open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
ভূমি লেটোৱা (ঝুমুৰা)

মাধৱদেৱৰ **ভূমি লেটোৱা** ঝুমুৰাখন শ্ৰীকৃষ্ণৰ ল'ৰালি কালৰ একোটা বিশেষ মুহূৰ্ত বা পৰিস্থিতিত ঘটা ক্ষুদ্ৰ ঘটনাক লৈ ৰচিত। মাধৱদেৱৰ নাটকবোৰ "ঝুমুৰা" হিচাপেহে অসমীয়া নাট্য সাহিত্যত পৰিচিত। চৰিত পুথি মতে মাধৱদেৱে সুন্দৰীদিয়াত বাস কৰাৰ সময়ত অনুমাণিক ১৫৭৩ৰ পৰা ১৫৮০ খ্ৰীষ্টাব্দৰ ভিতৰত ভূমি লেটোৱা ঝুমুৰাখন ৰচনা কৰে। নাটকখনিৰ মূল "বিল্বমঙ্গল"ৰ 'কৃষ্ণকৰ্ণামৃত'ৰ এটা শ্লোকৰ আধাৰ হিচাপে লৈ মাধৱদেৱে এই ঝুমুৰাখনিৰ কাহিনীভাগত এটি নাটকীয় ৰূপ দিছে। ভূমি লেটোৱা ঝুমুৰাখনৰ কাহিনীৰ কোনো বিকাশ নাই। শ্ৰীকৃষ্ণই মাটিত বাগৰি কন্দাৰ কথা আছে বুলিয়েই ঝুমুৰাখনিক ভূমি লেটোৱা ঝুমুৰা বোলা হৈছে। ঝুমুৰাখনিত বিভিন্ন ৰাগ তালযুক্ত পাঁচটি গীত সংযোজিত কৰা হৈছে।

## ভূমি লেটোৱা ঝুমুৰাৰ কাহিনী
এদিনাখন শিশু কৃষ্ণই ঘৰত গাখীৰ লৱণু চুৰি কৰি খাই থাকোঁতে মাতৃ যশোদাই দেখা পালে। যশোদাৰ ভয়ত কানাইয়ে মাকক ফাঁকি দিবলৈ হাতৰ বাঁহীটো লুকাই গাখীৰৰ পাত্ৰটো একাষৰীয়াকৈ থৈ মাটিত বাগৰি বাগৰি কান্দিবলৈ ধৰিলে। তাকে দেখি মাতৃ যশোদাই স্নেহেৰে কানাইয়ে কিয় মাটিত বাগৰি কান্দিছে তাকে সুধিছে। কানাইয়ে কান্দি কান্দি মাকক সুধিছে যে ভাণ্ডত লুকাই থোৱা লৱণুবোৰ কোনে খালে বুলি। শিশু কৃষ্ণৰ অভিমান দেখি মাকৰ হৃদয় পুত্ৰস্নেহত পমি গ'ল। কৃষ্ণক সান্তনা দিবলৈ বান্দৰে সকলো লৱণু খালে বুলি কৈ পুত্ৰৰ গাৰ ধূলি পৰিষ্কাৰ কৰি কোলাত তুলি ল'লে। যশোদাৰ ঘৰত গাখীৰ লৱণুৰ কি অভাৱ, সেয়ে পুত্ৰক কৈছে যে যিমান ইচ্ছা সিমান লৱণু খাবলৈ। কৃষ্ণই যশোদাৰ ওচৰত আদৰ দেখুৱাই কৈছে যে সি বৰকৈ ভোকত কাতৰ হৈছে। মাতৃ যশোদায়ো গোৱালসকলে নতুন গাখীৰ আনিলে নতুনকৈ লৱণু মথি কৃষ্ণক দিব বুলি বুজনি দিলে। যশোদাৰ কথাত মান্তি হৈ মাকৰ কোলাত উঠি স্তনপান কৰিলে। ক্ষন্তেক পিছতেই দুষ্ট কৃষ্ণই পুনৰ মাতৃ যশোদাৰ পৰা লৱণু খুজি আমনি কৰিবলৈ ধৰিলে। উপায়হীন হৈ যশোদাই হৰিৰ পূদাৰ বাবে ৰখা নতুন লৱণু পুত্ৰ কৃষ্ণক দিছে খাবলৈ। তাকে খাই শ্ৰীকৃষ্ণই আনন্দত মতলীয়া হৈ নৃত্য কৰিবলৈ ধৰিলে।

## নাট্যকাৰৰ চমু পৰিচয়

মাধৱদেৱ আছিল মহাপুৰুষ শংকৰদেৱৰ প্ৰিয় শিষ্য, অনুগত সেৱক আৰু প্ৰধান সংগী। ১৪৮৯ চনত উত্তৰ লখিমপুৰৰ নাৰায়ণপুৰৰ ওচৰৰ লেটেকুপুখুৰীত মাধৱদেৱৰ জন্ম হয়। পিতৃ গোবিন্দগিৰি আৰু মাতৃ মনোৰমা। প্ৰথমতে শাক্ত আছিল যদিও শংকৰদেৱৰ সান্নিধ্যলৈ আহি একান্ত বৈষ্ণৱ হয়। মাধৱদেৱ আছিল এক বিৰল প্ৰতিভাৰ অধিকাৰী আছিল। শংকৰদেৱৰ পিছত মাধৱদেৱ ধৰ্মাধিকাৰীৰূপে মনোনীত হয় আৰু একাণপতীয়াকৈ শাস্ত্ৰ ৰচনা আৰু ধৰ্ম প্ৰচাৰৰ কাম কৰে। চিৰকুমাৰ মাধৱদেৱৰ ১৫৯৬ চনত মৃত্যু হয়। "শ্ৰীশ্ৰীমাধৱদেৱৰ বাক্যামৃত" নামৰ গ্ৰন্থত মাধৱদেৱৰ ৰচনাৰাজি তলত দিয়া ধৰণৰ:-
*নামঘোষা

*ভক্তি ৰত্নাৱলী

*জন্ম ৰহস্য

*ৰামায়ণ (আদি কাণ্ড)

*নাম মালিকা

*ৰাজসূয়

*অৰ্জুন ভঞ্জন

*ভোজন বিহাৰ

*চোৰ-ধৰা

*ভূমি লোটোৱা

*পিম্পৰা গুচোৱা

*বৰগীত

*ভটিমা

## চৰিত্ৰসমূহ

*কৃষ্ণ
*যশোদা

## লগতে চাওক
* চোৰধৰা
*পিম্পৰা গুচোৱা

## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:অসমীয়া নাটক
শ্ৰেণী:ঝুমুৰা
শ্ৰেণী:মাধৱদেৱৰ সাহিত্য
চৰ্বি

কাৰ্ব'হাইড্ৰেট আৰু প্ৰ'টিনৰ লগতে তিনিটা প্ৰধান মেক্ৰ'নিউট্ৰিয়েণ্টৰ মাজত এটা হ'ল **চৰ্বী**। ফেট অণুবিলাকত প্ৰাথমিকভাবে কাৰ্বন আৰু হাইড্ৰোজেন পৰমাণু থাকে আৰু ই হাইড্ৰ'ফ'বিক হয় অৰ্থাৎ ই জৈৱ দ্ৰাৱকত দ্ৰৱণীয় আৰু পানীত অদ্ৰৱণীয়। উদাহৰণ হিচাপে কলেষ্টেৰল, ফচফ'লিপিড আৰু ট্ৰাইগ্লিচাৰাইড। 

চৰ্বীক লিপিদ, চৰ্বী আৰু তেল বুলি কোৱা হয় যদিও লিপিড হ'ল সাধাৰণ শব্দ, যদিও লিপিড বোৰ ট্ৰাইগ্লিচাৰাইড নহয়। তেল সাধাৰণতে সংপৃক্ত বা অসংপৃক্ত ফেটি এচিদ চেইনযুক্ত লিপিডকে বুজায় যি সাধাৰণ তাপমাত্ৰাত তৰল অবস্থাত থাকে। 

চৰ্বী বেচিভাগ হেটাৰোট্ৰফৰ খাদ্যৰ এটি প্ৰয়োজনীয় অংশ আৰু ই আটাইতকৈ বেছি শক্তি ভৰা, আৰু শক্তি সঞ্চয়ৰ আটাইতকৈ কাৰ্যকৰী ৰুপ। 

মানব পুষ্টিত দুটি প্ৰয়োজনীয় ফেটি এচিদ (ইএফএ) হ'ল: আলফা-লিনোলেনিক এচিদ (ওমেগা -3 ফেটি এচিদ) তথা লিনোলেইক এচিদ (ওমেগা -6 ফেটি এচিদ) শৰীৰৰ প্ৰয়োজনীয় অন্যান্য ফেটি এচিদ বোৰ এইবোৰ আৰু অন্যান্য চৰ্বিৰ পৰ সংশ্লেষণ কৰা যায়। চৰ্বি আৰু অন্যান্য লিপিডবিলাক অগ্ন্যাশয়ত উৎপাদিত লাইপেজ নামৰ এনজাইমৰ দ্বাৰা দেহত ভাঙি যায়। 

সংপৃক্ত চৰ্বী হ'ল যি চৰ্বীত শৃংখলৰ কাৰ্বনৰ মাজত কোনো দ্বি-বন্ধনী নাথাকে। উদাহৰণ হিচাপে মাখন, ঘী, দালদা আদি। 

আনহাতে অসংপৃক্ত চৰ্বীৰ শৃংখলত এক বা একাধিক দ্বি-বন্ধনীযুক্ত কাৰ্বন থাকে। উদাহৰণ হিচাপে মিঠাতেল, বাদাম তেল, ৰীফাইন তেল আদি। ইয়াৰ দুটা ভাগ হ'ল চিচ চৰ্বী আৰু ট্ৰান্স চৰ্বী। 

কিছু তেল আৰু চৰ্বীত একাধিক দ্বি-বন্ধনী থাকে আৰু ইয়াক বহু-সংপৃক্ত চৰ্বী বোলে। উদাহৰণ হিচাপে আলফা-লিনোলেনিক এচিদ, লিনোলেইক এচিদ আদি। 

শ্ৰেণী:পৰিপুষ্টি
হেমন্ত দত্ত

**হেমন্ত দত্ত** এগৰাকী অসমীয়া নাট্যকাৰ, গীতিকাৰ, অভিনেতা আৰু পৰিচালক। ১৯৪১ চনত দৰং জিলাৰ খাৰুপেটীয়াত জন্ম লাভ কৰা দত্তই এশৰো অধিক নাট আৰু পাঁচশৰো অধিক গীত ৰচনা কৰিছে। অসংখ্য নাট পৰিচালনা কৰাৰ উপৰি তেওঁ উপপথ (১৯৮০) নামৰ অসমীয়া চলচ্চিত্ৰখন পৰিচালনা কৰিছিল। 
## চমু জীৱনী
১৯৪১ চনৰ ২৪ ছেপ্টেম্বৰত দৰং জিলাৰ খাৰুপেটীয়াত হেমন্ত দত্তৰ জন্ম হয়। তেওঁৰ পিতৃৰ নাম হলিৰাম দত্ত আৰু মাতৃ বিৰজা বালা দত্ত। তেওঁ পিতৃ-মাতৃৰ চতুৰ্থ সন্তান আছিল। স্কুলীয়া শিক্ষা মঙলদৈত লাভ কৰা দত্তই ডিব্ৰুগড়ৰ কানৈ মহাবিদ্যালয়ত কলেজীয়া শিক্ষা লাভ কৰে।

## অভিনয়
মঙলদৈত থাকোঁতে অগ্ৰজসকলৰ নাট্যাভিনয় দেখি তেওঁ অভিনয়ৰ প্ৰতি আকৃষ্ট হয়। মঙলদৈত পঢ়ি থকা কালত অষ্টম শ্ৰেণীত থাকোঁতে তেওঁ ৰচনা কৰা নাট এখনত অভিনয় কৰিবলগীয়া অভিনেতাজনৰ বেমাৰ হোৱাত তেঁৱেই নায়কৰ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিবলগীয়া হয়। ইয়াৰ পিছত তেওঁ শেৱালি, অনিৰ্বাণ, মন-মন্দিৰ, বাৰুদ ইত্যাদি ছবিত অভিনয় কৰে। ভ্ৰাম্যমাণৰ নাটক টাইটানিকত তেওঁ কেপ্টইনৰ চৰিত্ৰতো অভিনয় কৰে।

## গীতিকাৰ জীৱন
কানৈ মহাবিদ্যালয়ত পঢ়ি থাকোঁতে তেওঁ চৈয়দ চাদুল্লা, ৰাজেন গোহাঁই, হীৰেন গোহাঁই, ভবেশ গোস্বামী, প্ৰিন্স আদি বন্ধুবৰ্গৰ সংস্পৰ্শলৈ আহে। এই সময়ছোৱাত তেওঁলোকে 'কুইভাৰ্ছ বেণ্ড' নামৰ এক সাংস্কৃতিক গোষ্ঠী গঠন কৰে। তেওঁ লিখা প্ৰথম গীতটি ব্ৰজেন দাসে ডিব্ৰুগড়ৰ 'ইণ্ডিয়া ক্লাব'ত পৰিবেশন কৰে। ১৯৭৭ চনত নতুন আশা চলচ্চিত্ৰৰ জৰিয়তে তেওঁ পেচাগত ভাবে গীত ৰচনা কৰিবলৈ ধৰে। প্ৰায় পাঁচশতকৈও অধিক গীত ৰচনা কৰা দত্তৰ *মই যি বাটেৰে ওলালো আজি*, *এই আকাশ বৰ বিশাল*, *তুমি আহিছিলা চেনাই* আদি গীত বহুলভাৱে জনপ্ৰিয় হয়। জয়ন্ত হাজৰিকা, জুবিন গাৰ্গ, চাৰু গোহাঁই, মালবিকা বৰা, ৰাজেন গোহাঁই, ডলী ঘোষ, শান্তা উজীৰ, সমৰ হাজৰিকা আদি কণ্ঠশিল্পীয়ে তেওঁ ৰচনা কৰা গীতত কণ্ঠদান কৰিছে। তেওঁ সাদৰী, সোণমইনা, জীৱন সুৰভি, বহাগৰ দুপৰীয়া, শেৱালি, ইমান মৰম কিয় লাগে, এই মৰম তোমাৰ বাবে, হিয়া দিয়া নিয়া, নায়ক আদি চলচ্চিত্ৰৰ বাবে গীত ৰচনা কৰে। পিতা-পুত্ৰ ছবিখনত তেওঁ লিখা ১১৬ শাৰীৰ *বন্ধ কৰিব হাত, বন্ধ কৰিব মাত* গীতটি সকলোতকৈ দীঘল অসমীয়া গীত বুলি কোৱা হয়।

## বঁটা আৰু সন্মান
* ভবেন বৰুৱা বঁটা (২০১৭)
* ভবেন্দ্ৰ নাথ শইকীয়া বঁটা (২০১৮-১৯)
* মুন লাইট মিডিয়া বঁটা
* অসম নাট্য সন্মিলনী বঁটা
* অতুল চন্দ্ৰ হাজৰিকা বঁটা
* নাট্য সিন্ধু বঁটা
* গুৰুজী আদ্য শৰ্মা বঁটা (২০১৮)

## উল্লেখযোগ্য নাট
* এটা নষ্ট ল'ৰাৰ গল্প
* পথ
* টাইটানিক
* সেন্দূৰ
* আকাশৰ দৰে মন
* মুক্তি
* চক্ৰবেহু
* জেতুকা পাতৰ ৰং

## উল্লেখযোগ্য গীত

## মৃত্যু
২০২৫ চনৰ ১১ আগষ্ট তাৰিখে হেমন্ত দত্তৰ গুৱাহাটী চিকিৎসা মহাবিদ্যালয় চিকিৎসালয়ত দেহাৱসান ঘটে। 

## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:অসমীয়া নাট্যকাৰ
শ্ৰেণী:অসমীয়া ভাষাৰ গীতিকাৰ
শ্ৰেণী:অসমীয়া ভাষাৰ চলচ্চিত্ৰ পৰিচালক
অমিতা

**অমিতা** (বৈজ্ঞানিক নাম: *Carica papaya*) হৈছে এবিধ ফল। অমিতা Caricaceae পৰিয়ালৰ সদস্য।এই ফলটো মানুহে কেঁচা তথা সেউজীয়া অৱস্থাত পাচলি হিচাপে আৰু পকা অৱস্থাত ফল হিচাপে খায়। ইয়াৰ বহুতো ভেষজ গুণ আছে। ইয়াৰ ইউনানী নাম পাপিতা, আৰানড খৰবূযা। আৰু আয়ুৰ্বেদিক নাম অমৃততুম্বী। 

## পৰিচিতি
এইটো এটা সৰু আকৃতিৰ শাখাহীন বৃক্ষবিশেষ। ওখ বৃন্তযুক্ত ছত্ৰাকাৰ পাত ডাঙৰ হয় আৰু সৰ্পিল আকাৰত কাণ্ডৰ ওপৰৰ অংশত সজ্জিত থাকে। প্ৰায় গোটেই বছৰেই ফুল আৰু ফল হয়। কেঁচা ফল সেউজীয়া, পকা ফল হালধীয়া আৰু কমলা বৰ্ণৰ। এইটো পথ্য হিচাপেও ব্যৱহাৰ হয়। কেঁচা আৰু পকা দুয়োভাবেই খাব পাৰি; অৱশ্যে কেঁচা অৱস্থাত পাচলি আৰু পকিলে ফল হিচাপে খোৱা হয়। কেঁচা ফল বাহিৰৰ ফালে গাঢ় সেউজীয়া আৰু পকিলে বাকলিসহ হালধীয়া আৰু কমলা ৰঙৰ হয়। 

## বিস্তৃতি
অমিতা ভাৰত, বাংলাদেশ, আমেৰিকা, ব্ৰাজিল ইত্যাদি দেশত হয়। 

## খাদ্যপ্ৰাণ
১০০ গ্ৰাম পাকা অমিতাৰ পুষ্টিগুণ:
#আমিষ:০.৬ গ্ৰাম
#স্নেহ:০.১ গ্ৰাম
#খনিজ পদাৰ্থ:০.৫ গ্ৰাম
#ফাইবাৰ:০.৮ গ্ৰাম
#শৰ্কৰা:৭.২ গ্ৰাম
#ভিটামিন চি:৫৭ মিলিগ্ৰাম
#ছডিয়াম:৬.০ মিলিগ্ৰাম
#পটাচিয়াম:৬৯ মিলিগ্ৰাম
#আয়ৰন:০.৫ মিলিগ্ৰাম
#খাদ্যশক্তি:৩২ কিলোক্যালৰি

## ৰাসায়নিক উপাদান

পাত আৰু কেঁচা ফল তৰুক্ষীৰ সমৃদ্ধ। এই তৰুক্ষীৰত প্ৰচুৰ পৰিমাণে হজমকাৰী এনজাইম প্যাপাইন বিদ্যমান। পাতত অ্যালকালয়েড, গ্লুকোচাইড আৰু ফলত প্ৰচুৰ পৰিমাণ ভিটামিন আছে। 

## গুণাগুণ
কাহৰ লগত তেজ ওলোৱা, কেঁচুমুৰীয়া, মূত্ৰনালীৰ ক্ষতত, দাদ আৰু সোৰিয়াসিস-ত, কোষ্ঠকাঠিণ্যত আৰু কৃমিত হিতকৰ। পকা অমিতা কেঁচুমুৰীয়া ৰোগ আৰু কোষ্ঠকাঠিন্য ৰোগত হিতকৰ। অমিতাত প্ৰচুৰ পেপেন এনজাইম আছে যি মানুহৰ পাকস্থলীত আমিষ হজমত সাহায্য কৰে। 

## চিত্ৰ বীথিকা

File:Plàntula de papaia.jpg|অমিতাৰ পুলি। 
File:Red papaya seedlings, Australia.jpg|তিনি সপ্তাহত ডাঙৰ হোৱা অৱস্থা। 
File:Carica papaya at Kadavoor.jpg|কলি
File:Carica papaya 004.JPG|ফুল(স্ত্ৰী)। 
File:Carica papaya1.jpg|ফুল(পুং)। 
File:Pollens of Carica papaya .jpg|গুটি। 
File:Papaya flower 02.jpg|অমিতাৰ ফুল। 
File:Carica papaya leaf 14 07 2012.jpg|পাত। 
File:Papaya tree DRC.jpg|এজোপা প্ৰাপ্ত বয়স্ক গছ আৰু ইয়াৰ ফল। 
File:Fruit of papaya.jpg|কেঁচা অমিতা
File:Carica papaya 005.JPG|পকা অমিতা
File:Dos Locos - Papaya Juice.jpg|অমিতাৰ ৰস
File:Papaya trees in South Africa.jpg|বহু কেইটা প্ৰশাখাৰে এজোপা অমিতা গছ। 


## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ফল
লাইম

**লাইম** () হৈছে ছাইট্ৰাছ গণৰ অন্তৰ্গত কেইবাটাও প্ৰজাতিৰ উদ্ভিদ আৰু সিহঁতৰ ফল। অসমত লাইমৰ উৎপাদন আৰু চাহিদা যথেষ্ট বেছি। লাইম বছৰটোৰ প্ৰায় সকলো সময়তে কম-বেছি পৰিমাণে উৎপন্ন হয়। গ্ৰীষ্মকালত লাইমৰ ফল পূৰঠ হয় আৰু এই সময়ত ফলৰ ৰস অধিক হয়। গোন্ধ আৰু সোৱাদৰ দিশত অধিক মানবিশিষ্ট হয়। লাইমৰ বিভিন্ন প্ৰকাৰসমূহ হৈছে কাজি নেমু, গোল নেমু ইত্যাদি। 

## আকৃতি
লাইমৰ আকৃতি দীঘলীয়া। এই ফলত সাধাৰণতে বীজ নাথাকে। অপূৰঠ অৱস্থাত লাইমত ৰসৰ পৰিমাণ কম হয়। পূৰঠ হ'লে হালধীয়া বৰণ ধৰিবলৈ আৰম্ভ কৰে। এনে ফলৰ গছ চিৰসেউজীয়া, সৰু অথবা জোপোহা হয়। 

## কৃষি পদ্ধতি

লাইম অসমত সহজলভ্য আৰু কম যত্নতে ইয়াৰ খেতি কৰি লাভবান হ'ব পাৰি। ডাল পুতি থলেই তাৰপৰা গজালি ওলাই গছজোপা বৃদ্ধি হ'বলৈ আৰম্ভ কৰে। 

## অৰ্থনৈতিক মূল্য

গৰমৰ দিনত লাইমৰপৰা উৎকৃষ্ট চৰবত তৈয়াৰ কৰি খোৱা হয়। হোটেল,ৰেস্তোৰাঁত আহাৰৰ লগত এই লাইমৰ ব্যৱহাৰ অপৰিহাৰ্য্য। 

## গেলাৰী


File:Lime CDC.jpg|Lime wedges are typically used in drinks
File:Limes.jpg|Grocery store limes
File:Lime_Blossom.jpg|Lime and Blossom growing in southern Spain


## তথ্য সংগ্ৰহ

## বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:গুল্ম
শ্ৰেণী:ফল
অসম নেমু

thumb|এটা কাজি নেমু
thumb|কেৰালা, ভাৰতৰ মালাপ্পুুৰমত এজোপা কাজি নেমু গছ
**অসম নেমু**  হৈছে কাজি নেমু আৰু গোল নেমুু নামৰ ভাৰতৰ অসমত পোৱা আৰু খেতি কৰা কৃষিজাত পাচলী। নেমু হৈছে অসমীয়া খাদ্যাভ্যাস অত্যাৱশ্যকীয় উপাদান। ইয়াক অসমীয়াত নেমু টেঙা বুলিও কোৱা হয়। অসম নেমুৰ বৈজ্ঞানিক নাম হৈছে ছাইট্ৰাছ লাইমন আৰু ছাইট্ৰাছ জাম্ভিৰি।

অসম নেমুৰ পৰা শীতল পানীয় বা চৰবৎ প্ৰস্তুত কৰা হয়। ইয়াৰ ফলৰ বাকলি আৰু অন্যান্য অংশ আচাৰ হিচাপে নাইবা অন্য বিভিন্ন প্ৰকাৰে খোৱা হয।

## প্ৰকাৰ
right|thumb|অসমীয়া সাঁজত নেমু, ভাতৰ ওপৰৰ সোঁফালে নিমখ আৰু জলকীয়াৰ মাজত নেমু দেখা গৈছে।

### গোল নেমু

গোল নেমু ভাৰতত পোৱা অন্য নেমুৰ সৈতে একে। ইয়াৰ আকাৰ অলপ ডাঙৰ আৰু আকৃতি ঘূৰণীয়া। পকিলে ইয়াৰ বৰণ হালধীয়া হয় আৰু সোৱাদ মিঠা হয়।

### কাজি নেমু

নেমুৰ দীঘলীয়া প্ৰকাৰটো হৈছে কাজি নেমু। গোল নেমুতকৈ কাজি নেমু বেছি ৰসাল। ই অসমৰ খাদ্যাভাসৰ সৈতে জড়িত আৰু অধিক জনপ্ৰিয়। ই গোল নেমুৰ সমানেই ডাঙৰ আৰু পকিলে হালধীয়া বৰণ ধৰে।

## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:উদ্ভিদজগত
নামঘৰীয়া (উপন্যাস)

**নামঘৰীয়া** হৈছে অতুলানন্দ গোস্বামীয়ে ৰচনা কৰা এখন অসমীয়া ভাষাৰ উপন্যাস। এজন অবিবাহিত, সমাজপ্ৰিয় নামঘৰীয়াৰ জীৱনৰ আধাৰত উপন্যাসখনি ৰচিত। উপন্যাসখনি যোগেশ দাস সম্পাদিত 'অধিনায়ক' নামৰ অলোচনীখনত চোৱা-চোৱাকৈ প্ৰকাশ পায়। ২০১০ চনত বনলতা প্ৰকাশনে গ্ৰন্থখন প্ৰকাশ কৰে। গুৱাহাটী দূৰদৰ্শন কেন্দ্ৰই উপন্যাসখনিক ধাৰাবাহিক ৰূপে সম্প্ৰচাৰ কৰে। 

## লেখকৰ পৰিচিতি
প্ৰসিদ্ধ গল্পকাৰ, ঔপন্যাসিক, অনুবাদক অতুলানন্দ গোস্বামীয়ে ১৯৩৫ চনত জন্ম গ্ৰহণ কৰে। হামদৈ পুলৰ জোন (১৯৬৬), গল্প (১৯৬৭), ৰাজপাট (১৯৭৬), পলাতক (১৯৮৩), আশ্ৰয় (১৯৯৩) আদি তেখেতৰ উল্লেখযোগ্য গল্প সংকলন। চেনেহ জৰীৰ গাঁথি (২০০৫) আৰু নামঘৰীয়া (১৯৮৯) তেখেতৰ বহুপঠিত উপন্যাস। চেনেহ জৰীৰ গাঁথি' ৰ বাবে তেখেতে ২০০৬ চনত সাহিত্য অকাডেমি বঁটা লাভ কৰে। তেখেতক ২০১৩ চনৰ অসম উপত্যকা সাহিত্য বঁটা প্ৰদান কৰা হয়।

## চৰিত্ৰসমূহ
উপন্যাসখনৰ মুখ্য চৰিত্ৰ হৈছে গাঁৱৰ নামঘৰৰ নামঘৰীয়া। অন্যান্য গুৰুত্বপূৰ্ণ চৰিত্ৰসমূহ হৈছে- বাখৰ, মালতী বুঢ়ী ওৰফে মেছুৰ মাক, সৰুগোঁসাই, নৱ, ৰুদ্ৰ চোৰ ওৰফে ৰুদ্ৰকান্ত, বাখৰৰ মাক, জয়দ্ৰথ, ঠানু, হেমকান্ত, ডাক্তৰ, দৰোগা অচিন্ত্য ডেকা, সৰুগোঁসাইৰ জীয়েক মাজনী ইত্যাদি। 

## কাহিনীৰ সাৰাংশ
নামঘৰীয়া উপন্যাসখন এখন গাঁৱৰ কেও-কিছু নোহোৱা, ঈশ্বৰৰ একান্ত ভকত এজন নামঘৰীয়াৰ জীৱন আৰু গাঁৱৰ লোকসকলৰ বাবে তেওঁ পালন কৰা দায়িত্ব, ত্যাগ আদিৰ কহিনীৰ আধৰত ৰচিত। নামঘৰীয়া অবিহনে গাঁওখনৰ বিয়া-সবাহ, বিহু-ভাওনা অনুষ্ঠিত নহয়, সকলোতে নামঘৰীয়াই দেহা ভাঙি কাম কৰে। নামঘৰীয়াৰ এশ এবুৰি কাম- নামঘৰ সৰা- মোচা কৰাৰ পৰা গাঁৱৰ মানুহৰ জা-জঞ্জাল গুচোৱালৈ, স্কুলৰ ল'ৰা- ছোৱালীৰ পেন্সিল বা নেওতা কিতাপ কিনি দিয়াৰ পৰা মালতী বুঢ়ীৰ হেদালিখন সাজি দিয়ালৈ নামঘৰীয়া ন'হলেই নহয়। নামঘৰীয়াই ৰুদ্ৰ চোৰৰ পুতেক বাখৰক বেপাৰ কৰি উপাৰ্জন কৰিবলৈ শিকায়, মালতী বুঢ়ীৰ মৰণৰ কালত পৰিচৰ্যা কৰে আৰু শেষ ইচ্ছা স্বাস্থ্যকেন্দ্ৰটোৰ স্থাপনত মুখ্য ভূমিকা লয়, হালৰ গৰু মৰি যোৱা জয়দ্ৰথৰ বাবে খেতিৰ যোগাৰ কৰে, ৰুদ্ৰ চোৰ, বুদুৰাম, গুণাইহঁতৰ বাবে কামৰ যোগাৰ কৰে। প্ৰতিদিনে গাঁৱৰ মানুহৰ কথা মনিকূটৰ বংশীগোপালক জনায়। অৱশেষত জগন্নাথ দৰ্শনাৰ্থে পুৰী অভিমুখে যাত্ৰা কৰে যদিও নামঘৰীয়াই আদবাটৰ পৰা উভতি আহি নামঘৰৰ সমুখতে ঈশ্বৰলৈ সেৱা জনাই ইহলীলা সম্বৰণ কৰে। ঈশ্বৰৰ এজন একান্ত ভকতৰ ছবি উপন্যাসখনত ফুটি উঠিছে। 

## বঁটা-সন্মান
উপন্যাসখনি অসম সাহিত্য সভাৰ ১৯৯১ চনৰ 'অসম কেশৰী অম্বিকাগিৰি ৰায়চৌধুৰী সাহিত্য বঁটা'ৰে সন্মানিত।

## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:অসমীয়া উপন্যাস
গোপালপুৰ সত্ৰ

গোপালপুৰ সত্ৰ (ইংৰাজী- Gopalpur Satra) চাৰি ৰাজসত্ৰৰ অন্যতম মাজুলীস্থিত দক্ষিণপাট সত্ৰৰ এখন শাখা সত্ৰ। এই সত্ৰখনি লখিমপুৰ জিলাৰ ঘিলামৰাৰ উত্তৰ-পূব প্ৰান্তত কঢ়া আৰু কুমটীয়া নদীৰ সংগমস্থলীত অৱস্থিত। সত্ৰখনি স্বৰ্গদেউ চক্ৰধ্বজ সিংহৰ ৰাজত্ব কালত প্ৰতিষ্ঠা কৰা হৈছিল। সত্ৰৰ উপাস্য বিগ্ৰহজনাৰ নাম বংশীবদন বা গোপাল। গোপালৰ নামানুসাৰেই সত্ৰখনৰ নাম গোপালপুৰ।

## ইতিহাস
বৈকুণ্ঠপুৰ বা মূল দক্ষিণপাট সত্ৰত প্ৰায়ে পানীৰ উপদ্ৰৱ হোৱাত ৰজাই ইচ্ছামতে তালৈ অহা-যোৱা কৰাত অসুবিধা হৈছিল। তদুপৰি আহাৰ মাহত অনুষ্ঠিত ৰথযাত্ৰা উৎসৱ পালনত বাধাৰ সৃষ্টি হৈছিল। সেইবাবে স্বৰ্গদেউ চক্ৰধ্বজ সিংহই বনমালীদেৱক ব্ৰহ্মপুত্ৰৰ উত্তৰপাৰত কঢ়া আৰু কুমটীয়া নদীৰ সংগমস্থলীত এই সত্ৰখনি পাতি দিয়ে। বনমালীদেৱে ইয়াত প্ৰায়েই ৰথযাত্ৰা উৎসৱ পালন কৰিছিল। ইও চাৰিহাটী- চাৰিঢাপেৰে আবৰা। সত্ৰৰ পশ্চিমত পূজাৰীৰ বহা, দক্ষিণত বায়ন বহা, পূবত পাঠেকীৰ বহা আৰু উত্তৰত নামলগোৱাৰ বহা অদ্যপৰিমিত বিদ্যমান। 

## উপাস্য দেৱতা
বনমালীদেৱে শ্ৰীক্ষেত্ৰৰ পৰা আনি প্ৰতিষ্ঠা কৰা শ্ৰীশ্ৰী গোপাল মহাপ্ৰভুৰ বিগ্ৰহেই সত্ৰৰ মূল উপাস্য দেৱতা। ইয়াৰ লগতে মণিকূটৰ বেদীত লক্ষ্মীনাৰায়ণ, বংশীবাদন গোপাল, ভুৱনমোহন গোপাল মূৰ্তিৰ উপৰিও তিনিজনা লাৰুৱা গোপাল আৰু তেৰজনা শালগ্ৰাম আছে। পূজাৰীয়ে নিতৌ বৈদিক বৈষ্ণৱ পদ্ধতিৰে পূজা অৰ্চনা কৰে। পূজা সমাপনৰ পিছতে ভকতসকলে নাম-প্ৰসংগ কৰে।

## উৎসৱ পাৰ্বণ
গোপালপুৰ সত্ৰত বাৰ্ষিক ভাওনা, তিনিদিনীয়া বৰসবাহ, জেঠমহীয়া নাম, ভাদমহীয়া নাম, জন্মাষ্টমী, ৰাসলীলা, দৌলযাত্ৰা, বিহু-স্ংক্ৰান্তি আদি উলহ-মালহেৰে উদযাপিত হয়। নৱপ্ৰজন্মক ভাওনা, বিভিন্ন মুখা-নিৰ্মাণ, খোল, তাল, মৃদং, সত্ৰীয়া নৃত্য, ৰাস নৃত্য, বৰগীত আদিৰ প্ৰশিক্ষণ প্ৰদানত সত্ৰখনিৰ এক মুখ্য ভূমিকা আছে। 
## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:সত্ৰ
ফল

[thumb|[ফলৰ তালিকা|কিছুমান ফল]]
উদ্ভিদবিজ্ঞানৰ মতে **ফল** হৈছে সপুষ্পক উদ্ভিদৰ ফুল ফুলাৰ পিছত গৰ্ভাশয়ৰ পৰা সৃষ্টি হোৱা বীজ-বহনকাৰী গঠন। 

সপুষ্পক উদ্ভিদে ফলৰ দ্বাৰা বীজৰ বিস্তাৰ কৰে। খোৱা ফলসমূহৰ বাবে মানুহ আৰু অন্য জীৱ-জন্তু উদ্ভিদৰ ওপৰত নিৰ্ভৰশীল। বিশ্বৰ বিভিন্ন প্ৰান্তত বহুল ভিত্তিক ফলৰ খেতি কৰা হয়। কিছুমান ফলৰ সাংস্কৃতিক আৰু সাংকতিক মূল্য উল্লেখনীয়। 

সাধাৰণ ভাষাত, "ফল" বুলিলে উদ্ভিদৰ বীজ-যুক্ত মিঠা বা টেঙা আৰু কেঁচাকৈ খাব পৰা গঠনক বুজায়, যেনে আপেল, কল, আঙুৰ, নেমু, কমলা, আৰু মাটিকঁঠাল আদি। আনহাতে, উদ্ভিদবিদ্যাৰ মত, "ফল" বুলিলে সাধাৰণতে ফলৰ ভিতৰত নধৰা, যেনে বিন, ধান, আলু, আৰু গম আদিকো বুজায়। ভেঁকুৰৰ ৰেণু সৃষ্টি কৰা অংগকো উদ্ভিদবিদ্যাত ফলৰ ভিতৰত ধৰা হয়।

## বীজহীন ফল
thumb|কিছুমান বীজহীন ফল
## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:ফল
কাগজ

[thumb|কাগজৰ পৰা প্ৰস্তুত কৰা সামগ্ৰী: [কিতাপ, টয়লট কাগজ, ৰুলড কাগজ, কাৰ্টিন, কণী বাকছ]]

**কাগজ**  হৈছে কাঠ, বাহ, ঘাঁহ বা অন্য উদ্ভিদৰ ছেলুল'জ আঁহৰ পৰা যান্ত্ৰিকভাবে বা ৰাসায়নিকভাবে প্ৰস্তুত কৰা অতি পাতল চেপেটা পাত। উদ্ভিদৰ আঁহ জাতীয় উপাদানৰ পৰা মণ্ড তৈয়াৰ কৰা হয় আৰু এই মণ্ড যন্ত্ৰৰ সহায়ত চাপ দি পাতল প্ৰলেপ কৰি শুকুৱাই কাগজ প্ৰস্তুত কৰা হয়। কাগজ সাধাৰণতে লিখা, চিত্ৰ অঙ্কন আদিত ব্যৱহাৰ কৰা হয়। তদুপৰি ছপা কৰা, পেকেজিং, ডেকৰেটিং, চাফা কৰা, ফিল্টাৰ কাগজ, ৱালপেপাৰ, কিতাপৰ বেতুপাত, ইত্যাদি অনেক কামত কাগজ ব্যৱহাৰ কৰা হয়। 

প্ৰথম কাগজ প্ৰস্তুতকৰণ প্ৰক্ৰিয়া পূৱ এছিয়া, সম্ভৱত চীনত আৰম্ভ হৈছিল। প্ৰায় দুশ খ্ৰীষ্টপূৰ্ৱতেই চীনৰ হান সাম্ৰাজ্যৰ চাই লুনৰ দ্বাৰা কাগজ আৰু মণ্ড দি কাগজ প্ৰস্তুত কৰা হৈছিল। আধুনিক কালত উন্নত প্ৰযুক্তিৰে য়ুক্ত ৰাষ্ট্ৰত বৃহৎ পৰিমাণৰ কাগজ প্ৰস্তুত কৰা হয়।

## তথ্য সংগ্ৰহ

* 
* 
* "Document Doubles" in ARCHIVED – Introduction – Detecting the Truth.  Fakes, Forgeries and Trickery – Library and Archives Canada , a virtual museum exhibition at Library and Archives Canada

## বাহ্যিক সংযোগ

* Technical Association of the Pulp and Paper Industry (TAPPI) official website
* 
* "How is paper made?" at The Straight Dope, 22 November 2005
* Thirteen-minute video on modern paper production system, from Sappi
শ্ৰেণী:অপৰ্যালোচিত অনুবাদসহ পৃষ্ঠা
দ্য ডিস্কভাৰী অৱ ইণ্ডিয়া (গ্ৰন্থ)

**দ্য ডিস্কভাৰী অৱ ইণ্ডিয়া** () নামৰ গ্ৰন্থখন ভাৰতৰ প্ৰথমজন প্ৰধানমন্ত্ৰী পণ্ডিত জৱাহৰলাল নেহৰুৱে ১৯৪২-১৯৪৬ চনত আহমেদনগৰ দুৰ্গত তেওঁৰ কাৰাবাসৰ সময়ছোৱাত ৰচনা কৰিছিল আৰু তেওঁৰ পত্নী ৰুগ্ন কমলাকান্তৰ মৃত্যুৰ কাৰন দৰ্শাই। দ্য ডিস্কভাৰী অৱ ইণ্ডিয়াক ভাৰতৰ চহকী সাংস্কৃতিক ঐতিহ্য, ইতিহাস আৰু দৰ্শনৰ এক দস্তাবেজ হিচাপে গণ্য কৰা হয়। গ্ৰন্থখন ১৯৪৪ চনত ৰচনা কৰা হৈছিল যদিও ১৯৪৬ চনতহে প্ৰকাশিত হয়।

## সাৰাংশ
দ্য ডিস্কভাৰী অৱ ইণ্ডিয়াত প্ৰাচীন ভাৰতৰ পৰা ব্ৰিটিছ ৰাজলৈ এক দীৰ্ঘ কালৰ বৰ্ণনা প্ৰকাশিত হৈছে। নেহৰুৱে তেওঁৰ বেদ, উপনিষদৰ জ্ঞান আৰু প্ৰাচীন ভাৰতৰ ঐতিহাসিক গ্ৰন্থসমূহৰ অধ্যয়নৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি সিন্ধু সভ্যতাৰ পৰা বিভিন্ন বিদেশী আক্ৰমণকাৰীৰ আগমণ আৰু তাৰ ফলত সৃষ্টি হোৱা পৰিৱৰ্তিত ভাৰতলৈকে গন্থখনত বৰ্ণনা কৰিছে।

নেহৰুৱে ভাৰত ত্যাগ আন্দোলনত অংশ গ্ৰহণ কৰাৰ বাবে অন্যান্য স্বাধীনতা সংগ্ৰামী সকলৰ সৈতে কাৰাবাস খাটিব লগা হৈছিল। তেওঁ এই সময়খিনিত ভাৰতৰ ইতিহাস সম্পৰ্কে তেওঁৰ জ্ঞান আৰু চিন্তাক লিখিত ৰূপ প্ৰদান কৰিছিল। গ্ৰন্থখন ভাৰতৰ ইতিহাস, দৰ্শন আৰু সংস্কৃতিৰ এক জীৱন্ত দলিল।

শ্ৰেণী:ইংৰাজী গ্ৰন্থ
প্ৰেমচন্দ

**প্ৰেমচন্দ** (হিন্দী-प्रेमचंद**)** হিন্দী আৰু উৰ্দু ভাষাৰ লোকপ্ৰিয় গল্পকাৰ, ঔপন্যাসিক তথা সমালোচক আছিল। তেওঁৰ প্ৰকৃত নাম আছিল *ধনপত ৰায় শ্ৰীবাস্তৱ।* তেওঁ *সেৱাসদন, প্ৰেমাশ্ৰম, ৰংগভূমি, নিৰ্মলা, গবন, কৰ্মভূমি, গোদান* আদি জনপ্ৰিয় উপন্যাস তথা *কফন, পূস কী ৰাত, পঞ্চ পৰমেশ্বৰ, বড়ে ঘৰ কী বেটী, বুঢ়ী কাকী, দো বৈলো কী কথা* আদি তিনিশতাধিক গল্পৰ ৰচক। তেওঁ হিন্দী পত্ৰিকা *জাগৰণ* তথা সাহিত্যিক পত্ৰিকা *হংস*ৰ সম্পাদক তথা প্ৰকাশক আছিল। আদৰ্শোন্মুখ যথাৰ্থবাদ প্ৰেমচন্দৰ সাহিত্যৰ মুখ্য বিশেষত্ব। হিন্দী গল্প-উপন্যাসৰ ক্ষেত্ৰত ১৯১৮ ৰ পৰা ১৯৩৬ চনৰ এই কালছোৱাক 'প্ৰেমচন্দ যুগ' হিচাপে জনা যায়।
## সংক্ষিপ্ত জীৱনী
বেনাৰসত অৱস্থিত লামহি গাঁৱত ১৮৮০ চনৰ ৩১ জুলাই তাৰিখে প্ৰেমচন্দৰ জন্ম হৈছিল। তেওঁ চিত্ৰগুপ্তবংশী কায়স্থ পৰিয়ালৰ বংশধৰ আছিল, যি কেইবা বিঘাও মাটিৰ মালিক আছিল।  
## সাহিত্যিক অৱদান
### উপন্যাস
* অসৰাৰে মআবিদ / দেৱস্থান ৰহস্য
* হমখুৰ্মা ৱ হমসৱাব / প্ৰেমা
* কিশনা
* ৰূঠী ৰানী
* জলৱএ ঈসাৰ
* সেৱাসদন
* প্ৰেমাশ্ৰম
* ৰংগভূমি 
* নিৰ্মলা
* কায়াকল্প
* অহংকাৰ
* প্ৰতিজ্ঞা
* গবন
* কৰ্মভূমি
* গোদান
* মংগলসূত্ৰ (অসম্পূৰ্ণ)- এইখন উপন্যাস তেওঁৰ পুত্ৰ অমৃতৰায়ে সম্পূৰ্ণ কৰিছিল। 

### গল্প সংকলন
# সপ্তসৰোজ
# নৱনিধি
# প্ৰেমপূৰ্ণিমা
# প্ৰেম-পচীসী
# প্ৰেম-প্ৰতিমা
# প্ৰেম-দ্বাদশী
# সমৰযাত্ৰা
# মানসৰোবৰ

### নাটক
# সংগ্ৰাম
# কৰ্বলা
# প্ৰেম কী বেদী

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:হিন্দী ঔপন্যাসিক
শ্ৰেণী:হিন্দী গল্পকাৰ
শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি
ভ্ৰম

thumb|The transparent dial in this "mystery watch" may create the illusion in the viewer that the hands work without any movement.
**ভ্ৰম** () হৈছে এটাক আন এটা বুলি কৰা বোধ। ভ্ৰম এটি বিকৃতি, যি মানৱ মস্তিষ্কক সাধাৰণতে সংবেদনশীল উদ্দীপনা, সংগঠিত আৰু ব্যাখ্যা কৰি প্ৰকাশ কৰিব পাৰে। ভ্ৰমে আমাৰ বাস্তৱতাৰ উপলব্ধিক বিকৃত কৰে যদিও সাধাৰণতে সেইবোৰ প্ৰায়ভাগ লোকৰ দ্বাৰাই হয়।

মানুহৰ যিকোনো সংজ্ঞাৰ সৈতে বিভ্ৰমে দেখা দিব পাৰে, যদিও ভিজুৱেল ভ্ৰম (দৃষ্টি ভ্ৰম) সৰ্বাধিক পৰিচিত আৰু বোধগম্য। দৃষ্টি ভ্ৰমৰ ওপৰত অধিক যোৰ দিয়া হয় কাৰণ দৃষ্টিয়ে অন্যান্য প্ৰায় ইন্দ্ৰিয়সমূহক প্ৰাধান্য দিয়ে।

## লগতে চাওক
* বিৰোধাভাস
* ভ্ৰান্তি
* মিছলীয়া কূট

## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:মনোবিজ্ঞান
শ্ৰেণী:দৰ্শন
পতঞ্জলি

**পতঞ্জলি** হৈছে এগৰাকী মহামুনি, যোগ সাধক, সংস্কৃত ব্যাকৰণকাৰ। পতঞ্জলিৰ সময় খ্ৰীঃ পূঃ দ্বিতীয় শতাব্দী। তেওঁ ৰজা পুষ্যমিত্ৰৰ সমসাময়িক।

## পতঞ্জলিকৃত মহাভাষ্য
পতঞ্জলিকৃত মহাভাষ্য উত্তৰ-পাণিনীয় যুগৰ সৰ্বশ্ৰেষ্ঠ ৰচনা হিচাপে স্বীকৃত। মূলতঃ পাণিনীয় ব্যাকৰণৰ ভাষ্য হ’লেও, ই মৌলিক গ্ৰন্থৰ তুল্য। বিস্তৃত পৰিসৰৰ হোৱা হেতুকে ইয়াৰ নাম মহাভাষ্য হৈছে। মহাভাষ্য"ত সৰ্বমুঠ ১৭১৩টা পাণিনীয় সূত্ৰৰ ব্যাখ্যা পোৱা যায়। তদুপৰি, ইয়াত পাণিনীয় সূত্ৰৰ বিষয়ে ৰচিত কাত্যায়ন আদিৰ বাৰ্তিকসমূহৰ তুলনামূলক আলোচনাও ইয়াত দাঙি ধৰা হৈছে। আলোচনাও ধৰিছে। নাটকীয় কথোপকথন ৰীতিৰে প্ৰতিপাদ্য বিষয়ৰ উপস্থাপন ব্যাকৰণখনৰ বৌশিষ্ট্য। ইয়াত আচাৰ্য আৰু শিষ্য়ৰ কথোপকথনৰ মাজেৰে বিভিন্ন বৈয়াকৰণ সমস্যা আৰু সিবোৰৰ সমাধানৰ দিয়া হৈছে। দৈনন্দিন জীৱনৰ পৰা আহৰিত বিবিধ উদাহৰণ, সহজ-সৰল ভাষা, আৰু জতুৱা ঠাচেৰে সুসমৃদ্ধ এই ৰীতিৰ মাজেৰে বৈয়াকৰণ বিষয়সমূহৰ উপৰি তৎকালীন ভাৰতৰ সাংস্কৃতিক আৰু ঐতিহাসিক পৰিস্থিতি সুন্দৰকৈ অনুভৱ কৰা যায়। অষ্টাধ্যায়ীৰ দৰে মহাভাষ্য-ও মুঠ আঠোটা অধ্যায়ত বিভক্ত। প্ৰতিটো অধ্যায়ৰ আকৌ চাৰিটাকৈ ‘পাদ’ আছে। ইয়াৰে একোটি ‘পাদ’ একাধিক ‘আহ্নিক'ত (এদিনত সমাপ্য পাঠ) ভগাই বিভিন্ন বৈয়াকৰণ বিষয়ৰ আলোচন। কৰা হৈছে। ফলত পাণিনিৰ ৰচিত অতি সংক্ষিপ্ত তথা দূৰ্বোধ্য গ্ৰন্থখনি পাঠকৰ বাবে সহজবোধ্য হৈ উঠিল।

## পতঞ্জলিৰ অৱদান
যোগ চৰ্চাৰ ক্ষেত্ৰলৈ পতঞ্জলিৰ অৱদান অপৰিসীম। তেওঁ যোগসূত্ৰ যোগসাধনৰ তাত্ত্বিক গ্ৰন্থ। তেওঁৰ পতঞ্জলতন্ত্ৰ (patanjalatantra) আয়ুৰ্বেদ সম্পৰ্কীয় গ্ৰন্থ। তেওঁ হিন্দু সাংখ্য দৰ্শনৰ এগৰাকী প্ৰবক্তা।

## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:দাৰ্শনিক
শ্ৰেণী:যোগাসন
পেৰানৰ্মেল

পাৰানৰ্মেল পৰিঘটনা জন সংস্কৃতি, লোককথা, আৰু আন আন অবিজ্ঞানসন্মত বিষয়ৰ যাৰ এই বিষয়বস্তুৰ ভিতৰত থকা অৱস্থাৰ বিষয়ে বৰ্ণনা কৰা হয়। 

পাৰানৰ্মলৰ বিষয়ে প্ৰস্তাৱ সমূহ বৈজ্ঞানিক প্ৰমাণৰ পৰা বিভিন্ন। কাৰণ বৈজ্ঞানিক পৰিবেক্ষণ পৰীক্ষামুলক অভিজ্ঞতাপূৰ্ণ তথ্য। ইয়াৰ মাজত, যিসকলে পাৰ্নৰ্মিলৰ অস্তিত্বৰ বাবে তৰ্ক কৰে তেওঁলোকে সাক্ষ্য, আৰু suspicion ৰ ভিত্তিতহে। উল্লেখযোগ্য পাৰাণৰমল বিশ্বাসত থাকে, টেলিপেথি, আধ্যাত্মকতা আৰু ভূতৰ চিকাৰ, ক্ৰিপ্টোজলজি, আৰু ইউএফোলজি
এইছটিএমএল

**এইচ টি এম এল** () হ’ল 'হাইপাৰ টেক্সট মাৰ্কআপ লেংগুৱেজ' (Hyper Text Markup Language)-ৰ চমু ৰূপ। ই প্ৰগ্ৰামিং লেংগুৱেজ নহয় যদিও, তাৰ দৰেই এই মাৰ্কআপ লেংগুৱেজসমূহো, টেগসমূহৰ সহায়ত ৱেবপেজৰ তথ্যসমূহৰ বিভিন্নধৰণৰ আকৃতিৰ সাধাৰণ পৰিকাঠামোবোৰ সজোৱাত সহায় কৰে। ইয়াক চি এছ এছ আৰু জাভাস্ক্ৰীপ্টৰ সহায়ত উন্নতমানৰ ৰূপ প্ৰদান কৰিব পাৰি। 

ইণ্টাৰনেটত ৱেবছাইটৰ পেজসমূহ তৈয়াৰ কৰাত ই সকলোতকৈ জনপ্ৰিয়। ইয়াৰ এক্সটেনশ্বন ফাইল .html আৰু .htm উভয়ে হ’ব পাৰে। বিভিন্ন ধৰণৰ টেগ ব্যৱহাৰ কৰি এই এইচ টি এম এলৰ সহায়ত বিভিন্ন ধৰণৰ ফৰমেট তৈয়াৰ কৰিব পাৰি। ইয়াৰ শেহতীয়া সংস্কৰণটো হ’ল- *এইচ টি এম এল ৫* (HTML5) ।

## ইতিহাস
[thumb|upright|[টিম বাৰ্নাৰ্ছ লী (Tim Berners-Lee); এপ্ৰিল ২০০৯]]
১৯৮০ চনত ব্ৰিটিছ কম্পিউটাৰ বিজ্ঞানী টিম বাৰ্নাৰ্ছ লী চাৰ্ণৰ (CERN) এজন ঠিকাদাৰ আছিল। পোনপ্ৰথমে চাৰ্ণ গৱেষকসকলোৰ মাজত দস্তাবেজ শ্বেয়াৰ কৰাৰ কাৰণে ENQUIRE prototyped নামৰ এটি System -ৰ প্ৰস্তাৱ দিয়ে। ১৯৮৯ চনত টিম বাৰ্নাৰ্ছ লীয়ে ব্ৰাউজাৰ তথা চাৰভাৰৰ চফ্টৱেৰ এইচ টি এম এল (HTML) -ৰ কথা উল্লেখ কৰে। এবছৰতেই চাৰ্ণৰ তথ্য চিষ্টেম ইঞ্জিনীয়াৰ Robert Cailliau -ৰ সৈতে যৌথভাৱে চাৰ্ণৰ ই প্ৰকল্পৰ বাবে অনুৰোধ কৰে, যদিও প্ৰকল্পটো আনুষ্ঠানিকভাৱে চাৰ্ণৰ দ্বাৰা গৃহীত নহয়। 

## এইচ টি এম এলৰ সংস্কৰণসমূহ

## মাৰ্কআপ
[200px|thumb|[এইচ টি এম এলৰ পেজৰ গঠন]]

*** টোকা :** ইয়াৰে কেৱল `<body>` আৰু `</body>` -ৰ মাজৰ অংশখিনিহে ব্ৰাউজাৰত প্ৰদৰ্শিত হ’ব (বগা অংশখিনি)।

### উদাহৰণস্বৰূপে


```html4strict
<! DOCTYPE html>
<html>
<body>
<h1>হেডিং নম্বৰ ১</h1>
<h2>হেডিং নম্বৰ ২</h2>
<h3>হেডিং নম্বৰ ৩</h3>
<h4>হেডিং নম্বৰ ৪</h4>
<h5>হেডিং নম্বৰ ৫</h5>
<h6>হেডিং নম্বৰ ৬</h6>
</body>
</html>
```



```html4strict
এইখিনি (ক্ৰমে ডাঙৰৰ পৰা সৰুলৈ) প্ৰদৰ্শিত হ’ব এনে ধৰণে। (ইয়াৰে <h1> আৰু </h1>, <h2> আৰু </h2>, <h3> আৰু </h3>, <h4> আৰু </h4>, <h5> আৰু </h5>, <h6> আৰু </h6> আদি প্ৰদৰ্শিত নহয়। )
```


হেডিং নম্বৰ ১
হেডিং নম্বৰ ২
হেডিং নম্বৰ ৩
হেডিং নম্বৰ ৪
হেডিং নম্বৰ ৫
হেডিং নম্বৰ ৬

## এইচ টি এম এল টেগৰ উদাহৰণ

*** টোকা :**প্ৰথম টেগসমূহক আৰম্ভণি টেগ (Start tag) বা খোলা টেগ (Opening tag) আৰু শেষৰ টেগসমূহক বন্ধ টেগ (Closing tag) বা শেষ টেগ (End tag) বুলি কোৱা হয়।

## ল’গ’

১৮ জানুৱাৰী, ২০১১ চনত, ডাব্লিউ থ্ৰী চি এইচটিএমএল ৫ ৰ ব্যৱহাৰ বা আগ্ৰহৰ প্ৰতিনিধিত্ব কৰাৰ বাবে এটি ল’গ’ প্ৰৱৰ্তন কৰিছিল, যি ডাব্লিউ থ্ৰী চিৰ আগত জাৰি কৰা অন্যান্য বেজেজসমূহৰ তুলনাত কোনো নিৰ্দিষ্ট মানৰ বৈধতা বা সংগতিক নহয়। ১ এপ্ৰিল ২০১১ চন পৰ্যন্ত, এই ল’গ’টি শাসকীয় হয়।

প্ৰাথমিকভাৱে ইটোক ৰাজহুৱা কামত উপস্থাপন কৰাৰ সময়ত, ডাব্লিউ থ্ৰী চি এইচটিএমএল ৫ ল’গ’টোক “সাধাৰণ এইছটিএমএল ৫, চিএছএছ, এছভিজি, ডাব্লিউঅ’এফএফ, আৰু অন্যান্য অপেন ৱেব প্ৰযুক্তিৰ বিস্তৃত চেটসমূহৰ বাবে সাধাৰণ-উদ্দেশ্য ভিজুৱেল পৰিচয় হিচাবে ঘোষণা কৰিছে।” ৱেব ষ্টেণ্ডাৰ্ড প্ৰজেক্টসহ কিছু ৱেব ষ্টেণ্ডাৰ্ড এডভোকেটৰ “এইচটিএমএল ৫” ৰ সংজ্ঞাটোকে এটি সৰু শব্দ হিচাবে সমালোচনা কৰিছিল আৰু পৰিভাষাৰ অস্পষ্টতা আৰু ভুল যোগাযোগৰ সম্ভাৱনা নিৰ্দেশ কৰে। তিনি দিন পাছত, ডাব্লিউ থ্ৰী চি সম্প্ৰদায়ৰ প্ৰতিক্ৰিয়াৰ প্ৰতিক্ৰিয়া জনায় আৰু ল’গ’ সংজ্ঞা পৰিৱৰ্তন কৰে, সম্পৰ্কিত প্ৰযুক্তিসমূহৰ সংখ্যাটোক বাদ দি ডাব্লিউ থ্ৰী চি তেতিয়া কৈছিল যে, ল’গ’টো “আধুনিক ৱেব এপ্লিকেচনসমূহৰ মূল ভিত্তি এইচটিএমএল ৫ ক উপস্থাপন কৰে।”

## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:মাৰ্কআপ লেংগুৱেজ
অনিৰুদ্ধ

**অনিৰুদ্ধ** ( বা ) হ’ল শ্ৰীকৃষ্ণৰ নাতি আৰু প্ৰদ্যুম্নৰ পুত্ৰ; বাণ ৰজাৰ জীয়াৰী ঊষাৰ স্বামী। অনিৰুদ্ধৰ অৰ্থ হ’ল বাধাহীন, ৰোধহীন, অবাধ।

## কিংবদন্তী
পুৰণি কালত শোণিতপুৰ (বৰ্তমানৰ তেজপুৰ) ৰাজ্যৰ ৰজা বাণাসুৰৰ ঊষা নামেৰে এজনী পৰম ৰূপৱতী কন্যা আছিল। ঊষাৰ সখী চিত্ৰলেখাৰ মায়াৰ বলত অনিৰুদ্ধ আৰু ঊষাৰ মাজত প্ৰেম হয়। আৰু ঊষাক পাবলৈ অনিৰুদ্ধই অসম (শোণিতপুৰ) -লৈ আহে।

বাণ এজন প্ৰবল শিৱভক্ত ৰজা আছিল। বাণ ৰজা প্ৰহ্লাদৰ নাতি মহাবীৰ বলিৰ পুত্ৰ আছিল। বিষ্ণুৰ বামন অৱতাৰত ছলনা কৰি বলিক পাতাললৈ পঠাই দিয়াত শিৱক তপস্যা কৰি বাণ ৰজাই শোণিতপুৰ ৰাজ্যখন পায়।

বাণ ৰজাই অনিৰুদ্ধক অন্তেষপুৰত নাগ-পাশেৰে বান্ধি থয়। অনিৰুদ্ধক দ্বাৰকাত নেদেখি হুলস্থূল লগাত দেৱৰ্ষি নাৰদে গৈ অনিৰুদ্ধৰ কথা সবিশেষ জনায় আৰু ৰণ-সাজেৰে যদু-সেনা শোণিতপুৰলৈ যায়। এই যুদ্ধত বাণ ৰজাৰ পক্ষলৈ মহাদেৱে শ্ৰীকৃষ্ণৰ লগত যুদ্ধ কৰে। ইয়াক হৰি-হৰ যুদ্ধ বুলি কোৱা হয়। এই যুদ্ধত হৰ হাৰে।


Raja Ravi Varma, Usha's Dream (oleographic print).jpg|ঊষাৰ সপোনত অনিৰুদ্ধ
Anniruddha Usha.jpg|ঊষাৰ সৈতে অনিৰুদ্ধ
Monument showing the historical "Hari-Hor Yuddha" at Agnigarh Hill, Tezpur.jpg|তেজপুৰৰ অগ্নিগড়ত থকা 'হৰি-হৰ যুদ্ধ'ৰ বৰ্ণনাত্মক ভাস্কৰ্য


## বংশধৰ
অনিৰুদ্ধ আছিল প্ৰদ্যুম্ন আৰু ৰুক্মৱতীৰ সন্তান। যিয়ে বাণাসুৰৰ (মহাবলীৰ পুত্ৰ) জীয়েক ঊষাক বিয়া কৰাইছিল। বাণাসুৰ আছিল শোণিতপুৰৰ (বৰ্তমানৰ তেজপুৰ) ৰজা। অনিৰুদ্ধৰ ককা আছিল ভগৱান শ্ৰীকৃষ্ণ আৰু আইতা দেৱী ৰুক্মিণী। অনিৰুদ্ধৰ সন্তান আছিল বজ্ৰ (বা বজ্ৰনাভ)। শিৱ পুৰণাৰ মতে, ঊষা আৰু অনিৰুদ্ধ পৰৱৰ্তী জীৱনত বেউলা আৰু লখিন্দৰ ৰূপে পুনৰজন্ম লৈছিল আৰু ইজনে সিজনক পুনৰ বিবাহ কৰিছিল।

## তথ্য সংগ্ৰহ

## বাহ্যিক সংযোগ
# The Story of Usha and Aniruddha
# The Unknown Love Story Of Lord Krishna’s Grandson – Aniruddha

শ্ৰেণী:হিন্দু কিংবদন্তি
শ্ৰেণী:ভাগৱত পুৰাণৰ চৰিত্ৰ
শ্ৰেণী:কৃষ্ণৰ সৈতে সম্পৰ্কিত ব্যক্তি
কাজিনেমু

**কাজিনেমু**  হৈছে অসমৰ বিভিন্ন অঞ্চলত উৎপাদিত হোৱা এক প্ৰকাৰৰ বিশেষ প্ৰজাতিৰ নেমু। কাজিনেমু অসমৰ ৰাজ্যিক ফল৷ ইয়াৰ বৈজ্ঞানিক নাম হৈছে *[[নেমু|Citrus limon]]*। ই Rutaceae পৰিয়ালৰ অন্তৰ্গত Citrus গণৰ এটা প্ৰজাতি। কাজিনেমুৰ কিছুমান বৈশিষ্ট্য আছে যাৰ বাবে ই আন নেমুতকৈ পৃথক। বিশেষকৈ ইয়াৰ গোন্ধ আন নেমুতকৈ বেলেগ আৰু আকৃতি তুলনামূলক ভাবে ডাঙৰ। কাজিনেমু পকি যোৱাৰ পিছতো বহু দিন গছত লাগি থাকি সৰি নাযায়। সচৰাচৰ কাজিনেমুত গোটেই বছৰৰ জুৰি ফল লাগে। ২০১৯ চনত কাজিনেমুয়ে ভৌগোলিক স্বীকৃতি লাভ কৰে।

## বিৱৰণ
কাজি নেমু এবিধ বহু বৰ্ষজীৱী কাঁইটীয়া জোপোহা গুল্মজাতীয় গছ। ইয়াৰ পাতৰ ৰং ডাঠ সেউজীয়া। ছিঙিলে সুগন্ধি ওলায়। গছবোৰ সাধাৰণতে ২-৩.৫ মিটাৰ উচ্চতালৈ হয়। পাতসমূহৰ দীঘ ৭-১০ ছেণ্টিমিটাৰ আৰু প্ৰস্থ ৩-৫ ছেণ্টিমিটাৰ হয়। কাজিনেমু প্ৰায় ২০ৰ পৰা ২৫ বছৰ পৰ্যন্ত জীয়াই থাকে। গছসমূহত পাতল বেঙুনীয়াৰ পোৱা ৰঙা ৰঙৰ ফুল ফুলে আৰু উপযুক্ত বয়সত ৩০০ৰ পৰা ৫০০ ফল লাগে। এটা ফলৰ ভৰ প্ৰায় ৬০-১০০ গ্ৰাম আৰু প্ৰতি হেক্টৰ মাটিত বছৰি ২০ৰ পৰা ৩০ টন উৎপাদন হয়। কাজিনেমুৰ বাকলি পাতল। পুৰঠ নেমুত প্ৰচুৰ পৰিমাণে ৰস থাকে। ফলৰ বৰণ ডাঠ সেউজীয়াৰ পৰা পাতল সেউজীয়া-হালধীয়া হলে ছিঙাৰ উপযুক্ত হয়। কাজি নেমুৰ উৎপাদন গোটেই বছৰ জুৰি হয় যদিও নৱেম্বৰৰ পৰা জানুৱাৰী মাহত উৎপাদন কম হয়।

প্ৰধান উৎপাদনকাৰী জিলাসমূহৰ ভিতৰত ডিব্ৰুগড়, গোলাঘাট, কাছাৰ, চিৰাং, নলবাৰী আৰু ডিমা হাচাও জিলা উল্লেখযোগ্য।

## কৃষি
পানী জমা নোহোৱা পলসুৱা মাটিত কাজিনেমুৰ খেতি ভাল হয়। সেমেকা উপক্ৰান্তীয় জলবায়ু কাজিনেমুৰ বাবে উত্তম। কাজি নেমুৰ খেতি ঘাইকৈ কলম পদ্ধতিৰে কৰা হয় যদিও গুটিৰ পৰায়ো পুলি উৎপন্ন হয়। অধিক উৎপাদনৰ বাবে উপযুক্ত পৰিমাণৰ সাৰ-পানী প্ৰয়োগ কৰাৰ লগতে কীট-পতংগ আৰু বেমাৰৰ পৰা ৰক্ষা পাবলৈ কীটনাশক আদিও ব্যৱহাৰ কৰিব লাগে।
## বিশেষত্ব
কাজিনেমুৰ কিছুকাল বিশেষ বৈশিষ্ট্য আছে। ইয়াৰ আকৃতি আন নেমুৰ তুলনাত যথেষ্ট ডাঙৰ। ফলত গুটিৰ সংখ্যা কম বা প্ৰায় গুটি নাথাকে। অন্যান্য বিশেষত্ব সমূহ হ'ল:
* কাজিনেমুত গোটেই বছৰ জুৰি ফল লাগে আৰু বছৰত দুবাৰকৈ ফল উৎপাদনৰ শীৰ্ষ সময় আছে বাবে উৎপাদন অধিক।
* কাজিনেমুৰ গোন্ধ আন নেমুতকৈ পৃথক।
* গুটিবিহীন ফল বা কম গুটি।
* কাজিনেমুৰ ফল পকাৰ পিছতো গছৰ পৰা সৰি নাযায়।
* ফলসমূহ নতুন ডালত থোপা হিচাপে লাগে
## ব্যৱহাৰ

অসমীয়া খাদ্যত কাজিনেমুৰ এক সুকীয়া স্থান আছে। সাধাৰণতে ভাত আৰু আঞ্জাৰ সৈতে কেঁচা নেমুৰ টুকুৰা পৰিবেশন কৰা হয়। নেমুৰ টুকুৰা চেপি ভাত প্ৰয়োজন অনুসৰি টেঙা কৰি থোৱা হয়। বিয়া-সবাহ আদিতো নেমু খাদ্যৰ লগত ব্যৱহাৰ কৰা হয়। কিছুমানে টেঙা আঞ্জা প্ৰস্তুত কৰিবলৈ নেমুৰ ৰস ব্যৱহাৰ কৰে। কাজিনেমুৰ কিছুমান ঔষধি গুণ আছে। ঘৰুৱা চিকিৎসাত কাজিনেমু ব্যৱহাৰ কৰাহয়। কাজিনেমুৰ পৰা সুগন্ধি নিষ্কাষণ কৰি বিভিন্ন প্ৰকাৰে ব্যৱহাৰ কৰা হয়। তদুপৰি চৰ্বত, আচাৰ আদি প্ৰস্তুত কৰিবলৈ আৰু আঞ্জা সজাবলৈও কাজি নেমু ব্যৱহাৰ কৰা হয়।

## ভৌগোলিক স্বীকৃতি
২০১৮ চনৰ ৫ জানুৱাৰী তাৰিখে কাজিনেমুৰ ভৌগোলিক স্বীকৃতি বিচাৰি চিআৰএছ ন-দিহিং নেমু টেঙা উন্নয়ন সমিতিয়ে অসম কৃষি বিশ্ববিদ্যালয়ৰ সহযোগত আবেদন জনাইছিল। ২০১৯ চনত ই ভৌগোলিক স্বীকৃতি লাভ কৰে। ২০২৪ চনৰ ফেব্ৰুৱাৰী মাহত অসম চৰকাৰে অনন্য সুগন্ধি আৰু এন্টিঅক্সিডেন্ট গুণৰ বাবে কাজি নেমুক ৰাজ্যিক ফল হিচাপে ঘোষণা কৰে।

## তথ্য উৎস

শ্ৰেণী:ফল
শ্ৰেণী:গুল্ম
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ভৌগোলিক স্বীকৃতি
শ্ৰেণী:অসমৰ উদ্ভিদ
লোথাল

**লোথাল** () সিন্ধু নদীৰ পাৰত গঢ় লৈ উঠা প্ৰাচীন সিন্ধু সভ্যতাৰ অন্তৰ্গত এখন নগৰ আৰু প্ৰায় ৩৭০০ খ্ৰীষ্টপূৰ্বতেই মানুহৰ প্ৰথম বসতি আৰম্ভ হোৱা এই নগৰখন বৰ্তমানৰ গুজৰাটৰ ভাল অঞ্চলত অৱস্থিত। ১৯৫৪ চনত আৱিষ্কৃত এই প্ৰাচীন নগৰখনৰ প্ৰত্নতাত্বিক স্থাপত্য আৰু সামগ্ৰীসমূহ সংৰক্ষণ কৰিবলৈ ভাৰতীয় পুৰাতত্ত্ব সৰ্বেক্ষণে ঠাইখণ্ডত ১৯৫৫ চনৰ ১৩ ফেব্ৰুৱাৰীৰ পৰা ১৯৫৫ চনৰ ১৯ মে’লৈকে খননকাৰ্য চলায়। সংস্থাটোৰ মতে লোথালত আৱিষ্কৃত হোৱা বন্দৰ সমগ্ৰ পৃথিৱীৰ ভিতৰতে পুৰণি। যি সময়ত কচ্ছ মৰুভূমি আৰৱ সাগৰৰ অংশ আছিল সেই সময়ত এই বন্দৰে বেপাৰ-বাণিজ্যৰ বাবে সিন্ধ প্ৰদেশৰ হৰপ্পাৰ নগৰসমূহক সৌৰাষ্ট্ৰ উপদ্বীপৰ সৈতে সাবৰমতী নদীয়েদি সংযোগ কৰিছিল। অৱশ্যে কিছুসংখ্যক পুৰাতত্ত্ববিদে এই সন্দৰ্ভত দ্বিমত প্ৰকাশ কৰে। তেওঁলোকৰ মতে লোথাল এখন সৰু চহৰ আছিল আৰু তথাকথিত বন্দৰটো প্ৰকৃততে এটা জলসিঞ্চনৰ আহিলাহে আছিল। 
প্ৰাচীন কালত লোথাল এক পৰিপূৰ্ণ বাণিজ্য কেন্দ্ৰ আছিল। ইয়াৰ মণি-মুকুতা আৰু মূল্যৱান অলংকাৰ আদি গৈ আনকি পশ্চিম এচিয়া আৰু আফ্ৰিকা পৰ্যন্ত পাইছিল। লোথালৰ বাসিন্দাসকলে উদ্ভাৱন কৰা মণি নিৰ্মাণ আৰু ধাতুবিদ্যাৰ সঁজুলি তথা পদ্ধতিসমূহ চাৰি সহস্ৰাধিক বছৰ ধৰি চলি থাকে।
লোথালক ইউনেস্ক’ বিশ্ব ঐতিহ্যবাহী স্থান হিচাপে মনোনীত কৰা হৈছে যদিও এই আবেদনখন গৃহীত হোৱা নাই।

গুজৰাটী ভাষাত লোথ আৰু থল (স্থল) শব্দাংশৰ অৰ্থ মৃত লোকৰ টিলা আৰু এই অৰ্থ সিন্ধী ভাষাৰ মহেঞ্জো-দাৰো শব্দৰ অৰ্থৰ সৈতে একেই। লোথালৰ কাষৰীয়া গাঁৱৰ লোকসকল এখন প্ৰাচীন চহৰ আৰু এই ঠাইৰ মানৱ দেহৰ অৱশেষৰ বিষয়ে অৱগত আছিল। ১৮৫০ চন মানলৈকে উক্ত ঠাইলৈ নাৱেৰে যাতায়ত চলিছিল। ১৯৪২ চনত এই তথাকথিত টিলাৰ মাজেদিয়েই সাৰগৱালালৈ কাঠৰ অনা-নিয়া কৰা হৈছিল। বৰ্তমানৰ ভোলাড় আৰু লোথালক সংযোগ কৰা পিতনিসদৃশ সুঁতিয়ে আজিও প্ৰাচীন নদীপথ এটাৰ কথাকে সূচায়। 

সিন্ধু সভ্যতাৰ প্ৰাণকেন্দ্ৰস্বৰূপ হৰপ্পা আৰু মহেঞ্জোদাৰোৰ পতনৰ পিছতো লোথাল বহু বছৰ ধৰি মূৰ ডাঙি থিয় দি আছিল। ক্ৰান্তীয় ধুমুহা আৰু বানপানীয়ে অবিৰতভাৱে লোথালৰ ক্ষতি সাধন কৰাৰ ফলত এসময়ত ই ধ্বংসপ্ৰাপ্ত হৈছিল। অধ্যয়নৰ পৰা জানিব পৰা গৈছে যে ধ্বংসৰ সময়ত এই অঞ্চলটো নিম্নপ্ৰায় বৰষুণ বা শুষ্কতাৰ দ্বাৰা আক্ৰান্ত হৈছিল। গতিকে জলবায়ু পৰিৱৰ্তনো নগৰখন ক্ৰমান্বয়ে পৰিত্যক্ত হোৱাৰ এক অন্যতম কাৰণ হ’ব পাৰে বুলি ধাৰণা কৰা হৈছে। .

## আলোকচিত্ৰ ভঁৰাল

Lothal - Gujarat, India (5934173104).jpg|লোথালৰ ইটাৰ গাঁঠনিৰ চানেকি
Ancient site at Lothal14.jpg|মানৱ শৰীৰৰ অৱশেষ
Ancient site at Lothal115.jpg|ছীল-মোহৰ
Ancient site at Lothal16.jpg|মাটিৰ পাত্ৰ
File:Lothal - ancient well.jpg|পানীৰ নাদ


## তথ্য সংগ্ৰহ


শ্ৰেণী:সিন্ধু সভ্যতা
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ পুৰাতাত্বিক ক্ষেত্ৰ
চন্দনা গোস্বামী

**চন্দনা গোস্বামী** (, জন্ম: ১৮ নৱেম্বৰ, ১৯৬৯ চন) অসমীয়া ভাষাৰ এগৰাকী ঔপন্যাসিক। উদীয়মান ঔপন্যাসিক হিচাপে চন্দনা গোস্বামী অসমৰ সাহিত্য জগত‍ত বিশেষভাৱে পৰিচিত। তেওঁৰ প্ৰথম সাহিত্য সৃষ্টি ‘পাটকাইৰ ইপাৰে মোৰ দেশ’ নামৰ বুৰঞ্জীমূলক উপন্যাসখনৰ বাবে ২০১‍২ চনত ভাৰত চৰকাৰ‍ প্ৰদত্ত সাহিত্য অকাডেমি বঁটা লাভ কৰিবলৈ সক্ষম হয়। জীৱনৰ প্ৰথমখন প্ৰকাশিত গ্ৰন্থ‍তে সাহিত্য অকাডেমি বঁটা লাভ কৰা চন্দনা গোস্বামী অসমৰ প্ৰথমগৰাকী সাহিত্যিক।

## জন্ম আৰু বংশ পৰিচয়
১৯৬৯ চনৰ ১৮ নৱেম্বৰত গুৱাহাটীত চন্দনা গোস্বামীৰ জন্ম হয়। তেওঁৰ পিতৃ‍ৰ নাম আছিল ভৰত চন্দ্ৰ মিশ্ৰ ভাগৱতী, মাতৃৰ নাম আছিল বাসন্তী দেৱী। তেওঁৰ পিতৃ গহপুৰ‍ৰ ছয়দুৱাৰ মহাবিদ্যালয়ৰ অধ্যক্ষ আৰু মাতৃ ছয়দুৱাৰ মহাবিদ্যালয়ৰে শিক্ষা বিভাগৰ প্ৰবক্তা আছিল।

## শৈক্ষিক জীৱন
পিতৃ-মাতৃ‍ৰ কৰ্মভূমি গহপুৰত অৱস্থিত গহপুৰ আদৰ্শ প্ৰাথমিক বিদ্যালয়ত ১৯৭৩ চনত চন্দনা গোস্বামীয়ে  শৈক্ষিক জীৱনৰ পাতনি মেলে। ইয়াৰ পাছত গহপুৰ ছোৱালী উচ্চ মাধ্যমিক বিদ্যালয়ৰ পৰা ১৯৮৩ চনত প্ৰৱেশিকা পৰীক্ষাত উৰ্ত্তীৰ্ণ হয়। সেই বছৰ‍তে কটন কলেজত উচ্চতৰ মাধ্যমিক কলা শাখাত নামভৰ্তি কৰি ১৯৮‍৫ চনত উৰ্ত্তীৰ্ণ হয়। কটন কলেজৰ পৰাই অৰ্থনীতি মূল বিষয় হিচপে লৈ ১৯৮‍৮ চনত স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰে। ইয়াৰ পাছত গুৱাহাটী বিশ্ব‍বিদ্যালয়ৰ পৰা ১৯‍৯২ চনত অৰ্থনীতি বিষয়ত স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী লাভ কৰে।

## ব্যক্তিগত জীৱন
১৯‍৯২ চনত গুৱাহাটীৰ চেনিকুঠীৰ বাসিন্দা ৰাজীৱ গোস্বামীৰ লগত চন্দনা গোস্বামী বিবাহপাশত আবদ্ধ হয়। ৰাজীৱ গোস্বামী পেছাত এগৰাকী উদ্যোগী ত‍থা ব্যৱসায়ী। তেওঁলোকৰ এগৰাকী কন্যা সন্তান চিত্ৰালী গোস্বামী (জন্ম: ১৯‍৯৮)।

## চাকৰি কাল
চন্দনা গোস্বামীয়ে পোনপ্ৰথমে গুৱাহাটীৰ সন্দিকৈ ছোৱালী মহাবিদ্যালয়ত প্ৰবক্তাৰূপে যোগদান কৰে। পাচলৈ তেওঁ গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ত অৰ্থনীতি বিভাগৰ প্ৰবক্তা হিচাপে নিযুক্তি লাভ কৰে যদিও ব্যক্তিগত কাৰণত ২০‍০৪ চনত চাকৰি‍ৰ পৰা অব্যাহতি লয়।

## কৰ্মৰাজি
চন্দনা গোস্বামীয়ে জীৱনৰ প্ৰথমখন গ্ৰন্থ ‘পাটকাইৰ ইপাৰে মোৰ দেশ’ এখন বুৰঞ্জীমূলক উপন্যাস। এই বুৰঞ্জীমূলক উপন্যাসখন অসমৰ মধ্য‍যুগীয় ইতিহাসৰ আধাৰত ৰচিত। তেওঁৰ দ্বিতীয়খন উপন্যাস ‘কেয়ুম্’ৰ মূল বিষয়বস্তু অসমৰ দ্বিতীয় বৃহৎ জনগোষ্ঠী মিচিংসকলৰ প্ৰব্ৰজনৰ সমস্ত কালছোৱা। দক্ষিণ চীনৰপৰা যুগ যুগ ধৰি প্ৰব্ৰজন কৰি জনগোষ্ঠীটোৱে নানানটা ঘাত-প্ৰতিঘাতৰ মাজেৰে তিব্বত হৈ কিদৰে ভাৰত ভূমিত থিতাপি লাগিছিলহি – এই সমস্ত ঘটনাৰাজি  বিস্তৃ‍ত ৰূপত উপন্যাসখনত ডাঙি ধৰা হৈছে।

## গ্ৰন্থপঞ্জী
* পাটকাইৰ ইপাৰে মোৰ দেশ (প্ৰথম প্ৰকাশ: অক্টোবৰ ২০‍০৯, প্ৰকাশক: চন্দ্ৰ প্ৰকাশ, গুৱাহাটী; )
* কেয়ুম্ (প্ৰথম প্ৰকাশ: নৱেম্বৰ ২০১৩, প্ৰকাশক: চন্দ্ৰ প্ৰকাশ, গুৱাহাটী; )

## বঁটা/সন্মান
alt=|thumb|upright|চন্দনা গোস্বামীৰ হাতৰ আখৰ‍ৰ নমুনা
* ২০১২ চনত 'পাটকাইৰ ইপাৰে মোৰ দেশ'ৰ বাবে সাহিত্য অকাডেমি প্ৰদত্ত অসমীয়া ভাষাত সাহিত্য অকাডেমি বঁটা
* ২০১৭ চনত 'কেয়ুম্' ৰ বাবে অসম লুতাদ বাতৰি কাকত গোষ্ঠী প্ৰদত্ত অসম লুতাদ বঁটা

## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:অসমীয়া ঔপন্যাসিক
শ্ৰেণী:অসমীয়া ভাষাৰ সাহিত্য অকাডেমি বঁটা বিজয়ী
সোণাৰ বৰণ পাখি (চলচ্চিত্ৰ)

**সোণাৰ বৰণ পাখি** হ’ল গোৱালপৰীয়া লোকগীতৰ শিল্পী প্ৰতিমা বৰুৱা পাণ্ডেৰ ওপৰত আধাৰিত ২০১৬ চনত মুক্তি লাভ কৰা এখন অসমীয়া ছবি। ছবিখনৰ পৰিচালক হ’ল ববী শৰ্মা বৰুৱা।

## কলা-কুশলী
*আগ বয়সৰ প্ৰতিমা বৰুৱা পাণ্ডেৰ চৰিত্ৰত প্ৰণামী বৰা
*প্ৰকৃতিষ বৰুৱাৰ চৰিত্ৰত প্ৰাঞ্জল শইকীয়া
*বৃদ্ধ বয়সৰ প্ৰতিমা বৰুৱাৰ চৰিত্ৰত আৰতি বৰুৱা
*প্ৰতিমা বৰুৱাৰ মাতৃৰ চৰিত্ৰত কমল প্ৰিয়া দাস
*শিশু অৱস্থাৰ প্ৰতিমা বৰুৱাৰ চৰিত্ৰত সুস্মিতা ৰয়
*গংগা শংকৰ পাণ্ডেৰ চৰিত্ৰত জগদীশ ডেকা
*ঋত্বিক ঘটকৰ চৰিত্ৰত ধ্ৰুৱ জ্যৌতি কুমাৰ
*ভূপেন হাজৰিকাৰ চৰিত্ৰত নিলিম চেতিয়া

## তথ্য সংগ্ৰহ

## বাহ্যিক সংযোগ
*

শ্ৰেণী:অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:২০১৭ বৰ্ষৰ অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:২০১০ দশকৰ অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ
অন্তৰীপ (উপন্যাস)

**অন্তৰীপ** ভবেন্দ্ৰনাথ শইকীয়াৰ দ্বাৰা ৰচিত প্ৰথমখন উপন্যাস। ১৯৭৯ চনত লিখিবলৈ আৰম্ভ কৰা উপন্যাসখন ৰামধেনু নামৰ আলোচনীত তিনিটা সংখ্যাত তিনিছোৱা প্ৰকাশ পোৱাৰ পাছত লিখাৰ কাম বন্ধ হয়। প্ৰান্তিক নামৰ আলোচনীত ১৯৮২ চনৰ ১৬ এপ্ৰিলৰ সংখ্যাৰ পৰা সেই তিনিছোৱা আকৌ প্ৰকাশ হয়। তাৰপাছত লিখা কাম আৰম্ভ হয়। প্ৰান্তিকৰ ধাৰাবাহিকভাৱে প্ৰকাশ হৈ থাকে আৰু ১৯৮৪ চনৰ ১ জানুৱাৰীৰ সংখ্যাত শেষছোৱা প্ৰকাশ হয়। 

## চৰিত্ৰসমূহ
*মহীকান্ত
*মেনকা
*মদন চোৰ
*যোগেশ্বৰী
*ঘনকান্ত
*ৰত্নকান্ত
*ভদ্ৰকান্ত
*ইন্দ্ৰ
*চিত্ৰা
*দীন

## চলচ্চিত্ৰ

উপন্যাসখনৰ আধাৰত ভবেন্দ্ৰনাথ শইকীয়া ই ১৯৮৫ চনত অগ্নিস্নান নামৰ চলচ্চিত্ৰখন পৰিচালিত কৰিছিল। ভবেন্দ্ৰনাথ শইকীয়াই চলচ্চিত্ৰখনৰ বাবে ১৯৮৫ চনৰ শ্ৰেষ্ঠ চিত্ৰনাট্যৰ ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা লাভ কৰে আৰু চলচ্চিত্ৰখনে অসমীয়া ভাষাৰ শ্ৰেষ্ঠ চলচ্চিত্ৰৰ ৰাষ্ট্ৰীয় বঁটা (ৰজত কমল) লাভ কৰে।

## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:অসমীয়া গ্ৰন্থ
বোধগত পক্ষপাতিতা

**বোধগত পক্ষপাতিতা** () হৈছে পৰিচিত আচৰণ, যুক্তিবাদ আৰু বিবেচনাৰ লগত ঘটা বিচ্যুতিৰ এক পদ্ধতিগত বিন্যাস। ইয়াৰ দ্বাৰা প্ৰভাৱিত হোৱা ব্যক্তি এজনে প্ৰবিষ্টি (input) এটাৰ উপলব্ধি হিচাপে নিজাববীয়াকৈ এটা “বিষয়গত বাস্তৱতা”ৰ সৃষ্টি কৰে। বস্তুনিষ্ঠ প্ৰবিষ্টিৰ পৰিৱৰ্তে সেইজন ব্যক্তিৰ আচৰণ তেওঁ গঢ়ি তোলা বাস্তৱৰ নিৰ্মাণে পৰিচালিত কৰে। সেয়েহে, বোধগত পক্ষপাতিতাই কেতিয়াবা উপলব্ধিগত বৈষম্য, অশুদ্ধ বিবেচনা, যুক্তিহীন ব্যাখ্যা আৰু বহল অৰ্থত ক'বলৈ গ'লে যুক্তিহীনতাৰ সৃষ্টি কৰে।

## সাৰাংশ
বোধগত পক্ষপাতিতাৰ ধাৰণাটো প্ৰথমবাৰৰ বাবে দাঙি ধৰিছিল এম'ছ ভাৰ্চস্কি আৰু ডেনিয়েল কাহনেমেনে ১৯৭২ চনত। তেওঁলোক দুজন আৰু তেওঁলোকৰ কেইগৰাকীমান সতীৰ্থই মিলি অনুকৃতিযোগ্য কেইবাটাও বিকল্প বা আৰ্হি দেখুৱাইছিল, য'ত মানুহৰ বিবেচনা আৰু সিদ্ধান্তবোৰে “যুক্তিবাদী নিৰ্বাচন তত্ত্ব”ৰ পৰা ফালৰি কাটি আহে। বিবেচনা আৰু সিদ্ধান্ত-নিৰ্মাণৰ ক্ষেত্ৰত দৃষ্টিগোচৰ হোৱা তেনেবোৰ বৈসাদৃশ্যক ভাৰ্চস্কি আৰু কাহনেমেনে heuristicৰ জৰিয়তে দেখুৱাই দিছিল। heuristicত কিছুমান মানসিক চমুপথ সম্পৃক্ত হৈ থাকে যিবোৰে অনিশ্চিত পৰিণতিৰ সম্ভাৱনা সম্বন্ধে কিছুমান তৎকালীন অনুমান তৈয়াৰ কৰে। মগজুৰ বাবে এই চমু বাটসমূহ তৈয়াৰ কৰাটো সহজ যদিও কোনো কোনো ক্ষেত্ৰত এইসমূহে “বিষম প্ৰণালীগত ত্ৰুটি”ৰ সৃষ্টি কৰে।

## প্ৰকাৰ
পক্ষপাতিতা এক বৃহৎ পৰিসৰ আছে। তলত কেইটামান উল্লেখযোগ্য পক্ষপাতিতাৰ বিষয়ে উল্লেখ কৰা হ'ল:
* *দল*ৰ লগত জড়িত পক্ষপাতিতা (যেনে: risky shift) বনাম ব্যক্তিগত পৰ্যায়ত পক্ষপাতিতা।
* সিদ্ধান্ত-নিৰ্মাণক প্ৰভাৱিত কৰা পক্ষপাত, য'ত বিকল্পৰ প্ৰতি থকা প্ৰত্যাশাক বিবেচনা কৰা হয়। উদাহৰণ-sunk costs fallacy
* স্মৃতিশক্তিক প্ৰভাৱিত কৰা পক্ষপাত, যেনে-consistency bias (কাৰোবাৰ অতীতৰ দৃষ্টিভংগীকো বৰ্তমানৰ দৰেই বুলি মনত ৰখা)
* *অভিৰোচনা*ক প্ৰভাৱান্বিত কৰা পক্ষপাত, উদাহৰণস্বৰূপে, যোগাত্মক নিজস্ব-ভাৱমূৰ্তিয়ে ইগোকেন্দ্ৰিক পক্ষপাতৰ সৃষ্টি কৰে (egocentric bias) আৰু অপ্ৰীতিকৰ বোধগত বৈষম্যক (cognitive dissonance) আওকাণ কৰা।

মগজুৱে কিদৰে বিশেষ ঘটনা এটাক গ্ৰহণ কৰে, তাৰ ওপৰতো কিছুমান পক্ষপাত নিৰ্ভৰশীল। ইয়াৰ ফলত স্মৃতি আৰু সিদ্ধান্ত নিৰ্মাণ হয়। এই বিবিধতাক কেতিয়াবা “hot cognition” বনাম “cold cognition” বুলি কোৱা হয়, যিহেতু অভিৰোচিত যুক্তিবাদে (motivated reasoning) এক বিশেষ উদ্দীপনাময় অৱস্থাৰ সৃষ্টি কৰিব পাৰে। শীতল অথবা “cold” পক্ষপাতৰ ভিতৰত,

* প্ৰাসংগিক তথ্য অৱহেলা কৰাৰ ফলত হোৱা (যেনে: সম্ভাৱিতাক আওকান (neglect of probability)),
* অপ্ৰাসংগিক তথ্যৰ দ্বাৰা প্ৰভাৱিত হৈ কিছুমানে সিদ্ধান্ত নিৰ্মাণ কৰে, উদাহৰণস্বৰূপে কাঠামোবদ্ধ প্ৰভাৱ ইত্যাদি।

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:মনোবিজ্ঞান
*
গোপী-উদ্ধৱ সংবাদ (নাট)

**গোপী-উদ্ধৱ সংবাদ** (উদ্ধৱজান) নাটখন শংকৰোত্তৰ যুগৰ গোপাল আতাৰ এখনি উল্লেখযোগ্য অঙ্কীয়া নাট। গোপী-উদ্ধৱ সংবাদ নাটৰ কাহিনীভাগ 'ভাগৱত'ৰ ১০ম স্কন্ধৰ পৰা লোৱা হৈছে যদিও নাট্যকাৰে নিজাববীয়াকৈ দুই এটা কথাও যোগ কৰিছে। নাটখনত মুঠ ২টা সংস্কৃত শ্লোক (নান্দী শ্লোকসহ) আছে আৰু আৰম্ভণিতে ভটিমা এটা আছে। নাটত সিন্ধুৰা একতালি, আশোৱাৰী, শ্ৰী, জৌতি, কানাৰা, পৰিতাল, কেদাৰ, মাহুৰ ধনশ্ৰী, ভূপালি, খৰমান, কামোদ, সুহাই, গৌৰী, বসন্ত, গৌৰী, কল্যাণ, মাধজৌতি, শ্ৰীগান্ধাৰ, অহিৰ, ভাটিআলি, মান চুটা আদি তাল আৰু ৰাগত ২৪টা মান গীত আছে। গীতবোৰ ধ্ৰুং আৰু পদত ভাগ কৰা। গোপী-উদ্ধৱ সংবাদ নাটখন আদিৰ পৰা অন্তলৈকে বিপ্ৰলম্ভ শৃঙ্গাৰ ৰসাত্মক।
## চমু কাহিনী
কংসবধৰ পাচত মথুৰাৰ সিংহাসনত উগ্ৰসেন বহিল। কৃষ্ণও তাতে আছে। নন্দ যশোদা গোপগণক সন্তোষ দিবৰ মনেৰে তেওঁ উদ্ধৱক বাৰ্তাবাহকৰূপে পঠিয়ালে, আৰু সেইমতে উদ্ধৱে পৰম সাদৰ সম্ভাষণ লভি আপ্যায়িত হ'ল।

## চৰিত্ৰ
* কৃষ্ণ
*উদ্ধৱ
*নন্দ
*যশোদা

কংসক বধ কৰাৰ পাছত মথুৰাৰ ৰাজ সিংহাসনত উগ্ৰসেন বহিল। উগ্ৰসেনে শ্ৰীকৃষ্ণক যুৱৰাজ পাতি মথুৰাতে ৰাখিলে। কৃষ্ণৰ বিচ্ছেদত গোকুলত যশোদা আৰু গোপীসকলৰ শোক সন্তাপৰ পাৰ নোহোৱাত পৰিল। গোপীসকলে কৃষ্ণৰ বিৰহত থাকিব নোৱাৰি গোপীসকলে লগ হৈ এজন পথিকক কৃষ্ণৰ ওচৰলৈ পঠালে তেওঁলোকৰ দুখৰ কথা জনাবলৈ। ইফালে মথুৰাত কৃষ্ণৰ অৱস্থাও তদ্ৰুপ। পথিকে যেতিয়া গোপীসকলৰ দুখ দুৰ্দশাৰ কথা কৃষ্ণক জনালেগৈ তেতিয়া কৃষ্ণই পথিকক বহুপ্ৰকাৰে মান সৎকাৰ কৰিলে। নন্দ যশোদা আৰু গোপীসকলক সান্তনা দিবৰ উদ্দেশ্যে কৃষ্ণই পত্ৰ লিখি উদ্ধৱক বাৰ্তাবাহকৰূপে গোকুলত পঠালে। কৃষ্ণই উদ্ধৱৰ হাতত পত্ৰ দিওঁতে গোপীবিৰহত কৃষ্ণৰ চকুপানী সৰ সৰকৈ ওলাইছিল। কৃষ্ণৰ কথামতে উদ্ধৱে সুৱৰ্ণৰ ৰথত উঠি উপস্থিত হ'ল। নন্দ যশোদা গোপগোপী সকলোৰে ভ্ৰম উপজিল। তেওঁলোকে ভাবিলে যে কৃষ্ণ উলটি আহিছে। কিন্তু তেওঁলোক নিৰাশ হ'ল তেতিয়া, যেতিয়া দেখিলে সেইজন কৃষ্ণ নহয়, উদ্ধৱহে। নন্দৰ ঘৰত উদ্ধৱে পৰম আথিত্য লাভ কৰিলে। উদ্ধৱক কাষতে পাই নন্দ যশোদাই কৃষ্ণৰ গুণ সুঁৱৰি বিলাপ কৰিলে। ৰাতিটো উদ্ধৱে নন্দৰ ঘৰতে কটালে। পিছদিনা উদ্ধৱে গোপীসকলৰ লগত সাক্ষাত কৰিলে। গোপীসকলে উদ্ধৱৰ আগত কৃষ্ণ অবিহনে তেওঁলোকৰ দিনবোৰ বহুত দুখেৰে পাৰ হৈ আছে তাক জনালে। উদ্ধৱে কেওঁলোকক সান্তনা দি মথুৰালৈ উভতি আহি কৃষ্ণক সবিশেষ জনাই হাতযোৰ কৰি বহি থাকিল আৰু কৃষ্ণয়ো দুখ মনেৰে তলমূৰ কৰি থাকিল।

## গোপাল আতাৰ চমু পৰিচয়
শংকোৰত্তৰ যুগৰ এগৰাকী বিশিষ্ট নাট্যকাৰ গোপাল আতা মাধৱদেৱৰ এজন শিষ্য। গোপাল আতা অকল নাট্যকাৰ আৰু ধৰ্মপ্ৰচাৰকে নাছিল, কবিও আছিল। মাধৱদেৱে পতা ১২জন ধৰ্মাচাৰ্যৰ ভিতৰত গোপালদেৱ অন্যতম। ১৫৬৪ খ্ৰীষ্টাব্দত উজনিৰ গড়গাঁৱৰ ওচৰত তেখেতৰ জন্ম হয়। গোপাল আতাৰ পিতৃৰ নাম আছিল কামেশ্বৰ ভূঞা আৰু মাকৰ নাম আছিল ব্ৰজাঙ্গী। গোপাল আতা আছিল কাল সংহতিৰ প্ৰতিষ্ঠাপক। এওঁক “কথাৰ সাগৰ” বুলিও জনা যায়। মাধৱদেৱৰ পিছত এওঁ নিজে ভৱানীপুৰত থাকি ধৰ্মৰ গুৰি বঠা ধৰে। গোপাল আতাই 'জন্মযাত্ৰা'ৰ উপৰিও 'উদ্ধৱযান' নাট ৰচনা কৰিছিল।

## লগতে চাওক
*জন্মযাত্ৰা (নাট)
*গোপাল আতা

## তথ্য সূত্ৰ

শ্ৰেণী:অসমীয়া নাটক
চুঙা চাউল

**চুঙা চাউল** তিয়াই লোৱা বৰা চাউল কুমলীয়া বাঁহৰ চুঙাত ভৰাই চুঙাটো জুইত পুৰি তৈয়াৰ কৰা এবিধ আহাৰ। জুইত সেকি লেৰেলাইলোৱা কলপাতেৰে চুঙাটোত সোপা দি লোৱা হয়। চুঙাটোৰ ভিতৰৰ চাউলখিনি ভাপত সিজি খোৱাৰ উপযোগী হয়।  চুঙা চাউল ঘাইকৈ দক্ষিণ-পূব এছিয়াৰ কম্বোডিয়া, লাওচ, ম্যানমাৰ, থাইলেণ্ডৰ লগতে ভাৰতৰ উত্তৰ-পূৰ্বাঞ্চলত সাধাৰণতে উৎসৱ পাৰ্বন আদি অনুষ্ঠানত খোৱা হয়। ই অসমীয়া জলপানৰ অন্যতম খাদ্য। অসমত চুঙা চাউল ঘাইকৈ বিহুৰ সময়ত গাখীৰ, দৈ বা ক্ৰিমৰ লগত গুড়ৰ সৈতে জলপান হিচাবে পৰিবেশন কৰিব পাৰে অথবা দুপৰীয়া মাছ-মাংসৰ সৈতে ভাত সলনি এই চাউল খোৱা হয়। চুঙাত চাউলৰে তৈয়াৰ কৰা বাবে প্ৰস্তুত হোৱাৰ পিছত ই দেখাত চুঙাৰ দৰেই হয়, সেয়ে ইয়াক চুঙা চাউল বোলা হয়।

## প্ৰয়োজনীয় সামগ্ৰী
* বাঁহৰ চুঙা
* বৰা চাউল
* কলপাত
## প্ৰস্তুতকৰণ

বৰা চাউলখিনি ভালদৰে ধুই লৈ ৪/৫ ঘণ্টা পানীত তিয়াই থব লাগে। পিছত চাউলখিনি পানীৰ পৰা ভালদৰে টুকি লৈ সমান জোখত কাটি থোৱা বাঁহৰ চুঙাৰ ভিতৰত ভৰাব লাগে। তাত নিৰ্দিষ্ট পৰিমাণৰ পানী দি চুঙাটোৰ মুখখন কলপাত বা তৰা পাতেৰে ভালদৰে সোপা দি বান্ধিব লাগে যাতে চাউল আৰু পানী ওলাই আহিব নোৱাৰে। তাৰপাছত ধান খেৰৰ বা নাৰিকল পাতৰ জুইত দি ইলুটি সিলুটিকৈ লৰাই ভালদৰে পুৰিব লাগে। প্ৰথমে চাউলভৰ্তি চুঙাকেইটাৰ তলৰ ভাগটো পুৰিব লাগে। তাৰপিছত তলৰ ভাগটো পুৰা হ’লে চুঙাকেইটা ওলোটা কৰি ওপৰৰ ভাগটো তলত কৰি দিব লাগে। বাহিৰৰ ফালে বাঁহৰ ৰং ক’লা হ'লে চুঙাকেইটা জুইৰ পৰা আতঁৰাই আনিব লাগে। এতিয়া কিছুসময় চুঙাকেইটা তেনেকৈয়ে থৈ দিয়াৰ পাছত দাৰ সহায়েৰে অতি সাৱধানতাৰে চুঙাকেইটা ফালি চাউলখিনি উলিয়াব লাগে। 
এই চাউল গাখীৰ, দৈ বা ক্ৰিমৰ লগত গুড়ৰ সৈতে জলপান হিচাবে পৰিবেশন কৰিব পাৰে অথবা হাঁহৰ মাংসৰ সৈতেও খোৱা হয়। 

ঠাই ভেদে চুঙা চাউলৰ প্ৰস্তুতকৰণৰ বিধি আৰু সামগ্ৰীৰ তাৰতম্য দেখা যায়। কিছুমানে চাউলৰ লগত বিভিন্ন মচলা আদি দিয়ে। লগতে খৰিচা বা আন শুকান মাংস আদিও দিয়ে। কিছুমানে আকৌ পানীৰ সলনি গাখীৰ আৰু গুৰ দি মিঠাকৈ প্ৰস্তুত কৰে। ইয়াৰ লগতে নাৰিকলো ব্যৱহাৰ কৰা হয়।

## প্ৰকাৰ
### [[কম্বোডিয়া]]
কম্বোডিয়াত চুঙা চাউলক ক্ৰালান বোলে। ক্ৰালান ঘাইকৈ চীনা নৱবৰ্ষ আৰু খামেৰ নৱবৰ্ষৰ সময়ত খোৱা হয়। ক্ৰাটি প্ৰদেশৰ ক্ৰায়ে গাঁও ক্ৰালানৰ বাবে বিখ্যাত। 
### [[ম্যানমাৰ]]

ম্যানমাৰৰ চুঙা চাউলৰ প্ৰকাৰক "পায়ুং দিন" () বা "কাউখন্যিন খ্যিডাউক" () বোলে। এই প্ৰকাৰত চুঙাৰ পৰা চাউলখিনি উলিওৱাৰ পিছত চাউলৰ চাৰিওফালে বাঁহৰ চুঙাৰ বাকলি লাগি থাকে। এই বাকলিয়ে ইয়াক বিশেষ গোন্ধ প্ৰদান কৰে। 
### [[থাইলেণ্ড]]

থাইলেণ্ডৰ চুঙা চাউলক "খাও লাম" বোলে। খাও লামত বৰা চাউলৰ লগতে ৰঙা আজুকী বীন, চেনি, নাৰিকল আৰু নাৰিকলৰ গাখীৰ ব্যৱহাৰ কৰা হয়। কেতিয়াবা ইয়াৰ ভিতৰত ডাঠ নাৰিকলৰ জাম সুমুৱাই দিয়া হয়। নাৰিকলৰ ক্ৰীম, কণী আৰু চেনিৰে এই জাম প্ৰস্তুত কৰা হয়। ই থাইলেণ্ডৰ সংস্কৃতিক খাদ্য। থাই সকলে এই খাদ্য সাধাৰণতে মঠত বাস কৰা বৌদ্ধ ভিক্ষু সকলক প্ৰদান কৰে।

## তথ্য উৎস

শ্ৰেণী:খাদ্য
শ্ৰেণী:অসমৰ খাদ্য
আমলা ৰুইয়া

**আমলা অশোক ৰুইয়া** পৰম্পৰাগত জল সংৰক্ষণ কৌশল প্ৰয়োগৰ বাবে জনাজাত এগৰাকী ভাৰতীয় সমাজ সেৱিকা।

## কৰ্মজীৱন
১৯৯৯/২০০০ আৰু ২০০৩ চনত ৰাজস্থানত সৃষ্টি হোৱা ভয়ংকৰ খৰাং পৰিস্থিতিয়ে ৰুইয়াক জল সংৰক্ষণ কৌশল প্ৰয়োগৰ বাবে অনুপ্ৰেৰণা যোগায়। তেখেতে গাওঁবাসীক লগত লৈ এই গাওঁসমূহত বান্ধ নিৰ্মাণৰ বাবে “আকাৰ দাতব্য ন্যাস” নামেৰে এখন ন্যাস গঠন কৰে।

ৰাজস্থানৰ মাণ্ডাৱাৰ গাঁৱত ৰুইয়াৰ প্ৰথমটো সফল প্ৰকল্পৰ কাম আৰম্ভ হৈছিল। আকাৰ দাতব্য ন্যাসৰ অধীনত নিৰ্মিত দুটা নিৰীক্ষণ বান্ধৰ সহায়ত কৃষকসকলে বছৰি প্ৰায় ১২০ লাখ টকা পৰ্য্যন্ত উপাৰ্জন কৰিবলৈ সক্ষম হৈছিল। ২০১৭ৰ শেষৰফালে, আকাৰ চেৰিটেবল ট্ৰাষ্টে ৰাজস্থানৰ ১১৫ খনতকৈও অধিক গাঁৱত প্ৰায় ২০০ চেক বান্ধ সাজি উলিয়াবলৈ সক্ষম হৈছে। প্ৰতিটো নিৰীক্ষণ বান্ধৰ নিৰ্মাণ কাৰ্যত প্ৰয়োজনীয় ৬০-৭০% সামগ্ৰী ট্ৰাষ্টে যোগান ধৰিছিল। তদুপৰি ৩০ৰ পৰা৪০% গাওঁবাসীয়ে অনুদান আহবঢ়ায়। গাঁৱৰ ছোৱালী সকলে পানী আনিব যোৱা কামৰ পৰা মুক্তি পোৱাৰ পিছত তেওঁলোকে বিদ্যালয়লৈ যাবলৈ আৰম্ভ কৰে। ৰুইয়াক “পানী মাতা” বুলি সম্বোধন কৰা হয়।

ৰাজস্থানত অভূতপূৰ্ব সফলতাৰ পাছত আমলাই তেওঁৰ কাৰ্যক্ষেত্ৰ মধ্যপ্ৰদেশ, মহাৰাষ্ট্ৰ, ওড়িশা আৰু ছত্তীছগঢ় দান্তেৱাৰা জিলা আদিলৈ সম্প্ৰসাৰণ কৰিছে। তদুপৰি তেখেতে বিহাৰ, হাৰিয়ানা, উত্তৰাখণ্ড আৰু উত্তৰ প্ৰদেশলৈও কাৰ্যক্ষেত্ৰ বঢ়োৱাৰ পৰিকল্পনা কৰা হৈছে।

## ব্যক্তিগত জীৱন
উত্তৰ প্ৰদেশত আমলা ৰুইয়াৰ জন্ম হৈছিল। বৰ্তমান তেখেত মুম্বাইৰ মালৱাৰ হিলত বসবাস কৰে।

## তথ্য উৎস

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:সমাজকৰ্মী
চান্দ সদাগৰ

thumb|ছয়গাঁৱৰ মঠপাৰা গাঁৱত অৱস্থিত মেৰঘৰৰ ধ্বংসাৱশেষ।
**চান্দ সদাগৰ** () হৈছে প্ৰাচীন অসমীয়া মনসা কাব্য বা বঙালী সাহিত্যৰ সুবিখ্যাত মংগলকাব্য মনসামংগল, শিৱ পুৰাণ আদিৰ চৰিত্ৰ লখিন্দৰৰ পিতৃ আৰু বেউলাৰ শহুৰ। তেওঁ প্ৰাচীন ভাৰতৰ চম্পক নগৰৰ এজন খুব ধনী তথা ক্ষমতাশালী বণিক আছিল। চান্দ সদাগৰৰ উপাখ্যানৰ লগত সৰ্পদেৱী মনসাৰ কাহিনীও জড়িত হৈ আছে। বৰ্তমানৰ দক্ষিণ কামৰূপ জিলাৰ ছয়গাঁৱত চান্দ সদাগৰ নিৰ্মিত মেৰঘৰৰ ধ্বংসাৱশেষ পোৱা যায়। তদুপৰি লোকগীতসমূহত বেউলা-লক্ষিন্দাৰৰ বিভিন্ন কাহিনীৰ উল্লেখে চান্দ সদাগৰৰ গুৰুত্ব বহন কৰে। 

## বংশধৰ
চান্দ সদাগৰৰ পত্নীৰ নাম আছিল সনেকা। লখিন্দৰ তেওঁৰ পুত্ৰ আছিল আৰু সাহেই ৰাজ্যৰ জীয়াৰী বেউলা আছিল চান্দ সদাগৰৰ বোৱাৰী তথা লখিন্দৰৰ পত্নী। পূৰ্বজন্মত বেউলা বাণাসুৰৰ জীয়েক ঊষা আৰু লখিন্দৰ প্ৰদ্যুম্নৰ পুত্ৰ তথা শ্ৰীকৃষ্ণৰ নাতি অনিৰুদ্ধ আছিল বুলি জনা যায়।

## টোকা

## তথ্য সংগ্ৰহ

## পঠনীয়
* ঠাকুৰীয়া, সুৰেণ, *"চম্পকৰ ঐতিহ্য"*

## বাহ্যিক সংযোগ
*archive.org

শ্ৰেণী:হিন্দু কিংবদন্তি‎
কমলা গোহাঁই

কমলা গোহাঁই হৈছে কুৰি শতিকাৰ চল্লিছৰ দশকৰ এগৰাকী অসমীয়া মহিলা চিকিৎসক।

## জন্ম পৰিচয়
কমলা গোহাঁই হৈছে অধ্যাপক হীৰেন গোহাঁইৰ জ্যেষ্ঠা ভগ্নী।পাছলৈ কমলা সেনগুপ্ত হৈ কলিকতা নিবাসী হয়। 

## শিক্ষাজীৱন
কলিকতা চিকিৎসা মহাবিদ্যালয়ৰ পৰা কুৰি শতিকাৰ চল্লিছৰ দশকৰ এম.বি.বি.এছ. ডিগ্ৰী লাভ কৰা অসমীয়া ছোৱালী হ'ল কমলা গোহাঁই। 

## কৰ্মজীৱন
কমলা গোহাঁইয়ে ইণ্ডিয়ান মেডিকেল ৱমেনছ্ এছ'চিয়েচনৰ কোষাধ্যক্ষ হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছে। অসমীয়া অনুবাদ সাহিত্যলৈকো বৰঙণি যোগাইছে।

## তথ্যউৎস

শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:অসমৰ মহিলা চিকিৎসক
নিৰ্মলা বৰুৱা

**ডাঃ নিৰ্মলা বৰুৱা** হৈছে এগৰাকী অসমীয়া মহিলা চিকিৎসক। তেখেত ডিব্ৰুগড়ৰ অসম চিকিৎসা মহাবিদ্যালয়ৰ পৰা এম.বি.বি.এছ. ডিগ্ৰী লাভ কৰা প্ৰথমগৰাকী মহিলা।

## ব্যক্তিগত জীৱন
তেওঁৰ দুৰাৰোগ্য কৰ্কট ৰোগত আক্ৰান্ত হৈ মৃত্যু হৈছিল।

## শিক্ষাজীৱন
১৯৪৭ চনৰ নৱেম্বৰ মাহৰ তিনি তাৰিখে অসম চিকিৎসা মহাবিদ্যালয় আনুষ্ঠানিক ভাৱে প্ৰতিষ্ঠা কৰা হয়। নিৰ্মলা বৰুৱাই এই ডিব্ৰুগড় চিকিৎসা মহাবিদ্যালয়ৰ পৰা এম.বি.বি.এছ. ডিগ্ৰী লাভ কৰে।

## কৰ্মজীৱন
অসমৰ ডিব্ৰুগড়, গুৱাহাটী আৰু শিলচৰ, এই তিনিওখন চিকিৎসা মহাবিদ্যালয়ত ডাঃ নিৰ্মলা বৰুৱাই সেৱা আগবঢ়ায়।
তেওঁ গুৱাহাটী চিকিৎসা মহাবিদ্যালয়ৰ স্ত্ৰী-ৰোগ আৰু প্ৰসূতি বিভাগৰ অধ্যাপিকা হিচাপে অৱসৰ গ্ৰহণ কৰিছিল।

## তথ্যউৎস
শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:অসমৰ মহিলা চিকিৎসক
ৰজনীপ্ৰভা শইকীয়া

**ৰজনীপ্ৰভা শইকীয়া** ওৰফে **ৰজনীপ্ৰভা দাস** চিকিৎসা বিজ্ঞানৰ স্নাতক উপাধি লাভ কৰা প্ৰথম অসমীয়া মহিলা। তেওঁ এছিয়া মহাদেশৰ প্ৰথম চিকিৎসা মহাবিদ্যালয় 'কলিকতা চিকিৎসা মহাবিদ্যালয়'ৰ পৰা এম.বি.বি.এছ ডিগ্ৰী লাভ কৰা প্ৰথম দুগৰাকী অসমীয়া মহিলাৰ এগৰাকী, আনগৰাকী আছিল তিলোত্তমা ৰায়চৌধুৰী।

## জন্ম পৰিচয় আৰু ব্যক্তিগত জীৱন
বৰপেটা জিলাৰ বজালী অঞ্চলৰ দৈশিঙৰী গাঁৱত ৰজনীপ্ৰভা শইকীয়াৰ জন্ম হৈছিল। পিতৃৰ নাম ৰাতিৰাম মজুমদাৰ আৰু মাতৃৰ নাম আছিল গংগাপ্ৰিয়া। জন্মৰ পাছত তেখেতৰ নাম আছিল ৰামেশ্বৰী। তেওঁৰ বায়েকৰ নাম আছিল চন্দ্ৰপ্ৰিয়া।

## শিক্ষা
চন্দ্ৰপ্ৰিয়া আৰু ৰামেশ্বৰীয়ে ভালুকী গাঁৱৰ মাহীয়েকৰ ঘৰত থাকি প্ৰাথমিক বিদ্যালয়ৰ পঢ়া-শুনা কৰিছিল। তাৰপিছত মাধ্যমিক শিক্ষাৰ বাবে তেওঁলোকে কঁঠালগুৰি এম.ভি. স্কুলত নাম লিখাইছিল। বহু দূৰ বাট কুৰি বাই স্কুললৈ আহিবলগীয়া হৈছিল। দুই ভনীয়েকে এম.ভি. পাছ কৰে। সেই সময়তে স্কুলৰ উপ-পৰিদৰ্শক নীলকান্ত বৰুৱাই চন্দ্ৰপ্ৰিয়া আৰু ৰামেশ্বৰীৰ পঢ়াৰ প্ৰতি থকা ধাউতি দেখি বৃত্তি দিয়াই নগাঁৱৰ মিছন স্কুলত পঢ়াৰ সুবিধা কৰি দিয়ে।

নগাঁও মিছন স্কুলত চন্দ্ৰপ্ৰিয়া আৰু ৰামেশ্বৰীৰ নাম সলনি কৰি ক্ৰমে চন্দ্ৰপ্ৰভা আৰু ৰজনীপ্ৰভা দাস কৰা হয়।

ৰজনীপ্ৰভাই পিছত নিজে কষ্ট কৰি আই এছ ছি পাছ কৰি কলিকতা চিকিৎসা মহাবিদ্যালয়ত নাম লগায়। ১৯৩৩ চনত কলিকতা চিকিৎসা মহাবিদ্যালয়ৰ পৰা ৰজনীপ্ৰভাই চিকিৎসা বিজ্ঞানৰ স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰে।

ৰজনীপ্ৰভা দাসক পঢ়িবৰ কাৰণে বায়েক চন্দ্ৰপ্ৰভা শইকীয়ানীয়ে মানসিক আৰু নৈতিক সমৰ্থন আগবঢ়াইছিল। বঙ্গদেশৰ শ্ৰীৰামপুৰত প্ৰফুল্ল দত্ত নামৰ এজন বঙালী অভিযন্তাৰ সৈতে ৰজনীপ্ৰভাৰ বিবাহ হয়।

## কৰ্মজীৱন
ৰজনীপ্ৰভা দাসে চাবুৱা চিকিৎসালয়ত কাম কৰিছিল। শ্বিলং, চাবুৱা আদিত চৰকাৰী চাকৰি কৰি বঙ্গদেশলৈ গৈছিল। তাত শ্ৰীৰামপুৰৰ ওচৰৰ এংগোচ নামে ঠাইত অৱস্থিত মৰাপাট কল এটাৰ হস্পিটেলত সেৱা আগবঢ়াইছিল।

## মৃত্যু
বিয়াৰ কিছুদিন পিছত মানসিক বিকৃতি ঘটে। মানসিক ৰোগত আক্ৰান্ত হৈ নিজৰ জন্মগাঁও দৈশিঙৰীত ৰজনীপ্ৰভা দাসৰ মৃত্যু হয়।

## তথ্যউৎস

শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:চিকিৎসাবিদ
শ্ৰেণী:অসমৰ মহিলা চিকিৎসক