open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
মৰাণ (বিধানসভা সমষ্টি)

## বিধান সভাৰ সদস্য

## লগতে চাওক
* ডিব্ৰুগড়
* অসম বিধানসভাৰ সমষ্টিসমূহৰ তালিকা

## তথ্য উৎস

শ্ৰেণী:অসমৰ বিধানসভা সমষ্টি
ডিব্ৰুগড় (বিধানসভা সমষ্টি)

## বিধায়কসকল

অসম বিধান সভাত ডিব্ৰুগড় সমষ্টিৰ পৰা প্ৰতিনিধিত্ব কৰা সদস্যসকলৰ তালিকা তলত উল্লেখ কৰা হ’ল।

## লগতে চাওক
* ডিব্ৰুগড়
* অসম বিধানসভাৰ সমষ্টিসমূহৰ তালিকা

## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:অসমৰ বিধানসভা সমষ্টি
ৰাজনৈতিক আখ্যান

**ৰাজনৈতিক আখ্যান** () হৈছে মানৱ বিজ্ঞান আৰু ৰাজনীতি বিজ্ঞানত কাহিনীকথনে বাস্তৱৰ বোধগম্যতাৰ ওপৰত কিদৰে প্ৰভাৱ পেলাব পাৰে, সেই বিষয়ে বৰ্ণনা কৰিবলৈ ব্যৱহাৰ কৰা এটা শব্দ। কিন্তু ৰাজনৈতিক আখ্যান কেৱল এটা তাত্ত্বিক ধাৰণাই নহয়, ই ৰাজনৈতিক ব্যক্তিসকলে নিজৰ পৰিৱেশৰ ভিতৰত মানুহৰ দৃষ্টিভংগী গঢ়ি তুলিবলৈ আৰু সামাজিক গোট আৰু ব্যক্তিৰ মাজৰ সম্পৰ্ক সলনি কৰিবলৈ ব্যৱহাৰ কৰা এক আহিলায়ো। ফলত কল্পকাহিনীক বাস্তৱত পৰিণত হোৱাৰ সম্ভাৱনা থাকে আৰু অতিকথাবোৰ ৰাজহুৱা বক্তৃতাৰ লগত জড়িত হৈ পৰে।

ৰাজনৈতিক প্ৰেক্ষাপটৰ ভিতৰত কাহিনীকথনৰ কৃত্ৰিমতাক সামৰি লোৱাৰ বাবে মেটা-আখ্যানসমূহ ৰাজনৈতিক আখ্যানৰ এক গুৰুত্বপূৰ্ণ উপাদান। ভৱিষ্যদ্বাণী আৰু বিকাশ বা সম্প্ৰসাৰণৰ কাহিনীৰ আৱৰণত ইতিহাস সৃষ্টিৰ জৰিয়তে বাস্তৱৰ বুজাবুজি গঢ় দিয়াত ইহঁতে কেন্দ্ৰীয় ভূমিকা পালন কৰে।
## পৃষ্ঠভূমি
ৰাজনৈতিক আখ্যানৰ ধাৰণাটো আখ্যান তত্ত্বত চিত্ৰিত ধাৰণাসমূহৰ পৰা উদ্ভৱ হৈছে, যিটো ২০১৭ চনত ড'নাল্ড ট্ৰাম্পৰ কাৰ্যভাৰ গ্ৰহণৰ পিছত "ভুৱা বাতৰি"ৰ জনপ্ৰিয়কৰণৰ ফলত মানৱীয় আৰু ৰাজনীতি বিজ্ঞানত ক্ৰমান্বয়ে জনপ্ৰিয় হৈ পৰিছে। ২০ শতিকাৰ আৰম্ভণিতে আখ্যানৰ অধ্যয়ন আৰম্ভ হৈছিল আৰু ১৯৭০ চনত পুনৰ উত্থানৰ অভিজ্ঞতা লাভ কৰিছিল; যেতিয়া নাৰীবাদী গৱেষকসকলে গল্প কোৱাৰ ক্ষেত্ৰত নাৰীৰ জীৱনক কেনেদৰে গঠন কৰা হয় সেই বিষয়ে আলোকপাত কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰিছিল - আৰু এই গৱেষণাই পৰৱৰ্তী সময়ত আজিৰ তাৰিখত লিংগভিত্তিক ৰাজনৈতিক আখ্যানৰ ওপৰত গৱেষণাৰ পথ প্ৰদৰ্শক হৈ পৰিছে। 

সাহিত্য তত্ত্বৰ ভিতৰত দৃশ্যমান হোৱা ধাৰণাসমূহৰ পৰা আখ্যান তত্ত্বৰ বিকাশ ঘটিছিল যিবোৰে ১৯৪০ চনৰ সময়ছোৱাত সংস্কাৰৰ অভিজ্ঞতা লাভ কৰিছিল আৰু যেতিয়া উপন্যাসে সাহিত্য অধ্যয়নৰ মাধ্যম হিচাপে বৈধতা লাভ কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰিছিল। কবিতা আৰু নাটকক নান্দনিকতাৰ বাবে ইয়াৰ ৰূপ আৰু গঠনত মূল্য দিয়া হৈছিল যদিও উপন্যাসসমূহে পাঠকক অধিক ব্যাপকভাৱে প্ৰভাৱিত কৰাৰ ক্ষমতাৰ বাবে উল্লেখযোগ্য হৈ পৰিছিল। আখ্যান তত্ত্বৰ উত্থান ঘটিছিল এই ধাৰণাটোৰ পৰাই যে গল্পই কেৱল ব্যক্তিহীন আখ্যানৰ পৰিৱৰ্তে মানৱ প্ৰকৃতিৰ চিত্ৰণ দিবলৈ সক্ষম। আখ্যান আৰু ৰাজনীতি বিজ্ঞানক কেন্দ্ৰ কৰি ধাৰণাসমূহ আৰম্ভ হৈছিল পণ্ডিত ৱালটাৰ আৰ ফিচাৰে কৰা কামৰ ফলত যাৰ মতে আখ্যানেই হৈছে যোগাযোগৰ সবাতোকৈ সহজবোধ্য ৰূপ আৰু সেয়েহে ই ৰাজনীতিৰ কেন্দ্ৰীয় বিষয় বুলি ক'বলৈ আখ্যান আৰ্হি শব্দটোৰ ধাৰণা হিচাপে পৰিগণিত।
## তথ্যসূত্ৰ
লাহোৱাল (বিধানসভা সমষ্টি)

## বিধায়কসকল
* ১৯৫৭: লীলী সেনগুপ্তা, ভাৰতীয় জাতীয় কংগ্ৰেছ
* ১৯৬২: লীলী সেনগুপ্তা, ভাৰতীয় জাতীয় কংগ্ৰেছ
* ১৯৬৭: লীলী সেনগুপ্তা, ভাৰতীয় জাতীয় কংগ্ৰেছ
* ১৯৭২: দীপক মূৰ্মু, ভাৰতীয় জাতীয় কংগ্ৰেছ
* ১৯৭৮: দীপক মূৰ্মু, ভাৰতীয় জাতীয় কংগ্ৰেছ
* ১৯৮৩: দীপক মূৰ্মু, ভাৰতীয় জাতীয় কংগ্ৰেছ
* ১৯৮৫: দিপেন তাঁতি, নিৰ্দলীয়
* ১৯৯১: হৰেণ ভূমিজ, ভাৰতীয় জাতীয় কংগ্ৰেছ
* ১৯৯৬: পৃথিৱী মাঝি, ভাৰতীয় জাতীয় কংগ্ৰেছ
* ২০০১: পৃথিৱী মাঝি, ভাৰতীয় জাতীয় কংগ্ৰেছ
* ২০০৬: পৃথিৱী মাঝি, ভাৰতীয় জাতীয় কংগ্ৰেছ
* ২০১১: পৃথিৱী মাঝি, ভাৰতীয় জাতীয় কংগ্ৰেছ
* ২০১৬: ৰিতুপৰ্ণ বৰুৱা, ভাৰতীয় জনতা পাৰ্টী
* ২০২১: বিনোদ হাজৰিকা, ভাৰতীয় জনতা পাৰ্টী

## তথ্য সংগ্ৰহ
আয়কৰ

**আয়কৰ** () হৈছে এগৰাকী ব্যক্তি বা এক সত্তাৰ (কৰদাতা) ওপৰত তেওঁলোকৰ দ্বাৰা উপাৰ্জন কৰা আয় বা লাভৰ (কৰযোগ্য আয়, ) ক্ষেত্ৰত আৰোপ কৰা কৰ। আয়কৰ সাধাৰণতে কৰযোগ্য আয়ৰ কৰ হাৰৰ গুণফল হিচাপে গণনা কৰা হয়। কৰদাতাৰ প্ৰকাৰ বা বৈশিষ্ট্য আৰু আয়ৰ প্ৰকাৰ অনুসৰি আয়কৰৰ হাৰ ভিন্ন হ’ব পাৰে। কৰযোগ্য আয় বৃদ্ধিৰ লগে লগে কৰৰ হাৰ বৃদ্ধি হ’ব পাৰে আৰু এনেদৰে বৃদ্ধি হোৱা হাৰক বৰ্ধিত বা প্ৰগতিশীল কৰৰ হাৰ বুলি কোৱা হয়। কোম্পানীসমূহৰ ওপৰত আৰোপ কৰা কৰ সাধাৰণতে *কৰ্পৰেট কৰ* বুলি জনা যায় আৰু ইয়াক সাধাৰণতে এক নিৰ্দিষ্ট হাৰত আৰোপ কৰা হয়। ব্যক্তিগত আয়ৰ ওপৰত প্ৰায়ে প্ৰগতিশীল হাৰত কৰ আৰোপ কৰা হয় আৰু এইক্ষেত্ৰত আয়ৰ প্ৰতিটো অতিৰিক্ত এককৰ ওপৰত প্ৰয়োগ কৰা কৰ হাৰ বৃদ্ধি পায়; যেনে আয়ৰ প্ৰথম ১০,০০০ টকাত ০% কৰ আৰোপ কৰা হয়, পৰৱৰ্তী ১০,০০০ টকাত ১% কৰ আৰোপ কৰা হয় ইত্যাদি। ন্যায়িক অধিকাৰক্ষেত্ৰসমূহৰ অধিকাংশই স্থানীয় দাতব্য সংস্থাসমূহক কৰ ৰেহাই দিয়ে। বিনিয়োগৰ পৰা পোৱা আয়ৰ ওপৰত অন্য ধৰণৰ আয়তকৈ ভিন্ন (সাধাৰণতে কম) হাৰত কৰ আৰোপ কৰিব পাৰি। কৰ হ্ৰাস কৰা বিভিন্ন ধৰণৰ উপায়ৰ অনুমতিও দিয়া হ'ব পাৰে। 

আয়কৰৰ ব্যৱস্থা সৰ্বপ্ৰথমে সাধাৰণতে ইজিপ্তঅতেই আৰম্ভ হৈছিল বুলি গণ্য কৰা হয়। ৰোমান গণৰাজ্যৰম্প্ৰাৰম্ভিক কালত ৰাজহুৱা কৰ মালিকানাধীন সম্পত্তিৰ ওপৰত মূল্যায়ন কৰা হৈছিল। সাধাৰণ পৰিস্থিতিত কৰৰ হাৰ আছিল ১% আৰু যুদ্ধৰ দৰে পৰিস্থিতিত কেতিয়াবা ৩% পৰ্যন্ত বৃদ্ধি পাইছিল। মাটি, ঘৰ আৰু অন্যান্য ৰিয়েল এষ্টেট, দাস, জীৱ-জন্তু, ব্যক্তিগত সামগ্ৰী আৰু আৰ্থিক সম্পদৰ ওপৰত এই কৰ আৰোপ কৰা হৈছিল। এজন ব্যক্তিৰ সম্পত্তি যিমানেই বেছি আছিল তেওঁ সিমানেই বেছি কৰ দিবলগীয়া হৈছিল।

## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:অৰ্থনীতি
প্ৰদ্যুৎ কুমাৰ ডেকা

**প্ৰদ্যুৎ কুমাৰ ডেকা** (  ; জন্ম: ১৮ এপ্ৰিল ১৯৭৮)  এজন অসমৰ চলচ্চিত্ৰ পৰিচালক, চিত্ৰনাট্যকাৰ আৰু লেখক।  তেওঁৰ ছবিসমূহৰ ভিতৰত আছে ধুনীয়া তিৰোতাবোৰ (২০০৯), সমীৰণ বৰুৱা আহি আছে (২০১২), সুৰ্য্যাস্ত (২০১৩), বৰশী (২০১৪)। গুৱাহাটীৰ আমবাৰী পুৰাতাত্বিক ক্ষেত্ৰৰ আধাৰত নিৰ্মিত ‘এনথ্ৰপলজিকেল আমবাৰী' ছিৰিজৰ জৰিয়তে তেওঁ ২০১৬-১৭ চনলৈ ক্ৰমান্বয়ে ইংৰাজী কল্পকাহিনী লিখাৰ ফালে ধাবিত হয়।
## কৰ্মজীৱন
তেওঁৰ প্ৰথম পৰিচালনা আৰু চিত্ৰনাট্য ৰচনা কৰা ছবিখন হ'ল ধুনীয়া তিৰোতাবোৰ। এগৰাকী সন্ধানহীন শিল্পীৰ পটভূমিত নিৰ্মাণ কৰা এই ছবিখন মুক্তি পাইছিল ২০০৯ চনত। তেওঁৰ পৰৱৰ্তী ছবি ৰাজনৈতিক বিষয়ৰ ওপৰত আধাৰিত সমীৰণ বৰুৱা আহি আছে (২০১২)। তেওঁৰ অন্যান্য ছবিবোৰৰ ভিতৰত আছে- শিশুৰ প্ৰতি অৱহেলাক বিষয়বস্তু কৰি ৰচনা কাহিনীৰে নিৰ্মাণ কৰা ‘সূৰ্যাস্ত’, চাছপেন্সধৰ্মী নাটকীয় ছবি ‘বৰশী’ আৰু ৰবীন্দ্ৰনাথ ঠাকুৰৰ কাহিনীৰ আধাৰত নিৰ্মাণ কৰা টেলিফিল্ম ‘দৃষ্টি’। সূৰ্যাস্তই ফিল্মফেয়াৰ ২০১৩ (পূব)-ত শ্ৰেষ্ঠ অভিনেতা আৰু শ্ৰেষ্ঠ অভিনেত্ৰী শিতানত মনোনয়ন লাভ কৰে।

 তিনিটা পৃথক পৃথক গল্প আৰু তিনিজন ভিন্ন পৰিচালকে একত্ৰে নিৰ্মাণ কৰা ছবি যি গল্পৰ শেষ নাইৰ এটা খণ্ড প্ৰদ্যুৎ কুমাৰ ডেকাই পৰিচালনা কৰিছিল। ছবিখনৰ কাম ২০১৯  চনত শেষ হয়।

## তথ্য উৎস

শ্ৰেণী:অসমীয়া ভাষাৰ চলচ্চিত্ৰ পৰিচালক
নাহৰকটীয়া (বিধানসভা সমষ্টি)

## বিধায়কসকল

* ১৯৭৮: শশ কমল সন্দিকৈ, ভাৰতীয় কমিউনিষ্ট পাৰ্টি (মাক্সবাদী)
* ১৯৮৫: কুসুম্বৰ টাইৰায়, নিৰ্দলীয়
* ১৯৯১: শশ কমল সন্দিকৈ, ভাৰতীয় কমিউনিষ্ট পাৰ্টি (মাক্সবাদী)
* ১৯৯৬: প্ৰণতি ফুকন, ভাৰতীয় জাতীয় কংগ্ৰেছ
* ২০০০: প্ৰণতি ফুকন, ভাৰতীয় জাতীয় কংগ্ৰেছ
* ২০০১: প্ৰণতি ফুকন, ভাৰতীয় জাতীয় কংগ্ৰেছ
* ২০০৬: প্ৰণতি ফুকন, ভাৰতীয় জাতীয় কংগ্ৰেছ
* ২০১১: প্ৰণতি ফুকন, ভাৰতীয় জাতীয় কংগ্ৰেছ
* ২০১৬: নৰেণ সোণোৱাল, অসম গণ পৰিষদ
* ২০২১: তৰংগ গগৈ, ভাৰতীয় জনতা পাৰ্টি

## তথ্য সংগ্ৰহ
থিয়নাম

**থিয়নাম** বা **বীৰনাম** () অসমৰ একশৰণ নৱবৈষ্ণৱ ধৰ্মৰ বিবিধ সংস্কৃতিৰ ভিতৰৰে এক পৰিৱেশ্য কলা৷ থিয়নামেৰে আনন্দময় পৰিৱেশত হৰিৰ কীৰ্তন কৰা হয়৷  অৰ্থাৎ ই একপ্ৰকাৰ কীৰ্তন৷

## কীৰ্তনৰ প্ৰকাৰ
একশৰণ নৱবৈষ্ণৱ ধৰ্মত কেইবাপ্ৰকাৰৰ কীৰ্তনেৰে হৰিক আৰাধনা কৰা হয়; যেনে, বীৰ, নিবিড়, উপাংগ, মানস আৰু বিৰল৷ প্ৰত্যেক প্ৰকাৰ কীৰ্তনৰ পৰিৱেশন শৈলী বেলেগ বেলেগ৷ থিয় হৈ উদাত্তভাৱে নাগাৰা, তাল, টকা আৰু চাপৰিৰ সহায়ত যি কীৰ্তন কৰা হয় সি বীৰ কীৰ্তন, কেৱল ভোৰতাল বজাই একান্তমনে থাপনাৰ সম্মুখত বহি কৰা কীৰ্তন নিবিড় কীৰ্তন, কেৱল নৃত্যাদিৰ সহায়ত কৰা কীৰ্তন উপাংগ কীৰ্তন, মনত হৰিক চিন্তি মনে মনে কৰা কীৰ্তন মানস কীৰ্তন আৰু গোপনভাৱে কৰা কীৰ্তন হ’ল বিৰল কীৰ্তন৷

## থিয়নামৰ ইতিহাস
সত্ৰীয়া সংস্কৃতিৰ পৰিৱেশ্য কলা থিয়নামৰ প্ৰকৃতি অনুধাৱন কৰি দেখা যায় ইয়াৰ ইতিহাস যথেষ্ট পুৰণি৷ কীৰ্তনত এই নামৰ উল্লেখ আছে৷ বলিছলনত তিনিপদ ভূমি দান কৰাৰ প্ৰতিশ্ৰুতিত বিষ্ণুৰ দ্বাৰা সুতলপুৰীলৈ যোৱা দৈত্যৰাজ বলিয়ে দৈত্যগণক লৈ হৰিকীৰ্তন কৰাৰ কথা উল্লেখ আছে৷
“উঠি কতো কীৰ্ত্তন কৰন্ত তাল ধৰি৷
দৈত্যগণে বেঢ়ি বাৱৈ চৌপাশে চাপৰি’’৷

থিয়নাম সম্পৰ্কে গুৰুচৰিততো একাধিক উল্লেখ আছে৷ আহোম ৰজা চুহুংমুঙে হাতীয়ে পালভাঙি যোৱা বাবে শংকৰদেৱক ধৰিবলৈ মানুহ পঠিয়াইছিল৷ ৰজাৰ চাউদাঙে শংকৰদেৱক নাপাই মাধৱদেৱ আৰু জোৱায়েক হৰিক ধৰি নিছিল৷ দুয়োৰে মংগলৰ বাবে শংকৰদেৱে তিনিদিন ধৰি (লক্ষ্মীনাথ বেজবৰুৱাই সম্পাদনা কৰা গুৰুচৰিতমতে মতে সাতদিন) পালনাম পাতে আৰু নামৰ অন্তত মাধৱদেৱ উভতি অহাৰ লগে লগে আনন্দত থিয় হৈ নাম গাবলৈ ধৰে আৰু ভক্তগণে বেৰি ধৰি নাম গাই সংগত কৰে৷
চৰিতপুথিৰ আন এক তথ্যমতে সুন্দৰীদিয়া সত্ৰৰ পূবদিশত থকা এটা বিলৰ পৰা যক্ষ খেদিবলৈ মাধবদেৱে পালনাম আৰম্ভ কৰি ভকতসকলে নাম গাই গাই গৈ বিলৰ পাৰৰ এডোখৰ ঠাইত থিয় হৈ নাম গাবলৈ ধৰিছিল৷ তাল নাগাৰাৰ শব্দত যক্ষ পলাই গৈছিল৷ সেই ঠাইডোখৰ এতিয়াও “যক্ষখেদা ভিঠি’’ নামে জনাজাত৷ তেতিয়াৰ পৰাই থিয়নামৰ প্ৰচলন হয়৷ থিয়নাম প্ৰথমে উজনিৰ ধুঞাহাটাত আৰু তাৰপিছত সুন্দৰীদিয়া, বাৰাদি আদি সত্ৰত প্ৰচলন হয়৷ বদুলা আতা বা পদ্ম আতাই প্ৰায় এবছৰ কাল বৰপেটাত থাকি মথুৰাদাস বুঢ়া আতাৰ পৰা থিয়নামকে ধৰি সকলো সত্ৰীয়া কলা-সংস্কৃতি আয়ত্ত কৰি উজনিত থিয়নামৰ প্ৰচলন কৰে৷  

## পৰিৱেশন শৈলী
থিয়নাম আৰম্ভ কৰাৰ আগতে বহি প্ৰসংগ কৰাৰ পিছতহে মূল অংশ পৰিৱেশন কৰা হয়৷ থিয়নামত পাঠকজনে সোঁমাজত থিয় হৈ শৰীৰৰ বিভিন্ন অংগ সঞ্চালন কৰি আৰু হাতেৰে নানা মুদ্ৰা ধৰি সুৰ লগাই নাম লগাই দিয়ে আৰু অৰ্ধবৃত্তাকাৰ ৰূপত থিয় হোৱা ভকত সংগীসকলে সেই একে সুৰ তালত নামৰ ঘোষা দোহাৰে৷ নাগাৰা, ডাঙৰ টকা আৰু ভোৰতাল সংগত কৰাৰ লগে লগে সকলোৱে চাপৰি বজাই নাম গায়৷ থিয়নামৰ পদসমূহ কীৰ্ত্তন দশম ঘোষা বৰগীত আদিৰ পৰা লোৱা হয়৷ ভকতসকলৰ পিন্ধনত ধুতি, পাঞ্জাৱী আৰু গামোচা থাকে৷ মূল পাঠকজনে চেলেং লোৱা নিয়ম৷ থিয়নামত ব্যৱহৃত তালবাদ্যৰ পৰাই ভোৰতাল নৃত্যৰ সৃষ্টি কৰা হয়৷ থিয়নামৰ পৰাই মহানন্দ সূত্ৰধাৰ, নৰহৰি বুঢ়াভকত আদি লোকে বিভিন্ন তাল, লয় প্ৰয়োগ কৰি ভোৰতাল নৃত্যৰ সূচনা কৰে৷

## তথ্য সূত্ৰ

শ্ৰেণী:অসমৰ সংস্কৃতি
মাৰ্ঘেৰিটা (বিধানসভা সমষ্টি)

## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:অসমৰ ৰাজনীতি
শ্ৰেণী:তিনিচুকীয়া জিলা
দীপামণি হালৈ মহন্ত

**দীপামণি হালৈ মহন্ত** এগৰাকী লেখক, অধ্যাপক৷ তেখেত গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ অসমীয়া বিভাগৰ সহযোগী অধ্যাপক হিচাপে কৰ্মৰত৷ বৰ্তমানলৈকে তেখেতৰ ৬খন গৱেষণামূলক গ্ৰন্থ প্ৰকাশ হৈছে৷

## জন্ম আৰু বংশ পৰিচয়
তেখেতৰ জন্ম হয় ১৯৮৩ ইং চনৰ ২৭ আগষ্টত; স্থান- নলবাৰী জিলাৰ খাটাৰূপীয়া বাথান গাঁও৷ তেখেতৰ পিতৃৰ নাম ড॰ প্ৰমোদ হালৈ আৰু মাতৃৰ নাম মিনু হালৈ৷ পিতৃ নলবাৰী জিলাৰ বিশিষ্ট ভাষাবিদ, শিক্ষাবিদ, সমাজকৰ্মী৷ 

## শিক্ষা
*প্ৰাথমিকঃ ১৭৫ নং কুলবিল বালক প্ৰাথমিক বিদ্যালয়
*মাধ্যমিক শিক্ষাঃ কুলবিল উত্তম সুন্দৰী মজলীয়া বিদ্যালয় (জিলাভিত্তিত মেধা বৃত্তি লাভ)
*উচ্চ মাধ্যমিক শিক্ষাঃ চামতা ছোৱালী উচ্ছ মাধ্যমিক বিদ্যালয়; ১৯৯৮ চনত হাইস্কুল শিক্ষান্ত পৰীক্ষাত সমাজবিদ্যা আৰু বিজ্ঞান বিষয়ত লেটাৰ মাৰ্কসহ প্ৰথম বিভাগত উত্তীৰ্ণ৷
*উচ্চতৰ মাধ্যমিক শিক্ষাঃ মহেন্দ্ৰ নাৰায়ণ চৌধুৰী বালিকা মহাবিদ্যালয়, নলবাৰী ২০০০ ইং চনত উচ্ছতৰ মাধ্যমিক পৰীক্ষাত কলা শাখাত অসমৰ ভিতৰত সপ্তম স্থান অধিকাৰ; লগতে অসমীয়া বিষয়ত ৰাজ্যৰ ভিতৰত সৰ্ব্বোচ্ছ নম্বৰ লাভ৷
*স্নাতক ডিগ্ৰীঃ মহেন্দ্ৰ নাৰায়ণ চৌধুৰী বালিকা মহাবিদ্যালয়ৰপৰা ইং ২০০৩ চনত অসমীয়া (গুৰু বিষয়)ত ডিষ্টিংচনসহ প্ৰথম শ্ৰেণীৰ প্ৰথম স্থান লৈ স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ৷
*স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰীঃ গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা অসমীয়া বিষয়ত ইং ২০০৫ চনত প্ৰথম শ্ৰেণীৰ তৃতীয় স্থান লাভ৷
*পিএইচ. ডিৰ বিষয়ঃ ড॰ লীলাৱতী শইকীয়া বৰাৰ তত্ত্বাৱধানত গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা ইং ২০১৩ চনত “Assamese and Maithili Verb System : A Comparative Study” বিষয়ত পিএইচ. ডি. ডিগ্ৰী লাভ৷

## প্ৰকাশিত গ্ৰন্থ
*নাট্য সমীক্ষা, ২০০৭
*ভাষা বিশ্লেষণ, ২০১০
*সাহিত্যত লোক সাংস্কৃতিক সমল, ২০১০
*Assamese & Maithili Verb System A Contrastive Study, ২০১৭
*অসমীয়া আৰু মৈথিলী ভাষাৰ বিৰোধমূলক বিশ্লেষণ, ২০২১
*ভাষা সাহিত্য জিজ্ঞাসা, ২০২২ 

## বঁটা আৰু সন্মান
*অসম সাহিত্য সভাৰ ‘ৰামদেউ শৰ্মা বঁটা’ লাভ৷
*বিনয় ভূষণ চৌধুৰী স্মাৰক বঁটা৷
*অনা-মৈথিলী গৱেষক হিচাপে মৈথিলী ভাষা-সাহিত্য-সংস্কৃতিৰ অধ্যয়নৰ বাবে ৰাষ্ট্ৰীয় প্ৰেক্ষাপটত সমাদৃত৷

## তথ্য উৎস

শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি
শুভপল্লব

**শুভপল্লব** () এখন মাহেকীয়া উৰিয়া ই-আলোচনী। আলোচনীখন ২০১৮ চনৰ জানুৱাৰী মাহত প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল সংগ্ৰাম কেশৰী সেনপতিয়ে। আৰম্ভনিতে আলোচনীখন ত্ৰৈমাসিক আছিল আৰু প্ৰথম দুটা সংখ্যা নৱপল্লৱ নামেৰে প্ৰকাশ পাইছিল। ২০২০ ৰ জানুৱাৰী মাহৰ পৰা আলোচনীখন মাহেকীয়া হিচাপে প্ৰকাশ পাবলৈ লয়। ২০১৯ চনত আলোচনীখনৰ উৰিয়া ৱেব পৰ্টেল ওলাবলৈ ধৰে। পাছলৈ এই পৰ্টেলটোত ইংৰাজী, হিন্দী, তেলেগু, বঙালী, পাঞ্জাৱী, আৰু  সংস্কৃতত ওলাবলৈ আৰম্ভ হয়।

## তথ্য সংগ্ৰহ

## বাহ্যিক তথ্য

* 
* 
* 
* 
*
অশ্বঘোষ

**অশ্বঘোষ** (; গ. ৮০ – গ. ১৫০ খ্ৰীষ্টাব্দ) ভাৰতৰ এজন সৰ্বাষ্টিবাদ বা মহাসংঘিক বৌদ্ধ দাৰ্শনিক, নাট্যকাৰ, কবি আৰু বক্তা আছিল। তেওঁ উত্তৰ ভাৰতৰ সাকেতত জন্মগ্ৰহণ কৰিছিল যাক অযোধ্যা বুলিও কোৱা হয়। তেওঁ প্ৰথম সংস্কৃত নাট্যকাৰ বুলি বিশ্বাস কৰা হয়, আৰু কালিদাসৰ পূৰ্বে তেওঁক সৰ্বশ্ৰেষ্ঠ ভাৰতীয় কবি বুলি গণ্য কৰা হয়। প্ৰথম শতিকাত তেওঁ কনিষ্কৰ সমসাময়িক আৰু আধ্যাত্মিক উপদেষ্টা। বৌদ্ধ দৰবাৰ লেখকৰ এটা দলৰ ভিতৰত তেওঁ আটাইতকৈ বিখ্যাত আছিল, যাৰ মহাকাব্যই সমসাময়িক ৰামায়ণৰ প্ৰতিদ্বন্দ্বিতা কৰিছিল। অশ্বঘোষৰ সময়ৰ আগৰ বহুখিনি বৌদ্ধ সাহিত্য পালি আৰু প্ৰাকৃত ভাষাত ৰচনা কৰা হৈছিল যদিও অশ্বঘোষে ধ্ৰুপদী সংস্কৃতত ৰচনা কৰিছিল।

## তপস্যা হিচাপে জীৱন
তেওঁৰ জন্ম অযোধ্যাত হোৱা বুলি কোৱা হয়। তেওঁৰ মূল (সাধাৰণ) নামটো অজ্ঞাত, অশ্বঘোষ কেৱল তেওঁৰ সম্পূৰ্ণ নামৰ এটা অংশ আৰু এই অংশৰেই তেওঁক মতা হৈছিল। কুমাৰজীৱে চীনা ভাষালৈ অনুবাদ কৰা আৰু সেই ভাষাত সংৰক্ষিত অশ্বঘোষৰ পৰম্পৰাগত জীৱনী অনুসৰি তেওঁ প্ৰথমে এজন বিচৰণকাৰী তপস্বী আছিল যিয়ে বিতৰ্কত সৰ্ব-আগন্তুক পৰাস্ত কৰিবলৈ সক্ষম হৈছিল। 

এবাৰ কুষানৰ ৰজাৰ মন্ত্ৰীসকলে ভীক্ষুৰ মূল্য সঠিকভাৱে ১ লাখ সোণৰ টুকুৰাৰ সমকক্ষ হ'ব পাৰে বুলি ভবা নাছিল। ভীক্ষুৰ মূল্য জনা ৰজাই সাতটা ঘোঁৰাক ছয় দিন অনাহাৰে ৰাখিবলৈ আদেশ দিলে। তাৰ পিছত ৰজাই এখন সভা আয়োজন কৰি ভিক্ষুসকলক ধৰ্ম প্ৰচাৰ কৰিবলৈ দিলে। আনকি প্ৰিয় খাদ্য সন্মুখত ৰখা ঘোঁৰাবোৰকো সন্ন্যাসীৰ শিক্ষাই মোহিত কৰিছিল, আৰু মনোযোগেৰে শুনিছিল। ইয়াৰ দ্বাৰা সকলোৱে তেওঁৰ মূল্যৰ ওপৰত পতিয়ন গৈছিল। পিছলৈ সেয়ে তেওঁক অশ্বঘোষ নাম দিয়া হয়। 

শেষলৈ তেওঁ ধৰ্ম প্ৰচাৰকৰি সকলোকে তেওঁৰ প্ৰজ্ঞা আৰু বুজাবুজিৰ দ্বাৰা পথ প্ৰদৰ্শন কৰি সমগ্ৰ উত্তৰ ভাৰত ভ্ৰমণ কৰিছিল আৰু তেওঁক যোগ্যতা আৰু গুণৰ সূৰ্য্য হিচাপে চিনি পোৱা চাৰিজনীয়া সভাই তেওঁক অতিশয় সন্মান কৰিছিল। 

## ৰচনাৱলী
তেওঁক পূৰ্বতে বৌদ্ধ ধৰ্মৰ প্ৰভাৱশালী গ্ৰন্থ *Awakening of Faith in the Mahayana* ৰ লেখক বুলি বিশ্বাস কৰা হৈছিল যদিও আধুনিক পণ্ডিতসকলে এই গ্ৰন্থখন চীনত ৰচনা কৰা বুলি একমত। বৰ্তমানৰ বিশ্বাস অনুসৰি তেওঁ মহাযানবাদী যুগৰ নাছিল, আৰু তেওঁক মহাসংঘীয়সকলৰ এটা উপ-পন্থী হিচাপে নিযুক্ত কৰা যেন লাগে। তেওঁৰ কাব্যৰ কবিতাসমূহৰ ওপৰত শেহতীয়াকৈ কৰা কিছুমান গৱেষণাৰ পৰা দেখা গৈছে যে তেওঁ হয়তো 'যোগচৰভূমিক' পাঠ্যৰ উল্লেখ হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰিছিল, বিশেষকৈ সৌন্দৰানন্দৰ বাবে, যিয়ে তেওঁৰ যোগচৰ বা সৌতান্তিক বিদ্যালয়ৰ সৈতে জড়িত হোৱাৰ সম্ভাৱনা মুকলি কৰি দিয়ে।

তেওঁ সংস্কৃতত বুদ্ধচৰিত (Acts of the Buddha) নামেৰে বুদ্ধৰ এক মহাকাব্যিক জীৱন ৰচনা কৰিছিল। সন্ন্যাসী ই-চিং (য়িজিং)ই উল্লেখ কৰিছিল যে তেওঁৰ সময়ত বুদ্ধচৰিত "...ভাৰতৰ আটাইকেইটা পঞ্চ অংশ আৰু দক্ষিণ সাগৰৰ দেশসমূহত (সুমাত্ৰ, জাভা আৰু ওচৰ-চুবুৰীয়া দ্বীপসমূহত) বহুলভাৱে পঢ়া হৈছিল। তেওঁ বহু ধৰণৰ ধাৰণাক একোটা মাত্ৰা প্ৰদান কৰিছিল আৰু কেইটামান শব্দত এনে ধাৰণা যিবোৰে তেওঁৰ পাঠকৰ হৃদয়ক ইমানেই আনন্দিত কৰিছিল যে তেওঁ কেতিয়াও কবিতাসমূহ পঢ়িবলৈ ক্লান্ত হোৱা নাছিল।" 

বুদ্ধৰ আঢ়ৈ বছৰীয়া ভাতৃ নন্দৰ ধৰ্মান্তৰকৰণৰ বিষয়বস্তুৰে সৌন্দৰানন্দ নামৰ কাব্য ৰচনা কৰিছিল, যাতে তেওঁ পৰিত্ৰাণ পাব পাৰে। গ্ৰন্থখনৰ প্ৰথমাৰ্ধত নন্দৰ জীৱনৰ বিষয়ে বৰ্ণনা কৰা হৈছে আৰু দ্বিতীয়াৰ্ধত বৌদ্ধ মতবাদ আৰু তপস্যাৰ আচাৰ-ব্যৱহাৰৰ বৰ্ণনা কৰা হৈছে।

তেওঁক সূত্ৰলংকাৰৰ লেখক বুলিও ভবা হয়।

অশ্বঘোষে নাটকো ৰচনা কৰিছিল আৰু তেওঁৰ শাৰীপুত্ৰপ্ৰকৰণৰ এটা খণ্ড সংস্কৃতত বৰ্তমানো জীয়াই আছে।
## তথ্যসূত্ৰ

## গ্ৰন্থ তালিকা
* 
## বাহ্যিক সংযোগ
* 
* 

শ্ৰেণী:কবি
শ্ৰেণী:নাট্যকাৰ
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় দাৰ্শনিক
পসেনদি

**পসেনদি** ( ;  ; খ্ৰীষ্টপূৰ্ব ৬ম শতিকা) কোসলৰ এজন ঐক্ষ্বাক শাসক আছিল। শ্ৰাৱস্তী আছিল তেওঁৰ ৰাজধানী। সঞ্জয় মহাকোসলৰ পিছত তেওঁ সিংহাসনত আৰোহণ কৰে। তেওঁ গৌতম বুদ্ধৰ এজন বিশিষ্ট উপাসক (সাধাৰণ অনুগামী) আছিল, আৰু বুদ্ধৰ বাবে বহুতো বৌদ্ধ মঠ নিৰ্মাণ কৰিছিল।

## তথ্য সংগ্ৰহ
এক্ৰ'ফ'বিয়া

**এক্ৰ’ফ’বিয়া** () হৈছে উচ্চতাৰ প্ৰতি এক চৰম বা অযুক্তিকৰ ভয় বা ফ’বিয়া। এক্ৰ’ফ’বিয়াক এক নিৰ্দিষ্ট ফ’বিয়া হিচাপে সংজ্ঞায়িত কৰা হয় য’ত পেনিক এটেকৰ লক্ষণ দেখা দিয়ে যাৰ ফলত  মানসিক আৰু/বা সামাজিক অক্ষমতা দেখা দিব পাৰে। এক্ৰ’ফ’বিয়া ৰোগীয়ে ওখ ঠাইৰ পৰা নিজকে নিৰাপদে তললৈ নমাই আনিবলৈ অত্যন্ত উত্তেজিত হৈ পৰিব পাৰে। সাধাৰণ জনসংখ্যাৰ প্ৰায় ২–৫% লোকৰ এক্ৰ'ফ'বিয়া হয়, পুৰুষতকৈ দুগুণ বেছি মহিলাই এই ৰোগত আক্ৰান্ত হয়।
## ৰোগৰ কাৰণ
পৰম্পৰাগতভাৱে আন ফ’বিয়াৰ দৰেই এক্ৰ’ফ’বিয়াৰ কাৰণো কণ্ডিচনিং বা কোনো আঘাতজনক অভিজ্ঞতা বুলি কোৱা হৈছিল। শেহতীয়া অধ্যয়নসমূহে এই ব্যাখ্যাৰ ওপৰত সন্দেহৰ সৃষ্টি কৰিছে। কিয়নো এক্ৰ’ফ’বিয়া থকা ব্যক্তিসকলৰ আঘাতজনক অভিজ্ঞতা নাথাকিলেও এই ফ’বিয়া দেখা যায়। সময়ৰ লগে লগে মানুহৰ স্মৃতিশক্তি ম্লান হৈ পৰে, তেতিয়া অভিজ্ঞতাবোৰ মনত পেলাব নোৱাৰিলেও এক্ৰ’ফ’বিয়া হয়।  অধিক অধ্যয়নে এক্ৰ’ফ’বিয়াৰ এটা সম্ভাৱ্য ব্যাখ্যা দিছে যে ই আঘাত নোহোৱা অভিজ্ঞতাবোৰৰ সঞ্চয়ৰ জৰিয়তে উদয় হʼব পাৰে যিবোৰ স্মৰণীয় নহয় কিন্তু ভৱিষ্যতে আচৰণক প্ৰভাৱিত কৰিব পাৰে। লগতে শিশুকাল বা কেঁচুৱা অৱস্থাত খোজ কাঢ়িবলৈ বা বগাবলৈ শিকোঁতে উচ্চতাৰ ভয়তো হ’ব পাৰে। যেতিয়া তেওঁলোক বগাবলৈ যাওঁতে পৰি যায় তেতিয়া তেওঁলোকে পৃষ্ঠ, ভংগীমা, ভাৰসাম্য, গতি আদিৰ ধাৰণাবোৰ শিকে, আৰু তেনে ক্ষেত্ৰত কেতিয়াবা এক্ৰ'ফ'বিয়াৰ সৃষ্টি হʼব পাৰে। মানসিক কাৰকেও এক্ৰ’ফ’বিয়াৰ বিকাশত অৰিহণা যোগাব পাৰে।

## উপচাৰ
ফ’বিয়াৰ পৰম্পৰাগত চিকিৎসা আজিও ব্যৱহৃত হৈ আছে। ইয়াৰ অন্তৰ্নিহিত তত্ত্বই কয় যে ফ’বিক উদ্বেগ এটা চৰ্তযুক্ত উদ্দীপকৰ দ্বাৰা (conditional stimulus) উদ্ভৱ হয়। ফ’বিক পৰিস্থিতিৰ পৰা হাত সাৰিবলৈ মানসিক উদ্বেগ কমি যায়। কিন্তু ঋণাত্মক শক্তিবৰ্ধনৰ জৰিয়তে পৰিহাৰ আচৰণ (avoidance behanvior) শক্তিশালী হৈ পৰে। পৰিহাৰ আচৰণ হৈছে নেতিবাচক বা প্ৰতিকূল ফলাফল পোৱা ঘটনাবোৰ এৰাই চলা।গৱেষণাই দেখুৱাইছে যে এক্ৰ’ফ’বিয়া চিকিৎসাত থেৰাপিষ্টসকলে এক অপৰিহাৰ্য ভূমিকা পালন কৰে। শক্তিশালী অনুশীলন আৰু আত্ম-কাৰ্যক্ষমতাসম্পন্ন চিকিৎসাৰ দৰে চিকিৎসাৰো আৱিৰ্ভাৱ হোৱা দেখা গৈছে।
উচ্চতাৰ ভয়ৰ দৰে ফ’বিয়াৰ চিকিৎসাত বহুতো ভিন্ন ধৰণৰ ঔষধ ব্যৱহাৰ কৰা হয়, য’ত আছে পৰম্পৰাগত এন্টি-এঙজাইটি ঔষধ যেনে বেনজ’ডাইজেপিন, আৰু নতুন বিকল্প যেনে এন্টিডিপ্ৰেছন আৰু বেটা-ব্লকাৰ।

## তথ্য সংগ্ৰহ
বিষহৰি থান

দিঘেলী, নলবাৰী, অসম। 

বিষহৰি থানৰ প্ৰতিষ্ঠাৰ সময়ৰ শুংসূত্ৰ বিচাৰ :

অসমৰ অনেক মন্দিৰ, দেৱালয় আদিৰসৰ্বশেষ তথ্য লাভ কৰাৰ বাবে তামৰ ফলি, দেৱোত্তৰ ব্ৰহ্মোত্তৰ আদি মাটি দানৰ তথ্য লাভ কৰা যায়। আহোমৰ শাসন কালৰ আৰু প্ৰাক্‌ আহোম কালৰো এনেবোৰ তথ্য লাভ কৰা হৈছে। কিন্তু দীঘেলী বিষহৰি থানৰ ক্ষেত্ৰত এনে কোনো তথ্য থকাৰ কথা জনা নাযায়। ফলত এই থানখনৰ জন্মবৃত্তান্ত জানিবলৈ কোনো মসৃণ পথ নাই। অন্যান্য কিছুমান শুংসূত্ৰৰ আলম লৈ এই থানখনৰ স্থাপনৰ সময়, ইয়াৰ পূজা-ব্যৱস্থা আৰু অন্যান্য বিষয়বোৰ সম্পৰ্কে অনুমান কৰিব পৰা যায়। ইতিহাসৰ পাত লুটিয়াই আনিব পৰা যায়। যে কামৰূপৰ জমীদাৰ বা ৰজা হৰদত্তই শাসন কৰা ৰাজ্যাঞ্চলৰ ভিতৰত দীঘেলী গাঁওখনো অন্তৰ্ভুক্ত আছিল। ড প্ৰমোদ ভট্টাচাৰ্য্যই উল্লেখ কৰিছে যে ১৯৪২ চনত নলবাৰী সমষ্টিৰ প্ৰাক্তন বিধায়ক, শিক্ষাবিদ প্ৰভাত চন্দ্ৰ গোস্বামীয়ে দীঘলী গাঁওখনে আহোমৰ ৰাজত্বৰ শেষ ফালে নগৰ সদৃশ ৰূপ ধাৰণ কৰিছিল বুলি মন্তব্য কৰিছিল। উল্লেখযোগ্য যে দীঘেলীত সংস্কৃত শিক্ষাৰ বিস্তাৰ সৰ্বজনবিদিত। এই অঞ্চলত সংস্কৃত শিক্ষাৰে সু-শিক্ষিত পণ্ডিতৰ অভাৱ নাছিল। আনহাতে ইয়াত প্ৰতিষ্ঠা লাভ কৰা বিষহৰি ধানখনেও গাঁওখনৰ সৌষ্ঠৱ বঢ়াইছিল। এনে ধৰণৰ সৌষ্ঠৱ উপলব্ধি কৰিয়েই সম্ভৱতঃ হৰদত্ত ৰজাই দীঘেলীত তেওঁৰ জীয়ৰী আই পদুম কুঁৱৰীৰ নামত এটা ডাঙৰ পুখুৰী খান্দি দিছিল। আজিও বিষহৰি থানৰ কাষত এই বৃহৎ পুখুৰীটো 'পদুম কুঁৱৰী পুখুৰী নামেৰেই বিখ্যাত হৈ আছে। এই পুখুৰী দানৰ ঘটনাটোৰ পৰা এটা কথা প্ৰতীয়মান হয় যে হৰদত্ত ৰজাৰ জীৱন কালত (১৭৪৫-১৮০০ চন) দীঘেলীত বিষহৰি থানখন যথেষ্ট প্ৰভাৱশালী আছিল। ইয়াত যে বিধিপূৰ্বক পূজা-উপাসনা চলিছিল তাৰ অনুমানো আন এটা তথ্যৰ পৰা পাব পাৰি। ড° প্ৰমোদ ভট্টাচাৰ্য্যই উল্লেখ কৰিছে তেখেতৰ আজোককাক চন্দ্ৰ দত্ত উপাধ্যায়ে এই থানত পূজা কৰিছিল। পুৰুষাণুক্ৰমিক বয়সৰ হিচাপ কৰিলে ওলাই যে চন্দ্ৰ দত্ত উপাধ্যায় ৰজা হৰদত্তৰ প্ৰায় সমসাময়িক আছিল। অৰ্থাৎ ইয়াৰ পৰা অনুমান কৰিব পাৰি যে এই থানখনত কমেও অষ্টাদশ শতিকাৰ দ্বিতীয়াৰ্ধৰ পৰা বিধিমতে পূজা-অৰ্চনা চলিছিল। 

দীঘেলী গাঁৱৰ প্ৰাচীনত্ব কমতা-কোচ ৰাজত্বৰ লগত জড়িত থকাৰ সম্ভাৱনাও নুই কৰিব মে নোৱাৰি। কোচ ৰজা নৰনাৰায়ণে (১৫০০-৮৭ চন) তেওঁৰ জীৱন কালতেই কোচ ৰাজ্যখন দুই ভাগ কৰি পশ্চিমৰ কোচবিহাৰ অংশটো নিজ পুত্ৰ লক্ষ্মীনাৰায়ণৰ বাবে ৰাখি পূৱৰ কোচ হাজো অঞ্চল চিলাৰায় পুত্ৰ ৰঘুদেৱক প্ৰদান কৰে। বৰনগৰ (আজিকালিৰ সৰভোগ)ৰ পৰা প্ৰায় গুৱাহাটীলৈকে বিস্তৰ অঞ্চলটো ৰঘুদেৱৰ শাসনাধীন হয়। স্বাভাৱিকতে দীঘেলীও কোচ শাসনৰ অন্তৰ্ভুক্ত আছিল। গতিকে নৰনাৰায়ণৰ ৰাজত্বকালৰ পৰা পৰৱৰ্তী সময়ত আহোমে কামৰূপ দখল নকৰালৈকে দীঘেলীতো কোচ শাসন চলিছিল। বিষহৰি থানখন এই কোচ শাসনৰ সময়তেই প্ৰতিষ্ঠা হ'ব পাৰে বুলি অনুমান কৰিবলৈকো অসুবিধা নহয়। কোচ ৰজাসকলৰ শক্তি উপাসনা সৰ্বজনবিদিত। এই সময়ত কামৰূপৰ সৰ্বত্ৰতে শক্তিপূজা বৃদ্ধি পাইছিল। যদি এই ধাৰণাটো সত্য হয় তেনেহ'লে দীঘেলী বিষহৰি থানৰ প্ৰতিষ্ঠা ষোল্ল শতিকাৰ শেষাৰ্দ্ধত হোৱা বুলি অনুমান কৰিব পাৰি। 

দীঘেলী বিষহৰি থানৰ প্ৰাচীনত্ব সম্পৰ্কে কোনো সন্দেহ নাই। কিন্তু তাৰ সময় নিৰ্দ্ধাৰণ কৰিবলৈ অধিক তথ্য আহৰণ আৰু অধ্যয়নৰ প্ৰয়োজন আছে। অৱশ্যে কোনো ৰজাঘৰীয়া উদ্যোগত এই থানখন প্ৰতিষ্ঠা হোৱা বুলি ভবাৰ অৱকাশ নাই। সম্ভৱতঃ স্থানীয় লোকৰ উদ্যোগতেই এই থানখন প্ৰতিষ্ঠা হৈছিল ইয়াত এজোপা বটগাছ জন্মিছিল। পৰৱৰ্তী সময়ত এজোপা সিজুগছো প্ৰত্যক্ষ হয়। উল্লেখযোগ্য যে বট আৰু সিজু দুয়োবিধ বৃক্ষই দেৱী বিষহৰিৰ লগত সংযুক্ত। তদুপৰি বটৰ তলত এযোৰ সৰ্পৰ উপস্থিতিৰ কথা আজিও শুনা যায়। এনেবোৰ অলৌকিক সংযোগ মৰ্মে সম্ভৱতঃ বিষহৰি থানখন গঢ়ি উঠিছিল।
বিন্দ্যাৰাণী দেৱী

**বিন্দ্যাৰাণী দেৱী সোৰোখাইবাম** (; জন্ম:২৭ জানুৱাৰী ১৯৯৯) ভাৰতৰ এগৰাকী ভাৰোত্তোলক। তেওঁ ৫৫ কিলোগ্ৰাম শাখাত প্ৰতিদ্বন্দ্বীতা কৰে। তেওঁ ২০১৯ চনৰ কমনৱেলথ ভাৰোত্তোলন চেম্পিয়নশ্বীপত স্বৰ্ণপদক আৰু ২০২১ চনৰ কমনৱেলথ ভাৰোত্তোলন চেম্পিয়নশ্বীপত ৰূপৰ পদক অৰ্জন কৰে। ২০২১ চনৰ বিশ্ব ভাৰোত্তোলন চেম্পিয়নশ্বীপৰ 'ক্লীন এণ্ড জাৰ্ক' ইভেণ্টতো তেওঁ স্বৰ্ণপদক অৰ্জন কৰে।

## কেৰিয়াৰ
### ২০২২ বাৰ্মিংহাম কমনৱেলথ গেমছ
২০২২ চনত ইংলেণ্ডৰ বাৰ্মিংহামত অনুষ্ঠিত কমনৱেলথ গেমছৰ ৫৫ কেজি শাখাত বিন্দ্যাৰাণী দেৱীয়ে ৰূপৰ পদক অৰ্জন কৰে। তেওঁ 'স্নেট্ছ এণ্ড ক্লীন এণ্ড জাৰ্ক'ত সৰ্বমুঠ ২০২ কেজি ভাৰোত্তোলন কৰে। ক্লীন এণ্ড জাৰ্ক শাখাত ১১৬ কেজি ভাৰ উত্তোলনেৰে তেওঁ নতুন অভিলেখো গঢ়ে। 

## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ক্ৰীড়াবিদ
শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ভাৰোত্তোলক
শ্ৰেণী:মহিলা খেলুৱৈ
ছেখমেট

মিচৰৰ পৌৰাণিক আখ্যানসমূহত **ছেখমেট** () হৈছে এগৰাকী যোদ্ধা আৰু নিৰাময়ৰ দেৱী। তেওঁক সিংহিনীৰ ৰূপত চিত্ৰিত কৰা হয়। তেওঁ আছিল ফাৰাওসকলৰ ৰক্ষক আৰু যুদ্ধত ছেখমেটে তেওঁলোকক নেতৃত্ব দিছিল। ছেখমেট এগৰাকী সৌৰ দেৱী। তেওঁক সূৰ্যদেৱতা ৰাৰ কন্যা বুলিও কোৱা হয়। তেওঁ প্ৰায়ভাগ সময়তে হাথৰ আৰু বাষ্টেট দেৱীৰ সৈতে সম্পৰ্কিত। ছেখমেট ৰাৰ শক্তিৰ প্ৰতিশোধপৰায়ণ প্ৰকাশ *[[ৰাৰ নেত্ৰ (মিচৰীয় আখ্যান)|ৰাৰ নেত্ৰ]]* () হিচাপে কাম কৰা দেৱীসকলৰ ভিতৰত তেওঁ আছিল অধিক গুৰুত্বপূৰ্ণ। ছেখমেটে উশাহত জুই নিৰ্গমন কৰা বুলি কোৱা হৈছিল আৰু মৰুভূমিৰ উষ্ণ বতাহক তেওঁৰ উশাহৰ লগত তুলনা কৰা হৈছিল। ৰোগ প্ৰতিৰোধ কৰিবলৈ ছেখমেটক আহ্বান জনোৱা হৈছিল যদিও তেওঁক মহামাৰী সৃষ্টিৰ কৃতিত্বও দিয়া হৈছিল। এই মহামাৰীসমূহক ছেখমেটৰ দাস বা দূত বুলি কোৱা হৈছিল।
## ভূমিকা
পৃথিৱীত সূৰ্যদেৱতা ৰাৰ শাসনৰ অন্ত পৰাৰ বিষয়ে এক আখ্যান অনুসৰি, ৰাই দেৱী হাথৰক ছেখমেটৰ ৰূপত তেওঁৰ বিৰুদ্ধে ষড়যন্ত্ৰ কৰা মৰ্ত্যলোকক ধ্বংস কৰিবলৈ প্ৰেৰণ কৰে। যুদ্ধৰ শেষতো ছেখমেটৰ ৰক্ততৃষ্ণা নিৰ্বাপিত নহ’ল যাৰ ফলত তেওঁ প্ৰায় সমগ্ৰ মানৱতাক ধ্বংস কৰি পেলালে। তেওঁক স্তব্ধ কৰিবলৈ ৰাই ৰঙা ৰং মিহলোৱা নিচাযুক্ত পানীয় বৰ্ষন কৰিলে। ইয়াকে তেজ বুলি ভুল কৰি ছেখমেট ইমানেই মতলীয়া হৈ পৰিল যে তেওঁ ধ্বংসকাৰ্য ত্যাগ কৰি শান্তিৰে ৰাৰ ওচৰলৈ উভতি গ'ল। পেপিৰাছ কায়ৰো ৮৬৬৩৭ৰ *কেলেণ্ডাৰ অৱ লাকী এণ্ড আনলাকী ডেজ*ৰ পূৰ্বাভাস গ্ৰন্থতো একেটা আখ্যানৰ বৰ্ণনা কৰা হৈছে।

এই কাহিনীৰ আন কিছুমান সংস্কৰণত ছেখমেটে এই প্ৰতাৰণাত ক্ষুব্ধ হৈ মিচৰ এৰি সূৰ্য্যৰ শক্তি হ্ৰাস কৰি মিচৰ এৰি থৈ গুচি যায়। ইয়াৰ ফলত জগতৰ শক্তি আৰু নিৰাপত্তাৰ প্ৰতি ভাবুকি আহে। তেতিয়া দেৱতা থ'ঠে তেওঁক উভতি আহি ৰাক সম্পূৰ্ণ গৰিমালৈ ঘূৰাই আনিবলৈ বুজনি দিছিল।

ছেখমেটক দেৱতা টাহৰ পত্নী আৰু নেফাৰটেম বা নেফাৰটুমৰ মাতৃ বুলি গণ্য কৰা হৈছিল। তদুপৰি তেওঁ মাহেচ নামৰ সিংহ দেৱতাৰ মাতৃ আৰু বিড়াল দেৱী বাষ্টেটৰ ভগ্নী বুলিও পৰিচিত।

## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:প্ৰাচীন ইজিপ্টৰ দেৱ-দেৱী
শ্ৰেণী:প্ৰাচীন ইজিপ্ট
টাই সংস্কৃতিৰ ৰূপৰেখা

**টাই সংস্কৃতিৰ ৰূপৰেখা** () অসমীয়া সাহিত্যিক, বুৰঞ্জীবিদ ড° লীলা গগৈয়ে ৰচনা কৰা এখন অসমীয়া গ্ৰন্থ। এই গ্ৰন্থখনত টাই সংস্কৃতিৰ বিষয়ে থূলমূলকৈ আলোচনা কৰা হৈছে। ১৯৬১ চনত টাই সংস্কৃতিৰ কোনো কোনো দিশ সামৰি গগৈৰ ৰচনাৰ এক সংকলন প্ৰকাশন পৰিষদৰ অৰ্থ সাহায্যত প্ৰকাশিত হয়। ইয়াৰে দহবছৰৰ পিছত এই সংকলন পৰিবৰ্দ্ধিত আকাৰত ‘টাই-সংস্কৃতিৰ ৰূপৰেখা’ শিতানত পুনৰ প্ৰকাশ পায়। ইয়াৰো বহু বছৰ পিছত পৰিৱৰ্তিত আৰু পৰিৱৰ্দ্ধিত ৰূপত ইয়াক প্ৰকাশৰ ব্যৱস্থা কৰা হয়। ১৯৯৪ চনত বনলতা প্ৰকাশনৰ পৰা গ্ৰন্থখনৰ চতুৰ্থ সংস্কৰণ প্ৰকাশ পায়। 
## লেখকৰ চমু পৰিচয়

লীলা গগৈ অসমৰ এজন বিশিষ্ট সাহিত্যিক, বুৰঞ্জীবিদ, গ্ৰন্থকাৰ তথা শিক্ষাবিদ আছিল। ইয়াৰ লগতে তেওঁ অসম সাহিত্য সভাৰ সম্পাদক, উপ-সভাপতি, কাৰ্যনিৰ্বাহকৰ সদস্য, অসম প্ৰকাশন পৰিষদৰ সদস্য, সৰ্বভাৰতীয় পাঠ্যপুথি প্ৰণয়ন আৰু কাৰ্যকৰী সমিতিৰ সদস্য, সৰ্বভাৰতীয় পৰিভাষা প্ৰণয়ন সমিতিৰ সদস্য, অসম পাঠ্যপুথি প্ৰণয়ন আৰু প্ৰকাশন নিগমৰ সঞ্চালক আছিল। তেওঁ ১৯৯৪ চনত অসম সাহিত্য সভাৰ মৰিগাঁও বাৰ্ষিক অধিবেশনত সভাপতিৰ আসন অলংকৃত কৰিছিল। ১৯৮৩ চনত ৰচিত *নৈ বৈ যায়* তেওঁৰ এক উল্লেখযোগ্য সাহিত্যকৰ্ম। 

## বিষয়বস্তু
গ্ৰন্থখনৰ মূল বিষয়বস্তু টাই সংস্কৃতি। অসমলৈ আহোমসকলৰ আগমন আৰু সামগ্ৰিকভাৱে অসমীয়া সভ্যতালৈ তেওঁলোকৰ সামাজিকো তথা সাংস্কৃতিক অৱদানৰ বিষয়েও ইয়াত আলোচনা কৰা হৈছে। ইয়াৰে কিছুসংখ্যক ৰচনা লীলা গগৈয়ে ছাত্ৰ অৱস্থাতেই স্নাতক পৰ্যায়ত পঢ়ি থকাৰ কালত ৰচনা কৰিছিল। গ্ৰন্থখনে আহোম যুগৰ বিভিন্ন দিশ যেনে সেই সময়ৰ অসমীয়া সাহিত্য, শাসনপ্ৰণালী, শিক্ষা-ব্যৱস্থা, সংগীত, খেল-ধেমালি, দ’ল-দেৱালয়, ৰণৰ আহিলা, শক্তিপূজা আদি বিষয় সামৰি লৈছে। ইয়াৰ লগতে আহোমসকলৰ পূজা-পাতল, বিবাহ পদ্ধতি, ৰাজকীয় সাজপাৰ, ৰাজকাৰেঙৰ ভিতৰ চ’ৰা আদিৰ বিষয়েও গ্ৰন্থখনত বৰ্ণনা কৰা হৈছে। ইয়াৰ উপৰিও পৰিশিষ্ট হিচাপে আহোম যুগৰ সাজ-পাৰ, স্থাপত্য, সা-সম্পত্তি আদিৰ লগতে সেই সময়ত সৃষ্টি হোৱা জতুৱা ঠাঁচ আৰু ফকৰা যোজনা আদিকো ইয়াত অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হৈছে। 

গ্ৰন্থখনৰ আৰম্ভণিতে বৃহত্তৰ টাই জাতিৰ জন্ম আৰু ক্ৰমবিকাশৰ বৰ্ণনা কৰা হৈছে। এই অংশটোৱে টাইসকলৰ ধৰ্ম, ভাষা-সাহিত্য, কৃষি, সাজ-পাৰ, ঘৰ-দুৱাৰ আৰু সা-সঁজুলি, খাদ্য-সম্ভাৰ, সামাজিক ৰীতি-নীতি আদি বিভিন্ন সামাজিক তথা সাংস্কৃতিক দিশ সামৰি লৈছে। পৰৱৰ্তী অংশটো মূলতঃ আহোম যুগৰ বৰ্ণনা। এই ভাগটোত আহোম যুগৰ সভ্যতা-সংস্কৃতিৰ লগতে অসমীয়া ভাষা আৰু সংস্কৃতিলৈ আহোমসকলৰ অৱদানৰ বিষয়ে আলোচনা কৰা হৈছে। গ্ৰন্থখনে সামৰি লোৱা বিষয়বস্তু সম্পৰ্কে লেখকৰ নিজৰ ভাষাত, "আমাৰ জকাইচুকীয়া বিদ্যাৰে যিখিনি আওকালি ল'ব পাৰিছোঁ, তাকেই ইয়াত আলোচনা কৰিছোঁ।" 

## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:অসমীয়া গ্ৰন্থ
অচিন্ত্য শিউলি

**অচিন্ত্য শিউলি** () এগৰাকী ভাৰতীয় ভাৰোত্তোলনকাৰী। তেওঁ এই প্ৰতিযোগিতাৰ ৭৩ কেজিৰ শাখাত অংশগ্ৰহণ কৰে। ২০২১ চনৰ জুনিয়ৰ বিশ্ব ভাৰোত্তোলন চেম্পিয়নশ্বিপত তেওঁ ৰূপৰ পদক লাভ কৰিছিল। আৰু তেওঁ দুবাৰকৈ কমনৱেলথ চেম্পিয়নশ্বিপৰ স্বৰ্ণ পদক বিজয়ী। বাৰ্মিংহাম ২০২২ কমনৱেলথ গেমছত তেওঁ ৩১৩ কিলোগ্ৰামৰ খেলৰ অভিলেখ গঢ়ি সোণৰ পদক লাভ কৰে।

## প্ৰাথমিক জীৱন
হাওৰা জিলাৰ পাঞ্চলাৰ দেউলপুৰৰ এটা নিম্ন মধ্যবিত্ত পৰিয়ালত শিউলিৰ জন্ম হৈছিল। ২০১৩ চনৰ এপ্ৰিল মাহত দেউতাক প্ৰতীক শিউলিৰ মৃত্যু হয়। দেউলপুৰ হাইস্কুলৰ পৰা শিউলিয়ে হাইস্কুলীয়া শিক্ষা সাং কৰে। শিউলিয়ে হাৰিয়ানাৰ যুৱ ৰাষ্ট্ৰীয় খেলত অংশগ্ৰহণ কৰি তৃতীয় স্থান দখল কৰে। তেওঁৰ ককায়েক আলোক শিউলিয়ে অচিন্ত্যৰ ক্ৰীড়া কেৰিয়াৰক আগবাঢ়ি যোৱাত সমৰ্থন কৰে। শিউলিয়ে ২০১৩ চনৰ ৰাষ্ট্ৰীয় পৰ্যায়ৰ জুনিয়ৰ ভাৰোত্তোলন প্ৰতিযোগিতাত ৫০কিলোগ্ৰাম শাখাত জয়লাভ কৰে আৰু ২০১৪ চনত আৰ্মি স্প'ৰ্টছ ইনষ্টিটিউট, পুনেত প্ৰৱেশ কৰাৰ সুযোগ পায়।
## তথ্যউৎস

শ্ৰেণী:ক্ৰীড়াবিদ
শ্ৰেণী:ভাৰোত্তোলক
শ্ৰেণী:পশ্চিমবঙ্গৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:২০০১ চনত জন্মগ্ৰহণ কৰা ব্যক্তি
দলগত কাম

**দলগত কাম** () হৈছে এটা গোটে এক উমৈহতীয়া লক্ষ্যত উপনীত হ'বলৈ বা এটা কাম অতি ফলপ্ৰসূ আৰু কাৰ্যক্ষমভাৱে সম্পূৰ্ণ কৰিবলৈ কৰা সহযোগিতামূলক প্ৰচেষ্টা। এই ধাৰণাটোক এটা দলৰ বৃহত্তৰ কাঠামোৰ ভিতৰত দেখা যায়, যিটো হৈছে এক উমৈহতীয়া লক্ষ্যৰ দিশত একেলগে কাম কৰা আন্তঃনিৰ্ভৰশীল ব্যক্তিৰ এটা গোট। এটা দলৰ চাৰিটা মূল বৈশিষ্ট্যৰ ভিতৰত আছে এক ভাগ কৰা লক্ষ্য, আন্তঃনিৰ্ভৰশীলতা, সীমাবদ্ধতা আৰু স্থিতিশীলতা, নিজৰ কাম আৰু আভ্যন্তৰীণ প্ৰক্ৰিয়া পৰিচালনা কৰাৰ ক্ষমতা, আৰু বৃহত্তৰ সামাজিক ব্যৱস্থাত কাম কৰাৰ ক্ষমতা। ফলপ্ৰসূ দলীয় কামৰ বাবে মূল প্ৰয়োজনীয়তাসমূহ হ'ল এটা পৰ্যাপ্ত দলৰ আকাৰ। প্ৰসংগটো গুৰুত্বপূৰ্ণ, আৰু উদ্দেশ্য অনুসৰি দলৰ আকাৰ বেলেগ বেলেগ হ’ব পাৰে। এটা দলত অন্ততঃ ২ জন বা তাতকৈ অধিক সদস্য থাকিব লাগিব, আৰু বেছিভাগ দলৰ আকাৰ ২ৰ পৰা ১০০ জনলৈকে হয়। ক্ৰীড়া দলসমূহৰ সাধাৰণতে নিৰ্দিষ্ট নিয়মৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি আকাৰ নিৰ্দিষ্ট হয়, আৰু উদ্দেশ্যৰ পৰ্যায় আৰু জটিলতাৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰি কৰ্ম দলসমূহৰ আকাৰ সলনি হ'ব পাৰে। দলসমূহে উৎপাদনশীল হ’বলৈ সম্পদৰ সহায় ল’ব পৰাটো প্ৰয়োজন (অৰ্থাৎ খেলপথাৰ বা সভাৰ স্থান, পৰিকল্পনাৰ বাবে নিৰ্ধাৰিত সময়, প্ৰশিক্ষক বা তত্বাৱধায়কৰ পৰা নিৰ্দেশনা, সংস্থাৰ পৰা সমৰ্থন আদি), আৰু সকলোৰে বাবে ক্ৰম অনুসৰি দলৰ ভিতৰত স্পষ্টভাৱে নিৰ্ধাৰিত ভূমিকা এটা স্পষ্ট উদ্দেশ্য থকা। দলীয় কাম যিকোনো প্ৰসংগত উপস্থিত থাকে য'ত এটা দলে একেলগে কাম কৰি এটা উমৈহতীয়া লক্ষ্যত উপনীত হয়। এই প্ৰসংগসমূহৰ ভিতৰত আছে এটা ঔদ্যোগিক সংস্থা (আনুষ্ঠানিক কৰ্ম দল), এথলেটিকছ (ক্ৰীড়া দল), এখন বিদ্যালয় (এটা প্ৰকল্পত কাম কৰা সহপাঠী), আৰু স্বাস্থ্যসেৱা ব্যৱস্থা (অপাৰেটিং ৰুমৰ দল)। এই প্ৰতিটো পৰিৱেশতে, দলীয় কাম আৰু আন্তঃনিৰ্ভৰশীলতাৰ স্তৰ কম (যেনে গলফ, ট্ৰেক আৰু ফিল্ড), মধ্যৱৰ্তী (যেনে বেছবল, ফুটবল), উচ্চ (যেনে বাস্কেটবল, ফুটবল), যোগাযোগৰ পৰিমাণৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰি ভিন্ন হ'ব পাৰে, দলৰ সদস্যসকলৰ মাজত উপস্থিত পাৰস্পৰিক ক্ৰিয়া-কলাপ, আৰু সহযোগিতা। যেনে- জি. দলীয় কামে যিমান পাৰি সোনকালে কামৰ সমন্বয় সাধন কৰে।

## তথ্যসূত্ৰ
২০২২ কমনৱেলথ গেমছত ভাৰত

২০২২ চনৰ ২৮ জুলাইৰ পৰা ৮ আগষ্টলৈকে ইংলেণ্ডৰ বাৰ্মিংহামত অনুষ্ঠিত হোৱা ২০২২ কমনৱেলথ গেমছত ভাৰতে সফলতাৰে অংশগ্ৰহণ কৰে। কমনৱেলথ গেমছত এয়া আছিল ভাৰতৰ ১৮ সংখ্যক অংশগ্ৰহণ।

২০২২ চনৰ জুলাই মাহত কমনৱেলথ গেমছৰ ১৬টা বিভাগত প্ৰতিদ্বন্দ্বিতা কৰিবলৈ ১০৬ জন পুৰুষ খেলুৱৈ আৰু ১০৪ গৰাকী মহিলা খেলুৱৈৰে গঠিত এটা দল প্ৰেৰণ কৰা হৈছিল। এই গেমছত ভাৰতে ৩x৩ বাস্কেটবল, বিচ ভলীবল, নেটবল আৰু ৰাগবী চেভেনছত প্ৰতিদ্বন্দ্বিতা কৰা নাছিল। ভাৰতীয় পেৰা এথলীটসকলে এথলেটিকছ, পেৰা পাৱাৰলিফটিং, ছুইমিং আৰু টেবুল টেনিছৰ প্ৰতিযোগিতাত অংশগ্ৰহণ কৰিছিল।

প্ৰতিযোগিতাৰ আৰম্ভণী অনুষ্ঠানত ভাৰতীয় হকী খেলুৱৈ মনপ্ৰীত সিং আৰু বেডমিণ্টন খেলুৱৈ পি. ভি. সিন্ধুৱে দেশৰ ৰাষ্ট্ৰীয় পতাকা বহন কৰে। মাত্ৰ ১৪ বছৰ বয়সৰ স্কোয়াছ খেলুৱৈ অনাহত সিঙ বৰ্তমানলৈকে এই প্ৰতিযোগিতাত অংশগ্ৰহণ কৰা আটাইতকৈ কম বয়সীয়া ভাৰতীয় খেলুৱৈ হিচাপে পৰিগণিত হয়। ৪৫ বছৰীয়া লন বলৰ খেলুৱৈ সুনীল বাহাদুৰ আছিল এই দলটোৰ আটাইতকৈ বয়সস্থ খেলুৱৈ। ভাৰতৰ হৈ প্ৰতিযোগিতাখনত প্ৰথমটো পদক লাভ কৰে শংকেত সৰগাৰে। তেওঁ ভাৰোত্তোলনত ৰূপৰ পদক লাভ কৰে।

২০২২ কমনৱেলথ গেমছত দেশৰ হৈ প্ৰথমটো সোণৰ পদক লাভ কৰে সাইখোম মীৰাবাই চানুৱে।

মহিলাৰ চাৰিজনীয়া লন বল দলে সোণৰ পদক লাভ কৰাৰ পিছত লন বলত ভাৰতে প্ৰথমবাৰৰ বাবে পদক লাভ কৰিবলৈ সক্ষম হয়, আৰু লগতে পুৰুষ চাৰিজনীয়া লন বল দলে ৰূপৰ পদক লাভ কৰে। টেবুল টেনিছত শৰৎ কমলে চাৰিটা (৩টা সোণ আৰু ১টা ৰূপ) পদক লাভ কৰে।

## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:কমনৱেলথ গেমছত ভাৰত
নয়নমণি শইকীয়া

**নয়নমণি শইকীয়া** (; জন্ম: ২১ ছেপ্টেম্বৰ ১৯৮৮) এগৰাকী ভাৰতীয় আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় ল'ন বল খেলুৱৈ। তেওঁ বৰ্তমানলৈকে কমনৱেলথ গেমছৰ তিনিটা সংস্কৰণত ভাৰতক প্ৰতিনিধিত্ব কৰিছে। ২০১৪ চনৰ কমনৱেলথ গেমছত ট্ৰিপল আৰু ফোৰ শিতানত, ২০১৮ চনৰ কমনৱেলথ গেমছত পেয়াৰ আৰু ফোৰ শিতানত আৰু ২০২২ চনৰ কমনৱেলথ গেমছত পেয়াৰ আৰু ফোৰত তেওঁ ভাৰতক প্ৰতিনিধিত্ব কৰিছে। তেওঁ অসম বন সুৰক্ষা বাহিনীত কনিষ্টবল হিচাপে কৰ্মৰত।

২০২২ চনত যুক্তৰাজ্যৰ বাৰ্মিংহামত অনুষ্ঠিত কমনৱেলথ গেমছত নয়নমণি শইকীয়া, লভলী চৌবে, পিংকি আৰু ৰূপা ৰাণী তীৰ্কীয়ে চাৰিজনীয়া দল ফোৰ শাখাত সোণৰ পদক অৰ্জন কৰে। ইয়াৰ লগে লগে নয়নমণি শইকীয়া কমনৱেলথ গেমছত পদক লাভ কৰা প্ৰথম গৰাকী অসমীয়া মহিলা আৰু সোণৰ পদক লাভ কৰা প্ৰথম অসমীয়া হিচাপে পৰিগণিত হয়। ২০২২ চনত তেওঁক অসম চৰকাৰে অসমৰ দ্বিতীয় সৰ্বোচ্চ অসামৰিক সন্মান অসম সৌৰভ বঁটা প্ৰদান কৰে।

## তথ্য উৎস

শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:অসমীয়া ক্ৰীড়াবিদ
শ্ৰেণী:অৰ্জুন বঁটা বিজয়ী
শ্ৰেণী:অসম সৌৰভ বঁটা বিজয়ী
শ্ৰেণী:মহিলা খেলুৱৈ
বিশ্বজ্যোতি শৰ্মা

**বিশ্বজ্যোতি শৰ্মা** (; অসমৰ এগৰাকী ঔপন্যাসিক, লেখক, অধ্যাপক৷ তেখেত বৰ্তমান প্ৰাগজ্যোতিকা জুনিয়ৰ কলেজৰ ৰয়াসন বিজ্ঞান বিভাগৰ অধ্যাপক৷ তেখেত অসম সাহিত্য সভাৰ প্ৰাগজ্যোতিকা শাখাৰ প্ৰতিষ্ঠাপক সম্পাদক আছিল৷ তেখেত তিতাবৰ অঞ্চলৰ বিভিন্ন ক্ৰীড়া সংগঠনৰ লগতো জড়িত হৈ আছে৷  গৰীয়সী, প্ৰকাশ, অন্যযুগ, বসুন্ধৰা আদিত তেখেতৰ কুৰিটাতকৈয়ো অধিক গল্প প্ৰকাশ হোৱাৰ লগতে শতাধিক প্ৰবন্ধ অসমৰ বিভিন্ন আলোচনী, বাতৰি কাকতত প্ৰকাশ পাইছে৷

## জন্ম আৰু বংশ পৰিচয়
১৯৭৭ চনৰ ১ ডিচেম্বৰ৷ যোৰহাট জিলাৰ বিবিজান গাঁৱত৷ পিতৃৰ নাম ব্ৰহ্মদেউ পাণ্ডে আৰু মাতৃৰ নাম বিনয় দেৱী পাঠক৷

## শিক্ষা
*হাইস্কুল শিক্ষান্ত পৰীক্ষা- তিতাবৰ মিহিৰাম শইকীয়া উচ্চতৰ মাধ্যমিক বিদ্যালয়, ১৯৯৩
*হায়াৰচেকেণ্ডেৰী- নন্দনাথ শইকীয়া মহাবিদ্যালয়, ১৯৯৫
*স্নাতক ডিগ্ৰী-নন্দনাথ শইকীয়া মহাবিদ্যালয়, ১৯৯৮
*স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী- ডিব্ৰুগড় বিশ্ববিদ্যালয়, ২০০১
*এম.ফিল- বিনায়ক মিছন ইউনিভাৰ্চিটি, চালেম, ২০০৯
*বি.এড- গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়, ২০১০

## সাহিত্যৰাজি
*উলটি আহ ল’ৰালিৰ ধেমালি, অসম সাহিত্য সভা, তিতাবৰ শাখা, ২০১৫
*ডিব্ৰুগড় বিশ্ববিদ্যালয়ৰ কৃষ্ণচূড়াৰ ৰং, বনফুল প্ৰকাশন, ২০১৫
*তেজপিয়া, বনলতা,২০১৭
*আংৰা, এম.আৰ. প্ৰকাশন, ২০১৮
*নীলকণ্ঠী, বনলতা, ২০১৯ 
*আড়াল, আঁক-বাক, ২০২১ 
*শিপা,(সম্পা.), নিজা প্ৰকাশ, প্ৰাগজ্যোতিকা সাহিত্য শাখা, গল্প সংকলন

## বঁটা আৰু সন্মান
*অসম সাহিত্য সভাৰ ‘সিংহপুৰুষ ৰাধাগোবিন্দ বৰুৱা বঁটা’, ২০১৯
*বিন্দু সাহিত্য সন্মান, শ্ৰেষ্ঠ উপন্যাস বঁটা- ২০১৭
*Teacher of Excellence in Chemistry in 2015, Govt. of Assam

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:অসমীয়া সাহিত্যিক
শ্ৰেণী:অসমীয়া শিক্ষাবিদ
কাৱৈ মাছ

**কাৱৈ মাছ** (, বৈজ্ঞানিক নাম: Anabas testudineus) হৈছে Anabantidae পৰিয়ালৰ এবিধ উভচৰ সতেজ পানীৰ মাছ। এই মাছবিধ পশ্চিমে পাকিস্তান, ভাৰত, বাংলাদেশ আৰু শ্ৰীলংকাৰ পৰা আৰম্ভ কৰি পূবে দক্ষিণ চীন আৰু জাপানলৈকে, দক্ষিণে ৱালেছ দক্ষিণ-পূব এছিয়ালৈকে পোৱা যায়। সম্ভৱতঃ Anabas testudineus নিকট সম্পৰ্কীয় কিছুমান প্ৰজাতিৰ এটা গোট যাৰ বৈজ্ঞানিক নামটো প্ৰকৃততে কেইবাটাও ভিন্ন প্ৰজাতিৰ ওপৰত প্ৰয়োগ কৰা হৈছে। অধিক অধ্যয়ন কৰিলে এই মাছক পৃথক পৃথক প্ৰজাতিত ভাগ কৰি নতুন নাম দিব পাৰি। 

কাৱৈ মাছে বিভিন্ন পৰিৱেশত নিজকে খাপ খুৱাই ল’ব পাৰে আৰু ইয়াৰ মুঠ দৈৰ্ঘ্য ২৫ চে.মি. লৈকে (৯.৮ ইঞ্চি) বৃদ্ধি পাব পাৰে। নিজৰ থলুৱা পৰিসৰৰ বাহিৰত ই এটা আগ্ৰাসী প্ৰজাতি আৰু ই ৬–১০ ঘণ্টা পানী অবিহনে জীয়াই থাকিব পাৰে। আৰু কাণেৰে বগুৱাবাই স্থলভাগত চলাচল কৰিব পাৰে। মাছ ধৰা নাৱত উঠি ই নতুন ভূখণ্ডলৈ গমন কৰিব পাৰে বুলি ধাৰণা কৰা হৈছে। পূব ইণ্ডোনেছিয়া আৰু পাপুৱা নিউগিনিত কাৱৈ মাছে বসতি স্থাপন কৰিছে আৰু ই উত্তৰ অষ্ট্ৰেলিয়াৰ ফালেও আগবাঢ়িছে বুলি ধাৰণা কৰা হৈছে। ২০০৫ চনৰ শেষৰ ফালে পাপুৱা নিউগিনিৰ পৰা প্ৰায় তিনিৰ পৰা চাৰি মাইল দক্ষিণে কুইন্সলেণ্ডৰ উত্তৰত থকা টৰেছ জলদ্বীপৰ ছাইবাই দ্বীপ আৰু অষ্ট্ৰেলিয়াৰ আন এটা সৰু দ্বীপত এই মাছ আৱিষ্কাৰ কৰা হয়। 

দক্ষিণ এছিয়া আৰু দক্ষিণ-পূব এছিয়াৰ কিছুমান বিশেষ অঞ্চলত খাদ্য হিচাপে কাৱৈ মাছ গুৰুত্বপূৰ্ণ। ইয়াৰ পানীৰ বাহিৰত দীৰ্ঘ সময়ৰ বাবে জীয়াই থকাৰ ক্ষমতাই মাছটোক আৰ্দ্ৰ কৰি ৰাখিলে ইয়াৰ বজাৰযোগ্যতা বৃদ্ধি কৰে।
## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:মাছ
মিথিলেশ চতুৰ্বেদী

**মিথিলেশ চতুৰ্বেদী** (; ১১ অক্টোবৰ ১৯৫৪ – ৩ আগষ্ট ২০২২) এগৰাকী ভাৰতীয় চলচ্চিত্ৰ আৰু ৰঙ্গমঞ্চ অভিনেতা আছিল।

## জীৱনী
মিথিলেশ চতুৰ্বেদী এগৰাকী ভাৰতীয় অভিনেতা আছিল, তেওঁ সাধাৰণতে হিন্দী ভাষাৰ ছবিত অভিনয় কৰিছিল৷

চতুৰ্বেদীয়ে “কই... মিল গয়া”, “সত্য”, “গদাৰ: এক প্ৰেম কথা”, “মোহল্লা আছি”, “খ্ৰীষ”, আৰু “স্ক্যম ১৯৯২: দ্য হৰ্ষদ মেহতা ষ্ট'ৰী”ৰ দৰে ৱেব ছিৰিজত কাম কৰিছিল। তেওঁ পৰিচালক প্ৰেম তিৱাৰী, কুঁৱৰ কল্যাণ সিং, বনসী কৌল, সূৰ্য মোহন কুলশ্ৰেষ্ঠ, দীন নাথ, উৰ্মিল থাপলিয়ালকে আদি কৰি অনুপম খেৰৰ লগতো অভিনয় কৰিছে।

## চলচ্চিত্ৰপঞ্জী

## তথ্যসূত্ৰ

## বাহ্যিক সংযোগ
*

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:হিন্দী চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেতা
জননী জন্মভূমিশ্চ স্বৰ্গাদপি গৰীয়সী

"**জননী জন্মভূমিশ্চ স্বৰ্গাদপি গৰীয়সী**" (দেৱনাগৰী লিপিত: जननी जन्मभूमिश्च स्वर्गादपि गरीयसी; ; উচ্চাৰিত: d͡zʌnʌni d͡zʌnmʌbʱumist͡sʌ swʌrɡadʌpi ɡʌrijʌsi) ৰামায়ণৰ এটি সংস্কৃত শ্লোকৰ এশাৰী। ই নেপাল চৰকাৰৰ মূলমন্ত্ৰও।

## অনুবাদ
"*মাতৃ আৰু মাতৃভূমি স্বৰ্গতকৈও উত্তম"।*

## উৎপত্তি
এই বাক্য হিন্দু মহাকাব্য ৰামায়ণৰ কিছু পুনৰাবৃত্তিত প্ৰদৰ্শিত হ'ব পাৰে, যদিও ৰামায়ণৰ সমালোচকীয় সংস্কৰণত ই সন্নিৱিষ্ট নহয়।

তদুপৰি, এই শ্লোকৰ অন্ততঃ দুটি সংস্কৰণ পোৱা যায়। প্ৰথম সংস্কৰণ ১৯৩০ চনত টি আৰ কৃষ্ণচাৰী আৰু টি আৰ ভেম্বকাচাৰীৰ দ্বাৰা মাদ্ৰাচ হিন্দী প্ৰচাৰ প্ৰেছৰ সহায়ত প্ৰকাশিত ৰামায়ণত পোৱা যায়। তাত ভৰদ্বাজে ৰামক কয়:

मित्राणि धन धान्यानि प्रजानां सम्मतानिव |

जननी जन्म भूमिश्च स्वर्गादपि गरीयसी ||

(মিত্ৰাণি ধন ধান্যানি প্ৰজানাং সম্মতানিৱ।

জননী জন্ম ভূমিশ্চ স্বৰ্গাদপি গৰীয়সী।।)

অৰ্থ: মিত্ৰ, ধন আৰু ধান্যক প্ৰজাই অতিকৈ সন্মান কৰে। কিন্তু জননী আৰু জন্মভূমি স্বৰ্গতকৈও উত্তম।

অন্য এক সংস্কৰণত ৰামে লক্ষ্মণক কয়:

अपि स्वर्णमयी लङ्का न मे लक्ष्मण रोचते |

जननी जन्मभूमिश्च स्वर्गादपि गरीयसी ||

(অপি স্বৰ্ণময়ী লঙ্কা ন মে লক্ষ্মণ ৰোচতে।

জননী জন্মভূমিশ্চ স্বৰ্গাদপি গৰীয়সী।।)

অৰ্থ: এই স্বৰ্ণময়ী লংকায়ো মোক ৰুচী প্ৰদান কৰা নাই লক্ষ্মণ। জননী আৰু জন্মভূমি স্বৰ্গতকৈও উত্তম।

## তথ্য সংগ্ৰহ
বংগমাতা

**বংগমাতা** (), **বাংলা মা** () বা কেৱল **বাংলা** হ'ল বংগৰ ব্যক্তিৰূপ। বংগৰ নৱজাগৰণৰ সময়ত বিকশিত আৰু পাছলৈ বাঙালী জাতীয়তাবাদীসকলে গ্ৰহণ কৰা এই বাক্যক বৰ্তমানে গণপ্ৰজাতন্ত্ৰী বাংলাদেশৰো প্ৰতীক মনা হয়। বংগমাতাত "মাতা" বা "মা" শব্দই কেৱল জীৱবৈজ্ঞানিক মাতৃত্বকে নহয়, বৰং মাতৃত্বৰ সৈতে জড়িত সংৰক্ষণ, প্ৰেম, চিন্তা, আৰু জীৱনৰ আৰম্ভণি তথা অন্তকো বুজায়।

## জনপ্ৰিয় সংস্কৃতিত
ব্ৰিটিছ ৰাজকীয় সংগীতৰ ঠাইত ব্যৱহাৰ কৰিবলৈ বংকিম চন্দ্ৰ চট্টোপাধ্যায়ে বংগমাতাৰ প্ৰশংসাত "বন্দে মাতৰম্‌" নামৰ গীত তৈয়াৰ কৰিছিল। ৰবীন্দ্ৰনাথ ঠাকুৰৰ দ্বাৰা লিখিত, বাংলাদেশৰ জাতীয় সংগীত "আমাৰ সোনাৰ বাংলা"তো কেইবাবাৰো বংগক "মা" শব্দেৰে সম্বোধিত কৰা হৈছে।

১৯০৫ চনৰ বংগ বিভাজনৰ সময়ত বংগমাতাৰ ছবি বাংলা ভাষাৰ গীত আৰু কবিতাত জনপ্ৰিয় হৈ উঠিছিল, বিশেষকৈ হিন্দু বঙালীসকলৰ মাজত। এই সময়তে "ধনো ধান্য পুষ্প ভৰা", "বংগ আমাৰ জননী আমাৰ" আদি গীত ৰচা হৈছিল।

বাংলাদেশৰ মুক্তিযুদ্ধত 'স্বাধীন বাংলা বেতাঁৰ কেন্দ্ৰ'ত দেশপ্ৰেমমূলক গীত প্ৰচাৰিত হৈছিল। তাৰ মাজৰ কেইবাটাও গীতত, যেনে "জন্ম আমাৰ ধন্য হলো মাগো" আৰু "বাংলা আমাৰ বাংলা মা আমি তোমাৰ কোটি সন্তান" আদিত বংগক মাকৰ ৰূপত কল্পনা কৰা হৈছে।

এনে গীত বৰ্তমানেও পশ্চিমবংগ আৰু বাংলাদেশত জনপ্ৰিয়।

## তথ্য সংগ্ৰহ
সত্যমেৱ জয়তে

**সত্যমেৱ জয়তে** (, &#x27;Truth alone triumphs&#x27;, ) হিন্দু মুণ্ডক উপনিষদৰ এটি মন্ত্ৰ। স্বাধীন ভাৰতৰ জাতীয় নীতি বাক্য হিচাপে ১৯৫০ চনৰ ২৬ জানুৱাৰী তাৰিখে, ভাৰত গণৰাজ্য হোৱাত, এই মন্ত্ৰক স্বীকৃতি প্ৰদান কৰা হৈছিল। এই বাক্য অশোকৰ সিংহত দেৱনাগৰী লিপিত লিখা আছে। ই ভাৰতৰ জাতীয় প্ৰতীকৰ এক গুৰুত্বপূৰ্ণ অংগ। এই প্ৰতীক আৰু "সত্যমেৱ জয়তে" বাক্যশাৰী ভাৰতৰ সকলো জাতীয় দস্তাৱেজ আৰু মুদ্ৰাত উপস্থিত।
শ্ৰেণী:Articles containing Sanskrit-language text

## উৎপত্তি
এই বাক্যৰ উৎপত্তি মুণ্ডক উপনিষদৰ মন্ত্ৰ ৩.১.৬। মন্ত্ৰটি এনে ধৰণৰ:

;
; দেৱনাগৰী লিপি
सत्यमेव जयते नानृतं सत्येन पन्था विततो देवयानः।

येनाक्रमन्त्यृषयो ह्याप्तकामा यत्र तत् सत्यस्य परमं निधानम्॥

; অসমীয়া লিপি
সত্যমেৱ জয়তে নানৃতং সত্যেন পন্থা ৱিততো দেৱযানঃ।

যেনাক্ৰমন্ত্যৃষয়ো হ্যাপ্তকামা যত্ৰ তৎ সত্যস্য পৰমং নিধানং।।

; অসমীয়া
সত্যৰে কেৱল জয় হয়, মিথ্যাৰ নহয়। সত্য়েৰে দিব্য পন্থা বিতিত হয়, যাৰে তৃষ্ণাপূৰ্তজনে পৰম নিধান লাভ কৰে।


## জনপ্ৰিয় সংকেত
অনেক জনপ্ৰিয় সংকেত এই বাক্যৰে প্ৰেৰিত। উদাহৰণস্বৰূপে, "কেৱল সত্য বৰ্তে, অসত্য নহয়", লেটিন "*ভেৰিটাছ ভিঞ্চিট*", তামিল *ভায়মাইয়ে ভেল্লুম* আদি।

ভাৰতীয় জাতীয় কংগ্ৰেছৰ সভাপতি হিচাপে নিজৰ দ্বিতীয় কাৰ্যকালত পণ্ডিত মদন মোহন মালৱীয়ই এই মন্ত্ৰ আধুনিক জাতীয় শব্দাৱলীত পৰিচয় কৰি দিছিল।

## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ৰাষ্ট্ৰীয় প্ৰতীক
বংগৰ নৱজাগৰণ

**বংগৰ নৱজাগৰণ** (বাংলা ভাষাত: বাংলাৰ নবজাগৰণ) বা **বাঙালী নৱজাগৰণ** অষ্টদশ শতিকাৰ শেষৰ ভাগৰ পৰা বিংশ শতিকাৰ আৰম্ভণিলৈ বংগ অঞ্চলত দেখা দিয়া এক সাংস্কৃতিক, সামাজিক, বৌদ্ধিক আৰু কলাত্মক আন্দোলন। ইতিহাসবিদৰ মতে এই আন্দোলনৰ গুড়ি ১৭৫৭ চনত ঘটা পলাশীৰ যুদ্ধত ব্ৰিটিছ ইষ্ট ইণ্ডিয়া কোম্পানীৰ বিজয় তথা ১৭৭২ৰ চনত জন্ম গ্ৰহণ কৰা সমাজ সংস্কাৰক ৰামমোহন ৰয়ৰ কৰ্মৰাজি, যাক বংগৰ নৱজাগৰণৰ জনকো বোলা হয়। নিতিশ সেনগুপ্তৰ মতে এই আন্দোলনৰ অন্ত হ'ল এছিয়াৰ প্ৰথম নোবেল বঁটা বিজয়ী কবি ৰবীন্দ্ৰনাথ ঠাকুৰৰ সৈতে।

## প্ৰভাৱ
প্ৰায় দুই শতিকাৰ বাবে বংগৰ নৱজাগৰণত দেখা গ'ল ভাৰতীয় সমাজৰ মৌলিক পৰিৱৰ্তন, আৰু বংগৰ নৱজাগৰণত বিকশিত ধাৰণাৰেই ঔপনিৱেশিকতাবাদৰ ভাৰতীয় বিৰোধ তথা ভাৰতীয় জাতীয়তাবাদ বিকশিত হ'ল। বংগৰ নৱজাগৰণৰ ভেঁটি উদাৰতাবাদ আৰু আধুনিকতাবাদৰ এক সুকীয়া সংস্কৰণ। সুমিত সৰকাৰৰ মতে, ঊনবিংশ আৰু বিংশ শতিকাৰ সিংহভাগতে বাঙালী নৱজাগৰণৰ গুড়িধৰোঁতাসকলক শ্ৰদ্ধা কৰা হৈছিল, কিন্তু ১৯৭০ৰ দশকৰ পাছত এই আন্দোলনৰ ঔপনিৱেশিক উৎসৰ ওপৰত গুৰুত্ব প্ৰদান কৰা হৈছে, আৰু এক সমালোচনামূলক দৃষ্টিকোণ বিকশিত হৈছে।

## উল্লেখনীয় ব্যক্তি
বাঙালী হিন্দুসকলেই প্ৰমুখভাৱে বাঙালী নৱজাগৰণত নেতৃত্ব প্ৰদান কৰিছিল। তাৰে মাজত ৰাজা ৰাম মোহন ৰয়, ৰবীন্দ্ৰনাথ ঠাকুৰ, সত্যেন্দ্ৰনাথ বসু আদি অন্যতম। কিন্তু সোহৰাৱাৰ্দি পৰিয়াল, কাজি নজৰুল ইছলাম আৰু ৰোকেয়া ছখাৱত হুছেইনৰ দৰে মুছলিম লোকেও বিশেষ ভূমিকা পালন কৰিছিল।

## তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ স্বাধীনতা আন্দোলন
শ্ৰেণী:সামাজিক আন্দোলন
শ্ৰেণী:ব্ৰিটিছ শাসিত ভাৰত
লখিমী সবাহ

**লখিমী সবাহ** অসমীয়া লোকসকলে পালন কৰা এক উল্লেখযোগ্য কৃষিভিত্তিক লোক-অনুষ্ঠান। কৃষিকাৰ্যৰ আৰম্ভণি আৰু সামৰণিৰ সময়ত অসমীয়া মহিলাসকলে লোকবিশ্বাস আৰু পৰম্পৰাগত ৰীতি-নীতিৰে এই উৎসৱ পালন কৰে। লখিমী সবাহ সাধাৰণতে উজনি অসমৰ কিছুসংখ্যক গাঁ‌ৱত পালন কৰা হয়। বৰষুণৰ কামনাৰে জেঠ-আহাৰ মাহত এই অনুষ্ঠানৰ আয়োজন কৰা হয়। লখিমী সবাহৰ সৈতে জড়িত লোকবিশ্বাস অনুসৰি, শস্যৰ অধিষ্ঠাত্ৰী দেৱী লক্ষ্মী বা লখিমী ধান চপোৱাৰ পাছত পথাৰৰ পৰা অন্তৰ্ধান হয় আৰু ওখ পৰ্বতত স্থিতি লয়গৈ। মানুহৰ প্ৰতি সন্তুষ্ট হ’লে তেওঁ বাৰিষা বৰষুণৰ ৰূপত পুনৰ পথাৰলৈ নামি আহে আৰু সেয়ে লখিমীক আদৰাৰ উদ্দেশ্যেৰে মহিলাসকলে বিভিন্ন স্তুতি গীত আৰু নাম গায়। 
গছে সৰু সৰুপাতে ভিৰে খালে
মাণিকীমধুৰী লাগে; 
লোকৰে দেশলৈনেযাবা লক্ষ্মী আই
ভঁৰালটি ভৰিব লাগে।

লখিমী সবাহৰ বাবে সাধাৰণতে গাঁৱৰ নামঘৰত ৰাইজৰ সৈতে শোভাযাত্ৰা কৰি এজনী ঋতুমতী নোহোৱা ছোৱালী বা এগৰাকী আয়তীয়ে কলৰ থুৰি, আমপাত আদি ভৰোৱা নতুন মাটিৰ টেকেলি লৈ নদীত পানী তুলিবলৈ যায়। আন দুগৰাকী তিৰোতাই ক্ৰমে এখন জাকৈ, এটা চাউল ভৰ্তি দুণৰি লগত নিয়ে। এজন কিশোৰে কলপটুৱা বা বাঁহৰ কাঠিৰে সজা এখন দোলাও কঢ়িয়াই লৈ যায়। নদীত পানী তুলি লগত নিয়া টেকেলিত ভৰাই অনা হয়। আন এগৰাকী মহিলাই নদীত তিনিবাৰ জাকৈৰে চবিয়ায় আৰু জাকৈত উঠা বন-বোকা দোলাখনত থয়। জাকৈৰে চবিয়াওঁতে মাছ উঠি অহাটো শুভ লক্ষণ বুলি ভবা হয়। পানী তুলি আহি ৰাইজে তিনিবাৰ নামঘৰ প্ৰদক্ষিণ কৰে আৰু পানীখিনি মণিকূটৰ ওচৰত থয়। নাম-প্ৰসংগ আদি কৰাৰ সময়ত সমবেত ৰাইজৰ গাত সেই পানী ছটিয়াই দিয়াৰ লগতে জাকৈত তুলি অনা বন-বোকাখিনি আৰু দুণৰিত থকা চাউলখিনি সকলোৰে মাজত বিতৰণ কৰি দিয়া হয়। গাঁওবাসীয়ে সেই দ্ৰব্যখিনি সভক্তিৰে ভঁৰালত ৰাখে। এনে কৰিলে গৃহলৈ লখিমীৰ আগমন ঘটে বুলি বিশ্বাস কৰা হয়। 

তাই আহোমসকলৰ লখিমী সবাহ আয়োজন কিছু পৃথক। তেওঁলোকে ব্যক্তিগতভাৱে আয়োজন কৰিলে ভঁৰালৰ সন্মুখত আৰু ৰাজহুৱাকৈ হ'লে মুকলি ঠাইত এই অনুষ্ঠান পাতে। এই উৎসৱত তেওঁলোকে ‘লাওখাইমী’ (লখিমী) দেৱীৰ লগতে তেওঁৰ পিতৃ হুচুংখোড়াক পূজা কৰে। এই অনুষ্ঠানত এবিধ নৈবেদ্য আগবঢ়োৱা হয় আৰু তিৰোতাসকলে দোলা, দুণৰি বা দোণ, আঁহত বা বৰগছৰ পাত ভৰোৱা টেকেলি আদি লৈ পানী তুলিবলৈ যায় পানী তোলোঁতে উঠি অহা বস্তুবিলাক সকলোৱে ভাগ-বিতৰণ কৰি ঘৰলৈ লৈ যায়। এই বস্তবিলাক ভক্তিভাবেৰে সংৰক্ষণ কৰি ৰখা হয়।

## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:অসমৰ সংস্কৃতি
আব্দুছ ছাত্তাৰ

**আব্দুছ ছাত্তাৰ ** (জন্ম: ১ মে' ১৯২২ - মৃত্যু: ২৮ ফেব্ৰুৱাৰী, ১৯৮৭)
অসমৰ এগৰাকী কবি, জীৱনীকাৰ,প্ৰবন্ধকাৰ, সমালোচক, ভাষা-তত্ত্বৰ গৱেষক আৰু শিক্ষাবিদ। তেখেতৰ জন্ম হয় ১৯২২ চনৰ ১ মে’ তাৰিখে যোৰহাট জিলাৰ তিতাবৰত।
## শিক্ষা
১৯৪৫ চনত তেওঁ দৰ্শন বিষয়ত সন্মানসহ কটন কলেজৰ পৰা বি এ পৰীক্ষাত উত্তীৰ্ণ হয়। তেওঁ দিল্লীৰ জামিয়া মিলিয়া ইছলামিয়াত বুনিয়াদী শিক্ষকৰ প্ৰশিক্ষণো লয়। ১৯৪৯ চনত তেওঁ কলিকতা বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা এম এ পাছ কৰে।

## কৰ্মজীৱন
শিক্ষক হিচাপে চাকৰি জীৱন আৰম্ভ
কৰা ছাত্তাৰ চাহেবে আফগানিস্তানৰ কাবুলস্থিত ইবনেচিনা'
কলেজতো পঞ্চাছৰ দশকত কেইটামান বছৰ ইংৰাজী বিষয়ৰ অধ্যাপক
হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল। অসমলৈ ঘূৰি অহাৰ পাছত অসম
চৰকাৰৰ শিক্ষা বিভাগত যোগদান কৰি বিভিন্ন পদত অধিষ্ঠিত হৈ
অৱশেষত স্কুলসমূহৰ উপপৰিদৰ্শক (D.I. of Schools) ৰূপে
যোৰহাটত কাৰ্যভাৰ গ্ৰহণ কৰে আৰু ১৯৮৩ চনত স্কুলসমূহৰ সহকাৰী
পৰিদৰ্শক (Asst. Inspector of Schools) হিচাপে চাকৰিৰ পৰা
অৱসৰ গ্ৰহণ কৰে। বিভিন্ন ধৰণৰ সাংস্কৃতিক আৰু সামাজিক
অনুষ্ঠানৰ লগত জড়িত এই সাহিত্যিকজনাই অসম সাহিত্য সভা
পত্ৰিকা সম্পাদক (১৯৭১-৭২), প্ৰধান সম্পাদক, অসম সাহিত্য
সভা (১৯৭৭), অসম প্ৰকাশন পৰিষদৰ উপসভাপতি ইত্যাদিৰ
দায়িত্ব বহন কৰিছিল। সাহিত্য অকাডেমিৰ উপদেষ্টা
সমিতিৰ সদস্য হিচাপেও দুবাৰকৈ মনোনীত হৈছিল।
## সাহিত্যিক অৱদান
তেখেতৰ সাহিত্যিক অৱদানসমূহৰ ভিতৰত 
* সংমিশ্ৰণত অসমীয়া সংস্কৃতি
(অসমীয়া মানুহৰ জীৱনৰ ওপৰত সাংস্কৃতিক প্ৰভাৱ সম্বন্ধীয় তথ্য-পাতিৰ আলোচনা
আৰু বিশেষকৈ অসমীয়া ভাষাৰ শব্দমালাত মূল ফাৰ্চী, আৰবী আৰু পস্তু শব্দাৱলীৰ
প্ৰভাৱ আৰু প্ৰচলন আৰু সেই শব্দসমূহৰ চলন্তি অসমীয়া ৰূপৰ ইতিবৃত্ত)
* প্ৰসংগ-কোষ
* কৃষ্ণকান্ত সন্দিকৈ (কৃষ্ণকান্ত সন্দিকৈৰ বিস্তৃত জীৱনী)
* সাহিত্যিকা
* বিদেশত দুদিনমান
* নতুন সুৰ
* বাহাদুৰ গাঁওবুঢ়া,
* অসমীয়া সাহিত্যত বিবিধ আলোচনা,
* গান্ধীজীৰ জীৱন কথা, 
* দৃষ্টি আৰু সৃষ্টি
ইত্যাদি উল্লেখযোগ্য।

## সন্মান
# অসম চৰকাৰৰ পৰা সাহিত্যিক পেঞ্চন লাভ ।
# ২৬ জানুৱাৰী ১৯৮৭ চনত ভাৰত চৰকাৰৰ ‘পদ্মশ্ৰী’ সন্মান লাভ
## মৃত্যু
আব্দুছ ছাত্তাৰৰ ১৯৮৭ চনৰ ২৮ ফেব্ৰুৱাৰীত ৬৫ বছৰ বয়সত যোৰহাটত প্ৰয়াণ
ঘটে।

## তথ্য উৎস

শ্ৰেণী:পদ্মশ্ৰী বঁটা বিজয়ী
শ্ৰেণী:অসমীয়া সাহিত্যিক
বাঙালী জাতি

**বাঙালী জাতি** ( ), **বঙালী জাতি**, **বাঙালী লোক** বা **বঙালী লোক** এটি ভাৰতীয়-আৰ্য জাতিগত আৰু ভাষাগত গোট যাৰ উৎস আৰু সাংস্কৃতিক কেন্দ্ৰ দক্ষিণ এছিয়াৰ বংগ অঞ্চল। বৰ্তমানে বাঙালী জাতিৰ লোক স্বাধীন বাংলাদেশ আৰু ভাৰতৰ পশ্চিমবংগ, ত্ৰিপুৰা তথা অসম, মেঘালয় আৰু মণিপুৰৰ কিছু কিছু অংশত বিয়পি আছে। প্ৰায় বাঙালী লোকে বঙালী ভাষা কয়, যি ভাৰতীয়-আৰ্য গোষ্ঠীৰ এটি ভাষা।

## জনসংখ্যা আৰু ভৌগোলিক বিতৰণ
জনসংখ্যাৰ ফালৰ পৰা বাঙালী জাতি বিশ্বৰ ভিতৰতে তৃতীয় সৰ্ববৃহৎ, হান চীনা আৰু আৰবৰ পাছত। বিশ্বত প্ৰায় ২৮৫ নিযুত বাঙালী লোক আছে। বাঙালী জাতি ভাৰতীয়-আৰ্যসকলৰ মাজত আৰু দক্ষিণ এছিয়াত সৰ্ববৃহৎ জাতি। বাঙালী লোক বৃহৎ সংখ্যাত বাংলাদেশৰ (১৬৬৮৪০৩০২ জন) লগতে ভাৰতৰ (১০৭২২৮৯১৭ জন) পশ্চিম বংগ, ত্ৰিপুৰা, অসমৰ বৰাক উপত্যকা আৰু মণিপুৰ ৰাজ্যত আছে। তদুপৰি, ভাৰতৰ কেন্দ্ৰীয় শাসিত অঞ্চল আন্দামান আৰু নিকোবাৰ দ্বীপপুঞ্জত বাঙালী লোকৰ সংখ্যাগড়িষ্ঠতা আছে। অৰুণাচল প্ৰদেশ, দিল্লী, উৰিষ্যা, ছত্তীসগঢ়, ঝাৰখণ্ড, মিজোৰাম, নাগালেণ্ড আৰু উত্তৰাখণ্ড তথা নেপালৰ প্ৰান্ত ১তো বাঙালী লোকৰ লেখত ল'বলগীয়া সংখ্যালঘু জনসংখ্যা আছে। প্ৰব্ৰজনকাৰী বাঙালীৰ মধ্য প্ৰাচ্য, পাকিস্তান, ম্যানমাৰ, যুক্তৰাজ্য, যুক্তৰাষ্ট্ৰ, মালয়েছিয়া, ইটালী, চিংগাপুৰ, মালদ্বীপ, কানাডা, অষ্ট্ৰেলিয়া, জাপান আৰু দক্ষিণ কোৰিয়াতো সু-প্ৰতিষ্ঠিত গোষ্ঠী আছে।

## ধৰ্ম
ধৰ্মৰ ক্ষেত্ৰত বাঙালী লোকৰ মাজত ভালেমান বৈচিত্ৰ্য দেখা যায়। প্ৰায় ৬৭% বাঙালী লোক ইছলাম ধৰ্মাৱলম্বী। আন বাঙালীৰ মাজত হিন্দু ধৰ্ম সৰ্ববৃহৎ ধৰ্ম। বাঙালী মুছলিমৰ সৰহসংখ্যক বাংলাদেশত থাকে। তাৰেই মাজত ছুন্নীসকলৰ সংখ্যাগড়িষ্ঠতা। বাঙালী হিন্দুৰ সৰহসংখ্যক ভাৰতৰ পশ্চিম বংগ, ত্ৰিপুৰা, অসমৰ বৰাক উপত্যকা আৰু আন্দামান আৰু নিকোবাৰ দ্বীপপুঞ্জত থাকে। বাঙালী হিন্দুসকলে মুখ্যতঃ শাক্ত ধৰ্ম আৰু বৈষ্ণৱ ধৰ্মৰ পালন কৰে, যদিও লগতে স্থানীয় দেৱতাৰো আৰাধনা কৰা হয়। কম সংখ্যাত বাঙালী খ্ৰীষ্টানো পোৱা যায়, যাৰ গড়িষ্ঠসংখ্যকেই পৰ্টুগীজ ভ্ৰমণকাৰীৰ বংশধৰ। তদুপৰি বাঙালী বৌদ্ধ লোকো পোৱা যায়, যি সাধাৰণতে চিট্টাগং আৰু ৰাখাইনত বাস কৰা বাংলাভাষী বৰুৱা।

## তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:বঙালী সাহিত্য
শ্ৰেণী:বাংলাদেশৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:বঙালী ব্যক্তি
শ্ৰেণী:Articles with hAudio microformats
শ্ৰেণী:"Related ethnic groups" needing confirmation
বাঙালী মুছলিম

**বাঙালী মুছলিম**, **বঙালী মুছলিম**, **বাঙালী মুছলমান** বা **বঙালী মুছলমান** (; ) হ'ল সেই ইছলাম ধৰ্মাৱলম্বী লোক যিয়ে নিজকে জাতিগত, ভাষিক আৰু বংশগতভাৱে বাঙালী বুলি পৰিচয় দিয়ে। বাঙালীসকলৰ প্ৰায় দুই তৃতীয়াংশ লোকেই মুছলিম। মুছলিমসকলৰ মাজত, আৰবসকলৰ পাছতেই বাঙালীসকল আতাইতকৈ ডাঙৰ গোট। বাঙালী মুছলিমৰ বাংলাদেশত সংখ্যাগড়িষ্ঠতা আছে। তদুপৰি, ভাৰতৰ পশ্চিম বংগ, ত্ৰিপুৰা আৰু অসম ৰাজ্যত বাঙালী মুছলিম সৰ্ববৃহৎ সংখ্যালঘু সম্প্ৰদায়।

বাঙালী মুছলিমসকলে বাংলা ভাষাক মাতৃভাষা জ্ঞান কৰে আৰু প্ৰায় এই ভাষা ব্যৱহাৰ কৰে। বাঙালী মুছলিমৰ সৰহসংখ্যক ছুন্নী যি হানাফি বিধি মানি চলে।

## ইতিহাস
মধ্যযুগৰ মুছলিম প্ৰাচ্যত বংগ অঞ্চল এক অগ্ৰণি শক্তি আছিল। ইউৰোপীয় ব্যৱসায়ীসকলে মন কৰিছিল যে বংগ চুলতানী আছিল "বেপাৰ কৰিবলৈ আতাইতকৈ ধনী দেশ"। ঔৰংগজেবৰ শাসনকালত, বংগৰ পূব অঞ্চল আছিল বংগ চুবা, যাৰ গড়িষ্ঠসংখ্যক লোক আছিল ইছলাম ধৰ্মাৱলম্বী। এই বংগ চুবাৰ প্ৰজা আছিল সমগ্ৰ বিশ্বতেই আতাইতকৈ চহকী, তেওঁলোকৰ বাস্তৱ মজুৰি আছিল বিশ্বৰ ভিতৰতে আতাইতকৈ অধিক। বংগৰ ৰাজপ্ৰতিনিধি মহম্মদ আজম শ্বাহে সাম্ৰাজ্যৰ সিংহাসন লাভ কৰিছিল। অষ্টদশ শতিকাত, বংগৰ নবাবসকলৰ অধীনত মুগল বংগ লাহে লাহে অধিক স্বতন্ত্ৰ হ'বলৈ ধৰিল।

বাঙালী মুছলিম লোকৰ জন্ম হ'ল মুছলিম আৰু বাঙালী সংস্কৃতিৰ সংমিশ্ৰণেৰে। ১৯৪৭ চনত হোৱা ভাৰতৰ বিভাজনৰ পাছত বাঙালী মুছলিমসকল আছিল পাকিস্তানৰ সৰ্ববৃহৎ গোষ্ঠী। কিন্তু ১৯৭১ চনত বাঙালী মুছলিমৰ সংখ্যাগড়িষ্ঠতা থকা পূব পাকিস্তান, পাকিস্তানৰ পৰা আতৰ হৈ এক স্বাধীন দেশ হ'ল, যাৰ নাম দিয়া হ'ল বাংলাদেশ।

## তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:বঙালী ব্যক্তি
শ্ৰেণী:"Related ethnic groups" needing confirmation
চেনীপুঠি

**চেনীপুঠি** (, বৈজ্ঞানিক নাম: *Systomus sarana*) হৈছে চাইপ্ৰিনীড জাতিৰ এবিধ মাছ। এই মাছবিধ থলুৱাভাৱে আফগানিস্তান, ভাৰত, নেপাল, বাংলাদেশ, পাকিস্তান, ভূটান, শ্ৰীলংকা, থাইলেণ্ড আৰু ম্যানমাৰত পোৱা যায়। একোটা চেনীপুঠি ফিছালৈকে ৪২ চে:মি: (১৭ ইঞ্চি) পৰ্যন্ত দীঘল হ'ব পাৰে। বাণিজ্যিক মীনপালন ক্ষেত্ৰসমূহত ইয়াৰ গুৰুত্ব কম আৰু ইয়াক জাল, বৰশী আদিৰে ধৰা হয়। বাংলাদেশত মাছবিধ জনপ্ৰিয় যদিও একুৱাৰিয়ামৰ ব্যৱসায়ত ই জনপ্ৰিয় নহয়।
## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:মাছ
পুঠি মাছ

**পুঠি মাছ** (, বৈজ্ঞানিক নাম:*Puntius chola*) চাইপ্ৰিনিডে পৰিয়ালৰ এবিধ বিষুৱীয় অঞ্চলত পোৱা সতেজ পানীৰ মাছ। এচিয়াৰ নদী, বিল, পুখুৰী আদিত মূলতে উদ্ভুত এই মাছবিধ পাকিস্তান, ভাৰত, নেপাল, বাংলাদেশ, শ্ৰীলংকা, ভূটান আৰু ম্যানমাৰত পোৱা যায়। পুঠি মাছ একোটাৰ দৈৰ্ঘ্য ৬ ইঞ্চি (১৫ চেণ্টিমিটাৰ) পৰ্যন্ত আৰু ওজন ৬০ গ্ৰাম (২.১ আউন্স) পৰ্যন্ত হ’ব পাৰে। মাছটোৰ শৰীৰ মজলীয়া চাপযুক্ত আৰু পিছফালৰ অংশটো ঠেক তথা ৰূপালী ৰঙৰ। শৰীৰৰ পৃষ্ঠ উজ্জ্বল ছাইবৰণীয়াৰ পৰা সেউজীয়া ছাইবৰণীয়া। তলৰ অংশটো বগা ৰঙৰ।

## প্ৰজনন
পুঠি মাছে মুকলি পানীত কণী পাৰে আৰু প্ৰাপ্তবয়স্ক মাছে কণীবোৰ পহৰা নিদিয়ে। 

প্ৰজননৰ সময়ত মাছবোৰৰ গাত ৰঙা ৰেখা দেখা যায়।

## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:মাছ
ধীৱৰা (সংগীত)

**ধীৱৰা** (; ) হৈছে এছ এছ ৰাজামৌলীৰ দ্বাৰা পৰিচালিত ২০১৫ চনত মুক্তিপ্ৰাপ্ত তেলেগু চলচ্চিত্ৰ “বাহুবলী: দ্য বিগিনিং”-ৰ এটি গীত। গীতটিত ৰম্য বেহাৰা আৰু দীপুয়ে কণ্ঠদান কৰিছে৷ ৰামযোগায়া শাস্ত্ৰীয়ে লিখা এই গীতটিৰ সুৰ আৰোপ কৰিছে এম এম কীৰাবাণীয়ে৷ গীতটিৰ অধিকাংশ কথা সংস্কৃতত লিখা৷

গীতটিৰ ভিডিঅ’ত প্ৰভাসে চিভুদু ওৰফে মহেন্দ্ৰ বাহুবলীৰ চৰিত্ৰত আৰু তামান্নাই অৱন্তিকাৰ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছে। গীতটিত আৱন্তিকাৰ দৃশ্যৰ পৰা অনুপ্ৰাণিত হৈ পূৰ্বতে অসম্ভৱ বুলি ভবা চিভুদুয়ে জলপ্ৰপাত বগাই যোৱা কামটো সম্পূৰ্ণ কৰে। অন্ধ্ৰ প্ৰদেশৰ কুৰণুলত অৱস্থিত অৰভাকাল ৰক গাৰ্ডেন, কেৰেলাৰ থ্ৰিছুৰৰ আথিৰাপিল্লী জলপ্ৰপাত আৰু মহাৰাষ্ট্ৰৰ মহাবলেশ্বৰৰ পশ্চিম ঘাটত এই গীতটিৰ দৃশ্যগ্ৰহণ কৰা হৈছিল।

## মুক্তি
গীতটি ২০১৫ চনৰ ৩১ মে’ত এলবামখনত থকা অন্যান্য গীতবোৰৰ লগতে মুক্তি পায়৷ গীতটিৰ ভিডিঅ’ ২০১৫ চনৰ ২৫ ছেপ্টেম্বৰত টি-চিৰিজ তেলেগুৰ ইউটিউব চেনেলৰ জৰিয়তে মুক্তি পায়৷ এই গীতটিয়ে ইউটিউবত ৫৮ মিলিয়নৰো অধিক দৰ্শন লাভ কৰিছে৷ গীতটি তামিল ভাষাত *ধীৰানে* (Deerane), হিন্দী ভাষাত *খয়া হে* (Khoya Hain) আৰু মালয়ালম ভাষাত *নজান চেনদেনা* (Njan Chendena) শিৰোনামেৰে মুক্তি পায়।

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:সংগীত
শিঙৰা মাছ

**শিঙৰা মাছ** (, বৈজ্ঞানিক নাম: *Mystus vittatus*) বেগৰিডে পৰিয়ালৰ কেটফিছ জাতীয় এবিধ মাছ। এই মাছবিধ হ্ৰদ আৰু জলাশয়ত বাস কৰে। এচিয়াৰ বিভিন্ন দেশ যেনে পাকিস্তান, ভাৰত, শ্ৰীলংকা, নেপাল, বাংলাদেশ আৰু সম্ভৱতঃ ম্যানমাৰত ইয়াক পোৱা যায়। দক্ষিণ-পূব এচিয়াৰ দেশসমূহত এই মাছবিধৰ উপস্থিতিক লৈ দ্বিমত আছে। ইয়াৰ কাৰণ হৈছে এই অঞ্চলসমূহত পোৱা *মিষ্টাছ* প্ৰজাতিৰ সৈতে থকা ইয়াৰ সাদৃশ্য।

শিঙৰা মাছ একোটা ২১ চে:মি: পৰ্যন্ত দীঘল হ'ব পাৰে। সম্প্ৰতি মৎস্য চিকাৰ, পোহনীয়া জীৱ হিচাপে ক্ৰয়-বিক্ৰয় আৰু বাসস্থানসমূহৰ ধ্বংসৰ বাবে ইয়াৰ সংখ্যা হ্ৰাস পাইছে। প্ৰজননৰ সময়ত ইহঁ‌তে মুখেৰে বিশেষধৰণৰ শব্দ কৰে।

## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:মাছ