open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
বৰফুকন

**ফু-কন -লৌঙ** বা **বৰফুকন** (, আহোম ভাষা:*𑜇𑜥 𑜀𑜨𑜃𑜫  𑜎𑜤𑜂𑜫*) আহোম ৰাজ্যৰ পাঁচজন পাত্ৰ মন্ত্ৰী সকলৰ মাজৰ এজন। এই পদটো আহোম চাওফা চুচেংফাই সৃষ্টি কৰিছিল। ইয়াৰ ‌উপৰিও কলিয়াবৰৰ পশ্চিম অঞ্চল *[[বৰফুকন]]*-এ নিয়ন্ত্ৰণ কৰিছিল। বৰফুকনৰ মুখ্য কাৰ্য্যালয় কলিয়াবৰত আছিল। কিন্তু পাছত লাচিত বৰফুকনৰ সময়ত গুৱাহাটীৰ ইটাখুলিলৈ স্থানান্তৰ কৰা হয়। আহোমৰ ৰাজধানীৰ পৰা এই অঞ্চলটো যথেষ্ট দূৰত হোৱা বাবে এই পদটো গুৰত্বপূৰ্ণ আছিল। আনহাতে, কলিয়াবৰৰ পূব অঞ্চলটো *[[বৰবৰুৱা]]*-ই নিয়ন্ত্ৰণ কৰিছিল।

বৰফুকনৰ ঘৰটো বৰ্তমানৰ গুৱাহাটীৰ ফাঁচী বজাৰ অঞ্চলত অৱস্থিত আছিল। ভৰলু নদীৰ পশ্চিমত তেওঁৰ চ’ৰাটো দোপদৰ বুলি জনা যায়) অৱস্থিত আছিল। এই চ’ৰাটো আহোমৰ ৰাজধানীত অৱস্থিত বৰ-চ’ৰাৰ নিচিনা আছিল আৰু পাঁচজন ফুকনৰ দ্বাৰা গঠিত আছিল। তেওঁলোকক একেলগে *গুৱাহাটীয়া* অথবা *দোপদৰীয়া ফুকন* বোলা হৈছিল। বৰফুকনক প্ৰশাসনিক কাম-কাজত মজিন্দাৰ বৰুৱাই সহায় কৰিছিল। তেওঁৰ ঘৰটো বৰ্তমানৰ উপায়ুক্তৰ ঘৰটোৰ ঠাইত আছিল।

## বৰফুকন সকলৰ তালিকা
* লাঙি পানীছিয়া বৰফুকন
* লান মুঙ ছেন
* চিৰিং পিকচাই বৰফুকন
* দমাই ডেকা বৰফুকন 
* লাঙি বৰফুকন 
* পিকচাই বৰফুকন
* চেঙমুন বৰফুকন (গড়গঞা ৰাজা-শহুৰ)
* পেলন বৰফুকন (ঘৰা কোঁৱৰ)
* লাচিত বৰফুকন (লাখুৰাখুন ফৈদ)
* লালুক সোলা বৰফুকন (লাখুৰাখুন ফৈদ)
* বান্দৰ বৰফুকন (লানমাখাৰু ফৈদ)
* কাশী বৰফুকন
* লাহন বৰফুকন
* হৰনাথ বৰফুকন
* গগৈ বৰফুকন
* মেধি বৰফুকন
* শিৱনাথ বৰফুকন
* বুঢ়া চেতিয়া বৰফুকন
* ঘিনাই বদনচন্দ্ৰ বৰফুকন
* গেন্ধেলা কলীয়াভোমোৰা বৰফুকন
* বদন চন্দ্ৰ বৰফুকন
* দিহিঙীয়া ঘনশ্যাম বৰফুকন
* জন্মী
* ভদ্ৰচন্দ্ৰ
* লম্বোদৰ

## তথ্যসূত্ৰ

* 
* 

শ্ৰেণী:উপাধি
শ্ৰেণী:আহোম ৰাজ্য
বৰবৰুৱা

**বৰবৰুৱা** বা **ফুকেলু'ঙ** (, আহোম ভাষা: 𑜇𑜥 𑜀𑜦𑜧 𑜏𑜤𑜂𑜫) হৈছে আহোম ৰাজ্যৰ পাঁচজন পাত্ৰ মন্ত্ৰী সকলৰ মাজৰ এজন। স্বৰ্গদেও প্ৰতাপসিংহই বৰবৰুৱা পদৰ সৃষ্টি কৰিছিল আৰু মোমাই তামুলীক প্ৰথম এই পদবী দিছিল। কলিয়াবৰ নদীৰ পূব অঞ্চল আৰু যিবোৰ অঞ্চল *[[বুঢ়াগোহাঁ‌ই]]*, *[[বৰগোহাঁ‌ই]]* আৰু *[[বৰপাত্ৰগোহাঁ‌ই]]*য়ে নিয়ন্ত্ৰণ কৰা নাছিল, সেইবোৰ অঞ্চল বৰবৰুৱাই নিয়ন্ত্ৰণ কৰিছিল।

## বৰবৰুৱা সকলৰ তালিকা
* মোমাই তামূলী বৰবৰুৱা
* তাঙাচু বৰবৰুৱা
* চেঙধৰা বৰবৰুৱা
* বেঙখোৱা বৰবৰুৱা
* পেলন বৰবৰুৱা (ঘৰা কোৱৰ ভিতাৰুল ফুকন)
* লেছম দেবেৰা বৰবৰুৱা 
* লানছিঙ শাইকান কিৰকিৰিয়া বৰবৰুৱা
* মেছা বৰবৰুৱা
* চক্ৰপানী বৰবৰুৱা
* দিহিঙীয়া আলুন বৰবৰুৱা
* বকতিয়াল ৰূপচন্দ্ৰ বৰবৰুৱা
* কীৰ্তি চন্দ্ৰ গেন্ধেলা বৰবৰুৱা 
* ভদ্ৰসেন বৰবৰুৱা (বকতিয়াল পৰিয়াল)
*এদাবৰীয়া সন্দিকৈ বৰবৰুৱা
* নামতিয়াল বগতী সন্দিকৈ বৰবৰুৱা
* বকতিয়াল জয়ন্ত বৰবৰুৱা
* বাচকতীয়া লাহন বৰবৰুৱা

শ্ৰেণী:উপাধি
জিতুমণি কলিতা

**জিতুমণি কলিতা** (, জন্ম: ২৮ আগষ্ট, ১৯৯৯) হৈছে অসমৰ এজন  নৃত্যশিল্পী। জি. টিভি. ৰ ৰিয়েলিটী শ্ব’ ডান্স ইণ্ডিয়া ডান্স লিটল মাষ্টাৰছ,  ২০১০ বৰ্ষৰ চূড়ান্ত বিজয়ী আছিল।  পুৰস্কাৰ হিচাপে জিতুমণিয়ে তিনি লাখ টকা নগদ ধন পোৱাৰ লগতে এটা ট্ৰফী লাভ কৰিছিল।

## জন্ম আৰু বংশ পৰিচয়
জিতুমণি কলিতা অসমৰ গুৱাহাটীত জন্মগ্ৰহণ কৰিছিল। প্ৰায় সাত বছৰ বয়সৰ পৰাই জিতুয়ে নৃত্য কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰে। জিতুমণি ৰেলৱে হায়াৰ ছেকেণ্ডেৰী স্কুলৰ ছাত্ৰ আছিল। পৰিয়ালত মাক-দেউতাকৰ উপৰিও এজনী ভগ্নী আৰু এজন ভাতৃ আছে।

## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:সংক্ষিপ্ত জীৱনী
শ্ৰেণী:অসমীয়া নৃত্যশিল্পী
যোগেন্দ্ৰ নাথ হাজৰিকা

**যোগেন্দ্ৰ নাথ হাজৰিকা** (, জন্ম: ফেব্ৰুৱাৰী, ১৯২৪, মৃত্যু: ৩০ ছেপ্তেম্বৰ, ১৯৯৭) হৈছে অসমৰ প্ৰাক্তন মুখ্যমন্ত্ৰী। ১৯৭৯ চনৰ ৪ ছেপ্তেম্বৰত গোলাপ বৰবৰা মুখ্যমন্ত্ৰী পদৰ পৰা পদত্যাগ কৰাত তেওঁ মুখ্যমন্ত্ৰী পদত অধিষ্ঠিত হয়।

## জন্ম আৰু প্ৰাৰম্ভিক জীৱন
১৯২৪ চনৰ ফেব্ৰুৱাৰীত ডিব্ৰুগড়ৰ পুৰণি থোংগীয়া গাঁৱত যোগেন্দ্ৰ নাথ হাজৰিকাৰ জন্ম হয়। ডিব্ৰুগড়ৰ পৰাই তেওঁ সৰুকালৰ শিক্ষা গ্ৰহণ কৰে। ১৯৪৯ চনত কলিকতা বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা তেওঁ স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী লাভ কৰে আৰু তাৰ পৰাই আইন পৰীক্ষাও পাছ কৰে।

## ৰাজনৈতিক জীৱন
যোগেন্দ্ৰ নাথ হাজৰিকা ছাত্ৰ জীৱনৰ পৰাই ৰাজনীতিৰ লগত জড়িত হৈ পৰে। ১৯৫১-১৯৫২ চনত তেওঁ *প্ৰ’ভিশ্যনেল পাৰ্লামেণ্টৰী* সদস্য থকাৰ উপৰিও ১৯৫২ চনৰ পৰা ১৯৬২ চনলৈ প্ৰধানমন্ত্ৰীৰ বহিঃ পৰিক্ৰমা দপ্তৰৰ সংসদী সচিব (অবৈতনিক) আছিল। ১৯৫২ চনৰ পৰা ১৯৫৭ চনলৈ, ১৯৬২ চনৰ পৰা ১৯৬৭ চনলৈ ডিব্ৰুগড় লোকসভা সমষ্টিৰ সদস্য আছিল। ১৯৬২ চনত তেওঁ ভাৰতৰ সংসদৰ ফালৰ পৰা প্ৰতিনিধি হিচাপে ছোভিয়েট ৰুছিয়া ভ্ৰমণ কৰিছিল। সেই সময়ৰ প্ৰধানমন্ত্ৰী জৱাহৰলাল নেহৰুৰ সংসদী সচিবৰূপে তেওঁ নেহৰুৰ লগত ঘনিষ্ঠ হৈ পৰিছিল।

১৯৭৮ চনৰ নিৰ্বাচনত জনতা প্ৰাৰ্থী হিচাপে যোগেন্দ্ৰ নাথ হাজৰিকা দুলিয়াজান সমষ্টিৰ পৰা নিৰ্বাচিত হৈছিল আৰু ২১ মাৰ্চত অধ্যক্ষ পদত নিযুক্তি দিয়া হৈছিল। ১৯৭৯ চনৰ চাৰি ছেপ্তেম্বৰত তেওঁ জনতা দলৰ অধ্যক্ষ পদৰ পৰা ইস্তাফা দিয়ে। তাৰ পিছত তেওঁ অসম জনতা দলত যোগদান দিয়ে আৰু সেই দলৰ নেতা হিচাপে নিৰ্বাচিত হয়।

### মুখমন্ত্ৰী পদত
১৯৭৯ চনৰ ৪ ছেপ্তেম্বৰত গোলাপ বৰবৰা অসমৰ মুখ্যমন্ত্ৰী পদৰ পৰা পদত্যাগ কৰে। সেয়ে যোগেন্দ্ৰ নাথ হাজৰিকাৰ অধ্যক্ষতাত অসম জনতা দলৰ চৰকাৰ এখন গঠিত হয়। ১৯৭৯ চনৰ ৯ ছেপ্তেম্বৰত তেওঁ অসমৰ মুখ্যমন্ত্ৰী হিচাপে শপত গ্ৰহণ কৰে।

তেওঁৰ চৰকাৰখন কিছুদিনৰ পিছতেই সংকটৰ সন্মুখীন হয়। ১৯৭৯ চনৰ ১২ ডিচেম্বৰৰ পৰা অসমত ৰাষ্ট্ৰপতি শাসন প্ৰৱৰ্তন হয়।

## মৃত্যু
১৯৯৭ চনৰ ৩০ ছেপ্তেম্বৰত যোগেন্দ্ৰ নাথ হাজৰিকাৰ মৃত্যু হয়।

## তথ্য সংগ্ৰহ

## বাহ্যিক সংযোগ
*যোগেন্দ্ৰ নাথ হাজৰিকাৰ বিষয়ে

শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:অসমৰ মুখ্যমন্ত্ৰী
শ্ৰেণী:অসমৰ ৰাজনীতিক
বড়ো সাহিত্য সভা

**বড়ো সাহিত্য সভা** (, ), হৈছে অসমৰ দ্বিতীয় বৃহৎ সাহিত্যিক আৰু সাংস্কৃতিক অনুষ্ঠান। বড়ো সাহিত্য-সংস্কৃতিৰ উন্নতি আৰু প্ৰসাৰৰ বাবে ১৯৫২ চনৰ ১৬ নৱেম্বৰত কোকৰাঝাৰ জিলাৰ (বর্তমান চিৰাং জিলা) বাসুগাঁও -ত বড়ো সাহিত্য সভা গঠন কৰা হয়। ইয়াৰ মুখ্য কাৰ্য্যালয় কোকৰাঝাৰত অৱস্থিত। এই অনুষ্ঠানটোত অসমৰ লগতে প্ৰতিৱেশী ৰাজ্য পশ্চিম বংগ, মেঘালয়, নাগালেণ্ড, ত্ৰিপুৰাৰ লগতে নেপালৰো প্ৰতিনিধি আছে।

## ইতিহাস
ভাৰত স্বাধীন হোৱাৰ পাছত, কিছু সংখ্যক বড়ো বুদ্ধিজীৱী লোকে বড়ো ভাষা সংৰক্ষণৰ কথা চিন্তা কৰে। পূৰ্বৰ বহুতো বড়ো সাহিত্যিকে অসমীয়া অথবা বাংলা মাধ্যমৰ যোগেদি শিক্ষা লাভ কৰিছিল। বড়ো সাহিত্য সভাই বহুদিন সংগ্ৰাম কৰাৰ পাছত ১৯৬৩ চনত প্ৰাথমিক শ্ৰেণীৰ পাঠসমূহ বড়ো ভাষাত আৰম্ভ কৰা হয়। ইয়াৰ পিছত ১৯৬৮ চনত মাধ্যমিক শ্ৰেণীৰ পাঠসমূহ বড়ো ভাষাত আৰম্ভ কৰা হয়। গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়, ডিব্ৰুগড় বিশ্ববিদ্যালয় আৰু নৰ্থ-ইষ্টাৰ্ণ হিলছ ইউনিভাৰ্ছিটিয়ে বড়ো ভাষা আৰু সাহিত্যক Major Indian Languages (MIL) হিচাপে স্বীকৃতি দিছে। ১৯৮৫ চনত বড়ো ভাষাক অসমৰ দ্বিতীয়টো ৰাজ্যিক ভাষা হিচাপে স্বীকৃতি দিয়া হয়।

## উদ্দেশ্য
বড়ো সাহিত্য সভাৰ প্ৰধান উদ্দেশ্য হ’ল: বড়ো সাহিত্য-সংস্কৃতিৰ উন্নতি আৰু প্ৰসাৰৰ বাবে কাম কৰা।

## মুখপাত্ৰ আৰু অন্যান্য তথ্য
*বড়ো সাহিত্য সভাৰ মুখপাত্ৰখনৰ নাম ‘বড়ো’। ১৯৫৫ চনৰ পৰাই এই মুখপাত্ৰ প্ৰকাশ হৈ আছে। তাৰ আগতে ‘কছাৰী’ নামেৰে প্ৰকাশিত হৈছিল।
*বড়ো সাহিত্য সভাৰ এটা প্ৰকাশন পৰিষদ আছে। এই প্ৰকাশন পৰিষদে বৰ্তমানলৈকে প্ৰায় ৮০খন বড়ো ভাষাৰ পাঠ্যপুথি, কবিতাপুথি, চুটি গল্প, উপন্যাস আদি প্ৰকাশ কৰিছে।
*বড়ো সাহিত্য সভাই প্ৰতিবছৰে বড়ো ভাষাৰ শ্ৰেষ্ঠ লেখকজনক ৫,০০০ টকা মূল্যৰ “সমেশ্বৰী ব্ৰহ্ম শ্ৰেষ্ঠ সাহিত্য বঁটা” আগবঢ়ায়। তদুপৰি হাইস্কুল শিক্ষান্ত পৰীক্ষাত বড়ো ভাষাত সাৰ্বাধিক নম্বৰ পোৱা পৰীক্ষাৰ্থী গৰাকীক ১০০০ টকাৰ এক পুৰস্কাৰ প্ৰদান কৰে।

## সাম্প্ৰতিক কালত বড়ো সাহিত্য সভাৰ অৱস্থা
১৯৯৬ চনত গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ত বড়ো ভাষা আৰু সাহিত্যৰ বাবে এটা স্নাতকোত্তৰ পাঠ্যক্ৰম আৰম্ভ কৰা হয়। ভাৰত চৰকাৰৰ মানৱ সম্পদ উন্নয়ন মন্ত্ৰালয়ৰ the aegis of the commission for Scientific and Technical terminology-ৰ অধীনত বড়ো সাহিত্য সভাই চল্লিশ হাজাৰৰো তাতোধিক বৈজ্ঞানিক আৰু কাৰিকৰী বিষয়ৰ শব্দসমূহ প্ৰকাশ কৰি উলিয়াইছে। ইয়াৰ উপৰিও বড়ো ভাষাক “ভাষা সন্মান” স্বীকৃতি দিবলৈ সাহিত্য অকাডেমি সন্মত হৈছে। ভাৰতৰ সংবিধানৰ অষ্টাদশ অধ্যায়ত বড়ো ভাষা আৰু সাহিত্যৰ প্ৰয়োজনীয়তাৰ বিষয়ে ভাৰত চৰকাৰে স্বীকৃতি দিছে।

## সভাপতিসকল
বড়ো সাহিত্য সভাৰ সভাপতি সকলৰ নাম হৈছে:

## সম্পাদকসকল
বড়ো সাহিত্য সভাৰ সম্পাদক সকলৰ নাম হৈছে:

## লগতে চাওক
*বড়ো ভাষা
*বড়ো জনগোষ্ঠী
*বড়ো ৰোমান লিপি আন্দোলন
*অসম সাহিত্য সভা

## তথ্য সংগ্ৰহ

## বাহ্যিক সংযোগ
*বড়ো সাহিত্য সভাৰ আনুষ্ঠানিক ৱেবছাইট 

শ্ৰেণী:বড়ো জনগোষ্ঠী
শ্ৰেণী:অসমৰ শৈক্ষিক প্ৰতিষ্ঠান
হাজৰিকা

**হাজৰিকা** বা **ৰুৰিঙ** () হৈছে  আহোম ৰাজ্যৰ আহোম সেনাবাহিনীৰ পাইক কৰ্মচাৰী।। তেওঁলোকৰ বংশধৰ সকলে ইয়াক এটা উপাধি হিচাপে বৰ্তমান ব্যৱহাৰ কৰে।

## উৎপত্তি
আহোম ৰজাই এই উপাধি প্ৰদান কৰিছিল। আহোম ৰজাৰ ৰাজত্ব কালত সামৰিক বাহিনীত পাইক প্ৰথা সৃষ্টি কৰি কিছুমান বিষয়াৰ পদৰ সৃষ্টি কৰা হৈছিল। তেওঁলোকৰ উত্তৰসুৰী সকলে এই পদসমূহৰ লগত জড়িত উপাধি সমূহ ব্যৱহাৰ কৰাটো অসমীয়া সমাজত প্ৰচলিত। আহোম সকলৰ দিনত, এহাজাৰ জন সৈন্য পৰিচালনা কৰা বিষয়াজনক হাজৰিকা উপাধি দিয়া হৈছিল। 

## সাম্প্ৰতিক কালত ব্যৱহাৰ
এই  উপাধিটো বৰ্তমান অসমৰ হিন্দু আৰু মুছলমান ধৰ্মৰ লোকসকলে ব্যৱহাৰ কৰে। হাজৰিকা উপাধিটো কায়স্থ/ক্ষেত্ৰীয় জাতিৰ অন্তৰ্গত। সাম্প্ৰতিক কালত, অসমত ইয়াক কলিতা জাতি বুলি জনা যায়।

## হাজৰিকা উপাধিৰ প্ৰসিদ্ধ ব্যক্তি
*ভূপেন হাজৰিকা,  অসম তথা ভাৰতৰ এগৰাকী গায়ক, সুৰকাৰ, গীতিকাৰ আৰু সংগীত পৰিচালক
*অতুল চন্দ্ৰ হাজৰিকা, অসমীয়া সাহিত্যিক

## লগতে চাওক
*শইকীয়া
*ফুকন
*পাঠক

## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:উপাধি
শইকীয়া

**শইকীয়া** () হৈছে  আহোম ৰাজ্যৰ আহোম সেনাবাহিনীৰ পাইক কৰ্মচাৰী।। তেওঁলোকৰ বংশধৰ সকলে ইয়াক এটা উপাধি হিচাপে বৰ্তমান ব্যৱহাৰ কৰে।

## উৎপত্তি
শইকীয়া উপাধিটো আহোম ৰজাই দিয়া। শ মানে হৈছে এশ। অৰ্থাৎ এশ সৈন্য পৰিচালনা কৰা বিষয়াজনক শইকীয়া উপাধি দিয়া হৈছিল।

## পৌৰাণিক কালত ব্যৱহাৰ
আহোম ৰজাই অসমত পাইক প্ৰথাৰ প্ৰচলন কৰে। এক *পাইক* (এজন সৈন্য) হৈছে আহোম সামৰিক বাহিনীৰ আটাইতকৈ ক্ষুদ্ৰতম একক। এশজন *পাইক* পৰিচালনা কৰা বিষয়া জনক শইকীয়া বোলা হৈছিল। শইকীয়াক নিযুক্তি দিয়াটো *[[ফুকন]]* (৬০০০ পাইকৰ পৰিচালনা কৰা বিষয়া) আৰু *[[ৰাজখোৱা]]* (২০০০ পৰা ৩০০০ পাইকৰ পৰিচালনা কৰা বিষয়া)ৰ দায়িত্ব আছিল। পাইক সকলে শইকীয়াক বৰ্জন কৰিবলৈ অধিকাৰ দিয়া হৈছিল আৰু পচন্দৰ কোনো এজন বিষয়া নিযুক্তি দিবৰ বাবে অনুৰোধ কৰিব পাৰিছিল। পাইকৰ ধৰ্ম বা গোষ্ঠী বিচাৰ নকৰাকৈ ইয়াৰ নিযুক্তি দিয়া হৈছিল।

## সাম্প্ৰতিক কালত ব্যৱহাৰ
বৰ্তমান এই উপাধিটো অসমৰ হিন্দু আৰু মুছলিম লোকসকলে ব্যৱহাৰ কৰে। হিন্দু ধৰ্মৰ লোকসকলৰ ভিতৰত, শইকীয়া উপাধিটো বিভিন্ন জাতিৰ মাজত দেখিবলৈ পোৱা যায়। যেনে - আহোম, চুতীয়া, কছাৰী, কৈৱৰ্ত, কোঁচ, কেওট, কায়স্থ, কলিতা। 

## শইকীয়া উপাধিৰ প্ৰসিদ্ধ ব্যক্তি
*ভবেন্দ্ৰনাথ শইকীয়া, সাহিত্যিক, চলচ্চিত্ৰ পৰিচালক
*হিতেশ্বৰ শইকীয়া, অসমৰ প্ৰাক্তন মুখ্যমন্ত্ৰী

## লগতে চাওক
*ফুকন
*হাজৰিকা
*পাঠক

শ্ৰেণী:উপাধি
পাঠক

**পাঠক** () হৈছে ব্ৰাহ্মণৰ এটা সম্প্ৰদায়। পাঠকসকলে ভাৰতৰ ন্যায়াধীশ আৰু উপ-ৰাষ্ট্ৰপতি ৰূপে কাৰ্য্যনিৰ্বাহ কৰিছিল। *পাঠক* শব্দটো সংস্কৃত ভাষাৰ পৰা আহিছে। ইয়াৰ অৰ্থ হৈছে পঢ়ুৱৈ অথবা যি জানিবলৈ বা জ্ঞান লাভ কৰিবলৈ উৎসুক। 

## পুৰণি কালত ব্যৱহাৰ
হিন্দু ধৰ্মত, ধৰ্মৰ বাণী প্ৰচাৰ কৰা আৰু শিক্ষা প্ৰদান কৰা লোকসকল ব্ৰাহ্মণ সম্প্ৰদায়ৰ অন্তৰ্গত। হিন্দু ধৰ্মৰ মতে, পাঠকেই হৈছে আটাইতকৈ উচ্চ শ্ৰেণী। ৰামায়ণ আৰু মহাভাৰতত ব্ৰাহ্মণ লোকৰ প্ৰয়োজনীয়তাৰ বিষয়ে উল্লেখ আছে। বৈদিক সময়ত, ব্ৰাহ্মণ সকল অকলশৰীয়াকৈ বাস কৰি ভাল পাইছিল। সেই সময়ত তেওঁলোকে নিজৰ জীৱনটো জ্ঞান আৰু ধৰ্মৰ প্ৰসাৰত উৎসৰ্গা কৰিছিল।

## সাম্প্ৰতিক কালত ব্যৱহাৰ
পাঠক উপাধিটো গুজৰাট, পঞ্জাব, মহাৰাষ্ট্ৰ, ৰাজস্থান, উত্তৰ প্ৰদেশ, বিহাৰ, অসম, উত্তৰাখণ্ডৰ লোকসকলে ব্যৱহাৰ কৰে। ইয়াৰ উপৰিও নেপালৰ কাঠমাণ্ডু, ঝাপা আদি ঠাইৰ লোকে এই উপাধি ব্যৱহাৰ কৰে।

## পাঠক উপাধিৰ প্ৰসিদ্ধ ব্যক্তি
*বিনয় পাঠক, অভিনেতা
*ফাল্গুনি পাঠক, গায়িকা
*সুপ্ৰিয়া পাঠক, অভিনেত্ৰী
*ৰামেশ্বৰ পাঠক, কামৰূপী লোকগীত শিল্পী
*ৰত্না শ্বাহ পাঠক, অভিনেত্ৰী

## লগতে চাওক
*শইকীয়া
*ফুকন
*হাজৰিকা

শ্ৰেণী:উপাধি
টেনজিং নৰ্গে

টেনজিং নৰ্গে (), এজন নেপালী ভাৰতীয় পৰ্বতাৰোহী, আৰু ১৯৫৩ চনত তেওঁ এডমণ্ড হিলাৰীৰ লগ হৈ পোন প্ৰথম বাৰৰ বাবে এভাৰেষ্ট শৃংগ জয় কৰে। টাইম আলোচনীয়ে তেখেত ২০ শতিকাৰ ১০০ জন সকলোতকৈ প্ৰভাৱশালী ব্যক্তিৰ তালিকাত স্থান দিছিল। 

## জন্ম আৰু বাল্যকাল
টেনজিং নৰ্গেৰ সৰুকালৰ বহুকথা নিশ্চিত ভাৱে জনা নেযায়। 
## পৰ্বতাৰোহণৰ আৰম্ভণি

## এভাৰেষ্ট বিজয়

## ব্যক্তিগত জীৱন
## সন্মান

## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:ভাৰতীয় পৰ্বতাৰোহী
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:নেপালৰ ব্যক্তি
দীপৰ বিল

**দীপৰ বিল** () হৈছে গুৱাহাটী মহানগৰীৰ দক্ষিণ পশ্চিম দিশত অৱস্থিত এক বিস্তৃত জলাহভূমি। ই পৌৰাণিক কামপীঠৰ অন্তৰ্গত আছিল। ই ১৯৫০ চনৰ এক ভূমিকম্পত সম্পূৰ্ণ পাহাৰ তল গৈ সৃষ্টি হৈছিল। ২০০২ চনৰ নৱেম্বৰ মাহত দীপৰ বিলক অসমৰ একমাত্ৰ ৰামচাৰ ক্ষেত্ৰ বুলি ঘোষণা কৰা হয়। ইয়াৰ উপৰিও, বাৰ্ড লাইফ ইণ্টাৰনেচনেল (Bird Life International)-এ দীপৰ বিলক অতি গুৰুত্বপূৰ্ণ চৰাই সংৰক্ষিত এলেকা (Important Bired Area) বুলি চিহ্নিত কৰিছে।

## ইতিহাস
ইতিহাসে দাবী কৰা মতে, দীপৰ বিল পৌৰাণিক কামপীঠৰ অন্তৰ্গত আছিল আৰু মেঘালয় ৰাজ্যৰ শাসনকৰ্তা (ৰায়ব্ৰাই চিয়েম) ইয়াত শাসন কৰিছিল বুলি জনা যায়। আহোম আৰু মোগলৰ দিনত দীপৰ বিলখনত জাহাজ মেৰামতি আৰু বয়-বস্তু উঠা-নমা কৰা ঠাই হিচাপে ব্যৱহৃত হৈছিল। ২০০২ চনৰ নৱেম্বৰ মাহত দীপৰ বিলক উত্তৰ-পূৰ্বাঞ্চলৰ একমাত্ৰ ৰামচৰ অঞ্চল বুলি ঘোষণা কৰা হয়। 

## অৱস্থিতি আৰু পৰিবহণ
দীপৰ বিলৰ দ্ৰাঘিমাংশ হৈছে ২৬.৬ মিনিট ৮ ছেকেণ্ড আৰু অক্ষাংশ হৈছে ১১.৩১ মিনিট ২ ছেকেণ্ড। ই সমুদ্ৰ পৃষ্ঠৰ পৰা ৫৪ মিটাৰ ওপৰত অৱস্থিত। ই ৩১ নং ৰাষ্ট্ৰীয় ঘাইপথৰ (দক্ষিণ পশ্চিম গুৱাহাটী) পৰা প্ৰায় ১৩ কিঃমিঃ দূৰত অৱস্থিত। জালুকবাৰী-খানাপাৰা ৩৭ নং ৰাষ্ট্ৰীয় ঘাইপথৰ পৰা উত্ৰ-পূব দিশত আৰু অসম অভিযান্ত্ৰিক মহাবিদ্যালয়ৰ পৰা উত্তৰ দিশত ই অৱস্থিত। ই লোকপ্ৰিয় গোপীনাথ বৰদলৈ আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় বিমানবন্দৰৰ পৰা প্ৰায় ৫ কিঃমিঃ দূৰত অৱস্থিত। ইয়াৰ কাষদি উত্তৰ-পূৱ সীমান্ত ৰেলৱেৰ অন্তৰ্গত ব্ৰডগজ ৰেল আলিটো পাৰ হৈ গৈছে।

## পৰিসীমা
দীপৰ বিলৰ চাৰিসীমা হৈছে:
পূব : বশিষ্ঠ বাহিনী নদী আৰু ভৰলু নদী
উত্তৰ : অসম অভিযান্ত্ৰিক মহাবিদ্যালয় আৰু জালুকবাৰী 
পশ্চিম : কালমনি নদী আৰু আজাৰা
দক্ষিণ : খাচী জয়ন্তীয়া পাহাৰ আৰু চেৰাপুঞ্জী (প্ৰায় ৩৫ কিঃমিঃ দূৰত্বত অৱস্থিত)

## ভূতত্ত্ব
দীপৰ বিলৰ জলাহভূমি ৪.১৪ বৰ্গ কিঃমিঃ এলেকা বিস্তৃত। ইয়াৰ গভীৰতা প্ৰায় ৬ মিটাৰ আৰু খৰালি ইয়াৰ গভীৰতা ১.৫ মিটাৰলৈ হ্ৰাস পায়। 

দীপৰ বিল জৈৱিক আৰু প্ৰাকৃতিক দুয়ো ফালৰ পৰা অতি গুৰুত্বপূৰ্ণ। কাৰণ, ই হ’ল প্ৰাকৃতিকভাৱে পানী সংৰক্ষিত এলেকা। তদুপৰি জৈৱিক জীৱ, প্ৰব্ৰজনকাৰী চৰাইৰ লগতে কিছুমান প্ৰজাতিৰ চৰাই দীপৰ বিললৈ অহা দেখা যায়। বাৰ্ড লাইফ ইণ্টাৰনেচনেল (Bird Life International)-এ দীপৰ বিলক অতি গুৰুত্বপূৰ্ণ চৰাই সংৰক্ষিত এলেকা বুলি চিহ্নিত কৰিছে।

## জলবিজ্ঞান
বশিষ্ঠ নদী, কালমনি নদী আৰু বৰষুণৰ পানীয়েই দীপৰ বিলৰ পানীৰ প্ৰধান উৎস। খনাজান বাহিনীয়ে দীপৰ বিলক ব্ৰহ্মপুত্ৰ নদীৰ লগত সংযোগ কৰাইছে। জলবায়ুৰ উষ্ণতা ১০.৬ ডিগ্ৰী ছেলছিয়াছৰ পৰা ৩২ ডিগ্ৰী ছেলছিয়াছৰ ভিতৰত থাকে। শীত কালত দীপৰ বিলৰ পৰিসৰ কমি যোৱাৰ ফলত স্থানীয় বাসিন্দা সকলে বিলৰ পলসুৱা মাটিত খেতি কৰে।

## উদ্ভিদ আৰু জীৱ জন্তু

দীপৰ বিলত জলীয় গছ-গছনি যেনে: পানীমেটেকা, জলীয় ঘাঁহ, পদুম, পানীত ওপঙি থকা ঘাঁহ আদি গ্ৰীষ্ম কালত দেখা যায়। শুকান ঠাইবিলাকত সাধাৰণতে শীতকালি জলীয় আৰু অৰ্ধজলীয় গছ-গছনি দেখা যায়।

## পক্ষী অভয়াৰণ্য
দীপৰ বিলক চৰকাৰে পক্ষী অভয়াৰণ্য ঘোষণা কৰাৰ পাছত তাত গুলীচালনা আৰু চৰাই ধৰাটো আইন অনুসৰি নিষিদ্ধ। অভয়াৰণ্যখনত চৰাই নিৰীক্ষণ আৰু নিৰাপত্তাৰ উদ্দেশ্যে বিলৰ পাৰত এটা ৱাটচ টাৱাৰ স্থাপন কৰা হৈছে৷
## ছবি-ভঁৰাল

Dipor Bill, Guwahati.jpg
Dipor Bill, Guwahati3.jpg
Dipor Bill, Guwahati4.jpg


## তথ্য সংগ্ৰহ

## বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:গুৱাহাটী
শ্ৰেণী:অসমৰ পৰ্যটনস্থলী
শ্ৰেণী:হ্ৰদ
শ্ৰেণী:বিল
শ্ৰেণী:অসমৰ জলাশয়
শ্ৰেণী:অসমৰ সংৰক্ষিত অঞ্চল
ধৰ্ম্মেশ্বৰী দেবী

**ধৰ্মেশ্বৰী দেৱী বৰুৱানী** () (১৮৯২-১৯৬০) অসমীয়া সাহিত্যৰ ৰমন্যাসিক কাব্যধাৰাৰ এগৰাকী প্ৰতিভাশালী কবি আছিল। তেওঁ গুৱাহাটীৰ পঞ্চৱতী আশ্ৰমত ১৮৯২ চনত জন্মগ্ৰহণ কৰিছিল। ধৰ্মেশ্বৰী দেৱীৰ পিতৃৰ নাম আছিল যজ্ঞেশ্বৰ দেৱশৰ্মা। অসমত সেই সময়ত স্ত্ৰী-শিক্ষাৰ বিশেষ প্ৰসাৰ নথকা হেতুকে আহোম ৰাজত্বৰ শেষ স্বৰ্গদেউ কন্দৰ্পেশ্বৰ সিংহৰ মোক্তাৱ যজ্ঞেশ্বৰ শৰ্মাই, ঘৰতেই কন্যাৰ শিক্ষাৰ সু-ব্যৱস্থা কৰি দিছিল। 

## সাহিত্য-চৰ্চা
‘বাঁহী’, ‘ঘৰ-জেউতি’ আদি আলোচনীত প্ৰকাশিত হোৱা কবিতাবোৰৰে ‘ফুলৰ শৰাই’ নামৰ তেওঁৰ প্ৰথমখন কাব্যগ্ৰন্থ ১৯২৯ চনত প্ৰকাশ পায়। পোন্ধৰটা কবিতা সন্নিৱিষ্ট “প্ৰাণৰ পৰশ’’ গ্ৰন্থখন ঘাইকৈ ১৯৪৩ চনত স্বামীৰ মৃত্যুৰ পিছৰ পৰা তেওঁৰ স্বামীৰ স্মৃতি আৰু ব্যক্তিগত দুখ-কষ্টৰ ভিত্তিত ৰচনা কৰা কবিতাৰে ১৯৫২ চনত ছপা হৈ ওলায়।‘প্ৰাণৰ পৰশ’ তেওঁৰ দ্বিতীয় কাব্য-গ্ৰন্থ। ড॰ মহেশ্বৰ নেওগ, ড॰ সত্যেন্দ্ৰ নাথ শৰ্মা আদিৰ দৰে সাহিত্যিকেও কবিগৰাকীৰ কবিতাৰ উচ্চমানৰ প্ৰশংসা কৰি থৈ গৈছে। ‘অশ্ৰুধাৰা’ আৰু জীৱনতৰী নামৰ তৃতীয় আৰু চতুৰ্থ কাব্যগ্ৰন্থ দুখন কবিৰ মৃত্যুৰ পিছতহে ১৯৬৩ চনত একেলগে প্ৰকাশ পায়।

‘জীৱনতৰী’ৰ ৰূপকাত্মক কবিতাসমূহৰ তুলনাত ‘অশ্ৰুধাৰা’ৰ কবিতাসমূহ ‘ফুলৰ শৰাই’ আৰু ‘প্ৰাণৰ পৰশ’ৰ দৰেই ৰহস্যধৰ্মী। তেখেতৰ ইপ্সিত চিৰসুন্দৰজনৰ পৰা অসম, ভাৰত তথা মাতৃ জাতিলৈকে সকলোৱে তেওঁৰ কবিতাসমূহত স্থান পাইছে। ‘জীৱনতৰী’ৰ কবিতাত তেওঁ ভগৱানক সৰ্বস্ব সপি দি ভৱসিন্ধু পাৰ কৰি নিয়াৰ প্ৰাৰ্থনা জনাইছে; ‘মোৰ ই জীৱনতৰী পাৰ কৰা তুমি হৰি পখীৰূপে হৈ কৰ্ণধাৰ। ’

## ব্যক্তিগত জীৱন
গুৱাহাটীৰ উজানবজাৰৰ ৰাধানাথ চিৰস্তাদাৰৰ পুত্ৰ ব্যৱসায়ী দুৰ্গানাথ বৰুৱাৰ সৈতে ১৯০৪ চনত ধৰ্ম্মেশ্বৰী দেবী বিয়া হয় আৰু বিবাহসূত্ৰে ধৰ্ম্মেশ্বৰী দেবী বৰুৱানী হয়। কিন্তু বিবাহৰ কিছুবছৰ পিছৰেপৰা শাৰীৰিক ভাৱে অক্ষম হৈ পৰে। ইয়াৰ পিছত তেওঁ ৰোগশয্যাত পৰি থাকিয়ে সাহিত্য সাধনা কৰিবলৈ লয়।।

## বঁটা
১৯৫৬ চনত অসম সাহিত্য সভাই ধৰ্মেশ্বৰী দেৱী বৰুৱানীক *কাব্য ভাৰতী* উপাধিৰে বিভূষিত কৰে। 

## মৃত্যু
একৈশ বছৰ ধৰি ৰোগশয্যাৰ পৰাই কাব্য চৰ্চা কৰা কবি গৰাকীৰ, ১৯৬০ চনৰ ৯ মাৰ্চত ৬৮ বছৰ বয়সত মৃত্যু হয়। 

## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:অসমীয়া কবি
শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:অসমৰ পাব্লিক ডমেইনৰ অন্তৰ্ভুক্ত লিখক
ৰাজবালা দাস

**ৰাজবালা দাস** অসমৰ এগৰাকী শিক্ষাবিদ। ১৮৯৩ চনৰ ৮ মাৰ্চ তাৰিখে ডিব্ৰুগড়ত ৰাজবালা দাসৰ জন্ম হৈছিল । তেওঁৰ পিতৃ ৰমাকান্ত বৰুৱা আৰু মাতৃ কমলা বৰুৱা। ১৯১৫ চনত কলিকতাৰ বেথুন কলেজৰ পৰা তেখেতে এণ্ট্ৰেন্স পৰীক্ষা পাছ কৰে। ১৯২০ চনত স্নাতক আৰু ডাঃ জ্যোতিষ চন্দ্ৰ দাসৰ সৈতে বিবাহপাশত আবদ্ধ হোৱাৰ পিছত প্ৰাইভেট প্ৰাৰ্থী হিচাপে এম.এ. পৰীক্ষাতো সুখ্যাতিৰে উত্তীৰ্ণ হয়। ১৯২৮ চনত “স্ত্ৰী শিক্ষাৰ বাবে কেই আষাৰমান” নামৰ গ্ৰন্থৰে তেওঁ সাহিত্য জগতত প্ৰৱেশ কৰে। ১৯৩৯ চনত তেওঁ গুৱাহাটীত মহিলাৰ শিক্ষা অনুষ্ঠান “সন্দিকৈ ছোৱালী মহাবিদ্যালয়” স্থাপন কৰে আৰু অসমৰ প্ৰথম মহিলা অধ্যক্ষা ৰূপে কাৰ্য্যনিৰ্বাহ কৰে। কটন কলেজত ছাত্ৰী সকলে শিক্ষা গ্ৰহণৰ সুবিধা পোৱাৰ ক্ষেত্ৰত অসমত স্ত্ৰী-শিক্ষাৰ বাটকটীয়া এই গৰাকী নাৰীৰ ভূমিকা গুৰুত্বপূৰ্ণ। ১৯৮৫ চনৰ ২৩ এপ্ৰিলত তেখেতৰ মৃত্যু হয়।

শ্ৰেণী:সংক্ষিপ্ত জীৱনী
জোঙাল বলহু

**জোঙাল বলহু** (); ১৩৬৫-১৩৮৫ চনৰ আশে-পাশে মধ্যযুগীয় উত্তৰ-পূব ভাৰতৰ এজন তিৱা ৰজা আছিল। ৰাজ্যখন অসম ৰাজ্যৰ বৰ্তমানৰ ৰহাত আছিল। তেওঁ তিৱা জনগোষ্ঠীৰ লোক সকলক শাসন কৰিছিল। জোঙাল বলহু গড়ত তেওঁৰ এটা প্ৰতিমূৰ্তি স্থাপন কৰা হৈছে।

## প্ৰাৰম্ভিক জীৱন
১৪১৫-১৪৪০ চনত জোঙাল বলহু মৃগংক নামেৰেও পৰিচিত আছিল। তেওঁ ১৩৬৫-১৩৮৫ চনৰ কামতা ৰাজ্যৰ গংগাৱতী আৰু অৰিমত্তৰ পুত্ৰ। বড়ো-ভূঞাৰ শাসন কালত চন্দ্ৰপ্ৰভা/খোঞ্চৰী আৰু প্ৰতাপ সিংহ/মায়ামত্তৰ পুত্ৰ আছিল। এই কথা দেও লাংখুই গ্ৰন্থত বৰ্ণনা কৰা হৈছে। ১৩০৫-১৩২৫ চনত প্ৰতাপ সিংহ/প্ৰতাপ ধ্বজ আহোম বংশৰ পৰা কামতা ৰাজ্যৰ শাসক আছিল। তেওঁ অসমৰ ৰহাৰ ওচৰৰ ছহৰীত নিজৰ ৰাজ্য প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল।

## কমতা ৰাজ্যৰ শেষৰজন ৰজা
তেওঁৰ ৰাজধানী নগাঁও জিলাৰ মৌজাত আছিল। নগাঁৱৰ ৰহাৰ ওচৰত জোঙাল বলহুৰ গড় নামে এটি পুৰণি গড় এতিয়াও দেখিবলৈ পোৱা যায়। জোঙাল বলহুৰ ৰাজ্যৰ ওচৰত তিৱা কছাৰী বিলাকৰ ৰাজ্য আছিল। সেয়ে কছাৰী সকলৰ লগত তেওঁৰ প্ৰায়ে কাজিয়া হৈছিল। এনে এখন কাজিয়াতে তেওঁৰ মৃত্যু হৈছিল।

জোঙাল বলহুৰ নামৰ লগত নগাঁও জিলাৰ কেইবাখনো ঠাইৰ নাম জড়িত হৈ আছে। কছাৰীৰ লগত কোনো এখন যুঁজত হাৰি এওঁ পলাই গৈছিল। পলাই যাওঁতে কলঙৰ পাৰৰ ৰহাত জঙ্গল বলাহু পানী পিবলৈ ‘বহিছিল’ অৰ্থাৎ জিৰাইছিল, পানীৰে ভটিয়াই যাওঁতে হেনো জাগীৰ ওচৰত ‘জাগিছিল’, অৰ্থাৎ পানীৰ পৰা তীৰত উঠিছিল। অৱশেষত কাজলি মুখত হেনো কাজলি বাঁহৰ কাঁড়ৰ আঘাতত তেওঁ মৃত্যুবৰণ কৰে। আন কিছুমানৰ মতে, আৰিমত্তৰ ৰাজ্য আক্ৰমণ কৰি আৰিমত্তক বধ কৰাৰ পিছত হেনো আৰিমত্তৰে আন এজন পুতেক ৰত্নসিংহৰ হাতত জোঙাল বলহুৰ মৃত্যু হয়।নগাওঁ জিলাত জোঙাল বলহুক লৈ বুঢ়া মেথাসকলৰ মাজত এটি গীত শুনিবলৈ পোৱা যায়। গীতটি দীঘলীয়া। কালৰ বুকুত হেৰাই যাবলৈ ধৰা গীতটি লোকসংস্কৃতিৰ অনুসন্ধানকাৰী ৰুদ্ৰ ডেকাই সংগ্ৰহ কৰি ১৯৮০ চনৰ অসম সাহিত্য সভাৰ সপ্তচত্বাৰিংশ ৰহা অধিবেশনৰ স্মৃতি গ্ৰন্থ "ৰহাৰ ৰহদৈ"ত স্থান দিছিল। তেখেত ১৯৪৩ চনৰ পৰা ১৯৪৬ চনলৈ "নিখিল ভাৰত শিপিনী সঙ্ঘ"ৰ কৰ্মী হিচাপে ধৰমতুল,জাগি,মায়ং আদি অঞ্চলবোৰ ঘূৰি ফুৰুতে গঞাৰ মুখৰ পৰা জোঙাল বলহুৰ বিষয়ে অনেক ফকৰা যোজনা আৰু এই গীতটো সংগ্ৰহ কৰিছিল। গীতটো সাত খলপিয়া গড় বান্ধি ৰাজত্ব কৰা জোঙালৰ বিৰত্বৰ কথাৰে আৰম্ভ হৈ জোঙালৰ মৃত্যৰ কৰুণ কাহিনীৰে সমাপ্ত হৈছে।

## তথ্যসূত্ৰ

## টোকা

* Narasimha and Emenyouin : African Literature Comes of Age, 1988,p 1-3
* Richard M Dorson : Folklore and Folklife,1972,p-2
* Padmanath Gohain Barua : Assam Buranji Buranji
* Pratap Chandra Choudhury: History of Civilization of the people of Assam to the 12th century AD,p26
* Dharma Singh Deka : Rahar Regoni, Jyotirekha Nagaon,1980
* Maneswar Dewri : Tiwa Janajati aru Bhasar Itihas, Tribal Research Institute, Guwahati, Assam,1991 

শ্ৰেণী:অসমৰ ইতিহাস
ভীষ্মক

**ভীষ্মক** (), আছিল বিদৰ্ভ ৰাজ্যৰ ৰজা। তেওঁক “হিৰণ্যৰমন” বুলিও জনা যায়। তেওঁৰ ৰাজধানীৰ নাম কুণ্ডিন নগৰ আছিল। বৰ্তমানৰ শদিয়াতে আগৰ কুণ্ডিল নগৰ আছিল বুলি মানুহে বিশ্বাস কৰে যদিও বিদৰ্ভ ৰাজ্যৰ ৰাজধানী কুণ্ডিনাপুৰ মহাৰাষ্ট্ৰত অৱস্থিত। ভীষ্মক ৰজাৰ ৰুক্মি প্ৰভৃতি পাঁচজন পুত্ৰ আৰু ৰুক্মিণী নামেৰে এগৰাকী কন্যা আছিল।
তেওঁৰ ৰুক্মি, ৰুক্মৰথ, ৰুক্মবাহু, ৰুক্মকেশ আৰু ৰুক্মনেত্ৰ নামে পাঁচজন পুত্ৰ আৰু ৰুক্মিণী নামে এগৰাকী পৰামা সুন্দৰী কণ্যা আছিল।

## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:অসমৰ ইতিহাস
শ্ৰেণী:সংক্ষিপ্ত জীৱনী
শ্ৰেণী:মহাভাৰতৰ চৰিত্ৰ
আৰিমত্ত

**আৰিমত্ত** কামৰূপ ৰাজ্যৰ এজন ৰজা আছিল। এওঁ বৰ্তমানৰ কামৰূপৰ বেতনা নামৰ ঠাইৰ ওচৰত বৈদ্যৰ গড়ত ৰাজধানী পাতি ৰাজত্ব কৰিছিল। গুৱাহাটীৰ পশ্চিমত ৰামচন্দ্ৰ নামৰ এজন ৰজা আছিল। এওঁৰে পুতেক হৈছে আৰিমত্ত। আৰিমত্তৰ মূৰটো হেনো আৰি মাছৰ দৰে দীঘলীয়া আছিল। সেইবাবে তেওঁ আৰিমত্ত নাম পাইছিল।

## শাসন কাল
আৰিমত্ত ডাঙৰ হৈ আৰিমত্তই বাপেক ৰামচন্দ্ৰৰ ৰাজ্য আক্ৰমণ কৰে। তেওঁ যুদ্ধত বাপেকক চিনি নাপাই হত্যা কৰে। পাছত মাকৰ পৰা সকলো কথা জানিব পাৰি তেওঁ পাপ মোচনৰ বাবে অনেক দান দক্ষিণা কৰে। কিন্তু তেওঁৰ মনৰ শোক নুগুছে। পাছত তেৱোঁ নিজা পুত্ৰ জোঙাল বলহুৰ হাতত মৰা পৰে।

## তথ্য&nbsp;সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:পুৰণি আৰু মধ্যযুগীয় অসম
বব্ৰুবাহন

**বব্ৰুবাহন** মণিপুৰ ৰাজ্যৰ ৰাজকন্যা চিত্ৰাংগদা আৰু তৃতীয় পাণ্ডৱ অৰ্জুনৰ পুতেক আছিল। কুৰুক্ষেত্ৰ যুদ্ধৰ পাছত যেতিয়া পঞ্চপাণ্ডৱে হস্তিনাপুৰত ৰাজত্ব কৰিছিল, তেতিয়া বব্ৰুবাহনে মণিপুৰত ৰাজত্ব কৰিছিল। তেওঁ পাণ্ডৱৰ অশ্বমেধ ঘোঁৰা বন্দী কৰি থৈ পিতৃ অৰ্জুনৰ লগত যুদ্ধ কৰি অৰ্জুনক পৰাস্ত কৰে।

## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:পুৰণি আৰু মধ্যযুগীয় অসম
শ্ৰেণী:অসমৰ ইতিহাস
শ্ৰেণী:সংক্ষিপ্ত জীৱনী
শ্ৰেণী:মহাভাৰতৰ চৰিত্ৰ
বৰ্মণ ৰাজবংশ

**বৰ্মণ বংশ** () খ্ৰীষ্টীয় চতুৰ্থ শতিকাৰ মাজভাগত পুষ্যবৰ্মা নামৰ ৰজা এজনে কামৰূপত প্ৰতিষ্ঠা কৰে। এই বংশই ৩৫০ খ্ৰীষ্টাব্দৰ পৰা ৬৫০ খ্ৰীষ্টাব্দলৈ কামৰূপত ৰাজত্ব কৰিছিল। এই বংশ সেই সময়ৰ গুপ্ত বংশৰ সমসাময়িক আছিল।

## বংশ
তেওঁলোকক কেতিয়াবা নৰক বংশৰ বুলি কোৱা হয়। কাৰণ, তেওঁলোকৰ বংশৰ তথ্যসমূহ নৰকাসুৰ, ভগদত্ত আৰু বজ্ৰদত্তৰ লগত সাদৃশ্য দেখা যায়।

## ৰজাসকল
পুষ্যবৰ্মা মগধৰ বিখ্যাত ৰজা সমুদ্ৰগুপ্তৰ সমসাময়িক আছিল। তেওঁ সমুদ্ৰগুপ্তৰ লগত মিত্ৰতা কৰি তেওঁক ৰাজ চক্ৰৱৰ্তী বুলি স্বীকাৰ কৰিছিল। বৰ্মণ বংশী ৰজাসকলৰ মাজত ভাস্কৰ বৰ্মাই প্ৰসিদ্ধ আছিল। পুষ্যবৰ্মা আৰু ভাস্কৰ বৰ্মাৰ মাজত এই বংশৰ এঘাৰজন ৰজাই ৰাজত্ব কৰিছিল। ৰজাসকলৰ নাম একাদিকক্ৰমে হৈছে:

## বৰ্মণ বংশৰ পতন
বৰ্মণ বংশৰ পতন হোৱাৰ পাছত সপ্তম শতিকাৰ মাজভাগত শালস্তম্ভ নামৰ ৰজা এজনে শালস্তম্ভ বংশ প্ৰতিষ্ঠা কৰে।

## গ্ৰন্থ

* 

## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:অসমৰ ইতিহাস
শ্ৰেণী:পুৰণি আৰু মধ্যযুগীয় অসম‎
শ্ৰেণী:অসমৰ ৰাজবংশসমূহ
শ্ৰেণী:বৰ্মণ ৰাজবংশ
ব্ৰহ্মপাল

**ব্ৰহ্মপাল** () হৈছে কামৰূপ ৰাজ্যৰ পাল ৰাজবংশৰ প্ৰতিষ্ঠাপক। শালস্তম্ভ বংশৰ শেষ ৰজা ত্যাগসিংহৰ কোনো সতি-সন্ততি নাছিল। সেয়ে শালস্তম্ভ বংশ লোপ পাইছিল। প্ৰজাবিলাকে পুৰণি নৰক বংশীয় কোঁৱৰ ব্ৰহ্মপালক ৰজা মনোনীত কৰিছিল। এওঁ ৯০০ খ্ৰীষ্টাব্দৰ পৰা ৯২০ খ্ৰীষ্টাব্দলৈ কামৰূপ ৰাজ্যত ৰাজত্ব কৰিছিল। তেওঁ কুলদেৱীক বিয়া কৰাইছিল। ইয়াৰ পিছত তেওঁলোকৰে পুত্ৰ ৰত্ন পালে ব্ৰহ্মপালৰ উত্তৰাসুৰী হিচাপে ৰাজ সিংহাসনত বহিছিল।

## লগতে চাওক
* পাল ৰাজবংশ
*বৰ্মণ ৰাজবংশ

## তথ্যসূত্ৰ

## লগতে পঢ়ক
   
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
	

শ্ৰেণী:অসমৰ ইতিহাস
শ্ৰেণী:পুৰণি আৰু মধ্যযুগীয় অসম
শ্ৰেণী:সংক্ষিপ্ত জীৱনী
ভগদত্ত

**ভগদত্ত** () নৰকাসুৰৰ পুত্ৰ আছিল। মহাভাৰতত তেওঁ প্ৰাগজ্যোতিষপুৰত ৰাজত্ব কৰিছিল বুলি উল্লেখ আছে। 

ভগদত্তৰ জীয়েক ভানুমতী আৰু ময়ুৰীক কৌৰৱৰাজ দুৰ্যোধনলৈ বিয়া দিছিল। তেওঁৰ আন এগৰাকী কন্যা ধনুমতী পাঞ্চালৰ ধৃষ্টদ্যুম্নৰ সৈতে বিবাহপাশত আবদ্ধ হৈছিল।  সেয়ে তেওঁ কুৰুক্ষেত্ৰৰ যুদ্ধত জোঁৱায়েক দুৰ্যোধনৰ পক্ষ লৈ যুদ্ধ কৰিছিল। তেওঁ  চীন আৰু কিৰাত সৈন্য সহ আৰু বহুত হাতী লৈ যুদ্ধত যোগ দিছিল। সেই সময়ত তেওঁ বুঢ়া আছিল। তেওঁৰ চকুৰ ভ্ৰূ উলমি পৰাত পাটৰ কাপোৰৰ সৰু পটিৰে সেই ভ্ৰূ বান্ধি লৈ তেওঁ হাতীৰ পিঠিৰ পৰা ৰণ কৰিছিল। কুৰুক্ষেত্ৰ যুদ্ধৰ সময়ত তেওঁ পাণ্ডৱৰ অৰ্জুনৰ লগত যুদ্ধ কৰিছিল। ভগদত্তই অৰ্জুনক বধ কৰিবলৈ প্ৰতিৰোধ কৰিব নোৱাৰা অস্ত্ৰ “বৈষ্ণৱাস্ত্ৰ” নিক্ষেপ কৰিছিল।  কিন্তু কৃষ্ণই সময় মতে ইয়াক প্ৰতিৰোধ কৰি অৰ্জুনক মৃত্যুৰ পৰা বচায়। অৱশেষত শ্ৰী কৃষ্ণৰ কথা মতে, অৰ্জুনে কাঁড় মাৰি ভগদত্তৰ ভ্ৰূ পটি কাটি দিয়ে আৰু তেওঁৰ ভ্ৰূ ওলমি পৰি চকু ঢাকি ধৰাত তেওঁ দৃষ্টিহীন হয়। তেতিয়া অৰ্জুনে তেওঁক বধ কৰে।

## টোকা

## তথ্য সংগ্ৰহ

* 

শ্ৰেণী:মহাভাৰতৰ চৰিত্ৰ
শ্ৰেণী:নৰক ৰাজবংশ
পাল ৰাজবংশ (কামৰূপ)

**পাল ৰাজবংশ** ()ই আনুমানিক ৯৯০ খ্ৰীষ্টাব্দৰ পৰা ১১৩৮ খ্ৰীষ্টাব্দলৈ কামৰূপ ৰাজ্য ৰাজত্ব কৰিছিল। শালস্তম্ভ বংশৰ শেষ ৰজা ত্যাগ সিংহৰ সতি-সন্ততি নথকাত সেই বংশ লোপ পাইছিল। প্ৰজাসকলে ব্ৰহ্মপাল নামৰ পুৰণি নৰক বংশীয় কোঁৱৰ এজনক ৰজা মনোনীত কৰিছিল। বংগ পাল ৰাজবংশৰ দৰেই এওঁলোকৰো প্ৰথম ৰজাজন নিৰ্বাচিত কৰা হৈছিল। বংগৰ পাল ৰাজবংশ বৌদ্ধ ধৰ্মী আছিল। আনহাতে কামৰূপ ৰাজ্য ৰাজত্ব কৰা পাল ৰাজবংশ হিন্দু আছিল।

## ৰজাসকল

বৃদ্ধকালত ব্ৰহ্মপালে সন্যাস গ্ৰহণ কৰে আৰু পিতাকৰ ইচ্ছা অনুসৰি পুত্ৰ ৰত্নপাল কামৰূপৰ ৰজা হয়। ৰত্নপালৰ পাছত নাতিয়েক ইন্দ্ৰপাল আৰু ক্ৰমে গোপাল, হৰ্ষপাল, ধৰ্মপাল ৰজা হয়। ৰজা হৈ ধৰ্মপালে ৰাজধানী প্ৰাগজ্যোতিষপুৰৰ পৰা কামৰূপ নগৰলৈ তুলি নিয়ে। ধৰ্মপালৰ পাছত তেওঁৰ পুত্ৰ জয়পাল ৰজা হয়।

## পাল বংশৰ পতন
গৌড় ৰজা ৰাম পালে জয়পাল ৰজাৰ দিনত কামৰূপ ৰাজ্য আক্ৰমণ কৰে। ইয়াৰ পিছতেই কামৰূপ ৰাজ্যত পাল ৰাজবংশৰ পতন ঘটে। 

## তথ্য সংগ্ৰহ

## গ্ৰন্থপঞ্জী
* Sircar, D. C. *The Bhauma-Naraka or the Pala Dynasty of Brahmapala*, The Comprehensive History of Assam, ed H. K. Barpujari, Guwahati, 1990.

শ্ৰেণী:অসমৰ ইতিহাস
শ্ৰেণী:পুৰণি আৰু মধ্যযুগীয় অসম
শ্ৰেণী:অসমৰ ৰাজবংশসমূহ
*
বল বৰ্মা

**বল বৰ্মা** () কামৰূপ ৰাজ্যৰ বৰ্মণ ৰাজবংশৰ তৃতীয়জন ৰজা আছিল। এওঁ সমুদ্ৰ বৰ্মাৰ পুত্ৰ আছিল। এওঁ ৩৯৮ খ্ৰীষ্টাব্দৰ পৰা ৪২২ খ্ৰীষ্টাব্দলৈ ৰাজত্ব কৰিছিল। এওঁৰ পত্নীৰ নাম আছিল ৰত্নাৱতী আছিল। তেওঁৰ পিছত কল্যাণ বৰ্মা উত্তৰাসুৰী হিচাপে ৰাজ সিংহাসনত বহিছিল।

## লগতে চাওক
* বৰ্মণ ৰাজবংশ
* পুষ্য বৰ্মা
* ভাস্কৰ বৰ্মা

## লগতে পঢ়ক
*The Social History of Kamarupa by Nagendranath Vasu
*Kāmarūpa-Kaliṅga-Mithilā:a politico-cultural alignment in Eastern India : history, art, traditions by Chandra Dhar Tripathi, Indian Institute of Advanced Study

শ্ৰেণী:অসমৰ ইতিহাস
শ্ৰেণী:বৰ্মণ ৰাজবংশ
শ্ৰেণী:পুৰণি আৰু মধ্যযুগীয় অসম
শ্ৰেণী:সংক্ষিপ্ত জীৱনী
সমৰ কলা

**সমৰ কলা** () শব্দটো বৰ্তমান বিশ্বৰ ক্ৰীড়া জগতত বিস্তৃতি লাভ কৰিছে। সমৰ কলা বা যুদ্ধ কলা বুলিলে প্ৰদৰ্শনীমূলক বা প্ৰতিযোগিতামূলক যুদ্ধ কলা বা সমৰ কৌশলক বুজায়। কলা সন্মত ভাবে বিভিন্ন ভঙ্গীমাৰে মনোৰঞ্জনৰ অৰ্থে কৌশল সমূহৰ প্ৰদৰ্শন হয় বাবেই ই প্ৰকৃত পক্ষে যুদ্ধ বা সমৰ কৌশল যদিও ইয়াক কলা বোলা হয়। আনহাতেদি আত্মৰক্ষাৰ বাবে উপযুগী এক বিজ্ঞানসন্মত পদ্ধতি বাবে ইয়াক আত্মৰক্ষা বিজ্ঞানো (Science of self-defense) বোলা হয়। ইংৰাজী Martial Arts শব্দটো মূল লেটিন শব্দ মাৰ্চৰ পৰা আহিছে। লেটিন শব্দ মাৰ্চৰ অৰ্থ হ'ল ৰোমান সকলৰ যুদ্ধৰ দেৱতা।

## সমৰ কলাৰ বিভিন্ন বিভাগ
সমৰ কলা বা মাৰ্চিয়েল আৰ্ট বুলিলে মল্ল, মুস্তি, অসি, লাঠি ইত্যাদি সকলো ধৰণৰ যুদ্ধৰ কলাসন্মত প্ৰদৰ্শনীমূলক কৌশলক বুজাই যদিও বৰ্তমান প্ৰধানকৈ চীন, জাপান, কোৰিয়া আদি ঠাইৰ জুড কাৰাতে, কংফু, টাইকোৱান'ডো, কেনড' আদি সমৰ কলা সমূহহে সৰ্বজনীন ভাৱে জনপ্ৰিয়। বিজ্ঞানসন্মত আধুনিকৰণ আৰু উন্নতিকৰণ ইয়াৰ জনপ্ৰিয়তাৰ মূল কাৰণ। বৰ্তমান পৃথিবীত বহল ভাৱে জনপ্ৰিয় কেইবিধমান সমৰ কলাৰ বিষয়ে তলত উল্লেখ কৰা হল।

* কাৰাটে (): একাধাৰে দেহতত্ত্ব বা শৰীৰ বিজ্ঞান, মনোবিজ্ঞান, যোগদৰ্শণ আৰু বিভিন্ন সমৰ কৌশল বা আত্মৰক্ষাৰ কৌশল সমূহক ভিত্তি কৰি সৃষ্টি কৰা সমৰ কলাৰ অন্যতম কাৰাটেৰ বিকাশ আজিৰ পৰা প্ৰয় ২০০০ বছৰৰ আগতে বৌদ্ধ ধৰ্ম্মালম্বী চীনা ভিক্ষুক সকলৰ মাজতে হৈছিল।
* টাইকোৱানড' (): এইবিধ বৰ্তমান বিশ্বত জনপ্ৰিয় হোৱা আন এবিধ সমৰ কলা। কোৰিয়াত জন্ম হোৱা এই কলাত কাৰাটে অৰু কুংফুৰ লগতে কোৰিয়াৰ স্থানীয় সমৰ কলাৰ কলা-কৌশলৰ সমাহাৰ দেখা যায়।
* কিক্‌ বক্সিং (): সত্তৰৰ দশকৰ পৰাই জনপ্ৰিয় হৈ উঠা এই খেল বিধ আচলতে ফুল্ কণ্টেক্ট কাৰাটেৰ পৰাই উদ্ভ্ব হৈছে। জ' লুইচ, বিল ৱালেছ, জেফ স্মিথ আদি কেইজনমান খেলুৱৈৰ নাম এই ক্ষেত্ৰত উল্লেখ কৰিব পৰা যায়।
* মুৱাই থাই (): এইবিধ সমৰ কলাৰ উৎপত্তি থাইলেণ্ডত হৈছিল আৰু ই থাইলেণ্ডৰ ৰাষ্ট্ৰীয় খেল হিচপে পৰিগণিত। কিক বক্সিংৰ দৰে এই কলাবিধত কিক আৰু পান্সৰ উপৰিও কিলাকুটি আৰু আঁঠুৰো ব্যৱহাৰ হয়।
* টাংচু ড' ()
* উচু ()
* ব্ৰাজিলিয়ান জুজুৎসু ()
* জুদো ()
* এইকিদ' ()
* হেপকিদ' ()
* বক্সিং ()
* জীত কুনে দ' ()
* কুংফু ()
* থাং তা ()

## তথ্য সংগ্ৰহ

*
শ্ৰেণী:পেছাদাৰী ক্ৰীড়া
জয়ন্তী চুতীয়া

**জয়ন্তী চুতীয়া** () এগৰাকী অসমীয়া বিজ্ঞানী আৰু জনপ্ৰিয় বিজ্ঞানৰ লেখিকা। ১৯৪৮ চনৰ ১ আগষ্টত শিৱসাগৰ জিলাত আমগুৰিত তেওঁৰ জন্ম হয়। তেওঁৰ মাতৃৰ নাম কুঞ্জলতা আৰু পিতৃ সোণাৰাম চুতীয়া। ১৯৬৭ চনত জয়ন্তী চুতীয়াই গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা পদাৰ্থ বিজ্ঞানত বি.এছ.চি আৰু ১৯৬৯ চনত ডিব্ৰুগড় বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা এম.এছ.চি. পাছ কৰে। ১৯৮১ চনত সেই বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰাই Solid state Physics বিষয়ত ডক্টৰেট ডিগ্ৰী লাভ কৰে। ১৯৮১ৰ পৰা ১৯৮৩লৈ CSIR-ৰ Post Doctorate Fellow ৰূপে কাৰ্য্যনিৰ্বাহ কৰে। ১৯৮৫ৰ পৰা ১৯৮৬লৈ Institute of Advanced Studies in Science and Technology-ৰ সহকাৰী অধ্যাপকৰূপে নিযুক্তি লাভ। ১৯৮৮ চনত তেওঁ Institute of space and Astronautical science, জাপানত গৱেষণাৰ কামত নিযুক্ত হয়। তাৰ পিছত এবছৰ জাৰ্মানী বিশ্ববিদ্যালয়ত Visiting বিজ্ঞানী ৰূপে কাৰ্য্যনিৰ্বাহ কৰে। বৰ্ত্তমান তেওঁ গুৱাহাটীৰ Institute of Advanced Studies in Science and Technology-ৰ অধ্যাপক আৰু বিভাগীয় মুৰব্বী তথা ৰিচাৰ্চ গাইড। তেখেতে দেশ-বিদেশৰ বহুতো চেমিনাৰ, কনফাৰেন্স, চামাৰ স্কুলত অংশগ্ৰহণ কৰিছে। ১৯৭৬ চনত কলিকতাত International Seminar on Solid state physicsৰে এই ভ্ৰমণ পৰিক্ৰমা অৰম্ভ কৰে। তাৰ পিছৰপৰাই পদাৰ্থবিজ্ঞানৰ বিভিন্ন বিষয়বস্তুৰ ওপৰত আহমেদাবাদ, ইন্দোৰ, জাপানৰ হিৰোশ্বিমা বিশ্ববিদ্যালয়, কলিকতাৰ যাদৱপুৰ বিশ্ববিদ্যালয়, নতুন দিল্লীৰ জৱাহাৰলাল নেহৰু বিশ্ববিদ্যালয়, আমেৰিকাৰ উইলিয়ামচবাৰ্গ,বোম্বে বিশ্ববিদ্যালয়, জাৰ্মানী, এলাহবাদ বিশ্ববিদ্যালয়, কুঁৱালালামপুৰৰ মালয় বিশ্ববিদ্যালয়, বেংককৰ চোলালাংকাৰ্ণ বিশ্ববিদ্যালয়, বাংগালোৰ, লণ্ডন, ইটালী আদি ঠাইত বিভিন্ন চেমিনাৰ, ৱৰ্কশ্বপত অংশগ্ৰহণ কৰি পদাৰ্থ বিজ্ঞানৰ বিভিন্ন বিষয়ৰ ওপৰত বক্তৃতা প্ৰদান কৰি ৰাজ্যলৈ গৌৰৱ কঢ়িয়াই আনিছে। ২০০৫ চনত তেওঁ IASST সঞ্চালকৰূপে নিযুক্ত হয়। জয়ন্তী চুতীয়াই বিজ্ঞানলৈ আগবঢ়োৱা বিশিষ্ট অৱদানৰ বাবে কমল কুমাৰী ৰাষ্ট্ৰীয় বঁটা, সাধনী শৌৰ্য বঁটা, বাসন্তী বৰদলৈ বঁটা, মহিলা পদাৰ্থ বিজ্ঞানী বঁটা, ঘনশ্যাম গোস্বামী বঁটা আদিৰে বিভূষিত হৈছে। বিজ্ঞানীৰ জীৱনী, ভ্ৰমণ কাহিনী, উপন্যাস আদি বিষয়ৰ ওপৰত তেখেতে ২১খন গ্ৰন্থও ৰচনা কৰিছে। Indian Academy of Sciences-এ ১০০ গৰাকী ভাৰতীয় মহিলা বিজ্ঞানীৰ বিষয়ে প্ৰকাশ কৰা "Lilavati’s Daughters: The Woman Scientists of India" গ্ৰন্থত ড॰ জয়ন্তী চুতীয়াইও স্থান লাভ কৰিছে।

## তথ্য সংগ্ৰহ

## বাহ্যিক সংযোগ

* 
* 

শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:অসমৰ বিজ্ঞানী
শ্ৰেণী:অসমীয়া সাহিত্যিক
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় পদাৰ্থ বিজ্ঞানী
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় মহিলা পদাৰ্থ বিজ্ঞানী
শ্ৰেণী:কমল কুমাৰী ৰাষ্ট্ৰীয় বঁটা বিজয়ী
শ্ৰেণী:বিংশ শতিকাৰ ভাৰতীয় মহিলা বিজ্ঞানী
ভূতি বৰ্মা

**ভূতি বৰ্মা** () কামৰূপ ৰাজ্যৰ বৰ্মণ ৰাজবংশৰ অষ্টমজন ৰজা আছিল। এওঁ ৫১৮ খ্ৰীষ্টাব্দৰ পৰা ৫৪২ খ্ৰীষ্টাব্দলৈ ৰাজত্ব কৰিছিল। তেওঁ বিজনানাৱতীক (Vijnanavati) বিয়া কৰাইছিল। ইয়াৰ পিছত তেওঁলোকৰে পুত্ৰ চন্দ্ৰমুখ বৰ্মা ভূতি বৰ্মাৰ উত্তৰাসুৰী হিচাপে ৰাজ সিংহাসনত বহিছিল।

## লগতে চাওক
* বৰ্মণ ৰাজবংশ
* পুষ্য বৰ্মা
* ভাস্কৰ বৰ্মা

## লগতে পঢ়ক
  
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

শ্ৰেণী:অসমৰ ইতিহাস
শ্ৰেণী:পুৰণি আৰু মধ্যযুগীয় অসম
শ্ৰেণী:বৰ্মণ ৰাজবংশ
শ্ৰেণী:সংক্ষিপ্ত জীৱনী
মহেন্দ্ৰ বৰ্মা

**মহেন্দ্ৰ বৰ্মা** () কামৰূপ ৰাজ্যৰ বৰ্মণ ৰাজবংশৰ ষষ্ঠজন ৰজা আছিল। এওঁ গণপতি বৰ্মা আৰু য়াজিয়াৱতীৰ পুত্ৰ আছিল। এওঁ ৪৭০ খ্ৰীষ্টাব্দৰ পৰা ৪৯৪ খ্ৰীষ্টাব্দলৈ ৰাজত্ব কৰিছিল। এওঁ সুব্ৰতাক বিয়া কৰইছিল। তেওঁৰ পিছত তেওঁৰ পুত্ৰ নাৰায়ণ বৰ্মা উত্তৰাসুৰী হিচাপে ৰাজ সিংহাসনত বহিছিল।

## লগতে চাওক
* বৰ্মণ ৰাজবংশ
* পুষ্য বৰ্মা
*কুমাৰ ভাস্কৰ বৰ্মা

## লগতে পঢ়ক
  
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
	

শ্ৰেণী:অসমৰ ইতিহাস
শ্ৰেণী:পুৰণি আৰু মধ্যযুগীয় অসম
শ্ৰেণী:বৰ্মণ ৰাজবংশ
শ্ৰেণী:সংক্ষিপ্ত জীৱনী
পুষ্য বৰ্মা

**পুষ্য বৰ্মা** ()(ৰাজত্ব ৩৫০-৩৭৪) হৈছে বৰ্মন বংশৰ প্ৰতিষ্ঠাতা। তেওঁ ৩৫০ খ্ৰীষ্টাব্দত কামৰূপত এই বংশৰ প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল। তেওঁৰ সময়তে ব্ৰাহ্মণ সকলৰ প্ৰভাৱ ৰাজ্যখনত বৃদ্ধি পাইছিল। তেওঁ মগধৰ বিখ্যাত ৰজা সমুদ্ৰগুপ্তৰ সমসাময়িক আছিল। তেওঁ সমুদ্ৰগুপ্তৰ লগত মিত্ৰতা কৰি তেওঁক ৰাজ চক্ৰৱৰ্তী বুলি স্বীকাৰ কৰিছিল। অৱশ্যে অসমীয়া সাহিত্যৰ বুৰঞ্জীৰ প্ৰথম খণ্ডত তেখেতৰ সময়সীমা ৩৫৫ৰপৰা ৬৫০ লৈকে ধৰা হৈছে৷ নালন্দা পোৰা মাটিৰ মোহৰত তেওঁক ‘মহাৰাজাধিৰাজ’ বুলি কোৱা হৈছে৷

## তথ্যসূত্ৰ

## লগতে চাওক
*বৰ্মণ বংশ
*ভাস্কৰ বৰ্মা

## লগতে পঢ়ক
   
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

শ্ৰেণী:অসমৰ ইতিহাস
শ্ৰেণী:পুৰণি আৰু মধ্যযুগীয় অসম
শ্ৰেণী:বৰ্মণ ৰাজবংশ
শ্ৰেণী:সংক্ষিপ্ত জীৱনী
শালস্তম্ভ ৰাজবংশ

**শালস্তম্ভ বংশ** সপ্তম শতিকাৰ মাজভাগত শালস্তম্ভ নামৰ ৰজা এজনে প্ৰতিষ্ঠা কৰে। তেওঁ প্ৰাগজ্যোতিষপুৰৰ পৰা ৰাজধানী তুলি নি বৰ্তমান তেজপুৰৰ ওচৰৰ হাৰুপ্পেশ্বৰ নামে ঠাইত পাতে। এই বংশৰ ৰজাসকলে আনুমানিক ৬৫০ খ্ৰীষ্টাব্দৰ পৰা ৯৯০ খ্ৰীষ্টাব্দলৈ ৰাজত্ব কৰিছিল। শালস্তম্ভৰ পিছৰ পৰা ত্যাগসিংহ পৰ্যন্ত মুঠ একৈশজন ৰজাই কামৰূপ ৰাজ্য ৰাজত্ব কৰিছিল। ৰত্নপালৰ তামৰ ফলিত শালস্তম্ভক ম্লেছৰাজ বোলা হৈছে। ড° ডম্বৰুধৰ নাথৰ মতে শালস্তম্ভ চুতীয়া জাতিৰ লোক। কিন্তু এই বংশৰ ৰজাবিলাকে নিজকে ভগদত্তৰ বংশধৰ বুলিহে পৰিচয় দিছিল। এই বংশৰ পতনৰ পিছত পাল ৰাজবংশৰ ৰজাই কামৰূপ ৰাজ্য ৰাজত্ব কৰিছিল। 

কিছুমান বুৰঞ্জীবিদৰ মতে, পাল ৰাজবংশৰ প্ৰতিষ্ঠাপক ব্ৰহ্মপালে এওঁলোকক দক্ষিণ আৰু পূব দিশে খেদি পঠিয়ায়। পাছত এই বংশৰ কোনো লোকে পূবে শদিয়াত চুতীয়া ৰাজ্য আৰু দক্ষিণে ডিমাপুৰত কছাৰী ৰাজ্য প্ৰতিষ্ঠা কৰে।

## ৰজাসকল

## পতন
শালস্তম্ভ বংশৰ শেষ ৰজা ত্যাগসিংহৰ কোনো সতি-সন্ততি নাছিল। সেয়ে শালস্তম্ভ বংশ লোপ পায়।

## তথ্য সংগ্ৰহ

## গ্ৰন্থ সংযোগ

* 
* 
* 

শ্ৰেণী:অসমৰ ইতিহাস
শ্ৰেণী:পুৰণি আৰু মধ্যযুগীয় অসম
শ্ৰেণী:অসমৰ ৰাজবংশসমূহ
শ্ৰেণী:শালস্তম্ভ ৰাজবংশ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ সাম্ৰাজ্য আৰু ৰাজ্য
বৰা

বৰায়ে তলৰ প্ৰৱন্ধসমূহো বুজাব পাৰে:

* বৰা (উপাধি), অসমৰ কিছুমান লোকে ব্যৱহাৰ কৰা এটা উপাধি
* বৰা (চাউল), চাউলৰ এটা প্ৰকাৰ

শ্ৰেণী:দ্ব্যৰ্থতা দূৰীকৰণ পৃষ্ঠা
গাগিনী ডেকা মহন্ত

**গাগিনী ডেকা মহন্ত** (?-১৭৭০)-ৰ জন্ম হৈছিল মায়ামৰা সত্ৰত। তেওঁৰ দেউতাক আছিল সন্তভুজ। সন্তভুজ অষ্টভুজ নামেৰেও জনাজাত আছিল। স্বৰ্গদেউ ৰাজেশ্বৰ সিংহ দেৰগাঁৱৰ পৰা ৰংপুৰলৈ যাওঁতে বাটতে ৰজাক সোধপোচ কৰাত দোষ কৰা বুলি ধৰি কীৰ্তিচন্দ্ৰ বৰবৰুৱাই এওঁক অপমান কৰিছিল আৰু শাৰীৰিকভাৱে নিৰ্যাতন চলাইছিল। ইয়াৰ প্ৰতিৰোধ লোৱাৰ উদ্দেশ্যে নামঘৰ সাজিম বুলি মলৌ পথাৰত সকলো শিষ্যক গোট খুৱাই বাঘ মৰাণ, নাহৰখোৰা আদিৰ লগ হৈ ৰজাঘৰৰ বিৰুদ্ধে বিদ্ৰোহ কৰিছিল। সেই অপৰাধতে ৰাজেশ্বৰ সিংহৰ মৃত্যুৰ পিছত স্বৰ্গদেউ লক্ষ্মীসিংহৰ সৈন্যৰ হাতত পিতা-পুত্ৰ দুয়োৰে মৃত্যু হৈছিল।

## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
গাভৰু খাঁ

**গাভৰু খাঁ**(১৬ শতিকা)ৰ পিতৃ আছিল ৰাম খাঁ। তেওঁ চতুৰ্ভুজ ঠাকুৰৰ কন্যা ভাৱপ্ৰিয়াক বিয়া কৰাইছিল। তেওঁ কংসাৰি কায়স্থ তথা বৈষ্ণৱ কবিসকলক পৃষ্ঠপোষকতা কৰিছিল। চিলাৰায়ৰ আহোম ৰাজ্য আক্ৰমণ অভিযানৰ অন্যতম সেনাপতি আছিল এই গাভৰু খাঁ ।

## তথ্য সমল

শ্ৰেণী:সংক্ষিপ্ত জীৱনী
কুমাৰ ভাস্কৰ বৰ্মা

**কুমাৰ ভাস্কৰ বৰ্মা** () কামৰূপ ৰাজ্যত ৰাজত্ব কৰা বৰ্মণ ৰাজবংশৰ ৰজাসকলৰ মাজত প্ৰসিদ্ধ আছিল। তেওঁৰ ভাতৃ সুপ্ৰতিষ্ঠ বৰ্মাৰ মৃত্যুৰ পিছত ৰাজসিংহাসনত বহে। ভাস্কৰ বৰ্মা চিৰকুমাৰ আছিল। তেওঁৰ কোনো উত্তৰাধিকাৰী নথকাৰ বাবেই তেওঁৰ মৃত্যুৰ পিছত শালস্তম্ভই কামৰূপ ৰাজ্যত শালস্তম্ভ বা ম্লেচ্ছৰাজ বংশৰ প্ৰতিষ্ঠা কৰে।
## বংশ পৰিচয়
বিভিন্ন উৎসত ভাস্কৰ বৰ্মা পিতৃ পৰিচয় সামান্য পৃথকভাৱে পোৱা যায়। সকলোবোৰ উৎসতে তেওঁৰ এজন ভাতৃ থকাৰ কথা কোৱা হৈছে।
***হৰ্ষচৰিত**ত সুস্থিৰ বৰ্মা আৰু শ্যামাদেৱীৰ পুত্ৰ ভাস্কৰবৰ্মা বা ভাস্কৰদ্যুতি বোলাৰ বিপৰীতে নিৰ্ণয়সাগৰ সংস্কৰণত সুস্থিৰ বৰ্মাৰ বিপৰীতে সুস্থিত বৰ্মা পোৱা যায়।
* **নলন্দ মোহৰ**ত স্থিত বৰ্মা আৰু পত্নী নয়নশোভাৰ পুত্ৰ সুস্থিত বৰ্মা আৰু তেওঁৰ পত্নী শ্যামালক্ষ্মীৰ পুত্ৰ সুপ্ৰস্থিত বৰ্মা আৰু ভাস্কৰ বৰ্মা বুলি উল্লেখ আছে।
***নিধানপুৰ তামৰ ফলি**ত পুষ্যবৰ্মাৰ পুত্ৰ সমুদ্ৰ বৰ্মা-পত্নী দত্তদেৱী, তেওঁলোকৰ পুত্ৰ বলবৰ্মা-পত্নী ৰত্নৱতী, তেওঁলোকৰ পুত্ৰ কল্যাণবৰ্মা-পত্নী গন্ধৰ্বৱতী; তেওঁলোকৰ পুত্ৰ গণপতিবৰ্মা-পত্নী যজ্ঞৱতী; তেওঁলোকৰ পুত্ৰ মহেন্দ্ৰবৰ্মা-পত্নী সুব্ৰতা; তেওঁলোকৰ পুত্ৰ নাৰায়ণ বৰ্মা-পত্নী দেৱৱতী; তেওঁলোকৰ পুত্ৰ মহাভূতবৰ্মা-পত্নী বিজ্ঞানৱতী; তেওঁলোকৰ পুত্ৰ চন্দ্ৰমুখবৰ্মা-পত্নী ভোগৱতী; তেওঁলোকৰ পুত্ৰ স্থিতবৰ্মা-পত্নী নয়নদেৱী; তেওঁলোকৰ পুত্ৰ সুস্থিতবৰ্মা বা মৃগাঙ্ক, পত্নী শ্যামাদেৱী; আৰু তেওঁলোকৰ পুত্ৰ সুপ্ৰস্থিতবৰ্মা আৰু ভাস্কৰবৰ্মা বুলি উল্লেখ আছে।

সকলোবোৰ চালি-জাৰি চাই বুৰঞ্জীবিদ ড° সূৰ্য্যকুমাৰ ভূঞাই কুমাৰ ভাস্কৰ বৰ্মাৰ পিতৃৰ নাম আছিল সুস্থিত বৰ্মা বুলি ঠাৱৰ কৰিব পাৰি বুলি মত পোষণ কৰে।

## হৰ্ষবৰ্দ্ধনৰ সৈতে সম্পৰ্ক
উত্তৰ ভাৰতৰ ৰজা হৰ্ষবৰ্দ্ধন বা শীলাদিত্য, কুমাৰ ভাস্কৰ বৰ্মাৰ সমসাময়িক আছিল। ভাস্কৰ বৰ্মাই হংসবেগ নামৰ কটকী এজন পঠিয়াই হৰ্ষবৰ্দ্ধনৰ লগত মিত্ৰতা কৰিছিল। সেই সময়ত গৌড় দেশত শশাঙ্ক নামৰ ৰজাজনে ৰাজত্ব কৰিছিল। তেওঁৰ হাতত হৰ্ষবৰ্দ্ধনৰ ককায়েক ৰাজ্যবৰ্দ্ধনৰ মৃত্যু হৈছিল। সেয়ে হৰ্ষবৰ্দ্ধনে ভাতৃহন্তা শশাঙ্কৰ ৰাজ্য আক্ৰমণ কৰে। ভাস্কৰ বৰ্মাই সেই যুদ্ধত হৰ্ষবৰ্দ্ধনক সহায় কৰে। তেওঁলোকৰ হাতত গৌড় ৰজা শশাঙ্ক পৰাস্ত হয়। শশাঙ্কৰ ৰাজ্য কৰ্ণসুবৰ্ণ আৰু গৌড় বা পৌণ্ড্ৰবৰ্দ্ধন ভাস্কৰ বৰ্মনে পায়। ইয়াৰ পিছত ভাস্কৰ বৰ্মা এখন বিশাল ৰাজ্যৰ অধিকাৰী হৈ পৰিছিল। ভাস্কৰ বৰ্মাৰ দিনত কামৰূপ ৰাজ্যৰ সীমা পশ্চিমে বিহাৰ আৰু দক্ষিণে উৰিষ্যাৰ ওচৰ পাইছিলগৈ।

কুমাৰ ভাস্কৰ বৰ্মাৰ দিনতেই চীনা পৰিব্ৰাজক হিউৱেন চাঙ অসমলৈ আহিছিল। তেওঁ লিখি থৈ গৈছে যে, কামৰূপ ৰাজ্যৰ বিস্তৃতি ১৬৭৫ মাইল আছিল, ৰাজধানী প্ৰাগজ্যোতিষপুৰৰ বিস্তৃতি ৬ মাইল আছিল। ৰজা হিন্দু যদিও, তেওঁ বৌদ্ধ ধৰ্মৰ লোককো শ্ৰদ্ধা কৰিছিল।

ৰজা হৰ্ষবৰ্দ্ধনেও ৰজা ভাস্কৰ বৰ্মনক যথেষ্ট সন্মান কৰিছিল। এবাৰ চীনা পৰিব্ৰাজক হিউৱেন চাঙৰ সন্মানৰ অৰ্থে হৰ্ষবৰ্দ্ধনে প্ৰয়াগত এখন ডাঙৰ সভাৰ আয়োজন কৰিছিল। তালৈ ভাৰতৰ বিখ্যাত ৰজাসকলক নিমন্ত্ৰণ কৰা হৈছিল। সেই উপলক্ষে তেওঁলোকে এটা ডাঙৰ শোভাযাত্ৰা কৰি দুভাগ হৈ গঙ্গাৰ দুই পাৰেদি যাত্ৰা কৰিছিল। সেই শোভাযাত্ৰাৰ এভাগৰ আগত হৰ্ষবৰ্দ্ধন আৰু আনটো ভাগত ভাস্কৰ বৰ্মা গৈছিল।

## লগতে চাওক
* বৰ্মণ ৰাজবংশ
* পুষ্য বৰ্মা

## তথ্য সংগ্ৰহ

## লগতে পঢ়ক

*
*
* Ghosh, Suchandra. *[http://banglapedia.search.com.bd/HT/K_0102.htm Karnasuvarna]*, Banglapedia.
* Kāmarūpa-Kaliṅga-Mithilā:a politico-cultural alignment in Eastern India : history, art, traditions by Chandra Dhar Tripathi, Indian Institute of Advanced Study

## বাহ্যিক সংযোগ
* Rulers of Ancient Assam (upto 6th century AD)

শ্ৰেণী:অসমৰ ইতিহাস
শ্ৰেণী:পুৰণি আৰু মধ্যযুগীয় অসম
শ্ৰেণী:বৰ্মণ ৰাজবংশ
দৈনিক জনমভূমি

**দৈনিক জনমভূমি** () হৈছে এখন অসমীয়া ভাষাৰ দৈনিক বাতৰি কাকত। যোৰহাটৰ তুলসী নাৰায়ণ শৰ্মা পথত অৱস্থিত *জনমভূমি গ্ৰুপ অফ পাব্লিকেশ্যন* নামৰ প্ৰতিষ্ঠানটোৱে এই বাতৰি কাকতখন প্ৰকাশ কৰে। এই বাতৰি কাকতখন সমসাময়িকভাৱে গুৱাহাটী, যোৰহাট আৰু তিনিচুকীয়াৰ পৰা প্ৰকাশ পাই আহিছে। ১৯৭২ চনত দৈনিক জনমভূমি কাকতখন প্ৰথম প্ৰকাশ পায়। ২০০৪ চনৰ পৰা কাকতখনৰ দ্বিতীয় সংস্কৰণটো গুৱাহাটী আৰু তৃতীয় সংস্কৰণটো তিনিচুকীয়াৰ পৰা প্ৰকাশ পায় আহিছে। ২০২২ চনৰ ১জুনত কাকতখনে ৫০ টা বছৰ সম্পূৰ্ণ কৰে।

## প্ৰকাশ
১৯৭২ চনত যোৰহাটৰ পৰা দৈনিক জনমভূমি কাকতখন প্ৰথম প্ৰকাশ পায়। কনক চন্দ্ৰ ডেকা আৰু দেৱেশ্বৰ শৰ্মাই যুটীয়াভাৱে ইয়াক প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল। প্ৰথমতে বাতৰি কাকতখন কেৱল যোৰহাটৰ পৰাহে প্ৰকাশ পাইছিল। কাকতখনৰ প্ৰচলন আৰু জনপ্ৰিয়তাৰ প্ৰতি লক্ষ্য ৰাখি বৰ্তমান ইয়াক একেলগে তিনিচুকীয়া, যোৰহাট আৰু গুৱাহাটীৰ পৰা প্ৰকাশ কৰা হয়।

## সমল
এই কাকতখনে অসমক কেন্দ্ৰ কৰি সমগ্ৰ উত্তৰ পূব ভাৰতৰ বিষয়ে লগতে কিছু পৰিমাণে আন্তৰ্জাতিক বা-বাতৰি, আলোকচিত্ৰ আদি পৰিবেশন কৰি আহিছে। দৈনিক জনমভূমিৰ ইণ্টাৰনেট সংস্কৰণো উপলব্ধ। ইয়াৰ ইণ্টাৰনেট সংস্কৰণটো বিনামূলীয়া আৰু বিশ্বৰ যিকোনো ঠাইৰপৰা ইয়াক পঢ়িব পৰা যায়। 

কাকতখনত সাধাৰণতে ১৪টা পৃষ্ঠা সন্নিবিষ্ট থাকে। প্ৰত্যেক পৃষ্ঠা অনুসৰি বাতৰিৰ প্ৰকাৰবোৰ শ্ৰেণীকৰণ কৰা হয়। পৃষ্ঠাসমূহ সাধাৰণতে আঞ্চলিক বাতৰি, সম্পাদকীয় শিতান, সাহিত্য, আন্তৰ্জাতিক বাতৰি, খেল-জগত আদিৰ দৰে ভাগত বিভক্ত থাকে। 

## পৰিপূৰক সমূহ
মুখ্য বাতৰিকাকতখনৰ বাহিৰেও, কাকতখনে সময়ে সময়ে কিছুমান পৰিপূৰিকা প্ৰকাশ কৰি আহিছে, তাৰে কেইখনমান হৈছে:
* ***বসুন্ধৰা***: এইখন প্ৰত্যেক দেওবাৰে নিয়মিতভাৱে প্ৰকাশ পায়। 
****প্ৰান্তৰ***: কাকতখনৰ এই পৰিপূৰিকা প্ৰত্যেক বুধবাৰে প্ৰকাশ হয়।

## লগতে চাওক
*অসমৰ বাতৰি কাকত আৰু আলোচনীসমূহ

## তথ্য সংগ্ৰহ

## বাহ্যিক সংযোগ
* আনুষ্ঠানিক ৱেবছাইট

শ্ৰেণী:অসমৰ সংবাদ পত্ৰ
বৰ্তমান এই কাকত খনৰ পৃষ্ঠাৰ সংখ্য়া ১৬
গিদাগাঠি হাজৰিকা

**গিদাগাঠি হাজৰিকা**(১৭ শতিকা) দক্ষিণপাটৰ হাজৰিকা আছিল। লালুকসোলা বৰফুকনৰ আদেশত তেৱেঁই জয়মতী কুৱঁৰীক জেৰেঙা পথাৰত শাস্তি দি হত্যা কৰিছিল। লালুকসোলা বৰফুকনৰ মৃত্যুৰ পিছত ভোটাই ডেকা আৰু মাধ তামুলীয়ে তেওঁক কলিয়াবৰৰ বৰফুকন পাতিছিল যদিও কিছুদিন পিছতেই তেওঁৰ ঠাইত বন্দৰ লালমাখক বৰখুকন পতা হৈছিল।

## তথ্য সমল

শ্ৰেণী:সংক্ষিপ্ত জীৱনী
গিয়াচুদ্দিন

**গিয়াচুদ্দিন**(১৬-১৭ শতিকা)ৰ তেওঁ ইছলাম ধৰ্মাৱলম্বীৰ লোক আছিল। পিতৃ আছিল আবুবকৰ। ১৬১৪ চনত ঢাকাৰ নবাবে হাজোৰ শাসনকৰ্তা পৰীক্ষিত নাৰায়ণক দমন কৰাৰ উদ্দেশ্যে সৈন্যদল পঠিয়াইছিল। সেই সৈন্যদলৰ অন্যতম সেনাপতি আছিল আবুবকৰ। গিয়াচুদ্দিনো আবুবকৰৰ লগতেই অসমলৈ আহিছিল। পৰীক্ষিতৰ লগত হোৱা যুদ্ধত হাজোত গিয়াচুদ্দিনৰ মৃত্যু ঘটিছিল। গিয়াচুদ্দিন এজন পণ্ডিত লোক আছিল। তেওঁৰ মৃত্যুস্থান হাজোত থকা তেওঁৰ সমাধিস্থলীয়ে পিছলৈ পোৱামক্কা নাম লৈ এক তীৰ্থস্থান হিচাপে প্ৰসিদ্ধি লাভ কৰে।

## তথ্য সমল

শ্ৰেণী:সংক্ষিপ্ত জীৱনী
গুঞ্জানন বৰুৱা

**গুঞ্জানন বৰুৱা**(১৮৬৩-১৯৩৬)ৰ জন্ম হৈছিল শিৱসাগৰত। ১৮৮৩ চনত তেওঁ শিৱসাগৰ চৰকাৰী হাইস্কুলৰ পৰা প্ৰৱেশ পৰীক্ষাত উত্তীৰ্ণ হৈ কলিকতালৈ যায়। ১৮৮৯ চনত কলিকতাৰ পৰা বি.এল. ডিগ্ৰী লৈ আহি শিৱসাগৰতে ওকালতি আৰম্ভ কৰে। কলিকতাৰ প্ৰখ্যাত এ.এচ.এল ক্লাবৰ প্ৰতিষ্ঠাতাসকলৰ এজন আছিল। তেওঁ ঘনশ্যাম বৰুৱা আৰু ৰত্নধৰ বৰুৱাৰ সৈতে একেলগে William Shakespeareৰ ‘কমেডি অৱ এৰৰ্চ’ The Comedy of Errors , নাটখন ‘ভ্ৰমৰংগ’ নাম দি অসমীয়ালৈ ভাঙনি কৰিছিল। ইয়াৰোপৰি ‘মাৰ্চেণ্ট অৱ ভেনিচ’ The Mercant of Venice নাটখনো নিজাকৈ অনুবাদ কৰিছিল।

## তথ্য সমল

শ্ৰেণী:সংক্ষিপ্ত জীৱনী
ৰত্নধ্বজপাল

**ৰত্নধ্বজপাল** চুতীয়া ৰজাসকলৰ মাজত এজন উল্লেখযোগ্য ৰজা আছিল। তেওঁ ৰজা হোৱাৰ সময় প্ৰায় ১২৪৪ খ্ৰীষ্টাব্দ।

চুতীয়া ৰাজ্যৰ প্ৰতিষ্ঠাপক বীৰপালৰ ৰাণীয়ে ৰূপৱতীয়ে হেনো কুবেৰৰ পূজা কৰি এটি পুত্ৰ সন্তান লাভ কৰে। তেওঁৰ নাম গৌৰনাৰায়ণ আছিল। তেওঁ নিজ বাহু বলেৰে ওচৰৰ ঠাইবোৰ জয় কৰি নিজ ৰাজ্য বহলায় আৰু ৰত্নধ্বজপাল নাম লয়। এওঁ ৰত্নপুৰ নামে নতুন ৰাজধানী পাতি ৰাজ্য শাসন কৰিছিল। তেওঁ কমতাৰ ৰজা সন্ধ্যাৰ কুঁৱৰী এগৰাকীক নিজৰ পুত্ৰ বিজয়ধ্বজলৈ বিয়া কৰাইছিল। এওঁ গৌড় ৰজাৰ বিশ্বৰূপ সেন/কেশৱ সেনৰ লগত মিত্ৰতা কৰি নিজৰ ল’ৰা এটি পঢ়াবলৈকে গৌড়েশ্বৰৰ তাত থৈ আহিছিল। কিন্তু, দুৰ্ভাগ্যবশতঃ ৰত্নধ্বজ কমতাৰ পৰা উলটি অহাৰ কিছুদিনৰ পিছতেই এই কোঁৱৰজনৰ মৃত্যু ঘটে। গৌড়েশ্বৰে কোঁৱৰৰ মৃতদেহটো চুতীয়া ৰাজ্যৰ ৰাজধানীলৈ পঠিয়াই দিয়ে। সেই সময়ত ৰত্নধ্বজে এটি মন্দিৰৰ নিৰ্মাণ কাৰ্য্য চাবলৈ সিন্ধুক্ষেত্ৰ নামৰ ঠাইলৈ গৈছিল। তেওঁ পুতেকৰ শটি পাই সিন্ধুক্ষেত্ৰতে সৎকাৰ কৰে। তেতিয়াৰ পৰাই তাৰ নাম শ-দিয়াপাত হয়। বহুতে কয় যে, এই শ-দিয়াপাতেই বৰ্তমানৰ শদিয়া। ইয়াৰ কিছুদিন পাছতে ৰত্নধ্বজৰো মৃত্যু হয়।

## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:অসমৰ ইতিহাস
শ্ৰেণী:চুতীয়া ৰাজবংশ
শ্ৰেণী:পুৰণি আৰু মধ্যযুগীয় অসম
লম্বোদৰ বৰা

**লম্বোদৰ বৰা** (**) (১৮৬০-১৮৯২) অসমীয়া সাহিত্যৰ জোনাকী যুগৰ এগৰাকী প্ৰসিদ্ধ লেখক আছিল। তেখেত আধুনিক অসমীয়া সাহিত্যক প্ৰতিষ্ঠা কৰিবলৈ চেষ্টা কৰা ব্যক্তি সকলৰ ভিতৰত অন্যতম। অসমীয়া ভাষা উন্নতি সাধিনী সভা প্ৰতিষ্ঠাৰ আঁৰত এখেতৰ অৱদান অতিকৈ উল্লেখযোগ্য।

## চমু জীৱনী
লম্বোদৰ বৰা জন্ম হয় ১৮৬০ চনত দৰং জিলাৰ গমিৰি মৌজাৰ খালিপোকীয়া গাঁৱত হৈছিল৷ তেখেতৰ পিতৃৰ নাম বৃকোদৰ কাকতি৷ ১৮৭৭ চনত তেজপুৰৰ মজলীয়া বিদ্যালয়ৰ পৰা ছাত্ৰ বৃত্তি পৰীক্ষা উত্তীৰ্ণ হয় আৰু তেজপুৰ চৰকাৰী হাইস্কুলৰ পৰা ১৮৮২ চনত প্ৰৱেশিকা পৰীক্ষাত উত্তীৰ্ণ হয়৷ পৰৱৰ্তী সময়ত তেখেতে কলিকতাৰ মেট্ৰোপলিটান ইনষ্টিটিউচনত নাম ভৰ্ত্তি কৰে৷ কলিকতাৰ পৰাই এফ.এ. আৰু ১৮৮৭ চনত স্নাতক উপাধি অৰ্জন কৰে৷ আনুষ্ঠানিক শিক্ষা সমাপ্ত হোৱাৰ পাছতে তেখেতে "কোহিমা হাইস্কুল"ৰ  প্ৰধান শিক্ষক পদত যোগদান কৰি কৰ্মজীৱনৰ পাতনি মেলে৷ দুবছৰ তেওঁ সেই পদতে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰাৰ পাছত পুনৰ কলিকতালৈ গৈ  আইনৰ শিক্ষা গ্ৰহণ কৰে আৰু বি.এল. ডিগ্ৰী লাভ কৰি তেজপুৰলৈ আহি আইনজ্ঞ ৰূপে অধিষ্ঠিত হয়৷

## সাহিত্যিক অৱদান
লম্বোদৰ বৰাই বিদ্যালয়ত পঢ়ি থকা সময়ৰ পৰা সাহিত্য-চৰ্চা আৰম্ভ কৰিছিল৷ আসাম বিলাসিনী, "আসাম তৰা", আসাম নিউজ আদি কাকত আলোচনীত নিয়মিতভাৱে লিখামেলা কৰিছ্লি৷ আসাম বন্ধুত প্ৰকাশিত ’সদানন্দৰ কলা ঘূমটি’, ’সদানন্দ নতুন অভিধান’ ’সদানন্দৰ সমাচাৰ’ আদি ব্যংগ সাহিত্য ৰচনা কৰিছিল৷ ’শকুন্তলা’ নাটকখন তেখেতে সংস্কৃতৰ পৰা অসমীয়া ভাষালৈ অনুবাদ কৰিছিল৷ ’ল’ৰাবোধ’ আৰু ’জ্ঞানোদয়’ বৰাৰ দুখন প্ৰকাশিত পাঠ্যপুথি৷ ’ঈশ্বৰ চন্দ্ৰ বিদ্যাসাগৰৰ জীৱন চৰিত’ আৰু ’সমাজ দৰ্পন’ নামৰ পুথি দুখন অসমাপ্ত অৱস্থাত থাকোতেই ১৮৯২ চনৰ ১২ এপ্ৰিলত হাইজা ৰোগত আক্ৰান্ত হৈ মৃত্যুৱৰণ কৰে৷

## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:অসমীয়া প্ৰবন্ধকাৰ
শ্ৰেণী:অসমৰ পাব্লিক ডমেইনৰ অন্তৰ্ভুক্ত লিখক
কাৰাটে

**কাৰাটে** () একাধাৰে দেহতত্ত্ব বা শৰীৰ বিজ্ঞান, মনোবিজ্ঞান, যোগদৰ্শন আৰু বিভিন্ন সমৰ কৌশল বা আত্মৰক্ষাৰ কৌশল সমূহক ভিত্তি কৰি সৃষ্টি কৰা সমৰ কলাৰ অন্যতম কাৰাটেৰ বিকাশ আজিৰ পৰা প্ৰয় ২০০০ বছৰৰ আগতে বৌদ্ধ ধৰ্ম্মালম্বী চীনা ভিক্ষুক সকলৰ মাজতে হৈছিল। আধুনিক কাৰাটেৰ বিকাশ ঘটিছিল জাপানৰ অকিনোৱা দ্বীপপুঞ্জত।

## কাৰাটেৰ বিবৰ্তন

পঞ্চম শতিকাৰ শেষৰফালে বুদ্ধধৰ্মা নামৰ এজন বৌদ্ধ ভিক্ষুৱে বৌদ্ধ ধৰ্ম প্ৰচাৰৰ বাবে ভাৰতৰ দেশৰ পৰা চীন দেশলৈ গৈছিল। ভাৰতৰ পৰা চীনলৈ এই পথছোৱা আছিল অত্যন্ত দুৰ্গম আৰু বিপদৰে ভৰা। সেয়েহে তেওঁ এই পথৰ বিপদৰ সন্মুখীন হবৰ বাবে এটা বিশেষ ধৰণৰ খালী হাতৰ আত্মৰক্ষাৰ কৌশল উদ্ভাৱন কৰে। চীন দেশৰ জনসাধাৰণক তেখেতে বনৰীয়া জীৱ-জন্তু আৰু দুৰাচাৰী, অসৎ লোক সকলৰ আক্ৰমণৰ পৰা নিজকে বচাবৰ বাবে সেই কৌশল সমূহ শিকাই দিয়ে। চীন দেশৰ জনসাধাৰণে সেই কৌশল সমূহ ভালদৰে আয়ত্ত কৰি তাৰ এক নতুন ৰূপ দিয়ে। তাৰ নাম হ’ল কংফু। সময়ৰ লগে লগে সেই কৌশলবোৰ প্ৰসাৰিত হৈ জাপানত নাম পালে কাৰাটে। জাপানী ভাষাত কাৰা মানে খালি আৰু টে মানে হাত। সেয়েহে কাৰাটে বা কাৰাটে ড' মানে হ'ল খালি হাতৰ কৌশল। এই কাৰাটে গৈ কোৰিয়াত নাম পালে টাইকোৱানডো।

এই সমৰ কলা কেইটাৰ ভিতৰত কাৰাটে হ'ল এটা অন্যতম কলা। কেনেদৰে হঠাৎ আক্ৰমণ কৰা শত্ৰুৰ বিৰুদ্ধে খালী হাত আৰু ভৰিৰে, দেহ সঞ্চালন কৰি শত্ৰুপক্ষক ধৰাশায়ী কৰিব পাৰি তাৰ বাৰে প্ৰশিক্ষণৰ দ্বাৰা হাত দুখনক অস্ত্ৰ সজোৱা হয়। এই কলাৰ উদ্দেশ্য হ'ল শত্ৰুৰ হাতৰ পৰা আত্মৰক্ষা কৰা, অত্যাচাৰীক দমন কৰা আৰু সু-স্বাস্থ্যৰ অধিকাৰী হোৱা।

## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:সমৰ কলা
স্বৰ্ণলতা বৰুৱা

**স্বৰ্ণলতা দেৱী** বা **স্বৰ্ণলতা বৰুৱা**(; ১৮৭১ – ১৯৩২) জোনাকী যুগৰ এগৰাকী প্ৰধান লেখিকা আছিল। তেওঁৰ পিতৃৰ নাম আছিল গুণাভিৰাম বৰুৱা আৰু মাতৃৰ নাম আছিল বিষ্ণুপ্ৰিয়া দেৱী। তেওঁ পিতৃ-মাতৃৰ একমাত্ৰ কন্যা আছিল। যি সময়ত অসমৰ এশ শতাংশ মহিলাই নিৰক্ষৰ আছিল, সেই সময়তে কলিকতাৰ দৰে চহৰত শিক্ষা গ্ৰহণ কৰিবলৈ গৈ প্ৰগতিশীল মনৰ পৰিচয় দিছিল। মহাত্মা গান্ধীৰ আদৰ্শৰে অনুপ্ৰাণিত হৈ তেখেতে ভাৰতৰ স্বাধীনতাৰ বাবে অসহযোগ আন্দোলন, সত্যাগ্ৰহ আন্দোলন, ভাৰত ত্যাগ আন্দোলন আদিত যোগদান কৰিছিল। বিদ্ৰোহৰ অভিযোগত তেখেতেক কাৰাগাৰালৈ প্ৰেৰণ কৰা হৈছিল। ১৪ বছৰ বয়সত তেওঁ  আদৰ্শ তিৰোতাৰ বিৱৰণ দি তেওঁৰ জীৱনৰ প্ৰথম আৰু একমাত্ৰ গ্ৰন্থ *আৰ্হি তিৰোতা* ৰচনা কৰিছিল। অসমীয়া মহিলা লেখকে লিখা এইখনেই প্ৰথম জীৱনীগ্ৰন্থ। অসমৰপৰা কলিকতালৈ গৈ শিক্ষা লাভ কৰা প্ৰথম দুগৰাকী ছোৱালী আছিল স্বৰ্ণলতা আৰু সৰলা। সৰলা দেৱী লোকনায়ক অমিয় কুমাৰ দাসৰ মাতৃ।

## সাহিত্য-চৰ্চা
লক্ষ্মীনাথ বেজবৰুৱাৰ দ্বাৰা সম্পাদিত জোনাকীত প্ৰকাশ পোৱা তেওঁৰ এটি উল্লেখযোগ্য ৰচনা হ’ল 'যতোধৰ্মস্ততোজয়'। ধৰ্মক জীৱনৰ পথ প্ৰদৰ্শক হিচাবে এই ৰচনাত কোৱা হৈছে। আখ্যানমূলক ৰচনা 'কৰেমতি বাই' তেওঁৰ আন এক উল্লেখযোগ্য সাহিত্য কৃতি। ১৮৮৫ চনৰ ফাগুন মাহৰ *আসাম বন্ধু*ত এই ৰচনাখন প্ৰকাশ পাইছিল। 'আৰ্হি তিৰোতা' স্বৰ্ণলতা বৰুৱাৰ একমাত্ৰ গ্ৰন্থ, য’ত সেই যুগৰ মানসিকতাৰে এগৰাকী আৰ্হি তিৰোতা হ’বলৈ কি কি গুণৰ প্ৰয়োজন তাক সুন্দৰভাৱে বৰ্ণনা কৰা হৈছে। প্ৰায় একে ধৰণৰ বিষয়বস্তুৰে ১৮৮৬ চনত 'আসাম বন্ধু' কাকতত প্ৰকাশ পোৱা তেখেতৰ আন এক উল্লেখযোগ্য ৰচনা হ’ল 'প্ৰকৃত লাজ কি?' তেখেতৰ লিখনিত অসমীয়া গদ্য শৈলীৰ সমসাময়িক নিদৰ্শন পোৱা যায়।

## ব্যক্তিগত জীৱন
স্বৰ্ণলতা বৰুৱা এগৰাকী বঙালী চিকিৎসক ডাঃ নন্দকুমাৰ ৰায়ৰ লগত বিবাহপাশত আৱদ্ধ হৈছিল। কিন্তু, স্বামীৰ অকাল মৃত্যুৰ পিছত সেই সময়ৰ হুগলী কলেজৰ অধ্যক্ষ সাহিত্যিক ক্ষিৰোদ চন্দ্ৰ ৰায়চৌধুৰী সৈতে স্বৰ্ণলতা বৰুৱা দ্বিতীয়বাৰৰ বাবে বিবাহ পাশত আৱদ্ধ হৈছিল। উৰিষ্যাৰ কটক চহৰত স্থায়ী ভাৱে বসবাস কৰিবলৈ লোৱাৰ সময়ত 'মৃন্ময়ী' নামৰ পত্ৰিকা এখনৰ সম্পাদনা কৰিছিল ক্ষিৰোদ চন্দ্ৰ ৰায়চৌধুৰীয়ে।

বিবাহসূত্ৰে স্বৰ্ণলতাই ৰায় উপাধি গ্ৰহণ কৰিছিল আৰু **স্বৰ্ণলতা ৰায়** নামেৰে পৰিচিত হৈছিল।

## মৃত্যু
স্বৰ্ণলতা বৰুৱাৰ ১৯৩২ চনত ৬২ বছৰ বয়সত মৃত্যু হয়।

## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:অসমীয়া প্ৰবন্ধকাৰ
শ্ৰেণী:অসমৰ স্বাধীনতা সংগ্ৰামী
শ্ৰেণী:অসমৰ পাব্লিক ডমেইনৰ অন্তৰ্ভুক্ত লিখক
যমুনেশ্বৰী খাটনিয়াৰ

যমুনেশ্বৰী খাটনিয়াৰক () (১৮৯৯-১৯২৪) অসমীয়া সাহিত্যৰ ৰমন্যাসিক যুগৰ প্ৰথম গৰাকী মহিলা কবি হিচাবে আখ্যা দিয়া হয়। 

## চমু জীৱনী
১৮৯৯ চনত গোলাঘাট নগৰত জন্ম গ্ৰহণ কৰা তেখেতৰ পিতৃ আছিল ভদৰাম শইকীয়াআৰু ভাতৃ প্ৰখ্যাত নাট্যকাৰ অভিনেতা সুৰেন্দ্ৰ নাথ শইকীয়া। ঘৰৰ পৰাই পঢ়া-শুনা আৰম্ভ কৰি মাধ্যমিক পৰ্য্যন্ত শিক্ষা সমাপ্ত কৰাৰ পিছত যমুনেশ্বৰী দেৱীয়ে ঘৰৰ ওচৰৰে মুদৈজানত বালিকা বিদ্যালয় এখন স্থাপন কৰে আৰু নিজেই তাতে শিক্ষকতা আৰম্ভ কৰে। স্ত্ৰী শিক্ষাৰ বিশেষ সা- সুবিধা নথকা সময়ত বালিকা বিদ্যালয় স্থাপনৰ উদাহৰণে তেখেতৰ স্ত্ৰী-শিক্ষাৰ প্ৰতি থকা অপৰিসীম আগ্ৰহৰ কথা সূচায়। এইখনেই গোলাঘাট নগৰৰ দ্বিতীয়খন প্ৰাথমিক বিদ্যালয়। ১৯২০ চনত তেখেতে ভৈৰৱ চন্দ্ৰ খাটনিয়াৰৰ সৈতে বিবাহপাশত আৱদ্ধ হয়।

## সাহিত্য চৰ্চা
১৯১৯ চনত তেখেতৰ প্ৰথম কবিতাপুথি ‘অৰুণ’ প্ৰকাশ পায়। কলিকতাৰ ‘সাম্য প্ৰেছ’ত এই পুথিখন মুদ্ৰণ কৰা হৈছিল। পুথিখনে সেই সময়ত পাঠক সমাজৰ পৰা যথেষ্ট সমাদৰ লাভ কৰিবলৈ সক্ষম হৈছিল। ‘বাঁহী’, ‘অকণ’, ‘প্ৰভাত’ আদি আলোচনীত তেখেতৰ কবিতা প্ৰায়ে প্ৰকাশিত হৈছিল। মাত্ৰ ২৫ বছৰ বয়সতে অকাল মৃত্যু ঘটা এই সম্ভাৱনাপূৰ্ণ কবি গৰাকীয়ে ‘সাৱিত্ৰী’ আৰু ‘কিংলিয়েৰ’ নামৰ আৰু দুখন কবিতাপুথিৰ পাণ্ডুলিপি প্ৰস্তুত কৰি থৈ গৈছিল। ভগৱানৰ ওপৰত তেখেতৰ অগাধ বিশ্বাস আছিল। ‘শ্ৰীশংকৰদেৱ’, ‘ভিক্ষা’, ‘সুখ’, ‘নিয়া যেন তাক উটাই বুৰাই’ আদি তেওঁৰ উল্লেখযোগ্য কবিতা। ‘সীতা’, ‘দ্ৰৌপদী’, ‘মন্দোদৰী’, ‘জয়মতী’ আদি কবিতাত মহীয়সী নাৰীসকলৰ বন্দনাৰ সৰল আৰু শুৱলা ভাষাৰ প্ৰয়োগ মন কৰিবলগীয়া। শিক্ষাবিদ সাহিত্যিক শৰত চন্দ্ৰ গোস্বামী, ‘আসাম বিলাসিনী’ৰ সেই সময়ৰ সম্পাদক কৃষ্ণকান্ত ভট্টাচাৰ্য্য, ব্ৰিটিছ চৰকাৰৰ প্ৰথম অসমীয়া মন্ত্ৰী ঘনশ্যাম বৰুৱা প্ৰমুখ্যে আন কেইবাজনো বিখ্যাত সাহিত্যিকে তেখেতৰ লিখনীৰ ভূয়সী প্ৰশংসা কৰি থৈ গৈছে। 

## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:অসমীয়া কবি
শ্ৰেণী:অসমৰ পাব্লিক ডমেইনৰ অন্তৰ্ভুক্ত লিখক
দিহিং পাটকাই উৎসৱ

**দিহিং পাটকাই উৎসৱ** () হৈছে অসমৰ তিনিচুকীয়া জিলাৰ লেখাপানীত অনুষ্ঠিত হোৱা বাৰ্ষিক উৎসৱ। পাটকাই পৰ্বত আৰু দিহিং নদীৰ নাম অনুসৰি এই উৎসৱৰ নাম দিহিং পাটকাই উৎসৱ ৰখা হৈছে। ২০০২ চনৰ পৰা এই উৎসৱ নিয়মীয়াকৈ উদ্‌যাপন কৰি অহা হৈছে। ২০০২ বৰ্ষৰ উৎসৱত মুখ্য অতিথি আছিল সেই সময়ৰ ভাৰতৰ ৰাষ্ট্ৰপতি ড॰ এ পি জে আব্দুল কালাম। পৰ্যটক সকলক আনন্দ-উল্লাস কৰাৰ সুবিধা কৰি দিয়া লক্ষ্যৰে এই উৎসৱ অসম চৰকাৰে আয়োজন কৰে।

## মূল কাৰ্যক্ৰমনিকা
দিহিং পাটকাই উৎসৱত বিশেষকৈ চাহ উদ্যোগৰ লগত জড়িত ঠাই ভ্ৰমণ, জনগোষ্ঠীসমূহৰ দ্বাৰা ব্যৱহৃত সামগ্ৰী সমূহৰ মেলা, প্ৰাকৃতিক পৰিৱেশৰ মাজত আমেজ লোৱা আদি অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হৈছে। এই উৎসৱৰ এটা উল্লেখযোগ্য আকৰ্ষণ হৈছে দ্বিতীয় বিশ্বযুদ্ধৰ সৈন্যসকলৰ সমাধিস্থল পৰিভ্ৰমণ কৰাৰ সুবিধা দিয়া হয়। ইয়াৰ উপৰিও অসমক ম্যানমাৰৰ লগত সংযোজিত কৰা ষ্টিলৱেল পথটো চোৱাৰো সুবিধা দিয়া হয়। এই উৎসৱৰ সময়ত খাদ্য সামগ্ৰীৰ মেলা, বাণিজ্য মেলা, সাংস্কৃতিক অনুষ্ঠান আদিৰো আয়োজন কৰা হয়। পৰ্যটকসকলে হাতী ছাফাৰীৰ জৰিয়তে বনাঞ্চলসমূহ চোৱাৰো সুবিধা কৰি দিয়া হয়। এই উৎসৱৰ সময়ত চাহ বাগান আৰু ডিগবৈৰ তৈলক্ষেত্ৰ সমূহ পৰিভ্ৰমণ কৰিবলৈ ইয়াৰ পৰা সুবিধা কৰি দিয়া হয়।

## আলোকচিত্ৰ

Image:Pangsau Pass.jpg|পাঙচাও গিৰিপথৰ পৰা পাটকাই পৰ্বত দেখা গৈছে
Image:Ledo Burma Roads Assam-Burma-China.gif|*লিডু ৰ'ড* আৰু *বাৰ্মা ৰ'ড*
Image:African-americans-wwii-009.jpg|U.S.-built Army trucks over the Ledo supply road


## লগতে চাওক
*দিহিং নদী
*পাটকাই

## তথ্য সংগ্ৰহ

## বাহ্যিক সংযোগ
*Dehing Patkai Festival
*Dehing Patkai Festival of Assam 

শ্ৰেণী:অসমৰ উৎসৱসমূহ
শ্ৰেণী:মহোৎসৱ