open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
মনজ্যোৎস্না মহন্ত

**মনজ্যোৎস্না মহন্ত গোস্বামী** অসমৰ এগৰাকী কণ্ঠশিল্পী, সংগীত পৰিচালক, অধ্যাপক। তেখেত কেশৱ মহন্ত আৰু নিকুঞ্জলতা মহন্তৰ জীয়ৰী। তেখেতে কণ্ঠ দিয়া অসমীয়া চলচ্চিত্ৰসমূহ হৈছে- সপোন, অজলা ককাই, দ্বীপজ্যোতি। একক কণ্ঠৰ গীতৰ এলবামসমূহ হ’ল- লহৰ, মনজৰী, আৱেগেৰে, ৰাগি সুৱদি, চকুতে চকু, হিট অফ্ মনজ্যোৎস্না, নাদ (বৰগীত),এনাজৰী, চেনেহজৰী (ৰুদ্ৰ বৰুৱাৰ গীতৰ এলবাম) আদি। মহন্ত বৰ্তমান সন্দিকৈ ছোৱালী মহাবিদ্যালয়ৰ অসমীয়া বিভাগৰ অধ্যাপক। উল্লিখিত চলচ্চিত্ৰ আৰু এলবামসমূহৰ উপৰিও অসমৰ বহুতো জনপ্ৰীয় গীতত তেওঁ কণ্ঠ নিগৰাইছে। মহন্তই বৰ্তমানলৈকে দুখনকৈ গ্ৰন্থ সম্পাদনা কৰিছে।

## প্ৰাৰম্ভিক জীৱন আৰু শিক্ষা
মনজ্যোৎস্না মহন্তৰ জন্ম হৈছিল গুৱাহাটীৰ শান্তিপুৰত ১৯৬৭ চনৰ ১৪ ফেব্ৰুৱাৰীত। পিতৃৰ নাম কেশৱ মহন্ত আৰু মাতৃৰ নাম নিকুঞ্জলতা মহন্ত। তেখেতৰ পিতৃ অসমৰ এগৰাকী কবি-সাহিত্যিক, গীতিকাৰ আছিল৷ আনহাতে মাতৃ আছিল বৰগীতৰ গায়িকা৷ আনহাতে তেখেতৰ মোমায়েক আছিল অসমৰ এগৰাকী গীতিকাৰ, সুৰকাৰ, বিহুসম্ৰাট হিচাপে খ্যাত সংগীতশিল্পী খগেন মহন্ত৷ প্ৰাৰম্ভিক সময়ছোৱাত মনজ্যোৎস্না মহন্তৰ খেলা-ধূলাত ৰাপ আছিল৷ খেলুৱৈ হ'ব বুলিয়েই তেওঁ আশা কৰিছিল৷ কিন্তু ঘৰখনৰ সাংগীতিক পৰিৱেশে তেওঁক ক্ৰমাৎ সংগীতৰ দিশে আকৰ্ষিত কৰিলে৷ 

তেখেতৰ শাস্ত্ৰীয় সংগীতৰ গুৰু আছিল গুণদা দাস কোঁৱৰ৷ শৈশৱৰ সংগীত শিক্ষাৰ কথা সুঁৱৰি তেখেতে এটা সাক্ষাৎকাৰত কৈছে-
মোৰ জন্ম গুৱাহাটীৰ শান্তিপুৰত হৈছিল৷ পাছলৈ যি মোৰ শাস্ত্ৰীয় সংগীতৰ গুৰু হৈছিল গুণদা দাস কোঁৱৰ বাইদেউ৷ তেওঁৰ হাততে মোৰ জন্ম হৈছিল৷

মনজ্যোৎস্না মহন্তই তাৰিণী চৌধুৰী চৰকাৰী উচ্চতৰ মাধ্যমিক বহুমুখী বালিকা বিদ্যালয়ৰপৰা তেখেতে হাইস্কুলীয়া শিক্ষা সমাপ্ত কৰে। অষ্টম শ্ৰেণীত তেখেতে সংগীতক ঐচ্ছিক বিষয় হিচাপে গ্ৰহণ কৰিছিল৷ সংগীতত তেখেতে লেটাৰ লাভ কৰিছিল৷ পৰৱৰ্তী সময়ত সন্দিকৈ ছোৱালী মহাবিদ্যালয়ৰপৰা ১৯৮৭ চনত অসমীয়া বিষয়ত স্নাতক আৰু গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰপৰা একেটা বিষয়তে ১৯৯০ চনত স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী লাভ কৰে। গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ত তেখেতে "শ্ৰেষ্ঠ গায়িকা"ৰ সন্মান লাভ কৰিছিল৷ 

## চাকৰি জীৱন
তেখেত বৰ্তমান সন্দিকৈ ছোৱালী মহাবিদ্যালয়ৰ অসমীয়া বিভাগৰ অধ্যাপক। 

## বঁটা
#ৰাজ্যিক চলচ্চিত্ৰ বঁটা, ১৯৯৬-১৯৯৮
#‘সপোন’ চলচ্চিত্ৰৰ ‘এনেকৈয়ে ভাগেনে সপোন শীৰ্ষক গীতটোৰ বাবে শ্ৰেষ্ঠ কণ্ঠশিল্পী বঁটা। 
#শ্ৰেষ্ঠ জনপ্ৰিয় গীত শিতানত ‘গপ-চপ মিউজিক এৱাৰ্ড’। ২০১৪
#সন্দিকৈ ছোৱালী মহাবিদ্যালয়ৰ একেৰাহে তিনি বছৰৰ ‘শ্ৰেষ্ঠ সংগীত শিল্পী’, ১৯৮৫,১৯৮৬,১৯৮৭
#গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ ‘শ্ৰেষ্ঠ সংগীত শিল্পী’, ১৯৮৯-১৯৯০

## সন্মান
#তেখেত অল ইণ্ডিয়া ৰেডিঅ’ৰ ‘বি’ গ্ৰেড শিল্পী হিচাপে স্বীকৃত। 
#‘গপ-চপ মিউজিক এৱাৰ্ড’ৰ জুৰী মেম্বাৰ। (২০১৪ চনৰপৰা ২০১৭)
#ৰামধেনু টেলিভিশ্যন চেনেলৰ ঝংকাৰ-লিটল চেম্পচ্’ৰ জুৰী মেম্বাৰ। (২০১৪ৰপৰা ২০১৬) 
#ৰেঙণি টেলিভিশ্যন চেনেলৰ ‘যুগলবন্দী’ অনুষ্ঠানৰ জুৰী মেম্বাৰ। 

## সাংস্কৃতিক জীৱন
তেখেতে কণ্ঠ দিয়া চলচ্চিত্ৰসমূহ হৈছে- সপোন, অজলা ককাই, দ্বীপজ্যোতি
তেখেতৰ একক কণ্ঠৰ গীতৰ এলবাম- লহৰ, মনজৰী, আৱেগেৰে,ৰাগি সুৱদি, চকুতে চকু, হিট অফ্ মনজ্যোৎস্না, নাদ (বৰগীত),এনাজৰী. চেনেহজৰী (ৰুদ্ৰ বৰুৱাৰ গীতৰ এলবাম) ৷

## প্ৰকাশিত গ্ৰন্থ
#কেশৱ মহন্তৰ গীত সমগ্ৰ (সম্পাদনা), ২০১৭
#প্ৰেম অমৃতৰ নদী, ২০১৬

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:অসমৰ কণ্ঠশিল্পী
শ্ৰেণী:অসমীয়া শিক্ষাবিদ
মটক স্বায়ত্বশাসিত পৰিষদ

**মটক স্বায়ত্ব শাসিত পৰিষদ** হৈছে জাতিগত মটক জনগোষ্ঠীৰ বিকাশ আৰু সুৰক্ষাৰ বাবে ভাৰতৰ অসম ৰাজ্যৰ এক স্বায়ত্ব শাসিত প্ৰশাসনীয় বিভাগ। এইটো ২০২০ চনত গঠন কৰা হৈছিল।

## সম্পৰ্কে
মটক জনগোষ্ঠী মূলতঃ অসমৰ ডিব্ৰুগড়, তিনিচুকীয়া,শিৱাসাগৰ জিলা আৰু যোৰহাট জিলাত বাস কৰা জনজাতি। চৰকাৰী অনুমান অনুসৰি অসমত প্ৰায় ৭ লাখ মটক জনজাতীয় লোক বাস কৰে। ২০২০ চনৰ ২৪ মাৰ্চত বিজেপি নেতৃত্বাধীন এনডিএ চৰকাৰে অসম বিধানসভাত মটক স্বায়ত্বশাসিত পৰিষদ বিল উত্থাপন কৰে আৰু বিৰোধী দলসমূহৰ কোনো আপত্তি নোহোৱাকৈ ২০২০ চনৰ ছেপ্টেম্বৰত ইয়াক গৃহীত কৰা হৈছিল।

## প্ৰশাসন
মটক স্বায়ত্বশাসিত পৰিষদত ২৫জন সদস্য আছে। ইয়াৰে ২২জন সদস্য পোনপটীয়াকৈ নিৰ্বাচিত হয় আৰু ৩জন সদস্যক ৰাজ্যপালে মনোনীত কৰে।

২০২১ চনৰ জানুৱাৰী মাহত অসম ৰাজ্য চৰকাৰে জনাইছিল যে নৱগঠিত মটক স্বায়ত্বশাসিত পৰিষদ, কামতাপুৰ স্বায়ত্বশাসিত পৰিষদ, মৰাণ স্বায়ত্বশাসিত পৰিষদ আৰু বড়ো-কছাৰী কল্যাণ স্বায়ত্বশাসিত পৰিষদে অন্তৱৰ্তীকালীন পৰিষদ গঠন কৰিব। যিহেতু ২০২১ চনৰ অসম বিধানসভা নিৰ্বাচনৰ পূৰ্বে এই স্বায়ত্বশাসিত পৰিষদসমূহৰ নিৰ্বাচন সম্ভৱ হোৱা নাছিল, চৰকাৰে মটক স্বায়ত্বশাসিত পৰিষদ আৰু মটক স্বায়ত্বশাসিত পৰিষদৰ বাবে ২৫ জন, কামতাপুৰ স্বায়ত্বশাসিত পৰিষদৰ বাবে ৩০জন আৰু বড়ো-কছাৰী কল্যাণ স্বায়ত্বশাসিত পৰিষদৰ বাবে ৪০জন সদস্য মনোনীত কৰিব।

## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:অসমৰ স্বায়ত্বশাসিত পৰিষদ
শ্ৰেণী:অসমৰ প্ৰশাসন
অসম বাৰ্তা

**অসম বাৰ্তা** () এখন অসমীয়া ভাষাৰ বাতৰি কাকত আৰু ডিজিটেল নিউজ মেডিয়া। 'অসম বাৰ্তা' প্ৰকাশনৰ দ্বাৰা প্ৰকাশিত কাকতখন প্ৰতি সোমবাৰে মাজুলীৰ পৰা প্ৰকাশ পাই আহিছে। ২০২০ চনৰ ২০ এপ্ৰিল তাৰিখে প্ৰথম সংখ্যা প্ৰকাশ পাইছিল।

## প্ৰকাশ
'অসম বাৰ্তা'ৰ প্ৰকাশক হৈছে 'অসম বাৰ্তা' প্ৰকাশন। এই কাকতখনৰ ইণ্টাৰনেট সংস্কৰণো উপলব্ধ।

## কাৰ্যালয়
বাতৰি কাকতখনৰ মুখ্য কাৰ্যালয় মাজুলীৰ সদৰ গড়মূৰৰ এ.বি. বিল্ডিঙত অৱস্থিত।

## লগতে চাওক
* আমাৰ সময়

## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:অসমৰ সংবাদ পত্ৰ
সমধ্বনি

**সমধ্বনি** বা **হোমোফোন** () হৈছে এনে এটি শব্দ যাৰ বৰ্ণ বা আখৰ একে নহয়। ইয়াৰ উচ্চাৰণ অন্য শব্দৰ দৰে একেই হয় যদিও ইয়াৰ অৰ্থবোৰ ভিন্ন হয়। দুটা শব্দৰ বানান কেতিয়াবা একে হ'ব পাৰে, যেনে- Rose (ফুল) আৰু Rose (Rise ৰ অতীত কালৰ ৰূপ) বা অন্য ধৰণে- rain, reign, rein ইত্যাদি৷

অন্য ধৰণে বানান কৰা সমধ্বনিবোৰক হেটেৰোগ্ৰাফ বুলিও কোৱা হয়৷ যেনে- to, too আৰু two ইত্যাদি৷

## ব্যুৎপত্তি
"Homophone" (হোমোফোন) শব্দটো গ্ৰীক শব্দ homo- (ὁμο‑), 'সম', আৰু phōnḗ (φωνή), 'ধ্বনি'ৰ পৰা উদ্ভৱ হৈছে।

## তথ্যসূত্ৰ

## বাহ্যিক সংযোগ
* Homophone.com  – a list of American homophones with a searchable database.
* Reed's Homophones – a book of sound-alike words published in 2012
* Homophones.ml  – a collection of homophones and their definitions
* Homophone Machine  – swaps homophones in any sentence

শ্ৰেণী:ভাষাবিজ্ঞান
বড়ো কছাৰী কল্যাণ স্বায়ত্বশাসিত পৰিষদ

**বড়ো কছাৰী কল্যাণ স্বায়ত্বশাসিত পৰিষদ** () বড়োলেণ্ড টেৰিটৰিয়েল ৰিজিঅ’নৰ বাহিৰত বসবাস কৰা বড়ো জনগোষ্ঠীয় লোকৰ উন্নয়ন আৰু সুৰক্ষাৰ বাবে গঠন কৰা অসমৰ এক স্বায়ত্বশাসিত প্ৰশাসনীয় বিভাগ। ইয়াৰ স্থাপনা হৈছে ২০২০ চনত।
## বিৱৰণ
বড়োলেণ্ডৰ বাহিৰত বসবাস কৰা বড়ো জনগোষ্ঠীয় লোকসকলৰ কল্যাণৰ বাবে এখন বড়ো কছাৰী কল্যাণ স্বায়ত্বশাসিত পৰিষদৰ গঠনৰ বাবে দীৰ্ঘদিন ধৰি দাবী উত্থাপন কৰি অহা হৈছিল। এই সংক্ৰান্তত বিভিন্ন বড়ো সংগঠনে বিৰোধ প্ৰদৰ্শন কৰিছিল। সেই দাবীৰ প্ৰতি সহাৰি দি অসম বিধানসভাত ভৈয়াম জনজাতি আৰু পিছপৰা জাতি কল্যাণ মন্ত্ৰী চন্দন ব্ৰহ্মই *বড়ো কছাৰী কল্যাণ স্বায়ত্বশাসিত পৰিষদ বিল, ২০২০* দাখিল কৰে। এক চমু আলোচনাৰ পিচত বিলখন বিধানসভাত গৃহীত হয়। 
## প্ৰশাসন
পৰিষদত মুঠ ৪০জন সদস্য থাকিব। ইয়াৰে ৩৬জন প্ৰতক্ষ্য ভোটেৰে নিৰ্বাচিত কৰা হ’ব আৰু ৪জন সদস্য ৰাজ্য চৰকাৰে মনোনীত কৰিব। ৩৬খন নিৰ্বাচন আসনৰ ২৫খন অনুসূচীত জনজাতিসকলৰ বাবে আৰু ৬খন আসন পৰিষদীয় অঞ্চলত বসবাস কৰা যিকোনো সম্প্ৰদায়ৰে মহিলাৰ বাবে সংৰক্ষিত থাকিব। চৰকাৰে মনোনীত কৰা ৪জন সদস্য পৰিষদীয় অঞ্চলত বসবাস কৰা জনগোষ্ঠীৰ মাজৰ পৰা বাচনি কৰা হ’ব।

২০২১ চনৰ জানুৱাৰীত অসম চৰকাৰে ঘোষণা কৰে যে অসম বিধানসভা নিৰ্বাচন, ২০২১ৰ পূৰ্বে পৰিষদৰ নিৰ্বাচন অনুষ্ঠিত কৰা সম্ভৱ নহয় বাবে এখন অন্তৰ্ৱৰ্তীকালীন পৰিষদ গঠন কৰা হ’ব।
## তথ্য উৎস

শ্ৰেণী:অসমৰ প্ৰশাসন
শ্ৰেণী:অসমৰ স্বায়ত্বশাসিত পৰিষদ
এফ্ৰোডাইটি

**এফ্ৰোডাইটি** () হৈছে প্ৰাচীন গ্ৰীচৰ প্ৰেম, সৌন্দৰ্য, সুখলাভ, আকৰ্ষণ আৰু প্ৰজননৰ দেৱী তথা দ্বাদশ অলিম্পিয়ানৰ অন্যতম। ৰোমানসকলে তেওঁক ভেনাচ হিচাপে চিহ্নিত কৰে। এফ্ৰোডাইটিৰ মুখ্য চিহ্নসমূহ হৈছে মিৰটল (চিৰহৰিৎ উদ্ভিদবিশেষ), গোলাপ, কপৌ, ঘৰচিৰিকা আৰু ৰাজহাঁ‌হ। কাইথিৰা, চাইপ্ৰাচ, কৰিন্থ আৰু এথেন্সতেই ঘাইকৈ এফ্ৰোডাইটি পন্থাৰ কেন্দ্ৰসমূহ আছিল। *এফ্ৰোডাইছিয়া* আছিল তেওঁৰ প্ৰতি উৎসৰ্গিত মূল উৎসৱ। তেওঁক যুঁজাৰু দেৱী হিচাপেও আৰাধনা কৰা হৈছিল। তেওঁ আছিল প্ৰাচীন গ্ৰীচৰ দেহোপজীৱিনীসকলৰ পৃষ্ঠপোষক যাৰ ভিত্তিতেই পণ্ডিতসকলে গ্ৰীক-ৰোমান সংস্কৃতিত প্ৰচলিত *পবিত্ৰ দেহ ব্যৱসায়*ৰ ধাৰণাটো আগবঢ়ায়।

## জন্ম
হেচিঅ'দৰ থিঅ'গনিৰ মতে পুত্ৰ ক্ৰ'নচৰদ্বাৰা ইউৰেনাচৰ খণ্ডিত যৌনাংগৰদ্বাৰা উৎপন্ন হোৱা সমুদ্ৰৰ ফেনৰ পৰা কাইথিৰাৰ উপকূলত এফ্ৰোডাইটিৰ জন্ম হয়। কিন্তু হোমাৰৰ ইলিয়াদৰ মতে এফ্ৰোডাইটি জ্যুচ আৰু ডায়'নেৰ জীয়ৰী।

## আখ্যান
কিংবদন্তি মতে, এফ্ৰোডাইটিৰ বিবাহ হৈছিল অগ্নি, কমাৰশিল্প আৰু ধাতুশিল্পৰ দেৱতা হেফেইষ্টাচৰ সৈতে। কিন্তু এফ্ৰোডাইটিয়ে প্ৰায়েই হেফেইষ্টাচৰ বিশ্বাসভংগ কৰিছিল আৰু তেওঁৰ বহুসংখ্যক প্ৰেমাস্পদ আছিল। ওডিচীৰ মতে তেওঁক এবাৰ এৰিচৰ সৈতে মিলনৰত অৱস্থাত হেফেইষ্টাচে ধৰা পেলাইছিল।  দেৱ-দেৱীসকলৰ মনত প্ৰায়েই মৰণশীল মানৱৰ প্ৰতি প্ৰেমভাৱ জগোৱাৰ বাবে ক্ষুণ্ণ হৈ এবাৰ জ্যুচে এফ্ৰোডাইটিৰ হৃদয়ত এঙ্কিচাছ নামৰ এক মানৱ ভেড়াৰখীয়াৰ প্ৰতি প্ৰেমৰ উন্মেষ ঘটোৱাইছিল।  ইলিয়াদত এথেনা আৰু হীৰাৰ লগতে ট্ৰয়ৰ যুদ্ধৰ সূচনাৰ (পেৰিছৰ বিচাৰ) সৈতেও এফ্ৰোডাইটি জড়িত।

এফ্ৰোডাইটিৰ সৈতে প্ৰায়েই প্ৰেম আৰু যৌনতাৰ দেৱতা ইৰ'চক দেখা পোৱা যায়।

## টোকা

## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:গ্ৰীক দেৱতা
মৃতকক দিয়া

**মৃতকক দিয়া** প্ৰথা হৈছে ঠেঙ্গাল কছাৰী সমাজত পৰিয়ালবৰ্গৰ মঙ্গলাৰ্থে পালন কৰা এক পুৰণি প্ৰথা। বিহু সংক্ৰান্তিত, খেতি বাতিৰ আৰম্ভণিত আৰু সামৰণিত, বেমাৰ আজাৰ,অপায়-অমংগল ইত্যাদি হলে মৃতকক দিয়াৰ নিয়ম পালন কৰা হয়। ঠেঙ্গাল কছাৰীসকলে প্ৰত্যেক বিহুত মৃতকক স্মৰণ কৰি পৰিয়ালটিৰ মঙ্গল কামনা কৰি মৃতকক দিয়ে।
## নিয়ম-নীতি
তেওঁলোকে মৃতকক দিয়া অনুষ্ঠানটো ৰান্ধনী শালত  কৰে। মৃতকক দিবৰ বাবে ভাত, মাছ, মাংস, মদ, জা-জলপান, তামোল-পাণ আদিৰ প্ৰয়োজন। মৃতক ব্যক্তিয়ে জীৱিত কালত খাই ভাল পোৱা বস্তুও লগত আগবঢ়োৱা হয়। এই সকলোবোৰ দ্ৰব্য কলপাতত সজাই মৃতকৰ উদ্দেশ্যে আগবঢ়াই দিয়ে। এই দ্ৰব্যসমূহ ঌখন কলপাতত সজাই মৃতকৰ বাবে আগবঢ়াই আৰু মৃতকৰ উদ্দেশ্যে এবাটি মদ আগবঢ়োৱা হয়। লগতে চাকি-শলিতাও জ্বলায়। এনেদৰে আগবঢ়োৱাৰ পিছত মৃতকক দিয়া পৰিয়ালৰ জেষ্ঠজনে সেৱা কৰি মৃতকৰ উদ্দেশ্যে কৰি কয় -

এনেদৰে মৃতকক দিওঁতে খাদ্যসমূহ মৃতকে কোনেও নেদেখাকৈ খায়হি বুলি বিশ্বাস আছে। 

মৃতকক দিয়াৰ অন্য এটা নিয়ম আছে। সেইটো হৈছে *পিৰ দিয়া*। সাধাৰণতে পিৰ দিওঁতে কেঁচা পিঠাগুড়ি, গুৰ, চেনি, গাখীৰ, আদি দ্ৰব্য আগবঢ়োৱা হয়। এই দ্ৰব্যসমূহ কলপাতত সজাই লৈ পুখুৰীৰ পাৰত সেৱা কৰি মৃতকলৈ সজোৱা পাত পানীত উটুৱাই দিয়া হয়।

## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:অসমৰ সংস্কৃতি
হাৰ্মিচ

**হাৰ্মিচ** () হৈছে প্ৰাচীন গ্ৰীচৰ এগৰাকী দেৱতা আৰু দ্বাদশ অলিম্পিয়ানৰ অন্যতম। হাৰ্মিচক দেৱতাসকলৰ বাৰ্তাবাহকৰূপে গণ্য কৰা হয়। তেওঁ মনৱ বাৰ্তাবাহক, ভ্ৰমণকাৰী, চোৰ, বণিক আৰু বক্তাসকলৰ ৰক্ষাকৰ্তা। তেওঁ মানৱ আৰু দেৱতা উভয়ৰে জগতত নিজৰ পাখিলগা পাদুকাযোৰৰ সহায়ত ক্ষিপ্ৰতাৰে আৰু মুক্তভাৱে বিচৰণ কৰি ফুৰিব পাৰে। মৃত্যুৰ পিছত আত্মাসমূহক পাতালপুৰীলৈ বাট দেখুৱাই নিয়াৰ দায়িত্বও হাৰ্মিচৰ ওপৰত ন্যস্ত। 

কিংবদন্তিসমূহত হাৰ্মিচক দেৱতাসকলৰ দূত বা বাৰ্তাবাহক হিচাপে দেখা পোৱা যায় আৰু তেওঁক জ্যুচ আৰু মায়াৰ পুত্ৰ হিচাপে উপস্থাপন কৰা হয়। তেওঁক *দৈৱিক চাতুৰ্যকাৰ* আখ্যা দিয়া হয়।

## চিহ্ন
হাৰ্মিচৰ সৈতে জড়িত সামগ্ৰী বা চিহ্নসমূহ হৈছে হাৰ্মা (মূৰ আৰু পুৰুষাংগৰ সৈতে এক ভাস্কৰ্যবিশেষ), ডাকোৱা কুকুৰা, কাছ, ধনৰ মোনা, পাখিলগা পাদুকা, পাখিলগা শিৰোস্ত্ৰাণ, পাম গছ (নাৰিকলজাতীয় গছ), ছাগলী, ৪ সংখ্যা, বিভিন্নপ্ৰকাৰৰ মাছ আৰু ধূপ। অৱশ্যে হাৰ্মিচৰ মুখ্য চিহ্ন হৈছে সৰ্পদণ্ড। তেওঁৰ চিহ্নসমূহত ইট্ৰুস্কান দেৱতা টাৰ্মচৰ প্ৰভাৱ আছে।

## ৰোমান সমকক্ষ
ৰোমান কিংবদন্তিত হাৰ্মিচক মাৰ্কিউৰি নামেৰে জনা যায়। লেটিন ভাষাত ইয়াৰ অৰ্থ বা বেপাৰ বা বণিজ।

## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:গ্ৰীক দেৱতা
পুৰকুইল

**পুৰকুইল** বাংলাদেশৰ পূব-কেন্দ্ৰীয় অংশৰ এখন গাঁও। ই বাংলাদেশৰ চিটাগাং বিভাগৰ ব্ৰাহ্মণবাড়িয়া জিলাৰ কছবা উপজিলাৰ মেহাৰী ইউনিয়নৰ অন্তৰ্গত।

## ৰাজহুৱা তথ্য
২০১১ চনৰ লোকপিয়ল অনুসৰি, পুৰকুইল গাঁৱৰ মুঠ জনসংখ্যা হৈছে ৬৫০জন। গাঁওখনৰ সকলোৱে ইছলামধৰ্মৰ অনুগামী।

## ভৌগোলিক অৱস্থান
পুৰকুইল গাঁৱৰ ওচৰত ৰাজাৰ খাল নামৰ এটা খাল বৈ গৈছে। লগতে তিতাচ নদীৰ এটা শাখা গাঁওখনৰ পৰা অলপ দূৰত বৈ গৈছে। 

### সীমা
এই গাঁওখনৰ পূবে মেহাৰী ইউনিয়নৰ খেওড়া গাঁও, পশ্চিমে ঈশান নগৰ গাঁও, উত্তৰে যমুনা গাঁও আৰু দক্ষিণ ফালে বাহাৰ আটা আৰু চৌবেপুৰ গাঁও আছে। 

## শিক্ষা আৰু সংস্কৃতি
গাঁওখনত "পুৰকুইল গাউছিয়া হাবিবিয়া ফাজিল মাদ্ৰাছা" নামৰ এখন ফাজিল মাদ্ৰাছা আছে। তাত দুটা হাফিজিয়া মাদ্ৰাছাও আছে।

পুৰকুইল গাঁৱত মুছলমান সম্প্ৰদায়ৰ বাবে তিনিটা মছজিদ আৰু দুটা ইদগাহ আছে। মাদ্ৰাছা চৌহদত এটা কবৰস্থানকে ধৰি মুঠ ৩টা কবৰস্থান আছে। গাঁওখনত এখন বজাৰো আছে।

## লগতে চাওক
* ব্ৰাহ্মণবাৰিয়া জিলা
* কছবা উপজিলা
* মেহাৰী ইউনিয়ন

## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:বাংলাদেশৰ গাঁ‌ও
শ্ৰেণী:ব্ৰাহ্মণবাড়িয়া জিলা
শ্ৰেণী:ব্ৰাহ্মণবাড়িয়া জিলাৰ গাঁও
শ্ৰেণী:কছবা উপজিলা
শ্ৰেণী:কছবা উপজিলাৰ গাঁও
দৰ পূজা

**দৰ-পূজা** হৈছে একপ্ৰকাৰৰ অস্ত্ৰ-শস্ত্ৰ পূজন। নাট্যসমল যুক্ত দৰ-পূজা, ‘শস্ত্ৰ -পূজন’ পৰম্পৰাৰ প্ৰত্যক্ষ ধাৰক আৰু বাহকৰূপে গণ্য কৰা হয়। পুৰণি কালত কোচ-ৰজাসকলে ৰণ-যাত্ৰাৰ প্ৰাক মুহূৰ্তত দৰ পূজা উদযাপন কৰিছিল। কিন্তু ইয়াৰ দৰে বৰ্তমান দৰঙী ৰজাৰ বংশধৰসকলে দৰ-পূজা নকৰে। দৰ-পূজাৰ জৰিয়তে শক্তিৰ অধিষ্ঠাত্ৰী দুৰ্গা দেৱী নাইবা ৰণচণ্ডীক শাস্ত্ৰীয় পদ্ধতিৰে পূজা নিবেদন কৰা হয়। ৰজা দিনীয়া অস্ত্ৰ-শস্ত্ৰ, যাঠি-জোং, পতাকা-নিচান আদি পূজাস্থলীলৈ উলিয়াই আনে। দৰঙী ৰজাসকলৰ বংশধৰসকলে সেই অস্ত্ৰ-শস্ত্ৰবোৰ হাতত লৈ শাৰী পাতি ৰণ যাত্ৰা কৰাৰ নিচিনাকৈ থিয় হয় আৰু যুদ্ধত প্ৰবৃত্ত হোৱাৰ ভাও প্ৰদৰ্শন কৰে। যুদ্ধ-বাদ্য ঢেপা ঢোল, বৰতাল, বৰকাঁহ, শিঙা, শংখ, নাগাৰা আদিৰ বাদ্য-বাজনাত সমগ্ৰ পূজাস্থলীখনত যুদ্ধৰ পৰিৱেশ এটাৰ সৃষ্টি হয়।

## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:অসমৰ উৎসৱসমূহ
শ্ৰেণী:পোখালি (উৎসৱ)
শ্ৰেণী:পৰিবেশ্য কলা
লোকাপাৰ

**লোকাপাৰ** হৈছে এবিধ আপুৰুগীয়া কাণত পিন্ধা অলংকাৰ। প্ৰধানকৈ অসমৰ যোৰহাট অঞ্চলত গঢ়োৱা এই অলংকাৰ বিধ পিঠিয়া-পিঠিয়কৈ থকা চাৰিটা পাৰ চৰাইৰ আৰ্হিৰ। সাধাৰণতে ইয়াত ৰঙা আৰু সেউজীয়া পাথৰে সোণত খচিত কৰি গঢ়োৱা হয়। লোকাপাৰক অসমীয়া মহিলাৰ অতি আদৰৰ আৰু হেঁপাহৰ অলংকাৰ হিচাপে গণ্য কৰা হয়। ই এবিধ সুচাৰুৰূপে আৰু মৰ্যাদা সম্পন্ন অলংকাৰ। আহোম ৰজা আৰু ডা-ডাঙৰীয়াসকলে লোকাপাৰ পৰিধান কৰিছিল বুলি বুৰঞ্জীত পোৱা যায়। আহোমৰ দিনত উৎসৱ-পাৰ্বন আদিত লোকাপাৰ পৰিধান কৰাতো পৰম্পৰাৰ দৰে আছিল।

## গঠন
এইবিধ অলংকাৰ বাস্ৰাম বা মিনা কৰা থাকে আৰু কাণৰ লটিত জুমকাৰ দৰে ওলমি থাকে। পাৰ কেইবিধ পিঠিয়া-পিঠিয়কৈ থকাৰ বাবে ইয়াক দেখাত অশোকস্তম্ভৰ দৰে লাগে। পাৰ চাৰিটাৰ মূৰৰ ওপৰৰ পৰা চাৰিডাল শিকলি গৈ কাণৰ লটিত লাগি থকাকৈ থকা সোণৰ গিৰিত লগ লাগে। পাৰ কেইটাৰ ঠেং কেইখনত মুকুতা মণিৰ দৰে লটকন গথা থাকে। ইয়াৰ বিৰিটোৰ পিছফালে এডাল হাকোটা লগা থাকে। হাকোটা ডালৰ সহায়ত কাণৰ লটিৰ ফুটাত এই বিশেষ অলংকাৰ পৰিধান কৰা হয়। চৰাইৰ আকৃতিৰ লোকাপাৰৰ দৰে কাণফুলিত খঞ্জখিলি বুলিও কোৱা হয়।

## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:অসমৰ অলংকাৰ
মৰাণ স্বায়ত্বশাসিত পৰিষদ

**মৰাণ স্বায়ত্বশাসিত পৰিষদ** () মৰাণ জনগোষ্ঠীৰ উন্নয়ত আৰু সুৰক্ষাৰ বাবে ২০২০ চনত গঠন কৰা অসমৰ এক স্বায়ত্বশাসিত প্ৰশাসনীয় বিভাগ বা স্বায়ত্বশাসিত পৰিষদ।

## বিৱৰণ
মৰাণসকল সাধাৰণতে তিনিচুকীয়া জিলাত বসবাস কৰা অসমৰ এক খিলঞ্জীয়া জনগোষ্ঠী। মৰাণ স্বায়ত্বশাসিত পৰিষদ বিল ২০২০খন ২৪ মাৰ্চ ২০২০ত অসম বিধানসভাত দাখিল কৰা হয় আৰু ই বিৰোধী দলসমূহৰ কোনো আপত্তি নোহোৱাকৈ ছেপ্তেম্বৰ ২০২০ত গৃহীত হয়।

## প্ৰশাসন
মৰাণ স্বায়ত্বশাসিত পৰিষদৰ মুঠ সদস্য ২৫জন। ইয়াৰে ২২জন সদস্য পোনপতীয়াকৈ নিৰ্বাচিত হয় আৰু ৩জন সদস্য ৰাজ্যপালে মনোনীত কৰে।

২০২১ৰ জানুৱাৰীত চৰকাৰে ঘোষণা কৰে যে ২০২১ চনৰ অসম বিধানসভা নিৰ্বাচনৰ পূৰ্বে মৰাণ স্বায়ত্বশাসিত পৰিষদৰ নিৰ্বাচন অনুষ্ঠিত কৰা সম্ভৱ নোহোৱা বাবে এখন অন্তৰ্ৱতীকালীন পৰিষদ গঠন কৰা হ’ব।

## তথ্য উৎস

শ্ৰেণী:অসমৰ প্ৰশাসন
শ্ৰেণী:অসমৰ স্বায়ত্বশাসিত পৰিষদ
পাৰ্চিফোনি

**পাৰ্চিফোনি** () হৈছে প্ৰাচীন গ্ৰীচৰ এগৰাকী দেৱী। তেওঁ দেৱৰাজ জ্যুচ আৰু ডিমিটাৰৰ কন্যা। তেওঁক **কৰি** বা **কৰা** নামেৰেও জনা যায়। জ্যুচৰ অনুমতি সাপেক্ষে পাতালপুৰীৰ অধিপতি হেডিচে হৰণ কৰি নিয়াৰ পিছৰপৰাই পাৰ্চিফোনি সেই ঠাইৰ ৰাণীৰূপে অধিষ্ঠিত হয়। হেডিচৰদ্বাৰা পাৰ্চিফোনিৰ হৰণ আৰু পৃথিৱীলৈ তেওঁৰ পুনৰাগমণৰ আখ্যানে বসন্ত কালৰ মূৰ্তমান ৰূপটোকেই সূচায় যাৰ আগমণত শস্যমালাৰ উন্মেষ ঘটে আৰু শস্য চপোৱাৰ পিছতেই অন্তৰ্হিত হয়। ধ্ৰুপদী শিল্পকলাসমূহত পাৰ্চিফোনিক এক দীৰ্ঘ আভৰণ পৰিহিতা আৰু হাতত শস্যৰ ঠোক লৈ থকা অৱস্থাত চিত্ৰিত কৰা হয়। কোনো কোনো সময়ত তেওঁক ৰাজদণ্ড আৰু এক সৰু বাকচ হাতত লৈ থকা ৰূপতো চিত্ৰায়িত কৰা হয়। শস্যৰ দেৱী হিচাপে পাৰ্চিফোনি আৰু তেওঁৰ মাতৃ ডিমিটাৰ প্ৰাচীন গ্ৰীচৰ কোনো কোনো পন্থাৰ কেন্দ্ৰীয় চৰিত্ৰ আছিল। 

## নাম
পাৰ্চিফোনিৰ নামৰ উৎস সম্পৰ্কে বিভিন্ন সূত্ৰ পোৱা যায়। লেটিন ভাষাৰপৰা উদ্ভুত তেওঁৰ নাম হৈছে প্ৰ'জাৰপিনা। তেওঁক ৰোমানসকলে প্ৰজাৰ্পিনাৰ উপৰিও লিবেৰা নামেৰেও জানে। পাৰ্চিফোনিৰ গমণ আৰু পুনৰাগমণৰ কাহিনীৰ এটিক, এড'নিচ আএউ অচিৰিছ আদি দেৱতাৰ সৈতেও মিল আছে। 

## ভূমিকা
### পাতালপুৰী আৰু শস্য
পাৰ্চিফোনিৰ প্ৰতি উৎসৰ্গিত লেখনিসমূহত পাতালপুৰীৰ ৰাণী আৰু শস্যৰ দেৱী হিচাপে তেওঁৰ দ্বৈত ভূমিকাৰ কথা কোৱা হৈছে। কবিসকলে তেওঁক দিয়া উপাধিসমূহহে পাতালপুৰী আৰু মৃতকসকলৰ ৰাণী বা পৃথিৱীত গজালিৰ উন্মেষ ঘটোৱাৰ শক্তিকেই সূচায়। শস্যৰ দেৱী হিচাপে পাৰ্চিফোনিৰ প্ৰচলিত নাম *কৰি* আৰু আৰ্কেডিয়াত ডেচপ'ইনা নামেৰে তেওঁৰ উপাসনা কৰা হয়। হোমাৰৰ মহাকাব্যসমূহত সদায়েই হেডিচৰ সৈতে পাৰ্চিফোনিৰ আৱিৰ্ভাৱ ঘটিছে যি মৃতকসকলৰ ওপৰত হেডিচৰ সৈতে নিজৰ আধিপত্য ভগাই লৈছে। 

### বসন্ত কাল
পাৰ্চিফোনিক বসন্ত কালৰ সৈতে যুক্ত কৰা হৈছে আৰু গ্ৰীক দাৰ্শনিক চিচিৰ'ই তেওঁক পথাৰৰ ফলসমূহৰ বীজ বুলি অভিহিত কৰিছে। 

## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:গ্ৰীক দেৱতা
শংকুৰাজ কোঁৱৰ

**শংকুৰাজ কোঁৱৰ** () এগৰাকী ভাৰতীয় গীতিকাৰ, সুৰকাৰ, সংগীত প্ৰযোজক, কণ্ঠশিল্পী আৰু ইউটিউবাৰ। তেওঁ অসমীয়া গীতৰ আধুনিক ইলেকট্ৰনিক সংগীতৰ ধাৰালৈ আগবঢ়োৱা অৱদানৰ বাবে জনাজাত। ২০১৯ চনত তেওঁ 'কি বেদনাতে' শীৰ্ষক গীতটি 'প্ৰজেক্ট বাৰ্তালাপ' নামৰ ইউটিউব চেনেলত মুকলি কৰে। অথচ 'জলপ্ৰপাত' শীৰ্ষক গীতটিৰ মুক্তিলাভৰ পাছতহে তেওঁ নৱপ্ৰজন্মৰ মাজত জনপ্ৰিয়তা লাভ কৰে। ২০২২ চনৰ ২২জুনত তেওঁৰ জনপ্ৰিয় অসমীয়া গীত *অলকানন্দা*ৰ হিন্দী সংস্কৰণ মুকলি কৰে। 

## প্ৰাৰম্ভিক জীৱন আৰু শিক্ষা
শংকুৰাজ কোঁৱৰৰ পিতৃ আৰ‍‍ক্ষী বিভাগত কৰ্মৰত হোৱাৰ বাবে তেওঁ সৰুকালত অসমৰ বিভিন্ন স্থানত থাকিবলগা হৈছিল। ১৯৯৫ চনত তেওঁলোক স্থায়ীভাৱে যোৰহাটলৈ আহে আৰু তাতেই তেওঁ শিক্ষা-জীৱন আৰম্ভ কৰে। তেওঁৰ ঘৰত সৰুৰে পৰা সাংস্কৃতিক পৰিৱেশে বিৰাজ কৰিছিল যদিও তেওঁ কোনো শাস্ত্ৰীয় সংগীতৰ প্ৰশিক্ষণ লোৱা নাছিল। সৰুকালত তেওঁ ড॰ ভূপেন হাজৰিকা, জয়ন্ত হাজৰিকা, পাৰ্বতী প্ৰসাদ বৰুৱা, লোকনাথ গোস্বামী আদি গায়কৰ গান শুনি সংগীতৰ প্ৰতি আকৰ্ষিত হৈছিল। অসমীয়াৰ উপৰিও তেওঁ পশ্চিমীয়া সংগীতৰ প্ৰতিও যথেষ্ট আকৃষ্ট হৈছিল। 

যোৰহাটত শিক্ষা-জীৱন আৰম্ভ কৰি তেওঁ ডিব্ৰুগড়ৰ ছল্ট ব্ৰুক একাডেমীৰ পৰা উচ্চতৰ মাধ্যমিক শিক্ষা সমাপ্ত কৰে আৰু তাৰ পাছত যোৰহাট অভিযান্ত্ৰিক মহাবিদ্যালয়ত ভৰ্তি হয়। ইঞ্জিনীয়াৰিঙৰ শিক্ষা সমাপ্ত কৰি তেওঁ চাকৰিৰ বাবে মেঘালয়লৈ যায়। মেঘালয়ত প্ৰায় দুবছৰ কটোৱাৰ পাছত তেওঁ মুম্বাইলৈ যায় আৰু পুনৰ শিক্ষাগ্ৰহণ বাবে টাটা ইনষ্টিটিউট অৱ ছ'চিয়েল ছায়েঞ্চেছত নামভৰ্তি কৰি মিডিয়া আৰু সাংস্কৃতিক বিষয়ত স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী লাভ কৰে। স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰীৰ বাবে পঢ়ি থকা সময়তেই তেওঁ নিজৰ প্ৰথমটি গীত মুকলি কৰে আৰু বিভিন্ন অনুষ্ঠান-প্ৰতিষ্ঠানত সংগীত পৰিৱেশন কৰাৰ বাবে নিমন্ত্ৰণ পাবলৈ ধৰে। তেনেদৰেই তেওঁ পেছাদাৰী সংগীত জগতখনত ভৰি দিয়ে। 

## কৰ্মজীৱন
অভিযান্ত্ৰিক শিক্ষা সমাপ্ত কৰাৰ পাছত তেওঁ মেঘালয়লৈ গৈ তাৰে কোম্পানী এটাত চাকৰি আৰম্ভ কৰে য'ত তেওঁ প্ৰায় দুটা বছৰ পাৰ কৰে। তাৰ পাছত তেওঁ স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰীৰ বাবে মুম্বাইলৈ ৰাওনা হয়। মুম্বাইত পঢ়ি থকা অৱস্থাতেই তেওঁ 'প্ৰজেক্ট বাৰ্তালাপ'ৰ ওপৰত কাম আৰম্ভ কৰে আৰু ইয়াৰ জৰিয়তে তেওঁ পেছাদাৰী সংগীত জগতত ভৰি দিয়ে। 

## সংগীতজগত

শংকুৰাজ কোঁৱৰৰ আধুনিক গীতসমূহ নৱপ্ৰজন্মৰ মাজত অতি জনপ্ৰিয়। 'প্ৰজেক্ট বাৰ্তালাপ' বেনাৰৰ অধীনত নিৰ্মিত মৈত্ৰেয়ী পাটৰ আৰু শংকুৰাজ কোঁৱৰৰ গীত ৰ'লিং ষ্ট'ন ইণ্ডিয়াই ২০২০ চনৰ প্লে'লিষ্টত 'দূৰ সীমনাত' অল্টাৰ্নেটীভ ৰক্ তালিকাত অন্তৰ্ভুক্ত কৰিছিল। “প্ৰজেক্ট বাৰ্তালাপ” মৈত্ৰেয়ী পাটৰ আৰু শংকুৰাজ কোঁৱৰৰ যুটীয়া প্ৰচেষ্টাত গঢ় লৈ উঠিছে। মুম্বাইত তেওঁলোকে একেখন কলেজত পঢ়িছিল আৰু বিশ্ব প্ৰতিবন্ধকতা দিৱসৰ অনুষ্ঠানত একেলগে গীত পৰিৱেশন কৰিছিল। বৰ্তমান তেওঁলোকে অসম তথা দেশৰ বিভিন্ন মঞ্চত একেলগে গীত পৰিৱেশন কৰে।

## প্ৰজেক্ট বাৰ্তালাপ
"টাটা ইনষ্টিটিউট অৱ ছ'চিয়েল ছায়েঞ্চেছ"ত পঢ়ি থাকোঁতেই তেওঁ মৈত্ৰেয়ী পাটৰক লগ পায়। দুয়োৱে সংগীতৰ কথা আলাপ-আলোচনা কৰি থাকোঁতে এক প্ৰকল্পৰ কথা চিন্তা-চৰ্চা কৰে যাক পাছলৈ 'প্ৰজেক্ট বাৰ্তালাপ'ৰূপে নামকৰণ কৰা হয়। ২০১৯ চনত ইয়াৰ অধীনত তেওঁলোকৰ প্ৰথমটো গীত 'কি বেদনাতে' মুকলি কৰা হয়। 

## গীতসমূহ আৰু এলবাম

## তথ্য উৎস

শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:অসমৰ কণ্ঠশিল্পী
শ্ৰেণী:অসমীয়া ভাষাৰ গীতিকাৰ
শ্ৰেণী:অসমীয়া ইউটিউবাৰ
নংক্ৰেম

**নংক্ৰেম** উৎসৱ হৈছে মেঘালয়ৰ খাচী জনজাতিৰ বাৰ্ষিক উৎসৱ। উৎসৱটো পাঁচ দিন ৰখা হয় আৰু সাধাৰণতে নৱেম্বৰ মাহত উদযাপন কৰা হয়। এই উৎসৱটো স্মৃতিত অনুষ্ঠিত হয়, যি খাচী পাহাৰৰ সাংস্কৃতিক কেন্দ্ৰ আৰু ৰাজধানী চহৰ শ্বিলঙৰ পৰা প্ৰায় ১১ কিলোমিটাৰ দূৰত। এই থলুৱা নৃত্য উৎসৱটো শক্তিশালী দেৱী কা ব্লি চিঞ্চাৰক সম্প্ৰদায়ৰ লোকসকলক ভাল শস্য চপোৱা আৰু সমৃদ্ধিৰে আশীৰ্বাদ দিয়াৰ বাবে উদযাপন কৰা হয়। উৎসৱৰ এটা গুৰুত্বপূৰ্ণ উপাদান হ'ল কুমাৰী মহিলাসকলে তেওঁলোকৰ পৰম্পৰাগত পোছাক পিন্ধি গধুৰ সোণৰ অলংকাৰেৰে পৰিধান কৰে আৰু বিশেষভাৱে সজ্জিত উৎসৱৰ ক্ষেত্ৰত নৃত্য প্ৰদৰ্শন কৰে।

## ৰীতি-নীতি
নংক্ৰেম উৎসৱ এটা ছাগলী বলি দান অনুষ্ঠানৰ সৈতে আৰম্ভ হয় কিয়নো নংক্ৰেম শব্দটোৰ অৰ্থ হৈছে 'ছাগলী হত্যা অনুষ্ঠান'। এই অনুষ্ঠানত, পুৰোহিতসকলে এক পেমব্লেং অনুষ্ঠান সম্পাদন কৰে যাৰ পিছত শাসক গোত্ৰৰ পূৰ্বপুৰুষসকলক শ্বিলং শৃংগৰ দেৱতালৈ নৈবেদ্য প্ৰদান কৰা হয়।

## কাৰ্যকলাপ
নংক্ৰেম নৃত্য উৎসৱৰ সময়ত, খাচী জনজাতিৰ যুৱক-যুৱতীসকলে পৰম্পৰাগত নৃত্য পৰিৱেশন কৰে। তেওঁলোকে তেওঁলোকৰ জাতিগত পোছাক পিন্ধে আৰু তেওঁলোকৰ ঈশ্বৰ আৰু পূৰ্বপুৰুষসকলক তেওঁলোকৰ সন্মান প্ৰদৰ্শন কৰিবলৈ তেওঁলোকৰ পৰম্পৰাগত নৃত্য প্ৰদৰ্শন কৰে।

পুৰুষসকলে পৰিৱেশন কৰা নৃত্যক "কা শাদ মষ্টিহ" বুলি কোৱা হয়, য'ত তেওঁলোকে সোঁ হাতত তৰোৱাল ধৰি নৃত্য কৰে আৰু ড্ৰামৰ তালে তালে আৰু টাংমুৰি বা পাইপ বজোৱাৰ সৈতে তেওঁলোকৰ বাওঁ হাতত হুইস্ক কৰে।

মহিলাসকলে পৰিৱেশন কৰা নৃত্যক "কা শাদ কিন্থেই" বুলি কোৱা হয় যিটো ভিতৰৰ বৃত্তত পৰিৱেশন কৰা হয় যেতিয়া পুৰুষসকলে বাহিৰৰ বৃত্তত তেওঁলোকৰ নৃত্য প্ৰদৰ্শন কৰে।

স্থানীয় লোকসকলে সৰু স্থানীয় বজাৰো স্থাপন কৰিছিল য'ত তেওঁলোকে তেওঁলোকৰ দ্বাৰা তৈয়াৰ কৰা হস্তশিল্প প্ৰদৰ্শন আৰু বিক্ৰী কৰে। তেওঁলোকে স্থানীয় খাদ্য যেনে জাদোহ, টুংৰিম্বাই, জা ষ্টেম, দোহখিলিহ আদিও প্ৰস্তুত কৰে আৰু পৰ্যটকসকলে মেঘালয় ভ্ৰমণ কৰা আৰু স্থানীয় ব্যঞ্জন উপভোগ কৰাৰ আৰু লগতে ৰাজ্যখনৰ সুন্দৰ আৰু সমৃদ্ধ পৰম্পৰা আৰু সংস্কৃতিৰ সাক্ষী হোৱাৰ বাবে এইটো সৰ্বশ্ৰেষ্ঠ সময়।

## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:মেঘালয়
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ উৎসৱসমূহ
তাল পিঠা

**তাল পিঠা** হৈছে এবিধ পিঠা বিশেষ। পিঠাগুৰি, গুৰ বা চেনি আৰু তালৰ ৰস ব্যৱহাৰ কৰি এই পিঠা বনোৱা হয়। এই পিঠা সুগন্ধি আৰু স্বাস্থ্যসন্মত। অসমৰ লগতে ওচৰ চুবুৰীয়া ৰাজ্য সমূহত তালপিঠা বিভিন্ন কৌশল প্ৰয়োগেৰে বনোৱা হয়। তালপিঠা, ভাপত দি বা তেলত ভাঁজি তৈয়াৰ কৰিব পাৰি। 
## উপলব্ধতা
পশ্চিম বংগ, ত্ৰিপুৰা, অসম, মিজোৰাম, নাগালেণ্ড, মেঘালয়, মণিপুৰ, উৰিষ্যা, ঝাড়খণ্ড, আৰু বিহাৰত তালৰ পিঠা বিভিন্ন কৌশল প্ৰয়োগেৰে বনোৱা হয়। পকা তালৰ ৰসৰ পৰা নিৰ্গত সুগন্ধিয়ে এই পিঠাত বিশেষ সোৱাদ প্ৰদান কৰে। 

## প্ৰয়োজনীয় সামগ্ৰী
*পকা তাল, 
*পিঠা গুড়ি, 
*চেনি বা গুৰ আৰু 
*ৰিফাইন তেল অথবা ডালডাৰ 
## ৰন্ধন শৈলী
প্ৰথমতে ভালদৰে পকা তালটোৰ ওপৰৰ ক’লা বাকলিটো কাটি পেলাই তালৰ গুটিটোৰ ওপৰত জাবৰুৱা ৰসাল হালধীয়া অংশটো অলপ পানীলোৱা এটা ডাঙৰ পাত্ৰত থৈ দুহাতেৰে সেইটো মোহাৰি থাকিলে ৰস ওলায়। তাৰ পিছত গুটিটো পেলাই দি ৰসখিনি পৰিষ্কাৰ পাতল কাপোৰেৰে ছেকিলে পুনৰবাৰ আন এখন কাপোৰেৰে মণ্ডখিনি বান্ধি অলপ সময় ওলোমাই থব লাগে। তিতালগা পনীয়া ৰসখিনি ওলাই যোৱাৰ পিছত তালৰ লগত পিঠাগুড়ি আৰু অলপ চেনি মিহলাই কেৰাহীত গৰম তেল বা ডালডাত মালপোৱাৰ আকাৰত ভাজি ল’লেই তালপিঠা খোৱাৰ বাবে উপযোগী হয়।

## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:অসমৰ খাদ্য
ভোজন মন্ত্ৰ

**ভোজন মন্ত্ৰ** হ'ল ভোজন কৰাৰ পূৰ্বে গোৱা এটা মন্ত্ৰ। ই প্ৰাচীন ভাৰতীয় পৰম্পৰা অনুসৰি প্ৰচলিত। ভোজন মন্ত্ৰ কেৱল ধৰ্মীয় আচাৰ-অনুষ্ঠানৰ অংশ নহয়, বৰঞ্চ ইয়াৰ দ্বাৰা মানসিক একাগ্ৰতা, কৃতজ্ঞতা আৰু সুস্থ জীৱনশৈলী প্ৰচাৰিত হয়। আধুনিক সময়তো বহু গৃহ, মন্দিৰ, আৰু ধাৰ্মিক অনুষ্ঠানত ভোজনৰ আগতে এই মন্ত্ৰ পাঠ কৰা হয়।

## ভোজন মন্ত্ৰ

ॐ  

ॐ ব্ৰহ্মাপণং ব্ৰহ্মহবিব্ৰহ্মাগ্নৌব্ৰহ্মণা হুতম্।  

ব্ৰহ্মৈৱ তেন গন্তব্যং ব্ৰহ্মকৰ্মসমাধিনা॥ (গীতা)  

ॐ সহ নাৱৱতু সহ নৌ ভুনক্তু। সবৱীৰ্য্যং কৰৱাৱহৈ।  

তেজস্বিনাৱধীতমস্তু মা ৱিদ্বিৱহৈ॥ (কঠোপনিষদ)   

ॐ শান্তিঃ শান্তিঃ শান্তিঃ॥

## ভোজন মন্ত্ৰৰ অৰ্থ

“ব্ৰহ্মাৰ্পণংব্ৰহ্মহবিব্ৰহ্মাগ্নেী ব্ৰহ্মণা হুতম্।  

ব্ৰহ্মৰ উদ্দেশ্যেৰে, ব্ৰহ্মৰূপী জুইত, ব্ৰহ্মৰূপী আহুতিৰে হৱন কৰিলে—  

“ব্ৰহ্মৈৱ তেন গন্তব্য ব্ৰহ্মকৰ্মসমাধিনা॥”  

এই ব্ৰহ্মৰূপ সাধনৰ ফলস্বৰূপ যি পৰম ফল প্ৰাপ্ত হ'ব, ইয়ো সেই একেই ব্ৰহ্মৰূপ।  

“ওঁ সহ নাৱৱতু।”  

আমি পৰস্পৰ ইজনে সিজনক ৰক্ষা কৰোহক।  

“সহ নৌ ভুনক্তু।”  

সকলো ভোগ্য বস্তু আমি পৰস্পৰ মিলিত হৈ ভোগ কৰোহক।  

“সবৱীৰ্য্যং কৰৱাৱহৈ।”  

আমি মিলিত হৈ বিৰাট পৰাক্ৰম কৰোহক।  

“তেজস্বিনাৱধীতমস্তু”।  

আমাৰ অধ্যয়ন কৰা জ্ঞান তেজস্বী হওক।  

“মা ৱিদ্বিৱহৈ।”  

পৰস্পৰৰ বিদ্বেষ আমি ত্যাগ কৰোঁহক।  

“॥ওঁ শান্তিঃ শান্তিঃ শান্তিঃ॥”  

সকলো শান্তি হওক। অৰ্থাৎ আধিভৌতিক, আধিদৈৱিক আৰু আধ্যাত্মিক শান্তি হওক।

## ভোজন মন্ত্ৰৰ উদ্দেশ্য
আমি সাত্বিক (বিশুদ্ধ, নিশ্চিন্ত) মনেৰে খাদ্য গ্ৰহণ কৰা উচিত। আমাৰ পূৰ্বপুৰুষসকলে খাদ্য গ্ৰহণ কৰাৰ আগতে ঈশ্বৰক খাদ্য আগবঢ়োৱাৰ পৰামৰ্শ দিছিল। এনেদৰে গ্ৰহণ কৰা খাদ্য প্ৰসাদ (পবিত্ৰ প্ৰসাদ) হৈ পৰে। প্ৰাৰ্থনাই পাত্ৰৰ পৰিষ্কাৰ-পৰিচ্ছন্নতা, খাদ্য সামগ্ৰীৰ পৰিষ্কাৰ-পৰিচ্ছন্নতা, আৰু ৰন্ধা প্ৰক্ৰিয়াত পৰিষ্কাৰ-পৰিচ্ছন্নতাৰ ফলত হোৱা তিনিটা অশুদ্ধিৰ পৰা খাদ্য পৰিষ্কাৰ কৰে। খাদ্য শুদ্ধ কৰিবলৈ এই তিনিটা অশুদ্ধিৰ পৰা মুক্তি পোৱাটো প্ৰয়োজনীয়, কাৰণ বিশুদ্ধ খাদ্য নিৰ্মল মন নিৰ্মাণৰ কামত সোমাই যায়। ৰন্ধন প্ৰক্ৰিয়াৰ বিশুদ্ধতা নিশ্চিত কৰাটো সম্ভৱ নহয় কাৰণ আমি নাজানো খাদ্য প্ৰস্তুত কৰা মানুহজনৰ মনত কি চিন্তাই জুৰুলা কৰে। ঠিক তেনেদৰে আমি খাদ্য সামগ্ৰীৰ পৰিষ্কাৰ-পৰিচ্ছন্নতা নিশ্চিত কৰিব নোৱাৰো কাৰণ আমি নাজানো যে ইয়াক আমাক বিক্ৰী কৰা ব্যক্তিজনে সৎভাৱে লাভ কৰিছিল নে নাই। সেয়েহে আমাৰ ফালৰ পৰা প্ৰাৰ্থনাৰ ৰূপত ঈশ্বৰক খাদ্য অৰ্পণ কৰাটো অতি প্ৰয়োজনীয় যাতে এই তিনিটা অশুদ্ধিয়ে আমাৰ মনটোক জুৰুলা নকৰে।

এইদৰে ভগৱানক আগবঢ়োৱা খাদ্য পাচনতন্ত্ৰত 'বৈষ্ণৱৰ" দ্বাৰা হজম হয়। যিহেতু ঈশ্বৰ বৈষ্ণৱৰ হিচাপে অগ্নিৰ ৰূপত অস্তিত্ব আছে, সেয়েহে তেওঁ অশুদ্ধিৰ লগতে খাদ্যও হজম কৰে। গতিকে, অশুদ্ধি খাদ্যত প্ৰৱেশ কৰিলেও মানুহৰ কোনো প্ৰভাৱ নপৰে।

## তথ্যসূত্ৰ


শ্ৰেণী:হিন্দু ধৰ্মীয় প্ৰথা
শ্ৰেণী:মন্ত্ৰ
অসমীয়া লোক-সংস্কৃতিত বাঁহ

অসমত বাঁহ শিল্প প্ৰচলনৰ ইতিহাস বহুদিনীয়া। বাণভট্টৰ হৰ্ষচৰিতত উল্লেখ থকা মতে অতীত অসমৰ বাঁহ শিল্প বৰ উন্নত আছিল। গ্ৰন্থখনৰ মতে, কামৰূপৰ ৰজা ভাস্কৰবৰ্মাই হৰ্ষবৰ্ধনলৈ বহুৰঙী বাঁহৰ চুঙা আৰু বাঁহৰ সঁজাত চৰাই উপহাৰ হিচাপে পঠাইছিল। এসময়ত মংগোলীয় জনজাতিৰ মাজতে বিশেষ প্ৰভুত্ব ৰাজত্ব কৰা এই বাঁহশিল্পই অথবা বাঁহসংস্কৃতিয়ে কালক্ৰমত আৰ্য, নিষাদ আৰু মংগোলীয় সংস্কৃতিৰ ত্ৰিবেণী সংগমত গঢ় লোৱা বিশাল অসমীয়া সংস্কৃতিকে সমৃদ্ধ কৰি তুলিলে। অসমীয়া কবিতা, প্ৰবচন, ডাকৰ বচন, যোজনা, লোকবিশ্বাস, লোকউৎসৱ, লোকপৰিৱেশ্য কলা, লোকগীত, স্থাপত্য-ভাস্কৰ্য আদিত বাঁহৰ প্ৰচলন দেখা যায়। অসমৰ খাদ্যশিল্প, সুকুমাৰ কলা আৰু ব্যৱহাৰিক জীৱনতো বাঁহৰ গুৰুত্বপূৰ্ণ ভূমিকা থকা দেখা যায়।

## অসমৰ বাঁহকেন্দ্ৰিক উৎসৱ-অনুষ্ঠান
অসমৰ বাঁহকেন্দ্ৰিক উৎসৱ সমূহৰ ভিতৰত কামৰূপত প্ৰচলিত ভঠেলি অন্যতম। মাঘ বিহুৰ মেজি, ভেলাঘৰ নিৰ্মাণ, চুঙাঘৰ পোৰা, দৰঙৰ লামজাকৰা উৎসৱৰ বাঁহভঙা কৃত্যত, বিবাহ অনুষ্ঠানৰ বিভিন্ন কৃত্যত, নামনি অসমৰ পচতি উৎসৱত, মৃত্যু সংক্ৰান্তীয় বিভিন্ন মাংগলিক কৰ্মত, দৰঙৰ পুতলা উটোৱা, মজু উটোৱা আদি কৃত্যত বাঁহৰ প্ৰচুৰ ব্যৱহাৰ দেখা যায়। পথালিকৈ বাঁহ ৰাখি দৰা আগচাটো অসমীয়া পুৰণি পৰম্পৰা। নামনি অসমৰ মহো-হো উৎসৱ, বাম্বোল পিটা উৎসৱ আদি জনপ্ৰিয় লোকনৃত্যসমূহত বাঁহৰ টোকোনেই ঘাই ভূমিকা। বৰপেটাৰ হোলী উৎসৱত বাঁহভঙা অনুষ্ঠান অতি জনপ্ৰিয়।

## খাদ্য হিচাপে
বাঁহগাজ আৰু খৰিচা অসমীয়া থলুৱা খাদ্যসম্ভাৰৰ ভিতৰুৱা। বাঁহৰ চুঙাত দেশীয় মদ পান কৰাটো জনজাতিসকলৰ সংস্কৃতিন্ত প্ৰচলিত। 

## বাঁহ গছৰ ব্যৱহাৰ
অসমীয়া থলুৱা পদ্ধতিত গৃহ নিৰ্মাণৰ প্ৰতিটো সামগ্ৰী যেনে - খুঁটা, চ'তি, মাৰলি, ৰুৱা, কাঠি, কামি, টমাল, ককিলা, জেঠী, ঢাপলিকা, শিয়াল, টাটি, বগলী বাঁহ, দমৰা, বহিখোৱা, চালি, বৰচাঙ আদি সকলোবোৰ বাঁহেৰে সজা হয়। অসমীয়া তাঁতশালখনৰ মহুৰা থোৱা খোৰা - টুকুৰা, চালিমাৰি, দোপতি, গৰকা, নিগনিখুঁটা নাচনী, দাংমাৰি, উঘা, চেৰেকীৰপৰা মাঁকোৰ শলিতালৈকে প্ৰায় সকলোবোৰ বস্তুৱেই বাঁহৰে নিৰ্মিত। কৃষিভিত্তিক গঞা জীৱনত নিত্য ব্যৱহাৰ্য প্ৰায়বোৰ সামগ্ৰীয়েই বাঁহৰে তৈয়াৰী। অসমত উৎপাদন হোৱা ভলুকা, জাতি, বেতী, নল, মকাল, কাক, দলৌ, বজাল, বিজুলি, কটহ, বগলী ইত্যাদি প্ৰজাতিৰ বাঁহ আৰু তাৰ পৰা উৎপন্ন সামগ্ৰীয়ে অসমীয়া সাংস্কৃতিক জীৱনক এক সুকীয়া মৰ্যাদা তথা বৈশিষ্ট্য প্ৰদান কৰিছে।

## লোকবিশ্বাস
বাঁহক কেন্দ্ৰ কৰি অসমীয়া সমাজত বহুবোৰ জনবিশ্বাস প্ৰচলন আছে। বাঁহ ফুলাটো অসমীয়া সমাজত অপায় অমংগলৰ আগজাননী বুলি বিশ্বাস কৰা হয়। জয়াল ঠাইলৈ ৰাতি বিয়লি গ'লে ভূত প্ৰেতে বাঁহ পেলাই বাট আগচে বুলি বিশ্বাস কৰে। 

## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:অসমৰ সংস্কৃতি
শ্ৰেণী:বাঁহ শিল্প
ভাৰতৰ স্বায়ত্বশাসিত প্ৰশাসনীয় বিভাগ

ভাৰতীয় সংবিধানৰ ষষ্ঠ অনুসূচীয়ে স্বায়ত্বশাসিত প্ৰশাসনীয় বিভাগ গঠনৰ অনুমতি দিয়ে, যাৰ দ্বাৰা বিভাগবোৰে নিজ-নিজ ৰাজ্যৰ ভিতৰত স্বায়ত্বশাসনৰ অধিকাৰ লাভ কৰে। বেছিভাগ স্বায়ত্বশাসিত জিলা পৰিষদ উত্তৰ-পূৰ্বাঞ্চলত অৱস্থিত। আন দুখন আছে কেন্দ্ৰীয় শাসিত অঞ্চল লাডাখত। বৰ্তমান সংবিধানৰ ষষ্ঠ অনুসূচীৰ অধীনত গঠিত স্বায়ত্বশাসিত পৰিষদৰ সংখ্যা ১০খন; ইয়াৰে ৩খন অসমত, ৩খন মেঘালয়ত, ৩খন মিজোৰামত আৰু ১খন ত্ৰিপুৰা ৰাজ্যত। অন্য পৰিষদবোৰ বিভিন্ন আইনৰ অধীনত গঠন কৰা হৈছে।
## ক্ষমতা আৰু কাৰ্যাৱলী
### কাৰ্যবাহী আৰু বিধায়িনী ক্ষমতা
ভাৰতীয় সংবিধানৰ ৬ষ্ঠ অনুসূচীৰ ব্যৱস্থাৱলীৰ অধীনত স্বায়ত্বশাসিত জিলা পৰিষদবোৰে নিম্নোল্লেখিত বিষয়সমূহত আইন আৰু বিধি-বিধান তৈয়াৰ কৰিব পাৰে।

*ভূমি ব্যৱস্থাপনা
*অৰণ্য ব্যৱস্থাপনা
*জলসম্পদ
*কৃষি
*গাঁও পৰিষদ গঠন
*জনস্বাস্থ্য
*অনাময়
*গাঁও আৰু নগৰ পৰ্যায়ৰ পুলিচিং
*পৰম্পৰাগত প্ৰধান আৰু গাওঁবুঢ়া নিযুক্তি
*সম্পত্তিৰ উত্তৰাধিকাৰ
*বিবাহ আৰু বিচ্ছেদ
*সামাজিক প্ৰথা
*ঋণ আৰু বাণিজ্য
*খনি আৰু খনিজ সম্পদ

### ন্যায়িক ক্ষমতা
কোনো মোকৰ্দমাৰ উভয় পক্ষই  যদি অনুসূচীত জনজাতিৰ লোক হয়, তেন্তে স্বায়ত্বশাসিত জিলা পৰিষদে গোচৰৰ শুনানীৰ বাবে আদালত গঠনৰ আৰু সৰ্বোচ্চ পাঁচ বছৰতকৈ কম দিনৰ বাবে কাৰাদণ্ড বিহাৰ ক্ষমতা আছে।
### কৰ আৰু ৰাজহ
স্বায়ত্বশাসিত জিলা পৰিষদে গৃহ আৰু ভূমি, জন্তু, যান-বাহন, নাও, অঞ্চলটোলৈ সৰবৰাহ কৰা পণ্য, ৰাষ্টা, ফেৰীঘাট, দলং, নিয়োগ আৰু আয়, বিদ্যালয় আৰু ৰাস্তাৰ ৰক্ষণাবেক্ষণৰ বাবে কৰ, মাচুল আৰু টোল ধাৰ্য কৰিব পাৰে।
## স্বায়ত্বশাসিত প্ৰশাসনীয় বিভাগৰ তালিকা

## ডি ফেক্টো স্ব-শাসিত অঞ্চল
### উত্তৰ চেণ্টিনেল দ্বীপ
উত্তৰ চেণ্টিনেল দ্বীপ ভাৰতৰ কেন্দ্ৰীয় শাসিত অঞ্চল আন্দামান আৰু নিকোবৰ দ্বীপপুঞ্জৰ অন্তৰ্গত এক দ্বীপ। এই দ্বীপটো সমগ্ৰ পৃথিৱীৰ পৰা বিচ্ছিন্ন শেষ নৃগোষ্ঠীবোৰৰ অন্যতম চেণ্টেনেলী লোকসকলৰ গৃহভূমি। তেওঁলোকে অন্য লোকসকলৰ সৈতে সংস্পৰ্শত আহিব নিবিচাৰে আৰু  বাস্তৱিকতে তেওঁলোক আধুনিক সভ্যতাৰ পৰা শত যোজন দূৰত বাস কৰে। এই জনগোষ্ঠীটোৰ সৈতে কেতিয়াও কোনো চুক্তি হোৱা নাই বা অধিগ্ৰহণ কৰিব বিচৰাৰো কোনো তথ্য নাই। 

আন্দামান নিকোবৰৰ স্থানীয় চৰকাৰৰ মতে চেণ্টিনেলী লোকসকলৰ জীৱন-ধাৰা আৰু বাসস্থানত হস্তক্ষেপ কৰাৰ কোনো উদ্দেশ্য তেওঁলোকৰ নাই।  ২০০৪ চনৰ ডিচেম্বৰত হোৱা চুনামীত দ্বীপটো মাৰাত্মকভাবে ক্ষতিগ্ৰস্থ হলেও চেণ্টেনেলী লোকসকলৰ সহজাত দক্ষতাৰ গুণত প্ৰাণহানি হোৱা নাছিল। দুৰ্যোগ সংঘটিত হোৱাৰ কেইদিনমান পিছত চৰকাৰী হেলিকপ্টাৰেৰে কৰা পৰ্যবেক্ষণত এই কথা নিশ্চিত কৰা হৈছিল। বৰঞ্চ হেলিকপ্টাৰখনলৈ চেণ্টিনেলী লোকসকলে শত্ৰু গণ্য কৰি ধনুকাড় নিক্ষেপ কৰিছিল। 

যদিও এই সংক্ৰান্তত কোনো আনুষ্ঠানিক চুক্তি কৰা হোৱা নাই, ন্যূনতম হস্তক্ষেপৰ চৰকাৰী নীতিয়ে কেন্দ্ৰীয় আৰু স্থানীয় চৰকাৰৰ পৰিগাঁথনিৰ মাজত উত্তৰ চেণ্টেনেল দ্বীপৰ বাসিন্দাসকলে কাৰ্যতঃ স্বায়ত্বশাসন আৰু সাৰ্বভৌমত্ব লাভ কৰাটো নিশ্চিত কৰিছে। 

## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ প্ৰশাসনিক অঞ্চল
জেং বিহু

**জেং বিহু** হৈছে কেৱল মহিলাৰ দ্বাৰা পৰিৱেশন কৰা এক বিহু বিশেষ। ইয়াক গাভৰু বিহু বুলিও কোৱা হয়। এই বিহুত পুৰুষৰ কোনো গুৰুত্ব নাই। লগতে ঢোল,তাল, বাঁহী, পেঁপা আদি বাদ্যৰো গুৰুত্ব নাই। হাতত টকা আৰু হাত চাপৰি বজাই মহিলাসকলে এই নৃত্য বৃত্তাকাৰে পৰিৱেশন কৰে। বিহু নচা নাচনীৰ নৃত্যৰ ভৰত ভূমি উৰ্বৰা হয় বুলি বিশ্বাস কৰা হয়। জেং বিহু নামটো কোনে কেতিয়া দিছিল তাৰ ইতিহাস পাবলৈ নাই। হেমকোষ, চন্দ্ৰকান্ত অভিধান বা ৰজনীকান্ত বৰদলৈৰ উপন্যাসমূহতো জেংবিহু শব্দটো পোৱা নাযায়। 
## মতভেদ
জেংবিহু নামকৰণত বহু মতভেদ আছে। যেনে- 
বিহু মাৰতীহঁতে হেনো বিহু মৰা ঠাইত শুকান জেং কেইডালমান থিয়কৈ লয় আৰু পিছত হেনো তাতেই সেউজীয়া ডালপাত লগাই দিয়ে"ব্যাখ্যাৰ প্ৰয়োজন নাই যে, জেং থিয়কৈ লোৱাৰ বাবে জেংবিহু নামটো আহিছে। (ড° মহেশ্বৰ নেওগ) 
আহোমসকলে আদিতে বোলা জেং নাং পঈ কালক্ৰমত জেংবিহু হ'লগৈ। (প্ৰদীপ চলিহা)  
জেং পুতি বিহু মৰা গাভৰু বিহুক জেংবিহু নামকৰণ কৰা হয় যদিও জেংবিহু আচলতে টাই গাভৰুসকলে মৰা গাভৰু বিহুহে হ'ব লাগে। (হেম বুঢ়াগোহাঁই) 
প্ৰতিযোগিতাৰ যুগত মঞ্চত গছৰ ডাল এটা বা জেং এডাল পুতি তাতে গামোচা এখন আঁৰি দিয়া বাবেহে সৰ্বসাধাৰণৰ মাজত ভুলতে জেং বিহু শব্দটো অধিক জনপ্ৰিয় হ'ল। (জয়কান্ত গন্ধীয়া)  

এই সূত্ৰসমূহৰ মতে ্জেং বিহুত জেং এডালৰ প্ৰয়োজন। জেং থকা বাঁহ অথবা গছৰ ডাল এটা পুতিও এই বিহু অনুষ্ঠিত কৰা হৈছিল। কোনো কোনোৱে সেই জেঙতে বিহু ডাঙৰীয়ালৈ বুলি এখনি ফুলাম গামোচা আগবঢ়ায়। কোনোৱে গুৱা-পাণ এজোৰ অথবা ফুলৰ মালা এধাৰি আঁৰি দিয়ে। আগৰ দিনত গাভৰু ছোৱালীয়ে গছৰ তলত পতা গাভৰু বিহুৰ ইয়াৰ সাদৃশ্য ভালেখিনি। প্ৰদীপ চলিহাৰ মতে,"জেং বিহুৰ অৰ্থ নিভাঁজ বিহু অৰ্থাৎ নিভাঁজ গাভৰু বিহু।" হাত চাপৰিৰ উপৰি টকা আৰু গগণা বজাই  গাভৰুহঁতে জেংবিহু পাতিছিল। ডেকাৰ প্ৰৱেশ ৰুদ্ধ এই জেং ডালে প্ৰতীক ৰূপ গ্ৰহণ কৰা বুলি কোৱা হয়। আগেয়ে জেংবিহু তিনিদিন ধৰি চলিছিল। আজিকালি উজনিৰ ভিতৰুৱা গাঁৱত এদিন বা দুদিনহে চলে। বৰ্তমান মঞ্চত গছৰ ডাল এডাল পুতি গাভৰুৱে মৰা বিহুকেই জেংবিহু আখ্যা দিয়া দেখা যায়।
## জেং বিহু সম্পৰ্কীয় বিহুগীত

তামোল কাটি কাটি অকলে নাখাবা আমাকো এখন দিবা
জেং বিহু চাবলৈ অকলে নাযাবা আমাকো লগতে নিবা। 

চ'তে গৈয়ে গৈয়ে বহাগে পালেহি
গছৰ ডালত বিনালে ঐ কুলি,
জীয়ৰী-বোৱাৰী ওলাই ঐ আহিছোঁ
বিহুকে মাৰোগৈ বুলি(যোজনা)

বৰঘৰৰ মুধতে তাঁতে বৈ আছিলোঁ
ঘনাই মাৰিছিলো অ' মাকো,
আঁহতৰ তলতে টকাৰ মাত শুনিলোঁ অ'
ঘৰত মই কেনেকৈ থাকোঁ। 
## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:অসমৰ নৃত্যসমূহ
তুলাপাত

**তুলাপাত** হৈছে পুৰণি অসমত পুথি লিখাৰ এবিধ উপকৰণ।

## ঐতিহাসিক বিচাৰ
দেওধাই অসম বুৰঞ্জীত আছে যে স্বৰ্গদেউ চুডাংফাই নৰা ৰজালৈ যাঠিৰ নালত এখনি পত্ৰ দিছিল। সেই পত্ৰখনি কাকতত লিখা। ‘এ মনোগ্ৰাফ অন পেপাৰ মেকিং এণ্ড পেবিয়েৰ মেচ ইন দ্য প্ৰভিন্স অব ইষ্টাৰ্ণ বেংগল এণ্ড আচাম’ গ্ৰন্থত আই. চি. এছ জে. এন. গুপ্তই লিখিছে যে মুছলমান সকলে ভাৰতবৰ্ষত মৰাপাটৰ পৰা একপ্ৰকাৰ কাগজ তৈয়াৰ কৰিছিল। সেই কাকত কুৰি শতিকাৰ প্ৰথম তৰংগলৈকে পূৰ্ববংগ, মণিপুৰ প্ৰভৃতিত প্ৰচলিত আছিল।

## তুলাপাত প্ৰস্তুতকৰণ
ইষ্টাৰ্ণ ইণ্ডিয়ান মেনুস্ক্ৰিপটচ পেইণ্টিং শীৰ্ষক গ্ৰন্থত ড॰ ৰজতানন্দ দাশগুপ্তই ক’লাজামু, কৰঙা জামু শ্ৰেণীৰ মাইহাই গছৰ শাহ সিজাই তুলাপাত প্ৰস্তুত কৰাৰ বৰ্ণনা দিছে। শ্যানলোকে ইয়াক হস্ (Hsa) আৰু অসমীয়া লোকে নুনী (Papyrifyra) বোলে। ইয়াৰ উপৰি সুৰাগছ নামৰ আন এবিধ গছৰ বাকলিবোৰ ব্যৱহাৰোপযোগী আকাৰত কাটি তাক ভালদৰে সিজাই ওপৰৰ অপবস্তুবোৰ আঁতৰাই পানীৰে ধুই চাৰিকোণী পাত্ৰত থৈ চপচপীয়াকৈ চেঁচা পানী ঢালিব লাগে। কিছু সময় পিছত মণ্ডখিনি গোটেই চতুষ্কোণী পাত্ৰটো আগুৰি ধৰি পানীৰ ওপৰত ভাঁহি থাকে। ঠাণ্ডা হোৱাৰ পিছত সিবোৰে আজিৰ হাতে সজা কাগজৰ আকাৰ লয়। পিছত তাক শুকাই লৈ দুজাপ কৰি মজবুত কৰে। তুলাপাত প্ৰস্ততকৰণৰ এই পদ্ধতি শ্বান এট হোমত কথিত হৈছে। অৰুণাচল প্ৰদেশৰ কামেং জিলাৰ বৌদ্ধসকলে উপযুক্ত পদ্ধতিত চুকছো (Sukso)গছৰ শাহৰপৰা তুলাপাত প্ৰস্তত কৰে বুলি জনা যায়।

## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:লিখন সঁজুলি
মাঙোন

**মাঙোন** গাৰো সমাজৰ প্ৰচলিত লোক উৎসৱ সমূহৰ ভিতৰত অন্যতম । এই উৎসৱ মৃত্যু ক্ৰিয়াৰ লগত জড়িত। গাৰো সমাজ এখনত এটা বছৰৰ ভিতৰত মৃত্যু হোৱা লোকসকলৰ সমূহীয়া শ্ৰাদ্ধ বছৰটোৰ শেষত নিৰ্দিষ্ট কোনো এটা দিনত পতা হয়, ইয়েই মাঙোন উৎসৱ। গাৰো সমাজত কোনো ব্যক্তিৰ মৃত্যু ঘটিলে শিঙা বজাই গাঁৱত জাননী দিয়ে। গাঁৱৰ মানুহে সমূহীয়াভাৱে শ সৎকাৰ কৰে। সৎকাৰ কৰাৰ পাছত মৃত ব্যক্তিৰ উদ্দেশ্যে এটি সৰু ঘৰ (দেলং)ত অশৰীৰী আত্মাৰ বাবে কেতবোৰ বস্তু সেই সৰু ঘৰটোত ৰখা হয়। মৃতকৰ আত্মা মাঙোন উৎসৱ নপতালৈকে দেলঙত থাকে বুলি গাৰো সমাজত বিশ্বাস কৰা হয়। দেলঙত লগতে এটি মূৰ্তি (কিমা) সজোৱা হয়। কিমা হ'ল মৃত ব্যক্তি জনাৰ স্মৃতিচাৰণ। এনেদৰে বছৰটোৰ ভিতৰত মৃত্যু হোৱা ব্যক্তিসকলৰে আত্মা দেলঙত বিদ্যমান হৈ থাকে। বছৰটোৰ শেষত মৃতকৰ পৰিয়ালে গাঁৱৰ সমজুৱাৰে সৈতে যেতিয়া মাঙোনা উৎসৱ পালন কৰে তেতিয়াহে মৃতকৰ আত্মাৰ শুদ্ধি হয়। এই মাঙোন উৎসৱৰ লগত কাবেনামৰ এক শ্ৰেণীৰ মালিতা গীত গোৱা হয়। বছৰৰ শেষত পতা এই মাঙোনা উৎসৱ আৰু অসমীয়া বছৰেকীয়া শ্ৰাদ্ধৰ মিল লক্ষ্য কৰা যায়।

## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:উৎসৱ
টোপোলা ভাত

**টোপোলা ভাত** চাউলৰপৰা প্ৰস্তুত কৰা একপ্ৰকাৰ খাদ্য। অসমৰ ডিব্ৰুগড় জিলাৰ নাহৰকটীয়া, জয়পুৰ আদিৰ উপৰি তিনিচুকীয়া জিলাৰ মাৰ্ঘেৰিটা, লিডু প্ৰভৃতি অঞ্চলত বসবাস কৰা শ্যামচীন গোষ্ঠীৰ টাইফাকেসকলে টোপোলা ভাত (তেওঁলোকৰ ভাষাত শাখাও) প্ৰস্তুত কৰে। বিভিন্ন উৎসৱ পৰৱত নিজে খোৱাৰ উপৰি আলহী অতিথিকো এই টোপোলা ভাতৰ জৰিয়তে আপ্যায়ন কৰা হয়। 

## ৰন্ধন শৈলী

টোপোলা ভাত প্ৰস্তুত কৰিবলৈ ভিন্ন আকাৰৰ ( এটা ডাঙৰ এটা সৰু ) দুটা মাটিৰ পাত্ৰৰ প্ৰয়োজন হয়। ডাঙৰ পাত্ৰটো চৌকাত বহাই লৈ তাৰ আধা অংশ পানীৰে ভৰাই কলহটোৰ মুখখন এখন তিতা কাপোৰেৰে ঢাকি তাৰ ওপৰত আকাৰত সৰু দ্বিতীয়টো কলহ বহাব লাগে। এই কলহটোৰ তলিখনত কিছুসংখ্যক সৰু সৰু ফুটা কৰা প্ৰয়োজন। কলহটোত পানীত তিওৱা লাহি চাউল জোখ মতে ভৰাই লৈ সেইটোৰ মুখখনত বতাহ সোমাব নোৱাৰাকৈ এখন ঢাকনি দিব লাগে। চৌকাত জুই দিলে তলৰ কলোহটোৰ পানী উতলি সৃষ্টি হোৱা ভাপ ওপৰত পাতি থোৱা বহুছিদ্ৰযুক্ত কলহটোৰ তলীৰে সৰকি গৈ পানীত তিওৱা চাউলসমূহ কিছু সময়ৰ মূৰত সিজাই পেলায়। সিজোৱা চাউলবোৰ ভাতৰ আকাৰ লোৱাত সিবোৰ গৰমে গৰমে কৌপাতত টোপোলাকৈ বান্ধি পেলোৱাৰ পিছতে শখাও আখ্যা পায়।

## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:অসমৰ খাদ্য
শ্ৰেণী:অসমীয়া ৰন্ধনশৈলী
জনপ্ৰিয় সংস্কৃতি

**জনপ্ৰিয় সংস্কৃতি** () হ'ল সংস্কৃতিৰ প্ৰকাৰসমূহৰ লগত সম্পৰ্কিত এটা মুখ্য ধাৰণা। জনপ্ৰিয় সংস্কৃতিক সাধাৰণ জনতাৰ সংস্কৃতি বুলি কোৱা হয়। অৰ্থাৎ জনসাধাৰণে যি কৰে, যেনেকৈ কৰে, যাক ভালপায় আৰু যি অনুশীলন কৰে সেয়ে জনপ্ৰিয় সংস্কৃতি।জনপ্ৰিয় সংস্কৃতি বুলি ক'লে সাধাৰণতে সৰ্বসাধাৰণ জনতাৰ মন সহজে ভাল লগাব পৰা গভীৰ চিন্তাৰ প্ৰচেষ্টা নথকা বিনোদনধৰ্মী কথা বা সংস্কৃতিক বুজোৱা হয়। এই সাধাৰণ ভাগ সমূহ হৈছে: বিনোদন(বোলছবি, সংগীত, টেলিভিছন, ভিডিঅ' গেম), খেল, বাতৰি, ৰাজনীতি, প্ৰসাধন, প্ৰযুক্তি, আৰু অশ্লীল শব্দ বা বাক্য।"জনপ্ৰিয় সংস্কৃতি" বিষয়টো ১৯ শতিকা বা তাৰো আগেয়ে উত্থান হোৱা বুলি জনা যায়। পৰম্পৰাগত ভাৱে এই সংস্কৃতি দুৰ্বল শিক্ষা ব্যৱস্থা তথা নিম্ন বৰ্গৰ লোকৰ সৈতে জড়িত বুলি ধৰা হয়।

## পটভূমি
ৰেইমণ্ড উইলিয়ামছৰ মতে প্ৰায় ৬০০ বছৰ পূৰ্বতে ইংৰাজী Popular শব্দটো আইন-কানুন বিষয়ক তথা ৰাজনৈতিক শব্দ হিচাপে ব্যৱহৃত হৈছিল। ষষ্ঠ শতিকাত "জনপ্ৰিয়" চৰকাৰ শব্দটোৱে সকলো জনসাধাৰণৰ সমৰ্থন লাভ কৰা এটা ৰাজনৈতিক অৱস্থাক বুজাইছিল, কিন্তু ইয়াৰ সৈতে নীচ বা নিকৃষ্ট ধাৰণা এটাও সংযুক্ত হৈ আছিল। সেই নীচ ধাৰণাৰ পৰাই ঊনবিংশ শতিকাৰ পৰা আজি পৰ্যন্ত জনপ্ৰিয় সংস্কৃতিয়ে নিম্নমানৰ কৰ্মক বুজাই আহিছে। সেয়েহে আধুনিক সংস্কৃতিতাত্বিক সকলে জনপ্ৰিয় সংস্কৃতিক মূল্যবোধ আৰু নান্দনিক ৰুচি অৱনমিত কৰাৰ অভিযোগত সমালোচনা কৰি আহিছে। এই সন্দৰ্ভত মেথিউ আৰ্ণল্ড (Metthew Arnold)ৰ পৰা থিয়ডৰ এডৰ্নো (Theodore W. Adorno )লৈকে বহুতো সংস্কৃতিবিদে জনপ্ৰিয় সংস্কৃতিৰ বিপৰীতে শাস্ত্ৰীয় বা অভিজাত সংস্কৃতিৰ ধাৰণাক সমৰ্থন কৰিছে। তেওঁলোকৰ মতে জনপ্ৰিয় কলা-সংস্কৃতিয়ে সংস্কৃতিক অপসংস্কৃতিৰ গুৰিলৈ অৱনমিত কৰিছে। ব্ৰিটিছ সংস্কৃতিবিদ ষ্টুৱাৰ্ট হ'লে (Stuart Hall) ১৯৬৪ চনত "The popular art" শীৰ্ষক গ্ৰন্থখনত জনপ্ৰিয় সংস্কৃতিৰ বিষয়ে সবিশেষ আলোচনা কৰে। তেওঁৰ গ্ৰন্থখনত জনপ্ৰিয় সংস্কৃতিক সহজে চিনিব পাৰি বুলি উল্লেখ কৰিলেও পৰৱৰ্তী সময়ত তেওঁ নিজেই "Notes on Deconstructing The popular" ৰচনাৰ যোগেদি তেওঁৰ এই ধাৰণাক সলনি কৰিছে। হ'লৰ নতুন মত অনুসৰি জনপ্ৰিয়ৰ নিজৰ স্থিৰিকৃত মত থাকিব নোৱাৰে, নিদিৰ্ষ্ট বিষয়বস্তুবিহীন সংঘাতৰ এক সংশোধনকেন্দ্ৰ। হ'লে জনপ্ৰিয়ৰ সংজ্ঞা দিবলৈ গৈ হলিউদৰ বক্স অফিচ হিট হোৱা চিনেমাৰ প্ৰসংগ উত্থাপন কৰি কৈছে যে গ্ৰাহকে ধন খৰচ কৰিবলৈ ভাল পোৱাটোৱেই হ'ল জনপ্ৰিয়।

## জনপ্ৰিয় সংস্কৃতিৰ পৰিসৰ
জনপ্ৰিয় সংস্কৃতিয়ে সাধাৰণতে অধিকাংশ লোকে পচন্দ কৰা সংস্কৃতিক সামৰে। বেছিভাগতে কিছুমান বৃহৎ ব্যৱসায়ী বা বাণিজ্যিক প্ৰতিষ্ঠানে ব্যৱসায়িক স্বাৰ্থত এই সংস্কৃতি নিয়ন্ত্ৰণ কৰে। সেয়েহে জনপ্ৰিয় সংস্কৃতিত সৃজনাত্মক বৈশিষ্ট্যক গুৰুত্ব দিয়া নহয়। উদাহৰণস্বৰূপে বৰ্তমান চলচ্চিত্ৰ জগতত বেছিকৈ মচলাযুক্ত ছবি নিৰ্মাণ কৰা হৈছে। দৰ্শকসকলেও ইয়াত কোনো সৃজনাত্মক গুণ নিবিচাৰে। জন ষ্টৰিৰ "Cultural Theory and Popular Culture"‌ শীৰ্ষক গ্ৰন্থখনত জনপ্ৰিয় সংস্কৃতিৰ কেইটামান বৈশিষ্ট্য নিৰ্ধাৰণ কৰিছে। যেনে-
#অধিকাংশ মানুহে ভালপাব লাগিব
#নিম্ন মানৰ সংস্কৃতি
#সাধাৰণ জনসাধাৰণে ভালপাব লাগিব
#নিজৰ বাবে নিজেই নিৰ্মাণ কৰিব লাগিব
## উৎস সমূহ
জনপ্ৰিয় সংস্কৃতিৰ বিভিন্ন উৎস সমূহ হৈছে:
* বোলছবি
* দূৰদৰ্শনৰ অনুষ্ঠান
* দূৰদৰ্শন ৰ বিজ্ঞাপন
* এনিমেছন
* জনপ্ৰিয়সংগীত
* **ক্ৰিয়া**
* **সংগঠন**
* **ফেশ্বন**
* কিতাপ
* **কমিক্স**
* অনাতাঁৰ যন্ত্ৰ
* '''ভিডিঅ'গেম
* আন্তঃজাল

## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:সংস্কৃতি
নগাভাও

**নগাভাও** উজনি অসমত প্ৰচলিত এবিধ লোকনাট্যানুষ্ঠান। ডিব্ৰুগড় জিলাৰ মৰাণৰ পৰা প্ৰায় বিশ কিলোমিটাৰ দূৰত অৱস্থিত আঘোণীবাৰীৰ কাষৰীয়া বৰপথাৰ গাঁৱৰ ৰাইজে অতীজৰে পৰা প্ৰতি দুবছৰৰ মূৰে মূৰে এই লোকনাট্যানুষ্ঠান উদযাপন কৰি আহিছে। শিৱসাগৰ জিলাৰ ডিমৌৰ পাৰ্শ্বৱৰ্তী এৰাবাৰী নামৰ ঠাইতো এনে পৌৰাণিক ভাওনা কৰাৰ পৰম্পৰা থকাৰ কথা জনা যায়। বৰপথাৰ গাঁৱৰ নামঘৰত যি বছৰ এই উৎসৱ অনুষ্ঠিত কৰা হয় সেইবছৰ গাঁৱত ৰঙালী বিহুত হুঁচৰি গোৱা নহয়। নগাভাওক তেওঁলোকে **গোপীভাও** বুলিও কয়। 

## জনবিশ্বাস
লোকসকলৰ মাজত বিশ্বাস আছে যে এই পৌৰাণিক ভাওখন মহা সম্ভ্ৰমেৰে আৰু নিষ্ঠাৰে উদযাপন কৰিলে গাঁওবাসী অপায় অমংগলৰ পৰা হাত সাৰি থাকিব পাৰে। তাকে নকৰিলে গাঁওবাসীৰ নানা ধৰণৰ অপায় অমংগল হ'ব পাৰে বুলি তেওঁলোকে বিশ্বাস কৰে। 
## প্ৰস্তুতি
বৰপথাৰ গাঁৱৰ লোকে নগাভাও কৰিবৰ বাবে আগতীয়াকৈ যা - যোগাৰ চলায়। এজন জ্যোতিষীৰ দ্বাৰা চোৱাই মেলি ভাওনাৰ শুভদিন ধাৰ্য কৰে। সেই শুভদিনৰ বাবে সমগ্ৰ গাওঁখনে প্ৰস্তুতি চলায়। ভাওনাৰ সময়ত গাঁৱৰ সকলোৰে ঘৰত নিজৰ নিজৰ মিতিৰ কুটুম্বসকল গোট খায়হি। 
নগাভাও লোকনাট্য অনুষ্ঠিত কৰিবৰ বাবে গাঁৱৰ বুঢ়া - মেথা আৰু ৰাইজ লগ লাগি নামঘৰৰ ভিতৰতে এটা ছোঁ - ঘৰ সাজে। ছোঁ - ঘৰটো কলৰ পাত আৰু তামোলৰ শুকান ঢকুৱাৰে বেৰি অস্থায়ীভাৱে সাজি লোৱা এটা আছুতীয়া কোঠা। ইয়াক তেওঁলোকে কোঠমৰা বোলে। কোঠমৰাৰ ভিতৰত ভাওনাৰ বাবে প্ৰয়োজন হোৱা সাজ - পোছাক, মুখা, ভাওনাত ব্যৱহাৰ কৰিবলগীয়া অস্ত্ৰ - শস্ত্ৰ, সা - সৰঞ্জাম আদি সমূহীয়াকৈ সাজি লোৱা হয়। এই কামখিনি সকলোৱে দেখাকৈ মুকলিকৈ কৰা নহয়। সেইকাৰণে অস্থায়ীভাৱে এই ছোঁ - ঘৰটো সাজি লোৱা হয়। 
সকলোবোৰ প্ৰয়োজনীয় সা- সৰঞ্জাম নিৰ্মাণ কৰি শেষ কৰাৰ পাছত ভাওনাৰ আগনিশা নিৰ্দিষ্ট নিয়মেৰে গায়ন বায়ন লৈ সেই সকলোবোৰ বস্তু নামঘৰৰ কাষতে থকা স্কুল ঘৰটোলৈ লৈ যায়। তাতো এই সামগ্ৰীসমূহ গোপনীয়তা ৰক্ষা কৰি সম্ভ্ৰমেৰে ৰখা হয়। ছোঁ - ঘৰৰ পৰাই ভাৱৰীয়াসকলে কটকীৰ নিৰ্দেশমতে ভাওনা থলীত ভাও দিবলৈ যায়। 

## পৰিৱেশন শৈলী
সাধাৰণতে বয়স্ক লোকসকলে এই ভাওনাত ভাৱৰীয়া হিচাপে অংশ গ্ৰহণ কৰে। শিশু সকলক ভাও লবলৈ দিয়া নহয়। যিসকলে ভাওনাত অংশ ল'ব বিচাৰে তেওঁলোকে নিৰ্দিষ্ট নিয়মেৰে আজ্ঞা লৈহে ভাও লবলৈ আগবাঢ়ে। এই কাৰ্যক' নেকেৰা লোৱা ' বুলি কোৱা হয়। নিশা আঠ ন বজাত ভাওনাৰ আৰম্ভণি হয়। আগবৰণী নামৰ এটি অনুষ্ঠানেৰে ভাওনাৰ আৰম্ভণি ঘোষণা কৰা হয়। খোল তালেৰে আৰম্ভ কৰা আগবৰণীত হাতত আৰিয়া লৈ কটকী (সূত্ৰধাৰ) ওলায়। কটকীয়ে ভাওনাৰ আঁত ধৰে আৰু তেওঁৰ নিৰ্দেশ অনুসাৰে ভাওনাৰ পটসমূহ আগবাঢ়ে। প্ৰথমে ষোল্লশ গোপিনীৰ আবিৰ্ভাৱ হয়। ষোল্লজন পুৰুষে ষোল্ল গৰাকী গোপিনীৰ সাজত সাজি ষোল্লশ গোপিনীৰ প্ৰতিনিধিত্ব কৰে। ইয়াৰ পাছত চিপাহী আৰু নগাসকল আহে। দুয়ো পক্ষৰ মাজত যুদ্ধ হয়। এই যুদ্ধৰ পাছত ঐৰাৱত আহে, ইয়াৰ পাছত আবিৰ্ভাৱ হয় বলোভদ্ৰৰ। পাছত আবিৰ্ভাৱ হয় ৰজা মহাৰাণীৰ। ইয়াৰ পাছত ক্ৰমান্বয়ে গৰুণ্ড পক্ষী, মহেশ, অশ্ব আহে। মাছমৰীয়াসকল আহি বৰশী বায়, জাকৈ - খালৈ লৈ মাছ ধৰাৰ ভাও দিয়ে। শেষত আহে সাপৰুৱা। ভাওনাখন প্ৰায় দুই - তিনি ঘণ্টামানৰ ভিতৰতে শেষ হয়। ভাওনা শেষ হোৱাৰ পাছত ভাওনা থলীতে হুঁচৰি গোৱা হয় আৰু পিছদিনাখনেই ৰাজহুৱাভাৱে হুঁচৰি উৰোৱা হয়। নগাভাও শেষ হোৱাৰ পাছত ইতিমধ্যে আখৰা কৰি থকা কোনো এখন ভাওনা অনুষ্ঠিত কৰা হয়। এই ভাওনাখন সংযোজন ঘটে পৰবৰ্তী সময়ত, পূৰ্বতে নগাভাওখনকে নিশাটোত কেইবাবাৰো অনুষ্ঠিত কৰিছিল। পৰবৰ্তী কালত কোনোবা এটা সময়ৰ পৰা গাঁৱৰ ৰাইজৰ উৎসাহত আন এখন ভাওনা অনুষ্ঠিত কৰাৰ পৰম্পৰা আৰম্ভ হয়। নগাভাওখন কৰি শেষ হোৱাৰ পাছত ভাওনাৰ সকলো সামগ্ৰী, ভাৱৰীয়াসকলৰ পোছাক পৰিচ্ছদ নিশাৰ ভিতৰতে জুইত দাহ কৰি শেষ কৰি পেলোৱা হয়। 

## তথ্য সংগ্ৰহ
 

শ্ৰেণী:অসমৰ সংস্কৃতি
পুথি চিত্ৰ প্ৰস্তুতিৰ সঁজুলি

**পুথি চিত্ৰ প্ৰস্তুতিৰ সঁজুলি** হ'ল চিত্ৰপুথিৰ ভূমি যিয়েই নহক লাগে এই ভূমিসমূহত লিখিবলৈ, আঁকিবলৈ আৰু কোনখিনিৰ পৰা লিখিব, কিমানলৈ লিখিব, আঁকিবৰ বাবে ক্ষেত্ৰ কিমান থাকিব বা ৰাখিব এইবোৰৰ বাবে ব্যৱহৃত কেতবোৰ সঁজুলি। সাঁচিপাতত এখন, তুলাপাত এখনত লিখিব বা আঁকিবৰ বাবে প্ৰস্তুত হৈ হোৱাৰ পিচত, মহী তৈয়াৰ হোৱাৰ পাছত বা প্ৰয়োজনীয় ৰং বৰণৰ ফলিখন সজাই লোৱাৰ পাছত পৰ্যায়ত এই সঁজুলিসমূহৰ প্ৰয়োজন হয়। পুথিখন সাঁচিপাতৰেই হওক বা তুলাপাতৰেই এটা পৃষ্ঠাত কিমান আখৰ থাকিব আৰু চিত্ৰৰ বাবে কিমান ঠাই এৰিব লাগিব সেইবোৰ জুখি-মাখি ঠিক কৰা হয়। এই সকলো জোখ-মাখ, ৰেখাৰ ব্যৱহাৰ, ৰঙৰ বিতৰণ এইবিলাকৰ ওপৰতো নিৰ্ভৰ কৰে। এনেকুৱা জোখ-মাখবিলাক কৰিবৰ বাবে খনিকৰসকলে কেতবোৰ কাঠী নিজেই সাজি লৈছিল আৰু ব্যৱহাৰ কৰিছিল।

### কাপ কাঠী
এইবিধ বাঁহেৰে তৈয়াৰি কৰি লোৱা এবিধ কাঠী। সাঁচিপাত বা তুলাপাত এখন লিখিবলৈ বা আঁকিবলৈ তৈয়াৰ কৰি লোৱাৰ পাছত চাৰিওফালে কিমান ঠাইত এৰিব সেইটো ঠিক কৰি ল'বলৈ এই কাণ কাঠী ব্যৱহাৰ কৰা হয়। কাণ কাঠী দুই মুৰে এক নিৰ্দিষ্ট জোখত এটা কাণ লোৱা হয়। ভূমিৰ দীঘল-পাতল অনুসৰি বেলেগ বেলেগ জোখৰ কাণ কাঠী তৈয়াৰ কৰি লোৱা হয়। সেইবাবে পুথি অনুসৰি কাণ কাঠীৰ জোখ বেলেগ বেলেগ হয়। কাণ কাঠি কটা অংশত লিখা আৰু অঁকা হয়। কাণ কাঠী জোখা কাঠীক 'শিৰোনামা কাঠী'ও বোলা হয়।

### কতলা কাঠী
এইবিধ কাঠী বাঁহেৰে তৈয়াৰ কৰা হয়। বাঁহৰ কাঠীত এমূৰে দুডাল জোং ভাগিলে যাতে সিটো মূৰৰ জোং ব্যৱহাৰ কৰিব পাৰি সেই ভাবি। ভূমিৰ ভিতৰ ভাগত কিমান শাৰী আখৰ থাকিব আৰু শাৰীবোৰৰ মাজত দূৰত্ব কিমান হ'ব লাগিব, সেই জোখ দিবৰ বাবে এই কাঠী ব্যৱহাৰ কৰা হয়। জোংদুডালেৰে হেঁচা মাৰি ভূমিত দাগ লগোৱা হয় আৰু এই দাগেই শাৰীৰ দূৰত্ব নিৰূপণ কৰে। লিপিকাৰৰ নিজ পৰিকল্পনাৰে শাৰীৰ দূৰত্ব অনুসৰি কতলা কাঠীৰ জোং কটা হয়। কাঠমিস্ত্ৰীসকলে কৰতেৰে কাটিবলৈ বা বটালীৰে খুলিবলৈ কাঠত যি যতনেৰে দাগ দি লয়, থিক সেই যতনৰ দৰেই কতলা কাঠীৰে কাম কৰা হয়।

### অঁকিয়া কাঠী
কতলাত কাঠীৰে দূৰত্ব নিৰূপন বাবে যি দাগ দি লোৱা হয়, সেই দাগবোৰ সৰলৰেখাৰে টানি শাৰীবোৰৰ স্থান স্পষ্ট কৰা হয়। স্পষ্ট কৰিবৰ বাবে সম দূৰত্বৰ বিন্দুবোৰ লগ লগাবলৈ ৰেখাঙ্কন কৰোঁতে যিবিধ সঁজুলিৰ ব্যৱহাৰ কৰা হয় সেই ডালেই 'অঁকিয়া কাঠী' । অঁকিয়া কাঠীও পৈণত বাঁহৰ পৰাই তৈয়াৰ কৰি লোৱা হয়। অঁকিয়া কাঠীৰ দুই বিন্দুৰ মাজত সংযোগ ঘটাবলৈ যি আঁক মৰা হয় সেই আঁক সাৱধানে নামাৰিলে ভূমি ফাটি যাব পাৰে বাবে বৰ সাৱধানেৰে আঁচ টনা হয়। সেই আঁচ বৰ স্পষ্টও হ'ব নালাগে, মাথোঁ চকুৰে মনিব পৰা হ'লেই হয়। কিছুমান খনিকৰে অঁকিয়া কাঠী ব্যৱহাৰ নকৰি বিশেষভাৱে তৈয়াৰ সীহৰ শলাত  ব্যৱহাৰ কৰে । মাটিত লোৰ খান্দি সীহ গলাই সীহৰ শলা প্ৰস্তুত কৰা হয়। অঁকিয়া কাঠীক 'আঁক মাৰি' বুলিও কোৱা হয়।

### কাপ ঢেকীয়া
ঢেকীয়াৰেই এটা জাত এই 'কাপ ঢেকীয়া' বা 'বন ঢেকীয়া'। ভূমি প্ৰস্তুত হোৱাৰ পাছত আৰু আৱশ্যকীয় জোখ-মাখবোৰ বিভিন্ন কাঠীৰে লোৱাৰ পাছত লিখাৰ কথা আহে। লিখিবৰ বাবে কাপ ঢেকীয়া পুৰণি কালত যথেষ্ট ব্যৱহাৰ কৰা হয় হৈছিল।  পৈণত কাপ ঢেকীয়া টান হোৱাৰ লগতে এটা নমনীয় গুণো থাকে। আখৰ লিখোঁতে কলম বেঁকা হৈ নাযায়, আঁহ ফাটি নাযায় আৰু কেইবাটাও আখৰলৈকে মহী নিগৰি যায়। লিখি যাওঁতে আৱশ্যকীয় নমনীয় গুণে লিখাতো সহায় বাদে মৌৰা চৰাইৰ পাখি আৰু বাঁহৰ কলমেৰে আখৰ লিখা হয়।বাঁহৰ কলমৰ সলনি কেতিয়াবা খাগৰি কলমেৰেও লিখা হয়। যোগিনীতন্ত্ৰৰ উত্তৰখণ্ডৰ সপ্তম পটলৰ মতে সোণ, ৰূপ, তাম আৰু কাঁহেৰে কলম প্ৰস্তুত কৰিব পাৰি যদিও অসমত এই কাপ ঢেকীয়া,  পাখি কলম, বাঁহৰ কলম আৰু খাগৰি কলমেৰে আখৰ লিখা হৈছিল।
## তথ্য সংগ্ৰহ
সংস্কৃতিৰ বিকিৰণ

**সংস্কৃতিৰ বিকিৰণ** বা **সংস্কৃতিৰ প্ৰসাৰণ** () হ'ল এনে এক প্ৰক্ৰিয়া যাৰ দ্বাৰা কোনো এটা নিদিৰ্ষ্ট সংস্কৃতিৰ সাংস্কৃতিক সমল আন এটা সংস্কৃতিলৈ সংক্ৰমিত হয়। ইয়াৰ জৰিয়তে সংস্কৃতি বিকাশ (Cultural growth) আৰু সংস্কৃতি সমান্তৰালৰ (Cultural Parallels) উদ্ভৱ হয়।
## কাৰক
আদিম কালৰে পৰা বিভিন্ন ঠাইৰ সাংস্কৃতিক সমলৰ বিনিময় নিৰন্তৰভাৱে হৈ আহিছে। এই ক্ষেত্ৰত প্ৰভাৱ পেলোৱা প্ৰধান কাৰকসমূহ হৈছে -
#জন প্ৰব্ৰজন,
#আদান-প্ৰদান আৰু 
#প্ৰজাতিকেন্দ্ৰিকতা (Ethnocentrism)

### জন প্ৰব্ৰজন
প্ৰাগ ঐতিহাসিক কালৰে পৰা খাদ্য, বস্ত্ৰ, বাসস্থানৰ প্ৰয়োজনীয়তা পূৰণৰ বাবে মানুহে এঠাইৰ পৰা আন এঠাইলৈ প্ৰব্ৰজন কৰি আহিছে। বৰ্তমানো বিভিন্ন ৰাজনৈতিক, সামাজিক,অৰ্থনৈতিক,ধৰ্মীয় আদি কাৰণতো এখন ঠাইৰ পৰা আন এখন ঠাইলৈ মানুহৰ প্ৰব্ৰজন হৈ আছে। এনে প্ৰব্ৰজনে এখিনি মানুহকৰ লগে-লগে সেই জনসমষ্টিৰ সংস্কৃতিও কঢ়িয়াই আনে। ফলত দুটা জনসমষ্টিৰ সাংস্কৃতিক সমলৰ অহা-যোৱা হয়। 
### আদান- প্ৰদান
সাংস্কৃতিক সমলৰ আদান-প্ৰদান বিয়া-বাৰু,সান্নিধ্যবশত: বেপাৰ-বাণিজ্য আদি বিভিন্ন কাৰণত হ'ব পাৰে। বৰ্তমান বিকীৰণবাদৰ ক্ষেত্ৰত বেপাৰ-বাণিজ্যই আটাইতকৈ প্ৰভাৱ পেলাইছে। উদাহৰণস্বৰূপে - বেপাৰ-বাণিজ্যৰ যোগেদিয়ে ইউৰোপৰ দেশসমূহে নিজৰ সাংস্কৃতিক সমল প্ৰাচ্যৰ দেশবোৰলৈ লৈ গৈছিল। 
### প্ৰজাতিকেন্দ্ৰিকতা
মানুহৰ আনৰ সমল বা বস্তুক উচ্চ দেখা প্ৰবৃত্তিৰ বাবেই আন সংস্কৃতিৰ শ্ৰেষ্ঠ যেন লগা সমলক ইচ্ছাকৃতভাৱে এটা সংস্কৃতিৰ ভিতৰুৱা কৰা হয়। এই প্ৰক্ৰিয়াই হ'ল Eপ্ৰজাতিকেন্দ্ৰিকতা । প্ৰজাতিকেন্দ্ৰিকতাই সংস্কৃতিৰ প্ৰসাৰণত বিশেষ ভূমিকা লয়। এনেদৰে বিভিন্ন কাৰকৰ যোগেদি ইচ্ছাকৃত বা অনিচ্ছাকৃতভাৱে ধৰণে সংস্কৃতিৰ প্ৰসাৰণ হ'ব পাৰে।

## প্ৰকাৰ
সংস্কৃতিৰ প্ৰসাৰণ বা বিকিৰণক দুই ধৰণে ভাগ কৰিব পাৰি -
#প্ৰত্যক্ষ প্ৰসাৰণ
#পৰোক্ষ প্ৰসাৰণ 
### প্ৰত্যক্ষ প্ৰসাৰণ
সংস্কৃতিৰ প্ৰত্যক্ষ প্ৰসাৰণ বা বিকিৰণ দুটা জনসমষ্টিৰ মাজত প্ৰত্যক্ষ যোগাযোগৰ দ্বাৰা সংঘটিত হয়। বিশেষকৈ বিয়া-বাৰু,ব্যৱসায়-বাণিজ্য,মিলা-মিছাৰ যোগেদি এনে প্ৰসাৰণ হয়। 
### পৰোক্ষ প্ৰসাৰণ
পৰোক্ষ প্ৰসাৰণে কোনো এটা সাংস্কৃতিক সমল বেলেগ কোনো সংস্কৃতিৰ মাজেৰে আহি আন এটা সংস্কৃতিলৈ প্ৰসাৰণ হোৱাকে বুজা যায়। 
## বিকিৰণ সম্পৰ্কে চৰ্চা
গ্ৰেএবনাৰ,আংকাৰমেন,স্কিথিউডট আদি জাৰ্মান পণ্ডিতসকলে সংস্কৃতিৰ বিকিৰণ বা প্ৰসাৰণবাদ সম্পৰ্কে আলোচনা কৰিছিল। তেওঁলোকে সাংস্কৃতিক সমলবোৰৰ এটা মাত্ৰ উৎপত্তিস্থল বুলি মত প্ৰকাশ কৰিছিল। তেওঁলোকৰ মতে লোককথাসমূহ উৎপত্তি স্থলৰ পৰা পৰৱৰ্তী কালত বিভিন্ন অঞ্চললৈ প্ৰসাৰণ হৈছে। তেওঁলোক সংস্কৃতিৰ এককউৎপত্তিতত্ত্ব (Monogenesis )ত বিশ্বাস কৰিছিল। তেওঁলোকে সাধুকথাসমূহৰ আদিৰূপ অধ্যয়নত গুৰুত্ব দিছিল আৰু পৃথিৱীৰ প্ৰায়বোৰ লোককথাৰ উৎপত্তি স্থান জাৰ্মানী বুলি কৈছিল। জাৰ্মানীৰ পৰাই প্ৰসাৰণ বা বিকিৰণৰ ফলতে এইসমূহ পৃথিৱীৰ বিভিন্ন ঠাইলৈ প্ৰসাৰিত হৈছে। 
‌
## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:সংস্কৃতি
বীৰাংগনা সতী সাধনী ৰাজ্যিক বিশ্ববিদ্যালয়

**বীৰাংগনা সতী সাধনী ৰাজ্যিক বিশ্ববিদ্যালয়** অসমৰ গোলাঘাট জিলাত অৱস্থিত এখন ৰাজ্যিক বিশ্ববিদ্যালয়। এই বিশ্ববিদ্যালয় খন অসম চৰকাৰে ২০২০ চনৰ ২ ছেপ্টেম্বৰত গৃহীত কৰা *বীৰাংগনা সতী সাধনী ৰাজ্যিক বিশ্ববিদ্যালয় বিধেয়ক, ২০২০*ৰ অধীনত স্থাপন কৰিছে। ২০২১ চনৰ ২১ ফেব্ৰুৱাৰী তাৰিখে অসম চৰকাৰে অধ্যাপক ডঃ জ্যোতি প্ৰসাদ শইকীয়াক বিশ্ববিদ্যালয়খনৰ প্ৰথম গৰাকী উপাচাৰ্য হিচাপে দুইবছৰৰ বাবে নিযুক্ত কৰে। চুতীয়া ৰাজ্যৰ শেষ ৰাণী বীৰাংগনা সতী সাধনীৰ প্ৰতি সন্মান জনাই এই বিশ্ববিদ্যালয়খন স্থাপন কৰা হৈছে।

## তথ্য উৎস

শ্ৰেণী:অসমৰ বিশ্ববিদ্যালয়সমূহ
শ্ৰেণী:গোলাঘাট জিলা
বাঘধেনু

**বাঘধেনু** অসমৰ এটা প্ৰাচীন আৰু লুপ্তপ্ৰায় লোকবাদ্য। গৰখীয়া ল'ৰাই মুকলি পথাৰত এই বাদ্য বজায়। বাঘধেনুৰ শব্দত বৰষুণ আহে বুলি অসমীয়া লোকসমাজত প্ৰচলিত আছে। । এই বাদ্যক মিচিং সমাজত বু-বাং বুলি কোৱা হয়।
## ব্যৱহাৰ
গৰখীয়া ল'ৰাৰ মাজত বাঘধেনুৰ যথেষ্ট গুৰুত্ব আছে। গৰু চৰাই ফুৰোতে খৰাং বতৰত বৰষুণৰ কামনাৰে পথাৰত এই বাদ্য বজায় এইদৰে গায়--

 
বাঘধেনু কেৱল ল'ৰাইহে বজায়। জনবিশ্বাসমতে ই বাঘৰ গোঁজৰণিৰ দৰে শব্দ কৰে বাবে ইয়াক 'বাঘধেনু' বুলি কোৱা হয়। পূৰ্বতে গছতলৰ বিহুতো ইয়াৰ প্ৰচলন আছিল বুলি কোৱা হয়। 

## নিৰ্মাণ পদ্ধতি
বাঘধেনু বাঁহ আৰু ৰছী বা মোটা সূতাৰে তৈয়াৰী বাদ্য। বাঘধেনু নিৰ্মাণ কৰিবলৈ দুচটা বাঁহ কাটি ল'ব লাগিব। এচটা বাঁহৰ দৈঘ্য ডেৰ-দুই ফুট হ'ব লাগিব আৰু অলপ বহল হ'ব লাগিব। আন চটা বাঁহ এফুট বা আধাফুট (ঠাইবিশেষে বেলেগ) হ'ব লাগিব। দুই চটা বাঁহৰ মূৰত এটা টুপী সাজিব লাগিব। এডাল তিনিফুট মানৰ ৰছী বা এডাল মোটা সূতাৰে এই বাঁহ দুচটাৰ মূৰ দুটা বান্ধি সংযোগ কৰি বাঘধেনু সজা হয়। বাঘধেনু বজাওতে সৰু চটা বাঁহ হাতেৰে ধৰি বতাহত ঘূৰাই শব্দ উলিওৱা হয়।

শ্ৰেণী:বাদ্যযন্ত্ৰ
ফ্লাইবিগ

**ফ্লাইবিগ** () হৈছে ভাৰতৰ ইন্দোৰৰ এখন আঞ্চলিক এয়াৰলাইন। ই গুৰুগ্ৰাম অৱস্থিত বিগ চাৰ্টাৰ প্ৰাইভেট লিমিটেডৰ অধিনত। এয়াৰলাইনটোৱে ২০২০ চনৰ ডিচেম্বৰত কাম আৰম্ভ কৰিছিল আৰু ভাৰতৰ ভিতৰত টায়াৰ-২ চহৰসমূহক সংযোগ কৰাৰ ওপৰত গুৰুত্ব আৰোপ কৰিছে।

## ইতিহাস
কোম্পানীটোৱে অসামৰিক বিমান পৰিবহন মন্ত্ৰালয়ৰ পৰা অনাপত্তি প্ৰমাণপত্ৰ লাভ কৰিছে আৰু ১৪ ডিচেম্বৰ ২০২০ তাৰিখে ইয়াৰ এয়াৰ অপাৰেটৰ প্ৰমাণপত্ৰ (এ.ও.চি.) লাভ কৰিছে। ই একক এটিআৰ-৭২-৫০০-ৰ সৈতে কাম আৰম্ভ কৰিছিল। কোম্পানীটোৰ লক্ষ্য হৈছে টায়াৰ-২ চহৰসমূহক সেৱা আগবঢ়োৱা আৰু ইয়াৰ লক্ষ্য হৈছে অধিক এটিআৰ-৭২ আৰু এইচ.এ.এল.-য়ে ডৰ্ণিয়াৰ ২২৮ টা বিমান নিৰ্মাণ কৰা আৰু অৱশেষত ২০ খন ফ্লীটলৈ সম্প্ৰসাৰিত কৰা।

এয়াৰলাইনটোৱে যিকোনো নিৰ্ধাৰিত বিমান আৰম্ভ কৰাৰ আগতে, ই দিল্লীৰ পৰা শ্বিলঙক সেৱা আগবঢ়োৱাৰ বাবে চৰকাৰী নিবিদাৰ অধীনত ইয়াৰ প্ৰথম পথটো জিকিছিল। বিমানবোৰ ২১ ডিচেম্বৰ ২০২০ তাৰিখে আৰম্ভ হৈছিল আৰু ইয়াৰ দায়বদ্ধতা পূৰণ কৰিবলৈ, এয়াৰলাইনটোৱে স্পাইচজেটৰ পৰা এটা ডেছ ৮ কিউ৪০০ লীজত লৈছিল।

এয়াৰলাইনটোৱে ২০২০ চনৰ ৪ ডিচেম্বৰত প্ৰমাণিত বিমান পৰিচালনা কৰিছিল আৰু ২০২০ চনৰ ৩ জানুৱাৰীত ইন্দোৰৰ পৰা আহমেদাবাদলৈ ইয়াৰ প্ৰথম নিৰ্ধাৰিত বিমান পৰিচালনা কৰিছিল।

## গন্তব্য স্থানসমূহ
ফ্লাইবিগ ভাৰতৰ ভিতৰত ৮ টা আঞ্চলিক গন্তব্যস্থানলৈ উৰা মাৰে, ইন্দোৰৰ দেৱী আহিল্য বাই হল্কাৰ বিমানবন্দৰত ইয়াৰ কেন্দ্ৰ।

## ফ্লীট
ফ্লাইবিগ ফ্লীটত ডিচেম্বৰ ২০২০ লৈকে নিম্নলিখিত বিমানবোৰ থাকে:




## তথ্যসমূহ

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ বিমান পৰিবহণ