open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
কে আয়াপ্পা পানিকাৰ

ড° **কে. আয়াপ্পা পানিকাৰ**, বা **আয়াপ্পা পানিকাৰ** (; জন্ম: ১২ ছেপ্টেম্বৰ ১৯৩০ - ২৩ আগষ্ট ২০০৬) এগৰাকী মালায়ালম কবি আৰু সাহিত্য সমালোচক। তেওঁ আধুনিক আৰু উত্তৰ-আধুনিক সাহিত্য তত্ত্বৰ লগতে প্ৰাচীন ভাৰতীয় নান্দনিকতা আৰু সাহিত্য পৰম্পৰাৰ এগৰাকী শিক্ষাবিদ আৰু পণ্ডিতো আছিল। তেওঁ মালায়ালম কবিতাত আধুনিকতাবাদৰ অন্যতম পথপ্ৰদৰ্শক আছিল, য’ত *কুৰুক্ষেত্ৰম* (১৯৬০)ৰ দৰে তেওঁৰ প্ৰাথমিক ৰচনাসমূহক মালায়ালম কবিতাৰ এক টাৰ্ণিং পইণ্ট বুলি গণ্য কৰা হয়। আয়াপ্পা পানীকেড়ৰ বহুতো কবিতা আৰু বহুকেইটা প্ৰবন্ধই পৰৱৰ্তী প্ৰজন্মৰ মালায়ালম লেখকসকলৰ ওপৰত এক গুৰুত্বপূৰ্ণ প্ৰভাৱ পেলাইছিল। 

সাহিত্যিক চৰ্চাৰ সমান্তৰালকৈ তেওঁৰ এক শৈক্ষিক কৰ্মজীৱনো আছিল। চাৰি দশক জোৰা এই দীঘলীয়া শৈক্ষিক কৰ্মজীৱনত আয়াপ্পাই বিভিন্ন মহাবিদ্যালয় আৰু বিশ্ববিদ্যালয়ত অধ্যাপনা কৰিছিল আৰু শেষত কেৰালা বিশ্ববিদ্যালয়ৰ ইংৰাজী প্ৰতিষ্ঠানৰ সঞ্চালক হিচাপে অৱসৰ লৈছিল। তেওঁৰ ২৫ খনতকৈও অধিক গ্ৰন্থ প্ৰকাশ হৈছে, তেওঁ গুৰু গ্ৰন্থ চাহিব আৰু ফৰাচী ভাষাৰ এখন কিতাপকে ধৰি মালায়ালম ভাষালৈ কেইবাটাও গুৰুত্বপূৰ্ণ অনুবাদৰ কাম কৰিছিল; এজন গুণী সম্পাদক হিচাপে তেওঁ ভাৰতীয় সাহিত্যৰ ওপৰত অসংখ্য এন্থ’লজি প্ৰস্তুত কৰিছিল, তেওঁ সাহিত্য অকাডেমিৰ ভাৰতীয় সাহিত্য বিশ্বকোষৰ মুখ্য সম্পাদক আছিল। 

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:শিক্ষাবিদ
শ্ৰেণী:কবি
শ্ৰেণী:সৰস্বতী সন্মান বিজয়ী
শ্ৰেণী:মালয়ালম ভাষাৰ কবি
শ্ৰেণী:মালায়ালম ভাষাৰ সাহিত্য অকাডেমি বঁটা বিজয়ী
শ্ৰেণী:পদ্মশ্ৰী বঁটা বিজয়ী
শ্ৰেণী:গংগাধৰ ৰাষ্ট্ৰীয় বঁটা বিজয়ী
স্বাদেশ তালিকা

**স্বাদেশ তালিকা** (  ) হৈছে  ঐতিহাসিক ভাষাবিজ্ঞানৰ মৌলিক ধাৰণাসমূহৰ ধ্ৰুপদী সংকলন। স্বাদেশ তালিকাৰ ভাষাৰ এটা গোটলৈ অনুবাদ কৰিলে গৱেষকসকলে সেই ভাষাসমূহৰ পাৰস্পৰিক সম্পৰ্কৰ পৰিমাণ নিৰ্ণয় কৰিব পাৰে। ভাষাবিদ ***মৰিছ স্বাদেশ***ৰ নামেৰে স্বাদেশ তালিকাৰ নামকৰণ কৰা হৈছে। ইয়াক অভিধান পৰিসংখ্যা (ভাষাৰ বংশাৱলীৰ সম্পৰ্কৰ পৰিমাণগত মূল্যায়ন) আৰু গ্লট'ক্ৰ'ন'লজী (ভাষাৰ বিচ্ছিন্নতাৰ তাৰিখ)ত ব্যৱহাৰ কৰা হয়। কেইবাখনো ভিন্ন তালিকা থকাৰ বাবে কিছুমান লেখকে "স্বাদেশ তালিকা" বুলিও উল্লেখ কৰিছে। 

## সংস্কৰণ আৰু লেখক

মৰিছ স্বাদেশে তেওঁৰ তালিকাৰ কেইবাটাও সংস্কৰণ তৈয়াৰ কৰিছিল। তেওঁ  ২১৫টা অৰ্থৰ তালিকাৰে আৰম্ভ কৰিছিল (বানান ভুলৰ বাবে গৱেষণা পত্ৰখনত ২২৫টা অৰ্থৰ তালিকা হিচাপে মিছাকৈ প্ৰৱৰ্তন কৰা হৈছিল  ), যিখন তেওঁ ছালিছ-স্পকেনে-কালিস্পেল ভাষাৰ বাবে ১৬৫টা শব্দলৈ হ্ৰাস কৰিছিল। ১৯৫২ চনত তেওঁ ২১৫টা অৰ্থৰ তালিকা প্ৰকাশ কৰে  ইয়াৰে ১৬টা অৰ্থ অস্পষ্ট বা সৰ্বজনীন নহয় বুলি আঁতৰোৱাৰ পৰামৰ্শ দিয়ে, এটা যোগ কৰি ২০০ শব্দত উপনীত হয়। ১৯৫৫ চনত  তেওঁ লিখিছিল, "একমাত্ৰ সমাধান হৈছে তালিকাৰ পৰা কঠোৰভাৱে অপতৃণ কৰা যেন লাগে, এই উপলব্ধি কৰা যে গুণগত মান অন্ততঃ পৰিমাণৰ দৰেই গুৰুত্বপূৰ্ণ। আনকি নতুন তালিকাখনতো দোষ আছে, কিন্তু সেইবোৰ তুলনামূলকভাৱে মৃদু আৰু সংখ্যাত কম।" সৰু সৰু সংশোধনৰ পিছত ১৯৭১  আৰু ১৯৭২ চনত মৰণোত্তৰভাৱে ১০০ শব্দৰ চূড়ান্ত তালিকাখন প্ৰকাশ কৰা হয়। 

অভিধান পৰিসংখ্যাগত পৰীক্ষা তালিকাৰ অন্যান্য সংস্কৰণসমূহ প্ৰকাশ কৰিছিল যেনে ৰবাৰ্ট লিছ (১৯৫৩),জন এ ৰিয়া (১৯৫৮:১৪৫f), ডেল হাইমছ (১৯৬০:৬), ই ক্ৰছ (১৯৬৪ চনত ২৪১টা ধাৰণাৰে), ডব্লিউ জে ছামাৰিন (১৯৬৭:২২০f ), ডি, passim, বিভিন্ন সংস্কৰণ), **উইলিয়াম এচ.ৱাই. ৱাং** (১৯৯৪), এম লহৰ (২০০০, ১৮টা ভাষাত ১২৮টা অৰ্থ)। বি কেছলাৰ (২০০২), আৰু আন বহুতো। ক্ৰছ-লিংগুইষ্টিক লিংকড ডাটা (CLLD) প্ৰকল্পত আয়োজিত এটা প্ৰকল্প কনচেপটিকন  এ বিভিন্ন ভাষিক ক্ষেত্ৰ আৰু সময়ৰ বিভিন্ন ধাৰণা তালিকা (ধ্ৰুপদী স্বাধীন তালিকাকে ধৰি) সংগ্ৰহ কৰে, বৰ্তমান ২৪০টা ভিন্ন ধাৰণা তালিকা তালিকাভুক্ত কৰে। 

সঘনাই ব্যৱহৃত আৰু ইণ্টাৰনেটত বহুলভাৱে উপলব্ধ, ইছিড'ৰ ডায়েনৰ সংস্কৰণ (১৯৯২, ৯৫টা ভাষাৰ ভিন্নতাৰ ২০০টা অৰ্থ)। ২০১০ চনৰ পৰা **মাইকেল ডান**ৰ আশে-পাশে থকা এটা দলে সেই তালিকাখন আপডেট আৰু উন্নত কৰাৰ চেষ্টা কৰিছে। 

## স্বাদেশ ১০০ৰ মূল চূড়ান্ত তালিকা

১৯৭১ চনত প্ৰকাশিত স্বাদেশ চূড়ান্ত তালিকা  ত ১০০টা শব্দ সন্নিবিষ্ট কৰা হৈছে। 

## স্বাদেশ ২০৭ তালিকা

আজিকালি সৰ্বাধিক ব্যৱহৃত তালিকাখন হৈছে স্বাদেশ ১৯৫২ চনৰ পৰা সংকলিত স্বাদেশ ২০৭ শব্দৰ তালিকা 

## চুটি তালিকা

**স্বাদেশ–য়াখনটভ তালিকাখন** স্বদেশ তালিকাৰ ৩৫ শব্দৰ এটা উপগোট যিটো ৰাছিয়ান ভাষাবিদ চাৰ্গেই ইয়াখনটভে ১৯৬০ চনৰ আশে-পাশে বিশেষভাৱে সুস্থিৰ বুলি ধাৰণা কৰিছিল যদিও এই তালিকাখন ১৯৯১ চনতহে আনুষ্ঠানিকভাৱে প্ৰকাশ কৰা হৈছিল  ইয়াক অভিধান পৰিসংখ্যা বিজ্ঞানত ব্যৱহাৰ কৰিছে ছাৰ্গেই ষ্টাৰষ্টিনৰ দৰে ভাষাবিদে। 

## বৰ্তমানৰ তালিকা
* '''''অসমীয়া''' আৰু অন্যান্য '''ভাষাৰ স্বাদেশ তালিকা'''''

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী: ভাষা
শ্ৰেণী: ভাষা বিজ্ঞান
শ্ৰেণী: ভাৰতৰ ভাষা
সুগতা কুমাৰী

**সুগতা কুমাৰী** (২২ জানুৱাৰী ১৯৩৪ – ২৩ ডিচেম্বৰ ২০২০) এগৰাকী ভাৰতীয় কবি আৰু সমাজকৰ্মী আছিল। তেওঁ দক্ষিণ ভাৰতৰ কেৰালাৰ পৰিৱেশ বিষয়ক আৰু নাৰীবাদী আন্দোলনৰ এগৰাকী শীৰ্ষস্থানীয় নেত্ৰী আছিল। সুগতা কুমাৰীৰ পিতৃ কবি আৰু স্বাধীনতা সংগ্ৰামী বোধেশ্বৰণ আৰু মাতৃ সংস্কৃত পণ্ডিত ভি কে কাৰ্তিয়ায়িনী আম্মা। তেওঁ প্ৰকৃতি সংৰক্ষণ সমিতি আৰু মানসিক ৰোগী তথা অসহায় মহিলাক আশ্ৰয় প্ৰদান কৰা প্ৰতিষ্ঠান **অভয়া**ৰ প্ৰতিষ্ঠাপক সম্পাদক আছিল। কেৰালা ৰাজ্যিক মহিলা আয়োগৰো তেওঁ অধ্যক্ষ আছিল। তেওঁ *নীৰৱ উপত্যকাক ৰক্ষা কৰা* (চেভ চাইলেণ্ট ভেলী) আন্দোলনত এক উল্লেখযোগ্য ভূমিকা গ্ৰহণ কৰিছিল।

সুগতা কুমাৰীৰ উল্লেখযোগ্য ৰচনাসমূহৰ ভিতৰত আছে; *মুথুচিপিকাল*, *পথিৰাপুক্কাল*, *কৃষ্ণা কবিতাকাল*, *ৰাত্ৰিমাঝা*, আৰু *মানালেঝুথ*। তেওঁ কেৰালা সাহিত্য অকাডেমি বঁটা (১৯৬৮), কেন্দ্ৰ সাহিত্য অকাডেমি বঁটা (১৯৭৮), ওডাক্কুঝাল বঁটা (১৯৮২), ভায়ালাৰ বঁটা (১৯৮৪), ইন্দিৰা প্ৰিয়দৰ্শিনী বৃক্ষ মিত্ৰ বঁটা (১৯৮৬), আসান পুৰস্কাৰ (১৯৯১), বল্লথল বঁটা (২০০৩), কেৰালা সাহিত্য অকাডেমি ফেলোশ্বিপ (২০০৪), এজুথাচন পুৰস্কাৰ (২০০৯), সৰস্বতী সন্মান (২০১২), মাতৃভূমি সাহিত্য বঁটা (২০১৪) আৰু অ’ এন ভি লিটাৰেৰী এৱাৰ্ড (২০১৭)কে ধৰি অসংখ্য বঁটা আৰু স্বীকৃতি লাভ কৰিছিল। ২০০৬ চনত তেওঁক দেশৰ চতুৰ্থ সৰ্বোচ্চ অসামৰিক সন্মান পদ্মশ্ৰী বঁটাৰে সন্মানিত কৰা হয়।

## সাহিত্যিক জীৱন
১৯৫৭ চনত, এখন সাপ্তাহিক আলোচনীত ছদ্মনামেৰে প্ৰকাশ পোৱা সুগতা কুমাৰীৰ প্ৰথম কবিতাটোৱে পঢ়ুৱৈৰ ব্যাপক মনোযোগ আকৰ্ষণ কৰিছিল। ১৯৬৮ চনত সুগতা কুমাৰীয়ে তেওঁৰ কাম *পথিৰাপুক্কাল* (মাজনিশাৰ ফুল) বাবে, কবিতাৰ বাবে প্ৰদান কৰা কেৰালা সাহিত্য অকাডেমি বঁটা লাভ কৰে।  *ৰাত্ৰিমাঝা* (নিশাৰ বৰষুণ)ৰ বাবে ১৯৭৮ চনত তেওঁ সাহিত্য অকাডেমি বঁটা লাভ কৰিছিল।  তেওঁৰ অন্যান্য সংকলনসমূহ হ’ল; *পাৱম মানৱহৃদয়ম*, *মুথুচিপ্পি*, *মানালেঝুথ*, *ইৰুলচিৰাকুকাল* আৰু *স্বপ্নভূমি*। সুগতা কুমাৰীৰ আগৰ কবিতাসমূহত বেছিভাগ প্ৰেমৰ কৰুণ অন্বেষণৰ বিষয়ে আলোচনা কৰা হৈছিল আৰু এই কবিতাসমূহ তেওঁৰ পিছৰ কবিতাসমূহতকৈ অধিক গীতিমূলক বুলি গণ্য কৰা হয়, তেওঁৰ পিছৰ কবিতাসমূহত গীতিমূলক সংবেদনশীলতাৰ সলনি সামাজিক অসমতা আৰু অন্যায়ৰ প্ৰতি নাৰীবাদী প্ৰতিবাদ লক্ষ্য কৰা যায়। পাৰিপাৰ্শ্বিক সমস্যা আৰু অন্যান্য সমসাময়িক সমস্যাবোৰো তেওঁৰ কবিতাত তীক্ষ্ণভাৱে চিত্ৰিত হৈছে।

সুগতা কুমাৰীয়ে শিশু সাহিত্যও লিখিছিল, ২০০৮ চনত তেওঁ ষ্টেট ইনষ্টিটিউট অফ চিল্ড্ৰেনচ্‌ লিটাৰেচাৰৰপৰা শিশু সাহিত্যলৈ আগবঢ়োৱা জীৱনজোৰা অৱদানৰ বাবে স্বীকৃতি লাভ কৰিছিল।  তেওঁ বহুতো কাম মালায়ালমলৈ অনুবাদ কৰিছিল।

তেওঁ তেওঁৰ সাহিত্য কৰ্মৰ বাবে আন বহুতো সাহিত্য বঁটাৰ লগতে কেৰালা চৰকাৰৰ সৰ্বোচ্চ সাহিত্য সন্মান *ভায়ালাৰ বঁটা* আৰু *এজুথাচন পুৰস্কাৰ* লাভ কৰিছিল। ২০০৪ চনত তেওঁক কেৰালা সাহিত্য অকাডেমি ফেলোশ্বিপ প্ৰদান কৰা হয়। তেওঁ ২০১২ চনত সৰস্বতী সন্মান লাভ কৰিছিল; এই বঁটা লাভ কৰা তেওঁ আছিল তৃতীয়গৰাকী মালায়ালম লেখক। তেওঁ পণ্ডিত *কৰুপ্পন বঁটা*ও লাভ কৰিছিল। সুগতা কুমাৰী কেৰালাৰ তিৰুৱন্তপুৰমৰ জৱাহৰ বালভৱনৰ অধ্যক্ষ আছিল। লগতে কেৰালা ষ্টেট ইনষ্টিটিউট অৱ চিল্ড্ৰেনচ্‌ লিটাৰেচাৰৰ দ্বাৰা প্ৰকাশিত শিশু আলোচনী *থালিৰু*ৰ তেওঁ প্ৰতিষ্ঠাপক মুখ্য সম্পাদক আছিল।

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:কেৰালাৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় সাহিত্যিক
শ্ৰেণী:পদ্মশ্ৰী বঁটা বিজয়ী
শ্ৰেণী:মালায়ালম ভাষাৰ সাহিত্য অকাডেমি বঁটা বিজয়ী
শ্ৰেণী:সৰস্বতী সন্মান বিজয়ী
গোৱিন্দ মিশ্ৰ

**গোৱিন্দ মিশ্ৰ** (জন্ম ১ আগষ্ট ১৯৩৯) এগৰাকী ভাৰতীয় ঔপন্যাসিক। তেওঁ ৫৩ খনতকৈও অধিক কিতাপ লিখিছে। তেওঁ ভাৰতীয় ৰাজহ সেৱা (আইআৰএছ)ৰ এজন অসামৰিক কৰ্মচাৰী আছিল আৰু ১৯৯৭ চনত কেন্দ্ৰীয় প্ৰত্যক্ষ কৰ পৰিষদৰ অধ্যক্ষ হিচাপে অৱসৰ গ্ৰহণ কৰিছিল। বিগত বছৰবোৰত, তেওঁ ১১খন উপন্যাস, ১৪খন চুটি গল্প সংকলন, পাঁচখন ভ্ৰমণকাহিনী, পাঁচখন সাহিত্য আলোচনা গ্ৰন্থ, এটা কবিতা সংকলন আৰু শিশুসকলৰ বাবে দুখন গল্প কিতাপ লিখিছে।

তেওঁক আটাইতকৈ সন্মানীয় হিন্দী বঁটা ব্যাস সন্মান (১৯৯৮) আৰু সাহিত্য অকাডেমি বঁটা (২০০৮) প্ৰদান কৰা হৈছে। ২০০৮ চনত প্ৰকাশিত *ধুল পধৌ পৰ* নামৰ কিতাপখনৰ বাবে তেওঁ ২০১৩ বৰ্ষৰ সৰস্বতী সন্মান লাভ কৰিছিল। ১৯৯১ চনত হৰিবংশ ৰায় বচ্ছনৰ পিছত এই সন্মান লাভ কৰা তেওঁ দ্বিতীয়জন হিন্দী লেখক।

## জীৱনী
১৯৩৯ চনৰ ১ আগষ্টত ইউনাইটেড প্ৰভিনেন্সচৰ (বৰ্তমান উত্তৰ প্ৰদেশ) বান্দাৰ আটাৰাত গোৱিন্দ মিশ্ৰৰ জন্ম হয়। তেওঁৰ মাক দেউতাক প্ৰাথমিক বিদ্যালয়ৰ শিক্ষক আছিল। তেওঁৰ প্ৰাৰম্ভিক শিক্ষা উত্তৰ প্ৰদেশৰ বান্দাত সম্পূৰ্ণ হৈছিল, তাৰ পিছত তেওঁ এলাহাবাদ বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা বিএ আৰু এমএ (ইংৰাজী) কৰিছিল। সেইসময়ত এলাহাবাদ বিশ্ববিদ্যালয়ক *পূৱৰ অক্সফৰ্ড* বুলি জনা গৈছিল। তেওঁ দুবছৰ স্নাতক শ্ৰেণীত অধ্যাপনা কৰিছিল আৰু ১৯৬২ চনত ভাৰতীয় ৰাজহ সেৱাত যোগদান কৰিছিল । ইয়াৰপৰাই তেওঁ ১৯৯৭ চনত কেন্দ্ৰীয় প্ৰত্যক্ষ কৰ পৰিষদৰ অধ্যক্ষ হিচাপে অৱসৰ গ্ৰহণ কৰিছিল। তাৰ পিছত তেওঁ ভূপাললৈ স্থানান্তৰিত হৈছিল।

মিশ্ৰক তেওঁৰ গ্ৰন্থ *পাঁচ আংগনৌৱালা ঘৰ*ৰ বাবে ১৯৯৮ চনত ব্যাস সন্মানেৰে সন্মানিত কৰা হৈছিল। কিতাপখন পিছলৈ বিভিন্ন ভাৰতীয় ভাষালৈ অনুবাদ হোৱাৰ লগতে *হাউচ উইথ ফাইভ কৰ্টয়াৰ্ডচ* নামেৰে ইংৰাজীলৈ অনূদিত হৈছিল আৰু পেংগুইন বুকচে ইয়াক প্ৰকাশ কৰিছিল।

২০০৮ চনত *কোহৰে ম্যে কেইদ ৰং* গ্ৰন্থৰ বাবে তেওঁক নতুন দিল্লীৰ ৰবীন্দ্ৰ ভৱনত সাহিত্য অকাডেমি বঁটা প্ৰদান কৰা হৈছিল।কিতাপখন সাহিত্য অকাডেমিৰ দ্বাৰা বিভিন্ন আঞ্চলিক ভাষা আৰু ইংৰাজীলৈ অনূদিত হৈছে। তেওঁৰ মুখ্য প্ৰকাশক সকল হৈছে দিল্লীৰ ৰাজকমল প্ৰকাশন, বাণী প্ৰকাশন আৰু কিতাপ ঘৰ। ড° চন্দ্ৰকান্ত ৱন্দীৱাদেকাৰৰ দ্বাৰা সম্পাদিত আৰু তেওঁৰ ৰচনাসমূহৰ সমালোচনাৰে সংকলিত *গোবিন্দ মিশ্ৰ: শ্ৰজন কে আয়াম* শীৰ্ষক কিতাপখন বাণী প্ৰকাশনে প্ৰকাশ কৰিছে। *গোবিন্দ মিশ্ৰ কা ৰচনা লোক* শীৰ্ষক তেওঁৰ ৰচনাসমূহৰ ওপৰত সমালোচনাৰ আন এখন কিতাপ ড° কৃষ্ণদত্ত পালিৱালে সম্পাদনা কৰিছে আৰু কিতাপ ঘৰে প্ৰকাশ কৰিছে। প্ৰকাশৰ পথত থকা তেওঁৰ আন এখন কিতাপ হৈছে; ড° উৰ্মিলা সিৰিশে লিখা তেওঁৰ জীৱনী গ্ৰন্থ *বিয়ানবা মে বাহাৰ*। কিতাপখন প্ৰকাশ কৰিব দিল্লীৰ কিতাপ ঘৰে।

গোবিন্দ মিশ্ৰক ২০১১ বৰ্ষৰ বাবে ভাৰত ভাৰতী সন্মান প্ৰদান কৰা হৈছিল; এইটো হৈছে উত্তৰ প্ৰদেশ চৰকাৰে প্ৰদান কৰা সৰ্বোচ্চ সাহিত্য বঁটা।

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ঔপন্যাসিক
শ্ৰেণী:হিন্দী ভাষাৰ সাহিত্য অকাডেমি বঁটা বিজয়ী
শ্ৰেণী:সৰস্বতী সন্মান বিজয়ী
পদ্মা সচদেৱ

**পদ্মা সচদেৱ** (; ১৭ এপ্ৰিল ১৯৪০ – ৪ আগষ্ট ২০২১) এগৰাকী ভাৰতীয় কবি আৰু ঔপন্যাসিক আছিল। তেওঁ ডোগ্ৰী ভাষাৰ প্ৰথম আধুনিক মহিলা কবি। তেওঁ হিন্দীতো লিখিছিল। তেওঁৰ প্ৰকাশিত কেইবাটাও কবিতা সংকলনৰ ভিতৰত *মেৰী কবিতা মেৰে গীত* সংকলনটোৱে ১৯৭১ চনত সাহিত্য অকাডেমি বঁটা লাভ কৰিছিল। তেওঁ ২০০১ চনত ভাৰতৰ চতুৰ্থ সৰ্বোচ্চ অসামৰিক বঁটা পদ্মশ্ৰী আৰু মধ্য প্ৰদেশ চৰকাৰে কবিতাৰ বাবে প্ৰদান কৰা ২০০৭-০৮ বৰ্ষৰ কবীৰ সন্মান, ২০১৫ বৰ্ষৰ সৰস্বতী সন্মান আৰু ২০১৯ চনত সাহিত্য অকাডেমি ফেলোশ্বিপ লাভ কৰিছিল।

## ব্যক্তিগত জীৱন আৰু মৃত্যু
১৯৪০ চনৰ ১৭ এপ্ৰিলত জম্মুৰ পূড়মণ্ডলৰ এটা ব্ৰাহ্মণ পৰিয়ালত সচদেৱৰ জন্ম হৈছিল। ১৯৪৭ চনত ভাৰত বিভাজনৰ সময়ত নিহত হোৱা এগৰাকী সংস্কৃত পণ্ডিত, অধ্যাপক জয় দেৱ বাদুৰ তিনিটা সন্তানৰ ভিতৰত তেওঁ জ্যেষ্ঠ আছিল। তেওঁ প্ৰথমে বেদপাল দীপক বিয়া কৰাইছিল আৰু পিছত ১৯৬৬ চনত সংগীতযুটি *সিং বন্ধু*ৰ গায়ক সুৰিন্দৰ সিঙক বিয়া কৰায়। তেওঁ স্বামী সুৰিন্দৰ সিঙৰ সৈতে প্ৰথমে নতুন দিল্লীত বাস কৰিছিল, কিন্তু পিছত মুম্বাইলৈ স্থানান্তৰিত হয়। ২০২১ চনৰ ৪ আগষ্টত, মুম্বাইত পদ্মা সচদেৱৰ মৃত্যু হয়। তেওঁলোকৰ কন্যাৰ নাম আছিল মিতা সচদেৱ।

## কৰ্মজীৱন
সচদেৱে ১৯৬১ চনৰপৰা জম্মুৰ অল ইণ্ডিয়া ৰেডিঅ’ত ঘোষক হিচাপে কাম কৰিছিল। ইয়াত তেওঁ তেওঁৰ জীৱনসংগী হিন্দুস্তানী কণ্ঠশিল্পী সুৰিন্দৰ সিঙক প্ৰথমবাৰৰ বাবে লগ পাইছিল। পৰৱৰ্তী বছৰবোৰত তেওঁ মুম্বাইৰ অল ইণ্ডিয়া ৰেডিঅ’ৰ সৈতেও কাম কৰিছিল।

সচদেৱে ১৯৬৯ চনত, তেওঁৰ সংকলন *মেৰী কবিতা মেৰে গীত*ৰ বাবে সাহিত্য অকাডেমি বঁটা লাভ কৰিছিল। এই সংকলনটোৰ প্ৰস্তাৱনাত হিন্দী কবি ৰামধাৰী সিং দিনকাৰে উল্লেখ কৰিছে যে, 

পদ্মাৰ আত্মজীৱনী *বুন্দ বাৱাদী*ক কালজয়ী বুলি গণ্য কৰা হয়। তেওঁৰ *ইন বিন* (উইডাউট ডেম) নামৰ কিতাপখনত ভাৰতীয় পৰিয়ালত ঘৰুৱা সহায়কসকলৰ প্ৰশংসাশূণ্য ভূমিকাক চিত্ৰিত কৰা হৈছে।

১৯৭৩ চনত পদ্মাই বেদ ৰহিৰ *প্ৰেম পৰবত* নামৰ হিন্দী চলচ্চিত্ৰখনৰ বাবে ‘মেৰা ছোটা চা ঘৰ বাৰ’ গীতটো লিখিছিল; চিনেমাখনৰ সংগীত কৰিছিল জয়দেৱে। তাৰ পিছত, ১৯৭৮ চনৰ হিন্দী চলচ্চিত্ৰ *আঁখে দেখি*ৰ বাবে তেওঁ দুটা গীত লিখিছিল, য’ত জে.পি. কৌশিকৰ সংগীত আছিল আৰু ইয়াৰে মহম্মদ ৰফী আৰু সুলক্ষনা পণ্ডিতে দ্বৈত কণ্ঠত গোৱা *সোনা ৰে, তুঝে কেইচে মিলো* গীতটি জনপ্ৰিয় হৈছিল। তেওঁ ১৯৭৯ চনৰ হিন্দী চলচ্চিত্ৰ *সাহস*ৰ বাবে যোগেশৰ সৈতে গীত লিখিছিল, য’ত আমিন সংগীতে সংগীত কৰিছিল।

## স্বীকৃতি
* দিনু ভাই পন্ত জীৱনজোৰা সাধনা বঁটা, (২০১৭, দিনু ভাই পন্ত স্মৃতি ৰক্ষা সমিতি, জম্মু আৰু কাশ্মীৰ)
* Krutitava Smagra Samman, (২০১৫, ভাৰতীয় ভাষা পৰিষদ, পশ্চিমবংগ)
* সৰস্বতী সন্মান , (২০১৫, ডোগ্ৰী ভাষাত লিখা আত্মজীৱনী *চিট্ট-চেটে*ৰ বাবে)
* পদ্মশ্ৰী বঁটা, (২০০১)
* সাহিত্য অকাডেমি বঁটা (১৯৭১)
* কবীৰ সন্মান, (২০০৭-০৮, কবিতাৰ বাবে)

## গ্ৰন্থপঞ্জী
* নৌহচিন; (কিতাপঘৰ, ১৯৯৫)
* ম্যে কহতি হ্যুঁ আঁখে দেখি (ভ্ৰমণ কাহিনী, ভাৰতীয় জ্ঞানপীঠ, ১৯৯৫)
* ভতকৌ নেহী ধনঞ্জয় (ভাৰতীয় জ্ঞানপীঠ, ১৯৯৯, আইএছবিএন ৮১২৬৩০১৩০৯)
* আমৰাই (ৰাজকমল প্ৰকাশন, ২০০০, আইএছবিএন ৮১৭১৭৮৭৬৪৯)
* জম্মু জ’ কভী চাহাৰা থা (উপন্যাস, ভাৰতীয় জ্ঞানপীঠ, ২০০৩, আইএছবিএন ৮১২৬৩০৮৮৬৯)
* ফিৰ ক্যা হুঁৱা, (জ্ঞানেসৱাৰা আৰু পাৰ্থ সেনগুপ্তাৰ সৈতে, নেচনেল বুক ট্ৰাষ্ট, ২০০৭, আইএছবিএন ৮১২৩৭৫০৪২০)

;অনুবাদ
* Where Has My Gulla Gone (এন্থল’জি, প্ৰভাত প্ৰকাশন, ২০০৯, আইএছবিএন ৮১৮৮৩২২৪১৫)
* আ ড্ৰপ ইন দ্য অ’চন: এন অট’বায়গ্ৰাফী (অনুবাদ: উমা বাসুদেৱ, জ্যোৎস্না সিং; নেচনেল বুক ট্ৰাষ্ট, ২০১১, আইএছবিএন ৮১২৩৭৬১৭৭৫)

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ভাৰতীয় সাহিত্যিক
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় মহিলা কবি
শ্ৰেণী:হিন্দী ভাষাৰ সাহিত্য অকাডেমি বঁটা বিজয়ী
শ্ৰেণী:পদ্মশ্ৰী বঁটা বিজয়ী
শ্ৰেণী:সৰস্বতী সন্মান বিজয়ী
উত্তৰ কামাখ্যাগুৰি

**উত্তৰ কামাখ্যাগুৰি** পশ্চিমবংগ ৰাজ্যৰ আলিপুৰদুৱাৰ জিলাত অৱস্থিত কুমাৰগ্ৰাম সমষ্টি উন্নয়ন ব্লক’ৰ অন্তৰ্গত কুমাৰগ্ৰাম আৰক্ষী চকীৰ অধীনস্থ এটি জনগণনা নগৰ।
## তথ্য সংগ্ৰহ
কে শিৱ ৰেড্ডী

**কে শিৱ ৰেড্ডী** () এগৰাকী ভাৰতীয় তেলেগু ভাষাৰ কবি। অন্ধ্ৰ প্ৰদেশৰ গুন্তুৰত তেওঁৰ জন্ম হৈছিল। ১৯৯৬ চনত তেওঁ তেওঁৰ কাব্য-সংকলন ‘*মহানা-অ’-মহানা*’ৰ বাবে তেলেগু ভাষাত সাহিত্য অকাডেমি বঁটা লাভ কৰিছিল। ২০১৮ চনত কাব্য-সংকলন ‘*পক্কাকি অট্টিগিলেতি*’ (Pakkaki Ottigilite)ৰ বাবে তেওঁক সৰস্বতী সন্মানেৰে সন্মানিত কৰা হয়।

## কৰ্মজীৱন
কে শিৱ ৰেড্ডী হায়দৰাবাদৰ বিবেক বৰ্ধিনী মহাবিদ্যালয়ৰ অৱসৰপ্ৰাপ্ত অধ্যক্ষ আছিল আৰু তেওঁ তাত পঁয়ত্ৰিশ বছৰ ইংৰাজী পঢ়াইছিল। তেওঁ আফ্ৰিকান আৰু ইউৰোপীয় কবিতা তেলেগুলৈ অনুবাদ কৰিছে।

## গ্ৰন্থপঞ্জী
* Aame Evaraite Matram, Palapitta Prachuranalu, হায়দৰাবাদ, ২০০৯
* Posaganivannee, ঝাৰি পয়েট্ৰি চাৰ্কল, হায়দৰাবাদ, ২০০৮
* অতনু-চৰিত্ৰ, ঝাৰি পয়েট্ৰি চাৰ্কল, হায়দৰাবাদ, ২০০৫
* Vrittalekhini, ঝাৰি পয়েট্ৰি চাৰ্কল, হায়দৰাবাদ, ২০০৩
* অন্তৰ্জনম, ঝাৰি পয়েট্ৰি চাৰ্কল, হায়দৰাবাদ, ২০০২
* Kavisamayam, Sahiti Mitrulu, বিজয়াবাড়া, ২০০০
* Jaitrayatra, Sivareddy Mithrulu, হায়দৰাবাদ ১৯৯৯ 
* Varsham, Varsham, ঝাৰি পয়েট্ৰি চাৰ্কল, হায়দৰাবাদ, ১৯৯৯
* Naa Kalala Nadi Anchuna, ঝাৰি পয়েট্ৰি চাৰ্কল, হায়দৰাবাদ, ১৯৯৭
* Ajeyam, ঝাৰি পয়েট্ৰি চাৰ্কল, হায়দৰাবাদ, ১৯৯৪
* শিৱাৰেড্ডী কবিতা, ঝাৰি পয়েট্ৰি চাৰ্কল, হায়দৰাবাদ, ১৯৯১
* মহানা! অ’-মহানা!, ঝাৰি পয়েট্ৰি চাৰ্কল, হায়দৰাবাদ, ১৯৮৮
* ভাৰামিতি, ঝাৰি পয়েট্ৰি চাৰ্কল, হায়দৰাবাদ, ১৯৮৩
* নেত্ৰা ধনুষু, ঝাৰি পয়েট্ৰি চাৰ্কল, হায়দৰাবাদ, ১৯৭৮
* Aasupatrigeetam, ঝাৰি পয়েট্ৰি চাৰ্কল, হায়দৰাবাদ, ১৯৭৬
* Charya, ঝাৰি পয়েট্ৰি চাৰ্কল, হায়দৰাবাদ, ১৯৭৫
* ৰক্তম সুৰ্য়ুদু, ঝাৰি পয়েট্ৰি চাৰ্কল, হায়দৰাবাদ, ১৯৭৩

## স্বীকৃতি
* সাহিত্য অকাডেমি বঁটা, ১৯৯০
* সৰস্বতী সন্মান, ২০১৮
* সিদ্ধাৰ্থ কালাপীতম পুৰস্কাৰম
* ড° সোমাসুন্দৰ সাহিত্য পুৰস্কাৰম
* ৱিচালা সাহিত্যি এৱাৰ্ড

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:সাহিত্যিক
শ্ৰেণী:তেলুগু ভাষাৰ সাহিত্য অকাডেমি বঁটা বিজয়ী
শ্ৰেণী:সৰস্বতী সন্মান বিজয়ী
শ্ৰেণী:তেলুগু ব্যক্তি
শ্ৰেণী:কবি
মহাবালেশ্বৰ চৈল

**মহাবলেশ্বৰ চৈল** (; জন্ম ৪ আগষ্ট ১৯৪৩) এগৰাকী ভাৰতীয় লেখক। ২০১৬ চনত, তেওঁক তেওঁৰ উপন্যাস 'হাবটন' (हावटण)ৰ বাবে সৰস্বতী সন্মানেৰে সন্মানিত কৰা হৈছিল। 

## সংক্ষিপ্ত জীৱন
১৯৪৩ চনৰ ৪ আগষ্টত, কৰ্ণাটকৰ মাজালিৰ শ্বেজেবাগত, মহাবালেশ্বৰ চৈলৰ জন্ম হৈছিল। তেওঁ এটি কৃষিজীৱী পৰিয়ালৰ সন্তান আছিল। তেওঁৰ দেউতাকে ভাৰতীয় সেনাত কাম কৰিছিল। দেউতাকৰ মৃত্যুৰ পিছত, চৈলে পঢ়া সামৰি খেতিত জড়িত হ’ব লগা হৈছিল। তেওঁ ছয় বছৰ বয়সত বিদ্যালয়লৈ যোৱা আৰম্ভ কৰিছিল আৰু অষ্টম শ্ৰেণীত পঢ়া এৰিব লগাত পৰিছিল। পৰৱৰ্তী সময়ত তেওঁ ভাৰতীয় সেনাবাহিনীত নাম ভৰ্তি কৰে। চৈলে ১৯৬৫ চনৰ ভাৰত-পাকিস্তান যুদ্ধত অংশগ্ৰহণ কৰিছিল আৰু হুছেইনিৱালা সীমান্তত সেনাত মকৰল আছিল।

তেওঁ ১৯৬৪-১৯৬৫ চনৰ ভিতৰত, ৰাষ্ট্ৰসংঘৰ শান্তিদূত ৰূপে ইজৰাইল আৰু ইজিপ্তৰ সীমান্ত বিবাদৰ বাবে কাম কৰিছিল। চেইলে বন বিভাগত চুপাৰভাইজাৰ হিচাপে কাম কৰিছে। তেওঁ গোৱা, দমন আৰু দিউ আৰক্ষীতো আছিল আৰু অৱসৰ গ্ৰহণ কৰাৰ আগলৈকে ইণ্ডিয়া পোষ্টত কাম কৰিছিল।

## সাহিত্য
চৈলে প্ৰথমতে মাৰাঠী ভাষাত লিখিছিল কিন্তু পিছত কোংকণী ভাষাতো লিখিবলৈ আৰম্ভ কৰিছিল। তেওঁৰ প্ৰথম গল্পটো প্ৰলহাদ কেশৱ আত্ৰেৰ সাপ্তাহিক *নৱয়ুগ ৱিকলি*ত প্ৰকাশ পাইছিল।  তাচকেণ্ট ঘোষণাপত্ৰৰ পিছত যুদ্ধ নিস্তব্ধতাক লৈ তেওঁৰ প্ৰথম কাহিনীটো আছিল।

চৈলে কোংকণী ভাষাত গল্প, উপন্যাস আৰু শিশু সাহিত্য লিখিছে। তেওঁ মাৰাঠী ভাষাত উপন্যাস, গল্প আৰু নাটক লিখিছে। ১৯৯৬ চনত লিখা তেওঁৰ প্ৰথমখন কোংকণী উপন্যাস আছিল কালি গংগা (काळी गंगा)।  ই কাৰৱাৰৰ কালী নদীৰ (কৰ্ণাটক) পাৰত থকা কৃষক সম্প্ৰদায়ৰ জীৱনক চিত্ৰিত কৰিছে। ১৯৯৩ চনত চৈলে তেওঁৰ চুটি গল্প সংকলন তৰঙ্গা (तरंगा)ৰ বাবে কোংকণী ভাষাত সাহিত্য অকাডেমি বঁটা লাভ কৰে।

কোংকণী ভাষাৰ চৈলৰ গল্প-সংকলনসমূহ হৈছে; *পলতডচে তাৰু*, *তৰংগা*, *বেয়নেট ফাইটিং*, *নিমাণো অশ্বত্থামা* আৰু *ডন মুলাঞ্চে ঝাড*; আনহাতে এই ভাষাত লিখা তেওঁৰ উপন্যাসসমূহ হৈছে; *কালী গংগা*, *অদ্ৰুষ্ট*, *য়ুগ সংৱাৰ*, *খৌল খৌল মুলম*, *বিখাৰ বিলখৌ* আৰু *মাতী আনি মলব*।

তেওঁৰ শিশু উপন্যাসখন হৈছে; *চৈম দেৱ*। *তাণ্ডৱ* আৰু *বন্দ দৰৱাজা* হৈছে চৈলৰ মাৰাঠী ভাষাত লিখা দুখন উপন্যাস। মাৰাঠীত লিখা তেওঁৰ নাটকসমূহ হৈছে; *নকো জালু মাঞ্জ ঘৰ্টা*, *চৰিত্ৰ্য়াহীন*, *শৰণাগতি* আৰু *য়াতনা চক্ৰ*।

## স্বীকৃতি
* ১৯৯৩:সাহিত্য অকাডেমি বঁটা।
* ১৯৮৯, ১৯৯৬:গোৱা কলা একাডেমি বঁটা।
* ১৯৯৭:ড° টিএমএ পাই এৱাৰ্ড।
* ২০০৬:গোৱা চৰকাৰৰ সাংস্কৃতিক বঁটা।
* ২০০৭:কথা বঁটা
* ২০০৭:গোৱা চৰকাৰৰ সাহিত্য বঁটা।
* ২০১০:বিমলা বি পাই বিশ্ব কোংকণী সাহিত্য পুৰস্কাৰ।
* ২০১৬:সৰস্বতী সন্মান।

ইয়াৰ উপৰিও চৈল [সাহিত্য অকাডেমি], কৰ্ণাটক কোংকণী সাহিত্য অকাডেমি আৰু গোৱা কলা একাডেমীৰ দৰে বিভিন্ন চৰকাৰী আৰু সাহিত্য সংগঠনৰ সদস্য আছিল। ২০০৫ চনত তেওঁ সদৌ ভাৰত কোংকণী পৰিষদৰ সভাপতি আছিল।

==তথ্যসূত্ৰ==


[শ্ৰেণী:সাহিত্যিক
শ্ৰেণী:সৰস্বতী সন্মান বিজয়ী
এছ.পি.এছ.এছ.

**এছ.পি.এছ.এছ.**() পৰিসংখ্যা হৈছে ডাটা ব্যৱস্থাপনা আৰু উন্নত বিশ্লেষণৰ বাবে আই.বি.এম.ৰ দ্বাৰা বিকশিত এক পৰিসাংখ্যিক ছফ্টৱেৰ চুইট। এছ.পি.এছ.এছ. ইনক. ২০০৯ চনত আই.বি.এম.এ অধিগ্ৰহণ কৰিছিল। ২০১৫ চনৰ পৰা মুকলি কৰা ছফ্টৱেৰৰ সংস্কৰণবোৰত আইবিএম এছপিএছএছ পৰিসংখ্যা ব্ৰেণ্ড নাম দিয়া হয়। এই ছফ্টৱেৰৰ নামটো মূলতে “ষ্টেটিষ্টিকেল পেকেজ ফৰ দা চ’চিয়েল চাইন্স’’(SPSS) আছিল যদিও পিছলৈ "ষ্টেটিষ্টিকেল প্ৰডাক্ট এণ্ড চাৰভিছ চলিউচন"লৈ সলনি হয়। নৰমান এইচ. নি, ডেল এইচ. বেণ্ট, আৰু চি. হাডলাই হালৰ দ্বাৰা বিকশিত হোৱা ১৯৬৮ চনত “ষ্টেটিষ্টিকেল পেকেজ ফৰ দা চ’চিয়েল চাইন্স’’ হিচাপে এছ.পি.এছ.এছ.ৰ প্ৰথম সংস্কৰণ মুকলি কৰা হৈছিল। এছ.পি.এছ.এছ. পৰিসংখ্যাৰ প্ৰাৰম্ভিক সংস্কৰণবোৰ ফৰট্ৰান কম্পিউটাৰ ভাষাত লিখা হৈছিল আৰু মেইনফ্ৰেমত বেচ প্ৰচেছিঙৰ বাবে সজা হৈছিল।
## অৱলোকন
এছ.পি.এছ.এছ. হৈছে সামাজিক বিজ্ঞানত পৰিসাংখ্যিক বিশ্লেষণৰ বাবে এক বহুলভাৱে ব্যৱহৃত ছফ্টৱেৰ প্ৰগ্ৰাম। ইয়াক বজাৰ গৱেষক, স্বাস্থ্য গৱেষক, জৰীপ কোম্পানী, চৰকাৰ, শিক্ষা গৱেষক, বিপণন সংগঠন, ডাটা মাইনাৰ, আৰু অন্যান্যসকলেও ব্যৱহাৰ কৰে। গৱেষকসকলক তেওঁলোকৰ নিজা পৰিসাংখ্যিক বিশ্লেষণ কৰিবলৈ সহায়িকা হিচাপে মূল এছ.পি.এছ.এছ. মেনুৱেলক (নি, বেণ্ট আৰু হাল, ১৯৭০) "সমাজ বিজ্ঞানৰ আটাইতকৈ প্ৰভাৱশালী" কিতাপ বা মেনুৱেল বুলি বিবেচনা কৰা হয়। পৰিসাংখ্যিক বিশ্লেষণৰ উপৰিও, ডাটা ব্যৱস্থাপনা (কেছ বাছনি, ফাইল পুনৰ আকাৰ দিয়া আৰু প্ৰাপ্ত তথ্য সৃষ্টি কৰা) আৰু ডাটা ডকুমেণ্টেচন (মেটাডাটা অভিধান ডাটা ফাইলত সংৰক্ষণ কৰা) হৈছে এই ছফ্টৱেৰৰ বিশেষত্ব।
এছ.পি.এছ.এছ. পৰিসংখ্যাৰ বৈশিষ্টসমূহ পুল-ডাউন মেনুৰ জৰিয়তে উপলব্ধ বা এক স্বত্বাধিকাৰী ৪জিএল কমাণ্ড চিনটেক্স (আদেশ বাক্যবিন্যাস) ভাষাৰে প্ৰগ্ৰাম কৰিব পাৰি। কমাণ্ড চিনটেক্স প্ৰ’গ্ৰামিঙৰ সুবিধা হৈছে পুনৰুত্পাদনযোগ্য আউটপুট, পুনৰাবৃত্তিমূলক কামবোৰ সৰল কৰা, আৰু জটিল ডাটা মেনিপুলেচন আৰু বিশ্লেষণ নিয়ন্ত্ৰণ কৰা।  ইয়াৰ উপৰিও, কিছুমান জটিল এপ্লিকেচন কেৱল কমাণ্ড চিনটেক্সতহে প্ৰগ্ৰাম কৰিব পাৰি,  মেনু গাঁথনিৰ জৰিয়তে সকলোখিনি উপলব্ধ নহয়। পুল-ডাউন মেনু ইণ্টাৰফেচে কমাণ্ড চিনটেক্সো সৃষ্টি কৰে: ইয়াক আউটপুটত প্ৰদৰ্শন কৰিব পাৰি, অৱশ্যে ব্যৱহাৰকাৰীৰ বাবে চিনটেক্স দৃশ্যমান কৰিবলৈ ডিফল্ট ছেটিংছ সলনি কৰিব লাগিব। প্ৰতিটো মেনুত থকা "পেষ্ট" বুটাম ব্যৱহাৰ কৰি সেইবোৰ কন্টেক্স ফাইল এটাত পেষ্ট কৰিব পাৰি।

## সংস্কৰণ আৰু মালিকীস্বত্বৰ ইতিহাস
* এছ.পি.এছ.এছ. ১ - ১৯৬৮
* এছ.পি.এছ.এছ. ২ - ১৯৮৩
* এছ.পি.এছ.এছ. ৫ - ১৯৯৩
* এছ.পি.এছ.এছ. ৬.১ - ১৯৯৫
* এছ.পি.এছ.এছ. ৭.৫ - ১৯৯৭
* এছ.পি.এছ.এছ. ৮ - ১৯৯৮
* এছ.পি.এছ.এছ. ৯ - ১৯৯৯
* এছ.পি.এছ.এছ. ১০ - ১৯৯৯
* এছ.পি.এছ.এছ. ১১ - ২০০২
* এছ.পি.এছ.এছ. ১২ - ২০০৪
* এছ.পি.এছ.এছ. ১৩ - ২০০৫
* এছ.পি.এছ.এছ. ১৪ - ২০০৬
* এছ.পি.এছ.এছ. ১৫ - ২০০৬
* এছ.পি.এছ.এছ. ১৬ - ২০০৭
* এছ.পি.এছ.এছ. ১৭ - ২০০৮
* পিএএচডব্লিউ ১৭ - ২০০৯
* পিএএচডব্লিউ ১৮ - ২০০৯
* এছ.পি.এছ.এছ. ১৯ - ২০১০
* এছ.পি.এছ.এছ. ২০ - ২০১১
* এছ.পি.এছ.এছ. ২১ - ২০১২
* এছ.পি.এছ.এছ. ২২ - ২০১৩
* এছ.পি.এছ.এছ. ২৩ - ২০১৫
* এছ.পি.এছ.এছ. ২৪ - ২০১৬, মাৰ্চ
* এছ.পি.এছ.এছ. ২৫ - ২০১৭, জুলাই
* এছ.পি.এছ.এছ. ২৬ - ২০১৮
* এছ.পি.এছ.এছ. ২৭ - ২০১৯, জুন (আৰু নৱেম্বৰ, ২০২০ ত ২৭.০.১)
* এছ.পি.এছ.এছ. ২৮ - ২০২১, মে
* এছ.পি.এছ.এছ. ২৯ - ২০২২, ছেপ্টেম্বৰ
## লগতে চাওক
* পৰিসাংখ্যিক পেকেজৰ তুলনা
* জে এ এছ পি আৰু জামোভি, মুক্ত-উৎস আৰু বিনামূলীয়া দুয়োটা বিকল্প, সঘনাই আৰু বেয়িচিয়ান মডেল প্ৰদান কৰে
* পি এচ পি পি, জি এন ইউ প্ৰকল্পৰ পৰা এটা বিনামূলীয়া এছ পি এছ এছ প্ৰতিস্থাপন।
* এছ.পি.এছ.এছ. মডেলাৰ

## উৎস
হাঁপানি

**হাঁপানী** বা উদফাঁই বা এজমা হাওঁফাওঁৰ বায়ুপথৰ দীৰ্ঘদিনীয়া প্ৰদাহজনিত ৰোগ ৷ ইয়াৰ বৈশিষ্ট্য হৈছে পৰিৱৰ্তনশীল আৰু পুনৰাবৃত্তি হোৱা লক্ষণ, বায়ু প্ৰবাহত বাধা, আৰু সহজে আৰম্ভ হোৱা ব্ৰংক'স্পাজম বা শ্বাসনলীৰ সংকোচন। ডিঙিৰ শব্দ (wheeze), কাহ, বুকুখন টানি ধৰা, আৰু উশাহ চুটি হোৱা এই ৰোগৰ লক্ষণ। এইবোৰ দিনটোত কেইবাবাৰো বা সপ্তাহত কেইবাবাৰো হ’ব পাৰে। ব্যক্তিবিশেষে ৰাতি বা ব্যায়ামৰ লগে লগে হাঁপানিৰ লক্ষণবোৰ বেছি বেয়া হ’ব পাৰে। 

জিনীয় আৰু পৰিৱেশগত কাৰকৰ সংমিশ্ৰণৰ ফলত হাঁপানি হোৱা বুলি ভবা হয়৷ পৰিৱেশৰ কাৰকসমূহৰ ভিতৰত বায়ু প্ৰদূষণ আৰু এলাৰ্জেনৰ সংস্পৰ্শলৈ অহা আদি অন্তৰ্ভুক্ত।  আন সম্ভাৱ্য ট্ৰিগাৰসমূহৰ ভিতৰত এছপিৰিন আৰু বিটা ব্লকাৰৰ দৰে ঔষধসমূহো অন্তৰ্ভুক্ত।  সাধাৰণতে লক্ষণৰ আৰ্হি, সময়ৰ লগে লগে চিকিৎসাৰ প্ৰতি সঁহাৰি আৰু স্পাইৰ’মেট্ৰি বা হাওঁফাওঁৰ কাৰ্য্য পৰীক্ষাৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি ৰোগ নিৰ্ণয় কৰা হয়। লক্ষণসমূহৰ নিয়মিয়তা, এক চেকেণ্ডত বলপূৰ্বক নিশাহ লোৱাৰ আয়তন (FEV1), আৰু নিশাহৰ শীৰ্ষ প্ৰবাহৰ হাৰ (PEFR) অনুসৰি হাঁপানিক শ্ৰেণীকৰণ কৰা হয়।  ইয়াক এট'পিক বা নন-এট'পিক হিচাপেও শ্ৰেণীকৰণ কৰিব পাৰি, য'ত এট'পিয়ে প্ৰথম প্ৰকাৰৰ অতি সংবেদনশীলতা (Type 1 hypersensitivity) বিকাশৰ প্ৰৱণতাক বুজায়।  

হাঁপানিৰ কোনো নিৰাময় জনা নাযায় যদিও ইয়াক নিয়ন্ত্ৰণ কৰিব পাৰি। ট্ৰিগাৰ, যেনে এলাৰ্জেন (এলাৰ্জীৰ কাৰক) আৰু শ্বাসজনিত উত্তেজক পদাৰ্থ (irritants) এৰাই চলি লক্ষণসমূহ প্ৰতিৰোধ কৰিব পাৰি আৰু শ্বাসত লোৱা কৰ্টিক'ষ্টেৰয়ডৰ ব্যৱহাৰৰ দ্বাৰা দমন কৰিব পাৰি। হাঁপানিৰ লক্ষণসমূহ অনিয়ন্ত্ৰিত হৈ থাকিলে কৰ্টিক’ষ্টেৰয়ডৰ উপৰিও দীৰ্ঘ-কাৰ্য্যক্ষম বিটা এগ’নিষ্ট (LABA) বা এণ্টিলিউক'ট্ৰাইন এজেণ্টৰ দৰে ঔষধ ব্যৱহাৰ কৰিব পাৰি। দ্ৰুতগতিত বেয়া হোৱা লক্ষণসমূহৰ চিকিৎসা সাধাৰণতে শ্বাসত লোৱা হ্ৰস্ৰ- কাৰ্য্যক্ষম বিটা ২ এগ’নিষ্ট যেনে ছালবিউটামল আৰু কৰ্টিক’ষ্টেৰয়ডৰ দ্বাৰা কৰা হয়।  অতি গুৰুতৰ ক্ষেত্ৰত সিৰাত কৰ্টিক'ষ্টেৰয়ড, মেগনেছিয়াম ছালফেট, আৰু চিকিৎসালয়ত ভৰ্তি হোৱাৰ প্ৰয়োজন হ'ব পাৰে।

২০১৯ চনত হাঁপানিয়ে প্ৰায় ২৬.২ কোটি লোক আক্ৰান্ত কৰিছিল আৰু প্ৰায় ৪,৬১,০০০ লোকৰ মৃত্যু হৈছিল। ইয়াৰে অধিকাংশ মৃত্যু উন্নয়নশীল দেশসমূহত হৈছে৷ প্ৰায়ে শৈশৱৰ পৰাই হাঁপানি আৰম্ভ হয় আৰু ১৯৬০ৰ দশকৰ পৰা ইয়াৰ হাৰ যথেষ্ট বৃদ্ধি পাইছে। প্ৰাচীন মিচৰৰ দিনতে হাঁপানিৰ উমান পোৱা গৈছিল৷ হাঁপানি শব্দটো গ্ৰীক ἆσθμα ৰ পৰা আহিছে, যাৰ অৰ্থ হৈছে 'ফোঁপনি'।

## টোকা

## তথ্যসূত্ৰ

* 
* 
* 
* 

## বাহ্যিক সংযোগ

* WHO fact sheet on asthma
* 

শ্ৰেণী:অসংক্ৰামক ৰোগ
শ্ৰেণী:শ্বাসতন্ত্ৰৰ ৰোগ
যোগেন্দ্ৰনাৰায়ণ ভূঞা

**যোগেন্দ্ৰনাৰায়ণ ভূঞা** এগৰাকী অধ্যাপক, লেখক, সম্পাদক, অনুবাদক। তেখেত আছিল ঊনবিংশ শতিকাৰ অসমীয়া সাহিত্যৰ এজন গুৰুত্বপূৰ্ণ ব্যক্তি। তেখেতে বিশ্বকোষৰ চতুৰ্থ খণ্ড সম্পাদনা কৰাৰ লগতে অসম সাহিত্য সভা পত্ৰিকাৰো কেইবাটাও সংখ্যা সম্পাদনা কৰিছে। পুৰণা দুষ্প্ৰাপ্ৰ্য পুথি উদ্ধাৰৰ ক্ষেত্ৰতো তেখেতৰ অৱদান উল্লেখযোগ্য। 

## জন্ম আৰু পৰিচয়
যোগেন্দ্ৰনাৰায়ণ ভূঞাৰ পিতৃৰ নাম গণেশ চন্দ্ৰ ভূঞা আৰু মাতৃৰ নাম বকুলি ভূঞা। তেখেতৰ জন্ম হয় ১৯৩৯ চনৰ ২৯ অক্টোবৰ তাৰিখে। জন্মস্থান হৈছে নগাঁও জিলাৰ শিঙীয়া পোতনি মৌজাৰ তেলীয়াগাঁও। তেখেতৰ বিবাহ সম্পন্ন হয় ১৯৬৫ চনৰ ৭ মাৰ্চ, কলিয়াবৰৰ মাধন খাউন্দৰ সৈতে।

## শিক্ষা
*প্ৰাথমিক বৃত্তিঃ ১৯৬ নং সোণাৰিগাঁও প্ৰাইমাৰি স্কুল
*প্ৰৱেশিকাঃ নগাঁও গভৰ্ণমেণ্ট হাইস্কুল, ১৯৫৭ চন
*বি.এ. নগাঁও কলেজ, ১৯৬১ চন
*এম.এ. (অসমীয়া) : গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়, ১৯৬৪ চন
*পি.এইচ.ডিঃ ডিব্ৰুগড় বিশ্ববিদ্যালয়, ১৯৯৬ চন

## বৃত্তিআৰু সামাজিক কৰ্ম
তেখেতে বঢ়মপুৰ শ্বহীদ স্মৃতি আদৰ্শ হাইস্কুলত (নগাঁও, ১৯৫৯-৬৫ চন) শিক্ষকতাৰে জীৱন আৰম্ভ কৰে আৰু পৰৱৰ্তী সময়ত নগাঁও ছোৱালী কলেজ (অসমীয়া বিভাগ), ১৯৬৫-৯৬ চনলৈকে অধ্যাপক ৰূপে সোৱা আগবঢ়ায়। তেখেত কিছু বছৰৰ বাবে (১৯৯৬-৯৯ চন) অসম ৰাজ্যিক পাঠ্যপুথি প্ৰণয়ন আৰু প্ৰকাশন নিগমৰ পৰিচালন সঞ্চালক পদত অধিষ্ঠিত হৈছিল। তেওঁ আছিল নগাঁও জিলা সাহিত্য সভাৰ প্ৰতিষ্ঠাপক সম্পাদ। তেখেত অসম সাহিত্য সভাৰ পত্ৰিকা সম্পাদকো আছিল। সেইদৰে ভূঞা সাহিত্য অকাডেমিৰ ভাষা উপদেষ্টা সমিতিৰ সদস্যও আছিল।

## সাহিত্যকৃতি
### মৌলিক গ্ৰন্থ
*মহাফেজখানাৰ খিড়িকীয়েদি (কমী-ৰূপক এণ্টাৰপ্ৰাইজ, নগাঁও,মাৰ্চ, ১৯৮৬)
*কিশোৰৰ শংকৰদেৱ (ৰূমী-ৰূপক এণ্টাপ্ৰাইজ, নগাঁও, ১৯৮৬)
*দুৰ্গাপ্ৰসাদ মজিন্দাৰ বৰুৱা (বিজয় মজিন্দাৰ বৰুৱা, শিৱসাগৰ, ১৯৮৮)
*ঊনবিংশ শতিকাৰ অসম-সংবাদ (অসমীয়া বিভাগ, ডিব্ৰুগড় বিশ্ববিদ্যালয়, ১৯৯০)
*উৱলি যোৱা নথিৰ পৰা (গ্ৰন্থকাৰ, ১৯৯১)
*সদাগৰ ভোলানাথ বৰুৱা (ডিফু সাহিত্য সভা, ১৯৯৩)
*ঊনবিংশ শতিকাঃ সৃষ্টি আৰু চেতনা (লয়াৰ্ছ বুক ষ্টল, গুৱাহাটী, ১৯৯৮)
*গুণাভিৰাম বৰুৱা (মন'গ্ৰাফ, সাহিত্য অকাডেমি, নতুন দিল্লী ২০০১)
*গুণাভিৰাম বৰুৱা (আবিলেক, গুৱাহাটী, ২০০১)
*কৃপাবৰ বৰুৱালৈ চিঠি (মহেশ্বৰী-প্ৰিয় প্ৰকাশন, হাটবৰ, নগাঁও ২০০২)
*বেজবৰুৱা-কবিতাৰ বাস্তৱিকতা (কথা, গুৱাহাটী, ২০০৫)
*সাহিত্য চৰ্চা (অসম প্ৰকাশন পৰিষদ, গুৱাহাটী, ২০০৬)
*নৈৰ্ব্যক্তিক (মহেশ্বৰী প্ৰিয় প্ৰকাশন, হাটবৰ, নগাঁও ২০০৭)
*নিবন্ধ ঊনবিংশ (অসম প্ৰকাশন পৰিষদ, গুৱাহাটী, ২০০৭)

### সম্পাদিত
*ৰত্নকান্ত বৰকাকতীৰ গদ্য-সম্ভাৰ (লয়াৰ্ছ বুক ষ্টল, গুৱাহাটী, ১৯৭৭)
*ৰত্নেশ্বৰ মহন্ত ৰচনাৱলী (অসম প্ৰকাশন পৰিষদ, গুৱাহাটী, ১৯৭৭)
*হীৰক-স্মৃতি (নগাঁও সাহিত্য সভা, ১৯৭৯)
*বাগ্মীবৰ নীলমণি ফুকন (অসম সাহিত্য সভা, ১৯৮০)
*জ্ঞানদাভিৰাম বৰুৱা ৰচনাৱলী (অসম সাহিত্য সভা, ১৯৮০)
*যজ্ঞেশ্বৰ শৰ্মা জীৱন আৰু প্ৰতিভা (নগাঁও সাহিত্য সভা, ১৯৮৪)
*সৃষ্টি ত্ৰিবিধা (মুনীন বৰকটকী বিষয়ক গ্ৰন্থ) (সম্পাঃ), ষ্টুডেণ্টছ্ ষ্ট'ৰ্ছ, ১৯৯৬

## বঁটা
*শ্ৰমিকপ্ৰাণ সৰ্বেশ্বৰ বৰদলৈ অসম সাহিত্য সভা বঁটা, ২০০২
*আনন্দৰাম বৰুৱা বঁটা, ২০০৬
*কৃষ্ণকান্ত সন্দিকৈ সোঁৱৰণী বঁটা (ৰাষ্ট্ৰীয় পৰ্য্যায়ৰ)

## তথ্যসূত্ৰ


## প্ৰসঙ্গ পুথি
শ্ৰেণী:অসমীয়া সাহিত্যিক
পাৰ্লে-জি

**পাৰ্লে-জি** () হৈছে ভাৰতৰ পাৰ্লে প্ৰডাক্টছৰ দ্বাৰা নিৰ্মিত বিস্কুটৰ এক ব্ৰেণ্ড। ২০১১ চনত নীলছনৰ এক সমীক্ষাত প্ৰকাশ পাইছে যে ই বিশ্বৰ ভিতৰতে সৰ্বাধিক বিক্ৰী হোৱা বিস্কুটৰ ব্ৰেণ্ড। 

## ইতিহাস
১৯২৯ চনত মুম্বাইৰ ভিলে পাৰ্লে উপকণ্ঠ অঞ্চলত পাৰ্লে প্ৰডাক্টছক মিঠাই নিৰ্মাতা হিচাপে প্ৰতিষ্ঠা কৰা হয়। ১৯৩৯ চনত পাৰ্লে প্ৰডাক্টছে বিস্কুট নিৰ্মাণ আৰম্ভ কৰে। ১৯৪৭ চনত ভাৰত স্বাধীন হোৱাৰ সময়ত কোম্পানীটোৱে গ্লুকো ব্ৰেণ্ডৰ বিস্কুট এবিধক ব্ৰিটিছ ব্ৰেণ্ডৰ বিস্কুটৰ ভাৰতীয় বিকল্প হিচাপে বিজ্ঞাপন অভিযান আৰম্ভ কৰে।

পাৰ্লে-জি বিস্কুটক আগতে ১৯৮০ চনলৈকে ‘পাৰ্লে গ্লুকো’ বিস্কুট বুলি কোৱা হৈছিল। পাৰ্লে-জি নামত থকা "জি"য়ে প্ৰথমে "গ্লুক'জ"ক নিৰ্দেশ কৰিছিল যদিও পিছৰ ব্ৰেণ্ডৰ শ্লোগানত "জিনিয়াছ*ৰ বাবেও *জি* লিখা হৈছিল। ২০১৩ চনত পাৰ্লে-জি খুচুৰা বিক্ৰীৰ ক্ষেত্ৰত ৫০ বিলিয়ন ভাৰতীয় মুদ্ৰাৰ সীমা অতিক্ৰম কৰা ভাৰতৰ প্ৰথম এফএমচিজি ব্ৰেণ্ড হিচাপে পৰিগণিত হয়।
==জনপ্ৰিয়তা==
মূলতঃ চাহৰ সৈতে জলপান হিচাপে খোৱা পাৰ্লে-জি ভাৰতৰ অন্যতম পুৰণি ব্ৰেণ্ড নাম। দশক দশক ধৰি এই সামগ্ৰীবিধ ইয়াৰ আইকনিক বগা আৰু হালধীয়া ৰঙৰ ৱেক্স পেপাৰৰ পেকেটৰ বাবে নিমিষতে চিনি পোৱা গৈছিল। এই ৰেপাৰটোত এগৰাকী কণমানি ছোৱালীৰ ছবি আছে (১৯৬০ চনত এভাৰেষ্টৰ মগনলাল দৈয়াৰ চিত্ৰকল্প)। শেহতীয়াকৈ পাৰ্লে-জি প্লাষ্টিক ৰেপিঙত উপলব্ধ হৈছে। আধুনিক পেকেজিঙে নিজৰ পৰম্পৰাগত ডিজাইন বজাই ৰাখিছে। মাছৰ টেংকিত পাৰ্লে-জি পেকেট এটা ভৰাই থোৱা বিজ্ঞাপনৰ জৰিয়তে সামগ্ৰীৰ পৰিৱৰ্তনৰ প্ৰচাৰ কৰা হৈছিল। ২০১১ চনত বজাৰ গৱেষণা কোম্পানী নীলছনে এটা প্ৰতিবেদন প্ৰকাশ কৰি কয় যে পাৰ্লে-জিয়ে বিশ্বৰ সৰ্বাধিক বিক্ৰী হোৱা বিস্কুট ব্ৰেণ্ড হিচাপে নিজৰ স্থান সুদৃঢ় কৰিছে। দৰাচলতে পাৰ্লে জিয়ে ক্ৰাফ্ট ফুডছৰ অৰিঅ’, মেক্সিকোৰ গেমছা আৰু ৱালমাৰ্টৰ ব্যক্তিগত লেবেলৰ দৰে অন্যান্য আগশাৰীৰ ব্ৰেণ্ডৰ শীৰ্ষস্থান দখল কৰিছে। সফলতাৰ মূল কাৰক হ’ল ভাৰতৰ কিছুমান বৃহৎ বজাৰ – আমেৰিকা, মেক্সিকো, চীন, ইটালী আৰু স্পেইনক অতিক্ৰম কৰি বিস্কুটৰ বিশ্বৰ আগশাৰীৰ বজাৰ দখল।

২০১৩ চনৰ জানুৱাৰী মাহলৈকে পাৰ্লে-জিৰ শক্তিশালী বিতৰণ নেটৱৰ্কে ভাৰতৰ ৬০ লাখতকৈ অধিক খুচুৰা বিপণীক সামৰি লৈছিল। ব্ৰেণ্ড ট্ৰাষ্ট ৰিপৰ্টত ২০১৪ চনত পাৰ্লে-জিক ভাৰতৰ ৪২ নং সৰ্বাধিক বিশ্বাসযোগ্য ব্ৰেণ্ড হিচাপে স্থান দিয়া হৈছে।

কম বজাৰমূল্য, পাৰ্লে-জিৰ জনপ্ৰিয়তাৰ আন এক গুৰুত্বপূৰ্ণ কাৰক। ভাৰতৰ বাহিৰত ২০১২ চনৰ হিচাপত ইয়াক ৪১৮ গ্ৰামৰ পেকেটৰ বাবে ৯৯ চেণ্টত বিক্ৰী কৰা হয় আমেৰিকাত ভাৰতীয় গেলামালৰ প্ৰধান খুচুৰা বিক্ৰেতা। ২ পেক পাৰ্লে-জিও বিক্ৰী কৰা হয়। ১৯৮২ চনত পাৰ্লে-জিৰ প্ৰথম টিভি বিজ্ঞাপন নিৰ্মাণ কৰা হৈছিল। ভাৰতীয় ছুপাৰহিৰো শক্তিমানেও ১৯৯০ চনত এই ব্ৰেণ্ডটোক সমৰ্থন কৰিছিল।
==তথ্যসূত্ৰ==



==অতিৰিক্ত পঠন==
* [http://economictimes.indiatimes.com/slideshows/advertising-marketing/parle-g-the-journey-of-a-biscuit-for-masses/whos-that-girl/slideshow/24922383.cms "Parle-G: The journey of a biscuit for masses"]. *The Economic Times''.

## বাহ্যিক সংযোগ

* 

শ্ৰেণী:ভাৰতীয় ব্ৰেণ্ড
শ্ৰেণী:খাদ্য
পাল্‌ছ মৰ্টন

আনুষ্ঠানিকভাৱে **পাছ পাছ পাল্‌ছ** নামেৰে জনাজাত **পাল্‌ছ মৰ্টন** () হৈছে নয়ডাস্থিত ডি এছ গ্ৰুপে নিৰ্মাণ কৰা আৰু ইয়াৰ বহুজাতিক ব্ৰেণ্ড ‘পাছ পাছ’ৰ অধীনত বজাৰত বিক্ৰী কৰা এবিধ কঠিন মৰ্টন। মূলতঃ আটাইতকৈ বেছিকৈ বিক্ৰী হোৱা ‘কাচ্চা আম’ (কেঁচা আম) সোৱাদৰে মুকলি কৰা এই কঠিনভাৱে তৈয়াৰী মিঠাইৰ কেন্দ্ৰীয় অংশত মূলত টেঙা সোৱাদৰ উপৰি নিমখ আৰু মছলা (আমচূৰৰ দৰেই) ভৰোৱা থাকে। কেঁচা আম, মধুৰি-আম, কমলা, আনাৰস আৰু লিচুৰ সোৱাদতো পাল্‌ছ পোৱা যায়। ভাৰতত পাল্‌ছ প্ৰতি ৪গ্ৰাম মিঠাইত ১ টকা দৰত বিক্ৰী কৰা হয়।

## ইতিহাস
২০১৩ চনত পাল্‌ছৰ ধাৰণা কৰা হৈছিল আৰু প্ৰডাক্ট ডেভেলপমেণ্টৰ বাবে নিবেদিত এটা অভ্যন্তৰীণ দলে ইয়াৰ ওপৰত দুবছৰ কাম কৰিছিল। অৱশেষত ২০১৫ চনৰ মাজভাগত কচ্ছা আম (কেঁচা আম) সোৱাদত এই সামগ্ৰী মুকলি কৰা হয়। "লেথৰিং"ক ইয়াৰ মূল উপাদান হিচাপে লৈ ২০১৬ চনৰ ডিচেম্বৰ মাহত সমগ্ৰ ভাৰততে মধুৰি-আম আৰু কমলাৰ সোৱাদত পাল্‌ছ মুকলি কৰা হৈছিল। পাল্‌ছৰ প্ৰস্তুতি ইয়াৰ নিৰ্মাতা (ডি এছ গ্ৰুপ)ৰ দ্বাৰা পেটেণ্ট কৰা হৈছে।

## বিক্ৰী
আৰম্ভণিৰ ৮ মাহত পাল্‌ছৰ মুঠ বিক্ৰী ১০০ কোটি ভাৰতীয় মুদ্ৰা, যিটো কোকা-কোলা জিৰ'ৰ বিক্ৰীৰ সমতুল্য। ২০১৬ চনত ডি এছ গ্ৰুপে প্ৰতিমাহে ৩০০-৪০০ টন পাল্‌ছ উৎপাদন কৰিছিল। ২০১৭ চনৰ মাৰ্চ মাহত পাল্‌ছৰ সামগ্ৰিক বিক্ৰীৰ পৰিমাণ আছিল ৩০০ কোটি ভাৰতীয় মুদ্ৰা, যিয়ে অৰিঅ’ আৰু মাৰ্ছ বাৰৰছক পৰাস্ত কৰিবলৈ সক্ষম হয়। ডি এছ গ্ৰুপে আমেৰিকা, ব্ৰিটেইন আৰু ছিংগাপুৰতো ইয়াৰ ষ্ট'ৰ স্থাপন কৰি আছে।
## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:খাদ্য
পেনৰ'জ ত্ৰিভুজ

**পেনৰ'জ ত্ৰিভুজ**  (বা **পেনৰ'জ ট্ৰাইবাৰ**,  **অসম্ভৱ ট্ৰাইবাৰ**, বা **অসম্ভৱ ত্ৰিভুজ**, এটা ত্ৰিকোণীয় অসম্ভৱ বস্তু। এই আলোকীয় ভ্ৰমৰ বস্তুটোক দৃষ্টিকোণীয় অংকনেৰে দেখুৱাব পাৰি কিন্তু বাস্তৱত ইয়াৰ অস্তিত্ব নাই। ১৯৩৪ চনত চুইডেন শিল্পী অস্কাৰ ৰয়টাৰছভাৰ্ডে ইয়াক প্ৰথম সৃষ্টি কৰিছিল। ৰয়টাৰছভাৰ্ডৰ পৰা স্বাধীনভাৱে এই ত্ৰিভুজটো ১৯৫০ চনত মনোৰোগ বিশেষজ্ঞ লিয়'নেল পেনৰ'জ আৰু তেওঁৰ পুত্ৰ বিশিষ্ট নোবেল বঁটা বিজয়ী গণিতজ্ঞ ছাৰ ৰ'জাৰ পেনৰ'জে উদ্ভাৱন আৰু জনপ্ৰিয় কৰি তুলিছিল। তেওঁলোকে ইয়াক "বিশুদ্ধতম ৰূপত অসম্ভৱ" বুলি অভিহিত কৰিছিল।শিল্পী এম চি এশ্বাৰৰ সৃষ্টিত ইয়াক ভালদৰে পোৱা যায়। এশ্বাৰৰ পূৰ্বৰ অসম্ভৱ বস্তুৰ চিত্ৰণে ইয়াক আংশিকভাৱে অনুপ্ৰাণিত কৰিছিল। 

## বিৱৰণ

এই ট্ৰাইবাৰ/ত্ৰিভুজটো এটা কঠিন বস্তু যেন লাগে। বৰ্গীয় প্ৰস্থেচ্ছেদৰ তিনিটা পোন স্তম্ভৰে ই গঠিত; স্তম্ভবোৰে গঠন কৰা ত্ৰিভুজৰ শিখৰত সোঁকোণত যোৰকৈ সেইবোৰ লগ হয়। স্তম্ভবোৰ ভাঙি ঘনক বা ঘনকাকৃতিৰ বস্তু হ'ব পাৰে।

এই ধৰণৰ সংমিশ্ৰণ সাধাৰণ ইউক্লিডিয়ান স্থানত কোনো ত্ৰিমাত্ৰিক বস্তুৱে কৰিব নোৱাৰে। কোনো ইউক্লিডিয়ান ৩-মেনিফ'ল্ডত এনে বস্তু থাকিব পাৰে। ত্ৰিমাত্ৰিক কঠিন আকৃতিও আছে যিবোৰৰ প্ৰতিটোকে এটা নিৰ্দিষ্ট কোণৰ পৰা চালে এই পৃষ্ঠাত পেনৰোজ ত্ৰিভুজৰ ২-মাত্ৰিক চিত্ৰণৰ দৰেই দেখা যায় (যেনে তলত থকা অষ্ট্ৰেলিয়াৰ পাৰ্থৰ এটা ভাস্কৰ্যৰ ছবি)। "পেনৰ'জ ত্ৰিভুজ" শব্দটোৱে দ্বিমাত্ৰিক চিত্ৰণ বা অসম্ভৱ বস্তুটোকে বুজাব পাৰে।

পেনৰ'জ ত্ৰিভুজৰ চৌদিশে এডাল ৰেখা টানিলে চাৰিটা পাকৰ এটা ম'বিয়াছ ষ্ট্ৰিপৰ সৃষ্টি হয়।

## চিত্ৰণ

এম চি এশ্বাৰৰ লিথ'গ্ৰাফ "ৱাটাৰফল" (১৯৬১)ত দুটা দীঘলীয়া পেনৰ'জ ত্ৰিভুজৰ দীঘল কাষেৰে একাবেঁকাকৈ বৈ যোৱা এটা জলধাৰা দেখুওৱা হৈছে, যাতে ই আৰম্ভ হোৱাতকৈ দুটা স্তৰ ওপৰতহে শেষ হয়। ফলত দুয়োটা ত্ৰিভুজৰ চুটি কাষ গঠন কৰা জলপ্ৰপাতটোৱে এটা পানীৰ চকা চলায়। এশ্বাৰে আঙুলিয়াই দিয়ে যে চকাটো ঘূৰি থাকিবলৈ হ'লে বাষ্পীভৱন পূৰাবলৈ দিবলৈ মাজে মাজে কিছু পানী যোগ কৰিব লাগিব। 

### ভাস্কৰ্য্য

File:Perth Impossible Triangle.jpg|পশ্চিম অষ্ট্ৰেলিয়াৰ পাৰ্থত আলোকীয় ভ্ৰম হিচাপে এটা অসম্ভৱ ত্ৰিভুজ
File:LargeTribarGotschuchenAustria.JPG|অষ্ট্ৰিয়াৰ গট্‌চুচেনত অসম্ভ ত্ৰিভুজৰ ভাস্কৰ্য্য
File:Penrose Triangle auf Ecke stehend.jpg|নিদাগ তীখাৰে জাৰ্মানীৰ W.A.Stanggaßinger-এ সজা আচল পেনৰ'জ ত্ৰিভুজ। এনে প্ৰকাৰৰ অসম্ভৱ ত্ৰিভুজ পোনপ্ৰথমে ১৯৬৯ চনত চ'ভিয়েট ভাস্কৰ ভিয়াচেস্লেভ ক'লেচুকে সাজিছিল।


## তথ্যসূত্ৰ

## বাহ্যিক সংযোগ
* An article about impossible triangle sculpture in Perth
* Escher for Real constructions

শ্ৰেণী:ত্ৰিভুজ
কুইলতা

**কুইলতা বা কুলতা** ভাৰতৰ ওড়িশা ৰাজ্যৰ অন্যতম কৃষক সম্প্ৰদায়। এই সম্প্ৰদায়ৰ লোকসকলে বিশেষকৈ ওড়িশাৰ বলাংগীৰ জিলাৰ পাটনগড় তথা ওড়িশাৰ অন্যান্য পশ্চিম অঞ্চলত বাস কৰে। কুইলতাসকলে ৰাণেশ্বৰ ৰামচণ্ডী দেৱীক প্ৰধান দেৱতা হিচাপে পূজা কৰে। ভগৱান ৰাণেশ্বৰক প্ৰভু শিৱ আৰু দেৱী ৰামচণ্ডীক পাৰ্বতী হিচাপে পূজা কৰা হয়।

## উৎপত্তি আৰু ইতিহাস
কুইলতা সম্প্ৰদায়ৰ উৎপত্তি বিষয়ে বিভিন্ন মতামত আছে। এটা মত অনুসৰি, কুইলতা, সুধ আৰু ডুমাল সম্প্ৰদায়ৰ লোকসকল একে বংশৰ সন্তান। আন এটা মত অনুসৰি, কুইলতা সম্প্ৰদায়ৰ লোকসকল হিমাচল প্ৰদেশৰ কুল্লু উপত্যকা অঞ্চলৰ পৰা আগমন কৰিছিল।

## ধৰ্ম আৰু উপাসনা
কুইলতা সম্প্ৰদায়ৰ লোকসকলে **ৰাণেশ্বৰ ৰামচণ্ডী** দেৱীক তেওঁলোকৰ মুখ্য দেৱতা হিচাপে পূজা কৰে। ভগৱান ৰাণেশ্বৰক প্ৰভু শিৱ আৰু দেৱী ৰামচণ্ডীক পাৰ্বতী হিচাপে পূজা কৰা হয়।

## সমাজ আৰু সংস্কৃতি
এই সম্প্ৰদায়টো মূলত কৃষিকাজত নিয়োজিত। কুইলতা সমাজে নিজৰ পৰম্পৰা, ধৰ্মীয় আচাৰ-অনুষ্ঠান আৰু স্থানীয় সংস্কৃতিক বিশেষভাৱে মানি চলে। যদিও মূলত ওড়িশাত কেন্দ্ৰীভূত, তথাপি কিছুমান তথ্য মতে কুইলতা সম্প্ৰদায়ৰ জনসাধাৰণ ছত্তীশগড় আৰু ঝাড়খণ্ডৰ কিছুমান অংশতো দেখা যায়।

## উপনামসমূহ
কুইলতা সম্প্ৰদায়ৰ বিভিন্ন উপনাম আছে, যাৰ সংখ্যা প্ৰায় ১২০ টা। এই উপনামসমূহৰ ভিতৰত কিছুমান হৈছে: বেহেৰা, দেহুৰি, পাট্ৰা, বঢ়ৈ, ভাৰদ্বাজ, সাহু, শাস্ত্ৰী, গাড্টিয়া, পাধান, বিষৱাল আদি।

## উল্লেখযোগ্য তথ্য
* কুইলতা সম্প্ৰদায়ক প্ৰায়ে ‘কৃষক জাতি’ হিচাপে আখ্যা দিয়া হয়। 
* কিছুমান পুৰণি সমাজবিজ্ঞানৰ অধ্যয়নত কুইলতাক জাতিগতভাৱে মধ্যম বৰ্গৰ হিন্দু জাতি হিচাপে বিবেচনা কৰা হৈছে।

## সামাজিক অৱস্থান আৰু চৰকাৰী স্বীকৃতি
কুইলতা সম্প্ৰদায়ক ভাৰতৰ কেন্দ্ৰীয় চৰকাৰ আৰু ওড়িশা ৰাজ্য চৰকাৰে সামাজিক আৰু আৰ্থ-শিক্ষাগত দিশৰ পৰা পিছপৰা গোট হিচাপে স্বীকৃতি দিছে। ১৯৯৪ চনত এই সম্প্ৰদায়ক কেন্দ্ৰীয় চৰকাৰৰ Other Backward Classes (OBC) তালিকাত অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হয়। এই স্বীকৃতিৰ ফলত কুইলতা সম্প্ৰদায়ৰ লোকসকলে শিক্ষা, চৰকাৰী চাকৰি আৰু অন্যান্য উন্নয়নমূলক আঁচনিৰ ক্ষেত্ৰত সংৰক্ষণ সুবিধা লাভ কৰে।

## পানী সংৰক্ষণ আৰু কৃষি উন্নয়ন
কুইলতা সম্প্ৰদায়ৰ লোকসকলে পানী সংৰক্ষণৰ ক্ষেত্ৰত উল্লেখযোগ্য ভূমিকা গ্ৰহণ কৰিছে। মৌখিক ইতিহাস অনুসৰি, তেওঁলোকে নতুন বসতি স্থাপন কৰাৰ সময়ত প্ৰায় ১৩ টা পুখুৰী খনন কৰিছিল। এই পুখুৰীসমূহ মূলত কৃষিকাজৰ বাবে পানীৰ যোগান ধৰাৰ উদ্দেশ্যে খনন কৰা হৈছিল। এই পদক্ষেপে তেওঁলোকৰ কৃষি উৎপাদন বৃদ্ধি পায় আৰু স্থানীয় পৰিৱেশৰ উন্নয়ন ঘটে।

## সাংস্কৃতিক পৰম্পৰা আৰু উৎসৱ
কুইলতা সম্প্ৰদায়ে নিজৰ সাংস্কৃতিক পৰম্পৰা আৰু ধৰ্মীয় উৎসৱসমূহৰ জৰিয়তে সামাজিক একতা আৰু পৰস্পৰ সহযোগিতাৰ মানসিকতা গঢ়ি তোলে। তেওঁলোকৰ মুখ্য দেৱতা ৰাণেশ্বৰ ৰামচণ্ডী দেৱীৰ পূজা, স্থানীয় উৎসৱ, নৃত্য-গীত আদি এই সম্প্ৰদায়ৰ সাংস্কৃতিক পৰিচয়ৰ অংশ। এই উৎসৱসমূহত অংশগ্ৰহণৰ জৰিয়তে সম্প্ৰদায়ৰ লোকসকলৰ মাজত ঐক্য আৰু সহানুভূতিৰ বোধ বৃদ্ধি পায়।

## আধুনিক যুগত কুইলতা সম্প্ৰদায়ৰ অৱদান
আধুনিক যুগত কুইলতা সম্প্ৰদায়ৰ লোকসকলে বিভিন্ন ক্ষেত্ৰত উল্লেখযোগ্য অৱদান আগবঢ়াইছে। কৃষি, শিক্ষা, সমাজসেৱা, সাহিত্য আদি ক্ষেত্ৰত তেওঁলোকৰ সক্ৰিয় অংশগ্ৰহণ দেখা যায়। কুইলতা মহাসভা (Kulta Maha Sabha) নামৰ সংগঠনটোৱে সম্প্ৰদায়ৰ ঐতিহ্য, সংস্কৃতি আৰু ইতিহাস সংৰক্ষণৰ বাবে বিভিন্ন কাৰ্যসূচী গ্ৰহণ কৰিছে। এই সংগঠনটোৱে সম্প্ৰদায়ৰ লোকসকলৰ মাজত গৌৰৱৰ বোধ জাগ্ৰত কৰাৰ লগতে সমাজত তেওঁলোকৰ অৱদানৰ বিষয়ে সচেতনতা বৃদ্ধি কৰিছে।

## তথ্যসূত্ৰ


## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:সামাজিক সম্প্ৰদায়
শ্ৰেণী:ওড়িশা
নবীন বুঢ়াগোহাঁই

**নবীন বুঢ়াগোহাঁই** একাধাৰে লেখক, গৱেষক, কবি, শিশু সাহিত্যিক৷ বুৰঞ্জীৰ অধ্যয়ন-অনুসন্ধান আৰু চৰ্চাকাৰী এজন লেখক হিচাপে তেখেতৰ সুকীয়া পৰিচয় আছে৷ তেখেতে এতিয়ালৈকে ২৩খন বুৰঞ্জী বিষয়ক গ্ৰন্থ লিখি উলিয়াইছে৷ সাম্প্ৰতিক সময়ত তেখেতৰ বুৰঞ্জী বিষয়ক লেখাৰ লগতে বিভিন্ন সমাজ-সংস্কৃতি বিষয়ক লেখা অসমৰ বিভিন্ন বাতৰি-কাকত আৰু আলোচনীত প্ৰকাশিত হৈ আহিছে৷

## জন্ম আৰু পৰিচয়
তেখেতৰ জন্ম হয় ১৯৮৫ চনৰ ১৪ নৱেম্বৰ তাৰিখে শিৱসাগৰ জিলাৰ কৈজান গাঁৱত৷ পিতৃৰ নাম নিত্যানন্দ বুঢ়াগোহাঁই আৰু মাতৃৰ নাম প্ৰয়াত ৰূপা বুঢ়াগোহাঁই৷ 

## শিক্ষা
*প্ৰাথমিকঃ হাৰমতী বৰগোহাঁই মৈদাম প্ৰাথমিক বিদ্যলয়,১৯৯১
*মাধ্যমিক আৰু হাইস্কুলৰ শিক্ষাঃ কোঁৱৰপুৰ উচ্চতৰ মাধ্যমিক বিদ্যালয়, ১৯৯৫
*হায়াৰছেকেণ্ডৰী আৰু স্নাতকঃ দিখৌমুখ মহাবিদ্যালয়, ২০০২

## প্ৰকাশিত গ্ৰন্থৰ তালিকা
### বুৰঞ্জীমূলক
*বুৰঞ্জীপ্ৰসিদ্ধ শিৱসাগৰঃ এ হিষ্ট্ৰৰীকেল নোটবুক
*অসমীয়া জাতিৰ পিতৃপুৰুষ চাওলুং ছ্যু-কা-ফা
*তলাতল কাৰেংঘৰ
*গড়গাঁৱৰ কাৰেংঘৰ
*আহোম যুগৰ দৌল আৰু ইয়াৰ স্থাপত্য-কলা
*বুৰঞ্জী, সংস্কৃতি আৰু স্থাপত্য-ভাস্কৰ্য
*বুৰঞ্জীৰ বৰ্ণিল প্ৰসংগ
*আহোম যুগৰ নাৰী
*ঘনশ্যামৰ ঘৰঃ এটা অনুসন্ধানমূলক টোকা
*শিৱসাগৰ
*অসমৰ মঠ-মন্দিৰ
*এচিয়াৰ প্ৰথম পেভিলিয়ন ৰংঘৰ
*মৈদামৰ বুৰঞ্জী
*জয়মতী কুঁৱৰী
*জেৰেঙাৰ জয়মতী কুঁৱৰী (নাটক)
*আহোম যুগৰ হিলৈ-বৰতোপ
*আহোম যুগৰ গড়, আলি আৰু শিলাসাঁকো
*বুঢ়াগোহাঞি ডাঙৰীয়াৰ বুৰঞ্জী
*শিৱসাগৰ বৰপুখুৰী আৰু তিনিটা দৌল
*আহোম যুগৰ পুখুৰী-স্থাপত্য আৰু অসমৰ অন্যান্য পুখুৰী
*আহোম যুগৰ ৰাজধানী
*Kareng Ghar : The Ahom Royal Palace of Gargaon ('গড়গাঁৱৰ কাৰেংঘৰ' গ্ৰন্থৰ ইংৰাজী অনুবাদ। অনুবাদক : ড০ প্ৰশান্ত কুমাৰ চুতীয়া)

### কাব্য-সংকলন
*এদিন একোৱেই ভাল নলগা হৈ আহিব
*এজাক বনৰীয়া বৰষুণ

### প্ৰবন্ধ-সংকলন
*অন্ধ-বিশ্বাসৰ অস্ত্ৰোপচাৰ

### শিশু-সাহিত্য
*অক্কণমানি মৌ-মাখি (উপন্যাস)
*শেষ ৰহস্য আৰু অন্যান্য কাহিনী (গল্প)
*নৱ-বৈষ্ণৱ ধৰ্মৰ প্ৰৱৰ্তক শ্ৰীমন্ত শংকৰদেৱ
*ইচলাম ধৰ্মৰ প্ৰৱৰ্তক হজৰত মোহাম্মদ
*ৰাজকুমাৰৰ সাধু (অনুবাদ)
*অকণিহঁতৰ মনপৰশা সাধু (সম্পা.)
*আকবৰ আৰু বীৰবলৰ সাধু
*ৰাজকুমাৰ আৰু পদুমকুঁৱৰী

### সম্পাদিত গ্ৰন্থ
*হুঁচৰিৰ আৰ্হি আৰু বিহুনাম
*অযৌক্তিক অলীক চিন্তা আৰু যুক্তিৰ চলন্ত চৰ্চা (ৰিপুঞ্জয় গগৈৰ প্ৰবন্ধ সংকলন)
*শোভেন হাজৰিকাৰ নিৰ্বাচিত কবিতা-১
*জয়জ্যোতি গগৈৰ নিৰ্বাচিত কবিতা
*স্বভাৱ-কবি শিৱনাথ কোঁৱৰৰ কবিতা

### সম্পাদিত আলোচনী
*নতুন চিন্তা (মাহেকীয়া আলোচনী, অধুনালুপ্ত)
*অকণিৰ পাৰিজাত (শিশু-আলোচনী, অধুনালুপ্ত)
*মইনাৰ পাৰিজাত (শিশু-আলোচনী, অধুনালুপ্ত)
*ঋতু (কাব্যালোচনী, অধুনালুপ্ত)

## বঁটা আৰু সন্মান
*ইভা বৰগোহাঁই শইকীয়া সোঁৱৰণী বঁটা, সদৌ অসম কবি সন্মিলন, ২০০৯-১০
*ঐতিহ্য মিত্ৰ, প্ৰত্নতত্ত্ব সঞ্চালকালয়, অসম চৰকাৰ, ২০২০
*উৎকৃষ্টতাৰ বঁটা, পৰ্যটন বিভাগ, অসম, ২০২৩

## তথ্যসূত্ৰ


শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:অসমীয়া শিশু সাহিত্যিক
চৰণকুমাৰ লিম্বালে

**চৰণকুমাৰ লিম্বালে** (; জন্ম: ১ জুন, ১৯৫৬) এগৰাকী মাৰাঠী ভাষাৰ লেখক, কবি আৰু সাহিত্য সমালোচক। তেওঁ ৪০ খনতকৈও অধিক কিতাপ লিখিছে। ১৯৮৪ চনত প্ৰকাশিত তেওঁৰ আত্মজীৱনী *অক্কৰ্মাশী* হৈছে তেওঁৰ আটাইতকৈ জনাজাত আৰু বহুপঠিত গ্ৰন্থ। অক্কৰ্মাশীক আন কেইবাটাও ভাৰতীয় ভাষাৰ লগতে ইংৰাজীলৈ অনুবাদ কৰা হৈছে। ইংৰাজী অনুবাদটো অক্সফৰ্ড ইউনিভাৰ্চিটি প্ৰেছে *দ্য আউটকাষ্ট* নাম দি প্ৰকাশ কৰিছে।

দলিত সাহিত্যৰ নান্দনিকতাক লৈ তেওঁ কৰা সাহিত্যিক সমালোচনাসমূহক (২০০৪) দলিত সাহিত্যৰ আটাইতকৈ গুৰুত্বপূৰ্ণ কামসমূহৰ ভিতৰত ঠাই দিয়া হয়। ইয়াত অনুমানতকৈ দলিত অনুভৱক (অভিজ্ঞতা) কেনেদৰে প্ৰাধান্য দিয়া উচিত সেই বিষয়ে আলোচিত হৈছে।

## সংক্ষিপ্ত জীৱনী
১৯৫৬ চনৰ ১ জুনত, মহাৰাষ্ট্ৰৰ চোলাপুৰ জিলাৰ হেন্নুৰ গাঁৱত চৰণকুমাৰ লিম্বালেৰ জন্ম  হৈছিল। তেওঁ কোলহাপুৰৰ শিৱাজী বিশ্ববিদ্যালয়ৰপৰা মাৰাঠী ভাষাত স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী সম্পূৰ্ণ কৰিছিল। ইয়াৰ পিছত, তেওঁ ‘*মাৰাঠী দলিত সাহিত্য আৰু আমেৰিকান কৃষ্ণ সাহিত্য (American black literature) – এটা তুলনামূলক অধ্যয়ন*’ বিষয়ত পি এইচ ডি কৰিছিল। 

ড° চৰণকুমাৰ লিম্বালে নাচিকৰ যশৱন্তৰাও চাৱন, মহাৰাষ্ট্ৰ মুক্ত বিশ্ববিদ্যালয়ৰ প্ৰকাশন বিভাগত সহকাৰী সম্পাদক হিচাপে কামত সোমাইছিল, পিছত এই বিশ্ববিদ্যালয়ৰে অধ্যাপক আৰু সঞ্চালক হিচাপে তেওঁ অৱসৰ গ্ৰহণ কৰে।

## স্বীকৃতি
* সৰস্বতী সন্মান

## গ্ৰন্থপঞ্জী
* অক্কৰ্মাশী (ইংৰাজী অনুবাদ: দ্য আউটকাষ্ট), ১৯৮৪; এইখন হৈছে তেওঁৰ ২৫ বছৰ বয়সত প্ৰকাশ হোৱা আত্মজীৱনী। সমালোচকৰ দ্বাৰা প্ৰশংসিত এই গ্ৰন্থখনে দলিত সাহিত্যত এক গুৰুত্বপূৰ্ণ স্থান দখল কৰিছে।
* উদ্ৰেক
* উপল্যা
* অ’
* গাইকুসাবাহেৰিল কথা
* ঝুণ্ড
* দংগল
* দলিত আত্মকথা - এক আকলন
* দলিত ব্ৰাহ্মণ
* দলিত পট্‌থৰ
* দলিত প্ৰেমকবিতা
* দলিত সাহিত্য আনি সৌন্দৰ্য
* দলিত সাহিত্যাচে সৌন্দাৰ্যশাস্ত্ৰ
* পুনঃ অক্কৰ্মাশী 
* প্ৰজ্ঞাসূৰ্য্য; ড° বাবাচাহেব আম্বেদকাৰৰ জীৱনী
* বহুজন

## তথ্যসুত্ৰ

শ্ৰেণী:ভাৰতীয় সাহিত্যিক
শ্ৰেণী:সৰস্বতী সন্মান বিজয়ী
শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:মহাৰাষ্ট্ৰৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় কবি
মুনিন্দ্ৰ হাজং

**মুনিন্দ্ৰ হাজং** () অসমৰ এগৰাকী তথা হাজং জনগোষ্ঠীৰ লোক-সংস্কৃতিবিদ, অভিনেতা, গায়ক। তেখেতে ৰাষ্ট্ৰীয় পৰ্যায়ৰ বিভিন্ন অনুষ্ঠানত অংশগ্ৰহণ কৰাৰ সমান্তৰাল কৈ ডিব্ৰুগড় আকাশবাণী কেন্দ্ৰতো স্বৰচিত গীত পৰিবেশন কৰি সুখ্যাতি অৰ্জন কৰিছিল। তেওঁ হাজং ভাষাৰ জনপ্ৰিয় চিনেমা "উজৗন চুলতৗ আৰ' ভাতি চুলতৗ" নামৰ কৌতুক ভৰা চিনেমাত বিশেষ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছিল। মুনিন্দ্ৰ হাজঙৰ জন্ম ০১ জানুৱাৰী ১৯৫৩ চনত মেঘালয় ৰাজ্যৰ বালাট নামৰ ঠাইত জন্ম গ্ৰহণ কৰে। তেঁওৰ পিতৃৰ নাম আছিল মাধৱ হাজং আৰু মাতৃৰ নাম দ্ৰৌপদী হাজং। তেওঁৰ লোক-সংস্কৃতিক দিশত হাজং সমাজৰ বাবে মুনিন্দ্ৰ হাজঙে বহু অৱদান আগবঢ়াইছে।
বাসদেৱ মহী

*বাসদেৱ মহী* (জন্ম: ২ মাৰ্চ ১৯৪৪ - ২৭ আগষ্ট ২০২১) বা **Vasdev Vensimal Sidhnani** হৈছে এগৰাকী সিন্ধী কবি, অনুবাদক, সমালোচক, চুটি গল্প লেখক আৰু অৱসৰপ্ৰাপ্ত প্ৰবক্তা। তেওঁ সাহিত্য অকাডেমিৰ কাৰ্যবাহী পৰিষদৰ সদস্য আৰু ২০০৮ চনৰপৰা ২০১৩ চনলৈ সামূহিকভাৱে ভাৰতীয় ভাষাৰ প্ৰচাৰ পৰিষদৰ সদস্য হিচাপেও কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল। তেওঁ ইতিমধ্যে পঁচিশখন কবিতা সংকলনৰ উপৰি বহুকেইখন অনুবাদ আৰু সমালোচনাৰ কিতাপ লিখিছে। ২০১২ চনত প্ৰকাশিত *চেকবুক* শীৰ্ষক তেওঁৰ চুটি গল্পৰ কিতাপখনৰ বাবে মহীয়ে সৰস্বতী সন্মান সহ অসংখ্য বঁটা লাভ কৰিছে। তেওঁৰ কিছু সমালোচনামূলক প্ৰবন্ধ ৰাষ্ট্ৰীয় আৰু আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় আলোচনা চক্ৰত অনুষ্ঠিত সাহিত্য উৎসৱত প্ৰকাশ পাইছে।

‘*তাজাদ*’ শীৰ্ষক তেওঁৰ প্ৰথম কাব্য সংকলনখনে ভাৰত আৰু পাকিস্তান দুয়োখন দেশতে জনপ্ৰিয়তা লাভ কৰিছিল। পিছত তেওঁ ‘*সুবহ কিথে আহে*’ শীৰ্ষক আন এটা কবিতা সংকলন প্ৰকাশ কৰে। ১৯৭৭ চনত, তেওঁ তেওঁৰ কবিতা পুথি ‘*বৰফ জ’ থাহিয়াল*’ বাবে সিন্ধী ভাষাত সাহিত্য অকাডেমি বঁটা লাভ কৰে।

## প্ৰাৰম্ভিক জীৱন আৰু শিক্ষা
১৯৪৪ চনৰ ০২ মাৰ্চ তাৰিখে ব্ৰিটিছ ভাৰতৰ মিৰপুৰ খাচত (আধুনিক পাকিস্তানত) বাসদেৱ মহীৰ জন্ম হৈছিল। ভাৰত বিভাজনৰ পিছত তেওঁৰ পৰিয়ালে ১৯৪৭ চনত যোধপুৰলৈ প্ৰব্ৰজন কৰে। পিছত, ১৯৫০ চনত, তেওঁলোক আহমেদাবাদলৈ যায়। তেওঁ ১৯৬৪ চনৰ নৱেম্বৰত জানকীক বিয়া কৰাইছিল। তেওঁ গুজৰাট বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা ইংৰাজী সাহিত্যত স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী লাভ কৰিছিল আৰু ১৯৬৬ চনত জীৱন বীমা নিগমত (এল আই চি) যোগদান কৰিছিল। পিছত তেওঁ সংযুক্ত আৰৱ যুক্তৰাষ্ট্ৰলৈ যায় আৰু ১৯৮৭ চনত ডুবাইৰ ইণ্ডিয়ান হাই স্কুলত ইংৰাজী শিক্ষক ৰূপে কাম আৰম্ভ কৰে। ২০০৪ চনত মহীয়ে এই চাকৰিৰপৰা অৱসৰ গ্ৰহণ কৰে।

## কৰ্মজীৱন
১৯৭৬ চনৰ আশে পাশে, প্ৰথমখন কাব্য সংকলন *তাজাদ* প্ৰকাশৰ জৰিয়তে, এগৰাকী সাহিত্যিক ৰূপে বাসদেৱ মহীৰ কৰ্মজীৱন আৰম্ভ হৈছিল। ১৯৭৯ চনত তেওঁ অল ইণ্ডিয়া ৰেডিঅ’ সন্মিলনত উপস্থিত আছিল। তেওঁ সমালোচনা, নাটক, চুটি গল্প আৰু কবিতা আদি সাহিত্যৰ বিভিন্ন ধাৰাত লিখি আছে। তেওঁ *মানকু* নামেৰে কবিতাৰ এক নতুন ধাৰা আৰম্ভ কৰিছিল; ই হৈছে এক প্ৰকাৰৰ পৰম্পৰাগত কবিতা, যি সাধাৰণতে সামাজিক বৈষম্যৰ বিৰুদ্ধে লেখকৰ বেদনা প্ৰকাশ কৰিবলৈ লিখা হয়। জাপানী হাইকু কবিতা আৰু পৰম্পৰাগত গজলৰ সংমিশ্ৰেণেৰে তেওঁ হাইকু গজল লিখি তেওঁ গজল সাহিত্যত এক নতুন ধাৰাৰ সৃষ্টি কৰিছিল।

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ভাৰতীয় সাহিত্যিক
শ্ৰেণী:কবি
শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:সৰস্বতী সন্মান বিজয়ী
গংগাধৰ ৰাষ্ট্ৰীয় বঁটা

**গংগাধৰ ৰাষ্ট্ৰীয় বঁটা** () হৈছে উৰিষ্যাৰ সম্বলপুৰ বিশ্ববিদ্যালয়ে সাহিত্য, বিশেষকৈ কবিতাৰ ক্ষেত্ৰত আগবঢ়োৱা অৱদানৰ বাবে প্ৰদান কৰা এটি সাহিত্য বঁটা। কবি গংগাধৰ মেহেৰৰ নামত এই বঁটা নামাকৰণ কৰা হৈছে। ১৯৯১ চনত আলি চৰ্দাৰ জাফ্ৰিক প্ৰথমবাৰৰ বাবে এই বঁটা প্ৰদান কৰা হৈছিল। বৰ্তমানলৈকে বিভিন্ন ভাৰতীয় ভাষাৰ মুঠ ৩১জন কবিক এই বঁটাৰে সন্মানিত কৰা হৈছে।

## ইতিহাস
১৯৯১ চনত প্ৰথমবাৰৰ বাবে এই বঁটা প্ৰদান কৰা হৈছিল যদিও বঁটা প্ৰদানৰ প্ৰক্ৰিয়াটো ১৯৮৯ চনতে আৰম্ভ হৈছিল।

## পদ্ধতি
বঁটাৰ বাবে প্ৰাৰ্থী নিৰ্বাচনৰ প্ৰক্ৰিয়াটোত প্ৰায় এবছৰ সময় লাগিছিল। যদি বঁটা বিজয়ীজন ২০১৯ চনত এই বঁটাৰ বাবে বিবেচিত হয়, তেন্তে তেওঁ ২০২১ চনতহে এই বঁটা লাভ কৰে। একেদৰে ২০১৭ চনৰ বিজয়ীজনক ২০১৯ চনত বঁটা প্ৰদান কৰা হয়। সম্বলপুৰ বিশ্ববিদ্যালয়ৰ প্ৰতিষ্ঠা দিৱস উদযাপনৰ দিনা এই বঁটা প্ৰদান কৰা হয়। প্ৰতিবছৰে জানুৱাৰী মাহত এই দিৱস উদযাপন কৰা হয়।

এই বঁটাৰ সৈতে ৫০,০০০ নগদ টকা, অংগবস্ত্ৰ, প্ৰমাণ-পত্ৰ, এটি স্মাৰক আৰু ইংৰাজীলৈ অনূদিত গংগাধৰ মেহেৰৰ *গংগাধৰ মেহেৰ:চিলেক্টেড ৱৰ্কচ্‌* শীৰ্ষক এখন কবিতাৰ কিতাপ আগবঢ়োৱা হয়।

## বিজয়ীসকল

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ভাৰতীয় সাহিত্য সন্মান
শ্ৰেণী:পুৰস্কাৰ
শ্ৰেণী:সাহিত্যৰ বঁটা
ভাৰতীয় ন্যায় সংহিতা

**ভাৰতীয় ন্যায় সংহিতা** (IAST: Bhāratīya Nyāya Saṃhitā), ভাৰতীয় গণৰাজ্যৰ অপৰাধ সংহিতা। ই এক বস্তুনিষ্ঠ আইন।
বিৰিঞ্চি কুমাৰ দাস

**বিৰিঞ্চি কুমাৰ দাস** এজন সমালোচক, অনুবাদক, অধ্যাপক। তেওঁ বৰ্তমান বৰপেটা ছোৱালী মহাবিদ্যালয়ৰ অধ্যক্ষ ৰূপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰি আছে। তেওঁ অসমীয়া সাহিত্য সন্মিলনীৰ ২০২৩-২৫ বৰ্ষৰ কাৰ্যবাহী সভাপতি ৰূপেও সেৱা আগবঢ়াই আহিছে। তেওঁৰ বৰ্তমানলৈকে ৪খন গ্ৰন্থ প্ৰকাশ পোৱাৰ লগতে দুখনকৈ অনুবাদিত গ্ৰন্থ প্ৰকাশ হৈছে।

## জন্ম আৰু বংশ পৰিচয়
বিৰিঞ্চি কুমাৰ দাসৰ জন্ম হয় ১৯৬৭ চনত, বৰপেটা চহৰৰ পালাংদি হাটীত। তেওঁৰ পিতৃৰ নাম অন্নেশ্বৰ দাস আৰু মাতৃৰ নাম অম্বিকা দাস। 

## শিক্ষা জীৱন
বিৰিঞ্চি কুমাৰ দাসে ১৯৮৪ চনত বৰপেটা বিদ্যাপীঠ হাইস্কুলৰপৰা হাইস্কুল শিক্ষান্ত পৰীক্ষাত প্ৰথম বিভাগত উত্তীৰ্ণ হয়। ইয়াৰ পাছত বৰপেটাৰ মাধৱ চৌধুৰী মহাবিদ্যালয়ত উচ্চতৰ মাধ্যমিক পৰ্যায়ৰ শিক্ষা সমাপ্ত কৰি একেখন মহাবিদ্যালয়ৰ পৰা ইংৰাজী বিষয়ত স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰে। পৰৱৰ্তী সময়ত তেওঁ গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা ইংৰাজী বিষয়ত স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী লাভ কৰে। ২০১০ চনত তেওঁ “Socialist Realism in Mikhail Sholokhov’s Novels: A Cross-Cultural Study” বিষয়ত গৱেষণা কৰি গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰাই ডক্টৰেট ডিগ্ৰী লাভ কৰে।

## কৰ্মজীৱন
মহাবিদ্যালয়ৰ ছাত্ৰ হৈ থকা সময়তে বিৰিঞ্চি কুমাৰ দাসে বৰপেটাৰ জিলা কৃষি বিষয়াৰ কাৰ্যালয়ত নিম্ন বৰ্গৰ সহায়ক হিচাপে কৰ্মজীৱন আৰম্ভ কৰি তাৰ সমান্তৰালভাবে অধ্যয়নো চলাই নিয়ে। ১৯৯৪ চনত তেওঁ অসম চৰকাৰৰ হিচাপ পৰীক্ষণ (স্থানীয় নিধি) বিভাগত সহকাৰী হিচাপ পৰীক্ষণ বিষয়া হিচাপে যোগদান কৰে। ১৯৯৫ চনত তেওঁ বৰপেটাৰ মাধৱ চৌধুৰী মহাবিদ্যালয়ৰ ইংৰাজী বিভাগত শিক্ষক হিচাপে যোগদান কৰে। ২০১৮ চনত তেওঁ সৰুপেটাৰ ভৱানীপুৰ হস্তিনাপুৰ বিজনী মহাবিদ্যালয়ত অধ্যক্ষ হিচাপে যোগদান কৰাৰ পাছত ২০২২ চনৰপৰা তেওঁ বৰপেটা ছোৱালী মহাবিদ্যালয়ৰ অধ্যক্ষ হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰি আছে। ২০১৭ চনৰ পৰা বিৰিঞ্চি কুমাৰ দাসে গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ বিদেশী ভাষা বিভাগৰ গৱেষণা তত্ত্বাৱধায়কৰ দায়িত্ব পালন কৰি আহিছে। তেওঁ মাজতে কিছুদিনৰ বাবে The Assam Tribune কাকতৰ স্থানীয় সংবাদদাতাৰ দায়িত্বও পালন কৰিছিল। ছাত্ৰাৱস্থাৰেপৰা বিভিন্ন কাকত-আলোচনীত অসমীয়া আৰু ইংৰাজীত বিভিন্ন প্ৰবন্ধ-পাতি, কবিতা, হাস্যৰসাত্মক লেখা, ব্যক্তিগত ৰচনা, চুটি গল্প আদি ৰচনা কৰা বিৰিঞ্চি কুমাৰ দাসে ঘাইকৈ সাহিত্য সমালোচনামূলক প্ৰবন্ধ ৰচনাত বিশেষ গুৰুত্ব প্ৰদান কৰি আহিছে। দেশী-বিদেশী বিভিন্ন গ্ৰন্থ তথা সাহিত্য-ধাৰা সম্পৰ্কে পৰ্যালোচনা আগ বঢ়োৱা বিৰিঞ্চি কুমাৰ দাসৰ গৱেষণা কৰ্মৰ মূল ক্ষেত্ৰ হৈছে তুলনামূলক সাহিত্য। ইয়াৰ উপৰিও অনুবাদ কৰ্মৰ সৈতেও তেওঁ জড়িত হৈ আছে।

## সাহিত্যৰাজি
*Socialist Realism in Mikhail Sholokhov’s Novels: A Cross-Cultural Study
*এজন লোক, এখন চহৰ আৰু কিছু সৰাপাত (বিভিন্ন বিষয়ৰ প্ৰবন্ধৰ সংকলন)
*অলপ কথা, অলপ পোহৰ (কবিতা সংকলন)
*পাঠ পঠন (সাহিত্য বিষয়ক প্ৰবন্ধ সংকলন)
*নিউমাৰো জিৰো (উমবেৰ্ট' এক'ৰ একে নামৰ উপন্যাসৰ অনুবাদ)
*উন্মাদ (খলিল জিব্ৰানৰ The Madman, His Parables and Poems গ্ৰন্থৰ অনুবাদ)

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:অসমীয়া সাহিত্যিক
শ্ৰেণী:অসমীয়া শিক্ষাবিদ
ৰঙিয়া সমজিলা

**ৰঙিয়া সমজিলা** (ইংৰাজী: Rangia Co-District) হৈছে ভাৰতৰ অসম ৰাজ্যৰ কামৰূপ জিলাৰ এটা প্ৰশাসনিক সমজিলা। ইয়াৰ মুখ্য কাৰ্যালয় ৰঙিয়াত অৱস্থিত। এই সমজিলা জিলাৰ ভিতৰত এটা বিশেষ অঞ্চলৰ প্ৰশাসন আৰু ৰাজহ সংগ্ৰহৰ বাবে দায়বদ্ধ। ই স্থানীয় শাসন গাঁথনিৰ এটা গুৰুত্বপূৰ্ণ অংশ, আৰু উন্নয়ন আৰু প্ৰশাসনত গুৰুত্বপূৰ্ণ ভূমিকা পালন কৰে তাৰ স্থানীয় সম্প্ৰদায়ৰ। দেৱাশীষ গোস্বামী বৰ্তমান ৰঙিয়া সমজিলাৰ আয়ুক্ত।

ৰঙিয়া ব্লক (চিডি)ৰ মহকুমা সংহিতা ০২১১৬। ৰঙিয়া মহকুমাৰ মুঠ ক্ষেত্ৰফল ১৭৩.১২ কিলোমিটাৰ বৰ্গফুট গ্ৰাম্য অঞ্চল আৰু ১২.৪৬ কিলোমিটাৰ নগৰ অঞ্চলকে ধৰি ১৮৬ কিলোমিটাৰ বৰ্গক্ষেত্ৰ। ৰঙিয়া মহকুমাৰ মুঠ জনসংখ্যা ১,৫৫,৩৩৩জন, ইয়াৰে নগৰীয়া জনসংখ্যা ৩২,৫৩৩জন আনহাতে গ্ৰাম্য জনসংখ্যা ১,২২,৮০০ জন। ৰঙিয়া মহকুমাৰ জনসংখ্যা ঘনত্ব প্ৰতি বৰ্গ কিলোমিটাৰত ৮৩৭ জন। মহকুমাটোত প্ৰায় ৩৪,০১৬টা ঘৰৰ ভিতৰত ৭,২০৫টা নগৰীয়া ঘৰ আৰু ২৬,৮১১টা গ্ৰাম্য ঘৰ আছে। 

## নদী সমূহ
ৰঙিয়া মহকুমাত তিনিখন নদী পৰে
* বৰলীয়া নদী
* পুঠিমাৰী নদী
* নোনা নদী

## তথ্য উৎস

শ্ৰেণী:অসমৰ মহকুমা
শ্ৰেণী:কামৰূপ জিলা