open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
খহুলী দেৱী

**খহুলী দেৱী** () বা খহুলী নাথ বিয়াল্লিছৰ গণ আন্দোলনত শ্বহীদ হোৱা অসমৰ এগৰাকী স্বাধীনতা সংগ্ৰামী। মহাত্মা গান্ধীৰ আহ্বানত সঁহাৰি দি তেওঁ বিয়াল্লিছৰ গণ-আন্দোলনত ঢেকিয়াজুলি থানাত পতাকা উত্তোলন কৰিবলৈ গৈ গৰ্ভৱতী অৱস্থাতে পুলিচৰ গুলীত নিহত হৈছিল।
## জন্ম আৰু পৰিয়াল
১৯২০ চনত নগাঁও জিলাৰ ধিং অঞ্চলৰ ডুমডুমীয়াৰ এটা কৃষক পৰিয়ালত খহুলীৰ জন্ম হয়। তেওঁৰ তিনিজন ভাই-ককাই-বলোৰাম কাটনি, বগীৰাম কাটনি আৰু জোনাৰাম কাটনি। তেওঁলোক নাথ সম্প্ৰদায়ৰ আছিল আৰু পাট, এৰী সূতা কটাও জীৱিকা আছিল বাবে কাটনি বোলা হৈছিল। বগীৰামৰ কপালৰ ওপৰতে মুদ্ৰা এটাৰ দৰে ঘূৰণীয়াকৈ বগা চুলি আছিল বাবে তেওঁক বগীৰাম ফোঁটালো বোলা হৈছিল। বগীৰামে নগাঁৱৰে বালিসত্ৰৰ ছোৱালী বালিকাক বিয়া কৰাইছিল। তেওঁলোকৰ চাৰিটা সন্তানৰ মাজত তৃতীয়টো সন্তান আছিল খহুলী দেৱী।

## বিবাহ
আনুষ্ঠানিক শিক্ষা নথকা খহুলী হাতৰ কামত পাকৈত আছিল আৰু ১৯৩৭ চনত দৰং জিলাৰ ঢেলিয়াজুলি থানা এলেকাৰ নাহৰবাৰী মৌজাৰ কাটনি গাঁৱৰ পোনাৰাম নাথৰ সৈতে বিবাহ হৈছিল। তেওঁলোকৰ ১৯৩৮ চনত এগৰাকী কন্যা জন্ম হৈছিল, নাম দিছিল দাৰিকী। পোনাৰামে ১৯৩০ চনৰ পৰাই ভাৰতৰ স্বাধীনতা আন্দোলনত ভাগ লৈছিল আৰু পত্নী খহুলীকো এই কাৰ্যত উৎসাহ যোগাইছিল। ১৯৪০ চনত খহুলীৰ দ্বিতীয় কন্যা সন্তান ভেবেলীৰ জন্ম হয়।

## ঢেকিয়াজুলিত আন্দোলন
ছেপ্তেম্বৰ মাহৰ ১৫ তাৰিখে পুষ্পলতা দাসৰ সভাপতিত্বত হোৱা সভাত ২০ ছেপ্তেম্বৰত ঢেকিয়াজুলি থানাত নিচান উৰুওৱাৰ সিদ্ধান্ত লোৱা হয়। বগীৰামে এই কথা খহুলীৰ আগত কোৱাত তেঁৱো থানালৈ যাবলৈ সাজু হয়। ঢেকিয়াজুলি থানাত পতাকা উত্তোলন কৰিবলৈ গৈ শ্বহীদ হোৱা খহুলী নাথ আছিল সন্তান সম্ভৱা৷ থানাৰ দাৰোগা মহীধৰ বৰা আৰু সমদলৰ নেতা কমলাকান্ত দাসৰ মাজত বাক-বিতণ্ডা চলিল। এই বাক-বিতণ্ডাৰ মাজতে জনগণ উত্তেজিত হৈ পৰে আৰু লৰা-ঢপৰা হয়। পুলিচে গুলী চালনা কৰে। গুলীচালনাত আনসকলৰ লগতে গৰ্ভৱতী খহুলী নাথো গুলীবিদ্ধ হৈ মৃত্যুমুখত পৰে। মৃতদেহ মৰণোত্তৰ পৰীক্ষাৰ বাবে তেজপুৰলৈ নিয়া হয়; কিন্তু সৎকাৰৰ বাবে তেওঁৰ মৃতদেহ স্বামী পোনাৰামক ঘূৰাই দিয়া নহ’ল। ১৯৮৭ চনত কাটনি গাঁৱৰ ৰাইজে তেওঁৰ স্মৃতিত *শ্বহীদ খহুলী দেৱী প্ৰাথমিক বিদ্যালয়* স্থাপন কৰে।

## মৃত্যু
১৯৪২ চনৰ ২০ ছেপ্তেম্বৰত ঢেকিয়াজুলিত বৰগাঁও, নাহৰবাৰী, মিছামাৰী, ঢেকিয়াজুলি আৰু বৰছলা ;- এই পাঁচখন মৌজাৰ প্ৰায় ৫ হাজাৰ সাধাৰণ ৰাইজ সমদল কৰি থানা অভিমুখে আগবাঢ়ি গৈছিল৷ নেতৃত্বত আছিল কমলাকান্ত দাস৷ সেইদিনা থানাত পতাকা উত্তোলন কৰিবলৈ যোৱা লোকসকলৰ একেলগে ১১জন লোক পুলিচৰ গুলীত নিহত হৈছিল৷ তাৰ ভিতৰত খহুলী দেৱীও আছিল৷

## তথ্য সূত্ৰ

শ্ৰেণী:অসমৰ স্বাধীনতা সংগ্ৰামী
শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় নাৰী
কল্কি ২৮৯৮ এডি (চলচ্চিত্ৰ)

**কল্কি ২৮৯৮ এডি** () হৈছে নাগ অশ্বিনৰ দ্বাৰা লিখিত আৰু পৰিচালিত এখন আগন্তুক ভাৰতীয় মহাকাব্যিক কল্পবিজ্ঞান চলচ্চিত্ৰ। ইয়াৰ প্ৰযোজক হৈছে বৈজয়ন্তি মুভিজৰ সি.অশ্বিনী দত্ত। ছবিখনত প্ৰভাস, অমিতাভ বচ্চন, কমল হাছান, দীপিকা পাডুকন, দিশা পাটানি ইত্যাদিয়ে অভিনয় কৰিছে। এই ছবিখনৰ কাহিনীভাগ হিন্দু প্ৰভু বিষ্ণুৰ দশম অৱতাৰ কল্কিৰ পৰা অনুপ্ৰাণিত।

২০২০ চনৰ ফেব্ৰুৱাৰী মাহত বৈজয়ন্তি মুভিজৰ ৫০ বছৰীয়া জয়ন্তীৰ লগত সংগতি ৰাখি **প্ৰজেক্ট কে** নামেৰে ছবিখন ঘোষণা কৰা হৈছিল। কিন্তু ক’ভিড-১৯ মহামাৰীৰ বাবে এবছৰ পলম হয়। ২০২১ চনৰ জুলাই মাহত হায়দৰাবাদৰ ৰামোজী ফিল্ম চিটিত চিত্ৰগ্ৰহণ আৰম্ভ হৈছিল। উল্লেখ্য যে তেলেগু আৰু হিন্দী ভাষাত একেলগে শ্বুটিং কৰা হৈছিল।

## কলা-কুশলী
* প্ৰভাস
* অমিতাভ বচ্চন
* কমল হাছান
* দীপিকা পাডুকন
* দিশা পাটানি
* পশুপতি
* সাস্বত চেটাৰ্জী
## মুক্তি
**কল্কি ২৮৯৮ এডি** চলচ্চিত্ৰখন ২০২৪ চনৰ ১২ জানুৱাৰীত চিনেমা হলত মুক্তি পোৱাৰ কথা। প্ৰথম অৱস্থাত ২০২২ চনত মুক্তিৰ লক্ষ্যৰে নিৰ্মাণ কৰা এই ছবিখন ক’ভিড-১৯ মহামাৰী আৰু লেহেমীয়া শ্বুটিঙৰ বাবে পলম হৈছিল। ২০২২ চনৰ জুলাই মাহত প্ৰযোজক দত্তই কৈছিল যে তেওঁলোকে ২০২৪ চনৰ জানুৱাৰী মাহত ছবিখন মুক্তি দিয়াৰ পৰিকল্পনা কৰিছে।

চলচ্চিত্ৰখন তেলেগু, হিন্দী, তামিল, মালয়ালম, কানাড়া আৰু ইংৰাজী ভাষাত মুক্তিৰ পৰিকল্পনা কৰা হৈছে।

## তথ্য সংগ্ৰহ
উৰণীয়া হাঁহৰ মাত

**উৰণীয়া হাঁহৰ মাত** হীৰেন গোহাঁইৰ উৰণীয়া হাঁহৰ মাত গ্ৰন্থখন প্ৰকৃতি সংৰক্ষণ আৰু সজাগতা বিষয়ক এখন গ্ৰন্থ৷ গ্ৰন্থখনৰ প্ৰকাশ হয় ১৯৯৮ চনত বুক হাইভ প্ৰকাশনৰপৰা৷ গোহাঁয়ে প্ৰকৃতিৰ সৈতে কটোৱা সান্নিধ্য, গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ত কৰ্মৰত অৱস্থাত আবাসত থাকোতে লাভ কৰা প্ৰকৃতৰ মনোৰম অভিজ্ঞতা সম্পৰ্কে এই গ্ৰন্থখনত লিখিছে৷

## লেখকৰ পৰিচয়
অসমীয়া আৰু ইংৰাজী সাহিত্যৰ এগৰাকী সাহিত্যিক আৰু সমালোচক। ইয়াৰ উপৰিও তেওঁ এগৰাকী কবি, সাংবাদিক, শিক্ষাবিদ আৰু শিক্ষক।  তেওঁ ১৯৩৯ চনত অসমৰ গোলাঘাট চহৰত জন্মগ্ৰহণ কৰিছিল। গোহাঁইৰ পিতৃ মহেন্দ্ৰনাথ গোহাঁই আৰু মাতৃ শৰৎকুমাৰী গোহাঁই। মহেন্দ্ৰ নাথ গোহাঁই শিক্ষক আছিল। তেওঁ পূৰ্বে গুৱাহাটী আৰু বৰপেটা জিলাৰ বিদ্যালয়সমূহৰ পৰিদৰ্শক আছিল আৰু অৱসৰৰ পাছত আৰ্য বিদ্যাপীঠত অধ্যক্ষৰূপে কাম কৰিছিল। উত্তৰ গুৱাহাটীত তেখেতৰ পৈতৃক ঘৰ আছিল। ড॰ গোহাঁয়ে গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ ইংৰাজী বিভাগৰ মুৰব্বী অধ্যাপক হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰি কিছুবছৰ পূৰ্বে অৱসৰ লৈছে। তেখেতৰ জ্যেষ্ঠা ভগ্নী কমলা গোহাঁই চল্লিছৰ দশকৰ এগৰাকী অসমীয়া মহিলা চিকিৎসক আছিল।

## বিষয়বস্তু
**উৰণীয়া হাঁহৰ মাত** গ্ৰন্থৰ মূল বিষয়বস্তু হৈছে অসমৰ প্ৰকৃতি জগতলৈ আহি পৰা সংকট আৰু সমস্যাৰ বিচাৰ-বিশ্লেষণ৷ গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয় আৰু ইয়াৰ চাৰিওকাষৰ পৰিৱেশ-পৰিস্থিতিৰ বৰ্ণনাৰ লগতে প্ৰকৃতিৰ প্ৰতি লেখকৰ সংবেদনশীলতা, প্ৰকৃতিৰ প্ৰতি থকা ভালপোৱাৰ প্ৰতিফলন ঘটিছে৷ চহৰীয়া জীৱন আৰু উচ্চাকাংক্ষাই প্ৰকৃতি জগতখনলৈ কঢ়িয়াই অনা পৰিৱৰ্তন আৰু ইয়াৰ ভৱিষ্যত সম্ভাৱনীয়তাৰ কথা গ্ৰন্থখনত আলোচনা কৰা হৈছে৷ গ্ৰন্থখনৰ লেখাবোৰত জীৱ-জন্তুৰ প্ৰত হীৰেন গোহাঁইৰ অকৃ্ত্ৰিম মৰম, আদৰ-স্নেহ, দুখবোধৰ প্ৰতিফলন ঘটিছে৷ জালুকবাৰী অঞ্চলত এটা সময়ত এটা সুস্থিৰ পৰিৱেশ তন্ত্ৰ বৰ্তি আছিল, কিন্তু লাহে-লাহে আধুনিকীকৰণৰ ফলশ্ৰুতিত জালুকবাৰীৰ প্ৰাকৃতিক পৰিৱেশটোলৈয়ো সংকট নামি আহিল, এই সংকটৰ প্ৰসংগবোৰ গ্ৰন্থখনত উল্লেখ আছে৷ গ্ৰন্থখনৰ কেইটামান লেখাৰ শিৰোণাম এনেধৰণৰ- এক বীৰৰ মৃত্যু, চৰাইৰ চাল-চলন, এটা খেদোক্তি, বনৰীয়া হাঁহৰ পোৱালী, জীৱনৰ ছন্দ, জালুকবাৰীত চৰাই চিৰিকটি, বন্যপ্ৰাণীৰ ভাষা, দুৰন্ত নিমাখিত, চৰাইৰ মাত, দাৰ্শনিক বিড়ালী, প্ৰকৃতিৰ পদধ্বনি, পুঁজি আৰু প্ৰকৃতি, নিৰ্জনতাৰ প্ৰয়োজন, পৰিব্ৰাজকৰ ডায়েৰী, জীৱ আচৰণ আৰু বৃদ্ধি, জীৱ-জন্তুৰ কথা আদি৷

## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:অসমীয়া গ্ৰন্থ
তীৰ্থেশ্বৰ হাজৰিকা

**তীৰ্থেশ্বৰ হাজৰিকা** (; জন্ম:১৯০১-মৃত্যু:১৯৮৬) অসমৰ এগৰাকী স্বাধীনতা সংগ্ৰামী আছিল। ১৯২১চনৰ ১৮ আগষ্টত তেওঁ মহাত্মা গান্ধীক লগ পাবলৈ উত্তৰ লক্ষীমপুৰৰ পৰা যোৰহাট জিলালৈকে বাইচাইকেল চলাই গৈছিল। অসহযোগ আন্দোলনত যোগ দিয়াৰ বাবে তিনিমাহ কাৰাবাস খাটিছিল আৰু সম্পত্তি বাজেয়াপ্ত কৰা হৈছিল। কলিকতাত নেতাজী সুভাষচন্দ্ৰ বসুৰ নেতৃত্বত হোৱা আইন অমান্য আন্দোলন( Civil disobedience movement) ত যোগ দি পুলিছৰ লাঠি চালনাত আঘাতপ্ৰাপ্ত হৈছিল। ১৯৪২ চনত ভাৰত ত্যাগ আন্দোলনত যোগ দি তেজপুৰ কেন্দ্ৰীয় কাৰাগাৰত দুবছৰ কাৰাবাস আৰু ১৯৪৪ ৪জুনত ১বছৰ বাবে গৃহবন্দীত্বত আছিল। তেওঁ লক্ষীমপুৰ জিলাৰ কংগ্ৰেছ কমিটিৰ সভাপতি আছিল আৰু ১৯৪৭ চনৰ ১৫ আগষ্টত লক্ষীমপুৰ জিলাত ভাৰতৰ ত্ৰিৰঙ্গা পতাকা উত্তোলন কৰা প্ৰথমজন স্বাধীনতা যুঁজাৰু আছিল। মহাত্মা গান্ধীৰ হত্যাৰ প্ৰতিবাদত তেখেতে দাড়ি-চুলি কটা নাছিল। ১৯৭২চনৰ স্বাধীনতা দিৱসত প্ৰধানমন্ত্ৰী ইন্দিৰা গান্ধীয়ে “তাম্ৰপত্ৰ’’ প্ৰদান কৰিছিল। পিছত বিদেশী-বহিষ্কাৰ আন্দোলনত চৰকাৰৰ হেমাহিত অসন্তুষ্ট হৈ তাম্ৰপত্ৰ ঘূৰাই দিছিল।

## তথ্যসূত্ৰ
 
শ্ৰেণী:অসমৰ স্বাধীনতা সংগ্ৰামী
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ স্বাধীনতা সংগ্ৰামী
মধু মল্লিক

**মধু মল্লিক** () ভাৰতৰ স্বাধীনতা যুঁজত অসমৰ পৰা কৰা প্ৰথম বিদ্ৰোহৰ নেতা মণিৰাম দেৱানৰ সহযোগী৷ তেওঁক মণিৰাম দেৱান, পিয়লি বৰুৱা আদিক বিদ্ৰোহত সহায় কৰাৰ অপৰাধত আন্দামানৰ চেলুলাৰ জেলত কাৰাবন্দী কৰা হৈছিল৷ মণিৰাম দেৱানে ইষ্ট ইণ্ডিয়া কোম্পানীৰ উৰ্ধতন কৰ্তৃপক্ষক যুৱৰাজ কন্দৰ্পেশ্বৰ সিংহক ৰাজপাট দিয়াৰ আৰ্জি লৈ কলিকতালৈ গৈছিল৷ তাতেই তেওঁ বাহাদুৰ শ্বাহ জাফৰৰ ৰাইজৰ প্ৰতি দিয়া গোহাৰি আৰু বিদ্ৰোহৰ খা-খবৰ পাই অসমতো সশস্ত্ৰ বিদ্ৰোহৰ বাবে মানুহ গোট খুৱাবলৈ কন্দৰ্পেশ্বৰ সিংহলৈ বাতৰি পঠিয়াবলৈ ধৰে আৰু জগদীশপুৰৰ জমিদাৰলৈ চিঠি দিয়ে৷ কাৰণ অসমৰ সৈন্য বহিনীত কিছুসংখ্যক জগদীশপুৰৰ চিপাহী নিযুক্ত হৈ আছিল৷ এই বাতৰি কঢ়িয়াবলৈ তেওঁ মধু মল্লিকক নিয়োগ কৰে৷ মধু মল্লিক বাঙালী মুক্তিয়াৰ আছিল৷ মধু মল্লিকে চাৰিং ৰজা কন্দৰ্পেশ্বৰ সিংহক বাংলা বাতৰি কাকতৰ খবৰ যোগান দি চিপাহী বিদ্ৰোহৰ সবিশেষ জানিবলৈ দিয়ে আৰু ৰজা হৃত মৰ্যাদা উদ্ধাৰৰ বাবে প্ৰলুব্ধ হয়৷ ৰজাৰ নিৰ্দেশতে মধু মল্লিকে বৰুৱা, ফুকন আদি অভিজাত বিষয়াসকলৰ লগত লগ লাগি বিদ্ৰোহৰ আঁচনি প্ৰস্তুত কৰে৷ এই ক্ষেত্ৰত অসমত থকা পিয়লি বৰুৱাই সহযোগ কৰে৷ কিন্তু, বিদ্ৰোহৰ প্ৰস্তুতি পৰ্ব শেষ হোৱাৰ সময়তে Assam Light Infantryৰ মেজৰ হান্নেই সকলো গম পায় আৰু কন্দৰ্পেশ্বৰ সিংহ, পিয়লি বৰুৱা, দুতিৰাম বৰুৱা আদিৰ লগতে মধু মল্লিককো গ্ৰেপ্তাৰ কৰে৷ পিছত আন সকলৰ লগতে মধু মল্লিকক যাবজ্জীৱনলৈ দেশান্তৰী কৰা হয়৷
## তথ্য সূত্ৰ

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ স্বাধীনতা সংগ্ৰামী
শ্ৰেণী:অসমৰ চিপাহী বিদ্ৰোহ
হেমৰাম পাটৰ

**হেমৰাম পাটৰ** () বিয়াল্লিছৰ গণ-আন্দোলনৰ এগৰাকী শ্বহীদ৷ ১৯২৩ চনৰ জন্ম৷ ফুল-কুমলীয়া বয়সতে পুলিচ-মিলিটাৰীৰ অবৰ্ণনীয় অত্যাচাৰৰ বলি হৈ জোঙাল বলহু গড়ৰ ওচৰত তেওঁৰ মৃত্যু হৈছিল৷ 

## জন্ম আৰু শিশুকাল
তেওঁ পিতৃৰ নাম আছিল ৰুদ্ৰসিং পাটৰ আৰু মাকৰ নাম আছিল সোণসেৰী পাটৰ৷ হেমৰাম পাটৰৰ জন্ম হৈছিল ১৯২৩ চন শাওণ মাহত৷ শিশু অৱস্থাৰ পৰাই হেমৰামে পৰিয়ালৰ সকলোকে দেশপ্ৰেমত নিমজ্জিত হৈ থকা দেখি আহিছিল৷ 
## স্বাধীনতা আন্দোলনত
১৯২৬ চনত পাণ্ডুত বহা “নিখিল ভাৰত কংগ্ৰেছ’’ৰ অধিৱেশনৰ মণ্ডপৰ বাবে প্ৰয়োজন হোৱা বৃহৎ পৰিমাণৰ কাপোৰ কেৱল বাৰপুজীয়া-মৰিগাঁও অঞ্চলৰ পৰাই সংগ্ৰহ কৰা হৈছিল আৰু এই কামৰ বাবে পৰিয়ালৰ সকলো লোকে অংশ গ্ৰহণ কৰিছিল৷ ১৯৩১ চনত “সূতাকটা প্ৰতিযোগিতা’’ত হেমৰামৰ খুৰীয়েকে সোণৰ পদক লাভ কৰিছিল বুলি জনা যায়৷ ১৯৪১ চনৰ পৰাই হেমৰাম পাটৰে গাঁও সংগঠনৰ কাম কৰিছিল৷ ৪২ৰ ২৬ আগষ্টৰ দিনা নগাঁৱৰ বেবেজীয়াত বহু মানুহক অত্যাচাৰ কৰা আৰু ক’লাই কোছ আৰু হেমৰাম বৰাক গুলীয়াই মৰা শুনি সকলো উত্তেজিত হৈ পৰে আৰু সেইদিনাই ৰাতি প্ৰতিশোধ লোৱাৰ উদ্দেশ্যে ৰে’লৰ ফিচপ্লেট খুলি সেনালৈ ৰচদ-পাতি অহা বন্ধ কৰিবলৈ ১০-১১জনীয়া এটা দলে জোঙাল বলহু গড়ৰ ওচৰৰ দলং ভাঙি ৰে’ললাইনৰ চিৰি উঠাবলৈ ধৰোঁতে মিলিটাৰীয়ে আটাইকে ঘেৰাও কৰে৷ প্ৰথমে মিলিটাৰীয়ে সোধা-পোছা কৰি কোনো উত্তৰ নাপাই গুলী বৰ্ষণ কৰে৷ গুলী লাগি গুণাভি বৰদলৈ আৰু হেমৰাম পাটৰ ঢলি পৰে আৰু গুণাভিৰ ততালিকে মৃত্যু হয়৷ বাকীসকল আন্ধাৰৰ সুযোগ বুজি পলাই যায়৷ হেমৰামৰ ভৰিত গুলী লাগিছিল৷ তাৰপিছত পুলিচ-মিলিটাৰীয়ে নানা কথা সুধি ব্যতিব্যস্ত কৰাতো মুখেৰে তেওঁ একো নোকোৱাত, বুট জোতাৰে মুখত গুৰিয়াই-গছকি অত্যাচাৰ কৰে আৰু শিলনি ওপৰেৰে চোঁচৰাই নি গাড়ীত থেকেচি তোলে৷ সেই অত্যাচাৰতে হেমৰামৰ মৃত্যু হয়৷ 
## স্বীকৃতি
বিয়াল্লিছৰ গণ-আন্দোলনত প্ৰাণ আহুতি দিয়া বৃহত্তৰ বাৰপুজীয়া অঞ্চলৰ তিলক ডেকা, গুণাভি বৰদলৈ আৰু হেমৰাম পাটৰৰ প্ৰতি শ্ৰদ্ধা জনাই অসম চৰকাৰে মৰিগাঁও অসামৰিক চিকিৎসালয়খন তিনিওজনা বীৰৰ নামেৰে “শ্বহীদ তিলক, হেমৰাম, গুণাভিৰাম অসামৰিক চিকিৎসালয়’’ নামেৰে নামকৰণ কৰিছে৷ 
## তথ্য সূত্ৰ

শ্ৰেণী:অসম
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ স্বাধীনতা সংগ্ৰামী
অনুৰ

**অনুৰ** ২০২৩ চনৰ জানুৱাৰীত মুক্তিলাভ কৰা এখন অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ। বৃদ্ধকালৰ মনস্তত্ত্বক কেন্দ্ৰীয় বিষয়বস্তু হিচাপে লৈ চলচ্চিত্ৰখন নিৰ্মাণ কৰা হৈছে। অনুৰ ছবিখনৰ পৰিচালক মঞ্জুল বৰুৱা। সংগীত তৰালী শৰ্মাৰ। অনুৰাধা শৰ্মা পূজাৰীৰ গল্প 'ভালপোৱাৰ সময়'ৰ আধাৰত ছবিখন নিৰ্মাণ কৰা হৈছে।  অনুৰৰ পূৰ্বে তেওঁৰ পৰিচালনাত 'অন্তৰীণ' আৰু 'কানীন' নামৰ দুখন চলচ্চিত্ৰই মুক্তি পাইছিল। ছবিখনলৈ অসমীয়া ভাষাৰ শ্ৰেষ্ঠ পূৰ্ণদৈৰ্ঘ্য ছবিৰ ৬৯তম ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা আগবঢ়োৱা হয়। 
## অভিনয় শিল্পী
অনুৰৰ মুখ্য চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছে ডাঃ জাহানাৰা বেগম আৰু বলিউডৰ প্ৰসিদ্ধ অভিনেতা **ৰজত কাপুৰে**। 
অন্যান্য গুৰুত্বপূৰ্ণ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছে বলোৰাম দাস, উদয়ন দুৱৰা, ৰাজশ্ৰী শৰ্মা, বিদ্যা ভাৰতী, বিভূতি ভূষণ হাজৰিকা আদিয়ে। 
## বঁটা আৰু সন্মান
*কেৰালা আন্তৰ্জাতিক চলচ্চিত্ৰ মহোৎসৱলৈ নিমন্ত্ৰণ।
*অসমীয়া ভাষাৰ শ্ৰেষ্ঠ ছবিৰ ৬৯তম ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা (২০২১)

## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:২০২০ দশকৰ অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:শ্ৰেষ্ঠ অসমীয়া পূৰ্ণদৈৰ্ঘ্য ছবিৰ ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা বিজয়ী
মালতী মেম

**মালতী মেম** () ওৰফে মুংৰী ওৰাং মহাত্মা গান্ধীৰ নেতৃত্বত হোৱা অসহযোগ আন্দোলনৰ এগৰাকী শ্বহীদ৷ তেঁৱেই আছিল ভাৰতৰ স্বাধীনতা আন্দোলনৰ সমগ্ৰ উত্তৰ পূৰ্বাঞ্চলৰ প্ৰথম মহিলা শ্বহীদ৷ মুংৰী ওৰাং লালমাটি চাহবাগিছাৰ শ্ৰমিক আছিল৷ অসহযোগ আন্দোলনত বৰাক উপত্যকাত হোৱা ’মদ নিবাৰণী’ কাৰ্যত অংশ গ্ৰহণ কৰি পুলিচৰ গুলীত মৃত্যু মুখত পৰে৷ মালতী মেম মহাত্মা গান্ধীৰ মাদক দ্ৰব্য বিৰোধী আহ্বানত গঢ়ি উঠা চাহ-বাগিছাৰ মদ-নিবাৰণী সংস্থাৰ কৰ্মী আছিল৷ এই কাৰ্যৰ বাবেই পুলিচৰ গুলীত ১৯২১ চনত মালতী মেম শ্বহীদ হৈছিল৷
## তথ্য সূত্ৰ

শ্ৰেণী:অসম
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ স্বাধীনতা সংগ্ৰামী
দাৰিকী দাসী বৰুৱা

**দ্বাৰিকী দাস বৰুৱা**() গোলাঘাট জিলাৰ মৰঙ্গী মৌজাৰ পঙ্কা গাঁৱৰ আনন্দীৰাম দাসৰ পত্নী৷ তেওঁ এগৰাকী স্বাধীনতা সংগ্ৰামী আছিল৷  মহাত্মা গান্ধীয়ে আৰম্ভ কৰা ভাৰতৰ আইন অমান্য আন্দোলনৰ বিশেষ কাৰ্যসূচী আছিল, মাদক দ্ৰব্য নিৰ্মূলকৰণ৷ এই আন্দোলনত দেশৰ যথেষ্ট সংখ্যক মহিলাই অংশগ্ৰহণ কৰিছিল৷ মানুহক নিচামুক্ত কৰিবলৈ আফিঙৰ দোকানৰ আগত পিকেটিং কৰা হৈছিল৷ দ্বাৰিকী দাস বৰুৱা এই কাৰ্যসূচীত অগ্ৰণী ভূমিকা লৈছিল৷ সেই সময়ত তেওঁ গৰ্ভৱতী আছিল যদিও দেশৰ মংগলৰ বাবে ওলাই আহিছিল আৰু তাকে দেখি আন বহুতো মহিলাই ঘৰৰ পৰা ওলাই আহি আন্দোলনত জঁপিয়াই পৰিছিল৷ ১৯৩২ চনৰ ১ ফেব্ৰুৱাৰীত পিকেটিং কৰা অৱস্থাতে দ্বাৰিকী দাস বৰুৱাক গ্ৰেপ্তাৰ কৰা হয়৷  গৰ্ভৱতী অৱস্থাত আছিল বাবে শিৱসাগৰ জেল কৰ্তৃপক্ষই তেওঁক তেওঁৰ শাৰিৰীক অৱস্থালৈ চাই চৰ্তসাপােক্ষে মুক্তিৰ বাবে চৰকাৰৰ ওচৰত অনুৰোধ জনাবলৈ পৰামৰ্শ দিছিল যদিও তেওঁ সেয়া কৰিবলৈ অস্বীকাৰ কৰিছিল৷ কাৰাগাৰৰ ভিতৰতে পেটৰ অসুখত ভূগি ১৯৩২ চনৰ ২৬ এপ্ৰিলৰ দিনা তেওঁৰ মৃত্যু হয়৷৷
## তথ্য সূত্ৰ

শ্ৰেণী:অসম
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ স্বাধীনতা সংগ্ৰামী
শ্ৰেণী:সংক্ষিপ্ত জীৱনী
নিধানু ৰাজবংশী

**নিধানু ৰাজবংশী** () ভাৰত ত্যাগ আন্দোলনৰ সময়ত বৃটিছে অন্যায়ভাবে আৰোপ কৰা কৰ দিবলৈ অস্বীকাৰ কৰাৰ অপৰাধত পুলিচৰ গুলীত শ্বহীদ হয়৷ মাত্ৰ ২৮ বছৰ বয়সীয়া নিধানুৱে বৃটিছে আৰোপ কৰা *পাইকাৰী জৰিমনা* আদায় নিদিয়াৰ ফলত মৃত্যুমুখত পৰিবলগীয়া হৈছিল৷ এৱেঁই অবিভক্ত গোৱালপাৰা জিলাৰ স্বাধীনতা আন্দোলনৰ একমাত্ৰ শ্বহীদ৷

১৯৪২ চনত বৃটিছ চৰকাৰে গোৱালপাৰাৰ কৃষকৰ ওপৰত ৫ নৱেম্বৰৰ দিনা *পাইকাৰী জৰিমনা* আদায়ৰ দিন ধাৰ্য কৰিছিল৷ নিধানু ৰাজবংশীৰ ওপৰত ৮টকা জৰিমনা বিহা হৈছিল৷ নিধানুৱে ইয়াৰ প্ৰতিবাদ কৰি জৰিমনা আদায় নিদিয়াৰ সিদ্ধান্ত লয়৷ চৰকাৰে তেওঁৰ হালৰ গৰুহাল কাঢ়ি লয়৷ নিধানুৱে এই কাৰ্যৰ তীব্ৰ প্ৰতিবাদ কৰি সশস্ত্ৰ বাহিনীৰ ওপৰত জঁপিয়াই পৰে৷ পৰিণতিত পুলিচৰ গুলীত তেওঁ বাগৰি পৰে৷ গুলীত আহত নিধানু ৰাজবংশীক পুলিচে বন্দুকৰ বয়নেটেৰে খুঁচি খুঁচি হত্যা কৰে৷ তেওঁ গোৱালপাৰা জিলাৰ কাকিৰা গাঁৱৰ এজন সাধাৰণ কৃষক আছিল৷
## তথ্য সূত্ৰ

শ্ৰেণী:অসম
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ স্বাধীনতা আন্দোলন
অশোক কুমাৰ

**অশোক কুমাৰ** (জন্মসূত্ৰে **কুমুদলাল গাংগুলী**; জন্ম:১৩ অক্টোবৰ ১৯১১ – মৃত্যু: ১০ ডিচেম্বৰ, ২০০১), এগৰাকী ভাৰতীয় অভিনেতা যাক ভাৰতীয় চলচ্চিত্ৰৰ ‘আইকন’ (icon) আখ্যা দিয়া হয়। তেওঁ হিন্দী চিনেমাত স্বাভাৱিক অভিনয় আৰম্ভ কৰিছিল। ৪০ আৰু ৫০ৰ দশকৰ ক'লা-বগা ছবিৰ যুগৰ তেওঁ আছিল প্ৰথমগৰাকী ছুপাৰষ্টাৰ। খলনায়ক চৰিত্ৰত অভিনয় কৰা তেৱেঁই প্ৰথমগৰাকী নায়ক আছিল। চৰিত্ৰাভিনেতা ৰূপে কাম কৰা তেৱেঁই আছিল প্ৰথমগৰাকী তাৰকা অভিনেতা। তেওঁ চলচ্চিত্ৰ জগতৰ নামজ্বলা গাংগুলী পৰিয়ালৰ বংশধৰ।

১৯৮৮ চনত, ভাৰতীয় চলচ্চিত্ৰৰ সৰ্বোচ্চ সন্মান দাদাচাহেব ফালকে বঁটাৰে তেওঁক সন্মানিত কৰা হয়।, ভাৰতীয় চলচ্চিত্ৰলৈ আগবঢ়োৱা অৱদানৰ বাবে ১৯৯৯ চনত তেওঁলৈ পদ্মভূষণ বঁটা আগবঢ়োৱা হয়।

## জন্ম আৰু ব্যক্তিগত জীৱন
## কৰ্মজীৱন
## শেষ সময়ছোৱা
৮০ আৰু ৯০ৰ দশকত তেওঁৰ চলচ্চিত্ৰীয় অভিনয় কমিছিল। এই সময়ছোৱাত তেওঁক মাজে মাজে দূৰদৰ্শনৰ ধাৰাবাহিকত অভিনয় কৰা দেখা গৈছিল। জনপ্ৰিয় টিভি চিৰিয়েল *বাহাদুৰ চাহ জাফৰ*ৰ মূখ্য চৰিত্ৰত আৰু *তেহকিকাত*ত সৌৰভ শুক্লাৰ সৈতে তেওঁ অভিনয় কৰিছিল।

১৯৭০ চনত, *আঁখৌ ম্যে তুম হৌ* চলচ্চিত্ৰত কৰা অভিনয়েই তেওঁৰ চলচ্চিত্ৰ জগতৰ শেষ অভিনয় আছিল। কেৱল অভিনয় ক্ষেত্ৰতে নহয়, এগৰাকী চিত্ৰশিল্পী আৰু হোমিঅ’পেথি ঔষধদাতা ৰূপেও তেওঁ নিজ দক্ষতাৰ পৰিচয় দিছিল। সৰ্বমুঠ ২৭৫ খন চিনেমাত তেওঁ কাম কৰিছিল ।

## মৃত্যু
২০০১ চনৰ ১০ ডিচেম্বৰত, ৯০ বছৰ বয়সত, মুম্বাইৰ চেম্বুৰত থকা নিজা বাসগৃহত হৃদযন্ত্ৰ ক্ৰিয়া বন্ধ হৈ অশোক কুমাৰৰ মৃত্যু হয়। তেতিয়াৰ প্ৰধানমন্ত্ৰী অটল বিহাৰী বাজপেয়ীৰ মতে কুমাৰ "... বহু প্ৰজন্মৰ উচ্চাকাংক্ষী অভিনেতাৰ বাবে এক অনুপ্ৰেৰণা" আছিল।

## লিগেচি
## স্বীকৃতি
* ১৯৫৯ – সংগীত নাটক একাডেমী বঁটা
* ১৯৬২ – শ্ৰেষ্ঠ অভিনেতাৰ ফিল্মফেয়াৰ বঁটা, *ৰাখী (১৯৬২ চনৰ ছবি)*
* ১৯৬২ – পদ্মশ্ৰী 
* ১৯৬৩ – মনোনয়ন–শ্ৰেষ্ঠ অভিনেতাৰ ফিল্মফেয়াৰ বঁটা *গুমৰাহ (১৯৬৩ চনৰ ছবি)*
* ১৯৬৩ – বেংগল ফিল্ম জাৰ্নেলিষ্ট এছ’চিয়েচন বঁটা ( বিএফজিএ বঁটা ) – শ্ৰেষ্ঠ অভিনেতাৰ বঁটা (হিন্দী), *গুমৰাহ*
* ১৯৬৬ –  শ্ৰেষ্ঠ সহ অভিনেতাৰ ফিল্মফেয়াৰ বঁটা, *অফচা্না*
* ১৯৬৭ – মনোনয়ন – শ্ৰেষ্ঠ সহ অভিনেতাৰ ফিল্মফেয়াৰ বঁটা, *মেহেৰবান*
* ১৯৬৯ – শ্ৰেষ্ঠ অভিনেতাৰ ফিল্মফেয়াৰ বঁটা, *আশীৰ্বাদ*
* ১৯৬৯ – শ্ৰেষ্ঠ অভিনেতাৰ ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা, *আশীৰ্বাদ*
* ১৯৬৯ – শ্ৰেষ্ঠ অভিনেতাৰ বেংগল ফিল্ম জাৰ্নেলিষ্ট এছ’চিয়েচন এৱাৰ্ড (হিন্দী), *Aashirwaad*
* ১৯৬৯ – মনোনয়ন – শ্ৰেষ্ঠ সহ অভিনেতাৰ ফিল্মফেয়াৰ বঁটা, *আশীৰ্বাদ*
* ১৯৭৩ – মনোনয়ন – শ্ৰেষ্ঠ সহ অভিনেতাৰ ফিল্মফেয়াৰ বঁটা, *ভিক্টোৰিয়া নম্বৰ দৌশ তিন*
* ১৯৭৭ – মনোনয়ন – শ্ৰেষ্ঠ সহ অভিনেতাৰ ফিল্মফেয়াৰ বঁটা, *ছ’টি চী বাত*
* ১৯৮৮ – দাদাচাহেব ফাল্কে বঁটা, চলচ্চিত্ৰীয় উৎকৃষ্টতাৰ বাবে ভাৰতৰ সৰ্বোচ্চ সন্মান
* ১৯৯৪ – স্ক্ৰীণ লাইফটাইম এচিভমেণ্ট এৱাৰ্ড
* ১৯৯৫ – ফিল্মফেয়াৰ লাইফটাইম এচিভমেণ্ট এৱাৰ্ড
* ১৯৯৯ – পদ্মভূষণ 
* ২০০১ – অৱধ সন্মান, (উত্তৰ প্ৰদেশ চৰকাৰৰ স্বীকৃতি)
* ২০০৭ – স্ক্ৰীণ স্পেচিয়েল এৱাৰ্ড,

## তথ্যসূত্ৰ

## বাহ্যিক সংযোগ

*

শ্ৰেণী:অভিনেতা
শ্ৰেণী:হিন্দী চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেতা
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় অভিনেতা
শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:চলচ্চিত্ৰ প্ৰযোজক
শ্ৰেণী:চিত্ৰশিল্পী
শ্ৰেণী:সংগীত নাটক একাডেমী বঁটা বিজয়ী
শ্ৰেণী:পদ্মশ্ৰী বঁটা বিজয়ী
শ্ৰেণী:পদ্মভূষণ বঁটা বিজয়ী
শ্ৰেণী:ফিল্মফেয়াৰ বঁটা বিজয়ী
শ্ৰেণী:দাদাচাহেব ফাল্কে বঁটা বিজয়ী
ৰাউতা বড়ো

**ৰাউতা বড়ো** বা ৰাউতাৰাম বড়ো বা ৰাউতা কোচ ভাৰতৰ স্বাধীনতা আন্দোলনৰ বিয়াল্লিছৰ শ্বহীদ৷ তেওঁৰ পিতৃৰ নাম আছিল, কেহোঁৰাম আৰু মাতৃ হাবেবালা৷ ৰাউতাৰামৰ জন্ম ১৯১৪ চনৰ ১২ এপ্ৰিলত৷   তেওঁ এগৰাকী খেতিয়ক আছিল৷ পাঠশালাৰ বজালী অঞ্চলৰ সাদেৰীৰ কৃষক আছিল ৰাউতা বড়ো৷ ১৯৪২ চনৰ ২৫ ছেপ্তেম্বৰত পাটাছাৰকুছি আৰক্ষী থানাৰ তদানীন্তন দাৰোগা তুলামাৰ কেওঁট আৰু চিপাহী চালামৎ আলীৰ গুলীত বজালীৰ ৰিহাবাৰীত দেশৰ হ’কে আত্মাহুতি দি ছহিদ হৈছিল মদন বৰ্মণ আৰু ৰাউতা ৰাম কোচ৷ মদন বৰ্মন ছাত্ৰ আৰু ৰাউতা বড়ো খেতিয়ক আছিল৷ সেই সময়ত অসমত ছাদুল্লা মন্ত্ৰীসভা আছিল৷ চতুৰ্থবাৰৰ বাবে ছাদুল্লাই মন্ত্ৰীসভা গঠন কৰাৰ দিনাই বজালী অঞ্চলৰ বিভিন্ন ঠাইত স্বাধীনতাকামী জনতাৰ ওপৰত পুলিচৰ গুলীবৰ্ষণ হৈছিল৷ ১৯৪২ চনৰ উক্ত গুলীচালনাত মদন বৰ্মনৰ লগতে ৰাউতা বড়োৰ মৃত্যু হৈছিল৷ ২৫ ছেপ্তেম্বৰত নগাঁৱৰ বঢ়মপুৰত হোৱা পুলিচৰ গুলীচালনাৰ প্ৰতিবাদত পাটাছাৰকুছিত সভা হৈছিল৷ স্থান আছিল নিত্যানন্দ, জালাহ, চৌখুটি আৰু বামুণকুছি, চাৰিখন সভা হৈছিল৷ সেই সভাবোৰ চলি থকাকালতে জালাহৰ সভাত তুলাৰাম কেওঁটৰ নিৰ্দেশত সভা ছত্ৰভংগ দিয়াবলৈ গুলীচালনা কৰা হয়৷ সভাপতি গিৰিশ চন্দ্ৰ চৌধুৰী, বক্তাদ্বয় ক্ৰমে ৰজনীকান্ত শৰ্মা আৰু ভদ্ৰেশ্বৰ দাসক গ্ৰেপ্তাৰ কৰি লৈ যায়৷ এই খবৰ পোৱাৰ লগে লগে বাকী সভাবোৰত সমবেত হোৱা ৰাইজ সদলবলে জালাহৰ ফালে আগবাঢ়ি “তুলাৰামৰ তেজ পিম’’, “তুলাৰামৰ মাথা লাগে’’ আদি ধ্বনি দি যাবলৈ ধৰে৷ উত্তেজিত জনতা ৰিহাবাৰী নামে ঠাইত তুলাৰামৰ মুখামুখী হয় আৰু ৰাইজে বন্দীক মুকলি কৰি দিবলৈ দাবী জনায়৷ তুলাৰাম এই কথাত সৈমান নোহোৱাত তৰ্কাতৰ্কি হয় আৰু উত্তেজিত জনতাক কাবু কৰিবলৈ গুলী চলায়৷১৯৪২ চনৰ ২৫ ছেপ্তেম্বৰত তেওঁৰ মৃত্যু হয় আৰু মৃত্যুৰ সময়ত বিবাহিত ৰাউতা বড়োৰ এটি তিনিমহীয়া সন্তান আছিল৷ 
## তথ্য সূত্ৰ

শ্ৰেণী:অসম
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ স্বাধীনতা সংগ্ৰামী
ফৈজনুৰ আলি

**ফৈজনুৰ আলি** () *আসাম এশ্যোছিয়েছন*ৰ প্ৰতিষ্ঠাপক সদস্য আৰু পিছলৈ কংগ্ৰেছৰ এগৰাকী সক্ৰিয় কৰ্মী। তেওঁ কংগ্ৰেছ প্ৰাৰ্থী হৈ অসম বিধান সভা আৰু ভাৰতীয় সংসদৰ সদস্য হৈছিল। তেওঁ এগৰাকী গান্ধীবাদী নেতা আছিল। 
## বংশ পৰিচয়
১৮৭৭ চনৰ ২ এপ্ৰিলত ফৈজনুৰ আলিৰ জন্ম হয়। তেওঁৰ পিতৃৰ নাম হাজী ফাননুৰ আলি আৰু মাতৃৰ নাম আলহাজ্জা জৰচানি বিবি। আদিতে হাজী ফাননুৰ আলি যোৰহাটৰ আছিল। পিছলৈ ১৮৫৭ চনৰ চিপাহী বিদ্ৰোহৰ সময়ত তেওঁলোক ডিব্ৰুগড়লৈ উঠি যায়। চাহ বাগিছাৰ মেনেজাৰ হোৱাৰ উপৰি ফাননুৰ আলিৰ বন্দুক-বাৰুদৰ ব্যৱসায় আছিল।

## শিক্ষা
১৮৯৩ চনত ফৈজনুৰ আলি ডিব্ৰুগড় বালক হাইস্কুৰ পৰা এণ্ট্ৰেন্স পৰীক্ষা পাছ কৰি কলিকতাৰ ইছলামীয়া কলেজৰ পৰা এফ,এম পাছ কৰে আৰু কলিকতাৰ প্ৰেছিডেন্সী কলেজত নাম ভৰ্তি কৰে। তাৰপৰাই তেওঁ স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰে। এম,এ শ্ৰেণীত নামভৰ্তি কৰিও শাৰীৰিক অসুস্থতাৰ বাবে তেওঁ পৰীক্ষা দিব নোৱাৰি ঘৰলৈ উভতি আহে। তেওঁ অসমীয়াৰ উপৰি হিন্দী, উৰ্দু, বাংলা আৰু ইংৰাজী ভাষা সলসলীয়াকৈ ক’ব পাৰিছিল।

## কৰ্মজীৱন
১৯০৫ চনৰ পৰা তেওঁ ডিব্ৰুগড় কাছাৰীত ওকালতি আৰম্ভ কৰি ১৯২৪ চনলৈ তাতে নিয়োজিত হৈ থাকে। তেওঁক চৰকাৰী উকীলৰ পদ দিয়া হৈছিল যদিও তেওঁ সেই পদ দেশসৱাৰ প্ৰতি অনুপ্ৰাণিত হৈ ত্যাগ কৰে। তেওঁ ডিব্ৰুগড় পৌৰসভাৰ ৱাৰ্ড কমিছনাৰ নিযুক্ত হৈ পিছলৈ চেয়াৰমেন পদ লাভ কৰিছিল। “কম্যুনেল ৰায়ত ইনকুৱাৰী কমিছন’’ৰ তিনিগৰাকী সদস্যৰ মাজত তেঁৱো এজন আছিল। ১৯৩৭ চনৰ পৰা ১৯৪২ চনলৈ অসম লোকসেৱা আয়োগৰ তেওঁ মনোনীত সদস্য আছিল।

## ৰাজনৈতিক জীৱন
১৯২০ চনৰ ১১ অক্টোবৰত ফৈজনুৰ আলিৰ সভাপতিত্বত আসাম এশ্যোছিয়েছনৰ এখন বিশেষ অধিৱেশন অনুষ্ঠিত হৈছিল। এই অধিৱেশনতে কলিকতাত ভাৰতীয় জাতীয় কংগ্ৰেছৰ অধিৱেশনত গ্ৰহণ কৰা অসহযোগৰ প্ৰস্তাৱত পূৰ্ণ সমৰ্থন দিয়ে।
*আসাম এশ্যোছিয়েছন*ৰ পিছত তেওঁ ভাৰতীয় জাতীয় কংগ্ৰেছৰ ডিব্ৰুগড় জিলা কংগ্ৰেছৰ সভ্য হৈ পৰে আৰু ১৯২১ চনত কলিকতাত বহা ভাৰতীয় জাতীয় কংগ্ৰেছৰ বাৰ্ষিক অধিৱেশনত অসমৰ প্ৰতিনিধি হৈ গৈছিল। ১৯২৬ চনত অসমৰ পাণ্ডুত বহা অধিৱেশনৰ আদৰণী সমিতিৰ সদস্য আছিল। পিছত স্বৰাজ দল গঠন হোৱাত তেওঁ তাত যোগ দিয়ে। ১৯৪৬ চনত তেওঁ “কনষ্টিটুৱেণ্ট এছেম্বলী’’ৰ সদস্য হয়। ১৯৫০ চনত তেওঁ কংগ্ৰছ দলৰ প্ৰাৰ্থী হিচাপে সংসদলৈ মনোনীত হয়। ১৯৫২ চনত অসম বিধান সভাৰ সদস্য নিৰ্বাচিত হয়। অসমলৈ মুছলিম লীগৰ সোঁত বোৱাৰ সময়তো তেওঁ গান্ধীৰ আদৰ্শ মানি কংগ্ৰেছ দলৰে সদস্য হৈ আছিল। ডিব্ৰুগড় মেডিকেল কলেজ স্থাপনৰ ক্ষেত্ৰতি ফৈজনুৰ আলীয়ে যথেষ্ট কাম কৰিছিল। ডিব্ৰুগড়ৰ বৰবাৰীত থকা মিলিটাৰী হস্পিতালখনৰ ঠাইতে এখন পূৰ্ণাংগ চিকিৎসালয় পাতিবলৈ ফৈজনুৰ আলীৰ সভাপতিত্বত গঠিত সমিতিয়ে চৰকাৰৰ ওচৰত স্মাৰকপত্ৰ দিছিল আৰু এই ঠাই নিৰ্বাচন কৰিবলৈ ১৯৪৬ চনত চৰকাৰেই সমিতিখন গঠন কৰি দিছিল

## তথ্য সূত্ৰ

শ্ৰেণী:অসম
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ স্বাধীনতা সংগ্ৰামী
টি-বেগ

**টি-বেগ** বা **যৌগিক চাহৰ বেগ** () হৈছে চাহৰ পাত বা আন বনৌষধিৰ পাত থকা সৰু, ছিদ্ৰযুক্ত, বন্ধ বেগ বা পেকেট, যিটো পানীত ডুবাই ঠেক কৰি ইনফিউজন কৰা হয়। প্ৰথমে কেৱল চাহৰ (*Camellia sinensis*) বাবে ব্যৱহাৰ কৰা হৈছিল যদিও বৰ্তমান ইয়াক অন্যান্য টিছান (বনৌষধি চাহ)ৰ সৈতেও তৈয়াৰ কৰা হয়।

চাহৰ বেগ সাধাৰণতে ফিল্টাৰ পেপাৰ বা খাদ্য গ্ৰেডৰ প্লাষ্টিক, ৰেচম বা কপাহৰে তৈয়াৰ কৰা হয়। এনেকুৱা চাহৰ বেগে চাহ ইনফিউজাৰৰ দৰেই কাম কৰে। কোনো নিষ্কাষণ বাকী নথকাকৈ একোটা চাহৰ বেগ একাধিকবাৰ ব্যৱহাৰ কৰিব পাৰি। কিছুমান চাহৰ বেগত ওপৰত কাগজৰ লেবেল থকা ডোঙাৰ টুকুৰা এটা সংলগ্ন থাকে যিয়ে বেগটো আঁতৰোৱাত সহায় কৰে, লগতে ইয়াত চাহৰ ব্ৰেণ্ড বা বিভিন্ন ধৰণৰ প্ৰদৰ্শন অন্তৰ্ভুক্ত থাকে।

## তথ্যসূত্ৰ
থানেশ্বৰ গগৈ

**থানেশ্বৰ গগৈ** () এগৰাকী ভাৰতৰ স্বাধীনতা যুঁজৰ যুঁজাৰু আছিল৷ ১৯১৬ চনৰ ভাদ মাহৰ শুক্লা অষ্টমী তিথিত জন্ম গ্ৰহণ কৰা এইগৰাকী স্বাধীনতা সংগ্ৰামীয়ে ১৯৩৫ চনত প্ৰথম বিভাগত এণ্ট্ৰেন্স পাছ কৰি উচ্চশিক্ষাৰ অভিলাষ বাদ দি মহাত্মাৰ অনুগামী হৈ লক্ষীমপুৰ জিলাত এটি সেৱাদল গঠন কৰি স্বাধীনতা আন্দোলনৰ লগত জড়িত হৈ পৰে৷ ১৯৩৭ চনত ভাৰতৰ জননেতা পণ্ডিত জৱাহৰলাল নেহৰু লক্ষীমপুৰলৈ অহাৰ সময়ত লক্ষীমপুৰ “সেৱাদল’’ৰ সৰ্বাধিনায়ক হিচাবে তেওঁ সমাজৰ সচেতন ব্যক্তি সকলক জাগ্ৰত কৰিবলৈ গাঁৱে-ভূঁঞে দিন-ৰাতি একাকাৰ কৰি ভ্ৰমি ফুৰিছিল। ১৯৪০ চনত থানেশ্বৰ গগৈয়ে *ব্যক্তিগত সত্যাগ্ৰহ*ত যোগ দি প্ৰথম বাৰ গ্ৰেপ্তাৰ হৈ লক্ষীমপুৰ আৰু যোৰহাটৰ কাৰাগাৰত সম্পুৰ্ণ এবছৰ কাৰাবাস খাটে। ১৯৪২চনৰ ছেপ্তেম্বৰত ভাৰত ত্যাগ আন্দোলনত অংশ লৈ তেওঁ দ্বিতীয় বাৰ গ্ৰেপ্তাৰ হৈ ২ বছৰ ৬ মাহ কাল তেজপুৰ কাৰাগাৰত বন্দী হৈ থাকিব লগা হৈছিল। ১৯৪৪ চনত তেজপুৰ কাৰাগাৰৰ পৰা মুক্ত হৈ এবছৰ কাল গৃহবন্দী হৈ থাকে। ১৯৪৫ চনত তেওঁ লক্ষীমপুৰ জিলাৰ *লোকেলবৰ্ড*ৰ সদস্য নিৰ্বাচিত হয়। ১৯৫৮চনত ভাৰতবৰ্ষত আৰম্ভ হোৱা পঞ্চায়তীৰাজ ব্যৱস্থাৰ অৰ্ন্তভুক্ত হৈ আমৃত্যু সমাজসেৱাত ব্ৰতী হয়। ১৯৭২ চনৰ ১৫ আগষ্টত থানেশ্বৰ গগৈয়ে মুক্তিযোদ্ধাৰ স্বীকৃতি স্বৰূপে অসম চৰকাৰৰ পৰা “তাম্ৰ ফলি’’ লাভ কৰে। ২০০০ চনৰ ৬ ডিচেম্বৰত তেখেতৰ মৃত্যু হয়৷,

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:অসমৰ স্বাধীনতা সংগ্ৰামী
ৰেৱতী লাহন

**ৰেৱতী লাহন** () ভাৰতৰ স্বাধীনতা আন্দোলনৰ এগৰাকী সক্ৰিয় কৰ্মী আৰু বিয়াল্লিছৰ ভাৰত ত্যাগ আন্দোলনত গ্ৰেপ্তাৰ বৰণ কৰি কাৰাবাস খাটিবলগীয়া হয়৷ কাৰাবাসৰ মাজতেই তেওঁ নিউমোনিয়া ৰোগত আক্ৰান্ত হয় আৰু মুকলি হোৱাৰ কিছুদিন পাছতেই তেওঁৰ মৃত্যু হয়৷
## তথ্য সূত্ৰ
সিদ্ধিনাথ শৰ্মা

**সিদ্ধিনাথ শৰ্মা** ()অসম প্ৰদেশ কংগ্ৰেছ কমিটিৰ সদস্য আৰু ভাৰতৰ স্বাধীনতা সংগ্ৰামৰ এক সংগ্ৰামী আছিল৷ তেওঁ ভাৰত ত্যাগ আন্দোলনৰ সময়ত বৃটিছ চৰকাৰক কাবু কৰিবলৈ বিভিন্ন কূটাঘাতমূলক কাম কৰিছিল৷ তেওঁৰ নেতৃত্বতে ১৯৪২-৪৩ চনত কেইবাটাও দলং ভঙা আৰু ৰে’ল বগৰোৱা কাণ্ড সংঘটিত হৈছিল৷ সিদ্ধিনাথ শৰ্মা কংগ্ৰেছৰ “মৃত্যু বাহিনী’’ৰ সদস্য আছিল৷ ভাৰত স্বাধীন হোৱাৰ পিছত তেওঁ ১৯৫৭ আৰু ১৯৬২ চনত দুবাৰকৈ বিধানসভাৰ বিধায়ক নিৰ্বাচিত হৈছিল৷ ৰাজনীতিৰ উপৰিও তেওঁ সামাজিক উন্নয়নমূলক কামৰ সৈতেও জড়িত আছিল আৰু বিভিন্ন স্কুল, কলেজ আৰু হস্পিতাল নিৰ্মাণত আগভাগ লৈছিল৷ সিদ্ধিনাথ শৰ্মাৰ জন্ম হৈছিল ৰঙিয়াত, ১৮৯১ চনৰ মে’ মাহৰ ১৮ তাৰিখে৷ পিতৃৰ নাম আছিল দণ্ডীনাথ শৰ্মা৷
### শিক্ষা
সিদ্ধিনাথ শৰ্মাই গুৱাহাটীৰ কটন কলেজিয়েট স্কুলত হাইস্কুলীয়া শিক্ষা গ্ৰহণ কৰাৰ পিছত কটন কলেজৰ পৰা বিজ্ঞানৰ স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰে৷ তাৰপাছত তেওঁ গুৱাহাটীৰ আৰ্ল ল কলেজৰ পৰা বি, এল ডিগ্ৰী লাভ কৰি গুৱাহাটীত ওকালতি আৰম্ভ কৰে যদিও স্বাধীনতা আন্দোলনত যোগ দিবলৈ ওকালতি ত্যাগ কৰি আন্দোলনত জঁপিয়াই পৰে৷
### ৰাজনৈতিক জীৱন
১৯২৬ চনত তেওঁ গুৱাহাটী জিলা কংগ্ৰেছৰ সম্পাদক হৈ প্ৰায় এটা দশক তেওঁ কংগ্ৰেছৰ নেতৃত্বত আছিল৷ ১৯২৬ চনত পাণ্ডুত বহা জাতীয় কংগ্ৰেছৰ অধিৱেশনতো তেওঁ গুৰুত্বপূৰ্ণ দায়িত্ব পালন কৰিছিল৷ বোম্বেত ভাৰত ত্যাগ প্ৰস্তাৱ গৃহীত হোৱাৰ লগে লগে সমগ্ৰ দেশতে কংগ্ৰেছৰ শীৰ্ষস্থানীয় নেতাসকলক গ্ৰেপ্তাৰ কৰাৰ লগে লগে অসমতো লীলাধৰ বৰুৱা, দেবেশ্বৰ শৰ্মা, ফখৰুদ্দিন আলি আহমেদ আদি নেতাক গ্ৰেপ্তাৰ কৰাৰ লগতে বোম্বেৰ পৰা উভতি অহাৰ পথত গোপীনাথ বৰদলৈৰ লগতে সিদ্ধিনাথ শৰ্মাক গোলোকগঞ্জত পুলিচে গ্ৰেপ্তাৰ কৰে৷ তেওঁ অসম প্ৰদেশ কংগ্ৰেছ কমিটিৰ সম্পাদক হিচাপে ১৯৩৭ চনৰ পৰা ১৯৫০ চনলৈ দায়িত্ব পালন কৰি ১৯৫০-৫২ চনত অসম প্ৰদেশ কংগ্ৰেছৰ সভাপতি হৈছিল৷ সেও একেটা সময়তে তেওঁ ভাৰতীয় জাতীয় কংগ্ৰেছৰ ওৱৰ্কিং কমিটিৰো সদস্য আছিল৷ তেওঁ গুৱাহাটী “লোকেল বোৰ্ড’’, গুৱাহাটী মিউনিচিপাল বোৰ্ড আৰু গুৱাহাটী স্কুল বোৰ্ডৰ বিভিন্ন পদবীৰ দায়িত্ব পালন কৰিছিল৷ ১৯৫৭ চনত বিধান সভালৈ নিৰ্বাচিত হৈ তেওঁ কংগ্ৰেছ দলৰ দলীয় উপ-সভাপতি হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল৷ তেওঁ বিষ্ণুৰাম মেধি মন্ত্ৰীসভাত কেবিনেট মন্ত্ৰী আছিল৷ ১৯৬২ চনত তেওঁ ৰঙিয়া বিধান সভা সমষ্টিৰ পৰা নিৰ্বাচিত হৈছিল৷

### মৃত্যু
১৯৬৬ চনৰ মে মাহৰ ১৮ তাৰিখে তেওঁৰ মৃত্যু হয়৷

## তথ্য সূত্ৰ

শ্ৰেণী:অসম
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ স্বাধীনতা সংগ্ৰামী
অভিষেক ধৰ

**অভিষেক ধৰ** (ইংৰাজী: Abhishek Dhar; জন্ম: ৩১ আগষ্ট ১৯৭০) পৰিসাংখ্যিক পদাৰ্থ বিজ্ঞান আৰু ঘনীভূত প্ৰাৱস্থাৰ পদাৰ্থ বিজ্ঞানৰ বিশেষজ্ঞ ভাৰতীয় পদাৰ্থবিজ্ঞানী। তেওঁ বাংগালুৰুৰ আন্তৰ্জাতিক তাত্ত্বিক বিজ্ঞান কেন্দ্ৰৰ অধ্যাপক। 

## শিক্ষা আৰু কৰ্মজীৱন
অভিষেক ধৰে কলকাতাৰ প্ৰেচিডেন্সী কলেজৰ পৰা পদাৰ্থবিজ্ঞানত স্নাতক আৰু কলকাতাৰেই ৰাজাবাজাৰ বিজ্ঞান মহাবিদ্যালয়ৰ পৰা স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী লাভ কৰে। ইয়াৰ পিছত তেওঁ ১৯৯৮ চনত টাটা মৌলিক গৱেষণা প্ৰতিষ্ঠানৰ পৰা তাত্ত্বিক পদাৰ্থ বিজ্ঞানত গৱেষণাৰে পি এইচ ডি লাভ কৰে। তেওঁৰ ডক্টৰে'ট উপদেষ্টা আছিল দীপক ধৰ। ইয়াৰ পিছত তেওঁ ভাৰতীয় বিজ্ঞান প্ৰতিষ্ঠান, ৰমণ গৱেষণা প্ৰতিষ্ঠান, আৰু ইউনিভাৰ্চিটি অৱ কেলিফৰ্নিয়া, চাণ্টা ক্ৰুজত পোষ্ট ডক্টৰে'ট গৱেষণা কৰিছিল। পৰৱৰ্তী পৰ্যায়ত অভিষেক ধৰে প্ৰথমে ৰমণ গৱেষণা প্ৰতিষ্ঠানৰ অধ্যাপক হিচাপে যোগদান কৰি পিছলৈ বাংগালুৰুস্থিত আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় তাত্ত্বিক বিজ্ঞান কেন্দ্ৰত অধ্যাপক হিচাপে যোগদান কৰে আৰু বৰ্তমান উক্ত প্ৰতিষ্ঠানতে কৰ্মৰত হৈ আছে। 

## গৱেষণা
অধ্যাপক অভিষেক ধৰে পৰিসাংখ্যিক পদাৰ্থবিজ্ঞানৰ বিশুদ্ধ তত্ত্বগত, আৰু অন্য অ-সাম্য স্থিৰাৱস্থাসম্পন্ন তন্ত্ৰৰ ক্ষেত্ৰত পৰিসাংখ্যিক পদাৰ্থবিজ্ঞানৰ প্ৰায়োগিক অধ্যয়নৰ গৱেষণা কৰে। তেওঁৰ গৱেষণাৰ ক্ষেত্ৰসমূহৰ ভিতৰত নিম্ন-মাত্ৰিক তন্ত্ৰ আৰু মুক্ত কোৱান্টাম তন্ত্ৰসমূহত বিষম তাপ পৰিবহণ অন্যতম, আৰু এই ক্ষেত্ৰত কোৱান্টাম লেঞ্জভিন সমীকৰণৰ প্ৰয়োগৰ মাধ্যমেৰে এই অধ্যয়নৰ বিকাশত তেওঁ গুৰুত্বপূৰ্ণ অৱদান আগবঢ়াইছে। ইয়াৰ লগতে অধ্যাপক ধৰে পৰিবহণৰ বৃহৎ বিচ্যুতি আৰু তাৰতম্য উপপাদ্য, পৰিসাংখ্যিক পদাৰ্থবিজ্ঞানৰ মৌলিক দিশসমূহ, কোৱাণ্টাম বলবিজ্ঞানত ভৌতিক মাপনৰ সমস্যা, আৰু সক্ৰিয় পদাৰ্থৰ বিভিন্ন আৰ্হিসমূহৰ সম্পৰ্কেও অধ্যয়ন কৰে।

## সন্মান-স্বীকৃতি
নিম্ন-মাত্ৰিক ব্যৱস্থাত ধ্ৰুপদী আৰু কোৱাণ্টাম পৰিবহণ, আৰু অসাম্য তন্ত্ৰত তাৰতম্য উপপাদ্য ক্ষেত্ৰৰ অধ্যয়নলৈ আগবঢ়োৱা বৰঙণিৰ বাবে অধ্যাপক ধৰক ২০০৮ চনত আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় তাত্ত্বিক পদাৰ্থবিজ্ঞান পুৰস্কাৰ , আৰু ২০০৯ চনত শান্তি স্বৰূপ ভাটনাগৰ বঁটা প্ৰদান কৰা হয় । তেওঁ ভাৰতীয় বিজ্ঞান একাডেমী (২০১২), ৰাষ্ট্ৰীয় বিজ্ঞান একাডেমী (২০১৮), আৰু ভাৰতীয় ৰাষ্ট্ৰীয় বিজ্ঞান একাডেমী (২০২০)ৰ ফেল'।

## তথ্যসূত্ৰ


শ্ৰেণী:ভাৰতীয় পদাৰ্থ বিজ্ঞানী
প'ঙ দেশ

**প'ঙ দেশ** () ম্যানমাৰ আৰু অসম অন্তৰ্গত হোৱা এখন টাই ৰাষ্ট্ৰ আছিল যি বহুতো সৰু সৰু টাই ৰাজ্য মিলি গঠিত হৈছিল। এই দেশৰ উত্তৰৰ পৰ্বতমালাই বৰ্তমানৰ অসম-ম্যানমাৰৰ সীমা, দক্ষিণে খাম্বাত আছিল যি য়ুনানৰ সীমা চুইছিল আৰু পশ্চিমে চীন পাহাৰ আছিল।এই দেশৰ ৰাজধানী মু'ঙ কাওং আছিল। প'ঙ দেশ আৰু মেইটেই (বৰ্তমানৰ মণিপুৰ)ৰ কেংলেইপাক ৰাজ্যৰ মিত্ৰতা আছিল । 

## বুৰঞ্জী
টাই বুৰঞ্জী সমূহত প'ঙ দেশৰ ভিন্ন নাম আৰু ভিন্ন শাসনকাল উল্লেখ আছে। কিছু বুৰঞ্জীৰ মতে প'ঙ দেশ ৫৮ খ্ৰীষ্টপূৰ্বত উদিৰি পেল সাম্ৰাজ্যৰ পৰা গঠিত হৈছিল। মেইটেই (বৰ্তমানৰ মণিপুৰ)ৰ বুৰঞ্জী চেইথাৰল কুম্বাবাত মেইটেইৰ কেংলেইপাক ৰাজ্য আৰু প'ঙ দেশৰ মাজত মিত্ৰতাৰ কথা উল্লেখ আছে। প'ঙ দেশৰ চাওফাই ৬৯৮ খ্ৰীষ্টাব্দত ইম্ফলত ফুৰিব আহি তাত কিছুদিন থকাৰ উল্লেখ আছে। প'ঙ দেশৰ কথা পাগান ৰাজ্যৰ শাসক আন'ৰাঠাৰ কাহিনীটো উল্লেখ আছে। কিছু গৱেষকে প'ঙ দেশক চীনা বুৰঞ্জী মিং চিলুত লিখা লু-চুৱান বা বা পিং -মিয়ান ৰাজ্য বুলিও কয়।  চাওলুং চ্যু-কা-ফাই প'ঙ দেশৰ চাওফাৰ পদ লাভ নকৰাৰ বাবে তেওঁক পশ্চিমৰ দ'য় কাও ৰেং (বৰ্তমানৰ পাটকাই পৰ্বত)ৰ পিনে ৰাজ্য দিয়া হৈছিল। সেই অনুসৰি তেঁও ব্ৰহ্মপুত্ৰ উপত্যকাত আহোম ৰাজ্য স্থাপন কৰিছিল।১৫৬৭ খ্ৰীষ্টাব্দত প'ঙ দেশৰ চাওফা খেক খমবা আৰু মেইটেইৰ শাসক চেনবি কিয়াম্বা মিলি কাবাও উপত্যকাৰ ক্যাং কাম্বাত জয় কৰিছিল।

## লগতে চাওক
*টাই-আহোম
*মণিপুৰ (দেশীয় ৰাজ্য)
## তথ্য সংগ্ৰহ

## উৎস প্ৰসংগ
*Wade, Geoffrey (1994), The Ming Shi-lu (Veritable Records of the Ming Dynasty) as a Source for Southeast Asian History -- 14th to 17th Centuries, Hong Kong
শ্ৰেণী:টাই-আহোম
গোলোক চন্দ্ৰ বৰা

**গোলোক চন্দ্ৰ বৰা** (; জন্ম: ১৯১৭; মৃত্যু: ৫ ডিচেম্বৰ, ১৯৮৮) অসমৰ এগৰাকী স্বাধীনতা সংগ্ৰামী আছিল। ১৯৩৮ চনত কংগ্ৰেছৰ সক্ৰিয় সদস্য হিচাপে আন্দোলনত জপিয়াই পৰে। আন্দোলন চলি থকাৰ সময়ত লখিমপুৰ জিলাৰ ধলপুৰ অঞ্চলত ইংৰাজৰ এখন হেলিকপ্টাৰ (ডাক-জাহাজ) দুৰ্ঘটনাগ্ৰস্ত হয় আৰু তাৰ ভগ্নাৱশেষ চুৰি কৰাৰ অপৰাধত অঞ্চলবাসীৰ ওপৰত কালেক্টৰী জৰিমনা বলবৎ কৰে। যাৰ ফলত গোলোক চন্দ্ৰ বৰাৰ পৰিয়ালেও ৬০টকা জৰিমনা ভৰিব লগাত পৰে।

১৯৩৯ চনৰ সত্যাগ্ৰহ আন্দোলনত যোগ দিয়াৰ অপৰাধত গোলাঘাট আৰু তেজপুৰ কাৰাগাৰত এবছৰ কাৰাবাস খাটিবলগীয়া হয়। কাৰাবাসৰ সময়ছোৱাত অসমৰ ৰাজ্যিক পৰ্যায়ৰ কংগ্ৰেছ নেতা যথাক্ৰমে গোপীনাথ বৰদলৈ, বিমলা প্ৰসাদ চলিহা, মহেন্দ্ৰ মোহন চৌধুৰী, যোগেন শইকীয়া, অমিয় কুমাৰ দাস, বিশ্বনাৰায়ণ শাস্ত্ৰী আদিৰ সান্নিধ্য লাভ কৰে। তেওঁ লখিমপুৰ জিলাৰ কংগ্ৰেছ প্ৰতিনিধি ৰূপে নিৰ্বাচিত হৈ মহাত্মা গান্ধীৰ লগত গুজৰাটৰ ৱাৰ্ধাত যঁতৰত সূতা কটা, চাফাই আদিৰ প্ৰশিক্ষণ লৈছিল।

১৯৭২ চনত স্বাধীনতা সংগ্ৰামীৰ চিন স্বৰূপে আৰু ৰাজনৈতিক নিৰ্যাতিত ৰূপে ভাৰত চৰকাৰৰ পৰা তাম্ৰপত্ৰ আৰু পেঞ্চন লাভ কৰে।

## তথ্য উৎস

শ্ৰেণী:সংক্ষিপ্ত জীৱনী
শ্ৰেণী:অসমৰ স্বাধীনতা সংগ্ৰামী
লীলাধৰ বৰুৱা

**লীলাধৰ বৰুৱা** () এগৰাকী স্বাধীনতা সংগ্ৰামী আৰু অসমৰ গান্ধীবাদী নেতা৷ জন্ম ১৯০৮ চনৰ ৮ মাৰ্চত, উত্তৰ গুৱাহাটীত৷ তেওঁ মহাত্মা গান্ধী অসমলৈ আহোঁতে সংগ দিয়াৰ উপৰি দাণ্ডি যাত্ৰাত অসমক প্ৰতিনিধিত্ব কৰিছিল৷ তেওঁ আন এগৰাকী গান্ধীবাদী নেতা অমিয় কুমাৰ দাসৰ লগত লগ হৈ গান্ধীজীৰ অসম ভ্ৰমণৰ বিৱৰণ দি “অসমত মহাত্মা’’ শীৰ্ষক এখন গ্ৰন্থ ৰচনা কৰিছিল৷ তেওঁৰ পিতৃৰ নাম গিৰিধৰ বৰুৱা৷
### ৰাজনৈতিক জীৱন
১৯০৮ চনত জন্ম গ্ৰহণ কৰা লীলাধৰ বৰুৱাই কলিকতাত শিক্ষা গ্ৰহণ কৰি থকা অৱস্থাতেই ভাৰতৰ অসহযোগ আন্দোলনত যোগ দি পঢ়া আধৰুৱাকৈ এৰে৷ গান্ধীজীৰ আদৰ্শেৰে অনুপ্ৰাণিত বৰুৱাই স্বাধীনতা আন্দোলনৰ কালছোৱাত চাৰিবাৰকৈ কাৰাদণ্ড ভোগে৷ সমাজ সেৱা তেওঁৰ জীৱনৰ ব্ৰত আছিল৷সেই ব্ৰতকে সাৰোগত কৰি তেওঁ গুৱাহাটীৰ ওচৰত এখনি সেৱাশ্ৰম গঢ়ি তুলিছিল আৰু মহাত্মা গান্ধী তৃতীয়বাৰ অসমলৈ আহোঁতে গান্ধীজীক আশ্ৰম উদ্বোধন কৰিবলৈ নিছিল৷ সেই সেৱাশ্ৰমতে তাঁতবোৱাৰ প্ৰদৰ্শনী পতা হৈছিল আৰু মহাত্মা গান্ধীক হাতে সূতা কাটি কাপোৰ বোৱা দেখুওৱা হৈছিল৷ এই আশ্ৰমতে হিন্দুস্থানী প্ৰচাৰ বিদ্যালয় স্থাপন কৰা হৈছিল৷ গুৱাহাটীৰ ওচৰৰ বাইহাটাত স্থাপিত হোৱা এই সেৱাশ্ৰমখনত লীলাধৰ বৰুৱাই বিয়াল্লিছৰ আন্দোলনত জেললৈ যোৱাৰ পিছত কিছুদিন পৰিত্যক্ত অৱস্থাত থাকে যদিও পিছত গান্ধীজীৰ আন এজন অনুগামী ধৰ্মকান্ত শৰ্মাই সেৱাশ্ৰমখনৰ দায়িত্ব তুলি লয়৷ তেওঁ “খাদী গ্ৰামোদ্যোগ খেতি’’ৰ উপাধ্যক্ষ হিচাপে কাম কৰিছিল৷ ১৯৬০ চনত তেওঁ ৰাজ্যসভাৰ মেম্বাৰ হয়৷
১৯৩০ চনৰ মাৰ্চ মাহত গুজৰাটৰ সবৰমতী আশ্ৰমৰ পৰা গান্ধীজীয়ে লগত ৭৮ জন অনুগামী লৈ দাণ্ডী যাত্ৰা কৰে আৰু ৫ আগষ্টত দাণ্ডিত উপস্থিত হৈ লোণ আইন ভংগ কৰি আইন অমান্য আন্দোলনৰ সূচনা কৰিছিল৷ অসমৰ পৰা কংগ্ৰেছ দলৰ হৈ কেৱল লীলাধৰ বৰুৱাই এই যাত্ৰাত গান্ধীজীৰ সংগী হৈছিল৷
### মৃত্যু
১৯৭২ চনত তেখেতৰ মৃত্যু হয়৷

## তথ্য সূত্ৰ

শ্ৰেণী:অসম
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ স্বাধীনতা সংগ্ৰামী
শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
গুণাভি বৰদলৈ

**গুণাভি বৰদলৈ** () বিয়াল্লিছৰ গণ-আন্দোলনৰ এগৰাকী শ্বহীদ৷ তেওঁৰ নগাঁও জিলাৰ হাতীচোং মৌজাৰ ভালুকমাৰী গাঁৱত ১৯১০ চনৰ ১০ মাৰ্চত জন্ম হৈছিল৷ পিতৃৰ নাম আছিল নৰাম বৰদলৈ আৰু মাতৃৰ নাম মাণিকী বৰদলৈ৷ 

### আদি জীৱন
গুণাভিৰ পিতৃ এগৰাকী শ্ৰমজীৱী লোক আছিল৷ গুণাভিৰ নামটো বুঢ়ীমাক লেৰেলীয়ে ৰাখিছিল৷  গুণাভিৰ ৯/১০ বছৰ বয়সত তেওঁৰ দেউতাক নৰাম বৰদলৈৰ কলেৰা ৰোগত মৃত্যু হয়৷ সেয়ে গুণাভি বৰদলৈয়ে আনুষ্ঠানিক শিক্ষা ল’ব পৰা নাছিল; কিন্তু তেওঁ নাম-কীৰ্তন গোৱা, ভাওনাত ভাও লোৱা আদি কামত পাকৈত আছিল৷ কিন্তু আৰ্থিক অৱস্থা বেয়া হৈ পৰাত তেওঁলোকে নিজৰ ভেটিটোও ৰাখিব নোৱৰাত অন্ন-সংস্থাপন বিচাৰি শেষত তেওঁ নগাঁও জিলাৰ শিলপুখুৰী মৌজাৰ ভকতগাঁৱত থাকিবলৈ লৈছিল৷ পিছত বিবাহোপযুক্ত বয়সত গুণাভিক মাকৰে সৈতে কোমল বৰদলৈ নামৰ এজন লোকে আশ্ৰয় দিয়ে৷ কোমল বৰদলৈৰ ডাঙৰ ছোৱালী মাণিকীক বিয়া দি গুণাভিক ঘৰজোৱাঁই কৰি ৰাখে৷ গুণাভি-মাণিকীৰ ডিম্বেশ্বৰ আৰু থুলেশ্বৰ নামে দুটি পুত্ৰ সন্তান আছিল৷

### স্বাধীনতা আন্দোলনত
বিয়াল্লিছৰ গণ আন্দোলনত গুণাভিয়ে মৃত্যুবাহিনীত ভৰ্ত্তি হৈ আন্দোলনত জঁপিয়াই পৰে৷ “কৰিম কিম্বা মৰিম’’ মন্ত্ৰেৰে দীক্ষিত হৈ গুণাভিয়ে আন আন সতীৰ্থসকলৰ লগত লগ হৈ বৃটিছ প্ৰশাসনক ব্যতিব্যস্ত কৰি তুলিছিল৷ দলং ভঙা, ৰাস্তা-ঘাট নষ্ট কৰা, ৰ’ললাইন উঠোৱা আদি কামত গুণাভি জড়িত হৈ পৰিছিল৷  বিয়াল্লিছৰ ২৬ আগষ্টৰ দিনা বাৰপুজীয়া অঞ্চলৰ সংগ্ৰামী জনতাই দুটা দলত ভাগ হৈ এটা দলে জোঙালবলহু গড়ৰ কাষৰ কছাৰীখন্দা দলং ভাঙি সৈনিকৰ ৰচদ অনা পথ বন্ধ কৰিবলৈ সংকল্প লয় আৰু আনটো দলে অলপ আঁতৰৰ ৰে’ল লাইনৰ ফিচপ্লেট খুলিবলৈ আগবাঢ়ে৷ সেই সময়তে মিলিটেৰীৰ এটা দলে মটৰেৰে আহি দলং খান্দি থকা দেখা পাই গাড়ী ৰখায় আৰু প্ৰথম এই বিষয় লৈ দুয়ো ফৈদৰ মাজত তৰ্কাতৰ্কি হয় আৰু পিছত মৃত্যুবাহিনীৰ দলটোলৈ মিলিটাৰীয়ে গুলীচালনা কৰে৷ এই গুলীচালনাত পেটত গুলী লগাত গুণাভি বৰদলৈৰ থিতাতে মৃত্যু হয়৷

### পঞ্চবীৰ শ্বহীদ দিৱস
গুণাভি বৰদলৈৰ ঘনিষ্ঠ সহযোগী হেমৰাম পাটৰক সেইদিনাই একেস্থানতে গুলী লগাৰ পিছত মুখত গুৰিয়াই গুৰিয়াই মাৰি পেলাইছিল৷  পিছত নগঞা ৰাইজে একেটা দিনতে শ্বহীদ হোৱা হেমৰাম পাটৰ, গুণাভি বৰদলৈ, তিলক ডেকা, হেমৰাম বৰা আৰু ক’লাই কোছ- এই পাঁচজনৰ প্ৰতি শ্ৰদ্ধাত “পঞ্চবীৰ শ্বহীদ দিৱস’’ পালন কৰিছিল৷
## তথ্য সূত্ৰ

শ্ৰেণী:অসম
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ স্বাধীনতা সংগ্ৰামী
পদুমী গগৈ

**পদুমী গগৈ** ভাৰতৰ স্বাধীনতা সংগ্ৰামৰ এগৰাকী শ্বহীদ৷ বিয়াল্লিছৰ ভাৰত ত্যাগ আন্দোলনত ২০ ছেপ্তেম্বৰৰ দিনা ঢেকিয়াজুলি থানাত পতাকা উত্তোলন কৰিবলৈ যোৱা সমদলত অংশগ্ৰহণ কৰি পুলিচৰ লাঠিচালনাত আঘাত পাইছিল আৰু আঘাতপ্ৰাপ্ত অৱস্থাতে তেওঁক গ্ৰেপ্তাৰ কৰি ছয় মাহৰ কাৰাদণ্ড দিছিল৷ পিছত মুকলি হৈছিল যদিও লাঠিৰ আঘাতৰ বাবেই তেওঁৰ মৃত্যু হৈছিল৷

## তথ্য সূত্ৰ

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ স্বাধীনতা সংগ্ৰামী
গোলাপী চুতীয়ানী

**গোলাপী চুতীয়ানী**() ভাৰতৰ স্বাধীনতা আন্দোলনৰ এগৰাকী সংগ্ৰামী৷ এই সংগ্ৰামত পুলিচৰ দ্বাৰা আঘাতপ্ৰাপ্ত হৈ পিছত তেওঁৰ মৃত্যু হৈছিল৷
১৯৪২ চনৰ ভাৰত ত্যাগ আন্দোলনত ২০ ছেপ্তেম্বৰৰ দিনা ঢেকিয়াজুলি থানাত পতাকা উত্তোলন কৰিবলৈ আশ-পাশৰ বিভিন্ন ঠাইৰ পৰা সমদল কৰি হাজাৰ হাজাৰ নাৰী-পুৰুষ ওলাই আহিছিল৷  এই সমদলত গোলাপী চুতিয়ানীও আছিল৷ সমদলকাৰীক ছত্ৰভংগ দিয়াবলৈ পুলিচে লাঠিচালনা আৰু গুলীচালনা কৰিছিল৷ এই লাঠিচালনাতে গোলাপী আঘাতপ্ৰাপ্ত হয় আৰু পিছত তেওঁৰ মৃত্যু হয়৷
## তথ্য সূত্ৰ
লীলা নেওগনী

**লীলা নেওগনী** ভাৰতৰ স্বাধীনতা আন্দোলনৰ এগৰাকী সক্ৰিয় কৰ্মী আছিল৷ তেওঁৰ ঘৰ লক্ষীমপুৰত৷ লক্ষীমপুৰত ভাৰত ত্যাগ আন্দোলনৰ কাৰ্যসূচীত অংশ গ্ৰহণ কৰি ১৯৪২ চনৰ অক্টোবৰ মাহত এক কাৰ্যসূচীত পুলিচৰ লাঠীচালনাত আঘাতপ্ৰাপ্ত হয় আৰু তাৰ দুমাহৰ পিছতে সেই আঘাতৰ ফলতেই তেওঁৰ মৃত্যু হয়৷
## তথ্য সূত্ৰ

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ স্বাধীনতা সংগ্ৰামী
শ্ৰেণী:অসম
শ্ৰেণী:সংক্ষিপ্ত জীৱনী
থুনুকী দাস

**থুনুকী দাস** ভাৰত ত্যাগ আন্দোলনৰ এগৰাকী সক্ৰিয় কৰ্মী৷ ১৯৪২ চনৰ ২০ ছেপ্তেম্বৰত ঢেকিয়াজুলি থানাত পতাকা উত্তোলন কৰিবলৈ যোৱা হাজাৰ হাজাৰ জনতাৰ সমদলত তেওঁ অংশগ্ৰহণ কৰি আগুৱাই গৈছিল৷ পিছত এই সমদলৰ দতি ৰুদ্ধ কৰিবলৈ পুলিচে লাঠিচালনা কৰে আৰু সেই লাঠিচালনাত গুৰুতৰভাবে আঘাতপ্ৰাপ্ত থুনুকী দাসৰ কিছুদিন পিছতেই মৃত্যু ঘটে৷
## তথ্য সূত্ৰ

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ স্বাধীনতা সংগ্ৰামী
শ্ৰেণী:অসম
জালুকী কছাৰীয়নী

**জালুকী কছাৰীয়নী** ভাৰত ত্যাগ আন্দোলনৰ এগৰাকী সক্ৰিয় কৰ্মী আছিল। অসমৰ অবিভক্ত শোণিতপুৰ জিলাৰ অন্তৰ্গত ঢেকিয়াজুলিত জন্মগ্ৰহণ কৰিছিল। ভাৰতবৰ্ষক ব্ৰিটিছ ৰাজৰ পৰা মুক্ত কৰাৰ সংগ্ৰামত কংগ্ৰেছৰ প্ৰতিটো কাৰ্যসূচীতে তেওঁ অংশগ্ৰহণ কৰিছিল৷‌ ১৯৪২ চনৰ ২০ ছেপ্তেম্বৰৰ দিনা সমদলত অংশগ্ৰহণ কৰি পুলিচৰ গুলীৰ দ্বাৰা বাওঁকান্ধত গুলীবিদ্ধ হৈ মৃত্যুবৰণ কৰে।

## ঘটনাক্ৰম
ভাৰত ত্যাগ আন্দোলনৰ প্ৰতিক্ৰিয়া অবিভক্ত দৰং জিলাত আছিল সৰ্বাত্মক। বিশেষকৈ কলাবাৰী, বৰঙাবাৰী, গহপুৰ, বিহালী, চাৰিআলি, চতিয়া আৰু জামুগুৰি অঞ্চলসমূহত স্বতঃস্ফূৰ্তভাৱে উত্তাল পৰিস্থিতিৰ সৃষ্টি হৈছিল।

দৰং জিলা কংগ্ৰেছ কমিটীয়ে ব্ৰিটিছ কৰ্তৃত্বৰ প্ৰতীক হিচাপে পৰিগণিত হোৱা থানা আৰু আদালত ভৱনসমূহত ৰাষ্ট্ৰীয় পতাকা উত্তোলন কৰাৰ সিদ্ধান্ত লয়। সেই অনুসৰি পুষ্পালতা দাসৰ নেতৃত্বত ২০ ছেপ্টেম্বৰ তাৰিখে গহপুৰ, ঢেকীয়াজুলি, বিহালী আৰু চতিয়াত ৰাষ্ট্ৰীয় পতাকা উত্তোলন কৰাৰ পৰিকল্পনা কৰা হয়।

প্ৰস্তাৱিত দিনা উপৰোক্ত অঞ্চলৰ পুৰুষ-মহিলা উভয়েই নিজৰ নিজৰ আৰক্ষী থানালৈ শান্তিপূৰ্ণ আৰু অনুশাসিতভাৱে শোভাযাত্ৰা উলিয়াইছিল। আৰক্ষীয়ে অতৰ্কিতভাৱে শান্তিপূৰ্ণ শোভাযাত্ৰাকাৰীসকলৰ ওপৰত গুলীচালনা কৰে। ফলত, গহপুৰত কনকলতা বৰুৱা, ঢেকীয়াজুলিত খহুলী দেৱী আৰু কুমলি দেৱী গুলীত আঘাতপ্ৰাপ্ত হৈ থিতাতে মৃত্যু হয়। আকৌ, ঢেকীয়াজুলিত তিলেশ্বৰী বৰুৱা আৰু জালুকী কছাৰিয়নী গুলীৰ আঘাতত মৃত্যু হয়।

## তথ্য সূত্ৰ

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ স্বাধীনতা সংগ্ৰামী
শ্ৰেণী:অসমৰ স্বাধীনতা সংগ্ৰামী
কন চুতিয়ানী

**কন চুতিয়ানী** বিয়াল্লিছৰ আন্দোলনৰ এগৰাকী সংগ্ৰামী মহিলা৷ ১৯৪২ চনৰ ২০ ছেপ্তেম্বৰৰ দিনা ঢেকিয়াজুলি থানাত পতাকা উত্তোলন কৰিবলৈ বিভিন্ন ঠাইৰ পৰা সমদল কৰি অহা জনতাৰ মাজত তেঁৱো আছিল৷ সেই সমদল প্ৰতিহত কৰিবলৈ পুলিচে লাঠিচালনা কৰিছিল আৰু লাঠীচালনাত কন চুতীয়ানী আন বহুতৰ লগতে আঘাতপ্ৰাপ্ত হৈছিল৷ সেই আঘাততে শৰীৰ ভাগি পৰা কন চুতীয়ানীৰ কিছুদিন পিছতে মৃত্যু হয়৷
## তথ্য সূত্ৰ

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ স্বাধীনতা সংগ্ৰামী
শ্ৰেণী:অসম
কলাগুৰু বিষ্ণুৰাভা (গ্ৰন্থ)

thumb|160px|কলাগুৰু বিষ্ণুৰাভা গ্ৰন্থৰ বেটুপাত
**কলাগুৰু বিষ্ণুৰাভা** () গ্ৰন্থখন বিষ্ণুপ্ৰসাদ ৰাভাৰ জীৱনীমূলক গ্ৰন্থ। গ্ৰন্থখনৰ প্ৰণেতা তিলক দাস। ১৯৮৮ চনত প্ৰথম প্ৰকাশ পোৱা গ্ৰন্থখনৰ প্ৰকাশক বনলতা, পানবজাৰ, গুৱাহাটী। ইয়াত মুঠতে একৈশটা অধ্যায় আছে।

## অধ্যায় সমূহ

* *নৱগুণ্ঠিতা ফুল্ল শিখৰিণী*
* *এন্ধাৰৰ বক্ষ ফালি*
** জ্যোতিষী শিল্পীৰ গণনাৰে*
**অসমৰ প্ৰাণৰ স্পন্দন*
* *বাহিৰত বৰ চুৰীয়াৰ ফেৰ*
**নামতীৰ নামৰ মহিমাৰে*
**সুহাই একতাল*
**কালা কানু নাচে চৰণ চলাই*
* *শিল্পীৰ ন ন ভাৱেৰে*
* *ৰজকিনী প্ৰেম বিকশিত হেম*
**সাত সূৰুযৰ দৰে*
**আৰু দুজনী জয়মতী*
** বিপ্লৱৰ বুৰঞ্জীত বিৰল*
* *অজ্ঞাত বাসৰ ন-জ্ঞাত কথা*
* *মৰমৰ ময়না পুখুৰী*
* *চেনেহী চিকুণী দেৱী! অসমী জননী*
* *সপ্তসুৰৰ কত মিঠা মাত*
* *আই মোৰ ভাৰতী জননী*'
* *ভৱ ভয় ভঞ্জন দুৰ্জ্জন শোষণ*
** তেজ ৰাঙলী শোণিতপুৰী*
* *জনতাৰে ভৰপূৰ মুকুতিৰ দ'ল*

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:অসমীয়া গ্ৰন্থ
শ্ৰেণী:পোখালি (সাহিত্য)
মণিৰাম কছাৰী

**মণিৰাম কছাৰী** ()ৰ জন্ম হৈছিল ঢেকীয়াজুলিৰ পৰা ২৫ কিলোমিটাৰ নিলগৰ ১ নং বৰপুখুৰী গাঁৱত। তেওঁৰ পিতৃৰ নাম আছিল, থথা কছাৰী৷ ১৮৮৭ চনত জন্ম গ্ৰহণ কৰা মণিৰাম কছাৰী প্ৰইমাৰী স্কুলৰ তৃতীয় শ্ৰেণীলৈকে পঢ়ি খেতি-বাতি কৰি জীৱিকা আৰ্জন কৰিছিল৷ কংগ্ৰেছৰ সক্ৰিয় কৰ্মী হিচাপে তেওঁ গয়া আৰু নাগপুৰত বহা নিখিল ভাৰত কংগ্ৰেছ কমিটীৰ অধিৱেশনলৈয়ো গৈছিল৷ তেওঁ এটা ল’ৰা আৰু দুজনী ছোৱালী আছিল৷ 

স্থানীয় অঞ্চলৰ বাসিন্দাসকলৰ মাজত তেওঁ এজন আগৰণুৱা সমাজ সংগঠক আছিল৷ ভাৰতৰ অসহযোগ আন্দোলনত সক্ৰিয় অংশ গ্ৰহণ কৰিছিল৷ ৪২ৰ ভাৰত ত্যাগ আন্দোলনত তেওঁ “মৃত্যু বাহিনী’’ত ভৰ্তি হৈ ২০ ছেপ্তেম্বৰৰ দিনা থানাত পতাকা উত্তোলন কাৰ্যসূচীত অংশ গ্ৰহণ কৰিছিল৷ তেওঁ সংগী আছিল ৰতন কছাৰী। মণিৰাম কছাৰী আৰু ৰতন কছাৰীৰ নেতৃত্বত সেই অঞ্চলৰ ৰাইজে স্বাধীনতা সংগ্ৰামত জঁপিয়াই পৰিছিল।  শোণিতপুৰ জিলাৰ জোহামাৰী বৰ নামঘৰত এখন সভা অনুষ্ঠিত হৈছিল।  মণিৰাম কছাৰীয়ে যোৱা ২০ ছেপ্টেম্বৰত অসমৰ শোণিতপুৰ জিলাৰ ঢেকীয়াজুলিত অমিয় কুমাৰ দাস, পুষ্পলতা দাস, আৰু ফণীধৰ দাসৰ সৈতে মিলি বৃটিছৰ বিৰুদ্ধে প্ৰতিবাদ সাব্যস্ত কৰিবলৈ ৰাইজক সংগঠিত কৰিছিল বিয়াল্লিছৰ পতাকা উত্তোলন কাৰ্যসূচীত পুলিচৰ লাঠিচালনাত তিষ্ঠিব নোৱাৰি থানা চৌহদৰ পৰা ওলাই আহোঁতে পিছফালৰ পৰা পুলিচে গুলিওৱাত মণিৰামৰ পিঠিত গুলী লাগে আৰু সেই অৱস্থাতে ওচৰৰ ধাননি পথাৰলৈ তেওঁ সোমাই যায়৷ ঘটনাৰ তিনিদিন পাছতহে তেওঁৰ গুলীবিদ্ধ মৃতদেহ উদ্ধাৰ কৰা হৈছিল৷

## তথ্য সূত্ৰ

শ্ৰেণী:অসমৰ স্বাধীনতা সংগ্ৰামী
লক্ষী হাজৰিকা

**লক্ষী হাজৰিকা** ()ভাৰতৰ স্বাধীনতা আন্দোলনৰ এগৰাকী সক্ৰিয় কৰ্মী আৰু বিয়াল্লিছৰ গণ-আন্দোলনৰ এগৰাকী শ্বহীদ৷ তেওঁৰ জন্ম ১৯০৭ চনৰ ৯ জুন তাৰিখে নগাঁও জিলাৰ শিঙিয়া পোটনি মৌজাৰ বঢ়মপুৰ হাজৰিকা চুকত৷ পিতৃৰ নাম আছিল ধনাই হাজৰিকা আৰু মাতৃৰ নাম আছিল জানেকী হাজৰিকা৷ আনুষ্ঠানিক শিক্ষা হিচাপে তেওঁ “হালোৱা গাঁও প্ৰাথমিক বিদ্যালয়’’ৰ পৰা উত্তীৰ্ণ হৈ  “ননৈ মজলীয়া স্কুল’’ৰ শেষ পৰীক্ষাত উত্তীৰ্ণ হয়৷ পিছলৈ তেওঁ কৃষক আৰু এগৰাকী ভাল বাঢ়ৈ হিচাপে সুখ্যাতি লভিছিল৷ ১৯৩২ চনত তেওঁ চলচলি বিৰহী গাঁৱৰ চেনিমাই হাজৰিকাক বিয়া কৰায়৷ তেওঁলোকৰ তিনিজন পুত্ৰ আৰু এগৰাকী কন্যা সন্তান আছিল৷ 
### স্বাধীনতা সংগ্ৰাম
বিয়াল্লিছৰ গণ-আন্দোলনৰপ্ৰস্তুতি কালতেই নগাঁৱত হলধৰ ভূঞা, পূৰ্ণচন্দ্ৰ শৰ্মা আদিৰ নেতৃত্বত স্বেচ্ছাসেৱক বাহিনী গঠন কৰি যুদ্ধৰ প্ৰস্তুতি কৰা হৈছিল৷ বিয়াল্লিছৰ ১০ আগষ্টৰ দিনা হলধৰ ভূঞাই বঢ়মপুৰৰ কংগ্ৰেছৰ কাৰ্যালয়ৰ সম্মুখতে এখন বিশাল সভাত ভাষণ দি ৰাইজক আন্দোলনত জঁপিয়াই পৰিবলৈ আহ্বান জনাইছিল৷ এই ঘটনাৰ পিছদিনাই আৰক্ষীয়ে ভূঞাক গ্ৰেপ্তাৰ কৰে আৰু কংগ্ৰেছৰ কাৰ্যালয়ত তলা ওলোমাই দিয়ে৷ তাৰপাছত ১৬ আগষ্টৰ দিনা “তিলক ডেকা, ক’লাই কোছ, গুণাভি বৰদলৈ, হেমৰাম বৰা আৰু হেমৰাম পাটৰ’’ৰ স্মৃতিত পালন কৰা *পঞ্চবীৰ শ্বহীদ দিৱস*ৰ বাবে  প্ৰশাসনে ১৪৪ ধাৰা জাৰি কৰি ৰাখিলেও ৰাইজে বলপুৰ্বক বঢ়মপুৰ কংগ্ৰেছৰ কাৰ্যালয়ৰ তলা খুলি মুকলি কৰে৷ এই কামত আগভাগ লয় লক্ষী হাজৰিকাই৷ ১৮ আগষ্টৰ দিনা অঞ্চলটোৰ ৰাইজে মিলি ভোজ খোৱাৰ উদ্দেশ্যে মিলিত হয় আৰু প্ৰশাসনে বলৱৎ হৈ থকা ১৪৪ ধাৰা আইন ভংগৰ পোটক তুলিবলৈ পুলিচ-প্ৰশাসন লৈ অতৰ্কিতে উপস্থিত হয় আৰু নিৰ্বিচাৰে লাঠীচালনা কৰাৰ উপৰি গুলীচালনাও কৰে৷ এই গুলীচালনাত লক্ষী হাজৰিকা, বলো সুত আৰু ঠগী সুত আঘাতপ্ৰাপ্ত হৈ ঢলি পৰে৷ সেইদিনা ভোগেশ্বৰী ফুকননী আৰু ৰত্না ফুকনৰ কংগ্ৰেছৰ পতাকাখন লৈ পুলিচ-মিলিটাৰীৰ সৈতে হোৱা টনা-আঁজোৰাত ভোগেশ্বৰী ফুকননী গুলীৰ আঘাতত ঢলি পৰাত লক্ষী হাজৰিকাই পুলিচক আগভেটি ধৰিছিল৷ ইয়াৰ ফলতেই লক্ষী হাজৰিকাৰ ডিঙিত গুলী লাগিছিল৷ মৃত্যুৰ আগমুহূৰ্তত তেওঁ তেওঁৰ জেপত থকা “ছয় পইচা’’ ধন দেশসেৱাৰ বাবে আগবঢ়াই থৈ যায়৷ এই ঘটনাত ভোগেশ্বৰী ফুকননীও গুৰুতৰভাবে আহত হয় আৰু তেওঁক ততাতৈয়াকৈ ঘৰলৈ লৈ যায়৷ তিনিজন শ্বহীদ লক্ষী হাজৰিকা, বলো সুত আৰু ঠগী সুতৰ মৃতদেহ লৈ শোভাযাত্ৰা কৰি ৰাতিটো কংগ্ৰেছ কাৰ্যালয়ৰ আগতে ৰাখি পিছদিনা পুৱা শেষ কৃত্য সম্পন্ন কৰা হয়৷

## তথ্য সূত্ৰ

শ্ৰেণী:অসমৰ স্বাধীনতা সংগ্ৰামী
ৰতন কছাৰী

**ৰতন কছাৰী** () ভাৰতৰ স্বাধীনতা আন্দোলনৰ এগৰাকী যুঁজাৰু আৰু বিয়াল্লিছৰ গণ-আন্দোলনৰ শ্বহীদ৷ তেওঁ ঢেকিয়াজুলি থানাত পতাকা উত্তোলন কৰিবলৈ যাওঁতে পুলিচৰ গুলীত আঘাতপ্ৰাপ্ত হৈ মৃত্যুমুখত পৰিছিল৷ ৰতন কছাৰীৰ জন্ম হৈছিল ১৮৯২ চনত দৰং জিলাৰ বৰগাঁও মৌজাৰ ১নং বৰপুখুৰী গাঁৱত৷ তেওঁৰ পিতৃৰ নাম আছিল চতাই কছাৰী৷ এওঁ কংগ্ৰেছৰ ভলণ্টিয়াৰ আছিল৷
বিয়াল্লিছৰ গণ-আন্দোলনৰ সময়ত ২০ আগষ্টত গহপুৰ আৰু ঢেকিয়াজুলিৰ থানাত কংগ্ৰেছৰ পতাকা উত্তোলন কৰিবলৈ সিদ্ধান্ত কৰি হাজাৰ হাজাৰ মানুহ থানা অভিমুখে সমদল কৰি আগবাঢ়ি আহিছিল৷ ঢেকিয়াজুলিত এই সমদলৰ নেতৃত্ব দিছিল সংগ্ৰামী কমলাকান্ত দাসে৷ বৰগাঁও, ঢেকিয়াজুলি, মিছামাৰী, বৰছলা আৰু নাহৰবাৰীৰ অগণন মানুহ এই সমদলত ভাগ লৈ আগবঢ়িছিল৷ সমদলক ৰুদ্ধ কৰিবলৈ পুলিচে লাঠীচালনা আৰু গুলীচালনা কৰে৷ আৰু সমদলৰ আগত থকা ৰতন কছাৰী পুলিচৰ সৈতে টনা=আঁজোৰা কৰে৷ তাৰপিছত সশস্ত্ৰবাহিনীয়ে মৰিয়াই মৰিয়াই পহু বধ কৰাৰ দৰে ৰতন কছাৰীক বধ কৰে৷ সেইদিনা ঢেকিয়াজুলিত মুঠ ১১জন দেশপ্ৰেমিক সংগ্ৰামী শ্বহীদ হৈছিল৷ 
## তথ্য সূত্ৰ
ঊনিশে এপ্ৰিল

**ঊনিশে এপ্ৰিল** (), অনু. ঊনৈশ এপ্ৰিল) ১৯৯৪ চনত মুক্তি পোৱা ঋতুপৰ্ণ ঘোষ পৰিচালিত এখন বঙালী নাট্যধৰ্মী চলচ্চিত্ৰ। স্পন্দন ফিল্মছৰ বেনাৰত ছবিখন প্ৰযোজনা কৰিছে ৰেণু ৰায়ে। ইয়াত অপৰ্ণা সেন আৰু দেৱশ্ৰী ৰায়ে মুখ্য ভূমিকাত অভিনয় কৰাৰ বিপৰীতে প্ৰসেনজিৎ চেটাৰ্জী আৰু দীপাংকৰ দেই সহযোগী চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছে। ছবিখনৰ সংগীতৰ ৰচনা জ্যোতিষ্ক দাসগুপ্তৰ।

*হীৰেৰ আঙঠি*ৰ (১৯৯২)ৰ পিছত এইখন আছিল ঘোষৰ দ্বিতীয় পৰিচালনা। ইঙ্গমাৰ বাৰ্গমেনৰ ছবি *অটাম ছ'নাটা*ৰ (১৯৭৮)প্ৰভাৱ পৰা ছবিখনৰ চিত্ৰনাট্য আৰু বিশেষকৈ সেন আৰু ৰায়ৰ অভিনয়ে ব্যাপক প্ৰশংসা লাভ কৰে।[3] দেৱশ্ৰী ৰায়ে লাভ কৰে শ্ৰেষ্ঠ অভিনেত্ৰীৰ ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা। ঘোষে ছবিখনৰ পৰিচালনাৰ উপৰিও চিত্ৰনাট্যও লিখিছিল আৰু চিত্ৰগ্ৰহণ কৰিছিল সুনিৰ্মল মজুমদাৰে।

ছবিখনৰ কাহিনীটো পিতৃ-মাতৃ আৰু কন্যাৰ মাজৰ উত্তেজনাপূৰ্ণ সম্পৰ্কক লৈ আৱৰ্তিত হৈ থাকে। তেওঁলোকৰ ব্যক্তিগত বিষয়বোৰে জীৱনৰ এটা তিক্ত দিশ কেনেকৈ উদঙাই দিয়ে, তাক চিত্ৰিত কৰা হৈছে। নিজৰ সময়তকৈ বহু আগবাঢ়ি থকা বুলি বিবেচিত ছবিখনৰ বিপুল সফলতাই বঙালী চলচ্চিত্ৰ জগতৰ একচন ছবিৰ যুগৰ অন্ত পেলোৱাত আৰু কলাত্মক ছবিৰ ধাৰাটোক সজীৱ কৰি তোলাত সহায় কৰিছিল। দেৱশ্ৰী ৰায়ৰ অভিনয়ে ‘বঙালী চলচ্চিত্ৰৰ অবিসম্বাদী ৰাণী’ হিচাপে তেওঁৰ স্থিতি আৰু অধিক সুদৃঢ় কৰি তুলিছিল। *ঊনিশে এপ্ৰিলে*ই শ্ৰেষ্ঠ পূৰ্ণদৈৰ্ঘ্য ছবিৰ ৪২তম ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটালাভ কৰে আৰু ১৯৯৬ চনৰ বুছান আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ মহোৎসৱত নিউ কাৰেণ্টছ বঁটাৰ বাবে মনোনীত হয়।
## অভিনয় শিল্পী
*অপৰ্ণা সেন (সৰোজিনী গুপ্তা)
*দেৱশ্ৰী ৰায় (ডাঃ অদিতি সেন)
*দীপাংকৰ দে (সোমনাথ)
*চিত্ৰা সেন (বেলা)
*প্ৰসেনজিৎ চেতাৰ্জী (সুদীপ)
*বোধিসত্ব মজুমদাৰ (মণিষ সেন)
## কাহিনীৰ সাৰাংশ
সৰোজিনী  এগৰাকী প্ৰখ্যাত নৃত্যশিল্পী, যাৰ কলাৰ প্ৰতি সমৰ্পিত প্ৰাণ।  সন্মান আৰু প্ৰশংসাৰে বুৰাই পেলোৱা সৰোজিনী কিন্তু ঘৰুৱা জীৱনত বিফল। এফালে তেওঁৰ বৰ্ধিত জনপ্ৰিয়তা, আনফালে  স্বামী মণিষৰ ক্ৰমবৰ্দ্ধমান অসন্তুষ্টি। মণিষে তেওঁলোকৰ একমাত্ৰ সন্তান, জীয়েক অদিতিৰ লালন-পালনৰ দায়িত্ব লয়। সৰোজিনীয়ে নৃত্যৰ জৰিয়তে তেওঁৰ বৈবাহিক জীৱনৰ শূন্যতা পুৰাব বিচাৰে। মণিষৰ আকস্মিক মৃত্যুৰ বাবে সৰোজিনীয়ে জীয়েকক হোষ্টেলত ৰাখিবলৈ বাধ্য হয়। কিন্তু অদিতি আৰু তাইৰ দেউতাকক সময় দিবলৈ অক্ষম হোৱা মাকৰ স্মৃতি জাজ্বল্যমান হৈ থকাত তাইৰ মাকৰ প্ৰতি তিক্ততা ওপজে।
## বঁটা
*১৯৯৫- ৪২তম ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা: শ্ৰেষ্ঠ চলচ্চিত্ৰৰ স্বৰ্ণকমল
*১৯৯৫- ৪২তম ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা: দেৱশ্ৰী ৰায়লৈ শ্ৰেষ্ঠ অভিনেত্ৰীৰ ৰজতকমল
## তথ্যসূত্ৰ

## বাহ্যিক সংযোগ
*

শ্ৰেণী:১৯৯৪ বৰ্ষৰ চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:বঙালী চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:শ্ৰেষ্ঠ পূৰ্ণদৈৰ্ঘ্য ছবিৰ ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা বিজয়ী
বলো সুত

**বলো সুত**() ওৰফে বালিৰাম সুত নগাঁও জিলাৰ চলচলি বিৰহীগাঁৱৰ৷ তেওঁৰ পিতৃৰ নাম আছিল ভেবেলা সুত আৰু মাতৃ শুকুৰী৷ কৃষক সন্তান বলো সুত বিয়াল্লিছৰ গণ-আন্দোলনত নগাঁৱৰ বঢ়মপুৰত “পঞ্চবীৰ শ্বহীদ দিৱস’’ পালনৰ কাৰ্যসূচীত আৰক্ষীৰ অতৰ্কিত আক্ৰমণত নিহত হয়৷ শ্বহীদ হোৱাৰ পৰত তেওঁ পত্নী বাউলী, দুটি ল’ৰা, ক’লাই আৰু সৰুল’ৰা আৰু একমাত্ৰ কন্যা পাতৈক এৰি যায়৷ তেওঁৰ পত্নী বাউলীৰ ১৯৮৩ চনত মৃত্যু হয়৷
বলো সুত আনুষ্ঠানিক শিক্ষাত বেছি আগুৱাব পৰা নাছিল, কিন্তু অসমৰ থলুৱা বাদ্যযন্ত্ৰ বজোৱাত পাকৈত হোৱাৰ উপি বিহুনাম গোৱাতো পাৰ্গত আছিল৷ সকলো ৰাজহুৱা কামতে আগবঢ়া বলো সুতে আনসকলৰ লগত কংগ্ৰেছৰ আহ্বানত দেশৰ হকে ওলাই আহিছিল৷ ১৯৪২ চনৰ ১৬ আগষ্টত পালন কৰা “পঞ্চবীৰ শ্বহীদ দিৱস’’ৰ দিনা ভোগেশ্বৰী ফুকননী আৰু পুলিচ-মিলিটাৰীৰ সৈতে হোৱা টনা-আজোঁৰাত কামাণ্ডাৰ ফিন্সৰ টুপী খুলি পৰাৰ অপৰাধত ভোগেশ্বৰীক গুলীয়াই আহত কৰা উন্মত্ত হৈ বলো সুত, ঠগী সুত আৰু লক্ষী হাজৰিকাই পুলিচক আগচি ধৰাত পুলিচে নিৰ্বিচাৰে গুলী কৰিবলৈ ধৰে আৰু আনসকলৰ লগতে বলো সুতো পুলিচৰ গুলীত বাগৰি পৰে৷ মৃত্যুৰ সময়ত বলো সুতৰ বয়স আছিল ২৭ বছৰ৷ 
## তথ্য সূত্ৰ

শ্ৰেণী:অসমৰ স্বাধীনতা সংগ্ৰামী
শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:অসম
ৰাধাকান্ত সন্দিকৈ

**ৰাধাকান্ত সন্দিকৈ** এজন সমাজকৰ্মী, চাহ খেতিয়ক আৰু বিখ্যাত সাহিত্যিক কৃষ্ণকান্ত সন্দিকৈৰ পিতৃ৷ তেখেতৰ স্মৃতিতে গুৱাহাটীস্থিত ৰাধাকান্ত সন্দিকৈ ছোৱালী কলেজৰ প্ৰতিষ্ঠা কৰা হয়৷

## জন্ম আৰু বংশ পৰিচয়
তেখেতৰ জন্ম হয় ১৮৫৭ চনত শিৱসাগৰ আৰু যোৰহাটৰ মাজতে অৱস্থিত চেটীয়া গাঁৱত৷ পিতৃৰ নাম বোপাৰাম সন্দিকৈ আৰু মাতৃৰ নাম বৰকুকৈ৷ তেখেতৰ পত্নীৰ নাম নাৰায়ণী সন্দিকৈ৷  সন্দিকৈৰ বিবাহৰ চন হৈছে ১৮৯৭৷ তেওঁলোকৰ সন্তানকেইজনৰ নাম হ’ল ক্ৰমে- কৃষ্ণকান্ত সন্দিকৈ, চন্দ্ৰকান্ত সন্দিকৈ লক্ষ্মীকান্ত সন্দিকৈ, ইন্দ্ৰকান্ত সন্দিকৈ আৰু একমাত্ৰ কন্যাৰ নাম অন্নদা সন্দিকৈ৷ পত্নী নাৰায়ণী সন্দিকৈ অসমৰ আন এগৰাকী পণ্ডিত লোক পদ্মনাথ গোহাঞি বৰুৱাৰ ভগ্নী আছিল৷

## শিক্ষা
তেখেতে শিৱসাগৰ হাইস্কুলৰপৰা ১৮৮১ চনত এণ্ট্ৰেন্স পৰীক্ষাত উত্তীৰ্ণ হৈ কলিকতাৰ চিটি কলেজত বি.এ শ্ৰেণীত নামভৰ্তি কৰে৷ সন্দিকৈয়ে কলিকতা বিশ্ববিদ্যালয়ৰপৰা ১৮৮৩-৮৪ চনত এফ্-এ পৰীক্ষাত উত্তীৰ্ণ হয়৷

## চাকৰি জীৱন
বি.এ পৰীক্ষা দিয়াৰ আগতেই অসম চৰকাৰে সন্দিকৈক ছিলঙৰ ডি. এল আৰ. অৰ্থাৎ ডাইৰেক্টৰ অৱ্ লেণ্ড ৰেকৰ্ডছৰ অফিচত কেৰাণীৰ পদত অধিষ্ঠিত কৰে৷ তেওঁ এই পদত পাঁচ বছৰমান চাকৰি জীৱন অতিবাহিত কৰে৷ পৰৱৰ্তী সময়ত একেটা কাৰ্যালয়তে তেখেতে চাব্ ডেপুটি হাকিম পদলৈ উন্নীত হয়৷ ১৯০২ চনত তেখেতে একষ্ট্ৰা এছিছটেণ্ট কমিছনাৰলৈ প্ৰমোচন পায়৷ পৰৱৰ্তী ১৯০২ চনত তেখেতে এছিছটেণ্ট ছেটলমেণ্ট অফিচাৰ হিচাপে প্ৰমোচন পায়৷ যোৰহাট চহৰত ৰাধাকান্ত সন্দিকৈ আৰু জগন্নাথ বৰুৱাই প্ৰথম বিদেশৰপৰা বাইচাইকেল কিনি আনে৷

## সাহিত্যকৃতি
*মুলাগাভৰু,১৯২৪

## সামাজিক অৱদান
তেখেতৰ নেতৃত্বতেই অসম সাহিত্য সভাৰ মূল গৃহ চন্দ্ৰকান্ত সন্দিকৈ ভৱন, পুৰাতত্ত্ব বিভাগৰ কাৰ্যালয় নাৰীয়ণী সন্দিকৈ ভৱন আৰু ৰাধাকান্ত সন্দিকৈ ছোৱালী কলেজৰ প্ৰতিষ্ঠা হয়৷ অসমৰ কেইবাটাও ৰাজহুৱা অনুষ্ঠানৰ উন্নতিকল্পে মুক্তহস্তে দান-বৰঙনি আগবঢ়োৱা হেতুকে জনসাধাৰণে কৃতজ্ঞতাৰ চিনস্বৰূপে ৰাধাকান্ত সন্দিকৈ ডাঙৰীয়াক "দানবীৰ" উপাধিৰে বিভূষিত কৰিছিল।

## মৃত্যু
১৯৫২ চনৰ ২৬ জানুৱাৰী তাৰিখ, শনিবাৰে ৰাতি ডেৰ বজাত সন্দিকৈৰ মৃত্যু হয়৷

## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:অসমীয়া শিক্ষাবিদ
অসমীয়া চুটিগল্পৰ ঐতিহ্য আৰু বিৱৰ্তন

**অসমীয়া চুটিগল্পৰ ঐতিহ্য আৰু বিৱৰ্তন** () অসমীয়া চুটিগল্পৰ ইতিহাস আৰু গতি-প্ৰকৃতি অধ্যয়ন সম্পৰ্কীয় এখন অসমীয়া গ্ৰন্থ। ড° অপূৰ্ব বৰাৰ সম্পাদনাত এই গ্ৰন্থখন যোৰহাট কেন্দ্ৰীয় মহাবিদ্যালয়ৰ প্ৰকাশন কোষৰ পৰা ৭ জুলাই ২০১২ চনত প্ৰথম প্ৰকাশ পাইছিল। পৰৱৰ্তী সংস্কৰণ ১৩ মাৰ্চ, ২০২৩ চনত বেদকণ্ঠ প্ৰকাশনৰ পৰা প্ৰকাশ পায়। গ্ৰন্থখনৰ পৃষ্ঠা সংখ্যা ৭৮৪।

এই গ্ৰন্থখনত জোনাকী (আলোচনী) যুগৰ পৰা আৰম্ভ কৰি একবিংশ শতিকাৰ প্ৰথম দশকলৈকে অসমীয়া চুটিগল্পৰ এই সুদীৰ্ঘ সময়ছোৱাক অধ্যয়নৰ পৰিসৰত সামৰি লোৱা হৈছে। বিভিন্ন সময়ত অসমীয়া চুটিগল্পলৈ অহা নতুনত্ব আৰু বিভিন্ন বাদ সম্পৰ্কে গ্ৰন্থখনত বহুকেইজন লেখকে আলোচনা কৰিছে। অসমীয়া চুটিগল্পৰ ধাৰা আৰু বিধা সম্পৰ্কে কেইবাজনো লেখকে আলোচনা কৰিছে। অসমীয়া চুটিগল্পৰ ভাষা আৰু বিষয়বস্তুৰ পৰিৱৰ্তন সম্পৰ্কে বিভিন্ন লেখকে আলোচনা আগবঢ়াইছে। 

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:অসমীয়া গ্ৰন্থ
কান্দুৰা ডেকাফুকন

**কান্দুৰা ডেকাফুকন** () অসমৰ এগৰাকী স্বাধীনতা সংগ্ৰামী আছিল। তেওঁ আন এগৰাকী বিদ্ৰোহী নেতা গমধৰ কোঁ‌ৱৰৰ মুখ্য সহযোগী আছিল। তেওঁ নিজকে ৰজা হিচাপে ঘোষণা কৰি কেঁ‌কোৰা দোলা, আৰোৱাণ আদি ব্যৱহাৰ কৰিছিল।

## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:অসমৰ স্বাধীনতা সংগ্ৰামী
উদ্বেগজনিত বিকাৰ

**উদ্বেগজনক বিকাৰ** () হৈছে মানসিক বিকাৰৰ এটা গোট যাৰ বৈশিষ্ট্য হৈছে উদ্বেগ আৰু ভয়ৰ উল্লেখযোগ্য অনুভূতি। উদ্বেগ হৈছে জৱিষ্যতৰ পৰিঘটনাৰ চিন্তা, আনহাতে ভয় হৈছে সাম্প্ৰতিক পৰিঘটনাৰ প্ৰতিক্ৰিয়া। এই অনুভূতিৰ ফলত হৃদস্পন্দন বৃদ্ধি আৰু কম্পনৰ দৰে শাৰীৰিক লক্ষণ আদিয়ে দেখা দিব পাৰে।সাধাৰণ উদ্বেগ বিকাৰ, নিৰ্দিষ্ট ভয়, পৃথককৰণৰ উদ্বেগ, এগোৰাফ'বিয়া, আতংক, আৰু নিৰ্বাচিত মিউটিজম আদি কেইবাটাও উদ্বেগজনক বিকাৰ আছে। এইসমূহৰ লক্ষণসমূহত বিকাৰৰ পাৰ্থক্য থাকে। এজন ব্যক্তিৰ এটাতকৈ অধিক উদ্বেগজনক বিকাৰ হ'ব পাৰে।

উদ্বেগজনক বিকাৰৰ কাৰণ জিনীয় আৰু পৰিৱেশগত কাৰকৰ সমন্বয় বুলি ভবা হয়। বিপদজনক কাৰকসমূহৰ ভিতৰত শিশু নিৰ্যাতনৰ ইতিহাস, পাৰিবাৰিক মানসিক বিকাৰৰ ইতিহাস আৰু দৰিদ্ৰতা আদি অন্তৰ্ভুক্ত। উদ্বেগজনিত বিকাৰ প্ৰায়ে অন্যান্য মানসিক বিকাৰৰ সৈতে দেখা দিয়ে, বিশেষকৈ মেজৰ ডিপ্ৰেছিভ ডিছঅৰ্ডাৰ, ব্যক্তিত্বৰ বিকাৰ আৰু দ্ৰব্য ব্যৱহাৰৰ বিকাৰ। ৰোগ নিৰ্ণয় কৰিবলৈ লক্ষণসমূহ সাধাৰণতে মানুহৰ গাত কমেও ৬ মাহে সক্ৰিয় হ'ব লাগে। এনে লক্ষণ সমূহ পৰিস্থিতিৰ বাবে আশা কৰিব পৰাতকৈয়ো অধিক হ'ব লাগে আৰু ই ব্যক্তিৰ দৈনন্দিন জীৱনত কাম কৰাৰ ক্ষমতাক হ্ৰাস কৰিব লাগে। আন আন সমস্যাসমূহৰ ফলত একে ধৰণৰ লক্ষণ দেখা দিব পাৰে, যেনে- হাইপাৰথাইৰয়ডিজম; হৃদৰোগ, কেফেইন, মদ, বা ভাঙৰ ব্যৱহাৰ। ইয়াৰোপৰি কিছুমান পূৰ্বে ব্যৱহৃত ঔষধৰ পৰা আঁতৰি থকা আদি উদ্বেগজনক বিকাৰসমূহ অত্যধিক বা স্থায়ী স্বাভাৱিক ভয় বা উদ্বেগৰ পৰা পৃথক। 

## তথ্যসূত্ৰ


শ্ৰেণী:মানসিক ৰোগ