open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
হলবী ভাষা

**হলবী**, **বস্তৰী**, **হলব**, **হলৱস** বা **হলৱী** এটি পূৰ্বী ভাৰতীয়-আৰ্য ভাষা, যি ওড়িয়া আৰু মাৰাঠীৰ মাজৰ ৰূপান্তৰণৰ ভাষা। মধ্য ভাৰতত কমেও ৭৬৬২৯৭জন লোকে এই ভাষা ব্যৱহাৰ কৰে।

মহৰী উপভাষা অন্য উপভাষাসমূহতকৈ কিছু পৃথক আৰু কষ্টেৰেহে বুজিব পৰা যায়। এই ভাষাৰ আনুমানিক ২০০০০০ দ্বিতীয়-ভাষা কথোঁতাও আছে (২০০১ চনত)। ছত্তীসগঢ়ত প্ৰায় লোক হিন্দী ভাষাত পাকৈত। কিছু কিছু হলবী ভাষী লোকে ভত্ৰীক দ্বিতীয় ভাষা হিচাপে শিকে।

হলবী ভাষাক প্ৰায় বাণিজ্যৰ ভাষা হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰা হয়। এই ভাষা বিষয়-বস্তু-ক্ৰিয়া ক্ৰমত লিখা হয়, ই এফিক্সৰ বহল প্ৰয়োগ কৰে আৰু বিশেষ্যৰ আগত বিশেষণ প্ৰয়োগ কৰে।

## ধ্বনিতত্ত্ব

### স্বৰধ্বনি
হলবী ভাষাত ৬ট স্বৰধ্বনি আছে: /a, e, ɘ, i, o, u/। আটাইকেইটা স্বৰধ্বনিৰেই নাকেৰে কৰা উচ্চৰণো আছে

### ব্যঞ্জনধ্বনি

## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ভাষা
শ্ৰেণী: ভাষা
কমৰ ভাষা

**কমৰ** এটি পূৰ্বী ভাৰতীয়-আৰ্য ভাষা যি মধ্য প্ৰদেশৰ এখন জিলা আৰু ছত্তীসগঢ়ৰ এখন জিলাত ব্যৱহাৰ কৰা হয়। পূৰ্বী ভাৰতীয়-আৰ্য ভাষাসমূহৰ মাজত ই হলবিক গোটত আহে, যি অসমীয়া-বঙালী, ওড়িয়া আৰু বিহাৰী, তিনিওৰে পৰা পৃথক।

## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ভাষা
ভুঞ্জিয়া ভাষা (হলবিক)

**ভুঞ্জিয়া** এটি পূৰ্বী ভাৰতীয়-আৰ্য ভাষা যি ভাৰতৰ উৰিষ্যা আৰু ছত্তীসগঢ় ৰাজ্যত বসবাদ কৰা ভুঞ্জিয়া সম্প্ৰদায়ে ব্যৱহাৰ কৰে। এই ভাষা ২০০০ চনত প্ৰায় ৬৭৯০ লোকে কৈছিল।

## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী: ভাৰতৰ ভাষা
শ্ৰেণী: ভাষা
নহৰী ভাষা

**নহৰী** এটি পূৰ্বী ভাৰতীয়-আৰ্য ভাষা যি ভাৰতৰ ছত্তীসগঢ় আৰু উৰিষ্যা ৰাজ্যত ঘাইকৈ ব্যৱহাৰ কৰা হয়। এই ভাষা এটি হলবিক উপগোটৰ ভাষা, যি অসমীয়া-বঙালী, ওড়িয়া আৰু বিহাৰীৰ লগতে পূৰ্বী ভাৰতীয়-আৰ্য ভাষাগোটৰ এটি ভাগ। এই ভাষা ২০০০ চনত প্ৰায় ২০০০০ লোকে কৈছিল।

## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ভাষা
শ্ৰেণী: ভাষা
বাগড়ী ভাষা

**বাগড়ী ভাষা** (باگڑی/बागड़ी) এটি পশ্চিমীয়া ভাৰতীয়-আৰ্য ভাষা যি ৰাজস্থানী ভাষাগোষ্ঠীৰ অন্তৰ্গত। ই হাৰিয়ানৱী, ৰাজস্থানী আৰু পাঞ্জাবীক সংযোগ কৰা ভাষা। এই ভাষাৰ নাম বাগড় অঞ্চলৰ পৰা অহা। বাগড়ী ভাষী লোক ঘাইকৈ ভাৰতৰ ৰাজস্থান ৰাজ্যৰ হনুমানগঢ় আৰু শ্ৰী গংগাধৰ জিলা, হাৰিয়ানাৰ সিৰসা জিলা আৰু পাঞ্জাবৰ ফজিল্কা জিলাৰ বাসী। কম সংখ্যাত বাগড়ী ভাষী লোক পাকিস্তানৰ পাঞ্জাবৰ বহৱলপুৰ আৰু বহৱলনগৰতো থাকে।

হাৰিয়ানৱী, পাঞ্জাবী আৰু ৰাজস্থানীৰ দৰে অন্য ভাৰতীয়-আৰ্য ভাষাৰ দৰেই বাগড়ীতো বিষয়-বস্তু-ক্ৰিয়া ক্ৰম ব্যৱহাৰ কৰা হয়। বাগড়ীৰ আটইতকৈ চকুত লগা ধ্বনিতাত্ত্বিক বৈশিষ্ট্য হ'ল অৰ্থবহুল সুৰৰ অস্তিত্ব: উচ্চ, মধ্য আৰু নিম্ন, পাঞ্জাবী ভাষাৰ দৰে। এই ভাষাৰ হাৰিয়ানৱী ভাষাৰ সৈতে ৬৫% শব্দ সম্ভাৰৰ সামঞ্জস্য আছে। ২০১১ চনৰ ভাৰতৰ জনগণনাৰ মতে বাগড়ী ৰাজস্থানীৰ ২৩৪২২৭ আৰু পাঞ্জাবী বাগড়ীৰ ১৬৫৬৫৮৮জন কথোঁতা আছিল।

## বৈশিষ্ট্য

### ধ্বনিতত্ত্ব
বাগড়ীত ৩১টা ব্যঞ্জনধ্বনি আছে, যাৰ মাজত মূৰ্ধন্য ধ্বনিও আছে। তদুপৰি, ১০টা স্বৰধ্বনি, ২টা ডিফটং আৰু ৩টা সুৰ আছে।

### ক্ৰিয়া

* ক্ৰিয়াৰ ৩টা কাল আৰ ৪টা মন আছে

## বাগড়ীৰ বিষয়ে গৱেষণা/ অন্য কৰ্ম

* Grierson, G. A. 1908. (Reprint 1968). Linguistic Survey of India. Volume IX, Part II. New Delhi: Motilal Banarasidass
* Gusain, Lakhan. 1994. Reflexives in Bagri. M.Phil. dissertation. New Delhi: Jawaharlal Nehru University
* Gusain, Lakhan. 1999. A Descriptive Grammar of Bagri. Ph.D. dissertation. New Delhi: Jawaharlal Nehru University
* Gusain, Lakhan. 2000a. Limitations of Literacy in Bagri. Nicholas Ostler & Blair Rudes (eds.). Endangered Languages and Literacy. Proceedings of the Fourth FEL Conference. University of North Carolina, Charlotte, 21–24 September 2000
* Gusain, Lakhan. 2000b. Bagri Grammar. Munich: Lincom Europa (Languages of the World/Materials, 384)
* Gusain, Lakhan. 2008. Bagri Learners' Reference Grammar. Ann Arbor, Michigan: Northside Publishers
* Wilson, J. 1883. Sirsa Settlement Report. Chandigarh: Government Press

## তথ্য সংগ্ৰহ

## গ্ৰন্থৰ তালিকা

* 
* 

## বাহ্যিক সংযোগ

* ৰাজস্থানীয় অধ্যয়নৰ কেন্দ্ৰ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ভাষা 
শ্ৰেণী: ভাষা
গোৱাৰীয়া ভাষা

**গোৱাৰীয়া** এটি পশ্চিমীয়া ভাৰতীয়-আৰ্য ভাষা যি ৰাজাস্থানী ভাষাগোষ্ঠীৰ অন্তৰ্গত। এই ভাষা প্ৰায় ২৫০০০ লোকে কয়, মুখ্যতঃ পাকিস্তানৰ সিন্ধ প্ৰান্তত। তেওঁলোক মুখ্যতঃ হিন্দু ধৰ্মাৱলম্বী।

## তথ্য সংগ্ৰহ
দেশিয়া ভাষা

**দেশিয়া**, **দেশিয়া ওড়িয়া**, **কোৰাপুটী ওড়িয়া** বা **দক্ষিণ-পশ্চিম ওড়িয়া** এটি ভাৰতীয়-আৰ্য ভাষা প্ৰকাৰ (সামাজিক-ভাষাবৈজ্ঞানিকভাৱে ওড়িয়াৰ উপ-ভাষা গণ্য কৰা হয়) যি ভাৰতৰ পূৰ্বী ৰাজ্য উৰিষ্যাৰ কোৰাপুট, নবৰংগপুৰ, ৰায়গড় আৰু মলকানগিৰি তথা অন্ধ্ৰ প্ৰদেশৰ বিশাখাপাট্টনং আৰু বিজিয়ানগৰঙত ব্যৱহৃত। এই ভাষাৰ মৌখিক ৰূপক **কোৰাপুটীয়া** বোলা হয়।

দেশিয়া সেই অঞ্চলৰ বিভিন্ন সম্প্ৰদায়ৰ মাজৰ সহযোগী ভাষা হিচাপে বৰ্তি আছে। দক্ষিণ-পশ্চিম উৰিষ্যাৰ অবিভক্ত কোৰাপুট জিলাৰ ই মুখ্য জনজাতীয়-অজনজাতীয় উপ-ভাষাৰ নিৰন্তৰতা।

## ধ্বনিতত্ত্ব
দেশিয়াৰ ২১টা ব্যঞ্জনধ্বনি, ২টা উপ-স্বৰধ্বনি আৰু ৬টা স্বৰধ্বনি আছে।

মানক ওড়িয়াৰ দৰেই এই ভাষাতো দীৰ্ঘ স্বৰ নাই।

পিচে মানক ওড়িয়াৰ বিপৰীতে, দেশিয়াত কণ্ঠহীন আৰু কণ্ঠযুক্ত আকাংক্ষিত ব্যঞ্জনধ্বনি যেনে মূৰ্ধন্য অনাকাংক্ষিত নেজেল  () আৰু কণ্ঠযুক্ত মূৰ্ধন্য পাৰ্শ্বীয় আনুমানিক  () নাই।

## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী: ভাৰতৰ ভাষা
শ্ৰেণী: ভাষা
লোহাৰকী ভাষা

**লোহাৰকী** (মুখ্যতঃ পাকিস্তানত এই নাম ব্যৱহাৰ কৰা হয়) বা **গড়ে লোহাৰ** (মুখ্যতঃ ভাৰতত এই নাম ব্যৱহাৰ কৰা হয়) এটি পশ্চিমীয়া ভাৰতীয়-আৰ্য ভাষা, যি ৰাজস্থানী-মাৰৱাড়ী ভাষাগোষ্ঠীৰ অন্তৰ্গত। এই ভাষা পাকিস্তানৰ সিন্ধ প্ৰান্তত প্ৰায় ২০০০০ আৰু ভাৰতৰ ৰাজস্থান ৰাজ্যত প্ৰায় ১০০০ যাযাবৰী লোকে ব্যৱহাৰ কৰে।

## তথ্য সংগ্ৰহ
ঢূণ্ঢাড়ী ভাষা

**ঢূণ্ঢাড়ী** বা **জয়পুৰী** এটি পশ্চিমীয়া ভাৰতীয়-আৰ্য ভাষা প্ৰকাৰ যি ৰাজস্থানী ভাষাগোষ্ঠীৰ অন্তৰ্গত। এই ভাষা মুখ্যতঃ ভাৰতৰ ৰাজস্থান ৰাজ্যৰ চাৰিখন জিলা: জয়পুৰ, সৱাই মাধোপুৰ, দৌসা আৰু তোংকত ব্যৱহাৰ কৰা হয়।

১৫ লাখ মানুহে কোৱা এই ভাষা ৰাজস্থানৰ আটাইতকৈ জনপ্ৰিয় কথিত ভাষাৰ মাজত নপৰিলেও, ই উল্লিখিত অঞ্চলকেইটাত ভালেমান ব্যৱহাৰ কৰা হয়। এই ব্যৱস্থা ৰাজস্থানৰ ৰাজধানী জয়পুৰ আৰু তাৰ ওচৰৰ অঞ্চলত বিদ্যমান।

## সাহিত্য
ভাষাবিদ জি এ গ্ৰিয়েৰ্ছনৰ মতে, জয়পুৰী ৰাজস্থানীৰ মধ্য পূৰ্বী উপভাষা। মেকএলিষ্টাৰে ২৪ ফেব্ৰুৱাৰী ১৮৮৪লৈকে ভাষাটোৰ ব্যাকৰণ তৈয়াৰ কৰি উলিয়াইছিল। জৈন দৰ্শন বিষয়ক গ্ৰন্থ যেনে মোক্ষ মাৰ্গ প্ৰকাশক ঢূণ্ঢাড়ী ভাষাত পণ্ডিত তোডৰমলে লিখি উলিয়াইছে। চেৰামপোৰ মিছনাৰীসকলে ১৮১৫ চনতে জয়পুৰী ভাষাত বাইবেলৰ নতুন টেষ্টামেণ্ট ছপা কৰিছিল।

## শব্দ সম্ভাৰ
আধুনিক ঢূণ্ঢাড়ী [rwr] আৰু মানক হিন্দী ভাষাৰ শব্দ সম্ভাৰৰ সামঞ্জস্য ৭৫ৰ পৰা ৮০%। এই ভাষাৰ হিন্দীৰ সৈতে অনেক সহোদ্ভৱী শব্দ আছে। তদুপৰী, অন্যান্য ৰাজস্থানী ভাষাৰ সৈতেও এই ভাষাৰ শব্দসমূহৰ মিল আছে। বৰ্তমানে কোনো কোনো অঞ্চলত, এই ভাষাক হিন্দী বা আন ভাষাৰ সৈতে মিহলি কৰি কোৱা হয়।

## বাক্য গাঁথনি
ঢূণ্ঢাড়ী ভাষাত অন্য ভাৰতীয়-আৰ্য ভাষাৰ দৰেই বিষয়-বস্তু-ক্ৰিয়া ক্ৰম মানি চলা হয়। যদিও বাক্য গাঁথনি কিছু পৰিমাণে হিন্দীৰ সৈতে মিলে, প্ৰশ্নবোধক শব্দ আদি প্ৰায় হিন্দীতকৈ পৃথক।

## লিপি
ঢূণ্ঢাড়ী প্ৰায় দেৱনাগৰী লিপিৰে লিখা হয়। পিচে বৰ্তমানে হিন্দী ভাষাৰ প্ৰভাৱত, লিখিত ঢূণ্ঢাড়ী দেখিবলৈকে নোহোৱা হৈছে।

## ব্যৱহাৰ
যদিও জয়পুৰী ভাষা ভাষী লোকে ঘৰত এই ভাষা কয়, বিগত কেইবাপুৰুষৰে পৰা ঘৰতো এই ভাষা হিন্দীৰ সৈতে মিহলি হৈহে ব্যৱহাৰ হ'ব ধৰিছে। ৰাজহুৱা স্থানত এই ভাষা বজাৰ পোহাৰত জয়পুৰী ভাষী লোকে ব্যৱহাৰ কৰে। স্কুলত এই ভাষা পৃথক বিষয় হিচাপে ক'তো পঢ়োৱা নহয়। পিচে গাওঁ অঞ্চলত, প্ৰায় সকলো বিষয় অনানুষ্ঠানিকভাৱে জয়পুৰীৰ মাধ্যমেৰেই পঢ়োৱা হয়। 

বিগত কেইটামান দশকত অনেক ঢূণ্ঢাড়ী ভাষী মানুহে নিজৰ ভাষা ত্যাগ কৰি হিন্দী ভাষা গ্ৰহণ কৰিব ধৰিছে, আৰু এই ঘটনা বৰ্তমানেও চলি আহিছে।

## তথ্য সংগ্ৰহ

## বাহ্যিক সংযোগ

* ভাৰতীয় ভাষাৰ সমীক্ষাত জয়পুৰী 
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ভাষা
হাড়ৌতী ভাষা

**হাড়ৌটী** বা **হাড়োটী** এটি পশ্চিমীয়া ভাৰতীয়-আৰ্য ভাষা যি ৰাজস্থানী ভাষাগোষ্ঠীৰ অন্তৰ্গত। এই ভাষা ভাৰতৰ ৰাজস্থান ৰাজ্যৰ হাড়োটী অঞ্চলত ঘাইকৈ ব্যৱহাৰ কৰা হয়। এই ভাষা ভাষী লোক ঘাইকৈ কোটা, বৰণ, বুণ্ডী আৰু ঝলাৱৰ জিলাত থাকে। তদুপৰী চুবুৰীয়া মধ্য প্ৰদেশৰ কোনো কোনো অঞ্চলতো এই ভাষা কোৱা হয়।

## ব্যাকৰণ
এই ভাষাত নামবাচক এটি চিহ্ন আছে: /nɛ/ (নে), যি অন্য ৰাজস্থানী ভাষাসমূহত অনুপস্থিত।

হাড়ৌটীত অন্য ভাৰতীত-আৰ্য ভাষাসমূহৰ দৰেই বিষয়-বস্তু-ক্ৰিয়া ক্ৰম ব্যৱহাৰ কৰা হয়। এই ভাষাৰ এটি বৈশিষ্ট্য হ'ল, যে হিন্দীৰ বিপৰীতে, ইয়াত এটি কৰ্তা চিহ্ন নিখুঁট ৰূপত থাকিব বা নাথাকিব পাৰে এই কথাৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰি যে এক্যুজেটিভ চিহ্নৰ প্ৰকৃতি কি।

## ভাষাটোৰ বাক্যৰ উদাহৰণ

## তথ্য সংগ্ৰহ


## অধিক পঢ়ক

* 
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ভাষা
মালৱী ভাষা

**মালৱী** (माळवी भाषा) এটি পশ্চিমীয়া ভাৰতীয়-আৰ্য ভাষা যি ৰাজস্থানী ভাষাগোষ্ঠীৰ অন্তৰ্গত। এই ভাষা মুখ্যতঃ ভাৰতৰ মালৱা অঞ্চলত ব্যৱহাৰ কৰা হয়। ই নিমাড়ীৰ সৈতে সামঞ্জস্য ৰাখে, যি মধ্য প্ৰদেশৰ নিমাড় অঞ্চলত ব্যৱহাৰ কৰা হয়।

## উপভাষা
মালৱীৰ উপভাষা হ'ল: উজ্জৈনী (যি উজ্জৈন, ধৰ, ইন্দৌৰ, দেৱস, শজপুৰ আৰু চেহোৰ জিলাত কোৱা হয়), ৰজৱাড়ী (যি ৰতলাম, মন্দসৌৰ আৰু নীমুচ জিলাত কোৱা হয়), উপঠৱাড়ী (যি ৰাজগঢ় জিলাত কোৱা হয়) আৰু সোন্ধৱাড়ী (যি ঝলাৱৰ জিলাত কোৱা হয়)। উজ্জৈনী উপভাষা সন্মানৰ উপভাষা, আৰু মালৱীক কোনো কোনোৱে উজ্জৈনী নামেৰেও অভিহিত কৰে। বেতুল আৰু ছিন্দৱালা জিলাত মালৱী আৰু ভোয়াৰীৰ মিশ্ৰ ভাষা কোৱা হয়।

## পৰিসংখ্যা
৫৪ লাখ লোকে মালৱী ভাষা কয়। তাৰেই ৭৫% মালৱী ভাষী লোকে সহজে হিন্দী ভাষাত কথা ক'ব পাৰে, যি মধ্য প্ৰদেশৰ আনুষ্ঠানিক ভাষা। মালৱী ভাষী লোকৰ মাজত হিন্দী বা অন্য দ্বিতীয় ভাষাৰ সাক্ষৰতাৰ হাত প্ৰায় ৪০%। মালৱীত অনেক অপ্ৰকাশিত সাহিত্য কৰ্ম আছে।

## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ভাষা
শ্ৰেণী: ভাষা
অসমীয়া সাহিত্য সন্মিলনী

**অসমীয়া সাহিত্য সন্মিলনী**ৰ জন্ম ২০১৩ চনৰ ১০ ফেব্ৰুৱাৰীত। অসমীয়া ভাষা সাহিত্য-সংস্কৃতিৰ বিকাশ, প্ৰসাৰ-প্ৰচাৰ আৰু চৰ্চাৰ হেতুকে নগাঁও জিলাত এই জাতীয় অনুষ্ঠানৰ জন্ম হয়। সেই সময়ত নগাঁৱতে অনুষ্ঠানটোৰ কাৰ্যালয় স্থাপিত হৈছিল যদিও পৰৱৰ্তীকালত ইয়াৰ প্ৰধান কাৰ্যালয় গুৱাহাটীৰ বাইহাটা চাৰিআলিৰ জ্যোতি ভাৰতী লৈ স্থানান্তৰিত হয়। প্ৰথম অৱস্থাত ২০১৩ চনৰ ১০ ফেব্ৰুৱাৰীৰ দিনা খৰ্গেশ্বৰ ভূঞাক সভাপতি আৰু মাধুৰ্যমণ্ডিত বৰুৱাক সাধাৰণ সম্পাদক হিচাপে লৈ এখন তদৰ্থ সমিতি গঠন কৰা হয়। ২০১৩ চনৰ জুন মাহত নগাঁও জিলাত অসমীয়া সাহিত্য সন্মিলনীৰ প্ৰথমখন অধিবেশন অনুষ্ঠিত হৈছিল আৰু ইয়াত সভাপতিত্ব কৰিছিল হীৰেন গোহাঁয়ে। কাৰ্যকৰী সভাপতি আছিল দিলীপ বৰা৷ অসমীয়া সাহিত্য সন্মিলনীৰ প্ৰতিষ্ঠাপক প্ৰধান সম্পাদক আছিল মাধুৰ্যমণ্ডিত বৰুৱা। অসমীয়া সাহিত্য সন্মিলনীৰ জন্মদাতা 'ত্ৰিমূৰ্ত্তি' আছিল দিলীপ বৰা, মাধুৰ্যমণ্ডিত বৰুৱা আৰু ডাঃ ৰেজাউল কৰিম। সেই সময়ত অনুষ্ঠানটো গঢ়ি তোলাত  সক্ৰিয়ভাৱে সহযোগ কৰা সকলৰ ভিতৰত আছিল খৰ্গেশ্বৰ ভূঞা, আবু হানিফা, তিলকচন্দ্ৰ মজুমদাৰ, ব্ৰজেন তালুকদাৰ, সুৰেন বৰা, দেৱীচৰণ ঠাকুৰ, ৰাজেন পূজাৰী, মুকুল চক্ৰৱৰ্তী, অনুৰাধা শৰ্মা আদি।

## চমু ইতিহাস

## উদ্দেশ্য

## প্ৰকাশন
অসমীয়া সাহিত্য সন্মিলনীয়ে প্ৰতিষ্ঠা কালৰেপৰা প্ৰাগজ্যোতিকা শীৰ্ষক এখন বাৰ্ষিক আলোচনী প্ৰকাশ কৰি আহিছে৷ সেইদৰে বাৰ্ষিক অধিৱেশনৰ সময়ত বৰলুইত শীৰ্ষক আন এখন সমাজ-সাহিত্য-সংস্কৃতি বিষয়ক আলোচনী প্ৰকাশ কৰি আহিছে৷ তদুপৰি প্ৰতিষ্ঠা কালৰে পৰা অসমীয়া সাহিত্য সন্মিলনীয়ে কেন্দ্ৰীয় ভাৱে আৰু জিলা, অঞ্চলৰ শাখা সমূহে আলোচনীৰ লগতে গ্ৰন্থ আদি প্ৰকাশ কৰি আহিছে৷ কেন্দ্ৰীয়ভাৱে প্ৰকাশিত কেইখনমান গ্ৰন্থৰ নাম হ’ল- পুথি পৰিচয়, এমুঠি অনূদিত ভাৰতীয় গল্প, এমুঠি অসমীয়া গল্প, Reimagining life in/through Literature, বেজবৰুৱা অধ্যয়ন, বেজবৰুৱাৰ সাহিত্যত সমাজ-সংস্কৃতি, ইছমাইল হোছেইন ৰচনাৱলী,মোৰ আত্মজীৱন চৰিত আদি৷ তদুপৰি অসমীয়া সাহিত্য সন্মিলনীৰ শাখাসমূহৰ পৰা প্ৰকাশিত বিভিন্ন আলোচনী যেনে বৰপেটাৰপৰা প্ৰকাশিত ‘কৰাপাট’, দিল্লীৰ পৰা প্ৰকাশিত ‘শিপা’ আদি উল্লেখযোগ্য৷

## প্ৰতীক চিহ্ন

## আদৰণি গীত


অসমীয়া ভাষা মোৰ চিৰ চেনেহী 
সুৱদী সুৰীয়া মাত প্ৰাণদায়িণী 
সচিতে সপোনে দেশ দেশান্তৰে 
হৃদয়ত শুনো তাৰ পদধ্বনি

এই ভাষাতেই মই সপোন দেখোঁ 
ভাষাৰেই মোৰ প্ৰাণ মূৰ্ত কৰোঁ
এই ভাষাৰ বাবেই মই জীয়াই থাকিম 
ভাষাকে বুকুত বান্ধি মৰণ আগচিম৷

এই ভাষা মোৰ আশা
গৌৰৱ অস্মিতা 
মুমূৰ্ষু জীৱনৰ সঞ্জীৱনী

আজি এই জননীৰ দেউলৰ চোতালত 
খোলো আহা সকলোৱে মনৰ দুৱাৰ
বৰ্ণ সম্প্ৰদায় জাতি জনগোষ্ঠীৰ 
মিলনেৰে গঢ়ো আহা অসম আমাৰ

মোৰ ভাষাই গঢ়ক নৱ মানৱতা 
সংগ্ৰামী জনতাৰ সজাগতা 
অনন্ত জীৱনৰ জয়ধ্বনি
	
কথাঃ দিলীপ বৰা 
সুৰঃ যজ্ঞ বেজবৰুৱা


## অসমীয়া সাহিত্য সন্মিলনীৰ সভাপতিসকল
হীৰেন গোহাঁই, ২০১৩-১৫ (নগাঁও অধিৱেশন, দছন খেলপথাৰ)
লক্ষ্হীৰা দাস, ২০১৫-১৭ (তেজপুৰ অধিৱেশন, জয়মতী ক্ষেত্ৰ)
দিলীপ কুমাৰ দত্ত, ২০১৭-১৯ (ধুবুৰী অধিৱেশন)
লোকনাথ গোস্বামী, ২০১৯-২১ (গুৱাহাটী, শিল্পগ্ৰাম অধিৱেশন)
সাগৰ বৰুৱা, ২০২১-২৩ (দৈয়াং, মেৰাপানী অধিৱেশন)
ৰঞ্জু হাজৰিকা, ২০২৩-২৫ (গুৱাহাটী, জ্যোতিভাৰতী অধিৱেশন)

## অসমীয়া সাহিত্য সন্মিলনীৰ প্ৰাক্তন প্ৰধান সম্পাদকসকলৰ তালিকা
ড° মাধুৰ্যমণ্ডিত বৰুৱা, ২০১৩-১৬
মিঙ্কু কলিতা, ২০১৬-১৭
ড° অনুৰাধা শৰ্মা, ২০১৭-১৯
মিঙ্কু কলিতা, ২০১৯-২১
ড° ধূৰ্জ্জটি শৰ্মা, ২০২১-২৩
ড° ভাস্কৰ ভূঞা, ২০২৩-২৫

## তথ্য সংগ্ৰহ

## লগতে পঢ়ক
* অসমীয়া ভাষা উন্নতি সাধিনী সভা
* অসম সাহিত্য সভা পত্ৰিকা
* বড়ো সাহিত্য সভা

## বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:অনুষ্ঠান প্ৰতিষ্ঠান
শ্ৰেণী:অসমীয়া সাহিত্য সংগঠন
গজবা-ই-হিন্দ

**গজবা-ই-হিন্দ হৈছে** ইছলামৰ শেষ নবী মহম্মদৰ ভৱিষ্যদ্বাণী, য’ত কোৱা হৈছে যে ভাৰতীয় উপমহাদেশত মুছলমান আৰু অমুছলমানৰ মাজত যুদ্ধ হ’ব, য’ত মুছলমানসকলে বিজয়ী হ’ব।

## অৰ্থ
"গজবা" শব্দটোৱে ইছলাম প্ৰচাৰৰ উদ্দেশ্যে কৰা সামৰিক অভিযান বুজায়, আৰু "হিন্দ" হৈছে ভাৰতৰ আৰবী প্ৰতিশব্দ। বহলভাৱে ক’বলৈ গ’লে গাজৱা-ই-হিন্দৰ অৰ্থ হ’ল যুদ্ধৰ জৰিয়তে ভাৰতীয় উপমহাদেশত বসবাস কৰা কাফিৰসকলক জয় কৰি মুছলমানলৈ ৰূপান্তৰ কৰা আৰু ইছলামীয় শাসন প্ৰতিষ্ঠা। এই যুদ্ধত জড়িত ইছলামিক যোদ্ধাসকলক ‘গাজী’ বুলি কোৱা হয়।

## ধৰ্মীয় গ্ৰন্থত বিৱৰণ
কেইবাখনো হাদীছত মহম্মদে গজবা-ই-হিন্দৰ ভৱিষ্যদ্বাণী কৰিছিল।

আবু হুৰায়ৰা দ্বাৰা বৰ্ণিত, মুহাম্মাদে ভাৰতৰ (তৎকালীন সময়ত **[[ভাৰত]]** বুলি অভিহিত কৰোঁতে অখণ্ড ভাৰত নতুবা ভাৰতীয় উপমহাদেশক বুজোৱা হৈছিল) কথা উল্লেখ কৰিছিল আৰু লগতে কৈছিল যে,

এই সন্দৰ্ভত চাহাবী আবু হুৰাইৰা দ্বাৰা বৰ্ণিত কেইটামান উক্তি হাদীছত আছে। তলত পৰ্যায়ক্ৰমে উল্লেখ কৰা হৈছে:

### ১ম হাদিছ

## অপৰাধমূলক কাৰ্যকলাপ
ৰাষ্ট্ৰীয় তদন্ত সংস্থাই অভিযান চলাইছিল, য’ত তেওঁলোকে মোবাইল ফোন, মেম’ৰী কাৰ্ড, চিম কাৰ্ড ইত্যাদি ডিজিটেল ডিভাইচৰ লগতে জিহাদ সম্পৰ্কীয় নথি-পত্ৰ জব্দ কৰে। দৰভঙাৰ এজন আৰক্ষী বিষয়াই জনোৱা মতে, পুৱা প্ৰায় ৬:০০ বজাত নিয়া(NIA) ৰ দলে ছ’টি বজাৰ অঞ্চলৰ এজন সন্দেহযুক্ত লোকৰ বাসগৃহত অভিযান চলায়। মহম্মদ হাবিবুল্লাহ তথা তেওঁৰ পুত্ৰ মহম্মদ চমিউল্লাহক দুঘণ্টা ধৰি জেৰা কৰি আটক কৰা হয়। এই সময়ছোৱাত তেওঁৰ মোবাইল ফোন আৰু চিম কাৰ্ড জব্দ কৰা হয়।

বিহাৰৰ পাটনা জিলাৰ ফুলৱৰীশ্বৰীফ আৰক্ষীয়ে মাৰ্ঘুব আহমেদ দানিশ ওৰফে তাহিৰক গ্ৰেপ্তাৰ কৰাৰ পিছত  ১৪ জুলাই ২০২২ তাৰিখে মোং নং ৮৪০/২০২২ অধীনত গোচৰ ৰুজু কৰিছিল। মাৰ্ঘুব আছিল জেন (Zain) নামৰ এজন পাকিস্তানী নাগৰিকে সৃষ্টি কৰা হোৱাটছএপ গ্ৰুপ ‘গজবা-ই-হিন্দ’ৰ এডমিন।

## লগতে চাওক
*ইছলামিক সন্ত্ৰাসবাদ
*বলপূৰ্বক ধৰ্মান্তৰকৰণ
*লাভ জেহাদ

## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:ইছলাম ধৰ্ম
বলপূৰ্বক ধৰ্মান্তৰকৰণ

বলপূৰ্বক ধৰ্মান্তৰকৰণ বুলিলে কোনো ব্যক্তি, গোট বা সমাজৰ ওপৰত তেওঁৰ ইচ্ছাৰ বিৰুদ্ধে সংঘাতৰ অজুহাতত বা অজুহাত নোহোৱাকৈ অন্য কোনো ধৰ্মীয় বিশ্বাস জাপি দিয়া নতুবা তেওঁক নিজৰ ধৰ্ম এৰি আন ধৰ্ম গ্ৰহণ কৰিবলৈ বাধ্য কৰা।

আবু হানিফা আৰু আবু ইউছুফৰ মতে অমুছলমানে নিজৰ ধৰ্ম নিৰ্বিশেষে জিজিয়া কৰ দিব লাগিব। কিন্তু পিছলৈ অধিক চৰম ন্যায়বিদসকলে মূৰ্তিপূজাৰীৰ বাবে জিজিয়াক অনুমতি নিদিলে। ইয়াৰ পৰিৱৰ্তে ই কেৱল অন্য ধৰ্মৰ লোকসকলক মৃত্যুদণ্ডৰ পৰা হাত সাৰিবলৈ ধৰ্মান্তৰকৰণৰ বিকল্পহে আগবঢ়াইছিল। চাৰিখন ইছলামিক আইনৰ ভিতৰত হানাফী আৰু মালিকীসকলে আৰবসকলক বাদ দি বাহিৰৰ লোকসকলক পণবন্দী হিচাপে ঘোষণা কৰিছিল। শ্বাফী আৰু হানবালিসকলে অৱশ্যে কেৱল খ্ৰীষ্টান, ইহুদী আৰু জোৰাস্থিয়ান এই শ্ৰেণীৰ বুলি গণ্য কৰে। 

শেহতীয়া সময়ত যুদ্ধ, বিদ্ৰোহ আৰু আন্তঃসাম্প্ৰদায়িক হিংসাই ভাবুকি দিছে আৰু বলপূৰ্বক ধৰ্মান্তৰকৰণৰ সংঘটিত কৰিছে। ভাৰত বিভাজন, বাংলাদেশৰ স্বাধীনতা যুদ্ধ, ইছলামিক ষ্টেট (আই এছ)ৰ নিয়ন্ত্ৰিত অঞ্চল, পাকিস্তানত হাজাৰ হাজাৰ লোকৰ ধৰ্মান্তৰকৰণৰ খবৰ পোৱা গৈছে। যুৱতীসকলৰ বলপূৰ্বক ধৰ্মান্তৰকৰণে পাকিস্তান, বাংলাদেশ, ভাৰত, ইজিপ্ত আৰু যুক্তৰাজ্যত ৰাজহুৱা বিতৰ্কৰ সৃষ্টি কৰিছে।

১৮ শতিকাৰ শাসক টিপু চুলতানে হিন্দু আৰু খ্ৰীষ্টানক অত্যাচাৰ কৰিছিল।

কেৰালাৰ মহীশূৰত টিপুৰ পিতৃ হাইদৰ আলীৰ আগ্ৰাসনৰ সময়ত শ শ মন্দিৰ আৰু গীৰ্জা ভাঙি পেলোৱা হৈছিল। দহ হাজাৰ খ্ৰীষ্টান, হিন্দুক হত্যা কৰি বলপূৰ্বকভাৱে ইছলাম ধৰ্ম গ্ৰহণ কৰা হৈছিল।

১৯৯৮ চনৰ পাঠানকোঠ গণহত্যাৰ সময়ত, ধৰ্মান্তৰিত হ’বলৈ অস্বীকাৰ কৰাৰ বাবে ইছলামিক উগ্ৰপন্থীয়ে হত্যা কৰিলে ২৬জন কাশ্মীৰী হিন্দুক।যেতিয়া গাঁওবাসীয়ে ইছলাম ধৰ্ম গ্ৰহণ কৰি গো-মাংস খাই প্ৰমাণ কৰাৰ প্ৰস্তাৱ নাকচ কৰিলে তেতিয়া ইছলামিক উগ্ৰপন্থীয়ে তেওঁলোকক আক্ৰমণ কৰে। ১৯৪৬ চনৰ নোয়াখালী দাঙ্গাত মুছলমান উগ্ৰপন্থীয়ে লাখ লাখ হিন্দুক বলপূৰ্বকভাৱে ইছলাম ধৰ্ম গ্ৰহণ কৰিবলৈ জোৰ-জবৰদস্থি কৰিছিল।

## তথ্য সংগ্ৰহ
ইছলামিক মৌলবাদ

**ইছলামিক মৌলবাদ** বিভিন্ন ধৰণে সংজ্ঞায়িত কৰা হৈছে যে মুছলমানসকলৰ এনে আন্দোলন যিয়ে অতীতক আকোৱালি লয় আৰু ধৰ্মৰ শিপালৈ ঘূৰি আহিবলৈ বিচাৰে আৰু হজৰত মহম্মদ (ছঃ) আৰু তেওঁৰ সহযোগীসকলে যিদৰে জীয়াই আছিল, সেইদৰেই জীয়াই থাকে। ইছলামিক মৌলবাদীসকলে ইছলামৰ প্ৰাথমিক উৎসসমূহৰ (কোৰআন আৰু চুন্নাহ) "আক্ষৰিক আৰু মৌলিক ব্যাখ্যা" সমৰ্থন কৰে, আৰু তেওঁলোকৰ জীৱনৰ প্ৰতিটো অংশৰ পৰা (তেওঁলোকৰ দৃষ্টিত) "বিকৃত" অ-ইছলামিক প্ৰভাৱক নিৰ্মূল কৰিব বিচাৰে, আৰু "ইছলামিক মৌলবাদ"ক ইছলামিক পুনৰুজ্জীৱনবাদ আৰু ইছলামিক আন্দোলনৰ বিৰোধীসকলে ব্যৱহাৰ কৰা দেখা যায়।
## ঐতিহাসিক পটভূমি
মুছলমান বিশ্বত ঔপনিৱেশিকতাবাদ আৰু সাংস্কৃতিক পৰিস্থিতিৰ পটভূমিত ইছলামিক মৌলবাদৰ উৎপত্তি ১৯ শতিকাৰ শেষৰ ফালত হৈছিল। ৰছিদ ৰিদা আৰু আবুল আ’লা মাউদুদীৰ দৰে চিন্তাবিদসকলে ইছলামিক ৰাষ্ট্ৰৰ নীতিসমূহ উল্লেখ কৰাত গুৰুত্বপূৰ্ণ ভূমিকা পালন কৰিছিল, তেওঁলোকে যুক্তি দিছিল যে মুছলমানসকলে সন্মুখীন হোৱা আৰ্থ-ৰাজনৈতিক প্ৰত্যাহ্বানসমূহৰ সৈতে মোকাবিলা কৰাৰ বাবে শ্বৰীয়ত (ইছলামিক আইন)ৰ আনুগত্য অতি প্ৰয়োজনীয়। চৌদি আৰৱত ৱাহাবী আন্দোলনেও মৌলবাদী চিন্তাধাৰাৰ উত্থানত যথেষ্ট অৰিহণা যোগাইছিল, ইয়ে ইছলামৰ পিউৰিটানিক ব্যাখ্যাক প্ৰসাৰিত কৰিছিল।

## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:ইছলাম ধৰ্ম
ইছলামিক উগ্ৰবাদ

**ইছলামিক উগ্ৰবাদ**, ইছলামিক ধৰ্মৰ লগত জড়িত উগ্ৰবাদী বিশ্বাস আৰু আচৰণক বুজাবলৈ ব্যৱহাৰ কৰা হয়। এইবোৰ বিভিন্ন সংজ্ঞাৰে বিতৰ্কিত শব্দ, তাত্ত্বিক বুজাবুজিৰ পৰা আৰম্ভ কৰি ইছলামৰ বাহিৰে আন সকলো মতাদৰ্শই ইছলামৰ তুলনাত ব্যৰ্থ আৰু হীন বুলি ধাৰণালৈকে। ইছলামিক উগ্ৰবাদৰ এটা ৰাজনৈতিক সংজ্ঞা হ'ল ব্ৰিটেইন চৰকাৰে ব্যৱহাৰ কৰা সংজ্ঞা, যিয়ে কয় যে "গণতন্ত্ৰ, আইনৰ শাসন, ব্যক্তিগত স্বাধীনতা আৰু বিভিন্ন ধৰ্ম আৰু বিশ্বাসৰ পাৰস্পৰিক সন্মান আৰু সহনশীলতাৰ বিৰোধিতা কৰাই হৈছে ইছলামিক উগ্ৰবাদ।

কিছুমান বিশেষজ্ঞই ইছলামিক মৌলবাদ আৰু ইছলামিক উগ্ৰবাদ দুয়োটাকে ইছলামৰ উগ্ৰ ৰূপ বুলি গণ্য কৰে। ইছলামিক সন্ত্ৰাসবাদী আৰু জেহাদীৰ দ্বাৰা সংঘটিত হিংসাত্মক কাৰ্যৰ কাৰণে ইছলামিক উগ্ৰবাদক দোষাৰোপ কৰা হয়।

## সংজ্ঞা
### তাত্ত্বিক সংজ্ঞা
উগ্ৰ ইছলামৰ তাত্ত্বিক সংজ্ঞা মূলতঃ দুটা ভাগত গঠিত:

প্ৰথমটো: ইছলামিক চিন্তাধাৰাই কয় যে ইছলামৰ বাহিৰে আন সকলো মতাদৰ্শ, সেয়া পশ্চিমৰ সৈতে জড়িত হওক (পুঁজিবাদ বা গণতন্ত্ৰ) বা পূবৰ সৈতে জড়িত হওক (সাম্যবাদ বা সমাজবাদ) বিফল হৈছে আৰু নিজৰ দেউলীয়া হোৱাৰ প্ৰদৰ্শন কৰিছে।

দ্বিতীয়টো হ'ল: ইছলামিক চিন্তাধাৰা যিয়ে কয় যে (অৰ্ধ) ধৰ্মনিৰপেক্ষ শাসন ব্যৱস্থাসমূহ ইছলামৰ প্ৰতি অৱহেলাৰ বাবে ভুল।
### আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ উচ্চ ন্যায়ালয়ৰ সংজ্ঞা
ইছলামিক উগ্ৰবাদৰ সৈতে জড়িত দুটা গোচৰত ব্ৰিটেইনৰ উচ্চ ন্যায়ালয়ে ৰায়দান কৰি সংজ্ঞা প্ৰদান কৰিছে।

এইবোৰৰ উপৰিও ইছলামিক উগ্ৰবাদৰ বাবে দুটা মূল সংজ্ঞা দিয়া হৈছে, কেতিয়াবা ইছলামৰ চৰম ব্যাখ্যা আৰু অনুসৰণৰ ওপৰত ওপৰত ওপৰ সোমাই থকা কিন্তু সুকীয়া দিশও ব্যৱহাৰ কৰা হৈছে:

# ইছলামিক লক্ষ্যত উপনীত হ'বলৈ বোমা বিস্ফোৰণ আৰু হত্যাৰ দৰে হিংসাত্মক কৌশলৰ ব্যৱহাৰ (জেহাদবাদ চাওক; বা হাডছন ইনষ্টিটিউটৰ ইউৰেছিয়ান পলিচি চেণ্টাৰৰ জ্যেষ্ঠ সহযোগী আৰু পৰিচালক জেনো বাৰানে "ইছলামিক উগ্ৰবাদ" শব্দটো পছন্দ কৰে)।

# ইছলামৰ প্ৰতি অতি ৰক্ষণশীল দৃষ্টিভংগী, য'ত হিংসা জড়িত হোৱাটো বাধ্যতামূলক নহয়।

## তথ্য সংগ্ৰহ
লক্ষীগঞ্জ

**লক্ষ্মীগঞ্জ** এখন গাঁও, এখন সৰু বজাৰ (বজাৰ), এটা ডাকঘৰ আৰু এখন গাঁও পঞ্চায়ত,  অসমৰ ধুবুৰী জিলাত, বিলাসীপাৰাৰ পৰা প্ৰায় ৮ কিলোমিটাৰ উত্তৰে, (মহকুমা সদৰ)। ই বিলাসীপাৰা-কোকৰাঝাৰ ৰাজ্যিক ঘাইপথত কোকৰাঝাৰ চহৰৰ পৰা প্ৰায় ১২ কিলোমিটাৰ আৰু ফকিৰাগ্ৰাম ৰেলৱে ষ্টেচনৰ পৰা ৯ কিলোমিটাৰ দূৰত অৱস্থিত। বজাৰখনত সোমবাৰ আৰু শুক্ৰবাৰে সাপ্তাহিক বজাৰ অনুষ্ঠিত হয়। ইয়াৰ এখন সৰু চহৰ আছে য'ত বিভিন্ন পটভূমিৰ লোক আছে আৰু সেইবাবেই তেওঁলোকে এক মিশ্ৰিত সংস্কৃতিক প্ৰতিনিধিত্ব কৰে। এই বজাৰ অঞ্চলৰ মানুহে মূলতঃ গোৱালপৰীয়া, অসমীয়া কথা কয়, যদিও মাৰোৱাৰী, বিহাৰী আৰু বঙালীও আছে। জনসাধাৰণ মূলতঃ ক্ষুদ্ৰ ব্যৱসায়ৰ ওপৰত নিৰ্ভৰশীল। কিন্তু আচৰিত কথাটো হ'ল যে এইখন সেই ঠাই য'ত ১৯০৬ চনত প্ৰথমবাৰৰ বাবে মোটাৰাম সুৰজমল ডুগৰে এটা সৰু প্ৰতিষ্ঠান স্থাপন কৰিছিল আৰু এতিয়া ই এটা ডাঙৰ ব্যৱসায়িক ঘৰ, যাৰ নাম "এম এছ ডুগাৰ কোম্পানীসমূহৰ গোট" সমগ্ৰ ভাৰততে চলি আছে।

লক্ষ্মীগঞ্জৰ পিন/জিপ কোড ৭৮৩ ৩৫১ থকা ডাকঘৰ আৰু গাঁও পঞ্চায়তৰ কাৰ্যালয় আছে, যাক লক্ষ্মীগঞ্জ গাঁও পঞ্চায়ত বুলি কোৱা হয়। মূল শিক্ষানুষ্ঠানখন হৈছে লক্ষ্মীগঞ্জ উচ্চতৰ মাধ্যমিক বিদ্যালয় (১৯৫২ চনত স্থাপিত) আৰু অন্যান্য বিদ্যালয়সমূহৰ ভিতৰত (Lakhiganj J. B. School (১৮৬৬ চনত স্থাপিত), লক্ষ্মীগঞ্জ মধ্য ইংৰাজী মাদ্ৰাছা (১৯২৮ চনত স্থাপিত), লক্ষ্মীগঞ্জ মকতাব প্ৰাথমিক স্কুল (১৯২৮ চনত স্থাপিত), লক্ষ্মীগঞ্জ এম ভি স্কুল, লক্ষ্মীগঞ্জ বালিকা হাইস্কুল (চোকাপাৰা) আৰু নৱোদয় জাতীয় বিদ্যালয়। তিনিজন চিকিৎসকৰ এখন ৰাজ্যিক চিকিৎসালয়ে স্বাস্থ্যজনিত সমস্যাৰ যত্ন লয় আৰু এটা পুলিচ আউট পোষ্টে অঞ্চলটোৰ আইন-শৃংখলাৰ সমস্যা নিয়ন্ত্ৰণ কৰে। 

ভাৰতীয় পাট নিগম (JCI) ৰ এটা আঞ্চলিক কাৰ্যালয়ে ইয়াৰ পৰা ক্ৰয়, সংৰক্ষণ আৰু পৰিচালনা কৰে। এম এছ ডুগাৰ গোটৰ কোম্পানীয়ে জে চি আইক গুদামৰ সুবিধা প্ৰদান কৰে। লক্ষ্মীগঞ্জ পি জি বেংক (বৰ্তমান অসম গ্ৰামীণ বিকাশ বেংক), গ্ৰাম্য জনসাধাৰণৰ আৰ্থিক প্ৰয়োজন পূৰণৰ বাবে এটা গ্ৰাম্য বেংক হিচাপে কাম কৰে। লক্ষ্মীগঞ্জ জামা মছজিদ সহ হাফেজিয়া মাদ্ৰাছা, এটা কালী মন্দিৰ আৰু এটা দুৰ্গা মন্দিৰ এই স্থানীয় অঞ্চলৰ মূল ধৰ্মীয় কেন্দ্ৰ। লক্ষ্মীগঞ্জ উজ্জ্বল ক্লাব স্থানীয় যুৱক-যুৱতীসকলৰ বাবে এক জনপ্ৰিয় বিনোদন কেন্দ্ৰ।

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:অসমৰ গাঁও
নিকাহ হালালা

**নিকাহ হালালা** (; তাহলিল বিবাহ নামেৰেও পৰিচিত) এনে এক প্ৰথা য'ত এগৰাকী মহিলাই তিন তালাক লাভ কৰি অন্য এজন পুৰুষক বিয়া কৰাই যৌন সম্পৰ্ক কৰে, শেষত বিবাহ সমাপ্ত কৰি পূৰ্বৰ স্বামীক পুনৰ বিয়া কৰায়। বিশেষকৈ যিহেতো বেলেগৰ ঘৰলৈ বা বেলেগ পৰিয়াললৈ নিজৰ ছোৱালী বা বোৱাৰী জনীক যৌন সম্পৰ্ক বাবে পঠোৱাত সন্মান আৰু আত্মসন্মানৰ কথা আহি পৰে বা মনে নকয় সেইবাবে হালালা ঘৰৰ পৰিয়ালৰ মানুহৰ মাজতেই কৰাই থোৱা দেখা যায় ।নিকাহ মানে বিবাহ আৰু হালালাৰ অৰ্থ হ'ল হালাল বা হালাল কৰাৰ উপায়। 

মূলতঃ তিন তালাকক স্বীকৃতি প্ৰদানকাৰী মুছলিম সংখ্যালঘু দেশসমূহৰ দ্বাৰা নিকাহ হালালা অনুশীলন কৰা হয়।

ভাৰতকে ধৰি বহু দেশত নিকাহ হালালাক চৰকাৰে নিষিদ্ধ কৰিছে কাৰণ ইয়াৰ অপব্যৱহাৰ আৰু শোষণৰ সম্ভাৱনা আছে। 

## তথ্য সংগ্ৰহ
প্ৰজ্ঞা

**প্ৰজ্ঞা** () হিন্দু আৰু বৌদ্ধ ধৰ্মত জ্ঞান বা চেতনাক বুজাবলৈ ব্যৱহাৰ কৰা এটা শব্দ। অভিজ্ঞতা, প্ৰতিফলন আৰু চিন্তা-চৰ্চাৰ দ্বাৰা লাভ কৰা বুজাবুজি আৰু অন্তৰ্দৃষ্টিৰ বৰ্ণনাৰ বাবে শতিকাজুৰি ব্যৱহাৰ কৰা শব্দ। হিন্দু দৰ্শনৰ প্ৰজ্ঞা এক অপৰিহাৰ্য ধাৰণা, আৰু ইয়াক আন বহুতো আধ্যাত্মিক পৰম্পৰাতো অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হৈছে। 

## ব্যুৎপত্তি আৰু অৰ্থ

প্ৰজ্ঞা শব্দটো ভাৰতৰ প্ৰাচীন ভাষা সংস্কৃত ভাষাৰ পৰা উদ্ভৱ হৈছে। ই দুটা শব্দৰে গঠিত, "প্ৰ" আৰু "জ্ঞা" যাৰ অৰ্থ ক্ৰমে "আগতে" আৰু "জ্ঞান।" তেওঁলোকে একেলগে "পূৰ্ব জ্ঞান" বা "প্ৰজ্ঞা"ৰ অৰ্থ সৃষ্টি কৰে। প্ৰজ্ঞাক প্ৰায়ে প্ৰসংগ অনুসৰি "চেতনা", "বুদ্ধি" বা "সচেতনতা" বুলি অনুবাদ কৰা হয়। 

## হিন্দু ধৰ্মত প্ৰজ্ঞা

হিন্দু ধৰ্মত মানস (ইন্দ্ৰিয় মন), চিত্ত (অচেতন মন), আৰু বুদ্ধি (বুদ্ধি)ৰ লগতে প্ৰজ্ঞাক মনৰ চাৰিটা উপাদানৰ ভিতৰত অন্যতম বুলি গণ্য কৰা হয়। প্ৰজ্ঞা হৈছে মনৰ সৰ্বোচ্চ দিশ, যিয়ে আমাক ধৰ্মৰ পথত পথ প্ৰদৰ্শন কৰা স্বজ্ঞাত আৰু আধ্যাত্মিক প্ৰজ্ঞাক প্ৰতিনিধিত্ব কৰে। ই নৈতিক আৰু নৈতিক নীতিৰ উৎস আৰু আধ্যাত্মিক বিকাশৰ ভেটি। 

প্ৰজ্ঞা আত্মাৰ ধাৰণাৰ সৈতেও জড়িত, যিটো হৈছে বিশ্বজনীন চেতনা বা ব্ৰহ্মৰ অংশস্বৰূপ ব্যক্তিগত আত্মা। প্ৰজ্ঞাৰ জৰিয়তে আত্মাৰ উপলব্ধি হ’ল হিন্দু দৰ্শন আৰু আধ্যাত্মিক অনুশীলনৰ চূড়ান্ত লক্ষ্য। 

## বৌদ্ধ ধৰ্মত প্ৰজ্ঞা

বৌদ্ধ ধৰ্মত প্ৰজ্ঞা ব্যৱহাৰ কৰা হয় মননশীলতা আৰু ধ্যান-ধাৰণাৰ অভ্যাসৰ পৰা উদ্ভৱ হোৱা চেতনা বা সচেতনতাক বুজাবলৈ। মননশীলতা, অনুসন্ধান, শক্তি, আনন্দ, শান্তি আৰু একাগ্ৰতাৰ লগতে ইয়াক জ্ঞান লাভৰ সাতটা কাৰকৰ ভিতৰত অন্যতম বুলি গণ্য কৰা হয়। 

প্ৰজ্ঞা "উন্নত অষ্টপথ"ৰ এটা মূল উপাদানও, যাক দুখ-কষ্টৰ বিৰতি আৰু নিৰ্বাণ লাভৰ পথ বুলি গণ্য কৰা হয়। এই প্ৰসংগত প্ৰজ্ঞাক প্ৰায়ে "সঠিক বুজাবুজি" বা "সঠিক জ্ঞান" বুলি অনুবাদ কৰা হয়। 

## আধুনিক জীৱনৰ লগত প্ৰাসংগিকতা

যদিও প্ৰাজ্ঞাৰ শিপা প্ৰাচীন আধ্যাত্মিক পৰম্পৰাৰ পৰাই আছে। প্ৰজ্ঞাই মানুহৰ চৌপাশৰ জগতখন আৰু মানুহে কৰা বাছনিসমূহ বুজিবলৈ এক কাঠামো আগবঢ়ায়। 

প্ৰজ্ঞাই মানুহৰ সিদ্ধান্ত গ্ৰহণৰ ক্ষেত্ৰত নৈতিক আৰু নৈতিক নীতিৰ গুৰুত্বৰ ওপৰতো গুৰুত্ব আৰোপ কৰে। 

আধুনিক ভাৰত আৰু নেপালত আধ্যাত্মিক আৰু ধৰ্মনিৰপেক্ষ দুয়োটা প্ৰেক্ষাপটতে প্ৰজ্ঞা শব্দটো এতিয়াও বহুলভাৱে ব্যৱহাৰ কৰা হয়। ভাৰতীয় সংস্কৃতিত প্ৰজ্ঞা আৰু জ্ঞানৰ গুৰুত্ব প্ৰতিফলিত কৰি ইয়াক প্ৰায়ে ছোৱালীৰ নাম হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰা হয়। প্ৰজ্ঞাক বিভিন্ন সামগ্ৰী আৰু সেৱাৰ ব্ৰেণ্ড নাম হিচাপেও ব্যৱহাৰ কৰা হয়, যেনে শিক্ষানুষ্ঠান আৰু চফটৱেৰ কোম্পানী। 

## তথ্য সংগ্ৰহ

* "The Bhagavad Gita" by Eknath Easwaran
* "The Yoga Sutras of Patanjali" translated by Sri Swami Satchidananda
* "The Upanishads" translated by Eknath Easwaran

* Conze, Edward (1959). Buddhist Wisdom Books: The Diamond Sutra and the Heart Sutra. Prajna Press. ISBN 0-87773-005-2. Dasgupta, Surendranath (1951). 
* A History of Indian Philosophy, Vol. 1. Cambridge University Press. ISBN 0-521-09136-8.
Gethin, Rupert (1998). 
* Foundations of Buddhism. Oxford University Press. ISBN 0-19-289223-1.
* "Prajna". Encyclopædia Britannica. Retrieved 27 April 2023.

## বাহ্যিক সংযোগ

* https://www.hinduwebsite.com/pragya.asp 
* https://www.yogapedia.com/definition/6373/prajna

*Prajna at Wisdom Library
* Buddhist Schools and Sects  at BuddhaNet
* Sanskrit at India.gov.in

শ্ৰেণী:হিন্দু দাৰ্শনিক ধাৰণা
শ্ৰেণী:বৌদ্ধ দাৰ্শনিক ধাৰণা
শ্ৰেণী:সংস্কৃত শব্দ আৰু বাক্যাংশ
ছুপাৰ হাংগামা

ছুপাৰ হাংগামা হৈছে দ্য ৱাল্ট ডিজনী কোম্পানী ইণ্ডিয়াৰ সহযোগী প্ৰতিষ্ঠান ষ্টাৰ ইণ্ডিয়াৰ মালিকানাধীন ভাৰতীয় শিশু টেলিভিছন চেনেল। ইয়াত মূলতঃ ৬ৰ পৰা ১৭ বছৰৰ দৰ্শকৰ বাবে একচন-এডভেঞ্চাৰ কাৰ্টুন প্ৰচাৰ কৰা হয়। ২০০৫ চনৰ ২১ ফেব্ৰুৱাৰীত ই ডিজনী এক্সডিৰ ইণ্ডিয়ান ফিডৰ ঠাইত "মাৰ্ভেল এইচকিউ" হিচাপে প্ৰচাৰ আৰম্ভ হয় আৰু ২০০৮ চনৰ ১৫ মাৰ্চত চেনেলটোক ছুপাৰ হাংগামা নামেৰে পুনৰ ব্ৰেণ্ড কৰা হয়।
## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:পোখালি
কুঞ্জলতা

**কুঞ্জলতা** বা ***আইপ'মিয়া কোৱাম'ক্লিট***  হৈছে এবিধ লতাজাতীয় সপুষ্পক উদ্ভিদ। ইয়াক ইংৰাজীত **চাইপ্ৰেছ ভাইন**, **চাইপ্ৰেছ ভাইন মৰ্নিং গ্ল'ৰী**, **কাৰ্ডিনেল ক্ৰিপাৰ**, **কাৰ্ডিনেল ভাইন**, **ষ্টাৰ গ্ল'ৰী**, **ষ্টাৰ অৱ** **বেথলহেম** বা **হামিংবাৰ্ড ভাইন** নামেৰে জনা যায়। ই কনভলভুলেচিয়া পৰিয়ালৰ এটা প্ৰজাতি যি আমেৰিকাৰ গ্ৰীষ্মমণ্ডলীয় অঞ্চল আৰু অন্যান্য ঠাইত প্ৰাকৃতিক ক্ৰান্তীয় অঞ্চলৰ থলুৱা উদ্ভিদ। 

## বিৱৰণ
*কুঞ্জলতা* ৩-১০ ফুট পৰ্যন্ত বৃদ্ধি পায়। ইয়াৰ পাত ১-৪ ইঞ্চি পৰ্যন্ত দীঘল হয়। ইয়াৰ পাতবোৰ খাঁজকটা আৰু পাতৰ প্ৰতিটো ফালে ৯-১৯টা খাঁজ থাকে। ফুলৰ আকাৰ ১-২ ইঞ্চি দীঘল আৰু ১ ইঞ্চি ব্যাসৰ। পাঁচটা কোণৰ সৈতে পেঁপাৰ আকৃতিৰ। ফুলৰ ৰং ৰঙা, গোলাপী বা বগা হ’ব পাৰে। 

## শ্ৰেণীবিভাজন
এই প্ৰজাতিটোৰ নাম প্ৰথম আনুষ্ঠানিকভাৱে কাৰ্ল লিনিয়াছে তেওঁৰ গ্ৰন্থ *Species plantarum-ত* (১৭৫৩) ৰাখিছিল। কৌতূহলজনকভাৱে তেওঁ ইয়াৰ উৎপত্তিৰ বিষয়ে সৰলভাৱে "*ভাৰতত বাসস্থান* " বুলি উল্লেখ কৰিছিল আৰু একে সময়তে উদ্ভিব্জোপাৰ পূৰ্বৰ বৰ্ণনাকাৰীসকলৰ উল্লেখ কৰিছিল যিসকলে ইয়াৰ উৎপত্তি মধ্য আমেৰিকা বুলি উল্লেখ কৰিছিল।

### স্থানীয় ভাষাৰ নাম
ভাৰতত কুঞ্জলতাক বিভিন্ন নামেৰে জনা যায়। তামিল ভাষাত ইয়াক *মাইল মাণিকম* আৰু মালয়ালমত ইয়াক *আকাশমুল্লা* বুলি জনা যায়। আনহাতে মাৰাঠী ভাষাত ইয়াক *গণেশ ভেল* বুলি জনা যায়। বাংলাদেশত ইয়াৰ স্থানীয় নাম *তৰুলতা*, *কমলাতা*, *কুঞ্জলতা* আৰু *গেটফুল*।

তেলেগুত ইয়াক ‘কাছিৰত্নম’ আৰু মিজো ভাষাত 'ৰিমেনহাইহ' বুলি কোৱা হয়। জামাইকাত ইয়াক ‘Indian creeper’ বুলি জনা যায়। নেপালত ইয়াক 'জয়ন্তী ফুল' বুলি জনা যায়। 

## বিতৰণ আৰু বাসস্থান
এই উদ্ভিদবিধ দক্ষিণ আমেৰিকাৰ উত্তৰ অঞ্চলৰ থলুৱা উদ্ভিদ যদিও ইউৰোপীয়সকলে প্ৰথমে আমেৰিকা অন্বেষণ কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰাৰ পৰাই সমগ্ৰ বিশ্বতে ব্যাপকভাৱে বিস্তৃত হৈ আহিছে। প্ৰথম অৱস্থাত ই ঔষধি উদ্ভিদ হিচাপে আৰু পিছলৈ অলংকাৰিক উদ্ভিদ হিচাপে জনপ্ৰিয় হৈ পৰে। ই বহু গ্ৰীষ্মমণ্ডলীয় অঞ্চলত প্ৰাকৃতিকভাৱে গজে আৰু কিছুমান ঠাইত ইয়াক আক্ৰমণাত্মক অপতৃণ বুলি গণ্য কৰা হয়।

## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:উদ্ভিদজগত
শ্ৰেণী:অসমৰ উদ্ভিদ
হয়গ্ৰীৱ (বৌদ্ধ ধৰ্ম)

thumb| ছামে লিঙত হয়গ্ৰীৱৰ মূৰ্তি।
চীনা, তিব্বতী আৰু জাপানী বৌদ্ধ ধৰ্মত **হয়গ্ৰীৱ** এজন গুৰুত্বপূৰ্ণ দেৱতা। তেওঁৰ উৎপত্তি ভাৰতত অৱলোকিতেশ্বৰ *বা* গুয়ায়িন বোধিসত্ত্বৰ যক্ষ পৰিচাৰক হিচাপে হৈছিল। বেদত দুগৰাকী পৃথক দেৱতা হিচাপে আত্মপ্ৰকাশ কৰাৰ পিছত তেওঁক প্ৰাক-সাম্প্ৰদায়িক বৌদ্ধ ধৰ্মৰ আচাৰ-ব্যৱহাৰলৈ আদৰি লোৱা হয় আৰু শেষত বজ্ৰযান বৌদ্ধ ধৰ্মত জ্ঞানৰ ৰজা হিচাপে চিনাক্ত কৰা হয়।

## তিব্বতত
তিব্বতত হয়গ্ৰীৱৰ বিষয়ে বিশেষকৈ বৌদ্ধ গুৰু আতিশাই প্ৰচাৰ কৰিছিল আৰু তেওঁৰ আবিৰ্ভাৱ হৈছিল এজন লৌকিক ধৰ্মপাল হিচাপে।

আখ্যান অনুযায়ী হয়গ্ৰীৱ হৈছে বজ্ৰসত্ত্বৰ উগ্ৰ ৰূপ। তেওঁ শক্তিশালী অসুৰ ৰুদ্ৰক পৰাস্ত কৰিবলৈ অৱলোকিতেশ্বৰৰ ৰূপ ধাৰণ কৰি হয়গ্ৰীৱলৈ ৰূপান্তৰিত হয়। তেওঁৰ লগত বজ্ৰপানীয়ে তেওঁৰ শক্তি গ্ৰহণ কৰে আৰু তাৰ পিছত উগ্ৰ বজ্ৰবৰাহীৰ ৰূপ লয়। দুয়োজনেই তেওঁলোকৰ পূৰ্বজন্মত বজ্ৰসত্ত্ব ৰুদ্ৰৰ গুৰু আছিলম। আনহাতে বজ্ৰপানী আছিল তেওঁৰ সহশিষ্য। হয়গ্ৰীৱ আৰু বজ্ৰবৰাহীয়ে ৰুদ্ৰক নবিধ নৃত্যৰ জৰিয়তে প্ৰত্যাহ্বান জনায় আৰু তেওঁৰ সৈতে যুদ্ধ কৰে। শেষত হয়গ্ৰীৱে ক্ষুদ্ৰ আকাৰ ধাৰণ কৰি ৰুদ্ৰৰ মলদ্বাৰত প্ৰৱেশ কৰে। তাৰ পিছত তেওঁ বিৰাটাকাৰ ধাৰণ কৰি ৰুদ্ৰক ধ্বংস কৰে। পৰাজিত হৈ ৰুদ্ৰই ধৰ্মৰ ৰক্ষক হোৱাৰ প্ৰতিশ্ৰুতি দিয়ে আৰু তেওঁৰ শৰীৰটোক তেওঁৰ লাওখোলাৰে ঘোঁৰাৰ শিৰ লৈ ওলাই অহা হয়গ্ৰীৱে পৰিধাণ কৰে।

আন এটা সংস্কৰণত বজ্ৰসত্ত্বই ৰুদ্ৰৰ ৰূপ ধাৰণ কৰি চলেৰে ৰুদ্ৰৰ পত্নী ৰাক্ষস ৰাণী ক্ৰোধিশ্বৰীৰ সংগ লাভ কৰে। ফলস্বৰূপে বজ্ৰৰাক্ষস ৰূপে হয়গ্ৰীৱৰ জন্ম হয় আৰু তেওঁ খটভংগৰে খুচি ৰুদ্ৰক বশ কৰে আৰু তেওঁৰ ৰাজ্য অধিকাৰ কৰে। তাৰ পিছত তেওঁ ৰুদ্ৰক নিজ উদৰত শুদ্ধি কৰি ধৰ্মৰ দাসলৈ পৰিণত কৰে। ৰুদ্ৰই তেওঁৰ অসুৰ সৈন্যবাহিনী হয়গ্ৰীৱৰ হাতত পৰিচাৰক হিচাপে অৰ্পণ কৰে।

## চীনত
চীনা বৌদ্ধ ধৰ্মত হায়াগ্ৰীৱক *মাটও গুয়ায়িন* নামেৰে জনা যায়। কিছুমান মন্দিৰত দৰ্শনাৰ্থীক এই দেৱতাৰ প্ৰতিমূৰ্তিৰ সন্মুখত নম্বৰ প্লেট স্থাপন কৰি তেওঁলোকৰ বাহনত দেৱতাগৰাকীৰ সুৰক্ষাৰ আহ্বান জনোৱাৰ অনুমতি দিয়া হয়। তেওঁক ৫০০গৰাকী অৰ্হটৰ ভিতৰত অন্যতম হিচাপেও গণ্য কৰা হয়। জাপানৰ দৰেই তেওঁক ছয়জন অৱলোকিতেশ্বৰৰ ভিতৰত অন্যতম বুলি গণ্য কৰা হয়। অৱলোকিতেশ্বৰৰ মূল অৱতাৰ তেত্ৰিশটা আৰু তেওঁক প্ৰায়ে শুকুলা সিংহৰ ওপৰত আৰোহণ কৰি থকা ৰূপত চিত্ৰিত কৰা হয়। তাও ধৰ্মত হয়গ্ৰীৱক অগ্নিৰ সৈতে জড়িত দেৱতা মা ৱাঙৰ সৈতে সংযুক্ত কৰা হৈছিল। এই ৰূপত তেওঁক সাধাৰণতে ষড়ভুজ আৰু ত্ৰিনয়নধাৰী ৰূপত চিত্ৰিত কৰা হয়।

## বৌদ্ধ চিত্ৰায়ন
বৌদ্ধধৰ্মত হয়গ্ৰীৱক এখন মুখ, দুখন হাত আৰু দুখন ভৰি আৰু মূৰৰ ওপৰত ঘোঁৰাৰ শিৰ লৈ চিত্ৰিত কৰা হৈছে। তেওঁৰ সোঁহাতত উদ্যত তৰোৱাল আৰু ভাবুকিৰ ভংগিমাত থকা বাওঁহাতত সৰ্পৰ অলংকাৰ থাকে। 

অন্যান্য চিত্ৰনত হয়গ্ৰীৱৰ ছখন হাত, চাৰি বা আঠখন ভৰি আৰু তিনিটা চকু থকা দেখা যায়। এই সংস্কৰণসমূহত হয়গ্ৰীৱৰ শিৰৰ ওপৰত তিনিটা সৰু সেউজীয়া ঘোঁৰাৰ মূৰ থাকে। ভৰি দুখন দুটা মৃতদেহৰ ওপৰত থিয় হৈ থাকি ধ্বংস কৰিবলগীয়া লৌকিক মোহক সূচায়।

## লগতে চাওক
*হয়গ্ৰীৱ মাধৱ মন্দিৰ
## তথ্য সংগ্ৰহ

### উদ্ধৃত ৰচনাসমূহ

* 

শ্ৰেণী:বৌদ্ধ ধৰ্মৰ দেৱ-দেৱী
শ্ৰেণী:বৌদ্ধ ধৰ্ম
বজ্জিকা ভাষা

**বজ্জিকা** এটি পূৰ্বী ভাৰতীয়-আৰ্য ভাষা প্ৰকাৰ যি পূৰ্বী ভাৰত আৰু নেপালৰ কোনো কোনো অংশত ব্যৱহাৰ কৰা হয়। এই ভাষা মৈথিলীৰ সৈতে ওচৰেৰে সম্বন্ধিত আৰু ইয়াক অনেকে মৈথিলীৰ উপভাষাও জ্ঞান কৰে।

## অঞ্চল
বজ্জিকা মুখ্যতঃ ভাৰতৰ বিহাৰ ৰাজ্য উত্তৰ-পশ্চিম ভাগত কোৱা হয়। সেই ঠাইক বজ্জিকাঞ্চল নামেৰে জনা যায়। এই অঞ্চলত সমষ্টিপুৰ, সীতামঢ়ী, মুজফ্ফৰপুৰ, বৈশালী আৰু শেওহৰ জিলা আছে। ই চুবুৰীয়া দৰভংগা জিলাতো কিছু পৰিমাণে কোৱা হয়। ২০১৩ চনৰ এটি অনুমান অনুযায়ী (যি ২০০১ চনৰ ভাৰতীয় জনগণনাৰ ওপৰত আধাৰিত) বজ্জিকা ভাষী লোকৰ সংখ্যা প্ৰায় ২ কোটি (যাৰেই প্ৰায় ১১ কোটি নিৰক্ষৰ)।

বজ্জিকা নেপালতো কোৱা হয়, য'ত ২০০১ চনৰ লোকপিয়ল অনুযায়ী ২৩৭৯৪৭জন লোকে এই ভাষাক মাতৃভাষা জ্ঞান কৰিছিল।

## মৈথিলী ভাষাৰ সৈতে সম্পৰ্ক
বেজিকাক মৈথিলী ভাষাৰ এটা উপভাষা হিচাপে গণ্য কৰা হৈছে অনেক উৎসত। বজ্জিকাক মৈথিলীৰ উপভাষা বুলিব পৰা যায় নে নাযায় সেই কথাৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰে যে "মৈথিলী" শব্দেৰে উত্তৰ বিহাৰত কথিত মানক মৈথিলী উপভাষাক সম্বোধন কৰা হৈছে নে সম্বন্ধিত উপভাষাৰ গোট হিচাপে গোটেই ভাষাটোক।

বিংশ শতিকাৰ আগৰ ভাগত যেতিয়া মৈথিলী ভাষী লোকে মৈথিলী ভাষাক প্ৰাথমিক শিক্ষাৰ মাধ্যম কৰাৰ দাবী তুলিছিল, বজ্জিকা ভাষী লোকে তাৰ বিৰোধ কৰি হিন্দী ভাষাকহে মাধ্যম কৰাৰ সমৰ্থন কৰিছিল। যেতিয়া ১৯৬০ আৰু ৭০ৰ দশকৰ মৈথিলী ভাষী লোকে পৃথক মিথিলা ৰাজ্যৰ দাবী কৰিছিল, তেতিয়াও অংগিকা আৰু বজ্জিকা ভাষী লোকে তাৰ বিৰোধ কৰিছিল আৰু নিজৰ নিজৰ ভাষাৰ স্বীকৃতি দাবী কৰিছিল।

মৈথিলী ভাষাক সমৰ্থন কৰা অনেকে বিশ্বাস কৰে যে বিহাৰ চৰকাৰ আৰু হিন্দীবাদী বিহাৰ ৰাষ্ট্ৰভাষা পৰিষদেহে অংগিকা আৰু বজ্জিকাক পৃথক ভাষা বুলি দাবী কৰিবলৈ উক্ত ভাষা কোৱা লোকসকলক প্ৰৰোচিত কৰিছিল যাতে মৈথিলী ভাষা আন্দোলনৰ শক্তি হ্ৰাস পাওক। তাৰেই অনেকে বৰ্তমানেও অংগিকাক মৈথিলীৰ উপভাষা বুলি মানি চলে। মুখ্যতঃ মৈথিল ব্ৰাহ্মণ আৰু কৰণ কায়স্থ জাতৰ লোকে মৈথিলী ভাষা আন্দোলনক সমৰ্থন কৰি আহিছে, যাৰ বিপৰীতে অঞ্চলটোৰ অন্য জাতৰ লোকে অংগিকা বা বজ্জিকাকহে নিজৰ মাতৃভাষা বুলি কৈ আহিছে আৰু মৈথিলী পৰিচয়ৰ পৰা আঁতৰি আহিবলৈ চেষ্টা কৰিছে।

## বজ্জিকা ভাষাত চলচ্চিত্ৰ
লক্ষ্মী এলথিন হাম্মাৰ অংগনা (২০০৯) বজ্জিকা ভাষাত মুক্তি লাভ কৰা এখন আনুষ্ঠানিক পূৰ্ণ দৈৰ্ঘ্যৰ ছবি। তাৰ পাছত সজন ঐহা ডোলী লে কে নামৰ ছবি এখনেও মুক্তি লাভ কৰিছে।

## তথ্য সংগ্ৰহ

### গ্ৰন্থৰ তালিকা
 

## আৰু পঢ়ক

* Kashyap, Abhishek Kumar. 2014. The Bajjika language and speech community. International Journal of the Sociology of Language 227: 209–224.
* Kashyap, Abhishek Kumar. 2012. The pragmatic principles of agreement in Bajjika verb. Journal of Pragmatics 44: 1668–1687.

## বাহ্যিক সংযোগ

*   2020-11-02 at the Wayback Machine Official Website of Bajjika Vikash Manch

শ্ৰেণী: ভাৰতৰ ভাষা
শ্ৰেণী: ভাষা
আৰ্গন (পোশাক)

ভাৰতীয় উপমহাদেশ, আধুনিক ভাৰত আৰু বাংলাদেশৰ হাজং মহিলাসকলে পিন্ধা পৰম্পৰাগত চাদৰ সদৃশ কাপোৰ হৈছে **আৰ্গন** ( **আগন**, **অগ্ৰুণ** বা **পাৰ্ছা** বুলিও জনা যায়)।  আগন দুই প্ৰকাৰৰ এটা সাধা আগন আৰু ফুলৗ আগন (ফুলা আগন) মানে সাধা আগন হৈছে ফুল নথকা আৰু ফুলৗ আগন মানে ফুল থকা। 

এয়া এক প্ৰকাৰৰ উৎসৱৰ পোছাক আছিল, বিশেষ অনুষ্ঠানত পিন্ধা। আৰ্গনবোৰ শ্বাটল-বোৱা আৰু ডাঙৰ আকাৰৰ, যাৰ বিশেষত্ব হৈছে সমমিতি আৰ্হি, জ্যামিতিক আকৃতি আৰু ৰঙীন ৰেচমত আৰু সোণ আৰু ৰূপৰ সূতাৰ সৈতে বা অবিহনে ডিজাইন কৰা পাত আৰু ফুল। পৰম্পৰাগতভাৱে আৰ্গন আকাৰত ডাঙৰ আছিল আৰু ইয়াত বগলী, হাঁহ আৰু ময়ূৰ আদি চৰাই আছিল; আৰু কদম্ব গছৰ দৰে গছ সেইবোৰৰ ওপৰত ৰোপণ কৰা হয়। ইয়াক পুৰুষে বিয়াৰ সময়ত বা ধৰ্মীয় অনুষ্ঠানত অংশগ্ৰহণৰ সময়ত পিন্ধিব পাৰে। তেওঁলোকৰ চেহেৰা আৰু সাজ-পোছাক বড়োসকলৰ দৰে। 

## ফটো



## আৰু চাওক

* পাঠিন বা পাতিন
* হাজং সকল
* লেৱাটানা নৃত্য

শ্ৰেণী:বস্ত্ৰ
ৱিকিকনফাৰেন্স ইণ্ডিয়া

**ৱিকি সন্মিলন ভাৰত** বা **ৱিকিকনফাৰেন্স ইণ্ডিয়া** () চমুকৈ WCI হৈছে ভাৰতত আয়োজিত এখন ৰাষ্ট্ৰীয় ৱিকিপিডিয়া সন্মিলন। প্ৰথম ৱিকি সন্মিলন ভাৰত ২০১১ চনৰ নৱেম্বৰ মাহত, ভাৰতৰ মহাৰাষ্ট্ৰ ৰাজ্যৰ ৰাজধানী মুম্বাইত অনুষ্ঠিত হৈছিল।

এখন ৰাষ্ট্ৰীয় পৰ্যায়ৰ সন্মিলনখনে ভাৰতীয় ভাষাৰ ৱিকিমিডিয়া প্ৰকল্প আৰু ভাৰতৰ ভাষা ভিত্তিক আন্দোলনৰ অন্যান্য দিশসমূহৰ প্ৰতি আগ্ৰহী দক্ষিণ এছিয়া অঞ্চলৰ ৱিকিমিডিয়ান আৰু অংশীদাৰসকলৰ বাবে এক উমৈহতীয়া মঞ্চ প্ৰদান কৰে। ইয়াত ৱিকিমিডিয়ান সকলক একেটা স্থানত লগ পোৱা, সংযোগ স্থাপন, কাহিনী, শিক্ষণ, উত্তম পদ্ধতি, আৰু প্ৰত্যাহ্বানৰ ভাগ-বতৰা, আৰু আমাৰ অঞ্চলৰ ভৱিষ্যত কৌশলৰ বিষয়ে আলোচনা কৰাৰ বাবে আয়োজিত এক অনুষ্ঠান। এই সন্মিলনখন ২০২৩ চনৰ ২৮ এপ্ৰিলৰ পৰা ৩০ এপ্ৰিললৈ হায়দৰাবাদত অনুষ্ঠিত হৈছে। 
## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ৱিকিমিডিয়া ফাউণ্ডেশ্যন
ব্ৰহ্মাস্ত্ৰ

**ব্ৰহ্মাস্ত্ৰ** (সংস্কৃত: ब्रह्मास्त्र) হৈছে এক ঐশ্বৰিক অস্ত্ৰ যাক সৃষ্টিকৰ্তা দেৱতা ব্ৰহ্মাই সৃষ্টি কৰিছিল আৰু ইয়াৰ অধিক শক্তিশালী ৰূপটো হৈছে *ব্ৰহ্মশিৰা অস্ত্ৰ*। এইটো হিন্দু ধৰ্মত বৰ্ণিত আটাইতকৈ বিধ্বংসী, শক্তিশালী আৰু অপ্ৰতিৰোধ্য অস্ত্ৰ হিচাপে বিবেচিত। 

অতি কম সংখ্যক দেৱতা আৰু বীৰ-যোদ্ধাই এই অস্ত্ৰ ব্যৱহাৰৰ জ্ঞান ৰাখিছিল; তেওঁলোক হল পৰশুৰাম, ৰাম, মেঘনাদ, ভীষ্ম, দ্ৰোণ, কৰ্ণ, অশ্বত্থামা, অৰ্জুন, আৰু লক্ষ্মণ। 

## বিৱৰণ
এই অস্ত্ৰ জ্বলন্ত অগ্নিগোলক হিচাপে বৰ্ণিত, যি ভয়ংকৰ শিখাৰে জ্বলি উঠে আৰু বিস্ফোৰণৰ সৈতে গৰ্জন কৰে। ইয়াৰ প্ৰভাৱে গছপুল, সাগৰ, আৰু জন্তু-জানোৱৰ কঁপনি লগে; গগণ অগ্নিৰে আৱৃত হয়, হিমবাহ গলি যায় আৰু পৰ্বতসমূহ বিশাল শব্দেৰে ভগ্ন হয়।

এই অস্ত্ৰ বেক্তি-কেন্দ্ৰিক আৰু এক শক্তিশালী শত্ৰুক ধ্বংস কৰিব পাৰে যদি শত্ৰুৰ বিপৰীতে কোনো বিকল্প অস্ত্ৰ নথকে। যদি ব্ৰহ্মশিৰা অস্ত্ৰ ব্যৱহাৰ হয়, তেন্তে ইয়াৰ প্ৰভাৱে অঞ্চলটোৰ সকলো উপযোগী সম্পদ ধ্বংস হয় আৰু সেই স্থানত পুনৰ ঘাঁহো নুউগে। এই অস্ত্ৰ ব্যৱহাৰ কৰাৰ ফলত ১২ ব্ৰহ্মাৰ বছৰ (অৰ্থাৎ ৩৭.৩২ ট্ৰিলিয়ন মানুহৰ বছৰ) পৰ্যন্ত বৰষুণ নহয় আৰু প্ৰাকৃতিক পৰিস্থিতি অধিক বেয়া হয়।

অশ্বত্থামায়ে অৰ্জুনৰ বিৰুদ্ধে ব্ৰহ্মাস্ত্ৰ নিক্ষেপ কৰাৰ পাছত, অৰ্জুনেও সমান্তৰাল অস্ত্ৰ ব্যৱহাৰ কৰে। বিস্তৃত ধ্বংস ৰোধ কৰিবলৈ নাৰদ আৰু ব্যাসই দুইজনক অস্ত্ৰ উঠাই ল’বলৈ কয়। অৰ্জুনে নৈতিকতাৰ বাবে অস্ত্ৰ উঠাই লয়, কিন্তু অশ্বত্থামাই ক্ৰোধত ভৰি অস্ত্ৰ উঠাব নোখোজে আৰু অস্ত্ৰটো উত্তৰাৰ গৰ্ভত থকা পৰীক্ষিতক হত্যা কৰিবলৈ প্ৰেৰণ কৰে। কৃষ্ণই হস্তক্ষেপ কৰি শিশুটোক ৰক্ষা কৰে। অশ্বত্থামাক তেখেতৰ কপালৰ ৰত্ন ত্যাগ কৰিবলৈ বাধ্য কৰা হয় আৰু কৃষ্ণই তেখেতক অভিশাপ দিয়ে যে তেওঁ চিৰদিন জংঘলত যন্ত্ৰণাত ভুগি থাকিব, কৃত্ৰিম পচা-গাঁজেৰে ভৰা আঘাতৰে, কিন্তু মৃত্যুক কেতিয়াও পোৱা নহ’ব।

## ৰূপভেদ
### ব্ৰহ্মশিৰা অস্ত্ৰ
**ব্ৰহ্মশিৰা অস্ত্ৰ** বা ব্ৰহ্মশিৰ্ষ অস্ত্ৰ (ব্ৰহ্মাৰ চাৰি মূৰৰ অস্ত্ৰ) – ইয়াত ব্ৰহ্মাৰ চাৰি মূৰ থাকে আৰু এইটো সাধাৰণ ব্ৰহ্মাস্ত্ৰতকৈ চাৰিগুণ শক্তিশালী। অৰ্জুন, দ্ৰোণ, কৰ্ণ, অশ্বত্থামা, আৰু ভীষ্মই মহাভাৰতত এই অস্ত্ৰৰ জ্ঞান পোৱা ব্যক্তি। এই অস্ত্ৰই কোনো বেক্তিৰ অতীত, বৰ্তমান আৰু ভৱিষ্যতৰ অস্তিত্ব মচি পেলাব পাৰে, যাৰ ফলত সেই বেক্তিৰ অস্তিত্ব কল্পনাও কৰিব নোৱাৰি।

### ব্ৰহ্ম দণ্ড
**ব্ৰহ্ম দণ্ড** (ব্ৰহ্মাৰ দণ্ড) হৈছে আত্ম-ৰক্ষাৰ অস্ত্ৰ, যি ব্ৰহ্মাই সৃষ্টি কৰিছিল। এইটো কেবল সংযমী ঋষিসকলৰ দ্বাৰা ব্যৱহাৰ কৰিব পৰা যায়। এই অস্ত্ৰৰ শক্তি ইয়াৰ ধৰ্মীয় মালিকৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰে। বিশ্বামিত্ৰয়ে বশিষ্ঠৰ ওপৰত ব্ৰহ্মাস্ত্ৰ নিক্ষেপ কৰাৰ সময়ত বসিষ্ঠই তেওঁৰ ব্ৰহ্ম দণ্ডৰ সহায়ত সেই অস্ত্ৰ নিঃশেষ কৰে।

## সাহিত্যত উল্লেখ
ব্ৰহ্মাস্ত্ৰৰ ব্যৱহাৰ বা ব্যৱহাৰৰ আশংকা বহুসংখ্যক সংস্কৃত ধৰ্মীয় গ্ৰন্থত পোৱা যায়:

* বিশ্বামিত্ৰয়ে বশিষ্ঠৰ ওপৰত ব্ৰহ্মাস্ত্ৰ ব্যৱহাৰ কৰিছিল, কিন্তু সেইটো বশিষ্ঠৰ ব্ৰহ্ম দণ্ডত বিলীন হৈছিল।
* ইন্দ্ৰজিতে হনুমানৰ ওপৰত ব্ৰহ্মাস্ত্ৰ ব্যৱহাৰ কৰিছিল, কিন্তু ব্ৰহ্মাই দিয়া আশীৰ্বাদৰ বাবে হনুমানে বাচি যায়।
* ৰামায়ণত ৰামে এই অস্ত্ৰ কেইবাবাৰো ব্যৱহাৰ কৰে – জয়ন্তৰ ওপৰত (সীতাক আঘাত কৰা বাবে), মাৰীচৰ ওপৰত আৰু ৰাৱণৰ সৈতে শেষ যুঁজত। ৰামে এই অস্ত্ৰ বৰুণৰ ওপৰতো লক্ষ্য কৰিছিল, যাৰ ফলত বৰুণে দেখা দিয়ে আৰু সমুদ্ৰ পাৰ হোৱাৰ পথ দিয়ে। এই ঘটনাটো *যুদ্ধ কাণ্ড*, ২২ শৰ্গ, শ্লোক ৩১ত উল্লেখ আছে।

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:অস্ত্ৰ
নাৰদ

**নাৰদ**, হিন্দু পুৰাণমতে কলহসংঘটক নামেৰে খ্যাত এজন দেবৰ্ষি। তেওঁ ব্ৰহ্মাৰ মানসপুত্ৰ। 

নাৰদক ধীৰ, গম্ভীৰ, সৰ্বজ্ঞ আৰু ভগৱৎ ভক্তিৰ পৰিচায়ক হিচাপেই পৰিচিত। হৰিবংশত নাৰদক পৰম বিষ্ণুভক্ত ৰূপত উল্লেখ পোৱা যায়।

নাৰদ যথেষ্ট শিক্ষিত আছিল। চাৰি বেদ, ইতিহাস, পুৰাণ, দেৱবিদ্যা, ব্ৰহ্মবিদ্যা, ভূতবিদ্যা, ক্ষত্ৰবিদ্যা, নক্ষত্ৰবিদ্যা, দেৱযজনবিদ্যা আদিৰ দৰে বিষয়বোৰ তেওঁৰ নখ-দৰ্পণত আছিল।

## তথ্য সংগ্ৰহ
অংগিকা ভাষা

**অংগিকা**, **অংগ**, **অংগিকাৰ** বা **ছিকা-ছিকী** এটি পূৰ্বী ভাৰতীয়-আৰ্য ভাষা যি ভাৰতৰ বিহাৰ, ঝাৰখণ্ড আৰু নেপালৰ কোনো কোনো অংশত কোৱা হয়।

অংগিকা চুবুৰীয়া মৈথিলী, অসমীয়া, বাঙালী, ভোজপুৰী আৰু মগহীৰ সৈতে সম্বন্ধিত। ঐতিহাসিকভাৱে এই ভাষা অংগ লিপি ব্যৱহাৰ কৰি লিখা হৈছিল। পাছলৈ ই কৈথী লিপি আৰু অৱশেষত বৰ্তমানে দেৱনাগৰী লিপিৰে লিখা হয়।

## অঞ্চল
অংগিকা মূলতঃ বিহাৰৰ দক্ষিণ-পূব ভাগ (মুংগেৰ, ভগলপুৰ আৰু বাংকা জিলা) আৰু ঝাৰখণ্ডৰ সন্থল পৰগণা বিভাগত কোৱা হয়।
ভাৰতত এই ভাষা কোৱা লোকৰ সংখ্যা প্ৰায় ১ কোটি ৫০ লাখ। ভাৰতৰ উপৰিও এই ভাষা নেপালৰ তৰাঈ অঞ্চলৰ মৰাং জিলাত কোনো কোনো লোকে ব্যৱহাৰ কৰে। মৰাঙৰ প্ৰায় ২% লোকে ২০১১ চনৰ লোকপিয়ল অনুযায়ী অংগিকা ভাষাক মাতৃভাষা জ্ঞান কৰিছিল।

## মৈথিলী ভাষাৰ সৈতে সম্পৰ্ক
১৯০৩ চনত প্ৰকাশিত ভাষাবিদ জৰ্জ আব্ৰাহম গ্ৰিয়েৰ্ছনৰ গ্ৰন্থ "লিংগুইষ্টিক চাৰ্ভে' অৱ ইণ্ডিয়া"ত অংগিকাক মৈথিলীৰ উপভাষা আখ্যা দিয়া হৈছিল। পিচে, অংগিকা ভাষী লোকে বৰ্তমানে এই কথা মানি চলে যে ই এক সুকীয়া ভাষাহে। বিংশ শতিকাৰ আগৰ ভাগত যেতিয়া মৈথিলী ভাষী লোকে মৈথিলী ভাষাক প্ৰাথমিক শিক্ষাৰ মাধ্যম কৰাৰ দাবী তুলিছিল, অংগিকা ভাষী লোকে তাৰ বিৰোধ কৰি হিন্দী ভাষাকহে মাধ্যম কৰাৰ সমৰ্থন কৰিছিল। যেতিয়া ১৯৬০ আৰু ৭০ৰ দশকৰ মৈথিলী ভাষী লোকে পৃথক মিথিলা ৰাজ্যৰ দাবী কৰিছিল, তেতিয়াও অংগিকা আৰু বজ্জিকা ভাষী লোকে তাৰ বিৰোধ কৰিছিল আৰু নিজৰ নিজৰ ভাষাৰ স্বীকৃতি দাবী কৰিছিল।

মৈথিলী ভাষাক সমৰ্থন কৰা অনেকে বিশ্বাস কৰে যে বিহাৰ চৰকাৰ আৰু হিন্দীবাদী বিহাৰ ৰাষ্ট্ৰভাষা পৰিষদেহে অংগিকা আৰু বজ্জিকাক পৃথক ভাষা বুলি দাবী কৰিবলৈ উক্ত ভাষা কোৱা লোকসকলক প্ৰৰোচিত কৰিছিল যাতে মৈথিলী ভাষা আন্দোলনৰ শক্তি হ্ৰাস পাওক। তাৰেই অনেকে বৰ্তমানেও অংগিকাক মৈথিলীৰ উপভাষা বুলি মানি চলে। মুখ্যতঃ মৈথিল ব্ৰাহ্মণ আৰু কৰণ কায়স্থ জাতৰ লোকে মৈথিলী ভাষা আন্দোলনক সমৰ্থন কৰি আহিছে, যাৰ বিপৰীতে অঞ্চলটোৰ অন্য জাতৰ লোকে অংগিকা বা বজ্জিকাকহে নিজৰ মাতৃভাষা বুলি কৈ আহিছে আৰু মৈথিলী পৰিচয়ৰ পৰা আঁতৰি আহিবলৈ চেষ্টা কৰিছে।

## আনুষ্ঠানিক স্থিতি
অংগিকা ভাৰতৰ সংবিধানৰ অষ্ট অনুসূচীত অন্তৰ্ভুক্ত নহয়।

২০১৮ চনৰ পৰা, ঝাৰখণ্ড ৰাজ্যত অংগিকাক "দ্বিতীয় ৰাজ্য ভাষা"ৰ স্থান দিয়া হৈছে। অংগিকাৰ উপৰিও ঝাৰখণ্ডত ১৫ অন্য ভাষাৰ এই স্থান আছে।

## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ভাষা
শ্ৰেণী:Language articles with old speaker data
শ্ৰেণী: ভাষা
দ্বি জাতি তত্ত্ব

**দ্বি জাতি তত্ত্ব** () হৈছে এনে এক মতাদৰ্শ, য’ত ভাৰতীয় উপমহাদেশৰ মুছলমানসকলক মূলতঃ তেওঁলোকৰ ধৰ্মৰ জৰিয়তেহে চিনাক্ত কৰা হয়। ইয়াৰ যোগেদি ভাৰতীয় হিন্দু আৰু মুছলমানৰ বাবে দুটা পৃথক জাতীয়তা চিনাক্ত কৰা হ'ল। য'ত ভাষা, জাতি আৰু অন্যান্য বৈশিষ্ট্যতকৈ ধৰ্মক অধিক গুৰুত্ব দিয়া হৈছিল। এই দুটা জাতিৰ তত্ত্বই ১৯৪৭ চনত পাকিস্তান আন্দোলন আৰু ভাৰত বিভাজনৰ অন্যতম কাৰণ আছিল।

## ইতিহাস
দ্বিজাতি শব্দৰ অৰ্থ দুটা জাতি। ভাৰত উপমহাদেশক হিন্দু আৰু মুছলমান বুলি দুটা ভাগত বিভক্ত কৰাৰ প্ৰস্তাৱ দাখিল কৰা হৈছিল আৰু ইয়াৰ মূল কাৰণ আছিল সেই সময়ত হিন্দু আৰু মুছলমানৰ মাজত থকা বহু সংঘাত আৰু বৈষম্য। ইয়াৰ পৰিপ্ৰেক্ষিতত ১৯৪০ চনৰ মাৰ্চ মাহত পঞ্জাৱৰ ৰাজধানী লাহোৰত অনুষ্ঠিত মুছলিম লীগৰ কাউন্সিল চেচনৰ প্ৰথম দিনাই হিন্দু আৰু মুছলমানক দুটা পৃথক জাতি আৰু ৰাজ্যত বিভক্ত কৰাৰ বাবে দুটা জাতি তত্ত্ব উপস্থাপন কৰা হৈছিল। আৰু এই তত্ত্বটো উপস্থাপন কৰাত মহম্মদ আলী জিন্নাই যথেষ্ট সহায় কৰিছিল। বহুতে বিশ্বাস কৰে যে মুহাম্মাদ আলী জিন্নাৰ দুটা জাতিৰ তত্ত্বৰ আধাৰত লাহোৰ প্ৰস্তাৱ দাখিল কৰা হৈছিল আৰু মুছলমান জাতীয়তাবাদে সম্পূৰ্ণ ৰূপ ধাৰণ কৰিছিল। ১৯৪০ চনৰ মাৰ্চ মাহত পঞ্জাৱৰ ৰাজধানী লাহোৰত অনুষ্ঠিত মুছলিম লীগৰ কাউন্সিল অধিবেশনৰ প্ৰথম দিনাই মহম্মদ আলী জিন্নাই এই বিখ্যাত দুটা জাতিৰ তত্ত্বৰ কথা ঘোষণা কৰে। উক্ত ঘোষণাত তেওঁ কয় যে ভাৰতৰ সমস্যা দুটা সম্প্ৰদায়ৰ মাজত নহয়, দুটা জাতিৰ মাজতহে। ইয়াৰ দ্বাৰা মূলতঃ ভাৰতৰ মুছলমান আৰু হিন্দুৰ মাজত থকা বৰ্ণগত পাৰ্থক্য আৰু বৈষম্যক বুজোৱা হৈছে।

## তথ্য সংগ্ৰহ
গিৰিজানন্দ চৌধুৰী বিশ্ববিদ্যালয়

**গিৰিজানন্দ চৌধুৰী বিশ্ববিদ্যালয়** () অসমৰ এখন ব্যক্তিগত খণ্ডৰ ৰাজ্যিক বিশ্ববিদ্যালয়। বিশ্ববিদ্যালয়খন ২০২২ চনত অসম ব্যক্তিগত বিশ্ববিদ্যালয় আইন ২০০৭ৰ অধীনত সৃষ্টি হোৱা গিৰিজানন্দ চৌধুৰী বিশ্ববিদ্যালয় আইন, ২০২২ৰ জৰিয়তে প্ৰতিষ্ঠা কৰা হৈছিল।

## ইতিহাস

গিৰিজানন্দ চৌধুৰী বিশ্ববিদ্যালয় অসম চৰকাৰৰ ২০২২ চনত XLVII আইন অনুসৰি ১৮৮৬ চনৰ ছ'চাইটি পঞ্জীয়ন আইনৰ অধীনত পঞ্জীয়নভুক্ত শ্ৰীমন্ত শংকৰ একাডেমী ছ'চাইটিৰ আশ্ৰয়ত ৰাজ্যিক ব্যক্তিগত বিশ্ববিদ্যালয় হিচাপে প্ৰতিষ্ঠা কৰা হয়। ২০০৬ চনত শ্ৰীমন্ত শংকৰ একাডেমী (এছ এছ এ) ছ'চাইটিয়ে স্থাপন কৰা বেচৰকাৰী খণ্ডৰ অসম ৰাজ্যত ডিগ্ৰী পৰ্যায়ৰ কাৰিকৰী পাঠ্যক্ৰম প্ৰদান কৰা প্ৰতিষ্ঠান গিৰিজানন্দ চৌধুৰী ব্যৱস্থাপনা আৰু প্ৰযুক্তি প্ৰতিষ্ঠান, গুৱাহাটী প্ৰতিষ্ঠা কৰা হৈছিল। তাৰ এবছৰ পিছত ২০০৭ চনত গুৱাহাটীত উত্তৰ-পূব অঞ্চলৰ প্ৰথমটো স্ব-বিত্তীয় ব্যক্তিগত ফাৰ্মাচী প্ৰতিষ্ঠান গিৰিজানন্দ চৌধুৰী ইনষ্টিটিউট অৱ ফাৰ্মাচিউটিকেল ছায়েন্স প্ৰতিষ্ঠা কৰা হৈছিল। ভেষজ বিজ্ঞান বা ফাৰ্মাচীত স্নাতক ডিগ্ৰী প্ৰদান কৰা এই প্ৰতিষ্ঠান উত্তৰ পূৰ্বাঞ্চলৰ প্ৰথম ব্যক্তিগত প্ৰতিষ্ঠান। ২০১২ চনত গিৰিজানন্দ চৌধুৰী ব্যৱস্থাপনা আৰু প্ৰযুক্তি প্ৰতিষ্ঠান, তেজপুৰ প্ৰতিষ্ঠা কৰা হয় ই আৰু ভাৰতৰ উত্তৰ-পূব অঞ্চলত ৰাজহুৱা-ব্যক্তিগত অংশীদাৰত্ব (পিপিপি) আৰ্হিত প্ৰতিষ্ঠা হোৱা প্ৰথমটো প্ৰতিষ্ঠান। ২০২০ চনত গিৰিজানন্দ চৌধুৰী ইনষ্টিটিউট অৱ ফাৰ্মাচিউটিকেল ছায়েন্সৰ তেজপুৰ চৌহদ স্থাপন কৰা হয়। ২০২২ চনত গিৰিজানন্দ চৌধুৰী গ্ৰুপ অৱ ইনষ্টিটিউটৰ সকলো ভগ্নী সংগঠন গিৰিজানন্দ চৌধুৰী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ অধীনলৈ আহে।

## পাঠ্যক্ৰম

### স্নাতক পাঠ্যক্ৰম
* প্ৰযুক্তিবিদ্যাৰ স্নাতক
* কম্পিউটাৰ প্ৰয়োগত স্নাতক
* মেডিকেল লেব টেকন’লজিত স্নাতক
* বিজ্ঞানৰ স্নাতক
* ফাৰ্মাচীৰ স্নাতক
* ব্যৱসায় প্ৰশাসনত স্নাতক
### স্নাতকোত্তৰ পাঠ্যক্ৰম
* প্ৰযুক্তিবিদ্যাৰ স্নাতকোত্তৰ
*বিজ্ঞানৰ স্নাতকোত্তৰ
*ব্যৱসায় প্ৰশাসনত স্নাতকোত্তৰ
*কম্পিউটাৰ প্ৰয়োগত স্নাতকোত্তৰ
### পি এইচ ডি আৰু অন্যান্য
বিশ্ববিদ্যালয়খনে বিভিন্ন বিষয়ত পি এইচ ডি প্ৰদান কৰে। পি এইচ ডি কৰাৰ বাবে নামভৰ্তি গিৰিজানন্দ চৌধুৰী বিশ্ববিদ্যালয়-গৱেষণা প্ৰৱেশ পৰীক্ষাৰ জৰিয়তে অনুষ্ঠিত হয়। সাক্ষাৎকাৰৰ বাবে মাতিবলৈ প্ৰৱেশ পৰীক্ষাত পৰীক্ষাৰ্থীয়ে ন্যূনতম ৫০% নম্বৰ লাভ কৰা বাধ্যতামূলক। বিশ্ববিদ্যালয়খনে ৱেল্ডিং, ডিজাইন আৰু থ্ৰী-ডি প্ৰিণ্টিং, এম্বেডেড চিষ্টেম আৰু আইঅ’টি, লেবৰ পশু পৰিচালনা আৰু পৰীক্ষামূলক কৌশল আৰু কম্পিউটাৰ হাৰ্ডৱেৰ আৰু নেটৱৰ্কিং বিষয়ত ডিপ্লমা আৰু চাৰ্টিফিকেট প্ৰদান কৰে। 
## মুখ্য বিভাগসমূহ
* স্কুল অৱ ইঞ্জিনিয়াৰিং এণ্ড টেকন’লজি
* স্কুল অৱ মেনেজমেণ্ট এণ্ড কমাৰ্চ
* স্কুল অৱ ফাৰ্মাচিউটিকেল ছায়েন্স
* স্কুল অৱ হিউমেনিটিজ এণ্ড ছ’চিয়েল ছায়েন্স
* স্কুল অফ নেচাৰেল ছায়েন্স
* স্কুল অৱ পেৰামেডিকেল ছায়েন্স

## তথ্য উৎস

## বাহ্যিক সংযোগ
* 

শ্ৰেণী:অসমৰ বিশ্ববিদ্যালয়সমূহ
দ্য গৱৰ্ণমেণ্ট ছাৰ্ভেণ্ট (২০২৩ চলচ্চিত্ৰ)

**দ্য গৱৰ্ণমেণ্ট ছাৰ্ভেণ্ট** () ২০২৩ চনত মুক্তিলাভ কৰা অসমীয়া ভাষাৰ এখন চলচ্চিত্ৰ। ইয়াৰ পৰিচালনা প্ৰদ্যুৎ কুমাৰ ডেকাৰ। জয়ন্ত মাধৱ বৰা আৰু প্ৰদ্যুৎ কুমাৰ ডেকাই যুটীয়াভাৱে ইয়াক ৰচনা কৰিছে। চলচ্চিত্ৰখনত নিকুমণি বৰুৱা, কপিল বৰা, হিৰণ্য ডেকা, উপকূল বৰদলৈ আদি শিল্পীয়ে অভিনয় কৰিছে। ২০২৩ চনৰ ২৪ মাৰ্চত উত্তৰ-পূব চলচ্চিত্ৰ মহোৎসৱত চলচ্চিত্ৰখন মুক্তি দিয়া হয়। ছবিখনৰ চিত্ৰগ্ৰহণ কৰা হৈছে মায়ঙত।

## কাহিনীৰ পটভূমি
চলচ্চিত্ৰখনৰ কাহিনীৰ পটভূমি হৈছে যাদু-মন্ত্ৰৰ ঠাই বুলি খ্যাত মায়ং। অৰ্ণৱ বৰা নামৰ এজন মধ্যবয়সীয়া যুৱকে (কপিল বৰা) মায়ঙত ৰাজহ বিষয়াৰূপে নিযুক্তি পায়। ঠাইখনৰ সৌন্দৰ্যই অৰ্ণৱৰ মন কাঢ়ি নিয়ে আৰু তেওঁ এজন চহা লোকৰ পত্নী বীণাক লগ পায়। পিছলৈ দুয়োৰে মাজত অবৈধ প্ৰেমৰ সম্পৰ্ক গঢ়ি উঠে। অৰ্ণৱে অন্ধবিশ্বাসৰ দ্বাৰা প্ৰভাৱিত ঠাইখণ্ডত আধুনিকতাৰ পাতনি মেলিবলৈ যত্ন কৰে কিন্তু গাঁওবাসীয়ে প্ৰাচীন পৰম্পৰা ত্যাগ কৰিবলৈ অপাৰগ হয়। এনেতে এদিন বীণাই ইমানদিনে লুকুৱাই ৰখা অসুখ এটাৰ বাবে তেওঁৰ মৃত্যু হয়। তেতিয়া অৰ্ণৱৰ ঠাইখণ্ডত থকাৰ ইচ্ছা নোহোৱা হয়।

## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ
হিৰণ্য ডেকা

**হিৰণ্য ডেকা** () অসমৰ এগৰাকী অভিনয় শিল্পী। ১৯৮১ চনত 'অপৰূপা' নামৰ ছবিখনৰ জৰিয়তে তেওঁ অসমীয়া চলচ্চিত্ৰৰ জগতত খোজ পেলায়। তেওঁ অভিনয় কৰা অন্যান্য কথাছবি হৈছে 'ইমান মৰম কিয় লাগে', 'কন্যাদান', 'বিধাতা', 'মিঠা মিঠা লগনত', 'কাদম্বৰী', 'ৰত্নাকৰ' আদি। ইয়াৰ উপৰি তেওঁ বহুকেইখন দূৰদৰ্শন ধাৰাবাহিকতো অভিনয় কৰিছে।

## চলচ্চিত্ৰপঞ্জী

## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:অসমীয়া অভিনেতা
শ্ৰেণী:কেৱল অসমীয়া ৱিকিপিডিয়াত উপলব্ধ প্ৰবন্ধ
সুমেৰ

**সুমেৰ** বা **চুমেৰ** বা **চুমেৰিয়া** (  ) দক্ষিণ মেছ'পটেমিয়াৰ ঐতিহাসিক অঞ্চলৰ (দক্ষিণ-মধ্য ইৰাক) পৰিচিত সভ্যতাসমূহৰ ভিতৰত আটাইতকৈ প্ৰাচীন সভ্যতা। খ্ৰীষ্টপূৰ্ব ষষ্ঠ আৰু পঞ্চম সহস্ৰাব্দৰ ভিতৰত চলকোলিথিক আৰু প্ৰাৰম্ভিক ব্ৰঞ্জ যুগত এই সভ্যতাৰ উত্থান ঘটিছিল। প্ৰাচীন মিচৰ, ইলাম, কেৰাল-ছুপে সভ্যতা, মেছ'আমেৰিকা, সিন্ধু সভ্যতা আৰু প্ৰাচীন চীনৰ সৈতে ই বিশ্বৰ অন্যতম স্বতন্ত্ৰভাৱে স্থাপিত হোৱা সভ্যতা। টাইগ্ৰিছ আৰু ইউফ্ৰেটিছ নদীৰ উপত্যকাৰ কাষেৰে বাস কৰি চুমেৰিয় কৃষকসকলে প্ৰচুৰ পৰিমাণে শস্য আৰু অন্যান্য শস্যৰ খেতি কৰিছিল। অতিৰিক্তভাৱে উৎপাদিত শস্যৰ পৰা তেওঁলোকে নগৰীয়া বসতি গঠন কৰিবলৈ সক্ষম হৈছিল। এই সভ্যতাৰ চিহ্ন লিপি বা আদি-লেখা ৩০০০ খ্ৰীষ্টপূৰ্বৰ আগৰ। প্ৰাচীন লেখাসমূহৰ মূল হৈছে উৰুক আৰু জেমডেট নাছৰ চহৰ। ইয়াৰ কাল প্ৰায় খ্ৰীষ্টপূৰ্ব ৩৫০০ আৰু ৩০০০।

## নাম
চুমেৰিয়ান শব্দটো (চুমেৰিয়ান:   বা  , আক্কাদিয়ান :  ) চুমেৰিয়সকলে কোৱা ভাষাটোক দিয়া নাম। এই নামটো দিছিল তেওঁলোকৰ উত্তৰাধিকাৰী পূব চেমিটিক ভাষী আক্কাদিয়ানসকলে। চুমেৰিয়সকলে তেওঁলোকৰ ভূমিক  বুলি উল্লেখ কৰিছিল। ইয়াৰ অৰ্থ হৈছে 'সম্ভ্ৰান্ত প্ৰভুসকলৰ দেশ' (  )

চুমেৰিয়সকলৰ উৎপত্তিৰ বিষয়ে জনা নাযায় যদিও চুমেৰবাসীয়ে নিজকে "ক'লা মূৰৰ মানুহ" ( ) বুলি কৈছিল। আক্কাদিয়ানসকলেও চুমেৰিয়সকলক চেমিটিক আক্কাদিয়ান ভাষাত ‘ক’লা মূৰৰ মানুহ’ বুলি কয়।  

## উৎপত্তি
অধিকাংশ ইতিহাসবিদৰ মতে সুমেৰত প্ৰথমে স্থায়ীভাৱে বসতি স্থাপন কৰা হৈছিল প্ৰায় ৫৫০০ আৰু ৪০০০ খ্ৰীষ্টপূৰ্বৰ ভিতৰত।

আন ইতিহাসবিদৰ মতে চুমেৰিয়সকল উত্তৰ আফ্ৰিকাৰ লোক আছিল। তেওঁলোকে সেউজ চাহাৰাৰ পৰা মধ্যপ্ৰাচ্যলৈ প্ৰব্ৰজন কৰিছিল আৰু মধ্যপ্ৰাচ্যত কৃষিকাৰ্যৰ বিস্তাৰ কৰিছিল। কিন্তু প্ৰথম কৃষকসকলৰ উৎপত্তি ফাৰ্টাইল ক্ৰিচেণ্টৰ পৰা হোৱা বুলি প্ৰমাণ পোৱা গৈছে।  শেহতীয়াকৈ (২০১৩) চাৰিটা প্ৰাচীন মেছ'পটেমিয়াৰ কংকালৰ ডি এন এ নমুনাৰ জিনীয় বিশ্লেষণে চুমেৰিয়সকলৰ সিন্ধু উপত্যকাৰ সভ্যতাৰ সৈতে সম্পৰ্ক থকাৰ কথা প্ৰকাশ কৰিছে। ই সম্ভৱতঃ প্ৰাচীন সিন্ধু-মেছ'পটেমিয়াৰ সম্পৰ্কৰ ফলত হৈছিল। কিছুমান তথ্য অনুসৰি চুমেৰিয়সকল হুৰিয়ান আৰু উৰাৰ্টিয়ানসকলৰ সৈতে জড়িত, আৰু ককেছাছক তেওঁলোকৰ গৃহভূমি বুলি গণ্য কৰা হয়।

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:প্ৰাচীন বিশ্ব
বিৰিণাশায়েক গাঁ‌ও

**বিৰিণাশায়েক** () যোৰহাট জিলাৰ তিতাবৰ মহকুমাত অৱস্থিত এখন গাঁ‌ও। গাঁ‌ওখনৰ মুঠ মাটিকালি ৩১৬.৮২ হেক্টৰ (৩.১৬৮২ বৰ্গ কি:মি:)। গাঁওখনৰ নিকটৱৰ্তী চহৰ তিতাবৰলৈ ইয়াৰ দূৰত্ব প্ৰায় ১০ কি:মি:। ২০১১ চনৰ লোকপিয়লৰ তথ্য অনুযায়ী বিৰিণাশায়েকৰ মুঠ জনবসতি ১,৭৮০। ইয়াৰে মাজত মহিলাৰ সংখ্যা ৮৩০ আৰু পুৰুষৰ সংখ্যা ৯৫০। গাঁওখনৰ বাসিন্দাসকলৰ মাজত স্বাক্ষৰতাৰ হাৰ শতকৰা ৮৬.৪৮। ২০১১ চনৰ তথ্য অনুসৰি, গাঁওখনৰ কৰ্মৰত লোকৰ অধিকাংশ (৭৯০ গৰাকী) বছৰৰ ৬ মাহ বা তাতোকৈ অধিক কাল উপাৰ্জন হোৱা জীৱিকাৰ সৈতে জড়িত। ২৪৯ গৰাকী লোকৰ নিজা খেতি-বাতি থকাৰ বিপৰীতে ১৫৭ গৰাকী লোকে কৃষিখণ্ডত শ্ৰমিক হিচাপে কাম কৰে।

## অনুষ্ঠান-প্ৰতিষ্ঠান
* বিৰিণাশায়েক উচ্চ মাধ্যমিক বিদ্যালয়
* এফ এম বিৰিণাশায়েক মধ্য ইংৰাজী বিদ্যালয়

## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:অসমৰ গাঁও
সাতবাহন ৰাজবংশ

**সাতবাহন** () দাক্ষিণাত্য অঞ্চলৰ এটা প্ৰাচীন ভাৰতীয় ৰাজবংশ আছিল, যাক পুৰাণত অন্ধ্ৰ বুলিও কোৱা হৈছে। আধুনিক বিজ্ঞসকলৰ অধিকাংশই বিশ্বাস কৰে যে সাতবাহন শাসন খ্ৰীষ্টপূৰ্ব দ্বিতীয় শতিকাৰ শেষৰ ফালে আৰম্ভ হৈছিল আৰু খ্ৰীষ্টীয় তৃতীয় শতিকাৰ আৰম্ভণিলৈকে চলিছিল যদিও কিছুমানে পুৰাণৰ ভিত্তিত তেওঁলোকৰ শাসনৰ আৰম্ভণি খ্ৰীষ্টপূৰ্ব তৃতীয় শতিকাৰ পৰাই বুলি কোৱা হয়। কিন্তু প্ৰত্নতাত্ত্বিক দিশৰ পৰা ইয়াৰ প্ৰমাণ পোৱা নাযায়। সাতবাহন সাম্ৰাজ্য মূলতঃ বৰ্তমানৰ অন্ধ্ৰপ্ৰদেশ, তেলংগানা, আৰু মহাৰাষ্ট্ৰ অন্তৰ্ভুক্ত আছিল। বিভিন্ন সময়ত তেওঁলোকৰ শাসন আধুনিক গুজৰাট, মধ্যপ্ৰদেশ, কৰ্ণাটকৰ কিছু অংশলৈ বিস্তৃত হৈছিল। এই বংশৰ বিভিন্ন সময়ত বিভিন্ন ৰাজধানী আছিল, যাৰ ভিতৰত আছে প্ৰতিষ্ঠান (পাইথান) আৰু অমৰাৱতী (ধৰণীকোটা)। 

এই বংশৰ উৎপত্তি অনিশ্চিত যদিও পুৰাণৰ মতে তেওঁলোকৰ প্ৰথম ৰজাই কণ্ব বংশক উৎখাত কৰিছিল। মৌৰ্যৰ পিছৰ যুগত সাতবাহনসকলে দাক্ষিণাত্য অঞ্চলত শান্তি স্থাপন কৰিছিল আৰু বিদেশী আক্ৰমণকাৰীৰ আক্ৰমণ প্ৰতিহত কৰিছিল। বিশেষকৈ শকসকলৰ সৈতে তেওঁলোকৰ সংগ্ৰাম দীৰ্ঘদিন ধৰি চলি আছিল। গৌতমীপুত্ৰ শতকৰ্ণী আৰু তেওঁৰ উত্তৰাধিকাৰী বশিষ্ঠপুত্ৰ পুলামাৱীৰ শাসনত এই বংশ শিখৰত উপনীত হয়। খ্ৰীষ্টীয় তৃতীয় শতিকাৰ আৰম্ভণিতে সাম্ৰাজ্যখন সৰু সৰু ৰাজ্যলৈ বিভক্ত হয়। 

সাতবাহনসকল আছিল শাসকৰ প্ৰতিচ্ছবি খোদিত মুদ্ৰা জাৰী কৰা প্ৰাৰম্ভিক শাসকসকলৰ অন্যতম। তেওঁলোকে সাংস্কৃতিক সেতু গঠন কৰি গংগেয় সমভূমিৰ সৈতে ভাৰতৰ দক্ষিণ প্ৰান্তলৈ বাণিজ্য আৰু সাংস্কৃতিক বিনিময়ৰ ক্ষেত্ৰত এক গুৰুত্বপূৰ্ণ ভূমিকা পালন কৰিছিল। তেওঁলোকে হিন্দু ধৰ্মৰ লগতে বৌদ্ধ ধৰ্মকো সমৰ্থন কৰিছিল আৰু প্ৰাকৃত সাহিত্যৰ পৃষ্ঠপোষকতা কৰিছিল। 

## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ৰাজবংশ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ সাম্ৰাজ্য আৰু ৰাজ্য
স্যমন্তক হৰণ

**স্যমন্তক হৰণ** শ্ৰীশ্ৰী শঙ্কৰদেৱৰ দ্বাৰা ৰচিত এখন গ্ৰন্থ৷ ভাগৱতৰ দশম স্কন্ধত ‘স্যমন্তক হৰণ’ শীৰ্ষক অধ্যায়টি আছে৷

## লেখকৰ পৰিচয়

**শ্ৰীশ্ৰী মাধৱদেৱ** (১৪৮৯-১৫৯৬) অসমৰ মহাপুৰুষীয়া ধৰ্ম বা এক শৰণ নাম ধৰ্ম প্ৰৱৰ্তনৰ এজন মূল হোতা আছিল। তেওঁ মহাপুৰুষ শ্ৰীমন্ত শংকৰদেৱৰ অন্যতম প্ৰধান শিষ্য আছিল। তেওঁৰ গুৰু ভক্তিৰ বাবে তেওঁক বিশেষভাৱে জনা যায় আৰু তেওঁক শংকৰদেৱৰ প্ৰকৃত উত্তৰাধিকৰী হিচাপে গণ্য কৰা হয়। মাধৱদেৱ বৈৰাগী আছিল কিন্তু জীৱন বিমুখী নাছিল। জীৱনৰ প্ৰতি তেওঁৰ আছিল আস্থা আৰু গোটেই জীৱনটো গভীৰ জ্ঞানান্বেষণেৰে উপভোগ কৰিব বিচাৰিছিল। মাধৱদেৱে বিষয়-বাসনাৰ প্ৰতি উৎসাহ নেদেখুৱাইছিল যদিও নিজৰ প্ৰতিজন শিষ্যকে খেতি-বাতি বা ব্যৱসায়-বাণিজ্যৰে স্বাৱলম্বী হবলৈ কৈছিল। পাছলৈ নিজেও কোচ ৰজাৰ অনুগ্ৰহত থাকি সাহিত্য আৰু ধৰ্ম চৰ্চা কৰিছিল। নামঘোষা আৰু ভক্তিৰত্নাৱলী মাধৱদেৱৰ অনুপম সৃষ্টি।

## তথ্য সংগ্ৰহ

## বাহ্যিক সংযোগ
* অসমীয়া ৱিকিউৎসত স্যমন্তক হৰণ গ্ৰন্থখন পঢ়ক

শ্ৰেণী:অসমীয়া গ্ৰন্থ