open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
হৰেন্দ্ৰ নাথ কলিতা

**হৰেন্দ্ৰ নাথ কলিতা** () এগৰাকী অসমীয়া লেখক, গল্পকাৰ, শিশু-সাহিত্যত ৰাষ্ট্ৰীয় পুৰস্কাৰপ্ৰাপ্ত জনপ্ৰিয় বিজ্ঞান লেখক আৰু সমাজ সংগঠক আছিল। 'আৱাহন' আলোচনীৰ বিশিষ্ট গল্পকাৰ কলিতাই কেইগৰাকীমান বন্ধুৰ সৈতে ১৯৩০ চনত কলিকতাত ইংৰাজীৰপৰা কালজয়ী উপন্যাসসমূহ অসমীয়ালৈ অনুবাদ  কৰি প্ৰকাশ কৰাৰ উদ্দেশ্যে 'মাতৃপূজাৰ অৰ্ঘ্য' নামৰ এক প্ৰকল্প আৰম্ভ কৰে। অসমত সুকীয়া বিশ্ববিদ্যালয় প্ৰতিষ্ঠাৰ বাবে জনমত গঢ়ি তোলা ব্যক্তিসকলৰ ভিতৰত হৰেন্দ্ৰ নাথ কলিতা অন্যতম আছিল। তেওঁ ১৯৪৩ চনত জন্ম হোৱা কলিকতাৰ 'এছামিজ আৰ্টিষ্ট এছোছিয়েছন'ৰ যুটীয়া সম্পাদকো আছিল। তেওঁ ১৯৪০-৪১ চনত কলিকতাৰ এ.এছ.এল. ক্লাবৰ সভাপতিও আছিল। কলিতাই কলিকতাত থকা  কালছোৱাত অসমৰ বহু সৰু-বৰ ব্যক্তিক শিক্ষা, চিকিৎসা, পৰ্য্যটন আদি নানা বিষয়ত সহায় কৰিছিল। সেইবাবে বহুতে তেখেতক অসমৰ এম্বেছেদৰ নাম দিছিল।

## জন্ম আৰু বংশ পৰিচয়
হৰেন্দ্ৰ নাথ কলিতাৰ জন্ম হয় ১৯০৮ চনত আৰংগমৌ গাঁও নামৰ ঠাইত।

## শিক্ষা
১৯২৬ চনত তেওঁ গুৱাহাটীৰ কটন কলেজিয়েট চৰকাৰী উচ্চ বিদ্যালয়ৰপৰা প্ৰৱেশিকা পৰীক্ষাত উত্তীৰ্ণ হয়। তাৰ পাছত তেওঁ গুৱাহাটীৰ কটন কলেজত আই.এছ.ছি. পঢ়ে। ১৯২৭-২৮ ঢনত তেওঁ কটন কলেজ এ.এছ.এল. ক্লাবৰ (আছামিজ ষ্টুডেণ্টছ লিটাৰেৰি ক্লাব) সম্পাদক আছিল। তাৰ পাছত তেওঁ জামালপুৰত ইঞ্জিনিয়াৰিঙৰ ডিপ্ল'মা লৈ হাওৰাৰ নৰ্থ-ইষ্ট ৰেলৱেত চাৰি-বছৰীয়া এপ্ৰেণ্টিছশ্বিপ সম্পূৰ্ণ কৰে। 

## চাকৰি জীৱন
কলিতাই হাওৰাৰ নৰ্থ-ইষ্ট ৰেলৱেত ইলেকট্ৰিক ইঞ্জিনিয়াৰিং বিভাগত ১৯৪৬ চনলৈ চাকৰি কৰি ক'লকাতাৰ সাম্প্ৰদায়িক সংঘৰ্ষৰ সময়ত চাকৰি এৰি অসমলৈ গুচি আহে। ভাস্কৰ ইনছিঅ'ৰেন্সৰ অৰ্গেনাইজাৰ হিচাবে গোৱালপাৰাত দুবছৰমান কাম কৰাৰ পাছত তেওঁ গুৱাহাটীলৈ আহি কাঠৰ ব্যৱসায় কৰে। দেশৰ প্ৰথমটো সাধাৰণ নিৰ্বাচনত তেওঁ নলবাৰী সমষ্টিৰপৰা প্ৰতিদ্বন্দ্বিতা কৰি পৰাজিত হয়। ১৯৫৬ চনত তেওঁ গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ সমূহ ছাত্ৰাবাস আৰু ছাত্ৰীনিবাসৰ অধীক্ষক হিচাপে নিযুক্তি লাভ কৰে।

## সাহিত্যৰাজি
হৰেন্দ্ৰ নাথ কলিতাৰ সাহিত্যৰাজি:
#আকাশৰ কথা (১৯৬৪, অসম বিজ্ঞান সমিতি)
#পৃথিৱীৰ সাধু
#চন্দ্ৰ অভিযান
#বৈজ্ঞানিক আৱিষ্কাৰৰ কাহিনী
#অকণিৰ বেজবৰুৱা
#গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ আদিকথা
#অতীতৰ স্মৃতি (গল্প সংকলন)
#কৃষক কমল

## বঁটা আৰু সন্মান
কলিতাই ‘আকাশৰ কথা’ আৰু ‘পৃথিৱীৰ সাধু’ নামৰ গ্ৰন্থ দুখনৰ বাবে কেন্দ্ৰীয় চৰকাৰৰ পৰা পুৰস্কাৰ লাভ কৰিছিল।

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
চিত্ৰা বেনাৰ্জী দিৱাকাৰুণী

**চিত্ৰা বেনাৰ্জী দিৱাকাৰুণী** (, জন্মতে: চিত্ৰলেখা বেনাৰ্জী, ২৯ জুলাই, ১৯৫৬)) হৈছে এগৰাকী ভাৰতীয় মূলৰ আমেৰিকান লেখিকা আৰু কবি। ইয়াৰ লগতে তেখেত হৈছে হিউষ্টন বিশ্ববিদ্যালয়ৰ সৃষ্টিশীল লিখন কাৰ্যসূচীৰ 'বেটি আৰু জিন মেকডেভিদ প্ৰফেছাৰ অৱ ৰাইটিং'।

১৯৯৬ চনত তেখেতৰ দ্বাৰা লিখিত চুটি-গল্পৰ সংকলন 'আৰেঞ্জড মেৰেজ' (Arranged Marriage)এ আমেৰিকান গ্ৰন্থ বঁটা পাবলৈ সক্ষম হৈছিল। তেখেতৰ দ্বাৰা লিখিত দুখন উপন্যাস যথাক্ৰমে 'মিছট্ৰেছ অৱ স্পাইছ' (Mistress of Spices) আৰু 'ছিছটাৰ অৱ মাই হাৰ্ট' (Sister of My Heart) আৰু চুটি গল্প 'দ্য ৱৰ্ল্ড লাৱ' (The Word Love)ক ইতিমধ্যেই একোখন ছবিৰ পৰ্যায়লৈ নিৰ্মাণ কৰা হৈছে।
## জীৱন
চিত্ৰা বেনাৰ্জী দিৱাকাৰুণীৰ জন্ম হৈছিল কলিকতাত। ১৯৭৬ চনত তেখেতে কলিকতা বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা কলা শাখাত স্নাতক ডিগ্ৰী অৰ্জন কৰে। একেটা বৰ্ষতে তেখেতে আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰলৈ গমন কৰে আৰু ৰাইট ষ্টেট বিশ্ববিদ্যালয়ত অধ্যয়ন কৰে। সেইখন শিক্ষানুষ্ঠানৰ পৰা পৰৱৰ্তী সময়ত তেখেতে স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী লাভ কৰে। ১৯৮৫ চনত বাৰ্কলেস্থিত কেলিফৰ্ণিয়া বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা চিত্ৰা বেনাৰ্জীয়ে ইংৰাজীত এটা ডক্তৰেট ডিগ্ৰী লাভ কৰে। তেখেতৰ গৱেষণাৰ বিষয় আছিল ক্ৰিষ্টোফাৰ মাৰলৱে।

দিৱাকাৰুণীয়ে বৰ্তমান হিউষ্টনতে তেখেতৰ স্বামী মূৰ্তিৰ সৈতে থাকে। দম্পতীটোৰ আনন্দ আৰু অভয় নামৰ দুটি সন্তান আছে।
## কৰ্মজীৱন
চিত্ৰা বেনাৰ্জীয়ে কেলিফৰ্ণিয়া বিশ্ববিদ্যালয়ৰ এগৰাকী স্নাতক শিক্ষণ সহকাৰী হিচাপে কাম কৰিছিল। তেখেতে কেলিফৰ্ণিয়া ল'ছ আলট'ছত থকা ফুটহিল কলেজ আৰু ডিয়াবলো ভেলি কলেজত শিক্ষাদান কৰে।

দিৱাকাৰুণী "মৈত্ৰী" নামৰ এটা হেল্পলাইন সেৱাৰ সহ-প্ৰতিষ্ঠাপক আৰু প্ৰাক্তন সভাপতি। উক্ত সেৱা ১৯৯১ চনত প্ৰতিষ্ঠা হৈছিল আৰু ইয়াৰ উদ্দেশ্য আছিল ঘৰুৱা দুৰ্ব্যৱহাৰৰ সন্মুখীন হোৱা দক্ষিণ ভাৰতীয় মহিলাৰ পৰিচৰ্যা কৰা। দিৱাকাৰুণীয়ে ইয়াৰ উপদেষ্টা সমিতিত কাম কৰিছিল। ইয়াৰোপৰি তেখেতে হিউষ্টনত থকা "দয়া" নামৰ আন এটি সদৃশ সংস্থাটো একেটা পদতে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল। হিউষ্টনত থকা "প্ৰথম" নামৰ অ-লাভজনক সংগঠনটোৰ জৰিয়তে তেখেতে বহু ভাৰতীয় শিশু-কিশোৰক শিক্ষিত কৰি তোলাৰ প্ৰয়াস কৰিছিল।

এগৰাকী কবি হিচাপে দিৱাকাৰুণীয়ে লেখিকাৰ জীৱন আৰম্ভ কৰে। তেখেতৰ দুটা কাব্য-সংকলন হৈছে 'Black Candle' আৰু 'Leaving Yuba City'.(। ) কাব্যৰাজিৰ বাবে তেখেতে এতিয়ালৈকে "গাৰবডে বঁটা", "বাৰবাৰা ডেমিং স্মাৰক বঁটা" আৰু "এলেন গিনছবাৰ্গ বঁটা" লাভ কৰিছে।

দিৱাকাৰুণীৰ উপন্যাস 'দ্য পেলেচ অৱ ইলিউছনছ' ভাৰতত এবছৰৰ বাবে বেষ্ট-ছেলাৰৰ তালিকাত অন্তৰ্ভুক্ত হৈ আছিল।

## তথ্যসংগ্ৰহ

## বাহ্যিক সংযোগ
* 
* 
* 

শ্ৰেণী:আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় মূলৰ আমেৰিকান
শ্ৰেণী:আমেৰিকান লেখক
আঁচল ঠাকুৰ

**আঁচল ঠাকুৰ** (, জন্ম: ২৮ আগষ্ট ১৯৯৬) এগৰাকী ভাৰতীয় মহিলা আলপাইন স্কিয়াৰ। তেওঁ বিভিন্ন আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় স্কিকিং প্ৰতিযোগিতাত ভাৰতক প্ৰতিনিধিত্ব কৰিছে। আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় স্কিয়িং প্ৰতিযোগিতাত পদক অৰ্জন কৰা তেওঁ হৈছে প্ৰথম ভাৰতীয় স্কিয়াৰ।

## প্ৰাৰম্ভিক জীৱন
আঁচল ঠাকুৰৰ জন্ম হয় ভাৰতৰ হিমাচল প্ৰদেশ ৰাজ্যৰ মনালীৰ বুৰুৱা নামৰ এখন সৰু গাঁৱত। তেওঁ প্ৰথমে তেওঁৰ দেউতাকৰ পৰা স্কিকিং শিকিছিল। পাছলৈ তেওঁ এগৰাকী প্ৰাক্তন অলিম্পিয়ান হীৰা লালৰ অধীনত প্ৰশিক্ষণ লয়।

## কেৰিয়াৰ
ইন্সব্ৰুকত অনুষ্ঠিত হোৱা ২০১২ চনৰ শীতকালীন যুৱ অলিম্পিকত আঁচল ঠাকুৰে ভাৰতক প্ৰতিনিধিত্ব কৰে। ২০১২ চনৰ শীতকালীন যুৱ অলিম্পিকত তেওঁ আলপাইন স্কিয়িং - ছোৱালীৰ স্লাল'ম আৰু ছোৱালীৰ জায়েণ্ট স্লাল'ম ইভেণ্টত অংশগ্ৰহণ কৰিছিল।

২০১৭ এছিয়ান শীতকালীন ক্ৰীড়াৰ বাবে আঁচল ঠাকুৰক ২০১৭ চনৰ ফেব্ৰুৱাৰীত ভাৰতীয় দলত স্থান দিয়া হৈছিল। ২০১৮ চনত তেওঁ তুৰস্কত অনুষ্ঠিত হোৱা আৰু আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় স্কি ফেডাৰেচনৰ দ্বাৰা আয়োজিত ২০১৮ আলপাইন এজডাৰ ৩২০০ কাপত তেওঁ ব্ৰঞ্জৰ পদক জয় কৰে। ফলস্বৰূপে তেওঁ আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় স্কিয়িং ইভেণ্টত পদক অৰ্জন কৰা প্ৰথম ভাৰতীয় স্কিয়াৰ ৰূপে পৰিগণিত হয়।

## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ স্কিয়াৰ
স্কন্দমাতা

**স্কন্দমাতা** () হৈছে হিন্দু দেৱী পাৰ্বতীৰ পঞ্চম ৰূপ। তেওঁৰ নামটো 'স্কন্দ'ৰ পৰা আহিছে। যুদ্ধদেৱতা কাৰ্তিকৰ ই এক বিকল্প নাম, আৰু মাতা শব্দৰ অৰ্থ মাতৃ। নৱদুৰ্গাৰ এগৰাকী হিচাপে নৱৰাত্ৰিৰ পঞ্চম দিনা স্কন্দমাতাৰ পূজা অনুষ্ঠিত হয়। দেৱীৰ অৱস্থান বিশুদ্ধ চক্ৰ। 
## চিত্ৰায়ন
স্কন্দমাতাৰ হাত চাৰিখন, তিনিচকুৰ গৰাকী দেৱীৰ বাহন সিংহ।  তেওঁৰ এখন হাত অভয়মুদ্ৰা ভংগীমাৰে দেখুওৱা হয় আৰু আন এখন হাত নৱজাত পুত্ৰ স্কন্দক কোলাত ধৰি ৰাখিবলৈ ব্যৱহাৰ কৰে। দেৱীৰ বাকী দুখন হাতত সাধাৰণতে পদুমফুল থাকে। দেৱীৰ দেহ পাতল বৰণৰ। দেৱীক প্ৰায়ে পদুমৰ ওপৰত বহি থকা দেখুওৱা হয় বাবে তেওঁক কেতিয়াবা পদ্মাসনী বুলিও কোৱা হয়। 
## বিশেষত্ব
ভক্ত সকলে বিশ্বাস কৰে যে তেওঁ ভক্তসকলক বিপদৰ পৰা পৰিত্ৰাণ কৰে, শক্তি, সমৃদ্ধি আৰু ঐশ্বৰ্য প্ৰদান কৰে। দেৱীয়ে নিৰক্ষৰ লোকক জ্ঞান প্ৰদান কৰিব পাৰে। নিস্বাৰ্থভাৱে দেৱীৰ প্ৰতি সমৰ্পিত ভক্তই তেওঁৰ জীৱনত সকলো সফলতা আৰু ভাণ্ডাৰ প্ৰাপ্ত কৰে। দেৱীক উপাসনা কৰোঁতে, ভক্তৰ নিজ ইন্দ্ৰিয় আৰু মনৰ ওপৰত পৰম নিয়ন্ত্ৰণ থাকিব লাগে। তেওঁৰ উপাসনা দ্বি আশীৰ্বাদ যুক্ত। যেতিয়া ভক্তই দেৱীক উপাসনা কৰে, দেৱীৰ কোলাত থকা পুত্ৰ স্কন্দ স্বয়ংক্ৰিয়ভাৱে পূজিত হয়। 

## ভোগ
মন্ত্ৰোচ্চাৰণ কৰি দেৱীক প্ৰসাদ হিচাপে কল আগবঢ়োৱা হয়, পিছত ব্ৰাহ্মণসকলৰ মাজত এই কল বিতৰণ কৰা হয়। দেৱী উপাসনাৰ সময়ত ফল, মিঠাই, ফুল, চাউল আৰু পানী আগবঢ়োৱা হয়। ৰঙা ৰঙৰ ফুল তেওঁৰ প্ৰিয় বুলি বিশ্বাস প্ৰচলিত।

## কাৰ্ত্তিকৰে সম্পৰ্ক
সুৰাপদমন আৰু তাৰকাসুৰৰ নেতৃত্বত থকা ৰাক্ষস (অসুৰ)ৰ দ্বাৰা দেৱতাসকলৰ ওপৰত চলোৱা যুদ্ধৰ বাবে ভয় আৰু হতাশাৰ সৈতে যুঁজি থকা দেৱতা সকলে সহায়ৰ বাবে ভগৱান বিষ্ণুৰ কাষ চাপিছিল। কেৱল শিৱ আৰু দেৱী পাৰ্বতীৰ সন্তানেহে ধ্বংসৰ অন্ত পেলাব পাৰিব বুলি আশীৰ্বাদ প্ৰাপ্ত অসুৰৰ বিনাশ এনেয়ে সম্ভৱ নাছিল। তীব্ৰ তপস্যাৰ অন্তত দেৱী চন্দ্ৰঘণ্টা ভগৱান শিৱৰ সৈতে বিবাহ পাশত আৱদ্ধ হয়। এইদৰে শিৱ-পাৰ্বতীৰ মিলনৰ ফলত সৃষ্টি হোৱা জ্বলন্ত তেজ কঢ়িয়াই অনাৰ প্ৰয়োজন আছিল আৰু অগ্নি দেৱৰ বাবে এই বীজৰ উৰ্জা অসহনীয় আছিল, সেয়েহে এই তেজ চাৰাভানা হ্ৰদলৈ কঢ়িয়াই নিবলৈ দেৱী গংগাক দায়িত্ব প্ৰদান কৰা হৈছিল।

দেৱী পাৰ্বতীয়ে জ্বলন্ত তেজ প্ৰতিপালন কৰিবলৈ জলাশয়ৰ ৰূপ লয়। এই তেজৰ পৰা কাৰ্ত্তিকৰ জন্ম হয়। তেওঁ ডাঙৰ হৈ এজন সুন্দৰ, বুদ্ধিমান আৰু শক্তিশালী যুৱক হিচাপে অসুৰসকলক পৰাস্ত কৰিবলৈ সেনাবাহিনীক সেনাধ্যক্ষ হিচাপে নেতৃত্ব দিয়ে। মা স্কন্দমাতাক এনেদৰে এজন সৰ্বাধিক প্ৰতিভাশালী শিশুৰ মাতৃ হিচাপে পূজা কৰা হয়।

## মন্ত্ৰ
ॐ देवी स्कन्दमातायै नम:
ওঁ দেৱী স্কন্দমাতায়ে নমঃ

ধ্যান মন্ত্ৰ:
सिंहासनगता नित्यं पद्माश्रितकरद्वया. शुभदास्तु सदा देवी स्कन्दमाता यशस्विनी
সিংহাসনগত নিত্যম পদ্মশ্ৰীতকাৰদব্য, শুভাদাস্তু সদা দেৱী স্কন্দমাতা যশস্বিনী

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:হিন্দু দেৱী
জগদম্বা

**জগদম্বা** (Sanskrit: जगदम्बा) হৈছে হিন্দু ধৰ্মীয় পৰম্পৰাত উপাসিত এগৰাকী দেৱী। তেওঁক **দেৱী জগদম্বা**, **জগদম্বা মাতা**, **জগদম্বিকা** বা **অম্বা-বাই** হিচাপেও নামাংকিত কৰা হয়। জগদম্বা শব্দটিৰ অৰ্থ হৈছে "বিশ্ব মাতৃ"। জগদম্বা অভিধাৰে সচৰাচৰ দূৰ্গা দেৱী(আদি পৰাশক্তি)ক বুজোৱা হয় যদিও আন আন দেৱী যেনে পাৰ্বতী, লক্ষ্মী, সীতা বা ৰাধাক বুজাবলৈও জগদম্বা অভিধা ব্যৱহাৰ কৰা হয়।  

পেছৱা মাৰাঠাসকলে জগদম্বাক মা ভৱানীৰ ৰূপত ভক্তি-উপাসনা কৰে।  মহাৰাষ্ট্ৰত অম্বা-বাই নামৰ আন এক অভিধাৰেও মূলচন্দী মহালক্ষ্মী দেৱীক বুজোৱা হয়।  ৰামচৰিত মানস গ্ৰন্থত তুলসীদাসে জগদম্বা অভিধাৰে সীতাক বুজাইছে।  ৰামায়ণৰ এক সংস্কৰণত পাৰ্বতীও জগদম্বা নামেৰে বিভূষিতা হৈছে। 

## ধৰ্মীয় পুথি-পাঁজিত
তুলসীদাসৰ দ্বাৰা কৃত ৰামচৰিতমানস(যি ৰামায়ণৰ এক সংস্কৰণ)ত অঙ্গদে ৰাৱণৰ সৈতে সাক্ষাত হোৱাৰ পিছত এইদৰে কৈছে: (কবিৰ শব্দেৰে অঙ্গদৰ বক্তব্য)


नृप अभिमान मोह बस किंबा। 
हरि आनिहु सीता जगदंबा॥
अब सुभ कहा सुनहु तुम्ह मोरा। 
सब अपराध छमिहि प्रभु तोरा॥
सादर जनकसुता करि आगें। 
एहि बिधि चलहु सकल भय त्यागें॥


এই কবিতাফাঁকিৰ অনুবাদ নিম্নোল্লেখিত ধৰণৰ:

"হে লংকাৰ অধিপতি, অহংকাৰ অথবা যৌন-লালসাত আছন্ন হৈ তুমি জগদম্বা (বিশ্বৰ মাতৃ) আৰু হৰি (ৰাম)ৰ ভাৰ্য্যা সীতাক হৰণ কৰিছা। এতিয়া তোমাৰ হাতত মাথো এটি পথেই আছে, কোনো দ্বিধাবোধ নোহোৱাকৈ শ্ৰী সীতাক তুমি শ্ৰী ৰামৰ ওচৰত পুনৰ সমৰ্পণ কৰাগৈ।"


## কাহিনী
হিন্দু ধৰ্মীয় মহাকাব্য ৰামায়ণৰ বৰ্ণনা অনুসৰি, মূল চৰিত্ৰ ৰামে এদিন এটা পথেৰে ঘূৰি ফুৰোঁতে তাহাকাৰি নামৰ গাঁওখন আহি পায়। চিন্তাক্লিষ্ট মনৰ ৰামে তেওঁৰ মনৰ দুঃচিন্তা কম কৰিবৰ উদ্দেশ্যে পথৰ দাঁতিত ফুলি থকা ফুলৰ গোটাচেৰেক পাহ ছিঙি গোন্ধ ল'বৰ চেষ্টা কৰে। অৱশ্যে তেওঁক যে আকাশৰ পৰা শিৱ আৰু পাৰ্বতীয়ে লক্ষ্য কৰি আছিল সেয়া ৰামৰ দৃষ্টিগোচৰ হোৱাই নাছিল। ৰাম তেওঁৰ মৃত পত্নী সীতাৰ স্মৃতি সুঁৱৰি ক্ৰন্দনৰত আছিল। সেইসময়ত শিৱই পাৰ্বতীক বুজাবলৈ চেষ্টা কৰি আছিল যে ৰাম বাস্তৱিকতেই ভগৱান বিষ্ণুৰ এক অৱতাৰ। কিন্তু পাৰ্বতী শিৱৰ কথাত পতিয়ন যাব পৰা নাছিল আৰু সেয়েই পৰীক্ষা কৰি চাবলৈ থিৰাং কৰিলে। পাৰ্বতীয়ে তেতিয়া সীতাৰ ৰূপ ধাৰণ কৰি আহি শ্ৰীৰামচন্দ্ৰৰ সম্মুখত আহি উপস্থিত হ'ল। শিৱ আৰু ৰামচন্দ্ৰ দুয়োজনেই তৎক্ষণাত ধৰিব পাৰিলে যে সেয়া প্ৰকৃত সীতা নহয়। ছদ্মবেশী পাৰ্বতীৰ সাজ-পোছাক দেখি ৰামচন্দ্ৰই সুধিলে:

"হে মাতৃ, আপুনি পৃথিৱীত মোক দৰ্শন দিবৰ নিমিত্তে অৱতৰণ কৰিলে নেকি?" ৰামে এই কথাষাৰ কওঁতে তেওঁৰ মুখেৰে বিদ্ৰুপৰ হাঁহি বিয়পি পৰিছিল। পাৰ্বতীয়ে অনুধাৱন কৰিলে যে, তেওঁৰ ছদ্মবেশৰ পৰিকল্পনা বিফল হৈছে আৰু ৰামে সকলো বুজি পাইছে। পাৰ্বতীয়ে ততাতৈয়াকৈ সেই ঠাই পৰিত্যাগ কৰিলে, কিয়নো পাৰ্বতীৰ ব্যৰ্থ পৰিকল্পনাক লৈ শিৱৰ বিদ্ৰুপাত্মক ঠাট্টা-মস্কৰা তেওঁৰ বাবে অসহনীয় হৈ পৰিছিল। পৰিশেষত, পাৰ্বতী যেতিয়া স্বৰ্গীয় প্ৰাসাদলৈ প্ৰত্যাৱৰ্তন কৰে, তেতিয়া তেওঁলোকৰ সম্মুখত **জগদম্বা মাতা** হিচাপে দেখা দিয়ে। 

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:হিন্দু দেৱী
নিৰ্ভয়া সমাৰোহ

**নিৰ্ভয়া সমাৰোহ** () মহিলাৰ অধিকাৰৰ বিষয়ে সজাগতা বৃদ্ধিৰ বাবে 'অনাৰ ফৰ ৱমেন নেচনেল কেম্পেইন' বা মহিলাৰ সন্মানৰ বাবে ৰাষ্ট্ৰীয় অভিযানৰ দ্বাৰা আয়োজিত এক বাৰ্ষিক নৃত্য আৰু সাংগীতিক অনুষ্ঠান। ২০১২ চনৰ দিল্লী দলবদ্ধ ধৰ্ষণৰ ভুক্তভোগীৰ নামেৰে নামকৰণ কৰা উৎসৱটো মহিলাৰ বিৰুদ্ধে হিংসাৰ সকলো ভুক্তভোগীৰ প্ৰতি উছৰ্গা হিচাপে ইয়াক উপস্থাপন কৰা হৈছে।  মহিলা অধিকাৰ কৰ্মী মানসী প্ৰধানে প্ৰতিষ্ঠা কৰা এই উৎসৱটো প্ৰথমবাৰৰ বাবে ২০১৩ চনৰ ৯ জুলাইত অনুষ্ঠিত হৈছিল। মহোৎসৱৰ দ্বিতীয় সংস্কৰণ ৯ এপ্ৰিল ২০১৫ তাৰিখে নতুন দিল্লীৰ ইণ্ডিয়া হেবিটেট চেণ্টাৰত অনুষ্ঠিত হৈছিল। নিৰ্ভয়া সমাৰোহত সাধাৰণতে ভাৰতীয় শাস্ত্ৰীয় সংগীত আৰু ভাৰতীয় শাস্ত্ৰীয় নৃত্যত বিশেষভাৱে গুৰুত্ব আৰোপ কৰা হয়।

## ইতিহাস
মহিলাৰ সন্মানৰ বাবে ৰাষ্ট্ৰীয় অভিযান মহিলাৰ বিৰুদ্ধে হিংসা ৰক্ষা কৰিবলৈ ভাৰতত এক দেশব্যাপী আন্দোলন। এই আন্দোলন ২০০৯ চনত মহিলা অধিকাৰ কৰ্মী মানসী প্ৰধানে প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল। এই আন্দোলনৰ মুখ্য উদ্দেশ্য হৈছে ভাৰতত মহিলাৰ বিৰুদ্ধে হোৱা হিংসা ৰক্ষা কৰা আৰু দেশৰ সকলো মহিলাৰ বাবে অৰ্থনৈতিক, সামাজিক আৰু ৰাজনৈতিক ন্যায় সুৰক্ষিত কৰা। ২০১৩ চনত মহিলাৰ সন্মানৰ বাবে ৰাষ্ট্ৰীয় অভিযানৰ সন্মানৰ অন্যতম ধ্বজাবাহী অনুষ্ঠান হিচাপে নিৰ্ভয়া সমাৰোহৰ ধাৰণা কৰা হৈছিল। ইয়াৰ মুখ্য উদ্দেশ্য আছিল মহিলাৰ অধিকাৰৰ ওপৰত মানুহক সংবেদনশীল কৰিবলৈ ভাৰতীয় নৃত্য আৰু সংগীতৰ সৰ্বশ্ৰেষ্ঠ ব্যৱহাৰ কৰা আৰু মহিলাৰ বিৰুদ্ধে হিংসা বন্ধ কৰাৰ বাবে ইয়াৰ আন্দোলনৰ সমৰ্থনত জনমত সংগ্ৰহ কৰা।  ২০১৩ চনৰ ৯ জুলাইত ইয়াৰ প্ৰথম সংস্কৰণ অনুষ্ঠিত হৈছিল।

## উৎসৱ কাৰ্যসূচী
উৎসৱটোত বিশিষ্ট ভাৰতীয় শিল্পীসকলৰ নৃত্য আৰু সংগীত প্ৰদৰ্শন "আমাৰ ভিতৰত জুই জ্বলাই ৰাখিবলৈ..." উৎসৱৰ টেগলাইনৰ সৈতে সংগতি ৰাখি প্ৰদৰ্শন কৰা হয়। ২০১২ চনৰ দিল্লী দলবদ্ধ ধৰ্ষণৰ ভুক্তভোগীক স্মৰণ কৰাৰ লগতে মহিলাৰ বিৰুদ্ধে হিংসাৰ সকলো ভুক্তভোগীৰ প্ৰতি উছৰ্গিত বিভিন্ন আলেখ্য সংগীত আৰু নৃত্যৰ মাধ্যমত প্ৰকাশ কৰা হয়। 

## নিৰ্ভয়া সন্মান

নিৰ্ভয়া সমাৰোহ উপলক্ষে 'নিৰ্ভয়া সন্মান' নামেৰে এক বঁটা মহিলাসকলক সৱলীকৰণত তেওঁলোকৰ অৱদানৰ বাবে ভাৰতৰ এক আগশাৰীৰ সংগঠনক প্ৰদান কৰা হয়। ২০১৩ চনৰ ৯ জুলাইত অনুষ্ঠিত প্ৰথম নিৰ্ভয়া সমাৰোহত ব্ৰহ্ম কুমাৰী বিশ্ব আধ্যাত্মিক বিশ্ববিদ্যালয়ক প্ৰথম নিৰ্ভয়া সন্মান প্ৰদান কৰা হৈছিল। ২০১৫ চনৰ ৯ এপ্ৰিল তাৰিখে অনুষ্ঠিত দ্বিতীয় নিৰ্ভয়া সমাৰোহত মিছনেৰীজ অৱ চেৰিটিক দ্বিতীয় নিৰ্ভয়া সন্মান প্ৰদান কৰা হৈছিল।

## নিৰ্ভয়া পুৰস্কাৰ
বিভিন্ন ক্ষেত্ৰত মহিলা সফলসকলক নিৰ্ভয়া সমাৰোহ উপলক্ষে নিৰ্ভয়া পুৰস্কাৰৰ সৈতে সম্বৰ্ধনা জনোৱা হয়। 

## তথ্য উৎস

শ্ৰেণী:ভাৰতত নাৰীৰ অধিকাৰ
অৱনী চক্ৰৱৰ্তী

**অৱনী চক্ৰৱৰ্তী**() হৈছে এগৰাকী অসমীয়া প্ৰগতিশীল কবি, ঔপন্যাসিক, প্ৰবন্ধকাৰ। তেখেত সদৌ অসম কবি সন্মিলনৰ প্ৰতিষ্ঠাপক সভাপতি আছিল।

## জন্ম
১৯৪১ চনৰ ৩ জানুৱাৰীত নলবাৰীৰ বৰনৰ্দ্দীত অৱনী চক্ৰৱৰ্তীৰ জন্ম হয়।

## শৈক্ষিক জীৱন
তেওঁ অসম সংস্কৃত বোৰ্ড, গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়, ৰাষ্ট্ৰভাষা প্ৰচাৰ সমিতি আদি প্ৰতিষ্ঠানৰপৰা শিক্ষা লাভ কৰে।

## কৰ্ম জীৱন
তেওঁ গুৱাহাটীস্থ ভাৰতীয় জীৱন বীমা নিগমৰ কৰ্মচাৰীৰূপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল।

## বিষয়বাব
*সদৌ অসম কবি সন্মিলনৰ প্ৰতিষ্ঠাপক সভাপতি। 
*সদৌ অসম কবি সন্মিলনৰ সভাপতি। 
*অন্তৰংগ (১৯৬৯) আলোচনীৰ সম্পাদক। 
*অসমীয়া কবিতা (১৯৭০) আলোচনীৰ সম্পাদক। 
*চিৰন্তন (১৯৭২) আলোচনীৰ সম্পাদক

## সাহিত্যৰাজি
### কবিতাপুথি
*দেহা ৰমেৰমায় মোৰ (১৯৭০)
*শ্লোগান (১৯৮০)

### সম্পাদিত কবিতাপুথি
*বৃত্ত ভঙা সময় (১৯৭২)
*এই সময় (১৯৭২)
*পৰশু গোস্বামীৰ কবিতা (১৯৮৯)
*অমূল্য বৰুৱাৰ জীৱন আৰু কবিতা (১৯৯০)

### যুটীয়া ভাৱে সম্পাদনা, অনুবাদ আৰু সংকলন কৰা কবিতাপুথি
*মাও চে টুঙৰ কবিতা (১৯৭৯)
*টুং পি টুৰ কবিতা (১৯৭৯)
*হো চি মিনৰ কবিতা (১৯৭৯)
*কৃষ্ণাংগ কবিৰ কবিতা (১৯৮২)
*ফয়জ আহমদ ফয়জৰ কবিতা (১৯৮৫)
*মুছা জলিলৰ কবিতা (১৯৮৭)

### আত্মজীৱনীমূলক উপন্যাস
*শংকৰদেৱ উদ্যান, সি আৰু অপূৰ্ব (১৯৯০)

### তেওঁৰ সাহিত্যৰাজিক কেন্দ্ৰ কৰি আনে প্ৰকাশ কৰা গ্ৰন্থসমূহ
*অৱনী চক্ৰৱৰ্তীৰ নিৰ্বাচিত কবিতা (১৯৯৬, পুথি নিকেতনৰ পৰা প্ৰকাশিত) 
*[অৱনী চক্ৰৱৰ্তীৰ স্ব-নিৰ্বাচিত কবিতা](https://as.wikiquote.org/wiki/স্ব-নিৰ্বাচিত_কবিতা_(অৱনী_চক্ৰৱৰ্তী)) (২০০৪)
*চক্ৰৱৰ্তী: স্মৃতি আৰু সৃষ্টি (২০০৯, কবিতা প্ৰকাশন গোষ্ঠীৰ দ্বাৰা প্ৰকাশিত)
*सपनो के साथ एक दिन ठिठोली (অৱনী চক্ৰৱৰ্তীৰ নিৰ্বাচিত কেইটামান কবিতা দিনকৰ কুমাৰে ২০১০ চনত হিন্দীলৈ অনুবাদ কৰে)
*উলোপী (অৱনী চক্ৰৱৰ্তীৰ ওপৰত গুৰুত্ব আৰোপ কৰি এই হিন্দী আলোচনীখন ২০০৪ চনত প্ৰকাশ পায়)
thumb|অৱনী চক্ৰৱৰ্তী

## নিৰুদ্দেশ
১৯৯৪ চনৰ ১২ নৱেম্বৰৰ সন্ধিয়া সান্ধ্য ভ্ৰমণলৈ বুলি গুৱাহাটী খাৰঘুলিস্থ বাসভৱনৰ পৰা ওলাই যোৱা এই কবিজন নিৰুদিষ্ট হয়।

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:অসমীয়া কবি
শ্ৰেণী:নিৰুদ্দিষ্ট ব্যক্তি
অসমীয়া ভাষাৰ শব্দসম্ভাৰ

ভাষাৰ প্ৰকাশিকা শক্তি প্ৰধানকৈ **শব্দসম্ভাৰ**ৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰে। যি ভাষাৰ শব্দসম্ভাৰ চহকী সেই ভাষাৰ প্ৰকাশিকা শক্তিও বেছি। অসমীয়া ভাষা সংস্কৃত ভাষাৰ পৰা উৎপত্তি হোৱা বাবে ইয়াত প্ৰয়োগ হোৱা অধিকাংশ শব্দ‌ই সংস্কৃতমূলীয়।

## অসমীয়া শব্দমালাৰ ভাগ
 
# তৎসম
# অৰ্ধতৎসম
# তদ্ভৱ
# দেশী
# বিদেশী

### তৎসম শব্দ
সংস্কৃত ভাষাৰ পৰা অবিকৃত ৰূপত অসমীয়া ভাষালৈ অহা শব্দবোৰকে তৎসম শব্দ বোলে। 
যেনে-সূৰ্য, ধৰ্ম, কৰ্ম, বৰ্ষা, দৰ্শন, প্ৰীতি, ঈশ্বৰ, বন্ধু, সৌন্দৰ্য, মাধুৰ্য, প্ৰাচুৰ্য, গাম্ভীৰ্য আদি। 

### অৰ্ধতৎসম শব্দ
সংস্কৃতৰ পৰা শব্দসমূহ অসমীয়া ভাষাত প্ৰৱেশ কৰোঁতে বিভিন্ন পৰ্যায় অতিক্ৰম কৰি আহিছে। তৎসম শব্দৰ বাহিৰেও সংস্কৃতমূলীয় বহুটো শব্দ আছে যিবোৰে উচ্চাৰণৰ তাৰতম্যৰ বাবে কিছু অপভ্ৰংশ ৰূপ লাভ কৰে। ফলত শব্দবোৰে সংস্কৃতো নহয় অসমীয়াও নহয় এনে এটা ৰূপ লাভ কৰে। এনেবোৰ শব্দকে অৰ্ধতৎসম শব্দ বোলে। 
যেনে-কৰম, ধৰম, চেনেহ, শ‍ইচ, ভকতি, যতন, পীৰিতি, দৰশন, ৰতন আদি। 
 
### তদ্ভৱ শব্দ
অসমীয়া ভাষাত ব্যৱহৃত অধিকাংশ শব্দ‍ই সংস্কৃত ভাষাৰ পৰা অহা। এই শব্দবোৰে ধ্বনি পৰিৱৰ্তনৰ নিয়ম মানি প্ৰাকৃতৰ মাজেদি পৰিৱৰ্তন লাভ কৰি অসমীয়া ৰূপ লৈছেহি। এনে শব্দবোৰেকেই তদ্ভৱ শব্দ বোলা হয়। 
যেনে-হাত, কাণ, সাপ, দাঁত, পদুম, আধা, ভাই, কাম, হাতী, সঁচা, মিছা, খায়, কয়, পঢ়ে, মাছ, কাছ, ভাল,‌ নাক, ঘৰ আদি। 
 
### দেশী শব্দ
অসমীয়া শব্দমালাত সংস্কৃতমূলীয় শব্দসমূহৰ বাহিৰেও অসমত বসবাস কৰা আৰ্যভিন্ন নৃগোষ্ঠীসমূহৰ মাজত প্ৰচলিত (ঘাইকৈ বড়ো,খাচি,কোল,আহোম)বিভিন্ন ভাষাৰ পৰা অহা শব্দৰ প্ৰচলন দেখিবলৈ পোৱা যায়। সেইবোৰ শব্দক দেশী শব্দ বোলা হয়। 
যেনে-কাবৌ, খং, জঞ্জাল, জহা, বোকা, চিকৰা, গোহাৰি আদি। 

### বিদেশী শব্দ
অসমীয়া ভাষাত ব্যৱহাৰ হোৱা বহুতো শব্দ ভাৰতৰ বাহিৰ পৰা আহিছে। সেইবোৰক বিদেশী শব্দ বোলা হয়। 
বিদেশী শব্দৰ উৎস দুটা। এটা ফাৰ্চী-আৰবী আৰু আনটো ইউৰোপীয় ভাষা।  
মুছলমান আক্ৰমণ আৰু মুছলমান বসতিৰ ফলত আৰবী-ফাৰ্চী শব্দ আমাৰ ভাষাত জীণ গৈছে। 
যেনে-কিতাপ, দোৱাত, আইন, আদালত, খাজনা ইত্যাদি। 
ইউৰোপীয় শব্দাৱলীৰ ভিতৰত ইংৰাজী শব্দৰ সংখ্যাই বেছি। তাৰ বাহিৰে,ফ্ৰেন্স, ওলন্দাজ, পৰ্টুগীজ আদিৰ দুই চাৰিটা শব্দও প্ৰবেশ কৰিছে। 
যেনে- কাৰ্তিজ, কুপন, চাবন, হৰ্তন, ৰোহিতন, ইস্কাপন, বুটাম, ৰিক্সা আদি।

## তথ্যসূত্ৰ


## গ্ৰন্থপঞ্জী

# ৰাজখোৱা, অৰবিন্দ [সম্পা.], যোগাযোগমূলক অসমীয়া, নৰ্থ লখিমপুৰ কলেজ প্ৰকাশন, প্ৰথম প্ৰকাশ, ২০১৯
# শৰ্মা, সত্যেন্দ্ৰনাথ, অসমীয়া সাহিত্যৰ সমীক্ষাত্মক ইতিবৃত্ত, সৌমাৰ প্ৰকাশ, গুৱাহাটী, দশম সংস্কৰণ, ২০১৮


শ্ৰেণী:অসমৰ ভাষা আৰু লিপি
শ্ৰেণী:অসমীয়া ভাষা
বিষণ্ণতা (উপন্যাস)

**বিষণ্ণতা** (ইংৰাজী:BIKHANNOTA) হৈছে অসমীয়া সাহিত্যিক, সাংবাদিক, সমালোচক, কবি, গল্পকাৰ হোমেন বৰগোহাঞিৰ এখন উপন্যাস। প্ৰথমবাৰ ২০০২ চনৰ নৱেম্বৰ মাহত ষ্টুডেণ্টচ ষ্ট'ৰচ প্ৰকাশনৰ পৰা বিষণ্ণতা কিতাপখন প্ৰকাশ হৈছিল। 

## লেখকৰ পৰিচয়
১৯৩২ চনত হোমেন বৰগোহাঞি অসমৰ লখিমপুৰ জিলাৰ ঢকুৱাখনাত জন্ম হয়। [১] আৰু মৃত্যু হয় ১২ মে' ২০২১ চনত। ১৯৭৮ চনত পিতা-পুত্ৰ গ্ৰন্থখনৰ বাবে অসমীয়া ভাষাত সাহিত্য একাডেমি বঁটাৰে সন্মানিত হয়। [২] বৰগোহাঞিৰ উপন্যাস 'হালধীয়া চৰায়ে বাওঁধান খায়' ৰ কাহিনী ভিত্তিক জাহ্ন বৰুৱাৰ দ্বাৰা নিৰ্মিত একে নামৰ ছবিখন ১৯৮৮ চনত শ্ৰেষ্ঠ ছবিৰ ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা লাভ কৰা লগতে আন আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় পৰ্যায়ৰ বঁটাও লাভ কৰিছিল। 

## বিৱৰণি

বিষন্নতা কিতাপ খন প্ৰথম প্ৰকাশ পাইছিল ২০০২ চনৰ নৱেম্বৰ মাহত। কিতাপখনত ১১৭ পৃষ্ঠা আছে। 

## তথ্য সংগ্ৰহ
শিশু সাহিত্য

শিশু সাহিত্য বুলিলে সাধাৰণতে শিশুসকলৰ বাবে উপযোগী সাহিত্যক বুজায়। এককথাত শিশু সকলৰ বাবে যি সাহিত্য অৰ্থাৎ গল্প, কবিতা, পদ্য, সাধু, উপন্যাস, কাহিনী, নাটক, প্ৰবন্ধ পাতি ৰচনা কৰা হয় সেয়াই শিশু সাহিত্য। এই সাহিত্যই শিশুৰ বাবে ৰচিত আৰু দ্বাৰা ৰচিত দুয়োবিধ সাহিত্যকে সাঙুৰি লয়। শিশুৰ মানসিক বিকাশৰ ক্ষেত্ৰত শিশু সাহিত্যই উল্লেখযোগ্য ভূমিকা গ্ৰহণ কৰি আহিছে। প্ৰত্যেক ভাষাৰে শিশু সাহিত্যৰ মূল উৎস হ'ল মৌখিক সাহিত্য।

## বৈশিষ্ট্য
শিশু সাহিত্য বুলিলে সাধাৰণতে শিশুসকলৰ কাৰণে উপযোগী সাহিত্যক বুজায়। শিশু সাহিত্যৰ ভাষা সহজ সৰল, বয়সুপযোগী আৰু জটিলতাৰ পৰা মুক্ত। শিশু সাহিত্য চৰ্চাই শিশুৰ লগতে বয়স্থজনকো আনন্দ প্ৰদান কৰি আহিছে। শিশু মানসিক জগতখন সংবৰ্ধনৰ কাৰণেও এই শ্ৰেণীৰ সাহিত্যৰ গুৰুত্ব অসীম। শিশু সাহিত্যই শিশুক সজ চিন্তা চৰ্চা আৰু মানসিকতাৰ অধিকাৰী কৰাৰ লগতে প্ৰাচীন ঐতিহ্যৰ প্ৰতি আস্থাশীল কৰি তুলিব পাৰে।

## অসমীয়া শিশুসাহিত্য
অসমীয়া শিশু সাহিত্যতো বিভিন্ন সময়ৰ সমাজখনৰ চিত্ৰ প্ৰতিফলিত হৈছে। আধুনিক যুগত শিশু সাহিত্যৰ সূচনা হয় অসমীয়া ভাষাৰ প্ৰথম আলোচনী অৰুণোদয়ত(১৮৪৬)। নাথান ব্ৰাউন, মাইলছ ব্ৰঞ্চন,অলিভাৰ টি.কাট্টৰ আদি খ্ৰীষ্টান মিছনেৰী সকলে বাইবেলৰ বিভিন্ন গল্পৰ উপৰি দেশ বিদেশৰ নিতিমূলক সধুও প্ৰকাশ কৰিছিল। সেইদৰে পঢ়শালিত প্ৰবৰ্তনৰ বাবে অসমীয়া পাঠ্যপুথি ৰচনা কৰা কেইজনমান সাহিত্যিক হল আনন্দৰাম ঢেকিয়াল ফুকনৰ অসমীয়া লৰাৰ মিত্ৰ,বলদেৱ মহন্তৰ উজু পাঠ, দুৰ্গপ্ৰশাদ মজিন্দাৰ বৰুৱাৰ ফুল, লৰা ইত্যাদি। 

১৮৮৯ বেজবৰুৱাৰ জোনাকী কাকতৰ জৰিয়তে সাধুকথাৰ মাজেৰে অসমীয়া শিশু সাহিত্য ভেটি গঠন কৰে। তেওঁ বুঢ়ী আই সাধু, ককাদেউতা নাতি লৰা আদি ৰচনা কৰিছিল। 

১৯৪০ চনৰ পৰা অসমীয়া সাহিত্যৰ বিভিন্ন দিশত পৰিবৰ্তন ঘটিছে এই ৰ"কোম্পুৰ সপোন","অকণমান লৰা",অকনিৰ" সপোন",ৰঘুনাথ চৌধুৰীৰ "আমাৰ গাওঁ" আৰু "ঈশ্বৰ" লক্ষ্যধৰ চৌধুৰীৰ"মোৰ লক্ষ্য" প্ৰভুতি কবিতা অসমীয়া কবিতাৰ উল্লেখযোগ্য কবিতা। 

বৰ্তমানলৈ বহু গৰাকী লেখকে অসমীয়া শিশু সাহিত্যলৈ বিদেশী সাধু,কাহিনী আৰু উপন্যাস আগবঢ়াইছে। 

## সাম্প্ৰতিক সময়ৰ অসমীয়া শিশু সাহিত্য
সাম্প্ৰতিক সময়ৰ বিশ্ব সাহিত্যত শিশু সাহিত্যৰ এক সন্মানীয় প্ৰভাৱশালী স্থান আছে। অসমীয়া শিশু সমৃদ্ধ কৰাৰ ক্ষেত্ৰত নৱকান্ত বৰুৱাৰ উমলা ঘৰৰ পুথি,আখৰৰ জখলাভ,কেৰেলোৱাৰ ৰেল,নিৰ্মলপ্ৰভা বৰদলৈৰ ওমলা গীত, গগন চন্দ্ৰ অধিকাৰীৰ "টকাত একোটা হাতী", "ৰদালি ৰ'দ একন দে", ড,ভবেন্দ্ৰনাথ শইকীয়াই সম্পাদন কৰা "অচিন মোমাইদেউৰ তোমালোকলৈ", ধীৰেন্দ্ৰনাথ বৰুৱাৰ "আখৰৰ বাখৰ",আদিয়ে ভালেমান শিশু কবিতাৰ পুথি ৰচনা কৰিছে।

শিশু মনস্তত্ত্বৰ ওপৰত বিশেষ গুৰুত্ব দি অসমীয়া সাহিত্যৰ বহুকেইগৰাকী লেখক লেখিকাই কেইবাখনো সাধুপুথি ৰচনা কৰিছে। তাৰ ভিতৰত দেৱালা হাজৰিকাৰ 'ভগা দেউকা'চন্দ্ৰকান্ত বৰাৰ "মৌ বৰষা সাধু"কাশীনাথ বৰ্মনৰ "দেশ বিদেশৰ সাধু"লীলা গগৈৰ "সোণ তৰা""ৰংমনৰ কথা"নৱকান্ত বৰুৱাৰ "মাখনৰ কুকুৰ পোৱালি" আদি উল্লেখযোগ্য। 

অসমীয়া শিশু সাহিত্যত শিশু উপযোগী বিজ্ঞানৰ পুথিও কিছু সংখ্যক ৰচিত হৈছে। সেইসমূহৰ ভিতৰত হৰিপ্ৰসাদ দাসৰ আৱিষ্কাৰৰ কাহিনী, ড° প্ৰসন্ন কুমাৰ গোস্বামীৰ "ফুলৰ সাধু", "জন্তুৰ সাধু", যোগেন্দ্ৰনাথ শইকীয়াৰ "পতংগৰ কথা",ড° দিনেশ্চন্দ্ৰ গোস্বামীৰ "টেলিগ্ৰাফ","টেলিফোন" আদি শিশুৰ বাবে লিখা এক শ্ৰেণীৰ পুথি। 

সাম্প্ৰতিক সময়ত খেলা ধূলাৰ বিষয় বস্তু হিচাপে লৈ শিশু সাহিত্য ৰচনা কৰা সাহিত্যিকসকলৰ ভিতৰত বন্দীতা ফুকনৰ"সিহঁতে খেলিছিল",উৎপল ভূঞাৰ"আমি খেলা খেলৰ নিয়ম।" শিও উপযোগী গীত মাতৰ পুথি,ভ্ৰমণ কাহিনী আৰু ভিন্ন স্বাদৰ আন ভালে সংখ্যক ৰচনাও অসমীয়া ভাষাত হৈছে। ইয়াত উল্লেখ কৰাখিনিৰ উপৰিও শিশু উপযোগী বিভিন্ন পুথি, আলোচনী আদি‌ সাম্প্ৰতিক কালত অসমীয়া ভাষাত প্ৰকাশ হৈছে।

## তথ্য সংগ্ৰহ
শান

**শান** বা **শান্তনু মুখাৰ্জী** () এজন প্ৰখ্যাত ভাৰতীয় গায়ক আৰু অভিনেতা। ১৯৭২ চনৰ ৩০ ছেপ্টেম্বৰত ভাৰতৰ খান্দ্বা, মধ্য প্ৰদেশৰ তেওঁৰ জন্ম হৈছিল। তেওঁ মুখ্যতঃ হিন্দী গীতত কণ্ঠদান কৰে। কেৰিয়াৰৰ আৰম্ভণিতে তেওঁ নিজৰ ভগ্নী সাগৰিকা মুখাৰ্জীৰ সৈতে লগ লাগি কিছুমান জনপ্ৰিয় গীত পৰিৱেশন কৰিছিল। পাছত তেওঁ হিন্দী চলচ্চিত্ৰৰ বাবে এটা প্লেবেক নিৰ্মাণ কৰিছিল আৰু নিজৰ ব্যক্তিগত এলবামো মুকলি কৰিছিল। তেওঁৰ দেউতাক মানস মুখাৰ্জী বলীউডৰ এজন সুৰকাৰ আছিল।

## জন্ম আৰু শিক্ষা
শানৰ জন্ম হৈছিল ১৯৭২ চনৰ ৩০ ছেপ্টেম্বৰত। শানৰ ১৩ বছৰ বয়সতেই তেওঁৰ দেউতাকৰ মৃত্যু হয়। তেওঁৰ মাতৃয়ে পাছত গায়িকা হিচাপে চাকৰি পাইছিল আৰু গোটেই পৰিয়ালটোৰ দায়িত্ব লৈছিল। 

## কেৰিয়াৰ
তেওঁ নিজৰ কেৰিয়াৰ প্ৰাৰম্ভিক পৰ্যায়ত দূৰদৰ্শন অনুষ্ঠানৰ সৈতে আৰম্ভ কৰিছিল। তেওঁ ২০০৬-২০০৭ চনলৈ চা ৰে গা মা পা আৰু চা ৰে গা মা পা শিবিৰৰ আয়োজক আছিল। শান ষ্টাৰ ভইচ ইন ইণ্ডিয়া আৰু "ভাৰত-২ ষ্টাৰ ভইচ" নামৰ আন এটা জনপ্ৰিয় ৰিয়েলিটি শ্ব'ৰ সঞ্চালক আছিল। তেওঁ ২০০৯-২০১০ বৰ্ষৰ এটা অতি জনপ্ৰিয় অনুষ্ঠান "মিউজিক কা মহা কমবেট"ত অংশগ্ৰহণ কৰিছিল আৰু এজন গায়ক হিচাপে খ্যাতি লাভ কৰিছিল। 

## সংগীত জীৱন
ৰাম ইণ্ডো পপ শানে তেওঁৰ বিভিন্ন হিট গানৰ সৈতে বহুদূৰ আগবাঢ়িছে। তেওঁ 'জিংগল'ৰ বিজ্ঞাপনত গায়ক হিচাপে আৰু পাছত ১৯৮৯ চনৰ 'পৰিন্দা' চলচ্চিত্ৰত গান গাই এজন প্লেবেক শিল্পী হিচাপে কৰ্মজীৱন আৰম্ভ কৰিছিল। সেই সময়ত তেওঁৰ বয়স আছিল মাত্ৰ ১৭ বছৰ। শানে এটা একক গান গাইছিল "কিতনি হে পেয়াৰী পেয়াৰী দোস্তি হামাৰী"। শান ফানা, কভি আলবিদা না কেহনা, মস্তি, ওম শান্তি ওম, অংশীদাৰ, স্বগত, চাৱাৰিয়া, জব উই মেট, থ্ৰী ইডিয়টছ, তাৰে বেইল পাৰ ইত্যাদিয়ে বলীউডৰ কেইবাখনো হিট ছবিত প্লেবেক কণ্ঠ দান কৰিছে। 

শানে ১৯৯২ চনত "এলাইভ এণ্ড কিকিং" এলবামত আত্মপ্ৰকাশ কৰিছিল। তাৰ পিছত পৰৱৰ্তী বছৰত, তেওঁৰ দ্বিতীয় এলবাম "কিপ অন মুভিং" মুক্তি পাইছিল। তিনি বছৰৰ পিছত, তেওঁৰ তৃতীয় এলবাম "নৌজৱান" মুক্তি পাইছিল যিটো ইয়াৰ গীত আৰু কণ্ঠৰ বাবে উল্লেখ কৰা হৈছিল।

তেওঁৰ অৱদানৰ বাবে তেওঁক বহুতো বিখ্যাত বঁটা প্ৰদান কৰা হৈছিল। "তানহা দিল" বোলছবিখনক ২০০১ চনত ষ্টাৰ ফেমিলি বঁটাৰ বাবে শ্ৰেষ্ঠ একক এলবাম বঁটা প্ৰদান কৰা হৈছিল আৰু এই বঁটা লাভ কৰিছিল। তেওঁ ২০০৪, ২০০৭ আৰু ২০০৮ চনত শ্ৰেষ্ঠ প্লেবেক গায়ক (পুৰুষ) হিচাপে জি চিনে বঁটা লাভ কৰিছিল। শানে ২০০৭ চনত বিখ্যাত বলীউড চলচ্চিত্ৰ বঁটা সমূহৰ ফানাহ চলচ্চিত্ৰৰ "চান্দ চেফাৰিছ" গানটোৰ বাবে শ্ৰেষ্ঠ পুৰুষ (গায়ক) লাভ কৰিছিল। পুনৰ ২০০৭ চনত ষ্টাৰ স্ক্ৰীণ এৱাৰ্ডৰ দ্বাৰা লাভ কৰা হৈছিল। তেওঁ ২০০৭ আৰু ২০০৮ চনত শ্ৰেষ্ঠ পুৰুষ গায়কৰ ফিল্মফেয়াৰ বঁটাও লাভ কৰিছিল।

## ব্যক্তিগত জীৱন
শানে ২০০০ চনত গায়িকা আৰু প্ৰাক্তন বিমান সেৱক ৰাধিকা মুখাৰ্জীৰ সৈতে বিবাহপাশত আৱদ্ধ হৈছিল। তেওঁলোকৰ দুজন পুত্ৰ সোহম আৰু শুভ আছে।

## তথ্যসূত্ৰ

## বাহ্যিক সংযোগ
* 

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় কণ্ঠশিল্পী
শ্ৰেণী:বঙালী কণ্ঠশিল্পী
শ্ৰেণী:অসমীয়া চলচ্চিত্ৰৰ নেপথ্য কণ্ঠশিল্পী
শ্ৰেণী:হিন্দী চলচ্চিত্ৰৰ নেপথ্য কণ্ঠশিল্পী
শ্ৰেণী:বঙালী চলচ্চিত্ৰৰ নেপথ্য কণ্ঠশিল্পী
শ্ৰেণী:ফিল্মফেয়াৰ বঁটা বিজয়ী
পদ্মেশ্বৰ গগৈ

**পদ্মেশ্বৰ গগৈ** () হৈছে এগৰাকী শিক্ষাবিদ আৰু বুৰঞ্জীবিদ। ১৯৫৯ চনৰ এপিল মাহত নগাঁৱত বহা অসম সাহিত্য সভাৰ‌‌ চতুৰ্দশ অধিৱেশনৰ বুৰঞ্জী সন্মিলনৰ সভাপতি হিচাপে নিৰ্বাচিত হৈছিল। 

## জন্ম আৰু বংশ পৰিচয়
পদ্মেশ্বৰ গগৈৰ জন্ম হয় লক্ষীমপুৰ জিলাৰ চেতিয়া গাৱঁত। তেওঁৰ পিতৃৰ নাম টঙ্কেশ্বৰ গগৈ।

## শিক্ষা
১৯২৭ চনত কটন কলেজৰ পৰা আই,এ পৰীক্ষাত অসম উপত্যকাৰ ভিতৰত‌ প্ৰথম স্থান অধিকাৰ কৰি উওীৰ্ণ হয়। ১৯২৯চনত কটন কলেজৰ পৰা অৰ্থনীতি বিষয়ত অৰ্নাছ‌সহ বি,এ পাছ কৰে।১৯৩২ চনত এম এ পাছ কৰে আৰু ১৯৫৫ চনত প্ৰতিযোগিতামূলক বৃওিলাভ কৰি প্ৰবেশিকা পাছ কৰে।

## চাকৰি জীৱন
যোৰহাটৰ জগন্নাথ বৰুৱা‌ মহাবিদ্যালয়ৰ অধ্যাপক হিচাপে যোগদান কৰি ইং ১৯৪৮ চন পৰ্য্যন্ত তাতেই শিক্ষকতা কৰি থাকে। ১৯৪৮ চনত গুৱাহাটীৰ কটন কলেজত অৰ্থনীতি বিভাগৰ এম এ শ্ৰেণী খোলাত গগৈদেৱে সহকাৰী অধ্যাপকৰ পদত যোগদান কৰে। ১৯৫৭-৫৮ চনত এবছৰ কাল ধুবুৰী কলেজৰ অধ্যক্ষ হিচাপে কাম চলাইছিল সেই কাম ভাল নলগাত পুনৰ বিশ্ববিদ্যালয়লৈ উভতি আহি আগৰ পদত যোগদান কৰে। ১৯৭৩ চনত অৱসৰ গ্ৰহণ কৰে যদিও পুনৰ বিশ্ববিদ্যালয়ৰ মঞ্জুৰী আয়োগৰ অধীনত বিশ্ববিদ্যালৰ অৱসৰ‌ প্ৰাপ্ত শিক্ষকৰ সেৱা আঁচনিৰ অন্তৰ্গত অধ্যাপনাৰ কামত‌ যোগদান কৰি ভালে কেইখনি ৰিচাৰ্চ পেপাৰ ইং ১৯৭৩ চনলৈকে দাখিল কৰিছিল।

## সাহিত্যৰাজি
#Westward Migration of the Tai (১৯৫০)
#চিন্তাৱলী

## বঁটা আৰু সন্মান
গগৈয়ে "The Tai and the Tai Kingdom is Assam"নামেৰে গৱেষণা গ্ৰন্থ লিখি ডি ফিল্ড উপাধি লাভ কৰিছিল।

## তথ্যসূত্ৰ
মিনতি হাজৰিকা

**মিনতি হাজৰিকা** () হৈছে এগৰাকী অসমীয়া কবি, ঔপন্যাসিক, প্ৰবন্ধকাৰ। 

## জন্ম আৰু বংশৰ পৰিচয়
১৯৩৯চনৰ ৩১ জুলাইত যোৰহাট নগৰত মিনতি হাজৰিকাৰ জন্ম হয়। তেওঁৰ পিতৃৰ নাম ৰাধানাথ হাজৰিকা।

## শিক্ষা
যোৰহাট দেৱীচৰণ বৰুৱা ছোৱালী মহাবিদ্যালয়ৰ প্ৰথম দলৰ ছাত্ৰী। তেওঁ ১৯৬১ চনত অসমীয়া বিষয়ত এম-এ পৰীক্ষাত উত্তীৰ্ণ হয় আৰু পৰৱৰ্তী স্ময়ত বি-টি পৰীক্ষাতো উত্তীৰ্ণ হয়শাজৰিকাই ১৯৯০ চনত "অসম মধ্যযুগৰ চৰিত পুথিৰ এটি অধ্যয়ন" শিতানত গৱেষণা কৰি পি-এইচ-ডি ডিগ্ৰি লাভ কৰে।

## চাকৰি জীৱন
যোৰহাটৰ দেৱীচৰণ বৰুৱা ছাত্ৰী মহাবিদ্যালয়ত তেওঁ ১৯৬২ চনত প্ৰৱক্তা ৰূপে চাকৰি জীৱন আৰম্ভ কৰে আৰু ১৯৯৯ চনত অৱসৰ গ্ৰহণ কৰে।

## সাহিত্যৰাজি
### গ্ৰন্থ
*মমতাৰ বাতৰি (১৯৬৭)
*নেপাল দেশৰ সাধু ( ১৯৭০)
*ভীম চৰিত (১৯৭৮)
*দূৰ-দূৰণিৰ সাধু (১৯৮৬)
*মহৎ লোকৰ লৰালি কাল (১৯৮৯)
*নাৰী ৰত্ন (১৯৯৩)
*আকবৰ বিৰবল ৰ কাহিনী (১৯৯৪)
*টুন টুনিৰ সাধু
*ৰামাই পণ্ডিতৰ শূন্য পুৰাণৰ লেখিকা।

### সম্পাদিত গ্ৰন্থ
*মহাপুৰুষ মাধৱদেৱ বিৰচিত চোৰধৰা আৰু পিম্পৰা গুচোৱা আৰু মাধৱ কন্দলীৰ অযোধ্যা কাণ্ড ৰামায়ণ(১৯৯৪)
*মহাপুৰুষ শংকৰদেৱে বিৰচিত কীৰ্তনৰ অন্তৰ্গত গজেন্দ্ৰোপাখ‍্যান, বলিছলন আৰু দামোদৰ বিপ্ৰাখ‍্যান।

## তথ্যসূত্ৰ
দৈৱচন্দ্ৰ তালুকদাৰ

**দৈৱচন্দ্ৰ তালুকদাৰ** () অসমীয়া সাহিত্যৰ পাঠক সমাজত এগৰাকী ঔপন্যাসিক হিচাপে সুপৰিচিত। ছাত্ৰাবস্থাৰ পৰাই সাহিত্য চৰ্চা কৰা তলুকদাৰে ঔপন্যাসৰ উপৰিও গল্প আৰু কবিতাও ৰচনা কৰিছিল। অসম ছাত্ৰ সন্মিলনৰ মুখপত্ৰ 'মিলন'ৰ প্ৰতিষ্ঠা আৰু প্ৰকাশত তেওঁ আগভাগ লৈছিল। ছাত্ৰ সন্মিলনৰ অন্য এখন মুখপত্ৰ তিনিমহীয়া 'জনমভূমি'ৰ সম্পাদক আছিল। 

## জন্ম আৰু বংশ পৰিচয়
*দৈৱচন্দ্ৰ তালুকদাৰৰ জন্ম হয় ১৯০০ চনত নলবাৰীৰ ওচৰৰ উলাবৰী গাঁৱত। তেওঁৰ পিতৃৰ নাম আছিল জগতচন্দ্ৰ তালুকদাৰ। 

## শিক্ষা
*কলেজিয়েট স্কুলৰ পৰা প্ৰৱেশিকা পৰীক্ষা পাছ কৰি কটন কলেজত নাম লগায়।

## চাকৰি জীৱন
*পেছাত এজন কেৰাণী হিচাপে কৰ্মৰত আছিল।

## সাহিত্যৰাজি

### উপন্যাস
*অপূৰ্ণ
*ধূঁৱলী-কুঁৱলী(১৯২২)
*বিদ্ৰোহী(১৯৩৯)
*আদৰ্শ-পাঠ
*আগ্নেয়গিৰি(১৯২৪)
*দুনীয়া(১৯৬৩)

### কবিতা পুথি
*প্ৰেম-পট(১৯২২)
*কুঁহিমলা(১৯২৩)
*সৌন্দৰ্য(১৯৩০)

### গল্প
*ষোল্ল অনা
*ঢেঁকীপ্ৰিয়া
*ভেকুলী
*ফটাচোলা
*লাকি-লুকা

### নাটক
*ৰাধা-ৰুক্মিণী(১৯২০)
*বামুণী-কোঁৱৰ(১৯২৩)
*অসম প্ৰতিভা(১৯২৩)
*ভাস্কৰবৰ্মা(১৯৩৫)
*লহঙা(১৯২৫)

## মৃত্যু
*১৯৬৭ চনত তেখেতৰ মৃত্যু হৈছিল।

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:অসমীয়া ঔপন্যাসিক
শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
প্ৰফুল্ল চন্দ্ৰ বৰা

**প্ৰফুল্ল চন্দ্ৰ বৰা** (;১৯৪৩-২০১৫) আছিল এজন  দায়বদ্ধ আৰু সমাজ সচেতন ব্যক্তি। তেওঁ একাধাৰে গল্পকাৰ, নিবন্ধকাৰ, ঔপন্যাসিক আৰু সফল জীৱনীকাৰ আছিল।

## জন্ম
প্ৰফুল্ল চন্দ্ৰ বৰাৰ জন্ম হৈছিল ১৯৪৩ চনৰ ২০ আগষ্ট তাৰিখে নাহৰণিৰ পাচনি বৰাগাঁৱত। 

## শিক্ষা

* জগন্নাথ বৰুৱা মহাবিদ্যালয়ৰ পৰা স্নাতক আৰু ডিব্ৰুগড় বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা অসমীয়া বিষয়ত স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী লাভ কৰিছিল।

## কৰ্মজীৱন
নাহৰণি হাইস্কুলৰ শিক্ষক ৰূপে কৰ্মজীৱনৰ পাতনি মেলিছিল। ইয়াৰ পিছত দেৰগাঁৱৰ সংস্কৃত বিদ্যালয়ত অলপ দিন শিক্ষকতা কৰি আকাশবাণী ডিব্ৰুগড় কেন্দ্ৰত যোগদান কৰে। শেষত দেৰগাঁৱৰ কমল দুৱৰা মহাবিদ্যালয়ৰ পৰা অসমীয়া বিভাগৰ মুৰব্বী অধ্যাপক হিচাপে অৱসৰ গ্ৰহণ কৰে। তেওঁ গোলাঘাট জিলা সাহিত্য সভাৰ দুবছৰ সভাপতি আৰু অসম সাহিত্য সভাৰ কাৰ্যনিৰ্বাহক সদস্যৰূপে দায়িত্ব পালন কৰিছিল।

## সাহিত্যৰাজি

### চুটিগল্প সংকলন

* সোঁত সলনি হৈছে
* মোৰ দাপোনত
* ৰং সনা মানুহৰ ৰং
* ডালিম পুখুৰীৰ সংকেত
* মৃত্যুহীন পৰিধি
* জোনাকৰ অভিষেক
* তাত নদী আছিল
* আত্ম-প্ৰকৃতি

### উপন্যাস

* সুৰীয়া শব্দৰ মায়া
* সুৱাগমণি
* ছত্ৰভংগ
* ভোগদৈ বালিৰ জোনাক
* কন্যা
* নৱজীৱনৰ পদধ্বনি
* ছাঁ আৰু পোহৰত

### জীৱনী গ্ৰন্থ

* চৈয়দ আব্দুল মালিক-জীৱন আৰু    কলা
* জীৱন, কবিতা আৰু নৱকান্ত
* বুকুৰ তেজ মুখৰ ভাষা
* পদ্মনাথ গোহাঞিবৰুৱা

### সমালোচনামূলক গ্ৰন্থ

* অসমীয়া সাহিত্য : আধুনিক যুগ
* ধলফাঁট-ধলপুৱা-দোকমোকালি- কাহিলিপুৱা

### সম্পাদনা গ্ৰন্থ

* ঐতিহ্য: অসমীয়া সাহিত্য
* লক্ষ্মীনাথ ফুকন : জন্ম শতবৰ্ষৰ শ্ৰদ্ধাৰ্ঘ
* সাহিত্যাচাৰ্য যতীন্দ্ৰনাথ গোস্বামী: জীৱন আৰু সাধনা
* কথাশিল্পী ডিম্বেশ্বৰ দয়াল শৰ্মা অভিনন্দন গ্ৰন্থ
* উত্তৰ স্বাধীনতা যুগৰ অসমীয়া সাহিত্য
* আধুনিক অসমীয়া সাহিত্যত শংকৰদেৱ প্ৰসংগ
* শংকৰদেৱৰ অধ্যয়নৰ ঐতিহ্য আৰু সাম্প্ৰতিক চিন্তা চৰ্চা

## বঁটা আৰু সন্মান

* গোলাঘাট জিলা সাহিত্য সভাৰ  পৰা সাহিত্যপ্ৰাণ উপাধি লাভ কৰে।

* দেৰগাঁৱ সাহিত্য সভাৰ পৰা সাহিত্যভূষণ উপাধি লাভ কৰে।

* শিল্পীপ্ৰাণ মাখন প্ৰসাদ দুৱৰা বঁটাৰে সন্মানিত হৈছিল।

## মৃত্যু
অসমীয়া সাহিত্যৰ এইজনা স্বনামধন্য ব্যক্তিয়ে মগজুৰ দুৰাৰোগ্য ৰোগত আক্ৰান্ত হৈ ২০১৫ চনৰ ১ এপ্ৰিল তাৰিখে মৃত্যুক সাৱটি লয়।।

## তথ্যসূত্ৰ
শৈলধৰ ৰাজখোৱা

**শৈলধৰ ৰাজখোৱা** () অসমৰ এগৰাকী কবি আৰু নাট্যকাৰ আছিল। স্কুলীয়া ছাত্ৰ অৱস্থাৰ পৰাই তেখেতে কবিতা লিখাৰ অভ্যাস কৰিছিল। তেখেতে আলোচনী উষা, বাঁহী আদিত অনেক কবিতা ৰচনা কৰিছিল।

## জন্ম আৰু বংশ পৰিচয়
শৈলধৰ ৰাজখোৱাৰ জন্ম হৈছিল ১৮৯২ চনত ডিব্ৰুগড়ৰ চিৰিং চাপৰিত। তেখেতৰ পিতৃৰ নাম চন্দ্ৰধৰ ৰাজখোৱা।

## শিক্ষা
*তেওঁ ডিব্ৰুগড়ত স্কুলীয়া শিক্ষা লাভ কৰিছিল।
*১৯১৪ চনত কটন কলেজৰ পৰা বি.এ উপাধি লাভ কৰিছিল।

## চাকৰি জীৱন
*১৯১৭ চনত ডিব্ৰুগড় হাইস্কুলৰ শিক্ষক হিচাপে কৰ্ম জীৱনৰ পাতনি মেলে। 
*১৯১৯ চনত মাটিৰ হাকিমৰ চাকৰি কৰি শিৱসাগৰ,বৰপেটা,তেজপুৰ,ধুবুৰী আদিত কাম কৰি ১৯৪৭ চনত ই.এছ.চি হিচাপে চাকৰি জীৱনৰ পৰা অৱসৰ লয়।

## সাহিত্যৰাজি

### কবিতাপুথি
* নিজৰা(১৯৩৫)
* উদগনি (১৯৯০)

### নাটক
*বিদ্যাৱতী(১৯১৮)
*অসম গৌৰৱ(১৯৫৩)

## মৃত্যু
*১৯৬৮ চনৰ ডিচেম্বৰ মাহৰ ১৭তাৰিখে মৃত্যু হৈছিল।

## তথ্যসূত্ৰ
ক্লড চাইমন

**ক্লড চাইমন** (; ১০ অক্টোবৰ ১৯১৩ – ৬ জুলাই ২০০৫) এজন ফৰাচী ঔপন্যাসিক আৰু তেওঁ ১৯৮৫ চনত সাহিত্যৰ নবেল বঁটা লাভ কৰিছিল।

## জন্ম আৰু বংশৰ পৰিচয়
১৯১৩ চনৰ ১০ অক্টোবৰ তাৰিখে আফ্ৰিকাৰ পূব উপকূলৰ মাদাগাস্কাৰ দীপৰ টেনানেৰিভ চহৰত ক্লড চাইমন জন্ম হয়। চাইমনৰ দেউতাকৰ নাম আছিল লুইছ এণ্টিয়ন চাইমন, আৰু মাকৰ নাম আছিল দেনামিয়েল।

## শিক্ষা আৰু চাকৰি জীৱন
পেৰিছৰ ষ্টানিশ্লাছ কলেজে ৰ পৰা চাইমনে শেষ ডিগ্ৰী লাভ কৰে। চাইমনে ডিগ্ৰী শেষ কৰি তেওঁ পঢ়া শুনা তাতে অন্ত পেলাই ১৯৩৪ চনত ফৰাচী সৈন্য বাহিনীৰ ৩১নং ড্ৰাগনচত যোগ দিয়ে। এই বিভাগত তেওঁ মাত্ৰ এবছৰ থাকে। ১৯৩৯ চনৰ দ্বিতীয় বিশ্বযুদ্ধৰ সময়ত চাইময়ে পুনৰ ফৰাচী সৈন্য বাহিনীত যোগ দিয়ে। এইবাৰ তেওঁ কেলভাৰি অফিচাৰ পদত নিযুক্তি পায়। ১৯৫১ চনৰ যুদ্ধৰ শেষত চাকৰি ত্যাগ কৰি নিজৰ ঘৰলৈ ঘূৰি আহে।

## বিবাহ
চাকৰিৰ পৰা ঘৰলৈ ঘূৰি অহাৰ পাছতেই তেওঁ য়ুৱন ডান্সিং নামৰ এগৰাকী যুৱতীক বিয়া কৰায়। ১৯৭৮ চনত পুনৰ এক গ্ৰীক মহিলা ৰেকা কেৰাভাছক বিয়া কৰায়।

## সাহিত্যকীৰ্তি
চাইমনে জীৱনৰ প্ৰথম কালছোৱাত ছবি আঁকিবলৈ লয়। পিছলৈ ছবি অঁকাৰ লগতে উপন্যাস লিখিবলৈ লয়। তেওঁৰ প্ৰথম জীৱনৰ বিখ্যাত উপন্যাস হল The Tightrope। এইখন উপন্যাস লিখিয়েই সাহিত্য জগতত তেওঁ চাঞ্চল‍্যৰ সৃষ্টি কৰে। দ্বিতীয় মহাযুদ্ধৰ কেইবছৰমান পূৰ্বে চাইমনে তেওঁৰ বিখ্যাত উপন্যাস The Cheater লিখি শেষ কৰে। ১৯৪৫ চনত গ্ৰন্থখন প্ৰকাশ হয়। শতাধিক চিত্ৰকলাৰ বাহিৰেও তেওঁ একুৰিতকৈ অধিক উপন্যাস ৰচনা কৰে। The Rites of Spring, Gulliver, The World about us, Georgics, The Wind, The Flanders Road, The Battle of Pharsalus আদি তেওঁৰ বিখ্যাত উপন্যাস।

## বঁটা
১৯৮৫ চনত চাইমনে ন'বেল বঁটা লাভ কৰে।

## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:ফ্ৰান্সৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:সাহিত্যিক
শ্ৰেণী:সাহিত্যৰ ন'বেল বঁটা বিজয়ী
পৰীক্ষিত হাজৰিকা

**পৰীক্ষিত হাজৰিকা** অসমৰ এগৰাকী অধ্যাপক আৰু গৱেষক। তেখেতৰ জন্ম হৈছিল নলবাৰী জিলাৰ নদ্দীৰ চুৰচুৰী গাঁৱৰ হাজৰিকা পাৰাত
১৯৩৪ চনত। পিতৃৰ নাম ৰঘুৰাম হাজৰিকা আৰু মাতৃৰ নাম ডালিমীপ্ৰিয়া হাজৰিকা। 

## শিক্ষা আৰু কৰ্মজীৱন
তেওঁ চুৰচুৰী প্ৰাথমিক বিদ্যালয়ৰ পৰা ১৯৪৭ চনত প্ৰাথমিক পৰীক্ষাত উত্তীৰ্ণ হয় আৰু বনগাঁও এম.ই স্কুলৰ পৰা ১৯৫১ চনত চূড়ান্ত পৰীক্ষাত জলপানীসহ উত্তীৰ্ণ হয়। নলবাৰী গৰ্ডন হাইস্কুলৰ পৰা ১৯৫৫ চনত প্ৰবেশিকা পৰীক্ষাত উত্তীৰ্ণ হয়। নলবাৰী কলেজৰ আই.এ আৰু ১৯৬০ চনত বি.বৰুৱা কলেজৰ (নৈশ শাখা) পৰা বি.এ.ডিগ্ৰী লাভ কৰে। তেখেতে ১৯৬২ চনত গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা অসমীয়াত এম. এ. পাছ কৰি ১৯৬৩ চনত ডিব্ৰুগড় কানৈ কলেজত অধ্যাপনা আৰম্ভ কৰে। তাৰ পৰা গৈ ১৯৬৮-৭০ চনত দিল্লীৰ UPSC অফিচত ৰাজপত্ৰিত গৱেষণা বিষয়া হিচাপে যোগ দিয়ে। তাত প্ৰায় দুবছৰ চাকৰি কৰি পুনৰ কানৈ কলেজলৈ ঘূৰি আহে। ১৯৭৬ চনৰ আৰম্ভণিতে ডিব্ৰুগড় বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা তেওঁ ডক্টৰেট ডিগ্ৰী লাভ কৰে। ১৯৮৫ চনত গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ অসমীয়া বিভাগত ৰীডাৰ হিচাপে যোগ দিয়ে। ১৯৯৬ চনৰপৰা ড° হাজৰিকাই সেই বিভাগৰ মুৰব্বী অধ্যাপক হিচাপে কাৰ্য নিৰ্বাহ কৰি ১৯৯৮ চনৰ ১ ডিচেম্বৰত অৱসৰ লয়; অৱশ্যে সেই সময়ৰ নিয়মানুসাৰে তেওঁ অতিৰিক্ত তিনি বছৰ চাকৰি কৰিব লগা হয়। তেওঁ বিভিন্ন সামাজিক কামকাজৰ লগত জড়িত হৈ আছিল। দক্ষিণ গুৱাহাটী বি এড কলেজৰ বাবে ভূমি দান কৰে।

## সাহিত্য কৰ্ম
পৰীক্ষিত হাজৰিকাই পুৰণি অসম কেন্দ্ৰিক দুষ্প্ৰাপ্য পুথি আৰু ভাষা-সাহিত্য সংস্কৃতি বিষয়ক গৱেষণা কাৰ্য্যত ব্ৰতী হৈ আছে। স্কুলীয়া দিনৰ হাজৰিকাই ৰচনা কৰা কবিতা, গল্প, প্ৰবন্ধ আদিৰ বাহিৰেও ভালেমান গৱেষণাধৰ্মী প্ৰবন্ধ, আলোচনা, ব্যঙ্গ লেখা আদি ভালেমান আলোচনী, স্মৃতিগ্ৰন্থ আদিত সিঁচৰিত হৈ আছে।

তেখেতৰ মৌলিক গ্ৰন্থ হ'ল—
*অসমীয়া প্ৰবন্ধ মঞ্জৰী (১৯৬৪)
*আলোচনা সাহিত্য (১৯৬৫)
*সাহিত্যৰ জেউতি (১৯৭৩)
*অশান্ত উল্কা (গল্প সংকলন, ১৯৭৩)
*অসমীয়া কৰ্ম (১৯৮৩)
*ৰজনীকান্ত বৰদলৈৰ উপন্যাস (১৯৯৫)
*অসমীয়া সাহিত্যৰ সুবাস (১৯৯৫)
*অসমীয়া গদ্যৰ ইতিহাস 
*ঊনবিংশ শতিকাৰ অসমীয়া উপন্যাস 
*The Beginings of the Assamese Novel( Thesis)
**সম্পাদিত গ্ৰন্থ** 
*শঙ্কৰী স্মৃতি গ্ৰন্থ (১৯৬৫)
*প্ৰবন্ধ-সৌৰভ (১৯৬৬)
*ডিবৰুৰ পাৰে পাৰে (১৯৬৬)
*বলিছলন (১৯৭৪)
*সৌমাৰিকা (১৯৮৩)
*জিজ্ঞাসা (১৯৮৫)
*শ্ৰীশ্ৰীচণ্ডী (৩য় তাঙৰণ, ১৯৯৫)
*অশ্বকৰ্ণ বধ (১৯৯৫)
*কালিকা পুৰাণ (২য় তাঙৰণ, ১৯৯৫)
*চৰ্য্যাপদ (চতুৰ্দশ তাঙৰণ, ২০২১), ইত্যাদি। 
**সম্পাদিত আলোচনী**
*বীণা (১৯৪৯-৫০)
* নৈবেদ্য (১৯৫৩)
*অসম সাহিত্য সভা পত্ৰিকা (১৯৭৯-৮১)
*অন্বেষণ (২য় বছৰ, ১৯৯৫) ইত্যাদি।
**সম্পাদিত সাপ্তাহিক কাকত**
*অসম স্পন্দন (১৯৮৩-১৯৮৭)
*সাপ্তাহিক সময় (১৯৯৮)

## বটা, সন্মান
*সাহিত্যিক পেঞ্চনাৰ হিচাপে পেঞ্চন লাভ। 
## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:অসমীয়া সাহিত্যিক
কমলেশ্বৰ চলিহা

**কমলেশ্বৰ চলিহা** () এগৰাকী কবি,ঔপন্যাসিক হিচাপে সুপৰিচিত। তেখেত যোৰহাটৰ গীতাৰ্থী সমাজ আৰু গুৱাহাটী সবিতা সভাৰ অন্যতম প্ৰতিষ্ঠাপক আছিল। কমলেশ্বৰ চলিহা 'কচ' স্বপ্ন নামেৰে পৰিচিত।তেখেতে ছাত্ৰাবস্থাতে 'সংসাৰী' নামৰ কবিতা পুথিখন ৰচনা কৰিছিল। কমলেশ্বৰ চলিহাই অসম সাহিত্য সভাৰ মাকুম অধিবেশনৰ কবি সন্মিলনত সভাপতিত্ব কৰিছিল।

## জন্ম আৰু বংশ পৰিচয়
কমলেশ্বৰ চলিহাৰ জন্ম হৈছিল ১৯০৪ চনৰ ২৯ অক্টোবৰত ডিব্ৰুগড়ত। পিতৃৰ নাম খৰ্গেশ্বৰ চলিহা। মাতৃৰ নাম ডিম্বেশ্বৰী। 

## শিক্ষা
১৯২২ চনত যোৰহাটৰ হাইস্কুলৰ পৰা প্ৰৱেশিকা পৰীক্ষাত উত্তীৰ্ণ হৈছিল। 

## চাকৰি জীৱন
কমলেশ্বৰ চলিহাই যোৰহাটত গড়কাপ্তানী বিভাগত সহকাৰীৰূপে কৰ্মজীৱনৰ পাতনি মেলে। ১৯২৬ চনত যোৰহাটৰ স্কুল পৰিদৰ্শক অফিচত সহকাৰীৰূপে চাকৰি কৰিছিল। ১৯৬১ চনত অসম প্ৰকাশন পৰিষদত সহকাৰি যোগদান কৰিছিল।

## সাহিত্যৰাজি
### কবিতা পুথি
*সংসাৰী (১৯২২)
*মুকুতি (১৯২৭)
*কণ-মৌ
*গুণ-গুণ (১৯৩০)
*ছন্দিকা (১৯৪১)
অসমীয়া সাহিত্যৰ সমীক্ষাত্মক ইতিবৃত্ত, সত্যেন্দ্ৰনাথ শৰ্মা, দশম সংস্কৰণ ২০১৮ চন, পৃষ্ঠা নং ৩২২

### নাট
*চাঁদ-সদাগৰ(১৯৩০)
*ধূলি(১৯৩০)
*বৰলা(১৯৩১) 

## মৃত্যু
১৯৮৪ চনত কমলেশ্বৰ চলিহাৰ মৃত্যু হয়।

## তথ্যসূত্ৰ
জৰ্জ বাৰ্ণাৰ্ড শ্ব

**জৰ্জ বাৰ্ণাৰ্ড শ্ব ** () আছিল এগৰাকী ব্ৰিটিছ-আইৰিছ নাট্যকাৰ, সমালোচক তথা ৰাজনৈতিক কৰ্মী। ইংৰাজী নাট্য সাহিত্যত উইলিয়াম শ্বেইকছপীয়েৰৰ পাছতে যিজন নাট্যকাৰৰ স্থান তেওঁ হ’ল জৰ্জ বাণাৰ্ড শ্ব। এক নতুন দৃষ্টিভঙ্গীৰে ভালেমান নাটক লিখি তেওঁ ইংৰাজী নাট্য সাহিত্যক চহকী কৰি থৈ গৈছে। শ্বৰ ভালেমান নাটক বিশ্বসাহিত্যৰ অমূল্য সম্পদ। ১৯২৫ চনত বাণাৰ্ড শ্বক সাহিত্যৰ ন'বেল বঁটা দিয়া হয়। তেখেতক ফ্ৰিডম অৱ ডাব্লিন, ফ্ৰিডম অফ দা বৰাফ অফ এচ টি পনক্ৰাচ আদি নাগৰিক সম্মান দিয়া হৈছিল। লণ্ডনত থকা এই সময়তে তেওঁ ফেবিয়ান চচাইটিৰো সদস্য হয়।

## জন্ম আৰু বংশ পৰিচয়
১৮৫৬ চনৰ ২৬ জুলাই তাৰিখে ডাব্লিনত জৰ্জ বাণাৰ্ড শ্বৰ জন্ম হয়। দেউতাকৰ নাম জৰ্জ কাৰ শ্ব আৰু মাকৰ নাম এলিজাবেথ। দেউতাকে চৰকাৰী চাকৰি কৰিছিল। শ্বৰ মাক এলিজাবেথৰ সঙ্গীতৰ প্ৰতি যথেষ্ট অনুৰাগী আছিল। শ্বৰ পৰিয়ালত সঙ্গীত চৰ্চা পুৰ্ণদমেই চলিছিল। ১৮৯৮ চনত বাণাৰ্ড শ্বই চাৰ্লটি পেইন টাউনচেদক বিয়া কৰাইছিল।

## শিক্ষা
বাণাৰ্ড শ্বৰ তেনে কোনো আনুষ্ঠানিক উচ্চ শিক্ষা নাছিল বুলিবই পাৰি। দহ বছৰ বয়সতে শ্ব ওয়েচলিন কানেক চানাচ স্কুলত ভৰ্তি হয়। স্কুলেৰ দেওনা পাৰ হৈ কলেজৰ দুটামান শ্ৰেণী পঢ়ি বাণাৰ্ড শ্বই পঢ়া শুনা বাদ দিলে। সেইবাবে তেখেতৰ বিশ্ববিদ্যালয়ৰ কোনো ডিগ্ৰী নাই।

## কৰ্ম জীৱন
বাণাৰ্ড শ্বই পঢ়া শুনা আধৰুৱাকৈ এৰি  জীৱিকাৰ সন্ধান কৰে আৰু লেগু এজেণ্ট ৰূপে নিযুক্তি লাভ কৰে। এই কামতো তেওঁ স্বকীয়ভাৱে থাকিবলৈ মন নকৰিলে। মাত্ৰ পাঁচ বছৰ এই কামত থাকি এই কামো বাদ দিয়ে। চাকৰিত খুব কম সময়তে বাণাৰ্ড শ্বৰ পদোন্নতি হৈছিল যদিও লেখক হোৱাৰ মনস্থ কৰি তেওঁ সেই চাকৰি বাদ দিয়ে। ইয়াৰোপৰি তেওঁ সাংবাদিকতা কৰিবলৈও মন মেলে। কিন্তু ২৯ বছৰ বয়স পৰ্যন্ত কোনোটো কামতে কৃতকাৰ্য হোৱা নাছিল।

## সাহিত্যৰাজি
* দি কুইনটেনেঞ্চ অফ ইফচেনিজিম

;উপন্যাস
১৮৭৯ চনৰ পৰা ১৮৮২ চনৰ ভিতৰত তেওঁ চাৰিখন উপন্যাস লিখি উলিয়ায়। সেয়া হৈছে:
* ইমমেছুৰিতি
* দি ইৰেশ্বনেল নট
* লাভ এমং দা আটিষ্ট
* কেছেল ব্ৰাইঅনচ প্ৰফেচন

;নাটক
* প্লেইচ, প্নিজেন্ত এণ্ড আনপ্লিজেন্ত
* থ্ৰি প্লেইচ ফৰ পিউৰিটানচ
* কেপ্তেইন ব্ৰাচবাউণ্ড কনভাৰচেচন
* কেইচাৰ এণ্ড ক্লিঅপাত্ৰ
* মেন এণ্ড ছুপাৰমেন
* জন বোলছ আদাৰ আইলেণ্ড
* উইদৱাৰচ নাটক
* মিষ্টাৰ ৱাৰেনচ প্ৰফেছন
* আৰমচ এণ্ড দা মেন
* কেনদিদা
* ফিলেনদিৰাৰ
* চেনিটি অফ আৰৰ্ট
* ইউ কেন নেভাৰ ফেল
* জন বোলছ হাৰ্টব্ৰেক হাউচ
* আদাৰ আইলেণ্ড
* মেজৰ বাববৰা
* দা ডক্টৰ দিলেমা
* গেটিং মেৰিড
* এনড্ৰকলছ এণ্ড দি লায়ন
* কমনচেঞ্চ এবাউট দা ৱাৰ
* হাৰ্টব্ৰেক হাউচ
* বেক টু মেথুছেলাহ
* চেইণ্ট জয়ান
* এফল কাৰ্ট
* মিছালিয়েঞ্চ
* দেভিলচ দিচিপুল
* ফেনিষ্ট ফাষ্ট প্লে
* মেন অৱ ডেবিলিয়নচ
* বিউয়েণ্ট বিলিয়নচ

## বঁটা আৰু সম্মান
১৯২৫ চনত বাণাৰ্ড শ্বক সাহিত্যৰ ন'বেল বঁটা দিয়া হয়। তেখেতক সম্মান হিচাপে ফ্ৰীডম অফ ডাব্লিন, ফ্ৰীডম অফ দা বৰাফ অফ এচ টি পেনক্ৰাচ আদি প্ৰদান কৰা হয়।

## মৃত্যু
১৯৫০ চনৰ ২ নবেম্বৰত এই বিশ্ববিখ্যাত নাট্যকাৰজনৰ মৃত্যু হয়।

## তথ্যসূত্ৰ

## বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:যুক্তৰাজ্যৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:সাহিত্যিক
শ্ৰেণী:সাহিত্যৰ ন'বেল বঁটা বিজয়ী
বিনন্দ বৰুৱা

**বিনন্দ বৰুৱা** () আছিল গল্পকাৰ, নাট্যকাৰ। ১৯২৮আৰু ১৯২৯চনত ' অসম ছাত্ৰ সন্মিলন'ৰ মুখপত্ৰ' মিলন' ৰ সম্পাদক আছিল। 

## জন্ম আৰু বংশৰ পৰিচয়
ঘৰ যোৰহাট মহকুমাৰ টিয়কত। পিতৃ নাম গোপাল বৰুৱা। 

## শিক্ষা
যোৰহাট চৰকাৰী হাইস্কুলৰ পৰা প্ৰাথমিক শিক্ষা আৰম্ভ কৰে আৰু কটন কলেজ লগতে কলিকতা বিশ্ববিদ্যালত শিক্ষা লাভ কৰি জাঁজী হাইস্কুলত শিক্ষকতা কৰি অৱসৰ লয়। 

## সাহিত্যৰাজি

### কবিতা
#শঙ্খধ্বনি
#প্ৰতিধ্বনি
#জয়ধ্বনি

### গহীন নাটক
#শৰাইঘাট
#পাৰ্থ-সাৰথি

### শিশু পুথি
#মহাৰাজ নৰাৰায়ণ
#ৰাজস্থানৰ গল্প

তেখেতে 'কেৰপাই শৰ্মা' নামৰ ছদ্মৰূপত 'বাঁহী' আদি কাকতত খুহুটীয়া প্ৰবন্ধও দিছিল। শ্ৰী বৰুৱাই নাটক আৰু গল্পও ৰচনা কৰিছিল। 

## সহায়ক গ্ৰন্থ
#অসমীয়া সমীক্ষাত্মক ইতিবৃত্ত, সম্পাদক: সত্যেন্দ্ৰনাথ শৰ্মা, দশম সংস্কৰণ, পৃষ্ঠা-৩১৯
#অসমীয়া সমীক্ষাত্মক ইতিবৃত্ত, সম্পাদক: সত্যেন্দ্ৰনাথ শৰ্মা, দশম সংস্কৰণ, পৃষ্ঠা-৩২০
## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:অসমীয়া গল্পকাৰ
দুৰ্গাপ্ৰসাদ মজিন্দাৰ বৰুৱা

** দুৰ্গাপ্ৰসাদ মজিন্দাৰ বৰুৱা** () হৈছে অসমৰ এগৰাকী কবি আৰু নাট্যকাৰ। আধুনিক অসমীয়া নাটৰ বুৰঞ্জী গঢ়োতা সকলৰ ভিতৰত এজন। বিংশ শতিকাৰ শেষ দশকত যি সকলে অসমীয়া নাট ৰচনা কৰিবলৈ সংকল্প গ্ৰহণ কৰে তেওঁ তাৰে ভিতৰত অন্যতম। তেখেতৰ নাট সমূহ ধেমেলীয়া আৰু গ্ৰাম্য হাস্য ৰসৰ প্ৰাধান্য দেখা যায়।

## জন্ম
দুৰ্গাপ্ৰসাদ মজিন্দাৰ বৰুৱাৰ ১৮৭০চনত শিৱসাগৰ জিলাৰ বেতবাৰীৰ শুকানপুখুৰীত জন্ম হয়।

## বংশ পৰিচয়
তেখেতৰ পিতৃৰ নাম নৰোত্তম মজিন্দাৰ বৰুৱা।

## শিক্ষা
তেওঁ যোৰহাট চৰকাৰী হাইস্কুলত পঢ়িছিল।

## সাহিত্যৰাজি

## মৃত্যু
১৯২৮ চনত দুৰ্গাপ্ৰসাদ মজিন্দাৰ বৰুৱাৰ মৃত্যু হয়।

## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:অসমীয়া কবি
শ্ৰেণী:অসমীয়া নাট্যকাৰ
ধ্ৰুৱবাদ

**ধ্ৰৱবাদ** () হৈছে সাহিত্য বিচাৰৰ পদ্ধতিগত আৰু তাত্ত্বিক মতবাদৰ ভিতৰত ধ্ৰুৱবাদ অন্যতম। ইংৰাজী 'Classicism'ৰ অসমীয়া প্ৰতিশব্দ হিচাবে 'ধ্ৰুৱবাদ' শব্দটো ব্যৱহাৰ হৈ আহিছে। সাহিত্যৰ গুণগত আৰু ৰূপগত মান নিৰূপনৰ বাবে গ্ৰহণ কৰা তাত্ত্বিক মতবাদেই 'ক্লাছিচিজিম্'। তেনে গুণগত মান ৰক্ষা কৰি ৰচনা কৰা সাহিত্যই 'ক্লাছিকেল' সাহিত্য। 'ক্লাছিকেল' শব্দটোৰ অসমীয়া পৰিভাষা হ'ল 'ধ্ৰুপদী'। 'ক্লাছিচিজিম্‌'ক আভিধানিক অৰ্থত কোৱা হৈছে, “সৰলতা, বন্ধন আৰু শৃংখলা প্ৰাচীন ৰোম আৰু গ্ৰীচৰ ক্লাছিক কলা আৰু সাহিত্যৰ উমৈহতীয়া বৈশিষ্ট্যসমূহ থোৰতে বুজাবলৈ 'ক্লাছিছিজিম' শব্দটো শিথিলভাৱে প্ৰয়োগ কৰা হয়। আনহাতে, 'ক্লাছিক' আৰু 'ক্লাচিকেল' বিশেষণ দুটা তেনে গুণবিশিষ্ট যিকোনো কৃতিকে বুজাবলৈ ব্যৱহাৰ কৰা হয়।”

প্ৰকৃততে, প্ৰাচীন গ্ৰীচ আৰু ৰোমৰ মহৎ সাহিত্যকৰ্মসমূহৰ ৰচনা ৰীতি, চিন্তাৰ গভীৰতা আৰু বস্তুনিষ্ঠতা, গাঁথনিক শৃংখলা, মতাদৰ্শৰ পৰিপূৰ্ণতা আদিক উৎকৃষ্ট তথা আদৰ্শৰূপে গ্ৰহণ কৰি সেই কৃতিসমূহৰ সযত্ন অনুশীলন কৰাই ধ্ৰুৱবাদৰ মূল কথা। 'ধ্ৰুৱ' এই শব্দটো ধ্ৰুৱ নক্ষত্ৰৰ পৰা লোৱা হৈছে। ধ্ৰুৱ তৰাক স্থিৰ আৰু অচঞ্চল বুলি ধৰা হয়। সাহিত্যৰ যি তত্ত্বই এনে স্থিৰ, অচঞ্চল সাহিত্যৰ পৰিচয় দান কৰে, সেয়ে ধ্ৰুৱবাদ; তেনে সাহিত্যই ধ্ৰুৱবাদী বা ধ্ৰুপদী বা ধ্ৰুপদী সাহিত্য। আনকি গীতৰো যিটো স্থায়ী অংশ তাক 'ধ্ৰুপদ' বোলা হয়। অসমীয়া তথা ভাৰতীয় অন্য অন্য ভাষাতো ব্যৱহৃত ধ্ৰুপদী শব্দটোৰে 'ক্লাছিকেল' শব্দৰ অৰ্থ-গৌৰৱকে প্ৰকাশ কৰা হৈছে। ভাৰতবৰ্ষত এই শব্দৰ ব্যৱহাৰ ঊনবিংশ শতিকাৰ পৰাহে হৈছে।

লেটিন ভাষাৰ 'Classicus' শব্দৰ পৰা 'Classical' শব্দটোৰ উৎপত্তি হৈছে বুলি কোৱা হয়। ঐলাচ গেলিয়াচ (Aulus Gellius) নামৰ এজন লোটন লেখকে সৰ্বপ্ৰথম এই শব্দটো ব্যৱহাৰ কৰাৰ তথা পোৱা যায়। প্ৰকৃততে, গ্ৰীচ আৰু ৰোমৰ শ্ৰেষ্ঠ সাহিত্যকৰ্মসমূহক বুজাবৰ বাবে 'ক্লাছিক' শব্দটো প্ৰয়োগ কৰা হৈছিল। সেই দৃষ্টিৰে হোমাৰৰ ইলিয়াড আৰু ওডিছী ক্লাছিক বা ধ্ৰুপদী সাহিত্য। একেদৰে ৰামায়ণ আৰু মহাভাৰত মহাকাব্য দুখনকো ধ্ৰুপদী সাহিত্য বুলি কোৱা হয়। মূলতঃ ধ্ৰুপদী সাহিত্যৰ লক্ষ্য বা বিশেষত্বৰে সমৃদ্ধ সাহিত্যৰ ধাৰা টোকে ধ্ৰুৱবাদ বুলি কোৱা হয়।

## ধ্ৰুৱবাদৰ সংজ্ঞা
ধ্ৰুৱবাদৰ সংজ্ঞা ‌স্পষ্টভাবে পোৱা নাযায়। তথাপিও আধুনিক কবি আৰু কাব্য-সমালোচক টি এছ ইলিয়টৰ মতে, “যেতিয়া জাতীয় সভ্যতাই বিকাশৰ নিজস্ব ধাৰাৰ শীৰ্ষ বিন্দু লাভ কৰে, জাতীয় মানসিকতাই যেতিয়া পৰিণত অৱস্থা লাভ কৰে, জাতীয় ভাষা পৰিপুষ্টি সাধনেৰে সমৃদ্ধ হয় আৰু ৰচনা-ৰীতিৰ ধাৰা যেতিয়া সুনিৰ্দিষ্ট হৈ উঠে, ধ্ৰুপদী সাহিত্য ৰচনাৰ পৰিৱেশ তেতিয়াহে ৰচিত হয়।”

## ধ্ৰুৱবাদৰ বৈশিষ্ট্য
ধ্ৰুৱবাদৰ কিছুমান বৈশিষ্ট্যও আছে। সেয়া হৈছে:
# ৰচনাৰীতিৰ সংযমতা
# বস্তুধৰ্মিতা
# উৎসুক্যবিহীনতা
# শ্ৰেয়বোধ
# গভীৰ মানবতাবোধ
# প্ৰকাশভংগীৰ বস্তুনিষ্ঠা
# পৰম্পৰা বা ঐতিহাৰ প্ৰতি শ্ৰদ্ধা
# ৰুচিবোধ আৰু ৰূপৰ (form) ওপৰত গুৰুত্ব
# বিহিত ৰচনা-ৰীতি

## ধ্ৰুৱবাদৰ বিশিষ্ট লক্ষণ
# ভাবৰ সৰ্বজনীনতা
# ভাষাৰ সংযত আৰু প্ৰয়োগ
# ৰচনাৰীতিৰ নৈব্যক্তিকতা
# অংগসজ্বাৰ প্ৰতি অত্যধিক প্ৰবণতা
# চিন্তাৰ সু-সমন্বয়

## তথ্যসূত্ৰ

## সহায়ক গ্ৰন্থপুঞ্জী
* ওজা,অঞ্জন কুমাৰ; সাহিত্য সমালোচনাৰ তত্ত্ব,নৰ্থ লখিমপুৰ কলেজ প্ৰকাশন সমিতি,গুৱাহাটী
* শইকীয়া,নগেন; সাহিত্য-বাদবৈচিত্ৰ্য,কৌস্তুুভ প্ৰকাশ,মিলন নগৰ,ডিব্ৰুগড়
* শৰ্মা, হেমন্ত; সাহিত্যতত্ত্ব,সৰস্বতী প্ৰকাশন, ৰাজগড়

শ্ৰেণী:কলা আন্দোলন
দুঃশলা

**দুঃশলা** (Sanskrit: दुःशला), (দুঃশলা নামটো দুশলা হিচাপেও ঠায়ে ঠায়ে লিখা দেখা যায়) কৌৰৱ কূলৰ ধৃতৰাষ্ট্ৰ ৰজাৰ একমাত্ৰ দুহিতা আছিল। হিন্দু মহাকাব্য মহাভাৰতত কৌৰৱৰ ভগ্নী হিচাপে দুঃশলা বৰ্ণিত হৈছে। ৰাণী গান্ধাৰীৰ গৰ্ভত আৰু ৰজা ধৃতৰাষ্ট্ৰৰ ঔৰষত জন্ম লাভ কৰা শতজন পুত্ৰ সন্তানৰ মাজত দুঃশলা একমাত্ৰ কন্যা সন্তান আছিল। কৌৰৱৰ কনিষ্ঠতম দুঃশলাৰ এজন বৈমাতৃ ভাতৃও আছিল, আৰু তেওঁৰ নাম আছিল যুযুৎসু। উল্লেখ্য যে, যুযুৎসুৰ মাতৃ আছিল দুঃশলাৰ মাতৃ ৰাণী গান্ধীৰ এগৰাকী আপডাল ধৰোঁতা পৰিচাৰিকা। সিন্ধু সাম্ৰ্যাজ্যৰ অধিপতি জয়দ্ৰথৰ সৈতে দুঃশলা বিবাহপাশত আৱদ্ধ হৈছিল। দুঃশলাৰ এজন পুত্ৰ আছিল, যাৰ নাম আছিল সুৰথ। 

## বিৱৰণ
ৰজা গান্ধাৰী আৰু ৰাণী গান্ধাৰীৰ ১০০ জন পুত্ৰৰ জন্মৰ পিছত কনিষ্ঠতম হিচাপে জন্ম লাভ কৰা দুঃশলা সকলোৰে প্ৰিয়পাত্ৰ আছিল। তেওঁ পিতামহ ভীষ্মৰ তত্ত্বাৱধানত ডাঙৰ দীঘল হৈছিল।  দুঃশলাক সিন্ধু প্ৰদেশৰ ৰজা জয়দ্ৰথলৈ বিয়া দিয়া হৈছিল। কিন্তু দুৰ্ভাগ্যক্ৰমে তেওঁৰ বৈবাহিক জীৱন মসৃণ নাছিল। মহাভাৰতৰ কাহিনী অনুসৰি, জয়দ্ৰথে নিজৰ কু-অভিপ্ৰায় চৰিতাৰ্থ কৰাৰ উদ্দেশ্যে  দ্ৰৌপদীক অপহৰণ কৰি নিৰ্যাতন কৰিবলৈ চেষ্টা কৰিছিল। অৱশ্যে জয়দ্ৰথৰ সেই প্ৰচেষ্টা বিফল হয়। পাণ্ডৱৰ পঞ্চ ভাতৃয়ে সেই অপৰাধৰ শাস্তি হিচাপে জয়দ্ৰথক মৃত্যুদণ্ড প্ৰদান কৰিবলৈ সিদ্ধান্ত কৰিলে। কিন্তু, জয়দ্ৰথৰ পত্নী দুঃশলাই তেওঁৰ পিতৃব্য ভাতৃসকলক জয়দ্ৰথক হত্যা নকৰিবলৈ কাকুতি মিনতি কৰিলে। ভগ্নীৰ অনুৰোধ ৰক্ষা কৰি পাণ্ডৱ ভাতৃগণে জয়দ্ৰথক কেৱল মূৰৰ চুলি খুৰাই দিয়েই এৰি দিলে। পৰৱৰ্তী কালত জয়দ্ৰথে প্ৰতিশোধ পূৰণ কৰিবলৈ কুৰুক্ষেত্ৰৰ যুদ্ধত অৰ্জুনৰ পুত্ৰ অভিমন্যুক বেহুৰ ভিতৰত নিধন কৰোৱাত বৃহ ভূমিকা গ্ৰহণ কৰিছিল। অভিমন্যুৰ নিধনৰ পিছত অৰ্জুনে তেওঁৰ সখা কৃষ্ণৰ সহযোগত জয়দ্ৰথক শিৰচ্ছেদ কৰিছিল।

পৰৱৰ্তী সময়ত পাণ্ডৱে যেতিয়া অশ্বমেধ যজ্ঞৰ আয়োজন কৰিছিল, তেতিয়া পাণ্ডৱৰ অশ্ব সিন্ধু দেশ গৈ পাইছিল। সেইসময়ত সিন্ধু দেশৰ শাসনৰ বাঘজৰী দুঃশলা আৰু জয়দ্ৰথৰ পুত্ৰ সুৰথৰ হাতত আছিল। সুৰথে তেওঁৰ সহযোগী নিপুণ ধনুৰ্বিদসকলৰ সৈতে অৰ্জুনৰ বাট ভেটিলে। তেওঁলোকৰ মাজত সংঘটিত যুদ্ধত অৰ্জুনে সুৰথ আৰু সৈন্যবাহিনীক পৰাভূত কৰি নিধণ কৰিলে। সেইসময়ত সুৰথৰ পুত্ৰ শিশু অৱস্থাত আছিল। পৰিস্থিতিৰ বিষমতাত বিতত হৈ দুঃশলাই তেওঁৰ নাতিল'ৰাৰ সৈতে আহি অৰ্জুনৰ সম্মুখত ৰোদন কৰিবলৈ ধৰিলে। ভগ্নীৰ ক্ৰন্দত অৰ্জুনৰ হৃদয় দুখত ভগ্ন হৈ পৰিল। অৰ্জুনে তেতিয়া যুদ্ধৰ সমাপ্তি ঘটাই দুঃশলাৰ শিশু নাতিকেই সিন্ধু দেশৰ ৰাজ্যধিপতি হিচাপে ঘোষণা কৰিলে। 

## তথ্যসূত্ৰ

## প্ৰসংগ

* 
* 

শ্ৰেণী:মহাভাৰতৰ চৰিত্ৰ
ভাৰতত নাৰীবাদ

**ভাৰতত নাৰীবাদ** () হৈছে ভাৰতত মহিলাসকলৰ বাবে সমান ৰাজনৈতিক, অৰ্থনৈতিক আৰু সামাজিক অধিকাৰ আৰু সুযোগৰ সংজ্ঞা, প্ৰতিষ্ঠা আৰু সুৰক্ষাৰ লক্ষ্যৰে সংগঠিত বিভিন্ন আন্দোলনৰ সমষ্টি। এয়া হৈছে ভাৰতীয় সমাজত মহিলাৰ অধিকাৰৰ অন্বেষণ। সমগ্ৰ বিশ্বতে তেওঁলোকৰ নাৰীবাদী সমকক্ষসকলৰ দৰে ভাৰতৰ নাৰীবাদীসকলে লিংগ সমতাৰ দাবী কৰে। ইয়াৰ ভিতৰত জড়িত থকা কিছুমান বিষয় যেনে সমান মজুৰিৰ বাবে কাম কৰাৰ অধিকাৰ, স্বাস্থ্য আৰু শিক্ষাৰ সমান প্ৰৱেশাধিকাৰৰ অধিকাৰ আৰু সমান ৰাজনৈতিক অধিকাৰ উল্লেখযোগ্য। ভাৰতীয় নাৰীবাদীসকলেও ভাৰতৰ পুৰুষতান্ত্ৰিক সমাজৰ ভিতৰত সংস্কৃতি-নিৰ্দিষ্ট বিষয়যেনে উত্তৰাধিকাৰী আইনৰ বিৰুদ্ধে যুঁজ দি আহিছে। 

ভাৰতত নাৰীবাদৰ ইতিহাসক তিনিটা পৰ্যায়ত বিভক্ত কৰিব পাৰি। প্ৰথম পৰ্যায় ঊনবিংশ শতিকাৰ মাজভাগত আৰম্ভ হৈছিল। এই পৰ্যায়ত সংস্কাৰবাদীসকলে মহিলাৰ সৈতে জড়িত শিক্ষা, ৰীতি-নীতিত সংস্কাৰ কৰি মহিলাৰ অধিকাৰৰ সপক্ষে মাত মাতিবলৈ আৰম্ভ কৰিছিল। দ্বিতীয় পৰ্যায় ১৯১৫ চনৰ পৰা ভাৰতৰ স্বাধীনতালৈ বিস্তৃত। এই পৰ্যায়ত মহাত্মা গান্ধীয়ে ভাৰত ত্যাগ আন্দোলনত নাৰী আন্দোলন অন্তৰ্ভুক্ত কৰিছিল আৰু স্বাধীন মহিলা সংগঠনৰ উদ্ভৱ হ'বলৈ আৰম্ভ হৈছিল। শেষৰ তৃতীয় পৰ্যায় ভাৰতৰ স্বাধীনতাৰ পিছত আৰম্ভ হৈছিল আৰু ই বিবাহৰ পিছত ঘৰত মহিলাৰ সৈতে ন্যায্য আচৰণ, কৰ্মশক্তি আৰু ৰাজনৈতিক সমতাৰ অধিকাৰৰ ওপৰত গুৰুত্ব দিছে।

ভাৰতীয় নাৰীবাদী আন্দোলনৰ অগ্ৰগতি স্বত্বেও, আধুনিক ভাৰতত বাস কৰা মহিলাসকলে এতিয়াও বৈষম্যমূলক বহুতো সমস্যাৰ সন্মুখীন হৈছে। ভাৰতৰ পুৰুষতান্ত্ৰিক সংস্কৃতিয়ে ভূমি-মালিকীস্বত্বৰ অধিকাৰ প্ৰাপ্ত কৰা আৰু শিক্ষাৰ প্ৰৱেশাধিকাৰ প্ৰাপ্ত কৰাৰ প্ৰক্ৰিয়াক প্ৰত্যাহ্বানজনক কৰি তুলিছে। যোৱা দুটা দশকত লিঙ্গ ভিত্তিক গৰ্ভপাতৰ এক প্ৰৱণতাও উদ্ভৱ হৈছে। ভাৰতীয় নাৰীবাদীসকলৰ বাবে এইবোৰক সংগ্ৰাম কৰাৰ যোগ্য অন্যায় হিচাপে দেখা যায়। ভাৰতত নাৰীবাদক প্ৰায়ে ভাৰতীয়সকলে সমতাৰ সলনি নাৰী আধিপত্যৰ আন্দোলন বুলি ভুল বুজে। 

পাশ্চাত্যৰ দৰে ভাৰতত নাৰীবাদী আন্দোলনৰ কিছু সমালোচনাৰ সম্মুখীন হৈছে। বিশেষকৈ সুবিধাপ্ৰাপ্ত মহিলাসকলৰ ওপৰত অত্যধিক গুৰুত্ব দিয়া, আৰু দৰিদ্ৰ বা নিম্ন বৰ্ণৰ মহিলাসকলৰ প্ৰয়োজনীয়তা আৰু প্ৰতিনিধিত্ব অৱহেলা কৰাৰ বাবে তেওঁলোকক সমালোচনা কৰা হয়। ইয়াৰ ফলত ভাৰতত জাতিভিত্তিত নাৰীবাদী সংগঠন আৰু আন্দোলন ৰচনা হৈছে।

শ্ৰেণী:নাৰীবাদ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ নাৰী
প্ৰদীপ চলিহা

**প্ৰদীপ চলিহা** (, ১৯১৮-২০০৮ চন) হৈছে অসমৰ এগৰাকী সাহিত্যিক আৰু শিল্পী। 

## জন্ম
প্ৰদীপ চলিহাৰ ১৯১৮ চনত অসমৰ যোৰহাট জিলাত জন্ম লাভ কৰে। 

## শিক্ষা
তেওঁ যোৰহাটতে স্কুলীয়া শিক্ষা গ্ৰহণ কৰে। কটন কলেজত ও শিক্ষা লাভ কৰিছিল। কলিকতাৰ ছেইণ্ট পল কলেজত সুকুমাৰ কলা-সাধনা,মণিপুৰী,ভাৰত নাট্যম নৃতাধাৰাৰ শিক্ষা লয়। 

## কৰ্মজীৱন
শিক্ষা শেষ কৰি প্ৰদীপ চলিহাই ১৯৩৬-৩৭ চনত "প্ৰাচীন কামৰূপী নৃত্যসংঘ" নামৰ স্ংস্থাটোত এজন নৃত্য-নাট্য শিল্পীৰূপে যোগদান কৰে। ১৯৫৪ চনত "অসম সঙ্গীত-নাটক অকাডেমিত" সম্পাদক হিচাপে কায্য নিৱাহ কৰিছিল। "সদৌ অসম সঙ্গীত সন্মিলনি" নামৰ অনুষ্ঠানটোতওৰ কৰ্মত আছিল। গোলাঘাটৰ বঙালী থিয়েটাৰ হলত বঙালী ছাত্ৰ-ছাত্ৰীকো অসমীয়া গীত-পদ শিকোৱাৰ কাম হাতত লৈছিল। 

## সাহিত্যৰাজি
#"নন্দিকেশ্বৰৰ অভিনয় দৰ্পণৰ" অসমীয়া ৰূপান্তৰ ( অসম প্ৰকাশন পৰিষদ, ১৯৯৭)
#পুৰনি অসমৰ কৰিকৰী শিল্প (অসম বিজ্ঞান সমিতি, ১৯৯৮ )
#অধুনালুপ্ত নতুন "দৈনিক কাকতত" খণ্ড খণ্ডকৈ প্ৰকাশিত "অবিভক্ত অসমৰ জনজাতিসকলৰ জীৱন অৰু সংস্কৃতি।" 
#জ্ঞানদীপ অলোচনীত প্ৰকাশিত "ভাৰতীয় মূৰ্তিশিল্প","ভাৰতীয় চিত্ৰশিল্পৰ ৰূপৰেখা", ভাৰতীয় মাৰ্গ সঙ্গীত বিৱতন। 
#"নতুন দিন" কাকতৰ প্ৰকাশিত " চাহজনজাতীয় সংস্কৃতিৰ" বিষয়ে। 

## সন্মান
#১৯৯৭ চনত অসম চৰকাৰৰ বিষ্ণুপ্ৰসাদৰ ৰাভা বঁটা। 
#ডিব্ৰুগড় বিশ্ববিদ্যালয়ৰ সন্মানীয় ডি.লিট। 
#১৯৯৯ চনত ৰাষ্ট্ৰীয় সঙ্গীত-নাটক অকাডেমিৰ বটা লাভ কৰে। 

## মৃত্যূ
২০০৮ চনত প্ৰদীপ চলিহাই মৃত্যূ বৰণ কৰে। 

## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:অসমীয়া সাহিত্যিক
শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
ভূপেন চেতিয়া

**ভূপেন চেতিয়া ** () হৈছে এগৰাকী কণ্ঠশিল্পী, গীতিকাৰ, চেতাৰ বাদক আৰু শাস্ত্ৰীয় সংগীতৰ সাধক ।

## শিক্ষা
# ১৯০৭ চনত সংগীত-কলাৰ সাধনাৰ বাবে আন্তৰ্জাতিক কলা কেন্দ্ৰ শান্তিনিকেতনলৈ যায়। তাত দুবছৰ থাকি শাস্ত্ৰীয় সংগীত সাধনা আৰু চেতাৰ,বেহেলা আদি বাদ্যৰ চৰ্চা কৰিছিল।

## চাকৰি জীৱন
# নাজিৰাৰ সংগীত মহাবিদ্যালয়ত সংগীতৰ শিক্ষকতা কৰিছিল।
# দুলীয়াজান সংগীত মহাবিদ্যালয়ত অধ্যক্ষতা‌ কৰাৰ উপৰিও শিৱসাগৰ সেউজীয়া সংগীত মহাবিদ্যালয়ত শিক্ষকতা কৰিছিল।

## বঁটা আৰু সন্মান
# আন্তৰ্জাতিক ভাবে খ্যাত সম্পন্ন শিল্পী ভূপেন হাজৰিকাই চেতিয়াৰ চেটাৰ বাদনত মুগ্ধ হৈ তেখেতক "অসমৰ ৰবি শংকৰ" আখ্যা দিছিল।

## তথ্যসূত্ৰ