open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
জোচেফিন ক্ল’ফুলিয়া

**জোচেফিন ক্ল’ফুলিয়া** (১৮২৯–১৮৭০) আছিল চুইজাৰলেণ্ডত জন্মগ্ৰহণ কৰা এগৰাকী বিখ্যাত দাড়ি থকা নাৰী যি পি.টি.বাৰ্নামৰ "আমেৰিকান মিউজিয়াম"ৰ অংশ হোৱাৰ বাবেই আটাইতকৈ বিখ্যাত। 

## প্ৰাথমিক জীৱন
মেডাম ক্ল’ফুলিয়াৰ জন্ম হৈছিল জোচেফাইন বয়ছডেচেন নামেৰে ছুইজাৰলেণ্ডৰ ভাৰ্চ’ইক্সত ব্ৰিগেডিয়াৰ জোচেফ বয়ছডেচেন আৰু ফ্ৰান্সোৱা মেছেটৰ ঘৰত। জন্মতে লোমশ আৰু আঠ বছৰ বয়সত দুই ইঞ্চি দাড়ি আছিল বুলি কোৱা হয়।

আঠ বছৰ বয়সত তেওঁক জেনেভাৰ বৰ্ডিং স্কুললৈ পঠিওৱা হৈছিল মাকৰ সৈতে একেটা প্ৰতিষ্ঠানতে শিক্ষা গ্ৰহণ কৰিবলৈ। চৈধ্য বছৰ বয়সত পঞ্চম সন্তানৰ মৃত্যুৰ কিছুসময়ৰ পাছতে মাকৰ মৃত্যু হয় আৰু দেউতাকে তেওঁক স্কুলৰপৰা আঁতৰাই পেলায়।

## ব্যক্তিগত জীৱন
জোচেফিনে দুটা সন্তান জন্ম দিলে; প্ৰথমটো, ১৮৫১ চনৰ ডিচেম্বৰ মাহত জন্মগ্ৰহণ কৰা জেলিয়া নামৰ এগৰাকী ছোৱালীৰ এঘাৰ মাহৰ পিছত মৃত্যু হয়। ১৮৫২ চনৰ ডিচেম্বৰ মাহত জন্মগ্ৰহণ কৰা তেওঁৰ পুত্ৰ এলবাৰ্টৰ জন্মতো চুলিৰ তৰপ আছিল। 

গৃহগাঁৱত আৰামদায়ক হৈ থকাৰ সময়ত বহু ঠাইত ৰাজহুৱা স্থানলৈ ওলাই যোৱাৰ সময়ত তেওঁ মুখৰ তলৰ অৰ্ধেক অংশত ৰুমাল পিন্ধিছিল যাতে মনোযোগ আকৰ্ষণ নকৰে বা মহিলাৰ কাপোৰ পিন্ধা পুৰুষ বুলি অভিযোগ উত্থাপন নহয়।

## ভ্ৰাম্যমাণ জীৱন
১৮৪৯ চনত বিছ বছৰ বয়সত প্ৰথমে পিতৃ আৰু এজেণ্টৰ সৈতে আৰু তাৰ পিছত অকলে পিতৃৰ সৈতে ইউৰোপ ভ্ৰমণ কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰে। পেৰিছত তেওঁ চিত্ৰশিল্পী ফৰ্চুন ক্ল’ফুলিয়াক লগ পায় আৰু শেষত তেওঁক বিয়া কৰায়। তৃতীয় নেপোলিয়নৰ দাড়ি অনুকৰণ কৰাৰ বাবে তেওঁ কুখ্যাত। বিনিময়ত শাসকে তেওঁক এটা ডাঙৰ হীৰা দিছিল।

১৮৫১ চনৰ আৰম্ভণিতে তেওঁ লণ্ডনত বাস কৰিছিল, গ্ৰেট ইউনিভাৰ্চেল এক্সপ'জিচনত অংশগ্ৰহণ কৰিবলৈ। য'ত তেওঁ নিজৰ অস্বাভাৱিক চিকিৎসাজনিত অৱস্থাৰ বিষয়ে আলোচনা কৰিবলৈ চাৰিং ক্ৰছ হাস্পতাললৈ যায় আৰু পিছৰ বছৰ দ্য লেন্সেটৰ বাবে এটা প্ৰবন্ধৰ বিষয়-বস্তু হয়।

১৮৫৩ চনত ক্ল’ফুলিয়া, তেওঁৰ স্বামী, তেওঁৰ পুত্ৰ আৰু তেওঁৰ পিতৃ আমেৰিকালৈ গুচি যায় আৰু তাৰপৰাই তেওঁলোকৰ চিনাকি হয় পি. টি বাৰ্নামৰ সৈতে। বাৰ্নামে তেওঁক তেওঁৰ আমেৰিকান মিউজিয়ামত এটা পদৰ প্ৰস্তাৱ দিয়ে আৰু তাত তেওঁ ১৮৫৩ চনৰ মাৰ্চ মাহত "দ্য বিয়াৰ্ডেড লেডী অৱ জেনেভা" নামেৰে আত্মপ্ৰকাশ কৰে। তেওঁৰ ন মাহৰ কাৰ্যকালৰ কিছুসময়ৰ বাবে তেওঁৰ পুত্ৰকো আকৰ্ষণ হিচাপে প্ৰদৰ্শিত কৰা হৈছিল, য'ত তেওঁক বাইবেলৰ চৰিত্ৰটোৰ নামেৰে "শিশু এচৌ" বুলি অভিহিত কৰা হৈছিল। এই শিৰোনামৰ ভিন্নতা পিছলৈ বাৰ্নামৰ অধীনত অন্যান্য অভিনেতা যেনে এনি জোনছ আৰু গ্ৰেচ গিলবাৰ্টৰ বাবেও ব্যৱহাৰ কৰা হ'ব।

ইয়াৰ পিছত ক্ল’ফুলিয়াই কৰ্ণেল উডৰ সংগ্ৰহালয়ৰ মালিক কৰ্ণেল জে এইচ উডৰ সৈতে নতুন চুক্তিবদ্ধ হয় আৰু কেইবাখনো আমেৰিকাৰ ৰাজ্য ভ্ৰমণ কৰে। ১৮৫৪ চনলৈকে তেওঁ কিউবাৰ হাভানাত কাম কৰিছিল।

## গোচৰ
১৮৫৩ চনৰ জুলাই মাহত উইলিয়াম চাৰ্ৰে ক্ল’ফুলিয়াক আদালতলৈ লৈ যায় আৰু দাবী কৰে যে তেওঁ প্ৰকৃততে এজন মানুহ আৰু এগৰাকী ভণ্ড। গোচৰৰ সময়ত চিকিৎসকে তাইক পৰীক্ষা কৰি তাই মহিলা বুলি পৰীক্ষা কৰে আৰু অৱশেষত গোচৰটো খাৰিজ কৰা হয়। শুনা মতে সন্দেহ কৰা হৈছে যে বাৰ্নামে নিজেই সমগ্ৰ বিষয়টো প্ৰচাৰৰ ষ্টাণ্ট হিচাপে ব্যৱস্থা কৰিছিল।

## পিছৰ জীৱন আৰু মৃত্যু
১৮৭০ চনত ইংলেণ্ডৰ ব্ৰীডগৱাটাৰ চহৰৰ ছেইণ্ট মেথিউছ মেলাত তেওঁক প্ৰদৰ্শন কৰা হৈছিল। ছেপ্টেম্বৰৰ শেষৰফালে জোচেফিন অসুস্থ হৈ পৰে আৰু ব্ৰীডগৱাটাৰ ৱৰ্কহাউছ হাস্পতালত সুস্থ হৈ থকাৰ সময়তে তেওঁৰ মৃত্যু হয়। মৃত্যুৰ কাৰণ তেওঁৰ মৃত্যুৰ প্ৰমাণ-পত্ৰত "কম জ্বৰ" বুলি লিখা আছিল। ব্ৰীডগৱাটাৰৰ ৱেমবডন ৰোড কবৰস্থানৰ দৰিদ্ৰ অংশত তেওঁক সমাধিস্থ কৰা হৈছে।

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:নাৰী
শ্ৰেণী:দাড়ি থকা নাৰী
শ্ৰেণী:ছুইজাৰলেণ্ডৰ ব্যক্তি
এলিছ এলিজাবেথ ড’হাৰ্টি

**এলিছ এলিজাবেথ ড’হাৰ্টি** জন্ম: ১৪ মাৰ্চ, ১৮৮৭ চন – মৃত্যু: ১৩ জুন, ১৯৩৩ চন; হাইপাৰট্ৰাইকোচিছ লেনুজিনোছা ৰোগ লৈ জন্মগ্ৰহণ কৰা এগৰাকী আমেৰিকান মহিলা আছিল, যাৰ পৰিচয় হৈছিল ঘাইকৈ দাড়ি থকা নাৰী।

## জীৱনী

ড’হাৰ্টিৰ জন্ম হৈছিল মিনেছ’টাৰ মিনিয়াপলিছত আৰু তেওঁ হাইপাৰট্ৰাইকোচিছ লেনুজিনোছা নামৰ এক ৰোগত আক্ৰান্ত হৈছিল। যদিও এই অৱস্থা অতি বিৰল, এই ৰোগৰ ফলত হোৱা তেওঁৰ চেহেৰাৰ আন ব্যক্তিসকলো একে ধৰণৰ চেহেৰাৰ বাবে পৰিচিত আছিল: তেওঁলোকৰ কিছুমান আছিল: ফেডৰ জেফটিচেউ ("জো-জো দ্য ডগ-ফেচড মেন"), ষ্টেফান বিব্ৰ’স্কি ("লায়নেল দ্য লায়ন-ফেচড মেন"), জেছুছ "চুই" আচেভেছ ("উলফমেন"), আৰু এনি জোনছ ইলিয়ট ("দাড়ি থকা মহিলাগৰাকী")। হাইপাৰট্ৰাইকোচিছৰ কাৰণৰ পাৰ্থক্যকে ধৰি এনে হোৱাৰ বহুতো ভিন্ন ভিন্ন কাৰণ থাকে। 

দুবছৰ বয়সৰপৰাই মাক-দেউতাকে চাইডশ্ব’ৰ আকৰ্ষণ হিচাপে তেওঁক প্ৰদৰ্শন কৰিছিল। পিছলৈ তেওঁক ব্যাৱসায়িকভাৱে তেওঁৰ মাতৃ আৰু অধ্যাপক ৱেলাৰৰ ৱান-মেন বেণ্ডে সমগ্ৰ মিডৱেষ্টাৰ্ণ আমেৰিকাত উপস্থাপন কৰে। বজাৰৰ ষ্ট’ৰৰ সম্মুখৰ প্ৰদৰ্শনীত তেওঁক ধাৰাবাহিকভাৱে স্বতন্ত্ৰ প্ৰদৰ্শনী হিচাপে দেখুওৱা হৈছিল। পাঁচ বছৰ বয়সলৈকে তেওঁৰ দাড়িখিনি প্ৰায় ৫ ইঞ্চি (দৈনিক ১৩০ মিলিমিটাৰ)লৈ বৃদ্ধি পাইছিল, অৱশেষত কিশোৰী হোৱালৈকে তেওঁ দাড়ি প্ৰায় ৯ ইঞ্চি (দৈনিক ২৩০ মিলিমিটাৰ) লৈ বৃদ্ধি পাইছিল। ড’হাৰ্টিয়ে কেতিয়াও মনোৰঞ্জনৰ প্ৰতি আগ্ৰহী নাছিল, বৰঞ্চ পৰিয়াল পোহপাল দিবলৈ অনুষ্ঠান পৰিৱেশন কৰি থাকিল, তেওঁ এই অৱস্থাৰ পৰা উদ্ধাৰ পোৱাৰ বাবে উদ্বিগ্নতাৰে অপেক্ষা কৰি আছিল। 

১৯১৫ চনত মনোৰঞ্জন ব্যৱসায়ৰপৰা অৱসৰ গ্ৰহণ কৰি ১৯৩৩ চনৰ ১৩ জুনত টেক্সাছৰ ডালাছত ৪৬ বছৰ বয়সত ব্ৰংকিয়ল নিউমোনিয়াত আক্ৰান্ত হৈ এলিছ ড’হাৰ্টিৰ মৃত্যু হয়।

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:দাড়ি থকা নাৰী
ফেইজুৱাডা

**ফেইজুৱাডা** (Feijoada; পৰ্তুগীজ শব্দ 'feijão' অৰ্থাৎ মাহৰ পৰা অহা) হৈছে পৰ্তুগীজ ভাষী দেশসমূহত প্ৰচলিত গৰু বা গাহৰিৰ মাংসৰ সৈতে ৰন্ধা বিভিন্ন প্ৰকাৰৰ মাহৰ ষ্ট্যুৰ নাম।

*ফেইজুৱাডা* পৰ্তুগাল, ব্ৰাজিল, এংগোলা, পূব টিমৰ, মোজাম্বিক আৰু মাকাউৰ দৰে দেশৰ এক সাধাৰণ খাদ্য। ইয়াত মাংসৰ সৈতে বগা, ক’লা বা ৰঙা মাহ মিহলাই ৰন্ধা হয় আৰু সাধাৰণতে ভাতৰ সৈতে পৰিবেশন কৰা হয়।

## ইতিহাস
শাক-পাচলিৰ সৈতে মাংসৰ (গাহৰিৰ) ষ্ট্যুৰ ইতিহাস প্ৰাচীন ৰোমান খাদ্যশৈলীলৈকে বিচাৰি পোৱা যায়। ৰোমান সাম্ৰাজ্যৰ বিস্তাৰৰ লগে লগে এই খাদ্যবিধ বিয়পি পৰে আৰু ফৰাচী 'কেছলেট', মিলানীজ 'কেচৌলা', ৰোমানিয়ান 'ফাচোল কু কাৰ্নাটি', উত্তৰ-পশ্চিম স্পেইনৰ 'ফাবাড়া আষ্টুৰিয়ানা' আৰু উত্তৰ পৰ্তুগালৰ মিনহো অঞ্চলৰ ফেইজুৱাডাৰ দৰে খাদ্যৰ জন্ম হয়।

*ফেইজুৱাডা* নাম আৰু ইয়াৰ সৃষ্টি পৰ্তুগীজ প্ৰস্তুত প্ৰণালীৰ সৈতে জড়িত। পৰ্তুগালৰ এষ্ট্ৰেমাদুৰা, বেইৰাছ, ট্ৰেন্স-অচ-মণ্টাচ আৰু আল্টো ডৌৰো অঞ্চলত বিভিন্ন ধৰণৰ মাহ (আমেৰিকান মূলৰ ক’লা মাহৰ বাহিৰে), ছচেজ আৰু গাহৰিৰ কাণ তথা ভৰি মিহলাই এই খাদ্য প্ৰস্তুত কৰাৰ পৰম্পৰা আছে।

পৰ্তুগীজ সংস্কৰণৰ ফেইজুৱাডা ঘাইকৈ দেশখনৰ উত্তৰ অংশৰ পৰা আৰম্ভ হৈছিল। উত্তৰ-পশ্চিমত বগা মাহেৰে আৰু উত্তৰ-পূবত ৰঙা মাহেৰে ইয়াক ৰন্ধা হয়। ইয়াত সাধাৰণতে গাহৰি বা গৰুৰ মাংসৰ সৈতে অন্যান্য শাক-পাচলি (বিলাহী, গাজৰ বা কবি) আৰু চৰিজো বা তেজৰ ছচেজ (blood sausage) যোগ কৰা হয়। ১৮ শতিকাত ঔপনিৱেশিক ব্ৰাজিলত দাসত্বৰ সময়ত আফ্ৰিকানসকলে ক’লা মাহ আৰু গাহৰিৰ অৱশিষ্ট মাংস ব্যৱহাৰ কৰি ফেইজুৱাডাৰ এক নতুন ৰূপ সৃষ্টি কৰিছিল। ১৯ শতিকালৈকে ই শ্ৰমিক শ্ৰেণীৰ আহাৰৰ পৰা ব্ৰাজিলৰ ৰাষ্ট্ৰীয় খাদ্যলৈ ৰূপান্তৰিত হয়, যিটো সাধাৰণতে শনিবাৰে পৰিবেশন কৰা হয়।

## আঞ্চলিক ভিন্নতা
### ব্ৰাজিল
খাদ্য বিশেষজ্ঞ ৰাউল ল’ডীৰ মতে, বাগানৰ পাকঘৰত আফ্ৰিকান দাস মহিলাসকলে মাটিৰ পাত্ৰত এই খাদ্য ৰান্ধোতে গান গাইছিল বুলি শুনা যায়, যাৰ বাবে ফেইজুৱাডাক "দাসৰ খাদ্য" বুলিও জনা গৈছিল। অৱশ্যে এই ধাৰণাই আফ্ৰিকানসকলে সহ্য কৰা প্ৰকৃত নিৰ্যাতন আৰু উৎপীড়নৰ দিশটো বহুক্ষেত্ৰত লুকুৱাই ৰাখে।

## চিত্ৰভঁৰাল

File:Feijoada de marisco.jpg|সামুদ্ৰিক খাদ্যৰ ফেইজুৱাডা
File:Feijoada à brasileira -02.jpg|ব্ৰাজিলিয়ান ফেইজুৱাডা
File:Feijoada à timorense.jpg|টিমৰিজ ফেইজুৱাডা
File:Feijoada à brasileira 1.jpg|ফেইজুৱাডা এ ব্ৰাজিলিয়েন


## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:ৰাষ্ট্ৰীয় ব্যঞ্জন
ঘোৰমেহ চবজি

**ঘোৰমেহ চবজি** (Ghormeh sabzi), যাক **খোৰেষ্ট চবজি** বুলিও জনা যায়, হৈছে ইৰানৰ এবিধ পৰম্পৰাগত বনৌষধি ভিত্তিক ষ্ট্যু। ইয়াক ইৰানৰ ৰাষ্ট্ৰীয় খাদ্য হিচাপে গণ্য কৰা হয় আৰু ই সমগ্ৰ ইৰানতে অতি জনপ্ৰিয়। ব্যৱহৃত মাহ আৰু মাংসৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি ইয়াৰ বিভিন্ন আঞ্চলিক সংস্কৰণ পোৱা যায়।

## প্ৰস্তুত প্ৰণালী

ইয়াৰ মুখ্য উপাদানসমূহ হ'ল বিভিন্ন ধৰণৰ ভজা বনৌষধি, য'ত ঘাইকৈ ধনিয়া, পিঁয়াজপাত বা লীক আৰু পাৰ্চলী ব্যৱহাৰ কৰা হয়। শুকান মেথি পাত ইয়াৰ সোৱাদ বৃদ্ধিৰ বাবে ব্যৱহাৰ কৰা এটা গুৰুত্বপূৰ্ণ মছলা। এই বনৌষধিৰ মিশ্ৰণটোত বহুতো ভিন্নতা দেখা যায়। যদিও মূল ৰেচিপিত নাই, তথাপিও কেতিয়াবা কেল বা সৰিয়হ শাকৰ দৰে তিতা সোৱাদযুক্ত সেউজীয়া শাকো ইয়াত ব্যৱহাৰ কৰা হয়।

এই মিশ্ৰণটো ৰাজমাহ, পিঁয়াজ, ক'লা নেমু (শুকান পাৰ্চী নেমু) আৰু হালধিৰে সোৱাদযুক্ত কৰা ভেড়া বা গৰুৰ মাংসৰ সৈতে ৰন্ধা হয়। এই ব্যঞ্জনবিধ পাৰ্চী চাউলৰ পৰা তৈয়াৰী 'পোলো' বা 'তহদিগ'ৰ সৈতে পৰিবেশন কৰা হয়। অৱশ্যে ব্যৱহৃত উপাদানসমূহক লৈ ইৰানীয়সকলৰ মাজত বিভিন্ন মতভেদ দেখিবলৈ পোৱা যায়।

## পৰিবেশন
ঘোৰমেহ চবজি পৰম্পৰাগতভাৱে বাচমতী চাউলৰ ভাতৰ সৈতে পৰিবেশন কৰা হয়। ইয়াৰ উপৰিও ইয়াক ফ্লেটব্ৰেড (ৰুটি), ছিৰাজী চালাড (তিয়ঁহ, বিলাহী আৰু [পিঁয়াজ][ৰ মিশ্ৰণ) আৰু [দৈত তিয়ঁহ দি তৈয়াৰী বিশেষ চাটনি 'মাষ্ট-অ-খিয়াৰ'ৰ সৈতেও খোৱা হয়।

## সাংস্কৃতিক গুৰুত্ব
*চেল্ফ* আলোচনীয়ে পৰিয়ালৰ মাজত প্ৰজন্মৰ পিছত প্ৰজন্ম ধৰি চলি অহা বাৰবিধ আটাইতকৈ অৰ্থপূৰ্ণ বিশ্বজনীন খাদ্যৰ তালিকাত ঘোৰমেহ চবজিক অন্তৰ্ভুক্ত কৰিছে। *তেহৰাণ টাইমছ*ৰ মতে, এই ব্যঞ্জনবিধ পাৰ্চী ৰন্ধন ঐতিহ্যৰ আটাইতকৈ বিশিষ্ট খাদ্যসমূহৰ ভিতৰত অন্যতম।

বিদেশত থকা ইৰানীয়সকলে পৰম্পৰাগতভাৱে 'থ্যাংকছগিভিঙ'ৰ দুদিন পিছত "আন্তৰ্জাতিক ঘোৰমেহ চবজি শলাগ দিন" পালন কৰে। ইৰানী-আমেৰিকান মহাকাশচাৰী জেচমিন মগবেলীয়ে মহাকাশত ঘোৰমেহ চবজি গ্ৰহণ কৰিছিল, যিটো মহাকাশত পৰিবেশন কৰা প্ৰথমটো ইৰানী খাদ্য হিচাপে পৰিগণিত হয়।

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ইৰান
শ্ৰেণী:ৰাষ্ট্ৰীয় ব্যঞ্জন
কুলি-কুলি

**কুলি-কুলি** (Kuli-kuli) হৈছে নাইজেৰিয়াৰ এক প্ৰকাৰৰ লঘু আহাৰ যিটো ঘাইকৈ চীনাবাদামৰ পৰা তৈয়াৰ কৰা হয়। নাইজেৰিয়াৰ নুপি জনগোষ্ঠীৰ লোকসকলে পোনপ্ৰথমে এই খাদ্যবিধ প্ৰস্তুত কৰিছিল। ই নাইজেৰিয়া, বেনিন, উত্তৰ কেমেৰুন আৰু ঘানাৰ এক জনপ্ৰিয় লঘু আহাৰ। বৰ্তমান কুলি-কুলি সমগ্ৰ বিশ্বতে সমাদৃত হৈছে। ইয়াক প্ৰায়ে অকলশৰে বা চেনি আৰু পানীৰ সৈতে মিহলি কৰা কেছাভা ফ্লেক্স (যাক 'গাৰী' বুলি জনা যায়) ৰ সৈতে খোৱা হয়। ইয়াক 'হাউচা কোকো', 'ফুৰা', আৰু 'আকামু'ৰ সৈতেও খোৱা হয় আৰু কেতিয়াবা ইয়াক গুড়ি কৰি চালাডত দিয়া হয়। চুইয়া আৰু কিলিচি প্ৰস্তুত কৰিবলৈও প্ৰায়ে ইয়াক উপাদান হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰা হয়।

চীনাবাদামৰ পৰা তেল উলিওৱাৰ পিছত অৱশিষ্ট হিচাপে ৰৈ যোৱা অংশৰ পৰা কুলি-কুলি তৈয়াৰ কৰা হয়।

## ঘানাৰ কুলি-কুলি
কুলি-কুলি ঘানা আৰু পশ্চিম আফ্ৰিকাৰ অন্যান্য অংশত এবিধ সুলভ মুচমুচে লঘু আহাৰ। ব্যৱহৃত উপাদান আৰু ইয়াৰ আকৃতি সকলোতে একে নহয়। দেশখনৰ উত্তৰ অংশত, বিশেষকৈ ডাগবন জনগোষ্ঠীৰ মাজত, চীনাবাদামৰ তেল নিষ্কাশনৰ সময়ত ৰৈ যোৱা অৱশিষ্টৰ পৰা কুলি-কুলি তৈয়াৰ কৰা হয়। ঘানাৰ জংগো বসতিস্থলবোৰত ই বেছিকৈ পোৱা যায়।

## প্ৰস্তুত প্ৰণালী
কুলি-কুলি তৈয়াৰ কৰিবলৈ প্ৰথমে চীনাবাদাম ভজা হয় আৰু তাৰ পিছত গুড়ি কৰি 'লাবু' নামৰ এটা পেষ্ট তৈয়াৰ কৰা হয়। এই পেষ্টটো মছলা, নিমখ আৰু কেতিয়াবা জলকীয়াৰ গুড়িৰ সৈতে মিহলি কৰা হয়। তাৰ পিছত পানীৰ সহায়ত পেষ্টটোৰ পৰা অতিৰিক্ত তেলখিনি আঁতৰাই ইচ্ছানুসৰি আকৃতি (গোল বল, চিলিণ্ডাৰ ইত্যাদি) দিয়া হয়। তেলত পটাচ যোগ কৰিলে তেলৰ উতলি উঠা উষ্ণতা বৃদ্ধি পায়। গৰম কৰি ভাজি থকাৰ সময়ত বাদামৰ পেষ্টটো লাহে লাহে কঠিন হৈ পৰে। তাৰ পিছত ইয়াক তেলৰ পৰা আঁতৰাই ঠাণ্ডা হ'বলৈ দিয়া হয়। ই বহুত দিনলৈ নষ্ট নোহোৱাকৈ থাকে।

চীনাবাদামৰ তেল আৰু কুলি-কুলি উৎপাদন তথা বিক্ৰীৰ সকলো দিশ সামাজিকভাৱে 'মহিলাৰ কাম' হিচাপে গণ্য কৰা হয়। প্ৰায়ে মহিলাসকলেই ইয়াৰ উৎপাদন আৰু বিক্ৰীৰ সকলো দিশ নিয়ন্ত্ৰণ কৰে। মহিলাসকলে শস্য গছায়, তেল নিষ্কাশন কৰে, কুলি-কুলি ৰান্ধে আৰু বজাৰলৈ নি বিক্ৰী কৰে। বহুতো সাংস্কৃতিক গোটত ইয়াক মহিলাৰ 'নিজস্ব উপাৰ্জন' বুলি গণ্য কৰা হয় যিটো তেওঁলোকে নিজৰ ইচ্ছামতে খৰচ কৰিব পাৰে।

### পুষ্টিগুণ
চীনাবাদামৰ পৰা তৈয়াৰ কৰা হয় বাবে কুলি-কুলিত প্ৰচুৰ পৰিমাণে প্ৰটিন থাকে। ইয়াত মেগনেছিয়াম, ফছফৰাছ আৰু ভিটামিন ই-ও পোৱা যায়।

## চিত্ৰভঁৰাল

File:Food creation - Making of a local delicacy called Kulikuli.jpg|ঘানাত কুলি-কুলি প্ৰস্তুত কৰাৰ দৃশ্য
File:Kulikuli made in Bongo, Upper East Region, Ghana.png|ঘানাৰ বংগোত প্ৰস্তুত কৰা কুলি-কুলি
File:Kuli kuli, a local snack.jpg|কুলি-কুলি, এক থলুৱা লঘু আহাৰ


## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:ৰাষ্ট্ৰীয় ব্যঞ্জন
চিনাভু

**চিনাভু** (Cinavu) হৈছে দক্ষিণ টাইৱানৰ পাইৱান জনগোষ্ঠীৰ দ্বাৰা প্ৰস্তুত কৰা মিলেট ভিত্তিক এক পৰম্পৰাগত ডাম্পলিং। ই সাধাৰণতে বিভিন্ন অনুষ্ঠান, উৎসৱ, বিবাহ আৰু অন্যান্য গুৰুত্বপূৰ্ণ সামাজিক সমাৱেশত পৰিবেশন কৰা হয় আৰু অতিথিসকলক আপ্যায়নৰ চিন হিচাপে আগবঢ়োৱা হয়। ২০২৪ চনৰ টাইৱানৰ ৰাষ্ট্ৰপতিৰ শপত গ্ৰহণ অনুষ্ঠানৰ ৰাজ্যিক ভোজত এই খাদ্যবিধ অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হৈছিল।

এই খাদ্যবিধত সাধাৰণতে মিলেট, আঠাজাতীয় চাউল বা গুড়ি কৰা কচুৰ সৈতে সোৱাদযুক্ত পুৰ দি গছৰ পাতৰ স্তৰে স্তৰে মেৰিয়াই প্ৰস্তুত কৰা হয়। চিনাভুক পৰম্পৰাগত থলুৱা খাদ্য সংস্কৃতি আৰু স্থানীয় উদ্ভিদ সম্পদৰ জ্ঞানৰ এক উদাহৰণ হিচাপে গণ্য কৰা হয়।

## ব্যুৎপত্তি
*চিনাভু* নামটো পাইৱান ভাষাৰ পৰা আহিছে আৰু ইয়াক সাধাৰণতে "মেৰিওৱা" বা "আৱদ্ধ কৰি থোৱা কিবা এটা" বুলি ব্যাখ্যা কৰা হয়। এই শব্দটোৱে খাদ্যবিধ প্ৰস্তুত কৰাৰ পদ্ধতিটোক বুজায়, য’ত ৰন্ধাৰ আগতে উপাদানসমূহ পাতৰ স্তৰে স্তৰে মেৰিয়াই লোৱা হয়।

## উপাদান আৰু প্ৰস্তুত প্ৰণালী

চিনাভু সাধাৰণতে মিলেট, আঠাজাতীয় চাউল বা কচুৰ পাউডাৰৰ ভেটিৰে তৈয়াৰ কৰা হয়। ইয়াৰ পুৰত সাধাৰণতে গাহৰিৰ মঙহ, বিশেষকৈ চৰ্বিযুক্ত গাহৰিৰ পেটৰ অংশ ব্যৱহাৰ কৰা হয়, যদিও স্থানীয় পৰম্পৰা আৰু উপলব্ধ সম্পদৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰি মাছ বা শামুকৰ দৰে অন্যান্য উপাদানসমূহো ব্যৱহাৰ কৰিব পাৰি। কিছুমান থলুৱা সম্প্ৰদায়ত শামুকৰ মঙহক অনানুষ্ঠানিকভাৱে "পাহাৰীয়া গৰুৰ পোৱালিৰ মঙহ" বুলিও কোৱা হয়।

উপাদানসমূহ পাতৰ কেইবাটাও স্তৰত মেৰিয়াই লোৱা হয়। ভিতৰৰ স্তৰটোত প্ৰায়ে বনৰীয়া ঘাঁহ বা শস্যজাতীয় উদ্ভিদৰ পাত ব্যৱহাৰ কৰা হয় যাতে খাদ্যখিনি ধৰি ৰাখিব পাৰি আৰু ৰন্ধাৰ সময়ত এক সুগন্ধি প্ৰদান কৰে। বাহিৰৰ স্তৰবোৰত আদাৰ পাত, কলৰ পাত বা অন্যান্য স্থানীয়ভাৱে উপলব্ধ গছৰ পাত ব্যৱহাৰ কৰিব পাৰি। মেৰিয়াই থোৱা ডাম্পলিংবোৰ তাৰ পিছত গছৰ আঁহ বা পাতেৰে বান্ধি দিয়া হয়।

চিনাভু সাধাৰণতে ভাপত দি বা পানীত সিজাই ৰন্ধা হয়, যিবোৰ পদ্ধতিয়ে পুৰৰ সোৱাদ আৰু মেৰিয়াই থোৱা পাতৰ সুগন্ধ অক্ষুণ্ণ ৰাখে।

## সাংস্কৃতিক গুৰুত্ব
চিনাভু থলুৱা সম্প্ৰদায়সমূহৰ সামূহিক কাৰ্যকলাপ আৰু সামাজিক আদান-প্ৰদানৰ সৈতে জড়িত। উৎসৱ, ধৰ্মীয় অনুষ্ঠান, বিবাহ আৰু পাৰিবাৰিক সমাৱেশৰ বাবে ইয়াক সঘনাই প্ৰস্তুত কৰা হয়। কিছুমান সম্প্ৰদায়ত চিকাৰ কৰিবলৈ যাওঁতে বা কৃষি কাৰ্যৰ সময়ত ইয়াক সহজে কঢ়িয়াই নিব পৰা আহাৰ হিচাপেও লগত লৈ যোৱা হয়। চিনাভু প্ৰস্তুত কৰা আৰু ইয়াক ভগাই খোৱাৰ প্ৰক্ৰিয়াটোত প্ৰায়ে পৰিয়ালৰ সদস্য আৰু চুবুৰীয়াসকলে সামূহিকভাৱে অংশগ্ৰহণ কৰে। সন্মান আৰু আতিথ্যৰ চিন স্বৰূপে এই খাদ্যবিধ দৰ্শনাৰ্থী বা আত্মীয়সকলক আগবঢ়োৱা হ’ব পাৰে।

যদিও চিনাভুক কেতিয়াবা অনানুষ্ঠানিকভাৱে এক প্ৰকাৰৰ জংজিৰ সৈতে তুলনা কৰা হয়, তথাপিও থলুৱা সম্প্ৰদায়সমূহে গুৰুত্ব দিয়ে যে ই এক পৃথক ৰন্ধন পৰম্পৰাক প্ৰতিনিধিত্ব কৰে যাৰ উপাদান, প্ৰস্তুত প্ৰণালী আৰু সাংস্কৃতিক অৰ্থ বেলেগ।

## সম্পৰ্কীয় খাদ্য

চিনাভুৰ সৈতে প্ৰায়ে 'আবাই'ৰ কথা আলোচনা কৰা হয়, যিটো ৰুকাই জনগোষ্ঠীৰ সৈতে জড়িত এক একে ধৰণৰ খাদ্য। যদিও দুয়োবিধ খাদ্যতে উপাদানসমূহ পাতত মেৰিয়াই লোৱা হয়, তথাপিও আবাইত সাধাৰণতে মিলেট বা চাউলৰ মিহি গুড়ি ব্যৱহাৰ কৰা হয় আৰু ইয়াৰ গাঁথনি অধিক ঘন হয়।

টাইৱানৰ অন্যান্য থলুৱা গোটসমূহৰো পাতত মেৰিওৱা একে ধৰণৰ খাদ্য আছে, যেনে আমিষ জনগোষ্ঠীৰ মাজত প্ৰচলিত 'আলিভংভং'। ই স্থানীয়ভাৱে উপলব্ধ উদ্ভিদ আৰু শস্য ব্যৱহাৰ কৰি কঢ়িয়াই নিব পৰা আহাৰ প্ৰস্তুত কৰাৰ একে ধৰণৰ পৰম্পৰাক প্ৰতিফলিত কৰে।

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ৰাষ্ট্ৰীয় ব্যঞ্জন
এনি জোনছ ইলিয়ট

**এনি জোনছ ইলিয়ট** (১৪ জুলাই, ১৮৬৫ – ২২ অক্টোবৰ, ১৯০২) ভাৰ্জিনিয়াত জন্মগ্ৰহণ কৰা এগৰাকী আমেৰিকান দাড়ি থকা নাৰী আছিল। চাৰ্কাছৰ আকৰ্ষণ হিচাপে শ্ব’মেন পি টি বাৰ্নামৰ সৈতে ভ্ৰমণ কৰিছিল। তেওঁৰ এই অৱস্থাৰ কাৰণ আছিল হিৰ্চুটিজম নে কোনো অসংলগ্ন জিনীয় অৱস্থা যিয়ে উভয় লিংগৰ শিশুক আক্ৰান্ত কৰে আৰু প্ৰাপ্তবয়স্ক বয়সলৈকে চলি থাকে সেয়া জনা নাযায়। মেথিউ ব্ৰেডীকে ধৰি বহু ফটোগ্ৰাফাৰে তেওঁৰ জীৱনকালত তেওঁৰ প্ৰতিকৃতি তুলিছিল, যিবোৰ বহুলভাৱে বিতৰণ কৰা হৈছিল। প্ৰাপ্তবয়স্ক হিচাপে জোনছ দেশৰ শীৰ্ষ "দাড়ি থকা ভদ্ৰমহিলা" হৈ পৰিছিল আৰু বাৰ্নামৰ "ফ্ৰিকছ"ৰ মুখপাত্ৰ হিচাপে কাম কৰিছিল, যিটো শব্দ তেওঁ ব্যৱসায়ৰপৰা বিলুপ্ত কৰিবলৈ চেষ্টা কৰিছিল। ১৮৮১ চনত জ’নে ৰিচাৰ্ড ইলিয়টক বিয়া কৰায় যদিও ১৮৯৫ চনত তেওঁৰ শৈশৱৰ প্ৰেয়সী উইলিয়াম ড’নভানৰ বাবে বিবাহ বিচ্ছেদ কৰে আৰু তেওঁৰ মৃত্যু হয় আৰু জোনছ বিধৱা হৈ পৰে। 
১৯০২ চনত ব্ৰুকলিনত যক্ষ্মা ৰোগত আক্ৰান্ত হৈ জোনছৰ মৃত্যু হয়।

## জীৱনী
১৮৬৫ চনৰ ১৪ জুলাইত কমনৱেলথৰ দক্ষিণ-পশ্চিম প্ৰান্তৰ স্মিথ কাউণ্টিৰ কাউণ্টি চেট ভাৰ্জিনিয়াৰ মেৰিয়ানত জন্ম হয় এনি জোনছৰ। মাত্ৰ ন মাহৰ শিশু হিচাপে যেতিয়া জোনছে পি টি বাৰ্নামৰ প্ৰদৰ্শনীত যোগদান কৰিছিল, তেতিয়া জোনছৰ পিতৃ-মাতৃয়ে সপ্তাহত ১৫০ ডলাৰ দৰমহা পাইছিল। তেওঁক নতুন "শিশু এচৌ" হিচাপে দৰদাম কৰা হৈছিল।পাঁচ বছৰ বয়সত তেওঁৰ গোঁফ, কাষৰ ছাল আৰু দাড়ি আছিল আৰু তেওঁ "দাড়ি থকা ছোৱালী" নামেৰে সুপৰিচিত হৈছিল। ফটোগ্ৰাফাৰ মেথিউ ব্ৰেডিয়ে ১৮৬৫ চনত শিশু অৱস্থাত জোনছৰ প্ৰতিকৃতি তুলিছিল। জোনছৰ জীৱনকালত কেইবাখনো অতিৰিক্ত প্ৰতিকৃতি লোৱা হৈছিল আৰু বহুলভাৱে বিতৰণ কৰা হৈছিল। 

প্ৰায় পাঁচ বছৰ বয়সত জোনছে বাৰ্নামৰ "গ্ৰেটেষ্ট শ্ব' অন আৰ্থ"ৰ সৈতে ভ্ৰমণলৈ যায়, চাৰ্কাছৰ চাইডশ্ব'ত আৰু ডাইম মিউজিয়ামতো দেখা দিয়ে। ১৬ বছৰ বয়সত জোনছে ৰিচাৰ্ড ইলিয়ট নামৰ এজন বাৰ্কাৰক বিয়া কৰায়। ১৫ বছৰৰ পাছত তেওঁলোকৰ বিবাহ বিচ্ছেদ হয় আৰু তাৰ পিছত জোনছে শ্ব’টোৰ ৱাৰ্ডৰ’বত কাম কৰা উইলিয়াম ড’নভানক বিয়া কৰায়। তেওঁলোকে ইউৰোপ ভ্ৰমণ কৰে, কিন্তু তাৰ কেইবছৰমানৰ পিছত ড'নভানৰ মৃত্যু হয় আৰু জোনছে বাৰ্নামৰ চাৰ্কাছত পুনৰ যোগদান কৰে।

এটা কাণ্ডত যিটো হয়তো বাৰ্নামৰ প্ৰচাৰৰ অন্যতম ষ্টাণ্ট আছিল, নিউয়ৰ্কৰ এজন ফ্ৰেন’লজিষ্টে জ’নছক সৰুতে অপহৰণ কৰিছিল। 
বাৰ্নাম আৰু আৰক্ষীয়ে তাইক গীৰ্জাৰ মেলাত প্ৰদৰ্শিত অৱস্থাত পাইছিল। যেতিয়া লোকজনে শিশুটিক নিজৰ বুলি দাবী কৰে তেতিয়া বিষয়টো আদালতলৈ যায়। তেওঁৰ সাক্ষ্য দিয়াৰ সময় হোৱাৰ আগতেই ন্যায়াধীশে জোনছক আনসকলৰপৰা পৃথক কৰি দিছিল। 
শিশুটিক আদালতৰ কক্ষলৈ লৈ যোৱাৰ সময়ত পিতৃ-মাতৃক দেখি শিশুটি পোনে পোনে মাক-দেউতাকৰ ওচৰলৈ গৈছিল। ন্যায়াধীশে গোচৰটো বন্ধ ঘোষণা কৰে।

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:দাড়ি থকা নাৰী
ফেডৰ জেফটিচেউ

**ফেডৰ এড্ৰিয়ানোভিচ জেফটিচেউ**, জন্ম: ১৮৬৮ চন – মৃত্যু: ৩১ জানুৱাৰী, ১৯০৪ চন, যিয়ে *জো-জো দ্য ডগ-ফেচড বয়* (পিছলৈ জো-জো দ্য ডগ-ফেচড মেন) নামেৰে বেছি পৰিচিত, ৰাছিয়াৰ এজন বিখ্যাত চাইডশ্ব' অভিনেতা আছিল তেওঁৰ পিতৃ,
যাৰ সৈতে ১৮৭৩ চনত তেওঁ ইউৰোপ ভ্ৰমণ কৰিছিল, ‘কোষ্ট্ৰমা অৰণ্যৰ পৰা বন্য মানুহ’ আৰু পিছত ১৮৮৪ চনত দ্বাৰা পি.টি. বাৰ্নামৰ দ্বাৰা আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰলৈ অনা হয়।

## জীৱনী
১৮৬৮ চনত ইম্পেৰিয়েল ৰাছিয়াৰ চেণ্ট পিটাৰ্ছবাৰ্গত জন্মগ্ৰহণ কৰা ফেডৰ জেফটিচেউ চিকিৎসাজনিত অৱস্থা হাইপাৰট্ৰাইক'ছিছত আক্ৰান্ত হৈছিল। তেওঁৰ পিতৃ এড্ৰিয়ান, যিজনো হাইপাৰট্ৰাইকটিক আছিল, তেওঁ ফৰাচী চাৰ্কাছত অনুষ্ঠান পৰিৱেশন কৰিছিল। ১৮৭৩ চনত এড্ৰিয়ানে তেওঁৰ পুত্ৰৰ সৈতে ইউৰোপীয় প্ৰদৰ্শনীত "কষ্ট্ৰমা বনাঞ্চলৰ বন্য মানুহ" হিচাপে অনুষ্ঠান পৰিৱেশন কৰে। দহ বছৰৰ পাছত ১৮৮৪ চনত, ফেডৰ "থিওডৰ পেট্ৰফ" হিচাপে ঘূৰি আহিল পি.টি বাৰ্নামৰ প্ৰতিনিধি হৈ আৰু আমেৰিকাত বাৰ্নামত "জো-জো দ্য ডগ-ফেচড বয়" হিচাপে যোগদান কৰে।

বাৰ্নামে এটা কাহিনী সৃষ্টি কৰিছিল য'ত কষ্ট্ৰ'মাৰ এজন চিকাৰীয়ে ফেডৰ আৰু তেওঁৰ পিতৃক অনুসৰণ কৰি তেওঁলোকৰ গুহালৈ লৈ গৈছিল আৰু তেওঁলোকক বন্দী কৰিছিল। বাৰ্নামে এড্ৰিয়ানক সভ্য হ’ব নোৱাৰা বনৰীয়া বুলি বৰ্ণনা কৰিছিল। বাৰ্নামে ফেডৰৰ চেহেৰা কুকুৰৰ সৈতে থকা সাদৃশ্যৰ ওপৰত গুৰুত্ব আৰোপ কৰাৰ এটা কথা ক’লে, আৰু বুজাই দিলে যে যেতিয়া তেওঁ কিবা কথাত বিচলিত হয় তেতিয়া তেওঁ কুকুৰৰ দৰে ভৌ ভৌ কৰিব আৰু কুঁকুৱাব। শ্ব’টোত ফেডৰে তেনে কৰিবলৈ বাধ্য হৈছিল।

ফেডৰে ৰাছিয়ান, জাৰ্মান আৰু ইংৰাজী ভাষা ক’ব পাৰে আৰু ইউৰোপ আৰু আমেৰিকাত বহুলভাৱে ভ্ৰমণ কৰিছিল।

১৯০৪ চনৰ ৩১ জানুৱাৰীত তেতিয়াৰ অট্টোমান সাম্ৰাজ্যৰ অংশ গ্ৰীচৰ চেল’নিকাত নিউমোনিয়াত আক্ৰান্ত হৈ তেওঁৰ মৃত্যু হয়।
## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:দাড়ি থকা নাৰী
লাম্প্ৰাইচ

**লাম্প্ৰাইচ** (Lamprais), যাক "লামপ্ৰাইচ" বা "লাম্প্ৰাইজ" বুলিও লিখা হয়, হৈছে শ্ৰীলংকাৰ এবিধ বিশেষ ব্যঞ্জন যিটো দেশখনৰ ওলন্দাজ বা ডাটচ বাৰ্ঘাৰসকলে পৰিচয় কৰাই দিছিল। লাম্প্ৰাইচ শব্দটো ওলন্দাজ শব্দ *lomprijst*-ৰ পৰা অহা ইংৰাজী অপভ্ৰংশ, যাৰ অৰ্থ হৈছে এক টোপোলা বা এমুঠি ভাত। বিশ্বাস কৰা হয় যে এই খাদ্যবিধৰ শিপা ইণ্ডোনেছিয়াৰ ব্যঞ্জন *লেম্পাৰ*ৰ সৈতে জড়িত।

## ইতিহাস
১৬৫৮ চনৰ পৰা ১৭৯৬ চনলৈকে শ্ৰীলংকাৰ উপকূলীয় অঞ্চল ওলন্দাজ শাসনৰ অধীনত আছিল। ডাটচ বাৰ্ঘাৰসকলে (ওলন্দাজ, পৰ্তুগীজ আৰু শ্ৰীলংকান বংশোদ্ভৱ এক মিশ্ৰিত জনগোষ্ঠী) এই খাদ্যবিধৰ উদ্ভাৱন কৰিছিল। এই ব্যঞ্জনবিধ নেদাৰলেণ্ডৰ থলুৱা খাদ্য নহয়, বৰঞ্চ ই জাভানিজ আহাৰ *লেম্পাৰ*ৰ ওপৰত আধাৰিত। লেম্পাৰ হৈছে কলপাতত মেৰিওৱা সোৱাদযুক্ত মাংস আৰু আঠাজাতীয় চাউলৰ এবিধ লঘু আহাৰ। ওলন্দাজসকলে সম্ভৱতঃ ১৬ শতিকাৰ আৰম্ভণিতে ওলন্দাজ ইষ্ট ইণ্ডিজৰ পৰা এই খাদ্যবিধ অভিযোজন কৰিছিল।

লাম্প্ৰাইচৰ বিষয়ে প্ৰথম সাহিত্যিক উল্লেখ পোৱা যায় ১৯২৯ চনত প্ৰকাশিত হিল্ডা ডিউট্ৰোমৰ *চিলন ডেইলী নিউজ কুকাৰী বুক* নামৰ কিতাপখনত।

## গঠন

ইয়াত দুবিধ বিশেষ তৰকাৰী (এবিধ তিনিবিধ মাংসৰ মিশ্ৰিত তৰকাৰী য’ত প্ৰায়ে গৰু, গাহৰি আৰু কুকুৰা চৰাইৰ মাংস থাকে আৰু আনবিধ বেঙেনাৰ সৈতে কেঁচাকল), 'চিনী চাম্বল', মিছা মাছৰ পেষ্ট বা বেলাচান, 'ফ্ৰিকাডেলা' মিটবল আৰু মাংসৰ ষ্টকত সিজোৱা ভাত থাকে। এই গোটেইখিনি কলপাতত মেৰিয়াই অভেনত বেক কৰা হয়। কেঁচা চুটি দানাৰ চাউলখিনি মাখন বা ঘিঁউত পিয়াঁজ আৰু মচলাৰ সৈতে ভাজি তাৰ পিছত মাংসৰ ষ্টকত সিজাই ভাতখিনি প্ৰস্তুত কৰা হয়। এটা কঠিনকৈ সিজোৱা কণী তেলত গভীৰভাৱে ভাজি যোগ কৰাটো এক জনপ্ৰিয় কিন্তু অপৰম্পৰাগত সংযোজন।

পৰম্পৰাগত ৰেচিপিত সদায় তিনিবিধ মাংস থাকে; অৱশ্যে আধুনিক সংস্কৰণত কেৱল এবিধ মাংস যেনে মাছ বা কুকুৰা চৰাইৰ মাংস থাকিব পাৰে অথবা ই নিৰামিষো হ’ব পাৰে।

## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:ৰাষ্ট্ৰীয় ব্যঞ্জন
বাংলা কিচ্ছা

**বাংলা কিচ্ছা** / **বাংলা কেচ্ছা** হৈছে বাংলা কবিতা আৰু গদ্যৰ এক ধাৰা তথা বাংলা ভাষাৰ মৌখিক কাহিনী কোৱাৰ এক পৰম্পৰা। থলুৱা বাংলা লোককথা আৰু আৰব তথা তুৰ্কী-পাৰ্চী প্ৰব্ৰজনকাৰীসকলৰ কাহিনীৰ সংমিশ্ৰণত বংগত এই ধাৰাটো বিকশিত হ’বলৈ আৰম্ভ কৰে। বাংলাদেশৰ গ্ৰাম্য মুছলমান সম্প্ৰদায়ৰ মাজত এই শিল্পৰূপটো এতিয়াও জনপ্ৰিয়। য'ত 'কিচ্ছা'ই মুছলমানসকলৰ মাজত প্ৰেম, বীৰত্ব, সন্মান আৰু নৈতিক সততাৰ জনপ্ৰিয় কাহিনী প্ৰচাৰৰ এক ইছলামিক আৰু/বা পাৰ্চী ঐতিহ্যক প্ৰতিফলিত কৰে, ই বংগত উপনীত হোৱাৰ পিছত ধৰ্মৰ সীমা অতিক্ৰম কৰি এক ধৰ্মনিৰপেক্ষ ৰূপ লাভ কৰে আৰু ইয়াৰ সৈতে প্ৰাক-ইছলামিক বাংলা সংস্কৃতি আৰু লোককথাক অন্তৰ্ভুক্ত কৰি লয়।

## ব্যুৎপত্তি আৰু উচ্চাৰণ
'কিচ্ছা' শব্দটো আৰবী ভাষাৰ 'কিচ্ছা' (Qissa—قصه) শব্দৰপৰা আহিছে, যাৰ অৰ্থ হৈছে 'মহাকাব্যিক কিংবদন্তি' বা 'লোককথা'। ই ভাৰতীয় উপমহাদেশৰ বহুতো ভাষাক প্ৰভাবিত কৰিছে আৰু বাংলা, গুজৰাটী, উৰ্দু আৰু হিন্দীৰ দৰে ভাৰতীয়-আৰ্য ভাষাসমূহত এটা সাধাৰণ বিশেষ্য হিচাপে ব্যৱহৃত হয়। অনানুষ্ঠানিকভাৱে ব্যৱহাৰ কৰিলে ইয়াৰ অৰ্থ হ'ল এক 'আকৰ্ষণীয় কাহিনী' বা 'উপকথা'।

## ইতিহাস
১৫ শতিকাৰপৰা বংগত কিচ্ছাই অপৰিসীম জনপ্ৰিয়তা লাভ কৰা বুলি কোৱা হয়। বাঙালী মুছলমান লেখকসকলে তেওঁলোকৰ কিচ্ছাসমূহত প্ৰেম, যুদ্ধ, ধৰ্ম আৰু বীৰত্বৰ পাৰ্চী-আৰৱ বিষয়-বস্তু মিহলাইছিল। বাংলা ভাষাৰ 'দোভাষী' উপভাষা আছিল কিচ্ছা লিখাৰ বাবে এক জনপ্ৰিয় মাধ্যম। মোগল বংগ আৰু বংগ চুলতানতৰ চৰকাৰী ভাষা পাৰ্চীৰদ্বাৰা ইয়াৰ শব্দভাণ্ডাৰ যথেষ্ট প্ৰভাবিত হৈছিল। উনবিংশ শতিকাত সমগ্ৰ বংগতে বহুতো কিচ্ছা প্ৰকাশন কোম্পানী গঢ়ি উঠিছিল, বিশেষকৈ বটতলাৰ ছপাশালসমূহ এই ক্ষেত্ৰত আগৰণুৱা আছিল। হাওৰাত 'মুছলমানি কিচ্ছা সাহিত্য'ৰ দৰে সাহিত্য সমাজ গঠন কৰা হৈছিল। অৱশ্যে বিংশ শতিকাৰ আৰম্ভণিৰপৰা কিচ্ছাই ইয়াৰ জনপ্ৰিয়তা হেৰুৱাবলৈ আৰম্ভ কৰে। বাংলা ভাষাৰ মানক ৰূপ (সাধু-ভাষা) প্ৰতিষ্ঠা হোৱাৰ লগে লগে দোভাষী উপভাষাৰ সৈতে কিচ্ছাৰো জনপ্ৰিয়তা হ্ৰাস পায়। ইয়াৰ প্ৰমাণ ১৯ শতিকাৰ শেষৰফালে মীৰ মোশ্বাৰফ হোছেইনে লিখা 'বিষাদ সিন্ধু'ত পোৱা যায়, যিটো কাৰবালাৰ যুদ্ধৰ পৰম্পৰাগত বাংলা কিচ্ছাৰ ওপৰত আধাৰিত আছিল যদিও তেওঁ পাৰ্চী মিশ্ৰিত দোভাষীৰ পৰিৱৰ্তে সংস্কৃতবহুল সাধু-ভাষাত লিখিছিল।

## উল্লেখনীয়তা
লিখিত বাংলা কিচ্ছাসমূহ বাঙালী মুছলমান পৰিয়ালবোৰৰ ঘৰুৱা সামগ্ৰী হৈ পৰিছিল। ১৫ শতিকাৰ শ্বাহ মহম্মদ চগিৰৰ 'ইউছুফ-জুলেখা'ক মধ্যযুগীয় বাংলা সাহিত্যৰ শ্ৰেষ্ঠ কৰ্ম বুলি গণ্য কৰা হয়। চট্টগ্ৰামৰ বাহৰাম খানে 'লাইলী-মজনু'ৰ নিজা সংস্কৰণ প্ৰস্তুত কৰিছিল। সাতকানীয়াৰ কবি নৱাজিশ খানে 'গুলে বাকাৱলী' লিখিছিল য’ত প্ৰেমৰ কাহিনীৰ লগতে পৰীৰ দৰে জীৱৰ বৰ্ণনা আছিল। বাংলা ভাষাৰ কবিসকলে এনে বহু কাহিনীৰ বিভিন্ন সংস্কৰণ লিখিছিল। অন্যান্য বিখ্যাত কিচ্ছাসমূহৰ ভিতৰত আছে— আমিৰ হামজা, মধু মালতী, ফৰহাদ-চিৰিণ, তুতিনামা, হাতেমতাই, সখী সোণা, জংনামা, আলিফ-লাইলা ৱা লাইলা আৰু গুলে তৰমুজ। তালিকাভুক্ত লেখকসকলৰ উপৰি ছৈয়দ হামজা, নাছেৰ আলী, ৰৌছন আলী আৰু ফকিৰ শ্বাহ গৰীবুল্লাহ আছিল উল্লেখনীয় লেখক।

## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:বঙালী সাহিত্য
শ্ৰেণী:বঙালী সংস্কৃতি
শ্ৰেণী:সাধুকথা
ক্লেমেণ্টাইন ডেলেট

**ক্লেমেণ্টাইন ডেলেট** (৫ মাৰ্চ ১৮৬৫ চন – ৫ এপ্ৰিল ১৯৩৯ চন) আছিল এগৰাকী ফৰাচী দাড়ি থকা ভদ্ৰমহিলা যিয়ে কেফে এখন ৰাখিছিল। সমসাময়িকসকলে তেওঁক *ফ্ৰান্সৰ আটাইতকৈ বিখ্যাত আৰু বিখ্যাত দাড়ি থকা মহিলা* আৰু *দাড়ি থকা মহিলাৰ নিখুঁত উদাহৰণ* বুলি অভিহিত কৰিছে।

## প্ৰাথমিক জীৱন
১৮৬৫ চনত ফ্ৰান্সৰ লৰেইনৰ থাওন-লেছ-ভছজেছত জন্মগ্ৰহণ কৰিছিল ক্লেমেণ্টাইন ডেলেটে। ২০ বছৰ বয়সত তেওঁ স্থানীয় বেকাৰ পল ডেলেটক বিয়া কৰায় আৰু তেওঁৰ সৈতে চহৰখনত এটা কেফে খুলিছিল।

পিছৰ বিৱৰণী অনুসৰি ক্লেমেণ্টিন ডেলেইট সৰুৰেপৰাই মুখত অতিৰিক্ত নোম আছিল যদিও নিয়মিতভাৱে কটাছিল। ১৯০০ চনত এই কথা সলনি হৈছিল, যেতিয়া তেওঁ কাৰ্নিভাললৈ গৈছিল আৰু এগৰাকী দাড়ি থকা নাৰীক দেখিছিল, য’ত এটা অপ্ৰভাৱশালী ষ্টাবল আছিল আৰু তেওঁ নিজেই ভাল দাড়ি গজাব পাৰে বুলি গৌৰৱ কৰিছিল। স্বামীয়ে তেওঁক সমৰ্থন কৰিবলৈ ৫০০ ফ্ৰাংক বাজি ধৰিলে। 
এই বাজিয়ে ডেলেটৰ কেফেলৈ আৰু বহু গ্ৰাহকক আকৰ্ষণ কৰিছিল আৰু তেওঁলোকে নামটো সলনি কৰি *লে কেফে ডি লা ফেম এ বাৰ্বে*, "দাড়ি থকা মহিলাৰ কেফে" কৰি লৈছিল।

## খ্যাতি
ডেলেটে নিজৰ ফটো আৰু পোষ্টকাৰ্ড বিক্ৰী কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰিলে আৰু কেনেবাকৈ চেলিব্ৰিটি হৈ পৰিল। ইউৰোপ ভ্ৰমণ কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰিছিল, পেৰিছ আৰু লণ্ডনত যথেষ্ট ভিৰ আকৰ্ষণ কৰিছিল। ১৯২৬ চনত বিধৱা হোৱাৰ পিছত তেওঁৰ ভ্ৰমণ তীব্ৰতৰ হৈ পৰে।

১৯০০ চনত তেওঁ বহু প্ৰচাৰিত ষ্টাণ্টত অংশ লৈছিল য'ত তেওঁ সিংহৰ পিঞ্জৰাত প্ৰৱেশ কৰিছিল আৰু ভিতৰত থকাৰ সময়ত সিংহৰ টেমাৰৰ সৈতে তাচ খেলিছিল, কিংবদন্তি অনুসৰি, এই প্ৰক্ৰিয়াৰে সিংহবোৰক ভয় খুৱাইছিল। ১৯০৪ চনত তেওঁ আজৰি সময়ত পুৰুষৰ কাপোৰ পিন্ধিবলৈ কৰ্তৃপক্ষৰপৰা বিশেষ অনুমতি লাভ কৰে, যি সময়ত মহিলাসকলে পুৰুষৰ পোছাক পিন্ধাটো অবৈধ আছিল।

সকলো হিচাপত তেওঁ নিজৰ দাড়িৰ বাবে অতি গৌৰৱ কৰিছিল আৰু তাৰ বহুত যত্ন লৈছিল। তেওঁৰ প্ৰাক্তন নাপিত চাৰ্লছ গ্ৰ’ছিয়াৰে দাবী কৰিছিল যে ডেলেটে যেতিয়াই তেওঁৰ দাড়ি ট্ৰিম কৰে তেতিয়াই “তাক শেন চৰাইৰ চাই থাকে”। গ্ৰ'ছিয়াৰে সপ্তাহত তিনিবাৰকৈ তেওঁৰ ওচৰলৈ গৈ বিশেষ চেম্পুৰে দাড়ি ধুইছিল আৰু দাবী কৰিছিল যে "তেওঁ সেই দাড়িৰ যত্ন লৈছিল, তেওঁ ধুইছিল, তেওঁ ক্লাক অভাৰ কৰিছিল, তেওঁ প্ৰতিদিনে ব্ৰাছ কৰিছিল।"

## উত্তৰাধিকাৰ
১৯৭০ চনত থাওন-লেছ-ভছজেছত ক্লেমেণ্টাইন ডেলেটৰ প্ৰতি উৎসৰ্গিত এটা সংগ্ৰহালয় মুকলি কৰা হয়।

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:দাড়ি থকা নাৰী
বাসন্তী পূজা

বাসন্তী পূজা এটা চʼত মাহৰ দুৰ্গা পূজা হয়, যে পশ্চিম বংগ, অসম, অৰুনাচল প্ৰদেশ, ত্ৰিপুৰা, আৰু উৰিষ্যাত অনুষ্ঠিত হয়। বাসন্তী পূজা চৈত্ৰ নৱৰাত্ৰিৰ ষষ্ঠ আৰু দশম দিনত পৰা চলি থাকে। এই পূজা মূল আছিল।

## ইতিহাস

যে ৰজা চুৰাথ আছিল, সেই আৰম্ভ কৰিছে। যেতিয়া ৰজা চুৰাথৰ ইয়াৰ ৰাজ্যৰ সমস্যা হৈছিল, তেতিয়া তেওঁ ঋষিসকলৰ সৈতে কিবা এটা কৰিবলৈ ক’লে, ঋষিসকলে তেওঁক ক’লে যে ৰজাই ইয়াৰ সমস্যাৰ পৰা মুক্তি পাবলৈ পূজা কৰিব লাগিব। আৰু সেইটোৱেই, বাসন্তী পূজাৰ ইতিহাস ৰচনা কৰিলে।।

## অষ্টমী তিথিত অন্নপূৰ্ণা দেৱী পূজা

মহাষ্টমী, মাসিক দুৰ্গাষ্টমী, দুৰ্গাষ্টমী হ'লে চʼত মাহৰ শুক্লা অষ্টমী তিথিৰ সময়ত অন্নপূৰ্ণা পূজা অনুষ্ঠিত হয়। ভোকৰ ওপৰত আৰ্থিক অৱস্থাৰ বাবে বসন্ত কালত পূজা কৰে। যিহেতু অন্নপূৰ্ণা দেৱী খাদ্যৰ দেৱী আছিল, গতিকে দেৱীক পূজা কৰাৰ সময়ত তেওঁলোকে দুখীয়া মানুহৰ বাবে খাদ্য পাব।

## নৱমী তিথিত ৰাম নৱমী
চৈত্ৰ নৱৰাত্ৰিৰ অন্তিম দিনা, আৰু পূজাৰ নৱম দিনা ৰাম নৱমী হয়, যে ৰামৰ জন্মদিন অনুষ্ঠিত কৰে।

## বসন্তৰ আৰু শৰতৰ পূজা তুলনা
বাসন্তী পূজা চলে চʼত মাহৰ শুক্লা পক্ষৰ ষষ্ঠী তিথিত পৰা আৰম্ভ কৰে, আৰু অন্তিম তিথি এই মাহৰ শুক্লা পক্ষৰ দশমী তিথিত হয়, মহাষ্টমী দিনত অন্নপূৰ্ণা পূজা চলে, আৰু দশমী দিনৰ পিছত মহানৱমী দিনত কিছুমানে ৰামনৱমী, যে শ্ৰীৰামৰ জন্মদিনত পূজা কৰে।। 
[alt=Durga_puja_at_tihu_2012|center|600x600px|অসমৰ নলবাৰী [নলবাৰী জিলা|নলবাৰী জিলাৰ তিহুত দুৰ্গা পূজা, ২০১২]]

কিন্তু, শৰতৰ সময়ত এটা অনুষ্ঠান "মহালয়া" আৰম্ভ হয়, যে বাঙালী মানুহে ৰাতিপুৱা ৪ বজাত, বীৰেন্দ্ৰ কৃষ্ণ ভদ্ৰ আৰু পঙ্কজ কুমাৰ মল্লিকৰ অনাতাঁৰ কাৰ্যসূচী ,"মহিষাসুৰমৰ্দ্দিনী (অন্য নাম:- মহালয়া, চণ্ডীপাঠ)", দেৱী দুৰ্গাক উঠিবলৈ লগাই দিয়ে। ৭ পাছত অসমত মহা ষষ্ঠী দিনত মূৰ্তি আনিবলৈ চেষ্টা কৰে, যে এটা বাহনত থাকে, আৰু ঢাক-ঢোল বজাই বাহনত (ৰখাই দিয়ে যেতিয়া মন্ডপত সোমাই), কিন্তু মা দুৰ্গাক ষষ্ঠী দিনত নিজৰ চেহেৰাক ঢাকি দিয়ে, মহা সপ্তমী দিনত পৰা চলিবলৈ চেহেৰাত নিউজপেপাৰ নহʼলে কাপোৰ লগাই দিয়ে।।

আৰম্ভ দিন, যে মহা সপ্তমী দিনত পূজা চলিবলৈ
ষ্টেফান বিব্ৰ’স্কি

লিয়নেল দ্য লায়ন-ফেচড মেন নামেৰে বেছি পৰিচিত **ষ্টেফান বিব্ৰ’স্কি** (১৮৯০–১৯৩২) আছিল এজন বিখ্যাত বাটৰ কাষত প্ৰদৰ্শন কৰা অভিনয় শিল্পী। গোটেই শৰীৰটো দীঘল চুলিৰে আবৃত আছিল যিয়ে তেওঁক সিংহৰ দৰে ৰূপ দিছিল; ইয়াৰ কাৰণ হ’ব পাৰে হাইপাৰট্ৰাইক’ছিছ নামৰ বিৰল অৱস্থা। 

## জীৱনী
১৮৯০ চনত কংগ্ৰেছ পোলেণ্ডৰ উইলচাগোৰাত ২.৫ চে.মি. চুলিৰে শৰীৰ আবৰি থকা অৱস্থাত বিব্ৰ’স্কিৰ জন্ম হৈছিল। তেওঁৰ মাকে (বেনেডেটা) এই অৱস্থাৰ বাবে তেওঁৰ পিতৃ (মাইকেল)ক সিংহই আক্ৰমণ কৰি ক্ষত-বিক্ষত কৰাৰ ঘটনাক দোষাৰোপ কৰে, যিটো তেওঁ ষ্টেফানৰ গৰ্ভৱতী অৱস্থাত প্ৰত্যক্ষ কৰা বুলি দাবী কৰে। তেওঁ ষ্টেফানক ঘৃণনীয় বুলি গণ্য কৰিছিল আৰু প্ৰায় চাৰি বছৰ বয়সত চেডলমেয়াৰ নামৰ এজন জাৰ্মান ইম্প্ৰেছাৰিয়াৰ হাতত এৰি দিছিল। চেডলমেয়াৰে তেওঁক তেওঁৰ মঞ্চনাম দিছিল আৰু ইউৰোপৰ বিভিন্ন ঠাইত তেওঁক প্ৰদৰ্শন কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰিছিল।

তেওঁক প্ৰদৰ্শনীত ৰখা সময়লৈকে লিয়নেলৰ চুলিখিনি মুখত ২০ চে.মি. (৭.৯ ইঞ্চি)লৈকে বাঢ়ি গৈছিল আৰু বাকী সকলো ঠাইতে প্ৰায় ১০ চে.মি. দীঘল হৈ পৰিছিল। তেওঁৰ শৰীৰটো প্ৰায় সম্পূৰ্ণ চুলিৰে আবৃত আছিল, একমাত্ৰ ব্যতিক্ৰম আছিল হাতৰ তলুৱা আৰু ভৰিৰ তলুৱা। ১৯০১ চনত লিয়নেলে আমেৰিকা ভ্ৰমণ কৰি বাৰ্নাম আৰু বেইলী চাৰ্কাছৰ সৈতে জড়িত হৈ প্ৰদৰ্শন কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰে। তেতিয়াৰপৰাই তেওঁ চাৰ্কাছৰ সৈতে ভ্ৰমণ কৰিছিল, মাজে মাজে ইউৰোপলৈ উভতি গৈছিল। 

তেওঁৰ অভিনয়ত লিয়নেলে জিমনাষ্টিক কৌশল প্ৰদৰ্শন কৰিছিল, আৰু লগতে মানুহৰ সৈতে কথা পাতি তেওঁৰ সিংহৰ ৰূপৰ সৈতে তীব্ৰ বিপৰীতমুখী তেওঁৰ কোমল দিশটো দেখুৱাইছিল। ১৯২০ চনত তেওঁ আমেৰিকাত বসতি স্থাপন কৰি জনপ্ৰিয় আকৰ্ষণৰ কেন্দ্ৰবিন্দু হৈ পৰে আৰু নিউয়ৰ্ক চহৰলৈ গুচি যায়, য'ত তেওঁ কনি আইলেণ্ডত ফিক্সচাৰ আছিল। 

১৯২০ চনৰ শেষৰফালে লিয়নেলে নিজৰ চাইডশ্ব’ কেৰিয়াৰৰপৰা অৱসৰ গ্ৰহণ কৰি পুনৰ জাৰ্মানীলৈ গুচি যায়। ১৯৩২ চনত বাৰ্লিনত ৪১ বছৰ বয়সত হাৰ্ট এটেকত আক্ৰান্ত হৈ তেওঁৰ মৃত্যু হোৱাৰ খবৰ পোৱা গৈছিল।
## বাহ্যিক সংযোগ
* Homberger, Francine (2005). *Carny Folk*. .

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:দাড়ি থকা নাৰী
ছিডোনিয়া ডি বাৰ্চি

**ছিডোনিয়া ডি বাৰ্চি** (জন্ম: ১ মাৰ্চ, ১৮৬৬ চন – মৃত্যু: ৩১ জুলাই, ১৯২৫ চন) হাংগেৰীৰ এগৰাকী বেৰনেছ আৰু দাড়ি থকা নাৰী আছিল। তেওঁৰ একমাত্ৰ পুত্ৰ সন্তান জন্মৰ পিছত মুখত দাড়ি গজিছিল, আৰু পিছলৈ পশ্চিম ইউৰোপ আৰু আমেৰিকাত অনুষ্ঠান পৰিৱেশন কৰিছিল।

## জীৱনী
আঠাইশ বছৰ বয়সত ডি বাৰ্চিয়ে তেওঁৰ একমাত্ৰ পুত্ৰ নিকুৰ জন্ম দিয়ে। দুসপ্তাহৰ পিছত তেওঁৰ মুখত দাড়ি গজিবলৈ আৰম্ভ কৰিলে, যিটোৰ বিকাশ তেওঁৰ চিকিৎসকে প্ৰথমতে তেওঁৰ পৰা লুকুৱাই ৰাখিছিল।

১৮৯০ চনৰ আশে-পাশে ডি বাৰ্চিৰ স্বামী এণ্টনিঅ’ দৰিদ্ৰ হৈ পৰে আৰু পৰিয়ালটোৱে পশ্চিম ইউৰোপত ভ্ৰমণকাৰী দল হিচাপে অনুষ্ঠান পৰিৱেশন কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰে। ছিডোনিয়াক দাড়ি থকা নাৰী হিচাপে বিজ্ঞাপন দিয়া হৈছিল; এক মিটাৰতকৈও কম প্ৰাপ্তবয়স্ক উচ্চতাত উপনীত হ’বলগীয়া পুত্ৰ নিকুক "পৃথিৱীৰ আটাইতকৈ সৰু নিখুঁত মানুহ" হিচাপে প্ৰদৰ্শিত কৰা হৈছিল; আৰু এণ্টনিঅ'ই এজন শক্তিশালী ব্যক্তি হিচাপে অভিনয় কৰিছিল।

১৯০৩ চনত এই পৰিয়ালৰ দলটোৱে আমেৰিকালৈ প্ৰব্ৰজন কৰে। তাত তেওঁলোকে কেইবাটাও অনুষ্ঠানৰ সৈতে অনুষ্ঠান পৰিৱেশন কৰিছিল, হেগেনবেক-ৱালেছ আৰু ৰিংলিং ব্ৰাদাৰ্ছ আৰু বাৰ্নাম এণ্ড বেইলী চাৰ্কাছকে ধৰি। এণ্টনিঅ'ই মঞ্চৰ যাদুকৰ হিচাপে আৰু নিকুৱে পলায়নকৰ্তা শিল্পী হিচাপে অভিনয় কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰে।

১৯১২ চনত এণ্টনিঅ’ৰ মৃত্যুৰ পিছত ডি বাৰ্চিয়ে ট্ৰিক ৰপাৰ ফ্ৰেডেৰিক ভেলেণ্টাইন টিচাৰক বিয়া কৰায়। টিচাৰৰ জুৱাৰ ফলত পৰিয়ালটোক ঋণৰ সন্মুখীন হ'বলগীয়া হয় আৰু ডি বাৰ্চিয়ে ঋণ পৰিশোধ কৰিবলৈ কেম্পবেল ব্ৰাদাৰ্ছ চাৰ্কাছৰ সৈতে চুক্তিবদ্ধ হয়। ইয়াৰ ফলত তেওঁলোকে ওকলাহোমাৰ ড্ৰামণ্ডলৈ লৈ যায় আৰু তাতেই তেওঁলোকে স্থায়ীভাৱে বসতি স্থাপন কৰে। অৱশেষত টিচাৰে ডি বাৰ্চিক পৰিত্যাগ কৰে আৰু ১৯২৫ চনৰ ১৯ অক্টোবৰত তেওঁৰ মৃত্যু হয়।

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:দাড়ি থকা নাৰী
জেনিফাৰ মিলাৰ

**জেনিফাৰ মিলাৰ** (জন্ম ১৯৬১) এগৰাকী আমেৰিকান চাৰ্কাছ মনোৰঞ্জক, লেখিকা আৰু নিউয়ৰ্কৰ ব্ৰুকলিনৰ প্ৰাট ইনষ্টিটিউটৰ অধ্যাপিকা। জীৱনৰ বেছিভাগ সময় তেওঁ মুখত দাড়ি লৈ জীয়াই আছে। তেওঁ এগৰাকী জগলাৰ আৰু অগ্নি ভক্ষক মানুহ। মিলাৰৰ ঘৰ নিউয়ৰ্ক চহৰত। 

## জীৱনী
মিলাৰ দুজন কোৱাকাৰ অধ্যাপকৰ আটাইতকৈ কনিষ্ঠ কন্যা আৰু তেওঁ কানেকটিকাট আৰু কেলিফৰ্ণিয়াত ডাঙৰ-দীঘল হয়। হাইস্কুলত থাকোঁতে মিলাৰে পৰিৱেশ্য কলা আৰু থিয়েটাৰৰ সৈতে জড়িত হৈ পৰে, আৰু ১৯৮০ চনৰ আৰম্ভণিতে নিউয়ৰ্কৰ ডাউনটাউন নৃত্যৰ জগতখনৰ সৈতে জড়িত হৈ পৰে। ২০ বছৰতকৈও অধিক সময় ধৰি চলা এগৰাকী পৰিৱেশন শিল্পী হিচাপে তেওঁৰ কেৰিয়াৰত, বহুতো নৃত্য পৰিচালক আৰু নৃত্যশিল্পী, কেইবাটাও চাৰ্কাছ কোম্পানী আৰু কনি আইলেণ্ড চাইডশ্ব'ত অনুষ্ঠান পৰিৱেশন কৰিছে। মিলাৰে চাৰা শ্বুলমেনৰ সৈতেও নাট্যকৰ্মত সহযোগিতা আগবঢ়াইছে।

১৯৮৯ চনত তেওঁ এন ৱাই চিৰ প্ৰশংসিত ৰাজনৈতিক পৰিৱেশন দল চাৰ্কাছ আমোক প্ৰতিষ্ঠা কৰে। তেওঁ টামি গোল্ডৰ তথ্যচিত্ৰ জাগলিং জেণ্ডাৰৰ কেন্দ্ৰবিন্দু আছিল, যিখন এক অন্বেষণমূলক টুকুৰা আছিল যিয়ে এণ্ড্ৰজিনি, লিংগ শ্ৰেণীবিভাজন আৰু চিনাক্তকৰণ, নাৰীবাদ আৰু নাৰীত্বৰ বিষয়-বস্তুক সম্বোধন কৰিছিল একক কেন্দ্ৰীয় চৰিত্ৰ জেনিফাৰ মিলাৰৰ জৰিয়তে। চাৰ্কাছ আমোক অসংখ্য তথ্যচিত্ৰৰ বিষয়-বস্তু হৈ আহিছে। মিলাৰ তেওঁৰ কামৰ বাবে বহুলভাৱে স্বীকৃতি লাভ কৰিছে আৰু তেওঁ অবি, বেছি, বেক্স ১০, আৰু শেহতীয়াকৈ ইথিল আইচেলবাৰ্গাৰ বঁটাকে ধৰি বঁটা লাভ কৰিছে। বৰ্তমান তেওঁ নিউয়ৰ্কত প্ৰাট ইনষ্টিটিউটত অধ্যাপনা কৰে আৰু ইউচিএলএ, কেল আৰ্টছ, স্ক্ৰিপছ কলেজ, ট্ৰিনিটি/লা মামা পাৰফৰ্মিং আৰ্টছ প্ৰগ্ৰেম আৰু এন ৱাই ইউকে ধৰি কেইবাখনো বিশ্ববিদ্যালয়ত অধ্যাপনা কৰি আছে।

২০১০ চনত মিলাৰে পাৰফৰমেন্স স্পেচ ১২২ত ভাজিনেল ডেভিছৰ পৰিৱেশ্য খণ্ড "স্পিকিং ফ্ৰম দ্য ডায়েফ্ৰাম"ৰ সহ-আয়োজক হিচাপে কাম কৰে।

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:দাড়ি থকা নাৰী
বিটলিং

**বিটলিং** আয়াৰলেণ্ডত সঘনাই ব্যৱহৃত বস্ত্ৰ ফিনিচিং প্ৰক্ৰিয়া, য'ত লিনেন বা কপাহী কাপোৰক মিহি কৰি সমতল, চিকচিকিয়া প্ৰভাৱ উৎপন্ন কৰা হয়।

## প্ৰক্ৰিয়া
কপাহ বা লিনেন ভিত্তিক কাপোৰত নান্দনিক ফিনিচিং (অৰ্থাৎ লুষ্ট্ৰে) লাভ কৰিবলৈ ব্যৱহাৰ কৰা হয় এই বস্ত্ৰ ফিনিচিং পদ্ধতি।
কাপোৰখন তিয়াই আলুৰ ষ্টাৰচেৰে শোধন কৰা হয় আৰু তাৰ পিছত উন্মুক্ত কাপোৰৰ ওপৰত হাতুৰীৰে ১০০ ঘণ্টাৰো অধিক সময় থেকেছি থকা হয়। ফিনিচিংটোৱে এটা চিকচিকিয়া আৰু শোষক প্ৰভাৱ পেলায় যিটো লিনেন ডিচক্লথৰ বাবে আদৰ্শ। ইয়াৰ উপৰিও ই কাপোৰৰ টেক্সচাৰ সলনি কৰে, ইয়াক কিছু স্থিৰ কৰি দিয়ে যাতে ই চামৰাৰ দৰে হয়।

## ইতিহাস
আয়াৰলেণ্ডৰ ভিতৰত, ১৭২৫ চনত হেমিল্টন মেক্সৱেলে প্ৰথমবাৰৰ বাবে বিটলিং পদ্ধতি প্ৰৱৰ্তন কৰে। লিনেন কাপোৰৰ ফিনিচিঙৰ অংশ হৈছে বিটলিং। হাতুৰীৰে কোবোৱাটো টান কৰি কাপোৰখনক মসৃণ অনুভৱ কৰে। ক্ৰমান্বয়ে এই প্ৰক্ৰিয়াটো বন্ধ কৰি দিয়া হৈছিল, কেলেণ্ডাৰিং পদ্ধতিৰ পৰিৱৰ্তে। বিটলিং আৰু কেলেণ্ডাৰিঙৰ মাজত এটা সাদৃশ্য হ'ল সংকোচন; কিন্তু কেলেণ্ডাৰিঙৰ লগে লগে কাপোৰখনৰ জীৱনকাললৈকে ফিনিচিং নাথাকে, যিয়ে ইয়াক বিটলিঙতকৈ পৃথক কৰে।

### বিটলিং মিল
উত্তৰ আয়াৰলেণ্ডৰ আপাৰলেণ্ডছত ভিত্তি কৰি উইলিয়াম ক্লাৰ্ক এণ্ড সন্স বিশ্বৰ শেষৰটো বাণিজ্যিক বিটলিং মিল আৰু ১৭৩৬ চনৰ পৰা একে ঠাইতে বিটলিঙৰ উৎপাদন কৰি আহিছে।

### একবিংশ শতিকা
মূলতঃ ২০২০ চনত আলেকজেণ্ডাৰ মেককুইনে বিটলিং লিনেনৰ ওপৰত গুৰুত্ব আৰোপ কৰা সংগ্ৰহৰ বাবে ২০২০ চনত বিটলিং কাপোৰৰ প্ৰতি আগ্ৰহৰ উত্থান ঘটিছিল।

### সংস্কৃতি
নীলা ৰং কৰা কাপোৰৰ প্ৰহাৰ কেইবাটাও মুছলমান সংখ্যাগৰিষ্ঠ সংস্কৃতিত ব্যৱহাৰ কৰা হয়। উত্তৰ আফ্ৰিকাত টেগেলমাষ্ট সাধাৰণতে বিটলিঙৰ কাপোৰৰ পৰা তৈয়াৰ কৰা হয় আৰু ইজিপ্তৰ মহিলাৰ সাজ-পোছাকো আগতে বিটলিঙৰ কাপোৰেৰে তৈয়াৰ কৰা হৈছিল।
য়েমেনীসকলেও মহিলাৰ কাপোৰৰ বাবে বিটলিং কাপোৰ পছন্দ। যদিও ইজিপ্তত এতিয়া ব্যৱহাৰ কৰা নহয়, এই প্ৰথা বহু ইজিপ্তৰ মহিলাৰ মাজত চিকচিকিয়া কাপোৰক ভালপোৱা বাবে জীয়াই আছে।
## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:বস্ত্ৰ
শ্ৰেণী:আয়াৰলেণ্ডৰ বস্ত্ৰকলা
লুইচ কনৰিং

**লুইচ মাৰ্টিন লৰেট কনৰিং** (ইংৰাজী: Louise Martine Laurette Conring; ১ মাৰ্চ ১৮২৪ – ১ এপ্ৰিল ১৮৯১) এগৰাকী ডেনিছ অধীক্ষক, হাস্পতাল পৰিদৰ্শক, ডিকনেছ আৰু নাৰ্ছ আছিল। ডেনমাৰ্কত এটা ডিকনেছ প্ৰতিষ্ঠান গঢ়ি তোলাৰ লক্ষ্যৰে জাৰ্মানী, ছুইডেন আৰু ফ্ৰান্সৰ ডিকনেছ প্ৰতিষ্ঠানসমূহৰ বিষয়ে অনুসন্ধান কৰিবলৈ ৰাজকুমাৰী লুইচে তেওঁক দায়িত্ব দিছিল। কনৰিং আছিল নাৰ্ছিঙৰ প্ৰশিক্ষণ লোৱা প্ৰথমগৰাকী ডেনিছ মহিলা আৰু ১৮৬৩ চনৰ পৰা তেওঁ ক'পেনহেগেনৰ ডিকনেছ ইনষ্টিটিউটৰ মুৰব্বী হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল।

## জীৱনী
১৮২৪ চনৰ ১ মাৰ্চত হৰ্ছহম পৌৰসভাৰ ৰুংষ্টেডত কনৰিং জন্মগ্ৰহণ কৰিছিল। তেওঁ আগষ্ট জৰ্জ কাৰ্ল কনৰিং আৰু হান্নে খ্ৰীষ্টিয়ানে ব্ৰেমৰ কন্যা আছিল। তেওঁ সৰুৰে পৰা দুৰ্বল আছিল আৰু শৈশৱৰ বেছিভাগ সময় বিচনাত পৰিয়েই অতিবাহিত কৰিছিল। তেওঁৰ দেউতাক এজন সীমা শুল্ক বিষয়া আছিল। শাৰীৰিক অসুস্থতাৰ বাবে কনৰিঙে স্কুললৈ যোৱাৰ সুযোগ কমকৈ পাইছিল, সেয়েহে তেওঁ মাক আৰু ঘৰুৱা শিক্ষকৰ ওচৰত শিক্ষা গ্ৰহণ কৰিছিল।

১৩ বছৰ বয়সৰ পৰাই তেওঁ নিয়মীয়াকৈ গীৰ্জালৈ গৈছিল আৰু ১৮৩৯ চনত মাকৰ মৃত্যুৰ পিছত তেওঁ অধিক ধৰ্মপৰায়ণ হৈ পৰিছিল। প্ৰথম শ্লেছৱিগ যুদ্ধৰ সময়ত ১৮৪৮ চনৰ পৰা ১৮৫১ চনলৈকে তেওঁ ক'পেনহেগেনত কেইবা বছৰো অতিবাহিত কৰিছিল আৰু তাতেই তেওঁক দান-বৰঙণি তথা সমাজসেৱামূলক কামত অংশ ল’বলৈ উৎসাহিত কৰা হৈছিল। তেওঁ ৰাণী কেৰোলিন আমালিৰ নাৰ্ছিং আৰু শিশু যত্ন সংস্থাত যোগদান কৰে। পাছলৈ তেওঁ ক'পেনহেগেনলৈ উভতি আহে আৰু ৪০০তকৈও অধিক শিশুৰ দায়িত্ব থকা শিশু যত্ন সংস্থাৰ পৰিদৰ্শক বা সঞ্চালক হিচাপে নিৰ্বাচিত হয়। এনে পদত নিৰ্বাচিত হোৱা তেওঁ আছিল ডেনমাৰ্কৰ প্ৰথমগৰাকী মহিলা। এই কাম সহজ নাছিল আৰু ইয়াৰ বাবে তেওঁ বিভিন্ন মহলৰ সহায় লৈছিল, যাৰ জৰিয়তে তেওঁ ৰাজকুমাৰী (পিছলৈ ৰাণী) লুইচৰ সংস্পৰ্শলৈ আহে।

নিউষ্টেডত থকাৰ সময়ত কনৰিঙে সমাজহিতৈষী আমালি চিভিকিঙক হামবুৰ্গৰ দৰিদ্ৰ লোকসকলৰ বাবে কৰা কামত সহায় কৰিছিল। তেওঁ ডাচেলডৰ্ফৰ ওচৰৰ কাইজাৰছৱাৰ্থত থকা ডিকনেছ হাউছো ভ্ৰমণ কৰিছিল যিটো ১৮৩৬ চনত থিয়ডৰ ফ্লীডনাৰ আৰু তেওঁৰ পত্নী ফ্ৰিডৰিকে স্থাপন কৰিছিল। তেওঁ ডিকনেছ দৃষ্টিভংগীৰ প্ৰতি আকৰ্ষিত হৈছিল যিয়ে মহিলাসকলক ধৰ্মতত্ত্ব আৰু নাৰ্ছিং কৌশল দুয়োটা শিকি ৰোগীৰ যত্ন লোৱাৰ সুযোগ দিছিল। ১৮৬১ চনত ৰাজকুমাৰী লুইচে ডেনমাৰ্কত এটা ডিকনেছ প্ৰতিষ্ঠান চলাব পৰা এগৰাকী ডেনিছ মহিলাৰ সন্ধান কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰে। ক'পেনহেগেনৰ গেৰিচন চাৰ্চৰ পাষ্টৰ নিকোলাই গটলিব ব্লেডেলৰ পৰামৰ্শ মতে তেওঁ কনৰিঙক নিৰ্বাচিত কৰে। ১৮৬৩ চনৰ মাৰ্চ মাহত তেওঁ প্ৰথম ডেনিছ ডিকনেছ হিচাপে পৰিগণিত হয়।

 
কনৰিংৰ নেতৃত্বত ১৮৬৩ চনৰ ২৬ মে’ত ফ্ৰেডেৰিকচবাৰ্গৰ স্মালেগাডেত ডেনমাৰ্কৰ প্ৰথমটো ডিকনেছ ইনষ্টিটিউট মুকলি কৰা হয়। আৰম্ভণিতে ইয়াত মাত্ৰ চাৰিগৰাকী নাৰ্ছ আছিল যদিও প্ৰতিষ্ঠানটো অতি সোনকালে বৃদ্ধি পায় আৰু প্ৰথম দুবছৰতে ইয়াত ৬৩ জন ৰোগী আৰু ১৭ গৰাকী নাৰ্ছৰ বাবে ঠাই হয়। ১৮৭৩ চনত বৰ্তমানৰ ডিকনেছ ইনষ্টিটিউটৰ ভৱনটো মুকলি কৰা হয়। কনৰিঙে প্ৰতিষ্ঠানটো চলোৱাৰ ক্ষেত্ৰত এক কঠোৰ আৰু পুৰণি ধৰণৰ দৃষ্টিভংগী গ্ৰহণ কৰিছিল। অৱশ্যে ৰাণী লুইচৰ পৰামৰ্শ মতে তেওঁ পিছলৈ নিজৰ দৃষ্টিভংগী কিছু শিথিল কৰিছিল।

লুইচ কনৰিং ১৮৯১ চনৰ ১ এপ্ৰিলত মৃত্যুবৰণ কৰে। তেওঁৰ পিছত ছফি জহৰ্টমেন উত্তৰাধিকাৰী হিচাপে নিৰ্বাচিত হয়। কনৰিঙে নিজৰ পিছত এক সমৃদ্ধিশালী প্ৰতিষ্ঠান এৰি থৈ যায় যিয়ে সমগ্ৰ দেশজুৰি সমৰ্থন লাভ কৰিছিল।

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ডেনিছ নাৰ্ছ
আইৰিছ ক্ৰ’চেট জৰী

**আইৰিছ ক্ৰ’চেট জৰী** আইৰিছ জৰীৰ এটা শৈলী। ইয়াক প্ৰথমে ঊনবিংশ শতিকাৰ মাজভাগত আয়াৰলেণ্ডত দামী ভেনিচৰ পইণ্ট লেচ অনুকৰণৰ পদ্ধতি হিচাপে বিকশিত কৰা হৈছিল।

## ইতিহাস
১৮৪৫ চনৰ ভিতৰত ইয়াক কাউণ্টি কৰ্কৰ ব্লেকৰকৰ উৰ্চুলিন কনভেণ্টত শিকোৱা হৈছিল। কেইবছৰমানৰ ভিতৰতে ইয়াক দেশৰ প্ৰায় প্ৰতিটো কনভেণ্টতে পঢ়োৱা হ'ল আৰু বিয়পি যাবলৈ প্ৰয়োজনীয় সামৰ্থ্য প্ৰদান কৰাৰ লগতে দুৰ্ভিক্ষ সাহায্য আঁচনিৰ অংশ হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰা হ'ল। চাৰ্চ অৱ আয়াৰলেণ্ডৰ দানশীল নেতাসকলে দেশখনৰ উত্তৰ অংশ আৰু কিলডাৰ আৰু কৰ্কত দুৰ্ভিক্ষ সাহায্য প্ৰকল্প হিচাপে ক্ৰ’চেট জৰীৰ কাম শিকাইছিল। ১৮৫১ চনলৈকে প্ৰায় ১৬,০০০ মহিলাই ক্ৰ'চেটত কাম কৰিছিল।

দাতব্য গোটসমূহে শিকিবলৈ ইচ্ছুক যিকোনো ব্যক্তিক বিনামূলীয়াকৈ ক্ৰ'চেট জৰীৰ কৌশল শিকাই অৰ্থনীতি পুনৰুজ্জীৱিত কৰিবলৈ বিচাৰিছিল। এই ধৰণৰ জৰীৰ বৈশিষ্ট্য হৈছে পৃথকে পৃথকে ক্ৰ'চেট কৰা মটিফ, যিবোৰ পিছলৈ জালৰ পটভূমিত একত্ৰিত কৰা হৈছিল। আইৰিছ ক্ৰ’চেটৰ আনপ্ৰকাৰৰ ভিতৰত ৰ’জলিয়া আৰু ক্ল’নছ লেচ। 

## কৌশল
আইৰিছ ক্ৰ’চেট জৰী পৰম্পৰাগতভাৱে অতি মিহি ষ্টীলৰ ক্ৰ’চেট হুক আৰু মিহি ক্ৰ’চেট লিনেন সূতাৰে তৈয়াৰ কৰা হৈছিল যদিও আধুনিক আইৰিছ ক্ৰ'চেট জৰী মাৰ্চাৰিজড সূতাৰে তৈয়াৰ কৰা হয়। পৰম্পৰাগতভাৱে আইৰিছ ক্ৰ’চেটৰ দুটা শৈলী আছে। 
এটা শৈলী বা মিহি ক্ৰ’চেট বৰ্গক্ষেত্ৰ বা মেডেলিয়নেৰে গঠিত, কেন্দ্ৰত শ্বেমৰক বা গোলাপ ফুল থাকে। আনটো অধিক প্ৰত্যাহ্বানমূলক শৈলীটো কাপোৰৰ টুকুৰা বা ডাঠ বাদামী কাগজৰ ওপৰত এটা ৰূপৰেখা বা টেমপ্লেটৰপৰা আৰম্ভ হয়। তাৰ পিছত প্ৰতিটো মটিফ পৃথকে পৃথকে ক্ৰ'চেট কৰা হয়, আয়তন আৰু আকৃতিৰ বাবে কপাহী ৰছী ব্যৱহাৰ কৰা হয়। তাৰ পিছত সম্পূৰ্ণ মটিফবোৰ বেষ্ট কৰা হয় (অস্থায়ীভাৱে টেকিঙৰ বাবে ঢিলা চিলাইৰে চিলাই কৰা হয়) আৰ্হিৰ আকৃতিৰ কাপোৰ এখনত। তাৰ পিছত শিকলি আৰু পিকট ব্যৱহাৰ কৰি মটিফবোৰ সংযোগ কৰা হয়। যেতিয়া সকলো মটিফ একেলগে সংযোগ কৰি এটা টুকুৰা জৰী গঠন কৰা হয়, তেতিয়া পিছফালৰ কাপোৰখনৰপৰা বেষ্টিং চিলাইটো আঁতৰাই সম্পূৰ্ণ কৰা জৰীটো উন্মোচন কৰা হয়। 

## পুনৰুজ্জীৱন
আইৰিছ ক্ৰ’চেট লেচ, বিশেষকৈ ক্ল’নছ লেচৰ পুনৰুজ্জীৱন হৈছে কাৰণ আইৰিছ লেচ নিৰ্মাতাসকলৰ লগতে আন আনসকলেও, যেনে পূব ইউৰোপীয়, অষ্ট্ৰেলিয়ান, এছিয়ান, দক্ষিণ আমেৰিকা আৰু উত্তৰ আমেৰিকাৰ ডিজাইনাৰসকলে আধুনিক ডিজাইন তৈয়াৰ কৰিছে। 
১৯৯০ চনৰপৰা মাইৰে ট্ৰেনাৰ আৰু তেওঁৰ স্বেচ্ছাসেৱী সমিতিয়ে কাউণ্টি মনাঘানৰ ক্ল’নছত বাৰ্ষিক ক্ল’নছ লেচ গ্ৰীষ্মকালীন বিদ্যালয়ৰ আয়োজন কৰি আহিছে, যিটো ডিজাইনাৰ আৰু পৰম্পৰাগত আৰ্হি শিকিব আৰু সংৰক্ষণ কৰিব বিচৰা আৰু উদ্ভাৱনী ধাৰণা ভাগ-বতৰা কৰিব বিচৰা ছাত্ৰ-ছাত্ৰীসকলৰ বাবে একত্ৰিত হোৱাৰ স্থান হিচাপে। আইৰিছ ক্ৰ'চেট জৰী হৈছে মূল ফ্ৰীফৰ্ম ক্ৰ'চেট, প্ৰতিটো টুকুৰাৰ ডিজাইন ব্যক্তিগত। 
## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:বস্ত্ৰ
শ্ৰেণী:আয়াৰলেণ্ডৰ বস্ত্ৰকলা
কেৰিকমেক্ৰছ জৰী

**কেৰিকমেক্ৰছ জৰী** একপ্ৰকাৰৰ জৰী, যাক অলংকৃত জাল বুলি ক’ব পাৰি। তিনিটা স্তৰৰ ‘চেণ্ডউইচ’ এটা আৰ্হিৰে (তলত) তৈয়াৰ কৰা হয়, প্ৰথমে মেচিনত নিৰ্মিত জাল আৰু তাৰ পিছত মিহি মছলিনেৰে ঢাকি থোৱা হয়, যাৰ মাজেৰে আৰ্হিটো দেখা যায়। 
আৰ্হিৰ ৰেখাডাল তললৈ এটা ডাঠ আউতলাইনিং সূতা চিলাই কৰি জাল আৰু কাপোৰ একেলগে চিলাই কৰা হয়। ‘টুইৰলছ’ নামেৰে জনাজাত সূতাৰ লুপবোৰো বাহিৰৰ প্ৰান্তৰ কাষেৰে চোফাত ৰখা হয়। তাৰ পিছত অতিৰিক্ত কাপোৰ কাটি পেলোৱা হয়। তাৰ পিছত জালৰ কিছু অংশ সাধাৰণতে বেজীৰে চলোৱা চিলাই বা সৰু সৰু বুটাম ফুটাযুক্ত আঙঠিৰে সজাই তোলা হয় যিবোৰক ‘পপ’ বুলি জনা যায়। মাজে মাজে বুটামৰ ঘাত চিলাইৰ পটী কাপোৰ আৰু জালৰ ওপৰত কাম কৰা হয় আৰু দুয়োটা কাটি পেলোৱাৰ আগতে।

নতুন লেচমেকাৰসকলক কেৰিকমেক্ৰছৰ দক্ষতা শিকোৱাৰ কাম অব্যাহত আছে, আৰু চেলটিক বীণা আৰু ক্লেডাগ আঙঠিৰ দৰে পৰম্পৰাগত আইৰিছ মটিফ অন্তৰ্ভুক্ত কৰা সমসাময়িক আৰ্হি আজি বস্ত্ৰ শিল্পীসকলৰ বাবে উপলভ্য।

## ইতিহাস
প্ৰায় ১৮২০ চনত আয়াৰলেণ্ডত ডনাঘময়নৰ মিচেছ গ্ৰে পৰ্টাৰে কেৰিকমেক্ৰছ জৰী প্ৰৱৰ্তন কৰে আৰু স্থানীয় মহিলাসকলক ইয়াক শিকাইছিল যাতে তেওঁলোকে কিছু অতিৰিক্ত ধন উপাৰ্জন কৰিব পাৰে। ১৮১৬ চনত ইটালীত হানিমুনত যোৱাৰ সময়ত দেখা এপ্লিকে লেচৰ কিছুমান উদাহৰণৰ পৰা পৰ্টাৰে অনুপ্ৰাণিত হৈছিল। ১৮৭২ চনতহে কেৰিকমেক্ৰছ নামে এই শৈলীৰ সংজ্ঞা দিবলৈ আৰম্ভ কৰে।

প্ৰথম অৱস্থাত এই আঁচনিখনৰ সফলতা সীমিত আছিল আৰু ১৮৪৬ চনত মহা দুৰ্ভিক্ষৰ পিছতহে, যেতিয়া কেৰিকমেক্ৰছত বাথ আৰু শ্বাৰলী বাগিচাৰ পৰিচালকে তেওঁলোকৰ অনাহাৰে থকা ভাড়াতীয়াসকলক সহায় কৰাৰ উপায় হিচাপে এখন জৰী স্কুল স্থাপন কৰিছিল, তেতিয়াহে এই জৰীবোৰ পৰিচিত হৈছিল আৰু বিক্ৰী হৈছিল।

লেডী ডায়েনা স্পেন্সৰৰ বিয়াৰ সাজত আগফালে চিলাই কৰা কুইন মেৰীৰ কেৰিকমেক্ৰছৰ জৰী এটা বৰ্গক্ষেত্ৰ আছিল।

আইৰিছ ফেশ্বন ডিজাইনাৰ চাইবিল কনলি (২৪ জানুৱাৰী ১৯২১ – ৬ মে' ১৯৯৮) তেওঁৰ ডিজাইনত আইৰিছ জৰীৰ প্ৰকাৰ ব্যৱহাৰ কৰিছিল, প্ৰায়ে জৰীখিনি ৰেচম বা চেটিনৰ ওপৰত স্তৰিত কৰিছিল।

২০১১ চনত কেট মিডলটনে তেওঁৰ বিবাহৰ সাজত অন্যান্যৰ লগতে কেৰিকমেক্ৰছ জৰীৰ পৰা অনুপ্ৰাণিত জৰী অন্তৰ্ভুক্ত কৰে।

## সামগ্ৰী আৰু কৌশল
কেৰিকমেক্ৰছ জৰী এটা স্তৰৰ শৃংখলাৰে তৈয়াৰ কৰা হয়, অৰ্গেনডিৰ ওপৰৰ স্তৰৰ সৈতে, তাৰ পিছত এপ্লিক শৈলী, ট্ৰেচ কৰা আৰ্হি আৰু ভিত্তিত টিছু পেপাৰ সৃষ্টি কৰিলে টুল বা নেটিং। যদি guipure ফৰ্ম নিৰ্বাচিত কৰা হয়, নেটিং স্তৰ বাদ দিয়া হয়। চিলাইৰ সূতা ব্যৱহাৰ কৰি সামগ্ৰীবোৰৰ লগত গধুৰ আউটলাইন কৰ্ড লগোৱা হয়। কাটৱৰ্ক এৰিয়া বিশেষ কেঁচীৰে সৃষ্টি কৰা হয় যিবোৰ জাল আৰু সূতাক আকস্মিক ক্ষতিৰ পৰা ৰক্ষা কৰিবলৈ ডিজাইন কৰা হয়।

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:আয়াৰলেণ্ডৰ বস্ত্ৰকলা
শ্ৰেণী:বস্ত্ৰ
কনি ক্ৰুকো

**কনি ক্ৰুকো** (ইংৰাজী: Connie Kruckow; জন্ম ১৯৫৩) এগৰাকী ডেনিছ নাৰ্ছ যিয়ে ২০০০ চনৰ পৰা ২০০৯ চনলৈকে ডেনিছ নাৰ্ছ সংগঠনৰ (Dansk Sygeplejeråd বা DSR) নেতৃত্ব দিছিল। ২০০৮ চনত তেওঁ নাৰ্ছসকলক এক ঐতিহাসিক আন্দোলনৰ পথ দেখুৱাইছিল। তেওঁ নিজৰ কাৰ্যকাল শেষ হোৱাৰ পূৰ্বেই অন্য কোনো আকৰ্ষণীয় সুযোগৰ সন্ধানত পদত্যাগ কৰিছিল।

## জীৱনী
ডেনমাৰ্কৰ ফালষ্টাৰ দ্বীপত জন্মগ্ৰহণ কৰা ক্ৰুকো এজন দিন হাজিৰা কৰা শ্ৰমিকৰ কন্যা আছিল। নাৰ্ছ হিচাপে অৰ্হতা অৰ্জন কৰাৰ পিছত তেওঁ হিলাৰোড হাস্পতালত ১১ বছৰ ধৰি কাম কৰিছিল। তাৰ পিছত তেওঁ ডেনিছ নাৰ্ছ সংগঠনৰ ইউনিয়ন সচিব হিচাপে যোগদান কৰে। পৰৱৰ্তী সময়ত তেওঁ ফ্ৰেডেৰিকচবৰ্গ কাউণ্টিৰ আঞ্চলিক মুৰব্বী হিচাপে নিযুক্ত হয়।

২০০০ চনত ক্ৰুকো ডেনিছ নাৰ্ছ সংগঠনৰ মুৰব্বী হিচাপে নিৰ্বাচিত হৈছিল। তেওঁ ডেনিছ নাৰ্ছসকলৰ দৰমহা বৃদ্ধিৰ প্ৰতিশ্ৰুতি দিছিল, যিটো তেওঁৰ পূৰ্বৱৰ্তী জেটে ছ’ৱে কৰিবলৈ সক্ষম হোৱা নাছিল। ২০০৮ চনত যেতিয়া নাৰ্ছসকলে তেওঁৰ মতে প্ৰাপ্যতকৈ কম দৰমহা পাই আছিল, তেতিয়া তেওঁ ইয়াৰ প্ৰতিবাদত ধৰ্মঘটৰ আহ্বান জনাইছিল। এই সুদীৰ্ঘ সংঘাতৰ ফলত ডেনিছ হাস্পতালসমূহত প্ৰায় আঠ সপ্তাহ ধৰি অস্ত্ৰোপচাৰসমূহ বাতিল কৰিবলগীয়া হৈছিল। অৱশেষত ২০০৮ চনৰ জুন মাহত ক্ৰুকোৱে অঞ্চলসমূহৰ সৈতে হোৱা আলোচনাত সফলতা লাভ কৰে আৰু পৰৱৰ্তী তিনি বছৰৰ বাবে ১৩.৩% দৰমহা বৃদ্ধি নিশ্চিত কৰে। তেওঁ মন্তব্য কৰিছিল: "মই এই চুক্তিত সন্তুষ্ট, ই প্ৰমাণ কৰে যে ধৰ্মঘট কৰিলে ফল পোৱা যায়।" এই আলোচনাৰ জৰিয়তে পুৰুষ আৰু মহিলাৰ সমান দৰমহাৰ লগতে সমান প্ৰশিক্ষণৰ সুযোগো আদায় কৰা হৈছিল।

ক্ৰুকোৱে নিজৰ কাৰ্যকাল শেষ হ’বলৈ তিনি বছৰ বাকী থকা অৱস্থাতে নাৰ্ছ সংগঠনৰ মুৰব্বী পদৰ পৰা পদত্যাগ কৰে। তেওঁ অনুভৱ কৰিছিল যে এই শক্তিশালী পদটোৱে প্ৰায়ে মতভেদ আৰু কঠোৰ ব্যক্তিগত সমালোচনাৰ সৃষ্টি কৰে, সেয়েহে তেওঁ ইয়াৰ পৰা অব্যাহতি ল’ব বিচাৰে। ৫৬ বছৰ বয়স হোৱা সত্ত্বেও তেওঁ হিলাৰোড হাস্পতালৰ স্ত্ৰীৰোগ বিভাগত এগৰাকী সাধাৰণ নাৰ্ছ হিচাপে কাম বিচাৰি পাবলৈ সক্ষম হয়। তেওঁ নিজৰ পুৰণি বৃত্তিলৈ ঘূৰি আহি সুখী আছিল কাৰণ ই বহুত বেছি আৰামদায়ক আছিল আৰু ই তেওঁক নিজৰ বাবে অধিক আজৰি সময় দিছিল।

ক্ৰুকো আৰু তেওঁৰ পূৰ্বৰ স্বামীৰ এজন পুত্ৰ আৰু এগৰাকী কন্যা সন্তান আছে। তেওঁৰ কন্যাই মাতৃৰ পদাংক অনুসৰণ কৰি নাৰ্ছ হিচাপে কাম কৰি আছে।

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ডেনিছ নাৰ্ছ
বডিল হেলফাক

**বডিল কেথৰিন হানচিন হেলফাক** (ইংৰাজী: Bodil Cathrine Hansine Hellfach; ১৮৫৬–১৯৪১) এগৰাকী অগ্ৰণী ডেনিছ নাৰ্ছ আছিল, যিয়ে ১৮৯৯ চনৰ পৰা ১৯০৭ চনলৈকে ডেনিছ নাৰ্ছ সংগঠনৰ উপ-অধ্যক্ষ হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল। তেওঁ পৰৱৰ্তী সময়ত দেশ-বিদেশৰ বিভিন্ন সভা আৰু কংগ্ৰেছত সংগঠনটোক প্ৰতিনিধিত্ব কৰি প্ৰাৰম্ভিক ডেনিছ নাৰ্ছিং সেৱাৰ এক সুকীয়া মৰ্যাদা প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল।

## জীৱনী
১৮৫৬ চনৰ ২১ অক্টোবৰত নেষ্টভেডৰ পশ্চিমৰ হিলিংগে গাঁৱত হেলফাক জন্মগ্ৰহণ কৰিছিল। তেওঁ জোহানেছ মিকাৱেল হেলফাক আৰু বিৰ্গিট কিৰ্ষ্টিন বেচৰ কন্যা আছিল। তেওঁৰ দেউতাক চৰোৰ ওচৰৰ পিটাৰ্চডাল ইষ্টেটৰ গৰাকী আছিল। ১৮৮৬ চনত দেউতাকৰ মৃত্যুৰ পিছত তেওঁ নাৰ্ছ হিচাপে জীৱিকা অৰ্জন কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰে। সেই সময়ত মধ্যবিত্ত আৰু উচ্চবৰ্ণৰ মহিলাৰ বাবে এই বৃত্তিটোক এতিয়াও মৰ্যাদাপূৰ্ণ বুলি গণ্য কৰা হোৱা নাছিল।

তেওঁ ক'পেনহেগেন মিউনিচিপাল হাস্পতালত নাৰ্ছ হিচাপে কাম কৰিবলৈ ক'পেনহেগেনলৈ গুচি যায়। তাৰেই ১৮৯২ চনৰ ভিতৰত তেওঁক নাৰ্ছিং ছাত্ৰীসকলৰ তত্ত্বাৱধায়ক হিচাপে নিযুক্ত কৰা হয়। তেওঁ সক্ৰিয়ভাৱে নাৰ্ছিং কৰ্মচাৰীসকলক প্ৰতিনিধিত্ব কৰিছিল আৰু উন্নত প্ৰশিক্ষণৰ বাবে হেঁচা দিছিল।

১৮৯৯ চনত ডেনিছ নাৰ্ছসকলৰ মাজত ঘনিষ্ঠ সম্পৰ্ক গঢ়ি তোলাৰ বাবে প্ৰতিষ্ঠা কৰা ডেনিছ নাৰ্ছ সংগঠনৰ (Dansk Sygeplejeråd বা DSR) হেলফাক আছিল অন্যতম প্ৰধান সমৰ্থক। ১৯০৭ চনলৈকে তেওঁ উপ-অধ্যক্ষ হিচাপে কাম কৰিছিল। ১৯১৩ চনত অৱসৰ গ্ৰহণ কৰাৰ পিছতো তেওঁ নাৰ্ছসকলৰ কামৰ পৰিৱেশ উন্নত কৰাৰ বাবে সদায় সক্ৰিয় হৈ আছিল। পৰৱৰ্তী জীৱনত তেওঁ বেদবেকত থকা সংগঠনটোৰ জিৰণি চৰাৰ পৰিচালনা সমিতিৰ এজন সক্ৰিয় সদস্য হৈ পৰে। বিভিন্ন সন্মিলনত ভাষণ দি তেওঁ ডেনিছ নাৰ্ছিং সেৱাৰ প্ৰতি দেশ-বিদেশত সন্মান বৃদ্ধি কৰিছিল।

১৯৪১ চনৰ ২৬ আগষ্টত ক'পেনহেগেনত বডিল হেলফাকৰ মৃত্যু হয়।

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ডেনিছ নাৰ্ছ
থোৰা ফিডলাৰ

**থোৰা নীলচেন ফিডলাৰ** (ইংৰাজী: Thora Nielsen Fiedler; ১৫ মাৰ্চ ১৮৫৪ – ১৩ মাৰ্চ ১৯৪১) এগৰাকী ডেনিছ নাৰ্ছ, কৃত্ৰিম অংগ বিশেষজ্ঞ আৰু নাৰ্ছিং হোমৰ অধ্যক্ষা আছিল। তেওঁ বিশেষভাৱে সক্ষম লোকৰ বাবে এখন নাৰ্ছিং হোম সম্প্ৰসাৰণ কৰাত সহায় কৰিছিল আৰু পৰৱৰ্তী সময়ত সেই নাৰ্ছিং হোমৰ অধ্যক্ষা হৈছিল। তেওঁ এটা কৃত্ৰিম অংগ নিৰ্মাণৰ কৰ্মশালা স্থাপন কৰিছিল আৰু নতুন ধৰণৰ কৃত্ৰিম অংগ উদ্ভাৱন কৰিছিল।

## প্ৰাৰম্ভিক জীৱন
ফিডলাৰ নিউবৰ্গৰ এজন কৃষক তথা পথ পৰিদৰ্শক হেৰাল্ড ভালডেমৰ ফিডলাৰ (১৮০৮–৮৭) আৰু মেৰী ছফি কিৰ্ষ্টিন জেনচেনৰ (১৮৩০-১৯০৫) ঘৰত জন্মগ্ৰহণ কৰিছিল। ফিডলাৰৰ তিনিগৰাকী ভগ্নী আছিল। তিনিওগৰাকীয়ে ১৮৮৬-৮৭ চনত নাৰ্ছ হোৱাৰ বাবে অধ্যয়ন আৰম্ভ কৰিছিল। ফিডলাৰে ডেনিছ ৰেড ক্ৰছৰ অধীনত মিউনিচিপাল হাস্পতালত অধ্যয়ন কৰিছিল। ৰেড ক্ৰছত শিক্ষা সম্পূৰ্ণ কৰিবলৈ ১৫ মাহ সময় লাগিছিল।

## কৰ্মজীৱন
ফিডলাৰে ৰেড ক্ৰছৰ সৈতে জড়িত হৈ আছিল। ১৮৮৮ চনত তেওঁ ৰেড ক্ৰছৰ এগৰাকী ব্যক্তিগত নাৰ্ছ হয় আৰু ১৮৯৩ চনত তেওঁৰ এজন ৰোগী আছিল জোহানে পিটাৰচেন। পিটাৰচেনে ১৮৭৪ চনৰ পৰা পক্ষাঘাতগ্ৰস্ত ছোৱালীবোৰৰ বাবে এখন বিদ্যালয় চলাই আছিল। তেওঁ বিশেষভাৱে সক্ষম লোকৰ বাবে 'ক্ৰিপল হোম' নামৰ এখন নাৰ্ছিং হোম স্থাপন কৰিছিল, য’ত ৰেড ক্ৰছৰ নাৰ্ছসকলক ব্যৱহাৰ কৰা হৈছিল। জোহানে পিটাৰচেনে ফিডলাৰক বহুত ভাল পাইছিল আৰু ১৮৯৪ চনত ফিডলাৰক ক্ৰিপল হোমত পূৰ্ণকালীন নাৰ্ছ হিচাপে নিযুক্তি দিয়া হয়। সেই হোমখন সৰু আছিল আৰু ফিডলাৰে ইয়াক সম্প্ৰসাৰণ কৰাত সহায় কৰিছিল। ফিডলাৰৰ অধীনত হোমখনৰ কৃত্ৰিম অংগ নিৰ্মাণৰ কৰ্মশালাখন ইমানেই সম্প্ৰসাৰিত হৈছিল যে ই হোমখনৰ লগতে অন্যান্য হাস্পতালৰ প্ৰয়োজনীয়তাও পূৰণ কৰিবলৈ সক্ষম হৈছিল।

হাস্পতালৰ বিচনাত ৰোগীৰ যত্ন লোৱাই তেওঁৰ মূল কাম আছিল যদিও ফিডলাৰে নিজে বেণ্ডেজ আৰু কৃত্ৰিম অংগ নিৰ্মাণ কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰিছিল। তেওঁ কামৰ পিছতো তাত থাকি চামৰা, তীখা আৰু বিভিন্ন ধাতু ব্যৱহাৰ কৰি কৃত্ৰিম অংগবোৰ বনাইছিল। যেতিয়া তেওঁ এটা প্ৰাৰম্ভিক আৰ্হি তৈয়াৰ কৰি শেষ কৰিছিল, তেতিয়া তেওঁ হোমৰ ৰোগীসকলক 'ৱৰ্ক থেৰাপী' হিচাপে কৃত্ৰিম অংগবোৰ নিৰ্মাণ কৰিবলৈ দিছিল। লাহে লাহে কৰ্মশালাবোৰ ডাঙৰ হৈ আহিল আৰু ফিডলাৰে নাৰ্ছ হিচাপে কাম কৰাৰ লগতে এই কৰ্মশালাবোৰো চলাইছিল। ইয়াত কাম কৰা বিশেষভাৱে সক্ষম ৰোগীৰ সংখ্যাও বাঢ়ি গৈছিল। ৰোগীসকলক কামত নিযুক্তি দিয়া হৈছিল আৰু দৰমহাও দিয়া হৈছিল। নিজাববীয়াকৈ কৃত্ৰিম অংগ উৎপাদন কৰাৰ ফলত হোমখনৰ ধনো ৰাহি হৈছিল।

ফিডলাৰে কেইবাটাও কৃত্ৰিম অংগ উদ্ভাৱন কৰিছিল, যিবোৰ প্ৰতিজন ব্যক্তিৰ প্ৰয়োজন অনুসৰি তৈয়াৰ কৰা হৈছিল। ইয়াৰ ফলত ৰোগীসকলে বহুতো কাম নিজে কৰিবলৈ সক্ষম হৈছিল, যাৰ বাবে অন্যথা তেওঁলোকক এগৰাকী নাৰ্ছৰ প্ৰয়োজন হ’লহেঁতেন। ১৯০৮ চনত ফিডলাৰ নাৰ্ছিং হোমৰ অধ্যক্ষা হয়। প্ৰথম বিশ্বযুদ্ধৰ সময়ত যুদ্ধত লিপ্ত দেশসমূহৰ বিশেষজ্ঞসকলে ফিডলাৰৰ আৰ্হিৰ পৰা বেণ্ডেজ আৰু কৃত্ৰিম অংগ কেনেকৈ তৈয়াৰ কৰিব লাগে সেইটো শিকিবলৈ তেওঁৰ নাৰ্ছিং হোমলৈ আহিছিল। ১৯২১ চনত ফিডলাৰে কামৰ পৰা অব্যাহতি লয়।

১৯১৩ চনত তেওঁক মেডেল অফ মেৰিট প্ৰদান কৰা হয়। ১৯১৯ চনত তেওঁৰ ২৫ বছৰীয়া জয়ন্তী অনুষ্ঠানত তেওঁক সন্মানিত কৰা হয় আৰু আৰ্থিক উপহাৰ দিয়া হয়। তেওঁ এই ধনেৰে 'ফ্ৰক ফিডলাৰ্ছ লেগাট' নামৰ এক অনুদান পুঁজি গঠন কৰিছিল।

## মৃত্যু
১৯২১ চনত কাম এৰি দিয়াৰ পিছত ফিডলাৰ চৰোৰ ওচৰৰ লিঞ্জলৈ গুচি যায়, য’ত তেওঁৰ মাক-দেউতাক আছিল। ১৯৪১ চনৰ ১৩ মাৰ্চত ইয়াতেই তেওঁৰ মৃত্যু হয়। তেওঁক হোলষ্টেইনবৰ্গ দুৰ্গৰ ওচৰৰ হোলষ্টেইনবৰ্গ কবৰস্থানত মাক-দেউতাকৰ সৈতে সমাধিস্থ কৰা হৈছে।

## সন্মান আৰু বিভূষণ
*  মেডেল অফ মেৰিট (সোণৰ), ১৯১৩

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ডেনিছ নাৰ্ছ