open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
স্বপংয়ঙ মানাও পয়

**স্বপংয়ঙ মানাও পয়** বা **শ্বপৌং য়ৌং মানও পয়** অসমৰ পূব প্ৰান্তত বসবাস কৰা চিংফৌ জনগোষ্ঠীৰ জাতীয় উৎসৱ৷ চিংফৌসকলে তেওঁলোকৰ পূৰ্বপুৰুষ শ্বপৌং য়ৌঙৰ স্মৃতি চাৰণাৰ্থে এই উৎসৱ পালন কৰে৷ ’মানও’ শব্দৰ অৰ্থ নৃত্য আৰু ’পয়’ মানে উৎসৱ৷ সাধাৰণতে বসন্ত ঋতুৰ আগমনৰ লগে লগে ফাগুণৰ ১তাৰিখৰ পৰা ৩ তাৰিখলৈ এই উৎসৱ পালন কৰা হয়৷ চিংফৌ জনগোষ্ঠীৰ সকলো লোকেই এই উৎসৱত ভাগ লয়৷

## উৎসৱৰ ধৰ্মীয় ৰীতি-নীতি
চিংফৌসকলৰ বৰ্তমান প্ৰায় সকলোৱেই বৌদ্ধধৰ্মত বিশ্বাসী যদিও বৌদ্ধধৰ্মৰ প্ৰভাৱ পৰাৰ আগতে জনজাতীয় পৰম্পৰা অনুসৰি উৎসৱৰ আৰম্ভণিতে দেশ আৰু জাতিৰ মঙ্গলাৰ্থে শ্বপৌং য়ৌং আৰু মাঠুম মাঠা(বিশ্ব স্ৰষ্টা)ক প্ৰাৰ্থনা কৰে৷ তাৰপাছত উৎসৱৰ বাবে সজা বৃহৎ চাং ঘৰৰ সম্মুখত “শ্বাদুং’’ প্ৰতিষ্ঠা কৰে৷ তাৰ আগতে সেই স্থানত এটা গাহৰি জীয়াই জীয়াই পুতি ’গা-নাত’( আই বসুমতী)ক উপাসনা কৰে আৰু তাতে বলিশাল পাতি ৫টা বা ৭টা ম’হ বলি দিয়ে৷

## শ্বাদুং
শ্বাদুং চিংফৌসকলৰ জাতীয় প্ৰতীক৷ শ্বাদুঙত প্ৰায় ২০ ফুট উচ্চতাৰ ৭ডাল বা ৯ডাল দণ্ড থাকে৷ একেবাৰে মাজত পোতা দণ্ড দুডালক দুংলা(পুৰুষ) আৰু দুংৱি(প্ৰকৃতি) বোলা হয়৷ খুটি দুটাৰ মূৰত ঝাণ(সূৰ্য) আৰু স্তা(চন্দ্ৰ) অংকিত কৰা থাকে৷ তেওঁলোকৰ বিশ্বাস যে মাঠুম-মাঠাই চন্দ্ৰ আৰু সূৰ্য সৃষ্টি কৰাৰ পিছতহে এই পৃথিৱী জাতিষ্কাৰ হৈছিল৷ মাজত এডাল দণ্ড পথালিকৈ থাকে আৰু তাত ধনেশ পক্ষী(খুংৰাং)ৰ ছবি অংকিত কৰা থাকে৷ কাৰণ, ধনেশ পক্ষী পক্ষীকুলৰ ৰজা আৰু পক্ষীকুলেই পোনতে প্ৰকৃতিৰ ফলমূল খাই আনন্দত মাঠুম-মাঠাৰ বন্দনা কৰিছিল৷ উৎসৱ পালন কৰা পক্ষীকুলৰ এই উৎসৱত ’ম্যাং দিং য়াউ’ নামৰ এজন মানৱেও অংশ গ্ৰহণ কৰিছিল আৰু তেওঁৰে নিৰ্দেশত মানাও পয় উৎসৱ পালন কৰা হয়৷ শ্বাদুঙত হেলনীয়াকৈ থকা দণ্ড দুডাল দুখন দাৰ প্ৰতীক৷ দা চিংফৌসকলৰ অপৰিহাৰ্য আহিলা, আত্মৰক্ষা আৰু জীৱিকাৰ৷

## পৰিৱেশন
শ্বাদুঙৰ সম্মুখত চিংফৌসকলৰ জনগোষ্টীয় আৰ্হিৰ বৃহৎ চাংঘৰ নিৰ্মাণ কৰা হয়, ইয়াতে অতিথি আৰু বৃদ্ধ লোকসকল বহে আৰু জ্বলি থকা জুইৰ চাৰিওফালে বহি ফালাপ(বিশেষভাবে প্ৰস্তুত কৰা চাহ)ৰ জুতি লয়৷ শ্বাদুং প্ৰতিষ্ঠাৰ পিছত চিংফৌসকলৰ মুনিহ-তিৰোতা সকলোৱে ’গিখিন গুমদিন মানও’ নামৰ সমূহীয়া নৃত্য কৰে৷ এই নৃত্যৰ মাজেৰে চিংফৌসকল ঐক্য-সংহতি আৰু ভাতৃত্বৰ বান্ধোন কটকটীয়া কৰি তোলে৷ ইয়াৰ পিছত বা-দাং মানও, চ্যুত মানও, কুৰাণ আদি বিভিন্ন প্ৰকাৰৰ নৃত্য কৰে৷ নৃত্যসমূহত দলৰ দলপতিজনে হাতত দা এখন লৈ দলটোৰ ৰখীয়া হিচাপে নৃত্য কৰে আৰু বাকীসকলে চৰাই-চিৰিকতিৰ প্ৰতীক হিচাপে হাতত বিচনী অথবা ৰুমাল লৈ বিভিন্ন ভংগীমাত নৃত্য কৰে৷

## বাদ্য-যন্ত্ৰ
স্বপংয়ং নৃত্যত ব্যৱহৃত বাদ্যসমূহ হ’ল, চিং নামৰ এফলীয়া ঢোল, পি-মান(বাঁহী), বাত(বৰ-কাঁহ) আৰু ৰুমাল বা ডলা লৈ “অ’ৰা ৰাগা, অ’ৰা ৰাগা অ’ৰা ৰাগা অ’ৰা ৰাগালৌ .... গীতৰ ধ্বনিৰে আকাশ-বতাহ মুখৰিত কৰি তোলে৷

## সাজ-পাৰ
এই উৎসৱত চিংফৌসকলে নিজহাতে প্ৰস্তুত কৰা জাতীয় সাজ পৰিধান কৰিহে ভাগ লয়৷ মহিলাসকলে ৱাতুত বা ৱাচাং(মেখেলা) বুকুত নিংৱাট(মেঠনি), বুম-বাম(মূৰৰ পাগ) আৰু মণি-মুকুতাখচিত হাতদীঘল চোলা পৰিধান কৰে৷ পুৰুষসকলে মূৰত টাটক বুম-বাম(পাগুৰি) আৰু কঁকালত লাছা বাবু(লুঙী) পিন্ধে আৰু কান্ধত মোনা আৰু খাপ থকা দা ওলোমাই লয়৷ 
চিংফৌসকলৰ পৱিত্ৰ এই জাতীয় উৎসৱে সকলোকে আত্মীয়তাৰ এনাজৰীৰে বান্ধি ৰাখে৷ এই উৎসৱত অনাচিংফৌ লোকেও অংশ গ্ৰহণ কৰিব পাৰে৷ স্বয়ংপয় উৎসৱ ৰঙালী বিহুৰ সৈতে সমঞ্জস্য থকা অসমৰ অন্যতম এক জাতীয় উৎসৱ৷

## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:অসমৰ উৎসৱসমূহ
অমিয় কুমাৰ ভূঞা

**অমিয় কুমাৰ ভূঞা** এজন ভাৰতীয় ৰাজনীতিবিদ। তেওঁ ভাৰতীয় জনতা পাৰ্টিৰ সদস্য হিচাপে ২০২১ চনৰ অসম বিধান সভা নিৰ্বাচনত বিহপুৰীয়া (বিধান সভা সমষ্টি)ৰ পৰা অসম বিধান সভালৈ নিৰ্বাচিত হয়। 
## জন্ম আৰু শিক্ষা
অমিয় কুমাৰ ভূঞাৰ জন্ম উজনি অসমৰ লখিমপুৰ জিলাৰ  হৈছিল। তেওঁৰ পিতৃৰ নাম পূৰ্ণকান্ত ভূঞা। ১৯৯২ চনত গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা ৰাজনীতি বিজ্ঞানত স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী সম্পূৰ্ণ কৰে। পিছত, ২০০২ চনত তেওঁ গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা আইনত স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী সম্পূৰ্ণ কৰে। তেওঁ ২০০৬ চনত গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা পিএইচডি ডিগ্ৰী লাভ কৰিছিল। তেখেত সদৌ অসম ছাত্ৰ সন্থা প্ৰাক্তন সাধাৰণ সম্পাদক ৷ 

## তথ্য সংগ্ৰহ
হিৰো আলম

**আশ্ৰাফুল হুছেইন আলম** () এজন বাংলাদেশী ফ্ৰীলেঞ্চাৰ মিউজিক ভিডিঅ’ মডেল আৰু ছ’চিয়েল মিডিয়াত সক্ৰিয় অভিনেতা, যাক **হিৰ’ আলম** বুলিও জনা যায়। তেওঁ বাংলাদেশী চলচ্চিত্ৰ উদ্যোগৰ সদস্য নহয়; এজন স্বতন্ত্ৰ শিল্পী হিচাপে তেওঁ কাম কৰে আৰু ছ’চিয়েল মিডিয়াত সেয়া শ্বেয়াৰ কৰে।

## প্ৰাৰম্ভিক জীৱন আৰু কৰ্মজীৱন
চিডি বিক্ৰীৰে কৰ্মজীৱন আৰম্ভ কৰা আলমে পাছলৈ ছেটেলাইট টিভি সংযোগৰ ব্যৱসায় এটাত জড়িত হয়। তেওঁ এটা চখ হিচাপে সংগীত ভিডিঅ’ নিৰ্মাণ কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰে।  ২০১৫ চনত তেওঁৰ কিছুমান সংগীত ভিডিঅ’ ভাইৰেল হয় আৰু তেওঁ বাংলাদেশত অনলাইন ট্ৰ’লিং আৰু মীমৰ জনপ্ৰিয় বিষয়-বস্তু হৈ পৰে। ডিচেম্বৰ ২০১৮ লৈকে আলমে এখন পূৰ্ণদৈৰ্ঘ্য চলচ্চিত্ৰত অভিনয় কৰিছে।

এনএছডি-স্নাতক মহেশ ৰূপৰাও ঘোডেশ্বৰৰ দ্বাৰা পৰিচালিত আলমৰ ওপৰত আধাৰিত এখন হিন্দী নাটক ২০১৯ চনত আহমেদাবাদ আৰু মুম্বাইত মঞ্চস্থ হয়। ই এখন কাল্পনিক জীৱন-ভিত্তিক নাটক আছিল।

## বাংলাদেশৰ ২০১৮ চনৰ সাধাৰণ নিৰ্বাচনত প্ৰাৰ্থিত্ব
২০১৮ চনত আলমে বাংলাদেশৰ সাধাৰণ নিৰ্বাচনত প্ৰতিদ্বন্দ্বিতা কৰাৰ সিদ্ধান্ত লয় আৰু তেওঁ ১১তম ৰাষ্ট্ৰীয় নিৰ্বাচনত অৱতীৰ্ণ হোৱাৰ মানসেৰে *বগুৰা-৪*  সমষ্টিৰ বাবে *জাতীয় পাৰ্টি (ইৰশাদ)*ৰ প্ৰাৰ্থিত্ব প্ৰপত্ৰ ক্ৰয় কৰে। কিন্তু জাতীয় পাৰ্টিয়ে তেওঁৰ প্ৰাৰ্থিত্ব অস্বীকাৰ কৰে। পাছত তেওঁ নিৰ্দলীয় প্ৰাৰ্থী হিচাপে নিৰ্বাচনত অৱতীৰ্ণ হোৱাৰ সিদ্ধান্ত লয়। বাংলাদেশ নিৰ্বাচন আয়োগে প্ৰথমে তেওঁৰ মনোনয়ন গ্ৰহণ কৰা নাছিল। কিন্তু ১০ ডিচেম্বৰত উচ্চ ন্যায়ালয়ে নিৰ্বাচন আয়োগক তেওঁৰ প্ৰাৰ্থিত্ব প্ৰপত্ৰ গ্ৰহণ কৰিবলৈ নিৰ্দেশ দিয়াত আলমে নিৰ্দলীয় প্ৰাৰ্থী হিচাপে নিৰ্বাচনত প্ৰতিদ্বন্দ্বিতা কৰে। তেওঁৰ প্ৰাৰ্থিত্বই প্ৰচাৰ মাধ্যমৰ ইমানে মনোযোগ আকৰ্ষণ কৰিছিল যে ২০১৮ চনত তেওঁ বাংলাদেশত গুগল ছাৰ্চ ট্ৰেণ্ডত শীৰ্ষৰ ১০জন লোকৰ ভিতৰত স্থান লাভ কৰে আৰু  খালেদা জিয়াৰ পিছতে তেওঁ দ্বিতীয় স্থানত থাকে। নিৰ্বাচনত অৱশ্যে তেওঁ মাত্ৰ ৬৩৮টা ভোট লাভ কৰি পৰাজিত হয় আৰু *বি.এন.পি.*ৰ প্ৰাৰ্থী মোছাৰফ হুছেইনে সেই সমষ্টিৰ আসনত জয় লাভ কৰে।

## ব্যক্তিগত জীৱন
আলম বৰ্তমান বগুৰাৰ ওচৰৰ এৰুলিয়াত পত্নী চুমি, সন্তান আলো আৰু কবীৰৰ সৈতে বাস কৰে। যৌতুকৰ বাবে তেওঁৰ পত্নীক আক্ৰমণ কৰাৰ অভিযোগত তেওঁক ২০১৯ চনৰ মাৰ্চত গ্ৰেপ্তাৰ কৰা হৈছিল।

## চলচ্চিত্ৰপঞ্জী
**[[:en:Mar Chokka|মাৰ ছ’ক্কা]]* (২০১৭)

## প্ৰসংগসমূহ

শ্ৰেণী:বাংলাদেশৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:বাংলাদেশৰ কণ্ঠশিল্পী
শ্ৰেণী:বাংলাদেশৰ অভিনেতা
শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ইউটিউবাৰ
উপজনন

**উপজনন** () হৈছে গৰ্ভাৱস্থাৰ অন্তিম পৰ্যায় য'ত এক বা একাধিক সন্তান যোনিৰ মাজেদি অথবা চিজাৰিয়ান ছেক্সনৰ যোগেদি জৰায়ু ত্যাগ কৰে। ২০১৫ চনত গোটেই বিশ্বজুৰি প্ৰায় ১৩৫ মিলিয়ন সন্তানৰ জন্ম হৈছিল। ইয়াৰ ভিতৰত প্ৰায় ১৫ মিলিয়ন সন্তান গৰ্ভধাৰণৰ ৩৭ সপ্তাহ নহওঁতেই জন্ম হৈছিল আৰু ৩ ৰ পৰা ১২% সন্তানৰ জন্ম হৈছিল গৰ্ভধাৰণৰ ৪২ সপ্তাহ পাছত। উন্নত দেশসমূহত বেছিভাগ উপজনন হাস্পতালত হয়। আনহাতে উন্নয়নশীল দেশসমূহত বেছিভাগ উপজনন ঘৰতেই হয়। ঘৰত হোৱা উপজননৰ ক্ষেত্ৰত পৰম্পৰাগত জন্ম পৰিচাৰিকাই এক গুৰুত্বপূৰ্ণ ভূমিকা পালন কৰে।

উপজননৰ আটাইতকৈ বেছি প্ৰচলিত উপায় হৈছে যোনিয় প্ৰসৱ। যোনিয় প্ৰসৱ তিনিটা পৰ্যায়ত সম্পন্ন হয়। প্ৰথম পৰ্যায়ত চাৰ্ভিকেল এফেচমেণ্ট আৰু চাৰ্ভিকেল ডাইলেশ্যন, দ্বিতীয় পৰ্যায়ত সন্তানৰ জন্ম আৰু তৃতীয় পৰ্যায়ত জননফুলৰ প্ৰসৱ। পেট আৰু পিঠিৰ বিষেৰে প্ৰথম পৰ্যায়টো আৰম্ভ হয়। ১০–৩০ মিনিটৰ মূৰে মূৰে হোৱা এই বিষ প্ৰায় আধা মিনিটমান সময়লৈহে থাকে। অৱশ্যে সময়ৰ লগে লগে বিষটো শক্তিশালী হৈ পৰে। সন্তানে জৰায়ু ত্যাগ কৰাৰ লগে লগে দ্বিতীয় পৰ্যায়ৰ সমাপ্তি ঘটে আৰু জননফুলৰ প্ৰসৱৰ লগে লগে তৃতীয় পৰ্যায়টোৰো সমাপ্তি ঘটে। ২০১৪ চনৰ হিচাপত সকলো মুখ্য স্বাস্থ্য সংস্থাই দিয়া পৰামৰ্শ অনুসৰি যোনিয় প্ৰসৱৰ পাছতে অথবা চিজাৰিয়ান ছেক্সনৰ পিছত মাতৃয়ে সতৰ্ক হোৱা আৰু সহাঁৰি জনোৱাৰ লগে লগে নৱজাত শিশুটিক মাকৰ কোলাত দিব লাগে। বাকী নিয়মীয়া প্ৰক্ৰিয়াখিনি একৰ পৰা দুঘণ্টামান সময়লৈ বা শিশুটিৱে প্ৰথম দুগ্ধপান নকৰা পৰ্যন্ত সময় পলম কৰোৱা হয়।

বেছিভাগ উপজননত শিশুৰ মূৰটো প্ৰথমে বাহিৰ হয় যদিও ৪% শিশুৰ ভৰি অথবা নিতম্ব প্ৰথমে বাহিৰ হয়। ইয়াক ব্ৰীচ জন্ম বুলি কোৱা হয়। সাধাৰণতে মূৰটো এফালে মুখ কৰি শ্ৰোণিত প্ৰৱেশ কৰে, আৰু তাৰ পিছত তললৈ মুখ কৰিবলৈ মূৰটো ঘূৰে। গৰ্ভাৱস্থাত সন্তান প্ৰসৱ কৰিবলগীয়া মহিলাই সাধাৰণতে তেওঁলোকে বিচৰা ধৰণেই খোৱা-লোৱা আৰু চলা-ফুৰা কৰিব পাৰে। বিষৰ পৰা পৰিত্ৰাণ পাবলৈ ৰিলাক্সেছন কৌশল, অ'পিয়ইড আৰু স্পাইনেল ব্লক আদি পদ্ধতি সহায়কাৰী হয়। সন্তান প্ৰসৱ কৰোঁতে সচৰাচৰ যোনিৰ দ্বাৰত এক ছেদন কৰা হয় যাক এপিজিঅ'টমি বুলি কোৱা হয়। সাধাৰণতে এই ছেদনৰ প্ৰয়োজন নহয়। ২০১২ চনত প্ৰায় ২৩ মিলিয়ন উপজনন চিজাৰিয়ান ছেক্সনৰ দ্বাৰা হৈছিল।

প্ৰতি বছৰে গৰ্ভধাৰণ আৰু উপজননৰ জটিলতাৰ ফলত প্ৰায় ৫ লাখ শিশুৰ জন্মতে মৃত্যু হয়, ৭০ লাখ মহিলাই গুৰুতৰ দীৰ্ঘদিনীয়া সমস্যাত ভোগে আৰু ৫ কৌটি মহিলাই সন্তান প্ৰসৱ কৰাৰ পাছতেই স্বাস্থ্যৰ নেতিবাচক ফলাফল লাভ কৰে। এইবোৰৰ বেছিভাগেই উন্নয়নশীল দেশসমূহত ঘটে। নিৰ্দিষ্ট জটিলতাবোৰৰ ভিতৰত আছে বাধাপ্ৰাপ্ত প্ৰসৱ, প্ৰসৱোত্তৰ ৰক্তক্ষৰণ, এক্লাম্পছিয়া আৰু প্ৰসৱোত্তৰ সংক্ৰমণ। শিশুৰ ক্ষেত্ৰত জন্মৰ সময়ত অক্সিজেনৰ অভাৱ, জন্মগত আঘাত, প্ৰাকপৰিপক্কতা, সংক্ৰমণ আদি জটিলতাই দেখা দিব পাৰে।

## তথ্যসূত্ৰ

## বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:উপজনন
শ্ৰেণী:ধাত্ৰীবিদ্যা
বিনায়ক দামোদৰ সাভাৰকাৰ

**বিনায়ক দামোদৰ সাভাৰকাৰ** আছিল এগৰাকী ভাৰতীয় জাতীয়তাবাদী ৰাজনৈতিক নেতা, লেখক আৰু সমাজকৰ্মী। তেওঁক বীৰ সাভাৰকাৰ বুলিও জনা যায়। সাভাৰকা পেছাত এজন অধিবক্তা আছিল। ১৮৮৩ চনৰ ২৮ মে’ত মুম্বাইৰ নাছিকত তেওঁৰ জন্ম হৈছিল। ১৯৬৬ চনৰ ২৬ ফেব্ৰুৱাৰীত তেওঁৰ মৃত্যু হয়।

## প্ৰাৰম্ভিক জীৱন
১৮৮৩ চনৰ ২৮ মে' তাৰিখে নাছিক জিলাৰ ভাগলপুৰৰ এটা সাধাৰণ হিন্দু ব্ৰাহ্মণ পৰিয়ালত বিনায়ক দামোদৰ সাভাৰকাৰৰ জন্ম হয়। সাভাৰকাৰৰে তেওঁৰ শৈশৱ গণেশ মাইনা ভাই আৰু নাৰায়ণ নামৰ ভাতৃ-ভগ্নীৰ সৈতে পাৰ কৰিছিল। হিন্দু-মুছলমান আক্ৰমণৰ সময়ত মাত্ৰ ১২ বছৰ বয়সতে তেওঁৰ নেতৃত্বত সহযোগী ছাত্ৰ-ছাত্ৰীৰ এটা দলে গাঁৱৰ এটা মছজিদত আক্ৰমণ চলাইছিল। শৈশৱত তেওঁ তেওঁৰ সাহস আৰু সাহসিকতাৰ বাবে তেওঁ যথেষ্ট প্ৰশংসিত হৈছিল আৰু তেওঁক বীৰ দামোদৰ সাভাৰকাৰ বুলি কোৱা হৈছিল। সৰুৰেপৰা দেশৰ বাবে কিবা কৰাৰ আগ্ৰহে তেওঁক এজন বিপ্লৱী যুৱক কৰি তুলিছিল। তেওঁৰ ডাঙৰ ভায়েক গণেশে এই পদক্ষেপত গুৰুত্বপূৰ্ণ ভূমিকা পালন কৰিছিল। তেওঁ এজন যুৱ খেলুৱৈ হিচাপে সকলোৰে সন্মুখত আবিৰ্ভাৱ হৈছিল, লাহে লাহে তেওঁ এটা যুৱ গোট আয়োজন কৰিছিল যাক পিছত মিত্ৰ মেলা বুলি নামকৰণ কৰা হৈছিল।

## পৰিয়াল

* দেউতাৰ নাম দামোদৰ সাভাৰকাৰ
* মাতৃৰ নাম ৰাধাবাই সাভাৰকাৰ
* পত্নীৰ নাম যমুনাবাই
* শিশু বিশ্বাস, প্ৰভাকৰ আৰু প্ৰভাত চিপলাঙ্কাৰ
* ভাই/ভাই ভগ্নী গণেশ, মাইনাবাই আৰু নাৰায়ণ

## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:Articles with hCards
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ স্বাধীনতা সংগ্ৰামী
শ্ৰেণী:মাৰাঠী ব্যক্তি
শ্ৰেণী:Articles with hAudio microformats
শ্ৰেণী:নাস্তিকতাবাদী
ক্লিঅ’পেট্ৰা

গ্ৰীক পৌৰাণিক কাহিনীত **ক্লিঅ’পেট্ৰা** (, প্ৰাচীন গ্ৰীক: Κλεοπάτρα; ক্লিঅ’পেট্ৰাৰ শব্দৰ অৰ্থ হৈছে “পিতৃৰ গৌৰৱ”) নিম্নলিখিত মহিলাসকলৰ নাম আছিল-

* ক্লিঅ’পেট্ৰা (ডেনাইড), ডানাউছৰ জীয়ৰী৷
* ক্লিঅ’পেট্ৰা, ট্ৰয় নগৰৰ ৰজা ট্ৰছ আৰু কেলিৰইৰ (নদী-দেৱতা স্কেমেণ্ডাৰৰ জীয়ৰী) জীয়ৰী আছিল৷ তেওঁ ইলুছ, আচাৰাকাছ, গানিমেড সম্ভৱতঃ ক্লিঅ’মেষ্ট্ৰাৰ ভগ্নী ক্লিঅ’পেট্ৰা আৰু ক্লিঅ’মেষ্ট্ৰাই সম্ভৱতঃ একেজনীয়ে ব্যক্তি।
* ক্লিঅ’পেট্ৰা, বৰিয়াছ (উত্তৰ বতাহ) আৰু এথেন্সৰ ৰাজকুমাৰী অৰিথিয়াৰ ৰাজকুমাৰী। তেওঁ ফিনিয়ছৰ প্ৰথম পত্নী আছিল যাৰ পুত্ৰ দুগৰাকীৰ নাম ক্ৰমে প্লেক্সিপ্পাছ আৰু পেণ্ডিয়ন (Pandion), গেৰিম্বাছ আৰু এছপোণ্ডাছ, বা পলিডেক্টোৰ (পলিডেক্টাছ) আৰু পলিডোৰাছ, বা পাৰ্থেনিয়াছ আৰু Crambis, বা অৰিইথাছ (অৱাৰথাছ) আৰু ক্ৰাম্বিছ৷
* ক্লিঅ’পেট্ৰা এলচিয়ন মেলেগাৰৰ পত্নী৷
* ক্লিঅ’পেট্ৰা, ক্ৰীটৰ ৰজা ডেউকেলিয়নৰ পত্নী আৰু ইড’মেনিয়াছৰ মাতৃ৷
* ক্লিঅ’পেট্ৰা আৰু লক্ৰিছৰ পেৰিবইয়া, এথেনাৰ ট্ৰ’জান মন্দিৰলৈ আজাক্স দ্য লেজাৰৰ বলিদানৰ প্ৰতিশোধ হিচাপে দুগৰাকী অবিবাহিত মহিলা তথা কুমাৰীক পঠিয়াইছিল। এইয়া এইকাৰণে কৰা হৈছিল কাৰণ, ল’ক্ৰিয়ানসকলে নিজৰ দেশ ঘূৰাই পোৱাৰ তিনি বছৰৰ পাছত তেওঁলোকে প্লেগ মহামাৰীত ভুগিছিল। তাৰ পিছত এজন অৰাকেলে তেওঁলোকক ট্ৰয়লৈ এথেনাক প্ৰশংসা কৰিবলৈ আদেশ দিলে আৰু দুগৰাকী কুমাৰীক হাজাৰ বছৰৰ বাবে নিবেদনাৰ্থে পঠিয়াই দিলে। প্ৰথম লটটো পেৰিবইয়া আৰু ক্লিঅ’পেট্ৰাৰ ওপৰত পৰিল আৰু তেওঁলোকৰ মৃত্যুৰ পিছত আনবোৰক পঠোৱা হ’ল৷

## টোকা


## তথ্য সংগ্ৰহ

* Apollodorus, *The Library* with an English Translation by Sir James George Frazer, F.B.A., F.R.S. in 2 Volumes, Cambridge, MA, Harvard University Press; London, William Heinemann Ltd. 1921. ISBN 0-674-99135-4. Online version at the Perseus Digital Library. Greek text available from the same website.
*Dictys Cretensis*, from The Trojan War.* *The Chronicles of Dictys of Crete and [[Dares Phrygius|Dares the Phrygian]]* translated by Richard McIlwaine Frazer, Jr. (1931-). Indiana University Press. 1966. Online version at the Topos Text Project.
* Homer, ''The Iliad'' with an English Translation by A.T. Murray, Ph.D. in two volumes. Cambridge, MA., Harvard University Press; London, William Heinemann, Ltd. 1924. . Online version at the Perseus Digital Library.
*Homer, *Homeri Opera* in five volumes. Oxford, Oxford University Press. 1920. . Greek text available at the Perseus Digital Library.
অপূৰ্ব বেজবৰুৱা

**অপূৰ্ব বেজবৰুৱা** (, জন্ম:১৫ অক্টোবৰ ১৯৫১, মৃত্যু : ৯ ফেব্ৰুৱাৰী ২০২২) অসমৰ এগৰাকী কণ্ঠশিল্পী, কবি, গীতিকাৰ, সুৰকাৰ আৰু সংগীত পৰিচালক আছিল। তেওঁক অসমৰ সংগীতৰ ক্ষেত্ৰখনৰ বিহুসুৰীয়া গীতৰ ধাৰাটোৰ বাটকটীয়া বুলি কোৱা হয়। তেওঁ 'মাইজান তোকে দেখা পাই', 'তোৰে মন পাবলৈ চেনাই মই বলিয়া', 'চিলমিল টোপনিতে', 'চাহ গছৰ আঁৰত লুকাই', 'লগ দিয়া কথা আছিল নৈৰে ঘাটত', 'অ’ তৰা মাই বিহুৱান মোলৈ বৈছ’নে নাই', 'চেনাই তোৰ পেঁপাৰে মাত' আদি অলেখ কালজয়ী অসমীয়া গীতৰ স্ৰষ্টা আছিল। তদুপৰি বেজবৰুৱাই প্ৰায় দুই শতাধিক অডিঅ’ কেছেটত কণ্ঠদান কৰিছিল। ২০২২ চনৰ ৮ ফেব্ৰুৱাৰী তাৰিখে মগজুৰ ষ্ট্ৰোক হোৱাৰ ফলত শিল্পীগৰাকীক সংকটজনক অৱস্থাত দিছপুৰ পলিক্লিনিকত ভৰ্তি কৰোৱা হয়। পৰৱৰ্তী দিনা সন্ধিয়া তেওঁৰ দেহাৱসান ঘটে।

## প্ৰাৰম্ভিক জীৱন

## গীতসমূহ

| ১১ || চাহ গছৰ আৰত লুকাই||

## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:অসমৰ কণ্ঠশিল্পী
শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:অসমীয়া ভাষাৰ গীতিকাৰ
প্ৰবীণ কুমাৰ সোবটি

**প্ৰবীণ কুমাৰ সোবটি** () (৬ ডিচেম্বৰ ১৯৪৭&ndash; ৭ ফেব্ৰুৱাৰী ২০২২) ভাৰতৰ এগৰাকী এথলেটিকছ খেলুৱৈ, অভিনেতা আৰু সীমান্ত সুৰক্ষা বলৰ এজন সৈনিক আছিল। তেওঁ ডিচকাছ থ্ৰ' আৰু হেমাৰ থ্ৰ'ৰ বাবে জনাজাত আছিল। তেওঁ ২০ বছৰ বয়সতে সেই সময়ত নতুনকৈ গঠন হোৱা সীমান্ত সুৰক্ষা বল বা চমুকৈ বিএছএফত যোগদান কৰিছিল। তাতেই তেওঁৰ এথলেটিক দক্ষতা বিষয়াসকলৰ চকুত পৰে আৰু তেওঁ ভাৰতৰ হৈ বিভিন্ন এথলেটিক প্ৰতিযোগিতাত ডিচকাছ থ্ৰ' বিভাগত খেলিবলৈ লয়। এথলীট হিচাপে তেওঁ এছিয়ান গেমছত দুটা স্বৰ্ণকে ধৰি চাৰিটাকৈ পদক অৰ্জন কৰে আৰু কমনৱেলথ গেমছত এটা ৰূপৰ পদক অৰ্জন কৰে। তেওঁ ভাৰতৰ হৈ দুখনকৈ অলিম্পিকতো ভাগ লয়। অভিনেতা হিচাপে তেওঁ‌ ৫০ খনৰো অধিক হিন্দী চলচ্চিত্ৰৰ লগতে বি.আৰ. চোপ্ৰাৰ মহাভাৰতত ভীমৰ চৰিত্ৰ ৰূপায়ণ কৰিছিল। ২০১৩ চনত তেওঁ আম আদমী পাৰ্টীৰ পৰা দিল্লীৰ বিধানসভা নিৰ্বাচনত প্ৰতিদ্বন্দ্বিতা কৰে যদিও পৰাজিত হয়। পৰৱৰ্তী সময়ত তেওঁ‌ ভাৰতীয় জনতা পাৰ্টীত যোগদান কৰে। 

## ক্ৰীড়া

১৯৬০ আৰু ১৯৭০-ৰ দশকত কুমাৰ ভাৰতীয় এথলেটিকছৰ তাৰকা আছিল। তেওঁ ভাৰতীয় হেমাৰ আৰু ডিচকাছ থ্ৰ'ৰ ক্ষেত্ৰখনত বহুকেইবছৰ জুৰি আধিপত্য চলাইছিল। তেওঁ ১৯৬৬ আৰু ১৯৭০ চনৰ এছিয়াম গেমছত ডিচকাছ থ্ৰ' শিতানত স্বৰ্ণপদক অৰ্জন কৰাৰ লগতে এছিয়ান গেমছত ৫৬.৭৬ মিটাৰ দূৰত্বৰ অভিলেখ স্থাপন কৰিছিল। ১৯৬৬ চনৰ কিনষ্টোন কমনৱেলথ গেমছ আৰু১৯৭৪ চনৰ তেহৰান এছিয়ান গেমছত তেওঁ‌ ৰূপৰ পদক অৰ্জন কৰে। তেওঁ ১৯৬৮ আৰু ১৯৭২ চনৰ গ্ৰীষ্ম অলিম্পিকত অংশগ্ৰহণ কৰিছিল।

## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ক্ৰীড়াবিদ
গীতা ফোগাট

**গীতা ফোগাট** (জন্ম ১৫ ডিচেম্বৰ ১৯৮৮) হৈছে ২০১০ চনত কমনৱেলথ গেমছত মহিলাৰ মল্লযুদ্ধত ভাৰতলৈ স্বৰ্ণ পদক কঢ়িয়াই অনা প্ৰথম গৰাকী ফ্ৰীষ্টাইল মল্লযোদ্ধা। তেওঁ হৈছে গ্ৰীষ্মকালীন অলিম্পিক ক্ৰীড়াৰ বাবে যোগ্যতা অৰ্জন কৰা প্ৰথম ভাৰতীয় মহিলা মল্লযোদ্ধা।
## ব্যক্তিগত জীৱন আৰু পৰিয়াল
১৯৮৮ চনৰ ১৫ ডিচেম্বৰত হাৰিয়ানাৰ ছৰখী দাদ্ৰী জিলাৰ বালালী গাঁৱত গীতা ফোগাটৰ জন্ম হৈছিল। তেওঁৰ দেউতাক মহাবীৰ সিং ফোগাট হৈছে দ্ৰোণাচাৰ্য বঁটা প্ৰাপ্ত এজন প্ৰাক্তন মল্লযোদ্ধা তথা তেওঁৰ প্ৰশিক্ষক।

গীতাৰ ভগ্নী ববিতা কুমাৰী আৰু সম্পৰ্কীয় ভাতৃ বিনেশ ফোগাটো কমনৱেলথ গেমছৰ স্বৰ্ণ পদক বিজয়ী মল্লযোদ্ধা। দুয়ো ১০১৪ চনৰ কমনৱেলথ গেমছৰ তেওঁলোকৰ নিজ নিজ শাখাত সোণৰ পদক অৰ্জন কৰিছিল। গীতা ফোগাটৰ আন এগৰাকী সৰু ভগ্নী ৰিতু ফোগাটো এগৰাকী আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় পৰ্যায়ৰ মল্লযোদ্ধা আৰু ২০১৬ চনৰ কমনৱেলথ ৰেছলিং চেম্পিয়নশ্বিপত সোণৰ পদক লাভ কৰিছিল। তাইৰ কনিষ্ঠা ভগ্নী, সঙ্গীতা ফোগাটো এগৰাকী মল্লযোদ্ধা। গীতা আৰু তেওঁৰ ভগ্নী তথা সম্পৰ্কীয় ভাই-ভনীৰসকলৰ প্ৰতিভাই গৃহ ৰাজ্য হাৰিয়ানা আৰু দেশৰ বাকী অংশত ছোৱালী আৰু মহিলাসকলৰ প্ৰতি মানসিকতা আৰু মনোভাৱৰ পৰিৱৰ্তনত অৰিহণা যোগাইছে।

২০১৬ চনৰ নৱেম্বৰ মাহত গীতা ফোগাটে তেওঁৰ সহ মল্লযোদ্ধা পৱন কুমাৰৰ সৈতে বিবাহ পাশত আবদ্ধ হয়। ২০১৯ চনৰ ডিচেম্বৰত তেঁও এটি পুত্ৰ সন্তানৰ মাতৃ হয়।

## কেৰিয়াৰ
### ২০০৯ কমনৱেলথ ৰেছলিং চেম্পিয়নশ্বিপ
২০০৯ চনৰ ১৯ ডিচেম্বৰৰ পৰা ২১ ডিচেম্বৰলৈ পঞ্জাবৰ জলন্ধৰত অনুষ্ঠিত “২০০৯ কমনৱেলথ ৰেছলিং চেম্পিয়নশ্বিপ”ত সোণৰ পদক অৰ্জন কৰে।

### ২০১০‌ কমনৱেলথ গেমচ
২০১০ চনৰ কমনৱেলথ গেমছত ভাৰতৰ হৈ প্ৰথম সোনৰ পদক অৰ্জন কৰে।

### ২০১২ গীষ্মকালীন অলিম্পিক
গীতা ফোগাটে “২০১২ গীষ্মকালীন অলিম্পিক”ত অংশগ্ৰহণ কৰিবলৈ যোগ্যতা অৰ্জন কৰে যদিও কোনো পদক লাভ কৰিবলৈ সক্ষম নহ’ল।

### ২০১২ ৱৰ্ল্ড ৰেছলিং চেম্পিয়নশ্বিপ
২০১২ চনত কানাডাত অনুষ্ঠিত ৱৰ্ল্ড ৰেছলিং চেম্পিয়নশ্বিপত ফোগাটে ব্ৰঞ্জৰ পদক অৰ্জন কৰে।

প্ৰথম ৰাউণ্ডত ফোগাটে ৰাছিয়াৰ মাৰিয়া গুৰোভাক (Maria Gurova) ৩:১ নম্বৰত পৰাস্ত কৰে। দ্বিতীয় ৰাউণ্ডত তেঁও জাপানৰ চাওৰি য়োশিদাৰ (Saori Yoshida) হাতত ৫:০ নম্বৰত পৰাজিত হয়। জাপানী মল্লযোদ্ধা গৰাকী ফাইনেলত উপনীত হোৱাৰ লগে লগে ফোগাটে ৰিপেচেজ ৰাউণ্ডত প্ৰতিদ্বন্দিতা কৰে, প্ৰথমে তেঁও কাজাখাস্তানৰ আকজিয়া দাউটবায়েভাক (Akziya Dautbayeva) ৩:১ নম্বৰত পৰাস্ত কৰে আৰু তাৰ পিছত ইউক্ৰেইনৰ নাটালিয়া ছিনিছিনক (Natalya Sinishin) ৩:০ ব্যৱধানত পৰাস্ত কৰি ব্ৰঞ্জৰ পদক লাভ কৰে।

### ২০১২ এছিয়ান ৰেছলিং চেম্পিয়নশ্বিপ
২০১২ চনত অনুষ্ঠিত এছিয়ান ৰেছলিং চেম্পিয়নশ্বিপত ফোগাটে ব্ৰঞ্জৰ পদক অৰ্জন কৰে।

### ২০১৩ কমনৱেলথ ৰেছলিং চেম্পিয়নশ্বিপ
২০১৩ চনত অনুষ্ঠিত কমনৱেলথ ৰেছলিং চেম্পিয়নশ্বিপত ফোগাটে ৰূপৰ পদক অৰ্জন কৰে।

### ২০১৫ এছিয়ান ৰেছলিং চেম্পিয়নশ্বিপ
২০১৫ চনত অনুষ্ঠিত এছিয়ান ৰেছলিং চেম্পিয়নশ্বিপত ফোগাটে ব্ৰঞ্জৰ পদক অৰ্জন কৰে।

## জনপ্ৰিয় সংস্কৃতি
২০১৬ চনৰ ২৩ ডিচেম্বৰত মুক্তি লাভ কৰা আমিৰ খানৰ দংগল নামৰ চলচ্চিত্ৰখন গীতা ফোগাট আৰু তাইৰ ভগ্নীৰ কাহিনীৰ ওপৰত আধাৰিত। চলচ্চিত্ৰখনত গীতাৰ চৰিত্ৰটো ফাতিমা ছানা শ্বেখে অভিনয় কৰিছিল আৰু তাইৰ সৰু ভগ্নীৰ চৰিত্ৰটো ৰূপায়ন কৰিছিল জাইৰা ৱাছিমে। চলচ্চিত্ৰখনত মল্লযোদ্ধা পূজা ধণ্ডাক ববিতা ফোগাটৰ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিবলৈ নিৰ্বাচিত কৰা হৈছিল কিন্তু আঘাতৰ বাবে তেওঁ অভিনয় কৰিব নোৱাৰিলে।

## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ মল্লযোদ্ধা
কচুগুটি খেল

**কচুগুটি খেল** সাধাৰণতে দুটি সৰু ল’ৰা-ছোৱালীৰ মাজত খেলা হয়৷ কেতিয়াবা দুটাতকৈ বেছি ল’ৰা-ছোৱালীৰ মাজতো কচুগুটি খেল খেলা হয়৷ খেলুৱৈ বেছি হ’লে, খেলুৱৈসকল দুটা দলত ভাগ হৈ ল’ব লাগে৷ নামটো কচুগুটি যদিও প্ৰকৃততে কচুগুটি হাতত লোৱা নহয়৷ যিকোনো সৰু গুটি যেনে- তেঁতেলী গুটি, বগৰী গুটি বা সৰু শিলগুটি আদিৰেহে এই খেল খেলা হয়৷ এই খেলটো য’তে ত’তে থিয় হৈ বা বহিও খেলিব পাৰি৷ অনুমান কৰা হয়, এই খেলবিধৰ নাম “কচুগুটি’’ হোৱাৰ মূলতে খেলবিধৰ লগত অতি আৱশ্যকীয় পদ্যফাকিত উল্লেখ থকা “কচুগুটি’’ শব্দটোৰ পৰাই এই খেলৰ নাম কচুগুটি খেল বুলি নামকৰণ কৰা হৈছে৷

## দুজনৰ মাজত
দুটা ল’ৰা-ছোৱালী “ক’’ আৰু “খ’’ৰ মাজত কচুগুটি খেল হ’লে “ক’’ই সৰু গুটি এটা হাতৰ মুঠিত লৈ দেহৰ পিছফালে অৰ্থাৎ পিঠিফালে লুকুৱাই থব লাগে৷ খেল আৰম্ভ হোৱাৰ লগে লগে হাতদুখন মুঠি মাৰি সম্মুখলৈ আনিব লাগে আৰু “খ’’ই কোনখন মুষ্টিৱদ্ধ হাতত গুটিটো আছে ক’ব লাগে৷ তাকে ক’বলৈ আন্দাজমতে ক’লে নহয়৷ এটা ছন্দোৱদ্ধ গীত গাই আঙুলিৰে মুষ্টিৱদ্ধ দুয়োখন হাত এবাৰ এবাৰ স্পৰ্শ কৰিব লাগে৷ গীতটো, “অলৌ গুটি তলৌ গুটি, কচুগুটি লাই৷ যিখন হাতত গুটি আছে, সিখন হাততে পায়’’৷ এইদৰে গাই গীতৰ শেষৰ শব্দটো যিখন হাতত পৰে বা শেষত “খ’’ই চুই দিয়ে, “ক’’ই সিখন হাত মেলি ধৰি গুটিটো আছেনে নাই পৰীক্ষা কৰিবলৈ দিয়ে৷ যদি আছে, তেন্তে 'খ' জিকিল৷ যদি নাই খ হাৰিল৷ জিকিলে গুটি লুকুওৱাৰ পাল “খ’’ৰ হাতলৈ যায়৷ এইদৰে পুনঃ পুনঃ খেল খেলা হয়।

## দুদলৰ মাজত
কচুগুটি খেল দুশাৰীত দুটা দল হৈয়ো খেলিব পাৰি৷ দুটা দলৰ দুজন দলপতি থাকিব লাগিব৷ দুয়োটা দল দুটা শাৰীত শাৰী পাতি থিয় হ’ব বা বহিও ল’ব পাৰে৷ প্ৰথমে যিটো দলে গুটি লুকুওৱাৰ অধিকাৰ পাব, সেই দলৰ দলপতিজনে শাৰীত পিছফালে হাত দি ৰৈ থকা নিজ দলৰ সদস্যসকলৰ কাৰোবাৰ হাতত গুটিটো থৈ সম্মুখলৈ আহিব আৰু বাকীসকলে হাতবোৰ মুষ্টিৱদ্ধ কৰি সম্মুখলৈ আনিব৷  ইয়াৰ পিছত বিপৰীত দলৰ দলপতিজনে “অলৌ গুটি তলৌ গুটি কচু গুটি লাই, যিখন হাতত গুটি আছে সিখন হাততে পাই’ বুলি গীতটো গাই গাই গুটিটো বিচাৰিব৷ 
এইদৰে, গুটি বিচাৰি নোপাৱালৈকে বিচাৰি থকাৰ দলে বিচাৰিয়েই থাকিব; বিচাৰি পালে গুটি বিজিত দলে গুটি লুকুওৱাৰ অধিকাৰ লাভ কৰিব৷

## শিক্ষণীয় বিষয়
# এই খেল খেলি খেলি ল’ৰা-ছোৱালীবোৰে হাতৰ মুঠিৰ গোপনীয়তা শিকে৷
# প্ৰকৃততে যাৰ হাতত গুটিটো থাকে, সেই খেলুৱৈজনে হাতৰ গুটিটো লুকুৱায়ো চকু-মুখত নিৰ্লিপ্ততা দেখুওৱাৰ কিটিপ আয়ত্ত কৰাৰ অনুশীলন লাভ কৰে৷
# বাকী সহযোগী খেলুৱৈসকলেও একে নিৰ্লিপ্ত আচৰণ দেখুৱাই সহযোগিতা আৰু দলীয় শৃঙ্খলা ৰক্ষাৰ শিক্ষা পায়৷
# প্ৰতিপক্ষই গুটি বিচাৰিবলৈ কোনখন হাতত গুটি থাকিব পাৰে তাৰ অনুমান কৰাত সফল হ’লে জিকিব পাৰে আৰু পদ্যটো সেইমতে আৰম্ভ আৰু শেষ কৰি জয়ী হ’ব পাৰে৷ ইয়াৰ দ্বাৰা উমান, বিশ্বাস আদিৰ অনুশীলন হয়৷ 

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:অসমৰ খেল-ধেমালি
টাংগুটি খেল

**টাংগুটি** এসময়ৰ এবিধ বৰ জনপ্ৰিয় খেল৷ এই খেলত দুয়োপক্ষৰ মাজত যথেষ্ট উত্তেজনাৰ সৃষ্টি হয়৷ দুইজনৰ পৰা ত্ৰিশজন খেলুৱৈলৈকে এই খেল খেলিব পাৰে৷ এই খেলত খেলৰ মাধ্যমেৰে দলীয় অনুশাসন, কৰ্মতৎপৰতা আদিৰ অনুশীলনো হয়৷ এই খেল খেলিবলৈ আহল-বহল ঠাইৰ লগতে যান-বাহন বা মানুহৰ আহ-যাহ নথকা বা কম আহ-যাহ থকা ঠাইৰ প্ৰয়োজন হয়৷ টাংগুটি খেলৰ সৈতে বৰ্তমানৰ জনপ্ৰিয় খেল ক্ৰিকেটৰ যথেষ্ট সাদৃশ্য থকা দেখা যায়৷
## খেলৰ সঁজুলি
টাংগুটি খেল খেলিবলৈ টাংগুটি আৰু দেন্দাই নামৰ দুটা সঁজুলিৰ প্ৰয়োজন৷ টাংগুটিটো গছৰ ডালৰ পৰা কাটি তৈয়াৰ কৰা হয়৷ ইয়াৰ দুইমূৰে হেলনীয়াকৈ কাটি জোঙা কৰা হয়৷ হেলনীয়া দিশটো টাংগুটিটোৰ দুইমূৰে বিপৰীত দিশত হ’ব লাগে৷ দেন্দাই মাৰিডাল দুফুটমান দীঘল৷ সাধাৰণতে বাঁহৰ কামী গোটাকৈ চাঁচি এই মাৰিডাল তৈয়াৰ কৰা হয়৷ পোন গছৰ ডাল চাঁচিও দেন্দাই মাৰি প্ৰস্তুত কৰিব পাৰি৷
## খেলৰ বিধি
খেল আৰম্ভ হোৱাৰ আগতে খেলুৱৈ যদি সৰহ হয়, তেন্তে দুটা দলত বিভক্ত হৈ ল’ব লাগে৷ এখন আহল-বহল পথাৰ বা চোতালৰ এমূৰত দীঘলীয়াকৈ প্ৰায় ছয় ইঞ্চিমান দীঘল গাঁত খান্দি তাত টাংগুটিটো পথালিকৈ বহুৱাব লাগে৷ এটা দলৰ খেলুৱৈ এজনে দেন্দাই মাৰিডাল গাঁতটোৰ এমূৰেদি সুমুৱাই গুটিটো আগলৈ মাৰি পঠিয়ায়৷ বিপক্ষ দলৰ সকলো আঠ-দহফুটমান নিলগত ৰৈ থাকে৷ তেওঁলোকে ওপৰেৰে অহা গুটিটো ওপৰতে ধৰিব লাগে৷ ধৰিব পাৰিলে, টাংগুটিটোৰে গাঁতটোলৈ “একুৰি’’ “দুকুৰি’’ কৰি হিচাপ কৰি জুখি আহে৷ ধৰিব নোৱাৰিলে, টাংগুটি মৰাজনে দেন্দাইডালেৰে “একুৰি’’ “দুকুৰি’’কৈ টাংগুটি পৰা ঠাইডোখৰলৈ জুখি আহে৷ এনেদৰে দলীয়ভাৱে যাৰে সংগৃহীত সংখ্যা বেছি হয়, সিয়ে জিকে৷ টাংগুটি ধৰিব নোৱাৰিলে, টাংগুটি মৰাজনে জুখি থাকোঁতে, পৰি যোৱা গুটিটো বিপক্ষই হাতত লৈ গাঁতলৈ দলিয়াব লাগে৷ তেনে কৰোঁতে দেন্দাইত গুটিয়ে স্পৰ্শ কৰিলে দেন্দাই লোৱাজনে অৱসৰ পায়৷  দেন্দাইত আঘাত কৰিব নোৱাৰিলে, দেন্দাই লোৱাজনে গুটিটো পৰা ঠাইলৈকে জুখি অহাৰ পিছত, পুনৰ খেল আৰম্ভ কৰি গাঁতৰ পৰা গুটিটো ওপৰলৈ মাৰি ওপৰতে পুনৰ কোবাই দূৰলৈ মাৰি পঠিয়াব লাগে৷  এনে কৰাত বিপক্ষই যদি টাংগুটি ওপৰতে ধৰিব পাৰে, তেন্তে দেন্দাই মৰাজনৰ পাল অন্ত পৰে, নোৱাৰিলে দেন্দাইধাৰীয়ে গাঁতৰপৰা টাংগুটি পৰা ঠাইলৈ পুনৰ জুখি আহে৷ দেন্দাইৰে টাংগুটি দুবাৰ কোবাব পাৰিলে লাভ৷ কাৰণ তেতিয়া প্ৰাপ্ত নম্বৰ এগুণত দুগুণ হয়, অৰ্থাৎ দহ দেন্দাই জুখিলে বিশ দেন্দাই লাভ কৰে৷
## শিক্ষণীয় বিষয়
# খেলত সতৰ্কতাৰ আৱশ্যক৷ গুটিটো দুয়োমূৰে জোঙা হোৱা বাবে ই যথেষ্ট বিপদজনক৷ টাংগুটিটো মাৰি দিয়াজনে আৰু ধৰিবলৈ থকাজনে(সকলে) সাৱধান নহ’লে চকু মুখত আঘাত পাব পাৰে৷
# টাংগুটিটো ওপৰেতে ধৰিবলৈ একে ঠাইতে ৰৈ কোব মাৰি দিয়াজনৰ হাতৰ চালনৰ দিশে মনোযোগ দিয়া আৰু ধৰি দেন্দাই মাৰিডালক লক্ষ্য কৰি মাৰি পঠিওৱা এই দুয়োটা কামে একাগ্ৰতা, আত্মবিশ্বাস আৰু প্ৰতিযোগিতাৰ মনোভাৱ বৃদ্ধি কৰে৷
## তথ্য উৎস

শ্ৰেণী:অসমৰ খেল-ধেমালি
মুক্তিনাথ শৰ্মা বৰদলৈ

**মুক্তিনাথ শৰ্মা বৰদলৈ** (), ১৯১০-১৯৭৭) অসমৰ এগৰাকী সংগীতজ্ঞ। অসমীয়া আধুনিক সংগীত জগতলৈ তেওঁ‌ অৱদান আগবঢ়াই গৈছে। তেওঁ সংগীতজ্ঞ কীৰ্তিনাথ শৰ্মা বৰদলৈৰ পুত্ৰ। এই পিতা-পুত্ৰৰ যুটিয়ে অসমীয়া সংগীতৰ ধাৰাটোক এক অনন্য মাত্ৰা প্ৰদান কৰিছিল। জ্যোতিপ্ৰসাদ আগৰৱালাই তেওঁৰ প্ৰথমখন নাটক শোণিত কুঁৱৰীৰ পাতনিত কীৰ্তিনাথ শৰ্মা বৰদলৈ আৰু মুক্তিনাথ শৰ্মা বৰদলৈৰ কথা উল্লেখ কৰিছে। 

মুক্তিনাথ শৰ্মা বৰদলৈয়ে সৰুৰে পৰা দেউতাকৰ সান্নিধ্যত থাকি সাহিত্য - সংস্কৃতিৰ বাটত মনোনিৱেশ কৰিছিল। তেওঁ একাধাৰে গীতিকাৰ, সুৰকাৰ,গীতি-নাট্যকাৰ, শিশু সাহিত্যিক, কবি, শিক্ষাবিদ ৰূপে প্ৰতিষ্ঠা লাভ কৰিবলৈ সক্ষম হয়। 

মুক্তিনাথ শৰ্মা বৰদলৈয়ে প্ৰায় দুকুৰি গীত ৰচনা কৰাৰ লগতে ইয়াৰে প্ৰায়বিলাকতে সুৰো সংযোজন কৰিছিল। আকাশবাণীৰ জৰিয়তে তেওঁৰ গীত প্ৰচাৰ হোৱাৰ লগতে সমসাময়িক কেইবাগৰাকীও জনপ্ৰিয় তথা প্ৰতিষ্ঠিত শিল্পীয়ে তেওঁৰ গান গ্ৰামোফোন ৰেকৰ্ডত বাণীবদ্ধ কৰিছিল। তেওঁৰ গান যিসকল শিল্পীয়ে তেতিয়া বাণীবদ্ধ কৰিছিল অথবা আকাশবাণীৰ জৰিয়তে পৰিৱেশন কৰিছিল তাৰ ভিতৰত তলৰ তালিকাভুক্ত শিল্পীসকল উল্লেখনীয় -

## প্ৰকাশিত গ্ৰন্থ
এই পিতা-পুত্ৰ যুটিয়ে একেলগে ৰচনা কৰা আৰু মঞ্চস্থ কৰা নৃত্য-নাটিকা হৈছে -
#লুইত কোঁৱৰ (১৯৩০)
#সুৰবিজয় (১৯৩৪)
#মেঘাৱলী (১৯৪১)

## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
আদিপুৰুষ (চলচ্চিত্ৰ)

**আদিপুৰুষ** () মহাকাব্য ৰামায়ণৰ ওপৰত আধাৰিত এখন ভাৰতীয় হিন্দু পৌৰাণিক চলচ্চিত্ৰ। চলচ্চিত্ৰখন ওম ৰাউটে পৰিচালনা কৰিছে আৰু টি-চিৰিজ ফিল্মছ আৰু ৰেট্ৰোফিলছৰ দ্বাৰা প্ৰযোজিত। হিন্দী আৰু তেলেগু ভাষাত একেলগে দৃশ্যগ্ৰহণ কৰা ছবিখনত প্ৰভাসে অদিপুৰুষৰ চৰিত্ৰত, কৃতি চাননে সীতাৰ চৰিত্ৰত আৰু চৈফ আলী খানে লঙ্কেশৰ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছে। আদিপুৰুষ এতিয়ালৈকে নিৰ্মাণ কৰা আটাইতকৈ ব্যয়বহুল ভাৰতীয় চলচ্চিত্ৰসমূহৰ ভিতৰত অন্যতম।

চলচ্চিত্ৰখনৰ মুখ্য ফটোগ্ৰাফীৰ কাম ২০২১ চনৰ ২ ফেব্ৰুৱাৰী তাৰিখে আৰম্ভ কৰিছিল। চলচ্চিত্ৰখন ২০২৩ চনৰ ১৬ জুন তাৰিখে ছবিগৃহত মুক্তি লাভ কৰে৷

## অভিনয়ত
* প্ৰভাস - আদিপুৰুষ
* কৃতি সেনন - জানকী
* ছৈয়ফ আলী খান - লংকেশ
* চানী সিং - লক্ষ্মণ
* দেৱদত্ত নাগ - হনুমান
* বৎসল শেঠ 
* ট্ৰুপটি তোৰাডমা (Trupti Toradmal)
## তথ্য সংগ্ৰহ

## বাহ্যিক সংযোগ
* 
*
ডিম্পু বৰুৱা

**ডিম্পু বৰুৱা** () হৈছে ভাৰতৰ অসম ৰাজ্যৰ এজন ইউটিউবাৰ। অসমীয়া ভাষাত ভিডিঅ’ আপল’ড কৰা তেওঁৰ *ডিম্পু বৰুৱা* () আৰু *ডিম্পুছ ভ্লগ্‌ছ* () ইউটিউব চেনেলদুটাই ইতিমধ্যে ২মিলিয়ন ছাবস্ক্ৰাইবাৰ অতিক্ৰম কৰিছে। তেওঁৰ ** নামেৰে হিন্দী ভাষাতো এটা ইউটিউব চেনেল আছে। বৰ্তমান তেওঁৰ দ্বিতীয়টো চেনেলৰ ছাবস্ক্ৰাইবাৰৰ সংখ্যা হ’ল 293k৷

## ব্যক্তিগত জীৱন
তেওঁৰ পিতৃৰ নাম পিতাম্বৰ বৰুৱা আৰু মাতৃৰ নাম লতিকা বৰুৱা। তেওঁ ঘৰৰ একমাত্ৰ সন্তান। মোমায়েকৰ ঘৰত ডিম্পুৱে শৈশৱ অতিবাহিত কৰিছিল। তেওঁ সৰুৰে পৰা লাজুক স্বভাৱৰ আছিল৷ ইউটিউবত অসমীয়া ভাষাত ভ্লগিং কৰাটো বৰ্তমান তেওঁৰ পেচা।

## শিক্ষা
দেবীৰাম পাঠশালা উচ্চ মাধ্যমিক বিদ্যালয়ৰ পৰা ডিম্পু বৰুৱা মেট্ৰিক পৰীক্ষাত উত্তীৰ্ণ হয়। ব্ৰহ্মপুত্ৰ ভেলী ষ্টাৰ একাডেমী জুনিয়ৰ কলেজৰ পৰা তেওঁ উচ্চতৰ মাধ্যমিক পৰীক্ষাত কলা শাখাত উত্তীৰ্ণ হৈ ইংৰাজী বিষয়ত নলবাৰী কলেজৰ পৰা স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰে। পৰৱৰ্তী সময়ত তেওঁ -ও সম্পন্ন কৰে।

## কৰ্মজীৱন
প্ৰথম অৱস্থাত তেওঁ নলবাৰীৰ এখন বিদ্যালয়ত অংশকালীনভাৱে শিক্ষকতা কৰিছিল। বৰ্তমান ইউটিউবকে পেছা হিচাপে লৈছে৷

## সামাজিক কাম
বৰুৱাই ২০২০ চনৰ অসম বানপীড়িতসকলৰ বাবে ৪৩,০০০ টকা সংগ্ৰহ কৰি গৃহহীন বানপীড়িতৰ মাজত বিতৰণ কৰিছিল৷ ইয়াৰোপৰি বৰ্তমান তেওঁ অসমীয়া সংস্কৃতিৰ বিভিন্ন বিষয়ত ইউটিউবত জনমত গঠন বা জনাজাতৰ বাবে কাম কৰি আহিছে৷

## তথ্য সংগ্ৰহ

## বাহ্যিক সংযোগ
* 

শ্ৰেণী:অসমীয়া ইউটিউবাৰ
শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
অসমীয়া ভাষাৰ ব্যাকৰণ (হেমচন্দ্ৰ বৰুৱা)

**অসমীয়া ভাষাৰ ব্যাকৰণ** () হেমচন্দ্ৰ বৰুৱাৰ দ্বাৰা প্ৰণিত  অসমীয়া ভাষাত লিখা প্ৰথম ব্যাকৰণ। ১৮৫৯ চনত শিৱসাগৰ মিছনেৰী প্ৰেছৰ পৰা এই ব্যাকৰণখন প্ৰকাশ হয়। ব্যাকৰণখনৰ দ্বিতীয় তাঙৰণ 'অসমীয়া ব্যাকৰণ' নামেৰে ১৮৭৩ চনত পুনৰ সংশোধিত ৰূপত প্ৰকাশ পায়। ১৮৫৯ চনৰ পৰা ১৯৫৯ চনলৈকে এই ব্যাকৰণৰ ২৪টা সংস্কৰণ প্ৰকাশ হয়। 'অসমীয়া ভাষাৰ ব্যাকৰণ ' ৰ দুষ্প্ৰাপ্য প্ৰথম সংস্কৰণ অধ্যাপক যোগেন্দ্ৰ নাৰায়ণ ভূঞা আৰু নগেন শইকীয়াৰ সহযোগত ১৯৯৬ চনত ডিব্ৰুগড় বিশ্ববিদ্যালয়ৰ অসমীয়া বিভাগে প্ৰকাশ কৰিছে। 

## উপস্থাপন ৰীতি
অসমীয়া ব্যাকৰণৰ ৰচনা ৰীতি, আৰম্ভণি, সামৰণি সংস্কৃত আৰ্হিত কৰা হৈছে। যেনে - 'অথ সমাস প্ৰকৰণাৰম্ভ', 'সমাস প্ৰকৰণং সম্পূৰ্ণং' আদি। শব্দ বিভক্তি, সৰ্বনাম বুজাবলৈ সুপ, তিঙ, অস্মদ, তদ, যদ আদি পৰিভাষাবোৰ সংস্কৃতৰ পৰা গ্ৰহণ কৰা হৈছে। প্ৰতি প্ৰকৰণৰ অন্তৰ্গত উপপ্ৰকৰণৰ নামবোৰো সংস্কৃতগন্ধী। 
অসমীয়া ব্যাকৰণৰ ৰচনা ৰীতি সূত্ৰ প্ৰধান। 

## প্ৰকৰণ
ব্যাকৰণখন মুঠ এঘাৰটা প্ৰকৰণত বিভক্ত। সেইবোৰ হ'ল - বৰ্ণবিন্যাস প্ৰকৰণ, সন্ধি প্ৰকৰণ, শব্দ বৃদ্ধি প্ৰকৰণ, কৃদন্ত প্ৰকৰণ, বাক্যবিন্যাস প্ৰকৰণ, কাৰক প্ৰকৰণ, সমাস প্ৰকৰণ,  তদ্ধিত প্ৰকৰণ, অন্বয় প্ৰকৰণ, পদ্য প্ৰকৰণ আৰু চিহ্ন প্ৰকৰণ। 

## গুৰুত্ব
ব্যাকৰণখন কেইবাটাও দিশৰ পৰা গুৰুত্বপূৰ্ণ - 

* অসমীয়া ভাষাৰ ব্যাকৰণৰ ক্ৰমবিকাশত এই ব্যাকৰণখনৰ ভূমিকা অত্যন্ত গুৰুত্বপূৰ্ণ। 
* প্ৰথম অসমীয়া লেখকে প্ৰণয়ন কৰা অসমীয়া ভাষাৰ ব্যাকৰণ। 
* ব্যাকৰণ খনত অসমীয়া ভাষাৰ এক ওজস্বী গদ্য আৰু জোঁটনি ৰীতিৰ প্ৰৱৰ্তন হয়। 

## সহায়ক গ্ৰন্থপঞ্জী
# ড° অৰ্পণা কোঁৱৰ . অসমত ভাষাৰ অধ্যয়ন . পৃষ্ঠা . ৩৮,৩৯
# ড° দীপক জ্যোতি মহন্ত . অসমত ভাষা সম্পৰ্কীয় অধ্যয়নৰ গতি প্ৰকৃতি . পৃষ্ঠা ১৬৯, ১৭১, ১৭২

## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:অসমীয়া গ্ৰন্থ
শ্ৰেণী:অসমীয়া ব্যাকৰণ
শ্ৰেণী:ব্যাকৰণ
ৰিছা

**ৰিছা** বা **ৰিচা** অসমৰ এক অন্যতম জনগোষ্ঠী ডিমাছাসকলৰ অতি আদৰৰ বস্ত্ৰ। ৰিছা মানে গামোছা। ভৈয়ামবাসী অসমীয়াসকলৰ গামোছাৰ প্ৰতি যি আদৰ; সেই একে আদৰ পাৰ্বত্য জনগোষ্ঠী ডিমাছাসকলৰ মাজত দেখা যায়, কাৰণ নামটো বেলেগ যদিও ৰিছা আৰু গামোছাৰ স্থান একেই। ’ডিমাছা গ্ৰাউৰেন’ নামৰ অভিধানমতে ৰিছা মানে, সৰু কাপোৰ, গা-পা মচা কাপোৰ, কাম-বন কৰোঁতে পুৰুষে পিন্ধা কাপোৰ।হ’লেও বিহু, বিবাহ আৰু আন শুভ কামত ৰিছা এক অত্যাৱশ্যকীয় বস্ত্ৰ হিচাপে পৰিগণিত হৈ আহিছে। আজিকালি ইয়াক মান্যজনক মান দিয়াৰ বাবেও ব্যৱহাৰ কৰা হয়। 

## পুৰুষৰ বস্ত্ৰ
ডিমাছা জনজাতিৰ পুৰুষসকলে সাধাৰণতে চুৰিয়া আৰু কামিজকেই পিন্ধে যদিও কৃষিজীৱী ডিমাছা পুৰুষসকলে খেতি-বাতিৰ কাম আৰু ঘৰুৱা কামত বেছিকৈ ৰিছা পৰিধান কৰে। পুৰণিকালত পুৰুষসকলে হুলাহুলাউ(ওভাৰকোট) পিন্ধি মূৰত প্ৰায় ত্ৰিশহতীয়া কাপোৰৰ পাগুৰি মাৰিছিল যদিও, আজিকালি তেনে সাজ-পোছাক পিন্ধা লোকৰ সংখ্যা কমি গৈছে। অৱশ্যে বৃদ্ধসকলে পাগুৰী মৰাটো এতিয়াও সন্মানীয় প্ৰথা।

## ৰিছাৰ প্ৰকাৰ
ডিমাছাসকলৰ মাজত ৰিছা দুবিধ। এবিধ বিচুডিমা, বিবাহ আদি শুভ কামত ব্যৱহৃত হয়, এইবিধক ’ৰিমাই’ বোলে আৰু আনবিধ ৰিছা সাধাৰণভাৱে ব্যৱহৃত হয়। ৰিমাই প্ৰস্তুত কৰোঁতে বিশেষ ধৰণৰ ফুলবিশিষ্ট পাৰি দিয়া থাকে। 

## ৰিছাৰ প্ৰস্তুতকৰণ
সাধাৰণতে ডিমাছা নাৰী বোৱা-কটাত পাকৈত হয়। তেওঁলোকে আন পাহাৰীয়া জনগোষ্ঠীৰ শিপিনীৰ দৰে মাটিত বহি বোৱা তাঁত নবয়। ডিমাছাসকলে ভৈয়ামৰ অসমীয়া তাঁতৰ দৰে একে তাঁত কাপোৰ প্ৰস্তুত কৰাত ব্যৱহাৰ কৰে। ঝুম খেতিত উৎপন্ন হোৱা কপাহৰ পৰা সূতা কাটি, তাত প্ৰাকৃতিক পদ্ধতিৰে নানা ৰং তৈয়াৰ কৰি, সূতা ৰঙীন কৰি লয় আৰু বাতি কাঢ়ি তাঁতত তৰি লয়। ৰিছা দীঘলে ছয়ফুট হ’ব লাগে। অৱশ্যে আজিকালি মান্যজনক দিবলৈ বা ব্যৱসায়িক ভিত্তিত তৈয়াৰ কৰা ৰিছা কিছু চুটি কৰা হয়। নামনি অসমৰ বৰপেটা অঞ্চলৰ ’আনাকাটা’ কাপোৰৰ দৰে ৰিমাই নামৰ ৰিছাবিধ বিশেষ ফুলবিশিষ্ট পাৰি দি বোৱা হয়। হালধীয়া বা সেউজীয়া ৰঙৰ সূতা দীঘ আৰু বাণিত ব্যৱহাৰ কৰি পাৰিত ৰঙা ৰঙৰ সূতা দিয়া হয়। ৰিছাৰ আঁচু সূতা থাকিবই লাগে। এই আঁচুসূতাক ’ৰিঠাই’ বোলা হয়। 

## ফুলৰ চানেকিৰ নাম
ডিমাছাসকলৰ বস্ত্ৰত কিছুমান বিশেষ ৰং যেনে ৰঙা, হালধীয়া অৰু সেউজীয়া আৰু কিছুমান বিশেষ ফুলৰ চানেকি থাকে, যাৰ দ্বাৰা অতি সহজে জনগোষ্ঠীটোৰ সাজ-পাৰ চিনি পাব পাৰি। ৰিছাত ১) থুৰিচামিন, ২) চাইনয়াদেৰ, ৩) মুৰুছায়া গাইন’ আদি নামৰ ফুলৰ চানেকি থাকে। ’থুৰিচামিন আকৌ চাৰিপ্ৰকাৰৰ:- থৰিচামিন, গংবোৱা, গংচিনি, গংজিথাম।

## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:বস্ত্ৰ
ৰেণুকা

**ৰেণুকা মহাৰ** () হৈছে কৰ্ণাটক, মহাৰাষ্ট্ৰ আৰু দক্ষিণ ভাৰতৰ ৰাজ্য, তামিলনাডু, তেলেংগানা আৰু অন্ধ্ৰ প্ৰদেশত পূজা কৰা এগৰাকী হিন্দু দেৱী৷ তেওঁক **ৰেণুগা মহাৰ** আৰু **ৰেণুমাতা মহাৰ** নামেৰেও জনা যায়৷ প্ৰাচীন ৰেণুকা মহাৰ/য়েল্লাম্মা দেৱীৰ মন্দিৰ হৈছে কৰ্ণাটকৰ শক্তিপীঠসমূহৰ ভিতৰত অন্যতম, মহাৰ ৰেণুকাৰ মন্দিৰ মহাৰাষ্ট্ৰৰ মাহুৰত থকা শক্তিপীঠসমূহৰ ভিতৰত এটা৷

## বিভিন্ন নাম
ৰেণুকা মহাৰ/ৰেণু মহাৰ বা য়েল্লাম্মা দেৱী মহাৰ বা একবিৰা বা এলাই আম্মা মহাৰ 
(মাৰাঠী: श्री. रेणुका महार/ येल्लुआई महार (Shree Renuka Mahar/ Yelluai Mahar), কন্নড়: ಶ್ರೀ ಯಲ್ಲಮ್ಮ ರೇಣುಕಾ, তামিল: ரேணு/Renukai amman/ரேணுகை அம்மன், তেলেগু : శ్రీ రేణుక/ ఎల్లమ్మ) -ক এগৰাকী হিন্দু দেৱী হিচাপে পূজা কৰা হয়। ইয়েল্লাম্মা কৰ্ণাটক, মহাৰাষ্ট্ৰ আৰু দক্ষিণ ভাৰতৰ ৰাজ্য তামিলনাডু, তেলেংগানা আৰু অন্ধ্ৰ প্ৰদেশৰ এগৰাকী পূজিত হিন্দু দেৱী। তেওঁক ভক্তসকলে “বিশ্বব্ৰহ্মাণ্ডৰ মাতৃ” (Mother of the Universe) বা “জগদম্বা” (Jagadamba) বুলি সন্মান কৰে।

## কিংবদন্তি
ৰেণুকাৰ কিংবদন্তিবোৰ মহাভাৰত, হৰিবংশ আৰু ভাগৱত পুৰাণত অন্তৰ্ভুক্ত হৈ আছে।

### প্ৰাৰম্ভিক জীৱন
ৰজা ৰেণু (ৰেণুকাৰ পিতৃ) এক যজ্ঞ কৰিছিল - এক ৰীতি যাক শান্তি আৰু সুস্বাস্থ্য বজাই ৰখাৰ বাবে কৰা হয়। তেওঁ সেই যজ্ঞৰ জুইৰ পৰা উদ্ভৱ হোৱা এগৰাকী কন্যা সন্তান লাভ কৰিছিল আৰু আশীৰ্বাদপ্ৰাপ্ত হৈছিল। ৰেণুকা এগৰাকী উজ্জ্বল আৰু সক্ৰিয় শিশু আছিল লগতে তেওঁ পিতৃ-মাতৃৰ আটাইতকৈ প্ৰিয় সন্তান হৈ পৰিছিল।

যেতিয়া তেওঁৰ বয়স আঠ বছৰ হৈছিল তেতিয়া ৰজা ৰেণুৰ গুৰু অগস্ত্যই  পৰিপক্কতাত উপনীত হোৱাত তেওঁৰ কন্যা ৰেণুকাক জমদগ্নিৰ সৈতে বিয়া কৰাবলৈ পৰামৰ্শ দিছিল। জমদগ্নি আছিল ৰুচিক মুনি আৰু সত্যৱতীৰ পুত্ৰ৷ তেওঁ কঠোৰ তপস্যা কৰি দেৱতাসকলৰ পৰা আশীৰ্বাদ লাভ কৰিছিল। ৰেণুকা আৰু জমদগ্নি মুনি বেলাগাভি জিলাৰ বৰ্তমানৰ সৌন্দাট্টী অঞ্চলৰ ওচৰৰ ৰামশ্ৰুং পৰ্বতমালাত বাস কৰিছিল। ৰেণুকাই জমদগ্নি মুনিক বিভিন্ন ৰীতি-নীতি আৰু পূজা-পাতল কৰাত সকলো কামতে সহায় কৰিছিল আৰু লাহে লাহে তেওঁ জমদগ্নিৰ ঘনিষ্ঠ আৰু প্ৰিয় হৈ পৰিছিল। ৰেণুকাই ৰাতিপুৱা সোনকালে সাৰ পাই উঠি মালাপ্ৰভা নদীত সম্পূৰ্ণ মনোযোগ আৰু ভক্তিৰে গা ধুইছিল। তেওঁৰ ভক্তি ইমানেই শক্তিশালী আছিল যে, তেওঁ পানী ধৰি ৰাখিবলৈ এটা পাত্ৰ কেৱল বালিৰে তৈয়াৰ কৰিবলৈ সক্ষম হৈছিল৷ তেওঁ সেই পাত্ৰটো নদীৰ পাৰত ভৰ্তি কৰি, ওচৰত থকা এটা সাপক ৰছীৰ দৰে ব্যৱহাৰ কৰি ৰেণুকাই পাত্ৰটো মূৰত তুলি জমদগ্নিলৈ ৰীতি-নীতিৰ বাবে পাত্ৰটোত পানী আনিছিল৷ ৰেণুকাৰ আন এটি মন্দিৰ গাজীপুৰৰ জামানিয়াৰ ওচৰত অৱস্থিত। আন এটি মন্দিৰ তামিলনাডুৰ ভেল্লোৰৰ ওচৰত আছে (পদাইভিডু) য’ত দেৱী স্বয়ম্ভুৰ ৰূপত আছে৷

## তথ্যসূত্ৰ

## বাহ্যিক সংযোগ

*ৰেণুকা অভয়াৰণ্য
*ৰেণুকা হ্ৰদ
*চন্দ্ৰগুট্টি ৰেণুকাম্ব মন্দিৰ
*য়েলাম্মা মন্দিৰ, সৌন্দাট্টি

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:হিন্দু ধৰ্ম
শ্ৰেণী:হিন্দু দেৱী
শ্ৰেণী:নাৰীবাদী

শ্ৰেণী:হিন্দু কিংবদন্তি
ৰংখেৰ

**ৰংখেৰ** বা **ৰংকেৰ** অসমৰ অন্যতম জনগোষ্ঠী কাৰ্বিসকলৰ কৃষিৰ আৰম্ভণিতে পতা এক পৱিত্ৰ উৎসৱ। বছৰৰ কৃষিকৰ্ম আৰম্ভ কৰাৰ আগে আগে শস্যৰ আৰু গাঁৱৰ ৰাইজৰ মঙ্গল কামনা কৰি কাৰ্বিসকলে ৰংখেৰ উৎসৱ পালন কৰে। আচলতে ৰংখেৰ এক ধৰ্মীয় পূজা অনুষ্ঠান।

## প্ৰকাৰ
কাৰ্বি জনগোষ্ঠীৰ লোক অসমৰ নানা ঠাইত সিঁচৰতি হৈ আছে। ৰংখেৰ উৎসৱ সকলো অঞ্চলতে একে নহয়। পাহাৰ ভৈয়াম আদি অঞ্চলভেদে ইয়াৰ কেইবাটাও প্ৰকাৰ আছে; যেনে- পিৰ্দা ৰংকেৰ, আজ’ ৰংকেৰ, ৱফং ৰংকেৰ আদি। এই পূজাবোৰত হেম্ফু, মুক্ৰা, ৰাচিনজা, থানক্ৰেহিনী আদি দেৱতাক পূজা কৰা হয়।

## ৰীতি-নীতি
বেলেগ বেলেগ ৰংকেৰ উৎসৱ বেলেগ বেলেগ সময়ত পতা হয়। দিনৰ ভাগত এই পূজা হ’লে, তাক ’পিৰ্দাৰ ৰংকেৰ’ বোলা হয় আৰু ই এদিনীয়াকৈ পতা হয়। নিশাৰ ভাগত অনুষ্ঠিত হোৱা পূজাক ’অজ’ ৰংকেৰ’ বোলে আৰু একোটা অঞ্চলৰ ৰাইজে পাঁচ বছৰৰ মূৰে মূৰে মিলি সমজুৱাকৈ পতা এই উৎসৱক ’ৱফং ৰংকেৰ’ বোলা হয়। এই উৎসৱ দুদিনীয়াকৈ পালন কৰা হয়। ৱফং ৰংকেৰৰ দ্বিতীয় দিনা লক্ষ্মীদেৱীক উদ্দেশ্যি পূজা কৰা হয় আৰু সেইদিনা ৰাইজে পূজাৰ বাবে আগবঢ়োৱা ধান সকলোৰে মাজত ভগাই দিয়া হয়। খেতিয়কসকলে সেই ধান আন বীজৰ লগত মিহলাই খেতিত সিঁচিলে খেতিৰ উৎপাদন ভাল হয় বুলি বিশ্বাস কৰা হয়। লক্ষ্মীক উদ্দেশ্যি কৰা পূজাক ’লখি কেকুৰ’ বোলে।
কাৰ্বি জনগোষ্ঠীৰ লোকসকলে সমাজ আৰু ব্যক্তিগত জীৱনৰ মঙ্গলৰ বাবে বিভিন্ন পূজা-পাতল কৰে যদিও এইবোৰ কোনো মন্দিৰ বা মঠত নকৰে। লোকালয়ৰ পৰা আঁতৰত বা গাঁৱৰ মুকলি ঠাইত এই পূজাসমূহ কৰা হয়। কেতিয়াবা মূৰ্তিও প্ৰতিষ্ঠা কৰা দেখা যায়।
ৰংকেৰ কাৰ্বি জনগোষ্ঠীৰ ৰাইজে মিলি সমূহীয়াকৈ পালন কৰি অহা এক ধৰ্মীয় অনুষ্ঠান। প্ৰত্যেকখন কাৰ্বি গাঁৱত এই পূজা কৰাটো বাধ্যতামূলক হিচাপে পৰিগণিত হৈ আহিছে। ইয়াৰ প্ৰধান উদ্দেশ্য গাঁওবাসীৰ মঙ্গল কামনা কৰা। এই পূজাৰ বাবে প্ৰায় ১৯-২০ মিটাৰ বেদী নিৰ্মাণ কৰি পূজাৰ আয়োজন কৰা হয়। এই পূজাত দেৱতাক সন্তুষ্ট কৰিবলৈ বলি দিয়া হয়। ৰংকেৰ পূজাৰ প্ৰধান দায়িত্ব থাকে চাৰ্থে(গাঁওবুঢ়া) আৰু ছাপং(পুৰোহিত)ৰ ওপৰত। বাকী দেউৰী আৰু সাধাৰণ ৰাইজে সকলো কামতে সহযোগ কৰে। এই পূজাত বলি দিবলৈ প্ৰতিঘৰে কুকুৰা আগবঢ়ায়। হৰলাং বা লাউপানী আন আন উৎসৱৰ দৰে ৰংকেৰ উৎসৱৰো অন্যতম লাগতিয়াল দ্ৰব্য।
অতীজতে ৰংকেৰ পূজা উপলক্ষে নৰবলি দিয়া হৈছিল। আজিকালি এই প্ৰথা বন্ধ হৈছে। ৰংকেৰ পূজাত ছাগলী আৰু কুকুৰাই প্ৰধানকৈ বলি দিয়া হয়। এই পূজাত দিয়া বলিৰ মাংস ৰান্ধি হৰলাং(স্থানীয় মদ) আৰু ভাতৰ লগত পূজাৰ শেষত খোৱা হয়। মহিলাসকলে এই পূজাত অংশ গ্ৰহণ কৰিব নোৱাৰে। আজিকলি এই পূজা সৰ্বজনীন হিচাপে পালন কৰা হয়। অৱশ্যে নাৰী আৰু পুৰুষৰ পূজাত সমাৱেশ হোৱাৰ স্থান বেলেগ বেলেগ হয়। 

## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:অসমৰ উৎসৱসমূহ
হেষ্টিয়া

প্ৰাচীন গ্ৰীক ধৰ্মত **হেষ্টিয়া** (, /ˈhɛstiə, ˈhɛstʃə/; গ্ৰীক: Ἑστία, “hearth” or “fireside”) আছিল ঘৰুৱা, পৰিয়াল, ঘৰ আৰু ৰাজ্যৰ সঠিক আদেশ, জুইশালৰ কুমাৰী দেৱী। গ্ৰীক পৌৰাণিক কাহিনী অনুসৰি তেওঁ টাইটানছ তথা ক্ৰন’ছ আৰু ৰিয়াৰ প্ৰথম সন্তান আছিল।

## উপাসনা
হেষ্টিয়াৰ উপাসনা জুইশালৰ চাৰিওফালে কেন্দ্ৰীভূত আছিল। তাপ, খাদ্য প্ৰস্তুত কৰা আৰু দেৱতাসকলৰ বাবে বলিদানৰ নৈবেদ্য সম্পূৰ্ণ কৰাৰ বাবে সেই জুইশালটো অত্যাৱশ্যকীয় আছিল। ভোজত সুৰাৰ প্ৰথম আৰু অন্তিম লিবেচন প্ৰদান কৰি তেওঁক সন্মান কৰাটো এক সাধাৰণ অভ্যাসলৈ পৰিণত হৈছিল৷ পাউছানিয়াছে লিখিছে যে, ইলিয়ানসকলে প্ৰথমে হেষ্টিয়ালৈ বলিদান আগবঢ়াইছিল আৰু তাৰ পিছতহে আন দেৱতাসকলৰ ওচৰলৈ বলিদান আগবঢ়াইছিল৷ চাইৰোপেডিয়াত জেনোফনে লিখিছিল যে, চাইৰাছ দ্য গ্ৰেটে প্ৰথমে হেষ্টিয়াৰ ওচৰত, তাৰ পিছত ৰাজচক্ৰৱৰ্ত্তী জ্যুচলৈ আৰু তাৰ পিছত মাগীয়ে পৰামৰ্শ দিয়া আন যিকোনো ঈশ্বৰৰ ওচৰলৈ বলিদান আগবঢ়াইছিল৷

## পৌৰাণিক কাহিনী
### জীৱন
হেষ্টিয়া প্ৰথম অলিম্পিয়ান প্ৰজন্মৰ দেৱী। তেওঁ টাইটানছ তথা ক্ৰন’ছ আৰু ৰিয়াৰ জ্যেষ্ঠ কন্যা আছিল আৰু ডিমিটাৰ, হীৰা, হেডিচ, প’জাইডন, জ্যুচৰ ভগ্নী আছিল৷ ক্ৰন’ছ আৰু ৰিয়াৰ প্ৰতিটো সন্তানৰ জন্মৰ লগে লগে অন্তিম তথা কনিষ্ঠ সন্তান জ্যুচৰ বাহিৰে ক্ৰন’ছে তেওঁৰ সকলো সন্তানক গিলি পেলাইছিল (ক্ৰন’ছে গিলি পেলোৱাৰ ভিতৰত হেষ্টিয়া আছিল প্ৰথম সন্তান)৷ জ্যুচে তেওঁৰ ভাই-ভনীসকলক তেওঁৰ পিতৃক বিশ্বাস কৰিবলৈ নিদিছিল আৰু তেওঁৰ ভাই-ভনীসকলক পিতৃৰ লগতে আন আন টাইটানছসকলৰ বিৰুদ্ধে কৰা যুদ্ধত জ্যুচে সিহঁতক নেতৃত্ব দিছিল।

### কুমাৰী দেৱী
দেৱতা প’জাইডন আৰু এপ’ল’ দুয়ো (ক্ৰমান্বয়ে তেওঁৰ ভায়েক আৰু ভতিজা আছিল) হেষ্টিয়াৰ প্ৰেমত পৰিছিল আৰু বিবাহৰ বাবে তেওঁক প্ৰস্তাৱ আগবঢ়াইছিল। প্ৰস্তাৱ গ্ৰহণ কৰাৰ পৰিৱৰ্তে তেওঁ জ্যুচৰ ওচৰলৈ গৈছিল আৰু শপত খাইছিল যে, তেওঁ চিৰকুমাৰী হৈ থাকিব আৰু কেতিয়াও বিয়া নকৰিব। কিছুমানে তেওঁক অকামিতা বুলি বৰ্ণনা কৰিছে কিয়নো তেওঁ বিয়া কৰিবলৈ বা ৰোমাণ্টিক বা যৌন সম্পৰ্কত থাকিবলৈ অনিচ্ছুক; ইয়াক হোমেৰিক হিম পৰা এফ্ৰোডাইটিলৈকে অধিক সমৰ্থন কৰে, কিয়নো য’ত এফ্ৰোডাইটিক হেষ্টিয়াৰ ওপৰত “কোনো শক্তি” নাই বুলি বৰ্ণনা কৰিছিল।

## সমতুল্য
হেষ্টিয়াৰ ৰোমান সমতুল্য হৈছে ভেষ্টা;  ভেষ্টা ৰোমৰ সাৰ্বজনিক, ঘৰুৱা, ঔপনিৱেশিক জুইশালৰ দৰে একেই কাৰ্যৰ ঐশ্বৰিক ব্যক্তিত্ব। যাক ৰোমানসকলে বৰ্ধিত পৰিয়ালৰ ভিতৰত একেলগে বান্ধি ৰাখে। অৱশ্যে হেষ্টিয়া আৰু ভেষ্টাৰ মাজৰ নামৰ সাদৃশ্য বিভ্ৰান্তিকৰ। ৱাল্টাৰ বাৰ্কাৰ্টৰ মতে- “*হেষ্টিয়া-হিষ্টি-ভেষ্টা* সম্পৰ্কটো ইণ্ডো-ইউৰোপীয় ভাষাবিজ্ঞানৰ তথ্যই ব্যাখ্যা কৰিব নোৱাৰি; কাৰণ তাত তৃতীয় এটা ভাষাৰ পৰা ধাৰ লোৱাটোও অন্তৰ্ভুক্ত হৈ থাকিব লাগিব।” ("The relationship *hestia-histie-Vesta* cannot be explained in terms of Indo-European linguistics; borrowings from a third language must also be involved.") অন্যান্য পৌৰাণিক কাহিনী আৰু ধৰ্মত হেষ্টিয়া আৰু ভেষ্টাক একে ধৰণৰ দেৱী বা চিত্ৰ হিচাপে প্ৰদৰ্শন কৰা হয়। হিৰোডোটাছে চিথিয়ান টবিটিক হেষ্টিয়াৰ সৈতে সমতুল্য কৰে; আৰু আধুৰ গুশ্নাস্পৰ চাচানিয়ানসকলৰ জৰ’ষ্ট্ৰীয়ান পবিত্ৰ জুই (holy fire) (*[[:en:atar|আটাৰ]]*)ক প্ৰ’ক’পিয়াছে হেষ্টিয়াৰ সৈতে সমান হিচাপে তুলনা কৰিছিল৷

## তথ্যসূত্ৰ

## বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:গ্ৰীক দেৱতা
আংৰা (গ্ৰন্থ)

**আংৰা** চাহ-জনগোষ্ঠীয় জীৱনৰ পটভূমিত ৰচিত বিশ্বজ্যোতি শৰ্মাৰ এখন উল্লেখযোগ্য উপন্যাস। এই উপন্যাসখনত চাহ-জনগোষ্ঠীয় মানৱ জীৱনৰ সুখ-দুখ, হাঁহি-কান্দোন আদি সকলো দিশ প্ৰকট হোৱাৰ লগতে অতীতৰ পৰা বৰ্তমানলৈকে এই লোকসকলৰ যি ক্ৰমবিৱৰ্তন তাক সাৱলীলভাৱে উপস্থাপন কৰিছে। উপন্যাসখনৰ কাহিনীভাগ বাস্তৱ জীৱন আধাৰিত। গ্ৰন্থখনৰ প্ৰথম প্ৰকাশ হৈছিল ২০১৮ চনৰ ১২ জুলাইত। জাগৰণ সাহিত্য প্ৰকাশনে উপন্যাসখন প্ৰকাশ কৰে৷

## লেখকৰ পৰিচয়
বিশ্বজ্যোতি শৰ্মাৰ জন্ম হৈছিল ১৯৭৭ চনত তিতাবৰৰ বিবিজান অঞ্চলত। তেখেতে নন্দনাথ শইকীয়া মহাবিদ্যালয়ৰ পৰা বিজ্ঞান শাখাত শিক্ষা সাং কৰি ডিব্ৰুগড় বিশ্ববিদ্যালয়ত ৰসায়ন বিজ্ঞান বিভাগৰ পৰা স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী লাভ কৰে। তেখেত বৰ্তমান তিতাবৰৰ প্ৰাগজ্যোতিকা  একাডেমীৰ ৰসায়ন বিজ্ঞান বিভাগৰ মুৰব্বী অধ্যাপক আৰু লগতে তেওঁ যুৱ ঔপন্যাসিক, গল্পকাৰ আৰু নিবন্ধকাৰ। তেখেতৰ "তেজপিয়া", "কৃষ্ণচূড়াৰ ৰং"," আংৰা",  "নীলকণ্ঠী" উল্লেখযোগ্য উপন্যাস। শৰ্মাই  ২০১৯ চনত "নীলকণ্ঠী" উপন্যাসৰ বাবে অসম সাহিত্য সভাৰ "সিংহ পুৰুষ ৰাধাগোবিন্দ বৰুৱা সাহিত্য বঁটা" লাভ কৰে।

## কাহিনীৰ সাৰাংশ
চাহ- জনগোষ্ঠীয় জীৱন-প্ৰৱাহক কেন্দ্ৰ কৰি উপন্যাসখনৰ কাহিনীভাগ আগবাঢ়িছে। উপন্যাসখনৰ মূল চৰিত্ৰ ডিবিছ হৈছে জনজাতীয় সমাজখনৰ প্ৰতিনিধি আৰু লগতে সেই সমাজখনৰ আদৰ্শ স্বৰূপ। উপন্যাসখনৰ মূল পটভূমি হৈছে তিতাবৰ অঞ্চলৰ তোমোলবাৰী চাহ -বাগিচা। চাহ- জনগোষ্ঠীৰ মানুহৰ জীৱনৰ আখ্যান অৰ্থাৎ, ঠিকাদাৰ বা চৰ্দাৰবোৰ লগ হৈ কেনেকৈ হাজাৰ- হাজাৰ বনুৱাক উৰিষ্যাৰ পৰা অসমলৈ আনিছিল তাৰ এক কৰুণ কাহিনী আগবঢ়াইছে। লগতে অসমলৈ আহি তেওঁলোকে কেনেদৰে বিভিন্ন ঘাত-প্ৰতিঘাতৰ মাজেৰে জীৱন অতিবাহিত কৰিছিল, তাৰ এক সুন্দৰ বিশ্লেষণ উপন্যাসখনত পোৱা যায়। মংগলু , নামনি , বিৰিয়া তেওঁলোকৰে সতি- সন্ততি। পগলা চাহাবৰ নিৰ্মম অত্যাচাৰ তথা শোষণ, শ্ৰমৰ উচিত মূল্য নিদিয়া, অস্পৃশ্যতাৰে ভৰা মনোভাৱ, অৰ্থাৎ উচ্চ জাতিৰ নিম্ন জাতিৰ প্ৰতি থকা ভেদাভেদ উপন্যাসখনৰ পাতে পাতে বিৰাজমান। সেই সমাজখনৰ উন্নতিৰ বাবে, শিক্ষাৰ পোহৰ বিলাবলৈ আগুৱাই আহে বিনোদ, মায়া আৰু বিৰাজৰ দৰে নৱপ্ৰজন্মৰ প্ৰতিনিধি। তেওঁলোকৰ অহোপুৰুষাৰ্থ চেষ্টাৰ বলত সমাজখনত ক্ৰমান্বয়ে শিক্ষাৰ পোহৰ পৰিবলৈ ধৰে। আনহাতে ডিবিছ হৈছে সেই সমাজখনৰ পৰা নিজৰ একান্ত চেষ্টাৰ ফলত সফলতা লাভ কৰিবলৈ সক্ষম হোৱা এজন প্ৰতিনিধি। অভাৱ- অনাটন, নিচাযুক্ত বস্তুৰ প্ৰতি জনগোষ্ঠীয় লোকৰ আসক্তি, পদে পদে  'কুলি' , 'লেবাৰ' ইত্যাদি বিভূষণেৰে ইতিকিংৰ পাত্ৰ হোৱা ইত্যাদি এশ এবুৰি সমস্যাক আওকাণ কৰি দৃঢ়প্ৰতিজ্ঞ হৈ পঢ়া-শুনাত নিজকে আত্মনিয়োগ কৰি ডিবিছে জীৱনৰ যুঁজখনত নিজকে এজন সফল যোদ্ধা ৰূপে পৰিচয় দিবলৈ সক্ষম হৈছে। বিভিন্ন বাধা , লাঞ্ছনা, শোষণ আদিক অতিক্ৰম কৰি উচ্চ শিক্ষাৰে শিক্ষিত হৈ চাকৰিত আত্মনিয়োগ কৰিছে।  পঢ়া-শুনাৰ সমান্তৰালভাৱে জনগোষ্ঠীৰ উন্নতিৰ হকে মাত মতা, চাহ-জনগোষ্ঠীয় সংগঠনৰ সৈতে জড়িত হৈ সমাজখনক কিছুপৰিমানে শিক্ষামূখী কৰাতো ডিবিছ জড়িত হয়।

## চৰিত্ৰসমূহ
বিনোদ, বিৰাজ, মায়া, মংগলু, বিৰিচা , চামনি, ডিবিছ, ন'ট', ইন্দ্ৰানী, নৰেন, চুৰেন, শইকীয়া ছাৰ, সম্ৰাট, ৰেণু, জগত গোৱালা ইত্যাদি।

## সামৰণি
বিশ্বজ্যোতি শৰ্মাৰ আংৰা উপন্যাসখন অতীতৰ পৰা বৰ্তমানলৈকে চাহ জনগোষ্ঠীয় সমাজখনৰ যি বিৱৰ্তন, তাৰ এক দলিলস্বৰূপ। চাহ জনগোষ্ঠীয় লোকসকলৰ পৰিত্যক্ত জীৱনেই গ্ৰন্থখনৰ মূল আকৰ্ষণ।

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:অসমীয়া উপন্যাস
হাইদাং

**হাইদাং** হৈছে একপ্ৰকাৰ নৃত্য-গীত। অসমৰ সোণোৱাল-কছাৰী লোকসকলৰ লোকসাহিত্যৰ ই এক আপুৰুগীয়া সম্পদ। এই নৃত্য-গীতে সোণোৱাল-কছাৰী সকলৰ স্বকীয় সাংস্কৃতিক পৰম্পৰাৰ স্বাক্ষৰ বহন কৰি আহিছে। জনগোষ্ঠীটোৰ এটা প্ৰধান সামাজিক অনুষ্ঠান খ্ৰীং খ্ৰীং বাইথ'(শিৱ) পূজা শেষ হোৱাৰ পাছত এই নৃত্য-গীত পৰিৱেশন কৰা হয়। অন্যান্য লোকনাট্যানুষ্ঠানৰ দৰে হাইদাং নৃত্য-গীততো গীত, বাদ্য আৰু নৃত্যৰ প্ৰয়োগ কৰা হয়। নৰ্তকীয়ে নিৰ্দিষ্ট সাজ-সজ্জা কৰি ম'ৰা চৰাইৰ দৰে চালি ধৰি নাচে। এইফালৰ পৰা হাইদাং গীতৰ লগত অভিনয়ৰ দিশটিও জড়িত হৈ আছে। গতিকে গীত, নৃত্য, বাদ্য আৰু অভিনয় সমৃদ্ধ হাইদাং গীত-নৃত্যক এক লোকনাট্যধৰ্মী অনুষ্ঠান হিচাপে আখ্যা দিব পাৰি।

## জনশ্ৰুতি
হাইদাং নৃত্য-গীতৰ লগত এটা জনশ্ৰুতি প্ৰচলন হৈ আছে। দেৱতাসকলৰ ভিতৰত শিৱই সহজতে সন্তুষ্ট হয় আৰু সকলোৰে মনোবাঞ্ছা পূৰণ কৰে বুলি বিশ্বাসৰ প্ৰচলন আছে। এনেদৰে এবাৰ শিৱই নিজৰ পৌৰুষ শক্তিকো ভক্তক প্ৰদান কৰিছিল। সেই সময়ছোৱাতে পাৰ্বতীয়ে মানসিক ভাৰসাম্য হেৰুৱাই দেৱতাসকলৰ ভিতৰতে সুন্দৰ নিজ পুত্ৰ কাৰ্তিকৰ ৰূপত মুগ্ধ হৈ তেওঁক লগ পাব বিচাৰে। কিন্তু কাৰ্তিক এই কথাত মান্তি নহয়। পাৰ্বতীয়ে অসন্তুষ্ট হৈ কাৰ্তিকক অভিশাপ দিবলৈ লয়। সেয়েহে কাৰ্তিকে কোনো উপায় নেদেখি পাৰ্বতীক জনশূন্য ঠাই এডোখৰ বিচাৰিবলৈ কয়। পাৰ্বতীয়ে তেনে এডোখৰ ঠাই বিচাৰি কাৰ্তিকক আমন্ত্ৰণ জনালে। কাৰ্তিক ময়ূৰ বাহনত আহি তাত উপস্থিত হয়। কাৰ্তিকে নিজৰ কথা নাৰাখি ময়ূৰৰ লগত অহাৰ বাবে পাৰ্বতীয়ে ময়ূৰক অভিশাপ দিলে এনেদৰে "তিৰী লগ নোপোৱা, চালি ধৰি থাকিবা।" সেইবাবে ময়ূৰে চালি ধৰে বুলি সোণোৱাল কছাৰীসকলে বিশ্বাস কৰে। এই জনশ্ৰুতিৰ আধাৰতেই হাইদাং নৃত্য-গীতত নৰ্তকীসকলে ময়ূৰ পাখি লৈ নাচে।

## সাজ-পাৰ
হাইদাং গীতসমূহ এঘাৰটা অধ্যায়ত বিভক্ত। প্ৰতিটো অধ্যায়ৰে সুকীয়া বিশেষত্ব আছে। হাইদাং গীতৰ মাজেদি বিশ্বৰ জীৱ সৃষ্টিৰ ৰহস্য ব্যক্ত কৰাৰ লগতে দেৱতাসকলকো স্তুতি জনোৱা হৈছে। হাইদাং গীত গোৱাজনৰ আৰু নাচোঁতাজনৰ সাজপাৰতো বিশেষ বৈশিষ্ট্য আছে। দুয়োজনৰ সাজ-পাৰ বগা ৰঙৰ হয়। গাত শুদ্ধ বগা ৰঙৰ চোলা, মূৰত বগা ৰঙৰ পাগুৰি মূৰৰ পাছফালে ওলমি পৰাকৈ পিন্ধে আৰু গাত চেলেং চাদৰ লয়। দুয়োজনৰ সাজ-পাৰৰ পাৰ্থক্য এইখিনিতেই যে গাঁৱতাজনে ধূতি পিন্ধে আৰু নাচোঁতাজনে ঘূৰি আৰু টঙালি পৰিধান কৰে। ঘূৰিৰ তলছোৱাত ৰঙা ৰঙৰ পাৰি থাকে।

## বাদ্য-যন্ত্ৰ
হাইদাং নৃত্য-গীতত বাঁহী, খুঁটিতাল আৰু বাঁহৰ টকা বাদ্যযন্ত্ৰ হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰা হয়। গীতৰ ছেৱে ছেৱে বাঁহী বজোৱা হয়। টকাৰ তালৰ লগত খুটিতাল বজাই সংগত কৰা হয়। বাঁহীৰ সুৰত আৰু গীতৰ ছেৱত খুটিতাল আৰু টকাৰ তালে তালে নৰ্তকীয়ে ম'ৰা চৰায়ে চালি ধৰাৰ দৰে নাচে। 

## আৰু চাওক
*হাইদাং গীত

## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:অসমৰ সংস্কৃতি
পথাৰ শ্যামগাঁও বৌদ্ধ বিহাৰ

**পথাৰ শ্যামগাঁও বৌদ্ধ বিহাৰ** অসমৰ যোৰহাট জিলাৰ তিতাবৰৰ বৌদ্ধ ধৰ্মাৱলম্বী লোকসকলে বসবাস কৰা পথাৰ শ্যামগাঁৱত অৱস্থিত এক বৌদ্ধ বিহাৰ। গাঁওখনৰ উপাসক-উপাসিকাসকলে ধৰ্মচৰ্চাৰ নিমিত্তে প্ৰতিষ্ঠা কৰা বৌদ্ধ বিহাৰ তিতাবৰ অঞ্চলৰ সৰ্বপ্ৰাচীন বৌদ্ধ ধৰ্মস্থান। 

## ইতিহাস
এই বৌদ্ধ বিহাৰ পোনপ্ৰথমে যোৰহাটত অৱস্থিত আছিল পৰৱৰ্তী সময়তহে তিতাবৰৰ পথাৰ শ্যামগাৱঁত প্ৰতিষ্ঠা কৰা হয়। এই বৌদ্ধ ধৰ্মস্থান থেৰাবাদী বৌদ্ধ ধৰ্মপন্থীয়। পথাৰ শ্যামগাঁৱৰ এই বৌদ্ধবিহাৰ ১৮১৫ শকত স্থাপিত। তেতিয়াৰে পৰা এই স্থানত থেৰাবাদী বৌদ্ধ ধৰ্ম প্ৰৱাহিত হৈ আহিছে। ২০১১ চনৰ জৰীপমতে এই বৌদ্ধ ধৰ্মস্থানৰ প্ৰতি স্থানীয় পথাৰ শ্যামগাঁৱৰ সৰ্বমুঠ ৬৩টা পৰিয়াল অনুৰক্ত হৈ আছে। বিহাৰখন পৰিচালনা কৰে বৌদ্ধ ভিক্ষুসকলে। বৰ্তমান এই বিহাৰৰ অধ‍্যক্ষ হৈছে ফুছ' ভিক্ষু। ভিক্ষুসকলেই উপাসকসকলক ধৰ্মকথা শুনায় অৰ্থাৎ তেওঁলোকৰ মাজত ধৰ্মচৰ্চা কৰে। 

## ঐতিহাসিক গুৰুত্ব
পথাৰ শ্যামগাঁৱৰ এই বৌদ্ধবিহাৰৰ এটি উল্লেখযোগ‍্য দিশ হৈছে― এই ধৰ্মস্থান প্ৰত্নতাত্ত্বিক স্থানৰূপে চিহ্নিত। 'প্ৰাচীন কীৰ্তিচিহ্ন আৰু অভিলেখ আইন ১৯৫৯'ৰ অধীনত এই ঐতিহাসিক অঞ্চলক ৰাজ‍্য চৰকাৰৰ সংৰক্ষিত প্ৰত্নতাত্ত্বিক স্থান ৰূপে চিহ্নিত কৰা হয়। সেয়েহে এই বৌদ্ধ বিহাৰৰ এক ঐতিহাসিক গুৰুত্ব আছে। 

## সামৰণি
যিহেতু এই ধৰ্মস্থানৰ  এক ঐতিহাসিক গুৰুত্ব আছে। সেই হিচাপে এই স্থান পৰিদৰ্শনৰ বাবে অসমৰ বিভিন্ন ঠাইৰ পৰা জনসমাগম ঘটে। লগতে বৌদ্ধ ধৰ্মাৱলম্বী লোক সকলৰ সাংস্কৃতিক পৰম্পৰা অক্ষুণ্ণ ৰখাৰ ক্ষেত্ৰত এই স্থানৰ উল্লেখযোগ‍্য গুৰুত্ব আছে। 

## তথ‍্যদাতা
১) চালিন্দা ভিক্ষু। 

## তথ্য সংগ্ৰহ
ৰেনডাং

**ৰেনডাং** ইণ্ডোনেছিয়াৰ পশ্চিম সুমাত্ৰাৰ মিনাংকাবাওত উৎপত্তি হোৱা এবিধ ব্যঞ্জন। ইণ্ডোনেছিয়াৰ ৰন্ধনশৈলীৰ লগতে ই চুবুৰীয়া দক্ষিণ-পূব এছীয় দেশ যেনে মালয়েছিয়া, ছিংগাপুৰ, ব্ৰুনেই আৰু ফিলিপাইনছৰ ৰন্ধনশৈলীলৈকে বিয়পি আছে। ৰেনডাং মাংসৰ এবিধ ব্যঞ্জন আৰু ইয়াত সাধাৰণতে গৰুৰ মাংস (*ৰেনডাং ডেগিং*) ব্যৱহাৰ কৰা হয়। এই মাংস নাৰিকলৰ গাখীৰত দীৰ্ঘসময় ধৰি কম জুইত ৰন্ধা হয় আৰু বিভিন্ন শাক আৰু মছলাৰ মিশ্ৰণেৰে সোৱাদ বৰ্দ্ধন কৰা হয়। ইয়াক জুলীয়া অংশখিনি শুকাই মাংসখিনি কজলা বৰণ লৈ কোমল হৈ সোৱাদলগা নোহোৱালৈকে ৰন্ধা হয়। 

মিনাংকাবাও সংস্কৃতিৰ অনন্য খাদ্য হোৱাৰ বাবে পৰম্পৰাগতভাৱে ইয়াক বিশেষ কোনো উপলক্ষ যেনে উৎসৱ আদিত (বিবাহৰ ভোজ বা লেবাৰান) অতিথিৰ প্ৰতি সন্মান যাচিবলৈ পৰিৱেশন কৰা হয়। ইণ্ডোনেছিয়া, মালয়েছিয়া, ছিংগাপুৰ আৰু ব্ৰুনেইৰ মালয় লোকসকলৰ লগতে ফিলিপাইনছৰ মাৰানাও লোকসকলৰ মাজত ৰেনডাং পৰম্পৰাগতভাৱে প্ৰচলিত।

## ইতিহাস
ৰেনডাঙৰ উৎপত্তিৰ সূত্ৰ ১৫ শতিকাৰ আগতে পশ্চিম সুমাত্ৰাৰ সৈতে সম্পৰ্ক থকা ভাৰতীয় ব্যৱসায়ীসকলৰ পৰা পোৱা গৈছিল। মিনাংকাবাওৰ বিষয়ে থকা ডাচ্চ আৰ্কাইভত দ্বিতীয় সহস্ৰাব্দৰ আৰম্ভণিতে ভাৰত আৰু পশ্চিম সুমাত্ৰাৰ মাজত নিয়মীয়া সম্পৰ্কৰ কথা সূচায়। ইয়াৰ পৰা ধাৰণা হয় যে উত্তৰ ভাৰতীয় তৰকাৰী সম্ভৱতঃ ৰেনডাঙৰ পূৰ্বসূৰী আছিল। মিনাংকাবাওৰ লোকসকলে ভাৰতীয় তৰকাৰীক স্থানীয় সংস্কৰণ গুলাই হিচাপে গ্ৰহণ কৰিছিল। মিনাংকাবাওৰ লোকসকলে সেই সময়ত এই গুলাই কলিও (বা সিক্ত ৰেনডাং) প্ৰস্তুত কৰিব পৰাকৈ ৰান্ধিছিল। এই ব্যঞ্জন শুকাই ৰেনডাং নোহোৱালৈকে ৰন্ধা হৈছিল।
১৯৪৬ চনত ইণ্ডোনেছিয়াৰ ৰাষ্ট্ৰীয় বিপ্লৱৰ সময়ত ইণ্ডোনেছিয়াৰ প্ৰথমগৰাকী ৰাষ্ট্ৰপতি, চুকাৰ্ণোৰ পত্নী ফাতমাৱতীয়ে ইণ্ডোনেছিয়াৰ গণৰাজ্যৰ স্বাধীনতা সংগ্ৰামীসকলৰ মনোবল বৃদ্ধি কৰিবলৈ ৰেনডাং ৰান্ধিছিল আৰু যোগ্যকাৰ্টাৰ চৌপাশে পঠিয়াইছিল। তেওঁ গোমাংস ক্ৰয় কৰিবলৈ জোৰ দিছিল আৰু সেই সময়ত গৰ্ভৱতী হোৱা স্বত্বেও নিজে বজাৰলৈ গৈছিল। 

মিনাংকাবাউ সংস্কৃতিত ৰেনডাঙক মুচিয়াৱাৰাহৰ দৰ্শন, জ্যেষ্ঠসকলৰ সৈতে আলোচনা আৰু পৰামৰ্শৰ প্ৰতিমূৰ্তি হিচাপে সন্মান কৰা হয়।  ব্যঞ্জনবিধৰ চাৰিটা প্ৰধান উপাদানে সামগ্ৰিকভাৱে মিনাংকাবাও সমাজক প্ৰতিনিধিত্ব কৰে বুলি দাবী কৰা হয়। ইয়াৰে মাংস নিনিয়াক মামাক অৰ্থাৎ পৰম্পৰাগত গোটৰ নেতা যেনে দাতুক, অভিজাত, ৰাজকীয় আৰু শ্ৰদ্ধাৰ জ্যেষ্ঠসকলৰ প্ৰতীক। নাৰিকলৰ গাখীৰ (কাৰাম্বিয়া) কেডিয়াক পাণ্ডী অৰ্থাৎ বুদ্ধিজীৱী, শিক্ষক, কবি আৰু লেখকৰ প্ৰতীক। জলকীয়া (লাডো) আলিম উলামাত অৰ্থাৎ ধৰ্মগুৰু, উলামা আৰু ধৰ্মীয় নেতাসকলৰ প্ৰতীক। জলকীয়াৰ জলা শ্বৰিয়াৰ প্ৰতীক। মচলাৰ মিশ্ৰণটো (পেমাচাক) মিনাংকাবাও সমাজৰ বাকী অংশৰ প্ৰতীক। 

মিনাংকাবাও পৰম্পৰাত ৰেনডাং হৈছে পৰম্পৰাগত মিনাং অনুষ্ঠানত বিশেষ অনুষ্ঠানৰ বাবে এক প্ৰয়োজনীয় ব্যঞ্জন। জন্ম অনুষ্ঠানৰ পৰা চুন্নত, বিবাহ, কোৰআন পাঠ, আৰু ঈদ উল-ফিতৰ আৰু ঈদ-উল-আধাৰ দৰে ধৰ্মীয় উৎসৱত ই অপৰিহাৰ্য। 

## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:খাদ্য
শ্ৰেণী:মাংস
শ্ৰেণী:ইণ্ডোনেছিয়াৰ খাদ্য
অমূল্য কাকতি

** অমূল্য কাকতি** (; ১১ জুন ১৯৫০-২৫ জানুৱাৰী ২০০২) এগৰাকী নাট্যকাৰ, চিত্ৰনাট্য লেখক, অভিনেতা আৰু প্ৰযোজক। তেওঁ ব'হাগৰ দুপৰীয়া, হালধীয়া চৰায়ে বাওধান খায় আদি ছবিত অভিনয় কৰিছে। তেওঁ মুনীন বৰুৱাৰ সৈতে পিতা-পুত্ৰ আৰু প্ৰভাতী পখীৰ গানৰ যুটীয়া ভাবে চিত্ৰনাট্য ৰচনা কৰিছে। 
## সংক্ষিপ্ত জীৱনী
১৯৫০ চনৰ ১১জুন তাৰিখে গুৱাহাটীৰ পাণবজাৰত অমূল্য কাকতিৰ জন্ম হয়। তেওঁৰ পিতৃৰ নাম আছিল গোলোক নাথ কাকতি আৰু মাতৃৰ নাম হেমলতা কাকতি। ৰিহাবাৰীৰ আৰ্য বিদ্যাপীঠ পাঠশালাত প্ৰাথমিক শিক্ষা শেষ কৰি গুৱাহাটীৰ ডনবস্ক' হাইস্কুলত নামভৰ্তি কৰে। উচ্চশিক্ষা গ্ৰহণ কৰে ভোলানাথ বৰুৱা মহাবিদ্যালয়ত। তেওঁ জ্ঞানদাভিৰাম বৰুৱা আইন মহাবিদ্যালয়ত আইনৰ শ্ৰেণীত ভৰ্তি হয় যদিও আইনৰ শিক্ষা তেওঁৰ আধৰুৱা হৈ ৰয়। 

তেজপুৰৰ অঞ্জলি দাসৰ সৈতে তেওঁ বিবাহপাশত আবদ্ধ হয়। তেওঁলোকৰ দুটি সন্তান তন্বী (তুষ্টি) আৰু ৰোহন। 
## কৰ্মজীৱন
চতুৰ্থমানত পঢ়ি থকা অৱস্থাতে কাকতিয়ে শিল্পীজীৱনৰ পাতনি মেলে। ১৯৭৪ চনত তেওঁ *ফ্ৰেণ্ডছ এণ্টাৰপ্ৰাইজ* নামৰ ব্যৱসায়িক প্ৰতিষ্ঠানৰ শুভাৰম্ভ কৰে। প্ৰযোজনা সংস্থা *অনুভৱ ফিল্মছ*ৰ প্ৰতিষ্ঠা কৰে ১৯৮৯ চনত। তেওঁ ৰচনা কৰা কেইখনমান নাটক হ'ল-  *মিছা ভূত*, *আমি এক্টৰ*, *নাটক*, *ৰং*, *অ- আ* আদি। ইয়াৰে *আমি এক্টৰ* নাটখন অষ্টম শ্ৰেণীত থাকোঁতে ৰচনা কৰা।

#### প্ৰযোজিত আৰু পৰিচালিত টেলিফিল্ম
সেই বাটে', 'কুহিৰামৰ প্ৰেম',' অজ্ঞান এন্ধাৰ বিনাশী'। 

#### তথ্যচিত্ৰ
'অল এল'ন ইফ নিড বি '(শৰৎ সিংহৰ জীৱন ভিত্তিক আৰু ১৯৯৬ চনৰ ৰাষ্ট্ৰীয় ৰজত কমল বঁটা প্ৰাপ্ত),'ঢোলে - ডগৰে'(পৰম্পৰাগত অসমীয়া লোক বাদ্য বিষয়ক),' আশাৰ ৰেঙনি'(পৰিৱেশ প্ৰদূষণক কেন্দ্ৰ কৰি নিৰ্মিত)। 

#### দূৰদৰ্শন ধাৰাবাহিকৰ চিত্ৰনাট্য
'পাপু-নিকুৰ সংবাদ', 'জিতু- নিকুৰ অভিযান', ' ব'হাগতে শীত', 'শাহু আই'(একাংশ)

#### চলচ্চিত্ৰৰ চিত্ৰনাট্য
'অংকুৰ' গল্পৰ আধাৰত 'পিতা-পুত্ৰ', 'অপ্ৰকাশ' গল্পৰ আধাৰত 'প্ৰভাতী পখীৰ গান', 'ভাই- ভাই', 'তুমি মোৰ মাথোঁ মোৰ,' মোহমুক্তি', ' গুণ গুণ গানে গানে', 'পূৰ্ণিমাৰ আকাশ'। 

#### অভিনীত ছবি
*মেঘমুক্তি*(১৯৭৯), *ৰজনীগন্ধা* (১৯৮১), *[[জীৱন সুৰভি]]* (১৯৮৪), *[[দেৱী (চলচ্চিত্ৰ)|দেৱী]]* (১৯৮৪), *পূজা* (১৯৮৫), *ব'হাগৰ দুপৰীয়া* (১৯৮৫), *[[পাপৰি]]* (১৯৮৬),  *এই দেশ মোৰ দেশ* (১৯৮৬), *[[হালধীয়া চৰায়ে বাওধান খায় (চলচ্চিত্ৰ)|হালধীয়া চৰায়ে বাওধান খায়]]* (১৯৮৭), *ৰঙা নদী* (১৯৯০)। 
## উত্তৰাধিকাৰ
অমূল্য কাকতিৰ সোঁৱৰণত ২০০৭ চনৰ পৰা সদৌ অসম ছাত্ৰ সন্থাৰ ছাত্ৰৰ শিল্পী-সাহিত্যিক কল্যাণ ন্যাসৰ উদ্যোগত গুৱাহাটী ছাত্ৰ সন্থাই *স্বভাৱ শিল্পী অমূল্য কাকতি স্মাৰক বঁটা* প্ৰদান কৰি আহিছে। ২০২২ বৰ্ষত এই বঁটা লাভ কৰে নগাঁৱৰ নাট্য শিল্পৰ সাধক জিতেন্দ্ৰ নাথ বৰাই।
## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:অসমীয়া চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেতা
শ্ৰেণী:অসমীয়া নাট্যকাৰ
শ্ৰেণী:চিত্ৰনাট্য লেখক