open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
জাৰিনা ৱাহাব

**জাৰিনা ৱাহাব ** () অভিনেত্ৰী মুখ্যতঃ হিন্দী আৰু মালয়ালম ছবিত কাম কৰা এগৰাকী ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী। সমালোচকৰ দ্বাৰা প্ৰশংসিত ছবি *চিতচোৰ* আৰু *গোপালকৃষ্ণ*ৰ লগতে  হিন্দী আৰু মালয়ালম ছবি *মদনোলছৱম*, *চমৰম*, *পলাংগল* আৰু *আদামন্তে মকন আবু* আদি ছবিৰ বাবে তেওঁ পৰিচিত।
## প্ৰাৰম্ভিক জীৱন
অন্ধ্ৰপ্ৰদেশৰ বিশাখাপট্টনমত এটা মুছলমান পৰিয়ালত ৱাহাবৰ জন্ম হৈছিল। তেওঁ তেলেগু, হিন্দী আৰু ইংৰাজীৰ উপৰিও মাতৃভাষা উৰ্দু ভাষাতো পাকৈত।  তেওঁ ভাৰতীয় চলচ্চিত্ৰ আৰু দূৰদৰ্শন প্ৰতিষ্ঠান (FTII), পুনেত অভিনয়ৰ প্ৰশিক্ষণ লয়।  তেওঁৰ তিনিগৰাকী ভনীয়েক আৰু এজন ভায়েক আছে।
## কৰ্মজীৱন
ভাৰতীয় চলচ্চিত্ৰ আৰু দূৰদৰ্শন প্ৰতিষ্ঠানত চলচ্চিত্ৰ প্ৰযোজক ৰাজ কাপুৰৰ পৰা তেওঁৰ চেহেৰা সম্পৰ্কে নেতিবাচক প্ৰতিক্ৰিয়া লাভ কৰাৰ পিছত ৱাহাব হতাশ হৈছিল যদিও নিজকে উপস্থাপন কৰাৰ ক্ষেত্ৰত প্ৰচেষ্টা চলায়। লগতে তেওঁ ছবিৰ পাৰ্টি আৰু অন্য অনুষ্ঠানত অংশগ্ৰহণ কৰিবলৈ লয়। অৱশেষত তেওঁ ছবি নিৰ্মাতাৰ চকুত পৰে আৰু ছবিত অভিনয় কৰাৰ সুযোগ পায়। বাসু চেতাৰ্জীৰ *চিতচোৰ* (১৯৭৬) ছবিত মুখ্য নাৰী চৰিত্ৰত অভিনয় কৰাৰ পিছত  তেওঁ  *অগৰ*, *জাজবাত*, *সাৱন কো আনে দো*, *ৰয়িছজাদা* আদি ছবিত অভিনয় কৰিছিল, য’ত সাধাৰণতে তেওঁক মধ্যবিত্তীয় ছোৱালীৰ ভূমিকাত নিৰ্বাচিত কৰা হৈছিল। *ঘৰোণ্ডা*ৰ (১৯৭৭) বাবে তেওঁ শ্ৰেষ্ঠ অভিনেত্ৰীৰ ফিল্মফেয়াৰ বঁটাৰ মনোনয়ন লাভ কৰে। তেওঁ বহু কেইখন মালয়ালম, তেলেগু, তামিল আৰু কানাড়ী ছবিতো অভিনয় কৰিছে।  ৱাহাবে ২০০৯ চনত *কেলেণ্ডাৰ* ছবিৰ জৰিয়তে বহু বছৰৰ বিৰতিত মালয়ালম ছবিলৈ উভতি আহিছিল   আৰু তাৰ পিছৰে পৰা নিয়মীয়াকৈ মালয়ালম ছবিত অভিনয় কৰি আহিছে। সমালোচকৰ দ্বাৰা প্ৰশংসিত *আদামিন্টে মাকান আবু*ত অভিনয় কৰা চৰিত্ৰৰ বাবে তেওঁক  এতিয়াও স্মৰণ কৰা হয়। *মাই নেম ইজ খান* ছবিখনত তেওঁ ৰিজৱান খানৰ (শ্বাহৰুখ খানৰ চৰিত্ৰ) মাতৃ হিচাপেও অভিনয় কৰিছিল। বৰ্তমান ৱাহাবে টেলিভিছন ধাৰাবাহিকত বয়সীয়া চৰিত্ৰত অভিনয় কৰে।
## ব্যক্তিগত জীৱন
ৱাহাবে অভিনেতা আদিত্য পাঞ্চোলিক *কলংক কা টিকা*ৰ চেটত লগ পাইছিল। ১৯৮৬ চনত তেওঁলোক বিবাহপাশত আবদ্ধ হয়। সুৰজ আৰু ছানা দম্পতীহালৰ পুত্ৰ আৰু কন্যা। তেওঁলোকৰ বিবাহিক জীৱনৰ অশান্তি, স্বামীৰ মেজাজ, বিশ্বাসঘাটকতাৰ গুজৱ আদি খবৰ কাকতৰ গছিপ কলামত প্ৰকাশ পাইছিল। ৱাহাবৰ কন্যাও এগৰাকী অভিনেত্ৰী। জিয়া খানৰ মৃত্যুৰ সৈতে জড়িত তেওঁৰ পুত্ৰ সুৰজক ২০১৩ চনৰ জুন মাহত গ্ৰেপ্তাৰ কৰা হৈছিল। ২০১৫ চনত *হিৰো* ছবিৰ যোগে সুৰজৰ বলীউডত অভিষেক ঘটে; য’ত সুনীল শেট্টীৰ কন্যা আথিয়া শেট্টীয়েও অভিনয় কৰিছিল।
## তথ্যউৎস

## বাহ্যিক সংযোগ
* 
শ্ৰেণী:মালয়ালম চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেত্ৰী
শ্ৰেণী:হিন্দী চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেত্ৰী
শ্ৰেণী:তামিল চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেত্ৰী
শ্ৰেণী:তেলেগু চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেত্ৰী
শ্ৰেণী:কানাড়া চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেত্ৰী
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় চলচ্চিত্ৰ আৰু দূৰদৰ্শন প্ৰতিষ্ঠানৰ প্ৰাক্তন শিক্ষাৰ্থী
গীতা মুখোপাধ্যায়

**গীতা মুখোপাধ্যায়** () (৮ জানুৱাৰী ১৯২৪ – ৪ মাৰ্চ ২০০০) আছিল এগৰাকী ভাৰতীয় ৰাজনীতিবিদ আৰু সমাজকৰ্মী। তেওঁ ১৯৬৭ চনৰ পৰা ১৯৭৭ চনলৈকে পাঁশকুড়া পূৰ্ব বিধানসভা সমষ্টিৰ পৰা একেৰাহে চাৰিবাৰ বিধায়ক নিৰ্বাচিত হৈছিল। তেওঁ ১৯৮০ চনৰ পৰা ২০০০ চনলৈকে পাঁশকুড়া লোকসভা সমষ্টিৰ পৰা সাতবাৰ সাংসদ হিচাপে নিৰ্বাচিত হৈছিল। তেওঁ ভাৰতৰ কমিউনিষ্ট পাৰ্টিৰ (চিপিআই) পশ্চিমবংগ ৰাজ্য পৰিষদৰ প্ৰাৰ্থী আছিল। তেওঁ ভাৰতৰ কমিউনিষ্ট পাৰ্টিৰ মহিলা শাখা ভাৰতীয় মহিলাৰ ৰাষ্ট্ৰীয় সন্মিলনীৰ সভানেত্ৰী আছিল। ভাৰতৰ সংসদীয় নিৰ্বাচনত মহিলাসকলৰ বাবে এক-তৃতীয়াংশ আসন সংৰক্ষণৰ আইনৰ দাবীত হোৱা আন্দোলনত তেওঁ নেতৃত্ব দিছিল।

## প্ৰাৰম্ভিক জীৱন আৰু শিক্ষা
১৯২৪ চনৰ ৮ জানুৱাৰীত পশ্চিমবংগৰ কলিকতাত গীতা মুখোপাধ্যায়ে জন্মগ্ৰহণ কৰিছিল। ১৯৪২ চনৰ ৮ নৱেম্বৰত তেওঁ বিশ্বনাথ মুখোপাধ্যায়ৰ সৈতে বিবাহপাশত আবদ্ধ হয়।

মুখোপাধ্যায়ে কলিকতাৰ আশুতোষ কলেজৰ পৰা বাংলা সাহিত্যত স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰে। ১৯৪৭ চনৰ পৰা ১৯৫১ চনলৈকে তেওঁ বঙ্গীয় প্ৰাদেশিক ছাত্ৰ ফেডাৰেচনৰ সম্পাদিকা আছিল।

## কৰ্মজীৱন
তেওঁ ১৯৪৬ চনত প্ৰথমবাৰৰ বাবে ভাৰতৰ কমিউনিষ্ট পাৰ্টি (C.P.I.)ৰ বংগ ৰাজ্য পৰিষদৰ সদস্য হিচাপে নিৰ্বাচিত হৈছিল। তেওঁ 'গীতাদি' নামেৰে জনপ্ৰিয়তা লাভ কৰিছিল। তেতিয়াৰ পৰা তেওঁ পশ্চিমবংগৰ পাঁশকুড়াৰ পৰা প্ৰতিটো লোকসভা নিৰ্বাচনত জয়ী হৈছিল আৰু ২০০০ চনত তেওঁৰ মৃত্যুৰ আগলৈকে এগৰাকী অগ্ৰণী নাৰীৰ ভূমিকা পালন কৰিছিল।

তেওঁ ১৯৮০ চনত সপ্তম লোকসভা নিৰ্বাচনত নিৰ্বাচিত হৈছিল আৰু ১৯৮০-৮৪ সময়কালত তেওঁ যি যি দায়িত্ব পালন কৰিছিল, সেইবোৰ হʼল:
* সদস্য, ৰাজহুৱা উদ্যোগ সমিতি
* সদস্য, অনুসূচিত জাতি আৰু অনুসূচিত জনজাতিৰ কল্যাণ সমিতি
* সদস্য, ফৌজদাৰী আইন (সংশোধনী) বিধেয়কৰ যুটীয়া সমিতি, ১৯৮০
১৯৮১ চনৰ পৰা তেওঁ ভাৰতৰ কমিউনিষ্ট পাৰ্টিৰ জাতীয় কাৰ্যনিৰ্বাহী কমিটিৰ সদস্য আছিল।

১৯৯৯ চনত ত্ৰয়োদশ লোকসভা নিৰ্বাচনত তেওঁ সপ্তম বাৰৰ বাবে নিৰ্বাচিত হৈছিল। তেওঁৰ কৰ্মজীৱন প্ৰায় চাৰে পাঁচ দশকজুৰি বিস্তৃত আছিল। অৱশ্যে, লোকসভা নিৰ্বাচনত মহিলাসকলৰ বাবে আসন সংৰক্ষণত তেওঁৰ ইতিবাচক ভূমিকাই তেওঁক লাইমলাইটলৈ আনিছিল। বাৰ্লিনৰ মহিলা আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় গণতান্ত্ৰিক ফেডাৰেচনৰ সচিবালয়ৰ সদস্য হোৱাৰ উপৰিও তেওঁ ৰাষ্ট্ৰীয় গ্ৰাম্য শ্ৰম আয়োগ, মহিলা আয়োগ, ৰাষ্ট্ৰীয় শিশু ব’ৰ্ড, প্ৰেছ কাউন্সিলৰ সদস্য আৰু ৰাষ্ট্ৰীয় মহিলা ফেডাৰেচনৰ উপ-সভানেত্ৰীও আছিল। তেওঁ মহিলা সংৰক্ষণ বিধেয়কৰ খচৰা প্ৰস্তুত কৰা যুটীয়া সংসদীয় সমিতিৰ নেতৃত্ব দিছিল। 

ৰাজনৈতিক জীৱনৰ উপৰিও গীতা মুখোপাধ্যায়ে শিশুসকলৰ বাবে কেইখনমান গ্ৰন্থও ৰচনা কৰিছিল, যাৰ ভিতৰত *ভাৰত উপকথা* (ভাৰতৰ লোককথা), *ছোটোদেৰ ৰবীন্দ্ৰনাথ* (শিশুসকলৰ বাবে ঠাকুৰ) আৰু *হে অতীত কথা কও* আদি উল্লেখযোগ্য। তেওঁ ব্ৰুনো এপিটজৰ ১৯৫৮ চনৰ ধ্ৰুপদী উপন্যাস *নেকেড এমং উলভছ* বঙালী ভাষালৈ অনুবাদ কৰিছিল।

## মৃত্যু
২০০০ চনৰ ৪ মাৰ্চ তাৰিখে, এক গুৰুতৰ হৃদৰোগে আক্ৰান্ত হৈ মুখোপাধ্যায়ে ইহলীলা সম্বৰণ কৰে। ভাৰতৰ তদানীন্তন প্ৰধানমন্ত্ৰী অটল বিহাৰী বাজপেয়ীয়ে তেওঁৰ শোকবাৰ্তাত কয়— "শ্ৰীমতী মুখোপাধ্যায়ে দৃঢ়তা আৰু নিষ্ঠাক মূৰ্ত কৰি তুলিছিল। তেওঁ আছিল নাৰী সবলীকৰণৰ এক উজ্জ্বল নিদৰ্শন। তেওঁৰ জীৱন ভৱিষ্যত প্ৰজন্মৰ বাবে বিশেষকৈ মহিলাসকলৰ বাবে এক প্ৰেৰণা হিচাপে থাকিব।" 

## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় নাৰী
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় সাহিত্যিক
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় শিক্ষাবিদ
শ্ৰেণী:বঙালী ব্যক্তি
শ্ৰেণী:পশ্চিমবঙ্গৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:মহিলা ৰাজনীতিবিদ
শ্ৰেণী:বিংশ শতিকাৰ ভাৰতীয় বিজ্ঞানী
শ্ৰেণী:বিংশ শতিকাৰ ভাৰতীয় মহিলা বিজ্ঞানী
কৃষ্ণা ভৰদ্বাজ (অৰ্থনীতিবিদ)

**কৃষ্ণা ভৰদ্বাজ** (; ২১ আগষ্ট ১৯৩৫ – ৮ মাৰ্চ ১৯৯২)আছিল এগৰাকী ভাৰতীয় নব্য ৰিকাৰ্ডিয়ান অৰ্থনীতিবিদ যি মূলতঃ অৰ্থনৈতিক উন্নয়ন তত্ত্ব আৰু ধ্ৰুপদী অৰ্থনীতিৰ ধাৰণাসমূহৰ পুনৰুজ্জীৱনৰ বাবে অৱদানৰ বাবে পৰিচিত।
তেওঁৰ মতে অৰ্থনৈতিক তত্ত্ব এনে ধাৰণাসমূহৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি হ'ব লাগে যিবোৰ পৰ্যবেক্ষণ কৰিব পৰা যায় আৰু বাস্তৱত জোখ-মাখৰ অনুকূল হ'ব লাগে।

## প্ৰাথমিক জীৱন আৰু শিক্ষা
১৯৩৫ চনৰ ২১ আগষ্টত কৰ্ণাটকৰ কাৰৱাৰত কংকনী সৰস্বত ব্ৰাহ্মণ পৰিয়ালত ভৰদ্বাজৰ জন্ম হৈছিল। স্থানীয় কলেজ এখনৰ শিক্ষক, এম. চন্দ্ৰৱৰ্কৰ আৰু তেওঁৰ পত্নী শান্তবাইৰ ছয় সন্তানৰ ভিতৰত সৰু। 

১৯৩৯ চনত পৰিয়ালটো বেলগামলৈ স্থানান্তৰিত হয় আৰু ভৰদ্বাজে সেই চহৰতে স্কুলীয়া শিক্ষা গ্ৰহণ কৰে। তেওঁ হিন্দুস্তানী শাস্ত্ৰীয় সংগীত শিকিছিল আৰু পোন্ধৰ বছৰ বয়সত বহু স্থানীয় প্ৰতিযোগিতাত জয়ী হৈছিল।  ১৯৫২ চনত পিতৃৰ মৃত্যুৰ পিছত পৰিয়ালটো মুম্বাইলৈ গুচি যায় আৰু ভৰদ্বাজে ৰুইয়া কলেজত পঢ়ি অৰ্থনীতিৰ প্ৰথম শ্ৰেণীৰ ডিগ্ৰী লাভ কৰে। তাৰ পিছত তেওঁ স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী লয় আৰু তাৰ পিছত পি এইচ ডি সম্পূৰ্ণ কৰে। ১৯৬০ চনত পৰিবহণ অৰ্থনীতিত ডিগ্ৰী লাভ কৰে।ডক্টৰেট ডিগ্ৰীৰ ছাত্ৰী হিচাপে উন্নয়ন তত্ত্বৰ সৈতে জড়িত হোৱাৰ পৰাই অৰ্থনৈতিক তত্ত্বৰ প্ৰতি তেওঁৰ সমালোচনাত্মক অভিমুখীতা আৰম্ভ হৈছিল। 

## কেৰিয়াৰ
১৯৬০ চনত পিয়েৰো স্ৰাফাৰ প্ৰডাকচন অৱ ক’ম’ডিটিজ বাই মিন্স অৱ ক’ম’ডিটিজ প্ৰকাশ পায়। ভৰদ্বাজক ইকনমিক উইকলিৰ তেতিয়াৰ সম্পাদক শচীন চৌধুৰীয়ে গ্ৰন্থখন পৰ্যালোচনা কৰিবলৈ কয়। এই কামটো কৃষ্ণাই উজ্জ্বলভাৱে সমাধান কৰিছিল, যিয়ে তাৰ পিছত ভৰদ্বাজৰ অধিক বৈজ্ঞানিক কামৰ প্ৰস্তাৱনা হিচাপে গঠন কৰিছিল। 

১৯৬১ চনত ভৰদ্বাজে আন্তৰ্জাতিক অধ্যয়ন কেন্দ্ৰত যোগদান কৰি পৰিকল্পনা আৰু উন্নয়নৰ সমস্যাসমূহৰ ওপৰত সমালোচনাত্মক ধাৰণাৰে কাম কৰে।

১৯৬৭ চনত তেওঁ কেম্ব্ৰিজলৈ ভিজিটিং ফেলো হিচাপে যায় আৰু পিয়েৰো স্ৰাফাৰ প্ৰভাৱত পৰে আৰু তাৰ পিছত তেওঁৰ অন্যতম ঘনিষ্ঠ শিষ্য হয়।

ভৰদ্বাজে জৱাহৰলাল নেহৰু বিশ্ববিদ্যালয়ৰ (JNU) চেণ্টাৰ ফৰ ইকনমিক ষ্টাডিজ এণ্ড প্লেনিং (CESP)ত বিভিন্ন অৰ্থনৈতিক পদ্ধতিৰ পাঠদানৰ প্ৰচাৰ কৰিছিল, যেনে ধ্ৰুপদী, মাৰ্ক্সীয়, কেনিজিয়ান লগতে ৱালৰেছিয়ান। বিশ্ববিদ্যালয়খনত অৰ্থনীতিৰ অধ্যক্ষৰ পদত অধিষ্ঠিত আছিল।ইংলেণ্ডৰ কেম্ব্ৰিজ বিশ্ববিদ্যালয়ত অৰ্থনীতিবিদ পিয়েৰ’ স্ৰাফাৰ সংগ্ৰহ কৰা গৱেষণা পত্ৰসমূহ সম্পাদনা কৰিছিল। তেওঁ বহুতো আলোচনী আৰু মঞ্চত অৰিহণা যোগাইছিল আৰু উন্নয়ন অৰ্থনীতিবিদসকলৰ মাজত এগৰাকী আগশাৰীৰ পোহৰ হিচাপে সুপৰিচিত।

## ব্যক্তিগত জীৱন
কৰ্মী আৰু ট্ৰেড ইউনিয়নৰ সদস্য সুধা ভৰদ্বাজ তেওঁৰ কন্যা।

## কিতাপ আৰু কাগজ
* ১৯৬০: পৰিবহণ পৰিকল্পনাৰ কৌশল, ৰেলৱেৰ বিশেষ উল্লেখ
* ১৯৮৯ চনৰ ৰচনাৰ সংকলন অষ্ট্ৰেলিয়ান ইকনমিক পেপাৰছ, আৰু কেম্ব্ৰিজ জাৰ্নেল অৱ ইকনমিক্সত ছপা কৰা হয়।
* শ্ৰম বজাৰ, নিয়োগ নীতি আৰু উন্নয়নৰ গতিশীলতা। 
* ভাৰতীয় কৃষিত লেখকৰ উৎপাদনৰ অৱস্থা: পাম ব্যৱস্থাপনা জৰীপৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি কৰা এক অধ্যয়ন (প্ৰয়োগিক অৰ্থনীতি বিভাগৰ মাজে মাজে গৱেষণা পত্ৰ)
* সঞ্চয়, বিনিময় আৰু উন্নয়ন: ভাৰতীয় অৰ্থনীতিৰ ওপৰত ৰচনা
* পুঁজিবাদৰ সম্পাদিত দৃষ্টিভংগী: সুদীপ্ত কবিৰাজৰ সৈতে মাৰ্ক্স, কেইনছ, শ্বুম্পেটাৰ আৰু ৱেবাৰ। 
* মূল্য আৰু বিতৰণৰ বিষয়বস্তু: ধ্ৰুপদী তত্ত্বৰ পুনৰ মূল্যায়ন। লণ্ডন ১৯৮৯ চন। আই 
* পিয়েৰো স্ৰাফাৰ সন্মানত ৰচনা। (বাৰ্ট্ৰাম শ্বেফল্ডৰ সৈতে একেলগে)। ২য় সংস্কৰণ। ৰৌটলেজ: লণ্ডন ১৯৯২।

## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:নাৰী
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ নাৰী
শ্ৰেণী:বিংশ শতিকাৰ ভাৰতীয় মহিলা বিজ্ঞানী
ৰুণা বেনাৰ্জী

**ৰুণা বেনাৰ্জী** () হ'ল এগৰাকী ভাৰতীয় সামাজিক কৰ্মী আৰু ভাৰতৰ উত্তৰ প্ৰদেশৰ দৰিদ্ৰ শ্ৰমিক মহিলাৰ স্বাৰ্থত প্ৰতিষ্ঠা কৰা এক বেচৰকাৰী সংস্থা আত্ম-নিয়োজিত মহিলা সংস্থা (এছইডব্লিউএ), লক্ষ্ণৌৰ সহ-প্ৰতিষ্ঠাপক; তেওঁ সেই অনু্ষ্ঠানটিৰ সাধাৰণ সম্পাদক আৰু মুখ্য কাৰ্যবাহী বিষয়া হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰি আছে‍। ২০০৫ চনত শান্তিৰ নোবেল বঁটাৰ বাবে সামূহিকভাৱে মনোনীত হোৱা বিশ্বজুৰি শান্তিৰ মহিলাৰ ভিতৰত তেওঁ আছিল অন্যতম, অৱশ্য‍ে অৱশেষত মহম্মদ এলবাৰাদেই এই বঁটা লাভ কৰিছিল। ভাৰত চৰকাৰে ভাৰতীয় সমাজলৈ আগবঢ়োৱা অৱদানৰ বাবে ৰুণা বেনাৰ্জীক ২০০৭ চনত দেশৰ চতুৰ্থ সৰ্বোচ্চ অসামৰিক সন্মান পদ্মশ্ৰী প্ৰদান কৰে।

## জীৱনী
১৯৫০ চনত ভাৰতৰ উত্তৰ প্ৰদেশৰ ৰাজধানী চহৰ লক্ষ্ণৌৰ মডেল হাউছ অঞ্চলৰ এক হিন্দু পৰিয়ালত ৰুণা বেনাৰ্জীৰ জন্ম। প্ৰথম বছৰবোৰত সমাজ সেৱাত সক্ৰিয় হৈ থকাৰ লগতে স্থানীয় মহিলা আৰু শিশুসকলক শিক্ষা প্ৰদানৰ কামত জড়িত আছিল বুলি জানিব পৰা গৈছে। ১৯৭৯ চনত দেৱীকা নাগৰ দৰে স্থানীয় চিনাকি চিকিৎসকৰ অংশগ্ৰহণেৰে দৰিদ্ৰ লোকৰ বাবে স্বাস্থ্য শিৱিৰৰ আয়োজন কৰে। সেই বছৰ প্ৰকাশিত ইউনিচেফৰ এক প্ৰতিৱেদনে তেওঁক লক্ষ্ণৌত উৎপত্তি হোৱা এম্ব্ৰয়ডাৰীৰ পৰম্পৰাগত ৰূপ প্ৰদানকাৰী চিকানকাৰ শিল্পীসকলৰ ওপৰত মনোনিৱেশ কৰিবলৈ প্ৰেৰণা দিছিল। এই প্ৰতিৱেদনত প্ৰকাশ পাইছে যে এই শিপিনীসকলক মধ্যভোগীয়ে শোষণ কৰাৰ ফলত তেওঁলোকে‍ দৰিদ্ৰতাত জীৱন কটাবলগীয়া হৈছিল। বন্ধু ছেহবা হুছেইনৰ সৈতে লগলাগি‍ বেনাৰ্জীয়ে শিল্পীসকলৰ ল’ৰা-ছোৱালীৰ বাবে নামমাত্ৰ মাচুল ১ টকাকৈ‍ লৈ এখন প্ৰাথমিক বিদ্যালয় আৰম্ভ কৰিছিল; আৰম্ভণিতে যিখন বিদ্যালয়ত একক শিক্ষক আছিল, পিছলৈ সেইখন ছেৱা মণ্টেছৰী স্কুললৈ পৰিণত হয়। ১৯৮৪ চনত ৩১জন সদস্যৰ শক্তিৰে আৰ্ন ৱাইল ইউ লাৰ্ণ নামৰ মিছন আৰম্ভ কৰে আৰু সেই বছৰতে স্বনিয়োজিত মহিলা সন্থাৰ (ছেৱা) লক্ষ্ণৌ অধ্যায়ত সংস্থাটো আনুষ্ঠানিকভাৱে পঞ্জীয়ন হয়। সংস্থাটোৱে চিকানকাৰী শিল্পীসকলক কাম কৰাৰ সময়ত এই শিল্পকলা শিকোৱাৰ বাবে এক মঞ্চ প্ৰদান কৰিছিল আৰু সদস্য সংখ্যা বছৰৰ পিছত বছৰ ধৰি বৃদ্ধি হৈ‍ ৭৫০০ৰো অধিক হৈছিল। প্ৰায় ৮০০০ মহিলাক সংস্থাটোৱে প্ৰশিক্ষণ দিয়া বুলি জানিব পৰা গৈছে আৰু তেওঁলোকৰ প্ৰচেষ্টাই তেতিয়াৰ অৱনতি ঘটা চিকাংকাৰী শিল্পকলা পুনৰুজ্জীৱিত কৰাত সহায় কৰা বুলি জনা যায়। সংস্থাটোৰ তত্ত্বাৱধানত ভাৰত আৰু বিদেশত কেইবাখনো প্ৰদৰ্শনীৰ আয়োজন কৰা হয়, নতুন দিল্লীৰ ইছলামিক চেণ্টাৰত প্ৰথম এনে প্ৰদৰ্শনী অনুষ্ঠিত হয়, তাৰ পিছত ৱাশ্বিংটনত ৰেচম পথ অভিযান, মিলানত ২০০৩ চনৰ মেচেফ ইণ্টাৰনেশ্যনেল হোম শ্ব’, ব্ৰাইডছ অৱ দ্য অৰিয়েণ্ট মেলবৰ্ণত শ্ব’ আৰু লণ্ডন আৰু বাৰ্চিলোনাত অন্যান্য প্ৰদৰ্শনী অনুষ্ঠিত কৰা হয়। বৰ্তমান এই সংস্থাটো ভাৰত চৰকাৰৰ বস্ত্ৰ মন্ত্ৰালয়ৰ আম্বেদকাৰ হস্তশিল্প বিকাশ যোজনা (AHVY)ৰ অন্তৰ্গত এক সংস্থা।

২০০২ চনত গুজৰাটত সংঘটিত হোৱা দাঙ্গাত নিহতসকলৰ পুনৰ সংস্থাপনৰ ক্ষেত্ৰতো বেনাৰ্জীৰ প্ৰচেষ্টাৰ সংবাদ পোৱা গৈছিল। হুছেইনৰ সৈতে তেওঁ দাঙ্গাৰ পৰিপ্ৰেক্ষিতত গুজৰাট ভ্ৰমণ কৰি ভুক্তভোগী মহিলাসকলক জীৱিকাৰ বাবে চিকাংকাৰী লোৱাত সহায় কৰাৰ লগতে প্ৰয়োজনীয় প্ৰশিক্ষণ প্ৰদান কৰে। এই প্ৰচেষ্টাসমূহৰ ফলত তেওঁ পিছউমেন এক্ৰছ দ্য গ্ল’বৰ সহকৰ্মীসকলৰ সৈতে ২০০৫ চনৰ নোবেল বঁটাৰ বাবে মনোনয়ন লাভ কৰে। দুবছৰৰ পিছত ভাৰত চৰকাৰে তেওঁক ২০০৭ চনত দেশৰ চতুৰ্থ সৰ্বোচ্চ অসামৰিক সন্মান পদ্মশ্ৰী প্ৰদান কৰে।

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় নাৰী
শ্ৰেণী:বিংশ শতিকাৰ ভাৰতীয় মহিলা বিজ্ঞানী
আৰ বানুমাথি

**আৰ বানুমাথি** (; জন্ম: ২০ জুলাই ১৯৫৫) হৈছে ভাৰতৰ উচ্চতম ন্যায়ালয়ৰ এজন প্ৰাক্তন ন্যায়াধীশ।[ তেওঁ তামিলনাডুৰ আৰু ভাৰতৰ উচ্চতম ন্যায়ালয়ৰ ন্যায়াধীশ হোৱা ষষ্ঠগৰাকী মহিলা। ইয়াৰ পূৰ্বে তেওঁ ঝাৰখণ্ড উচ্চ ন্যায়ালয়ৰ মুখ্য ন্যায়াধীশ[3] আৰু মাদ্ৰাজ উচ্চ ন্যায়ালয়ৰ ন্যায়াধীশ হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল। and judge of the Madras High Court. তেওঁ ঔৰংগাবাদৰ *মহাৰাষ্ট্ৰ ৰাষ্ট্ৰীয় আইন বিশ্ববিদ্যালয়*ৰ চ্যান্সেলৰ হিচাপেও কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল।

## কৰ্মজীৱন
বানুমাথিয়ে ১৯৮৮ চনত প্ৰত্যক্ষ নিযুক্তি জিলা ন্যায়াধীশ হিচাপে তামিলনাডু উচ্চ ন্যায়িক সেৱাত যোগদান কৰে। অধিবেশনৰ ন্যায়াধীশ হিচাপে তেওঁ ১৯৯৫–৯৬ চনত কইম্বাটুৰ জিলাৰ চিন্নামপথীত বিশেষ কাৰ্যকৰী বাহিনীৰ দ্বাৰা আৰক্ষীৰ অতিৰিক্ততাৰ সন্দৰ্ভত এজন ব্যক্তিৰ আয়োগৰ নেতৃত্ব দিছিল।

২০০৩ চনৰ এপ্ৰিল মাহত তেওঁক তাৰ পিছত মাদ্ৰাজ উচ্চ ন্যায়ালয়ৰ ন্যায়াধীশ হিচাপে উন্নীত কৰা হয়। তেখেতে জল্লিকাট্টু নিষিদ্ধ কৰাৰ গোচৰটোৰ সৈতে মোকাবিলা কৰিছিল।  ২০১৩ চনৰ নৱেম্বৰ মাহত তেওঁক ঝাৰখণ্ড উচ্চ ন্যায়ালয়লৈ বদলি কৰা হয় আৰু একে সময়তে সেই আদালতৰ মুখ্য ন্যায়াধীশ হিচাপে নিযুক্তি দিয়া হয়। ২০১৪ চনৰ আগষ্ট মাহত তেতিয়াৰ মুখ্য ন্যায়াধীশ আৰ এম লোধাৰ নেতৃত্বত গঠিত কলেজিয়ামে এই পদৰ বাবে তেওঁৰ নাম পৰামৰ্শ দিয়াৰ পিছত তেওঁক ভাৰতৰ উচ্চতম ন্যায়ালয়লৈ উন্নীত কৰা হয়। দেশৰ সৰ্বোচ্চ আদালতলৈ উন্নীত হোৱা তেওঁ দ্বিতীয়গৰাকী মহিলা ন্যায়াধীশ।
## তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ন্যায়াধীশ
শ্ৰেণী:তামিলনাডুৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ মহিলা ন্যায়াধীশ
জানকী আম্মা

**ন্যায়াধীশ পি জনাকী আম্মা** ((১৯২০–২০০৫)), কেৰেলা উচ্চ ন্যায়ালয়ৰ প্ৰাক্তন ন্যায়াধীশ আছিল। উচ্চ ন্যায়ালয়ৰ ন্যায়াধীশৰ পদত অধিষ্ঠিত হোৱা তেওঁ ভাৰতৰ দ্বিতীয়গৰাকী মহিলা। ১৯৮২ চনৰ ২২ এপ্ৰিললৈকে ন্যায়াধীশ হিচাপে তেওঁ কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল। দীৰ্ঘদিনীয়া অসুস্থতাৰ পিছত ২০০৫ চনত তেওঁৰ মৃত্যু হয়।
## প্ৰাৰম্ভিক জীৱন আৰু কৰ্মজীৱন
কেৰালাৰ থ্ৰিছুৰ জিলাৰ এখন গাঁৱত জন্মগ্ৰহণ কৰা জনাকী আম্মাই জীৱনৰ বেছিভাগ সময় আৰ্নাকুলামত কটায়। তেওঁ পঢ়া-শুনা সমাপ্ত কৰি কোচী প্ৰজা মণ্ডলমত যোগদান কৰে আৰু পিছলৈ ভাৰতীয় জাতীয় কংগ্ৰেছত যোগদান কৰে। ১৯৪০ চনৰ পৰা ১৯৪৪ চনলৈ ভাৰতীয় স্বাধীনতা আন্দোলনত অংশগ্ৰহণ কৰিছিল ৷ ১৯৪৯ চনৰ পৰা ১৯৫৩ চনলৈকে তেওঁ আৰ্নালকুলাম পৌৰসভাৰ সদস্য আছিল।তেওঁ ট্ৰেভাংকুৰ-কোচিনৰ প্ৰথমগৰাকী মহিলা পৌৰসভাৰ অধ্যক্ষও আছিল। ন্যায়িক সেৱাত যোগদান কৰিবলৈ তেওঁ সক্ৰিয় ৰাজনীতি এৰি থৈ যায়।
## ন্যায়াধীশ হিচাপে
পানাম্পিলি গোবিন্দ মেননৰ কনিষ্ঠ অধিবক্তা হিচাপে তেওঁ আইনী কেৰিয়াৰ আৰম্ভ কৰিছিল আৰু পিছলৈ উচ্চ ন্যায়ালয়লৈ উন্নীত হোৱাৰ পূৰ্বে কোজিকোড়ে, টেলিচেৰী আৰু মাঞ্জেৰীৰ জিলা দণ্ডাধীশ, জিলা আৰু অধিবেশন ন্যায়াধীশ হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল। 
 
১৯৭৪ চনৰ ৩০ মে’ত কেৰালা উচ্চ ন্যায়ালয়ৰ ন্যায়াধীশ হিচাপে নিযুক্তি লাভ কৰি তেওঁ সেই আসন দখল কৰা দ্বিতীয়গৰাকী মহিলা ভাৰতীয় হিচাপে পৰিগণিত হয়। ১৯৮২ চনৰ ২২ এপ্ৰিলত কেৰালা উচ্চ ন্যায়ালয়ৰ পৰা অৱসৰ গ্ৰহণ কৰে।
## তদন্ত আৰু তদন্ত আয়োগ

উচ্চ ন্যায়ালয়ৰ পৰা অৱসৰ লোৱাৰ পিছতো ন্যায়পালিকাৰ ক্ষেত্ৰখনত তেওঁ অতি সক্ৰিয় হৈ থাকিল। ১৯৮৩ চনত কেইবাজনো লোকৰ মৃত্যু হোৱা ভাইপিন সুৰা ট্ৰেজেডীৰ তদন্তৰ বাবে ৰাজ্য চৰকাৰে তেওঁক নিযুক্তি দিয়ে। তেওঁৰ পৰামৰ্শৰ ভিত্তিত চৰকাৰে আবকাৰী আইনৰ ৫৭(ক) ধাৰা সংশোধন কৰে। এই শিতানত মানুহৰ জীৱন বিপন্ন কৰিব পৰা বা গুৰুতৰ আঘাতৰ সৃষ্টি কৰিব পৰা বিষাক্ত পদাৰ্থৰে সুৰাৰ মিশ্ৰণ প্ৰতিৰোধৰ বিষয়ে আলোচনা কৰা হৈছে। এই ধাৰাত বলবৎকাৰী বিষয়াসকলে যদি সুৰাৰ লগত মাৰাত্মক পদাৰ্থৰ মিশ্ৰণ ৰোধৰ বাবে যুক্তিসংগত সাৱধানতা অৱলম্বন নকৰাৰ বাবে দোষী সাব্যস্ত হয় তেন্তে সৰ্বোচ্চ যাৱজ্জীৱন কাৰাদণ্ড আৰু ৫০০০০ টকা পৰ্যন্ত জৰিমনা ভৰিব পাৰে।
## কোচীত সেউজকৰণ
কোচিত সেউজকৰণৰ সৈতে জড়িত প্ৰচেষ্টাৰ বাবে তেওঁ জনপ্ৰিয়তা লাভ কৰিছিল।
## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ভাৰতীয় নাৰী
শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ স্বাধীনতা সংগ্ৰামী
শ্ৰেণী:ন্যায়াধীশ
শ্ৰেণী:কেৰালাৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ মহিলা ন্যায়াধীশ
অনোখী মিউজিয়াম অৱ হেণ্ড প্ৰিণ্টিং

**অনোখী মিউজিয়াম অৱ হেণ্ড প্ৰিণ্টিং** () হৈছে ৰাজস্থানৰ অম্বৰত অৱস্থিত হেণ্ড-ব্লক প্ৰিন্টিঙৰ কলাৰ প্ৰতি উৎসৰ্গিত এক ব্যক্তিগত সংগ্ৰহালয়। ২০০৫ চনত মুকলি কৰা এই সংগ্ৰহালয়টো অনোখীৰ প্ৰতিষ্ঠাপকসকলৰ পদক্ষেপ, যি ব্লক-প্ৰিণ্টেড কাপোৰৰ এটা ভাৰতীয় খুচুৰা ব্ৰেণ্ড । 

ৰেচেল ব্ৰেকেন-সিং আৰু তেওঁৰ স্বামী প্ৰীতম সিঙে এই সংগ্ৰহালয়টোৰ পৰিকল্পনা কৰিছিল। ইয়াৰ উদ্দেশ্য হৈছে পৰম্পৰাগত শিল্পকৰ্মসমূহ সংৰক্ষণ কৰা, ব্লক-প্ৰিণ্টিং শিল্পকলাৰ কৌশল আৰু ইয়াৰ চহকী ইতিহাসৰ বিষয়ে জানিবলৈ এক স্পৰ্শনীয় অনুভৱ প্ৰদান কৰা। সংগ্ৰহালয়টোত বস্ত্ৰ আৰু সা-সঁজুলিৰ এক বিস্তৃত সংগ্ৰহ প্ৰদৰ্শিত কৰা হৈছে। 
## সংগ্ৰহ
সংগ্ৰহালয়টোত বিভিন্ন ধৰণৰ সংগ্ৰহ আছে, যিবোৰ শিল্পৰ ইতিহাসৰ সৈতে সংপৃক্ত। ইয়াৰ উপৰিও ইয়াত বিৰল পৰম্পৰাগত সাজ-পোছাকৰ পৰা আৰম্ভ কৰি শিল্পীসকলে সৃষ্টি কৰা উদ্ভাৱনীমূলক চানেকিলৈকে বিভিন্ন ধৰণৰ সমসাময়িক কাপোৰৰ সামগ্ৰী প্ৰদৰ্শন কৰা হৈছে। অনোখী আৰ্কাইভত ১৯৭০ দশকৰ পৰা আৰম্ভ হোৱা কাপোৰ আৰু ঘৰুৱা সামগ্ৰীৰ সংগ্ৰহ আছে। ইয়াত প্ৰদৰ্শিত বস্ত্ৰ পৰম্পৰাসমূহৰ ভিতৰত ৰাজস্থানৰ বলোটাৰ গ্ৰামীণ পৰিধানৰ পৰা লৈ গুজৰাটৰ ‘অজৰক’ ৰংকৰণ (dying) কৌশললৈকে অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হৈছে। কোট আৰু জেকেট, বিচাউনি বা বেডকভাৰ, আৰু ব্লক প্ৰিণ্টিং শিল্পত ব্যৱহৃত সঁজুলি, যেনে কাঠ আৰু লোহাৰ ব্লক, চিজেল, ড্ৰিল আদিও এই সংগ্ৰহৰ এক গুৰুত্বপূৰ্ণ অংশ।
## প্ৰসংগ

## বাহ্যিক সংযোগ
শ্ৰেণী:ৰাজস্থানৰ সংগ্ৰহালয়
শ্ৰেণী:ভাৰতভিত্তিক সাংস্কৃতিক সংগঠন
অলিভাৰ থমাছ কট্টাৰ

**অলিভাৰ থমাছ কট্টাৰ** (১৮১১-১৮৮১) আছিল অসমলৈ অহা আমেৰিকান মিচনেৰী দলৰ অন্যতম সদস্য। ১৮৩১ চনত আমেৰিকাৰ পৰা ব্ৰহ্মদেশ (ম্যানমাৰ) হৈ অসমলৈ আহে। ১৮৩৬ চনৰ ২৩ মাৰ্চত শদিয়া পায়হি। ১৮৪৩ চনত শিৱসাগৰলৈ আহি তাত স্থাপন কৰা ‘মিচন প্ৰেছ’ৰ অধ্যক্ষ হয়। ১৮৪৬ চনৰ পৰা প্ৰকাশ পোৱা অসমৰ প্ৰথম বাৰ্তালোচনী ‘অৰুনোদই’ৰ প্ৰতিষ্ঠাপক মুদ্ৰক আৰু প্ৰকাশক আছিল। ১৮৫২ চনলৈ তেওঁ এই কাম কৰিছিল। তেওঁ অসমত বাংলা ভাষাৰ পৰিৱৰ্তে অসমীয়া ভাষা প্ৰৱৰ্তনৰ অন্যতম পৃষ্ঠপোষক আছিল। ১৮৫২ চনত তেওঁ লণ্ডনলৈ যায় আৰু ১৮৮১ চনৰ এপ্ৰিলত তাতে মৃত্যু হয়। তেওঁৰ পত্নী হেৰিয়েট বাউমেন ল’ কট্টাৰ-এও অসমীয়া সাহিত্যলৈ উল্লেখনীয় বৰঙনি আগবঢ়াইছিল।

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:আমেৰিকান বেপ্তিষ্ট মিছনেৰী
মিনাক্ষী অৰোৰা

**মিনাক্ষী অৰোৰা** () হৈছে ভাৰতৰ উচ্চতম ন্যায়ালয়ত অনুশীলন কৰা জ্যেষ্ঠ অধিবক্তা হিচাপে নিযুক্তিপ্ৰাপ্ত অধিবক্তা৷

## শিক্ষা
অৰোৰাই বৰোদা বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা আইন বিষয়ত স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰে।

## কৰ্মজীৱন
১৯৮৪ চনত অৰোৰাই বাৰত নামভৰ্তি কৰে আৰু ১৯৮৬ চনৰ পৰা তেওঁ ভাৰতৰ উচ্চতম ন্যায়ালয়ত আইন চৰ্চা কৰি আহিছে। ১৯৮৯ চনত যোগ্যতা অৰ্জন কৰি উচ্চতম ন্যায়ালয়ত তেওঁ *এডভোকেট অন ৰেকৰ্ড* হয়। ইয়াৰ উপৰি তেওঁ কিছু সময়ৰ বাবে ৱাশ্বিংটন ডি চিৰ আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় আইন সংস্থা গুডউইন এণ্ড ছ’বলৰ সৈতে কাম কৰিছিল। ভাৰতীয় আইন প্ৰতিষ্ঠান হেমন্ত সাহাই এণ্ড এছ'চিয়েটছৰ তেওঁ অংশীদাৰ আছিল। ২০১০ চনত দিল্লী উচ্চ ন্যায়ালয়ৰ ন্যায়াধীশ হিচাপে উন্নীতকৰণৰ বাবে ন্যায়াধীশ কলেজে তেওঁৰ নাম পৰামৰ্শ দিছিল যদিও পিছলৈ তেওঁ ন্যায়াধীশৰ সন্মতি প্ৰত্যাহাৰ কৰে।  তেওঁ ভাৰতৰ নিৰ্বাচন আয়োগৰ স্থায়ী অধিবক্তাও আছিল। ২০১৩ চনৰ ছেপ্টেম্বৰ মাহত তেওঁ ভাৰতৰ তেতিয়াৰ মুখ্য ন্যায়াধীশ পি. সদাশিৱমে মহিলা অধিবক্তাসকলক যৌনতাৰ পৰা অভিযোগ নিৰাময়ৰ সুৰক্ষা আৰু প্ৰদানৰ বাবে ভাৰতৰ উচ্চতম ন্যায়ালয়ত মহিলাৰ লিংগ সংবেদনশীলতা আৰু যৌন নিৰ্যাতন (প্ৰতিৰোধ, নিষেধাজ্ঞা আৰু প্ৰতিকাৰ), নিয়ম, ২০১৩ৰ খচৰা প্ৰস্তুত কৰা খচৰা সমিতিৰ অন্যতম সদস্য আছিল। নীতিশা বনাম ইউনিয়ন অৱ ইণ্ডিয়াৰ গোচৰত অৰোৰা আছিল এজন আবেদনকাৰীৰ অধিবক্তা।
## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:অধিবক্তা
শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ মহিলা ন্যায়াধীশ
উগাণ্ডাৰ লোক কাহিনী

**উগাণ্ডাৰ লোককাহিনী ()**ত আফ্ৰিকাৰ দেশ উগাণ্ডাৰ পৰম্পৰাগত লোককাহিনী আৰু অন্যান্য লোককাহিনী অন্তৰ্ভুক্ত আছে। প্ৰজন্মৰ পৰা প্ৰজন্মলৈ অৰ্থ আৰু অভিজ্ঞতা প্ৰকাশ কৰে এই লোককাহিনী বোৰে।পৰম্পৰাগতভাৱে লোককাহিনীবোৰে অনুশাসন আৰু ভাল আচৰণ সৃষ্টি কৰিছিল যি উগাণ্ডাৰ সমাজৰ ভিতৰত সামাজিক বিশ্বাস আৰু নিয়মবোৰ গঢ়ি তুলিছিল।

## উত্তৰ উগাণ্ডা
উত্তৰ উগাণ্ডাৰ লোককাহিনীবোৰৰ ভিতৰত আছে 'শক্তিশালী আংৱেচৰ কাহিনী', 'হেৰৰ বিবাহ' আৰু 'জোতা তৈয়াৰ কৰা লোকজন আৰু বান্দৰৰ কাহিনী'।
এই লোক কাহিনী কেইটা কিয়াম্বোগো বিশ্ববিদ্যালয় আৰু মাকৰে বিশ্ববিদ্যালয়ৰ অধ্যয়নৰ বিষয় হিচাপে অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হৈছিল।আচোলি জনজাতিয়ে তেওঁলোকৰ লোককাহিনীবোৰক ওডোডো পা আচলী বুলি উল্লেখ কৰে যাৰ অৰ্থ হৈছে "আচোলিৰ লোককাহিনী" আৰু তাৰে কিছুমানত বনৰীয়া শহা আৰু শহা সম্পৰ্কে বহুতো কাহিনী অন্তৰ্ভুক্ত আছে। 

## পূব উগাণ্ডা
পূৱ উগাণ্ডাৰ টেচো সম্প্ৰদায়ে ওডুকৰ মহান লোককাহিনীক যথেষ্ট গুৰুত্ব প্ৰদান কৰে। ওডুকেই টেচো লোকসকলক দক্ষিণ চুদানৰ পৰা পূৱ উগাণ্ডালৈ আৰু শেষত পশ্চিম কেনিয়ালৈ লৈ গৈছিল।জিচু জনজাতিত, পুৰুষৰ চুন্নত, যাক ইম্বালু বুলি জনা যায়, হৈছে এক বিখ্যাত বাৰ্ষিক অনুষ্ঠান যিয়ে পুৰুষলৈ যোৱা ল'ৰাবোৰৰ বুগিচু কাহিনী পুনৰ বৰ্ণনা কৰে।

## পশ্চিম উগাণ্ডা
পশ্চিম উগাণ্ডাত বুনিয়োৰো, বানিয়াঙ্কোল, বাচিগা আৰু অন্যান্য গোটৰ মাজত লোককাহিনী পোৱা যায়। বুনিয়োৰোত বুনিয়োৰো ৰাজ্য প্ৰতিষ্ঠা কৰা বাটেম্বুজীৰ বিষয়ে এটা মহাকাব্যিক কাহিনী কোৱা হৈছে। এই কাহিনীবোৰে পৌৰাণিক দেৱতা আৰু স্বৰ্গ আৰু আণ্ডাৰৱৰ্ল্ডৰ বিষয়ে কয়। স্বৰ্গৰ নেতৃত্ব দিছিল ৰুহাঙ্গা আৰু স্বৰ্গৰ পৰা নিক্ষেপ কৰা বহিষ্কৃতৰ দ্বাৰা শাসন কৰা আণ্ডাৰৱৰ্ল্ড বা পৃথিৱী।

## চেণ্ট্ৰেল উগাণ্ডা
বুগাণ্ডাত, নাম্বি আৰু কিণ্টু লোককাহিনীবোৰে এটা কাহিনী কয় যে বহু আগতে, কিণ্টু উগাণ্ডাৰ একমাত্ৰ ব্যক্তি আছিল। তেওঁৰ এটা গৰু আছিল।আকাশত এখন ৰাজ্য আছিল যাৰ ৰজাৰ নাম গুলু আছিল। তেওঁৰ সুন্দৰ পুত্ৰ আৰু ধুনীয়া ছোৱালী আছিল যিয়ে ৰামধেনু চাবলৈ ভাল পাইছিল। এদিন, গুলুৰ পুত্ৰসকলে তেওঁলোকৰ ভগ্নী নাম্বিক ৰামধেনুৰ পাদদেশত খেলিবলৈ তেওঁলোকৰ সৈতে যোগ দিবলৈ মাতিছিল। তেওঁলোকে নাজানিছিল যে ৰামধেনুয়ে স্পৰ্শ কৰা ভূমি হৈছে উগাণ্ডা। তেওঁলোক ভয় খাই পৰিছিল, কিয়নো নাম্বি আৰু তাইৰ ভাতৃসকলে কেতিয়াও এজন মানুহ দেখা নাছিল। নাম্বীয়ে তাইৰ দয়ালু হৃদয়েৰে কিণ্টুক বিয়া কৰাবলৈ প্ৰতিশ্ৰুতি দিছিল যাতে সি আৰু কেতিয়াও অকলশৰীয়া নহ'ব।অন্যান্য বুগাণ্ডা লোককাহিনীৰ ভিতৰত আছে ৱালুকাগাৰ লোহাৰ কাহিনী, চিকাৰী এম্পোব, আৰু কাচানকে সৰু ৰঙা চৰাই।
বুগাণ্ডাৰ লোককাহিনীবোৰ শহা, নাহৰফুটুকী বাঘ আদি বনাঞ্চলত বাস কৰা অন্যান্য জন্তুৰ বিষয়ে উল্লেখ আছে আৰু এটা বিখ্যাত লোককাহিনী হৈছে ৱাংগো আৰু ৱাকাইমাৰ বিষয়ে। ৱাংগো হ'ল এটা নাহৰফুটুকী বাঘ ৱাকাইমা এটা শহাপহু। 

## তথ্যৰ উৎস
শ্ৰেণী: লোক কাহিনীশ্ৰেণী: উগাণ্ডা
ভাৰতীয় লোক কলা মণ্ডল

**ভাৰতীয় লোক কলা মণ্ডল ** () হৈছে ৰাজস্থানৰ উদয়পুৰ ভিত্তিক ৰাজস্থান, গুজৰাট আৰু মধ্যপ্ৰদেশৰ লোকশিল্প, সংস্কৃতি, গীত আৰু উৎসৱৰ অধ্যয়নত আৰু লগতে লোককলা, লোকনৃত্য আৰু লোকসাহিত্যক জনপ্ৰিয়কৰণ আৰু প্ৰচাৰৰ কামত নিয়োজিত। ১৯৫২ চনত পদম শ্ৰী প্ৰয়াত দেৱী লাল সমৰে প্ৰতিষ্ঠা কৰা এই প্ৰতিষ্ঠানটোত ৰাজস্থানৰ লোক সাজ-পোছাক, অলংকাৰ, পপেট, মুখা, পুতলা, লোক বাদ্যযন্ত্ৰ, লোকদেৱতা আৰু চিত্ৰকলাৰ সংগ্ৰহ প্ৰদৰ্শিত হয়। ইয়াত পুতলা থিয়েটাৰ (কাঠপুতলী)ও আছে, য’ত নিয়মীয়াকৈ পুতলানাচ প্ৰদৰ্শন কৰা হয়। 
## সংগ্ৰহালয়
এই প্ৰতিষ্ঠানখনৰ ৰাজস্থানৰ লোককলাৰ প্ৰতি সমৰ্পিত এটা সংগ্ৰহালয়ো আছে।
;দেৱাল চিত্ৰণ

File:Chavanda Mata, folk art, Bharatiya Lok Kala Museum, Udaipur, India.jpg|চাৱন্দা মাতা
File:Amaj Mata, folk art, Bharatiya Lok Kala Museum, Udaipur, India.jpg|অমজ মাতা
File:Narsing Mata, folk art, Bharatiya Lok Kala Museum, Udaipur, India.jpg|নৰসিং মাতা
File:Kala Bheru, folk art, Bharatiya Lok Kala Museum, Udaipur, India.jpg|কালা ভেৰু
File:Sadu Mata, folk art, Bharatiya Lok Kala Museum, Udaipur, India.jpg|ছাদু মাতা
File:Kalaji - Goraji, folk art, Bharatiya Lok Kala Museum, Udaipur, India.jpg|কালাজী-গোৰাজী
File:Sand Mata, folk art, Bharatiya Lok Kala Museum, Udaipur, India.jpg|ছান্দ মাতা
File:Rebari dev, folk art, Bharatiya Lok Kala Museum, Udaipur, India.jpg|ৰেবাৰী দেৱ
File:Ramu-Keval Devi, folk art, Bharatiya Lok Kala Museum, Udaipur, India.jpg|ৰাম-কেৱল দেৱী

; অন্য সংগ্ৰহ

File:Ritual pots, Bharatiya Lok Kala Museum, Udaipur, India.jpg| আচাৰ-অনুষ্ঠানৰ পাত্ৰ
File:Yellow mask of woman, folk art, Bharatiya Lok Kala Museum, Udaipur, India.jpg|মুখা
File:Ganesh, folk art, Bharatiya Lok Kala Museum, Udaipur, India.jpg|গণেশৰ চিত্ৰ
File:Mataji ka devra, folk art, Bharatiya Lok Kala Museum, Udaipur, India.jpg| মাতাজীৰ পূজাৰ স্থান
File:Woman in red sari performing puja, folk art, Bharatiya Lok Kala Museum, Udaipur, India.jpg| কাঠৰ চিত্ৰকলা
File:Ganesh and other characters, folk art, Bharatiya Lok Kala Museum, Udaipur, India.jpg
File:Wedding, folk art, Bharatiya Lok Kala Museum, Udaipur, India.jpg|চিত্ৰণ
File:Radha, Krishna and the gopis, Bharatiya Lok Kala Museum, Udaipur, India.jpg|ৰাধাকৃষ্ণ আৰু গোপী
File:Hanuman (Ramleela), folk art, Bharatiya Lok Kala Museum, Udaipur, India.jpg|হনুমান (ৰামলীলা)
File:Kanjari, folk art, Bharatiya Lok Kala Museum, Udaipur, India.jpg|সম্পূৰ্ণ আকৃতিৰ পপেট
File:Rai, folk art, Bharatiya Lok Kala Museum, Udaipur, India.jpg|সম্পূৰ্ণ আকৃতিৰ পপেট
File:Bhopa, folk art, Bharatiya Lok Kala Museum, Udaipur, India.jpg|সম্পূৰ্ণ আকৃতিৰ পপেট
File:Bhopin, folk art, Bharatiya Lok Kala Museum, Udaipur, India.jpg|সম্পূৰ্ণ আকৃতিৰ পপেট
File:Kanjar, folk art, Bharatiya Lok Kala Museum, Udaipur, India.jpg|সম্পূৰ্ণ আকৃতিৰ পপেট
File:Raibudia, Bharatiya Lok Kala Museum, Udaipur, India.jpg|মুখাৰ সৈতে সম্পূৰ্ণ আকৃতিৰ পপেট
File:Design for henna tattoos, Bharatiya Lok Kala Museum, Udaipur, India.jpg|হেনা টাটুৰ চানেকি
File:Hirna Raxas, folk art, Bharatiya Lok Kala Museum, Udaipur, India.jpg|মুখা
File:Hirannakush, folk art, Bharatiya Lok Kala Museum, Udaipur, India.jpg|মুখা

## প্ৰসংগ

শ্ৰেণী:ৰাজস্থানৰ সংগ্ৰহালয়
শ্ৰেণী:ভাৰতভিত্তিক সাংস্কৃতিক সংগঠন
কান্তা কুমাৰী ভাটনাগৰ

**কান্তা কুমাৰী ভাটনাগৰ** ( ,প্ৰায় ১৯৩০ &ndash; ১৩ আগষ্ট ২০১১) ভাৰতৰ এগৰাকী ন্যায়াধীশ আৰু মানৱ অধিকাৰ কৰ্মী আছিল। তেওঁ মাদ্ৰাছ উচ্চ ন্যায়ালয়ৰ মুখ্য ন্যায়াধীশ হোৱা প্ৰথমগৰাকী মহিলাৰ লগতে ৰাজস্থান ৰাজ্যিক মানৱ অধিকাৰ আয়োগৰ প্ৰথমগৰাকী অধ্যক্ষ আছিল ভটনগৰ।তেওঁ ৰাজস্থানৰ এগৰাকী বিশিষ্ট মহিলা ন্যায়াধীশ আছিল৷

## জীৱনী

১৯৬৮ চনত ভাটনাগৰে ৰাজস্থানত এগৰাকী ন্যায়াধীশ হিচাপে কৰ্মৰত আছিল৷ ১৯৯২ চনৰ জুন মাহত তেওঁ মাদ্ৰাছ উচ্চ ন্যায়ালয়ৰ মুখ্য ন্যায়াধীশ হিচাপে নিযুক্ত হয়৷ সেইখন ন্যায়ালয়ৰ মুখ্য ন্যায়াধীশ হিচাপে অধিষ্ঠিত হোৱা তেওঁ প্ৰথমগৰাকী মহিলা৷ পৰৱৰ্তী পাঁচটা মাহ তেওঁ সেই পদত অধিষ্ঠিত হৈ থাকে৷

২০০০ চনত ভাটনাগৰ ৰাজস্থান ৰাজ্যিক মানৱ অধিকাৰ আয়োগৰ প্ৰথমগৰাকী অধ্যক্ষ হয়৷

২০১১ চনৰ ১৩ আগষ্টত ৮১ বছৰ বয়সত তেওঁৰ হৃদ যন্ত্ৰৰ ক্ৰিয়া বন্ধ হৈ মৃত্য হয়৷

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ মহিলা ন্যায়াধীশ
শ্ৰেণী:ন্যায়াধীশ
শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:মানৱ অধিকাৰ কৰ্মী
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় নাৰী
শ্ৰেণী:ৰাজস্থানৰ ব্যক্তি
মঞ্জুলা চেল্লুৰ

**মঞ্জুলা চেল্লুৰ** (, জন্ম ৫ ডিচেম্বৰ ১৯৫৫) বম্বে উচ্চ ন্যায়ালয়ৰ এগৰাকী প্ৰাক্তন মুখ্য ন্যায়াধীশ। তেওঁ কলিকতা উচ্চ ন্যায়ালয়ৰ প্ৰথম মহিলা মুখ্য ন্যায়াধীশ, কেৰেলা উচ্চ ন্যায়ালয়ৰ মুখ্য ন্যায়াধীশ আৰু কৰ্ণাটক উচ্চ ন্যায়ালয়ৰ প্ৰথম মহিলা ন্যায়াধীশ আছিল। ২০১৭ চনৰ ৪ ডিচেম্বৰত তেওঁ অৱসৰ গ্ৰহণ কৰে৷

## শিক্ষা
মঞ্জুলা চেল্লুলৰ কৰ্ণাটকত জন্ম হৈছিল। বেলাৰীৰ আলুম সুনমংগলম্মা মহিলা মহাবিদ্যালয়ৰ পৰা তেওঁ কলা শাখাত স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰি বাংগালুৰুৰ ৰেণুকাচাৰ্য আইন মহাবিদ্যালয়ৰ পৰা আইনৰ ডিগ্ৰী লাভ কৰে। ১৯৭৭ চনত ভাৰতৰ উচ্চতম ন্যায়ালয়ৰ আৰ্থিক সহযোগত তেওঁ ইংলেণ্ডৰ ৱাৰউইক বিশ্ববিদ্যালয়লৈ জেণ্ডাৰ এণ্ড ল ফেল'শ্বিপ লাভ কৰে। ২০১৩ চনত চেল্লুৰে কৰ্ণাটক ৰাজ্যিক মহিলা বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা সন্মানীয় ডক্টৰেট ডিগ্ৰী লাভ কৰে।

## কৰ্মজীৱন
চেল্লুৰে বেলাৰীত আইন চৰ্চা কৰা প্ৰথমগৰাকী মহিলা অধিবক্তা হিচাপে পৰিগণিত হয়। তেখেতে আইনী উপদেষ্টা হিচাপে কাম কৰিছিল৷ তেওঁ স্থানীয় বেলাৰী আদালতত দেৱানী আৰু অপৰাধমূলক আইন দুয়োটাতে চৰ্চা কৰিছিল।

১৯৮৮ চনত তেওঁক জিলা আৰু অধিবেশন ন্যায়াধীশ হিচাপে নিযুক্তি দিয়া হয়৷ তেওঁ কোলাৰ আৰু মহীশূৰৰ অধ্যক্ষ আৰু অধিবেশন ন্যায়াধীশ হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল। এই পদসমূহৰ উপৰিও তেওঁ ক্ষুদ্ৰ কাৰণ আদালতৰ (Court of Small Causes) মুখ্য ন্যায়াধীশ, আৰু বাংগালুৰুৰ পৰিয়াল আদালতৰ প্ৰধান ন্যায়াধীশ আছিল। ২০০০ চনৰ ২১ ফেব্ৰুৱাৰীত তেওঁক কৰ্ণাটক উচ্চ ন্যায়ালয়ৰ ন্যায়াধীশ হিচাপে নিযুক্তি দিয়া হয়।

২০০৮ চনৰ ২১ জুনৰ পৰা ২০১০ চনৰ ২৫ মাৰ্চলৈকে কৰ্ণাটক ন্যায়িক একাডেমীৰ সভানেত্ৰী হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰা চেল্লুৰ কৰ্ণাটক ৰাজ্যিক আইন সেৱা প্ৰাধিকৰণৰ কাৰ্যবাহী অধ্যক্ষও আছিল। ২০১১ চনৰ ৯ নৱেম্বৰত তেওঁক কেৰালা উচ্চ ন্যায়ালয়ৰ ভাৰপ্ৰাপ্ত মুখ্য ন্যায়াধীশ হিচাপে নিযুক্তি দিয়া হয় আৰু ২০১২ চনৰ ২৬ ছেপ্টেম্বৰৰ পৰা তেওঁ কেৰালাৰ মুখ্য ন্যায়াধীশ হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰে।

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ন্যায়াধীশ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ মহিলা ন্যায়াধীশ
শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় নাৰী
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ন্যায়াধীশ
## বাহ্যিক সংযোগ
ৰোশন দালভী

**ৰোশন দালভী** () ভাৰতৰ মহাৰাষ্ট্ৰৰ বম্বে উচ্চ ন্যায়ালয়ৰ এগৰাকী প্ৰাক্তন ন্যায়াধীশ।

শিৱসেনাৰ নেতা বাল থাকৰেৰ সন্তানসকলৰ উত্তৰাধিকাৰ সম্পৰ্কে হোৱা বিবাদ,  আৰু বাৰত নৃত্যশিল্পীসকলক নিজৰ বৃত্তি আগবঢ়াই নিবলৈ নিষেধ কৰা মহাৰাষ্ট্ৰৰ আইন এখনক প্ৰত্যাহ্বান জনোৱা আদিকে ধৰি ন্যায়াধীশ হিচাপে তেওঁ কৰ্মজীৱনত কেইবাটাও উল্লেখযোগ্য গোচৰৰ বিচাৰ কৰিছিল।

## কৰ্মজীৱন
দালভীয়ে মুম্বাইত আইন চৰ্চা কৰিছিল৷ ইয়াৰ পিছত তেওঁ যমুনালাল বাজাজ ইনষ্টিটিউট অৱ মেনেজমেণ্ট ষ্টাডিজ আৰু নাৰ্চী মঞ্জী ইনষ্টিটিউট অৱ মেনেজমেণ্ট ষ্টাডিজৰ অতিথি অধ্যাপক হিচাপে কৰ্পৰেট আইন অধ্যাপনা কৰিছিল।

১৯৮৯ চনত মুম্বাইৰ চিটি চিভিল এণ্ড চেচনছ কোৰ্টত দালভীয়ে ন্যায়াধীশ হিচাপে নিযুক্তি লাভ কৰে। ২০০৪ চনত মুম্বাইৰ পৰিয়াল আদালতৰ তেওঁ প্ৰধান ন্যায়াধীশ আছিল। পৰৱৰ্তী সময়ত ২০০৫ চনৰ জুন মাহত বোম্বাই উচ্চ ন্যায়ালয়ত নিযুক্তি লাভ কৰে।

### উল্লেখযোগ্য বিচাৰ
২০০৬ চনত ন্যায়াধীশ এফ আই ৰেবেলোৰ সৈতে দালভীয়ে মহাৰাষ্ট্ৰ চৰকাৰে বাৰত নৃত্যশিল্পীক নিজৰ পেছা চলাই নিব নিষেধ কৰিবলৈ প্ৰণয়ন কৰা আইন অসাংবিধানিক বুলি ৰায় দিছিল আৰু ইয়াক নাকচ কৰিছিল। দালভী আৰু ৰেবেলোৱে ৰাজ্যখনক নিৰ্দেশ দিয়ে যে নাবালকসকল যাতে এই বৃত্তিটোৰ সৈতে জড়িত নহয়। ইয়াৰ বাহিৰেও তেওঁলোকৰ মতে চৰকাৰে নৈতিকতাৰ ভিত্তিত নিষেধাজ্ঞাক ন্যায্যতা প্ৰদান কৰিব নোৱাৰে। তেওঁলোকৰ এই ৰায় ভাৰতীয় উচ্চতম ন্যায়ালয়ে সমৰ্থন কৰে৷ পৰৱৰ্তী আইন প্ৰণয়নৰ দ্বাৰা নিষেধাজ্ঞা পুনৰ প্ৰৱৰ্তনৰ প্ৰচেষ্টা সফল নহ'ল।

২০১০ চনত দালভীয়ে ৰায় দিছিল যে পক্ষসমূহে মুম্বাইৰ পৰিয়াল আদালতত নিজৰ গোচৰ চলাবলৈ প্ৰতিনিধি নিযুক্তি দিব নোৱাৰে৷ তেওঁ ৰায় দিছিল যে এনে প্ৰতিনিধিৰ বিষয়ে অৰ্হতা বা নিৰ্দেশনাৰ অভাৱত আদালতসমূহক "যিকোনো সংখ্যক অযোগ্য, নামভৰ্তি নোহোৱা ব্যক্তিয়ে আগুৰি ধৰিব"।

২০১১ চনত দালভী পাঁচজন ন্যায়াধীশৰ বিচাৰপীঠৰ অংশ আছিল৷ তেওঁলোকে ৰায় দিছিল যে তদন্ত কৰা ব্যক্তিসকলৰ বেংক একাউণ্ট অকামিলা কৰাৰ আগতে আৰক্ষী বিষয়াসকলে পূৰ্ব জাননী দিব নালাগে৷ এই গোচৰত প্ৰাকৃতিক ন্যায়ৰ নীতি প্ৰযোজ্য নহয় বুলি তেওঁলোকে ৰায় দিছিল।

২০১৫ চনত দালভীয়ে ১৯৯২ চনৰ ভাৰতীয় শ্বেয়াৰ বজাৰ কেলেংকাৰীৰ সৈতে জড়িত দুজন ব্যক্তিক জালিয়াতি আৰু দুৰ্নীতিৰ সৈতে জড়িত অপৰাধত দোষী সাব্যস্ত কৰে আৰু আন চৈধ্যজনক দোষমুক্ত কৰে। এই দোষী সাব্যস্ত হোৱাৰ পিছত ভাৰতীয় ষ্টক ব্ৰোকাৰ হৰ্ষদ মেহতাকে ধৰি আন কেইবাজনো লোককো আনুষংগিক অপৰাধত দোষী সাব্যস্ত কৰা হয়।

ৰাজনীতিবিদ উদ্ধৱ থাকৰে আৰু তেওঁৰ ভাতৃৰ মাজত তেওঁলোকৰ পিতৃ মৃত শিৱসেনাৰ নেতা বাল থাকৰেৰ সম্পত্তিক লৈ হোৱা বিবাদ,আক্ৰমণৰ অভিযোগৰ সৈতে জড়িত গোচৰকে ধৰি ৰাজহুৱা ব্যক্তিৰ সৈতে জড়িত কেইবাটাও উল্লেখযোগ্য গোচৰৰ বিচাৰো দালভীয়ে কৰিছে৷

## ব্যক্তিগত জীৱন
দালভীয়ে মুম্বাই বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা বাণিজ্য শাখাত স্নাতক (বি.কম) আৰু আইনত স্নাতকোত্তৰ (এল.এল.এম.) লাভ কৰে। মুম্বাইৰ চৰকাৰী আইন মহাবিদ্যালয়ৰ সভ্য হিচাপে তেওঁ নিযুক্তি লাভ কৰে।
## তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:ন্যায়াধীশ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ মহিলা ন্যায়াধীশ
শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় নাৰী
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ন্যায়াধীশ
কালীকৃষ্ণ মিত্ৰ

**কালীকৃষ্ণ মিত্ৰ** (; ১৮২২ – ২ আগষ্ট ১৮৯১) আছিল এগৰাকী ভাৰতীয় সমাজহিতৈষী, শিক্ষাবিদ আৰু সাহিত্যিক। তেওঁ ভাৰতৰ প্ৰথমখন বেচৰকাৰী বালিকা বিদ্যালয় প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল।

## প্ৰাৰম্ভিক জীৱন
ব্ৰিটিছ ভাৰতৰ কলকাতাত শিৱনাৰায়ণ মিত্ৰৰ ঘৰত কালীকৃষ্ণ মিত্ৰৰ জন্ম হৈছিল। কলিকতাস্থিত হেয়াৰ স্কুলৰ পৰা উত্তীৰ্ণ হৈ তেওঁ প্ৰেচিডেন্সি কলেজত ভৰ্তি হয় যদিও আৰ্থিক দূৰৱস্থাৰ বাবে পঢ়া-শুনা এৰি বৰ্তমানৰ উত্তৰ ২৪ পৰগনা জিলাৰ বাৰাসতত অৱস্থিত মোমায়েকৰ ঘৰতে থাকিবলগীয়া হয়। তেওঁৰ ককায়েক, নবীনকৃষ্ণ মিত্ৰ এগৰাকী প্ৰখ্যাত চিকিৎসক আছিল।

## অৱদান
thumb|300px|right|
মিত্ৰই প্ৰগতিশীল শিক্ষা আন্দোলন আৰু প্ৰধানকৈ বংগত কিছু সমাজ সংস্কাৰৰ সৈতে জড়িত কেইবাটাও কামৰ লগত জড়িত হৈ পৰিছিল। ১৮৪৭ চনত তেওঁ ককায়েক নবীনকৃষ্ণ আৰু শিক্ষাবিদ প্যাৰীচৰণ সৰকাৰৰ সহযোগিতাত বাৰাসতত এখন ব্যক্তিগত খণ্ডৰ বালিকা বিদ্যালয় স্থাপন কৰে। এইখনেই আছিল অভিজাত হিন্দু পৰিয়ালৰ ছোৱালীৰ বাবে কোনো ভাৰতীয়ই প্ৰতিষ্ঠা কৰা প্ৰথমখন বিদ্যালয়। প্ৰথম অৱস্থাত মাত্ৰ দুগৰাকী ছোৱালীৰ সৈতে বিদ্যালয়খন আৰম্ভ কৰা হৈছিল। তাৰে ভিতৰত অন্যতম এগৰাকী আছিল নবীনকৃষ্ণৰ কন্যা কুন্তীবালা। যদিও তাহানিৰ হিন্দু জমিদাৰ আৰু ৰক্ষণশীল সমাজে এনে কাৰ্যকলাপৰ তীব্ৰ বিৰোধিতা কৰিছিল কিন্তু ঈশ্বৰচন্দ্ৰ বিদ্যাসাগৰ আৰুজন ইলিয়ট ড্ৰিংকৱাটাৰ বেথুনে বংগত নাৰী শিক্ষাৰ বাবে মিত্ৰৰ এই প্ৰচেষ্টাক প্ৰচুৰ সমৰ্থন কৰিছিল। পিছলৈ বিদ্যালয়খনৰ নাম সলনি কৰি কালীকৃষ্ণ বালিকা হাইস্কুল ৰখা হয়। আনকি বেথুনেও ১৮৪৯ চনত, বেথুন স্কুল স্থাপনৰ প্ৰেৰণা পাইছিল, যেতিয়া তেওঁ শিক্ষা পৰিষদৰ সভাপতি হিচাপে পৰিদৰ্শনৰ বাবে তালৈ গৈছিল। মিত্ৰই বাৰাসতত বৈজ্ঞানিক কৃষি, বৃক্ষৰোপণ আৰু গৱেষণাৰ বাবে ১৫০ বিঘাৰ এটি কৃষি প্ৰতিষ্ঠান গঢ়ি তুলিছিল। ইয়াৰ বাবে তেওঁ ইংলেণ্ডৰ পৰা আধুনিক সা-সৰঞ্জাম আনিছিল। তেওঁ হোমিঅ’পেথি ঔষধৰ প্ৰসাৰতো অৰিহণা যোগাইছিল।

## সাহিত্যিক ৰচনা
ইংৰাজী সাহিত্য, দৰ্শন, যোগ, ইতিহাস আৰু বিজ্ঞান সম্পৰ্কে মিত্ৰৰ জ্ঞান আছিল। তেওঁ বাংলা আৰু ইংৰাজী আলোচনীত বিভিন্ন প্ৰবন্ধ প্ৰকাশ কৰিছিল। মিত্ৰই ৰচনা কৰা গ্ৰন্থসমূহ হʼল:

* *বামা চিকিৎসা*
* *গাৰ্হস্থ্যব্যবস্থা ও শিশু চিকিৎসা*
* *পশু চিকিৎসা*

## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় সমাজকৰ্মী
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় সাহিত্যিক
শ্ৰেণী:সমাজ সংস্কাৰক
শ্ৰেণী:সমাজহিতৈষী
শ্ৰেণী:ভাষাবিদ
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় শিক্ষাবিদ
শ্ৰেণী:বঙালী ব্যক্তি
শ্ৰেণী:বঙালী সাহিত্যিক
শ্ৰেণী:পশ্চিমবঙ্গৰ ব্যক্তি
ৰঞ্জনা দেশাই

**ৰঞ্জনা প্ৰকাশ দেশাই** (,জন্ম-৩০ অক্টোবৰ ১৯৪৯) ভাৰতৰ উচ্চতম ন্যায়ালয়ৰ প্ৰাক্তন ন্যায়াধীশ আৰু ভাৰতীয় সীমা আয়োগৰ মুৰব্বী। ইয়াৰ পূৰ্বে তেওঁ মহাৰাষ্ট্ৰ ৰাজ্যৰ পাব্লিক প্ৰচিকিউটৰ হিচাপে কাম কৰিছিল৷ উচ্চতম ন্যায়ালয়ত নিযুক্তি পোৱাৰ পূৰ্বে তেওঁ বম্বে উচ্চ ন্যায়ালয়ত ন্যায়াধীশ হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল। উচ্চতম ন্যায়ালয়ৰ পৰা অৱসৰ লোৱাৰ পিছত দেশাই বিদ্যুতৰ বাবে ভাৰতীয় আপীল ন্যায়াধিকৰণৰ অধ্যক্ষ আছিল।
## প্ৰাথমিক জীৱন আৰু শিক্ষা
দেশাইৰ পিতৃ আছিল অপৰাধমূলক অধিবক্তা এছ জি সামন্ত। দেশাইয়ে ১৯৭০ চনত এলফিনষ্টন কলেজৰ পৰা কলা শাখাত স্নাতক আৰু ১৯৭৩ চনত বম্বেৰ চৰকাৰী আইন মহাবিদ্যালয়ৰ পৰা আইনত স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰে।
## কৰ্মজীৱন
দেশাই ১৯৭৩ চনৰ ৩০ জুলাইত অধিবক্তা হিচাপে নামভৰ্তি কৰি আইন চৰ্চা আৰম্ভ কৰে। বোম্বাই উচ্চ ন্যায়ালয়ত ন্যায়াধীশ হিচাপে নিযুক্তি পোৱাৰ আগতে তেওঁ এছ চি প্ৰতাপৰ চেম্বাৰত কাম কৰাৰ লগতে অপৰাধমূলক আইন চৰ্চা কৰা পিতৃ এছ জি সামন্তৰ সৈতেও কাম কৰিছিল। ১৯৭৯ চনত দেশাইয়ে বম্বে উচ্চ ন্যায়ালয়ত সহকাৰী চৰকাৰী আবেদনকাৰী হিচাপে কাম কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰে। তেওঁ মহাৰাষ্ট্ৰ চৰকাৰৰ প্ৰতিনিধিত্ব কৰি অৱতীৰ্ণ হৈছিল। ১৯৮৩ চনত তেওঁ মহাৰাষ্ট্ৰ ৰাজ্যৰ সহকাৰী চৰকাৰী আবেদনকাৰী আৰু অতিৰিক্ত ৰাজহুৱা অভিযুক্ত হিচাপে নিযুক্তি লাভ কৰে। ১৯৮৬ চনত দেশাইক প্ৰতিৰোধমূলক আটকৰ সৈতে জড়িত গোচৰত মহাৰাষ্ট্ৰ ৰাজ্যৰ বিশেষ ৰাজহুৱা অভিযুক্ত হিচাপে নিযুক্তি দিয়া হয়। ১৯৯৫ চনত তেওঁ মহাৰাষ্ট্ৰ চৰকাৰৰ হৈ বম্বে উচ্চ ন্যায়ালয়ত আপীলত চৰকাৰী আবেদনকাৰী হিচাপে হাজিৰ হ'বলৈ আৰম্ভ কৰে।
### বম্বেৰ উচ্চ ন্যায়ালয়
প্ৰথমে ১৯৯৬ চনৰ ১৫ এপ্ৰিলত বম্বে উচ্চ ন্যায়ালয়ত দুবছৰৰ বাবে অতিৰিক্ত ন্যায়াধীশ হিচাপে নিযুক্তি লাভ কৰা দেশাই ১৯৯৮ চনৰ ১২ এপ্ৰিলত স্থায়ী ন্যায়াধীশ হিচাপে নিশ্চিত হয়৷ তেওঁক ২০১১ চনত উচ্চতম ন্যায়ালয়ত নিযুক্তি দিয়া হয়।

### ভাৰতৰ উচ্চতম ন্যায়ালয়
২০১১ চনৰ ১৩ ছেপ্টেম্বৰত দেশায়ে ভাৰতৰ উচ্চতম ন্যায়ালয়ত ন্যায়াধীশ হিচাপে নিযুক্তি লাভ কৰে আৰু ২০১৪ চনলৈকে সেই পদত কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰে।  ভাৰতীয় উচ্চতম ন্যায়ালয়ৰ ন্যায়াধীশ হিচাপে নিযুক্তি পোৱা তেওঁ পঞ্চমগৰাকী মহিলা।

### বিদ্যুৎ আপীল ন্যায়াধিকৰণ
দেশায়ে ২০১৪ চনৰ ১ ডিচেম্বৰত নতুন দিল্লীত বিদ্যুতৰ আপীল ন্যায়াধিকৰণৰ অধ্যক্ষ হিচাপে দায়িত্ব গ্ৰহণ কৰে আৰু ২০১৯ চনৰ ২৯ অক্টোবৰলৈকে সেই পদত কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰি থাকে।

### অগ্ৰিম শাসকীয় কৰ্তৃপক্ষ [আয়কৰ]
দেশায়ে ২০১৮ চনত অগ্ৰিম শাসক কৰ্তৃপক্ষ [আয়কৰ]ৰ অধ্যক্ষ হিচাপে নিযুক্তি লাভ কৰে আৰু ২০১৯ চনৰ ২৯ অক্টোবৰলৈকে এই পদত অধিষ্ঠিত হয়।

### লোকপাল নিযুক্তি সমিতি
২০১৮ চনৰ ২৮ ছেপ্টেম্বৰত ভাৰত চৰকাৰে ভাৰতৰ দুৰ্নীতি বিৰোধী ন্যায়াধীশ সংস্থা লোকপালৰ এজন অধ্যক্ষ আৰু সদস্যৰ সন্ধান আৰু পৰামৰ্শৰ বাবে দেশাইৰ অধ্যক্ষতাত লোকপাল আৰু লোকায়ুক্ত আইন, ২০১৩ৰ অধীনত আঠজনীয়া অনুসন্ধান সমিতি গঠন কৰে।  কমিটীয়ে ২০২০ চনৰ ২৮ ফেব্ৰুৱাৰীত নিৰ্বাচন সমিতিক নিজৰ পৰামৰ্শ আগবঢ়ায়।
## তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:ন্যায়াধীশ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ মহিলা ন্যায়াধীশ
শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় নাৰী
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ন্যায়াধীশ
মাতা কৌশল্যা মন্দিৰ

**মাতা কৌশল্যা মন্দিৰ ** মাতা কৌশল্যা মন্দিৰ হৈছে এক হিন্দু মন্দিৰ। ভগৱান ৰামৰ মাতৃ মাতা কৌশল্যাৰ নামত উৎসৰ্গিত এই মন্দিৰটো আৰু এইটো মাতা কৌশল্যাৰ প্ৰতি সমৰ্পিত পৃথিৱীৰ একমাত্ৰ মন্দিৰ।
এই মন্দিৰটো ছত্তীশগড়ৰ ৰায়পুৰৰ পৰা প্ৰায় ২৭ কিলোমিটাৰ দূৰত চান্দখুৰী গাঁৱত অৱস্থিত।২০২০ চনত ছত্তীশগড়ৰ মুখ্যমন্ত্ৰী শ্ৰী ভূপেশ বাঘেলে অযোধ্যাৰ ৰাম মন্দিৰৰ আধাৰশিলা স্থাপন কৰাৰ কেইদিনমান আগতে মন্দিৰৰ সম্প্ৰসাৰণৰ আধাৰশিলা স্থাপন কৰে।
মুখ্যমন্ত্ৰীয়ে কৈছিল যে প্ৰাচীন মাতা কৌশল্য মন্দিৰক ইয়াৰ মূল ৰূপ অক্ষুণ্ণ ৰাখি এক সুন্দৰ ৰূপ দিয়া হ'ব
## অৱস্থিতি
মন্দিৰটো ছত্তীশগড় ৰাজ্যৰ ৰাজধানী চহৰ ৰায়পুৰৰ পৰা প্ৰায় ২২ কিলোমিটাৰৰ পৰা ২৭ কি.মি. দূৰত অৱস্থিত। মন্দিৰটো চাদখুৰী গাঁৱত চাৰিওফালে আৱৰি থকা এটা হ্ৰদৰ মাজত অৱস্থিত। মন্দিৰটো হনুমান পুল নামৰ দলংখনত খোজ কাঢ়ি প্ৰৱেশ কৰা হয় য'ত হনুমানৰ এটা মূৰ্তি আছে। 

## বৰ্ণনা

মন্দিৰটোত মাতা কৌশল্যাৰ মূৰ্তি আছে আৰু মাতৃয়ে ভগৱান শ্ৰীৰামক কোলাত ধৰি আছে। মন্দিৰটো অষ্টম শতিকাত নিৰ্মাণ কৰা হৈছিল বুলি ধাৰণা কৰা হয়। মন্দিৰটো বহুবাৰ ক্ষতিগ্ৰস্ত হৈছিল আৰু পুনৰ নিৰ্মাণ কৰা হৈছিল। ১৯৭৩ চনত মন্দিৰটো পুনৰ নিৰ্মাণ কৰা হয়।

## ৰামৰ বনবাসৰ গমন পথ
ছত্তীশগড় আৰু ভগৱান ৰামৰ মাজৰ সম্পৰ্ক গভীৰ। কিয়নো ছত্তীশগড় ছত্তীশগড় হৈছে ভগৱান ৰামৰ মাতৃগৃহ তথা কৌশল্যাৰ জন্মস্থান। কোৱা হয় যে, তেওঁৰ নিৰ্বাসনৰ সময়ত তথা বনবাসৰ সময়ত তেওঁ এই প্ৰদেশৰ অৰণ্যত যথেষ্ট সময় অতিবাহিত কৰিছিল যাক আগতে দণ্ডকাৰণ্য বুলি জনা গৈছিল।ৰাজ্যখনৰ মহান পৌৰাণিক তাৎপৰ্যৰ ব
প্ৰতি লক্ষ্য ৰাখি বৰ্তমানৰ মুখ্যমন্ত্ৰী ভূপেশ বাঘেলে 'ৰাম বন গমন পথ' নামৰ দৃষ্টান্তমূলক প্ৰকল্পটো আৰম্ভ কৰে। এইটো এটা পৰ্যটনৰ লক্ষ্য যাৰ উদ্দেশ্য হৈছে শ্ৰী ৰামে নিৰ্বাসনৰ সময়ত ৰৈ থকা সকলো ঠাইক সংযোগ কৰা। চান্দখুৰীৰ মাতা কৌশল্য মন্দিৰ হৈছে প্ৰথম স্থান য'ত ২০২১ চনৰ অক্টোবৰত উন্নয়নৰ কাম আৰম্ভ কৰা হৈছিল। এই মন্দিৰটো পুনৰুদ্ধাৰ কৰা হৈছে আৰু ইয়াৰ মৌলিকতা অক্ষুণ্ণ ৰাখিছে।

## তথ্যৰ উৎস
শ্ৰেণী:হিন্দুধৰ্মৰ মঠ-মন্দিৰ
আকবৰী দুৰ্গ আৰু সংগ্ৰহালয়

**আকবৰী দুৰ্গ আৰু সংগ্ৰহালয়** () আজমেৰৰ এটা সংগ্ৰহালয়। ইয়াৰ নাম ৰাজপুতনা সংগ্ৰহালয় ৰখা হৈছে। এসময়ত এইটো সম্ৰাট আকবৰৰ পুত্ৰ ৰাজকুমাৰ চেলিমৰ বাসগৃহ আছিল আৰু বৰ্তমান ইয়াত মোগল আৰু ৰাজপুতৰ কৱচ আৰু ভাস্কৰ্য্যৰ সংগ্ৰহ আছে। ১৫৭০ চনত আকবৰে এই দুৰ্গটো নিৰ্মাণ কৰোৱাইছিল। এইখনেই সেই স্থান, য’ৰ পৰা চেলিমে সম্ৰাট জাহাংগীৰৰ ৰূপত ব্ৰিটিছ ইষ্ট ইণ্ডিয়া কোম্পানীক ভাৰতৰ সৈতে ব্যৱসায় কৰিবলৈ অনুমতি দিয়া ফৰমানখন পঢ়িছিল।
## সংগ্ৰহালয়
আজমেৰত ৰাজগৃহ, অভিজাত শ্ৰেণী, আৰু স্থানীয় মুখীয়ালসকলৰ উদাৰ অৱদানৰ বাবে ৰাজপুতনা সংগ্ৰহালয়ত প্ৰাচীন সামগ্ৰীৰ এক সমৃদ্ধ সংগ্ৰহ আছে। পিছলৈ অঞ্চলটোৰ পুৰাতাত্ত্বিক শিল্পকৰ্মই সংগ্ৰহটোৰ আকাৰ বৃদ্ধি কৰে।

ৰাজপুতনা ৰাজ্যৰ বাকী অংশৰ বিপৰীতে আজমেৰ-মেৰৱাদা অঞ্চল প্ৰত্যক্ষ ব্ৰিটিছ শাসনৰ অধীনলৈ আহিছিল। ২০ শতিকাৰ আৰম্ভণিতে ব্ৰিটিছে আজমেৰত ৰাজপুতনা অঞ্চলৰ বাবে আঞ্চলিক সংগ্ৰহালয় স্থাপন কৰাৰ চিন্তা কৰিছিল। সেই সময়ত ভাৰতৰ পুৰাতত্ত্ব বিভাগৰ সঞ্চালক প্ৰধান জন মাৰ্শ্বলে আজমেৰ সংগ্ৰহালয়ৰ বাবে এটা প্ৰস্তাৱ আগবঢ়াইছিল। ১৯ অক্টোবৰত ৰাজপুতনাৰ গৱৰ্ণৰ জেনেৰেলৰ এজেণ্ট ছিট ইলিয়ট কলভিনে সংগ্ৰহালয়টো উদ্বোধন কৰে।

আন বহুতো উল্লেখযোগ্য অৱদানকাৰীয়ে সংগ্ৰহালয়টোৰ বিকাশ ঘটায়। ইতিহাসবিদ গৌৰী শংকৰ হীৰাচান্দ ওঝাই এই সংগ্ৰহালয়ৰ প্ৰথম কিউৰেটৰ হিচাপে সংগ্ৰহালয়টোৰ বাবে বহুমূলীয়া সামগ্ৰী সংগ্ৰহৰ বাবে বহু ঠাই ভ্ৰমণ কৰিছিল। ছাৰ আলেকজেণ্ডাৰ কানিংহাম, এ চি এল কাৰ্লিল, ডি আৰ ভাণ্ডাৰকাৰ আৰু আৰ ডি বেনাৰ্জীয়ে ভাৰতৰ পুৰাতাত্ত্বিক জৰীপৰ পুৰাতত্ত্ববিদ হিচাপে এই সংগ্ৰহ নিৰ্মাণত ব্যাপক অৱদান আগবঢ়াইছিল। ওঝাৰ পিছত ইউ চি ভট্টাচাৰ্যই ১৯৩৬ চনৰ পৰা ১৯৬১ চনলৈ এই সংগ্ৰহালয়টোৰ কিউৰেটৰৰ দায়িত্ব গ্ৰহণ কৰে। তেওঁৰ প্ৰাচীন সামগ্ৰী সংগ্ৰহৰ প্ৰচেষ্টাই সংগ্ৰহটোক সমৃদ্ধ কৰাত সফল হয়।

ডি আৰ ভাণ্ডাৰকাৰে ১৯১৫-১৯১৬ চনত চিতোৰ অঞ্চলৰ নাগৰীত খনন কাম কৰিছিল। এই খননত প্ৰাচীন নগৰ মধ্যমিকাৰ অৱশিষ্ট উদ্ধাৰ হয় আৰু সংগ্ৰহালয়টোৱে বহুতো অনন্য সামগ্ৰী পাবলৈ সক্ষম হয়। প্ৰাচীন বানশ্বৰৰ সৰ্বানিয়াৰ পৰা প্ৰাপ্ত মুদ্ৰাৰ এটা ডাঙৰ ভঁৰাল, শিলালিপি, বস্ত্ৰৰ নমুনা, অস্ত্ৰ-শস্ত্ৰ, স্থানীয় শিল্পকৰ্মও সংগ্ৰহালয়ৰ সংগ্ৰহৰ অংশ।

১৯৫৬ চনত আজমেৰ-মেৰৱাড়া অঞ্চলৰ একত্ৰীকৰণৰ লগে লগে ৰাজস্থানৰ সংহতি সম্পূৰ্ণ হয়। ইয়াৰ পিছত সংগ্ৰহালয়টো ৰাজস্থান চৰকাৰৰ পুৰাতত্ত্ব আৰু সংগ্ৰহালয় বিভাগৰ অধীনলৈ আহিল।
## প্ৰসংগ

শ্ৰেণী:ৰাজস্থানৰ সংগ্ৰহালয়
শুভ্ৰা ঘোষ

শ্ৰেণী:ন্যায়াধীশ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ মহিলা ন্যায়াধীশ
শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:পশ্চিম বংগৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় নাৰী
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ন্যায়াধীশ
**শুভ্ৰা ঘোষ** ( ; জন্ম: ২৩ এপ্ৰিল ১৯৬৮)পশ্চিমবংগৰ কলিকতা উচ্চ ন্যায়ালয়ৰ বৰ্তমানৰ এগৰাকী  ন্যায়াধীশ। 

ভাৰতত মৃত্যুদণ্ড আৰোপ কৰা গোচৰকে ধৰি কেইবাটাও উল্লেখযোগ্য গোচৰত তেওঁ ৰায়দান কৰিছে৷ তাৰে ভিতৰত কলিকতা উচ্চ ন্যায়ালয়কে জৰিমনা বিহাটো উল্লেখযোগ্য৷ ন্যায়াধীশৰ মতে, অসৎ আচৰণত অভিযুক্ত এজন দণ্ডাধীশক অৱসৰ ল’বলৈ নিৰ্দেশ দিয়া বিচাৰটোত ন্যায়ালয়ে ভুল কৰিছিল।

## শিক্ষা
ঘোষে কলকাতাত শিক্ষা গ্ৰহণ কৰিছিল, আৰু কলিকতা বিশ্ববিদ্যালয়ত আইন অধ্যয়ন কৰিছিল। ১৯৯১ চনত তেওঁ সংহত কলা আৰু আইন (বি.এ., এল.এল.বি.) ডিগ্ৰী লাভ কৰে।

## কৰ্মজীৱন
১৯৯২ চনত পশ্চিম বংগৰ ন্যায়িক সেৱা পৰীক্ষাৰ জৰিয়তে ন্যায়পালিকাৰ যোগ্যতা অৰ্জন কৰা ঘোষে অসামৰিক ন্যায়াধীশ হিচাপে নিযুক্তি লাভ কৰে আৰু পিছত উচ্চ ন্যায়িক সেৱাতো যোগ্যতা অৰ্জন কৰে। তেওঁ পশ্চিম বংগ ৰাজ্যিক আইন সেৱা প্ৰাধিকৰণৰ পঞ্জীয়ক, পশ্চিম বংগ চৰকাৰৰ আইন বিভাগৰ যুটীয়া সম্পাদিকা, দাৰ্জিলিং আৰু কলকাতাৰ জিলা আৰু অধিবেশন ন্যায়াধীশ আছিল। ২০১৮ চনৰ ১৯ ​​নৱেম্বৰত ঘোষক পশ্চিম বংগ ৰাজ্যৰ সৰ্বোচ্চ ন্যায়িক মঞ্চ কলিকতা উচ্চ ন্যায়ালয়ৰ অতিৰিক্ত ন্যায়াধীশ হিচাপে নিযুক্তি দিয়া হয় আৰু ২০২০ চনৰ ৪ মে’ত তেওঁৰ নিযুক্তি স্থায়ী কৰা হয়।

## গুৰুত্বপূৰ্ণ বিচাৰ
২০১৯ চনৰ জুন মাহত ঘোষ আৰু আন এজন ন্যায়াধীশে চিকিৎসালয়ত থকা ৰোগীৰ পৰিয়ালে চিকিৎসকৰ ওপৰত শাৰীৰিক নিৰ্যাতন চলোৱাৰ প্ৰতিবাদত ধৰ্মঘট কৰাৰ পিছত পশ্চিম বংগৰ চিকিৎসকসকলক কৰ্মস্থলীলৈ ঘূৰি আহিবলৈ নিৰ্দেশ দিবলৈ অস্বীকাৰ কৰিছিল। ঘোষে ইয়াৰ পৰিৱৰ্তে পশ্চিম বংগ চৰকাৰক ধৰ্মঘট কৰা চিকিৎসকসকলৰ সৈতে আলোচনা কৰি এটা প্ৰস্তাৱত উপনীত হ'বলৈ কয় যিটো সেইসময়ত বহুলভাৱে প্ৰকাশিত মতামত আছিল। একে মাহতে ঘোষে ভাৰতত মাওবাদী বিদ্ৰোহীৰ সৈতে সহযোগিতা কৰাৰ ভুল অভিযোগত অভিযুক্ত তিনিজন ব্যক্তিক দোষমুক্ত কৰে আৰু যিসকলে বিচাৰৰ অপেক্ষাত ১৪ বছৰৰ কাৰাদণ্ড ভুগিছিল৷ তেওঁলোকে কোনো অপৰাধ কৰা বুলি কোনো প্ৰমাণ পোৱা নাই।

২০১৯ চনৰ জুলাই মাহত ঘোষ আৰু আন এজন ন্যায়াধীশ সঞ্জীব বেনাৰ্জীয়ে ৰায় দিছিল যে কলিকতা উচ্চ ন্যায়ালয়ৰ প্ৰশাসনে এজন ৰে’ল দণ্ডাধীশক নিলম্বন কৰি অৱসৰ ল’বলৈ বাধ্য কৰাবলৈ নিৰ্দেশ দিয়াত ভুল কৰিছিল৷ কাৰণ তেওঁ ৰে’ল পলম হোৱাৰ বাবে ৰে’লৱে বিষয়াসকলক ধমক দি আদেশ দিছিল। প্ৰশাসনৰ ৰায়দান "অসমানুপাতিক" আৰু "আশ্বৰ্যসূচক" বুলি ধৰি লৈ তেওঁলোকে উচ্চ ন্যায়ালয়ৰ প্ৰশাসনক ১ লাখ টকাৰ জৰিমনা বিহাৰ নিৰ্দেশ দিয়ে আৰু দণ্ডাধীশক পুনৰ নিযুক্তি দিয়ে। তেওঁলোকৰ এই ৰায়দানে ব্যাপক দৃষ্টি আকৰ্ষণ কৰিছিল, কিয়নো ইয়াৰ জৰিয়তে কলিকতা উচ্চ ন্যায়ালয়ে নিজেই জৰিমনা বিহিব লগা হৈছিল৷

২০২০ চনৰ ছেপ্টেম্বৰ মাহত তেতিয়াৰ কলিকতা উচ্চ ন্যায়ালয়ৰ মুখ্য ন্যায়াধীশ থোট্টাথিল বি ৰাধাকৃষ্ণনে আৰ্থিক জালিয়াতি, দুৰ্নীতি, আৰু পঞ্জী আঁচনিৰ সৈতে জড়িত গোচৰৰ শুনানিৰ বাবে বিশেষ বিচাৰপীঠ গঠন কৰি ন্যায়াধীশ শুভ্ৰা ঘোষ আৰু ন্যায়াধীশ জয়মল্য বাগচীক নিযুক্তি দি এনে সকলো গোচৰৰ শুনানিৰ বাবে নিযুক্তি দিয়ে। তেওঁলোকে কেইবাটাও গোচৰৰ শুনানি গ্ৰহণ কৰাৰ আশা কৰা হৈছে, য'ত সাৰদা গ্ৰুপৰ বিত্তীয় কেলেংকাৰীৰ সৈতে জড়িত গোচৰো আছে।

## তথ্যসূত্ৰ
ৰেখা দীক্ষিত

**ৰেখা দীক্ষিত** (; জন্ম: ১০ আগষ্ট ১৯৫৯) ভাৰতৰ উত্তৰ প্ৰদেশৰ এলাহাবাদ উচ্চ ন্যায়ালয়ৰ এগৰাকী প্ৰাক্তন ন্যায়াধীশ। তেওঁ মহম্মদ আহমেদ খান বনাম শ্বাহ বানো বেগম (ভাৰতত মুছলমান মহিলাক ভৰণ-পোষণৰ ধন প্ৰদান সম্পৰ্কীয় বিতৰ্কিত গোচৰ)ৰ লগতে *তাজ কৰিডৰ গোচৰ* আৰু 'উত্তৰ প্ৰদেশ ৰাষ্ট্ৰীয় গ্ৰামীণ স্বাস্থ্য অভিযান'ৰ গোচৰকে ধৰি কেইবাটাও উল্লেখযোগ্য গোচৰৰ ন্যায়াধীশ হিচাপে কাম কৰি আহিছে।

## জীৱন
দীক্ষিতে আগ্ৰা বিশ্ববিদ্যালয়ত আইন অধ্যয়ন কৰে আৰু ১৯৮১ চনত স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰে। উত্তৰ প্ৰদেশৰ ৰাজ্যপালৰ উপদেষ্টা আৰু উত্তৰ প্ৰদেশ বিধানসভাৰ প্ৰধান সম্পাদক হিচাপে কাম কৰা অধিবক্তা প্ৰদীপ ডুবেৰ সৈতে তেওঁৰ বিবাহ হয়।

## কৰ্মজীৱন
১৯৮৪ চনত দীক্ষিতে প্ৰধান অধিবেশন ন্যায়াধীশ হিচাপে নিযুক্তি লাভ কৰে আৰু ২০১৩ চনত জিলা আৰু অধিবেশন ন্যায়াধীশ হিচাপে পদোন্নতি লাভ কৰে।

১৯৮৮ চনত দীক্ষিত লক্ষ্ণৌত ন্যায়িক দণ্ডাধীশ হিচাপে কাম কৰি মহম্মদ আহমেদ খান বনাম শ্বাহ বানো বেগমৰ গোচৰৰ বিচাৰ কৰিছিল। তেওঁ ৰায় দিছিল যে শ্বাহ বানোৱে তেওঁৰ স্বামীৰ পৰা ৰক্ষণাবেক্ষণৰ ধন লাভ কৰাৰ অধিকাৰী। এই ৰায়দান এলাহাবাদ উচ্চ ন্যায়ালয় আৰু উচ্চতম ন্যায়ালয়ে দৃঢ়তাৰে স্বীকাৰ কৰে আৰু পিছলৈ দ্য মুছলিম উইমেন (বিবাহ বিচ্ছেদৰ ওপৰত অধিকাৰ সুৰক্ষা) আইন ১৯৮৬ প্ৰণয়ন কৰা হয়।

দীক্ষিতে ৰায়ে বৰেলী আৰু কাণপুৰত জিলা ন্যায়াধীশ হিচাপেও কাম কৰিছিল৷ ইয়াৰ লগতে তেওঁ তাজ কৰিডৰ গোচৰ আৰু উত্তৰ প্ৰদেশ এনআৰএইচএম কেলেংকাৰীৰ তদন্তৰ বাবে কেন্দ্ৰীয় তদন্ত ব্যুৰো (চি বি আই) বিশেষ আদালতত লক্ষ্ণৌত বিশেষ ন্যায়াধীশ হিচাপেও কাম কৰিছিল।

তেওঁ ২০১৬ চনৰ ১৫ নৱেম্বৰত এলাহাবাদ উচ্চ ন্যায়ালয়ত অতিৰিক্ত ন্যায়াধীশ হিচাপে নিযুক্তি লাভ কৰে, আৰু ২০১৮ চনৰ ২৩ মাৰ্চত স্থায়ী ন্যায়াধীশ হিচাপে নিযুক্তি লাভ কৰে।

উচ্চ ন্যায়ালয়ৰ ন্যায়াধীশ হিচাপে দীক্ষিতে উত্তৰ প্ৰদেশ চৰকাৰক উত্তৰ প্ৰদেশৰ চিকিৎসা বিদ্যালয়ত উত্তৰ প্ৰদেশৰ বাহিৰৰ ৰাজ্যৰ অন্তৰ্গত ছাত্ৰ-ছাত্ৰীৰ নামভৰ্তিৰ ক্ষেত্ৰত বৈষম্যমূলক অভিযোগৰ তদন্ত কৰিবলৈ নিৰ্দেশ দিছে। ২০১৬ চনত ভাৰতীয় জনতা পাৰ্টিৰ এগৰাকী কৰ্মীয়ে ২০১৫ চনৰ দাদ্ৰী গণপ্ৰহাৰৰ তদন্ত কেন্দ্ৰীয় তদন্ত সংস্থালৈ হস্তান্তৰ কৰিবলৈ দিয়া আবেদনৰ অনুমতিক নাকচ কৰিছিল। উত্তৰ প্ৰদেশ আৰক্ষীৰ তদন্তত গণপ্ৰহাৰৰ সূচনা কৰা উৰাবাতৰিবোৰ মিছা বুলি প্ৰকাশ পোৱাৰ পিছত এই ঘটনাটো ঘটিছিল। ২০২১ চনৰ ৯ আগষ্টত ৰেখা দীক্ষিতে অৱসৰ গ্ৰহণ কৰিছিল।

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ন্যায়াধীশ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ মহিলা ন্যায়াধীশ
শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় নাৰী
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ন্যায়াধীশ
জয়ন্তী

**জয়ন্তী** (, ) হিন্দু পৌৰাণিক কাহিনীৰ এটা চৰিত্ৰ। তেওঁ দেৱৰ ৰজা আৰু স্বৰ্গৰ শাসক ইন্দ্ৰ আৰু তেওঁৰ পত্নী শচীৰ কন্যা। 

জয়ন্তীক শুক্ৰ গ্ৰহৰ দেৱতা আৰু অসুৰৰ গুৰু শুক্ৰৰ পত্নী বুলি বৰ্ণনা কৰা হৈছে। তেওঁলোকৰ মিলনৰ ফলত এগৰাকী কন্যা দেৱায়নীৰ জন্ম হয়। 
জয়ন্তীক জয়ন্তৰ ভগ্নী বুলিও বৰ্ণনা কৰা হৈছে।
তেওঁক কেতিয়াবা শুক্ৰৰ আন এগৰাকী পত্নী উৰ্জ্জস্বতীৰ সৈতে চিনাক্ত কৰা হয়।

## সাহিত্য
জয়ন্তী মূলতঃ এটা ঘটনাৰ বৰ্ণনাত দেখা যায়, শুক্ৰৰ সৈতে তেওঁৰ বিবাহৰ কাহিনী। বহুতো হিন্দু শাস্ত্ৰত এই কাহিনীটো ব্যাখ্যা অনুসৰি কিছু ভিন্নতাৰে পুনৰ কোৱা হৈছে। এই গ্ৰন্থসমূহৰ ভিতৰত আছে বায়ু পুৰাণ, মৎস্য পুৰাণ, ব্ৰহ্মণ্ড পুৰাণ, দেৱী ভাগৱত পুৰাণ, আৰু পদ্ম পুৰাণ।
## কিংবদন্তী

মৎস্য পুৰাণত দেৱতাৰ লগত যুদ্ধত অসুৰ প্ৰায় ধ্বংস হোৱা বুলি বৰ্ণনা কৰা হৈছে। তেওঁলোকৰ গুৰু, শুক্ৰই শিৱ দেৱতাক সন্তুষ্ট কৰিবলৈ আৰু নতুন শক্তি আহৰণ কৰি অসুৰসকলক প্ৰলয়ৰ পৰা পুনৰুজ্জীৱিত কৰিবলৈ কৈলাস পৰ্বতলৈ যায়। শুক্ৰই তীব্ৰ তপস্যা (তপ) কৰে। দেৱতাসকলে শুক্ৰৰ মাতৃ কাব্যমতৰ দ্বাৰা বাকী থকা অসুৰ আৰু তেওঁলোকৰ আশ্ৰয় ধ্বংস কৰিবলৈ চেষ্টা কৰে। কিন্তু হত্যা কৰা কাব্যমতাৰ পুনৰুত্থানৰ পিছত দেৱৰ ৰজা ইন্দ্ৰই চিন্তিত হৈ পৰে যে শুক্ৰৰ সফলতাৰ লগে লগে অসুৰবোৰে পুনৰ গোট খাই পুনৰ আক্ৰমণ কৰিব। তেওঁ কন্যা জয়ন্তীক শুক্ৰৰ সেৱা কৰিবলৈ আৰু ইন্দ্ৰৰ সুবিধাৰ বাবে যিকোনো সম্ভৱপৰ কাম কৰিবলৈ পঠিয়াই দিয়ে। 

দেৱী ভাগৱত পুৰাণত ইন্দ্ৰই জয়ন্তীক ঋষিৰ তপস্যাত ব্যাঘাত জন্মাবলৈ প্ৰলোভিত কৰিবলৈ নিৰ্দেশ দিয়ে। দেউতাকৰ আচাৰ-ব্যৱহাৰত জয়ন্তী অসন্তুষ্ট, কিন্তু তথাপিও তেওঁৰ আদেশক সন্মান কৰিবলৈ কৈলাসৰ ওচৰলৈ যায়। কৈলাসত শুক্ৰৰ দাসী হৈ নিষ্ঠাৰে তেওঁৰ সেৱা কৰে। জয়ন্তীয়ে তেওঁক কলৰ পাতেৰে বিচনী কৰি, তেওঁক খোৱাৰ বাবে শীতল সুগন্ধি পানী সংগ্ৰহ কৰে আৰু তেওঁৰ পূজাৰ বাবে সতেজ ফুল আৰু দৰ্ভা ঘাঁহ গোটাই লয়। জয়ন্তী গৰমৰ মাজতো থিয় হৈ ওপৰৰ কাপোৰখন ব্যৱহাৰ কৰি ঋষিক ছাঁ দিয়ে। তেওঁক শুবলৈ গৰম বিছনা এখন সাজু কৰি দিয়ে আৰু টোপনি নোহোৱালৈকে বিচি দিয়ে। ঋষিক সন্তুষ্ট কৰিবলৈও মধুৰ কথা কয়। জয়ন্তীয়ে তেওঁক কৰ্তব্যপৰায়ণ শিষ্য হিচাপে সেৱা আগবঢ়ায় আৰু শুক্ৰৰ তপস্যাত ব্যাঘাত জন্মাবলৈ পিতৃৰ নিৰ্দেশনা অমান্য কৰে।

মৎস্য পুৰাণত জয়ন্তীয়ে পিতৃৰ আদেশ পালন কৰে। হাজাৰ বছৰৰ পাছত শিৱ শুক্ৰৰ আগত উপস্থিত হৈ তেওঁৰ ইচ্ছামতে ক্ষমতা প্ৰদান কৰে। এজন আনন্দিত শুক্ৰই জয়ন্তীৰ লগত কথা পাতে আৰু তাইৰ সেৱাৰ পুৰস্কাৰ প্ৰদান কৰাৰ প্ৰতিশ্ৰুতি দিয়ে। তাইৰ অনুৰোধত সি তাইক বিয়া কৰাই দহ বছৰ তাইৰ লগত সময় কটায়। শুক্ৰই যাদুৰ এটা খোলা সৃষ্টি কৰে যাতে তেওঁলোক জগতৰ বাবে অদৃশ্য হৈ পৰে আৰু অবিক্ষিপ্ত হৈ থাকে। আন সংস্কৰণত জয়ন্তীয়ে শুক্ৰক অনুৰোধ কৰে যে তেওঁলোকৰ চাৰিওফালে এটা কুঁৱলী সৃষ্টি কৰক যাতে তেওঁলোকৰ প্ৰেমৰ সম্পৰ্ক পৃথিৱীৰ পৰা লুকুৱাই ৰখা হয়। পদ্মপুৰাণত এই সময়সীমা দহৰ পৰিৱৰ্তে এশ বছৰলৈ বৃদ্ধি কৰা হৈছে।

দহ বছৰৰ পাছত শুক্ৰ নিজৰ প্ৰতিজ্ঞাৰ পৰা মুক্ত হয় আৰু জয়ন্তীয়ে তেওঁক নিজৰ শিষ্য দানৱৰ ওচৰলৈ যাবলৈ অনুমতি দিয়ে। মৎস্য পুৰাণ আৰু ব্ৰহ্মণ্ড পুৰাণত উল্লেখ আছে যে দম্পতীৰ মিলনৰ ফলত দেৱায়নী নামৰ এগৰাকী কন্যা জন্ম হয়।
হিন্দু মহাকাব্য মহাভাৰতত দেৱায়নীৰ জীৱনৰ বিশদ বিৱৰণৰ কথা মনত পেলোৱা হৈছে, য'ত তেওঁ জয়ন্তীৰ কন্যা বুলি উল্লেখ আছে। কিন্তু দেৱী ভাগৱত পুৰাণত মতানৈক্য প্ৰকাশ কৰি তেওঁক শুক্ৰৰ আন এগৰাকী পত্নী উৰ্জ্জস্বতীৰ কন্যা হিচাপে চিত্ৰিত কৰা হৈছে।

## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:হিন্দু দেৱী
অংগলা দেৱী

**অংগলা দেৱী**ক **অংগলম্মান** আৰু **অংগলা পৰমেশ্বৰী** () বুলিও কোৱা হয়। তেওঁ হিন্দু দেৱী পাৰ্বতীৰ এটা স্বৰূপ। তেওঁ‌ক মূলতঃ দক্ষিণ ভাৰতত *কাৱল দেৱম* অৰ্থাৎ ৰক্ষক দেৱতা হিচাপে পূজা কৰা হয়। এই গৰাকী দেৱীক প্ৰায়ে অতিৰিক্তভাৱে মাত্ৰিকাসকলৰ এগৰাকী বুলি গণ্য কৰা হয় ৷ 

## কিংবদন্তী
অংগলম্মান দেৱী পাৰ্বতীৰ প্ৰকাশ। মাতৃ দেৱীৰ এই প্ৰকাশ দক্ষিণ ভাৰতত অধিক জনপ্ৰিয়। এয়া দেৱী শক্তিৰ উগ্ৰ ৰূপ আৰু বহু গাঁৱৰ ৰক্ষক দেৱতা হিচাপেও পূজিত।

কোৱা হৈছে যে ব্ৰ্হ্মাৰ পঞ্চম মূৰ কাটি পেলোৱাৰ পিছত শিৱক এই কোপৰ পৰা মুক্ত কৰাত সহায় কৰিবলৈ দেৱী পাৰ্বতীয়ে অংগলা আম্মানৰ ৰূপ লৈছিল।

কিংবদন্তি অনুসৰি শিৱই ভৈৰৱৰ ৰূপ লৈ ব্ৰহ্মাৰ সৃষ্টিৰ প্ৰতি অহংকাৰী হোৱাৰ বাবেই ব্ৰহ্মাৰ পঞ্চম মূৰটো কাটি পেলাইছিল। পৃথিৱীত জীৱই যি দুখ-কষ্ট পাইছিল, সেই দুখ-কষ্টক লৈ ব্ৰহ্মাৰ কোনো অনুশোচনা নাছিল।

কিন্তু অতি সোনকালেই শিৱই তেওঁৰ কৰ্মৰ অনুশোচনা অনুভৱ কৰিলে আৰু পাপৰ মুক্তিৰ বাবে ব্ৰহ্মাই শিৱক বিচৰণকাৰী তপস্বী (ভিক্ষতন) হৈ মূৰৰ খুলিত খাদ্য ভিক্ষা কৰিবলৈ অনুৰোধ কৰিলে।

অংগলম্মানৰ কাহিনী অনুসৰি ব্ৰহ্মাৰ পঞ্চম মূৰটোৱে শিৱক পিছে পিছে অনুসৰণ কৰিবলৈ ধৰিলে। ইয়াৰোপৰি মূৰটোৱে শিৱৰ কোলাতে থাকিবলৈ লৈ শিৱই ভিক্ষাৰ পৰা যি পাইছিল, তাকেই খাবলৈ ধৰিলে।

দেৱী পাৰ্বতীয়ে এই মুণ্ডটোৰ অন্ত পেলোৱাৰ সিদ্ধান্ত ল’লে। বিষ্ণুৰ পৰামৰ্শ মতে দেৱীয়ে অংগিকুলা তীৰ্থৰ ওচৰৰ থাণ্ডকাৰুণ্যম তীৰ্থত শিৱৰ বাবে খাদ্য প্ৰস্তুত কৰিছিল। শিৱ যেতিয়া সেইস্থানত খাদ্য খাবলৈ আহিছিল, তেতিয়া দেৱী পাৰ্বতীয়ে ইচ্ছাকৃতভাৱে সেই ঠাইৰ চাৰিওফালে খাদ্য সিঁচৰতি কৰি দিয়ে আৰু ব্ৰহ্মাৰ পঞ্চমটো মুণ্ডই শিৱৰ হাত এৰি সেইবোৰ খাবলৈ নামি আহে। এই সুযোগ গ্ৰহণ কৰি দেৱী পাৰ্বতীয়ে অংগলম্মানৰ উগ্ৰ ৰূপ লৈ সোঁ ভৰিখন ব্যৱহাৰ কৰি মুণ্ডিটোৰ কপালত হেচামাৰি ধৰি মাৰিলে।

অংগলম্মানৰ নামত উৎসৰ্গিত আটাইতকৈ বিখ্যাত মন্দিৰটো হ’ল তামিলনাডুৰ ভিল্লুপুৰম জিলাৰ জিংগী তালুকৰ মেলমালয়ানুৰত থকা শ্ৰী আংগলা পৰমেশ্বৰী মন্দিৰ।

## লগতে চাওক

* ইছাক্কি
* মাতৃকা
* শীতলা

## টোকাসমূহ

## তথ্যসূত্ৰসমূহ

* W.T. Elmore, *Dravidian Gods in Modern Hinduism.*
শ্ৰেণী:হিন্দু দেৱী