open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
বৰ্ষা উচগাওকাৰ

**বৰ্ষা উচগাওকাৰ** () এগৰাকী ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী, মডেল আৰু গায়িকা। বিভিন্ন মাৰাঠী ছবিৰ লগতে হিন্দী চিনেমাতো তেওঁ এগৰাকী আগশাৰীৰ অভিনেত্ৰী হিচাপে কাম কৰি আহিছে। নব্বৈৰ দশকৰ সময়ছোৱাত তেওঁ মাৰাঠী চিনেমাৰ আটাইতকৈ জনপ্ৰিয় অভিনেত্ৰী আছিল।
## আদি জীৱন
১৯৬৮ চনৰ ২৮ ফেব্ৰুৱাৰীত ভাৰতৰ গোৱাৰ উচগাও নামে ঠাইত বৰ্ষাৰ জন্ম হয়৷ তেওঁৰ পিতৃৰ নাম এ,কে,এছ উচগাওকাৰ আৰু মাতৃৰ নাম মানিকাবাই উচগাওকাৰ৷ বৰ্ষাৰ মাতৃভাষা কোংকনী। তেওঁৰ দেউতাকে গোৱাত কেবিনেট মন্ত্ৰী হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল; আনহাতে মাতৃ আছিল শাস্ত্ৰীয় সংগীত গায়িকা। পণ্ডিত সুধাকৰ কৰণ্ডিকৰৰ তত্ত্বাৱধানত তেওঁ শাস্ত্ৰীয় সংগীতৰ দক্ষতা দিনক দিনে বৃদ্ধি কৰিছিল। তেওঁ গোৱাত বি.কম ডিগ্ৰী লাভ কৰে আৰু শৈক্ষিক জীৱনৰ সময়ছোৱাতে নাট্য প্ৰযোজনাত সক্ৰিয়ভাৱে জড়িত হৈ পৰে।
## কৰ্মজীৱন
১৯৮৪ চনত ছুপাৰ হিট মাৰাঠী মঞ্চ নাটক “ব্ৰহ্মচাৰী’’ৰ মুখ্য নায়িকা হিচাপে উচগাওকাৰে প্ৰথম খ্যাতি অৰ্জন কৰিছিল। ইয়াৰ পিছত তেওঁ দ্ৰুতগতিত মাৰাঠী চলচ্চিত্ৰ জগতৰ অন্যতম শীৰ্ষ অভিনেত্ৰী হিচাপে উত্থান ঘটায়; তেওঁৰ হিট ছবিবোৰ হ’ল, *গামট জম্মত*, *হামাল দে ধমাল*, *সাগ্লিকাদে বম্বাবোম*, *সাৱত মাজী লাডকী*, *শ্বেজাৰী শ্বেজাৰী*, *এক হোটা বিদুষক*, *লাপাণ্ডৱ* আৰু *আফ্লাটুন*। বলীউডৰ ছবি *ঘৰ আয়া মেৰা পৰদেশী* আৰু *পাথ্ৰিলা ৰাস্তা*ত মুখ্য অভিনেত্ৰী হিচাপে অভিনয় কৰিছিল। ২০০৫ চনত বলীউডৰ ছবি *মংগল পাণ্ডে: দ্য ৰাইজিং* আৰু *মিষ্টাৰ ইয়া মিছ*ত সহযোগী অভিনেত্ৰী হিচাপে অভিনয় কৰে।

ফৈছাল ছাইফৰ পৰিচালিত বিতৰ্কিত হিন্দী কাহিনী চিত্ৰ *জিগ্যাছা*ত তেওঁ হৃষিতা ভট্টৰ "মাতৃ"ৰ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছিল। ১৯৮৮ চনত অভিমন্যুৰ পত্নী আৰু পৰীক্ষিতৰ মাতৃ উত্তৰাৰ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰি উচগাওকাৰে টেলিভিছন কেৰিয়াৰ আৰম্ভ কৰে (ভাৰত বংশৰ ভবিষ্যত টিভি ধাৰাবাহিক মহাভাৰত)। এই চৰিত্ৰটো কৰাৰ পিছত তেওঁ বহু হিন্দী চিনেমাৰ অফাৰ লাভ কৰে যদিও ইয়াৰ অধিকাংশই বক্স অফিচত সফলতা সৃষ্টি কৰাত ব্যৰ্থ হয়। ১৯৯৪ চনৰ টিভি ধাৰাবাহিক *চন্দ্ৰকান্তা*তো তেওঁ "ৰূপমতী" (সাপ ৰাণী)ৰ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছিল। মাৰাঠী শ্ব' *আকাশ জেপ* আৰু *একা মেকানছাথি*ত অভিনয় কৰাৰ লগতে হিন্দী টেলিভিছন ধাৰাবাহিক *আলবিডা ডাৰ্লিং*, *টনহা* আৰু *আনহনী*ত অভিনয় কৰিছে।

তেওঁৰ অন্যতম বিশিষ্ট অভিনয় আছিল নব্বৈৰ দশকত দূৰদৰ্শনত টিভি ধাৰাবাহিক *ঝান্সী কী ৰাণী*ত, য’ত তেওঁ ৰাণী লক্ষ্মীবাইৰ মুখ্য চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছিল। উচগাওকাৰ এগৰাকী গায়িকা আৰু উলহাছ বুয়াওৰ সৈতে তেওঁ কোংকনী সংগীত এলবাম *ৰূপ তুজেম লাইতা পিক্সেম*ত গীত গাইছে। বৰ্তমান ষ্টাৰ প্ৰবাহৰ জনপ্ৰিয় ধাৰাবাহিক *সুখ ম্হাঞ্জে নাক্কি কে আস্তা*ত নন্দিনী যশৱন্ত শ্বিৰ্কে-পাটিলৰ সহযোগী চৰিত্ৰত অভিনয় কৰি আছে।
## ব্যক্তিগত জীৱন

বৰ্ষা উচগাওকাৰে গোৱাত জন্মগ্ৰহণ কৰি ডাঙৰ-দীঘল হোৱা এগৰাকী কোংকনীভাষী। গোৱাৰ প্ৰাক্তন উপ অধ্যক্ষ এ কে এছ উচগাওকাৰৰ তেওঁ কন্যা। তেওঁৰ দুগৰাকী ভগ্নী আছে, টোছা কুৰাডে আৰু মনীছা টাৰ্কাৰ।

উচগাওকাৰে ৮০ৰ দশকৰ শেষৰ ফালে নীতিশ ভৰদ্বাজৰ লগত প্ৰেমৰ সম্পৰ্ক কৰিছিল, কিন্তু অতি কম সময়ৰ ভিতৰতে ১৯৯১ চনত তেওঁলোকৰ বিচ্ছেদ ঘটিছিল। ২০০০ চনৰ মাৰ্চ মাহত ভাৰতীয় চলচ্চিত্ৰৰ সংগীত পৰিচালক ৰবি শংকৰ শৰ্মাৰ পুত্ৰ অজয় শৰ্মাৰ সৈতে তেওঁৰ বিবাহ হয়।

## তথ্য সূত্ৰ

শ্ৰেণী:ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী
শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
আভাল পাৱম

আভাল পাৱম (She is Poor) হৈছে হৈছে এম কে অৰুন্ধৱা ৰাজাৰ দ্বাৰা পৰিচালিত ২০০০ চনৰ এখন তামিল ভাষাৰ ড্ৰামা চলচ্চিত্ৰ। প্ৰভুকান্ত আৰু ঋতিকাই অভিনয় কৰা ছবিখনৰ সহযোগী চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছে ঈশ্বৰী কে গণেশে। কে ৰাজনে প্ৰযোজনা এই ছবিখনে ২০০০ চনৰ ২২ ডিচেম্বৰত মুক্তি লাভ কৰিছিল।

## অভিনয়ত
*শ্ৰীৰামৰ ৰূপত প্ৰভুকান্ত
*থুলাছিৰ ৰূপত ঋতিকা
*কে ৰাজন
*জে ললিতা
*মোহন বৈদ্য
*ঈশ্বৰী কে গণেশ

## প্ৰযোজনা
চলচ্চিত্ৰখনে পৰিচালক এম কে অৰুন্ধৱ ৰাজাৰ কাহিনী-চিত্ৰৰ ৰূপত আত্মপ্ৰকাশ কৰে। এম কে অৰুন্ধৱ ৰাজাই পূৰ্বতে দূৰদৰ্শনত কাম কৰিছিল। ২০০০ চনত চেন্নাই ডিষ্ট্ৰিবিউটৰ এছ'চিয়েশ্যনৰ সভাপতিৰ ভূমিকা গ্ৰহণ কৰা কে ৰাজনে ঘোষণা কৰিছিল যে তেওঁ কম বাজেটত অভাল পাভাম নামৰ ছবিখন নিৰ্মাণ কৰিব। 
ৰাজনৰ পুত্ৰ প্ৰভুকান্তই প্ৰথমবাৰৰ বাবে মুখ্য চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছিল। ইয়াৰ পূৰ্বে তেওঁ ডাবলছ (২০০০)ত খলনায়কৰ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছিল। পিছলৈ তেওঁ নিনাইক্থা নালিল্লাই (২০০১)ত অভিনয় কৰিছিল।ছবিখনৰ বাবে মুখ্য অভিনেত্ৰীৰ চৰিত্ৰত থকা লক্ষ্মীয়ে ঋতিকা নামৰ মঞ্চনামটো গ্ৰহণ কৰে। ইয়াৰ পূৰ্বে তেওঁ থালাইমুৰাই (১৯৯৮) ছবিত সহযোগী অভিনেত্ৰীৰ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছিল। ২০০০ চনৰ আৰম্ভণিতে তেওঁ আভাল পাৱমৰ শ্বুটিঙৰ সমসাময়িক আৰু আন সাতটা চলচ্চিত্ৰ প্ৰকল্পৰ বাবেও শ্বুটিং কৰিছিল। ৰাজনে এই সময়ছোৱাত অভিনেত্ৰীগৰাকীক আন এটা প্ৰকল্পৰ বাবেও চুক্তিবদ্ধ কৰিছিল। সেয়া আছিল বাবু গণেশৰ কুদুম্বাম অৰু ৰামকী অভিনীত কইলে। অৱশ্যে পিছত প্ৰকল্পটো বাদ দিয়া হৈছিল। দলটোৱে মালয়ালম শব্দৰ শিৰোনামটো এৰাই চলিব বিচৰাৰ বাবে ছবিখনৰ চমুকৈ চেম্বাৰুথি পুভে নামেৰে পুনৰ শিৰোনাম দিছিল, কিন্তু পিছলৈ তেওঁলোক পুনৰ মূল শিৰোনাম আভাল পাৱমকে গ্ৰহণ কৰে।

## সংগীত

ছবিখনৰ সংগীত আৰু ধ্বনি ৰচনা কৰিছিল প্ৰদীপ ৰবিয়ে। ২০০০ চনত ষ্টাৰ মিউজিকে মুকলি কৰা ছবিখনৰ সংগীতত মুঠ ছটা গীত আছে।

## মুক্তি আৰু সঁহাৰি
ছবিখন ২০০০ চনৰ ২২ ডিচেম্বৰত সমগ্ৰ তামিলনাডুত মুক্তি দিয়া হৈছিল। মনোৰঞ্জন পৰ্টেল চেন্নাইঅনলাইনত ছবিখনৰ এজন পৰ্যালোচকে ছবিখনৰ বিষয়বস্তুক কে বালাচন্দৰৰ এৰেঞ্জেট্ৰাম (১৯৭৩)ৰ সৈতে তুলনা কৰিছিল, য’ত এগৰাকী মহিলাই পৰিয়ালৰ ভৰণ পোষণৰ বাবে বেশ্যাবৃত্তি গ্ৰহণ কৰিছিল। কিন্তু পৰিৱৰ্তনশীল সময়ৰ লগে লগে তামিলনাডুত নিষিদ্ধ বুলি গণ্য কৰা এই বিষয়টো মুকলিকৈ আলোচিত হৈছিল। তেওঁ কৈছে যে পৰিচালক কে বালাচেণ্ডৰে ‘এৰেঞ্জট্ৰাম’ত - এগৰাকী মহিলাই পৰিয়াল পোহপাল দিবলৈ বেশ্যাবৃত্তিত লিপ্ত হোৱাৰ বিষয়ে কৈছিল। যি কিছু পৰিমাণে বিতৰ্কৰ সৈতে সাঙুৰ খাইছিল। ই পৰিৱৰ্তিত সময়ৰ প্ৰতিফলন। পূৰ্বৰ সংস্কৰণটোৱে যথেষ্ট বিতৰ্কৰ সৃষ্টি কৰিছিল। আনকি পৰিচালকেও ছবিখনৰ জৰিয়তে সুখৰ অন্ত দেখুৱাবলৈ সাহস কৰা নাছিল বা এগৰাকী বেশ্যাক পুনৰ্বাসন কৰাৰ সাহস কৰা নাছিল। এই ছবিখনত পৰিচালকে এজন ব্যক্তিক বেশ্যাগৰাকীক সম্পূৰ্ণৰূপে সচেতনভাৱে গ্ৰহণ কৰা দেখুৱাইছে,যাৰ জৰিয়তে তেওঁৰ অতীতকো গ্ৰহণ কৰা হৈছে। সমালোচকগৰাকীয়ে ছবিখনৰ প্ৰশংসা কৰে আৰু লগতে কয় যে "এইখন এখন সুপৰিকল্পিত চিত্ৰনাট্য আৰু ইয়াত প্ৰচাৰ বা মেলোড্ৰামা কৰাৰ কোনো প্ৰয়াস কৰা হোৱা নাই।" ইয়াৰ লগতে তেওঁ কয় যে-"দৰ্শকসকলক বিচলিত কৰিব পৰাকৈ বিষয়বস্তুত কোনো যৌন শোষণ উপস্থাপন কৰা হোৱা নাই, যদিও ছবিখনত ইয়াৰ বাবে পৰ্যাপ্ত স্থান আছিল।" 

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ভাৰতীয় নাৰীবাদী চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় নাট্য চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ নাৰী সম্পৰ্কীয় চলচ্চিত্ৰ
লাল দৰ্জা

**লাল দৰ্জা** () ১৯৯৭ চনত মুক্তি পোৱা এখন বঙালী ৰূপকাত্মক নাট্যধৰ্মী চলচ্চিত্ৰ।  বুদ্ধদেৱ দাসগুপ্তই ৰচনা আৰু পৰিচালনা কৰা লাল দৰ্জাই শ্ৰেষ্ঠ পূৰ্ণদৈৰ্ঘ্য ছবিৰ ৪৪তম ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা লাভ কৰে।
## কাহিনীৰ সাৰাংশ
তেওঁৰ ড্ৰাইভাৰ দীনুৰ সৈতে তেওঁ নিজকে তুলনা কৰে। দীনুৰ দুজনী স্ত্ৰী- সুখী আৰু মালতি; দুয়োজনীৰ গিৰিয়েকৰ প্ৰতি কোনো অভিযোগ নাই। নবীনে নিজক বুজিবৰ চেষ্টা কৰে। বেছিভাগ সময়ত তেওঁৰ শৈশৱৰ চেৰাপুঞ্জীত কটোৱা সময়বোৰ আৰু ৰঙা দুৱাৰখনৰ কথা মনলৈ আহে। তেওঁৰ মাকে কৈছিল ৰঙা দুৱাৰখন সহনশীলতাৰ প্ৰতীকস্বৰূপ। ৰঙা দুৱাৰখনৰ সৈতে তেওঁ নিজকে ৰিজাই চায়। শেষলৈ তেওঁৰ পত্নী আৰু সন্তান তেওঁৰ পৰা আঁতৰি যোৱাৰ পাছত তেওঁৰ সহনশীলতা চুড়ান্ত পৰ্যায়ত অৱতীৰ্ণ হয় আৰু নিজক লৈয়ে এক অকলশৰীয়া জীৱন কটোৱাৰ প্ৰস্তুতি আৰম্ভ হয়। 
## অভিনয় শিল্পী

* চম্পা
* শুভেন্দু চেতাৰ্জী (নবীন)
* ৰাইচুল ইছলাম
* ইন্দ্ৰানী হালদাৰ (মালতি)
* বিপ্লৱ চেতাৰ্জী
* হাৰাধন বন্দোপাধ্যায়

## বঁটা
১৯৯৬ – শ্ৰেষ্ঠ পূৰ্ণদৈৰ্ঘ্য চলচ্চিত্ৰৰ ৪৪তম ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা

## তথ্যউৎস

## বাহ্যিক সংযোগ
* 

শ্ৰেণী:হিন্দী চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:শ্ৰেষ্ঠ পূৰ্ণদৈৰ্ঘ্য ছবিৰ ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা বিজয়ী
শ্ৰেণী:১৯৮৪ বৰ্ষৰ চলচ্চিত্ৰ
স্বৰূপ সম্পত

**ড° স্বৰূপ ৰাৱাল** (জন্ম নাম: সম্পত; জন্ম: ৩ নৱেম্বৰ ১৯৫৮) এগৰাকী ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী আৰু সৌন্দৰ্য্য প্ৰতিযোগিতাৰ খিতাপধাৰী, যিয়ে কেইবাখনো হিন্দী ভাষাৰ ছবিত অভিনয় কৰিছে। *নৰম গৰম* আৰু *নখুদা* ছবিত অভিনয় কৰাৰ লগতে *য়েহ জো হায় জিন্দেগী*ৰ দৰে টেলিভিছন ধাৰাবাহিকত অভিনয়ৰ কৰি তেওঁ জন-পৰিচিতি লাভ কৰে। তেওঁ প্ৰথমে মডেল হিচাপে কেৰিয়াৰ আৰম্ভ কৰিছিল আৰু ১৯৭৯ চনৰ *ফেমিনা মিছ ইণ্ডিয়া ইউনিভাৰ্ছ*ৰ খিতাপ লাভ কৰিছিল আৰু ১৯৭৯ চনৰ মিছ ইউনিভাৰ্ছ প্ৰতিযোগিতাত তেওঁ ভাৰতক প্ৰতিনিধিত্ব কৰিছিল।
## আদি জীৱন
 
স্বৰূপে ইংলেণ্ডৰ ৱৰ্চেষ্টাৰ বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা শিক্ষা বিষয়ত পি এইচ ডি ডিগ্ৰী লাভ কৰে৷ *শিকনত অক্ষম শিশুৰ জীৱন দক্ষতা বৃদ্ধিৰ বাবে নাটকৰ ব্যৱহাৰ* বিষয়ৰ ওপৰত ডক্টৰেট ডিগ্ৰীৰ থিছিছ ৰচনা কৰিছিল। সেই বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা দ্বৈত পি.এইছ.ডি. ডিগ্ৰী লাভ কৰা তেৱেঁই প্ৰথম৷

## অভিনয় জীৱন
অভিনেতা শ্বাফী ইনামদাৰৰ পত্নীৰ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰি বিপুল জনপ্ৰিয় টিভি কমেডী শ্ব’ *য়েহ জো হায় জিন্দেগী*ৰ জৰিয়তে স্বৰূপ সম্পতে প্ৰচুৰ সফলতা লাভ কৰে। খবৰ অনুসৰি, সেই সময়ত টেলিভিছনৰ আন এখন গুৰুত্বপূৰ্ণ ধাৰাবাহিকৰ প্ৰস্তাৱ তেওঁ নাকচ কৰিছিল; কাৰণ তেওঁ *য়েহ জো হাই জিন্দেগী*ৰ চিত্ৰনাট্যখন অতি মৰ্মস্পৰ্শী বুলি বিবেচনা কৰিছিল আৰু নিশ্চিত আছিল যে, ই সাধাৰণ মানুহৰ সৈতে ভালদৰে সংযোগ স্থাপন কৰিবলৈ সক্ষম হ’ব, কাৰণ তাত তেওঁলোকৰ দৈনন্দিন জীৱনৰ কাম-কাজ আৰু সৰলতাৰে ভৰা জীৱন যাপন চিত্ৰণ কৰা হৈছে। ধাৰাবাহিকখন সৰ্বকালৰ হিট হৈ পৰাৰ বাবে তেওঁৰ সিদ্ধান্তত তেওঁ সুখী আছিল। স্বৰূপ সম্পতে কমল হাছান আৰু ৰীনা ৰয় অভিনীত ছবি *কৰিশ্মা*তো অভিনয় কৰিছিল।

স্বৰূপে কুমকুম কোম্পানীৰ শ্ৰিংগাৰৰ বাবে মডেলিং কৰিছিল। তেওঁ বিশেষভাৱে সক্ষম শিশুসকলক অভিনয় শিকায়।
## অন্যান্য কাম আৰু পুৰস্কাৰ
চতুৰ্থবাৰৰ বাবে বহা *আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় প্ৰাথমিক শিশু সন্মিলন*ত “অন্তৰ্ভুক্ত শিক্ষা’’ৰ ক্ষেত্ৰত সৰ্বাধিক অৱদানকাৰী ব্যক্তি হিচাপে তেওঁ সন্মানিত হৈছিল৷

তেওঁ এগৰাকী শিক্ষক প্ৰশিক্ষক৷ সমগ্ৰ ভাৰত ভ্ৰমণ কৰি শিক্ষকসকলৰ বাবে নানা কৰ্মশালা অনুষ্ঠিত কৰি এই জ্ঞান শিশুৰ সুবিধাৰ বাবে প্ৰদান কৰে।

তেতিয়াৰ গুজৰাটৰ মুখ্যমন্ত্ৰী নৰেন্দ্ৰ মোদীয়ে শিশুৰ বাবে শৈক্ষিক কাৰ্যসূচীৰ নেতৃত্ব দিবলৈ স্বৰূপ সম্পতক নিৰ্বাচিত কৰিছিল।

বিশ্বৰ ১৭৯ খন দেশৰ পৰা ১০,০০০ খন মনোনয়নৰ ভিতৰত ভাৰ্কি ফাউণ্ডেচনে পৰিচালনা কৰা গ্ল'বেল টিচাৰ প্ৰাইজৰ বাবে শীৰ্ষ ১০ গৰাকী গ্ল'বেল ফাইনেলিষ্টৰ ভিতৰত অন্যতম হিচাপে তেওঁ নিৰ্বাচিত হয়।

তেওঁ ২খন কিতাপ ৰচনা কৰিছে – সংক্ষিপ্তভাৱে শিক্ষণ অক্ষমতা: ডিছলেক্সিয়া, ডিছগ্ৰাফিয়া, ডিস্কেলকুলিয়া, ডিছপ্ৰেক্সিয়াৰ লগতে প্ৰেকটিছ পাৰছু: ১০-দিনীয়া বেগলেছ এপ্ৰ’চ টু প্ৰি-ভকেচনেল এডুকেচন।
## ব্যক্তিগত জীৱন
স্বৰূপ সম্পতে অভিনেতা পৰেশ ৰাৱালৰ সৈতে বিবাহপাশত আৱদ্ধ হয়। তেওঁ স্বামী অভিনীত নাটক পৰিচালনা কৰাৰ লগতে তাত অভিনয়ো কৰে। তেওঁলোকৰ দুটি পুত্ৰ সন্তান, নাম: অনিৰুদ্ধ আৰু আদিত্য।
## ছবি
তেওঁ অভিনয় কৰা কেইখনমান ছবি হ’ল: নৰম গৰম, নাখুদা, হিম্মতৱালা, ছাৱাল, লোৰী, কৰিশ্মা, বহু কী আৱাজ, কৰমদাতা আদি৷ তদুপৰি, সম্পতৰ কেইখনমান জনপ্ৰিয় হিন্দী টিভি ধাৰাবাহিক হ’ল, *য়েহ জো হেই জিন্দেগী*, *য়েহ দুনীয়া গজব কী* আৰু *শান্তি*৷

## তথ্য সূত্ৰ

শ্ৰেণী:ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী
চীনা শ্ৰুতিকথা

**চীনা পৌৰাণিক কাহিনী** বা **চীনা শ্ৰুতিকথা** (সৰলীকৃত চীনা: 中国神话; পৰম্পৰাগত চীনা: 中國神話; ইংৰাজী: Chinese mythology) হৈছে মৌখিক ৰূপত প্ৰচাৰিত বা বৰ্তমান বৃহত্তৰ চীন নামেৰে জনাজাত সমগ্ৰ অঞ্চলটোৰ সাহিত্যত লিপিবদ্ধ হোৱা পৌৰাণিক কাহিনীৰ সম্ভাৰ। চীনা পৌৰাণিক কাহিনীয়ে আঞ্চলিক আৰু সাংস্কৃতিক পৰম্পৰাৰ পৰা উদ্ভৱ হোৱা শ্ৰুতিকথাৰ এক বৈচিত্ৰময় শৃংখলক সামৰি লৈছে। অসাধাৰণ ব্যক্তি আৰু যাদুকৰী শক্তিৰে সমৃদ্ধ সত্তাৰ সৈতে আকৰ্ষণীয় আখ্যানেৰে জনবহুল এই কাহিনীবোৰ প্ৰায়ে কল্পনাপ্ৰসূত পৌৰাণিক ক্ষেত্ৰ বা ঐতিহাসিক যুগত উন্মোচিত হয়। আন বহুতো পৌৰাণিক কাহিনীৰ দৰেই চীনা পৌৰাণিক কাহিনীকো ঐতিহাসিকভাৱে আংশিকভাৱে হ’লেও অতীতৰ বাস্তৱিক অভিলেখ হিচাপে গণ্য কৰা হৈছে।

চীনা লোককথাৰ লগতে চীনা পৌৰাণিক কাহিনী চীনা লোকধৰ্মৰ আৰু তাওবাদৰ এক গুৰুত্বপূৰ্ণ অংশ, বিশেষকৈ ইয়াৰ পুৰণি জনপ্ৰিয় ৰূপ নিৰ্মান কৰিছে। প্ৰাচীন কালৰ চৰিত্ৰ আৰু পৰিঘটনাৰ পুনৰাবৃত্তি কৰা বহুতো আখ্যানে দ্বৈত পৰম্পৰা প্ৰদৰ্শন কৰে: এটাই অধিক ঐতিহাসিক বা ইউহেমেৰাইজড ব্যাখ্যা উপস্থাপন কৰে আৰু আন এটাই অধিক পৌৰাণিক দৃষ্টিভংগী আগবঢ়ায়।

চীনৰ অসংখ্য শ্ৰুতিকথাই বিশ্বব্ৰহ্মাণ্ডৰ সৃষ্টি আৰু ব্ৰহ্মাণ্ডবিজ্ঞানৰ বিষয়ে গভীৰভাৱে অধ্যয়ন কৰি দেৱতা আৰু স্বৰ্গবাসীৰ উৎপত্তিৰ বিষয়ে অন্বেষণ কৰে। কিছুমান আখ্যানে বিশেষভাৱে সৃষ্টিৰ বিষয়ৰ ওপৰত গুৰুত্ব আৰোপ কৰে আৰু বস্তু, মানুহ আৰু সংস্কৃতিৰ আৰম্ভণিৰ কথা উন্মোচন কৰে। ইয়াৰ উপৰিও কিছুমান বিশেষ শ্ৰুতিকথা চীন ৰাষ্ট্ৰৰ উৎপত্তিৰ সৈতে জড়িত। শ্ৰুতিকথাৰ এটা উপগোটে প্ৰাগঐতিহাসিক সময়ৰ কথা বৰ্ণনা কৰে, প্ৰায়ে এজন সাংস্কৃতিক নায়কক উপস্থাপন কৰে যিয়ে মানুহক ঘৰ নিৰ্মাণ আৰু ৰন্ধা-বঢ়াৰ পৰা আৰম্ভ কৰি লিখাৰ মূল কথাবোৰলৈকে অত্যাৱশ্যকীয় দক্ষতা শিকাইছিল। কিছুমান ক্ষেত্ৰত কোনো জনগোষ্ঠী বা বংশ পৰিয়ালৰ পূৰ্বপুৰুষ হিচাপে তেওঁলোকক শ্ৰদ্ধা কৰা হৈছিল। চীনা পৌৰাণিক কাহিনী চীনৰ পৰম্পৰাগত ধাৰণা লি আৰু চিৰ সৈতে ঘনিষ্ঠভাৱে জড়িত। এই দুটা মৌলিক ধাৰণা যোগাযোগ, অভিবাদন, নৃত্য, অনুষ্ঠান, বলিদান আদি সামাজিকভাৱে জড়িত আচাৰ-ব্যৱহাৰৰ সৈতে গভীৰভাৱে জড়িত হৈ আছে।

## শ্ৰুতিকথা আৰু ধৰ্ম
চীনা পৌৰাণিক কাহিনী আৰু কনফুচিয়াছ ধৰ্ম, তাওবাদ আৰু বৌদ্ধ ধৰ্মৰ দাৰ্শনিক পৰম্পৰাৰ মাজত উল্লেখযোগ্য আন্তঃসম্পৰ্ক আছে। হান ৰাজবংশৰ পূৰ্বৰ পৌৰাণিক কাহিনীৰ উপাদান যেনে ক্লাছিক অৱ মাউণ্টেনছ এণ্ড ছিজৰ উপাদানসমূহ এই বিশ্বাস ব্যৱস্থাসমূহৰ বিকাশৰ লগে লগে (তাও ধৰ্মৰ ক্ষেত্ৰত), বা চীনা সংস্কৃতিৰ সৈতে একীকৰণ কৰা হৈছিল (বৌদ্ধ ধৰ্মৰ ক্ষেত্ৰত)। ইয়াৰ বিপৰীতে কনফুচিয়াছ, তাওবাদ আৰু বৌদ্ধ ধৰ্মৰ শিক্ষা আৰু বিশ্বাসসমূহ পাছলৈ চীনা পৌৰাণিক কাহিনীৰ অবিচ্ছেদ্য উপাদান হৈ পৰিছে। উদাহৰণস্বৰূপে, আধ্যাত্মিক স্বৰ্গৰ তাওবাদী বিশ্বাস পৌৰাণিক কাহিনীত অমৰ আৰু দেৱতাসকলৰ বাসস্থান হিচাপে অন্তৰ্ভুক্ত হ’ল।

কেতিয়াবা চীনৰ বহু অঞ্চল আৰু বৈচিত্ৰময় জনগোষ্ঠীয় সমাজত পৌৰাণিক আৰু ধৰ্মীয় ধাৰণাবোৰে ব্যাপকতা লাভ কৰিছে। আন কিছুমান ক্ষেত্ৰত বিশ্বাস কিছুমান বিশেষ সামাজিক গোটৰ মাজতে অধিক সীমাবদ্ধ থাকে, যেনে- কিয়াঙৰ বগা শিলৰ পূজা। দীৰ্ঘ ইতিহাস আৰু বহু ভিন্নতা থকা এটা পৌৰাণিক বিষয়বস্তুৰ লগত শ্বেমানিক বিশ্বদৃষ্টিভংগী জড়িত হৈ আছে, উদাহৰণস্বৰূপে মংগোলীয়সকলৰ মাজত মংগোলীয় শ্বেমানীজম, মিয়াও জনগোষ্ঠীৰ মাজত হমং শ্বেমানীজম আৰু ১৬৪৩ চনৰ পৰা ১৯১২ চনলৈকে মানচুৰ পৰা আহৰণ কৰা কিং বংশৰ শ্বেমানিক বিশ্বাস। ৰাজনৈতিকভাৱে পৌৰাণিক কাহিনী প্ৰায়ে চীনৰ বংশসমূহক বৈধতা প্ৰদানৰ বাবে ব্যৱহাৰ কৰা হৈছিল, তেওঁলোকক ঐশ্বৰিক বংশৰ বুলি দাবী কৰিছিল।

## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:চীনা শ্ৰুতিকথা
শ্ৰেণী:পৌৰাণিক কথা
কুক দ্বীপপুঞ্জৰ শ্ৰুতিকথা

**কুক দ্বীপপুঞ্জৰ শ্ৰুতিকথা** বা **কুক দ্বীপপুঞ্জৰ পৌৰাণিক কাহিনী** (ইংৰাজী: Cook Islands mythology) হৈছে প্ৰাচীন কুক দ্বীপপুঞ্জৰ লোকসকলৰ শ্ৰুতিকথা আৰু কিংবদন্তিৰ সম্ভাৰ। কুক দ্বীপপুঞ্জৰ পৌৰাণিক কাহিনীত সেই অঞ্চলত বহু প্ৰজন্মৰ পৰা প্ৰচাৰিত ঐতিহাসিক শ্ৰুতিকথা, কিংবদন্তি আৰু লোককথাসমূহ সন্নিবিষ্ট কৰা হৈছে। কুক দ্বীপপুঞ্জৰ বহুতো কিংবদন্তি প্ৰাচীন গীত আৰু সমস্বৰৰ জৰিয়তে আবৃত্তি কৰা হৈছিল। শতিকাজুৰি নিজৰ অনন্য চৰিত্ৰ ৰূপে বিকশিত হোৱা কুক দ্বীপপুঞ্জৰ শ্ৰুতিকথা আৰু কিংবদন্তিসমূহৰ সৈতে সাধাৰণ পলিনেছিয়াৰ পৌৰাণিক কাহিনীৰ সাদৃশ্য দেখা পোৱা যায়।

## সৃষ্টিৰ শ্ৰুতিকথা
কুক দ্বীপপুঞ্জৰ সৃষ্টিৰ শ্ৰুতিকথাত বিশ্বব্ৰহ্মাণ্ডক এটা বিশাল নাৰিকলৰ খোলাৰ দৰে বুলি ধাৰণা কৰা হৈছিল, এই কাল্পনিক খোলাটোৰ ভিতৰৰ অংশটো আভাইকি, তলৰ জগত আৰু খোলাৰ বাহিৰৰ ফালটো মৰ্ত্যলোকৰ ওপৰৰ জগত হিচাপে কল্পনা কৰা হৈছিল। বিভিন্ন গভীৰতাত বিভিন্ন স্তৰ থাকে, যিবোৰে ইটোৱে সিটোৰ লগত সংযোগ হৈ কৰে। এই নাৰিকলৰ খোলাটোৰ একেবাৰে তলৰ এটা বিন্দুলৈকে ক্ষীণ হৈ যোৱা এটা ডাঠ কাণ্ড থাকে, যিয়ে সকলো বস্তুৰ আৰম্ভণিক প্ৰতিনিধিত্ব কৰে। এই বিন্দুটো হৈছে “টে আকা ইয়া ৰোয়ে (Te aka ia Roe; সকলো অস্তিত্বৰ মূল) নামৰ মানৱ ৰূপবিহীন আত্মাৰ বাসস্থান। এই প্ৰাথমিক সত্তেওঁ বিশ্বব্ৰহ্মাণ্ডখন বৰ্তেওঁ ৰাখিছে। এই চৰম বিন্দুৰ ওপৰত “টে টানগায়েংগায়ে” (Te tangaengae; শ্বাস) বা “টে ভায়েৰুৱা” (Te vaerua; জীৱন) নামৰ পূৰ্বৰ সত্তাৰ তুলনাত অধিক শকত আৰু শক্তিশালী আন এক সত্তা থাকে। কাণ্ডৰ আটাইতকৈ ডাঠ অংশটো হৈছে “টে মানাভা” (Te manava roa; দীৰ্ঘজীৱী) নামৰ প্ৰাথমিক, চিৰস্থায়ী, জ্ঞানশীল আত্মাৰ তৃতীয় আৰু অন্তিম সত্তা। এই তিনি সত্তেওঁ একেলগে বিশ্বব্ৰহ্মাণ্ডৰ বাকী অংশৰ ভেটি, স্থায়িত্ব আৰু মংগলৰ সৃষ্টি কৰে।

এই কাল্পনিক নাৰিকলৰ খোলা সদৃশ বিশ্বব্ৰহ্মাণ্ডৰ আভাইকি নামৰ আটাইতকৈ তলৰ অংশত, য’ত খোলাটোৰ কাষবোৰ প্ৰায় লগ হয়, তাত মঙহ আৰু তেজৰ অধিপতি এগৰাকী দেৱী বাস কৰে। সেই দেৱীৰ নাম হৈছে “ভাৰিমা টে টাকেৰে” (Varima te takere)। তেওঁৰ ভূখণ্ড অতি সংকীৰ্ণ, ইমানেই যে তেওঁৰ আঁঠুৱে তেওঁৰ বুকু স্পৰ্শ কৰাকৈ অৱস্থান গ্ৰহণ কৰি থাকিব লগীয়া হয়, তাত আন কোনো অৱস্থানত থকা সম্ভৱ নহয়। ভাৰিমা টে টাকেৰে বংশবৃদ্ধিৰ বাবে অতিশয় উদ্বিগ্ন হৈ পৰিছিল। এদিন তেওঁ গছৰ ফল চিঙাৰ দৰে তেওঁৰ শৰীৰৰ সোঁফালৰ এটা অংশ ছিঙি পেলালে আৰু সেয়াই প্ৰথম মানুহ “আভাটিয়া” (Avatea) বা “ভাটিয়া” (Vatea) হৈ পৰিল। তেওঁ দেৱতা আৰু মানুহৰ পিতৃ হৈ পৰিল। আভাটিয়া যেতিয়া ডাঙৰ হ’ল তেওঁৰ শৰীৰটো মাজতে ফাটি দুফাল হৈ গ’ল আৰু সোঁ ফালৰ পৰা মানুহ আৰু বাওঁ ফালৰ পৰা মাছৰ সৃষ্টি হ’ল। মহান মাতৃয়ে আভাটিয়াক প্ৰদান কৰা ভূখণ্ডক “টে পাপাৰাইৰাই” (Te paparairai) বুলি কোৱা হৈছিল। ভাৰিমা টে টাকেৰেৰ শৰীৰৰ পৰা অধিক মাংসৰ টুকুৰা ছিঙি থাকিল, য'ৰ পৰা অধিক সন্তানৰ সৃষ্টি হ'ল, শৰীৰৰ সোঁফালৰ পৰা দেৱতাৰ সৃষ্টি হ'ল আৰু শৰীৰৰ বাওঁফালৰ পৰা দেৱীৰ সৃষ্টি কৰিলে।

## বিশিষ্ট সত্তা আৰু পদ
*আভাইকি - দেৱতা আৰু পূৰ্বপুৰুষৰ ভূমি।
*আভাটিয়া - প্ৰথম পুৰুষ, আকাশ আৰু চন্দ্ৰ দেৱতা।
*ঔপাৰু - প্ৰকৃতিৰ আত্মাৰ নৈ, স্নান কৰা স্থান
*ইনা - চন্দ্ৰ দেৱতা মৰামাৰ প্ৰেমিকা।
*মৰামা - চন্দ্ৰৰ দেৱতা।
*ঙানাওয়া - এজন মিথ নায়ক।
*পাপা - পৃথিৱীৰ দেৱী
*ৰংগো - গছ-গছনিৰ দেৱতা।
*তামাংগোৰী - এজন নৃশংস দৈত্য
*টাংগাৰোয়া - সাগৰৰ দেৱতা।
*ভাইটাকেৰে - টাংগাৰোয়াৰ শহুৰেক; ইনাৰ পিতৃ।
*ভাৰিমা টে টাকেৰে -আদিম মাতৃ দেৱী।
*ভাটিয়া - মাংগাইয়াৰ দেৱতা; আভাটেয়াৰ সৈতে একে।

## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:কুক দ্বীপপুঞ্জৰ শ্ৰুতিকথা
আভাইকি

**আভাইকি** (ইংৰাজী: Avaiki) হৈছে পলিনেছিয়াৰ জনগোষ্ঠীসমূহে নিজৰ পূৰ্বপুৰুষ আৰু আধ্যাত্মিক গৃহভূমি বুলি বিশ্বাস কৰা বহুতো ভূখণ্ডৰ ভিতৰত অন্যতম ভূখণ্ড। কুক দ্বীপপুঞ্জৰ শ্ৰুতিকথাত আভাইকি কথা বৰ্ণনা কৰা হৈছে।

## চামোয়া, হাৱাই, কুক দ্বীপপুঞ্জ
নিশ্চিত নহয় যদিও সম্ভৱতঃ ছাভাই আৰু উপোলু নামৰ চামোয়াৰ বৃহৎ দ্বীপকেই আভাইকিৰ উৎপত্তি স্থল বুলি বিশ্বাস কৰা হয়। আভাইকিৰ ভিন্নতাসমূহৰ ভিতৰত ফৰাচী পলিনেছিয়াৰ ৰাইটেয়াৰ পুৰণি নাম হাভাই; আমেৰিকাৰ বহুল পৰিচিত হাৱাই, কুক দ্বীপপুঞ্জৰ আভাইকি আৰু নিউজিলেণ্ডৰ নিউৱে আৰু হাৱাইকি উল্লেখযোগ্য।

আভাইকিৰ স্থানীয় অন্তহীন ভিন্নতা দেখিবলৈ পোৱা যায়। উদাহৰণস্বৰূপে কুক দ্বীপপুঞ্জৰ ৰাজধানী দ্বীপ ৰাৰোটংগাৰ উত্তৰ দিশত অৱস্থিত এটা আগ্নেয়গিৰিৰ শিলক মৃত্যুৰ পিছৰ জগত বা স্বৰ্গ আভাইকিলৈ যোৱা আত্মাৰ প্ৰাচীন প্ৰস্থান বিন্দু হিচাপে সুপৰিচিত।

আচলতে প্ৰতিটো দ্বীপৰ ভাকা (vaka) বা ঙাতি (ngati) সকলৰ নিজস্ব আভাইকি বা ইয়াৰ ব্যাখ্যা দেখা পোৱা যায়। উদাহৰণস্বৰূপে, টংগা জনগোষ্ঠী ঙাটি কাৰিকা (Ngati Karika) সকলৰ বাবে হ'ব মানু'য়া দ্বীপপুঞ্জ হৈছে আভাইকি। টাকিটুমু জনগোষ্ঠী ঙাটি টাংগিয়া (Ngati Tangi'ia) সকলে টাহিটিক আভাইকি বুলি বিশ্বাস কৰে। অন্যহাতে ৰাইয়াটিয়াকো (Raiatea) আভাইকি বুলি গণ্য কৰা হয়।

## পৌৰাণিক কাহিনী
কুক দ্বীপপুঞ্জৰ মাংগাইয়াৰ পৌৰাণিক কাহিনীত আভাইকি হৈছে "পাতাল" বা "তলৰ জগত"। ইয়াক বিশাল নাৰিকলৰ খোলাৰ ফুটা এটাৰ দৰে বৰ্ণনা কৰা হৈছে। এই নাৰিকলৰ খোলা সদৃশ বিশ্বব্ৰহ্মাণ্ডৰ ভিতৰৰ আটাইতকৈ নিম্ন গভীৰতাত মঙহ আৰু তেজৰ অধিপতি মাতৃ দেৱী “ভাৰিমা টে টাকেৰে” (Varima te takere) বাস কৰে। তেওঁৰ ভূখণ্ড অতি সংকীৰ্ণ, ইমানেই যে তাইৰ আঁঠুবোৰে তাইৰ বুকু স্পৰ্শ কৰাকৈ অৱস্থান গ্ৰহণ কৰি থাকিব লগীয়া হয়, তাত আন কোনো অৱস্থানত থকা সম্ভৱ নহয়। ভাৰিমা টে টাকেৰে উত্তৰ পুৰুষৰ বাবে অতিশয় উদ্বিগ্ন আছিল। এদিন তাই গছৰ ফল চিঙাৰ দৰে তেওঁৰ সোঁফালৰ এটা অংশ ছিঙি পেলালে আৰু সেয়াই প্ৰথম মানুহ “আভাটিয়া” (Avatea) বা “ভাটিয়া” (Vatea) হৈ পৰিল। তেওঁ দেৱতা আৰু মানুহৰ পিতৃ হৈ পৰিল। নিউজিলেণ্ডৰ নৃতত্ত্ববিদ পিটাৰ বাকে আভাইকি সম্পৰ্কে ইয়াতকৈ কম ৰহস্যময় ব্যাখ্যা আগবঢ়াইছে। তেওঁৰ মতে "যেতিয়া টাংগি'য়া টাহিটিৰ পৰা ৰাৰোটংগালৈ আহিছিল, তেতিয়া তেওঁ লগত কিছুমান "মানহুনে" (সাধাৰণ ব্যক্তি) লৈ আহিছিল। যিহেতু তেওঁলোকৰ সামাজিক মৰ্যাদা বৃদ্ধিৰ কোনো সম্ভাৱনা নাছিল, সেয়েহে ৰংগীৰ নেতৃত্বত নতুন জীৱন যাপনৰ বাবে তেওঁলোকৰ কিছুমানে মাংগায়ালৈ (Mangaia) প্ৰব্ৰজন কৰিছিল। ৰাৰোটংগাৰ প্ৰতি তেওঁলোকৰ বিৰোধিতাই তেওঁলোকক তেওঁলোকৰ উৎপত্তিস্থল লুকুৱাই ৰাখিবলৈ আৰু এক আধ্যাত্মিক গৃহভূমি আভাইকিৰ পৰা উৎপত্তি হোৱা বুলি উদ্ভাৱন কৰিবলৈ বাধ্য কৰাইছিল।"

## ছলমন দ্বীপপুঞ্জৰ সৈতে সম্পৰ্ক
ছলমন দ্বীপপুঞ্জক বেছিভাগেই মেলেনেছিয়া বুলি গণ্য কৰে যদিও ৰেনেল আৰু বেলোনা হৈছে পলিনেছিয়ান প্ৰদেশ। এই প্ৰদেশখন ৰেনেল দ্বীপ, বেলোনা দ্বীপ আৰু জনবসতিহীন ইণ্ডিপেন্সেবল ৰিফেৰে গঠিত।

স্থানীয় লোকে ৰেনেল দ্বীপক “MUNGAVA” (মুংগাভা) বুলি কয় আৰু তেওঁলোকে বেলোনা দ্বীপক “MUNGIKI” (মুংগিকি) বুলি কয়। তাৰ পিছত তেওঁলোকে প্ৰতিটো দ্বীপৰ শেষৰ তিনিটা আখৰ একত্ৰিত কৰি AVAIKI (আভাইকি) নামৰ এটা শব্দ উলিয়াই আনে। যদি স্থানীয় কোনোবাই মূৰ্খালি কৰে তেন্তে তেওঁক ‘That’s the Avaiki way’ বুলি কোৱা হয়। এই নামকৰণৰ আন এটা উদাহৰণ প্ৰদেশখনৰ নাম চিনাক্তকৰণৰ দ্বাৰাও প্ৰমাণিত হ'ব পাৰে, ৰেনেল আৰু বেলোনাৰ সংমিশ্ৰণ ঘটোৱা ৰেনবেল। হোনিয়াৰাৰ পৰা প্ৰদেশখনলৈ সংযোগ ঘটোৱা ফেৰীখনৰ নামো এম. ভি. ৰেনবেল।

ৰেনেল দ্বীপত আভাইকি নামৰ ৰাগবী আৰু নেটবলৰ দল এটাও আছে।

## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:কুক দ্বীপপুঞ্জৰ শ্ৰুতিকথা
আভাটিয়া

**আভাটিয়া** (ইংৰাজী: Avatea) হৈছে কুক দ্বীপপুঞ্জৰ পৌৰাণিক কাহিনীত বৰ্ণিত এক কিংবদন্তিমূলক সত্তা। কুক দ্বীপপুঞ্জৰ পৌৰাণিক কাহিনীমতে আভাটিয়া আছিল এজন চন্দ্ৰ দেৱতা আৰু মাংগাইৰ উৎপত্তি শ্ৰুতিকথামতে দেৱতা আৰু মানুহৰ পিতৃ। আভাটিয়াক কেতিয়াবা ভাটিয়া বুলিও উল্লেখ কৰা হয়। আভাটিয়াৰ আক্ষৰিক অৰ্থ হৈছে 'দুপৰীয়া' বা 'পোহৰ'। তেওঁৰ চকু দুটাক ক্ৰমে সূৰ্য্য আৰু চন্দ্ৰ বুলি ভবা হৈছিল; তেওঁক পোহৰৰ দেৱতা বুলিও জনা গৈছিল।

## পৌৰাণিক কাহিনী
কুক দ্বীপপুঞ্জৰ শ্ৰুতিকথা মতে বিশ্বব্ৰহ্মাণ্ডক এটা বিশাল নাৰিকলৰ খোলাৰ দৰে বুলি ধাৰণা কৰা হৈছিল, এই কাল্পনিক খোলাটোৰ ভিতৰৰ অংশটো আভাইকি, তলৰ জগত আৰু খোলাৰ বাহিৰৰ ফালটো মৰ্ত্যলোকৰ ওপৰৰ জগত হিচাপে কল্পনা কৰা হৈছিল। বিভিন্ন গভীৰতাত বিভিন্ন স্তৰ থাকে, যিবোৰে ইটোৱে সিটোৰ লগত সংযোগ হৈ কৰে। এই নাৰিকলৰ খোলাটোৰ একেবাৰে তলৰ এটা বিন্দুলৈকে ক্ষীণ হৈ যোৱা এটা ডাঠ কাণ্ড থাকে, যিয়ে সকলো বস্তুৰ আৰম্ভণিক প্ৰতিনিধিত্ব কৰে। ইয়াৰে আভাইকি নামৰ আটাইতকৈ তলৰ অংশত, য’ত খোলাটোৰ কাষবোৰ প্ৰায় লগ হয়, তাত মঙহ আৰু তেজৰ অধিপতি এগৰাকী দেৱী বাস কৰে। সেই দেৱীৰ নাম হৈছে “ভাৰিমা টে টাকেৰে” (Varima te takere)। তেওঁৰ শৰীৰৰ পৰা ছটা সন্তানৰ সৃষ্টি কৰিছিল। তেওঁৰ শৰীৰৰ সোঁফালৰ পৰা তিনিটা আৰু বাওঁফালৰ পৰা তিনিটা সন্তান গছৰ পৰা ফল চিঙাৰ দৰে চিঙি পৰিছিল। ইয়াৰে প্ৰথমজন আছিল আভাটিয়া, পৃথিৱীৰ প্ৰথম মানুহ, যাক চন্দ্ৰ দেৱতা হিচাপে ধৰা হৈছিল। ডাঙৰ হৈ অহাৰ লগে লগে তেওঁ উলম্বভাৱে এটা সংকৰ সত্তাত বিভক্ত হৈ পৰিল; তেওঁৰ শৰীৰৰ সোঁফালৰ অৰ্ধাংশৰ পৰা মানুহ আৰু বাওঁফালৰ অৰ্ধাংশৰ মাছৰ সৃষ্টি হয়।

কিছুমান পৰম্পৰাগত গীতত দেৱতা সকলক "ভাটিয়াৰ সন্তান" বুলি কোৱা হয়। ৰাৰোটংগাত একেটা চুটি বাক্যাংশ ব্যৱহাৰ কৰা হৈছে: আইটুটাকি আৰু আটিউত সম্পূৰ্ণ ৰূপ "আভাটিয়া" ব্যৱহাৰ কৰা হয়, যেনে- “কিয়া কাকা টে মাটা অ আভাটিয়া নুই” (kia kakā te mata o Avatea Nui) অৰ্থাৎ এতিয়াও আভাইকি বা পাতালৰ আন্ধাৰ আৰু অন্ধকাৰৰ বিপৰীতে “যেতিয়া মহান আভাটিয়াৰ চকু খোলা থাকে” অৰ্থাৎ “যেতিয়া সূৰ্য্য সম্পূৰ্ণ উজ্বল হৈ থাকে”।

মাংগাইয়ান শ্ৰুতিকথাত ভাটিয়াৰ সপোনত এগৰাকী ধুনীয়া মহিলাই তেওঁৰ ওচৰলৈ আহে, আৰু তেওঁ নিশ্চিত যে মহিলা গৰাকী পাতালৰ পৰা তেওঁৰ কাষলৈ আহিছিল, কিন্তু যেতিয়া তেওঁ সাৰ পায় তেতিয়া তেওঁ সুন্দৰীজনীক কেতিয়াও বিচাৰি নাপায়। তেওঁ সাঁচি থোৱা কটা নাৰিকলৰ টুকুৰাবোৰ ইফালে সিফালে ছঁতিয়াই দিয়ে, আৰু, শেষত, তেওঁ দেখা পায় যে সুস্বাদু খাদ্যৰ বাবে সুন্দৰ হাত এখন আগবাঢ়ি আহিছে। ভাটিয়াই সুন্দৰীক ধৰি পেলায় আৰু জানিব পাৰে যে সুন্দৰীৰ নাম পাপা (Papa)। ভাটিয়াই পাপাক বিয়া কৰায়। তেওঁলোকৰ যমজ পুত্ৰ টাংগাৰোয়া (Tangaroa) আৰু ৰংগোৰ (Rongo) জন্ম হয়। ৰংগোৰ পত্নীৰ পৰা টাভাকে (Tavake) নামৰ এগৰাকী কন্যাৰ জন্ম হয়। টাভাকেই ৰংগী (Rangi), মকোইৰো (Mokoiro) আৰু আকাটাউইৰাক (Akatauira) জন্ম দিয়ে। ৰংগীয়ে পাতালৰ পৰা মংগাইয়াক (Mangaia) ওপৰলৈ টানি আনে, আৰু দ্বীপটোৰ প্ৰথম ৰজা হিচাপে পৰিচিত হয়। তেওঁৰ পত্নীৰ নাম টে-পো-টাটাংগো (Te-po-tatango)।

## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:কুক দ্বীপপুঞ্জৰ শ্ৰুতিকথা
শোধ

**শোধ** () হৈছে ১৯৭৯ চনৰ  বিপ্লৱ ৰয় চৌধুৰী পৰিচালিত আৰু সীতাকান্ত মিশ্ৰ প্ৰযোজিত হিন্দী ভাষাত নিৰ্মিত এখন বলীউডী ভৌতিক ছবি, যিখন সুনীল গংগোপাধ্যায়ৰ বাংলা গ্ৰন্থ *গৰম ভাত ও নিচক ভূতেৰ গপ্পো*ৰ আধাৰত নিৰ্মিত।[1]
## কাহিনীৰ সাৰাংশ
যৌৱনত গাঁৱৰ পৰা নিৰ্বাসিত হৈ চহৰত নিজকে প্ৰতিষ্ঠা কৰা সুৰেন্দ্ৰ পিতৃৰ মৃত্যুৰ খবৰ পাই পুনৰ গাঁৱলৈ আহে। খবৰ অনুযায়ী ভূতৰ হাতত তেওঁৰ পিতৃৰ মৃত্যু ঘটিছে। সুৰেন্দ্ৰই ঘোষণা কৰে যে যিয়ে তেওঁক ভূত দেখুৱাবলৈ সফল হ’ব তেওঁক পুৰস্কৃত কৰা হ’ব। তেওঁৰ এই ঘোষণাই দুখীয়া ভোকাতুৰ খেতিয়কসকলক আকৰ্ষণ কৰে। যাৰ ফলত এজন নিৰীহ লোকক ভূত বুলি অভিযোগ উত্থাপন কৰা হয়, আনকি ভূত বুলি সাব্যস্ত কৰাৰ বাবে নিৰীহ লোকজনক হত্যাও কৰা হয়।
## অভিনয়-শিল্পী
*ওম পুৰী - (সুৰেন্দ্ৰ)
## বঁটা
* ১৯৮০ - শ্ৰেষ্ঠ পূৰ্ণদৈৰ্ঘ্য ছবিৰ ২৭তম ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা
* ১৯৮৯ - শ্ৰেষ্ঠ চিনেমেট'গ্ৰাফী- ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা - ৰাজন কিনাগি

## তথ্যউৎস

## বাহ্যিক সংযোগ
* 

শ্ৰেণী:হিন্দী চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:শ্ৰেষ্ঠ পূৰ্ণদৈৰ্ঘ্য ছবিৰ ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা বিজয়ী
শ্ৰেণী:১৯৭৯ বৰ্ষৰ চলচ্চিত্ৰ
গীতা প্ৰেছ

**গীতা প্ৰেছ** হৈছে ভাৰতৰ এটা গ্ৰন্থ প্ৰকাশন কোম্পানী। ইয়াৰ মুখ্য কায্যালয় উত্তৰ প্ৰদেশৰ গৌৰখপুৰত। ই হৈছে হিন্দু ধৰ্মীয় গ্ৰন্থৰ বিশ্বৰ সৰ্ববৃহৎ প্ৰকাশক। 1923 চনত *[[হিন্দু ধৰ্ম]]* নীতিৰ প্ৰচাৰৰ বাবে জয়া দয়াল গয়ংকা আৰু ঘনশ্যাম দাস জালানে ইয়াৰ প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল। "ভাইজী" নামেৰে অধিক পৰিচিত হনুমান প্ৰসাদ পোদ্দাৰ ইয়াৰ বিখ্যাত আলোচনীখনৰ প্ৰতিষ্ঠাপক আৰু  সম্পাদক আছিল। পোদ্দাৰে "এছ. এইচ ভি" ছদ্মনামেৰে লিখামেলা কৰিছিল।

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ গ্ৰন্থ প্ৰকাশন কোম্পানী
গুগল পে

**[[গুগল]] পে** (পূৰ্বতে **এণ্ড্ৰইড পে**) হৈছে মোবাইল পে'মেণ্ট সেৱা। গুগলে নিৰ্মাণ কৰা এই সেৱাৰ জৰিয়তে যোগযোগবিহীনভাৱে টকা-পইছা লেনদেনৰ সুবিধা কৰিব পৰা যায়। ব্যৱহাৰকাৰীসকলে এণ্ড্ৰয়েড ফোন, টেবলেট বা ঘড়ী জৰিয়তে ধন পৰিশোধ কৰিব পাৰে। ব্যৱহাৰকাৰীসকলে এটা পিন, পাছক 'ড, বা বায়োমেট্ৰিস্ক যেনে 3D চেহেৰা স্কেনিং বা আঙুলিৰ ছাপ চিনাক্তকৰণৰ জৰিয়তে প্ৰমাণীকৰণ কৰিব পাৰে।

২০২৪ চনৰ তথ্য অনুসৰি গুগল পে বৰ্তমানে বিশ্বৰ ৭৫খন দেশত উপলব্ধ।
thumb|গুগল পে গ্ৰহণযোগ্যতা চিহ্ন

## তথ্যসূত্ৰসমূহ

শ্ৰেণী:গুগল
শ্ৰেণী:ইণ্টাৰনেট
ভাৰিমা-টে-টাকেৰে

**ভাৰিমা-টে-টাকেৰে** (ইংৰাজী: Varima-te-takere; আক্ষৰিক অৰ্থ: "আৰম্ভণিৰ দেৱী") হৈছে কুক দ্বীপপুঞ্জৰ শ্ৰুতিকথাত দেৱতা আৰু মৰ্ত্যলোকৰ আদিম মাতৃ হিচাপে বৰ্ণনা কৰা এগৰাকী দেৱী। ভাৰিমা টে টাকেৰেক ভাৰী ( ) বুলিও কোৱা হয়।

## শ্ৰুতিকথা
কুক দ্বীপপুঞ্জৰ সৃষ্টিৰ শ্ৰুতিকথাত বিশ্বব্ৰহ্মাণ্ডক এটা বিশাল নাৰিকলৰ খোলাৰ দৰে বুলি ধাৰণা কৰা হৈছিল, এই কাল্পনিক খোলাটোৰ ভিতৰৰ অংশটো আভাইকি, তলৰ জগত আৰু খোলাৰ বাহিৰৰ ফালটো মৰ্ত্যলোকৰ ওপৰৰ জগত হিচাপে কল্পনা কৰা হৈছিল। বিভিন্ন গভীৰতাত বিভিন্ন স্তৰ থাকে, যিবোৰে ইটোৱে সিটোৰ লগত সংযোগ স্থাপন কৰে।

ইংৰাজ মিছনেৰী গিলৰ ব্যাখ্যা মতে, ভাৰী নামৰ এগৰাকী মাংস আৰু তেজৰ নাৰী আত্মা অথবা দানৱ নাৰিকলৰ খোলা সদৃশ বিশ্বব্ৰহ্মাণ্ডৰ আটাইতকৈ গভীৰতম স্তৰ আভাইকি ঠাইত বাস কৰে। তাইৰ ভূখণ্ড অতি সংকীৰ্ণ, ইমানেই যে তাইৰ আঁঠুবোৰে তাইৰ বুকু স্পৰ্শ কৰাকৈ অৱস্থান গ্ৰহণ কৰি থাকিব লগীয়া হয়, তাত আন কোনো অৱস্থানত থকা সম্ভৱ নহয়। তেওঁৰ সম্পূৰ্ণ নাম হৈছে “ভাৰি-মা-টে-টাকেৰে” (Vari-ma-te-takere), গিলৰ নামটোৰ অনুবাদ কৰিছে “একেবাৰে আৰম্ভণিৰ” (The very beginning) হিচাপে। ভেৰী শব্দটোৰ অৰ্থ অৱশ্যে "বোকা"ও হয় আৰু শব্দটোৰ লগত টাকেৰে সংযোগ কৰিলে নামটোৰ আক্ষৰিক অৰ্থ হয় "তলত থকা বোকা"; ইয়ে আভাইকিৰ তলৰ বোকাটোৰ ইংগিত দিয়ে। অৰ্থাৎ ভাৰী হৈছে আভাইকিৰ জলাশয়ৰ বোকা আৰু ইয়াৰ অৰ্থ হৈছে সম্ভাৱ্য উদ্ভিদৰ বৃদ্ধি। নাৰীৰ ক্ষেত্ৰত প্ৰয়োগ কৰা অনুসৰি ইয়াৰ অৰ্থ ঋতুস্ৰাৱ আৰু ই নাৰীৰ গৰ্ভৰ সৈতে সম্পৰ্কীত আৰু মানুহৰ বৃদ্ধিৰ উৎপত্তিৰ বিষয়ে বুজায়।

বংশবৃদ্ধিৰ বাবে ভাৰী বৰ উদ্বিগ্ন হৈ পৰিছিল। বিভিন্ন সময়ত তেওঁ নিজৰ শৰীৰৰ পৰা ছটা সন্তান সৃষ্টি কৰিছিল। প্ৰথমে তেওঁ গছৰ ফল চিঙাৰ দৰে তেওঁৰ শৰীৰৰ সোঁফালৰ এটা অংশ ছিঙি পেলালে আৰু সেয়াই প্ৰথম মানুহ “আভাটিয়া” (Avatea) বা “ভাটিয়া” (Vatea) হৈ পৰিল। ভাৰীৰ শৰীৰৰ পৰা অধিক মাংসৰ টুকুৰা ছিঙি থাকিল, য'ৰ পৰা অধিক সন্তানৰ সৃষ্টি হ'ল, শৰীৰৰ সোঁফালৰ পৰা দেৱতাৰ সৃষ্টি হ'ল আৰু শৰীৰৰ বাওঁফালৰ পৰা দেৱীৰ সৃষ্টি কৰিলে। এনেদৰেই তেওঁৰ পৰা বিশ্বব্ৰহ্মাণ্ডৰ আৰু পাঁচজন প্ৰাথমিক দেৱতাৰ জন্ম হ’ল। তথাপিও তেওঁলোকৰ বাবে কেতিয়াও কোনো প্ৰতিমূৰ্তি স্থাপন কৰা নাছিল আৰু তেওঁলোকক কোনো প্ৰসাদো দিয়া হোৱা নাছিল। ভাটিয়াৰ পিছত ভাৰীৰ শৰীৰৰ পৰা সৃষ্টি হোৱা অন্য পাঁচজন দেৱতা হ’ল: সাগৰৰ দেৱতা টিনিৰাউ (Tinirau); চৰাইৰ দেৱতা টেংগো (Tango); শিলৰ দেৱতা টুমু-টে-আনা-অ’আ (Tumu-te-ana-oa); বতাহৰ দেৱতা ৰাকা (Raka); আৰু তেওঁৰ মৰমৰ কন্যা টু-মেটুয়া (Tu-metua)। টু-মেটুয়াক ভাৰীয়ে আভাইকিত নিজৰ ওচৰত ৰাখিছিল। টু-মেটুয়া আছিল মূৰিয়া দ্বীপৰ তত্ত্বাৱধায়ক দেৱী আৰু প্ৰতিটো চন্দ্ৰৰ চতুৰ্দশ ৰাতি তেওঁৰ বাবে পবিত্ৰ বুলি গণ্য কৰা হয়। ভাৰীৰ প্ৰথম সন্তান আভাটিয়া আছিল এজন চন্দ্ৰ দেৱতা আৰু মাংগাইৰ উৎপত্তি শ্ৰুতিকথামতে দেৱতা আৰু মানুহৰ পিতৃ। আভাটিয়াক কেতিয়াবা ভাটিয়া বুলিও উল্লেখ কৰা হয়। আভাটিয়াৰ আক্ষৰিক অৰ্থ হৈছে 'দুপৰীয়া' বা 'পোহৰ'। তেওঁৰ চকু দুটাক ক্ৰমে সূৰ্য্য আৰু চন্দ্ৰ বুলি ভবা হৈছিল; তেওঁক পোহৰৰ দেৱতা বুলিও জনা গৈছিল।

## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:কুক দ্বীপপুঞ্জৰ শ্ৰুতিকথা
২০২৪ চনৰ ইণ্ডিয়ান প্ৰিমিয়াৰ লীগ

**২০২৪ চনৰ ইণ্ডিয়ান প্ৰিমিয়াৰ লীগ** (পৃষ্ঠপোষকতাৰ বাবে **টাটা আই পি এল ২০২৪,** লগতে **আই পি এল ২০২৪** নামেৰেও পৰিচিত) ইণ্ডিয়ান প্ৰিমিয়াৰ লীগৰ ১৭ সংখ্যক ছিজন হ'ব। ইয়াৰ পৰিচালনা কৰিছে ভাৰতৰ ক্ৰিকেট নিয়ন্ত্ৰণ ব’ৰ্ডে। টুৰ্ণামেণ্টখন মুঠ ১০টা দলৰ মাজত ২০২৪ চনৰ ২২ মাৰ্চৰ পৰা ২৬ মে’লৈ অনুষ্ঠিত হ’ব।

## সম্প্ৰসাৰণ
**ষ্টাৰ স্প’ৰ্টছ** এই ছিজনৰ অফিচিয়েল টিভি সম্প্ৰচাৰক, আনহাতে **জিঅ’ চিনেমা** হৈছে অফিচিয়েল ডিজিটেল সম্প্ৰচাৰক।
## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ইণ্ডিয়ান প্ৰিমিয়াৰ লীগ
শ্ৰেণী:ক্ৰিকেট
ইজিপ্টৰ শ্ৰুতিকথা

**ইজিপ্টৰ শ্ৰুতিকথা** (ইংৰাজী: Egyptian mythology) বা **ইজিপ্টৰ পৌৰাণিক কাহিনী** হৈছে প্ৰাচীন ইজিপ্টৰ শ্ৰুতিকথাৰ সংকলন, য'ত ইজিপ্টৰ দেৱতাসকলৰ কৰ্মক তেওঁলোকৰ চৌপাশৰ জগতখন বুজি পোৱাৰ মাধ্যম হিচাপে বৰ্ণনা কৰা হৈছে। এই শ্ৰুতিকথাবোৰে প্ৰকাশ কৰা বিশ্বাসবোৰ প্ৰাচীন ইজিপ্টৰ ধৰ্মৰ এক গুৰুত্বপূৰ্ণ অংশ। ইজিপ্টৰ লেখা আৰু শিল্পত বিশেষকৈ চুটিগল্প আৰু ধৰ্মীয় সমল যেনে গীত, আচাৰ-ব্যৱহাৰৰ গ্ৰন্থ, অন্ত্যেষ্টিক্ৰিয়াৰ গ্ৰন্থ, মন্দিৰৰ সজ্জা আদিত শ্ৰুতিকথাৰ চিত্ৰণ সঘনাই দেখা পোৱা যায়। এই উৎসসমূহত কোনো শ্ৰুতিকথাৰ সম্পূৰ্ণ বিৱৰণ খুব কমেইহে পোৱা যায় আৰু প্ৰায়ে চমু বৰ্ণনাহে পৰিলক্ষিত হয়।

## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:ইজিপ্টৰ শ্ৰুতিকথা
জয়া শীল

**জয়া শীল ঘোষ** () এগৰাকী ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী আৰু নৃত্যশিল্পী। অতি কম বয়সৰ পৰাই পাঁচ বছৰ ধৰি তেওঁ গুৰু ইন্দিৰা পি পি বৰাৰ অধীনত ভৰতনাট্যম শিকিবলৈ আৰম্ভ কৰিছিল। সমান্তৰালভাৱে অসমীয়া টেলিভিছনতো অভিনয় কৰি আছিল আৰু তেওঁক অনুপ্ৰাণিত কৰা দুলাল ৰয় আৰু বাহাৰুল ইছলামৰ দৰে এন এছ ডিৰ বিশিষ্ট অসমীয়া নাট্য ব্যক্তিসকলৰ সৈতে নাটক কৰিছিল। জয়াই নাট্য প্ৰশিক্ষণৰ বাবে নতুন দিল্লীৰ নেচনেল স্কুল অৱ ড্ৰামালৈ যায় আৰু তাৰ পিছত ১৯৯৭ চনত তিনি বছৰীয়া পাঠ্যক্ৰম সম্পূৰ্ণ কৰে। 
## কৰ্মজীৱন
জয়াই ৮টা ভাষাৰ ১৯খন পূৰ্ণ দৈৰ্ঘ্যৰ কথা-ছবিত অভিনয় কৰিছে আৰু কেইবাটাও বিজ্ঞাপনত অভিনয় কৰিছে। জয়াৰ কিছুমান ছবিয়ে ভেনিচ, পুছান আদি চলচ্চিত্ৰ মহোৎসৱত ৰাষ্ট্ৰীয় আৰু আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় বঁটা লাভ কৰে। তেওঁৰ উল্লেখযোগ্য ছবিসমূহৰ ভিতৰত আছে বুদ্ধদেৱ দাসগুপ্তৰ *উত্তৰা*। *উত্তৰা*ৰ বাবে ২০০০ চনত শ্ৰেষ্ঠ অভিনেত্ৰীৰ বাবে তেওঁ মনোনীত হৈছিল। ২০০৪ চনত তেওঁক *কাহিনী ঘৰ ঘৰ কি* ছবিতো দেখা গৈছিল। 
তেওঁৰ কিছুমান সুপৰিচিত ছবি হ’ল *চাল এণ্ড এক্সকিউজ মি*(হিন্দী), প্ৰভু দেৱাৰ বিপৰীতে *পেনিনমনাথাইথ’ট্টু*(তামিল), বিক্ৰমৰ বিপৰীতে *চামুৰাই* (তামিল), শিৱৰাজ কুমাৰৰ বিপৰীতে *বাহালা চান্না গিদে* (কানাড়া), *মাগুনিডো সাগোডো* (ওড়ীয়া) ছবি যিয়ে ২০০৩ চনত শ্ৰেষ্ঠ ওড়ীয়া ছবিৰ ৰাষ্ট্ৰীয় বঁটা লাভ কৰিছিল আৰু *থিলাদানাম* (তেলেগু) যিখন ৬ বাৰকৈ ৰাষ্ট্ৰীয় আৰু আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় বঁটা বিজয়ী চলচ্চিত্ৰ সমালোচক আৰু পৰিচালক কে.এন.টি. শাস্ত্ৰী আৰু লগতে ২০০৩ চনত পুছান চলচ্চিত্ৰ মহোৎসৱত শ্ৰেষ্ঠ বিদেশী চলচ্চিত্ৰ আৰু নিউ কাৰেণ্টছ বঁটা প্ৰাপ্ত আৰু বাংলা ভাষাৰ *শেষ ঠিকানা* ইত্যাদি। তেওঁ ডেটল, কলগেট, ক্লিনিক প্লাছ অইল এন শ্বেম্পু, ছান ড্ৰপ অইল আদি ত্ৰিশটাতকৈও অধিক ব্যৱসায়িক বিজ্ঞাপনত কাম কৰিছে। 

অসম প্ৰাগ চিনে এৱাৰ্ডত অসমীয়া ছবি শৃংখলৰ বাবে ২০১৪ৰ শ্ৰেষ্ঠ অভিনেত্ৰী বঁটা লাভ কৰে।

এই গোটেই পৰিক্ৰমাৰ মাজতে তেওঁ নিজৰ প্ৰথম আৱেগ - নৃত্যৰ সাধনা অব্যাহত ৰাখিছিল। মুম্বাইত থকাৰ সময়ত তেওঁ লাস্য একাডেমীত গুৰু বৈভৱ আৰেকাৰ আৰু গুৰু ৰাজেশ্ৰী শিৰকেৰ অধীনত প্ৰশিক্ষণ লৈছিল। পিছলৈ গুৰু নৰেশ পিল্লাইৰ অধীনত মুম্বাইতো প্ৰশিক্ষণ লয়।

কলকাতালৈ বাসস্থান সলনি কৰাৰ পিছত ২০০৫ চনত গুৰু থানমণি কুট্টীৰ নিৰ্দেশনাত জয়াই কলামণ্ডলমত যোগদান কৰে। এতিয়া বিদুষী ৰাম বৈদ্যনাথনৰ অধীনত শিক্ষা অব্যাহত ৰাখিছে। জয়াই বহু সন্মানীয় স্থানত নৃত্যশিল্পী হিচাপে অনুষ্টান পৰিৱেশন কৰিছে। ২০১৫ চনৰ মে’ মাহত ২০০৭ চনৰ *বাংলা সন্মিলন এণ্ড মাস্কাট শ্ব’*ৰ উদ্বোধনী অনুষ্ঠানত *ডেট্ৰাইটৰ কোবো এৰিনা*ত দৰ্শকক আমোদ দিছিল।

প্ৰখ্যাত নাট্য ব্যক্তিত্ব উষা গাংগুলীৰ সৈতে জয়াই তেওঁৰ প্ৰযোজনা *চণ্ডালিকা*ৰ মূল নায়িক হিচাপেও কাম কৰিছিল। অপৰ্ণা সেনাপতিৰ পৰিচালনাত নিৰ্মিত *আৰ্শীনগৰ* ছবিখনত অভিনয় কৰে৷ দীপ চৌধুৰীৰ পৰিচালনাত গুৱাহাটীত শ্বুট কৰা বাংলা ভাষাৰ ফিল্ম *আলিফা*ই ২০১৬ চনত নিৰ্বাচিত হোৱা ২২ সংখ্যক কলকাতা আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ মহোৎসৱে ২০১৭ চনত শ্ৰেষ্ঠ অভিষেক পৰিচালকৰ বঁটা লাভ কৰে আৰু অট্টাৱা ছবি মহোৎসৱত শ্ৰেষ্ঠ ছবিৰ বঁটা লাভ কৰে৷ লোনাৱালা চলচ্চিত্ৰ মহোৎসৱ (LIFT)ত *আলিফা* ছবিৰ বাবে শ্ৰেষ্ঠ অভিনেত্ৰীৰ বঁটা লাভ কৰে। ২০১৮ চনত হায়দৰাবাদ বাংলা চলচ্চিত্ৰ মহোৎসৱত *আলিফা* ছবিৰ বাবে শ্ৰেষ্ঠ অভিনেত্ৰীৰ বঁটা লাভ কৰে।
## বাহ্যিক সংযোগ
*
*

## তথ্য সূত্ৰ

শ্ৰেণী:অসমীয়া অভিনেত্ৰী
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় নাৰী
শ্ৰেণী:ওড়িয়া চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেত্ৰী
সন্ধ্যা শান্তাৰাম

**সন্ধ্যা শান্তাৰাম** (জন্ম নাম: বিজয়া দেশমুখ) এগৰাকী ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী। স্বামী ভি শান্তাৰামৰ দ্বাৰা পৰিচালিত ১৯৫০-১৯৬০ৰ দশকৰ বিভিন্ন হিন্দী আৰু মাৰাঠী চলচ্চিত্ৰত কৰা অভিনয়ৰ বাবে তেওঁ বেছিকৈ পৰিচিত; যিবোৰৰ ভিতৰত আটাইতকৈ উল্লেখযোগ্য হ’ল *ঝনক ঝনক পায়েল বাজে* (১৯৫৫), *দো আঁখে বাৰ হাথ* (১৯৫৮), *নৱৰং* (১৯৫৯) আৰু মাৰাঠী ছবি *পিঞ্জৰা* (১৯৭২) আৰু *অমৰ ভূপালি* (১৯৫১)।

## কেৰিয়াৰ
ভি শান্তাৰামে তেওঁৰ ছবি *অমৰ ভূপালি* (১৯৫১)ৰ বাবে অভিনয় কৰিবলৈ নতুন মুখ বিচাৰি থাকোঁতে সন্ধ্যাক আৱিষ্কাৰ কৰিছিল। ছবি নিৰ্মাতাগৰাকীক যিটো কথাই আচৰিত কৰিছিল, সেয়া হ'ল তেওঁৰ সুমধুৰ কণ্ঠ, যিটো তেওঁৰ দ্বিতীয় পত্নী অভিনেত্ৰী জয়শ্ৰীৰ সৈতে আচৰিত ধৰণে মিল আছিল। পিছত জয়শ্ৰীয়ে তেওঁক এৰি যোৱাৰ পিছত সন্ধ্যাই শান্তাৰামক বিয়া কৰায়। ১৯৫২ চনত সন্ধ্যাই তেওঁৰ মাৰাঠী ছবি অমৰ ভূপালীত কবি হোনাজী বালাৰ হেঁপাহৰ কণ্ঠশিল্পীৰ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰি অভিনেত্ৰী হিচাপে আত্মপ্ৰকাশ কৰে। তাৰ পাছত শান্তৰামৰ প্ৰায়বোৰ ছবিতে অভিনয় কৰিবলৈ সক্ষম হয়। তেওঁৰ পৰৱৰ্তী ছবি *তিন বাট্টি চাৰ ৰাস্তা* (১৯৫৩)ত তেওঁ কোকিলা নামৰ এগৰাকী দৰিদ্ৰ ছোৱালীৰ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছিল, যিগৰাকীক ক’লা ছালৰ বাবে অসুন্দৰী বুলি গণ্য কৰা হৈছিল, কিন্তু যিগৰাকীয়ে গোপনে এগৰাকী সুন্দৰ গায়িকাৰ কণ্ঠৰে ৰেডিঅ’ তাৰকা হৈ পৰিছিল। তেওঁৰ কোকিলা নামটোৰ দৰেই তেওঁৰো ধুনীয়াকৈ গান গোৱা কুলি চৰাইৰ মাতৰ সৈতে মিল আছিল। এই চৰিত্ৰটোৰ বাবে সন্ধ্যাই ডাৰ্ক মেকআপ কৰিবলগীয়া হৈছিল। 

নৃত্যৰ কোনো আনুষ্ঠানিক প্ৰশিক্ষণ নথকাৰ বাবে সহ অভিনেতা গোপী কৃষ্ণৰ পৰা *ঝনক ঝানক পায়েল বাজে* ছবিৰ বাবে শাস্ত্ৰীয় নৃত্যৰ নিবিড় শিক্ষা গ্ৰহণ কৰে। ছবিখনত দুয়ো দুগৰাকী কথক নৃত্যশিল্পীৰ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছিল, যিয়ে গুৰুত্বপূৰ্ণ প্ৰতিযোগিতাৰ বাবে প্ৰস্তুতি চলাই আছিল, আৰু প্ৰেমত পৰিছিল, যাৰ বাবে তেওঁলোকৰ নৃত্য গুৰুৰ তিৰস্কাৰৰ সন্মুখীন হ’বলগীয়া হয়। ছবিখনে অতি সফল হৈ চাৰিটা ফিল্মফেয়াৰ বঁটাৰ লগতে হিন্দী ভাষাৰ শ্ৰেষ্ঠ কাহিনীচিত্ৰৰ ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটাও লাভ কৰে। সন্ধ্যাই স্বামীৰ বিপৰীতে *দো আঁখে বাৰ হাথ* ছবিত অভিনয় কৰিছিল, য'ত তেওঁ চম্পাৰ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছিল, যি এগৰাকী খেলনা বিক্ৰেতা যিয়ে ৱাৰ্ডেন আৰু কয়দীসকলক তেওঁলোকৰ জেলৰ বাহিৰত খোজ কাঢ়ি যোৱাৰ সময়ত মোহিত কৰে৷ 

*নৱৰঙ*ত তেওঁ শিৰোনাম চৰিত্ৰটোৰ সাধাৰণ পত্নী, এগৰাকী কবিৰ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছিল, যিয়ে তেওঁক তেওঁৰ সুন্দৰ আৰু ইন্দ্ৰিয়গৰ্ভ ম্যুজ হিচাপে এক কল্পনাপ্ৰসূত ভাবমূৰ্তি সৃষ্টি কৰে। ছবিখনত *আৰে জা ৰে হট নটখট* নামৰ হোলী গীতটো আছিল, য'ত সন্ধ্যাই নৃত্যৰ নেপূৰ পিন্ধি হাতীৰ সৈতে নাচিছে। ইয়াৰ পিছত তেওঁ মহাভাৰতৰ শকুন্তলাৰ কাহিনীৰ চলচ্চিত্ৰ সংস্কৰণ *স্ত্ৰী* (১৯৬১) ছবিত অভিনয় কৰে। মহাকাব্যখনত শকুন্তলা আৰু তেওঁৰ পুত্ৰ ভাৰতে সিংহৰ মাজত অৰণ্যত বাস কৰা বুলি উল্লেখ থকাৰ বাবে শান্তৰামে কিছুমান দৃশ্যত প্ৰকৃত সিংহক অন্তৰ্ভুক্ত কৰাৰ সিদ্ধান্ত লয়। এই দৃশ্যবোৰৰ বাবে সন্ধ্যাৰ কোন “ডাবল’’ নাছিল; তেওঁ সিংহৰ প্ৰশিক্ষকৰ আঁৰত সিংহৰ সৈতে পিঞ্জৰাত অনুশীলন কৰি প্ৰস্তুতি চলাইছিল। সন্ধ্যাৰ শেষৰটো ডাঙৰ ভূমিকা আছিল *পিঞ্জৰা*ৰ মাৰাঠী সংস্কৰণত; তেওঁৰ চৰিত্ৰ আছিল এগৰাকী তামাছা শিল্পী যিয়ে তেওঁক সংস্কাৰ কৰিবলৈ ওলাই অহা স্কুলৰ শিক্ষকৰ প্ৰেমত পৰে, যাৰ চৰিত্ৰৰ জৰিয়তে শ্ৰীৰাম লাগুৱে তেওঁৰ চলচ্চিত্ৰ জগতত আত্মপ্ৰকাশ কৰিছিল।

২০০৯ চনত নৱৰঙৰ ৫০ বছৰীয়া জয়ন্তী উপলক্ষে ভি শান্তাৰাম বঁটা প্ৰদান অনুষ্ঠানত তেওঁ বিশেষভাৱে উপস্থিত হয়।
## তথ্য সূত্ৰ

শ্ৰেণী:ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী
চিদাম্বৰম (চলচ্চিত্ৰ)

**চিদাম্বৰম** (; ) জি অৰবিন্দ ৰচিত, পৰিচালিত আৰু প্ৰযোজিত ১৯৮৫ চনৰ এখন মালয়ালম ভাষাৰ ছবি। এইখন চি.ভি. সীতাৰমনৰ এটা চুটিগল্পৰ চলচ্চিত্ৰীয় অভিযোজন। ছবিখনত গোপামত বাস কৰা তিনিজন লোকৰ জীৱনৰ মাজেৰে পুৰুষ-মহিলাৰ সম্পৰ্কৰ বিভিন্ন দিশ অন্বেষণ কৰা হৈছে। মুখ্য চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছে  ভৰত গোপী, স্মিতা পাটিল, শ্ৰীনিবাসন আৰু মোহন দাসে। চিদাম্বৰমে শ্ৰেষ্ঠ পূৰ্ণদৈৰ্ঘ্য ছবিৰ ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটাৰ উপৰিও  শ্ৰেষ্ঠ চলচ্চিত্ৰ, শ্ৰেষ্ঠ পৰিচালনা আদি শিতানত পাঁচটাকৈ কেৰালা ৰাজ্যিক চলচ্চিত্ৰ বঁটা লাভ কৰে।
## অভিনয়

*ভাৰত গোপী (শংকৰন)
*শ্ৰীনিবাসন 
*স্মিতা পাতিল (শিৱকামী)
*ইনোচেণ্ট
*নেডুমুড়ি বেণু
*ডাঃ মোহন দাস (জেকব)
*জেমচ (জনচন)

## বঁটা
;৩৩তম ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা (১৯৮৫)
*শ্ৰেষ্ঠ পূৰ্ণদৈৰ্ঘ্য ছবি
;কেৰালা ৰাজ্যিক চলচ্চিত্ৰ বঁটা (১৯৮৫)
*শ্ৰেষ্ঠ পৰিচালক- জি অৰবিন্দন
*শ্ৰেষ্ঠ চলচ্চিত্ৰ
*শ্ৰেষ্ঠ অভিনেতা- ভৰত গোপী
*শ্ৰেষ্ঠ সংগীত পৰিচালক- জি দেৱৰাজন

## তথ্য উৎস

## বাহ্যিক সংযোগ
* 

শ্ৰেণী:মালয়ালম চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:শ্ৰেষ্ঠ পূৰ্ণদৈৰ্ঘ্য ছবিৰ ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা বিজয়ী
শ্ৰেণী:১৯৮৫ বৰ্ষৰ চলচ্চিত্ৰ
বকাসুৰ

**বকাসুৰ** (, ),হিন্দু মহাকাব্য মহাভাৰতৰ উল্লেখ থকা এটা অসুৰ। ইয়াক বকা নামেৰেও জনা যায়। ই বৰ্তমান পশ্চিমবংগৰ গড়বেটাৰ সমীপৰ অৰণ্য অঞ্চলত বাস কৰিছিল বুলি উল্লেখ আছে। ৰাজ্য বিস্তাৰ আৰু নিজৰ পৰাক্ৰম দেখুৱাৰ বাবে বকাসুৰে প্ৰজাক অত্যাচাৰ কৰিছিল। প্ৰজাৰ মাজৰ পৰা পাল পাতি এজন এজনকৈ লোক বকাসুৰৰ ভোজন হৈ আহিছিল। অজ্ঞাত বাসৰ সময়ত পাণ্ডৱক আশ্ৰয় দিয়া ব্ৰাক্ষ্মণ পৰিয়ালক ৰক্ষা কৰিবলৈ মাতৃ কুন্তিৰ আদেশ মতে ভীমে বকাসুৰৰ খাদ্য হৈ গৈছিল আৰু পিছত ভীমে যুদ্ধত বকাসুৰক বধ কৰিছিল।

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ৰাক্ষস
শ্ৰেণী:হিন্দু কিংবদন্তি
শ্ৰেণী:মহাভাৰতৰ ৰাক্ষস
শ্বেৰণ শ্ৱেলজবাৰ্গ

**শ্বেৰণ শ্ৱেলজবাৰ্গ** () যাৰ জন্ম: ৫ আগষ্ট, ১৯৫২ চন, পাশ্চাত্যৰ বৌদ্ধ ধ্যান পদ্ধতিৰ এগৰাকী লেখিকা আৰু শিক্ষয়িত্ৰী। ১৯৭৪ চনত তেওঁ জেক কৰ্ণফিল্ড আৰু জোচেফ গোল্ডষ্টেইনৰ সৈতে মেছাচুচেটছৰ বাৰেত *ইনচাইট মেডিটেচন ছ’চাইটি*ৰ সহ-প্ৰতিষ্ঠাপক হয়। তেওঁৰ গুৰুত্ব *বিপসনা* (অন্তৰ্দৃষ্টি) আৰু *মেটা* (প্ৰেম-দয়া) পদ্ধতিৰ ওপৰত, আৰু তিনি দশকৰো অধিক সময় ধৰি বিশ্বজুৰি ধ্যান প্ৰশিক্ষণৰ তেওঁ নেতৃত্ব দি আহিছে। এই সকলোবোৰ পদ্ধতিৰ উৎপত্তি থেৰাভাদা বৌদ্ধ পৰম্পৰাৰ পৰাই হৈছে। তেওঁ এগৰাকী লেখিকাও৷ ধ্যান পদ্ধতি আৰু বুদ্ধ দৰ্শনৰ ওপৰত তেওঁ কেইবাখনো গ্ৰন্থ লিখিছে৷ তেওঁৰ গ্ৰন্থসমূহৰ ভিতৰত আছে *লাভিংকাইণ্ডনেছ: দ্য ৰিভল্যুচনেৰী আৰ্ট অৱ হেপিনেছ* (১৯৯৫), *এ হাৰ্ট এজ ৱাইড এজ দ্য ৱৰ্ল্ড* (১৯৯৯), *ৰিয়েল হেপিনেছ - দ্য পাৱাৰ অৱ মেডিটেচন: এ ২৮-ডে প্ৰগ্ৰেম* (২০১০), যিখন গ্ৰন্থ *দ্য নিউয়ৰ্ক টাইমছ*ৰ ২০১১ চনত বিক্ৰীৰ তালিকাত শ্ৰেষ্ঠ আছিল; আৰু *ফ’ল’ আপ ৰিয়েল হেপিনেছ এট ৱৰ্ক* (২০১৩)। তেওঁ *মেটা আৱাৰ প'ডকাষ্ট* নামে এটা সাক্ষাৎকাৰৰ অনুষ্ঠান চলায়, আৰু মাহেকীয়া *অন বিং* কাকতৰ এটা স্তম্ভত কলমেৰে অৰিহণা যোগায়।
## প্ৰাৰম্ভিক জীৱন
নিউয়ৰ্ক চহৰত ইহুদী পৰিয়ালত জন্মগ্ৰহণ কৰা শ্বেলজবাৰ্গৰ প্ৰাৰম্ভিক জীৱনটো বৰ অশান্তিপূৰ্ণ আছিল, কাৰণ তেওঁৰ চাৰি বছৰ বয়সত তেওঁৰ পিতৃ-মাতৃৰ বিবাহ বিচ্ছেদ হৈছিল আৰু তেওঁৰ পিতৃয়ে পৰিয়ালটো পৰিত্যাগ কৰি আঁতৰি গৈছিল। ন বছৰ বয়সত শ্বেৰণৰ মাকৰ মৃত্যু হয় আৰু তেওঁ পিতৃৰ ঘৰলৈ গৈ থাকিবলৈ লয়। যদিও তেওঁৰ এঘাৰ বছৰ বয়সত দেউতাকক ঘূৰাই পাইছিল, অতি সোনকালেই তেওঁ অতিমাত্ৰা পানীয় খোৱাৰ ফলত স্বাস্থ্যৰ অৱনতি হৈছিল আৰু তাৰ পিছত চিকিৎসালয়ত ভৰ্তি হৈছিল। তেওঁক মানসিক চিকিৎসা ব্যৱস্থাত ৰখা হৈছিল, য’ত তেওঁ মৃত্যুৰ আগলৈকে আছিল। ১৬ বছৰ বয়সলৈকে শ্বেলজবাৰ্গে পাঁচটা ভিন ভিন পৰিয়ালত বাস কৰিব লগীয়া হৈছিল। 

১৯৬৯ চনত বাফেলোৰ নিউয়ৰ্কৰ ষ্টেট ইউনিভাৰ্চিটিত দ্বিতীয় বৰ্ষত শ্বেলজবাৰ্গে এছিয়ান দৰ্শনৰ পাঠ্যক্ৰমৰ সময়ত বৌদ্ধ ধৰ্মৰ সৈতে পৰিচিত হয়। পিছৰ বছৰত তেওঁ ভাৰতলৈ স্বতন্ত্ৰ অধ্যয়নৰ বাবে গমন কৰে আৰু ১৯৭১ চনৰ জানুৱাৰী মাহত বুদ্ধ গয়াত প্ৰথম নিবিড় ধ্যান পাঠ্যক্ৰমত অংশগ্ৰহণ কৰে। তাৰ পিছৰ কেইটামান বছৰত তেওঁ এছ.এন.গোৱেংকাকে ধৰি বিভিন্ন বৌদ্ধ শিক্ষকৰ সৈতে নিবিড় অধ্যয়নত লিপ্ত হয়। ১৯৭৪ চনত আমেৰিকালৈ উভতি অহাৰ পিছত তেওঁ বিপাসনা (অন্তৰ্দৃষ্টি) ধ্যান শিকোৱা আৰম্ভ কৰে।
## কেৰিয়াৰ
শ্বেলজবাৰ্গ দীপা মা, অনাগৰীকা মুনিন্দ্ৰ, ছায়াদেও ইউ পণ্ডিত আৰু অন্যান্য এছিয়ান মাষ্টাৰসকলৰ ছাত্ৰী আছিল। ১৯৭৪ চনত তেওঁ জেক কৰ্ণফিল্ড আৰু জোচেফ গোল্ডষ্টেইনৰ সৈতে মেছাচুচেটছৰ বাৰেত ইনচাইট মেডিটেচন ছ'চাইটি প্ৰতিষ্ঠা কৰে। ১৯৮৯ চনত তেওঁ আৰু গোল্ডষ্টেইনে *বাৰে চেণ্টাৰ ফৰ বৌদ্ধ ষ্টাডীজ* আৰু ৯ বছৰৰ পিছত তেওঁ দীৰ্ঘম্যাদী ধ্যান প্ৰশিক্ষণ চেণ্টাৰ *দ্য ফৰেষ্ট ৰিফিউজীচ*ৰ  সহ-প্ৰতিষ্ঠাপক হয়। আজিকালিৰ বিপসনা আন্দোলনৰ তেওঁ এগৰাকী উল্লেখযোগ্য শিক্ষয়িত্ৰী।

লেন’ৰ ফ্ৰাইডমেনৰ শ্বেলজবাৰ্গৰ সৈতে হোৱা এক গভীৰ সাক্ষাৎকাৰ তেওঁৰ *মিটিংছ উইথ ৰিমাৰ্কেবল উইমেন: বৌদ্ধ টিচাৰ্ছ ইন আমেৰিকা* নামৰ কিতাপখনত প্ৰকাশ পাইছে। (বষ্টন:শম্ভলা, সংশোধিত আৰু আপডেট কৰা সংস্কৰণ, ২০০০। ISBN 1-57062-474-7)

## তথ্য সূত্ৰ
ৰোহিনী

**ৰোহিনী** এগৰাকী  হিন্দু ধৰ্মৰ তৰাৰ দেৱী আৰু চন্দ্ৰ দেৱতাৰ প্ৰিয় পত্নী। তেওঁ প্ৰজাপতি দক্ষ আৰু তেওঁৰ পত্নী আসিকনীৰ ২৭ গৰাকী কন্যাৰ ভিতৰত এগৰাকী।

ৰোহিনী এক ৰঙা ৰঙৰ বৃষমণ্ডলৰ উজ্জ্বল নক্ষত্ৰ, ইয়াক হিন্দু শাস্ত্ৰত দেৱীৰ মৰ্য্যাদা দিয়া হৈছে।
## হিন্দু ধৰ্মত
হিন্দু ধৰ্মৰ দক্ষ আৰু অশিক্নিৰ ২৭ গৰাকী কন্যা চন্দ্ৰৰ লগত বিবাহপাশত আবদ্ধ হয়।

চন্দ্ৰই বেছিভাগ সময় ৰোহিনীৰ লগত কটাইছিল, যাৰ বাবে তেওঁৰ আন পত্নীসকল ক্ষুব্ধ হৈ পৰে আৰু পৰৱৰ্তী সময়ত তেওঁলোকে এই বিষয়ে পিতৃ দক্ষৰ ওচৰত অভিযোগ কৰে। জীয়েকহঁতক অসুখী দেখি দক্ষই চন্দ্ৰক কুষ্ঠ ৰোগ হ’বলৈ অভিশাপ দিয়ে আৰু ঘোষণা কৰে যে, চন্দ্ৰ প্ৰতিমাহে ক্ষয়প্ৰাপ্ত হৈ নোহোৱা হব। 

ৰোহিনী আৰু তেওঁৰ ভগ্নী কৃত্তিকা আৰু ৰেৱতীক প্ৰায়ে দেৱীকৃত সত্তা আৰু "মাতৃ" বুলি বৰ্ণনা কৰা হয়।
## ভাৰতীয় জ্যোতিৰ্বিজ্ঞানত
ভাৰতীয় জ্যোতিৰ্বিজ্ঞানত ২৭ টা চন্দ্ৰ অৱস্থান বা নক্ষত্ৰৰ নাম দক্ষ আৰু আশিক্নিৰ কন্যাসকলৰ নামেৰে ৰখা হৈছে। চন্দ্ৰ অৱস্থানৰ ৰোহিনী বৃষভ নক্ষত্ৰমণ্ডল (বৃষ)ত ১০° ০'ৰ পৰা ২৩° ২০'লৈকে বিস্তৃত।
## ভাৰতীয় জ্যোতিষ শাস্ত্ৰত
ভাৰতীয় জ্যোতিষ, যাক জ্যোতিষশাস্ত্ৰ বুলিও কোৱা হয়, ৰোহিনী হৈছে চন্দ্ৰৰ দ্বাৰা শাসিত ৰাশিৰ চতুৰ্থ চন্দ্ৰ অৱস্থান বা নক্ষত্ৰ।
ভগৱান কৃষ্ণৰ জন্ম নক্ষত্ৰ ৰোহিনী আৰু এই নক্ষত্ৰৰ প্ৰভাৱত জন্ম লোৱাৰ এক তাৎপৰ্য্য আছে বুলি বিশ্বাস কৰা হয়।

## তথ্যসূত্ৰসমূহ

শ্ৰেণী:হিন্দু দেৱী
শ্ৰেণী:হিন্দু ধৰ্ম
শ্ৰেণী:হিন্দু দেৱতাসকলৰ সহধৰ্মিণী
ফিজিৰ শ্ৰুতিকথা

**ফিজিৰ শ্ৰুতিকথা** (ইংৰাজী: Fijian mythology) বা **ফিজিৰ পৌৰাণিক কাহিনী** হৈছে ফিজি দ্বীপৰ খিলঞ্জীয়া লোকসকলৰ মাজত প্ৰচলিত লোক বিশ্বাস, পৰম্পৰা, লোককথা আদিৰ সম্ভাৰ।

তেওঁলোকৰ থলুৱা ধৰ্ম বিশ্বৰ আন বহু লোকৰ দৰে চক্ৰীয় অস্তিত্বৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি গঢ় লৈ উঠিছে য’ত তেওঁলোকৰ পূৰ্বপুৰুষ আৰু পৰিৱেশ অভিজ্ঞতা, ইতিহাস আৰু প্ৰকৃতিৰ সৈতে এক গতিশীল চক্ৰত বিদ্যমান। অস্তিত্ব ৰক্ষাৰ বাবে বীজ ধাৰণ কৰা উদ্ভিদৰ দৰে, পৃথিৱীত অস্তিত্ব বজাই ৰাখিবলৈ প্ৰজনন চক্ৰৰ ওপৰত নিৰ্ভৰশীল মানুহ, প্ৰাণী আৰু আন সকলো জীৱই বীজ ধাৰণ কৰে। ফিজিবাসীয়ে বিশ্বাস কৰে যে মানুহৰ অস্তিত্ব প্ৰকৃতিৰ সৈতে আৰু কেতিয়াবা ইয়াত আন প্ৰজাতিৰ যেনে হাঁহ, সাপ, অক্টোপাছ আদিৰ আধিপত্য থাকে, য’ত মানুহ চিকাৰীৰ পৰিৱৰ্তে চিকাৰ হয়।

ফিজিৰ শ্ৰুতিকথাত বৰ্ণনা কৰা দেৱতাসকলৰ ভিতৰত অন্যতম এজন দেৱতা হৈছে ডেগেই (Degei)। সাপ বুলি বিশ্বাস কৰা ডেগেই হৈছে উলুডা ফিজিৰ সৰ্বোচ্চ দেৱতা। ফিজিবাসীয়ে তেওঁক জগতৰ সৃষ্টিকৰ্তা বুলি বিশ্বাস কৰে। তেওঁ নতুনকৈ মৃত আত্মাবোৰক দুটা গুহাৰ মাজেৰে পাৰ হৈ যোৱাৰ সময়ত চিবাচিবা বা ড্ৰাকুলু (Cibaciba বা Drakulu) নামৰ গুহাটোত বিচাৰ কৰে। ইয়াৰে কিছুমান আত্মাক তেওঁ স্বৰ্গ বুৰোটু (Burotu) বা বুৰোটুকুলালৈ (Burotukula) পঠিয়াই দিয়ে। আন বেছি ভাগ আত্মাক তেওঁ এটা হ্ৰদত পেলাই দিয়ে, য'ত শেষত আত্মাবোৰ তললৈ (Murimuria; মুৰিমুৰিয়া) ডুব গৈ উপযুক্ত পুৰস্কাৰ অথবা শাস্তি লাভ কৰে।

## দেৱ-দেৱী
**আদি-মাইলাগু** : আদি-মাইলাগু হৈছে ফিজিৰ জনসাধাৰণৰ বিশ্বাসত আকাশৰ দেৱী। ফিজিৰ পৌৰাণিক কাহিনীত আদি-মাইলাগুক "আকাশৰ ভদ্ৰমহিলা" বা "আকাশৰ দেৱী" বুলি জনা যায়। তুইলাকেম্বাই (Tuilakemba) আকাশৰ পৰা জোৰকৈ উলিয়াই দিয়াৰ পিছত আকাশৰ পৰা নামি আহি নদীত ডুব মাৰি ধূসৰ নিগনিৰ ৰূপ লৈ পৃথিৱীলৈ আহিছিল বুলি কোৱা হয়। তেখেতে নিজকে কুমাৰী বা দীঘল জিভা থকা বৃদ্ধা হিচাপেও প্ৰকাশ কৰিব পাৰে। পুৰোহিতসকলকো তেওঁ পৰামৰ্শ প্ৰদান কৰে।

**ডাকুৱাকা** : ফিজিৰ পৌৰাণিক কাহিনীত ডাকুৱাকা (ডাকুৱাংগা) এজন হাঁহৰ দেৱতা আৰু প্ৰায়ে দ্বীপসমূহক পহৰা দিয়া এক ভয়ানক সাগৰীয় দানৱ হিচাপে দেখা দিয়ে। মাছমৰীয়াসকলে তেওঁক অতিশয় সন্মান কৰিছিল কাৰণ তেওঁ সাগৰ আৰু ইয়াৰ বাসিন্দাসকলক যিকোনো বিপদৰ পৰা ৰক্ষা কৰিছিল।

**ডাউচিনা** : ফিজিৰ পৌৰাণিক কাহিনীত ডাউচিনা হৈছে সামুদ্ৰিক ফিজিৰ মহান দেৱতা। ডাউচিনা যেতিয়া সৰু আছিল, তেতিয়া তেওঁ নিৰৱে কেৱল এটা লেম্প চাই থাকিছিল। মাকে শান্ত হ’বলৈ তেওঁৰ মূৰত অগ্নিময় নল বান্ধি দিছিল। তেতিয়াৰ পৰাই তেওঁ স্কাৰ্ফ পিন্ধি প্ৰবাল প্ৰাচীৰত ঘূৰি ফুৰে। তেওঁক এজন ছলনাময়ী আৰু ব্যভিচাৰীৰ পৃষ্ঠপোষক, তথা নাৰী প্ৰলোভনকাৰী বুলি কোৱা হয়।

**ডেগেই** : সাপ বুলি বিশ্বাস কৰা ডেগেই হৈছে উলুডা ফিজিৰ সৰ্বোচ্চ দেৱতা। ফিজিবাসীয়ে তেওঁক জগতৰ সৃষ্টিকৰ্তা বুলি বিশ্বাস কৰে।

**গেডি** : ফিজিৰ পৌৰাণিক কাহিনীত গেডি (Ngendi) হৈছে এজন উৰ্বৰতাৰ দেৱতা যিয়ে মানৱতাক জুইৰ ব্যৱহাৰ শিকাইছিল।

**লেৱালেভু** : ফিজিৰ পৌৰাণিক কাহিনীমতে লেৱালেভু হৈছে এগৰাকী উৰ্বৰতা দেৱী। তেওঁক লেৱা-লেভু (Lewa-Levu) বা "মহান মহিলা" বুলিও কোৱা হয়।

আৰু অন্যান্য দেৱ-দেৱী হৈছে কোৰাই (Qurai), ৰাটুমাইবুলু (Ratumaibulu), চামুলায়ো (Samulayo), টাগ্ৰ'য়া ছিৰিয়া (Tagroa Siria) তুই দেলাই গৌ (Tui Delai Gau), তুই ফিতি (Tui Fiti), উলুপোকা (Ulupoka) ইত্যাদি।

## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:ফিজিৰ শ্ৰুতিকথা
শ্ৰেণী:পৌৰাণিক কথা
ফ্ৰান্সৰ শ্ৰুতিকথা

বৰ্তমানৰ **ফ্ৰান্সৰ শ্ৰুতিকথা** (ইংৰাজী: Mythology in France) বা পৌৰাণিক কাহিনীসমূহে ফ্ৰান্সত বাস কৰা গল (Gauls), ফ্ৰেংক (Franks), নৰ্মান (Normans), ব্ৰেটন (Bretons) আৰু অন্যান্য জনগোষ্ঠীৰ পৌৰাণিক কাহিনীক সামৰি লৈছে, এই বিশেষ সংস্কৃতিসমূহে সত্য বুলি বিশ্বাস কৰা সেই প্ৰাচীন কাহিনীবোৰ ঐশ্বৰিক বা বীৰ সত্তাৰ বিষয়ে বৰ্ণনা কৰে। এই কাহিনী বোৰত প্ৰায়ে অলৌকিক পৰিঘটনা বা চৰিত্ৰসমূহৰ দ্বাৰা বিশ্বব্ৰহ্মাণ্ড আৰু মানৱতাৰ স্বৰূপ ব্যাখ্যা কৰা দেখা যায়। ফৰাচী শ্ৰুতিকথা মূলতঃ গল (বা কেল্ট) আৰু ব্ৰেটনসকলৰ শ্ৰুতিকথা আৰু কিংবদন্তিৰ দ্বাৰা প্ৰভাৱিত হৈছে কাৰণ তেওঁলোক আধুনিক ইংলেণ্ড আৰু আয়াৰলেণ্ডৰ পৰা ফৰাচী অঞ্চললৈ প্ৰব্ৰজন কৰিছিল। ফৰাচী পৌৰাণিক কাহিনীৰ বিকাশত ফ্ৰেংকসকলৰো কিছু প্ৰভাৱ পৰা দেখা যায়।

## ইতিহাস
১৭৯০ চনৰ মাৰ্চ মাহৰ আগতে ফ্ৰান্সক ৩৪খন স্বাধীন প্ৰদেশত বিভক্ত কৰা হৈছিল। সকলো প্ৰদেশ ৰজাৰ শাসনত চলিছিল যদিও জাতীয় নাগৰিকত্ব বা সামগ্ৰিক জাতীয় ৰাষ্ট্ৰ নাছিল। বেছিভাগ প্ৰদেশতে কেইবাটাও ভিন্ন বৰ্ণগোষ্ঠীয়ে বসতি স্থাপন কৰিছিল। সেইবাবেই বেছিভাগ প্ৰদেশেই নিজৰ নিজৰ অনন্য পৌৰাণিক বিশ্বাস আৰু ৰীতি-নীতি গঢ়ি তুলিছিল। এই ঐতিহাসিক ভৌগোলিক বিভাজনৰ ফলত বহুতো শ্ৰুতিকথা আৰু কিংবদন্তিৰ সৃষ্টি হৈছে যিবোৰ সমগ্ৰ ফ্ৰান্সত প্ৰচলিত আছে।

গলৰ পৰা ব্যুৎপত্তিগতভাৱে পৃথক যদিও সাধাৰণ ভাষাত গালিয়া (Gallia) আছিল ৰোমানসকলে সমসাময়িক ফ্ৰান্সক দিয়া নাম আৰু ই ফ্ৰান্সৰ ভূমধ্যসাগৰীয় উপকূলৰ পৰা পাইৰেনিছলৈকে ভূখণ্ডক সামৰি লৈছিল। গলত (Gaul) কেইবাটাও জনগোষ্ঠীৰ বাসস্থান আছিল, বেছিভাগেই কেলটিক জনগোষ্ঠীৰ বংশধৰ, যাক গ্যালিক জনগোষ্ঠী (Gallic tribes) বুলি জনা যায়। দ্বিতীয় শতিকাত ৰোমানসকলে গল বৰ্খাস্ত কৰাৰ পিছত এই গ্যালিক জনগোষ্ঠীসমূহে গ্যালো-ৰোমান সংস্কৃতিৰ সুকীয়া ৰূপ গঢ়ি তুলিছিল। প্ৰথম বসতিপ্ৰধান লোকসকলে আধুনিক যুগৰ ব্ৰিটানিত বাস কৰিছিল আৰু ৱেৰউলফ আৰু অন্যান্য মিছৱেজেনকে ধৰি উত্তৰতম গ্যালিক জনগোষ্ঠীৰ পৌৰাণিক কাহিনী মধ্যযুগীয় পাণ্ডুলিপিৰ পৰা লাইছত প্ৰচলিত আছিল। তৃতীয় আৰু সপ্তম শতিকাৰ ভিতৰত জাৰ্মানী প্ৰব্ৰজনকাৰীসকলে ৰোমান-গলত বসতি স্থাপন কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰে। পশ্চিম-ৰোমান সাম্ৰাজ্যৰ পতন আৰম্ভ হোৱাৰ লগে লগে ফ্ৰেংক নামেৰে পৰিচিত হ’বলগীয়া জাৰ্মান প্ৰব্ৰজনকাৰীসকলে ফ্ৰান্সৰ পশ্চিম অংশত নিজৰ প্ৰভাৱ পেলাবলৈ ধৰিলে। ফ্ৰেংকসকলে আন জাৰ্মানিক জনগোষ্ঠীৰ সৈতে বহুতো ৰীতি-নীতি আৰু অন্ধবিশ্বাস ভাগ কৰিছিল আৰু তেওঁলোকৰ বহুতো প্ৰকৃতিৰ আচাৰ-ব্যৱহাৰ আৰু বিশ্বাস সমগ্ৰ পশ্চিম ফ্ৰান্সত বিয়পি পৰিছিল।

## ফ্ৰান্সৰ কিংবদন্তিমূলক জীৱ
ফ্ৰান্সৰ শ্ৰুতিকথাত বহুতো কিংবদন্তিমূলক জীৱৰ বৰ্ণনা পোৱা যায়।

**লুটিন** : লুটিন (lutin) হৈছে ফৰাচী লোককথা আৰু সাধুকথাৰ এক প্ৰকাৰৰ চুটি চাপৰ গবলিন। মাইকী লুটিনক লুটিনেছ (lutines) বোলা হয়।

**বিষ্ট অৱ গেভাউডান** (Beast of Gévaudan) : ১৭৬৪ চনৰ পৰা ১৭৬৭ চনৰ ভিতৰত দক্ষিণ-মধ্য ফ্ৰান্সৰ মাৰ্জেৰাইড পৰ্বতমালাৰ অতীজৰ গেভাউডান প্ৰদেশত আতংকৰ সৃষ্টি কৰা এবিধ নৰখাদক প্ৰাণী বা সেই প্ৰাণীৰ সৈতে জড়িত ঐতিহাসিক নাম।

**চেভাল গ'ভিন** (Cheval Gauvin) : চেভাল গ'ভিন হৈছে ফ্ৰান্সৰ ফ্ৰান্সে-কমটে আৰু চুইজাৰলেণ্ডৰ জুৰা পৰ্বতমালাৰ আশে পাশে বাস কৰা এটা কিংবদন্তিমূলক দুষ্ট ঘোঁৰা।

*"চেভাল মেলেট*' (Cheval Mallet) : ফ্ৰান্সৰ লোককথাত উল্লেখ কৰা এটা কল্পনাতীত আৰু দুষ্ট ঘোঁৰা।

## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:ফ্ৰান্সৰ শ্ৰুতিকথা
চিত্ৰা বিশ্বেশ্বৰন

**চিত্ৰা বিশ্বেশ্বৰন** (ইংৰাজী: Chitra Visweswaran) হৈছে ভাৰতীয় ভাৰত নাট্যম নৃত্যশিল্পী। বৰ্তমান তেওঁ চেন্নাইত চিদাম্বৰম একাডেমী অৱ পাৰফৰ্মিং আৰ্টছ নামৰ নৃত্য বিদ্যালয় চলাই আছে।

১৯৯২ চনত তেওঁ ভাৰত চৰকাৰৰ অন্যতম শীৰ্ষ অসামৰিক সন্মান পদ্মশ্ৰী বঁটা লাভ কৰে।

## প্ৰাৰম্ভিক জীৱন
সমসাময়িক ভাৰতীয় নৃত্য আৰু ভাৰত নাট্যমৰ প্ৰশিক্ষণ লাভ কৰা মাতৃ ৰুক্মিণী পদ্মনাভনৰ সৈতে তিনি বছৰ বয়সৰ পৰাই বিশ্বেশ্বৰনে নৃত্য আৰম্ভ কৰে। তাইৰ দেউতাক ভাৰতীয় ৰেলৱেৰ অভিযন্তা আছিল। চাকৰিসূত্ৰে তেওঁলোক লণ্ডনলৈ গৈছিল, তেতিয়া চিত্ৰাই ধ্ৰুপদী বেলেট অধ্যয়ন কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰিছিল। পিছলৈ কলকাতাত মণিপুৰী আৰু কথক নৃত্যৰ প্ৰশিক্ষণ লয়। দহ বছৰ বয়সত তাই টি.এ. কলকাতাত বসতি স্থাপন কৰা থিৰুবিদৈমৰুদুৰৰ পৰা অহা অন্যতম শ্ৰেষ্ঠ দেৱদাসী ৰাজালক্ষ্মীৰ ওচৰত প্ৰায় এটা দশক ধৰি প্ৰশিক্ষণ লৈছিল।

তেৰ বছৰ বয়সত বিশ্বেশ্বৰনে ভাৰত নাট্যমৰ ৰেপাৰ্টৰীৰ সন্ত ত্যাগৰাজৰ জীৱনৰ ওপৰত আধাৰিত নৃত্যৰ পৰিচালনা কৰিছিল। নৃত্যৰ কেৰিয়াৰ গঢ়িবলৈ অধ্যয়ন শেষ কৰি চেন্নাইলৈ (তেতিয়া মাদ্ৰাজ বুলি কোৱা হৈছিল) যাব খুজিছিল যদিও মাক-দেউতাকে মহাবিদ্যালয়ৰ ডিগ্ৰী সম্পূৰ্ণ কৰিবলৈ জোৰ দিছিল। কলিকতা বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা ইংৰাজী বিষয়ত স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰাৰ লগতে সমান্তৰালভাৱে তেওঁ নৃত্য তত্ত্ব আৰু নৃত্যৰ ইতিহাস অধ্যয়ন কৰে।

১৯৭০ চনত ভাৰতৰ মানৱ সম্পদ উন্নয়ন মন্ত্ৰালয়ৰ পৰা ভাৰত নাট্যমত উন্নত অধ্যয়নৰ বাবে বৃত্তি লাভ কৰে। আজিৰ তাৰিখত এনে ২৫ টা বৃত্তি প্ৰদান কৰা হয়, কিন্তু সেই সময়ত দেশজুৰি বছৰি দুটাকৈহে বৃত্তি প্ৰদান কৰা হৈছিল। চাৰি বছৰীয়া বৃত্তিৰ সময়ছোৱা চেন্নাইত ভাজুভূৰ ৰমাইয়া পিল্লাইৰ অধীনত অধ্যয়ন কৰি কটায়। তিনিমাহৰ ভিতৰতে তেওঁ বিশ্বেশ্বৰনক নিজৰ নৃত্য নাটকত অভিনয় কৰিবলৈ বাছি লৈছিল। সংগীত বিজ্ঞানী পি.সম্বমূৰ্তি, শিল্প ইতিহাসবিদ কপিলা বাট্স্যায়ন, নৃত্য সমালোচক সুনীল কোথাৰীয়ে আটাইকেইজনে তেওঁৰ এই কাম-কাজ লক্ষ্য কৰিছিল। বিশ্বেশ্বৰন ৰবীন্দ্ৰনৃত্য, ৰবীন্দ্ৰসংগীত আৰু থিয়েটাৰ আদি বিষয়তো সুপৰিচিত।

## বঁটা আৰু সন্মান
১৯৮০ চনত ভাৰতীয় সাংস্কৃতিক অনুষ্ঠান শ্ৰীকৃষ্ণ গণসভাই বিশ্বেশ্বৰনক নৃত্য চূড়ামণি বঁটা প্ৰদান কৰে। ১৯৯৬ আৰু ১৯৯৭ চনত তেওঁ সভাৰ নাট্য কলা সন্মিলন আহ্বান কৰে, যিটো ভাৰতৰ এই ধৰণৰ একমাত্ৰ নৃত্য আলোচনা চক্ৰ। তেওঁ হৈছে ইণ্ডিয়া ফাউণ্ডেশ্যন ফৰ দ্য আৰ্টছৰ সন্মানীয় সদস্য আৰু ভাৰত নাট্যমত বৃত্তি আৰু ফেল’শ্বিপৰ বাবে প্ৰাৰ্থী নিৰ্বাচন কৰা ভাৰত চৰকাৰৰ কমিটীৰ সদস্য। মাদ্ৰাজ বিশ্ববিদ্যালয়ৰ সূক্ষ্ম কলাৰ অধ্যক্ষ ৰবীন্দ্ৰনাথ ঠাকুৰ, ভাৰতৰ শীৰ্ষ প্ৰদৰ্শন কলা সংস্থা সংগীত নাটক একাডেমীৰ সাধাৰণ পৰিষদ আৰু কাৰ্যবাহী মণ্ডলীৰো সদস্য।

১৯৮২ চনত তামিলনাডু চৰকাৰে তেওঁক "কলাইমামণি" উপাধি প্ৰদান কৰে। ১৯৮৭ চনত সংগীত নাটক অকাডেমী বঁটা আৰু ১৯৯২ চনত ভাৰতৰ ৰাষ্ট্ৰপতিৰ পৰা পদ্মশ্ৰী বঁটা লাভ কৰে। ইয়াৰোপৰি ভাৰতৰ স্বাধীনতাৰ ৫০ সংখ্যক বছৰত তেখেতক মহিলা শিৰোমণি (ভাৰতীয় মূলৰ বিশিষ্ট মহিলা) আৰু শ্ৰী ৰত্ন (মহিলাৰ মাজত ৰত্ন) উপাধি প্ৰদান কৰা হয়। ২০০০ চনত জাপান ফাউণ্ডেচনে তেওঁক বিশেষ অতিথি হিচাপে নিমন্ত্ৰণ জনাইছিল। ২০১৩ চনত তেওঁ মিউজিক একাডেমীৰ নৃত্যৰ নাট্য কলা আচাৰ্য বঁটা লাভ কৰিছিল। ৰাষ্ট্ৰসংঘৰ ইউনেস্কোতো তেওঁৰ কৰ্মৰাজি উপস্থাপন কৰা হৈছে।

## ব্যক্তিগত জীৱন
বিশ্বেশ্বৰনৰ স্বামী হৈছে কৰ্ণাটকী সংগীতজ্ঞ জি.এন. বালাসুব্ৰমণিয়ামৰ নাতি শ্ৰী আৰ. বিশ্বেশ্বৰন। তেওঁ আছিল চলচ্চিত্ৰ সংগীতৰ বিস্তৃত অভিজ্ঞতা থকা এজন কণ্ঠশিল্পী, বাদ্যযন্ত্ৰবাদক, আৰু সুৰকাৰ। তেওঁ চন্তুৰ, বীণা আৰু ফ্লেমেংকো গীটাৰ বজাইছিল আৰু পত্নীৰ বাবে সংগীত ৰচনা আৰু পৰিচালনা কৰিছিল।

## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:ভাৰতীয় নাৰী