open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
তিশানী দোশী

**তিশানী দোশী** (; জন্ম ৯ ডিচেম্বৰ, ১৯৭৫) চেন্নাইস্থিত এগৰাকী ভাৰতীয় কবি, সাংবাদিক আৰু নৃত্যশিল্পী।  ২০০৬ চনত, তেওঁ তেওঁৰ প্ৰথমখন কবিতাৰ কিতাপ *কাণ্ট্ৰিচ্‌ অৱ দ্য ব’ডি*ৰ বাবে ‘ফৰৱাৰ্ড প্ৰাইজেচ ফ’ৰ পয়েট্ৰি’ লাভ কৰে। তেওঁৰ কবিতাৰ কিতাপ *আ গড এট দ্য দ’ৰ* ‘শ্ৰেষ্ঠ কবিতা সংকলন’ শ্ৰেণীৰ অধীনত ২০২১ চনৰ ফৰৱাৰ্ড পুৰস্কাৰৰ বাবে তালিকাভুক্ত কৰা হৈছে।

## প্ৰাৰম্ভিক জীৱন আৰু শিক্ষা
দোশীৰ জন্ম ভাৰতৰ মাদ্ৰাজত, এগৰাকী ৱেলছ মাতৃ আৰু গুজৰাটী পিতৃৰ ঘৰত হৈছিল। তেওঁ উত্তৰ কেৰোলিনাৰ ‘কুইন্স কলেজ’ৰ পৰা স্নাতক ডিগ্ৰী আৰু ‘জনছ হপকিন্স বিশ্ববিদ্যালয়’ৰ পৰা সৃষ্টিশীল লিখনীত স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী লাভ কৰিছিল।

## কৰ্মজীৱন
দোশীয়ে এগৰাকী ফ্ৰিলান্স লেখক আৰু সাংবাদিক হিচাপে কাম কৰে। তেওঁ নৃত্য পৰিচলক চন্দ্ৰলেখাৰ সৈতে কাম কৰিছে।  তেওঁৰ চুটি গল্প "লেডী কেচান্দ্ৰা, স্পাৰ্টাকাছ এণ্ড দা ডান্সিং মেন" ২০০৭ চনত ‘দ্য ড্ৰ’ব্ৰিজ’ আলোচনীত সম্পূৰ্ণৰূপত প্ৰকাশ হৈছিল। তিশানীৰ কবিতা সংকলন *এভ্ৰিথিং বিগিনচ্‌ এলচ্‌ৱেৰ * ২০১২ চনত ইউকেৰ ‘ব্লাডএক্স বুকছ’ আৰু ২০১৩ চনত আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ ‘কপাৰ কেনিয়ন’ প্ৰেছৰ দ্বাৰা প্ৰকাশ হৈছে।

## স্বীকৃতিপ্ৰাপ্ত কৰ্ম
২০০১ চনত তিশানীয়ে ৩০ বছৰৰ তলৰ যুৱ কবিসকলৰ বাবে প্ৰদান কৰা ‘এৰিক গ্ৰেগৰী বঁটা’ লাভ কৰিছিল। ২০০৬ চনত, তেওঁৰ প্ৰথমটি কবিতা সংকলন, *কাণ্ট্ৰিচ্‌ অৱ দ্য ব’ডি*, ‘হে-অন-ৱাই উৎসৱ’ত চিমুছ হেনি, মাৰ্গাৰেট এটউড আৰু অন্যান্যসকলৰ সৈতে একেখন মঞ্চত উন্মোচন কৰা হৈছিল। ২০০৫ চনত, ব্ৰিটিছ পৰিষদ সমৰ্থিত সৰ্বভাৰতীয় কবিতা প্ৰতিযোগিতাত তিশানীৰ "দ্য ডে ৱুই ৱেণ্ট টু দ্য চি*শীৰ্ষক আৰম্ভণি কবিতাটো বিজয়ী হৈছিল। কিতাপখনে ‘শ্ৰেষ্ঠ প্ৰথমটি সংকলন’ শ্ৰেণীত ২০০৬ চনৰ ‘ফৰৱাৰ্ড পয়েট্ৰি প্ৰাইজ’ লাভ কৰিছিল। তেওঁৰ প্ৰথমখন উপন্যাস *দ্য প্লেজাৰ চীকাৰচ্‌* ২০১০ চনত ব্লুমছবাৰী প্ৰকাশনে প্ৰকাশ কৰিছিল। ইয়াক ২০১১ চনত ‘অৰেঞ্জ পুৰস্কাৰ’ৰ বাবে তালিকাভুক্ত কৰা হৈছিল, আৰু লগতে ২০১০ চনত ‘দ্য হিন্দু শ্ৰেষ্ঠ কল্পকাহিনী বঁটা’ৰ বাবে তালিকাভুক্ত কৰা হৈছিল।

তেওঁৰ কাব্য গ্ৰন্থ *গাৰ্লচ আৰ কামিং আউট অফ দ্য ৱুডচ্‌* এটি কাব্য গ্ৰন্থ সংস্থাৰ বৈধতাপ্ৰাপ্ত কিতাপ আছিল আৰু ইয়াক ২০১৮ চনৰ ‘টেড হিউজেছ বঁটা’ৰ বাবে তালিকাভুক্ত কৰা হৈছিল। তেওঁৰ ২০১৯ চনৰ কিতাপ, *স্মল ডেইজ এণ্ড নাইটচ্‌*, ২০২০ চনৰ ‘অণ্ডাটজে পুৰস্কাৰ’ৰ বাবে তালিকাভুক্ত কৰা হৈছিল।

তিশানী ‘আউটলুক-পিকাডৰ নন-ফিকচন প্ৰতিযোগিতা’ৰ শীৰ্ষ বিজয়ীসকলৰ এজন হৈ আছে। তেওঁ ২০০৬ চনৰ হে ফেষ্টিভেল আৰু ২০০৭ চনৰ ‘কাৰ্টাজেনা হে ফেষ্টিভেল’ৰ কবিতা পাঠ অনুষ্ঠানলৈ সন্মানীয় আমন্ত্ৰণো লাভ কৰিছিল।

==গ্ৰন্থপঞ্জী==
* ২০০৬: *কাণ্ট্ৰিচ্‌ অৱ দ্য ব’ডি* (কবিতা)
* ২০০৮: *কনফ্লিক্ট এণ্ড ইনষ্টেবিলিটি* 
* ২০১০: *দ্য প্লেজাৰ চীকাৰচ্‌* (কল্প-কাহিনী)
* ২০১২: *এভ্ৰিথিং বিগিনচ্‌ এলচ্‌ৱেৰ * (কবিতা)
* ২০১৩: *ফাউণ্টেইন্ভিল* (কল্প কাহিনী)
* ২০১৩: *মাদ্ৰাজ দেন, চেন্নাই নাও* (নন্দিতা কৃষ্ণৰ সৈতে যুটীয়াভাৱে)
* ২০১৫: *দ্য এডাল্টেৰাচ চিটিজেন: পয়েমচ্‌ ষ্ট’ৰিজ এছেজ*
* ২০১৭: *গাৰ্লচ আৰ কামিং আউট অফ দ্য ৱুডচ্‌* (কবিতা) (হাৰ্পাৰ কলিন্স, ভাৰত)
* ২০১৮: *গাৰ্লচ আৰ কামিং আউট অফ দ্য ৱুডচ্‌* (কবিতা) (ব্লাডএক্স আৰু ক'পাৰ কেনিয়ন প্ৰকাশন)
* ২০১৯: *স্মল ডেইজ এণ্ড নাইটচ্‌* 
* ২০২১: *আ গড এট দ্য দ’ৰ''

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় সাহিত্যিক
যক্ষিণী

**যক্ষিণী** () বা **যক্ষি** হৈছে হিন্দু, বৌদ্ধ আৰু জৈন ধৰ্মৰ পৌৰাণিক আখ্যানসমূহত উল্লেখ থকা এক শ্ৰেণীৰ জীৱ। যক্ষিণীসকল যক্ষসকলৰ সহচৰী। তেওঁলোক দেৱতা), অসুৰ, ৰাক্ষস, আৰু গন্ধৰ্ব বা অপ্সৰাসকলতকৈ ভিন্ন। যক্ষিনী আৰু যক্ষ ভাৰতৰ শতিকাজুৰি পুৰণি পৱিত্ৰ বনাঞ্চলসমূহৰ সৈতে জড়িত বহুতো আতিভৌতিক জীৱসমূহত ভিতৰত অন্যতম। 

দেৱতাসকলৰ কোষাধ্যক্ষ, আৰু হিমালয়ৰ অলকা ৰাজ্যশাসন কৰা ধনৰ হিন্দু দেৱতা কুবেৰ যক্ষ তথা যক্ষিণীসকলৰ নেতা। ভাল যক্ষিণীৰ দৰে ক্ষতিকাৰক আৰু দুষ্ট যক্ষিণীও আছে, যি ভাৰতীয় লোককথা অনুসৰি মানুহক নগুৰ-নাকটি কৰাৰ লগতে অভিশাপ দিব পাৰে।

অশোক গছ যক্ষিণীসকলৰ সৈতে ওতপ্ৰোতভাৱে জড়িত। গছৰ তলত থকা কমবয়সীয়া ছোৱালী ভাৰতীয় সংস্কৃতিত উৰ্বৰতাক সূচোৱা এক প্ৰাচীন আৰ্হি। প্ৰাচীন বৌদ্ধ আৰু হিন্দু মন্দিৰসমূহত প্ৰায়ে দেখা পোৱা ভাৰতীয় কলাৰ এটা অন্যতম উপাদান হৈছে দ্বাৰপাল হিচাপে স্থাপিত এক যক্ষিনী। সততে তেওঁৰ ভৰি কাণ্ডত থাকে আৰু হাতকেইখনে এজোপা পুষ্পিত অশোক বা কেতিয়াবা ফুল বা ফলৰ সৈতে অন্য গছৰ ডাল ধৰি থাকে। যক্ষিণীসকলক আদিশক্তিৰ দ্বাৰা সৃষ্টি কৰা শক্তি বুলি কোৱা হয়। তেওঁলোকক অধিক হিংসাত্মক ৰাক্ষসৰে এক সমাহিত ৰূপ বুলি ক'ব পাৰি। 
## বৌদ্ধধৰ্ম

ভৰহুত, সাঁচী আৰু মথুৰাৰ তিনিটা স্থানত, সাধাৰণতে স্তূপসমূহৰৰ বেৰাৰ স্তম্ভত বৃহৎ সংখ্যক যক্ষি চিত্ৰ পোৱা গৈছে। এইবোৰে যক্ষি চিত্ৰসমূহৰ কিছুমান বিশেষত্ব যেনে নগ্নতা, হাঁহি থকা মুখ আৰু সুস্পষ্ট বা প্ৰায়ে অতিৰঞ্জিত ৰূপৰ নাৰীসুলভ কমনীয়তা প্ৰকাশ কৰে যাৰ ফলত উৰ্বৰতাৰ সৈতে তেওঁলোকৰ সম্পৰ্ক ফুটি উঠে। সাধাৰণতে যক্ষিণীসকলে হাতেৰে গছৰ ডাল স্পৰ্শ কৰি ত্ৰিভঙ্গ ভংগীমাত উপস্থাপন কৰা হয়। কিছুসংখ্যক লেখকৰ মতে বৃক্ষৰ তলত থকা যুৱতী যক্ষিণী প্ৰাচীন বৃক্ষ দেৱতাৰ ওপৰত আধাৰিত।

প্ৰাৰম্ভিক কালৰ বৌদ্ধ স্মাৰকসমূহত যক্ষিণীসকল এটা আলংকাৰিক উপাদান হিচাপে গুৰুত্বপূৰ্ণ আছিল। বহুতো প্ৰাচীন বৌদ্ধ পুৰাতাত্ত্বিক স্থানত এওঁ‌লোকৰ চিত্ৰায়ন দেখা পোৱা যায়। সময় বাগৰাৰ লগে লগে তেওঁলোক ভাৰতীয় ভাস্কৰ্য আৰু ভাৰতীয় মন্দিৰ স্থাপত্য দুয়োটাৰ এক মানক আলংকাৰিক উপাদান শালভাঞ্জিকালৈ (শাল গছৰ কুমাৰী) ৰূপান্তৰিত হয়।

শালভাঞ্জিকাৰ অৱস্থান শাক্যৰ ৰাণী মায়াৰ অৱস্থানৰ সৈতেও জড়িত হৈ আছে। যেতিয়া তেওঁ লুম্বিনীৰ এখন বাগিচাত এজোপা আশোক গছৰ তলত গৌতম বুদ্ধৰ জন্ম দিছিল তেতিয়া তেওঁ ইয়াৰ এটা ডাল হাতেৰে ধৰি আছিল। 
## হিন্দু ধৰ্ম
উদ্দামৰেশ্বৰ তন্ত্ৰত বিচিত্ৰা, ভীষণী, শতপত্ৰিকা, সুলোচনী আদি ছয়ত্ৰিশগৰাকী যক্ষিণীৰ বৰ্ণনা পোৱা যায়। এই বৰ্ণনাত তেওঁলোকৰ মন্ত্ৰ আৰু ৰীতি-নীতিৰো বিধান দিয়া হৈছে। তন্ত্ৰৰাজ তন্ত্ৰতো যক্ষ আৰু যক্ষিনীসকলৰ একেধৰণৰ তালিকা পোৱা যায়। ইয়াত কোৱা হৈছে যে এই যক্ষ-যক্ষিণীসকলে আকাংক্ষিত বস্তু প্ৰদান কৰে। তেওঁলোক পৃথিৱীত গুপ্তভাৱে থকা ধন-সম্পত্তিৰ ৰখীয়া। 
## জৈন ধৰ্ম
জৈন ধৰ্মত পঞ্চাঙ্গুলী, চক্ৰেশ্বৰী, অম্বিকা আৰু পদ্মাৱতীকে ধৰি পঁচিশগৰাকী যক্ষিৰ উপস্থিতি দেখা পোৱা যায়। জৈন মন্দিৰসমূহত সততে তেওঁলোকক চিত্ৰায়িত কৰা হয়। প্ৰত্যেককে বৰ্তমানৰ তীৰ্থংকৰ শ্ৰী সিংহন্ধৰ স্বামী আৰু চৌব্বিশজন জৈন তীৰ্থংকৰৰ ৰক্ষক দেৱী হিচাপে গণ্য কৰা হয়। তিলোয়াপান্নাট্টি (বা প্ৰতিষ্ঠাসাৰসংগ্ৰহ) আৰু অভিধানচিন্তমণিত এই যক্ষিণীসকলৰ নামসমূহ উল্লেখ কৰা হৈছে। 

## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:হিন্দু কিংবদন্তি
ব্ৰহ্মচাৰিণী

**ব্ৰহ্মচাৰিণী** () নামৰ অৰ্থ হৈছে এগৰাকী নিষ্ঠাৱান নাৰী শিষ্যা যি তেওঁৰ গুৰুৰ সৈতে আন শিক্ষাৰ্থীৰ লগত আশ্ৰমত বাস কৰে। ই দেৱী দুৰ্গাৰ (পাৰ্বতী) দ্বিতীয় ৰূপ। নৱৰাত্ৰিৰ দ্বিতীয় দিনা (নৱদুৰ্গাৰ প্ৰতি উৎসৰ্গিত নটা নিশা) দেৱীক পূজা কৰা হয়। ব্ৰহ্মচাৰিণী দেৱীয়ে শুকুলা বস্ত্ৰ পৰিধাণ কৰে। তেওঁ সোঁহাতত জপ মালা আৰু বাওঁহাতত কমণ্ডলু ধাৰণ ধৰে। 
## ব্যুৎপত্তি
ব্ৰহ্মচাৰিণী শব্দটো দুটা সংস্কৃত মূলৰ শব্দৰ পৰা সৃষ্টি হৈছে:
*ব্ৰহ্মা (ब्रह्म, ব্ৰাহ্মণৰ সংক্ষিপ্ত ৰূপ), ইয়াৰ অৰ্থ হৈছে "এক আত্ম-অস্তিত্ববান আত্মা, পৰম বাস্তৱতা, সৰ্বজনীন আত্মা, ব্যক্তিগত ঈশ্বৰ, পবিত্ৰ জ্ঞান।" 
*চাৰিণী হৈছে এজন চাৰ্য আৰু এই শব্দৰ স্ত্ৰী সংস্কৰণ, যাৰ অৰ্থ হৈছে "জীৱিকা, আকৰ্ষণীয় প্ৰক্ৰিয়া, আচৰণ, অনুসৰণ কৰা, ভিতৰলৈ যোৱা, পিছে পিছে যোৱা।" 

বৈদিক গ্ৰন্থত ব্ৰহ্মচাৰিণী শব্দটোৰ অৰ্থ হৈছে এগৰাকী মহিলা যি পবিত্ৰ ধৰ্মীয় জ্ঞান অনুসৰণ কৰে। 
## আখ্যান
দেৱীৰ কাহিনীৰ বিভিন্ন সংস্কৰণ অনুসৰি, প্ৰথমে পাৰ্বতীয়ে শিৱক বিয়া কৰাবলৈ সংকল্প লয়। এই কথা পাৰ্বতীৰ মাক-দেউতাকে গম পাই আৰু তেওঁক নিৰুৎসাহিত কৰি এই বিবাহ কাৰ্যত বাধা আৰোপ কৰে, কিন্তু দেৱীয়ে যি বিচাৰে তাকেই অনুসৰণ কৰে সেয়ে তেওঁ প্ৰায় ৫০০০ বছৰ ধৰি তাপস্যাত বহে।  ইয়াৰ মাজতে ঈশ্বৰে কামদেৱৰ কাষ চাপি দেৱী পাৰ্বতীৰ প্ৰতি শিৱৰ মনত আকাংক্ষা, কামোদ্দীপক প্ৰেম, আকৰ্ষণ সৃষ্টি কৰিবলৈ কৈছিল। সমগ্ৰ দেৱগনে এই পৰিকল্পনা কৰিছিল তাৰকাসুৰ নামৰ এজন অসুৰক বধ কৰাৰ উদ্দেশ্যে, কিয়নো তাৰকাসুৰে বৰ লাভ কৰিছিল যে তেওঁক কেৱল শিৱৰ সন্তানে হে হত্যা কৰিব পাৰিব। কামদেৱ শিৱৰ ওচৰ চাপে আৰু তপস্যাত লিপ্ত শিৱলৈ ইচ্ছাবান নিক্ষেপ কৰে। এই কাৰ্যত ক্ৰোধান্বিত হৈ শিৱই তেওঁৰ কপালত তৃতীয় চকু মেলি কামদেৱক পুৰি ছাই কৰি পেলায়। পাৰ্বতীয়ে শিৱৰ ওপৰত জয় লাভ কৰাৰ আশা বা সংকল্প পূৰণৰ বাবে তেওঁ শিৱৰ দৰে পৰ্বতত বাস কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰে, শিৱৰ দৰে একে কাৰ্যকলাপত লিপ্ত হয়, যি হৈছে তপস্যা, যোগীন আৰু তপসৰ এটা স্বৰূপ - পাৰ্বতীৰ এই স্বৰূপটোক দেৱী ব্ৰহ্মচাৰিণী বুলি গণ্য কৰা হয়। তেওঁৰ তপস্বী অনুসৰণে শিৱৰ দৃষ্টি আকৰ্ষণ কৰে আৰু তেওঁৰ প্ৰতি আগ্ৰহ জাগ্ৰত কৰে। শিৱই দেৱীৰ ওচৰত ছদ্মবেশৰে উপস্থিত হৈ তেওঁক নিৰুৎসাহিত কৰিবলৈ চেষ্টা কৰে, ছদ্মবেশত শিৱই নিজৰ দুৰ্বলতা আৰু ব্যক্তিত্বৰ সমস্যাবোৰ দেৱীৰ ওচৰত ব্যক্ত কৰে। পাৰ্বতীয়ে এই কথা শুনিবলৈ অস্বীকাৰ কৰে আৰু নিজৰ সংকল্পত অটল থাকে। এই সময়ছোৱাতে প্ৰকাণ্ডসুৰ নামৰ এটা অসুৰে তেওঁৰ অযুত সংখ্যক অসুৰ সেনাক লগত লৈ পাৰ্বতীক আক্ৰমণ কৰে। সেইসময়ত পাৰ্বতী আছিল তেওঁ তপস্যাৰ অন্তিম ক্ষণত। সেয়েহে, তেওঁ এই তপস্যা ভংগ হ'বলৈ দিব নোৱাৰে, কিন্তু ৰাক্ষসটোৱে দেৱীক আক্ৰমণ কৰিবলৈ উদ্যত হোৱাত পাৰ্বতীক সহায়ৰ বাবে দেৱী লক্ষ্মী আৰু দেৱী সৰস্বতী উক্ত স্থানত উপস্থিত হৈ অসুৰৰে যুঁজ দিয়ে কিন্তু অসুৰৰ সংখ্যা অসংখ্য হোৱা বাবে দুয়োগৰাকী দেৱী বিফল হয়। সেই সময়তে দেৱী পাৰ্বতীৰ কমণ্ডলু মাটিত পৰি যায় আৰু ইয়াৰ পানীয়ে সেই অসুৰ বোৰৰ বিনাশ সাধে। অৱশেষত প্ৰচণ্ডসুৰক বধৰ বাবে অত্যন্ত ক্ৰোধত দেৱীয়ে তেওঁৰ চকু মেলে আৰু ক্ৰোধৰ অগ্নিত প্ৰচণ্ডসুৰ জ্বলি ছাই হৈ যায়। দেৱী পাৰ্বতীৰ এই তপস্যাৰ দ্বাৰা সমগ্ৰ বিশ্বব্ৰহ্মাণ্ড প্ৰভাৱিত হয়। শিৱই অৱশেষত দেৱীক গ্ৰহণ কৰে আৰু দুয়ো বিবাহ পাশত আৱদ্ধ হয়। দেৱী ব্ৰহ্মচাৰিণীৰ অৱস্থান স্বধিষ্ঠান চক্ৰত। ব্ৰহ্মচাৰিণীয়ে কৌমাৰ্য আৰু তেওঁৰ অংগবস্ত্ৰৰ বগা ৰঙে বিশুদ্ধতাক সূচায়।

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:হিন্দু দেৱী
মাধৱী

**মাধৱী** () তামিল মহাকাব্য শিলাপ্পটিকৰমৰ এক গুৰুত্বপূৰ্ণ চৰিত্ৰ। তামিল সাহিত্যৰ পাঁচখন কাপ্পিয়ম অৰ্থাৎ মহাকাব্যৰ ভিতৰত শিলাপ্পটিকৰমৰ স্থান প্ৰথম। জন্মসূত্ৰে মাধৱী আছিল এগৰাকী ৰক্ষিতা তথা দক্ষ নৰ্তকী।

## কাহিনী
মাধৱী চিত্ৰাপাটী নামে এগৰাকী নৰ্তকীৰ জিয়ৰী আছিল। তেওঁলোকক উৰ্বশীৰ পৰা আৰম্ভ হোৱা এক দীঘলীয়া বংশক্ৰমৰ অংশীদাৰ বুলি বিশ্বাস কৰা হয়। মাধৱীক সংগীত, নৃত্য আৰু কবিতা ৰচনাত কঠোৰ প্ৰশিক্ষণ দিয়া হৈছিল। এদিন কোৱালন নামৰ যুৱক এজনে চোলা ৰজা কাৰিকলনৰ ৰাজসভাত মাধৱীৰ নৃত্য দেখি মোহিত হয়। উল্লেখ্য যে কোৱালন আছিল এগৰাকী ধনী ব্যৱসায়ীৰ পুত্ৰ তথা কণ্ণগিৰ স্বামী। মাধৱীৰ নৃত্যত মোহিত হোৱা কোৱালনে মাধৱীৰ সৌন্দৰ্য্য দেখি তাইৰ প্ৰেমত পৰে। পাছলৈ মাধৱীৰ সৈতে কোৱালনৰ অবৈধ সম্পৰ্ক গঢ় লৈ উঠে আৰু কোৱালনে নিজৰ সমস্ত সম্পত্তি সেই নৰ্তকীৰ বাবেই হেৰুৱাবলগীয়া হয়। অৱশেষত, ধনহীন কোৱালনে নিজৰ ভুল উপলব্ধি কৰে আৰু নিজৰ পত্নী কণ্ণগিৰ ওচৰলৈ উভতি যায়।

## কোৱালনৰ সৈতে প্ৰেম
কণ্ণগিৰ স্বামী কোৱালনে চোলা ৰজা কাৰিকলনৰ ৰাজসভাত অনুষ্ঠিত এক অনুষ্ঠানত মাধৱীৰ নৃত্য দেখি তাইৰ প্ৰতি মোহিত হয়। কোৱালনে কণ্ণগিক এৰি মাধৱীৰ সৈতে থাকিবলৈ লয়। মাধৱীয়ে কোৱালনৰ সৈতে কিছু সময়ৰ বাবে সুখ-শান্তিৰে জীৱন কটাইছিল। সেই সময়ছোৱাতেই, মাধৱীৰ মাকে নিজ কন্যা আৰু কোৱালনৰ অজ্ঞাতে কোৱালনৰ পত্নী কণ্ণগিৰ সমস্ত সম্পত্তি অন্যায়েৰে আহৰণ কৰে। তিনি বছৰ পাছত কোৱালনে মাধৱীৰ মাকৰ অপৰাধৰ সত্য আৱিষ্কাৰ কৰে। খঙতে কোৱালনে মাধৱীক ত্যাগ কৰি পুনৰ নিজ পত্নী কণ্ণগিৰ ওচৰলৈ উভতি যায়। কোৱালনে ত্যাগ কৰাৰ পাছত, মাধৱীয়েও মাকৰ এই দুষ্কাৰ্যৰ কথা গম পাই। পাছত মাধৱীয়ে নৈতিকতাৰ খাতিৰত কোৱালনৰ সমস্ত সম্পত্তি তেওঁৰ পিতৃক উভতাই দিয়ে আৰু এগৰাকী বৌদ্ধ সন্ন্যাসিনী হ'বলৈ মাধৱীয়ে বস্তুবাদী জগতখন পৰিহাৰ কৰে। উল্লেখযোগ্য যে, এই সময়ছোৱাতেই কোৱালন আৰু মাধৱীৰ মণিমেগালাই নামৰ এগৰাকী কন্যা সন্তানৰো জন্ম হয়। এই কন্যাজনী অন্য এখন তামিল মহাকাব্য “মণিমেগালাই”ৰ কেন্দ্ৰীয় চৰিত্ৰ। এই মহাকাব্যখনৰ ৰচক আছিল সীতালাল সত্তানাৰ।

## কোৱালনৰ মৃত্যু
নিজৰ হেৰুওৱা সম্পত্তি পুনৰুদ্ধাৰ কৰাৰ অৰ্থে কোৱালনে ব্যৱসায় আৰম্ভ কৰিবলৈ কণ্ণগিৰ সৈতে মাদুৰাইলৈ যাত্ৰা আৰম্ভ কৰে। কিন্তু সময়ৰ পাকচক্ৰত পৰি কোৱালন এক মিছা অপবাদৰ বলি হৈ মৃত্যু বৰণ কৰিবলগীয়া হয়। তাৰেই প্ৰতিশোধ লোৱাৰ অৰ্থে কণ্ণগিয়ে গোটেই মাদুৰাই নগৰখনক অভিশাপ দিয়ে আৰু তাৰ লগে লগেই গোটেই মাদুৰাই নগৰ জ্বলি-পুৰি নিঃশেষ হৈ যায়। এই ঘটনাৰ উমান পাই, মাধৱীয়ে নিজৰ মূৰ খুৰাই লয় আৰু এগৰাকী বৌদ্ধ সন্ন্যাসিনী হিচাপে জীৱনৰ বাকীছোৱা সময় কটাবলৈ লয়।

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:শিলাপ্পটিকৰমৰ চৰিত্ৰ
ঘোঁৰাবাঁক

**ঘোঁৰাবাঁক** বা **বাঁক** () সাধাৰণতে পানীৰ আশে পাশে থাকে বুলি মানুহৰ বিশ্বাস। ঘোঁৰাবাকে মাছ, বেঙ, ভেকুলী আদি খায় যদিও মাছ ইহঁতৰ বেছি প্ৰিয় বুলি জনসমাজত বিশ্বাস আছে। ঘোঁৰাবাঁক সম্পৰ্কে অসমীয়া ভাষাত একাধিক সাধু কথাও আছে। ঘোঁৰাবাকে জন্তু-মানুহ আদি সকলোৰে ৰূপ ল’ব পাৰে। ৰাতি মাছ মাৰিবলৈ যোৱা মানুহক ঘোঁৰাবাঁকে পিছ ধৰে।

## বিৱৰণ
এই অপদেৱতাবিধ সাধাৰণতে নৈ, খাল, পুখুৰী, বিল আদিৰ পাৰত থাকে। ইহঁতে মাছ খাবলৈ ভাল পায়। ইহঁতৰ গাটো দেখা নাযাই, মাত্ৰ চিলমিলকৈ অনুমান কৰিব পাৰি। লোক বিশ্বাস অনুসৰি ইহঁতৰ একো একোটা জোলোঙা থাকে। জাল মাৰি বাঁকবোৰে নিজে মাছ বিচাৰিবও পাৰে। মাছমৰীয়াই বিলত বা পুখুৰীত মাছ মাৰি থাকিলে বাঁকে মনে মনে মাছ খাই মাছবোৰ শেষ কৰি থয়। কেতিয়াবা মাছমৰীয়াজনক মাৰি বা অচেতন কৰি মাছমৰীয়াজনৰ ৰূপ ধাৰণ কৰি গৃহস্থৰ ঘৰলৈও যায় বুলি মানুহৰ মাজত বিশ্বাস আছে। ঘোঁৰাবাঁকে মানুহক ছলনা কৰি চিনাকি মানুহৰ মাত মাতি ঘৰৰ পৰা মানুহক উলিয়াই লৈ যাব পাৰে। সেই বাবে মাজ ৰাতি মানুহে মাতিলে কোনো মানুহ উঠি যাব নাপায় বুলি আমাৰ মানুহে বিশ্বাস কৰে। ঘোঁৰাবাঁকবোৰ সাধাৰণতে দেখিবলৈ দীঘল, ভৰি-হাতবোৰ দীঘল-দীঘল। বেছি ওখ-পাখ, ক্ষীণ মানুহক ঘোঁৰাবাঁকৰ দৰে বুলি গ্ৰাম্য সমাজত কোৱা যায়। ঘোঁৰাবাঁকবোৰে মানুহ সাধাৰণতে নামাৰে। মানুহৰপৰা মাছ কাঢ়ি নি বা মনে মনেহে খায়। মাছ খাব নাপালেহে মানুহক কিছু অপকাৰ কৰে বা পানীত পেলাই দিয়ে। মানুহৰ দিন বেয়া হ'লে ইহঁতে ফুচুলাই মাছ মাৰিবলৈ মাতি নিয়ে- কোনো চিনাকি মানুহৰ ৰূপ ধাৰণ কৰি। ঘোঁৰাবাঁকৰ চুলি নাথাকে, কেতিয়াবা থাকিলেও দুই এডালহে থাকে বুলি লোকে কয়। কিছু কিছু অঞ্চলত কেৱল ‘বাঁক’ শব্দটোও প্ৰচলন আছে।

## জনপ্ৰিয় সংস্কৃতিত
thumb|বাঁকৰ পুতেক বোলছবিৰ কভাৰ ফটো
বাঁকৰ পুতেক হৈছে ২০১২ চনত মুক্তি প্ৰাপ্ত এখন অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ। এই চলচ্চিত্ৰখনে গ্ৰাম্য অসমত অন্ধবিশ্বাসৰ সামাজিক আৰু ব্যক্তিগত পৰিণামৰ ওপৰত গুৰুত্ব আৰোপ কৰিছে। কাহিনী অনুসৰি বাঁকে এহাল বিবাহিত দম্পতীৰ স্বামী জনক হত্যা কৰি তেওঁৰ পত্নীৰ গিৰিয়েকৰ ৰূপ ধাৰণ কৰি বাস কৰিবলৈ লয়। এনেকৈয়ে দম্পতীহালৰ বৈবাহিক জীৱনলৈ সমস্যা নামি আহে।

## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:অসমৰ সংস্কৃতি
শ্ৰেণী:লোককথাৰ জীৱ
শ্ৰেণী:ভূত-প্ৰেত
চাউল ভোজনি

**চাউল ভোজনি** বৰপেটা জিলাৰ কোনো কোনো অঞ্চলত 'চাউল ভোজনি’নামৰ এটি ধৰ্মীয় উৎসৱ পালন কৰা হয়। চাউল ভোজনিৰ পিছত ভকতনীসকলে নামত শাৰী লোৱাৰ অধিকাৰ পায়৷ মাঘ মাহৰ বিশেষ তিথি বা অন্যান্য দিনত এই অনুষ্ঠানটি প্ৰধানভাৱে গাঁৱৰ ভকতনী আইসকলে অনুষ্ঠিত কৰে। আনহাতে, মাজুলীত শংকৰদেৱ, মাধৱদেৱ আৰু বদুলা আতাৰ তিৰোভাৱ তিথিক বৰপেটাৰ দৰে তিথি নুবুলি “কীৰ্ত্তন’’ বোলা হয়৷ এই তিনিওজনা গুৰুৰ কীৰ্ত্তন মাজুলীৰ বিভিন্ন সত্ৰত চাৰিদিনীয়াকৈ পালন কৰা হয়৷ কীৰ্ত্তনৰ প্ৰথম দিনা “চাউল ভোজনি’’, দ্বিতীয় দিনা “থাপনি’’ তৃতীয় দিনা “কীৰ্ত্তন’’ আৰু চাৰি দিনৰ দিনা “ভাঙনি’’- এই চাৰি অনুষ্ঠানে পতা হয়৷ নাম একে যদিও বৰপেটাৰ “চাউল ভোজনি’’ আৰু মাজুলীৰ “চাউল ভোজনি’’ দুটি পৃথক পৰ্ব৷ মাজুলীৰ চাউল ভোজনি “কীৰ্ত্তন’’ অনুষ্ঠানৰ এটা দিনৰ কাৰ্যসূচী৷ শংকৰদেৱৰ কীৰ্ত্তনৰ চাউল ভোজনীত প্ৰসাদৰূপে মাটিমাহ বিতৰণ কৰা হয়৷

## ৱিৱৰণ
এই উৎসৱ অনুষ্ঠিত কৰিবৰ বাবে এখন গাঁৱৰ ভকতনীসকলে নিৰ্দিষ্ট দিনটোত ওচৰ-পাঁজৰৰ গাঁওবোৰৰ আইসকলক নিমন্ত্ৰণ কৰে। অনুষ্ঠানটি পৰিচালনা কৰিবলৈ এগৰাকী গোসাঁই বা অধিকাৰক মতা হয়। ওচৰ-পাঁজৰৰ গাঁৱৰ আইসকলে প্ৰত্যেকেই চাউল, দালি, আলু, কোমোৰা, পুৰৈ শাক, নিমখ, হালধি, জলকীয়া, তেজপাত আদি বিভিন্ন দ্ৰব্য লৈ নামঘৰলৈ আহে। যিখন গাঁৱৰ আইসকলে ভোজনি পাতে, তেওঁলোকেও বিভিন্ন বস্তু যোগাৰ কৰে। বুট, মুগ, বিবিধ ফল-মূল, সহিতে ধূপ-ধূনা, চাকি জ্বলাই নামঘৰত এখন ঠগী দিয়ে। বিভিন্ন ঠাইৰ আইসকল আহি নামঘৰত উপস্থিত হোৱাৰ পাছত নাম-কীৰ্তন আৰম্ভ কৰা হয়। নাম-কীৰ্তনৰ অন্তত অধিকাৰ বা গোসাঁয়ে চৰিত পুথিৰ আঁত ধৰি চাউল ভোজনিৰ বিষয়ে ব্যাখ্যা কৰে। ব্যাখ্যা শেষ হোৱাৰ পাছত ভাগৱত পাঠ কৰা হয়। ভকত-ভকতনীসকলে ভক্তিত গদ্ গদ্ হৈ ভাগৱত-কথা শ্ৰৱণ কৰে আৰু ভক্তিসত অৱগাহন কৰি আধ্যাত্মিক আনন্দত আপ্লুত হৈ পৰে। শেষত ঠগী ভাঙি সকলোৰে মাজত গাজী বিতৰণ কৰা হয়। গাজীৰ লগতে চাউল, দালি আদি বিভিন্ন বস্তুবোৰো প্ৰসাদৰূপে সকলোৰে মাজত ভগাই দিয়ে। কোনো কোনো নামঘৰত আকৌ ভকত ভকতনীসকলে বস্তুবোৰ ৰান্ধি-বাঢ়ি নামঘৰতে ভগাই খায়। বৰপেটা জিলাৰ কোনো কোনো অঞ্চলত চাউল ভোজনিৰ প্ৰচলন আছে যদিও বৰপেটাৰ আয়তীসকলে চাউল ভোজনি বুলি কোনো অনুষ্ঠান কীৰ্তন ঘৰত নাপাতে। কেৱল অন্য ঠাইৰ লোকসকলে বৰপেটা সত্ৰ দৰ্শন কৰিবলৈ আহোঁতে লগত চাউল, দালি আদি বস্তু লৈ আহে। নাম-প্ৰসংগৰ পাছত সেইবোৰ ভকত-ভকতনীয়ে ভগাই লয়। তদুপৰি বৰপেটা অঞ্চলত কোনো গণ্যমান্য ব্যক্তিৰ মৃত্যু হ'লে শ্ৰাদ্ধৰ পাছত গৃহস্থই চাউল, দালি, নিমখ, আদি কীৰ্তন ঘৰত দান কৰে। পাছত সেইবোৰ হাটীৰ মানুহে ভগাই মেলি লৈ যায়। মহাপুৰুষ শংকৰদেৱ-মাধৱদেৱ প্ৰচাৰিত অসমৰ বৈষ্ণৱ ধৰ্মীয় পৰম্পৰা অনুযায়ী চাউল ভোজনি অনুষ্ঠান পালন কৰা হয় বুলি অনুমান কৰিব পাৰি। মহাপুৰুষ দুগৰাকীয়েও বিভিন্ন ঠাইৰ ভক্তসকলে সত্ৰ নামঘৰলৈ লৈ অহা দ্ৰব্যবোৰ তেওঁলোকৰ মাজতে বিতৰণ কৰিছিল বুলি বিভিন্ন চৰিত পুথিত উল্লেখ পোৱা যায়। হয়তো শংকৰ-মাধৱৰ এই পৰম্পৰাৰ অনুগামী হৈয়ে আজিও কোনো অঞ্চলৰ বৈষ্ণৱ সমাজে চাউল ভোজনিৰ দৰে ধৰ্মীয় উৎসৱ পালন কৰি আহিছে।

দৈত্যাৰি ঠাকুৰে সম্পাদনা কৰা ‘মহাপুৰুষ শ্ৰীশ্ৰীশঙ্কৰদেৱ-মাধৱদেৱ চৰিত’ পুথিটো চাউল ভোজনিৰ প্ৰসংগ আছে। ঠাকুৰে উল্লেখ কৰিছে এনেদৰে:
দুই টকা আপোনাৰ আনিয়া দিলন্ত। 
জানা ৰামচৰণে সে দেই বুলিলান্ত॥
সমস্ত ভক্তক দিল চাউল ভোজনি; 
এতিক্ষণে চাউল মাছ লোণ তেল কিনি॥১৪॥
গোধূলি সমস্ত ভক্তে কৰিবা ভোজন। 
এবে ৰামচৰণে ৰান্ধোক মোৰ অন্ন॥
এহি মতে তাঙ্ক অন্ন ৰান্ধিবাক দিলা। 
শুনি সমস্তৰে মনে বিস্ময় মিলিলা॥১৫॥
এত দিন কেন বোল বুলি আছিলন্ত। 
নুবুজিলো আজি আমি কেন কৰিলন্ত॥
নাৰায়ণ ঠাকুৰে পুছিলন্ত অনন্তৰে। 
আজি কেন কৰিলন্ত কহিয়ো সত্ত্বৰে॥১৬॥

## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:অসমৰ উৎসৱসমূহ
চাং

**চাং** ‘বস্তু তুলি থ’বৰ কাৰণে বা মানুহ শুবলৈ অলপ ওখকৈ বাঁহ বা কাঠেৰে সজা যতন' বিধৰ নাম চাং। 

## ৱিৱৰণ
‘চাং’ক মচা, পাভটি নামেৰেও পৰিচিত। বড়ো ভাষাত ই বচাং নামে আৰু নামনিত আতালনামে জনাজাত। সাধাৰণতে লাও, কোমোৰা, জিকা, ভোল আদি বগাবলৈ বাঁহেৰে দিয়া হেদালিৰো একেই নাম। পাশ্চাত্য সভ্যতাৰ প্ৰভাৱ পৰাৰ পূৰ্বে লুইতপৰীয়া অসমীয়াই বেলেগ বেলেগ চাং সাজি ভিন্ন কামত তাক ব্যৱহাৰ কৰিছিল। তেনে কেইবিধমান চাং হ’ল— 
(ক) চোৰ চাং – আগৰদিনত শোৱা চাঙৰ ওপৰত কেইবা তৰপ গাধৈৰে মজবুত বেৰ দি ধনী লোকসকলে তাত বহুমূলীয়া বস্তু ৰাখিছিল। নামটো চাং যদিও আচলতে সি এটা সৰু কোঠাহে। 
(খ) ধোঁৱা চাং- জুহাল আৰু আখলৰ ওপৰত সজা চাংখনি ধোঁৱা চাং। এই চাঙৰ বয়-বস্তু সেমেকি নাযায়, পোক-পৰুৱাই নধৰে। 
(গ) বৰ চাং-বৰঘৰৰ ভিতৰত শোৱাৰ উপযোগীকৈ সজা ওখ বাঁহ-কাঠৰ যতনেই বৰচাং। 
(ঘ) হেদালি চাংঘৰুৱা সৰু সুৰা বস্তু তুলি থ’বলৈ সজা চাংখনি হেদালি চাং ৰূপে পৰিচিত। অঞ্চল বিশেষে ইয়াক বাদুলি চাঙো বোলে। 
(ঙ) পানী চাং-সাধাৰণতে আখলত পানীৰ কলহ ৰখাৰ বাবে সজা চাংখন। 
(চ) হদলা চাং-ভঁৰালৰ ভিতৰত ধান থোৱা চাংখন হৃদলা চাং ৰূপে পৰিচিত। 
চাং শব্দৰ আন আন ব্যৱহাৰো মন কৰিবলগীয়া। যেনে ৰজাঘৰীয়া চাং (ৰাজহাউলীৰ অন্তৰ্ভাগ), ডেকা চাং (বিভিন্ন জনজাতিৰ ডেকাসকলে গাঁও, পহৰা দিয়াৰ বাবে আৰু অবিৱাহিত কালত থকাৰ বাবে সজা ঘৰ), নগা চাং (নগাসকলৰ গাঁও), গাভৰু চাং (জনজাতীয় অবিবাহিতা গাভৰু থকা চাংঘৰ) আদি। চাং শব্দলৈ অসমীয়াত সৃষ্টি হোৱা খণ্ডবাক্যবোৰ এনেধৰণৰ চাং পতা কথা, অকাশত চাং পতা কথা (মিছাকথা যোৰা দি মৰা ফিতাহি), চাঙত উঠ (নৰীয়াৰ ভাও জুৰি কাম নকৰি শুই থকা লোক), চাঙত তুলি থ (আলসুৱাকৈ ৰাখ), চাঙত তুলি ধোঁৱা দে (ধোঁৱা দি আদৰুৱাকৈ ৰাখ (ব্যংগ), ইত্যাদি। 

## তথ্য উৎস

শ্ৰেণী:অসমৰ সংস্কৃতি
আৰ্যিকা

**আৰ্যিকা** () বা **সাধ্বী** হৈছে জৈন ধৰ্মৰ এগৰাকী সন্ন্যাসিনী। পৰম্পৰাগত দিগম্বৰ পৰম্পৰাত, এজন পুৰুষ বিশেষকৈ তপস্বীত্বৰ জৰিয়তে মানুহক মুক্তি প্ৰাপ্ত কৰাৰ সম্ভাৱনা থকা শীৰ্ষৰ আটাইতকৈ ওচৰত বুলি গণ্য কৰা হয়। মহিলাসকলে মুক্তি লাভৰ বাবে কৰ্মযোগ্যতা লাভ কৰিব লাগিব আৰু পুৰুষ হিচাপে পুনৰ জন্ম ল'ব লাগিব। তেতিয়াহে তেওঁলোকে জৈন ধৰ্মৰ দিগম্বৰ সম্প্ৰদায়ত আধ্যাত্মিক মুক্তি প্ৰাপ্ত কৰিব পাৰিব।  এই দৃষ্টিভংগী শ্বেতাম্বৰ সম্প্ৰদায়তকৈ পৃথক। শ্বেতাম্বৰ সকলে বিশ্বাস কৰে যে নাৰীসকলেও সন্ন্যাসিনী হৈ আৰু তপস্বী প্ৰথাৰ জৰিয়তে সংসাৰৰ পৰা মুক্তি লাভ কৰিব পাৰে।

শ্বেতাম্বৰ জৈন গ্ৰন্থ কল্পসূত্ৰ অনুসৰি জৈন ধৰ্মৰ সন্ন্যাসীতকৈ অধিক সংখ্যক সাধ্বী বা আৰ্যিকা আছে। আধুনিক যুগৰ তপগছত জৈন ধৰ্মমতে জৈন মুনিৰ সৈতে সাধ্বীৰ অনুপাত প্ৰায় ৩.৫ অনুপাত ১। ঐতিহাসিকভাৱে বৌদ্ধ ধৰ্ম আৰু হিন্দু ধৰ্মত দেখা লিংগ অনুপাতৰ বিপৰীতে এয়া বহুত বেছি। পৰম্পৰাগতভাৱে শ্বেতাম্বৰ সম্প্ৰদায়ৰ বিপৰীতে দিগম্বৰ সম্প্ৰদায়ত সাধ্বীৰ সংখ্যা বহুত কম আছিল। সমসাময়িক সময়ত কিছুমান দিগম্বৰ সংগঠনৰ প্ৰচেষ্টাত আৰ্যিকাকো অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হৈছে। কিন্তু জৈন মুনি অৰ্থাৎ সন্ন্যাসী আৰু সাধ্বীৰ অনুপাত প্ৰায় ১ অনুপাত ৩।

## জৈন সন্ন্যাসবাদ
জৈন সন্ন্যাসবাদৰ অৰ্থ হৈছে জৈন সম্প্ৰদায়ৰ সন্ন্যাসী আৰু সন্ন্যাসীসকলৰ ক্ৰম। ইয়াক দুটা মুখ্য সম্প্ৰদায়ত বিভক্ত কৰিব পাৰি: দিগম্বৰ আৰু শ্বেতাম্বৰ। এই দুই মুখ্য সম্প্ৰদায়ৰ সন্ন্যাসী প্ৰথা যথেষ্ট বেলেগ বেলেগ হয়। কিন্তু দুয়োটাৰ মুখ্য নীতিবোৰ একেই। সকলো জৈন তপস্বীয়ে মহাবীৰৰ শিক্ষাৰ পৰা পাঁচটা মহাব্ৰত বা মহান শপত অনুসৰণ কৰে। বুৰঞ্জীবিদসকলে বিশ্বাস কৰে যে মহাবীৰৰ মোক্ষপ্ৰাপ্তিৰ প্ৰায় ১৬০ বছৰ পিছত খ্ৰীষ্টপূৰ্ব ৩৬৭ৰ আগতে এক ঐক্যবদ্ধ জৈন সংঘ বিদ্যমান আছিল। তাৰপিছত ই লাহে লাহে দুই মুখ্য সম্প্ৰদায়ত বিভক্ত হৈছিল।

## আচৰণ

জৈন মুনি বা সন্ন্যাসীৰ দৰে এগৰাকী সাধ্বীয়েও পাঁচটা প্ৰতিজ্ঞা কৰি সন্ন্যাসৰ ক্ৰমত প্ৰৱেশ কৰে। সেই পাঁচটা প্ৰতিজ্ঞা হৈছে অহিংসা, সত্য, অস্তেয় (চুৰি নকৰা), ব্ৰহ্মচৰ্য (যৌনতা আৰু কামুক আনন্দৰ পৰা বিৰত থকা), আৰু অপৰিগ্ৰহ (অ-সংলগ্ন)।

আৰ্যিকাসকলৰ আচৰণ বৰ্ণনা কৰি চম্পত ৰায় জৈনে তেওঁৰ কিতাপ 'সন্ন্যাস ধৰ্ম'ত লিখিছে:

নাৰীজাতিৰ আধ্যাত্মিক মুক্তিক সমৰ্থন কৰা জৈনসকলৰ মতে: "তিনিটা ৰত্নৰ দ্বাৰাই এজনে মোক্ষ প্ৰাপ্ত কৰে। পৱিত্ৰ আগমসমূহৰ কোনো ঠাইতে কোৱা হোৱা নাই যে মহিলাসকলে এই 'তিনিটা ৰত্ন' অৰ্থাৎ সঠিক বিশ্বাস, সঠিক জ্ঞান আৰু সঠিক আচৰণ উপলব্ধি কৰিবলৈ অক্ষম।" 

## জ্ঞানমতী
জ্ঞানমতী মাতাজী এগৰাকী জৈন ধৰ্মীয় গুৰু আৰ্যিকা বা সন্ন্যাসিনী। তেওঁ উত্তৰ প্ৰদেশৰ হস্তিনাপুৰত জাম্বুদ্বীপ মন্দিৰ চৌহদকে ধৰি কেইবাটাও জৈন মন্দিৰ নিৰ্মাণৰ বাবে জনাজাত। তেওঁ গণিনী প্ৰমুখৰ পদবী লাভ কৰিছে। 

## তথ্য উৎস

## গ্ৰন্থৰাজি
* 
* 

শ্ৰেণী:জৈন ধৰ্ম
ভগৱতী

**ভগৱতী** (Devanagari: भगवती, IAST: Bhagavatī), হৈছে সংস্কৃত মূলৰ এটা শব্দ, যাক ভাৰতত হিন্দু ধৰ্মৰ নাৰী দেৱতাসকলৰ বাবে সম্বোধন কৰিবলৈ বা সন্মানীয় উপাধি হিচাপে সম্বোধন কৰিবলৈ নম্ৰ ৰূপ হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰা হয়।

ভগৱতী পুৰুষৰ সমতুল্য হৈছে ভগৱান। দেৱী বা ঈশ্বৰীৰ সলনি "ভাগৱতী" শব্দটো ব্যৱহাৰ কৰিব পাৰি. 

## ভগৱতী মন্দিৰ সমূহ

### ভাৰতত
উদাহৰণ স্বৰূপে, সমগ্ৰ ভাৰততে ভগৱতী মন্দিৰও পোৱা যায়

* ভগৱতী দেৱী সংস্থান দেওচাৰী, উমৰখেদ, য়াৱতমাল জিলা, মহাৰাষ্ট্ৰ.
* মহাৰাষ্ট্ৰৰ ৰত্নগিৰিত ভগৱতী মন্দিৰ.
* উত্তৰ প্ৰদেশৰ ৰিওটিপুৰত ভগৱতী মন্দিৰ.
* উত্তৰ প্ৰদেশৰ মিৰ্জাপুৰত ভগৱতী মন্দিৰ.

#### কৰ্ণাটক
* ভগৱতী মন্দিৰ শশীহিতলু মাংগালোৰ। 
* আৰৱ সাগৰৰ পাৰত কৰ্ণাটকৰ বিখ্যাত মন্দিৰ।
* মাংগালোৰৰ উল্লালত ভগৱতী মন্দিৰ।

#### কেৰালা
এই দেৱীসকলৰ মন্দিৰসমূহক কেৰালাৰ *ভগৱতী ক্ষেত্ৰম*  বুলি কোৱা হয়। কেৰালাৰ কিছুমান জনপ্ৰিয় ভগৱতী মন্দিৰ হৈছে,
thumb|আটুকাল মন্দিৰ
[thumb|নক্সাল ভগৱতী, [কাঠমাণ্ডু]]
thumb|কালিনচক ভগৱতী মন্দিৰ
* আটুকাল মন্দিৰ
* কাললুভেট্টু কুঝিককাল ভাগৱতী খেতৰাম, কাৰাপাৰাম্বা, কলিক্যুট
* চকুলাথুকাভু মন্দিৰ
* চোট্টানিক্কাৰা মন্দিৰ
* চেট্টিকুলাংগৰা দেৱী মন্দিৰ
* মাদাই কাভু
* কোদুংগাল্লুৰ ভাগৱতী মন্দিৰ
* পৰমেক্কাভু ভাগৱতী মন্দিৰ, ত্ৰিচুৰ
* শংকৰণকুলাংগৰা ভাগৱতী মন্দিৰ, ত্ৰিচুৰ
* ওলাৰিকাৰা ভাগৱতী মন্দিৰ, ত্ৰিচুৰ
* শ্ৰী কাট্টুকুলাংগৰা ভগৱতী মন্দিৰ, মামপাদ, পালাক্কাড
* পেৰুৰ কভু ভগৱতী
* কাদাম্পুজা দেৱী মন্দিৰ
* পিছাৰিকাভু
* কাৱসেৰী ভাগৱতী মন্দিৰ
* মংগট্টু ভাগৱতী মন্দিৰ
* তামিলনাডুৰ কন্যাকুমাৰী জিলাৰ কোলাচলৰ মণ্ডাইকাউড ভগৱতী মন্দিৰ
* কোজিকোড জিলাৰ ভাটাকাৰাত লোকনাৰকাভু (লোকমালয়াৰ কাভু) মন্দিৰ
* কালায়ামভেলি মন্দিৰ, কোজিকোড জিলা
* উথ্ৰালিক্কাভু ভগৱতী মন্দিৰ,ত্ৰিচুৰ জিলা
* শ্ৰী শশীথিথুলু ভগৱতী মন্দিৰ, হেলিয়াংগাদি, কৰ্ণাটক
* কুট্টিয়াঙ্কাভু মন্দিৰ, মিনালুৰ, আথানি, ত্ৰিচুৰ জিলা
* থেচিককোটুকাভু মন্দিৰ, পেৰামঙ্গলম, ত্ৰিচুৰ জিলা
* থাচানাথুকাভু মন্দিৰ, পাৰ্লিকাড, ৱাডাকাঞ্চেৰী, ত্ৰিচুৰ জিলা
* তিৰুৱানিক্কাভু ভাগৱতী মন্দিৰ, মাচাদ, ৱাডাকাঞ্চেৰী, ত্ৰিচুৰ জিলা
* তিৰুমান্দামকুন্নু মন্দিৰ, অঙ্গদিপুৰম, পেৰিন্থালমানা, মালাপ্পুৰম
* কোট্টুভালী কভু ভাগৱতী মন্দিৰ, কোনামমাভু, এৰ্নাকুলাম
#### গোৱা
গোৱাত বহুতো ভাগৱতী মন্দিৰ পোৱা যায়, য'ত দেৱতাক মুখ্যতঃ গৌড় সৰস্বত ব্ৰাহ্মণ, দৈৱদন্য ব্ৰাহ্মণ, ভাণ্ডাৰী সম্প্ৰদায়ৰ দ্বাৰা মহিষাসুৰমৰ্দিনী ৰ ৰূপত পূজা কৰা হয়। গোৱাৰ বেছিভাগ মন্দিৰত ভগৱতীক পঞ্চায়তাদেৱতা হিচাপেও উপাসনা কৰা হয়। ভগৱতীৰ বাবে বিশেষভাৱে উৎসৰ্গিত মন্দিৰবোৰ হৈছে:

* ভগৱতী (পাৰনেম)  ভগৱতী হালডংকনাৰিন (খান্দোলা, গোৱা)
*ভগৱতী চিমুলাকাৰিন (মাৰ্চেলা, গোৱা)  ভগৱতী (পাৰ্চ, গোৱা)
*ভগৱতী (মুলগাও, গোৱা)
[thumb|চিন্নামস্তা ভগৱতী মন্দিৰ, [নেপাল]]

### নেপালত
* শোভা ভগৱতী (शोभा भगवती मन्दिर) ,কাঠমাণ্ডু
* নক্সাল ভগৱতী মন্দিৰ, কাঠমাণ্ডু
* চিন্নামস্তা ভগৱতী মন্দিৰ, সপ্তৰী জিলা,নেপাল
* পালাঞ্চোক ভগৱতী মন্দিৰ, কাভ্ৰেপালানচোক জিলা
* কালিনচক ভগৱতী মন্দিৰ,কালিনচক গ্ৰাম্য পৌৰসভা
* ভগৱতী বাহল মন্দিৰ (भगवती बाहल मन्दिर), থামেল, কাঠমাণ্ডু
* বিন্ধ্যাবাসিনী মন্দিৰ, পোখৰা
* আৰ্ঘা ভগৱতী মন্দিৰ, আৰ্ঘাখাঞ্চি জিলা
## References

শ্ৰেণী:শাক্তধৰ্ম
শ্ৰেণী:হিন্দু দেৱী
মেলানী চিলগাৰ্ডো

**মেলানী চিলগাৰ্ডো** ((; জন্ম: ১৯৫৬) এগৰাকী ভাৰতীয় কবি আৰু সম্পাদক। তেওঁ লণ্ডনত বাস কৰে। বম্বেত গোৱান ৰোমান কেথলিক পিতৃ-মাতৃৰ দ্বাৰা ডাঙৰ দীঘল হোৱা মেলানীয়ে ‘ইউনিচ ডি চুজা’ৰ অধীনত অধ্যয়ন কৰিছিল আৰু ১৯৭০ ৰ দশকত ভাৰতৰ অন্যতম প্ৰধান ইংৰাজী ভাষাৰ কবি ৰূপে পৰিগণিত হৈছিল। সহকবি ছাণ্টান ৰড্ৰিগচ্‌ আৰু ৰাউল ডি’ গামা ৰ’জৰ সৈতে, তেওঁ নিউগ্ৰাউণ্ড সমবায় স্থাপন কৰিছিল যিয়ে তেওঁলোকৰ সৃষ্টিসমূহ প্ৰকাশ কৰিছিল। লণ্ডনত অধ্যয়ন কৰি থাকোঁতে, তেওঁ ১৯৮৫ চনত ‘স্কাইজ অৱ ডিজাইন’ প্ৰকাশ কৰে, যি এছিয়ান শাখাত শ্ৰেষ্ঠ প্ৰথম কিতাপৰ ‘কমনৱেলথ কবিতা পুৰস্কাৰ’ লাভ কৰিছিল। ১৯৯০ দশকৰ মাজভাগলৈকে, সৃষ্টিশীল লিখনি আৰু শিক্ষকতালৈ ঘূৰি যোৱাৰ আগতে মেলানীয়ে নাৰীবাদী ‘ভিৰাগো প্ৰেছ’ত কাম কৰিছিল।

## সংক্ষিপ্ত জীৱনী
মেলানী চিলগাৰ্ডোৱে ১৯৫৬ চনত বম্বেত জন্মগ্ৰহণ কৰিছিল। তেওঁ বম্বেৰ ‘ছেইণ্ট জেভিয়াৰ্ছ কলেজ’ত ইংৰাজী অধ্যয়ন কৰিছিল আৰু ১৯৭৬ চনত তাৰপৰাই স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰিছিল। তেওঁ ১৯৭৮ চনত, মুম্বাই বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা ইংৰাজী সাহিত্যত স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী লাভ কৰিছিল।  

১৯৭০ দশকৰ মাজভাগত ছাণ্টান ৰড্ৰিগচ্‌ আৰু ৰাউল ডি’ গামা ৰ’জৰ সৈতে একেলগে তেওঁ ‘নিউগ্ৰাউণ্ড সমবায়’ স্থাপন কৰে। মেলানীৰ প্ৰাৰম্ভিক কামসমূহ *থ্ৰী প’য়েটচ্‌ - মেলানী চিলগাৰ্ডো, ছাণ্টান ৰড্ৰিগচ্‌, ৰাউল ডি’ গামা ৰ’জ*ত (১৯৭৮)ত প্ৰকাশ হৈছিল।  ১৯৮৫ চনত, ‘লণ্ডন কলেজ অৱ প্ৰিণ্টিঙ’ত পঢ়ি থাকোঁতে তেওঁ দ্বিতীয় খন কবিতা সংকলন *স্কাইজ অৱ ডিজাইন* প্ৰকাশ কৰে, যিয়ে শ্ৰেষ্ঠ প্ৰথম গ্ৰন্থৰ কমনৱেলথ কবিতা বঁটাৰ অধীনত ‘এছিয়ান বঁটা’ লাভ কৰে।   

১৯৮০ দশকৰ শেষৰ ফালৰ পৰা ১৯৯০ দশকৰ মাজভাগলৈ, তেওঁ নাৰীবাদী ‘ভিৰাগো প্ৰেছ’ৰ কমিছনিং সম্পাদক হিচাপে কাম কৰিছিল য’ত তেওঁ *ভিন্নৰঙী* গ্ৰাহকৰ সৈতে দিহা-পৰামৰ্শ কৰিছিল আৰু *অপেনিং দ্য গেটছ* (১৯৮০) শীৰ্ষক এটি বৃহৎ সংগ্ৰহ প্ৰকাশৰ কাম কৰিছিল, য’ত  ইংৰাজী ভাষাৰ লিখনিলৈ আৰৱ মহিলাৰ অৱদানক সামৰা হৈছিল। ২০১২ চনত, ডি চুজাৰ সৈতে তেওঁ *দিজ মাই ৱৰ্ডচ: দ্য পেংগুইন বুক অৱ ইণ্ডিয়ান প’য়েট্ৰি* সংকলন সম্পাদনা কৰিছিল। যদিও তেওঁ আৰু কোনো কাব্য গ্ৰন্থ প্ৰকাশ কৰা নাই, তথাপিও তেওঁক কেৱল নিজৰ কামৰ বাবেই নহয়, মহিলাৰদ্বাৰা লিখিত লেখনিলৈ দেখুওৱা আগ্ৰহৰ বাবেই *নাৰীসৃষ্ট কবিতাৰ সমৰ্থনত* এক গুৰুত্বপূৰ্ণ ভূমিকা পালন কৰিছে বুলি গণ্য কৰা হয়। 

যদিও চিলগাৰ্ডোই ইউনিচ ডি চুজাৰ পদাংক অনুসৰণ কৰে, তেওঁৰ কবিতাসমূহ খুব বেছি হিংসাত্মক, এই ভাৱনা তেওঁৰ "বোম্বাই" কবিতাত দেখিবলৈ পোৱা যায়, যি চহৰখনৰ বিকাশক আক্ৰমণ কৰে। ডি চুজাই নিজে অনুভৱ কৰে যে চিলগাৰ্ডোৰ কবিতাবোৰ "গভীৰভাৱে আৱেগিক কিন্তু কেতিয়াও ঘৃণা উদ্দীপক নহয়"। 

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় মহিলা কবি
ইৰা ত্ৰিবেদী

**ইৰা ত্ৰিবেদী** ((; জন্ম:১৯৮৪) এগৰাকী ভাৰতীয়  লেখক, স্তম্ভলেখক আৰু যোগ গুৰু। ভাৰতৰ মহিলাৰ সমস্যা আৰু লিংগ-বৈষম্যক লৈ তেওঁ গল্প-উপন্যাস আৰু প্ৰৱন্ধ-পাতি লিখিছে। *ইণ্ডিয়া ইন লাভ: মেৰিজ এণ্ড ছেক্সুৱেলিটি ইন টুৱেণ্টি ফাষ্ট চেঞ্চুৰী*, *হোৱাট উড য়্যু ডু টু চেভ দ্য ৱৰ্ল্ড?*, *দ্য গ্ৰেট ইণ্ডিয়ান লাভ ষ্ট’ৰি* আৰু *দেয়াৰচ্‌ ন লাভ অন ৱাল ষ্ট্ৰীট* আদি ত্ৰিবেদীৰ সৃষ্টিকৰ্ম। 

## প্ৰাৰম্ভিক জীৱন আৰু শিক্ষা
ভাৰতৰ লক্ষ্ণৌত ত্ৰিবেদীৰ জন্ম হৈছিল। সাহিত্যিক ক্ৰান্তি ত্ৰিবেদী ইৰাৰ আইতাক। 

ৱেলেছলী কলেজত পঢ়ি থকা সময়ৰপৰাই ইৰাই যোগ অভ্যাস কৰিছিল। অৰ্থনীতি বিষয়ত সন্মানসহ ত্ৰিবেদীয়ে ৱেলেছলী কলেজৰপৰা ২০০৬ চনত স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰে। কলম্বিয়া বিশ্ববিদ্যালয়ৰপৰা তেওঁ এম বি এ ডিগ্ৰী লাভ কৰে।

শিৱানন্দ যোগা ৱেদান্ত চেণ্টাৰৰপৰা তেওঁ *আচাৰ্য* প্ৰশিক্ষণ সমাপ্ত কৰিছে।

## কৰ্মজীৱন
মিছ ইণ্ডিয়া সৌন্দৰ্য প্ৰতিযোগিতাৰ সৈতে জড়িত তেওঁৰ অভিজ্ঞতাৰ ওপৰত আধাৰিত ত্ৰিবেদীৰ প্ৰথমখন উপন্যাস, *হোৱাট উড য়্যু ডু টু চেভ দ্য ৱৰ্ল্ড?: কনফেছনচ্‌ অৱ আ কুড-হেভ-বিন বিউটি কুইন* তেওঁৰ ১৯ বছৰ বয়সত প্ৰকাশ পায়। ‘ডেক্কান হেৰল্ড’ৰ এটি গ্ৰন্থ সমীক্ষাত কিতাপখনক "হীৰাৰ আঁৰৰ ধূলি, প্লাষ্টিক হাঁহিৰ আঁৰৰ চকুপানী আৰু সৌন্দৰ্য প্ৰতিযোগিতাৰ পৰ্দাৰ আঁৰত চলি থকা ব্যঞ্জনৰ সত্যতা প্ৰকাশক এক মনোৰঞ্জনমূলক প্ৰথম উপন্যাস" বুলি বৰ্ণনা কৰা হৈছিল।

২০২০ চনত, তেওঁ শিশুসকলৰ বাবে *ঔম দ্য য়গা ডগ* নামৰ এখন কিতাপ প্ৰকাশ কৰে, ‘দ্য ইণ্ডিয়ান এক্সপ্ৰেছ’ৰ বৰ্ণনা মতে কিতাপখন হৈছে “*শিশুসকলক যোগাভ্যাস কৰিবলৈ প্ৰলোভিত কৰা এক আমোদজনক আৰু আকৰ্ষণীয় উপায়*”, আৰু ‘দ্য হিন্দু’ৰ সোমা বসুৰ মতে কিতাপখন “*শিশুসকলৰ বাবে সহজ আসন আৰু উপকাৰী উশাহ-নিশাহৰ কৌশলৰ সৈতে পৰ্যায়ক্ৰমে বৰ্ণিত এক সৰল যোগ নিৰ্দেশনা।*” 

ইৰা ত্ৰিবেদী অ-লাভজনক প্ৰতিষ্ঠান ‘নমামি যোগা’, ম’বাইল এপ ‘ইৰা যোগা ৱেলনেচ’ আৰু অনলাইন যোগ ষ্টুডিঅ’ ‘য়োগ লাভ’ৰ প্ৰতিষ্ঠাপক। তেওঁ ‘দ্য হিন্দু’ *Deccan Chronicle*,, ‘দ্য টেলিগ্ৰাফ’, ‘টাইমছ অৱ ইণ্ডিয়া’, আৰু ‘আউটলুক’ত লিখে। ত্ৰিবেদীয়ে প্ৰায়ে   লিংগ, মহিলা আৰু যুৱসকলৰ বিভিন্ন সমস্যাৰ ওপৰত বক্তৃতা দিয়ে।।

## নিৰ্বাচিত কাম
# *হোৱাট উড য়্যু ডু টু চেভ দ্য ৱৰ্ল্ড?* (২০০৬, পেংগুইন বুকচ্‌)
# *দ্য গ্ৰেট ইণ্ডিয়ান লাভ ষ্ট’ৰি* (২০০৯, পেংগুইন বুকচ্‌)
# *দেয়াৰচ্‌ ন লাভ অন ৱাল ষ্ট্ৰীট* (২০১১,পেংগুইন বুকচ্‌)
# *ইণ্ডিয়া ইন লাভ: মেৰিজ এণ্ড ছেক্সুৱেলিটি ইন টুৱেণ্টি ফাষ্ট চেঞ্চুৰী* (২০১৪, অলেফ বুক কোম্পানি)
# *গুমৰাহ: ইলেভেন শ্বৰ্ট টীন ক্ৰাইম ষ্ট’ৰিজ"(২০১৬)
# *নিখিল এণ্ড ৰিয়া* (২০১৭)
# *দ্য টেন মিনিট য়গা চল্যুচন* (২০১৭, হাৰ্পাৰ কলিন্স)
# *দ্য দেশী গাইড টু ডেটিং* (২০১৯)
# *ঔম দ্য য়গা ডগ'' (২০২০, পাফিন)

## স্বীকৃতি
২০১৫ চনত, গতিশীলতা আৰু নতুনত্বৰ বাবে ত্ৰিবেদীয়ে দেৱী বঁটা লাভ কৰিছিল। সেই বছৰেই, তেওঁক ভাৰতত কইনা (ব্ৰাইড) সৰবৰাহ সম্পৰ্কীয় শ্ৰেষ্ঠ অনুসন্ধানমূলক প্ৰবন্ধৰ বাবে ‘ইউ কে মিডিয়া বঁটা’ প্ৰদান কৰা হৈছিল।

২০১৭ চনত, ত্ৰিবেদীক ‘বি বি চি’ৰ বিশ্বৰ ১০০ গৰাকী আটাইতকৈ প্ৰভাৱশালী মহিলাৰ ভিতৰত এগৰাকী ৰূপে বাছনি কৰা হৈছিল।
## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় সাহিত্যিক
চেৰা-বিহু

**চেৰা বিহু** বুলিলে সপ্তম আৰু অন্তিম বিহুক বুজায়৷ চেৰা শব্দৰ অৰ্থ হ’ল অৱসান বা ত্যাগ৷ সেইদিনা উজনি অসমত কোনো কোনোৱে হাঁচতি আগবঢ়াই বৰগছৰ গুৰিত বিহু উৰাই আহে৷ সেইদিনা উজনি-নামনি উভয়তে সাতশাকী খোৱাৰ নিয়ম আছে৷ সেই নিয়ম আজিও প্ৰচলিত হৈ আছে৷ কমলাবাৰী সত্ৰৰ বাবে চেৰা বিহুৰ এক বিশেষ গুৰুত্ব আছে৷ সাত বিহুৰ দিনা মহাপুৰুষ মাধৱদেৱে বদলা আতাক ধৰ্মাধিকাৰ পাতি তাল-মালা আগবঢ়াই উজনিলৈ ধৰ্ম প্ৰচাৰ কৰিবলৈ আদেশ দিছিল৷ গুৰুজনাৰ আদেশ শিৰত লৈ আতাই পিছ দিনাই উজনিলৈ যাত্ৰা কৰিছিল৷ সাত বিহুৰ দিনা আজিও পুৱা-প্ৰসংগ শেষ হোৱাৰ পিছত গায়ন-বায়নৰ সমস্ত প্ৰসংগই বন্ধ থকাটো উল্লেখযোগ্য৷ সেইদিনা তাত সৰ্বসাধাৰণ উপবাসে থাকে৷ সেইদিনা খেতিয়কসকল পথাৰলৈ নাযায়৷

## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:বিহু
নিবেদিতা মেনন

**নিবেদিতা মেনন** () এগৰাকী নাৰীবাদী লেখক আৰু দিল্লীৰ জৱাহৰলাল নেহৰু বিশ্ববিদ্যালয়ৰ ৰাজনৈতিক চিন্তাৰ অধ্যাপক।  পূৰ্বতে তেওঁ ‘লেডী শ্ৰী ৰাম কলেজ’ আৰু ‘দিল্লী বিশ্ববিদ্যালয়’ৰ ৰাজনীতি বিজ্ঞান বিভাগত অধ্যাপনা কৰিছিল।   তেওঁক ‘পাৰমাণৱিক শক্তি’ আৰু ‘কাশ্মীৰ সংঘাত’কে ধৰি কেইবাটাও ৰাজনৈতিক বিষয়ত শক্তিশালী স্থিতিৰ বাবে জনা যায়।

## পাণ্ডিত্যপূৰ্ণ কৰ্মজীৱন
মেনন এগৰাকী নাৰীবাদী বিদ্বান, যি ২০০৯ চনৰপৰা দিল্লীৰ জৱাহৰলাল নেহৰু বিশ্ববিদ্যালয়(জে এন ইউ)ৰ আন্তৰ্জাতিক অধ্যয়ন বিভাগত(ইণ্টাৰনেচনেল ষ্টাডিজ স্কুল)ত অধ্যাপনা কৰি আহিছে। জে এন ইউলৈ যোৱাৰ আগতে তেওঁ ১৫ বছৰ লেডী শ্ৰী ৰাম কলেজত আৰু সাত বছৰ দিল্লী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ ৰাজনীতি বিজ্ঞান বিভাগত অধ্যাপনা কৰিছিল। মেননে কয় যে, কলেজত পঢ়ি থকা সময়তে তেওঁ যি ভাৰতীয় নাৰীবাদী আন্দোলন সম্পৰ্কে অৱগত হৈছিল- সেই আন্দোলনসমূহে আৰু লগতে নাৰীবাদীসকলৰ বিশ্ববিশ্ৰুত লিখনিয়ে তেওঁক যৌনতা আৰু ৰাজনীতি আদি বিষয় সন্দৰ্ভত এক উচ্চ চেতনা বিকশিত কৰাত সহায় কৰিছিল। বেটি ফ্ৰিডনান, জাৰ্মেইন গ্ৰেয়াৰ আৰু গ্লোৰিয়া ষ্টিনেমৰ দৰে বিশ্ববিশ্ৰুত নাৰীবাদীসকলৰ কামৰ দ্বাৰা তেওঁ গভীৰভাৱে প্ৰভাৱিত হৈছিল।

২০০৪ চনত প্ৰকাশিত *ৰিকভাৰিং চাবভাৰছন: ফেমিনিষ্ট পলিটিক্স বিয়ণ্ড দ্য ল’*কে ধৰি মেননে নাৰীবাদ আৰু ৰাজনীতি বিষয়ক বহু সংখ্যক কিতাপ লিখিছে আৰু সম্পাদন কৰিছে।  তেওঁ ‘ইকন’মিক এণ্ড পলিটিকেল ৱিকলী’ শীৰ্ষক পত্ৰিকা, ‘খ’লিফা ডট অৰ্গ’ নামৰ অনলাইন নিউজ ব্ল’গ আৰু বহুসংখ্যক বাতৰি কাকতত সাম্প্ৰতিক সমস্যাসমূহ সম্পৰ্কত লিখা-মেলা কৰিছে। 

মেননৰ ২০১২ চনত উন্মোচিত *চিয়িং লাইক আ ফেমিনিষ্ট* গ্ৰন্থই ইতিবাচক সমালোচনা লাভ কৰিছিল। ২০১২ চনৰ দিল্লীৰ দলবদ্ধ ধৰ্ষণৰ ঘটনাৰ পাছত হোৱা হুলস্থূলে আশিংকভাৱে কিতাপখনৰ বিক্ৰীত প্ৰভাৱ পেলাইছিল আৰু কিতাপখনৰ বিক্ৰী ভাল হৈছিল। ‘দ্য হিন্দু’ৰ এটি সমীক্ষাত কোৱা হৈছে যে, “*কিতাপখনে ‘লিংগীকৰণ’ৰ প্ৰক্ৰিয়াটো কেনেধৰণে ঘটে সেয়া ব্যাখ্যা কৰিবলৈ সামাজিক প্ৰতিষ্ঠান, নীতি আৰু প্ৰচলিত সাধাৰণ ধাৰণাবোৰৰ অস্ত্ৰোপচাৰ কৰিছে আৰু ইয়াত ‘যৌনতা’ক জৈৱিক বৈশিষ্ট হিচাপে আৰু ‘লিংগ’ক সময়ৰ লগে লগে অহা সাংস্কৃতিক অৰ্থৰ সংহতি হিচাপে বিভাজিত কৰা হৈছে।*”  ‘ইকনমিক এণ্ড প্লিটিকেল ৱিকলি’ পত্ৰিকাত নাৰীবাদী বিদ্বান মেৰী জনে লিখিছে; “*কিতাপখন অত্যন্ত আকৰ্ষণীয় শৈলীত লিখা হৈছে, যি পঢ়ুৱৈক হাঁহিৰ খোৰাক দিয়াৰ লগতে বহুতো গুৰুত্বপূৰ্ণ বিষয়লৈ টানি নিয়ে। ছটা অধ্যায়ত বিভাজিত কিতাপখনত সংকলিত, সংক্ষিপ্ত প্ৰতিফলনৰ এটা শৃংখলাৰ জৰিয়তে, সমসাময়িক ভাৰত আৰু অন্য ঠাইসমূহত মহিলা আন্দোলনে সন্মুখীন হোৱা জটিল প্ৰত্যাহবানৰ মোকাবিলা কৰিবলৈ নিবেদিতা মেনন সক্ষম হৈছে।*”

## গ্ৰন্থপঞ্জী
# *পাৱাৰ এণ্ড কনটেষ্টেচন: ইণ্ডিয়া চিনচ্‌ নাইটিন এইট্টি নাইন (গ্ল’বেল হিষ্ট্ৰী অৱ দ্য পেজেণ্ট)* 
# *চিয়িং লাইক আ ফেমিনিষ্ট* (২০১২) 
# *ৰিকভাৰিং চাবভাৰছন: ফেমিনিষ্ট পলিটিক্স বিয়ণ্ড দ্য ল’* (২০০৪) 
# *জেণ্ডাৰ এণ্ড পলিটিক্স ইন ইণ্ডিয়া* 
# *ছেক্সুৱেলিটিচ্‌* (সংগৃহীত সংকলন)

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় সাহিত্যিক
শ্ৰেণী:নাৰীবাদী লেখক
কনকলতা মহিলা সবলীকৰণ যোজনা

**কনকলতা মহিলা সবলীকৰণ যোজনা** (, KAMS) বা **কেমছ** অসম চৰকাৰৰ এক দৰিদ্ৰতা দূৰীকৰণ আঁ‌চনি। অসমৰ গ্ৰামাঞ্চলৰ মহিলাসকলৰ আত্মসহায়ক গোটসমূহক আৰ্থিক অনুদান প্ৰদান কৰি গোটসমূহৰ স্থিতি সবল কৰি তোলাৰ লগতে ঋণৰ চাহিদা হ্ৰাস কৰাত সাহায্য প্ৰদান কৰাৰ লক্ষ্য আগত ৰাখি এই আঁ‌চনিখন ২০১৭-১৮ বিত্তীয় বৰ্ষৰ পৰা কাৰ্যকৰী কৰা হয়। এই আঁ‌চনিৰ অধীনত গ্ৰামাঞ্চলৰ প্ৰতিটো মহিলা আত্মসহায়ক গোটক ২৫ হাজাৰ টকাৰ অনুদান দিয়াৰ ব্যৱস্থা কৰা হয়। এই আঁ‌চনি ৰূপায়ণৰ বাবে অসম ৰাজ্যিক গ্ৰামীণ জীৱিকা অভিযানক দায়িত্ব দিয়া হয়। ২০২০ চনৰ নৱেম্বৰত উক্ত আঁ‌চনিখনৰ সামান্য সালসলনি ঘটাই ইয়াক **বিস্তাৰিত কনকলতা মহিলা সবলীকৰণ যোজনা** বা চমুকৈ *ভিকেমছ* নাম দিয়া হয় আৰু ২০২০-২১ বিত্তীয় বৰ্ষৰ পৰা এই পৰিৱৰ্তিত আঁ‌চনিখন কাৰ্যকৰী কৰাৰ সিদ্ধান্ত লোৱা হয়।

## সা-সুবিধাসমূহ
এই আঁ‌চনিৰ অধীনত প্ৰথমাৱস্থাত ১ লাখ মহিলা আত্মসহায়ক গোটক সামৰি লোৱাৰ লক্ষ্য বান্ধি লোৱা হৈছিল। সেইমতে ২০১৭-১৮ বিত্তীয় বৰ্ষত নন-ইণ্টেঞ্চিভ উন্নয়ন খণ্ডসমূহৰ অধীনস্থ গোটসমূহৰ প্ৰত্যেককে ২৫ হাজাৰ টকাকৈ দিয়াৰ সিদ্ধান্ত লোৱা হয়। ইণ্টেঞ্চিভ উন্নয়ন খণ্ডসমূহৰ অধীনস্থ গোটসমূহে এই আঁ‌চনি প্ৰৱৰ্তন কৰাৰ পূৰ্বে ৰাষ্ট্ৰীয় গ্ৰামীণ জীৱিকা অভিযানৰ পৰা অনুদান হিচাপে ১৫ হাজাৰ টকা লাভ কৰিছিল। এনে গোটসমূহক এই আঁ‌চনিৰ অধীনত ১০ হাজাৰ টকাকৈ অনুদান আগবঢ়োৱা হয়। আনহাতে অসম চৰকাৰৰ পৰা ঘূৰ্ণীয়মান পুঁ‌জিৰ অনুদান হিচাপে ১০ হাজাৰ টকা আৰু ভাৰত চৰকাৰৰ স্বৰ্ণজয়ন্তী গ্ৰাম স্বৰোজগাৰ যোজনাৰ (SGSY) অধীনত ৫ হাজাৰকৈ টকা লাভ কৰা গোটসমূহক অতিৰিক্ত ১০ হাজাৰ টকা অনুদান হিচাপে আগবঢ়াই মুঠ অনুদানৰাশিৰ পৰিমাণ ২৫ হাজাৰ কৰা হৈছিল। এই আঁ‌চনিৰ অধীনত বেংক ঋণৰ ওপৰত মুলধনী ৰাজসাহায্য হিচাপে ৫ লাখলৈকে টকা আগবঢ়োৱাৰ ব্যৱস্থা আছে। ৰাজ্যিক জনসংখ্যা নীতি অনুসৰি কোনো মহিলাৰ দুটাতকৈ অধিক সন্তান থাকিলে তেওঁ কনকলতা মহিলা সবলীকৰণ যোজনাৰ সা-সুবিধাসমূহ লাভ কৰিব নোৱাৰে।

## বিস্তাৰিত কনকলতা মহিলা সবলীকৰণ যোজনা
২০২০ চনৰ ১১ নৱেম্বৰ তাৰিখে অসম চৰকাৰৰ এক অধ্যাদেশযোগে কনকলতা মহিলা সবলীকৰণ যোজনাক বিস্তাৰিত কনকলতা মহিলা সবলীকৰণ যোজনা হিচাপে নতুনকৈ নামকৰণ কৰা হয়। এই নতুন আঁ‌চনি অনুসৰি যোগ্য আত্মসহায়ক গোটসমূহক ২৫ হাজাৰ টকাকৈ ঘূৰ্ণীয়মান পুঁ‌জি আৰু বেংক ঋণৰ ওপৰত মূলধনী ৰাজসাহায্য হিচাপে ৫০ হাজাৰ টকাৰ একঁকালীন সাহায্য লাভ কৰে। এই ঘূৰ্ণীয়মান পুঁ‌জি আৰু মূলধনী ৰাজসাহায্য আত্মসহায়ক গোটসমূহে নিজৰ মাজতে অভ্যন্তৰীণ ঋণ হিচাপে লৈ বিভিন্ন আয় প্ৰবাহিত হোৱা কাৰ্যত ব্যৱহাৰ কৰিব পাৰে। অৱশ্যে যিসমূহ আত্মসহায়ক গোট বিগত ছমাহ ধৰি সক্ৰিয় আৰু যিসমূহ গোটৰ বেংক ঋণ উক্ত বেংকে নন-পাৰ্ফৰ্মিং এছেট বা NPA হিচাপে গণ্য কৰা নাই, তেনে গোটকহে মূলধনী ৰাজসাহায্য প্ৰদান কৰা হয়।

## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:অসম চৰকাৰৰ আঁচনি
ৰশ্মি বনচল

**ৰশ্মি বনচল** (() এগৰাকী ভাৰতীয় অ-কল্পকাহিনী লেখক আৰু উদ্যোগী। ২০১৯ চন পৰ্যন্ত উদ্যোগবৃত্তি বা শিল্পোদ্যোগৰ ওপৰত তেওঁ নখন কিতাপ লিখিছে। তেওঁৰ প্ৰথমখন কিতাপ *ষ্টে হাংৰি ষ্টে ফুলিচ্‌* (২০০৮) ২৫ জন উদ্যোগীৰ অভিজ্ঞতা সমূহ সামৰি লিখি উলিওৱা হৈছিল আৰু আৰু কিতাপখনৰ অভিলেখ সংখ্যক পাঁচ লাখ কপি বিক্ৰী হৈছিল। বনচল, উদ্যোগৰ ওপৰত পাঁচখন সৰ্বাধিক বিক্ৰী হোৱা কিতাপৰ লেখক, তেওঁৰ কিতাপবোৰৰ সাত লাখতকৈও অধিক প্ৰতিলিপি বিক্ৰী হোৱাৰ লগতে আঠটা ভাৰতীয় ভাষালৈ কিতাপসমূহ অনুবাদ কৰা হৈছে। তেওঁ ভাৰতৰ অতি জনপ্ৰিয় অনুপ্ৰেৰণামূলক বক্তাসকলৰ ভিতৰত এগৰাকী। 

## প্ৰাৰম্ভিক জীৱন আৰু শিক্ষা
বনচল দক্ষিণ মুম্বাইৰ ‘টাটা মৌলিক গৱেষণা প্ৰতিষ্ঠান’ত ডাঙৰ-দীঘল হৈছিল য’ত তেওঁৰ দেউতাক এজন জ্যোতিৰ্বিজ্ঞানী আছিল। কোলাবাৰ ‘ছেইণ্ট জোচেফ হাইস্কুল’ত পঢ়াৰ পিছত, তেওঁ চফিয়া মহিলা মহাবিদ্যালয়(ছফিয়া কলেজ ফ’ৰ ৱুমেন)ত অধ্যয়ন কৰিছিল আৰু এই মহাবিদ্যালয়ৰপৰা অৰ্থনীতি বিষয়ত স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰিছিল। ইয়াৰ পিছত ১৯৯৩ চনত তেওঁ ‘ইণ্ডিয়ান ইনষ্টিটিউট অফ মেনেজমেণ্ট, আহমেদাবাদ’ৰ পৰা এম বি এ ডিগ্ৰী লয়।

## কৰ্মজীৱন
### সাংবাদিক ৰূপে
‘ইণ্ডিয়ান ইনষ্টিটিউট অফ মেনেজমেণ্ট’ৰপৰা এম বি এ ডিগ্ৰী অৰ্জন কৰাৰ পিছত ৰশ্মি বনচলে ‘টাইমছ অৱ ইণ্ডিয়া’ কাকতৰ ব্ৰেণ্ড মেনেজাৰ ৰূপে কাম কৰিছিল। ‘দ্য ইণ্ডিপেণ্ডেণ্ট’ৰ বাবে এটা যুৱ পৃষ্ঠাৰ কাম কৰাৰ পিছত বনচলে তেওঁৰ স্বামীৰ সহযোগত ‘জেম’ নামৰ এখন যুৱ আলোচনী প্ৰকাশ কৰিছিল। ‘জেম’ ভাৰতৰ আটাইতকৈ জনপ্ৰিয় যুৱ আলোচনী। বনচলে তেওঁৰ জনপ্ৰিয় ব্ল’গ *য়ুথকাৰী*ত তৰুণ চামৰ বাবে কেৰিয়াৰ উপযোগী আৰু উদ্যোগ বিষয়ক প্ৰবন্ধ লিখে।

### লেখক ৰূপে
তেওঁ আই আই এম, আহমেদাবাদৰ এজন অধ্যাপকৰ দ্বাৰা *ষ্টে হাংৰি ষ্টে ফুলিচ্‌* (২০০৮) গ্ৰন্থ লিখিবলৈ অনুপ্ৰাণিত হৈছিল; যি তেওঁক বিদ্যালয়ৰ ২৫ জন উদ্যোগীৰ অভিজ্ঞতা সমূহ সামৰি লোৱাৰ পৰামৰ্শ দিছিল। তেওঁৰ পৰৱৰ্তী কিতাপ *কনেক্ট দ্য ডটচ্‌* (২০১০)ত এম.বি.এ. ডিগ্ৰী নথকা উদ্যোগীসকলৰ উৎকৰ্ষৰ অন্বেষণ কৰা হৈছে। বনচলৰ কিতাপ *আই হেভ আ ড্ৰীম* (২০১১) সামাজিক উদ্যোগীসকলৰ ওপৰত কেন্দ্ৰীভূত আছিল।

‘দ্য নিউয়ৰ্ক টাইমছ’ৰ হিডাৰ টিমনছৰ সৈতে হোৱা এক সাক্ষাৎকাৰত বনচলে ব্যাখ্যা কৰিছিল যে তেওঁ *হিংলিছ* ব্যৱহাৰ কৰাৰ সিদ্ধান্ত লৈছিল কিয়নো ই মানুহৰ কণ্ঠস্বৰক অধিক পোনপটীয়া ভাৱে প্ৰতিনিধিত্ব কৰে আৰু "সেইবোৰক অধিক বাস্তৱিক কৰি তোলে"। শেহতীয়াকৈ, বনচলে উদ্যোগীসকলৰ ওপৰত চাৰিখন কিতাপ লিখিছে। এইকেইখন হৈছে; *প’ৰ লিটল ৰিচ্‌ শ্লাম*, *ফ’ল’ এভ্ৰি ৰেইনব’* *টেক মি হ’ম* আৰু *এৰাইজ, আৱেক*। 

## নিৰ্বাচিত কাম
# *ষ্টে হাংৰি ষ্টে ফুলিচ্‌* (ৱেষ্টলেণ্ড, ২০০৮) 
# *কনেক্ট  দ্য ডটচ্‌* (ৱেষ্টলেণ্ড, ২০১০) 
# *আই হেভ আ ড্ৰীম* (ৱেষ্টলেণ্ড, ২০১১) 
# *প’ৰ লিটল ৰিচ্‌ শ্লাম* (ৱেষ্টলেণ্ড, ২০১২) 
# *ফ’ল’ এভ্ৰি ৰেইনব’* (ৱেষ্টলেণ্ড, ২০১৩) 
# *টেক মি হ’ম* (ৱেষ্টলেণ্ড, ২০১৪) 
# *এৰাইজ, আৱেক* (ৱেষ্টলেণ্ড, ২০১৫) 
# *গ’ডচ্‌ অউন কিট্‌চেন* (ৱেষ্টলেণ্ড, ২০১৭)
## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় সাহিত্যিক
ৰানু মণ্ডল (কণ্ঠশিল্পী)

**ৰানু মণ্ডল** ( জন্ম: ৫ নৱেম্বৰ, ১৯৬০) এগৰাকী ভাৰতীয় নেপথ্য কণ্ঠশিল্পী। তেওঁ পশ্চিম বংগৰ ৰাণাঘাটৰ এটা ৰে’ল ষ্টেশ্যনত গান গাই ফুৰিছিল। তেওঁৰ সংগীত পৰিৱেশনৰ এটা ভিডিঅ’ (য’ত তেওঁ "এক প্যাৰ কা নাগমা হে" শীৰ্ষক হিন্দী গীত গাই থকা দেখা গৈছিল) ছ’চিয়েল মিডিয়াত ভাইৰেল হোৱাৰ পাছত তেওঁ ৰাতিটোৰ ভিতৰতে ইণ্টাৰনেট-তাৰকা হৈ পৰিছিল।
## প্ৰাৰম্ভিক জীৱন
১৯৬০ চনৰ ৫ নৱেম্বৰ তাৰিখে পশ্চিমবংগৰ কৃষ্ণনগৰত ৰাণু মণ্ডলৰ জন্ম হয়। মাত্ৰ ছমাহ বয়সতে তেওঁৰ মাক-দেউতাকৰ মৃত্যু হোৱাত তেওঁ শৈশৱৰ বেছিভাগ সময় পশ্চিমবংগৰ ৰাণাঘাটত থকা তেওঁৰ খুৰীয়েক ঘৰত অতিবাহিত কৰিছিল। ৰানু মণ্ডলৰ সৰুৰে পৰা সংগীতৰ প্ৰতি আগ্ৰহ আছিল আৰু তেওঁ মহম্মদ ৰফি, মুকেশ আৰু লতা মংগেশকাৰৰ দৰে ভাৰতীয় কিংবদন্তিমূলক গায়কসকলৰ গান শুনি তেওঁলোকক অনুকৰণ কৰি আহিছে। ১৯ বছৰ বয়সত মণ্ডল বিবাহ পাশত আৱদ্ধ হোৱা ৰানু কামৰ সন্ধানত স্বামীৰ সৈতে মুম্বাইলৈ স্থানান্তৰিত হৈছিল।

## পৰিয়াল
ৰানু মণ্ডলৰ দেউতাক আদিত্য কুমাৰ এজন ফেৰিৱালা আছিল। ১৯ বছৰ বয়সত তেওঁ চুবুৰীয়া বাবলু মণ্ডলৰ সৈতে বিবাহ পাশত আৱদ্ধ হৈছিল। তেওঁৰ এজনী কন্যা, এলিজাবেথ সাথী ৰয় আৰু বাবলু মণ্ডলৰ ফালৰ এজন পুত্ৰ আছে। বাবলু মণ্ডলৰ ২০০৯ চনত মৃত্যু হোৱাত ৰানু দ্বিতীয় বাৰলৈ বিবাহ পাশত আৱদ্ধ হয় আৰু তেওঁৰ দ্বিতীয় স্বামীৰ ফালৰ পৰা এজন পুত্ৰ আৰু এগৰাকী কন্যা সন্তান জন্ম হয়। 
## কৰ্মজীৱন
ৰানু মণ্ডলে মুম্বাইত বিভিন্ন ধৰণৰ কাম কৰি নিজৰ কৰ্মজীৱন আৰম্ভ কৰিছিল। প্ৰথমে তেওঁ মুম্বাইৰ এটা ক্লাবৰ বাবে গান গাবলৈ আৰম্ভ কৰিছিল। উক্ত ক্লাবত কাম কৰাৰ কিছু দিনৰ পাছত তেওঁ স্বামীৰ অনুমতি নোপোৱাৰ বাবে এই কামটো এৰি দিয়ে। তেওঁ তেওঁৰ প্ৰাক্তন স্বামীৰ মৃত্যুৰ পাছত নিজৰ গৃহচহৰ ৰাণাঘাটলৈ উভতি আহিছিল আৰু তাত অকলে দৰিদ্ৰতাৰ মাজেৰে জীৱন পাৰ কৰিছিল। মণ্ডলে জীৱিকা অৰ্জনৰ বাবে ৰাণাঘাটৰ ৰে’ল ষ্টেশ্যনত গান গাবলৈ আৰম্ভ কৰে। তেওঁ "এক প্যাৰ কা নাগমা হে" গানটো পৰিৱেশন কৰা এটা ভিডিঅ’ ছ’চিয়েল মিডিয়াত ভাইৰেল হোৱাৰ পিছত চৰ্চালৈ আহে। 

পৰৱৰ্তী সময়ত, তেওঁক ৰিয়েলিটী টিভি শ্ব’ "ছুপাৰষ্টাৰ ছিংগাৰ"ত অতিথি প্ৰদৰ্শনৰ বাবে আমন্ত্ৰণ জনোৱা হৈছিল।  অনুষ্ঠানটোত মণ্ডলৰ কণ্ঠ শুনি বলীউডৰ সংগীতজ্ঞ হিমেশ ৰেশমিয়াই তেওঁক তেওঁৰ বাবে এটা গান গাবলৈ কয়। ৰানু মণ্ডলে ২০১৯ চনত বলীউডৰ ছবি "হেপ্পী হাৰ্ডি এণ্ড হীৰ"ত 'তেৰি মেৰী কাহানী' গানটোৰ জৰিয়তে সংগীত জীৱনৰ পাতনি মেলে। ৰেশমিয়াই গানটোৰ এটা চমু সংস্কৰণ ইনষ্টাগ্ৰামত শ্বেয়াৰ কৰিছিল, এই সংস্কৰণটোৱেও সামাজিক মাধ্যমত চৰ্চা লাভ কৰে। মণ্ডলে ৰেশমিয়াৰ সৈতে "আদত" আৰু "আশিকী মে তেৰি ২.০" নামৰ আন দুটা ছাউণ্ডট্ৰেকত সহযোগিতা কৰিছিল।

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ভাৰতীয় মহিলা কণ্ঠশিল্পী
শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
অসম লেখিকা সন্থা

**অসম লেখিকা সন্থা** হৈছে অসমীয়া ভাষা-সাহিত্য আৰু সংস্কৃতিৰ উন্নতিৰ বাবে মহিলা সাহিত্যিক তথা সাহিত্যপ্ৰেমীসকলক উদ্বুদ্ধ কৰাৰ উদ্দেশ্যে গঠিত এক সাহিত্য অনুষ্ঠান। 

## অসম লেখিকা সন্থাৰ ইতিহাস
১৯৭৬ চনৰ ১৬ মে'ত অসম লেখিকা সন্থা স্থাপন হৈছিল। অসম লেখিকা সন্থাৰ প্ৰতিষ্ঠাপক সভানেত্ৰী আছিল শুচিব্ৰতা ৰায়চৌধুৰী আৰু প্ৰধান সম্পাদিকা আছিল প্ৰীতি বৰুৱা। 

## উদ্দেশ্য
অসম লেখিকা সন্থাৰ উদ্দেশ্য হৈছে অসমীয়া ভাষা-সাহিত্য আৰু সংস্কৃতিৰ উন্নতিৰ বাবে মহিলা সাহিত্যিক তথা সাহিত্যপ্ৰেমীসকলক উদ্বুদ্ধ কৰা। অসমৰ নানা ঠাইত অসম লেখিকা সন্থাৰ শাখা সমিতি আছে। নতুন লেখিকাসকলক উৎসাহিত কৰাৰ অৰ্থে অসম লেখিকা সন্থাৰ তৰফৰ পৰা বিভিন্ন শাখাত বঁটা প্ৰদান কৰা হয়। 

## পত্ৰিকা
অসম লেখিকা সন্থাৰ ছমহীয়া মুখপত্ৰখন হৈছে *সূচেতনা*। সূচেতনাৰ প্ৰস্তাৱনা সংখ্যা ১৯৯৮ চনত প্ৰকাশ পায়। ১৯৭৯ চনৰ ১৪ নৱেম্বৰত অসম চৰকাৰৰ একঁকালীন সাহায্যৰে প্ৰীতি বৰুৱাৰ সম্পাদনাত এই সন্থাই 'আকাশ' নামেৰে এখন শিশু আৰু কিশোৰ আলোচনী প্ৰকাশ কৰে। এইখন একেৰাহে চাৰি বছৰ প্ৰকাশ হোৱাৰ পাছত আৰ্থিক কাৰণত বন্ধ হৈ যায়। 

## অসম লেখিকা সন্থাই প্ৰকাশ কৰা গ্ৰন্থ
# মহিলা কবিৰ কাব্য গ্ৰন্থ (১৯৭৯)
# লেখিকাৰ গল্প (১৯৮৯)
# অসমীয়া সাহিত্য আৰু লেখিকা ( দুটা খণ্ডতঃ ১৯৯৪, ১৯৯৮)
# ব্যথাৰ অলকানন্দা নলিনীবালা (১৯৯৮)
# শতিকাৰ মহিলা কবি (১৯৯৮)
# সুবাসিত হেমন্তৰ প্ৰীতিৰে (১৯৯৮)
# উৰা মাৰি আকাশলৈ
# প্ৰজ্ঞাৱতী প্ৰবীণা ( ১৯৯৯ )
# সাম্প্ৰতিক লেখিকাৰ গল্প (১৯৯৮)
# থুপিতৰা (২০০০)
# অসমীয়া লেখিকাৰ গ্ৰন্থ সম্ভাৰ (২০০২)

## তথ্যউৎস
শ্ৰেণী:অসমৰ সংগঠন
অন্নদা দেৱী বৰকটকী

**অন্নদা দেৱী বৰকটকী** () (জন্ম ১৮৮১ চন - মৃত্যু ১৯৬৮ চন,২৫ ফেব্ৰুৱাৰী) হৈছে এগৰাকী অসমীয়া সমাজসেৱিকা আৰু লেখিকা। যজ্ঞোৰাম পণ্ডিত আৰু নিম্বেশ্বৰীৰ সন্তান অন্নদা দেৱী বৰকটকী এগৰাকী দেশপ্ৰাণ মহিলা। তেওঁ ৰাজনীতি, সমাজনীতি, সংস্কৃতি, গৃহস্থালী আদি সকলোতে সক্ৰিয় অংশগ্ৰহণ কৰি সমাজৰ হকে কাম কৰিছিল। অন্নদা দেৱী বৰকটকীৰ প্ৰচেষ্টাত ১৯৩৫-৩৬ চনত যোৰহাটৰ বালিগাঁৱত প্ৰথম জয়া উৎসৱ অনুষ্ঠিত হৈছিল। স্বাধীনতা আন্দোলনতো তেওঁ সক্ৰিয় অংশগ্ৰহণ কৰিছিল। অন্নদা দেৱী বৰকটকী অসম হৰিজন সংঘ আৰু অসম মহিলা সমিতিৰ লগতো জড়িত আছিল। তেওঁ বিভিন্ন পুথিও ৰচনা কৰিছিল। *নামাঞ্জলি*, *আইনাম*, *বিয়ানাম*, *সাধুকথা* আদিৰ ৰচয়িতা অন্নদা দেৱী বৰকটকীৰ *সাধুকথা* হৈছে এখন শিশু উপযোগী পুথি। অন্নদা দেৱী বৰকটকীৰ প্ৰচেষ্টাতে বালিগাঁৱত বিভিন্ন অনুষ্ঠান গঢ় লৈ উঠিছিল। তাৰ ভিতৰত জয়া উৎসৱ, মাতৃ মন্দিৰ, মিলন মন্দিৰ জয়মতী আদৰ্শ বালিকা মহিলা বিদ্যালয়, জয়মতী ছোৱালী মজলীয়া স্কুল, বালিগাঁও মাতৃমংগল, শিশু-মংগল কেন্দ্ৰ আদিয়ে প্ৰধান। স্বামী গংগাধৰ বৰকটকীয়ে আৰম্ভ কৰা বৰকটকী এণ্ড কোম্পানীৰ বিকাশত অন্নদা দেৱী বৰকটকীয়ে গুৰুত্বপূৰ্ণ ভূমিকা গ্ৰহণ কৰিছিল।

## জন্ম পৰিচয়
১৮৮১ চনত যোৰহাট জিলাৰ বালিগাঁৱত অন্নদা দেৱী বৰকটকীৰ জন্ম হয়। তেওঁৰ পিতৃৰ নাম হৈছে যজ্ঞোৰাম পণ্ডিত আৰু মাতৃৰ নাম হৈছে নিম্বেশ্বৰী।

## বিবাহ
অন্নদা দেৱী বৰকটকীৰ বিবাহ হয় *বৰকটকী এণ্ড কোম্পানী*ৰ প্ৰতিষ্ঠাতা গংগাধৰ বৰকটকীৰ সৈতে। কালক্ৰমত তেওঁলোক তিনিটা সন্তানৰ পিতৃ-মাতৃ হয়।

## মৃত্যু
১৯৬৮ চনৰ ২৫ ফেব্ৰুৱাৰীত অন্নদা দেৱী বৰকটকীৰ মৃত্যু হয়।

## সামাজিক-সাহিত্যিক কৰ্মৰাজি
অন্নদা দেৱী বৰকটকীৰ স্বামী গংগাধৰ বৰকটকীয়ে *বৰকটকী এণ্ড কোম্পানী* নামৰ এক কোম্পানী আৰম্ভ কৰিছিল। এই বৰকটকী এণ্ড কোম্পানীৰ বিকাশত অন্নদা দেৱী বৰকটকীয়ে গুৰুত্বপূৰ্ণ ভূমিকা গ্ৰহণ কৰিছিল। ইয়াৰ লগতে তেওঁৰ প্ৰচেষ্টাতে যোৰহাটৰ বালিগাঁৱত বিভিন্ন অনুষ্ঠান গঢ় লৈ উঠে। তাৰ ভিতৰত জয়া উৎসৱ, মাতৃ মন্দিৰ, মিলন মন্দিৰ জয়মতী আদৰ্শ বালিকা মহিলা বিদ্যালয়, জয়মতী ছোৱালী মজলীয়া স্কুল, বালিগাঁও মাতৃমংগল, শিশু-মংগল কেন্দ্ৰ আদিয়ে প্ৰধান। 

১৯২১ চনৰ স্বাধীনতা আন্দোলনত অন্নদা দেৱী বৰকটকীয়ে সক্ৰিয় অংশগ্ৰহণ কৰিছিল। সেই আন্দোলনত যোৰহাটত অন্নদা দেৱী বৰকটকীয়ে নাৰীসকলক নেতৃত্ব দিছিল। অন্নদা দেৱী বৰকটকী *অসম হৰিজন সংঘ* আৰু *অসম মহিলা সমিতি*ৰো সক্ৰিয় সদস্য আছিল। অন্নদা দেৱী বৰকটকীৰ প্ৰচেষ্টাতে বালিগাঁৱত ১৯৩৫-৩৬ চনত প্ৰথম জয়া উৎসৱ অনুষ্ঠিত হয়। 

প্ৰয়াত অন্নদা দেৱী বৰকটকীয়ে ১৯৬৩ চনত “নামাঞ্জলি” নামৰ এখন ধৰ্মকাৰ্য্যৰ উপযোগী পুৰণি গ্ৰন্থ সংগ্ৰহ কৰি সংশোধিত আৰু পৰিবৰ্ধিত ৰূপত পুনৰ প্ৰকাশ ধৰিছিল। কিতাপখনৰ প্ৰকাশক আছিল গৌৰীচৰণ বৰকটকী আৰু মুদ্ৰাকৰ পাৰ্ব্বতী প্ৰসাদ বৰকটকী।

## প্ৰকাশিত পুথি
অন্নদা দেৱী বৰকটকীৰ প্ৰকাশিত পুথিসমূহ হৈছে-

#নামাঞ্জলি
#আইনাম
#বিয়ানাম
#আসন-পতা আইনাম
#সাধুকথা

## তথ্যউৎস

শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
অপ্সৰা নৃত্য

অপ্সৰা নৃত্য হৈছে সত্ৰীয়া নৃত্যৰ এটি ভাগ বা প্ৰকাৰ। ই ভাগৱতত বৰ্ণিত এটি কাহিনীৰ আধাৰত সৃষ্টি হোৱা একপ্ৰকাৰ নৃত্য। ইয়াৰ আন নাম হৈছে ইন্দ্ৰাভিষেক নৃত্য। আউনিআটী সত্ৰত ইয়াক অপ্সৰা নৃত্য আৰু দক্ষিণপাট সত্ৰত ইয়াক ইন্দ্ৰাভিষেক নৃত্য বোলা হয়। এই নৃত্যৰ সৃষ্টিকৰ্তা হিচাপে কোনো এজন মানুহৰ নাম জনা নাযায় যদিও আহোম ৰাজত্বৰ সময়তে সত্ৰৰ গায়ন-বায়নসকলে এই নৃত্যৰ সৃষ্টি কৰে বুলি বহুতে ক’ব বিচাৰে। সত্ৰীয়া পৰিৱেশত সৃষ্টি হ'লেও এই নৃত্যৰ ভংগিমা, হস্ত মুদ্ৰা আদি মহাপুৰুষ শ্ৰীমন্ত শংকৰদেৱ আৰু শ্ৰীশ্ৰীমাধৱদেৱ সৃষ্ট নৃত্যশৈলীৰ পৰা কিছূ পৃথক। 

## ইতিহাস
অপ্সৰা নৃত্যৰ আন এটা নাম হৈছে ইন্দ্ৰাভিষেক নৃত্য। ই হৈছে ভাগৱতত বৰ্ণিত এটি কাহিনীৰ আধাৰত সৃষ্টি হোৱা একপ্ৰকাৰ নৃত্য। এই কাহিনী অনুসৰি নন্দ-যশোদাৰ আশ্ৰয়ত লালিত-পালিত হোৱা কালছোৱাত শ্ৰীকৃষ্ণই যেতিয়া গকুলবাসীক ইন্দ্ৰলৈ পূজা দিয়াৰ পৰিৱৰ্তে গোৱৰ্ধনপৰ্বতক পূজা কৰিবলৈ নিদেশ দিয়ে, তেতিয়া ইন্দ্ৰৰ খং উঠে আৰু ধাৰাসাৰ বৃষ্টিৰে গকুল প্লাৱিত কৰে। তেতিয়া গোপ-গোপী, গৰু-গাই আটাইকে বৃষ্টি, গাজনি, ঢেৰেকনিৰ পৰা ৰক্ষা কৰিবলৈ শ্ৰীকৃষ্ণই গোৱৰ্ধন পৰ্বতটোকে নিজৰ কনিষ্ঠ আঙ্গুলিৰে দাঙি ধৰে আৰু সকলোকে পৰ্বতৰ তলত আশ্ৰয় দিয়ে। তেনে কাণ্ড দেখি ইন্দ্ৰই ভয় খায় আৰু শ্ৰীকৃষ্ণৰ মহিমা বুজিব পাৰে। সেয়ে তেওঁ ইয়াৰ পিছত কৃষ্ণৰ মন ভাল লগাবলৈ স্বৰ্গৰ নন্দন-কাননৰ ৰম্ভা, মেনকা, তিলোত্তমা আদি নৰ্তকী তথা অপ্সৰাসকলক মৰ্ত্যলৈ পঠিয়াই নৃত্য-গীতৰ আয়োজন কৰে। এই অপ্সৰাসকলে শ্ৰীকৃষ্ণৰ ওচৰত কৰা নৃত্যই হৈছে অপ্সৰা নৃত্য। অৰ্থাৎ অপ্সৰাসকলে কৰা নৃত্যই হৈছে অপ্সৰা নৃত্য। আউনিআটী সত্ৰত ইয়াক অপ্সৰা নৃত্য আৰু দক্ষিণপাট সত্ৰত ইয়াক ইন্দ্ৰাভিষেক নৃত্য বোলা হয়।

## স্থান
অপ্সৰা নৃত্যৰ প্ৰথম প্ৰচলন মাজুলীৰ দক্ষিণপাট সত্ৰতে হৈছিল বুলি জনা যায়। নৃত্যৰ সৃষ্টিকৰ্তা হিচাপে কোনো এজন মানুহৰ নাম জনা নাযায় যদিও আহোম ৰাজত্বৰ সময়তে সত্ৰৰ গায়ন-বায়নসকলে এই নৃত্যৰ সৃষ্টি কৰে বুলি বহুতে ক’ব বিচাৰে কাৰণ ৰজাঘৰত এই নৃত্যৰ সমাদৰ যথেষ্ট বেছি আছিল। পাছলৈ আউনিআটী সত্ৰ, গড়মূৰ সত্ৰ আদিয়েও এই নৃত্য পৰিৱেশন কৰিবলৈ লয়। আউনিআটী সত্ৰত ব’হাগ বিহু আৰু মাঘ বিহুৰ সবাহত এই নৃত্য প্ৰদৰ্শন কৰা হয় বুলি জনা যায়। এনেদৰেই সত্ৰসমূহত অপ্সৰা নৃত্যৰ প্ৰচলন হয়। 

## সাজ-পাৰ
অপ্সৰা নৃত্যত সাধাৰণতে বগা ৰঙৰ পোছাক পৰিধান কৰা হয়। গাৰ ওপৰ অংশত বুকু ঢকা চোলা, কঁকালৰ পৰা ভৰিলৈকে পৰা ঘূৰী, কঁকালৰ হাৰ বা কৰধনি, মূৰত ওৰোণা আৰু মুকুট বা কিৰীটি পিন্ধা হয়। ইয়াত চুলি বেণী গুঠি লোৱা হয়। 

## বাদ্যযন্ত্ৰ
অপ্সৰা নৃত্যত খোলৰ পৰিৱৰ্তে ঢোলক বাদ্যৰ ব্যৱহাৰ কৰা হয়। হাজোৱলীয়া বাজনাৰ সংগত এই নৃত্যৰ পৰিৱেশন কৰা হয়।

## তথ্য উৎস

শ্ৰেণী:নৃত্য
আভা হাজৰিকা

**আভা হাজৰিকা** (; ১৪ মে' ১৯৪৪- ১১ ডিচেম্বৰ, ২০১০) হৈছে এগৰাকী অসমীয়া অভিনেত্ৰী আৰু পৰিচালক। স্বামী ইন্দুকল্প হাজৰিকা পৰিচালিত 'মানৱ আৰু দানৱ' ছবিৰ জৰিয়তে ৰূপালী পৰ্দাত আত্মপ্ৰকাশ কৰিছিল। আভা হাজৰিকা উত্তৰ পূৰ্বাঞ্চলৰ প্ৰথমগৰাকী তথ্যচিত্ৰ পৰিচালক। তেওঁ নিৰ্মাণ কৰা প্ৰথমখন তথ্যচিত্ৰ হৈছে 'ভুল'। ১৯৭৯ চনত এইখন নিৰ্মাণ কৰিছিল। ২০০৮ চনত আভা হাজৰিকাই ৱাইজমেন ক্লাবৰ জীৱনজোৰা সাধনা বঁটা লাভ কৰিছিল।

## জন্ম পৰিচয়
১৯৪৪ চনৰ ১৪ মে'ত বিলাসীপাৰাত আভা হাজৰিকাৰ জন্ম হৈছিল। তেখেতৰ পিতৃৰ নাম দেৱেন্দ্ৰ মোহন দাস আৰু মাতৃৰ নাম তুলসী ৰাণী দাস। আভা হাজৰিকাৰ পিতৃ আছিল সংগীতৰ অনুৰাগী। সেয়ে শৈশৱতে তেওঁ এক সাংস্কৃতিক পৰিৱেশ লাভ কৰিছিল। পিতৃৰ পৰা তেওঁ সংগীত আৰু অভিনয়ৰ প্ৰতি তেওঁ আগ্ৰহী তথা অনুপ্ৰাণিত হৈছিল। 

## শিক্ষাজীৱন
আভা হাজৰিকাই হাইস্কুলীয়া শিক্ষা গ্ৰহণ কৰিছিল বিলাসীপাৰাত। তাৰ পিছত কলিকতাৰ ভিক্টোৰিয়া কলেজৰ পৰা আই এ পৰীক্ষাত উত্তীৰ্ণ হয়। ইয়াৰ পিছত তেওঁ পুনেৰ ফিল্ম এণ্ড টেলিভিছন ইনষ্টিটিউটৰ পৰা অভিনয়ৰ ডিপ্লমা গ্ৰহণ কৰে। 

## অভিনয় আৰু বৈবাহিক জীৱন
ভিক্টোৰিয়া কলেজত অধ্যয়ন কৰি থাকোঁতেই তেওঁ 'মেঘে ঢাকা তাৰা' নামৰ এখন বাংলা নাটকত অভিনয় কৰিছিল আৰু তাত শ্ৰেষ্ঠ অভিনেত্ৰীৰ সন্মান লাভ কৰিছিল। তেওঁ পুনেত পঢ়ি থাকোঁতে ইন্দুকল্প হাজৰিকাৰ সান্নিধ্যলৈ আহে আৰু ১৯৬৬ চনত ইন্দুকল্প হাজৰিকাৰ সৈতে তেওঁৰ বিবাহ হয়। কালক্ৰমত তেওঁলোকৰ তিনিটা সন্তান জন্ম হয়।

আভা হাজৰিকাই ৰূপালী পৰ্দাত আত্মপ্ৰকাশ কৰে ইন্দুকল্প হাজৰিকাৰ 'মানৱ আৰু দানৱ' ছবিৰ জৰিয়তে ১৯৭১ চনত। আভা হাজৰিকাই অভিনয় কৰা কেইখনমান ছবি হ'ল- 'নিয়তি', 'অগ্নিস্নান', 'বৈভৱ' আদি। আভা হাজৰিকাই বহুতো নাটকতো অভিনয় কৰিছিল। আভা হাজৰিকা উত্তৰ পূৰ্বাঞ্চলৰ প্ৰথমগৰাকী তথ্যচিত্ৰ পৰিচালক। তেওঁ নিৰ্মাণ কৰা প্ৰথমখন তথ্যচিত্ৰ হৈছে 'ভুল'। আভা হাজাৰিকাই অসমৰ লোকচিত্ৰ, অসমৰ মাছমৰীয়া সম্প্ৰদায়, সামাজিক বনানীকৰণ আদি বিষয়ৰ কেইবাখনো চলচ্চিত্ৰ নিৰ্মাণ কৰিছে। তেওঁ গুৱাহাটী দূৰদৰ্শন যোগে প্ৰচাৰিত 'উৎকণ্ঠ মহানগৰ' নামৰ ধাৰাবাহিক খনৰ পৰিচালনা কৰিছিল। তেওঁ মুখ্য সহকাৰী পৰিচালকৰূপে কাম কৰা কেইখনমান চলচ্চিত্ৰ হ'ল- অসমীয়াৰ 'মধুছন্দা', কাৰবি ছবি 'ৰিট আমটং' আদি। 
আভা হাজৰিকা শ্ৰীমন্ত শংকৰদেৱ কলাক্ষেত্ৰৰ নাট শাখাৰ উপদেষ্টা হিচাপে আছিল। তেওঁ চেন্সৰ বৰ্ডৰো সদস্য আছিল। ইয়াৰ উপৰিও জ্যোতি চিত্ৰবন এণ্ড টেলিভিছন আৰু অন্যান্য নাট্য বিদ্যালয়ত প্ৰশিক্ষক আদি ৰূপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল। তদুপৰি হাজৰিকাই বিভিন্ন নাট প্ৰতিযোগিতাৰ বিচাৰক ৰূপেও দায়িত্ব পালন কৰিছিল।

## মৃত্যু
২০১০ চনৰ ১১ ডিচেম্বৰত আভা হাজৰিকাই নশ্বৰ দেহ ত্যাগ কৰে।

## বঁটা সন্মান
# ২০০৮ চনৰ ৱাইজমেন ক্লাবৰ জীৱনজোৰা সাধনা বঁটা। 

## তথ্যউৎস

শ্ৰেণী:অসমীয়া চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেত্ৰী