open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
শৰণ লোৱা (বৌদ্ধ ধৰ্ম)

thumb|356x356px|দ্বিতীয় শতিকা খ্ৰীষ্টাব্দৰ গান্ধাৰৰ মূৰ্তি: ত্ৰিৰত্নক নমন।
বৌদ্ধ ধৰ্মত **শৰণ** বা **শৰণ লোৱা** এটি ধাৰ্মিক কাৰ্য, য'ত প্ৰায় এটি প্ৰাৰ্থনা গোৱা হয় অভ্যাসকালৰ আৰম্ভণিত। সূত্ৰযানত *তিনি ৰত্ন*ৰ ওচৰত শৰণ লোৱা হয়: বুদ্ধ, ধৰ্ম আৰু সংঘ। বজ্ৰযানত তিনি ৰত্ন আৰু তিনি গুড়িৰ ওচৰত শৰণ লোৱা হয়।শৰণ লোৱা হ'ল এই আকাংক্ষা যে ত্ৰিৰত্নক অন্তৰত স্থান দি জীৱন যাপন কৰা হ'ব। শৰণ ল'বলৈ এটি চুটি মন্ত্ৰ উচ্চাৰণ কৰা হয়, যি মন্ত্ৰত বুদ্ধ, ধৰ্ম আৰু সংঘৰ উল্লেখ থাকে। বৌদ্ধ ধৰ্মৰ আৰম্ভণিৰ কালত শৰণ লোৱা আছিল বুদ্ধৰ মাৰ্গ অনুসৰণ কৰাৰ সংকল্পৰ প্ৰকাশ, দায়িত্বৰ ত্যাগ নহয়। শৰণ লোৱা আতাইকেইখন মুখ্য বৌদ্ধ পৰম্পৰাৰ অংগ।

## মন্ত্ৰ
শৰণ লোৱাৰ সময়ত ভিন ভিন ভাষাত ভিন মন্ত্ৰ উচ্চাৰণ কৰা হয়। সংস্কৃত ভাষাতো এনে মন্ত্ৰ পোৱা যায়। পালি ভাষাত নিম্নলিখিত মন্ত্ৰ উচ্চাৰণ কৰা হয়:

*বুদ্ধং শৰণং গচ্ছামি* (বুদ্ধৰ শৰণলৈ যাওঁ)

*ধম্মং শৰণং গচ্ছামি* (ধৰ্মৰ শৰণলৈ যাওঁ)

*সংঘং শৰণং গচ্ছামি* (সংঘৰ শৰণলৈ যাওঁ)

*দুতিয়াম্পি বুদ্ধং শৰণং গচ্ছামি* (দ্বিতীয়বাৰ বুদ্ধৰ শৰণলৈ যাওঁ)

*দুতিয়াম্পি ধম্মং শৰণং গচ্ছামি* (দ্বিতীয়বাৰ ধৰ্মৰ শৰণলৈ যাওঁ)

*দুতিয়াম্পি সংঘং শৰণং গচ্ছামি* (দ্বিতীয়বাৰ সংঘৰ শৰণলৈ যাওঁ)

*ততিয়াম্পি বুদ্ধং শৰণং গচ্ছামি* (তৃতীয়বাৰ বুদ্ধৰ শৰণলৈ যাওঁ)

*ততিয়াম্পি ধম্মং শৰণং গচ্ছামি* (তৃতীয়বাৰ ধৰ্মৰ শৰণলৈ যাওঁ)

*ততিয়াম্পি সংঘং শৰণং গচ্ছামি* (তৃতীয়বাৰ সংঘৰ শৰণলৈ যাওঁ)

এই মন্ত্ৰৰ উপৰিও পালি ধৰ্মশাস্ত্ৰত অন্য মন্ত্ৰৰ উল্লেখ আছে। ব্ৰেট শ্বাল্‌ট্‌জৰ মতে, সম্ভৱতঃ বৌদ্ধসকলে ঋগবেদ আৰু চাণ্ডোগ্য উপনিষদত পোৱা তিনি শৰণৰ পৰা প্ৰেৰণা লভিছিল।

## পঞ্চশীল
সাধাৰণ লোকে শৰণ লোৱাৰ সময়ত সাধাৰণতে পঞ্চশীল বা ৫ উপদেশ গ্ৰহণ কৰে। এই শীল বৌদ্ধ ভিক্ষুৱে তেওঁলোকক গ্ৰহণ কৰোৱায়। এই ৫ শীল হ'ল:

# হত্যাৰ পৰা বিৰত থকা
# চুৰি কাৰ্যৰ পৰা বিৰত থকা
# মিথ্যাৰ পৰা বিৰত থকা
# অনুচিত যৌন কাৰ্যৰ পৰা বিৰত থকা
# মাদক দ্ৰব্য গ্ৰহণৰ পৰা বিৰত থকা

আৰম্ভণিৰ বৌদ্ধ গ্ৰন্থসমূহত এই ৫ উপদেশৰ লাহে লাহে বিকাশ দেখা গৈছে। প্ৰথমে, এই পাঁচোটা উপদেশকে একেলগ কৰি ত্ৰিৰত্ন, অৰ্থাৎ বুদ্ধ, বুদ্ধৰ বাণী (ধৰ্ম) আৰু সংঘৰ ওপৰত আস্থাৰ এটি ঘোষণা ব্যৱহাৰ কৰা হৈছিল। তাৰ পাছত, ৫ উপদেশ সাধাৰণ মানুহৰ বৌদ্ধ ধৰ্ম পালনৰ গুড়ি হৈ পৰিল। এই উপদেশসমূহ মনৰ বিকাশৰ বাবে মুখ্য প্ৰাৰম্ভিক চৰ্ত গণ্য কৰা হ'ল। তৃতীয় স্তৰত, এই উপদেশসমূহক ত্ৰিৰত্নৰ সৈতে একেলগেই উল্লেখ কৰা হোৱা হ'ল, যেন এই ৫ উপদেশ তিনি ৰত্নৰেই অংশ। অৱশেষত, এই ৫ উপদেশ আৰু ৩ ৰত্ন সাধাৰণ মানুহে বৌদ্ধ ধৰ্ম গ্ৰহণ কৰাৰ বাধ্যতামূলক চৰ্ত হৈ পৰিল, কাৰণ আনুষ্ঠানিকভাৱে শৰণ ল'লেহে বৌদ্ধ ধৰ্ম গ্ৰহণ কৰিব পৰা হোৱা হ'ল। বৌদ্ধ ধৰ্মৰ ভৌগোলিক প্ৰসাৰৰ লগে লগেই ভিন ভিন স্থানত উপদেশসমূহৰ মহত্ত্ব ভিন ভিন হ'বলৈ ধৰিল। যি ঠাইত বৌদ্ধ ধৰ্ম মুখ্য ধৰ্ম হৈ পৰিল, যেনে থাইলেণ্ডত, সেই ঠাইত উপদেশ আৰু শৰণ লোৱাৰ মাজৰ সম্পৰ্ক প্ৰায় অস্তিত্বহীন হৈ পৰিল। উপদেশ গ্ৰহণ, তেনে ঠাইত, এটি ঔপচাৰিক শুদ্ধিৰ প্ৰক্ৰিয়াহে হৈ পৰিল। তেনে ঠাইত মানুহক জন্মৰে পৰাই বৌদ্ধ গণ্য কৰা হয়, শৰণ লোৱাৰ প্ৰয়োজিনীয়তা বোধ কৰা নহয়। পিচে চীনৰ দৰে দেশত, য'ত বৌদ্ধ ধৰ্ম একমাত্ৰ মুখ্য ধৰ্ম নহয়, শৰণ লোৱা কাৰ্য এটি মহত্ত্বপূৰ্ণ অনুষ্ঠান। যি সাধাৰণ মানুহে এই ৫ উপদেশ মানি চলে, তেওঁক "সাধাৰণ মানুহৰ মাজৰ ৰত্ন" বোলা হয়।

## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:বৌদ্ধ ধৰ্ম
পেৰিছ

**পেৰিছ** হৈছে ফ্ৰান্সৰ আটাইতকৈ জনবহুল তথা ৰাজধানী চহৰ। ইয়াৰ মাটিকালি প্ৰায় ১০৫ বৰ্গ কিলোমিটাৰ (৪১ বৰ্গ মাইল)। ২০১৯ চনৰ তথ্যমতে পেৰিছৰ জনসংখ্যা আনুমানিক ২,১৬৫,৪২৩ জন। ২০২০ চনত ই বিশ্বৰ ৩৪ সংখ্যক আটাইতকৈ ঘন জনবসতিপূৰ্ণ চহৰ হিচাপে পৰিগণিত হৈছিল। ১৭ শতিকাৰ পৰাই পেৰিছ বিশ্বৰ বিত্ত, কূটনীতি, বাণিজ্য, ফেশ্বন, গেষ্ট্ৰ’নমি, বিজ্ঞান, আৰু কলাৰ অন্যতম প্ৰধান কেন্দ্ৰ হিচাপে পৰিগণিত হৈ আহিছে আৰু বহুসময়ত ইয়াক বিশ্বৰ ৰাজধানী বুলিও উল্লেখ কৰা হৈছে।

## ধৰ্ম
বিংশ শতিকাৰ আৰম্ভণিতে পেৰিছ আছিল বিশ্বৰ আটাইতকৈ ডাঙৰ কেথলিক চহৰ। ফৰাচী লোকপিয়লৰ তথ্যত ধৰ্মীয় জনগাঁঠনিৰ বিষয়ে কোনো তথ্য নাই। ফ্ৰান্সৰ জনমত গৱেষণা সংস্থা Institut français d’opinion publique (IFOP)ই ২০১১ চনত কৰা এক সমীক্ষা অনুসৰি পেৰিছ অঞ্চলৰ ৬১ শতাংশ বাসিন্দাই নিজকে ৰোমান কেথলিক বুলি পৰিচয় দিছে। একেটা সমীক্ষাতে ৭ শতাংশ বাসিন্দাই নিজকে মুছলমান, ৪ শতাংশই প্ৰটেষ্টেণ্ট, ২ শতাংশই ইহুদী আৰু ২৫ শতাংশই ধৰ্মহীন বুলি পৰিচয় দিছে।

INSEE সমীক্ষা মতে, বিশেষকৈ আলজেৰিয়া, মৰক্কো আৰু টিউনিছিয়াত ৪ৰ পৰা ৫০ লাখ ফৰাচী বাসিন্দাৰ পূৰ্বজ অথবা অন্ততঃ এজন পিতৃ-মাতৃ মুছলমান প্ৰধান দেশীয় আছিল। ২০০৮ চনত IFOPৰ এক সমীক্ষাত প্ৰকাশ পাইছিল যে, এই মুছলমান প্ৰধান দেশসমূহৰ পৰা অহা অনুপ্ৰৱেশকাৰীৰ ভিতৰত ২৫ শতাংশই নিয়মীয়াকৈ মছজিদলৈ গৈছিল; ৪১ শতাংশই ধৰ্ম পালন কৰিছিল, আৰু ৩৪ শতাংশ লোক বিশ্বাসী আছিল যদিও ধৰ্ম পালন কৰা নাছিল। ২০১২ আৰু ২০১৩ চনত পেৰিছ চহৰত প্ৰায় ৫ লাখ মুছলমান, আইল ডি ফ্ৰান্স অঞ্চলত ১৫ লাখ মুছলমান আৰু ফ্ৰান্সত ৪ৰ পৰা ৫০ লাখ মুছলমান আছিল বুলি অনুমান কৰা হৈছিল।

পেৰিছ অঞ্চলৰ ইহুদী জনসংখ্যা ২০১৪ চনত ২ লাখ ৮২ হাজাৰ বুলি অনুমান কৰা হৈছিল, এয়া ইজৰাইল আৰু আমেৰিকাৰ বাহিৰে বিশ্বত যিকোনো দেশত থকা ইহুদীৰ সৰ্বাধিক জনঘনত্ব।

## পৰ্যটন
হোটেলত থকাৰ তথ্য অনুসৰি ২০২০ চনত পেৰিছলৈ ১ কোটি ২৬ লাখ দৰ্শনাৰ্থী আহিছিল, যিটো ক’ভিড-১৯ ভাইৰাছৰ বাবে ২০১৯ চনৰ তুলনাত ৭৩ শতাংশ কম আছিল।

## তথ্য সংগ্ৰহ
ৰয়টাৰ্ছ

**ৰয়টাৰ্ছ** () হৈছে থমচন ৰয়টাৰৰ মালিকানাধীন এক আন্তৰ্জাতিক সংবাদ প্ৰতিষ্ঠান। এই প্ৰতিষ্ঠানে, সমগ্ৰ পৃথিৱীৰ প্ৰায় ২০০ খন বিভিন্ন ঠাইত প্ৰায় ২,৫০০ সাংবাদিক আৰু ৬০০ ফটো সাংবাদিকক নিযুক্তি দিছে। ৰয়টাৰ্ছ  বিশ্বৰ অন্যতম বৃহৎ সংবাদ সংস্থা।

১৮৫১ চনত জাৰ্মান বংশোদ্ভৱ পল ৰিয়টাৰে লণ্ডনত এই প্ৰতিষ্ঠানটো স্থাপন কৰিছিল। ইয়াক ২০০৮ চনত থমছন কৰ্পোৰেচনে অধিগ্ৰহণ কৰে আৰু এতিয়াৰ থমচন ৰয়টাৰ্ছৰ মিডিয়া বিভাগ গঠন কৰে।

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী: সংবাদ প্ৰতিষ্ঠান
জৈৱবিদ্যুৎ

জীৱবিজ্ঞানত বিকাশমূলক **জৈৱবিদ্যুতি**য়ে অন্তৰ্জাতীয় বৈদ্যুতিকভাৱে মধ্যস্থতা কৰা সংকেতৰ ফলত কোষ, কলা আৰু অংগ-স্তৰৰ আৰ্হি আৰু আচৰণৰ নিয়ন্ত্ৰণক বুজায়। সকলো ধৰণৰ কোষ আৰু কলাবোৰে বৈদ্যুতিকভাৱে যোগাযোগ কৰিবলৈ আয়ন প্ৰবাহ ব্যৱহাৰ কৰে। বিকাশমূলক জৈৱবিদ্যুৎ হৈছে জীৱবিজ্ঞানৰ এটা উপ-শাখা, স্নায়ুশৰীৰবিজ্ঞান আৰু জৈৱবিদ্যুৎচুম্বকীয়ৰ সৈতে জড়িত, কিন্তু ইয়াৰ পৰা পৃথক। বিকাশমূলক জৈৱবিদ্যুৎ বুলিলে অন্তৰ্জাতীয় আয়ন প্ৰবাহ, ট্ৰেন্সমেম্ব্ৰেন আৰু ট্ৰেন্সএপিথেলিয়াল ভল্টেজ গ্ৰেডিয়েণ্ট, আৰু জীৱিত কোষ আৰু কলাত উৎপন্ন আৰু স্থায়ী বৈদ্যুতিক প্ৰবাহ আৰু ক্ষেত্ৰক বুজোৱা হয়। 
## ক্ষেত্ৰখনৰ চমু ইতিহাস: জৈৱবিদ্যুতৰ ক্ষেত্ৰত অগ্ৰণীসকল
উন্নয়নশীল জৈৱবিদ্যুতৰ আধুনিক শিপা সমগ্ৰ ১৮ শতিকাৰ পৰাই অনুসন্ধান কৰিব পাৰি। ১৭৯১ চনত লুইজি গালভানিৰ ধ্ৰুপদী অধ্যয়ন প্ৰকাশৰ লগে লগে (De viribus electricitatis in motu musculari) আৰু ১৭৯৪ চনত লেডেন জাৰ ব্যৱহাৰ কৰি পেশীৰ সংকোচনক উদ্দীপিত কৰা কেইবাটাও গুৰুত্বপূৰ্ণ কামৰ শিখৰত উপনীত হয়। এইবোৰত গালৱানীয়ে জীৱিত কলা বা “প্ৰাণীৰ বিদ্যুৎ”ত অন্তৰ্নিহিত বৈদ্যুতিক উৎপাদন ক্ষমতা উন্মোচন কৰা বুলি ভাবিছিল। এলেছাণ্ড্ৰ’ ভল্টাই দেখুৱাইছিল যে বেংটোৰ ভৰিৰ পেশীৰ কঁপনিটো এটা স্থিতিশীল বিদ্যুৎ উৎপাদকৰ বাবে আৰু ইলেক্ট্ৰ’কেমিকেল বিক্ৰিয়াৰ সন্মুখীন হোৱা বা অনুঘটক হিচাপে কাম কৰা অসদৃশ ধাতুৰ বাবে হৈছিল। গালভানীয়ে ১৭৯৪ চনত কৰা এক অধ্যয়নত দেখুৱাইছিল যে, ভৰিৰ পেশীটোক বিচ্যুতি ঘটা ছাইটিক স্নায়ুৰে স্পৰ্শ কৰি ধাতুৰ বিদ্যুৎ অবিহনে কুটিল, নিশ্চিতভাৱে “প্ৰাণীৰ বিদ্যুৎ” প্ৰদৰ্শন কৰে।

## তথ্য-সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:জীৱবিজ্ঞান
আন্তৰ্জাতিক জৈৱ বৈচিত্ৰ্য দিৱস

সমগ্ৰ বিশ্বত ২২ মে’ তাৰিখে **আন্তৰ্জাতিক জৈৱ বৈচিত্ৰ্য দিৱস** বা **বিশ্ব জৈৱ বৈচিত্ৰ্য দিৱস** পালন কৰা হয়। ২০০০ চনৰ ডিচেম্বৰ মাহত ৰাষ্ট্ৰসংঘৰ সাধাৰণ পৰিষদে গ্ৰহণ কৰা এই দিৱসৰ লক্ষ্য হৈছে চলি থকা জৈৱ বৈচিত্ৰ্যৰ বিষয়সমূহৰ বিষয়ে সজাগতা সৃষ্টি কৰাৰ লগতে আমাৰ গ্ৰহটোৰ উদ্ভিদ আৰু প্ৰাণীসমূহ জীয়াই ৰাখিবলৈ প্ৰয়োজনীয় প্ৰত্যাহ্বানসমূহৰ বিষয়ে অধিক বুজাবুজিৰ সৃষ্টি কৰা। বাৰ্ষিক পালনৰ জৰিয়তে ৰাষ্ট্ৰসংঘৰ সাধাৰণ পৰিষদৰ লক্ষ্য হৈছে প্ৰাকৃতিক জগতৰ সৈতে মানুহৰ সম্পৰ্ক পুনৰ পৰীক্ষা কৰাৰ প্ৰয়োজনীয়তাৰ ওপৰত গুৰুত্ব আৰোপ কৰা আৰু পৰিৱেশ সংৰক্ষণৰ বাবে অধিক কাৰ্যক্ষমভাৱে কাম কৰা।
## তাৎপৰ্য
জৈৱ বৈচিত্ৰ্য ৰক্ষা কৰা আৰু ইয়াৰ প্ৰতি থকা প্ৰত্যাহ্বানসমূহ বুজি পোৱাটো ঘণ্টাৰ প্ৰয়োজনীয়তা হোৱাৰ বাবে এই দিনটোৱে বহু তাৎপৰ্য বহন কৰে। আমাৰ চৌপাশৰ পৰিৱেশ তন্ত্ৰসমূহ সংৰক্ষণ নকৰাৰ ফলত খাদ্য সুৰক্ষা, স্বাস্থ্য, জীৱিকাৰ ক্ষতি ইত্যাদিৰ সৈতে জড়িত কেইবাটাও সমস্যাৰ সৃষ্টি হ’ব পাৰে। এই দিৱসটোৱে এই কথাকেই সোঁ‌ৱৰাই দিয়ে যে প্ৰতিদিনে প্ৰযুক্তিগতভাৱে আগবাঢ়ি গ’লেও মানুহে সুস্থ জীৱনৰ বাবে সুস্থ পৰিৱেশ তন্ত্ৰৰ ওপৰত যে নিৰ্ভৰশীল। 

## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:দিৱসসমূহ
অসম জাতীয় বিদ্যালয়

**অসম জাতীয় বিদ্যালয়, নুনমাটী** () এখন ব্যক্তিগত খণ্ডৰ অসমীয়া মাধ্যমৰ বিদ্যালয়। কামৰূপ জিলাৰ নুনমাটী অঞ্চলত থকা এইখন এখন উচ্চ শিক্ষা প্ৰতিষ্ঠান। এই বিদ্যালয়খন ১৯৯৪ চনৰ ১ জানুৱাৰী তাৰিখে ‘অসম জাতীয় বিদ্যালয় শিক্ষা আৰু আৰ্থ সামাজিক ন্যাস’ৰ দ্বাৰা স্থাপন কৰা হয়।
## তথ্যসূত্ৰ
মেঘালয়ৰ বিদ্যালয় শিক্ষা পৰিষদ

ভাৰতৰ মেঘালয় ৰাজ্যত বিদ্যালয় শিক্ষাৰ সৈতে জড়িত বিষয়সমূহ নিয়ন্ত্ৰণ, নিয়ন্ত্ৰণ আৰু তদাৰকীৰ বাবে মেঘালয় ব’ৰ্ড অৱ স্কুল এডুকেচন এক্ট, ১৯৭৩ অনুসৰি মেঘালয় ব’ৰ্ড অৱ স্কুল অৱ এডুকেচন (এমব’এছই) গঠন কৰা হৈছিল। ইয়াক প্ৰথমে SSLC পৰীক্ষা নিয়ন্ত্ৰণ কৰিবলৈ স্থাপন কৰা হৈছিল যেতিয়ালৈকে, প্ৰাক-বিশ্ববিদ্যালয় ডিগ্ৰী ১৯৯৬ চনত উত্তৰ-পূব পাহাৰীয়া বিশ্ববিদ্যালয়(NEHU) দ্বাৰা বন্ধ কৰা হৈছিল ৰাজ্যত উচ্চতৰ মাধ্যমিক শিক্ষান্ত পৰীক্ষা(HSSLC) পৰীক্ষা হিচাপে। প্ৰথম অৱস্থাত ই শ্বিলঙৰ জননিৰ্দেশনা সঞ্চালকৰ কাৰ্যালয়ত কাম কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰে যিটো পিছলৈ ১৯৭৪ চনত আৰাইমিলে, টুৰালৈ স্থানান্তৰ কৰা হয়।এমবিঅ’এছইৰ এটা আঞ্চলিক কাৰ্যালয়ো আছে যিটো ৰাজ্যৰ ৰাজধানী শ্বিলঙত অৱস্থিত At present, there are about 1400 affiliated schools spread across the state of Meghalaya.

## লগতে চাওক

* Secondary School Leaving Certificate (SSLC)

## তথ্যসমূহ

## বহিঃ সংযোগ

* Official Website of Meghalaya Board of School education
মহল্লা ক্লিনিক

আম আদমি মহল্লা ক্লিনিক (AAMC), যাক মহল্লা ক্লিনিক বুলিও কোৱা হয়, ভাৰতৰ কেন্দ্ৰীয় শাসিত অঞ্চল নতুন দিল্লীৰ প্ৰাথমিক স্বাস্থ্য কেন্দ্ৰ। তেওঁলোকে এই ক্লিনিকৰ দ্বাৰা ঔষধ, পৰীক্ষা আৰু পৰামৰ্শকে ধৰি অত্যাৱশ্যকীয় স্বাস্থ্য সেৱাৰ এক মৌলিক সুবিধা বিনামূলীয়াকৈ আগবঢ়ায়। হিন্দীত "মহল্লা" মানে চুবুৰী বা সম্প্ৰদায়। এই ক্লিনিকসমূহে জনসাধাৰণৰ বাবে যোগাযোগৰ প্ৰথম বিন্দু হিচাপে কাম কৰে, সময়মতে সেৱা আগবঢ়ায় আৰু ৰাজ্যখনৰ অন্যান্য স্বাস্থ্যসেৱাৰ প্ৰতিষ্ঠানসমূহলৈ পঠিওৱাৰ বোজা হ্ৰাস কৰে।
## পটভূমি
২০১৫ চনৰ অক্টোবৰ মাহত অৰবিন্দ কেজৰিৱাল নেতৃত্বাধীন আম আদমী পাৰ্টী চৰকাৰে প্ৰথমবাৰৰ বাবে মহল্লা ক্লিনিক স্থাপন কৰিছিল আৰু ২০২০ চনলৈকে সমগ্ৰ চহৰখনত ৪৫০ খন এনে ক্লিনিক স্থাপন কৰা হৈছে আৰু ১৬.২৪ মিলিয়নতকৈ অধিক বাসিন্দাক সেৱা আগবঢ়োৱা হৈছে।২০২০ চনৰ দিল্লী বিধানসভা নিৰ্বাচনৰ পূৰ্বে মহানগৰীত এনে ১০০০ ক্লিনিক স্থাপন কৰাৰ প্ৰতিশ্ৰুতি চৰকাৰে পালন কৰিছে। ২০১৫ চনৰ বিশ্ব স্বাস্থ্য সংস্থাৰ তথ্য অনুসৰি ভাৰতৰ ৬৫% তকৈ অধিক জনসংখ্যাই নিজৰ পকেটৰ পৰাই স্বাস্থ্যৰ বাবে ধন দিছিল। ইফালে হিন্দু নিউজ গ্ৰুপে ২০১৭ চনত উল্লেখ কৰিছিল যে দেশৰ মাত্ৰ ১৭% লোকৰহে স্বাস্থ্য বীমা আছে। এই পদক্ষেপৰ আঁৰৰ ধাৰণাটো হ’ল যে ভাৰতে মহল্লা ক্লিনিক ৰ দ্বাৰা বিনামূলীয়াকৈ স্বাস্থ্য সুবিধা জনসাধাৰণৰ বাবে উপলব্ধ কৰিব পাৰে আৰু তাৰ দ্বাৰা যাতে দৰিদ্ৰ লোকৰ স্বাস্থ্যৰ নামত খৰচ হোৱা ধন ৰাহি হয়।
## তথ্য সংগ্ৰহ
আৱিষ্কাৰ মতবাদ

**আৱিষ্কাৰ মতবাদ** () আমেৰিকাৰ উচ্চতম ন্যায়ালয়ে ধাৰাবাহিক সিদ্ধান্তত ব্যাখ্যা কৰা ৰাজহুৱা আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় আইনৰ এটা ধাৰণা, বিশেষকৈ ১৮২৩ চনত জনছন বনাম এম’ইণ্টছ। মুখ্য ন্যায়াধীশ জন মাৰ্শ্বলে আৱিষ্কাৰ যুগৰ সময়ছোৱাত ঔপনিৱেশিক শক্তিসমূহে বিদেশী সাৰ্বভৌম জাতিসমূহৰ মাটিৰ ওপৰত দাবী কৰা পদ্ধতিৰ ব্যাখ্যা আৰু প্ৰয়োগ কৰিছিল। ইয়াৰ অধীনত ইউৰোপীয় খ্ৰীষ্টান চৰকাৰসমূহে অ-ইউৰোপীয় ভূখণ্ডৰ ওপৰত উপনিবেশিকসকলে ভ্ৰমণ কৰি উক্ত ভূখণ্ড "আৱিষ্কাৰ" কৰাৰ ভিত্তিত উপাধি স্থাপন কৰিব পাৰিছিল। এই মতবাদটো মূলতঃ আধুনিক চৰকাৰৰ সপক্ষে আদিবাসীসকলৰ মাটিৰ অধিকাৰ বাতিল বা আওকাণ কৰা সিদ্ধান্তসমূহক সমৰ্থন কৰিবলৈ ব্যৱহাৰ কৰা হৈছে, যেনে ২০০৫ চনৰ শ্বেৰিল বনাম অনেইডা নেচনৰ গোচৰত।

১৮২৩ চনৰ এই গোচৰটো আছিল গোপন বুজাবুজিৰ গোচৰৰ ফল য'ত ভূমিৰ জল্পনা-কল্পনাকাৰীসকলে একেলগে কাম কৰি আকাংক্ষিত ফলাফল লাভ কৰিবলৈ দাবী কৰিছিল। জন মাৰ্শ্বলে আদালতৰ যুক্তিৰ বিষয়ে ব্যাখ্যা কৰে। এই সিদ্ধান্তটো আইন পৰ্যালোচনাৰ কেইবাটাও প্ৰবন্ধৰ বিষয় হৈ পৰিছে আৰু আধুনিক আইনী তত্ত্ববিদসকলৰ অধিক নিৰীক্ষণৰ আওতালৈ আহিছে।
## ইতিহাস
ইউৰোপৰ বাহিৰৰ ভূমিসমূহৰ উপনিবেশিকৰণক বৈধতা প্ৰদান কৰিবলৈ ইউৰোপীয় ৰাজতন্ত্ৰই আৱিষ্কাৰৰ মতবাদ প্ৰচাৰ কৰিছিল। পোন্ধৰ শতিকাৰ মাজভাগৰ পৰা বিংশ শতিকাৰ মাজভাগলৈকে এই ধাৰণাটোৱে ইউৰোপীয় সত্তাসমূহক "নতুন ভূমি আৱিষ্কাৰ"ৰ আৱৰণত খিলঞ্জীয়া লোকসকলে বসবাস কৰা ভূমিসমূহ দখল কৰিবলৈ অনুমতি দিছিল।  ১৪৯৪ চনত টৰ্ডেচিলাছ সন্ধিৰ জৰিয়তে ঘোষণা কৰা হয় যে আৱিষ্কাৰ মতবাদৰ অধীনত কেৱল অখ্ৰীষ্টান ভূমিসমূহকহে উপনিবেশিকৰণ কৰিব পৰা যায়।

১৭৯২ চনত আমেৰিকাৰ বিদেশ মন্ত্ৰী থমাছ জেফাৰচনে দাবী কৰে যে এই ইউৰোপীয় আৱিষ্কাৰ মতবাদ আন্তৰ্জাতিক আইন যিটো নতুন আমেৰিকান চৰকাৰৰ ক্ষেত্ৰতো প্ৰযোজ্য। মতবাদ আৰু ইয়াৰ উত্তৰাধিকাৰে আমেৰিকান সাম্ৰাজ্যবাদ আৰু খিলঞ্জীয়া জনগোষ্ঠীৰ প্ৰতি থকা ব্যৱহাৰক প্ৰভাৱিত কৰি আহিছে।

## তথ্যসংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:ধাৰণা
ভুৱন বাম

ভুৱন অভনীন্দ্ৰ শংকৰ বাম (জন্ম ২২ জানুৱাৰী ১৯৯৪) ভাৰতৰ দিল্লীৰ এজন ভাৰতীয় কমেডিয়ান, লেখক, গায়ক, গীতিকাৰ, আৰু ইউটিউব ব্যক্তিত্ব। ইউটিউবত BB Ki Vines নামৰ কমেডী চেনেলটোৰ বাবে তেওঁ পৰিচিত। 

মহাৰাষ্ট্ৰীয় বামে ১৯৯৪ চনৰ ২২ জানুৱাৰীত গুজৰাটৰ বদোদৰাত জন্মগ্ৰহণ কৰিছিল অভনীন্দ্ৰ আৰু পদ্ম বামৰ ঘৰত। পিছলৈ তেওঁৰ পৰিয়াল দিল্লীলৈ গুচি যায়। দিল্লীৰ গ্ৰীণ ফিল্ডছ স্কুলত পঢ়া-শুনা কৰি দিল্লী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ শ্বহীদ ভগত সিং মহাবিদ্যালয়ৰ পৰা বুৰঞ্জীত স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰে। কভিদ-১৯ মহামাৰীত বামৰ মাক-দেউতাকৰ ২০২১ চনত মৃত্যু হয়।

কভিদ-১৯ মহামাৰীত বামৰ মাক-দেউতাকৰ ২০২১ চনত মৃত্যু হয়।

## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় ইউটিউবাৰ
শ্ৰেণী:কমেডিয়ান
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় কমেডিয়ান
শ্ৰেণী:অভিনয় শিল্পী
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় অভিনয় শিল্পী
শ্ৰেণী:গুজৰাটৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় কণ্ঠশিল্পী
ৰমেন্দ্ৰ নাৰায়ণ কলিতা

ৰমেন্দ্ৰ নাৰায়ণ কলিতা অসমৰ অসম গণ পৰিষদৰ এজন ৰাজনীতিবিদ তথা এজন বিধায়ক। পশ্চিম গুৱাহাটী সমষ্টিৰ পৰা তেওঁ ১৯৮৫ চনৰ পৰা ১৯৯৬ চনলৈ, ২০০৬, ২০১৬ আৰু ২০২১ চনত অসম বিধানসভা নিৰ্বাচনত নিৰ্বাচিত হৈছে।
## প্ৰাৰম্ভিক জীৱন
ৰমেন্দ্ৰ নাৰায়ণ কলিতাৰ জন্ম হয় ১৯৫৮ চনৰ ১৬ এপ্ৰিলত। তেওঁ মহেন্দ্ৰ নাথ কলিতাৰ পুত্ৰ। পেছাত ৰমেন্দ্ৰ নাৰায়ণ কলিতা এগৰাকী উকীল আছিল। অধ্যাপক অজন্তা চক্ৰৱৰ্তীৰ সৈতে তেওঁ বিবাহপাশত আবদ্ধ হয়।

## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:অসমৰ ৰাজনীতিক
শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
মামুন ইমদাদুল হক চৌধুৰী

মামুন ইমদাদুল হক চৌধুৰী এগৰাকী ভাৰতীয় ৰাজনীতিবিদ তথা লখিমপুৰ জিলাৰ নাওবৈচা সমষ্টিৰ প্ৰাক্তন বিধায়ক ৷ তেওঁ ১১০ নং নাওবৈচা সমষ্টিৰ পৰা ২০১৬ চনত অসম বিধানসভালৈ নিৰ্বাচিত হৈছিল ৷ নাওবৈচা বিধানসভা সমষ্টিৰ এ আই ইউ ডি এফৰ প্ৰাক্তন বিধায়ক মামুন ইমদাদুল হক চৌধুৰীয়ে ২০২২ চনৰ ১৬ মে’ত গুৱাহাটীত আনুষ্ঠানিকভাৱে আম আদমি পাৰ্টিত যোগদান কৰে ৷

## তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:অসমৰ ৰাজনীতিক
শিলকতৰা

**শিলকতৰা**(, বৈজ্ঞানিক নামঃ *Saxicola maurus*) এবিধ পৰিভ্ৰমী চৰাই। ই শীতকালত দক্ষিণ জাপানৰ পৰা থাইলেণ্ড পৰ্যন্ত, ভাৰত আৰু উত্তৰ পূৱ আফ্ৰিকালৈ পৰিভ্ৰমণ কৰে। 

## বিৱৰণ
ই ইয়াৰ নিকটতম জীৱিত আত্মীয় ইউৰোপীয় ষ্টোনচাট (S. rubicola)ৰ সৈতে মিলে, কিন্তু সাধাৰণতে ইয়াৰ গাৰ ওপৰ অংশ গাঢ় বৰণৰ আৰু তলভাগ শেঁতা, ইয়াৰ তপিনাৰ অংশ বগা আৰু বুকু সামান্য কমলা ৰঙৰ হয়। প্ৰজনন কালত মতা চৰাইৰ ওপৰৰ অংশ আৰু মূৰটো ক'লা (ইউৰোপীয় ষ্টোনচাটত বাদামী ৰঙৰ অভাৱ), বগা ডিঙি‍, স্কন্ধফলক, তপিনা আৰু ডিঙিৰ নিৰ্দিষ্ট অংশত কমলা ৰং থাকে।

মাইকী চৰাইৰ গাৰ ওপৰৰ অংশ আৰু মূৰটো শেঁতা বাদামী ৰঙৰ, ডিঙিত বগা অংশ (সম্পূৰ্ণ ডিঙিত নহয়) থাকে‍, আৰু তপিনা শেঁতা, ৰেখাবিহীন গোলাপী হালধীয়া ৰঙৰ হয়। শীতকালত মতাবোৰৰ সমস্ত পাখি‍ গ্ৰীষ্মকালীন মতা আৰু মাইকী চৰাইৰ মাজৰ মধ্যৱৰ্তী চেহেৰাৰ নিচিনা হয়, হুইঞ্চেট (S. rubetra)ৰ দৰে চুপাৰচিলিয়াম থাকে; এই প্ৰজাতিটো আৰু মাইকী চৰাইক ইয়াক সম্পূৰ্ণ বগা ডিঙিয়ে‍ পৃথক কৰে।

যদি ওচৰৰ পৰা দেখা যায়, তেন্তে ইয়াক চিনাক্ত কৰিব পাৰি যে ইয়াৰ প্ৰাথমিক উৰণ পাখিবোৰ এছ. ৰুবিকলাতকৈ দীঘল। ইয়াত ই হুইঞ্চেটৰ সৈতে নিবিড়ভাৱে মিল খায়, যিটো S. maurus ৰ দৰেই দীৰ্ঘ দূৰত্বৰ প্ৰব্ৰজনৰ লগত খাপ খাই পৰে।

দুটা শিলগুটি একেলগে টোকৰ মাৰিলে হোৱা শব্দৰ দৰে মতাটোৰ ক্লিক কল (মাত) এটা আছে। ডানক (Prunella modularis)ৰ দৰে ইয়াৰ গীত উচ্চ আৰু টুইটাৰিং হয়, ডানক হ'ল পাছেৰ’ইডিয়াৰ অন্তৰ্গত এটা অসংলগ্ন পাছেৰিডান গীতিকাৰ চৰাই।

শিলকতৰাৰ পাঁচ বা ছটা উপপ্ৰজাতি আছে, য’ত S. m. maurus (ওপৰত বৰ্ণনা কৰা হৈছে‍) সুকীয়া কিন্তু একেধৰণৰ S. m. stejnegeri সমগ্ৰ উত্তৰ আৰু মধ্য এছিয়াত পোৱা যায়। দক্ষিণৰ S. m. variegatus (কেচপিয়ান সাগৰৰ পশ্চিমে), S. m. armenicus (পূব তুৰস্কৰ পৰা ইৰাণলৈ), S. m. indicus (হিমালয়) আৰু Turkestan stonechat S. m. przewalskii (দক্ষিণ-পশ্চিম চীন)ক পাখিৰ ওপৰত ডাঙৰ বগা অংশৰ দ্বাৰা পৃথক কৰা হয়।

## বিতৰণ
প্ৰজনন ক্ষেত্ৰখনে নাতিশীতোষ্ণ এছিয়াৰ বেছিভাগ অঞ্চল সামৰি লৈছে, চাইবেৰিয়াৰ প্ৰায় ৭১° উত্তৰ অক্ষাংশৰ পৰা দক্ষিণে হিমালয় আৰু দক্ষিণ-পশ্চিম চীনলৈকে, আৰু পশ্চিমে পূব তুৰস্ক আৰু কেছপিয়ান সাগৰ অঞ্চললৈকে। ইউৰোপৰ সুদূৰ উত্তৰ-পূব অংশতো ইয়াৰ প্ৰজনন ঘটে, প্ৰধানকৈ ৰাছিয়াত কিন্তু মাজ-সময়ে‍ ফিনলেণ্ডৰ পশ্চিমলৈকে।

পৰিভ্ৰমী চৰাইটোৰ শীতকালীন পৰিসৰ দক্ষিণ জাপানৰ পৰা দক্ষিণে থাইলেণ্ড আৰু ভাৰতলৈকে, আৰু পশ্চিমৰ পৰা উত্তৰ-পূব আফ্ৰিকালৈকে। প্ৰব্ৰজনৰ ক্ষেত্ৰত কম সংখ্যকে পশ্চিম ইউৰোপৰ দৰে পশ্চিমলৈকে, আৰু ব্যতিক্ৰমীভাৱে উত্তৰ আমেৰিকাৰ আলাস্কালৈকে পূব দিশলৈকে যায়।

চাইবেৰিয়াৰ শিলকতৰাই পোক-পৰুৱা খায়। ই মুকলি ৰুক্ষ ঘাঁহনি বা সিঁচৰতি জোপোহা থকা ৰুক্ষ ঘাঁহনিত প্ৰজনন কৰে, সমুদ্ৰপৃষ্ঠৰ পৰা প্ৰায় ৪,০০০ মিটাৰ এ এছ এল বা তাতকৈ অধিক উচ্চতাত প্ৰজননৰ বাবে‍ বিচৰণ কৰে‍। শিলকতৰা চৰাইবোৰে আনকি শীতল নাতিশীতোষ্ণ পৰিস্থিতিৰ পৰাও আঁতৰি থাকে আৰু কেৱল গৰম মহাদেশীয় গ্ৰীষ্মকালতহে উত্তৰ দিশলৈ গতি কৰে। ভূটানৰ হিমালয়ৰ পাদদেশৰ পাহাৰীয়া অঞ্চলত প্ৰব্ৰজনকাৰী শিলকতৰা চৰাইবোৰ‍ে মাজে মাজে ২০০০ মিটাৰ এ এছ এলতকৈ অধিক উচ্চতাৰ পথাৰ আৰু চৰণীয়া পথাৰত খাদ্য বিচাৰি ফুৰা দেখা যায়, কিন্তু বেছিভাগেই তললৈ‍ শীতকালত গ্ৰীষ্মমণ্ডলীয় অঞ্চল আৰু দক্ষিণলৈ গুচি যায়।

যদিও ইয়াক আই ইউ চি এন-এ কোনো সুকীয়া প্ৰজাতি বুলি গণ্য নকৰে, তথাপিও ইয়াক ইয়াৰ বিস্তৃতিৰ ব্যাপকতা আৰু সুলভতাৰ বাবে‍ ইয়াক বিপন্ন প্ৰজাতি বুলি গণ্য কৰা নাই।

## তথ‍্যসূত্ৰ
গুণোৎসৱ

**গুণোৎসৱ** হৈছে শিক্ষক আৰু ছাত্ৰ-ছাত্ৰীসকলক ভাল কাম কৰিবলৈ তথা সেই কামসমূহ প্ৰদৰ্শন কৰিবলৈ অনুপ্ৰাণিত কৰাৰ উদ্দেশ্যে কৰা এক বিশেষ অভিযান। প্ৰাথমিক পৰ্যায়ত ছাত্ৰ-ছাত্ৰীৰ শিক্ষণ স্তৰৰ উন্নতি অনাৰ বাবে শৈক্ষিক খণ্ডত ৰাজ্যৰ গুণগত মান বৃদ্ধিৰ এক পদক্ষেপ।
## ইতিহাস
শিক্ষাৰ মানদণ্ড উন্নত কৰিবলৈ ৰাজ্য চৰকাৰে শিক্ষাবৰ্ষ ২০১৭ৰ পৰা গুণোৎসৱ উদযাপনেৰে কাৰ্যকৰী কৰাৰ পৰিকল্পনা কৰিছে। অসমত এয়া ৰাজ্য চৰকাৰ, এছ এছ এ, এছ চি ই আৰ টি আৰু প্ৰাথমিক শিক্ষা সঞ্চালকালয়ৰ সৈতে জড়িত এক অভিসৰণ অনুশীলন। প্ৰথম অৱস্থাত ৮খন জিলা যেনে- বৰপেটা, চিৰাং, ডিব্ৰুগড়, হাইলাকান্দি, কামৰূপ মেট্ৰো, লখিমপুৰ, মৰিগাঁও আৰু পশ্চিম কাৰ্বিআংলংক এই কাৰ্যসূচীৰ অধীনত সামৰি লোৱা হয়।

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:শিক্ষা
এছিয়াৰ ৰেঘা থকা ফেঁচা

**এছিয়াৰ ৰেঘা থকা ফেঁচা** (, বৈজ্ঞানিক নাম :Glaucidium cuculoides) এবিধ মধ্যম আকৃতিৰ ফেঁচা। ইয়াক ভাৰত উপমহাদেশৰ উত্তৰ অঞ্চল আৰু দক্ষিণ-পূৱ এছিয়াৰ কিছু ঠাইত পোৱা যায়।

## বিৱৰণ
এছিয়াৰ ৰেঘা থকা ফেঁচা মধ্যমীয়া আকৰৰ ফেঁচা। ইয়াক সততে টেলিফোনৰ তাঁৰ, বিজুলীৰ তাঁৰ বা গছৰ ডালত বহি থকা দেখা যায়। ই সাধাৰণতে ৰাতি বিচৰণ কৰে যদিও বিভিন্ন চৰায়ে হুলস্থুল কৰি ইয়াক আমনি কৰি থকা সময়ত দিনত সহজেই বিচাৰি উলিয়াব পাৰি। ই বহুবাৰ কুক-কুক কৈ দীঘলীয়াকৈ মাতে। ই প্ৰধানতঃ মুগা বৰণীয়া আৰু তলভাগ মুগাৰ ওপৰত কেতবোৰ ৰেঘা থাকে। উত্তৰ-পূৱ ভাৰতত ইয়াৰ ৰং কিছু ৰঙা-মুগা(rufous) বৰণীয়া হয়।|
ইয়াক বিভিন্ন ধৰণৰ অৰণ‍্যৰ লগতে ডাঙৰ বাগিচাত পোৱা যায়।
ফৰিং, উঁইপোক, উঁইচিৰিঙা আৰু অন্যান্য পোকবোৰ ইয়াৰ খাদ্য। ই নিগনি, জেঠী, ভেকুলী আৰু সৰু চৰাইও খায়। সাধাৰণতে ইহঁতে পোকবোৰ উৰি থকা অবস্থাত ধৰে। গছৰ ডাল আদিত বহি চিকাৰ নিৰীক্ষণ কৰে। কেতিয়াবা মাটিত পৰি চিকাৰ কৰে। ই ভাৰতত এপ্ৰিল-মে মাহত কণী পাৰে আৰু পোৱালি জগায়। ইহঁত একগামী হয়। ইহঁতে নিজৰ একোটা এলেকা দখলত ৰাখে। ইহঁতে গছৰ খোৰোঙত বাহ সাজে। এবাৰত চাৰিৰ পৰা সাতটা কণী পাৰে। মাইকী জনীয়ে উমনি দিয়ে আৰু সেই সময়ত মতাটোৱে খাদ্য যোগান ধৰে।

## ভৌগোলিক বিস্তাৰ
ইয়াক উত্তৰ মধ‍্য ভাৰত, উত্তৰ-পূৱ ভাৰত, নেপাল, ভূতান, উত্তৰ বাংলাদেশ, ম্যানমাৰ, থাইলেণ্ড, কম্বোডিয়া, লাউচ আৰু ভিয়েটনামত পোৱা যায়। নাতিশীতোষ্ণ অৰণ্য অঞ্চল ইয়াৰ প্ৰাকৃতিক বাসস্থান।
## আলোকচিত্ৰৰ ভঁৰাল

File:Asian barred owlet (Glaucidium cuculoides) 28.jpg
File:Asian barred owlet (Glaucidium cuculoides) 03.jpg


## তথ‍্যসূত্ৰ
যোৰহাট গৌৰৱ যাত্ৰা

**যোৰহাট গৌৰৱযাত্ৰা বা কুইয়াৰ প্ৰাইড যোৰহাট** (ইংৰাজী: Queer Pride Jorhat) অসমৰ যোৰহাটত অনুষ্ঠিত বাৰ্ষিক গৌৰৱ যাত্ৰা।১৭ এপ্ৰিল, ২০২২ তাৰিখে যোৰহাটত স্থানীয় এলজিবিটি সম্প্ৰদায়ৰ সদস্য আৰু এলজিবিটি অধিকাৰ সমৰ্থকসকলে প্ৰথমবাৰৰ বাবে এই প্ৰাইডৰ আয়োজন কৰিছিল।

## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:এলজিবিটি
হৰিৎ প্ৰদেশ

শ্ৰেণী:Articles with short description
শ্ৰেণী:Short description matches Wikidata

**হৰিৎ প্ৰদেশ** হৈছে ভাৰতৰ এখন প্ৰস্তাৱিত ৰাজ্য যি উত্তৰ প্ৰদেশৰ পশ্চিম অংশক সামৰি লয়। হৰিৎ শব্দৰ অৰ্থ হৈছে সেউজীয়া যি অঞ্চলটোৰ কৃষিক্ষেত্ৰৰ উন্নত অৱস্থাক প্ৰতিনিধিত্ব কৰে।

এই অঞ্চলটোৰ জনসাংখ্যিক, অৰ্থনৈতিক আৰু সাংস্কৃতিক বৈশিষ্ট আৰু গঠন উত্তৰ প্ৰদেশৰ আন অংশৰ তুলনাত পৃথক। হাৰিয়ানা, পঞ্জাব আৰু উত্তৰ ৰাজস্থানৰ সৈতেহে  এই অঞ্চলটোৰ অধিক মিল দেখা যায়।

## প্ৰশাসনীয় বিভাগ
thumb|276x276px|প্ৰস্তাৱিত হৰিৎ প্ৰদেশে মেপত দেখুওৱা ১,২,৩,৮,৯,১০ আৰু ১১ নং সংমণ্ডল কেইটা সামৰি লয়
পশ্চিম উত্তৰ প্ৰদেশে ২২ খন জিলা আৰু ছটা প্ৰশাসনিক বিভাগ বা সংমণ্ডলক সামৰি লয়

# ছাহাৰানপুৰ সংমণ্ডল
# মোৰাদাবাদ সংমণ্ডল
# বেৰেইলি সংমণ্ডল
# মীৰাট সংমণ্ডল
# আলিগড় সংমণ্ডল
# আগ্ৰা সংমণ্ডল
## তথ্যসূত্ৰ
আগৰতলা পৌৰ নিগম

**আগৰতলা পৌৰ নিগম** বা **এএমচি** (, ) হৈছে ভাৰতৰ ত্ৰিপুৰা ৰাজ্যৰ ৰাজধানী আৰু উত্তৰ-পূব ভাৰতৰ তৃতীয় সৰ্বাধিক বিকশিত মহানগৰী আগৰতলাৰ শাসন আৰু ৰক্ষণাবেক্ষণ কৰা পৌৰ সংস্থা। ১৮৭১ চনত উত্তৰ-পূব ভাৰতৰ আটাইতকৈ পুৰণি পৌৰ সংস্থা হিচাপে গঠন হোৱা এএমচিয়ে চহৰখনৰ উন্নয়ন, আধুনিকীকৰণ আৰু ইয়াৰ বিভিন্ন কাৰ্য্যকলাপত পৰিচালনা কৰাত গুৰুত্বপূৰ্ণ ভূমিকা পালন কৰিছে। 

## মেয়ৰ-ইন-কাউন্সিলৰ সদস্যসকল

## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ পৌৰ নিগম
ৰেড কাৰ্পেট

পৰম্পৰাগতভাৱে ৰাষ্ট্ৰপতিসকলে আনুষ্ঠানিক আৰু আনুষ্ঠানিক অনুষ্ঠানত গ্ৰহণ কৰা পথটো চিহ্নিত কৰিবলৈ **ৰঙা দলিচা** () ব্যৱহাৰ কৰা হয়৷ অৱশ্যে বিগত দশকসমূহত *[[:en:Red Carpet|ৰঙা দলিচা]]*ক ভিআইপি আৰু চেলিব্ৰিটিসকলে বিভিন্ন কাৰ্যসূচীৰ অনুষ্ঠানত ব্যৱহাৰ কৰা দেখিবলৈ পোৱা গৈছে৷
## ইতিহাস

সাহিত্যত ৰঙা দলিচাৰ ওপৰেৰে খোজকঢ়াৰ প্ৰথমটো জ্ঞাত তথ্য পোৱা হৈছে ছাইক্লিছে ৪৮৫ খ্ৰীষ্টপূৰ্বত ৰচনা কৰা এখন নাটকত৷ নাটখনৰ নাম হৈছে *আগামেমনন*৷ যেতিয়া কাহিনীৰ শীৰ্ষ চৰিত্ৰটি ট্ৰয়ৰ পৰা উভতি আহে, তেতিয়া তেওঁৰ পত্নী ক্লাইমেনষ্ট্ৰাই ৰঙা পথ এছোৱাৰে খোজ কাঢ়িবলৈ অনুৰোধ কৰে, এইদৰে:

Now, dearest husband, come, step from your chariot. But do not set to earth, my lord, the conquering foot That trod down Troy. Servants, do as you have been bidden; Make haste, carpet his way with crimson tapestries, Spread silk before your master’s feet; Justice herself Shall lead him to a home he never hoped to see. (মোৰ প্ৰিয় স্বামী, আহা; তোমাৰ ৰথৰ পৰা খোজ পেলোৱা। কিন্তু পৃথিৱীত ভৰি নথ'বা মোৰ প্ৰভু৷ ট্ৰয়ক ভৰিৰে গচকি পৰা সেই বিজয়ী ভৰি। দাসসকল, তোমালোকক যিদৰে আজ্ঞা দিয়া হৈছে, সেইদৰে কৰা৷ খৰখেদা কৰা, ৰঙা টেপেষ্ট্ৰীৰে তেওঁৰ পথত দলিচা পাৰা৷ তোমালোকৰ মালিকৰ ভৰিৰ সমুখত ৰেচম মোকলাই দিয়া; ন্যায়ে নিজেই তেওঁক এনে এখন ঘৰলৈ লৈ যাব যি তেওঁ কেতিয়াও দেখাৰ আশা কৰা নাছিল।)

* Phillip Vellacott, The Oresteian Trilogy, Penguin 1973 (Google Books)

কেৱল গ্ৰীক দেৱতাইহে এনে বিলাসিতাপূৰ্ণ দলিচাৰ ওপৰত খোজ কাঢ়ে বুলি জানি আগামেমননে কম্পিত কণ্ঠেৰে উত্তৰ দিয়ে:

I am a mortal, a man; I cannot trample upon these tinted splendors without fear thrown in my path.

## তথ্য সংগ্ৰহ
গুৱাহাটী পৌৰ নিগম

**গুৱাহাটী পৌৰ নিগম** (GMC) হৈছে অসমৰ গুৱাহাটীৰ স্থানীয় প্ৰশাসন। ১৯৭১ চনত গুৱাহাটী পৌৰ নিগম আইন-১৯৬৯ৰ দ্বাৰা গুৱাহাটী পৌৰ নিগম চমুকৈ জিএমচি গঠন কৰা হয়। এই আইনৰ ধাৰা ৪৫ৰ বিধান অনুসৰি ১৯৭৪ চনত নিৰ্বাচিত কাউন্সিলাৰসকলৰ প্ৰথমখন বৈঠকত নিগমটো যথাযথভাৱে গঠন কৰা হৈছিল। 

ব্ৰিটিছ শাসনৰ সময়ত ভাৰতত পৌৰ নিগম ব্যৱস্থা প্ৰৱৰ্তন কৰা হয় আৰু ১৬৮৮ চনত মাদ্ৰাজ (চেন্নাই)ত পৌৰ নিগম গঠন কৰা হয়, পিছলৈ ১৭৬২ চনৰ ভিতৰত বোম্বাই (মুম্বাই) আৰু কলিকতা (কলকাতা)ত পৌৰ নিগম গঠন কৰা হয়। গুৱাহাটী পৌৰ নিগম পৌৰ নিগমৰ নেতৃত্বত আছে চহৰৰ মেয়ৰ আৰু কমিচনাৰে শাসন চলায়। 

পৌৰ নিগম হৈছে ভাৰতৰ সৰ্বোচ্চ নগৰীয়া শাসন যন্ত্ৰ। বৰ্তমান জিএমচি-ক ৬০টা ৱাৰ্ডত ভাগ কৰা হৈছে। 

## ২০২২ চনৰ নিৰ্বাচনৰ ফলাফল

## তথ্য় সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:অসমৰ পৌৰ নিগম
আগৰতলা

**আগৰতলা** (; , ) হৈছে ভাৰতৰ ত্ৰিপুৰা ৰাজ্যৰ ৰাজধানী, আৰু উত্তৰ-পূব ভাৰতৰ অন্যতম বৃহৎ চহৰ। চহৰখন আগৰতলা পৌৰ নিগমৰ দ্বাৰা পৰিচালিত হয়। চহৰখন ত্ৰিপুৰা চৰকাৰৰ আসন। ই বাংলাদেশ সীমান্তৰ ওচৰৰ হাওৰা নদীৰ পাৰত, বাংলাদেশৰ ৰাজধানী ঢাকাৰ পৰা প্ৰায় ৯০ কিলোমিটাৰ (৫৫ মাইল) পূবত আৰু ৰাষ্ট্ৰীয় ৰাজধানী নতুন দিল্লীৰ পৰা প্ৰায় ২,৪৯৯ কিলোমিটাৰ (১,৫২২ মাইল) দূৰত পশ্চিম ত্ৰিপুৰা জিলাত অৱস্থিত। ভাৰত চৰকাৰৰ এক ফ্লেগশ্বিপ আঁচনি স্মাৰ্ট চিটি মিছনৰ অধীনত আগৰতলা বিকশিত কৰা হৈ আছে। আগৰতলা মুম্বাই আৰু চেন্নাইৰ পিছত ভাৰতৰ তৃতীয় আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় ইণ্টাৰনেট গেটৱে।

## ব্যুৎপত্তি
"আগৰতলা" শব্দটো দুটা বঙালী শব্দৰ পৰা উদ্ভৱ হৈছে, যথা *আগৰ* আৰু *তলা*। আগৰ হৈছে একুইলাৰিয়া গণৰ এটা মূল্যৱান সুগন্ধি আৰু ধূপ গছ। আনহাতে, তলা শব্দৰ অৰ্থ হৈছে তলত। অৰ্থাৎ তলা প্ৰত্যয়টোৱে অঞ্চলটোৰ আগৰ গছৰ ঘনত্ব বুজায়। 

### ইতিহাস

ত্ৰিপুৰাৰ প্ৰাচীনতম ৰজাসকলৰ ভিতৰত খ্ৰীষ্টপূৰ্ব ১৯০০ ত পাটাৰ্দান নামেৰে এজন ৰজা আছিল। লোককথা অনুসৰি, চিত্ৰৰথ, দ্ৰিকপতি, ধৰ্মফা, লোকনাথ জীৱনধৰণ আদি আগৰতলাত খ্ৰীঃৰ সময়ত গুৰুত্বপূৰ্ণ ৰজা আছিল।

অতীজতে ত্ৰিপুৰাত কেইবাখনো হিন্দু শাসকে ৰাজত্ব কৰিছিল। যদিও শাসকসকলৰ সময়ৰেখা পোৱা হোৱা নাই, ৰেকৰ্ডসমূহে প্ৰকাশ কৰে যে অঞ্চলটো প্ৰায় ১৭৯জন হিন্দু শাসকে শাসন কৰিছিল। পৌৰাণিক ৰজা দ্ৰহ্যৰ পৰা আৰম্ভ কৰি ত্ৰিপুৰাৰ অন্তিম ৰজা কিৰিট বিক্ৰম কিশোৰ মাণিক্যলৈকে। ত্ৰিপুৰাও মোগল শাসনৰ অধীনলৈ আহিছিল। ৰাজ্যখন ১৮০৮ চনত ব্ৰিটিছৰ শাসনৰ অধীনলৈ আহে।

## ভূগোল আৰু জলবায়ু
আগৰতলা হাওৰা নদীৰ কাষৰ এখন সমভূমিত অৱস্থিত, অৱশ্যে চহৰখন ইয়াৰ উত্তৰ অংশৰ তলৰ পাহাৰবোৰলৈকে বিস্তৃত। 

### জনসংখ্যা

### সংস্কৃতি

### পৰ্যটন

### পৰিবহণ ব্যৱস্থা

### অৰ্থনীতি

## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ৰাজধানী নগৰ
শ্ৰেণী:ত্ৰিপুৰাৰ নগৰ-মহানগৰ
বহিৰ্বিবাহ

**বহিৰ্বিবাহ** () বা **অসবৰ্ণ বিবাহ** হৈছে নিজৰ সামাজিক গোটৰ বাহিৰৰ ব্যক্তিৰ সৈতে বিবাহপাশত আবদ্ধ হোৱাৰ সামাজিক নীতি। গোটটোৱে বহিৰ্বিবাহৰ পৰিসৰ তথা প্ৰসাৰ আৰু ইয়াৰ ধাৰাবাহিকতা নিশ্চিত কৰা নিয়ম আৰু বলবৎকাৰী ব্যৱস্থাসমূহৰ সংজ্ঞা নিৰ্ধাৰণ কৰে। বহিৰ্বিবাহৰ এটা ধৰণ হৈছে দ্বৈত বহিৰ্বিবাহ, য'ত দুটা গোটে ইটোৱে সিটোৰ লগত নিৰন্তৰ আন্তঃবিবাহ সম্পন্ন কৰে।

সমাজ বিজ্ঞানত বহিৰ্বিবাহক দুটা সম্পৰ্কীয় দিশৰ সংমিশ্ৰণ হিচাপে দেখা যায়: জৈৱিক আৰু সাংস্কৃতিক। জৈৱিক বহিৰ্বিবাহ হৈছে তেজ-মঙহৰ সম্পৰ্ক নোহোৱা সত্তাৰ বিবাহ, যিটো অনাচাৰ নিয়মৰ প্ৰকাৰৰ দ্বাৰা নিয়ন্ত্ৰিত হয়। সাংস্কৃতিক বহিৰ্বিবাহ হ’ল এটা নিৰ্দিষ্ট সাংস্কৃতিক গোটৰ বাহিৰত বিবাহ সম্পন্ন কৰা। 
## জৈৱ-বিজ্ঞান
বহিঃবিবাহৰ ফলত প্ৰায়ে জিনীয়ভাৱে ঘনিষ্ঠ সম্পৰ্ক নথকা দুজন ব্যক্তিয়ে ইজনে সিজনক বিয়া কৰায়; অৰ্থাৎ অন্তৰ্প্ৰজননৰ বিপৰীতে বহিৰ্প্ৰজনন বা আউটব্ৰিডিং। পৰিমিতভাৱে ইয়াৰ ফলত সন্তান-সন্ততি লাভৱান হয় কাৰণ ইয়াৰ ফলত সন্তানে এটা ত্ৰুটিপূৰ্ণ জিনৰ দুটা অনুৰূপ জিন উত্তৰাধিকাৰী সূত্ৰে লাভ কৰাৰ সম্ভাৱনা হ্ৰাস পায়। সন্তানৰ জিনীয় বৈচিত্ৰ্য বৃদ্ধি কৰিলে চতুৰ্থ প্ৰজন্মৰ সম্পৰ্কীয় স্তৰলৈকে সন্তানে নিজে বংশবৃদ্ধি কৰাৰ সম্ভাৱনা বৃদ্ধি পায়। কিন্তু চতুৰ্থ প্ৰজন্মৰ স্তৰত থকা ব্যক্তিৰ মাজত প্ৰজননে বিৱৰ্তনশীলভাৱে দৈহিক স্বাস্থ্য হ্ৰাস কৰে। 

## ভাষিক বহিৰ্বিবাহ
ভাষিক বহিৰ্বিবাহ হৈছে এক প্ৰকাৰৰ সাংস্কৃতিক বহিৰ্বিবাহ য’ত বিবাহ কেৱল বিভিন্ন ভাষা কোৱা লোকৰ মাজতহে হয়। উত্তৰ-পশ্চিম আমাজনৰ থলুৱা গোট যেনে টুকানো জনগোষ্ঠীৰ মাজত এই প্ৰথা প্ৰচলিত।
## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:সমাজতত্ত্ব
শ্ৰেণী:বিবাহ
ধেমেলীয়া সম্পৰ্ক

নৃতত্ত্বত **ধেমেলীয়া সম্পৰ্ক** () হ’ল দুজন মানুহৰ মাজত গঢ় লৈ উঠা এক সম্পৰ্ক য’ত জোকাবলৈ বা ঠাট্টা কৰাৰ উদ্দেশ্য ধেমেলীয়া আচাৰ-ব্যৱহাৰ জড়িত হৈ থাকে। এই সম্পৰ্কত দুজন আত্মীয়ই অতি আন্তৰিক সম্পৰ্ক বজাই ৰাখি ইজনে সিজনক ধেমালি কৰে। উদাহৰণস্বৰূপে, ভাৰতীয় পৰম্পৰাগত সমাজত দেৱৰ-বৌ, ভিনী-খুলশালীৰ মাজত এনে এক আন্তৰিক সম্পৰ্ক বজাই ৰখা হয়। এই ধৰণৰ সম্পৰ্কৰ ধেমালিবোৰ যৌনতাৰ ওপৰত আপত্তিজনক উল্লেখৰ আদান-প্ৰদানৰ সমান হ’ব পাৰে। 

## গাঁথনি
১৯৪০ চনত ব্ৰিটিছ সামাজিক নৃতত্ত্ববিদ আলফ্ৰেড ৰেডক্লিফ-ব্ৰাউনে বিশ্লেষণ কৰিছিল যে- এই ধৰণৰ সম্পৰ্কত এক প্ৰকাৰৰ আচাৰ-ব্যৱহাৰৰ জড়িত হৈ থাকে, যিটো নেকি সংঘটিত হয়। উদাহৰণস্বৰূপে দক্ষিণ আফ্ৰিকাৰ কিছুমান থলুৱা সমাজত এজন পুৰুষ আৰু তেওঁৰ শাহুৰ মাজত এই ধৰণৰ সম্পৰ্ক সৃষ্টি কৰি ধেমালি কৰা হয়। আলফ্ৰেডৰ বিশ্লেষণত দুটা মূল ভিন্নতা বৰ্ণনা কৰা হৈছে: এটা অসমতাপূৰ্ণ সম্পৰ্ক য'ত এটা পক্ষই আনটো পক্ষৰ দ্বাৰা পোৱা উপহাসত কোনো ধৰণৰ আপত্তি নকৰে, আৰু এটা প্ৰতিসম সম্পৰ্ক য'ত প্ৰতিটো পক্ষই আনটোৰ প্ৰতি এই ধৰণে ধেমালি অব্যাহত ৰাখে। 

ধেমেলীয়া সম্পৰ্কটো হৈছে এনে এক পাৰস্পৰিক ক্ৰিয়া যিয়ে সামাজিক সম্পৰ্কৰ মধ্যস্থতা কৰে আৰু সুস্থিৰ কৰে য'ত শহুৰেকৰ মাজত আৰু বংশ আৰু জনগোষ্ঠীৰ মাজত উত্তেজনা, প্ৰতিযোগিতা বা সম্ভাৱ্য সংঘাত থাকে।

## তথ্যসূত্ৰ

## লগতে পঢ়ক

* 
*

শ্ৰেণী:সমাজতত্ব
সীতা দেৱী

**সীতা দেৱী** (,১৯১৪–২০০৫) এগৰাকী ভাৰতীয় চিত্ৰশিল্পী, তেওঁ বিশেষকৈ মধুবানী চিত্ৰশিল্পৰ সৈতে জড়িত। মধুবানী চিত্ৰশিল্পৰ তেওঁ এগৰাকী প্ৰখ্যাত শিল্পী আৰু এই চিত্ৰকৰ্মৰ বাবে ৰাষ্ট্ৰীয় স্বীকৃতি লাভ কৰা ভাৰতৰ  প্ৰথম শিল্পীসকলৰ ভিতৰৰ এগৰাকী, ১৯৮১ চনত তেওঁ পদ্মশ্ৰী আৰু ১৯৮৪ চনত বিহাৰ ৰত্ন সন্মান লাভ কৰিছিল। তেওঁ বিহাৰ ৰাজ্যৰ জিতৱাৰপুৰ গাঁৱত স্থানীয় বিকাশৰ বাবে সজাগতা সৃষ্টিত প্ৰভাৱশালী ভূমিকা গ্ৰহণ কৰিছিল আৰু অৰ্থনৈতিক বিকাশৰ বাবে উৎসাহিত কৰাৰ প্ৰচেষ্টাৰ অংশ ৰূপে তেওঁ স্থানীয় বাসিন্দা, বিশেষকৈ মহিলাসকলক মধুবানী কলা শিকাইছিল। সীতা দেৱীৰ চিত্ৰসমূহ ইয়াৰ নিজস্ব শৈলী আৰু ইয়াত ব্যৱহৃত ৰঙৰ বাবে প্ৰশংসিত হৈছে। ভাৰতৰ লগতে এই  চিত্ৰসমূহ ফ্ৰান্স, আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰ, যুক্তৰাজ্য আৰু জাপানৰ সংগ্ৰহালয়ত আৰ্কাইভ কৰা হৈছে।
## সংক্ষিপ্ত জীৱনী
১৯১৪ চনত, বিহাৰৰ চাহাৰচাৰ ওচৰৰ এখন গাঁৱত সীতা দেৱীৰ জন্ম হৈছিল, আৰু বিয়াৰ পিছত তেওঁলোক জিতৱাৰপুৰ গাঁৱলৈ গুচি গৈছিল।তেওঁ এটি মহাপাত্ৰ ব্ৰাহ্মণ পৰিয়ালৰ সদস্য আছিল। নিৰক্ষৰ আছিল যদিও সৰুতে তেওঁ স্থানীয় কুমাৰৰ পৰা বাকী থকা ৰং ব্যৱহাৰ কৰি ছবি আঁকিবলৈ শিকিছিল আৰু নিজৰ ঘৰৰ দেৱালসমূহত স্থানীয় পৰম্পৰাগত মধুবানী শৈলীত ছবি আঁকি ৰং কৰিছিল। ২০০৫ চনত মধুবানীত তেওঁৰ মৃত্যু হয়।
## কৰ্মপঞ্জী
সীতা দেৱী বিহাৰৰ সেই প্ৰথম শিল্পীসকলৰ ভিতৰত এগৰাকী আছিল, যি ‘দেৱালত ম্যুৰাল অংকন’ কৰাৰ সাংস্কৃতিক অনুশীলনক কাগজত কৰা কামলৈ পৰিৱৰ্তন কৰিছিল; যাৰ ফলত তেওঁ অঁকা মধুবানী চিত্ৰসমূহ বিক্ৰী কৰিবলৈ তেওঁ সক্ষম হৈছিল। বিহাৰৰ স্থানীয় বাসিন্দাসকল যেতিয়া ৰাজ্যজুৰি হোৱা খৰাঙৰ বলি হয়, তেওঁলোকৰ বিত্তীয় অভাৱক প্ৰতিহত কৰিবলৈ প্ৰধানমন্ত্ৰী ইন্দিৰা গান্ধীৰ নিৰ্দেশত চৰকাৰী বিষয়াসকলে তেওঁলোকক তেওঁলোকৰ চিত্ৰ বিক্ৰী কৰিবলৈ উৎসাহিত কৰিছিল।এই উৎসাহৰ ফল স্বৰূপে সীতা দেৱীকে আদি কৰি কেইবাগৰাকী শিল্পীয়ে নিজৰ চিত্ৰকলা বিক্ৰী কৰিছিল। বিহাৰৰ এই পাৰম্পৰিক কলাক ৰাষ্ট্ৰীয় প্ৰেক্ষাপটত দাঙি ধৰি সৰ্বভাৰতীয় দৃষ্টি আকৰ্ষণ কৰা আগশাৰীৰ শিল্পী গৰাকী আছিল সীতা দেৱী। ১৯৬৯ চনত, বিহাৰ চৰকাৰে তেওঁৰ এই অৱদানৰ বাবে তেওঁক ৰাজ্যিক বঁটাৰে সন্মানিত কৰে, লগতে ভাৰতৰ অন্যতম সৰ্বোচ্চ অসামৰিক সন্মান পদ্মশ্ৰীকে ধৰি আন কেইবাটাও বঁটা তেওঁ লাভ কৰে। 

## বঁটা আৰু সন্মান
* ১৯৬৯: মধুবানী চিত্ৰশিল্পৰ বাবে বিহাৰ ৰাজ্য চৰকাৰৰ বঁটা
* ১৯৭৬: সেইসময়ৰ ৰাষ্ট্ৰপতি ফখৰুদ্দিন আলি আহমেদৰ পৰা  "Master Craftsman" বঁটা
* ১৯৮১: শিল্প চৰ্চাৰ বাবে ভাৰত চৰকাৰৰ পদ্মশ্ৰী বঁটা
* ১৯৮৪: বিহাৰ ৰত্ন সন্মান

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:বিহাৰৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় চিত্ৰশিল্পী
শ্ৰেণী:পদ্মশ্ৰী বঁটা বিজয়ী
নন্দ তালুকদাৰ

**নন্দ তালুকদাৰ** (; জন্ম:২১ মে’, ১৯৩২ – মৃত্যু:২৬ ফেব্ৰুৱাৰী, ১৯৮৩) অসমৰ এগৰাকী বিশিষ্ট গৱেষক আৰু জীৱনীকাৰ। তেওঁ শ্বিলঙৰ শংকৰদেৱ কলেজত অধ্যাপনা কৰিছিল। ১৯৬৩ চনত তেওঁ গুৱাহাটীৰ পাণ্ডু মহাবিদ্যালয়ত যোগদান কৰে আৰু মৃত্যুৰ সময়লৈকে ইয়াতে কৰ্মৰত হৈ থাকে। আনন্দৰাম ঢেকিয়াল ফুকন আৰু ঊনবিংশ শতিকাৰ অসম সম্পৰ্কে কৰা গৱেষণাৰ বাবে তেওঁ মৰোণোত্তৰ ভাৱে ডক্টৰেট ডিগ্ৰী লাভ কৰিছিল। তালুকদাৰ অসম সাহিত্য সভাৰ সহকাৰী সম্পাদক, ‘কামৰূপ অনুসন্ধান সমিতি’ৰ সহকাৰী সম্পাদক আৰু ‘অসম একাডেমী’ৰ যুটীয়া সম্পাদক আছিল।  

### জন্ম আৰু শিক্ষা
সৰভোগৰ ওচৰৰ ভেৰভেৰী গাঁৱত ১৯৩২ চনৰ ২১ মে’ তাৰিখে নন্দ তালুকদাৰৰ জন্ম হয়। পিতৃ মহেন্দ্ৰ নাথ আৰু মাতৃ যশোবালা। 

সৰুতেই পিতৃহাৰা হৈ বৰ কষ্টেৰে ডাঙৰ হোৱা নন্দ তালুকদাৰে বৰনগৰ জুৰোৰাম হাইস্কুলত কেইবছৰ মান পঢ়ি গুৱাহাটীৰ সোণাৰাম হাইস্কুলত ভৰ্তি হৈছিল। ইয়াৰ পৰাই প্ৰৱেশিকা পৰীক্ষাত উৰ্ত্তীণ হৈ তেওঁ কটন কলেজত বিজ্ঞান বিভাগত নাম লেখায় যদিও ১৯৬০ চনত, বি বৰুৱা কলেজৰ পৰাহে কলা শাখাত স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰে। ১৯৬২ চনত তেওঁ গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা অসমীয়া বিভাগত স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী লাভ কৰে।  

### সাহিত্যিক অৱদান
অসমীয়া জীৱনী সাহিত্যৰ ক্ষেত্ৰত নন্দ তালুকদাৰৰ অৱদান অমেয়। তালুকদাৰে লেখা আৰু সম্পাদনা কৰা জীৱনী গ্ৰন্থ সমূহ হ’ল;
* বনফুলৰ কবি দুৱৰা (১৯৭০)
* হেমবৰুৱাৰ প্ৰতিভা আৰু ব্যক্তিত্ব (১৯৭১)
* চিৰ চেনেহী মোৰ ভাষা জননী ( অসম সাহিত্য সভাৰ সভাপতি সকলৰ জীৱনী, ১৯৭৬)
* হেম বৰুৱা (১৯৭৮)
* প্ৰসন্নলাল (১৯৭৮)
* কালিৰাম মেধি (১৯৭৮)
* জীৱন স্মৰণ (১৯৭৮)
* সীতানাথ ব্ৰহ্মচৌধুৰী (1৯৮১)
* সূৰ্যকুমাৰ ভূঞা (১৯৮৪, মৰণোত্তৰ ভাৱে)
* বিৰিঞ্চি কুমাৰ বৰুৱা (আধৰুৱা)
* জীৱন সঙ্গম (অপ্ৰকাশিত)
;সমালোচনাত্মক
* কবি আৰু কবিতা (কেইগৰাকীমান বিশিষ্ট কবিৰ জীৱনী), ১৯৬৯
* অসমীয়া সাহিত্য বিচিত্ৰা, ১৯৭২ 
* সম্বাদ পত্ৰৰ ৰ’দ কাঁচলিত অসমীয়া সাহিত্য (উল্লেখনীয় গ্ৰন্থ), ১৯৭৫
;শিশু সাহিত্য
* তাহানিৰ সাধু
;সম্পাদিত ৰচনাৱলী
* কনকলাল বৰুৱা ৰচনাৱলী(১৯৭৩)
* নবীন চন্দ্ৰ বৰদলৈ (১৯৭৫)
* আনন্দৰাম ঢেকিয়াল ফুকনৰ ৰচনা সংগ্ৰহ (১৯৭৭)
* লম্বোদৰ বৰা ৰচনাৱলী (১৯৮৩)
* পদ্মাৱতী দেৱী ফুকননীৰ ৰচনাৱলী
;সম্পাদিত অন্যান্য গ্ৰন্থ
* অচিনা (১৯৬৬, অমূল্য বৰুৱাৰ কবিতা সংকলন)
* চন্দ্ৰস্মৃতি (১৯৬৭)
* ডিম্বেশ্বৰ নেওগ স্মৃতিগ্ৰন্থ (১৯৬৭)
* ৰঘুনাথ চৌধুৰী স্মৃতিগ্ৰন্থ (১৯৬৮)
* অম্বিকাগিৰি স্মৃতিগ্ৰন্থ (১৯৬৮)
* ৰৌদ্ৰ নীলিমা , যুটীয়াভাৱে সম্পাদিত (১৯৬৯)
* অসম সাহিত্য সভাৰ পঞ্চাশ বছৰ
* নীলমণি ফুকনৰ মানস প্ৰতিমা (১৯৭২)
* তিনিখন অঙ্কীয়া নাট (ৰুক্মিণী হৰণ, পাৰিজাত হৰণ, অৰ্জ্জুন ভঞ্জন) (১৯৭৪)
* বিচিত্ৰ নাৰায়ণ স্মৃতি গ্ৰন্থ (১৯৭৬, যুটীয়াভাৱে)
* খটাসুৰ বধ (১৯৭৮)
* এলোকেশী বেশ্যাৰ বিষয় আৰু কণি বেহেৰুৱাৰ বিষয় (1৯৮০)
* স্নাতকৰ কাব্যপ্ৰভা (১৯৮৬)
* Ananada Ram Dhekial Phookan and the Early Nineteen century Renissance of Assam (১৯৮৩)- গৱেষণা গ্ৰন্থ

### নন্দ তালুকদাৰ ফাউণ্ডেচন
তেওঁৰ নামেৰে গুৱাহাটীৰ পূৱ শৰণীয়াত ১৯৯৬ চনৰ ২২ নৱেম্বৰ তাৰিখে নন্দ তালুকদাৰ ফাউণ্ডেচন গঠন কৰা হয়। সাহিত্যিক, সম্পাদক নিত্য বৰা এই সংস্থাৰ অধ্যক্ষ আৰু নন্দ তালুকদাৰ পুত্ৰ মৃণাল তালুকদাৰ সম্পাদক। এই ফাউণ্ডেচনৰ উদ্যোগত মহাবাহু ব্ৰহ্মপুত্ৰ ঐতিহ্য কেন্দ্ৰত ১ ডিচেম্বৰ, ২০২১ ৰ পৰা ২৮ ফেব্ৰুৱাৰী, ২০২২ লৈ-  ১৭৫ বছৰ পুৰণি অৰুণোদয় আলোচনীখন প্ৰদৰ্শন কৰা হৈছিল। অসমৰ ইতিহাসত এনে প্ৰদৰ্শনীৰ আয়োজন এয়াই প্ৰথম।

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:সাহিত্যিক
শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
হিন্দু দৰ্শন

**হিন্দু দৰ্শন** প্ৰাচীন ভাৰতত বিকশিত হিন্দু ধৰ্মৰ সৈতে সম্বন্ধ ৰখা দৰ্শন, দৃষ্টিভংগী আৰু শিক্ষা। ষদ্দৰ্শন (সাংখ্য, যোগ, ন্যায়, বৈশেষিক, মীমাংসা আৰু বেদান্ত) হিন্দু দৰ্শনৰ অন্তৰ্গত। তদুপৰি, চাৰ্বাক, বৌদ্ধ, জৈন, আজীৱিক আদি দৰ্শনো ইয়াৰ অন্তৰ্গত।

## আস্তিক আৰু নাস্তিক দৰ্শন
ষদ্দৰ্শনক আস্তিক দৰ্শনো বোলা হয়। আস্তিক দৰ্শন এনে দৰ্শন যিয়ে বেদসমূহক কৰ্তৃত্বপূৰ্ণ আৰু জ্ঞানৰ গুৰুত্বপূৰ্ণ উৎস বুলি মান্যতা প্ৰদান কৰে। এই ছয় আস্তিক দৰ্শনৰ উপৰিও প্ৰাচীন আৰু মধ্যকালীন ভাৰতত অনেক নাস্তিক দৰ্শন প্ৰভাৱশালী আছিল। এই নাস্তিক দৰ্শনসমূহৰ উৎস আৰু অনেক ধাৰণা আস্তিক দৰ্শনৰ সৈতে মিলে, কিন্তু এই দৰ্শনসমূহে বেদক নস্যাৎ কৰে। বৌদ্ধ ধৰ্ম, জৈন ধৰ্ম, চাৰ্বাক, আজীৱিক আদি নাস্তিক দৰ্শনৰ উদাহৰণ।

পশ্চিমীয়া গৱেষকে আস্তিক আৰু নাস্তিক দৰ্শনৰ সম্বন্ধ আৰু প্ৰভেদৰ ওপৰত ভালেমান তৰ্ক কৰিছে, বিশেষকৈ ভাৰতবিদ আৰু প্ৰাচ্যবিদসকলে। তেওঁলোকে ১৮ আৰু ১৯ শতিকাত সীমিতভাৱে উপলব্ধ ভাৰতীয় সাহিত্যৰ ভিত্তিতেই তৰ্ক কৰিছিল। হিন্দু দৰ্শনত অন্তৰ্ভুক্ত বিভিন্ন দৰ্শন বৈচিত্ৰ্যপূৰ্ণ। এই দৰ্শনসমূহৰ উৎস, অনেক ধাৰণা আৰু কিছু লেখনি, তত্ত্ববিদ্যা আদি কিন্তু একেই। যদিও বৌদ্ধ আৰু জৈন দৰ্শনক প্ৰায় হিন্দু দৰ্শনতকৈ পৃথক গণ্য কৰা হয়, চাৰ্বাকৰ দৰে অন্যান্য নাস্তিক দৰ্শনক হিন্দু দৰ্শনৰেই ভাগ গণ্য কৰা হয়, যিহেতু "হিন্দু" ভাৰতৰ বাহিৰৰ লোকে দিয়া নামহে, ভাৰতীয় উপমহাদেশৰ সকলো লোককে বুজাবলৈ।

## অন্যান্য উপ-পৰম্পৰা
হিন্দু দৰ্শনে অন্য অনেক দৰ্শনক সামৰে যিয়ে বিভিন্ন আস্তিক দৰ্শনৰ পৰা কিছু কিছু অংশ গ্ৰহণ কৰে: যেনে ন্যায়ৰ পৰা বাস্তৱবাদ, বৈশেষিকৰ পৰা প্ৰকৃতিবাদ, সাংখ্যৰ পৰা দ্বৈতবাদ, অদ্বৈতৰ পৰা মুক্তিৰ বাবে আত্মজ্ঞানৰ মহত্ত্ব, যোগৰ পৰা বৈৰাগ্য আৰু আত্মশৃংখলাবদ্ধতা আদি। এনে দৰ্শনৰ উদাহৰণ পাশুপত শৈৱ, শৈৱ সিদ্ধান্ত, প্ৰত্যভিজ্ঞ, ৰসেশ্বৰ আৰু বৈষ্ণৱ। কোনো কোনো দৰ্শনত বৌদ্ধ পৰম্পৰাৰ তান্ত্ৰিক প্ৰভাৱো দেখা যায়। এই উপ-পৰম্পৰাসমূহৰ ধাৰণাসমূহ পুৰাণ আৰু আগম আদিত পোৱা যায়।

## সাহিত্য
প্ৰত্যেক হিন্দু দৰ্শনৰেই বৃহৎ সাহিত্য পোৱা যায় জ্ঞানতত্ত্ব (যাক প্ৰমাণশাস্ত্ৰ বোলা হয়), অধিবিদ্যা, মূল্যমীমাংসা আদিৰ বিষয়ে।

## তথ্য সংগ্ৰহ
কৃষ্ণকুমাৰ কুনাথ (কেকে)

**কৃষ্ণকুমাৰ কুনাথ** (ইংৰাজী : Krishnakumar Kunnath; ২৩ আগষ্ট ১৯৬৮ – ৩১ মে' ২০২২) হৈছে এজন ভাৰতীয় নেপথ্য গায়ক। তেওঁ **কেকে** নামেৰে অধিক পৰিচিত। তেওঁ হিন্দী, তামিল, তেলেগু, কন্নড়, মালয়ালম, মাৰাঠী, বাংলা, অসমীয়া আৰু গুজৰাটী ভাষাৰ ছবিত গীত বাণীবদ্ধ কৰিছে। ২০০০ চনৰ আটাইতকৈ সফল ভাৰতীয় কণ্ঠশিল্পী সকলৰ ভিতৰত তেওঁ এজন।

## প্ৰাৰম্ভিক জীৱন
মালয়ালী পিতৃ-মাতৃ চি. এছ. মেনন আৰু কুনাথ কনকভালিৰ সন্তান কেকে দিল্লীত ডাঙৰ দীঘল হৈছিল। বলীউডত প্ৰৱেশ কৰাৰ আগতে তেওঁ ৩৫০০টা জিংগল গাইছিল। তেওঁ দিল্লীৰ মাউণ্ট ছেইণ্ট মেৰীছ স্কুলৰ প্ৰাক্তন ছাত্ৰ আছিল আৰু দিল্লী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ কিৰোৰী মল কলেজৰ পৰা স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰিছিল। ১৯৯৯ চনৰ ক্ৰিকেট বিশ্বকাপৰ সময়ত ভাৰতীয় ক্ৰিকেট দলৰ সমৰ্থনত তেওঁ "জৌছ অৱ ইণ্ডিয়া" গীতত কণ্ঠদান কৰিছিল।

১৯৯১ চনত, কেকে জ্যোতিৰ সৈতে বিবাহপাশত আবদ্ধ হয়।তেওঁৰ পুত্ৰ নকুল কৃষ্ণ কুনাথে তেওঁৰ সৈতে তেওঁৰ এলবাম "হমচফৰ"ত "মস্তি" নামেৰ এটা গীত গাইছিল।কেকেৰ তামাৰা কুন্নথ নামৰ এগৰাকী কন্যাও আছে।

## কণ্ঠ আৰু সংগীত শৈলী
গায়ক কিশোৰ কুমাৰে কেকেক যথেষ্ট পৰিমাণে প্ৰভাৱিত কৰিছিল  আৰু কেকেৰ প্ৰিয় আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় গায়ক আৰু বেণ্ডৰ ভিতৰত সংগীত পৰিচালক আৰ. ডি. বৰ্মন, মাইকেল জেকচন, বিলি জোৱেল, ব্ৰায়ান এডামছ, লেড জেপেলিন আদি অন্যতম। তেওঁ উল্লেখ কৰিছে যে, এজন গায়কৰ মুখখন ভালদৰে দেখা পোৱাটো গুৰুত্বপূৰ্ণ নহয় – গুৰুত্বপূৰ্ণ কথাটো হ'ল "এজন গায়কক শুনিব লাগিব।"  কেকেই কেতিয়াও সংগীতৰ কোনো আনুষ্ঠানিক প্ৰশিক্ষণ গ্ৰহণ কৰা নাই।

## এলবাম

## বঁটা আৰু সন্মান
কেকেই *খোদা জানে* গীতৰ বাবে, ২০০৯ চনত শ্ৰেষ্ঠ নেপথ্য গায়কৰ *ষ্টাৰ স্ক্ৰীন বঁটা* লাভ কৰিছিল।

## মৃত্যু
২০২২ চনৰ ৩১ মে'ত ৫৩ বছৰ বয়সত কলিকতাত অনুষ্ঠিত এক সংগীতানুষ্ঠানত গীত পৰিৱেশন কৰি থাকোঁতে হৃদক্ৰিয়া বন্ধ হৈ জনপ্ৰিয় গায়কগৰাকী মৃত্যুমুখত পৰে।

## বাহ্যিক সংযোগ

* 
*

## তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় কণ্ঠশিল্পী
শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
নিতুপৰ্ণ ৰাজবংশী

**নিতুপৰ্ণ ৰাজবংশী** () অসমৰ এজন কাৰ্টুনিষ্ট আৰু সাংবাদিক ৷

## জন্ম
বৰপেটাৰ সৰভোগত জন্ম লাভ কৰা নিতুপৰ্ণৰ দেউতাকৰ নাম আছিল খগেন চন্দ্ৰ ৰাজবংশী আৰু মাকৰ নাম আছিল বিনাপানী ৰাজবংশী৷

## কৰ্মজীৱন
তেওঁৰ প্ৰথম কাৰ্টুন ১৯৯৭ চনত মাত্ৰ ১৫ বছৰ বয়সত “অবিকল” নামৰ এখন অসমীয়া ভাষাৰ হাস্য-ব্যংগ আলোচনীত প্ৰকাশ পাইছিল। চিচিংফাঁক, পদক্ষেপ, দুণ্ডুভী, অসমীয়া জনমত, দৈনিক জনমভূমি, অসম বাণী, দৈনিক অসম, আজিৰ অসম, সংবাদ লাহৰী, অসমীয়া খবৰ, অন্য দেশ(বাংলা আলোচনী) জি এন আৰ চি স্বাস্থ্য, ছেণ্টিনেল (হিন্দী), দূৰদৰ্শন (উত্তৰ পূূূব), সাদিন, গণশক্তি, ৰাইজমেল, voiceofassam, indigenousherald, epochtimes, seoltimes, নিউজ ব্লেজ, countercurrents, righthealth আদিত তেওঁৰ কাৰ্টুন প্ৰকাশ পাইছে৷

২০০৭ চনত বিশিষ্ট সাহিত্যিক মামণি ৰয়ছম গোস্বামীয়ে উদ্বোধন কৰা অসমৰ গুৱাহাটীৰ ষ্টেট আৰ্ট গেলেৰীত তেওঁৰ প্ৰথম একক কাৰ্টুন প্ৰদৰ্শনী অনুষ্ঠিত হয়। এগৰাকী সামাজিকভাৱে উৎসৰ্গিত কাৰ্টুনকাৰ হিচাপে নিতুপৰ্ণই ২০০৭-২০০৮ চনত অসম আৰু উত্তৰ-পূবত প্ৰথমবাৰৰ বাবে ভ্ৰাম্যমাণ কাৰ্টুন প্ৰদৰ্শনীও আৰম্ভ কৰিছিল। ইয়াত আৰণ্যক আৰু অন্যান্য গোটৰ তত্বাৱধানত পৰিবেশজনিত সমস্যাক সামৰি লোৱা হৈছিল। বঙাইগাঁও, পাগলাদিয়া কলা বিথিকা, (নলবাৰী); বোকাখাত, (গোলাঘাট), কটন মহাবিদ্যালয়(গুৱাহাটী), টিহু মহাবিদ্যালয় (নলবাৰী) আদিতো তেওঁৰ কাৰ্টুনৰ প্ৰদৰ্শনী অনুষ্ঠিত হৈছিল৷ ২০১৪ চনৰ ফেব্ৰুৱাৰী মাহত ৰাজ্যিক আৰ্ট গেলেৰী, ৰবীন্দ্ৰ ভৱন, অসমত অনুষ্ঠিত হোৱা তেওঁৰ “NEOTHANI” শীৰ্ষক কাৰ্টুন প্ৰদৰ্শনীত সমসাময়িক বিষয়ৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি প্ৰায় ৫০ টা নিৰ্বাচিত কাৰ্টুন প্ৰদৰ্শন কৰা হৈছিল ৷  নিতুপৰ্ণৰ প্ৰথম কাৰ্টুন সংকলন AARCHI (The Mirror) ২০১০ চনত জ্যোতি প্ৰকাশন,গুৱাহাটীয়ে প্ৰকাশ কৰিছিল। তদুপৰি নিতুপৰ্ণই তেওঁৰ কাৰ্টুনৰ আধাৰত অসমৰ ছয়জন বিশিষ্ট কবিৰ এটি কবিতা সংকলনো প্ৰকাশ কৰিছিল। নিতুপৰ্ণ ৰাজবংশীৰ “ৰেখাৰে কথাৰে” নামৰ এখন সংকলন ৰেখা প্ৰকাশনৰ দ্বাৰা প্ৰকাশ পায় আৰু ডিচেম্বৰ, ২০১২ত গুৱাহাটীত শুভ উদ্ধোধন কৰা হয় ।

লগতে এজন সক্ৰিয় সাংবাদিক নিতুপৰ্ণ ৰাজবংশীক ২০১২ চনৰ বাবে জিএনআৰচি মিডিয়া ফেল’শ্বিপৰ বাবে নিৰ্বাচিত কৰা হৈছিল। তেওঁৰ নিৰ্বাচিত বিষয় আছিল উত্তৰ-পূবৰ দুখীয়া লোকসকলৰ স্বাস্থ্যসেৱা। তদুপৰি ২০১৩ চনত যুগশংখ বাতৰিকাকত গ্ৰুপে তেওঁক যুগশংখ সাংবাদিক বঁটা(ৰাজনৈতিক শ্ৰেণী)ৰে সন্মানিত কৰিছিল।

## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:কাৰ্টুনিষ্ট
শ্ৰেণী:অসমৰ সাংবাদিক
আপী ওজা

**আপী ওজা** অবিভক্ত কামৰূপ আৰু দৰং জিলাৰ বিভিন্ন ঠাইত প্ৰচলিত এক শ্ৰেণীৰ ওজা বিশেষ। সেই ওজাপালি দলটোত ওজা, দাইনাপালি আৰু পালি-আটায়ে ছোৱালী। ছোৱালীৰ যি ওজাপালি অনুষ্ঠান, সেয়ে কামৰূপত আপী ওজা আৰু
দৰঙত **লিকিৰী ওজাপালি** ৰূপে খ্যাত। বিয়াহ গোৱা ওজাপালিৰ আদৰ্শতে এইবিধ ওজাপালিৰ বিকাশ। নলবাৰী
ব্যাসকুছি,দক্ষিণ কামৰূপৰ বিভিন্ন স্থান আৰু দৰঙত এই দল দেখা পোৱা যায়। বিভিন্ন পূজা-পাতল আৰু সভা
উপলক্ষে ৰামায়ণ মহাভাৰত আৰু ভিন্ন পুৰাণৰ পদ আবৃত্তি কৰি নৃত্য ভংগিমাৰে আপী ওজাই তেওঁলোকৰ পৰিৱেশ্য 
কলা পৰিৱেশ কৰাটো উল্লেখযোগ্য। আপী ওজাই হৰিচন্দ্ৰ ভট্টাচাৰ্যৰ ভাষাত'ভমকা ফুলীয়া মেখেলা আৰু ডিঙিত
মণিমালা পিন্ধি চুলি মেলি দলত থিয় দিয়ে আৰু আন্যান্য ওজা দৰে নৃত্য-গীত পৰিৱেশন কাৰ্যত দলটো 
পৰিচালনা কৰে। ৰেবানাথ শৰ্মাই জনাইছে যে আপী ওজাই নিজে তাল নবজায়। দাইনাপালি 
আৰু পালি কেইজনেহে দুই হাতেৰে তাল বজায়। কোনো কোনো ঠাইৰ আপী ওজাত আকৌ ওজা আৰু দাইনাপালিহে ছোৱালী, বাদ্যবাদক পালিবোৰ পুৰুষ। উত্তৰ কামৰূপৰ ব্যাসকুছি অঞ্চলৰ আপী-ওজা প্ৰখ্যাত।

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:অসমৰ সংস্কৃতি
অসমৰ পোক - পৰুৱা

**অসমৰ পোক পৰুৱা** বুলিলে সাধাৰণতে অসমৰ প্ৰাকৃতিক পৰিৱেশত উপলব্ধ বিভিন্ন প্ৰজাতিৰ পতংগ আদিক বুজা যায়। অসমত যথেষ্ট পৰিমানে বৰষুন হয়। যাৰ ফলত  বন-জংঘলৰ পৰিমাণ বেছি বাবেই এই ভূখণ্ডত পোক পৰুৱাৰ সংখ্যা আগণন। কিছুসংখ্যক পোক পৰুৱা নাম তলত  উল্লেখ কৰা হ'ল-

আনপোতনি, আমৰলি, আলহী পৰুৱা, উই, উই চিৰিঙা, উৰহ, ককা, কাকতি ফৰিং, কালিন্দী ভোমোৰা, কুকুৰ মাখি, কুণকুণি মাখি, কুঁজী বিচা, কুম জেলেকুৱা, কুমাৰণি, কেৰেলুৱা, খৰিকা গান্ধী, গগিনী, গান্ধী পোক, গুণগুণি, গোম চেলা, গুৰি পৰুৱা, গুবৰুৱা, চগা, চৰহা, চাম চৰিয়া, চিনাজোন, জেঠী, জেলুক, জেলেকীয়া, কেচু, জোক, টকৌ, টৌকা পৰুৱা, টোপোলাকটা, ডাঁহ ,ঢৰীয়া তামুলী পৰুৱা, তামুলী ফৰিং, তেলেনী পৰুৱা, দিনকণা, পইতাচোৰা, বগা পৰুৱা, বৰ কেৰেলুৱা , বৰ মকৰা, বাঘ মকৰা, বিছা পখিলা, বোন্দাকেচু,  ভালুক মকৰা, ভুতুনী মহ, ভেনা মাখি, নজাৰলি, মহ, মাখি, মাটিছেলা, মোৱা পোক, ৰঙা পোক, লেকলৌ পৰুৱা, শুকানি পৰুৱা, শুকানি ফৰিং, শূল পোক, সোন পৰুৱা আদি।

## তথ্যসূত্ৰ
খাতিৰ ভাৰ

**খাতিৰ ভাৰ** হৈছে বিয়া খাটং কৰিবলৈ যাওঁতে দৰাৰ বাপেকে লগত নিয়া এখন বিশেষ ভাৰ। অসমীয়া বিয়াৰ আৰম্ভণিৰে পৰা অন্তিম লৈকে ভাৰ একোখন আগ কৰি নিয়াটো এটা দস্তৰ। দৰা -কইনা ৰাশি জোৰা অহাৰ পিছত বিয়া থিক কৰিবলৈ দৰাৰ পিতৃ কইনাৰ ঘৰলৈ যায়। তেওঁ লগত কেইজন মান লৈ যোৱাটো নিয়ম। যাত্ৰাকালত খৰিকটীয়া,তেলী,জুই লৈ যোৱা লোক অথবা মৰাশ দেখা বেয়া। যাত্ৰা কৰোঁতে দৰাৰ বাপেকে এজনৰ কান্ধত এখন ভাৰ দি বিভিন্ন দ্ৰব্য -সম্ভাৰ কইনাৰ ঘৰলৈ লৈ যায়।

## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:অসমৰ সংস্কৃতি
নৱযুগ (আলোচনী)

**নৱযুগ** হৈছে বীৰেন্দ্ৰ কুমাৰ ভট্টাচাৰ্যৰ সম্পাদনাত ষাঠিৰ দশকত প্ৰকাশ পোৱা এখন সাপ্তাহিক বাৰ্তালোচনী। এই আলোচনীখনক পৰৱৰ্তী কালত এখন বিশেষ‌ উল্লেখ্যযোগ্য আলোচনী বুলি মান্যতা দিয়া হৈছে। আলোচনীখনে আৰ্থ-সামাজিক আৰু ৰাজনৈতিক বিষয়বোৰৰ আলোচনাত বিশেষ গুৰুত্ব দিছিল। সৃজনশীল সাহিত্যিৰ প্ৰতিও আলোচনীখনে বিশেষ গুৰুত্ব দিছিল। সেইসময়ত প্ৰবীণ সকলৰ বাহিৰেও কেইবাগৰাকী নবীন লেখক -লেখিকাই নৱযুগৰ পাততে প্ৰথম আত্মপ্ৰকাশ কৰে।

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:অসমীয়া আলোচনী
কমৰবন্ধ

**কমৰবন্ধ** বা কমৰধনি হৈছে কঁকালত পিন্ধা এক প্ৰকাৰৰ শিকলি সদৃশ গহনা। বা সূতাৰ জৰী। কমৰবন্ধক ইংৰাজীত বেলী চেইন বুলি কোৱা হয়। কিছুমান কমৰবন্ধ নাভি বিন্ধাৰ লগত সংলগ্ন হৈ থাকে। ইয়াক প্ৰায়ে ৰূপ বা সোণেৰে তৈয়াৰ কৰা হয়। কেতিয়াবা শিকলিৰ সলনি কঁকালৰ চাৰিওফালে সূতা ব্যৱহাৰ কৰা হয়। শিকলিডাল সুক্ষ্ম আৰু পাতল হ’ব পাৰে, বা গধুৰ আৰু ডাঠ হ’ব পাৰে। 

ভাৰতীয় সংস্কৃতিত কমৰবন্ধ মহিলাৰ বাবে শুভ বুলি গণ্য কৰা হয়।
## ইতিহাস
কমৰবন্ধৰ ব্যৱহাৰ ভাৰত উপমহাদেশৰ পৰা উৎপত্তি হোৱা আৰু ৪০০০ বছৰ বা তাতোকৈ অধিক সময়ৰ পৰাই অনুমান কৰিব পাৰি।
ঐতিহাসিকভাৱে ভাৰতত পুৰুষ আৰু মহিলাই কঁকালৰ শিকলি অলংকাৰ হিচাপে আৰু ধৰ্মীয় অনুষ্ঠানৰ অংশ হিচাপে, আনুষংগিক সামগ্ৰী হিচাপে আৰু ধন-সম্পত্তি দেখুৱাবলৈ ব্যৱহাৰ কৰি আহিছে।

ভাৰতৰ বিভিন্ন স্থানৰ পৰা অহা বহুতো প্ৰাচীন ভাস্কৰ্য্য আৰু চিত্ৰকল্প, সিন্ধু উপত্যকাৰ সভ্যতাৰ পৰাই কঁকালৰ শিকলি অতি জনপ্ৰিয় গহনা আছিল বুলি ইংগিত দিয়ে। হিন্দু ধৰ্মৰ বহুতো দেৱতাই কঁকালৰ শিকলি পিন্ধিছিল, যেনে ভগৱান শ্ৰীকৃষ্ণ। কমৰবন্ধ বা পাটকা নামৰ কঁকালৰ বান্ধনী এটা ৰাজস্থানীসকলৰ মধ্যযুগীয় উচ্চ শ্ৰেণীৰ সাজ-পোছাকৰ এটা অংশ আছিল। 

চতুৰ্দশ শতিকাৰ এটা কবিতাই ইংগিত দিয়ে যে দক্ষিণ ভাৰতৰ কিছুমান ঠাইত কমৰবন্ধ পুৰুষৰ বাবে এটা ফেশ্বন হৈ আহিছে।

## বৰ্তমান সময়ত
ভাৰতত মহিলাৰ মাজত সাধাৰণতে কমৰবন্ধৰ প্ৰচলন দেখা যায়।  কিছুমান অঞ্চলত কঁকালৰ শিকলি পুৰুষৰ মাজতো সাধাৰণ।
দক্ষিণ ভাৰতৰ ৰাজ্য তামিলনাডুত প্ৰতিটো নৱজাতককে সাংস্কৃতিক ঐতিহ্য হিচাপে কমৰবন্ধ দিয়া হয়।

নামবুথ্ৰি পুৰুষে সাধাৰণতে প্ৰাপ্তবয়স্ক অৱস্থাতো কঁকালৰ পেটী পিন্ধে। কিছুমান অভিজাত পৰিয়ালত নামবুথ্ৰি পুৰুষে কঁকালত চেপেটা ত্ৰিগুণ সোণৰ পেটী পিন্ধিছিল। হিন্দুৰ প্ৰথা অনুসৰি নৱজাতকে জন্মৰ ২৮ তাৰিখে কঁকালৰ শিকলি (আৰঞ্জনাম) পায়। কেৰালাত ধৰ্মীয় সম্পৰ্ক নিৰ্বিশেষে প্ৰায় সকলো নৱজাতকে কঁকালৰ শিকলি পায়। যদিও বহু ল'ৰাই সাধাৰণতে কিশোৰ বয়সত কঁকালৰ শিকলি পৰিত্যাগ কৰে, বেছিভাগ ছোৱালী আৰু যথেষ্ট সংখ্যক ল'ৰাই প্ৰাপ্তবয়স্ক অৱস্থাত কঁকালৰ শিকলি পিন্ধি থাকে। ভগৱান শিৱৰ অনুগামী এজনে শিকলি পিন্ধিব বুলি আশা কৰা হয়, য'ত কঁকালত এশটা গুটি থকা বগা শিকলিৰে ৰুদ্ৰাক্ষ বান্ধি থোৱা থাকে। লক্ষদ্বীপত পুৰুষ আৰু মহিলা উভয়ে ৰূপৰ সূতা পিন্ধে। ধোদিয়া আৰু কথোদী বা কটকৰী পুৰুষে কঁকালত অলংকাৰ ব্যৱহাৰ কৰে।

সাংস্কৃতিক কাৰণত কঁকালৰ শিকলি পৃথিৱীৰ বহু ঠাইত মহিলা আৰু পুৰুষৰ বাবে ফেশ্বন এক্সেচৰিজ হৈ পৰিছিল।

কঁকালত পিন্ধা গুটিৰ একেধৰণৰ কাপোৰ আফ্ৰিকান সংস্কৃতিৰ কেইবাটাও দিশ যেনে সাজ-পোছাক, শিশুৰ যত্ন, সম্পৰ্ক আদিত দেখা গৈছে বিশেষকৈ ঘানা আৰু নাইজেৰিয়াৰ সংস্কৃতিত এই কঁকালৰ গুটিবোৰে কঁকালৰ কাপোৰৰ বাবে স্লিং হিচাপে কাম কৰি আহিছে, আৰু শিশুক পিঠিত কঢ়িয়াই নিলে সহায় হিচাপে কাম কৰি আহিছে। শিশুৰ যত্নত ইহঁতক নামকৰণ অনুষ্ঠানৰ অংশ হিচাপে আৰু যৌৱনকাললৈকে বৃদ্ধি জুখিবলৈ অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হৈছে। এই প্ৰথা সমগ্ৰ প্ৰব্ৰজনকাৰীসকলৰ মাজত বিয়পি পৰাৰ লগে লগে ইহঁত নাৰীত্ব প্ৰকাশৰ আনুষংগিক বস্তু হৈ পৰিছে, নিতম্বৰ প্ৰতি দৃষ্টি আকৰ্ষণ কৰি যৌনতা বৃদ্ধি কৰে আৰু উৰ্বৰতাৰ প্ৰতীক হিচাপে কাম কৰে।

## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:অলংকাৰ
মুখাগ্নি

**মুখাগ্নি** হৈছে এগৰাকী হিন্দুৰ মৃতদেহ সৎকাৰ কৰা সময়ত পোন প্ৰথম অগ্নি সংযোগ কৰা এক নিয়ম। প্ৰাচীন কালৰে পৰা হিন্দু সমাজত এই ৰীতি প্ৰচলন হৈ আহিছে। যথাবিহিত নিয়মেৰে মৃতদেহ শ্মশানলৈ নিয়াৰ পিছত চিতাত তোলা হয়। তাৰ পিছত মৃতকৰ পুত্ৰ অথবা নিকট আত্মীয়ই হাতত জ্বলন্ত জোৰ লৈ পুৰোহিতৰ নিৰ্দেশ আৰু মন্ত্ৰ উচ্চাৰণ অনুসাৰে মৃতদেহটোৰ মুখত প্ৰথম অগ্নি সংযোগ কৰি চিতাৰ চৌকাষে ঘূৰাৰ নিয়ম। এই মুখাগ্নি কৰোঁতাজনেই অশৌচৰ কালচোৱাত কঠোৰ নিয়ম-নীতি পালন কৰিব লাগে। যিহেতু শৰীৰৰ এক মুখ্য অংগ হ'ল মুখ। সেয়ে পোন প্ৰথম মুখত অগ্নি সংযোগ কৰি মৃতদেহ সৎকাৰ কৰাৰ নিয়ম প্ৰাচীন কালৰে পৰা অধুনাপৰ্যন্ত চলি আহিছে। 

## সহায়ক গ্ৰন্থ
''অসমীয়া সংস্কৃতিৰ কণিকা"
সম্পাদক -ড° নাৰায়ণ দাস আৰু ড° পৰমানন্দ ৰাজবংশী
## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:হিন্দু ধৰ্ম
অসমীয়া পুৰণি সাহিত্য

পণ্ডিত  জ্ঞাননাথ বৰাৰ দ্বাৰা প্ৰণিত **অসমীয়া পুৰণি সাহিত্য** এখন প্ৰবন্ধ সংকলন। নটা প্ৰবন্ধ সন্নিৱিষ্ট এই সংকলনখনি গুৱাহাটী, দীঘলী- পুখুৰীৰ পাৰৰ বৰুৱা এজেন্সীৰ পৰা শ্ৰী  অতুলচন্দ্ৰ বৰুৱাই প্ৰকাশ কৰিছিল আৰু শ্ৰী সুধীৰকুমাৰ দাশগুপ্তৰ কমলা প্ৰিণ্টিং ওয়াৰ্কস্ , কলিকতাৰ পৰা মুদ্ৰিত হৈছিল। 

## পাতনি
জ্ঞাননাথ বৰাই *অসমীয়া পুৰণি সাহিত্য*ৰ পাতনিত প্ৰাচীন অসমীয়া সাহিত্যৰ বিষয়ে বহুখিনি কথা উল্লেখ কৰিছে। অসমীয়া ভাষা চহকী অসমীয়া ভাষাত প্ৰায় সকলো বিষয়তে অসংখ্য পুথি ৰচনা কৰা হৈছিল। প্ৰাচীন কবিসকলে  কেৱল ৰামায়ণ‌, মহাভাৰত, ভাগৱত, পুৰাণ আদি সংস্কৃত গ্ৰন্থৰাজি অসমীয়া ভাষাত ভাঙনি কৰাৰ লগতে আয়ুৰ্বেদ নিদান, নৃত্যশাস্ত্ৰ, জ্যোতিষ, ইতিহাস, কিছুমান পুথি কালৰ বুকুত হেৰাই গৈছে যদিও এতিয়ালৈকে  উদ্ধাৰ কৰা পুৰণি পুথি  সমূহে প্ৰাচীন কামৰূপৰ সমৃদ্ধিশালী ঐতিহ্যৰ কথা সোঁৱৰাই দিয়ে। 

প্ৰাচীন কামৰূপৰ আহোম আৰু কোচ দুয়োখন ৰাজ্যত একে ভাষা, একে সাহিত্যৰ প্ৰচলন আছিল। ৰাজনৈতিক গম্ভীৰ মাজত ভাষাৰ আৱদ্ধ হোৱা নাছিল। কামৰূপী ভাষাটো গভীৰ প্ৰভাবেৰে সমস্ত কামৰূপ জুৰি চলি আছিল। উজনি অসম,নামনি অসম,কোঁচবেহাৰ,জলপাইগুৰি,ৰংপুৰ আৰু ত্ৰিপুৰাৰ কাৰ্বিসকলেও কামৰূপী ভাষাত অসংখ্য গ্ৰন্থ ৰচনা কৰিছিল। কোচ আৰু আহোম ৰাজ্যৰ ৰজাসকলে কামৰূপী সাহিত্যৰ প্ৰচাৰ আৰু উন্নতিৰ বাবে গ্ৰহণ কৰা বিভিন্ন ব্যৱস্থাসমূহৰ বিৱৰণ বুৰঞ্জীত পোৱা যায়  কামৰূপৰ বিভিন্ন ঠাইত বসবাস কৰা কবি সকল যেনে  হৰিবৰ বিপ্ৰ, হেম সৰস্বতী, কবিৰত্ন সৰস্বতী, মাধৱ কন্দলী, ৰুদ্ৰ কন্দলী, দুৰ্গাবৰ, শ্ৰীমন্ত শংকৰদেৱ,মাধৱদেৱ, ভট্টদেৱ, ৰাম সৰস্বতী, অনন্ত কন্দলী, চন্দ্ৰ ভাৰতী, শ্ৰীধৰ কন্দলি, পীতাম্বৰ দ্বিজ, নৰোত্তম ঠাকুৰ, গোপীনাথ পাঠক, ৰামৰায় দাস আদিয়ে বিভিন্ন পুথি ৰচনা কৰি কামৰূপী ভাষা চহকী কৰিছিল। বৰ্তমানৰ সাহিত্য যেনেকৈ ইংৰাজী সাহিত্যৰ সাঁচত চলা অথাৎ  ইংৰাজী সাহিত্য জানিলেহে বৰ্তমানৰ সাহিত্যৰ আত - গুৰি বুজা যায়। সেই দৰে সংস্কৃত সাহিত্যৰ জ্ঞান থাকিলেহে প্ৰাচীন সাহিত্য বিচাৰ কৰিব পৰি বুলি জ্ঞাননাথ বৰাই " অসমীয়া পুৰণি সাহিত্য " ৰ পাতনিত উল্লেখ কৰিছে। পুৰণি সাহিত্যৰ উৎপত্তি আৰু ইয়াৰ প্ৰভাৱ কেনেদৰে দেশত বিস্তাৰিত হৈছিল তাৰ আভাস গ্ৰন্থ খনিত পোৱা যায়। বৰ্তমান সময়ত বহু উন্নত মানদণ্ডৰ সাহিত্য ৰচনা হৈছে যদিও প্ৰাচীন সাহিত্য সমূহৰো নিজস্ব সুকীয়া মৰ্যাদা আছে। জ্ঞাননাথ বৰাই পাতনিত প্ৰাচীন সাহিত্যৰ বিষয়ে লিখিছে  - " যদি কোনোবাই সেই সাহিত্য নাইকিয়া কৰে, আমাৰ জীৱন শুকান মৰুভূমি হ'ব। মনৰ সুখ মনৰ আনন্দ একে তিলে নাইকিয়া হ'ব। আধুনিক সাহিত্য থাকিলেও সি সেই জীৱন মৰুভূমিত এটোপা পানীও দিব নোৱাৰিব।" 

ষোল্ল শতিকাতে "কথা-ভাগৱত" আৰু"কথা-গীতা" ৰচিত আমাৰ পুৰণি সাহিত্য গদ্যতো চহকী আছিল। এই পুথি দুখনৰ গদ্য অসমীয়াৰ গৌৰৱৰ কাৰণ। অসমীয়া গদ্যৰ জনক ভট্টদেৱৰ প্ৰথম অসমীয়া শুদ্ধ গদ্যৰ বিষয়ে জ্ঞাননাথ বৰাই গ্ৰন্থৰ পাতনিত উল্লেখ কৰিছে।

## প্ৰবন্ধৰ তালিকা
#পুৰণি অসমীয়া সাহিত্য
#কথা ভাগৱত আৰু কথা গীতা
#মাধৱ কন্দলীৰ ৰামায়ণ 
#কীৰ্তন
#ৰাস-ক্ৰীড়া
#শ্ৰীকৃষ্ণ
#ভীম চৰিত 
#কাণখোৱা
#গীতি-ৰামায়ণ
## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:অসমীয়া গ্ৰন্থ
কাব্য-কুসুম

পণ্ডিত গুণাভিৰাম বৰুৱাৰ দ্বাৰা সংকলিত 'কাব্য - কুসুম' ৰ প্ৰথমভাগ অসমীয়া কবিসকলৰ গ্ৰন্থৰ পৰা উদ্ধৃত এখন পদাৱলী।   কবিতাৰ ৭৫ নং বৰ্ণৱালিস‌ ষ্ট্ৰীটৰ বাঙ্গালা যন্ত্ৰত শ্ৰী নলিনীমোহন দাসৰ দ্বাৰা এই গ্ৰন্থখনি মুদ্ৰিত হৈছিল। 

   "কাব্য-কুসুম"ৰ পাতনি-

      গুণাভিৰাম বৰুৱাই 'কাব্য - কুসুম' ৰ প্ৰথম অংশতে উল্লেখ কৰিছে যে তেওঁ অশেষ কষ্টৰে বিভিন্ন ঠাইৰ পৰা অসমীয়া পদ্য সংগ্ৰহ কৰি তাৰে কোনো কোনো অংশ এই পুথিত উদ্বৃত কৰিছে। হৰিবিলাস আগৰৱালাৰ পুৰণি পুথি প্ৰকাশ কৰাত অত্যন্ত আগ্ৰহ থকাৰ বাবে গুণাভিৰাম বৰুৱাই ' কাব্য - কুসুম ' গ্ৰন্থখন তেওঁলৈ আগবঢ়াইছে। গ্ৰন্থখনৰ প্ৰথম ভাগত অসমীয়া কবি কেইজনমানৰ   কবিতাৰ পৰিচয় পোৱা যায়। আন আন কবিসকলৰ পুথি সংগ্ৰহ কৰিবলৈ যত্ন কৰি থকাৰ কথাও বৰুৱাই গ্ৰন্থখনত উল্লেখ কৰিছে। সেই সময়ৰ পঢ়াশলীয়া পুথিৰ অভাৱ ' কাব্য - কুসুম ' পুথিয়ে কিছু পৰিমাণে পূৰণ কৰিছিল। নগাঁৱৰ টেক্স বুক কমিটীয়ে এই পুথিখন পাথ্যপুথিৰ শ্ৰেণীত অন্তৰ্ভুক্ত কৰিছিল বুলি উল্লেখ পোৱা যায়। 

       "কাব্য-কুসুম"ত সন্নিবিষ্ট কবিতা -

      গ্ৰন্থখনত থকা পুৰণি অসমীয়া পদ্য সমূহ হ'ল - " ঈশ্বক ভক্তি ", 'প্ৰতিজ্ঞা পালন ', ' শুক্ৰ পুৰুহিতৰ ভক্তি ', ' দুষ্টৰ মিত্ৰতা বিষম ', ' বব্ৰুবাহ‌ন ৰজাৰ সভাঘৰ ', ' দ্ৰৌপদীৰ বিলাপ ', ' হানি পুৰণ ঋণ শোধ নৱনাৰায়ন ৰজাৰ বিদ্ৰোৎ সাহীতা ', ' অৰ্জুন বব্ৰবাহ যুদ্ধ ', ' অশ্বমেধ যজ্ঞ ', ' মহাভাৰত অনুবাদকৰ নিবেদন ', ' কুম্ভকৰ্ণৰ নিদ্ৰা ভংগ ', ' ৰাৱণ বধ ', ' শ্ৰী কৃষ্ণৰ মিথি গমন ', ' কুৰুক্ষেত্ৰ যজ্ঞ ', 'কবি আনন্দ কন্দলীৰ ' সাধু ইচ্ছা ', ' স্তুতি ', ' শংকৰদেৱৰ বংশাৱলী ', ' মাধৱদেৱ ', ' কলি যুগৰ আচাৰ ', ' কৃষ্ণ আৰু জাম্বুৱন্তৰ  যুদ্ধ ', ' নৰনাৰায়ণ বা মল্লদেব ৰাজা ', ' মল্লদেব ৰাজাৰে পাঠানৰ যুদ্ধ ', ' উষা অনিৰুদ্ধৰ ভোজন ', ' কাৰ্য সম্পাদনৰ পূৰ্বে বৃথা আশা কৰা অযুগুত '। মাধৱদেৱ বিৰচিত  ' ভক্তি - ৰত্নাৱলী ', শংকৰদেৱৰ অষ্টম স্কন্ধ ভাগৱতৰ ' বলিছলন ' খণ্ড, ' অমৃতমথন ', হৰিবৰ বিপ্ৰৰ ' বব্ৰুবাহনৰ যুদ্ধ ', অনন্ত কন্দলীৰ মহাভাৰত উদ্যোগ পৰ্ব , ৰাম সৰস্বতীৰ মহাভাৰতৰ পুষ্পাহৰণ বনপৰ্বৰ, শ্ৰী ধৰ কন্দলিৰ  মহাভাৰতৰ অশ্বমেধপৰ্ব, মাধৱ কন্দলীৰ ৰামায়ণৰ লংকা কাণ্ড , অনন্ত কন্দলীৰ দশম স্কন্ধ ভাগৱতৰ শেষ খণ্ড, মাধৱদেৱৰ ঘোষা  গদাধৰ বা লক্ষ্মীদেৱৰ শংকৰ চৰিত্ৰ, শংকৰদেৱৰ কীৰ্তন স্যামন্ত হৰণ, শ্ৰী চন্দ্ৰ ভাৰতীৰ কুমাৰ হৰণ, শংকৰদেৱৰ ত্ৰয়োত্ৰিংশতম  ভটিমাৰ পৰা গুণাভিৰাম বৰুৱাই পদসমূহ উদ্ধৃত কৰিছে। 

তথ্যসূত্ৰ - কাব্য-কুসুম

প্ৰণেতা - বৰুৱা,গুণাভিৰাম

মুদ্ৰক - শ্ৰী নলিনীমোহন দাসৰ  দ্বাৰা মুদ্ৰিত বাঙ্গালা যন্ত্ৰত, কলিকতা,৭৫ নং কৰ্ণৱালিস ষ্ট্ৰীট

সময় - ১৮০৬

শ্ৰেণী:অসমীয়া গ্ৰন্থ