open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
গ্ৰিৎসমদ

**গ্ৰীৎসমদ** , এজন ঋগ্বেদিক ঋষি আছিল। ঋগবেদৰ দ্বিতীয় মণ্ডলৰ অধিকাংশই তেওঁৰ বুলি কোৱা হয়। তেওঁ শুনাহোত্ৰ অংগিৰসৰ পুত্ৰ আৰু শুনাক ভাৰ্গৱৰ দত্তক পুত্ৰ। উইটজেলৰ মতে সোমাহুতি ভাৰ্গৱ গ্ৰীৎসমদৰ বংশধৰ, কাৰণ সোমাহুতিয়ে তেওঁক গ্ৰীৎসমদৰ ভিতৰত এজন বুলি কৈছে। কিন্তু জেমিছন আৰু ব্ৰেৰেটনৰ মতে তেওঁ গ্ৰীৎসমদৰ দত্তক পিতৃ শুনাক ভৃগু বংশৰ অন্তৰ্গত।
ঋগবেদত গ্ৰীৎসমদৰ স্বাক্ষৰ শাৰী আছিল "আমি আচাৰ-ব্যৱহাৰৰ বিতৰণত উচ্চভাৱে কথা কওঁ, ভাল বীৰৰ অধিকাৰী হৈ।" গ্ৰীৎসমদ ইন্দ্ৰৰ কৰ্মক এই অনুষ্ঠানৰ কৰ্মৰ সৈতে সংযোগ কৰাৰ বাবে জনাজাত আছিল।

## কিংবদন্তি
বৃহদ্দেৱতাত গ্ৰীৎসমদ তপস্যাৰ দ্বাৰা ইন্দ্ৰৰ দৰে বৃহৎ আৰু শক্তিশালী হোৱা বুলি কোৱা হৈছে, যাৰ বাবে দৈত্য ধুনি আৰু কুমিৰীয়ে তেওঁক এনে বুলি ভুল কৰিছিল। যেতিয়া গ্ৰীৎসমদে তেওঁলোকৰ শত্ৰুতাপূৰ্ণ উদ্দেশ্য উপলব্ধি কৰে, তেতিয়া তেওঁ ইন্দ্ৰক গীতেৰে প্ৰশংসা কৰে যাতে ইন্দ্ৰই তেওঁলোকক পৰাস্ত কৰিব পাৰে। প্ৰয়াত মধ্যযুগীয় ধাৰাভাষ্যকাৰ চয়নৰ মতে গ্ৰীৎসমদক অসুৰে বন্দী কৰি ইন্দ্ৰৰ আদেশত মুকলি কৰি দিয়ে আৰু তেওঁৰ দ্বাৰা তেওঁক শুনাক ভাৰ্গৱৰ পুত্ৰ কৰা হয়। মহাভাৰতত বশিষ্ঠই নহয় বৰিষ্ঠইহে গ্ৰীৎসমদক বন্যপ্ৰাণী বুলি অভিশাপ দিছে, যাৰ ফলত গ্ৰীৎসমদ যজ্ঞৰ সূত্ৰৰ আবৃত্তিত লৰচৰ কৰে। তেওঁ অভিশাপ দিলে যে তেওঁ হ’ব বুদ্ধিমত্তাৰ পৰা বঞ্চিত, শোকৰ বশৱৰ্তী, সদায় ভয়ত ভৰি থকা জন্তু আৰু তেওঁ দহ হাজাৰ বছৰৰ উপৰিও দহ আৰু আঠশ বছৰ ধৰি জন্তু হৈ থাকিব। কিন্তু শিৱই তেওঁক স্বাভাৱিক ৰূপলৈ ঘূৰাই আনি অমৰত্ব প্ৰদান কৰে। পিছলৈ গ্ৰীৎসমদই এই কাহিনী যুধিষ্ঠিৰক শুনায়।
## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ঋষি
কাক্ষীৱত

দীৰ্ঘতমাৰ পুত্ৰ **কাক্ষীৱত** এজন প্ৰাচীন বৈদিক ঋষি আছিল। তেওঁক প্ৰাজা (শক্তিশালী) বুলি কোৱা হৈছিল। তেওঁৰ কন্যা ঘোষা তেওঁৰ শিষ্যা হিচাপে আছিল, যিয়ে পিতৃৰ দৰে বৈদিক শ্লোক ৰচনা কৰিছিল।  তেওঁৰ বংশধৰসকলক কাক্ষীৱত বুলিও কোৱা হয়। 
## উৎস

শ্ৰেণী:ঋষি
কৌন বনেগা ক্ৰৌড়পতি

**কৌন বনেগা ক্ৰৌড়পতি** () হৈছে ভাৰতীয় হিন্দী ভাষাৰ টেলিভিছন গেম শ্ব'। এই অনুষ্ঠানটো ইংৰাজী ভাষাত *হু ৱাণ্টছ টু বি এ মিলিয়নাৰ?* ফ্ৰেঞ্চাইজিৰ ভাৰতীয় সংস্কৰণ। ভাৰতীয় অভিনেতা অমিতাভ বচ্চনে কেবিচিত উপস্থাপন, প্ৰশ্নকৰ্তা আৰু হোষ্ট হিচাপে জড়িত হৈ আছে৷ কেৱল তৃতীয়টো চিজনতহে শ্বাহৰুখ খানে উপস্থাপন কৰিছিল৷  ২০০০ চনৰ পৰা ২০০৭ চনলৈকে প্ৰথম তিনিটা ছিজন ষ্টাৰ প্লাছত প্ৰচাৰিত হোৱা এই অনুষ্ঠানটো সমীৰ নাইৰৰ প্ৰগ্ৰেমিং দলৰ দ্বাৰা নিৰ্দেশিত হৈছিল৷  ২০১০ চনত চনী এণ্টাৰটেইনমেণ্ট টেলিভিছনত প্ৰচাৰ আৰম্ভ হয় আৰু ১ম ছিজনৰ পৰা দশম ছিজনলৈকে বিগ চিনাৰ্জীয়ে (সময়ৰ ভিতৰত বিভিন্ন নামেৰে) প্ৰযোজনা কৰে৷

এই ফৰ্মেটটো ‘হু ৱাণ্টচ্ টু বি এ মিলিয়নাৰ’ শ্ব’টোৰ সৈতে সাদৃশ্য আছে৷ য’ত প্ৰতিযোগীসকলক বিভিন্ন বিষয়ৰ প্ৰশ্ন সোধা হয় আৰু চাৰিটা সম্ভাব্য বিকল্পৰ মাজৰ পৰা সঠিক উত্তৰটো বাছিবলৈ দিয়া হয়৷ ইয়াত জীৱনৰেখা (লাইফলাইন) প্ৰদান কৰা হয় যিবোৰ উত্তৰদাতাই প্ৰয়োজনবিশেষে (উত্তৰ সম্পৰ্কে অনিশ্চিত হ'লে) ব্যৱহাৰ কৰিব পাৰি। ২০১৩ চনৰ ৭ম ছিজনৰ পৰা আৰম্ভ হোৱা শীৰ্ষ পুৰস্কাৰ আছিল ₹৭ কোটি৷ ২০২২ চনত ১৪ সংখ্যক ছিজনত ভাৰতৰ স্বাধীনতাৰ ৭৫ বছৰ উদযাপনৰ লগত সংগতি ৰাখি  এই ধনৰাশি ৭.৫ কোটিলৈ বৃদ্ধি কৰা হৈছিল৷

## জনপ্ৰিয় সংস্কৃতিত

২০০৮ চনত ডেনি বয়েলৰ অস্কাৰপ্ৰাপ্ত ছবি স্লামডগ মিলিয়নাৰ এই অনুষ্ঠানৰ ওপৰত কিছু মাত্ৰাত আধাৰিত আছিল। প্ৰকৃত আয়োজক অমিতাভ বচ্চনৰ ওপৰত শিথিলভাৱে আধাৰিত ছবিখনৰ আয়োজক হিচাপে অনিল কাপুৰে অভিনয় কৰিছিল। কাপুৰে নিজেই এই অনুষ্ঠানৰ এটা চেলিব্ৰিটি সংস্কৰণত অভিনয় কৰিছে।

KBC - The Game, Vroovy দ্বাৰা বিকশিত এটা মোবাইল ভিডিঅ' গেম (Hungama আৰু Gameshastra ৰ যৌথ উদ্যোগ) শ্ব'টোৰ বাবে টাই-ইন মুক্তি হিচাপে বিকশিত কৰা হৈছিল।

ইণ্ডিয়াগেমছ আৰু গ্লুৱে এই অনুষ্ঠানৰ আধাৰত এটা মোবাইল ভিডিঅ' গেমো মুকলি কৰিছে।

২০১০ চনত চ’নী এণ্টাৰটেইনমেণ্ট টেলিভিছনে এই অনুষ্ঠানৰ আধাৰত এখন প্ৰশ্নপুথি প্ৰকাশ কৰিছিল য’ত অমিতাভ বচ্চন আৰু তেওঁৰ স্বাক্ষৰ কিতাপৰ কভাৰত সন্নিৱিষ্ট হৈছিল, আৰু যাৰ নাম আছিল *কৌন বানেগা কোটিপতি: ১১০ কোটি হিন্দুস্তানী*। গ্ৰন্থখনত ১০০০ টা প্ৰশ্ন (১১০ কোটি হিন্দুস্তানীৰ বাবে) আছে, য'ত ফাষ্টেষ্ট ফিংগাৰ ফাৰ্ষ্ট আৰু ১২টা প্ৰশ্নৰ স্তৰ ৫,০০০ ₹ৰ পৰা ১ কোটিৰ প্ৰশ্ন সন্নিৱিষ্ট হৈছে।

## তথ্যসূত্ৰ


শ্ৰেণী:ভাৰতীয় টেলিভিছন ধাৰাবাহিক
শ্ৰেণী:হিন্দী ভাষাৰ দূৰদৰ্শন ধাৰাবাহিক
ধৃতিমান চট্টোপাধ্যায়

**ধৃতিমান চট্টোপাধ্যায়** (ইংৰাজী: Dhritiman Chatterjee, প্ৰকৃত নাম: সুন্দৰ চট্টোপাধ্যায়) এগৰাকী ভাৰতীয় অভিনেতা। তেওঁ ১৯৭০ চনত সত্যজিৎ ৰায়ৰ “প্ৰতিদ্বন্দ্বী” (*The Adversary*) নামৰ চলচ্চিত্ৰখনত মুখ্য চৰিত্ৰ হিচাপে অভিনয় কৰি নিজৰ চলচ্চিত্ৰজীৱন আৰম্ভ কৰিছিল। ভাৰতীয় "পেৰেলেল" বা স্বাধীন চলচ্চিত্ৰৰ ক্ষেত্ৰত সত্যজিৎ ৰায়, মৃণাল সেন আৰু অপৰ্ণা সেন আদি চলচ্চিত্ৰকাৰৰ সৈতে কৰ্ম-সূত্ৰে জড়িত হৈ তেওঁ বিশেষকৈ জনাজাত হৈ পৰে। তেওঁৰ অভিনয়দক্ষতাক প্ৰশংসা কৰা হয়। তদুপৰি, দীপা মেহতা আৰু জেন কেম্পিয়ন আদিৰ দৰে প্ৰসিদ্ধ চলচ্চিত্ৰকাৰৰ ইংৰাজী ভাষাৰ চলচ্চিত্ৰতো তেওঁ অভিনয় কৰিছে।

## প্ৰাথমিক জীৱন
ধৃতিমান হ'ল তেওঁৰ পৰ্দাৰ নাম। আনহাতে তেওঁৰ প্ৰকৃত নাম হ'ল সুন্দৰ চট্টোপাধ্যায়। তেওঁ চেন্নাইৰ ইংৰাজী মঞ্চত যথেষ্ট সক্ৰিয়। ১৯৪৫ চনৰ ৩০ মে’ত জন্মগ্ৰহণ কৰা চট্টোপাধ্যায়ে কলকাতাৰ ছেইণ্ট জেভিয়াৰ কলেজিয়েট স্কুল আৰু প্ৰেচিডেন্সি কলেজ আৰু দিল্লী স্কুল অৱ ইকনমিক্সত শিক্ষা গ্ৰহণ কৰে। তেওঁ বিজ্ঞাপন, সামাজিক যোগাযোগ আৰু তথ্যচিত্ৰ নিৰ্মাণৰ ক্ষেত্ৰত সমান্তৰালভাৱে কেৰিয়াৰ গঢ়িবলৈ সক্ষম হয়।

## কেৰিয়াৰ
২০১৯ চনত চট্টোপাধ্যায়ে *ইফ নট ফ'ৰ ইউ* নামৰ ডকুমেণ্টাৰীখনত কলকাতাৰ কিংবদন্তি গায়ক-গীতিকাৰ বব ডিলানৰ সৈতে থকা দীঘলীয়া সাহিত্য-সংগীতৰ গল্প বৰ্ণনা কৰাৰ বাবে নিজৰ ভাষ্যদান কৰিছিল। তেওঁৰ অভিনয়দক্ষতা সম্পৰ্কে সত্যজিৎ ৰায়ে এবাৰ মন্তব্য কৰিছিল, "এই চলচ্চিত্ৰ নিৰ্মাতাসকলে 'ষ্টাৰ'ৰ সংজ্ঞা কিদৰে ব্যাখ্যা কৰে মই নাজানো; কিন্তু মোৰ সংজ্ঞা মতে, এখন পৰ্দাত এখন মানুহে কাৰ্য কৰা বন্ধ কৰাৰ পাছতো যদি তেওঁ অভিব্যক্তিপূৰ্ণ আৰু আকৰ্ষণীয় হৈ থাকে, তেনে ব্যক্তি এজন ‘ষ্টাৰ’। এই সংজ্ঞাই প্ৰতিজন তেনেধৰণৰ ব্যক্তিক অন্তৰ্ভুক্ত কৰে যিয়ে কেমেৰাৰ সন্মুখত শান্ত থাকে, ব্যক্তিত্ব প্ৰক্ষেপণ কৰে, আৰু সহানুভূতি জন্মায়। এই ধৰণৰ লোক বৰ কম, কিন্তু আমাৰ চলচ্চিত্ৰত কিছুমান পোৱা যায়। *প্ৰতিদ্বন্দ্বী*ৰ ধৃতিমান চট্টোপাধ্যায় সেইধৰণৰ এজন ষ্টাৰ।" – (*Our Films Their Films*)

মূলধাৰাৰ "বলিউড"ৰ অংশ নহ'লেও চট্টোপাধ্যায়ে অতি সীমিত সংখ্যা বলিউডৰ চলচ্চিত্ৰত অভিনয় কৰিছে। শেহতীয়াকৈ তেওঁ জেন কেম্পিয়ন, সঞ্জয় লীলা ভন্সালী আৰু মণিৰত্নমৰ দৰে বৈচিত্ৰ্যপূৰ্ণ শৈলীৰ সফল চলচ্চিত্ৰকাৰৰ চলচ্চিত্ৰতো কাম কৰিছে। ধৃতিমানে ভাৰতত বহুতো অভিনয় বঁটা লাভ কৰিছে আৰু ভাৰতীয় ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা সমিতিৰ জুৰী সদস্য হিচাপেও কাম কৰিছে। 

২০১৩ চনৰ ১৪ ডিচেম্বৰৰপৰা তেওঁ এবিপি আনন্দ চেনেলত “প্ৰধানমন্ত্ৰী” নামৰ বাংলা ভাষাৰ অনুষ্ঠানটোৰ সম্প্ৰচাৰক হিচাপে কৰ্মৰত। 

## বাহ্যিক সংযোগ
* 
* 

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ভাৰতীয় অভিনেতা
শ্ৰেণী:বঙালী চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেতা
মুক্তেশ্বৰ মন্দিৰ

**মুক্তেশ্বৰ মন্দিৰ**  ভাৰতৰ ওড়িশাৰ ভুবনেশ্বৰত অৱস্থিত দশম শতিকাৰ শিৱৰ প্ৰতি উৎসৰ্গিত হিন্দু মন্দিৰ। এই মন্দিৰটো ৯৫০–৯৭৫ খ্ৰীষ্টাব্দৰ  আৰু ই ওড়িশাৰ হিন্দু মন্দিৰৰ বিকাশৰ অধ্যয়নত এক গুৰুত্বপূৰ্ণ স্মৃতিসৌধ।
মুক্তেশ্বৰ মন্দিৰৰ শৈলীগত বিকাশে পূৰ্বৰ সকলো উন্নয়নৰ শিখৰত উপনীত হয় আৰু  আৰু ভুৱনেশ্বৰৰ ৰাজাৰাণী মন্দিৰ আৰু লিংগৰাজ মন্দিৰৰ দৰে মন্দিৰত দেখা পোৱাৰ দৰে এশ বছৰ ধৰি চলি থকা পৰীক্ষা-নিৰীক্ষাৰ সময়ৰ আৰম্ভণি হয়।  ই চহৰখনৰ অন্যতম প্ৰধান পৰ্যটনস্থলী।

## ইতিহাস
মুক্তেশ্বৰ মন্দিৰটো সোমবমশী যুগৰ পৰা প্ৰাচীন জীৱিত গঠন বুলি গণ্য কৰা হয়।  অধিকাংশ পণ্ডিতৰ মতে এই মন্দিৰটো পৰশুৰামেশ্বৰ মন্দিৰৰ উত্তৰাধিকাৰী আৰু ব্ৰহ্মেশ্বৰ মন্দিৰৰ পূৰ্বে (১০৬০ খ্ৰীষ্টাব্দ) নিৰ্মাণ কৰা হৈছিল। পাৰ্চি ব্ৰাউনে এই মন্দিৰ নিৰ্মাণৰ তাৰিখ ৯৫০ খ্ৰীষ্টাব্দ বুলি কয়। এই অঞ্চলৰ আন কোনো মন্দিৰৰ অংশ নহয়, টোৰানাৰ উপস্থিতিয়ে এই মন্দিৰটোক অনন্য কৰি তুলিছে আৰু কিছুমান প্ৰতিনিধিত্বই ইংগিত দিয়ে যে নিৰ্মাতাসকল নতুন সংস্কৃতিৰ আৰম্ভণি আছিল।
কে.চি. পানীগ্ৰহীয়ে ৯৬৬ খ্ৰীষ্টাব্দৰ ভিতৰত নিৰ্মাণ হ’বলগীয়া মন্দিৰটোক স্থান দিছে আৰু প্ৰথম সোমবংশী ৰজা যয়াতীয়ে মন্দিৰটো নিৰ্মাণ কৰা বুলি ধাৰণা কৰিছে। তেওঁ কীৰ্তিবাছৰ কিংবদন্তিকো এই মন্দিৰৰ সৈতে জড়িত কৰে যদিও কীৰ্তিবাছ লিংগৰাজৰ সৈতে জড়িত হোৱাৰ বাবে এই ধাৰণাটো গ্ৰহণ কৰা নহয় যদিও দুয়োটা একে সময়তে একে সময়তে একেটা দেৱতা শিৱৰ বাবে নিৰ্মাণ কৰা হৈছিল। যয়াতীয়ে মন্দিৰ নিৰ্মাণ কৰিছিল বুলি কোনো ঐতিহাসিক প্ৰমাণ পোৱা নাযায়।

## স্থাপত্য

এই স্থাপত্যৰ অন্যতম মৌলিক কাৰণ মুক্তেশ্বৰ মন্দিৰক "ওড়িশা স্থাপত্যৰ ৰত্ন" বা "কলিংগ স্থাপত্য" বুলিও জনা যায়।  মন্দিৰটো পশ্চিমমুখী আৰু মন্দিৰৰ দল এটাৰ মাজত নিম্ন বেছমেণ্টত নিৰ্মাণ কৰা হৈছে। মন্দিৰত উপস্থিত জগমোহনলৈ পিৰামিডৰ দৰে চালখনেই আছিল প্ৰচলিত দুটা স্তৰৰ গঠনৰ ওপৰত এই ধৰণৰ প্ৰথম। 
ভুৱনেশ্বৰৰ আন বৃহৎ মন্দিৰৰ তুলনাত এই মন্দিৰটো সৰু। মন্দিৰবোৰ অষ্টভুজ চৌহদৰ বেৰৰ ভিতৰত আবদ্ধ হৈ আছে আৰু তাৰ ওপৰত বিশৃংখল খোদিত শিল্পকৰ্ম আছে। বিশ্বাস কৰা হয় যে মন্দিৰটোত নতুন আৰ্হিৰ পৰীক্ষাই ইয়াৰ পূৰ্বৰ মন্দিৰৰ তুলনাত পৰিপক্ক পৰ্যায় দেখুৱাইছিল আৰু চহৰখনৰ পিছৰ মন্দিৰসমূহতো একে ধৰণৰ আৰ্হিৰ প্ৰতিলিপিৰ আৰম্ভণিৰ শিখৰত উপনীত হৈছিল। মন্দিৰৰ বাৰাণ্ডা আছে, যাক তোৰানা বুলি কোৱা হয়, যিয়ে অষ্টভুজ চৌহদটোৰ প্ৰৱেশদ্বাৰ হিচাপে কাম কৰে। মন্দিৰৰ দুটা গঠন আছে যথা- বিমান (অভয়াৰণ্যৰ ওপৰৰ গঠন) আৰু এটা মুখশালা, আগশাৰীৰ হল, দুয়োটা উঠা মঞ্চত নিৰ্মাণ কৰা হৈছে। এই মন্দিৰটো আটাইতকৈ আগতীয়াকৈ পিথাডেউলা টাইপত নিৰ্মাণ কৰা হৈছিল।

## জনপ্ৰিয় সংস্কৃতিত
ৰাজ্য চৰকাৰৰ পৰ্যটন বিভাগে মন্দিৰ চৌহদত তিনিদিনীয়াকৈ মুক্তেশ্বৰ নৃত্য মহোৎসৱ নামৰ নৃত্য অনুষ্ঠানৰ আয়োজন কৰে। এই উৎসৱত ওড়িশাৰ শাস্ত্ৰীয় নৃত্যৰ ৰূপ অডিচি আৰু একে পৰম্পৰাৰ শাস্ত্ৰীয় সংগীত ওডিচি সংগীতৰ বৈশিষ্ট্যসমূহ উদযাপন কৰা হয়। এই অনুষ্ঠানৰ সময়ত জনপ্ৰিয় অডিচি নৃত্যশিল্পীসকলে মাৰ্ডালাৰ দৰে বাদ্যযন্ত্ৰৰ সৈতে অনুষ্ঠান পৰিৱেশন কৰে। 
এই অনুষ্ঠানটো ৰাজ্য চৰকাৰৰ পৰ্টেলত ৱেবকাষ্ট কৰা হয়।

## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:হিন্দুধৰ্মৰ মঠ-মন্দিৰ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ধৰ্মীয় স্থান
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ পৰ্যটনস্থলী
কাকতীয় সাম্ৰাজ্য

The **Kakatiya dynasty** (IAST: Kākatīya) was a Telugu dynasty that ruled most of eastern Deccan region in present-day India between 12th and 14th centuries. Their territory comprised much of the present day Telangana and Andhra Pradesh, and parts of eastern Karnataka, northern Tamil Nadu, and southern Odisha. Their capital was Orugallu, now known as Warangal.

Early Kakatiya rulers served as feudatories to Rashtrakutas and Western Chalukyas for more than two centuries. They assumed sovereignty under Prataparudra I in 1163 CE by suppressing other Chalukya subordinates in the Telangana region. Ganapati Deva (r. 1199–1262) significantly expanded Kakatiya lands during the 1230s and brought under Kakatiya control the Telugu-speaking lowland delta areas around the Godavari and Krishna rivers. Ganapati Deva was succeeded by Rudrama Devi (r. 1262–1289) who is one of the few queens in Indian history. Marco Polo, who visited India around 1289–1293, made note of Rudrama Devi's rule and nature in flattering terms. She successfully repelled the attacks of Yadavas (Seuna) of Devagiri into the Kakatiyan territory.

In 1303, Alauddin Khalji, the emperor of the Delhi Sultanate invaded the Kakatiya territory which ended up as a disaster for the Turks. But after the successful siege of Warangal in 1310, Prataparudra II was forced to pay annual tribute to Delhi. Another attack by Ulugh Khan (i.e. Tughluq) in 1323 saw stiff resistance by the Kakatiyan army, but they were finally defeated. The demise of the Kakatiya dynasty resulted in confusion and anarchy under alien rulers for some time, before Musunuri Nayakas united the various Telugu clans and recovered Warangal from the Delhi Sultanate.

Kakatiyas unified the distinct upland and lowland cultures of Telugu lands, which brought into being a feeling of cultural affinity between those who spoke the Telugu language. Kakatiya period also saw the construction of reservoirs for irrigation in the uplands called "tanks" many of which are still used today. They were egalitarian in nature and anyone, regardless of birth, could acquire the *[[Nayak (title)|nayaka]]* title that denoted the warrior status. They recruited peasants into the military which resulted in a new warrior class and provided social mobility. Kakatiya era also saw the development of a distinct style of architecture that improved and innovated upon the existing modes. Most notable examples are the Thousand Pillar Temple in Hanamkonda, Ramappa Temple in Palampet, Warangal Fort, Golconda Fort and Kota Gullu in Ghanpur.
শ্ৰী মুথুমৰিয়াম্মান মন্দিৰ, মাটালে

**মুথুমাৰিয়াম্মান মন্দিৰ () **(তামিল ভাষাত முத்து மாரயமம் கோவில்) বা আৰুলমিগু শ্ৰী মুথুমাৰী আম্মান কোভিল শ্ৰীলংকাৰ মাটালেৰ এটা হিন্দু মন্দিৰ।

"মুথু" উপসৰ্গৰ আক্ষৰিক অৰ্থ হৈছে মুকুতা। "মাৰী" মানে বৰষুণ আৰু "আম্মান" মানে তামিল ভাষাত মাতৃ। এই মন্দিৰটো বৰষুণ আৰু উৰ্বৰতাৰ দেৱী মাৰিয়াম্মানক উৎসৰ্গিত কৰা হৈছে। এই মন্দিৰত ৰথ উৎসৱ সাধাৰণতে পূৰ্ণিমা পয়া দিৱসত মাগামৰ লগত সংগতি ৰাখি অনুষ্ঠিত হয়। 

## ইতিহাস

এই মাটি প্ৰথমে ধাননি পথাৰ আছিল আৰু ১৮৫২ চনত মালিকে উপহাৰ দিছিল।

বৰ্তমানৰ মন্দিৰটো ১৮৭৪ চনত নাট্টুকোট্টাই চেটিয়াৰৰদ্বাৰা পুঁজিৰে নিৰ্মাণ কৰা হৈছিল। এই মন্দিৰটো হিন্দু আৰু বৌদ্ধ উভয়েই ব্যৱহাৰ কৰে। মূলতঃ গছৰ তলত থকা সৰু মূৰ্তি, হিন্দুসকলে পূজা কৰা এই মন্দিৰটো মাটালেবাসীয়ে বিকশিত কৰিছিল। Matale. ১৯৬০ চনত এই মন্দিৰৰ প্ৰথম কুম্ভভিষেকম সংঘটিত হয়। 

১৯৮৩ চনৰ জুলাই মাহত তামিল বিৰোধী সংঘৰ্ষৰ  সময়ত এই মন্দিৰৰ ব্যাপক ক্ষতি হৈছিল যদিও পিছত পুনৰ নিৰ্মাণ কৰা হয়। মন্দিৰৰ অন্যতম আকৰ্ষণীয় বৈশিষ্ট্য হৈছে ইয়াৰ ৩২.৯ মিটাৰ (১০৮ ফুট) উচ্চতাৰ গোপুৰম ('ৰাজা কোবুৰুম'), মন্দিৰৰ মূল উত্তৰ দুৱাৰ ('ভাদক্কু ৱাইল')ৰ ওপৰত থকা এটা বৃহৎ অলংকাৰিক টাৱাৰ। ৰাজা কোবুৰুম শ্ৰীলংকাৰ অন্যতম বৃহৎ গোপুৰাম। দক্ষিণ ভাৰতীয় ভাস্কৰ্য শিল্পী নাগালিংগম আৰু তেওঁৰ পুত্ৰ ৰামনাথনে তামিলনাডু আৰু শ্ৰীলংকাৰ প্ৰায় ১০০ জন ডিজাইনাৰ, চিত্ৰকৰ আৰু স্থপতিৰ সহযোগত ১০০৮টা হিন্দু দেৱতাৰ প্ৰতিমূৰ্তি নিৰ্মাণ কৰে। ২০০৭ চনত প্ৰায় ১৫ কোটি ₹ ব্যয় সাপেক্ষে ৰাজা কোবুৰুমৰ নিৰ্মাণ সম্পূৰ্ণ হয়। 
## বিশেষ অনুষ্ঠান
মন্দিৰত ৰথ উৎসৱকে ধৰি মূল ধৰ্মীয় উৎসৱসমূহ বছৰি ফেব্ৰুৱাৰী বা মাৰ্চ মাহত পালন কৰা হয়। 

মন্দিৰটোত পাঁচটা অলংকৃত ৰথ আছে, যিবোৰ 'থেৰ' বা 'ভেত্তাই থিৰুভিজা', ৰথ অনুষ্ঠানৰ দিনটোত চহৰখনৰ চাৰিওফালে হিন্দু দেৱতাৰ মূৰ্তি কঢ়িয়াই নিবলৈ ব্যৱহাৰ কৰা হয়, যিটো 'মেদিন প'য়া' (মাৰ্চ মাহৰ পয়া দিৱস)ৰ আগদিনা অনুষ্ঠিত হয়।[10] গণেশ, শিৱ, মহাদেৱী, মুৰুগন আৰু চণ্ডেশ্বৰ নয়নাৰ হৈছে হিন্দু দেৱতাৰ পাঁচটা বিশিষ্ট প্ৰতিমূৰ্তি যিবোৰ ভক্তসকলে ৰথ উৎসৱত কঢ়িয়াই লৈ ফুৰে।

## বিবাহ হল
এই মন্দিৰত হিন্দু মানুহৰ বাবে এটা বৃহৎ বিবাহ হল আছে। এই বিবাহ হলটো ১৮৫৬ চনৰপৰা বৰ্তমানলৈকে ব্যৱহাৰ হৈ আহিছে। 

## তথ্যৰ উৎস

শ্ৰেণী:হিন্দুধৰ্মৰ মঠ-মন্দিৰ
শ্ৰেণী:শ্ৰীলংকা
চিলাৰায় জাতীয় বিদ্যালয়, মূলাগাঁও

**চিলাৰায় জাতীয় বিদ্যালয়, মূলাগাঁও** বঙাইগাঁও জিলাত অৱস্থিত এখন বেচৰকাৰী বিদ্যালয়, যি অসম জাতীয় বিদ্যালয়ৰ আধিনত পৰিচালিত হয়। এইখন বিদ্যালয়ত দশম শ্ৰেণীলৈকে পাঠদান কৰা হয়। ২০০৯ চনত প্ৰতিষ্ঠা হোৱা এইখন বিদ্যালয়ত ১৯ গৰাকী শিক্ষক-শিক্ষয়িত্ৰী আৰু প্ৰায় ৩০০ জন ছাত্ৰ-ছাত্ৰী আছে।

## ইতিহাস
মূলাগাঁও অঞ্চলৰ কিছুমান শিক্ষানুৰাগী ব্যক্তিৰ প্ৰচেষ্টাত ২০০৯ চনত চিলাৰায় জাতীয় বিদ্যালয়, মূলাগাঁও স্থাপন কৰা হৈছিল। বিদ্যালয়খন গ্ৰাম্য অঞ্চলত অৱস্থিত এখন সহ-শৈক্ষিক বিদ্যালয়। ই বঙাইগাঁও বিধান সভা সমষ্টিত অৱস্থিত।

## শিক্ষক-শিক্ষয়িত্ৰী
প্ৰতিষ্ঠানটোত প্ৰায় তিনিশ ছাত্ৰ-ছাত্ৰীয়ে অধ্যয়ন কৰি আছে, য'ত ১৯ জন শিক্ষক-শিক্ষয়িত্ৰীয়ে পাঠদান, যাৰ ফলত প্ৰতিজন শিক্ষকৰ বাবে ছাত্ৰ-শিক্ষকৰ অনুপাত ১৫ জন। শিক্ষকসকলৰ সকলোকে নিয়মীয়াকৈ নিযুক্তি দিয়া হয়। সাতগৰাকী শিক্ষক পুৰুষ আৰু বাকী বাৰগৰাকী মহিলা। শৈক্ষিক অৰ্হতাৰ ক্ষেত্ৰত পাঁচজন শিক্ষক স্নাতক তলৰ আৰু বাকী চৈধ্যজন স্নাতক।

## সা-সুবিধা
বিদ্যালয়খনত মুঠতে চৈধ্যটা শ্ৰেণীকোঠা আৰু আন তিনিটা কোঠা আছে। বিদ্যালয়খনত এটা লেপটপ, এটা ডেস্কটপ, এটা স্কেনাৰ আৰু এটা প্ৰিণ্টাৰ আছে। ছাত্ৰ-ছাত্ৰীৰ বাবে তিনিটা ল’ৰাৰ শৌচাগাৰ আৰু তিনিটা ছোৱালীৰ শৌচাগাৰ আছে। বিদ্যালয়খনত হাত ধোৱা আৰু খোৱাপানীৰ সু-ব্যৱস্থা আছে।

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:বঙাইগাঁও জিলা
শ্ৰেণী:অসমৰ শৈক্ষিক প্ৰতিষ্ঠান
উণকো চুৱেটাৰ

***উনকো চুৱেটাৰ*** (, নেপালী : ऊनको स्वीटर) ২০২৫ চনত মুক্তিপ্ৰাপ্ত, নবীন চৌহানৰ দ্বাৰা ৰচিত আৰু পৰিচালিত, এখন সামাজিক নাট্যধৰ্মী চলচ্চিত্ৰ। এই ছবিখন আৰ্টমাণ্ডু নেপাল প্ৰাইভেট লিমিটেডৰ দ্বাৰা প্ৰযোজিত হৈছে। লিমিটেডে কেন্দ্ৰ মোচন পিকচাৰ্ছৰ সহযোগত ছবিখন নিৰ্মাণ কৰিছে। এই ছবিখনত বিপিন কাৰ্কী আৰু মিৰুনা মগৰে মুখ্য চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছে। পঞ্চথাৰৰ পূবৰ পাহাৰৰ বহু-সাংস্কৃতিক পৰিৱেশত ভিত্তিত নিৰ্মিত এই ছবিখনে প্ৰেমৰ উষ্ণতা আৰু মানৱীয় সংযোগৰ বিষয়বস্তুসমূহ অন্বেষণ কৰে। ইয়াৰ লগে লগে আৰ্টমাণ্ডুৰ বাবে চলচ্চিত্ৰ নিৰ্মাণ আৰম্ভ হয়।

দৰ্শকৰ ইতিবাচক সঁহাৰিৰ মাজত ২০২৫ চনৰ ৯ মে’ তাৰিখে চিনেমা হলত মুক্তি লাভ কৰা ছবিখন। নেপালৰ পূব পাহাৰৰ সমাজ আৰু জীৱনশৈলীৰ চিত্ৰণৰ লগতে মুখ্য অভিনেতাৰ অভিনয় আৰু নবীন চৌহানৰ আত্মপ্ৰকাশ পৰিচালনাৰ বাবে সমালোচকৰ প্ৰশংসা লাভ কৰে। ঘৰুৱা বক্স অফিচতো ই ব্যৱসায়িকভাৱে সফলতা লাভ কৰিছিল।

## কাহিনী
পূব নেপালৰ গ্ৰাম্য অঞ্চলৰ পটভূমিত নিৰ্মিত ছবিখনে গভীৰভাৱে সন্নিহিত সামাজিক আৰু পৰম্পৰাগত সীমাৰ মাজত প্ৰেমৰ অসুবিধাৰ সন্ধান কৰিছে। পৰম্পৰাগত কাফ্লে বাহুন পৰিয়ালৰ কৰ্তব্যপৰায়ণ সদস্য ধৰণীধৰ নামৰ এজন নিৰীহ মৃদুভাষী ব্যক্তি আৰু গুৰুং সম্প্ৰদায়ৰ এগৰাকী সজীৱ আৰু উত্সাহী ছোৱালী ফুলৰ সম্পৰ্কক কেন্দ্ৰ কৰি কাহিনীটো ঘূৰি আছে। তেওঁলোকৰ কোমল, উদীয়মান প্ৰেম তৎক্ষণাত জটিল হৈ পৰে জাতিবাদ, শ্ৰেণী বিভাজন, পৰিয়ালৰ বংশৰ হেঁচা যিয়ে এতিয়াও তেওঁলোকৰ সমাজখনক কঠোৰভাৱে শাসন কৰি আছে।

ধৰণিধৰে নিজৰ পাৰিবাৰিক দায়িত্ব আৰু পৰম্পৰা ৰক্ষা কৰাৰ বিপৰীতে ফুলৰ সবল ব্যক্তিত্বই তেওঁৰ সংৰক্ষিত স্বভাৱৰ বিপৰীতমুখীতা আগবঢ়াইছে। সূক্ষ্ম ইংগিত আৰু অকথিত আৱেগৰ জৰিয়তে তেওঁলোকৰ সংযোগ গঢ় লৈ উঠে, প্ৰেমিকৰ বাবে বোৱা শিৰোনামযুক্ত ‘উলৰ চুৱেটাৰ’ তেওঁলোকৰ উষ্ণতা আৰু নিৰৱ ভক্তিৰ উপমা হৈ পৰে। ছবিখনে দম্পতীহালক অনুসৰণ কৰে যেতিয়া তেওঁলোকে নিজৰ ব্যক্তিগত ইচ্ছাক পৃথক কৰি ৰাখিবলৈ চেষ্টা কৰা সামাজিক ব্যৱস্থাৰ আশাৰ সৈতে মিলিবলৈ সংগ্ৰাম কৰে, যাৰ ফলত শেষত তেওঁলোকৰ যাত্ৰাত এক গভীৰ আৱেগিক টাৰ্নিং পইণ্টৰ সৃষ্টি হয়।

## অভিনয় শিল্পী

* ধৰণিধৰ কাফ্লেৰ চৰিত্ৰত বিপিন কাৰ্কি
* ফুল গুৰুঙৰ চৰিত্ৰত মিৰুনা মগৰ
* পৰীক্ষ্য লিম্বু
* এলেক্স পাৰাছ
* সুনীল পোখাৰেল
* মাওচে গুৰুং
* উইলছন বিক্ৰম ৰায়
* প্ৰেম সুব্বা

## সংগীত
কোবিদ বাজৰাই ছবিখনৰ আৱহ সংগীত ৰচনা কৰাৰ বিপৰীতে সংগীতৰ ৰচনা কৰিছে সুজান চাপাগাইন আৰু ঝুমা লিম্বুৱে৷ ২০২৪ চনৰ ১৪ ফেব্ৰুৱাৰী তাৰিখে "ফুল" শীৰ্ষক গীতটি প্ৰথমে মুক্তি লাভ কৰিছিল। "মখমলি" শীৰ্ষক ছবিখনৰ শিৰোনামৰ গীতটোও ২০২৪ চনৰ ২৬ ডিচেম্বৰ তাৰিখে মুক্তি পাইছিল। এই গীতটোৰ পিছত ১৫ এপ্ৰিল তাৰিখে "কাফ্লে" আৰু ২০২৫ চনৰ ১১ মে' তাৰিখে "চাইনেজো জিন্দাগানিমা" শীৰ্ষক গীতদুটিয়ে মুক্তি লাভ কৰিছিল।

## বক্স অফিচ
নেপালৰ বক্স অফিচত ১১.৪১ কোটি নেপালী ৰুপী উপাৰ্জনেৰে ছবিখন ছুপাৰহিট হয়। এই ছবিখন নেপালী চিনেমাৰ ইতিহাসত ১০ কোটি নেপালী ৰুপীৰ মাইলৰ খুঁটি অতিক্ৰম কৰা চতুৰ্দশ ছবি হিচাপে পৰিগণিত হয়।

## তথ্য।  উৎস


## বাহ্যিক সংযোগ

* 
শ্ৰেণী:২০২৫ বৰ্ষৰ চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:নেপালী চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:নেপালৰ চলচ্চিত্ৰ
মোগলাই পৰঠা

**মোগলাই পৰঠা** (; ) হৈছে এবিধ জনপ্ৰিয় বঙালী পথৰ খাদ্য (Street food)। এটা ফ্লেটব্ৰেড (*[[পৰঠা]]*)ৰ ভিতৰত *কীমা* (মচলাযুক্ত কীমা মাংস) বা কণীৰে পূৰ্ণ কৰি বা মেৰিয়াই এই খাদ্যবিধ প্ৰস্তুত কৰা হয়। মোগল সাম্ৰাজ্যৰ সময়ত বংগ চুবাহত তুৰ্কী গʼজলেমে বা য়েমেনৰ মতাব্বাকৰ ব্যুৎপত্তি হিচাপে ইয়াৰ উৎপত্তি হৈছিল বুলি বিশ্বাস কৰা হয়। এই খাদ্যবিধ মোগল সম্ৰাট জাহাংগীৰৰ ৰাজদৰবাৰৰ বাবে প্ৰস্তুত কৰা হৈছিল বুলিও ধাৰণা কৰা হয়।

*মোগলাই পৰোঠা* এবিধ জনপ্ৰিয় বঙালী খাদ্য। বাংলাদেশৰ পুৰণি ঢাকাত এই খাদ্যবস্তুবিধ উৎপন্ন হোৱা বুলি কোৱা হয়। ই মুঘলীয় ৰন্ধনশৈলীৰ এবিধ খাদ্য আৰু ভাৰতৰ পশ্চিমবঙ্গতো খুবেই জনপ্ৰিয়। মোগলাই পৰোঠা শাহী পৰোটা, পাৰাটায়ে কিমা তকমা নামেৰেও পৰিচিত। ই নৰম ৰুটিজাতীয় খাদ্য যাৰ ভিতৰত মাংসৰ কিমা, কণী, পিঁয়াজ আৰু জলকীয়া ইত্যাদিৰে পূৰ্ণ হৈ থাকে।

## ইতিহাস
মোগল সাম্ৰাজ্যৰ সময়ত বঙালী ৰন্ধনশৈলীত প্ৰৱেশ কৰা মোগল ব্যঞ্জনসমূহৰ ভিতৰতমোগলাই পৰঠা অন্যতম। মোগল সম্ৰাট জাহাংগীৰৰ ৰাজত্বকালত মোগলাই পৰঠাৰ উৎপত্তি হোৱা বুলি বিশ্বাস কৰা হয় আৰু তুৰ্কীসকলেই বাঙালীসকলক গʼজলেমে নামৰ এবিধ সুস্বাদু পৰম্পৰাগত তুৰ্কী জলপানৰ সৈতে পৰিচয় কৰাই দিছিল। গʼজলেমে হʼল মচলাযুক্ত আৰু কুটি লোৱা মাংস ভৰাই থোৱা এবিধ ফ্লেটব্ৰেডৰ ব্যঞ্জন। ইয়াৰ মোগলাই পৰঠাৰ লগত কিছু মিল আছে আৰু ইয়াক মোগলাই পৰঠাৰ পূৰ্বসূৰী বুলি ক’ব পাৰি। মোগল শাসনে বংগৰ গ্ৰাম্য অংশতকৈ বংগৰ প্ৰশাসনিক ৰাজধানী, যেনে ঢাকা আৰু মুৰ্ছিদাবাদৰ ৰন্ধনশৈলীৰ ওপৰত প্ৰভাৱ পেলাইছিল। এই অঞ্চলৰ ৰান্ধনী পৰম্পৰাৰ ওপৰত মোগল সাম্ৰাজ্যৰ প্ৰভাৱৰ বাবে বাংলাদেশৰ বিশেষকৈ ঢাকাৰ অন্যতম বিখ্যাত খাদ্য। ব্ৰিটিছ ৰাজৰ অধীনত কলকাতা নতুনকৈ গঠিত বংগ ৰাষ্ট্ৰপতিৰ ৰাজধানী হোৱাৰ পিছত ঢাকা আৰু মুৰ্ছিদাবাদৰ দৰে বংগৰ পুৰণি ৰাজধানী ঢাকা আৰু মুৰ্ছিদাবাদৰপৰা পশ্চিম বংগৰ কলকাতালৈ এই খাদ্য যাত্ৰা কৰিছিল আৰু এই খাদ্য কলকাতাত অতি সাধাৰণ আৰু জনপ্ৰিয় ৰাজপথৰ জলপান হৈ পৰিছিল।

## উপকৰণ
মোগলাই পৰঠা প্ৰস্তুতৰ উপকৰণৰ ভিতৰত- গোটা ঘেঁহুৰ আটা, ঘিউ, কণী, মিহিকৈ কটা পিঁয়াজ, কটা সেউজীয়া জলকীয়া আৰু কটা ধনিয়া পাত আদি অন্তৰ্ভুক্ত থাকে।

কেতিয়াবা কিছুমান ভিন্নতাত কুকুৰা বা মাটন কিমাও ব্যৱহাৰ কৰা হয়। ষ্টাফিঙৰ বাবে মাংস নোহোৱাকৈও পৰিৱেশন কৰিব পাৰি।

## লগতে চাওক

* বাংলাদেশী খাদ্য
* বাংলাদেশী খাদ্যৰ তালিকা
* ভাৰতীয় খাদ্য
* ভাৰতীয় খাদ্যৰ তালিকা
* ৰাজপথৰ খাদ্যৰ তালিকা
* মুৰ্তাবাক
* মাহজৌবা

## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:বঙালী ৰন্ধনশৈলী
শ্ৰেণী:বাংলাদেশৰ ৰন্ধনশৈলী
বীৰঝৰা মহাবিদ্যালয়

**বীৰঝৰা মহাবিদ্যালয়** (ইংৰাজী: **Birjhora Mahavidyalaya**) হৈছে এখন সহ-শিক্ষা বিজ্ঞান মহাবিদ্যালয়। ইয়াক **বীৰঝৰা বিজ্ঞান মহাবিদ্যালয়** বুলিও জনা যায়। এই মহাবিদ্যালয়খন ১৯৮৬ চনত বঙাইগাঁওত প্ৰতিষ্ঠা কৰা হৈছিল।

## পৰিচয়
বীৰঝৰা মহাবিদ্যালয় আৰম্ভ কৰা হৈছিল শ্ৰী পি. বি. চৌধুৰী, বিধায়ক (MLA)-ৰ নেতৃত্বত গঠিত এখন পৃষ্ঠপোষক সমিতিৰদ্বাৰা। স্থানীয় জনসাধাৰণৰ সক্ৰিয় সহযোগিতাৰে পাছত এই মহাবিদ্যালয়খন ৰাজ্য চৰকাৰৰ শিক্ষা মন্ত্ৰালয়ৰ অধীনত ঘাটতি অনুদান (Deficit Grant-in-Aid) প্ৰণালীৰ অধীনলৈ অনা হয় আৰু ২০০৫ চনৰ ডিচেম্বৰত এই মহাবিদ্যালয়খন প্ৰাদেশিকীকৰণ কৰা হয়। 

এই মহাবিদ্যালয়খন গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ সৈতে সংযুক্ত আৰু ৰাষ্ট্ৰীয় মূল্যায়ন আৰু স্বীকৃতি পৰিষদ (NAAC)-ৰদ্বাৰা B++ গ্ৰেড প্ৰাপ্ত কৰিছে।

## পাঠ্যক্ৰম
পৰম্পৰাগত ডিগ্ৰী পাঠ্যক্ৰমসমূহৰ উপৰি এই মহাবিদ্যালয়ত তথ্য প্ৰযুক্তি (IT) বিষয়ত কেইবাটাও পাঠ্যক্ৰম প্ৰদান কৰা হয়। বীৰঝৰা মহাবিদ্যালয়ে তিনিবছৰীয়া বিজ্ঞান স্নাতক (BSc) মেজৰ আৰু সাধাৰণ পাঠ্যক্ৰম, তথ্য প্ৰযুক্তিত তিনিবছৰীয়া বৃত্তিমূলক পাঠ্যক্ৰম, একবছৰীয়া তথ্য প্ৰযুক্তি প্ৰমাণ-পত্ৰ পাঠ্যক্ৰম, কম্পিউটাৰ এপ্লিকেচনত স্নাতকোত্তৰ ডিপ্ল'মা (PGDCA), আৰু কাঠফুলা খেতিৰ ওপৰত প্ৰমাণ-পত্ৰ পাঠ্যক্ৰম আগবঢ়ায়। 

এই মহাবিদ্যালয়ত ভৌতিক বিজ্ঞান, ৰসায়ন বিজ্ঞান, গণিত, উদ্ভিদ বিজ্ঞান, প্ৰাণী বিজ্ঞান, আৰু পৰিসংখ্যা বিজ্ঞান বিষয়ত মেজৰ ডিগ্ৰী প্ৰদান কৰা হয়। সাধাৰণ বিষয়সমূহত ইংৰাজী, উদ্ভিদ বিজ্ঞান, ৰসায়ন বিজ্ঞান, অৰ্থনীতি, গণিত, ভৌতিক বিজ্ঞান, পৰিসংখ্যা বিজ্ঞান, প্ৰাণী বিজ্ঞান আৰু তথ্য প্ৰযুক্তি অন্তৰ্ভুক্ত। 

ইয়াৰ উপৰি ইন্দিৰা গান্ধী মুক্ত বিশ্ববিদ্যালয়] (IGNOU) অধ্যয়ন কেন্দ্ৰ, গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ দূৰত্ব শিক্ষা প্ৰতিষ্ঠান (IDOL), আৰু কৃষ্ণকান্ত সন্দিকৈ ৰাজ্যিক মুক্ত বিশ্ববিদ্যালয় (KKHSOU)-ৰ জৰিয়তেও বিভিন্ন পাঠ্যক্ৰম প্ৰদান কৰা হয়।

## তথ্যসূত্ৰ

## বাহ্যিক সংযোগ
* বীৰঝৰা মহাবিদ্যালয়

শ্ৰেণী:অসমৰ শৈক্ষিক প্ৰতিষ্ঠান
শ্ৰেণী:বঙাইগাঁও জিলা
ৰবীন বণীক্য

**ৰবীন বণীক্য** (ইংৰাজী: Rabin Banikya, মৃত্যু: ১১ নৱেম্বৰ, ২০২২) আছিল এগৰাকী ভাৰতীয় ৰাজনীতিবিদ, যিয়ে অসম গণ পৰিষদৰ হৈ প্ৰতিদ্বন্দিতা কৰিছিল। তেওঁ ১৯৯৬ আৰু ২০০৬ চনত অভয়াপুৰী দক্ষিণ সমষ্টিৰ বাবে অসম বিধানসভা নিৰ্বাচনত নিৰ্বাচিত হৈছিল।

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ভাৰতীয় ৰাজনীতিবিদ
শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:বঙাইগাঁও জিলা
গৰ্গ (ঋষি)

**গৰ্গ** আছিল এজন প্ৰাচীন ভাৰতীয় ঋষি, যিয়ে ঋগ্বেদ গীত ৰচনা কৰিছিল। একে নামৰ আন লোকৰ পৰা তেওঁক পৃথক কৰিবলৈ তেওঁক *গৰ্গ ভৰদ্বাজ* ("ভাৰদ্বাজৰ বংশধৰ গৰ্গ") বুলিও জনা যায়।

## বংশ
কাত্যায়নৰ সৰ্বানুক্ৰমণীত ঋগবেদৰ গীত ৬.৪৭ গৰ্গৰ বুলি উল্লেখ কৰা হৈছে। এই গ্ৰন্থত গৰ্গক ভৰদ্বাজৰ পুত্ৰ বুলি বৰ্ণনা কৰা হৈছে। কাত্যায়ন নিজেই ভৰদ্বাজৰ বংশধৰ আছিল যদিও ভৰদ্বাজ আৰু গৰ্গৰ বংশাৱলী সংক্ষিপ্ত কৰা যেন লাগে।

মহাকাব্য-পুৰাণী সাহিত্যৰ পৰা অনুমান কৰিব পাৰি যে গৰ্গ ভৰদ্বাজৰ সুদূৰ বংশধৰ আছিল। এই পৰম্পৰা অনুসৰি গৰ্গ ভূমন্যুৰ পুত্ৰ আৰু বিদাথিন ভৰদ্বাজৰ (ভাৰত দৌশ্যন্তীয়ে দত্তক লোৱা) প্ৰপৌত্ৰ আছিল। গৰ্গৰ ভাতৃদ্বয়ৰ ভিতৰত ব্ৰহ্তক্ষত্ৰ, মহাবীৰ আৰু নৰ আদি আছিল।

## বংশধৰ
মহাকাব্য-পুৰাণিক সাহিত্য অনুসৰি গৰ্গৰ শিনি (IAST: Śini) নামৰ এজন পুত্ৰ আছিল, যিজনো ঋষি আছিল। শিনিৰ বংশধৰসকলক শৈন্য বুলি কোৱা হৈছিল।

পিছৰ কেইবাজনো প্ৰাচীন ভাৰতীয় পণ্ডিত আৰু কিংবদন্তি ব্যক্তিয়ে গৰ্গ নাম বা অন্যান্য নাম বহন কৰিছিল যিয়ে তেওঁলোকৰ বংশৰ কথা গৰ্গৰ পৰা বুজায় (উদাহৰণস্বৰূপে, গাৰ্গ্য, গাৰ্গী, আৰু গাৰ্গায়ন)। ইয়াৰ পৰা অনুমান কৰিব পাৰি যে গৰ্গৰ বংশধৰসকলে বেদৰ ব্যাখ্যা, ব্যুৎপত্তি, ব্যাকৰণ, জ্যোতিষ, ধৰ্মশাস্ত্ৰ, দৰ্শন আৰু ধৰ্মকে ধৰি কেইবাটাও ক্ষেত্ৰত অৰিহণা যোগাইছিল। এই লোকসকলৰ ভিতৰত আছে:
*বৃহদাৰণ্যক উপনিষদত উল্লেখ কৰা বালাকী গাৰ্গ্য আৰু গাৰ্গী বাচকনৱী
*সূৰ্য্যযানী গাৰ্গ্য, প্ৰশ্ন উপনিষদত উল্লেখ আছে।
*শৰ্বদত্ত, মাশাক আৰু স্থিৰক: সমবেদৰ বামস ব্ৰাহ্মণত উল্লেখ কৰা গাৰ্গ্য
*কুনি গাৰ্গ্য, মহাভাৰত ৯.৫১.৩-৪ত উল্লেখ কৰা হৈছে।
*ক্ৰোষ্টুকি গাৰ্গ্য, বায়ু পুৰাণ ৩৪.৬৩ত উল্লেখ কৰা হৈছে।
*বিষ্ণু পুৰাণ ৩.৪.২৬ত বাস্কলী ভৰদ্বাজৰ শিষ্য হিচাপে উল্লেখ কৰা কলায়নী গাৰ্গ্য
*মথুৰাৰ গৰ্গ, বিষ্ণু পুৰাণ ৫.৬.৮-৯ত বসুদেৱৰ পুত্ৰসকলৰ নামকৰণ অনুষ্ঠান কৰা ব্যক্তি হিচাপে উল্লেখ কৰা হৈছে
*গৰ্গ, ব্ৰহ্মমাণ্ড পুৰাণ ১২.৬-১১ত জন্মেজয়ৰ দ্বাৰা পুত্ৰক হত্যা কৰা ব্যক্তি বুলি উল্লেখ কৰা হৈছে
*গাৰ্গ্য, ব্ৰহ্মাণ্ড পুৰাণ ১৪.৪৬ff ত ৰজা কালযৱনৰ পিতৃ বুলি উল্লেখ কৰা হৈছে
*গৰ্গ,মাৰ্কণ্ডেয় পুৰাণ ১৮.১-২৫ত কৰ্তবীৰ্য অৰ্জুনৰ মন্ত্ৰী হিচাপে উল্লেখ কৰা হৈছে
*বৃদ্ধ গৰ্গ, যাৰ ওপৰত কেইবাখনো জ্যোতিষ গ্ৰন্থ আৰোপ কৰা হৈছে
*গৰ্গ, মৎস্য পুৰাণ ২০.১-১০ত কৌশিক পুত্ৰসকলৰ গুৰু হিচাপে উল্লেখ কৰা হৈছে
*লাকুলিশাৰ ছাত্ৰ আৰু পশুপতি শৈৱ ধৰ্মৰ এটা উপ-পন্থাৰ প্ৰতিষ্ঠাপক গৰ্গ।

অথৰ্ববেদ পৰিষদ ৮.১৫.২ত গৰ্গসকলক ক্ষত্ৰীয় বংশৰ ব্ৰাহ্মণ বুলি বৰ্ণনা কৰা হৈছে।
## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ঋষি
দিৱোদাস

**দিৱোদাস বাধ্ৰ্যশ্ব**, এজন ভাৰত-আৰ্য্যমূলৰ বা মধ্য ঋগ্বেদ যুগত ভাৰতৰ ৰজা (তেওঁৰ উদাৰতাৰ বাবে উদযাপিত আৰু ঋগ্বেদত ইন্দ্ৰ আৰু অশ্বিনসকলে সুৰক্ষিত, ঋ:বে: ১.১১২.১৪; ১.১১৬.১৮), বাধ্ৰ্যশ্বৰ পুত্ৰ ঋ:বে: ৬.৬১.৫। 
তদুপৰি ঋগবেদৰ ৯ নং মণ্ডলত দিৱোদাসৰ কথা এইদৰে উল্লেখ কৰা হৈছে: "[ইন্দ্ৰ]ই ধৰ্মপৰায়ণ দিৱোদাসৰ কাৰণে দ্ৰুতগতিত দুৰ্গ, আৰু সম্বৰ, তাৰ পিছত যদু আৰু সেই তুৰ্বাসক আঘাত কৰিলে।" ঋ:বে: ৯.৬১.২।

৪ নং মণ্ডলৰ পৰা সম্বৰৰ সৈতে একেটা সংঘাতৰ বিষয়ে আন এটা কথনত তেওঁৰ নাম অতিথিগ্ৱ উপনামেৰে দিয়া হৈছে, যিদৰে দেখুওৱা হৈছে: "মই [ইন্দ্ৰ] মোৰ উল্লাসত সম্বৰৰ নিৰানব্বৈটা দুৰ্গ একেলগে ভাঙি পেলালোঁ, আৰু শতমটো, তেওঁৰ বাসস্থান, সেইটো সম্পূৰ্ণ কৰিবলৈ, যেতিয়া মই দিবোদাস অতিথিগক সহায় কৰিলোঁ।" ঋ:বে: ৪.২৬.৩।

তেওঁ বিখ্যাত ৰজা সুদাসৰ (ঋ:বে: ৭.১৮.২৫) (দশ ৰজাৰ যুদ্ধৰ) পিতৃ। ঋগ্বেদৰ মতে পিজাৱন হৈছে দিৱোদাসৰ আনটো নাম।[2] তেওঁৰ পুত্ৰ প্ৰতাৰ্দনাৰ কথা কৌশিতকী উপনিষদত উল্লেখ আছে।

অযোধ্যাৰ ৰজা দশৰথে কৰা অশ্বমেধ যজ্ঞত তেওঁক নিমন্ত্ৰণ কৰা হৈছিল। ৰাণী সুমিত্ৰাৰ কনিষ্ঠ ভাতৃ আৰু দশৰথৰ ভায়েক আছিল। তেওঁ ভীমৰথ ৰজাৰ পুত্ৰও আছিল আৰু ভগৱান ধন্বন্তৰিৰ প্ৰপৌত্ৰ আছিল।
## উত্তৰ-বৈদিক বংশাৱলী
#ব্ৰহ্মা
#অত্ৰি
#চন্দ্ৰ
#বুধ
#পুৰুৰৱা
#আয়ুষ
#আনেনাছ
#প্ৰতিক্ষাত্ৰ
#সৃঞ্জয়
#জয়
#বিজয়
#কৃতি
#হাৰিয়াশ্ব
#সহদেৱ
#নাদিনা
#জয়ৎসেন
#সংকৃতি
#ক্ষত্ৰধৰ্মা
#সুহোত্ৰা
#শাল
#আৰ্ষষেণ
#কাশ
#দীৰ্ঘতপস
#ধন্বন্তৰি
#কেতুমন
#ভীমৰথ
#দিৱোদাস
## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:গোত্ৰ
যোগীঘোপা

**যোগীঘোপা** হৈছে ভাৰতৰ অসম ৰাজ্যৰ বঙাইগাঁও জিলাত অৱস্থিত এখন সৰু চহৰ। এই অঞ্চলখন ব্ৰহ্মপুত্ৰ নদীৰ উত্তৰ পাৰত অৱস্থিত আৰু দক্ষিণ এজিয়াৰ আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় ব্যৱসায় আৰু পৰিবহণৰ দিশত তাৎপৰ্যপূৰ্ণ স্থান প্ৰাপ্ত হৈছে।

চহৰখনৰ ভিতৰত ম্লেচ্ছ বংশৰ সময়ৰপৰা থকা পাঁচটা শিল-কটা গুহা ৰয়েছে, যিবোৰে প্ৰাচীন স্থাপত্যকৌশল আৰু ঐতিহাসিক গুৰুত্ব প্ৰদৰ্শন কৰে। এই স্থাপত্যসমূহ ভাৰতীয় প্ৰত্নতত্ত্ব বিভাগ (ASI)-এ সংৰক্ষণ কৰি আছে।

## ভূগোল
যোগীঘোপা  অৱস্থানত অৱস্থিত আৰু ইয়াৰ গড় উচ্চতা প্ৰায় । ২০১১ চনৰ জনগণনাৰ অনুসৰি “গ্ৰেটাৰ যোগীঘোপা” অঞ্চলৰ জনসংখ্যা প্ৰায় ৬৫,৮৪৫ আছিল। ২০২১ চনত এই সংখ্যা প্ৰায় ১,০০,০০০ৰ ওচৰলৈ বৃদ্ধি পাব বুলি আশা কৰা হৈছিল।

## অৰ্থনীতি আৰু পৰিবহণ
যোগীঘোপা পৰিবহণ আৰু ব্যৱসায়ৰ ক্ষেত্ৰত দ্ৰুত বিকাশ ঘটাইছে। ইয়াত অৱস্থিত নৰনাৰায়ণ সেতু এটা সংযুক্ত পথ–ৰেল সেতু, যিয়ে ব্ৰহ্মপুত্ৰ নদী পাৰৰ সংযোগ সুদৃঢ় কৰিছে। সেতুটি ১৯৯৮ চনত উদ্বোধন কৰা হৈছিল আৰু ই ৰাজ্যৰ মুখ্য পৰিবহণ নেটৱৰ্কৰ এটা অংশ।

চহৰত এখন আধুনিক জল পৰিবহণ টাৰ্মিনেল (PM Gati Shakti) উদ্বোধন কৰা হৈছে, যি ভূটান, বাংলাদেশেৰ সৈতে আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় বাণিজ্য আৰু মালবাহী পৰিবহণৰ ক্ষেত্ৰত গুৰুত্বপূৰ্ণ ভূমিকা পালন কৰিব বুলি আশা কৰা হৈছে। এই টাৰ্মিনেল আৰু লগে লগে উন্নয়নাধীন আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় বহু-প্ৰৱাহিক (multimodal) লজিষ্টিক পাৰ্কৰ উদ্যোগে অঞ্চলটোক উত্তৰ-পূৱ ভাৰতৰ বাণিজ্যিক হাব হিচাপে বিকাশ কৰিব।

যোগীঘোপা আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় বহু-প্ৰৱাহিক লজিষ্টিক পাৰ্ক (MMLP) অসমৰ প্ৰথম আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় প্ৰকল্প হিচাপে বঢ়াই থকা হৈছে, যাৰ উদ্দেশ্য হৈছে মহাদেশীয় পৰিবহণ নেটৱৰ্ক শক্তিশালী কৰা আৰু উত্তৰ-পূব ভাৰতৰ অৰ্থনৈতিক লগতে উদ্যোগিক বিকাশত অৱদান জনোৱা। এই উদ্যোগই মালবাহী খৰচ কমাই, ব্যাৱসায়িক সংযোগ বঢ়াই আৰু অঞ্চলটোৰ দীৰ্ঘকালীন অৰ্থনৈতিক সম্ভাৱনা উন্নীত কৰিব বুলি আশা কৰা হৈছে।

## পৰ্যটন
যোগীঘোপাৰ শিল-কটা গুহাসমূহ আৰু প্ৰাকৃতিক সৌন্দৰ্যই পৰ্যটকক আকৰ্ষণ কৰে। গুহাসমূহৰ ভিতৰত প্ৰায় ৭৫টা শিল কটা কামৰৰ লগতে ৩৫টা পাথৰ আৱৰণ পোৱা গৈছে, যাক উত্তৰ-পূৱ ভাৰতৰ অন্যতম ডাঙৰ গুহা জটিলতা বুলি গণ্য কৰা হয়। পৰ্যটনৰ সুবিধা উন্নয়ন কৰাৰ বাবে ঐতিহাসিক কেন্দ্ৰ আৰু পৰিৱেশ সুৰক্ষাৰ সুবিধাসমূহৰ আয়োজন কৰাৰ পৰিকল্পনা চলিছে।

## সংস্কৃতি
যোগীঘোপাৰ সংস্কৃতি মূলতঃ অসমীয়া লোকসংস্কৃতিৰ ওপৰত আধাৰিত। ইয়াত বসবাস কৰা লোকসকলৰ দৈনন্দিন জীৱনত অসমীয়া ভাষা, ৰীতি-নীতি আৰু লোকাচাৰ স্পষ্টভাৱে প্ৰতিফলিত হয়। অঞ্চলটোৰ সমাজজীৱন সামূহিকতা, সহাৱস্থান আৰু পৰস্পৰ সহায়ৰ ওপৰত নিৰ্ভৰশীল।

## টোকা


## বাহ্যিক সংযোগ
* ভাৰতীয় প্ৰত্নতত্ত্ব বিভাগ

শ্ৰেণী:বঙাইগাঁও জিলা
চলন্তপাৰা

**চলন্তপাৰা** ভাৰতৰ অসম ৰাজ্যৰ বঙাইগাঁও জিলাৰ অভয়াপুৰী মহকুমাৰ অন্তৰ্গত এখন সৰু চহৰ। বঙাইগাঁও চহৰৰ পৰা প্ৰায় ৩০ কিলোমিটাৰ (১৯ মাইল) দূৰত্বত অৱস্থিত আৰু ই বইটামাৰী উন্নয়ন ব্লকৰ অংশ। চলন্তপাৰাৰ পৰা মাত্ৰ ৪ কিলোমিটাৰ দূৰত্বত ব্ৰহ্মপুত্ৰ নদী অৱস্থিত। 

চলন্তপাৰাত অৱস্থিত আটাইতকৈ পুৰণি বিদ্যালয় হৈছে চলন্তপাৰা এম ভি স্কুল। চলন্তপাৰাৰ ছেইণ্ট জেভিয়াৰ স্কুলে ভাৰতত চিবিএছই ব’ৰ্ডৰ অধীনত প্ৰাথমিক আৰু মাধ্যমিক শিক্ষা প্ৰদান কৰে। চলন্তাপাৰা উচ্চতৰ মাধ্যমিক বিদ্যালয় এখন প্ৰতিষ্ঠান, যিয়ে মাধ্যমিক শিক্ষা ব’ৰ্ড, অসম, আৰু অসম উচ্চতৰ মাধ্যমিক শিক্ষা পৰিষদৰ অধীনত উচ্চতৰ মাধ্যমিক শিক্ষাৰ অধীনত সেই স্থানত মাধ্যমিক আৰু হাইস্কুল শিক্ষা প্ৰদান কৰে। মহাত্মা গান্ধী মহাবিদ্যালয়ত কলাৰ স্নাতক পাঠ্যক্ৰম প্ৰদান কৰা হৈছে।

চলন্তপাৰাৰ বাবে পিন (ডাক সূচকাংক নম্বৰ) হৈছে ৭৮৩৩৮৮। প্ৰায় ৩ কিলোমিটাৰ ব্যাসাৰ্ধৰ একমাত্ৰ স্বাস্থ্য কেন্দ্ৰ চলন্তাপাৰা এম পি এইচ চি। জীৱ-জন্তুৰ চিকিৎসাৰ বাবে উপস্থিত আছে এখন পশু চিকিৎসালয়।

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:বঙাইগাঁও জিলা
সুদাস

**সুদাস** পিজাৱন আছিল মূল বা মধ্য ঋগ্বেদ যুগত (খ্ৰীষ্টপূৰ্ব প্ৰায় ১৪ শতিকা) ভাৰতৰ এজন ভাৰত-আৰ্য্য জনজাতীয় ৰজা। পঞ্জাৱৰ পৰুষ্ণী (বৰ্তমান ৰবি নদী)ৰ ওচৰত হোৱা দশ ৰজাৰ যুদ্ধত তেওঁ নিজৰ জনগোষ্ঠীটোক বিজয়ৰ দিশত আগবঢ়াই লৈ যায়,  শক্তিশালী পুৰু জনগোষ্ঠীৰ অন্য জনগোষ্ঠীৰ সৈতে মিত্ৰতাক পৰাস্ত কৰে, যাৰ বাবে তেওঁৰ পুৰোহিত বশিষ্ঠই ঋগ্বেদৰ গীতত তেওঁক প্ৰশংসা কৰে। তেওঁৰ বিজয়ে ভাৰত বংশৰ আধিপত্য প্ৰতিষ্ঠা কৰে, যাৰ ফলত তেওঁলোকে পূব দিশলৈ গতি কৰি কুৰুক্ষেত্ৰত বসতি স্থাপন কৰিবলৈ সক্ষম হয়, যাৰ ফলত পৰৱৰ্তী সময়ত উত্তৰ ভাৰতত আধিপত্য বিস্তাৰ কৰা কুৰু "অতি-জনজাতি" বা জনজাতি সংঘৰ উত্থানৰ বাট মুকলি হয়। 

## পৰিয়াল
সুদাসৰ পূৰ্বপুৰুষৰ ভিতৰত পিজাৱন, দিৱোদাস অতিথিগ্ৱ আৰু দেৱবন্ত আদি অন্যতম যদিও এই পূৰ্বপুৰুষসকলৰ কালক্ৰমিক ক্ৰমৰ বিষয়ে পণ্ডিতসকলৰ মতানৈক্য আছে। উইটজেলৰ মতে দিৱোদাস আছিল সুদাসৰ পিতৃ, কিন্তু তেওঁ পিজাৱনক দিৱোদাস আৰু সুদাসৰ মাজৰ সম্ভাৱ্য পূৰ্বপুৰুষ হিচাপে ভাৰত বংশৰ জালিত অন্তৰ্ভুক্ত কৰিছে। পালিহাৱাদনেও পিজাৱনক দিৱোদাস আৰু সুদাসৰ মাজৰ ভাৰত বংশৰ জালিত ৰাখে, কিন্তু কেৱল সুদাস পিজাৱনৰ বংশধৰ বুলিহে উল্লেখ কৰিছে।

তেওঁৰ বিবাহ হৈছিল সুদেৱীৰ সৈতে, যাক অশ্বিনসকলে সুদাসসকলক দিয়া বুলি কোৱা হৈছে।

## ঋগবেদ
*মূল প্ৰবন্ধ: দশ ৰজাৰ যুদ্ধ
সুদাসক ঋগবেদত দশ ৰজাৰ সন্মিলনক জয় কৰা ভৰতৰ প্ৰধান হিচাপে উল্লেখ কৰা হৈছে। ইয়াৰ উপৰিও উল্লেখ আছে যে বিশ্বামিত্ৰৰ ঠাইত ৰজাই বশিষ্ঠক পুৰোহিত হিচাপে নিযুক্তি দিছিল, যাৰ ফলত দুয়োৰে মাজত প্ৰতিদ্বন্দ্বিতা সৃষ্টি হৈছিল। দহ-ৰজা, অৰ্থাৎ: পুৰু, যদু, তুৰ্বাসু, অনু, দ্ৰুহ্যু, আলিনা, পক্ষ, ভলান, শিৱ আৰু বিশানিনে তাৰ পিছত সুদাসৰ বিৰুদ্ধে বিদ্ৰোহ কৰিছিল যদিও তেওঁৰ হাতত পৰাস্ত হৈছিল। ইয়াৰ পিছত অলপ সময়ৰ ভিতৰতে তেওঁ অজ, শিগ্ৰুছ আৰু যক্ষুৰ সৈতেও যুঁজিছিল।
## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:হিন্দু সাম্ৰাজ্য
শ্ৰেণী:প্ৰাচীন যুগৰ হিন্দু ৰজা
সম্বৰ

**সম্বৰ**, যাক *সম্বৰাসুৰ* বুলিও কোৱা হয়, হিন্দু পৌৰাণিক কাহিনীত প্ৰচলিত এক অসুৰ। তেওঁ কৃষ্ণ আৰু ৰুক্মিণীৰ পুত্ৰ প্ৰদ্যুম্নক অপহৰণ কৰি ডুবাই পেলোৱাৰ চেষ্টা কৰে। প্ৰদ্যুম্নক ডাঙৰ-দীঘল কৰিছিল সম্বৰাসুৰৰ ৰান্ধনী  আৰু প্ৰকৃততে দেৱতা কামদেৱৰ পত্নী মায়াৱতী(ৰতি)য়ে। অৱশেষত ডাঙৰ হোৱাৰ পিছত প্ৰদ্যুম্নে সম্বৰাসুৰক হত্যা কৰি পত্নীৰ সৈতে দ্বাৰকাত থকা পৰিয়াললৈ উভতি যায়।
## কিম্বদন্তি
কামদেৱ পূৰ্বতে শিৱৰ ক্ৰোধত জ্বলি ছাই হৈ পৰিছিল। পিছলৈ কৃষ্ণ আৰু ৰুক্মিণীৰ পুত্ৰ প্ৰদ্যুম্ন নামেৰে কামদেৱৰ জন্ম হয়। প্ৰদ্যুম্নৰ জন্ম হোৱা বুলি ভৱিষ্যদ্বাণীৰ বিষয়ে অসুৰ সম্বৰাসুৰে গম পালে। সম্বৰাসুৰে নাৰীৰ বেশত দ্বাৰকাৰ ৰাজপ্ৰসাদলৈ আহি সেই সময়ত প্ৰায় দহদিন বয়সৰ প্ৰদ্যুম্নক লৈ গৈ সাগৰত পেলাই দিলে। প্ৰদ্যুম্নক এটা ডাঙৰ মাছে গিলি পেলালে। পিছত সম্বৰাসুৰে একেটা মাছ এজন মাছমৰীয়াৰ পৰা কিনিছিল। সম্বৰাসুৰৰ পাকঘৰত ৰান্ধনী হিচাপে কাম কৰা ৰতিৰ অৱতাৰ মায়াৱতীয়ে মাছৰ ভিতৰত প্ৰদ্যুম্নক পাইছিল। তেওঁ তেওঁক পতি কামদেৱৰ পুনৰ্জন্ম বুলি চিনি পাইছিল আৰু কিশোৰ হোৱালৈকে তেওঁক ডাঙৰ-দীঘল কৰিছিল।
## সম্বৰাসুৰৰ সৈতে যুদ্ধ
প্ৰদ্যুম্ন ডাঙৰ হোৱাৰ পিছত মায়াৱতীয়ে তেওঁক তেওঁৰ প্ৰকৃত পৰিচয়ৰ লগতে নিজৰ পৰিচয়ৰ লগতে পৃথিৱীত তেওঁৰ উদ্দেশ্য প্ৰকাশ কৰিছিল, যিটো আছিল সম্বৰাসুৰক বধ কৰা। প্ৰদ্যুম্নই অসুৰৰ যাদু ব্যৱহাৰ কৰা সম্বৰসুৰৰ লগত যুদ্ধ কৰিছিল। ৰতিয়ে দৈত্য যাদুও জানিছিল, আৰু মহামায়া বিদ্যাৰ জ্ঞানেৰে প্ৰদ্যুম্নক কেনেকৈ অসুৰৰ যাদু নিষ্ক্ৰিয় কৰিব পাৰি সেই বিষয়ে শিকাইছিল। প্ৰদ্যুম্নই তৰোৱালৰ এটা আঘাতেৰে সম্বৰাসুৰৰ মূৰটো কাটি পেলালে।  তাৰ পিছত প্ৰদ্যুম্ন দ্বাৰকলৈ যায় আৰু পৰিয়ালৰ সৈতে পুনৰ মিলিত হয়।

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:অসুৰ
ম্যানমাৰৰ মিজো জনগোষ্ঠী

**ম্যানমাৰৰ লুচেই (মিজো) জনগোষ্ঠী**—ঐতিহাসিকভাৱে **বাৰ্মা নেচনেল লুছাই** হৈছে সম্পূৰ্ণ বা আংশিক মিজোৰ সৈতে ম্যানমাৰৰ নাগৰিক বংশবৃক্ষ। যদিও বিগত শতিকা ধৰি ম্যানমাৰত বিভিন্ন মিজো জনগোষ্ঠীয়ে বাস কৰি আহিছে, তথাপিও ঊনবিংশ শতিকাৰ মাজভাগৰ পৰা বিংশ শতিকাৰ পৰা মিজোৰ প্ৰথম ঢৌৱে পুনৰ ম্যানমাৰলৈ প্ৰব্ৰজন কৰিছিল।

মিজো জনগণে ম্যানমাৰৰ সামগ্ৰিক সংস্কৃতিত বিশেষ প্ৰভাৱ নেপেলালেও, মিজোসকলৰ মাতৃভূমি মিজোৰামত ১৯৬২ চনৰ পাছত, ম্যানমাৰৰ প্ৰথম সামৰিক অভ্যুত্থানৰ পৰৱৰ্তী কালত, ম্যানমাৰৰ পৰা অহা শৰণাৰ্থীসকলক সহায় কৰি আহিছে। এই সহায় বিশেষভাৱে ১৯৮৮ চনৰ গণঅভ্যুত্থান আৰু ২০২১ চনৰ সামৰিক অভ্যুত্থান আৰু গৃহযুদ্ধৰ পাছত অধিক লক্ষ্যণীয় হৈ উঠে। ইয়াৰ উপৰিও মিজো আৰু বাৰ্মিজ গায়ক-গায়িকাৰে গঠিত **Chinlung Chuak Artists** নামৰ সংগীতে ম্যানমাৰৰ বাস্তুচ্যুত লোকসকলৰ সহায়ৰ বাবে ধন সংগ্ৰহ কৰি আহিছে।

ম্যানমাৰত মিজো জনগণৰ সংখ্যা প্ৰায় ২,৫০,০০০ৰ পৰা ৪,০০,০০০ বুলি অনুমান কৰা হয়। ইয়াৰ ভিতৰত ২,০০,০০০ৰো অধিক লোক কালেই চহৰত বাস কৰে। তেওঁলোক মিজো প্ৰবাসী সমাজ আৰু বৃহত্তৰ জো জনগোষ্ঠীৰ অংশ।

## ইতিহাস
ঐতিহাসিকভাৱে লু শ্বাইং, লু শ্বাই আৰু কালিংকাউ ভাৰত-বৰ্মা সীমান্তৰ কাষৰ কাবাউ উপত্যকাত বাস কৰা বুলি জনা যায়। ঐতিহাসিক তথ্য অনুসৰি কাবাউ উপত্যকাত থকা সময়ছোৱাত তেওঁলোকে অঞ্চলটোৰ ওপৰত বৰ্মণৰ সাৰ্বভৌমত্বক স্বীকৃতি দিছিল আৰু স্থানীয় শক্তিৰ সৈতে মিত্ৰতা কৰিছিল। উল্লেখযোগ্য যে ১৯৭২ চনৰ এখন বাৰ্মিজ বিশ্বকোষত উল্লেখ আছে যে ১৮২৩ চনত ৮০০ মিজোৱে মহা বাণ্ডুলাৰ অশ্বাৰোহী বাহিনীত যোগদান কৰিছিল, যিয়ে প্ৰতিৰক্ষামূলক দেৱাল নিৰ্মাণ আৰু সুৰক্ষাকে ধৰি বিদেশী আক্ৰমণৰ পৰা খামপাট অঞ্চলক ৰক্ষা কৰাত অৰিহণা যোগাইছিল।

সেয়েহে ১৯৪৭ চনত বাৰ্মিজ সেনাবাহিনীত ৫০০ মিজো আছিল আৰু ১৯৬০ চনত সেই সংখ্যা ৩,০০০ লৈ বৃদ্ধি পায়।

বাৰ্মাত কৰ্মৰত সেনা বিষয়া চি খুমা (চালিয়ানখুমা)য়ে ১৯৪৬ চনত মেমিয়াউ ছানাপুই (Maymyo Clocktower) নামৰ এটা কৰুণ প্ৰেম কাহিনী লিখিছিল।১৯৫০ চনত বাৰ্মা লুছাই এছ'চিয়েচনে প্ৰকাশ কৰা এই ট্ৰেজেডীখনেই হয়তো মিজোৰামৰ বাহিৰত ছপা আৰু প্ৰকাশ পোৱা প্ৰথম মিজো কল্পকাহিনী। জেমছ ডখুমাৰ ইৰাৱাডী লুইকামাহ (এট দ্য বেংক অৱ দ্য ইৰাৱাডী)ও লিখা হৈছিল।

মিজো প্ৰব্ৰজনকাৰীয়ে প্ৰতিষ্ঠা কৰা ম্যানমাৰৰ প্ৰথমখন মিজো চহৰ হৈছে ছাগাইং অঞ্চলৰ লেটপাংকোনে; মিজো ভাষাত ইয়াক Sainguauva khua বুলি জনা যায়।

১৯৭২ চনত চৰকাৰী নেতৃত্বৰ হিচাপত ম্যানমাৰত ৫,৭৩৬টা ঘৰ থকা ৮৩খন মিজো গাঁও আছিল, য’ত ৩৩,৫৫৪ জন লোক আছিল।

## সংস্কৃতি
বেছিভাগ বাৰ্মিজ মিজো খ্ৰীষ্টান ধৰ্মাৱলম্বী আৰু তেওঁলোকে মিজো ভাষা আৰু বাৰ্মিজ ভাষা ব্যৱহাৰ কৰে। মিজো জনগণৰ পৰম্পৰাগত উৎসৱ চাপচাৰ কুট কালেই চহৰত ৰাজহুৱা ৰূপে উদ্‌যাপন কৰা হয়।

## নাগৰিকত্ব
ম্যানমাৰত বেছিভাগ মিজোৱে চৰকাৰীভাৱে নিজকে চিন জনগোষ্ঠীৰ সদস্য হিচাপে চিনাক্ত কৰে। তথাপি, এক সময়ত Anti-Fascist People's Freedom League-এ মিজোৰামৰ পৰা মিজোসকলক ম্যানমাৰত বসতি স্থাপন কৰিবলৈ উৎসাহিত কৰিছিল। একেধৰণে মণিপুৰীসকলৰ ক্ষেত্ৰতো এই নীতি প্ৰযোজ্য আছিল। কিছুমানৰ মতে, এইটো ৰাজনৈতিক সমৰ্থন লাভ কৰাৰ এক কৌশল আছিল।

## টোকা

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:মিজোৰাম
শ্ৰেণী:ম্যানমাৰ
আৰ্তভাগ (ঋষি)

**আৰ্তভাগ** (সংস্কৃত: आर्तभाग) আছিল এজন ভাৰতীয় দাৰ্শনিক, যিয়ে মিথিলাৰ ৰজা জনকৰ দৰবাৰত তেওঁ আয়োজন কৰা বহুদক্ষিণা যজ্ঞত অংশগ্ৰহণ কৰিছিল। তেওঁ জৰৎকাৰু বংশৰ বৈদিক ঋষি আছিল।

আৰ্তভাগ ঋতভাগৰ পুত্ৰ।

## বিৱৰণ
মিথিলাৰ ৰজা জনকৰ দৰবাৰত আয়োজিত বহুদক্ষিণা যজ্ঞত আৰ্তভাগ দ্বিতীয়জন ব্ৰাহ্মণ পণ্ডিত আছিল, যিয়ে যাজ্ঞবল্ক্য ঋষিক বিতৰ্ক আৰু প্ৰশ্ন কৰিছিল। ব্ৰাহ্মণ আৰ্তভাগ আৰু যাজ্ঞবল্ক্যৰ সংলাপক *যাজ্ঞবল্ক্য - আৰ্তভাগ সংবাদ* বা *যাজ্ঞবল্ক্য - আৰ্তভাগ শাস্ত্ৰৰ্থ* বুলি জনা যায়। এই সংলাপ বৃহদাৰণ্যক উপনিষদত লিপিবদ্ধ কৰা হৈছে। 

যেতিয়া প্ৰথম প্ৰতিদ্বন্দ্বী অশ্বলে যাজ্ঞবল্ক্য ঋষিক বৈদিক দৰ্শনৰ বিষয়সমূহৰ ওপৰত কিছু প্ৰশ্ন সুধিলে আৰু সকলো প্ৰশ্নৰ উত্তৰ যাজ্ঞবল্ক্য ঋষিৰ পৰা পালে, তেতিয়া তেওঁ মনে মনে থাকি মৌন হৈ পৰিল। ইয়াৰ পিছত আৰ্তভাগেই যাজ্ঞবল্ক্য ঋষিৰ সৈতে শাস্ত্ৰৰ্থ আৰম্ভ কৰিছিল। আৰ্তভাগেও বৈদিক দৰ্শনৰ সৈতে জড়িত যাজ্ঞবলক্য ঋষিৰ লগত বহু প্ৰশ্ন কৰিছিল যদিও তেওঁক পৰাস্ত কৰিবলৈ সক্ষম হোৱা নাছিল। আৰ্তভাগে সোধা সকলো প্ৰশ্নৰ উত্তৰ যাজ্ঞবল্ক্য ঋষিয়ে দিছিল।

## যাজ্ঞবল্ক্য - আৰ্তভাগ শাস্ত্ৰৰ্থ
আৰ্তভাগ - যাজ্ঞবল্ক্য শাস্ত্ৰৰ মূল বিষয় আছিল গ্ৰহ আৰু অতিগ্ৰহ। শাস্ত্ৰৰ্থত আৰ্তভাগে প্ৰথমে যজ্ঞবল্ক্য ঋষিৰ লগত গ্ৰহ আৰু অতিগ্ৰহৰ সংখ্যা সুধিছিল। তেতিয়া যাজ্ঞবল্ক্যই উত্তৰ দিলে যে আঠটা গ্ৰহ আৰু আঠটা অতিগ্ৰহ। শাস্ত্ৰৰ্থত প্ৰতিটো গ্ৰহ আৰু ইয়াৰ অতিগ্ৰহৰ বিষয়ে যেতিয়া আৰ্তভাগে সুধিছিল, তেওঁ আৰু অধিক উল্লেখ আৰু ব্যাখ্যা কৰিছিল। তেওঁ উল্লেখ কৰা প্ৰথম গ্ৰহটো আছিল প্ৰাণ, অৰ্থাৎ নাক, যিটো আপানৰ অতিগ্ৰহৰ দ্বাৰা নিয়ন্ত্ৰিত, অৰ্থাৎ গোন্ধ। আপনা শব্দৰ অৰ্থ হৈছে আমি উশাহ লোৱা বায়ু। দ্বিতীয় গ্ৰহ হৈছে বাগৱৈ, অৰ্থাৎ বাক্য অংগ, যিটো "নাম"ৰ অতিগ্ৰহৰ দ্বাৰা নিয়ন্ত্ৰিত, অৰ্থাৎ উচ্চাৰণ। তৃতীয় গ্ৰহ হৈছে জিহ্ৱা অৰ্থাৎ জিভা, যিটো ৰুচিৰ অতিগ্ৰহৰ দ্বাৰা নিয়ন্ত্ৰিত। চতুৰ্থ গ্ৰহ চক্ষু অৰ্থাৎ চকু, যিটো ৰঙৰ অতিগ্ৰহৰ দ্বাৰা নিয়ন্ত্ৰিত। পঞ্চম গ্ৰহ হৈছে শ্ৰোত্ৰং অৰ্থাৎ শব্দৰ অতিগ্ৰহৰ দ্বাৰা নিয়ন্ত্ৰিত কাণ। ষষ্ঠ গ্ৰহ হৈছে মনো, অৰ্থাৎ মন, যিটো কামনাৰ অতিগ্ৰহৰ দ্বাৰা নিয়ন্ত্ৰিত। একেদৰে সপ্তম গ্ৰহ হস্তৌ অৰ্থাৎ কামৰ অতিগ্ৰহৰ দ্বাৰা নিয়ন্ত্ৰিত হাত। আৰু শেষ আৰু অষ্টম গ্ৰহ হৈছে ট্ৱাগৱাই, অৰ্থাৎ ছাল, যি স্পৰ্শৰ অতিগ্ৰহৰ দ্বাৰা নিয়ন্ত্ৰিত হয়।

ইয়াৰ পিছত আৰ্তভাগে তেওঁৰ পৰৱৰ্তী প্ৰশ্নত মৃত্যুৰ মৃত্যুৰ বিষয়ে সোধা-পোছা কৰে।

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:দাৰ্শনিক
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় দাৰ্শনিক
শ্ৰেণী:ঋষি
সান্দিপনি

**সন্দিপনি** (সংস্কৃত: सान्दीपनि), কেতিয়াবা সান্দীপানী বুলিও অনুবাদ কৰা হয়, হিন্দু ধৰ্মত কৃষ্ণ আৰু বলোৰামৰ গুৰু। 
তেওঁ সকলো বেদ, চিত্ৰকলা, জ্যোতিৰ্বিজ্ঞান, গন্ধৰ্ব বেদ, চিকিৎসা, হাতী আৰু ঘোঁৰাৰ প্ৰশিক্ষণ, ধনুৰ্বিদ্যা আদিৰ বিষয়ে তেওঁলোকক শিক্ষিত কৰা বুলি ধৰা হয়।

## কিম্বদন্তি
ভাগৱত পুৰাণত সান্দিপনি সম্পৰ্কে তলত দিয়া কাহিনীটো বৰ্ণনা কৰা হৈছে: সান্দিপনিৰ বাসগৃহত ছাত্ৰ হিচাপে থকাৰ সময়ত কৃষ্ণ আৰু বলোৰাম ভাতৃদ্বয়ে আৰু তেওঁলোকৰ বন্ধু সুদামাই প্ৰতিটো পাঠ আয়ত্ত কৰিছিল যদিও প্ৰতিটো পাঠতে মাত্ৰ এবাৰহে নিৰ্দেশনা দিয়া হৈছিল। দ্ৰুতগতিত পঢ়া-শুনা সম্পূৰ্ণ হোৱাৰ লগে লগে তেওঁলোকে গুৰুজনক গুৰুজনাৰ নিজৰ পছন্দৰ দক্ষিণা (নিজৰ গুৰুৰ বাবে এক প্ৰকাৰৰ সন্মানীয় ধন) বিচাৰিবলৈ ক’লে। সান্দিপনিয়ে প্ৰভাসত সাগৰত নিৰুদ্দেশ হোৱা তেওঁৰ সন্তানক পুনৰুদ্ধাৰৰ বাবে অনুৰোধ জনায়।
ভাতৃদ্বয়ে প্ৰভাসলৈ যাত্ৰা কৰি দেখিলে যে পুত্ৰক শংখাসুৰ (সাক্ষৰ অৰ্থত ‘শংখ দানৱ’) নামৰ এটা সত্তাই কাঢ়ি লৈ গৈছে। কৃষ্ণই তেওঁৰ পুত্ৰক উদ্ধাৰ কৰিলে আৰু তেওঁলোকে তেওঁক নিজৰ গুৰুৰ ওচৰলৈ ঘূৰাই দিলে।

হৰিবংশ পুৰাণত কৃষ্ণই জানিব পাৰিলে যে সান্দিপনিৰ পুত্ৰক পঞ্চজন নামৰ অসুৰে গিলি পেলাইছে, আৰু তেওঁৰ বিনাশ হৈছে। 
কৃষ্ণ আৰু তেওঁৰ ভাতৃয়ে যমলোকলৈ গৈ যমক তেওঁৰ গুৰু পুত্ৰক পুনৰ জীৱিত কৰিবলৈ কৈছিল আৰু সফলতা লাভ কৰিছিল:

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ঋষি
গৌড় অঞ্চল

**গৌড় ()** প্ৰাচীন আৰু মধ্যযুগীয় যুগত বংগ ত অৱস্থিত এটা ভূ-খণ্ড আছিল আৰু গৌড় ৰাজ্যৰ অংশ আছিল। 
প্ৰথমতে, ই সপ্তম শতিকাৰপৰা দ্বাদশ শতিকালৈ বৌদ্ধ পাল বংশৰ ৰাজধানী আছিল তাৰ পিছত দ্বাদশ শতিকাৰপৰা পঞ্চদশ শতিকালৈকে হিন্দু সেন
 বংশৰ ৰাজধানী আছিল যিটো পিছলৈ তুৰ্কীস্তানৰপৰা খিলজীসকলে আৰু পিছলৈ আফগানসকলে আৰু শেষত মোগলসকলে জয় কৰিছিল।  
## অৱস্থান আৰু পৰিসৰ

 

চাণক্যৰ অৰ্থশাস্ত্ৰত (খ্ৰীষ্টপূৰ্ব প্ৰায় ৩৫০–২৮৩) বংগ আৰু পুন্দ্ৰৰ সৈতে ইয়াৰ উল্লেখ আছে। এই ভৌগোলিক ধাৰণাটো কিছুমান প্ৰাচীন গ্ৰন্থত অব্যাহত আছে। গৌড় আৰু ভাংগা কেতিয়াবা বিনিময়ত ব্যৱহাৰ কৰা হয়। সংস্কৃত গ্ৰন্থ মনসোল্লাস (১১২৯ খ্ৰীষ্টাব্দ)ত সমগ্ৰ বংগ অঞ্চলক বুজাবলৈ গৌড়-বংগলা নাম ব্যৱহাৰ কৰা হৈছিল। 

৫৯০ খ্ৰীষ্টাব্দৰপৰা ৬২৫ খ্ৰীষ্টাব্দৰ ভিতৰত শাসন কৰা প্ৰাচীন বংগৰ প্ৰথম গুৰুত্বপূৰ্ণ ৰজা শশংকাৰ ৰাজধানী আছিল বাহাৰামপুৰৰপৰা ৯.৬ কিলোমিটাৰ (৬.০ মাইল) দক্ষিণ-পশ্চিমে অৱস্থিত কৰ্ণসুবৰ্ণত, যিটো মুৰ্ছিদাবাদ জিলাৰ মুখ্য কাৰ্যালয়। চীনা সন্ন্যাসী জুয়ানজাঙে কৰ্ণসুবৰ্ণ দেশৰপৰা শশাংকৰ শাসিত উৰিষ্যাৰ অঞ্চললৈ যাত্ৰা কৰিছিল। . কিছুমান প্ৰাচীন তথ্যত পুন্দ্ৰবৰ্ধনক গৌড়ৰ অংশ বুলি উল্লেখ কৰা হৈছে।

ৰহ অঞ্চলৰ সৈতে গৌডাৰ সম্পৰ্ক সম্পৰ্কীয় প্ৰমাণ পৰস্পৰ বিৰোধী যেন লাগে। কৃষ্ণ মিশ্ৰই (খ্ৰীষ্টাব্দ একাদশ বা দ্বাদশ শতিকা) তেওঁৰ প্ৰবোধ-চন্দ্ৰোদয়ত গৌড় জাতিৰ ভিতৰত হুগলী আৰু হাওৰা জিলাৰ ভুৰুশুতৰ সৈতে চিনাক্ত হোৱা ৰাধা (বা ৰাধাপুৰী) আৰু ভূৰিষ্ঠিক অন্তৰ্ভুক্ত বুলি উল্লেখ থকাৰ বিপৰীতে প্ৰথম যাদৱ ৰজা জয়তুগীৰ মংগোলীয় শিলালিপিত ৰাধা (বা ৰাধা)ক গৌলাৰপৰা পৃথক কৰা হৈছে (গৌডা)।

পাল সম্ৰাটসকলক বংগপতি (বংগৰ প্ৰভু) আৰু গৌদেশ্বৰ (গৌড়ৰ প্ৰভু) বুলি কোৱা হৈছিল। সেনা ৰজাসকলেও নিজকে গৌদেশ্বৰ বুলি কয়। তেতিয়াৰপৰাই গৌড়া আৰু ভাংগা সমগ্ৰ বংগৰ বিনিময়যোগ্য নাম যেন লাগে। তেৰশ আৰু চতুৰ্দশ শতিকাৰ জৈন সাহিত্যিকসকলৰ মতে গৌড়ে লক্ষ্মনাৱতীক বৰ্তমানৰ মালদা জিলাত অন্তৰ্ভুক্ত কৰিছিল।

মুছলমান যুগৰ আৰম্ভণিতে মালদা জিলাৰ লক্ষ্ণাৱতীৰ বাবে গৌড়া নাম ব্যৱহাৰ হ'বলৈ আৰম্ভ কৰে।[2] সংকীৰ্ণ অৰ্থত গৌড়া হৈছে পদ্ম নদী আৰু বৰ্ধমান অঞ্চলৰ মাজৰ অঞ্চল। 
## গৌড়া চহৰ

আধুনিক যুগত বেছিভাগ বানান গৌড়া বা গৌৰ ভাৰত-বাংলাদেশ সীমান্তত অৱস্থিত ধ্বংসপ্ৰাপ্ত চহৰ লখনৌতীক বুজায়। পূৰ্বৰ দুৰ্গটোৰ অধিকাংশই ভাৰতৰ পশ্চিম বংগৰ বৰ্তমানৰ মালদা জিলাত অৱস্থিত, আনহাতে সৰু অংশ বাংলাদেশৰ চপাইনাবাবগঞ্জ জিলাত অৱস্থিত। এই চহৰখন ৰাজমহলৰপৰা ৪০ কিলোমিটাৰ (২৫ মাইল) তললৈ গংগা নদীৰ পূব পাৰত আছিল। অৱশ্যে ধ্বংসাৱশেষৰপৰা গংগাৰ বৰ্তমানৰ গতিপথ বহু দূৰত।

## তথ্যৰ উৎস

## বাহ্যিক সংযোগ
*https://www.peepultree.world
Gauda: Haunting Beauty
শ্ৰেণী:ইতিহাস
শ্ৰেণী:ভাৰত
সোমায়া হাৰুন

**সোমায়া হাৰুন** (; (জন্ম: ২ মে ২০০১) এগৰাকী বাংলাদেশী মডেল আৰু সৌন্দৰ্য প্ৰতিযোগিতাৰ খেতাবধাৰী।

তেওঁ ২০২৩ চনত **মিছ মাল্টিনেচনেল বাংলাদেশ** খেতাব লাভ কৰে আৰু ২০২৫ চনত **মিছ ইণ্টাৰনেচনেল বাংলাদেশ** প্ৰতিযোগিতাত দ্বিতীয় ৰানাৰ-আপ হিচাপে স্থান লাভ কৰে।

একেই বছৰ তেওঁ **মিছ আৰ্থ বাংলাদেশ ২০২৫** হিচাপে বিজয়ী ঘোষিত হয়।

## প্ৰাৰম্ভিক জীৱন আৰু শিক্ষা
সোমায়া হাৰুনৰ জন্ম ২০০১ চনৰ ২ মে তাৰিখে ঢাকাত হয়। তেওঁ কানাডীয় বংশোদ্ভূত বাংলাদেশী। তেওঁ ঢাকাৰ নৰ্থ সাউথ ইউনিভাৰ্চিটিৰ পৰা মাইক্ৰোবায়োলজি বিষয়ত স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰে।

## কৰ্মজীৱন
২০২৩ চনত **মিছ মাল্টিনেচনেল বাংলাদেশ** খেতাব জয় কৰাৰ পিছত সোমায়া হাৰুন আলোচনালৈ আহে।

পাছলৈ তেওঁ বিভিন্ন ফটোশ্বুট, ৰেম্প শ্বো আৰু বিজ্ঞাপনচিত্রত অংশগ্ৰহণ কৰে।

২০২৫ চনত **মিছ আৰ্থ বাংলাদেশ** প্ৰতিযোগিতাত বিজয়ী হৈ তেওঁ **মিছ আৰ্থ ২০২৫** আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় প্ৰতিযোগিতাত বাংলাদেশক প্ৰতিনিধিত্ব কৰে।

## সৌন্দৰ্য প্ৰতিযোগিতাসমূহ
* **মিছ মাল্টিনেচনেল বাংলাদেশ ২০২৩** – বিজয়ী
* **মিছ ইণ্টাৰনেচনেল বাংলাদেশ ২০২৫** – দ্বিতীয় ৰানাৰ-আপ
* **মিছ আৰ্থ বাংলাদেশ ২০২৫** – বিজয়ী

## প্ৰসংগসমূহ

শ্ৰেণী:বাংলাদেশৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:বাংলাদেশৰ অভিনেত্ৰী
শিৱপুৰী বাবা

**শিৱপুৰী বাবা** আছিল হিন্দু সাধু। তেওঁৰ জন্ম নাম **জয়ন্তন নম্বুদিৰিপাদ** আৰু **স্বামী গোবিন্দনন্দ ভাৰতী** নামেৰেও জনাজাত। ১৯৬৩ চনৰ ২৮ জানুৱাৰী (২০১৯, ১৫ মাঘ, সোমবাৰ, তৃতীয় তিথি)ত নেপালৰ পশুপতিনাথ মন্দিৰৰ সমীপৰ ধ্ৰুৱস্থলীত তেওঁৰ মৃত্যু হয়। তেওঁ ১৮২৬ চনত দক্ষিণ ভাৰতৰ এটা অঞ্চল কেৰালাত জন্মগ্ৰহণ কৰা বুলি দাবী কৰে। শিৱপুৰী বাবা নেপাললৈ আহি জীৱনৰ পিছৰ পৰ্যায়টো নেপালৰ কাঠমাণ্ডুৰ শিৱপুৰীৰ অৰণ্যত ধ্যান কৰি কটায়, য'ৰ পৰাই তেওঁৰ নাম শিৱপুৰী বাবা হয়।
## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:হিন্দু সন্ত
শ্ৰেণী:নেপালৰ ব্যক্তি
ৰেমা মেনন

**ৰেমা মেনন** এগৰাকী কেৰালাৰ ভাৰতীয় মালয়ালম ভাষাৰ লেখিকা আৰু অনুবাদক। তেওঁ পাউলো কোয়েলহোৰ উপন্যাস *দ্য এলকেমিষ্ট*ৰ মালায়ালম অনুবাদৰ জৰিয়তে বিশেষভাৱে পৰিচিত। এই অনুবাদখন যিকোনো ভাৰতীয় ভাষালৈ কৰা প্ৰথম অনুবাদ আছিল। খালেদ হোছেইনিৰ *And the Mountains Echoed* উপন্যাসখনৰ মালয়ালম অনুবাদৰ বাবে তেওঁ ২০১৭ চনত কেৰালা সাহিত্য একাডেমী অনুবাদ বঁটা লাভ কৰে।

## জীৱনী
ৰেমা মেননৰ জন্ম ১৯৪৪ চনৰ ১০ ছেপ্টেম্বৰত বৰ্তমানৰ কেৰালাৰ ত্ৰিচুৰ জিলাত হয়। তেওঁ প্ৰখ্যাত মালায়ালম সাহিত্যিক আৰু কেৰালা সাহিত্য একাডেমীৰ প্ৰাক্তন সভাপতি পুঠেঝাথ ৰামন মেননৰ কন্যা।

ত্ৰিচুৰৰ মালায়ালম মাধ্যম বিদ্যালয়ত তেওঁ শিক্ষালাভ কৰে। পিতৃৰ সমৃদ্ধ পুথিভঁৰালৰ বাবে তেওঁ অতি কম বয়সতেই সাহিত্য পঢ়াত আগ্ৰহী হৈ উঠে আৰু পিছলৈ গৈ লিখনিত মনোনিবেশ কৰে। প্ৰথমে তেওঁ চুটি গল্প লিখিছিল।

তেওঁ বস্ত্ৰ অভিযন্তা নাৰায়ণ মেননৰ সৈতে বিবাহপাশত আবদ্ধ হৈ গুজৰাটৰ আহমেদাবাদলৈ যায়। তাত তেওঁ এজনী শিক্ষয়িত্ৰী হিচাপে কৰ্মৰত আছিল। স্বামীৰ অৱসৰৰ পাছত তেওঁ চাকৰি ত্যাগ কৰি নিজ জন্মভূমি ত্ৰিচুৰলৈ উভতি আহে।

## সাহিত্যিক জীৱন
গুজৰাটত বাস কৰা সময়ছোৱাতেই ৰেমা মেননে সাহিত্য চৰ্চাত অধিক সক্ৰিয়তা লাভ কৰে। তেওঁৰ চুটি গল্পসমূহ *গৃহলক্ষ্মী*, *ৱণিতা* আৰু *কুমকুমম* আদি আলোচনীত প্ৰকাশ পায়। ১৯৮৪ চনত *কুমকুমম* আলোচনীয়ে আয়োজন কৰা চুটি গল্প প্ৰতিযোগিতাত তেওঁ প্ৰথম পুৰস্কাৰ লাভ কৰে। এই সফলতাই তেওঁক অধিক লিখিবলৈ উৎসাহিত কৰে। পিছলৈ গৈ তেওঁৰ গল্পসমূহ *স্মাৰকম* আৰু *পৈত্ৰিকম* নামৰ দুটা সংকলনত প্ৰকাশ পায়।

৫৬ বছৰ বয়সত তেওঁ অনুবাদ সাহিত্যত প্ৰৱেশ কৰে। পুত্ৰ মধুৰ পৰা *দ্য এলকেমিষ্ট* উপন্যাসখনৰ বিষয়ে শুনি তেওঁ ইংৰাজী সংস্কৰণখন পঢ়ে আৰু মনোৰঞ্জন স্বৰূপে মালায়ালমলৈ অনুবাদ কৰে। পাছলৈ এই অনুবাদখনে প্ৰকাশ পায় আৰু ২০০০ চনত ডি.চি. বুকছে ইয়াক প্ৰকাশ কৰে।

এই গ্ৰন্থখন যিকোনো ভাৰতীয় ভাষালৈ কৰা *The Alchemist*-ৰ প্ৰথম অনুবাদ আছিল আৰু বৰ্তমানলৈকে ইয়াৰ ৪৮টা সংস্কৰণ প্ৰকাশ পাইছে।

ৰেমা মেননে এতিয়ালৈকে ৬০ৰো অধিক ইংৰাজী সাহিত্যকৰ্ম মালায়ালমলৈ অনুবাদ কৰিছে। ইয়াৰ ভিতৰত খালেদ হোছেইনি, হাৰমান হেচে, ই. এম. ফ’ৰ্ষ্টাৰ, স্বেতলানা আলেক্সিয়েভিচ আদি বিশ্বখ্যাত লেখকৰ গ্ৰন্থসমূহ উল্লেখযোগ্য।

বৰ্তমান তেওঁ দক্ষিণ কোৰিয়াৰ উপন্যাস *A River in Darkness*-ৰ মালায়ালম অনুবাদত নিয়োজিত আছে।

## বঁটা আৰু সন্মান
* কেৰালা সাহিত্য একাডেমী অনুবাদ বঁটা (২০১৭) — *Parvathangalum Matolikollukunnu* গ্ৰন্থৰ বাবে

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ভাৰতীয় সাহিত্যিক
শ্ৰেণী:অনুবাদক
শ্ৰেণী:কেৰালাৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
তাপস সেন

**তাপস সেন** (১১ ছেপ্টেম্বৰ ১৯২৪ – ২৮ জুন ২০০৬) এগৰাকী প্ৰখ্যাত ভাৰতীয় মঞ্চ আলোক সজ্জা নক্সাকাৰ আছিল। তেওঁ বিংশ শতাব্দীৰ ভাৰতীয় থিয়েটাৰ জগতৰ এক গুৰুত্বপূৰ্ণ ব্যক্তিত্ব আছিল।

তেওঁ ১৯৪০ৰ দশকৰ শেষভাগত কলকাতাত উৎপল দত্ত আৰু শম্ভু মিত্ৰৰ দৰে প্ৰখ্যাত নাট্য পৰিচালকৰ সৈতে বংগ থিয়েটাৰ আন্দোলনৰ সৈতে কাম আৰম্ভ কৰে। পৰৱৰ্তী সময়ত তেওঁ ভাৰতীয় জননাট্য সংঘ (IPTA)-ৰ দিল্লী শাখাৰ প্ৰতিষ্থাপক সদস্য হয় আৰু হিন্দী থিয়েটাৰৰ সৈতে নিবিড়ভাৱে জড়িত হয়। পাঁচ দশকৰ অধিক সময় জুৰি থকা তেওঁৰ কেৰিয়াৰত তেওঁ ইব্ৰাহিম আলকাজী, বিজয় তেণ্ডুলকাৰ আদি নাট্য পৰিচালকৰ লগতে সাধনা বোস, চন্দ্ৰলেখা, বিৰজু মহাৰাজ আৰু কেলুচৰণ মহাপাত্ৰৰ দৰে নৃত্যশিল্পীৰ সৈতে কাম কৰে।

তেওঁ কেৱল সৃষ্টিশীল মঞ্চ আলোক সজ্জাৰ বাবেই নহয়, সমসাময়িক বহু প্ৰখ্যাত থিয়েটাৰ পৰিচালকৰ শিল্পচিন্তাত গভীৰ প্ৰভাৱ পেলাবলৈ সক্ষম হৈছিল।

তপস সেনক ১৯৭৪ চনত সংগীত নাটক একাডেমী বঁটা আৰু ২০০৪ চনত সংগীত নাটক একাডেমী ফেলোশ্বিপ প্ৰদান কৰা হয়।

## কেৰিয়াৰ
১৯২৪ চনত অসমৰ ধুবুৰীত তাপস সেনৰ জন্ম হৈছিল। তেওঁৰ পিতৃৰ নাম মতিলাল সেন আৰু মাতৃৰ নাম সুবৰ্ণলতা।

১৯৪৩ চনৰ বংগ দুৰ্ভিক্ষ বিষয়ক এক ছায়া নাটকৰ জৰিয়তে তেওঁ মৃণাল সেনৰ সৈতে থিয়েটাৰত নিজৰ কেৰিয়াৰ আৰম্ভ কৰে।

তেওঁৰ গুৰুত্বপূৰ্ণ আলোক সজ্জা কৰ্মসমূহৰ ভিতৰত দিল্লীৰ লালকিল্লা, পুৰণা কিল্লা আৰু কুতুব মিনাৰত অনুষ্ঠিত *ছন এ লুমিয়েৰ* অনুষ্ঠান উল্লেখযোগ্য। তদুপৰি কলকাতাৰ বিৰলা থিয়েটাৰ, দিল্লীৰ শ্ৰী ফৰ্ট অডিটোৰিয়াম আৰু কামানী অডিটোৰিয়াম, মুম্বাইৰ ৰবীন্দ্ৰ নাট্য মঞ্চ আদিতো তেওঁ আলোক নক্সা কৰিছিল। 

তেওঁ খাজুৰাহো, কোনাৰ্ক, এলিফেণ্টা গুহা আৰু উজ্জয়িনীৰ দৰে ঐতিহাসিক স্থানসমূহৰ স্থাপত্য আলোক সজ্জাৰ কামতো বিশেষ অৱদান আগবঢ়ায়। ১৯৮৮ চনত দশৰথ পেটেলৰ অধীনত মস্কো আৰু পেৰিছত অনুষ্ঠিত ‘‘Festival of India’’-ৰ উদ্বোধনী অনুষ্ঠানত তেওঁ আলোক সজ্জা নক্সাকাৰ হিচাপে কাম কৰে। ২০০০ চনত তেওঁ আইফেল টাৱাৰৰ আলোক সজ্জা নক্সা কৰা ৫০ জনীয়া আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় দলোঁৰ সদস্য আছিল।

তেওঁ জীৱনৰ শেষ সময়লৈকে সক্ৰিয় আছিল। ২০০৬ চনৰ জানুৱাৰী মাহত কলকাতাৰ মধুসুদন মঞ্চত মঞ্চস্থ ৰবীন্দ্ৰনাথ ঠাকুৰৰ নাটক *বিসৰ্জন*ৰ আলোক সজ্জাৰ দায়িত্ব তেওঁ লয়।

২০০৬ চনৰ ২৮ জুনত হৃদৰোগত আক্ৰান্ত হৈ কলকাতাত তেওঁৰ মৃত্যু হয়। মৃত্যুৰ সময়ত তেওঁৰ বয়স আছিল ৮১ বছৰ। চিকিৎসা গৱেষণাৰ বাবে তেওঁ নিজৰ দেহ দান কৰিছিল।

## বঁটা আৰু সন্মান
* সংগীত নাটক একাডেমী বঁটা (১৯৭৪)
* সংগীত নাটক একাডেমী ফেলোশ্বিপ (২০০৪)
* কালিদাস সম্মান (১৯৯৭–৯৮), মধ্য প্ৰদেশ চৰকাৰ

## তথ্যসূত্ৰ

## বাহ্যিক সংযোগ
* 

শ্ৰেণী:ধুবুৰী জিলাৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি
গুগল কেলেণ্ডাৰ

**গুগল কেলেণ্ডাৰ** () হৈছে গুগলৰ দ্বাৰা উন্নীত কৰা এটা বিনামূলীয়া সময় ব্যৱস্থাপনা আৰু সময়সূচী (scheduling) সেৱা। এই সেৱাৰ জৰিয়তে ব্যৱহাৰকাৰীয়ে নিজৰ দৈনন্দিন কাম-কাজ, অনুষ্ঠান, সভা, পৰীক্ষা, জন্মদিন আদি তাৰিখ আৰু সময় অনুসৰি সংৰক্ষণ, সম্পাদনা আৰু স্মৰণ কৰিব পাৰে।
গুগল কেলেণ্ডাৰ ২০০৬ চনৰ ১৩ এপ্ৰিলত প্ৰথমবাৰৰ বাবে মুকলি কৰা হৈছিল আৰু ই Google Account থকা যিকোনো ব্যক্তিয়ে ব্যৱহাৰ কৰিব পাৰে।

## ইতিহাস
গুগল কেলেণ্ডাৰ প্ৰথমে Beta version হিচাপে ২০০৬ চনত মুকলি কৰা হয়। পিছলৈ ২০০৯ চনত ই আনুষ্ঠানিকভাৱে সম্পূৰ্ণ সেৱা হিচাপে উপলব্ধ হয়। সময়ৰ সৈতে ই গুগলৰ আন সেৱা যেনে জিমেইল, গুগল মীট, গুগল টাক্স আৰু গুগল যোগাযোগ (contact)-ৰ সৈতে সংযুক্ত কৰা হৈছে।

## বৈশিষ্ট্যসমূহ
গুগল কেলেণ্ডাৰৰ মুখ্য বৈশিষ্ট্যসমূহ তলত উল্লেখ কৰা হ’ল—
#অনুষ্ঠান (Event) সৃষ্টি, সম্পাদনা আৰু মচি পেলোৱা সুবিধা। 
#Reminder আৰু জাননী(notification) সুবিধা।
#ই-মেইলৰ জৰিয়তে স্বয়ংক্ৰিয়ভাৱে অনুষ্ঠান যোগ কৰা (Gmail integration)।
#অন্য লোকৰ সৈতে কেলেণ্ডাৰ ভাগ-বতৰা কৰাৰ সুবিধা।
#গুগল মীটৰ জৰিয়তে অনলাইন সভা সংযোগ।
#মোবাইল, টেবলেট আৰু কম্পিউটাৰ সকলোতে ব্যৱহাৰযোগ্য।
#বিভিন্ন ৰঙেৰে অনুষ্ঠান চিনাক্ত কৰাৰ সুবিধা।

## ব্যৱহাৰ
গুগল কেলেণ্ডাৰ বিভিন্ন ক্ষেত্ৰত ব্যৱহাৰ কৰিব পৰা যায় যেনে-
ৱেব ব্ৰাউজাৰৰ জৰিয়তে
এণ্ড্ৰইড আৰু iOS মোবাইল এপ্লিকেশ্যনৰ জৰিয়তে
ই ব্যক্তিগত ব্যৱহাৰৰ উপৰিও বিদ্যালয়, মহাবিদ্যালয়, চৰকাৰী আৰু ব্যক্তিগত কাৰ্যালয়ত সময় পৰিকল্পনাৰ বাবে বহুলভাৱে ব্যৱহৃত হয়।

## ভাষা আৰু উপলব্ধতা
গুগল কেলেণ্ডাৰ বহুতো ভাষাত উপলব্ধ, যাৰ ভিতৰত ইংৰাজী, হিন্দী, বাংলা আদিৰ লগতে আন ভাষাসমূহো অন্তৰ্ভুক্ত। ই বিশ্বব্যাপী ব্যৱহাৰযোগ্য।

## গুৰুত্ব
বৰ্তমান ডিজিটেল যুগত গুগল কেলেণ্ডাৰ এটা গুৰুত্বপূৰ্ণ ডিজিটেল কেলেণ্ডাৰ সেৱা হিচাপে পৰিচিত। ই ব্যৱহাৰকাৰীক সময়ৰ সদ্ব্যৱহাৰ, কামৰ সংগঠন আৰু উৎপাদনশীলতা বৃদ্ধি কৰাত সহায় কৰে।

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:গুগল