open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
য়′ৱি

**য়′ৱি** (ইংৰাজী: Yowie) আউটবেকত বাস কৰা বুলি খ্যাত অষ্ট্ৰেলিয়াৰ লোককথাৰ কিংবদন্তিমূলক জীৱ কেইবাটাও নামৰ ভিতৰত  অন্যতম। এই জীৱটোৰ বিৱৰণ মূলতঃ আদিবাসী মৌখিক ইতিহাসত পোৱা যায়। কুইন্সলেণ্ডৰ কিছু অংশত ইহঁতক কুইংকিন (quinkin) আৰু জুগাবিন্না (joogabinna) বুলি জনা যায়,  নিউ চাউথ ৱেলছৰ কিছু অংশত ইহঁতক ঘিণ্ডাৰিং (Ghindaring), জুৰ্ৰাৱাৰ্ৰা (jurrawarra), মিংগাৱিন (myngawin), পুট্টিকান (puttikan), ডুলাগা (doolaga), গুলাগা (gulaga) আৰু থুলাগাল (thoolagal) বুলি কোৱা হয়।  আন আন নামসমূহৰ ভিতৰত আছে য়াহৱেহ (yahweh), নুকুনাহ (noocoonah), ৱাৱেই (wawee), পাংকাৰলাংগু (pangkarlangu), জিম্ব্ৰা (jimbra) আৰু জাংগাৰা (tjangara)। সাধাৰণতে আদিবাসী অষ্ট্ৰেলিয়ান কিংবদন্তিসমূহত বিশেষকৈ পূব অষ্ট্ৰেলিয়াৰ ৰাজ্যসমূহত য়′ৱিৰ দৰে জীৱ দেখা যায়।

## বিৱৰণ

য়′ৱিক সাধাৰণতে ২.১ মিটাৰ (৬ ফুট ১১ ইঞ্চি) আৰু ৩.৬ মিটাৰ (১২ ফুট) ওখ থিয় হৈ থকা দ্বিপদযুক্ত, নোমাল আৰু বান্দৰৰ দৰে পৌৰাণিক জীৱ বুলি বৰ্ণনা কৰা হয়। য়′ৱিৰ ভৰি দুখন মানুহৰ ভৰিতকৈ বহুত ডাঙৰ বুলি বৰ্ণনা কৰা হৈছে, কিন্তু অভিযোগ কৰা য়′ৱি খোজসমূহৰ আকৃতি আৰু ভৰিৰ আঙুলিৰ সংখ্যা অসামঞ্জস্যপূৰ্ণ, আৰু য়′ৱিৰ ভৰি আৰু ভৰিৰ ছাপৰ বৰ্ণনা বিগফুটৰ তুলনাত আৰু অধিক বৈচিত্ৰময়। য়′ৱিৰ নাক বহল আৰু চেপেতা বুলি বৰ্ণনা কৰা হৈছে।

আচৰণগতভাৱে কিছুমানে য়′ৱিক ভয়াতুৰ বা লাজকুৰীয়া বুলি কয়। আন কিছুমান বিৱৰণত য়′ৱিক কেতিয়াবা হিংস্ৰ বা আক্ৰমণাত্মক বুলি বৰ্ণনা কৰা হৈছে।

## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:কিংবদন্তিমূলক জীৱ
বিজয়া মেহতা

**বিজয়া মেহতা **  (; জন্ম: ৪ নৱেম্বৰ ১৯৩৪)  এগৰাকী বিখ্যাত ভাৰতীয় মাৰাঠী চলচ্চিত্ৰ আৰু থিয়েটাৰ পৰিচালক আৰু বহু সমান্তৰাল ছবিৰ অভিনেতাও। নাট্যকাৰ বিজয় তেণ্ডুলকাৰ, অভিনেতা অৰবিন্দ দেশপাণ্ডে আৰু শ্ৰীৰাম লাগুৰ সৈতে মুম্বাইস্থিত থিয়েটাৰ ৰংগায়নৰ প্ৰতিষ্ঠাপক সদস্য। ‘দ্য পাৰ্টি’ (১৯৮৪) ছবিত তেওঁৰ প্ৰশংসিত ভূমিকা আৰু ‘ৰাও চাহেব’ (১৯৮৬) আৰু ‘পেষ্টনজী’ৰ (১৯৮৮) পৰিচালনাৰ বাবে তেওঁ বেছিকৈ পৰিচিত। ৰংগায়ন থিয়েটাৰসমূহৰ প্ৰতিষ্ঠাপক সদস্য হিচাপে তেওঁ ১৯৬০ দশকৰ পৰীক্ষামূলক মাৰাঠী নাট্যজগতৰ এগৰাকী আগশাৰীৰ ব্যক্তিত্বত পৰিণত হয়। 

## কৰ্মজীৱন
১৯৬০ দশকৰ মাৰাঠী পৰীক্ষামূলক থিয়েটাৰত তেওঁ এগৰাকী প্ৰধান ব্যক্তিত্বত পৰিণত হয়। তেওঁ নাট্যকাৰ বিজয় তেণ্ডুলকাৰ, অৰবিন্দ দেশপাণ্ডে আৰু শ্ৰীৰাম লাগুৰ সৈতে নাট্যগোষ্ঠী ৰংগায়ন প্ৰতিষ্ঠাপক সদস্য।

তেওঁৰ মঞ্চ প্ৰযোজনা  চি টি খানোলকাৰৰ  “এক শূন্য বাজীৰাও”ক সমসাময়িক ভাৰতীয় নাট্যৰ এক মাইলৰ খুটি হিচাপে গণ্য কৰা হয়। তেওঁ বাৰ্টল্ড ব্ৰেচ্টৰ দ্য ককেচিয়ান চক চাৰ্কল (আজব ন্যায় বৰ্টুলাচা) আৰু ইয়নেস্কোৰ চেয়াৰছৰ অভিযোজন মাৰাঠী থিয়েটাৰত  উপস্থাপন কৰিছিল।

জাৰ্মান পৰিচালক ফ্ৰিটজ বেনেৱিটজৰ সৈতে ভাৰত-জাৰ্মান নাট্য প্ৰকল্পত সহযোগিতা কৰিছিল, য’ত জাৰ্মান অভিনেতাৰ সৈতে মুদ্ৰাৰাক্ষসৰ পৰম্পৰাগত অভিনয়ো অন্তৰ্ভূক্ত আছিল। পেষ্টনজীৰ বাহিৰে তেওঁৰ বেছিভাগ ক্ষেত্ৰতে তেওঁৰ মঞ্চ নাটকক চলচ্চিত্ৰ আৰু টেলিভিছনলৈ অভিযোজিত কৰা হৈছিল।

১৯৭৫ চনত পৰিচালনাত প্ৰদৰ্শন কৰা উৎকৃষ্টতাৰ বাবে সংগীত নাটক অকাডেমী বঁটা লাভ কৰে। ১৯৮৬ চনত ৰাও চাহেব (১৯৮৬) ছবিত অভিনয় কৰি শ্ৰেষ্ঠ সহযোগী অভিনেত্ৰীৰ ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা আজুৰি আনিবলৈ সক্ষম হয়।

## তথ্য সংগ্ৰহ

## বাহ্যিক সংযোগ
*  

শ্ৰেণী:সংগীত নাটক একাডেমী বঁটা বিজয়ী
শ্ৰেণী:পদ্মশ্ৰী বঁটা বিজয়ী
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ থিয়েটাৰ ব্যক্তিত্ব
শ্ৰেণী:শ্ৰেষ্ঠ সহযোগী অভিনেত্ৰীৰ ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা বিজয়ী
ফুনমিলায়ো ৰেনছমে-কুটি

**ফুনমিলায়ো ৰেনছমে-কুটি** (, ২৫ অক্টোবৰ ১৯০০ – ১৩ এপ্ৰিল ১৯৭৮), ফুনমিলায়ো আনিকুলাপো-কুটি নামেৰেও পৰিচিত৷ তেওঁ এগৰাকী নাইজেৰিয়ান শিক্ষাবিদ, ৰাজনৈতিক প্ৰচাৰক, ভোটাধিকাৰী আৰু মহিলা অধিকাৰ কৰ্মী আছিল।

ফুমিলায়ো ৰেনচোম কুটিৰ জন্ম হৈছিল আবেওকুটাত, যিটো বৰ্তমানৰ অগুন ৰাজ্যত আছে৷ তেওঁ আবেওকুটা ব্যাকৰণ বিদ্যালয়ত পঢ়া প্ৰথমগৰাকী মহিলা ছাত্ৰী আছিল।প্ৰাপ্তবয়স্ক অৱস্থাত তেওঁ শিক্ষয়িত্ৰী হিচাপে কাম কৰিছিল৷ দেশৰ প্ৰথম প্ৰাক-বিদ্যালয়ৰ কিছুমান শ্ৰেণীৰ আয়োজন কৰিছিল আৰু কম আয়ৰ মহিলাসকলৰ বাবে সাক্ষৰতাৰ শ্ৰেণীৰ ব্যৱস্থা কৰিছিল।

ৰেনছম-কুটিয়ে লেনিন শান্তি বঁটা লাভ কৰাৰ লগতে তেওঁৰ কামৰ বাবে *অৰ্ডাৰ অৱ দ্য নাইজাৰ*ৰ সদস্যপদ লাভ কৰে। পিছৰ বছৰবোৰত তেওঁ পুত্ৰসকলে নাইজেৰিয়াৰ সামৰিক চৰকাৰসমূহৰ সমালোচনাক সমৰ্থন কৰিছিল। পৰিয়ালৰ সম্পত্তিত সামৰিক অভিযানত আহত হৈ ৭৭ বছৰ বয়সত তেওঁৰ মৃত্যু হয়। ৰেনছমে-কুটিৰ সন্তানসকলৰ ভিতৰত আছিল সংগীতজ্ঞ ফেলা কুটি (জন্ম অলুফেলা ৰেনছমে-কুটি), চিকিৎসক আৰু কৰ্মী বেকো ৰেনছমে-কুটি, আৰু স্বাস্থ্য মন্ত্ৰী অলিকোয়ে ৰেনছমে-কুটি।

## প্ৰাৰম্ভিক জীৱন আৰু শিক্ষা
১৯০০ চনৰ ২৫ অক্টোবৰত নাইজেৰিয়াৰ অগুন ৰাজ্যৰ আবেওকুটাত ফুনমিলায়ো অলুফেলা ফ'ল'ৰুন্সো জন্ম হৈছিল। তেখেতৰ জন্ম হৈছিল অভিজাত জিবোলু-টাইও পৰিয়ালৰ সদস্য মুখ্য ডেনিয়েল অলুমেয়ুৱা থমাছ (১৮৬৯–১৯৫৪) আৰু লুক্ৰেটিয়া ফিলিছ ওমোয়েনি আদেঅ'ছ'লু (১৮৭৪–১৯৫৬)ৰ ঘৰত। তেওঁৰ পিতৃয়ে কলগছৰ উৎপাদিত সামগ্ৰীৰ খেতি আৰু ব্যৱসায় কৰিছিল আৰু মাকে সাজ-পোছাক নিৰ্মাতা হিচাপে কাম কৰিছিল।
## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:নাইজেৰিয়াৰ মহিলা অধিকাৰ কৰ্মী
ৰংকে ড'হাৰ্টি

**কুইনী ৰংকে ড'হাৰ্টি** () নাইজেৰিয়াৰ এগৰাকী মহিলা নেত্ৰী আছিল৷ তেওঁ ১৯৭৬ চনৰ পৰা ১৯৮০ চনলৈকে মহিলা সমাজৰ ৰাষ্ট্ৰীয় পৰিষদৰ সভানেত্ৰী আছিল। ১৯৭০ চনত ৰাজনৈতিক পদত নিযুক্তি পোৱা নিৰ্বাচিত কেইগৰাকীমান মহিলাৰ ভিতৰত তেওঁৱো আছিল।

পশ্চিম বিধানসভাৰ প্ৰাক্তন অধ্যক্ষ ৰিচাৰ্ড আদেয়ো ড’হাৰ্টিৰ পত্নী আছিল।

## জীৱন
১৯১৬ চনত এগবা ঐতিহ্যৰ নাথানিয়েল ফেহিণ্টোলা উইলিয়ামছৰ পৰিয়ালত জন্মগ্ৰহণ কৰা ড'হাৰ্টি (nee Williams) ১৯৩০ চনত লাগোছৰ কুইনছ কলেজত পঢ়াৰ পূৰ্বে চিএমএছ গাৰ্লছ স্কুলত শিক্ষা গ্ৰহণ কৰে আৰু ১৯৩৪ চনত অধ্যয়ন সম্পূৰ্ণ কৰে।যদিও ড'হাৰ্টি পুৰণি লাগোছত ডাঙৰ-দীঘল হৈছিল, য'ত তেওঁৰ বয়সৰ ল'ৰাতকৈ ছোৱালীৰ সুযোগ কম আছিল, তেওঁক মাধ্যমিক বিদ্যালয়ৰ এজন শিক্ষকে শিক্ষকতা ডিপ্লমা লাভ কৰিবলৈ বিদেশলৈ যাবলৈ মান্তি কৰিছিল।  লণ্ডনৰ চাউথলেণ্ডছ কলেজ আৰু কিংছ কলেজত অধ্যয়নৰ পিছত ইংলেণ্ডত শিক্ষকতাৰ প্ৰমাণ পত্ৰ লাভ কৰাৰ পিছত তেওঁ লাগোছলৈ উভতি যায় আৰু লাগোছৰ চিএমএছ গাৰ্লছ স্কুলৰ কৰ্মচাৰীৰ সৈতে শিক্ষয়িত্ৰী হিচাপে যোগদান কৰে। ১৯৪০ চনত তেওঁ বিবাহপাশত আবদ্ধ হয়, ৰিচাৰ্ড ড’হাৰ্টি নামৰ এজন উকীলৰ লগত; যি সেই সময়ত ইবাদানৰ বাহিৰত কাম কৰি আছিল৷ তেওঁ চিএমএছ গাৰ্লছ স্কুল এৰি স্বামীৰ লগত ইবাদানলৈ যায় য’ত তেওঁ যুদ্ধৰ শেষলৈকে আছিল। ইবাদানত থকাৰ সময়ত তেওঁ ইবাদানত স্থায়ী পদবী গ্ৰহণ কৰা নাছিল যদিও কুষ্ঠ ৰোগ সাহায্য সংস্থা আৰু গুৰুত্বপূৰ্ণভাৱে ৰেড ক্ৰছকে ধৰি স্বেচ্ছাসেৱী সংগঠনৰ সৈতে ঘনিষ্ঠভাৱে জড়িত আছিল।১৯৪৫ চনৰ পৰা ১৯৬০ চনৰ ভিতৰত তেওঁ লাগোছৰ চৰকাৰী বৃত্তি ব'ৰ্ডত কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল, পশ্চিম অঞ্চলৰ বৃত্তি ব'ৰ্ডৰ সম্পাদিকা আছিল আৰু কিছু সময়ৰ বাবে আন এখন প্ৰাক্তন শিক্ষানুষ্ঠান কুইন্স কলেজত শিক্ষকতা বৃত্তিলৈ উভতি আহে।

ড’হাৰ্টি নাইজেৰিয়াৰ ৰেড ক্ৰছৰ ইবাডান শাখাৰ সঞ্চালক আছিল আৰু ইবাডানত হোৱা ছমপক্স মহামাৰী নিয়ন্ত্ৰণৰ যুঁজত আৰু নাইজেৰিয়াৰ গৃহযুদ্ধৰ সময়ত আছাবাত সহায় আগবঢ়োৱাৰ সাংগঠনিক প্ৰচেষ্টাত সক্ৰিয়ভাৱে জড়িত আছিল। পিছলৈ তেওঁ পশ্চিম ৰাজ্যৰ নেচনেল কাউন্সিল অৱ ৱমেনছ ছ'চাইটিৰ সভানেত্ৰী হয়।

১৯৭৬ চনত তেওঁ নেচনেল কাউন্সিল অৱ ৱমেনছ ছ'চাইটিৰ সভানেত্ৰী হয়।

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:নাইজেৰিয়াৰ মহিলা অধিকাৰ কৰ্মী
য়েৰেন

**য়েৰেন** (চীনা ভাষা: 野人, ‘বন্য মানুহ’, ইংৰাজী: Yeren) চীনৰ দুৰ্গম, পাহাৰীয়া অঞ্চলত বিশেষকৈ হুবেই প্ৰদেশৰ শ্বেননংজিয়া বন জিলাত বাস কৰা এবিধ কিংবদন্তিমূলক জীৱ৷ খ্ৰীষ্টপূৰ্ব ৩৪০ চনৰ (খ্ৰীষ্টপূৰ্ব ৬১৮–৯০৭) টাং সাম্ৰাজ্যত  "নোমাল পুৰুষ"ক দেখা পোৱাৰ মৌখিক বৰ্ণনা পিছলৈ আধুনিক কিংবদন্তিলৈ ৰূপান্তৰ হৈ পৰিছে বুলি কোৱা হয়। সাধাৰণতে য়েৰেনক বনৰীয়া, শক্তিশালী আৰু দ্ৰুতগতিত চলাচল কৰা বুলি বৰ্ণনা কৰা হয়৷ এই জীৱবোৰ পাহাৰৰ গুহাত বাস কৰে আৰু কেৱল খাদ্য বা মহিলাৰ সন্ধানত আক্ৰমণ কৰিবলৈ নামনিৰ গাঁৱলৈ নামি আহে।

## বিৱৰণ
য়েৰেনৰ ওপৰৰ ওঁঠটোৱে তাৰ মূৰটো ঢাকি ৰাখে। ইয়াৰ আকৃতি বান্দৰৰ দৰে। য়েৰেনে মানুহৰ কথা ক’ব পাৰে যদিও ইয়াৰ মাতটো চৰাইৰ দৰে। ই জীৱন আৰু মৃত্যুৰ আগজাননী দিব পাৰে। ইয়াৰ তেজেৰে গাঢ় বেঙুনীয়া ৰঙেৰে ৰং প্ৰস্তুত কৰিব পাৰে, আৰু ইয়াৰ চুলিৰে উইগ নিৰ্মাণ কৰিব পাৰি। কিংবদন্তি অনুসৰি ইয়াৰ গোৰোহা পিছলৈ মুখ কৰি থাকে৷ চিকাৰীসকলে কয় যে ইয়াৰ আঁঠু নাথাকে৷

এই জীৱটোৰ মৌখিক সাক্ষ্যসমূহৰ মতে য়েৰেনে উলম্বভাৱে খোজ কাঢ়ে আৰু ২ মিটাৰতকৈও ওখ; গোটেই শৰীৰটো বিশেষকৈ মূৰৰ ছালত দীঘল চুলিৰে আবৃত; আৰু মুখখন দেখিবলৈ বান্দৰ আৰু মানুহ উভয়ৰে দৰে। আন আন সাধাৰণ বিৱৰণ সমূহ হ'ল ক'লা-ৰঙা চুলি, ফুলি যোৱা চকু, আঁঠুলৈকে ওলমি থকা দীঘল হাত আৰু ডাঙৰ ভৰি। মানুহৰ সন্মুখীন হ'লে য়েৰেনে হাঁহি দিয়ে বুলি কোৱা হয়।

## লগতে চাওক
*ওৰাং মাৱাছ

## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:কিংবদন্তিমূলক জীৱ
ফ্লোৰেন্স অ'জৰ

**ফ্লোৰেন্স অ'জৰ** (জন্ম ১৯৮০) নাইজেৰিয়াৰ এগৰাকী মহিলা অধিকাৰ কৰ্মী আৰু ব্যৱসায়ী, আৰু ব্ৰিং বেক আৱাৰ গাৰ্লছ আন্দোলনৰ অন্যতম পথ প্ৰদৰ্শক। তেওঁক "সংকল্পবদ্ধ নাৰীবাদী" বুলি কোৱা হৈছে।

## প্ৰাৰম্ভিক জীৱন
১৯৮০ চনত নাইজেৰিয়াৰ লাগোছত পাঁচগৰাকী ছোৱালীৰ পৰিয়ালৰ মধ্যম সন্তান হিচাপে জন্মগ্ৰহণ কৰা ফ্লোৰেন্স অ'জৰৰ জন্ম হয়। তেওঁ ইতিহাস আৰু আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় সম্পৰ্কৰ লগতে লাগোছ, হাৰ্ভাৰ্ড আৰু ছিংগাপুৰত নেতৃত্বৰ পাঠ্যক্ৰম অধ্যয়ন কৰে।

## কৰ্মজীৱন
অজৰে ফেশ্বন, উৎপাদন, বিজ্ঞাপন আৰু জনসংযোগৰ ক্ষেত্ৰত কাম কৰিছিল আৰু প্ৰায় ২০১০ চনত কৰ্পৰেট যোগাযোগ আৰু চৰকাৰী সম্পৰ্কত থিতাপি লৈছিল।

২০১৪ চনত অ'জৰে আমেৰিকাৰ বিদেশ বিভাগৰ গ্ল'বেল উইমেনছ মেণ্টৰিং কাৰ্যসূচীত ২৩ গৰাকী মহিলাৰ ভিতৰত এগৰাকী হিচাপে ৱাশ্বিংটন ডি.চি.ত কেইবা সপ্তাহো কটায়। ইয়াৰ অংশ হিচাপে তেওঁ আমেৰিকাৰ ক'লৰাডো ৰাজ্যৰ ৰাজ্যব্যাপী বক্তৃতা ভ্ৰমণলৈ গৈছিল আৰু নিৰুদ্দেশ হোৱা ছোৱালীকেইজনীৰ দুৰ্দশাৰ ওপৰত আলোকপাত কৰিছিল আৰু কৈছিল যে বিশ্বই তেওঁলোকৰ বিষয়ে প্ৰায় পাহৰি গৈছে। 

২০১৪ চনত উগাণ্ডাৰ এণ্টুচি ৰিজৰ্ট এণ্ড ৰিট্ৰিট চেণ্টাৰত অনুষ্ঠিত হোৱা ২০১৪ চনৰ মহিলা নেতৃত্বৰ ৰিট্ৰিটত অংশগ্ৰহণ কৰি অ'জৰে সকলো উপস্থিতকে ব্ৰিং বেক আৱাৰ গাৰ্লছ বেনাৰৰ আঁৰত ফটো এখনৰ বাবে প'জ দিবলৈ বাধ্য কৰাইছিল আৰু নিউজৱিকৰ সৈতে এই বিষয়ে কথা পাতিছিল।

২০১৭ চনৰ অক্টোবৰ মাহত ব্ৰিং বেক আৱাৰ গাৰ্লছৰ প্ৰেছ বিজ্ঞপ্তিত স্বাক্ষৰ কৰা দুগৰাকীৰ ভিতৰত অ'জৰ অন্যতম৷ তেওঁ নাইজেৰিয়াৰ নেতৃত্ব আৰু মহিলা আৰু ছোৱালীৰ সবলীকৰণৰ ওপৰত গুৰুত্ব আৰোপ কৰা বেচৰকাৰী, অলাভজনক পোষকতা সংস্থা ফ্ল'ৰেন্স অজ'ৰ ফাউণ্ডেশ্যন স্থাপন কৰিছে।

২০১৭ চনৰ আফ্ৰিকা সপ্তাহৰ অংশ হিচাপে গ্ল'বেল প্ৰগ্ৰেছিভ ফ'ৰাম আৰু পিইএছ মহিলাৰ দ্বাৰা আয়োজিত ২০১৭ চনৰ ছেপ্টেম্বৰ মাহত ব্ৰাছেলছত অনুষ্ঠিত হোৱা "আফ্ৰিকা আৰু ইউৰোপত মহিলাৰ ৰাজনৈতিক সবলীকৰণ" সন্মিলনত অ'জৰ বক্তা আছিল।

## তথ্যসূত্ৰ

## বাহ্যিক সংযোগ
* Florence Ozor Foundation

শ্ৰেণী:নাইজেৰিয়াৰ মহিলা অধিকাৰ কৰ্মী
কাথিৱৰুণ বীৰণ

**কাথিৱনুৰ বীৰণ** ভাৰতৰ কেৰালাৰ উত্তৰ মালাবৰ অঞ্চলত পূজা কৰা এক দেৱতা, যাক (মান্ধাপ্পান চেকৱৰ) বুলিও জনা যায়। মালয়ালম ভাষাত ‘বীৰণ’ শব্দৰ অৰ্থ ইংৰাজীত ‘হিৰো’। কিংবদন্তি অনুসৰি কাথিৱানুৰ বীৰণ থিয়্যা যোদ্ধা মণ্ডপ্পন চেকাৱৰৰ এপথেঅ'ছিছ। মণ্ডপ্পানৰ জীৱন আৰু তেওঁৰ দেৱতালৈ ৰূপান্তৰ এতিয়াও কোলাথুনাডু অঞ্চলৰ লোককথাত সক্ৰিয়, আৰু বৰ্তমানৰ কান্নুৰ আৰু কাছাৰগোড জিলাৰ বিভিন্ন মন্দিৰত থেয়ম হিচাপে চৰ্চা কৰা হয়। উত্তৰ মালাবাৰৰ অন্যতম জনপ্ৰিয় থেয়াম কাথিৱানুৰ বীৰান থেয়ম। উত্তৰ মালাবাৰ অঞ্চলৰ মহিলাসকলে সুস্বাস্থাবান স্বামী পাবলৈ কাথিৱনুৰ বীৰণক পূজা কৰে। 
## কিম্বদন্তি
মণ্ডপ্পন চেকাৱৰ (মন্নাপ্পান বুলিও বানান কৰা হয়) যি পিছলৈ দেৱতা কাথিৱানুৰ বীৰণৰ জন্ম হয় মংগদ মেথালিয়ল্লাম ঘৰৰ বিশাল থিয়্যা মালিক কুমাৰাপ্পান আৰু পৰকায়ল্লাম ঘৰৰ চাকি আম্মাৰ ঘৰত। কোৱা হয় যে, কান্নুৰ জিলাৰ বৰ্তমানৰ মংগাদৰ বাসিন্দা মণ্ডপ্প্পানৰ জন্ম হৈছিল দেৱী চুজালিৰ আশীৰ্বাদত। তেওঁ যুদ্ধ কলাত পাকৈত আছিল, আৰু যোদ্ধা হ'ব বিচাৰিছিল। তেওঁ কামলৈ যোৱাৰ পৰিৱৰ্তে বন্ধু-বান্ধৱীৰ সৈতে হাবিত হৰিণ আৰু বতা চৰাই চিকাৰ কৰি ফুৰিছিল। যদিও কুমাৰপ্পনে কাম নকৰা পুত্ৰক চাউল-গাখীৰ দিবলৈ পৰিয়ালটোক মানা কৰে, তথাপিও মাতৃ চাকিয়ে পুত্ৰৰ প্ৰতি থকা প্ৰেমৰ বাবে গোপনে ভাত দিছিল। এই কথা দেখি কুমাৰপ্পনে খং উঠে আৰু তেওঁ পুত্ৰ মণ্ডপ্প্নৰ ধনু ভাঙি পেলায়।

এই কথাত দুখী হৈ মণ্ডপ্পনে ঘৰৰ পৰা ওলাই যায় আৰু ব্যৱসায়ৰ বাবে কোডাগু পাহাৰলৈ যোৱা বন্ধুসকলৰ লগত যোগ দিয়ে। মদ খুৱাই নোকোৱাকৈয়ে ঠাই এৰি গুচি যায়। মদ্যপানৰ পৰা সাৰ পাই মণ্ডপ্পনে অকলে বিচৰণ কৰি অৱশেষত কথিভানুৰ খুড়াকৰ ঘৰ পালেগৈ। তেওঁ তাত থাকিবলৈ আৰম্ভ কৰে আৰু সময়ৰ লগে লগে তেওঁ ককাকৰ সম্পত্তিৰ আধাখিনি পায়। পেহীয়েকৰ পৰামৰ্শত তেওঁ তেলৰ ব্যৱসায় আৰম্ভ কৰে আৰু ইয়াৰ মাজতে ভেলাৰকোট চেম্মাৰাথীক লগ পায় আৰু বিয়া কৰায়।

পত্নীৰ ঘৰত থাকিবলৈ আৰম্ভ কৰাৰ পিছত ঘৰত প্ৰায়ে পলমকৈ অহা মণ্ডপ্প্নৰ লগত কাজিয়া কৰিছিল। এটা দুৰ্ভাগ্যজনক দিন, তেওঁৰ শেষ দিনত, তেওঁৰ লগত কাজিয়া হয় আৰু তাই তেওঁক দেৰি হোৱাৰ বাবে গালি পাৰে। মণ্ডপ্পনে যেতিয়া কোদাগুৰ পৰা সৈন্যবাহিনী তেওঁৰ গাওঁখনক আক্ৰমণ কৰিবলৈ আহি আছে বুলি শুনি তেওঁ অস্ত্ৰ তুলি লৈ দেৱতাক সেৱা কৰি যুদ্ধত নামিলে। কোদাগুৰ পৰা অহা সৈন্যৰ লগত তীব্ৰ যুদ্ধ হয়। 

মণ্ডপ্পনে যুদ্ধত জয়ী হয়, কিন্তু ঘৰলৈ উভতি অহাৰ পথত তেওঁ উপলব্ধি কৰে যে যুদ্ধৰ সময়ত তেওঁৰ পেডেষ্টেল আঙুঠি আৰু কেঞা আঙুলিটো হেৰুৱাই পেলায়। যদিও বন্ধুসকলে তেওঁক আঁতৰাই ৰাখিবলৈ চেষ্টা কৰিছিল, কেতিয়াও যুদ্ধক্ষেত্ৰলৈ অকলে নাযাব বুলি কৈছিল, তথাপিও তেওঁ সেইটো উদ্ধাৰ কৰিবলৈ উভতি যায়। পৰাজয়ৰ অৱস্থাত পৰা কোডাগুৰ যোদ্ধাসকলে মণ্ডপ্পনক উভতি অহাৰ সময়ত প্ৰতাৰণা কৰি হত্যা কৰে। মণ্ডপ্পনৰ বাবে অপেক্ষা কৰি থকা চেম্মাৰাঠীয়ে দেখিলে পেডেষ্টেলৰ আঙুঠিটো আৰু কেঞা আঙুলিটো কলৰ পাতত পৰি আছে। চেম্মাৰাথিয়ে মণ্ডপ্পানৰ চিতাত জঁপিয়াই আত্মহত্যা কৰে।

ককাক আৰু পুত্ৰ অনুক্কনক যেতিয়া তেওঁলোকৰ অন্ত্যেষ্টিক্ৰিয়াৰ পিছত উভতি আহে, তেতিয়া তেওঁলোকে মণ্ডপ্পন আৰু চেম্মাৰাথীক দেৱতা হৈ পৰা দেখা পায়। মণ্ডপ্প্ন চেকাৱৰৰ থেয়্যাম প্ৰথমবাৰৰ বাবে তেওঁৰ ককাকৰ উপস্থিতিত পৰিবেশন কৰা হয়, যিয়ে থেয়্যামৰ নাম কথিৱানূৰ বীৰণ বুলি কয়। এয়াই কথিৱনুৰ বীৰণৰ আঁৰৰ মিথ।

## তথ্য সূত্ৰ

শ্ৰেণী:লোককথা
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় লোকগাথা
লেইলা ছেইণ্ট মেথিউ ডেনিয়েল

**লাইলা ছেইণ্ট মেথিউ-ডেনিয়েল** (; জন্ম: -১৪ ফেব্ৰুৱাৰী, ১৯৫৩) এগৰাকী কাৰ্যবাহী প্ৰশিক্ষক, নেতৃত্ব প্ৰশিক্ষক, বক্তা, লেখিকা, মহিলা অধিকাৰ কৰ্মী আৰু লেখিকা। নাইজেৰিয়াত ঘৰুৱা হিংসা আৰু শিশু নিৰ্যাতনৰ বিৰুদ্ধে যুঁজ দিয়া এটা বেচৰকাৰী সংস্থা ACTS Generation GBV,ৰ তেওঁ প্ৰতিষ্ঠাপক আৰু সভানেত্ৰী। মহিলা আৰু কন্যা-শিশুৰ অধিকাৰৰ বাবে তেওঁ বিভিন্ন প্ৰতিবাদৰ আয়োজন কৰিছে৷ ইয়াৰে কিছুমান হৈছে ২০১৪ চনৰ ফেব্ৰুৱাৰী মাহৰ বুনি যাদি হত্যাকাণ্ড আৰু বকো হাৰাম সম্প্ৰদায়ৰ দ্বাৰা চিবক স্কুলীয়া ছাত্ৰীক অপহৰণ কৰাৰ বিৰুদ্ধে প্ৰথম প্ৰতিবাদৰ আয়োজন কৰা দীক্ষক গোটৰ অংশ। তেওঁ বিভিন্ন সংবেদনশীল আলোচনা চক্ৰ আৰু আত্মনিয়ন্ত্ৰণ, আত্মসচেতনতা, আৰু আত্মবাস্তৱীকৰণৰ বিষয়সমূহৰ ওপৰত মহিলা সবলীকৰণৰ কৰ্মশালাৰ আয়োজন কৰিছে।

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:নাইজেৰিয়াৰ মহিলা অধিকাৰ কৰ্মী
ওৰাং মাৱাছ

**ওৰাং মাৱাছ** (ইংৰাজী: Orang Mawas) বা **মাৱাছ** (Mawas) মালয়েছিয়াৰ লোককথাত বৰ্ণনা কৰা এবিধ কিংবদন্তিমূলক জীৱ৷ ইয়াক **ওৰাং ডালাম** (Orang Dalam) বুলিও জনা যায়৷ এই জীৱবোৰ মালয়েছিয়াৰ জোহৰৰ জংঘলত বাস কৰা বুলি কোৱা হয়।

## বিৱৰণ
ওৰাং মাৱাছ প্ৰায় ২.৪–৩ মিটাৰ (৭ ফুট ১০ ইঞ্চি – ৯ ফুট ১০ ইঞ্চি) ওখ, দ্বিপদী আৰু ক'লা নোমেৰে আবৃত বুলি বৰ্ণনা কৰা হৈছে আৰু ই মাছ খাই আৰু ফলৰ বাগিচাত অভিযান চলাই বুলি কোৱা হৈছে।

## মৌখিক সাক্ষ্য
স্থানীয় ওৰাং আছলি জনগোষ্ঠীৰ লোকসকলে হাণ্টু জৰাং গিগি বুলি কোৱা এই জীৱটোক বহুবাৰ বহুলোকে দেখা পাইছে বুলি দাবী কৰে৷ স্থানীয় ভাষাত হাণ্টু জৰাং গিগি শব্দৰ অৰ্থ হৈছে "উচলা-দাঁতৰ ভূত"। মাৱাছক দেখা পোৱাৰ লিপিবদ্ধ দাবী ১৮৭১ চনৰ পৰাই পোৱা যায়।

কিছুমানে অনুমান কৰে যে এই জীৱটো হয়তো জীয়াই থকা জিগানটপিথেকাছ (বা অন্ততঃ প্ৰাণীটোৰ লোক স্মৃতি) হ’ব পাৰে, আনহাতে বৈজ্ঞানিক সমাজে এই দৃশ্যবোৰক ভুল চিনাক্তকৰণ কৰা সূৰ্য ভালুক বুলি উলাই কৰিব বিচাৰে। দক্ষিণ-পূব এছিয়াৰ আন দেশসমূহতো একেধৰণৰ জীৱৰ তথ্য পোৱা যায়, যেনে ফিলিপাইনছৰ মুৱা (Muwa) বা দক্ষিণ থাইলেণ্ডৰ বুটনাক (Butnak, থাই: บุดนาก)।

সুমাত্ৰাত মাৱাছ (কেতিয়াবা মাইয়াছ) ওৰাঙোটাঙৰ এটা সাধাৰণ নাম।

## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:কিংবদন্তিমূলক জীৱ
মাপিলা থেয়াম

**মাপিলা থেয়াম** উত্তৰ মালাবাৰত বিশেষকৈ কাছাৰাগোড জিলাত পৰিবেশন কৰা থেয়ামৰ এটা আঞ্চলিক ৰূপ, ই মালাবাৰ উপকূলৰ মাপিলা মুছলমানসকলৰ সৈতে জড়িত। এই থেয়ামক মাভিলান, কোপ্পালান আৰু ভান্নান সম্প্ৰদায়ে দেৱতা হিচাপে গ্ৰহণ কৰে আৰু হিন্দু আৰু মুছলমানৰ সহযোগত এই কাম কৰে। এই থেয়ামৰ চৰিত্ৰসমূহ বেছিভাগেই স্থানীয় দেৱতাৰ সৈতে সম্পৰ্কিত মাপিলাছৰ আত্মা। পুৰুষ মাপিলা থেয়ামৰ সাধাৰণ নাম হ'ল আলি, আন্দি, মুকৰী, পকাৰ, বাপিৰিয়ান, কুনহালি, মাম্মু, মম্মদ আদি। উম্মাচি আৰু নাইথিয়াৰ হৈছে মহিলা থেয়ামৰ সাধাৰণ নাম। মাপিলা থেয়ামসকলৰ সংলাপত সপ্তম শতিকাত কেৰালালৈ ইছলামিক প্ৰব্ৰজন আৰু সাম্প্ৰদায়িক সম্প্ৰীতিৰ বিষয়ে উল্লেখ আছে।

## কাহিনী
মাপিলা থেয়ামৰ কিংবদন্তিৰ উৎপত্তি কাছাৰগোড জিলাৰ চিত্তৰিকলৰ কম্বল্লুৰ কোটটাইল থাৰাৱদৰ কুলাদেৱতা মন্দিৰৰ পৰাই পোৱা যায়। মন্দিৰৰ মূল দেৱতা হ’ল কৰিঞ্চমুণ্ডি, অৱশ্যে লোককথা অনুসৰি ওচৰৰ নদীত ৰহস্যজনক পৰিস্থিতিত মৃত্যু হোৱা কলনথন নামৰ ওচৰৰ পুলিংগোমে মছজিদৰ এজন মুক্ৰীৰ আত্মাও মূল দেৱতাৰ সৈতে মিলি গৈছে। এই মন্দিৰৰ বাৰ্ষিক থেয়াম কাৰ্যবিধিত কলন্থন মুক্ৰীক চামুণ্ডি থেয়ামৰ লগতে মাপিলা থেয়াম হিচাপে প্ৰতিনিধিত্ব কৰা হয়। মাপ্পিলা থেয়ামে বাংকু (প্ৰাৰ্থনা আহ্বান) আৰু নামাজ অৰ্পণ কৰি ঐশ্বৰিক কৰ্ম আৰম্ভ কৰে। ইয়াত চামুণ্ডি থেয়কোলামতকৈ কম অলংকাৰ, মুখৰ অংকন আৰু বন্দী হেড গিয়াৰ আছে।
এই শিল্পৰূপে মাপিলা মুছলমানসকলৰ সমন্বয় আৰু মুছলমান আৰু হিন্দুৰ মাজত থকা সমন্বয়ক প্ৰতিনিধিত্ব কৰে যি এই অঞ্চলত প্ৰাচীন কালৰে পৰা বিদ্যমান আছিল। পুলিংগোম মছজিদৰ আচাৰ-ব্যৱহাৰৰ পৰম্পৰাতো একেধৰণৰ সুসম উপাদান আছে। মছজিদত অনুষ্ঠিত হোৱা বাৰ্ষিক মাখাম উৰুছৰ আৰম্ভণি হয় কম্বল্লুৰ কোটটাইল থাৰাৱাডুৰ জ্যেষ্ঠসকলৰ সহযোগত।
## অন্যান্য মাপিলা থেয়াম
কাছাৰাগোড জিলাৰ কোলাথুনাডুৰ অধীনত থকা অঞ্চল আৰু কান্নুৰ জিলাৰ কিছু অংশত প্ৰায় পোন্ধৰটা মাপিলা থেযাম প্ৰচলিত আছে। ইয়াৰ ভিতৰত কম্বল্লুৰ কোটটাইল চামুণ্ডি থেয়্যামৰ বাহিৰেও আটাইতকৈ বিখ্যাত,
কুম্ব্লাত ভান্নান জাতিৰ সদস্যসকলে পৰিবেশন কৰা আলিথেয়াম নাডুভিলান থাৰাবাদৰ কিংবদন্তি আৰিকাডীৰ সৈতে জড়িত।

## তথ্য সূত্ৰ

শ্ৰেণী:লোক-সংস্কৃতি
শ্ৰেণী:লোককথা
বাপ্পিৰিয়ান থেয়াম

**বাপ্পিৰিয়ান থেয়াম** (বাপিৰিয়ান বুলিও বানান কৰা হয়) ভাৰতৰ কেৰালাৰ উত্তৰ মালাবাৰ অঞ্চলত পৰিবেশন কৰা এক থেয়াম (নৃত্য)। ই এক প্ৰকাৰৰ মাপিলা থেয়াম। মুছলমান বুলি বিশ্বাস কৰা বাপিৰিয়ান আৰু হিন্দু দেৱী আৰিয়া পুনকণিৰ মিথ কেৰালাত হিন্দু-ইছলাম ধৰ্মীয় সমন্বয়ৰ নিদৰ্শন। 

## কল্পিত কথা
বাপিৰিয়ান এজন মুছলমান ব্যৱসায়ী বুলি বিশ্বাস কৰা হৈছিল যিয়ে তুলু নাডুত নিজৰ নাম উজলাইছিল। পৌৰাণিক কাহিনীত তেওঁ যিখন জাহাজত আৰ্য্য পুংকনি দেৱী যাত্ৰা কৰিছিল, সেই জাহাজৰ কেপ্তেইন আছিল। 

পৌৰাণিক কাহিনী অনুসৰি বিবাহৰ বাবে মুকুতা বিচাৰি যাত্ৰা কৰা আৰ্য পুংকনি আৰু তেওঁৰ ভাতৃদ্বয় ধুমুহাত আবদ্ধ হৈ জাহাজ ধ্বংসস্তূপত বিচ্ছিন্ন হৈ পৰে। ধ্বংসপ্ৰাপ্ত জাহাজৰ ধ্বংসাৱশেষ ধৰি সাত দিন সাগৰত কটালে আৰু অষ্টম দিনা সকলোৱে পাৰলৈ আহিল। পাৰ পাওঁতে সিহঁতে ইজনে সিজনৰ পৰা বিচ্ছিন্ন হৈ পৰিল। 

সাগৰত চিন্তিত হৈ পৰা আৰ্য পুনকানীয়ে বাপ্পীৰিয়ানক সাগৰত সৰু নাও এখনত গৈ থকা দেখিছে। প্ৰথমতে তেওঁ আৰ্যপুংগন্নীৰ সহায়ৰ আহ্বানক আওকাণ কৰে, কিন্তু তাই তেওঁক নিজৰ যাদুকৰী দক্ষতাৰে আচৰিত কৰি বাপিৰিয়ানক লগত লৈ যায় যাতে তেওঁৰ ভায়েকহঁতক লৰালৰিকৈ যায়। অৱশেষত তেওঁলোকে ভেনমালটিংকাৰত তাইৰ ভায়েকক বিচাৰি পায়, কিন্তু তেওঁলোকে তাইৰ লগত যাবলৈ সাজু নাছিল আৰু তাতেই বসতি স্থাপন কৰাৰ সিদ্ধান্ত লয়। তাৰ পিছত আৰ্যপুনকন্নী আৰু বাপিৰিয়ানে যাত্ৰা অব্যাহত ৰাখি উত্তৰ মালাবাৰ উপকূলৰ কুৰাণ পাহাৰত উপনীত হয়। তাত ইহঁতক থালিপৰম্ব কাইঠাকেল মন্দিৰত স্থান দিয়া হৈছে।

## ৰামায়ণৰ লগত জড়িত কাহিনী
আন এক কাহিনী ৰামায়ণৰ লগত জড়িত। এই মতে সীতাৰ সন্ধানত যোৱা হনুমানক বাপ্পিৰিয়ান থেয়্যাম হিচাপে চিত্ৰিত কৰা হৈছে। সীতাক বিচাৰি নাপাই বাপিৰিয়ানে ডাঙৰ ডাঙৰ গছত উঠি দূৰৈৰ ঠাইলৈ চকু পঠিয়াইছিল। এই কাৰণেই তেওঁয়াম নাৰিকল গছত বগাই যায়। সীতাক বিচাৰি নোপোৱাৰ খঙত বাপ্পিৰিয়ানে নাৰিকল গছত গোৰ মাৰি গছত থকা সকলো নাৰিকল পেলাই দিয়ে।

## অনুষ্ঠান
থেয়াম পৰিবেশনৰ এটা গুৰুত্বপূৰ্ণ অনুষ্ঠান হ'ল বাপিৰিয়ান থেয়ামে নাৰিকল গছত উঠি গছজোপাক লাথি মাৰি সকলো নাৰিকৰ পেলাই জোকাৰি দিয়ে।[3] এই অনুষ্ঠানৰ সময়ত নাৰিকল গছৰ পৰা পৰি গুৰুতৰভাৱে আঘাতপ্ৰাপ্ত হোৱাটো সাধাৰণ কথা।

এই থেয়য়াম কেৰালাৰ ভান্নান সম্প্ৰদায়ে কৰে। বাপিৰিয়ান থেয়্যামৰ কাহিনী কেৰালাৰ হিন্দু-ইছলামী ধৰ্মীয় সমন্বয়ৰ উদাহৰণ।

## তথ্য সূত্ৰ

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ সংস্কৃতি
শ্ৰেণী:লোক-সংস্কৃতি
আৰ্য পুংকানি

**আৰ্য পুংকানি**, যাক আৰ্যকৰাকানি বুলিও কোৱা হয়, ভাৰতৰ কেৰালাৰ উত্তৰ মালাবাৰ অঞ্চলত পূজা কৰা এগৰাকী নাৰী দেৱতা। আৰ্য পুংকানীক আৰ্য্য পুংকানী থেয়াম(নৃত্য) হিচাপে পূজা আৰু পৰিবেশন কৰা হয়। আৰ্য পুংকানিৰ থেয়ামৰ সৈতে বাপ্পিৰিয়ান থেয়ামও এই মন্দিৰত কৰা হয়। মুছলমান বুলি বিশ্বাস কৰা বাপিৰিয়ান আৰু হিন্দু দেৱী আৰিয়া পুনকণিৰ মিথ কেৰালাত হিন্দু-ইছলাম ধৰ্মীয় সমন্বয়ৰ নিদৰ্শন।

## কল্পিত কথা
পৌৰাণিক কাহিনী অনুসৰি আৰ্য পুংকানীৰ জন্ম হৈছিল আৰ্যপত্তৰ আৰু আৰ্যপট্টাথীৰ কন্যা হিচাপে। ডাঙৰ হৈ অহাৰ লগে লগে তাই অলংকাৰ আৰু মণিৰ প্ৰতি আকৰ্ষিত হৈ পৰিল।

বিয়াৰ বাবে মুকুতা বিচাৰি যাত্ৰা কৰা আৰ্য পুংকনি আৰু তেওঁৰ ভাতৃদ্বয় ধুমুহাত আবদ্ধ হৈ জাহাজ ধ্বংসস্তূপত বিচ্ছিন্ন হৈ পৰে। ধ্বংসপ্ৰাপ্ত জাহাজৰ ধ্বংসাৱশেষ ধৰি সাত দিন সাগৰত কটালে আৰু অষ্টম দিনা সকলোৱে পাৰলৈ আহিল। পাৰ পাওঁতে সিহঁতে ইজনে সিজনৰ পৰা বিচ্ছিন্ন হৈ পৰিল।

সাগৰৰ ফালে চিন্তিত আৰিয়া পুনকানীয়ে সাগৰত সৰু নাৱত উঠি যোৱা বাপ্পীৰিয়ান নামৰ এজন মুছলমান নাৱিকক দেখে। প্ৰথমতে তেওঁ আৰ্য পুনকানীৰ সহায়ৰ আহ্বানক আওকাণ কৰে, কিন্তু তাই নিজৰ যাদুকৰী দক্ষতাৰে তেওঁক আচৰিত কৰি বাপ্পীৰিয়ানক লগত লৈ যায় আৰু ভায়েকহঁতক লৰালৰিকৈ লৈ যায়। অৱশেষত তেওঁলোকে ভেনমালটিংকাৰত তাইৰ ভায়েকক বিচাৰি পায়, কিন্তু তেওঁলোকে তাইৰ লগত যাবলৈ সাজু নাছিল আৰু তাতেই বসতি স্থাপন কৰাৰ সিদ্ধান্ত লয়। তাৰ পিছত আৰ্য পুংকানি আৰু বাপিৰিয়ানে যাত্ৰা অব্যাহত ৰাখি উত্তৰ মালাবাৰ উপকূলৰ কুৰাণ পাহাৰত উপনীত হয়। তাত ইহঁতক থালিপৰম্ব কাইঠাকেল মন্দিৰত স্থান দিয়া হৈছে। থালিপাৰম্বাত থকা এই মন্দিৰৰ পিছত সমগ্ৰ উত্তৰ মালাবৰ অঞ্চলত আন বহুতো মন্দিৰ নিৰ্মাণ কৰা হয়।

## থেয়্যাম
অতি সুন্দৰ মুখৰ শিল্প আৰু ধীৰ গতিৰে আৰ্য্যকৰকন্নী এটি থেয়ম। কোনো জোতা নোহোৱাকৈয়ে অনুষ্ঠান পৰিৱেশন কৰা আন বেছিভাগ থেয়মৰ দৰে নহয়, আৰ্য্য পুংকানি থেয়ামে কাঠৰ পৰম্পৰাগত জোতা পিন্ধি দেখা দিয়ে। বাপিৰিয়ান নাৱিক, থেয়্যাম হিচাপেও কৰা হয় য'ৰ পৰা আৰ্য পুংকানি থেয়ম কৰা হয়। মুছলমান বুলি বিশ্বাস কৰা বাপিৰিয়ান আৰু হিন্দু দেৱী আৰিয়া পুনকণিৰ মিথ কেৰালাত হিন্দু-ইছলামী ধৰ্মীয় সমন্বয়ৰ উদাহৰণ।
## তথ্য সূত্ৰ

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ সংস্কৃতি
শ্ৰেণী:লোক-সংস্কৃতি
ইবু গ′গ′

**ইবু গ′গ′** (ইংৰাজী: Ebu gogo) ইণ্ডোনেছিয়াৰ ফ্ল'ৰেছৰ শ্ৰুতিকথাত বৰ্ণনা কৰা মানৱ সদৃশ এক প্ৰকাৰৰ কিংবদন্তিমূলক জীৱ। কেন্দ্ৰীয় ফ্ল'ৰেছৰ নাগে ভাষাত ইবুৰ অৰ্থ হৈছে "ককা-আইতা" আৰু গ′গ′ৰ অৰ্থ হৈছে "যিজনে যিকোনো বস্তু খায়"। এই জীৱটো হয়তো "বৃদ্ধ গ্লুটন"ৰ (old glutton) দৰে জীৱ হ'ব পাৰে।

## বিৱৰণ
ফ্ল’ৰেছৰ নাগে লোকসকলে ইবু গ′গ′ক প্ৰায় ১.৫ মিটাৰ (৫ ফুট) ওখ খোজ কাঢ়িব পৰা আৰু বেগাই দৌৰব পৰা জীৱ বুলি বৰ্ণনা কৰে। বিৱৰণ অনুসৰি তেওঁলোকৰ নাক বহল আৰু চেপেতা, আৰু মুখমণ্ডল বহল আৰু মুখখন ডাঙৰ আৰু শৰীৰ নোমাল। স্ত্ৰীসকলৰ "দীঘল, ওলমি থকা স্তন" দেখা যায়। তেওঁলোকে গুণগুণনিৰ দৰে নিজৰ ভাষাত কথা পাতে আৰু কথাবোৰ ভাটৌ চৰাইৰ দৰে বাৰে বাৰে আওৰাই থাকে বুলি কোৱা হয়।

নেচাৰ আলোচনীৰ মতে ইবু গ′গ′ৰ সৈতে জড়িত কিংবদন্তিসমূহ পৰম্পৰাগতভাৱে বান্দৰৰ কাহিনী বুলি কোৱা হৈছিল।

নিউ চাইণ্টিষ্টৰ এটা প্ৰবন্ধত ইবু গ′গ′ সম্পৰ্কীয় ফ্ল’ৰেছৰ লোককথাত তলত দিয়া বিৱৰণ দিয়া হৈছে: ১৮ শতিকাত গাঁৱৰ মানুহে ইবু গ′গ′ক কাপোৰ প্ৰস্তুত কৰিবলৈ কলগছৰ আঁহ উপহাৰ দিছিল আৰু গ′গ′ৱে আঁহবোৰ নিজৰ গুহালৈ লৈ যোৱাৰ পিছত গাঁৱৰ মানুহে জুই লগাই গুহাটো জ্বলাই দিবলৈ জুই দলিয়াই দিছিল, যাৰ ফলত তাত থকা সকলো গ′গ′ৰ মৃত্যু হৈছিল (সম্ভৱতঃ তাৰে এযোৰ ইবু গ′গ′ অৰণ্যলৈ পলাই গৈছিল)।

ইবু গ′গ′ৱে মানৱ শিশুক কিদৰে ৰান্ধিব সেয়া শিকাৰ আশাৰে অপহৰণ কৰা বুলিও কিংবদন্তি প্ৰকাশ পাইছে। কাহিনীবোৰৰ মতে ইবু গ′গ′ৱে সদায় ল'ৰা-ছোৱালীবোৰক মিঠা মাতেৰে ছালনা কৰে।

## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:কিংবদন্তিমূলক জীৱ
ক্ষীৰেৰ পুতুল

***ক্ষীৰেৰ পুতুল*** *(গাখীৰৰ পুতলা)* হৈছে ১৮৯৬ চনত অবনীন্দ্ৰনাথ ঠাকুৰে শিশুসকলৰ বাবে ৰচনা কৰা এখন কাল্পনিক উপন্যাস। এই কিতাপখন প্ৰথম প্ৰকাশ কৰিছিল আদি ব্ৰহ্ম সমাজ প্ৰেছে।

## পটভূমি

দীপনগৰৰ ৰজাৰ দুগৰাকী ৰাণী আছিল, এগৰাকী সুয়োৰাণী আৰু আনগৰাকী দুয়োৰাণী।  ৰজাই সুয়োৰানীক ৭টা ৰাজপ্ৰসাদ, ৭০০ গৰাকী দাসী, ৭খন ৰাজ্যৰ পৰা অহা উত্তম গহনা, ৭খন বাগিচা আৰু ৭টা ৰথ উপহাৰ দিলে। তেওঁ দুয়োৰাণীক অৱহেলা কৰিছিল আৰু তেওঁক এটা জৰাজীৰ্ণ ঘৰ, এজনী মুকবধিৰ দাসী, ফটা কাপোৰ আৰু লেতেৰা বিচনা এখন দিলে।

## অনুবাদ
এই কিতাপখন কেইবাটাও ভাষালৈ অনুবাদ কৰা হৈছে:
* ফৰাচী – *La poupée de fromage*.
*ছুইডিছ – *Ostdockan*.
*ইংৰাজী – *The Make-Believe Prince*; *Caramel Doll*.

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:বঙালী সাহিত্য
শ্ৰেণী:লোকসাহিত্য
শ্ৰেণী:সাধু
শ্ৰেণী:সাধুকথা
মৰিয়ম উৱাইছ

**মৰিয়ম উৱাইছ** ()নাইজেৰিয়াৰ এগৰাকী ব্যৱসায়ী, অধিবক্তা, মানৱ অধিকাৰ কৰ্মী আৰু ৰাজনীতিবিদ। ২০১৫ চনৰ পৰা ২০২৩ চনলৈকে তেওঁ ৰাষ্ট্ৰপতি মুহাম্মাদু বুহাৰীৰ সামাজিক বিনিয়োগৰ বিশেষ উপদেষ্টা হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল। তেওঁ কানো ৰাজ্যৰ উদ্যোগ মন্ত্ৰালয়, নাইজেৰিয়াৰ কেন্দ্ৰীয় বেংক আৰু নাইজেৰিয়াৰ আইন সংস্কাৰ আয়োগত কাম কৰিছিল।

বিশেষ উপদেষ্টা হিচাপে নিযুক্তি পোৱাৰ পূৰ্বে উৱাইছ আছিল দৰিদ্ৰতাৰ বিৰোধী এগৰাকী কৰ্মী। তেওঁ এন-পাৱাৰত কাম কৰিছিল।

## কৰ্মজীৱন
১৯৮১ চনত আহমদু বেলো বিশ্ববিদ্যালয়ত পঢ়ি উৱাইছে ১৯৮৫ চনত এল এল এম লাভ কৰে। নাইজেৰিয়া ইনষ্টিটিউট অৱ এডভান্সড লিগেল ষ্টাডিজে সেই বছৰতে তেওঁক এডভান্সড প্ৰেকটিছ এণ্ড প্ৰচিডিৰত সন্মানৰ প্ৰমাণপত্ৰ আৰু ১৯৮৯ চনত লিগেল ড্ৰাফটিং প্ৰদান কৰে।

ৰাষ্ট্ৰীয় মানৱ অধিকাৰ আয়োগৰ পৰিষদৰ শিশু অধিকাৰৰ বিশেষ প্ৰতিবেদক হিচাপে তেওঁ কাম কৰিছিল। ২০০৯ চনত তেওঁ ইছা ৱালি সৱলীকৰণ পদক্ষেপ প্ৰতিষ্ঠা কৰে।তেওঁ ষ্টেনবিক আইবিটিচি হোল্ডিংছৰ অকাৰ্যবাহী সঞ্চালক আৰু পৰিচালনা সমিতিৰ সদস্য হিচাপেও কাম কৰি আহিছে।

## সক্ৰিয়তা
লিংগ সম্পৰ্কীয় বিষয় আৰু নাৰীবাদৰ ওপৰত তেওঁৰ পোষকতা কৰি আহিছে।

উৱাইছ নাইজেৰিয়াৰ ফেডাৰেল চৰকাৰৰ পৃষ্ঠপোষকতা আৰু মালিকানাধীন এট-ৰিস্ক-চাইল্ডেন প্ৰগ্ৰেমৰ ৰাষ্ট্ৰীয় সমন্বয়ক আছিল। 

## বঁটা-সন্মান
২০১১ চনত গুডলাক জোনাথানে মৰিয়াম, সৌদাতু মাহদী আৰু অন্যান্যসকলক ফেডাৰেল ৰিপাব্লিকৰ অৰ্ডাৰৰ সদস্যৰ ৰাষ্ট্ৰীয় সন্মান প্ৰদান কৰে। আন্তৰ্জাতিক মহিলা সংস্থাই সেই বছৰতে তেওঁক বছৰৰ মানৱীয় বঁটা প্ৰদান কৰে। ২০১২ চনত নাইজেৰিয়াত সেৱা আগবঢ়োৱা মহিলাসকলৰ বাবে এই ডে বঁটা লাভ কৰে।নাইজেৰিয়াত মহিলা আৰু শিশুৰ অধিকাৰ উন্নীতকৰণত অসাধাৰণ অৱদানৰ বাবে ৰাষ্ট্ৰীয় মানৱ অধিকাৰ আয়োগৰ বঁটা লাভ কৰিছিল।

২০১৮ চনত শ্বৱাব ফাউণ্ডেশ্যন ফৰ ছ’চিয়েল এণ্টাৰপ্ৰেনিউৰশ্বিপৰ দ্বাৰা উৱাইছক ‘ৰাজহুৱা সামাজিক উদ্যোগী’ বঁটাৰে সন্মানিত কৰা হয়।

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:নাইজেৰিয়াৰ মহিলা অধিকাৰ কৰ্মী
শ্ৰেণী:অধিবক্তা
শ্ৰেণী:মানৱ অধিকাৰ কৰ্মী
শ্ৰেণী:ৰাজনীতিবিদ
শ্ৰেণী:মহিলা ৰাজনীতিবিদ
অনিতা ছুদ

**অনিতা ছুদ-মানকাৰ** ( জন্ম ১৮ জানুৱাৰী, ১৯৬৬); ভাৰতৰ এগৰাকী প্ৰাক্তন ৰাষ্ট্ৰীয় মহিলা সাঁতোৰ চেম্পিয়ন। তেওঁ ১৯৮৭ চনৰ ১৭ আগষ্টত ৮ ঘণ্টা ১৫ মিনিট সময় লৈ ইংলিচ চেনেল পাৰ হৈছিল। অতি কম সময়ৰ ভিতৰত এই কাৰ্য্য সম্পন্ন কৰি তেওঁ এছিয়াৰ আটাইতকৈ দ্ৰুত সাঁতোৰবিদ হিচাপে পৰিগণিত হয়  আৰু এতিয়ালৈকে চেনেলটো সাঁতুৰি পাৰ হোৱা ৩৩৩ সংখ্যক ব্যক্তি হিচাপে পৰিগণিত হয়। তেওঁৰ এই কৃতিত্বৰ বাবে ভাৰত চৰকাৰে অৰ্জুন বঁটাৰে সন্মানিত কৰে। তেওঁৰ প্ৰশিক্ষক আছিল সন্দীপ দিগ্বিকাৰে।

## কৃতিত্ব
অনিতাই ১৯৭৫ চনৰ পৰা সাঁতোৰ খেলিবলৈ আৰম্ভ কৰিছিল। তেওঁ  ১৯৭৭ চনত প্ৰথমবাৰৰ বাবে  ত্ৰিবেন্দ্ৰম ৰাষ্ট্ৰীয় বয়সভিত্তিক প্ৰতিযোগিতাত ১৩ বছৰ অনুৰ্ধৰ শাখাত অংশগ্ৰহণ কৰি সাঁতুৰিছিল। এই প্ৰতিযোগিতাত তেওঁ  ৯টা পদক লাভ কৰিছিল। সেই পদক বিলাকৰ ভিতৰত - চাৰিটা স্বৰ্ণ, চাৰিটা ৰূপ আৰু এটা ব্ৰঞ্জৰ পদক আছিল ।  ইয়েৰ এবছৰৰ পিছত বোম্বেত অনুষ্ঠিত মহাৰাষ্ট্ৰ ৰাজ্যিক মিটত তেওঁ ছটা খিতাপ দখল কৰে আৰু দুটা নতুন অভিলেখ স্থাপন কৰি দীৰ্ঘদিনীয়া 
সময়ৰ বাবে জ্যেষ্ঠ ৰাষ্ট্ৰীয় চেম্পিয়নৰ আসনত থকা  স্মিতা দেশাইক পৰাস্ত কৰি ১০০ মিটাৰ ফ্ৰীষ্টাইলত জয়লাভ কৰি নিজকে নতুন পৰিঘটনা হিচাপে দৃঢ়তাৰে প্ৰতিষ্ঠা কৰে

## ব্যক্তিগত জীৱন
অনিতা  মহাৰাষ্ট্ৰৰ জীয়াৰী
তেওঁ অভিজিত মাংকাৰৰ সৈতে বিবাহ হয়। তেওঁলোকে লছ এঞ্জেলেছ, কেলিফোৰ্নিয়াত বসবাস কৰে আৰু তেওঁলোকৰ ২ জন সন্তান আছে।

## তথ্য সূত্ৰ
সুমা সুধিন্দ্ৰ

**সুমা সুধিন্দ্ৰ **  () এগৰাকী শাস্ত্ৰীয় সংগীতজ্ঞ আৰু কৰ্ণাটকী সংগীত ধাৰাৰ বীণা বাদক। ২০০১ চনত তেওঁ কৰ্ণাটকৰ দ্বিতীয় সৰ্বোচ্চ অসামৰিক সন্মান ৰাজ্যোৎসৱ বঁটা লাভ কৰে। তেওঁ বাংগালুৰুত বাস কৰে। তেওঁৰ স্বামী এগৰাকী দন্ত চিকিৎসক আৰু তেওঁলোকৰ দুগৰাকী কন্যা আছে। সুমা এগৰাকী চৌখিন বনছাই সংগ্ৰাহক।

তেওঁ চিত্তীবাবু শৈলীৰ বীণাৰ মধুৰ ধ্বনিৰ বাবে জনাজাত। আমেৰিকা, যুক্তৰাজ্য, ছিংগাপুৰ আৰু মালয়েছিয়াত বহুতো সংগীতানুষ্ঠান পৰিবেশন কৰিছে।  তেওঁ বহু বছৰ জুৰি বীণা সমূহৰো নেতৃত্বও দিছে। ইয়াৰোপৰি ডাচ জাজ গ্ৰুপ স্পিনিফেক্সৰ সৈতে তেওঁ বহুতো ফিউজন পৰিবেশন কৰিছে।
## সন্মান
*২০০১: কৰ্ণাটক ৰাজ্যোৎসৱ বঁটা
*২০১৭: বীণা বাদনত (কৰ্ণাটকী সংগীত) সংগীত নাটক একাডেমী বঁটা।
## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:সংগীত নাটক একাডেমী বঁটা বিজয়ী
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় সংগীতজ্ঞ
শ্ৰেণী:বীণা বাদক
আলামেলু মণি

**আলামেলু মণি **  (; জন্ম ৪ অক্টোবৰ ১৯৩৪) মুম্বাইৰ এগৰাকী কৰ্ণাটকী শাস্ত্ৰীয় সংগীতৰ শিল্পী আৰু সংগীত শিক্ষক। ২০১৮ চনত কৰ্ণাটকী সংগীত শাখাত সংগীত নাটক একাডেমী বঁটা লাভ কৰে।

১৯৩৪ চনৰ ৪ অক্টোবৰত মহাৰাষ্ট্ৰৰ মুম্বাইত আলামেলু মণিৰ জন্ম হৈছিল। তেওঁৰ পিতৃ বৰধন এজন হাৰমনিয়াম বজোৱা লোক আছিল। ভাৰতীয় নেপথ্য কণ্ঠশিল্পী হৰিহৰণ তেওঁৰ একমাত্ৰ পুত্ৰ।
## সাংগীতিক জীৱন
আলামেলুক তিনি বছৰ বয়সত আইতাকে প্ৰথম সংগীতৰ পাঠ দিছিল। দহ বছৰ বয়সত তেওঁ কৰ্ণাটকী সংগীতৰ বিষয়ে এইচ.এ.এছ. মণিৰ ওচৰত শিক্ষা লৈছিল, যাক তেওঁ পিছলৈ বিয়া কৰাইছিল। ২৮ বছৰ বয়সত স্বামীৰ মৃত্যুত তেওঁৰ সংগীত শিক্ষাত বাধা আহিছিল যদিও এবছৰৰ পিছত কৰ্ণাটী সংগীতৰ দেৱদাসী পৰম্পৰাৰ অনুগামী টি বৃন্দা, টি মুক্তা আৰু তঞ্জাভুৰ ভি শংকৰ আয়াৰৰ ওচৰত পুনৰ অধ্যয়ন আৰম্ভ কৰে।

আলামেলু অল ইণ্ডিয়া ৰেডিঅ' (১৯৬৮ চনৰ পৰা) আৰু দূৰদৰ্শনৰ এ গ্ৰেড শিল্পী। কৰ্ণাটকী সংগীতৰ শিক্ষক হিচাপে আলামেলুৱে বিশ্বৰ ১০০০ৰো অধিক ছাত্ৰ-ছাত্ৰীক পাঠদান কৰিছে। 
## তথ্য সংগ্ৰহ

## বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:সংগীত নাটক একাডেমী বঁটা বিজয়ী
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় শাস্ত্ৰীয় কণ্ঠশিল্পী
সাত ভাই চম্পা

**সাত ভাই চম্পা** বাংলা ভাষাৰ এটা জনপ্ৰিয় সাধুকথা। ১৯০৭ চনত দক্ষিণৰঞ্জন মিত্ৰ মজুমদাৰৰ ঠাকুৰমাৰ ঝুলী নামৰ সাধুকথা পুথিখনত এই গল্পটো আনুষ্ঠানিকভাৱে প্ৰথম প্ৰকাশ পায়। সাহিত্যৰ নোবেল বঁটা বিজয়ী ৰবীন্দ্ৰনাথ ঠাকুৰে এই গ্ৰন্থখনৰ প্ৰস্তাৱনা লিখিছিল। গল্পটো বিষ্ণু দেই ১৯৪৪ চনত *সাত ভাই চম্পা* নামেৰে বিতংভাৱে পুনৰ প্ৰকাশ কৰে৷ সাত ভাই চম্পাৰ কাহিনীৰ আধাৰত কেইবাখনো বাংলা চলচ্চিত্ৰ নিৰ্মাণ কৰা হৈছিল। *ব্ৰিটিছ ফিল্ম ইনষ্টিটিউটে* ১৯৬৮ চনত মুক্তি পোৱা সাত ভাই চম্পা ছবিখনক সৰ্বকালৰ দহখন শ্ৰেষ্ঠ বাংলা ছবিৰ ভিতৰত স্থান দিছে।

## চলচ্চিত্ৰ

### সাত ভাই চম্পা (১৯৬৮)

১৯৬৮ চনত পূব পাকিস্তানৰ যুগত এইখন চলচ্চিত্ৰ নিৰ্মাণ কৰা হৈছিল। দিলীপ ছমৰ পৰিচালনাৰে নিৰ্মিত এই ছবিখনত মুখ্য চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছে কবৰি আৰু খান আতাউৰ ৰহমানে। *ব্ৰিটিছ ফিল্ম ইনষ্টিটিউটে* এই ছবিখনক সৰ্বকালৰ দহখন শ্ৰেষ্ঠ বাংলা ছবিৰ ভিতৰত স্থান দিছিল।

### সাত ভাই চম্পা (১৯৭৮)
১৯৭৮ চনত ভাৰতৰ পশ্চিম বংগত নিৰ্মিত এই ছবিখন। চিত্ৰস্বৰ্থীয়ে পৰিচালনা কৰা ছবিখনৰ সংগীত পৰিচালক আছিল ৰগুনাথ দাস। ছবিখনত অভিনয় কৰিছে বিশ্বজিৎ, সন্ধ্যা ৰায়, গীতা কৰ্মকাৰ, মৃণাল মুখাৰ্জী, বিশ্বনাথ চেটাৰ্জী আৰু চন্দা চেটাৰ্জীয়ে।

### সাত ভাই চম্পা (১৯৯৪)
বাংলাদেশত নিৰ্মিত এই ছবিখন ১৯৬৮ চনত নিৰ্মিত এখন ছবিৰ পুনৰ্নিৰ্মাণ।

## শিল্পকৰ্ম

গগনেন্দ্ৰনাথ ঠাকুৰৰ দ্বাৰা অংকিত সাত ভাতৃ চম্পা চিত্ৰকৰ্মক সমসাময়িক ভাৰতীয় চিত্ৰকলাৰ এক মাষ্টাৰপিছ বুলি গণ্য কৰা হয়।

## ধাৰাবাহিক
### সাত ভাই চম্পা (২০১৭ চনৰ ভাৰতীয় টিভি ধাৰাবাহিক)
২০১৭ চনৰ ২৭ নৱেম্বৰৰ পৰা জি বাংলাত প্ৰচাৰ আৰম্ভ হৈছিল এই ধাৰাবাহিকখন। ধাৰাবাহিকখনত মুখ্য চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছে প্ৰমিতা চক্ৰৱৰ্তী, সুদীপ্ত বেনাৰ্জী, আৰু সোণালী চৌধুৰীয়ে৷ ইয়াক হিন্দীত *সুৰবীৰ চিচটাৰ* বুলি ডাব কৰা হৈছিল আৰু বিগ মেজিকত প্ৰচাৰ কৰা হৈছিল। ২০১৯ চনৰ ৩ মাৰ্চত ইয়াৰ সম্প্ৰচাৰ সমাপ্ত হয়।

### সাত ভাই চম্পা (২০১৮ চনৰ বাংলাদেশী টিভি ধাৰাবাহিক)
২০১৮ চনৰ ২৮ ফেব্ৰুৱাৰীৰ পৰা *চেনেল আই*ত প্ৰচাৰ আৰম্ভ হয় এই ধাৰাবাহিকখন। ইয়াৰ পৰিচালক হৈছে ৰিপন নাগ। বাংলাদেশৰ এইখন প্ৰথম মেগা ছিৰিজ। ২০১৯ চনৰ ৫ মাৰ্চত ১৪৫ সংখ্যক খণ্ডৰ সৈতে ধাৰাবাহিকখনৰ সামৰণি পৰে।

## বাহ্যিক সংযোগ

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:বঙালী চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:লোকগাথা
শ্ৰেণী:সাধু
শ্ৰেণী:সাধুকথা
বিদ্যা শংকৰ

** বিদ্যা শংকৰ **  (; ২৮ ডিচেম্বৰ ১৯১৯—২৯ জুন ২০১০) এগৰাকী প্ৰতিষ্ঠিত সংগীতজ্ঞ, শিক্ষাবিদ আৰু বীণা বাদক আছিল। তেওঁ অনুশীলনকাৰী শিল্পীৰ বাবে সৰ্বোচ্চ ভাৰতীয় বঁটা সংগীত নাটক একাডেমী লাভ কৰিছিল।
## কৰ্মজীৱন
সৰুতে বিদ্যাক ঘৰতে হাইস্কুললৈকে পঢ়োৱা হৈছিল। তেওঁগণিতত দক্ষ আছিল, যিটো তেওঁৰ প্ৰিয় বিষয় আছিল। তেওঁৰ এই ক্ষেত্ৰখনত ডিগ্ৰী লাভ কৰাৰ উদ্দেশ্য আছিল, কিন্তু দেউতাকে তেওঁৰ ইচ্ছাক নস্যাৎ কৰিছিল। দেউতাকে অনুভৱ কৰিছিল যে "কলেজত এজনী ছোৱালীৰ বাবে এয়া অতি কঠিন বিষয়। সেয়েহে তেওঁ বীণাক ইয়াৰ পৰিৱৰ্তে সংগীত ল'বলৈ বাধ্য কৰাইছিল।" শিক্ষক প্ৰশিক্ষণ পাঠ্যক্ৰম সম্পূৰ্ণ কৰাৰ পিছত তেওঁ অৱশ্যে কলা নিলয়ম, শিশু উদ্যান বিদ্যালয় আৰু পিছলৈ চেন্নাইৰ কলাক্ষেত্ৰ ফাউণ্ডেশ্যনত গণিত শিকাইছিল। পিছলৈ কৰ্ণাটকী সংগীতৰ কেন্দ্ৰীয় মহাবিদ্যালয়ত সংস্কৃত আৰু সংগীত বিজ্ঞানৰ অধ্যাপনা কৰে।

বিদ্যাই নিজৰ প্ৰাৰম্ভিক সংগীত শিক্ষা  টি. এচ সবেছা আয়াৰ পৰা লৈছিল। মাদ্ৰাচ সবাপতি আয়াৰ আৰু সংগীতজ্ঞ টি এল ভেংকটৰমণে তেওঁ উচ্চতৰ সংগীত শিক্ষা দিছিল। সংস্কৃত আৰু ইংৰাজী ভাষাত দক্ষতাৰ বাবে তেওঁ কৰ্ণাটকৰ মহান সংগীতজ্ঞ শ্যামা শাস্ত্ৰীৰ ওপৰত অসংখ্য প্ৰবন্ধ আৰু গ্ৰন্থ প্ৰকাশ কৰিছে। ২০০৭ চনত তেওঁক সংগীত নাটক অকাডেমী বঁটা প্ৰদান কৰা হয়।

## সন্মান
*২০০৭: বীণা বাদনত (কৰ্ণাটকী সংগীত) সংগীত নাটক একাডেমী বঁটা।হয়।

## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:সংগীত নাটক একাডেমী বঁটা বিজয়ী
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় সংগীতজ্ঞ
শ্ৰেণী:বীণা বাদক
জয়ন্তী কুমাৰেশ

**জয়ন্তী কুমাৰেশ  **  (; এগৰাকী ভাৰতীয় বীণা সংগীতজ্ঞ।    ছয় প্ৰজন্মৰ পৰা কৰ্ণাটকী সংগীতৰ অনুশীলন কৰি অহা সংগীতজ্ঞৰ বংশৰ পৰা অহা জয়ন্তীয়ে তিনি বছৰ বয়সৰ পৰাই সৰস্বতী বীনা বজাবলৈ আৰম্ভ কৰিছিল। তেওঁৰ মাতৃ লালগুড়ী ৰাজলক্ষ্মী আছিল তেওঁৰ প্ৰথম শিক্ষয়িত্ৰী আৰু পিছত তেওঁ মাহীয়েক পদ্মাৱতী অনন্তগোপালনৰ পৰা গভীৰ প্ৰশিক্ষণ গ্ৰহণ লৈছিল। এছ বালচন্দৰেও তেওঁক শিকাইছিল আৰু বালচন্দৰৰ সৈতেও তেওঁ অনুষ্ঠান পৰিৱেশন কৰিছিল। ভায়লিনবাদক যুটি গণেশ–কুমাৰেশৰ কনিষ্ঠ কুমাৰেশ ৰাজগোপালনৰ সৈতে তেওঁ বিবাহপাশত আবদ্ধ হয়। তেওঁ ভায়লিনবাদক লালগুড়ী জয়ৰমনৰ ভতিজী।

জয়ন্তীয়ে "সৰস্বতী বীণাৰ শৈলী আৰু বজোৱাৰ কৌশল", এই বিষয়ত কৰা গৱেষণাৰ বাবে ডক্টৰেট ডিগ্ৰী লাভ কৰে। তেওঁ সমগ্ৰ বিশ্বতে কৰ্মশালা আয়োজন কৰে আৰু বক্তৃতা প্ৰদান কৰে। তেওঁ ভাৰতীয় ৰাষ্ট্ৰীয় অৰ্কেষ্ট্ৰা  প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল, য'ত ভাৰতৰ চহকী সংগীত আৰু সাংস্কৃতিক ঐতিহ্যক প্ৰতিনিধিত্ব কৰা কৰ্ণাটকী আৰু হিন্দুস্তানী ধাৰাৰ শিল্পীৰ এটা দলে একে বেনাৰৰ তলত একত্ৰিত হৈ ভাৰতীয় শাস্ত্ৰীয় সংগীত প্ৰদৰ্শন কৰে।

জয়ন্তীয়ে " Mysterious Duality " এলবামটো ৰচনা কৰি মুক্তি দিয়ে।  শিল্পীগৰাকীয়ে ৭টা ভিন্নভিন্ন বীনা ট্ৰেক বজাইছে।
## সন্মান
*২০০৬: তামিলনাডু চৰকাৰৰ পৰা কলাইমামণি ৰাজ্যিক বঁটা 
*২০২২: বীণা বাদনত (কৰ্ণাটকী সংগীত) সংগীত নাটক একাডেমী বঁটা।

## তথ্য সংগ্ৰহ

## বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:সংগীত নাটক একাডেমী বঁটা বিজয়ী
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় সংগীতজ্ঞ
শ্ৰেণী:বীণা বাদক
ৰেখা জৈন

** ৰেখা জৈন **  (; ১৯২৪–২০১০) এগৰাকী ভাৰতীয় শিশু নাট্যকাৰ, পৰিচালক, আৰু লোকসংগীত বিশেষজ্ঞ। শিশুৰ বাবে নাটকৰ উপৰিও ভাৰতীয় লোকসংগীত আৰু লোকনৃত্যৰ ওপৰতো প্ৰবন্ধ আৰু সমালোচনা লিখিছে। হিন্দী একাডেমী, সাহিত্য কলা পৰিষদ, উত্তৰ প্ৰদেশ সংগীত নাটক অকাডেমী, দিল্লী নাট্য সংঘ, দিল্লী ৰটাৰী ক্লাব, সাহিত্য সম্মান, দিল্লী হিন্দী একাডেমী আদিৰ পৰা বঁটা লাভ কৰিছে। ২০০৬ চনত সংগীত নাটক একাডেমীয়ে সামগ্ৰিক অৱদানৰ বাবে তেওঁক সংগীত নাটক অকাডেমী বঁটাৰে সন্মানিত কৰে।
## জীৱনী
১৯২৪ চনৰ ২৮ ছেপ্টেম্বৰত ৰেখা গোৱেল নামেৰে উত্তৰ প্ৰদেশৰ আগ্ৰাৰ এটা ৰক্ষণশীল বনিয়া যৌথ পৰিয়ালত ৰেখা জৈনৰ জন্ম হৈছিল।

১৯৩৬ চনৰ ৩ মে'ত ১২ বছৰ বয়সত ৰেখা গোৱেলে এটা ধনী ব্যৱসায়িক পৰিয়ালৰ সন্তান, কিন্তু প্ৰগতিশীল ধ্যানধাৰণাৰ আৰু মাৰ্ক্সবাদৰ প্ৰতি আকৰ্ষিত নেমীচন্দ্ৰ জৈনক বিয়া কৰায়। পৰম্পৰাগত পদ্ধতিৰে প্ৰথমে বৈষ্ণৱ প্ৰথা আৰু পিছত জৈন ৰীতি-নীতি অনুসৰি  বিবাহ অনুষ্ঠান অনুষ্ঠিত কৰা হৈছিল।
.
প্ৰগতিশীল স্বামীয়ে ৰেখাক শিক্ষা গ্ৰহণ কৰিবলৈ আৰু ঘৰৰ বাহিৰৰ জীৱনত অংশগ্ৰহণ কৰিবলৈ উৎসাহিত কৰিছিল। যেতিয়া তেওঁৰ স্বামী কলিকতালৈ গুচি যায় আৰু ভাৰতীয় গণনাট্য সংঘৰ কাম-কাজৰ লগত জড়িত হয়, তেতিয়া ৰেখা জৈনৰো নাটকৰ প্ৰতি আগ্ৰহ জাগে আৰু গায়ক মণ্ডলীত গীত গাবলৈ আৰম্ভ কৰে। ৰেখাই তেওঁৰ স্মৃতিচাৰণত তেওঁৰ স্বামীক এজন অতি জ্ঞানী আৰু প্ৰগতিশীল পুৰুষ বুলি বৰ্ণনা কৰিছে; কিন্তু মাজেমাজে কেতিয়াবা নিজৰ ইচ্ছা পত্নীৰ ওপৰত জাপি দিছিল। কলকাতাত থকাৰ সময়ত তেওঁ হিন্দী সাহিত্য আৰু হিন্দুস্তানী শাস্ত্ৰীয় সংগীতৰ ডিপ্লমা কৰিছিল। তেওঁ এছিয়ান থিয়েটাৰ ইনষ্টিটিউটতো প্ৰশিক্ষণ লৈছিল।
## সন্মান
*২০০৬: সামগ্ৰিক অৱদান (পৰিবেশ্য কলা) শিতানত সংগীত নাটক একাডেমী বঁটা।

## তথ্য সংগ্ৰহ

## বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ থিয়েটাৰ ব্যক্তিত্ব
শ্ৰেণী:সংগীত নাটক একাডেমী বঁটা বিজয়ী
সৰ্প ৰাজকুমাৰৰ টোপনি যোৱা মূৰ

**দ্য স্নেক-প্ৰিন্স স্লিপি-হেড ''(সৰ্প ৰাজকুমাৰৰ টোপনি যোৱা মূৰ)*** হৈছে এমিলি লৰিমাৰ আৰু ডেভিদ লকহাৰ্ট ৰবাৰ্টছন লৰিমাৰে ১৯১৯ চনত তেওঁলোকৰ সংকলন *পাৰ্চীন টেলছত* প্ৰকাশ কৰা ইৰাণী লোককথা। ইয়াৰ সৈতে *এনিমেল এজ ব্ৰাইডগ্ৰুম* বা *দ্য চাৰ্চ ফৰ দ্য লষ্ট হাজবেণ্ডৰ* আন্তৰ্জাতিক চক্ৰৰ সম্পৰ্ক আছে, যে এগৰাকী মানৱ ৰাজকুমাৰীয়ে অলৌকিক স্বামী বা জন্তুৰ ৰূপত থকা মানুহক বিয়া কৰায়, তেওঁক হেৰুৱাই পেলায় আৰু তেওঁক বিচাৰিবলগীয়া হয়। পণ্ডিতসকলৰ মতে ইৰাণত এই চক্ৰৰ বহুতো ভিন্নতা থকা বুলি কোৱা হৈছে আৰু পশু স্বামীৰ সাধাৰণ ৰূপটো হৈছে সাপ।

==উৎসসমূহ==
লৰিমাৰ দম্পতীয়ে কেৰমানীৰ পৰা এই কাহিনীটোৰ উৎস লাভ কৰিছিল। আকৌ জাৰ্মান পণ্ডিত উলৰিচ মাৰ্জলফে ইয়াৰ উৎস কেৰমানৰ পৰা উলিয়াইছিল।

==অনুবাদ==
এই কাহিনীটো ইটালীয়ান ভাষালৈ *Il principe serpente* আৰু *Mir Mast, il Principe Serpente*, জাৰ্মান ভাষালৈ *Der Schlangenprinz*, হাংগেৰীয়ান ভাষালৈ *A kígyóherceg meséje'' নামেৰে অনুদিত হৈছে।

## আৰু চাওক
*সৰ্প ৰাজকুমাৰ (পঞ্জাবী সাধুকথা)
*সৰ্প ৰাজকুমাৰ (হাংগেৰিয়ান লোককথা)
*চম্পাৱতী (সাধু)

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:লোককথা
শ্ৰেণী:লোকগাথা
শ্ৰেণী:সাধু
শ্ৰেণী:সাধুকথা
ঐশ্বৰ্য নাগ

**ঐশ্বৰ্য নাগ** এগৰাকী ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী আৰু মডেল, যিয়ে দক্ষিণ ভাৰতীয় ছবি, মূলতঃ কানাড়া চিনেমাত অভিনয় কৰিছে। মডেলিঙৰ পিছত তেওঁ অভিনয়ত আত্মপ্ৰকাশ কৰে নীনে নীনে (২০০৮) ছবিত, তাৰ পিছত জলি ডেজ (২০০৯) আৰু কাল মাঞ্জা (২০১০) ছবিত।

## কৰ্মজীৱন
২০০৮ চনত মুক্তি পোৱা ছবি নীনী নীনত ধ্যান আৰু অনন্ত নাগৰ সৈতে মুখ্য অভিনেত্ৰী হিচাপে আত্মপ্ৰকাশ কৰে ঐশ্বৰ্যই। 
ছবিখনে টেক কৰ্মীসকলৰ হেঁচা আৰু হেঁচাসমূহৰ সৈতে মোকাবিলা কৰিছিল আৰু পৰিপক্বভাৱে মোকাবিলা কৰাৰ বাবে ইয়াক প্ৰশংসা কৰা হৈছিল। ইয়াৰ পিছত তেওঁক দেখা গৈছিল তেলেগু হিট ছবি হেপি ডেজৰ পুনৰ্নিৰ্মাণ এম ডি শ্ৰীধৰৰ ছবি জলি ডেজত। সমালোচকসকলে ইয়াক ভালদৰে গ্ৰহণ কৰিছিল, এজনে তেওঁক "কানাড়া ভাষাত অতি ভাল নায়িকা সামগ্ৰী" বুলি অভিহিত কৰিছিল। 

কিছু সময়ৰ বিৰতিৰ অন্তত ঐশ্বৰ্যক দেখা গ’ল কমেডী ছবি কল মাঞ্জাত, য’ত অভিনয় কৰিছিল কোমল কুমাৰকো। ছবিখনে অনুকূল সমালোচনাৰ সন্মুখীন হোৱাৰ লগতে তেওঁৰ অভিনয়ক সমালোচকে প্ৰশংসা কৰে। 
ইয়াৰ পিছতে বিজয় ৰাঘবেন্দ্ৰৰ সৈতে বিঘ্না ছবিখনত চহী কৰে, যিখন ছবি নিৰ্মাণ প্ৰক্ৰিয়াত কেইবাবাৰো পলম হয়। ২০১৩ চনত তেওঁৰ সংখ্যাগৰিষ্ঠ মুক্তি লাভ কৰিছিল আৰু প্ৰজ্বল দেৱৰাজে অভিনীত ছবি জিদ্দি প্ৰথম মুক্তি আছিল। বিজয় ৰাঘবেন্দ্ৰৰ বিপৰীতে চেল্লা পিল্লী নামৰ ৰোমাণ্টিক কমেডী ছবি লুচেগালু আৰু চেতন চন্দ্ৰৰ সৈতে জাথ্ৰে নামৰ কমেডী ছবিখনত অভিনয় কৰে।

২০১৪ চনত টি. মুদ্দু মানসেত তেওঁক সহজেই ৰয়েল এনফিল্ডত উঠি যোৱা দেখা যায়, যিটো সমালোচকৰ প্ৰশংসিত ভূমিকা। ২০১৫ চনত জাথ্ৰে ছবিখনত মিডিয়া ৰিপ’ৰ্টাৰৰ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছিল।

## ফিল্মগ্ৰাফী

## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:অভিনেত্ৰী
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় নাৰী
তাহিৰা আব্দুল্লা

**তাহিৰা আব্দুল্লা** (উৰ্দু: طاہرہ عبداللہ, জন্ম: গ, ১৯৫৩-) এগৰাকী পাকিস্তানী মানৱ অধিকাৰ কৰ্মী, মহিলা অধিকাৰ কৰ্মী, সমাজ বিজ্ঞানী আৰু লিংগ সমতাৰ সমৰ্থক। তেওঁৰ ঘৰ ইছলামাবাদত৷

২০০৯ চনত আব্দুল্লাক স্বতন্ত্ৰ ন্যায়পালিকাৰ পুনৰুদ্ধাৰৰ আন্দোলনত অংশগ্ৰহণ কৰাৰ সময়ত ইছলামবাদত তেওঁক গ্ৰেপ্তাৰ কৰা হয়।

আব্দুল্লাই অসংখ্য ন্যাস, নাগৰিক সমাজৰ সংগঠন, অ-লাভজনক, নীতিগত গোট, আৰু শৈক্ষিক সংস্থাৰ বাবে স্বেচ্ছামূলকভাৱে কাম কৰে। তেওঁ উগ্ৰবাদমুক্ত শিক্ষা আৰু গ্ৰাম্য অঞ্চলৰ মহিলাসকলৰ বাবে সহজলভ্যতাৰ প্ৰবল সমৰ্থন কৰে। নাৰীৰ অধিকাৰৰ প্ৰবল সমৰ্থক হিচাপে তেওঁ সদায় সকলো ধৰণৰ লিংগ হিংসাৰ বিৰুদ্ধে মাত মাতি আহিছে। ২০১৪ চনত ৰছিদ ৰেহমান (জুনাইদ হাফিজৰ অধিবক্তা)ৰ হত্যাকাণ্ডৰ প্ৰতিক্ৰিয়া স্বৰূপে তেওঁ কোৱা বিষয়সমূহৰ ভিতৰত আছে “মানৱ অধিকাৰ ৰক্ষাকাৰীৰ বাবে স্থান মুকলি কৰা” ৷

২০১৪ চনত, তেওঁ পাকিস্তান ইলেক্ট্ৰনিক মিডিয়া ৰেগুলেটৰী অথৰিটি (পেমৰা)ৰ কাৰ্যৰ বিৰোধিতা কৰিছিল, যিটোৱে এটা ব্যক্তিগত টিভি ষ্টেচন পষেকৰ বাবে বন্ধ কৰি ৰাখিছিল, কাৰণ তেওঁ নিন্দাসূচক বিষয়বস্তু সম্প্ৰচাৰ কৰিছিল৷ আব্দুল্লাৰ মতামত আছিল যে “এইটো উত্তৰ নহয়”। কাছুৰ শিশু যৌন নিৰ্যাতনৰ কেলেংকাৰীৰ উত্তৰত তেওঁ মন্তব্য কৰিছিল যে “এটা শিশু নিৰুদ্দেশ হৈছে এটা শিশু বেছি”৷(One child missing is one child too many).

## কৰ্ম
*Co-author *Suggestions on Women's Empowerment for Election Manifestos of Political Parties* (Aurat Foundation, 2012) 
**The situation of disabled children in Pakistan* (UNICEF, 1981)

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:পাকিস্তানৰ মহিলা অধিকাৰ কৰ্মী
তবচ্ছুম আদনান

**তবচ্ছুম আদনান** (; জন্ম ১৯৭৭) স্বাত উপত্যকাৰ এগৰাকী পাকিস্তানী মহিলা অধিকাৰ কৰ্মী। পাকিস্তানী মহিলাসকলৰ ন্যায় বিচৰাৰ প্ৰচেষ্টাৰ বাবে তেওঁ ২০১৫ চনৰ *আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় মহিলা সাহস বঁটা* লাভ কৰে।

## জীৱনী
১৯৭৭ চনত জন্মগ্ৰহণ কৰা তবচ্ছুম আদনান পাকিস্তানৰ শ্বাট উপত্যকাত ডাঙৰ-দীঘল হৈছিল। ১৩ বছৰ বয়সত শিশু কন্যা, চাৰিটা সন্তানৰ মাতৃ আৰু ঘৰুৱা হিংসাৰ বলি হোৱাৰ পিছত ২০ বছৰীয়া স্বামীৰ সৈতে বিবাহ বিচ্ছেদ হয়৷ গৃহহীন আৰু সহায়হীন আদনানে স্থানীয় সাহায্য গোটৰ দ্বাৰা পৰিচালিত মহিলা সবলীকৰণ কাৰ্যসূচীত অংশগ্ৰহণ কৰে। ই তেওঁক সিদ্ধান্ত গ্ৰহণ প্ৰক্ৰিয়াত অংশগ্ৰহণৰ মহিলাসকলৰ ক্ষমতা সলনি কৰাৰ বাবে কাম কৰিবলৈ অনুপ্ৰাণিত কৰিছিল। প্ৰথম অৱস্থাত তেওঁ কেৱল পুৰুষৰ বাবে প্ৰধান স্বত অমন জিৰ্গাৰ কাষ চাপিছিল যদিও নাকচ কৰা হৈছিল।জিৰ্গাছ হৈছে পৰম্পৰাগত অনানুষ্ঠানিক ন্যায়িক পৰিষদ যিয়ে কিছাছ, প্ৰতিশোধ আইন বলবৎ কৰে৷ আৰু যদিও আনুষ্ঠানিক ন্যায়িক ব্যৱস্থা বা আৰক্ষীৰ পদ্ধতিৰ ঠাই লোৱাৰ উদ্দেশ্য নহয়, বয়োজ্যেষ্ঠসকলৰ সিদ্ধান্ত সামাজিকভাৱে সন্মানীয় আৰু ই প্ৰায়ে ন্যায়পালিকাৰ ওপৰত প্ৰভাৱ পেলায়।

২০১৩ চনৰ মে' মাহত আদনানে নিজাকৈ জিৰগা আৰম্ভ কৰে, যিটো দেশৰ প্ৰথমটো মহিলাৰ দ্বাৰা পৰিচালিত জিৰ্গা। পৰম্পৰাগতভাৱে এই অঞ্চলৰ মহিলাসকলক পুৰুষৰ বিবাদ নিষ্পত্তি কৰিবলৈ, ঋণ, সন্মানৰ দাবী আৰু অপৰাধৰ প্ৰতিশোধৰ বাবে বিবাহৰ ব্যৱসায় কৰা হৈছে। মহিলাৰ ক্ষমতা কম হোৱাৰ বাবে আদনানে স্বীকাৰ কৰিছিল যে তেওঁৰ দলটোৱে কৰ্তৃপক্ষক কাম কৰিবলৈ হেঁচা প্ৰয়োগ কৰিব লাগিব। তেওঁৰ ২৫ জনীয়া সৰ্বমহিলা জিৰ্গাই আৰক্ষী আৰু পৰম্পৰাগত আদালত ব্যৱস্থাক ভুক্তভোগীসকলক আইনী সহায় আগবঢ়োৱাৰ লগতে কাম কৰিবলৈ হেঁচা প্ৰয়োগ কৰে। খ্বেণ্ডো জিৰ্গা বা ভগ্নী পৰিষদে মহিলাসকলক ন্যায়ৰ সহায় আগবঢ়োৱাৰ উপৰি ছোৱালীৰ বাবে বিনামূলীয়া শিক্ষাৰ পোষকতা কৰে; মহিলা আৰু ছোৱালীৰ স্বাস্থ্যৰ সুৰক্ষা; পৰম্পৰাগত ঘৰুৱা আৰু অগতানুগতিক বৃত্তিমূলক দক্ষতা দুয়োটাতে প্ৰশিক্ষণ; ক্ষুদ্ৰ বিত্তীয় সাহায্য, মহিলাসকলৰ বাবে শান্তি আলোচনা, ন্যায়, আৰু ভোটদানৰ সুবিধা; আৰু মহিলাসকলক হিংসাৰ পৰা ৰক্ষা কৰা আইন, বিশেষকৈ, হত্যা, যৌতুকৰ হাৰাশাস্তি, এচিড আক্ৰমণ আৰু নিৰ্যাতনক অগ্ৰাধিকাৰ দিয়ে। প্ৰথম অৱস্থাত খ্ৱেণ্ডো জিৰ্গাক পুৰুষৰ জিৰ্গা আৰু বিশিষ্ট মহিলা অধিকাৰ কৰ্মী দুয়োয়েই বিৰোধিতা কৰিছিল।

## বঁটা
২০১৩ চনত আদনানক হিউমেন ডিফেণ্ডাৰছ বঁটাৰে সন্মানিত কৰা হয়৷ ২০১৪ চনত তেওঁ এন-পিচ এম্পাৱাৰমেণ্ট বঁটাৰ বাবে মনোনীত হয়, আৰু ২০১৫ চনত তেওঁ আমেৰিকাৰ বিদেশ বিভাগৰ আন্তৰ্জাতিক সাহসী মহিলা বঁটা লাভ কৰে। ২০১৬ চনৰ নেলছন মেণ্ডেলা বঁটা লাভ কৰিছে।

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:পাকিস্তানৰ মহিলা অধিকাৰ কৰ্মী
শ্ৰেণী:পাকিস্তানৰ ব্যক্তি
সুন্দৰী কে শ্ৰীধৰণী

**সুন্দৰী কে শ্ৰীধৰণী **  (; ৬ এপ্ৰিল ১৯২৫ – ৭ এপ্ৰিল ২০১২) ১৯৫০ চনত প্ৰতিষ্ঠা কৰা বহু কলা প্ৰতিষ্ঠান ত্ৰিবেণী কলা সংগমৰ প্ৰতিষ্ঠাপক আৰু পৰিচালক আছিল।
## প্ৰাৰম্ভিক জীৱন
ব্ৰিটিছ ভাৰতৰ সিন্ধৰ হায়দৰাবাদত জন্মগ্ৰহণ কৰা শ্ৰীধৰণীয়ে শান্তিনিকেতনত থকাৰ সময়তে নৃত্য শিকিবলৈ আৰম্ভ কৰে। তাৰ পিছত উদয় শংকৰৰ আলমোৰাত থকা ভাৰতীয় সাংস্কৃতিক কেন্দ্ৰত যোগদান কৰে, য’ত তেওঁ গুৰু শংকৰন নাম্বুদিৰীৰ অধীনত কথকলি আৰু গুৰু আমুবি সিঙৰ অধীনত মণিপুৰী নৃত্যৰ প্ৰশিক্ষণ লয়। তেওঁ লণ্ডনৰ জিনাৰ মাৱাৰ স্কুল অৱ ডান্স এণ্ড ড্ৰামাৰ পৰা  গ্ৰীক নৃত্য শিকে। কবি, নাট্যকাৰ আৰু সাংবাদিক কৃষ্ণলাল শ্ৰীধৰণীৰ সৈতে বিবাহপাশত আবদ্ধ হয়।
## কৰ্মজীৱন
১৯৪৭ চনত প্ৰাগত প্ৰথম আন্তৰ্জাতিক যুৱ মহোৎসৱত তেওঁ অনুষ্ঠান পৰিৱেশন কৰে আৰু ১৯৫০ চনত তেওঁ ফুলব্ৰাইট ফেল'শ্বিপ লাভ কৰে। লগতে লছ এঞ্জেলছৰ কেলিফৰ্ণিয়া বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰাও বৃত্তি লাভ কৰে, যাৰ দ্বাৰা তেওঁ আমেৰিকাৰ কেইবাখনো বিশ্ববিদ্যালয় ভ্ৰমণ কৰি ভাৰতীয় নৃত্যৰ বিষয়ে বক্তৃতা-প্ৰদৰ্শন দিয়ে।

বিয়াৰ পিছত তেওঁ দিল্লীলৈ স্থানান্তৰ হয় আৰু ১৯৫০ চনত ত্ৰিবেণী কলা সংগম আৰম্ভ কৰে। এই প্ৰতিষ্ঠানখন দিল্লীৰ কনাটপ্লেচৰ এটা কফি হাউছৰ ওপৰৰ এটা কোঠা আৰু টেৰেচৰ পৰা আৰম্ভ হৈছিল, য’ত বিখ্যাত শিল্পী কে এছ কুলকাৰ্ণীৰ অধীনত দুজন ছাত্ৰ আছিল। সোনকালেই তেওঁৰ এই প্ৰচেষ্টা দৃষ্টিগোচৰ হ’ল আৰু পণ্ডিত নেহৰুৱে তেওঁক প্ৰতিষ্ঠানটোৰ বাবে আধা একৰ মাটি আবণ্টন দিয়ে। লাহে লাহে তেওঁ এটা দল সংগঠিত কৰি কনচাৰ্টৰ আয়োজন কৰিবলৈ ধৰিলে। এনেকৈয়ে ধন সংগ্ৰহ কৰি অৱশেষত ১৯৫৭ চনৰ আশে-পাশে প্ৰতিষ্ঠানখনৰ নিৰ্মাণ কাৰ্য আৰম্ভ হয় আৰু শেষত ১৯৬৩ চনৰ ৩ মাৰ্চত বৰ্তমানৰ ভৱনটো উদ্বোধন কৰা হয়।

## সন্মান
*২০১১: সামগ্ৰিক অৱদান শিতানত সংগীত নাটক একাডেমী বঁটা।
*১৯৯২: পদ্মশ্ৰী
## তথ্য সংগ্ৰহ

## বাহ্যিক সংযোগ
* 

শ্ৰেণী:ভাৰতীয় নৃত্যশিল্পী
শ্ৰেণী:পদ্মশ্ৰী বঁটা বিজয়ী
শ্ৰেণী:সংগীত নাটক একাডেমী বঁটা বিজয়ী
আৰতি আগৰৱাল

**আৰতি আগৰৱাল** (; জন্ম: ৫ মাৰ্চ, ১৯৮৪ – মৃত্যু: ৬ জুন, ২০১৫) এগৰাকী ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী যিয়ে প্ৰধানকৈ তেলেগু চিনেমা আৰু তামিল চিনেমাত কাম কৰিছিল। 

## প্ৰাথমিক জীৱন আৰু কেৰিয়াৰ
১৯৮৪ চনৰ ৫ মাৰ্চত নিউ জাৰ্চিত গুজৰাটী] পিতৃ-মাতৃৰ ঘৰত আগৰৱালৰ জন্ম হয়।
তেওঁৰ কনিষ্ঠ ভগ্নী অদিতি আগৰৱাল তেলেগু চলচ্চিত্ৰ জগতৰ এগৰাকী অভিনেত্ৰীও। 
প্ৰায় ১৪ বছৰ বয়সত অভিনেতা ছুনিয়েল শ্বেট্টিয়ে তেওঁক দেখা পাই পেনচিলভেনিয়াৰ ফিলাডেলফিয়াত মঞ্চত নাচিবলৈ আমন্ত্ৰণ জনায়। অভিনয়ৰ অন্তত তেওঁ দেউতাকক বলীউডত অভিনয় কৰিবলৈ উৎসাহিত কৰিবলৈ কয়। ১৬ বছৰ বয়সত তেওঁ পাগলপান (২০০১) ছবিত চলচ্চিত্ৰত অভিষেক ঘটায়। 

অভিনেতা ভেংকটেশৰ সৈতে নুভু নাকু নাচাভ (২০০১) ছবিত আগৰৱালে তেলেগু চলচ্চিত্ৰত অভিষেক ঘটায়। ভাৰতীয় চলচ্চিত্ৰ তাৰকা চিৰঞ্জীৱী, নন্দমুৰি বালকৃষ্ণ, নাগাৰ্জুন, ভেংকটেশ, প্ৰভাস, মহেশ বাবু, ৰবি তেজা, আৰু জুনিয়ৰ এন টি আৰৰ সৈতে কাম কৰা কেইগৰাকীমান অতেলেগু ভাষী অভিনেত্ৰীৰ ভিতৰত তেওঁ অন্যতম আছিল।

উইনাৰ (২০০৩) আৰু বাম্বাৰা কানালে (২০০৫)ৰ জৰিয়তেও তামিল ছবিৰ ক্ষেত্ৰখনত খোজ দিবলৈ চেষ্টা কৰিছিল। উইনাৰ চিনেমাত প্ৰথমতে তেওঁক মহিলা নায়িকা হিচাপে নিৰ্বাচিত কৰা হৈছিল। কিন্তু দ্বিতীয় শ্বুটিং সূচীত তেওঁৰ অনুপলব্ধতাৰ বাবে
তামিল ছবি মিথুন (২০০২)ৰ পিছত তেওঁৰ জনপ্ৰিয়তাৰ বাবে অৱশেষত তেওঁৰ ঠাইত কিৰণ ৰাথোদক নিযুক্তি দিয়া হয়। তেওঁ জ্যোতিকাৰ ব্লকবাষ্টাৰ তামিল ছবি যেনে ধূল (ভিদে) আৰু প্ৰিয়মানা থোজি (বসন্তম)ৰ জনপ্ৰিয় তেলেগু ৰিমেক গ্ৰহণ কৰে। 

২০০৫ চনত সংবাদ মাধ্যমত প্ৰকাশ পাইছিল যে আগৰৱালে সহ অভিনেতাৰ সৈতে প্ৰেমৰ সম্পৰ্ক বিফল হোৱাৰ বাবে আত্মহত্যাৰ চেষ্টা কৰিছিল। 
২০০৬ চনত ঘৰত হোৱা দুৰ্ঘটনাৰ পিছত হায়দৰাবাদৰ জুবিলী হিলছৰ এপ'ল' হাস্পতালত মূৰৰ অভ্যন্তৰীণ আঘাতৰ বাবে চিকিৎসালয়ত ভৰ্তি কৰা হয় আৰু ভেণ্টিলেটৰৰ সহায়ত ৰখা হয়।

২০০৭ চনত আগৰৱালে এজন চফটৱেৰ ইঞ্জিনিয়াৰৰ সৈতে বিবাহপাশত আবদ্ধ হয়; ২০০৯ চনত এই দম্পতীহালৰ বিবাহ বিচ্ছেদ হয়। ref name=AAdivorce>

## মৃত্যু
২০১৫ চনৰ ৬ জুনত নিউ জাৰ্চিৰ আটলাণ্টিক চিটিৰ আটলাণ্টিককেয়াৰ আঞ্চলিক চিকিৎসা কেন্দ্ৰত উপস্থিত হোৱাৰ লগে লগে আগৰৱালক মৃত বুলি ঘোষণা কৰা হয়। 
ছয় সপ্তাহ আগতে লিপ'ছাকচন অস্ত্ৰোপচাৰ কৰা আগৰৱালৰ মৃত্যুৰ পূৰ্বে শ্বাস-প্ৰশ্বাসৰ গুৰুতৰ সমস্যা হৈছিল। 
তেওঁৰ মেনেজাৰে তেওঁৰ মৃত্যুৰ কাৰণ হৃদযন্ত্ৰৰ ক্ৰিয়া বন্ধ হোৱা বুলি কয়। 
তেখেতে পিতৃ-মাতৃৰ সৈতে এগ হাৰ্বাৰ টাউনশ্বিপত বাস কৰিছিল।

## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:অভিনেত্ৰী
শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় নাৰী
ইছৰত আফ্ৰিন

**ইছৰত আফ্ৰিন** (, জন্ম-২৫ ডিচেম্বৰ ১৯৫৬) এগৰাকী উৰ্দু কবি। তেওঁৰ ৰচনাসমূহ ইংৰাজী, জাপানী, সংস্কৃত আৰু হিন্দীকে ধৰি বহু ভাষালৈ অনুবাদ কৰা হৈছে। গজল গায়ক জগজিৎ সিং আৰু চিত্ৰা সিঙেও তেওঁলোকৰ সংকলন *বিয়ণ্ড টাইম (১৯৮৭)*ত তেওঁৰ কবিতা পৰিবেশন কৰে। জিয়া মহয়েদ্দিনে তেওঁৰ ১৭ আৰু ২০ খণ্ডৰ লগতে তেওঁৰ চলি থকা কনচাৰ্টতো তেওঁৰ নাজম আবৃত্তি কৰে।

## প্ৰাৰম্ভিক জীৱন আৰু শিক্ষা

১৯৭১ চনৰ ৩১ এপ্ৰিলত ১৪ বছৰ বয়সত প্ৰথমবাৰৰ বাবে দৈনিক জাং কাকত প্ৰকাশ পাইছিল। তেওঁ লেখা অব্যাহত ৰাখিছিল আৰু সমগ্ৰ ভাৰত আৰু পাকিস্তানৰ বহুতো সাহিত্য আলোচনীত প্ৰকাশ পাইছিল। অৱশেষত কবি ফাহমিদা ৰিয়াজৰ সম্পাদনাত আৱাজ নামৰ মাহেকীয়া আলোচনীখনৰ সহকাৰী সম্পাদক হয়। লেখাৰ কেৰিয়াৰৰ সমান্তৰালভাৱে তেওঁ ১৯৭০–১৯৮৪ চনলৈকে ৰেডিঅ' পাকিস্তানত কেইবাটাও ৰেডিঅ' অনুষ্ঠানত অংশগ্ৰহণ কৰিছিল যিবোৰ ৰাষ্ট্ৰীয় আৰু বিশ্বজুৰি প্ৰচাৰিত হৈছিল। পিছলৈ তেওঁ মিৰ্জা জামিলৰ অধীনত ইনপেজৰ বাবে বৰ্তমানৰ সাৰ্বজনীন নূৰী নাস্তালিক উৰ্দু লিপিৰ কাম কৰিছিল।

১৯৮৫ চনত ভাৰতীয় উকীল চৈয়দ পেৰৱাইজ জাফ্ৰিৰ সৈতে বিবাহপাশত আবদ্ধ হৈ ভাৰতত বসতি স্থাপন কৰে। যদিও ১৯৯০ চনত তেওঁলোকে আমেৰিকালৈ গুচি যায় আৰু এতিয়া টেক্সাছৰ হিউষ্টনত বাস কৰে। তেওঁলোকৰ তিনিটা সন্তান আছে।

ইছৰত আফ্ৰিন বৰ্তমান অষ্টিনৰ হিন্দু উৰ্দু ফ্লেগশ্বিপ প্ৰগ্ৰেমৰ দ্য ইউনিভাৰ্চিটি অৱ টেক্সাছৰ প্ৰধান উৰ্দু প্ৰবক্তা।

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:পাকিস্তানৰ মহিলা অধিকাৰ কৰ্মী
শ্ৰেণী:পাকিস্তানৰ ব্যক্তি
সন্ধ্যা পুৰেছা

**সন্ধ্যা পুৰেছা **  (; জন্ম: ২৯ ডিচেম্বৰ ১৯৬৫) ভাৰতীয় শাস্ত্ৰীয় নৃত্য ভাৰতনাট্যমৰ এগৰাকী জ্যেষ্ঠ প্ৰতিপাদক, লেখক আৰু প্ৰসিদ্ধ অনুশীলনকাৰী। তেওঁ অভিনয় দৰ্পনত নন্দীকেশ্বৰেৰ দ্বাৰা পৰিভাষিত আৰু তেওঁৰ গুৰু পাৰ্বতী কুমাৰৰ দ্বাৰা কৰিঅ’গ্ৰাফী কৰা সমগ্ৰ অভিনয় দৰ্পন নৃত্য গ্ৰন্থখনক ভাৰতনাট্যম শৈলীত প্ৰদৰ্শন কৰিবলৈ মঞ্চলৈ অনা প্ৰথমগৰাকী ব্যক্তি। পুৰেচাই কলাসা কৰণৰ ওপৰত গৱেষণা কৰিছে আৰু ২০১০ চনত গ্ৰন্থাকাৰে প্ৰকাশ কৰিছে।

পৰিবেশন কলাৰ সামগ্ৰিক অৱদানৰ বাবে ২০১৭ চনৰ বাবে তেওঁ সংগীত নাটক অকাডেমী বঁটা প্ৰদান কৰা হয়। তেওঁ সংগীত নাটক একাডেমীৰ আৰু জি-২০ ইণ্ডিয়া ২০২৩ৰ এংগেজমেণ্ট গ্ৰুপৰ অধ্যক্ষ। তেওঁ ইন্দিৰা গান্ধী নেচনেল চেণ্টাৰ ফৰ দ্য আৰ্টছৰ বোৰ্ড অৱ ট্ৰাষ্টীৰো সদস্য। ১৯৯৪ চনৰ পৰা তেওঁ নাট্যশালাত “ৰস” তত্ত্বৰ ওপৰত চৰকাৰী শিক্ষক প্ৰশিক্ষণ কাৰ্যসূচীক প্ৰতিনিধিত্ব কৰে। ২০২৩ চনৰ ভাৰতীয় পদ্ম বঁটা প্ৰদান সমিতিৰ সদস্য আছিল।https://www.mha.gov.in/sites/default/files/2023-04/PadmaAwardsCommittee_13042023.pdf

## সন্মান
*২০১৭: সামগ্ৰিক অৱদান (নৃত্য) শিতানত সংগীত নাটক একাডেমী বঁটা।
## তথ্য সংগ্ৰহ

## বাহ্যিক সংযোগ
* Dr. Sandhya Purecha

 শ্ৰেণী:ভাৰতীয় নৃত্যশিল্পী
শ্ৰেণী:সংগীত নাটক একাডেমী বঁটা বিজয়ী
আলবেনিয়াৰ যুদ্ধ নৃত্য

**আলবেনিয়াৰ যুদ্ধ নৃত্য** আলবেনিয়ান জনসাধাৰণে পৰিবেশন কৰা এক যুদ্ধ নৃত্য। আলবেনিয়াৰ লোকসকলে যুদ্ধক্ষেত্ৰলৈ যোৱাৰ আগতে ঐতিহাসিক যুগত এইবোৰ পৰিবেশন কৰিছিল যদিও শেহতীয়াকৈ পৰম্পৰাগতভাৱে বিশেষ অনুষ্ঠান আৰু ভোজৰ সময়তহে এইবোৰ পৰিবেশন কৰা হয়। আলবেনিয়াৰ নৃতাত্ত্বিক অঞ্চল অনুসৰি যুদ্ধ নৃত্যৰ ৰূপ আৰু বিষয়বস্তু দুয়োটাতে পাৰ্থক্য আছে।

## জুইৰ চাৰিওফালে বৃত্তৰ দৰে যুদ্ধ নৃত্য
একুৰা জুইৰ চাৰিওফালে বৃত্তৰ দৰে আলবেনিয়াৰ যুদ্ধ নৃত্যৰ প্ৰাৰম্ভিক বৰ্ণনা ১৯ শতিকাৰ আৰম্ভণিতে দক্ষিণ আলবেনিয়া ভ্ৰমণ কৰা পশ্চিমীয়া ভ্ৰমণকাৰীসকলে আগবঢ়াইছিল। নৃত্যটো কেইবা ঘণ্টা ধৰি অতি কম সময়ৰ ব্যৱধানত অনুশীলন কৰা হয়, যুদ্ধৰ ঢোলৰ ৰণদূন্দুভি কৰা যুদ্ধৰ চিঞৰেৰে আৰম্ভ হোৱা সংলগ্ন গীতটোৰ শব্দৰ পৰা নতুন শক্তি আহৰণ কৰা হয় আৰু যিটো গতিৰ সৈতে একে আৰু সাধাৰণতে গোটেই পৰিবেশনৰ সময়ত মাত্ৰ এবাৰ বা দুবাৰহে সলনি হয়। আলবেনিয়ানসকলে পৰম্পৰাগতভাৱে ইয়াৰ অলৌকিক শক্তিৰ পৰা সুৰক্ষা আৰু শক্তি লাভ কৰিবলৈ ইয়াৰ চাৰিওফালে গান গাই আৰু নাচিবলৈ ব্যৱহাৰ কৰে।

## তৰোৱাল নৃত্য
আলবেনিয়াৰ তৰোৱাল নৃত্যৰ ধৰণৰ উত্তৰ আলবেনিয়াৰ হাইলেণ্ডত সাধাৰণতে পৰিবেশন কৰা হয়। তাৰ পৰাই এই ধৰণৰ নৃত্য লেঝা অঞ্চলৰ নিম্নভূমি আৰু মাটি উপত্যকাত পাহাৰৰ ৰখীয়াৰ দ্বাৰা বিয়পি পৰে। 
ইয়াৰ আদিম ৰূপত ইয়াক মুক্ত-প্ৰবাহৰ সৈতে নীৰৱে নৃত্য কৰা হয়, কেৱল নৃত্যশিল্পী(সকল)ৰ দ্বাৰা ইম্প্ৰভাইজ কৰা শৰীৰৰ ছন্দময় গতি অনুসৰণ কৰা হয় (সেয়েহে বাদ্যযন্ত্ৰৰ সংগীত বা কণ্ঠৰ অবিহনে)। 
তৰোৱাল নৃত্য হৈছে উত্তৰ-পশ্চিম ক'ছ'ভ'ৰ কিছুমান অঞ্চলত পৰিবেশন কৰা নৃত্যও, যিবোৰক বাদ্যযন্ত্ৰৰ সংগীতৰ সৈতে সংগতি কৰা হয় আৰু ইয়াক "দাসীক জয়ী কৰাৰ প্ৰতিযোগিতা" বুলি কোৱা হয়। 
ইটালীৰ আলবেনিয়ানসকলেও – আৰ্বেৰেশ্বেই – তৰোৱাল নৃত্য কৰে, যদিও ই বেলেগ ধৰণেৰে। ১৪০০ চনৰ শেষৰ ফালে আলবেনিয়ান তৰোৱাল নৃত্য ইটালীৰ টাৰেণ্টেলাসকলে অনুকৰণ কৰিছিল।

আলবেনিয়াৰ লোককথা "স্কেণ্ডাৰবেগ আৰু বালাবান"ত আলবেনিয়াৰ তৰোৱাল নৃত্যৰ বিষয়ে বৰ্ণনা কৰা হৈছে, যিটো যুদ্ধৰ পূৰ্বে স্কেণ্ডাৰবেগৰ সৈন্যই গাইছিল আৰু নৃত্য কৰিছিল।

## ৰুগোভাৰ তৰোৱাল নৃত্য
ৰুগোভা যুদ্ধ নৃত্য ক'ছ'ভ'ৰ ৰুগোভা অঞ্চলৰ নামেৰে নামাকৰণ কৰা আলবেনিয়াৰ পৰম্পৰাগত তৰোৱাল নৃত্য।

ৰুগোভা নৃত্য হৈছে যুদ্ধ নৃত্যৰ এটা ধ্বংসাৱশেষ, যুদ্ধৰ পুনৰ অভিনয় বা প্ৰস্তুতিত কৰা পেণ্টোমিমিক নৃত্যৰ অৱশিষ্ট। এই নৃত্যটো দুজন পুৰুষ নৃত্যশিল্পীয়ে পৰিবেশন কৰে যিয়ে এগৰাকী ছোৱালীৰ পাণিলাভৰ বাবে মক যুদ্ধ কৰে(এটা "কুমাৰীৰ নৃত্য") 

ইয়াক ক'ছ'ভ' আলবেনিয়ান ৰুগোভা বংশসমূহে (আলবেনিয়াৰ কেলমেণ্ডৰ পৰা অহা) আন্তৰ্জাতিকভাৱে বিখ্যাত কৰি তুলিছিল। পাহাৰীয়া মণ্টেনেগ্ৰোতো এই নৃত্য পোৱা যায়, য'ত ১৮ শতিকাত ভেড়াৰখীয়াৰ এটা জনগোষ্ঠীয়ে বসতি স্থাপন কৰিছিল।  ৰুগোভা বংশৰ যুদ্ধ নৃত্যৰ আধাৰত স্লাভকো কোৱাছনেভস্কিয়ে ১৯৭১ চনত ৰুগোভা নৃত্য পৰিচালনাৰ সৃষ্টি কৰে, যিটো যুগোস্লাভিয়াৰ লোক নৃত্য দলৰ অংশ আছিল। ১৯৮২ চনত লক্ষ্য কৰা হয় যে "শেষবাৰৰ বাবে ৰুগোভা নৃত্যই ব্যাপক জনপ্ৰিয়তা লাভ কৰিছে"।

## তথ্য সূত্ৰ

শ্ৰেণী:লোক-নৃত্য
শ্ৰেণী:আলবেনিয়াৰ নৃত্য