open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
পশ্চিমীয়া ধ্ৰুপদী সংগীত

**পশ্চিমীয়া ধ্ৰুপদী সংগীত** (ইংৰাজী: Classical music) বুলিলে সাধাৰণতে লোক-সংগীত বা জনপ্ৰিয় সংগীত পৰম্পৰাৰ পৰা পৃথক বুলি গণ্য কৰা পশ্চিমীয়া বিশ্বৰ শিল্প সংগীতক বুজায়। পশ্চিমীয়া ধ্ৰুপদী সংগীতৰ বৈশিষ্ট্য হৈছে ইয়াৰ সংগীতৰ ৰূপ আৰু সুৰৰ সংগঠনত আনুষ্ঠানিকতা আৰু জটিলতা ব্যৱহাৰ কৰা হয়। অন্ততঃ নৱম শতিকাৰ পৰাই পশ্চিমীয়া ধ্ৰুপদী সংগীত মূলতঃ এটা লিখিত পৰম্পৰা হিচাপে গঢ় লৈ উঠিছে৷ এই পৰম্পৰাই এক অত্যাধুনিক স্বৰলিপি ব্যৱস্থাৰ জন্ম দিয়ে, লগতে বিশ্লেষণাত্মক, সমালোচনাত্মক, ইতিহাস-লেখক, সংগীতবিজ্ঞান আৰু দাৰ্শনিক অনুশীলনৰ লগত সংলগ্ন সাহিত্যৰো সৃষ্টি কৰিছে। পশ্চিমীয়া সংস্কৃতিৰ এক মূল উপাদান ধ্ৰুপদী সংগীতক সঘনাই ব্যক্তি বা সুৰকাৰৰ দলৰ দৃষ্টিকোণৰ পৰা দেখা যায়, যাৰ ৰচনা, ব্যক্তিত্ব আৰু বিশ্বাসে ইয়াৰ ইতিহাসক মৌলিকভাৱে গঢ় দিছে। পশ্চিম ইউৰোপৰ গীৰ্জা আৰু ৰাজদৰবাৰৰ পৃষ্ঠপোষকতাত গঢ়ি উঠা আৰম্ভণিৰ মধ্যযুগীয় সংগীত মূলতঃ ধৰ্মীয়, একধ্বনিযুক্ত আৰু কণ্ঠসমৃদ্ধ, প্ৰাচীন গ্ৰীচ আৰু ৰোমৰ সংগীতে ইয়াৰ চিন্তা আৰু তত্ত্বক প্ৰভাৱিত কৰে। প্ৰাচীন বিদ্যমান সংগীত পাণ্ডুলিপিসমূহৰমতে কেৰ'লিঞ্জিয়ান সাম্ৰাজ্যৰ (৮০০–৮৮৮) আশে-পাশে উপলভ্য পশ্চিমীয়া প্লেইনচেণ্টবোৰ ক্ৰমান্বয়ে গ্ৰেগ'ৰিয়ান গীতৰ সৈতে একত্ৰিত হৈছিল।

## অন্য পৰম্পৰাৰ সৈতে সম্পৰ্ক
### জনপ্ৰিয় সংগীত
ধ্ৰুপদী সংগীতত প্ৰায়ে গীতিকাৰৰ সময়ৰ জনপ্ৰিয় সংগীতৰ উপাদান বা সামগ্ৰী সন্নিৱিষ্ট কৰা হয়। উদাহৰণস্বৰূপে ব্ৰাহ্মছেৰ (Brahms) তেওঁৰ একাডেমিক ফেষ্টিভেল অভাৰচাৰত (Academic Festival Overture) ছাত্ৰৰ ড্ৰিংকিং ছং (drinking songs) ব্যৱহাৰ কৰিছিল, কাৰ্ট ৱেইলৰ দ্য থ্ৰীপেনি অপেৰাৰ দ্বাৰা উদাহৰণ দিয়া ধাৰাসমূহ আৰু মৰিছ ৰেভেলকে ধৰি ২০ শতিকাৰ আৰম্ভণি আৰু মাজভাগৰ গীতিকাৰসকলৰ গীতসমূহত জ্যাজ সংগীতৰ উল্লেখযোগ্য প্ৰভাৱ দেখা পোৱা যায়। কিছুমান উত্তৰ আধুনিক, নূন্যতম আৰু উত্তৰ নূন্যতম ধ্ৰুপদী গীতিকাৰে জনপ্ৰিয় সংগীতৰ প্ৰতি কৃতজ্ঞতা জ্ঞাপন কৰা দেখা যায়। সেইদৰে ধ্ৰুপদী সংগীতৰ ওপৰত আধাৰিত জনপ্ৰিয় গীতকে ধৰি অসংখ্য উদাহৰণে বিপৰীত দিশতো প্ৰভাৱ পেলোৱা পৰিলক্ষিত হয়৷

### লোকসংগীত
ধ্ৰুপদী সংগীতকাৰসকলে প্ৰায়ে লোকসংগীতৰ ব্যৱহাৰ কৰিছে (সাধাৰণতে ধ্ৰুপদী সংগীত শিক্ষাৰে প্ৰশিক্ষিত নোহোৱা সংগীতজ্ঞসকলে সৃষ্টি কৰা সংগীত, প্ৰায়ে বিশুদ্ধ মৌখিক পৰম্পৰাৰ দ্বাৰা প্ৰসাৰিত)। দ্ভোৰাক (Dvořák) আৰু স্মেটানাৰ (Smetana) দৰে কিছু সংগীতজ্ঞই তেওঁলোকৰ কামত জাতীয়তাবাদী সোৱাদ প্ৰদান কৰিবলৈ লোক বিষয়বস্তু ব্যৱহাৰ কৰিছে, আনহাতে বাৰ্টকৰ (Bartók) দৰে আন কিছু সংগীতজ্ঞই সম্পূৰ্ণৰূপে লোক-সংগীতৰ নিৰ্দিষ্ট বিষয়বস্তু ব্যৱহাৰ কৰিছে। খাচাতুৰিয়ানে (Khachaturian) তেওঁৰ জন্মভূমি আৰ্মেনিয়াৰ লোকসংগীতক ব্যাপকভাৱে অন্তৰ্ভুক্ত কৰিছিল, লগতে মধ্যপ্ৰাচ্য আৰু পূব ইউৰোপৰ অন্যান্য জনগোষ্ঠীয় উপাদানো অন্তৰ্ভুক্ত কৰিছিল।

## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:সংগীত
শিল্প সংগীত

**শিল্প সংগীত** (বিকল্পভাৱে ধ্ৰুপদী সংগীত, গুৰু সংগীত বুলিও কোৱা হয়; ইংৰাজী: Art music, classical music, cultivated music, serious music, আৰু canonic music) হৈছে উচ্চ সাংগীতিক মূল্যৰ সংগীত। ইয়াৰ অৰ্থ সাধাৰণতে উন্নত গাঁথনিগত আৰু তাত্ত্বিক বিবেচনা বা লিখিত সংগীত পৰম্পৰা। এই প্ৰসংগত সাধাৰণ, দৈনন্দিন সংগীত (অৰ্থাৎ জনপ্ৰিয় আৰু লোকসংগীত, যাক "পৰম্পৰাগত সংগীত" বুলিও কোৱা হয়) সৈতে বৈপৰীত্য উপস্থাপন কৰিবলৈ "গুৰু" বা "কৰ্ষণ" শব্দ দুটা সঘনাই ব্যৱহাৰ কৰা হয়। বহু সংস্কৃতিত শিল্প সংগীতৰ পৰম্পৰা আছে; পশ্চিমীয়া বিশ্বত এই শব্দটোৱে সাধাৰণতে পশ্চিমীয়া ধ্ৰুপদী সংগীতক বুজায়৷

## সংজ্ঞা
ভাৰতীয় সাহিত্যত ধ্ৰুপদী সংগীত বুলিলে সাধাৰণতে ভাৰতীয় ধ্ৰুপদী সংগীতক বুজা যায় আৰু পাশ্চাত্য সাহিত্যত "শিল্প সংগীত" শব্দটো সাধাৰণতে পশ্চিমীয়া ধ্ৰুপদী সংগীতৰ পৰম্পৰাৰ পৰা অহা সংগীতক বুজাবলৈ ব্যৱহাৰ কৰা হয়। সংগীতবিদ ফিলিপ টেগে শিল্প সংগীতৰ সৈতে জড়িত অভিজাততাক "'লোক', 'শিল্প' আৰু 'জনপ্ৰিয়' সংগীতেৰে গঠিত এক স্বতন্ত্ৰ ত্ৰিভুজ" বুলি উল্লেখ কৰিছে। তেওঁ বুজাইছে যে এই তিনিওটাৰে প্ৰতিটোকে কিছুমান বিশেষ মাপকাঠী অনুসৰি আনবোৰৰ পৰা পৃথক কৰিব পৰা যায়। ব্ৰুনো নেটলৰ মতে, "পশ্চিমীয়া শাস্ত্ৰীয় সংগীত" "শিল্প সংগীত", "কেননিক সংগীত", "কৰ্ষিত সংগীত", "গুৰু সংগীত"ৰ সমাৰ্থক হ'ব পাৰে, লগতে খুব কমকৈ ব্যৱহৃত "বাস্তৱ সংগীত" আৰু "সাধাৰণ সংগীত"ৰ সমাৰ্থক হ'ব পাৰে "৷ সংগীতজ্ঞ কেথেৰিন শ্বমিট-জোন্সে শিল্প সংগীতক "এক প্ৰকাৰৰ সংগীত যি জনপ্ৰিয় সংগীতৰ দৰে সম্পূৰ্ণৰূপে প্ৰশংসা লাভ কৰিবলৈ শ্ৰোতাৰ দ্বাৰা যথেষ্ট বেছি কামৰ প্ৰয়োজন হয়" বুলি সংজ্ঞায়িত কৰিছে৷ তেওঁৰ মতে, "এই সংগীতে অধিক প্ৰত্যাহ্বানমূলক ধৰণৰ জ্যাজ আৰু ৰক সংগীতৰ লগতে ধ্ৰুপদী সংগীতকো অন্তৰ্ভুক্ত কৰিব পাৰে"।

"শিল্প সংগীত" (Art music) শব্দটোৱে মূলতঃ ধ্ৰুপদী পৰম্পৰাক (সমসাময়িক লগতে ঐতিহাসিক শাস্ত্ৰীয় সংগীতৰ ৰূপসমূহকে ধৰি) বুজায় যিয়ে আনুষ্ঠানিক শৈলীৰ ওপৰত গুৰুত্ব আৰোপ কৰে, কাৰিকৰী আৰু বিশদ বিগঠন আৰু সমালোচনাক আদৰণি জনায় আৰু শ্ৰোতাৰ পৰা কেন্দ্ৰীভূত মনোযোগ বিচাৰে। কঠোৰ পশ্চিমীয়া অনুশীলনত শিল্প সংগীতক প্ৰধানকৈ লিখিত সংগীত পৰম্পৰা বুলি গণ্য কৰা হয়, মৌখিকভাৱে, মুখস্থ কৰি বা বাণীবন্ধন কৰি (জনপ্ৰিয় আৰু পৰম্পৰাগত সংগীতৰ দৰে) প্ৰেৰণ কৰাৰ বিপৰীতে স্বৰলিপিৰ দ্বাৰা সংৰক্ষিত কৰা হয়।

## জনপ্ৰিয় সংগীত
জনপ্ৰিয় সংগীতৰ ইতিহাসত জনপ্ৰিয় সংস্কৃতি হিচাপে নহয়, শিল্প হিচাপে নিজকে দাবী কৰাৰ নিৰন্তৰ প্ৰচেষ্টা চলি আহিছে আৰু পূৰ্বতে "জনপ্ৰিয় সংগীত" ৰূপে জনাজাত কেইবাটাও সংগীত শৈলীক তেতিয়াৰ পৰাই শিল্প বা ধ্ৰুপদী শ্ৰেণীত শ্ৰেণীভুক্ত কৰা হৈছে৷ শিক্ষাবিদ টিম ৱালৰ মতে টিন পেন এলেই, আফ্ৰিকান-আমেৰিকান, স্থানীয়ভাষা আৰু শিল্পৰ বক্তৃতাৰ মাজৰ সংগ্ৰামৰ আটাইতকৈ উল্লেখযোগ্য উদাহৰণ আছিল জ্যাজ সংগীত। ১৯৩০ চনৰ পৰাই শিল্পীসকলে "চিম্ফনিক জ্যাজ"ৰ ধাৰণা কৰ্ষণ কৰাৰ চেষ্টা কৰিছিল, ইয়াক ইয়াৰ অনুভূত স্থানীয়ভাষা আৰু কৃষ্ণাংগ আমেৰিকান মূলৰ পৰা আঁতৰাই লৈ গৈছিল। এই বিকাশৰ পিছত জনপ্ৰিয় সংগীতৰ ইতিহাসত জ্যাজক প্ৰান্তীয়কৰণ কৰাৰ প্ৰৱণতা দেখা যায়৷ জ্যাজৰ পুনৰ প্ৰণয়ন ইমানেই সফল হৈছে যে বহুলোকে (২০১৩ চনৰ হিচাপত) জ্যাজ সংগীতক জনপ্ৰিয় সংগীতৰ ৰূপ বুলি গণ্য নকৰে।

বিংশ শতিকাৰ আৰম্ভণিতে শিল্প সংগীতক "গুৰু সংগীত" আৰু "লঘু সংগীত" হিচাপে ভাগ কৰা হৈছিল। শতিকাৰ দ্বিতীয়াৰ্ধত আমেৰিকাৰ সংস্কৃতিত শিল্প আৰু পপ সংগীতৰ মাজৰ সীমা অস্পষ্ট কৰাৰ এক বৃহৎ ধাৰা দেখা গৈছিল। ১৯৬৬ চনৰ পৰা ৰক সংগীতজ্ঞসকলৰ মাজত সামাজিক আৰু কলাত্মক সংলাপৰ মাত্ৰা নাটকীয়ভাৱে ত্বৰান্বিত হৈ পৰে ফলত ৰক সংগীতৰ মৌখিক সংগীত পৰম্পৰাৰ সৈতে ৰচনাত্মক সংগীতৰ উপাদানসমূহৰ মিশ্ৰণ হ’বলৈ ধৰে।

## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:সংগীত
আকাশবাণী তেজপুৰ

**আকাশবাণী তেজপুৰ** (ইংৰাজী: *Akashvani Tezpur*) হৈছে শোণিতপুৰ জিলাৰ তেজপুৰ নগৰত অৱস্থিত আকাশবাণীৰ এটা অনলাইন ৰেডিঅ' ষ্টেচন, যিটো ২০০৮ চনত স্থাপন কৰা হয়। পুৰণি গীত, অনুষ্ঠান আৰু বাতৰি প্ৰচাৰ কৰাই ইয়াৰ মুখ্য লক্ষ্য। এই ৰেডিঅ' ষ্টেচনটো এফএমৰ ১০২.৪ মেগাহাৰ্টচত উপলব্ধ।

## বাহ্যিক সংযোগ
*Radio India – আকাশবাণী তেজপুৰ  
*All India Radio Akashvani Tezpur – Justdial  
*All India Radio North Eastern Service 102.4 FM in Tezpur  
*আকাশবাণী তেজপুৰ লাইভ – MyTuner  
*All Radio Stations in Assam

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:অসমৰ প্ৰচাৰ মাধ্যম
শ্ৰেণী:তেজপুৰ
শ্ৰেণী:ৰেডিঅ' ষ্টেচন
হুদুৰ দুৰ্গা

**মহিষাসুৰৰ সন্তলী ব্যাখ্যা**, নাম *হুদুৰ দুৰ্গা* হৈছে খেৰৱাল সন্তল জনগোষ্ঠীৰ দেৱতা, যাক হিন্দু ধৰ্মত মহিষাসুৰ বুলি কোৱা হয়।  সন্তলসকলে হিন্দু দেৱী দুৰ্গাক খলনায়ক বুলি গণ্য কৰে আৰু ইয়াৰ বিপৰীতে তেওঁলোকে মহিষাসুৰ পূজা কৰে।
 
### ব্যুৎপত্তিবিজ্ঞান
হুদুৰ শব্দৰ অৰ্থ বিজুলী।  আৰু দুৰ্গা শব্দৰ অৰ্থ ৰক্ষক।  শব্দটোৰ সংযুক্ত অৰ্থ হৈছে বিজুলীৰ দৰে কঠিন ৰক্ষক। 

### কিংবদন্তী

ঝাৰখণ্ড, ভাৰতৰ খেৰৱাল সন্তল আৰু অসুৰ জনগোষ্ঠীৰ মতে হুদুৰ দুৰ্গা তেওঁলোকৰ সহস্ৰাব্দৰ পূৰ্বপুৰুষ, চয়চাম্পা নামৰ এখন গাঁৱৰ ৰজা আছিল।  তেওঁ আছিল অতি শক্তিশালী আৰু শক্তিশালী ৰজা।  আৰ্য্যসকলে ভাৰতলৈ অহাৰ পিছতো তেওঁক পৰাস্ত কৰিব নোৱাৰিলে।  তাৰ পাছত তেওঁলোকে বিভিন্ন ধৰণেৰে ৰজাক হত্যা কৰাৰ উপায় চিন্তা কৰিবলৈ ধৰিলে।  তেওঁলোকে গম পালে যে ৰজা অতি নাৰীসুলভ আৰু তেওঁলোকৰ সমাজত নাৰীক উচ্চ সন্মান দিয়া হয়।  সেয়ে আৰ্যসকলে ৰজাক হত্যা কৰিবলৈ চোৰাংচোৱা হিচাপে এগৰাকী সজ্জা ৰঙৰ ধুনীয়া মহিলাক পঠিয়াইছিল, কিছুমান ক্ষেত্ৰত মহিলাগৰাকী দেহ ব্যৱসায়ৰ লগত জড়িত আছিল।  আৰ্যসকলে ৰজাৰ ওচৰত বিয়াৰ প্ৰস্তাৱ দিলে আৰু ৰজাই মহিলাগৰাকীৰ ৰূপত আপ্লুত হৈ মহিলাগৰাকীক বিয়া কৰাবলৈ সন্মত হ’ল।  বিয়াৰ পিছত সাত দিন ৰজাই মহিলাগৰাকীৰ লগত ৰাতি কটালে আৰু সপ্তম দিনা মহিলাগৰাকীয়ে ৰজাক বধ কৰিলে।  ৰজাৰ মৃত্যুৰ খবৰ শুনি আৰ্যসকলে ৰাজ্য দখল কৰিবলৈ ৰাজ্য আক্ৰমণ কৰিলে আৰু ৰাজ্যৰ পুৰুষসকলে গুৰুৰ পৰামৰ্শ মতে নদীত সৰস্বতী গা ধুই মহিলাৰ বেশ ধৰি পলায়ন কৰে  ৰাজ্যত দছাই নৃত্য প্ৰদৰ্শন কৰিবলৈ।  সন্তলসকলে দাবী কৰে যে আৰ্যসকলে তেওঁলোকৰ শাস্ত্ৰত মহিলাগৰাকীক দেৱী দুৰ্গা আৰু ৰজাক মহিষাসুৰ বুলি অতিৰঞ্জিত কৰিছিল, আৰু আৰু দাবী কৰে যে তেওঁলোকৰ ৰজা হুদুৰ দুৰ্গাৰ নাম নাৰীগৰাকীৰ নাম হিচাপে ভুলকৈ উল্লেখ কৰা হৈছিল।  দুৰ্গা পূজাৰ সময়ত তেওঁলোকে দুৰ্গা পূজা নকৰে বৰঞ্চ মহিষাসুৰক পূজা কৰে আৰু বাটত দসাই নাচি নাৰীক শোক কৰে।  আৰু বহু দাবী অনুসৰি মহিলাগৰাকী এগৰাকী কৰ্টেছান হোৱাৰ বাবে হিন্দুসকলে বেশ্যালয়ৰ মাটি (চাৰিটা জি: গোমুত্ৰ, গোবৰ, গংগাজল বা গণিকালয় (বেশ্যালয়)ৰ মাটি)ৰ লগতে গৰুৰ প্ৰস্ৰাৱ, গংগা পানী, গৰুৰ গোবৰ ব্যৱহাৰ কৰে।  দুৰ্গা পূজাত দুৰ্গাৰ মূৰ্তি নিৰ্মাণ কৰিবলৈ।

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:দুৰ্গা
শ্ৰেণী:সাওতাল
শ্ৰেণী:হিন্দু দেৱ-দেৱী
হান কাং

**হান কাং** (; কোৰিয়ান: 한강; জন্ম:২৭ নৱেম্বৰ, ১৯৭০) এগৰাকী দক্ষিণ কোৰিয়ান লেখক। তেওঁক বিশেষকৈ তেওঁৰ দ্য ভেজিটেৰিয়ান উপন্যাসখনৰ বাবে জনা যায়; য’ত এগৰাকী মহিলাৰ মানসিক স্বাস্থ্য আৰু পৰিয়ালৰ পৰা পোৱা উপেক্ষাৰ বিষয়ে বৰ্ণিত হৈছে। ২০১৬ চনত ইয়াৰ ইংৰাজী অনুবাদটো প্ৰকাশ পোৱাৰ পিছত উপন্যাসখনে কল্পকাহিনীৰ বাবে আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় বুকাৰ বঁটা অৰ্জন কৰা প্ৰথমখন কোৰিয়ান ভাষাৰ উপন্যাস ৰূপে স্বীকৃতি লাভ কৰে। ২০২৪ চনত প্ৰথমগৰাকী কোৰিয়ান লেখক ৰূপে হানে সাহিত্যৰ ন’বেল বঁটা লাভ কৰে। ন’বেল বঁটা লাভ কৰা হান প্ৰথমগৰাকী এছীয় মহিলা লেখক। তেওঁৰ সাহিত্যত উপলব্ধ কাব্যিক গদ্যৰ বাবে তেওঁক এই সন্মানেৰে সন্মানিত কৰা হয়।

## প্ৰাৰম্ভিক জীৱন আৰু শিক্ষা
১৯৭০ চনৰ নৱেম্বৰ মাহৰ ২৭ তাৰিখে গোৱেংজুত হানৰ জন্ম হয়। তেওঁ সাহিত্য ক্ষেত্ৰত এটা নাম থকা পৰিয়ালৰ সন্তান আছিল। হানৰ দেউতাক হান চিউং ৱন এগৰাকী ঔপন্যাসিক। সমান্তৰালকৈ ডাঙৰ ককায়েক হান ডং-ৰিম এগৰাকী ঔপন্যাসিক আৰু ভায়েক হান কং-ইন এগৰাকী ঔপন্যাসিক তথা কাৰ্টুনিষ্ট। 

ন বছৰ বয়সত, হানৰ দেউতাকে যেতিয়া লেখাকে বৃত্তি হিচাপে গ্ৰহণ কৰাৰ সিদ্ধান্তৰে তেওঁৰ শিক্ষকতাৰ চাকৰি এৰে; হান চিউলৰ চুয়ু-ৰিলৈ আহে। এয়া আছিল গোৱেংজু বিদ্ৰোহৰ চাৰি মাহৰ আগৰ সময়; সামৰিক বাহিনীৰ হাতেৰে ছাত্ৰ আৰু নাগৰিক হত্যাৰে, গণতন্ত্ৰৰ সমৰ্থনত হোৱা এই বিদ্ৰোহৰ অন্ত পৰিছিল। ১২ বছৰ বয়সত, এগৰাকী বিদেশী সাংবাদিকে তোলা আলোকচিত্ৰৰে গোপনে প্ৰকাশ হোৱা এখন স্মৰণিকা ঘৰতে আৱিস্কাৰ কৰাৰ পিছত হানে এই হত্যাকাণ্ডৰ বিষয়ে গম পায়। এই আৱিস্কাৰে মানৱতা সম্পৰ্কে হানৰ দৃষ্টিভংগী তথা তেওঁৰ সাহিত্যক গভীৰভাৱে প্ৰভাৱিত কৰিছিল।

লেখা-মেলাৰে জীৱন নিৰ্বাহ কৰিবলৈ গৈ হানৰ দেউতাকে যথেষ্ট সংগ্ৰাম কৰিছিল আৰু স্বাভাৱিকতে পৰিয়ালটোৰ ওপৰত ইয়াৰ নেতিবাচক প্ৰভাৱ পৰিছিল। হানে এই বিষয়ে উল্লেখ কৰি কৈছে যে; যদিও চাৰিওফালৰপৰা আৱৰি থকা কিতাপবোৰে তেওঁ সকাহ দিছিল, তথাপি এটি কনমানি শিশু হিচাপে তেওঁৰ শৈশৱ যথেষ্ট সংঘৰ্ষময় আছিল। ১৯৯৩ চনত কোৰিয়ান ভাষা সাহিত্যত অনাৰ্চসহ হানে য়ুনচেই বিশ্ববিদ্যালয়ৰপৰা স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰে আৰু ১৯৯৮ চনত তেওঁ লোৱা বিশ্ববিদ্যালয়ৰ আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় লেখন কৰ্যসূচীত অন্তৰ্ভুক্ত হয়।
## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:সাহিত্যিক
শ্ৰেণী:সাহিত্যৰ ন'বেল বঁটা বিজয়ী
শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:দক্ষিণ কোৰিয়াৰ ব‍্যক্তি
শ্ৰেণী:বুকাৰ বঁটা বিজয়ী
জিঅ'ফ্ৰী হিণ্টন

জিঅ'ফ্ৰী এভাৰেষ্ট হিণ্টন (জন্ম: ৬ ডিচেম্বৰ ১৯৪৭) এজন ব্ৰিটিছ-কানাডিয়ান কম্পিউটাৰ বিজ্ঞানী, সংজ্ঞানাত্মক

বিজ্ঞানী, সংজ্ঞানাত্মক মনোবিজ্ঞানী। তেওঁ কৃত্ৰিম স্নায়ু নেটৱৰ্কৰ বিষয়ে কৰা গৱেষণাৰ বাবে বিশেষভাবে জনাজাত। ইয়াৰ বাবে তেওঁ "কৃত্ৰিম বুদ্ধিমত্তাৰ গডফাদাৰ" উপাধি লাভ কৰিছে। 

হিনটন বৰ্তমান টৰেণ্ট’ বিশ্ববিদ্যালয়ৰ এমিৰিটাছ অধ্যাপক। ২০১৩ চনৰ পৰা ২০২৩ চনলৈকে তেওঁ গুগল (গুগল ব্ৰেইন) আৰু টৰেণ্ট’ বিশ্ববিদ্যালয়ত বাবে কাম কৰিছিল। ২০২৩ চনৰ মে' মাহত কৃত্ৰিম বুদ্ধিমত্তা (এআইআই) প্ৰযুক্তিৰ বিপদাশংকাৰ বিষয়ে উদ্বেগৰ কথা উল্লেখ কৰি গুগলৰ পৰা তেওঁৰ প্ৰস্থানৰ কথা ৰাজহুৱাভাৱে ঘোষণা কৰিছিল। ২০১৭ চনত তেওঁ টৰেণ্ট’ত ভেক্টৰ ইনষ্টিটিউটৰ সহ-প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল আৰু মুখ্য বৈজ্ঞানিক উপদেষ্টা হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল।

ডেভিড ৰুমেলহাৰ্ট আৰু ৰ'নাল্ড জে উইলিয়ামছৰ সৈতে হিণ্টনে ১৯৮৬ চনত প্ৰকাশিত এখন অতি উদ্ধৃত গৱেষণা পত্ৰৰ সহ-লেখক আছিল যিয়ে বহুস্তৰীয় স্নায়ু নেটৱৰ্ক প্ৰশিক্ষণৰ বাবে বেকপ্ৰপাগেচন এলগৰিদম জনপ্ৰিয় কৰি তুলিছিল।  হিণ্টনক ডিপ লাৰ্নিং সম্প্ৰদায়ৰ এজন আগশাৰীৰ ব্যক্তি হিচাপে গণ‍্য কৰা হয়।      ইমেজনেট প্ৰত্যাহ্বান ২০১২  ৰ বাবে তেওঁৰ ছাত্ৰ এলেক্স ক্ৰিজেভস্কি  আৰু ইলিয়া ছুটস্কেভাৰৰ সহযোগত ডিজাইন কৰা এলেক্সনেটৰ ইমেজ-চিনাক্তকৰণৰ কৰা মাইলৰ খুঁটি স্বৰূপ কম্পিউটাৰ ভৱিষ‍্যতদৰ্শনৰ ক্ষেত্ৰত এক অগ্ৰগতি আছিল। 

২০১৮ চনত হিণ্টনে যোছুয়া বেংগিঅ' আৰু য়ান লেকানৰ সৈতে ডিপ লাৰ্নিং বিষয়ত কৰা গৱেষণাৰ বাবে " কম্পিউটিঙৰ নোবেল বঁটা " ৰূপে জনাজাত টুৰিং বঁটা লাভ কৰে।  তেওঁলোকক একেলগে "গডফাদাৰ অৱ ডিপ লাৰ্নিং" বুলিও কোৱা হয়,   আৰু তেওঁলোকে একেলগে ৰাজহুৱা ভাষণ দি আহিছে।   তেওঁজন হপফিল্ডৰ সৈতে যুটীয়াভাবে ২০২৪ চনৰ পদাৰ্থ বিজ্ঞানৰ নোবেল বঁটা লাভ কৰে।  

২০২৩ চনৰ মে' মাহত হিণ্টনে গুগলৰ পৰা পদত্যাগ ঘোষণা কৰে আৰু "কৃত্ৰিম বুদ্ধিমত্তাৰ পৰা সম্ভাৱনীয় বিপদৰ বিষয়ে মুক্তভাৱে মাত মাতিব" জনায়  তেওঁ দুৰ্নীতিপৰায়ণ অভিনেতাসকলে ইচ্ছাকৃতভাৱে অপব্যৱহাৰ, প্ৰযুক্তিগত নিবনুৱা সমস্যা আৰু কৃত্ৰিম সাধাৰণ বুদ্ধিমত্তাৰ পৰা অস্তিত্বৰ বিপদৰ বিষয়ে উদ্বেগ প্ৰকাশ কৰিছে।  তেওঁ উল্লেখ কৰে যে সুৰক্ষাৰ নিৰ্দেশনা স্থাপন কৰিবলৈ হ’লে আটাইতকৈ বেয়া ফলাফলৰ পৰা হাত সাৰিবলৈ এআই ব্যৱহাৰত প্ৰতিযোগিতাত অংশগ্ৰহণ কৰাসকলৰ মাজত সহযোগিতাৰ প্ৰয়োজন হ’ব। 

## তথ্যসূত্ৰ

## বাহ্যিক সংযোগ
ৰেকিবুদ্দিন আহমেদ

**ৰেকিবুদ্দিন আহমেদ**() আছিল আজান পীৰ চাহাবৰ দ্বাৰা প্ৰচলিত জিকিৰ আৰু জাৰী গীতৰ শিল্পী। ৰেকিবুদ্দিন আহমেদক অসমৰ ' জিকিৰ সম্ৰাট 'বুলি কোৱা হয়। বিলুপ্ত হ'বলৈ ধৰা জিকিৰ গীতসমূহ ৰেকিবুদ্দিন আহমেদে পুনৰ্জীৱিত কৰি তুলিছিল। 

## শৈশৱকাল
ৰেকিবুদ্দিন আহমেদৰ জন্ম হৈছিল ১৯৩৯ চনৰ ০১ এপ্ৰিলত গোলাঘাটজিলাৰ দেৰগাঁওৰ বালিবাটত। দেউতাক আছিল তামিজুদ্দিন আহমেদ আৰু মাতৃ নুৰান নিচা। ৰেকিবুদ্দিন আহমেদ পৰিয়ালৰ ভিতৰত কনিষ্ঠ সন্তান আছিল। ৰেকিবুদ্দিন আহমেদে দেউতাকৰ জৰিয়তে জিকিৰ আৰু জাৰী গীতবোৰৰ বিষয়ে জানিব পাৰিছিল। পাছত জিকিৰৰ ওজা পিয়াৰুদ্দিন আহমেদৰ বা গাম ফকিৰ নামেও বিখ্যাত ওজাজনৰ ওচৰত জিকিৰ-জাৰীৰ পদ,সুৰ আৰু তত্ত্বৰ পাঠ গ্ৰহণ কৰিছিল।ৰেকিবুদ্দিন আহমেদ সৰুৰে পৰা জিকিৰ আৰু জাৰীগীতবোৰৰ লগতে অসমৰ পৰম্পৰাগত লোকসংগীত যেনে ফুলকোঁৱৰৰ গীত,মণিকোঁৱৰৰ গীত, বিহু, টোকাৰী গীত, দেহবিচাৰৰ গীতআদিও গাই ভাল পাইছিল। 

## শিক্ষাজীৱন
ৰেকিবুদ্দিন আহমেদে প্ৰাথমিক শিক্ষা লাভ কৰিছিল জেলেহুৱা নিম্ন প্ৰাথমিক বিদ্যালয়ত। ১৯৫৭ চনত দেৰগাঁও হাইস্কুলৰ পৰা মেট্ৰিক পৰীক্ষাত সুখ্যাতিৰে উত্তীৰ্ণ হয়। ১৯৬১ চনত যোৰহাটৰ জগন্নাথ বৰুৱা কলেজৰ পৰা কলা শাখাৰ স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰে।

## কৰ্মজীৱন
ৰেকিবুদ্দিন আহমেদ কিছুদিন নাহৰণি উচ্চ মাধ্যমিক বিদ্যালয়ত শিক্ষকতা কৰে। ১৯৬১ চনৰ ২১ জুলাইত গুৰযোগনীয়া উচ্চ মাধ্যমিক বিদ্যালয়ত সহকাৰী শিক্ষক হিচাপে যোগদান কৰে। পাছত একেখন বিদ্যালয়তে ১৯৯৫ চনত তেওঁ প্ৰধান শিক্ষক হিচাপে দায়িত্বভাৰ গ্ৰহণ কৰে। পাছত গুৰজুগোনিয়া উচ্চ মাধ্যমিক বিদ্যালয়খন উচ্চতৰ মাধ্যমিক বিদ্যালয়লৈ ৰূপান্তৰিত হোৱাত তেওঁ মুখ্য ভাৰপ্ৰাপ্ত বিষয়াৰ পদৰ গ্ৰহণ কৰে। ১৯৯৭ চনত তেওঁ শৈক্ষিক কৰ্মক্ষেত্ৰখনৰ পৰা অৱসৰ গ্ৰহণ কৰে।

## সাংস্কৃতিক জীৱন
ৰেককিবুদ্দিন আহমেদে পোনপ্ৰথমবাৰৰ বাবে ১৯৫৭ চনত দেৰগাঁও উচ্চ মাধ্যমিক বিদ্যালয়ৰ মঞ্চত জিকিৰ পৰিবেশন কৰে। ১১৯৬৩ চনত আকাশবাণী গুৱাহাটীকেন্দ্ৰৰ অনুষ্ঠান সঞ্চালক বীৰেন ফুকনে ৰেকিবুদ্দিন আহমেদৰ বাসগৃহলৈ গৈ তেখেতৰ জিকিৰ বাণীবদ্ধ কৰি আনি প্ৰচাৰ কৰে। ১৯৬৪ চনত আকাশবাণী গুৱাহাটী কেন্দ্ৰ‌ই তেখেতক অনাতাঁৰ শিল্পী উপাধি প্ৰদান কৰে। পাছলৈ ৰেকিবুদ্দিন আহমেদ আৰু তেওঁৰ সহশিল্পী সকলে আকাশবাণী ডিব্ৰুগড় আৰু গুৱাহাটী কেন্দ্ৰৰ লগতে অসমৰ বিভিন্ন প্ৰান্তৰ অনুষ্ঠানত জিকিৰ পৰিবেশন কৰে। আজান ফকীৰৰ দ্বাৰা প্ৰচাৰিত জিকিৰ গীতসমূহ মুখে মুখে প্ৰচলিত আছিল যদিও ক্ৰমে বিলুপ্তপ্ৰায় হ'বলৈ ধৰিছিল। ৰেকিবুদ্দিন আহমেদে এই জিকিৰ গীতবোৰ পুনৰ সঞ্জীৱিত কৰি তোলে। ৰেকিবুদ্দিন আহমেদে নিজাববীয়াকৈও গীত ৰচনা কৰিছিল। 
ৰেকিবুদ্দিন আহমেদ ডাঙৰীয়াই নিজাববীয়াকৈ জিকিৰ আৰু লোকগীতৰ কেছেটত কণ্ঠদান কৰিছিল। মমতা, চিৰাজ, কথাছবিত গীত পৰিৱেশন কৰাৰ সমান্তৰালভাৱে ১৯৮৭ চনত অসম চৰকাৰৰ সাংস্কৃতিক বিভাগে প্ৰযোজনা কৰা 'আজান ফকিৰ' নাটকৰ সংগীত পৰিচালনাও কৰে।

## বঁটা
* ১৯৯০ চনত অসম চৰকাৰৰ পৰা শিল্পী বঁটা লাভ কৰে। 
* ১৯৯৪ চনত অসম চৰকাৰৰ পৰা শিল্পী পেঞ্চন লাভ কৰে। 
* ১৯৯৭ চনত আজান পীৰ দৰগাহ কমিটীয়ে আজান পীৰ বঁটা প্ৰদান কৰে। 
*১৯৯৯ চনত শিল্পী বঁটা
*২০০৫ চনত মৰণোত্তৰভাৱে কেন্দ্ৰীয় চৰকাৰৰ মানৱ কল্যাণ দপ্তৰৰ মন্ত্ৰী অৰ্জুন সিঙৰ পৰা আজানপীৰ বঁটা লাভ কৰে।

## মৃত্যু
২০০১ চনৰ ১৪ জানুৱাৰী তাৰিখে সংগীত শিল্পী ৰেকিবুদ্দিন আহমেদে তেখেতৰ পত্নী আৰু সহশিল্পী সকলৰ সৈতে গুৱাহাটীৰ শ্ৰীমন্ত শঙ্কৰদেৱ কলাক্ষেত্ৰত অনুষ্ঠিত হোৱা এটা অনুষ্ঠানত জিকিৰ পৰিবেশন কৰিবলৈ আহি শোকাবহ ভাৱে একক পথ দুৰ্ঘটনাত ৬১ বছৰ বয়সত মৃত্যুবৰণ কৰে। 

## তথ্যৰ উৎস

শ্ৰেণী:অসমৰ কণ্ঠশিল্পী
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ লোকশিল্পী
শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
শিলসাঁকো বিল

**শিলসাঁকো বিল** গুৱাহাটী চহৰৰ মাজমজিয়াত অৱস্থিত। অসমৰ কামৰূপ মহানগৰ জিলাৰ অন্তৰ্গত সাতগাঁও, হেঙেৰাবাৰী আৰু মঠঘৰীয়া আদি অঞ্চলেৰে আগুৰি থকা এটা জলাশয়।

গুৱাহাটীৰ জলভাগ (সুৰক্ষা আৰু সংৰক্ষণ) আইন ২০০৮ৰ জৰিয়তে গুৱাহাটীৰ আন ছটা জলাশয়ৰ লগতে অনুসূচী ১মৰ পৰা ৪ৰ্থলৈকে শিলসাঁকো হ্ৰদক বিশেষভাৱে অৱগত কৰা হৈছে।

## অঞ্চল
শিলসাঁকো হ্ৰদৰ দৈৰ্ঘ্য প্ৰায় ৫ কিলোমিটাৰ আৰু গড় প্ৰস্থ ২৫০ মিটাৰ (৮২০ ফুট)।

## ২০২৩ চনত উচ্ছেদ
২০২৩ চনৰ ২৬ ফেব্ৰুৱাৰীত জিএমডিএই প্ৰতিদিন টাইমৰ জৰিয়তে জনাইছিল যে পূৰ্বৰ এনে কেইটামান প্ৰচেষ্টা বিফল হোৱাৰ পিছত শিলসাঁকো বিলৰ অন্তৰ্গত বেদখল কৰা মাটিৰ বিৰুদ্ধে এক বৃহৎ উচ্ছেদ অভিযান চলোৱা হ'ব।

২০২৩ চনৰ ২৭ ফেব্ৰুৱাৰীৰ পৰা শান্তিপূৰ্ণভাৱে উচ্ছেদ অভিযান আৰম্ভ হৈছিল আৰু প্ৰথম দিনাই হ্ৰদৰ পৰিধিৰ পৰা ১০০ মিটাৰ (৩৩০ ফুট) দূৰত অবৈধভাৱে দখল কৰা মাটি, পূৰ্বৰ পানীৰ নলাত পুনৰ উদ্ধাৰ কৰা হৈছিল। ইয়াৰোপৰি আৱাসিক ভৱন, মন্দিৰ, নামঘৰ আৰু মছজিদ আদি ভাঙি পেলোৱা হৈছিল।

প্ৰাৰম্ভিক উচ্ছেদৰ পিছত বহু উচ্ছেদ হোৱা লোকে উচ্ছেদৰ বিষয়ে পূৰ্ব জাননী নিদিয়াৰ অভিযোগ উত্থাপন কৰিছিল আৰু খিলঞ্জীয়া গোটকে ধৰি বহু স্থানীয় বাসিন্দাই দাবী কৰিছিল যে তেওঁলোকৰ উচ্ছেদ কৰা মাটি বৈধ আৰু আনকি তেওঁলোকৰ হাতত জিএমচি হোল্ডিং নম্বৰো আছে।

এই অভিযান ৩ মাৰ্চলৈকে চলিব বুলি নিৰ্ধাৰণ কৰা হৈছিল, আৰু ইয়াৰ ভিতৰত আছিল জিঞ্জাৰ হোটেল, অ'কেদি ইনষ্টিটিউট অৱ ছ’চিয়েল চেঞ্জ এণ্ড ডেভেলপমেণ্ট আৰু গুৱাহাটীৰ দূৰদৰ্শন কেন্দ্ৰৰ দৰে বহু বিশিষ্ট প্ৰতিষ্ঠানৰ স্থানান্তৰ।

৩ মাৰ্চত এই অভিযান সাময়িকভাৱে বন্ধ কৰি দিয়া হৈছিল। ১২ মাৰ্চত উচ্ছেদ অভিযান অব্যাহত ৰাখিবলৈ সোতৰটা প্ৰতিষ্ঠানৰ পৰা ১৭৯ একৰ মাটি অধিগ্ৰহণ কৰা হয়।

## আৰু চাওক

অসমৰ বিলসমূহৰ তালিকা

## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:গুৱাহাটী
শ্ৰেণী:অসমৰ পৰ্যটনস্থলী
শ্ৰেণী:হ্ৰদ
শ্ৰেণী:বিল
শ্ৰেণী:অসমৰ জলাশয়
ভাৰতীয় ধ্ৰুপদী সংগীত

**ভাৰতীয় ধ্ৰুপদী সংগীত** (ইংৰাজী: Indian classical music) ভাৰতীয় উপমহাদেশৰ ধ্ৰুপদী সংগীত। এই সংগীতক সাধাৰণতে শাস্ত্ৰীয় সংগীত আৰু মাৰ্গ সংগীত বুলিও কোৱা হয়। ইয়াৰ দুটা প্ৰধান পৰম্পৰা আছে: হিন্দুস্তানী নামেৰে জনাজাত উত্তৰ ভাৰতীয় শাস্ত্ৰীয় সংগীত আৰু কৰ্ণাটকী নামেৰে জনাজাত দক্ষিণ ভাৰতীয় শাস্ত্ৰীয় সংগীত। প্ৰায় ১৫ শতিকালৈকে এই দুয়োটা পৰম্পৰা সুকীয়া নাছিল। ভাৰত উপমহাদেশৰ মোগল শাসনৰ সময়ছোৱাত পৰম্পৰাবোৰ পৃথক হৈ সুকীয়া ৰূপত বিকশিত হৈছিল। হিন্দুস্তানী সংগীতে ৰাগৰ সকলো দিশৰ উন্নয়নশীলতা আৰু অন্বেষণৰ ওপৰত গুৰুত্ব আৰোপ কৰে, আনহাতে কৰ্ণাটকী পৰিবেশন চুটি ৰচনাভিত্তিক হোৱাৰ প্ৰৱণতা থাকে। কিন্তু দুয়োটা ব্যৱস্থাৰ পাৰ্থক্যতকৈ অধিক সাধাৰণ বৈশিষ্ট্য অব্যাহত আছে। ভাৰতৰ পূব অংশৰ আন এক অনন্য শাস্ত্ৰীয় সংগীতৰ পৰম্পৰা হৈছে বিগত দুহাজাৰ বছৰত বিকশিত হোৱা ওড়িছী সংগীত।

ভাৰতৰ ধ্ৰুপদী সংগীতৰ মূল হিন্দু ধৰ্মৰ বৈদিক সাহিত্য আৰু ভৰত মুনিৰ পৰিবেশন কলাৰ ধ্ৰুপদী সংস্কৃত গ্ৰন্থ প্ৰাচীন নাট্য শাস্ত্ৰত পোৱা যায়। ত্ৰয়োদশ শতিকাৰ সংস্কৃত গ্ৰন্থ সাৰংগদেৱৰ *সংগীত-ৰত্নাকৰ*ক হিন্দুস্তানী সংগীত আৰু কৰ্ণাটকী সংগীত পৰম্পৰা দুয়োটাই নিৰ্দিষ্ট গ্ৰন্থ হিচাপে গণ্য কৰে।

ভাৰতীয় শাস্ত্ৰীয় সংগীতৰ দুটা মূল উপাদান আছে, ৰাগ আৰু তাল। স্বৰৰ বিভিন্ন বিন্যাসৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি নিৰ্মিত ৰাগে গভীৰভাৱে জটিল সুৰৰ আচ্ছাদন গঠন কৰে, আনহাতে তালে সময়ৰ চক্ৰ জুখিব পাৰে। ৰাগৰ যোগেদি এজন শিল্পীয়ে শব্দৰ পৰা সুৰ নিৰ্মাণ কৰে, আনহাতে তালে তেওঁলোকক সময় ব্যৱহাৰ কৰি ছন্দময় আৰোহনৰ বাবে এক সৃষ্টিশীল কাঠামো প্ৰদান কৰে। ভাৰতীয় শাস্ত্ৰীয় সংগীতত স্বৰৰ মাজৰ স্থানটো প্ৰায়ে স্বৰৰ তুলনাত অধিক গুৰুত্বপূৰ্ণ আৰু ই পৰম্পৰাগতভাৱে পশ্চিমীয়া ধ্ৰুপদী ধাৰণা যেনে ঐকতান, কাউণ্টাৰপইণ্ট, স্বৰসমষ্টি (chord) বা মডুলেচনক পৰিহাৰ কৰে।

## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:সংগীত
ধৰ্ম হুঁচৰি

ধৰ্ম হুঁচৰি হʼল মায়ামৰা ধৰ্মৰ প্ৰৱৰ্তক অনিৰুদ্ধদেৱৰ শিষ্য অষ্টভুজ তথা তেওঁৰ অন্য ধৰ্মীয় গুৰু শিষ্যৰ সৈতে দীক্ষিত মটক আৰু মৰাণ জনগোষ্ঠীৰ সমাজত প্ৰচলিত এক লোক পৰম্পৰা। তথাকথিত হুঁচৰি তকৈ কিছু পৃথক ধৰ্ম হুঁচৰি প্ৰতি পাঁচ বছৰ বা দহ বছৰ অন্তত গোৱা হয়। এই প্ৰথা গাওঁ খনত বান্ধি লোৱা নিয়মৰ ভিতৰত নিৰ্ভৰ কৰে। যথা সময়ত নিদিষ্ট বছৰটো আহি পোৱাৰ লগে লগে গাওঁখন শুচি কৰি লোৱা হয়। কোনোৱে কিবা সমাজ বৰ্জনীয় কাম কৰি বাহিৰত থাকিলেও নিদিষ্ট নীতি নিয়মৰ দ্বাৰা শুচি কৰি সমাজৰ লগত সংগ দিয়া হয়। তাৰ পিছত গাঁৱৰ বয়োজেষ্ঠ আৰু ভকত বৃন্দৰ সহযোগত হুঁচৰি শিকা পৰ্ব আৰম্ভ হয়। শৰণীয়াল লোকে এই হুঁচৰিত যোগ নিদিয়ে আৰু ছোৱালীৰ চৰিত্ৰ দেখিবলৈ পোৱা নাযায়। বিবাহিত যুৱক সকলে সম্পূৰ্ণ ব্ৰহ্মচাৰিত্ব ব্ৰতেৰে হুঁচৰিত অংশগ্ৰহণ কৰে। ঘৰুৱা খাদ্যৰ বাহিৰে বাকী খাদ্য হুঁচৰি গোৱা‌ সময়ত খোৱা নিষিদ্ধ। হুঁচৰি গাবলৈ প্ৰয়োজন হোৱা যাবতীয় খৰচৰ পৰা আদি কৰি সকলো পৰিকল্পনা কৰি লোৱা হয়। তাৰ পিছত ঢুলীয়া, নামতি, পাৰিষদ,পোহৰ, ৰখিয়া, তামোলি আদি পদ সমূহ বিতৰণ কৰে। মটক সকলে বেদৰ বিহু গৰু বিহুৰ দিনৰ পৰা আৰু মৰাণ সকলে মৰাণ বিহুৰ গৰু বিহুৰ দিনৰ পৰা হুঁচৰি গাবলৈ আৰম্ভ কৰে। নিদিষ্ট দিনত হুঁচৰি পদধূলা পেলাবলৈ যাওঁতে সম্পু্ৰ্ণ নীৰৱতা অৱলম্বন কৰি শাৰী পাতি গৃহস্থৰ ঘৰত প্ৰৱেশ কৰে। শাৰীবোৰৰ একেবাৰে আগত পোহৰ বিভাগৰ এজন সদস্য ক্ৰমাণয়ে নামতি, ঢুলীয়া, তামুলী, পাৰিষদ, ৰখিয়া আদি চৰিত্ৰবোৰ থাকে। বিষ্ণুৰ মাহাত্ম্য বিষয়ক নামেৰে আ‍ঁত ধৰা হুঁচৰিৰ শেষৰ ফালে গৃহস্থৰ আৰ্শীবাদ দিয়াৰ পাছত ফুলকোঁৱৰ-মণিকোঁৱৰৰ গীত গাই নাচি বাগি বিদায় লোৱা হয়। নাচোঁতেও নিদিষ্ট নিয়মেৰে চেওঁ ধৰি নীৰৱতা অৱলম্বন কৰি নচা হয়। হাই উৰুমি কিৰিলী মৰা নিষেধ। হুঁচৰিৰ কৃষ্ণ ভকত সকলে ইজনে আনজনক কতুম বুলি সম্বোধন কৰে। ধৰ্ম হুঁচৰি উজনি অসমৰ ফালে দেখিবলৈ পোৱা যায়।

## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:লোক-সংস্কৃতি
দোহাৰ

**দোহাৰ** ভাৰতৰ এটি লোকসঙ্গীতৰ দল; যাৰ মূলকেন্দ্ৰ কলকাতাত। কেৱল ভাৰতৰ পশ্চিমবঙ্গতে‍ নহয়, বাংলাদেশতো এই দলটি অতি জনপ্ৰিয়। 

## নামকৰণ
এই গানৰ দলটোৰ নামকৰণ কৰে‍ দলটোৰ সদস্যসকলৰ বিশ্ববিদ্যালয়ৰ শিক্ষক অভিক মজুমদাৰে। যিহেতু দলৰ সদস্যসকলৰ সকলোৱে একেলগে গীত পৰ‍িৱেশন কৰে‍, আৰু তেওঁলোকৰ কোনোৱেই পৰম্পৰাগত লোকসঙ্গীতৰ শিল্পী নহয়, সেয়েহে তেওঁ দোহাৰ নামটোৱেই উপযুক্ত বুলি অনুভৱ কৰিছিল। 

## যাত্ৰাপথ
১৯৯৯ চনত এক সংগীতৰ অনুষ্ঠান আয়োজনৰ যোগেদি দোহাৰৰ যাত্ৰা আৰম্ভ হৈছিল। পৰৱৰ্তী সময়ত সুপ্ৰভাত নামৰ এটি‍ গীতৰ অনুষ্ঠানৰ পৰা তেওঁলোকলৈ আমন্ত্ৰণ আহে‍। তাত গীত পৰিৱে‍শন কৰাৰ পিছতেই কেছেট কোম্পানীৰ পৰা আমন্ত্ৰণ আহে‍। হাছান ৰাজা, শ্বাহ আব্দুল কৰিম, শীতলাং শ্বাহকে ধৰি বিভিন্ন বাউলৰ মুঠ ৯টা গীতেৰে‍ ২০০১ চনত দোহাৰৰ প্ৰথম এলবাম "বন্ধুৰ দেশে" মুক্তি লাভ।  
alt=Team DOHAR - a group of folk musicians|thumb|দল '''দোহাৰ''' - লোকসঙ্গীত শিল্পীৰ এটা দল

## দলৰ সদস্যসকল

* কালিকাপ্ৰসাদ ভট্টাচাৰ্য
* ৰাজীৱ
* মৃগনাভি‍
* ঋত্বিক
* নিৰঞ্জন
* সত্যজিৎ
* অমিত
* সৌম্য

## মুক্তিপ্ৰাপ্ত এলবাম

* বন্ধুৰ দেশে (মুক্তি - ২০০১)
* বাংলাৰ গান শিকড়েৰ টান (মুক্তি - ২০০২)
* ৰূপসাগৰে‍ (মুক্তি - ২০০৪)
* বাংলা (মুক্তি - ২০০৬)
* লোকগান ২০০৭
* মাটিশ্বৰ (মুক্তি - ২০০৯)
* মাটিৰ কেল্লা - ভিডিঅ' এলবাম (মুক্তি - ২০১১)
* সহস্ৰ দোতাৰা (মুক্তি - ২০১২) [বাংলাদেশৰ পৰা মুক্তি লাভ]। 

## তথ্যসূত্ৰ

## বাহ্যিক সংযোগ

* দোহাৰৰ নিজা ৱেবচাইট

শ্ৰেণী:সংগীত
ৰবি বিষ্ণই

**ৰবি বিষ্ণই** (জন্ম ৫ ছেপ্টেম্বৰ ২০০০) এজন ভাৰতীয় আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় ক্ৰিকেটাৰ। তেওঁ ভাৰতীয় ক্ৰিকেট দলৰ হৈ আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় ক্ৰিকেটত প্ৰতিনিধিত্ব কৰে। তেওঁ এজন Right-arm leg-break bowler। ২০২২ চনৰ ফেব্ৰুৱাৰী মাহত তেওঁ আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় পৰ্যায়ত অভিষেক ঘটায়। লক্ষ্ণৌ ছুপাৰ জায়েন্টছ, পাঞ্জাব কিংছৰ হৈ ইণ্ডিয়ান প্ৰিমিয়াৰ লীগ আৰু গুজৰাটৰ হৈ ঘৰুৱা ক্ৰিকেটত খেলে। ২০২০ চনৰ ১৯ বছৰ অনুৰ্ধ ক্ৰিকেট বিশ্বকাপত ভাৰতৰ হৈ খেলি ১৭টা উইকেটৰ সৈতে প্ৰতিযোগিতাখনৰ সৰ্বাধিক উইকেট দখলকাৰী হিচাপে অন্ত পেলায়। ২০২৩ চনৰ ডিচেম্বৰ মাহত তেওঁ শীৰ্ষ ৰেংকিঙৰ টি-২০ আই বলাৰ হিচাপে পৰিগণিত হয়।
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় ক্ৰিকেটাৰ
শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
আলী মেচ

**আলী মেচ** ১৩শ শতিকাৰ অবিভক্ত বংগৰ উত্তৰ অঞ্চলৰ মেচ জনগোষ্ঠীৰ অন্তৰ্গত এজন জনজাতীয় প্ৰধান আছিল। তেওঁ তিব্বত অভিযানৰ সময়ত বখতিয়াৰ খিলজীক সহায় কৰিছিল আৰু তেওঁৰ প্ৰভাৱতেই ইছলাম ধৰ্ম গ্ৰহণ কৰিছিল বুলি কোৱা হয়।

## জীৱনী
আলি মেচক বৰ্তমানৰ উত্তৰ-বংগৰ প্ৰথম মুছলমান ধৰ্মত ধৰ্মান্তৰিত জনজাতীয় লোক বুলি গণ্য কৰা হয়। কামৰূপৰ পাদদেশত এজন জনজাতীয় প্ৰধান হিচাপে, তেওঁ ১২০৬ চনত তিব্বতৰ বিফল আক্ৰমণত বখতিয়াৰ খিলজীক পথপ্ৰদৰ্শক হিচাপে কাম কৰি সহায় কৰিছিল।

ই. এ. গেইটে উল্লেখ কৰিছে যে তেওঁ (আলি মেচে) বখতিয়াৰ খিলজীক কাৰতোয়া নদীৰ সোঁ-পাৰ (বৰ্তমানৰ বাংলাদেশ)ৰ পৰা দহ দিনৰ বাবে উত্তৰদিশে কোচ, মেচ আৰু থাৰু (তেৰাই) জনজাতিৰ দ্বাৰা বাস কৰা এখন দেশৰ মাজেৰে যাত্ৰা কৰিবলৈ পথ প্ৰদৰ্শন কৰিছিল।

## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি
আনন্দবন

**আনন্দবন** আক্ষৰিক অৰ্থত, সুখৰ অৰণ্য; ভাৰতৰ মহাৰাষ্ট্ৰ ৰাজ্যৰ চন্দ্ৰপুৰ জিলাৰ ৱাৰোৰাৰ পৰা প্ৰায় ৫ কিলোমিটাৰ দূৰত্বত অৱস্থিত এখন আশ্ৰম আৰু এটা সামূহিক পুনৰ্বাসন কেন্দ্ৰ, যিটো মূলতঃ কুষ্ঠ ৰোগী আৰু সমাজৰ নিপীড়িত শ্ৰেণীৰ পৰা অহা প্ৰতিবন্ধীসকলৰ বাবে আৰম্ভ কৰা হৈছিল। ১৯৪৯ চনত বিখ্যাত সমাজ কৰ্মী বাবা আমটে ইয়াক প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল। মহাৰোগী সেৱা সমিতি সংগঠনৰ দ্বাৰা পৰিচালিত এই প্ৰকল্পটো আনকি মধ্য ভাৰতৰ অন্যতম পিছপৰা জিলা -চন্দ্ৰপুৰত অৱস্থিত হোৱাৰ বাবে হাজাৰ হাজাৰ নিপীড়িত লোক, কুষ্ঠ ৰোগৰ দৰে বিশেষভাৱে সক্ষম ব্যক্তি, অস্থিৰোগ বিশেষজ্ঞ, দৃষ্টিশক্তিৰ জীৱিকাৰ সামৰ্থ্য গঢ়ি তুলিছে আৰু ১৯৪৯ চনৰ পৰা শ্ৰৱণ ক্ষমতাহীন আৰু আদিম জনজাতীয় সদস্য। ইয়াৰ আন দুটা প্ৰকল্প হ’ল লোক বিৰাদাৰী প্ৰাকল্প আৰু সুস্থ কুষ্ঠ ৰোগীৰ বাবে এখন গাঁও সোমনাথ।

বাবা আমটে আনন্দবনক স্বয়ংসম্পূৰ্ণ আশ্ৰম হিচাপে গঢ়ি তুলিছিল (যাক "ৰোগীৰ বাবে কিবুট্জ" বুলি ক'ব পাৰি)। আজি বাসিন্দাসকল মৌলিক জীৱিকাৰ ক্ষেত্ৰত স্বাৱলম্বী। ইয়াৰ উপৰিও আশ্ৰমত বিভিন্ন ঘৰুৱা, ক্ষুদ্ৰ উদ্যোগৰ ইউনিট আছে যিয়ে বাসিন্দাসকলে পৰিচালনা কৰে যিয়ে অতিৰিক্ত প্ৰয়োজনীয়তাসমূহ পূৰণ কৰিবলৈ আয়ৰ সৃষ্টি কৰে।

বাবা আমটে আনন্দবনক শক্তিৰ ব্যৱহাৰ, আৱৰ্জনা পুনঃব্যৱহাৰ আৰু প্ৰাকৃতিক সম্পদৰ ব্যৱহাৰ কম কৰিবলৈ পৰিৱেশ সচেতন সম্প্ৰদায় হিচাপেও গঢ় দিছিল যিয়ে যাৰ দ্বাৰা তেওঁলোকে সদায় সক্ৰিয় হৈ থাকিব পাৰে।

আনন্দবনৰ আজি দুখন চিকিৎসালয়, কলেজ, অনাথ আশ্ৰম, অন্ধৰ বিদ্যালয়, বধিৰ বিদ্যালয় আৰু কাৰিকৰী শাখা। বাবা আমটেৰ ডাঙৰ পুত্ৰ ড° বিকাশ আমটে আনন্দবনৰ মুখ্য কাৰ্যকৰ্তা। তেওঁ আনন্দবনত পুনৰ্বাসনৰ সন্দৰ্ভত বিভিন্ন পৰীক্ষা-নিৰীক্ষা গ্ৰহণ কৰিছিল যিবোৰৰ কথা ‘আনন্দবন প্ৰয়োগবন’ শীৰ্ষক এখন গ্ৰন্থত উল্লেখ কৰা হৈছে।

## ওপৰঞ্চি কাম
পিছৰ বছৰবোৰত আনন্দবন পৰিচালনা সমিতিয়ে, ১৯৬৭ চনত চন্দ্ৰপুৰ জিলাৰ মুল তহচিলৰ সোমনাথত আৰু হেমালকাছাত লোক বংশানুক্ৰমিক প্ৰকাশৰ অধীনত দুটা প্ৰকল্পও সংযোজন কৰে, যাৰ চোৱা-চিতা কৰে প্ৰকাশ আৰু মন্দাকিনী আমটে, দুয়োজন চিকিৎসক; আৰু তেওঁলোকৰ পুত্ৰ দিগন্ত আৰু অনিকেট আৰু ১৯৭৩ চনত গাডচিৰোলি জিলাৰ ভামৰাগড তহচিলত তেওঁলোকৰ পত্নী অনাঘা আৰু সমীক্ষাই।
## তথ্য সূত্ৰ

শ্ৰেণী:অনুষ্ঠান প্ৰতিষ্ঠান
বোম্বে প্ৰেচিডেঞ্চি

**বোম্বে প্ৰেচিডেঞ্চি** বা **বোম্বে প্ৰদেশ** (; ১৮৪৩–১৯৩৬) ভাৰতৰ এটা প্ৰশাসনিক উপখণ্ড (প্ৰদেশ) আছিল, যাক *বোম্বে এণ্ড সিন্ধ* বুলিও কোৱা হয়। ইয়াৰ ৰাজধানী আছিল সাতটা দ্বীপৰে নিৰ্মিত বোম্বে চহৰ। বেছিন সন্ধিৰ জৰিয়তে কোংকন অঞ্চলত মূল ভূ-খণ্ড অধিগ্ৰহণ কৰা হৈছিল। পুনা প্ৰেচিডেঞ্চিখনৰ গ্ৰীষ্মকালীন ৰাজধানী আছিল।

বোম্বে প্ৰদেশৰ সূত্ৰপাত হৈছিল বোম্বে চহৰখনৰ পৰা, যিখন ২৭ মাৰ্চ ১৬৬৮-ত ইংলেণ্ডৰ ৰজা দ্বিতীয় চাৰ্লছে ৰাজকীয় চনদ যোগে ইষ্ট ইণ্ডিয়া কোম্পানীক লিজত দিছিল। বোম্বে ১৬৬১ চনৰ ১১ মে'ত দ্বিতীয় চাৰ্লছে পৰ্তুগালৰ চতুৰ্থজনৰ কন্যা ৰাজকুমাৰী কেথেৰিন ডি ব্ৰাগাঞ্জাৰ সৈতে তেওঁৰ বিবাহ চুক্তিৰ জৰিয়তে যৌতুক হিচাপে লাভ কৰিছিল। ইংৰাজ ইষ্ট ইণ্ডিয়া কোম্পানী কেম্বে উপসাগৰৰ চুৰাটৰপৰা পশ্চিম ভাৰতৰ মুখ্য কাৰ্যালয় ১৬৮৭ চনত তুলনামূলকভাৱে সুৰক্ষিত বম্বে বন্দৰলৈ স্থানান্তৰিত কৰে। ইষ্ট ইণ্ডিয়া কোম্পানীৰ ৰাষ্ট্ৰীয়কৰণ কৰাৰ পাছত, প্ৰদেশখন পিটছ ইণ্ডিয়া আইনৰ মাধ্যমেৰে ব্ৰিটিছ ভাৰতৰ অন্যান্য অংশৰ সৈতে প্ৰত্যক্ষ শাসনৰ অধীনলৈ অনা হ’ল। এংলো-মাৰাথা যুদ্ধৰ পিছত পেছোৱাৰ সম্পূৰ্ণ প্ৰভুত্ব আৰু গাইকোৱাড়ৰ প্ৰভাৱৰ অধিকাংশ ভূমি ১৮১৮ চনলৈ বোম্বে প্ৰদেশত সংযুক্ত কৰাৰ জৰিয়তে কোম্পানীটোৱে বৃহৎ ভূ-খণ্ড অধিগ্ৰহণ কৰি লৈছিল। ১৮৪৩ চনত হায়দৰাবাদৰ যুদ্ধত তালপুৰ বংশক পৰাস্ত কৰি কোম্পানীয়ে সিন্ধক নিজৰ অধীনলৈ আনে। 

বম্বে প্ৰদেশে বৰ্তমানৰ গুজৰাট ৰাজ্য, মহাৰাষ্ট্ৰ ৰাজ্যৰ পশ্চিমৰ দুই তৃতীয়াংশ অঞ্চল, কোংকন, দেশ আৰু কাণ্ডেশ বিভাগকে ধৰি আৰু উত্তৰ-পশ্চিম কৰ্ণাটককো সামৰি লৈছিল; ইয়াৰ উপৰি পাকিস্তানৰ সিন্ধ প্ৰদেশ (১৮৪৭–১৯৩৫) আৰু এডেন অৰ্থাৎ বৰ্তমানৰ য়েমেনো (১৮৩৯–১৯৩২) অন্তৰ্ভুক্ত হৈ আছিল। প্ৰেচিডেঞ্চিৰ জিলা আৰু প্ৰদেশসমূহ পোনপটীয়াকৈ ব্ৰিটিছ শাসনৰ অধীনত আছিল। আনহাতে দেশীয় ৰাজ্যৰ অভ্যন্তৰীণ প্ৰশাসন স্থানীয় শাসকৰ হাতত আছিল। প্ৰেচিডেঞ্চিয়ে অৱশ্যে পলিটিকেল এজেণ্টৰ জৰিয়তে দেশীয় ৰাজ্যৰ প্ৰতিৰক্ষা আৰু তেওঁলোকৰ সৈতে ব্ৰিটিছ সম্পৰ্ক প্ৰবন্ধন কৰিছিল। বেংগল প্ৰেচিডেঞ্চি আৰু মাদ্ৰাচ প্ৰেচিডেঞ্চিৰ লগতে বম্বে প্ৰেচিডেঞ্চি দক্ষিণ এছিয়াত ব্ৰিটিছ ক্ষমতাৰ তিনিটা প্ৰধান কেন্দ্ৰ আছিল।
## টোকা
1. A regiment made up of European soldiers.
## প্ৰসংগ

; Attribution
*

## গ্ৰন্থপঞ্জী
* 
* 
* 

## বাহ্যিক সংযোগ

*View historical, early 20th century, photographs of Bombay at the University of Houston Digital Library 
*Coins of the Bombay Presidency

শ্ৰেণী:ব্ৰিটিছ ভাৰতৰ প্ৰদেশ
শ্ৰেণী:ব্ৰিটিছ ভাৰতৰ প্ৰেচিডেঞ্চি
শ্ৰেণী:১৯৪৭ চনত বিলুপ্ত হোৱা ৰাজ্য আৰু ভূ-খণ্ড
তাল

তাল বুলিলে তলৰ পৃষ্ঠাসমূহ বুজাব পাৰে:

*তাল (বাদ্যযন্ত্ৰ)
*তাল (সংগীত)
*তাল (ফল)
জামনালাল বাজাজ বঁটা

**জামনালাল বাজাজ বঁটা**, গান্ধীবাদৰ মূল্যবোধ, সমাজ সেৱা আৰু সামাজিক উন্নয়নৰ প্ৰচাৰৰ বাবে দিয়া এক ভাৰতীয় বঁটা। ১৯৭৮ চনত বাজাজ গ্ৰুপৰ জামনালাল বাজাজ ফাউণ্ডেচনে প্ৰতিষ্ঠা কৰা এই বঁটা বছৰি চাৰিটা ভাগত দিয়া হয়; আৰু সাধাৰণতে ভাৰতৰ ৰাষ্ট্ৰপতি, উপ-ৰাষ্ট্ৰপতি, প্ৰধানমন্ত্ৰী বা কোনো আগশাৰীৰ ব্যক্তিয়ে এই বঁটা প্ৰদান কৰে।

বৰ্তমান ৰাহুল বাজাজৰ নেতৃত্বত গঠিত এই ফাউণ্ডেচনটো ১৯৭৭ চনত গোটৰ প্ৰতিষ্ঠাপক, দানবীৰ আৰু মহাত্মা গান্ধীৰ ঘনিষ্ঠ সহযোগী জামনালাল বাজাজৰ স্মৃতিত গঠন কৰা হৈছিল। এই বঁটা প্ৰদান অনুষ্ঠান তেওঁৰ জন্ম বাৰ্ষিকীত, ৪ নৱেম্বৰত অনুষ্ঠিত হয়।
## বঁটা
এই বঁটাত এখন প্ৰশস্তি পত্ৰ, এটা ট্ৰফী আৰু প্ৰতিটো বঁটাত দহ লাখ টকাৰ চেক দিয়া হয়। ইয়াক চাৰিটা ভাগত দিয়া হৈছে, চেকৰ ধনৰাশি ২০২৩ চনৰ পৰা বৃদ্ধি কৰি প্ৰতিটো বঁটাৰ বাবে বিশ লাখ কৰা হৈছে। যেনে:-

*গঠনমূলক কাম, ১৯৭৮ চনত স্থাপিত॥
*গ্ৰাম্য উন্নয়নৰ বাবে বিজ্ঞান আৰু প্ৰযুক্তিৰ প্ৰয়োগ, ১৯৭৮ চনত স্থাপিত।
*১৯৮০ চনত জনাকী দেৱী বাজাজৰ স্মৃতিত স্থাপিত মহিলা আৰু শিশুৰ উন্নয়ন আৰু কল্যাণৰ বাবে অসাধাৰণ অৱদান।
*ভাৰতৰ বাহিৰত গান্ধীবাদী মূল্যবোধৰ প্ৰচাৰৰ বাবে আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় বঁটা, যিটো বিদেশী জাতিৰ ব্যক্তিক দিয়া হয়, যিটো ১৯৮৮ চনত জামনালাল বাজাজৰ জন্ম শতবাৰ্ষিকীত প্ৰতিষ্ঠা কৰা হয়।
জামনালাল বাজাজ ডাঙৰীয়াৰ জন্ম শতবাৰ্ষিকী উপলক্ষে ১৯৯০ চনত ফাউণ্ডেচনে ড° নেলছন মেণ্ডেলাক বিশেষ বঁটা প্ৰদান কৰে।
## বঁটা প্ৰাপকৰ তালিকা

## তথ্য সূত্ৰ

শ্ৰেণী:পুৰস্কাৰ
উৰপদ বিল

**উৰপদ বিল**  অসমৰ গোৱালপাৰা জিলাৰ আগিয়া গাঁৱত অৱস্থিত এখন প্ৰাকৃতিক বিল।

এই হ্ৰদটো গোৱালপাৰা জিলাৰ জিলা সদৰৰ পৰা ৯ কিলোমিটাৰ দূৰত্বত অৱস্থিত। উৰপদ বিল অসমৰ অন্যতম বৃহৎ প্ৰাকৃতিক হ্ৰদ।

## একুৱাফৌনা

উৰপদ বিলত বহু জাতৰ মাছ আৰু চৰাইৰ প্ৰাকৃতিক বাসস্থান। গ্ৰেটাৰ এডজুটেণ্ট, কটন পিগমি গুজ, বায়া ৱেভাৰ্ছ, লেছাৰ হুইচেলিং হাঁহ আৰু কিংফিচাৰৰ বাবে এই হ্ৰদটো এক গুৰুত্বপূৰ্ণ বাসস্থান। এই হ্ৰদটো জলজ উদ্ভিদ যেনে লিলি ফুল আৰু সাধাৰণ জল হাইচিন্থৰ বাবেও পৰিচিত।

## সংৰক্ষণ

২০২০ চনৰ ২৪ ফেব্ৰুৱাৰীত অসমৰ মাটি সংৰক্ষণ আৰু সমাজ কল্যাণ মন্ত্ৰী প্ৰমিলা ৰাণী ব্ৰহ্মই উৰপদ বিল সৌন্দৰ্য্যবৰ্ধনৰ বাবে ১ কোটি টকাৰ প্ৰকল্পৰ আধাৰশিলা স্থাপন কৰিছিল।

## আৰু চাওক

অসমৰ বিলসমূহৰ তালিকা

## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:অসমৰ পৰ্যটনস্থলী
শ্ৰেণী:হ্ৰদ
শ্ৰেণী:বিল
শ্ৰেণী:অসমৰ জলাশয়
অনুতাই ৱাঘ

**অনুতাই ৱাঘ** (১৭ মাৰ্চ ১৯১০ – ১৯৯২) ভাৰতৰ প্ৰাক-বিদ্যালয় শিক্ষাৰ অন্যতম পথ প্ৰদৰ্শক আছিল। তেওঁ তাৰবাই মোডাকৰ পেছাদাৰী সহকৰ্মী আছিল। মোডাকৰ সৈতে তেওঁ এনে এটা কাৰ্যসূচীৰ পথ প্ৰদৰ্শক আছিল, যাৰ পাঠ্যক্ৰম থলুৱা আছিল, কম খৰচী পাঠদান সামগ্ৰী ব্যৱহাৰ কৰিছিল আৰু অংশগ্ৰহণকাৰীসকলৰ সামগ্ৰিক বিকাশৰ লক্ষ্য আছিল। এ ডি এন বাজপেয়ীয়ে তেওঁক "উচ্চ সমাজ সংস্কাৰক" বুলি বৰ্ণনা কৰিছে। ১৯৮৫ চনত জামনালাল বাজাজ বঁটা লাভ কৰিছিলবুলি এটা অনুতাই ৱাঘৰ তথ্য-আত্মজীৱনী-ফ্ৰম দা হিল অফ কচবাদ(From the hill of Kosbad)ৰ পৰা জনা যায়। 
## তথ্য সূত্ৰ

শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:সমাজহিতৈষী
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় নাৰী
শ্ৰেণী:কুৰি শতিকাৰ লোক
গৌৰা দেৱী

**গৌৰা দেৱী** (১৯২৫ – ১৯৯১) ভাৰতৰ এগৰাকী তৃণমূল পৰ্যায়ৰ কৰ্মী আৰু এগৰাকী গ্ৰাম্য মহিলা সম্প্ৰদায়ৰ নেত্ৰী আছিল, যিয়ে চিপকো আন্দোলনত গুৰুত্বপূৰ্ণ ভূমিকা পালন কৰিছিল।

## জীৱন
গৌৰা দেৱীৰ জন্ম হৈছিল ১৯২৫ চনত উত্তৰাখণ্ড ৰাজ্যৰ লতা নামৰ এখন গাঁৱত। তেওঁ আলকানন্দা নদীৰ কাষৰ ৰায়নী নামৰ গাঁও এখনলৈ গুচি গৈছিল। ২২ বছৰ বয়সত তেওঁ সন্তানৰ সৈতে বিধৱা হৈ পৰিছিল। তেওঁৰ নতুন গাঁওখন তিব্বতৰ সীমান্তৰ ওচৰতে আছিল। চিপকো আন্দোলনৰ পৰিপ্ৰেক্ষিতত গৌৰা দেৱী মহিলা মংগল দল (মহিলা কল্যাণ সংস্থা)ৰ নেতৃত্ব দিবলৈ নিৰ্বাচিত হয়। সংস্থাটোৱে সামূহিক অৰণ্য সুৰক্ষাৰ কাম কৰিছিল।
## [[চিপকো আন্দোলন]]ৰ সৈতে
*মূল প্ৰবন্ধ চিপকো আন্দোলন পঢ়ক
১৯৭৪ চনত গৌৰা দেৱীয়ে চিপকো আন্দোলনত আগভাগ লৈছিল। ১৯৭৪ চনৰ ২৫ মাৰ্চত এগৰাকী কণমানি ছোৱালীয়ে তেওঁক জনাইছিল যে, স্থানীয় কাঠকটীয়াসকলে তেওঁলোকৰ গাঁৱৰ ওচৰত গছ কাটি আছে। ৰেনি গাঁৱৰ মানুহবোৰক সেনাই ব্যৱহাৰ কৰা মাটিৰ ক্ষতিপূৰণ চৰকাৰে দিব বুলি খবৰ পাই গাঁৱৰ পৰা ঠগ খাইছিল। গৌৰা দেৱী আৰু আন ২৭ গৰাকী মহিলাই কাঠকটীয়াসকলক বাধা দিয়াৰ সিদ্ধান্ত লয়। তেওঁ মানুহবোৰৰ মুখামুখি হৈ গছ কাটি পেলোৱাৰ পৰিৱৰ্তে তেওঁক গুলীয়াই হত্যা কৰিবলৈ প্ৰত্যাহ্বান জনায় আৰু তেওঁ হাবিখনক "বনদেৱতা" (জংঘলৰ ঈশ্বৰ) আৰু তেওঁ *মায়কা* (মাতৃৰ ঘৰ) বুলি বৰ্ণনা কৰে। অৱশেষত আন মহিলাৰ সহায়ত তেওঁ অস্ত্ৰধাৰী কাঠকটীয়াৰ নিৰ্যাতন আৰু ভাবুকিৰ পিছতো গছবোৰক সাৱটি ধৰি কাঠ কটাৰ কাম বন্ধ কৰিবলৈ সক্ষম হয়। গৌৰা দেৱী আৰু গাঁৱৰ মহিলাসকলে সেই নিশা গছবোৰৰ ওপৰত পহৰা দিছিল আৰু পিছৰ তিনি-চাৰি দিনত আন গাঁও আৰু গাঁৱৰ মানুহেও এই কাৰ্য্যত যোগদান কৰিছিল। কাঠ কটা মানুহবোৰে গছবোৰ এৰি গুচি গৈছিল। এই ঘটনাৰ পিছত উত্তৰ প্ৰদেশ চৰকাৰে গছ কটাৰ বিষয়টোৰ তদন্তৰ বাবে বিশেষজ্ঞৰ এখন কমিটী গঠন কৰে, আৰু কাঠ কোম্পানীটোৱে ৰেনীৰ পৰা নিজৰ লোকসকলক আঁতৰাই পেলায়। কমিটীয়ে উল্লেখ কৰে যে ৰেনী বনাঞ্চলখন পৰিৱেশ সংবেদনশীল অঞ্চল আৰু তাত কোনো ধৰণৰ গছ কাটিব নালাগে। ইয়াৰ পিছত উত্তৰ প্ৰদেশ চৰকাৰে ১১৫০ কিলোমিটাৰ বৰ্গক্ষেত্ৰতকৈ অধিক এলেকাত সকলো গছ কটাৰ ওপৰত ১০ বছৰৰ বাবে নিষেধাজ্ঞা আৰোপ কৰে।

১৯৯১ চনৰ জুলাই মাহত গৌৰা দেৱীৰ ৬৬ বছৰ বয়সত মৃত্যু হয়।
## তথ্য সূত্ৰ

শ্ৰেণী:সমাজকৰ্মী
শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় নাৰী
শ্ৰেণী:কুৰি শতিকাৰ লোক
হিলবিলি

**হিলবিলি** (ইংৰাজী Hillbilly) আমেৰিকাৰ গ্ৰাম্য (rural), পাহাৰীয়া অঞ্চলত, মূলতঃ পাহাৰীয়া (এপ্লাচিয়ান) অঞ্চল আৰু অজাৰ্কছত বাস কৰা লোকসকলৰ বাবে ব্যৱহাৰ কৰা শব্দ। মহামন্দাৰ সময়ত মানুহে অঞ্চলটোৰ বাহিৰলৈ প্ৰব্ৰজন কৰাৰ লগে লগে এই শব্দটো তেওঁলোকৰ সৈতে উত্তৰ আৰু পশ্চিম দিশলৈ বিয়পি পৰিল।

হিলবিলি শব্দটোৰ বৰ্ণনাৰ ব্যৱহাৰে মিশ্ৰিত ধাৰণা লাভ কৰিছে, প্ৰায়েই আংশিকভাৱে ইয়াৰ ব্যৱহাৰৰ প্ৰকৃতিৰ বাবে । ইয়াক গোটৰ ভিতৰত গৌৰৱৰ বিষয় হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰা হয়। য`ত আন কিছুমান লোকে ইয়াৰ ব্যৱহাৰক অসন্মানজনক বুলি গণ্য কৰে, বিশেষকৈ যেতিয়া অপমানসূচকভাৱে ব্যৱহাৰ কৰা হয়।

"হিলবিলি" শব্দটো প্ৰথম *The Railroad Trainmen's Journal* (vol. ix, July 1892)-ত,  ছপা ৰূপত প্ৰকাশ পাইছিল। ১৮৯৯ চনত পশ্চিম ভাৰ্জিনিয়াৰ পুৰুষ আৰু মহিলাৰ এখন ফটো "কেম্প হিলবিলি" নামকৰণেৰে, আৰু ১৯০০ চনৰ এখন নিউয়ৰ্ক জাৰ্নেলৰ প্ৰবন্ধত এই সংজ্ঞা সন্নিবিষ্ট কৰা হৈছে: "এজন হিল-বিলি হৈছে আলাবামাৰ এজন মুক্ত আৰু বাধাহীন বগা নাগৰিক, যি পাহাৰত বাস কৰে, তেওঁৰ কথা ক'বলৈ কোনো উপায় নাই, তেওঁ যিমান পাৰে সাজ-পোছাক পিন্ধে, ইচ্ছামতে কথা কয়, যেতিয়াই পায় হুইস্কি খায়। যেতিয়াই মন যায় তেওঁৰ ৰিভলভাৰটোৰে গুলীয়াই ফুৰে। ইয়াত এই কু-সংস্কাৰৰ ইতিবাচক আৰু নেতিবাচক দুয়োটা বৈশিষ্ট্য সন্নিবিষ্ট কৰা হৈছে। "হিলবিলি"সকলক প্ৰায়ে সমাজৰ আধুনিকীকৰণক প্ৰতিহত কৰা স্বাধীন আৰু আত্মনিৰ্ভৰশীল ব্যক্তি বুলি গণ্য কৰা হয়, কিন্তু একে সময়তে তেওঁলোকক পিছপৰা আৰু হিংসুক প্ৰকৃতিৰ বুলিও আৰোপ কৰা হয়। পণ্ডিতসকলে যুক্তি আগবঢ়ায় যে এই দ্বৈতত্বই 'বগা' আমেৰিকাত বিভাজিত জাতিগত পৰিচয়ৰ প্ৰতিফলন ঘটায়। এই শব্দটোৰ পিছৰ ব্যৱহাৰ কেৱল 'বগা' অৰ্থাৎ সম্প্ৰদায়ৰ বাহিৰলৈও বিস্তৃত হৈছিল, যাৰ উদাহৰণ নিউ মেক্সিকোৰ হিস্পানোসকলৰ উল্লেখত "উত্তৰ নিউ মেক্সিকোৰ হিস্পানিক হিলবিলি" বুলি কোৱা হৈছে।

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰ
বাদ্য

**বাদ্য** (সংস্কৃত: वाद्य) সংগীতৰ তিনিটা উপাদানৰ ভিতৰত এটা অন্যতম উপাদান। ভাৰতীয় সংগীত পৰম্পৰাত বাদ্য বুলিলে "যন্ত্ৰ সংগীত"ক বুজায়। সংগীতৰ আন দুটা উপাদান হৈছে গীত (কণ্ঠ সংগীত) আৰু নৃত্য (নাচ)। সাধাৰণ অৰ্থত বাদ্যৰ অৰ্থ হৈছে এক প্ৰকাৰৰ যান্ত্ৰিক সৰঞ্জাম আৰু ইয়াৰ দ্বাৰা উৎপন্ন হোৱা বা বজোৱা শব্দ বা বৈশিষ্ট্যপূৰ্ণ সাংগীতিক ধ্বনি।

## ভাৰতীয় সংগীতবিদ্যা
"সংগীত, শব্দ কৰা, বজোৱা, উচ্চাৰণ কৰা" অৰ্থত বাদ্য শব্দটো বৈদিক সাহিত্য যেনে *ঐতৰেয় ব্ৰাহ্মণ*, আৰু বৈদিক যুগৰ আৰম্ভণিৰ সংস্কৃত গ্ৰন্থ যেনে *[[নাট্য শাস্ত্ৰ]]*, *[[পঞ্চতন্ত্ৰ]]*, *মালৱিকাগ্নিমিত্ৰ*, আৰু *কথাসৰিৎসাগৰ* আদিত পোৱা যায়। এই গ্ৰন্থসমূহত সংগীতজ্ঞ বা বাদ্যযন্ত্ৰীক *বাদ্যধৰ* বুলি উল্লেখ কৰা হৈছে। জৈমিনিয় ব্ৰাহ্মণ আৰু ঐতৰেয় আৰণ্যকত এবিধ তাঁৰযুক্ত বাদ্যযন্ত্ৰৰ সমানুপাতিক দৈৰ্ঘ্যৰ বৰ্ণনা কৰা হৈছে আৰু কাব্যিক মাপনীৰে তুলনা কৰা হৈছে। ১৭ শতিকাৰ গ্ৰন্থ *সংগীত দৰ্পণ*ত সংগীত (সংগীত কলা)ৰ সংজ্ঞা দিয়া হৈছে যে "গীতম বাদ্যম তথা নৃতম ত্ৰয়ন সঙ্গীতা মুচ্যতে", অৰ্থাৎ সংগীত হৈছে গীত (কণ্ঠ সংগীত), বাদ্য (যন্ত্ৰ সংগীত), আৰু নৃত্যৰ (নাচ) সন্মিলন।

### বাদ্যযন্ত্ৰৰ শ্ৰেণীবিভাজন
সংস্কৃত সাহিত্যত চাৰি প্ৰকাৰৰ বাদ্যৰ বৰ্ণনা কৰা হৈছে:

*তন্তু বা তত: তাঁৰযুক্ত বাদ্যযন্ত্ৰ (দোতাৰা)
*সুষিৰ: ফুটা থকা বাদ্যযন্ত্ৰ (বাঁহী)
*ঘন: ধাতু আদিৰ দ্বাৰা নিৰ্মিত কঠিন বাদ্যযন্ত্ৰ (তাল)
*অৱনদ্ধ: আবৃত বাদ্যযন্ত্ৰ (নাগাৰা)

### সমবেত সংগীত আৰু সুৰ বাহিনী
*সংগীতশিৰোমণি* গ্ৰন্থৰ ১৪ নং অধ্যায়ত সংগীতজ্ঞসকলে বাদ্যযন্ত্ৰীসকলৰ সহযোগত সামূহিকভাৱে পৰিবেশন কৰা সংগীতৰ বিষয়ে বৰ্ণনা কৰা হৈছে আৰু এনে সমবেত সুৰ বাহিনীক *কুতাপা* বুলি কোৱা হৈছে।

## সাংস্কৃতিক বিনিময়
চীন আৰু জাপানী পৰম্পৰাৰ *সুখাৱতীব্যূহ* নামৰ প্ৰভাৱশালী বৌদ্ধ সংস্কৃত গ্ৰন্থতো বাদ্য শব্দটো পোৱা যায়, যাক লুইছ গোমেজে "বাদ্যযন্ত্ৰৰ সংগীত" বুলি অনুবাদ কৰে।

হিন্দু-জাভানী সংগীত পৰম্পৰাত বাদ্যক বদিত্ৰ বুলিও কোৱা হয়। ৰজাৰ ব্লেঞ্চৰ মতে, বেছিভাগ পণ্ডিতে *ৱালিহা* (মাদাগাস্কাৰৰ টিউব জিথাৰ নামৰ এবিধ বাদ্যযন্ত্ৰৰ প্ৰকাৰ) শব্দটো সংস্কৃত শব্দ বাদ্যৰ পৰা উদ্ভৱ হোৱা বুলি গণ্য কৰে, যিয়ে ভাৰত মহাসাগৰৰ বুকুৱেদি হোৱা সাংস্কৃতিক বিনিময়ৰ সময়ছোৱাক প্ৰতিফলিত কৰে।

## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:সংগীত
তাল (সংগীত)

**তাল** (সংস্কৃত: ताळ) শব্দৰ আক্ষৰিক অৰ্থ হৈছে 'চাপৰি বজোৱা, কাৰোবাৰ বাহুত হাতেৰে আঘাত কৰা, সংগীতৰ পৰিমাপ'। ভাৰতীয় শাস্ত্ৰীয় সংগীতৰ মতে তাল হৈছে সংগীতৰ সময় চক্ৰ জুখিব পৰা যিকোনো ছন্দময় স্পন্দন বা আঘাত। সাধাৰণতে হাত চাপৰি বজাই, হাতৰ লহৰৰ যোগেদি, উৰু বা আনখন হাতত আঙুলিৰে টোকৰ মাৰি, মৌখিকভাৱে, সৰু সৰু আঘাত কৰি বা ভাৰতীয় উপমহাদেশীয় পৰম্পৰাত কোনো ধৰণৰ ঘন বাদ্যযন্ত্ৰৰ দ্বাৰা তাল বজায় ৰখা হয়। ৰাগৰ সৈতে তালে সুৰীয়া আচ্ছাদন সৃষ্টি কৰি সংগীতৰ জীৱনচক্ৰ গঠন।

তাল হিন্দু ধৰ্মৰ বৈদিক যুগৰ গ্ৰন্থ যেনে সমবেদ আৰু বৈদিক শ্ৰুতিসমূহ গোৱাৰ পদ্ধতিৰ পৰা অনুসন্ধান কৰিব পৰা সংগীতৰ এক প্ৰাচীন ধাৰণা। উত্তৰ আৰু দক্ষিণ ভাৰতৰ সংগীত পৰম্পৰা বিশেষকৈ ৰাগ আৰু তাল ব্যৱস্থাক প্ৰায় ১৬ শতিকালৈকে সুকীয়া বুলি গণ্য কৰা হোৱা নাছিল। ভাৰত উপমহাদেশৰ ইছলামিক শাসনৰ সময়ছোৱাতহে এই পৰম্পৰাবোৰ পৃথক হৈ সুকীয়া ৰূপত বিকশিত হৈছিল। উত্তৰৰ তাল ব্যৱস্থাক হিন্দুস্তানী বুলি কোৱা হয়, আনহাতে দক্ষিণৰ ব্যৱস্থাক কৰ্ণাটকী বোলা হয়। এই দুয়োটা পৃথক পৰম্পৰা যদিও দুয়োটা পৰম্পৰাৰ মাজৰ তাল ব্যৱস্থাত পাৰ্থক্যতকৈ অধিক সাধাৰণ বৈশিষ্ট্যহে দেখা পোৱা যায়।

ভাৰতীয় পৰম্পৰাত তালে সংগীতৰ সময়ৰ মাত্ৰাক প্ৰতিনিধিত্ব কৰে, যিটো মাধ্যমৰ দ্বাৰা সংগীতৰ ছন্দ আৰু ৰূপক পৰিচালিত আৰু প্ৰকাশ কৰা হয়। তালে সংগীতৰ পৰিমাপ কঢ়িয়াই লৈ ফুৰে যদিও ইয়াৰ অৰ্থ এইটো নহয় যে তালৰ আৰ্হি নিয়মিতভাৱে পুনৰাবৃত্তিমূলক হয়। প্ৰধান ধ্ৰুপদী ভাৰতীয় সংগীত পৰম্পৰাত সংগীত কেনেকৈ পৰিবেশন কৰিব লাগে তাৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি তালৰ মাত্ৰাবোৰ স্তৰভিত্তিকভাৱে সজোৱা হয়। দক্ষিণ ভাৰতীয় ব্যৱস্থাত আটাইতকৈ বেছি ব্যৱহৃত তাল হৈছে *আদি তাল*। উত্তৰ ভাৰতীয় ব্যৱস্থাৰ এটা সাধাৰণতে ব্যৱহৃত তাল হৈছে *তিনতাল*।

হিন্দু ধৰ্মৰ প্ৰাচীন সংস্কৃত গ্ৰন্থসমূহত তালৰ অন্যান্য প্ৰসংগভিত্তিক অৰ্থ পোৱা যায়। উদাহৰণস্বৰূপে, সংস্কৃতত তাল শব্দই এজোপা গছ আৰু তাৰ ফলকো বুজায়।

## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:সংগীত
দবাৰ খিতাপসমূহ

**দবাৰ খিতাপসমূহ** 

দবাৰ খিতাপ হৈছে নিয়ন্ত্ৰক সংস্থাৰ দ্বাৰা নিয়ন্ত্ৰিত আৰু খেলুৱৈসকলক তেওঁলোকৰ প্ৰদৰ্শনৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি প্ৰদান কৰা উপাধি। এনে উপাধি সাধাৰণতে আজীৱন প্ৰদান কৰা হয়। আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় দবা সংস্থাই কেইবাটাও উপাধি প্ৰদান কৰে। ইয়াৰে আটাইতকৈ সন্মানীয় উপাধিটো হ’ল গ্ৰেণ্ডমাষ্টাৰ; বহুতো ৰাষ্ট্ৰীয় দবা ফেডাৰেচনেও "ৰাষ্ট্ৰীয় মাষ্টাৰ"ৰ দৰে উপাধি প্ৰদান কৰে।
সাধাৰণতে দবা মাষ্টাৰ হ’ল ইমান দক্ষতাসম্পন্ন খেলুৱৈ যে তেওঁলোকে সাধাৰণতে বেছিভাগ অপেছাদাৰীক পৰাস্ত কৰিব পাৰে। 

বিশ্ব দবা সংস্থা বা চমুতে "ফিদে" স্থাপনৰ সময়ত "ৰাষ্ট্ৰীয় মাষ্টাৰ" উপাধিতকৈ উচ্চ খিতাপৰ সৃষ্টি কৰা‌ হয়। ১৯৫০ চনত ফিদেই "গ্ৰেণ্ডমাষ্টাৰ" আৰু "আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় মাষ্টাৰ" উপাধি সৃষ্টি কৰে, যাৰ প্ৰয়োজনীয়তা দিন যোৱাৰ লগে লগে ক্ৰমান্বয়ে আনুষ্ঠানিক হৈ পৰিল। ১৯৭৮ চনত ফিদেই "ফিদে‌ মাষ্টাৰ" নামৰ আন এটা নিম্ন খাপৰ খিতাপ‌ সৃষ্টি কৰে। 

দবাৰ খিতাপসমূহ 
**[[গ্ৰেণ্ডমাষ্টাৰ]]* (জি এম) হৈছে এজন দবা খেলুৱৈয়ে লাভ কৰিব পৰা সৰ্বোচ্চ খিতাপ। এজন খেলুৱৈয়ে গ্ৰেণ্ডমাষ্টাৰ খিতাপ লাভৰ বাবে যোগ্যতা অৰ্জন কৰাৰ সাধাৰণ উপায় হ’ল এটা সময়ত ২৫০০ ফিদে ৰেটিং লাভ কৰা আৰু আবেদনকাৰীৰ নিজা দেশৰ উপৰিও আন দেশৰ গ্ৰেণ্ডমাষ্টাৰে অংশগ্ৰহণ কৰা প্ৰতিযোগিতাত তিনিটা অনুকূল ফলাফল ( নৰ্মছ বুলি কোৱা হয়) লাভ কৰা। 

**[[আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় মাষ্টাৰ]] (আই এম): ন্যূনতম ২৪০০ ৰেটিং আৰু তিনিটা নৰ্মছৰ প্ৰয়োজন, আনহাতে জিএম খিতাপৰ তুলনাত নৰ্ম লাভৰ আৱশ্যকীয় অৰ্হতা কম। 

**ফিদে মাষ্টাৰ (এফ এম): ন্যূনতম ৰেটিং ২৩০০ৰ প্ৰয়োজন। কোনো নৰ্মচৰ প্ৰয়োজন নাই। 

**[[প্ৰাৰ্থী মাষ্টাৰ]] (চি এম): ন্যূনতম ৰেটিং ২২০০ৰ প্ৰয়োজন। কোনো নৰ্মছৰ প্ৰয়োজন নাই। 
ওপৰত উল্লেখ কৰা উপাধিসমূহ পুৰুষ আৰু মহিলাৰ বাবে মুকলি। কেৱল মহিলাৰ বাবে পৃথক পৃথক খিতাপো আছে :

*[[মহিলা গ্ৰেণ্ড মাষ্টাৰ]] (ডব্লিউ জি এম): ন্যূনতম ৰেটিং ২৩০০ আৰু তিনিটা নৰ্মছৰ প্ৰয়োজন। 
*[[মহিলা আন্তৰ্জাতিক মাষ্টাৰ]] (ডব্লিউ আই এম) : ন্যূনতম ৰেটিং ২২০০ আৰু তিনিটা নৰ্মছৰ প্ৰয়োজন। নৰ্ম লাভ কৰাৰ বাবে আৱশ্যকীয় অৰ্হতা ডব্লিউ জি এম খিতাপৰ তুলনাত কম। 

*[[মহিলা ফিদে মাষ্টাৰ]] (ডব্লিউ এফ এম) ৰ বাবে ন্যূনতম ৰেটিং ২১০০ ৰ প্ৰয়োজন। কোনো নৰ্মছৰ প্ৰয়োজন নাই। 
*[[মহিলা প্ৰাৰ্থী মাষ্টাৰ]] (ডব্লিউ চি এম) ৰ বাবে ন্যূনতম ৰেটিং ২০০০ ৰ প্ৰয়োজন। কোনো নৰ্মছৰ প্ৰয়োজন নাই। 
১৯৭৮ চনত নোনা গাপ্ৰিন্দছভিলিৰ পৰা আৰম্ভ কৰি ৪২ গৰাকী মহিলাইও জিএম খিতাপ অৰ্জন কৰিছে।


 কিছুমান উচ্চ পৰ্যায়ৰ প্ৰতিযোগিতাৰ শীৰ্ষস্থান বা তাৰ ওচৰৰ স্থান দখল কৰি এই খিতাপবোৰ লাভ কৰাৰ এক বিকল্প উপায় আছে। উদাহৰণস্বৰূপে, বিশ্ব জুনিয়ৰ চেম্পিয়নশ্বিপ জয় কৰা ব্যক্তিক জিএম খিতাপ প্ৰদান কৰা হয়।

ফিডে অনলাইন এৰিনাৰ জৰিয়তে লিংগ নিৰ্বিশেষে "নিম্ন খাপৰ" খেলুৱৈৰ বাবেও খিতাপ প্ৰদান কৰা হয়। 

**এৰিনা গ্ৰেণ্ডমাষ্টাৰ* (এজিএম): ন্যূনতম অনলাইন ফিদে ৰেটিং ২০০০ ৰ প্ৰয়োজন। 
**এৰিনা ইণ্টাৰনেশ্যনেল মাষ্টাৰ* (এআইএম): ন্যূনতম অনলাইন ফিদে ৰেটিং ১৭০০ ৰ প্ৰয়োজন। 
**এৰিনা ফিদে মাষ্টাৰ'' (এএফ এম): ন্যূনতম অনলাইন ফিদে ৰেটিং ১৪০০ ৰ প্ৰয়োজন। 
কোনো এটা এৰিনা খিতাপৰ বাবে কোনো নৰ্মছৰ প্ৰয়োজন নাই, অৱশ্যে খেলুৱৈয়ে একেৰাহে কমেও ১৫০খন বুলেট গেম, ১০০খন ব্লিটজ গেম বা ৫০খন ৰেপিড গেমৰ বাবে প্ৰয়োজনীয় ন্যূনতম অনলাইন ৰেটিং বজাই ৰাখিব লাগিব। 
### তথ্যসূত্ৰসমূহ

শ্ৰেণী:গ্ৰেণ্ডমাষ্টাৰ
প্ৰেম মন্দিৰ, বৃন্দাবন

**প্ৰেম মন্দিৰ** হৈছে ভাৰতৰ উত্তৰ প্ৰদেশৰ মথুৰা জিলাৰ বৃন্দাবনত অৱস্থিত এটা হিন্দু মন্দিৰ। জগদগুৰু শ্ৰী কৃপালু জী মহাৰাজে (পঞ্চম মূল জগদগুৰু) এই মন্দিৰটি প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল। জগদগুৰু কৃপালু পৰিষদ নামৰ আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় অলাভজনক, শৈক্ষিক, আধ্যাত্মিক তথা দাতব্য ট্ৰাষ্টে ইয়াৰ ৰক্ষণাবেক্ষণ কৰে। এই মন্দিৰ চৌহদটি বৃন্দাবনৰ উপকণ্ঠ অঞ্চলত, ২২ হেক্টৰ (৫৫ একৰ) ভূমিত অৱস্থিত। ৰাধা কৃষ্ণ আৰু সীতা ৰামৰ নামত মন্দিৰটি উৎসৰ্গা কৰা হৈছে। প্ৰথম স্তৰত ৰাধা কৃষ্ণ আৰু দ্বিতীয় স্তৰত সীতা ৰাম আছে। মূল মন্দিৰৰ গোটেই দেৱালত শ্ৰী কৃষ্ণ আৰু ৰসিক সন্তসকলৰ বিভিন্ন লীলা চিত্ৰিত কৰা হৈছে।

২০০১ চনৰ জানুৱাৰী মাহৰ পৰা মন্দিৰটিৰ নিৰ্মাণ আৰম্ভ হয়। ২০১২ চনৰ ১৫ ফেব্ৰুৱাৰীৰ পৰা ১৭ ফেব্ৰুৱাৰীলৈ ইয়াৰ উদ্বোধনী অনুষ্ঠান অনুষ্ঠিত হৈছিল। ১৭ ফেব্ৰুৱাৰীত মন্দিৰটো জনসাধাৰণৰ বাবে মুকলি কৰা হয়। মন্দিৰটিৰ নিৰ্মাণকাৰ্যত খৰচ হৈছিল মুঠ ১৫০ কোটি টকা (২৩ মিলিয়ন ডলাৰ)। মন্দিৰটিৰ মূল দেৱতা হৈছে শ্ৰী ৰাধা গোবিন্দ (ৰাধা কৃষ্ণ) আৰু শ্ৰী সীতা ৰাম। প্ৰেম মন্দিৰৰ কাষতে ৬,৮০০ বৰ্গমিটাৰ (৭৩,০০০ বৰ্গফুট), খুঁটাবিহীন, গম্বুজ আকৃতিৰ সৎসংগ হল নিৰ্মাণ কৰা হৈছে, য’ত একে সময়ত ২৫,০০০ মানুহ থাকিব পৰা ব্যৱস্থা আছে। সুন্দৰ বাগিচা আৰু ফোঁৱাৰাৰে আগুৰি থকা এই মন্দিৰ চৌহদত শ্ৰী কৃষ্ণৰ চাৰিটা লীলাৰ জীৱন্ত আকাৰৰ চিত্ৰ আছে – ঝুলন লীলা, গোবৰ্ধন লীলা, ৰাস লীলা আৰু কালিয়া নাগ লীলা। 

২০০৫ চনত মুকলি হোৱা ভক্তি মন্দিৰৰ ই ভগ্নী মন্দিৰ। ২০১৯ চনত ইয়াৰ আন এটা ভগ্নী মন্দিৰ মুকলি কৰা হৈছিল যিটো কীৰ্তি মন্দিৰ, বৰছানা নামেৰে জনাজাত।

## ইতিহাস স্থাপত্য আৰু নক্সা

২০০১ চনৰ ১৪ জানুৱাৰীত সহস্ৰাধিক ভক্তৰ উপস্থিতিত জগদগুৰু শ্ৰী কৃপালু জী মহাৰাজে এই মন্দিৰটিৰ আধাৰশিলা স্থাপন কৰে। এই মন্দিৰটিৰ নিৰ্মাণকাৰ্যত প্ৰায় ১২ বছৰ সময় লাগিছিল, য'ত প্ৰায় ১০০০জন শিল্পকৰ্মী জড়িত আছিল। 

বৃন্দাবনত মন্দিৰটিৰ বাবে সঠিক স্থান নিৰ্ধাৰণৰ কাম কৃপালু জী মহাৰাজে কৰিছিল। বৃন্দাবনতে তেওঁৰ মূল আশ্ৰম আছিল। এই মন্দিৰটি তেখেতে শ্ৰী বৃন্দাবন ধামলৈ মৰমৰ উপহাৰস্বৰূপে উৎসৰ্গা কৰে। 

প্ৰেম মন্দিৰ সম্পূৰ্ণৰূপে ইটালীয় মাৰ্বলৰ দ্বাৰা নিৰ্মিত। ইয়াৰ পতাকাকে ধৰি মন্দিৰৰ মুঠ মাত্ৰা ৩৮ মিটাৰ (১২৫ ফুট) উচ্চতা, ৫৮ মিটাৰ (১৯০ ফুট) দীঘল আৰু ৩৯ মিটাৰ (১২৮ ফুট) বহল উচ্চ মঞ্চখনে দুমহলীয়া বগা কীৰ্তিচিহ্নটোৰ আসন হিচাপে কাম কৰে। 

মন্দিৰৰ মঞ্চ মন্দিৰ প্ৰাংগণত এটা প্ৰদক্ষিণ পথ নিৰ্মাণ কৰা হৈছে, যাৰ ফলত দৰ্শকে মন্দিৰৰ বাহিৰৰ দেৱালত খোদিত কৰা শ্ৰী ৰাধা কৃষ্ণৰ খেলা-ধূলাৰ ছবি অংকন কৰা ৪৮টা পেনেল চাব পাৰে। দেৱালবোৰ কঠিন ইটালীয় মাৰ্বলৰ, ০.৯৯ মিটাৰ (৩.২৫ ফুট) ডাঠ। প্ৰকাণ্ড শিখৰ, স্বৰ্ণ কলশ আৰু পতাকাৰ ওজন বহন কৰিবলৈ গৰ্ভ-গৃহৰ বেৰৰ বেধ ২.৪ মিটাৰ (৮ ফুট)। মন্দিৰৰ বাহিৰৰ অংশতো ৮৪টা পেনেল স্থাপন কৰা হৈছে। তাত শ্ৰী ৰাধা কৃষ্ণৰ প্ৰেমময় লীলা প্ৰদৰ্শন কৰা হৈছে। ইয়াৰ বাহিৰেও মন্দিৰৰ ভিতৰত ৰাধা কৃষ্ণৰ লীলাৰ অসংখ্য প্ৰতিকৃতি বা ভগৱান শ্ৰীকৃষ্ণৰ অলৌকিকতাও পোৱা যায়। 

## অনুষ্ঠান
*জগদ্গুৰুত্তম দিৱস মহোৎসৱ
*জন্মাষ্টমী
*ৰাধাষ্টমী

## লগতে চাওঁক
*বৃন্দাবন চন্দ্ৰোদয় মন্দিৰ
*বাঁকে বিহাৰী মন্দিৰ
*ৰাধা ৰাণী মন্দিৰ
*ৰাধা ৰমন মন্দিৰ
*ৰঙিলী মহল বৰছানা
*কৃষ্ণ বলৰাম মন্দিৰ
*ভক্তি মন্দিৰ মানগড়
*ৰাধা দামোদৰ মন্দিৰ, বৃন্দাবন
*ৰাধা মদন মোহন মন্দিৰ, বৃন্দাবন

## তথ্য উৎস

## বাহ্যিক সংযোগ

*Prem Mandir Vrindavan Complete Info 
*Prem Mandir Vrindavan - thedivineindia.com 

শ্ৰেণী:হিন্দুধৰ্মৰ মঠ-মন্দিৰ
শ্ৰেণী:উত্তৰ প্ৰদেশৰ তীৰ্থস্থান
সৰ্বোত্তম যুদ্ধ সেৱা পদক

**সৰ্বোত্তম যুদ্ধ সেৱা পদক** (Ultimate War Service Medal) হৈছে ভাৰত চৰকাৰৰ সৰ্বোচ্চ যুদ্ধকালীন বিশিষ্ট সেৱাৰ পদক। ‌ যুদ্ধ, সংঘাত বা শত্ৰুতাৰ সময়ত কৰা পাৰদৰ্শিতা তথা বীৰত্ত্বৰ বাবে এই সৰ্বোচ্চ বিশিষ্ট বঁটাটো প্ৰদান কৰা হয়।। এই বঁটাটো যুদ্ধকালীন পৰম বিশিষ্ট সেৱা পদকৰ সমতুল্য, যিটো ভাৰতৰ শান্তিৰ সময়ত সৰ্বোচ্চ বিশিষ্ট সেৱাত সন্মান। 
সৰ্বোত্তম যুদ্ধ সেৱা পদক সেনা, নৌ সেনা আৰু বায়ু সেনাৰ সকলো পদবীক প্ৰদান কৰিব পাৰি, যাৰ ভিতৰত আছে টেৰিটৰিয়েল আৰ্মি ইউনিট, অক্সিলিয়াৰী আৰু ৰিজাৰ্ভ বাহিনী আৰু অন্যান্য আইনীভাৱে গঠিত সশস্ত্ৰ বাহিনী। সৰ্বোত্তম যুদ্ধ সেৱা পদক মৰণোত্তৰভাৱেও প্ৰদান কৰা হয়।

সৰ্বোত্তম যুদ্ধ সেৱা পদক ইতিহাসত মাত্ৰ তিনিবাৰ প্ৰদান কৰা হৈছে । তেওঁলোক হ'ল শ্ৰীলংকাৰ ভাৰতীয় শান্তিৰক্ষী বাহিনীৰ (আই পি কে এফ) সামগ্ৰিক কমাণ্ডাৰ লেফটেনেণ্ট জেনেৰেল হিচাপে কাম কৰা এ.এছ. কালকাট,ৱেষ্টাৰ্ণ এয়াৰ কমাণ্ডাৰৰ এয়াৰ মাৰ্শ্বেল বিনোদ পাটানী  আৰু লেফটেনেণ্ট জেনেৰেল এইচ এম খান্না কাৰ্গিল যুদ্ধৰ সময়ত উত্তৰ সেনাৰ কমাণ্ডাৰ আছিল।

## তথ্যৰ উৎস

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ৰাষ্ট্ৰীয় বঁটা আৰু সন্মান
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় সৈন্য
আলবেনিয়া

**আলবেনিয়া** (ইংৰাজী: Albania) দক্ষিণ-পূব ইউৰোপৰ বলকান উপদ্বীপৰ উত্তৰ-পশ্চিম দিশত অৱস্থিত এখন ৰাষ্ট্ৰ। দেশখনৰ পশ্চিমে ভূমধ্য সাগৰৰ অন্তৰ্গত এড্ৰিয়াটিক সাগৰ আৰু দক্ষিণ-পশ্চিমে আয়নিয়ান সাগৰ, উত্তৰ-পশ্চিমে মণ্টিনিগ্ৰো, উত্তৰ-পূবত ক'ছ'ভ', পূবে উত্তৰ মেচিডোনিয়া আৰু দক্ষিণে গ্ৰীচ অৱস্থিত৷ আলবেনিয়াৰ উপকূলৰ দৈৰ্ঘ্য ৩৬২ কিলোমিটাৰ। দেশখনৰ সম্পূৰ্ণ চৰকাৰী নাম **ৰিপাব্লিক অৱ আলবেনিয়া** (আলবেনিয়ান: Republika e Shqipërisë)৷ ২৮৭৪৮ বৰ্গ কিলোমিটাৰ মাটিকালিৰ বৃহৎ দেশখনত ভিন্ন প্ৰান্তৰ জলবায়ু, ভূতাত্ত্বিক, জলবিজ্ঞান আৰু ৰূপগত অৱস্থা ভিন্ন হোৱা দেখা যায়৷ আলবেনিয়া দেশখন আলবেনিয়ান এল্পছ আৰু কোৰাব, স্কেণ্ডাৰবেগ, পিণ্ডাছ আৰু চেৰাউনিয়ান পৰ্বতমালাৰ বৰফেৰে আবৃত ঠেক পৰ্বতৰ পৰা আৰম্ভ কৰি এড্ৰিয়াটিক আৰু আয়নিয়ান সাগৰীয় উপকূলৰ পৰা বিস্তৃত উৰ্বৰ নিম্ন সমভূমিলৈকে বিস্তৃত। টিৰানা দেশৰ ৰাজধানী আৰু সৰ্ববৃহৎ চহৰ, তাৰ পিছতে আছে ডুৰেছ, ভ্ল'ৰে আৰু শ্বকোডেৰ।

প্ৰাচীন কালত ইলিৰিয়ানসকলে আলবেনিয়াৰ উত্তৰ আৰু মধ্য অঞ্চলত বাস কৰিছিল, আনহাতে এপিৰ'টিছসগলে দক্ষিণ অঞ্চলত বাস কৰিছিল। উপকূলত কেইখনো গুৰুত্বপূৰ্ণ প্ৰাচীন গ্ৰীক উপনিবেশ প্ৰতিষ্ঠা কৰা হৈছিল। বৰ্তমানৰ আলবেনিয়াত কেন্দ্ৰীভূত ইলিৰিয়ান ৰাজ্য মেচিডোনৰ উত্থানৰ পূৰ্বে প্ৰধান শক্তি আছিল। খ্ৰীষ্টপূৰ্ব ২য় শতিকাত ৰোমান গণৰাজ্যই এই অঞ্চলটো নিজৰ অধীনলৈ আনে আৰু ৰোমান সাম্ৰাজ্য বিভাজন হোৱাৰ পিছত ই বাইজেণ্টিয়ামৰ অংশত পৰিণত হয়। প্ৰথম জ্ঞাত আলবেনিয়ান স্বায়ত্তশাসিত ৰাজধানী আৰ্বানন দ্বাদশ শতিকাত প্ৰতিষ্ঠা কৰা হৈছিল।

ত্ৰয়োদশ আৰু ১৫ শতিকাৰ ভিতৰত দেশৰ বিভিন্ন প্ৰান্তত আলবেনিয়াৰ অন্যান্য ৰাজ্য আৰু ৰাজনৈতিক শক্তিৰ সমান্তৰালভাৱে আলবেনিয়া ৰাজ্য, প্ৰিন্সিপালিটি অৱ আলবেনিয়া আৰু আলবেনিয়া ভিনেটা গঠন হৈছিল। ১৫ শতিকাৰ শেষৰ ফালে আলবেনিয়া অটোমান সাম্ৰাজ্যৰ অধীনলৈ আহে। ১৯১২ চনত আধুনিক আলবেনিয়ান ৰাষ্ট্ৰই স্বাধীনতা লাভ কৰে। ১৯৩৯ চনত ইটালীয়ে আলবেনিয়া অধিকাৰ কৰি বৃহত্তৰ আলবেনিয়া গঠন কৰে আৰু তাৰ পিছত দ্বিতীয় বিশ্বযুদ্ধৰ সময়ত নাজী জাৰ্মানীৰ ৰক্ষিত ৰাজ্য হিচাপে পৰিগণিত হয়। যুদ্ধৰ পিছত আলবেনিয়া পিপলছ ছ’চিয়েলিষ্ট ৰিপাব্লিক গঠন হয়, ১৯৯১ চনৰ বিপ্লৱৰ অন্ত পৰাৰ পিছত আলবেনিয়াত সাম্যবাদৰ পতন ঘটে আৰু শেষত বৰ্তমানৰ আলবেনিয়া ৰিপাব্লিক প্ৰতিষ্ঠা হয়।

১৯১২ চনত স্বাধীনতাৰ লাভ কৰাৰ পিছৰে পৰা আলবেনিয়াত কেইবাটাও ৰাজনৈতিক বিপ্লৱ সংঘটিত হৈছে, আলবেনিয়াৰ ৰাজতন্ত্ৰ সাম্যবাদৰ মাজেৰে পৰিৱৰ্তিত হৈ সাৰ্বভৌম সংসদীয় সাংবিধানিক গণৰাজ্যলৈ পৰিণত হৈছে। ক্ষমতা পৃথকীকৰণক অগ্ৰাধিকাৰ দিয়া সংবিধানৰ দ্বাৰা পৰিচালিত দেশখনৰ ৰাজনৈতিক গাঁথনিত সংসদ, আনুষ্ঠানিক সভাপতি, কাৰ্যক্ষম প্ৰধানমন্ত্ৰী আৰু আদালতৰ স্তৰ অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হৈছে। আলবেনিয়া হৈছে সেৱা খণ্ডৰ দ্বাৰা পৰিচালিত উচ্চ মধ্যম আয়ৰ অৰ্থনীতিৰ উন্নয়নশীল দেশ, য'ত উৎপাদন আৰু পৰ্যটনেও উল্লেখযোগ্য ভূমিকা পালন কৰে। ইয়াৰ সাম্যবাদী ব্যৱস্থা ভংগ হোৱাৰ পিছত দেশখন কেন্দ্ৰীভূত পৰিকল্পনাৰ পৰা মুক্ত বজাৰ অৰ্থনীতিলৈ স্থানান্তৰিত হয়। আলবেনিয়াৰ নাগৰিকসকলক সাৰ্বজনীন স্বাস্থ্যসেৱাৰ সুবিধা আৰু বিনামূলীয়া প্ৰাথমিক আৰু মাধ্যমিক শিক্ষা প্ৰদান কৰা হয়।

## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:দেশ
চুবেদাৰ ৰূপসিং

**চুবেদাৰ ৰূপসিং** () চুবেদাৰ ৰূপসিং আছিল ইংৰাজৰ ইষ্ট ইণ্ডিয়া কোম্পানীৰ এজন হিন্দুস্থানী চিপাহী। মোৱামৰীয়া বিদ্ৰোহৰ সময়ত আহোম স্বৰ্গদেউ গৌৰীনাথ সিংহক সহায় কৰাৰ উদ্দেশ্যেৰে ইষ্ট ইণ্ডিয়া কোম্পানীৰ বিষয়া কেপ্তেইন ৱেলছৰ তত্বাৱধানত কিছুমান ইংৰাজ চিপাহী আৰু কিছুমান দেশীয় চিপাহী মোৱামৰীয়া বিদ্ৰোহ দমন কৰিবলৈ অসমলৈ পঠিয়াই দিছিল। ইংৰাজসকলে মোৱামৰীয়া বিদ্ৰোহ উজনি অসমৰ ৰংপুৰত দমন কৰাৰ পাছত আহোমৰ ৰাজমন্ত্ৰী পূৰ্ণানন্দ বুঢ়াগোহাঁইয়ে কেপ্টেইন ৱেলছক কেইজনমান দেশীয় সৈন্য কোম্পানীৰ পৰা বিচাৰে। ৱেলছ চাহাব অসম এৰি যোৱাৰ পাছত আহোম‌ ৰজাঘৰীয়াই ৰূপসিং চুবেদাৰক একুৰি চিকা মাহেকীয়া ভিত্তিত বন্দোবস্ত কৰি আহোমৰণুৱাৰ ওপৰত চুবেদাৰ পাতে আৰু ৰজাঘৰৰ পহৰীয়াসকলৰ ওপৰতো চকু ৰাখিবলৈ চৰ্দাৰ হিচাপে নিযুক্তি দিয়ে। ১৮১৬ খৃষ্টাব্দত বদন বৰফুকনে প্ৰায় ৮০০০ মান সৈন্যৰে সৈতে অসম আক্ৰমণৰ বাবে আহোঁতে ঘিলাধাৰীত ৰূপসিং চুবেদাৰ নেতৃত্ব থকা স্বত্তেও অসমীয়া সৈন্য‌ই পৰাজয় বৰণ কৰে। 
মান সকলে যোৰহাট অধিকাৰ কৰি চন্দ্ৰকান্ত সিংহক ৰজা পাতে আৰু ১৮১৭ চনত মান দেশলৈ এগৰাকী আহোম গাভৰু হেমো আইদেউক লগতে লৈ যায়। ৰূপসিং চুবেদাৰ এজন শিক্ষিত লোক আছিল। মানৰ হাতত পৰাস্ত হোৱাত তেওঁ শোকত ম্ৰিয়মান হৈছিল। এইজন চুবেদাৰ ৰূপসিঙে অসমলৈ মান অনা তথা চন্দ্ৰকান্ত সিংহৰ প্ৰধান মন্ত্ৰী বদন বৰফুকনক হত্যা কৰিছিল।  
## বাহ্যিক সংযোগ
* https://books.google.co.in/books?id=p_n-naXpdhkC&lpg=PA40&ots=X2G0NtduRM&dq=Badan%20assam&pg=PA40#v=onepage&q=Badan&f=false
## তথ্যৰ উৎস
শ্ৰেণী: অসমৰ ইতিহাস
শ্ৰেণী:আহোম ৰাজ্য
শ্ৰেণী:সংক্ষিপ্ত জীৱনী