open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
পিজৌ গাভৰু

**পিজৌ গাভৰু** () আহোমৰ ৰাজবিষয়া বদন বৰফুকনৰ কন্যা আছিল আৰু পূৰ্ণানন্দ বুঢ়াগোহাঞিৰ পুত্ৰ ওৰেষানাথৰ পত্নী আছিল৷ বুৰঞ্জীত বদন বৰফুকনে অসমলৈ মান অনাত যি উদ্যোগ লৈছিল তাত পিজৌ গাভৰুৰো হাত আছিল বুলি বৰ্ণিত আছে৷ 
## ৰাজনৈতিক প্ৰেক্ষাপট
আহোম শাসনকালৰ শেষৰ ফালে ৰাজশাসন শিথিল হোৱা যেন পাই বিভিন্ন ঠাইত সৰু সৰু গোটবোৰে বিদ্ৰোহ কৰিবলৈ ধৰে৷ ১৭৯৮ খ্ৰীঃত  কামৰূপত দন্দুৱা দ্ৰোহ গঢ়ি উঠে ৷ সেইসময়ত গুৱাহাটীৰ দায়িত্বত থকা বদনচন্দ্ৰ বৰফুকনে এই বিদ্ৰোহ দমনত ব্যৰ্থ হয়৷ ফলত পূৰ্ণানন্দ বুঢ়াগোহাঞিয়ে বদনক আঁতৰাই কলিয়া ভোমোৰাক বৰফুকন পাতি বিদ্ৰোহ দমনৰ ভাৰ দিয়ে ৷ তেওঁ নিজাববীয়াকৈ সৈনিক গোটাই বিদ্ৰোহ দমন কৰে ৷ কিন্তু অচিৰেই কলিয়া ভোমোৰাৰ মৃত্যু ঘটাত বদনচন্দ্ৰ পুনৰাই বৰফুকন পদত অধিষ্ঠিত হয় ৷ কলিয়া ভোমোৰাক বৰফুকন পতাৰ কাৰ্য্য তথা নিজৰ বিশ্বাসী বিষয়াসকলক গুৰুত্বপূৰ্ণ বিষয়-বাব দিয়াৰ বাবে বদনৰ মনত পূৰ্ণানন্দৰ প্ৰতি আক্ৰোশৰ ভাৱ জাগি উঠে যদিও ক্ষমতাশালী পূৰ্ণানন্দৰ প্ৰতি প্ৰকাশ্যে বিৰুদ্ধাচৰণ নকৰি ষড়যন্ত্ৰত লিপ্ত হয়৷

## পিজৌৰ ভূমিকা
বদন বৰফুকন আছিল পিজৌ গাভৰুৰ দেউতাক৷ সেই সূত্ৰে পূৰ্ণানন্দ আছিল বদনৰ বিয়ৈ৷ ইপিনে চন্দ্ৰকান্তৰ ল’ৰালি কালৰ বন্ধু সতৰাম ৰজাৰ আসৈ পাই চাৰিঙ্গিয়া ফুকন হয়গৈ৷ তেওঁ প্ৰৱল প্ৰতাপী পূৰ্ণানন্দক ভাল নেপাইছিল৷ তেওঁ পূৰ্ণানন্দক আঁতৰাবলৈ ষড়যন্ত্ৰ কৰে৷ বুঢ়াগোহাঞিয়ে এই কথা জানিব পাৰি ৰাজদ্ৰোহৰ অপৰাধত সতৰামক নিৰ্বাসন দিয়ে৷ এই খবৰ পাই বদন বৰফুকন বুঢ়াগোহাঞিৰ ক্ষমতা সম্বন্ধে আশংকাত ভোগে আৰু সতৰামৰ লগত যোগাযোগ কৰে৷ এই কথাৰ সম্ভেদ পাই পূৰ্ণানন্দই বদনক ধৰি আনিবলৈ মহেশ্বৰ পৰ্বতীয়া ফুকনক প্ৰেৰণ কৰে ৷ জীয়ৰী পিজৌয়ে শহুৰেকৰ সিদ্ধান্তৰ কথা স্বামী ওৰেষানাথৰ হতুৱাই এখন চিঠিত লিখি এজন ঘোঁৰাচোঁৱাৰীৰ হাতত বাপেকলৈ প্ৰেৰণ কৰে৷ পিজৌৰ পৰা আগতীয়াকৈ বাৰ্তা পাই বদন কলিকতালৈ পলায়ন কৰে ৷ তাত তেওঁ ব্ৰিটিচ গভৰ্ণৰ জেনেৰেলক অসম আক্ৰমণ কৰিবলৈ অনুৰোধ জনায় ৷ কিন্তু ব্ৰিটিচ গভৰ্ণৰে সন্মত নোহোৱাত বদনে মানদেশৰ এজন প্ৰতিনিধিৰ লগত মানদেশ পায়গৈ আৰু মান ৰজা বদৌপায়াকো অনুৰোধ জনায় ৷ এইক্ষেত্ৰত বদনৰ সহায় কৰিলে বদৌপায়াৰ আহোম কুঁৱৰী আৰু সম্বন্ধত বদনৰ পেঁহীয়েক ৰঙিলী আইদেৱয়ে ৷ অসম আক্ৰমণৰ সুযোগ বিচাৰি থকা বদৌপায়াই মান্তি হৈ অসমলৈ মানসেনা পঠায়৷ অসমলৈ মান সৈন্য অহাত বা অনাত পিজৌ গাভৰুক বহুতে দোষী কৰিব খোজে যদিও এইগৰাকী নাৰীৰ অন্তিম পৰিণতি সম্বন্ধে বুৰঞ্জী নিমাত৷ পিতৃ হিচাপে বদনলৈ আসন্ন বিপদৰ খবৰ দি বদন পলুৱাই পঠিওৱা পিজৌৰ শেষত কি হ’ল কোনোৱে নাজানে৷ 

## তথ্য সূত্ৰ

শ্ৰেণী:অসমৰ নাৰী
মাছৰ টেঙা

**মাছৰ টেঙা** () অসমীয়া লোকসকলৰ মাজত পৰম্পৰাগতভাৱে চলি অহা টেঙা উপকৰণেৰে ৰন্ধা মাছৰ একপ্ৰকাৰৰ ব্যঞ্জন। মাছৰ সৈতে বিভিন্ন টেঙাজাতীয় ফল আৰু পাচলি মিহলাই মাছৰ টেঙা ব্যঞ্জন প্ৰস্তুত কৰা হয়। সাধাৰণতে গৰমৰ দিনত মাছৰ টেঙা জোল খোৱাৰ ৰীতি প্ৰচলিত। এই ব্যঞ্জন সাধাৰণতে ভাতৰ সৈতে পৰিৱেশন কৰা হয়। সমগ্ৰ অসমতে এই ব্যঞ্জনবিধ জনপ্ৰিয় বুলি গণ্য কৰা হয়।

## উপকৰণ

মাছৰ টেঙা ৰান্ধিবলৈ অসমীয়া লোকসকলে সৰু বা ডাঙৰ দুয়োবিধ মাছেই ব্যৱহাৰ কৰে। সাধাৰণতে কুঁঢ়ি, কান্ধূলি, ৰৌ, কাৱৈ আদি মাছৰ সৈতে এই ব্যঞ্জন উৎকৃষ্ট বুলি গণ্য কৰা হয়। ইয়াৰ লগত টেঙা উপাদান হিচাপে সাধাৰণতে টেঙামৰা পাত, মধুসোলেং, থেকেৰা, কণ বিলাহী, তেঁতেলী আদিৰে আঞ্জা ৰান্ধে। কৰ্দৈ, বগৰী, অমৰা, জলফাই, চাঙেৰী টেঙা, ঔটেঙা আদি ফলো ব্যৱহাৰ কৰা হয়। কোনো কোনো ক্ষেত্ৰত কাজিনেমুৰ ৰসো টেঙা গুণ আৰু সুগন্ধিৰ বাবে যোগ কৰা হয়। 

কেঁচা তেঁতেলী প্ৰধানকৈ ডাঙৰ মাছৰ মূ্ৰৰ সৈতে ৰান্ধি খোৱা হয়। বুঢ়া বৰালি মাছ তেঁতেলীৰ লগত খোৱাৰ বিষয়ে ডাকৰ বচনত উল্লেখ পোৱা যায়। আলু সিজাই থেকেৰাৰ লগত টেঙা জোল ৰান্ধি উতল অহাৰ পিছত যিকোনো বাকলি থকা মাছ ভাজি তাত দি ব্যঞ্জনবিধ ৰন্ধা হয়। বিলাহীৰ সৈতে সৰু বা ডাঙৰ মাছৰ জোল ৰান্ধি খোৱা হয়। আনহাতে পকা শুকান বগৰী খুন্দি তাক মাছৰ লগত টেঙাৰ জোল কৰি খোৱা হয়।

## পদ্ধতি
মাছৰ টেঙা ৰান্ধিবলৈ মাছবোৰ টুকুৰা কৰি ভাজি লোৱা হয়। ইয়াৰ পিছত তেলত পিঁ‌য়াজ, নহৰু, কেঁ‌চা জলকীয়া আদি দি টেঙা উপকৰণ যেনে বিলাহী, কৰ্দৈ আদি দি জোল ৰন্ধা হয়। পিছত ইয়াত ভজা মাছখিনি যোগ কৰি উতলিবলৈ দিয়া হয়। এনেদৰে কিছুসময় উতলোৱাৰ পিছত মাছৰ টেঙা ভাতৰ সৈতে পৰিৱেশন কৰা হয়।

## সাহিত্যত উল্লেখ
অসমীয়া লোকসাহিত্যত মাছৰ টেঙা ব্যঞ্জনৰ উল্লেখ পোৱা যায়। ডাকৰ বচনৰ ৰন্ধন প্ৰকৰণত মাছৰ বিভিন্ন ব্যঞ্জনৰ লগতে মাছৰ সৈতে টেঙা উপাদানেৰে ৰন্ধা প্ৰকৰণৰ বিষয়ে উল্লেখ পোৱা যায়।

অৰ্থাৎ পকা তেতেলী আৰু পৈণত বয়স পোৱা বৰালী মাছৰ ব্যঞ্জন ইমানেই সোৱাদযুক্ত হয় যে খোৱাৰ সময়ত খাওঁতাজনে মূৰ তুলিবৰ আহৰি নাপায়। 

অৰ্থাৎ চেঙা আৰু চেঙেলী মাছ জামিৰৰ (এবিধ টেঙা) ৰস দি ৰান্ধি কাহুদিৰ সৈতে পৰিৱেশন কৰিলে ই মুখৰ অৰুচি দূৰ কৰে। 

অৰ্থাৎ কচ, বচ, চিতল আদি মাছ নেমুটেঙাৰ লগত ৰান্ধি খাবলৈ পৰামৰ্শ দিয়া হৈছে।

## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:অসমৰ খাদ্য
সাতজন জ্ঞানী গুৰু

thumb|সম্ৰাট পণ্টিএনাছ, তেওঁৰ পুত্ৰ ডিছক্লেটিয়ান আৰু সাতজন জ্ঞানী গুৰুক ছবিখনত দেখা গৈছে (কড পাল জাৰ্ম ১৪৯, হেইডেলবাৰ্গ)
**সাতজন জ্ঞানী গুৰু** () (সাত ঋষি বা সাত জ্ঞানী বুলিও কোৱা হয়) হৈছে সংস্কৃত, পাৰ্চী বা হিব্ৰু মূলৰ কাহিনীৰ এক চক্ৰ।

## কাহিনী আৰু প্লট
চুলতানে নিজৰ পুত্ৰ ডেকা ৰাজকুমাৰক দৰবাৰৰ পৰা আঁতৰত সাতজন জ্ঞানী মাষ্টৰৰ ওচৰত সাতটা উদাৰ কলাৰ শিক্ষা দিবলৈ পঠিয়াই দিয়ে। দৰবাৰলৈ উভতি অহাৰ লগে লগে তেওঁৰ মাহীমাক সম্ৰাজ্ঞীয়ে তেওঁক লালায়িত কৰিবলৈ চেষ্টা কৰে। এই সংকট প্ৰতিৰোধ কৰিবলৈ তেওঁ  সাতজন জ্ঞানী গুৰুৰ নেতা সিণ্ডবাদৰ পৰামৰ্শমতে এসপ্তাহৰ মৌনব্ৰত পালন কৰে। এই সময়ছোৱাত সম্ৰাজ্ঞীয়ে তেওঁক স্বামীৰ ওচৰত অভিযোগ কৰে, আৰু সাতটা কাহিনীৰে তেওঁৰ মৃত্যু ঘটাবলৈ বিচাৰে৷ এই কাহিনীকেইটাক তেওঁ সম্ৰাটৰ সৈতে সম্পৰ্কিত কৰে; পিছে তেওঁৰ আখ্যানক প্ৰতিবাৰেই সিন্দবাদৰ নেতৃত্বত অহা সাতজন জ্ঞানী গুৰুৰ দ্বাৰা কক্ষচ্যুত কৰা হয়। শেষত ৰাজকুমাৰৰ মুখ খুলি সত্য উন্মোচিত কৰা হয় আৰু দুষ্ট সম্ৰাজ্ঞীক মৃত্যুদণ্ড দিয়া হয়।

## উৎপত্তি
ইউৰোপৰ বহু ভাষাত প্ৰকাশ পোৱা গল্পৰ চক্ৰটো উৎপত্তিস্থল হৈছে পূৰ্বীয়।সংস্কৃতত ইয়াৰ অনুৰূপ সংকলন পোৱা যায়, যাক খ্ৰীষ্টপূৰ্ব প্ৰথম শতিকাৰ ভাৰতীয় দাৰ্শনিক চিন্টিপাছৰ বুলি কোৱা হয়৷ অৱশ্যে যদিও ভাৰতীয় মূল সাধুটো অজ্ঞাত। আন আন প্ৰস্তাৱিত উৎপত্তিসমূহ হ'ল পাৰ্চী (যিহেতু প্ৰাচীন জীৱিত গ্ৰন্থসমূহ পাৰ্চী ভাষাত লিখিত) আৰু হিব্ৰু (বাইবেলৰ যোচেফৰ দৰে একেধৰণৰ কাহিনী থকা সংস্কৃতি)।

## পৰৱৰ্তী ইতিহাস
ইউৰোপত শ শ জীৱিত গ্ৰন্থ আছে বুলি জনা যায়।এইবোৰত সাধাৰণতে পোন্ধৰটা কাহিনী থাকে৷ প্ৰতিজন ঋষিৰ বাবে এটাকৈ, মাহীমাকৰ পৰা সাতটা আৰু ৰাজকুমাৰৰ পৰা এটা ৷ কাঠামোটো সংৰক্ষিত হৈ আছে যদিও ইউৰোপৰ সাধাৰণ কাহিনীবোৰৰ মাত্ৰ চাৰিটাহে পূব সংস্কৰণৰ সৈতে সাদৃশ্য হিচাপে পোৱা যায়।.

পূবৰ পৰা আৰবী, পাৰ্চী চিৰিয়া আৰু গ্ৰীক ভাষাৰ মাধ্যমৰে ভ্ৰমণ কৰি অহা এই গ্ৰন্থখন *দ্য বুক অৱ চিণ্ডিবদ* নামেৰে জনাজাত হয়৷ আৰু গ্ৰীক ভাষাৰ পৰা লেটিন ভাষালৈ ইয়াক দ্বাদশ শতিকাত জিন ডি হাউটেচেইল (জোয়ানেছ ডি আলটা ছিলভা) নামৰ মঠৰ সন্ন্যাসীজনৰ দ্বাৰা ড'ল'পাথ'ছ শিৰোনামেৰে (সম্পা. হাৰ্মান অষ্টাৰলি, ষ্ট্ৰাছবাৰ্গ, ১৮৭৩)অনুবাদ কৰা হয় । ইয়াক ফৰাচী ভাষালৈ অনুবাদ কৰিছিল প্ৰায় ১২১০ চনত হাৰ্বাৰ্ছ নামৰ এজন ট্ৰুভাৰে *লি ৰোমানছ ডি ড'ল'পেথ'ছ* হিচাপে। আন এটা ফৰাচী সংস্কৰণ *Roman des sept sages* আন এক লেটিন মূলৰ ওপৰত আধাৰিত আছিল।

চক্ৰৰ জাৰ্মান, ইংৰাজী, ফৰাচী আৰু স্পেনিছ চেপবুকসমূহ ( চল্লিছপৃষ্ঠামানৰ সৰু কিতাপ) সাধাৰণতে পৃথক লেটিন মূলৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি লিখা হৈছে। সম্ভৱতঃ ফৰাচী ভাষাৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি নিৰ্মিত আৰু চতুৰ্দশ শতিকাৰ তিনিটা মেট্ৰিক ৰোমাঞ্চ ইংৰাজী ভাষাত উপলব্ধ। ইয়াৰে আটাইতকৈ গুৰুত্বপূৰ্ণ হৈছে বানাটাইন ক্লাবৰ বাবে সম্পাদিত ডালকেইথৰ জন ৰ'লেণ্ডৰ *দ্য চেভিন চেজছ* (এডিনবাৰ্গ, ১৮৩৭)।

## তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:লোককথা
শ্ৰেণী:সাধু
শ্ৰেণী:সাধুকথাৰ চৰিত্ৰ
শ্ৰেণী:লোকসাহিত্য
শ্ৰেণী:সাধুকথা
গোপাল ভোগ

**গোপাল ভোগ** বা **গৰখীয়া ভোগ** () গৰুৰ ৰক্ষক কৃষ্ণক উদ্দেশ্যি গৰখীয়া ল’ৰালৈ আগবঢ়োৱা ভোগ বা প্ৰসাদ৷ “গোপাল’’ শব্দৰ অৰ্থ, ’গো’ মানে গৰু আৰু ’পাল’ মানে পালন কৰোঁতা৷ সাধাৰণতে গোপাল বুলিলে কৃষ্ণক বুজা হয়৷ এঁৱা গাখীৰ, আৰৈ চাউল, কল গোটাই গোপাল ভোগ কৰা হয় আৰু অসমীয়া সমাজত সমাজত গৰখীয়া সবাহত গৰখীয়ালৈ সভক্তিৰে আগবঢ়োৱা হয়৷ অসমৰ বিভিন্ন ঠাইত গোপাল ভোগ বিভিন্ন সময়ত দিয়া হয়৷ গোৱালপাৰা অঞ্চলত ৰাখাল পূজা বা গৰখীয়া পূজা চ’ত মাহৰ সংক্ৰান্তিত কৰা হয়৷ এই অঞ্চলত চৰণীয়া পথাৰত বা গোহালিত আৰৈ চাউল, কল, গাখীৰ আৰু চেনিৰ গোপাল ভোগ আগবঢ়ায়৷ আকৌ উজনি অসমত গৰু, ম’হ, ছাগলী হেৰালে বা অসুখ হ’লে গৰখীয়া ল’ৰাক উদ্দেশ্যি ঘৰৰ চোতালত মাহ-প্ৰসাদৰ নৈবেদ্য আৰু জা-জলপান খুৱায় আৰু গৰখীয়াই নাম গাই আশীৰ্বাদ দিয়ে৷

গোপাল ভোগ দিয়াৰ প্ৰথা অসমীয়া আৰু বাঙালী হিন্দু ধৰ্মাৱলম্বী লোকসকলৰ মাজত প্ৰচলিত৷ বাঙালী সমাজত গোপাল ভোগ কৃষ্ণ জন্মাষ্টমীৰ দিনা দিয়া হয়৷ গোপাল ভোগত ৫৬ বিধ খাদ্য দ্ৰব্য নৈবেদ্য হিচাপে আগবঢ়োৱা হয়৷ এই সম্পৰ্কে এটা কাহিনী আছে৷ শিশুকৃষ্ণই যেতিয়া গোকুলত নন্দৰজা আৰু যশোদাৰ ঘৰত বাস কৰিছিল তেতিয়া মাতৃ যশোদাই তেওঁক দিনে আঠবাৰ খুৱাইছিল। এবাৰ ব্ৰজবাসীয়ে ইন্দ্ৰ দেৱতাক সন্তুষ্ট কৰিবলৈ এক বৃহৎ ইন্দ্ৰ পূজাৰ আয়োজন কৰিছিল। ইন্দ্ৰ সন্তুষ্ট হ’লে ভাল বৰষুণ হ’ব আৰু বৰষুণ ভাল হ’লে শস্য ভাল হ’ব। তেতিয়া কৃষ্ণই তেওঁলোকক ক’লে, ‘বৰষুণ দিয়াটো ইন্দ্ৰৰ কাম, তাৰ বাবে তেওঁক কিয় পূজা কৰিব লাগে? বৰঞ্চ যদি আপোনালোকে পূজা কৰিবই বিচাৰে তেন্তে গোবৰ্ধন পৰ্বতক পূজা কৰা উচিত, কাৰণ এই পৰ্বতটোৱে আমাক ফল-মূল আৰু শাক-পাচলিৰে জীয়াই ৰাখে।’ সকলোৱে কৃষ্ণৰ কথাত সন্মতি দি ইন্দ্ৰৰ সলনি গোবৰ্ধনক পূজা কৰিবলৈ ধৰিলে। এই কথাত ভগৱান ইন্দ্ৰৰ বৰ খং উঠিল আৰু কেইবাদিনো ধৰি প্ৰচণ্ড বৰষুণ দিবলৈ ধৰিলে। সেই প্ৰচণ্ড বৰষুণে প্ৰায় সকলো উটুৱাই লৈ গ’ল। সকলোৱে ঘৰ-বাৰী হেৰুৱাই সকলোৱে কণমানি কৃষ্ণৰ ওচৰত আশ্ৰয় লৈছিল। তাৰ পিছত কৃষ্ণই আঙুলিৰ মূৰেৰে গোবৰ্ধন পৰ্বত তুলি ল’লে। সেই পৰ্বতৰ তলত থাকি গকুলবাসীয়ে মহা দুৰ্যোগৰ পৰা ৰক্ষা পৰিছিল। কৃষ্ণই এই সাত দিন একো নাখাই আঙুলিৰ মূৰত গোবৰ্ধন পৰ্বত তুলি ধৰি আছিল। অষ্টম দিনা নিজৰ ভুলটো উপলব্ধি কৰি ইন্দ্ৰদেৱে বৰষুণ দিয়া বন্ধ কৰি দিলে। তাৰ পাছত কৃষ্ণই গোবৰ্ধন পৰ্বতক যথাযথ স্থানত ৰাখিলে। এই সাত দিন ধৰি তেওঁ এটোপাল খাদ্য বা পানীও লোৱা নাছিল। তেওঁৰ বাবেই সমগ্ৰ গকুল সুৰক্ষিত হৈ থাকিল৷ দিনটোত আঠবাৰ খাদ্য খোৱা বুলি বিবেচনা কৰি গোকুলৰ মানুহে কৃতজ্ঞতাৰ চিন হিচাপে তেওঁৰ বাবে ৫৬টা ভিন্ন পদ সাত দিনৰ খাদ্য হিচাপে প্ৰস্তুত কৰিছিল। তেতিয়াৰ পৰা জন্মাষ্টমীৰ দিনা ছাপ্পাৱন্ন বিধ ভোগৰ সামগ্ৰী তৈয়াৰ কৰা হয়। এই ভোগত কৃষ্ণৰ প্ৰিয় দৈ, মাখন, লৱণু আদিকে ধৰি নানা মিঠাই আৰু বিভিন্ন ব্যঞ্জন থাকে৷
## তথ্য সূত্ৰ

শ্ৰেণী:খাদ্য
বিশ্ব মাহ দিৱস

**বিশ্ব মাহ দিৱস** (ইংৰাজী : World Pulses Day) হৈছে ৰাষ্ট্ৰসংঘৰ খাদ্য আৰু কৃষি সংস্থাই (FAO) বিশ্বব্যাপী খাদ্য হিচাপে মাহজাতীয় শস্যৰ (শুকান বীন, মচুৰ দাইল, শুকান পটল, চজিনা আদি) গুৰুত্বক স্বীকৃতি প্ৰদান কৰিবলৈ প্ৰতিষ্ঠা কৰা এটা আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় দিৱস।

## বিৱৰণ
২০১৮ চনৰ ২০ ডিচেম্বৰত অনুষ্ঠিত ৰাষ্ট্ৰসংঘৰ সাধাৰণ পৰিষদৰ ৭৩ সংখ্যক অধিবেশনত ২০১৯ চনৰ পৰা প্ৰতি বছৰে ১০ ফেব্ৰুৱাৰীত এই দিৱস পালন কৰাৰ সিদ্ধান্ত গ্ৰহণ কৰে। এই দিৱসৰ লক্ষ্য হৈছে বিশ্বজুৰি মাহজাতীয় শস্যক্ষেত্ৰৰ সৈতে জড়িত কাৰ্যকলাপ আৰু তথ্যৰ প্ৰতি সকলোৰে দৃষ্টি আকৰ্ষণ কৰা।

## উদ্দেশ্য
খাদ্য সুৰক্ষা আৰু পুষ্টিৰ দিশত বহনক্ষম খাদ্য উৎপাদনৰ অংশ হিচাপে বিশ্ব মাহ দিৱসে মাহজাতীয় শস্যৰ পুষ্টিগত উপকাৰিতাৰ বিষয়ে সজাগতা সৃষ্টিৰ সুযোগ প্ৰদান কৰে।

এই আনুষ্ঠানিক দিৱসটো ৰাষ্ট্ৰসংঘৰ ২০৩০ চনৰ বহনক্ষম উন্নয়নৰ কাৰ্যসূচীৰ - “সাৰ্বজনীন শান্তি শক্তিশালী কৰাৰ বাবে সাৰ্বজনীন আৰু পৰিৱৰ্তনশীল বহনক্ষম উন্নয়ন লক্ষ্যৰ এক বিস্তৃত গোট”ৰ সৈতেও জড়িত।

যোৱা ২০১৬ বৰ্ষটোক ৰাষ্ট্ৰসংঘই **আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় মাহ বছৰ** হিচাপে ঘোষণা কৰে, ফলস্বৰপে বিশ্ব মাহ দিৱসেও অধিক প্ৰসাৰ লাভ কৰে।

## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:দিৱসসমূহ
ব্লেংক নয়জ

**ব্লেংক নয়জ** () হৈছে ভাৰতত ৰাজপথত হোৱা হাৰাশাস্তি(ইভ টিজিং)ক প্ৰতিহত কৰিব বিচৰা এটা সম্প্ৰদায়/ৰাজহুৱা কলা প্ৰকল্প। ২০০৩ চনৰ আগষ্ট মাহত জেচমীন পাথেজাই আৰম্ভ কৰা এই প্ৰকল্পটো বাংগালুৰুৰ সৃষ্টি *স্কুল অৱ আৰ্ট ডিজাইন এণ্ড টেকন'লজি*ত ছাত্ৰ প্ৰকল্প হিচাপে আৰম্ভ হৈছিল আৰু তাৰ পিছৰ পৰা ভাৰতৰ অন্যান্য চহৰতো বিয়পি পৰিছে।
## কাৰ্যকলাপ
ব্লেংক নয়জৰ নেতৃত্ব আৰু পৰিচালনা সম্পূৰ্ণৰূপে স্বেচ্ছাসেৱকৰ দ্বাৰা কৰা হৈছে। ভৌগোলিক স্থান আৰু বয়সৰ গোটৰ বিভিন্ন পুৰুষ আৰু মহিলা স্বেচ্ছাসেৱকৰ এটা দলে সামূহিকভাৱে কাম কৰে৷ ব্লেংক নয়জে ৰাজপথৰ যৌন নিৰ্যাতনৰ বিষয়টোৰ ওপৰত ৰাজহুৱা আলোচনা পথ প্ৰশস্ত কৰিব বিচাৰে। কথোপকথনসমূহত সামূহিকভাৱে "ইভ-টিজিং"ৰ সংজ্ঞা গঢ়ি তোলাৰ পৰা আৰম্ভ কৰি "টিজিং", "হাৰাছমেণ্ট", "ফ্লাৰ্টিং"ৰ সীমা নিৰ্ধাৰণ কৰালৈকে অন্তৰ্ভুক্ত হৈ থাকে। এই গোটটোৱে ৰাজপথৰ যৌন হিংসা, হাৰাশাস্তি আৰু "ইভ-টিজিং"ৰ মূল্যাংকন কৰে আৰু সেইবোৰক ৰাজহুৱা স্থানত বিয়পাই দিয়ে, যাৰ ফলত ৰাজহুৱা তৰ্ক-বিতৰ্কৰ সৃষ্টি হয়।

ব্লেংক নয়জত মহিলাসকলক তেওঁলোকৰ চহৰৰ সৈতে থকা ভয়-ভিত্তিক সম্পৰ্কক পোনপটীয়াকৈ আৰু ৰাজহুৱা হস্তক্ষেপৰ জৰিয়তে সম্বোধন কৰা হয়, যিয়ে মহিলাসকলক ৰাজহুৱা স্থানত অচল হৈ নাথাকি "একছন হিৰো" হ'বলৈ প্ৰেৰণা দিয়ে।তেওঁলোকক *Blank Noise Guys* বুলি কোৱা হয়। ব্লেংক নয়জে ‘ইভ-টিজিং’ৰ দিশত মনোভাৱৰ পৰিৱৰ্তন হোৱাত সহায় কৰে আৰু বিষয়টোৰ সামূহিক দায়িত্ব ল’বলৈ জনসাধাৰণক জড়িত কৰে।
যদিও ব্লেংক নয়জৰ প্ৰতিষ্ঠা বাংগালুৰুত হৈছিল, তথাপিও ই আন চহৰ যেনে: মুম্বাই, দিল্লী, চেন্নাই, কলিকতা, চণ্ডীগড়, হায়দৰাবাদ, লক্ষ্ণৌলৈ বিয়পি পৰিছে। ই "মই কেতিয়াও ইয়াক বিচৰা নাই" (I never ask for it) আদি অভিযানৰ জৰিয়তে লাজ আৰু দোষৰ ধাৰণাটোক মোকাবিলা কৰে। ইয়াৰ দ্বাৰা দূৰ কৰিব বিচৰা এটা গুৰুত্বপূৰ্ণ ধাৰণা হ’ল:মহিলাসকলে পিন্ধা কাপোৰৰ বাবেই হাৰাশাস্তিৰ সন্মুখীন হয়। ৰাজপথৰ কাৰ্যসূচী আৰু আলোচনাৰ জৰিয়তে ব্লেংক নয়জে ৰাজপথত মহিলাসকলৰ বাবে এক নিৰাপদ আৰু মুক্ত পৰিৱেশ লাভ কৰাৰ লক্ষ্যত উপনীত হোৱাৰ আশা কৰিছে, আৰু সাধাৰণতে নাৰীৰ প্ৰতি সমাজখনক অধিক সমতাবাদী হ’বলৈ সক্ষম কৰাৰ পথত অগ্ৰসৰ হৈছে।

২০১২ চনৰ ডিচেম্বৰ মাহত দিল্লীত চলন্ত বাছত এগৰাকী যুৱতীক নিৰ্মম দলবদ্ধ ধৰ্ষণৰ পিছত ব্লেংক নয়জে *ছেফ চিটি প্লেজ* আৰম্ভ কৰে, যিটো পদক্ষেপে নাগৰিকক মহিলাসকলৰ বাবে চহৰসমূহক সুৰক্ষিত কৰিব পৰা উপায়ৰ প্ৰতিশ্ৰুতি দিবলৈ আহ্বান জনায়।

এই প্ৰকল্পটোৱে বাৰ্তা স্প্ৰে পেইণ্টিং কৰা, ৰাজহুৱা স্থানত যৌন নিৰ্যাতনৰ বলি হোৱা লোকৰ সাক্ষ্য লিপিবদ্ধ কৰা, হাৰাশাস্তি বিৰোধী বাৰ্তা লিখা, টি চাৰ্ট ছপা কৰা আদি কাম হাতত লৈছে। ইয়াৰ উপৰিও ই বিক্ষোভ প্ৰদৰ্শন কৰিছে।

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:নাৰীবাদ
নাৰীবাদী শান্তি গৱেষণা

**নাৰীবাদী শান্তি গৱেষণা**ই () গতানুগতিক শান্তি গৱেষণা পদ্ধতিৰ বিস্তাৰ কৰিবলৈ নাৰীবাদী কাঠামো ব্যৱহাৰ কৰে৷ লগতে ন্যায়ৰ সৈতে শান্তিৰ ধাৰণা অধিক সক্ৰিয়ভাৱে গঢ়ি তুলিবলৈ লিংগ আৰু অন্যান্য ক্ষমতাৰ গাঁথনিৰ ভূমিকা নিৰীক্ষণ কৰে। নাৰীবাদী শান্তি গৱেষণাই শান্তি আৰু হিংসাক বহুল পৰিসৰত সংঘটিত হোৱা আন্তঃপ্ৰৱাহিত আৰু চলন্ত প্ৰক্ৰিয়া বুলি বুজে আৰু এই মাপদণ্ডসমূহ কেনেকৈ আন্তঃসংযোগী হৈ উঠিছে- সেইয়া আঙুলিয়াই দিয়ে। লিংগক শান্তি আৰু হিংসাৰ প্ৰক্ৰিয়াসমূহ বিশ্লেষণ কৰাৰ প্ৰধান লেন্স বুলি ভবা হৈছে যদিও এই গৱেষণাই ক্ষমতাৰ অন্যান্য ছেদক ব্যৱস্থা যেনে: জাতি, শ্ৰেণী, যৌনতা, আৰু অক্ষমতাই গতিশীলতাক জটিল কৰি তোলাৰ উপায়সমূহৰ বিষয়েও আলোচনা কৰিছে৷

## নাৰীবাদী বিশ্লেষণ
নাৰীবাদী শান্তি গৱেষণাৰ শিপাডাল নাৰীবাদী বিশ্লেষণত আছে, যিয়ে ক্ষমতাৰ ব্যৱস্থাৰ ভিতৰত লিংগৰ গতিশীলতা কেনেকৈ প্ৰকাশ পায়-সেয়া শান্তি আৰু হিংসাৰ সৈতে জড়িত হোৱাৰ বাবেও পৰীক্ষা কৰে।নাৰীবাদী গৱেষক আৰু পণ্ডিতসকলে কৰা কামৰ চূড়ান্ত লক্ষ্য হৈছে লিংগ ন্যায়, য'ত লিংগ সমতা এটা অন্তৰ্নিহিত উপাদান। ইয়াৰ পিছত নাৰীবাদী গৱেষণাক নীতিগতভাৱে মূল্যায়ন আৰু সমালোচনা কৰা হয় আৰু একে সময়তে উন্নতিৰ বিকল্পৰ পোষকতাও কৰা হয়। এই লক্ষ্যসমূহ অধিক ব্যাপকভাৱে শান্তি গৱেষণাৰ পৰিপূৰক, যি সকলো ধৰণৰ হিংসাক নিৰ্মূল কৰিব বিচৰাৰ বাবে নীতিগত পন্থা গ্ৰহণ কৰে।

নাৰীবাদী শান্তি গৱেষণাৰ ভিতৰত এই কথাত গুৰুত্ব দিয়া হয় যে শান্তি এটা শেষ বিন্দু নহয়, এক অবিৰত প্ৰক্ৰিয়াহে। উইবেন আৰু অন্যান্যই বৰ্ণনা কৰা অনুসৰি শান্তি "নিৰন্তৰ সৃষ্টি হৈ আছে,"কাৰণ ই সদায় চলি থাকে আৰু বিভিন্ন প্ৰসংগৰ ভিতৰত অনন্যভাৱে বাস্তৱায়িত হয়।তেনেদৰে নাৰীবাদী শান্তি গৱেষণাই এই ধাৰণাটোক অবিশ্বাস কৰে যে শান্তি নিৰ্মাণৰ বিষয়ে কিবা সাৰ্বজনীন সত্য আছে, আৰু অনুধাৱন কৰে যে শান্তিৰ প্ৰয়োগ কোনো বিচ্ছিন্ন, বাহ্যিক উৎসৰ দ্বাৰা নিৰ্ধাৰিত হ'লে ফলপ্ৰসূ হ'ব নোৱাৰে।ইয়াৰ পৰিৱৰ্তে, ইয়াত জোৰ দিয়া হৈছে যে শান্তি গঢ়ি তোলাৰ প্ৰক্ৰিয়াটোত সম্বোধন কৰা হিংসাৰ দ্বাৰা প্ৰত্যক্ষভাৱে প্ৰভাৱিত লোকসকল জড়িত থাকিব লাগিব। ইতিবাচক শান্তিৰ ধাৰণাটোক বিশেষভাৱে গুৰুত্ব দিয়া হয়, য'ত কেৱল যুদ্ধৰ অনুপস্থিতিত শান্তিৰ পৰিৱৰ্তে ন্যায়নিৰ্ভৰ শান্তিক গুৰুত্ব দিয়া হয় (যাক নেতিবাচক শান্তি বুলি জনা যায়)। নাৰীবাদে হিংসাক (লগতে শান্তি) বহুল পৰিসৰত বিদ্যমান আৰু আন্তঃসংযোগী বুলি ভাবে, আৰু হিংসাৰ দৈনন্দিন আৰু বৃহৎ পৰিসৰৰ "দৰ্শনীয়" অভিজ্ঞতা দুয়োটাকে সম্বোধন কৰে।

নাৰীবাদী শান্তি গৱেষকসকলে শান্তি আৰু শান্তি নিৰ্মাণৰ সাধাৰণ লিংগভিত্তিক ভুল ধাৰণাসমূহো লক্ষ্য কৰে৷ এইবোৰক প্ৰায়ে "নাৰীসুলভ" বুলি লেবেল লগোৱা হয়৷ সেয়েহে যুদ্ধ আৰু হিংসাৰ সৈতে ইতিবাচক, পুৰুষসুলভ সম্পৰ্কৰ তুলনাত কমকৈ অপবাদ দিয়া হয়। নাৰীবাদৰ ভিতৰত ন্যায় আৰু সমতাৰ দিশত প্ৰচেষ্টা কেৱল নাৰীৰ বাবেই নহয়; শান্তি আৰু হিংসাৰ লিংগভিত্তিক গতিশীলতাৰ পৰীক্ষাত সকলো লিংগৰ অভিজ্ঞতাক সম্বোধন কৰাটো অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হৈছে।

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:নাৰীবাদ
গ্ৰন্থমেলা

**গ্ৰন্থমেলাৰ সংজ্ঞা :** গ্ৰন্থমেলা হ'ল এটা বাণিজ্যিক অনুষ্ঠান য'ত প্ৰকাশকে কিতাপ প্ৰদৰ্শন আৰু ব্যৱসায় কৰে। গ্ৰন্থ হ’ল আধুনিক যুগৰ আটাইতকৈ মহত্তম উপাদান। ছপাখানাৰ আৱিষ্কাৰৰ লগে লগে গ্ৰন্থৰ প্ৰচাৰ বাঢ়িবলৈ আৰম্ভ কৰে আৰু ইয়াৰ ফলত জ্ঞান-বিজ্ঞানৰ সীমা বিস্তৃত হ’বলৈ ধৰিলে। আগতে গ্ৰন্থ ৰচিত হৈছিল যদিও সেইবােৰ মুষ্টিমেয় মানুহৰ হাতত থুপ খাই আছিল। তাৰপৰা বাহিৰা মানুহ বৰ বিশেষ লাভৱান হ’ব পৰা নাছিল। এতিয়া বিশ্বৰ বিভিন্ন গ্ৰন্থ পাব পৰা হৈছে মুদ্ৰাযন্ত্ৰ আৰু যােগাযাগ ব্যৱস্থাৰ উন্নতিৰ কাৰণে গ্ৰন্থ সম্পৰ্কে আমাক এক সুন্দৰ অভিজ্ঞতা প্ৰদান কৰে এই গ্ৰন্থমেলাসমূহে। 

 গ্ৰন্থমেলাৰ দ্বাৰা সমাজৰ সকলো শ্ৰেণীৰ লোক উপকৃত হব পাৰে বিশেষকৈ ছাত্র-ছাত্রী তথা বিভিন্ন প্ৰতিযোগিতামূলক পৰীক্ষাৰ বাবে প্রস্তুতি চলাই থকা যুবক যুৱতীয়ে ইয়াত উপলব্ধ কিতাপ সংগ্রহ কৰি জ্ঞান আহৰণ কৰিব পাৰে |

## তথ্য সংগ্ৰহ
ৰোগন জোশ

**ৰোগন জোশ** (; )  কাশ্মীৰ উপত্যকাৰ এবিধ সুগন্ধি মাংসৰ তৰকাৰী। ইয়াক ৰঙা মাংসৰে, পৰম্পৰাগতভাবে ভেৰা বা ছাগলীৰ মাংসৰে তৈয়াৰ কৰা হয়। ৰতন জোটৰ মূল আৰু কাশ্মিৰী জলকীয়াৰে ইয়াক ৰং দিয়া আৰু সুগন্ধিত কৰা হয়। ৰোগন জোশ কাশ্মিৰৰ এক বিশিষ্ট ৰন্ধনশৈলী।
## মূল
ৰোগান জোছ এবিধ মুখ্য কাশ্মীৰী ব্যঞ্জন। প্ৰথমে এই ৰন্ধনশৈলী কাশ্মীৰলৈ আনিছিল মোগলসকলে। মোগলৰ ৰন্ধনশৈলী পাৰ্চী শৈলীৰ দ্বাৰা প্ৰভাৱিত আছিল। মধ্য ভাৰতৰ সমভূমিৰ অদম্য গ্ৰীষ্মকালীন উত্তাপৰ বাবে মোগলসকলক সঘনাই দেশৰ উত্তৰ অঞ্চল, শীতল জলবায়ুৰ কাশ্মীৰত বাহৰ পাতিছিল।
## প্ৰস্তুতি
ৰোগন জোশ ভেৰা বা ছাগলীৰ মাংসৰে গ্ৰেভীৰ ৰূপত প্ৰস্তুত কৰা মাংসৰ তৰকাৰী। তাত কাশ্মীৰী জলকীয়া হালধী, আদাৰ লগতে সুগন্ধিত কৰাৰ বাবে লং, বে পাত, ইলাচি আৰু দালচেনি ব্যৱহাৰ কৰা হয়। কিছুমানে পিয়াজ আৰু দৈয়ো ব্যৱহাৰো কৰে। ইয়াক ঢাকনি দি কম জুইত সিজোৱা হয়। ইয়াৰ ডাঠ ৰঙা ৰঙটো ৰতন জোট নামৰ উদ্ভিদৰ শিপা আৰু কাশ্মীৰী জলকীয়াৰ পৰা আহে। জ্বলা কম কৰিবলৈ জলকীয়াৰ গুটিবোৰ উলিয়াই পেলোৱা হয়। কাশ্মীৰী জলকীয়াৰ জ্বলা গুণটো আন ভাৰতীয় জলকীয়াতকৈ সাধাৰণতে কম। এই ৰন্ধনশৈলীত মচলাৰ উষ্ণতাতকৈ সুগন্ধিৰ ওপৰতহে গুৰুত্ব দিয়া হয়। কেশৰো কিছুমান পৰম্পৰাগত ৰন্ধনশৈলীৰ অংশবিশেষ। 
কাশ্মীৰত হিন্দু আৰু মুছলমান খাদ্য প্ৰস্তুত প্ৰণালীৰ ক্ষেত্ৰত যথেষ্ট পাৰ্থক্য দেখা যায়। মুছলমানসকলে ৰং কৰাৰ বাবে প্ৰাণ নামৰ এবিধ স্থানীয় পিয়াজ আৰু ককচ-ক’ম্ব ফুলৰ পাহি ব্যৱহাৰ কৰে। হিন্দুসকলে হালধি আৰু পিঁয়াজৰ লগতে এইবোৰ পৰিহাৰ কৰে, কিন্তু সোৱাদ বঢ়াবলৈ কেতিয়াবা দৈ যোগ কৰে।
## অভিযোজনা
পৰম্পৰাগত প্ৰস্তুতিত গোটা শুকান কাশ্মীৰী জলকীয়া ব্যৱহাৰ কৰা হয়। জলকীয়াবোৰৰ প্ৰথমে বীজখিনি বাহিৰ কৰি পানীত তিয়াই বটি লোৱা হয়। ৰন্ধন প্ৰক্ৰিয়া চমু কৰাৰ বাবে দোকানত উপলব্ধ কাশ্মীৰী জলকীয়া বা অন্য সাধাৰণ ভাৰতীয় প্ৰজাতিৰ (প্ৰধানকৈ পেপৰিকা আৰু কেয়ন)  জলকীয়াৰ গুৰি ব্যৱহাৰ কৰা হয়। মধুৰ জাফ্ৰিৰ ৰেচিপিত পেপৰিকা আৰু কেয়ন প্ৰজাতিৰ জলকীয়া ৪:১ অনুপাতত ব্যৱহাৰ কৰা হয়।  সঞ্জীৱ কাপুৰৰ ৰেষ্টুৰেণ্টত পৰিবেশন কৰা ৰোগন জোশৰ এটা আপডেটেড ৰেচিপিত বগা আৰু ক'লা ইলাচী, চ’ফ আৰু বে পাত (bay leaves)  ব্যৱহাৰ কৰে।

ভাৰতীয় খাদ্যত পশ্চিমীয়া প্ৰভাৱৰ বাবে বিলাহীৰ ব্যৱহাৰ বাঢ়ি আহিছে। বিলাহী অন্তৰ্ভুক্ত কৰাৰ সত্যতা অৱশ্যে বিতৰ্কিত। কিছুমান লেখকে কয় যে বিলাহী পৰম্পৰাগত ভাৰতীয় খাদ্যৰ অংশ নহয় আৰু ইয়াক অন্তৰ্ভুক্ত কৰা উচিত নহয়।  কিন্তু আন লেখকসকলে বিশেষভাৱে ৰোগন জোশক মাংস আৰু বিলাহীৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি তৈয়াৰী খাদ্য বুলি উল্লেখ কৰিছে। আনহাতে আন কিছুমানে বিলাহীক কাশ্মীৰীৰ বিপৰীতে পাঞ্জাবী সংস্কৰণৰ ৰোগন জোশৰ সৈতেহে সম্পৰ্কিত বুলি মন্তব্য কৰে।
## গো-মাংসৰে ৰোগন জোশ
ছাগলী বা ভেৰাৰ মাংসৰ বাদেও গো-মাংসৰেও ৰোগন জোশ প্ৰস্তুত কৰা হয়।
## তথ্য উৎস

শ্ৰেণী:খাদ্য
শ্ৰেণী:ৰন্ধনপ্ৰণালী
শ্ৰেণী:মাংস
কালা ভুনা

**কালা ভুনা** (; ) হ’ল গৰু বা ছাগলীৰ মাংসৰে প্ৰস্তুত কৰা বাংলাদেশৰ চট্টগ্ৰামৰ ৰন্ধনশৈলীৰ এক ঐতিহ্যবাহী মাংসৰ আঞ্জা। ই বাংলাদেশৰ বিখ্যাত আৰু জনপ্ৰিয় খাদ্য সম্ভাৰ। চট্টগ্ৰামৰ পৰম্পৰাগত কালাভুনাৰ ৰন্ধন প্ৰকৰণত বহুতো মচলাৰ ব্যৱহাৰ হয় আৰু এই মচলাৰ সংমিশ্ৰণৰ বাবেই আঞ্জাখন দেখিবলৈ ক’লা হয়; যাৰবাবে বঙালী ভাষাত ইয়াৰ নাম কালাভুনা হৈছে, অৰ্থাৎ ক’লা ৰঙৰ (মাংস) ভজা। মেজবান আদিৰ বাদেও ঈদ বা ৰমজানৰ চেহেৰি আৰু ইফতাৰতো কালাভুনা এবিধ পচন্দৰ খাদ্য সম্ভাৰ। সাধাৰণতে ভাত, পৰঠা, নান বা ৰুটিৰ সৈতে কালাভুনা খোৱা হয়।

## উপকৰণ
গো বা ছাগলীৰ মাংসৰে কালাভুনা প্ৰস্তুত কৰা হ’লেও গোমাংসই এই ক্ষেত্ৰত বেছি জনপ্ৰিয়। ইয়াত বহুবিধৰ মচলাৰ প্ৰয়োগ হয়। কালাভুনাৰ উপকৰণসমূহক তিনিভাগত ভগাই লোৱা হয়। 

উপকৰণ-ক: হাড়সহ গো বা ছাগলীৰ মাংস, ডাঙৰ ডাঙৰকৈ কটা পিঁয়াজ, নহৰু বটা, আদা বটা, জিৰা বটা, ধনীয়াৰ গুৰি, দালচিনি, ইলাচী, লং, জালুক, কাবাবচিনি (cubeb), ডাঙৰ ইলাচী, তেজপাত, জলকীয়াৰ গুৰি, হালধি, নিমখ সোৱাদ অনুসাৰে আৰু সৰিয়হৰ তেল প্ৰযোজনমতে।

উপকৰণ-খ: সৰিয়হৰ তেল আধাকাপ (এক কেজি মাংসত), কটা পিঁয়াজ, বাকলি গুচোৱা নহৰু আৰু ফোৰণৰ বাবে শুকান জলকীয়া।

উপকৰণ গ: কিউব আকৃতিত কটা পিঁয়াজ, কেঁচা জলকীয়া, গৰম মচলাৰ গুৰি, আজোৱাইন, জায়ফল, ভজা জিৰাৰ গুৰি।

## প্ৰস্তুত প্ৰণালী
কালা ভুনা ধাপেধাপে মচলা দি ৰন্ধা হয় আৰু তৈয়াৰ হওঁতে দেৰৰ পৰা দুই ঘণ্টা সময় লাগে। প্ৰথমে উপকৰণ-কত উল্লেখ কৰা মচলাৰে ভালকৈ সানি আধা ঘণ্টামান ৰাখিব লাগে। তাৰপিছত চৌকাত মধ্যমীয়া জুইত ১০ মিনিট ৰন্ধা হয়। মাজেমাজে লৰাই থাকিব লাগে. মাংসৰ পৰা পানী বাহিৰ হ’লে সেই পানীতে ভালকৈ ভাজি লোৱা হয়। তাৰপিছত তাত এককাপমান গৰম পানী ধালি জুই কমাই দিয়া হয়। মাজেমাজে কেবল লৰাই থাকিব লাগে যাতে মাংস কেৰাহীত লাগি নাযায়। লাহেলাহে মাংসৰ ৰং ক’লা হবলৈ আৰম্ভ কৰিব আৰু সিজিব। মচলাবোৰো মাংসৰ মাজত সোমাই পৰিব। এতিয়া মাংসৰ তেল বিৰিঙি উঠিলে অন্য এটা বাচনত উপকৰণ-খৰ মচলাৰে ফোৰণ মাৰিব লাগে। তেতিয়াও কিন্তু জুই আগৰ দৰেই কম হৈ থাকিব। এনেকৈ আৰু কিছু সময় ৰন্ধাৰ পিছত উপকৰণ-গৰ মচলাবোৰ ছটিয়াই ঢাকোন দি ৰাখিব লাগে। কিছু সময় পিছত ই পৰিবেশনৰ বাবে উপযুক্ত হৈ উঠিব।

## তথ্য উৎস

শ্ৰেণী:খাদ্য
শ্ৰেণী:বাংলাদেশৰ ৰন্ধনশৈলী
শ্ৰেণী:মাংস
মেজবান

**মেজবান** (; )  বাংলাদেশৰ চট্টগ্ৰাম অঞ্চলৰ এক ঐতিহ্যবাহী জনপ্ৰিয় সামাজিক উৎসৱ। কুলখানি (মৃতকৰ সকাম), মৃত্যু বাৰ্ষিকী, আকিকা (নৱজাতকৰ উপজিলে পালন কৰা অনুষ্ঠান), জন্মদিন, ব্যক্তিগত সাফল্য, নতুন কোনো ব্যৱসায় আৰম্ভণি, গৃহ প্ৰবেশ, বিবাহ, খৎনা, ছোৱালীৰ কৰ্ণবেধন, ধৰ্মীয় নেতাৰ মৃত্যুবাৰ্ষিকী আদি বিভিন্ন উপলক্ষত মেজবানিৰ আয়োজন কৰা হয়। ইয়াৰ বাদে কোনো শুভ ঘটনা উপলক্ষেও মেজবানি কৰা হয়। ঐতিহাসিকভাৱে মেজবানী হৈছে এক পৰম্পৰাগত আঞ্চলিক উৎসৱ য'ত অতিথিসকলক ভাত আৰু গৰুৰ মাংস খাবলৈ আমন্ত্ৰণ জনোৱা হয়। মেজবানীৰ অনুষ্ঠানলৈ আমন্ত্ৰণ সাধাৰণতে প্ৰতিবেশী আৰু আশ-পাশৰ লোকৰ বাবে উন্মুক্ত থাকে। চহৰ অঞ্চলত নিমন্ত্ৰণী পত্ৰ ছপা কৰি অতিথিসকলক নিমন্ত্ৰণ জনোৱা হয়। পৰম্পৰাগতভাৱে মেজবানী অনুষ্ঠান ৰাতিপুৱাৰ পৰা দুপৰীয়ালৈকে হয়, কিন্তু বৰ্তমান সময়ত সন্ধিয়াৰ পৰা নিশালৈকে ভোজ-ভাতৰ উৎসৱ চলা দেখা যায়।
## ব্যুৎপত্তি
চট্টগ্ৰামৰ স্থানীয় ভাষাত মেজবানক সাধাৰণতে *মেজ্জান* বুলি কোৱা হয়। "মেজবান" শব্দটো শেষত পাৰ্চী মূলৰ আৰু ইয়াৰ অৰ্থ হ'ল গৃহস্থ। *মেজবানী*ৰ অৰ্থ হৈছে অতিথিসকলৰ বাবে ভোজৰ আয়োজন কৰা। চুবুৰীয়া নোৱাখালি অঞ্চলত মেজবানীক জনপ্ৰিয় আৰু বহুলভাৱে *জেফাত* বুলি জনা যায়।

## খাদ্য
মেজবান মূলতঃ গো-মাংসৰ প্ৰাধান্য থকা ভোজন উৎসৱ। ইয়াত ভাত, গৰুৰ মাংস, গৰুৰ ঠেঙৰ হাড়ৰ জোল (চট্টগ্ৰামৰ ভাষাত ‘নলা কাজি’)আৰু বুটৰ দাইল পৰিবেশন কৰা হয়। কিছু ক্ষেত্ৰত মাছ আৰু কুকুৰাৰ মাংসও পৰিবেশন কৰা দেখা যায়। গৰুৰ মাংসৰ সোৱাদৰ বাবেই মেজবানৰ খ্যাতি। মেজবানত ৰন্ধাৰ এটা বিশিষ্ট শৈলী আছে। উদাহৰণ স্বৰূপে,
১) জলকীয়া আৰু মচলাৰে জ্বলাকৈ ৰন্ধা গো মাংস।
২) গৰুৰ ঠেঙৰ মাংসৰে মচলাৰ সহযোগত কম জ্বলাকৈ ৰন্ধা চুৰহা বা ‘নিহাৰি কাঁজি’।
৩) মাটিমাহ ভাজি ঢেকি বা মেচিনত গুৰি কৰি এক ধৰণৰ দাইল ৰন্ধা হয়, যাক চট্টগ্ৰামৰ ভাষাত ‘ঘুনা বা ভূনা দাল’ বোলা হয়।
৪) মাটিমাহৰ পৰিবৰ্তে বুটৰ দাইলৰ সৈতেও (উত্তৰ আৰু দক্ষিণ চট্টগ্ৰামত ‘হলব্ব’ নামে পৰিচিত) গৰুৰ হাঁড়, চৰ্বি আৰু মাংসৰ পালতীয়া জ্বলা খাদ্য এপদ তৈয়াৰ কৰা হয়।

## হিন্দু ঐতিহ্য
অষ্টদশ শতিকাৰ মাজভাগত ফেনী জিলাৰ চট্টগ্ৰামৰ (তেতিয়া ইছলামবাদ নামেৰে জনাজাত) উত্তৰ অঞ্চল আৰু ত্ৰিপুৰা ছাকলা ৰোছনাবাদৰ জমিদাৰ ছমছেৰ গাজীয়ে মাক কয়াৰা বেগমৰ নামত এটা বৃহৎ পুখুৰী খন্দাইছিল। সেই উপলক্ষে ওচৰৰ চট্টগ্ৰামৰ নিজামপুৰ অঞ্চলৰ পুখুৰীৰ পৰা মাছ আনি ভোজৰ আয়োজন হিন্দু ধৰ্মত যিহেতু গো মাংস নিষিদ্ধ, সেয়েহে হিন্দু পৰম্পৰাৰ মেজবানত গো মাংসৰ সলনি মাছ ব্যৱহাৰ কৰা হৈছিল। চট্টগ্ৰামৰ হিন্দু সম্প্ৰদায়ে প্ৰতি বছৰে ‘চট্টগ্ৰাম পৰিষদ’ৰ বেনাৰত মাছ, পাচলি আৰু শুকান মাছেৰে মেজবানীৰ আয়োজন কৰা হয়।
## উদযাপন
অধ্যাপক নুৰুল ইছলাম ঢাকাৰ ‘চিটাগং এছোচিয়েচনৰ’ সভাপতি হোৱাৰ পিছত ১৯৬০-ৰ দশকৰ শেষৰ ফালে ৰাজধানী চহৰ ঢাকাত মেজবানীৰ প্ৰথা আৰম্ভ হয়। অধ্যাপক ইছলাম ১৯৬৮ চনৰ পৰা ১৯৮৩ চনলৈকে এছোচিয়েচনৰ সভাপতি হৈ আছিল। বাংলাদেশৰ চিলেট, খুলনা আদি ঠাইতো ইয়াৰ সম্প্ৰসাৰণ ঘটিছে। তেনেকৈ ইউৰোপ, আমেৰিকা আৰু এছিয়াৰ বিভিন্ন দেশত প্ৰব্ৰজনকাৰী বাংলাদেশীৰ, বিশেষকৈ চট্টগ্ৰামিয়াসকলৰ দ্বাৰা মেজবানৰ আয়োজন কৰা হয়।

## তথ্য উৎস

শ্ৰেণী:বাংলাদেশৰ ৰন্ধনশৈলী
শ্ৰেণী:বাংলাদেশৰ সংস্কৃতি
কেঁচাগোল্লা

**কেঁচাগোল্লা** বা **নাটোৰৰ কেঁচাগোলা**  (; )  হৈছে বাংলাদেশৰ নাটোৰ জিলাত উৎপাদিত গাখীৰৰ পৰা তৈয়াৰী মিঠাই। এই মিঠাই গৰুৰ গাখীৰৰ পৰা তৈয়াৰী কেঁচা ছানাৰে প্ৰস্তুত কৰা হয় বাবে ইয়াক কাঁচাগোল্লা বুলি জনা যায়। যদিও ইয়াৰ উৎপত্তি নাটোৰত, এই মিঠাই নাটোৰৰ বাহিৰেও বাংলাদেশৰ কেইবাখনো জিলাত উপলব্ধ। পশ্চিম বংগৰ কিছুমান মিঠাইৰ দোকানতো এই মিঠাই প্ৰস্তুত কৰা হয়।
## ইতিহাস
কেঁচাগোল্লাৰ সৃষ্টিৰ আঁৰত আছে এক চমৎকাৰ কাহিনী। জনশ্ৰুতি আছে যে নিতান্তই দায়ত পৰি মিঠাইবিধ তৈয়াৰ হৈছিল। নাটোৰ চহৰৰ লালবজাৰত থকা মধুসুদন পালৰ দোকানখন চহৰৰ এখন বিখ্যাত মিঠাইৰ দোকান আছিল। দোকানখনত কেইবাটাও ডাঙৰ ডাঙৰ চৌকা আছিল। মধুসুদনে এই চৌকাত ছানাৰে পানতোৱা.চমচম, ক’লাজাম আদি মিঠাই তৈয়াৰ কৰিছিল। দোকানত কাম কৰিছিল দহ-পোন্ধৰজন কৰ্মচাৰীয়ে। হঠাৎ এদিন দোকানলৈ কাৰিকৰ নাহিল। মিঠাই তৈয়াৰ কৰিবলৈ সাজু কৰি ৰখা ইমান ছানাৰ এতিয়া কি হ’ব। সেয়েহে নষ্ট হোৱাৰ পৰা ৰক্ষা পাবলৈ তেওঁ ছানাত চেনিৰ ৰস ঢালি জ্বাল দিয়ে। পিছত দেখা গ’ল যে এই চেনি মিহলি ছানাৰ বঢ়িয়া সোৱাদ হৈছে। নতুন মিঠাইবিধৰ কি নাম ৰখা হ’ব, তাক লৈ আৰম্ভ হয় চিন্তা-চৰ্চা।

ৰসগোল্লাৰ ছানাক চেনিৰ ৰসত ডুবোৱাৰ পূৰ্বে তেলত ভজা হয়। কিন্তু এই নতুন মিঠাইবিধ কেঁচা ছানাকে চেনিৰ ৰসত ডুবাই প্ৰস্তুত কৰা হৈছিল বাবে ইয়াৰ নাম হয় কেঁচাগোল্লা। কেঁচাগো্ল্লাত পোৱা মিঠা কেঁচা ছানাৰ গোন্ধ, ৰসগোল্লা, পানীতোৱা বা সন্দেসত পোৱা নাযায়। সেয়েহে ইয়াৰ সোৱাদে এক বিশিষ্টতা অৰ্জন কৰিছে। লাহেলাহে মিঠাই ৰসিকসকল এই মিঠাইবিধৰ প্ৰতি আকৃষ্ট হ’বলৈ ধৰে। মধুসুদনেও নিয়মিত কেঁচাগোল্লা তৈয়াৰ কৰি যায়। চাহিদা বঢ়াত মধুসুদন পালৰ দোকানত প্ৰতিদিনে তিনি-চাৰি মোন ছানাৰ কেঁচাগোল্লা তৈয়াৰ হ’বলৈ ধৰিলে। মিঠাইবিধৰ সুখ্যাতি চাৰিওফালে বিয়পি পৰে। সেই সময়ত ঢোল বজাই কেঁচাগোল্লাৰ বিষয়ে জাননী দিয়া হৈছিল।

## দেশ-বিদেশত কেঁচাগোল্লা
১৭৬০ চনত অৰ্ধবংগেশ্বৰী দানশীলা ৰাণী ভৱানীৰ ৰাজত্বকালত কেঁচাগোল্লাৰ সুখ্যাতি দেশে-বিদেশে বিয়পি পৰে। সেই সময়ত নাটোৰত মিঠাৰ দোকান বহুত কম আছিল। এইবোৰ দোকানত কেঁচাগোল্লাৰ বাদেও অবাক সন্দেশ, ৰাঘৱশাহী, চমচম, ৰাজভোগ, ৰসমলাই, পানীতোৱা আদি পোৱা গৈছিল। ইয়াৰ ভিতৰত সকলোতকৈ শীৰ্ষত আছিল কেঁচাগোল্লা।সেই সময়ৰ জমিদাৰৰ ‘মিস্তিমুখ’ কৰিবলৈ কেঁচাগোল্লা ব্যৱহৃত হৈছিল। ৰাজশাহী গেজেট পত্ৰিকাত কেঁচাগোল্লাৰ সুখ্যাতি বৰ্ণনা কৰা হৈছে। কলকাতাৰ বিভিন্ন পত্ৰ-পত্ৰিকাত কেঁচাগোল্লাৰ সুখ্যাতিৰ বিষয়ে লিখালিখি হৈছিল। কলকাতা আৰু নাটোৰ সেই সময়ৰ প্ৰতিষ্ঠিত চহৰ হোৱা বাবে নাটোৰৰ কেঁচাগোল্লাৰ কথা ইংলেণ্ড সহ বিভিন্ন ৰাষ্ট্ৰত এই মিঠাইবিধৰ কথা বিয়পি পৰে। এনেকৈয়ে কেঁচাগোল্লাই আন্তৰ্জাতিকতা লাভ কৰে।
## ছানাৰ পৰা কেঁচাগোল্লা তৈয়াৰ
প্ৰথমে ছানাখিনি তিনিভাগ কৰা হয়। প্ৰথমে দুইভাগ এটা পাত্ৰত মধ্যমীয়া জুইত জ্বাল দিয়া হয়। ছানাৰ পানী বাহিৰ হৈ অলপ পাতল, কোমল হ’লে কম জুইত অলপ চেনি দি জ্বাল দিব লাগে। চেনি মিশ্ৰিত ছানা অলপ আঠালতীয়া হ’লে বাকী একভাগ ছানাও মিহলি কৰি লৰাব লাগে। এই সময়ত ক্ৰিম আৰু ইলাচী গুৰি মিহলাই জ্বাল দিব লাগে। কিছু সময় পিছত সামান্য গৰম থকা অৱস্থাত  মসৃণকৈ চেকি ঠাণ্ডা কৰিব লাগে। তাৰপিছত সেই মিঠাইবিধকে গুৰি গুৰি অৱস্থাত বা লাড়ু কৰি কেঁচাগোল্লা হিচাপে বিক্ৰি কৰা হয়।

## তথ্য উৎস

শ্ৰেণী:বাংলাদেশৰ সংস্কৃতি
শ্ৰেণী:বাংলাদেশ
শ্ৰেণী:মিঠাই
সাধুকথা

**সাধুকথা** () পৃথিৱীৰ লোকসাহিত্যৰ এটি ভাগ৷ লোকসাহিত্যৰ অন্যান্য বিভাগৰ দৰে সাধুকথাৰো সৃষ্টি কেতিয়াৰ পৰা হ’ল ঠাৱৰ কৰা অসম্ভৱ৷ তথাপি অনুমান কৰা হয় সাধুকথা প্ৰাগৈতিহাসিক দিনৰ পৰাই মানুহৰ মুখে মুখে চলি আহিছে আৰু ই জনসমাজত যুগ যুগ ধৰি বৰ্তি আছে৷ লোকমুখত পৰি পৃথিৱীৰ একোটা সাধুৱে ভাৱ-ভাষা আৰু বৰ্ণনাত কিছু নতুনত্ব লৈ আন একোটা সাধুুৰ সৃষ্টি কৰিছে৷ সেয়ে পৃথিৱীৰ সকলো সাধুৰে একোটা মিল দেখা যায়৷ সাধুকথাবোৰে প্ৰাগৈতিহাসিক যুগৰ সমাজ জীৱন অধ্যয়নৰ সমল দিয়ে৷ মানুহৰ বুৰঞ্জী জানিবৰ বাবে “ফাইল’লজী’’ আৰু ভাষাতত্ব জানিবলৈ যিদৰে “মাইথ’লজী’’ জনাৰ প্ৰয়োজন; সেইদৰে, সাধুকথাও জনা দৰকাৰ৷ কাৰণ, সাধুকথাত একোটা জাতিৰ সকলো শ্ৰেণীৰ মানুহৰ আচাৰ-ব্যৱহাৰ, ৰীতি-নীতি, চিন্তা-চৰ্চা আদিৰ সুন্দৰ প্ৰতিফলন ঘটে৷

## সাধুকথাৰ গুৰুত্ব
আধুনিক সাহিত্যত মনস্তত্ত্বৰ বিষয়টো যথেষ্ট গুৰুত্বপূৰ্ণ৷ এই মনস্তত্ত্বৰ ধাৰণাটো সাধুকথাত প্ৰথম উন্মেষ হৈছিল৷ হয়তোবা সাধুত সন্নিৱিষ্ট মনস্তাত্ত্বিক ধাৰণাবোৰেই আধুনিক মনস্তসত্ত্বিক ধাৰণাক জন্ম দিছে৷ সাধুত ৰাজতন্ত্ৰ, সমাজতন্ত্ৰ, মানুহৰ স্বাভাৱিক প্ৰবৃত্তি আদিৰ চিত্ৰণ থাকে৷ এইবোৰে জনসমাজৰ মনত চেতনা জাগ্ৰত কৰে৷ সাধু হয়তো শিশুৰ মনোৰঞ্জনৰ বাবেই আদিতে জন্ম হৈছিল; কিন্তু ইবোৰৰ মাজত অংকিত চৰিত্ৰ, সামাজিক চিত্ৰণ আদিয়ে পৰৱৰ্তীকালত মানুহক জীৱন সম্বন্ধে অধিক সচেতন কৰি তুলিলে৷ মানুহে পৰিস্থিতি সাপেক্ষে সাধুকথাৰ চৰিত্ৰসমূহ বিশ্লেষণ কৰি নিজক জীৱন যুঁজৰ বাবে প্ৰস্তুত কৰিব পৰা হ’ল৷ মানৱশিশুৰ সাহিত্যৰ প্ৰথম স্তৰ সাধুকথা৷ কিন্তু সাধুকথা তেওলোকে শুনেহে৷ শুনি মনেৰে কল্পনা কৰি শিশু আকাশতো উৰে, পানীত বুৰ যায়৷ গতিকে সাধুকথা গুণমানবিশিষ্ট হ’ব লাগে যাতে ই শিশুৰ মন আকৰ্ষিত কৰিব পাৰে৷

## সাধুকথাৰ সংজ্ঞা
সাধুকথা কি বা ইয়াৰ সংজ্ঞা কি সেই সম্বন্ধে বিভিন্নজনে বিভিন্ন মন্তব্য সময়ে সময়ে দি আহিছে৷ সাধুকথা লোককথাৰ বৃহত্তৰ শ্ৰেণীৰ ভিতৰত এটা সুকীয়া ধাৰা, তথাপিও কোনো ৰচনাক সাধুকথা হিচাপে চিহ্নিত কৰা সংজ্ঞাটো যথেষ্ট বিতৰ্কৰ উৎস। সাধুকথা শব্দটো নিজেই মেডাম ডি'অলনয়ৰ *কন্টে ডি ফেইছ*ৰ অনুবাদৰ পৰা আহিছে, যিটো প্ৰথম ব্যৱহৃত হৈছিল ১৬৯৭ চনত তেওঁৰ সংগ্ৰহত ব্যৱহাৰ হৈছিল। সাধাৰণ ভাষাত সাধুকথাক পশু উপকথা আৰু অন্যান্য লোককথাৰ সৈতে মিহলি কৰা হয়, আৰু পণ্ডিতসকলে এই দুয়োটা মাত্ৰাৰ ওপৰত পাৰ্থক্য নিৰূপণ কৰিছে পৰী আৰু একেধৰণৰ পৌৰাণিক সত্তা (যেনে-  দৈত্য, বিশাল দানৱ, বা জলপৰী) এটা পাৰ্থক্য হিচাপে ল'ব লাগে। ভ্লাদিমিৰ প্ৰপএ তেওঁৰ *মৰ্ফ'লজী অৱ দ্য ফ'কটেল*ত "সাধুকথা" আৰু "জীৱ-জন্তুৰ কাহিনী"ৰ মাজৰ সাধাৰণ পাৰ্থক্যক সমালোচনা কৰিছিল এই ভিত্তিত যে বহু কাহিনীত ফেণ্টাষ্টিক উপাদান আৰু প্ৰাণী দুয়োটা থাকে৷তথাপি তেওঁৰ বিশ্লেষণৰ বাবে ৰচনা নিৰ্বাচন কৰিবলৈ প্ৰপে লোককথা হিচাপে শ্ৰেণীভুক্ত সকলো লোককথা ব্যৱহাৰ কৰিছিল, তেওঁৰ নিজৰ বিশ্লেষণে সাধুকথাক ইয়াৰ কাহিনীভাগৰ উপাদানৰ দ্বাৰা চিনাক্ত কৰিছিল, কিন্তু সেইটো নিজৰ বাবেই সমালোচনা কৰা হৈছে, কিয়নো বিশ্লেষণটোৱে এনে কাহিনীক সহজে ধাৰলৈ নিদিয়ে যিবোৰত কোনো অন্বেষণ জড়িত নহয়, আৰু তদুপৰি, একেবোৰ কাহিনীৰ উপাদান অসাধুকথাৰ ৰচনাতো পোৱা যায়। 

## তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:লোককথা
শ্ৰেণী:লোকসাহিত্য
শ্ৰেণী:সাধু
শ্ৰেণী:সাধুকথা
পানী অমৰা

**পানী অমৰা**, **ঠোঁটমলা** বা **ৰহিমলা** আৰু নামনি অসমত **কেচকেচি** গছ নামে জনা যায়৷ কোনো কোনো ঠাইত ই **জীয়া গছ** নামেৰে পৰিচিত৷ ইয়াৰ বৈজ্ঞানিক নাম **Garuga pinnata.**
ই এবিধ পৰ্ণপাতী উদ্ভিদ৷ এছিয়াৰ বিভিন্ন ঠাই যেনে, ভাৰত উপমহাদেশ, দক্ষিণ চীন আৰু ভিয়েটনাম পৰ্যন্ত ইয়াৰ বৃদ্ধি আৰু বিস্তাৰ হোৱা দেখ যায় কোনো প্ৰজাতিৰ তালিকাভূক্ত নোহোৱা এওবিধ গছ ভিয়েটনামত “দৌ হাও’’ *dầu heo* বুলি কোৱা হয়৷

## বিৱৰণ
পানী অমৰাৰ গছ অতি সহজে গজাব পাৰি৷ ঠাল-ঠেঙুলিৰ পৰাই ইয়াৰ বংশবৃদ্ধি অধিক হয়৷ সাধাৰণতে বালিঅঁহীয়া ঠাইত বা নৈপৰীয়া মাটিত এই গছ হয়৷ কাঠ, খৰিৰ বাবে ব্যৱহাৰ কৰা হয়৷ গছজোপাৰ কোনো অংশ কাটিলে তাৰ পৰা ৰঙচুৱা বৰণৰ আঠা ওলায়৷ অসমত তাঁত শালৰ ৰাঁচত কাঠি ওলাই নাযাবলৈ এই আঠা বহুতে ব্যৱহাৰ কৰা দেখা যায়৷ 


File:Garuga_pinnata_(Kakad)_in_Kinnarsani_WS,_AP_W_IMG_5726.jpg|ফুল
File:Garuga_pinnata_(Kakad)_in_Kinnarsani_WS,_AP_W2_IMG_5733.jpg|ফল
File:Garuga_pinnata_(Kakad)_in_Kinnarsani_WS,_AP_W_IMG_5735.jpg|গছৰ বাকলি


## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:উদ্ভিদজগত
এগ্ন’ডাইছ

**এগ্ন’ডাইছ** বা **এগ্ন’ডাইক** (; *Agnodikē*; খ্ৰীষ্টপূৰ্ব ৪ৰ্থ শতিকা)  এগৰাকী কিংবদন্তি ব্যক্তি, যাক প্ৰাচীন এথেন্সৰ প্ৰথম মহিলা ধাত্ৰী বা চিকিৎসক হিচাপে কৃতিত্ব দিয়া হয়। তেওঁৰ কাহিনী ৰোমান লেখক গাইয়াছ জুলিয়াছ হাইজিনাছৰ  *ফেবুলে*ত উল্লেখ কৰা হৈছে। সাধাৰণতে এগ্ন’ডাইছক ঐতিহাসিক ব্যক্তি বুলি বিশ্বাস কৰা নহয় যদিও তেওঁৰ কাহিনীটোক প্ৰায়ে ধাত্ৰী বা চিকিৎসা শাস্ত্ৰ চৰ্চা কৰা মহিলাসকলৰ বাবে উদাহৰণ হিচাপে বা এই দুয়োটাৰে বিৰুদ্ধে যুক্তি হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰা হয়।

হাইজিনাছৰ মতে এগ্ন’ডাইছে  হিৰোফিলাছৰ অধীনত চিকিৎসা শাস্ত্ৰ অধ্যয়ন কৰিছিল, আৰু পুৰুষৰ বেশত নিজৰ গৃহ চহৰ এথেন্সত চিকিৎসক হিচাপে কাম কৰিছিল। কাৰণ সেই সময়ত মহিলাসকলে চিকিৎসাশাস্ত্ৰ চৰ্চা কৰাত নিষেধাজ্ঞা আৰোপ কৰা হৈছিল। মহিলা ৰোগীৰ মাজত তেওঁৰ জনপ্ৰিয়তা বাঢ়ি অহাৰ লগে লগে প্ৰতিদ্বন্দ্বী চিকিৎসকে তেওঁক এথেন্সৰ মহিলাসকলক প্ৰলোভিত কৰাৰ অভিযোগ উত্থাপন কৰে। তেওঁৰ বিচাৰ হয় আৰু বিচাৰকৰ আগত তেওঁৰ টিউনিকটো (tunic, প্ৰাচীন গ্ৰীচ বা ৰোমৰ পোচাক) দাঙি  তেওঁ যে এগৰাকী নাৰী তাৰ প্ৰমাণ দিয়ে।এগৰাকী মহিলা হৈ অবৈধভাৱে চিকিৎসা চলোৱাৰ অভিযোগত তেওঁক অভিযুক্ত কৰা হয়। কিন্তু এথেন্সৰ মহিলাসকল এগৰাকী সু-চিকিৎসক হোৱা বাবে এগ্ন’ডাইছৰ পক্ষত আছিল। অৱশেষত বিচাৰকসকলে তেওঁক দোষমুক্ত কৰে আৰু মহিলা চিকিৎসকৰ বিপক্ষে থকা আইন বাতিল কৰা হয়।
## জীৱনী
হাইজিনাছৰ মতে এগ্ন’ডাইছে প্ৰাচীন এথেন্সত বাস কৰিছিল, য’ত সেই সময়ত মহিলাসকলক চিকিৎসা শাস্ত্ৰ চৰ্চা কৰাত নিষেধাজ্ঞা আৰোপ কৰা হৈছিল। চিকিৎসাশাস্ত্ৰ শিকিবলৈ তেওঁ পুৰুষৰ ছদ্মবেশ ধাৰণ কৰি, চুটিকৈ চুলি কাটি আলেকজেণ্ড্ৰিয়াত হেৰ’ফিলাছৰ অধীনত অধ্যয়ন কৰিছিল। চিকিৎসক হিচাপে প্ৰশিক্ষণ লৈ এগ্নডাইছ সেইসকল নাৰীক প্ৰসৱৰ ক্ষেত্ৰত সহায় কৰিবলৈ চেষ্টা কৰিছিল, যিসকলে পুৰুষ চিকিৎসকৰ পৰামৰ্শ ল'বলৈ লাজ পাইছিল বা প্ৰকাশ্যভাৱে অস্বীকাৰ কৰিছিল। 

এটা ক্ষেত্ৰত এগ্নডাইছে প্ৰসুতিগৰাকীৰ ওচৰত তেওঁ যে প্ৰকৃততে এগৰাকী নাৰীহে সেই কথা প্ৰকাশ কৰিছিল আৰু সেইবাবে তেওঁ চিকিৎসাৰ অনুমতি লাভ কৰিছিল। এগ্ন’ডাইছৰ সফলতাত ঈৰ্ষান্বিত হৈ আন চিকিৎসকসকলে তেওঁ ৰোগীসকলৰ সৈতে অবৈধ সম্পৰ্ক স্থাপন কৰাৰ অভিযোগ উত্থাপন কৰে। তেওঁৰ বিচাৰ চলে আৰু এৰ’পাগাছৰ সন্মুখত বস্ত্ৰ উন্মুক্ত কৰি নিজকে এগৰাকী মহিলা বুলি প্ৰকাশ কৰে। যিহেতু এথেন্সত মহিলাই চিকিৎসা শাস্ত্ৰ চৰ্চা কৰাত নিষেধাজ্ঞা আছিল, সেয়েহে আইন ভংগৰ অপৰাধত শাস্তিৰ ঘোষণা কৰা হ’ল। কিন্তু এথেন্সৰ বহুতো অভিজাত পুৰুষৰ পত্নীসকল এগ্ন’ডাইছৰ পক্ষত আছিল। ফলস্বৰূপে পূৰ্বৰ আইন বাতিল কৰি মহিলাসকলকো চিকিৎসা শাস্ত্ৰ চৰ্চা কৰাৰ অনুমতি দিয়া হ’ল।

## ঐতিহাসিকতা
এগ্ন’ডাইছ প্ৰকৃততে এগৰাকী ঐতিহাসিক ব্যক্তি আছিল নে সেই সম্পৰ্কে আধুনিক পণ্ডিতসকলৰ সন্দেহ আছে। তেওঁৰ জন্মৰ সময় আৰু এগন'ডাইছৰ পূৰ্বে এথেন্সত কোনো "প্ৰসূতিবিদ" নাছিল বুলি কৰা হাইজিনাছৰ দাবী সংক্ৰান্তত প্ৰশ্নৰ উদয় হয়, যাৰবাবে এগন'ডাইছক ঐতিহাসিক বুলি গ্ৰহণ কৰাৰ সমস্যা আছে। সাহিত্যিক আৰু এপিগ্ৰাফিক প্ৰমাণে দেখুৱাইছে যে এগ্ন’ডাইছৰ পূৰ্বেও এথেন্সত ধাত্ৰী আছিল। হাইজিনাছে দাবী কৰে যে এগ্ন’ডাইছক চিকিৎসা বিজ্ঞান শিকাইছিল "এজন নিৰ্দিষ্ট হেৰ'ফিলাছে" – সাধাৰণতে এইজন চেলচিডনৰ হেৰ'ফিলাছ বুলি ভবা হয়, যিজন স্ত্ৰীৰোগৰ বাবে পৰিচিত আছিল আৰু তেওঁক ডিম্বাশয় আৱিষ্কাৰৰ কৃতিত্ব দিয়া হৈছিল। যদি এইটোৱে হয় তেন্তে এগ্ন’ডাইছ খ্ৰীষ্টপূৰ্ব চতুৰ্থ শতিকাৰ শেষৰ ফালে বা তৃতীয় শতিকাৰ আৰম্ভণিতে জন্ম লৈছিল।
## টোকা

## তথ্যউৎস
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

## বাহ্যিক সংযোগ
* "Agnodice"  A Cyclopaedia of Female Biography: 16, Henry Gardiner  Adams, ed. (1857).

শ্ৰেণী:গ্ৰীক কিংবদন্তি
শ্ৰেণী:গ্ৰীচৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:চিকিৎসাবিদ
ভাৰতী কাশ্যপ

**ভাৰতী কাশ্যপ** (); এগৰাকী ভাৰতীয় চকু বিশেষজ্ঞ আৰু সমাজকৰ্মী। ২০১৭ চনত তেওঁক নাৰী শক্তি পুৰস্কাৰেৰে সন্মানিত কৰা হৈছিল। সামাজিকভাৱে পিছপৰা শ্ৰেণীৰ বাবে আগবঢ়োৱা সেৱাৰ বাবে তেওঁ পাঁচবাৰকৈ ৰাষ্ট্ৰীয় আই এম এ প্ৰাপক। 

## ব্যক্তিগত জীৱন
১৯৬৭ চনৰ ১৫ মে’ তাৰিখে কাশ্যপৰ জন্ম হৈছিল। তেওঁ এগৰাকী এম.বি.বি.এছ. আৰু চকু চিকিৎসা বিজ্ঞানৰ এম.এছ তথা কৰ্ণিয়াৰ ফেলো। তেওঁ বীৰেন্দ্ৰ প্ৰসাদ কাশ্যপক বিয়া কৰাইছিল। বীৰেন্দ্ৰ প্ৰসাদ কাশ্যপে ঝাৰখণ্ডৰ ৰাঁচীত কাশ্যপ মেম’ৰিয়েল আই হস্পিটেল স্থাপন কৰিছিল।

## কৰ্মজীৱন
কাশ্যপে বিনামূলীয়া চিকিৎসা প্ৰদান কৰি, দৃষ্টিশক্তিৰ দুৰ্বলতা যেনে; ডিটেকটিভ ছানি পৰা ৰোগ, প্ৰতিসৰণ ত্ৰুটি আদিত ভুগি থকা শিশুসকলৰ শিক্ষাৰ বাবে ব্যাপকভাৱে কাম কৰিছিল। ঝাৰখণ্ডৰ শিশুহঁতে আধাতে স্কুল সামৰাৰ ঘটনাৰ ভূ লৈ তেওঁ আৱিষ্কাৰ কৰিছিল যে, শিশুসকলৰ মাজত অন্ধত্বৰ হাৰ বৃদ্ধি পাইছে। ইয়াৰ পিছতে, ১৯৯৫ চনৰ পৰা তেওঁ সামাজিক কাম আৰম্ভ কৰিছিল। ৰামগড়ৰ এখন চৰকাৰী বিদ্যালয়ত তেওঁ চকু পৰীক্ষা শিৱিৰ পাতি প্ৰায় দহহাজাৰ শিশুৰ চকু পৰীক্ষা কৰিছিল। অন্ধত্বৰ কাৰণসমূহ আলোচনা কৰিবলৈ আৰু এই সমূহৰ বিষয়ে সজাগতা বৃদ্ধি কৰিবলৈ তেওঁ বিনামূলীয়া শিৱিৰৰ আয়োজন কৰিছিল। 

তেওঁ ৰাজ্য চৰকাৰ পৰিচালিত বিদ্যালয়সমূহত নামভৰ্তি কৰা ২০ লাখতকৈও অধিক শিশুৰ চকুৰ স্ক্ৰীণিং সম্পূৰ্ণ কৰিছিল। দুখীয়া লোক, আদিম জনজাতি, মানৱ সৰবৰাহৰ ভুক্তভোগী, বাতৰি কাকতৰ হকাৰ, ডায়েবেটিচ ৰোগী, বৃদ্ধাশ্ৰমৰ বাসিন্দা, বস্তিবাসী আৰু মানসিকভাৱে বিচলিত লোকৰপৰা- মহিলা খেলুৱৈ আৰু ট্ৰাক চালকলৈ সকলোকে তেওঁ তেওঁৰ লক্ষ্য তালিকাত অন্তৰ্ভুক্ত কৰি লৈছিল। দাতব্য প্ৰতিষ্ঠান কাশ্যপ মেম’ৰিয়েল আই বেংকৰ সহযোগত তেওঁ ঝাৰখণ্ডৰ প্ৰতিটো ব্লক আৰু প্ৰতিখন জিলাত বিনামূলীয়া চকু পৰীক্ষা শিৱিৰ আয়োজন কৰিছিল। এই শিৱিৰসমূহৰ লক্ষণীয় অৱদান এয়ে যে, শিৱিৰে প্ৰদান কৰা চশমা আৰু চকুৰ অপাৰেচনৰ পাছত ল’ৰা-ছোৱালীসমূহে শ্ৰেণী কোঠালৈ উভতি যোৱা আৰম্ভ কৰিছিল। 

মহিলা চিকিৎসক শাখা ইণ্ডিয়ান মেডিকেল এছ'চিয়েশ্যনৰ অধ্যক্ষ হিচাপে ভাৰতী কাশ্যপে, ২০১৫ চনত চাৰ্ভিকেল কেঞ্চাৰৰ বিৰুদ্ধে ঝাৰখণ্ডত প্ৰথমখন যুদ্ধ আৰম্ভ কৰে। এই ৰোগ মহিলাসকলৰ প্ৰাণহানিৰ প্ৰথম কাৰণ বুলি ভবা হৈছিল। গ্ৰীৱাৰ কৰ্কট ৰোগ চিনাক্তকৰণ আৰু কলপ’স্ক’পী গাইডেড ক্ৰিয়া চিকিৎসাৰ ওপৰত গুৰুত্ব দি, কাশ্যপে ঝাৰখণ্ডৰ সমগ্ৰ গ্ৰামাঞ্চল আৰু চৰকাৰী সদৰ চিকিৎসালয় সমূহত এলানি মহিলা স্বাস্থ্য শিবিৰ আয়োজন কৰিছিল। ৰাজ্যিক স্বাস্থ্য বিভাগৰ সৈতে মিলি, তেওঁ গ্ৰীৱাৰ প্ৰাক-কৰ্কট ৰোগৰ আগতীয়া চিনাক্তকৰণ আৰু চিকিৎসা বিষয়ত ৰাজ্যিক স্বাস্থ্য সেৱাৰ সৈতে কাম কৰা স্ত্ৰীৰোগ বিশেষজ্ঞসকলক সহায় কৰিবলৈ কলকাতা আৰু নতুন দিল্লীৰ অংক-স্ত্ৰীৰোগ বিশেষজ্ঞসকলৰ দ্বাৰা প্ৰশিক্ষণ প্ৰদান কৰিছিল।

ঝাৰখণ্ডত প্ৰথমবাৰৰ বাবে তেওঁৰ প্ৰচেষ্টাই গ্ৰামাঞ্চলৰ মহিলাসকলৰ বাবে এক মানদণ্ড সম্পন্ন স্বাস্থ্য সেৱা আনিছিল, যাৰ ফলত হাজাৰ হাজাৰ লোক গ্ৰীৱাৰ কৰ্কট ৰোগৰ পৰা ৰক্ষা পৰিছিল।

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:নাৰী শক্তি পুৰস্কাৰ বিজয়ী
শ্ৰেণী:সমাজকৰ্মী
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় চিকিৎসক
নাৰীবাদ আৰু সমতা

নাৰীবাদ হৈছে লিংগৰ ৰাজনৈতিক, অৰ্থনৈতিক আৰু সামাজিক সমতাৰ এটা তত্ত্ব,  অৱশ্যে  সমতা লাভৰ বাবে কোনবোৰ দাবী আৰু কোনবোৰ কৌশল অতি প্ৰয়োজনীয় আৰু ন্যায্য তাৰ ভিত্তিত নাৰীবাদী আন্দোলন আৰু মতাদৰ্শৰ মাজত কেতবোৰ পাৰ্থক্যৰ সৃষ্টি কৰা হৈছে। 

সমতাক বেছিভাগ নাৰীবাদীয়ে সমৰ্থন কৰিলেও নাৰীবাদী আন্দোলনৰ প্ৰয়োজনীয় ফলাফল হিচাপে সাৰ্বজনীনভাৱে দেখা নাযায়, আনকি নাৰীবাদীসকলেও সেই সাৰ্বজনীনতাক সততে দেখা নাপায়।  তেওঁলোকৰ আধাৰ হ’ল একো নথকাতকৈ ক্ষমতাৰ কিছু অংশৰ কতৃত্ব লাভ থকাটো ভাল। এই ধাৰাবাহিকতাৰ আনটো মূৰত সংখ্যালঘু নাৰীবাদীয়ে যুক্তি দিছে যে মহিলাসকলে অন্ততঃ এখন মহিলা নেতৃত্বাধীন সমাজ আৰু সমান্তৰাল কিছুমান প্ৰতিষ্ঠান স্থাপন কৰিব লাগে।

ইতিহাসৰ কালছোৱাত একাধিকবাৰ নাৰীবাদ আৰু সমতাৰ ঢৌ আহিছিল। প্ৰকৃততে ১৮ শতিকাৰ আৰম্ভণিতে প্ৰথমবাৰৰ বাবে এনে কিছুমান কাৰ্য্য দেখা পোৱা গৈছিল। পেচিফিক বিশ্ববিদ্যালয়ৰ অধ্যাপিকা তথা পৰিচালক মাৰ্থা ৰেম্পটনৰ মতে, "১৮৪৮ চনত চেনেকা ফল্ছ সন্মিলনীত আনুষ্ঠানিকভাৱে এই ঢৌ আৰম্ভ হৈছিল যেতিয়া তিনিশ পুৰুষ আৰু মহিলাই মহিলাৰ সমতাৰ কাৰ্যত একত্ৰিত হৈছিল। "তথাপিও নাৰীবাদৰ ৰূপ আৰু সমতা ৰাজনৈতিক লক্ষ্যত উপনীত হৈছিল আৰু ১৯২০ চনৰ ১৮ আগষ্টত ই অনুমোদিত হৈছিল। ঊনৈশতম সংশোধনীয়ে সকলো আমেৰিকান মহিলাৰ ভোটাধিকাৰ নিশ্চিত কৰিছিল।"

নাৰীবাদীসকলৰ মাজত যিসকলে সমতাক অবাঞ্চিত বা অপ্ৰাসংগিক বুলি বিশ্বাস কৰে, তেওঁলোকে স্বাধীনতা বিচাৰে যদিও কিছুমানে পুৰুষৰ সমান মাত্ৰাৰ স্বাধীনতা লাভ কৰাটো সমতাৰ সন্ধানৰ সৈতে ৰিজাব বিচাৰে। এইদৰে সমতাক নাৰীবাদৰ কেন্দ্ৰবিন্দু বুলি দাবী কৰা ব্যক্তিসকলৰ সৈতে জড়িত কৰা হয়।

## সংজ্ঞাৰ ক্ষেত্ৰত চুক্তি
টিলবাৰ্গ বিশ্ববিদ্যালয়ৰ মহিলা অধ্যয়নৰ অধ্যক্ষ টিনেকে এম উইলেমচেনৰ মতে, "প্ৰতিজন নাৰীবাদীয়ে একমত হ'ব পৰা নাৰীবাদৰ সংজ্ঞা দিয়াটোও সম্ভৱ নহয়।"  ব্ৰনৱিন উইণ্টাৰে বিশেষজ্ঞ আৰু অবিশেষজ্ঞৰ বাবে নাৰীবাদৰ সংজ্ঞা নিৰূপণৰ প্ৰতিৰোধক সমালোচনা কৰিছে, যিটো প্ৰতিৰোধ "ইমানেই ব্যাপক যে ই প্ৰধান নাৰীবাদী তাত্ত্বিক অৱস্থান যেন লাগে : ই এক প্ৰকাৰৰ 'অস্থিতি'।"  অৱশ্যে এই সম্পৰ্কে নাৰীবাদী সাহিত্য আৰু আলোচনাত সংজ্ঞা আগবঢ়োৱা হৈছে।

## সমতা
সাহিত্যৰ বহু অংশই নাৰীবাদক নাৰীৰ সম অধিকাৰ বা লিংগৰ মাজত সমতাৰ বিষয়ে সংজ্ঞায়িত কৰিছে। নাৰীবাদে কেৱল লিংগৰ মাজত সমতাক প্ৰভাৱিত কৰাই নহয়, জাতিৰ ক্ষেত্ৰতো প্ৰভাৱ পেলাইছিল। আমেৰিকাৰ সমাজৰ ভিতৰত নাৰী আৰু লেচবিয়ান সমতাৰ সন্ধানত চিকানা নাৰীবাদ আন্দোলন ৰাজনৈতিকভাৱে সক্ৰিয় হৈ পৰে। ই লিংগ কু-সংস্কাৰৰ ভূমিকাক প্ৰত্যাহ্বান জনাইছিল। 
## তথ্যউৎস

শ্ৰেণী:নাৰীবাদ
ক্ৰান্তিকাৰী মহিলা আদিবাসী সংগঠন

**ক্ৰান্তিকাৰী মহিলা আদিবাসী সংগঠন** () ভাৰতৰ এটা নিষিদ্ধ মহিলা সংগঠন। *আদিবাসী মহিলা সংঘ* ক্ৰান্তিকাৰী আদিবাসী মহিলা সংগঠন (KAMS) পূৰ্বসুৰী। ১৯৮৬ চনত মাওবাদীয়ে *আদিবাসী মহিলা সংঘ* ভেটি স্থাপন কৰিছিল।
## লক্ষ্য আৰু উদ্দেশ্য
কে.এ.এম.এচ.ৰ পঞ্জীয়নভুক্ত সদস্যৰ সংখ্যা প্ৰায় ৯০,০০০, যাৰ বাবে পঞ্জীয়নভুক্ত সদস্যৰ সংখ্যাৰ ক্ষেত্ৰত ইয়াক ভাৰতৰ শীৰ্ষতম মহিলা সংগঠনৰ ভিতৰত স্থান দিয়া হৈছে। কিন্তু, ৰাহুল পণ্ডিতাই ২০১১ চনত দাবী কৰিছিল যে কে.এ.এম.এচ.ৰ আনুমানিক সদস্যৰ সংখ্যা প্ৰায় এক লাখ।
## লক্ষ্য আৰু উদ্দেশ্য
মহিলাসকলে সন্মুখীন হোৱা বিভিন্ন সামাজিক সমস্যাৰ সমাধানত কে.এ.এম.এচ.-এ মনোনিৱেশ কৰে। কে.এ.এম.এচ.ৰ সদস্যসকলে নাৰীক অপহৰণ কৰি নিজৰ ইচ্ছাৰ বিৰুদ্ধে বিয়া কৰাবলৈ বাধ্য কৰা, বহুপত্নী আদিৰ দৰে সমাজত নাৰীৰ প্ৰতি হৈ থকা অন্যায়ৰ বিৰুদ্ধে অভিযান চলায়। সংগঠনৰ সদস্যসকলে আদিবাসী মহিলাই ঋতুস্ৰাৱৰ সময়চোৱাত গাঁৱৰ পৰা আঁতৰি হাবিত বাস কৰাৰ পৰম্পৰাৰ বিৰুদ্ধেও প্ৰচাৰাভিযান চলায়। তেওঁলোকে নিজৰ সম্প্ৰদায়ৰ ভিতৰত প্ৰচলিত পিতৃতান্ত্ৰিক মানসিকতাৰ বিৰুদ্ধে স্থিতি গ্ৰহণ কৰে। দণ্ডকাৰণ্যত আদিবাসী পুৰুষে মহিলাসকলক পথাৰত বীজ সিঁচিবলৈ অনুমতি দিয়া নাছিল; কিন্তু কে.এ.এম.এচ.ৰ সদস্যসকলে বিষয়টোৰ সমাধানৰ বাবে ভাৰতীয় কমিউনিষ্ট পাৰ্টি (মাওবাদী)ৰ কাষ চাপে। দলটোৱে এই বিষয়ে আদিবাসীসকলৰ সৈতে বৈঠক পাতে। বৈঠকত আদিবাসী পুৰুষসকলে নিজৰ ভুল মানি লৈ এনে কামৰ পৰা বিৰত থকাৰ সিদ্ধান্ত লৈছিল যদিও এতিয়াও তেওঁলোকে নিজৰ সংকল্পক বাস্তৱত ৰূপায়ণ কৰা নাই। সেয়েহে দলে, অৰ্থাৎ চিপিআই (মাওবাদী)-এ নিশ্চিত কৰিছে যে " জনতা চৰকাৰ"ৰ উমৈহতীয়া ভূমিত মহিলাসকলে বীজ সিঁচাত, শাক-পাচলি ৰোপণ কৰাত আৰু কৃষিভূমিত জনসিঞ্চনৰ বাবে বান্ধ দিয়াত কোনো বাধা নাথাকিব। ইয়াক মহিলা সংগঠনটোৰ অৰ্ধবিজয় আখ্যা দিব পাৰি। 
## ছলৱা জুডুমৰ অত্যাচাৰৰ অভিযোগ
ছলৱা জুডুম নক্সালী হিংসা উৎখাত কৰিবলৈ চৰকাৰৰ দ্বাৰা চলোৱা এক অভিযান। কিন্তু নক্সালবাদীৰ বিৰুদ্ধে অভিযান চলাওতে প্ৰায়ে সাধাৰণ মানুহো লক্ষ্য কৰি লোৱা হয়। কে.এ.এম.এচ.ৰ এগৰাকী জ্যেষ্ঠ কৰ্মীয়ে অৰুন্ধতী ৰায়ক জনোৱা মতে, ছালৱা জুডুমৰ সদস্যৰ দ্বাৰা ধৰ্ষণ আৰু যৌন নিগ্ৰহৰ বলি হোৱাৰ পিছত সংগঠনটোৰ কেইবাগৰাকীও সদস্যাই কে.এ.এম.এচ. এৰি মাওবাদী কমিউনিষ্ট পাৰ্টিত যোগদান কৰিছে। আনহাতে আন কেইবাগৰাকী ছোৱালীয়ে, যিসকলে কে.এ.এম.এচ.ৰ সদস্যা নহয়, অথচ ছলৱা জুডুমৰ অত্যাচাৰৰ প্ৰত্যক্ষদৰ্শী, তেওঁলোকেও মাওবাদীৰ দলত যোগদান কৰিছে।
## আইনী মৰ্যাদা
কে.এ.এম.এচ.ক ভাৰতীয় কমিউনিষ্ট পাৰ্টি (মাৰ্ক্সবাদী–লেনিনবাদী) পিপ’লছ ৱাৰৰ সন্মুখৰ সংগঠন বুলি কোৱা হয় আৰু যাৰবাবে ইয়াক নিষিদ্ধ কৰা হৈছিল। 
 অৰুন্ধতী ৰায়ে লিখিছে যে ভাৰত চৰকাৰে সংগঠনটোৰ ৯০,০০০ সদস্যকে যিকোনো মুহূৰ্ততে মোহাৰি পেলাব পাৰে। তেওঁ লিখিছে, "মোৰ মনত দৃঢ় ধাৰণা আছিল যে সশস্ত্ৰ সংগ্ৰামত মহিলাসকল হিংসাৰ শেষ শাৰীত থাকে। কিন্তু মোৰ ধাৰণা ভুল আছিল। মই দেখিছিলো যে গেৰিলাৰ ৪৮ শতাংশই মহিলা আছিল। তেওঁলোকে নিজৰ মাক-ভনীয়েকৰ ধৰ্ষণৰ প্ৰত্যক্ষদৰ্শী আছিল। তেওঁলোকৰ ঘৰ জ্বলাই দিয়া হৈছিল বা নিজৰ পিতৃতান্ত্ৰিক সমাজখনৰ পৰা পলায়ন কৰিবলৈ সৎগঠনলৈ আহিছিল। ক্ৰান্তিকাৰী আদিবাসী মহিলা সংগঠনৰ (ছত্তীসগঢ় ৰাজ্যৰ এটা মহিলা সংগঠন) সদস্য ৯০,০০০ আৰু সম্ভৱতঃ ভাৰতৰ আটাইতকৈ ডাঙৰ নাৰীবাদী আন্দোলন। কিন্তু তেওঁলোক সকলোকে সন্ত্ৰাসবাদী বুলি কোৱা হয় আৰু দেখাৰ লগেলগে তেওঁলোকক গুলিয়াব পাৰে।" 

## তথ্য উৎস

## বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ নাৰীবাদী সংগঠন
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ মহিলা সংগঠন
আউলা পূজা

**আউলা পূজা** () অসমৰ নলবাৰী অঞ্চলৰ কোনো কোনো ঠাইত প্ৰচলিত এক পূজা৷ এই পূজা সম্পূৰ্ণ নাৰীকেন্দ্ৰিক৷ আউলা পূজাত ব্যৱহৃত গীত-পদক “আউলা নাম’’ বোলা হয়৷
## পূজাৰ পৰম্পৰাগত ৰীতি
সমগ্ৰ ভাৰতত যিকোনো পূজা ব্ৰাহ্মণ্য ৰীতিৰে কৰা হয় যদিও অসমত অতীজৰে পৰা সাধাৰণ মানুহে দেৱদেৱীৰ বিভিন্ন ৰূপৰ পূজা গীতপদেৰেও কৰিছিল৷ কেতিয়াবা ব্ৰাহ্মণ্য ৰীতিৰে কৰাৰ পাছত নাম-গুণ গোৱা হৈছিল আৰু কেতিয়াবা সম্পূৰ্ণকৈ কেৱল নাম-গুণ গায়েই দেৱীক আৰাধনা কৰা হৈছিল৷ সেয়ে, দুৰ্গাৰ আন কিছুমান ৰূপৰ পূজা যেনে, শীতলা পূজা, মনসা পূজা, সুবচনী পূজা আদি দেৱীসকলৰ পূজাত নাম গাই উপাসনা কৰা প্ৰথা অতীজৰে পৰা চলি আহিছে৷ দুৰ্গা দেৱীক আদ্যাশক্তি হিচাপে মানি তেওঁৰ বিভিন্ন ৰূপ কল্পনা কৰা হয়৷ সৰ্বসাধাৰণ মানুহে দেৱীৰ আশীৰ্বাদ ল’বলৈ গাঁৱে-ভূঞে সাধাৰণভাবে স্তুতিগীত গাই দেৱীক সন্তুষ্ট কৰাৰ চেষ্টা কৰা হয়৷ এই গীতবোৰ অসমীয়া সমাজত লোকগীতি সাহিত্যৰ ভিতৰত পৰে৷ অসমৰ বিভিন্ন ঠাইত গীতপ্ৰধান উৎসৱ হিচাপে অসংখ্য চাকি-বন্তি জ্বলাই আইসকলে গায়:-

ইটো শৰত কালি মানসৰ পানী দেৱীক পাৰ কৰিছে কোনে, সোণৰে নাওখনি ৰূপাৰ বঠাখানি বাই চাই আনিছে মানে৷

## শ্ৰমমূলক গীত
লোকগীতসমূহৰ কিছুমান ধৰ্মীয় আৰু কিছুমান শ্ৰমমূলক৷ শ্ৰমজীৱী গঞা লোকে তেওঁলোকৰ শ্ৰমৰ অৱসাদ আঁতৰাবলৈ কিছুমান গীতৰ সৃষ্টি কৰি লগে ভাগে গাইছিল৷ আউলা পূজাৰ গীতো একপ্ৰকাৰ শ্ৰমৰ গীত৷ শস্য ৰোপন, দাৱন, কাটন(সূতা কটা), নাওখেল আদি শ্ৰমৰ লগত জড়িত গীত৷ তাঁত শিল্পৰ লগত জড়িত ব্যক্তিৰ মুখেদিকপাহৰ জুনাৰ সৃষ্টি হৈছিল৷ কৃষিৰ লগত জড়িত লোকৰ দ্বাৰা নাঙলৰ জুনা আদি সৃষ্টি হৈছিল৷

## পূজাৰ বিধি
এসময়ত তাঁতশালত কাপোৰ ব’ব জনাটো ছোৱালীৰ কাৰণে অত্যাৱশ্যকীয় গুণৰ ভিতৰত ধৰা হৈছিল৷ আবিয়ৈ ছোৱালীক তাঁত ব’ব নাজানিলে “থুপৰী’’ বুলি উপনাম দিছিল৷ মানুহৰ ঘৰে ঘৰে তাঁতশাল আছিল৷  সেইদৰে অসমৰ কোনো কোনো ঠাইত বিশেষকৈ নলবাৰী জিলাৰ ঠাই বিশেষে “আউলা পূজা’’ নামেৰে এবিধ পূজা এসময়ত প্ৰচলিত আছিল৷ আউলা পূজাত ঘাইকৈ অবিবাহিতা যুৱতী বা কেতিয়াবা  মহিলাসকলেও দুৰ্গাদেৱীৰ আশীষ লৈ পাকৈত শিপিনী হোৱাৰ হাবিয়াস কৰে৷ তেওঁলোকে ওৰে ৰাতি কপাহৰ পৰা সূতা কাটি তাঁত বোৱাৰ প্ৰস্তুতি কৰে৷ ভাল শিপিনী হ’বলৈ যাতে দেৱীৰ আশীৰ্বাদ পাব পাৰে তাৰবাবে ৰাতি ৰাতি দুৰ্গা দেৱীৰ প্ৰশংসাসূচক নাম গাই সূতা কটা হয়৷ এই নামবোৰক আউলা নাম বোলে৷ সাধাৰণতে দুৰ্গা পূজাৰ নৱমী আৰু দশমীৰ দিনা এই পূজা পতা হয়৷ এই পূজাত গোৱা এটি গীতৰ কলি হ’ল, একোকে নালাগে অ’ দেৱী আই, অ’ ৰাম বোৱনি শিকাব লাগে৷

আউলা পূজাত গোৱা এটি গীতৰ এটি স্তৱক:

ইঘৰৰ মেকুৰী আহি সিঘৰত কৰিলে মেও
হাঁহি হেন মেখলা কুঁহি হেন আগুৰাণ
সেই কাপোৰ দেৱী আইক দেওঁ৷ (লোকগীতি সঞ্চয়ন)

## তথ্য সূত্ৰ

শ্ৰেণী:অসমৰ সংস্কৃতি
ঢকুৱাখনা নৰ্মাল স্কুল

[alt=Normal school dhakuakhana|thumb|https://asomjob.in/ Normal school dhakuakhana]
নৰ্মাল স্কুল ঢকুৱাখনা, ঢকুৱাখনা মহকুমাৰ এখন শিক্ষানুষ্ঠান। চাৰি দশকযুৰি এই প্ৰতিষ্ঠানটোৱে ঢকুৱাখনা আৰু ইয়াৰ আশে-পাশে থকা অঞ্চলত শিক্ষাৰ সুবিধা প্ৰদান কৰি আহিছে। ঢকুৱাখনা চহৰৰ নিকটতম চাৰিকৰীয়া নদীৰ পাৰত ঢকুৱাখনা নৰ্মাল স্কুল অৱস্থিত। বিদ্যালয়খনৰ সন্মুখত এখন ৰাজহুৱা খেলপথাৰ আছে, যাক নৰ্মাল স্কুল খেলপথাৰ বুলিও কোৱা হয়। 

#### বিৱৰণ
নৰ্মাল স্কুল ঢকুৱাখনা, লখিমপুৰৰ লগতে সমগ্ৰ অসমৰ শিক্ষক-শিক্ষয়িত্ৰীৰ প্ৰশিক্ষণ ক্ষেত্ৰ। বহু শিক্ষক প্ৰশিক্ষাৰ্থীয়ে এই বিদ্যালয়ত প্ৰশিক্ষণ গ্ৰহণ কৰি অসমৰ বিভিন্ন অঞ্চলৰ প্ৰাথমিক তথা মাধ্যমিক বিদ্যালয়ত শিক্ষকতা কৰি আছে। 
[alt=Normal school dhakuakhana|thumb|https://asomjob.in/ Normal school Dhakuakhana]
শেহতীয়া বছৰবোৰত বিশেষকৈ ২০১৮ আৰু ২০১৯ চনত শিক্ষকতাৰ পদৰ বাবে আবেদন কৰাৰ ক্ষেত্ৰত প্ৰশিক্ষণ বাধ্যতামূলক কৰি দিয়াৰ ফলত হাজাৰ হাজাৰ প্ৰশিক্ষাৰ্থীয়ে এই বিদ্যালয়ত নামভৰ্তি কৰা দেখা গৈছিল। বৰ্তমান অসম ৰাজ্যিক শিক্ষা গৱেষণা প্ৰতিষ্ঠানৰ অন্তৰ্গত নৰ্মাল স্কুল ঢকুৱাখনাত ডি.এল.এড কাৰ্যসূচীত ১০০জন প্ৰশিক্ষাৰ্থীয়ে নামভৰ্তি কৰি প্ৰশিক্ষণ গ্ৰহণ কৰি আছে। এই ডিপ্লমাৰ সময়সীমা দুবছৰ। মুঠ চাৰিটা ছেমিষ্টাৰ। D.El.Ed পাঠ্যক্ৰমত নামভৰ্তিৰ বাবে ৰাজ্যিক শিক্ষা গৱেষণা আৰু প্ৰশিক্ষণ পৰিষদে অনুষ্ঠিত কৰা PET পৰীক্ষাত উত্তীৰ্ণ হোৱাটো বাঞ্ছনীয়।

## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:অসমৰ শৈক্ষিক প্ৰতিষ্ঠান
ৰঙিলী আইদেউ

**ৰঙিলী আইদেউ** () ৰঙাচিলা দুৱৰা বংশৰ বৰম বৰুৱাৰ পেহীয়েক আছিল৷ তেওঁ কোনো ৰাজবংশৰ ৰাজকুঁৱৰী নাছিল৷ ৰঙিলী বৰ ৰূপৱতী আৰু বুদ্ধিমতী আছিল৷ এইগৰাকী গাভৰুৱে তেওঁৰ জন্মগত ৰূপৰ বলত ব্ৰহ্মদেশৰ ৰজা বডোফায়াৰো মন জয় কৰিছিল আৰু অসমলৈ মান সেনা অহাত এক বিশেষ ভূমিকা লৈছিল৷

## ৰঙিলীৰ ৰূপৰ বিৱৰণ
ৰঙিলী সুন্দৰী গাভৰু আছিল৷ পাঁজিসেৰীয়া আঙুলি, কেতেকী ফুলৰ দৰে গাৰ ৰং, পূৰ্ণিমাৰ জোনৰ দৰে মুখমণ্ডলৰ অধিকাৰী আছিল ৰঙিলী৷ বুৰঞ্জীবিদ ৺বেণুধৰ শৰ্মাই ৰঙিলীৰ ৰূপৰ বৰ্ণনা দিছে এনেদৰে;- “লোদোৰ পোদোৰ হাতভৰি, পূৰঠ গাল, সাপৰ নেগুৰ যেন চুলিটাৰীৰে ৰঙিলীক তুলি ধৰিছিল’’৷

## ৰাজনৈতিক পৰিস্থিতি
মোৱামৰীয়া বিপ্লৱৰ অন্তত দুৰ্বল ৰজা গৌৰীনাথ সিংহ গুৱাহাটীলৈ পলাই যোৱাৰ পিছত ৰাজপাট শূন্য হৈ পৰিল৷ এই সময়তে চিংফৌ ৰজাই টেঙাপানী দখল কৰে৷ পিছত বিচানঙ্গে মৰাণৰ সৈতে মিলি মান সেনা আনি কেইখনমান অসমীয়া গাঁও লুটপাত কৰে৷ বুঢ়াগোহাঁইয়ে গৰীয়া বৰাক চিংফৌ দমন কৰিবলৈ প্ৰেৰণ কৰে৷ কিন্তু আহোমক পৰাস্ত কৰিবলৈ মৰাণ আৰু চিংফৌ মিলি ব্ৰহ্মদেশৰ পৰা মান সেনাক আহি অসম আক্ৰমণ কৰিবলৈ প্ৰৰোচিত কৰে৷ আসন্ন বিপদৰ সম্ভাৱনা দেখি বুঢ়াগোঁহাইয়ে বুদ্ধিৰে আক্ৰমণ প্ৰতিহত কৰাৰ চেষ্টা কৰে আৰু মৰাণৰ নেতা সৰ্বানন্দ সিংহক বৰ সেনাপতি পাতি উজনি অসমৰ ৰজা পাতে আৰু চিংফৌৰ বিচানঙ্গলৈ এগৰাকী সুন্দৰী গাভৰু সালংকৃতাকৈ নানা উপঢৌকনেৰে সৈতে বিয়া দি মিত্ৰতা কৰে৷  ষোল্লজন দুলীয়াই কঢ়িয়াই অনা দোলাত উঠি আন কেতবোৰ লিগিৰা-লিগিৰী লৈ ৰঙিলী আভা নগৰত প্ৰৱেশ কৰে৷ এৱেঁই অসমলৈ মান অহাত সহায় কৰিছিল৷ এই গাভৰুগৰাকীয়ে আছিল ৰঙিলী আইদেউ৷

## ব্ৰহ্মদেশত ৰঙিলী

মান ৰজাক সন্তুষ্ট কৰি ৰাখিবলৈ বিচানঙ্গে পত্নী ৰঙিলীক আহোম ৰজাৰ কুঁৱৰী বুলি বডোফায়ালৈ আগবঢ়াই ১৭৯৭ চনত আভা নগৰলৈ প্ৰেৰণ কৰে৷ ৰূপৰ বলত ৰঙিলীয়ে আভাৰ ৰাজকাৰেঙৰ সকলোৰে মন মুহিবলৈ সক্ষম হৈছিল৷ পিছত এই ৰঙিলীয়ে অসমৰ পৰা মান ৰজা বডোফায়াৰ সহায় ভিক্ষা কৰিবলৈ যোৱা বদন বৰফুকনৰ হৈ খাটনি ধৰি ৰজাক অসম আক্ৰমণ কৰিবলৈ উচটনি দিছিল৷ বদন বৰফুকন আৰু ৰঙিলী আইদেউ আছিল একে খেলৰ৷ সেই সম্পৰ্কত পেহীয়েক ৰঙিলীয়ে বদনক সহায় কৰিছিল৷ কোনো বুৰঞ্জীবিদে ক’ব খোজে, চিংফৌৰ উৎপীড়নৰ পৰা ৰক্ষা পাবলৈ পূৰ্ণানন্দ বুঢ়াগোহাঁঞিয়ে ৰঙিলীক বিচানঙ্গলৈ উপঢৌকন হিচাপে দিয়া কথাত অপমানিত বোধ কৰা ৰঙিলীয়ে বুঢ়াগোহাঞিৰ ওপৰত প্ৰতিশোধ ল’বলৈ মান সেনা পঠিয়াবলৈ খাটনি ধৰিছিল৷

## তথ্য সূত্ৰ
পটছডাম চুক্তি

alt=পটচডাম চুক্তি|thumb|পটচডাম চুক্তি
দ্বিতীয় বিশ্ব যুদ্ধত জাৰ্মানীৰ পতন ঘটাত সেই দেশখন দখল আৰু শাসনৰ প্ৰশ্ন লৈ মিত্ৰ শক্তিৰ তিনি প্ৰধান আমেৰিকা, ৰাছিয়া আৰু বৃটেইনৰ নেতৃত্বৰ মাজত পটছডামত এক শীৰ্ষ সন্মিলন অনুস্থিত হৈছিল। কিন্তু এই বৈঠকত তিনি শক্তিৰ মাজত বিষেশ সদভাৱ দেখা পোৱা নগৈছিল। বিশেষকৈ আমেৰিকাৰ ৰাষ্ট্ৰপতি ট্ৰুমেনে ৰাচিয়াৰ প্ৰতি বিদ্দ্বেষী ভাৱ লৈহে এই সন্মিলনত অংশগ্ৰহণ কৰিছিল, কিয়নো ছোভিয়েট প্ৰভাৱাধীন ৰুমানিয়া আৰু পোলেণ্ডত ইতিমধ্যে কমিউনিষ্ট চৰকাৰ স্থাপিত হৈছিল।  সেইবাবে প্ৰথমৰে পৰা পটছডাম বৈঠকত মতভেদ দেখা পোৱা গৈছিল।

#### '''[[:en:Potsdam_Conference|পটছডাম বৈঠক]]ৰ সিদ্ধান্তসমূহ-'''
পটছডাম বৈঠকৰ সিদ্ধান্ত সমূহ এনেধৰণৰ,- 

১) মিত্ৰশক্তিৰ বৈদেশিক মন্ত্ৰীসভাই শান্তিচুক্তিৰ খচৰা প্ৰস্তুত কৰিৱ।

২) শান্তিচুক্তিৰ দ্বাৰা জাৰ্মানীৰ স্বাধীনতা ৰক্ষাৰ বাবে আশ্বাস প্ৰদান কৰা।

৩) জাৰ্মানীৰ অ-নাজীকৰণ, অ-সামৰিকীকৰণ, গণতান্ত্ৰিকৰণ, আৰু গধুৰ শিল্পৰ কাৰখানা সমূহৰ উচ্ছেদ কৰণ।

৪) জাৰ্মানীৰ নিৰস্ত্ৰীকৰণ।

৫) জাৰ্মানীৰ ৰুচ অধিকৃত অঞ্চল সমূহৰ শিল্পকেন্দ্ৰ, যন্ত্ৰ পাতি আদি চোভিয়েট ৰুছিয়াক প্ৰদান কৰা আৰু যুদ্ধৰ ক্ষতিপূৰণ প্ৰদান কৰা।

৬) পূৱ প্ৰুচিয়াৰ একাংশ আৰু ডেনজিগ বন্দৰ পোলেণ্ডলৈ আৰু জাৰ্মানিৰ কেনিগগ্ৰাতচ ৰুচিয়ালৈ হস্তান্তৰ কৰা।

##### '''পটছডাম বৈঠকৰ পাচৰ পৰ্যায়-'''
পটছডাম বৈঠক চলি থকাৰ মাজতে ট্ৰুমেনে নিজ দেশৰ পৰা বাৰ্তা লাভ কৰে যে আণৱিক বোমা ইতিমধ্যে তৈয়াৰ হৈ গৈছে। গতিকে ৰুচিয়াৰ সহায় অৱিহনে জাপানক পৰাজিত কৰিৱ পৰা যাৱ। সেয়েহে তেওঁ সুৰ সলাই কলে যে জাপনক পৰাজিত কৰিৱৰ বাবে ৰাচিয়াৰ সহায়ৰ প্ৰয়োজন নাই। আৰু হিৰোচিমা আৰু নাগাচাকিত আণৱিক বোমা নিক্ষেপ কৰিবলৈ নিৰ্দেশ প্ৰদান কৰিলে। 

এনেদৰেই এক অস্বস্তিকৰ পৰিৱেশত পটছডাম বৈঠকৰ সামৰণি ঘটে।  যদিও মিত্ৰ শক্তিয়ে বিশ্ব শান্তিৰ বাবে এই বৈঠকখন এক উল্লেখনীয় পদক্ষেপ বুলি জাহিৰ কৰে, কিন্তু বাস্তৱিক ক্ষেত্ৰত এই বৈঠকেই পৰৱৰ্তী সময়ত হ'ৱলগীয়া শীতল যুদ্ধৰ আৰম্ভনি বুলি কৱ পৰা যায়।