open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
বিশ্ব জনসংখ্যা দিৱস

**বিশ্ব জনসংখ্যা দিৱস** () হৈছে এক বাৰ্ষিক অনুষ্ঠান। প্ৰতি বছৰে ১১ জুলাইত এই দিৱস পালন কৰা হয়। ইয়াৰ দ্বাৰা বিশ্ব জনসংখ্যাৰ বিষয়সমূহৰ প্ৰতি সজাগতা সৃষ্টিৰ চেষ্টা কৰা হয়। ১৯৮৯ চনত ৰাষ্ট্ৰসংঘৰ উন্নয়ন কাৰ্যসূচীৰ গভৰ্নিং কাউন্সিলে এই দিৱসৰ ঘোষণা কৰে। ১৯৮৭ চনৰ ১১ জুলাইত পাঁচ বিলিয়ন দিৱসৰ জনস্বাৰ্থৰ দ্বাৰা এই দিৱসটো অনুপ্ৰাণিত। উক্ত তাৰিখত বিশ্বৰ জনসংখ্যা আনুমানিক পাঁচ বিলিয়নৰ কাষ চাপিছিল।

## লক্ষ্য
বিশ্ব জনসংখ্যা দিৱসৰ লক্ষ্য হৈছে পৰিয়াল পৰিকল্পনা, লিংগ সমতা, দৰিদ্ৰতা, মাতৃ স্বাস্থ্য আৰু মানৱ অধিকাৰৰ গুৰুত্ব আদি বিভিন্ন জনসংখ্যা বিষয়ৰ ওপৰত জনসাধাৰণৰ সজাগতা বৃদ্ধি কৰা।

ড° কে.চি.জাখৰিয়ায়ে উক্ত দিনটোৰ পৰামৰ্শ দিছিল কিয়নো তেওঁ বিশ্ব বেংকত জনগাঁথনিবিদ হিচাপে কাম কৰাৰ সময়ত জনসংখ্যা পাঁচ বিলিয়ন পৰ্যন্ত বৃদ্ধি হৈছিল। কোটি কোটি লোকৰ সংখ্যা বৃদ্ধিৰ লগে লগে বিশ্বৰ জনসংখ্যাৰ প্ৰতি সংবাদ মাধ্যমৰ আগ্ৰহ আৰু সাধাৰণ সজাগতা বৃদ্ধি পায় যদিও বিশ্বৰ জনসংখ্যা প্ৰায় প্ৰতি ১৪ মাহৰ মূৰে মূৰে ১০ কোটি বৃদ্ধি পায়। ২০১৬ চনৰ ৬ ফেব্ৰুৱাৰীত বিশ্বৰ জনসংখ্যা ৭,৪০০,০০০,০০০ আৰু ২০১৭ চনৰ ২৪ এপ্ৰিলত ই ৭,৫০০,০০০,০০০ হয় বুলি অনুমান কৰা হৈছিল। ২০১৯ চনত বিশ্বৰ জনসংখ্যা ৭,৭০০,০০০,০০০ আছিল।

২০২০ চনৰ নৱেম্বৰ মাহত ইউএনএফপিএই কেনিয়া আৰু ডেনমাৰ্ক চৰকাৰৰ সৈতে মিলি নাইৰোবিত এক উচ্চ পৰ্যায়ৰ সন্মিলন আহ্বান কৰি এই পূৰণ নোহোৱা লক্ষ্যসমূহ লাভৰ প্ৰচেষ্টা ত্বৰান্বিত কৰে। বিশ্ব জনসংখ্যা দিৱসত বিশ্বৰ বিভিন্ন প্ৰান্তৰ পৰা অহা সমৰ্থকসকলে নেতা, নীতি নিৰ্ধাৰক, তৃণমূল পৰ্যায়ৰ সংগঠক, প্ৰতিষ্ঠান আৰু অন্যান্যসকলক প্ৰজনন স্বাস্থ্য আৰু অধিকাৰক সকলোৰে বাবে বাস্তৱত পৰিণত কৰাত সহায় কৰিবলৈ আহ্বান জনায়।

## টোকা

## তথ্যসূত্ৰ
*

## বাহ্যিক সংযোগ

*World Population Day 2022 
*UN population estimates and projections
*World and US Population clock

শ্ৰেণী:দিৱসসমূহ
থাপনা (মুখপত্ৰ)

**থাপনা** হাফলং নামঘৰৰ বছৰেকীয়া মুখপত্ৰ৷ “থাপনা’’ৰ ভাষা অসমীয়া৷ নামঘৰৰ মুখপত্ৰ যদিও ইয়াত কেৱল ধৰ্মীয় বিষয়বস্তুহে আছে এনে নহয়, ইয়াত হাফলঙৰ জাতি-জনজাতিৰ নানা সাংস্কৃতিক বিষয়ৰ লেখাই ঠাই পায়৷
## বিৱৰণ
পাহাৰীয়া জিলা ডিমা হাচাওৰ সদৰ ঠাই হাফলঙত চাকৰিসূত্ৰে বাস কৰা ভৈয়ামৰ অসমীয়াভাষী অসমীয়া লোকৰ মিলনৰ একমাত্ৰ উমৈহতীয়া ঠাই হাফলং নামঘৰ৷ এই নামঘৰৰে ৭ আগষ্টৰ প্ৰতিষ্ঠা দিৱসত প্ৰতি বছৰে “থাপনা’’ উন্মোচন কৰা হয়৷ “থাপনা’’ৰ সূচনা হৈছিল, ১৯৯১ চনৰ ৭ আগষ্ট তাৰিখে৷ প্ৰথম সংখ্যাৰ পৰা একেৰাহে চতুৰ্থ বছৰৰ চতুৰ্থ সংখ্যালৈ সম্পাদক আছিল ধৰ্মেশ্বৰ দুৱৰা৷ চতুৰ্থ সংখ্যাটি প্ৰকাশ পোৱাৰ পিছত “থাপনা’’ অদৃশ্য কাৰণত বন্ধ হৈ যায়৷ দীৰ্ঘ বিৰতিৰ পাছত ২০০৮ চনত হাফলং নামঘৰৰ ৰূপালী জয়ন্তী বৰ্ষত পুনৰ মুখপত্ৰ “থাপনা’’ প্ৰকাশৰ সিদ্ধান্ত লোৱা হয়৷ এই উদ্দেশ্যে দিগন্ত দাসক সম্পাদক নিৰ্বাচিত কৰা হয়৷ সেইবৰ্ষৰ সংখ্যাটোক পঞ্চম সংখ্যা হিচাপে ধৰি বৰ্তমানলৈ থাপনা প্ৰতি বছৰে প্ৰকাশ হৈ আছে৷ নামঘৰৰ পৰিচালনা সমিতিয়ে প্ৰতিবছৰে সম্পাদক আৰু সম্পাদনা সমিতি নিৰ্বাচিত কৰি দিয়ে আৰু তেওঁলোকে মুখপত্ৰখনি সজাই উলিয়ায়৷
## থাপনাৰ প্ৰথম চাৰিটা সংখ্যা
থাপনাৰ প্ৰথম চাৰিটা সংখ্যাৰ সম্পাদক আছিল ধৰ্মেশ্বৰ দুৱৰা৷ তেখেতৰ সম্পাদনাত ড° মহেশ্বৰ নেওগ, বীৰেন্দ্ৰনাথ দত্ত, শিৱনাথ বৰ্মন, মেনসিং তেৰাং, কৰবী ডেকা হাজৰিকা, মোহিনী মোহন শইকীয়া, কেশৱানন্দ দেৱগোস্বামী, লীলা গগৈম যতিন্দ্ৰনাথ গোস্বামী, নাহেন্দ্ৰ পাদুন, বাপচন্দ্ৰ মহন্ত, সত্যেন্দ্ৰনাথ শৰ্মা, নবীন চন্দ্ৰ শৰ্মা আৰু প্ৰবীণ চন্দ্ৰ দাস আদি সাহিত্যিকৰ লেখা প্ৰকাশ পাইছিল৷ ঘাইকৈ গদ্যময় মুখপত্ৰখনত শংকৰী কলা-কৃষ্টি বিষয়ক লেখা দুৱৰাৰ সম্পাদনাত ঠাই পায়৷ গুৰুচৰিতৰ পুনৰ অধ্যয়নৰ আৱশ্যকতা, অসমত নৱ-বৈষ্ণৱ আদৰ্শ আৰু সংগঠন : সাম্প্ৰতিক সামাজিক পৰিস্থিতিৰ পৰিপ্ৰেক্ষিতত, শংকৰী ধৰ্মৰ সৰলতা, মাধৱদেৱৰ দাৰ্শনিক চিন্তাধাৰা, হিন্দু-মুছলমানৰ সম্প্ৰীতি স্থাপনত ধৰ্মৰ ভূমিকা, গুৰু নানক আৰু শংকৰদেৱ, জেমী নগা সকলৰ ধৰ্মীয় পৰম্পৰা, শংকৰী সংস্কৃতি, অসমৰ জনজাতীয় সংস্কৃতিত শমকৰী সংস্কৃতিৰ প্ৰভাৱ, শাস্ত্ৰীয় সংগীত আৰু বৰগীত, অংকীয়া নাটৰ গদ্যৰীতি, পুতলা নাচ, অংকীয়া নাট ভাওনাৰ উৎপত্তি সন্দৰ্ভত মধ্যযুগৰ ভাৰতীয় নাট্যানুষ্ঠানৰ বিচাৰ আদি শিৰোনামাৰে বিভিন্ন লেখা থাপনাত প্ৰকাশ পাইছিল৷
## পৰৱৰ্তীকালৰ থাপনা
দিগন্ত দাসৰ সম্পাদনাত ৰূপালী জয়ন্তী বৰ্ষৰ থাপনা প্ৰকাশ পায় ২০০৮ চনত৷ মুঠ পৃষ্ঠা সংখ্যা আছিল, ৮০, আৰু এই সংখ্যা থাপনা স্থানীয় লেখক-লেখিকাসকলৰ বিভিন্ন প্ৰবন্ধ আদিৰে সজোৱা হয়৷ বৰ্তমানলৈ প্ৰতি বছৰে থাপনা বিভিন্ন সম্পাদকৰ সম্পাদনাত প্ৰকাশ পাই আছে৷
## তথ্য সূত্ৰ

শ্ৰেণী:অসমীয়া আলোচনী
থৰ: লাভ এণ্ড থাণ্ডাৰ

**থৰ: লাভ এণ্ড থাণ্ডাৰ** (ইংৰাজী: Thor: Love and Thunder) হৈছে মাৰ্ভেল ষ্টুডিঅ'ৰ দ্বাৰা প্ৰযোজিত আৰু ৱাল্ট ডিজনী ষ্টুডিঅ'জ মোচন পিকচাৰ্ছে বিতৰণ কৰা মাৰ্ভেল কমিক্সৰ ওপৰত আধাৰিত ২০২২ চনত মুক্তি প্ৰাপ্ত এখন আমেৰিকান ছুপাৰহিৰো ছবি। ই “থৰ: ৰাংনাৰক (২০১৭)”ৰ ছিকুৱেল আৰু মাৰ্ভেল চিনেমেটিক ইউনিভাৰ্ছ (এম.চি.ইউ.)ৰ ২৯ সংখ্যক ছবি। ছবিখনৰ চিত্ৰনাট্যকাৰ হৈছে জেনিফাৰ কেটিন ৰবিনছনৰ আৰু টাইকা ৱাইটিটি। টাইকা ৱাইটিটিয়ে পৰিচালনা কৰা এই ছবিখনত ক্ৰিষ্টিয়ান বেল, টেছা থম্পছন, জেইমি আলেকজেণ্ডাৰ, ৱেইটিটি, ৰাছেল ক্ৰ’, আৰু নাটালি প’ৰ্টমেনৰ সৈতে থৰৰ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছে ক্ৰিছ হেমছৱৰ্থে। ছবিখনত থৰে অভ্যন্তৰীণ শান্তিৰ সন্ধান কৰে, কিন্তু ভেলকাইৰী (থম্পছন), কৰ্গ (ৱাইটিটি), আৰু জেন ফষ্টাৰ (পৰ্টমেন)— ছবিখনত মাইটি থৰ—ৰ সহযোগত সকলো দেৱতাক নিৰ্মূল কৰাৰ পৰা “গ’ৰ দ্য গড বুচাৰ” (বেল)ক পৰাস্ত কৰিবলৈ কৰ্মক্ষেত্ৰলৈ প্ৰত্যাগমন কৰিবলগীয়া হয়। 

হেমছৱৰ্থ আৰু ৱাইটিটিয়ে ২০১৮ চনৰ জানুৱাৰী মাহৰ ভিতৰত ৰেংনাৰকৰ ছিকুৱেলৰ পৰিকল্পনাৰ বিষয়ে আলোচনা কৰিছিল। ২০১৯ চনৰ জুলাই মাহত লাভ এণ্ড থাণ্ডাৰৰ বিষয়ে আনুষ্ঠানিক ঘোষণা কৰা হৈছিল। ১৯৮০ চনৰ পৰা অনুপ্ৰাণিত দুঃসাহসিক অভিযান কাহিনী আৰু এখন ৰোমান্তিক ছবি হিচাপে পৰিচালকে লাভ এণ্ড থাণ্ডাৰক ৰাংনাৰকতকৈ কিছু পৃথক শৈলীত নিৰ্মাণ কৰিব বিচাৰিছিল। তেওঁ জেছন এৰনৰ কমিক চৰিত্ৰ মাইটি থৰৰ উপাদানসমূহ ছবিখনত সংযোজিত কৰিছিল, য'ত কৰ্কট ৰোগত আক্ৰান্ত ফষ্টাৰে থৰৰ পোছাক আৰু শক্তি আহৰণ কৰা দেখা গৈছিল। ২০২০ চনৰ ফেব্ৰুৱাৰী মাহত ৰবিনছনে চিত্ৰনাট্যত অৰিহণা যোগাবলৈ যোগদান কৰে, আৰু সেই বছৰৰ শেষৰ ফালে “গাৰ্ডিয়ানছ অৱ দ্য গেলাক্সি”ৰ উপস্থিতিকে ধৰি অধিক কাষ্টিং প্ৰকাশ পায়। ২০২০ চনৰ শেষৰ ফালে ছবিখন আৰম্ভ কৰাৰ আশা কৰা হৈছিল যদিও ক’ভিড-১৯ মহামাৰীৰ বাবে পলম হৈছিল। অৱশেষত ২০২১ চনৰ জানুৱাৰী মাহত অষ্ট্ৰেলিয়াৰ ছিডনীত চিত্ৰগ্ৰহণ আৰম্ভ হয় আৰু জুন মাহৰ আৰম্ভণিত নিৰ্মাণ কাৰ্য সমাপ্ত কৰা হয়। 

এম.চি.ইউ.ৰ চতুৰ্থ পৰ্যায়ৰ অংশ হিচাপে ২০২২ চনৰ ২৩ জুনত হলিউডৰ এল কেপিটান থিয়েটাৰত থৰ: লাভ এণ্ড থাণ্ডাৰৰ প্ৰিমিয়াৰ আৰু ৮ জুলাইত আমেৰিকাত মুক্তি পাইছিল। ছবিখনে ইয়াৰ লঘু স্বভাৱ আৰু অভিনেতা-অভিনেত্ৰীসকলৰ অভিনয়ৰ বাবে সমালোচকৰ পৰা প্ৰশংসা লাভ কৰাৰ বিপৰীতে চিত্ৰনাট্য আৰু সুৰ অসামঞ্জস্যৰ বাবে সমালোচনাৰ সন্মুখীন হৈছে। থৰ: লাভ এণ্ড থাণ্ডাৰে বিশ্বজুৰি ৩১৫ মিলিয়ন ডলাৰ উপাৰ্জন কৰিছে আৰু ২০২২ চনৰ দশম সৰ্বাধিক উপাৰ্জনকাৰী ছবি হিচাপে পৰিগণিত হৈছে।

## তথ্য সংগ্ৰহ
জনপ্ৰিয় ইতিহাস

**জনপ্ৰিয় ইতিহাস** () হৈছে এক বহল ধাৰাৰ ইতিহাস ৰচনা যিয়ে জনপ্ৰিয় দৃষ্টিভংগী গ্ৰহণ কৰে, বহল পাঠকক লক্ষ্য কৰি লয়, আৰু সাধাৰণতে বিদ্বান বিশ্লেষণতকৈ আখ্যান, ব্যক্তিত্ব আৰু প্ৰাঞ্জল বিশদতাৰ ওপৰত গুৰুত্ব আৰোপ কৰে। এই শব্দটো পেছাদাৰী শৈক্ষিক বা বিদ্বান ইতিহাস লিখাৰ বিপৰীতে ব্যৱহাৰ কৰা হয় যিটো সাধাৰণতে অধিক বিশেষজ্ঞ আৰু কাৰিকৰী আৰু, সেয়েহে, সাধাৰণ পাঠকৰ বাবে কম সুলভ। 
## ধাৰণাসমূহ
জনপ্ৰিয় ইতিহাসক একধৰণৰ "নৈতিক বিজ্ঞান" হিচাপে প্ৰক্ষেপিত কৰা হৈছে। যিয়ে অতীতক কেৱল নিজৰ স্বাৰ্থৰ বাবেই নহয়, ইতিহাসে কেনেকৈ নৈতিকভাৱে দায়বদ্ধ হৈ বৰ্তমানক সহজ কৰি তুলিব পাৰে তাৰ ওপৰতো আলোকপাত কৰে। একাংশই ইয়াক এনে লেখকৰ দ্বাৰা উৎপাদিত ইতিহাস হিচাপে লয় যিসকলে বিজ্ঞানৰ ভাষাক সাধাৰণ দৈনন্দিন ভাষালৈ অনুবাদ কৰিব পৰাকৈ দক্ষ। তেওঁলোকৰ আলোচনাও সহজবোধ্য।

কিছুসংখ্যক পণ্ডিতে জনপ্ৰিয় ইতিহাসৰ বিকাশৰ কাৰণ হিচাপে বেনছন লছিং, ডেভিদ পে, আৰু মেৰী বোথাম হাউইটৰ দৰে লেখক-পৰিৱৰ্তিত ইতিহাসবিদৰ ক্ৰমবৰ্ধমান হাৰটোকেই দিব খোজে। কাৰণ তেওঁলোকে ঐতিহাসিক পৰিঘটনাসমূহ "ভাল শৈলীৰে" লিখিছিল আৰু প্ৰকাশকৰ বাবেও অধিক আকৰ্ষণীয় কৰি তুলিছিল।
## জনপ্ৰিয় ইতিহাসবিদ
কিছুসংখ্যক জনপ্ৰিয় ইতিহাসবিদৰ শৈক্ষিক সংযোগ নাই। আনহাতে কিছুসংখ্যক শিক্ষাবিদ, বা প্ৰাক্তন শিক্ষাবিদ, যিসকলে (এজন লেখকৰ মতে) "শৈক্ষিক ক্ষেত্ৰখনৰ পৰা কেনেবাকৈ বিমূৰ্ত হৈ সাংস্কৃতিক মন্তব্যকাৰী হৈ পৰিছে।"  হয়তো ইতিহাসত এটা প্ৰাৰম্ভিক ডিগ্ৰী লোৱাৰ পাছত একাংশই সাংবাদিক হিচাপে কাম কৰিছিল। জনপ্ৰিয় ইতিহাসবিদসকল ৰাষ্ট্ৰীয়ভাৱে বিখ্যাত বা বেষ্ট-চেলাৰ লেখক হ'ব পাৰে আৰু "ৰাজহুৱা ইতিহাসবিদ" হিচাপে নিজৰ ভূমিকাত বিশেষ ৰাজনৈতিক দৃষ্টিভংগীৰ স্বাৰ্থ পূৰণ কৰিব পাৰে বা নকৰিবও পাৰে। "আনুষ্ঠানিক ইতিহাস" আৰু "অনুমোদিত জীৱনী"ৰ বহু লেখকে বিশেষ প্ৰতিষ্ঠান বা ৰাজহুৱা ব্যক্তিৰ স্বাৰ্থ পূৰণ কৰা জনপ্ৰিয় ইতিহাসবিদ হিচাপে যোগ্যতা অৰ্জন কৰিব পাৰে। 

জনপ্ৰিয় ইতিহাসবিদসকলে শেহতীয়া বছৰবোৰত শৈক্ষিক প্ৰকাশনত আধিপত্য বিস্তাৰ কৰা বিশ্ববিদ্যালয়ৰ প্ৰেছবোৰৰ পৰিৱৰ্তে সাধাৰণ প্ৰকাশকৰ "সাধাৰণ তালিকা"ত অন্তৰ্ভুক্ত হোৱাৰ লক্ষ্য ৰাখে। ক্ৰমান্বয়ে জনপ্ৰিয় ইতিহাসবিদসকলক টেলিভিছনৰ জগতলৈও লৈ যোৱা হৈছে। কিতাপ বা তথ্য-চিত্ৰৰ লগত তেওঁলোকে সহযোগিতামূলক অনুষ্ঠানত অংশ লোৱাটোও এইসমূহ পৰিৱৰ্তনৰ এটা বিশিষ্ট। 

## উদাহৰণ
### শৈক্ষিক
শৈক্ষিক সম্পৰ্ক থকা আমেৰিকাৰ জনপ্ৰিয় ইতিহাসবিদসকলৰ শেহতীয়া উদাহৰণসমূহৰ ভিতৰত আছে ডেনিয়েল জে বুৰ্ষ্টিন, ষ্টিফেন ই এম্ব্ৰ’জ, ডৰিছ কেয়াৰ্নছ গুডউইন আৰু প’লিন মাইয়াৰ। 

ব্ৰিটিছৰ জনপ্ৰিয় ইতিহাসবিদসকলৰ শেহতীয়া উদাহৰণ: নিয়াল ফাৰ্গুচন, মেৰী বিয়াৰ্ড, ক্ৰিষ্টোফাৰ হিবাৰ্ট, টম হলণ্ড, চাইমন চেবাগ মণ্টেফিঅ’ৰ, চাইমন শ্বামা, এৰিক হবছবাম, পল জনছন, ই. পি. থম্পছন, এ. জে. পি. টেইলৰ (টেলিভিছনত ইতিহাসৰ পথ প্ৰদৰ্শক) আৰু ক্ৰিষ্টোফাৰ হিল।

### অশৈক্ষিক
আমেৰিকাৰ ৱালটাৰ লৰ্ড, ব্ৰুচ কেটন, ডেন কাৰ্লিন, শ্বেলবী ফুট, ডেভিড মেকঁকালো, মেক্স কাটলাৰ, ৰন কাটলাৰ, আৰু বাৰ্বাৰা ডব্লিউ টাচমেন,জন জুলিয়াছ নৰ্ৱিচ, চাৰ্লছ এলেন, তাৰিক আলী আদি। 
## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:সাহিত্য
উপন্যাস

**উপন্যাস** () হৈছে আখ্যানমূলক কল্পকাহিনীৰ তুলনামূলকভাৱে দীঘলীয়া ৰচনা। উপন্যাস সাধাৰণতে গদ্যত লিখা হয় আৰু কিতাপ হিচাপে প্ৰকাশ কৰা হয়। গদ্য কল্পকাহিনীৰ দীঘলীয়া গ্ৰন্থৰ ক্ষেত্ৰত প্ৰযোজ্য বৰ্তমানৰ ইংৰাজী শব্দটো ইটালীয় ভাষাৰ পৰা উদ্ভৱ হৈছে। শব্দটো হৈছেঃ Novella.(।) যাৰ অৰ্থ "নতুন", "বাতৰি", বা "নতুন কিবা এটাৰ চমু কাহিনী"। ইয়াৰ আকৌ উৎপত্তিস্থল লেটিন ভাষাৰ Novellaৰ পৰা।  নাথানিয়েল হথৰ্ন,হাৰ্মান মেলভিল, এন ৰেডক্লিফ, জন কাউপাৰ পাউইছ আদিৰ দৰে একাংশ ঔপন্যাসিকে তেওঁলোকৰ উপন্যাসক বৰ্ণনা কৰিবলৈ "ৰোমাঞ্চ" শব্দটো পছন্দ কৰিছিল।

মাৰ্গাৰেট ডুডিৰ মতে উপন্যাসৰ "প্ৰায় দুহাজাৰ বছৰৰ এক অবিৰত আৰু ব্যাপক ইতিহাস" আছে। ইয়াৰ উৎপত্তি প্ৰাচীন গ্ৰীক আৰু ৰোমান উপন্যাসত, চিভাল্ৰিক ৰোমাঞ্চত আৰু ইটালীৰ ৰেনেছাঁ উপন্যাসৰ পৰম্পৰাৰ আধাৰত সম্পন্ন হৈছে।  প্ৰাচীন ৰোমাঞ্চৰ ৰূপটোক ৰমন্যাসবাদে পুনৰুজ্জীৱিত কৰিছিল, বিশেষকৈ ৱালটাৰ স্কটৰ ঐতিহাসিক ৰোমাঞ্চ আৰু *গথিক* উপন্যাসখনে। এম.এইচ.আব্ৰামছ আৰু ৱালটাৰ স্কটকে ধৰি একাংশই যুক্তি দিছে যে উপন্যাস হৈছে এখন কল্পকাহিনী আখ্যান যিয়ে এখন সমাজৰ অৱস্থাৰ বাস্তৱিক চিত্ৰণ প্ৰদৰ্শন কৰে। আনহাতে ৰোমাঞ্চে যিকোনো কাল্পনিক আখ্যানক সামৰি লয় যিয়ে আচৰিত বা অস্বাভাৱিক কাণ্ডৰ ওপৰত গুৰুত্ব আৰোপ কৰে।

আচৰিত বা অস্বাভাৱিক কাণ্ডসমূহ অন্তৰ্ভুক্ত হোৱা কল্পকাহিনীৰ ৰচনাসমূহো উপন্যাস। যাৰ ভিতৰত *দ্য লৰ্ড অৱ দ্য ৰিংছ*, *টু কিল এ মকিংবাৰ্ড*, আৰু *ফ্ৰেংকেনষ্টাইন* অন্যতম। "ৰোমান্স" এনে কল্পকাহিনীৰ ৰচনা যাৰ মূল গুৰুত্ব আশ্চৰ্যজনক বা অস্বাভাৱিক কাণ্ড। ইয়াক ৰোমাণ্টিক প্ৰেমৰ ওপৰত গুৰুত্ব আৰোপ কৰা বিশেষ ধৰণৰ কল্পকাহিনীৰ ধাৰাৰ সৈতে বিভ্ৰান্ত কৰা উচিত নহয়।

একাদশ শতিকাৰ আৰম্ভণিৰ মুৰাছাকি ছিকিবুৰ জাপানীজ গ্ৰন্থ *টেল অৱ গেঞ্জী*ক কেতিয়াবা আখ্যানমূলক ৰূপত অন্তৰংগতাৰ অভিজ্ঞতাৰ আৰম্ভণিৰ ব্যৱহাৰৰ ভিত্তিত **বিশ্বৰ প্ৰথমখন উপন্যাস** হিচাপে অভিহিত কৰা হৈছে। অৱশ্যে ইয়াৰ পূৰ্বেও নিশ্চয়কৈ দীঘলীয়া কাল্পনিক গদ্যৰ ৰচনা আছিল। চীনত ছপা কিতাপৰ প্ৰসাৰৰ ফলত মিং বংশৰ (১৩৬৮–১৬৪৪) ধ্ৰুপদী চীনা উপন্যাসৰ আৱিৰ্ভাৱ হয়। পিছলৈ ছপাশালৰ আৱিষ্কাৰৰ পিছতে গ্ৰন্থ তথা উপন্যাসৰ জগতৰ উন্নয়ন ঘটিছিল। *ডন কুইক্সোট*ৰ লেখক মিগেল ডি চাৰ্ভাণ্টেছক (যাৰ প্ৰথম অংশ ১৬০৫ চনত প্ৰকাশ পাইছিল)ক আধুনিক যুগৰ প্ৰথম উল্লেখযোগ্য ইউৰোপীয় ঔপন্যাসিক হিচাপে সঘনাই উল্লেখ কৰা হয়। সাহিত্যিক বুৰঞ্জীবিদ ইয়ান ৱাটে *দ্য ৰাইজ অৱ দ্য নভেল* (১৯৫৭) গ্ৰন্থত যুক্তি দিছিল যে আধুনিক উপন্যাসখনৰ জন্ম হৈছিল ১৮ শতিকাৰ আৰম্ভণিতে।

শেহতীয়া প্ৰযুক্তিগত বিকাশৰ ফলত বহুতো উপন্যাস অ-ছপা মাধ্যমতো প্ৰকাশ পাইছে: ইয়াৰ ভিতৰত আছে অডিঅ’ কিতাপ, ৱেব উপন্যাস, আৰু ই-বুক। আন এটা অগতানুগতিক কল্পকাহিনী ফৰ্মেট কিছুমান চিত্ৰাংকিত উপন্যাস বা গ্ৰাফিক উপন্যাসত পোৱা যায়। কল্পকাহিনীৰ এই কমিক বুক সংস্কৰণসমূহৰ উৎপত্তি ১৯ শতিকাত হ’লেও শেহতীয়াকৈহে ই জনপ্ৰিয়তা লাভ কৰিছে।

## তথ্যউৎস

শ্ৰেণী:সাহিত্য
সৰস্বতী মন্দিৰ

**সৰস্বতী মন্দিৰ** () বা **সাৰিকা সদন** বা **নৰ্মদ হাউচ** হৈছে ভাৰতৰ গুজৰাটৰ চুৰাটত অৱস্থিত এটা লেখক-গৃহ সংগ্ৰহালয়। ১৮৬৬ চনত গুজৰাটী কবি নৰ্মদে নিৰ্মাণ কৰা এই ঘৰটো ২০১৫ চনত সংস্কাৰ কৰি নৰ্মদলৈ উৎসৰ্গিত এক সংগ্ৰহালয় আৰু স্মৃতিসৌধলৈ ৰূপান্তৰিত কৰা হয়।

## ইতিহাস
নৰ্মদে চুৰাটত বাস কৰিছিল আৰু তেওঁ চুৰাটৰ গোপীপুৰা চুবুৰীৰ আমলিৰণ পথত নিজৰ পূৰ্বপুৰুষৰ ঘৰৰ মুখামুখিকৈ ₹৬০০ টকাত(২০২০ চনত ২৩০,০০০ ₹ বা ৩১০০ মাৰ্কিন ডলাৰৰ সমতুল্য) মাটি কিনিছিল । ১৮৬৬ চনৰ জানুৱাৰী মাহত তেওঁ পুৰণি ঘৰটোৰ সংস্কাৰৰ লগতে নতুন ভৱনৰ নিৰ্মাণকাৰ্য আৰম্ভ কৰে। ইয়াৰ নিৰ্মাণপৰ্ব ১৮৬৬ চনৰ ছেপ্টেম্বৰ মাহত সম্পূৰ্ণ হয়। তেওঁ ভৱনটোৰ নাম সৰস্বতী মন্দিৰ ৰাখি তাতেই লিখা-মেলা কৰিছিল আৰু সময়বিশেষে গৱেষণাৰ বাবেও ব্যৱহাৰ কৰিছিল। পিছে গৃহ নিৰ্মাণে তেওঁৰ আৰ্থিক সমস্যা আৰু অধিক ভয়াৱহ কৰি তুলিছিল।

পিছত জটাশংকৰ ত্ৰিবেদীয়ে এই ঘৰটো ক্ৰয় কৰে। পৰৱৰ্তী সময়ত গজেন্দ্ৰশংকৰ লালশংকৰ পাণ্ডিয়াই ইয়াক ক্ৰয় কৰে কাৰণ তেওঁৰ ডাঙৰ কন্যা ছাৰিকাই ইয়াক ক্ৰয় কৰিবলৈ একপ্ৰকাৰ জোৰ দিছিল। তেওঁ ভৱনটো বহলাই দক্ষিণৰ এক তৃতীয়াংশ অংশত এক্সটেনচন নিৰ্মাণ কৰি ঘৰৰ ওপৰত টিনৰ চাল যোগ কৰিলে। তেওঁ ডাঙৰ কন্যাৰ নামেৰে ইয়াৰ নাম সলনি কৰি *সৰিকা সদন* ৰাখিলে। মৃত্যুৰ পিছতো তেওঁৰ পত্নী কৈলাশে তাতেই বাস কৰি থাকিল। তেওঁলোকে ভৱনটো বিক্ৰী কৰিব বিচাৰিছিল যদিও স্থানীয় বাসিন্দা আৰু নৰ্মদৰ অনুৰাগীসকলে বিৰোধিতা কৰিছিল আৰু ইয়াক সংগ্ৰহালয় বা পুথিভঁৰাললৈ ৰূপান্তৰিত কৰাটো বিচাৰিছিল। পৰৱৰ্তী সময়ত চুৰাট পৌৰ নিগমে ইয়াক ক্ৰয় কৰি নৰ্মদৰ ৰচনা প্ৰকাশ আৰু সংৰক্ষণৰ বাবে উৎসৰ্গিত *কবি নৰ্মদ যুগৱৰ্ত ন্যাস*ক ১৯৯২ চনৰ ২৪ আগষ্টত নৰ্মদৰ জন্ম জয়ন্তীত অৰ্পণ কৰে। ভৱনটো আংশিকভাৱে পুনৰুদ্ধাৰ কৰি স্মৃতিসৌধলৈ ৰূপান্তৰিত কৰা হয় যদিও পিছত পুনৰ চুৰাট পৌৰ নিগমৰ হাতত তুলি দিয়া হয়। ২০১০ চনত কিছু সংস্কাৰ নোহোৱালৈকে ঘৰটো অৱহেলিত হৈ থাকে।

২০১৪ চনত চুৰাট পৌৰ নিগমে ভৱনটোৰ মূল ৰূপলৈ সংস্কাৰ, পুনৰুদ্ধাৰ আৰু সংৰক্ষণৰ কাম আৰম্ভ কৰে। তেওঁলোকে এক্সটেনচনটো আঁতৰাই পেলালে আৰু ক্ষয়প্ৰাপ্ত কাঠৰ অংশ, চাল আৰু মজিয়া সলনি কৰিলে। সংস্কাৰ কৰা ঘৰটো সংগ্ৰহালয়লৈ ৰূপান্তৰিত কৰা হয় আৰু নৰ্মদৰ জীৱন, পৰিয়াল আৰু কৰ্মৰাজিৰ প্ৰবন্ধ আৰু তথ্য প্ৰদৰ্শন কৰা হয়। ভৱনৰ তলৰ মহলাত আছে নৰ্মদৰ আৱক্ষ মূৰ্তি। ইয়াত তেওঁৰ কিতাপ আৰু তেওঁ ব্যৱহাৰ কৰা কিছুমান আচবাবো আছে। এই প্ৰকল্পৰ বাবে ব্যয় হৈছিল ₹৩৫ লাখ ধন (৪৬,০০০ মাৰ্কিন ডলাৰ)।

২০১৫ চনৰ ২৪ আগষ্টত নৰমদৰ ১৮২ সংখ্যক জন্ম জয়ন্তীত এই সংগ্ৰহালয়টো জনসাধাৰণৰ বাবে মুকলি কৰা হয়। 

### প্ৰতিৰূপ
₹১.৫ কোটি (US$200,000) ব্যয় সাপেক্ষে *বীৰ নৰ্মদ দক্ষিণ গুজৰাট বিশ্ববিদ্যালয়*ত ইয়াৰ এটা প্ৰতিৰূপ নিৰ্মাণ কৰা হয় আৰু ইয়াৰ নাম দিয়া হয় *নৰ্মদ স্মৃতি ভৱন* হিচাপে। ইয়াক ২০১৫ চনৰ ২৪ আগষ্টতো মুকলি কৰা হয়।  ইয়াত নৰ্মদৰ কিছু হাতে লিখা পাণ্ডুলিপি আৰু কিছুমান সামগ্ৰী আছে।

## স্থাপত্য
মূল একমহলীয়া ঘৰটো ১০২ বৰ্গ মিটাৰ (১১০০ বৰ্গফুট) এলেকাত বিস্তৃত আছিল। ইয়াৰ কাঠৰ কাঠামো আছিল আৰু বেৰবোৰ ইটাৰে তৈয়াৰ কৰা হৈছিল। দেৱালবোৰত চূণশিলৰে প্লাষ্টাৰ কৰা হৈছিল। ইয়াৰ মজিয়াত চিকচিকিয়া ফিনিচিঙৰ সৈতে কোটা শিলৰ টাইলছ লগোৱা হৈছিল। ইয়াৰ চালখন মাংগালোৰৰ টাইলছৰ সৈতে ঢালযুক্ত আছিল।

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:সাহিত্য
ৱেবৰ প্ৰথম গভীৰ ক্ষেত্ৰ

alt=A picture of many galaxies and stars|thumb|''ৱেবৰ প্ৰথম গভীৰ ক্ষেত্ৰ''
**ৱেবৰ প্ৰথম গভীৰ ক্ষেত্ৰ** হৈছে জেমছ ৱেব মহাকাশ দূৰবীণৰ দ্বাৰা গ্ৰহণ কৰা প্ৰথমখন কাৰ্যকৰী ছবি, য'ত পৃথিৱীৰ পৰা ৪.৬ বিলিয়ন আলোকবৰ্ষ দূৰত থকা SMACS 0723 নামৰ তাৰকাপুঞ্জৰ চৌদিশৰ আকাশ দেখা গৈছে। ২০২২ চনৰ ১১ জুলাইত জনসাধাৰণৰ আগত প্ৰকাশিত এই ছবিখন দূৰবীণৰ Near-Infrared Camera (NIRCam) ৰ দ্বাৰা তোলা হৈছে আৰু ই দক্ষিণ গোলাৰ্ধৰ পৰা দেখা পোৱা আকাশৰ এটা ক্ষুদ্ৰ অঞ্চল সামৰি লৈছে। এই ছবিখনত হাজাৰ হাজাৰ তাৰকাৰাজ্য দেখা যায়, যিটো এতিয়ালৈকে লোৱা আদিম বিশ্বব্ৰহ্মাণ্ডৰ সৰ্বোচ্চ ৰিজ’লিউচনৰ ছবি।

## পটভূমি
জেমছ ৱেব মহাকাশ দূৰবীণে (JWST) অৱলোহিত জ্যোতিৰ্বিজ্ঞান পৰিচালনা কৰে। ৱেবৰ প্ৰথম গভীৰ ক্ষেত্ৰখন টেলিস্কোপৰ নিয়াৰ-ইনফ্ৰাৰেড কেমেৰা (NIRCam) দ্বাৰা লোৱা হৈছিল আৰু ই বিভিন্ন তৰংগদৈৰ্ঘ্যৰ ছবিৰ পৰা প্ৰস্তুত কৰা এটা সংমিশ্ৰণ, মুঠ ১২.৫ ঘণ্টা। ২৪ জানুৱাৰী, ২০২২ৰ পৰা এই মহাকাশযানখনে পৃথিৱীৰ পৰা প্ৰায় ১.৫ মিলিয়ন কিলোমিটাৰ (৯০০,০০০ মাইল) দূৰত্বত পৃথিৱীৰ দ্বিতীয় লেগৰেঞ্জ পইণ্ট (L2) কক্ষপথত ঘূৰি ফুৰিছে। L2 ত, সূৰ্য আৰু পৃথিৱীৰ মহাকৰ্ষণীয় আকৰ্ষণসমূহে সূৰ্যৰ চাৰিওফালে দূৰদৰ্শনীটোৰ গতি পৃথিৱীৰ সৈতে সমন্বয় ৰাখে।

ফটোখনে হাবল মহাকাশ দূৰবীণৰ গভীৰতম ক্ষেত্ৰৰ বাহিৰেও অতি ৰঙা তৰংগদৈৰ্ঘ্যত গভীৰতা লাভ কৰিছিল, যিটোৱে কেইবা সপ্তাহ ধৰি সময় লৈছিল।

SMACS 0723 হৈছে পৃথিৱীৰ দক্ষিণ গোলাৰ্ধৰ পৰা দেখা পোৱা এক তাৰকাপুঞ্জ, আৰু গভীৰ অতীতৰ সন্ধানত হাবল আৰু অন্যান্য দূৰবীণসমূহে ইয়াক প্ৰায়ে পৰীক্ষা কৰিছে।

## বৈজ্ঞানিক ফলাফল
ছবিখনত ৪৬ লাখ বছৰৰ আগতে দেখা পোৱা তাৰকাৰাজ্যৰ থুপ SMACS 0723 দেখুওৱা হৈছে। ৱেবৰ ছবিখনে মাটিত কোনোবাই হাতৰ দৈৰ্ঘ্যত ধৰি ৰখা বালিৰ দানাৰ সমান কৌণিক আকাৰৰ আকাশৰ এটা অংশ আবৰি ৰাখিছে। চিত্ৰিত বহুতো ব্ৰহ্মাণ্ডীয় সত্তাৰ পৰা বিকিৰণ হোৱা পোহৰৰ চৰম দূৰত্বত মহাকাশৰ প্ৰসাৰণৰ বাবে উল্লেখযোগ্য ৰঙা পৰিৱৰ্তন হৈছে।

তাৰকাৰাজ্যৰ থুপটোৰ সংযুক্ত ভৰে মাধ্যাকৰ্ষণ লেন্স হিচাপে কাম কৰিছিল, ইয়াৰ পিছফালে থকা বহু বেছি দূৰৰ তাৰকাৰাজ্যবোৰক বৃদ্ধি কৰিছিল। ৱেবৰ এন আই আৰ কেমে দূৰৰ তাৰকাৰাজ্যবোৰক অতিশয় ফ’কাচলৈ আনিছিল, তৰাৰ থুপ আৰু বিক্ষিপ্ত বৈশিষ্ট্যকে ধৰি আগতে কেতিয়াও দেখা নোপোৱা ক্ষুদ্ৰ ক্ষুদ্ৰ, ক্ষীণ গঠনসমূহ উন্মোচন কৰিছিল

## গুৰুত্ব
ৱেবৰ প্ৰথম গভীৰ ক্ষেত্ৰখন হৈছে জে ডব্লিউ এছ টিৰ পৰা লোৱা প্ৰথমখন সম্পূৰ্ণ ভুৱা ৰঙৰ ছবি, আৰু এতিয়ালৈকে ধৰা পৰা বিশ্বব্ৰহ্মাণ্ডৰ সৰ্বোচ্চ ৰিজ'লিউচনৰ অৱলোহিত দৃশ্য। ছবিখনত বিশ্বব্ৰহ্মাণ্ডৰ এটা সৰু টুকুৰাত হাজাৰ হাজাৰ তাৰকাৰাজ্য উন্মোচিত হৈছে, ৱেবৰ চোকা নিকট অৱলোহিত (near infrared) দৃশ্যই অতি দূৰৰ তাৰকাৰাজ্যসমূহৰ ক্ষীণ গঠনসমূহ উলিয়াই আনিছে, যিয়ে আজিলৈকে প্ৰাৰম্ভিক বিশ্বব্ৰহ্মাণ্ডৰ আটাইতকৈ বিশদ দৃশ্য প্ৰদান কৰিছে।

আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ ৰাষ্ট্ৰপতি জো বাইডেনৰ দ্বাৰা ২০২২ চনৰ ১১ জুলাইত হোৱাইট হাউছৰ এক অনুষ্ঠানত প্ৰথমবাৰৰ বাবে ইয়াক জনসাধাৰণৰ আগত প্ৰকাশ কৰিছিল।

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:জেম্ছ ৱেব টেলিস্কোপ
শ্ৰেণী:মহাকাশবিজ্ঞান
লেখকৰ ঘৰ

**লেখকৰ ঘৰ** () (কেতিয়াবা লেখকৰ, লেখকৰ বা সাহিত্যৰ ঘৰ) হৈছে লেখকসকলে বাস কৰা স্থান। সঘনাই এই ঘৰবোৰ ঐতিহাসিক ঘৰ সংগ্ৰহালয় আৰু সাহিত্য পৰ্যটন স্থলী হিচাপে সংৰক্ষিত হৈ থাকে, যিবোৰক লেখকৰ ঘৰ সংগ্ৰহালয় বুলি কোৱা হয়; বিশেষকৈ যেতিয়া ঘৰবোৰ বিখ্যাত সাহিত্যিক ব্যক্তিৰ ঘৰ হয়। সঘনাই এই অট্টালিকাসমূহ সংৰক্ষিত কৰা হয় যাতে দৰ্শনাৰ্থীসকলক ইয়াৰ ৰচনা আৰু ইয়াৰ ঐতিহাসিক প্ৰসংগতকৈ লেখকৰ বিষয়ে অধিক জানিবলৈ অধিক উৎসাহিত কৰিব পৰা যায়। এই প্ৰদৰ্শনীসমূহ হৈছে এক প্ৰকাৰৰ জীৱনীমূলক সমালোচনাৰ। সাহিত্যিক পৰ্যটনত অংশগ্ৰহণ কৰা ক্ষেত্ৰসমূহৰ দৰ্শকসকল; প্ৰায়ে লেখকসকলৰ অনুৰাগী, আৰু এই অনুৰাগীসকলে তেওঁলোকৰ ভ্ৰমণৰ জৰিয়তে লেখকসকলৰ সৈতে গভীৰ আৱেগিক আৰু শাৰীৰিক সংযোগ বিচাৰি পায়।

এই স্থানসমূহত সাংস্কৃতিক ঐতিহ্য ক্ষেত্ৰসমূহৰ বাবে সাধাৰণ বহুতো কাৰ্য্যকলাপ অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হৈছে, যেনেঃ জীৱন্ত ইতিহাস, সংগ্ৰহালয় প্ৰদৰ্শনী, গাইড ট্যুৰ আৰু কবিতা পঠন। নিউয়ৰ্ক টাইমছৰ মন্তব্যকাৰী এন্নে ট্ৰুবেকে আমেৰিকাত এনে ৭৩টা ঘৰ গণনা কৰিছিল।

বিখ্যাত লেখকসকলৰ বাবে গুৰুত্বপূৰ্ণ ঘৰ বা স্থানসমূহ সংৰক্ষণ কৰাৰ পৰম্পৰাৰ ইতিহাস বৰ পুৰণি। চতুৰ্দশ শতিকাত পেট্ৰাকৰ জন্মস্থান সংৰক্ষণ কৰা হৈছিল, যদিও পেট্ৰাকে সৰুতে তাত সময় কষ্ট কৰিছিল।  ঊনবিংশ শতিকাৰ শেষৰ ফালে আৰু বিংশ শতিকাৰ আৰম্ভণিতে ফ্ৰান্সত লেখকৰ ঘৰক প্ৰতিনিধিত্ব কৰা ফটো-সাংবাদিকতাই লেখকৰ ব্যক্তিগত জীৱনৰ প্ৰতি জনসাধাৰণৰ আগ্ৰহ বৃদ্ধি কৰি তেওঁলোকৰ ঘৰক গন্তব্যস্থান কৰি তুলিছিল।

এই সাহিত্য গৃহসমূহক কেন্দ্ৰ কৰি থকা জনসাধাৰণৰ জনপ্ৰিয় কল্পনা হৈছে নিউ ইংলেণ্ডৰ *‘এন আৰ্ছনিষ্টছ গাইড টু ৰাইটাৰছ হোমছ’* নামৰ ব্যংগমূলক উপন্যাসখনৰ এক কেন্দ্ৰীয় বিষয়বস্তু।

## উল্লেখযোগ্য ঘৰ

জেন অষ্টিনৰ গৃহ সংগ্ৰাহালয়
পাৰ্ল এছ. বাকৰ গৃহ ৰাষ্ট্ৰীয় ঐতিহাসিক সংগ্ৰাহালয়, গ্ৰীণ হিলছ্ ফাৰ্ম
মিখাইল বুলগাক'ভ সংগ্ৰাহালয়, মস্কো
বাৰ্ণছৰ জুপুৰি, ৰবাৰ্ট বাৰ্ণছৰ জুপুৰি
লৰ্ড বায়ৰণৰ নিউজষ্টেড আব্বেই
থ'মাছ কাৰ্লাইলৰ গৃহ
কাছা ডি চাৰভেণ্টাছ
মেলিখ'ভ আৰু হোৱাইট ডাচা (এণ্টন চেখ'ভ)
গ্ৰীণৱে ইষ্টেট (আগাথা ক্ৰিষ্টি)
জন ক্লেয়াৰ ক'টেজ
মাণিং ক্লাৰ্ক কটেজ
কাওপাৰ আৰু নিউটন সংগ্ৰাহালয়

## অধিক পঢ়ক
(১)

(২)

(৩)

(৪)

(৫)

(৬)

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:সাহিত্য
পৰ্যালোচনামূলক প্ৰবন্ধ

**পৰ্যালোচনামূলক প্ৰবন্ধ** () হৈছে এটা নিৰ্দিষ্ট শাখাৰ ভিতৰত এটা বিষয়ৰ ওপৰত বৰ্তমানৰ বুজাবুজিৰ অৱস্থাৰ সাৰাংশ দাঙি ধৰা এটা প্ৰবন্ধ। পৰ্যালোচনামূলক প্ৰবন্ধ এটাক সাধাৰণতে গৌণ উৎস বুলি গণ্য কৰা হয় কাৰণ ইয়াত পূৰ্বতে প্ৰকাশিত অধ্যয়নসমূহৰ পদ্ধতি আৰু সিদ্ধান্তসমূহ বিশ্লেষণ আৰু আলোচনা কৰিব পাৰি। ইয়াৰ এটা জৰীপৰ প্ৰবন্ধ বা বাতৰি প্ৰকাশৰ সাৰাংশসূচক প্ৰবন্ধৰ সৈতে সাদৃশ্য আছে, যিয়ে নতুন তথ্য আৰু ফলাফলৰ ৰিপৰ্ট দিয়াৰ পৰিৱৰ্তে পূৰ্বতে প্ৰকাশিত প্ৰাথমিক আৰু মাধ্যমিক উৎসসমূহৰ জৰীপ আৰু সাৰাংশও কৰে। জৰীপৰ প্ৰবন্ধসমূহক অৱশ্যে তৃতীয় পৰ্যায়ৰ উৎস বুলি গণ্য কৰা হয়, যিহেতু ই নতুন সিদ্ধান্তৰ অতিৰিক্ত বিশ্লেষণ আৰু সংশ্লেষণ প্ৰদান নকৰে। এনে উৎসৰ পৰ্যালোচনাক প্ৰায়ে তৃতীয় পৰ্যায়ৰ পৰ্যালোচনা বুলি কোৱা হয়।

পৰ্যালোচনামূলক প্ৰবন্ধৰ বিশেষজ্ঞ বিদ্যায়তনিক প্ৰকাশনসমূহক পৰ্যালোচনামূলক আলোচনী বুলি জনা যায়। পৰ্যালোচনামূলক আলোচনীসমূহে গ্ৰহণ কৰা পৰ্যালোচনামূলক প্ৰবন্ধসমূহৰ বাবে নিজস্ব প্ৰয়োজনীয়তা থাকে, গতিকে পৰ্যালোচনামূলক প্ৰবন্ধসমূহ জমা দিয়া আলোচনীখনৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰি সামান্য ভিন্ন হ’ব পাৰে।

পৰ্যালোচনামূলক প্ৰবন্ধসমূহে নিম্নোক্ত বিষয়সমূহ শিকায়:

(ক) এটা ক্ষেত্ৰত কাম কৰা মূল লোকসকল
(খ) শেহতীয়া বৃহৎ অগ্ৰগতি আৰু আৱিষ্কাৰসমূহ
(গ) গৱেষণাৰ ক্ষেত্ৰত উল্লেখযোগ্য ব্যৱধান
(ঘ) বৰ্তমানৰ বিতৰ্কসমূহ
(ঙ) গৱেষণা ইয়াৰ পিছত ক’লৈ যাব পাৰে তাৰ পৰামৰ্শ

এটা মেটা-অধ্যয়নে ইতিমধ্যে প্ৰকাশিত বৃহৎ সংখ্যক পৰীক্ষামূলক বা মহামাৰীবিজ্ঞান অধ্যয়নৰ সাৰাংশ দাঙি ধৰে আৰু ইয়াৰ ফলাফলৰ পৰিসংখ্যাগত বিশ্লেষণ প্ৰদান কৰে।

সংশ্লেষণ কৰিবলগীয়া গৱেষণাৰ পৰিমাণ বৃদ্ধি পোৱাৰ সমান্তৰালভাৱে পৰ্যালোচনামূলক প্ৰবন্ধসমূহৰ প্ৰভাৱ আৰু প্ৰাসংগিকতা বৃদ্ধি পাইছে। প্ৰকাশ হৈ থকা মৌলিক গৱেষণাৰ অসংখ্য পঢ়িব নোৱাৰা অনুশীলনকাৰী বা শিক্ষাবিদসকলৰ বাবে তথ্য একত্ৰিত কৰাৰ এক সংক্ষিপ্ত উপায়।

আখ্যানমূলক পৰ্যালোচনা, পদ্ধতিগত পৰ্যালোচনা, মেটা-বিশ্লেষণ আদি বিভিন্ন শ্ৰেণীৰ পৰ্যালোচনামূলক প্ৰবন্ধ আছে। পৰ্যালোচনামূলক প্ৰবন্ধসমূহে নতুন ফলাফলৰ পৰিচয় নিদিয়ে, বৰঞ্চ উপস্থাপন কৰা ফলাফলৰ ওপৰত সিদ্ধান্ত লোৱা, বৰ্তমানৰ ফলাফলসমূহ উল্লেখ কৰে। পৰ্যালোচনামূলক প্ৰবন্ধসমূহক একেটা ক্ষেত্ৰ, অন্তৰ্নিহিত তত্ত্ব বা গৱেষণা পদ্ধতি ব্যৱহাৰ কৰি শ্ৰেণীভুক্ত কৰিব পাৰি।

আখ্যানমূলক পৰ্যালোচনাই কোনো বিষয়বস্তু বা বিষয়ৰ ওপৰত প্ৰকাশিত তথ্যৰ বৰ্ণনা কৰে, কিন্তু বিষয়টোৰ ওপৰত গৱেষণা কৰাৰ লগত জড়িত পদ্ধতিগত প্ৰক্ৰিয়াটো প্ৰায়ে অন্তৰ্ভুক্ত নকৰে। ইয়াৰ ফলত আখ্যানমূলক পৰ্যালোচনা প্ৰবন্ধসমূহ পক্ষপাতমূলক হ’ব পাৰে, মূল গৱেষণাৰ সৈতে জড়িত গুৰুত্বপূৰ্ণ তাত্ত্বিক বিৱৰণ হেৰুৱাব পাৰে, আৰু অধিক অধ্যয়নৰ জৰিয়তে ক্ষেত্ৰখনক অধিক বিকশিত কৰাৰ বাবে উদ্ভাৱনীমূলক পৰামৰ্শ দিব পাৰে। 

## তথ্যসূত্ৰ
হাতেলিখা আলোচনী

**হাতেলিখা আলোচনী** () হৈছে মানুহে হাতেৰে লিখি প্ৰকাশ কৰা আলোচনী। ইয়াত আলোচনীৰ বাবে সংগ্ৰহ কৰা বিষয়সমূহ হাতেৰে লিখাৰ লগতে ইয়াৰ বাবে প্ৰয়োজনীয় অলংকৰণৰ বাবে চিত্ৰ অংকন কৰা আৰু আলোচনীখন বন্ধোৱা আদি সকলো কাম হাতেৰে কৰা হয়। অসমীয়া আলোচনীৰ ইতিহাস আৰম্ভ হয়, ১৮৪৬ চনৰ পৰা। খৃষ্টধৰ্ম প্ৰচাৰ কৰিবলৈ আমেৰিকাৰ পৰা অহা ব্যপ্তিষ্ট মিছনেৰী চাহাবসকলৰ প্ৰচেষ্টাত প্ৰকাশিত "অৰুণোদই"য়ে অসমীয়া সংবাদপত্ৰ আলোচনীৰ ভেটি স্থাপন কৰে।

প্ৰায়বোৰ সাহিত্যিকৰে ছাত্ৰাৱস্থাতে সাহিত্য চৰ্চাৰ উকমুকনি দেখা দিয়ে। তাৰ ফলশ্ৰুতিত বহুত শিক্ষানুষ্ঠানত হাতেলিখা আলোচনীৰ সৃষ্টি হয়। শিক্ষানুষ্ঠানৰ কৰ্তৃপক্ষয়ো এনে কামক সৃষ্টিশীল কৰ্ম হিচাপে বিবেচনা কৰি উৎসাহিত কৰা দেখা যায়। সাহিত্যিক, চিন্তাবিদ ড° হীৰেন গোহাঁইৰো সাহিত্যিক জীৱন আৰম্ভ হৈছিল কলেজিয়েট স্কুলৰ সপ্তম শ্ৰেণীৰ হাতেলিখা আলোচনীত৷ সেউতী (আলোচনী) আছিল অসমীয়া ভাষাত যুগুত কৰা অসমৰ প্ৰথমখন হাতেলিখা আলোচনী৷ অসমৰ কটন কলেজৰ কেইগৰাকীমান শিক্ষাৰ্থীৰ উমৈহতীয়া প্ৰচেষ্টাত ১৯০৭ চনত এই হাতেলিখা আলোচনীখন পোনপ্ৰথমবাৰৰ বাবে মুকলি কৰা হৈছিল৷ 'সেউতী'ৰ প্ৰতিষ্ঠাপক সম্পাদক আছিল সৰ্বেশ্বৰ বৰুৱা৷ আলোচনীখন প্ৰায় আঠবছৰ ধৰি প্ৰকাশ পাইছিল৷ তেনেদৰেই যোৰহাট চৰকাৰী হাইস্কুলৰ প্ৰধান শিক্ষক প্ৰফুল্ল চেটাৰ্জীৰ কাৰ্যকালত বিদ্যালয়ৰ আলোচনী “জেউতি’’১৯২৪ চনত হাতেলিখা অৱস্থাত প্ৰকাশ পাইছিল। জেউতিৰ বাহিৰেও ছাত্ৰসকলে নিজা নিজা শ্ৰেণীৰ পৰা একোখনকৈ আলোচনী হাতেলিখি উলিয়াইছিল। অষ্টম শ্ৰেণীৰ ’ক শাখা’ৰ পৰা “চেনেহী’’ নামৰ হাতেলিখা তিনিমহীয়া আলোচনী ওলাইছিল। এইখনৰ সম্পাদক আছিল অজিত শৰ্মা। কবি অমূল্য বৰুৱাৰ উদ্যোগত “কবিতা মালঞ্চ’’ নামৰ হাতেলিখা কবিতা পুথি প্ৰকাশ কৰিছিল। যোৰহাটৰ ৰ’দালি সভা সাহিত্য চৰ্চাৰ কেন্দ্ৰ আছিল। যোৰহাট চৰকাৰী হাইস্কুলৰ বিভিন্ন ক্লাছৰ দুই এক উদ্যোগী ছাত্ৰই “দৈনিক বাতৰি’’ কাকত হাতেলিখা অৱস্থাত চাৰিকপিকৈ উলিয়াইছিল।
নগাঁৱৰ কলিয়াবৰতো হাতেলিখা আলোচনীৰে সাহিত্য চৰ্চা কৰা হৈছিল। ১৯৪০ চনমানত যতীন্দ্ৰনাথ ভূঞা আৰু সহপাঠী কিছুমানৰ সহযোগত হাতেলিখা আলোচনী “মলয়া’’ প্ৰকাশ পায়। ইয়াৰ বাহিৰে কলিয়াবৰৰ পৰা প্ৰকাশিত হাতেলিখা আলোচনী অকণ, আভা, কুমলীয়া মন, পোহৰ আদি। 

কিছুমান শিক্ষানুষ্ঠানে আৰ্থিক অভাৱৰ বাবে প্ৰথমে হাতেলিখা আলোচনী উলিয়ায়। কটন কলেজৰ পৰা প্ৰকাশিত আৰু দণ্ডীনাথ কলিতা আৰু তাৰক চন্দ্ৰ গোস্বামী সম্পাদিত হাতেলিখা আলোচনী “সেউতী’’ ওলাইছিল। গোবিন্দ চন্দ্ৰ পৈৰা, হৰিপ্ৰসাদ ৰাই, আৰু ধনবাহাদুৰ সোণাৰে ক’হিমাত থাকোঁতে, ছাত্ৰাৱস্থাতে “কমলিনী’’, “সৰস্বতী’’ আৰু “পশুপতি’’ নামে তিনিখন হাতেলিখা আলোচনী উলিয়াই ছাত্ৰসকলৰ মাজত সাহিত্য চৰ্চাৰ পৰিৱেশ তৈয়াৰ কৰিছিল। নগাঁও প্ৰশিক্ষণ মহাবিদ্যালয়ৰ আলোচনী “অংকুৰ’’ হাতেলিখা অৱস্থাত প্ৰকাশ পাইছিল। ঢেকীয়াজুলি চৰকাৰী সাহায্যপ্ৰাপ্ত হাইস্কুলত ১৯৬৩ চনত একেলগে নখন হাতেলিখা আলোচনী উলিওৱা হৈছিল। যোৰহাটৰ পৰা “ভোগদৈ’’ নামৰ চাৰিপৃষ্ঠাৰ অসমীয়া হাতেলিখা বাতৰি কাকত অজিত কুমাৰ শৰ্মাই আৰু Hotnews নামৰ ইংৰাজী কাকত যতি নাৰায়ণ শৰ্মাই সম্পাদনা কৰি উলিয়াইছিল। যোৰহাট নৰ্মাল স্কুলৰ “ছাত্ৰ’’ নামে এখন হাতেলিখা আলোচনী আৰু হাউলী প্ৰশিক্ষণ বিদ্যালয়ৰো “ছাত্ৰ’’ নামেৰে এখন হাতেলিখা আলোচনী প্ৰকাশ পায়। সেইসময়ত কাশী বিশ্ববিদ্যালয়ত পঢ়িবলৈ যোৱা অসমৰ ছাত্ৰসকলৰ সংগঠন ’কাশী আসাম ছাত্ৰ সংঘ’ৰ দ্বাৰাও “জাহ্নৱী’’ নামৰ এখন হাতেলিখা আলোচনী প্ৰকাশ পাইছিল। 

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:আলোচনী
শ্ৰেণী:সাহিত্য
সাহিত্যিক এজেণ্ট

**সাহিত্যিক এজেণ্ট** () হৈছে এনে এজন ব্যক্তি বা এজেণ্ট যিয়ে লেখক আৰু তেওঁলোকৰ লিখিত ৰচনাসমূহক প্ৰকাশক, নাট্য প্ৰযোজক, চলচ্চিত্ৰ প্ৰযোজক, আৰু চলচ্চিত্ৰ ষ্টুডিঅ'ৰ সমুখত প্ৰতিনিধিত্ব কৰে। ইয়াৰ উপৰি বিক্ৰী আৰু চুক্তিৰ আলোচনাত সহায় কৰে। সাহিত্যিক এজেণ্টসকলে প্ৰায়ে ঔপন্যাসিক, চিত্ৰনাট্যকাৰ আৰু অকল্পকাহিনী লেখকক প্ৰতিনিধিত্ব কৰে। তেওঁলোকে তেওঁলোকৰ ক্লায়েণ্টৰ হৈ আলোচনা কৰা বিক্ৰীৰ এটা নিৰ্দিষ্ট শতাংশ (সাধাৰণতে বিদেশী বিক্ৰীৰ ক্ষেত্ৰত বিশ শতাংশ আৰু ঘৰুৱা বিক্ৰীৰ বাবে দহৰ পৰা পোন্ধৰ শতাংশ) দিয়া হয়।

## সুবিধাসমূহ
সাহিত্যিক এজেণ্টে লেখকৰ বাবে বিভিন্ন সেৱা আগবঢ়ায়। তেওঁলোকে লেখকৰ কৰ্মক উপযুক্ত প্ৰকাশকৰ সৈতে সংযোগ কৰে, চুক্তিৰ আলোচনা কৰে, ৰয়েল্টি পেমেণ্ট নিশ্চিত কৰে আৰু লেখক আৰু প্ৰকাশকৰ মাজৰ সমস্যাৰ মধ্যস্থতা কৰে। এজেণ্টসকলে নতুন লেখকসকলক জনসাধাৰণৰ স্বীকৃতি লাভ কৰাত সহায় কৰিব পাৰে। এজেণ্টসকলে প্ৰকাশন প্ৰতিষ্ঠানসমূহকো সহায় কৰে আৰু আনসকলক লেখকৰ ৰচনাসমূহৰ পৰ্যালোচনা, প্ৰকাশন আৰু বিতৰণ প্ৰক্ৰিয়া ক্ষিপ্ৰ কৰি তোলাত সহায় কৰে। বহুতো সুপৰিচিত, শক্তিশালী আৰু লাভজনক প্ৰকাশন প্ৰতিষ্ঠান (যেনেঃ বিগ ফাইভ) সাধাৰণতে সৰু প্ৰকাশকসকলতকৈ অপ্ৰতিনিধিত্বহীন দাখিলৰ বাবে কম মুকলি, বেছিভাগ সময়তে অনাকাংক্ষিত দাখিল নিষিদ্ধ কৰে। এজন অভিজ্ঞ এজেণ্টে বজাৰখন জানে, আৰু তেওঁ কেৰিয়াৰৰ মূল্যৱান পৰামৰ্শ আৰু নিৰ্দেশনাৰ উৎস হ’ব পাৰে। প্ৰকাশযোগ্য লেখক হোৱাটোৱেই কাৰোবাক স্বয়ংক্ৰিয়ভাৱে আধুনিক প্ৰকাশন চুক্তি আৰু পদ্ধতিৰ বিশেষজ্ঞ কৰি তুলিব নোৱাৰে—বিশেষকৈ য’ত টেলিভিছন, চলচ্চিত্ৰ বা বিদেশী অধিকাৰ জড়িত হৈ থাকে। বহু লেখকে এনে বিষয়বোৰ এজেণ্টে চম্ভালাটো পছন্দ কৰে।

## বিচিত্ৰতা
এজন এজেণ্টে উপদেষ্টা হিচাপেও কাম কৰিব পাৰে। এজন লেখকক লেখাৰে কেনেকৈ জীৱিকা উপাৰ্জন কৰিব পাৰি তাৰ বিভিন্ন দিশ দেখুৱাব পাৰে। সাহিত্যিক এজেণ্টসকলে প্ৰায়ে প্ৰকাশন উদ্যোগৰ অন্যান্য দিশত চাকৰিৰ পৰা পৰিৱৰ্তন ঘটায়। যদিও স্ব-প্ৰকাশন বহুত বেছি জনপ্ৰিয় হৈ পৰিছে, তথাপিও সাহিত্যিক এজেণ্টসকলে প্ৰকাশন গৃহসমূহৰ লগত পৰিচয় কৰাই দিয়াত এক উপযোগী ভূমিকা পালন কৰে।

সাহিত্যিক সংস্থাসমূহৰ আকাৰ হয়তো এক ডজন লেখকক প্ৰতিনিধিত্ব কৰা এজন এজেণ্টৰ পৰা আৰম্ভ কৰি জ্যেষ্ঠ অংশীদাৰ, উপ-এজেণ্ট, বিদেশী অধিকাৰ বা অনুজ্ঞাপত্ৰপ্ৰাপ্ত ব্যৱসায়িক সামগ্ৰীৰ সহযোগিতামূলক কাৰ্যপন্থাৰ দৰে বিশেষজ্ঞ, আৰু শ শ ক্লায়েণ্টৰ সৈতে এটা গুৰুত্বপূৰ্ণ প্ৰতিষ্ঠানলৈকে হ’ব পাৰে। বিশেষকৈ সৰু এজেন্সীয়ে বেছিভাগ এজেন্সীয়ে কিছু পৰিমাণে বিশিষ্টতা লাভ কৰে। তেওঁলোকে হয়তো প্ৰতিনিধিত্ব কৰিব পাৰে—কল্পবিজ্ঞান, মূলসুঁতিৰ থ্ৰিলাৰ আৰু ৰহস্য, শিশুৰ কিতাপ, ৰোমাঞ্চ বা অতি সাম্প্ৰতিক অকল্পকাহিনীৰ লেখকসকলক। অতি কম সংখ্যক এজেণ্টে চুটিগল্প বা কবিতাক প্ৰতিনিধিত্ব কৰে।

গ্ৰন্থজগতৰ বৈধ এজেণ্ট আৰু এজেন্সীসকল *এছ’চিয়েশ্যন অৱ অথাৰ্ছ ৰিপ্ৰেজেণ্টেটিভছ* (AAR)ৰ সদস্য হোৱাটো বাধ্যতামূলক নহয়, কিন্তু ৰাইটাৰ’ছ মাৰ্কেটৰ তালিকা অনুসৰি আমেৰিকাৰ বহু এজেণ্ট হৈছে। 'এএআৰ'ৰ সদস্যপদৰ বাবে যোগ্যতা অৰ্জন কৰিবলৈ এজেণ্টসকলে নূন্যতম সংখ্যক কিতাপ বিক্ৰী কৰিব লাগিব আৰু নৈতিকতাৰ নীতি মানি চলিবলৈ প্ৰতিশ্ৰুতিবদ্ধ হ'ব লাগিব। ফলপ্ৰসূ পেছাদাৰী এজেণ্টসকলে প্ৰায়ে আন এজন এজেণ্টৰ বাবে কাম কৰি থাকোঁতে নিজৰ ব্যৱসায় শিকে, যদিও কিছুমানে সম্পাদক হিচাপে কাম কৰাৰ পিছত এজেণ্টিঙলি ৰূপান্তৰিত হয়।

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:সাহিত্য
ৰচনা কবিতা

**ৰচনা কবিতা** () (ইণ্ডোনেছিয়ান: Puisi Esai)ত দুবিধ চিন্তাধাৰাৰ সংমিশ্ৰণ ঘটিছে, যথা কবিতা আৰু ৰচনা। ৰচনা কবিতাৰ নীতিটো প্ৰথমবাৰৰ বাবে ডেনি জানুয়াৰ আলীয়ে প্ৰস্তাৱ আৰু আৰম্ভ কৰিছিল আৰু ২০১২ চনত "ইন দ্য নেইম অৱ লাভ্" শীৰ্ষক এখন গ্ৰন্থৰ জৰিয়তে তেখেতে সৃষ্টিশীলভাৱে প্ৰকাশ কৰিছিল।ইণ্ডোনেছিয়ান আৰু বিদেশী কবিসকলে প্ৰায় ১০০ খন এনেজাতীয় গ্ৰন্থ ৰচনাকবিতা হিচাপে প্ৰকাশ কৰিছে। তাৰ পিছত ২০২০ চনত ৰচনা কবিতা আনুষ্ঠানিকভাৱে *অফিচিয়েল ইণ্ডোনেছিয়ান অভিধান*ত এক নতুন শব্দত পৰিণত হয়। এখন লিখিত গ্ৰন্থই চাৰিটা মাপকাঠী পূৰণ কৰিলে ৰচনা কবিতা বুলি ক’ব পাৰি। প্ৰথমতেঃ ই আভ্যন্তৰীণ, ব্যক্তিগত অভিজ্ঞতাক অন্বেষণ কৰাৰ লগতে মানুহৰ অন্তৰ্নিহিত মানসিক দিশবোৰকো বস্তুনিষ্ঠভাৱে প্ৰকাশ কৰি পাঠকৰ হৃদয় স্পৰ্শ কৰিব লাগিব। দ্বিতীয়তেঃ ই মানৱ জাতিক সামাজিক প্ৰেক্ষাপটত বা এক প্ৰামাণিক ঐতিহাসিক ঘটনাত চিত্ৰিত কৰিব লাগিব। ই কোনো এটা পৰিঘটনাৰ লগত সংলগ্ন সামাজিক বাস্তৱতাক বুজি পোৱা প্ৰাসংগিক গৱেষণাৰ অস্তিত্ব এৰাই চলিব নালাগে। পাদটীকা ব্যৱহাৰ কৰাটোও এৰাই চলা উচিত নহয়, যিহেতু ইয়াৰ ব্যৱহাৰ এই মাধ্যমৰ এটা কেন্দ্ৰীয় দিশ। তৃতীয়তেঃ সাধাৰণ জনতাই পঢ়িব পৰাকৈ সহজ ভাষাত লিখিব লাগিব, তথাপিও ইয়াক মাৰ্জিতভাৱে সজোৱা হ’ব লাগিব। চতুৰ্থতেঃ ইয়াত কোনো এটা নিৰ্দিষ্ট সামাজিক গতিশীলতাক চিত্ৰিত কৰিব লাগিব বা কোনো অপৰাধীৰ চৰিত্ৰৰ সৈতে জড়িত গতিশীলতাক বৰ্ণনা কৰিব লাগিব। ৰচনা কবিতা এটাৰ ৰচনাই ই দীঘলীয়া হৈ বহুতো চুটি অধ্যায়ত বিভক্ত হোৱাৰ সম্ভাৱনাক এৰাই চলিব নালাগে বা বাধা দিব নালাগে। 

২০০৬ চনত পয়েট্ৰি ফাউণ্ডেশ্যনৰ অধ্যক্ষ জন বাৰে "আমেৰিকান পয়েট্ৰি ইন দ্য নিউ চেঞ্চুৰী" শীৰ্ষক এখন গ্ৰন্থ লিখিছিল। গ্ৰন্থখনত জন বাৰে আমেৰিকাত কবিতাৰ বিকাশৰ সমালোচনা লিখিছিল। ইণ্ডোনেছিয়াৰ কবিতাৰ সমসাময়িক জগতখনকো সমালোচনা কৰা হৈছে। জন বাৰে যুক্তি আগবঢ়ায় যে শতিকাজুৰি কবিতাই উল্লেখযোগ্য পৰিৱৰ্তন বুজি পোৱা নাই আৰু জনসাধাৰণৰ বাবে বুজিবলৈ ক্ৰমান্বয়ে কঠিন হৈ পৰিছে। ইয়াৰ প্ৰতি সঁহাৰি জনাই ২০১১ চনত ডেনি জানুয়াৰ আলীয়ে ইণ্ডোনেছিয়াত কবিতাৰ বিকাশৰ ওপৰত সীমিত গৱেষণা কৰিছিল। এই গৱেষণা সম্পূৰ্ণৰূপে তেওঁ প্ৰতিষ্ঠা কৰা ইণ্ডোনেছিয়ান চাৰ্ভে ইনষ্টিটিউট (লিংকাৰন ছাৰভেই ইণ্ডোনেছিয়া)য়ে কৰিছিল। এই গৱেষণাৰ পৰা দেখা গৈছে যে প্ৰায়বোৰ ইণ্ডোনেছিয়ানে, আনকি উচ্চ শিক্ষা গ্ৰহণ কৰাসকলেও সমসাময়িক কবিতাৰ অৰ্থ বুজিবলৈ অতি জটিল অনুভৱ কৰে। আনহাতে, চৈৰিল আনোৱাৰ আৰু ডব্লিউ. ৰেন্দ্ৰাৰ কৰ্মৰাজি বিভিন্ন অৰ্থ থাকিলেও সহজে বুজিব পাৰি।

## প্ৰৱৰ্তক

**ডেনি জানুয়াৰ আলী**, ডেনি জে এ নামেৰে পৰিচিত। তেখেত (জন্ম: ৪ জানুৱাৰী ১৯৬৩ চনত দক্ষিণ সুমাত্ৰাৰ পালেমবাঙত) এজন লেখক, ৰাজনৈতিক পৰামৰ্শদাতা, বৌদ্ধিক, সাহিত্যবিদ, উদ্যোগী আৰু গৱেষক। ২০২১ চনত ৰচনা কবিতা সম্প্ৰদায়ে তেওঁক সাহিত্যৰ নোবেল বঁটাৰ বাবে মনোনীত কৰে। ইণ্ডোনেছিয়াত ডেনি জে এক প্ৰমোয়েদ অনন্ত ট’ৰৰ পিছত সাহিত্যৰ ন'বেলৰ মনোনীত প্ৰাৰ্থী হিচাপে মনোনীত হোৱা দ্বিতীয়জন ব্যক্তি হিচাপে তালিকাভুক্ত কৰা হৈছে। ইণ্ডোনেছিয়াৰ শৈক্ষিক, ৰাজনৈতিক, ছ’চিয়েল মিডিয়া, সাহিত্য আৰু সাংস্কৃতিক জগতত তেওঁৰ কিছুমান অভিলেখ আছে।
## তথ্যসূত্ৰ
ৰীমা বৰা

**ৰীমা বৰা** এগৰাকী ভাৰতীয় চলচ্চিত্ৰনিৰ্মাতা। ২০১৫ চনত মুক্তিপ্ৰাপ্ত বকুল (চলচ্চিত্ৰ)ৰ বাবে তেওঁক বিশেষভাৱে জনা যায়। ৰীমা বৰা পুনেত অৱস্থিত ভাৰতীয় চলচ্চিত্ৰ আৰু দূৰদৰ্শন প্ৰতিষ্ঠানৰ এগৰাকী স্নাতক। তেওঁৰ দ্বাৰা পৰিচালিত চুটিছবি Echoes of Silence ৰ বাবে জুবিন গাৰ্গে শ্ৰেষ্ঠ সংগীত পৰিচালক হিচাপে ৰাষ্ট্ৰীয় বঁটা (ৰজত কমল) বঁটা লাভ কৰে।
## চলচ্চিত্ৰপঞ্জী
* চটক
* সিহঁতৰ কথা (চুটি ছবি)
* Echoes of Silence
* বকুল (চলচ্চিত্ৰ)
* নৈ
## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:অসমৰ চলচ্চিত্ৰ পৰিচালক
শ্ৰেণী:অসমীয়া ভাষাৰ চলচ্চিত্ৰ পৰিচালক
শ্ৰেণী:অসমৰ চিত্ৰগ্ৰহণকাৰী‎
শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
জয়কান্ত গন্ধীয়া

**জয়কান্ত গন্ধীয়া** (ইংৰাজী: Joykanta Gandhiya) বিহু সংস্কৃতিৰ গৱেষক আৰু লোকশিল্পী ৰূপে পৰিচিত৷ তেওঁ অসমীয়া সাহিত্য আৰু সংস্কৃতিলৈ নানা অৱদান আগবঢ়াইছে। তেওঁ অসম সাহিত্য সভাৰ লগত জড়িত গন্ধীয়াই সাত বছৰ একেৰাহে অসম সাহিত্য সভাৰ কাৰ্যনিৰ্বাহক সমিতিৰ সদস্য হৈ থকাৰ উপৰি দুটা কাৰ্যকালৰ বাবে তিনিচুকীয়া জিলা সাহিত্য সভাৰ সভাপতি আছিল৷

## জন্ম আৰু শিক্ষা
যোৰহাট জিলাৰ কৰঙা গাঁৱত ১৯৪৪ চনৰ ২১ ফেব্ৰুৱাৰীত জয়কান্ত গন্ধীয়াৰ জন্ম হয়৷ তেওঁৰ পিতৃৰ নাম আছিল বলোৰাম গন্ধীয়া আৰু মাকৰ নাম ভলেশ্বৰী গন্ধীয়া৷ কৰঙা গাঁৱতে প্ৰাথমিক শিক্ষা লৈ তেওঁ চিনামৰা উচ্চ ইংৰাজী বিদ্যালয়, নৰ্মাল স্কুল, যোৰহাট কলেজ আদিত শিক্ষা গ্ৰহণ কৰে৷ 
## কৰ্মজীৱন
কৰ্মজীৱনৰ আৰম্ভণিতে তেওঁ ধলাজান মধ্য ইংৰাজী বিদ্যালয়ত শিক্ষকতা আৰব্ভ কৰে৷ তাৰপিছত তেওঁ তিনিচুকীয়া মধ্য ইংৰাজী বিদ্যালয়ত শিক্ষকতা কৰ৷ তাৰপিছত তেওঁ চিনামৰা মধ্য ইংৰাজী বিদ্যালয়ত কিছুবছৰ শিক্ষকতা কৰি পিছত ডিগবৈ অসম অইল কোম্পানীৰ চেন্ট্ৰেল আচামীজ প্ৰাইমাৰী স্কুলত যোগদান কৰে আৰু তাৰপৰাই অসম তেল সংমণ্ডলৰ সঞ্চাৰ আৰু জনসম্পৰ্কৰক্ষী বিভাগলৈ বদলি হৈ অৱসৰৰ সময়লৈ তাতেই কৰ্মৰত হৈ থাকে৷

## সাহিত্য কৃতি
জয়কান্ত গন্ধীয়াই মুঠ ৬২ খন গ্ৰন্থ লিখিছিল ৷ তাৰ ভিতৰত ৩১ খন উপন্যাস, ১৩ খন গল্প সংকলন, ২ খন শিশু গ্ৰন্থ, ১৬ খন গৱষণামূলক গ্ৰন্থৰ উপৰি বিভিন্ন কাকত আলোচনীত শতাধিক প্ৰবন্ধ লিখি থৈ গৈছে ৷ তেওঁৰ লেখাসমূহত জতুৱা ঠাঁচৰ ব্যৱহাৰ লক্ষ্য কৰিবলগীয়া৷ গল্প উপন্যাস প্ৰবন্ধ সকলোতে অসমীয়া কৃষ্টি আৰু অসমীয়া কৃষক সমাজৰ ঘাত-প্ৰতিঘাতৰ প্ৰতিচ্ছবি দেখা যায়৷ সমালোচনামূলক প্ৰবন্ধত ভাষাৰ তীৰ্যক সুৰ দেখিবলৈ পোৱা যায়৷ তেওঁৰ বহুল সমাদৃত বিহু বিষয়ক গ্ৰন্থ কেইখন হ’ল ; ’হুঁচৰি : মুকলি বিহু আৰু বিহু নাচ’, ’ৰঙালী বিহুৰ কথা’, ’বিহু : বিধি আৰু ব্যাধি’, আৰু ’বিহু : সংৰক্ষণ আৰু প্ৰত্যাহ্বান’৷ জয়কান্ত গন্ধীয়াৰ সম্পাদনাত প্ৰকাশ পোৱা ’বিহু সংস্কৃতিৰ ৰূপৰেখা’ আন এখন উল্লেখযোগ্য গ্ৰন্থ ৷ এইবোৰৰ উপৰি “জয় ওজা’’ ছদ্মনামত তেওঁ “অসমৰ ঢোলবাদ্য’’ নামেৰে আন এখন পুথিও ৰচনা কৰে৷

## অন্যান্য কৃতি
এগৰাকী সংগঠক হিচাপেও জয়কান্ত গন্ধীয়াই বিভিন্ন কামত জড়িত হৈ পৰিছিল৷ “বিহু সুৰক্ষা সমিতি, অসম’’ নামৰ এটা সংগঠন গঢ়ি অসমত বিহুৰ কৃষ্টি, বৈশিষ্ট অক্ষুণ্ণ ৰাখিবলৈ বিভিন্ন ঠাইত সজাগতামুলক অনুষ্ঠান কৰাৰ উপৰি “বিহুৰে বিৰিণা পাত’’ নামে এলানি ভি,ছি,ডি প্ৰস্তুত কৰিছিল৷ এই ভি,ছি,ডি লানিত হুঁচৰি, গাভৰু বিহু আৰু ৰাতি বিহুক স্বকীয় বৈশিষ্টৰে তুলি ধৰাৰ প্ৰয়াস কৰা হৈছে৷  এইলানি ভি,ছি,ডি তেওঁ স্কুল-কলেজৰ ছাত্ৰ-ছাত্ৰীৰ মাজত বিনামূলীয়াকৈ বিতৰণ কৰিছিল৷ 
## বঁটা সন্মান
লোকশ্ৰী সন্মানেৰে বিভূষিত জয়কান্ত গন্ধীয়াই অসম চৰকাৰৰ শিল্পী পেন্সন লাভ কৰাৰ উপৰি মাধবীলতা সাহিত্য বঁটা, লোক-সংস্কৃতিৰ গৱেষক, ৰসজ্ঞ কল্পদ্ৰুম বঁটা আদিৰ লগতে বিভিন্ন ৰাজহুৱা সম্বৰ্ধনা লাভ কৰিছিল৷ 
## মৃত্যু
জয়কান্ত গন্ধীয়াৰ ১৪ ডিচেম্বৰ ২০২০ তাৰিখে মৃত্যু হয়৷

## তথ্য সূত্ৰ

শ্ৰেণী:সাহিত্যিক
শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি
বাংলাদেশৰ প্ৰধানমন্ত্ৰী

**বাংলাদেশৰ প্ৰধানমন্ত্ৰী** (), আনুষ্ঠানিকভাৱে বাংলাদেশৰ প্ৰধানমন্ত্ৰীৰূপে **[[বাংলাদেশ|বাংলাদেশৰ]]** প্ৰধান কাৰ্যবাহী বিষয়া। 
শ্ৰেণী:Articles containing Bengali-language text
শ্ৰেণী:Articles containing Bengali-language text
প্ৰধান মন্ত্ৰী আৰু কেবিনেট তেওঁলোকৰ নীতি আৰু কাৰ্যকলাপৰ বাবে সংসদ, তেওঁলোকৰ ৰাজনৈতিক দল আৰু অৱশেষত ভোটাৰসকলৰ ওচৰত দায়বদ্ধ। প্ৰধানমন্ত্ৰীৰ নিযুক্তি বাংলাদেশৰ ৰাষ্ট্ৰপতিৰ দ্বাৰা হয়।

১৯৭৫, ১৯৮২-৮৬ আৰু ১৯৯০-৯১ চনত সামৰিক বাহিনীয়ে সামৰিক আইন প্ৰয়োগ কৰাৰ বাবে এই পদটো গ্ৰহণ কৰিছিল। এই সময়ছোৱাত, ৰাষ্ট্ৰীয় চৰকাৰৰ নেতৃত্বই সামৰিক বাহিনীৰ নিয়ন্ত্ৰণত আছিল আৰু ৰাষ্ট্ৰপতি আৰু প্ৰধানমন্ত্ৰীৰ কাৰ্যকৰী ক্ষমতা আছিল। ১৯৯৬ চনৰ পৰা ২০০৮ চনলৈ বাংলাদেশ গণৰাজ্যৰ কেৰেটকাৰ চৰকাৰৰ **মুখ্য পৰামৰ্শদাতাই** সংবিধান অনুসৰি এখন নিৰ্বাচিত চৰকাৰৰ পৰা আন এখন নিৰ্বাচিত চৰকাৰলৈ পৰিৱৰ্তনৰ সময়ত ৯০ দিনৰ বাবে চৰকাৰৰ মুৰব্বী হিচাপে ক্ষমতা পালন কৰিছিল। মুখ্য পৰামৰ্শদাতাই ১০জন পৰামৰ্শদাতাৰ দ্বাৰা গঠিত পৰামৰ্শদাতা সমিতিৰ নেতৃত্ব দিছিল। নিৰ্বাচিত চৰকাৰৰ প্ৰধানমন্ত্ৰীৰ সমান ক্ষমতা থকা বাবে তেওঁৰ কাৰ্যকৰী ক্ষমতা কিছুমান সাংবিধানিক সীমাবদ্ধতাৰ সৈতে সীমাবদ্ধ আছিল। ২০১১ চনত সংবিধানৰ ১৫তম সংশোধনীৰ দ্বাৰা এই ব্যৱস্থা বাতিল কৰা হয়, যাতে ভৱিষ্যতে যিকোনো সাধাৰণ নিৰ্বাচন অনুষ্ঠিত কৰিব পৰা যায়।
প্ৰতিৰোধ সাহিত্য

**প্ৰতিৰোধ সাহিত্য**ত () কল্পকাহিনী, চিনেমা, নাটক, কবিতা, দৃশ্য কলা, গীত আদি অন্তৰ্ভুক্ত যদিও ইয়াৰ মাজতে সীমাবদ্ধ নহয়। প্ৰতিৰোধ সাহিত্যই ইতিহাসৰ বহু ধৰণৰ ৰাজনৈতিক প্ৰতিৰোধক প্ৰতিফলিত কৰে।  প্ৰতিৰোধ সাহিত্য আৰু সংবাদ মাধ্যমে সক্ৰিয়ভাৱে সৃষ্টিশীলভাৱে নিপীড়ন বা নিপীড়নকাৰী ব্যৱস্থাক প্ৰতিহত কৰে। প্ৰতিৰোধ সাহিত্য হৈছে শিল্পৰ অন্যতম কাঠামো যিয়ে আন্দোলনক প্ৰতিৰোধৰ কাহিনীসমূহ যোগাযোগ আৰু সংৰক্ষণ কৰিবলৈ অনুমতি দিয়ে। 

## প্ৰতিৰোধ সাহিত্যৰ ইতিহাস
### আমেৰিকান বিলোপবাদ
বিলোপবাদী আন্দোলনৰ প্ৰতি উৎসাহ আৰু সমৰ্থন বৃদ্ধি কৰাৰ চেষ্টা আৰু বৃদ্ধিৰ বাবে সাধাৰণতে কবিতা, বাতৰি কাকত আৰু গীতৰ ব্যৱহাৰ কৰা হৈছিল। ইয়াৰ উপৰিও কিছুমান দাসত্বত থকা লোকে দাসত্বৰ আখ্যান প্ৰকাশ কৰিছিল যিয়ে তেওঁলোকৰ দাসত্বৰ প্ৰত্যক্ষ অভিজ্ঞতাৰ বিষয়ে নথিভুক্ত কৰিছিল আৰু মাত মাতিছিল।
### ভিয়েটনাম যুদ্ধৰ প্ৰতি আমেৰিকান প্ৰতিৰোধ
'৬০ৰ দশকৰ আৰম্ভণিতে আৰু ৭০ৰ দশকলৈকে ভিয়েটনাম যুদ্ধৰ বিৰোধিতাৰ বাবে বহু ক্ষেত্ৰৰ আমেৰিকান একত্ৰিত হৈছিল। আটাইতকৈ পৰিচিত বিক্ষোভ হৈছে *কেণ্ট ষ্টেট ইউনিভাৰ্চিটিৰ প্ৰতিবাদ*; য'ত ১৯৭০ চনৰ ৪ মে'ত অহাইঅ' নেচনেল গাৰ্ডে চাৰিজন ছাত্ৰক হত্যা কৰিছিল। এই সময়ছোৱাত হোৱা বহুতো ধৰণৰ প্ৰতিৰোধৰ ভিতৰত এই আন্দোলনৰ আটাইতকৈ স্থায়ী সুপৰিণতি হৈছে আমেৰিকাৰ ভোটদানৰ বয়স ২১ বছৰৰ পৰা ১৮ বছৰলৈ হ্ৰাস কৰা।

### সাহিত্যিক অধ্যয়ন
সাহিত্যিক অধ্যয়নত প্ৰতিৰোধ সাহিত্য হৈছে এক উপক্ষেত্ৰ য'ত সাহিত্যিক সৃষ্টিশীল অধ্যয়ন কৰিব পাৰি আৰু যাক প্ৰভাৱশালী মতাদৰ্শক প্ৰতিহত কৰিবলৈ এক সামাজিক-ৰাজনৈতিক কাৰ্যকলাপ হিচাপে বুজিব পাৰি। লিংগভিত্তিক অত্যাচাৰ প্ৰতিহত কৰিবলৈ, বা মুক্তি সংগ্ৰাম বা নিৰ্বাসনত লিখাৰ অসুবিধা প্ৰদৰ্শন কৰিবলৈ প্ৰতিৰোধ সাহিত্য ব্যৱহাৰ কৰিব পাৰি। প্ৰতিৰোধ সাহিত্য অধ্যয়ন কৰাটো নীতি-নিয়মক প্ৰত্যাহ্বান জনোৱা আৰু কিছুমান ক্ষেত্ৰত আশাৰ সৃষ্টি কৰিব পৰা সংস্কৃতিৰ পদ্ধতিসমূহক অৱজ্ঞা কৰাৰ এটা উপায়।  ৰাজনীতি বিজ্ঞান বা ইতিহাসৰ দৰে ক্ষেত্ৰত সশস্ত্ৰ প্ৰতিৰোধৰ চিত্ৰণ বিশ্লেষণ কৰিলে চৰকাৰী আৰু নাগৰিক পৰিৱৰ্তন কেনেদৰে ঘটে তাক প্ৰমাণ কৰিব পাৰি, কেৱল সাহিত্যৰো ভূমিকা আছে। এই সাহিত্যিক উপক্ষেত্ৰখনক সংজ্ঞায়িত কৰিবলৈ অহা বাৰ্বাৰা হাৰ্লোৰ *ৰেজিষ্টেন্স লিটাৰেচাৰ* (১৯৮৭) নামৰ কিতাপখনে প্ৰমাণ কৰিছে যে সাহিত্যিক বিশ্লেষণ আৰু নিয়োজনে কেনেকৈ ৰাজনৈতিক প্ৰতিৰোধৰ নতুন ধাৰণা গঢ়ি তুলিব পাৰে।

## প্ৰতিৰোধ সাহিত্যৰ ৰূপ
প্ৰতিৰোধ সাহিত্য হাস্যৰস, অভিযোগ আৰু গুজৱৰ ৰূপত হ’ব পাৰে। ইতিহাসৰ বহু সময়ত প্ৰতিৰোধৰ সময়ছোৱাৰ মাজেৰে জীৱন কটোৱা লেখকসকলে কল্পকাহিনীৰ উপন্যাস ৰচনা কৰি আহিছে আৰু এই গল্পসমূহৰ শক্তিয়ে ইতিবাচক সামাজিক পৰিৱৰ্তন আনিছে। ইয়াৰ কিছুমান সুপৰিচিত উদাহৰণ হ’ল ১৯০৬ চনত আপটন চিনক্লেয়াৰৰ উপন্যাস *দ্য জংগল* আৰু জন ষ্টেইনবেকৰ *দ্য গ্ৰেপছ অৱ ৰেথ*, যি শ্ৰমিক শ্ৰেণীৰ বাবে অধিক অধিকাৰৰ সৃষ্টি হৈছিল।

## তথ্যউৎস

শ্ৰেণী:সাহিত্য
যাদু বাস্তৱবাদ

**যাদু বাস্তৱবাদ** () হৈছে সাহিত্যিক কল্পকাহিনী আৰু শিল্পৰ এক শৈলী। ই পৃথিৱীৰ বাস্তৱিক দৃষ্টিভংগী চিত্ৰিত কৰাৰ লগতে যাদুকৰী উপাদানসমূহো যোগ কৰে। ই প্ৰায়ে কল্পনা আৰু বাস্তৱৰ মাজৰ ৰেখাডাল অস্পষ্ট কৰি তোলে। বোধহয়, যাদুকৰী বাস্তৱবাদে একেবাৰে সৰল ভাষাত  সাহিত্যকে বুজায়, য'ত যাদুকৰী বা অতিপ্ৰাকৃতিক পৰিঘটনাসমূহ বাস্তৱ-জগতৰ বা লৌকিক পৰিৱেশত উপস্থাপন কৰা হয়, যিবোৰ সাধাৰণতে উপন্যাস আৰু নাটকীয় অভিনয়ত পোৱা যায়। কিছুমানক অন্তৰ্ভুক্ত কৰা সত্ত্বেও এইবোৰ যাদুকৰী উপাদান। ইয়াক সাধাৰণতে কল্পনাৰ পৰা পৃথক ধাৰা বুলি গণ্য কৰা হয়; কাৰণ যাদুকৰী বাস্তৱবাদে যথেষ্ট পৰিমাণৰ বাস্তৱিক বিৱৰণ ব্যৱহাৰ কৰে। লগতে বাস্তৱৰ বিষয়ে এটা কথা ক'বলৈ এক বা একাধিক যাদুকৰী উপাদান ব্যৱহাৰ কৰে, আনহাতে কল্পনা কাহিনীবোৰো প্ৰায়ে বাস্তৱৰ পৰা পৃথক কৰা হয়। যাদুকৰী বাস্তৱবাদক প্ৰায়ে বাস্তৱ আৰু যাদুকৰী উপাদানৰ সংমিশ্ৰণ হিচাপে দেখা যায় যিয়ে সাহিত্যিক বাস্তৱবাদ বা কল্পনাতকৈ অধিক অন্তৰ্ভুক্ত লেখাৰ ৰূপ উৎপন্ন কৰে।

যাদু বাস্তৱবাদ শব্দটো সমালোচনাত্মকভাৱে কঠোৰ নহয়। বৰঞ্চ বহলভাৱে বৰ্ণনাত্মক। মেথিউ ষ্ট্ৰেচাৰে (১৯৯৯) ইয়াক সংজ্ঞায়িত কৰিছে এইদৰে, "যেতিয়া অতি বিশদ, বাস্তৱিক পৰিৱেশ এটাক বিশ্বাস কৰিব নোৱাৰাকৈ অতি অদ্ভুত কিবা এটাই সমৃদ্ধ কৰে; তেতিয়া কি হয়!"  এই শব্দটো আৰু ইয়াৰ বহল সংজ্ঞা প্ৰায়ে বিভ্ৰান্ত হ’ব পাৰে, কিয়নো বহু লেখকক যাদুকৰী বাস্তৱবাদী হিচাপে শ্ৰেণীভুক্ত কৰা হয়। এই শব্দটো ১৯২০ চনৰ জাৰ্মান আৰু ইটালীয় চিত্ৰশৈলীৰ প্ৰভাৱত পৰিছিল যিবোৰক একে নাম দিয়া হৈছিল।

আইৰিন গুয়েন্থাৰে (১৯৯৫) এই শব্দটোৰ জাৰ্মান মূলৰ বিষয়ে আলোচনা কৰিছে, আৰু পূৰ্বৰ এটা যাদু বাস্তৱবাদী শিল্পক পৰৱৰ্তী যাদু বাস্তৱবাদী সাহিত্যৰ সৈতে কেনেকৈ জড়িত;-শীৰ্ষক প্ৰশ্নটো উত্থাপন কৰিছে।যাদু বাস্তৱবাদক সচৰাচৰ লেটিন-আমেৰিকীয় সাহিত্যৰ লগত সম্পৰ্কিত কৰা হয়। যাদু বাস্তৱবাদৰ প্ৰতিষ্ঠাতাসকলৰ ভিতৰতঃ লেখক গেব্ৰিয়েল গাৰ্চিয়া মাৰ্কেজ, ইছাবেল এলেণ্ডে, জৰ্জ লুইছ বৰ্গেছ, জুয়ান ৰুলফো, মিগেল এঞ্জেল আষ্টুৰিয়াছ, এলেনা গাৰো, মিৰেয়া ৰ'বেলছ, ৰোমুলো গালেগোছ আৰু আৰ্টুৰো উছলাৰ পিয়েট্ৰি। ইংৰাজী সাহিত্যত ইয়াৰ মুখ্য প্ৰতিনিধিসকলৰ ভিতৰত আছে নীল গেইমেন, ছালমান ৰুছডি, এলিছ হফমেন, নিক জোৱাকিন, নিকোলা বাৰ্কাৰ। বাংলা সাহিত্যত যাদু বাস্তৱবাদৰ বিশিষ্ট সাহিত্যিকসকলৰ ভিতৰত নবাৰুন ভট্টাচাৰ্য, আখতেৰুজ্জামান ইলিয়াছ, শ্বাহিদুল জাহিৰ, জিবাননন্দ দাস আৰু চৈয়দ ৱালিউল্লাহ আদি উল্লেখযোগ্য। জাপানী সাহিত্যত এই ধাৰাটোৰ অন্যতম গুৰুত্বপূৰ্ণ লেখক হ’ল হাৰুকি মুৰাকামি। কন্নড় সাহিত্যত সাহিত্যিক শিৱৰাম কৰণ্থ আৰু দেৱানুৰ মহাদেৱে তেওঁলোকৰ অতি বিশিষ্ট গ্ৰন্থসমূহত যাদুকৰী বাস্তৱবাদৰ সঞ্চাৰ কৰিছে। পোলেণ্ডৰ সাহিত্যত যাদু বাস্তৱবাদক প্ৰতিনিধিত্ব কৰিছে ২০১৮ চনৰ সাহিত্যৰ নোবেল বঁটা বিজয়ী অলগা টোকাৰচুকে।

## তথ্যউৎস

শ্ৰেণী:সাহিত্যৰ ধাৰা
শ্ৰেণী:সাহিত্য
ইউট'পিয়ান আৰু ডিষ্ট’পিয়ান কল্পকাহিনী

**ইউটোপিয়ান আৰু ডিষ্ট'পিয়ান কল্পকাহিনী** () হৈছে সামাজিক আৰু ৰাজনৈতিক গাঁথনিৰ সন্ধান কৰা এক অনুমানভিত্তিক ধাৰা। ইউটোপিয়ান কল্পকাহিনীত লেখকৰ নীতি-আদৰ্শৰ সৈতে সাদৃশ্যপূৰ্ণ এক পৰিৱেশৰ চিত্ৰণ কৰা হৈছে, য’ত পাঠকক আকৰ্ষণ কৰাৰ উদ্দেশ্যে আন এটা বাস্তৱৰ বিভিন্ন বৈশিষ্ট্য সংযোজন কৰা হয়। ডিষ্ট'পিয়ান কল্পকাহিনীয়ে ইয়াৰ বিপৰীত দিশটো আগবঢ়াইছে: লেখকৰ নীতি-আদৰ্শৰ সৈতে সম্পূৰ্ণ মতানৈক্যপূৰ্ণ পৰিৱেশৰ চিত্ৰণ।  কিছুমান উপন্যাসে দুয়োটা ধাৰাকে একত্ৰিত কৰে। মানৱজাতিয়ে নিজৰ পছন্দৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰি ল’ব পৰা বিভিন্ন দিশৰ উপমা হিচাপে এইধৰণৰ ধাৰাৰ কেতিয়াবা প্ৰয়োগ কৰা হয়। দুটা সম্ভাৱ্য ভৱিষ্যতৰ ভিতৰত যিকোনো এটাৰ গ্ৰহণ বা বৰ্জনৰ জৰিয়তে এই কাহিনী শেষ হয়। ইউট'পিয়া আৰু ডিষ্ট’পিয়ান দুয়োটা ধাৰাই কল্পবিজ্ঞান আৰু অন্যান্য ধৰণৰ অনুমানভিত্তিক কল্পকাহিনীত সাধাৰণতে পোৱা যায়।

১৯০০ চনৰ আগতে ইংৰাজী ভাষাৰ ৪০০ তকৈ অধিক ইউটোপিয়ান গ্ৰন্থ প্ৰকাশ পাইছিল আৰু ২০ শতিকাৰ সময়ছোৱাত হাজাৰখনতকৈ অধিক গ্ৰন্থ প্ৰকাশ পাইছিল।  এই বৃদ্ধি আংশিকভাৱে কল্পবিজ্ঞানমূলক ধাৰা। এই ধাৰা কল্পবিজ্ঞান আৰু অধিক সাধাৰণভাৱে যুৱ- প্ৰাপ্তবয়স্ক কল্পকাহিনীৰ জনপ্ৰিয়তা বৃদ্ধিৰ সৈতে জড়িত, কিন্তু বৃহৎ পৰিসৰৰ সামাজিক পৰিৱৰ্তনৰ সৈতেও জড়িত যিয়ে বৃহৎ সমাজ বা বিশ্বজনীন বিষয়, যেনেঃ প্ৰযুক্তি, জলবায়ু পৰিৱৰ্তন, আৰু বৃদ্ধি পোৱা মানৱ জনসংখ্যাৰ প্ৰতি সজাগতা আনিছিল। এই ধাৰাসমূহৰ কিছুমানে ইক’ট’পিয়ান কল্পকাহিনী, জলবায়ু কল্পকাহিনী, যুৱ প্ৰাপ্তবয়স্ক ডিষ্ট’পিয়ান উপন্যাস, নাৰীবাদী ডিষ্ট’পিয়ান উপন্যাস আদি সুকীয়া উপধাৰাৰ সৃষ্টি কৰিছে।

## উপধাৰাসমূহ
### ইউটোপিয়ান কল্পকাহিনী
*ইউটোপিয়া* শব্দটো প্ৰথমবাৰৰ বাবে প্ৰত্যক্ষ প্ৰসংগত ব্যৱহাৰ কৰিছিল ছাৰ থমাছ ম’ৰে ১৫১৬ চনত লিখা **ইউটোপিয়া** গ্ৰন্থত। ইউটোপিয়া শব্দটো গ্ৰীক শব্দ outopos ("কোনো ঠাই নাই"), আৰু eutopos ("ভাল ঠাই") দুয়োটাৰে সৈতে মিল আছে। লেটিন ভাষাত লিখা ম’ৰৰ কিতাপখনত এখন আদৰ্শ সমাজৰ দৃষ্টিভংগী দাঙি ধৰা হৈছে। শিৰোনামটোৱে কোৱাৰ দৰে গ্ৰন্থখনে আদৰ্শ অৱস্থাৰ এক অস্পষ্ট আৰু বিদ্ৰুপপূৰ্ণ প্ৰক্ষেপণ উপস্থাপন কৰিছে। গ্ৰন্থখনৰ উজ্জ্বল স্বৰূপটো ইউটোপিয়াৰ দ্বিতীয়খন কিতাপৰ কথক ৰাফেল হাইথল’ডেয়ে নিশ্চিত কৰিব পাৰে। "হাইথল'ডে" নামৰ গ্ৰীক মূলটোৱে এজন 'আজেবাজে কথাৰ বিশেষজ্ঞ'ৰ ইংগিত দিয়ে।
### ডিষ্ট'পিয়ান কল্পকাহিনী
ডিষ্ট'পিয়া হৈছে এনে এখন সমাজ যাৰ বৈশিষ্ট্য হৈছে লেখকৰ নীতিৰ বিপৰীত দিশত মনোনিৱেশ কৰা, যেনেঃ গণ দৰিদ্ৰতা, জনসাধাৰণৰ অনাস্থা আৰু সন্দেহ, আৰক্ষী ৰাষ্ট্ৰ বা অত্যাচাৰ। ডিষ্ট’পিয়ান কল্পকাহিনীৰ বেছিভাগ লেখকে অন্ততঃ এনে এটা কাৰণৰ সন্ধান কৰে যে- কিয় বস্তুবোৰ বা ঘটনাবোৰ তেনেকুৱা হৈছে। ডিষ্ট'পিয়ান সাহিত্যই "সমস্যাপূৰ্ণ সামাজিক আৰু ৰাজনৈতিক পদ্ধতিৰ সতেজ দৃষ্টিভংগী প্ৰদান কৰাৰ কাম কৰে যিবোৰক অন্যথা স্বাভাৱিক আৰু অনিবাৰ্য বুলি গণ্য কৰা হ'ব পাৰে"। কিছুমান ডিষ্ট’পিয়াই নিজকে ইউটোপিয়া বুলি দাবী কৰে। চেমুৱেল বাটলাৰৰ *ইৰেউহন*ক ডিষ্ট’পিয়া হিচাপে চাব পাৰি কাৰণ ৰোগীক অপৰাধী হিচাপে শাস্তি দিয়াৰ বিপৰীতে চিকিৎসালয়ত চোৰক "নিৰাময়" কৰা হয়, যিটো এৰেহনৰ বাসিন্দাসকলে স্বাভাৱিক আৰু সঠিক বুলি ভাবে, অৰ্থাৎ সেয়া ইউটোপিয়ান (ভল্টেয়াৰৰ *কেণ্ডাইড*ত উপহাস কৰা ধৰণে)।

## তথ্যউৎস

শ্ৰেণী:সাহিত্যৰ ধাৰা
শ্ৰেণী:সাহিত্য
কল্পকাহিনী

**কল্পকাহিনী** () হৈছে যিকোনো সৃষ্টিশীল ৰচনা, প্ৰধানকৈ যিকোনো আখ্যানমূলক ৰচনা, যিয়ে ব্যক্তি, পৰিঘটনা বা স্থানক কাল্পনিক বা ইতিহাস, তথ্য বা যুক্তিযুক্ততাৰ সৈতে অসামঞ্জস্যপূৰ্ণভাৱে চিত্ৰিত কৰে। সংক্ষিপ্ত অৰ্থত ক'বলৈ গ'লে "কল্পকাহিনী"য়ে গদ্যৰ শৈলীত লিখিত আখ্যানক বুজায়, যি সততে উপন্যাস আৰু চুটিগল্পত সীমাবদ্ধ হৈ থাকে। অৱশ্যে অধিক বহলভাৱে ক’বলৈ গ’লে কল্পকাহিনীয়ে যিকোনো মাধ্যমত প্ৰকাশ পোৱা কাল্পনিক আখ্যানক সামৰি লয়, য’ত কেৱল লেখাই নহয়, পোনপটীয়া নাট্য প্ৰদৰ্শন, ছবি, টেলিভিছনৰ অনুষ্ঠান, ৰেডিঅ’ নাটক, কমিকছ, ভূমিকা পালন কৰা গেম, ভিডিঅ’ গেম আদিও অন্তৰ্ভুক্ত।

## সংজ্ঞা
কল্পকাহিনী সৃষ্টিৰ অৰ্থ হ’ল এখন কাল্পনিক জগতৰ নিৰ্মাণ। সাধাৰণতে ৰচনাখনৰ কল্পনাক ৰাজহুৱাভাৱে স্বীকাৰ কৰা হয় আৰু দৰ্শকে আশা কৰে যে ৰচনাখন কেৱল বাস্তৱিকভাৱে সঠিক চিত্ৰণ বা প্ৰকৃত মানুহ হোৱা চৰিত্ৰবোৰ উপস্থাপন নকৰি ৰচনাখন বাস্তৱ জগতৰ পৰা কিছুমান দিশত বিচ্যুত হ'ব।যিহেতু কল্পকাহিনীক সাধাৰণতে বাস্তৱ জগতৰ সৈতে সম্পূৰ্ণৰূপে আনুগত্য নকৰা বুলি বুজা যায়, সেয়েহে কোনো গ্ৰন্থৰ বিষয়বস্তু আৰু প্ৰসংগ, যেনেঃ বাস্তৱ জগতৰ বিষয় বা পৰিঘটনাৰ সৈতে ইয়াৰ সম্পৰ্ক আছে নে নাই, সেয়া ব্যাখ্যাৰ বাবে মুকলি কৰি ৰখা হয়। কিছুমান কাল্পনিক ৰচনাৰ ভিতৰৰ চৰিত্ৰ আৰু পৰিঘটনাবোৰ আনকি পৰিচিত ভৌতিক বিশ্বব্ৰহ্মাণ্ডৰ পৰা সম্পূৰ্ণ পৃথক নিজস্ব প্ৰসংগত থাকিব পাৰে। সেয়া হৈ পৰে এক স্বাধীন কাল্পনিক বিশ্বব্ৰহ্মাণ্ড।

কল্পকাহিনীৰ বিপৰীতে অ-কল্পকাহিনী ৰচনাৰ সৃষ্টিকৰ্তাসকলে কেৱল ঐতিহাসিক আৰু বাস্তৱিক সত্যকহে উপস্থাপন কৰাৰ দায়িত্ব গ্ৰহণ কৰে। কল্পকাহিনী আৰু অ-কল্পকাহিনীৰ মাজত পৰম্পৰাগত পাৰ্থক্য থকাৰ পিছতো কিছুমান আধুনিক ৰচনাই এই সীমা অস্পষ্ট কৰি পেলায়। বিশেষকৈ কিছুমান পৰীক্ষামূলক গল্প কোৱাৰ ধাৰাত পৰে। যেনেঃ- কিছুমান উত্তৰ আধুনিক কল্পকাহিনী, স্বকল্পকাহিনী, বা অকল্পকাহিনী উপন্যাস আৰু ডকুড্ৰামাৰ দৰে সৃষ্টিশীল অকল্পকাহিনী।

## সাহিত্যিক কল্পকাহিনী
সাহিত্যিক কল্পকাহিনীৰ সংজ্ঞা বিতৰ্কিত। গ্ৰন্থ ব্যৱসায়ত ইয়াক এনে উপন্যাসৰ বজাৰত ব্যৱহাৰ কৰা হয় যিবোৰ কোনো প্ৰতিষ্ঠিত ধাৰাত পৰিপাটিকৈ খাপ নাখায়। আন সংজ্ঞাসমূহ হ'ল যে উপন্যাস এখন কাহিনী-চালিত নহয়। চৰিত্ৰ-চালিত হ'লে বা মানুহৰ অৱস্থা পৰীক্ষা কৰিলে, বা ভাষা পৰীক্ষামূলক বা কাব্যিকভাৱে ব্যৱহাৰ কৰিলে, বা কেৱল "গুৰুতৰ" হ'লে উপন্যাস এখন সাহিত্যিক কল্পকাহিনী।  সাহিত্যিক কল্পকাহিনীক প্ৰায়ে সাহিত্যৰ প্ৰতিশব্দ হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰা হয়, বিশেষভাৱে কলা হিচাপে গণ্য কৰা লেখাৰ সংক্ষিপ্ত অৰ্থত। সাহিত্যিক কল্পকাহিনীক কেতিয়াবা কল্পধাৰাতকৈ উচ্চ বুলি গণ্য কৰা হয় যদিও দুয়োটা পাৰস্পৰিক বিৰোধী নহয়, আৰু প্ৰধান সাহিত্যিকসকলে কল্পবিজ্ঞান, অপৰাধ কল্পকাহিনী, ৰোমাঞ্চ আদি ধাৰাক ব্যৱহাৰ কৰি সাহিত্যৰ সৃষ্টি কৰিছে। তদুপৰি যোৱা দশকবোৰত বিদ্যায়তনিক দিশৰ ভিতৰত কল্পকাহিনীৰ ধাৰাইও অধ্যয়নৰ বিকাশ ঘটিছে।

## তথ্যউৎস

শ্ৰেণী:সাহিত্যৰ ধাৰা
শ্ৰেণী:সাহিত্য
অনুবিছ

**অনুবিছ** (, প্ৰাচীন মিচৰীয় ভাষাত Inpu, Inpw, Jnpw) হৈছে প্ৰাচীন মিচৰ ধৰ্মৰ মৃত্যু, মামিকৰণ, মৃতদেহ সংৰক্ষণ, পৰলোক, কবৰস্থান, সমাধি, আৰু পাতালৰ দেৱতা। তেওঁক সাধাৰণতে কুকুৰৰ ৰূপত বা কুকুৰৰ শিৰ থকা মানুহ হিচাপে চিত্ৰিত কৰা হয়। 

বহুতো প্ৰাচীন মিচৰৰ দেৱতাৰ দৰে অনুবিছেও বিভিন্ন প্ৰসংগত বিভিন্ন ভূমিকা গ্ৰহণ কৰিছিল। প্ৰথম বংশৰ আগৰ পৰাই (প্ৰায় ৩১০০ – প্ৰায় ২৮৯০ খ্ৰীষ্টপূৰ্ব) কবৰৰ ৰক্ষক হিচাপে চিত্ৰিত কৰা অনুবিছ এজন মৃতদেহ সংৰক্ষকো আছিল। মধ্য ৰাজবংশৰ দ্বাৰা (প্ৰায় ২০৫৫–১৬৫০ খ্ৰীষ্টপূৰ্ব) তেওঁৰ ঠাইত অচাইৰিছে পাতালৰ গৰাকী হিচাপে ভূমিকা পালন কৰে। আত্মাক পৰলোকলৈ অনা দেৱতা হিচাপে তেওঁৰ এটা বিশিষ্ট ভূমিকা আছিল। তেওঁ "হৃদয়ৰ ওজন"ৰ সময়ত ওজন পাল্লাত অংশগ্ৰহণ কৰিছিল, য'ত নিৰ্ধাৰণ কৰা হৈছিল যে কোনো আত্মাক মৃতকৰ ৰাজ্যত প্ৰৱেশ কৰিবলৈ দিয়া হ'ব নে নহয়। ইজিপ্তৰ সঘনাই চিত্ৰিত আৰু উল্লেখ কৰা দেৱতাসকলৰ ভিতৰত অনুবিছ অন্যতম। অৱশ্যে তেওঁৰ লগত কোনো প্ৰাসংগিক কিংবদন্তি জড়িত নাছিল।

অনুবিছক ক’লা ৰঙেৰে চিত্ৰিত কৰা হৈছিল। এই ৰং পুনৰুৎপাদন জীৱন, নীল নদীৰ মাটি আৰু মৃতদেহৰ ৰং সলনি হোৱাৰ প্ৰতীক আছিল। অনুবিছৰ সৈতে তেওঁৰ ভাতৃ ৱেপৱাৱেটৰ সম্পৰ্ক আছেন। তেওঁকো ধূসৰ বা শুকুলা নোমৰ সৈতে কুকুৰৰ শিৰ বা কুকুৰৰ ৰূপত চিত্ৰিত কৰা হৈছে। ইতিহাসবিদসকলে ধৰি লৈছে যে এসময়ত দুয়োটা চিত্ৰ একত্ৰিত হৈ পৰিছিল। অনুবিছৰ নাৰী সমকক্ষ হৈছে অনপুট। তেওঁৰ কন্যা হৈছে সৰ্পদেৱী কেবেচেট। 
## নাম
প্ৰকৃততে "অনুবিছ" হৈছে এই দেৱতাৰ মিচৰীয় নামৰ গ্ৰীক অনুবাদ। গ্ৰীকসকল মিচৰত উপস্থিত হোৱাৰ আগতে খ্ৰীষ্টপূৰ্ব সপ্তম শতিকাৰ আশে-পাশে তেওঁ *আনপু* বা *ইনপু* নামেৰে জনাজাত আছিল। প্ৰাচীন মিচৰীয় ভাষাত এই নামটোৰ মূল অৰ্থ হৈছে "এক ৰাজকীয় সন্তান।" ইনপুৰ মূল হৈছে "ইনপ," যাৰ অৰ্থ "ক্ষয় হোৱা।" দেৱতাজনক "পশ্চিমীয়াসকলৰ প্ৰথমগৰাকী", "পবিত্ৰ দেশৰ প্ৰভু", "তেওঁৰ পবিত্ৰ পৰ্বতৰ ওপৰত থকাজন", "নখন ধনুৰ শাসক", "লক্ষজনক গ্ৰাস কৰা কুকুৰ", "ৰহস্যৰ পণ্ডিত", "মৃতদেহ সংৰক্ষণৰ ঠাইত থকাজন" আদি নামেৰেও জনা গৈছিল। তেওঁৰ পদবীসমূহ তেওঁৰ উপাধিবোৰতো প্ৰতিফলিত হৈছিল। 
## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:প্ৰাচীন ইজিপ্ট
শ্ৰেণী:প্ৰাচীন ইজিপ্তৰ দেৱ-দেৱী