সাহিত্য

লিখন-শিল্পক এক কথাত **সাহিত্য** () বোলা হয়। গদ্য, পদ্য আৰু নাটক - এই তিনি ধাৰাত প্ৰাথমিকভাৱে সাহিত্যক ভাগ কৰা হৈছে। গদ্যৰ কিছুমান ভাগ হৈছে প্ৰবন্ধ, নিবন্ধ, গল্প ইত্যাদি। সমাজ জীৱনৰ প্ৰকৃত ছবি যি মাধ্যমৰ জৰিয়তে লিখিতভাৱে প্ৰকাশ কৰা হয় সেয়ে **সাহিত্য**। 

‘সম’ আৰু ‘হিত’ – এই দুয়োটা শব্দৰ পৰাই সাহিত্য শব্দটোৰ সৃষ্টি হৈছে। সাহিত্যৰ লগত ভাষাৰ সম্পৰ্ক ওতঃপ্ৰোত, দুয়ো দুয়োৰে পৰিপুৰক। সাহিত্য হ’ল সমাজৰ দাপোন স্বৰূপ। সমাজত বৰ্তি থকা আবেগ-অনুভূতি, বিদ্ৰোহ-আকাংক্ষা, মৰম-অত্যাচাৰ আদি বিভিন্ন দিশক সাহিত্যৰ যোগেদি প্ৰতিফলিত কৰা হয়। সামাজিক জনজীৱনৰ প্ৰতিটো দশকে ভাষাৰ সহায়ত সাহিত্যৰ যোগেদি প্ৰকাশ কৰিব পাৰি। সাহিত্য অবিহনে এটা ভাষা বা জাতি জীয়াই থাকিব নোৱাৰে। সাহিত্য চৰ্চাই ভাষা বা জাতিক উন্নতিৰ পথত আগুৱাই নিয়াত প্ৰত্যক্ষভাৱে সহায় কৰে।

সাহিত্য হ'ল যিকোনো লিখিত ৰচনাৰ সংকলন, কিন্তু ইয়াক বিশেষভাৱে কলা বুলি গণ্য কৰা লেখাৰ বাবেও অধিক সংকীৰ্ণভাৱে ব্যৱহাৰ কৰা হয়, বিশেষকৈ উপন্যাস, নাটক আৰু কবিতাৰ বাবে। ইয়াত ছপা আৰু ডিজিটেল লেখা দুয়োটা অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হৈছে। শেহতীয়া শতিকাবোৰত এই সংজ্ঞাটো মৌখিক সাহিত্যকো সামৰি লোৱা হৈছে, যাৰ বহুখিনি লিপিবদ্ধ কৰা হৈছে। সাহিত্য হৈছে জ্ঞান আৰু মনোৰঞ্জনৰ ৰেকৰ্ডিং, সংৰক্ষণ, আৰু প্ৰেৰণৰ এক পদ্ধতি। ইয়াৰ সামাজিক, মানসিক, আধ্যাত্মিক বা ৰাজনৈতিক ভূমিকাও থাকিব পাৰে।

সাহিত্য সমালোচনা অন্যতম পুৰণি শৈক্ষিক শাখা, আৰু ই নিৰ্দিষ্ট গ্ৰন্থৰ সাহিত্যিক যোগ্যতা বা বৌদ্ধিক তাৎপৰ্য্যৰ সৈতে জড়িত। গ্ৰন্থ আৰু অন্যান্য গ্ৰন্থক শিল্পকৰ্ম বা পৰম্পৰা হিচাপে অধ্যয়ন কৰাটো ইয়াৰ পৰিৱৰ্তে পাঠ্য সমালোচনা বা গ্ৰন্থখনৰ ইতিহাসে সামৰি লৈছে। "সাহিত্য", শিল্পৰূপ হিচাপে কেতিয়াবা সাহিত্যিক কল্পকাহিনী, শিল্পকৌশলতাৰ লক্ষ্যৰে লিখা কল্পকাহিনীৰ সমাৰ্থকভাৱে ব্যৱহাৰ কৰা হয়, কিন্তু বিভিন্ন অকল্পনীয় ধাৰা, যেনে জীৱনী, ডায়েৰী, স্মৃতিগ্ৰন্থ, চিঠি, আৰু ৰচনা। এই বহল সংজ্ঞাৰ ভিতৰত সাহিত্যত কোনো বিশেষ বিষয়ৰ অকাল্পনিক কিতাপ, প্ৰবন্ধ বা অন্যান্য লিখিত তথ্য অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হয়।

ছপা প্ৰযুক্তিৰ বিকাশে লিখিত ৰচনাৰ প্ৰতিদিনে বৃদ্ধি পোৱা বিতৰণ আৰু প্ৰসাৰৰ সুবিধা দিছে, আনহাতে ডিজিটেল যুগে অনলাইন ইলেক্ট্ৰনিক সাহিত্য আৰু অন্যান্য আধুনিক সংবাদ মাধ্যমৰ মাজৰ ৰেখাডাল ম্লান কৰি পেলাইছে।

## সংজ্ঞা
সময়ৰ লগে লগে সাহিত্যৰ সংজ্ঞা ভিন্ন হৈ আহিছে। পশ্চিম ইউৰোপত ১৮ শতিকাৰ আগতে সাহিত্যই সকলো কিতাপ আৰু লেখাক বুজাইছিল। ইয়াক পুৰণি, অধিক অন্তৰ্ভুক্ত ধাৰণালৈ ঘূৰি অহা বুলি ক’ব পাৰি, যাতে উদাহৰণস্বৰূপে সাংস্কৃতিক অধ্যয়নত কেন’নিক ৰচনাৰ উপৰিও জনপ্ৰিয় আৰু সংখ্যালঘু ধাৰাসমূহো অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হয়। এই শব্দটো অলিখিত ৰচনাৰ উল্লেখতো ব্যৱহাৰ কৰা হয়: "মৌখিক সাহিত্য" আৰু "প্ৰাকসাক্ষৰ সংস্কৃতিৰ সাহিত্য"লৈ।

ব্যুৎপত্তিগতভাৱে এই শব্দটো লেটিন লিটেৰাটুৰা/লিটেৰাটুৰা, "শিক্ষণ, লিখা, ব্যাকৰণ"ৰ পৰা উদ্ভৱ হৈছে, মূলতঃ "আখৰেৰে গঠিত লিখা," লিটেৰা/লিটেৰা, "আখৰ"ৰ পৰা। ইয়াৰ পিছতো এই শব্দটো প্ৰয়োগ কৰা হৈছে কথিত বা গোৱা গ্ৰন্থলৈ। সাহিত্যক প্ৰায়ে ছিনেকড'চিকভাৱে "লেখা" বুলি কোৱা হয়, বিশেষকৈ সৃষ্টিশীল লেখা আৰু কাব্যিকভাৱে "লেখাৰ কলা" (বা কেৱল "কলা") বুলি কোৱা হয়। ছিড ফিল্ডে তেওঁৰ শাখা চিত্ৰনাট্যক "এটা কলা যি মাজে মাজে শিল্পৰ স্তৰলৈ উন্নীত হয়" বুলি বৰ্ণনা কৰিছে।

সাহিত্যৰ মূল্য বিচাৰ সংজ্ঞাই ইয়াক কেৱল উচ্চমানৰ লেখাৰে গঠিত বুলি গণ্য কৰে যি বেলেছ-লেট্ৰেছ ("সূক্ষ্ম লেখা") পৰম্পৰাৰ অংশ।[14] ইয়াৰ উদাহৰণ ১৯১০–১৯১১ চনৰ এনচাইক্লপিডিয়া ব্ৰিটানিকাত সাহিত্যক "লেখালৈ হ্ৰাস কৰা শ্ৰেষ্ঠ চিন্তাৰ সৰ্বোত্তম প্ৰকাশ" বুলি শ্ৰেণীভুক্ত কৰা হৈছে।

অসমীয়া সাহিত্য মৌখিকভাৱে হস্তান্তৰ কৰা হৈছে

## পৌৰাণিক সাহিত্য

## বিভিন্ন প্ৰকাৰ

###### কবিতা

###### প্ৰৱন্ধ

###### গল্প

###### উপন্যাস

###### নাট্য সাহিত্য

## লগতে চাওক
*অসমীয়া সাহিত্য
* তৰুণ চন্দ্ৰ পামেগাম

## তথ্য সংগ্ৰহ

## বাহ্যিক সংযোগ
* ডিক্সনাৰী অৱ দ্য হিষ্টৰী অৱ আইদিয়াছ 
* কাৰ্ণেগী মেলন বিশ্ববিদ্যালয়ৰ বিশ্বজনীন পাঠগাৰ
* ইংৰাজী লিটাৰেচাৰ ফোৰাম 
* প্ৰজেক্ট গুটেনবাৰ্গৰ অনলাইন পাঠগাৰ 
* আৰ্টচ, বিডিনিউজ টুৱেণ্টি ফৰ ডটকম 

শ্ৰেণী: সংস্কৃতি
*