open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
পানীৰ পুতলা নাচ

**পানীৰ পুতলা নাচ** () হৈছে ভিয়েটনামৰ এক পৰম্পৰা যি একাদশ শতিকাত উত্তৰ ভিয়েটনামৰ ৰেড ৰিভাৰ ডেল্টা অঞ্চলৰ গাঁওবোৰত উৎপত্তি হৈছিল। আজিৰ ভিয়েটনামী পানীৰ পুতলা প্ৰাচীন এছিয়াৰ পুতলা নাচ পৰম্পৰাৰ এক অনন্য তাৰতম্য। পুতলাবোৰ কাঠৰ পৰা তৈয়াৰ কৰা হয় আৰু তাৰ ওপৰত লেকাৰেৰে প্ৰলেপ দিয়া হয়। পুতলা নাচ আৰু প্ৰদৰ্শনীবোৰ কঁকাললৈকে গভীৰ পানীৰ পুখুৰীত প্ৰদৰ্শন কৰা হয়। ডাঙৰ বাঁহৰ দণ্ডেৰে পুতলাবোৰ পানীৰ তলৰ পৰা ধৰি ৰখা হয়।  পৰ্দাৰ আঁৰত লুকাই থকা পুতলা  শিল্পীসকলে পুতলাবোৰক নিয়ন্ত্ৰণ কৰে। প্ৰদৰ্শনৰ সময়ত পুতলাবোৰ পানীৰ ওপৰেৰে চলাচল কৰা যেন লাগে।  
যেতিয়া ধাননি পথাৰবোৰ বানপানী হয়, তেতিয়া গাঁৱৰ মানুহে এনে ধৰণৰ পুতলা নাচেৰে ইজনে সিজনক মনোৰঞ্জন দিয়ে। নাটকসমূহ সাধাৰণতে গ্ৰাম্য অঞ্চলৰ দৈনন্দিন জীৱনৰ দৃশ্যবোৰ দেখুওৱা হয়, লগতে পৌৰাণিক কাহিনীৰ  চমৎকাৰ প্ৰাণীবোৰ, কৃষক, নগৰবাসী আদিও দেখুওৱা হয়। উত্তৰ ভিয়েটনামৰ। মূলতঃ এই পানীৰ পুতলাৰ নাটকবোৰত কৃষি জীৱনৰ ধৰ্মীয় মূল্যবোধ গভীৰভাৱে নিহিত হৈ থাকে। কিন্তু আধুনিক যোগত যিহেতু পৰ্যটকসকলৰ মাজত পানীৰ পুতলাৰ জনপ্ৰিয়তা বৃদ্ধি পাইছে, আজিকালি পশ্চিমীয়া পৰ্যটক দৰ্শকসকলক আকৰ্ষণ কৰাৰ বাবে এই প্ৰদৰ্শনবোৰৰ সমল আৰু বিন্যাস দুয়োটা ক্ষেত্ৰতে মুখ্য উপাদানবোৰ সলনি হৈছে। 
## প্ৰদৰ্শন

আধুনিক পানীৰ পুতলা অভিনয় ৪ মিটাৰ বৰ্গক্ষেত্ৰৰ পানীৰ পুখুৰীত কৰা হয় আৰু পানীৰ পৃষ্ঠভাগ মঞ্চ হয়। এই প্ৰদৰ্শন বৰ্তমান ভিয়েটনামৰ তিনিটা স্থানত - গাওঁবোৰৰ পৰম্পৰাগত পুখুৰীবোৰত য'ত এটা ষ্টেজিং এলেকা স্থাপন কৰা হৈছে, ভ্ৰমণকাৰীসকলৰ প্ৰদৰ্শনৰ বাবে নিৰ্মাণ কৰা পোৰ্টেবল টেংকত, আৰু এটা বিশেষ ভৱনত য'ত পুল এটা পুল মঞ্চ নিৰ্মাণ কৰা হৈছে।
৮ জনলৈকে পুতলা শিল্পীয়ে এটা বিভাজিত-বাঁহৰ পৰ্দাৰ পিছফালে থিয় হয়, যাক মন্দিৰৰ সন্মুখভাগৰ দৰে সজোৱা হয়, আৰু পানীৰ পৃষ্ঠৰ তলত লুকাই থকা দীঘল বাঁহৰ ৰড আৰু ষ্ট্ৰিং মেকানিজম ব্যৱহাৰ কৰি পুতলাবোৰ নিয়ন্ত্ৰণ কৰে।
ভিয়েটনামী খাদ্যৰ প্ৰধান খাদ্য ধান সাধাৰণতে ধাননি পথাৰত খেতি কৰা হয়। মূল পানীৰ পুতলা উৎসৱবোৰ আক্ষৰিক অৰ্থত ধানৰ ধানৰ ভিতৰত অনুষ্ঠিত কৰা হৈছিল। কঁকাললৈ গভীৰ পানীত থিয় হৈ থকা পুতলা শিল্পীসকলক লুকুৱাবলৈ ওপৰত এটা পেগোডা নিৰ্মাণ কৰা হৈছিল। পানীয়ে পুতলাবোৰৰ বাবে মঞ্চ হিচাপে কাম কৰে, আৰু ধান চপোৱাৰ প্ৰতীকী হিচাপে কাম কৰে। ইয়াৰ উপৰিও এই পেগোডাই পুতলাৰ ষ্ট্ৰিং আৰু পুতলা নাচৰ গতিবিধি লুকুৱাই ৰাখে, সংগীত আৰু কণ্ঠৰ ধ্বনিবিজ্ঞান উন্নত কৰে, আৰু এটা জিলিকি থকা পোহৰৰ প্ৰভাৱ প্ৰদান কৰে।।
পৰম্পৰাগত ভিয়েটনামী অৰ্কেষ্ট্ৰাই পৃষ্ঠভূমিসংগীত প্ৰদান কৰে। বাদ্যযন্ত্ৰত অন্তৰ্ভুক্ত থাকে কণ্ঠস্বৰ, ড্ৰাম, কাঠৰ ঘণ্টা, চিম্বল, শিং, গং,বাঁহৰ বাঁহী, আদি। ঢোলৰ মাতে জোৰেৰে জুই উশাহ লোৱা ড্ৰেগনৰ প্ৰৱেশৰ কথা ঘোষণা কৰে।
## গেলেৰী

File:Water Puppet Vietnam.jpg|পানীৰ পুতলা 
File:Final act of Thang Long water puppetry show.jpg|অভিনয়ৰ বাবে মঞ্চত ওলাই আহিছে পুতলা শিল্পীয়ে
File:Water-Puppet-Show-Musician.jpg|ভিয়েটনামৰ হানইৰ পুতলা নাচৰ সংগীতজ্ঞ
File:Hanoi Water Puppets - Fairy Dance (3695189852).jpg|হানই পানীৰ পুতলা - টিয়েন নৃত্য 
File:水上木偶秀一.JPG|পানীৰ পুতলা
File:Le théâtre de marionnettes sur l'eau Thang Long (Hanoi).jpg|থাং লং থিয়েটাৰত পানীৰ পুতলা
File:Water-Puppet-4.jpg|পানীৰ পুতলা
File:Water-Puppet-turtle.jpg|কচ্ছপ পানীৰ পুতলা
File:Water puppeteers Phantom Tranh Liem and his wife, Hanoi, 2017.jpg|পানীৰ পুতলা শিল্পী ফান ট্ৰান লিয়েম আৰু তেওঁৰ পত্নী ৱেডাৰত, হানয়, ২০১৭


## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ভিয়েটনাম
শ্ৰেণী:ভিয়েটনামৰ সংস্কৃতি
শ্বম্যুৱেল য়োছেফ এগনন

**শ্বম্যুৱেল য়োছেফ এগনন** (১৮৮৮-১৯৭০)প্ৰখ্যাত ইজৰাইলী লেখক। তেওঁৰ সম্পূৰ্ণ নাম 'Shmuel Yosef Halevi Czaczkes'। তেখেতৰ জন্ম ইজৰাইলৰ জেৰুজালেমত। বিখ্যাত হিব্ৰু ঔপন্যাসিক আৰু গল্পকাৰসকলৰ ভিতৰত এগনন হৈছে অন্যতম। পূব ইউৰোপৰ গ্ৰাম্য জীৱনৰ ছবি তেওঁৰ সাহিত্য কৰ্মই অনবদ্য ৰূপত তুলি ধৰিছে। সাহিত্য কৃতিৰ স্বীকৃতি স্বৰূপে ১৯৬৬ চনত তেওঁ ‘নেলী ছাছ’ৰ সৈতে যুটীয়াভাৱে সাহিত্যৰ নোবেল বঁটা লাভ কৰে। 

## সাহিত্যিক অৱদান
আইনজ্ঞ, পণ্ডিত, শিক্ষাবিদ আৰু ব্যৱসায়ী সদাগৰেৰে পৰিবেষ্টিত এক সম্ভ্ৰান্ত ইহুদী পৰিয়ালত জন্ম লাভ কৰা এগননে ১৯০৩-১৯০৬ চনলৈ নিজা নাম আৰু ছদ্মনামত Yiddish আৰু হিব্ৰু ভাষাত সাহিত্য ৰচনা কৰিছিল। ১৯০৭ চনত তেওঁ পেলেষ্টাইনত থাকিবলৈ লোৱাৰ পিছত এগননে ছদ্মনামত বাইবেলৰ ভাষাক নিজা সাহিত্য সৃষ্টিৰ মাধ্যম হিচাপে গ্ৰহণ কৰি নাটকীয় ভঙ্গীত সুস্পষ্ট ভাবে লিখা পৰিশীলিত ৰচনা ৰাজি কৰি উলিয়ায়। আৰম্ভণিতে এগননে 'পেলেষ্টাইনিয়ান' গল্প Agunot (১৯০৮ Forsaken Wives) - অৰ যোগেদি তেওঁৰ সাহিত্য কৰ্মৰ পাতনি মেলে। তেওঁৰ বিশেষ লেখত ল'বলগীয়া সাহিত্যকৰ্ম হ'ল ১৯১৯ চনত দুটা খণ্ডত লিখি উলিওৱা উপন্যাস Hakhnasat kalah (The Bridal Canopy)। 

১৯৫০ চনত বিয়ালিক পুৰস্কাৰেৰে পুৰস্কৃত কৰা তেওঁৰ দ্বিতীয় উপন্যাস Oreah Nata Lalun (১৯৩৮, A Guest for the Night)-অত প্ৰথম বিশ্বযুদ্ধৰ পিছত হোৱা ইউৰোপীয় ইহুদীসকলৰ বৈষয়িক নৈতিক অৱক্ষয়ৰ কাহিনী বৰ্ণিত হৈছে। তেওঁৰ তৃতীয় আৰু বৃহৎ উপন্যাস Tmol shilshom (১৯৪৫ Before Yesterday)-অত তেওঁ ইহুদী সমাজ ব্যৱস্থাৰ কঠোৰতা, গোড়ামি আৰু পৰম্পৰাৰ ভাঙোনৰ দ্বাৰা মানসিক, বৈষয়িক আৰু নৈতিক ক্ষেত্ৰত ন চিন্তা-চৰ্চাৰ আদৰণিৰ ছবি ফুটাই তুলিছে। 

তেওঁ সেই সময়ত প্ৰচলিত লোক কাহিনীসমূহ সংগ্ৰহ কৰি Yamin noraim (১৯৩৮, Days of Awe) নামত গ্ৰন্থ আকাৰে সম্পাদনা কৰি উলিওৱাৰ লগতে Sefer, sofer, vesipur (১৯৩৮) নামৰ অন্য এখন গ্ৰন্থ লিখি উলিয়াই। ১৯৫৮ চনত তেওঁৰ এখন আত্মজীৱনীমূলক গ্ৰন্থও প্ৰকাশ হয়। অনুবাদৰ ক্ষেত্ৰখনতো এগননৰ অৱদান বিশেষভাৱে উল্লেখযোগ্য। তেওঁৰ অনুবাদ গ্ৰন্থ দুখনমানৰ নাম হ’ল-In the Heart of the Seas (১৯৪৮,Bilvar Yamin) আৰু Two Tales (১৯৬০, Edo Ve- Ewam)

তেওঁৰ উপন্যাসবোৰ হৈছে- দ্য ব্ৰাইডাল কেনপি (The Bridal Canopy, ১৯৩১), ইন দ্য হাৰ্ট অৱ চিচ (In the Heart of the Seas, ১৯৩৩), এ চিম্পল ষ্টৰী (A Simple Story, ১৯৩৫), এ গেষ্ট ফৰ দ্য নাইট (A Guest for the Night, ১৯৩৮), অনলি য়েষ্টাৰ্ডে (Only Yesterday, ১৯৪৫), ইদো এণ্ড ইনাম Edo and Enam, ১৯৫০), টু দিছ দে (To This Day, অনুবাদ, ১৯৫২), ছিৰা (Shira, ১৯৭১) আদি৷

## বঁটা আৰু সন্মান
এগননে দুবাৰকৈ (১৯৩৪ আৰু ১৯৫০ চনত) সাহিত্যৰ বাবে বিয়ালিক বঁটা লাভ কৰে। সেইদৰে তেওঁ দুবাৰকৈ (১৯৫৪ আৰু ১৯৫৮ চনত) ইজৰাইল বঁটাও লাভ কৰে, সাহিত্যৰ বাবে ১৯৬৬ চনত তেওঁ "ইহুদী জনসাধাৰণৰ জীৱনৰ মটিফৰ সৈতে গভীৰভাৱে বৈশিষ্ট্যপূৰ্ণ আখ্যান শিল্পৰ বাবে" সাহিত্যৰ নোবেল বঁটা লাভ কৰে। জাৰ্মান ইহুদী লেখিকা নেলী চেক্সৰ সৈতে এই পুৰস্কাৰ লাভ কৰে। বঁটা প্ৰদান অনুষ্ঠানত দিয়া ভাষণত এগননে হিব্ৰু ভাষাত নিজৰ পৰিচয় দিছিল: "ৰোমৰ টাইটাছে যি ঐতিহাসিক বিপৰ্যয়ত জেৰুছালেম ধ্বংস কৰিছিল আৰু ইজৰাইলক ইয়াৰ দেশৰ পৰা নিৰ্বাসিত কৰিছিল, তাৰ ফলত মোৰ জন্ম হৈছিল নিৰ্বাসনৰ এখন চহৰত। কিন্তু মই সদায় নিজকে জেৰুছালেমত জন্মগ্ৰহণ কৰা এজন বুলি গণ্য কৰিছিলোঁ।" ইহুদীসকলৰ হানুকা উৎসৱৰ সময়ত শনিবাৰে এই বঁটা প্ৰদান অনুষ্ঠান আয়োজন কৰা হৈছিল। 

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ইজৰাইলৰ ব্যক্তি
নুছৰত ফটেহ আলি খান

**ওস্তাদ নুছৰত ফটেহ আলি খান** (পাঞ্জাৱী: نصرت فتح علی خان; জন্ম: পাৰভেজ ফটেহ আলি খান; ১৩ অক্টোবৰ ১৯৪৮ – ১৬ আগষ্ট ১৯৯৭) এগৰাকী পাকিস্তানী গায়ক, গীতিকাৰ আৰু সংগীত পৰিচালক আছিল। তেওঁ মুখ্যতঃ কাৱালী পৰিৱেশন কৰিছিল। ই এক প্ৰকাৰৰ চুফী ভক্তিমূলক সংগীত। তেওঁক "শ্বাহেনশ্বাহ-এ-কাৱালী" বুলি কোৱা হয় অৰ্থাৎ কাৱালীৰ ৰজা। *দ্য নিউয়ৰ্ক টাইমছে* তেওঁক তেওঁৰ প্ৰজন্মৰ সৰ্বশ্ৰেষ্ঠ কাৱালী গায়ক আখ্যা দিছে। ২০১৬ চনত *এল এ ৱিকলি*য়ে তেওঁক সৰ্বকালৰ চতুৰ্থ সৰ্বশ্ৰেষ্ঠ গায়ক হিচাপে উল্লেখ কৰিছে। তেওঁ সততে কেইবা ঘণ্টাধৰি উচ্চ স্বৰত গীত পৰিৱেশন কৰিব পৰা শক্তিশালী গায়কীৰ বাবে জনাজাত আছিল। খানক, আন্তৰ্জাতিক দৰ্শকক কাৱালীৰ সৈতে পৰিচয় কৰি দিয়াৰ শ্ৰেয় দিয়া হয়। তেওঁ হিন্দুস্তানী শাস্ত্ৰীয় সংগীতৰো এগৰাকী শ্ৰেষ্ঠ শিল্পী।

ল্যাল্লপুৰ (ফয়সলাবাদ)ত জন্মগ্ৰহণ কৰা খানে পোন্ধৰ বছৰ বয়সত তেওঁৰ দেউতাকৰ চেলুমত প্ৰথম ৰাজহুৱা প্ৰদৰ্শন কৰিছিল। ১৯৭১ চনত তেওঁ উত্তৰাধিকাৰী সূত্ৰে পৰিয়ালৰ কাৱালী দলটোৰ মুৰব্বীৰ আসন গ্ৰহণ কৰি নিজা  শৈলীৰে গীত পৰিৱেশন কৰা আৰম্ভ কৰে।  ১৯৮০ৰ দশকৰ আৰম্ভণিতে, ইংলেণ্ডৰ বাৰ্মিংহামৰ অৰিয়েণ্টেল ষ্টাৰ এজেন্সিয়ে তেওঁলোকৰ হৈ পৰিৱেশন কৰিবলৈ তেওঁক চাইন কৰাইছিল। খানে চলচ্চিত্ৰৰ সংগীত আৰু এলবাম মুকলি কৰিবলৈ ইউৰোপ, ভাৰত, জাপান, পাকিস্তান আৰু আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰ আদি বহু দেশ ভ্ৰমণ কৰিছিল। তেওঁ পশ্চিমীয়া শিল্পীসকলৰ সৈতে কলাবৰেচন আৰু পৰীক্ষা-নিৰীক্ষাৰে এগৰাকী বিশ্ববিখ্যাত সংগীত শিল্পী হৈ উঠিছিল। তেওঁ প্ৰায় চল্লিশখনতকৈও অধিক দেশত সংগীত পৰিৱেশন কৰিছে। কাৱালী সংগীতক জনপ্ৰিয় কৰাৰ উপৰিও, নিজা গায়কীৰে খানে ‘পাকিস্তানী পপ’, ‘ভাৰতীয় পপ’ আৰু ‘বলীউড সংগীত’ আদি সমসাময়িক দক্ষিণ এছিয়াৰ জনপ্ৰিয় সংগীতৰ ওপৰত প্ৰভাৱ বিস্তাৰ কৰিছিল।

## সংক্ষিপ্ত জীৱনী
১৯৪৮ চনত, পাকিস্তানৰ পাঞ্জাৱৰ ল্যাল্লপুৰ(বৰ্তমানৰ ফয়সলাবাদ)ৰ এটা পাঞ্জাৱী মুছলমান পৰিয়ালত খানৰ জন্ম হৈছিল। পৰিয়ালটো মূলতঃ বস্তি শ্বেখ দৰ্বেশৰ বাসিন্দা আছিল, যি বৰ্তমান ভাৰতৰ পঞ্জাৱৰ জলন্ধৰত বাস কৰিবলৈ লৈছে। তেওঁৰ পূৰ্বপুৰুষসকলে তাত সংগীতৰ শিক্ষা লৈছিল আৰু ইয়াক এটা বৃত্তি হিচাপে গ্ৰহণ কৰিছিল। তেওঁ ফটেহ আলি খানৰ পঞ্চম সন্তান আৰু প্ৰথম পুত্ৰ আছিল। দেউতাক ফটেহ আলি খান আছিল এগৰাকী সংগীতবিদ, কণ্ঠশিল্পী, বাদ্যযন্ত্ৰবিদ তথা কাৱাল। খানৰ পৰিয়ালটো কেন্দ্ৰীয় ফয়সলাবাদত ডাঙৰ-দীঘল হৈছিল। পৰিয়ালটোৰ কাৱালী পৰিৱেশনৰ পৰম্পৰা প্ৰায় ৬০০ বছৰীয়া পুৰণি আছিল। প্ৰথমতে, তেওঁৰ দেউতাকে খানে পৰিয়ালৰ বৃত্তি অনুসৰণ কৰাটো বিচৰা নাছিল। তেওঁ বিচাৰিছিল নুছৰতে এটা সন্মানজনক বৃত্তি বাছি লব আৰু হয়তো এজন চিকিৎসক বা অভিযন্তা হব; কাৰণ তেওঁ অনুভৱ কৰিছিল যে কাৱালী শিল্পীসকলৰ সামাজিক মৰ্যাদা কম আছিল। কিন্তু নুছৰতে কাৱালীৰ প্ৰতি এনে ধৰণৰ মনোভাৱ আৰু আগ্ৰহ দেখুৱাইছিল যে তেওঁৰ দেউতাক অৱশেষত নমনীয় হৈছিল।

১৯৭১ চনত, তেওঁৰ খুৰাক মুবাৰক আলি খানৰ মৃত্যুৰ পিছত, খানে পৰিয়ালৰ কাৱালী দলটোৰ মূৰব্বীৰ ভাৰ লয় আৰু দলটো *নুছৰত ফটেহ আলি খান, মুজাহিদ মুবাৰক আলি খান এণ্ড পাৰ্টি* হিচাপে পৰিচিত হয়। ৰেডিঅ’ পাকিস্তানৰ দ্বাৰা আয়োজিত বাৰ্ষিক সংগীত মহোৎসৱৰ অংশ হিচাপে সম্প্ৰচাৰিত, *জচন-ই-বাহাৰে* ষ্টুডিঅ’ ৰেকৰ্ডিঙৰ ব্ৰডকাষ্টটোৱেই আছিল খানৰ কাৱালী দলৰ প্ৰথমটো ৰাজহুৱা প্ৰদৰ্শন। খানে মুখ্যতঃ উৰ্দু আৰু পাঞ্জাৱী আৰু মাজে মাজে পাৰ্চী, ব্ৰজ ভাষা আৰু হিন্দীত গান গাইছিল। পাকিস্তানত *হক আলি আলি* গীতটো আছিল তেওঁৰ প্ৰথমটো হিট গান, যাক পৰম্পৰাগত শৈলীত, পৰম্পৰাগত বাদ্যযন্ত্ৰৰ সৈতে পৰিৱেশন কৰা হৈছিল।
 
## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:পাকিস্তানৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:সংগীতজ্ঞ
শ্ৰেণী:সংগীত পৰিচালক
আকা মাণ্ট

**আকা মাণ্ট** , **আকাই-কামি-আওই-কামি**, বা **আওই মাণ্ট**, হৈছে ৰঙা পোছাক আৰু মুখা পিন্ধা একপ্ৰকাৰৰ আত্মাৰ বিষয়ে প্ৰচলিত জাপানী নগৰীয়া কিংবদন্তি। কিংবদন্তি অনুসৰি এই আত্মাই ৰাজহুৱা বা স্কুলৰ শৌচাগাৰ ব্যৱহাৰ কৰা লোকসকলৰ সমুখত প্ৰকট হয়। কিংবদন্তিটোৰ বিৱৰণীৰ ভিন্নতা আছে যদিও কাহিনীটোৰ এটা সামঞ্জস্যপূৰ্ণ উপাদান হ’ল যে এই আত্মাই শৌচাগাৰত থকাজনক এটা প্ৰশ্ন সোধে। কোনো কোনো সংস্কৰণ মতে আত্মাটোৱে মানুহজনক সুধিব যে তেওঁ ৰঙা টয়লেট পেপাৰ বিচাৰেনে নীলা বিচাৰে। আন আন সংস্কৰণত এই পছন্দসমূহক ৰঙা বা নীলা পোছাক, ৰঙা বা নীলা টুপী হিচাপেও বৰ্ণনা কৰা হৈছে। যিকোনো এটা বিকল্প বাছি ল’লে ব্যক্তিজনক হত্যা কৰা হ’ব, গতিকে ব্যক্তিজনে জীয়াই থাকিবলৈ আত্মাৰ প্ৰশ্নক আওকাণ কৰিব লাগিব, বা দুয়োটা বিকল্পকে নাকচ কৰি পলায়ন কৰিব লাগিব। 
## কিংবদন্তি আৰু ইয়াৰ ভিন্নতা
আকা মাণ্টক ৰাজহুৱা বা স্কুলৰ বাথৰুমত মানুহ খেদি ফুৰা পুৰুষ আত্মা, ভূত হিচাপে বৰ্ণনা কৰা হৈছে। আকা মাণ্ট প্ৰায়ে মহিলাৰ বাথৰুমত বিশেষভাৱে আৱিৰ্ভাৱ হয় বুলি কোৱা হয় আৰু কিংবদন্তিটোৰ কিছুমান সংস্কৰণ মতে তেওঁ এনে বাথৰুমৰ শেষৰ ষ্টলটো দেখা দিয়ে।এই আত্মাই চুচৰি যোৱা ৰঙা পোছাক আৰু মুখখন লুকুৱাই ৰখাকৈ মুখা পিন্ধা বুলি কোৱা হয়। কেতিয়াবা আকৌ এই মুখাখনৰ তলত তেওঁক সুন্দৰ আৰু মনোমোহা বুলিও বৰ্ণনা কৰা হয়।
কিংবদন্তি অনুসৰি যদি কোনো ব্যক্তি ৰাজহুৱা স্থানৰ বা স্কুলৰ শৌচাগাৰত বহি থাকে, তেন্তে আকা মাণ্টৱে দেখা দিব পাৰে, আৰু তেওঁলোকক সুধিব যে তেওঁলোকে ৰঙা কাগজ বিচাৰে নে নীলা কাগজ বিচাৰে।কাহিনীটোৰ সংস্কৰণৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰি আত্মাই তেওঁলোকক ৰঙা পোছাক বা নীলা পোছাক, নাইবা ৰঙা টুপি আৰু নীলা টুপিৰ মাজৰ পৰা এটা বাছি ল'বলৈয়ো ক'ব পাৰে। যদি তেওঁলোকে "ৰঙা" বিকল্পটো বাছি লয়, তেন্তে তেওঁলোকক এনেদৰে ছিন্নভিন্ন কৰা হ'ব যে তেওঁলোকৰ মৃতদেহটো তেওঁলোকৰ নিজৰ তেজেৰে তিতি যাব। কিংবদন্তিটোৰ বিৱৰণী অনুসৰি ব্যক্তিজনক ফালি পেলোৱাৰ নিৰ্দিষ্ট ধৰণ বেলেগ বেলেগ হয়, য'ত ছুৰীৰে আঘাত কৰা বা ছাল কাটি পেলোৱা আদি অন্তৰ্ভুক্ত। যদি ব্যক্তিজনে "নীলা" বিকল্প বাছি লয়, তেন্তে তাৰ পৰিণতি সেই ব্যক্তিজনক ডিঙি চেপি হত্যা কৰাৰ পৰা আৰম্ভ কৰি ব্যক্তিজনৰ সকলো তেজ তেওঁলোকৰ শৰীৰৰ পৰা নিষ্কাশন হোৱালৈকে শাস্তি দিয়া হ'ব। কাহিনীটোৰ কিছুমান সংস্কৰণত ৰঙা আৰু বগা কাগজৰ মাজত পছন্দ কৰা হয়, প্ৰথমটোৰ ফলত তলৰ পৰা ছাত্ৰজনক চেলেকিবলৈ শৌচাগাৰৰ পৰা ৰঙা জিভাখন ওপৰলৈ উঠি যায় আৰু দ্বিতীয়টোৰ ফলত তলৰ পৰা বগা হাত এখনে তেওঁলোকক আদৰণি জনোৱা হয়। 

যদি কোনো ব্যক্তিয়ে আকা মাণ্টোক বেলেগ ৰঙৰ কাগজ, পোছাক বা কেপ বিচাৰিবলৈ চেষ্টা কৰে, তেন্তে কোৱা হয় যে ইয়াৰ ফলত তেওঁলোকক পাতাল বা নৰকলৈ টানি অনা হয়। কিছুমান সংস্কৰণত "হালধীয়া" কাগজ, পোছাক বা কেপ খুজিলে ব্যক্তিজনৰ মূৰটো শৌচাগাৰলৈ জোৰকৈ সুমুৱাই দিয়া হয়। যিসকলে লগত টয়লেট পেপাৰ বাা ষ্টললৈ আনে তেওঁলোকে দেখে যে সেয়া ব্যৱহাৰ কৰাৰ আগতেই বস্তু কেইপদ অদৃশ্য হৈ যায়, যাৰ ফলত আকা মাণ্টৱে তেওঁলোকৰ সমুখত ইয়াৰ বিকল্পসমূহ উপস্থাপন কৰিবলৈ উপস্থিত হয়। এই আত্মাক আওকাণ কৰিলে বা কোনো ধৰণৰে কাগজ নালাগে বা পছন্দ নকৰে বুলি উত্তৰ দিলে আত্মাটো আঁতৰি যায় বুলি কোৱা হয়। কিছুমান কিংবদন্তি মতে দুয়োটা বিকল্প নাকচ কৰিলে আৰু আকা মাণ্টোৰ পৰা পলায়ন কৰিলেও ব্যক্তিজনৰ অস্তিত্ব থাকিব পাৰে।

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:কিংবদন্তিমূলক জীৱ
জাপানীজ ৰাইচ ফিছ

**জাপানীজ ৰাইচ ফিছ**  হৈছে অৰিজিয়াছ প্ৰজাতিৰ এবিধ মাছ। ইয়াক **মেদকা** বুলিও কোৱা হয়। সৰু মাছবিধৰ দৈৰ্ঘ্য প্ৰায় ৩.৬ চেণ্টিমিটাৰলৈকে (১.৪ ইঞ্চি) হ’ব পাৰে। ই জাপানৰ থলুৱা প্ৰজাতিৰ মাছ। ই ধাননি পথাৰ, জলাশয়, পুখুৰী, ধীৰ গতিৰ নৈ আৰু জোৱাৰ-ভাটাৰ জলাশয়ত বাস কৰে। ইয়াক লৱণ আৰু মিঠা পানী উভয়তে পোৱা যায়। ইয়াৰ টিকি থাকিব পৰা গুণ আৰু দৃষ্টিনন্দন ৰঙৰ বাবে ই একুৰিয়ামৰ মাছ হিচাপে জনপ্ৰিয় হৈ পৰিছিল। ইয়াৰ ৰং বনৰীয়া প্ৰজাতিৰ ক্ষেত্ৰত ক্ৰীমযুক্ত-বগাৰ পৰা হালধীয়ালৈকে, আৰু একুৰিয়ামত প্ৰজনন কৰা মাছৰ ক্ষেত্ৰত বগা, ক্ৰীমযুক্ত-হালধীয়া বা কমলা ৰঙৰ হ’ব পাৰে। ইয়াৰ গ্ল'ফিছৰ দৰেই উজ্জ্বল হালধীয়া, ৰঙা বা সেউজীয়া ট্ৰেন্সজেনিক প্ৰজাতিও বিকশিত কৰা হৈছে। কিন্তু ইউৰোপীয় ইউনিয়নত ইয়াৰ বিক্ৰী নিষিদ্ধ কৰা হৈছে। জাপানত ১৭ শতিকাৰ পৰাই মেদকা এবিধ জনপ্ৰিয় পোহনীয়া মাছ। নিষেচনৰ পিছত মাইকী মাছবোৰে নিজৰ কণীবোৰ পায়ুপথৰ ফানৰ আগফালে সংলগ্ন কৰি কিছু সময়ৰ বাবে কঢ়িয়াই লৈ ফুৰে আৰু তাৰ পিছত গছ বা তেনেধৰণৰ আধাৰত জমা কৰে।

## পৰিৱেশ বিজ্ঞান
মেদকা সৰু পুখুৰী, অগভীৰ নদী, ধাননি পথাৰ আদিত বাস কৰে। পানীৰ উষ্ণতাৰ বিস্তৃত পৰিসৰত ইহঁতে জীয়াই থাকিব পাৰে (৩-৪২° চেলছিয়াচ বা ৩৭-১০৮° ফাৰেনহাইট)। অৱশ্যে ইহঁতে পানীৰ উষ্ণতা ১৫-২৮° চেলছিয়াচ হোৱাটো পছন্দ কৰে। এই মাছবিধে মহৰ পোৱালি আৰু সৰু প্লাংকটন খায়, সেয়েহে ইহঁতক মানুহৰ বাবে উপকাৰী জীৱ হিচাপে জনা যায়। প্ৰতিবাৰ প্ৰসৱত ইহঁতে ১০–২০টা কণী উৎপন্ন কৰে, আৰু পৰীক্ষাগাৰৰ পৰিস্থিতিত ইহঁতে প্ৰতিদিনে কণী উৎপাদন কৰিব পাৰে। ইহঁত ঋতু অনুসৰি প্ৰজনন কৰা প্ৰাণী আৰু সাধাৰণতে বসন্ত আৰু গ্ৰীষ্মৰ মাজৰ সময়ছোৱাত কণী পাৰে। ইহঁতে জলজ ঘাঁহৰ আশে-পাশে কণী পাৰিবলৈ পছন্দ কৰে আৰু সেয়ে প্ৰায়ে ধাননি পথাৰত বাস কৰিবলৈ ভাল পায়। সাধাৰণতে কণীৰ পৰা পোৱালি জগিবলৈ ৪ৰ পৰা ১০ দিনৰ প্ৰয়োজন হয়। ইহঁতৰ বৃক্কৰ কাৰ্য্যক্ষমতা উন্নত আৰু ইয়াৰ ফলত ইহঁতে ঈষৎ নিমখীয়া পানী আৰু লৱণযুক্ত পানী উভয়তে থাকিব পাৰে। বন্য অৱস্থাত এই প্ৰজাতিটোৰ গড় আয়ুস ২ বছৰ বুলি অনুমান কৰা হৈছে যদিও পৰীক্ষাগাৰৰ পৰিস্থিতিত ইহঁতে ৩–৫ বছৰ জীয়াই থাকিব পাৰে। ইহঁ‌ত জুম বান্ধি থাকে আৰু ইহঁ‌তে আন মেদকাৰ মুখবোৰ চিনাক্ত কৰিব পাৰে।

## শ্ৰেণীবিভাজন আৰু পৰিসৰ
এই মাছবিধ পূব আৰু দক্ষিণ-পূব এছিয়াৰ মূল ভূখণ্ডৰ বহু অংশৰ থলুৱা প্ৰজাতি আছিল। কিন্তু শেহতীয়া দশকবোৰত এই জনসংখ্যাৰ অধিকাংশই ৰূপতাত্ত্বিক আৰু জিনীয় প্ৰমাণৰ ভিত্তিত পৃথক প্ৰজাতি হিচাপে বিভক্ত হৈছে। ইয়াৰ ফলত মাছবিধৰ থলুৱা পৰিসৰ জাপানৰ ভিতৰতে সীমিত হৈ পৰে। ইয়াৰ ভিতৰত আছে পূব আৰু দক্ষিণ হনছু, শ্বিককু, কিউছু, আৰু দক্ষিণৰ সৰু দ্বীপসমূহ। চীন, লাওছ আৰু পূব কোৰিয়াৰ কিছুমান জনসংখ্যাকে ধৰি কিছুমান বিশেষ জনসংখ্যাৰ শ্ৰেণীবিভাজনৰ অৱস্থান এতিয়াও অস্পষ্ট আৰু ইয়াৰ বাবে অধিক অধ্যয়নৰ প্ৰয়োজন।

## বিজ্ঞানত ব্যৱহাৰ
thumb| নিৰ্বাচিত প্ৰজননৰ জৰিয়তে উৎপাদন কৰা এটা কমলা একুৰিয়ামৰ মেদকা (হিমেদকা), ওপৰৰ পৰা ফটো তোলা। উজ্জ্বল ৰঙৰ ট্ৰেন্সজেনিক একুৰিয়াম ভেৰিয়েন্টৰ সৈতে বিভ্ৰান্ত নহ’ব।
এই মাছবিধ হৈছে এক আৰ্হি জীৱ () আৰু ইয়াক জৈৱিক গৱেষণাৰ বহু ক্ষেত্ৰত ব্যাপকভাৱে ব্যৱহাৰ কৰা হয়। বিশেষকৈ ভেষজ বিজ্ঞানত ইয়াৰ ব্যাপক ব্যৱহাৰ হয়।

## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:মাছ
৮০০ (চলচ্চিত্ৰ)

***৮০০*** হৈছে ক্ৰিকেটৰ ইতিহাসৰ সৰ্বাধিক উইকেট দখলকাৰী শ্ৰীলংকাৰ আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় ক্ৰিকেটাৰ মুত্তিয়া মুৰালিধৰণৰ জীৱন আৰু কেৰিয়াৰৰ আধাৰত নিৰ্মিত ২০২৩ চনৰ ভাৰতীয় তামিল ভাষাৰ জীৱনীমূলক ক্ৰীড়া ছবি। ছবিখনৰ পৰিচালনা কৰিছে এম. শ্ৰীপাথী। ৰচনা কৰিছে এম.এচ. শ্ৰীপাথী আৰু শ্বেহন কৰুণাটিলক। মুভি ট্ৰেইন মোচন পিকচাৰ্ছ আৰু বিবেক ৰঙাচাৰীৰ প্ৰযোজনাৰে আৰু শ্ৰীদেৱী মুভিছ শিৱলেংকা আৰু কৃষ্ণ প্ৰসাদৰ চলচ্চিত্ৰখনৰ প্ৰযোজক আছিল।ইয়াত মধুৰ মিত্তলে মুখ্য চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছে।

এই চলচ্চিত্ৰখন ২০২৩ চনৰ ৬ অক্টোবৰত মুক্তি লাভ কৰিছিল।

## পটভূমি
টেষ্ট ক্ৰিকেটত ৮০০ উইকেট দখল কৰাৰ অভিলেখ গঢ়ি তোলা চেম্পিয়ন মুত্তিয়া মুৰালিধৰণৰ জীৱনৰ ওপৰত আধাৰিত ৮০০ চলচ্চিত্ৰ। কাহিনীটোৱে মুৰালিধৰণৰ জীৱনৰ বহু দিশক ধৰি ৰাখিছে; শ্ৰীলংকা ক্ৰিকেটৰ চেম্পিয়নশ্বিপ কৰা এজন নিপীড়িত তামিল আৰু এসময়ত ছাকিংৰ বাবে মাতি অনা কোনোবা এজনৰ কাহিনী, আৰু তেওঁ এতিয়ালৈকে সৰ্বশ্ৰেষ্ঠ ক্ৰিকেটাৰসকলৰ ভিতৰত অন্যতম হৈ পৰিছিল। 

ইয়াত প্ৰকাশ পাইছে যে কেনেকৈ মুৰালীয়ে ক্ৰিকেটত সান্ত্বনা পায়, গুণ্ডাগিৰিৰ সন্মুখত থিয় দিয়ে, আৰু এজন উত্তেজনাপূৰ্ণ পেচ বলাৰৰ পৰা ক্ৰিকেটৰ ইতিহাসৰ সৰ্বোচ্চ উইকেট দখলকাৰীলৈ ৰূপান্তৰিত হয়। ইয়াৰ উপৰিও ই জাতীয়তা বনাম মানৱতাৰ বিষয়টোৰ গভীৰতালৈ ডুব যায়। মুৰালী এজন জনগোষ্ঠীয় তামিল হোৱাৰ বাবে শ্ৰীলংকাৰ দল আৰু অনুৰাগীৰ প্ৰতি নিজৰ দায়বদ্ধতা প্ৰমাণ কৰিব লাগিব। তেওঁৰ ‘বিতৰ্কিত’ বলিংক কেন্দ্ৰ কৰি চলি থকা উত্তাল সময়ছোৱা আৰু ই কেনেকৈ তেওঁৰ ক্ৰিকেট কেৰিয়াৰক কেনেকৈ চমুকৈ ৰেলপথৰ পৰা নমাই আনিলে সেই বিষয়েও ছবিখনে আভাস দিয়ে। 

## চৰিত্ৰ
* মধুৰ মিত্তল হিচাপে মুত্তিয়া মুৰালিধৰণ
*মহিমা নাম্বিয়াৰ মধিমালাৰ আৰু ৰধিমালাৰ হিচাপে (দ্বিতীয় ভূমিকা)
*নাৰায়ণ হিচাপে ভেলুপিল্লাই প্ৰভাকৰণ
*ৰজা ৰত্নাম হিচাপে অৰ্জুন ৰানাতুংগ 
*নাছাৰ
*বদিৱুক্কৰাছি
*ঋত্ৱিক
*ভেলা ৰামমূৰ্তি মুত্তিয়া মুৰালিধৰণৰ পিতৃ হিচাপে
*শৰথ লোহিতাস্ব মুত্তিয়া মুৰলিধৰণৰ প্ৰশিক্ষক হিচাপে
*বিনোদ সাগৰ LTTE সদস্য হিচাপে
*হৰি কৃষ্ণন
*ঋত্বিক
*অনন্ত নাগ
*বিনায়ক ভেনুগোপাল
*দিলীপন

## উৎপাদন
ছবিখন প্ৰথমে বিজয় ছেঠুপতিৰ অভিনয়ৰ দ্বাৰা ঘোষণা কৰা হৈছিল, আৰু তেনে কৰাৰ বাবে তেওঁ অনলাইনত বহুত ট্ৰ’ল বা গালি-গালাজৰ সন্মুখখীন হৈছিল। বিজয় ছেঠুপাঠীয়ে “কোনো ধৰণৰ সমস্যাৰ সন্মুখীন হোৱাটো” নিবিচাৰে বুলি উল্লেখ কৰি অভিনেতাগৰাকীক বিদ্যালয় এৰিবলৈ অনুৰোধ জনাই বিবৃতি প্ৰকাশ কৰে। সমালোচকসকলে শ্ৰীলংকাৰ গৃহযুদ্ধৰ সময়ত মুৰলিধৰণৰ নিৰপেক্ষ স্থিতি আৰু যুদ্ধৰ সমাপ্তিৰ পিছত মহিন্দ ৰাজাপাক্ষৰ ৰাজনৈতিক দলৰ প্ৰতি তেওঁৰ সমৰ্থনৰ বাবে আক্ষেপ কৰিছিল। তামিলনাডুৰ ৰাজনৈতিক দলসমূহেও ছবিখন নিৰ্মাণৰ বিৰুদ্ধে মাত মাতিলেও প্ৰকল্পটোৰ সমৰ্থকসকলে কয় যে শ্ৰীলংকাৰ ভাৰতীয় তামিলৰ অকথিত কাহিনীতকৈ মুৰলিধৰণৰ কাহিনী গুৰুত্বপূৰ্ণ হ’ব।

## অভ্যৰ্থনা
*[[হিন্দু]]*ৰ শ্ৰীনিবাস ৰামানুজনে লিখিছে, "মুৰালিৰ ক্ৰীড়াৰ প্ৰতি সংকোচ আৰু প্ৰায় সংকোচশীল দৃষ্টিভংগীৰ দৰেই ছবিখনে মাত্ৰ তেওঁৰ জীৱনৰ বহু দিশক স্পৰ্শ কৰিছে, বহুলাংশে তথ্যৰ ওপৰত আঁঠু লৈছে আৰু এইদৰেই ন্যায্য বুলি ওলাই আহিছে।" ক্ৰিকেটাৰগৰাকীৰ গৌৰৱময় কৃতিত্বৰ এক দৃশ্যগত অভিলেখ।" 

*[[Onmanorama]]* ৰ সজেশ মোহনে লিখিছে "এম এছ শ্ৰীপতি, মধুৰ মিট্টল, আৰু '৮০০' দলে গৌৰৱ কৰিব পাৰে যে তেওঁলোকে ক্ৰিকেটৰ অন্যতম শ্ৰেষ্ঠ কিংবদন্তি মুত্তিয়া মুৰলীথাৰণৰ কাহিনী বৰ্ণনা কৰিছে ২ ঘণ্টা আৰু ৩৯ মিনিটৰ এই ছবিখনে দ্য মেজিচিয়ানৰ জীৱনৰ মণ্টেজৰ দৰে অনুভৱ কৰে যিয়ে একে সময়তে চিনেমাখনৰ পক্ষত আৰু বিপক্ষত কাম কৰে। '

## তথ্যসমূহ

## বাহ্যিক সংযোগ
* 

শ্ৰেণী:চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:শ্ৰীলংকাৰ চলচ্চিত্ৰ
আমজাদ সাবৰি

**আমজাদ ফৰিদ সাবৰি** (; ২৩ ডিচেম্বৰ ১৯৭৬ – ২২ জুন ২০১৬) এগৰাকী পাকিস্তানী কাৱাল, নাত খাৱান (নাত কবিতাৰ আবৃত্তিকাৰ) আৰু চুফী মুছলমান পৰম্পৰাৰ প্ৰবক্তা আছিল। গোলাম ফৰিদ সাবৰিৰ পুত্ৰ আৰু সাবৰি ব্ৰাদাৰ্ছৰ মকবুল আহমেদ সাববিৰ ভতিজা আমজাদ সাবৰিয়ে দক্ষিণ এছিয়াৰ অন্যতম বিশিষ্ট কাৱালী গায়ক হিচাপে আত্মপ্ৰকাশ কৰিছিল। তেওঁ প্ৰায়ে তেওঁৰ দেউতাক আৰু খুৰাকে লিখা কাৱালী পৰিৱেশন কৰিছিল। ২০১৬ চনত তেওঁক হত্যা কৰা হৈছিল আৰু টিটিপি হাকিমুল্লাহ মেহসুদ গ্ৰুপে তেওঁৰ হত্যাৰ দায়িত্ব স্বীকাৰ কৰিছিল।

## কৰ্মজীৱন
কৰাছীৰ সিন্ধত জন্মগ্ৰহণ কৰা আমজাদে ন বছৰ বয়সত তেওঁৰ দেউতাকৰপৰা কাৱালী শিকিবলৈ আৰম্ভ কৰিছিল আৰু ১৯৮২ চনত দেউতাকৰ সৈতে প্ৰথম মঞ্চত পৰিৱেশন কৰিছিল। দেউতাকে আমজাদক ৰাগ ভৈৰৱৰ প্ৰশিক্ষণ দিছিল; এই ৰাগ সাধাৰণতে পুৱাৰ ভাগত গোৱা হয়। সেয়ে এই প্ৰশিক্ষণৰ বাবে আমজাদে পুৱা চাৰি বজাতে বিচনা এৰিব লগা হৈছিল। কাৱালী পৰিৱেশন কৰাটো আছিল তেওঁলোকৰ পৰিয়ালৰ পৰম্পৰা আৰু ইয়াক প্ৰদৰ্শনৰ বাবে তেওঁ ভাৰত, আমেৰিকা, ইউৰোপকে ধৰি পৃথিৱীৰ বিভিন্ন দেশ ভ্ৰমণ কৰিছিল। আমজাদ কাৱালীৰ *ৰক ষ্টাৰ* ৰূপে পৰিচিত হৈছিল আৰু তেতিয়াৰেপৰা তেওঁ অন্যতম প্ৰশংসিত কাৱালী গায়ক হৈ আছিল আৰু সমগ্ৰ বিশ্বতে প্ৰদৰ্শন কৰিছিল।

আমজাদে প্ৰথমাৱস্থাত তেওঁৰ দেউতাক আৰু খুৰাকৰ দলত সুৰৰ তালে তালে হাতচাপৰি বজাইছিল। ১৯৮২ চনত মুক্তি পোৱা পাকিস্তানী চলচ্চিত্ৰ *চাহাৰে*ত তেওঁ দেউতাক আৰু খুৰাকৰ সৈতে ভুমুকি মাৰিছিল; তেতিয়া তেওঁৰ বয়স আছিল মাত্ৰ ৬ বছৰ। চিনেমাখনত দেউতাকে আৰু খুৰাকে তেওঁলোকৰ হিট কাৱালী *তাজদাৰ-এ-হাৰাম* পৰিৱেশন কৰিছিল। একেখন ছবিতে আমজাদে *আল্লামে ইকবাল* আৰু *লব পে আতি হ্যে দোৱা* আবৃত্তি কৰিছিল। তেওঁৰ দেউতাকৰ মৃত্যুৰ পিছত, আমজাদৰ খুৰাক মকবুল আহমেদ সাবৰিয়ে সাবৰি ব্ৰাদাৰ্ছৰ নেতৃত্ব লৈছিল। আমজাদে খুৰাকক গায়কীত সহায় কৰিছিল আৰু বংগোচ বজাইছিল। পিছলৈ, ১৯৯৬ চনত তেওঁ তেওঁৰ ভাতৃ আৰু বন্ধুবৰ্গৰ সৈতে মিলি নিজৰ দল এটি আৰম্ভ কৰে। তেওঁৰ প্ৰথম এলবাম আছিল *বালাঘাল ওলা বে কমলেহী*; যিটো ১৯৯৭ চনত অৰিয়েণ্টেল ষ্টাৰ এজেন্সিৰ দ্বাৰা মুকলি কৰা হৈছিল। তেওঁৰ দেউতাক আৰু খুৰাকৰ আটাইতকৈ জনপ্ৰিয় গীত *চাৰ এ লা মাকান চে তালাব* এই এলবামৰ মুখ্য গীত আছিল। আমজাদ সাবৰিয়ে তেওঁৰ অনুষ্ঠানসমূহত ঘাইকৈ দেউতাক আৰু খুৰাকৰ গীতসমূহ গাইছিল আৰু কিছু গীত তেওঁ নিজে কম্পজ কৰিছিল।

*ক’ক ষ্টুডিঅ’*ৰ সৈতে তেওঁ জীৱনৰ শেষ কামটো কৰিছিল। ৰাহত ফটেহ আলি খানৰ সৈতে তেওঁ ৯নং চিজনৰ ৭নং এপিছদৰ বাবে *আজ ৰং হ্যে* গীতটি গাইছিল। এই প্লেটফৰ্মত এইটো আছিল সাবৰিৰ প্ৰথম আৰু শেষ কাম।

## পৰিয়াল
২০০২ চনত সাবৰিয়ে তেওঁৰ পত্নী নাদিয়াক বিয়া কৰাইছিল আৰু তেওঁলোক পাঁচোটি সন্তানৰ পিতৃ-মাতৃ হৈছিল। ব্যস্ত সমজুৱা জীৱন আৰু শেষ নোহোৱা কামৰ মাজতো সাবৰিয়ে পৰিয়ালৰ সৈতে সময় কটাবলৈ ভাল পাইছিল। 

## মৃত্যু
২০১৬ চনৰ ২২ জুন তাৰিখে কৰাছীত সাবৰিক হত্যা কৰা হৈছিল। তেওঁৰ ওপৰত আতংকবাদী গুলীচালনা হৈছিল; দুটা গুলী তেওঁৰ মূৰত আৰু এটা কাণত লাগিছিল। 

আমজাদ সাবৰিৰ অন্ত্যেষ্টিক্ৰিয়াত হাজাৰ হাজাৰ লোক উপস্থিত আছিল। তেওঁক নাজিমাবাদৰ পাপশ কবৰস্থানত তেওঁৰ দেউতাক গোলাম ফৰিদ সাবৰি আৰু খুৰাক মকবুল আহমেদ সাবৰিৰ কবৰৰ ওচৰতে সমাধিস্থ কৰা হৈছিল। 

## স্বীকৃতি
পাকিস্তান চৰকাৰে সাবৰিক প্ৰাইড অৱ পাকিস্তান সন্মান প্ৰদান কৰিছিল। ২০১৮ চনত তেওঁক পাকিস্তানৰ ৰাষ্ট্ৰপতিয়ে দেশৰ তৃতীয় সৰ্বোচ্চ অসামৰিক বঁটা *চিতাৰা-এ-ইমটিয়াজ* প্ৰদান কৰে।

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:পাকিস্তানৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:সংগীতজ্ঞ
শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
হৰিছ(খাদ্য)

**হৰিছ** বা জৰীছ() (আৰবী: هريس), বকো বকো বা হাৰিছা (আৰ্মেনিয়ান: հարիսա, ৰোমানীকৃত: হাৰিছা) হৈছে সিজোৱা, ফাটি যোৱা বা মোটাকৈ পিহি লোৱা ঘেঁহু বা বুলগুৰৰ সৈতে মাংস মিহলাই তৈয়াৰ কৰা সুস্বাদু খাদ্য। ইয়াৰ ঘনত্ব লুথুৰী আৰু আঞ্জাৰ মাজত বেলেগ হয়। হৰিছ সমগ্ৰ আৰব দেশসমূহতে পৰিচিত জনপ্ৰিয় খাদ্য, আৰু ৰমজান মাহত পাৰ্চী উপসাগৰীয় আৰব ৰাষ্ট্ৰসমূহত আৰু আছুৰাৰ সময়ত ইৰাক, লেবানন আৰু বাহৰেইনত ছিয়া মুছলমানসকলে ইয়াক সাধাৰণতে খায়৷
## ব্যুৎপত্তি
“হৰিছ’’ক “হাৰিছা’’ বুলিও অনুবাদ কৰা হয়, যি ছেমিটিক শব্দ “হাৰাছ’’ৰ পৰা উদ্ভৱ হৈছে, যাৰ অৰ্থ হৈছে “ভাঙি যোৱা’’ অৰ্থাৎ যাৰ দ্বাৰা শস্যবোৰ পানীত মিহলাই দাইল সৃষ্টি কৰাৰ আগতে ভাঙি গুড়ি কৰা ক্ৰিয়াক বৰ্ণনা কৰা হয়। আৰ্মেনিয়াত প্ৰচলিত বিশ্বাস অনুসৰি আৰ্মেনিয়াৰ পৃষ্ঠপোষক “সাধু গ্ৰেগৰী দ্য ইলুমিনেটৰে’’ দুখীয়াসকলক মৰম কৰিছিল আৰু দান-বৰঙণি আগবঢ়াইছিল। তেওঁলোকক খুৱাব পৰাকৈ তেওঁৰ ওচৰত পৰ্যাপ্ত ভেড়া নথকাৰ বাবে ৰন্ধা পাত্ৰত ঘেঁহু যোগ কৰা হ’ল। ৰন্ধনৰ সময়ত তেওঁলোকে লক্ষ্য কৰিলে যে ঘেঁহুবোৰ কলহৰ তলত লাগি গৈছে। চেন্ট গ্ৰেগৰীয়ে পৰামৰ্শ দিলে, “হাৰেখ! লৰচৰ কৰক!’’ এইদৰে সেই সাধুজনৰ উক্তিৰ পৰাই এই ব্যঞ্জনৰ নাম হৰিছা হ’ল। তেতিয়াৰ পৰাই হাৰিছক পৱিত্ৰ খাদ্য হিচাপে আগবঢ়োৱা হয়। পৰম্পৰাগতভাৱে ইষ্টাৰৰ দিনা এই খাদ্য পৰিৱেশন কৰা হয়। এতিয়াও বিশ্বৰ বহু আৰ্মেনিয়ানে এই খাদ্য প্ৰস্তুত কৰে আৰু ইয়াক আৰ্মেনিয়াৰ জাতীয় খাদ্য হিচাপেও গণ্য কৰে।
## ইতিহাস
সপ্তম শতিকাৰ আৰম্ভণিতে ইবনে আল কৰিমৰ গ্ৰন্থ “আল-তাবিখ’’ত হাৰিছাৰ কথাৰ উল্লেখ কৰিছে।আখ্যানমূলক ৰন্ধন-প্ৰকৰণৰ গ্ৰন্থখনত *উমাইয়াদ খলিফা মুআৱিয়া* ই আৰবৰ বিভিন্ন ঠাই ভ্ৰমণ কৰি নিজৰ নতুনকৈ লাভ কৰা পাৰ্চী ভূমিলৈ উভতি আহিছে৷ কাহিনীটোৰ কিছুমান সংস্কৰণত মু’আৱিয়াই কিছুমান য়েমেনী ইহুদীক লগ পায়, যিসকলক তেওঁ বিদেশত সোৱাদ লোৱা দাইল প্ৰস্তুত কৰিবলৈ কয়৷ আনহাতে আন কিছুমান সংস্কৰণত তেওঁ স্থানীয় লোকৰ কাষ চাপে। এই কাহিনীটো নিমখৰ দানা এটাৰ দৰে সোৱাদ ল’ব লাগে কাৰণ লেখকে কাহিনীটো কথিতভাৱে প্ৰচলিত হোৱাৰ তিনি শতিকাৰ পিছত লিখিছিল। মুঠতে, লেভান্টাইন খাদ্য হিচাপে হৰিছা সেইসময়ত প্ৰচলিত আছিল।

দশম শতিকাৰ ইবন-এ-ছায়াৰ আল-ৱাৰাকৰ ৰন্ধন-প্ৰকৰণৰ গ্ৰন্থ “কিতাব-আল-তাবিখ’’ৰ লগতে আল-বাগদাদীৰ ত্ৰয়োদশ শতিকাৰ ৰন্ধন-প্ৰকৰণৰ গ্ৰন্থ “কিতাব-আল-তাবিখ’’ আৰু ইবন-এ-ৰাজিন আল-তুজিবীৰ ত্ৰয়োদশ শতিকাৰ আন্দালুছিয়ান ৰন্ধন-প্ৰকৰণৰ গ্ৰন্থ “কিতাব ফাদালাত আল-খিৱান’ ফি টায়িবত আল-তা-আম ৱাল-আলৱান’’ত হাৰিছৰ কথাৰ লিপিবদ্ধ কৰিছে। হৰিছৰ উদ্ভৱ হালিম, আৰু চোলেণ্টৰ পৰাও হৈছে।
## প্ৰস্তুতকৰণ পদ্ধতি
হৰিছৰ বাবে ঘেঁহুখিনি ৰাতিটো তিয়াই থোৱা হয়, তাৰ পিছত মাংস আৰু মাখন বা ভেড়াৰ ঠেঙৰ চৰ্বিৰ সৈতে পানীত উতলাই লোৱা হয়। বাকী থকা তৰল পদাৰ্থখিনি চেকি লোৱা হয় আৰু মিশ্ৰণটো খুন্দি সংৰক্ষণ কৰা হয়। হৰিছক ডালচেনি, চেনি, আৰু শুদ্ধ মাখনেৰে সজাই ল’ব পাৰি।
## পৰিৱেশন
হৰিছ পৰম্পৰাগতভাৱে ইষ্টাৰৰ দিনা পৰিৱেশন কৰা হয় আৰু ইয়াক আৰ্মেনিয়াৰ জাতীয় খাদ্য বুলি গণ্য কৰা হয়। ই হৈছে কুকুৰা বা ভেঁৰাৰ চৰ্বিযুক্ত মাংসৰ সৈতে *কোৰকোট* (শুকান বা পোৰা ফাটি যোৱা ঘেঁহু) তৈয়াৰ কৰা ডাঠ দাইল। আৰ্মেনিয়ান ধৰ্মীয় অনুষ্ঠানৰ বাবে প্ৰয়োজনীয় উপবাস আৰু ধ্যানৰ সময়ত হৰিছত মাংসৰ সলনি বনৌষধি ব্যৱহাৰ কৰা হৈছিল। হৰিচৰ অতি দীঘলীয়া ৰন্ধন প্ৰক্ৰিয়াটো হৰিছ পৰম্পৰাৰ এক অপৰিহাৰ্য অংশ। আন আন পৰম্পৰাগত খাদ্যৰ দৰেই হৰিছৰ প্ৰস্তুতি পৰ্বৰ পৰম্পৰাগত আচাৰ-আচৰণৰ বাবে মূল্যবান।
১৯১৫ চনৰ অৱৰোধৰ সময়ত মুছা লেৰ(আধুনিক তুৰস্ক)ত থকা আৰ্মেনিয়ানসকলক জীয়াই থকাত এই হৰিছে সহায় কৰা বুলি জনা যায়৷
​

## তথ্য সূত্ৰ
​

শ্ৰেণী:খাদ্য
শ্ৰেণী:এছিয়া
শ্ৰেণী:মাংস
মুনেল (চলচ্চিত্ৰ)

***মুনেল*** () () হৈছে ২০২৩ চনৰ শ্ৰীলংকাৰ তামিল ভাষাৰ নাট্য ছবি, যাৰ ৰচনা, পৰিচালক আৰু প্ৰযোজক আছিল বিছাকেছা চন্দ্ৰশেকাৰম। আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ মহোৎসৱ ৰটাৰডেমত প্ৰদৰ্শিত হোৱা ছবিখন সমালোচকৰ ইতিবাচক সমালোচনাৰ বাবে মুকলি হয়। ২০২৩ চনৰ ৩ নৱেম্বৰত শ্ৰীলংকাত চলচ্চিত্ৰখনে থিয়েটাৰত মুক্তি লাভ কৰে। এইখনক সম্ভাৱনাময়ভাৱে শ্ৰীলংকাৰ চিনেমাৰ ইতিহাসত প্ৰথমখন শ্ৰীলংকাৰ পূৰ্ণাংগ দেশীয় উৎপাদিত স্থানীয় তামিল ছবি হিচাপেও গণ্য কৰা হয়, কিয়নো জাহাজখনত থকা বেছিভাগ ক্ৰু সদস্যই আছিল স্থানীয় শ্ৰীলংকাৰ।

এল টি টি ইৰ সদস্যসকলৰ সৈতে ঘনিষ্ঠ সম্পৰ্ক থকাৰ অভিযোগত অভিযুক্ত এজন প্ৰাক্তন বিদ্ৰোহীক কেন্দ্ৰ কৰি ছবিখন আবদ্ধ আৰু শেষত সামৰিক বন্দীত্বৰ পৰা জামিনত মুকলি কৰি ঘৰলৈ উভতি আহে। তেওঁ নিৰুদ্দেশ হোৱা প্ৰেমিকাক বিচাৰি যায় আৰু তেতিয়া তেওঁৰ ভৱিষ্যদ্বাণীকাৰী মাকে তেওঁৰ ভাগ্য অৱগত কৰিব পৰা নাছিল।

## ছিনপচিছ
ছবিখনৰ কাহিনীভাগ ৰুদ্ৰান (শিৱকুমাৰ লিংগেশ্বৰন) নামৰ এজন তামিল উগ্ৰপন্থীয়ে সামৰিক আটকৰ পৰা জামিনত মুকলি হৈ ঘৰলৈ উভতি আহে। এল টি টি ইৰ কাৰ্য্যৰ সন্দৰ্ভত চৰকাৰী কৰ্তৃপক্ষক তথ্য প্ৰদান কৰা মতে ডেম’ক্ৰেটিক ছ’চিয়েলিষ্ট ৰিপাব্লিক অৱ শ্ৰীলংকাৰ বিৰুদ্ধে গুৰুতৰ অপৰাধ/অত্যাচাৰ সংঘটিত কৰাৰ অপৰাধত গ্ৰেপ্তাৰ কৰা হৈছিল আৰু ১৯৭৮ চনৰ সন্ত্ৰাসবাদ প্ৰতিৰোধ আইনৰ ১৭ নং ধাৰা আৰু ১৭ নং ধাৰাত সামৰিক বাহিনীক এম্বুছ কৰিবলৈ চোৰাংচোৱা তথ্য সংগ্ৰহ কৰা আৰু যোগান নিদিয়াৰ অভিযোগত অভিযুক্ত কৰা হৈছিল। পিছত তেওঁ শ্ৰীলংকাৰ গৃহযুদ্ধৰ সময়ত নিৰুদ্দেশ হোৱা প্ৰেমিকা ভানী (থুৰক্কা মেগেন্দ্ৰন)ক বিচাৰি ওলাই যায়। তাৰ পিছত তেওঁ বাণীক লগ পোৱাৰ আশাত এমাহজোৰা তীৰ্থযাত্ৰাত যোগদান কৰে।

## চৰিত্ৰ

* ৰুদ্ৰণৰ চৰিত্ৰত শিৱকুমাৰ লিংগেশ্বৰন
* বাণীৰ চৰিত্ৰত থুৰক্কা মেগেন্দ্ৰন

## প্ৰযোজনা
অভিনেতা-অভিনেত্ৰী আৰু ক্ৰু সদস্যসকলক প্ৰধানকৈ শ্ৰীলংকাৰ তামিল ভাষী উত্তৰ আৰু পূব অংশৰ পৰা নিৰ্বাচিত কৰা হৈছিল। ২০১৯ চনৰ বৰ্তমানৰ শ্ৰীলংকাৰ অৰ্থনৈতিক সংকটৰ ফলত ইন্ধন যোগোৱা ৰোলিং পাৱাৰকাট, ব্লেকআউট, জীৱন-যাপনৰ ব্যয় বৃদ্ধি আৰু ইন্ধনৰ নাটনিৰ মাজতে ছবিখনৰ শ্বুটিং আৰু চেট প্ৰধানকৈ কৰা হৈছিল।

দৰ্শনৰ পৰিচালক ঋষি চেলভাম, সংগীত সুৰকাৰ পাঠময়ন শিৱনন্থন, অভিনেতা শিৱকুমাৰ লিংগেশ্বৰন আৰু থুৰক্কা মেগেন্দ্ৰনকে ধৰি কেইবাজনো অভিষেক শিল্পীকো ছবিখনে বৰকৈ বান্ধি লৈছিল। অভিষেক শিল্পীসকলক পৰিচালনাৰ ক্ষেত্ৰত ছবি নিৰ্মাতাসকলে উল্লেখযোগ্য কঠিন প্ৰত্যাহ্বানৰ সন্মুখীন হৈছিল কাৰণ তেওঁলোকৰ কেতিয়াও প্ৰত্যক্ষভাৱে হাতে কামে অভিজ্ঞতা আৰু চলচ্চিত্ৰ উদ্যোগৰ সৈতে পৰিচয় হোৱা নাছিল আৰু ছবিখনৰ বাবে বান্ধ খাই থকা প্ৰায়বোৰ অভিষেক শিল্পীৰ শৈলীৰ পৰা অনুপ্ৰাণিত হৈছিল দক্ষিণ ভাৰতীয় এই তামিল চিনেমাখন।

## প্ৰশংসা
নেদাৰলেণ্ডৰ আমষ্টাৰডামত অনুষ্ঠিত ৫২ সংখ্যক আন্তৰ্জাতিক চলচ্চিত্ৰ মহোৎসৱত এই ছবিখনে বিশেষ জুৰীৰ বঁটা লাভ কৰে। জুৰী পেনেলে ছবিখনৰ বিষয়বস্তুক "বিপ্লৱ আৰু স্বৈৰাচাৰীতাবাদৰ মাজত ধৰা পৰা এজন যুৱকৰ বিষয়ে এক মহান সহজ কাহিনী" বুলি প্ৰশংসা কৰি ছবিখনৰ প্ৰশংসাৰ ঢেৰ সৃষ্টি কৰে।

## তথ্যসমূহ

## বাহ্যিক সংযোগ

* 

শ্ৰেণী:শ্ৰীলংকাৰ চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:চলচ্চিত্ৰ
গোলাম আলি

**ওস্তাদ গোলাম আলি** (; জন্ম: ৫ ডিচেম্বৰ, ১৯৪০) পাতিয়ালা ঘৰাণাৰ এগৰাকী পাকিস্তানী গজল গায়ক। তেওঁ বলিউডৰো এগৰাকী খ্যাতনামা গায়ক। তেওঁ বড়ে গোলাম আলি খানৰ শিষ্য আছিল। বড়ে (ডাঙৰ) গোলাম আলি খানৰ ভাতৃ বৰকত আলি খান আৰু মুবাৰক আলি খানৰপৰাও তেওঁ সংগীতৰ তালিম লৈছিল। 

## জীৱনপঞ্জী
গোলাম আলিক তেওঁৰ যুগৰ প্ৰখ্যাত গজল গায়কসকলৰ এগৰাকী বুলি কোৱা হয়। তেওঁৰ গায়কী একক আৰু অনন্য; কিয়নো তেওঁ গজলৰ সৈতে হিন্দুস্তানী শাস্ত্ৰীয় সংগীতৰ সমন্বয় ঘটাই নিজস্ব শৈলীত পৰিৱেশন কৰে, যিটো আন গজল গায়কসকলৰ ক্ষেত্ৰত শুনিবলৈ পোৱা নাযায়। পাকিস্তান, ভাৰত, আফগানিস্তান, নেপাল, বাংলাদেশৰ লগতে আমেৰিকা যুক্তৰাজ্য, ইউ কে আৰু মধ্য প্ৰাচ্যৰ দেশসমূহৰ দক্ষিণ এছিয়াৰ প্ৰবাসীসকলৰ মাজত আলি অত্যন্ত জনপ্ৰিয়।

তেওঁৰ বহুতো হিট গজল বলীউডৰ চলচ্চিত্ৰত ব্যৱহাৰ কৰা হৈছে। তেওঁৰ বিখ্যাত গজলবোৰ হৈছে; *চুপকে চুপকে ৰাত দিন*, *কাল চৌধবি কি ৰাত থি*, *হাঙ্গামা হে ক্যিউ বৰপা*, *চমকতে চান্দ কো*, *কিয়া হে প্যাৰ জিছে*, *ম্যে নজৰ চে পী ৰহা হুঁ*, *মস্তানা পীয়ে*, *য়ে দিল য়ে পাগল দিল*, নাছিৰ কাজমিৰ গজল *অপনি ধুন ম্যে ৰেহতা হুঁ*, *হাম কো কিচকে গম নে মাৰা* ইত্যাদি। তেওঁৰ শেহতীয়া এলবাম *হছৰতে*ক ষ্টাৰ জিআইএমএ এৱাৰ্ডচ ২০১৪ ত শ্ৰেষ্ঠ গজল এলবাম শ্ৰেণীত মনোনীত কৰা হৈছিল। তেওঁ আফছানা আলিৰ সৈতে বিবাহপাশত আৱদ্ধ হৈছিল। তেওঁলোকৰ মঞ্জৰী গোলাম আলি নামে এটি কন্যা সন্তান আছে।

২০১৫ চনত, মুম্বাইত শিৱসেনাৰ প্ৰতিবাদৰ বাবে, তেওঁৰ সংগীতানুষ্ঠান বাতিল কৰা হৈছিল। ইয়াৰ পিছত তেওঁ দিল্লীৰ মুখ্যমন্ত্ৰী অৰবিন্দ কেজৰিৱাল, পশ্চিম বংগৰ মুখ্যমন্ত্ৰী মমতা বেনাৰ্জী আৰু উত্তৰ প্ৰদেশৰ মুখ্যমন্ত্ৰী অখিলেশ যাদৱৰ পৰা আমন্ত্ৰণ লাভ কৰে। এই বাতিলকৰণৰ পিছত তেওঁ লক্ষ্ণৌ , নতুন দিল্লী, ত্ৰিবান্দ্ৰম আৰু ভাৰতৰ কোজিকোড়েত প্ৰদৰ্শন কৰিছিল।

২০১৫ চনত প্ৰকাশ পোৱা এটি বাতৰি অনুসৰি, গোলাম আলিয়ে কৈছিল যে, সংগীতৰ বাবে পৰিস্থিতি সঠিক নোহোৱালৈকে তেওঁ ভাৰতত প্ৰদৰ্শন নকৰে। তেওঁ অৱশ্যে আশ্বাস দিছিল যে যেতিয়া *পৰিৱেশ সঠিক হব* তেতিয়া তেওঁ ভাৰত ভ্ৰমণ কৰিব। সংগীতক ৰাজনীতিকৰণ কৰাটো তেওঁ বিচৰা নাছিল।

তেওঁৰ পুত্ৰদ্বয় আমিৰ গোলাম আলি আৰু নজৰ আলি আব্বাছ দুয়োজনেই সংগীতকাৰ।

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:সংগীতজ্ঞ
শ্ৰেণী:পাকিস্তানৰ ব্যক্তি
আজিজ মিঞা

**আজিজ মিঞা কাৱাল** (উৰ্দু: عزیز میاں قوال; জন্ম: ১৭ এপ্ৰিল ১৯৪২ – ৬ ডিচেম্বৰ ২০০০) এগৰাকী পাকিস্তানী পৰম্পৰাগত কাৱাল; যি তেওঁৰ নিজা শৈলীত কাৱালী আৰু গজল গোৱাৰ বাবে বিখ্যাত আছিল। তেওঁক দক্ষিণ এছিয়াৰ এগৰাকী অন্যতম মহান কাৱাল বুলি গণ্য কৰা হয়। তেওঁ বাণিজ্যিকভাৱে মুক্তি দিয়া আটাইতকৈ দীঘলীয়া কাৱালী গীত গোৱাৰ অভিলেখ গঢ়িছে। তেওঁৰ *হচ্ৰ কে ৰোজ ইয়ে পুচ্ছুঙ্গা* শীৰ্ষক গীতটি প্ৰায় ১৫০ মিনিটৰ। আজিজক *শ্বাহেনশ্বাহ-এ-কাৱালী* বুলি জনা যায়। প্ৰাৰম্ভিক প্ৰদৰ্শন সেনা বেৰেকত কৰা বাবে তেওঁক *ফৌজী কাৱাল* (সামৰিক গায়ক) বুলিও কোৱা হয়। 

## প্ৰাৰম্ভিক জীৱন
ব্ৰিটিছ ভাৰতত আজিজ মিঞাৰ জন্ম হৈছিল। তেওঁৰ জন্ম নাম আছিল আব্দুল আজিজ। কাৱালী পৰিৱেশন কৰোঁতে তেওঁ প্ৰায়ে বিস্ময়বোধক মিঞা শব্দটো ব্যৱহাৰ কৰিছিল আৰু ই তেওঁৰ নামৰ অংশ হৈ পৰিছিল। নিজকে তেওঁ আজিজ মিঞা মীৰুথি বুলি পৰিচয় দিছিল। মীৰুথি শব্দটোৱে উত্তৰ ভাৰতৰ মীৰাট চহৰখনক বুজায়, য’ৰ পৰা ১৯৪৭ চনৰ বিভাজনৰ সময়ত তেওঁ পাকিস্তানলৈ প্ৰব্ৰজন কৰিছিল। দহ বছৰ বয়সত তেওঁ লাহোৰৰ ওস্তাদ আব্দুল ৱাহিদ খানৰ তত্ত্বাৱধানত হাৰমনিয়াম শিকিবলৈ আৰম্ভ কৰে। আজিজে লাহোৰৰ ডাটা গঞ্জ বক্স স্কুলত ষোল্ল বছৰ পঢ়া-শুনা কৰিছিল আৰু লাহোৰৰ পঞ্জাৱ বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা উৰ্দু সাহিত্য, ইছলামিক অধ্যয়ন আৰু দৰ্শনত স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী আৰু ইংৰাজী সাহিত্যত স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী অৰ্জন কৰিছিল।

## কৰ্মজীৱন
আজিজ মিঞা অ-পৰম্পৰাগত পাকিস্তানী কাৱালসকলৰ মাজৰ এজন আছিল। তেওঁৰ কণ্ঠস্বৰ ৰসাত্মক আৰু শক্তিশালী আছিল। নিজৰ গীত নিজে লিখি তেওঁ পৰিৱেশন কৰিছিল। আজিজ মিঞা সাবৰি ব্ৰাদাৰ্ছৰ প্ৰতিযোগী আছিল।

তেওঁ প্ৰথমে ব্যক্তিগত সমাৱেশত গীত গাইছিল। ১৯৬৬ চনত তেওঁ প্ৰথম আনুষ্ঠানিক মঞ্চ পৰিৱেশন কৰে। ইৰাণৰ ৰজা ৰেজা শ্বাহ পেহলৱীৰ সন্মুখত তেওঁ পৰিৱেশন কৰিছিল। তেওঁৰ পৰিৱেশনৰ দ্বাৰা ৰেজা শ্বাহ ইমানেই প্ৰভাৱিত হয় যে, তেওঁ আজিজ মিঞাক সোণৰ পদকেৰে সন্মানিত কৰে। সেই মুহূৰ্তৰ পৰা, আজিজ মিঞাই জনপ্ৰিয়তা অৰ্জন কৰে আৰু এলবাম মুকলি কৰা আৰম্ভ কৰে। কাৱালী পৰিৱেশন কৰাৰ উপৰিও, তেওঁ নিপুনতাৰে গজল গাইছিল। তেওঁৰ অনন্য কণ্ঠস্বৰৰ বাবে তেওঁ কাৱাল সম্প্ৰদায়ৰ এজন বিশিষ্ট সদস্য হৈ পৰিছিল।  কৰ্মজীৱনৰ আৰম্ভণিৰ দিনবোৰত তেওঁক *ফৌজী কাৱাল*  বুলি অভিহিত কৰা হৈছিল কাৰণ তেওঁৰ প্ৰাৰম্ভিক পৰ্যায়ৰ বেছিভাগ প্ৰদৰ্শন সেনা জোৱানসকলৰ বাবে সামৰিক বেৰেকত আছিল। তেওঁক আবৃত্তিমূলক নাটকীয় পৰিৱেশনৰ বাবে জনা যায়, য’ত তেওঁ কাৱালীৰ ধৰ্মীয় দিশটোক অধিক গুৰুত্ব দিছিল। 

তেওঁ তেওঁৰ কাৱালীত ধাৰ্মিক আৰু চুফী সাঁথৰসমূহৰ বিষয়ে আলোচনা কৰিবলৈ ভাল পাইছিল। তেওঁ পোনপটীয়াকৈ আল্লাক সম্বোধন কৰিছিল আৰু মানুহৰ দুখৰ বিষয়ে অভিযোগ কৰিছিল। আজিজ মিঞাই নিজৰ কবিতাৰ উপৰিও আল্লামে ইকবাল, কুমাৰ জালালভি, জিগৰ মোৰাদাবাদী, তবিছ কানপুৰী এছ এম চাদিক, চৈফুদ্দিন ছেইফ তথা কাটিল সিফাই আদি কেইবাজনো সমসাময়িক উৰ্দু কবিৰ কবিতা পৰিৱেশন কৰিছিল।

## মৃত্যু
২০০০ চনৰ ৬ ডিচেম্বৰত ইৰাণৰ তেহৰাণত আজিজ মিঞাৰ মৃত্যু হয়। পাকিস্তানৰ মুলতানত তেওঁক কবৰ দিয়া হয়। মুলতানৰ তেওঁৰ সমাধিৰ ওচৰত আজিজ মিঞাৰ নামেৰে এখন দলং নামাকৰণ কৰা হৈছে।

## স্বীকৃতি
সংগীতৰ প্ৰতি আগবঢ়োৱা অৱদানৰ বাবে পাকিস্তান চৰকাৰে ১৯৮৯ চনত তেওঁক ‘*প্ৰাইড অৱ পাৰ্ফমেঞ্চ*’ সন্মান প্ৰদান কৰিছিল।

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:পাকিস্তানৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:সংগীতজ্ঞ
এচাৰ পালমেটাম

**জাপানীজ মেপল** ()  বা **মসৃণ জাপানীজ মেপল** বা **এচাৰ পালমেটাম**  জাপান, কোৰিয়া, চীন, পূব মংগোলিয়া আৰু দক্ষিণ-পূব ৰাছিয়াৰ স্থানীয় উদ্ভিদৰ এক প্ৰজাতি। এই মেপলৰ বহুতো ভিন ভিন জাত নিৰ্বাচন কৰা হৈছে আৰু ইয়াৰ দৃষ্টিনন্দন ৰূপ, পাতৰ আকৃতি আৰু দৰ্শনীয় ৰঙৰ বাবে সমগ্ৰ বিশ্বতে ইয়াৰ খেতি কৰা হয়।

## বিৱৰণ
*এচাৰ পালমেটাম* পৰ্ণপাতী, গুল্মজাতীয় বা সৰু বৃক্ষৰ দৰে ৬-১০ মিটাৰ (২০-৩৩ ফুট) পৰ্যন্ত উচ্চতাৰ হ'ব পাৰে। অৱশ্যে বৰ কম পৰিমাণে পৰিপক্ব অৱস্থাত ই ১৬ মিটাৰ (৫২ ফুট) দৈৰ্ঘ্যৰ আৰু ৪.৫ to ১০ মিটাৰ (১৫-৩৩ ফুট) প্ৰস্থৰ হ'ব পাৰে। প্ৰায়ে ছাঁয়াময় বনাঞ্চলত গছৰ তলত এই মেপলবিধ গজি উঠে। মাটিৰ ওচৰত গছজোপাৰ একাধিক ডাল সংযোগ হ’ব পাৰে। বিশেষকৈ পৰিপক্ব অৱস্থাত ইয়াৰ শীৰ্ষ ভাগটোৱে প্ৰায়ে গম্বুজৰ দৰে ৰূপ লয়। পাতবোৰ হৈছে  দীঘল আৰু বহল, আৰু পাঁচটা শিৰযুক্ত। ফুলবোৰ সৰু সৰু দণ্ডত উৎপন্ন হয়। একোপাহ ফুলৰ পাঁচটা ৰঙা বা বেঙুনীয়া ৰঙৰ চুপহি আৰু পাঁচটা বগা ৰঙৰ পাহি থাকে। *এচাৰ পালমেটাম* আৰু অনুৰূপ প্ৰজাতিৰ বীজবোৰ অংকুৰিত হ'বলৈ স্তৰীয়কৰণৰ () প্ৰয়োজন হয়।

*জাপানীজ মেপলে* আনকি প্ৰাকৃতিকভাৱেও যথেষ্ট জিনীয় তাৰতম্য প্ৰদৰ্শন কৰে। একেজোপা মাতৃ গছৰ পুলিবোৰতো সাধাৰণতে পাতৰ আকাৰ, আকৃতি আৰু ৰঙৰ দৰে বৈশিষ্ট্যৰ পাৰ্থক্য দেখা যায়। গছৰ সামগ্ৰিক ৰূপ উলম্বৰ পৰা হাওলি পৰালৈকে ভিন্ন প্ৰকাৰৰ হ’ব পাৰে। 

জাপানীজ মেপলৰ তিনিটা উপপ্ৰজাতিয়ে স্বীকৃতি লাভ কৰিছে।

## কৃষি আৰু ব্যৱহাৰ

জাপানত শতিকাজুৰি আৰু বিশ্বৰ নাতিশীতোষ্ণ অঞ্চলসমূহত ১৮০০ চন মানৰ পৰাই *জাপানীজ মেপলৰ* খেতি কৰি অহা হৈছে। ১৮২১ চনত প্ৰথমবাৰৰ বাবে এই গছৰ নমুনা ব্ৰিটেইনত উপস্থিত হয়। 

জাপান, কোৰিয়া আৰু চীনত পোৱা মেপলৰ পৰা জাপানী উদ্যান শস্যবিদসকলে দীৰ্ঘদিন ধৰি বিভিন্ন প্ৰজাতিৰ সৃষ্টি কৰি আহিছে। এইসমূহ বনছাই অনুৰাগীসকলৰ মাজত জনপ্ৰিয় আৰু ই দীৰ্ঘদিন ধৰি শিল্পৰ বিষয় হিচাপে পৰিগণিত হৈ আহিছে। 

জাপানীজ মেপলৰ ডাল আৰু পাতৰ পৰা তৈয়াৰী ঔষধ চীনৰ পৰম্পৰাগত চিকিৎসাত ব্যৱহাৰ কৰা হয়।

## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:উদ্ভিদজগত
আফগানিস্তানৰ স্বাস্থ্য

আফগানিস্তানৰ স্বাস্থ্যৰ অৱস্থা দুৰ্বল যদিও শেহতীয়াকৈ কিছু উন্নতিৰ মুখ দেখিছে। ১৯৭৮ চনৰ পৰা সন্মুখীন হোৱা পৰিৱেশজনিত সমস্যা আৰু দশক দশক ধৰি চলি থকা যুদ্ধৰ ফলত দেশখন নেতিবাচকভাৱে প্ৰভাৱিত হৈছে।দেশৰ বাসিন্দাসকলৰ স্বাস্থ্য সম্পৰ্কীয় সকলো বিষয় জনস্বাস্থ্য মন্ত্ৰালয়ে তদাৰক কৰে।

আফগানিস্তানক সাধাৰণতে দৰিদ্ৰ আৰু কম উন্নত দেশ বুলি গণ্য কৰা হয়।২০০১ চনৰ পৰা ২০২১ চনলৈকে আফগানিস্তানত স্বাস্থ্যৰ উন্নতি সাধন হয়, জীৱন-প্ৰত্যাশা ৫৬ বছৰৰ পৰা ৬৪ বছৰলৈ বৃদ্ধি পায়। মাতৃৰ মৃত্যুৰ হাৰ আধালৈ হ্ৰাস পায়৷২০২১ চনত এই হাৰ ৬৩৮ জন মৃত্যু/১ লাখ জীৱিত শিশু আৰু ২০২১ চনত শিশুৰ মৃত্যুৰ হাৰ প্ৰতি ১০০০ জীৱিত জন্মৰ বিপৰীতে ১০৬ বুলি অনুমান কৰা হৈছে। চহৰত বাস কৰা ৮৯% বাসিন্দাই ২০২১ চনত বিশুদ্ধ পানীৰ সুবিধা লাভ কৰিছে৷ ২০০১ চনত যিটো হাৰ আছিল ১৬%৷. পলিঅ' নিৰ্মূল নকৰা একমাত্ৰ দুখন দেশৰ ভিতৰত আফগানিস্তান অন্যতম। বছৰি প্ৰায় ১৫,০০০ লোকৰ বিভিন্ন ধৰণৰ কৰ্কট ৰোগত মৃত্যু হয়। প্ৰতি বছৰে প্ৰায় ১০০০ বা তাতকৈ অধিক লোকৰ যান-জঁটৰ সংঘৰ্ষত মৃত্যু হয়। সৰু আইৰ ৰোগত আক্ৰান্ত হৈ প্ৰায় ৩৮০ শিশুৰ মৃত্যু হয়।

মানৱ অধিকাৰৰ পৰিমাপ জোখা কিছু ব্যৱস্থাই বিচাৰি পাইছে যে আফগানিস্তানে স্বাস্থ্যৰ অধিকাৰৰ বাবে যিখিনি পূৰণ কৰিব লাগে তাৰ ৭২.৫% আয়ৰ স্তৰৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি পূৰণ কৰি আছে৷

১৯৪৮ চনৰ ১৯ এপ্ৰিলত আফগানিস্তান বিশ্ব স্বাস্থ্য সংস্থাৰ সদস্য হয়। ইয়াৰ শেহতীয়া আনুমানিক জনসংখ্যা ৩৮,৩৪৬,৭২০ বুলি ধৰা হৈছে। ইয়াৰে প্ৰায় ৩২.৯ মিলিয়ন দেশত থকাৰ বিপৰীতে বাকী ৫০ লাখ বা তাৰ ওচৰা-ওচৰি ইৰাণ, পাকিস্তান আৰু বিশ্বৰ অন্যান্য ঠাইত বাস কৰে। ২০১৬ চনত আফগানিস্তানত পূব ভূমধ্যসাগৰীয় অঞ্চলত (EMR) স্বাস্থ্যকৰ্মীৰ ঘনত্ব দ্বিতীয় সৰ্বনিম্ন আছিল। ইয়াৰ অনুপাত প্ৰতি ১০,০০০ লোকৰ বিপৰীতে ৪.৬ জন চিকিৎসক, নাৰ্ছ আৰু ধাত্ৰী আছিল, যিটো প্ৰতি ১০,০০০ লোকৰ বিপৰীতে ২৩ জন স্বাস্থ্যসেৱা পেছাদাৰীৰ জটিল নাটনিৰ সীমাৰ যথেষ্ট তলত।

আফগানিস্তানত স্বাস্থ্য কৰ্মশক্তিৰ অভাৱ ১৯৭৮ চনৰ পৰা দেশখনত চলি থকা যুদ্ধৰ ফল। ইয়াৰ ভিতৰত শিক্ষা আৰু প্ৰশিক্ষণৰ ক্ষেত্ৰত ঐতিহাসিকভাৱে কম বিনিয়োগ, প্ৰব্ৰজন, আন্তঃগাঁথনি আৰু সঁজুলিৰ অভাৱ আৰু দুৰ্বল পাৰিতোষিক আদি অন্তৰ্ভুক্ত।আন আন প্ৰত্যাহ্বানসমূহৰ ভিতৰত কেৰিয়াৰ উন্নতিৰ সুযোগৰ অভাৱ, কৰ্মচাৰীৰ অনুপস্থিতি, চন্দ্ৰ পোহৰ আৰু দুৰ্বল ব্যৱস্থাপনা আদিও অন্তৰ্ভুক্ত। সাংস্কৃতিক আৰু আৰ্থ-সামাজিক বাধাইও সামগ্ৰিক নাটনিৰ লগতে স্বাস্থ্য কৰ্মশক্তিত লিংগ আৰু ভৌগোলিক ভাৰসাম্যহীনতাৰ সৃষ্টি কৰিছে। বিশ্বব্যাপী আৰ্হি অনুসৰি বহু স্বাস্থ্যকৰ্মীয়ে (বিশেষকৈ বিশেষজ্ঞ আৰু মহিলা চিকিৎসকে) কাবুল আৰু অন্যান্য বৃহৎ চহৰত জীৱনৰ উল্লেখযোগ্য উন্নত মানদণ্ডৰ বাবে কাম কৰাটো পছন্দ কৰে। ইয়াৰ উপৰিও স্বাস্থ্য কৰ্মশক্তিৰ উৎপাদনত প্ৰভাৱ পেলোৱা ছোৱালীৰ শিক্ষাক সীমিত কৰা নীতিসমূহক আজিও বিশেষকৈ অধিক গ্ৰাম্য প্ৰদেশত প্ৰতিহত কৰা হয়।

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:এছিয়াৰ স্বাস্থ্য
আহমদ ফৰাজ

**চৈয়দ আহমদ শ্বাহ** (উৰ্দু: سید احمد شاہ; ১২ জানুৱাৰী ১৯৩১-২৫ আগষ্ট ২০০৮) তেওঁৰ পেন নেম অৰ্থাৎ কলম নাম **আহমদ ফৰাজ** ৰূপে জনপ্ৰিয়। তেওঁ এগৰাকী পাকিস্তানী উৰ্দু কবি, চিত্ৰনাট্যকাৰ আৰু পাকিস্তান একাডেমী অৱ লেটাৰচ্‌ৰ প্ৰতিষ্ঠাপক মহানিৰ্দেশক (পিছত অধ্যক্ষ)। তেওঁ ফৰাজ ছদ্মনামেৰে কবিতা লিখিছিল। তেওঁ দেশত চলা সামৰিক শাসন আৰু অভ্যুত্থানৰ সমালোচনা কৰিছিল আৰু সামৰিক স্বৈৰশাসকৰ দ্বাৰা স্থানচ্যুত হৈছিল।

## প্ৰাৰম্ভিক জীৱন
১৯৩১ চনৰ ১২ জানুৱাৰী তাৰিখে ক’হাতত চৈয়দ মুহম্মদ শ্বাহ বাৰ্কৰ ঘৰত আহমদ ফৰাজৰ জন্ম হৈছিল। তেওঁৰ জন্ম নাম আছিল চৈয়দ আহমদ শ্বাহ আলি। পাকিস্তানৰ খাইবাৰ পাখতুনখৱাৰ প্ৰাক্তন ৰাজ্যপাল মাচুদ কোচাৰ ফৰাজৰ ভাতৃ। ফৰাজে আগতে তেওঁৰ পৰিয়ালৰ সৈতে ক’হাত জিলাত বাস কৰিছিল। পিছত তেওঁলোক পেশৱাৰলৈ উঠি গৈছিল। তেওঁ পেশৱাৰৰ এডৱাৰ্ডচ্‌ কলেজত অধ্যয়ন কৰিছিল আৰু পেশৱাৰ বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা উৰ্দু আৰু পাৰ্চী ভাষাত স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী লাভ কৰিছিল। কলেজীয়া জীৱনকালত ফৈজ আহমদ ফৈজ আৰু আলি চৰ্দাৰ জাফৰি নামৰ দুজন কবিয়ে তেওঁক প্ৰভাৱিত কৰিছিল আৰু এক আদৰ্শ ৰূপে পৰিগণিত হোৱাত সহায় কৰিছিল।

## সাহিত্য কৰ্ম
ফৰাজক তেওঁৰ *পাচ অন্দাজ*, *সৱ আৱাজে মেৰী*, *খুৱাব গুল*, *গজল বাহানা কৰু* আদি সাহিত্য কৰ্মৰ বাবে জনা যায়।

## কৰ্মজীৱন
মেহদি হাছান, নুৰ জাহান, গোলাম আলি, পংকজ উধাচ, জগজিৎ সিং আৰু ৰুণা লেইলাৰ দৰে গায়কসকলে চলচ্চিত্ৰ আৰু লাইভ কনচাৰ্টত ফৰাজৰ গজল গাই তেওঁৰ কবিতাক অধিক জনপ্ৰিয় কৰি তুলিছিল।

আহমদ ফৰাজে পাকিস্তানৰ ইছলামাবাদত নেচনেল বুক ফাউণ্ডেচনৰ অধ্যক্ষ হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল।

### ৰাজনৈতিক কাৰ্যকলাপ
জেনেৰেল জিয়া-উল-হকৰ শাসনকালত পাকিস্তানৰ সামৰিক শাসকসকলক লৈ সমালোচনাত্মক কবিতা লিখাৰ বাবে ফৰাজক গ্ৰেপ্তাৰ কৰা হৈছিল। এইদৰে গ্ৰেপ্তাৰ হোৱাৰ পিছত তেওঁ স্ব-নিৰ্বাসন গ্ৰহণ কৰে। পাকিস্তানলৈ উভতি অহাৰ আগতে তেওঁ ব্ৰিটেইন, কানাডা আৰু ইউৰোপত তিনি বছৰ থাকিছিল, য’ত তেওঁ প্ৰথমে পাকিস্তান একাডেমী অফ লেটাৰচ্‌ৰ অধ্যক্ষ আৰু পিছলৈ কেইবা বছৰ ধৰি ইছলামাবাদস্থিত নেচনেল বুক ফাউণ্ডেচনৰ অধ্যক্ষ হিচাপে নিযুক্ত হৈছিল।

## মৃত্যু

২০০৮ চনত মেৰিলেণ্ডৰ বাল্টিমোৰত পৰি যোৱাৰ পিছত চিকাগোৰ এখন চিকিৎসালয়ত চিকিৎসাধীন হৈ থকা অৱস্থাত তেওঁৰ মৃত্যু হোৱা বুলি মিছা উৰাবাতৰি ওলাইছিল। কিন্তু তেওঁ নিজৰ জন্মভূমি পাকিস্তানলৈ উভতি আহিবলৈ সক্ষম হৈছিল। তাৰ পিছত, ২০০৮ চনৰ ২৫ আগষ্টত ইছলামাবাদৰ এখন ব্যক্তিগত চিকিৎসালয়ত বৃক্ক ৰোগত আহমদ ফৰাজৰ মৃত্যু হয় বুলি তেওঁৰ পুত্ৰ শিবলি ফৰাজে নিশ্চিত কৰে। পাকিস্তানৰ ইছলামাবাদৰ এইচ-এইট কবৰস্থানত বহুতো গুণমুগ্ধ আৰু চৰকাৰী বিষয়াৰ উপস্থিতিত ২৬ আগষ্টৰ সন্ধিয়া ফৰাজৰ অন্ত্যেষ্টিক্ৰিয়া অনুষ্ঠিত হৈছিল।

আহমদ ফৰাজক উৰ্দু ভাষাৰ বিপ্লৱী কবিসকলৰ দীঘলীয়া তালিকাত অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হৈছে। তেওঁ যোৱা শতিকাৰ আটাইতকৈ প্ৰভাৱশালী আধুনিক উৰ্দু কবি হিচাপে প্ৰশংসিত।

ফৰাজে পাকিস্তানৰ ইছলামাবাদত নেচনেল বুক ফাউণ্ডেচনৰ অধ্যক্ষ হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল।

## স্বীকৃতি
তেওঁক প্ৰথমে পাকিস্তান চৰকাৰে *চিতাৰা-এ-ইমতিয়াজ* আৰু তাৰ পিছত ২০০৪ চনত পাকিস্তানৰ ৰাষ্ট্ৰপতি পাৰভেজ মুছাৰফে *হিলাল-এ-ইমতিয়াজ* বঁটা প্ৰদান কৰিছিল। দুবছৰ পিছত ২০০৬ চনত *মুছাৰফ শাসনৰ কাৰ্যকলাপৰ বিৰুদ্ধে প্ৰতিবাদৰ মাধ্যম হিচাপে* তেওঁ এই বঁটা ঘূৰাই দিছিল।

২০০৮ চনৰ ২৫ আগষ্ট তাৰিখে ইছলামাবাদত তেওঁৰ মৃত্যুবৰণৰ পিছত পাকিস্তান চৰকাৰে কবিতা আৰু উৰ্দু সাহিত্যলৈ আগবঢ়োৱা অৱদানৰ বাবে ফৰাজক মৰণোত্তৰভাৱে *হিলাল-এ-পাকিস্তান* প্ৰদান কৰে।

## টোকাসমূহ


## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:কবি
শ্ৰেণী:পাকিস্তানৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:সাহিত্যিক
শ্ৰেণী:উৰ্দু কবি
ফৈজ আহমদ ফৈজ

**ফৈজ আহমদ ফৈজ** (; ১৩ ফেব্ৰুৱাৰী ১৯১১ – ২০ নৱেম্বৰ ১৯৮৪) এগৰাকী পাকিস্তানী কবি আৰু পাঞ্জাৱী আৰু উৰ্দু সাহিত্যৰ সাহিত্যকাৰ। ফৈজ তেওঁৰ সময়ৰ আটাইতকৈ প্ৰসিদ্ধ, জনপ্ৰিয় আৰু প্ৰভাৱশালী উৰ্দু লেখকসকলৰ মাজৰ এগৰাকী আছিল। তেওঁৰ কাম আৰু ধাৰণাসমূহ আজিও পাকিস্তানকে ধৰি অন্যান্য ঠাইত ব্যাপকভাৱে প্ৰভাৱশালী হৈ আছে। কেৱল এগাৰাকী সাহিত্যকাৰেই নহয়; ফৈজ আছিল একাধাৰে এগৰকী শিক্ষক, সামৰিক বিষয়া, সাংবাদিক, ট্ৰেড ইউনিয়নিষ্ট তথা সম্প্ৰচাৰক (ব্ৰডকাষ্টাৰ)।

## সংক্ষিপ্ত জীৱনী
ব্ৰিটিছৰ শাসনকালত পঞ্জাৱ প্ৰভিনেন্সৰ শিয়ালকোটত ফৈজৰ জন্ম হৈছিল। তেওঁ লাহোৰ চৰকাৰী কলেজ আৰু অৰিয়েণ্টেল কলেজত পঢ়া-শুনা কৰিছিল আৰু ব্ৰিটিছ সামৰিক বাহিনীত কাম কৰিছিল। ভাৰত-পাকিস্তান বিভাজনৰ পাছত ফৈজে *পাকিস্তান টাইমচ্‌* নামে এখন ইংৰাজী কাকত আৰু *ইমৰ’জ* নামে এখন উৰ্দু কাকতৰ সম্পাদক হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল। ৰাৱলপিণ্ডি ষড়যন্ত্ৰৰ অভিযুক্ত হিচাপে ১৯৫১ চনত গ্ৰেপ্তাৰ আৰু কাৰাবাস হোৱাৰ আগতে তেওঁ পাকিস্তান কমিউনিষ্ট পাৰ্টিৰ এগৰাকী শীৰ্ষস্থানীয় নেতা আছিল। লিয়াকট আলি চৰকাৰক ওফৰাই বাওঁপন্থী ছোভিয়েট সমৰ্থনকাৰী চৰকাৰ স্থাপনেই আছিল ৰাৱলপিণ্ডি ষড়যন্ত্ৰৰ মূল উদ্দেশ্য।

চাৰি বছৰ কাৰাগাৰত থকাৰ পিছত ফৈজে মুক্তি লাভ কৰে আৰু দেশৰপৰা স্ব-নিৰ্বাসন গ্ৰহণ কৰে। এই সময়ছোৱা তেওঁ মস্কো আৰু লণ্ডনত অতিবাহিত কৰে আৰু প্ৰগতিশীল লেখক আন্দোলনৰ এগৰাকী উল্লেখযোগ্য সদস্য ৰূপে পৰিগণিত হয়। আয়ুব খান চৰকাৰৰ পতন আৰু বাংলাদেশৰ পৃথকীকৰণৰ পিছত, তেওঁ জুলফিকৰ আলি ভুট্টোৰ সহায়ক হিচাপে কাম কৰিছিল, কিন্তু জিয়া উল-হকৰ হাতত ভুট্টোৰ মৃত্যুদণ্ডৰ পিছত নিজকে পুনৰ বৈৰুতলৈ নিৰ্বাসিত কৰে। 

ফৈজ এজন প্ৰখ্যাত মাৰ্ক্সবাদী আছিল আৰু কোৱা হয় যে তেওঁ *এজন প্ৰগতিশীল ব্যক্তি আছিল যি মাৰ্ক্সবাদৰ প্ৰতি বিশ্বাসী আছিল।* সমালোচকসকলে উল্লেখ কৰিছে যে, মুহম্মদ ইকবালে এৰি যোৱা মাৰ্ক্সবাদৰ ধাৰণাসমূহ ফৈজে বুটলি লৈছিল আৰু ইয়াক মুছলমানসকলৰ সেইটো যুৱ প্ৰজন্মলৈ প্ৰেৰণ কৰিছিল; যাক পৰিৱৰ্তনৰ বাবে অধিক মুক্ত আৰু সমতাবাদৰ প্ৰতি অধিক নমনীয় বুলি গণ্য কৰা হৈছিল আৰু যি দৰিদ্ৰসকলৰ বাবে অধিক চিন্তিত আছিল। সাহিত্য সমালোচক ফতেহ মহম্মদ মালিকে এইবুলি যুক্তি দাঙি ধৰিছে যে, যদিও প্ৰথমতে ফৈজ এজন ধৰ্মনিৰপেক্ষ মাৰ্ক্সবাদী আছিল, জীৱন আগবাঢ়ি যোৱাৰ লগে লগে তেওঁ ইছলামিক সমাজবাদৰ সদস্য হৈছিল; কিয়নো তেওঁৰ কবিতাবোৰে বছৰ বছৰ ধৰি ধৰ্মীয় সুৰ এটা ধৰি ৰাখিছিল, ইয়াকো ক’ব পাৰি যে, ইৰানী বিপ্লৱক সমৰ্থন কৰা ফৈজে এক ইছলামিক বিপ্লৱৰো সপোন দেখিছিল।

১৯৬২ চনত ছোভিয়েট দেশে প্ৰদান কৰা লেনিন শান্তি বঁটা গ্ৰহণ কৰা ফৈজ এছিয়াৰ প্ৰথমজন কবি আছিল।  তেওঁৰ নাম সাহিত্যৰ ন’বেল বঁটাৰ বাবে মনোনীত কৰা হৈছিল। ১৯৯০ চনত পাকিস্তান চৰকাৰে তেওঁক মৰণোত্তৰভাৱে দেশৰ সৰ্বোচ্চ অসামৰিক বঁটা *নিচান-এ-ইমতিয়াজ* প্ৰদান কৰিছিল।

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:কবি
শ্ৰেণী:সাহিত্যিক
শ্ৰেণী:পাকিস্তানৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
মেকন’পচিছ গাকিডিয়ানা

**মেকন’পচিছ গাকিডিয়ানা**  (ডোংখা ভাষা: ཚེར་སྔོན་མེ་ཏོག) হৈছে পূব ভূটান, ভাৰতৰ অৰুণাচল প্ৰদেশৰ পশ্চিম অংশ আৰু চীনৰ দক্ষিণ জিজাঙৰ থলুৱা নীলা পপি ফুলৰ প্ৰজাতি। ই ভূটানৰ ৰাষ্ট্ৰীয় ফুল।

*মেকন’পচিছ গেকিডিয়ানাৰ* গা-গছৰ দৈৰ্ঘ্য কম আৰু কাণ্ড ওখ। মূল কাণ্ডত পাতবোৰ কম বেছি পৰিমাণে পৰ্যায়ক্ৰমে থাকে আৰু ইহঁতৰ ৰং হালধীয়া মিহলি সেউজীয়া। ফুলবোৰ বাটিৰ আকৃতিৰ আৰু ইহঁতৰ ৰং সাধাৰণতে বেঙুনীয়াৰ পৰা নীলা হ'ব পাৰে। প্ৰায়বোৰ ক্ষেত্ৰতে বেঙুনীয়া ৰঙৰ সৈতে শেঁতা নীলা ৰঙৰ ৰং দেখা পোৱা যায়। কেতিয়াবা গাঢ় ৰঙা ৰঙৰ ফুল দেখা গ'লেও ই বিৰল। *মেকন'পচিছ বাইলেইৰ* সৈতে এই উদ্ভিদাবিধৰ সাদৃশ্য আছে যদিও ইয়াৰ ফুলৰ পাহিবোৰ স্পষ্টভাৱে অৱতল, কমলা ৰঙৰ আৰু দীঘলীয়া শৈলীৰ। 

## শ্ৰেণীবিভাজন
ভূটানৰ ৰাষ্ট্ৰীয় ফুলবিধক পূৰ্বতে *মেকন’পচিছ গ্ৰেণ্ডিছ* (m*. grandis* subsp. *orientalis*) বুলি ভবা গৈছিল। ২০১৭ চনত জাপানৰ ব্লু পপি ছ’চাইটি আৰু ভূটানৰ ৰাষ্ট্ৰীয় জৈৱ বৈচিত্ৰ্য কেন্দ্ৰৰ সহযোগিতাৰ পিছত দেখা গ’ল যে এই চিনাক্তকৰণ শুদ্ধ নাছিল। ১৯৩৮ চনত ভাৰতৰ সীমান্তৰ ফালে ফ্ৰেংক কিংডন-ৱাৰ্ডে আৰু ১৯৩৪ চনত ভূটানত জৰ্জ শ্বেৰিফে সংগ্ৰহ কৰা নমুনাবোৰক দীৰ্ঘদিন ধৰি মেকন'পচিছ *গ্ৰেণ্ডিছ* বুলি গণ্য কৰি অহা হৈছিল। কিন্তু এই দুয়োবিধ প্ৰজাতিৰ যথেষ্ট পাৰ্থক্য আছে। সেই অনুসৰি এটা নতুন প্ৰজাতিৰ বৰ্ণনা কৰা হৈছিল আৰু ইয়েই হৈছে *মেকন’পচিছ গাকিডিয়ানা*। এই নিৰ্দিষ্ট উপনামটো *গাক্যি* শব্দটোৰ পৰা উদ্ভৱ হৈছে। জোংখা ভাষাত ইয়াৰ অৰ্থ সুখ। ভূটানৰ *উন্নয়ন দৰ্শন স্থূল ৰাষ্ট্ৰীয় সুখৰ* () পৰা আহৰণ কৰা প্ৰেৰণাৰে এই উদ্ভিবিধৰ নামকৰণ কৰা হৈছিল।

*মেকন’পচিছ গাকিডিয়ানাৰ* উপৰিও আন দুটা নতুন প্ৰজাতিৰ নীলা পপিৰ বৰ্ণনাও কৰা হৈছিল। এইকেইবিধ হৈছে *মেকন'পচিছ মেৰাকেন্সিছ* আৰু *মেক'ন'পচিছ এলোংগেটা*। ভূটানৰ মেৰাক, সাগটেং আৰু হা অঞ্চলত এই নতুন প্ৰজাতিকেইবিধ পোৱা যায়।

## বিতৰণ আৰু বাসস্থান
বৰ্তমান *মেকন'পচিছ গাকিয়ডিয়ানা* পূব ভূটান, অৰুণাচল প্ৰদেশৰ পশ্চিম অঞ্চল আৰু দক্ষিণ জিজাঙত (তিব্বত) ৩,৭০০–৪,৩০০ মিটাৰ উচ্চতাৰ পৰিসৰত ই ফুটুকানি, চৰণীয়া পথাৰ আদিত গজে। ই উপ-আলপাইন অৰণ্যৰ ৰ'দঘাই প্ৰান্তত খুব কমেইহে গজে।

## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:সপুষ্পক উদ্ভিদ
চীনৰ স্বাস্থ্য

thumb|চীনত থকা জিওঝাও চিকিৎসালয়
thumb|জীৱন-প্ৰত্যাশাৰ উত্তৰণ
চীনৰ স্বাস্থ্য হৈছে এক জটিল আৰু বহুমুখী বিষয় যিয়ে জনস্বাস্থ্য নীতি, স্বাস্থ্যসেৱাৰ আন্তঃগাঁথনি, পৰিৱেশ-সংক্ৰান্তীয় কাৰক, জীৱনশৈলীৰ পছন্দ আৰু আৰ্থ-সামাজিক অৱস্থাকে ধৰি বহুতো দিশ সামৰি লৈছে।

বিগত কেইটামান দশকত চীনে জনস্বাস্থ্য উন্নত কৰাৰ ক্ষেত্ৰত যথেষ্ট অগ্ৰগতি লাভ কৰিছে। ১৯৮১ চনত ৬৭.৮ বছৰৰ পৰা ২০১৯ চনত চীনত আয়ুস-প্ৰত্যাশা ৭৬.৭ বছৰলৈ বৃদ্ধি হৈছে। চীনা চৰকাৰে স্বাস্থ্য নীতি আৰু পদক্ষেপ ৰূপায়ণ কৰিছে; য’ত *স্বাস্থ্যসন্মত চীন ২০৩০* কাৰ্যসূচীও আছে৷ ইয়াৰ লক্ষ্য হৈছে দীৰ্ঘদিনীয়া ৰোগ, সংক্ৰামক ৰোগ, আৰু পৰিৱেশ স্বাস্থ্যজনিত বিপদৰ দৰে মুখ্য স্বাস্থ্যজনিত প্ৰত্যাহ্বানসমূহৰ সৈতে মোকাবিলা কৰি জনস্বাস্থ্যৰ ৰূপৰেখা উন্নত কৰা।

কিন্তু চীন এতিয়াও উল্লেখযোগ্য স্বাস্থ্যজনিত প্ৰত্যাহ্বানৰ সন্মুখীন হৈছে; য'ত বায়ু প্ৰদূষণ, খাদ্য সুৰক্ষাৰ চিন্তা, মধুমেহ আৰু হৃদযন্ত্ৰৰ ৰোগৰ দৰে অসংক্ৰামক ৰোগৰ ক্ৰমবৰ্ধমান বোজা আৰু বৃদ্ধ জনসংখ্যা আদি অন্তৰ্ভুক্ত।

চীনৰ স্বাস্থ্যসেৱা ব্যৱস্থাটো ৰাজহুৱা আৰু ব্যক্তিগত প্ৰদানকাৰীৰ মিশ্ৰণ, য’ত চৰকাৰে জনসাধাৰণক মৌলিক স্বাস্থ্যসেৱা সেৱা প্ৰদানৰ দায়িত্ব লয়। কিন্তু চহৰ আৰু গ্ৰাম্য অঞ্চলৰ লগতে বিভিন্ন আৰ্থ-সামাজিক গোটৰ মাজত স্বাস্থ্যসেৱাৰ সুবিধাৰ ক্ষেত্ৰত যথেষ্ট বৈষম্য আছে।

শেহতীয়া বছৰবোৰত চীনে প্ৰাথমিক স্বাস্থ্যসেৱাৰ সুবিধাসমূহৰ উন্নয়ন আৰু স্বাস্থ্য বীমাৰ বিস্তাৰ তথা সম্প্ৰসাৰণত বিনিয়োগকে ধৰি স্বাস্থ্যসেৱাৰ আন্তঃগাঁথনি উন্নত কৰাৰ প্ৰচেষ্টা চলাইছে। ইয়াৰ উপৰি চৰকাৰে ধূমপান আৰু মেদবহুলতা-বিৰোধী পদক্ষেপৰ দৰে কেইবাটাও জনস্বাস্থ্য অভিযান ৰূপায়ণ কৰিছে।

এই প্ৰচেষ্টাসমূহৰ পিছতো চীনত স্বাস্থ্যৰ ফলাফল উন্নত কৰাৰ বাবে এতিয়াও বহু কাম কৰিবলগীয়া আছে। মানৱ অধিকাৰ জোখা পদক্ষেপয়ে বিচাৰি উলিয়াইছে যে চীনে স্বাস্থ্যৰ অধিকাৰৰ বাবে যিখিনি পূৰণ কৰিব লাগে তাৰ ৯৮.৪% আয়ৰ স্তৰত ভিত্তি কৰি পূৰণ কৰি আছে। শিশুৰ ক্ষেত্ৰত স্বাস্থ্যৰ অধিকাৰৰ কথা মন কৰিলে চীনে বৰ্তমানৰ আয়ৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি আশানুৰূপ ৯৮.৬% লাভ কৰে। প্ৰাপ্তবয়স্ক জনসংখ্যাৰ মাজত স্বাস্থ্যৰ অধিকাৰৰ সন্দৰ্ভত দেশৰ আয়ৰ স্তৰৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি আশানুৰূপ ৯৭% লাভ কৰে। প্ৰজনন স্বাস্থ্যৰ অধিকাৰৰ কথা বিবেচনা কৰিলে দেশখনে লাভ কৰা সম্পদ (আয়)ৰ ভিত্তিত যিখিনি লাভ কৰিব বুলি আশা কৰা হয় তাৰ ৯৯.৬% পূৰণ কৰি আছে। সামগ্ৰিকভাৱে স্বাস্থ্যৰ অধিকাৰৰ মূল্যায়ন কৰোঁতে চীন "ভাল" শ্ৰেণীতে পৰে।

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:এছিয়াৰ স্বাস্থ্য
মেহদি হাছান

**মেহদি হাছান খান** (উৰ্দু: مہدی حسن خاں; ১৮ জুলাই ১৯২৭  – ১৩ জুন ২০১২) এগৰাকী পাকিস্তানী গজল গায়ক আৰু পাকিস্তানী চলচ্চিত্ৰ উদ্যোগৰ এগৰাকী নেপথ্য গায়ক। তেওঁক গজলৰ ইতিহাসৰ সৰ্বশ্ৰেষ্ঠ আৰু প্ৰভাৱশালী ব্যক্তিসকলৰ ভিতৰত এজন বুলি গণ্য কৰা হয়। হাছানক *শ্বাহেনশ্বাহ-এ-গজল* (গজলৰ সম্ৰাট) বুলি কোৱা হয়। তেওঁ তেওঁৰ *হন্টিং বেৰিটোন* কণ্ঠৰ বাবে জনাজাত আছিল। হাছানক বিশ্বব্যাপী দৰ্শকৰ মাজত গজলক জনপ্ৰিয় কৰাৰ কৃতিত্ব দিয়া হয়। তেওঁ এটি মধুৰ কণ্ঠৰ গৰাকী আছিল আৰু অভিনৱ উপায়েৰে ৰাগৰ অখণ্ডতা বজাই ৰখাৰ ক্ষেত্ৰত তেওঁ অনন্য আছিল। 

কালাৱন্ত সংগীতজ্ঞৰ পৰিয়াল এটিত জন্ম গ্ৰহণ কৰা হাছান স্বাভাৱিকতে সৰুৰে পৰা সংগীতৰ প্ৰতি আকৰ্ষিত আছিল। তেওঁ জগজিৎ সিঙৰপৰা পাৰভেজ মেহদিলৈকে কেইবাটাও প্ৰজন্মৰ বিভিন্ন ধাৰাৰ গায়কসকলক প্ৰভাৱিত কৰিছিল। তেওঁ তেওঁৰ জীৱনকালত অসংখ্য বঁটা-বাহন তথা প্ৰশংসা অৰ্জন কৰিছিল আৰু আন এজন সমসাময়িক নেপথ্য গায়ক আহমেদ ৰুছদিৰ সৈতে পাকিস্তানী চলচ্চিত্ৰ উদ্যোগৰ এগৰাকী আগশাৰীৰ গায়ক হৈ পৰিছিল। অনুমান কৰা হয় যে, হাছানে তেওঁৰ কৰ্মজীৱনত তিনিশৰো অধিক চলচ্চিত্ৰৰ বাবে গান গাইছে। কলাৰ ক্ষেত্ৰলৈ আগবঢ়োৱা অৱদানৰ বাবে হাছানক পাকিস্তান চৰকাৰে *নিচান-এ-ইমতিয়াজ*, *তামঘা-এ-ইমতিয়াজ*, *প্ৰাইড অৱ পাৰ্ফমেঞ্চ* আৰু *হিলাল-এ-ইমতিয়াজ* বঁটা প্ৰদান কৰিছিল।

## প্ৰাৰম্ভিক জীৱন আৰু কেৰিয়াৰ
১৯২৭ চনৰ ১৮ জুলাইত, অবিভক্ত ভাৰতৰ ঝুনঝুনু জিলাৰ লুনা (শ্বেখাৱতী, মান্দাৱাৰ ওচৰৰ) নামৰ এখন গাঁৱৰ পৰম্পৰাগত সংগীতজ্ঞৰ পৰিয়াল এটিত হাছানৰ জন্ম হৈছিল। বংশানুক্ৰমিক ভাৱে তেওঁ কালাৱন্ত গোত্ৰৰ পৰা অহা সংগীতজ্ঞসকলৰ ষোড়শ প্ৰজন্মৰ বুলি দাবী কৰে। হাছানে আঠ বছৰ বয়সত শাস্ত্ৰীয় সংগীত শিকিবলৈ আৰম্ভ কৰিছিল আৰু তেওঁৰ দেউতাক ওস্তাদ আজিম খান আৰু খুৰাক ওস্তাদ ইছমাইল খানৰ সৈতে সংগীতৰ প্ৰশিক্ষণ সম্পূৰ্ণ কৰিছিল। তেওঁলোক দুয়োগৰাকীয়ে পৰম্পৰাগত ধ্ৰুপদ ৰাগৰ গায়ক আছিল। হাছানে কম বয়সতে পৰিৱেশন কৰা আৰম্ভ কৰিছিল আৰু ১৮ বছৰ বয়সলৈকে তেওঁ ধ্ৰুপদ, দাদৰা, থুমৰি আৰু খেয়াল আদি শাস্ত্ৰীয় গীতৰ বিভিন্ন ৰূপসমূহৰ বিশেষজ্ঞ হৈ উঠিছিল। তেওঁ ভাতৃ গোলাম কাদিৰৰ সৈতে ৰাজকীয় আদালতত প্ৰদৰ্শন কৰা আৰম্ভ কৰিছিল। থুমৰি গায়ন শৈলীৰে হাছানে তেওঁৰ কৰ্মজীৱন আৰম্ভ কৰিছিল। তেওঁৰ ধ্ৰুপদ আৰু খেয়ালৰ প্ৰথমটো সংগীতানুষ্ঠান অনুষ্ঠিত হৈছিল অবিভক্ত পঞ্জাৱৰ বৰ্তমানৰ উপায়ুক্তৰ ভৱনৰ (১৯৩৫ চনত) ওচৰৰ ফেজিলকা বাংলাত। তেওঁৰ ডাঙৰ ভায়েক ওস্তাদ গোলাম কাদিৰেও ইয়াত অংশগ্ৰহণ কৰিছিল আৰু হাছানৰ পৰিৱেশন দক্ষতাক তুলি ধৰাত এক গুৰুত্বপূৰ্ণ ভূমিকা পালন কৰিছিল।

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:সংগীতজ্ঞ
শ্ৰেণী:পাকিস্তানৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি