open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
টান্দুৰ নান

**টান্দূৰ নান**() হৈছে মধ্য এছিয়াৰ এবিধ জনপ্ৰিয় ৰুটি, যিবোৰ এটি উলম্ব মাটিৰ চৌকা বা টান্দূৰ বা তন্দূৰত তৈয়াৰ কৰা হয়। ই গোলকাৰ আকৃতিৰ আৰু ইষ্টৰ সহযোগত ফুলাই তৈয়াৰ কৰা হয়, সাধাৰণতে উত্তাপত ইয়াৰ পৃষ্ঠভাগ সোণালী আৰু খচখচীয়া হয়। ৰুটিবোৰ বিশেষ আকৃতিৰ সাজত দি আকাৰ দিয়া হয় আৰু ইয়াক আকৰ্ষণীয় আৰু সোৱাদ কৰিবলৈ তাৰ ওপৰত তিল, কালজিৰা বা পাতলকৈ কটা পিঁয়াজ আদি যোগ কৰা হয়।

## প্ৰস্তুত প্ৰণালী
সাধাৰণতে নান তৈয়াৰ কৰিবলৈ ব্যৱহাৰ কৰা ডাঙৰ টান্দূৰ ঘৰৰ বাহিৰত স্থাপন কৰা থাকে, ইয়াত মাংস ৰান্ধিবলৈ ব্যৱহাৰ কৰা। ভাৰতীয় টান্দূৰ বিপৰীতে, মধ্য এছিয়াত টান্দুৰক উলম্ব বা অনুভূমিক অৱস্থানত সাজি লোৱা হয় যদিও উলম্ব টান্দূৰত হে সদায় নান বা ৰুটি বেক কৰা হয়। ইয়াত ৰুটিখন অভেনৰ ভিতৰৰ বেৰত এৰি নপৰাকৈ লগাই আবদ্ধ কৰি ৰখা হয়। পৰম্পৰাগতভাৱে টেঙা পিঠাগুৰিৰ ষ্টাৰ্টাৰৰপৰা বা ব্ৰুয়াৰ ঈষ্টৰপৰা খমিৰ উৎপন্ন কৰিব পাৰি। ৰুটিৰ কেইবাটাও ভিন্নতা আছে, যেনে উইঘুৰ *গোছ নান* আৰু তুৰ্কমেন *আটলি নান*। নান বনুৱা লোকসকলক *ননভয়* (nonvoy) বুলি কোৱা হয়।

## নক্সা
নান তৈয়াৰ কৰোঁতে সাধাৰণতে এটা গোলাকাৰ সাজত বিন্দুৰ নক্সা দি সজাই তোলা হয়। এই ডিজাইনটো উজবেকিস্তানত *চেকিচ* বা তুৰ্কমেনিস্তানত বা জিনজিয়াঙৰ উইঘুৰসকলে *দুৰ্টলিক* বুলি জনাজাত ডাকটিকটৰ সহায়ত তৈয়াৰ কৰে। প্ৰতিটো বেকাৰীৰ নানক এটা সুকীয়া ডিজাইন দিয়াৰ উপৰি চেকিচে সৃষ্টি কৰা ফুটাবোৰ মাথোঁ নানৰ শোভা বৰ্দ্ধনৰ বাবে নহয়— ই নানটোৰ ভিতৰৰ সমতলত থকা মাখনৰপৰা বাষ্প সঠিকভাৱে ওলোৱাতো সহায় কৰে। চেকিচৰ উপৰি *বসমা* নামেৰে জনা আন এটা সঁজুলিও ব্যাপকভাবে ব্যৱহাৰ হয়, যাৰ সহায়ত নানৰ ওপৰত ৰশ্মিৰ দৰে (radial) কাঁটনি বা বিন্দুৰ নক্সা সজাই দিয়া হয়। বসমা সাধাৰণতে বাইচকেলৰ শলাকা পুনৰ ব্যৱহাৰ কৰি তৈয়াৰ কৰা দেখা যায়। কিছুমান নান বনোৱা লোকে নানৰ পৃষ্ঠত কেইবাবাৰো চেকিচ ব্যৱহাৰ কৰে। উৎসৱমুখৰ অনুষ্ঠানৰ বাবে নানত অধিক অলংকৰণ বা ৰঙা, হালধীয়া আদি ৰং যোগ কৰি তৈয়াৰ কৰা হয়। বাগদান বা বিবাহ অনুষ্ঠানত খোৱা নানবোৰ আকৌ সাধাৰণতে গোলাপী আৰু হালধীয়া ৰঙেৰে সজোৱা হয়, যাৰ প্ৰতীকি অৰ্থ শুভ আৰু সুখ।

## সাংস্কৃতিক তাৎপৰ্য্য
উজবেকিস্তান সংস্কৃতিত নানৰ সাংস্কৃতিক গুৰুত্ব অতি বেছি আৰু জীৱনৰ পৰ্যায়সমূহ চিহ্নিত কৰা বহু অনুষ্ঠানত ইয়াক ব্যৱহাৰ কৰা হয়। নৱজাত শিশুৰ দীৰ্ঘ জীৱনৰ প্ৰাৰ্থনা কৰি শিশুটিৰ মূৰৰ তলত নান ৰাখি থোৱা হয়, আৰু খোজ কাঢ়িবলৈ শিকা শিশুসকলৰ জীৱন-যাত্ৰাত ভগৱানৰ আশীৰ্বাদ লাভ কৰিবলৈ দুয়োটা ভৰিৰ মাজত নান ৰাখি থোৱা হয়। নান বিবাহ অনুষ্ঠানত এক অপৰিহাৰ্য খাদ্য হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰা হয়। বিয়াৰদিনা দৰা-কইনাই পৃথকে পৃথকে একোটাকৈ নানত কামোৰ দিয়ে, আৰু পাছদিনা ৰাতিপুৱা স্বামী-স্ত্ৰী হিচাপে সেই নান শেষ কৰে পুৱাৰ আহাৰৰ সময়ত। পুত্ৰই সামৰিক সেৱালৈ বা বিদেশত কাম কৰিবলৈ বা পঢ়িবলৈ যোৱাৰ সময়তো একেধৰণৰ পৰম্পৰা ৰক্ষা কৰা হয়: পুত্ৰই দুটা নান কামুৰি থব আৰু তেওঁ ঘূৰি নহালৈকে সেই নান শুকুৱাই ঘৰৰ চিলিঙত ওলোমাই থোৱা হয়।

নানক এটা অত্যন্ত পৱিত্ৰ আৰু গুৰুত্বপূৰ্ণ বস্তু হিচাপে গণ্য কৰা হয়। ইয়াক মাটিত ৰাখিব নালাগে বা দা’ৰে কটা নিষিদ্ধ- প্ৰায় হাতেৰে ভাঙি খোৱা হয়। যদি নান ভুলতে মাটিত পৰি যায়, তেন্তে তাক চুবুৰিত থকা কোনো দেৱাল বা গছত আৰি দিয়া হয় যাতে ইয়াক চৰাই-চিৰিকটিয়ে খাব পাৰে আৰু উচ্চস্বৰত ‘আয়ছ আল্লাহ’ (ঈশ্বৰৰ ৰুটি) বুলি বাক্যাংশটো মাতিবলৈ দিয়া হয়।

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:খাদ্য
উল্লেখযোগ্য হাফু ব্যক্তিৰ তালিকা

হাফু (ハーフ, অৰ্থাৎ আধা; ইংৰাজী: Hafu) হৈছে জাপানত জন্মগ্ৰহণ কৰা সেইজন ব্যক্তি যাৰ বংশধৰসকলৰ আধা এছিয়ান আৰু আধা অ-এছিয়ান বা এছিয়ান নহয়। সাধাৰণতে মিশ্ৰিত জাতিৰ পূৰ্বপুৰুষ থকা যিকোনো লোকৰ বৰ্ণনা কৰিবলৈও এই শব্দটো ব্যৱহাৰ কৰিব পাৰি। জাপানত যিসকল ব্যক্তিৰ পিতৃ-মাতৃৰ এজন অ-এছীয় বা এছিয়ান নহয়, তেওঁলোকক হাফু জাপানী বুলি কোৱা হয়। তলত উল্লেখযোগ্য হাফু ব্যক্তিসকলৰ এখন তালিকা প্ৰস্তুত কৰা হল;
## শিক্ষা, বিজ্ঞান আৰু প্ৰযুক্তিবিদ্যা
## কলা আৰু স্থাপত্য
## ব্যৱসায় আৰু অৰ্থনীতি
## মনোৰঞ্জনকাৰী
;অভিনেতা
;চলচ্চিত্ৰ পৰিচালক, নিৰ্মাতা আৰু প্ৰযোজক
;মডেল আৰু সৌন্দৰ্য্য ৰাণী
;সংগীতশিল্পী আৰু গায়ক

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:হাফু জাপানী ব্যক্তিৰ তালিকা
নাজমা ছাদিক

**নাজমা ছাদিক (** (জন্ম, ১৯৪৩ –মৃত্যু, ৮ জানুৱাৰী ২০১৫) আছিল এগৰাকী বিশিষ্ট পাকিস্তানৰ সাংবাদিক, লেখিকা, মানৱ অধিকাৰ কৰ্মী, শিল্পী, পৰিৱেশবিদ আৰু চিত্ৰশিল্পী। আৰ্থ-সামাজিক বিষয়ৰ ওপৰতো গৱেষণা কৰি অসংখ্য গ্ৰন্থ আৰু প্ৰবন্ধ লিখিছিল। ১৯৭৫ চনত মহিলাৰ বিৰুদ্ধে হোৱা মানৱ অধিকাৰ উলংঘাৰ ওপৰত আলোকপাতৰ বাবে মহিলা বেচৰকাৰী সংস্থা শ্বিৰকট গাহৰ সহ-প্ৰতিষ্ঠা কৰে। তেওঁ পাকিস্তানৰ মহিলা কাৰ্য্য মঞ্চ (WAF)ৰো সহ-প্ৰতিষ্থাপক আছিল।

## জীৱনী
১৯৪৩ চনত বৃটিছ ভাৰতৰ বংগত জন্মগ্ৰহণ কৰা ছাদিকে পূব পাকিস্তানৰ তথা বৰ্তমান বাংলাদেশৰ কৃষকৰ গ্ৰাম্য পৰিৱেশত ডাঙৰ-দীঘল হোৱা ছাদিকক তেওঁৰ ভৱিষ্যতৰ চিন্তাধাৰাত প্ৰভাৱ পেলায়। ঢাকাৰ ভিকাৰুন্নিছা নন স্কুল এণ্ড কলেজত অধ্যয়ন কৰা ছানীয়ে ইংৰাজী ভাষাত লিখাৰ ব্যতিক্ৰমী দক্ষতাৰ বাবে পৰিচিত আছিল। বিয়াৰ পাছত তেওঁ কৰাচীলৈ গুচি যায়। কৰাচীত তেওঁ প্ৰথমে এটা বিজ্ঞাপন সংস্থাত কপিৰাইটাৰ হিচাপে কাম কৰে। ১৯ বছৰ বয়সত তেওঁ কৰাচীত প্ৰথম চিত্ৰ প্ৰদৰ্শনী অনুষ্ঠিত কৰে।

ছাদিকে কেইবাখনো কাকতৰ সাংবাদিক হিচাপে কাম কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰে, প্ৰথমে 'ডন' আৰু তাৰ পিছত 'দ্য নিউজ ' আৰু 'দ্য নিউজ ইণ্টাৰনেশ্যনেলৰ' সৈতে। 

১৯৭৫ চনত নিজৰ দেশত মানৱ অধিকাৰ উলংঘাৰ প্ৰাদুৰ্ভাৱৰ বাবে দুখী হৈ ছাদিকে আন সাতজনৰ সৈতে শ্বিৰকত গাহ নামৰ এটা বেচৰকাৰী সংস্থা প্ৰতিষ্ঠা কৰে। ১৯৮১ চনত পাকিস্তানত মহিলা কৰ্ম মঞ্চ (WAF) প্ৰতিষ্ঠা কৰে; ইয়াৰ মূল কাৰণ আছিল পাকিস্তানৰ তেতিয়াৰ ৰাষ্ট্ৰপতি জেনেৰেল জিয়া-উল-হকে কাৰ্যকৰী কৰা আইনসমূহৰ অধীনত মহিলাৰ অধিকাৰ উলংঘা। তেখেতে দ্য নিউজৰ বাবে "উই- এ উইকলী মেগাজিন" প্ৰকাশ কৰিছিল, পিছলৈ "দ্য নিউজ অন ফ্ৰাইডে" আৰু তাৰ পিছত "দ্য নিউজ অন চানদে" নামেৰে নামকৰণ কৰিছিল, য'ত বহুতো বিষয়ৰ ওপৰত প্ৰবন্ধ প্ৰকাশ কৰা হৈছিল। দ্য নিউজ এৰি যোৱাৰ পাছত তেওঁ দ্য নিউজকে ধৰি কেইবাখনো বাতৰি কাকতৰ বাবে ফ্ৰীলান্স সাংবাদিক হিচাপে কাম কৰিছিল, মানৱ অধিকাৰ, লিংগ বিষয় আৰু পৰিৱেশৰ সৈতে জড়িত বিষয়সমূহ সামৰি লৈছিল।  বাতৰি কাকতৰ কাম-বন্ধ কৰাৰ পাছত শ্বিৰকট গাহ আৰু ডব্লিউ এ এফৰ কাম-কাজৰ প্ৰচাৰৰ বাবে বেছিভাগ সময় উছৰ্গা কৰিছিল। 

## মৃত্যু

২০১৫ চনৰ ৮ জানুৱাৰীত ৭২ বছৰ বয়সত কৰাচীত বৃক্ক বিকলতা আৰু বুকুৰ জমা হোৱাৰ বাবে ছাদিকৰ মৃত্যু হয়।  তেওঁৰ কন্যা ডেনেব সুম্বুল নামৰ এজন তথ্যচিত্ৰ নিৰ্মাতাই মাতৃক শ্ৰদ্ধাঞ্জলি জনাই লিখিছে-

 মোৰ আচৰিত, অদম্য মাতৃক মই কিমান ধৰণে বৰ্ণনা কৰিব পাৰো – তেওঁ অগণন ভূমিকা পালন কৰিছিল – শেষলৈকে এগৰাকী কৰ্মী, ৩৫ বছৰতকৈও অধিক সময় ধৰি এগৰাকী সাংবাদিক, ডব্লিউ এ এফৰ অন্যতম প্ৰতিষ্থাপক সদস্য, আৰু এনে এগৰাকী যিয়ে বহু আগ্ৰহী আছিল আৰু আচৰিত ধাৰণা আৰু নতুন দৃষ্টিভংগীৰ বাবে কেতিয়াও অভাৱ নাছিল।"  

দ্য নিউজৰ "ইউ মেগাজিন"ত প্ৰকাশিত তেওঁৰ চূড়ান্ত প্ৰবন্ধত ছাদিকে লিখিছে: "কৰ্মীসকলে মহিলাসকলক নিজৰ ভোটাধিকাৰ ব্যৱহাৰ কৰিবলৈ উৎসাহিত কৰিব লাগিব। এইটো মানৱ অধিকাৰ আৰু গণতন্ত্ৰৰ সৈতে গভীৰভাৱে জড়িত। কথা-বতৰা আৰম্ভ কৰক।" 

## প্ৰকাশিত কৰ্মৰাজি

ছাদিকে তেওঁৰ বিস্তৃত গৱেষণাৰ ভিত্তিত বহুতো কিতাপ আৰু প্ৰবন্ধ লিখিছিল, যেনে হাউ ডে ৰান পাকিস্তান, হাউ ডে ৰান দ্য ৱৰ্ল্ড, হাউ ডে কিল দ্য ৱৰ্ল্ড, ফাইনেন্সিয়েল টেৰৰিজম, গ্ৰাউণ্ড ৰিয়েলিটিজ। তেওঁৰ প্ৰবন্ধসমূহ কেইবাটাও আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় প্ৰকাশন আৰু কিতাপতো প্ৰকাশ পাইছিল। মৃত্যুৰ সময়ত তেওঁ মাতৃ ড° চৈয়দা ফাতিমা ছাদিকৰ কোৰআনৰ ওপৰত লিখা গ্ৰন্থৰ ইংৰাজী অনুবাদ সম্পাদনা কৰি আছিল।

## তথ্যৰ উৎস

**গ্ৰন্থতালিকা **
*

## বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:পাকিস্তানৰ মহিলা অধিকাৰ কৰ্মী
শ্ৰেণী:পাকিস্তানৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:চিত্ৰশিল্পী
শ্ৰেণী:লেখিকা
খুৰমান গাচিমোভা

**খুৰমান গাচিমোভা**(, আজাৰবাইজানী: *জুৰাম কাছিমোভা*) এগৰাকী আজাৰবাইজান অপেৰা গায়িকা (ছ’প্ৰানো) আৰু অভিনেত্ৰী।ছ'প্ৰানো (ইটালীয় উচ্চাৰণ: [soˈpraːno]) হৈছে একপ্ৰকাৰৰ ধ্ৰুপদী গায়কী কণ্ঠ যাৰ কণ্ঠৰ পৰিসৰ সকলো ধৰণৰ কণ্ঠৰ ভিতৰত সৰ্বোচ্চ। 

## জীৱন আৰু কেৰিয়াৰ
১৯৫১ চনৰ ৬ জুনত আজাৰবাইজানৰ পূৰ্বৰ ছোভিয়েট ছ’চিয়েলিষ্ট ৰিপাব্লিকৰ ৰাজধানী বাকুত খুৰমান গাচিমোভাই জন্মগ্ৰহণ কৰিছিল। ১৯৭৫ চনত বাকু একাডেমী অৱ মিউজিকৰপৰা স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰে। ১৯৭৬ চনৰপৰা খুৰমান আজাৰবাইজান ষ্টেট একাডেমিক অপেৰা আৰু বেলেট থিয়েটাৰৰ এগৰাকী একক শিল্পী হিচাপে কৰ্মৰত আছিল। তেওঁৰ অপেৰা ৰিপাৰ্টৱাইৰত আজেৰবাইজানী সংগীতকাৰ ফিক্ৰেত আমিৰভ আৰু উজেইৰ হাজিবেৱভৰ আধুনিক অপেৰা-কৰ্মসমূহো অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হৈছে॥ 

ষ্টেণ্ডাৰ্ড অপেৰা জীৱনত তেওঁ ‘লা বহেম’ অপেৰাৰ মিমি আৰু মুছেট্টা, ‘অটেলো’ অপেৰাত দেশদেমোনা, ‘আইডা’ৰ অপেৰাত আইডা, আৰু ‘ইউজিন অনেগিন’ৰ অপেৰাত তাতিয়ানা আদি ভূমিকাত অভিনয় কৰিছে। 

ছাত্ৰী অৱস্থাত পৰাই খুৰমানে*দ্য লিফ্ট অপাৰেটৰ গাৰ্ল*, *বাট আই ৱাজ নট বিউটিফুল* আৰু *দ্য লাইফ এগজামিনছ আছ* আদি ছবিত অভিনয় কৰিছিল। কিন্তু পিছলৈ তেওঁ গায়িকা হিচাপেহে বেছি সফলতা লাভ কৰিবলৈ ধৰিলে।

১৯৯৬ চনৰপৰা খুৰমান ইস্তানবুল বিশ্ববিদ্যালয় ষ্টেট কনজাৰ্ভেটৰীৰ এগৰাকী অধ্যাপিকা হিচাপে কৰ্মৰত আছিল। খুৰমান গাচিমোভাৰ বায়েক ফিদান গাচিমোভাও এগৰাকী সুপৰিচিত গায়িকা আৰু আজাৰবাইজান পিপলছ আৰ্টিষ্ট আছিল; তেওঁলোকে আজাৰবাইজান আৰু বিদেশত একেলগে বহুতো অনুষ্ঠান পৰিৱেশন কৰিছিল। ২০০৭ চনৰ অক্টোবৰ মাহত গাচিমোভা ভগ্নীদ্বয়ৰ শেষৰটো কনচাৰ্টৰ এটা মস্কো কনজাৰ্ভেটৰীত অনুষ্ঠিত হৈছিল।
 
## সন্মান আৰু উপাধি
১৯৮১ চনত এথেন্সত অনুষ্ঠিত হোৱা আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় অপেৰা প্ৰতিযোগিতা মাৰিয়া কালাছ গ্ৰেণ্ড প্ৰিক্সত গাচিমোভাই প্ৰথম পুৰস্কাৰ লাভ কৰিছিল
 
১৯৮৮ চনত অষ্টম আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় চাইকোভস্কি প্ৰতিযোগিতাত ৰূপৰ পদক লাভ কৰে। এই আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় চাইকোভস্কি প্ৰতিযোগিতা হৈছে এখন শাস্ত্ৰীয় সংগীত প্ৰতিযোগিতা, যি প্ৰতি চাৰিবছৰ অন্তৰে অন্তৰে ১৯ ৰপৰা ৩২ বছৰ বয়সৰ গায়ক-গায়িকাৰ লগতে পিয়ানিষ্ট, ভায়োলিনবাদক আৰু চেলোবাদকৰ বাবে আয়োজিত হয়। এই অনুষ্ঠান ৰাছিয়াৰ মস্কো আৰু চেণ্ট পিটাৰ্সবাৰ্গত অনুষ্ঠিত হয়। ১৯৮৬ চনত তেওঁৰ সৃষ্টিশীল কৃতিত্বৰ বাবে আজাৰবাইজানৰ পিপলছ আৰ্টিষ্ট উপাধিৰে সন্মানিত কৰা হয়। ইয়াৰ উপৰি তেওঁক কলা বিষয়ৰ বিশেষ পাৰদৰ্শিতাৰ বাবে আজাৰবাইজান গণৰাজ্যৰ ৰাজ্যিক বঁটা আৰু চোভিয়েতৰ বাৰ্ষিক লেনিন কমছমল বঁটাৰে সন্মানিত কৰা হৈছিল। ২০১১ চনৰ ৩ জুনত আজাৰবাইজানৰ ৰাষ্ট্ৰপতিয়ে তেওঁক আজেৰবাইজান গণৰাজ্যৰ অতি সন্মানীয় পদক শ্বেৰেফ অৰ্ডাৰ অৰ্থাৎ(*অৰ্ডাৰ অৱ গ্ল'ৰী*)উপাধিৰে ভূষিত কৰে।
 
## ফিল্মগ্ৰাফী
*ফ্ৰম হাৰ্ট টু হাৰ্ট (২০০৭)
*মায়েষ্ট্ৰ' নিয়াজী (২০০৭)
*ফিল্ম ডাইৰেক্টৰ হাছান ছেইদবেইলি (২০০২)
*আৱাৰ ছ'ৰ'...আৱাৰ প্ৰাইড (১৯৯৮)
*ৰিং (১৯৯৫)
*কনষ্ট্ৰাক্টৰছ অৱ দ্য ফিউচাৰ (১৯৮২)
*লেণ্ড অৱ মিউজিক (১৯৮১)
*উজেইৰচ লাইফ (১৯৮১)
*দ্য লাইফ এগজামিনছ আছ (১৯৭২)
*বাট আই ৱাচ নট বিউটিফুল (১৯৬৮)
*জিপ্সী গাৰ্ল (১৯৬৬)

## তথ্যসূত্ৰ
তপোবন

**তপোবন** সংস্কৃতমূলীয় শব্দ। *তপঃ* অৰ্থাৎ তপস্যা আৰু *ৱন* অৰ্থাৎ বন- এই দুই মূল শব্দৰপৰা হৈছে তপোবন। 
তপস্যাৰ অধিক সাধাৰণ অৰ্থ 'আধ্যাত্মিক অনুশীলন', আৰু ৱন 'অৰণ্য' বা 'ডাঙৰ'। তাৰ পিছত তপোবনৰ অনুবাদ হয় ‘তপ বা আধ্যাত্মিক অনুশীলনৰ অৰণ্য’। 

পৰম্পৰাগতভাৱে ভাৰতত যিকোনো ঠাই য’ত কোনোবাই গুৰুতৰ আধ্যাত্মিক পদানুসৰণত লিপ্ত হৈছে, তাত অৰণ্য নাথাকিলেও তপোবন নামেৰে পৰিচিত হ’ব পাৰে। ভাৰতৰ ঋষি-মুনিসকলে বাস কৰা বিশেষ গুহা আৰু অন্যান্য আশ্ৰমৰ লগতে ঋষিকেশৰ আশে-পাশে উত্তৰ গংগা নদীৰ পশ্চিম পাৰৰ কিছুমান ঠাই সন্ন্যাসীসকলে ইমানেই ব্যৱহাৰ কৰিছিল যে সমগ্ৰ অঞ্চলটো তপোবন হিচাপে পৰিচিত হৈছে।

ভাৰতৰ আটাইতকৈ পৰিচিত তপোবন হৈছে ভাৰতৰ উত্তৰাখণ্ডৰ গংগা নদীৰ অন্যতম প্ৰাথমিক উৎসত থকা গংগোত্ৰী হিমবাহৰ ওপৰৰ অঞ্চল। শিৱলিং শৃংগৰ তলত প্ৰায় ৪,৪৬৩ মিটাৰ (১৪৬৪০ ফুট) উচ্চতাৰ বন্য অঞ্চলৰ গুহা, জুপুৰি আদিত বাস কৰা কেইবাজনো সাধুৰ ঋতুভিত্তিক বাসস্থান আৰু ই ট্ৰেকিং গন্তব্যস্থানো হৈ পৰিছে। সাধাৰণতে গোমুখৰ পৰা ট্ৰেকিং আৰম্ভ হয় আৰু ২০১৩ চনৰ উত্তৰ ভাৰতীয় বানপানীয়ে গংগোত্ৰীৰ পৰা গৌমুখলৈ যোৱা পথৰ বহু অংশ ধ্বংস কৰাৰ আগতে ট্ৰেকিঙক মধ্যমীয়াৰ পৰা কঠিন বুলি গণ্য কৰা হৈছিল। শিৱলিং শৃংগ, ভাগীৰথী শৃংগ আদিকে ধৰি কেইবাটাও পৰ্বতাৰোহণ অভিযানৰ বাবে তপোবন অঞ্চলটো বেচ কেম্প। তপোবন অঞ্চলটো ঘাঁহনি, নৈ আৰু ফুলৰ গছ-গছনিৰে ভৰি আছে আৰু এই ঘাঁহনিবোৰ ভাৰতৰ অন্যতম উচ্চ উচ্চতাৰ ঘাঁহনি হিচাপে গণ্য কৰা হয়। তপোবনত অমৃত গংগা নামৰ এটা নৈ হিমবাহৰ মাজলৈ বৈ যায়। তপোবনৰ ওচৰত নন্দনবন নামৰ ঠাই এখনো আছে আৰু নন্দনবনত ট্ৰেকাৰ আৰু তীৰ্থযাত্ৰীসকলেও ট্ৰেকিং কৰে। নন্দনবন ভাগীৰথী গড়ৰ গুৰিতে অৱস্থিত এখন বিশাল ঘাঁহনিও।

চামোলী জিলাৰ যোশীমথত একে নামৰ ঠাই এখন আছে, য’ত তপোবন হট স্প্ৰিংছ নামেৰে জনাজাত চালফাৰ স্প্ৰিং এটা আছে। ই সপ্ত বদ্ৰী তপোৱনৰ (Tapovan PDF )
এটা অংশ।
## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:উদ্যান
চেলা চৈত্য

**চেলা চৈত্য** বা চেলা চেটিয়া, যাক সিংহলী ভাষাত *আম্বাষ্টালা ডাগাবা* বুলিও কোৱা হয়, শ্ৰীলংকাৰ মিহিণ্টালে ৰয়েল ৰক মন্দিৰত অৱস্থিত এক উল্লেখযোগ্য স্তুপ। মন্দিৰ চৌহদৰ ভিতৰত থকা পাঁচটা স্তুপৰ ভিতৰত ই অন্যতম আৰু ইয়াক ১৬টা মূল উপাসনাস্থলী বা সোলোস্মাস্থানৰ ভিতৰত অন্যতম বুলি গণ্য কৰা হয়।

মহিন্দ থেৰ’ই ৰজা দেৱানম্পিয়তীছক লগ পোৱা ঠাইতে ৰজা মহাদাটিকা মহানাগাই এই স্তুপটো নিৰ্মাণ কৰিছিল বুলি অনুমান কৰা হৈছে।  এই স্তুপৰ ঐতিহাসিক তাৎপৰ্য আছে, কাৰণ ইয়াৰ দ্বাৰা শ্ৰীলংকাত বৌদ্ধ ধৰ্মৰ প্ৰৱৰ্তন কৰা হৈছিল। চেলা চেটিয়া বুদ্ধৰ সৈতেও জড়িত, যিয়ে শ্ৰীলংকালৈ তৃতীয়বাৰৰ বাবে এই স্থানলৈ গৈছিল বুলি কোৱা হয়। *উৰ্না ৰোমা* নামেৰে জনাজাত, ভ্ৰূৰ মাজত থকা বুদ্ধৰ নোমৰ অৱশেষ স্থানত ৰাখিবলৈ এই স্তুপটো নিৰ্মাণ কৰা হৈছিল।

দ্বিতীয় বা তৃতীয় শতিকাত এই স্তুপটোক প্ৰাচীন শ্ৰীলংকাৰ এক অনন্য স্থাপত্য বৈশিষ্ট্য বাতাদাগে শৈলীলৈ ৰূপান্তৰিত কৰা হয়। মূল কাঠৰ চালৰপৰা প্ৰায়বোৰ খুঁটা আজিও থিয় হৈ আছে। প্ৰাচীন মঠটোৰ ১৮৪০টা ঢাপত উঠি মিহিণ্টালে কমপ্লেক্সৰ ওপৰৰ টেৰেচত উপনীত হোৱাৰ লগে লগে চেলা চেটিয়া হৈছে প্ৰথম ধ্বংসাৱশেষ। ইয়াৰ ঐতিহাসিক আৰু ধৰ্মীয় তাৎপৰ্য্যই ইয়াক মিহিণ্টালে ৰয়েল ৰক মন্দিৰৰ এটা মূল বৈশিষ্ট্য কৰি তোলে।
## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:বৌদ্ধ মঠ
শ্ৰেণী:শ্ৰীলংকাৰ স্থাপত্য
ৰত্ন প্ৰসাদ

**ৰত্ন প্ৰসাদ** বা শ্ৰীলংকাৰ স্থানীয় ভাষাত ৰত্ন প্ৰসাদয়া আছিল ১৬৭ চনৰপৰা ১৮৬ খ্ৰীষ্টাব্দলৈ প্ৰাচীন শ্ৰীলংকাত শাসন কৰা ৰজা কনিত্ত তিছাই নিৰ্মাণ কৰা এটা স্তম্ভ। অষ্টম আৰু দশম শতিকাৰ সময়ছোৱাত *দ্বিতীয় মিহিন্দু* আৰু *চতুৰ্থ মিহিন্দু*ই এই ভৱনটো সংস্কাৰ কৰিছিল। পাঞ্চকুলিকা পন্থাৰ অন্তৰ্গত তপোবনৰ ভিক্ষুসকল ইয়াতেই বাস কৰিছিল। অনুৰাধাপুৰ যুগৰ আটাইতকৈ উন্নত আৰু নিখুঁতভাৱে সংৰক্ষিত গাৰ্ডষ্টোনকে ধৰি অভয়াগিৰি বিহাৰয়াৰ সুন্দৰ গাৰ্ডষ্টোন ইয়াত পোৱা যায়।
## বাহ্যিক সংযোগ
**This page incorporates content from  Dr. Rohan Hettiarachchi's [http://www.lankalibrary.com/] used with permission of website owner.*
*NexCorp Photo Gallery & History 

শ্ৰেণী:ঐতিহাসিক কীৰ্তিচিহ্ন
শ্ৰেণী:শ্ৰীলংকাৰ স্থাপত্য
লংকাৰাম’

**লংকাৰাম’** শ্ৰীলংকাৰ প্ৰাচীন ৰাজ্য অনুৰাধাপুৰৰ গলহেবাকড়াৰ প্ৰাচীন স্থানত ৰজা ৱালাগম্বাই নিৰ্মাণ কৰা এটা স্তুপ। স্তুপৰ প্ৰাচীন ৰূপৰ বিষয়ে একো জনা নাযায়, পিছলৈ এই স্তুপৰ সংস্কাৰ কৰা হয়। ধ্বংসাৱশেষৰপৰা দেখা যায় যে তাত শাৰী শাৰীকৈ শিলৰ খুঁটা আছে আৰু ইয়াক ঢাকিবলৈ স্তুপক আগুৰি ধৰি এটা ঘৰ নিৰ্মাণ কৰা হৈছে তাত কোনো সন্দেহ নাই। স্তুপৰ ঘূৰণীয়া চোতালখন যেন মাটিৰপৰা ৩.০ মিটাৰ (১০ ফুট) ওপৰত। এই স্তুপৰ ব্যাস ১৪ মিটাৰ (৪৫ ফুট)। চোতালখনৰ আকৃতি বৃত্তাকাৰ আৰু ইয়াৰ ব্যাস ৪০৬ মিটাৰ (১,৩৩২ ফুট)।

## এথ পকুনা
এথ পকুনা (হাতী পুখুৰী) হৈছে লংকাৰাম’য়াৰ ওচৰত অৱস্থিত প্ৰাচীন মানৱসৃষ্ট পুখুৰী। ইয়াৰ দৈৰ্ঘ্য ১৫৯ মিটাৰ (৫২২ ফুট), প্ৰস্থ ৫২.৭ মিটাৰ (১৭৩ ফুট) আৰু গভীৰতা ৯.৫ মিটাৰ (৩১ ফুট) আৰু ইয়াৰ পানী ধৰি ৰখাৰ ক্ষমতা ৭৫,০০০ মিটাৰ কুইণ্টল (২,৬০০,০০০ ঘনফুট)।

এই পুখুৰীৰ পানী পেৰিয়ামকুলামা টেংকৰ পৰা মাটিৰ তলৰ খালৰ নেটৱৰ্কৰ জৰিয়তে যোগান ধৰা হয়। এই মাটিৰ তলৰ খালবোৰে কেইবাশ বছৰৰ পাছতো কাম কৰি আছে। এই টেংকটো সম্ভৱতঃ অভয়াগিৰি বিহাৰ (বৌদ্ধ মঠ)ত সন্ন্যাসীসকলে ব্যৱহাৰ কৰিছিল, য’ত এটা সময়ত পাঁচ হাজাৰৰো অধিক পুৰোহিত আছিল।
## বাহ্যিক সংযোগ

* *This page incorporates content from  Dr. Rohan Hettiarachchi's [http://www.lankalibrary.com/] used with permission of website owner.*

শ্ৰেণী:শ্ৰীলংকাৰ স্থাপত্য
শ্ৰেণী:বৌদ্ধ মঠ
দক্ষিণা স্তুপ

**দক্ষিণা স্তুপ** খ্ৰীষ্টপূৰ্ব ২য় শতিকাত নিৰ্মিত শ্ৰীলংকাৰ অনুৰাধাপুৰাত অৱস্থিত এটা বৃহৎ ইটাৰ স্তুপ। পূৰ্বতে ৰজা এলাৰাৰ স্মৃতিসৌধ বুলি ভবা হৈছিল, পিছলৈ ইয়াক স্তুপৰ দক্ষিণ আৰু পশ্চিম বহলকাদৰ মাজৰ মাটিৰপৰা উদ্ধাৰ কৰা তৃতীয় শতিকাৰ খ্ৰীষ্টপূৰ্বৰ ব্ৰাহ্মী শিলালিপিৰ সহায়ত সেনৰাথ পৰনাভিথানে প্ৰাচীন *ডাকিনি* (দক্ষিণা) *বিহাৰ*ৰ স্তুপ বুলি চিনাক্ত কৰে।

এই গঠনটোক যুগ যুগ ধৰি স্থানীয়ভাৱে ৰজা এলালানৰ *এলাৰা সোহোনা* নামেৰে জনাজাত সমাধি শিল বুলি জনা গৈছিল, যিটো তামিল আৰু সিংহলীসকলে পূজা কৰিছিল। কিন্তু এই স্মৃতিসৌধক দক্ষিণা স্তুপ বুলি চিনাক্ত হোৱাৰ পিছত পৰনাবিতনে আঙুলিয়াই দিছিল যে এই স্থানত ৰজা দুটুগামুনুৰ (খ্ৰীষ্টপূৰ্ব ১৬১ – খ্ৰীষ্টপূৰ্ব ১৩৭) শেষকৃত্যস্থলী চিহ্নিত হ'ব পাৰে। যদিও, কিছুমানে এই চিনাক্তকৰণৰ সৈতে একমত নাছিল। কিছুমানৰ মতে এই স্তুপটো ৰজা ডুটুগেমুনুৰ শেষকৃত্যস্থলীৰ ওপৰত নিৰ্মাণ কৰা হ'ব পাৰে। 
## ইতিহাস
কিংবদন্তি অনুসৰি এই ঠাইখনক *পুলিলা টেৰেচ* বুলি জনা গৈছিল, কাৰণ সেই সময়ত পুলিলা গছ এটা বাঢ়ি আহিছিল আৰু থেৰ’, মিহিন্দুৱে ৰজা দেৱানম্পিয়া তিছা (খ্ৰীষ্টপূৰ্ব ৩০৭ – খ্ৰীষ্টপূৰ্ব ২৬৭)ক ইয়াত তেওঁৰ মৃতদেহ দাহ কৰিবলৈ অনুৰোধ কৰিছিল। কিংবদন্তিটোত আৰু কোৱা হৈছে যে এই টেৰেচত ৰজা দুটুগামুনুৰ অৱশিষ্টও দাহ কৰা হৈছিল। কোৱা হয় যে এই স্তুপটো ৰজা ৱালাগম্বাৰ ৰাজত্বকালত (খ্ৰীষ্টপূৰ্ব ১০৩ আৰু খ্ৰীষ্টপূৰ্ব প্ৰায় ৮৯–৭৭) এজন মন্ত্ৰীয়ে এই স্তুপ নিৰ্মাণ কৰি *ডাক্কিনা থুপা* বুলি নামকৰণ কৰিছিল।

এই গঠনটোক জনপ্ৰিয়ভাৱে এলাৰা সোহোনা নামেৰে জনা গৈছিল, যিটো খ্ৰীষ্টপূৰ্ব দ্বিতীয় শতিকাৰ ৰজা চোলা তামিল ৰজা এলালানক (প্ৰায় ২০৫ – প্ৰায় ১৬১ খ্ৰীষ্টপূৰ্ব) সমাধিস্থ হৈছিল, যিয়ে শ্ৰীলংকা আক্ৰমণ কৰি ৪০ বছৰতকৈও অধিক সময় অনুৰাধাপুৰ ৰাজ্য শাসন কৰিছিল। জনপ্ৰিয়ভাৱে বিশ্বাস কৰা হৈছিল যে ৰজা ডুটুগেমুনুৱে ৰজা এলালানৰ বাবে এইটো নিৰ্মাণ কৰিছিল, যুদ্ধত তেওঁক পৰাস্ত কৰাৰ পাছত। কিন্তু ১৯ শতিকাৰ মাজভাগত জেমছ ফাৰ্গুচনে এজন স্কটিছ স্থপতি আৰু লেখক যিয়ে ভাৰতীয় আৰু পূব স্থাপত্যৰ ইতিহাস অধ্যয়ন কৰিছিল, তেওঁ উল্লেখ কৰিছিল (১৮৭৬) এই গঠনটো এলাৰাৰ সমাধি হ’ব নোৱাৰে।
## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:বৌদ্ধ মঠ
শ্ৰেণী:শ্ৰীলংকাৰ স্থাপত্য
কিৰিবাথ বিহাৰ

শ্ৰীলংকাৰ প্ৰাচীন পৱিত্ৰ নগৰ অনুৰাধাপুৰত অৱস্থিত **কিৰিবাথ বিহাৰ**। এই বিহাৰৰ অৱশিষ্টৰ পৰা দেখা যায় যে ইয়াৰ উচ্চতা ৯ মিটাৰ (৩০ ফুট) আৰু পৰিধি ১৩২.৫ মিটাৰ (৪৩৫ ফুট)। নিৰ্মাণৰ তাৰিখ আৰু নিৰ্মাণ কৰা ৰজা, অজ্ঞাত। ওচৰতে, এটা ইমেজ হাউচৰ ধ্বংসাৱশেষ। ৰজা দেৱানম্পিয়াটিছাই নিৰ্মাণ কৰা পট্টামক চেতিয়া একেই নেকি সেই বিতৰ্কৰ সৃষ্টি হৈছে।
## বাহ্যিক সংযোগ
* *This page incorporates content from  Dr. Rohan Hettiarachchi's http://www.lankalibrary.com/ used with permission of website owner.*

শ্ৰেণী:শ্ৰীলংকাৰ স্থাপত্য
ফিডান গাচিমোভা

**ফিডান গাচিমোভা**(,জন্ম: ১৭ জুন ১৯৪৭)যি গৰাকী ফিডান আক্ৰাম গিজি গাচিমোভা নামেৰেও জনাজাত  এগৰাকী আজাৰবাইজান অপেৰাটিক ছ’প্ৰানো যিয়ে ১৯৮৮ চনত ইউ এছ এছ আৰৰ পিপলছ আৰ্টিষ্ট হিচাপে নিৰ্বাচিত হৈছিল।
## জীৱন
গাচিমোভাৰ জন্ম হৈছিল আজাৰবাইজান এছ এছ আৰৰ বাকুত। তেওঁৰ পিতৃ আক্ৰাম গাচিমোভা আৰু মাতৃ টুকেজবান গাচিমোভা সংগীতৰ অনুৰাগী আছিল। ১৯৬৬ চনত বুলবুলৰ অধীনত অধ্যয়ন কৰি আজাৰবাইজান ষ্টেট কনজাৰ্ভেটৰীত প্ৰৱেশ কৰে। ভায়লিন আৰু কণ্ঠৰ প্ৰতি থকা একাগ্ৰতাৰ ফলত সেই বিষয়ত স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰি গাচিমোভাই পুনৰ মস্কো কনজাৰ্ভেটৰীত স্নাতক শাখাত অধ্যয়ন আৰম্ভ কৰে। ডিগ্ৰী লাভ কৰাৰ পিছত গাচিমোভা বাকুলৈ উভতি আহিল।

১৯৭৩ চনত জেনেভাত অনুষ্ঠিত হোৱা যুৱ কণ্ঠশিল্পীৰ প্ৰতিযোগিতাত গাচিমোভাই ৰূপৰ পদক লাভ কৰে আৰু পিছৰ বছৰত তেওঁ আজাৰবাইজান ষ্টেট একাডেমিক অপেৰা আৰু বেলেট থিয়েটাৰৰ সৈতে এককবাদ্যযন্ত্ৰবাদক হয়। ১৯৭৭ চনত ইটালীত অনুষ্ঠিত হোৱা আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় প্ৰতিযোগিতাত সোণৰ পদক লাভ কৰে। ১৯৯৩ চনৰ পৰা গাচিমোভাই কমল কেৰিমভৰ পিছত বাকু একাডেমী অৱ মিউজিকৰ কণ্ঠ বিভাগৰ অধ্যক্ষতা পদত কাৰ্য্যনিৰ্বাস কৰি আহিছে।

বাকু একাডেমী অৱ মিউজিকত অধ্যাপিকা পদৰ উপৰিও গাচিমোভাই ১৯৯২ চনৰ পৰা ১৯৯৮ চনলৈকে ইস্তানবুল কনজাৰ্ভেটৰীত অধ্যাপনা কৰিছিল, পিছলৈ ভ্ৰমণৰ লগতে বিভিন্ন মাষ্টাৰ ক্লাছৰ নেতৃত্ব দিছিল। ১৯৯৭ চনত তেওঁ আজাৰবাইজান ৰিপাব্লিকৰ সভাপতি ইলহাম আলিয়েভৰ পৰা অৰ্ডাৰ অৱ গ্ল'ৰী উপাধি লাভ কৰে।

## পৰিয়াল
গাচিমোভাৰ কনিষ্ঠ ভগ্নী খুৰামান গাচিমোভা এগৰাকী সুপৰিচিত গায়িকা আৰু আজাৰবাইজানৰপিপলছ আৰ্টিষ্ট উপাধিৰে সন্মানিত মহিলা; তেওঁলোকে আজাৰবাইজান আৰু বিদেশত একেলগে অনুষ্ঠান পৰিৱেশন কৰিছে। ২০০৭ চনৰ অক্টোবৰ মাহত গাচিমোভা ভগ্নীদ্বয়ৰ শেষৰটো কনচাৰ্ট মস্কো কনজাৰ্ভেটৰীত অনুষ্ঠিত হৈছিল।ফিডান গাচিমোভাৰ ফৰিদ নামৰ এজন পুত্ৰ সন্তান আছে ।

## কেৰিয়াৰ
ফিডান গাচিমোভাই আজাৰবাইজান, ৰাছিয়া আদি দেশৰ ক্লাছিক অপেৰাৰ পৰা কেইবাটাও চৰিত্ৰত বিভিন্ন ভূমিকাত গীত পৰিবেশন কৰিছে। তেওঁৰ চৰিত্ৰ সমূহ হ’ল, ভাৰ্ডিৰ অটেলোত ‘ডেছডেমোনা’, *লা বোহেম*ত পুচিনিৰ *টস্কা* আৰু *টুৰাণ্ডোট* আৰু মিমি, বিজেটৰ *কাৰ্মেন*ত মিকায়েলা, ছাইকোভস্কিৰ *ইউজিন অনেগিন*ত টাটিয়ানা, হাজিবেয়ভৰ *ক’ৰ’ঘলু*ত নিগাৰ, গৌনোডৰ *ফাউষ্ট*ত মাৰ্গাৰিটা আৰু আমিৰভৰ শিৰোনাম চৰিত্ৰত *চেভিল*।

তেওঁ গীত পৰিবেশন কৰা দেশ বোৰৰ ভিতৰত আমেৰিকা, জাৰ্মানী, গ্ৰেট ব্রিটেইন, ছুইডেন, নৰৱে, ছুইজাৰলেণ্ড, অষ্ট্ৰিয়া, মেক্সিকো, ৰাছিয়া, ফ্ৰান্স, ডেনমাৰ্ক, কিউবা আৰু তুৰস্ক আদি প্ৰধান। গাচিমোভাই মস্কো চিম্ফনিক অৰ্কেষ্ট্ৰাৰ সৈতে আৰু আজাৰবাইজানত অনুষ্ঠান পৰিৱেশন কৰিছে।

২০০৮ চনত গাচিমোভাই আজাৰবাইজানৰ প্ৰথম মহিলা মেহৰিবান আলিয়েভাৰ বাবে উৎসৰ্গিত "বেছামে মুচো"ৰ সংস্কৰণ মুকলি কৰে। ২০০৯ চনৰ ২৩ জুনত গাচিমোভা আৰু পিয়ানোবাদক তথা ৰাছিয়াৰ পিপলছ আৰ্টিষ্ট ইউৰি ৰ'জুমে আজাৰবাইজান ষ্টেট ফিলহাৰমনিক হলত (মুছলিম মাগোমায়েভৰ নামেৰে নামকৰণ কৰা) অনুষ্ঠান পৰিৱেশন কৰে। 

২০১০ চনৰ ২ এপ্ৰিলত গাচিমোভাই মস্কো আন্তৰ্জাতিক সংগীত ঘৰৰ চেম্বাৰ হলত ​​একক আবৃত্তি কৰিছিল।  ছ’প্ৰানোগৰাকীয়ে, ৰাছিয়ান পিয়ানোবাদক চাৰ্গেই ভ'ৰ'নভৰ সৈতে পশ্চিমীয়া, ৰাছিয়ান আৰু আজাৰবাইজানৰ সুৰকাৰসকলৰ গীত পৰিবেশন কৰিছিল, তেওঁ গাচিমোভাৰ পুত্ৰ ফৰিদ আখুন্দ-গাচিমোভৰ এটা ৰচনাও অভিনয় কৰিছিল। ২০১১ চনৰ মাৰ্চ মাহত ফিডান আৰু খুৰামান গাচিমোভাই যৌথ আবৃত্তিত গীত গাইছিল।

## তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰীজাত

**শ্ৰীজাত** () নামেৰে বেছি পৰিচিত শ্ৰীজাত বন্দ্যোপাধ্যায় এগৰাকী ভাৰতীয় বাঙালী কবি। ২০০৪ চনত তেওঁ তেওঁৰ কবিতা পুথি *উড়ন্ত সব জোকাৰ*ৰ বাবে আনন্দ পুৰস্কাৰ লাভ কৰে। ২০১৪ চনত *মিচৰ ৰহস্য* চলচ্চিত্ৰৰ "বালিৰ শহৰ" গীতৰ বাবে তেওঁ শ্ৰেষ্ঠ গীতিকাৰৰ ফিল্মফেয়াৰ বঁটা লাভ কৰে। সৃজিত মুখোপাধ্যায় পৰিচালিত *জুলফিকাৰ* (২০১৬) চলচ্চিত্ৰৰ যোগেদি তেওঁ অভিনয় শিল্পী হিচাপেও আত্মপ্ৰকাশ কৰিছিল।
## উল্লেখযোগ্য কামসমূহ
শ্ৰীজাতৰ কামৰ ভিতৰত *উড়ন্ত সব জোকাৰ* বিশেষভাৱে উল্লেখযোগ্য। ইয়াৰ উপৰিও আছে *ছোটদেৰ চিড়িয়াখানা* (২০০৫), *বৰ্ষামঙ্গল* (২০০৬), *অকালবৈশাখী* (২০০৭), *বোম্বে টু গোৱা* (২০০৭),* কৰ্কটক্ৰান্তিৰ দেশ *(২০১৪), ইত্যাদি।

## গ্ৰন্থতালিকা
* *শেষ চিঠি* (১৯৯৯)
* *দু-চাৰ কথা* (২০০০)
* *অনুভৱ কৰেছি তাই বলছি* (২০০১)
* *লিখতে হলে ভদ্ৰভাবে লিখুন* (২০০২)
* *উড়ন্ত সব জোকাৰ* (২০০৪)
* *ছোটদেৰ চিড়িয়াখানা* (২০০৫)
* *কাতিউশাৰ গল্প* (২০০৬)
* *বৰ্ষামঙ্গল* (২০০৬)
* *অকালবৈশাখী* (২০০৭)
* *বোম্বে টু গোয়া* (২০০৭)
* *কফিৰ নামটি আইৰিশ* (২০০৮)
* *বেটু আৰ জেঠু* (২০০৮)
* *এমনি বই* (২০০৯)
* *শেষ চিঠি দুচাৰ কথা* (২০০৯)
* *কম্বিনেশিয়া* (২০১০)
* *কিছু কবিতা* (২০১১)
* *ছাই ৰঙেৰ গ্ৰাম* (২০১১)
* *ট্ৰেন হাৰানোৰ গন্ধ* (২০১২)
* *আমাৰ সাণ্টা ঠাকুৰ* (গদ‍্য) (২০১২)
* *আমি আৰ উইলিয়াম* (২০১৩)
* *কৰ্কটক্ৰান্তিৰ দেশ* (২০১৪)
* *বান্ধৱীগাছ* (২০১৫)
* *কবিতাসমগ্ৰ ১* (২০১৫)
* *অন্ধকাৰ লেখাগুচ্ছ* (২০১৫)
* *কবিতাসমগ্ৰ ২* (২০১৬)
* *প্ৰেমেৰ কবিতা* (২০১৭)
* *মুশতাক হুসেনেৰ দৰবাৰি* (২০১৭)
* *শালিমাৰে সংঘাত* (উপন্যাস) (২০১৭)
* *ধ্বংস* (২০১৮)
* *লিমেৰিক* (২০১৮)
* *শ্ৰীজাত'ৰ ফেসবুক* (২০১৮)
* *তাৰাভৰা আকাশেৰ নিচে* (উপন্যাস) (২০১৯)
**যে জোৎস্না হৰিণাতীত* (২০১৯)
* *যে কথা বলোনি আগে* (গ‍দ‍্য) (২০১৯)
* *যা কিছু আজ ব‍্যক্তিগত* (গদ‍্য) (২০১৯)
* *মেঘ বদলেৰ কাব‍্যি* (২০২০)
* *বৃক্ষ অনুবাদক* (উপন্যাস) (২০২০)
* *শ্ৰীজাতৰ ফেসবুক II* (২০২০)

## গীতিকাৰ
শ্ৰীজাতে কবিতাৰ সমান্তৰালকৈ‍ বিভিন্ন চলচ্চিত্ৰৰ বাবে‍ গীত ৰচনা কৰিছে৷ তেওঁ গীতেৰে সমৃদ্ধ চলচ্চিত্ৰসমূহ হ'ল -
* *০৩৩*
* *অটোগ্ৰাফ*
* *জানি দেখা হবে*
* *সি/ও ছাৰ*
* *মিচৰ ৰহস্য*
* *শত্ৰু*
* *উড়ো চিঠি*
* *জিও কাকা*
* *ইতি মৃণালিনী*
* *চেপলিন*
* *চাৰুলতা*
* *অৱশেষে*
* *পাঁচ অধ্যায়*
* *একলা আকাশ*
* *নামতে নামতে*

## পুৰস্কাৰ
* ২০০৪ : আনন্দ পুৰস্কাৰ - উড়ন্ত সব জোকাৰ (কবিতা)
* ২০১৪ : ফিল্মফেয়াৰ পুৰস্কাৰ মিচৰ ৰহস্য চলচ্চিত্ৰৰ "বালিৰ চহৰ" গানৰ বাবে শ্ৰেষ্ঠ গীতিকাৰ৷ 
* ২০১৪ : বাংলা অকাডেমি পুৰস্কাৰ- কৰ্কটক্ৰান্তিৰ দেশ (কবিতা)

## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:বঙালী কবি
গাহৰিৰ খুৰাৰ ৰেচিপি

**গাহৰিৰ খুৰা** (*pig's trotter*), যাক **pettitoe** বুলিও কোৱা হয়, গাহৰিৰ ঠেঙেৰে গঠিত খাদ্যোপযোগী অংশ, যাক বিশ্বজুৰি বিভিন্ন খাদ্যবিধত পৰ্কৰ এক কাট হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰা হয়। ২০০০ চনৰ শেষ তিনি দশকত ইয়াৰ পুনৰ জনপ্ৰিয়তা দেখা গৈছিল।

ইয়াত পেশীৰ মাংস কম থাকে যদিও ইয়াত জেলেটিন থাকে আৰু সেয়েহে ইয়াক প্ৰধানকৈ এছপিক তৈয়াৰ কৰাত ব্যৱহাৰ কৰা হয়। গাহৰিৰ ঠেঙৰ বেছিভাগেই জেলেটিনৰ ঔদ্যোগিক উৎপাদনৰ বাবে ব্যৱহাৰ কৰা হয় বা এছিয়ালৈ ৰপ্তানি কৰা হয়, য'ত ইয়াৰ মূল্য এতিয়াও অতিশয় বেছি।

ইটালীয় খাদ্য, বিশেষকৈ এমিলিয়া-ৰোমাগনাত, শ্বেংক হাড়যুক্ত আৰু ষ্টাফ কৰা হয়, যাক জাম্পোনে বুলি জনা যায়। উত্তৰ জাৰ্মানীৰ খাদ্য Snuten un Potenতো ইয়াক ব্যৱহাৰ কৰা হয়।

## বিৱৰণ

বিক্ৰী আগতে খুৰাবোৰ সতৰ্কতাৰে পৰিষ্কাৰ কৰা হয় আৰু সাধাৰণতে নোমবোৰ আঁতৰাই দিয়া হয়। ৰন্ধনপ্ৰণালী প্ৰসংগত ইয়াক ষ্টক বা গাখীৰ তৈয়াৰ কৰিবলৈ বেছি ব্যৱহৃত, কিয়নো য়ে gravy-ক দ্ৰৱণীয়তা আৰু ঘনত্ব যোগায়; যদিও সাধাৰণ মাংসৰ অংশ হিচাপেও পৰিৱেশন কৰা হয়। পুৱাৰ্টো ৰিকোৰ খাদ্য-সংস্কৃতিত গাহৰিৰ খুৰা আৰু ছোলৰ সৈতে টমেটো-ভিত্তিক ষ্ট্যু ‘‘patitas de cerdo’’ নামেৰে জনাজাত। কেতিয়াবা আলু বা butternut squash-ও যোগ কৰা হয়। ব্ৰিটিছ ৰন্ধনশিল্পী মাৰ্কো পিয়েৰ হোৱাইটে তেওঁৰ ৰেষ্টুৰেণ্টসমূহত বহুদিনৰপৰা খুৰাৰ পদ আগবঢ়াইছে, যিটো তেওঁৰ উপদেষ্টা Pierre Koffmannৰ মূল ৰেছিপিৰ ওপৰত ভিত্তিক।

Great Recession-ৰ পিছত ব্ৰিটেইনত সস্তা মাংসৰ ৰেছিপিৰ পুনৰুদয়ৰ ফলত গাহৰিৰ খুৰাৰ চাহিদা ব্যাপকভাৱে বৃদ্ধি পায়। ২০০৮ চনত ব্ৰিটিছ ছুপাৰমাৰ্কেট ওৱেট্ৰ’জে খুৰা পুনৰ বিক্ৰী আৰম্ভ কৰে, আৰু ই অতি সোনকালে জনপ্ৰিয় হয়।

ন’ৰ্গে দেশত পৰম্পৰাগতভাৱে গাহৰিৰ খুৰা লৱণাক্ত কৰি সিজাই ‘‘আচাৰ লেব’’ হিচাপে পৰিৱেশন কৰা হয়। এইটো সাধাৰণতে খ্ৰীষ্টমাছৰ আগতে গাহৰি হত্যা কৰা প্ৰথাৰ অংশ; আজিকালি ই মূলত উৎসাহীসকলৰ খাদ্য।

গাহৰিৰ খুৰাৰ ডাঠ ছাল আৰু প্ৰচুৰ সংযোগী টিচ্যুৱে ইয়াক খাদ্য-ক’লাজেনৰ উৎকৃষ্ট উৎস হিচাপে গঢ়ি তোলে।

## ৰন্ধনপ্ৰণালী

* বীন ক্ৰক ("les pais au fou") — জাৰ্চি, চেনেল দ্বীপপুঞ্জ
* *Batsoà* — পিডমণ্ট, ইটালী
* *কেপেলো দা প্ৰেট* — মডেনা, ইটালী
* *চিস্পালহাদা* — পাৰ্তুগাল: খুৰা ছোলা বা বিনৰ সৈতে
* *কোটেচিনো* — মডেনা, ইটালী
* *জাম্পোনে* — মডেনা, ইটালী
* *Körömpörkölt* — হাংগেৰী
* *ক্ৰুবিনছ* — আইৰলেণ্ড
* *Pied de cochon* — চেণ্ট-মেনহ'ল্ড, ফ্ৰান্স
* *Tebichi* — ওকিনাৱা, জাপান
* *Tom tin moo* — লাওছ
* Crispy pata, *Paksiw na pata*, আৰু *পাতাতিম* — ফিলিপাইনৰ খাদ্য
* *Manitas de cerdo* — স্পেইন
* *জোকবাল* — কোৰিয়া
* *Patitas de cerdo en escabeche* আৰু *manitas de cerdo en salsa verde o salsa roja* — মেক্সিকো
* *Souse* — বাৰ্বাডোছ আৰু চেণ্ট ভিনচেণ্ট আৰু গ্ৰেনাডিন
* *Spitzbein* অথবা *Pfoten* — জাৰ্মানী; প'লেণ্ডত ‘‘golonka’’ নামেৰে জনাজাত
* *Syltelabb* — ন’ৰ্গে পৰম্পৰাগত ৰন্ধন
* *Inkokta grisfötter* — ছুইডেনৰ এটি ঐতিহ্যমজ় পদ, *syltelabb*-ৰ সদৃশ
* *খা মু* — থাই খাদ্য (আক্ষৰিক অৰ্থে ‘‘গাহৰিৰ খুৰা’’), Lou mei প’ৰ্কৰ প্ৰভাৱত
* *Patitas con maní* আৰু *Sarza de patitas* — পেৰু
* *Peus de porc* — কাতালোনিয়া

## তথ্যসূত্ৰ

## বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:খাদ্য
শ্ৰেণী:ৰন্ধনপ্ৰণালী
শ্ৰেণী:এছিয়াৰ সংস্কৃতি
শ্ৰেণী:মাংস
নৰেন্দ্ৰনাথ মিত্ৰ

**নৰেন্দ্ৰনাথ মিত্ৰ** (); ১৯১৬–১৯৭৫) বাংলা ভাষাৰ এজন ঔপন্যাসিক আৰু গল্পকাৰ।
## জীৱনী
নৰেন্দ্ৰনাথ মিত্ৰৰ জন্ম ১৬ মাঘ, ১৩২৩ বঙ্গাব্দ (৩০ জানুৱাৰি, ১৯১৬)ত বাংলাদেশেৰ ফৰিদপুৰৰ সদৰদিত। ভংগা হাইস্কুলৰপৰা মেট্ৰিক, ফৰিদপুৰৰ ৰাজেন্দ্ৰ মহাবিদ্যালয়ৰপৰা আই-এ আৰু বঙ্গবাসী মহাবিদ্যালয়ৰপৰা বি এ পৰীক্ষাত উত্তীৰ্ণ হয়। লেখা-মেলা আৰম্ভ হৈছিল শৈশৱতে। প্ৰথম মুদ্ৰিত কবিতা 'মূক', প্ৰথম মুদ্ৰিত গল্প 'মৃত্যু ও জীৱন'। দুয়োটাই ১৯৩৬ চনত 'দেশ' আলোচনীত প্ৰকাশ পাইছিল। বিষ্ণুপদ ভট্টাচাৰ্য আৰু নাৰায়ণ গঙ্গোপাধ্যায়ৰ সৈতে‍ একত্ৰে প্ৰথম কাব্যগ্ৰন্থ 'জোনাকি' (১৩৪৫ বঙ্গাব্দ) প্ৰকাশ পাইছিল। "নিৰিবিলি" নামেৰে আন এখন কাব্যগ্ৰন্থও প্ৰকাশিত হৈছিল। ইয়াৰ পাছত তেওঁৰ কবিতাসমূহ মাজে মাজে বিভিন্ন আলোচনীত প্ৰকাশ পাইছিল যদিও কিতাপ আকাৰত প্ৰকাশ পোৱা নাছিল। প্ৰথম গল্প সংকলন 'অসমতল' (১৩৫২ বঙ্গাব্দ)। প্ৰথম উপন্যাস 'হৰিবংশ', গ্ৰন্থাকাৰৰ নাম 'দীপপুঞ্জ' (১৩৫৩ বঙ্গাব্দ)। প্ৰকাশিত চুটিগল্প সংকলনৰ সংখ্যা একানব্বৈখন আৰু উপন্যাসৰ সংখ্যা আঠত্ৰিছখন। উপন্যাসসমূহৰ ভিতৰত বিশেষকৈ ‘দীপপুঞ্জ’, ‘চেনামহল’, ‘তিন দিন তিনি ৰাত্ৰি’ আৰু ‘সূৰ্য সাক্ষী’ দেশ পত্ৰিকাত ধাৰাবাহিকভাৱে প্ৰকাশ পোৱাৰ পাছৰেপৰাই প্ৰশংসা লাভ কৰিবলৈ সক্ষম হৈছিল। ১৯৭৫ চনৰ ১৪ ছেপ্টেম্বৰত তেওঁৰ মৃত্যু হয়।

## সাহিত্যকৰ্ম
চাৰি দশকত তেওঁ প্ৰায় পাঁচশ গল্প ৰচনা কৰিছিল। শান্তিপূৰ্ণ গ্ৰাম্য-জীৱন, নগৰীয়া চহৰৰ ভাসমান মধ্যবিত্ত শ্ৰেণী, কলকাতা মহানগৰৰ প্ৰান্তীয় অঞ্চলৰ অভিজ্ঞতাই তেওঁৰ উপন্যাসৰ মূল বিষয়-বস্তু। তেওঁৰ নিজৰ উপন্যাস ‘দ্বীপপুঞ্জ’ৰ আলোচনা প্ৰসংগত কৈছিল,"মোৰ কোনো এখন ৰচনাতে অচিনাকি মানুহক চিনাকি কৰাই দিয়াৰ ইচ্ছা হোৱা নাই। চিনাকি মানুহবোৰ সুপৰিচিত হৈ পৰিছে।" 
## চলচ্চিত্ৰ অভিযোজন
নৰেন্দ্ৰনাথ মিত্ৰৰ সাহিত্যকৰ্মসমূহৰ ভিতৰত যিবোৰক চলচ্চিত্ৰলৈ ৰূপান্তৰিত কৰা হৈছে, সেইবোৰ হ’ল- সত্যজিৎ ৰায়ৰ 'মহানগৰ', অগ্ৰগামীৰ 'হেডমাষ্টাৰ', 'বিলম্বিতলয়'; ৰাজেন তৰফদাৰৰ 'পালঙ্ক'। তেওঁৰ 'ৰস' গল্পৰ আধাৰত অমিতাভ বচ্চন অভিনীত হিন্দী চলচ্চিত্ৰ 'সৌদাগৰ' উল্লেখযোগ্য।। 

## বঁটা আৰু সন্মান
* আনন্দ পুৰস্কাৰ (১৯৬২)

## গ্ৰন্থতালিকা
তেওঁৰ উল্লেখযোগ্য গ্ৰন্থসমূহ হ'ল:

**উপন্যাস**

* দ্বীপপুঞ্জ
* ৰূপমঞ্জৰী
* অক্ষৰে অক্ষৰে
* চেনামহল
* দেহ-মন
* দূৰভাষিণী
* সঙ্গিণী
* অনুৰাগিণী
* সহৃদয়া
* গোধূলি
* শুল্কপক্ষ
* চোৰাবালি
* তিন দিন তিন ৰাত্ৰি
* পৰস্পৰা
* জলপ্ৰপাত
* কন্যাকুমাৰী
* সুখ-দুখেৰ ঢেউ
* প্ৰথম তোৰণ
* তাৰ এক পৃথিৱী
* সেই পথটুকু 
* নীড়েৰ কথা
* নতুন ভূবন
* জলমাটিৰ গন্ধ
* শিখা
* অনাত্মীয়া
* নতুন তোৰণ
* সূৰ্যমুখী
* সিঁদূৰে মেঘ
* নিৰ্বাসন

**গল্প সংকলন**

* অসমতল
* হলদে বাড়ি
* চড়াই-উৎৰাই
* বিদু্যৎলতা
* সেতাৰ
* উল্টোৰথ
* পতাকা

**কবিতা সংকলন**

* জোনাকি

## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:ভাৰতীয় কবি
শ্ৰেণী:বঙালী সাহিত্যিক
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় সাংবাদিক
নু নু য়ি

**নু নু য়ি**  () নু নু য়িক ইনৱা বুলিও কোৱা হয়৷ তেখেত এগৰাকী বাৰ্মিজ লেখক আৰু তেখেতে চৰকাৰী চেন্সৰৰ পৰা নিৰীক্ষণ লাভ কৰিছে। ২০০৭ চনৰ মেন এছিয়ান লিটাৰেৰী প্ৰাইজৰ বাবে মনোনীত হোৱা তেওঁৰ উপন্যাস স্মাইল এজ দে‍ ব' (১৯৯৪)ক ১২ বছৰতকৈ অধিক সময়কালৰ বাবে চেন্সৰ কৰা হৈছিল। ২০০৮ চনত হাইপেৰিয়ান এষ্টে ইয়াৰ ইংৰাজী সংস্কৰণ প্ৰকাশ কৰে। ১৯৫৯ চনত ইনৱাৰ ওচৰৰ এখন গাঁৱত জন্মগ্ৰহণ কৰা তেখেতে ১৯৮৪ চনৰ পৰা ১৫খন উপন্যাস, ১০০টা চুটিগল্প আৰু কেইবাখনো আলোচনীৰ বাবে প্ৰবন্ধ লিখিছে।

নু নু য়িৰ ৰচনাসমূহ বাৰ্মাৰ অভাৱগ্ৰস্ত লোকসকলৰ চিত্ৰণৰ বাবে জনাজাত; তেওঁৰ চুটিগল্পসমূহত সামাজিক অন্যায়ৰ দৰে বিষয়বস্তু অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হৈছে আৰু ফলস্বৰূপে সামৰিক চৰকাৰে ইয়াক চেঞ্চৰ কৰিছে। তেওঁৰ লেখাবোৰ অৱশ্যে আং ছান ছু কিৰ দৰে কৰ্মীয়ে প্ৰশংসা কৰিছে। হোৱাট কেন আই ডু ফৰ ইউ আৰু ১৯৯৩ চনৰ ম্যানমাৰ ৰাষ্ট্ৰীয় সাহিত্য বঁটা বিজয়ী এমাৰ্লড গ্ৰীণ ব্লু কামায়ুটও তেওঁৰ ৰচনা। তেওঁৰ কিতাপসমূহ জাপানী ভাষালৈ অনুবাদ কৰা হৈছে৷  ২০০০ চনত আইঅ’ৱা আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় লেখন কাৰ্যসূচীত তেওঁ অংশগ্ৰহণ কৰে।

স্মাইল এজ দে‍ ব'ৰ কাহিনীভাগ উৎসৱৰ পৰিৱেশ আৰু অনুষ্ঠানটোৰ লগত জড়িত চৰিত্ৰসমূহৰ জীৱনক কেন্দ্ৰ কৰিয়েই আৱদ্ধ। উপন্যাসখনে‍ পাঠকসকলক ম্যানমাৰৰ পৰম্পৰাগত ধৰ্মীয় পদ্ধতি, সাংস্কৃতিক পৰম্পৰা আৰু মানৱ আৱেগৰ জটিলতাৰ বিষয়ে এক নিবিড় অভিজ্ঞতা প্ৰদান কৰে। উপন্যাসখনৰ আখ্যানভাগে‍ উৎসৱৰ আধ্যাত্মিক তাৎপৰ্য্য আৰু নাট (আত্মা)ৰ প্ৰতি সম্প্ৰদায়টোৰ সামূহিক ভক্তিৰ সাৰমৰ্মক ধৰি ৰাখিছে।
## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ম্যানমাৰৰ ব্যক্তি
পো ক্যা

**ইউ পো ক্যা** (২৩ মাৰ্চ ১৮৯১ – ১১ এপ্ৰিল ১৯৪২)ক কুৰি‍ শতিকাৰ ম্যানমাৰৰ অন্যতম শীৰ্ষ বাৰ্মিজ লেখক আৰু শিক্ষা সংস্কাৰক হিচাপে গণ্য কৰা হয়। তেওঁক বাৰ্মিজ চুটিগল্পৰ পিতৃ বুলি অভিহিত কৰা হয় আৰু ১৯৩০ চনৰ জাতীয়তাবাদী শিক্ষা আন্দোলনৰ মূল সদস্য আৰু সাহিত্যিক প্ৰতিভা হিচাপেও গণ্য কৰা হয়। তেওঁৰ ৰচনাসমূহৰ জনপ্ৰিয়তা ম্যানমাৰৰ ডেকা-বুঢ়া উভয়ৰে মাজত অব্যাহত আছে।
## যুৱকাল
১৮৯১ চনত ইৰাৱাডী বদ্বীপৰ হিন্থাদা জিলাৰ নেইবান গাঁৱত ডাউ ডাউং আৰু উ পেৰ ঘৰত পো ক্যাৰ জন্ম হয়। নেইবান গাঁৱৰ ল'কা-ডাট মঠ আৰু লেই হেটেট কিয়াউঙত শিক্ষা গ্ৰহণ, পো ক্যাই মঠ-মন্দিৰত শিক্ষা গ্ৰহণ কৰাৰ সময়ত শিক্ষক সহায়ক হিচাপেও কাম কৰিছিল। ২৭ বছৰ বয়সতহে চৰকাৰী কলেজৰ পৰা মেট্ৰিক পৰীক্ষাত উত্তীৰ্ণ হৈ তাৰ পাছত ৰেংগুন (য়াংগন)ৰ জুডছন কলেজ (বৰ্তমান ৰেংগুন বিশ্ববিদ্যালয়ৰ অংশ)লৈ যায়।

## ৰাষ্ট্ৰীয় শিক্ষা
১৯২০ চনৰ বিশ্ববিদ্যালয়ৰ ছাত্ৰ ধৰ্মঘটৰ সময়ত তেওঁ ছাত্ৰ পৰিষদত কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰি থকাৰ সময়ত তেতিয়াৰ বাৰ্মিজ জাতীয়তাবাদী কাকত নিউ লাইট অৱ ম্যানমাৰৰ বাবে প্ৰবন্ধ লিখিবলৈ আৰম্ভ কৰে। তেওঁ ১৯২২ চনত বি.এ. পাছ কৰি শিক্ষা অধীক্ষক হিচাপে কাম কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰে।

## মৃত্যু
১৯৪২ চনৰ ১১ এপ্ৰিলত দ্বিতীয় বিশ্বযুদ্ধৰ সময়ত জাপানৰ আক্ৰমণৰ সময়ত পলায়ন কৰি থকা অৱস্থাত আজিৰ ইয়াংগন অঞ্চলৰ হ্টান্টাবিনত মেলেৰিয়াত আক্ৰান্ত হৈ পো ক্যাৰ মৃত্যু হয়।

## তথ্যসূত্ৰ
*U Po Kya Ko Dwei Wuthtu doh mya, 1999.

শ্ৰেণী:ম্যানমাৰৰ ব্যক্তি
আয়ে আয়ে উইন

**আয়ে আয়ে উইন** () এজন বাৰ্মিজ সাংবাদিক।

আয়ে আয়ে উইনৰ জন্ম ১৯৫৩ চনৰ ২০ ডিচেম্বৰত ম্যানমাৰৰ ইয়াংগনত৷ তেওঁ কুৰি বছৰ ধৰি এছ’চিয়েটেড প্ৰেছ (এপি)ৰ বাবে কাম কৰা, বাৰ্মাত প্ৰেছ স্বাধীনতাৰ পোষকতা কৰা সাংবাদিক ইউ ছেইন উইনৰ কন্যা। ১৯৭৯ চনত স্কুলৰ পৰা স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰি পিতৃৰ পৰা সাংবাদিকতাৰ প্ৰশিক্ষণ লাভ কৰে। ১৯৮৩ চনত দক্ষিণ কোৰিয়াৰ ৰাষ্ট্ৰপতি চুন ডু-হ্ৱানক হত্যাৰ চেষ্টাৰ কাহিনী ফঁহিয়াই থাকোঁতে দেউতাকৰ ফোন কলবোৰ লৈছিল।

১৯৮৮ চনত এ পি এৰি তেওঁৰ পিতৃৰ কিয়’ট’ নিউজলৈ গুচি যায়। ১৯৮৯ চনত এছ’চিয়েটেড প্ৰেছত যোগদান কৰা উইন তেতিয়াৰ বাৰ্মাত একমাত্ৰ মহিলা বিদেশী সংবাদদাতা আছিল। তেওঁ এছ’চিয়েটেড প্ৰেছত ২৫ বছৰ ধৰি কাম কৰিছিল। এ পিৰ তেওঁ ম্যানমাৰৰ ব্যুৰোৰ মুৰব্বী আছিল আৰু তেওঁৰ কাৰ্যকালত তেওঁ চৰকাৰী সতৰ্কবাণী, চোৰাংচোৱাগিৰি আৰু ভাবুকি সহ্য কৰিছিল। ২০১৫ চনত তেওঁ অৱসৰৰ কথা ঘোষণা কৰে।

২০০৪ চনত উইনে এছ’চিয়েটেড প্ৰেছৰ গ্ৰেমলিং বঁটা লাভ কৰে আৰু ২০০৮ চনত ঘূৰ্ণীবতাহ নাৰ্গিছৰ কভাৰেজৰ বাবে মেনেজিং এডিটৰছৰ বঁটাত অংশগ্ৰহণ কৰে। ২০০৮ চনত উইনে আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় মহিলা মিডিয়া ফাউণ্ডেচনৰ পৰাও সাংবাদিকতাৰ সাহসিকতাৰ বঁটা লাভ কৰে, যিয়ে তেওঁক "বিদেশী প্ৰেছৰ এক্স-হেণ্ডেল" বুলি অভিহিত কৰে। ২০১৩ চনত তেওঁ মিছৌৰী স্কুল অৱ জাৰ্নেলিজমৰ পৰা সাংবাদিকতাত বিশিষ্ট সেৱাৰ বাবে অনাৰ মেডেল লাভ কৰে।
## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:সাংবাদিক
মাকচুদান

**মাকচুদান** (ইংৰাজী: Maksudan) হ'ল ভাৰতৰ উত্তৰ প্ৰদেশ ৰাজ্যৰ চুলতানপুৰ জিলাৰ লম্ভুৱা মণ্ডলৰ ধোপাপৰ সমীপৰ গোমতি নদীৰ পাৰৰ এখন গাঁও। 

গাঁওখনৰ মুঠ জনসংখ্যা প্ৰায় ১০ হাজাৰ। ইয়াৰে  ৫৫০০ জন পুৰুষ আৰু ৪৫০০ জনী মহিলা। মাকচুদান ইয়াৰ মণ্ডল মূল চহৰ লম্ভুৱাৰ পৰা ৫ কিলোমিটাৰ দূৰত্বত অৱস্থিত। ই জিলাৰ মূল চহৰ চুলতানপুৰৰ পৰা ২৫ কিলোমিটাৰ আৰু ৰাজধানী লক্ষ্ণৌৰ পৰা ১৫৫ কিলোমিটাৰ দূৰত অৱস্থিত৷ দূৰত্বৰ সৈতে এই গাঁৱৰ ওচৰৰ গাঁওসমূহ হ'ল নৰেন্দ্ৰপুৰ (০.৬ কিল'মিটাৰ), ৰামপুৰ (২ কিল'মিটাৰ), শোভিপুৰ (২.২ কিল'মিটাৰ), মামপুৰ (১.৮ কিল'মিটাৰ), ধোপাপ (২.৯ কিল'মিটাৰ)। নিকটতম চহৰসমূহ হ’ল ভদিয়ান (৯.৪ কিল'মিটাৰ), লম্ভুৱা (৫ কিল'মিটাৰ), চন্দা (১৫ কিল'মিটাৰ), ধোপাপ (৩ কিল'মিটাৰ)। জাফৰাপুৰ, জিয়ানপুৰ, মিশ্ৰপুৰ, ৰলহি কা পুৰা, খৰহনা আদি হ'ল একেটা লম্ভুৱা মণ্ডলৰ অন্তৰ্গত গাঁও।

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ গাঁও
শীতকালৰ তিনিজন বন্ধু

**শীতকালৰ তিনিজন বন্ধু** ()  হৈছে পাইন, বাঁহ আৰু প্লামক সামৰি লোৱা এটা শিল্পৰ মটিফ। 
চীনাসকলে পাইন, বাঁহ  আৰু চীনা ফুলৰ প্লাম একেলগে উদযাপন কৰিছিল, কাৰণ তেওঁলোকে লক্ষ্য কৰিছিল যে আন বহু উদ্ভিদৰ দৰে এই গছবোৰ ঠাণ্ডা দিনবোৰ শীতকালৰ গভীৰতালৈ যোৱাৰ লগে লগে মৰহি নাযায়।
চীনাসকলে শীতকালৰ তিনিজন বন্ধু নামেৰে জনাজাত এইসকলে পিছলৈ কোৰিয়ান, জাপানী আৰু ভিয়েটনামী সংস্কৃতিৰ নীতি-নিয়মত প্ৰৱেশ কৰে। 
যি একেলগে অটলতা, অধ্যৱসায় আৰু স্থিতিস্থাপকতাৰ প্ৰতীক।
কনফুচিয়াছবাদত ইয়াক ইয়াৰ পণ্ডিত-ভদ্ৰলোক আদৰ্শক প্ৰতিনিধিত্ব কৰা বুলি অতিশয় গণ্য কৰা হয়।

## ইতিহাস

চীনা সংস্কৃতি  আৰু ইয়াৰ দ্বাৰা প্ৰভাৱিত সেই সংস্কৃতিৰ শিল্পকৰ্মসমূহত শীতকালৰ তিনিজন বন্ধু সাধাৰণ।
এই তিনিওটাকে প্ৰথমে টাং বংশৰ কবি ঝু কিংয়ুৰ নৱম শতিকাৰ কবিতাত একেলগে প্ৰকাশ পোৱা বুলি লিপিবদ্ধ কৰা হৈছে। দক্ষিণ ছং বংশৰ ঝাও মেংজিয়ান (প্ৰায় ১১৯৯–১২৬৪) আৰু অন্যান্য সমসাময়িক শিল্পীয়ে পিছলৈ এই গোটটোক চিত্ৰকলাত জনপ্ৰিয় কৰি তুলিছিল।

"শীতকালৰ [তিনি] বন্ধু" শব্দটোৰ আটাইতকৈ প্ৰাচীন সাহিত্যিক উল্লেখ গীত বংশৰ লেখক লিন জিংচি (১২৪২–১৩১০)ৰ দ্য ক্লিয়াৰ মাউণ্টেন সংগ্ৰহ (জিশান সংগ্ৰহ)ৰ পৰা পাঁচটা ডাৱৰৰ প্লাম কটেজৰ ৰেকৰ্ড (ৱুয়ুন মেইচে জি)ৰ পৰাই পোৱা যায় :

## চীনৰ বাহিৰত

জাপানত তিনিজন বন্ধুক শ্বোচিকুবাই ('পাইন-বাঁহ-প্লাম') বুলি জনা যায়। 
বিশেষকৈ চন্দ্ৰ নৱবৰ্ষৰ আৰম্ভণিৰ সৈতে জড়িত, শুভেচ্ছা কাৰ্ডত আৰু ঋতুভিত্তিক মিঠাইত ষ্টাম্প কৰা ডিজাইন হিচাপে দেখা যায়।
কেতিয়াবা তিনিটা স্তৰৰ ৰেংকিং ব্যৱস্থা হিচাপেও ব্যৱহাৰ কৰা হয়; এই প্ৰসংগত পাইন সাধাৰণতে সৰ্বোচ্চ স্থান, তাৰ পিছত বাঁহ মধ্যম স্থান আৰু প্লাম সৰ্বনিম্ন।

কিম ইউগি [কো] (১৫৮০-১৬৫৮)ৰ এটা কোৰিয়ান কবিতাত তিনিওজন বন্ধুক একত্ৰিত কৰি এক বিৰোধমূলক বৈপৰীত্যৰ আণ্ডাৰলাইন কৰা হৈছে:

ভিয়েটনামত এই তিনিওটা ক্ৰাইচেন্থেমামৰ সৈতে সাধাৰণতে চিত্ৰ আৰু সজ্জাগত বস্তুত দেখা পোৱা চাৰিটা গছ আৰু ফুলৰ সংমিশ্ৰণ সৃষ্টি কৰে। চাৰিওটা শিল্পকৰ্মতো দেখা যায়, কিন্তু প্ৰায়ে পৃথকে পৃথকে, একে প্ৰতীকী তাৎপৰ্য্যৰ সৈতে। ভিয়েটনামী ভাষাত ইহঁতক *বছৰৰ ঠাণ্ডাত তিনিজন বন্ধু আছে* (Tuổi Hàn Tâm Hồ) বুলি জনা যায়।

## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:চীনা সংস্কৃতি
ছেইণ্ট জেভিয়াৰ কলেজ, কলকাতা

ছেইন্ট জেভিয়াৰ'ছ কলেজ হৈছে ভাৰতৰ পশ্চিমবংগ ৰাজ্যৰ কলিকতা মহানগৰত অৱস্থিত ব্যক্তিগত খণ্ডৰ এখন ঐতিহ্যমণ্ডিত মহাবিদ্যালয়। এই শিক্ষানুষ্ঠানখন কলিকতা বিশ্ববিদ্যালয়ৰ অন্তৰ্ভুক্ত এখন স্বায়ত্তশাসিত মহাবিদ্যালয়। ১৮৬০ চনত স্থাপিত এই মহাবিদ্যালয়ৰ নামকৰণ কৰা হৈছিল ষোড়শ শতিকাৰ জেচুইট সন্ত ছেইণ্ট ফ্ৰান্সিছ জেভিয়াৰৰ নামেৰে। ২০০৬ চনত স্বায়ত্তশাসিত মহাবিদ্যালয়ৰ স্বীকৃতি লাভ কৰাৰ ফলত ই পশ্চিমবংগ ৰাজ্যৰ প্ৰথমখন স্বায়ত্তশাসিত মহাবিদ্যালয় হিচাপে পৰিণত হয়।

শ্ৰেণী:Infobox mapframe without OSM relation ID on Wikidata
সাৰলা দাস

**সাৰলা দাস** (ওড়িয়া: ସାରଳା ଦାସ, ইংৰাজী: Sarala Dasa, জন্মনাম: **সিদ্ধেশ্বৰ পৰিড়া**) আছিল ওডিয়া সাহিত্যৰ ১৫শ শতিকাৰ এজন খ্যাতনামা কবি আৰু পাণ্ডিত। তেওঁ *সাৰলা মহাভাৰত*, *বিলংকা ৰামায়ণ* আৰু *চণ্ডী পুৰাণ* নামৰ তিনখন উল্লেখযোগ্য গ্ৰন্থৰ বাবে বিশেষভাৱে পৰিচিত। তেওঁ ওডিয়া ভাষাত প্ৰথমবাৰৰ বাবে পুথি ৰচনা কৰা সাহিত্যিক, সেয়ে তেওঁক ওড়িয়া ভাষাৰ *আদিকবি* বুলি সন্মানিত কৰা হয়। ওডিয়া সাহিত্যৰ আধাৰভূমি হিচাপে তেওঁৰ কৰ্মই পৰৱৰ্তী পঢ়ুৱৈ আৰু লেখকসকলৰ বাবে এখন স্থায়ী জ্ঞানভঁৰাল গঠন কৰিছে।

## জীৱনী
সাৰলা দাসৰ প্ৰাৰম্ভিক জীৱনৰ বিষয়ে সঠিকভাৱে জনা নাযায়। তেওঁ গজাপতি ৰজা কপিলেন্দ্ৰ দেৱৰ সমসাময়িক আছিল। যদিও তেওঁৰ জন্মৰ তাৰিখ সঠিকভাৱে নিৰ্ণয় কৰিব নোৱাৰি, তথাপি তেওঁক খ্ৰীষ্টীয় ১৫ শতিকাৰ বুলি ধৰিব পাৰি। জগতসিংপুৰ জিলাৰ তন্তুলীয়াপদত কনকপূৰা নামেৰে জনাজাত কনকাৱতী পতনা নামৰ এখন গাঁৱত তেওঁৰ জন্ম হৈছিল। সাৰলা দাস চাছা সম্প্ৰদায়ৰ আছিল।

সাৰলা দাসৰ কোনো সংগঠিত প্ৰাথমিক শিক্ষা নাছিল, আত্মশিক্ষাৰ জৰিয়তে তেওঁ যিখিনি অৰ্জন কৰিছিল তাক ভক্তি আৰু প্ৰেৰণাৰ দেৱী সাৰলাৰ কৃপাত বুলি কোৱা হৈছিল। যদিও তেওঁৰ প্ৰাৰম্ভিক নাম সিদ্ধেশ্বৰ পৰিড়া, পিছলৈ তেওঁক সাৰলা দাস বুলি জনা যায়। (দাস উপাধিৰ অৰ্থ হ’ল কোনো বিশেষ দেৱতা বা দেৱীৰ দাস। জনবিশ্বাসমতে, সিদ্ধেশ্বৰে ল’ৰা অৱস্থাত এসময়ত পিতৃৰ পথাৰত হাল বাই ইমানেই সুৰীয়াকৈ গান গাইছিল যে দেৱী সাৰলাই ৰৈ তেওঁৰ গীত শুনি তেওঁক সুন্দৰ কবিতা ৰচনা কৰাৰ শক্তিৰে সজ্জিত কৰিছিল। 

তেওঁৰ মহাভাৰতত তেওঁ ওড়িশাৰ গজাপতি ৰজাৰ সেনাবাহিনীত সৈনিক হিচাপে সেৱা আগবঢ়োৱাৰ কেইবাটাও ইংগিত পোৱা যায়। 

তেওঁৰ জীৱনকালৰ সময়ছোৱাক ওড়িয়া সাহিত্যৰ মধ্যযুগীয় যুগ বুলি জনা যায়।

## সাহিত্য কৰ্ম
সাৰলা দাস মূলতঃ সাৰলা মহাভাৰত, বিলংক ৰামায়ণ আৰু চণ্ডী পুৰাণৰ বাবে বিখ্যাত। এই তিনিখন গ্ৰন্থৰ উপৰিও তেওঁ লক্ষ্মী নাৰায়ণ বাছনিকা গ্ৰন্থও লিখিছিল। 

যদিও সাৰলা দাসে ওড়িয়া মহাভাৰত লিখাৰ ক্ষেত্ৰত সংস্কৃত মহাভাৰতৰ মূল ৰূপৰেখা অনুসৰণ কৰিছিল, তথাপি তেওঁ অসংখ্য বিচ্যুতি ঘটাইছিল আৰু ইয়াৰ লগত নিজৰ সৃষ্টিৰ কাহিনী আৰু তেওঁৰ জনা বিভিন্ন বিষয়ৰ প্ৰচুৰ পৰিমাণে যোগ কৰিছিল। চূড়ান্ত ৰূপত সৰল দাসৰ মহাভাৰত ৰামায়ণৰ আধাৰত কালিদাসৰ ৰঘুবংশৰ সাদৃশ্যপূৰ্ণ এক নতুন সৃষ্টি।

সংস্কৃত সাহিত্যত দিয়া মহিষাসুৰক (মহিষৰ মূৰৰ অসুৰ) দেৱীয়ে হত্যা কৰাৰ সুপৰিচিত কাহিনীৰ আধাৰত চণ্ডী পুৰাণখন ৰচনা কৰা হৈছিল যদিও ইয়াতো ওড়িয়া কবিয়ে কেইবাটাও বিন্দুত মূলৰপৰা বিচ্যুতি ঘটাইছিল। তেওঁৰ প্ৰাচীন গ্ৰন্থ বিলংক ৰামায়ণ হ'ল ৰাম আৰু হাজাৰটা মূৰৰ ৰাৱণৰ যুদ্ধৰ কাহিনী। 

তেওঁ কবিতাবোৰ দণ্ডী ছন্দত ৰচনা কৰিছিল। সাৰলা দাসৰ পদ্য সহজ, সংগীতময় আৰু অকৃত্ৰিম। কাব্যিক উদ্দেশ্যত কথিত শব্দ প্ৰয়োগ কৰি তেওঁৰ লেখা সংস্কৃতকৰণৰপৰা মুক্ত কৰিছিল। 

সকলোৱে বুজিব পৰা ভাষাত ধৰ্মীয় গ্ৰন্থ ৰচনা কৰি ওড়িশাত সাধাৰণ জনতাৰ বাবে উপলব্ধ কৰিবলৈ তেওঁ প্ৰবল ধৰ্মীয় উদ্যমেৰে প্ৰেৰণা যোগাইছিল। তেওঁ নিজৰ কবিতাসমূহ "মানুহৰ" সুবিধাৰ্থে ৰচনা কৰা বুলি উল্লেখ কৰিছিল।

## তথ্যসূত্ৰ

## বাহ্যিক সংযোগ
*Adikabi Sarala Das 
* About Sarala das mahabharat 

শ্ৰেণী:ভাৰতীয় সাহিত্যিক
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় কবি
শ্ৰেণী:ওড়িয়া কবি
ওড়িয়া কবিৰ তালিকা

* বলৰাম দাস  (১৪৭৪—১৫২২)
* জগন্নাথ দাস (১৪৯০—১৫৫০)
* অনন্ত দাস (পঞ্চদশ শতিকাৰ কবি)
* যশোবন্ত দাস (পঞ্চদশ শতিকাৰ কবি)
* **[[সাৰলা দাস]]** (পঞ্চদশ শতিকাৰ কবি)
* অচ্যুতানন্দ দাস (ষষ্ঠদশ শতিকাৰ কবি)
* মাধৱী দাসী (ষষ্ঠদশ শতিকাৰ কবি)
* পুৰুষোত্তম দাস (১৫৫০—১৬০০)
* দীনকৃষ্ণ দাস (১৬৫০—১৭১০)
* বনমালী দাস (১৭২০—১৭৯৩)
* ব্ৰজনাথ বড়জেনা (১৭২৯–১৭৯৯)
* অভিমন্যু সামন্ত সিংহ (১৭৬০—১৮০৬)
* যাদুমণি মহাপাত্ৰ (১৭৮১—১৮৬৬)
* গোপালকৃষ্ণ পট্টনায়ক (১৭৮৪—১৮৬২)
* বলদেৱ ৰথ (১৭৮৯—১৮৪৫)
* **[[সুলক্ষণা দেৱী]]** (১৮২৯—১৯০১)
* মধুসূদন ৰাও (১৮৫৩—১৯১২)
* গংগাধৰ মেহেৰ (১৮৬২—১৯২৪)
* ৰেবা ৰায় (১৮৭৬—১৯৫৭)
* গোপবন্ধু দাস (১৮৭৭—১৯২৮)
* নন্দ কিশোৰ বল (১৮৭৫—১৯২৮)
* আচাৰ্য হৰিহৰ (১৮৭৯—১৯৭১)
* ব্ৰজসুন্দৰ দাস (১৮৮০—১৯৪৪)
* মনোহৰ মেহেৰ (১৮৮৫—১৯৬৯)
* বীৰকিশোৰ দাস (১৮৯৮—১৯৭৩)
* গোদাবৰীশ মহাপাত্ৰ (১৮৯৮—১৯৬৫)
* **[[কুন্তলা কুমাৰী সাবত]]** (১৯০১—১৯৩৮)
* **[[কালিন্দী চৰণ পাণিগ্ৰাহী]]** (১৯০১—১৯৯১)
* ৰাধামোহন গড়নায়ক (১৯১১—২০০০)
* নিত্যানন্দ মহাপাত্ৰ (১৯১২—২০১২)
* সচ্চিদানন্দ ৰাউতৰায় (১৯১৬—২০০৪)
* বিনোদ চন্দ্ৰ নায়ক (১৯১৯—২০০৩)
* জয়ন্ত মহাপাত্ৰ (১৯২৮—২০২৩)
* গোবিন্দ দাস (১৯২৯—২০০৮)
* ৰবি সিং (১৯৩১—২০২০)
* বীৰেন্দ্ৰ কুমাৰ ভূয়াঁ (১৯৩৩—১৯৯১)
* **[[মনোজ দাস]]** (১৯৩৪—২০২১)
* ব্ৰহ্মোত্ৰী মহান্তী (১৯৩৪—২০১০)
* মনোৰমা মহাপাত্ৰ (১৯৩৪—২০২১)
* ৰমাকান্ত ৰথ (১৯৩৪—২০২৫)
* **[[ব্ৰজনাথ ৰথ]]** (১৯৩৬—২০১৪)
* **[[কল্পনা কুমাৰী দেৱী]]** (১৯৩৬—২০১৭)
* **[[সীতাকান্ত মহাপাত্ৰ]]** (১৯৩৭)
* ৰমেশ চন্দ্ৰ ভঞ্জ (১৯৪০—২০১৫)
* সৌভাগ্য কুমাৰ মিশ্ৰ (১৯৪১)
* ৰাজেন্দ্ৰ কিশোৰ পণ্ডা (১৯৪৪—২০২৫)
* গোপাল কৃষ্ণ ৰথ (১৯৪৫—২০১৬)
* **[[প্ৰতিভা শতপথী]]** (১৯৪৫)
* হৰপ্ৰসাদ দাস (১৯৪৬)
* প্ৰসন্ন কুমাৰ পাট্টশাণী (১৯৪৬)
* মমতা দাশ (১৯৪৭)
* যশোধৰা মিশ্ৰ (১৯৫১)
* জচিন্দ্ৰ ৰাউত (১৯৬৫)
* **[[তপন কুমাৰ প্ৰধান]]** (১৯৭২)
* **[[গায়ত্ৰীবালা পাণ্ডা]]** (১৯৭৭)

শ্ৰেণী:ওড়িয়া কবি
ডবা

**ডবা** () হৈছে অসমৰ নামঘৰ আৰু সত্ৰ আদিত ব্যৱহৃত এক বৃহৎ আকাৰৰ পৰম্পৰাগত ঢোল বা নেগেৰা সদৃশ বাদ্য। ই মেমব্ৰেন'ফোন শ্ৰেণীৰ অন্তৰ্গত, ইয়াৰ খোলাটো মাটি, কাঠ বা ধাতুৰে নিৰ্মিত আৰু ইয়াক জন্তুৰ ছালেৰে আবৃত কৰা হয়।

সাধাৰণতে দুডাল কাঠৰ লাঠি ব্যৱহাৰ কৰি বাদ্যযন্ত্ৰটো বজোৱা হয় যদিও কিছুমান প্ৰসংগত ইয়াক হাতেৰেও আঘাত কৰিব পাৰি। ইয়াৰ ব্যৱহাৰৰ তাৎপৰ্য্য ভিন্ন হোৱা দেখা যায়: বহুতো নামঘৰত দৈনিক দুবাৰকৈ — ৰাতিপুৱা আৰু গধূলি — সাম্প্ৰদায়িক প্ৰাৰ্থনাৰ সময় চিহ্নিত কৰিবলৈ ডবা বজোৱা হয়। ইয়াৰ উপৰি গাওঁ আদিত অনুষ্ঠিতব্য সভা, বা অন্যান্য অনুষ্ঠানৰ জাননী দিয়া বা কোনো আকস্মিক বিপদৰ জাননী দিয়াৰ উদ্দেশ্যেৰেও ডবা কোবোৱা দেখা যায়। 

পৰম্পৰাগত অসমীয়া বৈষ্ণৱী পৰিৱেশন যেনে অংকীয়া ভাওনাত ডবাক মেমব্ৰেন’ফোনৰ অন্যতম মূল বাদ্য হিচাপে গণ্য কৰা হয়। ইয়াৰ গভীৰ, অনুনাদী সুৰ কিছুমান পুৰণি পৰম্পৰাত দুষ্ট আত্মাক ভয় খুৱাব পৰাকৈ শক্তিশালী বুলি বিশ্বাস কৰা হয়।

আকাৰৰ ক্ষেত্ৰত ডবা যথেষ্ট ডাঙৰ: ইয়াৰ উচ্চতা সাধাৰণতে প্ৰায় এক মিটাৰ, আৰু ইয়াৰ মুখৰ ব্যাস প্ৰায় ১.২ মিটাৰ। ব্যাৱহাৰিক ক্ষেত্ৰত ইয়াক প্ৰায়ে ফ্ৰেম বা ষ্টেণ্ডত সামান্য হেলনীয়াকৈ ৰখা হয় যাতে ইয়াক বজাবলৈ সহজ হয়।

## নিৰ্মাণ
আঞ্চলিক ভিন্নতা আৰু উপলভ্য সামগ্ৰীৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰি ডবাৰ খোলাটো মাটি, কাঠ বা ধাতুৰপৰা তৈয়াৰ কৰিব পাৰি। ড্ৰামহেডটো টানি শুকুৱাই লোৱা জন্তুৰ চামৰাৰে আবৰী বন্ধা হয়, যিয়ে এই বাদ্যযন্ত্ৰৰ বৈশিষ্ট্যপূৰ্ণ চহকী, গভীৰ শব্দ সৃষ্টি কৰে। 

## বজোৱাৰ কৌশল
সাধাৰণতে দুডাল কাঠৰ লাঠি ব্যৱহাৰ কৰি ডবা বজোৱা হয় যদিও কিছুমান বিশেষ আচাৰ-ব্যৱহাৰৰ প্ৰসংগত হাতেৰে পিটিও ডবা বজোৱা হয়। ইয়াৰ আকাৰ আৰু আকৃতিৰ বাবে ড্ৰামটো অলপ হেলনীয়া অৱস্থাত হেলনীয়া কৰি বজাবলৈ সুবিধা হয়। ইয়াৰ শব্দই ভক্তিমূলক সংগীতত এক মূল ছন্দীয় ভিত্তি প্ৰদান কৰে আৰু খোল বা নাগাৰাৰ দৰে অন্যান্য বাদ্যযন্ত্ৰৰ পৰিপূৰক হিচাপে কাম কৰে।

## সাংস্কৃতিক তাৎপৰ্য
অসমীয়া বৈষ্ণৱ ধৰ্মৰ (বিশেষকৈ শংকৰী পৰম্পৰা) ধৰ্মীয় আৰু সাম্প্ৰদায়িক জীৱনত ডবাৰ গুৰুত্বপূৰ্ণ ভূমিকা আছে। নামঘৰত ইয়াৰ শব্দই দৈনন্দিন আচাৰ-ব্যৱহাৰ আৰু প্ৰাৰ্থনাৰ সময় চিহ্নিত কৰাত সহায় কৰে। দৌল উৎসৱৰ দৰে উৎসৱৰ সময়ত ইয়াক আন পৰম্পৰাগত বাদ্যযন্ত্ৰ যেনে খোল, তাল, আৰু নাগাৰাৰ সৈতে বজোৱা হয়।
নাগাৰানামৰ দৰে পৰিৱেশন কলাৰ প্ৰসংগত নাগাৰা আৰু ভোৰতালৰ লগতে ডবা অন্যতম মূল বাদ্যযন্ত্ৰ হিচাপে ব্যৱহাৰ হয়।

## তথ্যসূত্ৰ


শ্ৰেণী:অসমৰ বাদ্যযন্ত্ৰ
শ্ৰীআংগুলিমাল মহাস্তুপ

**শ্ৰীআংগুলিমাল মহা স্তুপ** এটা ধ্বংসপ্ৰায় স্তুপ, য'ত ভগৱান বুদ্ধৰ আঠটা ধ্বংসাৱশেষ আৰু ব’ৱাট্টা অঞ্চলৰ চিলাওত অৱস্থিত আংগুলিমাল মহাৰাহাথ থেৰাৰ ১০০০টা ধ্বংসাৱশেষ আছে। সেই অনুসৰি সমগ্ৰ বিশ্বৰ ভিতৰতে সৰ্বাধিক আংগুলিমাল মহাৰাহাথ থেৰাৰ ধ্বংসাৱশেষ থকা স্তুপটোৱেই হৈছে শ্ৰীআংগুলিমাল মহা স্তুপ। এই স্তুপটো *মহামৱনৱ বৌদ্ধ মঠ* নেটৱৰ্কৰ তত্ত্বাৱধানত আছে।

## শ্ৰী আংগুলিমালা মহা স্তুপৰ নিৰ্মাণ
প্ৰথমে ২০১৯ চনৰ ১৮ মাৰ্চ তাৰিখে আংগুলিমাল মহাৰাহাথ থেৰাৰ ধ্বংসাৱশেষৰ অংশ আনি বৌৱাট্টা, য'ত স্তুপ নিৰ্মাণ হৈ আছে সেই মহামেভনাৱা বৌদ্ধ মঠ শাখা বৌদ্ধ মঠৰ এটা সুন্দৰ মণ্ডপত স্থাপন কৰা হয় আৰু বুদ্ধ ৱাণ্ডানৱা, আৰাহাথ তীৰ্থযাত্ৰা ৱাণ্ডানৱা সম্পন্ন কৰা হয়। ২৯ মাৰ্চ ২০১৯ৰপৰা আৰম্ভ হয় স্তুপ স্থানৰ প্ৰস্তুতিৰ কাম। ২০১৯ চনৰ ১৮ এপ্ৰিলত স্তুপটোৰ বাবে প্ৰথম ইটা স্থাপনৰ কাম কৰিছিল। শ্ৰীআংগুলিমাল স্তুপৰ ভিতৰভাগত ভগৱান বুদ্ধৰ ধ্বংসাৱশেষ আনি ২০২০ চনৰ ৭ মে' অৰ্থাৎ ভেছাক পূৰ্ণিমা (ব’হাগৰ পূৰ্ণিমা)ৰ পৱিত্ৰ দিৱসত সংঘটিত হয়। একেটা ভেছাকৰ ১৬ তাৰিখে পৱিত্ৰ শিখৰ স্থাপিত হয়। ২০২০ চনৰ ৪ জুলাইত অৰ্থাৎ *এছালা পূৰ্ণিমা পয়া দিৱস*ৰ নিশা অংগুলিমাল মহাৰাহাথ থেৰাৰ ধ্বংসাৱশেষৰ নিক্ষেপ কৰা হয়, য'ত মহামেভনাৱা বৌদ্ধ মঠত সমবেত হোৱা ৭০০ৰো অধিক বৌদ্ধ সন্ন্যাসীয়ে অংশগ্ৰহণ কৰে। ধৰ্মশালা (প্ৰচাৰ হল), সেৱামণ্ডপ (বিশ্ৰাম মণ্ডপ), হেভিছি মণ্ডপ (ঢোল বজোৱা হল), দান শালা (ভিক্ষা হল), বোধি মণ্ডপা (পৱিত্ৰ বোধি গছৰ মন্দিৰ), আৰু সংঘৱাছা (মঠৰ বাসগৃহ)কে ধৰি সকলো পৰম্পৰাগত মঠৰ উপাদানৰে সম্পূৰ্ণ শ্ৰীআংগুলিমাল মহাসেয়া বিহাৰ গৌতম পৰম বুদ্ধক আনুষ্ঠানিকভাৱে আগবঢ়োৱা হৈছিল *ভেছাক পূৰ্ণিমা পয়া দিৱস*, ১২ মে' ২০২৫ তাৰিখে ডিচপেন্সচন, যিটো ২৫৬৯ চনৰ বৌদ্ধ বৰ্ষৰ ভেছাক মাহৰ ১২ তাৰিখৰ সৈতে মিলে।
## শ্ৰী আংগুলিমালা স্তুপৰ বিশেষত্ব
প্ৰায় ৩৭ মিটাৰ (১২০ ফুট) উচ্চতাৰ সুন্দৰ ধানখেতিৰ মাজত জিলিকি থকা শ্ৰীআংগুলিমাল মহা স্তুপ হৈছে ভগৱান বুদ্ধৰ আঠটা ধ্বংসাৱশেষ আৰু আংগুলিমাল মহাৰাহাথ থেৰাৰ ১০০০ ধ্বংসাৱশেষ থকা এক মহান স্তুপ। শ্ৰীআংগুলিমাল মহা স্তুপত সৰ্বাধিক আংগুলিমাল মহাৰাহাথ থেৰাৰ ধ্বংসাৱশেষ আছে।
#### লগতে চাওক
*আংগুলিমাল

## তথ্যসূত্ৰ
নাকা বিহাৰ

**নাকা** বিহাৰ এটা বৌদ্ধ স্তুপ। ই অনুৰাধাপুৰ যুগৰ শেষৰফালে খ্ৰীষ্টপূৰ্ব সপ্তম আৰু দশম শতিকাৰ মাজত নিৰ্মিত আৰু ই শ্ৰীলংকাৰ অনুৰাধাপুৰত অৱস্থিত। ইটাৰে নিৰ্মিত ডাগোবাটোৰ আকৃতি বৰ্গক্ষেত্ৰাকাৰ। এই স্থানটো এটা অস্বাভাৱিক আৰ্হি অনুসৰি নিৰ্মাণ কৰা হৈছিল আৰু ই সম্ভৱ শ্ৰীলংকাৰ পোলোন্নাৰুৱাৰ সাতমহলীয়া অট্টালিকা সৎমহল প্ৰসাদয়াৰ দৰেই হ'লহেঁতেন। এই স্থানত কৰা খননত কেইবাটাও মাটিৰ অলংকাৰ থোৱা পেৰা পোৱা গৈছিল।
## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:বৌদ্ধ মঠ
শ্ৰেণী:শ্ৰীলংকাৰ স্থাপত্য
পালজোৰ জিগমে দৰ্জী

**দশো পালজোৰ জিগমে দৰ্জি** ()ক সাধাৰণতে দশো বেঞ্জী বুলি জনা যায়, তেওঁ ভূটানৰ এজন পৰিৱেশবিদ, ন্যায়াধীশ আৰু কূটনীতিবিদ।
## কেৰিয়াৰ
### পৰিৱেশবাদ
পালজোৰ জিগমে দৰ্জীক প্ৰায়ে ভূটানৰ "গডফাদাৰ অৱ কনজাৰ্ভেচন" বুলি কোৱা হয়, তেওঁ ভূটানৰ প্ৰথমটো বেচৰকাৰী সংস্থা ৰয়েল ছ’চাইটি ফৰ দ্য প্ৰটেকচন অৱ নেচাৰ প্ৰতিষ্ঠা কৰে। তেওঁ ভূটানৰ ক'লা ডিঙিৰ ক্ৰেনৰ সংখ্যা সংৰক্ষণ আৰু দেশৰ জৈৱ-বৈচিত্ৰ্য সংৰক্ষণৰ বাবে ১৯৮৭ চনত ভূটানৰ প্ৰথমটো বেচৰকাৰী সংস্থা ৰয়েল ছ'চাইটি ফৰ দ্য প্ৰটেকচন অৱ নেচাৰ প্ৰতিষ্ঠা কৰে।

১৯৯৮ চনত প্ৰকাশিত দেশৰ প্ৰথমখন ৰাষ্ট্ৰীয় পৰিৱেশ কৌশলৰ খচৰা প্ৰস্তুত কৰা কামৰ লগতো তেওঁ জড়িত আছিল। ৰাষ্ট্ৰীয় পৰিৱেশ আয়োগকে ধৰি ভূটানৰ অসংখ্য সংৰক্ষণ আৰু পৰিৱেশ সংস্থাৰ উপদেষ্টা হিচাপেও তেওঁ কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল। দৰ্জীক নীতি নেতৃত্বৰ বাবে জিগমে চিংগে ৱাংচাক আউটষ্টেণ্ডিং এনভাইৰনমেণ্টেল ষ্টুয়াৰ্ডশ্বিপ বঁটাও প্ৰদান কৰা হয়। ভূটান পক্ষীবিজ্ঞান সমিতিৰ লগতে ভূটান পৰিৱেশ সমিতিও তেওঁ নিজেই প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল আৰু তেওঁ দুয়োটা সংস্থাৰ প্ৰতিষ্থাপক সভাপতি হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল। 

২০১৮ চনত ৰয়েল ছ'চাইটি ফৰ দ্য প্ৰটেকচন অৱ নেচাৰে তেওঁক "প্ৰকৃতিৰ নায়ক" হিচাপে ভূষিত কৰে।

### চৰকাৰত
দৰ্জীয়ে ১৯৬৯ চনৰপৰাই ভূটান চৰকাৰত সেৱা আগ বঢ়াই আহিছে। তেওঁ ভূটানৰ প্ৰাক্তন ৰজা জিগমে চিংগে ৱাংচুকৰ উপদেষ্টা হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল।

তেওঁ ১৯৬৯ চনৰপৰা ১৯৭২ চনলৈকে পাৰো জিলাৰ দণ্ডাধীশ হিচাপে, ১৯৭২ চনৰপৰা ১৯৭৪ চনলৈকে উচ্চ ন্যায়ালয়ৰ ন্যায়াধীশ হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল। জিগমে পালডেন দৰ্জীয়ে তেওঁক ১৯৭৪ চনৰপৰা ১৯৮৭ চনলৈকে (১৯৭৪ চনৰপৰা ১৯৮৫ চনলৈকে ভাৰপ্ৰাপ্ত ক্ষমতা) কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰা ভূটানৰ উচ্চ ন্যায়ালয়ৰ প্ৰথম মুখ্য ন্যায়াধীশ হিচাপে নিযুক্তি দিয়ে। তেওঁৰ পাছত ১৯৮৭ চনত ৰজাই নিযুক্তি দিয়া লিয়নপো ছাংগাই পেঞ্জোৰ মুখ্য ন্যায়াধীশ হয়।

১৯৮৮ চনৰপৰা ১৯৯১ চনলৈকে তেওঁ সমাজ সেৱাৰ উপ-মন্ত্ৰী আৰু ১৯৯৪ চনৰপৰা ১৯৯৭ চনলৈকে ৰাষ্ট্ৰীয় পৰিৱেশ আয়োগৰ উপ-মন্ত্ৰীও আছিল।

### কূটনীতিবিদ হিচাপে
কূটনীতিবিদ হিচাপে পালজোৰ জিগমে দৰ্জীয়ে ১৯৯১ চনৰপৰা ১৯৯৪ চনলৈকে ৰাষ্ট্ৰসংঘ আৰু ইউৰোপৰ ৰাজধানীসমূহত ৰাষ্ট্ৰদূত হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল। কিন্তু বহু কথা এতিয়াও জানিব পৰা হোৱা নাই।

## ফিল্মগ্ৰাফী
২০১৬ চনত পালজোৰ জিগমে দৰ্জীয়ে আমেৰিকান পৰিচালক গ্ৰেগ হেমিল্টনৰ দুঃসাহসিক তথ্যচিত্ৰ *পাৱাৰ অৱ দ্য ৰিভাৰ: এক্সপেডিচন টু দ্য হাৰ্ট অৱ ৱাটাৰ ইন ভূটান*ত অভিনয় কৰিছিল য'ত ভূটানৰ নদীসমূহত বান্ধ স্থাপনৰ সমস্যাসমূহৰ বিষয়ে আলোচনা কৰা হৈছে‍।

## ব্যক্তিগত জীৱন
ভূটানৰ প্ৰথম প্ৰধানমন্ত্ৰী জিগমে পালডেন দৰ্জীৰ পুত্ৰ পালজোৰ জিগমে দৰ্জী। টবগিয়ে দৰ্জি তেওঁৰ ভাতৃ আৰু এজন প্ৰাক্তন কূটনীতিবিদ; পেৰুৰ হোটেলৰ মালিক। ৰাজপৰিয়ালৰ এজন সদস্য পালজোৰ দৰ্জী ভূটানৰ চতুৰ্থ ৰজা জিগমে চিংগে ৱাংচুকৰ এজন খুলশালীয়েক। তেওঁৰ মাতৃ আছিল তিব্বতী অভিজাত পৰি‍য়াল ছাৰংৰ কন্যা আছি চেৰিং ইয়াংজম।

ভাৰতৰ দাৰ্জিলিঙৰ এখন বৰ্ডিং স্কুলত কানাডাৰ জেচুইটসকলৰপৰা বাস্কেটবল খেল শিকি‍ খেলবিধ ভূটানলৈ অনাৰ কৃতিত্বও তেওঁক দিয়া হয়। তেওঁ ৰজা জিগমে চিংগে ৱাংচাকক তেওঁৰ কৈশোৰ কালত এই খেলবিধ শিকাইছিল।

## তথ্যসূত্ৰ
দেৱী থাণ্ট চিন

**দেৱী থাণ্ট চিন**  (; জন্ম ২ জানুৱাৰী ১৯৪৭) এগৰাকী বাৰ্মিজ পৰিৱেশবিদ, লেখক আৰু কনবাংৰ ৰয়েল হাউছৰ জ্যেষ্ঠ সদস্য। ম্যানমাৰৰ পৰিৱেশ আন্দোলনৰ নেত্ৰী হিচাপে তেওঁক "সেউজ ৰাজকুমাৰী" বুলি অভিহিত কৰা হৈছে। ইৰাৱাডী নদীয়ে‍ জন্ম দিয়া দুখন নদীৰ সংগমস্থলত নিৰ্মাণ কৰিব বিচৰা মাইটছ’নে বান্ধ প্ৰকল্পৰ বিৰুদ্ধে তেওঁ প্ৰৱল বিৰোধিতা কৰিছিল।

তেওঁ পৰিৱেশ কৰ্মী সংগঠন গ্ল'বেল গ্ৰীণ গ্ৰুপ (৩জি) আৰু ম্যানমাৰ গ্ৰীণ নেটৱৰ্কৰ প্ৰতিষ্ঠাপক।
## পটভূমি
দেৱী থাণ্ট চিনৰ জন্ম ১৯৪৭ চনৰ ২ জানুৱাৰীত ব্ৰিটিছ বাৰ্মাৰ ইয়াংগনত ৰাজকুমাৰ টাউ ফায়া গলায় আৰু তেওঁৰ পত্নী খিন মেৰ ঘৰত৷ তেওঁ কেৱল এগৰাকী আগশাৰীৰ পৰিৱেশবিদ হিচাপেই নহয়, বাৰ্মিজ ৰাজকুমাৰী আৰু ম্যানমাৰৰ শেষৰ ৰজা ৰজা থিবাউ আৰু ৰাণী সুপায়ালাটৰ প্ৰত্যক্ষ বংশধৰ হিচাপেও পৰিচিত।

## কেৰিয়াৰ আৰু সক্ৰিয়তা
ম্যানমাৰৰ প্ৰথম পৰিৱেশবিদসকলৰ ভিতৰত অন্যতম বুলি গণ্য কৰা দেৱী থাণ্ট চিনে নিজৰ দক্ষিণ-পূব এছিয়াৰ বনাঞ্চল ধ্বংস আৰু অন্যান্য পৰিৱেশ ধ্বংসৰ কাৰণৰ বিৰোধিতা কৰি আহিছে৷ পৰিয়ালে ৰাজকীয় মৰ্যাদা হেৰুৱালেও বাৰ্মিজ জনসাধাৰণৰ স্বাৰ্থ চোৱাচিতা কৰাটো এতিয়াও তেওঁ নিজৰ কৰ্তব্য বুলি গণ্য কৰে।

২০০০ চনৰ আৰম্ভণিতে অন্যান্য প্ৰকাশনৰ বাবে পৰিৱেশ সজাগতাৰ বিষয়ে লিখাৰ পাছত ২০০৭ চনত ম্যানমাৰৰ প্ৰথম আৰু একমাত্ৰ বাৰ্মিজ ভাষাৰ পৰিৱেশ আলোচনী আং পিন লে নামৰ নিজা আলোচনীখন মুকলি কৰে। তেওঁৰ লক্ষ্য আছিল বাৰ্মিজ জনসাধাৰণক বিশ্বব্যাপী সেউজ আন্দোলনৰ বিষয়ে আৰু স্থানীয় পৰিৱেশৰ ক্ষতিৰ বিষয়ে অৱগত কৰা। ইয়াৰ উপৰিও তেওঁ দেশৰ বিভিন্ন ঠাই ভ্ৰমণ কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰে আৰু কৃষকসকলক ৰাসায়নিক সাৰ ব্যৱহাৰৰ বিপদৰ বিষয়ে জ্ঞান দিয়াৰ লগতে আৰু ছাত্ৰ-ছাত্ৰীৰ সৈতে পৰিৱেশৰ চিন্তাৰ বিষয়ে কথা পাতিবলৈ আৰম্ভ কৰে। ম্যানমাৰত গঢ় লোৱা সেউজ আন্দোলনক একত্ৰিত কৰাত তেওঁ সহায় কৰিছিল।

২০০৬ চনত তেওঁ দেশৰ মুষ্টিমেয় পৰিৱেশ কৰ্মীক একত্ৰিত কৰি গ্ল’বেল গ্ৰীণ গ্ৰুপ (৩জি) গঠন কৰে। এই গোটটোত খনন অভিযন্তা, বতৰ বিজ্ঞানী, অধিবক্তা, অসামৰিক অভিযন্তা, কৰ্মী, গৱেষক আৰু সাংবাদিকৰ সংখ্যা স্থানান্তৰিত হৈ আছে। তাৰ পাছত তেওঁ ম্যানমাৰ গ্ৰীণ নেটৱৰ্ক প্ৰতিষ্ঠা কৰে।

চীন সমৰ্থিত বিতৰ্কিত মাইটছ’নে বান্ধ প্ৰকল্পৰ বিৰোধিতা কৰিছিল দেৱী থাণ্ট চিনে। ম্যানমাৰৰ আটাইতকৈ গুৰুত্বপূৰ্ণ জলপথ ইৰাৱাডী নদীয়ে‍ জন্ম দিয়া দুখন নদীৰ সংগম স্থানত ইয়াক নিৰ্মাণ কৰাৰ কথা আছিল; তেওঁ কয় যে পানীৰ প্ৰৱাহত যিকোনো ধৰণৰ ব্যাঘাত জন্মালে অন্যান্য বিষয়ৰ লগতে দেশখনৰ পৰিৱেশৰ ক্ষতি আৰু বেছি হ’ব। তেওঁ কয়,"গোটেই ম্যানমাৰৰ বাবে ইৰাৱাডী নদী মাতৃৰ দৰে। যদি তেওঁলোকে কৰা বান্ধ নিৰ্মাণ কৰে‍, তেন্তে আমি আঙুলিয়াই দিওঁ যে সেইটো কৰাৰ সময় নহয়।"

বান্ধটোৰ বিৰুদ্ধে পৰিৱেশ অভিযানৰ ফলত দেশজুৰি জনসাধাৰণৰ ক্ষোভৰ সৃষ্টি হয়, যাৰ ফলত ৰাষ্ট্ৰপতি থিন ছেইনে ২০১১ চনৰ পৰা ২০১৬ চনত তেওঁৰ ৰাষ্ট্ৰপতিৰ কাৰ্যকাল শেষ নোহোৱালৈকে এই প্ৰকল্পটো স্থগিত ৰাখিছিল। প্ৰকল্পটো স্থগিত ৰখা হৈছে।

## তথ্যচিত্ৰ
২০১৭ চনত দেৱী থাণ্ট চিন আৰু তেওঁৰ ককাক টাউ ফায়া, পেহী হ্টেইক ছু ফায়া গ্য়ি আৰু খুলশালীয়েক ছ’ উইনে এলেক্স বেস্কোবি আৰু মেক্স জ’নৰ তথ্যচিত্ৰ উই ৱেৰ কিংছত অভিনয় কৰে। ২০১৭ চনৰ ৪ নৱেম্বৰত মাণ্ডেলেত ইৰাৱাডী সাহিত্য মহোৎসৱত তথ্যচিত্ৰখনৰ প্ৰিমিয়াৰ হয় আৰু থাইলেণ্ডত থকা থাইলেণ্ডৰ বিদেশী সংবাদদাতা ক্লাৱতো প্ৰদৰ্শিত হয়। ছবিখনত ম্যানমাৰৰ ইতিহাসৰ বিষয়ে আলোচনা কৰা হৈছে যদিও বাৰ্মাৰ শেষৰ ৰজাসকলৰ বংশধৰসকলৰ বিষয়েও উল্লেখ কৰা হৈছে, যিসকলে আধুনিক ম্যানমাৰত অচিনাকি আৰু অজ্ঞাত নিৰ্মম জীৱন কটায় জীয়াই আছে।

## তথ্যসূত্ৰ