ইয়ামুৰিকুমা

**ইয়ামুৰিকুমা** হৈছে থলুৱা ৱাউজা জনগোষ্ঠীৰ পূৰ্বপুৰুষৰ নাৰীক প্ৰতিনিধিত্ব কৰা এগৰাকী নাৰী আত্মা।দক্ষিণ আমেৰিকাৰ ব্ৰাজিলৰ উজনি ছিংগু নদীত অৱস্থিত ৱাউজা জনগোষ্ঠী। ৱাউজা মানুহে যুগ যুগ ধৰি আচাৰ-অনুষ্ঠান, অনুষ্ঠান আৰু পৰম্পৰাৰে ইয়ামুৰিকুমা উদ্‌যাপন কৰি আহিছে। জিংগু গাঁৱৰ শ্বেমানসকলে মহিলাসকলক বিশেষভাৱে নাৰী আত্মা ইয়ামুৰিকুমা আৰু মৃত বা মৃত্যুমুখত পৰা জিংগু লোকসকলৰ বাবে গায়ন আৰু গীতৰ অনুষ্ঠান পৰিৱেশন কৰিবলৈ মাতে। এই সম্প্ৰদায়সমূহৰ মহিলাসকলে কোনো অনুষ্ঠানৰ নেতৃত্ব দিয়াটো একমাত্ৰ ব্যতিক্ৰমৰ ভিতৰত অন্যতম। ইয়ামুৰিকুমাও আত্মাৰ নামেৰে নামকৰণ কৰা এটা উৎসৱত পালন কৰা হয়। এই উৎসৱটো ছিংগু জনজাতিসকলে আয়োজন কৰে আৰু এই নিৰ্দিষ্ট উৎসৱৰ সময়ছোৱাত জিংগু মহিলাসকলে এসপ্তাহৰ বাবে জনগোষ্ঠীটোৰ পুৰুষৰ ভূমিকা গ্ৰহণ কৰে।

লিংগ ভূমিকা সলোৱাৰ সময়ত জিংগু মহিলাসকলে পুৰুষৰ পৰম্পৰাগত সাজ-পোছাক পিন্ধে, যিবোৰ পাখিৰে নিৰ্মিত মুকুট আৰু গোৰোহালৈ পিন্ধা অলংকাৰেৰে গঠিত, যিবোৰ নাচি থকাৰ সময়ত বিভিন্ন শব্দ কৰে। তেওঁলোকৰ সাজ-পোছাক কিহৰপৰা গঠিত তাৰ কিছুমান উদাহৰণ হ’ল বিভিন্ন ধৰণৰ চৰাই, জাগুয়াৰৰ ছাল, আৰু জাগুয়াৰৰ নখৰপৰা গহনা হিচাপে তৈয়াৰী মূৰৰ আভৰণ। এই সামগ্ৰীসমূহক বিশিষ্ট আৰু মূল্যৱান বুলি গণ্য কৰা হয়, যিবোৰ কেৱল উচ্চ প্ৰতিষ্ঠিত পুৰুষেহে পিন্ধিছিল।

গোটেই উৎসৱটোত তেওঁলোকে বিভিন্ন শাৰীৰিক কাৰ্যকলাপ যেনে ৰছী টনা খেল, দৌৰ, সাঁতোৰ, ধনুৰ্বিদ, আৰু কাঠৰ টুকুৰাৰ দৰে গধুৰ বস্তু কঢ়িয়াই নিয়া আদিতো অংশগ্ৰহণ কৰাৰ আশা কৰা হয়। সামগ্ৰিকভাৱে ইয়ামুৰিকুমা উৎসৱত জিংগু মহিলাসকলে কৰা আটাইতকৈ বিখ্যাত কাৰ্যকলাপ হৈছে হুকা-হুকা মল্লযুঁজ।

## ইয়ামুৰিকুমা অনুষ্ঠান
আত্মাৰ মাজত যোগাযোগৰ বাবে শ্বেমানসকল(পুৰোহিত) দায়বদ্ধ। তেওঁলোকে সংগীত, গান আৰু নৃত্যৰদ্বাৰা প্ৰলোভিত কৰি সুস্থ আৰু সুৰক্ষাৰ বাবে পৰম্পৰাগত কাৰ্য কৰে। যেতিয়া কোনো ৱাউজাৰ স্থানীয় লোক ৰোগত আক্ৰান্ত হয়, তেতিয়া শ্বেমানজনৰ নিদানৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি নিৰাময়ৰ অনুষ্ঠান সম্পন্ন কৰা হয়। বিশ্বাস কৰা হয় যে অসুস্থতা হৈছে আত্মাৰ বাবে মানুহৰ আত্মাৰ লগত সংলগ্ন হোৱাৰ এক মুকলি দুৱাৰ, যাৰ ফলত মানুহৰ আত্মা নিজৰ শৰীৰৰপৰা পৃথক হৈ পৰে। আত্মাবোৰ দুষ্ট হওক বা ভাবুকিহীন হওক, শ্বেমানে মূলতঃ ৰোগীক নিৰ্ণয় কৰা আৰু/বা আত্মাক তেওঁলোকৰ ৰোগীৰপৰা বিচ্ছিন্ন কৰাৰ অনুষ্ঠানটো সম্পন্ন কৰাৰ দায়িত্ব লয় যাতে তেওঁলোকৰ আত্মাই নিজৰ শৰীৰৰ লগত পুনৰ সংলগ্ন হৈ সুস্থ হ’ব পাৰে। ৰোগীৰ পৰিয়ালে এজন শ্বেমানৰ সৈতে এজন এজনকৈ ৰিচুৱেল হিলিঙৰপৰা আঁতৰি আহিব পাৰে, আৰু তেওঁলোকৰ সম্প্ৰদায়ৰপৰা সহায় বিচাৰি বেলেগ পথত আগবাঢ়িব পাৰে। এটা গোটত বিকল্প হিচাপে একেলগে এই অনুষ্ঠানটো কৰিব পাৰে, যাৰ ফলত ইয়াক ৰাজহুৱা অনুষ্ঠান হিচাপে পৰিগণিত হয়। পৰিয়ালৰ লোকে শংখ, গহনা, মূৰৰ আভৰণ, আৰু ধনৰ দৰে মূল্যৱান সামগ্ৰীৰে শ্বেমানক উপহাৰ দিব পাৰে।

সংগীত হৈছে আত্মাৰ সৈতে যোগাযোগৰ এক গুৰুত্বপূৰ্ণ উৎস। বাঁহী হৈছে অনুষ্ঠানৰ সময়ত সংগীত সৃষ্টিৰ বাবে বজোৱা সাধাৰণ বাদ্যযন্ত্ৰ। সংগীতেৰে ইয়ামুৰিকুমাক প্ৰলোভিত কৰাৰ সময়ত ইয়াক প্ৰায়ে মহিলাৰ এটা দলে পৰিৱেশন কৰে যাৰ ওচৰলৈ শ্বেমানে হাত আগবঢ়ায়। যেতিয়া নাৰী আত্মা ইয়ামুৰিকুমাক এজন ৰোগীৰ ৰোগ নিৰাময়ত ব্যৱহাৰ কৰা হয় তেতিয়া তেওঁ জনগোষ্ঠীৰ মহিলাৰ এটা দলক ইয়ামুৰিকুমাৰ সৈতে যোগাযোগ কৰাত সহায় কৰিবলৈ আহ্বান জনায় যাতে ইয়াত ৰোগীজন সুস্থ হয়। অনুষ্ঠান বা অনুষ্ঠানৰ উপায়ৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰি পুৰুষে কেতিয়াবা ইয়ামুৰিকুমা অনুষ্ঠান কৰিব পাৰে।

যেতিয়া কোনো গাঁৱৰ মানুহে ৰোগীক সহায় কৰে, তেতিয়া তেওঁলোকে ধৰা পৰা আত্মাটোক কৰায়ত্ব কৰি আৰু প্ৰতিনিধিত্ব কৰি আত্মাবোৰ উলিয়াই অনাৰ অনুষ্ঠানটো কৰে। প্ৰতিনিধিত্বমূলক পানীয়, ধঁপাত আৰু খাদ্য পৰিৱেশন কৰি আত্মাবোৰে প্ৰতিনিধিৰ জৰিয়তে এই প্ৰসাদ উপভোগ কৰিব পাৰে আৰু অসুস্থ ব্যক্তিজনক এৰি যাব পাৰে। ৰোগীৰ আত্মাৰপৰা তেওঁলোকৰ বিচ্ছিন্নতাৰ পিছত আত্মাই যোগাযোগ কৰি থাকিব আৰু ৰোগী আৰু পৰিয়ালৰ সৈতে তেওঁলোকৰ বিদায়ৰ উদ্‌যাপন নৃত্য-গীতৰত কৰিব।

## ইয়ামুৰিকুমা উৎসৱ
লিংগ বিপৰীতমুখী কাৰ্য্যকলাপৰ সমগ্ৰ সময়ছোৱাত মহিলাসকলে ইয়ামুৰিকুমা উৎসৱৰ সপ্তাহটোৰ উপৰি জিংগু পুৰুষসকলে প্ৰতিদিনে কৰা দৈনন্দিন দায়িত্বসমূহ কৰে। ঘৰৰ কামৰপৰা আৰম্ভ কৰি এথলেটিক কাৰ্যকলাপ আৰু প্ৰদৰ্শনলৈকে সকলো জিংগু মহিলাসকলক শক্তিশালী ব্যক্তি হিচাপে উদ্‌যাপন আৰু প্ৰতিনিধিত্ব কৰা হয় আৰু জিংগু খিলঞ্জীয়া সমাজত তেওঁলোকক প্ৰশংসা কৰা হয়।
### হুকা হুকা

"কিণ্ডেনে" বুলিও কোৱা হয়, হুকা-হুকা হৈছে জিংগু জনগোষ্ঠীৰ মাজত মল্লযুঁজৰ প্ৰথাক বুজাবলৈ ব্যৱহাৰ কৰা অধিক সাধাৰণ শব্দ। এই মল্লযুঁজবোৰে জীৱন, মৃত্যু আৰু পুনৰ্জন্ম উদ্‌যাপন কৰা কুৱাৰুপ অনুষ্ঠানৰ অন্ত্যেষ্টিক্ৰিয়াৰ অনুষ্ঠান হিচাপে কাম কৰিব পাৰে।  ইয়ামুৰিকুমা উৎসৱত জিংগু মহিলাসকলেও বছৰত এবাৰ এই অনুশীলন কৰে, আৰু আজিও এই অনুশীলন অব্যাহত আছে।

এই মল্লযুঁজৰ সময়ত বিপক্ষই ইজনে সিজনৰ মুখা-মুখী হয়, আৰু জাগুয়াৰৰ দৰে গোঁ-গোৱাই ঘড়ীৰ কাঁটাৰ দিশত ঘূৰি থাকে। 
তাৰ পিছত তেওঁলোকে মাটিত আঁঠু লৈ ইজনে সিজনক হাত জোকাৰি দিয়ে, তাৰ পিছত মল্লযুঁজ আৰম্ভ কৰে।

এই মল্লযুঁজবোৰ এক মিনিটতকৈ বেছি সময় নাথাকে। কোনে প্ৰতিদ্বন্দ্বীক মাটিৰপৰা তুলি লয় বা কোনে তেওঁলোকক নমাই পেলাবলৈ সক্ষম হয় তাৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰি বিজয়ী নিৰ্ণয় কৰা হয়।

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:লোকবিশ্বাস
শ্ৰেণী:ব্ৰাজিলৰ শ্ৰুতিকথা