open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
ৰুমা

**ৰুমা** হৈছে হিন্দু মহাকাব্য ৰামায়ণৰ এক চৰিত্ৰ। সেই অনুসৰি তেওঁ বানৰ ৰাজ সুগ্ৰীৱৰ পত্নী আৰু কিষ্কিন্ধাৰ ৰাণী আছিল। প্ৰথম বাৰৰ বাবে তেওঁ উপস্থিতি ৰামায়ণৰ চতুৰ্থ কাণ্ড কিষ্কিন্ধাকাণ্ডত দেখা যায়। ৰুমা আৰু সুগ্ৰীৱ ইজনে সিজনৰ প্ৰেমত পৰিছিল আৰু ইজনে সিজনক বিয়া কৰাব বিচাৰিছিল। কিন্তু ৰুমাৰ দেউতাকে তেওঁলোকৰ বিবাহৰ বাবে অনুমোদন জনোৱা নাছিল। সেয়েহে, সুগ্ৰীৱে হনুমানৰ সহায়ত ৰুমাক হৰণ কৰে আৰু ইজনে সিজনক বিয়া কৰায়। দুজন ৰাজকীয় বানৰ ভাতৃৰ বিবাদৰ পিছত বালিয়ে ৰুমাক সুগ্ৰীৱৰ পৰা আঁতৰাই লৈ গৈছিল। 

পৰৱৰ্তী সময়ত, ৰুমাক বালিয়ে অৱৰুদ্ধ কৰি ৰখাটোৱেই বালিক ৰামে বধ কৰা আৰু সুগ্ৰীৱক কিষ্কিন্ধাৰ অধিপতি হোৱাত সহায় কৰাৰ মুখ্য যুক্তিযুক্ততা হৈ পৰে। যেতিয়া বালিয়ে নীচ, বিশাসঘাটক আৰু অনাকাংক্ষিতভাৱে ৰামে শৰ মাৰি হানি পেলোৱাৰ বিষয়ে বালিয়ে ৰামক অভিযোগ কৰে তেতিয়া ৰামে কয় যে এয়া সুগ্ৰীৱৰ বিবাহিতা পত্নীক কাঢ়ি লৈ নিজৰ উপভোগৰ বাবে ব্যৱহাৰ কৰা পাপৰেই এয়া শাস্তি।

## তথ্যউৎস

শ্ৰেণী:ৰামায়ণৰ চৰিত্ৰ
মালী

**মালী** () ৰাক্ষস ৰজা সুকেশ আৰু গন্ধৰ্ব ৰাজকুমাৰী দেৱৱতীৰ সন্তান আছিল৷ তেওঁৰ দুজন ভাই আছিল মাল্যবান আৰু সুমালী। মালী বসুদা বিবাহ কৰাইছিল। তেওঁৰ ৪গৰাকী পুত্ৰৰ নাম আছিল ক্ৰমে- অনল, অনিল, হৰ আৰু সম্পাতী; যি পিছলৈ বিভীষণৰ মন্ত্ৰী হৈছিল৷

মালীৰ পত্নী বসুদা আছিল গন্ধৰ্ব ৰাজকুমাৰী নৰ্মদাৰ জীয়ৰী৷ বসুদাৰ ভনী দুগৰাকীৰ নাম আছিল কেতুমতী আৰু সুন্দৰী, যাক সুমালী আৰু মাল্যবানে বিবাহ কৰাইছিল৷

শিৱৰ পৰা বৰ প্ৰাপ্ত কৰি সুকেশৰ তিনি পুত্ৰ সুমালী, মাল্যবান আৰু মালী অহংকাৰী হৈ পৰিছিল আৰু দেৱতা, ঋষি-মুনিসকলক অত্যাচাৰ কৰিবলৈ লৈছিল৷ অত্যাচাৰ সহিব নোৱাৰি গন্ধৰ্ব, দেৱতাসকলে শিৱৰ ওচৰত গৈ সুকেশৰ তিনি পুত্ৰক বধ কৰিবলৈ কয় যদিও শিৱই সুকেশক লালনপালন কৰা হেতু সিহঁতক বধ কৰিবলৈ অস্বীকাৰ কৰে আৰু ভগৱান বিষ্ণুৰ ওচৰলৈহে যাবলৈ কয়৷

দেৱতাসকলে মালীৰ ৰাজ্য আক্ৰমণ কৰাৰ আগতে গোপন সূত্ৰে মালীয়ে এই খবৰ পায় আৰু সিঁহতেও দেৱতাসকল আক্ৰমণ কৰিবলৈ সাজু হৈ যায়৷ পিছত ভগৱান বিষ্ণু আৰু ৰাক্ষসসকলৰ মাজত এক ভয়ানক যুদ্ধ আৰম্ভ হয়৷ অৱশেষত বিষ্ণুৱে সুদৰ্শন চক্ৰৰে মালীক বধ কৰে৷ মালীৰ মৃত্যু হোৱা দেখি মালীৰ দুই ভাই মাল্যবান আৰু সুমালী যুদ্ধ ক্ষেত্ৰৰ পৰা পলাই যায়৷

ইয়াৰ পিছত ভগৱান বিষ্ণুৰ আদেশ মতে লংকাত কুবেৰে শাসন কৰিছিল।

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ৰামায়ণৰ চৰিত্ৰ
জামবাৰী

**জামবাৰী** অসমৰ কামৰূপ জিলাৰ ছয়গাঁও সমষ্টিৰ অন্তৰ্গত বনগাঁও মৌজাৰ এখন অন্যতম গাঁও৷ জামবাৰীত এছিয়াৰ প্ৰথমটো বাঁহ উদ্যোগ স্থাপন কৰা হৈছে৷ মামণি ৰয়ছম গোস্বামীৰ উপৰি পুৰুষে আমৰাঙাত বসতি স্থাপন কৰাৰ পূৰ্বে জামবাৰীত বসবাস কৰিছিল৷ জামবাৰীত তেওঁলোকৰ উপৰি পুৰুষৰ সত্ৰ জামবাৰী সত্ৰৰ নিশ্চিহ্ন ৰূপ বৰ্তমানেও বিদ্যমান৷ এই সত্ৰৰ বৰ্তমান ৰূপ গোপীনাথ আশ্ৰিত গোঁসাইঘৰত প্ৰতি বছৰে মাঘ মাহৰ অমাৱশ্যা তিথিত ঐতিহাসিক পৰম্পৰাগত সভা অনুষ্ঠিত হয়৷ 'দঁতাল হাতীৰ উঁয়ে খোৱা হাওদা' উপন্যাসতো জামবাৰীৰ কথা উল্লেখ কৰা হৈছে৷

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:অসমৰ গাঁও
ৰিয়াজ (চলচ্চিত্ৰ)

**ৰিয়াজ** হ’ল এখন ২০২১ বৰ্ষত ডিজিটেল প্লেটফৰ্ম ৰীলড্ৰামাত মুক্তি লাভ কৰা এখন অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ। ছবিখনৰ কাহিনী, পৰিচালনা আৰু প্ৰযোজনা মৃগাংক বৰাৰ। ৰিয়াজত মুখ্য চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছে সৌমৰ জ্যোতি বৰা আৰু স্বাগতা ভৰালীয়ে৷

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:পোখালি
মৃগাংক বৰা

**মৃগাংক বৰা** এজন ভাৰতীয়-অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ পৰিচালক, লিখক আৰু প্ৰযোজক। তেওঁ ৰিয়াজ (চলচ্চিত্ৰ) খনৰ বাবে জনাজাত। এইখন তেওঁৰ প্ৰথম অসমীয়া ভাষাত লিখা, পৰিচালনা আৰু প্ৰযোজনা কৰা চলচ্চিত্ৰ। ছবিখনে ২০২১ বৰ্ষত ডিজিটেল মাধ্যম ৰীলড্ৰামাত মুক্তি লাভ কৰে।

## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:অসমৰ চলচ্চিত্ৰ পৰিচালক
বিশ্বামিত্ৰ

**বিশ্বামিত্ৰ** () হোওছে প্ৰাচীন ভাৰতৰ এগৰাকী প্ৰখ্যাত ঋষি। গায়ত্ৰী মন্ত্ৰকে আদি কৰি ঋকবেদৰ তৃতীয় মণ্ডলৰ প্ৰায়বোৰ অংশ ৰচনাৰ কৃতিত্ব তেওঁকে দিয়া হয়। পুৰাণসমূহত সৃষ্টিৰ আদিৰে পৰা বিদ্যমান ২৪গৰাকী ঋষিৰ উল্লেখ আছে যিসকলে গায়ত্ৰী মন্ত্ৰৰ সম্পূৰ্ণ অৰ্থ অনুধাৱন কৰি এই মন্ত্ৰৰ সমস্ত শক্তি ধাৰণ কৰিছিল। ইয়াৰ ভিতৰত বিশ্বামিত্ৰ হৈছে প্ৰথমগৰাকী আৰু যাজ্ঞবল্ক্য অন্তিমগৰাকী ঋষি। 
## সাহিত্যৰ সূত্ৰ
ঐতিহাসিকভাৱে বিশ্বামিত্ৰ গথিনা এজন ঋকবৈদিক ঋষি আছিল যি আছিল ঋগবেদৰ তৃতীয় মণ্ডলৰ মুখ্য ৰচয়িতা। বশিষ্ঠৰ আগলৈকে তেওঁ ভৰত জনজাতিৰ ৰজা সুদাসৰ পুৰোহিত আছিল।  তেওঁ ভৰতসকলক বিপাস আৰু সুতুদ্ৰী নদী অতিক্ৰম কৰাত সহায় কৰিছিল। পৰৱৰ্তী হিন্দু গ্ৰন্থসমূহত বিশ্বামিত্ৰ আৰু বশিষ্ঠৰ দীৰ্ঘদিনীয়া বিবাদৰ কথা বৰ্ণনা কৰা হৈছে। পণ্ডিতসকলৰ মতে যে ভৰতসকলৰ পুৰোহিতৰ স্থিতি সম্পৰ্কে ঐতিহাসিকভাৱে তেওঁলোকৰ মাজত বিবাদ হৈছিল। অৱশ্যে অভ্যন্তৰীণ প্ৰমাণৰ অভাৱ আৰু ঋকবেদৰ ওপৰত পৰৱৰ্তী কালৰ মতামতৰ বাবে এই দৃষ্টিভংগীক সমালোচনা কৰা হৈছে।

বিশ্বমিত্ৰৰ জীৱনৰ সৈতে সম্পৰ্কিত বেছিভাগ কাহিনী বাল্মীকি ৰামায়ণত বৰ্ণনা কৰা হৈছে।  বিশ্বামিত্ৰ প্ৰাচীন ভাৰতৰ এজন ৰজা আছিল যাক কৌশিক (কুশৰ বংশধৰ) বুলিও কোৱা হয়। তেওঁ আছিল অমাৱসু ৰাজবংশৰ। বিশ্বামিত্ৰ মূলতঃ কান্যকুব্জৰ (আধুনিক দিনৰ কনৌজ) চন্দ্ৰবংশী (সোমবংশী) ৰজা। তেওঁ এজন বীৰ যোদ্ধা আৰু কুশ নামৰ এজন মহান ৰজাৰ বংশধৰ আছিল। 
## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:প্ৰাচীন ভাৰতীয় ঋষি-মুনি
অৰুণ গোবিল

**অৰুণ গোবিল** (, জন্ম: ১২ জানুৱাৰী ১৯৫৮) এগৰাকী ভাৰতীয় অভিনেতা, প্ৰযোজক আৰু ৰাজনীতিবিদ। তেওঁ হিন্দী, ভোজপুৰী, ব্ৰজ ভাষা, ওড়িয়া আৰু তেলেগু ভাষাৰ চলচ্চিত্ৰত অভিনয় কৰিছে। তেওঁ ৰামানন্দ সাগৰৰ জনপ্ৰিয় টেলিভিচন ধাৰাবাহিক ৰামায়ণ (১৯৮৭) -ত ভগৱান ৰামৰ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰাৰ বাবে অধিক জনাজাত। তেওঁ প্ৰশান্ত নন্দৰ “পহেলী” (১৯৭৭) -ৰ যোগেদি বলীউডত আত্মপ্ৰকাশ কৰিছিল। তেওঁ কনক মিশ্ৰাৰ চাৱান কো আনে দো (১৯৭৯) আৰু সত্যেন বসুৰ চাঞ্চ কো আঞ্চ নেহী (১৯৭৯) -ত অভিনয় কৰিছিল। তেওঁ ৰামানন্দ সাগৰৰ বিক্ৰম ঔৰ বেতাল (১৯৮৫) -ত এটি সৰু চৰিত্ৰৰে আত্মপ্ৰকাশ কৰিছিল। ৰামানন্দ সাগৰৰ ৰামায়ণ ধাৰাবাহিকত ভগৱান ৰামৰ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰাৰ বাবে তেওঁ ১৯৮৮ চনত মুখ্য ভূমিকা শিতানত শ্ৰেষ্ঠ অভিনেতাৰ আপট্ৰ’ন বঁটা (Uptron Award) লাভ কৰিছিল। তেওঁ ৰামানন্দ সাগৰৰ লৱ কুশত পুনৰ ৰামৰ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছিল।

## ৰাজনৈতিক জীৱন
অৰুণ গোবিলক ২০২৪ চনৰ লোকসভা নিৰ্বাচনৰ বাবে ভাৰতীয় জনতা পাৰ্টিৰ প্ৰাৰ্থী হিচাপে ২৫ মাৰ্চ ২০২৪-ত উত্তৰ প্ৰদেশৰ মীৰাট লোকসভা সমষ্টিৰ পৰা মনোনীত কৰা হয়। ৪ জুন ২০২৪-ত তেওঁ মীৰাট লোকসভা সমষ্টিৰ প্ৰতিনিধিত্ব কৰি লোকসভালৈ নিৰ্বাচিত হয়।

## তথ্য সংগ্ৰহ

## বাহ্যিক সংযোগ
*
*
* 

শ্ৰেণী:ভাৰতীয় অভিনেতা
শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
ভৰদ্বাজ

**ভৰদ্বাজ** বা **ভাৰদ্বাজ** () প্ৰাচীন ভাৰতৰ এগৰাকী বৈদিক মহৰ্ষি। তেওঁ আছিল এজন বিদ্বান, অৰ্থনীতিবিদ, ব্যাকৰণবিদ আৰু চিকিৎসক। তেওঁ সপ্তৰ্ষিসকলৰ অন্যতম।

ঋকবেদকে ধৰি প্ৰাচীন ভাৰতীয় সাহিত্যলৈ তেওঁ আগবঢ়োৱা অৱদানসমূহে প্ৰাচীন ভাৰতীয় সমাজৰ বিষয়ে সম্যক ধাৰণা প্ৰদান কৰে। ঋষি ভৰদ্বাজ আৰু তেওঁৰ শিষ্যসকলক ঋকবেদৰ ষষ্ঠ পাঠ্যখণ্ড ৰচনা কৰাৰ কৃতিত্ব প্ৰদান কৰা হয়। মহাভাৰতত ভৰদ্বাজ আছিল কৌৰৱ আৰু পাণ্ডৱসকলৰ শিক্ষাগুৰু দ্ৰোণাচাৰ্যৰ পিতৃ তথা গুৰু। ভাৰতৰ মধ্যযুগীয় চিকিৎসা শাস্ত্ৰ চৰক সংহিতাতো ভৰদ্বাজৰ বিষয়ে উল্লেখ আছে।

## ইতিহাস
বৈদিক গ্ৰন্থত তেওঁৰ সম্পূৰ্ণ নাম হৈছে ভৰদ্বাজ ব্ৰাহস্পতি। তেওঁৰ পিতৃ আৰু বৈদিক দেৱৰ্ষি বৃহস্পতিৰ নামৰ পৰা ব্ৰাহস্পতি উপাধি সংযুক্ত হৈছে। তেওঁৰ মাতৃ আছিল বৃহস্পতিৰ জ্যেষ্ঠ ভাতৃ উতথ্য ঋষিৰ পত্নী মমতা।  তেওঁ ঋকবেদৰ লগতে শতপথ ব্ৰাহ্মণতো চাৰিবাৰ উল্লেখ কৰা সাতজন ঋষিৰ ভিতৰত এজন। ইয়াৰোপৰি মহাভাৰত আৰু পুৰাণত তেওঁক শ্ৰদ্ধাসহকাৰে উল্লেখ কৰা হৈছে।  পৰৱৰ্তী কালত পুৰাণৰ কিছুসংখ্যক আখ্যানত তেওঁক বৈদিক ঋষি অত্ৰিৰ পুত্ৰ বুলি কোৱা হয়। 

দীঘ নিকায়ৰ দৰে বৌদ্ধ পালি গ্ৰন্থত তেভিজ্জা সূত্তই বুদ্ধ আৰু সমসাময়িক বৈদিক পণ্ডিতসকলৰ মাজত হোৱা আলোচনাৰ বৰ্ণনা কৰিছে। বুদ্ধই দহজন ঋষিৰ নাম লৈ তেওঁলোকক "আদি ঋষি" বুলি কয় আৰু তেওঁৰ যুগত সংগ্ৰহ কৰা আৰু উচ্চাৰণ কৰা প্ৰাচীন পদসমূহৰ ৰচয়িতা বুলি উল্লেখ কৰে। আৰু সেই দহজন ঋষিৰ ভিতৰত ভৰদ্বাজো আছে। 

প্ৰাচীন হিন্দু চিকিৎসা শাস্ত্ৰ চৰক সংহিতাই ভৰদ্বাজক  ইন্দ্ৰৰ পৰা চিকিৎসা বিজ্ঞানৰ শিক্ষা লোৱা বুলি উল্লেখ কৰিছে। ভৰদ্বাজে ইন্দ্ৰক কয়, "দুৰ্বল স্বাস্থ্যই মানুহৰ আধ্যাত্মিক যাত্ৰা অনুসৰণ কৰাৰ সামৰ্থ্য ব্যাহত কৰি আছে", আৰু ইয়াৰ পিছত ইন্দ্ৰই চিকিৎসা জ্ঞানৰ পদ্ধতি আৰু নিৰ্দিষ্ট তাৎপৰ্য দুয়োটাকে ভৰদ্বাজক প্ৰদান কৰে। 

ভৰদ্বাজ শব্দটোৰ উৎপত্তি হৈছে "ভৰ(দ) আৰু ভজ(ম)"ৰ পৰা যাৰ অৰ্থ হৈছে একেলগে "পুষ্টি অনা"। 

ভৰদ্বাজক ব্ৰাহ্মণ বা ভূমিহাৰ জাতিৰ ভৰদ্বাজ গোত্ৰৰ আৰম্ভণি কৰোঁতা বুলি গণ্য কৰা হয়।

## টোকা

## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:প্ৰাচীন ভাৰতীয় ঋষি-মুনি
চলমান ৰুশ্বদি

**আহমেদ চলমান ৰুশ্বদি** (; জন্ম জুন ১৯, ১৯৪৭) এজন ব্ৰিটিছ ভাৰতীয় ঔপন্যাসিক আৰু প্ৰবন্ধকাৰ। তেওঁৰ দ্বিতীয় উপন্যাস মিডনাইটছ চিলড্ৰেনে ১৯৮১ চনত মেন বুকাৰ বঁটা লাভ কৰিছিল। তেওঁৰ বেছিভাগ লিখনিয়ে ভাৰতীয় উপমহাদেশক সামৰি লৈছে। কোৱা হয় যে তেওঁ যাদুৰ বাস্তৱৰ আধাৰত ঐতিহাসিক কল্পকাহিনী লিখে। পূব আৰু পশ্চিমৰ মাজত অজস্ৰ সংযোগ, বিচ্ছিন্নতা আৰু অভিব্যক্তি তেওঁৰ লিখনিৰ অন্যতম বিষয়।

১৯৮৮ চনত প্ৰকাশিত তেওঁৰ চতুৰ্থখন উপন্যাস দ্য ছেটানিক ভাৰ্চেছ বিশ্বজুৰি এক বৃহৎ পৰিমাণৰ বিতৰ্কৰ কেন্দ্ৰবিন্দু হৈ পৰে। কিতাপখন প্ৰকাশ হোৱাৰ পিছত, কেইবাখনো দেশৰ মুছলমানসকলে প্ৰতিবাদ কৰিছিল যি কেতিয়াবা হিংসাত্মক হৈ পৰিছিল। তেওঁক মৃত্যুৰ ভাবুকিও দিয়া হৈছিল। ইৰাণৰ মুখ্য ধৰ্মীয় নেতা আয়াতুল্লাহ ৰুহুল্লা খোমেনীয়ে কিতাপখন লিখাৰ বাবে ১৯৮৯ চনৰ ১৪ ফেব্ৰুৱাৰীত তেওঁৰ বিৰুদ্ধে মৃত্যুদণ্ডৰ ফতোয়া জাৰি কৰিছিল।

## জীৱনী
আহমেদ ছলমান ৰুশ্বদি ১৯৪৭ চনৰ ১৯ জুনত বোম্বাইত (সেই সময়ৰ ব্ৰিটিছ ভাৰতত) এটা কাশ্মীৰী মুছলমান পৰিয়ালত জন্ম গ্ৰহণ কৰিছিল। তেওঁ কেমব্ৰিজৰ শিক্ষিত উকীল-ব্যৱসায়ী আনিস আহমেদ ৰুশ্বদি আৰু শিক্ষক নেগিন ভট্টৰ পুত্ৰ। আনিস ৰুশ্বদিক ভাৰতীয় অসামৰিক সেৱাৰ (আই চি এছ) পৰা বৰ্খাস্ত কৰা হৈছিল কিয়নো তেওঁ। বয়স কমাবলৈ জন্মৰ প্ৰমাণপত্ৰ পৰিৱৰ্তন কৰিছিল। ৰুশ্বদিৰ তিনিগৰাকী ভগ্নী আছিল। তেওঁ তেওঁৰ ২০১২ চনৰ স্মৃতিগ্ৰন্থত লিখিছিল যে তেওঁৰ দেউতাকে এভাৰৰোছ (ইবন ৰুশ্দ)ৰ সন্মানত ৰুশ্বদি নামটো গ্ৰহণ কৰিছিল। তেওঁ বোম্বেৰ কেথেড্ৰেল এণ্ডজন কনন স্কুল, ৱাৰউইকশ্বায়াৰৰ ৰাগবী স্কুল আৰু কেমব্ৰিজৰ কিংছ কলেজত ইতিহাস বিষয়ত শিক্ষা লাভ কৰিছিল

## ব্যক্তিগত জীৱন
ৰুশ্বদিৰ চাৰিবাৰ বিয়া হৈছে। তেওঁ ১৯৭৬ চনৰ পৰা ১৯৮৭ চনলৈ তেওঁৰ প্ৰথম পত্নী ক্লেৰিছা লুয়াৰ্ডৰ সৈতে বিবাহপাশত আৱদ্ধ হৈছিল আৰু জাফৰ (জন্ম ১৯৭৯) নামৰ এজন পুত্ৰৰ পিতৃ হৈছিল। তেওঁৰ দ্বিতীয় পত্নী আছিল আমেৰিকান ঔপন্যাসিক মেৰিয়েন উইগিনছ; তেওঁলোক ১৯৮৮ চনত বিবাহপাশত আৱদ্ধ হৈছিল আৰু ১৯৯৩ চনত তেওঁলোকৰ বিবাহ বিচ্ছেদ হৈছিল। ১৯৯৭ চনৰ পৰা ২০০৪ চনলৈ তেওঁৰ তৃতীয় পত্নী আছিল এলিজাবেথ ৱেষ্ট; তেওঁলোকৰ মিলান নামৰ এজন পুত্ৰ আছে (জন্ম ১৯৯৭)। ২০০৪ চনত তেওঁ এগৰাকী ভাৰতীয়-আমেৰিকান অভিনেত্ৰী, মডেল আৰু আমেৰিকান ৰিয়েলিটি-টেলিভিছন অনুষ্ঠান টপ চেফৰ সঞ্চালক পদ্মা লক্ষ্মীক বিয়া কৰায়। বিবাহখন ২ জুলাই ২০০৭ ত সমাপ্ত হৈছিল।

২০০০ চনৰ পৰা, ৰুশ্বদিয়ে নিউয়ৰ্ক চহৰৰ "বেছিভাগ ইউনিয়ন স্কোৱেৰৰ ওচৰত" বাস কৰি আহিছে। তেওঁ ইংলিছ ফুটবল ক্লাব টটেনহাম হটস্পাৰৰ অনুৰাগী।

## তথ্যসূত্ৰ

## বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:যুক্তৰাজ্যৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:সাহিত্যিক
শ্ৰেণী:বুকাৰ বঁটা বিজয়ী
বশিষ্ঠ

**বশিষ্ঠ** () হৈছে এগৰাকী প্ৰখ্যাত আৰু প্ৰাচীনতম বৈদিক ঋষি। তেওঁ সপ্তৰ্ষি অৰ্থাৎ ভাৰতীয় সভ্যতাৰ সাতগৰাকী মহান ঋষিৰ অন্যতম। বশিষ্ঠক ঋকবেদৰ সপ্তম মণ্ডলৰ মূল ৰচয়িতা হিচাপে কৃতিত্ব প্ৰদান কৰা হয়। ঋকবেদৰ ১০.১৬৭.৪ নং শ্লোকত বশিষ্ঠ আৰু তেওঁৰ পৰিয়ালৰ বিষয়ে উল্লেখ আছে।  অন্যান্য ঋকবৈদিক মণ্ডল আৰু বৈদিক সাহিত্যতো তেওঁলোকৰ উল্লেখ পোৱা যায়। বশিষ্ঠৰ ধ্যান-ধাৰণাসমূহ প্ৰভাৱশালী আছিল আৰু আদি শংকৰে তেওঁক হিন্দু দৰ্শনৰ বেদান্ত গুৰুকুলৰ প্ৰথমগৰাকী ঋষি বুলি অভিহিত কৰিছে। 

যোগ বশিষ্ঠ, বশিষ্ঠ সংহিতা, অগ্নি পুৰাণৰ কোনো কোনো সংস্কৰণ আৰু বিষ্ণু পুৰাণ ৰচনাৰ কৃতিত্বও তেওঁকেই দিয়া হৈছে। ইচ্ছাপূৰণ কৰা গাইগৰু কামধেনু আৰু নন্দিনীৰ মালিকীস্বত্বকে আদি কৰি বহুসংখ্যক কাহিনীৰো বিষয়বস্তুৰ ৰূপত বশিষ্ঠক উপস্থাপন কৰা হৈছে। ঋষি বিশ্বামিত্ৰৰ সৈতে হোৱা এক মতানৈক্যৰ কাহিনীৰো তেওঁ নায়ক। ৰামায়ণত বশিষ্ঠ হৈছে ৰঘূবংশৰ কুলগুৰু তথা ৰাম আৰু তেওঁৰ ভ্ৰাতৃসকলৰ শিক্ষাগুৰু। 
## সাহিত্যিক সূত্ৰসমূহ
বশিষ্ঠ হিন্দু পৰম্পৰাৰ এক শ্ৰদ্ধাৰ ঋষি। প্ৰাচীন আৰু মধ্যযুগত ৰচনা কৰা অসংখ্য গ্ৰন্থ তেওঁৰ নামেৰে শ্ৰদ্ধাৰে নামকৰণ কৰা হৈছে।  তেওঁৰ নামেৰে নামকৰণ কৰা বা তেওঁৰ বাবে উৎসৰ্গিত কিছুমান গ্ৰন্থ:

* বশিষ্ঠ সংহিতা হৈছে মধ্যযুগীয় যোগ পাঠ্য। একেটা নামেৰে এক *আগমা*ও আছে। 
* বশিষ্ঠ ধৰ্মসূত্ৰ হৈছে আন এক প্ৰাচীন পাঠ্য আৰু আধুনিক যুগতো বৰ্তি থকা ধৰ্ম-সম্পৰ্কীয় গ্ৰন্থসমূহৰ ভিতৰত অন্যতম। এই ধৰ্মসূত্ৰ (৩০০-১০০ খ্ৰীষ্টপূৰ্ব) এক স্বতন্ত্ৰ পাঠ্য।  ইয়াত ১,০৩৮টা সূত্ৰ আছে। 
* যোগ বশিষ্ঠ হৈছে এক সংমিশ্ৰিত মধ্যযুগীয় পাঠ্য যি বেদান্ত আৰু যোগ দৰ্শনক উপস্থাপন কৰিছে। ইয়াক জীৱনৰ প্ৰকৃতি, মানুহৰ দুখ-কষ্ট, স্বাধীন ইচ্ছা, মানৱৰ সৃষ্টিশীল শক্তি আৰু আধ্যাত্মিক মুক্তিৰ বিষয়ে বশিষ্ঠ আৰু ৰামায়ণ খ্যাত ৰাজকুমাৰ ৰামৰ মাজত এক সংবাদৰ ৰূপত লিখা হৈছে।  যোগ বশিষ্ঠৰ শিক্ষাবোৰ কাহিনী হিচাপে অদ্বৈত বেদান্তত পোৱাৰ দৰে এক দাৰ্শনিক ভেটিৰ সৈতে কাহিনী হিচাপে ৰচনা কৰা হৈছে।  যোগৰ আলোচনাৰ বাবেও এই পাঠ্য উল্লেখযোগ্য। যোগ আৰু ভাৰতীয় ধৰ্মৰ বিশেষজ্ঞ ইণ্ডিক অধ্যয়নৰ অধ্যাপক ক্ৰিষ্টোফাৰ চেপলৰ মতে, যোগ বশিষ্ঠ দৰ্শনৰ সাৰাংশৰ বিষয়ে এনেদৰে ক'ব পাৰি, "মানৱ প্ৰচেষ্টাক আত্ম-উন্নতিৰ বাবে ব্যৱহাৰ কৰিব পাৰি আৰু দেৱতাসকলে আৰোপ কৰা বাহ্যিক ভাগ্য ৰ দৰে কোনো বস্তু নাই।" 
* অগ্নি পুৰাণৰ ৰচনাও বশিষ্ঠৰ বাবেই হোৱা বুলি কোৱা হয়।

## আখ্যানসমূহ
### জন্ম
ঋকবেদৰ সপ্তম মণ্ডলৰ মতে, দেৱতা মিত্ৰ-বৰুণ আৰু অপ্সৰা উৰ্বশীক তেওঁৰ পিতৃ-মাতৃ বুলি উল্লেখ কৰা হৈছে। কাহিনীটোৰ মতে মিত্ৰ আৰু বৰুণে যজ্ঞ কৰি থাকোঁ‌তে সেই ঠাইত তেওঁলোকে উৰ্বশীক দেখে আৰু যৌন উত্তেজিত হৈ পৰে। তেওঁলোকে নিজৰ বীৰ্য্য কলহ এটাত স্খলিত কৰে আৰু পৰৱৰ্তী সময়ত ইয়াৰ পৰাই বশিষ্ঠৰ জন্ম হয়।

বসিষ্ঠৰ জন্মকাহিনী পৰৱৰ্তী সময়ৰ হিন্দু শাস্ত্ৰত পুনৰ কোৱা হৈছে। পুৰাণসমূহৰ মতে তেওঁ তিনিবাৰ জন্ম লাভ কৰে। প্ৰথমবাৰত তেওঁ আছিল ব্ৰহ্মাৰ দ্বাৰা সৃষ্টি কৰা মানসপুত্ৰ। দক্ষ যজ্ঞ ধ্বংস হোৱাৰ পিছত, বশিষ্ঠক হত্যা কৰা হয় কিন্তু ব্ৰহ্মাই পুনৰ সৃষ্টি কৰে। বশিষ্ঠ ৰজা নিমিৰ ৰাজগুৰু আছিল। অৱশ্যে নিমিয়ে বশিষ্ঠক যজ্ঞলৈ নিমন্ত্ৰণ কৰিবলৈ পাহৰি যায় আৰু খঙত বশিষ্ঠই নিমিক সোনকালে মৃত্যু হ'বলৈ অভিশাপ দিয়ে। নিমিয়েও একেদৰেই প্ৰতি-অভিশাপ দিয়ে। ভয় খাই বশিষ্ঠ তেওঁৰ পিতৃ ব্ৰহ্মাৰ কাষ চাপে। ব্ৰহ্মাই তেওঁক বৰুণ আৰু মিত্ৰৰ পৰা নিৰ্গত হ'বলৈ পৰামৰ্শ দিয়ে। যেতিয়া উৰ্বশীক বৰুণ আৰু মিত্ৰই দেখা পায় বশিষ্ঠ তেওঁলোকৰ পৰা নিৰ্গত হয়। 

## টোকা

## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:প্ৰাচীন ভাৰতীয় ঋষি-মুনি
কৌশল্যা

**কৌশল্যা** হিন্দু মহাকাব্য ৰামায়ণৰ এক চৰিত্ৰ। সেই অনুসৰি তেওঁ কোশল ৰাজ্যৰ ৰাজকুমাৰী আছিল আৰু ৰজা দশৰথৰ পত্নী, ৰামৰ মাতৃ   আৰু অযোধ্যাৰ জ্যেষ্ঠ ৰাণী আছিল। তেওঁ শান্তা নামৰ এগৰাকী কন্যা সন্তানৰ মাতৃও আছিল। বাল্মীকি ৰামায়ণৰ বালকাণ্ডত শান্তাৰ উল্লেখ আছে।

## কিংবদন্তী
তেওঁ দক্ষিণ কোশল ৰাজ্যৰ ৰজা সুকৌশল আৰু ৰাণী অমৃতপ্ৰভাৰ জীয়ৰী। তেওঁৰ জন্মস্থানত, মাতা কৌশল্যা মন্দিৰ নামৰ তেওঁৰ প্ৰতি উৎসৰ্গিত এটা মন্দিৰ আছে, যিটো কৌশল্যাক সমৰ্পিত পৃথিৱীৰ একমাত্ৰ মন্দিৰ। 

তেওঁ চিৰনম্ৰ, স্নেহশীলা আৰু মধুৰস্বভাৱৰ আছিল। তেওঁৰ ধৈৰ্যৰ চৰম পৰীক্ষা হয় পুত্ৰ ৰামৰ বনবাসৰ কালত। তেওঁ প্ৰথমে পুত্ৰ ৰামক বনগমনত বাধা প্ৰদানৰ চেষ্টা কৰিছিল, কিন্তু পিতৃসত্য পালনৰ নিষ্ঠা আৰু অপূৰ্ব ধৰ্মপ্ৰাণতা দৰ্শনৰে তেওঁ পুত্ৰবিৰহ দুঃখ তুচ্ছ কৰি ৰামক সম্মতি প্ৰদান কৰে আৰু আশীৰ্বাদ কৰে। 

বনবাসলৈ ৰথেৰে গমন কৰাৰ সময়ত ৰাম-লক্ষ্মণ-সীতা চকুৰে নেদেখা হোৱালৈকে তেওঁ দশৰথসহ ৰথৰ পিছে পিছে দৌৰি যায়। বনবাসৰ চৌধ্য বছৰ পিছত ৰাম অযোধ্যালৈ প্ৰত্যাৱৰ্তন কৰাত অশ্বমেধযজ্ঞ পালনৰ পিছত কৌশল্যাৰ মৃত্যু হয়। 

কৌশল্যা আছিল দ্ৰোণবসুৰ পত্নী ধাৰা (ব্ৰহ্মণী)ৰ অৱতাৰ। তেওঁ বিষ্ণুৰ পৰা আশীৰ্বাদ প্ৰাপ্ত আছিল। সেই অনুসৰি তেওঁ ত্ৰেতা যুগত সপ্তম অৱতাৰ ৰামৰ ৰূপত কৌশল্যাৰ গৰ্ভত জন্মলাভ কৰে। 

দশৰথৰ মৃত্যুৰ পিছত ৰামে সিংহাসন অধিষ্ঠিত নকৰালৈ তেওঁ অযোধ্যাৰ মুখ্য অধিকাৰী আছিল। ৰাম সিংহাসনত বঢ়াৰ পিছত তেওঁ ৰাণী মা হৈছিল। সুমিত্ৰা আৰু কৈকেয়ীৰ সৈতে তেওঁ ভগ্নী স্বৰূপ সম্পৰ্ক ৰাখিছিল।

## তথ্যসূত্ৰ

## বাহ্যিক সংযোগ
*Valmiki Ramayana - Bala Kanda  

শ্ৰেণী:ৰামায়ণৰ চৰিত্ৰ
কৈকেয়ী

**কৈকেয়ী** () হিন্দু মহাকাব্য ৰামায়ণৰ ৰজা দশৰথৰ তৃতীয়গৰাকী পত্নী আৰু অযোধ্যাৰ ৰাণী আছিল৷ দশৰথৰ তিনিগৰাকী পত্নীৰ ভিতৰত কৈকেয়ীৰ ভূমিকা সকলোতকৈ বেছি৷ তেওঁ কেকেয় ৰাজ্যৰ জীয়াৰী আৰু এগৰাকী শক্তিশালী যোদ্ধা আছিল, যিয়ে যুদ্ধৰ সময়ত তেওঁৰ পতি দশৰথক সহায় কৰিছিল৷ কৈকেয়ী ভৰতৰ মাক আছিল৷ প্ৰথমতে তেওঁ সৎ পুত্ৰ ৰামক মৰম আৰু মাতৃসুলভ জ্ঞান কৰিছিল যদিও পিছত মন্থৰাৰ কথাত পতিয়ন গৈ ৰামক বনবাসলৈ পঠিয়াইছিল৷

## জন্ম আৰু প্ৰাৰম্ভিক জীৱন
কৈকেয়ীৰ জন্ম বৰ্তমানৰ আফগানিস্তানৰ প্ৰাচীন ভাৰতীয় অঞ্চল কেকেয়ৰ ওচৰত হৈছিল। কৈকেয়ী কেকয়ৰাজ অশ্বপতিৰ কন্যা আছিল। অশ্বপতিয়ে পখীৰ ভাষা বুজাৰ বৰপ্ৰাপ্ত কৰিছিল যদিও তেওঁ সেই ভাষাৰ অৰ্থ কাৰোৰে আগত ব্যক্ত কৰিব নোৱাৰিছিল; ব্যক্ত কৰিলেই তেওঁৰ মৃত্যু নিশ্চিত৷ এদিন তেওঁ আৰু তেওঁৰ পত্নী বাগিচাত ভ্ৰমণ কৰাৰ সময়ত অশ্বপতিয়ে এযোৰ ৰাজহাঁহৰ কথোপকথন শুনি মুগ্ধ হৈ হাঁহিবলৈ ধৰে। অশ্বপতিয়ে সেই কথা ব্যক্ত কৰিলে ৰজাৰ মৃত্যু হ’ব বুলি জানিও ৰাণীয়ে সেই কথা জানিবলৈ ইচ্ছুক হৈ পৰে৷ তেতিয়া ৰজাই তেওঁৰ পত্নীয়ে তেওঁক ভাল নাপায় বুলি জানিব পাৰি তেওঁক নিৰ্বাসিত কৰে। মাতৃহীনা কৈকেয়ী দাসী তথা ধাত্ৰীমাতা মন্থৰাৰ ওচৰলৈ যায়৷ যুৱতী অৱস্থাত তেওঁক স্বয়ংবৰত দশৰথে স্ত্ৰী ৰূপত বৰণ কৰে। তেওঁ দশৰথৰ সকলোতকৈ প্ৰিয়া স্ত্ৰী আছিল।

## বিধৱা আৰু পৰৱৰ্তী জীৱন
অযোধ্যাৰ পৰা ৰামক বনবাসলৈ প্ৰেৰণ কৰাৰ ছয় দিন পিছত দশৰথ শোকগ্ৰস্ত হৈ মৃত্যুবৰণ কৰে৷ স্বামীৰ মৃত্যুৰ কাৰণ তেওঁ নিজকে দোষাৰোপ কৰে৷ তদুপৰি, ভৰতে সিংহাসনত বহাৰ তেওঁৰ ডাঙৰ ভায়েকৰহে জন্মগত অধিকাৰ আছিল বুলি তেওঁ সিংহাসনত নবহাৰ শপত খায় আৰু পিতৃৰ মৃত্যুৰ কাৰণ তেওঁৰ মাকক দোষাৰোপ কৰে লগতে তেওঁৰ মাকক মা বুলি সম্বোধন নকৰাৰ শপত খায়। কোৱা হয় যে, এইকাৰণেই কৈকেয়ীৰ নামটো কেতিয়াবাহে শুনা যায়। তেওঁৰ মৰমৰ সৎ পুত্ৰ ৰামক ১৪ বছৰ বনবাসলৈ পঠিওৱাৰ পিছত তেওঁ অনুতপ্ত হৈ পৰে৷

ৰাম বনবাসৰ পৰা ঘূৰি অহাৰ পিছত কৈকেয়ীয়ে ৰামৰ ওচৰত ক্ষমা বিচৰাত ৰামে কৈকেয়ীৰ ভৰি স্পৰ্শ কৰি ক্ষমা বিচৰাৰ কোনো প্ৰয়োজন নাই বুলি কয়৷ কিয়নো তেওঁ সেইবোৰ একো বেয়াভাৱে নলৈছিল লগতে তেওঁ ভৰতক তেওঁৰ মাকক ক্ষমা কৰিবলৈ কয়। ৰামে ভৰতক এইটোও কয় যে, মাকে যি কৰে, সেয়া ভালেই হওক বা বেয়াই হওক সিহঁতে সন্তানৰ কল্যাণৰ বাবেহে কৰে; নিজৰ বাবে নহয়, সেয়েহে সিহঁতৰ ওপৰত খং কৰা উচিত নহয়।

## তথ্যসূত্ৰ

### গ্ৰন্থপঞ্জী
* 

## বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:ৰামায়ণৰ চৰিত্ৰ
অৰুন্ধতী

**অৰুন্ধতী** () হৈছে সপ্তৰ্ষিৰ অন্যতম ঋষি বশিষ্ঠৰ সহধৰ্মিণী। তেওঁক শুক্ৰ গ্ৰহৰ সৈতে জড়িত কৰা হয়। অৰুন্ধতীকো সপ্তৰ্ষিৰ সমমৰ্যাদা প্ৰদান কৰাৰ লগতে তেওঁলোকৰ সৈতে উপাসনাও কৰা হয়।  বৈদিক আৰু পুৰাণ সাহিত্যত তেওঁক সতীত্ব, দাম্পত্য আনন্দৰ প্ৰতীক আৰু পতীব্ৰতা নাৰীৰূপে উপস্থাপন কৰা হয়। পৰৱৰ্তী কালৰ মহাকাব্যিক ৰচনাসমূহত তেওঁক তেওঁক সতী তথা অনুকৰণীয় আদৰ্শ ৰূপত বৰ্ণোৱা হৈছে। হিন্দু পৰম্পৰাত অৰুন্ধতীক কেন্দ্ৰ কৰি বহুতো ৰীতি-নীতি বা লোকাচাৰ আছে। ইয়াৰে ভিতৰত বিবাহৰ সময়ত পালন কৰা সপ্তপদী নামৰ উপবাস অন্যতম। সংস্কৃত ভাষাত অৰুন্ধতী শব্দৰ অৰ্থ হৈছে *সূৰ্যৰ ৰশ্মিয়ে প্ৰক্ষালন কৰা*। 

## শাস্ত্ৰসমূহত উল্লেখ
বিভিন্ন হিন্দু শাস্ত্ৰত অৰুন্ধতীৰ জন্ম আৰু জীৱনৰ উল্লেখ আছে। অৰুন্ধতীৰ জন্মৰ বিষয়ে শিৱ পুৰাণ আৰু ভাগৱত পুৰাণত পোৱা যায়। ব্ৰহ্মাই অৰুন্ধতীক দিয়া নিৰ্দেশনা ৰামচৰিতমানসৰ উত্তৰ কাণ্ডত বৰ্ণনা কৰা হৈছে। বিশ্বামিত্ৰ আৰু বশিষ্ঠৰ মাজৰ প্ৰতিদ্বন্দ্বিতাৰ ফলত তেওঁৰ এশ পুত্ৰৰ মৃত্যু হোৱাৰ কথা বাল্মীকিৰ ৰামায়ণৰ বালকাণ্ডত বৰ্ণনা কৰা হৈছে। মহাভাৰত আৰু কেইবাখনো ব্ৰাহ্মণত শক্তি, আৰু নাতি পৰাশৰকে ধৰি তেওঁৰ পুত্ৰসকলৰ বিষয়ে বৰ্ণনা কৰা হৈছে। সীতা আৰু ৰামৰ সৈতে অৰুন্ধতীৰ বৈঠকৰ কথা ৰামায়ণ, ৰামচৰিতমানস আৰু বিনয় পত্ৰিকাত উল্লেখ কৰা হৈছে।  শিৱক পাৰ্বতীক বিয়া কৰাবলৈ অনুৰোধ কৰাত তেওঁৰ ভূমিকা কালিদাসৰ কুমাৰসম্ভৱৰ ষষ্ঠ অধ্যায়ত বৰ্ণনা কৰা হৈছে। 

## জীৱনী
ভাগৱত পুৰাণৰ মতে, অৰুন্ধতী কৰ্দমা আৰু দেৱাহুতিৰ নগৰাকী কন্যাৰ ভিতৰত অষ্টম। তেওঁ পৰাশৰৰ আইতাক আৰু ব্যাসৰ আজো-আইতাক।  শিৱ পুৰাণে তেওঁক পূৰ্বজন্মত ব্ৰহ্মাৰ মানসত জন্ম গ্ৰহণ কৰা কন্যা সন্ধ্যা বুলি বৰ্ণনা কৰিছে। বশিষ্ঠৰ নিৰ্দেশত সন্ধ্যাই নিজকে আবেগৰ পৰা বিশুদ্ধ কৰিবলৈ তপস্যা কৰি শিৱক সন্তুষ্ট কৰিছিল আৰু শিৱই তাইক মেধাতিথিৰ জুইত জাপ দিবলৈ কয়। তেতিয়া তেওঁ মেধাতিথিৰ জীয়ৰী হিচাপে জন্ম গ্ৰহণ কৰে আৰু বশিষ্ঠক বিয়া কৰায়। আন কিছুমান পুৰাণে তেওঁক ঋষি কাশ্যপৰ জীয়ৰী আৰু নাৰদ আৰু পৰ্বতৰ ভগ্নী বুলি বৰ্ণনা কৰে। নাৰদে বশিষ্ঠৰ সৈতে তেওঁৰ বিবাহৰ প্ৰস্তাৱ দিয়ে। 

মহাভাৰতত অৰুন্ধতীক এগৰাকী তপস্বীনি হিচাপে বৰ্ণনা কৰা হৈছেছে আৰু তেওঁ আনকি সাতজন ঋষিৰ আগতো বক্তব্য ৰাখিছে। সেয়েহে অগ্নিৰ পত্নী স্বাহাই সপ্তৰ্ষিৰ মাজত আন ছয়জনৰ পত্নীৰ ৰূপ ধৰি ল'ব পাৰে কিন্তু অৰুন্ধতীৰ ৰূপ ধাৰণ কৰিব নোৱাৰে। মহাকাব্যখনত এইটোও বৰ্ণনা কৰা হৈছে যে কেনেকৈ এবাৰ ১২ বছৰ ধৰি বৰষুণ নহওঁ‌তে তেওঁ শিৱক সন্তুষ্ট কৰিছিল। মহাভাৰতত তেওঁৰ সতীত্ব আৰু স্বামীৰ প্ৰতি সেৱা অতুলনীয় বুলি উল্লেখ কৰা হৈছে।

বাল্মীকি ৰামায়ণ অনুসৰি, তেওঁ এশজন পুত্ৰৰ জননী আছিল যিসকলক বিশ্বামিত্ৰই মৰিবলৈ অভিশাপ দিছিল। তাৰ পিছত তেওঁ শক্তি নামৰ এজন পুত্ৰৰ জন্ম দিয়ে। পিছত তেওঁ সুযগ্য নামৰ আন এজন পুত্ৰৰ জন্ম দিয়ে যি বশিষ্ঠৰ আশ্ৰমত ৰামৰ সৈতে অধ্যয়ন কৰিছিল।  কিছুমান সূত্ৰই কয় যে শক্তি আৰু চিত্ৰকেতুকে ধৰি তেওঁৰ আঠজন পুত্ৰ আছিল।
## টোকা

## তথ্য সংগ্ৰহ
* 
* 
* 
* 
* 

শ্ৰেণী:প্ৰাচীন ভাৰতীয় ঋষি-মুনি
শ্ৰেণী:ৰামায়ণৰ চৰিত্ৰ
দীপিকা চিখলিয়া

**দীপিকা চিখলিয়া টোপীৱালা** (, জন্ম: ২৯ এপ্ৰিল ১৯৬৫) এগৰাকী ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী, যাক ৰামানন্দ সাগৰৰ জনপ্ৰিয় টেলিভিচন ধাৰাবাহিক ৰামায়ণ (১৯৮৭) -ত সীতা দেৱীৰ চৰিত্ৰত আৰু ভাৰতীয় টেলিভিচন ধাৰাবাহিকত অভিনয় কৰাৰ বাবে অধিক জনা যায়।

তেওঁৰ প্ৰথম চলচ্চিত্ৰ ৰাজ কাপুৰৰ সৈতে “সুন মেৰী লেলা” (১৯৮৩) আৰু ৰাজেশ খান্নাৰ সৈতে কৰা তিনিখন চলচ্চিত্ৰ ক্ৰমে- ৰুপায় দস কৰোৰ, ঘৰ কা চিৰাগ আৰু খুডাই ৰ বাবে তেওঁক জনা যায়। তেওঁ মাম্মোট্টীৰ সৈতে মালয়ালম ছবি "ইথিলে ইনিয়ুম ভাৰু* (১৯৮৬) -ত অভিনয় কৰিছিল, লগতে তেওঁৰ কন্নড় হিট চলচ্চিত্ৰ আছিল [[:en:Shankar Nag|শংকৰ নাগ]]ৰ সৈতে *হসা জীৱন* (১৯৯০) আৰু [[:en:Ambarish|অমবাসীশ ]]ৰ সৈতে *ইন্দ্ৰজিৎ* (১৯৮৯)। তেওঁ [[:en:Prabhu (actor)|প্ৰভুৰ]] সৈতে তামিল হিট ছবি “নংগল” (১৯৯২) আৰু বঙালী হিট ছবি *আশা অ’ ভালোবাসাত প্ৰসেনজীত চেটাৰ্জীৰ সৈতে অভিনয় কৰিছিল। তেওঁ গুজৰাটী চুপাৰষ্টাৰ নৰেশ কানোদিয়াৰ সৈতে “জোড়ে ৰহেজো ৰাজ” আৰু “লাজু লখন”ৰ দৰে গুজৰাটী চলচ্চিত্ৰত অভিনয় কৰিছিল।

## ব্যক্তিগত জীৱন
চিখলিয়াই মুম্বাইৰ উপনগৰ পালী হিল অঞ্চলৰ বান্দ্ৰাত ডাঙৰ-দীঘল হৈছিল।

তেওঁ Shingar Bindi আৰু Toes cosmetics -ৰ মালিক হেমন্ত টোপীৱালাৰ সৈতে বিবাহপাশত আৱদ্ধ হয়। তেওঁৰ সন্তান দুগৰাকীৰ নাম হৈছে- নিধি আৰু জুহি টোপীৱালা।

## চলচ্চিত্ৰপঞ্জী

## তথ্যসূত্ৰ

## বাহ্যিক সংযোগ
*Official biographical sketch in Parliament of India website
* 
* 
* 

শ্ৰেণী:ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী
শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ভোজপুৰী চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেত্ৰী
শ্ৰেণী:হিন্দী চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেত্ৰী
শ্ৰেণী:গুজৰাটী চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেত্ৰী
শ্ৰেণী:তামিল চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেত্ৰী
শ্ৰেণী:তেলুগু চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেত্ৰী
শ্ৰেণী:মালয়ালম চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেত্ৰী
শ্ৰেণী:কন্নড় চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেত্ৰী
শ্ৰেণী:বঙালী চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেত্ৰী
খৰ

**খৰ** () ভাৰতীয় মহাকাব্য ৰামায়ণত বৰ্ণিত এজন মানুহ খোৱা ৰাক্ষস আছিল। তেওঁ লংকাৰ অধিপতি ৰাৱণৰ সম্পৰ্কীয় ভাই আৰু কৈকেষীৰ ভগ্নী ৰাকৰ পুত্ৰ আছিল। 

## কিংবদন্তি
বাল্মীকি ৰামায়ণৰ মতে পঞ্চৱতীৰ অৰণ্যলৈ যাওঁ‌তে শূৰ্পনখাই অযোধ্যাৰ নিৰ্বাসিত ৰাজকুমাৰ ৰামক লগ পাইছিল আৰু লগে লগে তেওঁৰ যৌৱনোচ্ছল সুন্দৰ চেহেৰাৰ দ্বাৰা প্ৰভাৱিত হয়। তেওঁ ৰামক প্ৰলোভিত কৰিবলৈ এক সুন্দৰ ৰূপ ধাৰণ কৰে কিন্তু ৰামেই তেওঁৰ প্ৰস্তাৱ অস্বীকাৰ কৰি কয় যে তেওঁ নিজৰ পত্নী সীতাৰ প্ৰতি বিশ্বাসী আৰু এনেদৰে আন নাৰীৰ পানি কেতিয়াও গ্ৰহণ কৰিব নোৱাৰে। তেতিয়া শূৰ্পনখা প্ৰেমপ্ৰাৰ্থী হৈ লক্ষ্মণৰ ওচৰলৈ যায়। লক্ষ্মণে কয় যে ৰামৰ পিছতহে তেওঁৰ স্থান আৰু সেয়েহে শূৰ্পনখাৰ বাবে তেওঁ যোগ্য নহয়। এই কথাত ক্ষুব্ধ আৰু অপমানিত হৈ ঈৰ্ষাগ্ৰস্ত শূৰ্পনখা তেওঁৰ পৈশাচিক ৰূপলৈ ঘূৰি আহে আৰু সীতাক আক্ৰমণ কৰে। কিন্তু লক্ষ্মণে তেওঁৰ নাক কাটি পেলায়। 

তেতিয়া শূৰ্পনখা প্ৰথমে পলাই খৰৰ ওচৰলৈ যায়। তেওঁ ৰামক আক্ৰমণ কৰিবলৈ সাতজন যোদ্ধা পঠিয়াই যদিও ৰামে তেওঁলোকক সহজে পৰাজিত কৰে। ইয়াৰ পিছত খৰে নিজেই ১৪,০০০ সৈন্যৰ সৈতে দশৰথৰ পুত্ৰদ্বয়ক আক্ৰমণ কৰে। এই যুদ্ধত লক্ষ্মণে তেওঁক হত্যা কৰে। লক্ষ্মণে খৰৰ ভাতৃ দূষণ আৰু ত্ৰিশিৰাকো হত্যা কৰে। 

খৰ দণ্ড ৰাজ্যৰ শাসক আছিল, যি প্ৰায় নাছিক জিলাৰ সমতুল্য আছিল, জনস্থান (নাছিক চহৰ) ইয়াৰ ৰাজধানী আছিল। তেওঁ মূল ভূখণ্ডত লংকাৰ উত্তৰ ৰাজ্যসুৰক্ষিত কৰিছিল আৰু তেওঁৰ ৰাজ্যই কোশল ৰাজ্যৰ সীমা স্পৰ্শ কৰিছিল। তেওঁ যুদ্ধত তেওঁৰ উৎকৃষ্ট দক্ষতাৰ বাবে সুপৰিচিত আছিল।  ৰাম-ৰাৱণৰ যুদ্ধত, খৰৰ পুত্ৰ মকৰাক্ষই, ৰাৱণৰ পক্ষত যুঁজিছিল আৰু ৰামৰ দ্বাৰা হত্যা মৃত্যু হৈছিল।

## তথ্যউৎস

শ্ৰেণী:ৰামায়ণৰ চৰিত্ৰ
শ্ৰেণী:ৰামায়ণৰ ৰাক্ষস
ঋষি কম্ভোজ

ঋষি **কম্ভোজ** বা **কুম্ভজ** হৈছে সংস্কৃত মহাকাব্য ৰামায়ণৰ এটা চৰিত্ৰ। তেওঁক ঋষি অগস্ত্যৰ ঘনিষ্ঠ বন্ধু হিচাপে উপস্থাপন কৰা হৈছে। ঋষি অগস্ত্য ঋষি বশিষ্ঠৰ ভাতৃ আছিল আৰু দক্ষিণপথত সন্ন্যাসী হিচাপে বাস কৰিছিল। ৰাম, লক্ষ্মণ আৰু সীতা ঋষি কুম্ভজৰ আশ্ৰমলৈ গৈছিল আৰু তাৰ পৰা তেওঁলোকে লংকাৰ ৰজা ৰাৱণৰ দ্বাৰা সীতাক অপহৰণ কৰাৰ আগতে তেওঁলোকৰ বনবাসৰ সময়ত পঞ্চৱতীলৈ গৈছিল।
## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:প্ৰাচীন ভাৰতীয় ঋষি-মুনি
শ্ৰেণী:ৰামায়ণৰ চৰিত্ৰ
নাইক্স

**নাইক্স** () হৈছে গ্ৰীকসকলৰ নিশাৰ দেৱী। এক ছায়াময় চিত্ৰ, নাইক্স সৃষ্টিৰ আৰম্ভণিতে ইৰেবাছৰ (অন্ধকাৰ) সৈতে লগ হৈ হিপ্নোছ (টোপনি) আৰু থানাটোছৰ (মৃত্যু) দৰে আন আদি-দেৱতাসকলৰ জন্ম দিছিল। তেওঁৰ উপস্থিতি বৰ্তমানলৈকে বৰ্তি থকা আখ্যানসমূহত কমেই পোৱা যায়, কিন্তু তেওঁক এনে এক ব্যতিক্ৰমী শক্তি আৰু সৌন্দৰ্যৰ চিত্ৰ হিচাপে প্ৰকাশ কৰা হৈছে যে স্বয়ং জ্যুচেও তেওঁলৈ ভয় কৰে। 
## পৌৰাণিক কাহিনী আৰু সাহিত্য
### হেচিঅ’ড
হেচিঅ'ডৰ থিঅ’গনিৰ মতে নাইক্সৰ জন্ম কেঅ’ছ বা মহাশূন্যৰ পৰা হৈছিল।  ইৰেবাছৰ (অন্ধকাৰ) সৈতে, লগ হৈ নাইক্সে ইথাৰ (উজ্জ্বলতা) আৰু হেমেৰাৰ (দিন) জন্ম দিয়ে।  পিছত নিজে নাইক্সে ম'ৰছ (সৰ্বনাশ, গন্তব্য), কেৰেছ (ধ্বংস, মৃত্যু), থানাটোছ (মৃত্যু), হিপ্নোছ (টোপনি), ওনেইৰোই (সপোন), ম’মাছ (দোষ), অ’ইজিছ (বেদনা, দুখ), হেস্পেৰাইডছ, মৈৰাই (ভাগ্য), নেমেচিছ (ক্ৰোধ, প্ৰতিশোধ), এপেটে (প্ৰৱঞ্চনা), ফিলোটছ (বন্ধুত্ব), গেৰাছ (বৃদ্ধ বয়স), আৰু এৰিচৰ (বিবাদ) জন্ম দিয়ে।  শেষত নাইক্সে হেডিচৰ নাৱৰীয়া চাৰনৰ জন্ম দিয়ে। 
টাৰ্টাৰাছৰ বৰ্ণনাত হেচিঅ’ডে সেই ঠাই নাইক্স আৰু তেওঁৰ সন্তান হাইপ্নোছ আৰু থানাটোছৰ বাসস্থান বুলি উল্লেখ কৰিছে। হেচিঅ’ডে আৰু কয় যে নাইক্সৰ জীয়ৰী হেমেৰা (দিন) প্ৰৱেশ কৰাৰ লগে লগে নাইক্সে টাৰ্টাৰাছ এৰে আৰু হেমেৰাই প্ৰস্থান কৰিলে নাইক্স ঘূৰি আহে।  ঋকবেদৰ ৰাত্ৰি (নিশা) আৰু ঊষাৰ চিত্ৰায়নৰ সৈতে এই বৰ্ণনাৰ মিল দেখা যায়। 
### হোমাৰ
ইলিয়াডত টোপনিৰ দেৱতা হিপ্নোছে জ্যুচক নিদ্ৰামগ্ন কৰাৰ পিছত হীৰাক এক পুৰণি উপকাৰৰ কথা মনত পেলাই দিয়ে। তেওঁ পূৰ্বতে এবাৰ হীৰাৰ কথামতে জ্যুচক নিদ্ৰামগ্ন কৰিছিল যাৰ ফলত হীৰাই হেৰাক্লেছৰ (যি ট্ৰয়ৰ পৰা সাগৰীয় পথেৰে উভতি আহিছিল) দুৰ্ভাগ্যৰ সূচনা কৰিব পাৰিছিল। এই কথাত জ্যুচ ক্ৰোধান্বিত হয় আৰু হিপ্নোছ ভয়ত তেওঁৰ মাতৃ নাইক্সৰ কাষলৈ পলাই আছে। হোমাৰে বৰ্ণনা কৰিছে যে হিপ্নোছে তেওঁৰ শক্তিশালী মাতৃক আবেদন কৰি জ্যুচৰ ক্ৰোধৰ পৰা ৰক্ষা পৰে। এই ঘটনাৰ পিছত তেওঁ জ্যুচক কেৱল কেইবাৰমানহে বিচলিত কৰিছিল আৰু সদায় জ্যুচৰ পৰা ৰক্ষা পৰিবলৈ নাইক্সৰ ওচৰলৈ পলায়ন কৰিছিল। 

### অন্যান্য
এৰিষ্টোফেনছৰ *দ্য বাৰ্ডছ*ৰ আৰম্ভণিৰ কোৰাছত নাইক্স হৈছে প্ৰথম নীতি। ইয়াত তেওঁ ইৰ'চৰ মাতৃও। 
সাগৰৰ সিপাৰে বা ব্ৰহ্মাণ্ডৰ কাষৰীয়া কোনো ঠাইত অৱস্থিত নাইক্সৰ গুহা বা প্ৰাসাদৰ বিষয়বস্তু পাৰমেনাইডছৰ দাৰ্শনিক কবিতাত প্ৰতিধ্বনিত হ'ব পাৰে। 
কিছুমান বিৱৰণত যাদুবিদ্যাৰ দেৱী হেকেটক নিশাৰ জীয়ৰী বুলিও কোৱা হৈছিল।

## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:গ্ৰীক দেৱতা
বুট

**বুট** (বৈজ্ঞানিক নাম :Cicer arietinum) হৈছে এবিধ মাহজাতীয় খাদ্যশস্য। ই হৈছে ফেবেচিয়া (Fabaceae) পৰিয়ালৰ অন্তৰ্গত ফেবইডিয়া (Faboideae) উপ−পৰিয়ালৰ এবিধ একবাৰ্ষিক উদ্ভিদ। বুটৰ বিভিন্ন প্ৰকাৰবোৰক ইংৰাজীত **চিক পী** (**chickpea** বা **chick pea**),  গ্ৰাম (**gram**) বা বেংগল গ্ৰাম (Bengal gram), গাৰবেনজ' (garbanzo) বা গাৰবেনজ' বীন (garbanzo bean), বা ইজিপ্তিয়ান পী (Egyptian pea) আদি নামেৰে জনা যায়। ই প্ৰ'টিনেৰে সমৃদ্ধ। মধ্য প্ৰাচ্য, পশ্চিম এছিয়া আৰু ভাৰতীয় উপমহাদেশত ইয়াৰ খেতি কৰা হয়।

বুটৰ গছ ২০ − ৫০ চেমিৰ পৰা ১ মিটাৰ পৰ্যন্ত ওখ হ'ব পাৰে। বুটৰ কাণ্ডৰ দুয়োফালে পাখিযুক্ত পাত আছে। এটা বীজপত্ৰ দুইৰ পৰা তিনিটা মাহজাতীয় শস্য থাকে। ইহঁতৰ ফুলবোৰ বগা, বা কেতিয়াবা ৰঙা নীলা। গ্ৰীষ্মমণ্ডলীয় বা উপ-ক্ৰান্তীয় জলবায়ু আৰু বছৰি ৪০০ মিমি বা অধিক বৰষুণ বুট গছৰ স্বাভাৱিক উৎপাদনৰ বাবে অত্যাৱশ্যকীয়।

বুটমাহৰ দুটা মুখ্য প্ৰকাৰ: ডাঙৰ পাতল তাম বৰণৰ কাবুলী আৰু বিভিন্ন ৰঙৰ দেশী বুট। বুটবোৰ পৰিপক্ব নহওতেই আহৰণ কৰিলে সেউজীয়া হয় আৰু পিছত তাম বৰণৰ, দাগযুক্ত, গাঢ় মুগাৰ পৰা ক'লা বৰণৰ হয়। বিশ্বৰ মুঠ বুট উৎপাদনৰ ৭৫% হৈছে সৰু দেশী প্ৰকাৰৰ আৰু বিশ্বৰ মুঠ উৎপাদনৰ ৭০% বুটৰ উৎপাদন হয় ভাৰতত।
## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:খাদ্য
শ্ৰেণী:শস্য
বিভূৰঞ্জন চৌধুৰী

**বিভূৰঞ্জন চৌধুৰী ** ( ; ১৪ অক্টোবৰ ১৯৫০-২০ ছেপ্তেম্বৰ ১৯২০) এজন কণ্ঠশিল্পী তথা অসমীয়া চলচ্চিত্ৰৰ সংগীত পৰিচালক আছিল। বাওপন্থী ৰাজনীতি আৰু আদৰ্শৰ প্ৰতি গভীৰ আস্থা থকা চৌধুৰীয়ে দীৰ্ঘদিন ধৰি গণনা্ট্য সংঘ, অসম শাখাৰ নেতৃত্ব বহন কৰিছিল।
## সংক্ষিপ্ত জীৱনী
বিভূৰঞ্জন চৌধুৰীৰ জন্ম হয় ১৯৫০ চনৰ ১৪ অক্টোবৰত। তেওঁ একেধাৰে এজন কণ্ঠশিল্পী, সুৰকাৰ, অভিনেতা আৰু অসমীয়া চলচ্চিত্ৰৰ সংগীত পৰিচালক আছিল। তেওঁ সুদীৰ্ঘ কৰ্মজীৱনত অসংখ্য দূৰদৰ্শন ধাৰাবহিক, মঞ্চনাট আৰু অনাতাঁৰ প্ৰযোজনাৰ সংগীত পৰিচালনা কৰিছে। *জীৱনৰ বাটত* শীৰ্ষক গুৱাহাটী দূৰদৰ্শনৰ প্ৰথম ধাৰাবাহিকখনৰো সংগীত তেৱেঁ দিছিল। 

চৌধুৰীৰ বাওপন্থী ৰাজনীতি আৰু আদৰ্শৰ প্ৰতি গভীৰ আস্থা আছিল। তেওঁ দীৰ্ঘদিন ধৰি ভাৰতীয় গণনাট্য সংঘৰ অসম শাখাৰ সম্পাদকৰ দায়িত্ব পালন কৰাৰ উপৰিও অসম ৰাজ্যিক চলচ্চিত্ৰ (বিত্ত আৰু উন্নয়ন) নিগমৰ অধীক্ষকৰ পদত অধিষ্ঠিত আছিল। 
## চলচ্চিত্ৰৰ সংগীত পৰিচালনা
চৌধুৰীয়ে সূত্ৰপাত ছবিৰে চলচ্চিত্ৰীয় সংগীত পৰিচালনাৰ জগতত খোজ পেলায়। তেওঁ সংগীত পৰিচালনা কৰা অসমীয়া ছবিসমূহ হ’ল-
*সূত্ৰপাত (১৯৮৭)
*গ্ৰহণ (১৯৯০)
*এই মাটিতে (২০১৭) 
## মৃত্যু
বিভূৰঞ্জন চৌধুৰী পাঁচবছৰ জুৰি কৰ্কট ৰোগত ভূগি আছিল। ২০২০ চনৰ ২০ ছেপ্তেম্বৰত গুৱাহাটীৰ এখন ব্যক্তিগত চিকিৎসালয়ত তেওঁৰ মৃত্যু হয়। 
## তথ্য উৎস

শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি‎
শ্ৰেণী:অসমৰ কণ্ঠশিল্পী
শ্ৰেণী:অসমীয়া ভাষাৰ গীতিকাৰ
শ্ৰেণী:অসমীয়া চলচ্চিত্ৰৰ সংগীত পৰিচালক
শ্ৰেণী:অসমৰ চলচ্চিত্ৰ পৰিচালক‎‎‎
শবৰী

**শবৰী** ()) হৈছে হিন্দু মহাকাব্য ৰামায়ণত বৰ্ণিত এগৰাকী বৃদ্ধ তপস্বী। তেওঁক এগৰাকী উৎসাহী মহিলা হিচাপে বৰ্ণনা কৰা হৈছে যিয়ে নিজ ভক্তিৰ বলত ৰামৰ দৰ্শন আৰু আশীৰ্বাদ লাভ কৰিছিল। 

## কিংবদন্তি
শবৰী এগৰাকী গাঁৱলীয়া মহিলা আছিল। কৃষ্ণ দত্তৰ মতে, তেওঁ জ্ঞান সন্ধানী ব্যক্তি আছিল আৰু ধৰ্মৰ অৰ্থ জানিব বিচাৰিছিল। কেইবাদিনো ভ্ৰমণৰ পিছত, ঋশ্যমুখ পৰ্বতৰ পাদদেশত তেওঁ ঋষি মাতঙ্গক লগ পাইছিল আৰু তেওঁক গুৰু হিচাপে গ্ৰহণ কৰিছিল। বহু বছৰ ধৰি ভক্তিৰে তেওঁক সেৱা কৰিছিল।  যেতিয়া মাতঙ্গৰ মৃত্যুৰ সময় আহিছিল তেতিয়া বৃদ্ধা শবৰীয়ে কৈছিল যে গোটেই জীৱন তেওঁক সেৱা কৰাৰ পিছত, তেওঁ গুৰু মাতঙ্গ উপনীত হোৱা সেই একেই "শান্তিৰ বাসস্থান" পাবলৈ বিচাৰিব।
ঋষিয়ে তেওঁক সঁহাৰি দিছিল যে, যদিহে তেওঁ সেৱা আগবঢ়ায়, তেন্তে ভগৱান ৰামে তেওঁক দৰ্শন দিব। তেওঁ তেওঁক ৰামৰ আগমনৰ বাবে অপেক্ষা কৰিবলৈ কৈছিল। পিছত, পদুমৰ ভঙ্গীত বহি থকা অৱস্থাতেই, ঋষিয়ে মহাসমাধি প্ৰাপ্ত কৰিলে। গুৰুৰ পৰামৰ্শ অনুসৰণ কৰি, শবৰীয়ে ৰামৰ আগমনৰ বাবে অপেক্ষা কৰিছিল।

প্ৰতিদিনে, শবৰীয়ে লাখুটি লৈ আশ্ৰমৰ পৰা খোজ কাঢ়ি বাহিৰলৈ যায়, আৰু ভগৱান ৰামৰ বাবে বগৰী চিঙে। বগৰীবোৰ তেওঁ সোৱাদ লৈ চাই মিঠাবোৰহে খৰাহিত ৰাখিছিল আৰু তিতাবোৰ পেলাই দিছিল। তেওঁ ৰামক এই ভাল মিঠা বগৰীবোৰহে দিব বিচাৰিছিল।  তেওঁ নাজানিছিল যে নৈবেদ্যৰ সোৱাদ ল'ব নালাগে। এইদৰে তেওঁ কেইটামান বগৰী সংগ্ৰহ কৰি, আশ্ৰমলৈ ঘূৰি আহিছিল আৰু ৰামৰ আগমনৰ বাবে আগ্ৰহেৰে অপেক্ষা কৰিছিল।
### ৰামৰ আগমন
শাস্ত্ৰীয় বিৱৰণ অনুসৰি, আন শ শ যোগীয়ে তেওঁলোকৰ আশ্ৰমত অভ্যৰ্থনা কৰিবলৈ ৰামলৈ অপেক্ষা কৰি আছিল যদিও ৰামে শবৰীৰ আন্তৰিক ভক্তিৰ বাবে কেৱল তেওঁৰ আশ্ৰমলৈহে গৈছিল। ৰামক দেখি শবৰী আনন্দিত হৈ কয়, "আপোনাৰ দৰ্শনৰ বাবে বহু গুণী-মানি যোগীয়ে অপেক্ষা কৰি আছিল, কিন্তু আপুনি এই অযোগ্য ভক্তজনৰ ওচৰলৈ আহিছে (...) মোৰ হৃদয়ৰ বাহিৰে আন একোৱেই আপোনালৈ আগবঢ়োৱাৰ বাবে মোৰ ওচৰত নাই, কিন্তু ইয়াত কিছুমান বগৰী আছে। হয়তো আপুনি খাই সন্তোষ পাব প্ৰভু।" শবৰীয়ে ফলবোৰ ৰামলৈ বুলি আগবঢ়াই দিছিল যিবোৰ তাই বৰ সতৰ্কতাৰে সংগ্ৰহ কৰিছিল। ৰামে বগৰীবোৰৰ সোৱাদ লোৱাৰ মাত্ৰকে, লক্ষ্মণে বগৰীবোৰলৈ মনকৰি কৈছিল যে শবৰীয়ে ইতিমধ্যে এইবোৰৰ সোৱাদ লৈছে আৰু সেয়েহে এইসমূহ তেওঁ খোৱাৰ অযোগ্য আছিল। এই সন্দৰ্ভত ৰামে উত্তৰ দিছিল যে তেওঁ বিভিন্ন খাদ্যৰ সোৱাদ লৈছে, কিন্তু, এনে ভক্তিৰে আগবঢ়োৱা এই বগৰীবোৰৰ সমান সোৱাদ আন একোৰেই হ'ব নোৱাৰে(...)। 

শবৰীৰ ভক্তিত সন্তুষ্ট হৈ ৰামে তেওঁক আশীৰ্বাদ দিয়ে। বগৰীবোৰ আগবঢ়াই দিয়া হস্তনিৰ্মিত পাতৰ ডোনটো লক্ষ্য কৰে আৰু সেইবোৰ তৈয়াৰ কৰিবলৈ শবৰীয়ে কৰা কঠোৰ পৰিশ্ৰমৰ দ্বাৰা প্ৰভাৱিত হয় আৰু সেয়েহে, তেওঁ গছজোপাক আশীৰ্বাদ দিয়ে যাতে পাতবোৰ প্ৰাকৃতিকভাৱেই এটা বাটিৰ আকৃতিত বিকশিত হয়।  শবৰীয়ে ৰামক সীতাৰ উদ্ধাৰৰ হেতু সুগ্ৰীৱৰ সহায় ল'বলৈ পৰামৰ্শ আগবঢ়াই আৰু সুগ্ৰীৱৰ সন্ধান দিয়ে।

## টোকা

### তথ্যসূত্ৰ

* 
* 
* 

## বাহ্যিক সংযোগ

* Lord Rama only thirsted for the Prema of Shabri Ji by Brig. Partap Singh Ji Jaspal (Retd.)
*The Legend of Bhakt Shabri  

শ্ৰেণী:ৰামায়ণৰ চৰিত্ৰ
অহিৰাৱণ

**অহিৰাৱণ** (, ) কৃত্তিবাসী ৰামায়ণ বা শ্ৰীৰাম পাঁচালী অনুসৰি ঋষি বিশ্ৰবাৰ পুত্ৰ আৰু ৰাৱণৰ ভাতৃ আছিল। তেওঁ ৰাৱণ আৰু ৰাক্ষষ ৰজা মায়াৰ দ্বাৰা শাসিত পাতাল (Underworld) -ৰ ৰজা আছিল। সিহঁত ৰাক্ষস আছিল আৰু গোপনে তেওঁলোকৰ উপাসনাৰ বাবে ৰাম আৰু তেওঁৰ ভায়েক লক্ষ্মণক নগৰ-লোকলৈ লৈ গৈছিল। কিন্তু হনুমানে অহিৰাৱণ আৰু তেওঁৰ সৈন্যবাহিনীক হত্যা কৰি ৰাম আৰু তেওঁৰ ভায়েক লক্ষ্মণক ৰক্ষা কৰিছিল।

## জনপ্ৰিয় সংস্কৃতিত
মহিৰাৱণ চৰিত্ৰ (Mairavan charitra) -খন ১৬ শতিকাত “অদিত্য কবি”য়ে কাব্য শৈলীত তেলেগু ভাষাত ৰচনা কৰিছিল।

মহিৰাৱণৰ কাহিনীটোক লৈ ১৯৪০ চনত *[[:en:Mahiravana (film)|মহিৰাৱণ]]* নামেৰে ঘন্তাচলা বলৰামাইয়াহে তেলেগু ছবি নিৰ্মাণ কৰিছিল। য’ত প্ৰবীণ অভিনেতা ভেমুৰি গাগ্গাইয়াহে মহিৰাৱণৰ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছিল।

## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:ৰামায়ণৰ চৰিত্ৰ
অশ্বপতি

**অশ্বপতি** () হৈছে হিন্দু পুৰাণসমূহত বৰ্ণিত বহুতো ৰজাৰ উপাধি। ইয়াৰ অৰ্থ হৈছে 'ঘোঁৰাৰ অধিপতি। ৰামায়ণৰ মতে অশ্বপতি আছিল উন্নত ঘোঁৰাৰ দেশ কেকেয় ৰাজ্যৰ ৰজা। তেওঁ এগৰাকী কন্যা কৈকেয়ী (ৰজা দশৰথৰ ৰাণী) আৰু সাতজন পুত্ৰৰ পিতৃ আছিল। তেওঁৰ পুত্ৰ যুধাজিতে ৰামায়ণত গুৰুত্বপূৰ্ণ ভূমিকা পালন কৰিছিল। অশ্বপতিয়ে মানৱ জাতিৰ প্ৰয়োজনীয়তা সন্দৰ্ভত উত্তৰ বিচাৰি এক যাত্ৰা কৰিছিল।

## পত্নীৰ নিৰ্বাসন
এক বৰৰ প্ৰভাৱত অশ্বপতিয়ে পক্ষীসমূহৰ ভাষা বুজিবলৈ সক্ষম হৈছিল। অৱশ্যে, তেওঁক সতৰ্ক কৰি দিয়া হৈছিল যে যদি তেওঁ কেতিয়াবা পক্ষীৰ কথোপকথনৰ বিষয়বস্তু কাৰোবাৰ আগত, আনকি তেওঁৰ নিজৰ মাতৃৰ আগতো কয় তেন্তে তেওঁ তৎক্ষণাৎ প্ৰাণ হেৰুৱাব। এদিন ৰজা আৰু তেওঁৰ ৰাণীয়ে ৰাজপ্ৰাসাদৰ বাগিচাবোৰৰ মাজেৰে খোজ কাঢ়ি আছিল যেতিয়া অশ্বপতিয়ে এযোৰ হাঁহৰ কথোপকথন শুনিবলৈ পাইছিল। এই কথোপকথনে তেওঁক ইমান আমোদ দিছিল যে তেওঁ নিজৰ পত্নীৰ মনত কৌতূহলৰ উদ্ৰেক কৰি হাঁহিছিল। অশ্বপতিয়ে প্ৰাণ নেহেৰুৱাকৈ ৰাণীক এই কথোপকথনৰ বিষয়বস্তু প্ৰকাশ কৰিব নোৱাৰে বুলি অৱগত হোৱা স্বত্বেও কৈকেয়ীৰ মাতৃয়ে ৰজাৰ হাঁ‌হিৰ কাৰণ জানিবলৈ জোৰ দিছিল। যেতিয়া অশ্বপতিয়ে অনুভৱ কৰিলে যে তেওঁৰ পত্নীয়ে তেওঁৰ জীৱন অথবা সুস্থতাৰ প্ৰতি ভ্ৰূক্ষেপ নকৰে। তেতিয়া তেওঁ ৰাণীক তেওঁৰ পিতৃগৃহলৈ নিৰ্বাসিত কৰিছিল।

## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:ৰামায়ণৰ চৰিত্ৰ
ভাৰতৰ নিয়ন্ত্ৰক-মহালেখা পৰীক্ষক

**ভাৰতৰ নিয়ন্ত্ৰক-মহালেখা পৰীক্ষক** ভাৰতৰ সংবিধানৰ ১৪৮ নং অনুচ্ছেদৰ অধীনত গঠিত সাংবিধানিক কৰ্তৃপক্ষ। সংবিধানে তেওঁক ভাৰত চৰকাৰ আৰু ৰাজ্য চৰকাৰৰ সকলো আয় আৰু ব্যয়ৰ হিচাপ পৰীক্ষা কৰাৰ ক্ষমতা প্ৰদান কৰে। ইয়াৰ লগতে তেওঁ চৰকাৰৰদ্বাৰা যথেষ্ট পৰিমাণে বিত্তীয় সাহায্য লাভ কৰা স্বায়ত্তশাসিত সংস্থা আৰু নিগম আৰু নিকায়সমূহৰো হিচাপ পৰীক্ষণ কৰে। তেওঁ চৰকাৰী মালিকানাধীন নিগমবোৰৰ আইনী হিচাপ পৰীক্ষক আৰু চৰকাৰৰ কমেও ৫১ শতাংশ বা বিদ্যমান চৰকাৰী কোম্পানীবোৰৰ সহায়ক কোম্পানীৰ লাভ্যাংশ থকা চৰকাৰী কোম্পানীবোৰৰ পৰিপূৰক হিচাপ পৰীক্ষা কৰে। ভাৰতৰ নিয়ন্ত্ৰক-মহালেখা পৰীক্ষকৰ প্ৰতিৱেদনবোৰ সংসদ/বিধানসভাৰ মজিয়াত উত্থাপন কৰা হয় আৰু ভাৰতৰ সংসদ আৰু ৰাজ্যিক বিধানসভাৰ দুখন বিশেষ সমিতি ৰাজহুৱা হিচাপ সমিতি আৰু ৰাজহুৱা প্ৰতিষ্ঠানৰ সমিতিৰদ্বাৰা আলোচনাৰ বাবে গ্ৰহণ কৰা হয়। তেওঁ ভাৰতীয় হিচাপ পৰীক্ষণ আৰু একাউণ্ট সেৱাৰ বিষয়াসকলে পৰিচালনা কৰা ভাৰতীয় হিচাপ পৰীক্ষা আৰু একাউণ্ট বিভাগৰ মুৰব্বী। ১৯৭১ চনত কেন্দ্ৰীয় চৰকাৰে ভাৰতৰ নিয়ন্ত্ৰক আৰু মহালেখা পৰীক্ষক (কৰ্তব্য, ক্ষমতা আৰু সেৱাৰ চৰ্তাৱলী) আইন, ১৯৭১ প্ৰণয়ন কৰে আৰু এই আইনৰ জৰিয়তে তেওঁৰ কাৰ্যালয়ে কাৰ্য সম্পাদন কৰে। ১৯৭৬ চনত তেওঁক হিচাপৰক্ষণ কাৰ্যৰপৰা অব্যাহতি দিয়া হৈছিল। 

## নিযুক্তি
ফ্ৰা লাক ফ্ৰা ৰাম

**ফ্ৰা লাক ফ্ৰা ৰাম** (ພຣະລັກພຣະຣາມ) হৈছে লাও জনসাধাৰণৰ ৰাষ্ট্ৰীয় মহাকাব্য আৰু ই হৈছে দশৰথ জাতকৰ লাও ভাষাৰ অভিযোজন। দশৰথ জাতক হৈছে বুদ্ধৰ পূৰ্বজন্মৰ কাহিনী য'ত বোধিসত্ত্ব অৰ্থাৎ বুদ্ধৰ পূৰ্বজন্ম হৈছে ৰাম। বৌদ্ধ ধৰ্মৰ প্ৰচাৰৰ দ্বাৰা ইয়াক লাওচ আৰু দক্ষিণ-পূব এছিয়াৰ অন্যান্য ঠাইলৈ অনা হৈছিল। এই কাহিনীটো কম্বোডিয়া আৰু থাইলেণ্ডতকৈ বহু পলমকৈ গৈ লাওচ পাইছিল আৰু স্থানীয় অভিযোজনৰ দ্বাৰা প্ৰভাৱিত হৈছিল।

ফ্ৰা লাক ফ্ৰা ৰামৰ নাম ইয়াৰ দুটা মুখ্য চৰিত্ৰৰ নামেৰে ৰখা হৈছে। ফ্ৰা লাক হৈছে লক্ষ্মণ আৰু ফ্ৰা ৰাম হৈছে ৰাম। যিহেতু ফ্ৰা ৰামক নায়ক বুলি গণ্য কৰা হয়, সেয়ে বিশ্বাস কৰা হয় যে গ্ৰন্থখনৰ নামটো উলোটাকৈ অৰ্থাৎ ফ্ৰা ৰাম ফ্ৰা লাক হিচাপে বাছনি কৰা হৈছিল। অৱশ্যে লুৱাং প্ৰবাঙৰ প্ৰবীণ নৃত্যশিল্পীসকলে কয় যে ফ্ৰা লাকে তেওঁৰ ভ্ৰাতৃ ফ্ৰা ৰামৰ প্ৰতি তেওঁ স্বেচ্ছাই আগবঢ়োৱা সহায়ৰ প্ৰতি সন্মান জনাই ফ্ৰা লাকক প্ৰথম স্থানত ৰখা হয়। জাতকৰ কাহিনী বুলি গণ্য কৰা হয় বাবে *ফ্ৰা ৰাম সাদক* নামেৰেও ইয়াক জনা যায়। ইয়াক ৰামাকিয়েন বুলিও কোৱা হৈছিল যদিও সাধাৰণতে ই ৰামায়ণৰ এই অন্যান্য আঞ্চলিক সংস্কৰণৰ নাম। 

## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:ৰামায়ণ
মিৰ্জা গালিব (চলচ্চিত্ৰ)

**মিৰ্জা গালিব** () ১৯৫৪ চনৰ হিন্দী আৰু উৰ্দু ভাষাত নিৰ্মিত, চোহৰাব মোডী পৰিচালিত প্ৰখ্যাত কবি মিৰ্জা গালিবৰ জীৱন আধাৰিত এখন বলিউদী চলচ্চিত্ৰ, যিখন ছবি মুক্তিৰ পিছতে দৰ্শক-সমালোচনকৰ দ্বাৰা প্ৰশংসিত হৈছিল। ইয়াত ভাৰত ভূষণে মিৰ্জা গালিবৰ আৰু সুৰাইয়াই গালিবৰ প্ৰেমিকা ভূমিকাত অভিনয় কৰিছে। ছবিখনে ১৯৫৪ চনৰ দ্বিতীয় ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটাত সৰ্ব-ভাৰতীয় পৰ্যায়ত শ্ৰেষ্ঠ পূৰ্ণদৈৰ্ঘ্য চলচ্চিত্ৰৰ *ৰাষ্ট্ৰপতিৰ সোণৰ পদক* আৰু হিন্দী ভাষাৰ শ্ৰেষ্ঠ চলচ্চিত্ৰৰ *ৰাষ্ট্ৰপতিৰ ৰূপৰ পদক* লাভ কৰে। ৰাষ্ট্ৰপতি ভৱনত হোৱা ছবিখনৰ এক বিশেষ প্ৰদৰ্শনৰ সময়ত সুৰাইয়াই গোৱা মিৰ্জা গালিবৰ গজল আৰু তেওঁৰ অভিনয়ক তৎকালীন ভাৰতৰ প্ৰধানমন্ত্ৰী জৱাহৰলাল নেহৰুৱে উচ্চ প্ৰশংসা কৰিছিল আৰু সুৰাইয়াই গালিবক জীৱন্ত কৰি তোলা বুলি মন্তব্য কৰিছিল।
## কাহিনীৰ সাৰাংশ
## অভিনয় শিল্পী

*ভাৰত ভূষণ (মিৰ্জা গালিব) 
*সুৰাইয়া (মতী বেগম)
*দুৰ্গা খোটে (মতী বেগমৰ মাত)
*উলহাস (কটোৱাল হাচমত খাঁ)
*নিগাৰ চুলতানা (গালিবৰ পত্নী)
*মুৰাদ (মুফটি সাদৰুদ্দিন)
*মুক্ৰি (লালা মথুৰাদাস)
*ইফটিকাৰ (বাহাদুৰ শাহ জফৰ)
*কুমকুম (দৰবাৰী নৰ্তকী)

## সংগীত
সংগীত ৰচনা কৰিছে গুলাম মহম্মদে। গীত আৰু গজলবোৰত কণ্ঠদান কৰিছে সুৰাইয়া, মহম্মদ ৰফি আৰু তালাত মেহমুদে। 

## বঁটা
*১৯৫৪ চনৰ ২য় ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা
** সৰ্বভাৰতীয় পৰ্যায়ত শ্ৰেষ্ঠ পূৰ্ণদৈৰ্ঘ্য চলচ্চিত্ৰৰ *ৰাষ্ট্ৰপতিৰ সোণৰ পদক*। 
** হিন্দী ভাষাৰ শ্ৰেষ্ঠ পূৰ্ণদৈৰ্ঘ্যৰ চলচ্চিত্ৰৰ *ৰাষ্ট্ৰপতিৰ ৰূপৰ পদক*। 
* ফিল্মফেয়াৰ বঁটা
** শ্ৰেষ্ঠ কলা নিৰ্দেশনাৰ ফিল্মফেয়াৰ বঁটা (ক’লা-বগা): ৰুচি কে. বানকাৰ
## বক্স-অফিচ
মিৰ্জা গালিব ১৯৫৪ চনৰ বক্স-অফিচৰ সৰ্বাধিক উপাৰ্জনকাৰীৰ তালিকাত চতুৰ্থ স্থানত আছিল।
## তথ্যসূত্ৰ

## বাহ্যিক সংযোগ
*ইউটিৱত মিৰ্জা গালিব ছবিখন

শ্ৰেণী:হিন্দী চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:শ্ৰেষ্ঠ হিন্দী ছবিৰ ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা বিজয়ী
শ্ৰেণী:শ্ৰেষ্ঠ পূৰ্ণদৈৰ্ঘ্য ছবিৰ ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা বিজয়ী
চাউল

**চাউল** () হৈছে অৰাইজা ছেটিভা (*Oryza sativa*, এছিয়ান ধান) বা সচৰাচৰ কম ব্যৱহাৰ হোৱা অৰাইজা গ্লেবেৰিমা (*Oryza glaberrima*, আফ্ৰিকান ধান) নামৰ ঘাঁহজাতীয় উদ্ভিদ প্ৰজাতিৰ বীজ। বনৰীয়া ধান শব্দটো সাধাৰণতে খেতিৰ বাবে উপযুক্ত জিজানিয়া (Zizania) আৰু পোৰ্টেৰেচিয়া (Porteresia) গণৰ প্ৰজাতিসমূহৰ বাবে ব্যৱহাৰ কৰা হয়, অৱশ্যে এই শব্দটো অৰাইজা গণৰ আদিম বা খেতি নকৰা প্ৰকাৰসমূহৰ বাবেও ব্যৱহাৰ কৰা হ'ব পাৰে।

খাদ্য শস্য হিচাপে, ঘৰুৱা চাউল হৈছে বিশ্বৰ মানৱ জনসংখ্যাৰ আধাতকৈও অধিক লোকৰ বাবে বিশেষকৈ এছিয়া আৰু আফ্ৰিকাৰ সৰ্বাধিক ব্যৱহৃত মুখ্য খাদ্য। কুঁহিয়াৰ (১.৯ বিলিয়ন মেট্ৰিক টন) আৰু মাকৈ (১ বিলিয়ন মেট্ৰিক টন)ৰ পিছত ই হৈছে বিশ্বব্যাপী তৃতীয় সৰ্বাধিক উৎপাদিত (চাউল, ২০১৪ চনত ৭৪১.৫ মিলিয়ন মেট্ৰিক টন) কৃষিজাত সামগ্ৰী। যিহেতু কুঁহিয়াৰ আৰু মাকৈ শস্যৰ বৃহৎ অংশ মানুহৰ ব্যৱহাৰৰ বাহিৰেও আন উদ্দেশ্যৰ বাবে ব্যৱহাৰ কৰা হয়, সেয়ে মানুহৰ পুষ্টি আৰু কেলৰি গ্ৰহণৰ ক্ষেত্ৰত চাউল হৈছে আটাইতকৈ গুৰুত্বপূৰ্ণ খাদ্য শস্য। মানুহে বিশ্বজুৰি গ্ৰহণ কৰা কেলৰিৰ এক-পঞ্চমাংশতকৈ অধিক কেলৰি চাউলৰ পৰা আহৰণ কৰে। বিশ্বত বিভিন্ন প্ৰকাৰৰ চাউল পোৱা যায় আৰু ইয়াৰ ৰন্ধন প্ৰণালীও অঞ্চলভেদে পৃথক হোৱাৰ দেখা যায়।

ধান খেতি কৰাৰ পৰম্পৰাগত পদ্ধতি হৈছে কঠীয়া ৰোপণ কৰাৰ সময়ত বা পিছত পথাৰ প্লাৱিত কৰা। এই সৰল পদ্ধতিৰ বাবে সুন্দৰ জলসিঞ্চন পৰিকল্পনাৰ প্ৰয়োজন যদিও ই অপতৃণ আৰু কীট−পতংগৰ বিকাশ হ্ৰাস কৰে। ধান খেতিৰ বাবে পথাৰ প্লাৱিত কৰাটো বাধ্যতামূলক নহয় যদিও, জলসিঞ্চনৰ আন সকলো পদ্ধতিৰ বাবে উদ্ভিদৰ বিকাশৰ সময়ত অপতৃণ আৰু কীট−পতংগ নিয়ন্ত্ৰণৰ ব্যৱস্থা আৰু মাটিৰ উৰ্বৰতা বৃদ্ধি কৰাৰ বাবে এক পৃথক পদ্ধতিৰ প্ৰয়োজন হয়।

সাধাৰণতে বাৰ্ষিক উদ্ভিদ হিচাপে ইয়াৰ খেতি কৰা হয়, যদিও ক্ৰান্তীয় এলেকাত ই বহু−বাৰ্ষিক উদ্ভিদ হিচাপেও জীয়াই থাকিব পাৰে আৰু ৩০ বছৰলৈকে শস্য উৎপাদন কৰিব পাৰে। কম শ্ৰমিক ব্যয় আৰু উচ্চ বৰষুণ থকা দেশ আৰু অঞ্চলৰ বাবে ধান খেতি উপযুক্ত, কিয়নো এই খেতি কৰাৰ বাবে অধিক শ্ৰম আৰু পৰ্যাপ্ত পানী অতি প্ৰয়োজনীয়। অৱশ্যে, পানী নিয়ন্ত্ৰণকাৰী প্ৰণালী ব্যৱহাৰ কৰি থিয় পাহাৰ বা পাহাৰীয়া এলেকাতো ইয়াৰ খেতি কৰিব পাৰি। যদিও ইয়াৰ মূল প্ৰজাতিবোৰ এছিয়া আৰু আফ্ৰিকাৰ কিছুমান অংশৰ স্থানীয়, তথাপিও বিশ্বব্যাপী বহুতো সংস্কৃতিত শতিকা জুৰি হোৱা বাণিজ্য আৰু ৰপ্তানিৰ বাবে সেইবোৰতো বৰ্তমান ই সাধাৰণ খেতিলৈ ৰূপান্তৰ হৈ পৰিছে।

## ব্যৱহাৰ
চাউলৰ পৰা বিভিন্ন খাদ্য প্ৰস্তুত কৰা হয় :
*ভাত
*চিৰা
*সান্দহ
*আখৈ
*খাও ৰুম বা হু-ৰুম
*কোমল চাউল
*পোলাও
*বিভিন্ন ধৰণৰ পিঠা
*বিভিন্ন মিঠাই
*সুৰা ইত্যাদি।

## অন্য ব্যৱহাৰ
মধ্যযুগীয় ইছলামিক গ্ৰন্থসমূহত এই উদ্ভিদ চিকিৎসা পদ্ধতিত ব্যৱহাৰ কৰাৰ কথা উল্লেখ আছে।

চাউলৰ শ্বেতসাৰ প্ৰসাধনী পাউডাৰ হিচাপে আৰু কাপোৰ ধোৱাত ব্যৱহাৰ কৰা হয়।

## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:শস্য
শ্ৰেণী:খাদ্য
চয়াবিন

চয়াবিন  হৈছে এক প্ৰকাৰৰ মাহজাতীয় উদ্ভিদ। ই হৈছে পূব এছিয়াৰ স্থানীয় উদ্ভিদ। ই এবিধ একবাৰ্ষিক উদ্ভিদ। অতিৰিক্ত চৰ্বিহীন চয়াবিনেৰে তৈয়াৰ কৰা খাদ্য হৈছে প্ৰয়োজনীয় প্ৰ'টিনৰ প্ৰাথমিক উৎস।

## নাম
চয়াবিন গছক কেতিয়াবা "গ্ৰেটাৰ বিন" (greater bean) বুলি কোৱা হয়। চয়া শব্দটো চীনা বা জাপানী 'চয়া চছ' শব্দৰ পৰা আহিছে। চয়াবিন গছক ভিয়েটনামত đậu tương বা đậu nành বুলি কোৱা হয়। চয়াবিন আৰু চয়াবিনৰ পৰা উৎপাদিত খাদ্য দুয়োটাকে খাদ্যক জাপানত "ইডামামি" (edamame) বুলি কোৱা হয়। কিন্তু ইংৰাজীত কিছুমান নিৰ্দিষ্ট খাদ্যকহে "ইডামামি" বুলি কোৱা হয়। চয়াবিন বীজৰ পৰা তেল আহৰণৰ পিছত বৈশিষ্টপূৰ্ণ বনস্পতি প্ৰ'টিন পোৱা যায়। ইযাক চয়া গুটি, চয়াখণ্ড বা চয়া চাংক বুলি জনা যায়।

## চয়াবিনৰ গুণগত মান
শুকান চয়াবিনত ২০% তেল, ৪০% প্ৰ'টিন, আৰু ৩৫% কাৰ্বোহাইড্ৰেট থাকে। চয়াবিন প্ৰ'টিন গুণগত মানৰ ক্ষেত্ৰত প্ৰাণীজাত প্ৰ'টিনৰ সৈতে তুলনীয়, যি চয়াবিনক আন উদ্ভিদৰ পৰা পৃথক কৰে। প্ৰাণীজাত প্ৰ'টিনৰ বিকল্প প্ৰ'টিন হিচাপে চয়াবিনৰ নিয়মীয়া ব্যৱহাৰে প্লাজমা কলেষ্টেৰল ২৩-২৫% হ্ৰাস কৰে।

চাবোন, গ্লিচাৰিন, ৰং, প্ৰিণ্টিং চিয়াহী আদিৰ বাণিজ্যিক উৎপাদনত চয়াবিন এক অত্যাৱশ্যকীয় উপাদান হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰা হয়। কেঁচা চয়াবিন গছবোৰ গৰুৰ খাদ্য হিচাপে আৰু মাটিৰ উৰ্বৰতা বৃদ্ধি কৰিবলৈ ব্যৱহাৰ কৰা হয়। কেৱল একাপ চয়াবিনত ২৮.৬ গ্ৰাম প্ৰ'টিন পোৱা যায়, ই প্ৰায় ১৫০ গ্ৰাম মুৰ্গীৰ স্তনৰ পৰা প্ৰাপ্ত প্ৰ'টিনৰ সমান, তাৰোপৰি এই উদ্ভিদজাত প্ৰ'টিনত অসংপৃক্ত চৰ্বি আৰু যথেষ্ট পৰিমানে আঁহ থাকে।

## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:খাদ্য
কাবুলিৱালা (১৯৫৭ চলচ্চিত্ৰ)

**কাবুলিৱালা** ( ১৯৫৭ চনত মুক্তি পোৱা ৰবীন্দ্ৰনাথ ঠাকুৰৰ একে নামৰ চুটিগল্পৰ আধাৰত নিৰ্মাণ কৰা, তপন সিনহাই পৰিচালনা কৰা এখন বঙালী চলচ্চিত্ৰ।
## কাহিনীৰ সাৰাংশ
ৰহমত এজন মধ্যবয়স্ক আফগানী ফল বিক্ৰেতা। তেওঁ ফল বিক্ৰী কৰিবলৈ কলকাতালৈ আহে। তাত তেওঁ মিনি নামৰ এজনী সৰু বঙালী ছোৱালীৰ সৈতে বন্ধুত্ব হয়। মিনিক দেখি তেওঁৰ নিজৰ জীয়েকৰ কথা মনত পৰে, যাক তেওঁ আফগানিস্তানত এৰি আহিছিল। ৰহমতে আফগানিস্তানৰ পৰা আহি কলকাতাত ব্যৱসায় কৰি থকা আন কিছু স্বদেশীয় লোকৰ সৈতে এটা বৰ্ডিং হাউচত বাস কৰিছিল।

এদিন ৰহমতে চিঠি যোগে তেওঁৰ জীয়েকৰ অসুস্থতাৰ খবৰ পায়। তেওঁ নিজৰ দেশলৈ যোৱাৰ সিদ্ধান্ত লয়। তেওঁ কিছুমান গ্ৰাহকক বাকীত বস্তু বিক্ৰি কৰিছিল। যেতিয়া তেওঁ টকা বিচাৰি গ’ল, এজন গ্ৰাহকে তেওঁক অপমান কৰে। কথা কটাকটি হৈ পৰিস্থিতি উত্তপ্ত হৈ পৰে আৰু ৰহমতে গ্ৰাহকজনক চুৰিৰে আঘাত কৰে।

ৰহমতৰ উকীলে তেওঁক আদালতত সুৰক্ষা দিবলৈ চেষ্টা কৰিছিল যদিও সহজ-সৰল স্বভাৱৰ ৰহমতে আদালতত সকলো কথা খুলি কৈ দিলে। তেওঁৰ সততাত সন্তুষ্ট হৈ ন্যায়াধীশে মৃত্যুদণ্ডৰ পৰিৱৰ্তে তেওঁক দহ বছৰৰ সশ্ৰম কাৰাদণ্ড প্ৰদান কৰে।

ৰহমতে কাৰাগাৰৰ পৰা মুকলি হোৱাৰ দিনা মিনিক লগ কৰিবলৈ যায়। এতিয়া মিনি এজনী চৈধ্য বছৰীয়া ছোৱালী। সোনকালেই তাইৰ বিবাহ অনুষ্ঠিত হ’ব। মিনিয়ে কিন্তু তেওঁক চিনি নাপায়। ৰহমতে অনুভৱ কৰে যে তেওঁৰ জীয়েকেও নিশ্চয় তেওঁক পাহৰি গৈছে। মিনিৰ দেউতাকে তেওঁক স্বগৃহলৈ ঘূৰি যাবৰ পৰামৰ্শ দিয়ে। মিনিৰ মাকে মিনিৰ বিয়াৰ বাবে যোগাৰ কৰা টকাৰ পৰাই কিছু টকা ঘৰলৈ ঘূৰি যোৱাৰ খৰচ হিচাপে ৰহমতক দিয়ে। মিনিয়েও ৰহমতৰ জীয়েকৰ বাবে এটা উপহাৰ প্ৰেৰণ কৰে।
## অভিনয় শিল্পী

* ছবি বিশ্বাস (ৰহমত)
* টিংকু (মিনি)
* ৰাধামোহন ভট্টাচাৰ্য (মিনিৰ দেউতাক)
* মঞ্জু দে (মিনিৰ মাক)
* জীবেন বসু (জেইলৰ)
* আশা দেৱী (লিগিৰি)
* কালি বেনাৰ্জী (কাৰগাৰৰ সংগী)
* জহৰ ৰয় (ভোলা, লগুৱা)
* নৃপতি চেতাৰ্জী (ধৰুৱা)

## বঁটা
*১৯৫৬ চনৰ ৪ৰ্থ ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা
**সৰ্বভাৰতীয় পৰ্যায়ত শ্ৰেষ্ঠ পূৰ্ণদৈৰ্ঘ্য চলচ্চিত্ৰৰ ৰাষ্ট্ৰপতিৰ স্বৰ্ণ পদক
**বঙালী ভাষাৰ শ্ৰেষ্ঠ চলচ্চিত্ৰৰ ৰাষ্ট্ৰপতিৰ ৰূপৰ পদক
*৭ম আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় বাৰ্লিন চলচ্চিত্ৰ মহোৎসৱত চিলভাৰ বিয়েৰ লাভ।
## তথ্য উৎস

## বাহ্যিক সংযোগ
* 
* Kabuliwala (1956) detailed info at www.upperstall.com
* Kabuliwala by Rabindranath Tagore Translation

শ্ৰেণী:বঙালী চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:শ্ৰেষ্ঠ পূৰ্ণদৈৰ্ঘ্য ছবিৰ ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা বিজয়ী
শ্ৰেণী:শ্ৰেষ্ঠ বঙালী পূৰ্ণদৈৰ্ঘ্য ছবিৰ ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা বিজয়ী
শ্ৰেণী:তপন সিনহা পৰিচালিত চলচ্চিত্ৰ
বিৰাধ

**বিৰাধ** () হৈছে ৰামায়ণৰ অৰণ্য কাণ্ডৰ এক সৰু চৰিত্ৰ। তেওঁ দণ্ডকাৰণ্যত বাস কৰা এক ৰাক্ষস যিয়ে এটা খণ্ডত সীতাক অপহৰণ কৰে। তেওঁক তামিল ভাষাত **বিৰাটন**, থাইলেণ্ডত **ফিৰাপ** আৰু মালয় দেশত **পূৰ্বেইটা** নামেৰে জনা যায়। ৰাম আৰু লক্ষ্মণে ৰাক্ষসটোৰ সৈতে যুঁজ দিবলৈ আৰম্ভ কৰে। কিন্তু তেওঁলোকে ইয়াক বহুসংখ্যক কাঁ‌ড় মৰা স্বত্বেও কাঁ‌ড়বোৰ পোনপটীয়াকৈ তেওঁৰ দেহৰ মাজেৰে পাৰ হৈ যায় আৰু তেওঁ অক্ষত হৈয়েই থাকে (অৰণ্যকাণ্ড, সৰ্গ ৩)। বিৰাধে কয় যে তেওঁৰ ওপৰত ব্ৰহ্মাৰ এটা বৰ আছে যিয়ে তেওঁক যিকোনো অস্ত্ৰৰ প্ৰতি অজেয় কৰি তোলে। সেয়েহে ৰাম-লক্ষ্মণে প্ৰথমে ৰাক্ষসটোৰ দুই হাত ভঙাৰ পিছত তেওঁক জীৱন্তে সমাধিস্থ কৰে। যেতিয়া বিৰাধৰ দুই হাত ভাঙি যায়, তেতিয়া তেওঁ ৰাম-লক্ষ্মণক তেওঁক মুক্তি দিয়াৰ বাবে প্ৰশংসা কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰে। তেওঁ আগৰ জীৱনত টুম্বুৰু নামৰ এক দৈৱিক জীৱ আছিল। কুবেৰে তেওঁক ৰামে হত্যা নকৰালৈকে এক ভয়ংকৰ ৰাক্ষস হিচাপে জীয়াই থাকিবলৈ অভিশাপ দিছিল। ৰাম-লক্ষ্মণে তেওঁক সমাধিস্থ কৰে আৰু তেওঁ মুক্তিলাভ কৰি তেওঁৰ পূৰ্বৰ দৈৱিক স্থানলৈ ঘূৰি যায়।
## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:ৰামায়ণৰ চৰিত্ৰ
শ্ৰেণী:ৰামায়ণৰ ৰাক্ষস
প'ণ্টাছ

গ্ৰীক আখ্যানমতে **প'ণ্টাছ** (আক্ষৰিক অৰ্থত "সাগৰ") হৈছে এক প্ৰাচীন, প্ৰাক-অলিম্পিয়ান সাগৰ-দেৱতা। তেওঁ গ্ৰীকসকলৰ আদি দেৱতাসকলৰ মাজৰ এজন। প'ণ্টাছ গেইয়াৰ পুত্ৰ আছিল আৰু তেওঁৰ কোনো পিতৃ নাই। গ্ৰীক কবি হেচিঅ'ডৰ মতে তেওঁ যৌন মিলনৰ অবিহনে জন্ম গ্ৰহণ কৰিছিল। অৱশ্যে হাইজিনাছৰ মতে প'ণ্টাছ হৈছে ইথাৰ আৰু গেইয়াৰ পুত্ৰ।
## আখ্যান
হেচিঅ'ডৰ বাবে প'ণ্টাছ্ৰ স্বৰূপ সাগৰৰ ব্যক্তিৰূপ *হো প'ণ্টছত*কৈও সামান্য অধিক যেন বোধ হয় যাৰ দ্বাৰা হেলেনীয় পন্থাৰ লোকসকলে ভূমধ্য সাগৰক সূচায়।  মাতৃ গেইয়াৰ সৈতে তেওঁ নেৰিয়াছ (সাগৰৰ বৃদ্ধ মানুহ), থাউমাছ (সমুদ্ৰৰ আচৰিত "বিস্ময়", সমুদ্ৰৰ বিপদজনক দিশবোৰৰ প্ৰতিমূৰ্তি), ফৰ্চিছ আৰু তেওঁৰ ভগ্নী-সহধৰ্মিনী চেটো আৰু শক্তিশালী দেৱী ইউৰিবিয়াৰ জন্ম দিয়ে। তেওঁৰ ঔৰষত সাগৰৰ দেৱী থালাছাৰ গৰ্ভত টেলকাইন আৰু সকলো সাগৰীয় জীৱৰ জন্ম হয়।

দ্বিতীয় শতিকাৰ এটা ৰোমান ভাস্কৰ্যত প'ণ্টাছে সমুদ্ৰৰ বুকুৰ পৰা উঠি সোঁহাতেৰে জাহাজৰ হালত ধৰি এখন সন্মুখভাগত হেলান দিয়া দেখা যায়। মোচিয়াৰ টমিছৰ কৃষ্ণ সাগৰ বন্দৰৰ দ্বৈত পৃষ্ঠপোষক দেৱতা হিচাপে তেওঁক এটা মুকুট পৰিহিত অৱস্থাত ভাগ্যৰ দেৱী ফৰ্চুনাৰ সৈতে দেখা যায়। 
## সাহিত্যিক সূত্ৰসমূহ
হেচিঅ'ডৰ থিয়গণিত (২৩১-২৩৯) কোৱা হৈছে যে সাগৰে তেওঁৰ সন্তানৰ ভিতৰত জ্যেষ্ঠ নেৰিয়াছক জন্ম দিয়ে, যি হৈছে সত্য আৰু মিছা নকয়: আৰু মানুহে তেওঁক বৃদ্ধলোক বুলি কয় কিয়নো তেওঁ বিশ্বাসী আৰু নম্ৰ আৰু ধাৰ্ম্মিকতাৰ নিয়মবোৰ পাহৰি নাযায়, আৰু ন্যায়সঙ্গত তথা দয়াশীলতাৰ চিন্তা কৰে। তেওঁ মহান থাউমাছ আৰু গৌৰৱান্বিত ফৰ্চিছ, চেটো আৰু ইউৰিবিয়াক পাইছিল।

হাইজিনাছৰ মতে ইথাৰ আৰু গেইয়াৰ পৰা: শোক, প্ৰৱঞ্চনা, ক্ৰোধ, বিলাপ, মিছা, শপত, প্ৰতিশোধ, অসহিষ্ণুতা, বিবাদ, পাহৰণি, ভয়, গৌৰৱ, অনাচাৰ, যুঁজ, মহাসাগৰ, থেমিছ, টাৰ্টাৰাছ, প'ণ্টাছ; আৰু টাইটান, ব্ৰিয়াৰিয়াছ, গাইজ, ষ্টেৰোপচ, এটলাস, হাইপাৰিয়ন, আৰু পোলাছ, শনি, অপচ, মনেটা, ডায়নে; আৰু তিনিগৰাকী ফিউৰি – অৰ্থাৎ, এলেক্টো, মেগাৰা আৰু টিচিফোনৰ উৎপত্তি হয়।

## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:গ্ৰীক দেৱতা
কুইয়াৰ অধ্যয়ন

**[[কুইয়াৰ]] অধ্যয়ন**, **যৌন বৈচিত্ৰ্য অধ্যয়ন**, বা **[[এলজিবিটি]] অধ্যয়ন** () হৈছে যৌন অভিমুখীতা আৰু লিংগ পৰিচয় সম্পৰ্কীয় বিষয়বোৰৰ অধ্যয়ন, যি সাধাৰণতে লেছবিয়ান (Lesbian), গে' (Gay), বাইচেক্সুৱেল (Bisexual), ট্ৰান্সজেণ্ডাৰ (Transgender), লিংগ ডিচফোৰিয়া, অকামি (Asexual), কুইয়াৰ (Queer),কুৱেশ্যনিং (Questioning), আন্তঃযৌন (Intersex) লোক আৰু সংস্কৃতিৰ ওপৰত গুৰুত্ব আৰোপ কৰে। 

মূলতঃ এলজিবিটি ইতিহাস আৰু সাহিত্য তত্ত্বক কেন্দ্ৰ কৰি, ক্ষেত্ৰখনে জীৱবিজ্ঞান, সমাজবিজ্ঞান, মানসিক ৰোগ, নৃতত্ত্ব, বিজ্ঞানৰ ইতিহাস,  দৰ্শন, মনোবিজ্ঞান, যৌনবিজ্ঞান, ৰাজনীতি বিজ্ঞান, নৈতিকতা, আৰু অন্যান্য ক্ষেত্ৰত কুইয়াৰ মানুহৰ পৰিচয়, জীৱন, ইতিহাস আৰু ধাৰণা পৰীক্ষা কৰি উত্থাপিত বিষয়বোৰৰ শৈক্ষিক অধ্যয়ন অন্তৰ্ভুক্ত কৰিবলৈ সম্প্ৰসাৰিত হৈছে। ইয়েল বিশ্ববিদ্যালয়ৰ *লেৰী ক্ৰেমাৰ ইনিচিয়েটিভ ফৰ লেছবিয়ান এণ্ড গে' ষ্টাডিজ*ৰ প্ৰাক্তন অধ্যক্ষ মাৰিয়েন লাফ্ৰান্সে কয়, "এতিয়া আমি কেৱল 'সমকামিতাৰ কাৰণ কি?' বুলি নোসোধো, 'কিহৰ ফলত বিষমকামী হয়' সেই কথাও সুধিম আৰু 'কিছুমান লোকৰ দৃষ্টিকোণত যৌনতা কিয় ইমান কেন্দ্ৰীয় বিষয়? সেই বিষয়েও প্ৰশ্ন উত্থাপিত হ'ব"

কুইয়াৰ অধ্যয়ন কুইয়াৰ থিয়ৰিৰ দৰে একে নহয়, ই হৈছে কুইয়াৰ অধ্যয়নৰ ভিতৰত এক বিশ্লেষণাত্মক দৃষ্টিভংগী যি যৌন পৰিচয়ৰ "সামাজিকভাৱে নিৰ্মিত" শ্ৰেণীবোৰক প্ৰত্যাহ্বান জনায়। 
## প্ৰেক্ষাপট
এক নতুন অনুশাসন পদ্ধতিত, বৰ্ধিত সংখ্যক মহাবিদ্যালয়ে যৌন, যৌনতা আৰু যৌন অভিমুখীতাৰ সৈতে সম্পৰ্কিত শৈক্ষিক কাৰ্যসূচী আগবঢ়াইছে। বৰ্তমান আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰত কমেও পাঁচখন প্ৰতিষ্ঠানত চল্লিছটাতকৈ অধিক প্ৰমাণপত্ৰ আৰু ডিগ্ৰী প্ৰদান কাৰ্যসূচী আছে যিয়ে স্নাতক পৰ্যায়ত ইয়াক প্ৰধান বিষয় হিচাপে অধ্যয়নৰ সুবিধা আগবঢ়ায়; আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ বাহিৰেও আন আন দেশে একে ধৰণৰ বৰ্ধিত সংখ্যক পাঠ্যক্ৰম আগবঢ়াবলৈ আৰম্ভ কৰিছে।

## ইতিহাস
## কুইয়াৰ অধ্যয়ন বিশ্ববিদ্যালয়
### ব্ৰাজিল
### চিন
## তথ্যসূত্ৰ

## বাহ্যিক সংযোগ

*University Queer Programs 
*Undergraduate Journal of Sexual Diversity Studies at the University of Toronto 
*The Rockway Institute  for LGBT research in the public interest at Alliant International University
* The Gay, Lesbian, Bisexual, Transgender Historical Society
* Trikster - Nordic Queer Journal
* Lesbian and Gay Research in UK Universities and Colleges (compiled in 2006)
* LGBT Studies Minor at the University of Louisiana at Lafayette

শ্ৰেণী:এলজিবিটি
শ্ৰেণী:শিক্ষা
চিয়োনবাদ

**চিয়োনবাদ** ( *Tsiyyonut*; ;  *sionismós*; ) হ’ল যিহূদীসকলৰ এটা মতাদৰ্শ আৰু জাতীয়তাবাদী আন্দোলন যিটো মোটামুটিভাৱে কনান, প্ৰতিজ্ঞাত দেশ, পৱিত্ৰ দেশ, ইস্ৰায়েল দেশ অথবা ফিলিস্তিন অঞ্চলক কেন্দ্ৰ কৰি এটি যিহূদী ৰাষ্ট্ৰ পুনঃপ্ৰতিষ্ঠা আৰু পৃষ্ঠপোষকতাক সমৰ্থন কৰে। আধুনিক চিয়োনবাদ ১৯শ শতিকাৰ শেষফালে মধ্য আৰু পূব ইউৰোপলৈ এটি জাতীয় পুনৰজাগৰণ আন্দোলন হিচাপে—যিহূদী বিদ্বেষৰ নৱতৰঙ্গ এবং হাস্কালা বা যিহূদী আলোকায়ন উভয়ৰ প্ৰতিক্ৰিয়াস্বৰূপ—উদ্ভূত হৈছিল। এৰ পিছত আন্দোলনৰ বেছিৰভাগ নেতা ফিলিস্তিনত কাংক্ষিত ৰাষ্ট্ৰ স্থাপনৰ সৈতে মূল লক্ষ্যটিক জড়িত কৰিছিল, তৎকালীন সময়ত যে অঞ্চলটো উছমানীয় সাম্ৰাজ্যৰ নিয়ন্ত্ৰণত আছিল।

ইস্ৰায়েল প্ৰতিষ্ঠাৰ পিছৰ পৰা চিয়োনবাদী আন্দোলন যিহূদী ৰাষ্ট্ৰৰ পক্ষলৈ কথা কৈ আহিছে। কিছু কিছু ক্ষেত্ৰত আহাদ হাম কৰ্তৃক প্ৰতিষ্ঠিত অৰাজনৈতিক সাংস্কৃতিক চিয়োনবাদক চিয়োনবাদ বুলি চিহ্নিত কৰা হয়। খ্ৰীষ্টান চিয়োনবাদী বুলি পৰিচিত এটি পদ আছে যিটো দ্বাৰা ইসৰায়েল ৰাষ্ট্ৰৰ পক্ষত থকা অ-যিহূদী ব্যক্তিবোৰক বুজায়।

চিয়োনবাদৰ পক্ষাৱলম্বনকাৰীগণ এইটোক এটি সামাজিক আৰু ধৰ্মীয় গোষ্ঠীৰ হজাৰ বছৰ আগত ত্যাগ কৰা ঠাইলৈ প্ৰত্যাবৰ্তন হিচাপে অভিহিত কৰে। চিয়োনবাদৰ সমালোচকসকলৰ মতে এইটো উপনিৱেশবাদী আৰু বৰ্ণবাদী মতৱাদ যিটোয়ে ফিলিস্তিনৰ স্থানীয় আদিবাসীসকলৰ অধিকাৰ হৰণ আৰু তেওঁলোকক বহিষ্কাৰক সমৰ্থন কৰে।

## তথ্য সংগ্ৰহ