open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
কলকা

**কলকা** বা **পেইজলি** হৈছে অলংকাৰিক বস্ত্ৰ ডিজাইন বা বুটা। যিটো ওপৰৰ মূৰৰফালে বক্ৰৰ সৈতে চকুলোৰ টোপাল আকৃতিৰ মটিফ। পাৰ্চী মূলৰ পেইজলি ডিজাইনসমূহ ১৮ আৰু ১৯ শতিকাত পশ্চিমীয়া দেশত জনপ্ৰিয় হৈ পৰে, ভাৰতৰ পৰা এই ডিজাইনৰ মোগল সাম্ৰাজ্যৰ পিছৰ সংস্কৰণ আমদানি কৰাৰ পিছত, বিশেষকৈ কাশ্মীৰ চাদৰ আকাৰত আৰু তাৰ পিছত স্থানীয়ভাৱে প্ৰতিলিপি কৰা হয়। কলকাৰ আকৃতিক ফল আমৰ লগত তুলনা কৰা হৈছে; উত্তৰ ভাৰতত কলকাক কাইৰী অৰ্থাৎ কেঁ‌চা আম বুলি জনা যায়। ই কোনো ষ্টাইলাইজড পাত বা গছকো প্ৰতিনিধিত্ব কৰিব পাৰে। 

জুইৰ শিখাৰ সৈতেও ইয়াৰ সাদৃশ্য আছে। ইয়াক চীনৰ য়িন আৰু য়াঙৰ আধা প্ৰতীক বুলিও কোৱা হয়, যিয়ে পুৰুষ আৰু নাৰীৰ মিলনক প্ৰতিনিধিত্ব কৰে। নাকচি কন্থা, আল্পনা, শাৰী, লগতে কাশ্মীৰী চাদৰতো ব্যৱহৃত ই এক সাধাৰণ মটিফ। 

পশ্চিমীয়া দেশত কলকা পেইজলি বুলি সুপৰিচিত। যদিও পাইন শঙ্কু বা আলমণ্ডৰ দৰে ৰূপটো পাৰ্চী মূলৰ, আৰু এনে চহকী আৰ্হিত গোট খোৱা বস্ত্ৰৰ ডিজাইনসমূহ মূলতঃ ভাৰতীয় আৰ্হিসমূহৰ ইংৰাজী নাম স্কটলেণ্ডৰ পশ্চিমৰ পেইজলি চহৰৰ পৰা আহিছে, এই চহৰ বস্ত্ৰশিল্পৰ কেন্দ্ৰ য'ত পেইজলি ডিজাইন প্ৰস্তুত কৰা হৈছিল।

১৯৬০ চনৰ মাজভাগৰ পৰা শেষৰ ফালে কলকাক চাইকেডেলিক শৈলীৰ সৈতে চিনাক্ত হয় আৰু আংশিকভাৱে বিটলছ বেণ্ডটোৰ বাবে ই মূলসুঁতিৰ জনপ্ৰিয়তা লাভ কৰে। ফলস্বৰূপে, ১৯৬৭ চনত ছামাৰ অৱ লাভৰ সময়ত এই শৈলী বিশেষভাৱে জনপ্ৰিয় হয়। কোম্পানী ফেণ্ডাৰে তেওঁলোকৰ টেলিকাষ্টাৰ গীটাৰৰ গোলাপী কলকা সংস্কৰণ তৈয়াৰ কৰে, আৰু গীটাৰৰ ওপৰত কলকাৰ ৱালপেপাৰ লগোৱা হৈছিল।

ব্ৰিটেইন আৰু অন্যান্য ইংৰাজী ভাষী দেশসমূহত এতিয়াও এই আৰ্হিটো সাধাৰণতে পুৰুষৰ টাই, কঁকালৰ কোট, আৰু স্কাৰ্ফত ব্যৱহাৰ হোৱা দেখা যায় আৰু ইৰাণ আৰু দক্ষিণ আৰু মধ্য এছিয়াৰ দেশসমূহত কাপোৰ আৰু বস্ত্ৰৰ অন্যান্য সামগ্ৰীত জনপ্ৰিয় হৈয়েই আছে। 

## মূল

কোনো কোনো গৱেষকে বিশ্বাস কৰে যে বুটা হৈছে এটা আলংকাৰিক ফুলৰ বিস্তাৰ আৰু এটা চাইপ্ৰেছ গছৰ অভিসৰণ: জীৱন আৰু অনন্তকালৰ এটা প্ৰতীক। এই বেঁকা আৰ্হিৰ বুটাতো শক্তি, প্ৰতিৰোধ আৰু বিনয়ৰ চিন। ফুলৰ মটিফৰ উৎপত্তি ছাছানিড বংশ আৰু পিছলৈ পাৰস্যৰ ছাফাৱী বংশত (১৫০১–১৭৩৬) হৈছিল আৰু কাজাৰ আৰু পাহলৱী বংশৰ সময়ত ইৰাণৰ এটা প্ৰধান বস্ত্ৰ আৰ্হি আছিল। এই সময়ছোৱাত এই আৰ্হিটো ৰাজকীয় ৰেগালিয়া, মুকুট আৰু দৰবাৰৰ কাপোৰ সজাবলৈ ব্যৱহাৰ কৰা হৈছিল, লগতে সাধাৰণ জনসাধাৰণে ব্যৱহাৰ কৰা বস্ত্ৰশিল্পসমূহো সজাবলৈ ব্যৱহাৰ কৰা হৈছিল। পাৰ্চী আৰু মধ্য এছিয়াৰ ডিজাইনসমূহে সাধাৰণতে মটিফসমূহ সমতলত শৃংখলাবদ্ধ শাৰীত সজোৱা আৰ্হিৰ। 
## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ সংস্কৃতি
শ্ৰেণী:শোভাবৰ্ধক শিল্পকলা
দলিযুঁজ আৰু হেঙাৰভঙা উৎসৱ

**দলিযুঁজ আৰু হেঙাৰভঙা উৎসৱ** () কামৰূপ জিলাৰ ছয়গাঁৱৰ চণ্ডিকা দেৱালয়ত দূৰ্গাপূজাৰ সময়ত পালিত এক লোক-উৎসৱ৷ নৱমী পূজাৰ দিনা এই পৰম্পৰা পালিত হয়৷ জনবিশ্বাসমতে পূজাৰ কেইদিন বাহিৰৰ পূজামণ্ডপসমূহত পূজা খাই মন্দিৰলৈ উভতি আহোঁতে, আন কিছুমানৰ মতে মহাদেৱক নোসোধাকৈ মাতৃগৃহলৈ যোৱা পাৰ্বতীক মহাদেৱে মন্দিৰত প্ৰৱেশ কৰাত প্ৰৱেশ দ্বাৰত বাঁহ বান্ধি বাধা দিয়ে আৰু বাদানুবাদ হয়৷ তাৰপিছত দেৱীয়ে বলপূৰ্বক বাঁহৰ হেঙাৰ ভাঙি মন্দিৰত প্ৰৱেশ কৰে৷ 
ছয়গাঁৱৰ এই চণ্ডিকা দেৱালয়ৰ লগত চান্দ সদাগৰৰ কাহিনী জড়িত৷ কথিত আছে চান্দ সদাগৰে সপোনত পোৱা নিৰ্দেশমতে কৈলাসৰ পৰা দূৰ্গা দেৱীক কান্ধত আনি চম্পক নগৰত স্থাপন কৰিছিল৷ এই মন্দিৰেই শ্ৰীশ্ৰীচণ্ডিকা মন্দিৰ৷ শিৱসিংহৰ দিনৰে পৰা ইয়াত পূজা-অৰ্চনা চলি আহিছে৷ এই মন্দিৰৰ দেৱী পূজা কিছু ব্যতিক্ৰমী৷ ষষ্ঠীৰ দিনা ঘটপূজাৰে দূৰ্গা পূজা আৰম্ভ হয়৷ 

লোকবিশ্বাসমতে, পূজাৰ কেইদিন বাহিৰত পূজা খাই নৱমীৰ সন্ধিয়া মন্দিৰত প্ৰৱেশ কৰিবলৈ পাঁচবাৰ প্ৰদক্ষিণ কৰে৷ এই সময়তে কলগছৰ ডিলা দলিয়াই ভক্তসকলৰ মাজত যুঁজ হয়৷ এয়েই দলিযুঁজ৷ তাৰপাছত মহাদেৱে মন্দিৰত প্ৰৱেশ কৰাত বাধা দিয়াত দেৱীৰ ভক্তসকলে দেৱীক সহায় কৰিবলৈ আগবাঢ়ে আৰু শিৱভক্ত আৰু দেৱীভক্তৰ মাজত বাঁহডালক লৈ টনা-আজোৰা হয়৷ ইয়াকে হেঙাৰভঙা যুঁজ বোলে৷ এই যুঁজ চাবলৈ মন্দিৰ চৌহদত অনেক মানুহৰ সমাগম হয়৷ 

এই দলিযুঁজ আৰু হেঙাৰভঙা উৎসৱৰ নেতৃত্ব দিয়ে দুগৰাকী ব্ৰাহ্মণ ভক্তই৷ এগৰাকী শিৱৰ আৰু আনগৰাকীয়ে দূৰ্গাৰ ভাও দি অনুষ্ঠানটো পৰিৱেশন কৰে৷ নৱমীৰ দিনা পিছবেলা দেৱীৰ ভক্তসকলে দেৱীক ডাংকোলাকৈ আনি মন্দিৰৰ চাৰিওফালে পাঁচবাৰ ঘূৰোৱাৰ পিছত শিৱৰ ভাও লোৱা ভকতজনে দূৰ্গাৰ ভাও লোৱা ভকতজনক উদ্দেশ্যি কথিত ভাষাত বাদানুবাদ হয়৷

শিৱভক্ত: এমান দিন ক’ক গেইছিলি?
দূৰ্গাভক্ত: মাইথেৰ ঘৰত গেইছিলু৷
শিৱভক্ত: কাক সুধি গেইছিলি?
দূৰ্গাভক্ত: মাইথেৰ ঘৰোত যাওঁতে কাকনো সুধিবা লাগে?
শিৱভক্ত: গাতোচোন ৰক্ত, মাংস, মদ, গাহৰি...মিয়াৰেৰ গেছিলিনা কবাত বলি খাবা গেছিলি?
দূৰ্গাভক্ত: মাইথেৰ ঘৰত পোৰামাছ আৰু পণ্টাভাত খাই আইহছু৷

এই কথাত মহাদেৱে বিশ্বাস নকৰে আৰু মন্দিৰ প্ৰৱেশত বাধা দিয়াত দুয়োপক্ষৰ ভকতসকলৰ মাজত দলিযুঁজ হয়৷ এই যুঁজত মহাদেৱ পৰাস্ত হৈ বাঁহ বান্ধি হেঙাৰ দিয়ে৷ ভকতসকলে এই বাঁহৰ হেঙাৰো ভাঙি দেৱীক মন্দিৰত প্ৰৱেশ কৰোৱায়৷ 

হেঙাৰভঙাৰ বাঁহডালক সফলতাৰ প্ৰতীক হিচাপে গণ্য কৰা হয়৷ এই বাঁহৰ এটি অংশ মাছ মৰা সঁজুলিত সংযোগ কৰিব পাৰিলে অধিক মাছ ধৰিব পাৰি আৰু অপায়-অমংগল দূৰ হয় বুলি বিশ্বাস৷ সেয়ে, এটুকুৰা বাঁহৰ বাবে কেতিয়াবা অৰিয়াঅৰিও হোৱা দেখা যায়৷

## তথ্য সূত্ৰ

শ্ৰেণী:অসমৰ সংস্কৃতি
আলিছা চিনাই

**আলিছা চিনাই** (; জন্ম: ১৮ মাৰ্চ ১৯৬৫) এগৰাকী ভাৰতীয় পপ গায়িকা, যি তেওঁৰ ইণ্ডি-পপ এলবামৰ লগতে হিন্দী চলচ্চিত্ৰৰ নেপথ্য গায়কীৰ বাবেও পৰিচিত। ১৯৮৫ চনত *যাদু* এলবামৰ জৰিয়তে তেওঁৰ গায়কী জীৱন আৰম্ভ হয় আৰু ১৯৯০ চনৰ ভিতৰত তেওঁ *ইণ্ডি-পপৰ ৰাণী* অভিধা অৰ্জন কৰে। নব্বৈৰ দশকৰ সময়ছোৱাত অনু মালিক আৰু বিদ্দুৰ প্ৰযোজনাত তেওঁৰ আটাইতকৈ পৰিচিত গীতসমূহ সৃষ্টি হৈছিল। তেওঁৰ আটাইতকৈ পৰিচিত তথা জনপ্ৰিয় গীতটো হৈছে *মেড ইন ইণ্ডিয়া*।
## কৰ্মজীৱন
চিনাইৰ প্ৰাৰম্ভিক এলবামসমূহৰ ভিতৰত আছে *যাদু*, *বেবীড’ল*, *আহ... আলিছা*, *মেডোনা*, *কামসূত্ৰ*, *আলিছা – মেডোনা অফ ইণ্ডিয়া* আৰু “মেড ইন ইণ্ডিয়া”। আলিছাক হিন্দী চলচ্চিত্ৰ সংগীতৰ সৈতে পৰিচয় কৰাই দিছিল প্ৰবীণ সংগীত পৰিচালক তথা সুৰকাৰ বাপ্পী লাহিৰীয়ে। আশীৰ দশকত *এডভেঞ্চাৰছ অৱ টাৰ্জান*, *ডান্স ডান্স*, *কমাণ্ডো*, *গুৰু*, *লাভ লাভ লাভ* আদি বহু ছবিত দুয়ো একেলগে বহুতো হিট ডিস্কো গীতৰ সৃষ্টি কৰিছিল। সাংগীতিক জীৱনৰ আৰম্ভণিতে তেওঁ কৰিশ্মা কাপুৰ, স্মিতা পাটিল, মন্দাকিনী, শ্ৰীদেৱী, জুহি চাওলা, মাধুৰী দীক্ষিত, দিব্যা ভাৰতী আদি শীৰ্ষস্থানীয় অভিনেত্ৰীৰ বাবে নেপথ্য কণ্ঠ দিছিল। ১৯৮৫ চনত আলিছাই ৰেমো ফাৰ্নাণ্ডেছৰ সৈতে কোংকণী ভাষাত *ওল্ড গোৱান গোল্ড* এলবামৰ বাবে দুটা গীত গায়। আনন্দ–মিলিন্দৰ সুৰত পংকুজ পৰাশৰৰ ছবি *জালৱা*ৰ (১৯৮৭) বাবেও তেওঁ এটা গীত ৰেকৰ্ডিং কৰে। আশীৰ দশকৰ ভিতৰত তেওঁৰ অন্যতম হিট গীত আছিল “কাঁটে নেহী কাটথে” (*মিষ্টাৰ ইণ্ডিয়া*)। এই গীতটো তেওঁ ১৯৮৭ চনত কিশোৰ কুমাৰৰ সৈতে লক্ষ্মীকান্ত–প্যাৰেলালৰ সংগীত পৰিচালনাত ৰেকৰ্ডিং কৰিছিল। ১৯৮৯ চনৰ আন এটা সফল গীত আছিল *ত্ৰিদেৱ* ছবিৰ “ৰাত ভৰ জাম ছে”, যিটো গীতত কল্যাণজী-আনন্দজী আৰু বিজু শ্বাহে সংগীত দিছিল।

চিনায়ে লেছল লুইছৰ সৈতে *বম্বে গাৰ্ল* নামেৰে এটা এলবাম বাণীবদ্ধ কৰে, য'ত ১৯৯৪ চনত মুক্তি পোৱা হিট গীত *দে দে*ও আছিল। সমান্তৰালভাবে তেওঁ এগৰাকী পপ গায়িকা হিচাপে বাণীবদ্ধ কৰা বহুতো একক গীত আৰু লগতে এলবামো মুক্তি পায়। ১৯৯৫ চনত বিদ্দুৰ সুৰত নিৰ্মিত “মেড ইন ইণ্ডিয়া'” শীৰ্ষক হিট গীতটো আৰু একে নামৰ এলবামটোৱে বিক্ৰিৰ ক্ষেত্ৰত অভিলেখৰ সৃষ্টি কৰিছিল আৰুচিনাইক খ্যাতিৰ শীৰ্ষলৈ লৈ গৈছিল। যাৰ ফলত আলিছা এটা ঘৰুৱা নাম হৈ পৰিছিল। এলবামটোত “আজা মেৰে দিল মেই'”, “এক বাৰ দো বাৰ”, “শুন ও মেৰী ধড়কন'”, “তু কাহাঁ”, “উঃ লা লা”, “তু জো মিলা”, “ধোখা দিয়া হ্যায় ৰে তুনে মেৰে দিল” আৰু “লাভাৰ গাৰ্ল” আদি সুপৰিচিত গীত সন্নিবিষ্ট হৈছিল। এলবামটোৰ সফলতাৰ লগে লগে চিনায়ে নেপথ্য গায়কীৰ পৰা আঁতৰি অহাৰ কথা ঘোষণা কৰে আৰু কেৱল ব্যক্তিগত পপ এলবামত মনোনিৱেশ কৰিব বিচাৰে। অৱশ্যে তেওঁৰ পৰৱৰ্তী প্ৰযোজনাবোৰ সিমান সফল নহ’ল। এনেকুৱা সময়তে কেইবাটাও হিট গীত বাণীবদ্ধ অনু মালিকৰ সৈতেও বিতৰ্কত জড়িত হৈ পৰে। *মেড ইন ইণ্ডিয়া* মুক্তিৰ সময়ত চিনায়ে অনু মালিকে তেওঁক নিৰ্যাতন চলোৱাৰ অভিযোগ উত্থাপন কৰিছিল। ইয়াৰ পিছত দুয়োজনে বহু বছৰ একেলগে কাম কৰা নাছিল; মাথোঁ ২০০৩ চনত *ইছক্ ৱিছক্* ছবিখনৰ যোগেদি দুয়ে পুনৰ মিলিত হয়।

## বঁটা
**বাণ্টি ঔৰ বাবলি*ৰ (২০০৫) *কাজৰা ৰে* গীতটোৰে চিনায়ে শ্ৰেষ্ঠ মহিলা কণ্ঠশিল্পীৰ ফিল্মফেয়াৰ বঁটা লাভ কৰে।
*১৯৯৫ চনত আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় বিলবোৰ্ড বঁটা লাভ কৰে।
## তথ্যউৎস

শ্ৰেণী:হিন্দী চলচ্চিত্ৰৰ নেপথ্য কণ্ঠশিল্পী
শ্ৰেণী:গুজৰাটী চলচ্চিত্ৰৰ নেপথ্য কণ্ঠশিল্পী
শ্ৰেণী:ফিল্মফেয়াৰ বঁটা বিজয়ী
চিৰা

**চিৰা** হৈছে কেঁচা, ভজা বা সিজোৱা ধানৰ পৰা তৈয়াৰী এক প্ৰকাৰৰ চাউলৰ খাদ্য। চিৰাক কোনো পৰিৱৰ্তন অবিহনেই খোৱা হয়। ব্যৱহাৰৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰি চিৰা খৰখৰীয়া, টান, চোবাই খাব পৰা বা কোমল হ’ব পাৰে আৰু ইয়াৰ গাঁথনি পাতল বাদামৰ দৰে হ’ব পাৰে। দক্ষিণ-পূব এছিয়া আৰু দক্ষিণ এছিয়াৰ বহুতো ধান খেতি কৰা মানৱ সংস্কৃতিৰ বাবে চিৰা এক পৰম্পৰাগত খাদ্য। ইয়াক বিভিন্ন ধৰণে চাউলৰ টুকুৰা, খুন্দি লোৱা চাউল, গুড়ি কৰা চাউল, চেপি লোৱা চাউল বুলিও জনা যায়।

উত্তৰ-পূৱ ভাৰতত সাধাৰণতে মৌ বৰা, বকুল বৰা, চকোৱা, মালভোগ আদি ধান তিনিদিনমান তিয়াই ৰাখি নাইবা ফুট কাঢ়ি (তিয়াই লগে লগে টুকি) ভাজি গৰমে গৰমে ঢেঁ‌কীত খুন্দি চেপেটা কৰি চিৰা জলপান তৈয়াৰ কৰা হয়। 

## দক্ষিণ এচিয়া
দক্ষিণ এচিয়াৰ দেশ সমূহৰ ভিতৰত ভাৰতত চিৰাক বিভিন্ন নামেৰে জনা যায়। এই চেপেটা চাউল বা চিৰা পুৱাৰ প্ৰধান খাদ্য। ভাৰতৰ লগতে দক্ষিণ এচিয়াত এই চেপেটা চাউল বিধক প'হা, পৌৱা, আভালাক্কি, চিৰা, বা আভাল বুলি জনা যায়। ভাৰত, নেপাল, বাংলাদেশত ই বিশেষভাৱে জনপ্ৰিয়। ধানৰ দানাবোৰ প্ৰথমে ডি-হাস্কিং কৰি তাৰ পিছত পানীত ভিজাই বা ফুট কাঢ়ি শুকুৱাই ভজা হয় আৰু তাৰ পিছত ঢেঁ‌কী, উৰল জাতিয় সঁ‌জুলিত খুন্দি বা ৰোলাৰেৰে চেপেটা কৰি লোৱা হয়। সাধাৰণতে চিৰাৰ গাঁথনি পাতল, মজলীয়া আৰু ডাঠ জাতৰ হ'ব পাৰে। পাতল জাতবোৰ সাধাৰণ ভাৱেই পানীত তিয়াই বা ৰন্ধা-বঢ়া কৰি জলপান হিচাপে ব্যৱহাৰৰ বাবে উত্তম, আনহাতে ডাঠ জাতবোৰ ডিপ ফ্ৰাই কৰি মচমচীয়া কৰিও খোৱা হয়।

চিৰাক জলপান হিচাপে খাব পাৰি বা বিভিন্ন মিঠা, টেঙা সোৱাদ যুক্ত উপকৰণ যেনেঃ দৈ, ক্ৰিম আদিৰ সৈতেও খাব পাৰি।

## চিৰা-দৈ

অসমীয়া জলপান হৈছে সাধাৰণতে পুৱাৰ আহাৰ। এই জলপান সুকিয়াকৈ ৰন্ধাৰ প্ৰয়োজন নহয় আৰু কম সময়ৰ ভিতৰতে প্ৰস্তুত কৰিব পৰা যায়। এই জলপান বিহু উৎসৱৰ সময়ত বিশেষভাৱে অতিথিসকলকো পৰিবেশন কৰা হয়। ইয়াৰোপৰি অসমীয়া সমাজত মৃতকৰ দহা-কাজ, উপনয়ন আচাৰ অনুষ্ঠান আদিতো নিৰামিষ আহাৰ হিচাপে দৈ-চিৰা জলপান অতিথি আপ্যায়নৰ বাবে ব্যৱহাৰ হয়। এই জলপানৰ বাবে সাধাৰণতে বিভিন্ন ধৰণৰ চাউল যেনে চাউলৰ চিৰা, মুড়ি, হুৰুম, আখৈ, সান্দহ (ভাঁ‌জি লৈ পিহি লোৱা চাউল), কোমল চাউল ইত্যাদি ব্যৱহাৰ হয়। সোৱাদৰ বাবে শুকান নহ'বলৈ এই জলপানত দৈ, ক্ৰীম আৰু গুড় ব্যৱহাৰ হয়। 

দৈ হিচাপে গৰুৰ বা ম’হৰ গাখীৰৰ দৈ যিকোনো ব্যৱহাৰ কৰিব পাৰি। এই দৈ, মাটিৰ কলহ বা বাঁহৰ চুঙাত প্ৰস্তুত কৰিব পাৰে। পৰম্পৰাগত ভাৱে বিহু আদি অনুষ্ঠানৰ সময়ত অসমীয়া জলপান, বিশেষকৈ দৈ-চিৰা কেৱল কাঁ‌হৰ বাটিত পৰিৱেশন কৰাৰ নিয়ম অসমীয়া সমাজত প্ৰচলিত।

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:খাদ্য
শিল্পা ৰাও

**শিল্পা ৰাও** (; জন্ম: অপেক্ষা ৰাও; ১১ এপ্ৰিল ১৯৮৪) জামছেদপুৰত জন্মগ্ৰহণ আৰু ডাঙৰ-দীঘল হোৱা এগৰাকী ভাৰতীয় গায়িকা। মুম্বাইৰ ছেইণ্ট জেভিয়াৰ কলেজৰ পৰা এপ্লাইড ষ্টেটিষ্টিকছত স্নাতকোত্তৰ পাঠ্যক্ৰম সম্পূৰ্ণ কৰাৰ পিছত তিনি বছৰ জিংগল গায়িকা হিচাপে কাম কৰে। কলেজীয়া দিনত সংগীত পৰিচালক মিথুনে তেওঁক *আনোৱাৰ*ৰ (২০০৭) ‘তোছে নেইনা’ গীতটো বাণীবদ্ধ কৰাৰ প্ৰস্তাৱ দিছিল আৰু এনেকৈয়ে বলীউডৰ সংগীত জগতত তেওঁ খোজ পেলায়। এই গীতটো ২০০৭ চনৰ অন্যতম জনপ্ৰিয় গীত হিচাপে পৰিগণিত হয়।

শিল্পাই *দ্য ট্ৰেইন*ৰ (২০০৭) ‘ৱহ আজনাবি’ আৰু *বছনা এ হাছিনো*ৰ (২০০৮) ‘খুদা জানে’ মুক্তিৰ লগে লগে সংগীতৰ ক্ষেত্ৰখনত এক বিশিষ্ট স্থান দখল কৰে। দ্বিতীয় গীতটোৰ বাবে তেওঁ শ্ৰেষ্ঠ মহিলা নেপথ্য গায়িকাৰ ফিল্মফেয়াৰ বঁটাৰ মনোনয়ন লাভ কৰে। পিছৰ বছৰত ইলাইয়াৰাজাৰ সংগীত পৰিচালনাত *পা* (২০০৯) ছবিখনত তেওঁ ‘মুদি মুদি ইত্তেফাক ছে’ গীতটো পৰিবেশন কৰে, যাৰ বাবে তেওঁ একেটা শাখাতে দ্বিতীয়বাৰৰ বাবে ফিল্মফেয়াৰ মনোনয়ন পায়। ২০১২ চনত শিল্পাই য়শ চোপ্ৰাৰ *জব তক হ্যায় জান*ৰ ‘ইছক্ ছাৱা’ শীৰ্ষক গীতৰ বাবে এ আৰ ৰহমানৰ সৈতে যুটি বান্ধে। ২০১৩ ত *ধুম-৩* ছবিৰ প্ৰীতমৰ সংগীতত ‘মলং’ আৰু ২০১৪ চনত বিশাল-শেখৰৰ সংগীতত *মেহেৰবান* ছবিৰ ‘বেং বেং’  গীত দুটাৰ বাবে শিল্পাই প্ৰসংশা আৰ্জিবলৈ সক্ষম হয়। অমিত ত্ৰিবেদীৰ সংগীতত *লুটেৰা*ৰ (২০১৩) শিল্পাই কণ্ঠদান কৰা ‘মৰ্জিয়ানা’য়ো দৃষ্টি আকৰ্ষণ কৰে। ক'ক ষ্টুডিঅ' পাকিস্তানত ‘পাৰ চানা দে’ (২০১৬) গীতl কণ্ঠদান কৰা তেওঁ আছিল চূড়ান্ত পৰ্যায়ৰ ভাৰতীয় গায়িকা।

নতুন শৈলী সংযোগ কৰাৰ প্ৰচেষ্টা আৰু বিভিন্ন ধাৰাৰ গীত গোৱাৰ বাবে শিল্পা প্ৰচাৰ মাধ্যমত জনাজাত। তেওঁ দেউতাকক সৰ্বশ্ৰেষ্ঠ প্ৰেৰণা বুলি গণ্য কৰে। তেওঁ বহু কেইটা দাতব্য সংস্থাক সহায়ো কৰি আহিছে।

## প্ৰাৰম্ভিক জীৱন
১৯৮৪ চনৰ ১১ এপ্ৰিলত জামছেদপুৰত জন্মগ্ৰহণ কৰা শিল্পাৰ নাম প্ৰথমতে অপেক্ষা ৰাও আছিল যদিও পিছলৈ তেওঁ শিল্পা ৰাওলৈ সলনি কৰে। তেওঁৰ মতে শিল্পা নামটোৰ সৈতে তেওঁৰ সম্পৰ্ক বেছি, যিহেতু এই নামটোৰ ‘শিল্পৰ সৈতে সম্পৰ্ক আছে’।  সংগীতৰ ডিগ্ৰীধাৰী পিতৃ এছ ভেংকট ৰাওৰ প্ৰশিক্ষণ আৰু নিৰ্দেশনাত সৰুৰে পৰা তেওঁ গান গাবলৈ আৰম্ভ কৰিছিল।   পিতৃয়ে তেওঁ বিভিন্ন ৰাগ সম্পৰ্কে শিকাইছিল। “তেওঁৰ শিক্ষাদান পদ্ধতি অনানুষ্ঠানিক আৰু একে সময়তে অতি ফলপ্ৰসূ আছিল, সংগীতৰ প্ৰতি মোৰ আগ্ৰহ জগাই তুলিবলৈ ই পৰ্যাপ্ত আছিল”।  জামছেদপুৰৰ লিটিল ফ্লাৱাৰ স্কুল আৰু লয়লা স্কুলত তেওঁ পঢ়াশুনা কৰে।  ১৯৯৭ চনত তেওঁ পৰিয়ালৰ সৈতে মুম্বাইলৈ যায় আৰু মুম্বাই বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা পৰিসংখ্যা বিষয়ত স্নাতকোত্তৰ ডিপ্লমা কৰে। 

১৩ বছৰ বয়সত হৰিহৰণক লগ পোৱাৰ পিছত তেওঁ এগৰাকী কণ্ঠশিল্পী হ'বলৈ অনুপ্ৰাণিত হয় আৰু হৰিহৰণৰ তাগিদাত ওস্তাদ গুলাম মুস্তাফা খানৰ অধীনত প্ৰশিক্ষণ আৰম্ভ কৰে।  প্ৰথম অৱস্থাত তেওঁ সংগীত পৰিচালকসকলৰ সৈতে সংযোগ ঘটাবলৈ সংগ্ৰাম কৰিবলগীয়া হৈছিলষ কাৰণ সেই সময়ত তেওঁ সামাজিক যোগাযোগৰ ক্ষেত্ৰত ‘ইমান সক্ৰিয়’ নাছিল। ২০০১ চনত তেওঁ হৰিহৰণৰ সৈতে বিভিন্ন স্থানত লাইভ অনুষ্ঠান পৰিৱেশন কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰে। তাৰ পিছত নতুন দিল্লীত অনুষ্ঠিত ৰাষ্ট্ৰীয় পৰ্যায়ৰ প্ৰতিভা সন্ধানত জয়ী হয়। প্ৰতিযোগিতাৰ অন্যতম বিচাৰক শংকৰ মহাদেৱনে তেওঁক মুম্বাইত বসতি স্থাপন কৰিবলৈ কৈছিল। 

## বঁটা
**২০০৯**: শ্ৰেষ্ঠ মহিলা কণ্ঠশিল্পীৰ স্ক্ৰীণ এৱাৰ্ড (*খুদা জানে* ছবিৰ ‘বচনা এ হাচিনো’ গীতৰ বাবে)।

**২০২০**: শ্ৰেষ্ঠ মহিলা কণ্ঠশিল্পীৰ ফিল্মফেয়াৰ বঁটা (*ৱাৰ* ছবিৰ ‘ঘুংগুৰু’ গীতৰ বাবে)।
## তথ্যউৎস

শ্ৰেণী:হিন্দী চলচ্চিত্ৰৰ নেপথ্য কণ্ঠশিল্পী
শ্ৰেণী:ফিল্মফেয়াৰ বঁটা বিজয়ী
চাট (বাঁ‌হৰ সঁ‌জুলি)

**চাট** হৈছে অসমীয়া লোকসকলে পালন কৰা ব'হাগ বিহুৰ লোকাচাৰত ব্যৱহাৰ হোৱা ত্ৰিশূল সদৃশ বাঁ‌হৰ শলাবিশেষ। ইয়াত কেইবিধমান থলুৱা পাচলি ডোখৰ ডোখৰকৈ বা চকলিয়াই কাটি গুঠি লোৱা হয়। গৰু বিহুৰ দিনা গৰুক গা ধুৱাওঁ‌তে এই পাচলিৰ টুকুৰাবোৰ গৰুৰ গালৈ দলিয়াই গৰুসমূহৰ শ্ৰীবৃদ্ধি কামনা কৰা হয়।

## বিৱৰণ
ব'হাগ বিহু সাদিনীয়াকৈ পালন কৰা হয় আৰু ইয়াৰ প্ৰথম দিনটো অৰ্থাৎ চ'ত আৰু ব'হাগ মাহৰ সংক্ৰান্তিৰ দিনটোক কোৱা হয় গৰু বিহু। সেইদিনা পুৱা কুমলীয়া বাঁ‌হৰ পৰা ত্ৰিশূলসদৃশ শলা সজা হয়। ইয়াৰ তলফালটো হাতেৰে মুঠি মাৰি ধৰিব পৰাকৈ ডাঙৰ হয় আৰু গা অংশত দুই বা ততোধিক শলা থাকে। সাধাৰণতে চাটসমূহত দুই, তিনি বা চাৰিসিৰীয়াকৈ সজা হয়। সাধাৰণতে সুগঢ়ী কৰিবলৈ জুইত তপতাই লৈ শলাকেইডাল ওপৰৰ ফালে বহলকৈ মেল খাই যোৱাকৈ ভাঁ‌জ দিয়া হয়। কোনো কোনো লোকে ইয়াক ভাঁ‌জ নিদিয়াকৈয়ো ৰাখে। অঞ্চলবিশেষে ইয়াক বিহুৰ দিনা পুৱাৰ সলনি আগদিনা ৰাতিয়েই সাজি ৰখা হয়। গৰু বিহুৰ দিনা পুৱাতেই লাউ, বেঙেনা, কেৰেলা, থেকেৰা, হালধি আৰু তিয়ঁ‌হ টুকুৰা টুকুৰকৈ বা চকল চকলকৈ কাটি চাটসমূহত গুঠা হয়। পাচলিসমূহ গুঠাৰ এক নিৰ্দিষ্ট ক্ৰম থাকে। সাধাৰণতে আটাইতকৈ ওপৰত থাকে জাতিলাউ (পানীলাউ) আৰু বেঙেনা (বৰবেঙেনা)। ইয়াৰ পিছত ক্ৰমান্বয়ে বাকী পাচলিসমূহ থাকে। অঞ্চলবিশেষে পাচলিসমূহ ভিন্ন হ'ব পাৰে যদিও লাউ আৰু বেঙেনা চাটৰ উমৈহতীয়া উপাদান। পৰম্পৰাগতভাৱে তিতাকেৰেলা, বৰথেকেৰা, কেতুৰি হালধি আৰু মাটিতিয়ঁ‌হ ব্যৱহাৰ কৰা হয় যদিও জেংকেৰেলা, কুঁ‌জীথেকেৰা, অন্য প্ৰজাতিৰ হালধি আৰু তিয়ঁ‌হো ব্যৱহাৰ কৰা হয়। 

## লোকাচাৰ

গৰুক গা ধুওৱাৰ সময়ত মাখিয়তী আৰু দীঘলতী পাতৰ সৈতে গা ধুওৱাৰ ঠাইলৈ (নদী বা পুখুৰী) চাটসমূহ চালনী এখনত কলপাতৰ ওপৰত ৰাখি লৈ যোৱা হয়। হৰিধ্বনি দি চাটসমূহৰ পৰা পাচলিবোৰ খুলি গৰুৰ গাত ছটিয়াই গোৱা হয়:

"লাউ খা, বেঙেনা খা
বছৰে বছৰে বাঢ়ি যা,
মাৰ সৰু, বাপেৰ সৰু
তই হ'বি বৰ গৰু।" 

গা ধুওৱাৰ পিছত গৰুবোৰক পথাৰত মুকলিকৈ চৰিবলৈ এৰি দিয়া হয় আৰু চাটসমূহত অলপমান পাচলি ৰাখি শলাসমূহৰ জোঙা আগকেইটা মোটোকাই ভাঙি থোৱা হয়। চাটত থাকি যোৱা অৱশিষ্ট পাচলিৰে চাটবিলাক আনৰ লগত সলনা-সলনি কৰা হয়। পিছত ইয়াক ঘৰলৈ আনি ঘৰ বা গোহালিৰ চালত গুঁজি থোৱা হয়। চাটত ৰৈ যোৱা পাচলিৰো দুই এটুকুৰা চোবাই খোৱা হয়। চাটবিলাক আনৰ লগত সলনি কৰিলে অপায়-অমংগল দূৰ হয় আৰু চাটৰ পাচলি খালে বেমাৰ-আজাৰ নহয় বুলি লোকবিশ্বাস আছে। অঞ্চলভেদে গৰুৰ গালৈ ছটিওৱা চাটৰ পাচলিৰ একাংশ বুটলি সেইদিনা দুপৰীয়া গ্ৰহণ কৰা পঁ‌ইতা ভাতৰ সৈতে খাবলৈ আঞ্জা ৰন্ধাৰো পৰম্পৰা আছে। 

## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:অসমৰ সংস্কৃতি
শ্ৰেণী:বিহু
শ্ৰেণী:সঁজুলি
পল্লৱী যোশী

**পল্লৱী যোশী** (; জন্ম: ৪ এপ্ৰিল ১৯৬৯) এগৰাকী ভাৰতীয় অভিনয় শিল্পী, লেখক আৰু চলচ্চিত্ৰ প্ৰযোজক, যিয়ে মূলতঃ হিন্দী চলচ্চিত্ৰ আৰু টেলিভিছনত কাম কৰে। চলচ্চিত্ৰ আৰু টেলিভিছনৰ বিস্তৃত কৰ্মজীৱনত পল্লৱীয়ে দুটা ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটাৰ উপৰিও আৰু ফিল্মফেয়াৰ বঁটাৰ বাবে মনোনয়ন আদি প্ৰশংসা লাভ কৰিছে।

পল্লৱীৰ জন্ম মুম্বাইৰ এটা মাৰাঠী পৰিয়ালত হয়। তেওঁ চাৰি বছৰ বয়সতে হিন্দী ছবি *নাগ মেৰে সাথী*ত (১৯৭৩) সৰু চৰিত্ৰত অভিনয় কৰি চলচ্চিত্ৰৰ ক্ষেত্ৰখনত আত্মপ্ৰকাশ কৰে। শিশু শিল্পী হিচাপে অসংখ্য চলচ্চিত্ৰত অভিনয় কৰা পল্লৱীয়ে সমান্তৰাল চলচ্চিত্ৰ আন্দোলনত জড়িত হয় আৰু স্বীকৃতি আৰু প্ৰশংসা অৰ্জন কৰে। *ভুজংগনয়না দশৱতাৰ* (১৯৮৮), *ৰিহাই* (১৯৮৮),*ৰুক্মাৱতী কি হাৱেলী* (১৯৯১) আদি সমালোচকৰ দ্বাৰা প্ৰশংসিত ছবি, য’ত তেওঁ অভিনয় কৰিছিল। *ৱহ চোকৰি*ৰ (১৯৯২) বাবে তেওঁ ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বিশেষ জুৰী বঁটা লাভ কৰে। *ইনছাফ কি আৱাজ* (১৯৮৬), *অন্ধা যুধ* (১৯৮৭), *মুজৰিম* (১৯৮৯), *সৌদাগৰ* (১৯৯১), *পনাহ* (১৯৯২) আদি কেইবাখনো ব্যৱসায়িক ছবিত যোশীয়ে অভিনয় কৰিছিল। *ইনছাফ কী আৱাজ*ৰ বাবে তেওঁ শ্ৰেষ্ঠ সহযোগী অভিনেত্ৰীৰ ফিল্মফেয়াৰ বঁটাৰ বাবে মনোনীত হয়। টেলিভিছনৰ উদ্যোগত তেওঁৰ কেৰিয়াৰ আৰু অধিক সম্প্ৰসাৰিত হয়। দূৰদৰ্শনৰ *তালাছ* (১৯৯২), *আৰোহন* (১৯৯৬-১৯৯৭),  *অল্পবিৰাম* (১৯৯৮),  *জাষ্টুজু* (২০০২-২০০৪) আদি অনুষ্ঠানে খ্যাতি আৰু জনপ্ৰিয়তা আনি দিয়ে। শেহতীয়া বছৰবোৰত পল্লৱীয়ে মূলতঃ তেওঁৰ স্বামী পৰিচালক বিবেক অগ্নিহোত্ৰীৰ সহযোগী ৰূপে কাম কৰি আহিছে। বিশেষকৈ *দ্য তাছকেণ্ট ফাইলছ* (২০১৯), আৰু *দ্য কাশ্মীৰ ফাইলছ*ৰ (২০২২) তেওঁ সহ-প্ৰযোজক। ইয়াৰে প্ৰথমখনৰ বাবে তেওঁ শ্ৰেষ্ঠ সহযোগী অভিনেত্ৰীৰ ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা লাভ কৰিছে।
## কৰ্মজীৱন
পল্লৱীয়ে সৰুতেই মঞ্চত অভিনয় কৰিবলৈ লয়। শিশুশিল্পী হিচাপে *বদলা*, *আদমী সড়ক কা* আদি ছবিত অভিনয় কৰে। *দাদা*ত (১৯৭৯) তেওঁ এজন কুখ্যাত গেংষ্টাৰৰ শুদ্ধ পথলৈ অনা অন্ধ শিশুৰ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছিল। আশীৰ দশকটোত তথা নব্বৈৰ দশকৰ প্ৰথমভাগত *ৰুক্মাৱতী কী হাৱেলী*, *সুৰজ কা সাতৱাঁ ঘোড়া*, *তৃষাগ্নি* (১৯৮৮), *বঞ্চিত*, *ভুজায়ন দশৱতাৰ* (১৯৯১) আৰু ৰিহাই আদি কলাত্মক ছবিত ছবিত অভিনয় কৰে। *সৌদাগৰ*, *পনাহ*, *তেহেলকা*, *মুজৰিম*কে ধৰি ব্যৱসায়িক বিগ বাজেটৰ ছবিতো ভগ্নী বা নায়িকাৰ বন্ধু হিচাপে সহযোগী চৰিত্ৰত তেওঁক দেখা গৈছিল। *অন্ধা যুধ*ত (১৯৮৮) বিশেষভাৱে সক্ষম ছোৱালী এজনীৰ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰি ফিল্মফেয়াৰ ‘শ্ৰেষ্ঠ সহযোগী অভিনেত্ৰী’ৰ বঁটাৰ বাবে মনোনীত হয়। তেওঁ *ৱহ চোকৰি*ত (১৯৯২) অভিনয় কৰি তেওঁ ৪১তম ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বিশেষ জুৰী বঁটা পাবলৈ সক্ষম হৈছিল। শ্যাম বেনেগালৰ *দ্য মেকিং অৱ দ্য মহাত্মা*ত (১৯৯৫) কস্তুৰবা গান্ধীৰ ভূমিকাত অভিনয় কৰে।

পল্লৱীয়ে আঞ্চলিক ভাষাৰ ছবিতো কাম কৰিছে। কে পি ছাছিৰ পৰিচালনাত নিৰ্মিত সমালোচকৰ প্ৰশংসিত মালয়ালম ছবি *ইলায়ুম মুলুম*ত (১৯৯৪) তেওঁ কেন্দ্ৰীয় চৰিত্ৰ ‘শান্তা’ৰ ভূমিকাত আৰু লোকেশ পৰিচালিত কানাড়া ছবি *ভুজংগায়না দশৱতাৰ*ৰ এক গুৰুত্বপূৰ্ণ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছে। ৰেনুকা চাহানী পৰিচালিত মাৰাঠী ছবি *ৰীতা*ৰ মুখ্য চৰিত্ৰটোৰ বাবে পল্লৱীক কাষ্টিং কৰা হৈছিল।

৬৭ সংখ্যক ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটাত তেওঁ শ্ৰেষ্ঠ সহযোগী অভিনেত্ৰীৰ সন্মান লাভ কৰে। বিবেক অগ্নিহোত্ৰী পৰিচালিত *দ্য কাশ্মীৰ ফাইলছ*ৰ বাবে তেওঁক এই সন্মান দিয়া হয়; য’ত তেওঁ অধ্যাপিকা ৰাধিকা মেননৰ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছিল।

## তথ্যউৎস

## বাহ্যিক সংযোগ
* 

শ্ৰেণী:হিন্দী চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেত্ৰী
শ্ৰেণী:মাৰাঠী চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেত্ৰী
শ্ৰেণী:মালায়ালম চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেত্ৰী
শ্ৰেণী:কানাড়া চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেত্ৰী
শ্ৰেণী:শ্ৰেষ্ঠ সহযোগী অভিনেত্ৰীৰ ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা বিজয়ী
সাতশাকী

**সাতশাকী** হৈছে অসমীয়া লোকসকলে পালন কৰা ব'হাগ বিহুৰ সময়ত এশ এবিধ শাক খোৱাৰ এক পৰম্পৰা। সাতশাকী নামটো ব'হাগৰ সাতবিহুৰ যিকোনো এদিন খোৱাৰ পৰম্পৰাৰ পৰা উদ্ভৱ হোৱা বুলি ধাৰণা কৰা হয়। অঞ্চলভেদে এশ এবিধৰ সলনি এশ আঠবিধ শাক খোৱাৰো পৰম্পৰা আছে। এই প্ৰথাৰ তাৎপৰ্য্য এয়ে যে বছৰৰ এইখিনি সময়ত ঘৰৰ বাৰী বা দাঁতি-কাষৰীয়া পৰিৱৱেশত থকা গছ-লতিকাত নতুন পাতৰ সমাহাৰ ঘটে। তাৰে শতাধিক শাক গোটাই খোৱাটো সহজসাধ্য হয়। এই প্ৰথাটো প্ৰকৃততে প্ৰতীকী অৰ্থতহে পালন কৰা হয় বুলি ধাৰণা কৰা হয়। সাতশাকীক অঞ্চলভেদে 'হাঁ‌হেখাঁ‌তী' বা 'পাৰেখাঁ‌তী' বুলিও কোৱা হয়।

## এশ এবিধ শাক
সাধাৰণতে স্থানীয়ভাৱে পোৱা সকলোবোৰ শাক-পাতেই সাতশাকীত ব্যৱহাৰ কৰা হয়। সাতশাকীত কেৱল শাকেই নাথাকে। কঁ‌ঠালৰ মুচি আদিও ইয়াৰ অন্যতম উপাদান। এই শাক-পাতসমূহৰ ভিতৰত অমিতাৰ ফুল, অমৰাৰ ফুল, আমৰ কোঁ‌হ, আনাৰসৰ কোঁহ, আদাৰ পাত, ওলকবিৰ পাত, কঁঠালৰ মুচি, কেঁহেৰাজ, কচুশাক, কোৱাভাতুৰি,  কাচিদঁ‌ৰিয়া, কাঠআলুৰ আগ, কৰ্দৈৰ পাত, কলমৌ শাক, কলপচলা, কোমোৰাৰ পাত, ভাতকেৰেলাৰ আগ, খুতৰা, গাখীৰতী, গৰুখিচ, চুকাশাক, চজিনাৰ পাত, চালকুঁৱৰী, চিৰতা, জিলমিল, জেতুলীপকা, জালুকৰ পাত, জলকীয়াৰ পাত, জাতিলাউৰ পাত, জিকাৰ পাত, টিকনিবৰুৱা, টেঙামৰা, টেঙেচি, তিতাফুল, তুলসী, দোৰোণবন, সোণবৰীয়াল, দুপৰটেঙা, ধনিয়া, ঢেকীয়া, নৰসিংহ, নেফাফু, নুনি পাত, নিলাজী বন, পিৰালি পালেং, পিঁয়াজপাত, পদিনা, পালেং, পুৰৈশাক, পনৌনৌৱা, পচতীয়া, পিপলি, ব্ৰাহ্মীশাক, বিলাহীৰ পাত, বনজালুক, বেতগাজ, বিহলঙনি, বকফুল, বৰমানিমুনি, বৰ্হমথুৰি, ভেদাইলতা, ভাঙ, ভৃঙ্গৰাজ, ভেকুৰি, মাটিকাঁদুৰি, সৰু মানিমুনি, মহানিম, মচন্দৰী, মানধনিয়া, মৰলীয়া, মৰিচা, মৰাপাট, মধুৰীআমৰ আগ, মধুসোলেং, ৰঙালাউৰ আগ, লফাশাক, লাইজাবৰী, লাইশাক, শেৱালিৰ পাত, সৰিয়হ শাক, শুকলতি, হাতীখুতৰা, হেলচী ইত্যাদি সততে ব্যৱহাৰ হয়। ঠাইভেদে শাকসমূহ ভিন্ন হ'ব পাৰে।

## লোকাচাৰ
পৰম্পৰা অনুযায়ী গৰুবিহুৰ দিনা শাকনি বাৰী বা পথাৰৰ পৰা এই শাকসমূহ বুটলি অনা হয়। ইয়াক কোৱা হয় 'সাতশাকী তোলা'। সাধাৰণতে গৰুবিহুৰ দিনা গধূলি শাকসমূহ একেলগে ভাজি খোৱাৰ নিয়ম। ঠাইভেদে চেৰাবিহুৰ দিনাও সাতশাকী খোৱা হয়। অৱশ্যে সাতবিহুৰ যিকোনো এদিন সাতশাকী খাব পৰা যায়। লোকবিশ্বাস অনুসৰি সেইদিনা সাধাৰণতে বিহ বা অখাদ্য বুলি গণ্য কৰা শাক-পাত সাতশাকীৰ সৈতে খালেও ই কোনো অপকাৰ নকৰে। ঠাইবিশেষে গৰু বিহুৰ দিনা গৰুৰ গালৈ ছটিওৱা চাটৰ পাচলিৰ একাংশও সাতশাকীৰ সৈতে মিহলাই খোৱা হয়। লোকবিশ্বাস অনুসৰি বিহুৰ সময়ত সাতশাকী খালে বছৰটোলৈ বেমাৰ-আজাৰৰ পৰা হাত সাৰি থাকিব পাৰি। 

সাতশাকীৰ পৰম্পৰাৰ সৈতে গীত-মাতো প্ৰচলিত। এই গীতক ‘শাক-তোলা’ গীত বোলা হয়।

## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:অসমৰ সংস্কৃতি
শ্ৰেণী:বিহু
শ্ৰেণী:অসমৰ খাদ্য
সুনিধি চৌহান

**সুনীধি চৌহান** (; জন্ম: ১৪ আগষ্ট ১৯৮৩) এগৰাকী ভাৰতীয় নেপথ্য কণ্ঠশিল্পী। দিল্লীত জন্মগ্ৰহণ সুনিধিয়ে ৫ বছৰ বয়সৰ পৰাই স্থানীয় অনুষ্ঠানত সংগীত পৰিবেশন কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰে আৰু ১৩ বছৰ বয়সত *শাস্ত্ৰ* (১৯৯৬) ছবিৰ জৰিয়তে কৰ্মজীৱনত  আত্মপ্ৰকাশ কৰে। একেটা বছৰতে মেৰী আৱাজ শুনো শীৰ্ষক প্ৰথমটো গানৰ ৰিয়েলিটি শ্ব'ত জয়ী হয় আৰু *মস্ত*ৰ (১৯৯৯) ‘ৰুকি ৰুকি ছি জিন্দগী’ বাণীবদ্ধ কৰি এগৰাকী বিশিষ্ট সংগীত শিল্পী হিচাপে প্ৰতিষ্ঠিত হয়। গীতটোৱে তেওঁলৈ নতুন সংগীত প্ৰতিভালৈ আগবঢ়োৱা ফিল্মফেয়াৰ আৰ ডি বৰ্মন বঁটা কঢ়িয়াই আনে আৰু শ্ৰেষ্ঠ মহিলা কণ্ঠশিল্পীৰ বঁটাৰ বাবে বাবে মনোনীত হয়। এক বহুমুখী কণ্ঠৰ বাবে তেওঁ পৰিচিত।

২০০০ চনত *ফিজা*ৰ ‘মেহবুব মেৰে’ গীতটোৰ জৰিয়তে তেওঁ দ্বিতীয়বাৰৰ বাবে আৰু *ধূম*ৰ (২০০৪) ‘ধূম মচালে’ গীতটোৰ বাবে সুনিধিয়ে তৃতীয়বাৰৰ বাবে ফিল্মফেয়াৰৰ মনোনয়ন লাভ কৰে। ইয়াৰ পিছত আৰু দুবাৰ- *পৰিণীতা*ৰ ‘কেইছী পহেলী’ আৰু *দশ*ৰ (২০০৫) ‘দিদাৰ দে’ত ফিল্মফেয়াৰ মনোনয়ন পায়। ২০০৬ চনত *ওমকাৰা*ৰ ‘বীদি’ গীতটোৱে প্ৰথমবাৰৰ বাবে তেওঁক শ্ৰেষ্ঠ নেপথ্য কণ্ঠশিল্পীৰ ফিল্মফেয়াৰ বঁটা আনি দিয়ে। ইয়াৰোপৰি একেটা বছৰতে আৰু দুবাৰ তেওঁ ফিল্মফেয়াৰ মনোনয়ন পাইছিল;  *অকসৰ*ৰ (২০০৬) ‘ছোনিয়ে’ আৰু *৩৬ চাইনা টাউন*ৰ (২০০৬) ‘আচিকি মেঁই’ৰ বাবে।

পিছৰ বছৰত চৌহানে *আজা নাচলে*ৰ (২০০৭) শীৰ্ষগীত আৰু "হনীমুন ট্ৰেভেলচ্ প্ৰাইভেট লিমিটেড"ৰ ‘সাজনজী ৱাৰি ৱাৰি’ বাণীবদ্ধ কৰে, যিয়ে সমালোচক আৰু ব্যৱসায়িক দিশৰ পৰাও ভাল সহাৰি পাইছিল। সুনিধিয়ে *ৰব নে বনা দি জোড়ী*ৰ ‘ডান্স পে ডান্স’ আৰু *লাভ আজ কাল*ৰ (২০০৯) ‘চোৰ বজাৰী’ বাবেও ফিল্মফেয়াৰ মনোনয়ন পাইছিল। ২০১০ চনত আইটেম গীত ‘শীলা কী জৱানী’য়ে (২০১০) তেওঁলৈ দ্বিতীয়টো ফিল্মফেয়াৰ বঁটা আনি দিয়ে আৰু *গুজাৰিছ*ৰ (২০১০) ‘উদি’ শীৰ্ষক গীতটো ইণ্টাৰনেচনেল ষ্টাইলড কাৰ্নিভেল চঙৰ বাবে মনোনীত হয়। ২০১০ চনত আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় সংগীতত তেওঁ পদাৰ্পন কৰে; এনৰিক ইগলেছিয়াছৰ "হাৰ্টবিট" গীতটোৰ এটা বিকল্প সংস্কৰণত তেওঁ কণ্ঠদান কৰে।

নেপথ্য গায়নৰ উপৰিও চৌহানে কেইবাটাও টেলিভিছনৰ ৰিয়েলিটি শ্ব’ত বিচাৰক হিচাপে দায়িত্ব লোৱাৰ উপৰিও বহু কেইটা মিউজিক ভিডিঅ’ত তেওঁ অংশ লৈছে। সংগীতৰ কেৰিয়াৰৰ উপৰিও বিভিন্ন দাতব্য সংস্থা আৰু সামাজিক কামৰ সৈতেও তেওঁ জড়িত। ২০১২-ৰ পৰা ২০১৫-লৈ ভাৰতৰ ফৰ্বছ চেলিব্ৰিটি ১০০ তালিকাত চাৰিবাৰকৈ তেওঁৰ নাম অন্তৰ্ভূক্ত হৈছে।
## প্ৰাৰম্ভিক জীৱন
১৯৮৩ চনৰ ১৪ আগষ্টত ভাৰতৰ নতুন দিল্লীত সুনিধি চৌহানৰ জন্ম হৈছিল। তেওঁৰ পিতৃ দুষ্যন্ত কুমাৰ চৌহান উত্তৰ প্ৰদেশৰ ব্যক্তি আছিল আৰু তেওঁ আছিল শ্ৰীৰাম ভাৰতীয় কলা কেন্দ্ৰৰ নাট্য ব্যক্তিত্ব। তেওঁৰ মাতৃ এগৰাকী গৃহিণী, যিয়ে সুনিধিক সংগীতৰ ক্ষেত্ৰখনত কেৰিয়াৰ গঢ়িবলৈ প্ৰভাৱিত কৰিছিল। তেওঁৰ এগৰাকী ভনীয়েকো আছে। চাৰি বছৰ বয়সত সুনিধিয়ে প্ৰতিযোগিতা আৰু স্থানীয় অনুষ্ঠানত পৰিৱেশন কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰে। পৰৱৰ্তী সময়ত পিতৃৰ বন্ধুসকলে সুনিধিৰ গায়কী প্ৰতিভাক গুৰুত্ব সহকাৰে ল'বলৈ পতিয়ন নিয়াইছিল। সেই সময়ছোৱাত তেওঁ লাইভ শ্ব' কৰি আছিল আৰু কেছেট আৰু চিডি শুনি নিয়মীয়া ৰেৱাজ অব্যাহত ৰাখিছিল।

## তথ্যউৎস

## বাহ্যিক সংযোগ

* 

শ্ৰেণী:হিন্দী চলচ্চিত্ৰৰ নেপথ্য কণ্ঠশিল্পী
শ্ৰেণী:তামিল চলচ্চিত্ৰৰ নেপথ্য কণ্ঠশিল্পী
শ্ৰেণী:তেলেগু চলচ্চিত্ৰৰ নেপথ্য কণ্ঠশিল্পী
শ্ৰেণী:কানাড়া চলচ্চিত্ৰৰ নেপথ্য কণ্ঠশিল্পী
শ্ৰেণী:মাৰাঠী চলচ্চিত্ৰৰ নেপথ্য কণ্ঠশিল্পী
শ্ৰেণী:ফিল্মফেয়াৰ বঁটা বিজয়ী
কৰিশ্মা কাপুৰ

**কৰিশ্মা কাপুৰ** (; জন্ম: ২৫ জুন ১৯৭৪) মূলতঃ হিন্দী চলচ্চিত্ৰৰ এগৰাকী ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী। তেওঁ এগৰাকী কাপুৰ পৰিয়ালৰ সদস্য, অভিনেতা ৰণধীৰ কাপুৰ আৰু ববিতাৰ কন্যা আৰু অভিনেত্ৰী কৰিণা কাপুৰৰ বায়েক। ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা আৰু ফিল্মফেয়াৰ বঁটাকে ধৰি বহুতো বঁটা-বাহন কৰিশ্মাৰ কৃতিত্বৰ তালিকাত অন্তৰ্ভূক্ত হৈছে।

১৯৯১ চনত *প্ৰেম কয়দী* ছবিৰ জৰিয়তে কৰিশ্মাৰ চলচ্চিত্ৰাভিষেক হয় আৰু তাৰ পিছত বক্স অফিচ সফল *জিগৰ* (১৯৯২),*অনাৰী* (১৯৯৩),*ৰাজা বাবু* (১৯৯৪),*কুলি নং ১* *সাজন চলে শশুৰাল* (১৯৯৫),*জীত*কে (১৯৯৬) ধৰি কেইবাখনো ছবিত মূল নাৰী চৰিত্ৰত চৰিত্ৰত অভিনয় কৰে।  বৃহৎ উপাৰ্জনকাৰী ৰোমাঞ্চ *ৰাজা হিন্দুস্তানী* (১৯৯৬) আৰু *দিল তো পাগল হ্যায়*য়ে (১৯৯৭) তেওঁক তাৰকা হিচাপে প্ৰতিষ্ঠা কৰে। *ৰাজা হিন্দুস্তানী*ৰ বাবে তেওঁ শ্ৰেষ্ঠ অভিনেত্ৰীৰ ফিল্মফেয়াৰ বঁটা আৰু  বাবে তেওঁ শ্ৰেষ্ঠ অভিনেত্ৰীৰ বাবে ফিল্মফেয়াৰ বঁটা আৰু *দিল তো পাগল হ্যায়*ৰ বাবে সহযোগী অভিনেত্ৰীৰ ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা আৰু ফিল্মফেয়াৰ বঁটা পাবলৈ সক্ষম হয়।

ডেভিদ ধাৱানৰ পাঁচখন কমেডী ছবি *জুড়ৱা* (১৯৯৭),*হিৰো নাম্বাৰ ৱান* (১৯৯৭),*বিবি নাম্বাৰ ৱান* (১৯৯৯),*হাছিনা মান যায়েগী* (১৯৯৯), *দুলহন হম লে যায়েংগে* (২০০০) আৰু ফেমিলি ড্ৰামা *হম সাথ সাথ হ্যায়*ত (১৯৯৯) অভিনয় কৰি কৰিশ্মাই নিজৰ স্থিতি গজগজীয়া কৰি তোলে। ২০০০ দশকৰ আৰম্ভণিতে *ফিজা* (২০০০) আৰু *জুবেইদা*ত (২০০১) অভিনয় কৰি কৰিশ্মাই শ্ৰেষ্ঠ অভিনেত্ৰীৰ ফিল্মফেয়াৰ বঁটা আৰু শ্ৰেষ্ঠ অভিনেত্ৰীৰ ফিল্মফেয়াৰ সমালোচক বঁটা লাভ কৰে। টেলিভিছনৰ চ’প অপেৰা *কৰিশ্মা: দ্য মিৰাকলছ অৱ ডেষ্টিনি*ত (২০০৩–২০০৪) ভূমুকি মৰাৰ পিছত অভিনয়ৰ পৰা সাময়িক বিৰতি লয় আৰু তাৰ পিছত বিক্ষিপ্তভাবে তেওঁ থ্ৰিলাৰ ছবি *ইছক্* (২০১২) আৰু ৱেব চিৰিজত মেণ্টেলহুডত (২০২০) অভিনয় কৰে।

২০০৩ চনৰ পৰা ২০১৬ চনলৈ তেওঁ ব্যৱসায়ী সঞ্জয় কাপুৰৰ সৈতে বৈবাহিক জীৱন কটায়। ২০১৬ চনত তেওঁলোকৰ বিবাহবিচ্ছেদ ঘটে। দুয়োৰে দুটা সন্তান। কৰিশ্মাই কেইবাটাও ৰিয়েলিটি শ্ব'ৰ বিচাৰক হিচাপে দায়িত্ব লৈছে।
## প্ৰাৰম্ভিক জীৱন
১৯৭৪ চনৰ ২৫ জুনত[4] মুম্বাইত অভিনেতা ৰণধীৰ কাপুৰ আৰু ববিতাৰ ঘৰত কাপুৰৰ জন্ম হয়। তেওঁৰ ভনীয়েক কৰিণাও এগৰাকী চলচ্চিত্ৰ অভিনেত্ৰী।[6] তেওঁৰ দেউতাকৰ ফালৰ ককাদেউতাক ৰাজ কাপুৰ এজন চলচ্চিত্ৰ নিৰ্মাতা আৰু অভিনেতা আৰু মাকৰ ফালৰ ককাদেউতাক হৰি শিৱদাসনী এজন অভিনেতা আছিল। তেওঁৰ আজোককাক আছিল অভিনেতা পৃথ্বীৰাজ।
## বঁটা আৰু স্বীকৃতি
**১৯৯৭**: শ্ৰেষ্ঠ অভিনেত্ৰীৰ ৪২তম ফিল্মফেয়াৰ বঁটা (ৰাজা হিন্দুস্তানী)
**১৯৯৮**: সহযোগী অভিনেত্ৰীৰ ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা (*দিল তো পাগল হ্যায়*)
**১৯৯৮**: সহযোগী অভিনেত্ৰীৰ ৪৩তম ফিল্মফেয়াৰ বঁটা (*দিল তো পাগল হ্যায়*)
**২০০১**: শ্ৰেষ্ঠ অভিনেত্ৰীৰ ৪৬তম ফিল্মফেয়াৰ বঁটা (*ফিজা*)
**২০০২**: শ্ৰেষ্ঠ অভিনেত্ৰীৰ ফিল্মফেয়াৰ সমালোচক বঁটা (*জুবেইদা*)
## তথ্যউৎস

## বাহ্যিক সংযোগ

* 
* 

শ্ৰেণী:পাঞ্জাবী ব্যক্তি
শ্ৰেণী:হিন্দী চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেত্ৰী
শ্ৰেণী:ফিল্মফেয়াৰ বঁটা বিজয়ী
শ্ৰেণী:শ্ৰেষ্ঠ সহযোগী অভিনেত্ৰীৰ ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা বিজয়ী
নকুল দানা

**নকুল দানা** () বা তৰাছাৰী হৈছে চেনিৰে গঠিত মটৰৰ আকাৰৰ সৰু মিঠা খাদ্য। বিশেষকৈ হিন্দু ধৰ্মৰ ধৰ্মীয় অনুষ্ঠানত ইয়াক দেৱতাসকলৰ বাবে প্ৰসাদ হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰা হয়। নেপাল আৰু ভাৰতৰ মন্দিৰত নকুল দানা প্ৰসাদ হিচাপে জনপ্ৰিয়ভাৱে ব্যৱহাৰ কৰা হয়। 

ইয়াক সাধাৰণতে সৰু সৰু পেকেটত বিক্ৰী কৰা হয়। ইয়াক প্ৰথমে আন পূজাৰ সামগ্ৰী যেনে- সেন্দূৰ, নাৰিকল, মিঠাই আদিৰ সমান্তৰালকৈ দেৱতাসকললৈ অৰ্পণ কৰা হয় আৰু তাৰ পিছত ভক্তসকলক প্ৰসাদ হিচাপে প্ৰদান কৰা হয়। যিহেতু, ইয়াক সহজে পৰিবহণ আৰু সংৰক্ষণ কৰিব পৰা যায়, সেয়েহে বেছিভাগ ঠাইতে ই বিপুল জনপ্ৰিয়। দুৰ্গা পূজা, মহা শিৱৰাত্ৰী আদি উৎসৱৰ সময়ত ইয়াৰ চাহিদা বৃদ্ধি হয়। 

নকুল দানা চেনিৰে গঠিত। ইয়াৰ প্ৰকৃতি অতি মিঠা। মূলতঃ ইয়াৰ ৰং বগা যদিও কেতিয়াবা খাব পৰা খাদ্যৰ ৰং যোগ কৰা হয়। 

সাধাৰণতে ঈশ্বৰৰ বাবে মিঠা খাদ্য আৰু বগা বৰণৰ খাদ্যজাত সামগ্ৰী প্ৰসাদ হিচাপে আগবঢ়োৱা হয়। নকুল দানাৰ এনে বৈশিষ্ট্য থকা বাবে লগতে ইয়াৰ সুলভতাৰ বাবে প্ৰসাদ হিচাপে ই অধিক জনপ্ৰিয় হৈ পৰে। নকুল দানাৰ প্ৰচলন সম্পৰ্কিত সঠিক তথ্য পোৱা নাযায় যদিও প্ৰসাদ হিচাপে ব্যৱহাৰৰ দিশেৰে বহু বছৰ আগৰেপৰা ইয়াৰ প্ৰচলন হোৱা বুলি অনুমান কৰা হয়। 

## প্ৰস্তুত পদ্ধতি, ব্যৱহাৰ, সংৰক্ষণ
চেনি উতলাই চিৰাপ বনাই তাৰ পিছত চেণ্ট্ৰিফিউজৰ দৰে মেচিনলৈ স্থানান্তৰিত কৰি চেনিৰ বল গঠন হোৱালৈকে ঘূৰাই ঘূৰাই নকুল দানা তৈয়াৰ কৰা হয়। আন এক পদ্ধতিত নকুল দানা প্ৰস্তুত কৰিবৰ বাবে আখৈ, মতৰ বা বুটৰ সৈতে সামান্য চ'দা আৰু চেনিৰ চিৰাপ মিশ্ৰিত কৰিও প্ৰস্তুত কৰা হয়। ঘৰুৱাভাৱেও নকুল দানা প্ৰস্তুত কৰি ইয়াৰ পেকেজিঙৰ দ্বাৰা বিক্ৰীৰ ব্যৱস্থা কৰিব পাৰি। 

প্ৰসাদৰ বাদেও কেক বা আন যিকোনো মিঠাইত নকুল দানা দি সজাব পাৰি। ইয়াক পানীত দ্ৰৱীভূত কৰি চিৰাপ তৈয়াৰ কৰিব পাৰি, সোৱাদৰ বাবে ফলৰ গুড়ি বা কৃত্ৰিম ৰস ব্যৱহাৰ কৰিব পাৰি। সাধাৰণ চেনিৰ বিকল্প হিচাপেও ইয়াক ব্যৱহাৰ কৰিব পাৰি। 

যদি বায়ু নোহোৱা পাত্ৰত সূৰ্যৰ পোহৰৰ পৰা আঁতৰত শীতল, শুকান ঠাইত সংৰক্ষণ কৰা হয়, তেন্তে নকুল দানা দীৰ্ঘদিনলৈকে টিকি থাকে। কাৰিকৰীভাৱে ইয়াৰ আয়ুসকাল অসীম, কিন্তু এবছৰৰ ভিতৰত ব্যৱহাৰৰ উপযোগী হৈ থাকে। ইয়াৰ পিছত দীৰ্ঘদিন ধৰি আৰ্দ্ৰতা আৰু আৰ্দ্ৰতাৰ সংস্পৰ্শলৈ অহাৰ বাবে ইয়াৰ দানাবোৰ এটাৰ গাত আনটো লাগি ধৰে আৰু সেমেকা হৈ পৰে।

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:মিঠাই
টাইৱানৰ নাৰী

thumb|২০১৬ চনত টাইৱানৰ ৰাষ্ট্ৰপতি হিচাপে নিৰ্বাচিত হোৱা ছাই ইং-ৱেন
টাইৱানৰ মহিলাৰ মৰ্যাদা টাইৱানৰ সমাজৰ পৰম্পৰাগত পিতৃতান্ত্ৰিক মতামত আৰু সামাজিক গাঁথনিৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি গঢ় লৈ উঠিছে আৰু ইয়াৰ দ্বাৰা তেওঁলোক প্ৰভাৱিত হৈছে। এই ভিত্তিসমূহে নাৰীক পুৰুষৰ অধীনস্থ কৰি ৰাখিছে। অৱশ্যে শেহতীয়া বছৰবোৰত টাইৱানৰ মহিলাৰ আইনী মৰ্যাদা উন্নত হৈছে। বিশেষকৈ পৰিয়াল আইনখন কেইবাটাও সংশোধনীৰ সন্মুখীন হোৱাত যোৱা দুটা দশকত উক্ত অৱস্থা উন্নত হৈছে। 

গোটেই ২০ শতিকাজুৰি বিবাহিত মহিলাৰ অধিকাৰৰ ওপৰত যথেষ্ট বাধা আৰোপ কৰা হৈছিল যদিও যোৱা ২০ বছৰত হোৱা আইনী পৰিৱৰ্তনৰ বাবে (১৯৯৬ চনৰ পৰা ২০০২ চনৰ ভিতৰত পৰিয়াল আইন পাঁচবাৰ সংশোধন কৰা হৈছিল) ক্ৰমান্বয়ে ইয়াৰ উন্নতি ঘটিছে।

১৯৩০ চনৰ টাইৱানৰ নাগৰিক সংহিতাই টাইৱানৰ মহিলাসকলক সীমিত অধিকাৰ প্ৰদান কৰিছিল। যেনে: তেওঁলোকৰ বাসস্থানৰ সিদ্ধান্ত লোৱাৰ কোনো অধিকাৰ নথকা, সম্পত্তিৰ মালিকীস্বত্বৰ অধিকাৰৰ অভাৱ, বিবাহ বিচ্ছেদ দাখিল কৰাৰ অধিকাৰৰ অভাৱ, আত্মৰক্ষাৰ অভাৱ, আৰু শিশুৰ তত্ত্বাৱধানৰ অধিকাৰ তথা অবৈধ শিশুৰ বিৰুদ্ধে বৈষম্য।

১৯৮৫ আৰু ১৯৯৬ চনত কৰা পৰিৱৰ্তনৰ বাবে বিবাহিত মহিলাৰ পৰিস্থিতি কিছু উন্নত হ’ল। ১৯৯৮ চনলৈকে নতুন নিয়ম অনুসৰি বিবাহ বিচ্ছেদ অলপ সহজ হৈ পৰিল, পত্নীয়ে নিজৰ সম্পত্তিৰ পূৰ্বৰ মালিক বুলি প্ৰমাণ নকৰাকৈ ১৯৮৫ চনৰ আগতে নিজৰ নামত পঞ্জীয়ন কৰি ৰাখিবলৈ অনুমতি দিলে; আৰু বিবাহ বিচ্ছেদৰ গোচৰত শিশুৰ তত্ত্বাৱধানৰ মূল্যায়ন কৰোঁতে বিচাৰকক শিশুৰ স্বাৰ্থ বিবেচনা কৰিবলৈ অনুমতি দিয়া হ'ল। তথাপিও এই পৰিৱৰ্তনসমূহে পত্নীসকলক স্বামীৰ সৈতে সমান অধিকাৰ দিয়াৰ ক্ষেত্ৰত সকলো পথতে আগবাঢ়িব পৰা নাছিল; কিয়নো পাৰিবাৰিক বিষয়ৰ ক্ষেত্ৰত পিতৃতান্ত্ৰিক মতাদৰ্শৰ প্ৰভাৱ অব্যাহত ৰখা হৈছিল। পত্নীৰ বাসস্থানৰ সৈতে জড়িত সিদ্ধান্ত, অনুশাসনমূলক ব্যৱস্থাৰ ক্ষেত্ৰত পুৰুষৰ তেতিয়াও শ্ৰেষ্ঠত্ব আছিল।

টাইৱানৰ সংবিধানত মহিলাৰ অধিকাৰ সুৰক্ষিত: ৭ নং অনুচ্ছেদত কোৱা হৈছে: "চীন গণৰাজ্যৰ সকলো নাগৰিক, লিংগ, ধৰ্ম, জাতি, শ্ৰেণী বা দলৰ সংযোগ নিৰ্বিশেষে, আইনৰ সন্মুখত সমান হ'ব লাগিব।" অতিৰিক্ত অনুচ্ছেদ ১০, ধাৰা ৬ত কোৱা হৈছে: ৰাষ্ট্ৰই মহিলাৰ মৰ্যাদা ৰক্ষা কৰিব, তেওঁলোকৰ ব্যক্তিগত সুৰক্ষা সুৰক্ষিত কৰিব, যৌন বৈষম্য দূৰ কৰিব আৰু অধিক গুৰুত্বপূৰ্ণ লিংগ সমতা।

সংবিধানে নিৰ্বাচনত মহিলা প্ৰাৰ্থীকো সুৰক্ষা প্ৰদান কৰিছিল। ১৩৪ নং অনুচ্ছেদত কোৱা হৈছে: "বিভিন্ন ধৰণৰ নিৰ্বাচনত সফল প্ৰাৰ্থীৰ কোটা মহিলাক দিয়া হ'ব; কাৰ্যকৰীকৰণৰ পদ্ধতি আইনৰ দ্বাৰা নিৰ্ধাৰণ কৰা হ'ব।" 

সাংবিধানিক সংশোধনীত আৰু কোৱা হৈছে যে দলীয় তালিকাৰ জৰিয়তে নিৰ্বাচিত হোৱা বিধায়কসকলৰ অন্ততঃ আধা মহিলা হ’ব লাগিব। স্থানীয় নিৰ্বাচনত আইন অনুসৰি প্ৰতিখন জিলাতে নিৰ্বাচিত প্ৰতিনিধিৰ অন্ততঃ এক চতুৰ্থাংশ মহিলা হ’ব লাগিব। 

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:দেশভেদে নাৰী
আৰ্জেণ্টিনাৰ নাৰী

thumb|ঘৰুৱা হিংসাৰ বিৰুদ্ধে আৰ্জেণ্টিনাৰ ৰাজধানী বু্য়েনছ আয়াৰেছত বিশাল প্ৰতিবাদ
১৯৫৪ চনত গণতন্ত্ৰৰ প্ৰত্যাৱৰ্তনৰ পিছত আৰ্জেণ্টিনাত মহিলাৰ মৰ্যাদা যথেষ্ট সলনি হৈছে; আৰু তেওঁলোকে তুলনামূলকভাৱে উচ্চ পৰ্যায়ৰ সমতা লাভ কৰিছে। ২০০৯ চনত বিশ্ব অৰ্থনৈতিক মঞ্চই প্ৰস্তুত কৰা গ্ল'বেল জেণ্ডাৰ গেপ ৰিপৰ্টত পুৰুষৰ তুলনাত সম্পদ আৰু সুযোগৰ সুবিধা অধ্যয়ন কৰা ১৩৪খন দেশৰ ভিতৰত আৰ্জেণ্টিনাৰ মহিলাসকলে ২৪ নম্বৰ স্থান লাভ কৰিছে। তেওঁলোকে তুলনামূলকস্তৰৰ শিক্ষা লাভ কৰে, আৰু তেওঁলোকৰ পুৰুষ সমকক্ষতকৈ বিদ্যালয়ত নামভৰ্তিৰ অনুপাত কিছু বেছি। জাতিটোৰ সাংস্কৃতিক আৰু বৌদ্ধিক জীৱনত তেওঁলোক সঠিকভাৱে সংযুক্ত হৈ আছেযদিও জাতিটোৰ অৰ্থনীতিত সেই অংশগ্ৰহণ কম। পুৰুষৰ সম্পৰ্কত তেওঁলোকৰ অৰ্থনৈতিক প্ৰভাৱ অধিকাংশ লেটিন আমেৰিকাৰ দেশতকৈ বেছি৷  আৰ্জেণ্টিনাৰ কৰ্পোৰেট জগতত বহু আৰ্জেণ্টিনাৰ মহিলাই শীৰ্ষ পদবী লাভ কৰে৷

আৰ্জেণ্টিনাত ঘৰুৱা হিংসা এক গুৰুতৰ সমস্যা৷ আৰ্জেণ্টিনাত ঘৰুৱা হিংসা এক গুৰুতৰ সমস্যা৷ আন কিছুমান সমস্যাৰ ভিতৰত আছে ধৰ্ষণৰ সময়োচিত গোচৰ চলোৱাত বাধা, যৌন নিৰ্যাতনৰ প্ৰাদুৰ্ভাৱ আৰু লিংগভিত্তিক দৰমহাৰ স্থায়ী ব্যৱধান৷

১৯৩০ চনৰ সময়ছোৱাত দ্বিতীয় স্পেনিছ গণৰাজ্যৰ প্ৰতিৰক্ষাৰ বাবে আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় ব্ৰিগেডৰ অংশ হিচাপে কাম কৰা কমিউনিষ্ট নেতা ফেনী এডেলমেন কমিউনিজম আৰু নাৰীবাদক প্ৰতিনিধিত্ব কৰা আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় ব্যক্তিত্বত পৰিণত হয়। তেখেত ১৯৩৭ চনত আৰ্জেণ্টিনাৰ মহিলা সংঘ গঠনত অংশগ্ৰহণ কৰিছিল আৰু ১৯৭২ চনত মহিলা আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় গণতান্ত্ৰিক ফেডাৰেচনৰ মুৰব্বী হৈছিল। ২০১১ চনত মৃত্যুৰ আগলৈকে আৰ্জেণ্টিনাৰ কমিউনিষ্ট দলৰ সন্মানীয় সভানেত্ৰী আছিল।

আৰ্জেণ্টিনাত নাৰীৰ ওপৰত হোৱা হিংসা এক গুৰুতৰ সমস্যা। ২০১২ চনৰ ফেব্ৰুৱাৰী মাহত এম্নেষ্টী ইণ্টাৰনেশ্যনেলে প্ৰকাশ কৰা অনুসৰি আৰ্জেণ্টিনাত ঘৰুৱা হিংসাৰ ফলত প্ৰতি দুদিনৰ মূৰে মূৰে এগৰাকী মহিলাৰ মৃত্যু হয়।নাগৰিক সমাজৰ সংগঠন লা কাছা ডেল এনকুৱেণ্ট্ৰ’ই প্ৰকাশ কৰা অনুসৰি ২০১৩ চনৰ জানুৱাৰীৰ পৰা ছেপ্টেম্বৰৰ ভিতৰত ঘৰুৱা বা লিংগভিত্তিক হিংসাৰ ফলত ২০৯ গৰাকী মহিলাৰ মৃত্যু হৈছিল। ২০১২ চনৰ নৱেম্বৰ মাহত কংগ্ৰেছে *নাৰীহত্যা বিৰোধী আইন* প্ৰণয়ন কৰে য'ত লিংগভিত্তিক হিংসাৰ ফলত নিজৰ পত্নী, সংগী বা সন্তানক হত্যা কৰা অপৰাধীক কঠোৰ শাস্তি প্ৰদান কৰাৰ উল্লেখ আছে।

পৰম্পৰাগতভাৱে ৰাজনীতিক পুৰুষৰ ক্ষেত্ৰ বুলি ধৰা হৈছিল। আৰ্জেণ্টিনাৰ নাৰীৰ আইনী আৰু সামাজিক ভূমিকা বেছিভাগেই স্পেনিছ আইন (যি নিজেই ৰোমান আইনৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি গঢ় লৈ উঠিছিল) আৰু কেথলিক গীৰ্জাৰ দ্বাৰা নিৰ্ধাৰিত আছিল। সেইবাবেই নাৰীক প্ৰথমে পিতৃৰ আৰু তাৰ পিছত স্বামীৰ অধীনত ৰখা হৈছিল।কিন্তু আজি আৰ্জেণ্টিনাৰ ৰাজনীতিত মহিলাৰ উল্লেখযোগ্য উপস্থিতি আছে আৰু তেওঁলোকে সংসদৰ প্ৰায় আধা অংশ গঠন কৰে।১৯৯১ চনত আৰ্জেণ্টিনাই সংসদত মহিলাৰ প্ৰতিনিধিত্ব বৃদ্ধিৰ বাবে *gender quota law*  অনুমোদন কৰা বিশ্বৰ প্ৰথমখন দেশ হিচাপে পৰিগণিত হয়৷ ২০১৭ চনত ইয়াক সম্প্ৰসাৰিত কৰি পুৰুষ আৰু মহিলাৰ মাজত সম প্ৰতিনিধিত্ব (৫০%) প্ৰদান কৰা হয়।

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:দেশভেদে নাৰী
গ'লিৰ নাম

**গ’লিৰ নাম** () নামনি অসমৰ ঠাইবিশেষে পতা এক লোক-অনুষ্ঠান৷ ই ৰাখাল পূজা, গৰখীয়া সবাহ, গোপাল ভোগ কৰাৰ দৰেই গৰুৰ মংগল কামনা কৰি গৰখীয়াসকলক আপ্যায়ন কৰা হয়৷ নামনি অসমত গৰু ৰখা ঠাইৰ কথিত ৰূপ গ’লি বা গোলি৷ সেয়ে এই অনুষ্ঠানৰ নাম “গ’লিৰ নাম’’৷
সাধাৰণতে জুন-জুলাই মাহত গ’লিৰ নাম পতা হয়৷ এই সময়ত অসমত ভৰ বাৰিষাৰ কাল৷ বাৰিষাকলাত সাধাৰণতে গৰুৰ নানা ধৰণৰ বেমাৰ বিশেষকৈ চবকা বেমাৰ হয় আৰু গৰু মৃত্যু হয়৷ অসমীয়া কৃষকৰ বাবে গৰু বৰ দৰ্কাৰী জীৱ৷ সেয়ে, সকলো বিপদ-আপদৰ পৰা পোহনীয়া গৰুৰ মংগলৰ বাবে ঠায়ে ঠায়ে গ’লিৰ নাম পাতি ভগৱানৰ ওচৰত প্ৰাৰ্থনা কৰা হয়৷ অনুষ্ঠানৰ দিনা গোহালি ঘৰ সাৰি-মচি আবেলি পৰত গৰখীয়াসকলক নিমন্ত্ৰণ কৰি আনি বহুৱাই আয়তীসকলে নাম গায়৷ এই নামত এৱাঁ গাখীৰ, ঘিউ, মৌ, চেনি আৰু গোটা চাউলৰ ঘোল তৈয়াৰ কৰি নৈবেদ্য হিচাপে আগ কৰা হয়৷ কেঁচা পিঠাগুড়িৰ লাড়ুও বান্ধে৷ আয়তীসকলে গোৱা নামৰ এটি অংশ;

আনৰ বাছা ডাঙৰ দীঘল আমাৰ বাছা সৰু৷ যৈতে থাকে সিংহ ব্যাঘ্ৰ তৈতে চাৰে গৰু৷....
 
গ’লিৰ নাম বা গোহালিৰ নামেৰে খেতিৰ প্ৰধান সম্বল গো-সম্পদৰ শ্ৰীবৃদ্ধি কামনা কৰা হয়৷ এই নামত গৰু আৰু গৰখীয়া উভয়কে মান ধৰা হয় আৰু নাম-গুণ গাই পিছত প্ৰসাদ খুওৱা হয়৷ মহাৰাষ্ট্ৰতো “অখতীক’’ নামে এনে ধৰণৰ উৎসৱ পতা হয়৷

## তথ্য সূত্ৰ

শ্ৰেণী:অসমৰ সংস্কৃতি
বেলজিয়ামৰ নাৰী

বেলজিয়ামৰ মহিলাসকল হৈছে বেলজিয়ামত বাস কৰা বা বেলজিয়ামৰ পৰা অহা ইউৰোপীয় মহিলা। প্ৰজন্মৰ পিছত প্ৰজন্মধৰি বেলজিয়ামৰ মহিলাসকলে "বৃত্তিগত লিংগৰ ব্যৱধান" প্ৰতিহত কৰিবলৈ সক্ষম হৈছে। নৱপ্ৰজন্মৰ মহিলাসকলৰ বাবে "সেৱাত অংশকালীন চাকৰি"ৰ উপলব্ধতা বৃদ্ধি পোৱাৰ বাবেই এনে হৈছে। ১৯৯৯ চনত এগৰাকী বেলজিয়ামৰ মহিলাৰ গড় উপাৰ্জন আছিল এজন বেলজিয়ামৰ পুৰুষৰ দৰমহাৰ ৯১ শতাংশ। যেতিয়া বেলজিয়ামৰ মহিলাসকল অংশকালীন কামত জড়িত নহয়, তেতিয়াও তেওঁলোকে মহিলা আৰু পুৰুষ সংগীৰ মাজত হোৱা চুক্তিৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰি "ঘৰুৱা কাম অধিক কৰে"৷ 

ইউৰোপৰ আন বেছিভাগ দেশৰ দৰেই পৰিয়াল আইনেও পৰম্পৰাগতভাৱে স্বামীক আইনী কৰ্তৃত্ব প্ৰদান কৰিছে; কিন্তু ২০ শতিকাৰ দ্বিতীয়াৰ্ধত ইয়াৰ সংস্কাৰ ঘটিছে। ১৯৫৮ চনত স্বামীৰ বৈবাহিক ক্ষমতা বিলুপ্ত কৰা হয় যদিও সম্পত্তিৰ আইনসমূহৰ সংস্কাৰ ১৯৭০ চনতহে কৰা হয়, যেতিয়া স্বামী-স্ত্ৰীৰ মাজত আইনী লিংগ সমতা স্থাপন কৰা হয়। ১৯৭৯ চনত ব্ৰাছেলছৰ আপিল আদালতে বৈবাহিক ধৰ্ষণক স্বীকৃতি দি পত্নীৰ ইচ্ছাৰ বিৰুদ্ধে যৌন সম্পৰ্ক স্থাপন কৰিবলৈ গুৰুতৰ হিংসাত জড়িত হোৱা স্বামীক ধৰ্ষণৰ অপৰাধমূলক অপৰাধত দোষী বুলি বিবেচনা কৰে। আদালতৰ যুক্তি আছিল যে, যদিও স্বামীৰ পত্নীৰ সৈতে যৌন সম্পৰ্ক স্থাপনৰ ‘অধিকাৰ’ আছিল, তথাপিও তেওঁ হিংসাৰ ব্যৱহাৰ কৰি সেইটো দাবী কৰিব নোৱাৰে৷ কিয়নো বেলজিয়ামৰ আইন অনুসৰি মানুহক হিংসাৰ দ্বাৰা নিজৰ অধিকাৰ লাভ কৰিবলৈ অনুমতি দিয়া হোৱা নাই। ১৯৮৭ চনত ব্যভিচাৰক অপৰাধমুক্ত কৰা হয়। ১৯৮৯ চনত বৈবাহিক ধৰ্ষণক আইনৰ অধীনত অন্যান্য ধৰ্ষণৰ দৰেই ব্যৱহাৰ কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰে। ২০০৩ চনত বেলজিয়ামত সমলিংগ বিবাহ বৈধ ঘোষণা কৰা হয়।২০০৭ চনৰ ছেপ্টেম্বৰ মাহত বেলজিয়ামত বিবাহ বিচ্ছেদ আইন উদাৰীকৰণ কৰা হয়। একবিংশ শতিকাত বিবাহ আৰু প্ৰজননৰ মাজৰ সম্পৰ্ক হ্ৰাস পাইছে আৰু ২০১২ চনত ৫২.৩% জন্ম বিবাহ-বৰ্হিভূত হিচাপে গণ্য কৰা হৈছিল। 

১৯৯৫ চনৰ পৰা সংসদত মহিলাৰ প্ৰতিনিধিত্ব ক্ৰমাগতভাৱে বৃদ্ধি পাইছে। ২০০৭ চনত সংসদীয় নবীকৰণৰ পিছত নিম্ন বা একক সদনত মহিলাসকলে ৫৫খন আসন গ্ৰহণ কৰিছে আৰু এয়া মুঠ আসনৰ ৩৬.৭%৷ ২০১৪ চনত সেই সংখ্যা সামান্য বৃদ্ধি পাই ৫৭ হয় আৰু নিম্ন বা একক সদনত শতাংশ ৩৮লৈ বৃদ্ধি হয়। ২০০৭ চনত সংসদৰ উচ্চ সদনত মহিলাৰ সংখ্যা ৭১ গৰাকীৰ ভিতৰত ২৭ গৰাকী আছিল, যিটো আছিল মুঠ শতাংশৰ ৩৮। সেই সংখ্যা ২০১৪ চনত উচ্চ সদনত মুঠ ৫০% মহিলালৈ বৃদ্ধি পায়। বেলজিয়ামত এখন আইন আছে য’ত ৰাজনৈতিক দলসমূহে কমেও ৩৩ শতাংশ মহিলাক মনোনীত কৰিব লাগিব৷ লক্ষ্য পূৰণ নকৰা দলসমূহে নিষেধাজ্ঞাৰ সন্মুখীন হয়। 

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:দেশভেদে নাৰী
বাটাচা

**বাটাচা** হৈছে চেনি আৰু গুড়ৰ পৰা তৈয়াৰী একপ্ৰকাৰৰ মিঠাই। এয়া বংগৰ অতি জনপ্ৰিয় মিঠা খাদ্য। ৰবীন্দ্ৰনাথৰ শুভদৃষ্টিৰ গল্পত পিতলৰ বাটিত বাটাচা লৈ বিবাহৰ প্ৰস্তাৱ লৈ যোৱাৰ কথা উল্লেখ আছে। চেনি বা গুড়ৰ পৰা তৈয়াৰী বাটাচা ২-৪ চে.মি. ব্যাসৰ সমতল মিঠা খাদ্য। ইয়াৰ আকাৰ কোটৰ বুটাম একোটাৰ সমান। পশ্চিম বংগৰ এখন জিলা মিডনাপুৰ ডাঙৰ আকাৰৰ বাটাচা উৎপাদনৰ বাবে জনাজাত। সৰু ল'ৰা-ছোৱালীৰ মাজত ই অতি জনপ্ৰিয়। বাটাচাক প্ৰাচীন কালৰে পৰা পশ্চিম বংগ আৰু বাংলাদেশৰ হিন্দুসকলে প্ৰসাদ হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰি আহিছে। এই মিঠাই অৰ্থ-সামাজিক শ্ৰেণীৰ মাজত খাবৰ বাবে বা দৈনন্দিন মাংগলিক আচাৰ-ব্যৱহাৰৰ বাবেও আগবঢ়োৱা হয়। মন্দিৰ আদিত যিকোনো দৰ্শনাৰ্থীক এই মিঠাই আৰু পানী আগবঢ়োৱা হয়। বাতাছাৰ আয়ুস যথেষ্ট দীঘল। বাটাচা, মুড়ি আৰু পানীৰ লগত খোৱা হয়। বাটাচা সাধাৰণতে মাংগলিক কামত ব্যৱহাৰ কৰা সামগ্ৰী বিক্ৰীৰ বাবে নিবেদিত দোকানত বিক্ৰী কৰা হয়। 

সাধাৰণতে পুহ মাহৰ সংক্ৰান্তিৰ সময়ত কদমা, বাটাচা, তিল খাজা আদি মিঠাইবোৰ বেছিকৈ খোৱা হয়। ৰাখী বন্ধন, ৰথ যাত্ৰা, লক্ষ্মী পূজা আদিৰ উপৰি দেৱ-দেৱীৰ প্ৰসাদ হিচাপে প্ৰায়ে নকুল দানাসহ বাটাচা ব্যৱহাৰ কৰা হয়।

আলহীক আপ্যায়নৰ বাবে বাটাচা ব্যৱহাৰ কৰাৰ এক অতি পুৰণি পৰম্পৰা বঙালীসকলৰ মাজত প্ৰচলিত। এই সম্পৰ্কিয় পৰিচয় বিভিন্ন লেখকৰ গল্প সমূহত পোৱা যায়। পশ্চিম বংগত প্ৰায় ২৫০০টা সৰু সৰু ‘কাৰখানা’ বাটাচা আৰু নকুলদনা তৈয়াৰৰ বাবে চলি আছে। বুৰদৱানৰ নীলপুৰ, মালদাৰ হৰিশচন্দ্ৰপুৰ, উত্তৰ বংগৰ গৰিয়া-বেলেঘাটা, বালুৰঘাটত বহু মহিলা বাটাচা-নকুলদনা তৈয়াৰ কৰাৰ লগত জড়িত। এই প্ৰাচীন কুটিৰ উদ্যোগটোক পুনৰুজ্জীৱিত কৰাৰ বাবে পশ্চিম বংগ ৰাজ্য চৰকাৰে খোজ দিছে। পশ্চিম বংগ ৰাজ্য চৰকাৰে ক্লাষ্টাৰ সৃষ্টি আৰু ৰপ্তানিৰ বাবে বিভিন্ন পদক্ষেপ গ্ৰহণ কৰাৰ পৰিকল্পনা কৰিছে।

## বনোৱা পদ্ধতি
বাটাচাৰ ৰেচিপি ঘৰতে বনাব পৰা এক সহজ ৰেচিপি। অৱশ্যে বাটাচা বনাবলৈ প্ৰয়োজন হোৱা উপাদানৰ ভিন্নতা থাকিব পাৰে। আটাইতকৈ জনপ্ৰিয় সংস্কৰণটো দ্ৰুত। মিঠা হিচাপে গুড় বা চেনি, গাখীৰ বা পানী, ঘিঁউ আৰু ইলাচিৰ সহায়ত বাটাচা তৈয়াৰ কৰা হয়।

প্ৰথমে কেৰাহী এখন মধ্যমীয়া জুইত গৰম কৰি ইয়াত চেনি আৰু পানী দি মিহলাই লৈ পগাব লাগে। মিশ্ৰণখিনিয়ে ডাঠ চিৰাপ আকাৰ পোৱালৈকে পগাই থাকিব লাগে। ইয়াৰ পিচত তেল, ঘিঁউ বা মাখন লগোৱা কাগজ এখনৰ ওপৰত এই ডাঠ চিৰাপ খিনি এটা নিৰ্দিষ্ট জোখত এটাৰ গাত আনটো নলগাকৈ বাকি দিব লাগে। ঠাণ্ডাহৈ মিঠাইবোৰ সম্পূৰ্ণ শুকান হৈ পৰিলে ই খোৱাৰ উপযোগী হৈ পৰে।
## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:মিঠাই
বিশালাক্ষী

**বিশালাক্ষী** (, 'যিগৰাকীৰ চকু বহল') হৈছে দুৰ্গাৰ এটা স্বৰূপ। মূলতঃ হিন্দু দেৱী পাৰ্বতীৰ এটা উপনাম। পাৰ্বতী হিমালয়ৰ পুত্ৰী আৰু ভগৱান শিৱৰ পত্নী। বিশালাক নামৰ উপৰিও দেৱী পাৰ্বতীক মেনকা, উমা, গৌৰী, অম্বিকা, ভৱানী আদি নামেৰেও জনা যায়। শিৱৰ আন এক নাম বিশ্বেশ্বৰৰ সৈতে দেৱী বিশালাক্ষী নাম উচ্চাৰণ কৰা হয়। 

## সাহিত্য
### শিৱ পুৰাণ
শিৱ পুৰাণৰ এটা অধ্যায়ৰ (১২অধ্যায়) মতে যেতিয়া শিৱই প্ৰথমবাৰৰ বাবে পাৰ্বতীৰ ওপৰত চকু ৰাখিছে, পাৰ্বতীক বিশালাক্ষী বুলি বৰ্ণনা কৰা হৈছে:

তেতিয়া শিৱই যৌৱনৰ প্ৰথম স্বৰূপত দেৱীৰ ফালে চালে। তেওঁৰ বৰণ সম্পূৰ্ণ ফুলি উঠা নীলা পদুমৰ পাহিৰ দৰে আছিল। দেৱীৰ মুখখন পূৰ্ণিমাৰ জোনটোৰ দৰে দেখা গ’ল। দেৱীৰ শুভ সাজ-পোছাক আৰু বৈশিষ্ট্যই আছিল সকলো ৰূপৱতী মনোমোহাতাৰ ভঁৰাল। দেৱীৰ ডিঙিৰ আকৃতি শংখৰ খোলাৰ দৰে আছিল আৰু চকু দুটা ডাঙৰ হৈ পৰিছিল আৰু কাণ দুখন সুন্দৰকৈ জিলিকি উঠিছিল। দুয়োফালে পদুমৰ ডালৰ দৰে দীঘল ঘূৰণীয়া বাহু দুটা সুন্দৰকৈ জিলিকি উঠিছিল। পদুমৰ কলিৰ দৰে দেৱীৰ দুটা স্ফীত আৰু দৃঢ় স্তন আছিল। তেওঁৰ কঁকালটো খামুচিয়া আৰু কেকোৰা চুলিৰ কোঁচা তললৈ বৈ গৈছিল। তেওঁৰ ভৰি দুখন ভূমি পদ্মৰ দৰে আছিল আৰু চেহেৰাত সুন্দৰতা আছিল। ধ্যানত গভীৰভাৱে নিমগ্ন ঋষিসকলৰ মনকো জোকাৰিবলৈ দেৱী সক্ষম আছিল। পৃথিৱীৰ সকলো কুমাৰীৰ শিখৰ-মণি আছিল তেওঁ। 

### স্কন্দ পুৰাণ
স্কন্দ পুৰাণৰ কাশী খণ্ডৰ পূৰ্বাধ ১৩ অধ্যায়ত বিশালাক্ষীয়ে মেঘবাহন কল্পনাৰ সময়ত কুবেৰক বৰদানৰ বাবে বিশ্বনাথৰ সৈতে আবিৰ্ভাৱ হয়।

১৪১-১৪২। তাৰ পাছতেই বিশ্বালাক্ষী দেৱীৰ সৈতে স্বয়ং ভগৱান বিশ্বেশ্বৰ আনন্দিত মনেৰে আৱিৰ্ভাৱ হয়। তেওঁ অলকাৰ প্ৰভুৰ ফালে দৃষ্টি নিক্ষেপ কৰিলে, যি নিজৰ মনটোক লিংগৰ ওপৰত স্থাপিত কৰি এটা নিশ্চল পোষ্টৰ দৰে থিয় হৈ আছিল। প্ৰভুৱে ক’লে, “মই বৰ দানকাৰী। হে অলকা প্ৰভু তোমাৰ তপস্যা যথেষ্ট।”

কাশী খাণ্ডাৰ আন এটা অধ্যায়তো তেওঁৰ উপস্থিতি উল্লেখ কৰা হৈছে।

### দেৱী ভাগৱত পুৰাণ
দেৱী ভাগৱত পুৰাণত বিশালাক্ষীক কাশীৰ শক্তিপিঠৰ দেৱী বুলি উল্লেখ কৰা হৈছে।
## সৰস্বতী মন্ত্ৰ
আন এক মন্ত্ৰত বিদ্যাৰ দেৱী সৰস্বতীকো বিশালাক্ষী বুলি কোৱা হৈছেঃ
सरस्वति महाभागे विद्या कमललोचने।
विद्यारूपे विशालाक्षि विद्यां देहि नमोस्तुते॥

এই মন্ত্ৰৰ অৰ্থ হৈছেঃ পদ্মসদৃশ চকুৰে জ্ঞানৰ আটাইতকৈ শুভ দেৱী, দেৱী সৰস্বতী, ডাঙৰ চকুৰে জ্ঞানৰ মূৰ্তি, মোক জ্ঞানৰ আশীৰ্বাদ কৰক। মই আপোনাক প্ৰণাম জনাইছো।

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:হিন্দু দেৱী
কংগনা ৰাণাৱত

**কংগনা অমৰদ্বীপ ৰানাৱত**  (; জন্ম: ২৩ মাৰ্চ ১৯৮৭)  এগৰাকী ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী আৰু চলচ্চিত্ৰ নিৰ্মাতা, যিয়ে প্ৰধানকৈ হিন্দী চলচ্চিত্ৰত কাম কৰে। নাৰী কেন্দ্ৰিক চলচ্চিত্ৰত দৃঢ়মনৰ অগতানুগতিক নাৰী চৰিত্ৰ চিত্ৰিত কৰাৰ বাবে বিশেষভাবে পৰিচিত, ৰাণাৱতে চাৰিটা ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা আৰু পাঁচটা ফিল্মফেয়াৰ বঁটাকে ধৰি কেইবাটাও বঁটা লাভ কৰিছে। লগতে ফৰ্বছ ইণ্ডিয়াৰ ‘চেলিব্ৰিটি ১০০’ তালিকাত তেওঁ ছবাৰকৈ স্থান পাইছে। ২০২০ চনত ভাৰত চৰকাৰে দেশৰ চতুৰ্থ সৰ্বোচ্চ অসামৰিক বঁটা তেওঁক পদ্মশ্ৰীৰে সন্মানিত কৰে।

ষোল্ল বছৰ বয়সত নাট্ পৰিচালক অৰবিন্দ গৌৰৰ অধীনত প্ৰশিক্ষণ লোৱাৰ পূৰ্বে ৰাণাৱটে কম সময়ৰ বাবে মডেলিঙতো জড়িত হৈ পৰিছিল।  ২০০৬ চনৰ থ্ৰিলাৰ ছবি *গেংষ্টাৰ*ৰ যোগে তেওঁ চলচ্চিত্ৰ জগতত প্ৰবেশ কৰে। ছবিখনে তেওঁলৈ প্ৰথম ছবিৰ শ্ৰেষ্ঠ অভিনেত্ৰী শিতানত ফিল্মফেয়াৰ বঁটা লাভ কৰে।  *ৱো লমহে* (২০০৬),*লাইফ ইন এ মেট্ৰো* (২০০৭) আৰু *ফেশ্বন*ত (২০০৮) তীব্ৰ সংবেদনশীল নাৰী চৰিত্ৰত অভিনয় কৰি প্ৰশংসিত হয়।   ইয়াৰে শেষৰখন ছবিৰে তেওঁ শ্ৰেষ্ঠ সহযোগী অভিনেত্ৰীৰ ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা আজুৰি আনে। ব্যৱসায়িকভাৱে সফল ছবি *ৰাজ: দ্য মিষ্ট্ৰী কন্টিনিউজ* (২০০৯) আৰু *ওৱানছ্ আপন এ টাইম ইন মুম্বাই* (২০১০) ছবিত অভিনয় কৰিছিল যদিও নিউৰ’টিক চৰিত্ৰত একঘেয়েমী অভিনয়ৰ বাবে সমালোচিতও হৈছিল। *তনু ৱেডছ মনু*ত (২০১১) এটা কমিক চৰিত্ৰত অভিনয় কৰি ভাল সমাদৰ পাইছিল। অৱশ্যে ইয়াৰ পিছত চমু সময়ৰ বাবে গ্লেমাৰাছ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিও কেৰিয়াৰৰ ধাৰাবাহিকতা অক্ষুণ্ণ ৰাখিব নোৱাৰিলে। 

ভাৰতৰ সৰ্বাধিক উপাৰ্জনকাৰী ছবিৰ ভিতৰত অন্যতম কল্পবিজ্ঞান ছবি *কৃষ ৩*-ত মিউটেণ্টৰ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰাৰ পিছত তেওঁৰ কেৰিয়াৰৰ গ্ৰাফ উৰ্দ্ধমুখী হোৱাৰ সম্ভাৱনা দেখা যায়। ইয়াৰ পিছত তেওঁ কমেডী ছবি *কুইন*ত (২০১৪) এজনী পৰিত্যক্ত কইনাৰ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰাৰ বাবে একেধাৰে দুটাকৈ ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা লাভ কৰে। ২০১৫-ত কমেডী ছিকুৱেল *তনু ৱেডছ মনু ৰিটাৰ্নছ* মুক্তি পায়; সৰ্বোচ্চ উপাৰ্জনকাৰী নাৰী প্ৰধান এই ছবিখনত তেওঁ দ্বৈত চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছিল। পৰৱৰ্তী পৰ্যায়ত তেওঁ ব্যৱসায়িক ভাবে বিফল হ’বলৈ ধৰে আৰু তাৰকাৰ মৰ্যদা অৱনমিত হয়। এই সময়ছোৱাত তেওঁৰ একমাত্ৰ সফল উদ্যম আছিল জীৱনীভিত্তিক ছবি *মণিকৰ্ণিকা: দ্য কুইন অৱ ঝান্সি* (২০১৯); যিখন ছবিৰ তেওঁ সহ-পৰিচালকো আছিল। *মণিকৰ্ণিকা: দ্য কুইন অৱ ঝান্সি* আৰু *পাংগা*ত কৰা অভিনয়ৰ বাবে তেওঁ যৌথভাবে চতুৰ্থটো ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা পাবলৈ সক্ষম হয়। *পাংগা*ত তেওঁ এগৰাকী খেলুৱৈৰ চৰিত্ৰ ৰূপায়ণ কৰিছিল। 

২০২০ চনত ৰাণাৱতে মণিকৰ্ণিকা ফিল্মছ নামেৰে নিজাকৈ প্ৰডাকচন কোম্পানী আৰম্ভ কৰে; যিটো প্ৰডাকচনত তেওঁ পৰিচালক আৰু প্ৰযোজক হিচাপে কাম কৰি আছে। প্ৰচাৰ মাধ্যমত তেওঁক অন্যতম উত্তম সাজ-পোছাক পৰিধান কৰা চেলিব্ৰিটি হিচাপে কৃতিত্ব দিয়া হৈছে। সোঁপন্থী মতাদৰ্শৰ সৈতে মিল থকা তেওঁৰ বক্তব্যসমূহৰ লগতে, তেওঁৰ ব্যক্তিগত আৰু পেছাদাৰী সম্পৰ্কৰ মাজত সঘনাই হোৱা সংঘৰ্ষই বিতৰ্কৰ সৃষ্টি কৰিছে।  

## তথ্যউৎস

## গ্ৰন্থপঞ্জী
* 
*
*

## বাহ্যিক সংযোগ
* 
* 

শ্ৰেণী:শ্ৰেষ্ঠ অভিনেত্ৰীৰ ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা বিজয়ী
শ্ৰেণী:শ্ৰেষ্ঠ সহযোগী অভিনেত্ৰীৰ ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা বিজয়ী
শ্ৰেণী:হিন্দী চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেত্ৰী
শ্ৰেণী:তামিল চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেত্ৰী
শ্ৰেণী:তেলুগু চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেত্ৰী
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় মঞ্চ অভিনেত্ৰী
শ্ৰেণী:ফিল্মফেয়াৰ বঁটা বিজয়ী
শ্ৰেণী:পদ্মশ্ৰী বঁটা বিজয়ী
কুব্জিকা

**কুব্জিকা** () হৈছে অসিদ্ধান্তিক মন্ত্ৰ মাৰ্গ সম্প্ৰদায়ৰ এটা পন্থা কুব্জিকামতৰ প্ৰাথমিক দেৱতা। তেওঁ বক্ৰেশ্বৰী, বক্ৰিকা, চিঞ্জিনি আদি নামেৰেও জনাজাত। আদিশক্তিৰ অন্যতম মূল দিশ হিচাপে কুবজিকাৰ পূজা খ্ৰীষ্টীয় দ্বাদশ শতিকাত এক মূখ্য পূজা হিচাপে পৰিগণিত হৈছিল। কৌল পৰম্পৰাত পালন কৰা তান্ত্ৰিক পদ্ধতিত তেওঁক এতিয়াও আৰাধনা কৰা হয়।

১০৫০ খ্ৰীষ্টাব্দৰ আশে-পাশে কুব্জিকা পৰম্পৰাৰ উৎপত্তি হৈছিল আৰু তৰ্কতন্ত্ৰৰ আধাৰত দেৱতা আৰু মন্ত্ৰৰ এক নতুন ব্যৱস্থা আছিল। পূৰ্বৰ তান্ত্ৰিক দেৱতাৰ বৈশিষ্ট্যসমূহ সন্নিৱিষ্ট কৰা জটিল মূৰ্তি কুব্জিকা দেৱীৰ নামেৰে ইয়াৰ নামকৰণ কৰা হৈছে। স্বচ্ছন্দ-ভৈৰৱৰ দৰে তেৱোঁ একেলগে উগ্ৰ তীব্ৰ আৰু মধুৰ তথা উপকাৰী বুলি বিশ্বাস কৰা হয়।

হিন্দু ধৰ্মৰ অন্যতম অস্পষ্ট দেৱী হৈছে তান্ত্ৰিক দেৱী কুব্জিকা। এই অস্পষ্টতাৰ কাৰণ হ’ল যে তেওঁক মূলতঃ নেপালৰ ট্ৰেন্সমিছন অৱ দ্য মাদাৰ (অভৱক্ৰম) নামৰ এটা সৰু ধৰ্মীয় গোট নেৱাৰ সকলেহে পূজা কৰে। সেয়েহ'লেও তেওঁ কালিৰ সৈতে তুলনাযোগ্য এগৰাকী মহান ভাৰতীয় দেৱী (মহাদেৱী) হিচাপে স্বীকৃতি লাভ কৰে। নেপালৰ বাহিৰত তেওঁ কাৰ্যতঃ অচিনাকি। কুব্জিকা এসময়ত ভাৰতীয় দেৱী হোৱাৰ প্ৰমাণ কুব্জিকা তন্ত্ৰৰ পৰাই পোৱা যায়। এই তন্ত্ৰত তেওঁক চন্দ্ৰপুৰা চহৰ আৰু ভাৰতৰ কংকনা ভূমিৰ দেৱী বুলি বৰ্ণনা কৰিছে। শাৰীৰিক আৰু ৰূপকভাৱে তেওঁ যথেষ্ট অনন্য দেৱী হ’লেও আন, ভাৰতত পূজ্য অধিক পৰিচিত দেৱীৰ সৈতেও তেওঁৰ বহুতো সাধাৰণ বৈশিষ্ট্য আছে। কুব্জিকাৰ অস্পষ্টতাৰ আন এটা কাৰণ হ’ল তেওঁক কেৱল কৌল তন্ত্ৰতহে পোৱা যায়, বিশেষকৈ শাক্ত কৌল তন্ত্ৰত। ইয়াৰ অস্বাভাৱিকতা হ’ল এনে এগৰাকী অচিনাকি দেৱীৰ বাবে এই তন্ত্ৰসমূহ অতি বৃহৎ। যদিও এটা সময়ত কুব্জিকা দক্ষিণ ভাৰতীয় দেৱী আছিল বুলি নিৰ্ণয় কৰা হৈছে, তথাপিও তেওঁৰ নামত উৎসৰ্গিত বেছিভাগ পাণ্ডুলিপি বিশেষকৈ কুব্জিকামাতাতন্ত্ৰ, নেপালত পোৱা গৈছে, য'ত কুব্জিকাক মূলতঃ পূজা কৰা হয়।

## উৎপত্তিবিজ্ঞান
কুব্জিকাৰ অৰ্থ সংস্কৃতত "বেঁকা কৰা" বা "বক্ৰ কৰা"। এবাৰ প্ৰভু নৱত্মান/ শিৱই তেওঁৰ পত্নী বক্ৰিকাক আলিংগন কৰিছিল আৰু সংগমৰ এই সময়ত দেৱীয়ে হঠাতে লাজ অনুভৱ কৰিছিল আৰু নিজৰ শৰীৰটো বেঁকা কৰি "কুব্জিকা" বা বক্ৰিকা (বেঁকা) নাম লাভ কৰিছিল।

## উপাসনা
### কুব্জিকামাতাতন্ত্ৰ
নৱম বা দশম শতিকাৰ "কুব্জিকামাতা" বা "পিসুমাতা" নামৰ এখন তান্ত্ৰিক গ্ৰন্থত কুব্জিকাৰ পূজাৰ বিষয়ে বৰ্ণনা কৰা হৈছে। যদিও পূৰ্বতে কাশ্মীৰ উপত্যকাৰ তান্ত্ৰিক পৰম্পৰাৰ মাজত তেওঁ অতি বিখ্যাত আছিল, তথাপিও কিন্তু ভক্তসকলৰ মাজত কুব্জিকা পূজা পৰিচিত নাছিল। এই উপত্যকাতো কুব্জিকাক পিছলৈ আৰু পূজা কৰা হোৱা নাছিল যেন লাগিছিল, ১৯৮০ চনৰ মাজভাগত তেওঁক এক গোপন তান্ত্ৰিক পূজাত আৱিষ্কাৰ কৰা হৈছিল যি এতিয়াও নেৱাৰ লোকসকলৰ মাজত বিদ্যমান।

### চিঞ্জিনিমাতাতন্ত্ৰ
কুব্জিকাৰ উল্লেখ থকা গ্ৰন্থ চিঞ্জিনিমাতন্ত্ৰৰ মতে, চাৰি দিশলৈ পঠোৱা চাৰিজন শিষ্যক কৌল পৰম্পৰাৰ শিক্ষা দিয়া হৈছিল। পশ্চিমলৈ পঠোৱা শিষ্যজনে কৌলিজমৰ পশ্চিমীয়া ধাৰা (পচিমামনায়) নৱত্মান আৰু কুব্জিকাৰ পূজা প্ৰতিষ্ঠা কৰে। পূবৰ শিষ্যই কুলেশ্বৰীৰ পূজা পূৰ্বাম্নয় সৃষ্টি কৰাৰ বিপৰীতে উত্তৰৰ শিষ্যই কালসংগৰ্ষিনীৰ পূজা উত্তৰামনয়ক শিকাইছিল। দক্ষিণৰ পৰম্পৰাক দক্ষিণামনয় নামেৰে জনা গৈছিল, আৰু এয়া কামেশ্বৰীৰ পূজা বুলি কোৱা হয়। আজিকালি কামেশ্বৰীৰ দক্ষিণ শ্ৰীকুল পন্থা আৰু কালিৰ উত্তৰ কালিকুল পন্থাক এতিয়াও শাক্তবাদ পন্থা বুলি জনা যায়, আনহাতে বাকী দুটা (কুবজিকা আৰু ত্ৰিকা)ক সাধাৰণতে অন্যান্য কাশ্মীৰী শৈৱ পৰম্পৰাৰ লগতে শৈৱ পন্থা হিচাপে চিনাক্ত কৰা হয়।

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:হিন্দু দেৱী