open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
১৯ অক্টোবৰ

## ঘটনাৱলী
* ১৩৮৬ - জাৰ্মানীৰ আটাইতকৈ পুৰণি উচ্চ শিক্ষা প্ৰতিষ্ঠান হাইডেলবাৰ্গ বিশ্ববিদ্যালয় প্ৰতিষ্ঠা কৰা হয়।
* ১৩৮৬ - অট্টোমান বাহিনীয়ে বুলগেৰিয়াৰ ৰাজধানী ছফিয়া দখল কৰে।
* ১৭৮১ - আমেৰিকাত ব্ৰিটিছ সেনাৰ মুৰব্বী লৰ্ড কৰ্ণৱালিছে আমেৰিকান সেনাৰ মুৰব্বী জৰ্জ ৱাশ্বিংটনৰ হাতত আত্মসমৰ্পণ কৰে আৰু আমেৰিকাৰ স্বাধীনতা যুদ্ধৰ অন্ত পৰে।
* ১৮১২ - প্ৰাকৃতিক দুৰ্যোগৰ বাবে নেপোলিয়নে মস্কো এৰি যাবলৈ বাধ্য হয়।
* ১৮৮৮ - ৰবীন্দ্ৰনাথ ঠাকুৰে শান্তিনিকেতন প্ৰতিষ্ঠা কৰে।
* ১৯২৩ - কেমল পাছাৰ নেতৃত্বত তুৰস্ক গণৰাজ্যৰ আধুনিক ধৰ্মনিৰপেক্ষ ৰাষ্ট্ৰ প্ৰতিষ্ঠা কৰা হয়।
* ১৯৪৪ - ফিলিপাইনছত জাপানী সৈন্যৰ সৈতে আমেৰিকান সৈন্যৰ সংঘৰ্ষ হয়।
* ১৯৫০ - ৰাষ্ট্ৰসংঘ বাহিনীয়ে উত্তৰ কোৰিয়াৰ ৰাজধানী পিয়ংইয়াং দখল কৰে।
* ১৯৫১ - ব্ৰিটেইনে ছুয়েজ খান অঞ্চল অধিগ্ৰহণ কৰে।
* ১৯৫৪ - অষ্ট্ৰেলিয়াৰ এদল অভিযাত্ৰীয়ে বিশ্বৰ ষষ্ঠ সৰ্বোচ্চ পৰ্বত চো অয়ু জয় কৰে।
* ১৯৬২ - ভাৰত-চীন সীমান্তত সংঘাত আৰম্ভ হয়।
* ১৯৬৫ - চীন-নেপাল চৰকাৰী ডাইৰেক্ট মেইল ​​ব্যৱস্থা আৰম্ভ হয়।
* ১৯৭২ - হণ্ডুৰাছে বাংলাদেশক এখন স্বাধীন দেশ হিচাপে স্বীকৃতি দিয়ে।
* ১৯৭২ - বাংলাদেশ ইউনেস্কোৰ সদস্য হয়।
* ১৯৭৩ - স্পেইনত বানপানীৰ ফলত ২০০ জন লোকৰ মৃত্যু হয়।
* ১৯৭৬ - লেবাননত জায়নিষ্ট ইজৰাইলৰ মোছাদ চোৰাংচোৱা সংস্থাৰ ষড়যন্ত্ৰৰ কথা স্বীকাৰ কৰি পেলেষ্টাইন মুক্তি সংগঠনৰ জ্যেষ্ঠ বিষয়া আলী হাছান চালামাহ শ্বহীদ হয়।
* ১৯৭৭ - দক্ষিণ আফ্ৰিকাত ১৮টা বৰ্ণবাদ বিৰোধী সংগঠন নিষিদ্ধ কৰা হয়।
* ১৯৮৩ - বাওঁপন্থী সামৰিক অভ্যুত্থানত গ্ৰেনাডাৰ প্ৰধানমন্ত্ৰী মোবিছ নিহত হয়।
* ১৯৮৬ - দক্ষিণ আফ্ৰিকাৰ সীমান্তত বিমান দুৰ্ঘটনাত ৩০ জন যাত্ৰীৰ সৈতে মোজাম্বিকৰ ৰাষ্ট্ৰপতি ছামোৰ মিচেলৰ মৃত্যু হয়।
* ১৯৮৮ - ভাৰতত পৃথক পৃথক বিমান দুৰ্ঘটনাত ১৬৪ জন নিহত হয়।
* ১৯৯১ - বাংলাদেশত ৰাষ্ট্ৰপতি শাসনৰ অন্ত পৰে।
* ১৯৯৩ - পিপলছ পাৰ্টিৰ নেতা বেনজিৰ ভুট্টো দ্বিতীয়বাৰৰ বাবে পাকিস্তানৰ প্ৰধানমন্ত্ৰী হিচাপে নিৰ্বাচিত হয়।
* ১৯৯৬ - বাংলাদেশৰ প্ৰধানমন্ত্ৰীয়ে সোণাৰগাঁৱত শিলপাচাৰ্য জৈনুল লোক-শিল্প সংগ্ৰহালয় উদ্বোধন কৰে।
* ১৯৯৬ - চীনৰ প্ৰথমখন হট এয়াৰশ্বিপ “চীন নং ১”ই বেইজিঙত সফলতাৰে উৰা মাৰে।

## জন্ম
* ১৯১০ - সুব্ৰহ্মণ্যন চন্দ্ৰশেখৰ, ভাৰতীয় মূলৰ আমেৰিকান জ্যোতিৰ্পদাৰ্থবিজ্ঞানী।
* ১৯২৯ - নিৰ্মলা দেশপাণ্ডে, ভাৰতীয় গান্ধী দৰ্শনৰ সমাজকৰ্মী।
* ১৯৪০ - বসন্ত দাস, অসমীয়া ঔপন্যাসিক, গল্পকাৰ, চিত্ৰনাট্যকাৰ, কাহিনীকাৰ আৰু ৰহস্য সাহিত্যিক।
* ১৯৮২ - নিশিতা গোস্বামী, অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ অভিনেত্ৰী।
* ১৯৮৬ - প্ৰসেনজিৎ চৌধুৰী, অসমীয়া যুক্তিবাদী লেখক, অধ্যাপক আৰু ইতিহাসৰ বস্তুনিষ্ঠ বিশ্লেষক।

## মৃত্যু
* ১৯৩৭ - আৰ্নেষ্ট ৰাডাৰফ'ৰ্ড, নিউজিলেণ্ডত জন্ম গ্ৰহণ কৰা প্ৰসিদ্ধ ব্ৰিটিছ পদাৰ্থবিদ।
* ২০১৩ - মাধুৰী চট্টোপাধ্যায়, বঙালীভাষী ভাৰতীয় সঙ্গীত শিল্পী।
* ২০১৯ - জাকিৰ খান, বাংলাদেশৰ চলচ্চিত্ৰ পৰিচালক আছিল।
* ২০২০ - জয়ন্ত মাধৱ, অসমৰ অৰ্থনীতিবিদ।
* ২০২০ - প্ৰভাত চন্দ্ৰ হাজং, দৰং জিলাৰ বিশিষ্ট ব্যক্তি। তেওঁ হাজং উন্নয়ণ সমিতি, পাৰ্বত্য জনজাতি পৰিষদ আৰু অসম হাজং জাতীয় পৰিষদৰ মূখ্য উপদেষ্টা আছিল। লগতে ওৰাং, পাউৰিপোটা, ধনশিৰি, শিলবৰী, কপাটী অঞ্চলৰ বিশিষ্ট সমাজ কৰ্মী তথা অভিভাৱক হিচাপে আছিল।

## দিৱস
* সংবিধান দিৱস (নিউই)।
* অক্সোফ'ৰ্ডশ্বায়াৰ দিৱস।

## তথ্য সংগ্ৰহ

## বাহ্যিক সংযোগ

* বিবিচি: এই দিনত 
----
৩০ অক্টোবৰ

## ঘটনাৱলী

## জন্ম
* ১৯৫১ - দীপক ধৰ, ভাৰতীয় তাত্ত্বিক পদাৰ্থবিজ্ঞানী।
* ১৯৬০ - ডিয়েগ' মাৰাড'না, আৰ্জেণ্টিনীয় ফুটবল মেনেজাৰ, প্ৰশিক্ষক আৰু প্ৰাক্তন খেলুৱৈ।
* ১৯৬১ - ডিমিট্ৰি আন্দ্ৰেয়েভিচ মুৰাটভ, ৰাছিয়ান সাংবাদিক।
* ১৯৬২ - বি. ভি. নাগৰত্না, ভাৰতীয় ন্যায়াধীশ।
* ১৯৬৫ - মৃণাল কান্তি দাস, অসমীয়া চিত্ৰগ্ৰহণকাৰী আৰু চলচ্চিত্ৰ পৰিচালক।
* ১৯৭০ - ভূপেন বৰা, অসমৰ ৰাজনীতিবিদ।
* ১৮৮৫ - এজৰা পাউণ্ড, এগৰাকী আমেৰিকান কবি আৰু সমালোচক।

## মৃত্যু
* ১৮৮৩ - দয়ানন্দ সৰস্বতী, ভাৰতীয় দাৰ্শনিক, সামাজিক নেতা আৰু সংস্কাৰমুখী আন্দোলন আৰ্য সমাজৰ প্ৰতিষ্ঠাতা।
* ১৯২৯ - নৰ্মান গিলবাৰ্ট প্ৰিচাৰ্ড, ব্ৰিটিছ-ভাৰতীয় খেলুৱৈ আৰু অভিনেতা।
* ১৯৭৪ - বেগম আখটাৰ, ভাৰতীয় কণ্ঠশিল্পী তথা অভিনেত্ৰী।

## দিৱস
* থেৱৰ জয়ন্তী (ভাৰত)।
* মিচিং ভাষা দিৱস (অসম, ভাৰত)

## তথ্য সংগ্ৰহ

## বাহ্যিক সংযোগ

* বিবিচি: এই দিনত
----
এম. কামালুদ্দিন আহমেদ

**এম. কামালুদ্দিন আহমেদ** একাধাৰে কবি, সমালোচক,অনুবাদক তথা অধ্যাপক। তেখেত বৰ্তমান গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ অসমীয়া বিভাগৰ অধ্যাপক৷ কবি হিচাপে একবিংশ শতিকাটোৰ তেওঁ এজন উল্লেখযোগ্য কবি৷ তেখেতৰ কবিতা উত্তৰ লক্ষীমপুৰ (স্বায়ত্বশাসিত) মহাবিদ্যালয় আৰু নগাঁও মহাবিদ্যালয়(স্বায়ত্বশাসিত)ৰ অসমীয়া বিভাগৰ পাঠ্যক্ৰমত অন্তভুৰ্ক্ত হৈছে৷ তেখেত সাহিত্য অকাডেমিৰ অসমীয়া উপদেষ্টা সমিতিৰ সদস্য (২০১২-২০১৭) আছিল৷ সেইদৰে তেজপুৰ বিশ্ববিদ্যালয়ৰ অসমীয়া বিভাগৰ বৰ্ড অভ ষ্টাডিজৰ সদস্য (২০২০-২০২৩)৷ ভাৰতীয় সংবিধান স্বীকৃত আটাইবোৰ ভাষালৈ তেখেতৰ কবিতা অনুবাদ হৈছে৷ ইংৰাজী আৰু ফৰাচী ভাষালৈও কবিতাৰ অনুবাদ হৈছে৷ 

## জন্ম
তেখেতৰ জন্ম হয় ১৯৬৬ চনত দৰং জিলাৰ পাথৰিঘাটৰ তুৰাই গাঁৱত। পিতৃৰ নাম নাজিমুদ্দিন আহমেদ আৰু মাতৃৰ নাম আফ্ৰোজা বেগম ৷ পিতৃয়ে ১৯৯২ চনত জলসিঞ্চন বিভাগৰ মুখ্য সহায়ক হিচাপে অৱসৰ গ্ৰহণ কৰে৷ তেখেতে তাজকিয়া (মিমি)ৰ সৈতে বিবাহপাশত আৱদ্ধ হয়৷ দুই সন্তানৰ নাম ক্ৰমে টানৱিৰ (পুত্ৰ) আৰু জাকিয়া (জীয়ৰী)৷

## শিক্ষা
#প্ৰাথমিক শিক্ষাঃ মঙলদৈ গাঁও প্ৰাথমিক বিদ্যালয়
#হাইস্কুলীয়া শিক্ষাঃ মঙলদৈ চৰকাৰী বালক উচ্চতৰ মাধ্যমিক বিদ্যালয় আৰু টংলা উচ্চ মাধ্যমিক বিদ্যালয়৷
#কলেজীয়া শিক্ষাঃ কটন কলেজৰপৰা প্ৰাক্‌স্নাতক কলা (১৯৮২-৮৪), একে কলেজৰপৰাই কলাৰ স্নাতক (১৯৮৪-৮৭)
#বিশ্ববিদ্যালয় শিক্ষাঃ গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ অসমীয়া বিষয় (সাহিত্য শাখা)ৰ স্নাতকোত্তৰত ১ ম শ্ৰেণী লাভ (১৯৮৭-৮৯)
#ডক্তৰেটঃ গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা ২০০৫ চনত অধ্যাপক ৰঞ্জিৎ কুমাৰ দেৱগোস্বামীৰ তত্ত্বাৱধানত ডক্টৰেট ডিগ্ৰী লাভ৷ বিষয়ঃ **অসমীয়া কবিতাত আধুনিকতাঃ চাৰিগৰাকী কবিৰ বিশেষ উল্লেখসহ (নৱকান্ত বৰুৱা, অজিৎ বৰুৱা, নীলমণি ফুকন, বীৰেশ্বৰ বৰুৱা)**৷

## কৰ্মজীৱন
#১৯৯২ৰ পৰা ২০০৩ লৈ ডিফু চৰকাৰী মহাবিদ্যালয়ত প্ৰবক্তা হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ৷
#২০০৩ চনত গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ অসমীয়া বিভাগত প্ৰবক্তা হিচাপে যোগদান৷

## সাহিত্যৰাজি
### কবিতা সংকলন
#দুচকুত গছৰ ভৰ বাৰিষা (১৯৯৬)
#ধোঁৱাৰ মাজৰ চৰাইটো (২০০১)
#বৰষুণঃ ৰোমাণ্টিক আৰু এণ্টি-ৰোমাণ্টিক (২০০৮)
#শুক্ৰেশ্বৰত ফুল কিনোতে (২০১৪)
#পানীৰ মাজেৰে, নিৰ্বাচিত কবিতা সংকলন (২০১৭)
#দৃশ্যান্তৰ (২০১৮)
#তগৰ তুম চাহত কা খনিজ হো (২০২১)
#ৰাজহাঁহৰ কণ্ঠত কিহৰ জলচ্ছেদ(২০২১)

### প্ৰবন্ধ সংকলন
*কাৰবিঃ বিষাদ আৰু ৰং, ২০০২

### সাহিত্য সমালোচনামূলক পুথি
#আধুনিক অসমীয়া কবিতা (২০০৫) 
#সাহিত্যৰ অভিব্যক্তি (২০১৪)
#ৰমন্যাসবাদ আৰু লক্ষ্মীনাথ বেজবৰুৱাৰ কবিতা (২০১৫)

### সম্পাদিত গ্ৰন্থ
*আধুনিক অসমীয়া কবিতাৰ তিনিটা স্তৰ, ২০০৯
*আধুিনক অসমীয়া সাহিত্যৰ ঐতিহ্য আৰু লক্ষ্মীনাথ বেজবৰুৱা, ২০১৪
*দোলায়িত প্ৰস্তৰ, ২০২২ (সহযোগী সম্পাদকঃ কল্পজ্যোতি ৰায়)

### অনুবাদ পুথি
#দ্বৈপায়ন হ্ৰদৰ পাৰত (২০১৮)

### সম্পাদিত পত্ৰিকা
#অন্বেষণ, গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয় অসমীয়া বিভাগৰ গৱেষণা পত্ৰিকা (২০১৫)

## বঁটা আৰু সন্মান
#সদৌ অসম কবি সন্মিলনৰ 'বেণু চিৰিং বঁটা'(২০১৫)
#অন্যযুগ সাহিত্য সন্মান(২০২০)
#"ৰাজহাঁহৰ কণ্ঠত কিহৰ জলচ্ছেদ" কবিতা সংকলনৰ বাবে অসম সাহিত্য সভাৰ 'অম্বিকাগিৰী ৰায়চৌধুৰী বঁটা'(২০২৩)
#TIME-8 শান্তি বঁটা(২০২৩)

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:অসমীয়া সাহিত্যিক
আন্তৰ্জাতিক দবা দিৱস

**আন্তৰ্জাতিক দবা দিৱস** প্ৰতি বছৰে ২০ জুলাই তাৰিখে দবা খেলৰ প্ৰচাৰ আৰু প্ৰসাৰৰ উদ্দেশ্যে পালন কৰা হয়। ১৯২৪ চনৰ ২০ জুলাই তাৰিখে ফ্ৰান্সৰ ৰাজধানী পেৰিছ চহৰত *বিশ্ব দবা সন্থা* গঠন কৰা হৈছিল। এইদিনৰ স্মৃতি হিচাপে প্ৰতি বছৰে বিশ্বৰ বিভিন্ন দেশত বিশ্ব দবা দিৱস পালন কৰা হয়।

ৰাষ্ট্ৰসংঘ শিক্ষা, বিজ্ঞান আৰু সংস্কৃতি সংস্থায়ে পোন প্ৰথমবাৰৰ বাবে বিশ্ব দবা দিৱস পালনৰ প্ৰস্তাৱনা আগবঢ়াইছিল আৰু ১৯৬৬ চনৰ পৰা এই দিৱস উদযাপন কৰি অহা হৈছে। প্ৰতি বছৰে বিশ্ব দবা সন্থায়ে বিভিন্ন কাৰ্যসূচীৰে এই দিৱস উদযাপন কৰে। এই দিৱসৰ দিনা বিশ্ব দবা সন্থাৰ ১৮১ খন সদস্য দবা সন্থায়ে স্থানীয়, ৰাষ্ট্ৰীয় আৰু আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় পৰ্যায়ত দবা প্ৰতিযোগিতা অনুষ্ঠিত কৰে। ইয়াৰ লগতে দবা খেলক জনপ্ৰিয় কৰিবলৈ বিভিন্ন কাৰ্যপন্থা হাতত লোৱা হয়। ২০১৩ চনত বিশ্বৰ ১৭৮ দেশত বিশ্ব দবা দিৱস অনুষ্ঠিত হৈছিল।

এই দিৱস বিশ্বৰ প্ৰায় ৬০ কোটি দবা খেলুৱৈয়ে পালন কৰে। ২০১২ চনৰ এক সমীক্ষা অনুসৰি বিশ্বৰ প্ৰাপ্ত বয়স্ক লোকৰ ভিতৰত ৭০% য়ে জীৱনৰ কোনো এক সময়ত দবা খেলে।
## তথ্য উৎস

## বাহ্যিক সংযোগ

*বিশ্ব দবা দিৱসৰ ৱেবচাইট
শ্ৰেণী:দিৱসসমূহ
গুলজাৰ

**সম্পূৰণ সিং কাল্‌ৰা** (জন্ম ১৮ আগষ্ট ১৯৩৪), **গুলজাৰ** ছদ্মনামেৰে বিখ্যাত এগৰাকী ভাৰতীয় চলচ্চিত্ৰ পৰিচালক, গীতিকাৰ, চিত্ৰনাট্যকাৰ, প্ৰযোজক, কবি আৰু সাহিত্যিক। ব্ৰিটিছ ভাৰতৰ ঝিলাম জিলাত (বৰ্তমান পাকিস্তান) জন্মগ্ৰহণ কৰা গুলজাৰৰ পৰিয়ালে দেশ বিভাজনৰ পিছত ভাৰতলৈ গুচি আহে। সংগীত পৰিচালক এছ.ডি.বৰ্মনৰ লগত ১৯৬৩ চনত মুক্তি লাভ কৰা ছবি *বন্দীনী*ত গীতিকাৰ হিচাপে তেওঁ কৰ্মজীৱনৰ পাতনি মেলিছিল। তাৰপিছত তেওঁ আৰ.ডি.বৰ্মন, সলিল চৌধুৰী, বিশাল ভাৰদ্বাজ, এ. আৰ. ৰহমান আদিৰ দৰে বিখ্যাত সংগীত পৰিচালকৰ লগত কাম কৰিছিল। তেওঁ বৰ্তমানলৈকে ৪টা ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা, ২১টা ফিল্মফেয়াৰ বঁটা, এটা অস্কাৰ বঁটা আৰু এটা গ্ৰেমী বঁটা লাভ কৰিছে। ২০০৪ চনত ভাৰত চৰকাৰে তেওঁক দেশৰ তৃতীয় সৰ্বোচ্চ অসামৰিক সন্মান পদ্মভূষণ প্ৰদান কৰে। চলচ্চিত্ৰ ক্ষেত্ৰখনলৈ আগবঢ়োৱা তেওঁৰ অৱদানৰ স্বীকৃতি স্বৰূপে তেওঁ ২০১৩ চনত ভাৰতৰ চলচ্চিত্ৰৰ সৰ্বোচ্চ বঁটা দাদাচাহেব ফাল্কে বঁটা প্ৰদান কৰা হয়।

গুলজাৰ এজন বিখ্যাত কবি, সংকলাপ লিখক আৰু চিত্ৰ্যনাট্যকাৰ। তেওঁৰ সাহিত্যকীৰ্তিৰ বাবে ২০০২ চনত সাহিত্য অকাডেমি বঁটা লাভ কৰিছিল। তেওঁ ১৯৭০ৰ দশকত *আন্ধি* আৰু *মৌচম* আদিৰ দৰে বিখ্যাত ছবিৰ পৰিচালনা কৰিছিল। তেওঁ ১৯৮০ৰ দশকত টেলিভিছন ধাৰাবাহিক মিৰ্জা গালিব পৰিচালনা কৰিছিল।

২০১৩ চনৰ এপ্ৰিল মাহত ভাৰতৰ ৰাষ্ট্ৰপতিয়ে তেওঁক অসম বিশ্ববিদ্যালয় আচাৰ্য পদত নিযুক্ত কৰে।

## প্ৰাৰম্ভিক জীৱন
১৯৩৪ চনৰ ১৮ আগষ্ট তাৰিখে ব্ৰিটিছ ভাৰতৰ ঝিলাম জিলাৰ দিনাত গুলজাৰৰ জন্ম হৈছিল। তেওঁৰ পিতৃ মাখান সিং কাল্‌ৰা আৰু মাতৃ
সুজান কৌৰ। বিদ্যালয়ত তেওঁ কবিগুৰু ৰবীন্দ্ৰনাথ ঠাকুৰৰ অনূদিত ৰচনা পঢ়িছিল আৰু পিছলৈ ই তেওঁৰ জীৱনত গভীৰ ভাৱে প্ৰভাৱ পেলাইছিল। ১৯৪৭ চনত দেশ বিভাজনৰ পিছত তেওঁৰ পৰিয়াল বিভক্ত হয় আৰু তেওঁ পৰিয়ালক সহায় কৰিবলৈ পঢ়া-শুনা আধাতে সামৰি বোম্বেলৈ গুচি আহে। তাৰপিছত তেওঁ বোম্বেত জীৱিকাৰ বাবে বহু সৰু সৰু কাম কৰে। সেইসময়ত তেওঁ বেলাছিছ পথত অৱস্থিত*বিচাৰে মটৰছ* নামৰ গেৰাজতো কাম কৰিছিল। তাত তেওঁ দুৰ্ঘটনাত পতিত গাড়ী সমূহ ৰং কৰিছিল। প্ৰথমতে তেওঁৰ পিতৃয়ে তেওঁ লেখক হবলৈ বিচৰাত সন্মতি জনোৱা নাছিল। পিছলৈ তেওঁ **গুলজাৰ দীনভি** নামেৰে সাহিত্য ৰচনা কৰিবলৈ ধৰিছিল। পিছলৈ তেওঁ কেৱল **গুলজাৰ** নাম ব্যৱহাৰ কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰিলে।

## তথ্য উৎস

## বাহ্যিক সংযোগ

* 

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় গীতিকাৰ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ চলচ্চিত্ৰ পৰিচালক
শ্ৰেণী:হিন্দী ভাষাৰ চলচ্চিত্ৰ পৰিচালক
শ্ৰেণী:পদ্মভূষণ বঁটা বিজয়ী
শ্ৰেণী:শ্ৰেষ্ঠ চিত্ৰনাট্যৰ ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা বিজয়ী
শ্ৰেণী:শ্ৰেষ্ঠ গীতিকাৰৰ ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা বিজয়ী
শ্ৰেণী:উৰ্দু ভাষাৰ সাহিত্য অকাডেমি বঁটা বিজয়ী
শ্ৰেণী:দাদাচাহেব ফাল্কে বঁটা বিজয়ী
শ্ৰেণী:একাডেমী বঁটা বিজয়ী
কথা বৰেণ্য ১০০

**কথা বৰেণ্য ১০০** এখন গ্ৰন্থ। গ্ৰন্থখনৰ সম্পাদক শোণিত বিজয় দাস আৰু মুনীন বায়ন। কথা প্ৰকাশনৰ দ্বাৰা প্ৰকাশিত ঊনবিংশ আৰু বিংশ শতিকাৰ ১০০ গৰাকী অসমীয়া সাহিত্যিক-শিল্পীৰ জীৱনালেখ্যৰ সংকলন। গ্ৰন্থখন প্ৰথম প্ৰকাশ হৈছিল ২০০৬ চনত। গ্ৰন্থখনৰ আইএছবিএন হ’ল-৮১-৮৯১৪৮-১৪-১।

## গ্ৰন্থ বিৱৰণ
এই সংকলনত কোনো প্ৰথাগত প্ৰসংগ-কোষৰ অন্তৰ্ভুক্ত নোহোৱা অসমৰ বৌদ্ধিক সাংস্কৃতিক জীৱনৰ কাণ্ডাৰীস্বৰূপ ব্যক্তিসকলৰ জীৱন আৰু কৃতিৰ বিতং তথ্যৰ লগতে বিংশ শতিকাৰ অসমীয়া সাহিত্য-সংস্কৃতি তথা জাতীয় জীৱনক অনুধাৱন কৰিবৰ সমল তথ্য সন্নিৱিষ্ট কৰা হৈছে।

গ্ৰন্থখনত বৰেণ্য ব্যক্তিসকলক দুটা থূলত সজোৱা হৈছে৷ প্ৰথম থূলত সন্নিৱিষ্ট হৈছে এনে পঁচিশগৰাকী ব্যক্তি, যাৰ জন্ম ঊনবিংশ শতিকাত আৰু কৰ্মজীৱন বিংশ শতিকালৈকো বিস্তাৰিত৷ এইটো থূলত অন্তৰ্ভুক্ত হোৱা সকলৰ ভিতৰত লক্ষ্মীনাথ বেজবৰুৱা, পদ্মনাথ গোহাঞিবৰুৱা, ৰজনীকান্ত বৰদলৈ, অম্বিকাগিৰী ৰায়চৌধুৰী, বাণীকান্ত কাকতি, কৃষ্ণকান্ত সন্দিকৈ, নলিনীবালা দেৱী অন্যতম৷ দ্বিতীয়টো থূলত বিংশ শতিকাত জন্ম লাভ কৰা পঁইসত্তৰগৰাকী বৰেণ্য অসমীয়াৰ জীৱন আলেখ্য সন্নিৱিষ্ট হৈছে৷ দ্বিতীয়টো থূলত দুটা খণ্ড ৰখা হৈছে৷ প্ৰথম খণ্ডত শতিকাটোৰ আটাইতকৈ প্ৰভাৱশালী বুলি গণ্য কৰা দহগৰাকী বৰেণ্য অসমীয়াক অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হৈছে৷ তেওঁলোক হ’ল:

* জ্যোতিপ্ৰসাদ আগৰৱালা, 
* বিষ্ণুপ্ৰসাদ ৰাভা, 
* মহেশ্বৰ নেওগ, 
* বীৰেন্দ্ৰকুমাৰ ভট্টাচাৰ্য, 
* ভূপেন হাজৰিকা, 
* নৱকান্ত বৰুৱা, 
* চন্দ্ৰপ্ৰসাদ শইকীয়া, 
* ভবেন্দ্ৰ নাথ শইকীয়া, 
* হোমেন বৰগোহাঞি আৰু 
* হীৰেন গোহাঁই৷ 

দ্বিতীয়টো থূলৰ দ্বিতীয় খণ্ডত অতুলচন্দ্ৰ হাজৰিকাৰপৰা আৰম্ভ কৰি জাহ্নু বৰুৱালৈ পঁইষষ্ঠিগৰাকী বৰেণ্য অসমীয়াৰ জীৱন আলেখ্য সন্নিৱিষ্ট হৈছে৷ ভিন ভিন লেখকে বৰেণ্য ব্যক্তিসকলৰ জীৱন আলেখ্য আকৰ্ষণীয় ভাষাত লিখিছে৷ গ্ৰন্থখনৰ শেষৰ ফালে প্ৰতিগৰাকী বৰেণ্য ব্যক্তিৰ তথ্যপূৰ্ণ জীৱনপঞ্জী সন্নিৱিষ্ট হৈছে৷ গ্ৰন্থখনত উক্ত এশগৰাকী বৰেণ্য ব্যক্তিৰ উপৰি অসমৰ সাহিত্য আৰু সংস্কৃতি জগতৰ অন্য দুই শতাধিক মান ব্যক্তিৰ চমু জীৱন পৰিচয়ো সন্নিৱিষ্ট হৈছে৷ গ্ৰন্থখনৰ পাতনিতে হীৰেন গোহাঁইৰ ‘আধুনিকতা: অসমত তাৰ গতিপথ’ শীৰ্ষক এটা লেখা সন্নিৱিষ্ট হৈছে৷

## তথ্য সংগ্ৰহ


শ্ৰেণী:অসমীয়া গ্ৰন্থ
শ্ৰেণী:জীৱনী সংগ্ৰহ
হেমেন্দ্ৰ কুমাৰ গগৈ

**হেমেন্দ্ৰ কুমাৰ গগৈ** (১৯৪০-২০২০) একাধাৰে অধ্যাপক, গল্পকাৰ, ঔপন্যাসিক, প্ৰবন্ধ লেখক, সমালোচক আৰু নাট্যকাৰ। তেওঁ নৰ্থ লখিমপুৰ কলেজৰ অধ্যক্ষৰূপে কৰ্মজীৱনৰ পৰা অৱসৰ গ্ৰহণ কৰে। নৰ্থ লখিমপুৰ কলেজৰ বিজ্ঞান শাখাৰ প্ৰতিষ্ঠাপক হিচাপেও তেওঁৰ সুকীয়া পৰিচয় আছে। লখিমপুৰ জিলাৰ সাহিত্য-সংস্কৃতিৰ ক্ষেত্ৰখনক বৌদ্ধিক নেতৃত্ব প্ৰদান কৰি অহা ব্যক্তিসকলৰ ভিতৰত অন্যতম। তেখেতৰ মৃত্যু হয় ২০২০ চনৰ ১ মাৰ্চ তাৰিখে।

## জন্ম
হেমেন্দ্ৰ কুমাৰ গগৈৰ জন্ম হয় ১৯৪০ চনত, ঢকুৱাখনা কোঁৱৰ গাঁৱত। পিতৃৰ নাম কুলনাথ গগৈ আৰু মাতৃৰ মান লক্ষ্যপ্ৰভা গগৈ।

## শিক্ষা
হেমেন্দ্ৰ কুমাৰ গগৈয়ে প্ৰাথমিক শিক্ষা লাভ কৰে ঢকুৱাখনা চৰকাৰী মজলীয়া বিদ্যালয়ত। তেখেতে ১৯৪৯ চনত উত্তৰ লখিমপুৰ মহকুমাৰ পৰা প্ৰথম স্থান অধিকাৰ কৰি প্ৰাইমেৰী বৃত্তি লাভ কৰে। ১৯৫২ চনত এই মহাবিদ্যালয়ৰ পৰাই অসমৰ ভিতৰত প্ৰথম স্থান অধিকাৰ কৰি মজলীয়া পৰীক্ষাত উত্তীৰ্ণ হয়। তাৰ পাছত তেওঁ ১৯৫৯ চনত হায়াৰছেকেণ্ডৰী পঢ়িবলৈ যায় কটন কলেজলৈ।

## বৈবাহিক জীৱন
তেওঁৰ পত্নীৰ নাম-চন্দ্ৰপ্ৰভা গগৈ। প্ৰথম সন্তানৰ নাম সংগীতা গগৈ। দ্বিতীয় সন্তানৰ নাম সৌৰভ কুমাৰ গগৈ (মৃত্যু-২০১১) আৰু তৃতীয় সন্তানৰ নাম লোপামুদ্ৰা গগৈ।

## কৰ্মজীৱন
১৯৬৬ চনৰ জুলাই মাহত নৰ্থ লখিমপুৰ কলেজৰ বিজ্ঞান শাখাৰ প্ৰতিষ্ঠাপক অধ্যাপক হিচাপে যোগদান কৰি ১৯৮৯ চন পৰ্যন্ত পদাৰ্থ বিজ্ঞান বিভাগৰ মুৰব্বী অধ্যাপক হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰে। তাৰ পাছত ১৯৮৯ চনৰ পৰা ২০০১ চনলৈকে নৰ্থ লখিমপুৰ কলেজৰ অধ্যক্ষৰ পদত অধিষ্ঠিত হয়।

## সাহিত্যৰাজি
### উপন্যাস
* উৰিবৰ বাবে, ১৯৭১ চনত 'নীলাচল'ত প্ৰকাশিত

### নাটক
* ভিতৰি নেৰিবা বেথা
* হেমি ল'জত ইলেকচন কেম্পেইন
* এক, দুই, তিনি
* দান
* বিহমেটেকা
* সোণৰ আঙঠি
* স্বৰ্গাৰোহণ
* স্বপ্নশেষ
* নেপথ্য সংলাপ
* চোৰ
* ঠিকনা

### প্ৰবন্ধ সংকলন
* তাপ-বিজ্ঞান, পদাৰ্থ বিজ্ঞান বিষয়ক পাঠ্য-পুথি, ১৯৭৫

### গল্পপুথি
* আবেলি (প্ৰথম প্ৰকাশ-১৯৯২)

## তথ্যসূত্ৰ

## প্ৰসঙ্গ পুথি
* হেমেন্দ্ৰ কুমাৰ গগৈ, সম্পাদক- অৰবিন্দ ৰাজখোৱা, উদয় গগৈ আৰু হেমন্ত শৰ্মা, দত্ত প্ৰকাশন, প্ৰথম প্ৰকাশ, ২০১১
* হেমেন্দ্ৰ কুমাৰ গগৈ ৰচনা সমগ্ৰ, নৰ্থ লখিমপুৰ কলেজ প্ৰকাশন, প্ৰথম প্ৰকাশ, ২০১৮, সম্পাদক-অৰবিন্দ ৰাজখোৱা, হেমন্ত শৰ্মা

শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:অসমীয়া ঔপন্যাসিক
শ্ৰেণী:অসমীয়া গল্পকাৰ
শ্ৰেণী:অসমীয়া নাট্যকাৰ
বিশ্বকৰ্মা পূজা

**বিশ্বকৰ্মা পূজা** বা বিশ্বকৰ্মা জয়ন্তী ভাৰতৰ কৰ্ণাটক, অসম, পশ্চিম বংগ, বিহাৰ, ঝাৰখণ্ড, উৰিষ্যা আৰু ত্ৰিপুৰা আদি প্ৰদেশত প্ৰতিবছৰে ভাদ মাহৰ সংক্ৰান্তি বা কণ্যা সংক্ৰান্তিত পালন কৰা হয়। এই উৎসৱ প্ৰায় কাৰখানা আৰু উদ্যোগিক স্থানসমূহত পালন কৰা হয়। হিন্দু ধৰ্মত বিশ্বকৰ্মাক বিশ্বৰ নিৰ্মাতা আৰু দেৱতাসকলৰ খনিকৰ বুলি বিশ্বাস কৰা হয়।

কিছুমান অঞ্চলত অক্টোবৰ - নবেম্বৰ মাহত দেৱালীৰ এদিন পিছত, গোৱৰ্দ্ধন পূজাৰ সৈতেও বিশ্বকৰ্মা পূজা পালন কৰা হয়।
বিশ্বকৰ্মাক ভাৰতত দুটা ভিন্ন ৰূপত পূজা কৰা হয়। উত্তৰ ভাৰতত বৃদ্ধ বিশ্বকৰ্মাৰ আৰু ৰাজহংস বাহন সেইদৰে পূব ভাৰতত ডেকা ৰূপ আৰু হাতী বাহন

## তথ্য সংগ্ৰহ

## বাহ্যিক সংযোগ
*विश्वकर्मा जयंती: स्वर्ग लोक से लेकर द्वारिका तक के रचयिता (জাগৰণ)
*বিশ্বকৰ্মা জয়ন্তী (নৱভাৰত টাইমছ্)
*বিশ্বকৰ্মা জয়ন্তী বিশেষ  (পঞ্জাব কেশৰী)

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ উৎসৱসমূহ
শ্ৰেণী:হিন্দুধৰ্মৰ উৎসৱসমূহ
ডবকা ৰাজ্য

**ডবকা** বৰ্তমান অসমৰ মধ্য অংশত অৱস্থিত প্ৰাচীন ভাৰতৰ এখন ৰাজ্য। ডবকাৰ নাম ৪ৰ্থ শতিকাৰ সমুদ্ৰগুপ্তৰ দিনৰ এলাহাবাদ শিলালিপিত পোৱা যায় য'ত ইয়াক গুপ্ত সাম্ৰাজ্যৰ পাঁচখন সীমান্ত ৰাজ্যৰ এখন বুলি কোৱা হৈছে। লিউ শ্বং ৰাজবংশৰ শ্বুং-শ্বু ইতিহাসত ৰাজ্যখনৰ নাম *কপিলী* বুলি আছে (এতিয়াৰ এখন নদীৰ নাম)। কামৰূপী ভাষাত লিখা গছতল শিলালিপিতো ইয়াৰ উল্লেখ আছে। এন কে ভট্টাচালিয়ে ডবকা ৰাজ্য এতিয়াৰ নগাঁও জিলা অঞ্চল বুলি ঠাৱৰ কৰিছে। কপিলী নদী-কলং নদীৰ উপত্যকাৰ লগত এই ৰাজ্য সংযুক্ত আছিল।

## ইতিহাস
সমুদ্ৰগুপ্তৰ এলাহাবাদ শিলালিপিত কামৰূপ ৰাজ্যৰ লগতে ৪ৰ্থ শতিকাৰ ডবকাৰো উল্লেখ সীমান্তৱৰ্তী ৰাজ্য হিচাপে কৰা হৈছে। কনকলাল বৰুৱাৰ (১৯৩৩) মতে ডবকা এখন খিলঞ্জীয়া অষ্ট্ৰিক-দ্ৰাবিড়ীয় ৰাজ্য আছিল যাক পাছলৈ ৬ষ্ঠ বা ৭ম শতিকাত কামৰূপে সামৰি লয়। কিন্তু পাছৰ ইতিহাসবিদ বি এন পুৰী (১৯৬৮) আৰু পি চি চৌধুৰীৰ (১৯৫৯) মতে তাতকৈ আগতেই পঞ্চম শতিকাৰ আগভাগতে কল্যাণ বৰ্মাৰ ৰাজত্বকালত (৪২২-২২৬) ডবকা কামৰূপৰ অন্তৰ্ভুক্ত হৈছিল। (422-446).

ইয়ৰ ৰাজধানী কপিলী নদীৰ ওচৰত আছিল। ৪২৮ খ্ৰীষ্টাব্দত ডবকা ৰজাই চীন দেশলৈ এজন দূত পঠিয়াইছিল চীনা উৎসই Yuegnai বা Yu Chai বুলি কয়।

## আৰু চাওক
* ডবকা
* নগাঁও জিলা

## তথ্যসূত্ৰ

## গ্ৰন্থপঞ্জী

*
*
*
*
*

শ্ৰেণী:অসমৰ ইতিহাস
শ্ৰেণী:পুৰণি আৰু মধ্যযুগীয় অসম
পাইক বিদ্ৰোহ

**পাইক বিদ্ৰোহ** ১৮১৭ চনত ইষ্ট ইণ্ডিয়া কোম্পানীৰ বিৰুদ্ধে ওড়িশাত সংঘটিত হোৱা সশস্ত্ৰ সংগ্ৰাম। পাইক সকল বক্সি জগবন্ধু আৰু জগন্নাথৰ নেতৃত্বত কোম্পানীৰ বিৰুদ্ধে বিদ্ৰোহৰ সূচনা কৰিছিল। পিছলৈ ওড়িশাৰ একতাৰ প্ৰতীক হিচাপে এই বিদ্ৰোহ গোটেই ওড়িশাত বিয়পি পৰে। শেষত ব্ৰিটিছ ইষ্ট ইণ্ডিয়া কোম্পানীয়ে কঠোৰ হাতেৰে দমন কৰাত এই বিদ্ৰোহৰ পতন হয়। এই বিদ্ৰোহৰ বহুতো নেতাক ব্ৰিটিছে ধৰি দূৰৰ দ্বীপৰ কাৰাবাসত বন্দী কৰি ৰাখিছিল। শেষত বক্সি জগবন্ধুয়ে ব্ৰিটিছৰ আগত আত্মসমৰ্পণ কৰিবলৈ বাধ্য হয়। ভাৰত চৰকাৰে ২০১৭ চনত পাইক বিদ্ৰোহৰ দ্বিশতবৰ্ষ উদযাপন কৰে আৰু ইয়াক **ভাৰতৰ প্ৰথম স্বাধীনতা সংগ্ৰাম** হিচাপে স্বীকৃতি প্ৰদান কৰে।
## পাইক সকল
পাইক সকল হৈছে ওড়িশা পাৰম্পৰিক সৈন্য বাহিনীৰ লোক। শান্তি কালত তেওঁলোক যোদ্ধা হিচাপে ৰাজ্যৰ আইন-কানুনৰ ৰক্ষা কৰি আৰক্ষীৰ ভূমিকা পালন কৰে। পাইক সমূহ তেওঁলোকৰ পদৱী অনুসৰি তিনিভাগত বিভক্ত। প্ৰথমভাগে ঢাল আৰু খন্দা তৰোৱাল কঢ়িয়ায় তেওঁলোকক পাহাৰী বোলে, দ্বিতীয় ভাগে যুদ্ধৰ নেতৃত্ব দিয়ে আৰু মেচলক বন্দুক লয় তেওঁলোকক বনুৱা বোলে আৰু তৃতীয় ভাবে ধনু-কাঁড় চলায় আৰু তেওঁলোকক ঢেঁকীয়া বোলে। তেওঁলোকে ওড়িশাৰ সন্যবাহিনীত নিজ নিজ ভূমিকা পালন কৰে। ১৮০৩ চনত ইষ্ট ইণ্ডিয়া কোম্পানীয়ে খুৰডাৰ ৰজাক সিংহাসনচ্যুত কৰাৰ পিছত পাইক সকল সমাজত পূৰ্বৰ মৰ্যাদা হেৰুৱাইছিল।

## তথ্য উৎস

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ বিদ্ৰোহ
শ্ৰেণী:ব্ৰিটিছ শাসিত ভাৰত
চৰণ নাৰ্জাৰী

**চৰণ নাৰ্জাৰী** অসমৰ এগৰাকী ৰাজনৈতিক নেতা, অধ্যাপক আৰু লেখক আছিল৷ তেখেতেে ১৯৭২ আৰু ১৯৮৫ত অসম বিধানসভালৈ বিধায়ক ৰূপে নিৰ্বাচিত হৈ আহিছিল৷ ১৯৭৭ৰ লোকসভা নিৰ্বাচনত তেখেতে কোকৰাঝাৰ লোকসভা সমষ্টিক প্ৰতিনিধিত্ব কৰিছিল৷ অসমক ভৈয়াম জনজাতিসকলক, বিশেষকৈ বড়োসকলক প্ৰতিনিধিত্ব কৰা প্ৰথম ৰাজনৈতিক দল ভৈয়াম জনজাতি পৰিষদৰ তেখেত আছিল অন্যতম প্ৰতিষ্ঠাপত নেতা৷ ১৯৬৭ত দলৰ প্ৰতিষ্ঠাকালৰেপৰা ১৯৯৩লৈ তেখেত অসম ভৈয়াম জনজাতি পৰিষদৰ সাধাৰণ সম্পাদকৰ দায়িত্বত আছিল৷ ২০১৯ৰ ২৩ জুলাইত পুৱা ৪-৩০ বজাত ৮৭ বছৰ বয়সত তেখেতৰ গুৱাহাটীত মৃত্যু হয়৷

## কৰ্মজীৱন
নাৰ্জাৰীৰ জন্ম ২৮ মে' ১৯৩৩ চনত গোৱালপাৰা জিলাৰ হাতীমাথা গাঁওত হৈছিল৷ দাৰিদ্ৰ আৰু প্ৰতিকূল পৰিস্থিতিৰ বিৰুদ্ধে যুঁজিবলগীয়া হোৱা নাৰ্জাৰীয়ে কটন মহাবিদ্যালয়ৰ পৰা স্নাতক আৰু গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা ৰাজনীতি বিজ্ঞানত স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী লয়৷ তেখেতে এলএলবি ডিগ্ৰীও লয়৷ তাৰপিছত কোকৰাঝাৰ মহাবিদ্যালয়ত ৰাজনীতি বিজ্ঞানৰ শিক্ষকৰূপে কৰ্মজীৱনৰ আৰম্ভণি কৰে৷ শিক্ষক হিচাপে তেখেতে প্ৰভূত জনপ্ৰিয়তা আৰু ছাত্ৰসকলৰ পৰা শ্ৰদ্ধা আদায় কৰিবলৈ সক্ষম হৈছিল৷ তেখেতে বড়ো মাধ্যমৰ পাঠ্যপুথিৰ বাবে গদ্য আৰু কবিতাও ৰচনা কৰিছিল৷

লাহেলাহে তেখেত সক্ৰিয় ৰাজনীতিত জড়িত হৈ পৰে৷ অসমৰ ভৈয়াম জনজাতিসকলৰ সৰ্বাঙ্গীন উন্নয়নৰ লক্ষ্যৰে কেইগৰাকীমান সমভাৱাপন্ন লোকেৰে সৈতেে ১৯৬৭ চনত অসম ভৈয়াম জনজাতি পৰিষদ নামৰ এটা ৰাজনৈতিক দল গঠন কৰে৷ প্ৰতিষ্ঠা কালৰে পৰা ১৯৯৩ চনলৈ তেখেত দলৰ সাধাৰণ সম্পাদকৰ দায়িত্বত থাকে৷ 'ডিভাইড আচাম ফিফটি ফিফটি' শ্লোগান দি অসম ভৈয়াম জনজাতি পৰিষদে বড়োসকলৰ বাবে এখন সুকীয়া ৰাজ্য 'উদয়াচল' গঠনৰ দাবী উত্থাপন কৰে৷ এই দলটোৰ টিকট লৈয়ে তেখেত ১৯৭২ চনত আৰু ১৯৮৫ চনত কোকৰাঝাৰ বিধানসভা সমষ্টিৰ পৰা অসম বিধানসভালৈ নিৰ্বাচিত হৈ আহে৷ ১৯৭৭ৰ লোকসভা নিৰ্বাচনত তেখেতে কোকৰাঝাৰ লোকসভা সমষ্টিৰ পৰা বিজয়ী হয়৷

## তথ্য উৎস

শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:বড়ো জনগোষ্ঠীৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় সাহিত্যিক
শ্ৰেণী:অসমৰ ৰাজনীতিক
বিশ্বকৰ্মা

**বিশ্বকৰ্মা** (, ; অৰ্থাৎ "সকলোৰে সৃষ্টিকৰ্তা") স্থাপত্যবিদ্যা আৰু শিল্পৰ হিন্দু দেৱতা। ঋকবেদৰ মতে তেওঁ তেওঁৰ সৃজনশীল শক্তিৰ বলত গোটেই বিশ্বক ধৰি ৰাখিছে। তেওঁক দৈৱিক স্থাপত্যবিদ, অভিযন্তা আৰু বিশ্বৰ সৃষ্টকৰ্তা হিচাপে গণ্য কৰা হয়।
তেওঁ দেৱতাৰ শিল্পী তথা তেওঁক দেৱশিল্পী হিচাপে অভিহিত কৰা হয়। বিশ্বকৰ্মা বৈদিক দেৱতা, ঋগবেদৰ ১০ম মণ্ডলৰ ৮১ আৰু ৮২ সূক্তদ্বয়ত বিশ্বকৰ্মাৰ উল্লেখ আছে।  ঋগবেদ অনুসৰি তেওঁ সৰ্বদৰ্শী আৰু সৰ্বজ্ঞ। তেওঁৰ চকু, মুখমণ্ডল, বাহু আৰু পদ সকলো দিশতে পৰিব্যাপ্ত। তেওঁ বাচস্পতি, মনোজৱ, বদান্য, কল্যাণকৰ্মা আৰু বিধাতা নামেৰে জনাজাত। তেওঁ ধাতা, বিশ্বদ্ৰষ্টা আৰু প্ৰজাপতি। দেৱগুৰু বৃহস্পতিৰ ভগিনী যোগসিদ্ধা তেওঁৰ মাতৃ আৰু অষ্টম বসু প্ৰভাষ তেওঁৰ পিতৃ।  

বিশ্বকৰ্মা লংকা নগৰীৰ নিৰ্মাতা। তেওঁ বিশ্বভুৱন নিৰ্মাণ কৰিছে। বিষ্ণুৰ সুদৰ্শন চক্ৰ, শিৱৰ ত্ৰিশূল, কুৱেৰৰ অস্ত্ৰ, ইন্দ্ৰৰ বজ্ৰ, কাৰ্তিকৰ শক্তি আদি তেওঁ নিৰ্মাণ কৰিছিল। শ্ৰীক্ষেত্ৰৰ প্ৰসিদ্ধ জগন্নাথৰ মূৰ্তিও তেওঁ নিৰ্মাণ কৰিছিল। তদুপৰি বিভিন্ন মন্দিৰ আৰু ৰাজপ্ৰসাদ তেওঁ নিৰ্মাণ কৰিছে বুলি প্ৰবাদ আছে। 

## বিশ্বকৰ্মা পূজা
বিশ্বকৰ্মা পূজা বা বিশ্বকৰ্মা জয়ন্তী ভাৰতৰ কৰ্ণাটক, অসম, পশ্চিম বংগ, বিহাৰ, ঝাৰখণ্ড, উৰিষ্যা আৰু ত্ৰিপুৰা আদি প্ৰদেশত প্ৰতিবছৰে ভাদ মাহৰ সংক্ৰান্তি বা কণ্যা সংক্ৰান্তিত পালন কৰা হয়। এই উৎসৱ প্ৰায় কাৰখানা আৰু উদ্যোগিক স্থানসমূহত পালন কৰা হয়। হিন্দু ধৰ্মত বিশ্বকৰ্মাক বিশ্বৰ নিৰ্মাতা আৰু দেৱতাসকলৰ খনিকৰ বুলি বিশ্বাস কৰা হয়।

## তথ্য উৎস

## বাহ্যিক সংযোগ
* শ্ৰী বিশ্বকৰ্মা ভগৱান 
* যন্ত্ৰৰ দেৱতা বিশ্বকৰ্মা

শ্ৰেণী:হিন্দু দেৱতা
শ্বাহিৰ শ্বেখ

**শ্বাহিৰ শ্বেখ** (জন্ম 26 মাৰ্চ 1984) এজন ভাৰতীয় অভিনেতা আৰু মডেল। তেওঁ অভিনেতা হোৱাৰ পূৰ্বে এজন উকিল আছিল। তেওঁ ভাৰতীয় টেলিভিচন জগতত স্মৰণীয় চৰিত্ৰ ৰুপায়ন কৰাৰ বাবে বিখ্যাত ইয়াৰ ভিতৰত ৰ দেব দিক্ষিত আৰু মহাভাৰতৰ অৰ্জুনৰ চৰিত্ৰ অন্যতম। 

## চলচ্চিত্ৰ তালিকা

### Music videos

* 

## তথ্য সংগ্ৰহ
ৰাতাবাৰী (বিধানসভা সমষ্টি)

**ৰাতাবাৰী বিধান সভা সমষ্টি** অসম বিধানসভাৰ ১২৬ খন বিধানসভা সমষ্টিৰ এখন। অসম বিধানসভাৰ সমষ্টিসমূহৰ ক্ৰমাংক অনুসৰি ১ হৈছে ৰাতাবাৰী বিধানসভা সমষ্টিৰ ক্ৰমাংক। এই সমষ্টি অনুসূচীত জাতিৰ প্ৰাৰ্থীৰ বাবে সংৰক্ষিত। ৰাতাবাৰী কৰিমগঞ্জ জিলাৰ পাঁচটা বিধানসভা সমষ্টিৰ অন্যতম। ই কৰিমগঞ্জ লোকসভা সমষ্টিৰ অন্তৰ্গত সাতখন বিধানসভা সমষ্টিৰ এখন। কৰিমগঞ্জ লোকসভা সমষ্টিৰ আন ছয়টা বিধানসভা সমষ্টি হ'ল, কৰিমগঞ্জ জিলাৰ পাথাৰকান্দি, কৰিমগঞ্জ উত্তৰ, কৰিমগঞ্জ দক্ষিণ, বদৰপুৰ আৰু হাইলাকান্দি জিলাৰ হাইলাকান্দি, কাটলিচেৰা আৰু আলগাপুৰ।
## বিধায়ক সকল
*১৯৬২: বৈদ্যনাথ মুখাৰ্জী, ভাৰতীয় জাতীয় কংগ্ৰেছ
*১৯৬৭: বি. উপাধ্যা, ভাৰতীয় জাতীয় কংগ্ৰেছ
*১৯৭২: সুৰঞ্জন নন্দী, ভাৰতীয় জাতীয় কংগ্ৰেছ
*১৯৭৮: লীলাময় দাস, জনতা পাৰ্টি
*১৯৮৩: সুবল চন্দ্ৰ দাস, ভাৰতীয় জাতীয় কংগ্ৰেছ
*১৯৮৫: কুমাৰী ৰবিদাস, ভাৰতীয় জাতীয় কংগ্ৰেছ
*১৯৯১: ৰামপ্যাৰে ৰবিদাস, ভাৰতীয় জাতীয় কংগ্ৰেছ
*১৯৯৬: শম্ভূ সিং মাল্লাহ, ভাৰতীয় জনতা পাৰ্টি 
*২০০১: ৰথীশ ৰঞ্জন চৌধুৰী, নিৰ্দলীয় 
*২০০৩: কৃপানাথ মাল্লাহ, ভাৰতীয় জাতীয় কংগ্ৰেছ
*২০০৬: শম্ভূ সিং মাল্লাহ, ভাৰতীয় জনতা পাৰ্টি
*২০১১: কৃপানাথ মাল্লাহ, ভাৰতীয় জাতীয় কংগ্ৰেছ
*২০১৬: কৃপানাথ মাল্লাহ, ভাৰতীয় জনতা পাৰ্টি
## লগতে চাওক
*অসম বিধানসভাৰ সমষ্টিসমূহৰ তালিকা

## তথ্য উৎস

শ্ৰেণী:অসমৰ বিধানসভা সমষ্টি
পাথাৰকান্দি (বিধানসভা সমষ্টি)

**পাথাৰকান্দি বিধানসভা সমষ্টি** অসম বিধানসভাৰ ১২৬ খন বিধানসভা সমষ্টিৰ এখন। অসম বিধানসভাৰ সমষ্টিসমূহৰ ক্ৰমাংক অনুসৰি ২ হৈছে পাথাৰকান্দি বিধানসভা সমষ্টিৰ ক্ৰমাংক। পাথাৰকান্দি কৰিমগঞ্জ জিলাৰ পাঁচটা বিধানসভা সমষ্টিৰ অন্যতম। ই কৰিমগঞ্জ লোকসভা সমষ্টিৰ অন্তৰ্গত সাতখন বিধানসভা সমষ্টিৰ এখন। কৰিমগঞ্জ লোকসভা সমষ্টিৰ আন ছয়টা বিধানসভা সমষ্টি হ'ল, কৰিমগঞ্জ জিলাৰ ৰাতাবাৰী, কৰিমগঞ্জ উত্তৰ, কৰিমগঞ্জ দক্ষিণ, বদৰপুৰ আৰু হাইলাকান্দি জিলাৰ হাইলাকান্দি, কাটলিচেৰা আৰু আলগাপুৰ।
## বিধায়কসকল
*১৯৫১: গোপেশ নামশূদ্ৰ, কমিউনিষ্ট পাৰ্টি অফ ইণ্ডিয়া
*১৯৫৭: বিশ্বনাথ উপাধ্যায়, নিৰ্দলীয়
*১৯৬২: ৰামদেৱ মাল্লাহ, ভাৰতীয় জাতীয় কংগ্ৰেছ
*১৯৬৭: এম.আৰ. কাণ্ড, নিৰ্দলীয়
*১৯৭২: বিশ্বনাথ উপাধ্যায়, ভাৰতীয় জাতীয় কংগ্ৰেছ
*১৯৭৮: ফকৰুল ইছলাম, নিৰ্দলীয়
*১৯৮৩: মৈন উদ্দিন, নিৰ্দলীয়
*১৯৮৫: মণিলাল গুৱালা, ভাৰতীয় জাতীয় কংগ্ৰেছ
*১৯৯১: মধুসূদন তিৱাৰী, ভাৰতীয় জনতা পাৰ্টি
*১৯৯৬: সুখেন্দু শেখৰ দত্ত, ভাৰতীয় জনতা পাৰ্টি
*২০০১: মণিলাল গুৱালা, ভাৰতীয় জাতীয় কংগ্ৰেছ
*২০০৬: কাৰ্তিক সেনা সিনহা, ভাৰতীয় জনতা পাৰ্টি
*২০১১: মণিলাল গুৱালা, ভাৰতীয় জাতীয় কংগ্ৰেছ
*২০১৬: কৃষ্ণেন্দু পাল, ভাৰতীয় জনতা পাৰ্টি

## লগতে চাওক
*অসম বিধানসভাৰ সমষ্টিসমূহৰ তালিকা

## তথ্য উৎস

শ্ৰেণী:অসমৰ বিধানসভা সমষ্টি
ৰাজহুৱা ক্ষেত্ৰ

**ৰাজহুৱা ক্ষেত্ৰ** বুলিলে সেইবোৰ কাৰ্যক বুজায় যিবোৰৰ একছেতিয়া অধিকাৰ স্বত্বৰ ম্যাদ শেষ বা বাজেয়াপ্ত অথবা অপ্ৰযোজ্য হৈছে। উদাহৰণস্বৰূপে, শ্ৰীমন্ত শংকৰদেৱ আৰু মাধৱদেৱৰ কৰ্ম, আৰু চলচ্চিত্ৰ ইতিহাসৰ আৰম্ভণিৰ অধিকাংশ নিৰ্বাক চলচ্চিত্ৰ, বৰ্তমান ৰাজহুৱা ক্ষেত্ৰৰ অধীন, আৰু স্বত্বাধিকাৰ আইন কাৰ্যকৰীৰ পূৰ্বৰ সৃষ্ট সকলো কৰ্ম ইয়াৰ আওতাত পৰে।

thumb|150px|ক্ৰিয়েটিভ কমন্স' ৰাজহুৱা ক্ষেত্ৰৰ চিহ্ন

## তথ্য সংগ্ৰহ

## বহিঃসংযোগ

* Public Domain RevieviewvieviewwvieviewvieviewwraphPublic Domain Revieviewviww
* Center for the Study of the Public Domain, Duke University

শ্ৰেণী:প্ৰতিলিপ্যধিকাৰ আইন
ভাৰতৰ প্ৰতিলিপ্যধিকাৰ আইন

**প্ৰতিলিপ্যধিকাৰ অধিনিয়ম ১৯৫৭**  হৈছে ভাৰতৰ স্বত্বৰ অধিকাৰ ৰক্ষাৰ বাবে ১৯৫৭ চনত প্ৰণয়ন কৰা এক বিধেয়ক। এই অধিনিয়মখন ১৯৫৮ চনৰ ২১ জানুৱাৰীৰ পৰা কাৰ্যকৰী কৰা হৈছিল।"প্ৰতিলিপ্যধিকাৰ (সংশোধনী) অধিনিয়ম ২০১২" নামেৰে ২০১২ চনত এই অধিনিয়মৰ অন্তিম সংশোধন কৰা হৈছিল।

ভাৰতীয় প্ৰতিলিপ্যধিকাৰ অধিনিয়ম ১৯৫৭ৰ উদ্দেশ্য বাণিজ্যিকৰণক উৎসাহ প্ৰদান কৰা নহয়, বৰঞ্চ লেখক, পাঠক আৰু প্ৰকাশক তথা উপভোক্তা সকলোৰে হিতাৰ্থে নিৰ্মাণ কৰা হৈছিল। কম্পিউটাৰ, ইণ্টাৰনেট আদি কাৰিকৰী সাধনৰ এই যুগত লেখক আৰু প্ৰকাশকৰ অধিকাৰৰ সুৰক্ষাৰ প্ৰতি লক্ষ্য ৰাখি ভাৰত চৰকাৰে স্বত্বাধিকাৰ সংশোধন পত্ৰ ২০১০ প্ৰণয়ন কৰাৰ সিদ্ধান্ত লয়। 

ভাৰতত প্ৰতিলিপ্যধিকাৰ অধিনিয়মৰ বৰ্তমানলৈকে ছবাৰ সংশোধন কৰা হৈছে। এয়া হৈছে ১৯৮৩, ১৯৮৪, ১৯৯২, ১৯৯৪, ২০১০ আৰু ২০১২ চনত। 

## তথ্য সংগ্ৰহ

## লগতে পঢ়ক
*কপিৰাইট

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ আইন
শ্ৰেণী:প্ৰতিলিপ্যধিকাৰ আইন
চেঁচোৰ

**চেঁচোৰ** () এবিধ জলজ উদ্ভিদ। ইয়াৰ বৈজ্ঞানিক নাম *Eleocharis dulcis*। ই হৈছে বৰ্গ *Poales* অন্তৰ্ভুক্ত ধাননি  পথাৰ বা তেনে কোনো দ চানেকীয়া ঠাইত দেখা পোৱা এবিধ বন৷ ইয়াৰ শিপাত ওলোৱা আলুৰ নাম অনুসৰিয়ে বনবিধকো চেঁচোৰ বুলি কোৱা হয়

## বিৱৰণ

চেঁচোৰৰ পাতবোৰ পিঁয়াজৰ পাতৰ দৰে চুঙাৰ লেখীয়াকৈ দীঘলীয়া হয়৷ চুঙা সদৃশ পাতবোৰৰ ভিতৰখন ফোপোলা হয় আৰু ইয়াৰ উপৰিভাগে সেউজীয়া বৰণ লয়৷

চেঁচোৰ বনৰ গুৰিত চুলি সদৃশ শিপাই বিকাশ লাভ কৰে৷ শিপাৰ আগভাগত বুটমাহৰ দৰে গোটা আকাৰৰ আলু ধৰে৷ এই আলুকে চেঁচোৰ বুলি কোৱা হয়৷ এই চেঁচোৰৰ সোৱাদ বাদামৰ দৰে৷

## বিস্তৃতি
চেঁচোৰ বন ভাৰতৰ প্ৰায় সকলো ঠাইতে বহুলভাৱে বিস্তৃত হৈ আছে৷ এই বন সাগৰ পৃষ্ঠৰ পৰা ৭০০ মিটাৰ উচ্চতা পৰ্য্যন্ত দেখা পোৱা যায়৷

## ব্যৱহাৰ
চেঁচোৰৰ বহুতো ঔষধি গুণ থকাৰ তথ্য পোৱা গৈছে৷ এই বনৰ আলু বহুমূত্ৰ, বদহজমী, বৃক্কৰ ৰোগকে ধৰি অন্যান্য ৰোগৰ উপসমৰ বাবে ব্যৱহাৰ কৰা হয়৷ 

## চিত্ৰভঁৰাল

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:উদ্ভিদজগত
প্ৰহ্লাদ চন্দ্ৰ তাছা

**প্ৰহ্লাদ চন্দ্ৰ তাছা** (জন্ম: ২৬ আগষ্ট ১৯৫০) এগৰাকী ভাৰতীয় লিখক আৰু শিক্ষাবিদ। শিক্ষা বিষয়ক ৰচনাৰ বাবে তেওঁ বিশেষভাৱে জনাজাত। তেওঁ ২০১৭ চনলৈ অসম সাহিত্য সভাৰ উপসভাপতি আছিল। ইয়াৰ আগতে তেওঁ অসম সাহিত্য সভাৰ সম্পাদক হিচাপে নিয়োজিত আছিল। তেওঁৰ শিক্ষা আৰু সামাজিক সমস্যাৰ ওপৰত কেইবাখনো গ্ৰন্থ প্ৰকাশিত হৈছে। তাৰে ভিতৰত অসমৰ চাহ বাগিচাৰ শ্ৰমিকসকলৰ জীৱনৰ ওপৰত ৰচনা কৰা "অসমৰ চাহ জনগোষ্ঠী" বিশেষ ভাবে উল্লেখযোগ্য। ২০১৬ চনত ভাৰত চৰকাৰে সাহিত্য আৰু শিক্ষা জগতত তেওঁৰ অৱদানৰ স্বীকৃতি স্বৰূপে ভাৰতৰ চতুৰ্থ সৰ্বোচ্চ অসামৰিক সন্মান পদ্মশ্ৰী প্ৰদান কৰে।

## প্ৰাৰম্ভিক জীৱন আৰু শিক্ষা
১৯৫০ চনৰ ২৬ আগষ্ট তাৰিখে গাছেমৰাৰ এক দুখীয়া পৰিয়ালত প্ৰহ্লাদ চন্দ্ৰ তাছাৰ জন্ম হৈছিল। তেওঁৰ পিতৃ লখন তাছা আৰু মাতৃ মুক্তি তাছা। তেওঁ প্ৰাথমিক শিক্ষা গাছেমৰাতে গ্ৰহণ কৰিছিল। তাৰপিছত তেওঁ গাছেমৰা হাইস্কুলৰ পৰা প্ৰৱেশিকা পৰীক্ষা উত্তীৰ্ণ হৈ ডিব্ৰুগড় বিশ্ববিদ্যালয়ৰ অন্তৰ্ভুক্ত ডিব্ৰুগড় হনুমানবক্স সুৰজমল কানৈ মহাবিদ্যালয়ৰ পৰা স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰে।

## কৰ্মজীৱন
শিক্ষা সমাপ্ত কৰি তেওঁ ১৯৭৩ চনত ডিব্ৰুগড়ৰ বাগ্মীবৰ নীলমণি ফুকন উচ্চতৰ মাধ্যমিক বিদ্যালয়ত অস্থায়ী শিক্ষক হিচাপে যোগদান কৰিছিল। ইয়াত শিক্ষকতা কৰি থাকোঁতে তেওঁ "জমিৰা সাহিত্য সভা" গঠন কৰিছিল আৰু তেওঁ ইয়াৰ প্ৰতিষ্ঠাপক সম্পাদক আছিল। অস্থায়ী পদৰ ম্যাদ শেষ হোৱাৰ পিছত তেওঁ জমিৰা চাহ বাগিচা নিম্ন প্ৰাথমিক বিদ্যালয়ত পাঁচ বছৰ কাল চাকৰি কৰে। তাৰপিছত তেওঁ ১৯৮৫ চনলৈ ৰামেশ্বৰ হাইস্কুলত শিক্ষকতা কৰিছিল। সেইসময়ত তেওঁ তিনিচুকীয়া জিলাৰ বিদ্যালয়সমূহৰ উপপৰিদৰ্শক হিচাপে নিযুক্তি লাভ কৰে। সুদীৰ্ঘ ২৭ বছৰ কাল শিক্ষা বিভাগত চাকৰি কৰাৰ পিছত তেওঁ ২০১২ চনত ব্লক প্ৰাথমিক শিক্ষা বিষয়া পদত থাকি অৱসৰ গ্ৰহণ কৰে।

১৯৯৫ চনত তেওঁ ডিব্ৰুগড় সাহিত্য সভাৰ সভাপতি আৰু ২০০০ চনত জিলা সভাপতিৰ কাৰ্যভাৰ গ্ৰহণ কৰিছিল। ২০১৩ চনত তেওঁ দুবছৰৰ বাবে অসম সাহিত্য সভাৰ সম্পাদক হিচাপে নিযুক্তি লাভ কৰিছিল। তাৰপিছত তেওঁ সাহিত্য সভাৰ উপসভাপতিৰ পদত অধিষ্ঠিত হৈছিল।

## সাহিত্যিক কীৰ্তি
প্ৰহ্লাদ চন্দ্ৰ তাছাৰ কেইবাখনো গ্ৰন্থ প্ৰকাশিত হৈছে। তেওঁৰ গ্ৰন্থসমূহ ঘাইকৈ শিক্ষা আৰু অসমৰ আৰ্থ-সামাজিক জীৱনৰ ওপৰত আধাৰিত। তেওঁৰ উল্লেখযোগ্য কেইখনমান মান গ্ৰন্থ হ'ল,
* *অসমৰ চাহ জনগোষ্ঠী*
* *শতাব্দী*
* *ব্যক্তিত্বৰ সন্ধানত*
* *শিক্ষা সমীক্ষা*
* *শিক্ষা অন্বেষা*
* *চাহ বাগিচাৰত গণ সাক্ষৰতা*
* *চাহ বাগিচাত শিক্ষাৰ প্ৰচাৰ*
* * চাহ শ্ৰমিকৰ সংস্কৃতিৰ ৰূপৰেখা*
* *ঝুমুৰ নৃত্য গীত*
* *চাহ শ্ৰমিকৰ স্বাস্থ্য চিন্তা*

২০১৬ চনত ভাৰত চৰকাৰে সাহিত্য আৰু শিক্ষা জগতত তেওঁৰ অৱদানৰ স্বীকৃতি স্বৰূপে ভাৰতৰ চতুৰ্থ সৰ্বোচ্চ অসামৰিক সন্মান পদ্মশ্ৰী প্ৰদান কৰে।

## ব্যক্তিগত জীৱন
তেওঁ হেম প্ৰভা গগৈৰ লগত বিবাহপাশত আৱদ্ধ হৈছিল। তেওঁলোকৰ দুজন পুত্ৰ অনাদি স্বামী আৰু অনন্ত স্বামী দুয়োগৰাকী চিকিৎসক। তেওঁলোক পৰিয়ালসহ ডিব্ৰুগড়ত বসবাস কৰে।

## তথ্য উৎস

শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:অসমীয়া শিক্ষাবিদ
শ্ৰেণী:অসমীয়া সাহিত্যিক
শ্ৰেণী:পদ্মশ্ৰী বঁটা বিজয়ী
চেও-চাপৰি নাম

**চেও-চাপৰি নাম** হৈছে অসমীয়া লোকসকলৰ মাজত প্ৰচলিত এবিধ দলীয় পৰিৱেশ্য কলা।। এই চেও চাপৰি নাম প্ৰধানকৈ দৰং জিলাৰ মঙ্গলদৈ অঞ্চলত প্ৰচলিত।

## উৎপত্তি
চেও-চাপৰি নামৰ উৎপত্তি সম্পৰ্কে সঠিককৈ জানিব পৰা নাযায়। অৱশ্যে কোনো কোনো লোকৰ মতে মহাপুৰুষীয়া খটৰা সত্ৰই ইয়াৰ উৎপত্তি স্থল।
## বিৱৰণ
;বিষয়বস্তু
চেও-চাপৰি নামৰ বিষয়বস্তু ৰামায়ণ, মহাভাৰত, কীৰ্ত্তন-দশম কেন্দ্ৰিক। ৰামায়ণ, মহাভাৰত অথবা কীৰ্ত্তন-দশমৰ পৰা তেওঁলোকে গোৱাৰ উপযোগীকৈ গীত-পদ উলিয়াই লয়।

;ব্যৱহৃত বাদ্যযন্ত্ৰ
চেও-চাপৰি নাম পৰিৱেশন কৰিবলৈ এযোৰ নাগাৰা আৰু কমেও দুযোৰ ভোৰতালৰ প্ৰয়োজন হয়।

;পৰিৱেশন শৈলী
চেও-চাপৰি নাম এবিধ দলীয় পৰিৱেশ্য কলা। এইবিধ নামৰ দলত এজন পাঠক থাকে। পাঠকে এটা সুৰত নাম লগাই দিয়ে আৰু সংগী সকলে সেই সুৰ ধৰি নাম গাই যায়।পাঠক জনে নৃত্যৰ ভংগীত পদচালনা কৰি যায় আৰু সমান্তৰালভাৱে হাতেৰেও বিভিন্ন মুদ্ৰা বা ভংগী দেখুৱাই যায়।নামৰ মাজতে তালুৱৈ সকলে প্ৰদৰ্শন কৰা বিভিন্ন চং আৰু ঘূৰণে দৰ্শকক আনন্দ প্ৰদান কৰে। চেও-চাপৰি নামত চাৰিৰ পৰা আঠজনীয়া এটা দলে অবিৰাম ভাৱে 'খেদা নাচন', 'সৰকি নাচন', আদি পৰিৱেশন কৰি দৰ্শকক মন্ত্ৰমুগ্ধ কৰে। চেও-চাপৰি নামৰ আটাইতকৈ উল্লেখযোগ্য আৰু আকৰ্ষণীয় দিশটো হ'ল- নামৰ যুঁজ। ঠাই বিশেষে দুটা দলে চেও চাপৰি নাম পৰিৱেশন কৰে। তেতিয়া দুয়োটা দলৰ মাজত সুৰৰ বৈচিত্ৰ্য, তাল আদিৰ ভিত্তিত নামৰ যুঁজ বা প্ৰতিযোগিতা হয়।এইক্ষেত্ৰত দৰ্শক বা ৰাইজেই বিচাৰকৰ ভূমিকা পালন কৰে।
বৰ্তমানেও দৰং জিলাৰ মঙ্গলদৈ অঞ্চলত এই চেও- চাপৰি নামৰ প্ৰচলন আছে। বৰ্তমান এই সম্পদবিধৰ সংৰক্ষণৰ প্ৰয়োজনীয়তা আহি পৰিছে।

## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:অসমৰ সংস্কৃতি
ধীৰেন্দ্ৰ নাথ বেজবৰুৱা

**ধীৰেন্দ্ৰ নাথ বেজবৰুৱা** এগৰাকী ভাৰতীয় সাংবাদিক আৰু সাহিত্যিক। তেওঁ উত্তৰ-পূব ভাৰতৰ অন্যতম জনপ্ৰিয় আৰু বহুল প্ৰচলিত ইংৰাজী দৈনিক বাতৰি কাকত দ্যা ছেণ্টিনেলৰ প্ৰতিষ্ঠাপক সম্পাদক। ১৯৩৩ চনত অসমৰ যোৰহাট জিলাত তেওঁৰ জন্ম হৈছিল। যুক্তৰাজ্যৰ ৰিডিং বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী লাভ কৰাৰ পিছত তেওঁ অধ্যাপক হিচাপে কৰ্মজীৱনৰ পাতনি মেলিছিল। তাৰপিছত ১৯৮৩ চনত গুৱাহাটীত দ্যা ছেণ্টিনেল কাকত আৰম্ভ হোৱাত তেওঁ প্ৰথম সম্পাদক হিচাপে যোগদান কৰে। তেওঁ মিডিয়া ট্ৰাষ্টৰ লগত জড়িত আছিল আৰু ১৯৯২ চনৰ উদযাপন কমিটিৰ সভাপতি আছিল। তেওঁৰ কেইবাখনো গ্ৰন্থ প্ৰকাশিত হৈছে। ইয়াৰ লগতে তেওঁ বহু অসমীয়া কিতাপ ইংৰাজীলৈ অনুবাদ কৰিছে, তাৰে ভিতৰত ভবেন্দ্ৰ নাথ শইকীয়াৰ *চাভাৰ্ণ এণ্ড অদাৰ্চ ষ্টৰীছ* অন্যতম। ১৯৯৭ চনত তেওঁ সাংবাদিকতাৰ বাবে বি.ডি. গোয়েংকা বঁটা লাভ কৰিছিল। তাৰপিছত ২০০১ চনত তেওঁ পাঞ্চজন্য আলোচনীৰ নাচিকেতা সন্মান লাভ কৰিছিল। ২০০১ চনত তেওঁ সাংবাদিকতাৰ বাবে শিৱপ্ৰসাদ বৰুৱা ৰাষ্ট্ৰীয় বঁটা লাভ কৰিছিল। অনুবাদৰ বাবে তেওঁ *কথা বঁটা*ও লাভ কৰিছিল। ২০১৬ চনত ভাৰত চৰকাৰে সাংবাদিকত আৰু সাহিত্য জগতত তেওঁৰ অৱদানৰ স্বীকৃতি স্বৰূপে ভাৰতৰ চতুৰ্থ সৰ্বোচ্চ অসামৰিক সন্মান পদ্মশ্ৰী প্ৰদান কৰে।
## লগতে চাওক
*দ্যা ছেণ্টিনেল

## তথ্য উৎস

শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:অসমৰ সাংবাদিক
শ্ৰেণী:অসমীয়া সাহিত্যিক
শ্ৰেণী:পদ্মশ্ৰী বঁটা বিজয়ী
দাৰ্জিলিং ৰ'পৱে

thumb|ৰঞ্জিত ভেলী ৰ'পৱে, দাৰ্জিলিং
**দাৰ্জিলিং ৰ'পৱে** () পশ্চিমবংগৰ দাৰ্জিলিঙত আছে। ই **ৰঞ্জিত ভেলী ৰ'পৱে** নামেৰেও জনাজাত। ই ভাৰতবৰ্ষৰ আটাইতকৈ পুৰণি আৰু এছিয়াৰ আটাইতকৈ দীঘল ৰ'পৱে। এই ৰ'পৱেটো দাৰ্জিলিং চহৰৰ উত্তৰ দিশৰপৰা ৰম্মন নদীৰ পাৰত অৱস্থিত চিংলা বজাৰলৈ বিস্তৃত। ইয়াৰ দৈৰ্ঘ্য প্ৰায় ৫ কি: মি:। ই দাৰ্জিলিঙৰ এক উৎকৃষ্ট পৰ্যটনথলী যদিও যোৱা প্ৰায় ন বছৰ এই ৰ'পৱেটো বন্ধ হৈ আছিল।

দাৰ্জিলিং ৰ'পৱেটো ১৯৬৮চনৰপৰা আৰম্ভ হয় আৰু ১৯৮৮ চনত ইয়াক নতুনকৈ নিৰ্মাণ কৰা হয়। কিন্তু ২০০৩ চনত ৰছী ছিগি চাৰিজন পৰ্যটকৰ কৰুণ মৃত্যু হোৱা পাছত এই ৰ'পৱেটো বন্ধ কৰি দিয়া হয়। ২০০৫ চনত ৰাজ্যিক বনবিভাগ আৰু গড়কপ্তানি বিভাগে এখন তিনিজনীয়া কমিটি গঠন কৰি ইয়াৰ সুৰক্ষা সম্পৰ্কীয় বিচাৰৰ দায়িত্ব দিয়ে। এই কমিটিত এজন গড়কপ্তানি বিভাগৰ অভিযন্তা আৰু কল্যাণী চৰকাৰী অভিযান্ত্ৰিক মহাবিদ্যালয়ৰ দুজন অধ্যাপক আছিল। তেওঁলোকে পূৰ্ব পৰীক্ষণৰ পিছত এই ৰ'পৱে অসুৰক্ষিত বুলি ঘোষণা কৰে। পুনৰ নবীকৰণৰ পিছত এই ৰ'পৱেটো ২০১২ চনৰ ২ ফেব্ৰুৱাৰী তাৰিখে পৰ্যটকৰ বাবে আকৌ মুকলি কৰি দিয়া হয়।

## ৰঞ্জিত ভেলী ৰ'পৱে

১৯৬৮ চনত এই ৰ'পৱেটো আৰম্ভ কৰোঁতে একেটা পথত চলা মাত্ৰ এখন যাত্ৰীবাহী কে'বল গাড়ীৰে আৰম্ভ কৰা হৈছিল। পিছলৈ এই পথত ষোল্লখন গাড়ী চলা হ'ল।

দাৰ্জিলিঙৰ উত্তৰ দিশৰ ৭০০০ফুট উচ্চতাৰ পৰা গাড়ীবোৰ ৰছীৰে ৰম্মন নদীৰ পাৰৰ চিংলা বজাৰলৈ নামি আহে, যি মাত্ৰ ৮০১ ফুট উচ্চতাত অৱস্থিত। এই যাত্ৰা মুঠ ৪৫ মিনিটৰ। ঘন অৰণ্য, ওখ পাহাৰ, পাহাৰৰ গাতে লগা জলপ্ৰপাত আৰু চাহ বাগিচাৰ ওপৰেৰে কে'বল গাড়ীৰে কৰা এই যাত্ৰাত পৰ্যটকসকল অভিভূত হৈ পৰে।

ৰঞ্জিত নৈখন হ'ল তীস্তা নদীৰ উপনৈ। ই দুভাগ হৈছে, ডাঙৰ আৰু বহলভাগ কাব্ৰু পাহাৰৰ উচ্চতাৰপৰা কাঞ্চনজংঘাৰ তললৈ নামি আহিছে আৰু ইয়াতে প্ৰথমে ই ৰম্মন নৈৰ সৈতে আৰু পিছত ৰঞ্জিত নৈৰ আনটো ভাগ ঠেক ৰঞ্জিতৰ সৈতে মিলিছে। চিংলা এই দুয়োখন নৈৰ উপত্যকাভাগ। সৰু অৰ্থাৎ ঠেক ৰঞ্জিত নৈ বিজনবাৰী উপত্যকাৰে বৈ গৈছে। দাৰ্জিলিং ৰ'পৱেক সেয়ে ৰঞ্জিত ভেলী ৰ'পৱেও বোলা হয়।

ৰঞ্জিত ভেলী ৰ'পৱে বা দাৰ্জিলিং ৰ'পৱেটো পশ্চিম বংগ চৰকাৰৰ বনবিভাগ আৰু কনভেয়ৰ আৰু ৰ'পৱে ছাৰ্ভিচ প্ৰাইভেট লিমিটেদৰ সংযুক্ত প্ৰচেষ্টাত সক্ৰিয় হৈ আছে। ১৯৮৮ চনত ইয়াক নৱীকৰণ কৰা হৈছিল।

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:পশ্চিমবংগ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ পৰ্যটনস্থলী
শ্ৰেণী:পৰ্যটন
কামেশ্বৰ ব্ৰহ্ম

**ড॰ কামেশ্বৰ ব্ৰহ্ম** (জন্ম: ১ ছেপ্টেম্বৰ ১৯৪০) এগৰাকী ভাৰতীয় সাহিত্যিক তথা শিক্ষাবিদ। তেওঁ ২০০৮ চনৰ পৰা ২০১৭ চনলৈ বড়ো সাহিত্য সভাৰ সভাপতি আছিল। তেওঁ অসমৰ গোঁসাইগাঁও মহাবিদ্যালয়ৰ প্ৰাপ্তন অধ্যক্ষ আছিল। ১৯৪০ চনৰ ১ ছেপ্টেম্বৰ তাৰিখে অসমৰ কোকৰাঝাৰ জিলাৰ ভুমুকা গাঁৱত তেওঁৰ জন্ম হৈছিল। তেওঁ নিজৰ লিখনি আৰু কাম-কাজৰ জৰিয়তে বড়ো ভাষাৰ উন্নয়নৰ বাবে অৰিহণা আগবঢ়াইছিল। তেওঁ অসম সাহিত্য সভাৰ লগতো জড়িত আছিল। তেওঁ বড়োলেণ্ড ক্ষেত্ৰীয় পৰিষদৰ বিভিন্ন সামাজিক কাম-কাজৰ লগত জড়িত হৈ আছে। ২০১৬ চনত ভাৰত চৰকাৰে সাহিত্য আৰু শিক্ষা জগতত তেওঁৰ অৱদানৰ স্বীকৃতি স্বৰূপে ভাৰতৰ চতুৰ্থ সৰ্বোচ্চ অসামৰিক সন্মান পদ্মশ্ৰী প্ৰদান কৰে। পদ্মশ্ৰী লাভ কৰা তেওঁ দ্বিতীয় গৰাকী বড়ো ব্যক্তি। বিখ্যাত বড়ো সাহিত্যিক তথা বড়ো সাহিত্য সভাৰ প্ৰাপ্তন সভাপতি বিনেশ্বৰ ব্ৰহ্ম তেওঁৰ কনিষ্ঠ ভাতৃ।

## লগতে চাওক
* বিনেশ্বৰ ব্ৰহ্ম
* বড়ো সাহিত্য সভা

## তথ্য উৎস

শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:বড়ো জনগোষ্ঠীৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:পদ্মশ্ৰী বঁটা বিজয়ী
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় সাহিত্যিক
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় শিক্ষাবিদ
অজয় কুমাৰ দত্ত

**অজয় কুমাৰ দত্ত** () ভাৰতৰ এগৰাকী সমাজকৰ্মী। তেওঁ অসমৰ বিভিন্ন বেচৰকাৰী সংগঠনৰ সৈতে জড়িত হৈ সমাজসেৱা আগবঢ়াই আহিছে।

## চমু জীৱনী
অজয় কুমাৰ দত্ত অসমৰ গুৱাহাটীৰ বাসিন্দা। তেওঁ গুৱাহাটী মিউনিচিপালিটিৰ কাউন্সিলৰ হিচাপে কাৰ্য্যনিৰ্বাহ কৰিছিল। ১৯৭৮ চনত তেওঁ জনতা দলৰ প্ৰাৰ্থী হিচাপে অসম বিধানসভা  নিৰ্বাচনত প্ৰতিদ্বন্দ্বিতা কৰি কমিউনিষ্ট দলৰ নন্দেশ্বৰ তালুকদাৰক পৰাস্ত কৰে আৰু পূব গুৱাহাটী সমষ্টিক প্ৰতিনিধিৰূপে নিৰ্বাচিত হয়।

ভাৰত চৰকাৰে ২০১৬ চনত অজয় কুমাৰ দত্তৰ সমাজসেৱাৰ স্বীকৃতি স্বৰূপে পদ্মশ্ৰী বঁটা প্ৰদান কৰে।

## তথ্যউৎস

## বাহ্যিক সংযোগ
* 

শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:অসমৰ সমাজকৰ্মী
শ্ৰেণী:অসমৰ ৰাজনীতিক
শ্ৰেণী:পদ্মশ্ৰী বঁটা বিজয়ী
ঘনকান্ত বৰা বৰবায়ন

thumb|ঘনকান্ত বৰা বৰবায়ন
**ঘনকান্ত বৰা বৰবায়ন** (১৯৫০-) অসমৰ সত্ৰীয়া নৃত্যৰ এগৰাকী প্ৰসিদ্ধ গুৰু। তদুপৰি তেওঁ এগৰাকী বাদক (instrumentalist), কৰিঅ’গ্ৰাফাৰ আৰু লেখক। বৰবায়নে ২০০১ চনত সংগীত নাটক একাডেমী বঁটা আৰু ২০১৩ চনত পদ্মশ্ৰী বঁটা লাভ কৰে।

## শৈশৱ
ঘনকান্ত বৰাৰ জন্ম হয় ১৯৫০ চনত মাজুলীত। চাৰিবছৰ বয়সতে তেওঁ মাজুলীৰ কমলাবাৰী সত্ৰৰ নিবাসী হয়। ছবছৰ বয়সৰ পৰা তেওঁ বৈষ্ণৱ সংস্কৃতিৰ প্ৰসিদ্ধ গুৰুৰ মণিৰাম দত্ত মুক্তিয়াৰ বৰবায়নৰ পৰা সত্ৰীয়া নৃত্যৰ প্ৰশিক্ষণ লবলৈ আৰম্ভ কৰে। তদুপৰি বৈষ্ণৱ সংস্কৃতিৰ আন এগৰাকী পুৰোধা শ্ৰী ৰাজেশ্বৰ শইকীয়া বৰবায়নে তেওঁক নৃত্য, বায়ন আৰু ওজাপালিৰ শিক্ষা দিয়ে। বৰাই এই প্ৰশিক্ষণসমূহ সফলতাৰে সমাপ্ত কৰি কম বয়সতে বৰবায়ন উপাধি লাভ কৰে।

## কৰ্মজীৱন
কমলাবাৰী সত্ৰতে সত্ৰৰ শিষ্যসকলৰ প্ৰশিক্ষণৰ বাবে অধ্যাপক হিচাপে ঘনকান্ত বৰা বৰবায়নে কেৰিয়াৰ আৰম্ভ কৰে। ১৯৭১ চনত তেওঁ শ্বিলঙৰ বিষ্ণুপুৰ কলা কেন্দ্ৰত সত্ৰীয়া নৃত্যৰ শিক্ষক হিচাপে যোগদান কৰে। ১৯৭৪ চনত তেওঁক নতুন দিল্লীত প্ৰতিষ্ঠা হোৱা শংকৰদেৱ সাংস্কৃতিক প্ৰতিষ্ঠান (Sanakardeva Cultural Institute) ত সত্ৰীয়া নৃত্য আৰু ভাওনাৰ শিক্ষক হিচাপে নিয়োগ কৰা হয়। এবছৰ পিছত অৰ্থাৎ ১৯৭৫ চনত তেওঁ গুৱাহাটীলৈ উভতি আহি সংগীত সত্ৰত যোগ দিয়েহি।

১৯৮০ চনত বৰবায়নে অসমৰ ৰাজ্যিক সংগীত মহাবদ্যালয়ত সত্ৰীয়া নৃত্যৰ শিক্ষক হিচাপে কাৰ্য্যনিৰ্বাহ কৰিবলৈ লয়। ১৯৮৭ চনত তেওঁ সত্ৰীয়া কলা কেন্দ্ৰ নামেৰে নিজাকৈ এক প্ৰতিষ্ঠান স্থাপন কৰে। পৰৱৰ্ত্তীকালত তেওঁ সমগ্ৰ অসমত ২৫ খনতকৈও অধিক সত্ৰীয়া নৃত্য আৰু সংস্কৃতিৰ প্ৰতিষ্ঠান স্থাপন কৰিছে।

ঘনকান্ত বৰবায়নে ভাৰতৰ বিভিন্ন অনুষ্ঠানত সাংগিতীক অনুষ্ঠান পৰিবেশন কৰি আহিছে। তদুপৰি দক্ষিণ পূব এছিয়াৰ বিভিন্ন দেশ যেনে মালয়েছিয়া, ইণ্ডোনেছিয়া আৰু অষ্ট্ৰেলিয়াত তেওঁ সত্ৰীয়া নৃত্য আৰু খোল বাদন পৰিবেশন কৰি আহিছে।

তেওঁ সত্ৰীয়া নৃত্য সম্পৰ্কীয় দুখন গ্ৰন্থও ৰচনা কৰিছ-১) মাটি আখৰা আৰু ২) খোল শিক্ষা

## বঁটা আৰু সন্মান
ঘনকান্ত বৰা বৰবায়ন বৰ্ত্তমান অসম ৰাজ্যিক সংগীত মহাবিদ্যালয়ৰ সত্ৰীয়া গীত আৰু নৃত্য বিভাগৰ মুৰব্বী অধ্যাপক। তদুপৰি তেওঁ গুৱাহাটীৰ মণিৰাম দত্ত মুক্তিয়াৰ সত্ৰীয়া কলা কেন্দ্ৰৰ সন্মানীয় পৰিচালক।

২০০১ চনত ঘনকান্ত বৰা বৰবায়নে সংগীত নাটক একাডেমী বঁটা লাভ কৰে। ২০১৩ চনত ভাৰত চৰকাৰে সত্ৰীয়া নৃত্য ক্ষেত্ৰত আগবঢ়োৱা অৱদানৰ বাবে তেওঁক পদ্মশ্ৰী উপাধি প্ৰদান কৰে।

## তথ্যউৎস

## বাহ্যিক সংযোগ
* Narthaki 
* Article in The Tribune
* Sattriya by Sh. Ghana Kanta Bora
* FRONTLINE Volume 27 – Issue 19 :: Sep. 11–24, 2010

শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:বাদ্যযন্ত্ৰী
শ্ৰেণী:অসমীয়া নৃত্যশিল্পী
শ্ৰেণী:পদ্মশ্ৰী বঁটা বিজয়ী
শ্ৰেণী:সংগীত নাটক একাডেমী বঁটা বিজয়ী
হেম ভৰালী

**হেম ভৰালী** (১৯১৯-২০২০) এগৰাকী ভাৰতীয় মুক্তি যুঁজাৰু, সমাজ সেৱিকা, সৰ্বোদয়া নেত্ৰী আৰু গান্ধিবাদী কৰ্মী। তেওঁক বিশেষকৈ নাৰী সবলীকৰণ আৰু সমাজৰ আৰ্থিকভাৱে পিছপৰা সকলৰ বাবে কৰি অহা প্ৰচেষ্টাৰ বাবে জনা যায়। ১৯৫০ চনৰ ভূমিকম্প আৰু ১৯৬২ চনৰ ভাৰত-চীন যুদ্ধৰ পৰৱৰ্ত্তীসময়ত পুনৰ্গঠন আৰু সাহায্য অভিযানত তেওঁ অগ্ৰণী ভূমিকা লৈছিল। ২০০৫ চনত ভাৰত চৰকাৰে তেওঁক সমাজ সেৱাৰ স্বীকৃতিস্বৰূপে পদ্মশ্ৰী বঁটা প্ৰদান কৰে। ২০০৬ চনত নেশ্যনেল ফাউণ্ডেশ্যন ফৰ কমিউনেল হাৰমনি নামৰ সংগঠনে তেওঁক জাতীয় সাম্প্ৰদায়িক সমন্বয় বঁটা (National Communal Harmony Award) প্ৰদান কৰে।

## চমু জীৱনী
১৯১৯ চনৰ ১৯ ফেব্ৰুৱাৰীত লখিমপুৰ জিলাৰ ঢকুৱাখনাত হেম ভৰালীৰ জন্ম হয়। তেওঁৰ পিতৃৰ নাম আছিল প্ৰয়াত ধনীৰাম ভৰালী আৰু মাতৃৰ নাম আছিল অম্বিকা ভৰালী। তেওঁ ভাৰতৰ স্বাধীনতা সংগ্ৰামত সক্ৰিয়ভাৱে অংশগ্ৰহণ কৰে। ১৯৫০ চনৰ ভূমিকম্পৰ ফলত ক্ষতিগ্ৰস্ত হোৱা অঞ্চলসমূহত বিশেষকৈ উত্তৰ লখিমপুৰত সাহায্য অভিযানতো তেওঁ অগ্ৰণী ভূমিকা লয়। ১৯৫১ চনত বিনোৱা ভাৱেৰ নেতৃত্বত আৰম্ভ হোৱা ভূদান আন্দোলনত তেওঁ যোগদান কৰে। এইসময়ত তেজপুৰত মৈত্ৰেয়ী আশ্ৰমত থাকি তেওঁ কাম কাজ চলাই যায়।
১৯৬৭ চনৰ ২৫ অক্টোবৰত উদ্বোধন সম্পন্ন হোৱা অখিল ভাৰত মহিলা লোকযাত্ৰাৰ অসমৰ যাত্ৰী দলৰ নেত্ৰী হিচাপে ভৰালীয়ে বাৰ বছৰ ভাৰতৰ ইমূৰৰ পৰা সিমূৰলৈ পদব্ৰজে ভ্ৰমণ কৰাৰ উপৰিও নেপাল আৰু সিংহললৈকে খোজ কাঢ়ি যাত্ৰা কৰিছিল।
ভৰালীয়ে স্বইচ্ছাৰে আজীৱন অবিবাহিতা হৈ ৰয় আৰু তেওঁ গুৱাহাটীত বাস কৰিছিল। ২০২০ চনৰ ২৯ এপ্ৰিল তাৰিখে গুৱাহাটীৰ পূৱ-শৰণীয়াস্থিত নিজ বাসগৃহ হেম ভৰালীৰ দেহাৱসান ঘটে। মৃত্যুৰ পূৰ্বে তেওঁ‌ নিজৰ শৰীৰ গুৱাহাটী চিকিৎসা মহাবিদ্যালয়ৰ হাস্পতালত দান দি থৈ গৈছিল।

## বঁটা আৰু সন্মান
* কনকলতা বৰুৱা বঁটা, অসম চৰকাৰ (২০০৪)
* পদ্মশ্ৰী, ভাৰত চৰকাৰ (২০০৫)
* জাতীয় সাম্প্ৰদায়িক সমন্বয় বঁটা, নেশ্যনেল ফাউণ্ডেশ্যন ফৰ কমিউনেল হাৰমনি (২০০৬)
*কেন্দ্ৰীয় গৃহ মন্ত্ৰ্যালয়ৰ ৰাষ্ট্ৰীয় সম্প্ৰীতি বঁটা (২০০৬)
* ফকৰুদ্দিন আলি আহমেদ সোঁৱৰণী বঁটা, অসম চৰকাৰ (২০০৯)
* ৰাষ্ট্ৰীয় কৃতী বঁটা, কেশৱ চন্দ্ৰ দাস বাণিজ্য মহাবিদ্যালয় (২০১৪)

## তথ্যউৎস

শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:সমাজকৰ্মী
শ্ৰেণী:অসমৰ স্বাধীনতা সংগ্ৰামী‎
শ্ৰেণী:পদ্মশ্ৰী বঁটা বিজয়ী
মদৰাম ব্ৰহ্ম

**মদৰাম ব্ৰহ্ম** (১৯০৩ – ১৯৯০) এগৰাকী ভাৰতীয় কবি তথা নাট্যকাৰ। তেওঁ বড়ো ভাষাত সাহিত্য ৰচনা কৰিছিল আৰু বড়ো সাহিত্যৰ উন্নয়নৰ বাবে অৰিহণা আগবঢ়াইছিল। ১৯৮৮ চনত ভাৰত চৰকাৰে সাহিত্য আৰু শিক্ষা জগতত তেওঁৰ অৱদানৰ স্বীকৃতি স্বৰূপে ভাৰতৰ চতুৰ্থ সৰ্বোচ্চ অসামৰিক সন্মান পদ্মশ্ৰী প্ৰদান কৰে।পদ্মশ্ৰী সন্মান লাভ কৰা মদৰাম ব্ৰহ্ম প্ৰথম গৰাকী বড়ো সম্প্ৰদায়ৰ ব্যক্তি।
## প্ৰাৰম্ভিক জীৱন
১৯০৩ চনত ব্ৰিটিছ ভাৰতৰ অন্তৰ্গত অবিভক্ত ধুবুৰী জিলাৰ কোকৰাঝাৰৰ দুন্ধুনিকটাৰ বড়ো পৰিয়ালত মদৰাম ব্ৰহ্মৰ জন্ম হৈছিল। তাৰপিছত তেওঁ প্ৰাৰম্ভিক শিক্ষা ধুবুৰীৰ চৰকাৰী হাইস্কুলত গ্ৰহণ কৰিছিল।
## কৰ্মজীৱন
১৯৩২ চনত তেওঁ দৰঙৰ হৰিসিং হাইস্কুলত প্ৰধান শিক্ষক হিচাপে কৰ্মজীৱনৰ পাতনি মেলিছিল। তাৰপিছত তেওঁ স্থানীয় প্ৰশাসনত যোগদান কৰিছিল। পিছলৈ তেওঁ ১৯৪৫ চনত খণ্ড উন্নয়ন বিষয়া হিচাপে নিযুক্তি লাভ কৰে। এই পদৱী লাভ কৰা মদৰাম ব্ৰহ্ম বড়ো সম্প্ৰদায়ৰ প্ৰথম গৰাকী ব্যক্তি।

## সাহিত্যিক কীৰ্তি
মদৰাম ব্ৰহ্ময়ে কেইবাটাও কবিতা, গীত, স্তুতিগীত আৰু নাটক ৰচনা কৰিছিল। তেওঁৰ প্ৰথম পুথি *বৰণি গুদি শিবছা আৰৱ আৰজ* বড়ো ভাষাত ৰচনা কৰা স্তুতিগীতৰ সংকলন। তেওঁৰ উল্লেখযোগ্য প্ৰকাশিত গ্ৰন্থ সমূহ হ'ল,
* *খান্থাই মেথাই* (কবিতা আৰু গীত - ১৯২৩)
* *বড়োনি গুদি শিবছা আৰৱ আৰজ* (বড়ো স্তুতিগীত আৰু প্ৰাৰ্থনা – ১৯২৬)
* *ৰায়মালি* (নাটক – ১৯২৬)
* *ডিমাপুৰ নৱগৰ বাইনাই* (ডিমাপুৰৰ পতন, নাটক)
* *চাডং বৈৰাগী* (নাটক)
* *ৰূপেশ্ৰী ৰাইঠাই খান্থাই* (ৰূপেশ্ৰী-পদ্য আৰু গদ্য, ১৯৮৮)
* *ফাংচেয়াও বিবাৰ বাৰনৱী* (এটা ডালত দুপাহ ফুল)
তেওঁৰ কিছুমান ৰচনা স্কুলীয়া পাঠ্যক্ৰমত অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হৈছে আৰু অসামৰিক পৰীক্ষাৰ বড়ো সাহিত্যৰ পাঠ্যক্ৰমটো তেওঁৰ ৰচনা সন্নিবিষ্ট কৰা হৈছে। ১৯৮৮ চনত ভাৰত চৰকাৰে সাহিত্য আৰু শিক্ষা জগতত তেওঁৰ অৱদানৰ স্বীকৃতি স্বৰূপে ভাৰতৰ চতুৰ্থ সৰ্বোচ্চ অসামৰিক সন্মান পদ্মশ্ৰী প্ৰদান কৰে।পদ্মশ্ৰী সন্মান লাভ কৰা মদৰাম ব্ৰহ্ম প্ৰথম গৰাকী বড়ো সম্প্ৰদায়ৰ ব্যক্তি।

## মৃত্যু
১৯৯০ চনৰ ৬ ছেপ্টেম্বৰ তাৰিখে ৮৭ বছৰ বয়সত কোকৰাঝাৰ জিলাৰ ৰূপনাথ ব্ৰহ্ম অসামৰিক চিকিৎসালয়ত মদৰাম ব্ৰহ্মৰ মৃত্যু হয়। বাক্সা জিলাৰ বনগাঁৱত অৱস্থিত *পদ্মশ্ৰী মদৰাম ব্ৰহ্ম মেছ স্কুল* তেওঁৰ নামেৰে ৰখা হৈছে।

## তথ্য উৎস

শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:বড়ো জনগোষ্ঠীৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় সাহিত্যিক
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় শিক্ষাবিদ
শ্ৰেণী:পদ্মশ্ৰী বঁটা বিজয়ী
শ্ৰেণী:ধুবুৰী জিলাৰ ব্যক্তি
বগেজাৰী গীত

**বগেজাৰী গীত** হৈছে পাতি ৰাভাসকলৰ মাজত প্ৰচলিত এক প্ৰকাৰৰ গীত। পুৰণি কামৰূপ জিলাৰ (বৰ্তমান দক্ষিণ কামৰূপ) ঔগুৰি, বামুনীগাওঁ, বকো, বনগাওঁ আৰু বগে ৰাজ্যত ৰচিত হৈছিল বগেজাৰী গীত।

## পৰিচয়
অসমীয়া সংস্কৃতি বাৰেৰহনীয়া। এই বাৰেৰহনীয়া অসমীয়া সংস্কৃতিৰ মূলতে বিভিন্ন জাতি-জনজাতিৰ অৱদান | এই বিভিন্ন জনজাতিৰে অন্যতম ৰাভাসকল | এই ৰাভাসকলৰে পাতি ৰাভাসকলৰ এক মূল্যৱান সম্পদ বগেজাৰী গীত। এই বগেজাৰী গীতসমূহ 'বহুৰঙী 'গীত বুলিও জনা যায়। এই বগেজাৰী বা বহুৰঙী গীতবিলাক পাতি ৰাভাসকলৰ মাজত প্ৰচলিত।

## উদ্ভৱ
বগেজাৰী গীতৰ উদ্ভৱ  সম্পৰ্কে সঠিক তথ্য পোৱা নাযায় যদিও বগেজাৰী গীতৰ উদ্ভৱ সম্পৰ্কত জনশ্ৰুতি বা কিম্বদন্তীৰ প্ৰচলন আছে। প্ৰচলিত কিম্বদন্তীৰ অনুসৰি গুৱাহাটীৰ পৰা দৰঙলৈ আহোঁতে ৩৭ নং ৰাষ্ট্ৰীয় ঘাইপথৰ কাষতে পূৰ্বতে 'বগে' নামৰ এখন ৰাজ্য আছিল। সেই ৰাজ্যৰ এগৰাকী ৰাজকন্যাৰ নাম আছিল জাৰী। বগে ৰাজ্যত জন্মা কাৰণে মানুহে বুলিছিল ‘বগেজাৰী’। এই বগে ৰাজকন্যাৰ বিবাহ হৈছিল পাঁচালী কবি মনকৰৰ সৈতে। পৰবৰ্তী সময়ত মনকৰে কোঁচ ৰাজ্যৰ ৰাজকবিৰ পদলাভ কৰাত সেই ৰাজ্যলৈ যাবলৈ ওলায়। কিন্তুু 'বগে ' নিজৰ ৰাজ্য এৰি সেই ৰাজ্যলৈ যাবলৈ অমান্তি হয়। পিচত মনকৰে 'বগে'ক এৰি থৈ কোঁচৰাজ্যলৈ গুচি যায়। এই বিচ্ছেদ সহিব নোৱাৰি বগেৰ মুখেৰে কিছুমান গীত সৃষ্টি হৈছিল আৰু পৰৱৰ্তী সময়ত এই গীতবোৰকে 'বগেজাৰী গীত' বুলি জনা যায়।

## বিষয়বস্তু
বগেজাৰী গীতৰ বিষয়বস্তু বিৰহাত্মক।

## বাদ্য
বগেজাৰী গীতত ঢোল, পেপা, ডুণ্ডৰী, থৰকা, খুটিতাল আদি বাদ্য সমূহ বজোৱা দেখিবলৈ পোৱা যায়।

## পৰিবেশন শৈলী
বগেজাৰী গীত এবিধ দলীয় পৰিৱেশ্য কলা। বগেজাৰী গীত পৰিবেশনত  মহিলাসকলেই প্ৰধান ভূমিকা গ্ৰহণ কৰে যদিও পুৰুষসকলেও অংশগ্ৰহণ কৰে। এই গীত নৃত্য পৰিবেশনৰ সময়ত মহিলাসকলৰ চুলি বন্ধা থাকে আৰু পুৰুষসকলে গেঞ্জী পিন্ধাৰ লগতে আঁঠুৰ ওপৰত গামোচা আৰু মূৰত গামোচাৰ পাগ মাৰে। 

## ৰচনাশৈলী
এই গীতৰ ৰচনাশৈলী ছন্দোময়, ভাবঘন আৰু প্ৰণয়াত্মক। গীতৰ সুৰ বিহুসুৰীয়া।

‘আকাশত তৰা নাই
জোন দেখ্ং পুৱা।
মনে চিতে নিমিলিলে
দেহা নকৰ্ং চুৱা।

সম্প্ৰতি এই বগেজাৰী গীতবোৰ পাতিৰাভাসকলৰ মাজতেই সীমাবদ্ধ হৈ নাথাকি অসমৰ বিভিন্ন জাতি তথা বাৰেবৰণীয়া স্ংস্কৃতিত স্থান পাবলৈ সক্ষম হৈছে। এই বগেজাৰী গীতবোৰ কেৱল বগেজাৰীয়েই যে ৰচনা কৰিছিল তেনে নহয়, হয়তো ইয়াৰ পিছতো বহুতো লোকেই এই বগেজাৰী গীত বোৰৰ ৰচনা কৰিছিল।

বগেজাৰী বাই অ’
তোৰে গিত খাং…

এই বগেজাৰী গীতসমূহে পাতিৰাভাসকলৰ ৰাভা সংস্কৃতিক এক অনন্য মাত্ৰা প্ৰদান কৰিছে। 

## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:অসমৰ সংস্কৃতি
ৰবীন্দ্ৰনাথ উপাধ্যায়

**ৰবীন্দ্ৰনাথ উপাধ্যায়** (১৯২৩–২০১০) এগৰাকী ভাৰতীয় গান্ধীবাদী সমাজ সেৱক। তেওঁ অসমৰ কুমাৰিকা গাঁৱৰ সামাজিক উন্নয়নৰ কাৰণে বেচৰকাৰী সংগঠন 'তামুলপুৰ আঞ্চলিক গ্ৰামদান সংঘ' প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল। ২০০৩ চনত তেওঁ সমাজসেৱাৰ যমুনালাল বাজাজ বঁটা লাভ কৰিছিল। ২০০০ চনত ভাৰত চৰকাৰে সমাজলৈ আগবঢ়োৱা তেওঁৰ অৱদানৰ স্বীকৃতি স্বৰূপে ভাৰতৰ চতুৰ্থ সৰ্বোচ্চ অসামৰিক সন্মান পদ্মশ্ৰী প্ৰদান কৰে।
## প্ৰাৰম্ভিক জীৱন
১৯২৩ চনত উত্তৰ প্ৰদেশৰ বাল্লীয়া জিলাত ৰবীন্দ্ৰনাথ উপাধ্যায়ৰ জন্ম হৈছিল। পিছলৈ তেওঁ বেনাৰছ হিন্দু বিশ্ববিদ্যালয়ত শিক্ষা গ্ৰহণ কৰিছিল। বিদ্যালয়ত পঢ়ি থাকোঁতে তেওঁ সুভাষ চন্দ্ৰ বসুৰ দ্বাৰা অনুপ্ৰাণিত হৈ ভাৰতৰ স্বাধীনতা আন্দোলনত জঁপিয়াই পৰিছিল। প্ৰথমে তেওঁ হিংসাত্মক কাৰ্যসূচীৰ লগত জড়িত আছিল যদিও পিছলৈ ১৯৪৮ চনত মহাত্মা গান্ধীৰ হত্যাৰ পিছত অহিংসাৰ পথত অগ্ৰসৰ হৈছিল।
## কৰ্মজীৱন
তেওঁ বিনোৱা ভাৱেৰ তেওঁৰ ভূদান আন্দোলনত যোগদান কৰিছিল আৰু১৯৫১ চনত গান্ধীবাদী সমাজ "শ্ৰম ভাৰতী"ত যোগদান কৰিছিল। ইয়াত তেওঁৰ লগত জয়প্ৰকাশ নাৰায়ণ, ধীৰেন্দ্ৰ নাথ মজুমদাৰ আৰু আচাৰ্য ৰামমূৰ্তিয়েও যোগদান কৰিছিল। ১৯৬২ চনত ভাৰত-চীনৰ যুদ্ধৰ পিছত তেওঁ শান্তি সৈনিক হিচাপে অসমৰ সীমান্ত অঞ্চললৈ গুচি আহে।

অসমত তেওঁ স্থানীয় শান্তি সেনাৰ মুৰব্বী অমলপ্ৰভা দাসৰ উপদেশ মৰ্মে তামুলপুৰ গাঁও বাছনি কৰে। তাত তেওঁ "তামুলপুৰ আঞ্চলিক গ্ৰামদান সংঘ" স্থাপন কৰে। এই সংঘয়ে তামুলপুৰ গাঁৱত 'গ্ৰামদ্যোগ'ৰ জৰিয়তে কুটীৰ শিল্প যেনে ৰেছম, খাদী, মৌ-পালন আৰু তেল উদ্যোগৰ প্ৰচাৰ আৰু প্ৰসাৰৰ বাবে যত্ন কৰিছিল। তেতিয়াৰ পৰা এই সংঘ খাদী গ্ৰামদ্যোগৰ কেন্দ্ৰ হিচাপে স্বীকৃতি লাভ কৰিছিল। তেওঁ নলবাৰী জিলাৰ কুমাৰিকা গাঁৱত 'শান্তি কেন্দ্ৰ' স্থাপন কৰিছিল। তেওঁ অসম আৰু অৰুণাচল প্ৰদেশত সমূহীয়া ভঁৰাল, কম খৰচী অনাময় ব্যৱস্থা, জৈৱগেছ উৎপাদন কেন্দ্ৰ, খোৱা পানীৰ ব্যৱস্থা আদি কামত নিয়োজিত আছিল। খৰাংজনিত অঞ্চলত সাহায্য বিতৰণৰ লগতো তেওঁ জড়িত আছিল।

খাদী আৰু গ্ৰামদ্যোগ পৰিষদৰ সহায়ত উপাধ্যায়ে নতুন শিপিনীৰ বাবে প্ৰশিক্ষণ কেন্দ্ৰ স্থাপন কৰিছিল। ইয়াৰ লগতে কুটীৰ শিল্পৰ বাবে সৰু-সুৰা আন্তঃগাঁথনি নিৰ্মাণ আৰু খেতিয়ক আৰু শিল্পীসকলক সঁজুলি বিতৰণ আৰু মৌবাহ বিতৰণ কাৰ্যৰ লগত জড়িত আছিল। কেন্দ্ৰীয় চৰকাৰে তামুলপুৰত অবৈধ ভাৱে বসবাস কৰা পূৰ্ববংগীয় শৰণাৰ্থী সমূহক উচ্ছেদ কৰাৰ বিৰুদ্ধে তেওঁ শান্তিপূৰ্ণ ভাবে সত্যাগ্ৰহৰ যোগেৰে প্ৰতিবাদ কৰিছিল। তেওঁৰ প্ৰতিবাদৰ বাবে চৰকাৰে এই সিদ্ধান্ত বাতিল কৰিছিল। ইয়াৰ ফলত তেওঁ বড়ো উগ্ৰপন্থীৰ ৰোষত পৰে আৰু শাৰীৰিক ভাবে অপদষ্ট হয়। ভাৰতৰ জৰুৰীকালীন অৱস্থাটো তেওঁ চৰকাৰৰ বিৰুদ্ধে প্ৰদিবাদত বহিছিল।
## ব্যক্তিগত জীৱন
ৰবীন্দ্ৰনাথ উপাধ্যায়ে শকুন্তলা দেৱীৰ লগত বিবাহপাশত আবদ্ধ হৈছিল। তেওঁলোক দুয়ো সমাজ সেৱাৰ লগত আজীৱন জড়িত আছিল। ২০১০ চনত ১২ এপ্ৰিল তাৰিখে গুৱাহাটীত ৮৭ বছৰ বয়সত তেওঁৰ মৃত্যু হয়।
## বঁটা আৰু সন্মান
২০০০ চনত ভাৰত চৰকাৰে সমাজলৈ আগবঢ়োৱা তেওঁৰ অৱদানৰ স্বীকৃতি স্বৰূপে ভাৰতৰ চতুৰ্থ সৰ্বোচ্চ অসামৰিক সন্মান পদ্মশ্ৰী প্ৰদান কৰে। ২০০৩ চনত তেওঁ যমুনালাল বাজাজ ফাউণ্ডেচনৰ সমাজসেৱাৰ যমুনালাল বাজাজ বঁটা লাভ কৰিছিল। ২০০৪ চনত তেওঁ 'উত্তৰ-পূৰ্বাঞ্চলৰ বন্ধু বঁটা' লাভ কৰিছিল। ২০০৬ চনত তেওঁ ভাৰত চৰকাৰৰ গৃহ মন্ত্ৰালয়ৰ অন্তৰ্গত ৰাষ্ট্ৰীয় সামাজিক শান্তি ফাউণ্ডেচনৰ 'ৰাষ্ট্ৰীয় সামাজিক শান্তি-সম্প্ৰীতি বঁটা' লাভ কৰিছিল। এই বঁটা তেওঁ ২০০৭ চনৰ ২৩ মে' তাৰিখে ভাৰতৰ ৰাষ্ট্ৰপতি এ পি জে আব্দুল কালামৰ পৰা গ্ৰহণ কৰিছিল।

## তথ্য উৎস

## বাহ্যিক সংযোগ
* 
* 
* 

শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:অসমৰ সমাজকৰ্মী
শ্ৰেণী:পদ্মশ্ৰী বঁটা বিজয়ী
ভৱানন্দ দত্ত

**ভৱানন্দ দত্ত** (১৯১৯-১৯৫৯) একাধাৰে গৱেষক, প্ৰৱক্তা আৰু সাহিত্য সমালোচক। নচিকেতা ছদ্মনামেৰে তেওঁ অসমীয়া কবিতা লিখিছিল আৰু বাটকটীয়া হিচাপে পৰিগণিত হৈছিল।

## জন্ম
তেখেতৰ জন্ম হয় ১৯১৯ চনৰ জুন মাহৰ ২ তাৰিখে যোৰহাটত। পিতৃৰ নাম সৰ্বানন্দ দত্ত আৰু মাতৃৰ নাম মনোমোহিনী দত্ত।

## শিক্ষা
১৯৩৬ চনত বজালী হাইস্কুলৰপৰা প্ৰথম বিভাগত প্ৰৱেশিকা পৰীক্ষাত উত্তীৰ্ণ। একেটা বছৰেত কটন কলেজৰ আই.এ শ্ৰেণীত নামভৰ্তি। ১৯৩৮ চনত কটন কলেজৰপৰা লজিকত লেটাৰ মাৰ্কসহ প্ৰথম বিভাগত আই.এ উত্তীৰ্ণ। ১৯৪০ চনত কটন কলেজৰপৰা দৰ্শনত অনাৰ্ছ লৈ প্ৰথম শ্ৰেণীৰ প্ৰথম স্থান অধিকাৰ কৰি স্নাতক ডিগ্ৰী অৰ্জন আৰু কলিকতা বিশ্ববিদ্যালয়ৰ স্নাতকোত্তৰ শ্ৰেণীত
নামভৰ্তি কৰে। তেখেতে ১৯৪২ চনত স্বাধীনতা আন্দোলনত অংশগ্ৰহণ কৰাৰ বাবে এম.এ চূড়ান্ত পৰীক্ষা দিয়াৰপৰা বিৰত থাকে। ১৯৪৪ চনত কলিকতা বিশ্ববিদ্যালয়ৰপৰা দৰ্শনত প্ৰথম শ্ৰেণীৰ এম.এ. ডিগ্ৰী লাভ কৰে। একে বছৰতে ৰঘুনাথ চৌধাৰী সম্পাদিত জয়ন্তী আলোচনীত নচিকেতা নামত কবিতা লিখি আধুনিক অসমীয়া কবিতাৰ বাটকটীয়া হিচাপে বিশেষ পৰিচিতি লাভ কৰে।

## কৰ্ম আৰু সামাজিক জীৱন
১৯৪৪ চনত কলিকতা বিশ্ববিদ্যালয়ৰপৰা দৰ্শনত প্ৰথম শ্ৰেণীৰ এম.এ. ডিগ্ৰী লাভ কৰি নলবাৰী কলেজত দৰ্শনৰ প্ৰবক্তা হিচাপে যোগদান। ১৯৪৬ চনত তেখেতে ভাৰত চৰকাৰৰ মেধা বৃত্তি লাভ কৰে। পুনৰ ১৯৪৭ লণ্ডন বিশ্ববিদ্যালয়ত শিশু মনস্তত্ত্বত গৱেষণা আৰম্ভ কৰে। ১৯৪৮ কমিউনিষ্ট দেশ চেকশ্ল’ভেকিয়াৰ প্ৰাগ চহৰত ইউনেস্কই পতা এখন আলোচনাচক্ৰত ভাগ ল'বলৈ যোৱাৰ অভিযোগত স্বদেশলৈ উভতি আহিবলৈ ভাৰত চৰকাৰৰ কঠোৰ নিৰ্দেশ তেখেতলৈ আহে। ১৯৪৯ চনত গৱেষণাৰ কাম আধৰুৱাকৈ এৰি অসমলৈ প্ৰত্যাৱৰ্তন কৰে। দৰ্শনৰ ছাত্ৰী আৰু পাছত অধ্যাপক পদত অধিষ্ঠিত হোৱা নীলিমা হাজৰিকাৰ সৈতে তেখেতৰ বিবাহ হয়। তেখেত কটন কলেজত দৰ্শনৰ প্ৰবক্তা হিচাপে যোগদান আৰু কিছুদিন এইকলেজত শিক্ষকতা কৰাৰ পাছত গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ দৰ্শন বিভাগত প্ৰবক্তা হিচাপে নিযুক্ত হয়। ১৯৫২ চনত নিৰ্দলীয় প্ৰাৰ্থী হিচাপে লোকসভাৰ নিৰ্বাচনত প্ৰতিদ্বন্দ্বিতা কৰি পৰাজিত হয় আৰু ১৯৫৭ চনত ভাৰতীয় কমিউনিষ্ট পাৰ্টিৰ প্ৰাৰ্থী হিচাপে পুনৰবাৰ লোকসভাৰ নিৰ্বাচনত বৰপেটা সমষ্টিৰপৰা প্ৰতিদ্বন্দ্বিতা কৰি পৰাজিত হয়। ১৯৫৯ চনত কেন্সাৰ ৰোগত তিনিবছৰ কাল আক্ৰান্ত হৈ থাকি আগষ্ট মাহৰ তিনি তাৰিখে তেখেতে শেষ নিঃশ্বাস ত্যাগ কৰে।

## গ্ৰন্থৰাজি
*ফিলছফি ইন ইণ্ডিয়া* ভবানন্দ দত্তৰ জীৱনকালত প্ৰকাশিত একমাত্ৰ গ্ৰন্থ। বাকীকেইখন মৰণোত্তৰভাৱে প্ৰকাশিত।
### সমালোচনা
*ৰবীন্দ্ৰ প্ৰতিভা, ১৯৬০
*অসমীয়া কবিতাৰ কাহিনী, ১৯৬৯
*অসমৰ জাতীয় সমস্যাৰ বিৱৰ্তন, ১৯৮৭

### দৰ্শন
*ফিলছফি এণ্ড ইণ্ডিয়া, ১৯৫৯
*দৃষ্টি আৰু দৰ্শন, ১৯৬৩
কমিউনিষ্ট মেনিফেষ্টোৰ অসমীয়া অনুবাদ

## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:অসমীয়া সাহিত্যিক
শ্ৰেণী:অসমৰ পাব্লিক ডমেইনৰ অন্তৰ্ভুক্ত লিখক