাবে ধাৰাবাহিকভাৱে দিয়া আদেশে ভোটাধিকাৰৰ পৰা আৰম্ভ কৰি সাজ-পোছাকলৈকে বহুতো বিষয়ক প্ৰভাৱিত কৰিছে।

২০ শতিকাৰ আৰম্ভণিৰ পৰা ইৰাণী মহিলাসকলৰ অধিকাৰ আৰু আইনী মৰ্যাদা  সলনি হৈছিল, বিশেষকৈ বিগত তিনিটা চৰকাৰী ব্যৱস্থাৰ সময়ছোৱাত। ১৮০০ চনৰ শেষৰ ফালৰ পৰা ২০ শতিকাৰ আৰম্ভণিলৈকে কাজাৰ যুগত নাৰীক বিচ্ছিন্ন কৰি ৰখা হৈছিল; তেওঁলোকক ৰাজনীতিত নিয়োজিত কৰা নাছিল, আৰু তেওঁলোকৰ অৰ্থনৈতিক অৱদান ঘৰুৱা কামত সীমাবদ্ধ আছিল। ১৯২৫ চনৰ পৰা ১৯৭৯ চনলৈ পাহলৱী যুগত এই পৰিস্থিতিৰ পৰিৱৰ্তন ঘটিছিল; মহিলাসকলে বহুত অন্যান্য স্বাধীনতা লাভ কৰিছিল। শ্বাহৰ ইচ্ছাৰ দ্বাৰা ইৰাণক অধিক আধুনিক, ইউৰোপীয় দেশ সমূহৰ দৰে গঢ়ি তোলাৰ বাবে নাৰীৰ অধিকাৰ আৰু স্বাধীনতা প্ৰতিষ্ঠা কৰা হৈছিল যদিও জনসংখ্যাৰ সৰহসংখ্যকক অৱজ্ঞা কৰি সেইয়া বেছিভাগেই দেশখনৰ অভিজাত শ্ৰেণীৰ ওপৰত প্ৰযোজ্য আছিল। ১৯৭৯ চনৰ ইৰাণী বিপ্লৱৰ পিছত ইছলামিক ৰিপাব্লিকে এই স্বাধীনতাসমূহ প্ৰত্যাহাৰ কৰিছিল। হিউমেন ৰাইটছ সংগঠনে ইয়াক লক্ষ্য় কৰি ২০১৫ চনত কৈছিল, "ইৰাণত মহিলাৰ অধিকাৰ অতিশয় বাধাপ্ৰাপ্ত"। ইব্ৰাহিম ৰাইছিৰ কাৰ্যকালত ইৰাণী কৰ্তৃপক্ষই মহিলাৰ সাজ-পোছাকৰ ওপৰত লক্ষ্য় ৰাখিবলৈ পুলিচ প্ৰশাসন বৃদ্ধি কৰিছিল, যাৰ ফলত মহিলাৰ অধিকাৰ হ্ৰাস পায়।
## বিশ্বৰ ভিতৰত স্থান

২০২৩ চনৰ হিচাপত জৰ্জটাউন বিশ্ববিদ্যালয়ৰ 'জৰ্জটাউন ইনষ্টিটিউট ফৰ উইমেন, পিছ এণ্ড ছিকিউৰিটি' অনুসৰি ইৰাণৰ সূচকাংক স্ক'ৰ ০.৫৫৭, আৰু মহিলা অন্তৰ্ভুক্তি, ন্যায় আৰু নিৰাপত্তাৰ ক্ষেত্ৰত ১৭৭খন দেশৰ ভিতৰত ১৪০ নম্বৰ স্থানত আছে।
### আইনী বৈষম্য
২০১৭–২০১৮ চনৰ মহিলা, শান্তি আৰু নিৰাপত্তা (WPS) সূচকাংক অনুসৰি ইৰাণে আইনী বৈষম্যৰ ক্ষেত্ৰত ১৫৩খন দেশৰ ভিতৰত ১১৬ নম্বৰ স্থান লাভ কৰিছে।: ১৬ বিশ্ব বেংকৰ তথ্যকোষ, "মহিলা, ব্যৱসায় আৰু আইন"ত বিবাহিত মহিলাৰ ওপৰত ইৰাণৰ আইনত ২৩টা নিষেধাজ্ঞাৰ তালিকা দিয়া হৈছে; ইয়াৰ ভিতৰত "পাছপ'ৰ্টৰ বাবে আবেদন কৰা, দেশৰ বাহিৰত ভ্ৰমণ কৰা, ক'ত থাকিব বাছি লোৱা আৰু পৰিয়ালৰ মুৰব্বী হোৱা আদি অন্তৰ্ভুক্ত। মহিলাসকলে পুৰুষে যিদৰে চাকৰি পাব বা পেছা কৰিব নোৱাৰে; তেওঁলোকক সমান কামৰ বাবে সমান দৰমহা নিশ্চিত কৰিব নোৱাৰি, আৰু নিযুক্তিৰ ক্ষেত্ৰত লিংগ বৈষম্যক বাধা দিবলৈ কোনো আইন নাই।"

## তথ্য সংগ্ৰহ
নূৰ বুখাৰী

**নূৰ বুখাৰী** (نُور بُخاری; জন্ম ৩ জুলাই ১৯৮২) এগৰাকী পাকিস্তানী প্ৰাক্তন অভিনেত্ৰী, পৰিচালক, মডেল আৰু টেলিভিছন সঞ্চালিকা। তেওঁ কেইবাটাও টেলিভিছন অনুষ্ঠান, চলচ্চিত্ৰ আৰু বিজ্ঞাপনত অভিনয় কৰিছে। নিজৰ চলচ্চিত্ৰ কেৰিয়াৰত তেওঁ ৪৪খন উৰ্দু চলচ্চিত্ৰ আৰু ২০খন পঞ্জাবী চলচ্চিত্ৰত অভিনয় কৰিছিল। 

## ব্যক্তিগত জীৱন
নূৰৰ জন্ম ৩ জুলাই ১৯৭৪ চনত লাহোৰত হৈছিল।

২০০৮ চনত বুখাৰীয়ে দুবাই-ভিত্তিক এজন হিন্দু ব্যৱসায়ী বিক্ৰম সুদৰ সৈতে বিবাহ কৰে। কিছুদিনৰ পিছতেই তেওঁলোক পৃথক হয়; পাছলৈ নূৰ আৰু তেওঁৰ দেউতাকে অভিযোগ কৰে যে তেওঁ নূৰক অপহৰণ কৰি হিন্দুধৰ্মলৈ ধৰ্মান্তৰিত কৰাৰ চেষ্টা কৰিছিল। এই বিবাহ ২০১০ চনত বিচ্ছেদৰ জৰিয়তে সমাপ্ত হয়।

অক্টোবৰ ২০১৭ চনত বুখাৰীয়ে ঘোষণা কৰে যে তেওঁ অনিৰ্দিষ্ট সময়ৰ বাবে মনোৰঞ্জন জগতৰপৰা অৱসৰ ল’ব। পাছলৈ তেওঁ নিজৰ তৃতীয় স্বামী আউন চৌধুৰীৰ সৈতে পুনৰ বিবাহ সম্পন্ন কৰে। তেওঁলোকৰ চাৰিজন সন্তান আছে। তেওঁ এগৰাকী অনুশীলনকাৰী মুছলিম আৰু হিজাব পৰিধান কৰে। 

## কেৰিয়াৰ
নূৰে ১৯৯০ দশকৰ মাজভাগত শিশু শিল্পী হিচাপে পাকিস্তানী চলচ্চিত্ৰত অভিনয় আৰম্ভ কৰে। তেওঁৰ প্ৰাৰম্ভিক চলচ্চিত্ৰসমূহৰ ভিতৰত আছে *পিয়াৰ কৰণ তো নাই ডৰনা* (১৯৯২), *উৰূসা* (১৯৯৩) আৰু *জন্নত* (১৯৯৩)। পাছলৈ তেওঁ মুখ্য নায়িকা হিচাপে *জান জান পাকিস্তান* (১৯৯৯) আৰু *মুঝে চান্দ চাহিয়ে* (২০০০) আদি চলচ্চিত্ৰত অভিনয় কৰে। এই চলচ্চিত্ৰসমূহত তেওঁ শান শাহিদ, ৰীমা খান, জাভেদ শেখ, বাবৰ আলী আৰু আতিকা ওধোৰ সৈতে একেলগে অভিনয় কৰিছিল। 

তাৰ পিছত নূৰে *ঘৰ কব আও গে* (২০০০) চলচ্চিত্ৰত আহছান খান, মীৰা, শান শাহিদ, জাভেদ শেখ আৰু বাবৰ আলীৰ সৈতে অভিনয় কৰে। তেওঁৰ আন উল্লেখযোগ্য চলচ্চিত্ৰসমূহৰ ভিতৰত আছে *আগ কা দৰিয়া* (২০০০), *তেৰে পিয়াৰ মো* (২০০০), *নো পইচা নো প্ৰব্লেম* (২০০০), *ৱাদা* (২০০০), *সোহনী কুড়ি* (২০০০), *বদমাশ* (২০০১), *মূসা খান* (২০০১), *বিল্লী* (২০০১), *সংগ্ৰাম* (২০০১), *জনৱৰ* (২০০১), *তুফান মেইল* (২০০১), *কৌন বনেগা কৰোড়পতি* (২০০১), *ডাকু* (২০০২), *ৱেহশী জাট* (২০০২), *গাজী ইলমুদ্দিন শহীদ* (২০০২), *দোসা* (২০০৩), *আল্টিমেটাম* (২০০৪) আৰু *জিল-এ-শাহ* (২০০৮), য’ত তেওঁ শান শাহিদ আৰু সাইমা নূৰৰ সৈতে অভিনয় কৰিছিল। 

তেওঁ পিছলৈ চলচ্চিত্ৰ জগতৰপৰা আঁতৰি যায় আৰু পুনৰ *ভাই লগ* (২০১১), *ৰিভেঞ্জ অৱ ৱৰ্থলেছ* (২০১৬), *সায়া-এ-খুদা-এ-জুলজালাল* (২০১৬) আদি চলচ্চিত্ৰৰ জৰিয়তে প্ৰত্যাৱৰ্তন কৰে। তেওঁৰ অন্তিম চলচ্চিত্ৰ *ইশ্‌ক পজিটিভ* (২০১৬), য’ত তেওঁ নিজৰ তৎকালীন স্বামী ৱালি হামিদ আলী খান, সৌদ আৰু ফাৰিয়া বুখাৰীৰ সৈতে অভিনয় কৰিছিল। 

## তথ্যসূত্ৰ
 

## বাহ্যিক সংযোগ
*

শ্ৰেণী:পাকিস্তানৰ চলচ্চিত্ৰ অভিনেত্ৰী
শ্ৰেণী:উৰ্দু চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেত্ৰী
শ্ৰেণী:পঞ্জাবী চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেত্ৰী