open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
মলিনা দেৱী

**মলিনা দেৱী** (; ১৯১৭- ১৩ আগষ্ট ১৯৭৭) থিয়েটাৰ আৰু চলচ্চিত্ৰৰ এগৰাকী বঙালী অভিনেত্ৰী আছিল। অভিনেত্ৰী হিচাপে তেওঁ বহু ধৰণৰ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছিল, পিছলৈ সঘনাই মাতৃস্থানীয় চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছিল। বিশেষকৈ ঊনবিংশ শতিকাৰ ৰামকৃষ্ণ পৰমহংসৰ পৃষ্ঠপোষক ৰাণী ৰাসমণিৰ ভূমিকাত দীৰ্ঘদিন মঞ্চ আৰু চলচ্চিত্ৰত অভিনয় কৰিছে। তেওঁ মূলতঃ বঙালী আৰু হিন্দী ভাষাৰ চলচ্চিত্ৰত অভিনয় কৰিছে। 

## প্ৰাৰম্ভিক জীৱন
১৯১৬ অথবা ১৯১৭ চনত কলকাতাত মলিনা দেৱীৰ জন্ম হয়। তেওঁৰ প্ৰকৃত নাম আছিল মলিনমালা। 
## কৰ্মজীৱন
অপৰেশ চন্দ্ৰ মুখোপাধ্যায়ৰ অধীনত প্ৰশিক্ষাৰ্থী হিচাপে কৰ্মজীৱনৰ আৰম্ভ কৰিছিল মলিনা দেৱীয়ে। ৮ বছৰ বয়সত এখন নিৰ্বাক ছবি যোগে চলচ্চিত্ৰ জগতত তেওঁৰ অভিষেক ঘটে। ইয়াৰ পিছত ১৯২০ চনত বঙালী থিয়েটাৰত পৌৰাণিক আৰু ঐতিহাসিক নাটকত নৃত্যশিল্পী হিচাপে কাম কৰে। পিছলৈ মাজেমাজে সৰু ল'ৰাৰ ভূমিকাতো অভিনয় কৰিছিল। যেনে *জাহাংগীৰ* নাটকত (১৯২৯) তেওঁ দাৰাৰ ভূমিকা লৈছিল। পিছলৈ তেওঁ নায়িকাৰ ভূমিকাত অভিনয় কৰিবলৈ লয়। হিন্দী ছবিতো তেওঁ কিছুমান স্মৰণীয় চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছে। তেওঁ যিকোনো চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছিল, আনকি প্ৰাৰম্ভিক সময়চোৱাত ভেম্পো কৰিছিল; যেনে প্ৰমথেশ বৰুৱাৰ *ৰজত জয়ন্তী*ত।

১৯৫৪ চনত তেওঁ *পুৰাণ ভগত* ছবিৰ যোগে এক বিশিষ্ট স্থান লাভ কৰিবলৈ সক্ষম হয়। ১৯৫৫ চনত তেওঁ ৰাণী ৰাসমণি ছবিত নাম ভূমিকাত অভিনয় কৰে। তেওঁ কলকাতা ভিত্তিক নাট্যদল ‘এম জি এণ্টাৰপ্ৰাইজ’ৰো পৰিচালনা কৰিছিল। মলিনাই ‘ৰঙ্গনা থিয়েটাৰ’ত মুখ্য শিল্পী হিচাপে কাম কৰিছিল। তেওঁ ৰেডিঅ’ত গায়িকা হিচাপে কণ্ঠদান কৰাৰ উপৰিও বংগৰ মহিলা শিল্পীৰ কল্যাণৰ হকে কাম কৰা সংস্থা ‘মহিলা শিল্পী মহল’ গঠনত অৰিহণা যোগাইছিল। নাটকৰ ক্ষেত্ৰত আগবঢ়োৱা অৱদানৰ বাবে তেওঁ ১৯৭৫ চনত সংগীত নাটক একাডেমী বঁটা লাভ কৰে।

মলিনা দেৱী আৰু অভিনেতা গুৰুদাস বেনাৰ্জীয়ে একেলগে নিজা ভ্ৰাম্যমান থিয়েটাৰ দল এম জি এণ্টাৰপ্ৰাইজৰ পৰিচালনা কৰিছিল। এই থিয়েটাৰ দলতো ভক্তিমূলক নাটকৰ বাণিজ্যিক প্ৰযোজনাত বিশেষভাবে সিদ্ধহস্ত আছিল, য'ত বেনাৰ্জীয়ে ৰামকৃষ্ণ পৰমহংস আৰু অন্যান্য ঐশ্বৰিক পুৰুষৰ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছিল।

১৯৭৭ চনৰ ১৩ আগষ্টত কলকাতাত মলিনা দেৱীৰ মৃত্যু হয়।
## সঁহাৰি
সুশীল মুখাৰ্জীৰ মতে, ১৯৪৮ চনৰ পৰা বহু মঞ্চ আৰু চলচ্চিত্ৰত মলিনা দেৱী আৰু গুৰুদাস বেনাৰ্জীয়ে একেলগে ৰাণী ৰাসমণি আৰু ৰামকৃষ্ণ দেৱৰ চৰিত্ৰত অভিনয়ত যোগেদি "প্ৰতিটো দৰ্শনীতে দৰ্শকক সংগলৈ আনিব পাৰিছে।"

১৯৬৬ চনত ‘দ্য ইলাষ্ট্ৰেটেড উইকলি অৱ ইণ্ডিয়া’ই দিল্লীত ১৯৬৫-৬৬ চনৰ নাট্য ঋতুৰ সমীক্ষাত মলিনা দেৱীৰ দলটোৰ অভিনয়ৰ কথা এনেকৈ উল্লেখ কৰিছে..

## তথ্যসূত্ৰ

## বাহ্যিক সংযোগ
* 
* Molina Devi at CITWF
শ্ৰেণী:সংগীত নাটক একাডেমী বঁটা বিজয়ী
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় মঞ্চ অভিনেত্ৰী
শ্ৰেণী:বঙালী চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেত্ৰী
শ্ৰেণী:হিন্দী চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেত্ৰী
শ্ৰেণী:পশ্চিমবঙ্গৰ ব্যক্তি
উজৰা বাট

**উজৰা বাট** (; জন্ম: **মুমতাজ**; ২২ মে’ ১৯১৭- ৩১ মে’ ২০১০) ভাৰতীয় উপমহাদেশৰ এগৰাকী নাট্য ব্যক্তিত্ব। ১৯৬৪ চনত তেওঁ পাকিস্তানলৈ গুছি যায়। ভাৰততে বাস কৰা তেওঁৰ ভনীয়েক জোহৰা ছেহগলে উজৰা পাকিস্তানলৈ গুছি যোৱা কথাটো অলপো ভাল পোৱা নাছিল। 

১৯৩৭ চনৰ পৰা আৰম্ভ কৰি সামাজিক বাধা নেওচি তেওঁ আৰু ভনীয়েক জোহৰাই উদয় শংকৰৰ বেলে কোম্পানীত অভিনেত্ৰী আৰু নৃত্যশিল্পী হিচাপে যোগদান কৰে আৰু ইউৰোপ আৰু আমেৰিকা ভ্ৰমণ কৰে। দ্বিতীয় বিশ্বযুদ্ধৰ অন্ত পৰাত যেতিয়া ভ্ৰমণৰ অন্ত পৰাত তেওঁ ভাৰতীয় গণনাট্য সংঘত যোগদান কৰে। ১৯৪০ আৰু ১৯৫০ৰ দশকটোত তেওঁ পৃথ্বী থিয়েটাৰৰ মূল মহিলা শিল্পী আছিল।
## প্ৰাৰম্ভিক জীৱন
উত্তৰ প্ৰদেশৰ ৰামপুৰৰ উজৰা মুমতাজ নামেৰে তেওঁৰ জন্ম হৈছিল। দেউতাৰ নাম আছিল মুমতাজুল্লা খান আৰু মাকৰ নাম নাটিকুৱা বেগম। তেওঁলোক আছিল ৰোহিল্লা পাথান সম্প্ৰদায়ৰ। 
## কৰ্মজীৱন
১৯৩৭ চনত উদয় শংকৰৰ বেলে কোম্পানীত মঞ্চ জীৱন আৰম্ভ কৰে আৰু ১৯৪০ আৰু ৫০ দশকত পৃথ্বী থিয়েটাৰৰ শীৰ্ষৰ মহিলা শিল্পী হিচাপে কাম কৰে।

উদয় শংকৰৰ বেলে দলত নৃত্যশিল্পী হিচাপে যোগদান কৰাৰ লগতে ১৯৪৪ চনত অভিনেত্ৰী হিচাপে ভাৰতীয় গণনাট্য সংঘলৈ যোৱাৰ পূৰ্বে নৃত্যৰ শিক্ষাও দিছিল। ইয়াত খাজা আহমদ আব্বাছে তেওঁক *জুবেদা* নাটকৰ মুখ্য চৰিত্ৰৰ বাবে বাচনি কৰিছিল। পৃথ্বীৰাজ কাপুৰে তেওঁৰ অভিনয়ত আপ্লুত হৈ তেওঁক নিজৰ মুখ্য নায়িকা হিচাপে বাছি লয় আৰু ভনীয়েক জোহৰাইও তেওঁৰ লগত যোগ দিয়ে। আগন্তুক বছৰবোৰত পৃথ্বী থিয়েটাৰৰ প্ৰডাকচনত পৃথ্বীৰাজ কাপুৰৰ বিপৰীতে মূল  চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছিল। ১৯৪৪ চনত *শকুন্তলা*ত তেওঁ নায়িকাৰ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰে। *কিষাণ*তো তেওঁ মুখ্য নাৰী চৰিত্ৰত অভিনয় কৰে, যিখন নাটক সমগ্ৰ ভাৰতৰ ১০০খন চহৰ-নগৰত মঞ্চস্থ হৈছিল। উজৰা বাট পৃথ্বী থিয়েটাৰৰ কলা পৰিচালক আছিল আৰু ১৯৬০ চনলৈকে, বন্ধ নোহোৱালৈকে তেওঁ পৃথ্বী থিয়েটাৰতে কাম কৰিছিল।

১৯৬৪ চনত স্বামী হামিদ বাটৰ সৈতে পাকিস্তানলৈ প্ৰব্ৰজন কৰে। ৰাৱালপিণ্ডিত নৃত্য দল গঠন কৰি সময়ে সময়ে মঞ্চ আৰু টেলিভিছনত অভিনয় কৰিছিল। তাৰোপৰি তেওঁ পাকিস্তান নেচনেল কাউন্সিল অৱ দ্য আৰ্টছলৈও সেৱা আগবঢ়াইছিল।

পিছলৈ লাহোৰলৈ গুচি আহি ১৯৮৫ চনৰ অক্টোবৰ মাহত আজোকা থিয়েটাৰত যোগদান কৰে। তেওঁৰ উদ্বোধনী দলীয় অভিনয় আছিল *চাক চক্কৰ* আৰু তাৰ পিছত তেওঁ *বাৰী*, *দুখ দৰিয়া*, *তাকে দা তামাছা*, *তলিস্মতি তাতা*, *তিচৰী দস্তক*, *কালী ঘটা*, *অঁধুৰী* আৰু *সুৰক গুলাবান দা মৌচম* নাটত অভিনয় কৰে। তেওঁ দলটোৰ নেতৃত্ব বহন কৰিছিল। ১৯৯৩ চনত ভগ্নী জোহৰা ছেহগলৰ সৈতে আইক থি নানীত অভিনয় কৰি চল্লিশ বছৰৰ বিৰতিৰ পিছত পুনৰ অভিনয় আৰম্ভ কৰে। তেওঁলোকে মুখ্য চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছিল আৰু অভিনেতা-অভিনেত্ৰীসকলৰ ভিতৰত আছিল তেওঁলোকৰ নাতিনী ছামিয়া মুমতাজ আৰু ভতিজী ছালিমা ৰাজা। ২০০৩ চনত লাহোৰত উন্মোচন কৰা এই নাটকখনে ভাৰত, পাকিস্তান আৰু ব্ৰিটেইন ভ্ৰমণ কৰে। লগতে ২০০৪ চনত পৃথ্বী থিয়েটাৰতো মঞ্চস্থ কৰা হয়। উজৰাক ১৯৯৪ চনত উৰ্দু নাটকৰ শিতানত সংগীত নাটক একাডেমী বঁটা প্ৰদান কৰা হয়; অনুশীলনকাৰী শিল্পীসকলক প্ৰদান কৰা এইটো ভাৰতৰ সৰ্বোচ্চ স্বীকৃতি।

তেওঁৰ শেষ মঞ্চ অভিনয় আছিল ২০০৮ চনত। পাকিস্তানৰ লাহোৰত ৯৩ বছৰ বয়সত তেওঁৰ মৃত্যু হয়।
## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:সংগীত নাটক একাডেমী বঁটা বিজয়ী
শ্ৰেণী:পাকিস্তানৰ অভিনেত্ৰী
শ্ৰেণী:পাকিস্তানৰ ব্যক্তি
আফগানিস্তানৰ নাৰী

**আফগানিস্তানত নাৰী**ৰ ()অধিকাৰ সময়বিশেষে সলনি হৈ আহিছে। ১৯২০ চনত ৰজা আমানুল্লাহ খানে দেশত আধুনিকীকৰণৰ প্ৰচেষ্টা চলোৱাৰ পিছত ১৯৬৪ চনৰ সংবিধানৰ অধীনত মহিলাসকলে আনুষ্ঠানিকভাৱে সমতা লাভ কৰে। কিন্তু নবৈৰ দশকত আফগান গৃহযুদ্ধৰ সময়ত মুজাহিদীন আৰু তালিবানৰ দৰে বিভিন্ন অস্থায়ী শাসকৰ জৰিয়তে এই অধিকাৰ কাঢ়ি লোৱা হৈছিল। প্ৰথম তালিবান শাসনৰ সময়ত (১৯৯৬–২০০১) মহিলাসকলৰ স্বাধীনতা আছিল নগণ্য। বিশেষকৈ নাগৰিক স্বাধীনতাৰ ক্ষেত্ৰত ইয়াৰ অভাৱ বাৰুকৈয়ে দৃশ্যমান হৈছিল। আমেৰিকাত ৯/১১ আক্ৰমণৰ পিছত যেতিয়া তালিবানক ক্ষমতাৰ পৰা আঁতৰাই দিয়া হয়, তেতিয়া *ইছলামিক ৰিপাব্লিক অৱ আফগানিস্তান*ৰ অধীনত মহিলাৰ অধিকাৰ ক্ৰমান্বয়ে উন্নত হয়।২০০৪ চনৰ সংবিধানৰ অধীনত মহিলাসকল আইনগতভাৱে পুৰুষৰ সমকক্ষ আছিল।

২০২১ চনৰ আগষ্ট মাহত তালিবানে আফগানিস্তান দখল কৰাৰ পিছত তালিবানে প্ৰথম অৱস্থাত বিশ্ববিদ্যালয়ৰ শ্ৰেণীকোঠাসমূহক লিংগৰ হিচাপত পৃথক কৰিছিল, যেতিয়ালৈকে তেওঁলোকে “ইছলামিক মান অনুসৰণ কৰে”।কিন্তু ২০২১ চনৰ ছেপ্টেম্বৰ মাহত পুনৰ বেছিভাগ কিশোৰীক মাধ্যমিক বিদ্যালয়লৈ ঘূৰি আহিবলৈ বাধা প্ৰদান কৰা হয়, আৰু স্বাস্থ্য তথা শিক্ষাৰ বাহিৰৰ বেছিভাগ খণ্ডতে মহিলাসকলক কাম কৰাত বাধা দিয়া হয়। মহিলাসকলক ৰাজহুৱা স্থানত মুখ ঢকা আৱৰণ পিন্ধিবলৈ নিৰ্দেশ দিয়া হৈছিল, আৰু ঘনিষ্ঠ পুৰুষ-আত্মীয় অবিহনে ৭০ কিলোমিটাৰতকৈ অধিক (৪০ মাইল) যাত্ৰা কৰাত বাধা দিয়া হৈছিল। ২০২২ চনৰ ডিচেম্বৰ মাহত তালিবান চৰকাৰে আফগানিস্তানত মহিলাসকলৰ বাবে বিশ্ববিদ্যালয়ৰ শিক্ষা আৰু প্ৰাথমিক শিক্ষাও নিষিদ্ধ কৰে, যাৰ বাবে আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় পৰ্যায়ত তেওঁলোক সমালোচিত আৰু নিন্দিত হয়।

২০২২ চনৰ জুলাই মাহত তালিবানৰ নেতা হিবাতুল্লাহ আখুণ্ডজাডাই তালিবানৰ মানৱ অধিকাৰৰ নিষেধাজ্ঞাৰ সন্দৰ্ভত আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় সম্প্ৰদায়ৰ সমালোচনা আৰু দাবীক তীব্ৰভাৱে বিৰোধ কৰি "ইছলামিক ব্যৱস্থা"ৰ শাসন ব্যৱস্থাৰ সম্পৰ্কে উত্থাপিত হোৱা সকলোধৰণৰ আলোচনা বা আপোচ নাকচ কৰিছিল।
right|thumb|পশ্চিম আফগানৰ হেৰাট চহৰৰ হেৰাট বিশ্ববিদ্যালয়ত ইণ্টাৰনেট ব্যৱহাৰ কৰা ছাত্ৰী।
যোৱা দশকত আফগানিস্তানত শিক্ষাৰ উন্নতি ক্ৰমান্বয়ে হৈছে যদিও ইয়াক আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় মানদণ্ডলৈ আনিবলৈ আৰু বহুখিনি কৰিবলগীয়া আছে। আফগানিস্তানত মহিলাৰ সাক্ষৰতাৰ হাৰ মাত্ৰ ২৪.২%। দেশখনত ছাত্ৰ-ছাত্ৰীৰ সংখ্যা প্ৰায় নবৈ লাখ। ইয়াৰে প্ৰায় ৬০% পুৰুষ আৰু ৪০% মহিলা। দেশৰ বিভিন্ন বিশ্ববিদ্যালয়ত ১ লাখ ৭৪ হাজাৰৰো অধিক ছাত্ৰ-ছাত্ৰীয়ে নামভৰ্তি কৰিছে। ইয়াৰে প্ৰায় ২১% মহিলা।
right|thumb|সমংগন প্ৰদেশৰ মহিলা বিদ্যালয়ৰ ছাত্ৰী (২০০৬)
১৯৪৭ চনত কাবুল বিশ্ববিদ্যালয় ছোৱালীৰ বাবে মুকলি কৰা হয়। ১৯৭৩ চনলৈকে সমগ্ৰ আফগানিস্তানৰ বিদ্যালয়ত ছাত্ৰীৰ সংখ্যা প্ৰায় ১ লাখ ৫০ হাজাৰ হৈছিলগৈ। দুৰ্ভাগ্যজনকভাৱে কম বয়সতে বিবাহপাশত আবদ্ধ হোৱাৰ ফলত ড্ৰপ আউটৰ হাৰ অধিক হ’ল যদিও এসময়ত কেৱল পুৰুষৰ বাবে বুলি গণ্য কৰা বৃত্তিত অধিক সংখ্যক ছোৱালীয়ে ক্ৰমাৎ প্ৰৱেশ কৰিবলৈ ধৰিলে।

আফগানিস্তানত বিবাহ সাধাৰণতে ইছলাম আৰু আফগানিস্তানৰ সংস্কৃতি অনুসৰি হয়। আফগানিস্তানত বিবাহৰ আইনী বয়স ১৬ বছৰ। আফগানসকলে ধৰ্মীয় সম্প্ৰদায়, জাতি, জনজাতীয় সংগঠনৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি ইজনে সিজনক বিয়া কৰায়। চুন্নী পষ্টুন আৰু ছিয়া হাজাৰাৰ বিবাহ দেখা পোৱাটো বিৰল। ইয়াৰ সমাজখন পিতৃতান্ত্ৰিক য'ত সাধাৰণতে বিশ্বাস কৰা হয় যে বয়সস্থ পুৰুষসকলহে নিজৰ পৰিয়ালৰ বাবে সিদ্ধান্ত লোৱাৰ অধিকাৰী। এজন পুৰুষে পত্নীৰ চুক্তিৰ প্ৰয়োজন নোহোৱাকৈয়ে বিবাহ বিচ্ছেদ কৰিব পাৰে। কিন্তু ইয়াৰ বিপৰীত নহয়।

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:দেশভেদে নাৰী
জোহৰা ছেহগল

**জোহৰা ছেহগল** (; জন্ম: **চাহিবজাদী জোহৰা মুমতাজুল্লা খান বেগম**; ২৭ এপ্ৰিল ১৯১২ – ১০ জুলাই ২০১৪) এগৰাকী ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী, নৃত্যশিল্পী আৰু নৃত্য পৰিচালক আছিল। সমসাময়িক নৃত্য দলৰ সদস্য হিচাপে নিজৰ কৰ্মজীৱন আৰম্ভ কৰি ১৯৪০ চনৰ পৰা অভিনয়লৈ পৰিৱৰ্তিত হয়। ছয় দশকৰো অধিক সময়ৰ কৰ্মজীৱনত ছেহগলে কেইবাখনো ব্ৰিটিছ ছবি, টেলিভিছন শ্ব’ আৰু বলীউডৰ প্ৰডাকচনত অভিনয় কৰিছিল। 

ছেহগলৰ উল্লেখযোগ্য ছবিসমূহ হ’ল * [[নীচা নগৰ]]*, *অফচৰ* (১৯৪৬),*ভাজী অন দ্য বিচ্ছ* (১৯৯২),*দ্য মিষ্টিক মেছ্যুৰ* (২০০১),*বেণ্ড ইট লাইক বেকহাম* (২০০২),*দিল ছে* (১৯৯৮),*ছায়া* (২০০৩),*বীৰজাৰা* (২০০৪)*ছাৱৰিয়া* আৰু *চিনী কম* (২০০৭); উল্লেখযোগ্য টিভি ধাৰাবাহিক- *দ্য জুৱেল ইন দ্য ক্ৰাউন* (১৯৮৪),*তণ্ডুৰী নাইটছ* (১৯৮৫–৮৭) আৰু *আম্মা এণ্ড ফেমিলি* (১৯৯৬)। ৯০ বছৰ বয়সত ছেহগলে ২০০২ চনত মুক্তিপ্ৰাপ্ত ছবি *চলো ইছক্ লড়ায়ে*ত মুখ্য চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছিল। ভাৰতীয় নাট্য জগতত ‘প্ৰবীন শ্ৰদ্ধেয় নাৰী’ বুলি গণ্য কৰা ছেহগলে ১৪ বছৰ ধৰি ভাৰতীয় গণনাট্য সংঘ (IPTA) আৰু পৃথ্বীৰাজ কাপুৰৰ পৃথ্বী থিয়েটাৰত অভিনয় কৰিছিল।

১৯৬৩ চনত ছেহগলক উৰ্দু নাট শাখাত সংগীত নাটক একাডেমী বঁটা, ১৯৯৮ চনত কলা শাখাত পদ্মশ্ৰী আৰু ২০০১ চনত কালিদাস সন্মানেৰে সন্মানিত কৰা হয়। ২০০৪ চনত সংগীত নাটক একাডেমীয়ে তেওঁক আজীৱন সাফল্যৰ বাবে সৰ্বোচ্চ বঁটা, সংগীত নাটক একাডেমী ফেল'শ্বিপ প্ৰদান কৰে। . ২০১০ চনত ভাৰতৰ দ্বিতীয় সৰ্বোচ্চ অসামৰিক সন্মান পদ্ম বিভূষণ বঁটা লাভ কৰে। ২০১৪ চনৰ ১০ জুলাইত হৃদযন্ত্ৰৰ ক্ৰিয়া বন্ধ হৈ নতুন দিল্লীৰ এখন চিকিৎসালয়ত তেওঁৰ মৃত্যু হয়।
## প্ৰাৰম্ভিক জীৱন
১৯১২ চনৰ ২৭ এপ্ৰিলত ব্ৰিটিছ ভাৰতৰ সংযুক্ত প্ৰদেশৰ চাহাৰানপুৰত মুমতাজুল্লাহ খান আৰু নাটিকুৱা বেগমৰ ঘৰত জোহৰাই জন্মগ্ৰহণ কৰিছিল। তেওঁৰ জন্মৰ নাম আছিল জোহৰা বেগম মুমতাজুল্লাহ খান। বৰ্তমানৰ উত্তৰাখণ্ডৰ অন্তৰ্গত চক্ৰতা নামৰ ঠাইত এটা মুছলমান পৰিয়ালত ডাঙৰ-দীঘল হোৱা জোহৰা সাতটা সন্তানৰ ভিতৰত তৃতীয় আছিল। আন কেইজনৰ নাম জাকুল্লাহ, হাজৰাহ, ইক্ৰামুল্লা, উজৰা (উজৰা বাট), আমিনা আৰু চাবৰা। ছেহগালে নিজকে এগৰাকী টমবয় বুলি বৰ্ণনা কৰিছে, যিয়ে গছ বগাই আৰু বাহিৰৰ খেল ধেমালী কৰি ভাল পাইছিল। এবছৰ বয়সত গ্ল'ক'মাত আক্ৰান্ত হোৱাৰ বাবে তেওঁ বাওঁ চকুৰ দৃষ্টিশক্তি হেৰুৱাই পেলাইছিল।

## ব্যক্তিগত জীৱন
পিতৃৰ কিছু অনিচ্ছা সত্ত্বেও ছেহগলে হিন্দুধৰ্মী কামেশ্বৰ ছেহগলৰ সৈতে বিবাহপাশত আবদ্ধ হয়। ১৯৪২ চনৰ ১৪ আগষ্টত এই বিবাহ অনুষ্ঠিত হয়; জৱাহৰলাল নেহৰুৱে বিয়াৰ অভ্যৰ্থনাত উপস্থিত থকাৰ কথা আছিল যদিও গান্ধীৰ ভাৰত ত্যাগ আন্দোলনক সমৰ্থন কৰাৰ বাবে দুদিনমান আগত নেহৰুক গ্ৰেপ্তাৰ কৰা হৈছিল।

ছেহগলৰ দুটা সন্তান আছিল; কিৰণ ছেহগল আৰু পবন ছেহগল। কিৰণ এগৰাকী অডিচি নৃত্যশিল্পী আৰু পৱনে বিশ্ব স্বাস্থ্য সংস্থাৰ বাবে কাম কৰে। কিৰণ ছেহগলে ২০১২ চনত প্ৰকাশ পোৱা মাকৰ জীৱনী *জোহৰা ছেহগল: ফেটী* লিখিছিল।
## জনপ্ৰিয় স্বীকৃতি
২০২০ চনৰ ২৯ ছেপ্তেম্বৰত ১৯৪৬ চনৰ একে দিনত কান আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ মহোৎসৱত মুক্তি পোৱা নীচা নগৰ ছবিখনৰ বাৰ্ষিকী গুগলে এটা ডুডলৰ যোগে উদযাপন কৰে। ডুডলৰ সৈতে সংলগ্ন লেখাটোত কোৱা হৈছিল যে, 

## তথ্যসূত্ৰ

## বাহ্যিক সংযোগ

* 
* 
* Obituary of Zohra Sehgal&nbsp; —A jewel in the crown of Indian Performing Art.
* Zohra Segal Filmography at New York Times
* Zohra Sehgal Performing Art .
* Zohra Sehgal uncut: Of love, acting & Bloody Mary CNN IBN

শ্ৰেণী:পদ্মবিভূষণ বঁটা বিজয়ী
শ্ৰেণী:পদ্মশ্ৰী বঁটা বিজয়ী
শ্ৰেণী:সংগীত নাটক একাডেমী বঁটা বিজয়ী
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় মঞ্চ অভিনেত্ৰী
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় নৃত্যশিল্পী
শ্ৰেণী:হিন্দী চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেত্ৰী
শ্ৰেণী:উত্তৰ প্ৰদেশৰ ব্যক্তি
সত্যা

**সত্যা** () মাধবদেৱৰ শিষ্য হৰিহৰ আতাৰ পত্নী৷ কম বয়সতে বিয়া হোৱা সত্যাই জীৱনত নানা দুখ-কষ্ট সহিবলগীয়া হৈছিল৷ 
## হৰিহৰৰ সৈতে বিবাহ
কোচৰজা লক্ষীনাৰায়ণৰ পৃষ্ঠপোষকতাত থকাকালত ৰজাই মাধবদেৱক উদাসীন ভকতসকলে সংসাৰ ধৰ্ম পালন কৰি বিয়া হ’ব লাগে বুলি মত প্ৰকাশ কৰাত মাধবদেৱে তেওঁৰ শিষ্য হৰিহৰ আতা, জনাৰ্দন আতৈ আৰু মুকুন্দ আতৈক বিয়া কৰাবলৈ কয়৷ হৰিহৰে সজ ছোৱালী চাই দিলে বিয়া হ’বলৈ সন্মত হয়৷ সেইমতে লক্ষীনাৰায়ণৰ মাতৃ আইধায়ে তেওঁৰ বাবে কেইবাঠাইতো ছোৱালী চাই শেষত সত্য বৰদলৈৰ কন্যা সত্যাক হৰিহৰলৈ ঠিক কৰে৷ মায়াত আবদ্ধ হৈ পৰে বুলি কেইবাজনী সুন্দৰী কন্যা নাকচ কৰা বাবে সুন্দৰী সত্যাক আইধায়ে “ফেদেলী’’ বুলি কোৱাইছিল৷ হৰিহৰ সন্মত হোৱাত আইধায়ে ছকুৰি টকাৰ অলংকাৰ গঢ়াই বিয়া দিয়ে৷
## হৰিহৰৰ সৈতে সংসাৰ
বিয়াৰ পিছতেই হৰিহৰে পত্নীক কৈছিল, বিয়া কৰালোঁ হয়, কিন্তু মোৰ তিনিটি বাক্য মানি নচলিলে এৰি দিয়া হ’ব৷ হৰিহৰৰ তিনিটি বাক্য আছিল, পৰপুৰুষৰ মুখ চাব নোৱাৰে, পৰৰ বস্তু গ্ৰহণ কৰিব বা খাব নোৱাৰে আৰু ভৰি দেখাকৈ মেখেলা দাঙিব নোৱাৰে৷  সত্যা সুন্দৰী আছিল৷ আ-অলংকাৰ পিন্ধিলে সত্যাৰ ৰূপ পাৰ্বতীৰ সমান হৈছিল কিন্তু হৰিহৰে তেওঁক “কাণী’’ বুলিহে মাতিছিল আৰু এই লৈ সত্যা বা আইধাইৰ আপত্তি আছিল৷ হৰিহৰে তেওঁলোকৰ আপত্তি মনা নাছিল৷
## সত্যাৰ অপৰাধ
বিয়াৰ পিছত সত্যাই অসাৱধানবশতঃ হৰিহৰে দিয়া ’বচন’ ভংগ কৰিছিল৷ এদিন ঘৰৰ আগেৰে ঢোলে-দগৰে বিয়াৰ সমদল এটা পাৰ হৈ যাওঁতে সত্যাই বেৰৰ ফাঁকেৰে জুমি চাইছিল৷ হৰিহৰে দিয়া প্ৰথম বচন ভংগ হ’ল৷ ইয়াৰ কিছুদিন পিছত এবাৰ সত্যা পেহীয়েকৰ ঘৰলৈ গৈছিল৷ যাওঁতে বাটত এটা সুঁতি পাৰ হ’ব লাগে৷ উভতি অহা সত্যাক হৰিহৰে সুধিলে, “কাণী, পানী কিমান আছিল?’’ সত্যাই আঁঠুলৈকে আছিল বুলি ক’লে৷ তই মোৰ বাক্য মনা নাই, সুঁতি পাৰ হ’লি কিন্তু কাপোৰ তিতা নাই, তাৰমানে তই কাপোৰ দাঙিছিলি৷ দ্বিতীয়বাৰলৈ ক্ষমা কৰিলোঁ৷ তৃতীয়বাৰ মোৰ বচন ভংগ কৰিলে তোক এৰি দিম বুলি হৰিহৰে খং কৰিলে৷ তাৰপিছত ব’হাগৰ বিহুত সত্যা মাকৰ ঘৰলৈ গৈ মাকৰ কথা পেলাব নোৱাৰি জলপান খালে৷ হৰিহৰে গৈ দেখি ককৰ্থনা কৰিলে, আৰু লগে লগে তেওঁৰ তিনিওটা বচন ভংগ কৰা বুলি সত্যাক তাতেই ত্যাগ কৰি গুচি আহিল৷ 
## শেষ পৰিণতি
স্বামীয়ে এৰি থৈ অহা সত্যাক খুৰাক সত্যধৰ বৰদলৈয়ে আনি হৰিহৰৰ ঘৰ পোৱালেও তেওঁ সত্যাক ঘৰ সুমাবলৈ নিদি এজন অচিনাকী মানুহৰ হাতত দান কৰিলে৷ মানুহজনে সত্যাক লৈ গৈ ৰাতি এটা ঘৰত থাকিবলৈ লৈ সত্যাৰ গুণৰ বলত তেওঁৰ শৰীৰ চুব নোৱাৰি আচৰিত হৈ পিছদিনা পুৱা তেওঁ সত্যাক হৰিহৰক ওভোতাই দি গ’ল৷ কিন্তু হৰিহৰে ঘৰ সোমাব নিদি ঘৰৰ বাহিৰতে চালি এখন দি দিনত ’নখেৰে ধান ফালি যি চাউল উলিয়ায়’ সেই চাউলকে সিজাই খাই স্বামীক “গুৰুবোধে’’ ভাবিবলৈ পৰামৰ্শ দিলে৷ এনেদৰে কিছুকাল থাকি সত্যাৰ মৃত্যু হ’ল৷ সত্যাৰ মৃত্যুৰ পিছত সত্যাৰ গহণা আৰু কাপোৰ-কানি নৈত পেলাই দি হৰিহৰ সেই ঠাইৰ পৰা গুচি গ’ল৷
## তথ্য সূত্ৰ

শ্ৰেণী:অসমৰ নাৰী
শ্ৰেণী:নৱবৈষ্ণৱ ধৰ্ম
শ্ৰেণী:মহাপুৰুষীয়া ধৰ্মৰ অনুগামী
গ্ৰীচৰ নাৰী

গ্ৰীচৰ প্ৰাচীন আৰু আধুনিক নাৰীৰ মৰ্যাদা আৰু বৈশিষ্ট্য গ্ৰীচৰ ইতিহাসত ঘটা পৰিঘটনাৰ পৰাই বিকশিত হৈছিল। মাইকেল স্কটৰ মতে "প্ৰাচীন গ্ৰীচত মহিলাৰ উত্থান" (History Today) প্ৰবন্ধত "মহিলাৰ স্থান" আৰু প্ৰাচীন গ্ৰীচত তেওঁলোকৰ কৃতিত্বৰ বিষয়ে থুচিডাইডে এই উদ্ধৃতিটোত সৰ্বোত্তম বৰ্ণনা কৰিছে: যে "সৰ্বাধিক গৌৰৱ [মহিলাৰ বাবে।" ] পুৰুষৰ মাজত প্ৰশংসাত হওক বা দোষাৰোপতেই হওক, ইয়াৰ বিষয়ে কমকৈ ক'ব পাৰি।"  কিন্তু বিংশ শতিকাৰ আৰম্ভণিতে গ্ৰীক মহিলাৰ মৰ্যাদা চাৰ্জ আৰু অধিক উন্নতিৰ সন্মুখীন হৈছে। ১৯৫২ চনত তেওঁলোকে ভোটাধিকাৰ লাভ কৰে, যাৰ ফলত তেওঁলোকে ব্যৱসায়িক প্ৰতিষ্ঠান আৰু গ্ৰীচ চৰকাৰত উপাৰ্জনৰ স্থান আৰু চাকৰিৰ পদবী লাভ কৰে; আৰু তেওঁলোকে বিবাহিত হোৱাৰ পিছতো সম্পত্তিৰ উত্তৰাধিকাৰীত্বৰ অধিকাৰ বজাই ৰাখিবলৈ সক্ষম হৈছিল।

প্ৰাচীন গ্ৰীচত এথেন্সৰ মহিলাসকলে পুৰুষৰ আস্থা গঢ়ি তুলি নিজৰ আইনী অক্ষমতাৰ ক্ষতিপূৰণ দিছিল। তেওঁলোকে এই কামটো কৰিব তেওঁলোকৰ ঘনিষ্ঠ মিত্ৰসকলক কাৰ্যকৰী কৰি, মৰমলগা সম্পৰ্ক সৃষ্টি কৰি। ব্যক্তিজনৰ মূল্যত প্ৰাচীন গ্ৰীচৰ কেইবাগৰাকীও মহিলাই নিজৰ ব্যক্তিগত জীৱন আৰু ৰাজহুৱা জীৱনত সংগ্ৰাম কৰিছিল, আমাৰ দৃষ্টিকোণৰ পৰা পাৰমাণৱিক, পিতৃতান্ত্ৰিক অইকোছ (ঘৰ)ৰ ওপৰত গুৰুত্ব দিয়া হৈছে। ঘৰত গৰিষ্ঠসংখ্যক মহিলাৰ প্ৰায় কোনো ক্ষমতা নাছিল, সদায় ঘৰৰ মানুহজনক উত্তৰ দিছিল, আলহী শেষ হোৱাৰ সময়ত মহিলাসকলে প্ৰায়ে লুকাই আছিল। মহিলাসকলক প্ৰায়ে ওপৰৰ মহলালৈ নিযুক্ত কৰা হৈছিল, বিশেষকৈ ৰাস্তাৰ দুৱাৰৰ পৰা আঁতৰি থাকিবলৈ আৰু অৰ্ধৰাজহুৱা স্থানৰ পৰা আঁতৰি থাকিবলৈ য'ত কাইৰিয়াছ (মাষ্টৰে) তেওঁৰ বন্ধুসকলক মনোৰঞ্জন দিব।

ঘৰখন ৰক্ষণাবেক্ষণ কৰা, ফোয়াৰা ঘৰৰ পৰা পানী অনা, বিত্তীয় সাহায্য সংগঠিত কৰাত সহায় কৰা আৰু পৰিয়ালৰ বাবে কাপোৰ-কানি বোৱা আদিও মহিলাৰ দায়িত্ব আছিল। সৰু বয়সৰ পৰাই সাত বছৰ বয়সৰ পৰাই ছোৱালীক এথেন্সৰ অন্যতম বিখ্যাত বস্ত্ৰশিল্প, এক্ৰ’পলিছত এথেনাৰ পবিত্ৰ মূৰ্তিৰ বাবে পেপলছ (ৰব) বোৱাৰ আৰম্ভণিৰ দায়িত্ব অৰ্পণ কৰা হৈছিল। এইটো আছিল এটা বিশৃংখল, অতি আৰ্হিযুক্ত কাপোৰ, যাৰ ডিজাইনত পৰম্পৰাগতভাৱে দেৱতা আৰু দৈত্যৰ মাজত যুদ্ধ অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হৈছিল। ইয়াক সম্পূৰ্ণ কৰিবলৈ ন মাহ সময় লাগিছিল আৰু ইয়াৰ সৃষ্টিত বহু মহিলাই অংশগ্ৰহণ কৰিছিল। এথেন্সৰ মহিলা আৰু সৰু ছোৱালীবোৰে বেছিভাগ সময় কেঁচামালৰ পৰা বস্ত্ৰ নিৰ্মাণৰ কামত নিয়োজিত কৰিছিল, এই সামগ্ৰীসমূহ সাধাৰণতে উলৰ আছিল।ইস্কোমাচোছে চক্ৰেটিছৰ আগত দাবী কৰিছিল যে তেওঁ নিজৰ চৈধ্য বছৰীয়া পত্নীক ঘৰলৈ লৈ আহিছিল, তেওঁৰ ঊলৰ সৈতে কাম কৰা, কাপোৰ বনোৱা আৰু মহিলা দাসীসকলে কৰা কাটিব পৰা কামৰ তদাৰক কৰাৰ অতি ক্ষমতা আছিল। 

## তথ্যসূত্ৰ
কেনিয়াৰ নাৰী

১৮৮৮ চনৰ পৰা ১৯৬৩ চনলৈকে কেনিয়া ব্ৰিটিছৰ উপনিৱেশ আছিল। ঔপনিৱেশিক শাসনৰ আগতে সন্তানৰ লালন-পালনৰ পৰা আৰম্ভ কৰি খেতিপথাৰ আৰু বজাৰত কাম কৰালৈকে কেনিয়াৰ মহিলাসকলে গুৰুত্বপূৰ্ণ ভূমিকা পালন কৰিছিল। ঔপনিৱেশিক শাসনৰ অধীনত অৰ্থনৈতিক ব্যৱস্থাৰ বাবে নাৰী ক্ৰমান্বয়ে গুৰুত্বহীন হৈ পৰিল আৰু অতি সোনকালেই তেওঁলোকৰ ক্ষমতা তথা প্ৰভাৱ ৰাজহুৱা ক্ষেত্ৰৰ পৰা ম্লান হৈ পৰিল। ইয়াৰ পিছতো মেকাটিলিলি ৱা মেন্জা আৰু মাউ মাউ বিদ্ৰোহৰ অংশ হিচাপে থকা মুথোনি ৱা কিৰিমাকে ধৰি কিছুমান মহিলাই স্বাধীনতাৰ প্ৰচাৰৰ সময়ত পুৰুষৰ সৈতে যুঁজিছিল আৰু তেওঁলোকৰ অৱদানৰ বাবে দেশৰ দীৰ্ঘ ইতিহাসত স্বীকৃতি লাভ কৰিছিল।

১৯৬৩ চনত কেনিয়াই স্বাধীনতা লাভ কৰাৰ পিছতো মহিলাসকলে যৌনতাবাদৰ সৈতে জড়িত সমস্যাৰ সন্মুখীন হৈছে আৰু কম সংখ্যক যুৱতীৰ বাহিৰে শিক্ষাৰ দৰে খণ্ডত বহু সুযোগ দিয়া হোৱা নাই। মহিলাসকলে এতিয়াও বহু সমস্যাৰ সন্মুখীন হয়। যেনেঃ বাল্যবিবাহ, ব্যৱস্থাগত বিবাহ, মহিলাৰ যৌনাংগ বিকৃত কৰা, এইডছ মহামাৰী আৰু শিক্ষাৰ অভাৱ। কেনিয়াত মহিলাৰ দুৰ্দশা অন্তহীন যদিও শেহতীয়াকৈ আলোচনা, নীতি ৰূপায়ণ, প্ৰতিনিধিত্ব আদিৰ পৰা আৰম্ভ কৰি বিভিন্ন পৰ্যায়ত দেশখনত আৰ্থিক, সামাজিক আৰু অৰ্থনৈতিক অন্তৰ্ভুক্তিৰ উন্নতি অব্যাহত আছে।

কেনিয়াত ২০১০ চনৰ সংবিধানত লিংগ নিয়ম থকাৰ পিছতো মহিলাসকলে চৰকাৰত সিদ্ধান্ত গ্ৰহণৰ ভূমিকা লাভ কৰাৰ সুযোগ কমকৈ পাইছে। এই ক্ষেত্ৰত কেনিয়া পিছ পৰি আছে যদিও কেনিয়াৰ সংসদত কেইগৰাকীমান প্ৰভাৱশালী মহিলাই স্থান লাভ কৰিছে।

২০১৪ চনৰ মাৰ্চ মাহত কেনিয়াৰ সংসদে পুৰুষক একাধিক পত্নীক বিয়া কৰাব পৰাকৈ এখন বিধেয়ক গৃহীত কৰে। কেনিয়াৰ গ্ৰাম্য সম্প্ৰদায়ৰ লগতে দেশখনৰ মুছলমান সম্প্ৰদায়ৰ মাজতো বহুবিবাহ সাধাৰণ।

২০১৪ চনৰ প্ৰস্তাৱিত বহুবিবাহ বিধেয়কখনে প্ৰথমতে পত্নীক নতুন কইনাৰ সৈতে স্বামীৰ বিবাহক ভেটো দিয়াৰ অধিকাৰ প্ৰদান কৰিছিল যদিও সংসদৰ পুৰুষ সদস্যসকলে ৰাজনৈতিক বিভাজন অতিক্ৰম কৰি এই দফাটো বাদ দিয়া এটা পাঠ্যলৈ পৰ্যবসিত কৰিছিল। বিধেয়কখন গৃহীত হোৱাৰ লগে লগে ক্ষুব্ধ মহিলা সদস্যসকলে বহুবিবাহ আইনখনৰ বিৰুদ্ধে গভীৰ নিশা প্ৰতিবাদ সাব্যস্ত কৰে।

কেনিয়াৰ মহিলাসকলৰ সম্পত্তিৰ মালিকীস্বত্ব আৰু উত্তৰাধিকাৰীত্বৰ অধিকাৰক ৰীতি-নীতি, আইন, আৰু চৰকাৰী বিষয়াৰ দৰে ব্যক্তিৰ দ্বাৰা প্ৰত্যাহ্বান, ভাবুকি আৰু দমন কৰা হয়। জাতি আৰু ব্যক্তিগত পৰিয়ালৰ বহু নেতাই নাৰীক মাটি পৰিচালনা কৰাত অযোগ্য বুলি বিবেচনা কৰে। ইয়াৰ এটা পাৰ্শ্বক্ৰিয়া এইটোৱেই যেঃ আফ্ৰিকাত কৃষি শ্ৰমিক শক্তিৰ ৭০–৯০ শতাংশ মহিলাই গঠন কৰে। অৰ্থাৎ তেওঁলোকে ইতিমধ্যে বেছিভাগ মাটি পৰিচালনা কৰে, কিন্তু কোনেও মাটিৰ মালিক হ’ব নোৱাৰে। ইয়াৰ উপৰি আফ্ৰিকান মহিলাসকলে কৃষি সম্প্ৰসাৰণ সেৱাৰ প্ৰায় ৭% আৰু ক্ষুদ্ৰ কৃষকৰ বাবে ১০% ঋণ লাভ কৰে।

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:দেশভেদে নাৰী
ভূৰাগাঁও

**ভূৰাগাঁও** () হৈছে ভাৰতৰ অসম ৰাজ্যৰ এখন চহৰৰ নাম। এই চহৰখন মৰিগাঁও জিলাত অৱস্থিত। ই ব্ৰহ্মপুত্ৰৰ দক্ষিণ পাৰত অৱস্থিত। ২০১১ চনৰ লোকপিয়লৰ তথ্য অনুসৰি, এই চহৰখন ১,০৬,১৪০জন লোকৰ বসতিস্থল।

## ভূৰাগাঁও নামৰ উৎপত্তি
ভূৰাগাঁও নামটো অসমীয়া *ভূৰ* শব্দৰ পৰা উদ্ভৱ হৈছে, যাৰ অৰ্থ হৈছে কাঠ, কলৰ গছ, বাঁহ বা নলৰ দৰে উত্তাল সামগ্ৰীৰে নিৰ্মিত সমতল ভাসমান গঠন আৰু গাওঁ শব্দৰ অৰ্থ গ্ৰাম বা চহৰ। পুৰণিকালত থলুৱা লোকে এই ভূৰ পৰিবহণৰ মাধ্যম হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰিবলৈ লোৱা বাবে পিছলৈ এই ঠাইখন ভূৰাগাঁও নামেৰে পৰিচিত হ’ল।

চন্দ্ৰকান্ত অভিধানৰ মতে *ভূৰ* মানে হৈছে পানীত উটাই নিবলৈ বা নাঁওৰ দৰে ব্যৱহাৰ কৰিবলৈ একে লগে বন্ধা ভালেমান বাঁহ, কাঠ, কল-গছ আদি। ভূৰ, মূলতঃ অসমত পুখুৰী, মীনপালন, নদী পাৰ হ’বলৈ বা বানপানীৰ পৰিস্থিতিত ব্যৱহাৰ কৰা হয়।

আনহাতে, ভূৰাগাঁও অঞ্চলৰ বৰ্ষীয়ান শিক্ষাবিদ সকলে কব বিচাৰে যে **ভূৰাগাঁও** নামটো অসমীয়া শব্দ **ভূৰা** ৰ পৰা আহিছে, যাৰ অৰ্থ হৈছে ধানৰ বাকলি, তুঁহ। অতীজত ইয়াতে প্ৰচুৰ পৰিমাণে ধান খেতি হোৱালৈ লক্ষ্য কৰি ঠাইখনৰ নামৰ উৎপত্তি লগত সম্পৰ্কিত বুলি ক'ব পাৰি।

## ভৌগোলিক তথ্য
ভূৰাগাঁও ভাৰতৰ অসম ৰাজ্যৰ মৰিগাঁও জিলাৰ মৰিগাঁৱৰ লাহৰীঘাট তহচিলৰ এখন গাঁও। জিলা সদৰ মৰিগাঁৱৰ পৰা ২১ কিলোমিটাৰ উত্তৰে অৱস্থিত। গাওঁখন ব্ৰহ্মপুত্ৰ নদীৰ পাৰত অৱস্থিত।

মৰিগাঁও আৰু শোণিতপুৰ জিলাৰ সীমান্তত ভূৰাগাঁও। তাৰ উত্তৰে শোণিতপুৰ জিলা ঢেকীয়াজুলি। ইয়াৰ উপৰিও ই আন এখন জিলা নগাঁৱৰ সীমান্তত।

## ইতিহাস
মায়ং ৰাজ্যৰ ৰাজবংশাৱলীত উল্লেখ থকা তথ্য অনুসৰি এই ৰাজ্যৰ ২৩তম ৰজা শিৱ সিংহৰ ৰাজত্বকালত (১৭৭৯-৮৮খী:) ৰামজয় সিংহ নামৰ ৰাজকুমাৰ এজনে বৰ্তমানৰ ভূৰাগাঁৱৰ ওচৰৰ পাভকাটি নামৰ ঠাইখনত আহি অন্য এখন কছাৰী ৰাজ্য প্ৰতিষ্ঠা কৰে। এই ৰাজ্যখন সময়ত ইয়াৰ উত্তৰৰ ব্ৰ্ক্ষপুত্ৰৰ পাৰলৈকে বিস্তাৰ লাভ কৰিছিল। 

এই পাভকাটি ৰাজ্যৰপৰাই কিছু লোকে গৈ ধিং-ৰাইদঙীয়া অঞ্চলত বসবাস কৰিছিলগৈ। বাৰিষাৰ প্ৰবল বানপানীৰ সময়ত পোহনীয়া গৰু মহ ছাগলী আদি ওখ অঞ্চলটোত ৰাখিবলৈ অহা এই গৰখীয়াসকলে সময়ত প্ৰতিষ্ঠা কৰা এই ন ৰাজ্যখনক গৰখীয়া ৰাজ্য বুলি এই অঞ্চলৰ পূৰ্বৰ বাসিন্দাসকলে নামকৰন কৰিছিল বাবে এই ৰাজ্যৰ গৰখীয়া ৰাজ্য বুলি কোৱা হয়।
## অৰ্থনীতি
অৰ্থনীতিৰ ফালৰ পৰা ভূৰাগাঁও মূলতঃ এখন কৃষি প্ৰধান চহৰ। অঞ্চলটোৰ উৰ্বৰ মাটি আৰু অনুকূল জলবায়ুৰ বাবে ইয়াক ধান, পাট, চাহ আদি শস্যৰ খেতিৰ বাবে উপযোগী। এই চহৰখনত হস্ততাঁত আৰু হস্তশিল্পকে ধৰি কেইবাটাও ক্ষুদ্ৰ-উদ্যোগ আছে।

বিশ্বৰ অন্যতম বৃহৎ নদী ব্ৰহ্মপুত্ৰ নদী ভূৰাগাঁৱৰ মাজেৰে বৈ গৈ চহৰখনৰ জনসাধাৰণৰ বাবে জীৱিকাৰ উৎসৰ সৃষ্টি কৰিছে। এই নদীখন সামগ্ৰী আৰু মানুহৰ বাবেও এক গুৰুত্বপূৰ্ণ যাতায়ত পথ।

## ৰাজনীতি
ভূৰাগাওঁ মৰিগাঁও বিধানসভা সমষ্টিৰ অন্তৰ্গত। পূৰ্বতে ই অসম বিধানসভাৰ লাহৰিঘাট সমষ্টিৰ অন্তৰ্গত আছিল।

ভাৰতৰ নিম্ন সদন অৰ্থাৎ লোকসভাত ই নগাঁও (লোকসভা সমষ্টি)ৰ অংশ। প্ৰদ্যুৎ বৰদলৈ বৰ্তমান নগাঁও সংসদীয় সমষ্টিৰ সাংসদ।

## লগতে চাওক
*মৰিগাঁও জিলা
*ভূৰাগাঁও-খাৰুপেটিয়া দলং
*শংকৰদেৱ শিশু বিদ্যা নিকেতন, ভূৰাগাঁও
*ভূৰাগাঁও মহাবিদ্যালয়

## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:অসমৰ গাঁও
শ্ৰেণী:মৰিগাঁও জিলা
কমলাদেৱী চট্টোপাধ্যায়

**কমলাদেৱী চট্টোপাধ্যায়** (; ৩ এপ্ৰিল ১৯০৩ – ২৯ অক্টোবৰ ১৯৮৮) 
এগৰাকী ভাৰতীয় সমাজ সংস্কাৰক, লেখক আৰু স্বাধীনতা কৰ্মী আছিল। ভাৰতৰ স্বাধীনতা আন্দোলনলৈ আগবঢ়োৱা অৱদানৰ বাবে; স্বাধীন ভাৰতত দেশীয় হস্তশিল্প, হস্ততাঁত, আৰু থিয়েটাৰ নৱজাগৰণৰ চালিকা শক্তি হোৱাৰ বাবে আৰু ভাৰতীয় মহিলাসকলৰ আৰ্থ-সামাজিক মান উন্নীত কৰাৰ ক্ষেত্ৰত পথপ্ৰদৰ্শকৰ ভূমিকাৰ বাবে তেওঁক আটাইকতকৈ বেছি স্মৰণ কৰা হয়। তেওঁ নিৰ্বাচনত অৱতীৰ্ণ হোৱা প্ৰথম ভাৰতীয় মহিলা, যদিও তেওঁ মাদ্ৰাছ সমষ্টিৰ পাৰ নিৰ্বাচন খেলি পৰাস্ত হৈছিল।

তেওঁৰ দৃষ্টিভংগীৰ বাবেই আজি ভাৰতত ৰাষ্ট্ৰীয় নাট্য বিদ্যালয়, সংগীত নাটক একাডেমী, চেণ্ট্ৰেল কটেজ ইণ্ডাষ্ট্ৰীজ এম্প’ৰিয়াম, ক্ৰাফ্টছ কাউন্সিল অফ ইণ্ডিয়া আদি কেইবাটাও সাংস্কৃতিক অনুষ্ঠান গঢ় লৈ উঠিছে। ভাৰতীয় জনসাধাৰণৰ সামাজিক আৰু অৰ্থনৈতিক উত্থানত হস্তশিল্প আৰু সমবায় তৃণমূল পৰ্যায়ৰ আন্দোলনে যি উল্লেখযোগ্য ভূমিকা পালন কৰিছে, সেই ক্ষেত্ৰতো কমলাদেৱীৰ গুৰুত্ব আছে। এই উদ্দেশ্য সাধনত তেওঁ স্বাধীনতাৰ আগতে আৰু পিছতো কিছুমান শক্তিকেন্দ্ৰৰ পৰা প্ৰবল বিৰোধৰ সন্মুখীন হৈছিল। 

১৯৭৪ চনত তেওঁ ভাৰতৰ সংগীত নাটক একাডেমীয়ে প্ৰদান কৰা সৰ্বোচ্চ সন্মান সংগীত নাটক একাডেমী ফেল'শ্বিপ লাভ কৰে।[1] ভাৰত চৰকাৰে দ্বাৰা ক্ৰমে ১৯৫৫ আৰু ১৯৮৭ চনত তেওঁক পদ্মভূষণ আৰু পদ্মবিভূষণ বঁটা প্ৰদান কৰে। হস্ততাঁত খণ্ডৰ কামৰ বাবে *হাতকৰ্ঘা মা* নামেৰে পৰিচিত।
## প্ৰাৰম্ভিক জীৱন
১৯০৩ চনৰ ৩ এপ্ৰিলত মাংগালোৰত কমলাদেৱীয়ে জন্মগ্ৰহণ কৰে। তেওঁ পিতৃ-মাতৃৰ চতুৰ্থ আৰু কনিষ্ঠ কন্যা। তেওঁৰ পিতৃৰ নাম আছিল অনন্ত্যয়া ধাৰেশ্বৰ আৰু মাতৃৰ নাম গিৰিজাবাই। কমলদেৱী আছিল এগৰাকী ব্যতিক্ৰমী ছাত্ৰী আৰু সৰুৰে পৰাই দৃঢ়প্ৰতিজ্ঞ আৰু সাহসী আছিল। তেওঁৰ পিতৃ-মাতৃৰ মহাদেৱ গোবিন্দ ৰানাডে, গোপাল কৃষ্ণ গোখলেকে ধৰি বহু বিশিষ্ট স্বাধীনতা সংগ্ৰামী আৰু বুদ্ধিজীৱী আৰু ৰামবাই ৰানাডে আৰু এনি বেছাণ্টৰ দৰে মহিলা নেত্ৰীৰ সৈতে বন্ধুত্ব আছিল; যাৰ বাবে যুৱতী কমলাদেৱীক স্বদেশী জাতীয়তাবাদী আন্দোলনৰ প্ৰতি উৎসাহী কৰি তুলিছিল।

## বৈবাহিক জীৱন
১৯১৭ চনত ১৪ বছৰ বয়সত কমলাদেৱী চট্টোপাধ্যায়ৰ বিবাহ হয় যদিও বিয়াৰ দুবছৰ পিছত বিধৱা হয়।[2] তাৰ পিছত চেন্নাইৰ কুইন মেৰী কলেজত পঢ়া-শুনা আৰম্ভ কৰে। তাতে কমলাদেৱীয়ে সৰোজিনী নাইডুৰ কনিষ্ঠ ভগ্নী তথা ভাৰতীয় কমিউনিষ্ট পাৰ্টিৰ নেত্ৰী সুহাসিনী চেটাৰ্জীক লগ পায়। সুহাসিনী কমলাদেৱীৰ সহপাঠী আছিল, যিয়ে পিছত কমলাদেৱীক তেওঁৰ প্ৰতিভাৱান ভাতৃ হৰিন্দ্ৰনাথ চট্টোপাধ্যায়ৰ লগত চিনাকি কৰাই দিয়ে। হৰিন্দ্ৰনাথ আছিল এজন কবি-নাট্যকাৰ-অভিনেতা। অৱশেষত কমলাদেৱীৰ বয়স বিশ বছৰ হলত, হৰিন্দ্ৰনাথ চেটাৰ্জীৰ সৈতে বিবাহপাশত আবদ্ধ হয়। অৱশ্যে তেওঁলোক বহু সমস্যাৰ সন্মুখীন হ’বলগীয়া হয়। পিছৰ বছৰত তেওঁলোকৰ একমাত্ৰ পুত্ৰ ৰামৰ জন্ম হয়। বিয়াৰ কিছুদিন পিছতে হৰিন্দ্ৰনাথে লণ্ডনলৈ যায় আৰু কেইমাহমান পিছত কমলদেৱীয়েও তেওঁক সংগ দিয়ে। তাত তেওঁ লণ্ডন বিশ্ববিদ্যালয়ৰ বেডফোৰ্ড কলেজত নামভৰ্তি কৰে আৰু সমাজবিজ্ঞানত ডিপ্লোমা লাভ কৰে।
## স্বাধীনতা আন্দোলনৰ আহ্বান
লণ্ডনত থকাৰ সময়তে কমলাদেৱীয়ে ১৯২৩ চনত মহাত্মা গান্ধীৰ অসহযোগ আন্দোলনৰ বিষয়ে জানিব পাৰি লগে লগে ভাৰতলৈ উভতি আহি দেশ সেৱাৰ বাবে প্ৰতিষ্ঠা হোৱা সংগঠন সেৱা দলত যোগদান কৰে।

১৯২৬ চনত সৰ্বভাৰতীয় মহিলা সন্মিলন (AIWC)ৰ প্ৰতিষ্ঠাপক মাৰ্গাৰেট ই কেচিনছক লগ পাই মাদ্ৰাছ প্ৰাদেশিক বিধানসভাত অংশগ্ৰহণৰ বাবে অনুপ্ৰাণিত হয়। নিৰ্বাচনত তেওঁ মাথো ৫৫টা ভোটৰ ব্যৱধানত পৰাস্ত হয়।
## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:পদ্মবিভূষণ বঁটা বিজয়ী
শ্ৰেণী:পদ্মভূষণ বঁটা বিজয়ী
শ্ৰেণী:সংগীত নাটক একাডেমী ফেলোশ্বিপ প্ৰাপক
শ্ৰেণী:ৰমন মেগছেছে বঁটা বিজয়ী
শ্ৰেণী:সমাজকৰ্মী
শ্ৰেণী:বিংশ শতিকাৰ ভাৰতীয় মহিলা বিজ্ঞানী
ফুলমনি দাসী ধৰ্ষণ গোচৰ

**ফুলমনি দাসী ধৰ্ষণ গোচৰ** ()  ১৮৮৯ চনত এজনী ১০ বছৰীয়া ছোৱালীৰ মৃত্যুৰ ঘটনাৰ সৈতে জড়িত। ফুলমণি দাসী নামৰ ছোৱালী এজনীৰ সৈতে বাল্যবিবাহ আৰু তাৰপিছত বৈবাহিক ধৰ্ষণৰ ফলত তেওঁ মৃত্যু হৈছিল। ১৮৯০ চনত ফুলমণি গোচৰত  ছোৱালীজনীৰ স্বামীক দোষী সাব্যস্ত কৰা হয় আৰু তাৰ ফলস্বৰূপে ধৰ্ষণ আৰু বাল্যবিবাহৰ সৈতে জড়িত ভাৰতৰ বহুতো প্ৰচলিত আইনত সংস্কাৰ সাধনৰ পথ মুকলি হয়।  ফুলমণি দাসী নামৰ নামৰ ছোৱালীজনীৰ সৈতে হোৱা বলপূৰ্বক সংগমত প্ৰচুৰ ৰক্তক্ষৰণ হৈছিল আৰু যিটো ছোৱালীজনীৰ মৃত্যুৰ কাৰণ আছিল। সেই সময়ত তেওঁৰ স্বামীৰ বয়স ত্ৰিশ  বুলি অনুমান কৰা হৈছে (সঠিক বয়স অজ্ঞাত)। 

## ঘটনাক্ৰম
ফুলমনি দাসী নামৰ এগৰাকী দহ বছৰীয়া বঙালী ছোৱালীৰ হৰি মোহন মাইতি নামৰ ত্ৰিশ বছৰীয়া এজন যুৱকৰ সৈতে বিবাহ হৈছিল। দুয়োৰে মাজত বয়সৰ পাৰ্থক্য প্ৰায় বিশ বছৰ হোৱা সত্ত্বেও হৰি মোহনৰ সন্মতি সাপেক্ষে এই বাল্য বিবাহ সংঘটিত হয়। তাৰপিছত বলপূৰ্বক বৈবাহিক ধৰ্ষণৰ ফলত ফুলমণিৰ মৃত্যু হয়। যদিও মৰণোত্তৰ পৰীক্ষাৰ প্ৰতিবেদনত আঘাতপ্ৰাপ্ত যোনী মৃত্যুৰ কাৰণ হিচাপে স্পষ্টভাৱে উল্লেখ কৰা হৈছিল, পিছলৈ স্বামীক ধৰ্ষণৰ অভিযোগৰ পৰা মুক্ত কৰা হৈছিল; কাৰণ সেই সময়ত প্ৰচলিত ধৰ্ষণৰ আইনসমূহে বৈবাহিক ধৰ্ষণক শাস্তিমূলক আইনৰ পৰিসৰৰ পৰা বাদ দিছিল। গোচৰটোৱে ব্যাপক চৰ্চা লাভ কৰিছিল। পৰৱৰ্তী সময়ত এই গোচৰটোৱে ধৰ্ষণৰ সৈতে জড়িত ভাৰতীয় দণ্ড বিধিৰ কেইবাটাও সংস্কাৰ সাধনত বিশেষ ভূমিকা লৈছিল।
## বিচাৰ
১৮৯০ চনৰ ৬ জুলাইত  কলিকতা ছেচন আদালতত এই গোচৰৰ বিচাৰ চলে। ছোৱালীজনীৰ মাকে স্বামীৰ বিৰুদ্ধে সাক্ষ্য দিছিল।[5] হৰি মোহন মাইতিক ভাৰতীয় দণ্ডবিধিৰ ৩৩৮ নং ধাৰাত “আনৰ জীৱন বা ব্যক্তিগত সুৰক্ষা বিপন্ন কৰা কাৰ্য্য কৰি গুৰুতৰ আঘাত দিয়াৰ” অপৰাধত দোষী সাব্যস্ত কৰা হৈছিল। ভাৰতীয় দণ্ডবিধিৰ ৩৭৫ নং ধাৰাৰ ১৮৬০ চনত প্ৰৱৰ্তন কৰা  এটা ব্যতিক্ৰমী দফাৰ অধীনত নিজৰ পত্নীৰ সৈতে যৌন সম্পৰ্কক ধৰ্ষণ বুলি গণ্য কৰা হোৱা নাছিল। যিহেতু ফুলমণিৰ বয়স আইন সংগত আছিল আৰু মাইটিৰ সৈতে বিবাহপাশত আবদ্ধ হৈছিল, সেয়েহে তেওঁক ১২ মাহৰ কঠোৰ পৰিশ্ৰমৰ শাস্তি দিয়া হৈছিল। এই গোচৰটোক সম্ৰাজ্ঞী বনাম হৰি মোহন মাইতি বুলি জনা যায়। উল্লেখযোগ্য যে সেই সময়ত ছোৱালীৰ বিবাহৰ আইন সংগত বয়স দহ বছৰ আছিল।

## সংস্কাৰ
১৮৯১ চনৰ ৯ জানুৱাৰীত ভাৰতৰ ভাইচৰয় লৰ্ড লেন্সডাউনে   কাউঞ্চিল অফ ইণ্ডিয়াত এখন “সন্মতিৰ বয়স” নামেৰে বিধেয়ক উত্থাপন কৰে। তেতিয়া কাউঞ্চিলৰ প্ৰধান আছিল এণ্ড্ৰিউ স্কোব’ল। বিধেয়কখনৰ যোগেদি  ভাৰতীয় দণ্ড বিধিৰ ৩৭৬ নং ধাৰা সংশোধন কৰিব বিচৰা হৈছিল। ইয়াৰ পূৰ্বে ১৮৬০ চনত সন্মতিৰ বয়স ১০ বছৰ নিৰ্ধাৰণ কৰা হৈছিল। ১৮৯১ চনৰ ২৯ মাৰ্চত এই বিধেয়কখন গৃহীত হোৱাৰ পিছত দণ্ডবিধিৰ ৩৭৬ নং ধাৰাত ১২ বছৰৰ তলৰ ছোৱালীৰ সৈতে, তেওঁ পত্নীয়ে হওক বা অন্যই হওক, যৌন সম্পৰ্ক কৰাটো ধৰ্ষণ হিচাপে অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হৈছিল। 

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:নাৰীৰ বিৰুদ্ধে হিংসা
শ্ৰেণী:ভাৰতত ধৰ্ষণ
অন্নপূৰ্ণা দেৱী

**অন্নপূৰ্ণা দেৱী** (; ১৯২৭ – ১৩ অক্টোবৰ ২০১৮)
হিন্দুস্তানী শাস্ত্ৰীয় সংগীতৰ এগৰাকী ভাৰতীয় সুৰবাহাৰ (বেছ চিতাৰ) বাদক আছিল। পূৰ্বৰ মাইহাৰ ইষ্টেটৰ (মধ্যপ্ৰদেশ) প্ৰাক্তন মহাৰাজ বৃজনাথ সিঙে তেওঁক ‘অন্নপূৰ্ণা’ নাম দিছিল আৰু এই নামেৰেই তেওঁ জনপ্ৰিয় পৰিচিতি পাইছিল। অন্নপূৰ্ণা ৰাজদৰবাৰৰ সংগীতজ্ঞ আল্লাউদ্দিন খানৰ কন্যা আৰু শিষ্যা আছিল। মাকৰ নাম মদিনা বিবি। তেওঁ আছিল চেতাৰবাদক ৰবি শংকৰৰ প্ৰথম পত্নী। ৰবি শংকৰৰ সৈতে বিচ্ছেদ হোৱাৰ পিছত তেওঁ বম্বেলৈ গুচি যায় আৰু আৰু কেতিয়াও ৰাজহুৱা অনুষ্ঠান পৰিৱেশন কৰা নাছিল; তথাপিও বিনামূলীয়াকৈ সংগীত শিকাই থাকিল। তেওঁৰ শিষ্যসকলৰ ভিতৰত আছে হৰিপ্ৰসাদ চৌৰচিয়া, নিত্যানন্দ হালদিপুৰ আৰু নিখিল বেনাৰ্জী আদি বহুতো প্ৰখ্যাত ব্যক্তি।
 
## জীৱনী
ৰোচনাৰা খান নামেৰে ১৯২৭ চনৰ ১৫ এপ্ৰিলত (লাজোজীয়ে নিশ্চিত কৰা অনুসৰি) ব্ৰিটিছ ভাৰতৰ এখন সৰু ৰাজকীয় প্ৰদেশ মাইহাৰত (বৰ্তমান মধ্যপ্ৰদেশৰ অংশ) অন্নপূৰ্ণা দেৱীৰ জন্ম হয়। তেওঁৰ পিতৃ আলাউদ্দিন খান মাইহাৰৰ মহাৰাজ ব্ৰিজনাথ সিঙৰ দৰবাৰৰ সংগীতজ্ঞ আছিল আৰু তেৱেঁ নৱজাতক ছোৱালীজনীক 'অন্নপূৰ্ণা' নাম দিছিল।

হিন্দুস্তানী শাস্ত্ৰীয় সংগীতৰ ‘ছেনিয়া মাইহৰ ঘৰানা’ৰ প্ৰতিষ্ঠাপক তেওঁৰ পিতৃ আলাউদ্দিন খান ভাৰতীয় শাস্ত্ৰীয় সংগীতৰ এজন বিখ্যাত সংগীতজ্ঞ আৰু গুৰু আছিল। তেওঁৰ খুৰাক ফকিৰ আফতাবুদ্দিন খান আৰু আয়েত আলী খান জন্মস্থান বৰ্তমানৰ বাংলাদেশৰ শিৱপুৰৰ বিখ্যাত সংগীতজ্ঞ আছিল। তেওঁৰ ভাতৃ আলী আকবৰ খান আছিল এজন কিংবদন্তি সৰোদ গুৰু; যাক আৰু ভাৰত আৰু আমেৰিকাত ‘জীৱন্ত ৰাষ্ট্ৰীয় সম্পদ’ হিচাপে গণ্য কৰা হৈছিল। অন্নপূৰ্ণাক প্ৰথমতে তেওঁৰ পিতৃয়ে চেতাৰ আৰু কণ্ঠ সংগীত শিকাইছিল। পিছলৈ তেওঁ ৰুদ্ৰ বীণাৰ পৰম্পৰাগত শৈলীত সুৰবাহাৰ বজাবলৈ লয়। তেওঁৰ প্ৰথম উল্লেখযোগ্য কনচাৰ্টবোৰৰ ভিতৰত এটা আছিল মাইহাৰৰ ৰজাৰ সন্মানত পৰিবেশন কৰা সুৰবাহাৰ বাদন। এই প্ৰদৰ্শনৰ বাবে তেওঁক বৃহৎ পৰিমাণৰ ভূমিৰে পুৰস্কৃত কৰা হৈছিল।

১৯৪১ চনৰ ১৫ মে'ত অন্নপূৰ্ণা দেৱীয়ে হিন্দু ধৰ্ম গ্ৰহণ কৰে আৰু আলমোৰাত প্ৰখ্যাত চেতাৰবাদক ৰবি শংকৰৰ সৈতে বিবাহপাশত আবদ্ধ হয়। ১৯৪৬ চনৰ পৰা ১৯৫৫ চনৰ ভিতৰত অন্নপূৰ্ণাই শংকৰৰ সৈতে দিল্লী আৰু বম্বেত কেইটামান চেতাৰ-সুৰবাহাৰৰ মঞ্চানুষ্ঠান কৰে। [3] তেওঁলোকৰপুত্ৰ শুভেন্দ্ৰ শংকৰ (১৯৪২–১৯৯২); তেৱোঁ এজন সংগীতজ্ঞ আছিল। ১৯৮২ চনত দম্পতীহালৰ বিবাহ-বিচ্ছেদ হয়।

১৯৮২ চনৰ ৯ ডিচেম্বৰত অন্নপূৰ্ণাই বোম্বেত ৰুচিকুমাৰ পাণ্ডেয়াৰ সৈতে বিবাহপাশত আবদ্ধ হয়।[8] তেওঁলোকৰ বিবাহৰ সময়ত ৪২ বছৰীয়া ৰুচিকুমাৰ পাণ্ডেয়া আছিল এজন সুপৰিচিত কমিউনিকেচন এক্সপাৰ্ট আৰু আমেৰিকাৰ এজন সফল চেতাৰবাদক। ৰুচিকুমাৰে অন্নপূৰ্ণাৰ পৰামৰ্শ ক্ৰমে ভাতৃ আলী আকবৰ খানৰ পৰা চেতাৰ শিকিছিল। ২০১৩ চনত ৭৩ বছৰ বয়সত হৃদযন্ত্ৰৰ ক্ৰিয়া বন্ধ হৈ হঠাতে তেওঁৰ মৃত্যু হয়। মুম্বাইত অন্নপূৰ্ণাৰ মৃত্যু হয় ২০১৮ চনৰ ১৩ অক্টোবৰত।
## কৰ্মজীৱন
১৯৫০ চনত ৰবি শংকৰ আৰু অন্নপূৰ্ণা দেৱীয়ে দিল্লী আৰু কলিকতাত মূলতঃ ভাতৃ আলী আকবৰ খানৰ কলেজত যুটীয়া ভাবে অনুষ্ঠান পৰিবেশন কৰিছিল। কিন্তু পিছত ৰাজহুৱা অনুষ্ঠান পৰিবেশনৰ পৰা আঁতৰি আহে। তেওঁৰ শিষ্য বিনয় ৰামে কয় যে তেওঁ কনচাৰ্টৰ বাবে ধন গ্ৰহণ কৰিবলৈ অস্বস্তি পাইছিল; কিয়নো তেওঁ বিশ্বাস কৰিছিল যে ই সৰস্বতী বিক্ৰী কৰাৰ সমতুল্য।

## সন্মান
*১৯৭৭: পদ্মভূষণ
*১৯৯১: সংগীত নাটক একাডেমী বঁটা (সুৰবাহাৰ বাদ্যযন্ত্ৰ শিতানত)।
*১৯৯৯: বিশ্বভাৰতী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা অনাৰেৰী ডক্টৰেট।
*২০০৪: সংগীত নাটক একাডেমীৰ ফেলশ্বিপ। 
## টোকা

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:পদ্মভূষণ বঁটা বিজয়ী
শ্ৰেণী:সংগীত নাটক একাডেমী বঁটা বিজয়ী
শ্ৰেণী:সংগীত নাটক একাডেমী ফেলোশ্বিপ প্ৰাপক
শ্ৰেণী:সংগীতজ্ঞ
বেশৰ্মী মৰ্চা

**বেশৰ্মী মৰ্চা** () হৈছে শ্লেটৱাকৰ (Slutwalk) ভাৰতীয় সমতুল্য সংগঠন। ইয়াক *শ্লেটৱাক অৰ্থাৎ বেশৰ্মী মৰ্চা* নামেৰেও জনা যায়। বেশৰ্মী মৰ্চা আছিল ২০১১ চনত কানাডাৰ মহিলাসকলে আৰম্ভ কৰা এটা সংস্থা। মহিলাসকলে (মাৰ্জিত) সাজ-পোছাকৰ দ্বাৰা ধৰ্ষণ আৰু যৌন নিৰ্যাতনৰ পৰা হাত সাৰিব পাৰে বুলি টৰন্টোৰ আৰক্ষীয়ে যি ৰাজহুৱা বক্তব্য আগবঢ়াইছিল, তাৰ প্ৰতিবাদ কল্পে এই সংস্থাৰ জন্ম হয়। এই বিষয়টোত শিক্ষা প্ৰদানৰ উদ্দেশ্যে তেওঁলোকে সমগ্ৰ বিশ্বতে অনুষ্ঠানৰ আয়োজন কৰিছে।

২০১১ চনৰ ১৭ জুলাইত ভূপালত আৰু ২০১১ চনৰ ৩১ জুলাইত দিল্লীত বেশৰ্মী মৰ্চা অনুষ্ঠিত হয়। তাৰ পিছত ২০১১ চনৰ ২১ আগষ্টত বেশৰ্মী মৰ্চা অনুষ্ঠিত হৈছিল।

ছিংগাপুৰ, কুৱালালামপুৰ আৰু হংকঙত আয়োজিত অনুৰূপ অনুষ্ঠানৰ সৈতে সংগতি ৰাখি ২০১১ চনৰ ৪ ডিচেম্বৰত বেশৰ্মী মৰ্চা, বাংগালুৰুৱে আয়োজন কৰা অনুষ্ঠান বিভিন্ন উৎসৰ পৰা আপত্তি লাভ কৰাৰ পিছত আৰক্ষীয়ে বাতিল কৰে। আৰক্ষীৰ এগৰাকী মুখপাত্ৰই কয় যে বেশৰ্মী মৰ্চাৰ বিৰোধিতা কৰা গোটসমূহে *হিংসাত্মক প্ৰতিবাদ* কৰাৰ ভাবুকি দিছে। এগৰাকী আয়োজক ধীলন মৌলিয়ে জনায় যে তেওঁক এই অনুষ্ঠানটো *ভাৰতীয় সংস্কৃতিৰ অংশ নহয়* বুলি কোৱা হৈছিল। মৌলিয়ে লগতে কয়, “এটা মহিলা সংগঠনৰ উপ-সভানেত্ৰীয়ে মোক ফোন কৰি ক'লে যে শ্লেটৱাকৰ সময়ত যদি কোনো মহিলাক কম কাপোৰ পিন্ধা দেখা যায়, তেন্তে তেওঁলোকক ঝাড়ুৰে প্ৰহাৰ কৰা হ'ব।”

ক্ৰীষ্টি থম্পছনে *মিছ মেগাজিন*ৰ বাবে লিখিছে “...সমালোচকসকলে কোৱাৰ মহিলাসকলে নিচেই কম কাপোৰ পিন্ধাৰ অধিকাৰ বিচাৰি ৰাস্তাত সমদল উলিওৱা নাই। তেওঁলোকে ৰাস্তাত খোজ কঢ়াৰ অধিকাৰৰ বাবেহে যুঁজ দিছে।”

## অনুবাদ
*Slut* শব্দটোক হিন্দীৰ দৰে পোনপতীয়াকৈ ভাৰতীয় ভাষালৈ অনুবাদ কৰা হোৱা নাই। *Slut*ৰ পোনপতীয়া হিন্দী অৰ্থ *ৰেণ্ডী* (रंडी), অৰ্থাৎ বেশ্যা। আয়োজকসকলে চিন্তিত আছিল যে পৰ্যবেক্ষকসকলে বিশ্বাস কৰিব যে প্ৰতিবাদকাৰীসকলে মহিলাৰ সুৰক্ষা নিশ্চিত কৰিবলৈ আৰু যৌন হিংসাৰ পৰা নিস্কৃতি পাবলৈ প্ৰতিবাদ কৰাৰ সলনি নিজকে পতিতা হিচাপে পৰিচয় দিছে বা পতিতা হোৱাৰ অধিকাৰ বিচাৰিছে।

*বেশৰ্মী*ৰ (बेশर्मी) অনুবাদ হৈছে নিৰ্লজ্জভাৱে। ইয়াৰ অৰ্থ হ'ব পাৰে- *অশ্লীলতাৰ এটা গুণ*।  *মৰ্চা* (मोर्चा) প্ৰতিবাদ আৰু কাৰ্যৰ ধাৰণাটোৰ সৈতে ওতঃপ্ৰোতভাৱে জড়িত। ই প্ৰায়ে ৰাজনৈতিক প্ৰতিবাদ সূচায়।

*বেশৰ্মী মৰ্চা*ৰ একাধিক অৰ্থ আছে যিবোৰ সহজে ইংৰাজীলৈ অনুবাদ কৰিব নোৱাৰি। ইয়াৰ অৰ্থ সাধাৰণতে “নিৰ্লজ্জভাৱে আৰু সাহসেৰে একত্ৰিতভাৱে প্ৰতিবাদ কৰা; যিটো আনে ভুল বা আনকি অশ্লীল বুলিও গ্ৰহণ পাৰে।”

## তথ্যউৎস

শ্ৰেণী:নাৰীবাদী তত্ত্ব
শ্ৰেণী:নাৰীবাদী সংগঠন
শ্ৰেণী:নাৰীবাদী প্ৰতিবাদ
ঘানাৰ নাৰী

যোৱা কেইটামান দশকত ঘানাৰ মহিলাসকলৰ মৰ্যাদা আৰু ঘানাৰ সমাজত তেওঁলোকৰ ভূমিকা সলনি হৈছে।ইতিহাসৰ পাতত ঘানাৰ মহিলাসকলৰ ৰাজনৈতিক অংশগ্ৰহণ লাহে লাহে বৃদ্ধি পোৱা দেখা গৈছে। ঘানাৰ সংবিধানৰ অধীনত মহিলাসকলক সমান অধিকাৰ দিয়া হৈছে যদিও মহিলাসকলৰ শিক্ষা, নিয়োগ আৰু স্বাস্থ্যৰ ক্ষেত্ৰত বৈষম্য মাৰ যোৱা নাই। ইয়াৰ উপৰি ঘানাৰ পুৰুষতকৈ মহিলাৰ সম্পদৰ সুবিধা বহু কম। গ্ৰাম্য আৰু চহৰ অঞ্চলৰ ঘানাৰ মহিলাসকলে সামান্য বেলেগ প্ৰত্যাহ্বানৰ সন্মুখীন হয়। সমগ্ৰ ঘানাত মহিলাৰ নেতৃত্বত পৰিয়াল বৃদ্ধি পাইছে।

ঘানাত এতিয়াও নাৰীৰ ওপৰত একাধিক ধৰণৰ হিংসা দৃশ্যমান। শেহতীয়া বছৰবোৰত নাৰীবাদী সংগঠন আৰু নাৰী অধিকাৰ সংগঠনসমূহো বৃদ্ধি পাইছে।  ঘানাত লিংগ সমতা অনাৰ প্ৰচেষ্টা বৃদ্ধি পাইছে। ঘানা চৰকাৰে ঘানাত মহিলাৰ অধিকাৰ বৃদ্ধিৰ বাবে অসংখ্য আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় লক্ষ্য আৰু চুক্তিত স্বাক্ষৰ কৰিছে।

১৯৯২ চনৰ ঘানা সংবিধানৰ অধীনত মহিলাসকলক ৰাজনৈতিক অংশগ্ৰহণৰ অধিকাৰ নিশ্চিত কৰা হৈছে যদিও চৰকাৰত মহিলাৰ প্ৰতিনিধিত্বৰ অভাৱ। ঘানাত কেতিয়াও মহিলা এগৰাকী ৰাষ্ট্ৰপতিৰ পদত বহা নাই। ২০১২ চনত সংসদত ১৯ গৰাকী মহিলাই আসন দখল কৰাৰ বিপৰীতে বাকী আসনসমূহ ২৪৬ গৰাকী পুৰুষে দখল কৰিছিল। ২০১৭ চনত সংসদলৈ নিৰ্বাচিত হোৱা মহিলাৰ সংখ্যা বৃদ্ধি পায় আৰু ৩৭ গৰাকী মহিলা নিৰ্বাচিত হয়। কিন্তু এতিয়াও সংসদৰ ১৩.৫%হে ঘানাৰ মহিলা। আদালতত মুখ্য ন্যায়াধীশ ছফিয়া আকুফো-এই পদত নিযুক্তি পোৱা দ্বিতীয়গৰাকী মহিলা। মুখ্য ন্যায়াধীশ হিচাপে নিযুক্তি পোৱা প্ৰথমগৰাকী মহিলা আছিল জৰ্জিনা উড। ইয়াৰ উপৰিও উচ্চ আৰু উচ্চতম ন্যায়ালয়ৰ মুঠ ন্যায়াধীশৰ ভিতৰত মহিলাসকলে মাত্ৰ এটা সৰু শতাংশহে প্ৰতিনিধিত্ব কৰে। ২০০৯ চনত উচ্চতম ন্যায়ালয়ৰ ২৩% ন্যায়াধীশ মহিলা আছিল।

১৯৯২ চনত বহুদলীয় ব্যৱস্থা গ্ৰহণ কৰাৰ পিছত সংসদত মহিলাৰ সংখ্যা লাহে লাহে বৃদ্ধি পাইছে। ৰাজনৈতিক ক্ষেত্ৰত সমতা বৃদ্ধিৰ বাবে ঘানাই একাধিক পদক্ষেপ গ্ৰহণ কৰিছে। উদাহৰণস্বৰূপে, চৰকাৰে সকলো ধৰণৰ বৈষম্য দূৰীকৰণৰ চুক্তি (CEDAW)ত স্বাক্ষৰ কৰি অনুমোদন জনায়। ঘানাত মহিলাৰ অধিকাৰ আৰু কল্যাণমূলক বিষয়ক আগুৱাই নিবলৈ কাম কৰি থকা বহুতো প্ৰতিষ্ঠান আছে। ঘানাৰ মহিলা গোট আৰু কৰ্মীসকলে মহিলাসকলৰ জীৱিকা উন্নত কৰাৰ বাবে লিংগ নীতি আৰু কাৰ্যসূচীৰ দাবী জনাইছে। ইয়াৰ উপৰিও চৰকাৰৰ মহিলাৰ বাবে সমৰ্পিত মন্ত্ৰালয় আছে। লিংগ, শিশু আৰু সামাজিক সুৰক্ষা মন্ত্ৰালয়ে বিশেষভাৱে মহিলা আৰু শিশুৰ সৈতে জড়িত বিষয়সমূহৰ ওপৰত নীতি গঠনত গুৰুত্ব আৰোপ কৰে। পিছে এন জি অ’ আৰু ৰাজনৈতিক দলৰ প্ৰচেষ্টা সত্ত্বেও ঘানাৰ ৰাজনীতিত মহিলাৰ অংশগ্ৰহণ কম হৈয়ে আছে।

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:দেশভেদে নাৰী
এংগোলাৰ নাৰী

১৯৮০ চনৰ শেষৰফালে এংগোলাৰ সমাজত নাৰীৰ ভূমিকা সম্পৰ্কে গৱেষণা প্ৰায় নাছিল যদিও কেইখনমান সাধাৰণ ছবি আঁকিব পৰা যায়। আফ্ৰিকাৰ বহু অৰ্থনীতিৰ দৰেই এংগোলাৰ গ্ৰাম্য অঞ্চলতো অধিকাংশ জনসাধাৰণে কৃষি কৰ্মত লিপ্ত হৈছিল। কৃষি শ্ৰমৰ বহুখিনি মহিলাৰ দ্বাৰাই কৰা কৰিছিল। বিবাহত সাধাৰণতে পাৰিবাৰিক, ৰাজনৈতিক আৰু অৰ্থনৈতিক স্বাৰ্থৰ লগতে ব্যক্তিগত বিবেচনা আৰু লাভৰ কথাও জড়িত আছিল। ঘৰখনেই আছিল উৎপাদনৰ আটাইতকৈ গুৰুত্বপূৰ্ণ আধাৰ আৰু ঘৰখন সাধাৰণতে কেইবাটাও প্ৰজন্মৰে গঠিত। মহিলাসকলে খেতি কৰি ঘৰৰ খাদ্যৰ বেছিভাগেই প্ৰস্তুত কৰিছিল আৰু বাকী সকলো ঘৰুৱা কামৰ লগত জড়িত হৈছিল। খাদ্য উৎপাদনত তেওঁলোকৰ মুখ্য ভূমিকা থকাৰ বাবে মহিলাসকলে পুৰুষৰ সৈতে তুলনামূলকভাৱে সমান মৰ্যাদা লাভ কৰিছিল।

পৰিসংখ্যাৰ মতে, ২০০৫ চনৰ শেষৰ ফালে উপ-চাহাৰা আফ্ৰিকাত প্ৰায় ২.৫ কোটি প্ৰাপ্তবয়স্ক আৰু শিশু এইচ আই ভি ৰোগত আক্ৰান্ত হৈছিল। ২০০৫ চনত প্ৰায় ২০০০ ব্যক্তিৰ মাজত কৰা এক অধ্যয়নে দেখুৱাইছে যে কণ্ডম ব্যৱহাৰক প্ৰসাৰিত কৰাৰ এক কাৰ্যসূচী এই সংখ্যা হ্ৰাস কৰাত অতি ফলপ্ৰসূ।পৃথক পৃথক অধ্যয়নত দেখা গৈছে যে এইচআইভি পজিটিভৰ জৰিয়তে গৰ্ভৱতী হোৱা মহিলাৰ মানসিক স্বাস্থ্য এইডছ আইভি নথকা মহিলাসকলতকৈ বৰ বেয়া আৰু সেই একেটা গোটৰে দুই তৃতীয়াংশই তীব্ৰ মানসিক অশান্তিৰ সন্মুখীন হয়।

এংগোলাত স্তনৰ কৰ্কট ৰোগত মৃত্যু হোৱা‌ লোকৰ হাৰ অধিক। বিশ্ববিদ্যালয়ৰ ৫৯৫ জন ছাত্ৰ-ছাত্ৰীৰ মাজত কৰা এক সমীক্ষাত প্ৰায় ৬৫% ছাত্ৰ-ছাত্ৰীয়ে নাজানিছিল যে স্তনৰ কৰ্কট ৰোগ উপ-চাহাৰা আফ্ৰিকাৰ অন্যতম মাৰাত্মক কেন্সাৰ, আৰু ৩৫%তকৈও কম লোকৰ মতে, ই পুৰুষকো আক্ৰান্ত কৰিব পাৰে। বিশ্ববিদ্যালয়ৰ লগতে জনপ্ৰিয় ছ'চিয়েল মিডিয়া নেটৱৰ্ক (ফেচবুক, টুইটাৰ) ব্যৱহাৰ কৰি ছাত্ৰ-ছাত্ৰীসকলৰ মাজত সজাগতা বঢ়োৱা আৰু আত্মপৰীক্ষাৰ বিষয়ে অধিক শিকোৱাৰ ক্ষেত্ৰত শেহতীয়াকৈ অগ্ৰগতি হৈছে।ছাত্ৰ-ছাত্ৰীসকলেও স্বীকাৰ কৰিছে যে তেওঁলোক ইয়াৰ আগলৈকে এই বিষয়ে সঠিকভাৱে পৰিচিত নাছিল।

বহুতো মহিলা *এংগোলান মহিলা সংগঠন* (Organização da Mulher Angolana—OMA)ৰ অন্তৰ্গত আছিল। স্বাধীনতাৰ পূৰ্বে হাজাৰ হাজাৰ এংগোলান শৰণাৰ্থীৰ মাজত এমপিএলএৰ প্ৰতি ৰাজনৈতিক সমৰ্থন সংগ্ৰহ কৰাত অ’এমএই গুৰুত্বপূৰ্ণ ভূমিকা পালন কৰিছিল। স্বাধীনতাৰ পিছত আৰু বিশেষকৈ ১৯৭৭ চনত এমপিএলএ-পি টি সৃষ্টিৰ পিছত গণ সংগঠনসমূহ দলৰ কঠোৰ নিয়ন্ত্ৰণলৈ আহিছিল আৰু এমপিএলএ-পি টি আৰু জনসাধাৰণৰ মাজত মধ্যস্থতাকাৰী হিচাপে ভূমিকা হৈছিল। চৰকাৰত মহিলাৰ অংশগ্ৰহণ যি হাৰত বৃদ্ধি পাইছে, সেই হাৰত একেধৰণৰ ৰাজনৈতিক পৰিৱেশৰ আন দেশত বৃদ্ধি পোৱা নাই। ২০১২ চনৰ কোটা প্ৰকল্পত উল্লেখ কৰা অনুসৰি ৰাষ্ট্ৰীয় বিধানসভা (এংগোলা)ত ৩৫% মহিলা আৰু এংগোলাৰ সাংবিধানিক আদালতত মহিলা ন্যায়াধীশৰ সংখ্যা ১১ গৰাকীৰ ভিতৰত ৪ গৰাকী। বৰ্তমানৰ এংগোলাত উপস্থিত লিংগ-কু-সংস্কাৰপূৰ্ণ ভূমিকাৰ বাবেও এংগোলাৰ সংবাদ মাধ্যম দোষী। ইয়াৰ এটা উদাহৰণ পোৱা যায় অতি প্ৰচাৰিত মিছ এংগোলা কাৰ্যসূচী, যাক এংগোলাৰ বহু প্ৰদেশে সমৰ্থন কৰে। এই অনুষ্ঠানৰ প্ৰচাৰৰ বাবে বৃহৎ পৰিমাণৰ ধন খৰচ কৰা হয়।

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:দেশভেদে নাৰী
বাৰদৈ ছিখলা

**বাৰদৈ ছিখলা** হৈছে এক বড়ো লোক নৃত্য, যি একে নামৰ এক কিংবদন্তি লোককথাৰ কন্যাৰ ওপৰত আধাৰিত। তাইৰ বতাহ আৰু পানী নিয়ন্ত্ৰণ কৰি বৰষুণ, শিলাবৃষ্টি আৰু বজ্ৰপাত সৃষ্টি কৰাৰ ক্ষমতা আছে। বসন্তত আহি তাই চৌপাশক সজীৱ কৰি তোলে। গছ-গছনিবোৰ ফুলি উঠে আৰু সকলো সেউজীয়া কৰি তোলে। বাৰিষাক আদৰণি জনাই তেওঁক স্মৰণ কৰে ব্যুছাগু উৎসৱৰ দ্বাৰা। বাৰদৈ ছিখলাৰ নৃত্য ৰূপ হৈছে তেওঁৰ স্বভাৱৰ প্ৰণয়ন। অসমীয়াত বাৰদৈ ছিখলাক বৰদৈচিলা বুলি কোৱা হয়।

## প্ৰবন্ধসমূহ

শ্ৰেণী:অসমৰ সংস্কৃতি
পাপুৱা নিউ গিনিত নাৰীৰ অধিকাৰ

দৰিদ্ৰতা, হিংসা, শিক্ষা আৰু স্বাস্থ্যসেৱাৰ সীমিত সুবিধা, আৰু পিতৃতান্ত্ৰিক সাংস্কৃতিক পদ্ধতি, বিশেষকৈ ডাইনী হত্যাৰ বাবে **পাপুয়া নিউগিনিত নাৰীৰ অধিকাৰ**() অতি বাধাপ্ৰাপ্ত। ইয়াত মহিলাৰ ক্ষেত্ৰত হোৱা হিংসাৰ গোচৰ কমকৈ দাখিল কৰা হয়। ইয়াৰ মূল কাৰণ হৈছে লিংগভিত্তিক হিংসাক সামাজিকভাৱে বৈধতা প্ৰদান কৰা। হিংসাৰ সন্মুখীন হোৱা মহিলাসকলৰ বাবেও সেৱাৰ অভাৱ। আৰক্ষী বিষয়াৰ দ্বাৰা যৌন নিৰ্যাতনৰ বাতৰি পোৱা গৈছে। মহিলাসকল গ্ৰেপ্তাৰৰ সময়ত আৰু আৰক্ষীৰ জিম্মাত থকাৰ সময়ত যৌন নিৰ্যাতনৰ সন্মুখীন হয়। এই কাণ্ডবোৰ উন্মোচন কৰিবলৈ উচিত নথি-পত্ৰ বা তদন্তৰ অভাৱ। ফলস্বৰূপে অপৰাধীসকলৰ বিৰুদ্ধে গোচৰ চলোৱা বা তেওঁলোকৰ শাস্তি খুব কমেইহে হয়। পাপুয়া নিউগিনি চৰকাৰে এই সমস্যাসমূহৰ বিৰুদ্ধে যুঁজিবলৈ আইন প্ৰণয়ন কৰিছে যদিও সফলতা সীমিত। 

এছিয়া প্ৰশান্ত মহাসাগৰীয় অঞ্চলত মাতৃৰ মৃত্যুৰ হাৰৰ ক্ষেত্ৰত মাতৃৰ মৃত্যুৰ হাৰ দ্বিতীয় সৰ্বাধিক। এক লাখ জীৱিত জন্মৰ ভিতৰত ৯৩০ গৰাকী মাতৃৰে মৃত্যু হয়। মাতৃৰ মৃত্যুৰ এটা প্ৰধান কাৰণ হ’ল গৰ্ভপাত। দেশখনত গৰ্ভপাত অবৈধ। অৱশ্যে মাতৃৰ জীৱন বিপদাপন্ন হ'লে কথা সুকীয়া। ইয়াৰ ফলত মহিলাসকলে গোপনে গৰ্ভপাতৰ দিশত আগবাঢ়ে, আৰু প্ৰায়ে অসুৰক্ষিত গৰ্ভপাতৰো তেওঁলোক বলি হয়। 

অনুমান কৰা হৈছে যে পাপুৱা নিউগিনিৰ ৬৭% মহিলা ঘৰুৱা নিৰ্যাতনৰ সন্মুখীন হৈছে আৰু ৫০%তকৈ অধিক মহিলা ধৰ্ষণৰ বলি হৈছে। হাইলেণ্ডত এই পৰিমাণ ১০০% লৈ বৃদ্ধি পোৱা বুলি জানিব পৰা গৈছে। অধিক গৱেষণাৰ পৰা দেখা গৈছে যে গৰ্ভাৱস্থাত ৮৬% মহিলাক প্ৰহাৰ কৰা হৈছিল।অধ্যয়নত অনুমান কৰা হৈছে যে ৬০% পুৰুষে দলবদ্ধ ধৰ্ষণত অংশগ্ৰহণ কৰিছে। ২০১৪ চনত ৰাষ্ট্ৰসংঘৰ মহিলাসকলে কৰা এক অধ্যয়নত দেখা গৈছে যে ৰাজহুৱা পৰিবহণৰ সুবিধা লাভ কৰাৰ সময়ত ৯০%তকৈ অধিক মহিলা আৰু ছোৱালী কোনো এক ধৰণৰ হিংসাৰ সন্মুখীন হৈছে।

সুলভ আৰু উপযুক্ত স্বাস্থ্যসেৱাৰ সহজলভ্যতা পাপুৱা নিউগিনিৰ মহিলাসকলৰ বাবে বিশেষকৈ বাহিৰৰ দ্বীপসমূহত থকা মহিলাসকলৰ বাবে এটা গুৰুত্বপূৰ্ণ সমস্যা। প্ৰতিবেদনত দেখা গৈছে যে মহিলাৰ আয়ুস পুৰুষতকৈ কম। অনুমান কৰা হৈছে যে ৫০%তকৈ অলপ বেছি মহিলাই স্বাস্থ্য-কেন্দ্ৰ বা দক্ষ পৰিচাৰিকাৰ সহায়ত সন্তান জন্ম দিয়ে। পৰিসংখ্যা অনুসৰি এক লাখ জীৱিত জন্মৰ ভিতৰত ৯৩০ গৰাকী মাতৃৰে মৃত্যু হয়। মাতৃৰ মৃত্যুৰ এটা প্ৰধান কাৰণ হ’ল গৰ্ভপাত। অবৈধ গৰ্ভপাতৰ বাবে ৭ বছৰৰ কাৰাদণ্ডৰ শাস্তি থাকে। গৰ্ভপাতক অপৰাধমূলক বুলি গণ্য কৰাৰ ফলত মহিলাসকলে গোপনে আৰু প্ৰায়ে অসুৰক্ষিত গৰ্ভপাত বিচাৰে। এই অবৈধ গৰ্ভপাতে মহিলাৰ স্বাস্থ্য আৰু জীৱনৰ প্ৰতি প্ৰায়ে সংকট কঢ়িয়াই আনে।

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:দেশভেদে নাৰী
সুলভা দেশপাণ্ডে

**সুলভা দেশপাণ্ডে** (; ১৯৩৭ – ৪ জুন ২০১১) এগৰাকী ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী আৰু নাট পৰিচালক আছিল। মুম্বাইৰ মাৰাঠী আৰু হিন্দী থিয়েটাৰৰ উপৰিও ৭৩খনতকৈও অধিক মূলসুঁতিৰ বলীউডৰ ছবিত অভিনয় কৰিছে। তেওঁ *ভূমিকা* (১৯৭৭),*অৰবিন্দ দেশাই কী অজীৱ দাস্তান* (১৯৭৮),*গমন* (১৯৭৮) আদি কলাত্মক চলচ্চিত্ৰত চৰিত্ৰাভিনেত্ৰী হিচাপে অভিনয় কৰাৰ উপৰি বহুতো টিভি ধাৰাবাহিক আৰু নাটকতো অভিনয় কৰিছে। ১৯৬০ চনৰ পৰীক্ষামূলক নাট্য আন্দোলনৰ এগৰাকী আগশাৰীৰ ব্যক্তি হিচাপে তেওঁ *ৰংগায়ন* আৰু বিজয় তেণ্ডুলকাৰ, বিজয়া মেহতা, সত্যদেৱ ডুবে আদিৰ দৰে নাট্য ব্যক্তিত্বৰ সৈতে জড়িত আছিল। ১৯৭১ চনত তেওঁ স্বামী অৰবিন্দ দেশপাণ্ডেৰ সৈতে মুম্বাইত*আৱিষ্কাৰ* নাট্যগোষ্ঠীৰ প্ৰতিষ্ঠা কৰে আৰু ইয়াৰ শিশুসকলৰ বাবে *চন্দ্ৰশালা* নামৰ শাখা এটাও আৰম্ভ কৰে। *চন্দ্ৰশালা*ই পেছাদাৰী ৰূপত শিশু নাট্য প্ৰদৰ্শন অব্যাহত ৰাখিছে।[4] পৰৱৰ্তী বছৰবোৰত তেওঁ *জি লে জৰা*, *এক পেকেট উমীদ*, *অস্মিতা* আদি টিভি ধাৰাবাহিক আৰু *ইংলিছ-ভিংলিছ* আদি ছবিত অভিনয় কৰে।
## কৰ্মজীৱন
সুলভাই মুম্বাইৰ দাদৰৰ ছবিলদাস বয়জ হাইস্কুলত শিক্ষয়ত্ৰী হিচাপে কৰ্মজীৱন আৰম্ভ কৰিছিল। তাত কাম কৰি থাকোঁতে তেওঁ বিশিষ্ট নাট্যকাৰ বিজয় তেণ্ডুলকাৰক তেওঁৰ ছাত্ৰ-ছাত্ৰীসকলৰ বাবে কেইখনমান নাটক লিখিবলৈ কয়। এনেকৈয়ে তেওঁৰ নাট্কৰ সৈতে সম্পৰ্ক হয় আৰু সময়ৰ লগে লগে তেওঁ ১৯৬০ দশকৰ পৰীক্ষামূলক নাট্য আন্দোলনৰ অন্যতম অগ্ৰণী হিচাপে পৰিগণিত হয়। তেওঁ বিজয়া মেহতা, বিজয় তেণ্ডুলকাৰ, অৰবিন্দ দেশপাণ্ডে আৰু শ্ৰীৰাম লাগুৱে প্ৰতিষ্ঠা কৰা ৰংগায়ন নাট্যগোষ্ঠীত যোগদান কৰে। 

অতি সোনকালেই তেওঁৰ অভিনয় জীৱন আৰম্ভ হয়। তেওঁৰ নাট *মাধল্য ভিন্টী* আৰু *সছা অনি কাছাভ*ৰ দৰে নাটকৰ বাবে ৰাজ্যিক পৰ্যায়ৰ প্ৰতিযোগিতাত বিজয়ী হোৱাত প্ৰশংসিত হয়। *ৰংগয়ন*ৰ সৈতে বিচ্ছিন্ন হোৱাৰ পিছত তেওঁ স্বামী অৰবিন্দ দেশপাণ্ডে আৰু অৰুণ কাকাদেৰ সৈতে ১৯৭১ চনত অৱিষ্কাৰ নাট্যগোষ্ঠী গঠন কৰে। বিজয় তেণ্ডুলকাৰৰ বিশিষ্ট নাটক *শান্ততা*ত লীলা বেনাৰেৰ  চৰিত্ৰত অভিনয় কৰে। ১৯৬৭ চনত *ক’ৰ্ট চালু আহে* নাটকৰ যোগেদি তেওঁ নিজৰ দক্ষতা সাব্যস্ত কৰে। পিছলৈ তেওঁ ১৯৭১ চনত সত্যদেৱ ডুবে পৰিচালনা কৰা নাটকখনৰ চলচ্চিত্ৰ সংস্কৰণত পুনৰ একে চৰিত্ৰত অভিনয় কৰে, যিটো চৰিত্ৰ ছবিখনত যুগান্তৰকাৰী হিচাপে পৰিগণিত হয়। ইয়াৰ পিছত তেওঁ ১৯৭০ আৰু ১৯৮০ দশকত ভাৰতীয় চলচ্চিত্ৰক উচ্চতৰ পৰ্যায়লৈকে লৈ যোৱা নৱ-তৰংগৰ হিন্দী, লগতে মাৰাঠী চলচ্চিত্ৰ আৰু শ্যাম বেনেগাল আদিৰ দৰে পৰিচালকৰ সৈতে ব্যাপকভাৱে জড়িত হৈ পৰে।
## বঁটা
* ১৯৮৭: সংগীত নাটক একাডেমী বঁটা (মাৰাঠী নাট্যজগতলৈ আগবঢ়োৱা অৱদানৰ বাবে)।

## তথ্যসূত্ৰ

## বাহ্যিক সংযোগ
* Awishkar website
* 
*
দৈয়ন দিয়া

**দৈয়ন দিয়া**() অসমীয়া সমাজৰ বিবাহৰ এক পালনীয় আচাৰ৷ দৰা কইনা দুয়োৰে ঘৰতে এই আচাৰ পালন কৰে৷ ই সম্পূৰ্ণ নাৰীকেন্দ্ৰিক লোকাচাৰ৷ অসমীয়া সমাজত বিয়া বিভিন্ন পৰ্বৰ মাজেৰে শেষ হয়৷ তাৰ ভিতৰৰে দৈয়ন দিয়াও এক পৰ্ব যদিও আজিকালি বহুতে এই পৰ্ব পালন নকৰাকৈ থকা দেখা যায়৷ দৈয়ন দিয়াৰ সময় কাহিলি পুৱা৷ বিয়াৰ দিনা চৰাই-চিৰিকটি বাহৰ পৰা বাজলৈ ওলোৱাৰ আগতে দৰা বা কইনাক দৈয়ন দিয়া হয়৷

## সামগ্ৰী
দৈয়ন দিয়াৰ বাবে কেইবিধমান সামগ্ৰীৰ প্ৰয়োজন৷ এখন কাঁহৰ কাঁহীত আগগুৰি নকটা পাণ কেইখিলামান, তিল আৰু বাতি এটাত দৈ অলপ ল’ব লাগে৷ কলপাত, পটাগুটি, পানী তোলা ঘট, দুণৰিত চাকি জ্বলাই পীৰাৰ কাষতে থ’ব লাগে৷
## নিয়ম
দৰা বা কইনা শোৱা কোঠাৰ দুৱাৰমুখত পীৰা এখন পাৰি দৰা বা কইনাক বহুওৱা হয়৷ কোনো কোনোৱে কইনাক ডাংকোলাকৈ ডাঙি আনি পীৰাত বহুৱায়৷ দুৱাৰত ওলমি থকা পৰ্দাৰ সিপাৰে মাক বা খুৰীয়েক থাকে৷ পৰ্দা নাথাকিলে দৈয়ন লওঁতাৰ মুখ নেদেখাকৈ এগৰাকী আয়তীয়ে এখন চাদৰ ওলোমাই ধৰে৷ দৈয়ন দিওঁতে দিওঁতাই  লওঁতাৰ মুখ দেখা পাব নালাগে৷ দৈয়নৰ কাঁহীখনৰ পৰা তিল মিলোৱা দৈত পাণ দুখিলা জুবুৰিয়াই পৰ্দাৰ ইপাৰৰ পৰা মাকে পৰ্দাৰ দুয়োকাষে হাত সুমুৱাই কইনা বা দৰাৰ গাল, আঁঠু আৰু পৰা ভৰিপতাত সানি দিয়ে৷ এনেদৰে তিনিবাৰ দিব লাগে৷ এনেদৰে দি প্ৰতিবাৰে পাণখিলা মাকে নিজৰ গাৰ ফালে আনিব লাগে৷ ইয়াৰ পিছত “আমাশা’’ আৰু “চাকিশা’’ দিয়ে৷ তাৰপিছত দৈয়ন লওঁতাৰ মূৰত চাউল ছটিয়াই দিয়ে৷ আয়তীয়ে বাৰে বাৰে উৰুলি দিয়ে৷ লগতে বিয়ানামো গায়৷ নামতী-আই নামৰ বিয়ানামৰ পুথিখনত বিয়াৰ বিভিন্ন পৰ্বৰ নাম সন্নিৱিষ্ট কৰা আছে৷ আয়তীৰ উৰুলিত বিয়াঘৰৰ সকলোৱে সাৰ পাই উঠি দৈয়ন দিয়া ঠাইলৈ আহি দৰা বা কইনাৰ গাত দৈ সানে৷ তাৰপিছত সকলোৱে খেদা-খেদি কৰি ইটোৱে সিটোৰ গাত দৈ সানি ধেমালি কৰে৷ কিছুমান সমাজত পালনীয় আচাৰ কিছু পৃথককৈ কৰা হয়৷ অসমৰ কৈৱৰ্ত সমাজত কাঁহৰ বাতিত দৈ লৈ পোনতে সাতগৰাকী আয়তীয়ে দৰা বা কইনাৰ গাত দৈয়ন দিয়ে৷ শেষত মাকে দিয়ে৷ দৈয়ন দিয়াৰ পিছত মাকে ৰিহাৰ আঁচলেৰে ধৰি দৰা বা কইনাক পীৰাৰ পৰা সাতখোজ আগলৈ নমাই আনে৷ তাৰপিছত দৰা কইনাই মাকক সেৱা কৰে৷

## তথ্য সূত্ৰ

শ্ৰেণী:অসমৰ সংস্কৃতি
শ্ৰেণী:বিবাহ
চৰিত তোলা

**চৰিত তোলা** () অসমৰ কোনো কোনো সত্ৰত প্ৰচলিত মহাপুৰুষীয়া নাম-ধৰ্মৰ এক আধ্যাত্মিক প্ৰথা৷ এই প্ৰথাত শংকৰদেৱ-মাধবদেৱ আৰু আন আন আতা-আতৈ-সন্ত-মহন্তসকলৰ জীৱনী কথাৰ মাজেৰে স্মৰণ কৰা হয়৷ “কোনো কোনো সম্প্ৰদায়ৰ মূল গুৰুৰ তিৰোধানৰ অন্তত সেই সম্প্ৰদায়ৰ নৱ-নিয়োজিত গুৰুৱে প্ৰাত্যহিক কৃত্য সম্পন্ন কৰাৰ অন্তত নিজ গুৰুৰ সোঁৱৰণত তেওঁৰ(গুৰুৰ) জীৱন-বৃত্ত অতিমানৱীয় সমল সম্পৃক্ত কৰি বৰ্ণনা কৰিছিল৷ এইদৰে বিভিন্ন ধৰ্মীয় গোষ্ঠীৰ মাজত নিজ নিজ গুৰুৰ সোঁৱৰণত চৰিত-বৰ্ণন পৰম্পৰাৰ নামেই চৰিত-তোলা৷’’ অসমৰ কোনো কোনো সত্ৰত “সত্ৰাধিকাৰৰ বাহা’’ত দুজনা গুৰু আৰু বদুলা আতাৰ চৰিত পাঠ কৰাৰ ব্যৱস্থা আছে৷ চৰিত তুলিবৰ বাবে বক্তা বুঢ়া ভকতজনে চৰিতৰ এটা অংশ মুখস্থ কৰি লয় আৰু প্ৰায় ১০-১৫ মিনিটমান সময় চৰিত তোলে৷ সুন্দৰীদিয়া সত্ৰত মাঘ মাহৰ প্ৰথম দিনা “ঘাট সেৱা’’ নামে এটি উৎসৱ পালন কৰে৷ সেইদিনা সত্ৰৰ আইসকলে মূল কীৰ্তনঘৰৰ পৰা ঘোষা-পদ গাই পদব্ৰজে কলয়া গংগাত হাত-মুখ পাখালি পাৰৰ মাটিৰে কপালত ফোঁট লৈ প্ৰসাদ বিতৰণ কৰে৷ এই ঘাট-সেৱা উৎসৱৰ দিনা ৰাতি গুৰুদুজনাৰ স্মৃতি সুঁৱৰি “চৰিত-তোলা’’ হয়৷ চৰিতপুথিবোৰৰ লিপিবদ্ধ ৰূপ এনে “চৰিত-তোলা’’ প্ৰথাৰ পৰাই উদ্ভূত৷ “গুৰু-বৰ্ণনা’’ নামৰ পদবন্ধে ৰচনা কৰা চৰিত-পুথিৰ ৰচয়িতা অনিৰুদ্ধ দাসে তেওঁৰ ৰচনাৰ অনুপ্ৰেৰণা এই চৰিত-তোলা প্ৰথাৰ পৰাই পাইছিল বুলি স্বীকাৰো কৰিছে;

“কথাৰূপে ভক্তসৱে চৰ্চ্চে ঠাই ঠাই৷ পদ-বন্ধে কৰিবাক মোৰ অভিপ্ৰায়৷’’

শংকৰদেৱৰ সময়ত ভগৱন্ত চৰিত্ৰ-কীৰ্তন কৰা হৈছিল৷ পিছত শংকৰদেৱৰ প্ৰয়াণৰ পিছত মাধবদেৱে পোনতে গুৰুজনাৰ চৰিত-বৰ্ণন প্ৰথা আৰম্ভ কৰে৷ “তেহে শ্ৰীমাধদেএ গুৰুবাক্য শিৰে ধৰি গুৰুজনাৰ সদাসৰ্ব্বদা চৰিত্ৰ কীৰ্ত্তন কৰিচিল : আতৈসৱে শ্ৰৱণ কৰে৷’’ 
## সুন্দৰীদিয়া সত্ৰৰ চৰিত তোলা
সুন্দৰীদিয়া সত্ৰত মাঘৰ বৰ-দোমাহীৰ দিনা “চৰিত-তোলা’’ৰ আৰম্ভণি হয়; সেইদিনা আইসকলে কলয়া-গংগালৈ গৈ “ঘাটসেৱা’’ কৰে আৰু প্ৰসাদ বিতৰণ কৰি সন্ধিয়ালৈ ভকতসকলৰ দ্বাৰা চৰিত তোলা হয়৷ ইয়াৰ পিছত সত্ৰৰ “বুঢ়াভকত’’ৰ বাহাত ব’হাগ বিহুলৈ নিয়মীয়াকৈ চৰিত তোলা হয়৷ ব’হাগৰ পাঁচ-দোমাহীৰ দিনা বুঢ়াভকতৰ বাহাত চৰিত শুনাৰ পিছত বীৰনাম গাই সত্ৰৰ মূল কীৰ্তনঘৰত ৰাতিৰ প্ৰসঙ্গত ভাগ লয় আৰু তাৰ পিছত কলয়া গংগাৰ পাৰলৈ প্ৰথমে চৰিত তুলি তাৰপিছত নাম গাই চৰিত-তোলাৰ আনুষ্ঠানিকভাৱে বছৰটিলৈ সামৰণি মাৰে৷ মাধবদেৱে প্ৰৱৰ্তন কৰা এই প্ৰথা এতিয়াও সত্ৰত নিয়মীয়াকৈ হৈ আছে৷ এই চৰিত তোলা প্ৰথা সত্ৰ ভকতসকলৰ লগতে আইসকলেও ভাগ লয়৷ এই সত্ৰৰ চৰিত তোলা পৰ্বৰ বিশেষত্ব এয়ে যে ইয়াৰ আৰম্ভণি কলয়া গংগাৰ পাৰত আৰু সামৰণিও কলয়া গংগাৰ পাৰতে হয়৷

## তথ্য সূত্ৰ

শ্ৰেণী:অসমৰ সংস্কৃতি
শ্ৰেণী:নৱবৈষ্ণৱ ধৰ্ম
ৰাধিকা শান্তি

**ৰাধিকা শান্তি**() শংকৰদেৱৰ সময়ৰ এগৰাকী কৈৱৰ্তকূলীয়া সতী নাৰী আছিল৷ তেওঁ টেম্বুৱানী জানৰ পৰা বৰদোৱালৈ পানী সোমোৱা জানটোত ভেটা দি শান্তিকন্যা বুলি জনাজাত হৈছিল৷ পিছত শংকৰদেৱে তেওঁৰ বাসস্থানৰ ওচৰতে ৰাধিকা শান্তিক ঘৰ-দুৱাৰ সজাই থাকিবলৈ দিছিল৷

ৰাধিকা শান্তিৰ জন্ম হৈছিল ১৪৫৬ চনৰ ব’হাগ মাহৰ পূৰ্ণিমা তিথিত৷ কোনো কোনোৰ মতে ভাদ মাহৰ পূৰ্ণিমা তিথিত৷ তেওঁৰ স্বামীৰ নাম আছিল পূৰ্ণানন্দ৷ ৰাধিকাৰ আন এটা নাম যোগমায়া৷
বাৰভূঞা বংশৰ মানুহে বৰদোৱাৰ টেম্বুৱানী জান বান্ধিবলৈ এগৰাকী সতী নাৰীৰ সন্ধানত আছিল৷ এই জানটোৰে বছৰে হোৰাহোৰে পানী সোমাই খেতি-বাতি নষ্ট কৰিছিল৷ শংকৰদেৱক ইয়াৰ উপায় সোধাত এগৰাকী সতী নাৰীৰ দ্বাৰাহে জানটো বন্ধা সম্ভৱ হ’ব বুলি কোৱাত সকলোৱে সতী নাৰী বিচাৰ আৰম্ভ কৰিছিল৷ ইয়াৰ বাবে পুৰস্কাৰো ঘোষণা কৰা হৈছিল৷ অনেক পণ্ডিত ব্ৰাহ্মণৰ ভাৰ্যা গোট খালে যদিও কোনোৱে সতীৰ পৰিচয় দিব নোৱাৰিলে৷ পিছত ৰাধিকাই পলৰে পানী আনি জানৰ মুখত ঢালি পিছত মাটি আনি দিয়াতহে জানটো ভেটিবলৈ সক্ষম হৈছিল৷
এই গুৰু চৰিত কথাত উল্লেখ আছে৷ 
এবাৰ ৰাধিকাই স্বামী পূৰ্ণানন্দৰ সৈতে লুইতেৰে উজাই আহোঁতে বাৰভূঞাসকলে গোট খাই আলোচনা কৰা দেখি স্বামীক সুধিলে, কিহৰ মেল? স্বামীয়ে ক’লে, ভেটা বান্ধিবলৈ সতী তিৰোতা বিচাৰিছে৷ তেতিয়া ৰাধিকাই “ময়েই সতী’’ বুলি কোৱাত পূৰ্ণানন্দই কৈৱৰ্ত কুলৰ স্ত্ৰী কেনেকৈ সতী হ’ব পাৰে বুলি প্ৰশ্ন কৰাত ৰাধিকাই ক’লে, তোমাত বাদে মুখ চোৱা নাই, ছাঁটো ভৰি দিয়া নাই৷ মই সতী নহৈ কোন? তেওঁলোকৰ কথাবতৰা শুনি মুদৈয়ে গৈ গুৰু শংকৰক ক’লেগৈ৷ শংকৰে ৰাধিকাক মতাই নি এযোৰ নিকা বস্ত্ৰ দি এটা মাছ মৰা পলৰে পানী আনি জানটোৰ মুখত ঢালিবলৈ ক’লে৷ ৰাধিকাই শংকৰদেৱক সেৱা কৰি গৈ পলেৰে পানী আনিলেগৈ৷ কিন্তু চাৰি আঙুল পানী কম হ’ল৷ শংকৰে সুধিলে “পানী চাৰি আঙুল কম হ’ল কিয়’’? ৰাধিকাই জনালে, ভনীজোঁৱাইক পাত কাটিবলৈ কাঁচিখন দিওঁতে তেওঁৰ মুখখন দেখা পাইছিল, এয়ে অপৰাধ৷ তেতিয়া শংকৰদেৱে তেওঁৰ এই দোষ সকলোৱে লোৱা বুলি কৈ পুনৰ পানী আনিবলৈ দিলে৷ এইবাৰ পলৰ মুখ ভৰি আহিল৷ এই পানী ঢালি বান্ধ খুন্দি খুন্দি বান্ধিলে৷ সেই বান্ধৰ নাম “সান্তিজান’’ হ’ল৷  অসমৰ জনশ্ৰুতিমূলক মালিতাবোৰত সতী ৰাধিকাৰ গীত বা মালিতা নামেৰে এটা মালিতা প্ৰচলিত আছে৷ সতী ৰাধিকাৰ মালিতা শুৱালকুছিত প্ৰতিবছৰে অনুষ্ঠিত হোৱা মাধবদেৱৰ কীৰ্তনত কৰতাল আৰু চাপৰি বজাই সুৰ লগাই পৰিৱেশন কৰে৷

ৰাধিকা শান্তিৰ গীত:

(ঘোষা) অ নাম ৰয়ৰে৷ অ নাম ৰয়ৰে৷

(পদ) নামতিয়া ডেকাগিৰি মৌনে ৰহি আছে৷শঙ্কৰ গোমস্তাই গৈ শান্তি বিচাৰিছে৷ সেহিসময়ে নদীয়াল ভাৰ্যাসমে গৃহে চলি যাই৷ হাসিতে হাসিতে সিটো স্বামীত কৈ যায়৷ মাটি পানী তুমি ভাল কৰি ল’বা৷ মোত কৰি শান্তি তুমি আৰ কৈত পাবা৷ ভাৰ্যাৰ কথা নদীয়াল পেলাইতে নাপাৰিলা৷ দুয়ো যাই শঙ্কৰৰ থানে উপস্থিত ভৈলা৷ শঙ্কৰে বোলে আই নদীয়ালৰ জীয়া৷ নদী হন্তে এক পলো জল আনি দিয়া৷......  ইত্যাদি
## তথ্য সূত্ৰ

শ্ৰেণী:অসমৰ নাৰী
শ্ৰেণী:নৱবৈষ্ণৱ ধৰ্ম
শ্ৰেণী:মহাপুৰুষীয়া ধৰ্মৰ অনুগামী