open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
নিৰুপমা দত্ত

**নিৰুপমা দত্ত** ( জন্ম ১৯৫৫) এগৰাকী ভাৰতীয় কবি, সাংবাদিক আৰু অনুবাদক। তেখেতে পঞ্জাবী ভাষাত কবিতা লিখে, আৰু নিজেই ইংৰাজীলৈ অনুবাদ কৰে।

## কৰ্মৰাজি
তেখেত এগৰাকী অভিজ্ঞ জ্যেষ্ঠ সাংবাদিক। তেখেতে চল্লিশ বছৰীয়া সাংবাদিকতাৰ অভিজ্ঞতাৰে, ভাৰতৰ আগশাৰীৰ কাকত আৰু আলোচনীৰ সৈতে কাম কৰি আহিছে। তেখেতে লিখা দলিত আইকন বান্ত সিংৰ বিষয়ে জীৱনী, *দ্য বেলাড অৱ বন্ত সিং*: *এ কিছা অৱ ক'ৰেজ*এ ব্যাপকভাৱে স্বীকৃতি লাভ কৰিছে। পঞ্জাৱৰ দলিত বিপ্লৱী কবি লাল সিং দিলৰ স্মৃতিগ্ৰন্থ আৰু কবিতা, *পয়েট অৱ ৰিভলিউশ্বন: দ্যা মে'মৰি এণ্ড পয়েম অৱ লাল সিং দিল* নামৰ খণ্ড এটাত অনুবাদ কৰিছে। তেখেতে *Ik Nadi Sanwali Jahi (A Stream Somewhat Dark)* (এখন গাঢ় ৰঙৰ নদী) শীৰ্ষক এখন কবিতা সংকলন প্ৰকাশ কৰিছে, যাৰ বাবে ২০০০ চনত পাঞ্জাবী সাহিত্য একাডেমি বঁটা লাভ কৰে। তেখেতৰ কবিতা ইংৰাজী, হিন্দী, কানাড়া, বাংলা আৰু উৰ্দু ভাষালৈ অনুবাদ কৰাৰ লগতে বিভিন্ন সংকলনত অন্তৰ্ভুক্ত হৈছে। ২০০৪ চনত তেওঁ অজিত ক’ৰৰ সৈতে সহ-সম্পাদনা কৰে SARC (South Asian Association for Regional Cooperation)ৰ কবিতা সংকলন, যাৰ নাম আছিল *আমাৰ কণ্ঠ*।

তেখেতে গুলজাৰৰ চুটি কবিতাসমূহ ‘প্লুটো’ শীৰ্ষক খণ্ডত অনুবাদ কৰে, লগতে ‘মাটিৰ কাহিনী’ Stories of the Soil নামৰ সংকলনত ৪১ খন পাঞ্জাবী গল্প ইংৰাজীলৈ অনুবাদ কৰিছে। ইয়াৰ উপৰিও তেখেতে পাকিস্তানী মহিলা লেখিকাসকলৰ হাফ দ্য স্কাই নামৰ কল্পকাহিনীৰ এখন কিতাপ আৰু ‘চাইল্ড্ৰেন অৱ দ্য নাইট’ নামৰ পাকিস্তানৰ প্ৰতিৰোধমূলক সাহিত্যৰ এখন কিতাপ সম্পাদনা কৰিছে।

সাংবাদিক হিচাপে দত্তই মৌলবাদ আৰু সাম্প্ৰদায়িকতাবাদী হিংসাৰ বিৰুদ্ধে থিয় দি শক্তিশালী ধৰ্মনিৰপেক্ষ  মনোভাৱ লৈ কাম কৰিছে। পঞ্জাৱত সন্ত্ৰাসবাদ, ১৯৮৪ চনৰ নৱেম্বৰ মাহত শিখসকলৰ হত্যাকাণ্ড, বাবৰি মছজিদ ভাঙি পেলোৱা আৰু গুজৰাটৰ হত্যাকাণ্ডৰ পৰা আৰম্ভ কৰি তেওঁ বহুতো গুৰুত্বপূৰ্ণ বিষয়ত লিখি আহিছে। নিৰুপমাৰ কবিতা কবিতা ৱেব ইণ্টাৰনেশ্যনেল  Poetry Web Internationalত প্ৰকাশ পাইছে।

নিৰুপমা হামছিৰা নামৰ মহিলা অধ্যয়ন গোটৰ আহ্বায়ক। তেখেত চণ্ডীগড়ত থাকে আৰু তাৰ পৰাই লিখা-মেলা কৰে।

## বঁটা
*পঞ্জাৱ ললিত কলা একাডেমী সন্মান-২০১৯

**ইক নাদি সাঁৱালি জাহি* (এটা ষ্ট্ৰিম কিছু অন্ধকাৰ)ৰ বাবে পাশঞ্জাবী একাডেমী বঁটা -  ২০০০

## তথ্য সূত্ৰ

শ্ৰেণী:ভাৰতীয় মহিলা কবি
আভাবাই বোমাঞ্জী ৱাডিয়া

**আভাবাই বোমাঞ্জী ৱাডিয়া** (; ১৮ ছেপ্টেম্বৰ ১৯১৩ – ১১ জুলাই ২০০৫) আছিল চিল'নত জন্মগ্ৰহণ কৰা এগৰাকী ভাৰতীয় সমাজকৰ্মী, লেখক তেওঁ যৌন স্বাস্থ্য আৰু পৰিয়াল পৰিকল্পনাৰ প্ৰসাৰৰ বাবে কাম কৰা দুটা বেচৰকাৰী সংস্থা আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় পৰিকল্পিত *পিতৃ-মাতৃত্ব ফেডাৰেচন* আৰু *ভাৰতীয় পৰিয়াল পৰিকল্পনা সংস্থা*ৰ প্ৰতিষ্ঠাপক। ১৯৭১ চনত ভাৰত চৰকাৰে তেওঁক চতুৰ্থ সৰ্বোচ্চ ভাৰতীয় অসামৰিক বঁটা পদ্মশ্ৰীৰে সন্মানিত কৰে।
## প্ৰাথমিক জীৱন আৰু শিক্ষা
১৯১৩ চনৰ ১৮ ছেপ্টেম্বৰত ব্ৰিটিছ চিলন (শ্ৰীলংকা)ৰ কলম্বোত ভাৰতৰ গুজৰাটৰ বংশোদ্ভৱ এটা ধনী আৰু অতি পশ্চিমীয়া পাৰ্চী পৰিয়ালত আভাবাইৰ জন্ম হৈছিল। তেওঁৰ পিতৃ ডোৰাবজী মুনচেৰজী আছিল এজন ভাল স্থানত থকা জাহাজ চলোৱা বিষয়া, আৰু মাতৃ পিৰোজবাই আৰচিৱালা মেহতা, এগৰাকী গৃহিণী। কলম্বোত প্ৰাৰম্ভিক স্কুলীয়া শিক্ষাৰ পিছত আভাবাই ১৯২৮ চনত ইংলেণ্ডলৈ গুচি যায় (বয়স ১৫ বছৰ) আৰু লণ্ডনৰ ব্ৰণ্ডেছবেৰী আৰু কিলবাৰ্ন হাইস্কুলত স্কুলীয়া শিক্ষা সম্পূৰ্ণ কৰে।

আইনৰ ক্ষেত্ৰখনত কেৰিয়াৰ বাছি লৈ তেওঁ ১৯৩২ চনত ইনছ অৱ ক'ৰ্টত যোগদান কৰে আৰু ১৯৩৪ চনত উকীল হিচাপে নামভৰ্তি কৰে আৰু বাৰ পৰীক্ষাত সফল হোৱা প্ৰথমগৰাকী শ্ৰীলংকাৰ মহিলা হিচাপে তেওঁ সন্মানেৰে উত্তীৰ্ণ হয়। লণ্ডনৰ উচ্চ ন্যায়ালয়ত এবছৰ (১৯৩৬–৩৭) তেওঁ প্ৰেকটিছ কৰিছিল। আইন বিভাগৰ ছাত্ৰী হিচাপে তেওঁ কমনৱেলথ কান্ট্ৰীজ লীগ আৰু ইণ্টাৰনেশ্যনেল এলায়েন্স অৱ উইমেনৰ অংশ আছিল, আৰু কেইবাটাও ৰেলী আৰু পিকেটিং ইভেণ্টত অংশগ্ৰহণ কৰিছিল। ইংলেণ্ড ভ্ৰমণৰ সময়ত তেওঁ ভাৰতীয় স্বাধীনতা আন্দোলনৰ বিভিন্ন নেতা মহাত্মা গান্ধী, মহম্মদ আলী জিন্না, জৱাহৰলাল নেহৰুৰ সৈতেও লগ পাইছিল আৰু তেওঁলোকৰ সৈতে মিলি গৈছিল। কনিষ্ঠ উকীল হিচাপে যিকোনো আইন প্ৰতিষ্ঠানত আবেদন কৰাৰ সময়ত এই সংঘসমূহ তেওঁৰ বিৰুদ্ধে ৰখা হৈছিল। ইংলেণ্ডত দুবছৰ থকাৰ পিছত ১৯৩৯ চনত কলম্বোলৈ ঘৰলৈ উভতি যোৱাৰ সিদ্ধান্ত লয়, উচ্চতম ন্যায়ালয়ত নামভৰ্তি কৰে আৰু ১৯৩৯ চনৰ পৰা ১৯৪১ চনলৈকে আইন চৰ্চা কৰে 

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ মহিলা সমাজকৰ্মী
শ্ৰেণী:সমাজকৰ্মী
শ্ৰেণী:বিংশ শতিকাৰ ভাৰতীয় মহিলা বিজ্ঞানী
জানকী ভেংকটৰমন

**জানকী ভেংকটাৰমনে** () ১৯৮৭ চনৰ পৰা ১৯৯২ চনলৈকে ভাৰতৰ প্ৰথম মহিলা (ৰাষ্ট্ৰপতিৰ পত্নী) হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল৷ তেওঁ ভাৰতৰ ৰাষ্ট্ৰপতি আৰ ভেংকটৰমনৰ পত্নী আছিল যিয়ে ১৯৮৭ চনৰ ২৫ জুলাইৰ পৰা ১৯৯২ চনৰ ২৫ জুলাইলৈকে ভাৰতৰ ৰাষ্ট্ৰপতি হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল৷ তেওঁ বিদেশত জন্মগ্ৰহণ কৰি ভাৰতৰ 'প্ৰথম মহিলা' হোৱা প্ৰথমগৰাকী মহিলা৷

## প্ৰাৰম্ভিক জীৱন
তামিল আয়াৰ বাৰ্মিজ ভাৰতীয় পিতৃ-মাতৃ কমলা আৰু কৃষ্ণ আয়াৰৰ ঘৰত জানকী ভেংকটৰমনে জন্মগ্ৰহণ কৰিছিল। পাঁচ বছৰ বয়সত তেওঁৰ মাকৰ মৃত্যু হয় আৰু পিতৃয়ে পুনৰ বিয়া নোহোৱাৰ বাবে ভাই-ভনীৰ সৈতে তেওঁ ঘৰুৱা কামত সহায় কৰিছিল। ১৯৩৮ চনত আৰ ভেংকটৰমনৰ সৈতে জানকীয়ে বিবাহপাশত আবদ্ধ হয় আৰু তেওঁলোকৰ তিনিগৰাকী কন্যা সন্তান জন্ম হয়।. গোপাল গান্ধীয়ে তেওঁক হিন্দু ধৰ্মত "গভীৰভাৱে ধৰ্মপৰায়ণ" বুলি গণ্য কৰিছিল।বিয়াৰ পিছত স্বামীৰ ৰাজনৈতিক আৰু ইউনিয়নবাদী কাৰ্যকলাপ বাঢ়ি আহিল। তেওঁক সহায় কৰিবলৈ তেওঁ স্থাপন কৰা লেবাৰ ল জাৰ্নেলৰ অংশীদাৰ হৈ পৰে।

## মানৱ অধিকাৰ কৰ্ম
জানকী এগৰাকী মানৱ অধিকাৰ কৰ্মী আছিল আৰু বাংলাদেশ যুদ্ধৰ সময়ত মহিলাৰ ওপৰত সংঘটিত হোৱা যুদ্ধ হিংসাৰ প্ৰতিবাদত তেওঁ "শ শ সমৰ্থক"ক নেতৃত্ব দিছিল। তেওঁ আছিল এগৰাকী উগ্ৰ নাৰীবাদী আৰু নাৰীৰ আত্মনিৰ্ভৰশীলতাক সমৰ্থন কৰাৰ লগতে এগৰাকী মানৱীতাবাদী৷ তেওঁ দৰিদ্ৰৰ বাবে প্ৰকল্পত কাম কৰিছিল। ইয়াৰ উপৰিও তেওঁ এগৰাকী পশু অধিকাৰ কৰ্মী আছিল যিয়ে ৰেচম পিন্ধিবলৈ অস্বীকাৰ কৰিছিল৷ 

স্বামীৰ জীৱনৰ ওপৰত এখন তথ্যচিত্ৰ নিৰ্মাণ কৰি মাত্ৰ এটা ফ্ৰেমত জানকীক অন্তৰ্ভুক্ত কৰাৰ সময়ত তেওঁ সেই ছবিখন আঁতৰাবলৈ অনুৰোধ জনায়। তেখেতে "উপস্থিতিহীন উপস্থিতি হিচাপে আওকাণ কৰাতকৈ অনুপস্থিতিত লক্ষ্য কৰা"টোৱেই পছন্দ কৰিছিল। তেওঁ স্বামীৰ সৈতে ৰাজ্যিক ভ্ৰমণলৈ গৈছিল আৰু তেওঁৰ ৰাষ্ট্ৰপতিত্বৰ সময়ত "ভাৰতীয় নাৰীত্ব"ৰ ৰাজহুৱা ভাৱমূৰ্তি আছিল। এগৰাকী সক্ৰিয় প্ৰথম মহিলা হিচাপে তেওঁ ৰাষ্ট্ৰপতিৰ কাৰ্যালয়ৰ পৰা অহা সমাজ কল্যাণমূলক কাৰ্যসূচী ৰূপায়ণৰ দায়িত্বত আছিল।

স্বামীৰ মৃত্যুৰ ডেৰ বছৰ পিছত ২০১০ চনৰ ১৩ আগষ্টত জানকী ভেংকটৰমনৰ মৃত্যু হয়। মৃত্যুৰ সময়ত তেওঁ তিনিগৰাকী কন্যাক এৰি থৈ যায়।

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:নাৰীবাদী
শ্ৰেণী:ৰাজনৈতিক ক্ষেত্ৰত নাৰী
শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:সমাজকৰ্মী
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ মহিলা সমাজকৰ্মী
ৰাধিকা ভেমুলা

**ৰাধিকা ভেমুলা** () এগৰাকী ভাৰতীয় দলিত অধিকাৰ আৰু জাতিভিত্তিক বৈষম্যৰ বিৰুদ্ধে মাত মাতি অহা সমাজকৰ্মী।

২০১৬ চনত হায়দৰাবাদ বিশ্ববিদ্যালয়ত আত্মহত্যা কৰা পুত্ৰ ৰোহিত ভেমুলা (আম্বেদকাৰ ছাত্ৰ সন্থাৰ নেতা)ৰ দ্বাৰা আৰম্ভ কৰা কামটো তেওঁ অব্যাহত ৰাখিছে - যিটো কাণ্ডই সমগ্ৰ ভাৰতবৰ্ষতে ক্ষোভৰ সৃষ্টি কৰিছিল আৰু ভাৰতীয় বিশ্ববিদ্যালয়সমূহত দলিত বৈষম্যৰ গোচৰ হিচাপে সংবাদ মাধ্যমৰ ব্যাপক চৰ্চা লাভ কৰিছিল। হায়দৰাবাদ বিশ্ববিদ্যালয়ত প্ৰতিবাদৰ সময়ত পুত্ৰৰ প্ৰথম মৃত্যু বাৰ্ষিকীত ৰাধিকা ভেমুলাকে ধৰি অন্যান্য ছাত্ৰ-ছাত্ৰীক আৰক্ষীয়ে গ্ৰেপ্তাৰ কৰিছিল। তেওঁলোকে বিশ্ববিদ্যালয় আৰু অন্যান্য উচ্চ শিক্ষানুষ্ঠানত জাতিগত বৈষম্যৰ অন্ত পেলাবলৈ বিচাৰিছে।  কিন্তু অন্ধ্ৰপ্ৰদেশৰ গুণ্টুৰ জিলাৰ জিলা পৰ্যায়ৰ তদন্ত সমিতিয়ে ৰোহিত ভেমুলাৰ দলিত মৰ্যাদা পৰ্যালোচনা কৰি থকা জিলা পৰ্যায়ৰ পৰীক্ষা সমিতিখনে চৰকাৰক চূড়ান্ত প্ৰতিবেদন দাখিল কৰি কয় যে ৰোহিত বা তেওঁৰ মাতৃ ৰাধিকা কোনোৱেই দলিত নহয়।

## পৰিয়াল
ৰাধিকা ভেমুলা তিনিটা সন্তানৰ মাতৃ৷ ডাঙৰ পুত্ৰ ৰোহিত(৩০/০১/১৯৮৯-১৭/০১/২০১৬),এজন সৰু পুত্ৰ ৰাজা, আৰু কন্যা নিলিমা৷

## বৌদ্ধধৰ্ম গ্ৰহণ
২০১৬ চনৰ ১৪ এপ্ৰিলত ১২৫ তাৰিখে আম্বেদকাৰ জয়ন্তী, ৰাধিকা ভেমুলা আৰু তেওঁৰ পুত্ৰ ৰাজাই মহাৰাষ্ট্ৰৰ মুম্বাইত বৌদ্ধ ধৰ্ম গ্ৰহণ কৰে। বাবাছাহেব আম্বেদকাৰৰ নাতি প্ৰকাশ আম্বেদকাৰে মুম্বাইৰ দাদাৰস্থিত ড° বাবাছাহেব আম্বেদকাৰ ভৱনত ৰোহিতৰ পৰিয়ালক বৌদ্ধ ধৰ্মলৈ ধৰ্মান্তৰিত কৰাত সহায় কৰিছিল।

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:সমাজকৰ্মী
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ মহিলা সমাজকৰ্মী
পাপ্পা উমানাথ

**পাপ্পা উমানাথ** (; ৫ আগষ্ট ১৯৩১ – ১৭ ডিচেম্বৰ ২০১০) দক্ষিণৰ তামিলনাডু ৰাজ্যৰ এগৰাকী ভাৰতীয় ৰাজনীতিবিদ আৰু ১৯৭৩ চনত সৰ্বভাৰতীয় গণতান্ত্ৰিক মহিলা সন্থাৰ সহ-প্ৰতিষ্ঠাপক মহিলা অধিকাৰ কৰ্মী৷

ভাৰতীয় কমিউনিষ্ট পাৰ্টি (মাৰ্ক্সবাদী)ৰ সদস্য হিচাপে ১৯৮৯ চনত তিৰুভেৰুম্বুৰ সমষ্টিৰ পৰা তামিলনাডু বিধানসভালৈ নিৰ্বাচিত হয়।

## জীৱন আৰু কৰ্ম
১৯৩১ চনৰ ৫ আগষ্টত ব্ৰিটিছ ভাৰতৰ মাদ্ৰাজ প্ৰেচিডেন্সিৰ কৰৈকালৰ সমীপৰ কোভিলপথুত (বৰ্তমান ভাৰতৰ কেন্দ্ৰীয় শাসিত অঞ্চল পুডুচেৰীত) ধনলক্ষ্মী নামেৰে তেওঁ জন্মগ্ৰহণ কৰিছিল। মাতৃ লক্ষ্মী ওৰফে আলামেলু স্বামীৰ মৃত্যুৰ পিছত তিৰুচিৰাপল্লীৰ গোল্ডেন ৰকলৈ তেওঁ গুচি যায়। লক্ষ্মীয়ে গোল্ডেন ৰক ৰেলৱে ৱৰ্কশ্বপৰ সমীপত ৰেল শ্ৰমিকৰ বাবে এটা কেণ্টিন আৰম্ভ কৰে। কেণ্টিনলৈ অহা ৰেলৱেৰ শ্ৰমিকসকলে ধনলক্ষ্মীক "পাপ্পা" (সৰু ছোৱালী) বুলি মাতিছিল, যিটো তেওঁৰ নামৰ উৎপত্তি হৈ পৰিছিল। কম বয়সতে পাপ্পাই মাক আৰু ৰেলৱেৰ শ্ৰমিকসকলৰ সৈতে কেইবাটাও আন্দোলনত অংশগ্ৰহণ কৰে।

ধনলক্ষ্মীয়ে ১৯৪৫ চনত ভাৰতীয় কমিউনিষ্ট পাৰ্টিত যোগদান কৰি মাদ্ৰাজ (বৰ্তমানৰ চেন্নাই)লৈ গুচি যায়। ১৯৪৮ চনত ভাৰত চৰকাৰে চি পি আই নিষিদ্ধ কৰি দলটোৰ সদস্যসকলক গ্ৰেপ্তাৰ কৰে, য’ত ধনলক্ষ্মী, তেওঁৰ মাতৃ, লগতে দলৰ কেইবাজনো নেতাও গ্ৰেপ্তাৰ হয়। কাৰাগাৰত যেতিয়া দলৰ সদস্যসকলে কৰ্তৃপক্ষৰ বিৰুদ্ধে উপবাসে লয়, তেতিয়া ২৩ দিন উপবাসে থকাৰ পিছত মাকৰ মৃত্যু হয়। পাপ্পাক জেল কৰ্তৃপক্ষই মাকৰ অন্ত্যেষ্টিক্ৰিয়াত উপস্থিত থাকিবলৈ দিয়া নাছিল, কাৰণ তেওঁ পাৰ্টি এৰিবলৈ অস্বীকাৰ কৰিছিল।

১৯৫২ চনত ধনলক্ষ্মীয়ে সহযোগী দলৰ সদস্য আৰ উমানাথক আত্মসন্মানী বিবাহত বিবাহপাশত আবদ্ধ হয়।চীন-ভাৰত যুদ্ধৰ সময়ত তেওঁক পুনৰ গ্ৰেপ্তাৰ কৰা হয়৷ ১৯৬৪ চনত তেওঁৰ দল দুটা ভাগত বিভক্ত হৈ নতুনকৈ গঠিত ভাৰতীয় কমিউনিষ্ট পাৰ্টি (মাৰ্ক্সবাদী) (চিপিআই(এম)ত যোগদান কৰে। ১৯৭৩ চনত তেওঁ সৰ্বভাৰতীয় গণতান্ত্ৰিক মহিলা সন্থা সহ-প্ৰতিষ্ঠাপক হয় আৰু ইয়াৰ সাধাৰণ সম্পাদিকা হয়।

১৯৮৪ চনৰ তামিলনাডু বিধানসভাৰ নিৰ্বাচনত তিৰুভেৰুম্বুৰ সমষ্টিৰ পৰা প্ৰতিদ্বন্দ্বিতা কৰিছিল যদিও পৰাস্ত হৈছিল। ১৯৮৯ চনত নিৰ্বাচনত জয়ী হয় যদিও ১৯৯১ চনত পুনৰ পৰাস্ত হয়।.

তেওঁৰ তিনিগৰাকী কন্যা আছিল৷ তাৰে এগৰাকী আছিল চিপিআই(এম)ৰ ৰাজনীতিবিদা আছিল৷ ২০১০ চনৰ ১৭ ডিচেম্বৰত ট্ৰিচিত তেওঁৰ মৃত্যু হয়। 

## References

শ্ৰেণী:সমাজকৰ্মী
কিঞ্জল ডেভ

**কিঞ্জল ডেভ** (; জন্ম: ২৪ নৱেম্বৰ ১৯৯৮) গুজৰাটী সংগীত জগতৰ কৰ্মৰাজিৰ বাবে পৰিচিত এগৰাকী ভাৰতীয় গায়িকা। কিঞ্জলে কম বয়সতে গান গাবলৈ আৰম্ভ কৰে আৰু ২০১৭ চনত তেওঁৰ হিট গীত "চৰ বাংদী ৱলী গাদী"ৰ জৰিয়তে খ্যাতি অৰ্জন কৰে। কিঞ্জল তেওঁৰ পৰম্পৰাগত গুজৰাটী লোকসংগীতৰ বাবে পৰিচিত আৰু সংগীত জগতলৈ আগবঢ়োৱা অৱদানৰ বাবে কেইবাটাও বঁটা লাভ কৰিছে।

## জীৱনী
১৯৯৮ চনৰ ২৪ নৱেম্বৰত গুজৰাটৰ পাটানৰ ওচৰৰ এখন গাঁও জেছাংপুৰাত ডেভৰ জন্ম হৈছিল।

গুজৰাটী গীত "জোনাদিয়ো"ৰ জৰিয়তে সংগীত জগতত অভিষেক ঘটায়। ২০১৬ চনত মুক্তি পোৱা তেওঁৰ চাৰ্টবাষ্টাৰ গীত "চৰ চৰ বাংগাদীৱালি গাদী"ৰ জৰিয়তে ডেভে বিশিষ্টতা লাভ কৰে। তেওঁৰ লগতে তেওঁৰ প্ৰকাশক আৰ ডি চি মিডিয়া আৰু ষ্টুডিঅ’ সৰস্বতী ষ্টুডিঅ’ ৰেড ৰিবন এণ্টাৰটেইনমেণ্ট আৰু অষ্ট্ৰেলিয়াৰ গুজৰাটী গায়ক কাৰ্তিক পেটেল (কঠিয়াৱাদী কিং নামেৰেও পৰিচিত)ৰ বিৰুদ্ধে কপিৰাইট উলংঘাৰ অভিযোগ উত্থাপন হৈছিল। পেটেলে দাবী কৰে যে এই গীতটো তেওঁৰ মূল গীতৰ কপি আৰু সৰু সৰু পৰিৱৰ্তন কৰা হৈছে। ডেভৰ গীতটো মুক্তি পোৱাৰ তিনিমাহ পূৰ্বে তেওঁৰ গীতটো ইউটিউবত আপলোড কৰা হৈছিল। ডেভে দাবী কৰে যে ২০১৪ চনত মনুভাই ৰাবাৰীয়ে লিখা এটা মৌলিক গীত।২০১৯ চনৰ জানুৱাৰী মাহত আহমেদাবাদ বাণিজ্যিক আদালতে গোচৰৰ সমাধান নোহোৱালৈকে ডেভক গীতটো ব্যৱহাৰ কৰাত বাধা আৰোপ কৰে। গুজৰাট উচ্চ ন্যায়ালয়ে এমাহৰ পিছত এই সংযম আঁতৰাই দিয়ে।২০১৯ চনৰ এপ্ৰিল মাহত আহমেদাবাদ বাণিজ্যিক আদালতে বিচাৰ ক্ষমতাৰ বিষয়টোৰ উদ্ধৃতি দি গোচৰটো খাৰিজ কৰে। 
এই সতেজ কপিৰাইট উলংঘাৰ জাননী আহমেদাবাদ দেৱানী আদালতে ২০১৯ চনৰ ছেপ্টেম্বৰ মাহত জাৰি কৰিছিল।ডেভৰ প্ৰকাশক আৰ ডি চি মিডিয়া আৰু সৰস্বতী ষ্টুডিঅ’ই কপিৰাইট উলংঘাৰ কথা মানি লৈ গীতটো তেওঁলোকৰ প্লেটফৰ্মৰ পৰা আঁতৰাই দিবলৈ সন্মত হয়, যাৰ ফলত ডেভে অকলেই গোচৰৰ পক্ষ ল’বলৈ বাকী থাকে।

তেওঁৰ আন আন গুজৰাটী গীতসমূহৰ ভিতৰত আছে "চৰ চাৰি বাংদি ৱালি গাদী", "আমে গুজৰাটী লেৰি লালা", "চোতে ৰজা", "ঘাটে তোহ ঘটে জিন্দগী", "জয় অধ্যাশক্তি আৰতি" আৰু "ধন চে গুজৰাট" 
আৰু "মখান চোৰ"।

২০১৮ চনৰ গুজৰাটী ছবি দাদা হো ডিক্ৰিৰ জৰিয়তে তেওঁ অভিনয়ত আত্মপ্ৰকাশ কৰে।[5] ২০১৯ চনত ভাৰতীয় জনতা পাৰ্টিৰ সদস্য হয়।

## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:নাৰী
শ্ৰেণী:গায়িকা
নিৰুপমা দীপিকা ৰাজাপাকছা

**নিৰুপমা দীপিকা ৰাজাপাকছা** ( Nirupama Deepika Rajapaksa ; জন্ম: ১৩ এপ্ৰিল ১৯৬২) এগৰাকী শ্ৰীলংকাৰ ৰাজনীতিবিদ, শ্ৰীলংকাৰ সংসদৰ প্ৰাক্তন সদস্য আৰু এগৰাকী প্ৰাক্তন উপ-মন্ত্ৰী।

## জীৱনী
ৰাজাপাকছা, নিজেই এগৰাকী সিংহলী বৌদ্ধ, তেওঁ এজন জনগোষ্ঠীয় তামিল হিন্দু থিৰুক্কুমাৰন নাদেছানৰ সৈতে বিবাহ হয়।

তেওঁ শ্ৰীলংকাৰ প্ৰাক্তন ৰাষ্ট্ৰপতি আৰু পিছৰ প্ৰধানমন্ত্ৰী মহিন্দ ৰাজাপাকছাৰ ভতিজী। তেওঁৰ প্ৰয়াত পিতৃ জৰ্জ আৰু মহিন্দা আছিল প্ৰথম খুলশালীয়েক (তেওঁৰ প্ৰয়াত পৈতৃক দাদা ডি. এম. ৰাজাপাকছা আৰু তেওঁলোকৰ প্ৰয়াত পিতৃ ডি. এ. ৰাজাপাকছা ভাতৃ আছিল)।

## কেৰিয়াৰ
২০১০ চনৰ পৰা ২০১৫ চনৰ ভিতৰত মহিন্দ ৰাজাপাকছাৰ ৰাষ্ট্ৰপতিত্বৰ সময়ত পানী যোগান আৰু নিষ্কাশনৰ উপ-মন্ত্ৰী হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল।

## পাণ্ডোৰা পেপাৰছৰ বিতৰ্ক
২০২১ চনৰ অক্টোবৰ মাহত জনসাধাৰণৰ মাজত ফাদিল হোৱা পাণ্ডোৰা পেপাৰত তেওঁৰ নাম উল্লেখ কৰা হৈছিল।  সেই নথিপত্ৰসমূহৰ অংশবিশেষত প্ৰকাশ পাইছিল যে তেওঁ আৰু তেওঁৰ স্বামীয়ে লণ্ডন আৰু ছিডনীত বিনিয়োগ কৰিবলৈ আৰু বিলাসী এপাৰ্টমেণ্ট কিনিবলৈ ব্যৱহাৰ কৰা এটা শ্বেল কোম্পানী, এজনাছা কোম্পানী নিয়ন্ত্ৰণ কৰিছিল। নাদেছানে গোপনীয়তাৰ ক্ষেত্ৰত অন্যান্য শ্বেল কোম্পানী আৰু ট্ৰাষ্ট স্থাপন কৰিছিল আৰু তেওঁ শ্ৰীলংকা চৰকাৰৰ সৈতে ব্যৱসায় কৰা বিদেশী কোম্পানীসমূহৰ পৰা লাভজনক পৰামৰ্শদাতা চুক্তি লাভ কৰাৰ উদ্দেশ্যেৰে আৰু শিল্পকৰ্ম কিনাৰ উদ্দেশ্যেৰে সেইবোৰ ব্যৱহাৰ কৰিছিল। বহুতো প্ৰতিবেদনত এই প্ৰৱঞ্চনামূলক প্ৰচেষ্টাক ৰাজপকছা পৰিয়ালৰ অপ্ৰকাশিত ধন-সম্পত্তিৰ অংশ হিচাপে বিদেশী দেশসমূহত অজ্ঞাত ধনৰ সম্পৰ্কত সম্পর্কিত বুলি উল্লেখ কৰা হৈছে।
ইণ্টাৰনেশ্যনেল কনচৰ্টিয়াম অৱ ইনভেষ্টিগেটিভ জাৰ্নেলিষ্টে প্ৰকাশ কৰা অনুসৰি ৰাজাপাকছা আৰু নাদেছানে তেওঁলোকৰ ট্ৰাষ্ট আৰু কোম্পানী সম্পৰ্কে তেওঁলোকৰ প্ৰশ্নৰ উত্তৰ দিবলৈ অস্বীকাৰ কৰিছে।
## শ্ৰীলংকাৰ পৰা প্ৰস্থান
২০২২ চনৰ শ্ৰীলংকা চৰকাৰৰ বিৰুদ্ধে চলি থকা শ্ৰীলংকাৰ প্ৰতিবাদৰ সময়ত ৫ এপ্ৰিলত তেওঁ দেশ এৰি ডুবাইলৈ যায়।

## লগতে চাওক
*শ্ৰীলংকাৰ ৰাজনৈতিক পৰিয়ালৰ তালিকা
*ৰাজাপাকছাৰ পৰিয়াল

## তথ্য সূত্ৰ
জ্ঞান সৌন্দৰী (চিটাডেল সংস্কৰণ)

**জ্ঞান সৌন্দৰী **  ()  ১৯৪৮ চনৰ এখন ভাৰতীয় তামিল ভাষাৰ ছবি, যিখন এফ নাগুৰ আৰু জোচেফ থালিয়াথ জুনিয়ৰে যুটীয়াভাবে ৰচনা, প্ৰযোজনা আৰু পৰিচালনা কৰিছে। এই ছবিখনত টি আৰ মহালিংগম, এম ভি ৰাজম্মাই মুখ্য চৰিত্ৰত আৰু ডি বালাসুব্ৰমণিয়াম, শিৱভাগ্যম, ললিতা আৰু পদুমীয়ে সহযোগী চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছে। ছবিখনৰ কাহিনী ৰজা ধৰ্মৰৰ কন্যা জ্ঞান সৌন্দৰীক (সুন্দৰী) কেন্দ্ৰ কৰি ঘূৰিছে। সতীয়া মাক লেনালে তেওঁক দুৰ্ব্যৱহাৰ কৰে আৰু তেওঁৰ পৰা নিস্কৃতি পাবলৈ লেনালে তেওঁক অৰণ্যলৈ পঠিয়াই দিয়ে। এই প্ৰক্ৰিয়াত সৌন্দৰীয়ে দুয়োখন হাত হেৰুৱাই পেলায় আৰু ৰাজকুমাৰ পিলেন্থিৰনে তেওঁক ৰক্ষা কৰে।

ছবিখন নবাব ৰাজমনিকমে পৰিচালনা কৰা এখন মঞ্চ নাটকৰ পৰা অভিযোজিত কৰা কৰা। আনহাতে স্বয়ং এই নাটকখন এটা খ্ৰীষ্টান লোককথাৰ পৰা অভিযোজিত। ছবিখনৰ চিত্ৰনাট্য লিখিছিল নঞ্জিল নাডু টি এন ৰাজাপ্পাই। ছবিখনৰ সংগীত ৰচনা কৰিছিল এছ ভি ভেংকটৰমণে। জ্ঞান সৌন্দৰীৰ চিত্ৰগ্ৰহণ ক্ৰমে জিতিন বেনাৰ্জী আৰু চেলভাৰাজে কৰিছিল। সম্পাদনা কৰিছিল ভি বি নাগৰাজে।  চূড়ান্ত ফিল্ম ৰিলৰ দৈৰ্ঘ্য আছিল ৫,২৬৪ মিটাৰ (১৭,২৭০ ফুট) আৰু আনুমানিক ৩০,০০০ ₹ বাজেটেৰে জ্ঞান সৌন্দৰী নিৰ্মাণ কৰা হৈছিল। চিটাডেল পিকচাৰ্ছে ছবিখনৰ অভিযোজন কৰাৰ সিদ্ধান্ত লোৱাৰ পিছৰ পৰা ছবিখনৰ নিৰ্মাণৰ কুৰুংকাৰাং কৰা হৈছিল। সেই সময়ত এছ এছ বসনেও একেখন নাটকৰ অভিযোজন, আন এটা সংস্কৰণ পৰিচালনা কৰি আছিল। ১৯৪৮ চনৰ ২১ মে'ত ছবিখন মুক্তি লাভ কৰে আৰু চিটাডেল পিকচাৰ্ছৰ সংস্কৰণটো সফল হোৱাৰ বিপৰীতে বসনৰ সংস্কৰণটো বিফল হয়।
## তথ্য সংগ্ৰহ

## বাহ্যিক সংযোগ
*
* - A song sung by T. R. Mahalingam included in the original film but not available in the You Tube video copy. 
শ্ৰেণী:তামিল চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:১৯৪৮ বৰ্ষৰ চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় লোককথাৰ আধাৰত নিৰ্মিত ছবি
ৰশ্মি তিৱাৰী

**ড° ৰশ্মি তিৱাৰী** 'আহান ফাউণ্ডেশ্যন ফৰ ছ'চিয়েল চেঞ্জ ইণ্ডিয়া'ৰ প্ৰতিষ্ঠাপক আৰু সঞ্চালক৷ তেওঁ যানজঁট-সম্বন্ধীয় জটিলতাবোৰ সৰল কৰিবলৈ কাম কৰি আছে৷ তেওঁ ভাইটাল ভইচ (আমেৰিকা), ছিম্পৰ সভ্য আৰু নিউৰ'লিডাৰশ্বিপ ইনষ্টিটিউটৰ পৰা প্ৰমাণিত নেতৃত্ব প্ৰশিক্ষক।

## প্ৰাৰম্ভিক জীৱন
১৯৭২ চনত এটা ধনী পৰিয়ালত জন্মগ্ৰহণ কৰা তিৱাৰীক পিছলৈ ঘৰ-দুৱাৰ আৰু উপাৰ্জনৰ উৎস নথকা অকলশৰীয়া মাতৃয়ে ডাঙৰ-দীঘল কৰে। বাৰাণসীৰ এটা ঘৰত ডাঙৰ-দীঘল হৈছিল যিটো ঘৰ মাত্ৰ ৩.৫ x ৫.৫ মিটাৰ আকাৰৰ আছিল। তিৱাৰীয়ে বৈষম্য আৰু সামাজিক কলংকৰ সন্মুখীন হ’বলগীয়া হৈছিল। এগৰাকী পেহীয়েকৰ সৈতে তেওঁ কানপুৰত এবছৰ কটায় আৰু তাৰ পিছত বাৰাণসীলৈ গুচি যায়৷ তেওঁ তাৰ পৰাই শিক্ষা সমাপ্ত কৰি বেনাৰস হিন্দু বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা অৰ্থনীতিত পি এইচ ডি ডিগ্ৰী লাভ কৰে যিটো ১৯৯৮-৯৯ চনত প্ৰদান কৰা হয়৷

## কৰ্মজীৱন
তিৱাৰী ২০০০ চনৰ পৰা ২০০৮ চনলৈকে আমেৰিকান চেম্বাৰ্ছ অৱ কমাৰ্চ ইন ইণ্ডিয়া (AMCHAM)ৰ সহযোগী সঞ্চালক আৰু তেতিয়াৰ সঞ্চালক আছিল৷ শেহতীয়াকৈ তেওঁ ভাৰতৰ চিইঅ' এছ'চিয়েচনসমূহৰ কাৰ্য্যকলাপত কাৰ্যবাহী সঞ্চালক হিচাপে নেতৃত্ব দিছিল।T  তেওঁ নিয়মিতভাৱে বিভিন্ন ৰাষ্ট্ৰীয় আৰু আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় মঞ্চত মহিলা সবলীকৰণ আৰু মহিলাসকলক মেণ্টৰিঙৰ বিষয়সমূহৰ ওপৰত ভাষণ দিয়ে। বেংক অৱ আমেৰিকাৰ কৰ্পৰেট বেংকিঙৰ মুৰব্বী জেনী ৱানলেছৰ সৈতে হোৱা মত বিনিময়ে তেওঁক তেওঁৰ সপোন অনুসৰণ কৰিবলৈ সাহস দিছিল আৰু তেওঁ আহান ট্ৰাইবেল ডেভেলপমেণ্ট ফাউণ্ডেশ্যন আৰম্ভ কৰিছিল।

## আহান সংস্থাৰ ক্ষেত্ৰত দেখা দিয়া প্ৰত্যাহ্বান
জনজাতীয় ছোৱালীৰ সৈতে সামাজিক খণ্ডত কৰি থকা কামসমূহ আৰু মহিলা নেত্ৰীসকলক মেণ্টৰিং আৰু বিকাশৰ দিশত লোৱা পদক্ষেপসমূহৰ বাবে তেওঁক ৱাশ্বিংটন পোষ্টকে ধৰি স্থানীয় আৰু আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় সংবাদ মাধ্যমত প্ৰচাৰ কৰা হৈছে। কিন্তু নক্সালীয় অঞ্চল আৰু মানৱ সৰবৰাহকাৰীত কাম কৰাটো ৰশ্মিৰ বাবে অতি কঠিন আছিল। তেওঁ বহু সময়ত নক্সালবাদী, সৰবৰাহকাৰীৰ সন্মুখীন হ’বলগীয়া হৈছিল আৰু কেতিয়াবা স্থানীয় নেতা বা পঞ্চায়তৰ বিৰোধিতাৰ ভাবুকিৰ সন্মুখীন হ’বলগীয়া হৈছিল।

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:সমাজকৰ্মী
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ মহিলা সমাজকৰ্মী
সুমতী (অভিনেত্ৰী)

**সুমতী** (ইংৰাজী: Sumathi) তামিলনাডুৰ মাদুৰাইৰ এগৰাকী ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী। তেওঁ দুবছৰ বয়সৰ পৰাই অভিনয় আৰম্ভ কৰিছিল। তেওঁ বহু মালয়ালম, তামিল, তেলুগু, কানাড়া, আৰু হিন্দী ভাষাৰ ছবিত অভিনয় কৰিছিল।

## ব্যক্তিগত জীৱন
সুমতীৰ জন্ম হৈছিল ভাৰতৰ তামিলনাডুৰ এখন চহৰ মাদুৰাইত। তেওঁৰ পিতৃ আৰু মাতৃ মূলতঃ মাদুৰাইৰ আছিল। তেওঁৰ দেউতাকে ফটো ষ্টুডিঅ’ আৰু ছপাশালৰ দৰে কেইবাটাও ব্যৱসায় পৰিচালনা কৰিছিল। তেওঁ মাক, সুমতীৰ লগতে তেওঁৰ সাতজন ভাতৃ আৰু তিনিজনী ভগ্নীৰ যত্ন লোৱা এগৰাকী গৃহিণী আছিল। তেওঁৰ জ্যেষ্ঠ ভাতৃ মাষ্টৰ প্ৰভাকৰ প্ৰথমে চলচ্চিত্ৰ জগতত প্ৰৱেশ কৰিছিল।

১৯৬৬ চনত সুমতী আৰু প্ৰভাকৰে নিজৰ সপোন বাস্তবায়িত কৰিবলৈ পেহীয়েকৰ লগত থাকিবলৈ লয়। এগৰাকী পৰিচালকে প্ৰবীণ অভিনেতা ভাৰত গোপীৰ সৈতে মালয়ালম ছবিত অভিনয় কৰিবলৈ এটি সৰু কেঁচুৱা বিচাৰি ফুৰাৰ সময়তে সুমতীয়ে ছবি জগতত প্ৰৱেশ কৰিছিল।

সুমতীয়ে বিয়া হৈ তেওঁলোকৰ কন্যা আৰু পুত্ৰৰ সৈতে আমেৰিকাত বসবাস কৰিবলৈ লয়৷

## কৰ্মজীৱন
৬০ৰ দশকৰ শেষৰ ফালে গোপীৰ কন্যাৰ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰি শিশু অভিনেত্ৰী হিচাপে বেবী সুমতীয়ে চলচ্চিত্ৰ জীৱন আৰম্ভ কৰিছিল। ১৯৭৭ চনত মুক্তি পোৱা মালয়ালম ভাষাৰ ভাৰতীয় ছবি সত্যবান সাবিত্ৰীত অভিনয় কৰিছিল৷

## তথ্য সংগ্ৰহ
হীৰাবাই টাটা

**হীৰাবাই টাটা** (, ১৮৭৯–১৯৪১) এগৰাকী ভাৰতীয় নাৰী অধিকাৰ কৰ্মী আৰু ভোটাধিকাৰী আছিল। ১৮৯৫ চনত বিবাহপাশত আবদ্ধ হোৱা টাটাৰ স্বামী প্ৰগতিশীল আছিল আৰু পত্নী আৰু কন্যাৰ শিক্ষাৰ ক্ষেত্ৰত সহায় কৰিছিল৷ তেওঁ স্কুলীয়া শিক্ষাত সহায় কৰিবলৈ টিউটৰ নিয়োগ কৰিছিল। ১৯০৯ চনত পাৰ্চী হোৱা টাটাৰ থিয়’ছফীৰ প্ৰতি আগ্ৰহ গঢ় লৈ উঠিছিল আৰু কেইবছৰমানৰ ভিতৰতে তেওঁ এনি বেছাণ্টৰ সৈতে চিনাকি হৈছিল। প্ৰায় একে সময়তে ১৯১১ চনত ভাৰতীয় ঐতিহ্য থকা ব্ৰিটিছ ভোটাধিকাৰী ছফিয়া দুলীপ সিঙক তেওঁ লগ পায়, যিয়ে তেওঁৰ ভোটাধিকাৰীৰ বিকাশত প্ৰভাৱ পেলায়। ভাৰতীয় মহিলা সংস্থাৰ তেওঁ প্ৰতিষ্ঠাপক সদস্য আৰু সাধাৰণ সম্পাদিকা ১৯১৭ চনত মণ্টাগু-চেলমছফৰ্ডৰ তদন্তৰ পূৰ্বে ভোটাধিকাৰৰ বাবে আবেদন কৰা মহিলাসকলৰ ভিতৰত অন্যতম হৈ পৰে।

যেতিয়া প্ৰস্তাৱিত সংস্কাৰসমূহে মহিলাৰ ভোটাধিকাৰ অন্তৰ্ভুক্ত কৰিব নোৱাৰিলে, তেতিয়া টাটা আৰু অন্যান্য নাৰীবাদীসকলে প্ৰতিবাদ কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰিলে আৰু ভোটৰ প্ৰয়োজনীয়তাৰ ওপৰত প্ৰবন্ধ প্ৰকাশ কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰিলে। মন্টাগু–চেলমছফৰ্ড সংস্কাৰ ৰূপায়ণৰ বাবে নিৰ্বাচনী নিয়ম প্ৰস্তুত কৰিবলৈ চাউথব’ৰ’ ফ্ৰেঞ্চাইজি কমিটীলৈ প্ৰেৰণ কৰি তেওঁ *দ্য টাইমছ অৱ ইণ্ডিয়া*ৰ বাবে এটা প্ৰবন্ধ লিখি যুক্তি দিছিল যে যিহেতু কিছুমান পৌৰসভাই ইতিমধ্যে মহিলাসকলক ভোটদানৰ অনুমতি দিছে, সেয়েহে অধিকাৰ বৃদ্ধি কৰাটো ন্যায্য। তথাপিও চাউথব’ৰ’ কমিটীয়েও মহিলাৰ বাবে ভোটাধিকাৰ অন্তৰ্ভুক্ত কৰাটো নাকচ কৰি *হাউছ অৱ লৰ্ডছ এণ্ড কমনছৰ* যুটীয়া নিৰ্বাচিত সমিতিলৈ তেওঁলোকৰ পৰামৰ্শ প্ৰেৰণ কৰে। টাটাক বম্বে ভোটাধিকাৰ কমিটীয়ে ইংলেণ্ডলৈ গৈ যৌথ সমিতিৰ সন্মুখত ভোটাধিকাৰৰ সপক্ষে গোচৰটো দাখিল কৰিবলৈ বাছি লৈছিল।

ভোটাধিকাৰৰ দাবীক প্ৰমাণ কৰিবলৈ এখন প্ৰতিবেদন প্ৰস্তুত কৰি টাটা আৰু তেওঁৰ কন্যা মিথানে চৰকাৰৰ আগত দুটা উপস্থাপন আগবঢ়ায় আৰু সমগ্ৰ দেশ ভ্ৰমণ কৰি নিজৰ কাৰ্য্যৰ বাবে সমৰ্থন লাভৰ চেষ্টা কৰে। বিভিন্ন আলোচনীত প্ৰবন্ধ প্ৰকাশ কৰি ভাষণ দিছিল, ব্যক্তি আৰু সংগঠনক ভাৰতৰ কাৰ্যালয়ক সমৰ্থনেৰে বানপানীত বুৰাই পেলাবলৈ অনুপ্ৰাণিত কৰিছিল। যদিও সংস্কাৰ আইনখনক মহিলাৰ সম্পূৰ্ণ ভোটাধিকাৰ অন্তৰ্ভুক্ত কৰিবলৈ প্ৰভাৱিত কৰিব নোৱাৰিলেও চূড়ান্ত বিধেয়কখনে ভাৰতীয় প্ৰদেশসমূহে মহিলাসকলক ভোটাধিকাৰ প্ৰদান কৰাৰ ব্যৱস্থা কৰাৰ অনুমতি দিছিল যদিহে তেওঁলোকে তেনে কৰিবলৈ বাছি লয়। ইংলেণ্ডত উপস্থিত হোৱাৰ পিছত টাটা আৰু তেওঁৰ কন্যাই *লণ্ডন স্কুল অৱ ইকনমিক্স*ত পাঠ্যক্ৰমত নামভৰ্তি কৰে৷ ১৯৪১ চনত হীৰাবাই টাটাৰ মৃত্যু হয় আৰু ভাৰতত ভোটৰ প্ৰাৰম্ভিক সংগ্ৰামৰ অন্যতম বিশিষ্ট ভোটাধিকাৰী হিচাপে তেওঁক স্মৰণ কৰা হয়।
## আৰম্ভণি জীৱন
১৮৭৯ চনত বম্বেত হীৰাবাই টাটাৰ জন্ম হয়। ষোল্ল বছৰ বয়সত তেওঁৰ বিবাহ হয় আৰ্দেশী বেজোঞ্জী টাটাৰ সৈতে৷ তেওঁ বস্ত্ৰ কলৰ এজন কৰ্মচাৰী। পৰিয়ালটো আছিল পাৰ্চী৷ ১৮৯৮ চনৰ ২ মাৰ্চত দম্পতীৰ কন্যা, মিথানৰ মহাৰাষ্ট্ৰত জন্ম হয়। তেওঁলোকে নাগপুৰৰ ওচৰৰ ফুলগাঁওলৈ গুচি গ'ল, য'ত আৰ্দেশীৰে বস্ত্ৰ কল এটাত সহকাৰী মাষ্টাৰ বয়নকাৰী হিচাপে কাম কৰিছিল। মহিলাৰ শিক্ষাৰ ক্ষেত্ৰত তেওঁ প্ৰগতিশীল আছিল আৰু টাটাক অধিক শিক্ষাৰ ইচ্ছাত সহায় কৰিবলৈ টিউটৰ নিয়োগ কৰিছিল। পৰিয়ালটো ১৯১৩ চনলৈকে তাতেই আছিল৷ তাৰপিছত তেওঁলোকে বম্বেলৈ স্থানান্তৰিত হৈছিল, য'ত আৰ্দেশ্বিৰ এটা বৃহৎ বস্ত্ৰ মিলৰ পৰিচালক হৈছিল।
## তথ্যসূত্ৰ
### গ্ৰন্থতালিকা

*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*



শ্ৰেণী:সমাজকৰ্মী
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ মহিলা সমাজকৰ্মী
শ্ৰেণী:নাৰীৰ অধিকাৰ
ভাৰতীয় মহিলা সন্থা

**ভাৰতীয় মহিলা সন্থা** () ১৯১৭ চনত মাদ্ৰাজৰ আদয়াৰত এনি বেছাণ্ট, মাৰ্গাৰেট কাজিনছ, ড’ৰথী জিনাৰাজাদাছা আদিয়ে ১৯ শতিকাৰ আৰু ২০ শতিকাৰ আৰম্ভণিতে আৰ্থ-সামাজিক আৰু ৰাজনৈতিক বিষয়ত মহিলাসকলে ভুগি থকা দুখজনক অৱস্থাৰ পৰা মহিলাসকলক মুক্ত কৰিবলৈ প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল। পিছলৈ এই সংস্থাটোৱে নিৰক্ষৰতা, বাল্যবিবাহ, দেৱদাসী ব্যৱস্থা আৰু অন্যান্য সামাজিক ৰোগৰ বিৰুদ্ধে যুঁজিবলৈ এক শক্তিশালী শক্তিলৈ পৰিণত হয়। ১৯৩৩ চনত বেছাণ্টৰ মৃত্যুৰ পিছত ড’ৰথী জিনাৰাজাদাস থিয়’ছফিষ্টসকলৰ আভ্যন্তৰীণ ৰাজনীতিৰ লগত অধিক জড়িত হৈ পৰে৷
## ইতিহাস
সংস্থাটোৰ নামটো বাছি লোৱা হৈছিল ইয়াৰ সৰ্বাংগীন গঠন, ভাৰতীয় আৰু ইউৰোপীয় মহিলা উভয়কে যোগদান কৰিবলৈ অনুমতি দিয়া, আৰু কোনো দৰ্শন, ধৰ্ম, জাতি বা সামাজিক শ্ৰেণীৰ সৈতে জড়িত নোহোৱাৰ ইংগিত দিবলৈ। ১৯১৭ চনৰ ৮ মে’ত মাদ্ৰাজৰ আডয়াৰত মাৰ্গাৰেট ই কাজিন্সে প্ৰতিষ্ঠা কৰা সংস্থাটোৰ প্ৰথম সভানেত্ৰী আছিল এনি বেছাণ্ট। প্ৰতিষ্ঠাপক সদস্যসকলৰ ভিতৰত আছিল এছ অম্বুজমল, কমলাদেৱী চট্টোপাধ্যায়, মেৰী পুনেন লুকোজ, বেগম হছৰত মোহানী, সৰলবৈ নাইক, ধনবন্তী ৰামা ৰাউ, মুথুলক্ষ্মী ৰেড্ডী, মংগালমল সদাচিভিয়াৰ, আৰু হীৰাবাই টাটা।

## স্ত্ৰী ধৰ্ম
ষ্ট্ৰী ধৰ্ম আছিল সন্থাই নিজৰ আদৰ্শ আৰু বিশ্বাসক প্ৰকাশ কৰিবলৈ প্ৰকাশ কৰা আলোচনী। ইয়াত ভাৰতৰ মহিলাসকলে সন্মুখীন হোৱা ৰাজনৈতিক আৰু সামাজিক সমস্যাসমূহৰ লগতে বিশ্বজুৰি মহিলাসকলৰ কৃতিত্বসমূহৰ বিষয়েও আলোচনা কৰা হৈছিল।

## তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:নাৰীৰ অধিকাৰ
শ্ৰেণী:নাৰীবাদী সংগঠন
জ্ঞান সৌন্দৰী (জেমিনী সংস্কৰণ)

**জ্ঞান সৌন্দৰী **  ()  ১৯৪৮ চনৰ এখন ভাৰতীয় তামিল ভাষাৰ ছবি, যাৰ নিৰ্মাণ জেমিনী ষ্টুডিঅ’ই কৰিছিল। একে নাম আৰু কাহিনীৰে, বেলেগ অভিনেতা-অভিনেত্ৰী আৰু ক্ৰু মেম্বাৰেৰে  একেটা বছৰতে চিটাডেল ষ্টুডিঅ’ই প্ৰযোজনা কৰা আন এখন ছবিও মুক্তি পাইছিল আৰু এই ছবিখন মুক্তি পোৱাৰ সময়ত চিটাডেলৰ জ্ঞান সৌন্দৰী  সফলতাৰে চলি আছিল। জেমিনী সংস্কৰণটো ফ্লপ হৈছিল আৰু প্ৰযোজকে ইয়াক চিত্ৰগৃহৰ পৰা আঁতৰাই দিছিল।
## নিৰ্মাণ
তামিল চলচ্চিত্ৰ জগতত জেমিনি ষ্টুডিঅ’ৰ এক গৌৰৱপূৰ্ণ স্থান আছে; কাৰণ তেওঁলোকে নিৰ্মাণ কৰা সকলো ছবিয়েই বক্স অফিচত সফল হৈছিল। যেতিয়া তেওঁলোকে এই ছবিখন নিৰ্মাণ কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰে, তেতিয়া হয়তো প্ৰযোজকে জানিছিল যে একেটা কাহিনীৰে আন এটা কোম্পানীয়ে চিত্ৰগ্ৰহণ কৰি আছে। কিন্তু তেওঁলোকৰ বছৰ বছৰ ধৰি চলি অহা অবিৰত সফলতাৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰি জেমিনীয়ে এই ছবিখন নিৰ্মাণ কৰিছিল, এই আশাত যে তেওঁলোকৰ সংস্কৰণটো ৰাইজে ভালদৰে গ্ৰহণ কৰিব। কিন্তু তেওঁলোকে প্ৰত্যাশা কৰাৰ ধৰণে ছবিখন দৰ্শকে গ্ৰহণ নকৰিলে।
## মুক্তি
১৯৪৮ চনৰ ১৮ জুনত জ্ঞান সৌন্দৰী মুক্তি পায়। ইণ্ডিয়ান এক্সপ্ৰেছে মুখ্য অভিনেতা-অভিনেত্ৰীৰ অভিনয়, কন্নমবাৰ গায়ন, চেটিংছ, ফটোগ্ৰাফী আৰু ৰেকৰ্ডিঙৰ প্ৰশংসা কৰিছিল যদিও সমালোচকসকলে ৰাধাক উপযুক্ত ধৰণে ব্যৱহাৰ কৰা বুলি অনুভৱ কৰিছিল। ইতিহাসবিদ ভেংকটেশ ৰামকৃষ্ণনৰ মতে, খ্ৰীষ্টিয়ান বিষয়বস্তুৰ ছবি এখনত চৰিত্ৰবোৰে "ব্ৰাহ্মণীয়" উচ্চাৰণত কৰা সংলাপ প্ৰক্ষেপন দৰ্শকে অপছন্দ কৰি ছবিগৃহৰ চকী ভাঙি পেলাইছিল। ছবিখনৰ প্ৰদৰ্শন বন্ধ হৈ যায় আৰু পৰৱৰ্তী সময়ত বসনে ঘোষণা কৰে যে ভৱিষ্যতে ছবিখন কোনো ছবিগৃহত প্ৰদৰ্শিত নহ’ব। ভেংকটেশ ৰামকৃষ্ণনে বিশ্বাস কৰে যে পিছলৈ ছবিখনৰ নিগেটিভ জ্বলাই পেলোৱা হৈছিল।

## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:তামিল চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:১৯৪৮ বৰ্ষৰ চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় লোককথাৰ আধাৰত নিৰ্মিত ছবি
সতী সাবিত্ৰী (এইচ. এম. ৰেড্ডীৰ চলচ্চিত্ৰ)

**সতী সাবিত্ৰী** হৈছে ১৯৩৩ চনত এইচ. এম. ৰেড্ডীয়ে পৰিচালনা কৰা আৰু ভাৰত মুভি টোনৰ বেনাৰত নিৰ্মিত এখন ভাৰতীয় তেলেগু ভাষাৰ ছবি। ১৯৩৩ চনৰ ৪ ফেব্ৰুৱাৰীত মুক্তি পোৱা ছবিখনত অভিনয় কৰিছে ভি. ভি. চুব্বা ৰাও, কণ্ঠমণি কন্যা, কে এল কান্থাম আৰু এল ভি প্ৰসাদে।

বম্বেত নিৰ্মিত সতী সাবিত্ৰীয়ে চি পুল্লায়াৰ পৰিচালনা আৰু কলিকতাৰ ইষ্ট ইণ্ডিয়া ফিল্ম কোম্পানীয়ে নিৰ্মিত একে নামৰ আন এখন ছবিৰ সৈতে প্ৰতিযোগিতাৰ সন্মুখীন হয়। পুল্লাইয়াৰ সংস্কৰণটোৱে ডাঙৰ সফলতা লাভ কৰিলেও এইচ এম ৰেড্ডীৰ ছবিখনে বক্স অফিচত ভাল প্ৰদৰ্শন কৰা নাছিল।

## অভিনয় শিল্পী
ছবিখনত যমৰ চৰিত্ৰত ভি ভি চুব্বা ৰাও আৰু সাবিত্ৰীৰ চৰিত্ৰত কণ্ঠমণি কন্যাই অভিনয় কৰিছে৷ লগতে কে এল কান্থাম, হেম সিং, এল ভি প্ৰসাদ আদিয়েও বিভিন্ন চৰিত্ৰ ৰূপায়ন কৰিছিল৷

## তথ্য সংগ্ৰহ
ধনবন্তী ৰামা ৰাউ

**ধনবন্তী লেডী ৰামা ৰাউ** (, ১৮৯৩–১৯৮৭) ভাৰতীয় পৰিয়াল পৰিকল্পনা সংস্থা আৰু আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় পৰিকল্পিত অভিভাৱকত্ব ফেডাৰেচনৰ প্ৰতিষ্ঠাপক আৰু সভাপতি আছিল। তেওঁ ছাৰ বেনেগল ৰামা ৰাউৰ সৈতে বিবাহপাশত আবদ্ধ হৈছিল৷

## প্ৰাথমিক জীৱন
ধনবন্তীয়ে কাশ্মীৰৰ ব্ৰাহ্মণ পৰিয়ালত ধনবন্তী হাণ্ডু নামেৰে জন্মগ্ৰহণ কৰি হুবলীত (বৰ্তমান কৰ্ণাটকত) ডাঙৰ-দীঘল হৈছিল৷ সেয়েহে কানাড়া ভাষাৰ লগত পৰিচিত আছিল। হুবলিত স্কুলীয়া শিক্ষা গ্ৰহণ কৰাৰ পিছত তেওঁ মাদ্ৰাজলৈ গৈ প্ৰেচিডেন্সি কলেজত যোগদান কৰে আৰু তাৰ পৰা কলা শাখাত স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰে আৰু ইংৰাজী ভাষাত গ্ৰীগছ সোণৰ পদক লাভ কৰে।

মাদ্ৰাজত তেওঁ বিশিষ্ট অৰ্থনীতিবিদ আৰু কূটনীতিবিদ ছাৰ বেনেগাল ৰামা ৰাউক লগ পায়৷

## কৰ্মজীৱন
মাদ্ৰাজৰ কুইন মেৰী কলেজত সহকাৰী অধ্যাপিকা হিচাপে তেওঁ কৰ্মজীৱন আৰম্ভ কৰে।

১৯১৭ চনত এনি বেছাণ্ট, মাৰ্গাৰেট কাজিনছ, জিনা ৰাজা দাস আদিৰ সৈতে মহিলা ভাৰতীয় সন্থাৰ সহযোগী প্ৰতিষ্ঠা কৰে। এই সংস্থাৰ লক্ষ্য আছিল ১৯ শতিকাৰ আৰু ২০ শতিকাৰ আৰম্ভণিতে মহিলাসকলে সন্মুখীন হোৱা কঠিন আৰ্থ-সামাজিক আৰু ৰাজনৈতিক পৰিস্থিতিৰ সমাধান আৰু উন্নতি।

১৯৩২ চনত বাৰ্লিনত অনুষ্ঠিত হোৱা আন্তৰ্জাতিক ভোটাধিকাৰ আৰু সম-নাগৰিকত্বৰ বাবে মহিলা মিত্ৰজোঁটত অংশগ্ৰহণ কৰে আৰু সৰোজিনী নাইডুৰ নিৰ্দেশত ভাৰতীয় প্ৰতিনিধি দলৰ নেতৃত্ব দিয়ে।

১৯৪৬ চনত তেওঁ সৰ্বভাৰতীয় মহিলা সন্মিলনৰ সভানেত্ৰী নিৰ্বাচিত হয়।

১৯৪৯ চনত তেওঁ ভাৰতীয় পৰিয়াল পৰিকল্পনা সংস্থা আৰম্ভ কৰে।

১৯৫২ চনত ধনবন্তীয়ে মাৰ্গাৰেট চেংগাৰৰ সৈতে আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় পৰিকল্পিত অভিভাৱকত্ব ফেডাৰেচনৰ সহ-প্ৰতিষ্ঠাপক আৰু যৌথ সভানেত্ৰী হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰে।
## তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:সমাজকৰ্মী
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ মহিলা সমাজকৰ্মী
শ্ৰেণী:পদ্মভূষণ বঁটা বিজয়ী
সুধা সুন্দৰমন

**সুধা সুন্দৰমন** (, জন্ম-১৯৫৮) এগৰাকী ভাৰতীয় ৰাজনীতিবিদ আৰু ভাৰতীয় কমিউনিষ্ট পাৰ্টি (মাৰ্ক্সবাদী)ৰ কেন্দ্ৰীয় সমিতিৰ সদস্য।২০১৪ চনৰ হিচাপত তেওঁ সৰ্বভাৰতীয় মহিলা সন্মিলনৰ সাধাৰণ সম্পাদিকা।
## জীৱনী
চেন্নাইৰ *ইথিৰাজ কলেজ ফৰ ৱমেন*ত ইংৰাজী সাহিত্যৰ ছাত্ৰী হৈ থকাৰ সময়তে সুন্দৰমনে ভাৰতীয় কমিউনিষ্ট পাৰ্টি (মাৰ্ক্সবাদী)ৰ ছাত্ৰ শাখা ষ্টুডেণ্টছ ফেডাৰেচন অৱ ইণ্ডিয়াৰ প্ৰতি আগ্ৰহী হৈ পৰে। স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰাৰ পিছত দৰ্শনত স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী সম্পূৰ্ণ কৰি স্কুলৰ শিক্ষয়িত্ৰী হিচাপে কৰ্মজীৱন আৰম্ভ কৰে। সুন্দৰমনে তেওঁৰ এজন বন্ধুক বিয়া কৰাইছিল। এই সময়ছোৱাত মহিলা ভুক্তভোগীক তেওঁলোকৰ ওপৰত হোৱা হিংসাৰ পৰা ৰক্ষা কৰাৰ দৰে কামত নিজকে জড়িত কৰিছিল। ইয়াৰ পিছতে তেওঁ শিক্ষকতাৰ চাকৰি এৰি ভাৰতীয় কমিউনিষ্ট পাৰ্টি (মাৰ্ক্সবাদী)ৰ মহিলা শাখা সৰ্বভাৰতীয় মহিলা গণতান্ত্ৰিক সন্থা (AIDWA)ত যোগদান কৰে। ১৯৯৫ চনত সুন্দৰমনক সন্থাৰ তামিলনাডুৰ সাধাৰণ সম্পাদক নিযুক্তি দিয়া হয় আৰু ২০০১ চনলৈকে এই পদত তেওঁ অধিষ্ঠিত হৈ থাকে।

সুন্দৰমনে বিৰোধীক মহিলা সংৰক্ষণ বিধেয়ক গৃহীত কৰিবলৈ প্ৰত্যাহ্বান জনায় যিয়ে ভাৰতৰ সংসদৰ নিম্ন সদন আৰু সকলো ৰাজ্যিক বিধানসভাৰ সকলো আসনৰ ১/৩ ভাগ মহিলাৰ বাবে সংৰক্ষণ কৰিবলৈ ভাৰতৰ সংবিধান সংশোধন কৰাৰ প্ৰস্তাৱ আগবঢ়ায়।
## তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ মহিলা সমাজকৰ্মী
শ্ৰেণী:সমাজকৰ্মী
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় কমিউনিষ্ট
সতী সাবিত্ৰী (চি. পুল্ল্যায়াৰ চলচ্চিত্ৰ)

**সতী সাবিত্ৰী** ১৯৩৩ চনত আৰতীয় পৌৰাণিক কাহিনীৰ ভিত্তিত নিৰ্মাণ কৰা এখন তেলুগু ভাষাৰ চলচ্চিত্ৰ৷ ছবিখন চি. পুল্ল্যায়ে পৰিচালনা কৰিছিল। এই ছবিখন মহাভাৰতৰ অৰণ্য পৰ্বৰ সাবিত্ৰী আৰু সত্যবানৰ কিংবদন্তি কাহিনীক কেন্দ্ৰ কৰি মাল্যাৱৰম বালা ভাৰতী সমাজমৰ এখন জনপ্ৰিয় মঞ্চ নাটকৰ অভিযোজন আছিল। যম চৰিত্ৰত মঞ্চ অভিনেতা ভেমুৰি গগ্গ্যায়া আৰু সাবিত্ৰীৰ চৰিত্ৰত দশাৰী ৰামাথিলকমে অভিনয় কৰিছিল।

কলিকতাত ৭৫,০০০ টকাৰ বিলাসী বাজেটত নিৰ্মিত সতী সাবিত্ৰী ইষ্ট ইণ্ডিয়া ফিল্ম কোম্পানীৰ প্ৰথমখন ছবি। ছবিখনৰ মুক্তিৰ লগে লগে এইচ এম ৰেড্ডীয়ে বম্বেত পৰিচালনা কৰা একে নামৰ আন নিৰ্মাণ কৰিছিল যদিও পুল্লায়াৰ সংস্কৰণটোৱে ব্যৱসায়িক সফলতা লাভ কৰিছিল। গগ্গ্যায়ে যমক চিত্ৰিত কৰাটোৱে ব্যাপক প্ৰশংসা লাভ কৰিছিল আৰু তেওঁ এজন প্ৰধান তাৰকা হিচাপে প্ৰতিষ্ঠা লাভ কৰিছিল। ছবিখনে জনপ্ৰিয়তা লাভ কৰে, স্থানীয় আৰু আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় পৰ্যায়ত স্বীকৃতি লাভ কৰে আৰু দ্বিতীয় ভেনিচ আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ মহোৎসৱত সন্মানীয় ডিপ্লমা লাভ কৰে।

## অভিনয় শিল্পী
*সাবিত্ৰী – ৰামতিলকম
*সত্যবান – নিদুমুক্কলা চুব্বা ৰাও
*অশ্বপতি – গোবিন্দৰাজু ভেংকটা ৰামায়্য
*দ্যুমৎসেনা – ধৰ্মপুৰী বুচিৰাজু
*সাৰদ্বত – চিৰাৱুৰি দীক্ষিতুলু
*নাৰদ – পৰুপল্লী সত্যনাৰায়ণ
*যম – ভেমুৰি গগ্গ্যায়া
*মালৱী – পাৰ্বতী বাই
*ছাইবি – পদ্মৱতী বাই
*বসন্তিকা – ললিতা

## বক্স অফিচ
বক্স অফিচত ইণ্ডাষ্ট্ৰী হিট হোৱা ছবিখনে বক্স অফিচত ৩ লাখ টকাৰ উপাৰ্জন কৰি বিতৰক শ্বেয়াৰত ২ লাখতকৈ অধিক ধন সংগ্ৰহ কৰা প্ৰথমখন তেলুগু ছবি হিচাপে পৰিগণিত হয়৷

## তথ্য সংগ্ৰহ
খুজিস্তা আখতাৰ বানু

**খুজিস্তা আখতাৰ বানু** () ১৯ শতিকাৰ শেষৰ ফালে এগৰাকী সাহিত্যিক, বঙালী সমাজবাদী, শিক্ষাবিদ আৰু সমাজ সংস্কাৰক। খুজিস্তা আছিল ১৮৮৭ চনত ছিনিয়ৰ কেম্ব্ৰিজৰ পৰীক্ষাত উত্তীৰ্ণ হোৱা প্ৰথমগৰাকী ভাৰতীয় মহিলা। ইয়াৰ উপৰিও কলিকতা বিশ্ববিদ্যালয়ে পৰীক্ষক হিচাপে নিযুক্তি দিয়া প্ৰথমগৰাকী ভাৰতীয় মহিলা। তেওঁ বংগৰ প্ৰাক্তন প্ৰধানমন্ত্ৰী হুছেইন শ্বহীদ চুহৰাৱাৰ্ডীৰ মাতৃ আছিল।
## প্ৰাথমিক জীৱন আৰু শিক্ষা
১৮৭২ চনত বংগৰ বিখ্যাত ছুহৰাৱাৰ্ডী পৰিয়ালত উবৈদুল্লাহ আল উবাইদি ছুহৰাৱাৰ্ডি আৰু তেওঁৰ পত্নী মাকবুলান নিছা বেগমৰ জ্যেষ্ঠ কন্যা হিচাপে খুজিস্তাই জন্মগ্ৰহণ কৰিছিল৷ এইদৰে তেওঁ শ্বিহাব আল-দিন উমৰ আল-ছুহৰাৱাৰ্ডি আৰু বাহাউদ্দিন জাকাৰিয়া চুহৰাৱাৰ্ডিৰ প্ৰত্যক্ষ বংশধৰ আছিল। খুজিস্তাৰ দাদা শ্বাহ আমিনুদ্দিন চুহৰাৱাৰ্ডীক বংগৰ চুহৰাৱৰ্দিয়া অৰ্ডাৰৰ শেষ চুফী পীৰ বুলি গণ্য কৰা হয়। তেওঁৰ ভাতৃসকলৰ ভিতৰত আব্দুল্লা আল-মামুন চুহৰাৱাৰ্ডি আৰু হাছান চুহৰাৱাৰ্ডী অন্যতম।

পৰিয়ালৰ বহু মহিলা পূৰ্বপুৰুষৰ দৰে তেওঁৱো প্ৰথম বছৰবোৰত ঘৰতে পঢ়া-শুনা কৰিছিল৷ কাৰণ, সেই সময়ত ছোৱালীৰ স্কুল খোলা নাছিল। দেউতাকৰ পৰা পাৰ্চী, আৰবী, ইংৰাজী আৰু উৰ্দু ভাষা শিকিছিল। পিছলৈ ১৮৮৭ চনত ভাৰতীয় পৰীক্ষা ব'ৰ্ডৰ পৰা গণিত আৰু পাৰ্চী সাহিত্যত সন্মানেৰে স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰে।কেম্ব্ৰিজৰ ছিনিয়ৰ পাঠ্যক্ৰম শেষ কৰাৰ পিছত তেওঁক কলিকতা বিশ্ববিদ্যালয়ে উৰ্দু সাহিত্যৰ পৰীক্ষক হিচাপে নিযুক্তি দিয়ে৷ সেই সময়ত তেওঁৱেই একমাত্ৰ ভাৰতীয় মহিলা, যি এই সন্মান লাভ কৰিছিল।
## কৰ্মজীৱন
খুজিস্তা ভাৰতীয় জনসাধাৰণক শিক্ষিত আৰু উন্নীতকৰণৰ বাবে দৃঢ়প্ৰতিজ্ঞ আছিল, সেয়েহে তেওঁ সামাজিক কামৰ ক্ষেত্ৰত প্ৰৱেশ কৰিছিল। লেখিকা হিচাপে তেওঁ বিখ্যাত গ্ৰন্থ "আইনা ই ইব্ৰাত" লিখিছিল, যিখন কলিকতা বিশ্ববিদ্যালয়ৰ অনুমোদন লাভ কৰিছিল আৰু ইয়াৰ সকলো সংযুক্ত কলেজৰ পাঠ্যক্ৰমত অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হৈছিল।

খুজিস্তা এগৰাকী মহিলা অধিকাৰ কৰ্মী হিচাপে আত্মপ্ৰকাশ কৰিছিল, তেওঁ মহিলা শিক্ষাৰ এগৰাকী প্ৰবল সমৰ্থক আছিল।১৯০৯ চনত তেওঁ কলিকতাত চুহৰাৱাৰ্ডিয়া গাৰ্লছ স্কুল প্ৰতিষ্ঠা কৰে৷ ভাৰতৰ প্ৰাক্তন ভাইচৰয় গিলবাৰ্ট ইলিয়ট-মাৰে-কিননমাউণ্ড, মিণ্টোৰ প্ৰথম আৰ্ল লৰ্ড মিণ্টো নামেৰে বেছি পৰিচিত লেডী মিণ্টো আন্না মাৰিয়া আম্যাণ্ডে এই বিদ্যালয়খন উদ্বোধন কৰে।

খুজিষ্টাই দৰিদ্ৰসকলৰ প্ৰতি সহানুভূতিশীল আছিল আৰু সেয়েহে সেই সময়ত কলেৰা আৰু ইনফ্লুৱেঞ্জাৰ দৰে মহামাৰীৰ সৃষ্টি হোৱাৰ পৰিপ্ৰেক্ষিতত অসুবিধাগ্ৰস্ত লোকসকলক স্বাস্থ্য আৰু অনাময়ৰ বিষয়ে জ্ঞান দিবলৈ অতি সঘনাই বস্তিবোৰলৈ গৈছিল।
## মৃত্যু
১৯১৯ চনৰ ১২ জানুৱাৰীত কলকাতাৰ এটা বস্তিলৈ যোৱাৰ সময়ত ইনফ্লুৱেঞ্জা ৰোগত আক্ৰান্ত হোৱাৰ পিছত খুজিষ্টাৰ মৃত্যু হয়।
## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ মহিলা সমাজকৰ্মী
শ্ৰেণী:সমাজকৰ্মী
অৰ্চনা চেটাৰ্জী

**অৰ্চনা চেটাৰ্জী** () এগৰাকী ভাৰতীয় শিশু সংক্ৰামক ৰোগ বিশেষজ্ঞ, মহামাৰী বিজ্ঞানী, আৰু শৈক্ষিক প্ৰশাসক যিয়ে ২০২০ চনৰ পৰা চিকাগো মেডিকেল স্কুলৰ ডীন হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰি আছে। তেওঁ ৰোজালিণ্ড ফ্ৰেংকলিন ইউনিভাৰ্চিটি অৱ মেডিচিন এণ্ড ছায়েন্সৰ চিকিৎসা বিষয়ৰ উপ-সভানেত্ৰী।

## জীৱন
চেটাৰ্জীৰ জন্ম আৰু ডাঙৰ-দীঘল ভাৰতত। ১৯৮৩ চনত সশস্ত্ৰ বাহিনীৰ চিকিৎসা মহাবিদ্যালয়ৰ পৰা চিকিৎসা বিজ্ঞানত স্নাতক, অস্ত্ৰোপচাৰত স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰে। ১৯৮৩ চনৰ পৰা ১৯৮৪ চনলৈ মুম্বাইৰ ইণ্ডিয়ান নেভেল হস্পিতাল শ্বিপ, আছভিনীত ঘূৰণীয়া ইন্টাৰশ্বিপ সম্পূৰ্ণ কৰে। ১৯৮৫ চনৰ পৰা ১৯৮৮ চনলৈকে, আৰ্মী মেডিকেল কৰ্পছৰ চিকিৎসা বিষয়া আছিল। তেওঁ মূলতঃ মিলিটাৰী হাস্পতাল গয়াত গৰ্ভৱতী মাতৃ আৰু শিশুৰ যত্ন লৈ কাম কৰিছিল। তেওঁক অধিনায়ক হিচাপে সন্মানীয়ভাৱে অব্যাহতি দিয়া হৈছিল।  ১৯৮৯ চনত বেনাৰস হিন্দু বিশ্ববিদ্যালয়ৰ অণুজীৱবিজ্ঞান বিভাগৰ জ্যেষ্ঠ আৱাসী আছিল। ১৯৯৩ চনত পি.এইচ.ডি. নেব্ৰাস্কা বিশ্ববিদ্যালয়ৰ চিকিৎসা কেন্দ্ৰৰ পৰা চিকিৎসা বিজ্ঞান আন্তঃবিভাগীয় এলেকাৰ কাৰ্যসূচীত ডিগ্ৰী লাভ কৰে। তেওঁৰ গৱেষণাৰ শিৰোনাম আছিল, ভেছ’এক্টিভ হিউম’ৰেল ৰেচপন্স এণ্ড পালমোনাৰী মেটাবলিক ফাংচন ইন ইনফেণ্ট এক্সট্ৰাকৰ্প’ৰিয়েল মেমব্ৰেন অক্সিজেনেচন (ইচিএমঅ’)। চেটাৰ্জীয়ে ইউনিভাৰ্চিটি অৱ নেব্ৰাস্কা মেডিকেল চেণ্টাৰ আৰু ক্ৰেইটন ইউনিভাৰ্চিটিত সংক্ৰামক ৰোগৰ ৰেচিডেন্সি আৰু ফেল’শ্বিপ সম্পূৰ্ণ কৰে।

১৯৯৮ চনত চেটাৰ্জীয়ে ইউনিভাৰ্চিটি অৱ চাউথ ডাকোটা চেনফৰ্ড স্কুল অৱ মেডিচিনত সহকাৰী অধ্যাপক আৰু শিশু চিকিৎসা বিভাগৰ শিশু সংক্ৰামক ৰোগ বিভাগৰ মুৰব্বী হিচাপে অধ্যাপক হিচাপে যোগদান কৰে। ১৯৯৯ চনত আমেৰিকান একাডেমী অৱ পেডিয়াট্ৰিক্সৰ ফেলো হয়। ২০০০ চনৰ পৰা ২০১৩ চনলৈকে চেটাৰ্জী ক্ৰেইটন ইউনিভাৰ্চিটি স্কুল অৱ মেডিচিনৰ শিশু সংক্ৰামক ৰোগৰ অধ্যাপক আৰু চিলড্ৰেনছ হস্পিতাল এণ্ড মেডিকেল চেণ্টাৰৰ চিকিৎসালয়ৰ মহামাৰী বিজ্ঞানী আৰু সংক্ৰমণ নিয়ন্ত্ৰণৰ চিকিৎসা সঞ্চালক আছিল। ২০০৩ চনত ছ’চাইটি ফৰ পেডিয়াট্ৰিক ৰিচাৰ্চৰ সদস্য আৰু ২০০৫ চনত ইনফেকচিয়াছ ডিজিজ ছ’চাইটি অৱ আমেৰিকাৰ ফেলো নিৰ্বাচিত হয়। ২০১১ চনত তেওঁ আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় পেপিলোমা ভাইৰাছ ছ’চাইটিৰ সদস্য হয়। চেটাৰ্জীয়ে ২০১১ চনৰ পৰা ২০১৩ চনলৈকে ক্ৰেইটন ইউনিভাৰ্চিটি স্কুল অৱ মেডিচিনৰ একাডেমিক আৰু ফেকাল্টী বিষয়ৰ সহযোগী ডীন আছিল। ২০১৩ চনত চেনফৰ্ড ইউনিভাৰ্চিটি স্কুল অৱ মেডিচিনলৈ অধ্যাপিকা আৰু শিশু চিকিৎসা বিভাগৰ অধ্যক্ষ আৰু অধ্যাপক বিকাশৰ জ্যেষ্ঠ সহযোগী ডীন হিচাপে ঘূৰি আহে। ২০২০ চনৰ এপ্ৰিল মাহত চেটাৰ্জীয়ে চিকাগো মেডিকেল স্কুলৰ ডীন আৰু ৰোজালিণ্ড ফ্ৰেংকলিন ইউনিভাৰ্চিটি অৱ মেডিচিন এণ্ড চাইন্সৰ চিকিৎসা বিষয়ৰ উপ-সভাপতি হয়। তেখেত শিশু ৰোগৰ অধ্যাপক। আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰত ক'ভিড-১৯ মহামাৰীৰ সময়ত, তেওঁ খাদ্য আৰু ঔষধ প্ৰশাসন ভেকচিন আৰু সম্পৰ্কিত জৈৱিক সামগ্ৰী উপদেষ্টা সমিতিত কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল।

চেটাৰ্জীৰ বিবাহ ষ্ট্ৰাকচাৰেল ইঞ্জিনিয়াৰ সমৰ গগৈৰ সৈতে বিবাহপাশত আৱদ্ধ হৈছিল।

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় নাৰী
মেৰী ডি ছৌছা

**মেৰী মেথিল্ডা ডি ছৌছা** () জন্মতে নাম পেৰেইৰা (১৮৯০–১৯৫৩) হ'ল এগৰাকী ভাৰতীয়-কেনিয়াৰ চিকিৎসক। ১৯১৯ চনৰ পৰা প্ৰেকটিচ কৰা কেনিয়াৰ প্ৰথমগৰাকী এছিয়ান মহিলা চিকিৎসক।

## জীৱন
পিটাৰ পল পেৰেইৰাৰ চৈধ্যটা সন্তানৰ ভিতৰত অন্যতম বম্বেৰ মাজাগনত ডাঙৰ-দীঘল হৈছিল মেৰী মেথিল্ডা পেৰেইৰা। তেওঁ ১৯১৪ চনত গ্ৰাণ্ট মেডিকেল কলেজৰ পৰা মেডিচিন আৰু চাৰ্জাৰীত লাইচেন্সিয়েট হিচাপে স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰে। কেৰাৱালা প্ৰসূতি চিকিৎসালয়ত কাম কৰিবলৈ বম্বেলৈ উভতি অহাৰ পূৰ্বে ভৱনগৰ জিলা আৰু ছোটা উদয়পুৰ জিলাত চিকিৎসা বিষয়া হিচাপে কাম কৰিছিল।১৯১৯ চনত ভাৰতীয় জাতীয় কংগ্ৰেছৰ লাহোৰ অধিৱেশনত অংশগ্ৰহণ কৰে।

১৯১৯ চনত ডাঃ এলেক্স কেটানো লেক্টানচিঅ’ ডি ছৌছাক বিয়া কৰাই তেওঁৰ সৈতে নাইৰোবিলৈ গুচি যায়। তাত তেওঁ এগৰাকী চিকিৎসক আৰু ধাই হিচাপে কাম কৰিছিল। ১৯২৬ চনত লেডী গ্ৰীগ ৱেলফেয়াৰ লীগ গঠন হোৱাৰ পিছত ডি ছৌছাই ভাৰতীয় মহিলাসকলৰ বাবে এখন প্ৰসূতি চিকিৎসালয় লেডী গ্ৰীগ ইণ্ডিয়ান মেটাৰ্নিটি হোম নিৰ্মাণৰ বাবে সফলতাৰে ধন সংগ্ৰহ কৰে। তেওঁ আৰু তেওঁৰ স্বামীয়ে গৱৰ্ণৰ ব’ৰ্ডত স্থান লাভ কৰিবলৈ অস্বীকাৰ কৰিছিল, কিয়নো চিকিৎসালয়খনৰ সংবিধানত কমিটীত ভাৰতীয় আৰু ইউৰোপীয়সকলৰ সুষম প্ৰতিনিধিত্বৰ ব্যৱস্থা নাছিল। তেওঁ ভাৰতীয় শিক্ষা পৰিষদ, আৰু ছোৱালী গাইড আৰু বয় স্কাউটৰ সৈতেও জড়িত আছিল।

মেৰী ডি ছৌছাই তেওঁৰ ঘৰত গুৰুত্বপূৰ্ণ ভাৰতীয় দৰ্শনাৰ্থীক আতিথ্য দিছিল, যেনে- দুবাৰকৈ পূব আফ্ৰিকান ইণ্ডিয়ান নেচনেল কংগ্ৰেছৰ নেতৃত্ব দিয়া সৰোজিনি নাইডু। ১৯৪০ চনৰ মাজভাগত তেওঁ অসুস্থ হৈ পৰে, আৰু জীৱনৰ শেষৰ দশকটো বেছিভাগেই ঘৰতে আৱদ্ধ হৈ থাকে।

## ব্যক্তিগত জীৱন
১৯১৯ চনত মেৰী পেৰেইৰাই সহযোগী চিকিৎসা চিকিৎসক এলেক্সিঅ’ কেটানো লেক্টানচিঅ’ ডি ছৌছাৰ সৈতে বিবাহপাশত আৱদ্ধ হয়। ১৯৫৩ চনত নাইৰোবিত ৬৩ বছৰ বয়সত মৃত্যু হোৱাৰ সময়লৈকে‍ তেওঁ তেওঁক জীয়াই ৰাখিবলৈ চেষ্টা কৰিছিল। তেওঁলোকৰ তিনিটা সন্তান আছিল থিও, পিটাৰ আৰু অ’ৰা; তেওঁলোকৰ পুত্ৰ পিটাৰ এ ডি ছৌছাও পিতৃ-মাতৃৰ দৰেই চিকিৎসক হৈছিল।

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:চিকিৎসাবিদ
ডোৰা চেটাৰ্জী

**ডোৰা চেটাৰ্জী** () হ'ল পেনচিলভেনিয়াৰ মহিলা চিকিৎসা মহাবিদ্যালয়ৰ পৰা স্নাতক হোৱা তৃতীয়গৰাকী ভাৰতীয় মহিলা আৰু পঞ্জাৱৰ পৰা চিকিৎসা বিজ্ঞানৰ ডিগ্ৰী লাভ কৰা প্ৰথমগৰাকী মহিলা। তেওঁ হোছিয়াৰপুৰত ডেনি হস্পিতাল ফৰ উইমেন এণ্ড চিলড্ৰেন প্ৰতিষ্ঠা কৰে।

## জীৱনী
"হিন্দু ৰাজকুমাৰৰ কন্যা" বুলি অভিহিত হোৱা চেটাৰ্জী আচলতে ভাৰতৰ পঞ্জাৱত জন্মগ্ৰহণ কৰা এক বিশিষ্ট বাঙালী খ্ৰীষ্টান মিছনেৰী পৰিয়ালৰ কন্যা আছিল। তেওঁৰ পিতৃ আছিল কালি চৰণ চেটাৰ্জী, এজন খ্ৰীষ্টান ধৰ্মান্তৰিত আৰু বিখ্যাত প্ৰেছবিটেৰিয়ান মিছনেৰী; তেওঁৰ মাতৃ মেৰী চেটাৰ্জী আৰু তেওঁৰ মাতৃৰ ফালৰ পৰা দাদা ৰেভাৰেণ্ড গোলকনাথো খ্ৰীষ্টান মিছনৰ কামত সক্ৰিয় আছিল। শিশু অৱস্থাত তেওঁ পিতৃ-মাতৃৰ সৈতে ১৮৮৭ চনত নিউয়ৰ্কত অনুষ্ঠিত হোৱা আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় মিছন সভালৈ গৈছিল।

পাঁচজন ভাই-ভনীৰ ভিতৰত আটাইতকৈ সৰু ডোৰা চেটাৰ্জীয়ে ১৯ শতিকাৰ শেষৰ ফালে চিকিৎসা বিজ্ঞানৰ অধ্যয়নৰ বাবে আমেৰিকালৈ উভতি আহে। ১৯০১ চনত ফিলাডেলফিয়াৰ উইমেন মেডিকেল কলেজ অৱ পেনচিলভেনিয়াৰ পৰা বৰ্তমানৰ ড্ৰেক্সেল ইউনিভাৰ্চিটি কলেজ অৱ মেডিচিনৰ পৰা স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰি বিদ্যালয়খনৰ পৰা স্নাতক হোৱা তৃতীয়গৰাকী ভাৰতীয় মহিলা আৰু পঞ্জাৱৰ পৰা চিকিৎসা বিজ্ঞানৰ ডিগ্ৰী লাভ কৰা প্ৰথমগৰাকী মহিলা হিচাপে পৰিগণিত হয়। বিদ্যালয়ৰ প্ৰথমগৰাকী ভাৰতীয় স্নাতক আছিল আনন্দিবাই যোশী, যি আমেৰিকাৰ চিকিৎসা বিদ্যালয়ত পঢ়া প্ৰথমগৰাকী ভাৰতীয় মহিলা আছিল। দ্বিতীয়জন আছিল গুৰুবাই কৰ্মৰকাৰ  চেটাৰ্জীক সমগ্ৰ আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ বাতৰি কাকতত "স্নাতক শ্ৰেণীৰ মুখ্য আগ্ৰহ" হিচাপে বৰ্ণনা কৰা হৈছিল, কেতিয়াবা সেই পাৰ্থক্যটো ৰাছিয়ান স্নাতক ওলগা পোভিট্জকিৰ সৈতে ভাগ বতৰা কৰিছিল।

চেটাৰ্জীয়ে ভাৰতলৈ উভতি আহি হোছিয়াৰপুৰত মহিলা আৰু শিশুৰ বাবে ডেনি হাস্পতাল স্থাপন কৰে। তেওঁ উত্তৰ-পশ্চিম সীমান্ত প্ৰদেশত বাস কৰা চৰকাৰী চাকৰিয়াল ৰাই চাহাব মংঘাট ৰাইৰ সৈতে বিবাহপাশত আৱদ্ধ হয়। তেওঁলোকৰ দুগৰাকী কন্যা হ'ল প্ৰিয়বালা আৰু লীনা শ্বিলাৰানী আৰু দুজন পুত্ৰ ক্ৰমে‍ এডৱাৰ্ড নিৰ্মল মংগত ৰায় আৰু চাৰ্লছ ৰাজিন্দৰ মংগত ৰাই।

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:চিকিৎসাবিদ
সৰোজ চুৰামণি গোপাল

**সৰোজ চুৰামণি গোপাল** (; জন্ম ২৫ জুলাই ১৯৪৪) এজন ভাৰতীয় চিকিৎসক আৰু চিকিৎসা শিক্ষাবিদ। চিকিৎসা আৰু চিকিৎসা শিক্ষাৰ ক্ষেত্ৰত আগবঢ়োৱা অৱদানৰ বাবে তেওঁক ২০১৩ চনত পদ্মশ্ৰী বঁটাৰে সন্মানিত হৈছিল। পেডিয়াট্ৰিক চাৰ্জাৰীত এম. চি. এইচ. লাভ কৰা তেওঁ দেশৰ প্ৰথমগৰাকী মহিলা।

## জীৱনী
সৰোজ চুৰামণি গোপালৰ জন্ম হৈছিল ১৯৪৪ চনৰ ২৫ জুলাইত, ভাৰতৰ উত্তৰ প্ৰদেশৰ তীৰ্থযাত্ৰী চহৰ মথুৰাত। স্কুলীয়া শিক্ষাৰ পিছত চিকিৎসা বিজ্ঞানৰ কেৰিয়াৰ বাছি লৈ ১৯৬৬ চনত আগ্ৰাৰ সৰোজিনী নাইডু চিকিৎসা মহাবিদ্যালয়ৰ পৰা স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰে আৰু একেখন কলেজতে এম এছ কৰে, ১৯৬৯ চনত। ইয়াৰ পাছত ১৯৭৩ চনত নতুন দিল্লীৰ সৰ্বভাৰতীয় চিকিৎসা বিজ্ঞান প্ৰতিষ্ঠানৰ পৰা শিশু শল্যচিকিৎসাত এম. চি. এইচ. লাভ কৰে, ভাৰতত শিশু শল্যচিকিৎসাত এই ডিগ্ৰী লাভ কৰা তেওঁ প্ৰথমগৰাকী মহিলা।

১৯৭৩ চনত বেনাৰস হিন্দু বিশ্ববিদ্যালয়ৰ চিকিৎসা বিজ্ঞান প্ৰতিষ্ঠানৰ অধ্যাপকত যোগদান কৰি সৰোজ গোপালৰ কেৰিয়াৰ আৰম্ভ হয় আৰু ২০০৮ চনত অৱসৰ লোৱালৈকে চিকিৎসা মহাবিদ্যালয় চিকিৎসালয়ৰ চিকিৎসা অধীক্ষক আৰু চিকিৎসা অনুষদৰ ডীন হিচাপে কাম কৰে। সেই বছৰতে তেওঁ লক্ষ্ণৌৰ কিং জৰ্জ মেডিকেল ইউনিভাৰ্চিটিৰ (কেজিএমইউ) উপাচাৰ্য হিচাপে নিৰ্বাচিত হয় আৰু মায়াৱতীৰ দিনত কিছুদিনৰ বাবে ছাত্ৰপতি শ্বাহুজী মহাৰাজ মেডিকেল ইউনিভাৰ্চিটি নামেৰে থকা বিশ্ববিদ্যালয়খনৰ মুৰব্বী হোৱা প্ৰথম মহিলা হিচাপে বিবেচিত হয়। ২০১১ চনত তেওঁ বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা অৱসৰ গ্ৰহণ কৰিছিল।

## উত্তৰাধিকাৰ
শিশু অস্ত্ৰোপচাৰৰ কেইবাটাও কৌশলৰ পথ প্ৰদৰ্শক সৰোজ চূৰমণি গোপালে প্ৰকাশ কৰা বহু গৱেষণামূলক প্ৰবন্ধৰ উপৰিও কেজিএমইউৰ কাৰ্যকালত তেওঁ কৰা উন্নয়নমূলক প্ৰচেষ্টাৰ বাবেও পৰিচিত বুলি জানিব পৰা গৈছে।

## পদসমূহ
সৰোজ গোপালে জৈৱ চিকিৎসা গৱেষণা কেন্দ্ৰৰ সন্মানীয় অধ্যাপকৰ পদত অধিষ্ঠিত। ১৯৯৮ চনত ইণ্ডিয়ান এছ’চিয়েশ্যন অৱ পেডিয়াট্ৰিক চাৰ্জনৰ সভানেত্ৰী আছিল, যাৰ বৰ্তমান তেওঁ সদস্য। তেওঁ নতুন দিল্লীৰ নেশ্যনেল একাডেমী অৱ মেডিকেল ছায়েন্সৰ এক্সপাৰ্ট পেনেলৰ সদস্য, বহু বিশ্ববিদ্যালয়ৰ সৈতে পৰীক্ষক আৰু বিশ্ববিদ্যালয় অনুদান আয়োগৰ পৰিদৰ্শক হিচাপে কাম কৰি আহিছে। বৰ্তমান তেওঁ নতুন দিল্লীৰ নেচনেল একাডেমী অৱ মেডিকেল ছায়েন্সৰ সভানেত্ৰী।

এছ’চিয়েশ্যন অৱ চাৰ্জনছ অৱ ইণ্ডিয়া, ইণ্ডিয়ান মেডিকেল এছ’চিয়েচন আৰু ইণ্ডিয়ান একাডেমী অৱ মেডিকেল ছায়েন্সৰ দৰে পেছাদাৰী সংস্থাৰ সদস্যও।

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় নাৰী
শ্ৰেণী:বিংশ শতিকাৰ ভাৰতীয় মহিলা বিজ্ঞানী
বীৰ মংগদবলো

**বীৰ মংগদবলো **  () ১৯৭৬ চনৰ এখন গুজৰাটী ৰোমান্টিক ফেণ্টাচি ছবি। বাবুভাই মিষ্ট্ৰী পৰিচালিত ছবিখনত গুজৰাটৰ এক লোককথা  চিত্ৰিত হৈছে। মুখ্য চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছিল উপেন্দ্ৰ ত্ৰিবেদী, অৰবিন্দ ত্ৰিবেদী আৰু স্নেহলতাই। সংগীত ৰচনা কৰিছিল অবিনাশ ব্যাসে। ছবিখন ব্যৱসায়িকভাৱে সফল হৈছিল। ১৯৭৮ চনত বীৰ মংগদবলোক ভোজপুৰীত *অমৰ সুহাগীন* নামেৰে ডাব কৰা হৈছিল।
## নিৰ্মাণ
গুজৰাটৰ সৌৰাষ্ট্ৰ অঞ্চলৰ গাঁৱে-ভূঞে জনপ্ৰিয় বীৰ মংগদবলোৰ লোককথাৰ আধাৰত ছবিখন নিৰ্মিত হৈছে। সুভাষ সাগৰৰ প্ৰযোজনা আৰু ৰামানন্দ সাগৰৰ দ্বাৰা উপস্থাপিত এইখন প্ৰথম চলচ্চিত্ৰ। ইয়াৰ শ্বুটিং হৈছিল লক্ষ্মী বিলাস পেলেচত।
## সঁহাৰি
বীৰ মংগদবলো ব্যৱসায়িকভাৱে সফল হৈছিল।[2] "তাৰি ভাংকি ৰে পাঘলদী" গীতটো যথেষ্ঠ জনপ্ৰিয় হৈছিল। এইখনে ৪০ লাখ টকাৰ ওপৰত উপাৰ্জন কৰিছিল (২০২৩ চনত ১২ কোটি টকা বা ১৪ লাখ মাৰ্কিন ডলাৰৰ সমতুল্য)।

২০১৯ চনৰ গুজৰাটী ছবি বীৰ মংগদবলোও একে বিষয়বস্তুৰে নিৰ্মাণ কৰা হৈছিল।
## তথ্য সংগ্ৰহ

 শ্ৰেণী:গুজৰাটী চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:১৯৭৬ বৰ্ষৰ চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় লোককথাৰ আধাৰত নিৰ্মিত ছবি
বি. জয়া (অভিনেত্ৰী)

**বাছাপ্পা জয়া** (ইংৰাজী: Basappa Jaya; ৩ ছেপ্টেম্বৰ ১৯৪৪ – ৩ জুন ২০২১) **বি. জয়া** নামেৰে জনাজাত, কানাড়া চলচ্চিত্ৰত কৰা অভিনয়ৰ বাবে পৰিচিত এগৰাকী ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী। ছবি পৰিচালনা কৰাৰ আগতে তেওঁ ২০০ খনতকৈও অধিক ছবিত অভিনয় কৰিছিল। গৌদ্ৰু (Gowdru) ছবিত অভিনয় কৰাৰ বাবে জয়াই ২০০৪-০৫ চনত কৰ্ণাটক ৰাজ্যিক চলচ্চিত্ৰৰ শ্ৰেষ্ঠ সহযোগী অভিনেত্ৰী বঁটা লাভ কৰে।

## জীৱনী
ভাৰতৰ কৰ্ণাটক ৰাজ্যৰ বৰ্তমানৰ চামৰাজনগৰ জিলাৰ এখন চহৰ কল্লেগালত জয়াৰ জন্ম হৈছিল। মহাদেৱম্মা আৰু বাছাপ্পাৰ সাতটা সন্তানৰ ভিতৰত তেওঁ আছিল চতুৰ্থ সন্তান। পিতৃ বাছাপ্পা আছিল এজন মঞ্চ শিল্পী যিয়ে ১০০ খনতকৈও অধিক ছবিত অভিনয় কৰিছিল। জয়াই দেউতাকৰ পৰা অনুপ্ৰাণিত হৈ মঞ্চলৈ আৰু তাৰ পিছত ছবি জগতত প্ৰৱেশ কৰে। ১৯৫০ চনৰ পৰা ১৯৯২ চনলৈকে তেওঁ মঞ্চত অভিনয় কৰে। ভক্ত প্ৰহ্লাদ (১৯৫৮) ছবিত শিশু অভিনেত্ৰী হিচাপে তেওঁ ছবি জগতত আত্মপ্ৰকাশ কৰে।[2]

প্ৰাথিগ্নে, বেট্টাদ্দা হুলি, ন্যাৱে দেৱৰু আৰু গৌদ্ৰু নামৰ ছবিত কৰা অভিনয়ৰ বাবে জয়াই বঁটা লাভ কৰিছে৷ গৌদ্ৰু ছবিত অভিনয় কৰাৰ বাবে জয়াই কৰ্ণাটক ৰাজ্যিক চলচ্চিত্ৰৰ শ্ৰেষ্ঠ সহযোগী অভিনেত্ৰী বঁটা লাভ কৰে।

## মৃত্যু
বাৰ্ধক্য জনিত কাৰণত ২০২১ চনৰ ৩ জুনত ৭৬ বছৰ বয়সত বেংগালুৰুত জয়াৰ দেহৱসান ঘটে৷

## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:ভাৰতীয় অভিনয় শিল্পী
ইন্দুমতী গোপীনাথন

**ইন্দুমতী গোপীনাথন** (; জন্ম ২৩ মাৰ্চ ১৯৫৬) এগৰাকী বিখ্যাত ভাৰতীয় পেথ’লজিষ্ট। তেওঁ ডায়েগনষ্টিক মেডিচিন, চকুৰ অংকোপেথ'লজী আৰু গাইনেক'লজিকেল হিষ্ট'পেথ'লজীৰ বিশেষজ্ঞ।

## চিকিৎসা জীৱন
গোপীনাথনে ছেঠ গৰ্ধনদাস সুন্দৰদাস মেডিকেল কলেজ আৰু কিং এডৱাৰ্ড মেম’ৰিয়েল হস্পিতালৰ পৰা পেথ’লজীত স্নাতক আৰু স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী (এম.ডি.) সম্পূৰ্ণ কৰে। তেওঁ টেলিপেথ’লজীৰ এগৰাকী আগশাৰীৰ ভাষ্যকাৰ।  চেন্নাইস্থিত টেলিমেডিচিন কোম্পানী স্পেচ হস্পিতালছৰ সৈতেও তেওঁ জড়িত আছিল। তেওঁ বিশ্বৰ সৰ্বাধিক বিক্ৰী হোৱা ইংৰাজী বাতৰি কাকত *[[দ্য টাইম্‌ছ অৱ ইণ্ডিয়া|দ্য টাইমছ অৱ ইণ্ডিয়া]]* ৰ স্বাস্থ্য পৰামৰ্শদাতা/স্তম্ভলেখক। ইন্দুমতী গোপীনাথন প্ৰতিৰোধমূলক ঔষধৰ ওপৰত গুৰুত্ব দিয়া ভাৰতীয় স্বাস্থ্য সেৱা আলোচনী হেল্থস্ক্ৰীনৰ সম্পাদকীয় বোৰ্ডত আছে, আৰু ইণ্ডিয়ান এক্সপ্ৰেছ গোটৰ দ্বাৰা এক আগশাৰীৰ সাপ্তাহিক স্বাস্থ্যসেৱা প্ৰকাশন হেল্থ কেয়াৰ এক্সপ্ৰেছৰ এজন স্তম্ভলেখক।

ইন্দুমতী গোপীনাথন থাইৰ’কেয়াৰ হেল্থকেয়াৰৰ পৰিচালনা সমিতিৰ সঞ্চালক।

বৰ্তমান তেওঁ ভাৰতৰ মুম্বাইৰ চেম্বুৰত বাস কৰে আৰু ব্যক্তিগত প্ৰেকটিছ কৰি‍ আছে। 

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় নাৰী
শ্ৰেণী:চিকিৎসাবিদ
শ্ৰেণী:বিংশ শতিকাৰ ভাৰতীয় মহিলা বিজ্ঞানী
এম. জয়শ্ৰী

**এম. জয়শ্ৰী** (ইংৰাজী: M. Jayashree; ১৯২১ – ২০০৬), এগৰাকী ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী৷ তেওঁ মূলতঃ কানাড়া ছবিত অভিনয় কৰিছিল। ৰায়ৰা ছ'ছে (১৯৫৭), নাগাৰহাভু (১৯৭২), এৰাডু কানাছু আৰু শ্ৰী শ্ৰীনিবাস কল্যাণ আদি ছবিত কৰা সহযোগী চৰিত্ৰত অভিনয় কৰাৰ বাবে তেওঁ পৰিচিত।

এম. জয়শ্ৰীক বিশেষভাবে ‘ৰূপালী পৰ্দাৰ আম্মা’ বুলি কোৱা হৈছিল। ১৯৭০ চনত অমৰ ভাৰতী ছবিত অভিনয় কৰি তেওঁ কৰ্ণাটক ৰাজ্যিক চলচ্চিত্ৰৰ শ্ৰেষ্ঠ সহযোগী অভিনেত্ৰী বঁটা লাভ কৰে।

## কৰ্মজীৱন
তামিল ছবি বাজিভিল থিৰুনালত অভিনয় কৰাবলৈ ষ্টুডিঅ’ৰ মালিকৰ ভগ্নী দেৱীয়ে জয়শ্ৰীক তামিলনাডুৰ পক্ষীৰাজ ষ্টুডিঅ’লৈ আনিছিল। তামিল ছবিত অভিনয়ৰ বাবে জয়শ্ৰীৰ সুবিধা দিয়া হৈছিল। এই কথা কানাড়া চলচ্চিত্ৰ নিৰ্মাতা হন্নপ্পা ভাগৱতৰে লক্ষ্য কৰিছিল আৰু তেওঁ ১৯৪৮ চনৰ ভক্ত কুম্বৰা ছবিৰ জৰিয়তে কানাড়া ছবিত অভিষেক ঘটায়ছিল।

১৯৪৯ চনত লোককথাৰ আধাৰত নিৰ্মিত প্ৰথম কানাড়া চলচ্চিত্ৰ বুলি গণ্য কৰা নাগকন্নিকাত নায়িকা হিচাপে অভিনয় কৰিছিল। ১৯৫১ চনত তেওঁ তিলোত্তমে ছবিৰ নাম ভূমিতাক অভিনয় কৰে। পৰবৰ্তী সময়ত তেওঁ ড° ৰাজকুমাৰ, কল্যাণ কুমাৰ, বিষ্ণুবৰ্ধন, অম্বৰীশ, বাঘ প্ৰভাকৰ, ৰাজেশ, গংগাধৰ, শ্ৰীনাথ আৰু অন্য বহুতো ছবিত মাতৃ, শাহু, খুৰী আদি চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰে। পাঁচ দশকজোৰা অভিনয় জীৱনত জয়শ্ৰীয়ে ৪৫০ খনতকৈও অধিক ছবিত অভিনয় কৰিছিল।

## মৃত্যু
নব্বৈৰ দশকত জয়শ্ৰীয়ে মাত্ৰ দুখন ছবিতহে অভিনয় কৰিছিল। তেওঁৰ শেষৰখন মুক্তি পোৱা ছবি আছিল সাবিৰা মেটিলু, যিখন পুট্টানা কনাগালৰ এখন অসমাপ্ত ছবি আৰু কে.এছ.এল.স্বামীয়ে সমাপ্ত কৰিছিল।

জয়শ্ৰীয়ে জীৱনৰ শেষ বছৰবোৰ মহীশূৰৰ বৃদ্ধাশ্ৰম শ্ৰী বাসৱী শান্তিধমাত কটায়। ২০০৬ চনৰ ২৯ অক্টোবৰত পুৱাই হৃদ ৰোগত আক্ৰান্ত হৈ তেওঁৰ মৃত্যু হয়।

## সন্মান
*১৯৭০-৭১ - ‛অমৰ ভাৰতী’ ছবিৰ বাবে কৰ্ণাটক ৰাজ্যিক চলচ্চিত্ৰৰ শ্ৰেষ্ঠ সহযোগী অভিনেত্ৰী বঁটা।

## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:ভাৰতীয় অভিনয় শিল্পী
ৱাৰিয়ৰ সাবিত্ৰী

**ৱাৰিয়ৰ সাবিত্ৰী **  () ২০১৬ চনৰ ভাৰতীয় হিন্দী ভাষাৰ একচন নাট্যধৰ্মী ছবি। ছবিখনত নিহাৰিকা ৰাইজাডা, ৰজত বৰমেচা, ওম পুৰী, কৰ্মবীৰ চৌধুৰী আৰু গুলচন গ্ৰ'ভাৰে অভিনয় কৰিছে । ড° ববছ প্ৰডাকচনৰ বেনাৰত উপেন্দ্ৰ মহেশ্বৰী আৰু ববি কাণ্ডাই ছবিখন প্ৰযোজনা কৰিছিল।  ৱাৰিয়ৰ সাবিত্ৰী ভাৰতীয় পুৰাকথা – সাবিত্ৰী আৰু সত্যবানৰ আধুনিক অভিযোজন।

ছবিখনৰ চিত্ৰগ্ৰহণ চন্দেলাও গড়, যোধপুৰ, মুম্বাই আৰু লাছ ভেগাছত হৈছিল। ব্ৰিটিছ মডেল লুচি পিণ্ডাৰে ছবিখনৰ জৰিয়তে বলীউডত আত্মপ্ৰকাশ কৰে। ২০১৬ চনৰ ২৫ আগষ্টত ছবিখন মুক্তি পাইছিল।

দেৱী সাবিত্ৰীক আধুনিক একবিংশ শতিকাৰ নাৰী হিচাপে চিত্ৰিত কৰাৰ বাবে ভাৰতৰ বহু ঠাইত এই ছবিখন নিষিদ্ধ কৰা হৈছিল। পৰিচালক পৰম গীলে মৃত্যুৰ ভাবুকি লাভ কৰে আৰু ছবিখন অতি কম ঠাইত মুক্তি পায়।
## বিতৰ্ক
হিন্দু দেৱী সাবিত্ৰীক একবিংশ শতিকাৰ মহিলা হিচাপে চিত্ৰিত কৰাৰ বাবে ছবিখনে কিছুমান ঠাইত বিৰোধৰ মুখামুখী হ’বলগীয়া হৈছিল।
## তথ্য সংগ্ৰহ

## বাহ্যিক সংযোগ
* 
* 
 শ্ৰেণী:হিন্দী চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:২০১৬ বৰ্ষৰ চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় লোককথাৰ আধাৰত নিৰ্মিত ছবি
মেৰী ৰয়

**মেৰী ৰয়** (১৯৩৩ – ১ ছেপ্টেম্বৰ ২০২২) এগৰাকী ভাৰতীয় শিক্ষাবিদ আৰু নাৰী অধিকাৰ কৰ্মী আছিল আৰু ১৯৮৬ চনত কেৰালাৰ ছিৰিয়াৰ মালাবাৰ নাছৰানী সম্প্ৰদায়ৰ ভিতৰত প্ৰচলিত উত্তৰাধিকাৰ আইনখনৰ বিৰুদ্ধে উচ্চতম ন্যায়ালয়ৰ গোচৰত জয়ী হোৱাৰ বাবে পৰিচিত হৈছিল। এই ৰায়দানত ছিৰিয়াৰ খ্ৰীষ্টান মহিলাসকলৰ বাবেও তেওঁলোকৰ পূৰ্বপুৰুষৰ সম্পত্তিত তেওঁলোকৰ পুৰুষ ভাই-ভনীসকলৰ সমান অধিকাৰ নিশ্চিত কৰা হৈছিল। তেতিয়ালৈকে তেওঁৰ ছিৰিয়ান খ্ৰীষ্টান সম্প্ৰদায়ে ১৯১৬ চনৰ ট্ৰেভানকোৰ উত্তৰাধিকাৰ আইন আৰু কোচি উত্তৰাধিকাৰ আইন, ১৯২১ৰ বিধান অনুসৰণ কৰিছিল, আনহাতে ভাৰতৰ আন ঠাইত একেটা সম্প্ৰদায়ে ১৯২৫ চনৰ ভাৰতীয় উত্তৰাধিকাৰ আইন অনুসৰণ কৰিছিল।

১৯১৬ চনৰ ট্ৰেভানকোৰ খ্ৰীষ্টান উত্তৰাধিকাৰ আইনখনৰ বাবে মেৰী ৰয়ক পাৰিবাৰিক সম্পত্তিৰ অংশৰ পৰা বঞ্চিত কৰা হয়। ভাৰতৰ উচ্চতম ন্যায়ালয়ে শুনানি গ্ৰহণ কৰা *মেৰী ৰয় ইত্যাদি বনাম কেৰালা ৰাজ্য* আৰু অন্যান্য গোচৰত তেওঁ নিজৰ ভাতৃৰ বিৰুদ্ধে গোচৰত জয়ী হয়। 

কেৰালা ৰাজ্যৰ কোট্টাইম চহৰৰ উপকণ্ঠ অঞ্চল কালাথিলপাডীত থকা পল্লিকুডাম (পূৰ্বৰ কৰ্পাছ ক্ৰীষ্টি হাইস্কুল)ৰ তেওঁ প্ৰতিষ্ঠাপক-পৰিচালক আছিল। তেওঁৰ কন্যা বুকাৰ বঁটা বিজয়ী অৰুন্ধতী ৰায়।
## ব্যক্তিগত জীৱন
মেৰী ৰয় ইংলেণ্ডত হেৰল্ড মেক্সৱেল-লেফ্ৰয়ৰ অধীনত প্ৰশিক্ষণ লোৱা আৰু পুছা ইনষ্টিটিউটৰ ইম্পেৰিয়েল এণ্টোম'লজিষ্ট হোৱা পি ভি আইজাক আৰু চুচি আইজাকৰ কন্যা আছিল। ১৯৩৩ চনত জন্মগ্ৰহণ কৰা তেখেত পৰিয়ালটোৰ চাৰিজন ভাই-ভনীৰ ভিতৰত আটাইতকৈ সৰু আছিল। *দ্য টাইমছ অৱ ইণ্ডিয়া*ৰ সৈতে হোৱা এক ব্যক্তিগত সাক্ষাৎকাৰত তেওঁ নিজৰ জীৱনৰ ব্যক্তিগত বিৱৰণ প্ৰকাশ কৰে।তেওঁ জ্যেষ্ঠ ভাতৃ জৰ্জৰ সৈতে জটিল সম্পৰ্ক থকাৰ কথা স্বীকাৰ কৰে, যাৰ ওপৰত তেওঁ পিছলৈ সম্পত্তিৰ উত্তৰাধিকাৰৰ বাবে গোচৰ তৰে। তেওঁ দিল্লীত ডাঙৰ-দীঘল হৈছিল আৰু তাৰ পৰাই মাদ্ৰাজ (বৰ্তমানৰ চেন্নাই)লৈ গৈ ডিগ্ৰী লাভ কৰাৰ আগতে স্কুলীয়া শিক্ষা সম্পূৰ্ণ কৰিছিল। পিছত কলিকতালৈ গুচি আহি তেওঁ কোম্পানীৰ সচিব হিচাপে কাম কৰে। শিলচৰৰ বঙালী খ্ৰীষ্টান চাহ বাগিচাৰ পৰিচালক ৰাজীব ৰয়ৰ লগত তেওঁ বিবাহপাশত আবদ্ধ হয়। এই বিবাহ নিৰ্যাতনমূলক সম্পৰ্ক বুলি কোৱা হৈছিল, যাৰ অন্ত পৰিছিল বিবাহ বিচ্ছেদত।
## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:সমাজকৰ্মী
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ মহিলা সমাজকৰ্মী
প্ৰতিমা দেৱী (কানাড়া অভিনেত্ৰী)

**প্ৰতিমা দেৱী** (ইংৰাজী: Prathima Devi; ৯ এপ্ৰিল ১৯৩৩ – ৬ এপ্ৰিল ২০২১) কানাড়া চলচ্চিত্ৰত অভিনয় কৰা এগৰাকী ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী। ১৯৪৭ চনৰ কৃষ্ণলীলা ছবিৰ জৰিয়তে দেৱীয়ে আত্মপ্ৰকাশ কৰিছিল। বক্স অফিচত ১০০ দিন সম্পূৰ্ণ কৰা প্ৰথমখন কানাড়া ছবি জগনমোহিনীৰ (১৯৫১) মুখ্য চৰিত্ৰতো তেওঁ অভিনয় কৰিছিল। ইয়াৰ পিছত তেওঁ ৬০খনতকৈও অধিক ছবিত অভিনয় কৰে।

## জীৱনী
১৯৩৩ চনৰ ৯ এপ্ৰিলত মাদ্ৰাজ প্ৰেচিডেন্সিৰ পূৰ্বৰ দক্ষিণ কানাড়া অঞ্চলৰ (বৰ্তমানৰ কৰ্ণাটকত) এখন চহৰ কল্লডকাত প্ৰতিমাৰ জন্ম হৈছিল। পিতৃ উপেন্দ্ৰ শ্বেনয় আৰু মাতৃ সৰস্বতীবাইৰ চাৰিজন সন্তানৰ ভিতৰত শেষ সন্তান প্ৰতিমান জন্ম নাম আছিল মোহিনী৷ চাৰি-পাঁচ বছৰ বয়সত দেবীয়ে দেউতাকক হেৰুৱাইছিল; পৰিয়ালটো প্ৰথমে মাংগালুৰুলৈ গুচি যায়, তাৰ পিছত আহমেদাবাদলৈ যায় আৰু তাত তেওঁৰ ভায়েকে বস্ত্ৰ ব্যৱসায় চলাইছিল, তাৰ পিছত উডুপিত বসতি স্থাপন কৰিছিল। ইয়াতেই দেৱীয়ে ছবি চোৱাৰ প্ৰতি আকৰ্ষিত হৈছিল, ১৯৪১ চনৰ তামিল ছবি সাবিত্ৰীত নাৰদৰ চৰিত্ৰত এম এছ চুব্বালক্ষ্মীৰ অভিনয়ত অনুপ্ৰাণিত হৈ তেওঁৰ অভিনয় কৰাৰ হাবিয়াস জাগি উঠে৷

কৃষ্ণলীলা (১৯৪৭) ছবিৰ যোগেদ ছবি জগতত আত্মপ্ৰকাশ কৰাৰ পূৰ্বে দেৱীয়ে ১১ বছৰ বয়সত পেছাদাৰী থিয়েটাৰত যোগদান কৰে। ছবিখনত কেম্পৰাজ উৰ্ছৰ সৈতে অভিনয় কৰাৰ লগতে তাতে তেওঁ ভৱিষ্যত স্বামী ডি শংকৰ সিঙকো লগ পায়। তাৰ পিছত তেওঁ জগনমোহিনী (১৯৫১) ছবিত অভিনয় কৰে আৰু ছবিগৃহত ১০০ দিনীয়া প্ৰদৰ্শন সম্পূৰ্ণ কৰা প্ৰথমখন কানাড়া ছবি হিচাপে পৰিগণিত হয়। মেকআপ চুবন্নাৰ সৈতে তেওঁৰ দল্ললি (১৯৫২) আন সফল ছবি আছিল। তেওঁ অভিনয় কৰা বেছিভাগ ছবিতে তেওঁৰ স্বামীয়ে মহাত্মা ফিল্মছ বেনাৰত প্ৰযোজনা কৰিছিল।

দেৱীৰ চাৰিটা সন্তান আছিল: পুত্ৰ ৰাজেন্দ্ৰ সিং বাবু এজন চলচ্চিত্ৰ পৰিচালক, সংগ্ৰাম সিং আৰু জয়ৰাজ সিং আৰু কন্যা বিজয়লক্ষ্মী সিং অভিনয়ৰ সৈতে জড়িত। ২০২১ চনৰ ৬ এপ্ৰিলত মহীশূৰৰ সৰস্বতীপুৰাত ৮৮ বছৰ বয়সত দেৱীৰ মৃত্যু হয়।

## সন্মান
*২০০১–০২: কৰ্ণাটক চৰকাৰৰ দ্বাৰা ড° ৰাজকুমাৰ বঁটা৷

## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:ভাৰতীয় অভিনয় শিল্পী