open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
লহৰী

**লহৰী** (, ) শীত কালৰ এক জনপ্ৰিয় জাতীয় উৎসৱ। এই উৎসৱ মূলত পঞ্জাব ৰাজ্যৰে সংযুক্ত। এই উৎসৱ মূলত উত্তৰ ভাৰতত উদযাপন কৰা হয়। লাহৰি উৎসৱৰ ইতিহাস আৰু তাৰ কথাৰ সৈতে ডুগাৰ অঞ্চল আৰু পাঞ্জাবৰ সম্পৰ্ক আছে। বহুতে বিশ্বাস কৰে যে এই উৎসৱ শীতকালৰ অৱসান আৰু দিন দীঘলীয়া হোৱাৰ সূচনা কৰে। মাঘ বিহুৰ আগৰ নিশা এই উৎসৱ পালন কৰা হয়। 

লাহৰি উৎসৱ জম্মু আৰু হিমাচল প্ৰদেশত সৰকাৰী বন্ধৰূপে পালন কৰা হয়। দিল্লী, পাঞ্জাব আৰু হাৰিয়ানাতো এই উৎসৱ উদযাপন কৰা হয় যদিও ইয়াক চৰকাৰী বন্ধ ঘোষণা কৰা হোৱা নাই। এই অঞ্চলসমূহত শিখ, হিন্দু আৰু আন সকলোৰে দ্বাৰা এই উৎসৱ উদযাপন কৰা হয়। পাকিস্তানৰ পাঞ্জাবত লাহৰি চৰকাৰীভাৱে উদযাপন কৰা নোহোৱাকৈ শিখ, হিন্দু আৰু কিছুসংখ্যক মুছলমানৰ দ্বাৰা গ্ৰামাঞ্চল আৰু ফৈচলাবাদ আৰু লাহোৰত উদযাপন কৰা হয়। 

#### তাৰিখ
লাহৰি মাঘ বিহুৰ (মকৰ সংক্ৰান্তি) এটা দিন আগতে উদযাপন কৰা হয় আৰু ইয়াৰ তাৰিখ হিন্দু সৌৰ পঞ্জিকাৰ আধাৰত নিৰ্ধাৰণ কৰা হয়। লাহৰি উৎসৱৰ তাৰিখ প্ৰতি ৭০ বছৰত এবাৰ সলনি হয়। ১৯শ শতিকাৰ শেষভাগত লাহৰি ১১ জানুৱাৰীত পালন কৰা হৈছিল। ২০শ শতিকাৰ মাজভাগত এই উৎসৱ ১২ বা ১৩ জানুৱাৰীত উদযাপন কৰা হৈছিল। ২১শ শতিকাত লাহৰি সাধাৰণতে ১৩ বা ১৪ জানুৱাৰীত পৰে। ২০২৪ চনত লাহৰি ১৪ জানুৱাৰীত পৰিব, কাৰণ মাঘ বিহু ১৫ জানুৱাৰীত হব। 

## ইতিহাস
লাহৰি মহাৰাজ ৰণজিৎ সিঙৰ লাহোৰ দৰবাৰত ইউৰোপীয় পৰ্যটকৰ দ্বাৰা উল্লিখিত হয়। ১৮৩২ চনত ৱেড নামৰ এজন পৰ্যটকে লাহোৰ দৰবাৰলৈ আহি লাহৰি উদযাপনৰ বৰ্ণনা দিয়ে। ১৮৩৬ চনত কেপ্টেইন মেকেছনে মহাৰাজ ৰণজিৎ সিঙৰ লাহৰি উপলক্ষে বস্ত্ৰ আৰু ধনৰ মোটা পৰিমাণ বিতৰণৰ কথা উল্লেখ কৰে। ১৮৪৪ চনত ৰজাৰ সভাত লাহৰি উদযাপন আৰু ৰাতি জুইপ্ৰজ্বলনৰ কথাও উল্লেখ পোৱা যায়। 

লাহৰি উৎসৱৰ ৰজকীয় উদযাপনসমূহত ইয়াৰ উৎপত্তিৰ বিষয়ে বিশেষ তথ্য পোৱা নাযায়। তথাপি, লাহৰি সম্পৰ্কে বহু লোককথা পোৱা যায়। লাহৰি হৈছে শীতকালৰ সূৰ্যোত্তৰ পৰ্বৰ অন্তত দীঘল দিনৰ আগমন উদযাপন। লোককথা অনুসাৰে, প্ৰাচীনকালত লাহৰি শীতকালৰ সূৰ্যোত্তৰ পৰ্বৰ অন্তত পালন কৰা হৈছিল। এই উৎসৱ দীঘল দিনৰ সূচনা আৰু সূৰ্যৰ উত্তৰমুখী যাত্ৰাৰ উদযাপন। লাহৰিৰ পিছদিনা মকৰ সংক্ৰান্তি পালন কৰা হয়। 

লাহৰি হৈছে হিমালয় পৰ্বতমালাৰ ওচৰৰ ঠাণ্ডা অঞ্চলত উৎপত্তি হোৱা এটি প্ৰাচীন শীতকালীন উৎসৱ। হিন্দু আৰু শিখসকলে ৰবি খেতিৰ কামৰ পিছত ঘৰবোৰৰ চৌপাশে জুই প্ৰজ্বলিত কৰি, পৰিয়াল আৰু সমাজৰ লোকৰ সৈতে একত্ৰিত হৈ গীত-নৃত্যৰ লগতে শীতৰ অন্ত আৰু দীঘল দিনৰ আৰম্ভণি উদযাপন কৰিছিল। 

## তথ্যসূত্ৰ

## বাহ্যিক সংযোগ

# Happy Lohri Wishes image download in Hindi, Punjabi, English and Assamese 

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ উৎসৱসমূহ
আৰ্টিমিচ

**আৰ্টিমিচ** ( () হৈছে চিকাৰ, বন-জংঘল, বন্য জীৱ-জন্তু, চন্দ্ৰ আৰু কুমাৰীত্বৰ গ্ৰীক দেৱী। তেওঁ ৰোমানসকলৰ দেৱী ডায়েনাৰ সমকক্ষ। 
​
আৰ্টিমিচ জ্যুচ আৰু লেট'ৰ জীয়ৰী তথা এপ'ল'ৰ যমজ ভগ্নী। তেওঁ বালিকাসকলৰ ৰক্ষক। আৰ্টিমিচক নাৰীসকলৰ ৰোগ আৰু ইয়াৰ নিৰাময়ৰ হোতা হিচাপে গণ্য কৰা হয়। সন্তান জন্ম আৰু ধাত্ৰীবিদ্যাৰ এক অন্যতম প্ৰধান দেৱী হিচাপে এইলেথিয়াৰ উপৰিও আৰ্টিমিচৰ উপাসনা কৰা হয়। এথেনা আৰু হেষ্টিয়াৰ দৰে আৰ্টিমিচেও বিবাহপাশত আৱদ্ধ নহৈ চিৰকুমাৰী হৈ থকাৰ পণ লয়। 

গ্ৰীকসকলৰ সৰ্বাধিক সন্মান লাভ কৰা দেৱ-দেৱীসমূহৰ ভিতৰত আৰ্টিমিচ অন্যতম আৰু ইফেচাছত থকা তেওঁৰ মন্দিৰ পৌৰাণিক বিশ্বৰ সপ্তম আশ্চৰ্যসমূহৰে এটা। ধনু-কাঁ‌ড়, তূণ আৰু চিকাৰ কৰা ডেগাৰৰ চিহ্নই আৰ্টিমিচক সূচোৱাৰ লগতে হৰিণ আৰু চাইপ্ৰেছ গছ তেওঁৰ বাবে পবিত্ৰ। আৰ্টিমিচৰ ৰোমান ৰূপ ডায়েনাক ৰোমৰ এভেনাইন পাহাৰত বিশেষভাৱে অৰ্চনা কৰা হয়।

## আখ্যানসমূহ
### জন্ম

আৰ্টিমিচ আৰু তেওঁৰ যমজ ভ্ৰাতৃ এপ'ল'ৰ জন্ম সম্পৰ্কে ধ্ৰুপদী গ্ৰীক আখ্যানসমূহত বিভিন্ন পৰস্পৰৰ সৈতে মিল নথকা বৰ্ণনা পোৱা যায়। অৱশ্যে প্ৰতিটো আখ্যানতে তেওঁক জ্যুছ আৰু লেট'ৰ সন্তান তথা এপ'ল'ৰ যমজ ভগ্নী বুলি কোৱা হৈছে। কোনো কোনো আখ্যানৰ মতে আৰ্টিমিচ এপ'ল'ৰ সৈতে একে সময়তে ওপজে আৰু কোনো কোনোৰ মতে তেওঁৰ জন্ম আগত বা পিছত হয়।

কেলিমেকাছৰ মতে জ্যুছৰ ঔৰসত লেট'ই গৰ্ভধাৰণ কৰাৰ বাবে জ্যুছৰ সহধৰ্মিণী হীৰা ক্ষুব্ধ হৈ পৰে আৰু লেট'ক মূল ভূখণ্ড বা দ্বীপ কোনো ঠাইতে সন্তান জন্ম দিবলৈ বাৰণ কৰে। কিন্তু ডিল'চ নামৰ দ্বীপটোৱে এই আদেশ অমান্য কৰে আৰু লেট'ক সন্তান প্ৰসৱৰ অনুমতি দিয়ে। অৱশ্যে হোমাৰৰ শ্লোকৰ মতে এই দ্বীপটো আছিল অৰ্টিজিয়া। 

অধিকাংশ আখ্যানৰ মতে আৰ্টিমিচৰ জন্ম এপ'ল'তকৈ আগত হৈছিল আৰু ভ্ৰাতৃৰ জন্মৰ সময়ত লেট'ৰ বাবে ধাত্ৰীৰ কাম কৰিছিল। 

## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:গ্ৰীক কিংবদন্তি
শ্ৰেণী:গ্ৰীক দেৱতা
বনজুই (চলচ্চিত্ৰ)

**বনজুই** () ১৯৭৮ চনত মুক্তিপ্ৰাপ্ত আব্দুল মজিদ পৰিচালিত এখন ক’লা-বগা পূৰ্ণদৈৰ্ঘ্যৰ অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ। প্ৰযোজনা কৰিছে তিনিচুকীয়াৰ ৰূপজ্যোতি চলচ্চিত্ৰম্ কো-অপাৰেটিভ ছোচাইটি লিমিটেডে। ছবিৰ কাহিনী আৰু সংলাপ ৰচনা চৈয়দ আব্দুল মালিকৰ।
## কাহিনীৰ সাৰাংশ
দ্বিতীয় বিশ্বযুদ্ধৰ সময়। যুদ্ধৰ অশান্ত প্ৰভাৱ নপৰা এখন গাঁও বৰপদুমণি। সেই গাঁৱৰে এহাল নিঃসন্তান দম্পত্তি প্ৰেমধৰ আৰু জোনা। 
বিয়াৰ বহু বছৰ পাছতো তেওঁলোকৰ সন্তান নোহোৱাত গাঁৱত বি-বি-বা-বা। এনেতে বৰপদুমণিত আহি থিতাপি ল’লে গোলাপে। চৈধ্যমাহ জেল খাটি অহা গোলাপে নিজকে দেশপ্ৰেমিক সজাই নানা কৌশলেৰে গাঁৱবাসীৰ মন মুহিলে। সিয়ে প্ৰেমধৰ আৰু জোনাৰ দাম্পত্য জীৱনত অশান্তিৰ ধুমুহা মাতি আনিলে। তাৰ সৈতে ছাত্ৰজীৱনৰ পৰা বন্ধুত্ব থকা আৰু এতিয়াৰ মাটিৰ হাকিম মাখনৰ কোলাহল মুক্ত জীৱনত ধুমকেতুৰ  দৰে প্ৰবেশ কৰি মাখনকো অপদস্ত কৰিলে।

এদিন গোলাপৰ আত্মশুদ্ধি হ’ল। যুদ্ধ কৰিব অহা মিলিটেৰীৰৰ ভোগৰ সামগ্ৰী হৈ থকা গাভৰু মইনাক গোলাপেই উদ্ধাৰ কৰি আনি ভনীয়েকৰূপে মাখনক গটাই দিলে। জোনা আৰু প্ৰেমধৰৰ জীৱনলৈ এটা সন্তান আহিল।

## অভিনয় শিল্পী

*জেইবা মমতাজ
*বিশ্বজিত
*মৃদুলা বৰুৱা
*তিলমিজুৰ ৰহমান
*ৰমেন শৰ্মা
*ৰাণা তামুলী
*প্ৰফুল্ল শৰ্মা
*মাধৱ বৰঠাকুৰ
*হৰিনাৰায়ণ দত্ত
*তৰুণ দেৱশৰ্মা
*ফটিক বৰুৱা
*হিৰণ্য ভট্ট
*শৰৎ গগৈ আদি

## কলা-কুশলী
*শব্দগ্ৰহণ- অৰবিন্দ সেন
*চিত্ৰনাট্য, অতিৰিক্ত সংলাপ- আব্দুল মজিদ
*দৃশ্যসজ্জা- খগেন দত্ত, দিলীপ নেওগ, সত্য, পবন আদি

## সঙ্গীত
ছবিৰ সঙ্গীত আৰু গীত ৰচনা কৰিছে ভূপেন হাজৰিকাই। মুঠ গীত আছে সাতটা। গীতসমূহ গাইছে ভূপেন হাজৰিকা আৰু অঞ্জু দেৱীয়ে।

## তথ্যউৎস

## বাহ্যিক সংযোগ
গানা ডট কমত বনজুইৰ গীত

শ্ৰেণী:অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:১৯৭০ দশকৰ অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ
দেহ বিচাৰ গীত

**দেহ বিচাৰ গীত** বা **দেহবিচাৰৰ গীত** অসমীয়া সমাজত প্ৰচলিত আধ্যাত্মিক ভাবযুক্ত তত্ত্বগধুৰ লোকগীতৰ শ্ৰেণী। সাধাৰণতে বৃদ্ধ, ভকত, বৈৰাগী, সন্ন্যাসী, মগনীয়া আদিয়ে দেহ বিচাৰ গীত গায়। সংসাৰৰ মায়া-মোহ, জ্বালা-যন্ত্ৰণা, বেদনা আদিৰ পৰা হাত সাৰিবলৈ অথবা মুক্তি পাবলৈ সাধকসকলৰ মনৰ বৈৰাগ্য ভাব এই শ্ৰেণী গীতত প্ৰকাশ পায়।

## ইতিহাস
দেহ বিচাৰৰ গীত একপ্ৰকাৰৰ লোকসংগীত। সেয়ে ইয়াৰ ৰচনাৰ সঠিক সময় নিৰ্ধাৰণ কৰিব পৰা নাযায়। দেহবিচাৰৰ গীতসমূহক চৰ্যাগীত আৰু বৰগীতৰ মাজৰ সংযোগ সেঁতু বুলি অভিহিত কৰিব পাৰি।  কিন্তু অষ্টম শতিকাৰ পৰা দ্বাদশ শতিকাৰ ভিতৰত ৰচিত চৰ্যাপদৰ মাজত ইয়াৰ এতিহাসিক উৎস বিচাৰি পোৱা যায়। এই সময়চোৱাত বৌদ্ধ সহযীয়া পন্থাৰ প্ৰভাৱ জনমানসত ক্ৰমান্বয়ে স্তিমিত হৈ আহিছিল। এচাম চহা কবিয়ে চৰ্যাগীতৰ কথাবস্তুৰ আলম লৈ এই শ্ৰেণীৰ গীতবোৰ ৰচনা কৰিছিল।  চৰ্যাপদ আৰু দেহ বিচাৰ গীত দুয়োবিধৰে গীতৰ বিষয়বস্তু আৰু ভাববস্তুৰ অৰ্থৰ মাজত যথেষ্ট মিল দেখা যায়। পঞ্চদশ-ষোড়শ শতিকামানৰ পৰা দেহবিচাৰৰ গীতৰ ওপৰত বৈষ্ণৱ ধৰ্মৰ প্ৰভাৱ পৰে। এই গীত সমূহত শ্ৰীমন্ত শঙ্কৰদেৱ, মাধৱদেৱ, চান্দসাই আদি বৈষ্ণৱ কবিসকলৰ উল্লেখ পোৱা যায়।

## বাদ্যযন্ত্ৰ
মুখে মুখে প্ৰচলিত এই শ্ৰেণীৰ গীতবোৰ
গায়কসকলে হাতত খঞ্জৰী, তাল, বেণু, টোকাৰী, ৰামকৰ তাল, দোতাৰা আদি বাদ্যযন্ত্ৰ বজাই গাই। টোকাৰী বজাই গাই জনসমাজত টোকাৰী গীত বুলিও প্ৰচলিত আছে যদিও দুয়ো গীতৰ মাজত কিছু পাৰ্থক্য বিদ্যমান। অসমৰ ৰাতিখোৱা বা ভিতৰপকীয়া সম্প্ৰদায়ৰ ভকতসকলে টোকাৰি বজাই গোৱা কিছুমান গীতত শঙ্কৰদেৱৰ অনাদি পাতন খণ্ডৰ প্ৰভাৱ পৰিছে।

## বৰ্ণনা
ভাৰতীয় ধৰ্ম দৰ্শনৰ মূল তত্ত্ব দেহবিচাৰৰ
গীতসমূহত পৰিলক্ষিত হয়। ক্ৰমান্বয়ে নৱ-বৈষ্ণৱ ধৰ্মৰ প্ৰভাৱো ইয়াত পৰা দেখা যায়। দেহবিচাৰৰ গীতবোৰে কোনো এক নিৰ্দিষ্ট ধৰ্মৰ মত বহন নকৰে যদিও গীতবোৰ তত্ত্বমূলক। গীতবোৰ শৰীৰ, সংসাৰ, জীৱাত্মা, পৰমাত্মা, গুৰু, ভকত সম্পৰ্কীয় দাৰ্শনিক তত্ত্বৰ কথাৰে পৰিপুষ্ট। দেহ ব্ৰহ্মাণ্ডৰ ক্ষুদ্ৰ ৰূপ সেয়া দেহবিচাৰৰ গীতৰ মূল বিষয়বস্তু। দেহবিচাৰৰ গীতত মনকে সাধনাৰ মূল আধাৰ হিচাপে বিশ্লেষণ কৰা হয়। দেহবিচাৰৰ সাধকসকলে যোগী তান্ত্ৰিক সাধক সিদ্ধপুৰুষ আছিল।

দেহবিচাৰৰ গীতবোৰ সাধাৰণতে সাংকেতিক বা প্ৰতীকধৰ্মী। গীতিকাৰসকলে গীতৰ তত্ত্ব প্ৰকাশৰ কাৰণে বিবিধ উপমা, ৰূপক, চিত্ৰৰ সহায় লয়। এই গীত সমূহৰ ৰাগ-সুৰো সুকীয়া ধৰণৰ। ইয়াৰ বেছিভাগ গীতৰ সুৰত বৈৰাগ্য ভাব প্ৰকাশ
পায়। গীতৰ প্ৰতীক, উপমা, ৰূপক আদিৰ সহায়েৰে সংসাৰৰ সংযমৰ অনিত্যতা, মায়া-মোহ, আত্মা-পৰমাত্মা, ইইকাল-পৰকাল আদিৰ জটিল তত্ত্বসমূহ সহজ-সৰলভাৱে ব্যাখ্যা কৰা হৈছে।

দেহ বিচাৰৰ গীতবোৰ সহজ-সৰল ভাৱ, ভাষা আৰু জতুৱা ঠাঁচযুক্ত, সুৰবিশিষ্ট।

## দেহবিচাৰ গীতৰ উদাহৰণ
ভৱনদী পাৰ কৰি দিয়া হে
নাৰায়ণ ভৱনদী পাৰ কৰি দিয়া
এই মানবী দেহা
কত যে কৰিলা বেহা
কচু পাতত ৰৈ যায় জীৱ
হে নাৰায়ণ
ভৱ নদী পাৰ কৰি দিয়া।


## তথ্য উৎস

শ্ৰেণী:অসমৰ সংগীত
দোতোৰা

**দোতোৰা**, **দোতৰা** বা **দোতাৰা** আঙুলিৰ মূৰেৰে আঘাত কৰি বজোৱা এবিধ গুণা লগোৱা অসমৰ থলুৱা বাদ্যযন্ত্ৰ। সাধাৰণতে ইয়াত দুডাল গুণা লগোৱা থাকে বাবে ইয়াক দোতাৰা বোলে যদিও ইয়াৰ চাৰিডাল বা পাঁচডাল গুণা থকাও দেখা যায়। দক্ষিণ এছিয়া দোতাৰাৰ উৎপত্তিস্থল। পূব ভাৰতৰ অসম, বিহাৰ, পশ্চিম বংগ, ওড়িশা আৰু বাংলাদেশত বহুলভাৱে প্ৰচলিত। চতুৰ্দশ শতিকাৰ কবি মাধৱ কন্দলিৰ সপ্তকাণ্ড ৰামায়ণত দোতোৰাৰ বৰ্ণনা পোৱা গৈছে। অসমৰ কামৰূপী লোকগীত, গোৱালপৰীয়া লোকগীত, কুশান গান আদিৰ লগতে বংগত প্ৰচলিত ফকীৰ সকলে পৰিবেশন কৰা বাউল সংগীত মুখ্য বাদ্য হৈছে দোতোৰা।

## নামৰ উৎপত্তি
দোতাৰা বা দোতোৰা নাম ইয়াত ব্যৱহৃত দুডাল গুণাৰ পৰা আহিছে। ইয়াত ঘাইকৈ দুডাল গুণা থাকে যদিও চাৰিডাল বা পাঁচডাল গুণাযুক্ত দোতোৰাও দেখা যায়। ইয়াৰ মাজৰ দুডাল গুণা একে সাংগীতিক স্বৰত বন্ধা হয় সেয়ে ইয়াক দোতোৰা বোলা হয়।

## ইতিহাস
চতুৰ্দশ শতিকাৰ কবি মাধৱ কন্দলিৰ সপ্তকাণ্ড ৰামায়ণত দোতোৰাৰ বৰ্ণনা পোৱা গৈছে। তেওঁৰ ৰামায়ণত দোতোৰাৰ লগতে মাদল, তবলা আদিৰো বৰ্ণনা পোৱা গৈছে।

## তথ্য উৎস

শ্ৰেণী:অসমৰ বাদ্যযন্ত্ৰ
নয়নমণি

**নয়নমণি** () ৰাজেন্দ্ৰ চলচ্চিত্ৰৰ বেনাৰত নিৰ্মিত আৰু ১৯৮৪ চনত মুক্তিপ্ৰাপ্ত এখন পূৰ্ণদৈৰ্ঘ্যৰ ৰঙীন অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ। ছবিৰ কাহিনী, পৰিচালনা আৰু প্ৰযোজনা সুপ্ৰভা দেৱীৰ। মূল চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছে নিপন গোস্বামী আৰু বিদ্যা ৰাৱে। এইখনে মহিলা পৰিচালকে পৰিচালনা কৰা প্ৰথম অসমীয়া ছবি। পৰিচালক সুপ্ৰভা দেৱীৰ স্বামী দ্বিজেন্দ্ৰ নাৰায়ণ দেৱ অসমীয়া ছবিৰ এজন পৰিচালক আৰু বিতৰক আছিল। স্বামীৰ সৈতে বহুকেইখন অসমীয়া ছবিৰ প্ৰযোজনা কৰা দেৱীয়ে স্বামীৰ মৃত্যুৰ পিছত নয়নমণিৰ যোগে চলচ্চিত্ৰ পৰিচালনাৰ জগতত খোজ দিছিল। 

ছবিৰ চিত্ৰনাট্য ৰচক তথা সহযোগী পৰিচালক গুণসিন্ধু হাজৰিকাই এই ছবিৰ কামত ব্যস্ত হৈ থকা অৱস্থাতে কলকাতাত এক দুৰ্ঘটনাত পতিত হৈ চিৰদিনৰ বাবে দৃষ্টিশক্তি হেৰুৱাইছিল।
## কাহিনীৰ সাৰাংশ
পৰাগ আৰু অৰূপ দুই ভাই ককাই। পৰাগৰ পত্নী জীনু। অৰূপে ভাল পায় মইনা ওৰফে নয়নমণিক। মাকৰ সন্মতিত দুয়োৰো বিয়া হ’ল আৰু দাম্পত্য জীৱনৰ আৰম্ভণি কৰিলে। মৰম, স্নেহ, পৰিচৰ্যাৰে নয়নমণিয়ে শাহুৱেকক বুৰাই ৰাখিলে। কিন্তু জায়েক জীনুৰ নয়নমণিৰ এই সুখ সহ্য নহ’ল। শাহুৱেকৰ পৰা তাইক আঁতৰাই পঠিয়াবলৈ কূট-কৌশল ৰচনা কৰিলে। লাহেলাহে শাহুৱেকে তাইক বেয়া পোৱা হৈ আহিল আৰু এদিন তাই ঘৰ এৰি গিৰিয়েক আৰু সন্তান দুটি লৈ ভাড়াঘৰত থাকিবলৈ বাধ্য হ’ল। 

সময় গৈ থাকে। অৰূপৰ মৃত্যু হয়। অকলশৰীয়া নয়নমণিয়ে অশেষ কষ্টৰে সন্তান দুটি তুলি-তালি ডাঙৰ দীঘল কৰে। অৱশেষত পৰাগ, জীনু আৰু শাহুৱেক অনুতপ্ত হয় আৰু সকলোৱে মাথোন নয়নমণিক বিচাৰিলে।
## অভিনয় শিল্পী

* নিপন গোস্বামী
*বিদ্যা ৰাও
*ঈশান বৰুৱা
*বন্দনা শৰ্মা
*গিৰিজা দাস
*গৌৰী বৰুৱা
*ৰবীন ডেকা
*উপকূল বৰদলৈ
*ৰুণু দাস
*ৰেখা দাস
*ক্ষিতিন বৰবৰা
*মীনা কুমাৰী দুৱৰা
*ডৰীন হাজৰিকা
*ডেভিছ হাজৰিকা আদি

## কলা-কুশলী
*চিত্ৰনাট্য, সহযোগী পৰিচালক- গুণসিন্ধু হাজৰিকা
*শব্দগ্ৰহণ- কালি-মহাদেৱ
*কলা নিৰ্দেশনা- ফটিক বৰুৱা

## সঙ্গীত
ছবিৰ সঙ্গীত পৰিচালনা জিতু-তপনৰ। গীত গাইছে বলীউডৰ প্ৰতিষ্ঠিত কণ্ঠশিল্পী সুমন কল্যাণপুৰ আৰু ভূপিন্দৰে।

## তথ্যউৎস

শ্ৰেণী:অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:১৯৮০ দশকৰ অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:১৯৮৪ বৰ্ষৰ চলচ্চিত্ৰ
অখিল ভাৰতীয় আয়ুৰ্বিজ্ঞান প্ৰতিষ্ঠান, গুৱাহাটী

**অখিল ভাৰতীয় আয়ুৰ্বিজ্ঞান প্ৰতিষ্ঠান, গুৱাহাটী** বা চমুকৈ **এইম্‌ছ গুৱাহাটী** অসমৰ কামৰূপ জিলাৰ চাংসাৰিত অৱস্থিত এখন ৰাজহুৱা চিকিৎসা প্ৰতিষ্ঠান। ২০১৭ চনৰ ২৬ মে’ তাৰিখে ভাৰতৰ প্ৰধানমন্ত্ৰী নৰেন্দ্ৰ মোদীয়ে ইয়াৰ আধাৰশিলা স্থাপন কৰিছিল। ২০২১ চনৰ ১২ জানুৱাৰী তাৰিখে ভাৰতীয় কেন্দ্ৰীয় স্বাস্থ্যমন্ত্ৰী হৰ্ষ বৰ্ধনে ভিডিঅ’ কন্‌ফাৰেঞ্চৰ যোগেৰে এইম্‌ছ গুৱাহাটীৰ পাঠদানৰ উদ্বোধন কৰে। প্ৰথম পৰ্যায়ত ইয়াত চিকিৎসা-বিজ্ঞানৰ স্নাতক পাঠ্যক্ৰমৰ ১০০ খন আসনৰ ব্যৱস্থা আছে। ভঙাগড়ত অৱস্থিত গুৱাহাটী চিকিৎসা মহাবিদ্যালয়ৰ অস্থায়ী চৌহদৰ পৰা ইয়াৰ কাম-কাজ আৰম্ভ কৰা হৈছিল। উৰিষ্যাৰ অখিল ভাৰতীয় আয়ুৰ্বিজ্ঞান প্ৰতিষ্ঠান, ভুৱনেশ্বৰ বা চমুকৈ এইম্‌ছ ভুৱনেশ্বৰ হৈছে এইম্‌ছ গুৱাহাটীৰ মেণ্টৰ।

## শিক্ষা
২০২১ চনৰ ১২ জানুৱাৰীত তদানীন্তন কেন্দ্ৰীয় স্বাস্থ্য আৰু পৰিয়াল কল্যাণ মন্ত্ৰী ড॰ হৰ্ষ বৰ্ধনে শিক্ষাৰ্থীসকলৰ প্ৰথম দলৰ বাবে শৈক্ষিক কাৰ্যসূচী উদ্বোধন কৰিছিল। ২০২০-২১ শিক্ষাবৰ্ষত কাৰ্যকৰী হোৱা চাৰিখন এইম্‌ছৰ ভিতৰত ৫০ গৰাকী এম.বি.বি.এছ. শিক্ষাৰ্থীৰ সৈতে প্ৰতিষ্ঠানখনে শিক্ষাবৰ্ষ আৰম্ভ কৰে। ২০২২ চনৰ মাৰ্চ মাহত প্ৰতিষ্ঠানটো চাংচাৰিত অৱস্থিত স্থায়ী চৌহদলৈ স্থানান্তৰিত হৈছে। ২০২৩ চনৰ ১৪ এপ্ৰিলত প্ৰধানমন্ত্ৰী নৰেন্দ্ৰ মোদীয়ে এইমছ, গুৱাহাটী আৰু অসমৰ আন তিনিখন চৰকাৰী চিকিৎসা মহাবিদ্যালয় উদ্বোধন কৰে।

## সেৱাসমূহ
প্ৰতিষ্ঠানটোত ২৫টাতকৈ অধিক বিশেষত্ব আৰু ছুপাৰ-স্পেচিয়েলিটী বিভাগৰ সৈতে বহিৰ্বিভাগৰ সেৱা আৰু ৰোগ-নিৰ্ণয় সেৱাৰ বাহিৰে ৭৫০খন বিছনাযুক্ত চিকিৎসালয় থাকিব। আয়ুষৰ অধীনত সেৱা প্ৰদানৰ বাবে এক পৃথক সুবিধাও উপলব্ধ হ’ব। 

## তথ্য উৎস

শ্ৰেণী:অসমৰ চিকিৎসালয়
শ্ৰেণী:কামৰূপ জিলা
শ্ৰেণী:অসমৰ চিকিৎসা মহাবিদ্যালয়
সূত্ৰপাত

**সূত্ৰপাত** () ১৯৮৭ত মুক্তি পোৱা, আই.পি. প্ৰডাকচন্সৰ বেনাৰত নিৰ্মিত আৰু মৃদুল গুপ্তা পৰিচালিত এখন ৰঙীন অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ। ছবিখনত বিদেশী বহিষ্কাৰ আন্দোলনৰৰ পৰিবেশ চিত্ৰিত হৈছে, যদিও ই বিদেশী বহিষ্কাৰ আন্দোলন বিষয়ক ছবি নহয়। মূল ভূমিকাত অভিনয় কৰিছে তপন দাসে। ছবিখনৰ এক বিশেষ চৰিত্ৰ কেমেৰামেন চোপ্ৰাৰ ভূমিকাত অভিনয় কৰিছে বলীউডৰ অভিনেতা চৈয়দ আখতাৰ মিৰ্জাই।

## কাহিনীৰ সাৰাংশ
১৯৮২ চন। বিদেশী বহিষ্কাৰ আন্দোলন তেতিয়া তুঙ্গত। সাংস্কৃতিক ক্ষেত্ৰখনত এক থমথমীয়া পৰিবেশ। তেনে প্ৰতিকুলতাকো নেওচি দিগন্তহঁতে ‘চিৰাজ’ নাটখন মঞ্চস্থ কৰাৰ সিদ্ধান্ত কৰিলে আৰু নাটকৰ আখৰাত ব্যস্ত হৈ পৰিল। তেনেতে ঘোষণা কৰা হ’ল বিধানসভাৰ নিৰ্বাচন। চৌপাশে অশান্তিৰ জুই জ্বলি উঠিল। ঠায়েঠায়ে চলিল সাম্প্ৰদায়িক সংঘৰ্ষ।

চলচ্চিত্ৰ মাধ্যমটোৰ সামাজিক প্ৰভাৱৰ কথা বিবেচনা কৰি দিগন্তহঁতে সাম্প্ৰদায়িক সংহতিমূলক চুটিছবি এখন কৰাৰ পৰিকল্পনা কৰিলে। হতাশাগ্ৰস্থতাত ভুগা অভিজ্ঞ কেমেৰামেন চোপ্ৰাই চুটিছবিখনত কাম কৰাৰ প্ৰতিশ্ৰুতি দিলে। প্ৰকৃততে কেমেৰামেন চোপ্ৰাৰ বাবেই দিগন্ত চলচ্চিত্ৰ মাধ্যমটোৰ প্ৰতি আগ্ৰহী হৈ পৰিছিল। আনোৱাৰ আৰু কিছুকিছু বন্ধুৰ সহযোগত কৰি ছবিৰ কাম শেষ হ’ল।

কিন্তু ছবি নিৰ্মাণৰ আৰম্ভণিৰ উচ্ছাস নাইকিয়া হৈ গ’ল, যেতিয়া পৰিবেশন আৰু ধাৰ-ঋণৰ সমস্যাই সিহঁতক আগুৰি ধৰিলে। চৰকাৰৰ দপ্তৰে দপ্তৰে সিহঁতে ঘূৰি ফুৰিলে। কিন্তু কাৰোপৰা সঁহাৰি নাপালে। লাহেলাহে দিগন্তৰ বন্ধু-বান্ধৱ এজন এজনকৈ আঁতৰি গ’ল। দিগন্তই ভালপোৱা মালবিকায়ো এদিন তাক অপদস্থ কৰিলে।

তথাপি দিগন্তই আশা এৰি দিব নুখুজি এবাৰ মন্ত্ৰীক লগ ধৰিলে। কিন্তু কোনো লাভ নহ’ল। সি ওলাই আহিল। কান্ধত ফিল্মৰ কেন। হঠাৎ চিটিবাছৰ পৰা মাত দিলে মালবিকাই। দিগন্তৰ বুকুলৈ ঘূৰি আহিল আস্থা। সন্ধিয়াৰ ৰাজপথৰ, হেজাৰজনৰ লগত সি ক্ৰমশঃ মিলি গ’ল।
## অভিনয় শিল্পী

*তপন দাস
*গৌতম চহৰীয়া
*বিদ্যুৎ চক্ৰৱৰ্তী
*জয়ন্ত দাস
*আদিল হুছেইন
*নিকুমণি শইকীয়া
*ববিতা শৰ্মা
*চৈয়দ আখতাৰ মিৰ্জা
*নিকুমণি বৰুৱা
*সান্তনা বৰদলৈ
*মিৰেল কুদ্দুছ
*বিমলজ্যোতি চৌধুৰী আদি।

## সঙ্গীত
ছবিৰ সঙ্গীত পৰিচালনা বিভূৰঞ্জন চৌধুৰীৰ। গীত ৰচনা কেশৱ মহন্তৰ।

## তথ্যউৎস

শ্ৰেণী:অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:১৯৮০ দশকৰ অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ
মাঞ্জা (নগৰ)

**মাঞ্জা** অসমৰ কাৰ্বি আংলং জিলাত অৱস্থিত এখন সৰু নগৰ। মাঞ্জা নগৰখন চোমনা (যমুনা) নদী আৰু আৰু ডিফু নলাৰ পাৰত অৱস্থিত। নগৰখন চৌপাশে নীলা পাহাৰৰ আৱেষ্টনীৰ
দ্বাৰা আবৃত হৈ আছে।

## যাতায়ত
মাঞ্জা নগৰৰ পৰাই ভাৰতৰ ৩২৯A নম্বৰৰ ৰাষ্ট্ৰীয় ঘাইপথ আৰম্ভ হৈছে আৰু ই ডিমাপুৰৰ সৈতে সংযোজিত। ৩৬ নং ৰাষ্ট্ৰীয় ঘাইপথো মাঞ্জা নগৰৰ মাজেৰে পাৰ হৈ যায় আৰু ই নগৰখনক অসমৰ আৰু নাগালেণ্ডৰ আন গুৰুত্বপূৰ্ণ স্থানসমূহৰ সৈতে সংযোগ কৰে। মাঞ্জাৰ নিকটতম বিমানবন্দৰটো হৈছে ৪০ কিলোমিটাৰ দূৰত্বত অৱস্থিত ডিমাপুৰ বিমানবন্দৰ, আৰু নিকটতম ৰে'লষ্টেছনটো হৈছে ১৬ কিলোমিটাৰ দূৰত্বত অৱস্থিত ডিফু ৰে'লেৱে ষ্টেছন। মাঞ্জা নগৰ বাছসেৱাৰ জৰিয়তে কাৰ্বি আংলং জিলাৰ ডিফু, ডকমোকা, লংনিট ইত্যাদি চহৰৰ উপৰিও অসমৰ প্ৰধান চহৰসমূহ আৰু নাগালেণ্ডৰ ডিমাপুৰ চহৰলৈ সু-সংযোজিত।

## আকৰ্ষণৰ স্থান
মাঞ্জা নগৰৰ পৰা প্ৰায় ৯ কিলোমিটাৰ দূৰত্বত পৰ্যটকৰ বাবে আকৰ্ষণীয় লাংকৱকু জলপ্ৰপাত অৱস্থিত।

## শিক্ষা প্ৰতিষ্ঠানসমূহ
### মহাবিদ্যালয়
* ডনবস্ক' জুনিয়ৰ কলেজ
* মাঞ্জা জুনিয়ৰ কলেজ
### বিদ্যালয়
* অসমীয়া হাইস্কুল
* বেপ্টিষ্ট ইংলিছ স্কুল
* জেৰি টেৰণ ইংলিছ স্কুল
* লিটল ফ্লাৱাৰ স্কুল
* এল পি হিন্দী স্কুল
* মাঞ্জা হাইস্কুল
* নাইটিংগেল ইংলিছ স্কুল
* অক্সফ'ৰ্ড মডেল ইংলিছ স্কুল
* ছাউথ প'য়েণ্ট ইংলিছ স্কুল
### কম্পিউটাৰ প্ৰশিক্ষণ কেন্দ্ৰ
* CCERT, মাঞ্জা
* The Next Generation Computech Institute

## স্বাস্থ্য-সেৱা
### চিকিৎসালয়
* মাঞ্জা সামূহিক স্বাস্থ্য কেন্দ্ৰ

## চিত্ৰভঁৰাল

Langkovku waterfall in Manjha, Karbi Anglong.jpg|লাংকৱকু জলপ্ৰপাত
Langkvoku river in Karbi Anglong.jpg|লাংকৱকু নৈ
Video of Langkvoku waterfall in Karbi Anglong, Assam.webm|লাংকৱকু জলপ্ৰপাতৰ দৃশ্য


## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:অসমৰ নগৰ-মহানগৰ
মুছা

**মুছা** () ইহুদি, খ্ৰীষ্টান, আৰু ইছলাম ধৰ্মত স্বীকৃত ৰাছুল বা ঈশ্বৰৰ বাৰ্তাবাহক। তেখেত **মোজেছ** নামেৰেও পৰিচিত আছিল। কোৰআনত মুছা (আলাইহিছ ছালাম)-ৰ নাম অন্য নবীসকলৰ তুলনাত বেছি উল্লেখ কৰা হৈছে। ধাৰণা কৰা হয় যে মুছা (আলাইহিছ ছালাম) ১২০ বছৰ জীয়াই আছিল। মুছা (আলাইহিছ ছালাম)-ৰ সম্প্ৰদায়ৰ নাম আছিল বনী-ইছৰাঈল। কোৱা হয়, তেখেতৰ অলৌকিকতাসমূহ বিগত অন্যান্য নবী-ৰাছুলসকলৰ তুলনাত সংখ্যাত বেছি, প্ৰকাশৰ বলিষ্ঠতাৰ দিশেও অধিক আছিল।

শ্ৰেণী:ইছলাম ধৰ্ম
মিনতি বৰঠাকুৰ

**মিনতি বৰঠাকুৰ** (জন্ম: ১৯৪৭ চন) অসমৰ এগৰাকী অধ্যাপক, শিক্ষাবিদ, নিবন্ধকাৰ, বক্তা, সমাজ সেৱক। তেখেতৰ পিতৃৰ নাম ভূমিদেৱ গোশ্বামী আৰু মাতৃৰ নাম মোক্ষদা দেৱী। তেওঁৰ পিতৃ কৰ বিভাগত চাকৰি কৰিছিল।

## শিক্ষা
১৯৬১ চনত ফুলেশ্বৰী হাইস্কুলৰ পৰা হাইস্কুল শিক্ষান্ত পৰীক্ষাত সুখ্যাতিৰে উত্তীৰ্ণ হয়। ১৯৬৫ চনত তেওঁ দৰং কলেজ, তেজপুৰৰ পৰা কলেজৰ শ্ৰেষ্ঠ স্নাতক হিচাপে উত্তীৰ্ণ হয়। ১৯৭৪ চনত তেখেতে গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা সুখ্যাতিৰে স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী লাভ কৰে।

## কৰ্মজীৱন
তেখেত ডিফু কলেজত প্ৰবক্তা বিচাপে ১৯৭৪ চনত যোগদান কৰে আৰু ১৯৭৬ চনত কটন কলেজৰ দৰ্শন বিভাগত যোগদান কৰে আৰু ইয়াৰ পৰাই ২০০৬ চনত দৰ্শন বিভাগৰ মুৰব্বী অধ্যাপক বিচাপে অৱসৰ গ্ৰহণ কৰে।চাকৰি কালতে ১৯৯৪ চনত তেখেতৰ দেহত দুৰাৰোগ্য কৰ্কট ৰোগ ধৰা পৰে।

মিনতি বৰঠাকুৰৰ প্ৰধান পৰিচয় হ’ল তেওঁ দুবাৰকৈ চতুৰ্থস্তৰৰ পৰা সুষ্ঠ হোৱা এগৰাকী কৰ্কট ৰোগী ৷ পিছে তেখতে ৰুগ্ন শৰীৰেৰেই ২২ বছৰ ধৰি ড° ভুৱনেশ্বৰ বৰুৱা কৰ্কট প্ৰতিষ্ঠানত কৰ্কট ৰোগী সকলৰ বাবে বিনামূলীয়া সেৱা আগবঢ়াই আহিছে ৷ নিজৰ ঘৰত থকা ধ্যান কেন্দ্ৰ Minoti’s Counseling and Meditation Centre” ৰ যোগেদি ৰাইজলৈ বিনামূলীয়া সেৱা আগবঢ়াই আহিছে ৷ কটন কলেজত চাকৰি কৰি থকাৰ সময়ত ছাত্ৰ-ছাত্ৰীক ধ্যানৰ প্ৰশিক্ষণ দি পৰীক্ষাৰ ফলাফল উন্নত কৰিবলৈ সমৰ্থ হৈছিল ৷ অসমৰ বাহিৰেও ভাৰতৰ বিভিন্ন ৰাজ্যৰ লগতে বিদেশৰ বহু দেশৰ হাস্পাতাললৈ গৈ প্ৰেৰণা মূলক বক্তৃতা দিছে ৷ বিভিন্ন স্কুল, কলেজ আৰু বিশ্ববিদ্যালয়ত তেখেতে কৰ্কট ৰোগৰ সজাগতাৰ ওপৰত ভাষণ দিছে ৷ তেখেতক প্ৰেৰণা দায়িনী মিনতি নামেৰেও অভিহিত কৰিছে ৷  

## বৈবাহিক জীৱন
১৯৬৫ চনত তেখেতৰ প্ৰয়াত নিকুঞ্জ বিহাৰী বৰঠাকুৰৰ লগত বিবাহপাশত আবদ্ধ হয়। 

## গ্ৰন্থপঞ্জী
* মোৰ অসুখৰ এবছৰ
* প্ৰেৰণা দায়িনী মিনতি (সম্পাদনা: নিকুমণি হুছেইন
* The Hardworking Nyishi Women of India
* কলিজা কাইতে বিন্ধিল যি চৰাইয়ে গান গায়
* The Concept of Meditation and its Application to the Younger Generation (অপ্ৰকাশিত)

তেখেতে কৰ্কট ৰোগ আৰু মনৰ শক্তিৰ ওপৰত বিভিন্ন বাতৰি কাকত আৰু আলোচনীত নিয়মিতভাৱে লিখি আছে।

## সন্মান
* ২০২০ চনত অসম চৰকাৰৰ তৰফৰ পৰা মুখ্যমন্ত্ৰী সৰ্বানন্দ সোনোৱাল দেবে সন্মানীয় সতী সাধিনী বঁটা প্ৰদান কৰে
*প্ৰাগ চেনেৰ পৰা ২০০৫ চনত 'N.E. T.V. Woman of the year' আৰু 'প্ৰাগ সন্মান' লাভ কৰে
* ২০০৭ চনত নগালেণ্ডৰ গৱৰ্নৰে বিশেষ সন্মান প্ৰদান কৰে
* ২০০৮ চনত ডা° বাট্ৰা সংগঠনে 'Positive Health Hero' হিচাপে সন্মান জনায়
* আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় ৰটাৰী ক্লাবে ২০১২ চনত 'Four Avenues of Service Award' আৰু ২০১৪ চনত ৰটাৰীৰ সৰ্বোচ্চ সন্মান 'Service Above Self Award' প্ৰদান কৰে
* Assamese Association of North America সন্মান জনায়
* চণ্ডিগড়ৰ ইউনাইটেড নিউজপেপাৰে বৰঠাকুৰৰ জীৱন কাহিনী ২০১৯ চনত তেওঁলোকে প্ৰকাশ কৰা 'Global Women of Substance' কিতাপত অন্তৰ্ভুক্ত কৰে।

## তথ্যসূত্ৰ

## বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:অসমীয়া শিক্ষাবিদ
ফকিৰগঞ্জ

**ফকিৰগঞ্জ** ভাৰতৰ অসম ৰাজ্যৰ ধুবুৰী জিলাৰ দক্ষিণ শালমাৰা সমষ্টিৰ এখন গাঁও। ই জিলা সদৰ ধুবুৰীৰ পৰা পূৱফালে ১৩ কিলোমিটাৰ দূৰত অৱস্থিত। দক্ষিণ শালমাৰাৰ পৰা ১১ কিলোমিটাৰ উত্তৰত। ৰাজ্যিক ৰাজধানী দিছপুৰৰ পৰা ১৯৬ কিলোমিটাৰ দূৰৈত অৱস্থিত।

## ইতিহাস
বৰ্তমান ফকিৰগঞ্জ বুলি যিখন ঠাই সকলোৱে চিনি পায় সেয়া আচলতে সুন্দৰপাৰা। পুৰনি যি ফকিৰগঞ্জ আছিল সেয়া ব্ৰহ্মপুত্ৰ নদীৰ গৰাখহনীয়াত ভাঙি যায়। পুৰ্বত বামুণিপাৰা আৰু বলদমাৰাৰ ওচৰতে আছিল ফকিৰগঞ্জ।
## শিক্ষানুষ্ঠান
* হামিদাবাদ উচ্চতৰ মাধ্যমিক বিদ্যালয়
* মৌলানা ভাষাণি মহাবিদ্যালয়
* হামিদাবাদ এম ই মাদ্ৰাছা
* ফকিৰগঞ্জ এম ভি স্কুল
* ফকিৰগঞ্জ ছোৱালী হাই স্কুল।
* অন্বেষা শিক্ষা নিকেতন
* ফকিৰগঞ্জ আঞ্চলিক ৰয়াল ইনষ্টিউট
* শংকৰ আজান জাতীয় বিদ্যালয়
* অৰিআচ ইংলিচ একাডেমি

## স্বাস্থ্য কেন্দ্ৰ
* ফকিৰগঞ্জ মডেল হস্পিতাল
* বলদমাৰা পিএইচচি
* ঘাগমাৰি পশু চিকিৎসালয়

## আৰক্ষী চকী
* ফকিৰগঞ্জ আৰক্ষী চকী
## ডাক আৰু কুৰিয়াৰ
* ফকিৰগঞ্জ ছাব পোষ্ট অফিচ
* ই-কাৰ্ট কুৰিয়াৰ চাৰ্ভিচ

## অন্যান্য গাঁও আৰু সমষ্টি
গোশাইডুবি তিনডুবি (৪ কি.মি.), বিৰশিং (৬ কি.মি.), বাউশকাটা (৭ কি.মি.), তাঙ্গাঝাৰ (৮ কি.মি.), বালাডোবা (১০ কি.মি.) হৈছে ফকিৰগঞ্জৰ ওচৰৰ গাওঁ। ফকিৰগঞ্জৰ পূবফালে হাতিধুৰা জিলাপৰিষদ, দক্ষিণৰ ফালে দক্ষিণ শালমাৰা জিলাপৰিষদ, পশ্চিমফালে ধুবুৰী জিলাপৰিষদ, উত্তৰফালে বিৰশিংজাৰুৱা জিলাপৰিষদ দ্বাৰা পৰিবেষ্টিত হৈ আছে।

## ওচৰৰ নগৰ
ধুবুৰী, গৌৰীপুৰ, বিলাসীপাৰা, তুৰা চহৰৰ ওচৰত ফকিৰগঞ্জ আছে।

## ফকিৰগঞ্জৰ জনসাংখ্যিক

### ভাষা
যদিও এই ঠাইখনৰ স্থানীয় ভাষা অসমীয়া কিন্তু বেছি সময়ত বঙালী ভাষা ব্যৱহাৰ কৰে।

### ফকিৰগঞ্জৰ ওচৰত ভোটকেন্দ্ৰ/বুথ
* ছটো পাটাকাটা এম.ই. স্কুল
* ডিমাতোলা পাৰ্ট-২ এল.পি. স্কুল
* গুৰগুৰিপাৰা এল.পি. স্কুল (সোঁ)
* হামিদাবাদ এইচ.এছ.স্কুল (উত্তৰ বাওঁফালে)
* হামিদাবাদ এইচ.এছ.স্কুল (উত্তৰ সোঁফালে)

## যাতায়াত
### ৰেলপথ
ফকিৰগঞ্জৰ ওচৰত ১০ কিলোমিটাৰতকৈ কম দূৰৰ ভিতৰত কোনো ৰেলষ্টেচন নাই। ইয়াৰ একমাত্ৰ ওচৰৰ ৰেল ষ্টেচন হ’ল ধুবুৰী ৰেল ষ্টেচন।
### বিমানপথ
ৰূপসী ইয়াৰে একমাত্ৰ বিমান বন্দৰ।

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:অসমৰ গাঁও
পৰাক্ৰম দিৱস

**পৰাক্ৰম দিৱস** প্ৰতি বছৰে ভাৰতত ২৩ জানুৱাৰী তাৰিখে পালন কৰা হয়। ২০২১ চনত নেতাজী সুভাষ চন্দ্ৰ বসুৰ ১২৫তম জন্ম জয়ন্তী উপলক্ষে ভাৰত চৰকাৰে তেওঁৰ জন্মদিন পৰাক্ৰম দিৱস হিচাপে উদযাপন কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰে। ভাৰতৰ প্ৰধানমন্ত্ৰী নৰেন্দ্ৰ মোদীয়ে আনুষ্ঠানিকভাৱে এই দিৱস পালনৰ ঘোষণা কৰিছিল। ২০২১ চনৰ ২৩ জানুৱাৰী তাৰিখে প্ৰথমবাৰৰ বাবে এই দিৱস ৰাষ্ট্ৰীয়ভাৱে পালন কৰা হয়। 

## উদ্দেশ্য
ভাৰতৰ সংস্কৃতি মন্ত্ৰালয়ৰ দ্বাৰা আনুষ্ঠানিক বিবৃতিত উল্লেখ কৰে যে নেতাজীৰ অদম্য আত্মা আৰু ৰাষ্ট্ৰৰ প্ৰতি নিঃস্বাৰ্থ সেৱাক সন্মান আৰু স্মৰণ কৰিবলৈ পৰক্ৰম দিৱস উদযাপন কৰা হ'ব। ভাৰত চৰকাৰে প্ৰতি বছৰে ২৩ জানুৱাৰীত নেতাজীৰ দৰে প্ৰতিকূল তাৰ প্ৰতিকূলতাৰ সন্মুখীন হ'বলৈ আৰু দেশপ্ৰেমিক উৎসাহৰ চেতনা সৃষ্টি কৰিবলৈ এই দেশৰ লোকসকলক, বিশেষকৈ যুৱসকলক অনুপ্ৰাণিত কৰিবলৈ পৰক্ৰম দিৱস হিচাপে তেওঁৰ জন্মদিন উদযাপন কৰাৰ সিদ্ধান্ত গ্ৰহণ কৰিছে।

## তথ্য উৎস

শ্ৰেণী:দিৱসসমূহ
গৰু (চলচ্চিত্ৰ)

**গৰু** () ২০২১ত মুক্তি পোৱা, ক্ৰেয়ন ট্ৰী প্ৰডাকচনৰ বেনাৰত নিৰ্মিত আৰু হিমাংশু প্ৰসাদ দাস পৰিচালিত এখন ৰাজনৈতিক ব্যঙ্গাত্মক শৈলীৰ অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ। প্ৰযোজনা গীতা পাঠকৰ। সঙ্গীত পৰিচালক পলাশ সূৰ্য গগৈ। হুচেইন মহম্মদ ছাহজাহানৰ চুটিগল্প ‘গৰু’ৰ আধাৰত চিত্ৰনাট্য লিখিছে গল্পকাৰ ছাহজাহান, পৰিচালক হিমাংশু প্ৰসাদ দাস আৰু উদয় ভাস্কৰ পাটৰে।
## মুক্তি
ছবিখনৰ মুক্তিৰ তাৰিখ প্ৰথমে ২৪ জানুৱাৰী ২০২০ নিৰ্দ্ধাৰণ কৰা হৈছিল যদিও পিছত সেই বছৰৰ ১ মে'তহে মুক্তি দিয়াৰ সিদ্ধান্ত লোৱা হয়। কিন্তু মাৰ্চ ২০২০ৰ পৰা কৰ'না ৰোগৰ বাবে লকডাউন আৰম্ভ হোৱাত সেই বছৰ 'গৰু' মুক্তি দিব পৰা নগ'ল। পিছলৈ পৰিচালক আৰু প্ৰযোজনা কৰ্তৃপক্ষই ছবিখন চিত্ৰগৃহৰ সলনি ৰাজহুৱা আৰু অস্থায়ী প্ৰেক্ষাগৃহত মুক্তি দিয়াৰ সিদ্ধান্ত গ্ৰহণ কৰে। সেই অনুসৰি ২০২১ৰ ২২ জানুৱাৰীত গুৱাহাটীৰ কুমাৰ ভাস্কৰ নাট্য মন্দিৰত ছবিখন মুক্তি দিয়া হয়। পিছদিনা ২৩ জানুৱাৰীৰ পৰা অসমৰ অন্যান্য ঠাইৰ ৰাজহুৱা আৰু অস্থায়ী প্ৰেক্ষাগৃহত ছবিখনৰ প্ৰদৰ্শনৰ ব্যৱস্থা কৰা হয়।

## অভিনয় শিল্পী

* বাহাৰুল ইচলাম
*পাকিজা বেগম
*প্ৰাঞ্জল শইকীয়া
*সিদ্ধাৰ্থ মুখাৰ্জী
*অৰুণ নাথ
*কমল লোচন
*লনিশ্ৰী দাস
*চন্দন দাস
*অসীম কৃষ্ণ বৰুৱা
*প্ৰণামী বৰা

## সঙ্গীত
সঙ্গীত পৰিচালনা কৰিছে পলাশ সূৰ্য গগৈয়ে। মুঠ গীত পাচটা। ইয়াৰ ‘ধিক্কাৰ এই জীৱন’ গীতটো অঙ্গৰাগ পাপন মহন্ত আৰু হিমাংশু প্ৰসাদ দাসৰ কণ্ঠত বেলেগে বাণীবদ্ধ কৰা হৈছে। গীতৰ এলবাম ১৯ জানুৱাৰী ২০২০ত মুক্তি দিয়া হৈছিল।

## তথ্যউৎস

শ্ৰেণী:অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:২০২০ দশকৰ অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:২০২১ বৰ্ষৰ অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ
দুলাল মানকি

**দুলাল মানকি** (, জন্ম: ১৯৬৪) এগৰাকী অসমৰ লোকশিল্পী তথা সংগীতজ্ঞ। তেওঁ অসমৰ চাহ জনগোষ্ঠীৰ পাৰম্পৰিক লোকসংগীতৰ এগৰাকী শিল্পী। ঝুমুৰ গীতৰ বিশেষ পাৰদৰ্শিতাৰ বাবে তেওঁক **ঝুমুৰ সম্ৰাট** বুলি কোৱা হয়। তেওঁ আগবঢ়োৱা অৱদানৰ স্বীকৃতি স্বৰূপে ২০২১ চনত ভাৰত চৰকাৰে তেওঁক দেশৰ চতুৰ্থ সৰ্বোচ্চ অসামৰিক সন্মান পদ্মশ্ৰী প্ৰদান কৰে।

## প্ৰাৰম্ভিক জীৱন আৰু শিক্ষা
১৯৬৪ চনত তিনিচুকীয়া জিলাৰ ডুমডুমাৰ সমীপৰ ধয়েদাম চাহ বাগিচাত দুলাল মানকিৰ জন্ম হৈছিল। তেওঁৰ পিতৃ মথুৰ চন্দ্ৰ মানকি আৰু মাতৃ যশোদা মানকি। মথুৰ চন্দ্ৰ মানকি ভাৰতৰ স্বাধীনতা আন্দোলনৰ সময়ত ব্ৰিটিছ ভাৰতৰ সেনাবাহিনীত কৰ্মৰত আছিল। তাৰপিছত তেওঁ সেই চাকৰি এৰি চাহ বাগিচাৰ চাকৰিত যোগদান কৰে। তাৰপিছত তেওঁ চাকৰিৰ পৰা সেৱানিবৃত হৈ ধয়েদাম চাহ বাগিচাৰ সমীপৰ বৰসাপজানৰ কেঁচুগুৰি গাঁৱত ঘৰ বান্ধি নিগাজিকৈ থাকিবলৈ লয়। তেওঁলোকৰ চাৰিজন পুত্ৰ আৰু তিনিগৰাকী কন্যা সন্তান।

দুলাল মানকিয়ে ধয়েদাম চাহ বাগিচাৰ প্ৰাথমিক বিদ্যালয়ত প্ৰাৰম্ভিক শিক্ষা গ্ৰহণ কৰিছিল। তাৰপিছত তেওঁ বৰসাপজান হাইস্কুলত শিক্ষা গ্ৰহণ কৰে। হাইস্কুলীয়া শিক্ষা শেষ হোৱাৰ পিছত তেওঁ ডিব্ৰুগড় বিশ্ববিদ্যালয়ৰ অন্তৰ্ভুক্ত ডুমডুমা মহাবিদ্যালয়ত নামভৰ্তি কৰে। আশীৰ দশকত অসম আন্দোলনৰ সময়ত অশান্ত পৰিস্থিতিৰ বাবে তেওঁ শিক্ষা আধাতে সামৰে।

## সংগীত জীৱন
দুলাল মানকিৰ এক সাংগীতিক পৰিয়ালত জন্মগ্ৰহণ কৰিছিল। তেওঁৰ পিতৃ এগৰাকী লোকসংগীত শিল্পী আছিল আৰু চাহ জনগোষ্ঠীৰ পৰম্পৰাগত গীতৰ পাৰ্গত আছিল। তেওঁ পিতৃৰ পৰা সংগীতৰ প্ৰাৰম্ভিক শিক্ষা লাভ কৰিছিল। প্ৰাথমিক বিদ্যালয়ত পঢ়ি থাকোঁতে তেওঁক শিক্ষক কমল চন্দ্ৰ পাদুমে বেঞ্চৰ ওপৰত থিয় কৰাই গীত গোৱাইছিল। পৰিয়াল, বন্ধুবৰ্গ আৰু শিক্ষকৰ উৎসাহ পাই তেওঁ সংগীতৰ ক্ষেত্ৰখনলৈ আগবাঢ়ে। তাৰপিছত তেওঁ গুৰু মুনীন্দ্ৰ দেৱৰ ওচৰত ভাৰতীয় শাস্ত্ৰীয় সংগীতৰ আনুষ্ঠানিক শিক্ষা লাভ কৰে।

১৯৭৬ চনত তেওঁ আকাশবাণী ডিব্ৰুগড় কেন্দ্ৰৰ 'চাহ বনুৱাৰ আচাৰ' অনুষ্ঠানত গীত গাবলৈ নিমন্ত্ৰণ লাভ কৰে। ১৯৮২ চনত তেওঁ 'চাহ জনজাতিৰ লোকগীত' নামেৰে চাহ জনগোষ্ঠীৰ লোকগীতৰ সংগ্ৰহৰ প্ৰযোজনা কৰিছিল। ভূপেন উজীৰে পৰিচালনা কৰা এয়া তেওঁৰ প্ৰথম বাণী বন্ধন আছিল। তাৰপিছত তেওঁ কেইবাটাও গীতত কণ্ঠদান কৰে।

২০১৩ চনত মুক্তি লাভ কৰা এমটিভি কোক ষ্টুডিঅ' চিজন ৩ৰ 'ঝুমুৰ - কি টকে বান্ধি দেলাই' নামৰ জনপ্ৰিয় গীত তেওঁ অংগৰাগ মহন্ত আৰু সীমান্ত শেখৰৰ সৈতে পৰিবেশন কৰিছিল।

কেন্দ্ৰীয় মন্ত্ৰী পৱন সিং ঘাটোৱেৰৰ পৃষ্ঠপোষকতাত মৰাণত অনুষ্ঠিত কেন্দ্ৰীয় কৰম পূজা অনুষ্ঠানত আনুষ্ঠানিকভাৱে তেওঁক **ঝুমুৰ সম্ৰাট** উপাধি প্ৰদান কৰা হয়।

## ব্যক্তিগত জীৱন
২০০৪ চনৰ ৪ ফেব্ৰুৱাৰী তাৰিখে দুলাল মানকিয়ে শিৱসাগৰ জিলাৰ নাজিৰাৰ নিমা মানকিৰ সৈতে বিবাহপাশত আৱদ্ধ হয়। তেওঁলোকৰ এজন পুত্ৰ আৰু এগৰাকী কন্যা সন্তান আছে।

## বঁটা আৰু সন্মান
দুলাল মানকিয়ে অসমৰ চাহ জনগোষ্ঠীৰ পৰম্পৰাগত লোকসংগীতৰ ক্ষেত্ৰখনলৈ আগবঢ়োৱা অৱদানৰ বাবে বহুতো বঁটা আৰু সন্মান লাভ কৰিছে। তাৰে ভিতৰত উল্লেখযোগ্যসমূহ হ’ল:
* শ্ৰীমন্ত শংকৰদেৱ: শ্ৰেষ্ঠ নেপথ্য কণ্ঠশিল্পী, প্ৰাগ চিনে বঁটা, ২০০৯
* 'ঝুমুৰ গুৰু' উপাধি, পূব প্ৰান্তীয় সংস্কৃতিক কেন্দ্ৰ, কলকাতা, ২০১০
* ড॰ উপেন্দ্ৰ কাকতি বঁটা,২০১৩
* কাল্চাৰেল আইকন বঁটা, এপিপিএল ফাউণ্ডেশ্যন, ২০১৮
* কলা শিতানত ভাৰতৰ চতুৰ্থ সৰ্বোচ্চ অসামৰিক সন্মান পদ্মশ্ৰী, ২০২১

## তথ্য উৎস

শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:চাহ জনগোষ্ঠীৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:অসমৰ কণ্ঠশিল্পী
শ্ৰেণী:অসমৰ কণ্ঠশিল্পী
শ্ৰেণী:পদ্মশ্ৰী বঁটা বিজয়ী
গোপীৰাম বৰগায়ন বুঢ়াভকত

**ওজা গোপীৰাম বৰগায়ন বুঢ়াভকত** (, জন্ম: ১ জানুৱাৰী ১৯২৫) মাজুলী উত্তৰ কমলাবাৰী সত্ৰৰ বৈষ্ণৱ সত্ৰীয়া সংস্কৃতিৰ গুণী, সাধক, প্ৰচাৰক, অধ্যাপক, বৰগায়ন, বৰ ওজা, নামলগোৱা, চৰিত্ৰ তোলা নামঞ্জনীয়া বুঢ়াভকত। ২০১১ চনত তেওঁ অসমৰ পাৰম্পৰিক লোকগীতৰ ক্ষেত্ৰখনলৈ আগবঢ়োৱা অৱদানৰ বাবে সংগীত নাটক একাডেমী ঠাকুৰ একাডেমী বঁটা লাভ কৰে। ২০২১ চনত ভাৰত চৰকাৰে তেওঁক দেশৰ চতুৰ্থ সৰ্বোচ্চ অসামৰিক সন্মান পদ্মশ্ৰী প্ৰদান কৰে।

## প্ৰাৰম্ভিক জীৱন
১৯২৫ চনৰ ১ জানুৱাৰী তাৰিখে মাজুলীৰ নামকটানি গাঁৱত গোপীৰাম বৰগায়নৰ জন্ম হৈছিল। তেওঁৰ পিতৃৰ নাম গেন্ধেলা বৰা বায়ন। পিতৃ গেন্ধেলা বৰা বায়নে ৫ বছৰ বয়সতে তেওঁক উদাসীন উত্তৰ কমলাবাৰী সত্ৰৰ বুঢ়াভকত থানুৰাম শৰ্মাক চমজাই দিছিল। তেওঁ তেতিয়াৰে পৰা সত্ৰত ব্ৰহ্মচাৰী ব্ৰত পালন কৰি সত্ৰীয়া নৃত্য, গীত, বাদ্যৰ আদি পাঠ শিকি পিছত অতি কম দিনৰ ভিতৰত আয়ত্ত কৰিছিল।

## কৰ্মজীৱন
গোপীৰাম বৰগায়নে উত্তৰ কমলাবাৰী সত্ৰত ১৯৮৩ চনৰ পৰা বুঢ়াভকতৰ নিৰ্মালী গ্ৰহণ কৰিছিল। তেওঁ ১৮খন অসমীয়া ভাওনাৰ নাটকৰ গীত, ১২খন অংকীয়া নাটৰ গীত, ১২টা পালৰ ওজাপালি (এটা পালত ভগৱানৰ এটা অৱতাৰৰ কাহিনী থাকে), ১৯১টা শংকৰদেৱ-মাধৱদেৱৰ বিৰচিত বৰগীত, শংকৰদেৱ-মাধৱদেৱৰ লগতে ১২জন আতাৰ চৰিত পুথি সকলো তেওঁ আয়ত্ত কণ্ঠস্থ কৰিছে। তেওঁ সত্ৰীয়া সংগীতৰ ৩৪টা মেলা ৰাগ আৰু ৩৬টা বন্ধাৰাগ গায়।

তেওঁ সত্ৰৰ নামলগোৱা, ঘোষা কীৰ্তন, আদি কণ্ঠত আদি কীৰ্তন ঘৰৰ প্ৰসংগ চলাই নীতি-নিয়ম বোৰ পৰিচালনা কৰে। সত্ৰীয়া নৃত্য, গীত, বাদ্যৰ উপৰিও ভাস্কৰ্য শিল্পৰ লগতো তেওঁ জড়িত। তেওঁ নৌকা নিৰ্মাণ, গুৰু আসন, নামঘৰৰ বাটচৰাৰ বিভিন্ন মূৰ্তি সমূহ নিৰ্মাণ আদি কৰে। উত্তৰ কমলাবাৰী সত্ৰৰ কীৰ্ত্তন ঘৰ, প্ৰেক্ষাগৃহ, মঞ্চ নিৰ্মাণ ইত্যাদি কৰিছে। তেওঁ বৰ্তমানলোকৰ সত্ৰৰ ৪০ জনৰো অধিক বৈষ্ণৱ ভকতক ওজাপালি আৰু ২০ জনৰো অধিক গায়নক শিক্ষা প্ৰদান কৰিছে।

অসমকে ধৰি ভাৰতৰ বিভিন্ন স্থান যেনে দিল্লী, হাৰিয়ানা, পঞ্জাব, মহাৰাষ্ট্ৰ, কেৰালা আদিত সত্ৰীয়া নৃত্য, অংকীয়া ভাওনা আৰু গায়ন বায়ন পৰিবেশন কৰি অসমলৈ গৌৰৱ কঢ়িয়াই আনিছে।

## বঁটা আৰু সন্মান
তেওঁ অসমীয়া পাৰম্পৰিক লোকসংগীত আৰু সত্ৰীয়া সংস্কৃতিলৈ আগবঢ়োৱা অৱদানৰ স্বীকৃতি স্বৰূপে বহুতো বঁটা আৰু সন্মান লাভ কৰিছে। তাৰে ভিতৰত উল্লেখযোগ্য সমূহ হ'ল:
*অসমৰ লোকসংগীতৰ ক্ষেত্ৰখনলৈ আগবঢ়োৱা অৱদানৰ বাবে সংগীত নাটক একাডেমীৰ ঠাকুৰ একাডেমী বঁটা, ২০১১
*গুৰু শংকৰ-মাধৱ বঁটা
*বদুলা পদ্ম আতা বঁটা
*মণিৰাম দত্ত মুক্তিয়াৰ বঁটা
* কলা শিতানত ভাৰতৰ চতুৰ্থ সৰ্বোচ্চ সন্মান পদ্মশ্ৰী, ২০২১

## তথ্য উৎস

শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:অসমীয়া নৃত্যশিল্পী
শ্ৰেণী:নৱবৈষ্ণৱ ধৰ্ম
শ্ৰেণী:পদ্মশ্ৰী বঁটা বিজয়ী
লুট্‌ফা হানুম ছেলিমা বেগম

**লুট্‌ফা হানুম ছেলিমা বেগম** একাধাৰে কবি, সমালোচক, অধ্যাপক। তেওঁৰ বহুকেইখন গ্ৰন্থ অসমীয়া ভাষাত প্ৰকাশ হোৱাৰ সমান্তৰালভাৱে লগত তেওঁৰ সাহিত্যৰাজি ইংৰাজী, হিন্দী, কন্নড়, নেপালী আদি ভাষালৈকো অনুবাদ হৈছে। তেওঁ গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা ভাষা আৰু সাহিত্য উভয় শাখাতে স্নাতকোত্তৰ। গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যলয়ৰ পৰা ডক্টৰেট ডিগ্ৰী লাভ কৰা লুট্‌ফা হানুম ছেলিমা বেগম বৰ্তমান কটন বিশ্ববিদ্যালয়ৰ অসমীয়া বিভাগৰ অধ্যাপক।

## জন্ম আৰু বংশ পৰিচয়
তেখেতৰ জন্ম হয় ১৯৬২ চনত। উত্তৰ লখিমপুৰ চহৰত। পিতৃৰ নাম জালালউদ্দিন আহমেদ, মাতৃৰ নাম নুৰনাহাৰ বেগম।

## শিক্ষা
* স্কুলীয়া: চুতীয়াকাৰী নিম্ন বুনিয়াদী বিদ্যালয় (১৯৬৯), নকাৰী হাইস্কুল, উজানবজাৰ ছোৱালী এম-ই স্কুল, লখিমপুৰ বালিকা উচ্চ বিদ্যালয় (১৯৭৬)
* কলেজ: সন্দিকৈ ছোৱালী মহাবিদ্যালয় (প্ৰাক্‌- বিশ্ববিদ্যালয় আৰু স্নাতক) (১৯৮১)
* স্নাতকোত্তৰ: গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ অসমীয়া বিভাগৰপৰা ভাষা শাখাত (১৯৮৩) আৰু সাহিত্য শাখাত (১৯৮৭) দুবাৰকৈ ডিগ্ৰী লাভ।
* ডক্টৰেট: গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা, ২০১৮
* চৰকাৰী আইন মহাবিদ্যালয়ত আইনৰ শিক্ষা গ্ৰহণ, ১৯৮৪-১৯৮৬
* গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ সাংবাদিকতা বিভাগৰ শিক্ষা গ্ৰহণ, ১৯৮৭

## বৃত্তি
* চেণ্টিনেল গোষ্ঠীৰ দ্বাৰা প্ৰকাশিত ' সাদিনীয়া প্ৰহৰী' কাকতত সাংবাদিক ৰূপে কৰ্মৰত (১৯৮৬-১৯৮৭)
* ডিফু চৰকাৰী মহাবিদ্যালয় প্ৰবক্তা ৰূপে কৰ্মৰত (১৯৯১-২০০০)
* কটন কলেজত অধ্যাপনা (বৰ্তমানৰ কটন বিশ্ববিদ্যালয়) (২০০০-বৰ্তমানলৈকে)

## বঁটা
* মুনীন বৰকটকী স্মাৰক সাহিত্য বঁটা, ১৯৯৬

## প্ৰকাশিত সাহিত্য
### কাব্যগ্ৰন্থ
* অথন্তৰ ঘটিছে (যুটীয়া ভাৱে), ১৯৮৫
* সেউজীয়া বাট এটা বিচাৰিছে সৰাপাতবোৰে, ১৯৯৩
* হে বিৰ্‌কমাই, বুকু ফালি চোৱাঁহি মোৰ, ২০০৩
* উৰণীয়া বাগিচাত তৰাৰ চৰাই, ২০০৮
* অকলে থাকিলে কিছুমান কাম কৰিবলৈ ভাল, ২০১১
* বিষাদ জলতৰংগ (স্বনিৰ্বাচিত কবিতা), ২০১৫

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:অসমীয়া শিক্ষাবিদ
শ্ৰেণী:অসমীয়া সাহিত্যিক
শ্ৰেণী:মুনীন বৰকটকী বঁটা বিজয়ী
শ্ৰেণী:অসমীয়া কবি
লখিমপুৰ জিলাৰ মুক্তিযুঁজাৰুসকলৰ তালিকা

ভাৰতৰ স্বাধীনতা আন্দোলনত অংশগ্ৰহণ কৰা লখিমপুৰ জিলাৰ মুক্তিযুঁজাৰুসকলৰ তালিকা তলত দিয়া হৈছে। এই তালিকাত কাৰাবাস খটা আৰু নখটা সকলো অংশগ্ৰহণকাৰীৰ নাম অন্তৰ্ভুক্ত হৈছে। ২০০১-২০০২ বৰ্ষত লখিমপুৰ জিলা মুক্তিযুঁজাৰু সন্মিলনৰ বুৰঞ্জী সংকলন সমিতিৰ সম্পাদক হৰিচন্দ্ৰ বৰুৱাৰ সম্পাদনাত প্ৰস্তুত "ভাৰতৰ স্বাধীনতা আন্দোলনত উঃ লক্ষীমপুৰৰ ভূমিকা" শীৰ্ষক গ্ৰন্থত এই তালিকা অন্তৰ্ভুক্ত হৈছিল।

## ধলপুৰ মৌজাৰ অন্তৰ্গত মুক্তিযুঁজাৰুসকল

|-
|

|

|}

## খেৰাজখাট মৌজাৰ অন্তৰ্গত মুক্তিযুঁজাৰুসকল

|-
|

|

|}

## খেৰাজখাট, ধলপুৰ আৰু নাৰায়ণপুৰ মৌজাৰ অন্তৰ্গত মুক্তিযুঁজাৰুসকল

|-
|

|

|}

## বিহপুৰীয়া আৰু লালুক মৌজাৰ অন্তৰ্গত মুক্তিযুঁজাৰুসকল

|-
|

|

|}

## তেলাহী কমলাবৰীয়া মৌজাৰ অন্তৰ্গত মুক্তিযুঁজাৰুসকল

|-
|

|

|}

## লালুক আৰু নাওবৈচা মৌজাৰ অন্তৰ্গত মুক্তিযুঁজাৰুসকল

|-
|

|

|}

## উত্তৰ লক্ষীমপুৰ মৌজাৰ অন্তৰ্গত মুক্তিযুঁজাৰুসকল

|-
|

|

|}

## নকাড়ী আৰু কদম, আৰু গোহাঁই মৌজাৰ অন্তৰ্গত মুক্তিযুঁজাৰুসকল

|-
|

|

|}

## ঢকুৱাখনা, বৰদলনি, ঘিলামৰা আৰু মাছখোৱা মৌজাৰ অন্তৰ্গত মুক্তিযুঁজাৰুসকল

|-
|

|

|}

## তথ্যসংগ্ৰহ

~
শ্ৰেণী:অসম সম্পৰ্কীয় তালিকা
শ্ৰেণী:লখিমপুৰ জিলা
যুথিকা ৰায়

**যুথিকা ৰায়** (, ২০ এপ্ৰিল ১৯২০- ৫ ফেব্ৰুৱাৰী ২০১৪) এগৰাকী ভাৰতীয় ভজন গায়িকা আছিল। তেওঁ ২০০তকৈও অধিক হিন্দী আৰু ১০০তকৈও অধিক বঙালী চলচ্চিত্ৰৰ আৰু আধুনিক গীত গাইছে। ‘সাঝেৰ তাৰকা আমি’, ‘এমনি বৰষা ছিল সেদিন’, ‘জানি জানি প্ৰিয়’, ‘এই যমুনাৰে তীৰে’, ‘তুমি যদি ৰাধে হতে শ্যাম’ আদি তেওঁৰ চাৰি দশকৰ সঙ্গীত জীৱনৰ কেইটামান জনপ্ৰিয় গীত। তেওঁ হিন্দী চলচ্চিত্ৰ উদ্যোগৰ ভক্তিমূলক গীততো কণ্ঠ নিগৰাইছিল। ১৯৭২ চনত তেওঁক পদ্মশ্ৰী বঁটাৰে সন্মানিত কৰা হয়।

## জীৱন
জুথিকা ৰয়ৰ ১৯২০ চনত বৰ্তমানৰ পশ্চিমবঙ্গৰ হাওৰা জিলাৰ আমতাত জন্ম হৈছিল। দেউতাৰ সত্যেন্দ্ৰনাথ ৰায়ৰ চাকৰিৰ বদলিৰ কাৰণে যুথিকা ৰায় তিনি-চাৰি বছৰতে খুলনাৰ সেনাহাটী গাঁৱলৈ গুছি আহে। দেউতাক ভাল গীত গাব পাৰিছিল আৰু জীয়েকক গীত শিকাইছিল। মাক স্নেহলতা দেৱী এগৰাকী শিক্ষাৰ প্ৰতি আগ্ৰহী নাৰী আছিল। তেওঁ নিজৰ ছোৱালীকতো স্কুলত পঢ়াইছিলেই, আনকি সেনাহাটী গাঁৱৰ ঘৰেঘৰে ঘূৰি ছোৱালীবোৰক স্কুললৈ পঠোৱাৰ অনুৰোধ কৰিছিল। এই গাঁৱতে ঘৰখনৰ লগত গায়িকা সুধীৰা দাশগুপ্তৰ লগত চিনা-জনা হ’ল। তেওঁৰে পৰামৰ্শত দেউতাকে সাতবছৰীয়া যুথিকাক কলকাতাৰ সঙ্গীতশিল্পী, যাদুকৰ তথা কৌতুক অভিনেতা বিমল দাশগুপ্তৰ ওচৰলৈ লৈ গ’ল। দাশগুপ্তই ইমান সৰু ছোৱালীজনীক সঙ্গীত শিক্ষা দিবলৈ আগ্ৰহী নহ’ল যদিও নতুনকৈ স্থাপন হোৱা কলকাতাৰ অনাতাঁৰ কেন্দ্ৰত কণ্ঠপৰীক্ষা দি উত্তীৰ্ণ হ’ল। ১৯৩০ চনত যুথিকা ৰায় স্থায়ীভাবে কলকাতালৈ গুছি আহে।

১৯৩২ চনত, বাৰ বছৰ বয়সত তেওঁ প্ৰথম গীতৰ এলবাম বাণীবদ্ধ কৰিছিল। তেওঁ সঙ্গীতশিল্পী তথা তেওঁৰ গুৰু কাজী নজৰুল ইছলাম আৰু সঙ্গীত পৰিচালক কমল দাসগুপ্তৰ তত্ত্বাৱধানত বহুতো গীত গাইছিল। তেওঁৰ অগণন প্ৰশংসকৰ ভিতৰত জৱাহৰলাল নেহৰু, মহাত্মা গান্ধীও অন্যতম।

১৯৪৭ চনৰ ১৫ আগষ্টত ভাৰতে স্বাধীনতা লাভ কৰে। সেইদিনা জৱাহৰলাল নেহৰুৱে দিল্লীৰ তিনমূৰ্তি ভৱনৰপৰা লালকিল্লাত ৰাষ্ট্ৰীয় পতাকা উত্তোলন কৰিবলৈ গৈ থাকোঁতে অল ইণ্ডিয়া ৰেডিঅ'ত যুথিকা ৰয়ৰ মীৰা ভজন পোনপটীয়াভাবে সম্প্ৰচাৰিত হৈ আছিল। নিৰ্দ্ধাৰিত অনুষ্ঠান শেষ হোৱাৰ পিছতো নেহৰুৰ ইচ্ছা অনুসাৰে আকাশবাণীৰ বিষয়াবৰ্গই পতাকা উত্তোলনৰ কাৰ্যসূচী সমাপ্ত নোহোৱালৈকে ৰয়ক অনুষ্ঠান চলাই ৰাখিবলৈ অনুৰোধ জনাইছিল। মহাত্মা গান্ধীয়েও পুনেৰ জেলত থকা অৱস্থাত নিয়মীয়াকৈ ৰয়ৰ কণ্ঠৰ ভজন শুনিছিল। তাত গান্ধীয়ে প্ৰতিদিনে পুৱা প্ৰাৰ্থনাসভাত তেওঁৰ ভজনৰ গ্ৰামফোন ৰেকৰ্ড বজাইছিল।

## বঁটা
* ১৯৭২ চনত ভাৰত চৰকাৰে সঙ্গীতৰ ক্ষেত্ৰখনলৈ আগবঢ়োৱা অৱদানৰ বাবে ৰয়লৈ পদ্মশ্ৰী সন্মান যাচে।

## মৃত্যু
ন বছৰ বয়সৰপৰা তেওঁ ব্ৰহ্মচৰ্য ব্ৰত পালন কৰিছিল। তেওঁ বেলুড় মঠত দীক্ষা লৈছিল। বৃদ্ধকালৰ বিভিন্ন ৰোগত আক্ৰান্ত হোৱা ৰায়ক ২০১৪ৰ জানুৱাৰীৰ প্ৰথম সপ্তাহতে কলকাতাৰ ৰামকৃষ্ণ মিছন সেৱা প্ৰতিষ্ঠানত ভৰ্তি কৰোঁৱা হয়। সেই চিকিৎসালয়তে ২০১৪ চনৰ ৫ ফেব্ৰুৱাৰীত ৯৩ বছৰ বয়সত তেওঁৰ মৃত্যু হয়।

## তথ্যসূত্ৰ

## বাহ্যিক সংযোগ
*

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় কণ্ঠশিল্পী
শ্ৰেণী:পশ্চিমবঙ্গৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:পদ্মশ্ৰী বঁটা বিজয়ী
আলু পিটিকা

**আলু পিটিকা** হৈছে সিজাই বা পুৰি কোমল কৰা আলুৰ সৈতে মিঠাতেল, পিয়াঁজ, জলকীয়া, নিমখ, ধনিয়া আদি মিহলাই পিটিকা কৰি তৈয়াৰ কৰা এবিধ খাদ্য। আলু পিটিকা অসমীয়া খাদ্যৰ অভিন্ন অংশ। সাধাৰণতে ইয়াক ৰাতিপুৱাৰ আহাৰ হিচাপে ভাতৰ লগত খোৱা হয়। কম খৰচী আৰু প্ৰস্তুত কৰা সময় কম বাবে ই অসমীয়া মানুহৰ অন্যতম প্ৰিয় খাদ্য। বহুতে আলুৰ লগতে কণী, বেঙেনা, কাচকল, তিল আদি মিহলাই ইয়াক প্ৰস্তুত কৰে। আলু পিটিকা বিশ্বৰ ভিন ভিন অঞ্চলত ভিন ভিন ৰন্ধন প্ৰণালী আৰু সামগ্ৰীৰে বেলেগ বেলেগ নামেৰে জনাজাত।

## নাম
সিজাই বা পুৰি লোৱা পাচলি বা পকা ফল হাতেৰে মোহাৰি মিহি কৰি প্ৰস্তুত কৰা খাদ্যক পিটিকা বুলি কোৱা হয়। সাধাৰণতে আলু সিজাই বা পুৰি পিটিকা কৰা হয়। আলু ইয়াৰ মুখ্য উপাদান হোৱা বাবে ইয়াক আলু পিটিকা বোলা হয়। অসমত ঠাই বিশেষে ইয়াক আলু ভৰ্তা, আলু ভট্টা বা আলু চাটনি বুলিও কোৱা হয়। পৃথিৱীৰ বেলেগ বেলেগ অঞ্চলত ইয়াক বেলেগ বেলেগ নামেৰে জনাজাত। 
thumb|right|100px|নিমখ-তেল ভাত আৰু আলু পিটিকা
## উপকৰণসমূহ
অসমীয়া শৈলীৰ আলু পিটিকাত ব্যৱহৃত উপকৰণসমূহ হ'ল:
* আলু
* মিঠাতেল
* পিয়াঁজ
* নিমখ
* জলকীয়া
* ধনিয়া

## প্ৰস্তুত প্ৰণালী
পাৰম্পৰিক অসমীয়া শৈলীৰ আলু পিটিকা প্ৰস্তুত কৰিবলৈ আলুখিনি জুইৰ আঙঠাত পুৰি বা ভাতত দি সিজাই লোৱা হয়। সিজোৱা পদ্ধতিত আলুখিনি বাকলি গুচাই গোটাকৈ বা কাটি টুকুৰা কৰি ভাত বা ডাইলত দি সিজোৱা হয়। কিছুমানে বাকলিৰে সৈতে আলুখিনি উতলা পানীত দি সিজাই লোৱাৰ পিছত বাকলি গুচাই লোৱা হয়। বাকলিৰ সৈতে আলুখিনি জুইৰ আঙঠাত দি পুৰি লোৱা পিছত বাকলিখিনি এৰুৱাই লোৱা হয়। তাৰপিছত সিজাই বা পুৰি কোমল কৰা আলুখিনি এটা পাত্ৰত ৰখা হয়। তাত কটা পিয়াঁজ, কেঁচা জলকীয়া, ধনিয়া, সোৱাদ অনুসৰি নিমখ আৰু মিঠাতেল মিহলাই ভালকৈ হাতেৰে পিটিকি লোৱা হয়। তাৰপিছত গৰমে গৰমে ভাতৰ লগত পৰিবেশন কৰা হয়। 

ব্যক্তিগত ৰুচি অনুসৰি কিছুমানে আলুৰ লগতে সিজোৱা বা পুৰা বেঙেনা, কণী, কাচকল, গাজৰ আদি পাচলি মিহলাই পিটিকা তৈয়াৰ কৰে। সেইদৰে বিশেষ গোন্ধৰ বাবে মান ধনিয়া, পুৰা জলকীয়া, ভজা তিলৰ গুৰিও ব্যৱহাৰ কৰা হয়। বহুতে ভোট জলকীয়া আচাৰৰ তেলো ব্যৱহাৰ কৰে। মিঠাতেলৰ সলনি বহুতে ঘি ব্যৱহাৰ কৰে। কেঁচা পিয়াঁজৰ গোন্ধ ভাল নোপোৱা সকলে পিয়াঁজখিনি ভাজিও ব্যৱহাৰ কৰে। 

ভাৰতৰ অন্যান্য ঠাইত আলু পিটিকাখিনি ভাজি লৈ পৰিবেশন কৰা হয়। তেতিয়া ইয়াক আলু চৌখা বুলি কোৱা হয়।
 
## পৰিবেশন
আলু পিটিকা গৰমে গৰমে পৰিবেশন কৰা হয়। সাধাৰণতে ৰাতিপুৱা ভাতৰ সৈতে আলু পিটিকা খোৱা হয় যদিও দুপৰীয়া বা নিশাৰ আহাৰতো ইয়াক খোৱা হয়। পঁইতা ভাত আৰু কোমল চাউলৰ লগতো ইয়াক খোৱা হয়। লঘু আহাৰত অন্তৰ্গত বাবে ৰুগীয়া মানুহকো আলু পিটিকা ভাত খাবলৈ দিয়া হয়।

## বিভিন্নতা
আলু পিটিকাত বিভিন্ন উপাদানৰ সমাহাৰে ইয়ালৈ বিভিন্নতা আনিছে। যেনে:
* সিজোৱা আলু আৰু কণীৰ পিটিকা
* সিজোৱা বা পোৰা আলু আৰু বেঙেনাৰ পিটিকা (ভজা তিলৰ গুৰিৰ সৈতে)
* আলু আৰু কাচকলৰ পিটিকা
* আলু আৰু গাজৰৰ পিটিকা ইত্যাদি

## চিত্ৰমালা

Kashmiri Dum Aaloo.JPG|কাশ্মীৰি আলু পিটিকা
আলু ভর্তা - alu vorrta.jpg|আলু পিটিকাৰ বল


## তথ্য উৎস

শ্ৰেণী:অসমৰ খাদ্য
প্ৰহস্ত

হিন্দু মহাকাব্য ৰামায়ণ অনুসৰি **প্ৰহস্ত** (, ) আছিল লংকাৰ ৰজা ৰাৱণৰ সেনাৰ মুখ্য কমাণ্ডাৰ তথা এগৰাকী শক্তিশালী ৰাক্ষস যোদ্ধা। তেওঁ সুমালী আৰু কেতুমতীৰ পুত্ৰ আছিল। পৰজনমত তেওঁ মহাভাৰতৰ দুৰ্যোধনৰ বিশ্বস্ত সহযোগী পুৰোচন নামেৰে জন্মলাভ কৰে, যিয়ে পৰৱৰ্তী সময়ত দুৰ্যোধন আৰু তেওঁৰ দুষ্ট পৰামৰ্শদাতা শকুনিৰ আদেশত লক্ষগ্ৰাহ সৃষ্টি কৰিছিল।

## কিংবদন্তি
প্ৰহস্ত সুমালী আৰু কেতুমতীৰ দহজন পুত্ৰৰ ভিতৰৰ এজন আছিল। তেওঁৰ চাৰিজন ভনীও আছিল। তেওঁলোকৰ ভিতৰত এজন আছিল ৰাৱণৰ মাতৃ কৈকেষী।

## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:ৰামায়ণৰ চৰিত্ৰ
শ্ৰেণী:ৰামায়ণৰ ৰাক্ষস
মহাদেৱী

হিন্দু ধৰ্মত, **মহাদেৱী** (, ) বা "মহান দেৱী" হৈছে আন সকলো দেৱীৰ মহান দেৱী। তেওঁ শাক্তধৰ্মত দেৱাদিদেৱ মহাদেৱৰ সহধৰ্মী।

তেওঁক এক নিৰ্দিষ্ট দেৱী হিচাপে চিনাক্ত কৰা হৈছে, যাৰ মাজত আটাইতকৈ প্ৰচলিতবোৰ হ’ল ক্ৰমে পাৰ্বতী, মহালক্ষ্মী বা ত্ৰিদেৱী। মহান দেৱতা (ত্ৰিদেৱী হিচাপে) হৈছে সকলো শক্তি যি বিশ্বব্ৰহ্মাণ্ডক সৃষ্টি, সংৰক্ষণ আৰু ধ্বংস কৰে। ব্ৰহ্মবিদ্যা মতে, তেওঁ সৰ্বোচ্চ বুদ্ধিমত্তা। মহাদেৱী হৈছে বিশ্বব্ৰহ্মাণ্ডৰ আত্মা বা স্বয়ং বিশ্বব্ৰহ্মাণ্ড। তেওঁ হৈছে ধন, জ্ঞান, ক্ষমা, শান্তি, বিশ্বাস, ধৈৰ্য্য, খ্যাতি, নম্ৰতা আৰু দয়াৰ উৎস।

পুৰাণত তেওঁক নিৰ্গুণ মহেশ্বৰী দেৱী (মহেশ্বৰৰ পত্নী পাৰ্বতী) বুলি উল্লেখ কৰা হৈছে, যাৰ অৰ্থ হৈছে "সৰ্বোচ্চ সত্য" আৰু সকলোৰে মাতৃ। নিৰ্গুণ ৰূপৰ সৈতে, মহাদেৱীক সৰগুন (গুণাবলী) আৰু ভগদেবী (বক্তৃতা) হিচাপে উল্লেখ কৰা হয়।

## টোকা
* *Seeking Mahadevi: Constructing the Identities of the Hindu Great Goddess* () Edited by Tracy Pintchman
* *Encountering The Goddess: A Translation of the Devi-Mahatmya and a Study of Its Interpretation* () by Thomas B. Coburn
* *In Praise of The Goddess: The Devimahatmyam and Its Meaning* () by Devadatta Kali
* *The Triumph of the Goddess: The Canonical Models and Theological Visions of the Devi-Bhagavata Purana* () by C. MacKenzie Brown
* *The Srimad Devi Bhagavatam* () translated by Swami Vijnanananda

## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:হিন্দু দেৱী
ভূদেৱী

**ভূদেৱী** বা **ভূমি** হৈছে পৃথিৱী মাতৃক (ধৰিত্ৰী) প্ৰতিনিধিত্ব কৰা এগৰাকী হিন্দু দেৱী। তেওঁ বিষ্ণুৰ বৰাহ অৱতাৰৰ পত্নী আৰু নৰকাসুৰ আৰু মংগলৰ মাতৃ আছিল। ৰামৰ পত্নী সীতাৰ জন্মও পৃথিৱীৰ পৰাই হৈছিল, এনেদৰে সীতাও ভূমিৰ আধ্যাত্মিক সন্তান আছিল।

## ব্যুৎপত্তি

"ভূমি" নামটো সংস্কৃত শব্দ 'পুহুমী'ৰ পৰা আহিছে (যিটো দেৱীৰ মূল নাম)৷ ভূদেৱীক ভুৱতী, ভূৱানী, ভুৱনেশ্বৰী, অৱনী, পৃথ্বী, বৰাহী, ধৰিত্ৰী, ধৰণী, বসুধা, বসুন্ধৰা, বৈষ্ণৱী, কাশ্যপী, উৰ্ভি, ইৰা, মহী, ভূ, বসুমতী, মেদিনী, ভূমি, ক্ষিতি, ৰত্নগৰ্ভা, হেমা, হিৰন্মায়াৰ আদি নামৰে জনা যায়।

## সংগী আৰু সন্তান

ভূদেৱী হৈছে বিষ্ণুৰ বৰাহ অৱতাৰৰ সংগী। সত্য যুগত, হিৰণ্যকশিপুৰ ভাতৃ হিৰণ্যাক্ষই পৃথিৱীখনক অপহৰণ কৰি মহাজাগতিক মহাসমুদ্ৰৰ তলত লুকুৱাই ৰাখিছিল। দেৱ-দেৱীসকলে হিৰণ্যক্ষৰ অত্যাচাৰ ৰোধ কৰিবলৈ আৰু পৃথিৱী (ধৰিত্ৰীদেৱী)খনক ৰক্ষা কৰিবলৈ বিষ্ণুক প্ৰাৰ্থনা কৰিছিল আৰু বিষ্ণুৱে মানৱ-বৰাহ (বৰাহ) অৱতাৰ লৈ হিৰণ্যক্ষক বধ কৰি ধৰিত্ৰীদেৱীক উদ্ধাৰ কৰিছিল আৰু তেওঁ ধৰিত্ৰীদেৱীক (ভূদেৱী) বিয়া কৰাইছিল। শ্ৰীবিষ্ণুৰ বৰাহ অৱতাৰ আৰু ভূদেৱীৰ সন্তান আছিল মংগলা।

ভূদেৱী আৰু বৰাহ অৱতাৰৰ প্ৰথম সন্তান আছিল নৰকাসুৰ। নৰকাসুৰৰ জন্ম বিষয়ক দুটা কাহিনী পোৱা যায়। প্ৰথমটোত কোৱা হৈছে- তেওঁ ভূদেৱী আৰু বিষ্ণুৰ বৰাহ অৱতাৰৰ প্ৰথম সন্তান আছিল। ভূমিয়ে বৰাহক যেতিয়া এটা সন্তানৰ বাবে অনুৰোধ কৰে তেতিয়াই তেওঁৰ জন্ম হৈছিল বুলি কোৱা হয়। নৰকাসুৰক যেন কেৱল তেওঁৰ মাতৃয়েহে হত্যা কৰিব পাৰে, সেই উদ্দেশ্যেৰে ভূদেৱীৰ পুত্ৰ নৰকাসুৰে এটা বৰদান লাভ কৰিবলৈ কঠোৰ তপস্যা কৰিছিল। দ্বিতীয়টোত কোৱা হৈছে, নৰকাসুৰৰ পিতৃ হিৰণ্যাক্ষই ভূমিক স্পৰ্শ কৰোঁতে তেওঁৰ জন্ম হৈছিল।

সীতা দেৱী পৃথিৱীৰ পৰা উদ্ভৱ হৈছিল, এনেদৰে ভূদেৱী সীতাৰ আধ্যাত্মিক মাতৃ আছিল। এবাৰ, দেৱী সীতাৰ নগৰাঞ্চল মিথিলাত খৰাং হৈছিল আৰু সীতাৰ পিতৃ জনকে সেই মাটিত হাল বাই আছিল। তেওঁৰ হালৰ তলত, তেওঁ এটা কেঁচুৱা (সীতা) পায়। প্ৰবাদ আছে যে, সন্তানটো পোৱাৰ পিছতে মিথিলাত বৰষুণ হৈছিল। জনক আৰু তেওঁৰ পত্নী সুনয়নাই ছোৱালীজনীক গ্ৰহণ কৰাৰ সিদ্ধান্ত লয় আৰু যিহেতু পৃথিৱীৰ পৰা সীতাৰ জন্ম হৈছিল, সেয়ে তেওঁক ভূমিজা বুলিও জনা যায়।

## সত্যভামা অৱতাৰ

ভূদেৱীৰ পুত্ৰ নৰকাসুৰে বৰ প্ৰাপ্তিৰ পিছত, তেওঁৰ শক্তিৰ বাবে অহংকাৰী আৰু গৌৰৱান্বিত হৈ পৰিছিল। তেওঁ মহিলাসকলক ধৰিবলৈ আৰম্ভ কৰিছিল আৰু তেওঁলোকক জোৰ কৰি তেওঁৰ পত্নী কৰি লৈছিল। তেওঁ প্ৰায় ১৬ হাজাৰ মহিলাক বন্দী কৰিছিল। তেওঁ স্বৰ্গৰ ৰজা ইন্দ্ৰকো পৰাস্ত কৰিছিল আৰু স্বৰ্গখনক নিয়ন্ত্ৰণ কৰিবলৈ লৈছিল। প্ৰাপ্ত কৰা বৰৰ বাবে কোনেও তেওঁক পৰাজিত কৰিবলৈ সক্ষম হোৱা নাছিল। নৰকাসুৰে আনকি ইন্দ্ৰৰ মাক অদিতিৰ কাণৰ ফুলিযোৰো চুৰ কৰি আনিছিল আৰু তেওঁৰ মাতৃ ভূদেৱীলৈ বুলি দিছিল। ইন্দ্ৰই তেওঁক হত্যা কৰিবলৈ কৃষ্ণক অনুৰোধ কৰিছিল। কেৱল মাকৰ হাতেৰেহে মৃত্যু হ'ব বুলি নৰকে বৰ লাভ কৰিছিল। নৰকক হত্যাৰ উদ্দেশ্যে কৃষ্ণ অৱতাৰৰ সময়ত ভূদেৱীয়ে সত্ৰাজিৎৰ কন্যা সত্যভামা হিচাপে অৱতাৰ লৈছিল। সত্যভামাৰ কৃষ্ণৰ সৈতে বিয়া হৈছিল আৰু তেওঁলোকে পিছত নৰকাসুৰক হত্যা কৰিছিল।

## তথ্য সংগ্ৰহ

## বাহ্যিক সংযোগ
* 

শ্ৰেণী:হিন্দুধৰ্মৰ দেৱ দেৱী
শ্ৰেণী:বিষ্ণুৰ সহধৰ্মিণী
জানকী দেৱী বাজাজ

**জানকী দেৱী বাজাজ** (, ৭ জানুৱাৰী ১৮৯৩ – ২১ মে' ১৯৭৯) এগৰাকী ভাৰতীয় স্বাধীনতা সংগ্ৰামী তথা জনহিতৈষী আছিল। তেওঁ মহাত্মা গান্ধীয়ে নেতৃত্ব বহন কৰা আইন অমান্য আন্দোলনত অংশগ্ৰহণ কৰি ১৯৩২ চনত কাৰাবাস খাটিছিল। তেওঁ প্ৰসিদ্ধ উদ্যোগপতি তথা বাজাজ গ্ৰুপৰ প্ৰতিষ্ঠাপক যমুনালাল বাজাজৰ পত্নী। ১৯৫৬ চনত ভাৰত চৰকাৰে তেওঁক দেশৰ দ্বিতীয় সৰ্বোচ্চ অসামৰিক সন্মান পদ্মবিভূষণ প্ৰদান কৰে।

## জীৱনী
১৮৯৩ চনৰ ৭ জানুৱাৰী তাৰিখে মধ্য প্ৰদেশৰ জৱৰাৰ এক বৈষ্ণৱ মাৰৱাৰী পৰিয়ালত জানকী দেৱীয়ে জন্ম গ্ৰহণ কৰিছিল। আঠ বছৰ বয়সত তেওঁ সাধাৰণ ভাৰতীয় ধৰণে তেওঁলোকৰ পৰিয়ালৰ দ্বাৰা সজ্জিত খেলত তেওঁৰ নিজৰ সম্প্ৰদায় আৰু একে ধৰণৰ পৰিয়ালৰ বাৰ বছৰীয়া যমুনালাল বাজাজৰ সৈতে বিবাহ পাশত আবদ্ধ হৈছিল। তেওঁলোকৰ বিবাহ সম্পূৰ্ণৰূপে সুসংগত আৰু পৰম্পৰাগত আছিল আৰু জানকী দেৱী এগৰাকী ভাল পত্নী আৰু মাতৃ আছিল। তেওঁলোকৰ বিয়াৰ সময়ত বাজাজ পৰিয়াল সাধাৰণ মধ্যবিত্ত ব্যৱসায়ীসকলৰ ভিতৰত অন্যতম আছিল। পিছলৈ যমুনালালে এক বৃহৎ ব্যৱসায়িক সাম্ৰাজ্য গঢ়ি তুলিলে আৰু ভাৰতৰ অন্যতম শীৰ্ষ উদ্যোগপতিত পৰিগণিত হ'ল। উল্লেখযোগ্য যে সম্পদৰ আগমনৰ প্ৰতি যমুনালালৰ প্ৰতিক্ৰিয়া তেনেই সাধাৰণ আছিল। তেওঁ অধিক মিতব্যয়ী হৈ পৰিছিল। এই আত্ম-অস্বীকাৰ আৰু সৰলতাৰ ক্ষেত্ৰত তেওঁৰ পত্নী জানকী দেৱীৰ অৱদান অতুলনীয়। তেওঁৰ স্বামীৰ প্ৰবৃত্তিৰে সৰলতাক গ্ৰহণ কৰিছিল। যমুনালালৰ স্বভাৱৰ বাবে মহাত্মা গান্ধীয়ে তেওঁক বাৰে বাৰে ঘোষণা কৰিছিল যে "যমুনালাল মোৰ পঞ্চম সন্তান।" যমুনালাল গান্ধীৰ দ্বাৰা প্ৰদৰ্শিত ন্যাসৰক্ষিতা ধাৰণাৰ অসামান্য দৃষ্টান্তমূলক উদাহৰণ আছিল।

যমুনালালে পত্নীৰ সৈতে স্বাধীনতা সংগ্ৰাম আন্দোলনত অংশগ্ৰহণ কৰিছিল। জানকী দেৱীয়ে নিজে যঁতৰ ঘূৰাই খাদী প্ৰস্তুত কৰিছিল। ইয়াৰ লগতে তেওঁ গোসেৱাৰ বাবে কাম কৰিছিল আৰু হৰিজন সকলৰ জীৱনৰ মানদণ্ড উন্নত কৰিবলৈ অহোপুৰুষাৰ্থ কৰিছিল। ১৯২৮ চনত তেওঁলোকৰ প্ৰচেষ্টাত হৰিজন সকলে মন্দিৰপ্ৰৱেশ কৰিছিল। স্বাধীনতাৰ পিছত তেওঁ ভূদান আন্দোলনত আচাৰ্য বিনোৱা ভাৱেৰ সৈতে কাম কৰিছিল। তেওঁ ১৯৪২ চনৰ পৰা বহু বছৰ ধৰি অখিল ভাৰতীয় গোসেৱা সংঘৰ অধ্যক্ষ পদত অধিষ্ঠিত আছিল।

১৯৫৬ চনত ভাৰত চৰকাৰে তেওঁক দেশৰ দ্বিতীয় সৰ্বোচ্চ অসামৰিক সন্মান পদ্মবিভূষণ প্ৰদান কৰে। তেওঁ ১৯৬৫ চনত 'মেৰি জীৱন যাত্ৰা' শীৰ্ষক আত্মজীৱনী প্ৰকাশ কৰিছিল। ১৯৭৯ চনৰ ২১ মে তাৰিখে তেওঁৰ মৃত্যু হয়।

## উত্তৰাধিকাৰ
তেওঁৰ স্মৃতিত বহুতো শিক্ষা প্ৰতিষ্ঠান আৰু পুৰস্কাৰ স্থাপন কৰা হৈছে। তাৰে ভিতৰত উল্লেখযোগ্যসমূহ হ'ল: জানকী দেৱী বাজাজ ইনষ্টিটিউট অফ মেনেজমেণ্ট ষ্টাডিজ, জানকী দেৱী বাজাজ চৰকাৰী পিজি ছোৱালী মহাবিদ্যালয়, কোটা আৰু বাজাজ ইলেক্ট্ৰিকেলছৰ দ্বাৰা প্ৰতিষ্ঠিত 'জানকীদেৱী বাজাজ গ্ৰাম বিকাশ সংস্থা'। ভাৰতীয় মাৰ্চেণ্ট চেম্বৰৰ লেডিজ উইংয়ে ১৯৯২-৯৩ চনৰ পৰা গ্ৰাম্য উদ্যোগীসকলৰ বাবে আইএমচি-লেডিজ উইং জানকী দেৱী বাজাজ পুৰস্কাৰ আৰম্ভ কৰিছিল।

## প্ৰকাশিত গ্ৰন্থ
* বাজাজ, জানকী দেৱী। 'মেৰি জীৱন যাত্ৰা' (মোৰ জীৱন যাত্ৰা), নতুন দিল্লী: মাৰ্তণ্ড উপাধ্যায়, ১৯৬৫ (১৯৫৬)

## তথ্য উৎস

## বাহ্যিক সংযোগ
* যমুনালাল বাজাজ ফাউণ্ডেচনৰ ৱেবচাইট

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ স্বাধীনতা সংগ্ৰামী
শ্ৰেণী:পদ্মবিভূষণ বঁটা বিজয়ী
পদ্মজা নাইডু

**পদ্মজা নাইডু** (, ১৯০০ - ২ মে' ১৯৭৫) এগৰাকী ভাৰতৰ স্বাধীনতা সংগ্ৰামী আৰু ৰাজনীতিবিদ আছিল। তেওঁ পশ্চিম বংগৰ পঞ্চম ৰাজ্যপাল আছিল। তেওঁ পশ্চিম বংগৰ প্ৰথম মহিলা ৰাজ্যপাল আৰু ভাৰতৰ ৰাজ্যসমূহৰ দ্বিতীয় গৰাকী মহিলা ৰাজ্যপাল। তেওঁৰ মাতৃ সৰোজিনী নাইডু উত্তৰ প্ৰদেশ তথা ভাৰতৰ ৰাজ্যসমূহৰ প্ৰথম গৰাকী মহিলা ৰাজ্যপাল আছিল। ১৯৬২ চনত ভাৰত চৰকাৰে তেওঁক দেশৰ দ্বিতীয় সৰ্বোচ্চ অসামৰিক সন্মান পদ্মবিভূষণ প্ৰদান কৰে।

## প্ৰাৰম্ভিক জীৱন
১৯০০ চনত ব্ৰিটিছ ভাৰতৰ অন্তৰ্গত হায়দৰাবাদত পদ্মজা নাইডুৰ জন্ম হৈছিল। তেওঁৰ মাতৃ বিখ্যাত কবি আৰু ভাৰতীয় স্বাধীনতা সংগ্ৰামী সৰোজিনী নাইডু আৰু দেউতাক মুথয়ালা গোভিন্দ্ৰাজুলু এগৰাকী চিকিৎসক আছিল। বঙালী সম্প্ৰদায়ৰ সৰোজিনীৰ ১৫ বছৰ বয়সতে দক্ষিণ ভাৰতৰ ড॰ গোবিন্দৰাজুলু নাইডু নামৰ এজন তেলেগু চিকিৎসকৰ সৈতে প্ৰেম হয়। কিন্তু তেওঁ ব্ৰাহ্মণ নাছিল। সেই সময়ত জাতিভেদ প্ৰথা প্ৰবল আছিল যদিও পিতৃৰ পূৰ্ণ সমৰ্থনত এইগৰাকী অব্ৰাহ্মণ লোকৰ সৈতে ১৯ বছৰ বয়সত সৰোজনী নাইডুৰ বিয়া হয়। তেওঁলোকৰ হ’ল জয়সূৰ্য, পদ্মজা, ৰণধীৰ, নীলৱাৰ আৰু লীলামণি।

## ৰাজনৈতিক জীৱন
২১ বছৰ বয়সত তেওঁ নিজাম শাসিত ৰাজকীয় ৰাজ্য হায়দৰাবাদত ভাৰতীয় জাতীয় কংগ্ৰেছৰ সহ-প্ৰতিষ্ঠাপক আছিল। ১৯৪২ চনত ভাৰত ত্যাগ আন্দোলনত অংশগ্ৰহণ কৰাৰ বাবে তেওঁ কাৰাবাস খাটিবলগীয়া হৈছিল। ভাৰতৰ স্বাধীনতাৰ পিছত তেওঁ ভাৰতীয় সংসদলৈ নিৰ্বাচিত হয়। ১৯৫৬ তাৰিখে ভাৰতৰ ৰাষ্ট্ৰপতিয়ে তেওঁক পশ্চিম বংগৰ ৰাজ্যপাল নিযুক্ত কৰে। তেওঁ ৰেড ক্ৰছৰ সৈতেও জড়িত আছিল আৰু ১৯৭১ চনৰ পৰা ১৯৭২ লৈ ভাৰতীয় ৰেড ক্ৰছৰ অধ্যক্ষ আছিল।

## ব্যক্তিগত জীৱন
পদ্মজা ৰুটি পেটিটৰ ঘনিষ্ঠ বন্ধু আছিল যিয়ে পিছত পাকিস্তানৰ প্ৰতিষ্ঠাতা মহম্মদ আলী জিন্নাহক বিয়া কৰিছিল। জৱাহৰলাল নেহৰু আৰু তেওঁৰ ভগ্নী বিজয়লক্ষ্মী পণ্ডিতকে ধৰি নেহৰু পৰিয়ালৰ সৈতে পদ্মজা নাইডুৰ ঘনিষ্ঠ সম্পৰ্ক আছিল। পৰৱৰ্তী সময়ত বিজয়লক্ষ্মী পণ্ডিতে ইন্দিৰা গান্ধীৰ বন্ধু আৰু জীৱনীকাৰ পুপুল জয়কাৰক কৈছিল যে পদ্মজা নাইডু আৰু নেহৰু বহু বছৰ ধৰি একেলগে বাস কৰিছিল। নেহৰুৱে পদ্মজাক বিয়া কৰা নাছিল কাৰণ তেওঁ তেওঁৰ ছোৱালী ইন্দিৰাক আঘাত কৰিব নিবিচাৰিছিল।অৱশ্যে নেহৰুৱে এদিন তেওঁক প্ৰস্তাৱ আগবঢ়াব বুলি আশা কৰি পদ্মজাই কেতিয়াও বিয়া কৰা নাছিল। অৱসৰ লোৱাৰ পিছত পদ্মজায়ে তিন মূৰ্তি ভৱনত যি এসময়ত প্ৰধানমন্ত্ৰী নেহৰুৰ চৰকাৰী বাসগৃহ আৰু পিছত তেওঁৰ স্মৃতিৰ বাবে উৎসৰ্গিত এখন সংগ্ৰহালয়লৈ ৰূপান্তৰ কৰা হৈছিল মৃত্যুলৈকে বাস কৰিছিল।

১৯৭৫ চনৰ ২ মে' তাৰিখে পদ্মজা নাইডুৰ মৃত্যু হয়।

## বঁটা আৰু সন্মান

১৯৬২ চনত ভাৰত চৰকাৰে তেওঁক দেশৰ দ্বিতীয় সৰ্বোচ্চ অসামৰিক সন্মান পদ্মবিভূষণ প্ৰদান কৰে। পশ্চিম বংগৰ দাৰ্জিলিং অৱস্থিত পদ্মজা নাইডু হিমালয়ান জু'লজিকেল পাৰ্ক তেওঁৰ নামেৰে নামকৰণ কৰা হৈছে।

## তথ্য উৎস

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় ৰাজনীতিবিদ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ স্বাধীনতা সংগ্ৰামী
শ্ৰেণী:পদ্মবিভূষণ বঁটা বিজয়ী
সবিতা গোস্বামী

**সবিতা গোস্বামী** () আশীৰ দশকৰ অসমৰ প্ৰথমগৰাকী মহিলা সাংবাদিক। সবিতাই বিবিচি, ফ্ৰান্স সংবাদ সন্থা, ব্লিটচ আদি কাকতৰ হৈ কাম কৰিছিল আৰু নিৰপেক্ষ হৈ থাকি অসম আন্দোলন, চাউলখোৱাৰ গণহত্যা, সেইসময়ৰ নিৰ্বাচন আদিৰ ধাৰাবাহিক সংবাদ ৰাইজৰ মাজলৈ লৈ গৈছিল। শিক্ষক ৰূপে অৰুণাচলৰ বহু ভিতৰুৱা অঞ্চলত গোস্বামীয়ে কাম কৰিছিল আৰু স্বামীৰে সৈতে গোৱাত থকা সময়ছোৱাত সাংবাদিকতাৰ জগতখনত ভৰি দিছিল। পিছলৈ তেখেতে নৰ্থ ইষ্ট টাইমচ্‌ নামৰ এখন কাকত প্ৰকাশ কৰিছিল আৰু কাকতখনৰ সম্পাদকো আছিল তেওঁ নিজে। তেখেতৰ ব্যক্তিগত আৰু সামাজিক জীৱনক লৈ গোস্বামীয়ে তেখেতৰ আত্মকথা 'মন গংগাৰ তীৰত' লিখি উলিয়াইছে। কিতাপখন অসমীয়া সাহিত্যত এক মাইলৰ খুঁটি। কিতাপখন *Along the Red River* নামেৰে ইংৰাজীলৈ অনুবাদ হৈছে।

## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:অসমৰ সাংবাদিক
স্বৰণ লতা (কণ্ঠশিল্পী)

**স্বৰণ লতা** বা **স্বৰণলতা** (, জন্ম: ১৯ নৱেম্বৰ, ১৯৩৮) হ'ল ভাৰতৰ পঞ্জাবৰ এগৰাকী পঞ্জাবী কণ্ঠশিল্পী। *লাই দে মাহে কালয়ান বাগান ডি মেহন্দি*, *মুহ বিচ ভাবি দে*, *নন্দ বুৰকিয়া পাৱে* আদি গীতৰ বাবে তেওঁক জনা যায়। হৰচৰণ গাৰেৱাল, কৰমজিত ধুৰি, কৰ্নেইল গিল, মহম্মদ চাদিক, দিদাৰ সন্ধু, গুৰচৰণ পহ্লি, ৰমেশ ৰংগিলা, জগত সিং জগ্গা, দলীপ সিং দীপ আৰু মদেন্দ্ৰ কাপুৰ আদি তেওঁৰ সময়ৰ প্ৰায় সকলোখিনি পঞ্জাবী কণ্ঠশিল্পীৰ সৈতে তেওঁ গাইছিল। তেওঁৰ বেছিভাগ ৰেকৰ্ডিঙেই কৰমজিত ধুৰিৰ সৈতে পোৱা যায় যাৰ সৈতে তেওঁ বেছিভাগ মঞ্চ অনুষ্ঠান পৰিৱেশন কৰিছিল।

পঞ্জাবৰ ৰাজনৈতিক বাতাবৰণৰ বাবে ১৯৮৮ চনত তেওঁ মঞ্চ অনুষ্ঠান কৰিবলৈ এৰি দিয়ে। ধিলৱানত তেওঁ শেষৰটো অনুষ্ঠান কৰিছিল।

## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় কণ্ঠশিল্পী
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় মহিলা কণ্ঠশিল্পী