open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
কন্দৰ্প (শব্দ)

**কন্দৰ্প** (; ) হৈছে এটা সংস্কৃত উৎসৰ শব্দ যাৰ আক্ষৰিক অৰ্থ “আকৰ্ষণীয়” বা “সুন্দৰ”। হিন্দু ধৰ্মৰ পৌৰাণিক কাহিনীত এই শব্দটো প্ৰেমৰ দেৱতা কামদেৱৰ উপনাম হিচাপে ব্যৱহৃত।

## ব্যুৎপত্তি
“কন্দৰ্প” শব্দটো সংস্কৃত “कन्दर्प”ৰ পৰা আহিছে। 
এই শব্দৰ মূল ধাতু হৈছে “कन्द्”, অৰ্থাৎ “জ্বলা” বা “দিপ্ত হোৱা”, আৰু ইয়াৰ সৈতে “र्” আৰু “प” যোগ হৈ গঠিত হৈছে। যাৰ অৰ্থ হৈছে — “যিজনে চকুত দীপ্তি বা প্ৰেমৰ উন্মেষ ঘটায়”।

## অৰ্থ
* সংস্কৃত সাহিত্যত “কন্দৰ্প” মানে — “কামদেৱ” বা “প্ৰেমৰ দেৱতা”। 
* “কন্দৰ্পৰূপ” মানে — “অতি সুন্দৰ ৰূপবিশিষ্ট ব্যক্তি”। 
* “কন্দৰ্পজনিত” মানে — “প্ৰেম বা আকৰ্ষণৰদ্বাৰা উদ্ভূত”।
* “কন্দৰ্পজিৎ” মানে — “প্ৰেম, সৌন্দৰ্য বা কামনাক যিয়ে জয়লাভ কৰিব পাৰে”।

## ধৰ্মীয় আৰু সাংস্কৃতিক প্ৰসঙ্গ
হিন্দু পৌৰাণিক কাহিনীত “কন্দৰ্প” হৈছে কামদেৱৰ এটা বিশেষ নাম। 
তেওঁক “পঞ্চশৰ” (পাঁচবাণধাৰী) বুলিও কোৱা হয়। কামদেৱৰ বাণত “কন্দৰ্প” নামৰ প্ৰয়োগে সূচায় যে, তেওঁৰ প্ৰেমবাণে দেৱতা আৰু মানুহ উভয়কেই মোহিত কৰে।

## আধুনিক ব্যৱহাৰ
“কন্দৰ্প” নামটো বৰ্তমান ভাৰত, নেপাল, আৰু ভাৰতীয় প্ৰবাসী সমাজত পুৰুষসকলৰ নাম হিচাপে প্ৰচলিত। ইয়াৰ অৰ্থ হিচাপে “প্ৰেম”, “ৰূপ”, “সুন্দৰতা”, আৰু “দৈৱিক আকৰ্ষণ” বুজোৱা হয়।

## ব্যক্তিনামত ব্যৱহাৰ
“কন্দৰ্প” শব্দটো ভাৰতীয় ব্যক্তিনামৰ অংশ হিচাপে বহুল ব্যৱহৃত। 
বিশেষকৈ অসম, পশ্চিমবঙ্গ আৰু ভিয়েটনামৰ প্ৰাচীন চম্পা ৰাজত্বত এই নাম দেখা যায়। 

### কন্দৰ্প নামৰ ব্যক্তি
*কন্দৰ্প – হিন্দু দেৱতা কামদেৱৰ আন এটা নাম। ইয়াৰ উপৰিও “কন্দৰ্প” হ'ল ছিৰাজ (১৯৪৮ চলচ্চিত্ৰ)ৰ এটা চৰিত্ৰ।
*কন্দৰ্পধৰ্ম বা “কন্দৰ্পবৰ্মন” — সপ্তম শতাব্দীত ভিয়েটনামৰ চম্পা ৰাজ্যৰ ৰাজা আছিল।
* মহাৰাজ কন্দৰ্পনাৰায়ণ বসু – চন্দ্ৰদ্বীপ ৰাজ্যৰ শাসক, বাৰ ভূঞাৰ ভিতৰত এজন আছিল ৷
*কন্দৰ্পেশ্বৰ সিংহ – আহোম ৰাজবংশৰ এগৰাকী কোঁ‌ৱৰ আছিল।
*ড॰ কন্দৰ্প কুমাৰ ডেকা — ডিব্ৰুগড় বিশ্ববিদ্যালয়ৰ প্ৰাক্তন উপাচাৰ্য, শিক্ষাবিদ।
*ড° কন্দৰ্প কুমাৰ শৰ্মা – গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ অধ্যাপক।
*কন্দৰ্প বৰপূজাৰী – অসমীয়া কবি।
*কন্দৰ্প কুমাৰ বৰবৰুৱা – অসমীয়া কবি।
*কন্দৰ্প নাথ শৰ্মা — চিত্ৰশিল্পী।
*কন্দৰ্পজিৎ কল্লোল – অসমীয়া ৱিকিপিডিয়াৰ এজন সদস্য।

## সমাৰ্থক শব্দ
* কামদেৱ
* মনমথ
* মদন
* অনঙ্গ
* ৰতিদেৱ

## তথ্যসূত্ৰ


শ্ৰেণী:প্ৰদত্ত নাম
ওম জয় জগদীশ হৰে

**ওম জয় জগদীশ হৰে** () শ্বৰ্ধা ৰাম ফিলাউৰীৰদ্বাৰা ৰচিত এটা হিন্দু ধৰ্মীয় গীত। ই বিষ্ণু দেৱতাৰ প্ৰতি উৎসৰ্গিত হিন্দী ভাষাৰ ৰচনা, জনপ্ৰিয়ভাৱে আৰতি অনুষ্ঠানৰ সময়ত গোৱা হয়। 

*পূৰব আৰু পশ্চিম* (১৯৭০) ছবিত ইয়াক অন্তৰ্ভুক্ত কৰাৰ সময়ত ইয়াক "চলচ্চিত্ৰ আৰতি" বুলি বৰ্ণনা কৰা হৈছে, তাৰ পিছত ই ইমানেই জনপ্ৰিয় হৈ পৰিছিল যে ই মন্দিৰৰ পূজাত প্ৰৱেশ কৰিছিল। বলীউডী চিনেমাৰ জনপ্ৰিয়তাৰ বাবে ইয়াক যিকোনো ধৰ্মীয় অনুষ্ঠানত গোৱা "ৰাষ্ট্ৰীয় আৰতি গীত" বুলি অভিহিত কৰা হৈছে। ১৯৮০ চনৰ শেষৰফালে ই কম বয়সীয়া শিক্ষিতচামৰ মাজত অধিক জনপ্ৰিয় হৈছিল, যিসকলে চিনেমাৰ প্ৰভাবেৰে পুষ্ট হৈ ধৰ্মীয় আচাৰ-অনুষ্ঠানতো এই গীত আৰতিৰ সময়ত পৰিৱেশন কৰিছিল।
## জনপ্ৰিয় সংস্কৃতিত
*১৯৫২ চনৰ আনন্দ মঠ নামৰ চিনেমাখনত শ্ৰীবিল্বমংগলা ঠাকুৰৰ গোবিন্দ দামোদৰ স্তোত্ৰম জয় জগদীশ হৰে ৰেফ্ৰেইনৰ সৈতে অভিযোজিত কৰা হৈছে। (ভিডিঅ' সন্ধান)
*পূৰব ঔৰ পাচ্চিম (১৯৭০)ত এই প্ৰাৰ্থনাই ভাৰতৰ স্বাধীনতাৰ পূৰ্বে আৰু পিছত ভাৰতীয় পৰম্পৰাৰ ধাৰাবাহিকতাৰ প্ৰতীক। .(ভিডিঅ' সন্ধান)
*২০০১ চনৰ ফ্ৰেডী গট ফিংগাৰড নামৰ চিনেমাখনত ২৪:৪৫ বজাত প্ৰাৰ্থনা কৰা হয়। 
*এই প্ৰাৰ্থনাই ২০০২ চনত "ওম জয় জগদীশ" চিনেমাখনক অনুপ্ৰাণিত কৰিছিল। 
*"বাঘবন (২০০৩ ছবি)" চিনামাত, প্ৰাৰ্থনা হিচাপে (আৰতি) "ওম জয় জগদীশ" উদিত নাৰায়ণ আৰু স্নেহা পন্তৰ কণ্ঠত গোৱা হয়।
## বাহ্যিক সংযোগ
* 
## তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:সংগীত
কন্দৰ্পধৰ্ম

**কন্দৰ্পধৰ্ম** (কিছুমান উৎসত **কন্দৰ্পবৰ্মন** ৰূপেও উল্লিখিত) আছিল চম্পা ৰাজ্যৰ এজন প্ৰাচীন ৰজা, যিয়ে ভিয়েটনামৰ কেন্দ্ৰীয় অঞ্চলত ষষ্ঠ শতাব্দীৰ শেষ ভাগৰপৰা সপ্তম শতাব্দীৰ আৰম্ভণিলৈকে শাসন কৰিছিল। তেওঁ শম্ভুবৰ্মনৰ পুত্ৰ আৰু প্ৰভাসধৰ্মৰ পিতা আছিল।

## ৰাজ্য আৰু ৰাজধানী
কন্দৰ্পধৰ্মৰ ৰাজ্যৰ অন্তৰ্গত আছিল থুব’ন নদীৰ উপত্যকা (বৰ্তমানৰ কুৱাং নাম প্ৰদেশ) আৰু সম্ভৱতঃ হুৱাং নদী (বৰ্তমান থুৱাথিয়েন-হুৱে প্ৰদেশ) অঞ্চল। তেওঁৰ ৰাজত্বকালত তেওঁৰদ্বাৰা প্ৰতিষ্ঠিত কন্দৰ্পপুৰ নামৰ নগৰী ৰাজধানী হিচাপে বিকশিত হৈছিল।

## শিলালিপিত উল্লেখ
মিশনৰ (Mỹ Sơn) শিলালিপি C.96-ত বিক্ৰান্তবৰ্মন প্ৰথম (প্ৰকাশধৰ্ম) ৰজাই ৬৫৮ খ্ৰীষ্টাব্দত উৎকীৰ্ণ কৰা বংশবৃক্ষত কন্দৰ্পধৰ্মৰ নাম উল্লেখ পোৱা যায়। তাত কোৱা হৈছে যে তেওঁ ‘‘শ্ৰী শম্ভুবৰ্মন’’ৰ পুত্ৰ আৰু ‘‘ধৰ্মৰ অৱতাৰ’’ৰূপে বৰ্ণিত।

শিলালিপি C.137 (চা কিয়েউ অঞ্চলৰপৰা উদ্ধৃত) অনুসৰি কন্দৰ্পধৰ্ম আছিল প্ৰকাশধৰ্মৰ পিতৃ-পিতামহ (অৰ্থাৎ তেওঁৰ পিতৃৰ মাতৃৰ পিতৃ)।

থুৱাথিয়েন-হুৱে প্ৰদেশত পোৱা ডিন্থি শিলালিপি C.111-ত কন্দৰ্পধৰ্মদ্বাৰা প্ৰতিষ্ঠিত নগৰ ‘‘কন্দৰ্পপুৰ’’ৰ উল্লেখ পোৱা যায়। ফ্ৰেন্স বিদ্বান এডুৱাৰ্ড হুবেৰৰ অনুবাদ অনুসৰি শিলালিপিত লিখা আছে: 
“যদি কোনোবাই এই নগৰৰ প্ৰভুয়ে (কন্দৰ্পবৰ্মন/ধৰ্মে) দান কৰা সামগ্ৰীৰ অপমান কৰে, তেন্তে তেওঁলোক আৰু তেওঁলোকৰ পূৰ্বপুৰুষ অনন্তকাললৈ অসুখী হৈ থাকিব।”

## চীনা উৎসত উল্লেখ
চামপাৰ ইতিহাসবিদ জৰ্জ মাশ্পেৰো আৰু জৰ্জ চেদেছে কন্দৰ্পধৰ্মক চীনৰ লিখিত উৎসত বৰ্ণিত “লিন্‌ই” ৰাজ্যৰ ৰাজা ফান টৌলি (Fan Touli) বুলি অনুমান কৰিছে। চীনা ইতিহাস ‘‘চিউ টাং শু’’ অনুসৰি তেওঁ ৬৩০ আৰু ৬৩১ খ্ৰীষ্টাব্দত চীনা সম্ৰাটৰ আদালতলৈ উপহাৰ আৰু দূতবাহিনী পঠাইছিল।

## বংশ আৰু বৰ্ণ
শিলালিপিসমূহত কন্দৰ্পধৰ্মৰ বংশক একে সময়তে ব্ৰাহ্মণ আৰু ক্ষত্ৰিয় বৰ্ণৰপৰা উৎপন্ন বুলি উল্লেখ কৰা হৈছে। এই বংশৰ প্ৰাচীন প্ৰতিষ্ঠাতা আছিল গঙ্গৰাজা, যিয়ে সিংহপুৰ (Simhapura) ৰাজবংশ আৰম্ভ কৰিছিল।

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ভিয়েটনামৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:চীনৰ ইতিহাস
শ্ৰেণী:ইতিহাস
কাৰ্বি যুৱ মহোৎসৱ

**কাৰ্বি যুৱ মহোৎসৱ** উত্তৰ-পূব ভাৰতৰ অসম ৰাজ্যৰ পূব আৰু পশ্চিম কাৰ্বি আংলং জিলা আৰু অন্যান্য জিলাত বসবাস কৰা কাৰ্বি জনগোষ্ঠী ৰাইজে উদ্‌যাপন কৰা এক বাৰ্ষিক উৎসৱ। ইয়াত মাজে মাজে উত্তৰ-পূব ভাৰতৰ অন্যান্য জনজাতি আৰু ৰাজ্যৰ লোকৰো অংশগ্ৰহণ হয়। ইয়াক ভাৰতৰ আটাইতকৈ পুৰণি জনগোষ্ঠীয় উৎসৱ বুলি গণ্য কৰা হয়। এই উৎসৱৰ আয়োজন কৰে কাৰ্বি সাংস্কৃতিক সমাজে (KCS)। স্থানীয়ভাৱে ইয়াক “কাৰবি ৰিছ’-নিমছ’ ৰং আজে’’ নামেৰে জনা যায়।
## ইতিহাস
১৯৭৪ চনত ডিফুৰ “ডিফু ক্লাৱ’’ত এই মহোৎসৱৰ প্ৰথম পৰিৱেশন অনুষ্ঠিত হয়। ইয়াৰ লক্ষ্য আছিল, কাৰ্বি জনজাতিৰ মৃত্যুমুখী সংস্কৃতি আৰু পৰম্পৰাগত সাজ-পোছাক আৰু লোকগীত আৰু নৃত্য সংৰক্ষণ আৰু প্ৰচাৰ কৰা। ৰয় ইংহীৰ নেতৃত্বত প্ৰয়াত জনছিং টেৰাং, লুন্সে তিমুং, লৰেন্স টেৰন, আদিৰ সৈতে এটা দল গঠন কৰা হয়। ১৯৭৭ চনত এই উৎসৱ পৰিচালনাৰ প্ৰতি লক্ষ্য ৰাখি কাৰ্বি সাংস্কৃতিক সমিতি (KCS) নামে এখন সমিতি গঠন কৰা হয়, আৰু কাৰ্বিসকলৰ সাংস্কৃতিক আৰু পৰম্পৰাক সংৰক্ষণ, চোৱাচিতা কৰিবলৈ এটা সত্ত্বা হিচাপে দায়িত্ব অৰ্পণ কৰা হয়।

ঐতিহাসিকভাৱে এই উৎসৱটো কাৰ্বি আংলং আৰু পশ্চিম কাৰ্বি আংলং জিলা আৰু ইয়াৰ আশে-পাশে পালন কৰা হৈছিল। এটা ঠাইৰ পৰা আন ঠাইলৈ, প্ৰতি বছৰে, জনজাতীয় সংস্কৃতি আৰু পৰম্পৰা ৰক্ষাৰ বাবে সজাগতা বৃদ্ধিৰ বাবে স্থানান্তৰিত হোৱা। কোনো নিৰ্দিষ্ট মাহ আৰু তাৰিখ নাছিল, সময়ৰো কোনো সঠিক হিচাপ নাছিল। ১৯৮৫ চনত দুবাৰকৈ, জানুৱাৰী আৰু ডিচেম্বৰ মাহত (এঘাৰ মাহৰ ব্যৱধান)ত হৈছিল আৰু ১৯৭৭ চনত (তেৰ মাহৰ ব্যৱধানত) এখনো অনুষ্ঠিত হোৱা নাছিল। ১৯৯৪ চনৰ পৰা এই অনুষ্ঠানটো স্থায়ীভাৱে ডিফুৰ তাৰালংছ'লৈ স্থানান্তৰিত হয়।
## তাৰালংছ’
১৯৯৪ চনৰ পৰা কাৰ্বি পিপল হল (KPH) বুলিও কোৱা তাৰালংছ'ই ঘাইকৈ কাৰ্বি যুৱ মহোৎসৱৰ বাৰ্ষিক অনুষ্ঠান (২০ সংস্কৰণৰ পৰা) আয়োজন কৰি আহিছে। এই স্থানত এতিয়া এটা সাংস্কৃতিক সংগ্ৰহালয়, ৪খন মুকলি মঞ্চ, আভ্যন্তৰীণ মঞ্চ, শিল্পী গাঁও, ৩টা হেলিপেড, পৰিদৰ্শন বাংলো (আই বি), অতিথিশালা, ইকো-পাৰ্ক, এখন উদ্যান, আৰু ২খন খেলপথাৰ, ৩টা পুখুৰীৰ কাষত, পাৰ্কিং স্থান, কেচিএছৰ কাৰ্যালয়, আৰু কোৱাৰ্টাৰ আছে।
## উদযাপন
ভাৰতৰ অসম ৰাজ্যৰ কাৰ্বি আংলং জিলাৰ ডিফু চহৰত অৱস্থিত তাৰালংছ’ৰ বৰ্তমান কাৰ্বি পিপলছ হল (কে পি এইচ)ত প্ৰতিবছৰৰ ১৫–১৯ ফেব্ৰুৱাৰীত মূল অনুষ্ঠানটো অনুষ্ঠিত/উদযাপন কৰা হয়।

সমান্তৰালভাৱে উৎসৱৰ সময়ছোৱাত চাৰিখন মুকলি মঞ্চত বিভিন্ন পৰম্পৰাগত গীত, নৃত্য প্ৰতিযোগিতা অনুষ্ঠিত হয়।

বিভিন্ন মণ্ডল কাৰ্বি যুৱ মহোৎসৱ (ZKYF) নামৰ সৰু সৰু ঠাইসমূহ নিজ নিজ অঞ্চলত, শৰতৰ শেষৰ ফালে, ধান চপোৱাৰ পূৰ্বৰ বতৰত, ডিফুৰ তাৰালংছ’ত মূল সাংস্কৃতিক অনুষ্ঠান আৰু বছৰেকীয়া উৎসৱৰ বাবে একত্ৰিত হোৱাৰ আগতে নিজ নিজ স্থানত উদযাপন কৰা হয়। প্ৰতিটো মণ্ডলৰ বিজয়ীয়ে বছৰেকীয়া মূল ইভেণ্টত অংশগ্ৰহণ কৰিবলৈ পায়। এই মণ্ডল উৎসৱৰ কল্পনা সেই সময়ৰ আশে-পাশে কৰা হৈছিল, যেতিয়া মূল উৎসৱটো বৰ্তমানৰ তাৰালংছ’ত স্থায়ীভাৱে বসতি স্থাপন কৰা হৈছিল। শেহতীয়াকৈ দুৰ্গা পূজাৰ সমান্তৰালকৈ এই উৎসৱসমূহ স্থানীয় বন্ধৰ দিন কম কৰিবলৈ অনুষ্ঠিত কৰা হয়। ২০২৪ চনৰ ডিচেম্বৰ মাহলৈকে ইয়াৰ ৩২টা সংস্কৰণ সম্পূৰ্ণ হৈছে।

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:উৎসৱ
শ্ৰেণী:অসমৰ সংস্কৃতি
নাখাম

**নাখাম** হৈছে গাৰো জনগোষ্ঠীৰ ঐতিহ্যবাহী খাদ্য সম্ভাৰ, যিটো মূলত শুকান মাছৰ পৰা তৈয়াৰ কৰা হয়। এইটো গাৰো সংস্কৃতিৰ এক গুৰুত্বপূৰ্ণ অংশ, বিশেষকৈ ৱাংগালা উৎসৱ আদি সাংস্কৃতিক অনুষ্ঠানত নাখামৰ ব্যৱহাৰ বিশেষভাৱে দেখা যায়। নাখাম গাৰোসকলৰ দৈনন্দিন আহাৰত প্ৰ’টিনৰ এক প্ৰধান উৎস হিচাপে গণ্য কৰা হয়।

## উৎপত্তি আৰু অৰ্থ
গাৰো ভাষাত ‘‘নাখাম’’ শব্দৰ অৰ্থ “শুকান মাছ” বা “ধোঁৱাত শুকুৱাই লোৱা মাছ”। গাৰো লোকসংস্কৃতিত এই খাদ্য সম্ভাৰৰ সূচনা বহু যুগ আগৰ পৰা হৈছে, যেতিয়া মাছ সংৰক্ষণৰ বাবে সূৰ্যৰ তাপ বা জুইৰ ধোঁৱাত শুকুৱাই থোৱাৰ প্ৰথা আৰম্ভ হৈছিল। এইদৰে সংৰক্ষিত মাছ পৰৱৰ্তীকালত বিভিন্ন ধৰণৰ খাদ্যত ব্যৱহৃত হ’ব ধৰিলে।

## প্ৰস্তুতিপদ্ধতি
নাখাম সাধাৰণতে গাৰোসকল নদী, খাল বা পুখুৰীৰ সৰু  মাছ ধৰি সূৰ্যৰ পোহৰত শুকুৱাই বা জুইৰ ধোঁৱাত লাহে লাহে শুকুৱাই সংৰক্ষণ কৰে। শুকান মাছবোৰ পৰৱৰ্তীকালত পানীত ভিজাই ”নাখাম থ্ৰু”, “নাখাম খাৰ”, “নাখাম চাটনি” আদি ব্যঞ্জন হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰা হয়।  
* **নাখাম থ্ৰু** — শুকান মাছ, শাক-পাচলি, আদা, পিয়াঁজ আৰু স্থানীয় মচলা দি মাটিৰ হাড়ীত বনোৱা এক জুলীয়া খাদ্য সম্ভাৰ।  
* **নাখাম চাটনি** — শুকান মাছ, সেউজীয়া জলকীয়া, আদা আৰু পিয়াঁজৰ সৈতে বনোৱা চাটনি।  
* **নাখাম খাৰ** — খাৰ পানীৰ সৈতে শুকান মাছেৰে বনোৱা ব্যঞ্জন, যাৰ স্বাদ তিতা-নিমখীয়া ধৰণৰ হয়।

## সাংস্কৃতিক গুৰুত্ব
নাখাম গাৰো জনগোষ্ঠীৰ সমাজ-সংস্কৃতিৰ এক গুৰুত্বপূৰ্ণ অংগ। ‘‘নাখাম থ্ৰু’’ বা ‘‘নাখাম খাৰ’’ উৎসৱ, বিবাহ, অতিথি আদৰণি আৰু উৎসৱৰ বিশেষ দিনত প্ৰস্তুত কৰা হয়। এই খাদ্য সম্ভাৰ গাৰো সমাজত ঐতিহ্য, আতিথ্য আৰু গাৰো পৰিচয়ৰ প্ৰতীক।

## পুষ্টিগুণ
শুকান মাছত প্ৰ’টিন, কেলচিয়াম, আয়ৰণ আৰু ভিটামিন বি থাকে। গাৰো অঞ্চলত এই পদৰ প্ৰচলন আঞ্চলিক সম্পদৰ সদ্ব্যৱহাৰ আৰু স্বাস্থ্যসম্মত আহাৰৰ উদাহৰণ হিচাপে ধৰা হয়।

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:খাদ্য
শ্ৰেণী:ৰন্ধনপ্ৰণালী
সতীশ শ্বাহ

**সতীশ ৰবিলাল শ্বাহ** (; ২৫ জুন ১৯৫১ &#x2013; ২৫ অক্টোবৰ ২০২৫) এজন ভাৰতীয় অভিনেতা আছিল। *জানে ভি দো ইয়াৰো* (১৯৮৩), *য়েহ জো হেয় জিন্দেগী* (১৯৮৪), *চাৰাভাই বনাম চাৰাভাই* (২০০৪), *মেইন হুন না* (২০০৪), *কল হো না হো* (২০০৩), *ফানা* (২০০৬) আৰু *ওম শান্তি ওম* (২০০৭) আদি ছবিত কমিক চৰিত্ৰত অভিনয়ৰ বাবে তেওঁ বেছিকৈ পৰিচিত আছিল। 

২০০৮ চনত, তেওঁ অৰ্চনা পুৰাণ সিঙৰ সৈতে *কমেডী চাৰ্কাছৰ* সহ-বিচাৰক হিচাপে কাম কৰিছিল। ২০১৫ চনত, ভাৰতীয় ফিল্ম এণ্ড টেলিভিছন ইনষ্টিটিউট অৱ ইণ্ডিয়া ছ’চাইটিৰ সদস্য হিচাপেও নিযুক্তি লাভ কৰিছিল।

## প্ৰাৰম্ভিক জীৱন
সতীশ শ্বাহ মাণ্ডৱীৰ কাচ্ছী-গুজৰাটী পৰিয়ালৰ লোক আছিল। জেভিয়াৰ কলেজত অধ্যয়ন কৰি পিছলৈ তেওঁ ভাৰতীয় ফিল্ম এণ্ড টেলিভিছন ইনষ্টিটিউটত যোগদান কৰিছিল।&#x5B; *[[ৱিকিপিডিয়া:উদ্ধৃতিৰ প্ৰয়োজন|<span title="This claim needs references to reliable sources.">উদ্ধৃতিৰ প্ৰয়োজন</span>]]* &#x5D; 

## কৰ্মজীৱন
১৯৮৪ চনত, কুন্দন শ্বাহ আৰু মঞ্জুল সিনহাৰ পৰিচালনাত নিৰ্মিত, *য়েহ জো হেয় জিন্দেগী নামৰ* চিটকমখনত ৫৫টা খণ্ডত ৫৫টা ভিন্ন চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছিল। ১৯৯৫ চনত, টেলিভিছন ধাৰাবাহিক *জি টিভি - ফিল্মী চক্কৰত* (৫০টা খণ্ডত) প্ৰকাশৰ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছিল। ২০০৪ চনৰ টেলিভিছন শ্বʼ *চাৰাভাই বনাম চাৰাভাইতো* তেওঁ ইন্দ্ৰবধন চাৰাভাইৰ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছিল। *ফিল্মী চক্কৰ* আৰু *সাৰাভাই বনাম চাৰাভাই* দুয়োখন ছবিতে তেওঁৰ যুটি আছিল অভিনেত্ৰী ৰত্না পাঠক শ্বাহৰ বিপৰীতে। ১৯৯৭ চনত তেওঁ ঘৰ জামাইত ৮০টা খণ্ডৰ লগতে স্বৰূপ সম্পাটৰ সৈতে *অল দ্য বেষ্ট* নামৰ ধাৰাবাহিকখন ডিডি২ৰ বাবে ১০৯টা খণ্ডৰ বাবে মুখ্য চৰিত্ৰত অভিনয় কৰে।&#x5B; *[[ৱিকিপিডিয়া:উদ্ধৃতিৰ প্ৰয়োজন|<span title="This claim needs references to reliable sources.">উদ্ধৃতিৰ প্ৰয়োজন</span>]]* &#x5D; 

১৯৮৪ চনত, কুন্দন শ্বাহৰ পৰিচালনাত নিৰ্মিত *জানে ভি দো ইয়াৰো* নামৰ ছবিখনত তেওঁ পৌৰ আয়ুক্ত ডি মেলোৰ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছিল। মূলতঃ কমেডিয়ান বুলি গণ্য কৰা হয় যদিও তেওঁ ১৯৭৮ চনত প্ৰথমখন চিনেমা *অৰবিন্দ দেশাই কি আজীব দাস্তানৰ* পৰা আৰম্ভ কৰি সমগ্ৰ ১৯৮০, ১৯৯০ আৰু ২০০০ দশকলৈকে নিজৰ কৰ্মজীৱনত বিভিন্ন ধৰণৰ চৰিত্ৰত *অভিনয়* কৰিছে। বৰ্তমানলৈকে তেওঁ ২৫০খনতকৈও অধিক বৈশিষ্ট্যপূৰ্ণ ছবিত কাম কৰিছে।&#x5B; *[[ৱিকিপিডিয়া:উদ্ধৃতিৰ প্ৰয়োজন|<span title="This claim needs references to reliable sources.">উদ্ধৃতিৰ প্ৰয়োজন</span>]]* &#x5D; 

## ব্যক্তিগত জীৱন আৰু মৃত্যু
১৯৭২ চনত সতীশ শ্বাহ ডিজাইনাৰ মধু শ্বাহৰ সৈতে বিবাহপাশত আবদ্ধ হৈছিল।&#x5B; *[[ৱিকিপিডিয়া:উদ্ধৃতিৰ প্ৰয়োজন|<span title="This claim needs references to reliable sources. (March 2025)">citation needed</span>]]* &#x5D;  ২০২০ চনত কʼভিড-১৯ মহামাৰীৰ সময়ত শ্বাহৰ কʼভিড-১৯ ধৰা পৰিছিল। ২০ জুলাই তাৰিখে তেওঁক মুম্বাইৰ লীলাৱতী হাস্পতালত ভৰ্তি কৰোৱা হৈছিল আৰু ২৮ জুলাই তাৰিখে সম্পূৰ্ণ সুস্থতা লাভ কৰাৰ পাছত ঘৰলৈ যাবলৈ দিয়া হৈছিল। ২০২৫ চনৰ ২৫ অক্টোবৰ তাৰিখে, ৭৪ বছৰ বয়স বৃক্ক সম্পৰ্কীয় সমস্যাত তেওঁৰ মৃত্যু হয়।

## চলচ্চিত্ৰপুঞ্জী

### চলচ্চিত্ৰ

### টেলিভিছন

## বঁটা

## তথ্য উৎস

## বাহ্যিক সংযোগ
* 
* 

শ্ৰেণী:ভাৰতীয় টেলিভিছন অভিনেতা
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় চলচ্চিত্ৰ অভিনেতা
শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:হিন্দী চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেতা
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় চলচ্চিত্ৰ আৰু দূৰদৰ্শন প্ৰতিষ্ঠানৰ প্ৰাক্তন শিক্ষাৰ্থী
শ্ৰেণী:মুম্বাইৰ অভিনেতা
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় অভিনয় শিল্পী
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় কমেডিয়ান
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় টেলিভিছন অভিনয় শিল্পী
স্বৰসন্ধি

ওচৰা-উচৰিকৈ থকা দুটা শব্দৰ প্ৰথমটোৰ শেষ বৰ্ণ আৰু দ্বিতীয়টোৰ প্ৰথম বৰ্ণৰ মিলন ঘটাকে **[[সন্ধি]]** বোলে। সংস্কৃত ভাষাত সন্ধিৰ ব্যৱহাৰ আটাইতকৈ বেছি। সন্ধি সংস্কৃত সাহিত্যৰ অবিচ্ছেদ্য অংগ। সেইবাবে ইয়াক সংস্কৃত সাহিত্যৰ অলংকাৰ বুলি ক’লেও বড়াই কোৱা নহয়। সন্ধিয়ে ধ্বনিৰ উচ্চাৰণ দ্ৰুত কৰে, ভাষাৰ লালিত্য বঢ়ায় আৰু উচ্চাৰণ মধুৰ কৰি ভাষাৰ সৌন্দৰ্য বৃদ্ধি কৰে। উদাহৰণস্বৰূপে- “আমি বীণাপাণিৰ চৰণত পুষ্প অঞ্জলি প্ৰদান কৰোঁ।” আৰু “আমি বীণাপাণিৰ চৰণত পুষ্পাঞ্জলি প্ৰদান কৰো।” – এই বাক্য দুটাৰ প্ৰথমটোতকৈ দ্বিতীয়টো বেছি শুৱলা হৈছে। সেইদৰে-“পৰ অধীন জাতিৰ সন্মান নাই”- বুলি কোৱাতকৈ ‘পৰাধীন জাতিৰ সন্মান নাই”- বুলি ক’লে বাক্যটো বেছি শুৱলা আৰু উচ্চাৰণো মধুৰ হয়। গতিকেই সন্ধিৰ আৱশ্যকতা অনস্বীকাৰ্য।

স্বৰবৰ্ণৰ লগত স্বৰবৰ্ণৰ যি সন্ধি হয়, তাক **স্বৰসন্ধি** বোলে।

১। অ + অ = আ

* শংকৰ + অব্দ     = শংকৰাব্দ
* দাব    + অনল     = দাবানল
* পুষ্প  + অঞ্জলি   = পুষ্পাঞ্জলি

২। অ + আ = আ

* ষড়     + আনন  = ষড়ানন
* মেঘ   + আলয়   = মেঘালয় 
* শুভ   + আগমন = শুভাগমন
* শৃংখল + আবদ্ধ  = শৃংখলাবদ্ধ

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:অসমীয়া ব্যাকৰণ
শ্ৰেণী:বিশেষজ্ঞৰ সহায়ৰ প্ৰয়োজন থকা প্ৰবন্ধ
কামৰূপী সংস্কৃতি

**কামৰূপী সংস্কৃতি** বুলিলে ঔপনিৱেশিক যুগৰ কামৰূপ জিলাৰ লোকসকলে অনুসৰণ কৰা সাংস্কৃতিক মূল্যবোধক বুজোৱা হয়।

## ভাষা
কামৰূপৰ কথ্য ভাষা হ’ল অসমীয়াৰ কামৰূপী উপভাষা।

## ধৰ্ম

পাৰম্পৰিকভাৱে হিন্দু ধৰ্মই কামৰূপীসকলৰ মুখ্য ধৰ্ম। কামৰূপৰ সাংস্কৃতিক বিকাশ হিন্দু জীৱন-পদ্ধতিয়ে গভীৰভাৱে প্ৰভাৱিত কৰিছে, যি দিন-প্ৰতি জীৱনত প্ৰত্যক্ষ দেখা যায়। কামাখ্যা দেৱালয়ক বিভিন্ন পুৰাণত কামৰূপৰ হৃদয় হিচাপে বৰ্ণনা কৰা হৈছে।

## সাহিত্য
কামৰূপী সাহিত্যৰ লিখিত ৰূপ আৰম্ভ হৈছিল কমৰূপৰ ৰজাসকলৰ তাম্ৰপট্ট আৰু শিলালিপিৰ পৰা, লগতে চৰ্যাপদৰদ্বাৰাও, যি পূব ভাৰতৰ এক গুৰুত্বপূৰ্ণ সৃষ্টি। লুইপাদ, মীননাথ, হেম সৰস্বতী, অনন্ত কন্দলী, হৰিবৰ বিপ্ৰ, ৰুদ্ৰ কন্দলী আৰু ভট্টদেৱ আদিক জনপ্ৰিয় কামৰূপী সাহিত্যিক হিচাপে গণ্য কৰা হয়।

## লোকসাহিত্য
কামৰূপী নৃত্য বৈষ্ণৱ ধৰ্মৰ প্ৰভাৱৰ অন্তৰ্গত নৃত্য ৰূপ, যি কামৰূপী লোকসাহিত্যৰ অংশ।

## সংগীত

কামৰূপী লোকগীত হৈছে পুৰণি কালৰপৰা গোৱা পৰম্পৰাগত গীতসমূহ, য’ত বিবাহ, তথা জীৱনৰ বিভিন্ন দিশক সামৰি লৈছে।

## উৎসৱ
কামৰূপ অঞ্চলেৰ মুখ্য উৎসৱসমূহ হ’ল দোমাহী; ‘‘ভঠেলি’’ — এপ্ৰিলৰ মাজভাগত অনুষ্ঠিত বাঁহ পূজা, অম্বুবাচী মেলা, আৰু বিভিন্ন পূজা। শীতকালত দলবদ্ধভাৱে গোৱা ‘‘মহোহো’’ নামেৰে মহ খেদা এক জনপ্ৰিয় পৰম্পৰা আছে। লগতে ‘‘ওজাপালি’’ নামেৰে দেৱী মনসাৰ কাহিনীভিত্তিক এক গীতিকাৰ পৰম্পৰা আছে।

## আৰু চাওক
* গুৱাহাটী

## উৎস

*

## বাহ্যিক সংযোগ
*

শ্ৰেণী:কামৰূপ জিলা
শ্ৰেণী:অসমৰ সংস্কৃতি
ব্ৰহ্মপুত্ৰ মহোৎসৱ

**ব্ৰহ্মপুত্ৰ মহোৎসৱ** ভাৰতৰ অসমৰ ডিব্ৰুগড় আৰু তিনিচুকীয়াত প্ৰতি বছৰে অনুষ্ঠিত হোৱা এক উৎসৱ। এই উৎসৱত অঞ্চলটোৰ সাংস্কৃতিক ঐতিহ্যক উদযাপন কৰা হয়, সংগীত, প্ৰতিভা প্ৰদৰ্শন, আৰু প্ৰদৰ্শনীৰ জৰিয়তে।

## উদ্দেশ্য
ব্ৰহ্মপুত্ৰ নদীৰ পৰিৱেশ তন্ত্ৰ সংৰক্ষণ, আৰু জলবায়ু পৰিৱৰ্তনৰ বিষয়ে সজাগতা বৃদ্ধিৰ ওপৰত কেন্দ্ৰিত এই উৎসৱ।

## উদ্‌যাপন
প্ৰথমবাৰৰ বাবে ২০২৪ চনৰ ৩ৰ পৰা ৪ ফেব্ৰুৱাৰীলৈ, ডিব্ৰুগড় চহৰ এলেকাৰ এখন মুকলি খেলপথাৰত অনুষ্ঠিত হৈছিল এই মহোৎসৱ। পৰৱৰ্তী উৎসৱ ২০২৪ চনৰ ১৯ৰ পৰা ২৯ ডিচেম্বৰলৈ, ডিব্ৰুগড়ৰ ব্ৰহ্মপুত্ৰ নদীৰ পাৰত অনুষ্ঠিত কৰাৰ পৰিকল্পনা কৰা হৈছে।

ইয়াত শাস্ত্ৰীয়, লোক, ৰক, পপ আদি ধৰণৰ সংগীতৰ শিল্পী আৰু সংগীতজ্ঞসকলে অংশগ্ৰহণ কৰে। স্থানীয় ক্ষুদ্ৰ উদ্যোগৰ সামগ্ৰী আৰু সেৱাৰ প্ৰদৰ্শনী, অসম আৰু উত্তৰ-পূৰ্বাঞ্চলৰ পৰ্যটন স্থলী আৰু আকৰ্ষণৰ প্ৰচাৰ, আৰু ষ্টাৰ্টআপ কোম্পানী আৰু তেওঁলোকৰ সামগ্ৰী আৰু সেৱাৰ প্ৰদৰ্শনীও অনুষ্ঠিত হয়। পৰম্পৰাগত অসমীয়া হস্ততাঁত আৰু হস্তশিল্পৰ সামগ্ৰীৰ প্ৰদৰ্শনীৰ লগতে পৰম্পৰাগত অসমীয়া খাদ্য আৰু স্থানীয় সুস্বাদু খাদ্যও উপলব্ধ থাকে।

২০২৪ চনত এই মহোৎসৱত ভাৰতৰ উত্তৰ-পূব ৰাজ্যৰ বিভিন্ন জনজাতিৰ বাবে এক বিনিময় কাৰ্যসূচী আয়োজন কৰা হ’ব , যিয়ে সাংস্কৃতিক বিনিময়, জ্ঞান বিনিময়, আৰু সহযোগিতাৰ বাবে এক মঞ্চ প্ৰদান কৰে। এই কাৰ্যসূচীত পৰম্পৰাগত শিল্পকলা আৰু শিল্পকলাৰ ওপৰত কৰ্মশালা আৰু মাষ্টাৰক্লাছ, সাংস্কৃতিক পৰিবেশন আৰু প্ৰদৰ্শনী, ভাষা-সাহিত্য বিনিময়, জলপথ হিচাপে ব্ৰহ্মপুত্ৰৰ গুৰুত্ব আৰু নদী পৰ্যটন আদি অনুষ্ঠিত হয়।

## তথ্যসূত্ৰসমূহ

শ্ৰেণী:অসমৰ উৎসৱসমূহ
শ্ৰেণী:ডিব্ৰুগড় জিলা
ব্ৰহ্মপুত্ৰৰ পাৰ উৎসৱ

**ব্ৰহ্মপুত্ৰৰ পাৰ উৎসৱ** (Brahmaputra Beach Festival) হৈছে গুৱাহাটীৰ ব্ৰহ্মপুত্ৰ নদীৰ বালিচৰত অনুষ্ঠিত হোৱা এক মুকলি আকাশৰ উৎসৱ। এই উৎসৱটো প্ৰতিবছৰে মাঘ বিহু উপলক্ষ্যে জানুৱাৰী মাহত অনুষ্ঠিত কৰা হয়।

## উদ্দেশ্য
এই উৎসৱৰ মূল লক্ষ্য হৈছে অসমৰ পৰম্পৰাগত সংস্কৃতি, হস্তশিল্প, আৰু স্থানীয় খেল-ধেমালিক জনপ্ৰিয় কৰা। দক্ষিণ ভাৰতত অনুষ্ঠিত একাধিক উৎসৱৰপৰা অনুপ্ৰাণিত হৈ আৰম্ভ হোৱা এই উৎসৱটো অসমৰ সংস্কৃতি, পৰম্পৰা আৰু আধুনিকতাৰ মিলনস্থল ৰূপে পৰিগণিত।

## পৃষ্ঠপোষকতা
এই উৎসৱটো Assam Boat Racing and Rowing Association (ABRRA) আৰু Assam Tourism Development Corporation (ATDC)-ৰ যৌথ উদ্যোগত গুৱাহাটী চহৰত আয়োজন কৰা হয়।

## অনুষ্ঠানসমূহ
উৎসৱৰ সময়ছোৱাত ব্ৰহ্মপুত্ৰৰ বালিচৰত বিভিন্ন মেলা অনুষ্ঠিত হয়। ইয়াত বিচ ক্ৰিকেট, বিচ ভলিবল, জলৰাফটিং, কেনুইং, ৱিণ্ড ছাৰ্ফিং, কায়াকিং, আৰু হট এয়াৰ বেলুনিং, পেৰাগ্লাইডিং, হেং গ্লাইডিং আদিৰ দৰে আধুনিক খেল অনুষ্ঠিত হয়। পৰম্পৰাগত খেল-ধেমালি যেনে হাতীৰ দৌৰ, কুকুৰা যুঁজ, কণী যুঁজ প্ৰতিযোগিতা আদি অনুষ্ঠিত হয়।

শিশু-বান্ধৱ প্ৰতিযোগিতাসমূহৰ ভিতৰত চিত্ৰাঙ্কন প্ৰতিযোগিতা আৰু চিলা উৰোৱা অন্যতম। লগতে পৰম্পৰাগত অসমীয়া হস্তশিল্পৰ প্ৰদৰ্শনীৰো আয়োজন কৰা হয়।

## লগতে চাওক
* অসমৰ সংস্কৃতি

## তথ্যসূত্ৰসমূহ

শ্ৰেণী:অসমৰ উৎসৱসমূহ
দৈজিং উৎসৱ

**দৈজিং উৎসৱ** () বা **আই নদী উৎসৱ** হৈছে চিৰাং জিলাৰ আই নদীৰ পাৰত হাগ্ৰামা দলঙৰ কাষত অনুষ্ঠিত এক বাৰ্ষিক নদী উৎসৱ। উৎসৱটো প্ৰতিবছৰে ১২ দিন ধৰি (২৭ ডিচেম্বৰৰ পৰা ৭ জানুৱাৰীলৈকে) উদ্‌যাপন কৰা হয়।

## শব্দৰ উৎস
“দৈজিং” শব্দটো বড়ো ভাষাৰপৰা আহিছে, য’ত *দৈ* মানে “পানী” আৰু *জিং* মানে “নদীৰপাৰ”। আই নদীৰ পাৰত এই উৎসৱ উদ্‌যাপন কৰা হয়, যাৰ সৈতে স্থানীয় লোকসকলে গভীৰ সাংস্কৃতিক সংযোগ ৰাখে।

## ইতিহাস
দৈজিং উৎসৱৰ আৰম্ভণি অসম পৰ্যটন বিভাগ, অসম পৰ্যটন বিকাশ নিগম আৰু বড়োলেণ্ড টুৰিজমৰ যৌথ উদ্যোগত ২০১৬ চনত হৈছিল। উৎসৱৰ মূল উদ্দেশ্য আছিল নদী পৰ্যটনক উৎসাহিত কৰা আৰু বড়োলেণ্ডৰ সংস্কৃতি আৰু পৰম্পৰাক বিশ্বৰ আগত দাঙি ধৰা । চতুৰ্থ তথা শেষবাৰ এই উৎসৱ ২০১৯–২০ চনৰ শীত কালত অনুষ্ঠিত হৈছিল।

## উৎসৱ

এই উৎসৱ হাগ্ৰামা দলঙৰ ওচৰত অনুষ্ঠিত হয়, যিখন অসমৰ আটাইতকৈ দীঘল গ্ৰাম্য নদী দলং। ইয়াত জনজাতীয় বাণিজ্য, খাদ্য-সংস্কৃতি, ক্ৰীড়া, অভিযানমূলক কাৰ্যকলাপ, নদী ৰাফটিং, হেলিকপ্টাৰ ভ্ৰমণ আৰু সাংস্কৃতিক অনুষ্ঠানাদি অনুষ্ঠিত হয়। বলিউডৰ বহুজন খ্যাতনামা শিল্পীয়ে ইয়াত পৰিৱেশন কৰিছে। এই উৎসৱে স্থানীয় লোকসকলৰ জীৱন-যাত্ৰা উন্নত কৰা, নতুন কৰ্মসংস্থান সৃষ্টি কৰা আৰু অৰ্থনৈতিকভাৱে অঞ্চলটো বিকাশ কৰাৰ উদ্দেশ্যও বহন কৰে।

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:অসমৰ উৎসৱসমূহ
শ্ৰেণী:অসমৰ পৰ্যটনস্থলী
শ্ৰেণী:চিৰাং জিলা
এংগ্ৰী ৰিভাৰ

**এংগ্ৰী ৰিভাৰ **১৯৭২ চনত ভাৰতীয় লেখক ৰাস্কিন বণ্ডৰ এখন শিশু উপন্যাস আৰু ট্ৰেভৰ ষ্টুবলীৰদ্বাৰা চিত্ৰিত হৈছে উপন্যাসখন। ভাৰত আৰু ইংলেণ্ডত প্ৰকাশ পোৱা এই উপন্যাসখন ডাচ্চ, ফৰাচী, হিন্দী ভাষালৈ অনুবাদ হৈছে। 

## কাহিনীৰ সাৰাংশ
সীতা নামৰ সৰু ছোৱালী এজনী দ্বীপৰ জুপুৰি এটাত ককা-আইতাকৰ সৈতে বাস কৰে। তেওঁলোকৰ জুপুৰিটোৰ এখন বেৰ শিলেৰে থিয় হৈ আছে আৰু বাকী তিনিখন বোকাৰে তৈয়াৰ কৰা হৈছে। তেওঁলোকৰ সহজ-সৰল জীৱন। তাইৰ ককাকে বাহিৰত কাম কৰে। সীতা আৰু আইতাই ঘৰৰ ভিতৰত কাম কৰে। হঠাৎ আইতাক বৰ অসুস্থ হৈ পৰে, সীতাৰ ককাকে আইতাকক চহৰৰ চিকিৎসালয়লৈ নিয়াৰ পৰিকল্পনা কৰে। তেওঁ নিজৰ তিনিটা ছাগলী লৈ নাও এখনত উঠি সীতাক কয় যে তেওঁ কেইদিনমানৰ পিছত উভতি আহিব। তেওঁ তাইক বৰষুণৰ বিষয়েও সকীয়াই দিয়ে আৰু কয় যে ইয়াৰ ফলত বানপানী হ'ব পাৰে আৰু যদি পানীৰ স্তৰ অত্যধিক বৃদ্ধি পায় তেন্তে তাই দ্বীপটোৰ এটা ডাঙৰ বট গছত উঠিব লাগিব। 

অলপ পাছতে প্ৰচণ্ড বৰষুণ আৰম্ভ হয়। সীতাই বাহিৰলৈ ওলাই গৈ দেখে যে খঙাল নদীৰ দৰে দেখা যোৱা বানপানী। তাই দেখিছে পানীত তাইৰ চাৰিওফালে কিছুমান বস্তু ওপঙি আছে। তাই খৰধৰকৈ বস্তুবোৰ গোটাই পুতলাটো পাহৰি যায়। তাৰ পিছত তাই বট গছত উঠি কাউৰীৰ লগত বন্ধুত্ব কৰে। হঠাৎ অহা বানপানীয়ে গছজোপা উভালি পেলায়, সীতাক নদীত বুৰাই পেলায়। বাটত সীতাই বানে সৃষ্টি কৰা হুলস্থূলৰ সাক্ষী হৈ ৰাইজৰ দুখ-কষ্ট উপলব্ধি কৰে। গছজোপা হঠাতে নদীৰ মাজত পৰি সীতাক ভয় খুৱাই। এজন ল’ৰাই তাইক নিজৰ নাওত উঠাই তাইৰ জীৱন ৰক্ষা কৰে। মাজৰ নদীৰপৰা ওলাই আহিবলৈ তেওঁ নাওখন জোৰকৈ নাও চলাইছিল। বিপদৰপৰা ওলাই আহি ল’ৰাজনে নিজকে কৃষ্ণ বুলি পৰিচয় দিয়ে। নাৱত আমলখি খালে। কৃষ্ণই দিয়া আমবোৰৰ দৰে মিঠা আম কেতিয়াও খোৱা নাছিল সীতাই। পিছত সীতাই আইতাকৰ মৃত্যু হোৱা বুলি গম পায় আৰু দ্বীপলৈ উভতি আহি দাদাৰ সৈতে নতুন ঘৰ সাজি পুতলা মুমতা আৰু আইতাকৰ অবিহনে জীৱনটো আগুৱাই লৈ যায়। পিছত কৃষ্ণই সীতাৰ ওচৰলৈ গৈ পূৰ্বতে উপহাৰ দিয়া বাঁহী বজাবলৈ শিকাই দিয়ে। 

## সাহিত্যিক মূল্যায়ন
মীনা খোৰানাই ৰাস্কিন বণ্ডৰ জীৱন আৰু ৰচনাসমূহৰ ওপৰত কৰা অধ্যয়নত ভাৰতৰ সংস্কৃতি আৰু পৰম্পৰাত তেওঁৰ ৰচনাসমূহৰ শিপাই থকাৰ উদাহৰণ হিচাপে 'এংগ্ৰী ৰিভাৰ'গ্ৰন্থখন উল্লেখ কৰিছে।

## তথ্যৰ উৎস

শ্ৰেণী:গ্ৰন্থ
বৰ্মন ভাষা

**বৰ্মন ঠাৰ** বা  **বৰ্মন ভাষা** হ'ল অতি সংকটাপন্ন ভাষা। ‘‘ঠাৰ’’ শব্দৰ অৰ্থ হ'ল ভাষা। ই বড়ো-গাৰো শাখাৰ অন্তৰ্গত। বৰ্মন কছাৰী জনগোষ্ঠীৰ জনসংখ্যা ২০১৭ চনৰ জনগণনা অনুসৰি ২৪,২৩৭ জন, কিন্তু ইয়াৰে অতি স্বল্পসংখ্যক লোকহে এই ভাষাত কথা কয়।

## জনগোষ্ঠী

**বৰ্মন কছাৰী** দক্ষিণ এছিয়াৰ বড়ো-কছাৰী ঠালৰ জনগোষ্ঠী। ভাৰতৰ অসম আৰু অৰুণাচল প্ৰদেশত বৰ্মন কছাৰী সকলৰ বসতি আছে। বৰ্মন কছাৰী সকল বৰাক উপত্যকাত ডিমাছা জনগোষ্ঠীৰ উপভাগ আৰু ব্ৰহ্মপুত্ৰ উপত্যকাত পৃথক গোষ্ঠী। বৰাক উপত্যকাৰ কাছাৰ জিলা, কৰিমগঞ্জ জিলা আৰু হাইলাকান্দি জিলাৰ লগতে অৰুণাচল প্ৰদেশত বৰ্মন কছাৰী সকলৰ বসতি দেখা যায়। সেইদৰে ব্ৰহ্মপুত্ৰ উপত্যকাৰ ওদালগুৰি জিলা, বাক্সা জিলা, চিৰাং জিলা, কোকৰাঝাৰ জিলা, দৰং জিলা, কামৰূপ জিলা, গোৱালপাৰা জিলা, গোৱালপাৰা জিলা, নগাঁও জিলা, লখিমপুৰ জিলা, ধেমাজি জিলা আৰু বৰপেটা জিলাত তেওঁলোকৰ বসতি আছে। ২০০২ চনৰ সংশোধনী আইন মতে অসমৰ বৰ্মন কছাৰী সকলে নিজকে 'বৰ্মন' হিচাপে অভিহিত কৰে।

## জনগাঁথনি
অসমৰ বৰ্মন কছাৰীসকলক বৰাক উপত্যকাত অনুসূচিত জনজাতি (ভৈয়াম) হিচাপে শ্ৰেণীভুক্ত কৰা হৈছে (কিন্তু ব্ৰহ্মপুত্ৰ উপত্যকাৰ বৰ্মণ কছাৰীসকল আজিলৈকে অনুসূচিত জনজাতি (ভৈয়াম) হিচাপে শ্ৰেণীভুক্ত কৰা হৈছে। ২০১৭ চনৰ লোকপিয়ল অনুসৰি বৰ্মন কছাৰীসকলৰ সংখ্যা প্ৰায় ২৪,২৩৭ জন। এই সংখ্যাৰ ভিতৰত ১২,৫৫৫ জন পুৰুষ আৰু ১১,৫০৩ জন মহিলা। তেওঁলোকৰ সাক্ষৰতাৰ হাৰ ৪ শতাংশ বুলি অনুমান কৰা হৈছে। পুৰুষ আৰু মহিলাৰ সাক্ষৰতাৰ মাত্ৰা ক্ৰমে ২.৫% আৰু ১.৫%।

## ইতিহাস

পুৰণি অসমৰ কছাৰী ৰাজ্যত বৰ্মন কছাৰী গোষ্ঠীৰ উৎপত্তি হৈছিল। তাৰপিছত তেওঁলোক মেঘালয়, ত্ৰিপুৰা আৰু নাগালেণ্ডত সিঁচৰিত হৈ পৰে। ভাৰতে স্বাধীনতা লাভ কৰাৰ আগতে বহুতো বৰ্মন কছাৰী লোকে বৰ্তমান বাংলাদেশৰ মৈমনসিং আৰু ছিলেট অঞ্চলত বাস কৰিছিল। দেশ বিভাজনৰ পিছত তেওঁলোক অবিভক্ত অসমলৈ প্ৰব্ৰজন কৰে। ১৭০৮ চনত কছাৰী ৰজা তাম্ৰধ্বজৰ ৰাজত্ব কালত কছাৰী সকলে হিন্দু ধৰ্ম গ্ৰহণ কৰিছিল। ১৮২৫ চনত কছাৰী ৰজা গোবিন্দ চন্দ্ৰ দেৱে কেইঘৰমান ডাঙৰীয়াৰ পৰিয়ালৰ সৈতে খাছপুৰ এৰি মৈমনসিঙলৈ পলাই গৈছিল। আহোম আৰু মণিপুৰী সকলৰ লগতে মান দেশৰ আক্ৰমণৰ বাবে এই প্ৰব্ৰজন সংঘটিত হৈছিল। ১৮২৬ চনৰ ইয়াণ্ডাবু সন্ধিৰ পিছত কছাৰী ৰজাসকলে নিজ ৰাজ্যলৈ ঘূৰি আহে। এই সন্ধিৰ ফলত কছাৰী ৰাজ্য ব্ৰিটিছৰ অধীনলৈ যায় আৰু ১৮৩০ চনত গোবিন্দ চন্দ্ৰ দেৱৰ মৃত্যু হয়।

## ভাষা
বৰ্মন কছাৰী সকলৰ নিজা ভাষাক 'বৰ্মন ঠাৰ' বোলে। ঠাৰ মানে হৈছে ভাষা। বৰ্মন ঠাৰ অতি বিপদাপন্ন ভাষা। এই ভাষা তিব্বত-বৰ্মী ভাষাগোষ্ঠীৰ অন্তৰ্গত আৰু বড়ো-গাৰো উপভাগৰ। ২০১৯ চনৰে লৈকে এই ভাষাৰ বৈজ্ঞানিক অধ্যয়ন সম্পন্ন হোৱা নাছিল। ২০১৯ চনত তেজপুৰ বিশ্ববিদ্যালয় ভাষাবিজ্ঞান বিভাগৰ স্নাতকোত্তৰ শ্ৰেণীৰ ছাত্ৰ-ছাত্ৰীসকলে প্ৰথমবাৰৰ বাবে ইয়াৰ বৈজ্ঞানিক অধ্যয়ন কৰে। ২০১৭ চনৰ লোকপিয়ল অনুসৰি বৰ্মন কছাৰী সকলৰ মুঠ জনসংখ্যা ২৪,২৩৭ যদিও অতি কম সংখ্যক লোকে বৰ্মন ঠাৰ ব্যৱহাৰ কৰে। তেওঁলোকে অসমীয়া ভাষা আৰু ডিমাছা ভাষাৰ লগতে হিন্দী আৰু ইংৰাজী ভাষায়ো ব্যৱহাৰ কৰে। 

## তথ্যসূত্ৰ


## গ্ৰন্থপঞ্জী

* 
* Joseph, U. V., and Burling, Robbins. 2006. *Comparative phonology of the Boro Garo languages*. Mysore: Central Institute of Indian Languages Publication.
* 
* 
* 

শ্ৰেণী:অসমৰ ভাষা আৰু লিপি
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ভাষা
টেস্কেট্ৰা

**TechXetra** হৈছে ভাৰতৰ তেজপুৰ বিশ্ববিদ্যালয়ৰ ৰাষ্ট্ৰীয় পৰ্যায়ৰ বাৰ্ষিক প্ৰযুক্তি-সাংস্কৃতিক উৎসৱ। TechXetra দুটা শব্দৰ সংমিশ্ৰণ- Tech আৰু Xetra। ‘টেক’ মানে টেকন’লজি আৰু ‘জেট্ৰা’ অৰ্থাৎ ভূখণ্ড। জ্ঞান আৰু বুদ্ধিমত্তা প্ৰদৰ্শনৰ বাবে উত্তৰ-পূব ভাৰতৰ অন্যতম সাধাৰণ মঞ্চ আছিল। বিভিন্ন কাৰিকৰী আৰু পৰিচালনা অনুষ্ঠানৰ মিশ্ৰণ, ইয়াত সাংস্কৃতিক অনুষ্ঠানো আছিল। TechXetra-ই আগতে ভাৰতৰ বিভিন্ন প্ৰান্তৰ পৰা অনুৰাগীক আকৰ্ষণ কৰিছিল। ই আছিল উত্তৰ-পূব ভাৰতৰ সেই কাৰিকৰী উৎসৱসমূহৰ ভিতৰত অন্যতম, যিয়ে অভিযান্ত্ৰিক আৰু অইঞ্জিনিয়াৰিং উভয় ছাত্ৰ-ছাত্ৰীৰ ওচৰলৈ গৈছিল। ছ'চিয়েল নেটৱৰ্কিং ৱেবছাইটত ইয়াক কেতিয়াবা Tx বুলি সংক্ষিপ্ত কৰা হৈছিল।

## আৰু চাওক
*তেজপুৰ বিশ্ববিদ্যালয়
*অসমৰ শৈক্ষিক প্ৰতিষ্ঠানসমূহৰ তালিকা

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:অসমৰ পৰ্যটনস্থলী
শ্ৰেণী:অসমৰ উৎসৱসমূহ
শ্ৰেণী:পোখালি
গুৱাহাটী নাট্য মহোৎসৱ

**গুৱাহাটী নাট্য মহোৎসৱ** (Guwahati Theatre Festival) ভাৰতৰ অসম ৰাজ্যৰ গুৱাহাটী চহৰত অনুষ্ঠিত হোৱা বাৰ্ষিক নাট্য মহোৎসৱ৷ গুৱাহাটীৰ ইংৰাজী ভাষাৰ সাপ্তাহিক টেবলয়ড কাকত জি প্লাছৰ উদ্যোগত এই উৎসৱৰ আয়োজন কৰা হৈছে। এই মহোৎসৱৰ লক্ষ্য হৈছে গুৱাহাটী চহৰ আৰু উত্তৰ- পূৰ্বাঞ্চলৰ নতুন দৰ্শকৰ সন্মুখত পৰিবেশনকাৰী দলসমূহক তেওঁলোকৰ প্ৰডাকচন প্ৰদৰ্শনৰ বাবে এক মঞ্চ প্ৰদান কৰা।

## ইতিহাস
২০১৬ চনত জি প্লাছে গুৱাহাটী নাট্য মহোৎসৱৰ আৰম্ভণি কৰিছিল।

## আৰু চাওক
* অসমৰ চলচ্চিত্ৰ

## তথ্যসূত্ৰ

## বাহ্যিক সংযোগ
* অধিকাৰিক ৱেবছাইট

শ্ৰেণী:অসমৰ উৎসৱসমূহ
বিচপ কটন স্কুল (চিমলা)

**বিচপ কটন স্কুল ** ভাৰতৰ হিমাচল প্ৰদেশৰ চিমলাত ৭–১৮ বছৰ বয়সীয়া ল’ৰাৰ বাবে এখন ব্যক্তিগত আৱাসিক স্কুল। এই স্কুলখন এছিয়াৰ অন্যতম পুৰণি ল'ৰাৰ আৱাসিক স্কুল।  ১৮৫৯ চনৰ ২৮ জুলাইত বিচপ জৰ্জ এডৱাৰ্ড লিঞ্চ কটনে এই স্কুলখন প্ৰতিষ্ঠা কৰে। বিচপ কটনেও নাগপুৰত বিচপ কটন স্কুল প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল। বিচপ কটনৰ প্ৰাক্তন ছাত্ৰ-ছাত্ৰীসকলক পুৰণি কটনিয়ান বুলি জনা যায়।  চিমলাৰ বিচপ কটন স্কুলে ২০০৯ চনত প্ৰতিষ্ঠা হোৱাৰ ১৫০ বছৰ সম্পূৰ্ণ কৰে।

বিচপ কটন স্কুলক ভাৰতৰ শ্ৰেষ্ঠ কেৱল ল'ৰাৰ বাবে আৱাসিক বিদ্যালয়ৰ ভিতৰত স্থান দিছে 'দ্য টাইমছ অৱ ইণ্ডিয়া', 'আউতলুক', আৰু 'এডুকেচন ৱৰ্ল্ড' আদি সংবাদ মাধ্যমে।

## ইতিহাস
বিচপ জৰ্জ এডৱাৰ্ড লিঞ্চ কটন আছিল ৱেষ্টমিনিষ্টাৰৰ পণ্ডিত আৰু কেম্ব্ৰিজ বিশ্ববিদ্যালয়ৰ স্নাতক। ১৮৩৬ চনত ব্ৰিটিছ পাব্লিক স্কুল ব্যৱস্থাৰ অন্যতম প্ৰতিষ্থাপক ড° থমাছ আৰ্নল্ডে তেওঁক ৰাগবী স্কুলত সহকাৰী মাষ্টাৰ হিচাপে নিযুক্তি দিয়ে। টমাছ হিউজৰ বিখ্যাত কিতাপ "টম ব্ৰাউনৰ স্কুল ডেজ"ত যুৱক মিষ্টাৰ কটনক "আদৰ্শ যুৱ মাষ্টৰ" বুলি বৰ্ণনা কৰা হৈছে। 

১৮৬৩ চনৰ ১৫ মাৰ্চত এই বিদ্যালয়খন ছাত্ৰ-ছাত্ৰীৰ বাবে মুকলি কৰা হয়। যদিও চিঠি-পত্ৰত ইয়াক শিমলা পাব্লিক স্কুল বুলি কোৱা হৈছিল, তথাপি প্ৰকৃততে ইয়াৰ সেই নাম কেতিয়াও নাছিল। ১৮৬৩ চনৰ ১৬ মাৰ্চত প্ৰথম ল'ৰা ফ্ৰেডেৰিক নেইলৰে বিদ্যালয়খনত যোগদান কৰে। ১৮৬৪ চনৰ ছেপ্টেম্বৰ আৰু অক্টোবৰ মাহত বিচপ কটনে দহটা স্থানৰ জৰীপ কৰে। আলোচনাৰ অন্তত ভাইচৰয়ৰ হস্তক্ষেপৰ জৰিয়তে এই ঠাইখন অধিগ্ৰহণ কৰা হয় আৰু ১৮৬৬ চনৰ ২৬ ছেপ্টেম্বৰত নতুন অট্টালিকাসমূহৰ আধাৰশিলা স্থাপন কৰে বিখ্যাত লৰেন্স স্কুল, ছানাৱাৰ। ১৮৬৮ চনৰ ছেপ্টেম্বৰ মাহত বিদ্যালয়খন বৰ্তমানৰ স্থান ন'লছউডলৈ স্থানান্তৰিত হয়। বিচপ কটনে চেণ্ট পলৰ ৰোমীয়াসকললৈ লিখা পত্ৰ ১২:২১ৰপৰা "ভালৰে বেয়াক জয় কৰা" বাক্যাংশটোৰপৰা অনুপ্ৰাণিত হয়। 

## উল্লেখযোগ্য প্ৰাক্তন ছাত্ৰ-ছাত্ৰী
*কৰ্ণেল ৰেজিনাল্ড এডৱাৰ্ড হেৰী ডায়েৰ, বংগ সেনা আৰু পিছলৈ নতুনকৈ গঠন হোৱা ব্ৰিটিছ ভাৰতীয় সেনাত ব্ৰিটিছ সামৰিক বিষয়া। 
*ৰাস্কিন বণ্ড, লেখক
*বেলুচিস্তানৰ সামৰিক গৱৰ্ণৰ তথা পাকিস্তানৰ আন্তঃসেৱা চোৰাংচোৱাৰ মুৰব্বী জেনেৰেল আখতাৰ আব্দূৰ ৰহমান
*আৰ এণ্ড এ ডব্লিউৰ প্ৰাক্তন মুৰব্বী তথা চোৰাংচোৱা ব্যুৰোৰ সঞ্চালক এ এছ দুলাট
*ছাৰ পালডেন থণ্ডুপ নামগ্যাল,১২ নং আৰু ছিকিম ৰাজ্যৰ শেষ ৰজা
*জিগমে পালডেন দৰ্জী (ৰিভাজ ১৯৩৬–৩৮), ভূটানৰ প্ৰথম প্ৰধানমন্ত্ৰী
*অষ্ট্ৰেলিয়াৰ প্ৰাক্তন কূটনীতিবিদ তথা অষ্ট্ৰেলিয়াৰ নৱম নিৰাপত্তা সঞ্চালক প্ৰধান ডেভিদ চেডলেয়াৰ
* উইলিয়াম কাৰ্কপেট্ৰিক, প্ৰেষ্টনৰ সাংসদ (কনজাৰ্ভেটিভ), ১৯৩১ (১৮৯১–৯৬)
*মেজৰ ৰয় ফাৰান, ডি এছ অ', এম চি উইথ টুবাৰৰ সৈতে, ৩য় স্কোয়াড্ৰন, ২ এছ এ এছ (কাৰজন ১৯৩২–৩৪)ৰ সৈতে সেৱা আগবঢ়াইছিল। 
* মেলভিল ডি মেলো, পদ্মশ্ৰী, প্ৰিক্স ইটালিয়া, সম্প্ৰচাৰক (ইবেটছন ১৯২৫–২৯)
*সুৰেন্দ্ৰনাথ ঠাকুৰ (১৮৮১), অনুবাদক আৰু লেখক, ৰবীন্দ্ৰনাথ ঠাকুৰৰ ভতিজা
* ফালি নৰিমান, জ্যেষ্ঠ অধিবক্তা ভাৰতৰ উচ্চতম ন্যায়ালয়, সাংসদ (ৰাজ্য সভা), পদ্ম ভূষণ (ইবেটছন ১৯৪২–৪৪)
* ৰতন টাটা, ব্যাৱসায়িক টাইকুন
* বীৰভদ্ৰ সিং (ইবেটছন ১৯৪৭–৫১), ভাৰতীয় হিমাচল প্ৰদেশ ৰাজ্যৰ প্ৰাক্তন মুখ্যমন্ত্ৰী, ভাৰতীয় জাতীয় কংগ্ৰেছৰ সদস্য
*মণ্টেক সিং আহলুৱালিয়া, ভাৰতীয় অৰ্থনৈতিক নীতি নিৰ্ধাৰক, কেবিনেট মন্ত্ৰী
*আই পি এলৰ অধ্যক্ষ তথা আয়ুক্ত ললিত মোডী
* লেফটেনেণ্ট জেনেৰেল এন চি ৰ’লি, সেনাবাহিনীৰ প্ৰাক্তন ভাইচ ষ্টাফৰ
* লেফটেনেণ্ট জেনেৰেল দেৱান প্ৰেম চান্দ পিভিএছএম, ভাৰতীয় সামৰিক বিষয়া
* এইচ.এছ. বেদী, ন্যায়াধীশ, ভাৰতৰ উচ্চতম ন্যায়ালয়

## তথ্যৰ উৎস

শ্ৰেণী:শিক্ষা
অজিতা কেশকাম্বালি

**অজিতা কেশকাম্বালী** খ্ৰীষ্টপূৰ্ব ষষ্ঠ শতিকাৰ এগৰাকী প্ৰাচীন ভাৰতীয় দাৰ্শনিক। তেওঁক ভাৰতীয় বস্তুবাদৰ প্ৰথম পৰিচিত সমৰ্থক, আৰু চাৰ্বাক দৰ্শনৰ পূৰ্বসূৰী হিচাপে গণ্য কৰা হয়। তেওঁ হয়তো বুদ্ধ আৰু মহাবীৰৰ সমসাময়িক আছিল। সঘনাই লক্ষ্য কৰা হৈছে যে লোকায়ত দৰ্শনৰ মতবাদসমূহ অজিতাৰ শিক্ষাৰপৰা যথেষ্ট পৰিমাণে আহৰণ কৰা হৈছিল। 
## দৰ্শন
লোকায়তীসকলৰ দৰে অজিতাৰ লিপিত দিয়া শিক্ষাৰ পৰা কোনো কথাই প্ৰাপ্ত নহয়, মাথোঁ তেওঁৰ বিৰোধীসকলে খণ্ডনৰ স্বাৰ্থত কৰা কিছুমান বিক্ষিপ্ত উল্লেখৰ বাহিৰে। এইদৰে এই উল্লেখসমূহৰ প্ৰকৃতিৰ বাবে তেওঁৰ লগত জড়িত অস্পষ্ট কিংবদন্তিসমূহ পৰীক্ষা বা শোধন কৰি তেওঁৰ দৰ্শনৰ মূল কাঠামোটো উলিয়াব লগা হয়।
### বৌদ্ধ উৎসৰ পৰা
বৌদ্ধ ধৰ্মৰ কিংবদন্তি অনুসৰি অজিতাই মানুহৰ চুলিৰে তৈয়াৰী কম্বল উৰিছিল (সংস্কৃতত কেশাকাম্বলীৰ অৰ্থ "চুলিৰ কম্বলৰ সৈতে"), "যাক আটাইতকৈ দুৰ্ভগীয়া বস্ত্ৰ বুলি বৰ্ণনা কৰা হৈছে।" ঠাণ্ডা বতৰত ঠাণ্ডা আছিল, আৰু গৰমত গৰম, দুৰ্গন্ধ আৰু অশুভ আছিল।"  অজিতাৰ অৰ্থ হৈছে "অ-জিত", যাৰ অৰ্থ হ'ল তেওঁ অতি যুক্তিবাদী আছিল।

প্ৰাথমিক বৌদ্ধ সূত্ৰ অনুসৰি অজিতা কেশকাম্বালিয়ে যুক্তি দিছিল যে:

ব্ৰহ্মজল সুত্তৰ মতে অজিতাই উচ্ছেদবাদ (মৃত্যুৰ পিছত বিনাশৰ মতবাদ) আৰু তাম-জীৱম-তাম-সাৰিৰাম-বাদ (আত্মা আৰু শৰীৰৰ পৰিচয়ৰ মতবাদ)ৰ প্ৰস্তাৱ দিছিল, যিয়ে চিৰন্তন আত্মাৰ পৃথক অস্তিত্বক অস্বীকাৰ কৰিছিল। স্পষ্টভাৱে লোকায়তৰ উত্তৰাধিকাৰী সূত্ৰে পোৱা এই মতবাদসমূহ সেই সময়ৰ আদৰ্শবাদী, ঈশ্বৰবাদী আৰু ধৰ্মীয় সাহিত্যত যিমানখিনি অৱজ্ঞাসূচক আৰু খণ্ডন কৰাটো প্ৰয়োজনীয় বুলি বিবেচিত হৈছিল, সেয়া ইয়াৰ জনপ্ৰিয়তাৰ আৰু হয়তো ইয়াৰ দাৰ্শনিক কৌশলগত বৈশিষ্ট্যৰ সম্ভাৱ্য প্ৰমাণ।
## আধুনিক ব্যাখ্যা
আন ঠাইত অজিতাক আদি-বস্তুবাদী বুলি কোৱা ডি ডি কোছাম্বিয়ে লক্ষ্য কৰিছে যে তেওঁ "এটা সম্যক বস্তুবাদী মতবাদৰ প্ৰচাৰ কৰিছিল: ভাল কাম আৰু দান-বৰঙনিৰদ্বাৰা এজন মানুহে শেষত একো লাভ কৰা নাছিল।" 
মৃত্যুৰ সময়ত তেওঁৰ শৰীৰটো প্ৰাথমিক উপাদানত দ্ৰৱীভূত হৈ পৰিছিল, যিয়েই নকৰক কিয়। 
একো বাকী নাথাকিল। ভাল আৰু বেয়া, দান আৰু মমতা এই সকলোবোৰ মানুহৰ ভাগ্যৰ লগত অপ্ৰাসংগিক আছিল।"

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ভাৰতীয় দাৰ্শনিক
পুৰাণ কাচ্চাপ

**পুৰাণ কাচ্চাপ** আছিল খ্ৰীষ্টপূৰ্ব ষষ্ঠ শতিকাৰ আশে-পাশে বাস কৰা এজন ভাৰতীয় তপস্বী শিক্ষক, আৰু তেওঁ মহাবীৰ আৰু শাক্যমুনি বুদ্ধৰ সমসাময়িক।
## জীৱনী
পুৰাণত "অ-ক্ৰিয়া" (পালি, সং: আকিৰিয়াবাদ) তত্ত্ব অৰ্থাৎ শৰীৰে আত্মা, যোগ্যতা বা অগুণৰ পৰা স্বাধীনভাৱে কাম কৰাৰ কথা 
শিকাইছিল। পালি কেননত পুৰাণক (তপস্বী মাক্ষালি গোছালাৰ সৈতে) অহেতুবাদী বা "কাৰণৰ অস্বীকাৰকাৰী" হিচাপে চিনাক্ত কৰা হৈছে।

পুৰাণৰ বিশ্বাসৰ উদাহৰণ হিচাপে সমন্নফল সুত্ত (DN 2) ত পুৰাণে কৈছে বুলি কোৱা হৈছে যে:

পুৰাণে নিজকে সৰ্বজ্ঞানী বুলি দাবী কৰিছিল বুলিও অংগুতৰা নিকায়ত উল্লেখ আছে। ধৰ্মপদৰ টীকাত দাবী কৰা হৈছে যে, পুৰাণৰ মৃত্যু হৈছিল নিজেই ডুব গৈ।

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ভাৰতীয় দাৰ্শনিক
অমৰেশ দত্ত

**অমৰেশ দত্ত**  () হ'ল ইংৰাজী সাহিত্যৰ এজন ভাৰতীয় পণ্ডিত।  সাহিত্য অকাডেমি‍ৰ দ্বাৰা প্ৰকাশিত  *ভাৰতীয় সাহিত্যৰ বিশ্বকোষ* খনৰ তেখেত আছিল মুখ্য সম্পাদক।

## জীৱনী
দত্তই ১৯৫০ চনৰ আৰম্ভণিতে মধ্যপ্ৰদেশৰ সাগৰ বিশ্ববিদ্যালয়ত শি‍ক্ষকতাৰ জীৱন আৰম্ভ কৰে। দত্তই ২০ বছৰ কাল গৌহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ত অধ্যাপনা কৰাৰ পাছত ১৯৮০ চনত ডীন হিচাপে অৱসৰ গ্ৰহণ কৰে৷ বিশ্ববিদ্যালয়ে তেখেতক এমেৰিটাছ অধ্যাপক হিচাপে সন্মানিত কৰিছিল৷ ডিব্ৰুগড় বিশ্ববিদ্যালয়ৰো তেখেত ইংৰাজী বিভাগৰ মুৰব্বী আছিল। অসম বিশ্ববিদ্যালয়, শিলচৰৰ পৰা তেখেতে সন্মানীয় ডক্টৰেট ডিগ্ৰী লাভ কৰিছিল।

তেখেতক শ্বেক্সপীয়েৰৰ কৰ্তৃত্বশীল প্ৰবক্তা হিচাপে গণ্য কৰা হয়; *শ্বেক্সপীয়েৰচ ট্ৰেজিক ভিজন এণ্ড আৰ্ট* (১৯৬৩) নামৰ তেখেতৰ প্ৰকাশিত গ্ৰন্থখনক সমালোচকে প্ৰশংসা কৰিছে৷ এক পৰ্যালোচনাত মেডেলিন ড’ৰানে কিতাপখনক “সতেজভাৱে পুৰণি সাঁচ”ৰ আৰু গভীৰভাৱে উপলব্ধিশীল বুলি অভিহিত কৰিছে, ব্যক্তিগত ট্ৰেজেডীৰ ওপৰত বহু নতুন অন্তৰ্দৃষ্টি আগ বঢ়োৱা হৈছে আৰু যুক্তিৰ বৃত্তাকাৰতাক এটা মৌলিক দুৰ্বলতা হিচাপেও উল্লেখ কৰা হৈছে৷

তেখেতৰ *কেপটিভ মমেণ্টছ* (১৯৭১) নামৰ কবিতা সংকলন এখন প্ৰকাশিত হৈছিল আৰু কবিতাৰ বাবে তেখেতক ৰোমৰ আন্তৰ্জাতিক কবিতা সংস্থাই সন্মানিত কৰিছিল৷

২০১০ চনত তেখেতে কমল কুমাৰী ৰাষ্ট্ৰীয় বঁটা লাভ কৰিছিল৷ ২০১৮ চনত কৃষ্ণকান্ত সন্দিকৈ‍ ৰাজ্যিক মুক্ত বিশ্ববিদ্যালয়ে আগবঢ়োৱা কৃষ্ণকান্ত সন্দিকৈ‍ ৰাষ্ট্ৰীয় বঁটা তেখেতে লাভ কৰে৷

২০২০ চনৰ ৬ আগষ্ট তাৰিখে তেখেতৰ মৃত্যু হয়৷ তেখেতৰ মৃত্যুত অসমৰ মুখ্যমন্ত্ৰীয়ে শোক প্ৰকাশ কৰে৷

## গ্ৰন্থপঞ্জি
অমৰেশ দত্তৰ প্ৰকাশিত ৰচনাসমূহৰ ভিতৰত আছে-
**Captive Moments* (1971)
**Time's Harvest: A Cycle of Poems and Drawings Based on the Ramayana and the Mahabharata* (1996)
**Lotus and the Cross* (1997)
**Mysticism in Poetry*
**India's Cultural Unity-Fact and Fiction*
**Poetry, Religion and Culture and Sri Sankar Dev*
**Banaprastha* (2008)
**Comedy: a Rhetorical Fiction: Five Essays on Shakespeare's Comedies*
**In the Valley of Time and Tide*

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:অসমীয়া শিক্ষাবিদ
শ্ৰেণী:অসমীয়া সাহিত্যিক
পাকুধা কাচ্চায়ানা

**পাকুধা কাচ্চায়ানা** আছিল খ্ৰীষ্টপূৰ্ব ষষ্ঠ শতিকাৰ আশে-পাশে মহাবীৰ আৰু বুদ্ধৰ সমসাময়িক এজন ভাৰতীয় শিক্ষক আৰু দাৰ্শনিক। তেওঁ আছিল এজন পৰমাণুবিদ যিয়ে বিশ্বাস কৰিছিল যে জগতৰ সকলোবোৰ সাতটা চিৰন্তন উপাদানৰে গঠিত – পৃথিৱী, পানী, অগ্নি, বায়ু, সুখ, যন্ত্ৰণা আৰু আত্মা। 

## প্ৰাথমিক জীৱন
পালি কেননৰ মতে কাচ্চায়ানা তেওঁৰ পৰিয়ালৰ নাম আছিল আৰু তেওঁ বামন পৰিয়ালৰ (অৰ্থাৎ ধৰ্ম অনুগামী) বুলি কোৱা হয়। তেওঁক কেতিয়াবা পক্বুধা কাতিয়ান বা কধুধা কাটিয়ান বুলিও কোৱা হৈছিল।
## শিক্ষা
পাকুধাৰ মতে মুঠ সাতটা চিৰন্তন "উপাদান" আছে: সেইবোৰ- পৃথিৱী, জল, অগ্নি, বায়ু, সুখ বা আনন্দ, দুখ আৰু জীৱন। পাকুধাই আৰু দৃঢ়তাৰে কয় যে, এই মৌলবোৰে ইটোৱে সিটোৰ লগত ক্ৰিয়া নকৰে।

সমন্নফল সুত্ত (DN 2)ই পাকুধাৰ মতামতক তলত দিয়া ধৰণে প্ৰতিনিধিত্ব কৰে:

ব্ৰহ্মজল সুত্তত (DN 1) পাকুধাৰ দৰে তত্ত্বক "পাৰমাণৱিক তত্ত্ব" (পালি/সং স্কৃতত অনু বাড়া[anu vaada]) আৰু "Eternalism"ক সসত্তাবড়া (sassatavādā) বুলি লেবেল লগোৱা হৈছে।

বুদ্ধঘোষৰ মতে তেওঁ পানীৰ ব্যৱহাৰৰ ক্ষেত্ৰত বহুতো আৱেগিক আচাৰত ভুগিছিল, ঠাণ্ডা পানীৰ ব্যৱহাৰ পৰিহাৰ কৰিছিল আৰু সদায় গৰম ব্যৱহাৰ কৰিছিল; যেতিয়া এইটো উপলব্ধ নাছিল, তেতিয়া তেওঁ নোধোৱাকৈ আছিল। যদি তেওঁ কোনো নৈ পাৰ হয় তেন্তে তেওঁ এইটোক পাপ বুলি গণ্য কৰিব আৰু মাটিৰ টিলা এটা নিৰ্মাণ কৰি ক্ষতিপুৰণ দিব।

তেওঁ ঈশ্বৰ, আত্মা বা আন জগতৰ কথা কোৱা নাছিল, যাৰ বাবে কিছুমান পণ্ডিতে তেওঁক বস্তুবাদী হিচাপে শ্ৰেণীভুক্ত কৰিছে।
## অনুগামী
বৌদ্ধ সূত্ৰ অনুসৰি পাকুধাৰ অনুগামীসকলে বুদ্ধৰ প্ৰতি যি ভক্তি অনুভৱ কৰিছিল, তাৰ বিপৰীতে পাকুধাৰ তেওঁক উচ্চ সন্মান কৰা নাছিল। পাকুধাই প্ৰশ্ন সোধা ভাল নাপাইছিল, আৰু প্ৰতি-পৰীক্ষা কৰিলে বিৰক্তি আৰু ক্ষোভ প্ৰদৰ্শন কৰিছিল। আন ঠাইত অৱশ্যে তেওঁক জনসাধাৰণৰ দ্বাৰা বিশেষকৈ বৃহৎ আৰু স্বনামধন্য বিদ্যালয়ৰ শিক্ষক, অসংখ্য অনুগামীৰ দ্বাৰা অতিশয় সন্মান জনোৱাৰ কথা কোৱা হৈছে। কিন্তু তেওঁ নিখুঁত জ্ঞান লাভৰ দাবী কৰা নাছিল।

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ভাৰতীয় দাৰ্শনিক
নিঘান্তু

**নিঘান্তু** মানে হ’ল, সংস্কৃত ভাষাৰ, বিষয়ভিত্তিক শ্ৰেণীত ভাগ কৰা, প্ৰায়ে চমু টীকাযুক্ত পৰম্পৰাগত শব্দৰ সংকলন। 
এনে সংকলন শব্দকোষ আৰু অভিধানৰ সৈতে বৈশিষ্ট্যৰ সাদৃশ্য আছে যদিও সংস্কৃত সাহিত্যৰ কোষৰ দৰে প্ৰকৃত অভিধান নহয়। 
বিশেষ সংগ্ৰহবোৰক *নিঘান্তৱ* বুলিও কোৱা হয়। 

বিশেষ বিষয়ৰ প্ৰতি উৎসৰ্গীকৃত কেইবাখনো নিঘান্তৱ থকাৰ বিপৰীতে এই ধাৰাটো নিঘন্তুৰ নামেৰে নামকৰণ কৰা হৈছে, ই বৈদিক যুগৰপৰাই প্ৰচলিত এক প্ৰাচীন সংকলন। ই যস্কাৰ নিৰুক্ত ব্যুৎপত্তিবিজ্ঞানৰ গ্ৰন্থৰ সৈতে ধাৰাবাহিকৰ বিষয়-বস্তু আছিল। কাৰিকৰীভাৱে যস্কাৰ নিৰুক্তই কেৱল তেওঁৰ ধাৰাবাহিকক নিৰ্ধাৰণ কৰা উচিত, কিন্তু পৰম্পৰাগতভাৱে নিঘান্তুক ইয়াত অন্তৰ্ভুক্ত বুলি বুজা গৈছে।
## পৰম্পৰাগত নিঘান্তু
যস্কাৰ (নিৰুক্ত ১.২০) মতে, নিঘান্তু আছিল পূৰ্বৰ ঋষিসকলে বৈদিক গ্ৰন্থসমূহ সহজভাৱে বুজিব পৰাকৈ সংগ্ৰহ কৰা বিৰল বা কঠিন শব্দৰ সংকলন, যিবোৰ হয়তো তেওঁলোকে সম্ভৱ নিজেই সম্পূৰ্ণৰূপে বুজি পোৱা নাছিল। সংকলনটোত পাঁচটা অধ্যায় বা খণ্ড আছে, তিনিটা কাণ্ড বা তিনিখন গ্ৰন্থত:

*নিঘান্তুকা কাণ্ড: উপমা, প্ৰতিশব্দ, অলংকাৰ আৰু অন্যান্য বিষয়ৰ তিনিটা অধ্যায়। প্ৰথম অধ্যায়ত মূলতঃ ভৌতিক বস্তু আৰু প্ৰকৃতিৰ বস্তুৰ বিষয়ে আলোচনা কৰা হৈছে। দ্বিতীয় অধ্যায়ত মূলতঃ মানুহ, তেওঁৰ শাৰীৰিক সত্ত্বা আৰু তেওঁৰ সত্ত্বাৰ সৈতে জড়িত গুণ যেনে সম্পত্তি আৰু আৱেগিক অৱস্থাৰ বিষয়ে আলোচনা কৰা হৈছে। তৃতীয় অধ্যায়ত মূলতঃ বিমূৰ্ত গুণ আৰু ধাৰণাসমূহৰ বিষয়ে আলোচনা কৰা হৈছে।
*নিগম কাণ্ড: সমনাম আৰু বিশেষভাৱে কঠিন বা অস্পষ্ট শব্দৰ এটা অধ্যায়।
*দৈৱত কাণ্ড: ঐশ্বৰিক সত্ত্বাৰ উপনামৰ এক অধ্যায়।

যস্কাৰ নিৰুক্তই নিঘান্তুকক কিছু পৰিমাণে সংক্ষিপ্তভাৱে সামৰি লৈছে, প্ৰায়ে কেৱল এটা নিৰ্দিষ্ট বিষয়ৰ প্ৰতিধ্বনি দিছে, কিন্তু নিগমৰ ২৭৮টা শব্দ আৰু দৈৱতৰ ১৫১টা নামৰ বিষয়ে বিতংভাৱে আলোচনা কৰিছে। নিঘান্তুকৰ ওপৰত সম্পূৰ্ণ শব্দ-শব্দ টীকা দেৱৰাজয়াজ্বনে ১৪ খ্ৰীষ্টাব্দৰ কিছু সময়ৰ আগতে লিখিছিল।

নিঘান্তু আৰু নিৰুক্তৰ সমালোচনাত্মক সংস্কৰণ ১৯২০ চনত লক্ষ্মণ স্বৰূপে প্ৰকাশ কৰিছিল। ইয়াত দুটা ডাঙৰ সংস্কৰণ চিনাক্ত কৰা হৈছিল, এটা আনটোতকৈ দীঘলীয়া, যিয়ে অনুসন্ধান কৰিব নোৱাৰা অথচ তুলনামূলকভাৱে প্ৰাৰম্ভিক তাৰিখত সংযোজনৰ ইংগিত দিয়ে। এতিয়া দুয়োটা সংস্কৰণক একেলগে সংকলন কৰাৰ ব্যৱস্থা কৰা হৈছে।

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:গ্ৰন্থ
ডাণ্ডামিচ

**ডাণ্ডামিচ** (সম্ভৱতঃ "দণ্ডায়ন-স্বামী"ৰ গ্ৰীক অনুবাদ) এজন দাৰ্শনিক, স্বামী আৰু নগ্ন(লেংটি পৰিধানকাৰী) ঋষি আছিল। তক্ষশীলাৰ ওচৰৰ এখন হাবিত, খৃ:পূ: চতুৰ্থ শতিকাত ভাৰত আক্ৰমণ কৰা আলেকজেণ্ডাৰে তেওঁৰ মুখা-মুখি হৈছিল। তেওঁক মাণ্ডেনেছ বুলিও কোৱা হয়। তেওঁ আলেকজেণ্ডাৰৰ লগত পাৰ্চিছলৈ যোৱা বিখ্যাত জিমনোছফিষ্ট কালানোছৰ গুৰু আছিল।
## জীৱনী
ভাৰত আক্ৰমণ কৰাৰ সময়ত আলেকজেণ্ডাৰে কিছুমান জিমনোছফিষ্টক লগ পাইছিল, যিসকলৰ বাবে তেওঁ অসুবিধাৰ সন্মুখীন হৈছিল; তেওঁ জানিব পাৰিছিল যে, তেওঁলোকৰ নেতা ব্ৰাহ্মণ ডাণ্ডামিচ, যিয়ে জংঘলত বাস কৰে আৰু এটা পুখুৰীৰ পাৰত উলংগ হৈ গছৰ পাতৰ ওপৰত শয়ন কৰে।

তাৰ পিছত তেওঁ অনেস্ক্ৰাটাছক ডাণ্ডামিচক তেওঁৰ ওচৰলৈ আনিবলৈ পঠিয়াই দিলে। অনেস্ক্ৰাটাছে তেতিয়া অৰণ্যত ডাণ্ডামিচৰ সন্মুখীন হৈ তেওঁক এই বাৰ্তা দিলে, যে "জিউছৰ মহান পুত্ৰ আলেকজেণ্ডাৰে তেওঁক তেওঁৰ ওচৰলৈ যাবলৈ নিৰ্দেশ দিছে। তেওঁ আপোনাক সোণ আৰু অন্যান্য পুৰস্কাৰ দিব কিন্তু যদি আপুনি নাকচ কৰে তেন্তে তেওঁ আপোনাৰ মূৰ কাটিব পাৰে।" 

সেই কথা শুনি ডাণ্ডামিচে মূৰটোও নদঙাকৈ পাতৰ শয্যাত পৰি থকাৰপৰাই উত্তৰ দিলে। "ভগৱানেই শ্ৰেষ্ঠ ৰজা, হিংসাৰ উৎস নহয় বৰঞ্চ পানী, খাদ্য, পোহৰ আৰু জীৱনৰ যোগানকাৰী। আপোনাৰ ৰজা হিংসা ভালপোৱা আৰু মৰ্ত্যলোকৰ ঈশ্বৰ হ'ব নোৱাৰে। মোৰ মূৰটো কাঢ়ি নিলেও মোৰ প্ৰাণ কাঢ়ি নিব নোৱাৰে, যিটো মোৰ ঈশ্বৰৰ ওচৰলৈ গুচি যাব আৰু আমি পুৰণি কাপোৰ পেলোৱাৰ দৰে এই শৰীৰটো এৰি যাম। আমি, ব্ৰাহ্মণ সোণ ভাল নাপাওঁ, মৃত্যুৰ ভয়ও নকৰোঁ। গতিকে তোমাৰ ৰজাৰ একোৱেই নাই, যিটো মোৰ প্ৰয়োজন হ’ব পাৰে। তুমি গৈ তোমাৰ ৰজাক কোৱা: ডাণ্ডামিচ, সেয়ে তোমাৰ ওচৰলৈ নাহে। যদি তেওঁক ডাণ্ডামিচৰ প্ৰয়োজন হয়, তেন্তে তেওঁ মোৰ ওচৰলৈ আহিব লাগিব।"

আলেকজেণ্ডাৰে ডাণ্ডামিচৰ উত্তৰ গম পাই তেওঁক লগ ধৰিবলৈ হাবিলৈ গ’ল। আলেকজেণ্ডাৰে এঘণ্টাৰো অধিক সময় হাবিত তেওঁৰ সন্মুখত বহি থাকিল। ডাণ্ডামিচে সুধিলে যে, আলেকজেণ্ডাৰ কিয় তেওঁৰ ওচৰলৈ আহিল, “মোৰ তোমাক আগবঢ়াব পৰা একো নাই।’’
কাৰণ আমাৰ আনন্দ বা সোণৰ কোনো চিন্তা নাই, আমি ঈশ্বৰক ভাল পাওঁ আৰু মৃত্যুক তুচ্ছজ্ঞান কৰোঁ, আনহাতে তুমি আনন্দক ভাল পোৱা, সোণক ভাল পোৱা আৰু মানুহক হত্যা কৰা, তুমি মৃত্যুক ভয় কৰা আৰু ঈশ্বৰক তুচ্ছজ্ঞান কৰা।" আলেকজেণ্ডাৰে কৈছিল, "মই তোমাৰ নাম কালানোছৰপৰা শুনিছোঁ আৰু তোমাৰপৰা জ্ঞান ল’বলৈ আহিছোঁ।" তেওঁলোকৰ মাজত হোৱা কথা-বতৰাক গ্ৰীকসকলে *আলেকজেণ্ডাৰ-ডাণ্ডামিচ ক’ল’কুই* বুলি লিপিবদ্ধ কৰিছে।

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ভাৰতীয় দাৰ্শনিক
গোবিন্দা

**গোবিন্দ অৰুণ আহুজা** (জন্ম ২১ ডিচেম্বৰ ১৯৬৩) এজন ভাৰতীয় অভিনেতা আৰু ৰাজনীতিবিদ, যিয়ে ১৬৫ টাতকৈও অধিক হিন্দী ভাষাৰ ছবিত অভিনয় কৰিছে। ১৯৮০ আৰু ১৯৯০ ৰ দশকত তেওঁ আগশাৰীৰ অভিনেতা হিচাপে নিজক প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল। তেওঁ ১২টা ফিল্মফেয়াৰ বঁটা মনোনয়ন, ২টা ফিল্মফেয়াৰ বিশেষ বঁটা আৰু শ্ৰেষ্ঠ কমেডিয়ানৰ বাবে ফিল্মফেয়াৰ পুৰস্কাৰ লাভ কৰিছিল।

১৯৮০ দশকত তেখেতে একচন আৰু নৃত্য নায়ক হিচাপে বলিউডত অভিনয় জীৱন আৰম্ভ কৰিছিল। তেওঁৰ প্ৰথম ছবি আছিল ১৯৮৬ চনৰ *লাভ ৮৬*, যিটো ছুপাৰহিট হৈছিল। তাৰ পিছত তেওঁ *ইলজাম* (১৯৮৬), *সদা সুহাগন* (১৯৮৬), *দাদাগিৰি* (১৯৮৭), *মাৰতে দাম তাক* (১৯৮৭), *খুদগাৰ্জ* (১৯৮৭), *সেন্দুৰ* (১৯৮৭), *হত্যা* (১৯৮৮), *দাৰিয়া দিল* (১৯৮৮), *জিতে হে চান চে* (১৯৮৮), *ঘৰ ঘৰ কি কাহানি* (১৯৮৮), *গেৰ কানুনী* (১৯৮৯), *দ কেদি* (১৯৮৯), *জাইচি কাৰ্নি ৱেইচি ভাৰ্ণী* (১৯৮৯), *স্বৰ্গ* (১৯৯০) আৰু *হাম* (১৯৯১) আদি হিট ছবিত অভিনয় কৰিছিল। 

১৯৯২ চনৰ ৰোমান্টিক ছবি *শোলা ঔৰ শবনম* আৰু ১৯৯৩ চনৰ একশ্যন কমেডি *আখে* ত দ্বৈত চৰিত্ৰত অভিনয় কৰি, ১৯৯০ দশকত গোবিন্দাই নিজকে কমেডি নায়ক হিচাপে পুনৰ উদ্ভাৱন কৰিছিল। এই ছবিসমূহৰ সফলতাৰ পিছত গোবিন্দাই কেইবাখনো বাণিজ্যিকভাৱে সফল কমেডি ছবিত মুখ্য চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছিল, যেনে *ৰাজা বাবু* (১৯৯৪), *কুলি নং ১* (১৯৯৫), *সাজন চলে সছুৰাল* (১৯৯৬), *হিৰো নং ১* (১৯৯৭), *দেৱানা মস্তানা* (১৯৯৭), *দুলহে ৰাজা* (১৯৯৮), *বড়ে মিয়াঁ ছোটে মিয়াঁ* (১৯৯৮), *আনাৰী নং ১* (১৯৯৯), *হাসিনা মান জায়েগী* (১৯৯৯) আৰু *জোডি নং ১* (২০০১)। ১৯৯০ দশকত তেওঁ কেইখনমান হিট একশ্যন ছবিোত অভিনয় কৰিছিল, যেনে *খোদ্দাৰ* (১৯৯৪), *দোলাৰা* (১৯৯৪) আৰু *আন্দোলন* (১৯৯৫)। তেওঁ *সাজন চলে সছুৰাল* ছবিৰ বাবে ফিল্মফেয়াৰ বিশেষ বঁটা আৰু *হাসিনা মান জায়েগী*ৰ বাবে শ্ৰেষ্ঠ কমেডিয়ানৰ ফিল্মফেয়াৰ বঁটা লাভ কৰিছিল।

২০০০ দশকত কেইবাখনো অসফল ছবিৰ পিছত তেওঁৰ পিছৰ বাণিজ্যিক হিটছবিসমূহৰ ভিতৰত আছে *ভাগম ভাগ* (২০০৬), *পাৰ্টনাৰ* (২০০৭) আৰু *হলিডে* (২০১৪)।

গোবিন্দা ২০০৪ চনৰ পৰা ২০০৯ চনলৈকে ভাৰতৰ সংসদ সদস্য আছিল। ভাৰতীয় জাতীয় কংগ্ৰেছ দলৰ সদস্য হিচাপে তেওঁ ২০০৪ চনৰ লোকসভা নিৰ্বাচনত মহাৰাষ্ট্ৰৰ মুম্বাই উত্তৰ সমষ্টিৰ পৰা সংসদ সদস্য হিচাপে নিৰ্বাচিত হৈছিল। ২০২৪ চনত লোকসভা নিৰ্বাচনৰ আগতে তেওঁ শিৱসেনা দলত যোগদান কৰিছিল।

## তথ্যসূত্ৰ


### টোকা

শ্ৰেণী:হিন্দী চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেতা
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় ৰাজনীতিবিদ
বগামাটি

**বগামাটি** ভাৰত-ভূটান সীমান্তৰ সমীপত বাক্সা জিলাত উত্তৰ দিশত অৱস্থিত। ঘন অৰণ্যৰে আবৃত এই ঠাইডোখৰ ভ্ৰমণকাৰী আৰু স্থানীয়লোকৰ বাবে এক বিখ্যাত পৰ্যটকস্থলী লৈ পৰিণত হৈছে। বৰনদী মুখত অৱস্থিত বগামাটি ঠাইখন বৰ ধুনীয়া। ভূটান পাহাৰৰ মনোমোহা দৃশ্যই এই ঠাইলৈ মানুহক আকৰ্ষণ কৰে। এইখনৰ নিচেই কাষত সমগ্ৰ অসমৰ এক গুৰুত্বপূৰ্ণ তথা অন্যতম জনপ্ৰিয় পৰ্যটনস্থলী মানস ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যান আছে। ইয়াত বিভিন্ন প্ৰজাতিৰ প্ৰাণী আৰু উদ্ভিদ প্ৰচুৰ পৰিমাণে আছে। চৰাই পৰ্যবেক্ষকৰ বাবেও ই এক স্বৰ্গ আৰু শীতকালত বহুতো পৰিভ্ৰমী চৰাই এই ঠাইলৈ আহে। ইয়াত বাঘ, নাহৰফুটুকী, হাতী, বাইছন, লেংগুৰ আদিও দেখা পোৱা যায়।
## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:পোখালি
অসমৰ প্ৰতীক

**অসমৰ প্ৰতীক ** বৰ্তমান ভাৰতৰ অসম ৰাজ্যই চৰকাৰী ব্যৱহাৰৰ বাবে কোনো সুকীয়া প্ৰতীক গ্ৰহণ কৰা নাই আৰু ইয়াৰ পৰিৱৰ্তে ওপৰত "অসম ছৰকাৰ" আৰু তলত "Government of Assam" শব্দৰে ভাৰতৰ ৰাষ্ট্ৰীয় প্ৰতীক ব্যৱহাৰ কৰে।  ২০২২ চনৰ ফেব্ৰুৱাৰী মাহত অসম চৰকাৰে ৰাজ্যখনৰ বাবে এটা সুকীয়া প্ৰতীকৰ ডিজাইনৰ বিষয়ে বিবেচনা কৰিবলৈ এখন সমিতি গঠন কৰাৰ সিদ্ধান্ত লয়। 

## ঐতিহাসিক প্ৰতীক
বৃটিছ ভাৰতৰ অসম প্ৰদেশত সোণৰ পটভূমিত ক'লা গঁড়ৰ চিত্ৰ অংকন কৰা এটা প্ৰতীক ব্যৱহাৰ কৰা হৈছিল। 

File:Ahom insignia plain.svg|আহোম ৰাজ্য ৰ প্ৰতীক। (১২২৮–১৮২৬).
File:India House, London 20130414 118 - Copy.jpg|বৃটিছ ভাৰতত অসম প্ৰভিঞ্চৰ প্ৰতীক। 


## অসমৰ স্বায়ত্তশাসিত জিলা পৰিষদৰ প্ৰতীক

অসমৰ ভিতৰৰ স্বায়ত্তশাসিত জিলা পৰিষদৰ কিছুমানে নিজকে প্ৰতিনিধিত্ব কৰিবলৈ সুকীয়া প্ৰতীক গ্ৰহণ কৰিছে। 

File:Emblem of Bodoland.png|বড়োলেণ্ডৃ
File:Deori Autonomous Council emblem.png|দেউৰী
File:Kamatapur Autonomous Council logo.png|কমতাপুৰ
File:Karbi Anglong Autonomous Council logo.jpg|কাৰ্বি আংলং
File:Matak Autonomous Council logo.png|মটক
File:Mising Autonomous Council logo.png|মিছিং
File:Emblem of North Cachar Hills Autonomous Council.png|উত্তৰ কাছাৰ পাহাৰ
File:Emblem of Rabha Hasong Autonomous Council.png|ৰাভা হাছং
File:Sonowal Kachari Autonomous Council.png|সোণোৱাল কছাৰী
File:Thengal Kachari Autonomous Council.png|ঠেঙাল কছাৰী


## চৰকাৰী বেনাৰ
বগা প্ৰচ্ছদপটত ৰাজ্যৰ প্ৰতীক প্ৰদৰ্শিত বেনাৰেৰে অসম চৰকাৰক প্ৰতিনিধিত্ব কৰিব পাৰি।

File:Banner of Bodoland.png|বড়োলেণ্ডৰ বেনাৰ। 


## তথ্যৰ উৎস

শ্ৰেণী:অসম
কেটেলা পহু

**কেটেলা পহু** ()এবিধ নিশাচৰ স্তন্যপায়ী প্ৰাণী। যাৰ গা তীক্ষ্ণ কাঁইটেৰে আবৃত থাকে। ই Rodentia বৰ্গৰ অন্তৰ্গত আৰু স্ব সুৰক্ষাৰ বাবে কাঁইট ব্যৱহাৰ কৰাৰ বাবে বিশেষভাৱে পৰিচিত। ইয়াক শজাৰু নামৰে জনাজাত আৰু লগতে ইংৰাজীত Porcupine নামেৰে জনাজাত। 

### দেহগঠন আৰু বৈশিষ্ট্য
কেটেলা পহুৰ গা সৰু কিন্তু পেশীবহুল আৰু ইয়াৰ ওপৰত দীৰ্ঘ, তীক্ষ্ণ কাঁইট থাকে। ইয়াৰ দৈৰ্ঘ্য প্ৰায় ৬০-৯০ ছেণ্টিমিটাৰ আৰু পুচ্ছ প্ৰায় ২০-৩০ ছেণ্টিমিটাৰ। ইয়াৰ ওজন প্ৰায় ১০-১৮ কিলোগ্ৰাম হয়। ই প্ৰাকৃতিক অৱশ্থাত প্ৰায় ১৫-২০ বছৰ জীয়াই থাকিব পাৰে। 
### বাসস্থান আৰু বিস্তৃতি
কেটেলা পহু বা শজাৰু সাধাৰণতে ‌আফ্ৰিকা, এছিয়া, ইউৰোপ আৰু আমেৰিকা মহাদেশত বিস্তৃতভাবে দেখা যায়। ই বনাঞ্চল, পাহাৰীয়া অঞ্চল,গছগছীয়া জোপোহা ভূমি আদি বাস কৰে।ভাৰত, নেপাল, শ্ৰীলংকা‌, ম্যানমাৰ আদি দেশত সাধাৰণতে কেটেলা পহু বা শজাৰু দেখা যায়। 
### খাদ্যাভ্যাস
কেটেলা পহু সাধাৰণতে নিশাচৰ উদ্ভিদভোজী প্ৰাণী। ই গছৰ ছাল, মূল, শাক-পাত,ফল, ফুল বীজ আদি ভক্ষণ কৰে। 
### সংৰক্ষণৰ ব্যৱস্থা
বিশ্বৰ অধিকাংশ শজাৰু প্ৰজাতি IUCNদ্বাৰা “Least Concern” হিচাপে সূচীত, অৰ্থাৎ বৰ্তমানে বিলুপ্তিৰ আশংকা নাই। 
তথাপি, বন ধ্বংস, মানুহৰ শিকাৰ, আৰু খেতি ক্ষতি কৰাৰ বাবে কিছুমান অঞ্চলত জনসংখ্যা হ্ৰাস পাইছে। 
ভাৰতত শজাৰুক Wildlife Protection Act, 1972-ৰ অধীনত সংৰক্ষিত কৰা হৈছে। 
শ্ৰেণী:প্ৰাণীজগত
শ্ৰেণী:স্তন্যপায়ী প্ৰাণী
শ্ৰেণী:প্ৰাকৃতিক সম্পদ
টেঙাখাত উচ্চতৰ মাধ্যমিক বিদ্যালয়

**টেঙাখাত উচ্চতৰ মাধ্যমিক বিদ্যালয়** () হৈছে অসমৰ ডিব্ৰুগড় জিলাৰ টেঙাখাত অঞ্চলৰ চুঙি-লেংৰাই গাঁৱত অৱস্থিত এটা চৰকাৰী সহশিক্ষামূলক বিদ্যালয় লগতে অঞ্চলটোৰ সৰ্ববৃহৎ তথা অন্যতম বিদ্যালয়। বিদ্যালয়খনৰ পাঠ্যকৰ্ম প্ৰাথমিক স্তৰৰপৰা আৰম্ভ কৰি উচ্চতৰ মাধ্যমিক স্তৰ (প্ৰথম শ্ৰেণীৰ পৰা দ্বাদশ শ্ৰেণী) পৰ্যন্ত চলি আহিছে। এই বিদ্যালয়খন টেঙাখাট আৰু ওচৰৰ বহু গাঁৱৰ ছাত্ৰ-ছাত্ৰীসকলৰ বাবে শিক্ষাৰ প্ৰধান কেন্দ্ৰ হিচাপে পৰিচিত। 

## ইতিহাস
ৰাজ্য শিক্ষাবিভাগৰ তথ্য অনুসৰি টেঙাখাত উচ্চতৰ মাধ্যমিক বিদ্যালয় জিলাখনৰ অন্যতম পুৰণি বিদ্যালয়। চৰকাৰী নথি-পত্ৰত বিদ্যালয়খনৰ প্ৰতিষ্ঠা-বছৰ ১৯৪৫ বুলি উল্লেখ কৰা হৈছে। সেই সময়ত স্থানীয় লোকসকলৰ আগ্ৰহ আৰু সহায়ত বিদ্যালয়খন স্থাপন কৰা হৈছিল। 

## অৱস্থান আৰু পৰিসৰ
বিদ্যালয়খন ডিব্ৰুগড় জিলাৰ টেঙাখাত ব্লকৰ অন্তৰ্গত চুঙি-লেংৰাই গাঁৱত অৱস্থিত। পিন ক’ড — ৭৮৬১০৩। বিদ্যালয়খন ৰাজ্য চৰকাৰৰদ্বাৰা পৰিচালিত এখন গ্ৰাম্য বিদ্যালয়। বিদ্যালয়খনৰ পৰিসৰত স্থায়ী চৰকাৰী ভবন, পানী আৰু হেণ্ডৱাশ সুবিধা, লগতে পুথিভঁৰালৰ ব্যৱস্থা আছে। 

## ব্যৱস্থাপনা আৰু শিক্ষাব্যৱস্থা
টেঙাখাত উচ্চতৰ মাধ্যমিক বিদ্যালয় অসমৰ শিক্ষা বিভাগৰ নিয়ন্ত্ৰণত চলি আহিছে। বিদ্যালয়খন সহশিক্ষামূলক, অৰ্থাৎ ইয়াত ছাত্ৰ-ছাত্ৰী দুয়োৰে একেলগে অধ্যয়ন কৰাৰ সুবিধা আছে। বিদ্যালয়খনৰ তথ্য ৰাজ্যৰ বিদ্যালয় পৰিচালনা ব্যৱস্থাত (UDISE Code) অন্তৰ্ভুক্ত।  

## পাঠ্যক্ৰম
বিদ্যালয়খনত অসম মাধ্যমিক শিক্ষা পৰিষদ (SEBA) আৰু অসম উচ্চতৰ মাধ্যমিক শিক্ষা সংসদ (AHSEC) {বৰ্তমান অসম ৰাজ্যিক বিদ্যালয় শিক্ষা পৰিষদ (ASSEB)} ৰ পাঠ্যক্ৰম অনুসৰণ কৰা হয়। ক্লাছ ১০ আৰু ১২ৰ শেষত ছাত্ৰ-ছাত্ৰীসকলে ৰাজ্যিক পৰীক্ষাত অংশগ্ৰহণ কৰে। আৰু অঞ্চলটোলৈ সুনাম কঢ়িয়াই আনে।  
### ছাত্ৰ-ছাত্ৰী জীৱন আৰু অনুষ্ঠান
বিদ্যালয়খনৰ ছাত্ৰ-ছাত্ৰীসকলে পাঠ্যকৰ্মৰ লগতে বিভিন্ন সাংস্কৃতিক অনুষ্ঠান, বিহু, পৰিৱেশ সচেতনতা অভিযান, ক্ৰীড়া প্ৰতিযোগিতা আদি কাৰ্যকলাপত অংশগ্ৰহণ কৰে। স্থানীয় মাধ্যম আৰু সামাজিক মাধ্যমত বিদ্যালয়খনৰ অনুষ্ঠান আৰু সমাৰোহৰ ছবি-ভিডিঅ’ সময় সময়তে প্ৰকাশ পায়। 

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:অসমৰ বিদ্যালয়সমূহ
শ্ৰেণী: ডিব্ৰুগড় জিলা
কোৰাক্কাৰ

তামিলনাডুৰ সিদ্ধাৰ পৰম্পৰাত **কোৰাক্কাৰ** প্ৰাচীন কালৰ ১৮ জন সন্মানীয় সিদ্ধাৰৰ ভিতৰত অন্যতম আৰু উত্তৰ ভাৰতত গোৰক্ষনাথ নামেৰে বেছি পৰিচিত। সিদ্ধাৰ অগস্ত্য আৰু সিদ্ধাৰ ব’গাৰ তেওঁৰ গুৰু আছিল। তামিলনাডুৰ নাগাপট্টিনামৰ বডুক্কু পইগাইনালুৰত এটা মন্দিৰ আছে য’ত তেওঁৰ জীৱন সমাধি বিশেষভাৱে আছে। এটা বিৱৰণী অনুসৰি তেওঁ যৌৱনৰ বহু সময় কইম্বাটুৰৰ ভেলিয়াংগিৰি পৰ্বতমালাত কটায়। 

কোৰাক্কাৰৰ প্ৰতি সন্মান জনাই আন বিভিন্ন মন্দিৰ আছে; পেৰুৰ, থিৰুচেণ্ডুৰ আৰু ট্ৰিংকোমালিত অৱস্থিত, কেইটামানৰ নাম ল’ব পাৰি। কোৰক্কাৰৰ গুহা সথুৰাগিৰি আৰু কল্লী পাহাৰ দুয়োখনতে পোৱা যায়, য’ত তেওঁ সাধনা কৰা বুলি উল্লেখ কৰা হয়। সহকৰ্মী ১৮ জন সিদ্ধাৰ দৰেই কোৰাক্কাৰেও চিকিৎসা, দৰ্শন আৰু ৰসায়ন বিজ্ঞানৰ সৈতে জড়িত বহু ৰহস্যমজ় তামিল কবিতা লিখিছিল। তেওঁ কিছুমান বিশেষ ৰোগৰ বাবে ঔষধৰ প্ৰস্তুতিত ভাং ব্যৱহাৰ কৰা প্ৰথমসকলৰ ভিতৰত এজন আছিল আৰু সেইবাবেই এই উদ্ভিদটোৰ আন এটা কম পৰিচিত নাম কোৰাক্কাৰ মুলগাই (কোৰাক্কাৰৰ বনৌষধি) আছে।

তেওঁৰ ৰচনাসমূহৰ ভিতৰত *কোৰক্কাৰ মালাই বাগতম* (কোৰাকাৰৰ পৰ্বতৰ ঔষধ),  *মালাই বাকদম*, *কোৰাক্কাৰ বৈপ্পু*, *কালামেগাম*, *মৰালি বাৰাধাম*, *নিলায়োদুকম* আৰু *চন্ধিৰা ৰেগাই নুল* আদি। 

*চন্ধিৰা ৰেগাই নুল* নামৰ গ্ৰন্থখনত কোৰাক্কাৰে কবিতাৰ ৰূপত ভৱিষ্যতৰ ভৱিষ্যদ্বাণী লিখি থৈছে। তেওঁ এটা ভৱিষ্যদ্বাণী কৰিছিল, য’ত সিদ্ধাৰ ব’গাৰে আৰু এটা মানৱ জন্ম ল’ব, যেতিয়া এই পৃথিৱীৰ মানুহে পৰম চেতনাৰ ওপৰত বিশ্বাস হেৰুৱাব।
### চাওক
*ভাৰতীয় দাৰ্শনিকৰ তালিকা
## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ভাৰতীয় দাৰ্শনিক
প্ৰথম নাক্কিৰাৰ

**প্ৰথম নাক্কিৰাৰ** (খ্ৰীষ্টপূৰ্ব ২৫০) আছিল সংগম যুগৰ কবি, যিয়ে নেতুনালভাটাইকে ধৰি সংকলন ৰচনা কৰিছিল। তেওঁ থিৰুৱল্লুৱ মালাইৰ ৭ নং পদো লিখিছিল।
## উৎস
*
*
## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ভাৰতীয় কবি
শ্ৰেণী:সংগম সাহিত্য
পৰনাৰ

**পৰনাৰ** (তামিল: பரணர்) (প্ৰায় ১ম শতিকা খ্ৰীষ্টাব্দ) সংগম যুগৰ কবি আছিল, যাৰ বাবে সংগম সাহিত্যৰ ৮৪টা পদ্যৰ আৰোপ কৰা হৈছে, ইয়াৰ উপৰিও তিৰুৱল্লুৱ মালাইৰ ৬ নং পদটো তেওঁৰ বুলি কোৱা হয়।

## জীৱনী
পৰনাৰ পানাৰ জাতিৰ আছিল। তেওঁ কপিলাৰ আৰু প্ৰথম নাক্কিৰাৰৰ বন্ধু আছিল। তেওঁ বিভিন্ন ৰাজকীয় গীত গাইছে, যথা, কাদল পিৰাকোটিয়া চেংগুট্টুভান, চোলান উৰুভাপাত্ৰেৰ ইলাঞ্চেট চেন্নি, চেৰমন কাদালোটিয়া ভেলকেলু কুট্টুভান, কুডাক্কো নেদুঞ্চেৰালাধন, আৰু চোলান ভেৰপাত্ৰদক্কাই পেৰুনাৰ্কিলি।

## সংগম সাহিত্যলৈ অৱদান
পৰনাৰে প্ৰায় ৮৫টা পদ ৰচনা কৰিছে, যিবোৰৰ কুৰুণথোগাইত ১৭টা, নাট্ৰিনাইত ১২টা, অগনানুৰুত ৩২টা, পুৰাণনুৰুত ১৩টা, পাথিত্ৰুপাথুৰত ১০টা আৰু থিৰুৱল্লুৱ মালাইত ১টা আছে।

চেৰা ৰজা চেংগুট্টুভানক প্ৰশংসা কৰি পৰনাৰে উদাম্বৰকাট্টু ভাৰী আৰু তেওঁৰ পুত্ৰ ৰাজকুমাৰ কুট্টুভান চেৰালক 'বৰ্তমান' বুলি গ্ৰহণ কৰে।

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ভাৰতীয় কবি
শ্ৰেণী:সংগম সাহিত্য
৺

**৺ (স্বৰ্গীয়)** এটা চিহ্ন, যিটো চিহ্ন সাধাৰণতে হিন্দু ধৰ্মৰ ক্ষেত্ৰত মৃত ব্যক্তিৰ নামৰ আগত বা দেৱতাৰ নামৰ আগত ব্যৱহাৰ কৰা হয়। এই চিহ্নটো দেখাত **ঁ** (চন্দ্ৰবিন্দু)ৰ দৰে যদিও, দুয়োটাৰ মাজত পাৰ্থক্য আছে। ৺ (স্বৰ্গীয়) চিহ্নটো ঁ (চন্দ্ৰবিন্দু)তকৈ ডাঙৰ হয়। বাংলা ভাষাত এই চিহ্নটোক ঈশ্বৰ চিহ্ন বুলি কোৱা হয়।

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:অসমীয়া বৰ্ণমালা