open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
ই চি জৰ্জ সুদৰ্শন

**ই চি জৰ্জ সুদৰ্শন** (; ১৬ ছেপ্টেম্বৰ, ১৯৩১ – ১৩ মে', ২০১৮) আছিল এজন ভাৰতীয়-আমেৰিকান তাত্ত্বিক পদাৰ্থ বিজ্ঞানী আৰু টেক্সাছ বিশ্ববিদ্যালয়ৰ অধ্যাপক।

## প্ৰাৰম্ভিক জীৱন
সুদৰ্শনৰ জন্ম কেৰালাৰ পালমত হৈছিল। তেওঁ এক খ্ৰীষ্টান পৰিয়ালত ডাঙৰ দীঘল হৈছিল যদিও পাছলৈ সেই ধৰ্ম ত্যাগ কৰে। তেওঁ ললিতা নামৰ এগৰাকী মহিলাক বিয়া কৰায় আৰু তেওঁ আলেকজেণ্ডাৰ,অৰবিন্দ(মৃত) আৰু অশোক নামৰ তিনি সন্তানৰ পিতৃ হয়। তেওঁ নিজকে এগৰাকী বৈদিক হিন্দু বুলি কয়। ভগৱানৰ বিষয়ে চ্চাৰ্চ্চৰ দৃষ্টিভংগীৰ লগত তেখেতৰ মতবিৰোধ হয় আৰু আধ্যাত্মিকতাৰ অভাৱ অনুভৱ কৰে। খ্ৰীষ্টান ধৰ্ম ত্যাগ কৰাৰ মূল কাৰণ হিচাপে এই কথাই সুদৰ্শনে কয়।

সুদৰ্শনে CMS College Kottayam ত অধ্যয়ন কৰে আৰু মাদ্ৰাজ খ্ৰীষ্টান কলেজৰ পৰা ১৯৫১ চনত অনাৰ্চসহ স্নাতক ডিগ্ৰী গ্ৰহণ কৰে। ১৯৫২ চনত তেখেতে মাদ্ৰাজ বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী লাভ কৰে। ইয়াৰপাছত তেখেতে লৈ যায় আৰু  আৰু অন্যান্যসকলৰ লগত কিছুদিনৰ কাৰণে কাম কৰে॥ পৰৱৰ্তীসময়ত তেখেতে নিউয়ৰ্কৰUniversity of Rochester ত Robert Marshak ৰ তত্ত্বাৱধানত কাম কৰে। . ১৯৫৮ চনত তেখেতে University of Rochester ৰ পৰা পি এইচ দি ডিগ্ৰী লাভ কৰে। এই সময়তে সুদৰ্শনে হাৰ্ভাড বিশ্ববিদ্যালয়লৈ যায় আৰু Julian Schwinger ৰ লগত postdoctoral fellow হিচাপে যোগদান কৰে।

## বঁ‌টা/সন্মান
* Kerala Sastra Puraskaram for lifetime accomplishments in science, 2013
* Dirac Medal of the ICTP, 2010
* ভাৰত চৰকাৰৰ দ্বাৰা ২০০৭ চনত পদ্মবিভূষণ
* Majorana Prize, 2006
* First Prize in Physics, 1985
* TWAS Prize, 1985
* Bose Medal, 1977
* ভাৰত চৰকাৰৰ দ্বাৰা ১৯৭৬ চনত পদ্মভূষণ
* চি ভি ৰমণ বঁ‌টা, ১৯৭০

## গ্ৰন্থ
* 1961: (with Robert Marshak) *Introduction to Elementary Particle Physics*, Interscience Publishers, Google Books snippet view
* 1968: (with John R. Klauder) *Fundamentals of Quantum Optics*, Dover Books  Google Books preview of 2006 edition
* 1974: (with N. Mukunda) *Classical Dynamics: a modern perspective*, World Scientific  Google Books preview of 2015 edition
* 1998: (with Ian Duck) *Pauli and the Spin–Statistics Theorem*, World Scientific,  Google Books preview
* 1999: (with Tony Rothman) *Doubt and Certainty: The celebrated academy debates on science, mysticism, and reality*, Basic Books 
* 2004: (with Giampiero Esposito and Giuseppe Marmo) *From Classical to Quantum Mechanics: An Introduction to the Formalism, Foundations and Applications*, Cambridge University Press  Google Books preview

## তথ্যসূত্ৰ

## বাহ্যিক সংযোগ
* A LOOK-BACK AT FOUR DECADES OF RESEARCH By ECG SUDARSHAN
* ''Seven Science Quests Symposium'', The University of Texas at Austin, 2006
* Home page with vita and publications
* Publications on ArXiv
* Collected works
* ECG Sudarshan on Keral.com
* Sudarshan's letter to Nobel Committee
* Lecture- ''Perspectives And Perceptions: Causality And Unpredictability'' 

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় মূলৰ আমেৰিকান
শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় পদাৰ্থ বিজ্ঞানী
শ্ৰেণী:পদ্মবিভূষণ বঁটা বিজয়ী
শ্ৰেণী:পদ্মভূষণ বঁটা বিজয়ী
মেৰী শ্বেলী

**মেৰী ৱলষ্ট’নক্ৰেফ্‌ট শ্বেলী** () হৈছে উনবিংশ শতিকাৰ এগৰাকী প্ৰখ্যাত ইংৰাজ সাহিত্যিক। তেওঁ একাধাৰে এজন ঔপন্যাসিক, গল্পকাৰ, নাট্যকাৰ, প্ৰবন্ধকাৰ, জীৱনীকাৰ আৰু ভ্ৰমণকাহিনী লেখিকা। ১৭৯৭ চনৰ ৩০ আগষ্টত লণ্ডনত মেৰী ৱলষ্ট’নক্ৰেফ্‌ট শ্বেলীৰ জন্ম হয়। তেওঁৰ পিতৃ আছিল দাৰ্শনিক উইলিয়াম গডউইন আৰু মাক মেৰী ৱলষ্ট’নক্ৰেফ্‌ট সেই সময়ৰ এগৰাকী নাৰীবাদী চিন্তাৰ মহিলা আৰু লেখিকা আছিল। তেওঁ প্ৰখ্যাত ইংৰাজ কবি পাৰ্ছি বাইশ্ব শ্বেলী (Percy Bysshe Shelley)-ৰ দ্বিতীয় পত্নী আছিল।

## জন্ম আৰু বংশ পৰিচয়
১৭৯৭ চনৰ ৩০ আগষ্টত লণ্ডনৰ চমাৰছ চহৰত মেৰী শ্বেলী জন্ম হয়। তেখেতৰ পিতৃ উইলিয়াম গদউইন এজন ৰাজনীতিবিধ আৰু দাশনিৰ্ক আছিল মাতৃ মেৰী উৱলষ্টন এগৰাকী দাশনিৰ্কৰ লগতে নাৰীবাদী কামৰ লগত জড়িত আছিল। তেখেতে ১৮১৬ চনত ৰোমাণ্টিক কবি আৰু দাৰ্শনিক প্ৰচী বিচ শ্বেলীৰ লগত বিয়াত বহিছিল।

## মৃত্যু
১৮৫১ চনৰ ১ ফেব্ৰুৱাৰীত লণ্ডনত মেৰী শ্বেলীৰ মৃত্যু হয়।

## গ্ৰন্থসমূহ
* ফ্ৰেংকেনষ্টাইন
* ভালপেৰ্‌গা
* দা ফৰছুন অৱ পাৰ্কিন ৱেৰবেক
* দা লাষ্টত মেন
* হিষ্টৰী অৱ এ ছিক্স উইকছ্‌ টুৰ
* লাড’ৰ

## তথ্য সংগ্ৰহ

## বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:যুক্তৰাজ্যৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:সাহিত্যিক
উল্লাসনগৰ

**উল্লাসনগৰ** ভাৰতৰ মহাৰাষ্ট্ৰ ৰাজ্যত অৱস্থিত থানে জিলাৰ এখন নগৰ। ই ছত্ৰপতি শিৱাজী টাৰ্মিনাছৰ পৰা ৫৫ কিঃমিঃ দূৰৈত অৱস্থিত। ই এমএমআৰডিএ-ৰ দ্বাৰা পৰিচালিত মুম্বাই মেট্ৰ’পলিটান অঞ্চলৰ অন্তৰ্গত। ২০১১ চনৰ লোকপিয়ল অনুসৰি ইয়াৰ আনুমানিক জনসংখ্যা হ’ল ৫, ০৬, ০৯৮জন।  উল্লাসনগৰ এখন পৌৰসভা নগৰ আৰু এই নামৰেই তহচিলৰ সদৰ ঠাই। কেন্দ্ৰীয় ৰেলৱে’ জ’নৰ মুম্বাই-পুনে মাৰ্গত ইয়াৰ ৰেল ষ্টেশ্যন অৱস্থিত।

## ইতিহাস
স্বাধীনতাৰ পাছতেই ভাৰতৰ বিভাজন হৈ পাকিস্তানৰ গঠন হ’ল। সেই সময়ত পাকিস্তানৰ সিন্ধ প্ৰান্তৰ হিন্দু সিন্ধীসকলৰ ওপৰত হোৱা অত্যাচাৰৰ ফলত লাখ লাখ সিন্ধী লোক শৰণাৰ্থী হৈ ভাৰতলৈ আহিছিল। তাৰে প্ৰায় এক লাখ সিন্ধী লোকক কল্যাণৰ পৰা ৫ কিঃমিঃ দূৰৈত অৱস্থিত সামৰিক শিবিৰত আশ্ৰয় দিয়া হৈছিল। পাছত ১৯৭৯ চনত সেই অঞ্চলটো মহকুমাৰূপে ঘোষিত হ’ল। এই নগৰখনৰ নামকৰণ সেই সময়ৰ গভৰ্নৰ জেনেৰেল চি ৰাজগোপালচাৰ্যৰ দ্বাৰা কৰা হৈছিল। ১৯৫৫ চনত উপনগৰীয়া ৰেল ষ্টেশ্যন নিৰ্মিত হৈছিল। ১৯৬০ চনৰ জানুৱাৰী মাহত উল্লাসনগৰ পৌৰসভাৰ গঠন হ’ল।

## অৰ্থনীতি
উল্লাসনগৰত ডেনিম উৎপাদন কৰা কেইবাটাও ক্ষুদ্ৰ ব্যৱসায় আছে। কোনো কোনো উৎপাদকে ইয়াৰে পৰা বিশ্বজুৰি জিঞ্চ ৰপ্তানি কৰে।  আচবাবপত্ৰ, কানি-কাপোৰ আৰু বৈদ্যুতিক বজাৰৰ বাবেও ই জনাজাত।  তদুপৰি উল্লাসনগৰত ছপাশাল, বস্ত্ৰশিল্প বয়ন, মিঠাই, আচবাবপত্ৰ আদিৰ দৰে কেইবাটাও ক্ষুদ্ৰ ব্যৱসায় আছে। 

## জনগাঁথনি
২০১১ চনৰ লোকপিয়ল অনুসৰি উল্লাসনগৰৰ জনসংখ্যা ৫,০৬,০৯৮জন আছিল।  ই মহাৰাষ্ট্ৰৰ ২২তম আৰু ভাৰতৰ ৮৮তম আটাইতকৈ ডাঙৰ নগৰ। পুৰুষ আৰু মহিলাৰ জনসংখ্যা ক্ৰমে ৫৩% আৰু ৪৭%।

## শিক্ষা
এই নগৰত ১২৯খন প্ৰাথমিক বিদ্যালয়, ৫৬খন মাধ্যমিক বিদ্যালয়, ৯খন উচ্চতৰ মাধ্যমিক বিদ্যালয়, ৩খন মহাবিদ্যালয় আৰু ২খন প্ৰযুক্তিবিদ্যা প্ৰতিষ্ঠান আছে। 

## উল্লেখযোগ্য বাসিন্দা
▪ আশিষ চঞ্চচলানী (জনপ্ৰিয় ভাৰতীয় ইউটিউবাৰ)

## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ নগৰ মহানগৰ
বিশ্ব ঐতিহ্য ক্ষেত্ৰ

**বিশ্ব ঐতিহ্য ক্ষেত্ৰ** বা **ইউনেস্কো বিশ্ব ঐতিহ্য ক্ষেত্ৰ** হৈছে ইউনেস্কোৰ দ্বাৰা স্বীকৃত আৰু প্ৰণীত বিশ্ব ঐতিহ্য ক্ষেত্ৰৰ তালিকাত লিপিবদ্ধ হোৱা বিশেষ ধৰণৰ কিছুমান স্থান। এই স্থানবোৰ বন, পাহাৰ, হ্ৰদ, মৰুভূমি, স্মৃতিস্তম্ভ, দালান, প্ৰসাদ বা চহৰ আদি হব পাৰে। ১৯৭২ চনৰ ইউনেস্কো বিশ্ব ঐতিহ্যৰ বৰ্ণনা অনুযায়ী এই স্থানসমূহ সাংস্কৃতিক অথবা প্ৰাকৃতিক ঐতিহ্যৰ দিশ থকা বিশেষ গুৰুত্বসম্পন্ন স্থান। অসমৰ মৈদাম বিশ্ব ঐতিহ্য ক্ষেত্ৰ হিচাপে স্বীকৃতি প্ৰাপ্ত।

২০১২ চনৰ তথ্য অনুযায়ী, ভাৰতত ইউনেস্কোৰ দ্বাৰা স্বীকৃতিপ্ৰাপ্ত বিশ্ব ঐতিহ্য ক্ষেত্ৰৰ সংখ্যা হ'ল ২৯ টা। আগ্ৰা কিল্লা আৰু অজন্তা গুহা সৰ্বপ্ৰথম ভাৰতৰ বিশ্ব ঐতিহ্য ক্ষেত্ৰৰ মৰ্যাদা পায়। ১৯৮৩ চনত সপ্তম বিশ্ব ঐতিহ্য অধিবেশনত উক্ত স্থানদুটা বিশ্ব ঐতিহ্যৰ মৰ্যাদা লাভ কৰিছিল। পৰৱৰ্তী বছৰসমূহত আৰু ২৬টা কেন্দ্ৰৰ নাম এই তালিকাত যুক্ত হয়। ২০১০ চনত বিশ্ব ঐতিহ্য স্বীকৃতিপ্ৰাপ্ত জয়পুৰৰ যন্তৰ মন্তৰ দেশৰ সাম্প্ৰতিক বিশ্ব ঐতিহ্য ক্ষেত্ৰ। ভাৰতৰ ২৯টা বিশ্ব ঐতিহ্য কেন্দ্ৰৰ মাজত ২৩টা সাংস্কৃতিক কেন্দ্ৰ আৰু অৱশিষ্ট ৬টা প্ৰাকৃতিক কেন্দ্ৰ। ইয়াৰোপৰি ৩৩টা কেন্দ্ৰ বা সম্পত্তিৰ নাম ভাৰতৰ সম্ভাব্য বিশ্ব ঐতিহ্য তালিকাৰ অন্তৰ্ভুক্ত কৰিছে।

## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:বিশ্ব ঐতিহ্য ক্ষেত্ৰ
শ্ৰেণী:পোখালি
মাদ্ৰৱতী

**মাদ্ৰৱতী** () পাণ্ডৱ বংশৰ অভিমন্যু আৰু উত্তৰাৰ পুত্ৰ পৰীক্ষিত ৰজাৰ পত্নী আৰু জন্মেজয়ৰ মাতৃ আছিল মাদ্ৰৱতী।

## স্বামীৰ মৃত্যু
শৃংগী ঋষিৰ শাপত তক্ষক নাগে তেওঁৰ স্বামী পৰীক্ষিতক দংশি মাৰে।

এদিন পৰীক্ষিত ৰজাই চিকাৰ কৰিবলৈ বনলৈ যায় আৰু পিয়াহ লগাত পানী বিচাৰি শমিক মুনিৰ আশ্ৰম পায়গৈ। শমিক মনি তেতিয়া চকু মুদি ধ্যানমগ্নহৈ আছিল। ৰজা পৰীক্ষিতে ধ্যান কৰা ভাও জুৰি মুনিয়ে তেখেতক অৱজ্ঞা কৰা বুলি ভাবি, খঙত ওচৰতে পৰি থকা মৰা সাপ এডাল মুনিৰ ডিঙিত মেৰিয়াই দি থৈ যায়।

ৰজাই মুনিৰ ডিঙিত সাপ মেৰিয়াই থৈ যোৱা বাৰ্তা পাই শমীক মুনিৰ পুত্ৰ শৃংগীয়ে খঙত অগ্নিশৰ্মাহৈ কৌষিকী নদীৰ পানী স্পৰ্শ কৰি ৰজাক সাত দিন পিছত তক্ষক সাপে দংশন কৰিব বুলি অভিশাপ দিয়ে।

উল্লেখ আছে যে মৃত্যুৰ আগমুহূৰ্তত শুকে তেওঁৰ আগত মহাভাগৱতৰ কথা কৈছিল।

## বংশধৰ
মাদ্ৰৱতীৰ পতি পৰীক্ষিত ৰজা আছিল পাণ্ডৱ বংশৰ অভিমন্যু আৰু উত্তৰাৰ পুত্ৰ। উত্তৰাৰ পিতৃ আছিল বিৰাট আৰু মাতৃ সুদেষ্ণা। কুন্তীয় পুত্ৰ অৰ্জুনৰ পুত্ৰ আছিল অভিমন্যু। অভিমন্যুৰ মাক সুভদ্ৰা আছিল বাসুদেৱ আৰু ৰোহিনীৰ জীয়ৰী। সুভদ্ৰা আছিল দেৱী যোগমায়াৰ অৱতাৰ তথা কৃষ্ণ আৰু বলৰামৰ ভনী।

## বংশলতা

## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:মহাভাৰতৰ চৰিত্ৰ
গোপীকাবল্লভ গোস্বামী

**গোপীকাবল্লভ গোস্বামী** মহাপুৰুষ শ্ৰীমন্ত শঙ্কৰদেৱৰ এজন অনুগামী। এক শৰণ হৰি নাম ধৰ্মত প্ৰৱেশ কৰা নানা বিসঙ্গতি লক্ষ্য কৰি শংকৰদেৱৰ ধৰ্মীয় দৰ্শনক শুদ্ধ ৰূপত প্ৰতিষ্ঠিত কৰাৰ বাবে অহোপুৰুষাৰ্থ কৰা এজন ব্যক্তি পণ্ডিত শিৰোমণি গোপীকাবল্লভ গোস্বামী। 

## জন্ম পৰিচয় আৰু শিক্ষা
গোপীকাবল্লভ গোস্বামীৰ জন্ম হয় ১৮৭৬ চনত। তেখেতৰ পিতৃ হৈছে গোলাঘাটৰ দিছিৰী গঞা সত্ৰৰ দশমজন সত্ৰাধিকাৰ হেড়েম্বশ্বৰ দেৱগোস্বামী।
গোপীকাবল্লভ গোস্বামীয়ে গোলাঘাটৰ বেজৰবৰুৱা স্কুলৰ পৰা দ্বিতীয় স্থানসহ এণ্ট্ৰেন্স পৰীক্ষাত উত্তীৰ্ণ হয়। ১৮৯৫ চনত উচ্চ শিক্ষা লোৱাৰ মানসেৰে কোচবিহাৰ ভিক্টোৰিয়া কলেজত নামভৰ্তি কৰে। পৰবৰ্তী কালত তেওঁ আইন বিষয়ত অধ্যয়ন কৰিছিল যদিও নানান কাৰণত সেইয়া অসমাপ্ত হৈ ৰয় আৰু এফ. এ. পৰীক্ষাত উত্তীৰ্ণ হৈ ঘৰলৈ প্ৰত্যাৱৰ্তন কৰে। 

## কৰ্মজীৱন
গোস্বামীয়ে নিজে অধ্যয়ন কৰা গোলাঘাট বেজবৰুৱা স্কুল আৰু নগাঁৱৰ শিলঘাট মধ্য ইংৰাজী বিদ্যালয়ত শিক্ষকবৃত্তিত নিয়োজিত হৈ কৰ্মজীৱন আৰম্ভ কৰে। সেই সময়তে আইনৰ পাঠ্যক্ৰমো সমাপ্ত কৰাৰ লগতে অতি কম দিনৰ ভিতৰত উকীলৰূপে সমাজত পৰিচয় দাঙি ধৰে। 

## সংস্কাৰমুখী আন্দোলনত গোস্বামী
মহাপুৰুষীয়া ধৰ্মত প্ৰবেশ ঘটা বিসংগতি দূৰ কৰিবলৈ গঢ়ি তোলা সংস্কাৰমুখী আন্দোলনত হলধৰ ভূঞা আৰু ৰমাকান্ত মুক্তিয়াৰ আতাৰ সংগী আছিল গোপীকাবল্লভ গোস্বামী।  ৰায়চাহাব ঘনশ্যাম বৰুৱা নামৰ মহাপুৰুষীয়া ধৰ্মমতৰ এজন অনুৰাগীৰ প্ৰভাৱত গোপীকাবল্লভ গোস্বামীৰ মনলৈ আহিছিল সংস্কাৰমুখী আন্দোলনৰ দৃষ্টিভঙ্গী আৰু চিন্তা-চৰ্চা। গোপীকাবল্লভ গোস্বামীয়ে সমাজক সংস্কাৰমুখী কৰিবলৈ স্বগৃহত প্ৰায় বাৰ তেৰ বছৰ ধৰি আলোচনা চক্ৰ অনুষ্ঠিত কৰিছিল। তেনে সময়তে ঘনশ্যাম বৰুৱাৰ অনুপ্ৰেৰণা লাভ কৰে আৰু মহাপুৰুষীয়া ধৰ্মক শুদ্ধ ৰূপত প্ৰতিষ্ঠা কৰাত ব্ৰতী হয়।

গোপীকাবল্লভ গোস্বামীয়ে অসমৰ সমাজ জীৱনত শ্ৰীমন্ত শঙ্কৰদেৱৰ ধৰ্ম-দৰ্শনৰ অৱক্ষয় আৰু বিকৃত ৰূপ প্ৰত্যক্ষ কৰি এনেদৰে কৈছিল-"মহাপুৰুষৰ বৈকুণ্ঠ প্ৰয়াণৰ পিছত তাৰাৰ প্ৰচাৰিত পবিত্ৰ ধৰ্মৰ মাজত অসংখ্য সম্প্ৰদায় সৃষ্টি হ'ল। ইয়াৰ ফলত ঈৰ্ষা, ঘৃণা, বিদ্বেষ আৰু অভিমান আদিৰ উৎপত্তি হৈ প্ৰজাৰ ভিতৰত নানা প্ৰকাৰৰ অশান্তিৰ উদ্ভৱ হ'ল, নিৰ্মল পবিত্ৰ ধৰ্মৰ ঘোৰ লৰচৰ হ'ল। যি সমাজৰ এনেকুৱা অৱস্থা, সেই সমাজৰ অধঃপতন নোহোৱাকৈ পাৰে কেনেকৈ?"

## মৃত্যু
১৯৪৮ চনৰ ১৯ জুনত গোপীকাবল্লভ গোস্বামীৰ দেহাৱসান হয়। 

## অন্যান্য ব্যক্তিৰ উক্তি
অসমৰ বুৰঞ্জীবিদ, কবি হিতেশ্বৰ বৰবৰুৱাই তেওঁৰ ৰচিত বুৰঞ্জী *আহোমৰ দিন*ত গোপীকাবল্লভ গোস্বামীৰ সম্পৰ্কে লিখিছে-"গোলাঘাটৰ নামজ্বলা উকীল, পণ্ডিত শ্ৰীযুত গোপীকা বল্লভ গোস্বামী দিছিৰা গঞা সত্ৰৰ কৃষ্ণমিশ্ৰ বংশৰেই পদুমফুল।" 

## তথ্যউৎস

শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি
হলিৰাম মহন্ত ঠাকুৰ

**হলিৰাম মহন্ত ঠাকুৰ** হৈছে এজন লেখক, বৈষ্ণৱ সাহিত্যৰ সংগ্ৰাহক আৰু শ্ৰীমন্ত শঙ্কৰদেৱ সঙ্ঘৰ তৃতীয়জন পদাধিকাৰ। তেওঁ এজন মহাপুৰুষীয়া ধৰ্মাধিকাৰী, বৈষ্ণৱ সাহিত্যৰ প্ৰাচীন পুথি সংগ্ৰাহক,প্ৰকাশক আৰু লেখক,সমাজ সংগঠক আৰু সংস্কাৰক,সক্ৰিয় স্বাধীনতা কৰ্মী আৰু ত্যাগী পুৰুষ।

## জন্ম আৰু ব্যক্তিগত জীৱন
বৰনগৰ চাকবাউসী সত্ৰত ১৮৪৫ চনৰ ১২ মাঘ ৰবিবাৰে হলিৰাম মহন্ত ঠাকুৰৰ জন্ম হয়। তেখেতৰ পিতৃৰ নাম কমল নাৰায়ণ ঠাকুৰ আৰু মাতৃৰ নাম তাৰা দেৱী। শঙ্কৰদেৱৰ অনুগামী, মাধৱদেৱৰ সখি নাৰায়ণ দাস ঠাকুৰ আতা(ভবানন্দ সাউদ) হলিৰাম মহন্ত ঠাকুৰৰ উপৰি পুৰুষৰ অষ্টম পুৰুষ।

১৯৫৯ চনৰ আঘোণ মাহৰ সংখ্যা *ৰামধেনু*ত অসমীয়া সাহিত্যৰ জীৱনীকাৰ আৰু সমালোচক নন্দ তালুকদাৰে লিখিছিল-"মহন্তদেৱ উপজিছিল মহাপুৰুষ শ্ৰীমন্ত শঙ্কৰৰ পৰম ভকত নাৰায়ণ দাস ঠাকুৰৰ ঔৰস আৰু মাতৃ তাৰা দেৱীৰ গৰ্ভত। উপৰিপুৰুষৰ তেজৰ সম্বন্ধই মহন্তদেৱক বৈষ্ণৱ সাহিত্য আৰু মহাপুৰুষীয়া ধৰ্মৰ প্ৰসাৰতাৰ উদ্দেশ্যে উদ্বাউল কৰি তুলিছিল। কিন্তু মহন্তদেৱ উপজিছিল এক অন্ধকাৰময় যুগত আৰু সাধাৰণ পৰিৱেশৰ মাজত। গুৰু ট্ৰেইনিং এম.ভি.ৰ শিক্ষাই আছিল পঢ়াশালীয়া বিদ্যাৰ শেষ সীমা। শিক্ষাও লাভ কৰিছিল বঙালী মাধ্যমেৰে আৰু শিক্ষাৰ অন্তত শিক্ষকতাও কৰিছিল বঙালী হিচাপে। শিক্ষকতাক জীৱনৰ অৱলম্বন হিচাপে ল'লে যদিও অসমৰ চুকে-কোণে পৰি থকা পদ পুথিবিলাক উদ্ধাৰৰ বাবে উঠি পৰি লাগিছিল। "

## শ্ৰীমন্ত শঙ্কৰদেৱ সঙ্ঘৰ সৈতে ঠাকুৰ
১৯৩৪ চনত নগাঁও জিলাৰ বৰহমপুৰৰ পোটনী পাৰত কলাযুগী গাঁৱৰ নামঘৰত অনুষ্ঠিত শ্ৰীমন্ত শঙ্কৰদেৱ সঙ্ঘৰ অধিৱেশনত হলিৰাম মহন্ত ঠাকুৰ পদাধিকাৰ (সভাপতি)ৰ আসনত আছিল।
উজনি নামনিৰ সকলো সত্ৰক শ্ৰীমন্ত শঙ্কৰদেৱ সঙ্ঘৰ লগত একত্ৰিত হৈ মহাপুৰুষীয়া ধৰ্মৰ প্ৰকৃত পথ অনুসৰণ কৰি সমাজত শান্তি সম্প্ৰীতিৰ প্ৰতিষ্ঠাৰ বাবে তেখেতে সেইদিনা ভাষণ প্ৰদান কৰি পৰামৰ্শ আগবঢ়াইছিল। জাতিগত বা সম্প্ৰদায় বিশেষে হোৱা বাক্-বিতণ্ডাৰ সমস্যা নিৰাকৰণৰ বাবে সঙ্ঘৰ মঞ্চৰ পৰা তেখেতে জনসাধাৰণলৈ আহ্বান জনাইছিল।

## সাহিত্য চৰ্চা
"পুস্তক দেখিব,পুস্তক লেখিব" আদৰ্শ গ্ৰহণ কৰি আজীৱন হলিৰাম মহন্ত ঠাকুৰে পদপুথি সংগ্ৰহ অধ্যয়ন আৰু বৈষ্ণৱ সাহিত্য প্ৰণয়ন কৰি গ'ল।

তেখেতৰ প্ৰকাশিত গ্ৰন্থসমূহ হৈছে-
# বিশ্বদৰ্পণ
# গা ভালে ৰাখিবৰ সহজ উপায়। 
# আত্মা পৰিচয়
# শঙ্কৰ চৰিত
# ঠাকুৰ আতা(পদ ছন্দৰ জীৱনী)
# ফকৰাৰ পুথি(নাৰায়ণ দাস ঠাকুৰ আতা কৃত ৩৫১টা ফকৰাৰ সংগৃহীত পুথি)
# শঙ্কৰদেৱৰ গুৰুধৰ্ম
# হিন্দু ধৰ্ম সাৰ
# নীতি সোপান
# শ্ৰীশ্ৰীমাধৱদেৱ(সংক্ষিপ্ত জীৱনী)
# শ্ৰীমদ্ভগৱদ গীতা(ব্যাখ্যা টীকা সম্বলিত)
# ভক্তি ৰত্নাকৰ
# প্ৰসঙ্গ প্ৰণালী
# যুগল পুথি
# বৰ্ণমালা(প্ৰথম আৰু দ্বিতীয় ভাগ)

তেখেতৰ অপ্ৰকাশিত পুথি কেইখন হৈছে-
# মহাপুৰুষ শ্ৰীশঙ্কৰদেৱ শ্ৰীমাধৱদেৱ
# প্ৰবন্ধমালা(ৰাজনীতি আৰু সমাজনীতি সম্পৰ্কীয় প্ৰবন্ধ পুথি)
# জ্ঞানসিন্ধু

হৰিনাৰায়ণ দত্ত বৰুৱাই তেখেতৰ দ্বাৰা সংগৃহীত আৰু প্ৰকাশিত *গুৰুচৰিত* পুথিৰ পাতনিত হলিৰাম মহন্ত ঠাকুৰৰ বিষয়ে এনেদৰে লিখিছে- "ইয়াৰ উপৰি ৰামচৰণ ঠাকুৰৰ বিৰচিত গুৰুচৰিত সম্পূৰ্ণভাৱে পাবলৈ নাই। আজি প্ৰায় পঞ্চল্লিশ বছৰ পূৰ্বে নগাঁৱৰ কলিয়াবৰ অঞ্চলৰ এখন সত্ৰত বৰচৰিত এখন পোৱা হৈছিল, এতিয়া তাৰ নাম শুনা নাযায়। আমি অনুসন্ধান কৰি কেৱল ১ম-৫ম খণ্ডহে গুৰুচৰিত পাইছোঁ ৬ষ্ঠ আৰু ৭ম খণ্ড ঠাকুৰ হলিৰাম মহন্তদেৱেহে সংগ্ৰহ কৰিছিল। "

## স্বাধীনতা সংগ্ৰামী
হলিৰাম মহন্ত ঠাকুৰ ভাৰতৰ স্বাধীনতা সংগ্ৰামৰ সক্ৰিয় সেনানী আছিল। ১৯২১ চনত অসহযোগ আন্দোলনৰ এজন সুদক্ষ আৰু সক্ৰিয় কৰ্মী হৈ বৰনগৰ আঞ্চলিক কংগ্ৰেছৰ নেতৃত্ব দি ছমাহ কাৰাবাস খাটিছিল।

## মৃত্যু
১৯৫০ চনৰ ফাগুণ মাহত ১০৫ বছৰ বয়সত নিজ গৃহত হলিৰাম মহন্ত ঠাকুৰৰ দেহাৱসান হয়।

## তথ্যউৎস

## লগতে চাওক
* শ্ৰীমন্ত শঙ্কৰদেৱ সঙ্ঘ

শ্ৰেণী:ধৰ্ম প্ৰচাৰক
উত্তৰা

**উত্তৰা** () আছিল মৎসদেশৰ ৰজা বিৰাটৰ কন্যা, য’ত পাণ্ডৱসকলে বনবাসৰ সময়ত সেই মৎসদেশতে এবছৰ সময় কটাইছিল৷ তেওঁ অৰ্জুন আৰু সুভদ্ৰাৰ পুত্ৰ অভিমন্যুৰ পত্নী আৰু পৰীক্ষিতৰ মাতৃ আছিল। তেওঁৰ মাকৰ নাম আছিল সুদেষ্ণা। তেওঁ উত্তৰ, স্বেতা আৰু শংকাৰ ভগ্নী আছিল।

## বৃহন্নলাৰ পৰা নৃত্য কলা আহৰণ
বিশ্বাস কৰা হয় যে, উত্তৰাই মৎসদেশত পাণ্ডৱসকলে প্ৰস্থান কৰা বছৰত অৰ্জুনৰ পৰা নৃত্য শিকিছিল। অজ্ঞাত বাস কৰি, অৰ্জুনে বৃহন্নলা নামৰে এজন নুপুং হিচাপে জীৱন যাপন কৰিছিল আৰু অপশ্বৰাসকলৰ পৰা শিকা নৃত্যৰ কলা প্ৰচলিত কৰিছিল।

## বিবাহ আৰু বৈধব্য

এবাৰ ৰজা বিৰাটে উত্তৰাক নৃত্যৰ প্ৰশিক্ষণ দিয়া অৰ্জুনক হৃদয়ঙ্গম কৰি লগালগ তেওঁৰ জীয়াৰী উত্তৰাক অৰ্জুনলৈ দিবলৈ প্ৰস্তাৱ আগবঢ়ায়৷ অৱশ্যে, প্ৰস্তাৱৰ পিছত অৰ্জুনে ৰজা বিৰাটক স্পষ্ট কৰি দিয়ে যে- এগৰাকী শিক্ষকৰ তেওঁৰ শিক্ষাৰ্থীৰ সৈতে থকা স্নেহময় যি সম্পৰ্ক সেইয়া পিতৃ-মাতৃ আৰু তেওঁৰ সন্তানৰ দৰে হয়। পিছত সেয়েহে অৰ্জুনে উত্তৰাক তেওঁৰ পুত্ৰ অভিমন্যুৰ সৈতে বিয়া কৰাই তেওঁৰ বোৱাৰী হিচাপে গ্ৰহণ কৰাৰ সিদ্ধান্ত লয়।

কুৰুক্ষেত্ৰৰ যুদ্ধত অভিমন্যু নিহত হোৱাত উত্তৰা খুব কম বয়সতে বিধৱা হ’বলগীয়া হয়। অভিমন্যুৰ মৃত্যুৰ পিছত উত্তৰাই অভিমন্যুৰ লগতে চিতাত নিজকে জ্বলাই ৰাহ কৰিবলৈ চেষ্টা কৰে, যদিও শ্ৰীকৃষ্ণাই তেওঁক তেওঁৰ গৰ্ভধাৰণৰ বিষয়ে অৱগত কৰাই তেনে কৰিবলৈ বাধা দিয়ে।

## অশ্বত্থামাৰ আক্ৰমণ
মহাভাৰতৰ যুদ্ধৰ শেষৰ ফালে উত্তৰাৰ প্ৰসৱ বেদনাৰ সময়চোৱাত, দুৰ্যোধন আৰু কৌৰৱ সেনাৰ পৰাজয়ৰ প্ৰতিশোধ ল'বলৈ দ্ৰোণাচাৰ্যৰ পুত্ৰ অশ্বত্থামাই  অৰ্জুনৰ সৈতে যুদ্ধত লিপ্ত হয়। যেতিয়া অৰ্জুনক পৰম্পৰাগতভাৱে পৰাস্ত কৰিব নোৱাৰিব বুলি জানে তেতিয়া অশ্বত্থামাই তেওঁৰ পিতৃ/শিক্ষকক ব্ৰহ্মাস্ত্ৰৰ দৰে অস্ত্ৰ কেতিয়াও প্ৰয়োগ নকৰোঁ বুলি প্ৰতিশ্ৰুতি দিয়া স্বত্বেও তেওঁ  শক্তিশালী ব্ৰহ্মাস্তক আহ্বান জনাইছিল৷ যেতিয়া অৰ্জুনে তাৰ সমকক্ষ হোৱাকৈ ব্ৰহ্মাস্ত্ৰ প্ৰয়োগ কৰিবলৈ লয়; তেতিয়া ব্যাসে হস্তক্ষেপ কৰে আৰু দুয়োগৰাকী যোদ্ধাক তেওঁলোকৰ অস্ত্ৰ প্ৰত্যাহাৰ কৰিবলৈ আদেশ দিয়ে। অৰ্জুনে তেওঁৰ অস্ত্ৰ সফলতাৰে প্ৰত্যাহাৰ কৰে কিন্তু অশ্বত্থামাৰ সেই জ্ঞান নথকাৰ কাৰণে তাক প্ৰত্যাহাৰ কৰিবলৈ অসমৰ্থ হয়। পিছত শ্ৰীকৃষ্ণই সেই অস্ত্ৰটোক এটা জনবসতিহীন ঠাইলৈ পুনঃনিৰ্দেশিত কৰিবলৈ অশ্বত্থামাক পৰামৰ্শ দিয়ে। অনুতপ্ত, ভাগৰুৱা, প্ৰতিশোধলব্ধ, অশ্বত্থামাই সিদ্ধান্ত লয় যে, যদি তেওঁ পাণ্ডৱসকলক নিঃশেষ কৰিব নোৱাৰে, তেন্তে সিহঁতে তেওঁলোকৰ বংশ নিঃশেষ কৰিব। এই ভাবি তেওঁ উত্তৰাৰ গৰ্ভত সেই ব্ৰহ্মাস্ত্ৰটো নিক্ষেপ কৰে৷ যাৰ ফলত সেই অস্ত্ৰই উত্তৰাৰ গৰ্ভত থকা পৰীক্ষিতৰ ভ্ৰূণৰ ৰূপক আক্ৰমণ কৰে। পিছত শ্ৰীকৃষ্ণই হস্তক্ষেপ কৰি আৰু মৃত সন্তানটোক পুনৰুজ্জীৱিত কৰি সেই সন্তানটোৰ নাম ৰখা হয় পৰীক্ষিত। 

শ্ৰীকৃষ্ণই অশ্বত্থামাক উত্তৰাৰ গৰ্ভত সেই ব্ৰহ্মাস্ত্ৰটো নিক্ষেপ কৰা অপৰাধৰ শাস্তিস্বৰূপে অভিশাপ দিয়ে যে, তেওঁ তাৰ ক্ষমতাৰ উৎস, যিটো তেওঁৰ কপালত উজ্জ্বল শোভিত গহনা; তেওঁ তাক হেৰুৱাব৷ অশ্বত্থামাই কপালত শোভিত গহনাটো হেৰুওৱাৰ ফলত অশ্বত্থামাই তেওঁৰ মানসিক সংযম হেৰুৱাই পেলায়। উত্তৰা আৰু অভিমন্যুৰ পুত্ৰ পৰীক্ষিত কুৰু ৰাজবংশৰ উত্তৰাধিকাৰী হৈছিল আৰু অৱশেষত হস্তিনাপুৰৰ ৰজা হৈছিল। উত্তৰাৰ নাতি জন্মেজয় আছিল পৰীক্ষিত আৰু মাদ্ৰৱতীৰ সন্তান৷

## বংশলতা

## বংশধৰ
হিন্দু ধৰ্মগ্ৰন্থ মহাভাৰত অনুসৰি, উত্তৰাৰ জন্মদাত্ৰী পিতৃ-মাতৃ আছিল মৎসদেশৰ ৰজা বিৰাট আৰু সুদেষ্ণা৷ মাতৃ সুদেষ্ণা আছিল কেকয় ৰজাৰ কন্যা তথা কীচকৰ ভনীয়েক৷ উত্তৰাৰ স্বামী অভিমন্যু আছিল পাণ্ডু আৰু কুন্তী দেৱীৰ নাতি তথা অৰ্জুন আৰু সুভদ্ৰাৰ পুত্ৰ৷

## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:মহাভাৰতৰ চৰিত্ৰ
অসম জাতীয়তাবাদী যুৱ ছাত্ৰ পৰিষদ

**অসম জাতীয়তাবাদী যুৱ ছাত্ৰ পৰিষদ** (ইংৰাজীত চমুকৈ AJYCP) অসমৰ এক যুৱ-ছাত্ৰ সংগঠন।  অসমৰ জটিল জনগাঁথনিৰ পটভূমিত শোষণ,নিপীড়ন আৰু প্ৰবঞ্চনাৰ পৰা অসমৰ জনসাধাৰণক মুক্ত কৰিৱলৈ এক উমৈহতীয়া সংগ্ৰামী সত্ত্বাৰ প্ৰয়োজন আছিল। তেনে এক চিন্তাৰ উন্মেষ ঘটাই অসমৰ এজাক যুৱক যুৱতীয়ে ১৯৭৮ চনৰ ১২মাৰ্চত গুৱাহাটীৰ নবীন চন্দ্ৰ বৰদলৈ প্ৰেক্ষাগৃহত অসমত আন্তঃৰাজ্যিক পাৰপত্ৰ প্ৰৱৰ্তন, পূৰ্ণ স্বায়ত্ব শাসনপ্ৰদান আৰু দ্বি-নাগৰিকত্বৰ দাবীৰে ঐতিহ্যমণ্ডিত অসমীয়া জাতিক কেওফালৰ পৰা সুৰক্ষা কৱচ পিন্ধাই এখন,সুস্থ সৱল আৰু নিকা সমাজ মূলতঃ সুন্দৰ অসম গঢ়া প্ৰতিশ্ৰুতিৰ প্ৰতিজ্ঞাবদ্ধৰে সংগঠিত হৈ জন্ম দিছিল অসম জাতীয়তাবাদী যুৱ ছাত্ৰ পৰিষদক।

## ইতিহাস

## প্ৰতীক
অসম জাতীয়তাবাদী যুৱ ছাত্ৰ পৰিষদৰ প্ৰতীক হ’ল- বৰ অসমৰ(পূৰ্বাঞ্চলৰ ৭খন প্ৰদেশৰ) মানচিত্ৰখন আৰু এই মানচিত্ৰখনৰ সোঁমাজত পশ্চিম মুৱাকৈ থকা এটা গঁড়ৰ ছবি। মূল মানচিত্ৰখন আবৰি থকাকৈ দুটা কলা বৃত্তৰ মাজত ওপৰফালে "জয় আই অসম" আৰু তলৰ ফালে অসম জাতীয়তাবাদী যুৱ ছাত্ৰ পৰিষদ বুলি অসমীয়া হৰফত লিখা থাকে।
### প্ৰতীকৰ তাত্‍পৰ্য
অসম জাতীয়তাবাদী যুৱ ছাত্ৰ পৰিষদৰ প্ৰতীকটোৱে এটা তাত্‍পৰ্য বহন কৰে-
(ক) প্ৰতীকটোত থকা গঁড়টোক অসমীয়া জাতিৰ অতীত, বৰ্তমান আৰু ভৱিষ্যতৰ গৌৰৱ তথা শান্তিৰ প্ৰতীক হিচাপে গণ্য কৰা হয়। 
(খ) প্ৰতীকৰ অবিভক্ত অসমৰ মানচিত্ৰখনত ব্যৱহৃত সেউজীয়া ৰঙে ঐতিহ্যমণ্ডিত অসম আৰু বৃহত্‍ অসমীয়াৰ জাতিসত্তাৰ সামজিক, সাংস্কৃতিক, অৰ্থনৈতিক আৰু প্ৰাকৃতিক সমৃদ্ধিক বুজায়। 
(গ)মানচিত্ৰৰ ব্ৰহ্মপুত্ৰ নদে চিৰ প্ৰবহমান অসমীয়া সংস্কৃতি আৰু বিভিন্ন জাতি-উপজাতিৰ সংমিশ্ৰণত গঢ়লৈ উঠা বৃহত্‍ অসমীয়া জতিসত্তাৰ সংহতিক বুজায়।

## দাবী সমূহ
১)অসমত শীঘ্ৰেই পূৰ্ণ স্বায়ত্ত শাসন ব্যৱস্থা প্ৰৱৰ্তন কৰক।

২)অসমত অতি শীঘ্ৰে আন্তঃৰাজ্যিক পাৰপত্ৰ ব্যৱস্থা প্ৰৱৰ্তন কৰক।

৩)অসমত দ্বি নাগৰিকত্ব ব্যৱস্থা প্ৰৱৰ্তন কৰক।

৪)অসমৰ বানপানী সমস্যাক ৰাষ্ট্ৰীয় সমস্যা হিচাবে ঘোষণা কৰক।

৫)চাহৰ মূখ্য কাৰ্যালয় অসমত স্থাপন কৰক।

৬)অসমৰ ভূমি নীতিৰ আমূল পৰিৱৰ্তন আৰু খনিজ সম্পদৰ ওপৰত অধিকাৰ সাব্যস্ত কৰক।

## তথ্যসূত্ৰ

## বাহ্যিক সংযোগ
* 

শ্ৰেণী:অসমৰ সংগঠন
ছাজিদ-ৱাজিদ

**ৱাজিদ খান** () আৰু **ছাজিদ খান** () হৈছে বলিউদৰ সফল সংগীত পৰিচালক। তেওঁলোকে যুটীয়াকৈ হিন্দী চিনেমাৰ সংগীত পৰিচালনা কৰিছিল। তেওঁলোকৰ যুটীটো **ছাজিদ-ৱাজিদ** নামেৰে জনপ্ৰিয়। তেওঁলোকৰ দেউতাক ওস্তাদ চাৰাফত আলি খান এগৰাকী বিখ্যাত তবলা বাদক। মাতৃ ৰজিয়া খান। 

১৯৯৯ চনত অভিনেতা ছলমান খানৰ ঘৰুৱা প্ৰযোজনাৰ ছবি *হেল্ল' ব্ৰাদাৰ* মুক্তি পাইছিল। ছবিখন অসফল হ'ল যদিও ইয়াৰ *হটা চাৱন কী ঘটা* গীতটি জনপ্ৰিয় হৈ পৰাত ই ছাজিদ-ৱাজিদ যুটীৰ ছলমান খানৰ সৈতে দীঘলীয়া সম্পৰ্কৰ বাট মুকলি কৰে। ছলমানৰ *তেৰে নাম (২০০৩)*, *ৱাণ্টেড (২০০৯)*, *এক থা টাইগাৰ (২০১২)*, *জয় হৌ (২০১৪)* আদি ব্লকবাষ্টাৰ চিনেমাৰ সংগীত পৰিচালনা কৰিছে ছাজিদ-ৱাজিদ ভাতৃদ্বয়ে।এওঁলোকৰ মাজত ৱাজিদ খান এগৰাকী নিপুন গায়ক। তেওঁ ভীমসেন যোশীৰ কিৰানা ঘ'ৰানাৰ। লকডাউনৰ সময়ছোৱাত ৱাজিদে গোৱা *প্যাৰ কৰৌনা* আৰু *ভাই ভাই* গীত দুটা ইউ টিউবত মুক্তি পাইছিল। ৱাজিদে আই পি এল ৪ৰ মূল গীতটিত কণ্ঠদান কৰিছে। এই যুটীয়ে কেইবাখনো চিনেমাৰ বাবে গীতো লিখিছে। ২০২০ চনৰ ৩১ মে' তাৰিখে ৪২ বছৰ বয়সত কিডনীৰ অসুখত ভুগি চিকিৎসাধীন হৈ থকা অৱস্থাত **ৱাজিদ খান**ৰ ক'ৰ'ণা ভাইৰাছ ৰোগ সংক্ৰমণ হৈ মৃত্যু ঘটে।

## কৰ্মজীৱন
ৱাজিদ খানে ককায়েক ছাজিদৰ সৈতে ১৯৯৮ চনত ছলমান খানৰ *প্যাৰ কিয়া তৌ ডৰনা ক্যা* চিনেমাৰ যোগেদি বলিউডত প্ৰৱেশ কৰে আৰু প্ৰায় ৫০ৰো অধিক চিনেমাত এই যুটীয়ে সংগীত পৰিচালক হিচাপে কাম কৰি খ্যাতি লাভ কৰে। তেওঁলোকে দূৰদৰ্শনৰ কেইবাটাও *ৰিয়েলিটি শ্ব* ত বিচাৰক ৰুপে অংশগ্ৰহণ কৰিছে। ইয়াৰ ভিতৰত *চা ৰে গা মা পা ২০১২*, *চা ৰে গা মা পা চিঙিং চুপাৰষ্টাৰ*, *বিগ বছ* আদি উল্লেখযোগ্য। ছাজিদ-ৱাজিদে আই পি এল ৪-ৰ থীম চং *ধুম ধুম ধুম ধাড়াকা* কম্পজ কৰিছিল আৰু ৱাজিদে ইয়াত সুৰ দিছিল।

## গায়ক ৰূপে ৱাজিদৰ পৰিক্ৰমা

## চাজিদ-ৱাজিদ যুটিৰ সংগীত পৰিচালনা

## সন্মান আৰু স্বীকৃতি

## তথ্যসূত্ৰ

## বাহ্যিক সংযোগ
* Official website 
* 
* 

শ্ৰেণী:সংগীত পৰিচালক
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় সংগীতকাৰ যুটী
ভাৰ্জিনিয়া উল্‌ফ

**এডেলাইন ভাৰ্জিনিয়া উল্‌ফ** () আছিল বিংশ শতাব্দীৰ এগৰাকী ইংৰাজী সাহিত্যিক। তেওঁক আধুনিকতাবাদী তথা চেতনা-স্ৰোত ধাৰাৰ অন্যতম বাটকটীয়া হিচাপে গণ্য কৰা হয়। 

## জন্ম-পৰিচয়
১৮৮২ চনত লণ্ডনৰ এটি প্ৰখ্যাত পৰিয়ালত ভাৰ্জিনিয়া উল্‌ফৰ জন্ম হয়। উল্‌ফ আছিল পিতৃ-মাতৃৰ কনিষ্ঠ সন্তান। তেওঁৰ পিতৃ লেছলি ষ্টেফেন (Leslie Stephen) আছিল এগৰাকী প্ৰবন্ধকাৰ। সেয়ে ভাৰ্জিনিয়াই নিজৰ ঘৰতে জন্মলগ্নৰে পৰা এটি সাহিত্যিক পৰিৱেশ পাইছিল। উল্‌ফে তেওঁলোকৰ গ্ৰীষ্মকালীন ঘৰৰ পৰা প্ৰথম Godrevy Lighthouse দেখা পাইছিল আৰু পাছলৈ তেখেতৰ উপন্যাস *টু দ্য লাইটহাউছ* (To the Lighthouse) লিখিবলৈ প্ৰভাৱান্বিত হৈছিল।

১৮৯৫ চনত উল্‌ফৰ তেৰ বছৰ বয়সত তেওঁৰ মাতৃৰ বিয়োগ ঘটে। মাতৃৰ বিয়োগত উল্‌ফ মানসিকভাৱে ভাগি পৰে আৰু গোটেই জীৱনজুৰি এই বেদনাই তেওঁক ভাৰাক্ৰান্ত কৰি ৰাখে। 

## তথ্য সংগ্ৰহ

## বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:যুক্তৰাজ্যৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:সাহিত্যিক
বিৰাট

**বিৰাট** (; ) হৈছে হিন্দু ধৰ্মগ্ৰন্থ মহাভাৰতৰ অনুসৰি মৎসদেশৰ ৰজা। তেওঁ উত্তৰ আৰু উত্তৰাৰ পিতৃ তথা অৰ্জুন আৰু সুভদ্ৰাৰ পুত্ৰ অভিমন্যুৰ শহুৰ আছিল। তেওঁৰ পত্নী আছিল সুদেষ্ণা।

## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:মহাভাৰতৰ চৰিত্ৰ
ৱাজিদ খান

**ৱাজিদ খান** বুলিলে তলৰ পৃষ্ঠাসমূহ বুজাব পাৰে:
* ৱাজিদ খান (শিল্পী), ভাৰতীয় চিত্ৰকৰ তথা ভাস্কৰ্য-শিল্পী
* ৱাজিদ খান, ভাৰতীয় সংগীত পৰিচালক যুটী ছাজিদ-ৱাজিদৰ এজন

শ্ৰেণী:দ্ব্যৰ্থতা দূৰীকৰণ পৃষ্ঠা
ৱাজিদ খান (শিল্পী)

**ৱাজিদ খান** (জন্ম: ১০ মাৰ্চ ১৯৮১) ভাৰতীয় শিল্পী, প্ৰতিকৃতি চিত্ৰকৰ, ভাস্কৰ্য-শিল্পী, উদ্ভাৱক আৰু স্বত্বাধিকাৰী।
তেওঁ কেনভাছত গজালেৰে খোদিত কৰাত পাৰ্গত আছিল। ৱাজিদ খানে কৈছিল- "পৃথিৱীৰ মোক দিবলৈ বহুতো মূল্যহীন বস্তু আছিল কিন্তু ম‌ই তাক মূল্যবান কৰি তোলাৰ গুণ উপহাৰ পালোঁ।"

খানৰ নেইল আৰ্ট বা গজালেৰে নিৰ্মাণ চিত্ৰ‌য়ে গিনীজ বুক অৱ ৱৰ্ল্ড ৰেকৰ্ড আৰু লিমিকা বুক অৱ ৰেকৰ্ডত উল্লিখিত হৈছে। ভাৰতীয় ৰাষ্ট্ৰপতি ভৱনত তেখেতে অঁকা এখন চিত্ৰ আছে। তেখেত এজন বিশ্বপ্ৰেমী, উদ্ভাৱক আৰু ভাস্কৰ্য-শিল্পী। তেখেতে পৰিকল্পনা কৰা অনেক বিজ্ঞান ভিত্তিক যন্ত্ৰ-পাতি তথা সামগ্ৰীৰ ভিতৰত এটা হৈছে বিশ্বৰ ক্ষুদ্ৰতম ইস্ত্ৰি। শিল্প ক্ষেত্ৰত আগবঢ়োৱা অৱদানৰ বাবে ভাৰতৰ ৰাষ্ট্ৰপতি প্ৰয়াত ড॰ এ পি জে আব্দুল কালামে তেওঁক পুৰস্কৃত কৰিছিল।

## প্ৰাৰম্ভিক জীৱন
১৯৮১ চনৰ ১০ মাৰ্চত মধ্য প্ৰদেশৰ এখন সৰু গাঁও মান্দচুৰত ৱাজিদ খানৰ জন্ম হৈছিল।

## কেৰিয়াৰ
### উদ্ভাৱনসমূহ

### আইৰণ নেইলেৰে অঁকা ছবি ( Art with Iron Nail)

### অট'পাৰ্টছ্ ভাস্কৰ্য

### মেডিকেলৰ সা-সৰঞ্জামেৰে প্ৰস্তুত কৰা চিত্ৰ

### The Art of telling a Story through an Art

### Stone Art

### Shadow Art

### Kinetic Art

### Metal Art

### Iron Nail Art

### Spoon Art

## সন্মান
* ৱাজিদ খানৰ *নেইল চিত্ৰ*‌ই লিমিকা বুক অৱ ৰেকৰ্ডত স্থান পাইছে।

* তেওঁ পঞ্চম শ্ৰেণীত পঢ়ি থাকোঁতেই বিশ্বৰ প্ৰথমটো ক্ষুদ্ৰতম *বৈদ্যুতিক ইস্ত্ৰি*ৰ উদ্ভাৱন কৰিছিল। ই গ্ৰীণিজ বুক অৱ ৱৰ্ল্ড ৰেকৰ্ডত অন্তৰ্ভুক্ত।

* ভাৰতীয় ৰাষ্ট্ৰপতি এ পি জে আব্দুল কালামৰ দ্বাৰা তিনিবাৰকৈ সন্মানিত হৈছে।

## অন্যান্য
উদীয়মান শিল্পীৰ সৈতে অন্তৰংগ অনুষ্ঠান ৰ বাবে ২০১৫ চনৰ এপ্ৰিল মাহত ৱাজিদ খান জয়পুৰৰ আই টি চি ৰাজপুটানাত অনুষ্ঠিত *অট'ম'বাইল চিত উৎসৱ*লৈ আমন্ত্ৰিত হৈছিল। তেওঁ শিক্ষাৰ্থীৰ বাবে কৰ্মশালাও কৰিছিল।

## সামাজিক কাৰক আৰু বিশ্বপ্ৰেম।
২০১৬ ৰ জুন মাহত বিশ্ব পৰিৱেশ দিৱসৰ এদিন পূৰ্বে ইন্দোৰৰ পথৰ দাঁতিৰ শুকান গছবোৰ ৰং কৰি পৰিৱেশ ৰক্ষাৰ বাৰ্তা দিছিল।

## তথ্যউৎস

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:চিত্ৰশিল্পী
শ্ৰেণী:উদ্ভাৱক
বিজয় শংকৰ বৰ্মন

**বিজয় শংকৰ বৰ্মন** (১৯৮০-) অসমৰ এগৰাকী কবি আৰু অনুবাদক। তেখেতে ২০০৭ চনত 'দেও' গ্ৰন্থৰ বাবে মুনীন বৰকটকী বঁটা লাভ কৰে আৰু ২০১৩ চনত সাহিত্য অকাডেমি যুৱ পুৰস্কাৰ লাভ কৰে।
২০১২ চনত *Indian Express*ৰ দ্বাৰা স্বীকৃত দেশৰ ১০ গৰাকী শ্ৰেষ্ঠ ভাৰতীয় যুৱ লেখকৰ অন্যতম।
তেখেতৰ কবিতা ইংৰাজী ভাষাৰ উপৰিও ইটালীয়ান, ফৰাছী, স্পেনিছ, ইষ্টনিয়ান, মেক্সিকান স্পেনিছ আদি ভাষালৈ অনূদিত হৈছে।

## জন্ম আৰু শিক্ষা
তেখেতৰ জন্ম হয় ১৯৮০ চনত নলবাৰী জিলাৰ ৰূপীয়াবাথানত। তেখেতৰ পিতৃৰ নাম হোমেশ্বৰ বৰ্মন আৰু মাতৃৰ নাম ৰীনা বৰ্মন। ৪২৩ নং জাতিৰাম মিলন চামতা প্ৰাথমিক বিদ্যালয়ৰপৰা প্ৰাথমিক শিক্ষা, কুলবিল উত্তম সুন্দৰী মজলীয়া বিদ্যালয়ৰপৰা মজলীয়া শিক্ষা, চামতা উচ্চতৰ মাধ্যমিক বিদ্যালয়ৰপৰা ১৯৯৬ চনত হাইস্কুল শিক্ষান্ত আৰু কটন কলেজৰপৰা ১৯৯৮ চনত উচ্চতৰ মাধ্যমিক আৰু ২০০২ চনত ইংৰাজীত স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰে। ২০১০ চনত পণ্ডিচেৰী বিশ্ববিদ্যালয়ৰপৰা সমাজশাস্ত্ৰত স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী আৰু ২০১২ চনত ইংৰাজী সাহিত্যত গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰপৰা স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী লাভ কৰে। বৰ্মনে ২০১৮ চনত গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰপৰা ডক্টৰেট ডিগ্ৰী লাভ কৰে।

## সাহিত্যৰাজি
### কাব্যগ্ৰন্থ
*দেও, ২০০৬
*অশোকাষ্টমী, ২০১১
*বৰ্ণমুক্তি, ২০১৫
*মই মাটিৰ নাভিত কাণ থৈ শুনিছোঁ, ২০২০
*আমাৰ প্ৰেমত দেখোন কবিতা নাই, আই গোসাঁনী, ২০২১
*বিষুৱৰ সীয়নি, ২০২২

### ইংৰাজীত প্ৰকাশিত কবিতাপুথি

* Tug at the Gillnet, ২০২১ (অনুবাদ- নীৰেন্দ্ৰ নাথ ঠাকুৰীয়া)

### বিদেশৰ পৰা প্ৰকাশিত কবিতাপুথি
*Pisarateoja, Ketetong, ২০১৬ (অনুবাদ- মথুৰা মাৰ্গাছ লাত্তিক; ইষ্টোনিয়ান ভাষাত)

### অন্য ভাৰতীয় ভাষাত প্ৰকাশিত কবিতাপুথি
*আমাৰ আঙুলগুলিৰ অঙ্কুৰোদ্গম, ২০১৯ (অনুবাদ-সঞ্জয় চক্ৰবৰ্তী; বঙালী)

### অনুবাদ কবিতাপুথি
*কুৰুনদোহেইৰ কবিতা, ২০১৪ (মূল-তামিল)
*লাইলাকৰ দাঁতিৰ সমাধি, ২০২৪ (মূল-ইষ্টোনিয়ান)

### কাব্য উপন্যাস
*মাৰ্ঘেৰিটা মোৰ বিষাদ বৈভৱ, ২০১০

### শিশুগ্ৰন্থ
*আমি কিমান দুষ্ট আছিলোঁ, ২০১০
(পায়েল হাজৰিকাৰ লগত যুটীয়াভাৱে)

### সম্পাদিত গ্ৰন্থ
*কাব্যচৰ্চা, ২০১২

### অন্যান্য বিষয়ক গ্ৰন্থ
*নিজান নিসৰ্গৰ কবি, ২০০৫
*ৰূপীয়াবাথানৰ কবি প্ৰান্তিকৰ কবিতা, ২০০৮

## বঁটা আৰু সন্মান
*মুনীন বৰকটকী বঁটা, ২০০৭
*সাহিত্য অকাডেমি যুৱ পুৰস্কাৰ, ২০১৩
**Indian Express*ৰ দ্বাৰা স্বীকৃত দেশৰ ১০ গৰাকী ভাৰতীয় শ্ৰেষ্ঠ যুৱ লেখকৰ অন্যতম।
* শব্দ যুৱ সাহিত্য বঁটা, ২০১৮
* পাগলাদিয়া বঁটা ২০২০-২১
* DoRa স্কলাৰশ্বিপ, ২০১৫ (European Union) 

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:অসমীয়া কবি
শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:মুনীন বৰকটকী বঁটা বিজয়ী
শ্ৰেণী:সাহিত্য অকাডেমি যুৱ পুৰস্কাৰ বিজয়ী
কালসন্ধ্যা (চলচ্চিত্ৰ)

**কালসন্ধ্যা** () হৈছে ১৯৯৭ চনত মুক্তি লাভ কৰা এখন হিন্দী ভাষাৰ বোলছবি। ড॰ ভবেন্দ্ৰ নাথ শইকীয়াই পৰিচালনা কৰা ছবিখনে অসমত ঘটি থকা সামৰিক কাৰ্যকলাপক মুখ্য বিষয় হিচাপে উপস্থাপন কৰিছিল। বিদ্ৰোহে অসমৰ মানুহৰ জনজীৱনৰ ওপৰত কিদৰে প্ৰভাৱ পেলাইছিল, সেইয়া ছবিখনৰ জৰিয়তে দেখুৱাব বিচৰা হৈছিল। যতীন বৰা, আশিস বিদ্যাৰ্থী, দেবশ্ৰী ৰয়, নিপন গোস্বামী আদিয়ে কেইটামান গুৰুত্বপূৰ্ণ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছিল। উল্লেখনীয় যে, ছবিখন ১৯৯৭ চনৰ ভাৰতীয় পেনোৰামালৈও নিৰ্বাচিত হৈছিল।

সেই বছৰৰে নতুন দিল্লীত অনুষ্ঠিত হোৱা আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় ছবি মহোৎসৱত ছবিখনৰ প্ৰদৰ্শনী হৈছিল। আনহাতে কাইৰো আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় ছবি মহোৎসৱৰ ভাৰতীয় শাখাতো ছবিখন অন্তৰ্ভুক্ত হৈছিল।

## কাহিনী
ৰঞ্জিত নামত এজন শিক্ষিত নিবনুৱাই সংগ্ৰাম বাহিনীত যোগদান কৰে। অস্ত্ৰধাৰী বিদ্ৰোহীয়ে সেইসময়তে কেতবোৰ হত্যাকাণ্ড সংঘটিত কৰিছিল। তেনে এক পৰিপ্ৰেক্ষিততে ৰঞ্জিতে অনুৰাধাৰ গিৰিয়েকক হত্যা কৰে। কিছুদিনৰ পাছত, স্থানীয় মহাবিদ্যালয়ৰ এগৰাকী অধ্যাপক বনজিৎ দত্তকো গুলীয়াই হত্যা কৰা হয়। ৰঞ্জিত ক্ৰমাৎ অধ্যাপকৰ পৰিয়ালৰ ঘনিষ্ঠ হৈ পৰে আৰু অনুশোচনা তথা অপৰাধবোধত দগ্ধ হ'বলৈ ধৰে।

## অভিনয়-শিল্পী
*দেবশ্ৰী ৰয়
*আশিস বিদ্যাৰ্থী
*যতীন বৰা
*নিপন গোস্বামী
*হেমেন বৰ্মণ
*মুনিন বৰুৱা
*মৃদুলা বৰুৱা
*নিকুমণি বৰুৱা
*ৰাজীৱ ভট্টাচাৰ্য
*উপকূল বৰদলৈ
*চেতনা দাস
*জয়ন্ত দাস
*সংগীতা গোস্বামী
*অৰ্জুন গুহ-ঠাকুৰতা
*সঞ্জীৱ হাজৰিকা
*বাহাৰুল ইছলাম
*তৌফিক ৰহমান

## বাহ্যিক সংযোগ
* 

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:হিন্দী চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় পেনোৰামালৈ নিৰ্বাচিত অসমৰ ছবি
সুদেষ্ণা

**সুদেষ্ণা** বা **কৈকেয়ী** () হৈছে মহাভাৰতৰ যুদ্ধত অংশগ্ৰহণ কৰা মৎসদেশৰ ৰজা বিৰাটৰ পত্নী তথা অভিমন্যুৰ পত্নী উত্তৰাৰ মাতৃ আছিল সুদেষ্ণা। তেওঁ উত্তৰ কুমাৰৰ মাতৃ আৰু কীচকৰ ভনীয়েক আছিল। তেওঁ কেকয় ৰজাৰ কন্যা আছিল কাৰণে তেওঁক কৈকেয়ী বুলিও জনা যায়।

## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:মহাভাৰতৰ চৰিত্ৰ
তেজপাত

**তেজপাত** (বৈজ্ঞানিক নাম:***Cinnamomum tamala***) এবিধ সুগন্ধি গুল্মজাতীয় উদ্ভিদ। ইয়াৰ পাত শুকুৱাই বা কেঁচাকৈ মছলা হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰা হয়। ডালচেনি গোত্ৰৰ অন্তৰ্গত এই উদ্ভিদ মূলতঃ ভাৰত, বাংলাদেশ, নেপাল, ভূটান আৰু চীন দেশত পোৱা যায়। ইয়াৰ পাত আৰু অন্যান্য অংশৰ এক সুকীয়া গোন্ধ আৰু জ্বলা জ্বলা সোৱাদ আছে। তেজপাত ঘাইকৈ খাদ্য সুগন্ধিকৰণত ব্যৱহাৰ কৰা হয় যদিও ইয়াৰ ঔষধি গুণো আছে। অতীজৰে পৰা বিভিন্ন পাৰম্পৰিক ঔষধত তেজপাত ব্যৱহাৰ কৰা উল্লেখ পোৱা যায়। ই ভাৰতীয় খাদ্যৰ অন্যতম অপৰিহাৰ্য মছলা। 
## নাম
তেজপাতক ভিন ভিন ভাষাত ভিন ভিন নামেৰে জনা যায়। ইয়াক ইংৰাজীত 'ইণ্ডিয়ান বে লিফ' (Indian Bay Leaf) বোলে। সেইদৰে হিন্দীত 'তেজপাত্তা'(), মৈথিলী
আৰু নেপালীত 'তেজপাত' (तेजपात), বাংলাত 'তেজপাতা', মালয়ালমত (വഴനയില), সংস্কৃত আৰু মাৰাঠীত 'তমালপত্ৰ' (तमालपत्र), তেলেগুত 'বিৰিয়ানী আক্কু', ছিক্কিমত লেপচা সকলে 'চাৱৰ কুঙ' বোলে।

অসমীয়াত তেজপাত নামৰ উৎপত্তি সংস্কৃত ভাষাৰ 'তমালপত্ৰম' (तमालपत्त्रम्)ৰ পৰা হৈছে। 
## বিৱৰণ

তেজপাত এবিধ গুল্ম জাতীয় উদ্ভিদ। তেজপাত গছ ওখই প্ৰায় ৭-৮ ফুট মান হয়। ইয়াৰ পাত বোৰ দেখিবলৈ জামুক গছৰ লগত মিল থকা। তেজপাতৰ সিৰাবিন্যাস আন পাততকৈ বেলেগ। কুমলীয়া পাতৰ ৰং ৰঙা। পুৰঠ হলে পাতৰ ৰং পাতল সেউজীয়াৰ পৰা ডাঠ সেউজীয়া হয়। 
তেজপাত গছৰ দাল কেঁচাই কাটি আনি সেই পাতবোৰ ৰদত শুকুৱাৰ পিছত মছলা হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰা হয়। শুকুৱাৰ পিছত পাতৰ বৰণ পাতল মুগা-সেউজীয়া হয়। 

তেজপাতত থকা সুগন্ধিকাৰক জৈৱযৌগ সমূহ হ'ল:
* বিটা কেৰিঅ'ফিলিন (Beta-caryophyllene)
* লিনালুল (Linalool)
* কেৰিঅ'ফিলিন অক্সাইড (Caryophyllene oxide)
* ইউজিনল (Eugenol)

## ব্যৱহাৰ
### খাদ্য হিচাপে
তেজপাতৰ সুগন্ধি গুণৰ বাবে ৰন্ধন প্ৰক্ৰিয়াত তেজপাতক ব্যাপকভাৱে ব্যৱহাৰ কৰা হয়। বিশেষকৈ মাংসৰ আঞ্জা, পোলাও, তৰকাৰী ইত্যাদি আমিষ-নিৰামিষ দুয়ো প্ৰকাৰৰ খাদ্যত তেজপাত ব্যৱহাৰ কৰা হয়। তেজপাত কেঁচা আৰু শুকানকৈ দুয়োধৰণেৰে ব্যৱহাৰ কৰিব পাৰি। সেইদৰে বিভিন্ন মিষ্টান্ন যেনে পায়স, চুজি, আইচক্ৰীম, হাৰ্বেল টি, কাষ্টাৰ্ড আদিতো তেজপাত ব্যৱহাৰ কৰা হয়। তেজপাত মছলা চাহৰ অন্যতম উপাদান। তেজপাত কাচৰ পাত্ৰত থৈ দিলে বহুদিনলৈ ভালে থাকে। 
### সুগন্ধি দ্ৰৱ্য হিচাপে
তেজপাতৰ পৰা সুগন্ধি তেল নিষ্কাষণ কৰি বিভিন্ন প্ৰকাৰৰ ৰুম ফ্ৰেছনাৰ, মাউথ ফ্ৰেছনাৰ ইত্যাদিত ব্যৱহাৰ কৰা হয়। 
### ঔষধ হিচাপে
অতীজৰে পৰা পাৰম্পৰিক ঔষধ আৰু আয়ুৰ্বেদিক চিকিৎসাত তেজপাত ব্যৱহাৰ কৰা হৈ আহিছে। জয় বাংলা ৰোগত তেজপাত তিয়াই থোৱা পানীৰে চকু ধুলে ভাল হয়। ঘামত শৰীৰ গোন্ধালে আৰু ঘামচি, বিহ ফোঁহা আদি হলে তেজপাত পিহি লগালে ভাল হয়। কেঁচা তেজপাত চোবালে বা তেজপাতৰ পানীৰে কুল-কুলি কৰিলে মুখলৈ ৰুচি আহে। আধুনিক বিজ্ঞানৰ গৱেষণাত তেজপাতত মধুমেহ ৰোগৰ ঔষধ পোৱা গৈছে। তদুপৰি তেজপাত এণ্টিচেপটিক, এণ্টিঅক্সিডেণ্ট আৰু পাচক গুণসম্পন্ন। ইয়াত কেন্সাৰ প্ৰতিৰোধী উপাদান থাকে। 
## চিত্ৰ বিথিকা

File:Cassialeaf tree bd.jpg|তেজপাতৰ কুমলীয়া পাত আৰু গছ
File:তেজপাত গছ.jpeg|তেজপাতৰ গছ
File:Cassialeaf.jpg|কুমলীয়া পাত


## তথ্য উৎস

## বাহ্যিক সংযোগ
* গেৰনট কাতজাৰৰ মছলাৰ পৃষ্ঠাত তেজপাত

শ্ৰেণী:গুল্ম
শ্ৰেণী:মছলা
শ্ৰেণী:ঔষধি উদ্ভিদ
শ্ৰেণী:অসমৰ উদ্ভিদ
অশ্বত্থামা

**অশ্বত্থামা** (, ) মহাভাৰতৰ এটি গুৰুত্বপূৰ্ণ চৰিত্ৰ। তেওঁ মহাভাৰতৰ যুদ্ধত কৌৰৱৰ পক্ষে হৈ পাণ্ডৱৰ বিৰুদ্ধে যুঁজ দিছিল। অশ্বত্থামা আছিল গুৰু দ্ৰোণাচাৰ্যৰ পুত্ৰ। পৌৰাণিক কাহিনীত ইয়াৰ ক্ষেত্ৰত দুটা নাম পোৱা যায়। গুৰু দ্ৰোণৰ পুত্ৰ অশ্বত্থামা আৰু আনটো বনৰ হাতী যাক মহাভাৰতৰ যুদ্ধত ভীমে হত্যা কৰে।

## জন্ম
অশ্বত্থামাৰ পিতৃৰ নাম গুৰু দ্ৰোণ আৰু মাতৃৰ নাম আছিল কৃপী। জন্মৰ সময়ত অশ্বত্থামা অশ্বৰ দৰে শব্দ কৰিছিল বাবে তেওঁৰ নাম অশ্বত্থামা ৰখা হৈছিল।

## যুদ্ধ শিক্ষা
অশ্বত্থামাৰ পিতৃ গুৰু দ্ৰোণ এজন ব্ৰাহ্মণ আছিল। ব্ৰাহ্মণ হ’লেও তেওঁ ক্ষত্ৰিয়ৰ দৰেই যুদ্ধ বিদ্যাত পাৰদৰ্শী আছিল। গুৰু দ্ৰোণে তেওঁৰ পিতৃ ভৰদ্বাজ মুনিৰ পৰা যুদ্ধ বিদ্যা শিকে। পিতৃৰ সেই বিদ্যাৰে গুৰু দ্ৰোণে তেওঁৰ শিষ্যবিলাককো শিকাইছিল।

## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:মহাভাৰতৰ চৰিত্ৰ
শ্ৰেণী:পোখালি
জেহিৰুল হুছেইন

**জেহিৰুল হুছেইন** () অসমৰ এগৰাকী সাহিত্যিক।  গল্পকাৰৰূপে তেখেতৰ এক বিশেষ পৰিচিতি আছে। তেখেতে ভালেসংখ্যক কবিতাও লিখিছে। শুভাকাংক্ষীৰ মাজত জেহিৰুল হুছেইন **নাইচ কা/ নাইচ ছাৰ** নামে জনপ্ৰিয় আছিল। হুছেইন এগৰাকী প্ৰগতিশীল লেখক আছিল আৰু ১৯৭৯ চনত বিদেশী বহিষ্কাৰ আন্দোলনত বিপৰীত স্থিতি লোৱা বাবে এমাহ কাৰাগাৰত থাকিবলগা হৈছিল। শিশু আলোচনী ৰ'দকাঁচিয়লিৰ তেখেত প্ৰতিষ্ঠাপক সম্পাদক আৰু গোলাঘাট জাতীয় বিদ্যালয়ৰ প্ৰতিষ্ঠাপক শিক্ষক। জেহিৰুল হুছেইনৰ *বৰ ধেমালি সৰু ধেমালি*, *ভেটি* আদি গল্প অসমীয়া গল্প জগতৰ মাইলৰ খুঁটি।

## জন্ম আৰু শিক্ষা
১৯৪০ চনত গোলাঘাট টাউনত জন্ম হৈ হুছেইনে ডিব্ৰুগড়ৰ কানৈ কলেজৰপৰা বিজ্ঞান শাখাত ইণ্টাৰমেডিয়েট আৰু গোলাঘাটৰ ডি আৰ কলেজৰপৰা কলা শাখাত স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰে।
 
## কৰ্মজীৱন
নাইচ ছাৰ আছিল বৃত্তিত এগৰাকী শিক্ষক। তেখেতে সাধাৰণ গণিত, উচ্চ গণিতৰ উপৰি বিজ্ঞান পঢ়ুৱাইছিল।কাৰ্বি আংলং, নাগালেণ্ড আদি বহুঠাইত শিক্ষকতা কৰি উঠি শেষত জন্মস্থান গোলাঘাটৰ কছাৰীহাট স্কুলৰপৰা অৱসৰ গ্ৰহণ কৰে। তেখেত আছিল ছাত্ৰ-ছাত্ৰীৰ প্ৰিয় শিক্ষক। শিক্ষকতাৰ সমান্তৰালকৈ তেখেতে লেখা-মেলাও কৰি গৈছিল। বীৰেন্দ্ৰকুমাৰ ভট্টাচাৰ্য সম্পাদিত **নৱযুগ** আলোচনীত তেখেতে প্ৰথম গল্পকাৰৰূপে আত্মপ্ৰকাশ কৰে। ইয়াৰ পিছত ক্ৰমান্বয়ে **শ্ৰী ময়ী**, **পদাতিক** আদি আলোচনীত নিয়মীয়াকৈ হুছেইনৰ গল্প প্ৰকাশ পাবলৈ ধৰে। ৪৪ বছৰ বয়সত তেখেতে লিখিবলৈ আৰম্ভ কৰিছিল। সেয়ে প্ৰথমৰেপৰা তেখেতৰ লেখা পৰিপক্ক আছিল। ড° হীৰেন গোহাঁই-এ তেখেতৰ ৰাং কুকুৰৰ টুপী, বৰ ধেমালি সৰু ধেমালি আদি গল্পক উৎকৃষ্ট গল্প বুলি কৈছে।কেৱল গল্প লেখাতে মন নিদি তেখেতে কবিতাৰ চৰ্চাও কৰিছিল। মাৰ্ক্সীয় আদৰ্শৰ প্ৰতি আস্থাশীল হোৱাৰ বাবে গল্পৰ দৰে তেখেতেৰ কবিতাতো শ্ৰমজীৱী মানুহৰ মুক্তিৰ সংগ্ৰাম দেখিবলৈ পোৱা যায়। একে কাৰণতে তেখেতে বিদেশী বহিষ্কাৰ আন্দোলনৰ সময়ত কাৰাবাসো খাটিছিল। 
গল্প আৰু কবিতাৰ উপৰিও তেখেতে চিত্ৰ সমালোচনাও লিখিছিল। তেখেত এগৰাকী শিশু সাহিত্যিকো আছিল। অসম জাতীয় শিক্ষা সমন্বয় পৰিষদৰ দ্বাৰা প্ৰকাশিত তিনি মহীয়া শিশু আলোচনী **ৰ'দকাঁচিয়লি**ৰ তেখেত প্ৰতিষ্ঠাপক সম্পাদক আছিল। নাট্যকাৰ ৰূপেও হুছেইনৰ নাম আছিল। নিজৰ গল্পক নিজে নাট্যৰূপ দিবলৈ তেখেত আগ্ৰহী আছিল। সপোনজ্যোতি ঠাকুৰ, মুনীন ভূঞা আদি সফল নাট্যকাৰ সকলে তেখেতৰ এই আগ্ৰহক বঢ়াই তুলিছিল। সপোনজ্যোতি ঠাকুৰে তেখেতৰ **সৰু ধেমালি বৰ ধেমালি** গল্পক নাট্যৰূপ দিছিল। জেহিৰুল হুছেইনে গোলাঘাট জাতীয় বিদ্যালয় প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল।

## পৰিয়াল
১৯৭৭ চনৰ ১২ জুনত ছফিয়া হুছেইনৰ সৈতে তেখেত বিবাহপাশত আৱদ্ধ হয় আৰু তেখেত সকলৰ ৰিণমিন আৰু ঋক নামেৰে দুটি ল'ৰা-ছোৱালী আছে।

## গ্ৰন্থৰাজি
২০০৭ চনত নতুন সাহিত্য পৰিষদ গোলাঘাট শাখাই জেহিৰুল হুছেইন ৰচনাৱলী প্ৰকাশ কৰি উলিয়াইছে।ইয়াৰ বাহিৰেও তেখেতৰ প্ৰকাশিত অন্যান্য কিতাপসমূহ হ'ল:
#দুবৰি বনৰ জুই(১৯৯২)
#ৰাং কুকুৰৰ টুপী (১৯৯৯)
#চিলিকন ভেলীৰ মানুহ(২০০৫)
### সম্পাদনা
#সপোনৰ সূৰ্যৰ মানুহ (গল্প গ্ৰন্থ)
#ৰ'দকাঁচিয়লি (শিশু আলোচনী)

## মৃত্যু
২০০৫ চনৰ ২ মে' তাৰিখে কিডনী বিকল হৈ গুৱাহাটী চিকিৎসা মহাবিদ্যালয়ত জেহিৰুল হুছেইনৰ মৃত্যু ঘটে।তেখেতৰ মৃত্যুত শোক প্ৰকাশ কৰি **ৰ'দকাঁচিয়লি** আলোচনীয়ে প্ৰতিষ্ঠাপক সম্পাদক জেহিৰুল হুছেইন সোঁৱৰণী সংখ্যা প্ৰকাশ কৰে।

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:অসমীয়া গল্পকাৰ
পৰাশৰ

সূৰ্যবংশৰ ৰজাবিলাকৰ কুলপুৰোহিত আছিল বশিষ্ঠ মুনি। বশিষ্ঠ মুনিৰ পুত্ৰ আছিল শক্তি আৰু সেই শক্তিৰেই পুত্ৰ আছিল **পৰাশৰ** (; )। সত্যৱতী বা মৎস্যগন্ধাৰ পুত্ৰ ব্যাসৰ পিতৃ আছিল পৰাশৰ।

## পৰাশৰ, সত্যৱতী আৰু বেদব্যাস

যমুনানদীৰ খেয়া নৌকাৰ ভিতৰত পৰাশৰ মুনি আৰু সত্যৱতীৰ মিলনৰ ফলত সত্যৱতী গৰ্ভৱতী হয়। পিছলৈ যমুনাৰ এটা দ্বীপত তেওঁৰ জন্ম হয়। ব্যাসৰ জন্মৰ পিছত ঋষি পৰাশৰ আশীৰ্বাদত সত্যৱতী আকৌ কুমাৰ্য্য লাভ কৰিছিল। যমুনাৰ দ্বীপত জন্মগ্ৰহণ কৰা বাবে ব্যাসৰ আন এটা নাম হ’ল দ্বৈপায়ন। তেওঁৰ দেহৰ বৰ্ণ ক'লা আছিল, সেয়ে তেওঁৰ সম্পূৰ্ণ নাম কৃষ্ণ-দ্বৈপায়ন। তেওঁৰ শিৰত কপিল বৰ্ণৰ জটা আছিল। চকু উজ্জ্বল আৰু মুখত পিঙ্গল বৰ্ণৰ দাড়ি আছিল। তেওঁ তপস্যাৰ বলত মহৰ্ষিত্ব লাভ কৰি বেদক চাৰি ভাগত ভাগ কৰিছিল। সেইবাবে তেওঁ *বেদব্যাস* বা 'ব্যাস' নামে পৰিচিত। জন্মৰ পিছতেই তেওঁ মাতৃ সত্যৱতীৰ পৰা অনুমতিলৈ তপস্যাৰ বাবে যাত্ৰা কৰে। তেওঁ বদৰিকাশ্ৰমত তপস্যা কৰিছিল। সেইকাৰণে তেওঁ বাদৰায়ণ নামেও জনাজাত।

## বংশধৰ
পৰাশৰৰ পুত্ৰ ব্যাসৰ মাতৃ সত্যৱতীৰ পিছত হস্তিনাপুৰৰ ৰজা শান্তনুৰ লগত বিবাহ হয় আৰু তেওঁৰ চিত্ৰাঙ্গদ আৰু বিচিত্ৰবীৰ্য নামেৰে দুই পুত্ৰ জন্ম হয়। শান্তনুৰ দুই পুত্ৰৰ অকাল মৃত্যুৰ পিছত বিচিত্ৰবীৰ্যৰ দুই বিধবা ৰাণী অম্বিকা আৰু অম্বালিকাৰ গৰ্ভত মাতৃৰ আজ্ঞাত নিয়োগ প্ৰথামতে পুত্ৰ উৎপাদন কৰি ধৃতৰাষ্ট্ৰ আৰু পাণ্ডুৰ জন্ম দিয়ে সত্যৱতী আৰু পৰাশৰ পুত্ৰ ব্যাসে।

## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:মহাভাৰতৰ চৰিত্ৰ
অজিত কুমাৰ ভূঞা

**অজিত কুমাৰ ভূঞা** () হৈছে অসমৰ এগৰাকী জ্যেষ্ঠ সাংবাদিক আৰু ৰাজ্যসভাৰ সাংসদ। তেওঁ অসমীয়া প্ৰতিদিন কাকতৰ প্ৰতিষ্ঠাপক সম্পাদক আছিল আৰু দীৰ্ঘ সময়ৰ কাৰণে প্ৰাগ নিউজ চেনেলৰ মুখ্য সম্পাদকৰূপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল। ২০২০ চনৰ ১৮ মাৰ্চ তাৰিখে তেওঁ বিনাপ্ৰতিদ্বন্দিতাৰে অসমৰ পৰা ৰাজ্যসভাৰ সাংসদ হিচাপে নিৰ্বাচিত হয়।
## ৰাজনৈতিক জীৱন
২০২০ চনৰ জুন মাহত অজিত কুমাৰ ভূঞাই মুখ্য আহ্বায়ক হিচাপে আঞ্চলিক গণ মৰ্চা(Regional People's Front) নামৰ এটা আঞ্চলিক ৰাজনৈতিক দল গঠন কৰে।

তেওঁ নিৰ্বাচনৰ পিছত এখন সংবাদমেলত কয় যে নাগৰিকত্ব (সংশোধনী) আইন, ২০১৯ (কা) তেওঁৰ ৰাজনীতিত যোগদান কৰাৰ আঁৰৰ কাৰণ আছিল। ৰাজ্যসভা নিৰ্বাচনত প্ৰাৰ্থীত্ব আগবঢ়োৱা ভূঞাক সমৰ্থন কৰিছিল ভাৰতীয় জাতীয় কংগ্ৰেছ আৰু এ আই ইউ ডি এফে। মনোনয়নৰ সময়ত উপস্থিত আছিল তৰুণ গগৈ আৰু বদৰুদ্দিন আজমল। ভূঞা নৰেন্দ্ৰ মোদী নেতৃত্বাধীন ভাৰতীয় জনতা পাৰ্টী চৰকাৰে প্ৰৱৰ্তন কৰি উভয় সংসদত গৃহীত কৰা নাগৰিকত্ব (সংশোধনী) আইন, ২০১৯ ৰ তীব্ৰ সমালোচক আছিল ।
## বাহ্যিক সংযোগ

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি
জলেশ্বৰ (বিধানসভা সমষ্টি)

**জ্বলেশৰ (বিধান সভা সমষ্টি)** অসম বিধানসভাৰ ১২৬ খন বিধানসভা সমষ্টিৰ এখন। অসম বিধানসভাৰ সমষ্টিসমূহৰ ক্ৰমাংক অনুসৰি ৩৯ হৈছে জ্বলেশৰ বিধানসভা সমষ্টিৰ ক্ৰমাংক। জ্বলেশৰ গোৱালপাৰা জিলাৰ চাৰিটা বিধানসভা সমষ্টিৰ অন্যতম। ই ধুবুৰী  লোকসভা সমষ্টিৰ অন্তৰ্গত দহখন বিধানসভা সমষ্টিৰ এখন।

## বিধান সভাৰ নিৰ্বাচিত সদস্য সকল

* ১৯৭৮: আফজালুৰ ৰহমান, জনতা পাৰ্টি
* ১৯৮৩: আফজালুৰ ৰহমান, ভাৰতীয় কংগ্ৰেছ (সমাজবাদি)
* ১৯৮৫: আফজালুৰ ৰহমান, নিৰ্দলীয় 
* ১৯৯১: আফজালুৰ ৰহমান, ভাৰতীয় জাতীয় কংগ্ৰেছ
* ১৯৯৬: আফজালুৰ ৰহমান, ভাৰতীয় জাতীয় কংগ্ৰেছ
* ২০০১: আফতাব উদ্দিন মোল্লা, ভাৰতীয় জাতীয় কংগ্ৰেছ
* ২০০৬: আফজালুৰ ৰহমান, লোক সনমিলন
* ২০১১: মইনউদ্দিন আহমেদ, সৰ্ব ভাৰতীয় সংযুক্ত গণতান্ত্ৰিক মৰ্চা
* ২০১৬: সাহাব উদ্দিন আহমেদ, সৰ্ব ভাৰতীয় সংযুক্ত গণতান্ত্ৰিক মৰ্চা
* ২০২১: আফতাব উদ্দিন মোল্লা, ভাৰতীয় জাতীয় কংগ্ৰেছ

## নিৰ্বাচন ফলাফল

### ২০১৬ চনৰ

## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:গোৱালপাৰা জিলা
শ্ৰেণী:অসমৰ বিধানসভা সমষ্টি
ভৃংগেশ্বৰ শৰ্মা

**ভৃংগেশ্বৰ শৰ্মা** () এগৰাকী অসমীয়া ব্যংগ লেখক, ঔপন্যাসিক, গল্পকাৰ, প্ৰবন্ধকাৰ আৰু পেচাত এজন চিকিৎসক। তেখেতে দীৰ্ঘদিন ধৰি প্ৰান্তিক আলোচনীৰ পাতত 'দৈনন্দিন' শিতানত হাস্য-ব্যংগ ৰচনা লিখি আহিছে। এই দৈনন্দিন শিতানত প্ৰকাশপোৱা লেখাবোৰ পৰৱৰ্তী সময়ত গ্ৰন্থাকাৰে প্ৰকাশ পাইছে। তেখেতে বৰ্তমানলৈকে ৬খন গল্প সংকলন, ২খন উপন্যাস আৰু ১খন প্ৰবন্ধ সংকলন আৰু চাৰিখন হাস্য-ব্যংগ পুথি প্ৰকাশ কৰিছে।

## জন্ম আৰু শিক্ষা
ভৃংগেশ্বৰ শৰ্মাৰ জন্ম হয় ১৯৬৩ চনৰ ৮ জুনত, পাঠশালাত। বজালী উচ্চতৰ মাধ্যমিক বহুমুখী বিদ্যালয়ৰপৰা উচ্চ মাধ্যমিক আৰু বজালী মহাবিদ্যালয়ৰপৰা পি.ইউ. পাছ কৰে। ডিব্ৰুগড় অসম চিকিৎসা মহাবিদ্যালয়ৰপৰা এম.বি.বি.এছ আৰু গুৱাহাটী চিকিৎসা মহাবিদ্যালয়ৰপৰা কাণ, নাক, ডিঙি অৰ্থাৎ ENT বিভাগত এম.এছ ডিগ্ৰী লাভ কৰে।

## সাহিত্যৰাজি

### হাস্য-ব্যংগ
*দৈনন্দিন-১ (হাস্য-ব্যংগ,২০০৭)
*দৈনন্দিন-২ (হাস্য-ব্যংগ,২০১০)
*দৈনন্দিন-৩ (হাস্য-ব্যংগ,২০১৪)
*দৈনন্দিন-৪ (হাস্য-ব্যংগ,২০১৬)
### গল্প সংকলন
*জাৰৰ দিনৰ সপোন
* কামাখ্যা ফাৰ্মাছিত চাৰিজন বন্ধু ( গল্প সংকলন, ১৯৯৬)
*মৃত্যু সম্পৰ্কীয় এটা বাজি
*মুখাগ্নি
*বিয়লি বেলাৰ গল্প
*অন্তৰংগ আলাপ

### উপন্যাস
*বুকুত এবুকু আশা, (উপন্যাস, ১৯৯০)
*তেজে ধোৱা সময়, (উপন্যাস, ২০১২)
*আবেলিৰ ৰামধেনু, (উপন্যাস, ২০২১)

### প্ৰবন্ধ সংকলন
*দেউতাৰ বাবে এখন ৰচনা (নিবন্ধ সংকলন, ২০১৪)

## বঁটা আৰু সন্মান
* কামাখ্যা ফাৰ্মাছিত চাৰিজন বন্ধু গ্ৰন্থৰ বাবে "মুনীন বৰকটকী বঁটা", ১৯৯৬
* মহানন্দ বৰুৱা-শশীপ্ৰভা বৰুৱা বঁটা। 
* বুকুত এবুকু আশা গ্ৰন্থৰ বাবে অসম সাহিত্য সভাৰ "গিৰিধৰ শৰ্মা বঁটা"।

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:অসমীয়া সাহিত্যিক
শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:মুনীন বৰকটকী বঁটা বিজয়ী
শ্ৰেণী:অসমীয়া চিকিৎসক
মৰিয়ম আষ্টিন অথবা হীৰা বৰুৱা

**মৰিয়ম আষ্টিন অথবা হীৰা বৰুৱা** () হৈছে অৰূপা পটঙ্গীয়া কলিতাৰ দ্বাৰা ৰচিত ২০১৪ বৰ্ষৰ সাহিত্য অকাডেমি বঁটা প্ৰাপ্ত এখন চুটিগল্পৰ সংকলন। গ্ৰন্থখন ২০১১ চনৰ পৰা ২০১২ ৰ ভিতৰত লেখা। চন্দ্ৰ প্ৰকাশনে ২০১২ চনত এই গ্ৰন্থখন প্ৰথম প্ৰকাশ কৰে।

## লেখিকাৰ চমু পৰিচয়

অৰূপা পটংগীয়া কলিতা অসমৰ এগৰাকী প্ৰসিদ্ধ ঔপন্যাসিক তথা গল্পকাৰ। তেওঁৰ গ্ৰন্থসমূহৰ ভিতৰত মৃগনাভি, অয়নান্ত, আদি উল্লেখযোগ্য। তেওঁৰ সাহিত্যিক অৱদানৰ বাবে ভাৰতীয় ভাষা পৰিষদৰ বঁটা, প্ৰবীণা শইকীয়া বঁটা আদিৰে সন্মানিত কৰা হৈছে। তেখেতে মৰিয়ম আষ্টিন অথবা হীৰা বৰুৱা নামৰ অসমীয়া চুটি গল্প সংকলনৰ বাবে ২০১৪ চনত সন্মানীয় সাহিত্য অকাডেমি বঁটা লাভ কৰে।

অৰূপা পটংগীয়া কলিতাই গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা পাৰ্ল এছ বাক (Pearl S. Buck) ৰ নাৰী চৰিত্ৰসমূহৰ ওপৰত গৱেষণা কৰি ডক্টৰেট ডিগ্ৰী লাভ কৰে। বৰ্তমান তেওঁ দৰং জিলাৰ টংলা মহাবিদ্যালয়ৰ ইংৰাজী বিষয়ৰ প্ৰবক্তা ৰূপে কৰ্মনিৰ্বাহ কৰি আছে।

## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:অসমীয়া গ্ৰন্থ
শ্ৰেণী:সংকলন
শ্ৰেণী:সাহিত্য অকাডেমি বঁটা প্ৰাপ্ত অসমীয়া গ্ৰন্থ
চিত্ৰলেখা

**চিত্ৰলেখা** (; ) আছিল শ্ৰীকৃষ্ণৰ নাতি অনিৰুদ্ধৰ পত্নী ঊষাৰ সখী। তেওঁৰ দেউতাক আছিল শোণিতপুৰ (বৰ্তমানৰ তেজপুৰ) -ৰ ৰজা বাণাসুৰৰ মন্ত্ৰী কুম্ভাণ্ড। চিত্ৰলেখা এগৰাকী চিত্ৰকৰ আছিল।

## কিংবদন্তি
প্ৰতাপী অসুৰ ৰজা বাণাসুৰে এখন ডাঙৰ ৰাজ্য শাসন কৰিছিল। বিষ্ণুৰ কথা মতে বিশ্বকৰ্মাই প্ৰদান কৰা ৰাসলিংগক তেওঁ পূজা কৰিছিল। শিৱ‌ই *[[তাণ্ডৱ নৃত্য]]* কৰিলে ভক্ত বাণে তেওঁৰ সহস্ৰ বাহুৰে মৃদংগ বজাইছিল। বাণৰ ভক্তিত সন্তুষ্ট হৈ শিৱ‌ই তেওঁক বৰ দিয়ে আৰু বাণক ৰক্ষা কৰিব বুলি প্ৰতিশ্ৰুতি দিয়ে। সময়ৰ লগে লগে বাণ নিষ্ঠুৰ আৰু দাম্ভিক হৈ উঠে। বহুতো ডেকাই কন্যাৰ পাণি গ্ৰহণ কৰিবলৈ বিচৰাত তেওঁ জীয়ৰী ঊষাক অগ্নিগড়ৰ দুৰ্গত বন্দী কৰি ৰাখে।

এদিন ঊষাই সপোনৰ এজন পুৰুষক দেখা পাই প্ৰেমত পৰে। ঊষাৰ সখী আছিল বাণ ৰজাৰ মন্ত্ৰী কুম্ভাণ্ডৰ জী চিত্ৰলেখা। প্ৰতিভাবান চিত্ৰকৰ চিত্ৰলেখাই বহু ছবি আঁকি দেখুৱাই সপোনৰ পুৰুষজন শ্ৰীকৃষ্ণৰ নাতি অনিৰুদ্ধ বুলি চিনাক্ত কৰে। মায়াজালেৰে চিত্ৰলেখাই অনিৰুদ্ধক অপহৰণ কৰি ঊষাৰ ওচৰলৈ লৈ আহে। এই কথা গম পাই বাণে অনিৰুদ্ধক বন্দী কৰি থয়। কৃষ্ণ‌ই অনিৰুদ্ধক মোকোলাবলৈ আহোঁতে বাণাসুৰৰ ৰক্ষক শিৱৰ লগত তেওঁৰ প্ৰচণ্ড যুঁজ হয়। এই যুদ্ধক *[[হৰি-হৰ যুদ্ধ]]* বোলে।

যুদ্ধত তেজৰ নৈ বৈ যোৱা বাবে ঠাইডোখৰ পাছলৈ তেজপুৰ বা শোণিতপুৰ বুলি জনাজাত হয়। ব্ৰহ্মাৰ হস্তক্ষেপত কৃষ্ণ আৰু শিৱ‌ই যুঁজ বন্ধ কৰিবলৈ সৈমান হয়। বাণাসুৰে কৃষ্ণক ক্ষমা খোজে আৰু ঊষাক অনিৰুদ্ধলৈ বিয়া দিয়ে।


Raja_Ravi_Varma,_Usha's_Dream_(oleographic_print).jpg|ঊষাৰ সপোনত অনিৰুদ্ধ
Banasur_Garva_Parihar.jpeg|শ্ৰীকৃষ্ণই বাণাসুৰক ক্ষমা কৰাৰ দৃশ্য
Monument_showing_the_historical_"Hari-Hor_Yuddha"_at_Agnigarh_Hill,_Tezpur.jpg|তেজপুৰৰ অগ্নিগড়ত থকা 'হৰি-হৰ যুদ্ধ'ৰ বৰ্ণনাত্মক ভাস্কৰ্য


## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:হিন্দু কিংবদন্তি
শ্ৰেণী:অসুৰ
শ্ৰেণী:ভাগৱত পুৰাণৰ চৰিত্ৰ
চিত্ৰাঙ্গদ

কুৰুৰাজ শান্তনুৰ পত্নী সত্যৱতীৰ গৰ্ভত **চিত্ৰাঙ্গদ** (, )-ৰ জন্ম হয়। তেওঁৰ ভাতৃ আছিল বিচিত্ৰবীৰ্য্য।

## বীৰ যোদ্ধা হিচাপে চিত্ৰাঙ্গদ
কনিষ্ঠপুত্ৰ বিচিত্ৰবীৰ্য্য যৌৱনকাল নৌপাওঁতেই কুৰুৰাজ শান্তনুৰ মৃত্যু হয়। ভীষ্ম ৰাজসিংহাসন গ্ৰহণ নকৰোঁ বুলি ভীষ্ম প্ৰতিজ্ঞা কৰিছিল বাবে তেওঁ ৰাজসিংহাসনত নবহে। সেয়ে তেওঁ মাতৃ সত্যৱতীৰ অনুমতি লৈ চিত্ৰাঙ্গদক কুৰুবংশৰ ৰাজসিংহাসনত বহুৱায়।

চিত্ৰাঙ্গদ আছিল এজন বীৰ যোদ্ধা। তেওঁ বহুতো শক্তিশালী বীৰ শত্ৰু তথা অসুৰবোৰক মাৰিছিল।

এদিন গন্ধৰ্বৰাজে চিত্ৰাঙ্গদক তেওঁৰ সৈতে দ্বন্দ্বযুদ্ধৰে কাৰণে আহ্বান কৰে। কুৰুক্ষেত্ৰৰ হিৰণ্যৱতী নদীৰ পাৰত দুই যোদ্ধা গন্ধৰ্বৰাজৰ আৰু চিত্ৰাঙ্গদৰ মাজত প্ৰচণ্ড যুদ্ধ হয়। তিনিবছৰ অব্যাহত থকাৰ পিছত, অৱশেষত চিত্ৰাঙ্গদৰ মৃত্যু হয় আৰু সেই দ্বন্দ্ব যুদ্ধত গন্ধৰ্বৰাজ বিজয়ী হয়। চিত্ৰাঙ্গদৰ মৃত্যুৰ পিছত গংগাপুত্ৰ ভীষ্মই বিচিত্ৰবীৰ্য্যক ৰাজসিংহাসনত বহুৱায়।

## বংশধৰ
চিত্ৰাঙ্গদৰ পিতৃ-মাতৃ আছিল কুৰুৰাজ শান্তনু আৰু সত্যৱতী বা মৎস্যগন্ধা। তেওঁ আছিল বিচিত্ৰবীৰ্য্যৰ ডাঙৰ ভাই। ভাতৃ ভীষ্ম আছিল তেওঁৰ মাহীমাকৰ পুত্ৰ গংগাৰ। মাতৃ সত্যৱতীৰ আৰু পৰাশৰ মুনিৰ পুত্ৰ আছিল বেদব্যাস। পৰাশৰৰ পুত্ৰ ব্যাসৰ মাতৃ সত্যৱতীৰ পিছত হস্তিনাপুৰৰ ৰজা শান্তনুৰ লগত বিবাহ হয় আৰু তেওঁৰ চিত্ৰাঙ্গদ আৰু বিচিত্ৰবীৰ্য্য নামেৰে দুই পুত্ৰ জন্ম হয়। শান্তনুৰ দুই পুত্ৰৰ অকাল মৃত্যুৰ পিছত বিচিত্ৰবীৰ্য্যৰ দুই বিধবা ৰাণী অম্বিকা আৰু অম্বালিকাৰ গৰ্ভত মাতৃৰ আজ্ঞাত নিয়োগ প্ৰথামতে পুত্ৰ উৎপাদন কৰি ধৃতৰাষ্ট্ৰ আৰু পাণ্ডুৰ জন্ম দিয়ে সত্যৱতী আৰু পৰাশৰ পুত্ৰ ব্যাসে।

## বংশলতা

## সহায়ক গ্ৰন্থ
* *Citrangada* in: M.M.S. Shastri Chitrao, *Bharatavarshiya Prachin Charitrakosha* (Dictionary of Ancient Indian Biography, in Hindi), Pune 1964, p. 213
* J.A.B. van Buitenen, *Mahabharata*, vol. 1, The University of Chicago Press, 1973

## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:মহাভাৰতৰ চৰিত্ৰ
মনোজ কুমাৰ গোস্বামী

**মনোজ কুমাৰ গোস্বামী** () হৈছে অসমৰ এগৰাকী সাংবাদিক আৰু লেখক। ২০২০ চনৰ ১ জুন তাৰিখে তেওঁ আমাৰ অসম কাকতৰ মুখ্য সম্পাদকৰূপে কাৰ্যভাৰ গ্ৰহণ কৰে। ‘সমীৰণ বৰুৱা আহি আছে’ গল্পৰ যোগেদি বিশেষ জনপ্ৰিয়তা অৰ্জন কৰা গোস্বামীয়ে আশীৰ দশকৰপৰা বৰ্তমানলৈ অসমীয়া গল্প জগতলৈ বিশেষ অৱদান আগবঢ়াইছে। ‘ভুলসত্য’ গল্প সংকলনখনৰ বাবে ২০২২ চনত মনোজ কুমাৰ গোস্বামীলৈ সাহিত্য অকাডেমি বঁটা আগবঢ়োৱা হয়।  

## জন্ম আৰু শিক্ষা
১৯৬২ চনত নগাঁও জিলাত গোস্বামীৰ জন্ম হয়। তেওঁৰ পিতৃৰ নাম কমলচন্দ্ৰ গোস্বামী আৰু মাতৃৰ নাম লখিমী গোস্বামী। পিতৃ কমলচন্দ্ৰ গোস্বামী এগৰাকী কলেজ শিক্ষক আৰু সত্ৰাধিকাৰ আছিল। নগাঁও মহাবিদ্যালয়ৰ পৰা স্নাতক ডিগ্ৰী গ্ৰহণ কৰাৰ পাছত তেওঁ গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা পদাৰ্থবিজ্ঞান বিষয়ত স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী লাভ কৰে।  কিছুকাল শিক্ষকতা কৰাৰ পাছত তেওঁ সংবাদ জগতত খোজ পেলায়। 
## কৰ্মজীৱন
চন্দ্ৰপ্ৰসাদ শইকীয়াৰ সম্পাদনাত প্ৰকাশিত কাকত নতুন দৈনিকৰ জৰিয়তে তেওঁ ১৯৮৬ চনত সাংবাদিকতা বৃত্তিৰ আৰম্ভণি কৰে। ইয়াৰ পাছত তেওঁৰ আজিৰ বাতৰি, আমাৰ অসম, জনসাধাৰণ আদি কাকতসমূহৰ লগত সম্পাদক আৰু কাৰ্যবাহী সম্পাদকৰূপে জড়িত হৈ পৰে। প্ৰায় ১২ বছৰ ধৰি টেলিভিছন চেনেল ডিৱাই ৩৬৫ৰ মুখ্য সম্পাদকৰ দায়িত্বত থকা গোস্বামীয়ে ২০২০ চনত ১ জুন তাৰিখে আমাৰ অসম কাকতৰ মুখ্য সম্পাদকৰূপে কাৰ্যভাৰ গ্ৰহণ কৰে। ইয়াৰ মাজতে গোস্বামীয়ে আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰত *কনফ্লিক্ট ৰিজলিউছন*ত সংবাদ মাধ্যমৰ ভূমিকা সন্দৰ্ভত প্ৰশিক্ষণ গ্ৰহণ কৰাৰ লগতে *ৰাছিয়ান টেলিভিছন নেটৱৰ্ক*তো এটা পাঠ্যক্ৰম সম্পূৰ্ণ কৰে। তেখেতে নিৰ্মাণ কৰা *আন্‌ছু — এভাৰেষ্ট কলিং* নামৰ তথ্যচিত্ৰখন একাধিক আন্তৰ্জাতিক ছবি মহোৎসৱত সমাদৃত হৈছে।

## প্ৰকাশিত গ্ৰন্থ
### চুটিগল্প সংকলন
* ঈশ্বৰহীনতা
* স্বাধীনতা
* সমীৰণ বৰুৱা আহি আছে
* প্ৰেমহীনতা
* এলুমিনিয়ামৰ আঙুলি
* ভুল সত্য
### উপন্যাস
* অনাদি আৰু অনন্যা
### স্মৃতিকথা
* ৰাজনীতিৰ অলিয়ে গলিয়ে
### ইংৰাজী ভাষাৰ গল্প সংকলন
* মাপেট এণ্ড আডাৰ ষ্ট’ৰীজ

## বঁ‌টা আৰু সন্মান
সৃজনীমূলক সাহিত্যৰ বাবে ১৯৯৪ চনত গোস্বামীয়ে 'কথা' বঁ‌টা লাভ কৰিবলৈ সক্ষম হৈছিল। ১৯৯৬ চনত সাহিত্যকৃতিৰ বাবে 'সংস্কৃতি' বঁ‌টা লাভ কৰাটো তেওঁৰ এক অন্যতম কৃতিত্ব।তদুপৰি ২০২৩ বৰ্ষত তেখেতে *ভুল সত্য* শীৰ্ষক গল্পপুথিখনৰ বাবে সেই বৰ্ষৰ *[[সাহিত্য অকাডেমি বঁটা]]* লাভ কৰে। 
## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:অসমীয়া গল্পকাৰ
শ্ৰেণী:অসমীয়া ভাষাৰ সাহিত্য অকাডেমি বঁটা বিজয়ী
আহোমৰ দিন

**'আহোমৰ দিন**' (ইংৰাজী- 'Ahomar-Din'  বা The History of Assam under the Ahoms) হৈছে বুৰঞ্জীবিদ, সাহিত্যিক হিতেশ্বৰ বৰবৰুৱাই আহোম শাসনকালৰ ঘটনাপ্ৰবাহ আৰু সমসাময়িক ভাষা-সাহিত্য-সংস্কৃতি, শিল্প-কলা, অৰ্থনীতি আদি দিশ সামৰি ৰচনা কৰা এখন বুৰঞ্জী । বৰবৰুৱাই ১৯১৫ চনতে আহোম যুগৰ যথাসম্ভৱ সকলো দিশ সামৰি এখন বিস্তৃত বুৰঞ্জী প্ৰণয়নৰ কাম আৰম্ভ কৰে যদিও ১৯৮১ চনতহে সুদীৰ্ঘ ৬৬ বছৰৰ পিছত লেখকৰ মৰণোত্তৰকালত অসম প্ৰকাশন পৰিষদে গ্ৰন্থখন প্ৰকাশ কৰি উলিয়ায়।

## গ্ৰন্থৰ বিৱৰণ
গ্ৰন্থখন মুঠতে তিনিটা খণ্ডত বিভক্ত

### আৰম্ভণ- আহোম শাসনকাল
আহোম ৰাজবংশৰ উৎপত্তি আৰু চুকাফাৰ পৰা  যোগেশ্বৰ সিংহলৈকে ৰজাসকল আৰু তেওঁলোকৰ শাসনকাল।

### দ্বিতীয় খণ্ড- ইংৰাজৰ শাসনকাল
ডেভিদ স্কটৰ পৰা চাৰ জন হেন্‌ৰি কাৰৰ সময়লৈকে এইখণ্ডত অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হৈছে। পুৰন্দৰ সিংহৰ ব্ৰিটিছৰ কৰতলীয়া হিচাপে উজনি অসমৰ শাসনকালো এইখণ্ডৰ অন্তৰ্ভুক্ত।

### তৃতীয় খণ্ড- সাংস্কৃতিক বুৰঞ্জী
আহোমৰ পুৰ্বজাতি আৰু ধৰ্ম, ৰজাৰ দিনত সামাজিক আচৰণ, বিষয়াবিলাকৰ বিৱৰণ এই খণ্ডৰ অন্তৰ্ভুক্ত। এই খণ্ডতে সত্ৰসমূহৰ বিৱৰণো অন্তৰ্ভুক্ত হৈছে।

বৰবৰুৱাই তেখেতৰ  'A Few Words of the Compiler' শীৰ্ষক লেখাত গ্ৰন্থখনৰ ৭ টা মুখ্য ভাগৰ কথা উল্লেখ কৰিছে -

* আহোমৰ দিনৰ অসমৰ ইতিহাস বা বুৰঞ্জী (ৰচনাকাললৈকে ব্ৰিটিছ শাসনকো সামৰি)
* আহোম বিষয়াসকল, তেওঁলোকৰ কাৰ্যাৱলী, পদমৰ্যাদা আৰু সন্মান
* খেল আৰু ফৈদ- উৎপত্তি, কাৰ্যাৱলী আৰু সামাজিক স্থান
* চাৰি-সত্ৰ, পৰ্বতীয়া গোঁসাই, ন-গোঁসাই, মুকলিমূৰীয়া গোঁসাই ইত্যাদি আৰু তেওঁলোকৰ স্থান আৰু সন্মান
* আহোমৰ উৎপত্তি, ধৰ্ম, ৰীতি-নীতি, সামাজিক প্ৰথা আৰু স্বৰ্ণউদ্যোগকে ধৰি আহোম আমোলৰ উদ্যোগসমূহ
* উচ্চ-বৰ্ণজাত কিছুমান ব্ৰাহ্মণ আৰু কায়স্থ পৰিয়াল, তেওঁলোকৰ উৎপত্তি আৰু অসমলৈ প্ৰব্ৰজন
* আহোম ৰজাসকল, তিনি-গোঁহাই আৰু সাতঘৰীয়া আহোম তথা অসমৰ কিছুমান নিৰ্বাচিত বংশ-পৰিয়ালৰ ইতিবৃত্ত তথা বংশলতিকা

## তথ্যউৎস


শ্ৰেণী:অসমীয়া গ্ৰন্থ
পাণ্ডু

**পাণ্ডু** (; ) হৈছে মহাভাৰতত বৰ্ণিত হস্তিনাপুৰৰ ৰজা তথা পাণ্ডৱৰ পিতৃ। তেওঁ আছিল বিচিত্ৰবীৰ্যৰ কনিষ্ঠ সন্তান। পাণ্ডুৰ পত্নী দুগৰাকীৰ নাম আছিল ক্ৰমে কুন্তী আৰু মাদ্ৰী।

## বংশ পৰিচয়
বিচিত্ৰবীৰ্যৰ পিতৃ-মাতৃ আছিল কুৰুৰাজ শান্তনু আৰু সত্যৱতী বা মৎস্যগন্ধা। তেওঁ আছিল চিত্ৰাঙ্গদৰ সৰু ভাই। ভাতৃ ভীষ্ম আছিল তেওঁৰ মাহীমাক গংগাৰ পুত্ৰ। মাতৃ সত্যৱতীৰ আৰু পৰাশৰ মুনিৰ পুত্ৰ আছিল বেদব্যাস। পৰাশৰৰ পুত্ৰ ব্যাসৰ মাতৃ সত্যৱতীৰ পিছত হস্তিনাপুৰৰ ৰজা শান্তনুৰ লগত বিবাহ হয় আৰু তেওঁৰ চিত্ৰাঙ্গদ আৰু বিচিত্ৰবীৰ্য নামেৰে দুই পুত্ৰ জন্ম হয়। শান্তনুৰ দুই পুত্ৰৰ অকাল মৃত্যুৰ পিছত বিচিত্ৰবীৰ্যৰ দুই বিধবা ৰাণী অম্বিকা আৰু অম্বালিকাৰ গৰ্ভত মাতৃৰ আজ্ঞাত নিয়োগ প্ৰথামতে পুত্ৰ উৎপাদন কৰি ধৃতৰাষ্ট্ৰ আৰু পাণ্ডুৰ জন্ম দিয়ে সত্যৱতী আৰু পৰাশৰ পুত্ৰ ব্যাসে।

## কুন্তী, পাণ্ডু আৰু পাণ্ডৱ
কুন্তীৰ দেউতাক যাদৱ বংশৰ ৰজা শূৰসেন। তেওঁৰ আচল নাম আছিল *পৃথ্বা*। দেউতাকে সম্পৰ্কীয় ভায়েক কুন্তীভোজ সন্তানহীন হোৱা বাবে কুন্তীকে ডাঙৰ-দীঘল কৰিবলৈ দিয়ে। 

এবাৰ দুৰ্বাসা মুনি কুন্তীভোজৰ ঘৰলৈ আহিল। কুন্তীয়ে তেওঁক কৰা সেৱা-শুশ্ৰূষাত মুনি সন্তুষ্ট হ'ল। তেওঁক কুন্তীক এটা মন্ত্ৰ শিকালে যাৰ সহায়ত কুন্তীয়ে যিকোনো দেৱতাক আহ্বান কৰি তেওঁৰ পৰা সন্তান লাভ কৰিব পাৰিব। 

কৌতূহলী কুন্তীয়ে এদিন সেই মন্ত্ৰৰে ভগৱান সূৰ্যক আহ্বান কৰিলে। সূৰ্যই কুন্তীৰ লগত সহবাস কৰি এটা সন্তান দিলে আৰু লগতে কুন্তীৰ সতীত্বও পুনৰ প্ৰদান কৰিলে। এইমতেই কৰ্ণৰ জন্ম হয়। সমাজৰ ৰোষত পৰাৰ ভয়ত কুন্তীয় সন্তানটোক নৈত উটুৱাই দিয়ে। 

কুন্তীভোজে কুন্তীৰ স্বয়ংবৰ আয়োজন কৰিলে। স্বয়ংবৰত কুন্তীয়ে হস্তিনাপুৰৰ ৰজা পাণ্ডুক বৰণ কৰে। ইয়াৰ পাছত ৰাজ্য বঢ়োৱাৰ সংক্ৰান্তত পাণ্ডুৱে মদ্ৰৰ কুঁৱৰী মাদ্ৰীক বিয়া কৰায়। 

এদিন পাণ্ডুৱে অৰণ্যত চিকাৰ কৰি থাকোঁতে ভুলতে সংগমত লিপ্ত মৃগয়াৰূপী ঋষি কিন্দম আৰু তেওঁৰ পত্নীক কাঁড় মাৰি হত্যা কৰে। মৃত্যুৰ আগে আগে ঋষিয়ে ৰজাক অভিশাপ দিয়ে যে ৰজাই যেতিয়াই সংগম কৰিব তেতিয়াই তেওঁৰ মৃত্যু হ'ব। ইয়াৰ পাছত পাণ্ডুৱে ৰাজ্য পৰিত্যাগ কৰি দুইগৰাকী পত্নীৰে সৈতে বনবাসলৈ প্ৰস্থান কৰে। 

কেইজনমান মুনিয়ে পাণ্ডুক কয় যে সন্তানহীন হৈ থাকিলে তেওঁ স্বৰ্গ লাভ কৰিব নোৱাৰিব। এই কথা পাণ্ডুৱে কুন্তীক জনাই কোনো সুপুৰুষৰ পৰা সন্তান লাভ কৰিবলৈ তেওঁক পৰামৰ্শ দিয়ে। কুন্তীয়ে তেতিয়া দুৰ্বাসাৰ পৰা পোৱা মন্ত্ৰ খটুৱাই তিনিজন পুত্ৰৰ মাতৃ হয়— যম দেৱতাৰ পৰা যুধিষ্ঠিৰ, বায়ুৰ পৰা ভীম আৰু ইন্দ্ৰৰ পৰা অৰ্জুন। কুন্তীয়ে মাদ্ৰীকো সেই মন্ত্ৰ শিকাই দিয়াত মাদ্ৰীয়ে অশ্বিন দেৱতা দুজনৰ পৰা নকুল আৰু সহদেৱ নামৰ যঁজা পুত্ৰদ্বয় লাভ কৰে।

এদিন পাণ্ডুৱে হিতাহিত জ্ঞান দেৰুৱাই মাদ্ৰীৰ লগত সংগম কৰিব খোজোঁতে তেওঁৰ মৃত্যু হয়। ৰজাৰ মৃত্যুৰ কাৰণ হোৱা বুলি মাদ্ৰী সতী হৈ প্ৰাণ ত্যাগ কৰে। ইয়াৰ পাছত কুন্তীয়ে পাঁচোজন পুত্ৰক লৈ হস্তিনাপুৰ যায়গৈ।

## বংশলতা

## তথ্য সংগ্ৰহ

## বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:মহাভাৰতৰ চৰিত্ৰ