open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
ত্ৰিভূৱন মহাদেৱী প্ৰথম

**পৰমবৈষ্ণৱী গোস্বামিনী দেৱী** বা **ত্ৰিভূৱন মহাদেৱী প্ৰথম**() প্ৰাচীন উৰিষ্যাৰ ভৌমকৰ সাম্ৰাজ্যৰ প্ৰথম মহিলা শাসক আৰু ৰজা শান্তিকৰ প্ৰথমৰ বিধৱা পত্নী আছিল। শাসক পুত্ৰ তৃতীয় শুভকৰৰ অকাল মৃত্যুৰ পিছত তেওঁ খ্ৰীষ্টাব্দ ৮৪৩-ৰ পৰা ৮৪৫-ৰ ভিতৰত তোশালী বা উৎকলৰ সিংহাসনত আৰোহন কৰিছিল আৰু ৮৫০ খ্ৰীষ্টাব্দলৈ শাসন কৰিছিল।    কিছুমান ইতিহাসবিদৰ মতে তেওঁ হয়তো ৮৬৩ খ্ৰীষ্টাব্দলৈকে নাতি শান্তিকৰ দ্বিতীয়ই প্ৰশাসন চলাবলৈ যোগ্য হোৱালৈকে ৰাজপাট খাইছিল আৰু তাৰপিছত নাতিয়েকৰ হাতত শাসনভাৰ এৰি দিছিল। তেওঁ এগৰাকী অতি শক্তিশালী মহিলা শাসক আছিল আৰু আৰব আৰু পাৰ্চী ভূগোলবিদ ইবন খোৰদাদবেহ আৰু ভূ-পৰ্যটক আহমদ ইবন ৰুস্তাহৰ ৰচনাত তেওঁৰ ক্ষমতা আৰু প্ৰতিপত্তিৰ প্ৰশংসাসূচক উল্লেখ পোৱা গৈছে। পূৰ্বৰ ত্ৰি-কলিংগা অঞ্চলৰ উপকূলীয়-মধ্য অংশৰ সামন্তীয় ৰজাসকলৰ বিদ্ৰোহৰ পিছতো তেওঁৰ শক্তিশালী পিতৃৰ সহায়ত তেওঁ ক্ষমতালৈ আহে। তেওঁৰ *ধেংকানল চনদ*ত গুহেশ্বৰপাটকত সিংহাসনত আৰোহণ কৰাৰ সময়ত তেওঁ নিজকে শক্তিৰ এক ৰূপ- কাত্যয়নী দেৱীৰ সৈতে তুলনা কৰিছিল। পুৰণি ভুৱনেশ্বৰত আজিলৈকে ধ্বংসপ্ৰাপ্ত নোহোৱা আটাইতকৈ পুৰণি মন্দিৰৰ গঠন আৰু উৰিষ্যাৰ খাকৰ শৈলীত নিৰ্মিত কিছু মন্দিৰৰ ভিতৰত অন্যতম- *বৈতল দেউল* নিৰ্মাণৰ বাবেও তেওঁক কৃতিত্ব দিয়া হয়।
## পৰিচিতি আৰু ব্যক্তিত্ব

প্ৰথম ত্ৰিভুৱন মহাদেৱীৰ বংশ পৰিচিতিৰ ক্ষেত্ৰত এতিয়াও ইতিহাসবিদৰ মাজত বিতৰ্কিত। কাৰণ একাংশই বিশ্বাস কৰে যে তেওঁ মহীশূৰৰ ৰজা ৰাজামল্লাৰ কন্যা আছিল। আনহাতে আন কিছুমান ইতিহাসিদে যুক্তি দিয়ে যে তেওঁ আৰম্ভণিৰ কালচোৱাৰ পূৰ্বীয় গংগা সাম্ৰাজ্যৰ এজন ৰজাৰ কন্যা আছিল, যিখন ভৌমকৰ সাম্ৰাজ্যৰ দক্ষিণ দিশৰ এখন প্ৰতিবেশী সাম্ৰাজ্য আছিল। ৰাণীৰ ধেংকানল চনদখনত এটা ইংগিত পোৱা যায় যে  কেনেকৈ কলিংগৰ পূৰ্বীয় গংগাসকলক প্ৰথমে পূৰ্বৰ ভৌমকৰ ৰজা শিৱকৰ প্ৰথমৰ হাতত পৰাস্ত হৈছিল আৰু তাৰ পিছত তেওঁলোকে শিৱকৰৰ আধিপত্য মানি লোৱাৰ পিছত পুনৰ ক্ষমতা ঘূৰাই পাইছিল। ইয়াৰ ফলত দুয়োটা ৰাজপৰিয়ালৰ মাজত সদ্বিশ্বাস আৰু বৈবাহিক সম্পৰ্ক স্থাপন কৰা হৈছিল। তেওঁৰ বংশধৰ শিৱকৰ তৃতীয়ই তেওঁৰ শিলালিপিত যে ত্ৰিভুৱন মহাদেৱী প্ৰথম মন্ত্ৰ শক্তি, প্ৰভু শক্তি (আধ্যাত্মিকতাবাদ) আৰু উৎসাহ শক্তি (শক্তিশালী)- তিনিটা শক্তিৰে ভৰি আছিল। পিতৃ-মাতৃৰ চৰণত ধ্যান কৰা পিতৃভক্ত বুলি বৰ্ণনা কৰা হৈছে। মহাদেৱী প্ৰথমৰ ধেংকানল চনদৰ মতে পৃথিৱীৰ এগৰাকী উচ্চ শাসক হ’বলৈ তেওঁক এগৰাকী ব্যক্তি হিচাপে শ শ শুভ চিনেৰে সজোৱা হৈছিল। তেওঁ এগৰাকী ভক্তিময়ী বৈষ্ণৱী আছিল আৰু হৰিক উপাসনা কৰিছিল আৰু এই *পৰমবৈষ্ণৱী* উপাধি গ্ৰহণ কৰিছিল।
## প্ৰশাসন
তেওঁ আৰু উত্তৰাধিকাৰীসকলে জাৰী কৰা চনদ অনুসৰি তেওঁক ৰাজ্যৰ ফলপ্ৰসূ প্ৰশাসন আৰু জনসাধাৰণৰ সমৃদ্ধি নিশ্চিত কৰাৰ কৃতিত্ব দিয়া হয়। চতুৰ্থ শুভকৰৰ টালচেৰ ফলিত উল্লেখ আছে যে তেওঁৰ শাসনকালত দেশখন প্ৰশাসনৰ ক্ষেত্ৰত আগবাঢ়িছিল, শত্ৰুৰ ধ্বংস হৈছিল, ৰাজ্যৰ গৌৰৱ বিদেশলৈ বিয়পি পৰিছিল আৰু জনসাধাৰণে মিলাপ্ৰীতিৰে বাস কৰিছিল। দায়িত্বশীল আৰু সৎ ৰাজকীয় বিষয়া নিযুক্তিৰ ক্ষেত্ৰত তেওঁ বিশেষ গুৰুত্ব দিছিল আৰু ৰাজ্যৰ অধীনস্থসকলে তেওঁৰ আধিপত্যৰ প্ৰতি আনুগত্যশীল হৈ আছিল। তেওঁ জনসাধাৰণৰ ওপৰত *ম্ৰুডুকৰ* (মৃদুকৰ বা লঘু কৰ) আৰোপ কৰিছিল। তেওঁৰ ধেংকানল চনদত ভৌমসকলে নিজৰ সাম্ৰাজ্য আৰু আনক আলোকিত কৰিবলৈ ধৰ্মীয় কামৰ ওপৰত নিজৰ বিশাল সাম্ৰাজ্যৰ ধন-সম্পত্তি কেনেকৈ খৰচ কৰিছিল আৰু অখণ্ড ধাৰাবাহিকতাৰে বিভিন্ন মঠ, মঠ আৰু মন্দিৰ নিৰ্মাণ কৰি পৃথিৱীখনক সজাই তোলাৰ বিষয়ে কোৱা হৈছে। তেওঁৰ শাসন কালত অনুদান আৰু চনদ জাৰীৰ কৰাৰ তথ্য পোৱা যায়। তেওঁ বৈষ্ণৱ, শৈৱ আৰু শক্তি পন্থৰ পৃষ্ঠপোষকতা কৰিছিল।
## তথ্য উৎস

শ্ৰেণী:ভাৰতীয় ৰাণী
শ্ৰেণী:উৰিষ্যা
নাও খেল

**নাও খেল** () অসমৰ এক পৰম্পৰাগত পানীত খেলা খেল৷ নাৱত উঠি কেইবাজনো খেলুৱৈয়ে জাত জাত বঠা বাই নিজৰ নিজৰ নাও আগুৱাই নি লক্ষ্যস্থান প্ৰাপ্ত কৰাতেই এই খেলৰ সামৰণি৷ ভাৰতৰ কেৰালা ৰাজ্যত কৃষি উৎসৱ অ’নামৰ লগত সংগতি ৰাখি এই খেল বছৰি খেলা হয়৷ অসমত সাধাৰণতে ভাদ-আহিন মাহত বছৰেকীয়া বানপানী শুকাবলৈ ধৰোঁতে ঠায়ে ঠায়ে এই নাও খেল অনুষ্ঠিত কৰা হয়৷ নাও খেলৰ লগত এবিধ লোকগীতি সাহিত্যৰো অসমত সৃষ্টি হৈছে৷ নামনি অসমৰ বৰপেটা, কলগাছিয়া, গোৱালপাৰা, শুৱালকুছি, হাজো আদি ঠাইৰ উপৰি বিভিন্ন চৰ-চাপৰি অঞ্চলত নাও খেল অনুষ্ঠিত হয়৷
## খেলৰ ধৰণ
অসমৰ বিভিন্ন ঠাইত স্থানীয় নিয়ম মতে নাও খেল পতা হয়৷ লোকমনোৰঞ্জনৰ বাবে হ’লেও যিহেতু প্ৰতিযোগিতামূলক হয়, সেয়ে ইয়াৰ নীতি-নিয়ম আয়োজকৰ সিদ্ধান্তমতে হেৰ-ফেৰ হ’ব পাৰে৷ কিন্তু এটা কথাত সকলোতে এক যে, নাও খেলৰ বাইচাৰ সংখ্যা বেলেগ হ’লেও মাঝি বা গুৰিয়াল এজন থাকে আৰু প্ৰত্যেক দলৰ বাইচাসকলে মাঝি বা গুৰিয়ালৰ নিৰ্দেশনা মানি ল’ব লাগে৷ নাৱৰ দীঘ অনুপাতে বাইচাৰ সংখ্যা কম বেছি হয়৷ নাৱৰ বাইচাসকলৰ মাজত এজন গীত গোৱা লোক থাকে, যাক বয়াতী বোলে৷ অৱশ্যে কেৱল নাও খেলৰ সময়তেই যে গীত জোৰা হয়, এনে নহয়; মাছ মাৰিবলৈ যাওঁতে, খৰি লুৰিবলৈ যাওঁতে বা বেহা-বেপাৰৰ বাবে যাওঁতে মনৰ অৱসাদ আঁতৰাবলৈয়ো গীত গোৱা হয়৷  এই গীতবোৰ ব’ঠাৰ ছন্দত তাল মিলাই গোৱা হয়৷
গোৱালপাৰাত জমিদাৰী প্ৰথা থকাৰ সময়ত যোৰা নাও দুবিধ আছিল, সাৰেংগা আৰু কোছা সাৰেংগা৷ ব’ঠাও দুবিধ আছিল, এবিধ ৪ ফুটমান দীঘল আৰু নিম্নাংশ চেপেটা-বহল৷ ইয়ে পানী কাটি নাওখন আগলৈ লৈ যায়৷ আনবিধ ৭ ফুটমান দীঘল৷ নাৱৰ দুয়ো দাঁতিত দুহাতৰ অন্তৰে অন্তৰে দুজনকৈ বাইচা বহে৷ গুৰিয়ালজন নাৱৰ পিছফালে গুৰিত বহে বা থিয় হৈ থাকি “হাইল’’ ধৰে৷ তেওঁ এখন ভৰিপতাৰ ওপৰেদি গামোচাৰে গলাইত আঁটিলকৈ বান্ধি লয়৷ এনেকৈ বান্ধি লোৱাৰ কাৰণ হ’ল যাতে নাওখন খুন্দিয়া-খুন্দি খাই বাগৰি নপৰে৷ হাইল থিকমতে ধৰাজনেই ভাল মুখ্য গুৰিয়াল৷ প্ৰতিযোগিতাত নমাৰ আগে আগে পাঁচজনী অকুমাৰী ছোৱালী নাৱৰ গলাইত এঁৱা গাখীৰ ঢালি নাওখন সামান্য ঠেলি দিয়ে৷ প্ৰতিযোগিতা অনুষ্ঠিত হোৱা নৈখনৰ আঢ়ৈ কিলোমিটাৰমান নিলগত দুখন নিচান অঁৰা থাকে৷ প্ৰথম নিচানে আগজাননী আৰু দ্বিতীয় নিচানে শেষ সিদ্ধান্ত দিয়ে৷ প্ৰতিযোগী নাওবোৰ সীমাৰ মাজ অংশ পোৱাৰ লগে লগে ঝুনা আৰম্ভ হয়৷ ব’ঠাৰ চাবে চাবে গোৱা গীদালৰ গীতত বাইচাসকলৰ উৎসাহ বাঢ়ে৷ গন্তব্যস্থান পালে সকলোৱে ব’ঠা দুহাতে ওপৰলৈ তুলি “হেইও-পাপ্-পেইয়া- হে এ এ হৈ এ’’ ধ্বনি দি উল্লাসিত হয়৷ বিজয়ী নাওখনক পাৰলৈ অহাৰ পিছত বাইচাসকল নাৱৰ পৰা নমাৰ আগতে পাঁচজনী অকুমাৰী ছোৱালীয়ে সেন্দূৰৰ ফোঁট দি বেঢ়ি ধৰে৷

## নাও খেলৰ গীত
নাও খেল এক উত্তেজনাময় খেল৷ ইয়াত উদ্গনি যোগায় গীতাল বা গীদালসকলে গোৱা গীতে৷ তেনে গীত লোকসাহিত্যৰ সম্পদস্বৰূপ৷ নাওখেল জাতি-ধৰ্ম-ভাষা-বৰ্ণ নিৰ্বিশেষে সকলোৱে খেলে৷ গীতবোৰৰ মাজেৰে মানুহৰ মাজৰ সম্প্ৰীতিৰ ছবিও দেখা যায়৷ কেইটামান গীতৰ অংশ:

ও বাইচাল ভায়াৰে, ঘাৰীয়া বইঠা মাৰিয়া যাও ৰে বইঠা মাৰো বইঠা মাৰো ৰে ও বাইচাল ভাইয়াৰেঘাৰীয়া বইঠা মাৰিয়া যাওৰে৷

আল্লাৰ নামে ধ্বনি ধ্বনি বোলোলা-ই-লা-হা-হে এ এ

ও ডিংগা সাজিলোৰে আইসো মা মোৰ সৰস্বতীশিৰে দিয়া পাওআমাৰ কণ্ঠত আইসা মা ঝাম্পালি খেলাও৷

## তথ্য সূত্ৰ

শ্ৰেণী:পৰম্পৰাগত ক্ৰীড়া
শ্ৰেণী:অসম
কে সৰস্বতী আম্মা

**কে. সৰস্বতী আম্মা** (; ১৪ এপ্ৰিল ১৯১৯ – ২৬ ডিচেম্বৰ ১৯৭৫) এগৰাকী মালায়লম নাৰীবাদী লেখিকা। তেওঁৰ চুটিগল্পসমূহ আমেৰিকাৰ কেইবাটাও প্ৰকাশনে অনুবাদ কৰিছে।
## প্ৰাৰম্ভিক জীৱন
১৯১৯ চনৰ ৪ এপ্ৰিলত কেৰালাৰ ত্ৰিবান্দ্ৰমৰ ওচৰৰ কুন্নুমপূজা নামৰ এখন গাঁৱত কে সৰস্বতী আম্মাৰ জন্ম হৈছিল। পিতৃ পথমানৱাপিল্লা আৰু মাতৃ কাৰ্তিয়ানী আম্মাৰ তৃতীয় আৰু কনিষ্ঠ কন্যা। ১৯৩৬ চনত ইংৰাজী বিদ্যালয়ৰ পৰীক্ষাত প্ৰথম হৈ উত্তীৰ্ণ হয়। দুবছৰৰ পাছত তেওঁৰ প্ৰথম গল্প সংকলন প্ৰকাশ পায়। কিন্তু এই সময়লৈকে পৰিয়ালৰ সৈতে থকা জটিল সম্পৰ্কই তেওঁক আৱেগিকভাৱে ক্লান্ত কৰি পেলাইছিল। ইয়াৰ ফলত তেওঁৰ পঢ়া-শুনাত প্ৰভাৱ পৰিছিল। পিছলৈ ১৯৪০ চনত তেওঁ ত্ৰিবান্দ্ৰম চৰকাৰী কলা মহাবিদ্যালয়ত যোগদান কৰে। . ভাৰতৰ প্ৰাক্তন ৰাষ্ট্ৰপতি কে আৰ নাৰায়ণন আৰু মালায়লম ভাষাৰ ৰোমাণ্টিক কবি চাংগামপূজা কৃষ্ণ পিল্লাই তেওঁৰ কলেজীয়া সহপাঠী আছিল। ১৯৪৫ চনত তেওঁ ট্ৰেভাংকুৰত লোকেল ফাণ্ড অডিট বিভাগৰ চৰকাৰী চাকৰিত যোগদান কৰে। . এই চাকৰিত থকাৰ সময়তে তেওঁ ‘পন্নুমকুদম’ (সোণৰ পাত্ৰ) শীৰ্ষক চুটিগল্পটো লিখি উলিয়াইছিল।

## সাহিত্যিক জীৱন
১৯৩৮ চনত কে সৰস্বতী আম্মাৰ প্ৰথম চুটিগল্প প্ৰকাশৰ পিছত ১২টা চুটিগল্পৰ সংকলন, এখন উপন্যাস আৰু এখন নাটক প্ৰকাশ পায়। ১৯৫৮ চনত *পুৰুষনমৰিল্লাথা লোকাম* শীৰ্ষক এখন প্ৰবন্ধ গ্ৰন্থ প্ৰকাশ পায়। সেই সময়ত তেওঁক 'মানুহ ঘৃণা কৰা' বুলি অভিহিত কৰা হৈছিল যদিও পিছৰ নাৰীবাদী পণ্ডিতসকলে তেওঁক প্ৰশংসা কৰিছে। 

সৰস্বতী আম্মাৰ ৰচনাসমূহ বেছিভাগেই আছিল সামাজিক-ৰাজনৈতিক ব্যংগ। তেওঁৰ ৰচনাসমূহে পুৰুষ আৰু মহিলাৰ জটিল সম্পৰ্কৰ সন্ধান কৰিছে। তেওঁ নাৰীপূজাক তীব্ৰ সমালোচনা কৰিছিল। তেওঁ লিখিছে, “পত্নীয়ে স্বামীক ব্যক্তি হিচাপে নহয়, আদৰ্শ হিচাপেহে পূজা কৰে; এগৰাকী নাৰীৰ স্বামীৰ প্ৰতি থকা ভক্তিৰ ভিত্তি সেই পুৰুষৰ প্ৰতি থকা প্ৰেম নহয়, বৰঞ্চ নিজৰ আত্মগুৰুত্ব বৃদ্ধিৰ প্ৰয়াস। আংশিকভাৱে ইংৰাজীলৈ অনুবাদ কৰা সৰস্বতী আম্মাৰ কল্পকাহিনীৰ এটা নিৰ্বাচিত কল্পকাহিনী টেলছ অৱ এ ফৰগটেন ফেমিনিষ্ট নামেৰে প্ৰকাশ পাইছিল। প্ৰস্তাৱনাত জেন্সি জেমছে কৈছে, "গল্পটোত তেওঁ নাৰীৰ পুৰুষ আৰু প্ৰেমৰ বিষয়ে থকা ভ্ৰমবোৰ ছিন্নভিন্ন কৰি পেলাইছিল।" তেওঁ পিতৃতন্ত্ৰ আৰু পৰম্পৰাৰ ওপৰত তীব্ৰ আক্ৰমণ চলাইছিল।  
## জীৱন আৰু মৃত্যু
পুতেকে চাকৰি পাই আঁতৰি যোৱাৰ পিছত সৰস্বতী আম্মাই স্বাভাৱিক জীৱনৰ পৰা আঁতৰি আহিছিল। . ১৯৬১ চনত তেওঁৰ ভতিজাকৰ মৃত্যু হয়, যাৰ ফলত সৰস্বতী আম্মা বিধ্বস্ত হৈ পৰে। পিছৰ বছৰবোৰত ১৯৬৩ চনত মাকৰ মৃত্যু হয়, ১৯৬৭ চনত ভগ্নীয়ে আত্মহত্যা কৰে। ১৯৭৫ চনত কে. সৰস্বতী আম্মাৰ নিজ বাসগৃহতে মৃত্যু হয়। 
## ৰচিত গ্ৰন্থৰাজি
#### উপন্যাস
*প্ৰেম ভজনম (১৯৪৪)
#### নাটক
*দেৱদূত (১৯৪৪)
#### চুটিগল্প সংকলন
*পন্নুমকুদম (১৯৪৬)
* স্ত্ৰী জনমম (১৯৪৬)
* কীঝিবনক্কাৰি (১৯৪৯)
* কলামন্দিৰম (১৯৪৯)
* পেনবুদ্ধি (১৯৫১)
* কণ্ঠামাথিল (১৯৫৩)
* প্ৰেম পৰীক্ষনম (১৯৫৫)
* চুভান্না পুক্কল (১৯৫৫)
* চোলামৰংগল (১৯৫৮)
#### ৰচনা সংকলন
* পুৰুষনমাৰিল্লাথা লোকম (পুৰুষবিহীন পৃথিৱী, ১৯৫৮)
#### মৰণোত্তৰভাবে প্ৰকাশিত
*ষ্টোৰিজ ফ্ৰম এ ফৰগটেন ফেমিনিষ্ট  
## তথ্য উৎস

শ্ৰেণী:ভাৰতীয় সাহিত্যিক
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় নাৰীবাদী লেখক
ছিষ্টাৰ্ছ ইন ইছলাম

**ছিষ্টাৰ্ছ ইন ইছলাম** (; SIS) ইছলাম আৰু সাৰ্বজনীন মানৱ অধিকাৰৰ পৰিসৰৰ ভিতৰত মহিলাৰ অধিকাৰৰ প্ৰসাৰৰ বাবে প্ৰতিশ্ৰুতিবদ্ধ মালয়েছিয়াৰ এটা নাগৰিক সমাজৰ সংগঠন। কোৰাণে নিৰ্ধাৰিত কৰা সমতা, ন্যায় আৰু স্বাধীনতাৰ নীতিৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি মুছলমান মহিলাৰ অধিকাৰৰ প্ৰসাৰৰ বাবে সংগঠনটোৱে প্ৰচেষ্টা  চলায়। সংগঠনটোৰ কাম-কাজে ইছলামৰ নামত মহিলাৰ বিৰুদ্ধে বৈষম্যমূলকভাবে তৈয়াৰ কৰ প্ৰত্যাহ্বানমূলক আইন আৰু নীতিৰ ওপৰত গুৰুত্ব আৰোপ কৰে। তেনেদৰে ই মালয়েছিয়াৰ ইছলামিক পৰিয়াল আৰু শ্বৰীয়ত আইনসমূহে সামৰি লোৱা বহুবিবাহ, বাল্যবিবাহ, মৰেল পুলিচিং, ইছলামিক আইনী তত্ত্ব আৰু বিধিশাস্ত্ৰ, হিজাব আৰু বিনয়, মহিলা বিৰুদ্ধে হিংসা, হুদুদ (অৰ্থাত ইছলামে নিৰ্ধাৰিত কৰা শাস্তি) আদি বিষয়সমূহৰ সৈতেও মোকাবিলা কৰে। সংগঠনটো ইছলামিক নাৰীবাদৰ হৈ গৱেষণা আৰু ওকালতি কৰাৰ ক্ষেত্ৰত প্ৰখ্যাত।
## ইতিহাস
১৯৮৮ চনত গঠন হোৱা এছ.আই.এছ, ১৯৯৩ চনত এছ আই এছ ফ’ৰাম মালয়েছিয়া নামেৰে বেচৰকাৰী সংস্থা হিচাপে পঞ্জীয়ন কৰা হয়। ছিষ্টাৰছ ইন ইছলামৰ সহ-প্ৰতিষ্ঠাপক আছিল সাতগৰাকী মহিলা- জেইনা আনোৱাৰ, আমিনা ৱাদুদ, আস্কিয়া আদম, নোৰানি ওচমান, ৰছিদা আব্দুল্লা, ৰোজ ইছমাইল আৰু শ্বৰীফা জুৰিয়া আলজেফ্ৰি। আন সদস্যসকলৰ ভিতৰত আছে টনি কাছিমৰ দৰে সমাজকৰ্মী।
## কাৰ্য-কলাপ
"টেলেনিছা" হৈছে শ্বৰীয়ত ইছলামিক পৰিয়াল আইনৰ অধীনত মহিলা আৰু লগতে পুৰুষক সহায় কৰিবলৈ ফোন আৰু হোৱাটছএপৰ জৰিয়তে বিনামূলীয়া আইনী পৰামৰ্শ সেৱা।

এই কাৰ্য্যকলাপসমূহৰ এই দৃঢ় বিশ্বাস অন্তৰনিহিত হৈ আছিল যে, এখন উন্নত সমাজৰ দিশত কাম কৰা সংশ্লিষ্ট গোট হিচাপে এছ.আই.এছে দেশৰ বৃহত্তৰ মানৱ অধিকাৰ আৰু গণতান্ত্ৰিক আন্দোলনৰ পৰা নিজকে পৃথক কৰিব নোৱাৰে। লিংগ ন্যায়ৰ বাবে এটা আন্দোলন অৱশ্যেই বৃহত্তৰ মানৱ অধিকাৰ আন্দোলনৰ অংশ হ’ব লাগিব বা তাক ওলোটাকৈও কব পাৰি। গণতান্ত্ৰিক স্থানৰ সুৰক্ষা আৰু সম্প্ৰসাৰণে এখন নাগৰিক সমাজক "মালয়েছিয়াৰ সংবিধানৰ মৌলিক স্বাধীনতা বজাই ৰাখিবলৈ" সক্ষম কৰোৱাটো হৈছে সকলো নাগৰিকৰ দায়িত্ব, কিয়নো এই স্বাধীনতাবোৰেই এছ.আই.এছ.-ৰ দৰে গোটবোৰক অস্তিত্ব বজাই ৰাখিবলৈ সক্ষম কৰিছে।

মুফাচিৰাহৰ দক্ষতাৰ জৰিয়তে (তাফছিৰ বিশেষজ্ঞ, বাখ্যাকাৰক) আমিনা ৱাদুদ গোটটোৱে কোৰনিক হাৰ্মেনিউটিকছৰ এক আৰ্হিৰ সৈতে সক্ৰিয়ভাৱে জড়িত আছিল, যিয়ে সামগ্ৰিকভাৱে বিশেষকৈ কোৰানৰ ছূৰাবোৰৰ সামাজিক-ঐতিহাসিক প্ৰেক্ষাপট পৰীক্ষা কৰিছিল। গোটটোৱে পাঠৰ ভাষা আৰু ইয়াৰ বাক্য আৰু ব্যাকৰণগত গাঁথনি পৰীক্ষা কৰিছিল আৰু ই ইয়াৰ বৈশ্বিক দৃষ্টিভংগী বুজিবলৈ সামগ্ৰিকভাৱে পাঠটো চাইছিল।[11] তেওঁলোকৰ জ্ঞানৰ দ্বাৰা শক্তিশালী হৈ মহিলাসকলে, ইছলামে মহিলাৰ বিৰুদ্ধে বৈষম্যমূলক আচৰণ কৰাৰ যি প্ৰভাৱশালী বিশ্বাস আছে, সেই বিশ্বাসক চূৰ্ণ-বিচূৰ্ণ কৰাৰ প্ৰসায়ত তেওঁলোকৰ তথ্যসমূহ ৰাইজৰ মাজলৈ লৈ গৈছিল।
## সমালোচনা
২০১০ চনত মালয়েছিয়ান এছেম্বলি অফ মছকিউ য়ুথে (MAMY) ছিষ্টাৰ্ছৰ ইন ইছলামৰ বিৰুদ্ধে তেওঁলোকৰ নামত *ইছলাম* শব্দটোৰ অপব্যৱহাৰ কৰাৰ অভিযোগত গোচৰ তৰিছিল। অৱশ্যে উচ্চ ন্যায়ালয়ে এই গোচৰ খাৰিজ কৰি দিয়ে। ৰাজহুৱা স্থানত বিয়েৰ খোৱাৰ অপৰাধত এগৰাকী মহিলাক ছৰিয়া আইনৰ আধাৰত আদালতে বেত্ৰাঘাটৰ শাস্তি প্ৰদান কৰে। ছিষ্টাৰ্ছ ইন ইছলাম এই শাস্তি বন্ধ কৰাৰ প্ৰয়াস চলোৱাত ধৰ্মীয় নীতিৰ ভুল বাখ্যা আগবঢ়োৱা বুলি কিছুমান সোঁপন্থী গোটে অভিযোগ কৰে।
## তথ্য উৎস

 

শ্ৰেণী:নাৰীবাদী সংগঠন
মটকি নৃত্য

**মাটকি নৃত্য** () মধ্যপ্ৰদেশৰ মালৱা জনগোষ্ঠীৰ মহিলাসকলৰ মাজত প্ৰচলিত এক নৃত্য৷ সাধাৰণতে বিবাহ অনুষ্ঠানত এই নৃত্য প্ৰদৰ্শন কৰা হয়৷ নৃত্যত ভাগ লোৱা মহিলাসকলে মুখত দীঘল ওৰণী লৈ মূৰত মাটিৰে নিৰ্মিত পানী অনা কলহ লৈ নৃত্য কৰে৷ এই নৃত্যৰ “আড়া’’ আৰু “খাড়া নাচ’’ নামৰ দুটা প্ৰকাৰ আছে৷ মাটকি শব্দৰ অসমীয়া প্ৰতিশব্দ কলহ৷ এই মাটকি শব্দৰ পৰাই মাটকি নৃত্য নামটো হৈছে বুলি অনুমান কৰিব পাৰি৷ মাটকি নৃত্য বিবাহ অনুষ্ঠানৰ বাহিৰে জন্মদিন বা তেনে কোনো শুভ কামতো নচা হয়৷ সাধাৰণতে অকলশৰীয়া নাচনীয়ে এটা কলহ মূৰত লৈ নৃত্য কৰে যদিও কেতিয়াবা একাধিক কলহো একেলগে মূৰত তুলি লোৱা দেখা যায়৷ কেতিয়াবা একেলগে কেইবাগৰাকী নাচনীয়ে ৰং- বিৰঙৰ সাজ পিন্ধি নাচ প্ৰদৰ্শন কৰে৷ যদিও এই নৃত্য মধ্যপ্ৰদেশৰ বুলি কোৱা হয়, এই নৃত্য প্ৰকৃততে মালৱাসকলেহে পৰিৱেশন কৰে৷ মালৱা অঞ্চলত জনজাতীয় মহিলাসকলে খোৱা পানী সংগ্ৰহৰ বাবে প্ৰায়ে কলহ মূৰত লৈ ঘূৰি ফুৰে৷ তেনেদৰেই ঘূৰোঁতে এই নৃত্যৰ উৎপত্তি হ’ল বুলি ভাবিবৰ থল আছে৷ জাকজমকীয়া শাৰী বা লেহেংগা পিন্ধি নচা নাচনীসকলে নাচৰ সময়ত দীঘল ওৰণী পৰম্পৰা হিচাপেই মূৰত টানি ল’ব লাগে৷ মাটকি নৃত্য নাচিবলৈ মাটিৰ কলহ অত্যাৱশ্যকীয়৷ কলহটো নানা চিত্ৰৰে সজাই লোৱা হয়৷ নৃত্যৰ আৰম্ভণিত বৰ সাৱধানে তলৰ পৰা ওপৰলৈ শৰীৰটি পোন কৰোঁতে নাচনীসকলে সমতা ৰক্ষা কৰাত গভীৰ অনুশীলন আৰু মনোযোগ দিব লগীয়া হয়৷ এই নৃত্য শিকাবলৈ বহুতো স্কুল আৰু নৃত্য কেন্দ্ৰ সেই অঞ্চলত আছে৷  যিসকলৰ এই নৃত্য শিকিবলৈ আগ্ৰহ থাকে, তেওঁলোকে এই শিক্ষাকেন্দ্ৰবোৰত মাটকি নৃত্যৰ আখৰা কৰে৷ মালৱা অঞ্চলত প্ৰচলিত এই লোকনৃত্যত ব্যৱহাৰ কৰা সাজ-পোছাক ৰংচঙীয়া তথা নানা ধৰণৰ থলুৱা গহণা পিন্ধি নৃত্য কৰে বাবে ই অতি আকৰ্ষণীয় হৈ পৰে৷ জনজাতীয় প্ৰচলিত লোকগীত গোৱা হয় আৰু ইয়াৰ একমাত্ৰ বাদ্যযন্ত্ৰ হ’ল ঢোল৷ ই মালৱাৰ এক খিলঞ্জীয়া লোকসংস্কৃতি৷ এই নৃত্যৰ জৰিয়তেই মহিলা তথা পুৰুষসকলে সমূহীয়া আনন্দ প্ৰকাশ কৰে৷ মাটকি নৃত্যত পুৰুষসকলে ঢোল বজোৱাত অংশগ্ৰহণ কৰে৷ মাটকি নৃত্যৰ প্ৰকাৰ হিচাপে আড়া আৰু কাড়া নাচ জন্ম, চূড়াকৰণ আৰু বিবাহৰ অনুষ্ঠানত পৰিৱেশন কৰা হয়৷ দুজনী বা চাৰিজনী মহিলাই আঁঠু তল-ওপৰ কৰি কঁকাল নচুৱাই নৃত্যৰ গতি অনুধাৱন কৰি ঢোল বাদ্যৰ তালে তালে আগুৱাই যায়৷ মধ্যপ্ৰদেশৰ খাজুৰাহোত থকা আদিবাসী লোক কলা অকাডেমীয়ে সময়ে সময়ে এই লোকনৃত্যানুষ্ঠানসমূহ অনুষ্ঠিত কৰি আহিছে৷
## তথ্য সূত্ৰ

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ লোকনৃত্য
হৰপ্ৰিয়া বাৰুকিয়াল বৰগোহাঞি

**হৰপ্ৰিয়া বাৰুকিয়াল বৰগোহাঞি** () এগৰাকী অসমীয়া সাহিত্যিক আৰু শিক্ষয়িত্ৰী। বিভিন্ন বিষয়ৰ ওপৰত লিখিছে যদিও তেওঁ শিশু সাহিত্যৰ বাবে বিশেষভাবে জনাজাত। শিশু সাহিত্যলৈ আগবঢ়োৱা বৰঙণিৰ বাবে তেওঁ অসমীয়া ভাষা শিতানত সাহিত্য অকাডেমীৰ শিশু সাহিত্য বঁটা লাভ কৰিছে।
## প্ৰাৰম্ভিক আৰু কৰ্ম জীৱন
বৰগোহাঞি গোলাঘাট জিলাৰ কমাৰ গাঁৱত যদিও পঞ্চাচৰ দশকৰ একেবাৰে আৰম্ভণিতে তেওঁৰ জন্ম হৈছিল একেখন জিলাৰে বৰপথাৰৰ ওচৰৰ ভোলাগুৰি গাঁৱত। তেওঁৰ জন্ম তাৰিখ ২৮ আগষ্ট। তেওঁৰ দেউতাকে ভোলাগুৰি হাইস্কুলখন প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল। সেই সূত্ৰে দেউতাকে সপৰিয়ালে তাতে বাস কৰিছিল। হৰপ্ৰিয়া বাৰুকিয়াল বৰগোহাঞিয়ে শিক্ষাৰম্ভ ভোলাগুৰিৰ ১ নং লিকচন প্ৰাথমিক বিদ্যালয়ত কৰিছিল। তাৰপৰা তেওঁ নামভৰ্তি কৰে পিতৃয়ে প্ৰতিষ্ঠা কৰা ভোলাগুৰি হাইস্কুলত। যোৰহাটৰ দেৱীচৰণ বৰুৱা ছাত্ৰী মহাবিদ্যালয়ৰ পৰা তেওঁ ইংৰাজী বিষয়ত সন্মান-সহ স্নাতক উপাধি লয়। বিয়া হৈ চাৰিটা সন্তানৰ মাতৃ হোৱাৰ পিছত তেওঁ অসমীয়া সাহিত্যত স্নাতকোত্তৰ পাঠ্যক্ৰম সমাপ্ত কৰে।

স্নাতক উপাধি লোৱাৰ পিছত কিছুদিনৰ বাবে ভোলাগুৰি হাইস্কুলত শিক্ষয়িত্ৰীৰ কামত সোমায়। তাৰ পিছত ৰঙামাটি ছোৱালী হাইস্কুলত যোগদান কৰে। বিয়াৰ পিছত দেৱীচৰণ বৰুৱা হাইস্কুল আৰু তৰাজান হাইস্কুলত অস্থায়ী ভিত্তিত কামত সোমায়। তেওঁৰ স্বামী গুৱাহাটীলৈ স্থানান্তৰ হোৱা সূত্ৰে ১৯৯৫ চনত তেওঁ গুৱাহাটী, ভৰলুমুখৰ সোণাৰাম উচ্চতৰ মাধ্যমিক বিদ্যালয়ত অসমীয়াৰ বিষয় শিক্ষয়িত্ৰী পদত যোগদান কৰে। সেই একেই পদবীত তেওঁ ২০১৪ চনত অৱসৰ গ্ৰহণ কৰে। ২০১৩ চনতে তেওঁ অৱসৰ ল’বলগীয়া আছিল যদিও ‘কৃতি শিক্ষক’ৰ বঁটা পোৱাত চাকৰিৰ কাৰ্যকাল এবছৰ বৃদ্ধি হয়।কৰে।
   
## সাহিত্যচৰ্চা
পিতৃ-মাতৃ শিক্ষক হোৱাৰ সূত্ৰে বৰগোহাঞিয়ে ঘৰতে এক শিক্ষা আৰু সাহিত্য চৰ্চাৰ পৰিবেশ পাইছিল। কিতাপৰ প্ৰতি অত্যন্ত অনুৰাগী মাকে তেওঁক গল্প লিখিবলৈ শিকাইছিল। স্বাভাৱিকতে তেওঁ সৰুৰে পৰা লিখিবলৈ আৰম্ভ কৰিছিল। বিভিন্ন সাহিত্য প্ৰতিযোগিতাত যোগ দি বঁটা-বাহন লাভ কৰিছিল। তেওঁ গল্প লিখাৰ সমান্তৰালকৈ প্ৰবন্ধ আদিও লিখিছিল। বৰগোহাঞিয়ে ৰচনা কৰা গল্প চাৰিশৰো অধিক। তেওঁৰ কেইবাখনো গল্প সংকলন ইতিমধ্যে প্ৰকাশ পাইছে। কিন্তু তেওঁ বেছি প্ৰখ্যাত শিশু সাহিত্যিক হিচাপেহে। শিশু সাহিত্যত মনোনিবেশ কৰিবলৈ তেওঁক উৎসাহিত কৰিছিল তেওঁৰ স্বামী যতীন্দ্ৰনাথ বৰগোহাঞিয়ে। তেওঁৰ শিশুৰ বাবে লিখা ৰচনা প্ৰথম প্ৰকাশ পায় মৌচাক আলোচনীত। তাৰপিছতে মৌচাকৰ উপৰিও সঁফুৰা, মুকুতা, বিভিন্ন কাকতৰ শিশু পৃষ্ঠা আদিত তেওঁৰ লেখা প্ৰকাশ পাবলৈ ধৰে। লগেলগে বিভিন্ন প্ৰকাশকৰ তাগিদাত তেওঁৰ বহু কেইখন শিশু উপযোগী গ্ৰন্থ ছপা হৈ ওলায়। বৰগোহাঞি ৰচিত *ৰেলগাড়ীৰ আৱিষ্কাৰক জৰ্জ ষ্টিফেনচন* শীৰ্ষক গ্ৰন্থ এখন অষ্টম শ্ৰেণীৰ দ্ৰুতপাঠ্য ৰূপেও অনুমোদন পাইছিল।কৰে।
 
## পাৰিবাৰিক জীৱন
১৯৭৬ চনৰ ৬ মাৰ্চত যতীন্দ্ৰ কুমাৰ বৰগোহাঞিৰ সৈতে তেওঁ বিবাহপাশত আৱদ্ধ হয়। ২০১৩ চনত তেওঁৰ স্বামীৰ মৃত্যু হয়। দম্পত্তিহালৰ চাৰিটা সন্তান, ক্ৰমে ড॰ মাধুৰ্য মধুৰ বৰগোহাঞি, ডা° মৃণাল মধুৰ বৰগোহাঞি, ডা° মৰমী মাধুৰী বৰগোহাঞি আৰু ডা° জিকমিক ৰূপালী জোনাক।
## বঁটা আৰু সন্মান
শিশু সাহিত্যলৈ আগবঢ়োৱা সামগ্ৰিক অৱদানৰ বাবে বৰগোহাঞিক সাহিত্য অকাডেমীৰ অসমীয়া ভাষা শিতানত ২০১৬ চনৰ শিশু সাহিত্য বঁটা প্ৰদান কৰা হয়। তাৰোপৰি তেওঁ ধৰ্মেশ্বৰ কাকতি শিশু সাহিত্য বঁটা, কৃতি শিক্ষকৰ বঁটা, আদৰ্শ মাতৃ বটাঁ আদিও লাভ কৰিছে।
## তথ্য উৎস

শ্ৰেণী:অসমীয়া শিশু সাহিত্যিক
শ্ৰেণী:সাহিত্য অকাডেমি শিশু সাহিত্য বঁটা বিজয়ী
চেণ্টাৰ ফৰ ৰিপ্ৰ’ডাক্টিভ ৰাইটছ্

**চেণ্টাৰ ফৰ ৰিপ্ৰ’ডাক্টিভ ৰাইটছ্** চমুকৈ **CRR**  () হৈছে গৰ্ভপাতৰ দৰে প্ৰজনন অধিকাৰক আগবঢ়াই নিবৰ বাবে এক বিশ্বব্যাপী আইনৰ পোষকতা কৰা সংস্থা। সংস্থাটোৰ উল্লেখিত লক্ষ্য হৈছে "প্ৰজনন স্বাধীনতাক মৌলিক মানৱ অধিকাৰ হিচাপে আগবঢ়াই নিবলৈ আইন ব্যৱহাৰ কৰা, যিটো সকলো চৰকাৰে সুৰক্ষিত, সন্মান আৰু পৰিপূৰণ কৰিবলৈ আইনগতভাৱে বাধ্য।" ১৯৯২ চনত জেনেট বেনশ্বুফে প্ৰতিষ্ঠা কৰা এই সংস্থাটোৰ প্ৰকৃত নাম আছিল *চেণ্টাৰ ফৰ ৰিপ্ৰ’ডাক্টিভ ল এণ্ড পলিচী* (Center for Reproductive Law and Policy)। 

চি.আৰ.আৰ.ৰ মুখ্য কাৰ্যালয় নিউয়ৰ্ক চহৰত। সংস্থাটোৱে আমেৰিকা আৰু অন্যান্য দেশৰ বিভিন্ন মাধ্যমত প্ৰজনন অধিকাৰৰ ব্যৱহাৰৰ ওপৰত নিৰন্তৰ নিৰীক্ষণ কৰে।

*চেৰিটি ৱাচ্চ* নামৰ সংস্থাই চি.আৰ.আৰ.ক  "B+" ৰেটিং দিছে।
## ইতিহাস
২০১১ চনৰ জুলাই মাহত CRR-এ আমেৰিকাৰ নৰ্থ ডাকোটা প্ৰদেশে গৰ্ভপাত নিষিদ্ধ কৰা আইন এখনৰ বিৰুদ্ধে গোচৰ ৰজু কৰে। ২০১৩ চনৰ জুলাই মাহত ৰেড ৰিভাৰ ৱ’মেনছ্ ক্লিনিক নামৰ এটা প্ৰতিষ্ঠানৰ সৈতে লগলাগি CRR-এ গৰ্ভপাতৰ ওপৰত তথাকথিত "ভ্ৰুণৰ হৃদস্পন্দন", জেনেটিক আৰু লিংগ নিৰ্বাচনৰ নিষেধাজ্ঞা প্ৰণয়নৰ বিৰুদ্ধে গোচৰ তৰে। ২০১৩ চনৰ ছেপ্টেম্বৰ মাহত এগৰাকী ফেডাৰেল ন্যায়াধীশে গোচৰটোৰ জেনেটিক আৰু লিংগ নিৰ্বাচনৰ অংশসমূহ কোনো পক্ষপাতিত্ব নকৰাকৈ খাৰিজ কৰে।

২০১১ চনত *CRR*, *আমেৰিকান চিভিল লিবাৰ্টিজ ইউনিয়ন* (ACLU) আৰু *প্লেনড্ পেৰেণ্টহুড* একলগ হৈ ইতিমধ্যে গৃহীত হোৱা মহিলাসকলক গৰ্ভপাতৰ চাৰি ঘণ্টা পূৰ্বে আল্ট্ৰাছাউণ্ড ল’বলৈ বাধ্য কৰোৱা এখন আইনক প্ৰত্যাহ্বান জনায়। ইয়াৰ উপৰিও  চিকিৎসকে আল্ট্ৰাছাউণ্ডৰ ছবিখন মহিলাগৰাকীৰ সন্মুখত ৰাখি বৰ্ণনা কৰিব লাগে। গোচৰীয়াসকলে ইয়াক "মতাদৰ্শগত বাৰ্তা" আৰু প্ৰথম সংশোধনীৰ উলংঘা বুলি অভিহিত কৰিছে। আৰু যিহেতু ৰোগীয়ে প্ৰকৃততে চিকিৎসকে বৰ্ণনা কৰা কথাবোৰ শুনিব নালাগে আৰু আনকি ব্লাইণ্ডাৰ আৰু হেডফোন পিন্ধিবলৈও বাছি ল'ব পাৰে, সেয়েহে গোচৰীয়াসকলে ইয়াক "প্ৰহসন" বুলি উল্লেখ কৰে।

জন্ম নিয়ন্ত্ৰণত নিষিদ্ধ প্ৰৱেশৰ বাবে ওবামা প্ৰশাসনৰ বিৰুদ্ধে গোচৰ তৰাৰ পিছত ২০১৩ চনৰ জুন মাহত আমেৰিকাৰ ন্যায় বিভাগে ওবামা প্ৰশাসনক সকলো ধৰণৰ জৰুৰীকালীন গৰ্ভনিৰোধক ব্যৱস্থা, বয়সৰ কোনো সীমা নথকাকৈ উপলব্ধ কৰাবলৈ  নিৰ্দেশ দিয়ে।

শেহতীয়া বছৰবোৰত প্ৰজনন স্বাস্থ্য আৰু গৰ্ভপাতৰ যত্নৰ ক্ষেত্ৰত ৰাজ্যিক পৰ্যায়ত বৃদ্ধি পোৱা নিষেধাজ্ঞাক প্ৰত্যাহ্বান জনোৱা তিনিটা প্ৰাথমিক সংস্থাৰ ভিতৰত CRR অন্যতম। ২০১৩ চনৰ মে' মাহত CRR আৰু ACLU-এ যৌথভাৱে আৰকেনচাচ প্ৰদেশৰ ১২ সপ্তাহৰ বাবে গৰ্ভপাত নিষিদ্ধ কৰাৰ বিৰুদ্ধে মামলা দাখিল কৰে। একে বছৰৰে জুন মাহত CRR-এ এইচ.বি. ২২৫৩-ক বাধা দিবলৈ কেনছাছ প্ৰদেশৰ বিৰুদ্ধে  গোচৰ তৰে আৰু কয় যে ইয়াৰ দ্বাৰা আৰোপ কৰা গৰ্ভপাতৰ নিষেধাজ্ঞা অসাংবিধানিক। আগষ্ট মাহত CRR-কে ধৰি মিত্ৰজোঁটে ওকলাহোমাত জৰুৰীকালীন গৰ্ভনিৰোধৰ সুবিধা নিষিদ্ধ কৰা আইন বলবৎ কৰাত বাধা দিবলৈ মামলা দাখিল কৰে আৰু কয় যে এই আইনখন অসাংবিধানিক।[18] সেই মাহত ফেডাৰেল ন্যায়াধীশে এই আইনখন কাৰ্যকৰী হোৱাত বাধা দিয়ে।

২০১৫ চনৰ নৱেম্বৰ মাহত আমেৰিকাৰ উচ্চতম ন্যায়ালয়ে টেক্সাছত গৰ্ভপাতৰ বিৰোধীসকলে আইনত পৰিণত কৰা কঠোৰ নিষেধাজ্ঞাসমূহ পুনৰীক্ষণ কৰিবলৈ সন্মত হয়। এই আইনসমূহ বলবৎ হোৱাৰ লগে লগে ২.৭ কোটি জনসংখ্যাৰ টেক্সাছ প্ৰদেশত মাত্ৰ দহটা ক্লিনিকহে সেৱা আগবঢ়াব, য’ত আইন প্ৰণয়নৰ পূৰ্বে সেৱা আগবঢ়াই থকা ক্লিনিকৰ সংখ্যাতকৈ ৩৪ কম। 

## তথ্য উৎস

শ্ৰেণী:নাৰীবাদী সংগঠন
শ্ৰেণী:মানৱ অধিকাৰ
তৃপ্তি ডিমৰি

**তৃপ্তি ডিমৰি** ( ; জন্ম: ২৩ ফেব্ৰুৱাৰী ১৯৯৪) এগৰাকী ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী যি প্ৰধানকৈ হিন্দী ছবিত কাম কৰে। কমেডী ছবি *পোষ্টাৰ বয়ছ* (২০১৭)ৰ জৰিয়তে অভিনয়ত আত্মপ্ৰকাশ কৰা তৃপ্তিয়ে প্ৰথমবাৰৰ বাবে ৰোমাণ্টিক ড্ৰামা *লাইলা মাজনু* (২০১৮)ত মুখ্য চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছিল। অনবিতা দত্তৰ পিৰিয়ড ছবি *বুলবুল* (২০২০) আৰু *কলা* (২০২২)ত অভিনয় কৰি ডিমৰিয়ে সমালোচকৰ প্ৰশংসা লাভ কৰে। ২০২১ চনৰ ফ'ৰ্বচ এছিয়াৰ ৩০ বছৰ অনুৰ্ধৰ ৩০ বছৰ তালিকাত তেওঁ স্থান লাভ কৰে। 

## কেৰিয়াৰ
ডিমৰিয়ে অভিনয়ত আত্মপ্ৰকাশ কৰে শ্ৰেয়াছ তালপাডেৰ  অভিষেককাৰী পৰিচালনা ২০১৭ চনৰ কমেডী পোষ্টাৰ বয়ছৰ জৰিয়তে, য'ত ছানি দেউল আৰু ববি দেউল আৰু তালপাডেয়ে মুখ্য চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছিল। ছবিখন আছিল মাৰাঠী ছবি পোষ্টাৰ বয়জৰ আনুষ্ঠানিক পুনৰ্নিৰ্মাণ। ইয়াত তেওঁক তালপাডেৰ প্ৰেমপ্ৰত্যাশী হিচাপে দেখুওৱা হৈছিল। ইয়াৰ পিছত ডিমৰিয়ে ইমতিয়াজ আলীৰ ২০১৮ চনৰ ৰোমাণ্টিক ড্ৰামা লাইলা মাজনুত অবিনাশ তিৱাৰীৰ বিপৰীতে মুখ্য চৰিত্ৰত অভিনয় কৰে।

অনবিতা দত্তৰ ২০২০ চনৰ অতিপ্ৰাকৃতিক থ্ৰিলাৰ বুলবুলত নায়িকা হিচাপে ডিমৰিয়ে নিজৰ দক্ষতা প্ৰমাণ কৰিছিল, য’ত তেওঁ ৰাহুল বসু, পাওলি ডাম, অবিনাশ তিৱাৰী আৰু পৰমব্ৰত চেটাৰ্জীৰ লগত অভিনয় কৰিছিল। অনুষ্কা শৰ্মাই প্ৰযোজনা কৰা এই ছবিখনে নাৰীবাদৰ ওপৰত ইয়াৰ স্থিতি, আৰু মুখ্য চৰিত্ৰসমূহৰ অভিনয়, বিশেষকৈ ডিমৰীৰ অভিনয়ৰ বাবে  সমালোচক আৰু দৰ্শকৰ ইতিবাচক সমাদৰ লাভ কৰে।  ডিমৰিয়ে ছবিখনত আগবঢ়োৱা অভিনয়ৰ বাবে  ৱেব অৰিজিনেল ছবিৰ শ্ৰেষ্ঠ অভিনেত্ৰীৰ বাবে ফিল্মফেয়াৰ অ'টিটি বঁটা লাভ কৰে।

ইয়াৰ পিছত ডিমৰিয়ে বুলবুলৰ দলৰ সৈতে তেওঁলোকৰ পৰৱৰ্তী ঘৰুৱা প্ৰডাকচন *কালা*ৰ বাবে পুনৰ মিলিত হয়। ছবিখনে অভিনয়, পৰিচালনা, চিত্ৰনাট্য, চিনেমাট’গ্ৰাফী, প্ৰডাকচন ডিজাইন আৰু ভিজুৱেল ষ্টাইলৰ বাবে সমালোচক আৰু দৰ্শকৰ পৰা ইতিবাচক সমালোচনা লাভ কৰিছিল। ডিমৰিৰ অভিনয়ক বহুত প্ৰশংসা কৰা হয় আৰু বহু সমালোচকে এই অভিনয়ক ২০২২ চনৰ অন্যতম শ্ৰেষ্ঠ অভিনয় বুলি প্ৰশংসা কৰে। ২০২২ চনৰ মাৰ্চ মাহৰ পৰা বিকি কৌশলে অভিনয় কৰা আৰু পৰিচালক আনন্দ তিৱাৰীয়ে পৰিচালনা কৰা এখন শিৰোনামহীন ছবিত ডিমৰিয়ে অভিনয় কৰিছে। ছবিখনৰ চিত্ৰগ্ৰহণ আৰম্ভ হৈছে। ডিমৰিয়ে ৰণবীৰ কাপুৰৰ সৈতে সন্দীপ ৰেড্ডী ভাংগাৰ *এনিমেল* নামৰ ছবিতো অভিনয় কৰিব।

## সংবাদ মাধ্যমত
ফৰ্বছ এছিয়াই ২০২১ চনৰ ৩০ বছৰৰ তলৰ ৩০ বছৰৰ তালিকাত ডিমৰিক স্থান দিছিল। ৰেডিফ ডট কমৰ ২০২০ চনৰ বলীউডৰ শ্ৰেষ্ঠ অভিনেত্ৰীৰ তালিকাত তেওঁ ৮ম স্থান লাভ কৰে। ২০২০ চনৰ দ্য টাইমছ অৱ ইণ্ডিয়াৰ ৫০ গৰাকী আটাইতকৈ বাঞ্ছনীয় মহিলাৰ তালিকাত ডিমৰিয়ে ২০ নম্বৰ স্থান লাভ কৰে।
### চলচ্চিত্ৰপুঞ্জী

## বঁটা

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় নাৰী
শ্ৰেণী:অভিনয় শিল্পী
হিনা খান

**হিনা খান** (); জন্ম: ২ অক্টোবৰ ১৯৮৭))এগৰাকী ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী যিয়ে হিন্দী টেলিভিছন আৰু চলচ্চিত্ৰত অভিনয় কৰে। ষ্টাৰ প্লাছৰ *য়েহ ৰিষ্ঠা ক্যা কেহলাতা হাই* ত অক্ষৰা আৰু *কছ'উটি জিন্দাগী কে ২* ত কম'লিকাৰ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰাৰ বাবে তেওঁ পৰিচিত।২০১৭ চনত তেওঁ ৰিয়েলিটি শ্ব' ফিয়াৰ ফেক্টৰ: খাট্ৰন কে খিলাদি ৮ আৰু বিগ বছ ১১ত অংশগ্ৰহণ কৰে আৰু দুয়োটাতে ৰানাৰ্ছ আপ হিচাপে আত্মপ্ৰকাশ কৰে।
## তথ্যৰ উৎস
কোৰিয়ান ড্ৰেগন

**কোৰিয়ান ড্ৰেগন** হৈছে কোৰিয়াৰ লোকগাথা আৰু লোকসংস্কৃতিৰ এক কিংবদন্তিমূলক জীৱ। এই ড্ৰেগনৰ আকৃতিয়ে চীনা ড্ৰেগনৰ লগতে পূব এছিয়াৰ বিভিন্ন ড্ৰেগনসমূহৰ সৈতে ইয়াৰ সম্পৰ্কক প্ৰতিফলিত কৰে। ড্ৰেগনক বহুদিনৰ পৰাই দুৰ্যোগ আৰু দুষ্ট আত্মাক দূৰ কৰা শুভ জীৱ হিচাপে সন্মান প্ৰদৰ্শন কৰি অহা হৈছে। “স্বৰ্গৰ পুত্ৰ”ৰ প্ৰতীক হিচাপে ড্ৰেগনক সঘনাই এছিয়াৰ ৰজা আৰু সম্ৰাটৰ সিংহাসন, পালেং আৰু পোছাক সজাবলৈ ব্যৱহাৰ কৰা হৈছিল। বহু চিত্ৰত ড্ৰেগনক সাধাৰণতে ডাৱৰৰ মাজত, পানীৰ ওচৰত বা বাঘৰ কাষত অংকন কৰা হৈছিল। বছৰৰ প্ৰথম মাহত ৰাজপ্ৰসাদ বা চৰকাৰী কাৰ্যালয়ৰ দুৱাৰত প্ৰায়ে ইয়াৰ চিত্ৰ লগোৱা হৈছিল যাতে সৌভাগ্যৰ সৃষ্টি হয় আৰু দুষ্ট আত্মাক বহিষ্কাৰ কৰা হয়। ঘূৰ্ণীয়মান ডাৱৰৰ মাজলৈ উঠি যোৱাৰ সময়ত এই ড্ৰেগনটোৱে নিজৰ শৰীৰটো কুণ্ডলী পকাই নিয়াৰ গতিশীল চিত্ৰণে শক্তি আৰু মহিমা প্ৰকাশ কৰে। 

## কোৰিয়ান ড্ৰেগন
thumb|250x250px|ড্ৰেগনৰ শিৰযুক্ত অলংকাৰ, গোৰিয়ো ৰাজবংশ
ইউৰোপৰ আখ্যানসমূহত থকা অধিকাংশ ড্ৰেগন অগ্নি আৰু ধ্বংসৰ উপাদানৰ সৈতে সম্পৰ্কিত। আনহাতে কোৰিয়ান লোকগাথাৰ ড্ৰেগনসমূহ মূলতঃ পানী আৰু কৃষিৰ সৈতে সম্পৰ্কিত এক স্নেহশীল প্ৰাণী। ইয়াক প্ৰায়ে বৃষ্টি আৰু মেঘৰ আহ্বায়ক বুলি গণ্য কৰা হয়। সেয়েহে, বহুতো কোৰিয়ান ড্ৰেগন নদী, হ্ৰদ, মহাসাগৰ, গভীৰ পৰ্বতীয়া হ্ৰদ আদিত বাস কৰিছিল বুলি বিশ্বাস কৰা হয়। ড্ৰেগনৰ প্ৰতীক কোৰিয়ান সংস্কৃতি, কোৰিয়ান লোকগাথা আৰু প্ৰাচীন কোৰিয়ান কলাত বহুলভাৱে ব্যৱহৃত হৈছে।

কোনো কোনো সময়ত পৌৰাণিক পুথিসমূহত কথা ক'ব পৰা সজ্ঞান ড্ৰেগনৰ বিষয়ে উল্লেখ কৰা হৈছে। এই ড্ৰেগনসমূহে জটিল অনুভূতি যেনে ভক্তি, দয়া আৰু কৃতজ্ঞতা আদিক বুজিব পাৰে। এক বিশেষ কোৰিয়ান কিংবদন্তিত মহান ৰজা মুনমুৰ বিষয়ে কোৱা হৈছে, যি তেওঁৰ মৃত্যুশয্যাত থাকোঁতে কোৰিয়াক সুৰক্ষিত কৰিবলৈ এক "পূব সাগৰৰ ড্ৰেগন" হ'বলৈ ইচ্ছা প্ৰকাশ কৰিছিল। 

কোৰিয়ান ড্ৰেগনৰ আন পূব এছিয়াৰ ড্ৰেগন যেনে চীনা আৰু জাপানী ড্ৰেগনৰ সৈতে বহুতো দিশত সাদৃশ্য আছে। চীনা ড্ৰেগনৰ পৰা ইয়াৰ এক পাৰ্থক্য এয়াই যে কোৰিয়ান ড্ৰেগনৰ দাড়ি চীনা ড্ৰেগনতকৈ দীঘল। কাচিৎ ড্ৰেগনক এক বৃহৎ ঘূৰ্ণীবতাহেৰে সৈতে দেখুওৱা হ'ব পাৰে। ইয়াক য়ুইজু নামেৰে জনা যায়। কোৱা হৈছিল যে যিজনে *য়ুইজুক* ব্যৱহাৰ কৰিব পাৰে, তেওঁ ইচ্ছা অনুসাৰে সৰ্বশক্তি আৰু সৃষ্টিৰ ক্ষমতা লাভ কৰে। 

## ''ইমূগী''
কোৰিয়ান লোকগাথাত কোৱা হৈছে যে অধিকাংশ ড্ৰেগন আদিতে ইমূগী বা সৰু ড্ৰেগনৰ দৰে আছিল আৰু ইহঁতক একোটা বৃহৎ সৰ্পৰ দৰে বুলি কোৱা হৈছিল। আন এক ব্যাখ্যা অনুসৰি, এইসমূহ হৈছে ড্ৰেগনৰ দৰে শিংবিহীন প্ৰাণী যি অভিশপ্ত হোৱাৰ বাবে ড্ৰেগন হ'ব নোৱাৰিলে। অন্যান্য তথ্যৰ মতে, ইমূগী হৈছে এক প্ৰকাৰৰ সৰু আকৃতিৰ ড্ৰেগন যি সম্পূৰ্ণৰূপে ড্ৰেগন হ'বলৈ এহেজাৰ বছৰ জীয়াই থাকিব লাগিব। এই দুয়োটা ক্ষেত্ৰতে ইহঁত পানীত বা গুহাত বাস কৰা বৃহৎ, স্নেহশীল, অজগৰ সদৃশ প্ৰাণী। ইহঁতক মূলতঃ সৌভাগ্যৰ সৈতে সম্পৰ্কিত কৰা হয়। ইমূগীক ইছিমী, মিৰি, য়াং-ন' আদি নামেৰে জনা যায়

## ''গংগেচ'ৰি''
গংচেৰি হৈছে ১৭শ শতিকাত কোৰিয়ান আখ্যানলৈ আগমন ঘটা ড্ৰেগন আকৃতিৰ এক জীৱ। ই এনে এক জীৱ যি পৰম্পৰাগতভাৱে সমগ্ৰ দেশতে জনপ্ৰিয় হৈ আহিছে। ইয়াক গংচ'ল, কংচ'লো, আৰু গংচোল বুলিও কোৱা হয়। গংচেৰিৰ প্ৰাচীনতম অন্তৰ্ভুক্তিসমূহৰ অন্যতম হ'ল *জিবং য়ুচে'ল* (১৬১৪) নামৰ বিশ্বকোষ।

## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:কিংবদন্তিমূলক জীৱ
শ্ৰেণী:লোককথাৰ জীৱ
কুশান নৃত্য

**কুশান নৃত্য** () অথবা কুশান গান কৃত্তিবাসী ৰামায়ণৰ আধাৰত সৃষ্টি কৰা কোচ ৰাজবংশীসকলৰ এক লোককলা৷ কুশান নামটোৰ উৎপত্তিৰ সৈতে বহুতৰ মাজত মতভেদ আছে৷ কোনো কোনোৰ মতে, কোচ জাতিৰ নামৰ পৰাই কুশান নাম হৈছে; কোনোৰ মতে, ৰামায়ণৰ কুশৰ নামৰে কুশান হৈছে আৰু আন কিছুমানৰ মতে ৰামায়ণৰ পূৰ্বৰ পৰাই কুশান শব্দৰ প্ৰচলন আছে৷ যি নহওক “কুশান এক গীতি-নৃত্য আধাৰিত লোকনাট্য অনুষ্ঠান। লোকনৃত্যবোৰত সাধাৰণতে নাটকীয় উপাদান থাকে৷ কুশান নৃত্য বা কুশান গান, ৰামায়ণৰ কাহিনী নিৰ্ভৰ৷ সেয়ে, শিল্পীসকলে ৰামায়ণৰ কাহিনী কামতাপুৰী বা ৰাজবংশী ভাষাত সংগীতৰ পদ্যৰ যোগেদি বৰ্ণনা কৰে। কুশন লোকনাট্য পঞ্চদশ শতিকাৰ পৰাই চলি আছে বুলি অনুমান কৰিব পাৰি যেতিয়া কোঁচ বংশই অসম, পশ্চিম বংগ, আৰু বৰ্তমানৰ উত্তৰ বাংলাদেশ শাসন কৰিছিল। *কুশান* নামটোৰ উৎসত সীতাৰ দ্বিতীয় পুত্ৰ *কুশ*ৰ নামত জড়িত হৈ আছে। উত্তৰাকাণ্ড ৰামায়ণত ৰামৰ ৰাজসভাত লৱ-কুশই ৰামায়ণ গোৱাৰ কাহিনীৰ পৰাই এই পৰম্পৰা উৎপত্তি হৈছে বুলিব পণ্ডিতসকলে অনুমান কৰে৷ 
## নৃত্যৰ শৈলী
কুশান গান বা নাচ এবিধ দলীয় অনুষ্ঠান। এটা কুশান গানৰ দলত প্ৰায় একুৰিৰো অধিক শিল্পী থাকে। কুশান গানৰ দলৰ মূল গায়ক জনক গীদাল বোলা হয়। গীদাল গৰাকীয়ে সমগ্ৰ অনুষ্ঠানটোৰ আ‍ঁত ধৰে। গীদাল গৰাকীয়ে লগাই দিয়া পদবোৰ পাইল বা পালিয়ে সুৰ ধৰি গায়। কুশান গানত ব্যৱহৃত বাদ্যযন্ত্ৰ বজোৱা জনক বাদক বাইন বুলি কোৱা হয়। কুশান গানত গীতৰ তালে তালে চুকুৰী সকলে নাচে। গীদাল আৰু তেওঁৰ সংগী সকলে অৰ্থব্যঞ্জক মুদ্ৰাৰ উপস্থাপনৰ জৰিয়তে গীত-পদ পৰিৱেশন কৰে। মাজে মাজে বিসংগতিপূৰ্ণ হাস্যৰসাত্মক কাহিনী পৰিৱেশন কৰি দৰ্শকক আমোদ দিয়ে। তেতিয়াই চুকুৰী সকলে নাচে। পূৰ্বতে পুৰুষ সকলেই নাৰীৰ সাজ-পোছাক পৰিধান কৰি চুকুৰী হৈছিল যদিও বৰ্তমান নাৰী সকলেই এই কাৰ্য সম্পাদন কৰা দেখিবলৈ পোৱা যায়। কুশান গানত বেণাৰ ব্যৱহাৰ অপৰিহাৰ্য।

## নৃত্যত ব্যৱহৃত বাদ্য
জনজাতীয় বৈশিষ্ট্য থকা কুশান নাচত কেইবাটাও থলুৱা বাদ্য ব্যৱহাৰ কৰা হয়৷  বেনা, সাৰিন্দা, খোল, বাঁহী, জুৰি আদি লোকবাদ্য কুশান নাচত বজোৱা হয়৷ এই বাদ্যযন্ত্ৰবোৰৰ সহায়ত ঢিমা, ঢেউ, লবা, দুটুকী, লেছাৰী আদি বোলৰ তালত ছোকৰা ছুকুৰীসকলে নৃত্য কৰে৷ অনুষ্ঠিত হোৱাৰ দিনা গোটেই নিশা কুশান নাচ চলে৷ ৰামায়ণৰ কাহিনীৰ ওপৰত ৰচিত গীত গোৱাৰ উপৰি কাহিনী বহিৰ্ভূত কিছুমান গীতো গোৱা হয় আৰু এইবোৰতো শিল্পীসকলে নৃত্য কৰা দেখা যায়৷
## দুটিমান গীতৰ অংশ
কুশান গানৰ বিষয়বস্তু মূলতঃ ৰামায়ণ কেন্দ্ৰিক। কিন্তু স্থান বিশেষে বহু কুশান গানৰ দলে মহাভাৰত আৰু অন্যান্য পুৰাণৰ কাহিনী সমূহকো উপস্থাপন তথা পৰিৱেশন কৰা দেখিবলৈ পোৱা যায়।
### ৰামায়ণৰ কাহিনী
শ্ৰীৰাম ৰাবণ যুদ্ধ লাগিল আবাৰ৷বাচিয়া বাচিয়া ৰাম কৰেন প্ৰহাৰ৷শ্ৰীৰামেৰ বাণে ৰাজা কৰে ধৰফৰ৷সহিতে নাপাৰি ৰাজা উঠিয়া দিল লৰ৷সাৰথিৰে আজ্ঞা দিল ৰাজা দশানন৷লঙ্কাতে চালাও ৰথ ত্বৰিত গমন৷..... আদি
### কাহিনী বহিৰ্ভূত
আই মুই সখীন দেখিয়া বসিনুং কাইন৷দিনমনে না পৰে হাতেৰ গাইন৷ৰাইতে দিনে আমৰা বাৰা বানি৷কথা কইলে পৰে চৌখেৰ পানী৷একদিন যদি মৰা কামাই কৰে৷দুইদিন থাকে বসিয়া৷ছোটো দেওৰায় দেয় মোক কাপোৰ কিনিয়া৷..... আদি৷
## তথ্য সূত্ৰ

শ্ৰেণী:নৃত্য
শ্ৰেণী:অসমৰ সংস্কৃতি
শ্ৰেণী:পশ্চিম বংগৰ সংস্কৃতি
চাথাৰ

**চাথাৰ** নাচ () বা “সাথাৰ নাচ’’ অসমত বসবাস কৰা ৰাভা জনগোষ্ঠীৰ লোকসকলৰ বায়-খো পূজাত নচা এবিধ নাচ৷ বায়-খো উৎসৱত হয়মাৰু গীত গাই গাই দান দক্ষিণা সংগ্ৰহ কৰাৰ পিছত বায়-খো পূজা পতা হয়৷ পূজাৰ পিছত চাথাৰ নৃত্য গীত আৰম্ভ হয়৷ এই নৃত্য গীতত অবিবাহিত ডেকা-গাভৰুসকলে অংশগ্ৰহণ কৰে৷ সাথাৰ বা চাথাৰ নৃত্য গীতত ডেকা গাভৰুসকলে নিজৰ নিজৰ মনত থকা অনুৰাগ পৰস্পৰৰ আগত গীতৰ মাধ্যমেৰে প্ৰকাশ কৰে৷ আগতে বায়-খো থলীত বাঁহৰ চুঙাৰে তৈয়াৰী চাকি জ্বলাই তাৰ পোহৰত পৰিৱেশন কৰা হৈছিল যদিও কৃত্ৰিম পোহৰ নোহোৱাকৈ কেৱল জোনৰ পোহৰতে এই নৃত্য হৈছিল বাবে আজিকালি এই নৃত্যৰ পোহৰৰ ব্যৱস্থা কৰা নহয়৷ চাথাৰ নৃত্যত ভাগ ল’বলৈ বিভিন্ন ঠাইৰ পৰা ডেকা-গাভৰু আহি লগ হয়৷ দুটা শাৰীত ডেকা গাভৰু বেলেগে বেলেগে থিয় হৈ এবাৰ গাভৰুৱে আৰু আনবাৰ ডেকাই গীতৰ মাজেৰে মনৰ ভাব ব্যক্ত কৰি গীত গায় আৰু সেই গীতৰ তালে তালে উদ্দাম নৃত্য পৰিৱেশন কৰে৷ প্ৰথমে ধীৰ লয়ত আৰম্ভ হোৱা গীত নৃত্য পিছলৈ খৰ গতিত শেষ হয়৷ কঁকালত হাত থৈ আৰু হাতেৰে সম্মুখলৈ অংগীভংগী কৰি নিৰ্দ্দিষ্ট লয়ত ডেকা-গাভৰুৱে এই নৃত্য পৰিৱেশন কৰে৷ গাভৰুসকলে চুলি মেলি লয়৷ ডেকা গাভৰুৰ মাজত যথেষ্ট দূৰত্ব থাকে, যাতে ইজনে সিজনৰ গাত খুন্দা নালাগে৷ চাথাৰ নৃত্য-গীতৰ লগত অসমীয়া বিহু গীত-নাচৰ মিল আছে৷ বিহু গীতৰ দৰেই চাথাৰ গীতৰো মূল শস্য আৰু সন্তান৷ বিহু নাচৰ সময়ত অসমীয়া ডেকা-গাভৰুৱে জাতীয় সাজ পৰিধান কৰাৰ দৰে চাথাৰ নাচৰ সময়তো ৰাভাসকলৰ ৰংবিৰঙৰ জাতীয় সাজ পৰিধান কৰি এই নৃত্যত অংশ লয়৷
## প্ৰচলিত জনবিশ্বাস
ৰাভা জনগোষ্ঠীয় লোকসকলৰ বিশ্বাসমতে চাথাৰ গীতৰ অন্তৰালৰ আছে জনন শক্তিৰ বিকাশ৷ এই উৎসৱ প্ৰকৃতি আৰু পুৰুষৰ মিলন উৎসৱ বুলি তেওঁলোকে বিশ্বাস কৰে৷ যিদৰে পৃথিৱীৰ গৰ্ভ ভেদ কৰি শস্যৰ বীজ অংকুৰিত হয়, তেনেদৰে পুৰুষ শক্তিৰ সংস্পৰ্শ অবিহনে কেৱল নাৰী শক্তিৰ দ্বাৰা সৃজন সম্ভৱ নহয়৷  এই নৃত্য গীত ওৰে ৰাতি পৰিৱেশন কৰা হয়৷ যদিও প্ৰেম-প্ৰণয়মূলক গীত আৰু নৃত্য, তথাপি নথ্য পৰিৱেশনৰ সময়ত কোনো ডেকাই কোনো গাভৰুৰ শৰীৰ স্পৰ্শ কৰিব নোৱাৰে৷ অৱশ্যে, চাথাৰ গোৱাৰ সময়ত এজনে আনজনৰ প্ৰতি আসক্ত হ’লে পুৱা সামাজিক ৰীতি-নীতিৰে বিবাহ হোৱাত কোনো বাধা-নিষেধ নাই৷ বায়-খো পূজাৰ মূল পাঁচটা পৰ্ব; হুইমাৰু, মূল পূজা, কিল্লাভঙা, লেৱাটানা আৰু শেষৰ এই চাথাৰ পৰ্বত ডেকা-গাভৰুৱে মনে বিচৰাজনক আদৰি ল’বলৈ সুযোগ পায়৷ 

## তথ্য সূত্ৰ

শ্ৰেণী:অসমৰ সংস্কৃতি
মিতু খুৰানা

**ডা. মিতু খুৰানা** () ভাৰতৰ দিল্লীৰ এগৰাকী শিশু বিশেষজ্ঞ আছিল। তেওঁ ভাৰতৰ কন্যা ভ্ৰুণ হত্যা বিৰোধী অভিযানৰ এগৰাকী কৰ্মী আছিল। তেওঁৰ স্বামী আৰু স্বামীৰ পৰিয়ালে আল্ট্ৰাচাউণ্ডৰ সহায়ত খুৰানাৰ গৰ্ভস্থ সন্তানৰ লিংগ পৰীক্ষা কৰি এহাল যমজ কন্যা সন্তান থকা বুলি নিশ্চিত হোৱাত তেওঁৰ সন্মতি অবিহনেই গৰ্ভপাত কৰাবলৈ জোৰ দিয়ে। কিন্তু তেওঁ অস্বীকাৰ কৰাত স্বামীৰ পৰিয়ালৰ দ্বাৰা নিৰ্যাতিত হয়। তেওঁ সন্মুখীন হোৱা গাৰ্হস্থ্য হিংসাৰ বিৰুদ্ধে তেওঁ আদালতৰ ওচৰ চাপে আৰু তেনেকৈয়ে তেওঁৰ বিষয়টো বিশেষভাবে চৰ্চিত হৈ পৰে।   
## জীৱনী
খুৰানাই প্ৰথম মূল সুঁতিৰ প্ৰচাৰ মাধ্যমত স্থান পায়, যেতিয়াই তেওঁৰ প্ৰাক্তন স্বামীৰ বিৰুদ্ধে ২০০৮ চনত এক যুগান্তকাৰী আইনী ব্যৱস্থা গ্ৰহণ কৰে। 

খুৰানাই দাবী কৰে যে তেওঁৰ তৎকালীন স্বামী ড. কমল খুৰানাই তেওঁৰ সন্মতি অবিহনেই তেওঁৰ গৰ্ভস্থ সন্তানৰ কৰে। ২০০৫ চনত পেটৰ বিষৰ বাবে স্বামী আৰু স্বামীৰ পৰিয়ালে তেওঁক দিল্লীৰ জয়পুৰ গোল্ডেন হাস্পাতাললৈ লৈ যায়। তেতিয়াই তাত স্বামী আৰু স্বামীৰ পৰিয়ালে তেওঁৰ সন্মতি অবিহনে হাস্পাতালৰ ডাক্তৰ-কৰ্মীৰ সৈতে কথা পাতি আলট্ৰাচাউণ্ডৰ ব্যৱস্থা কৰা হয়। তেতিয়াই স্বামীৰ পৰিয়ালবৰ্গই তেওঁৰ গৰ্ভত এহাল কন্যা সন্তান থকাটো নিশ্চিত হৈ তেওঁৰ ইচ্ছাৰ বিৰুদ্ধে লিঙ্গ ভিত্তিক গৰ্ভপাত কৰাবলৈ হেঁচা দিয়ে। 

হাস্পাতাললৈ যোৱাৰ পিছত স্বামী আৰু তেওঁৰ পৰিয়ালে খুৰানাক গৰ্ভপাত কৰাবলৈ হেঁচা দিবলৈ আৰম্ভ কৰে। খুৰানাই কৈছিল, "তেওঁলোকে মোক একো কোৱা নাছিল। কিন্তু পিছত এটা স্পষ্ট হৈ পৰিছিল যে মোৰ স্বামী আৰু শহুৰৰ ঘৰৰ লোকসকলে জানিছিল যে মই গৰ্ভত কন্যা সন্তান ধাৰণ কৰিছো। ইয়াৰ পিছত তেওঁলোকে মোক কম পক্ষে এটা ভ্ৰুণ হত্যা কৰাৰ বাবে হেঁচা দিবলৈ ধৰে। তেওঁলোকে মোক কৈছিল যে দুজনী ছোৱালীক আমি লালন-পালন কৰিব নোৱাৰিম। সিহঁতক বিয়া দিব নোৱাৰিম।"  ঘৰলৈ উভতি অহাৰ পিছত তেওঁৰ স্বামী আৰু শহুৰ শাহুৱেকৰ দ্বাৰা গাৰ্হস্থ্য হিংসাৰ সন্মুখীন হয়। গৰ্ভৱস্থাতাৰ এক পৰ্যায়ত পেটৰ সন্তান দুটা নষ্ট কৰা উদ্দেশ্যৰে চিৰিৰ পৰা গতিয়াই দিয়ে।

অৱশেষত খুৰানা তেওঁৰ স্বামী আৰু স্বামীৰ পৰিয়ালৰ পৰা পলাই যায় আৰু নিজৰ মাক-দেউতাকৰ সৈতে বাস কৰিবলৈ লয়। পিছত তেওঁ সময়ৰ পূৰ্বে, দুমাহ আগত এহাল যমজ কন্যা সন্তানৰ জন্ম দিয়ে। 

হাৰ্ট চাৰ্জাৰীত হোৱা জটিলতাৰ বাবে ২০২০ চনৰ মাৰ্চত খুৰানাৰ মৃত্যু হয়।
## গোচৰ
খুৰানাৰ বিৰুদ্ধে হোৱা অন্যায়ৰ বিৰুদ্ধে ২০০৮ চনত তেওঁ স্বামী কমল খুৰানা, স্বামীৰ পৰিয়াল আৰু জয়পুৰ গোল্ডেন হাস্পাতালৰ বিৰুদ্ধে এটা গোচৰ তৰে। ১১ বছৰ বিচাৰ চলাৰ অন্তত দিল্লী উচ্চ ন্যায়ালয়ে এই বুলি গোচৰটো খাৰিজ কৰি দিয়ে যে *[[:en: Pre-Conception & Pre-Natal Diagnostic Techniques Act, 1994|প্ৰি-কনচেপচন এণ্ড প্ৰি-নেটেল ডায়েগনষ্টিক টেকনিকছ এক্ট, ১৯৯৪]]*-ৰ আধাৰত ঘটনা সংঘটিত হোৱাৰ তিনি বছৰৰ ভিতৰত গোচৰ তৰিব লাগে। তেওঁ উচ্চ ন্যায়ালয়ৰ ৰায়ৰ বিৰুদ্ধে ভাৰতৰ উচ্চতম ন্যায়ালয়ত আবেদন জনাইছিল যদিও উচ্চতম ন্যায়ালয়েও পূৰ্বৰ ৰায় বাহাল ৰাখে। 
## তথ্য উৎস

শ্ৰেণী:নাৰীৰ বিৰুদ্ধে হিংসা
শ্ৰেণী:ভাৰতত লিংগ চয়ন
শ্ৰেণী:দিল্লীৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
হেপ্পী টু ব্লিড

**হেপ্পী টু ব্লিড** (; অসমীয়া অনুবাদ: ৰক্তক্ষৰণত সুখী) হৈছে এক সামাজিক আন্দোলন। ভাৰতত ঋতুস্ৰাৱৰ সৈতে জড়িত যিকোনো বিষয়কে নিষিদ্ধ বুলি ভবা আৰু ইয়াক লজ্জাজনক, কলংকিত বিষয় বুলি বিবেচনা কৰা মনোবৃত্তিৰ বিৰুদ্ধে যুদ্ধ  কৰাৰ বাবেই এই আন্দোলনৰ সৃষ্টি। এই আন্দোলনটো আৰম্ভ কৰিছিল নিকিতা আজাদে। তেওঁ মূলতঃ জলন্ধৰৰ বাসিন্দা। তেওঁ এগৰাকী নাৰী অধিকাৰ কৰ্মী আছিল আৰু পাতিয়ালাৰ পাঞ্জাবী বিশ্ববিদ্যালৰ অন্তৰ্গত চৰকাৰী মহিলা কলেজৰ ইংৰাজীৰ বিভাগৰ এগৰাকী স্নাতক ছাত্ৰী আছিল। আজাদৰ প্ৰকৃত নাম নিকিতা আৰোৰা। তেওঁ যুক্তৰাজ্যৰ অক্সফোৰ্ড বিশ্ববিদ্যালয়ৰ ২০১৮-২০২০ বৰ্ষৰ এগৰাকী ৰোডছ্ বৃত্তিধাৰী ছাত্ৰী। তাত তেওঁৰ অধ্যয়নৰ বিষয় আছিল এম.এচ.টি ইন ৱুমেনছ্ ষ্টাডিজ (MSt in Wome’s Studies, ২০১৯) আৰু হিষ্ট’ৰি অফ চায়েঞ্চ, মেডিচিন এণ্ড টেকনোল’জীৰ স্নাতকোত্তৰ। 
## ইতিহাস
২০১৫ চনৰ ১৩ নৱেম্বৰত কেৰালাৰ সবৰীমালা মন্দিৰৰ দেৱস্ব’ম প্ৰধান প্ৰয়াৰ গোপালকৃষ্ণনে কয় যে মহিলাৰ বিশুদ্ধতা স্কেন আৰু বিচাৰ কৰিব পৰা মেচিন উদ্ভাৱন কৰাৰ পিছতহে মহিলাসকলক সবৰীমালা মন্দিৰত প্ৰৱেশ কৰিবলৈ দিয়া হ’ব। তেওঁ কয়, "এটা সময় আহিব যেতিয়া মানুহে সুধিব যে গোটেই বছৰে মহিলা সকলক মন্দিৰত প্ৰৱেশৰ পৰা বঞ্চিত কৰা উচিত নেকি। আজিকালি শৰীৰ স্কেন কৰি অস্ত্ৰ-শস্ত্ৰ পৰীক্ষা কৰিব পৰা মেচিন আছে। এনে এটা দিন আহিব যেতিয়া মহিলাৰ বিশুদ্ধতা পৰীক্ষা কৰা মেচিন আৱিষ্কাৰ হ'ব।" এগৰাকী মহিলাৰ বাবে মন্দিৰত প্ৰৱেশ কৰাৰ 'সঠিক সময়' হয় নে নহয়; অৰ্থাৎ তেওঁৰ ঋতুস্ৰাৱ হৈ আছে নে নাই, সেইটো নিৰূপন কৰিবলৈ যেতিয়া সেই মেচিনটো উদ্ভাৱন হ'ব, আমি তেতিয়াহে মহিলাক ভিতৰলৈ সোমাবলৈ দিয়াৰ কথা ক'ম।"

তেওঁৰ এই বক্তব্য বহুল সমালোচিত হয়। এই বক্তব্যৰ বিৰোধ কৰি ২০ বছৰীয়া নিকিতা আজাদে ২০১৫ চনৰ ২১ নৱেম্বৰত হেপি টু ব্লিড অভিযান আৰম্ভ কৰে।[7] আজাদ আৰু তেওঁৰ বন্ধুসকলে ছ'চিয়েল মিডিয়াত অভিযান আৰম্ভ কৰে। চেনিটেৰী পেডৰ সৈতে নিজৰ ছবি পোষ্ট কৰে, য'ত লিখা আছিল হেপি টু ব্লিড। এই অভিযানৰ ফেচবুক পেজত ইয়াক "ঋতুস্ৰাৱক নিষিদ্ধ বিষয় বুলি ভবাৰ আৰু মহিলাৰ ঋতুস্ৰাৱৰ স্বাস্থ্যক পণ্যকৰণ কৰাৰ বিৰুদ্ধে অভিযান" বুলি বৰ্ণনা কৰা হৈছে। তেওঁ দেৱস্ব’ম প্ৰধান গোপালকৃষ্ণনলৈ এখন মুকলি চিঠি লিখি মহিলাক সবৰীমালাত প্ৰৱেশ কৰিবলৈ নিদিয়াৰ যুক্তিৰ ওপৰত প্ৰশ্ন উত্থাপন কৰিছিল।

## তথ্য উৎস

শ্ৰেণী:নাৰীৰ স্বাস্থ্য
শ্ৰেণী:নাৰীবাদী সংগঠন
শ্ৰেণী:সামাজিক আন্দোলন
নৰেন্দ্ৰ চন্দ্ৰ হাজং

**নৰেন্দ্ৰ চন্দ্ৰ হাজং** (): এগৰাকী বিশিষ্ট অনাতাঁৰ শিল্পী তথা সংগীত প্ৰযোজক আছিল। তাৰ উপৰিও তেওঁ সমাজৰ সেৱা কৰিছিল। তেওঁৰ হাজং ভাষাৰ "জিলমিল জিলমিল চাৰিৰৗ সোনা পানী লাগা ৰা" গীতটোৰ বাবে অতি জনপ্ৰিয় হৈছিল। অল ইণ্ডিয়া ৰেডিঅ’ তুৰা কেন্দ্ৰত নৰেন্দ্ৰ চন্দ্ৰ হাজংয়ে সংগীত পৰিৱেশন হিচাপে কৰ্মৰত কৰিছিল।

## প্ৰাৰম্ভিক জীৱন
১৯৬০ চনত গোৱালপাৰা জিলাৰ ২নং মাটিয়াত নৰেন্দ্ৰ চন্দ্ৰ হাজং জন্ম হয়। তেওঁৰ পিতৃৰ নাম আছিল হেমেন চন্দ্ৰ হাজং আৰু মাতৃৰ নাম ৰাম বালি হাজং। নৰেন্দ্ৰ চন্দ্ৰ হাজংয়ে গোৱালপাৰা মাটিয়া উচ্চ মাধ্যমিক বিদ্যালয়ত শিক্ষাগ্ৰহন কৰিছিল। এইখিনি সময়ৰ পৰাই তেওঁ গানৰ চৰ্চা কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰে।

## কৰ্মজীৱন
নৰেন্দ্ৰ চন্দ্ৰ হাজংয়ে সমাজ সেৱা কৰাৰ লগতে গীতৰ প্ৰতি অতি আগ্ৰহ আহিল। ১৯৮৫ চনত গুৱাহাটী আমগাঁও বহাগী উৎসৱত গীত গাইছিল। ১৯৯৪ চনত জুন মাহৰ ৯ তাৰিখে তেওঁ অল ইণ্ডিয়া ৰেডিঅ' যোকদান কৰে। ১ নবেম্বৰ ১৯৯৪ চনত আকাশবাণী তুৰা কেন্দ্ৰত হাজং আধুনিক  সংগীতৰ বাবে সজুক লাভ কৰে। 

## সংগীত
নৰেন্দ্ৰ চন্দ্ৰ হাজংয়ে সৰুৰে পৰাই গীতৰ সৈতে জড়িত হৈ আছিল। বিভিন্ন সময়ত বিভিন্ন মঞ্চত গীত গাইছিল। হাজং ভাষাৰ লগতে গোৱালপৰিয়া লোকগীতটো গাইছিল। গীত সমূহ-
*জিলমিল জিলমিল চাৰিৰৗ
*নিৰ পানী পুৰিলে চৰ'খেলা আহিলে
*পূক ভাৰতলা আদিবাসী অৗমৰৗ হাজং জাতি

এই গীতসমূহ দিজেন্দ্ৰ নাথ হাজঙে লিখিছিল আৰু তেৱেঁ সুৰ দিছিল আৰু গাইছিল।

## মৃত্যু
২০০৫ চনত ১৯ মাৰ্চ তাৰিখে বোন্দা (গুৱাহাটী) নিজ বাসগৃহত শেষ নিশ্বাস ত্যাগ কৰে।

## তথ্য উৎস

শ্ৰেণী:অসমৰ কণ্ঠশিল্পী
কুম্মি নৃত্য

**কুম্মি নৃত্য** () ভাৰতৰ তামিলনাডু আৰু কেৰালাত প্ৰচলিত এবিধ লোকনৃত্য। সেই অঞ্চলত এই নৃত্য বেছ জনপ্ৰিয়। পুৰুষ-মহিলা উভয়েই এই নৃত্যত অংশগ্ৰহণ কৰে। তামিল পুৰুষ আৰু মহিলাই এটা বৃত্তত এই নৃত্য কৰে। অঞ্চল ভেদে নৃত্যৰ ধৰণ বেলেগ বেলেগ হ’ব পাৰে। কোনো কোনো ঠাইত ই অতি সহজ, য’ত ছন্দময় তালত হাতচাপৰি বজাই বা ঢোলৰ ছেঁৱত নচা হয়। আন কোনো ঠাইত নৃত্য শিল্পীসকলে বিভিন্ন ধৰণৰ কৃষি শস্য চপোৱাৰ অনুকৰণত নৃত্যৰ ভংগিমা দেখুৱায়। এই নৃত্যত প্ৰায়ে গীত সংযোজন কৰা হয়। কুম্মি নৃত্যৰ সৈতে গোৱা গীতক কুম্মি গীত বোলে। কুম্মি নৃত্য উৎসৱৰ সময়ত পৰিৱেশন কৰা হয়। এই নৃত্য শ্ৰীলংকাত থকা তামিলসকলৰ মাজতো অনুষ্ঠি হয়। কুম্মি গীত আধুনিক যুগত কুথিয়োত্তম উৎসৱৰ জনপ্ৰিয় সংযোজন হৈ পৰিছে। কুম্মি শব্দটোৰ উৎপত্তি তামিল শব্দ “কম্মাই’’ৰ পৰা হৈছে। কম্মাই শব্দৰ অৰ্থ হাতচাপৰি বজাই নৃত্য কৰা। যেতিয়া সমাজত বাদ্যযন্ত্ৰ উদ্ভাৱন হোৱা নাছিল, তেতিয়াই এই নৃত্যৰ উৎপত্তি হৈছিল।  গতিকে, ই অতি প্ৰাচীন নৃত্য।

## নৃত্যৰ ধৰণ
নৃত্য আৰম্ভ হোৱাৰ আগতে এগৰাকী গাঁৱৰ মহিলাই জনপ্ৰিয় গীত এটা আৰম্ভ কৰে। লগে লগে সেই গীতত সংগত কৰিবলৈ আন কিছুমানে গীত গায় আৰু সময়ৰ প্ৰতি লক্ষ্য ৰাখিবলৈ বা গীতৰ তাল ৰাখিবলৈ গীতটি গাই গাই হাত চাপৰি বজাই যোগদান কৰে। গীত পৰিবেশন কৰে বৃত্তাকাৰে নাচি থকা মহিলাসকলে। পুৰুষসকলে যোগদান কৰিলেও তেওঁলোক বৃত্তৰ বাহিৰত থাকি আন এটা বৃত্ত গঠন কৰি নৃত্যত অংশ লয়। তেওঁলোকৰ প্ৰত্যেকৰে হাতত একোডাল লাঠি থাকে। দুই ধৰণৰ কুম্মি নৃত্যত দুই ধৰণৰ শৈলী প্ৰয়োগ কৰা হয়। সৰল কুম্মি নৃত্যত মহিলাসকলে বৃত্তাকাৰে থিয় হৈ ছন্দময়ভাৱে হাত চাপৰি বজাই নাচে ভৰি সঞ্চালন কৰে। নৃত্যৰ খোজবোৰো পুনৰাবৃত্তিমূলক; হাতত হাত ধৰি আগবাঢ়ি যায় আৰু কুঁজা হৈ হাত চাপৰি বজায়। এগৰাকী মহিলাই প্ৰিয় গীত এটাৰে গায়কীৰ নেতৃত্ব দিয়ে আৰু বাকীসকলে নৃত্য কৰিবলৈ লয়। প্ৰতিজনী অংশ লোৱা মহিলাই পাল পাতি গীতটিৰ এটা নতুন শাৰী গায় আৰু এইদৰে সকলোৱে ভাগৰি পৰিলে নৃত্য বন্ধ হৈ যায়। কুম্মি নৃত্যত মুখৰ ভাব প্ৰকাশেই গুৰুত্বপূৰ্ণ ভূমিকা পালন কৰে। কুম্মি নৃত্যৰ অনুশীলন আৰু পৰিৱেশন বিভিন্ন শৈলীত কৰিব পাৰি যেনে- পুনথাট্টি কুম্মি, দীপা কুম্মি, কুলাৱৈ কুম্মি, কাদিৰ কুম্মি, মুলাইপাৰী কুম্মি, ইত্যাদি।

## তথ্য সূত্ৰ

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ লোকনৃত্য
সবিতা দেৱী

**সবিতা দেৱী** (; ১৯১৪-৬৫) সবিতা দেৱী  এগৰাকী নিৰ্বাক চলচ্চিত্ৰ যুগৰ তথা হিন্দী চলচ্চিত্ৰ অভিনেত্ৰী আছিল। মেহতাব, বিব্বো, দুৰ্গা খোটে, গোহৰ, দেৱিকা ৰাণী আৰু সীতা দেৱীৰ সৈতে তেওঁক ভাৰতীয় চিনেমাৰ "প্ৰাৰম্ভিক যুগ"ৰ অন্যতম "বিশিষ্ট" আগশাৰীৰ মহিলা বুলি কোৱা হয়। জন্মসূত্ৰে তেওঁ এগৰাকী ইহুদী আছিল। সেই সময়ৰ আন ইংগ-ভাৰতীয় আৰু ইহুদী অভিনেত্ৰী সুলোচনা (ৰুবি মায়াৰ্ছ), সীতা দেৱী (ৰেনী স্মিথ), মাধুৰী (বেৰিল ক্লেচেন) আৰু মনোৰমাৰ (এৰিন ডেনিয়েলছ) দৰে হিন্দী চিনেমাত গ্ৰহণযোগ্যতা লাভ কৰিবলৈ নিজৰ নাম সবিতা দেৱীলৈ সলনি কৰিছিল।।   প্ৰথম অৱস্থাত কলকাতাৰ *ব্ৰিটিছ ডমিনিয়ন ফিল্মছ লিমিটেড*ত কাম কৰাৰ পিছত তেওঁ বম্বেলৈ স্থানান্তৰিত হয় আৰু মূলতঃ সাগৰ মুভিটনৰ দ্বাৰা নিৰ্মিত ছবিত অভিনয় কৰে। বেছিভাগ ছবিতে তেওঁৰ নায়ক মতিলাল। মতিলালৰ সৈতে কৰা তেওঁৰ জনপ্ৰিয় ছবি কেইমান হ’ল- সৰ্বোত্তম বাদামী পৰিচালিত *ড° মাধুৰিকা* (১৯৩৫) আৰু *কুলবধু* (১৯৩৭)। তেওঁলোকে একেলগে অভিনয় কৰা প্ৰথমখন ছবি- *চেহেৰ কা যাদু* (১৯৩৪), যিখন মতিলালৰো প্ৰথম ছবি আছিল*;  পৰৱৰ্তী ছবি- *লগনা বন্ধন* (১৯৩৬)। দুয়োখন ছবি কালিপ্ৰসাদ ঘোষে পৰিচালনা কৰিছিল। 

সবিতাক তেওঁৰ সময়ৰ শীৰ্ষ তিনিগৰাকী অভিনেত্ৰীৰ ভিতৰত অন্যতম হিচাপে গণ্য কৰা। ১৯৩৮ চনত তেওঁ সুলোচনা (ৰুবী মায়াৰ্ছ) আৰু গোহৰৰ পিছতে তৃতীয় সৰ্বাধিক পাৰিশ্ৰমিক পোৱা অভিনেত্ৰী হিচাপে প্ৰতিমাহে ৩০০০ টকা লাভ কৰিছিল। বিশিষ্ট লেখক কে.এম. মুঞ্চি আৰু ৰমনলাল বসন্তলালক তেওঁৰ ছবিৰ কাহিনী লিখিবলৈ নিযুক্তি দিয়া হৈছিল। লগতে ব্যৱস্থা কৰা হৈছিল বিশেষ আখৰা আৰু  মুক্তিৰ পূৰ্বে জোৰদাৰ প্ৰচাৰৰ।"  তেওঁ সৰ্বোত্তম বাদানীৰ দৰে এজন পৰিচালকৰ সৈতে কাম কৰিছিল, যিজন আছিল সেই সময়ৰ সামাজিক চলচ্চিত্ৰ নিৰ্মাণ কৰা অন্যতম শীৰ্ষস্থানীয় পৰিচালক।  তেওঁ বাদামী আৰু ৰঞ্জিত ষ্টুডিঅ'ৰ সহযোগত নিজা প্ৰডাকচন কোম্পানী সুদামা পিকচাৰ্ছ গঠন কৰিছিল।  ১৯৩৫–১৯৪৩ চনলৈকে সবিতাই পোন্ধৰখন ছবিত অভিনয় কৰে; আটাইবোৰ বাদামীয়ে পৰিচালনা কৰা। তেওঁ অভিনয় কৰা কমেডী ছবি যেনে *আপ কি মৰ্জি* (১৯৩৯) আৰু *লেডিজ অনলি* (১৯৩৯) বক্স অফিচ হিট আছিল। 
==পৰিয়াল==

এটা ইহুদী পৰিয়ালত আইৰিছ গেছপাৰৰ জন্ম হৈছিল। চলচ্চিত্ৰত তেওঁ নাম লৈছিল সবিতা দেবী। ১৯৩৮ চনৰ নৱেম্বৰ মাহত বম্বেত তেওঁৰ পিতৃ পাৰ্চি অ’ছবৰ্ণ গেছপাৰৰ মৃত্যু হয়।  তাৰপিছত মাক তেওঁৰ মেনেজাৰ তথা সংগী হৈ থাকে। সবিতাৰ এজন ভায়েক আৰু এজনী ভনীয়েক আছিল। 
==কৰ্মজীৱন==
১৯৩০ চনত [[কলকাতা]]ৰ ব্ৰিটিছ ডমিনিয়ন ফিল্মছ লিমিটেডে প্ৰযোজনা কৰা তেওঁৰ প্ৰথমখন ছবি *কামনাৰ আগুন* এখন [[নিৰ্বাক চলচ্চিত্ৰ|নিৰ্বাক ছবি]] আছিল। ছবিখনৰ পৰিচালক আছিল দীনেশ ৰঞ্জন দাস আৰু অভিনয় কৰিছিল- ধীৰেন্দ্ৰনাথ গাংগুলী, দেবকী বসু, ৰমলা দেৱী আৰু ৰাধাৰানীয়ে।  চিতোৰৰ [[ৰাণী পদ্মিনী]]য়ে [[জৌহৰ]] ব্ৰত পালন কৰি আত্মত্যাগ কৰা কাহিনীৰ ওপৰত আধাৰিত এখন অৰ্ধ-ঐতিহাসিক চলচ্চিত্ৰ আছিল। 

১৯৩৩ চনত তেওঁ প্ৰিয়নাথ এন. গাংগুলী আৰু তুলসী লাহিৰী পৰিচালিত আৰু ইষ্ট ইণ্ডিয়া ফিল্ম কোম্পানী প্ৰযোজিত ধৰ্মমূলক ছবি *ৰাধা-কৃষ্ণ''ত অভিনয় কৰে। তেওঁৰ সহ-শিল্পী আছিল ধীৰাজ ভট্টাচাৰ্য, ইন্দুবালা, অমৰ চৌধুৰী আৰু কমলা ঝাৰিয়া। 
## চলচ্চিত্ৰপঞ্জী
তালিকা:

## তথ্য উৎস

## বাহ্যিক সংযোগ
* 

শ্ৰেণী:ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী
শ্ৰেণী:হিন্দী চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেত্ৰী
উমাশশী

**উমাশশী** (; ১৯১৫-২০০০) এগৰাকী ভাৰতীয় বঙালী চলচ্চিত্ৰ অভিনেত্ৰী আছিল। তেওঁ ১৯২৯-ৰ পৰা ১৯৫১ চনলৈ বিভিন্ন ভূমিকাত অভিনয় কৰিছিল। কুন্দনলাল চাইগল, পাহাড়ী সান্যাল আৰু পৃথ্বীৰাজ কাপুৰ আদিৰ সৈতে তেওঁৰ যুটি সেই সময়ত যথেষ্ঠ জনপ্ৰিয় আছিল। 
## প্ৰাৰম্ভিক জীৱন
উমাশশী ১৯১৫ চনত কলকাতাৰ এটা দৰিদ্ৰ ব্ৰাহ্মণ পৰিয়ালত জন্মগ্ৰহণ কৰিছিল। তেওঁৰ দেউতাক নীলমণি চট্টোপাধ্যায়ৰ পুৰণি ঘৰ ঢাকাত আছিল যদিও পিছত তেওঁ কলকাতাত বসতি স্থাপন কৰে। তেওঁ এজন কীৰ্তন শিল্পী আছিল। কেতিয়াবা কেতিয়াবা তেওঁ স্থানীয় যাত্ৰাদলতো যাত্ৰা শিল্পী হিচাপে কাম কৰিছিল। দাৰিদ্ৰৰ কাৰণে উমাৰ পঢ়া-শুনা সামান্যহে হৈছিল। চাৰি বছৰৰ পৰা তেওঁ নাচ-গানৰ প্ৰশিক্ষণ লাভ কৰে। সাতকড়ি গাংগুলি আছিল তেওঁৰ প্ৰথম সংগীত আৰু নাচৰ শিক্ষয়িত্ৰী। সাতকড়ি গাংগুলি এগৰাকী অভিনেত্ৰী আছিল আৰু তেৱেঁই উমোকো নাটকৰ মঞ্চলৈ নিয়ে। উমাই মিনাৰ্ভা, আলফ্ৰেড আৰু ৰুচাৰ দৰে থিয়েটাৰ দলত তেওঁ নৃত্যশিল্পী হিচাপে কাম আৰম্ভ কৰে। অতি সোনকালে তেওঁ সৰু-সুৰা ভূমিকাতো অভিনয় কৰিবলৈ লয়। নাট্যদলৰ অংশ স্বৰূপে তেওঁ কলকাতাৰ পৰা চট্টগ্ৰাম, কক্সবজাৰ সহ অবিভক্ত বংগৰ বিভিন্ন ঠাইত অনুষ্ঠান পৰিবেশন কৰে। তেওঁ তেওঁৰ সময়ৰ এগৰাকী পাৰফেকচনিষ্ট অভিনেত্ৰী আছিল। হিন্দী, উৰ্দু আৰু ইংৰাজী ভাষাত নিখুঁট উচ্চাৰণ শিকিবলৈ টিউটৰ নিয়োগ কৰিছিল। *বংগবালা* চলচ্চিত্ৰত আত্মপ্ৰকাশৰ পাছত নিৰ্বাক চলচ্চিত্ৰৰ বাবে তেওঁ মঞ্চ এৰিবলৈ বাধ্য হৈছিল। কাৰণ চলচ্চিত্ৰ কোম্পানীবোৰে তেওঁলোকৰ বেতনভোগী শিল্পীসকলক মঞ্চত কাম কৰাৰ অনুমতি দিয়া নাছিল।

## কৰ্মজীৱন
*বংগবালা*ত সুবৰ্ণা নামৰ এটা সৰু চৰিত্ৰৰ অভিনয়ৰ যোগে তেওঁ নিৰ্বাক চলচ্চিত্ৰত পদাৰ্পন কৰে। তেওঁ অভিনীত অন্য নিৰ্বাক ছবিবোৰ হ’ল- *বিগ্ৰহ* (১৯৩০) আৰু *অভিষেক* (১৯৩১)। তেওঁ তিনিখনতকৈও অধিক নিৰ্বাক চলচ্চিত্ৰত অভিনয় কৰিছিল। এই সময়চোৱাতে তেওঁ প্ৰথম কলম্বিয়াৰ বাবে আৰু তাৰপিছত হিন্দুস্তান মিউজিকেল প্ৰডাকছ্ কোম্পানীৰ বাবে শ্ৰীমতী উমাদেৱী নামেৰে গীত বাণীবদ্ধ কৰে। ১৯৩১ চনত তেওঁ প্ৰথম বঙালী সবাক চলচ্চিত্ৰ *দেনা পাওনা*ত অভিনয় কৰে, যিখন বেছ জনপ্ৰিয় ছবি আছিল।  *দেনা পাওনা* ছবিখনত তেওঁ গাজনৰ এটা ভীৰৰ দৃশ্যত অভিনয় কৰাৰ উপৰিও মিছ আভাৱতীৰ সৈতে "বাবা আপন ভোলা, মোদেৰ পাগল ছেলে"  শীৰ্ষক গীত এটি গাইছিল। তেওঁ কিংবদন্তি সংগীত পৰিচালক পংকজ মল্লিকৰ ওচৰত সংগীতৰ প্ৰশিক্ষণ লৈছিল। উমাৱতীয়ে নায়িকাৰ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰা প্ৰথম ছবিখন হ’ল নিউ থিয়েটাৰ্ছৰ *চণ্ডীদাস* (১৯৩২), য’ত তেওঁ ৰামী ধুবুনীৰ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছিল।
## পাৰিবাৰিক জীৱন
কেৰিয়াৰৰ শীৰ্ষত থকা অৱস্থাতে উমাই শোভাবজাৰ ৰাজবাৰীৰ সদস্য তথা অধিবক্তা গুৰুপ্ৰসাদ দেৱক বিয়া কৰাইছিল। সেই সময়ত অভিনয়ৰ সৈতে সম্পৰ্ক থকা এগৰাকী নাৰীৰ পক্ষে ইমান ৰক্ষণশীল পৰিয়াললৈ বিয়া হোৱাটো ইমান সহজসাধ্য নাছিল। তেওঁ গুৰুপ্ৰসাদৰ দ্বিতীয় পত্নী আছিল আৰু প্ৰথম পত্নীৰ সৈতে উমাই একেখন ঘৰতে বাস কৰিছিল। উমা তিনিজন ল’ৰা আৰু এজনী ছোৱালীৰ মাক আছিল।

৬ ডিচেম্বৰ ২০০০-ত উমাৰ মৃত্যু হয়। প্ৰচাৰ মাধ্যমে তেওঁৰ মৃত্যুৰ বিষয়ে কিছুদিন পাছতহে জানিব পাৰিছিল।

## তথ্য উৎস

## বাহ্যিক সংযোগ
* 

শ্ৰেণী:ভাৰতীয় কণ্ঠশিল্পী
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় মঞ্চ অভিনেত্ৰী
শ্ৰেণী:হিন্দী চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেত্ৰী
শ্ৰেণী:বঙালী চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেত্ৰী
শ্ৰেণী:নিৰ্বাক চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেত্ৰী
গণ্ডভেৰুণ্ড

thumb| শৰভ আৰু হিৰণ্যকশিপুৰ সৈতে গণ্ডভেৰুণ্ড
**গণ্ডভেৰুণ্ড** () বা **ভেৰুণ্ড** (সংস্কৃত : भेरुण्ड) হৈছে হিন্দু পৌৰাণিক আখ্যানসমূহৰ দুটা শিৰযুক্ত এক পক্ষী। ইয়াক অপৰিসীম যাদুকৰী শক্তিৰ অধিকাৰী বুলি বিশ্বাস কৰা হয়।  পৰৱৰ্তী কালৰ বৈষ্ণৱ পৰম্পৰাত ইয়াক শৰভৰ সৈতে যুঁজিবলৈ বিষ্ণুৱে ধাৰণ কৰা এটা ৰূপ বুলি ধৰা হয়। শৈৱ পৰম্পৰাত শৰভ হৈছে বিষ্ণুৰ নৰসিংহ অৱতাৰক শান্ত কৰিবলৈ শিৱই ধাৰণ কৰা এটা ৰূপ। 

## চিত্ৰণ
সাধাৰণতে গণ্ডভেৰুণ্ডক ঠেং আৰু ঠোঁটত হাতীক খামুচি ধৰি থকা অৱস্থাত চিত্ৰিত কৰা হয়। এই ৰূপৰ জৰিয়তে ভেৰুণ্ডৰ অপৰিসীম শক্তি প্ৰদৰ্শন কৰা হয়। মাদুৰাইত পোৱা এটা মুদ্ৰাত ইয়াৰ ঠোঁটত সৰ্প ধাৰণ কৰি থকা দেখা গৈছে।  দ্বিমাত্ৰিক চিত্ৰণসমূহত দুটা মূৰৰ ঈগলৰ দৰে এক ৰূপ দেখুওৱাৰ বিপৰীতে আন ছবিসমূহত ময়ূৰৰ দৰে দীঘল ঠেংৰ পাখি থকা ৰূপত চিত্ৰিত কৰা হৈছে। কৰ্ণাটকৰ বেলুৰৰ চেন্নাকেশৱ মন্দিৰত গণ্ডভেৰুণ্ডক বিশ্বব্ৰহ্মাণ্ড ধ্বংসৰ কাৰক হিচাপে খোদিত কৰা হৈছে। পৰৱৰ্তী কালত গণ্ডভেৰুণ্ডক বিষ্ণুৰ চতুৰ্থ অৱতাৰ নৰসিংহই গ্ৰহণ কৰা গৌণ ৰূপ হিচাপে চিনাক্ত কৰা হয়। ইয়াৰ উল্লেখ কেইবাখনো হিন্দু শাস্ত্ৰত পোৱা যায়। 

## কিংবদন্তি
নৰসিংহই অসুৰ ৰজা হিৰণ্যকশিপুক বধ কৰি ৰক্তপান কৰিলে যদিও তেওঁৰ ক্ৰোধ ক্ষান্ত নহ'ল। অৱশ্যে মূল আখ্যান অনুসৰি হিৰণ্যকশিপুৰ পুত্ৰ প্ৰহ্লাদে কাকূতি প্ৰাৰ্থনাৰে নৰসিংহৰ ক্ৰোধ শান্ত কৰিবলৈ সক্ষম হৈছিল আৰু তাৰ পিছত বিষ্ণু বৈকুণ্ঠলৈ উভতি আহিছিল।  কিন্তু শৈৱ পৰম্পৰাই এই কাহিনীটোৰ পৰিৱৰ্তন কৰি শিৱৰ আধিপত্য প্ৰতিষ্ঠা কৰিব বিচাৰিছিল। ইয়াৰ মতে নৰসিংহই নিজৰ ক্ৰোধত মহাবিশ্ব ধ্বংস কৰিব পাৰে বুলি ভয় কৰি দেৱতাসকলে সহায়ৰ বাবে শিৱৰ ওচৰলৈ গ’ল। সৃষ্টিক ৰক্ষা কৰিবলৈ শিৱই নিজৰ বীৰভদ্ৰ ৰূপ লৈ নৰসিংহক ক্ষান্ত হ'বলৈ অনুৰোধ কৰিলে। কিন্তু নৰসিংহই এই আহ্বানক আওকাণ কৰাত শিৱই শৰভ বা শৰভেশ্বৰৰ ৰূপ ল’লে। এই ৰৰুপ আছিল আংশিকভাৱে সিংহ আৰু আংশিকভাৱে পক্ষী। তেওঁ নৰসিংহৰ সৈতে যুঁজি তেওঁক বশ কৰে আৰু তাৰ পিছত তেওঁলোকে নিজ নিজ লোকলৈ পুনৰ গমন কৰে। ইয়াৰ পিছত বৈষ্ণৱ পৰম্পৰাই সেই আখ্যানটোৰো সম্প্ৰসাৰণৰ সৃষ্টি কৰিলে। ইয়াৰ মতে, শৰভে নৰসিংহক ধৰি আকাশলৈ কঢ়িয়াই নিবলৈ আৰম্ভ কৰাৰ সময়তে নৰসিংহই দুমূৰীয়া ঈগলৰ ৰূপ লয়। সেই ৰূপেই হৈছে গণ্ডভেৰুণ্ড যি আছিল শৰভতকৈও শক্তিশালী। তেওঁলোকৰ মাজত ১৮ দিনীয়া তীব্ৰ যুদ্ধ আৰম্ভ হয়। অষ্টাদশ দিনা গণ্ডভেৰুণ্ডই শৰভক পৰাস্ত কৰে আৰু ফলস্বৰূপে ক্ৰোধ ত্যাগ কৰি শান্তিৰ ভাৱ ঘূৰাই আনে। বিষ্ণুৰ প্ৰতি সন্মানৰ চিন স্বৰূপে শৰভই তেওঁৰ শৰীৰৰ ছাল আঁতৰাই গণ্ডভেৰুণ্ডক উপহাৰ দিয়ে। তাৰ পিছত বিষ্ণু আৰু শিৱ দুয়োজনেই নিজ নিজ লোকলৈ প্ৰস্থান কৰে। 

## ব্যৱহাৰ
গণ্ডাভেৰুণ্ড ৱোদেয়াৰ ৰজাৰ অধীনত পূৰ্বতে মহীশূৰ ৰাজ্যৰ প্ৰতীক আছিল আৰু ভাৰতে স্বাধীনতা লাভ কৰাৰ পিছত ইয়াক মহীশূৰে নিজৰ প্ৰতীক হিচাপে ৰাখিছিল। এই ৰাজ্যখনক ১৯৫৬ চনত সংবৰ্দ্ধিত কৰা হয় আৰু ১৯৭৩ চনত কৰ্ণাটক নামেৰে নামকৰণ কৰা হয়। বৰ্তমানো গণ্ডভেৰুণ্ড কৰ্ণাটকৰ চৰকাৰী ৰাজ্যিক প্ৰতীক হৈয়েই আছে। ইয়াক কৰ্ণাটক ৰাজ্য চৰকাৰে চৰকাৰী প্ৰতীক হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰে। ই ধ্বংসৰ শক্তিৰ বিৰুদ্ধে স্থিতিস্থাপকতাক প্ৰতিনিধিত্ব কৰে। ইয়াক হিন্দু মন্দিৰত জটিলভাৱে খোদিত ভাস্কৰ্য্য হিচাপে দেখা যায়। 

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:বিষ্ণুৰ অৱতাৰ
শ্ৰেণী:হিন্দুধৰ্মৰ কিংবদন্তি জীৱ
শ্ৰেণী:হিন্দু ধৰ্ম