open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
ক্ৰিষ্টোফাৰ মাৰ্লো

**ক্ৰিষ্টোফাৰ মাৰ্লো** (২৬ ফেব্ৰুৱাৰী ১৫৬৪-৩০ মে ১৫৯৩), যাক **কিট মাৰ্লো** বুলিও জনা যায়, এলিজাবেথ যুগৰ এজন ইংৰাজ নাট্যকাৰ, কবি আৰু অনুবাদক। সমকালীন নাট্যকাৰসকলৰ ভিতৰত মাৰ্লো আছিল আটাইতকৈ বিখ্যাত। তেওঁৰ নাটক *[[:en:Tamburlaine|Tamburlaine]]* ৰ "many imitations" ক আধাৰ কৰি আধুনিক পণ্ডিতসকলে তেওঁক ৰহস্যময় অকাল মৃত্যুৰ ঠিক আগৰ বছৰবোৰত লণ্ডনৰ সৰ্বশ্ৰেষ্ঠ নাট্যকাৰ বুলি বিবেচনা কৰে। কিছুমান পণ্ডিতে এইটোও বিশ্বাস কৰে যে তেওঁ উইলিয়াম শ্বেইক্সপীয়েৰক যথেষ্ট প্ৰভাৱিত কৰিছিল, যি মাৰ্লোৰ সৈতে একেটা বছৰতে বেপ্তাইজ হৈছিল আৰু পিছলৈ তেওঁৰ উত্তৰাধিকাৰী হিচাপে এলিজাবেথ যুগৰ প্ৰধান নাট্যকাৰ হিচাপে পৰিগণিত হৈছিল॥

### জন্ম, বংশ পৰিচয় আৰু শিক্ষা
নটা সন্তানৰ ভিতৰত দ্বিতীয় আৰু ১৫৬৯ চনত তেওঁৰ ভগ্নী মেৰীৰ মৃত্যুৰ পিছত আটাইতকৈ ডাঙৰ সন্তান ক্ৰিষ্টোফাৰ মাৰ্লো কেণ্টাৰবেৰিৰ জোতা নিৰ্মাতাজন মাৰ্লো আৰু তেওঁৰ পত্নী কেথৰিনৰ ঘৰত জন্ম হৈছিল। ১৪ বছৰ বয়সলৈকে মাৰ্লো কেণ্টাৰবেৰীৰ দ্য কিংছ স্কুলৰ ছাত্ৰ আছিল আৰু দুবছৰৰ পিছত কেম্ব্ৰিজৰ কৰ্পাছ ক্ৰিষ্টি কলেজৰ ছাত্ৰ হৈছিলগৈ। ১৫৮৪ চনত তেওঁ কলাৰ স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰে। স্কুলীয়া শিক্ষাৰ সময়তে মাৰ্লোৱে লেটিন ভাষাত পাৰদৰ্শিতা অৰ্জন কৰিছিল, তেতিয়াই তেওঁ অ'ভিডৰ ৰচনাসমূহ পঢ়িছিল আৰু অনুবাদ কৰিছিল। 

### সাহিত্য-কৃতি
১৫৮৪ চনত মঞ্চৰ অভিজ্ঞতাশূন্য তেইছ বছৰীয়া যুৱক মাৰ্লোৱে লণ্ডনৰ নাট্যপ্ৰেমীসকলক উপহাৰ দিয়ে প্ৰথমখন আলোড়নকাৰী নাটক *Tamberlaine the Great* -অৰ প্ৰথমটো খণ্ড। মাৰ্লোৰ এই প্ৰথম নাট্যকৰ্মত সকলো প্ৰতিষ্ঠিত নৈতিক প্ৰমূল্যক প্ৰত্যাহ্বান জনাই মানুহৰ সীমাহীন কামনা-বাসনা, দুৰ্দম্য ক্ষমতালিপ্সা, আনকি পৈশাচিক ৰক্তপিপাসা, মানৱবিদ্বেষ, ঈশ্বৰবিদ্বেষৰ দৰে প্ৰৱণতাসমূহকো মহিমামণ্ডিত কৰি উপস্থাপন কৰা হয়। তাৰ কেইমাহমানৰ পাছতে নাটকখনৰ দ্বিতীয়টো খণ্ডৰ সাফল্যই প্ৰথমটোৰ সাফল্যকো চেৰাই গৈছিল। নাস্তিকতা, ধৰ্মদ্ৰোহ, সমকামিতা আদিৰ অভিযোগেৰে অভিযুক্ত মাৰ্লোৰ ব্যক্তিগত জীৱনৰ কুখ্যাতিসমূহেও এজন বিতৰ্কিত নাট্যকাৰ হিচাপে তেওঁৰ যশ বৃদ্ধিত আওপকীয়াকৈ অৰিহণা যোগাইছিল। মাৰ্লোৰ আন এখন প্ৰখ্যাত নাটক *The Tragical History of Doctor Faustus*। জাৰ্মান কিংবদন্তী এটাৰ আধাৰত ৰচিত এই নাটকৰ মূল বিষয়বস্তু হ'ল জ্ঞান আৰু জ্ঞানসম্ভূত শক্তি বা ক্ষমতা আৰু সেই ক্ষমতাই সম্ভৱ কৰি তোলা ভোগ, ঐশ্বৰ্য্যৰ প্ৰতি থকা মানুহৰ সীমাহীন তৃষ্ণা। বিজ্ঞানৰ সীমাবদ্ধতাত অতৃপ্ত, অসন্তুষ্ট, নাটকৰ মুখ্য চৰিত্ৰ ফষ্টাছে নিজৰ আত্মাটোক চয়তানৰ ওচৰত বিক্ৰী কৰি দিয়ে, চৌব্বিছ বছৰৰ বাবে অসীম জ্ঞান আৰু ক্ষমতা উপভোগৰ প্ৰতিশ্ৰুতিৰ বিনিময়ত। ফষ্টাছৰ এই আত্মঘাতী পদক্ষেপৰ মাজতো মাৰ্লোৱে আবিষ্কাৰ কৰিছিল নৱজাগৰণে শৃঙ্খলমুক্ত কৰা মানৱক, আৰু যিকোনো মূল্যৰ বিনিময়ত নিজৰ সীমাবদ্ধতাক অতিক্ৰম কৰাৰ উদগ্ৰ বাসনা। মাৰ্লোৰ আন দুখন উল্লেখনীয় নাটক হ'ল *The Jew of Malta* আৰু *Edward The Second*। 

মাৰ্লো গীতিকবি হিচাপেও প্ৰখ্যাত। তেওঁৰ নাটকসমূহেই এই কাব্যিক প্ৰতিভাৰ স্বাক্ষৰ বহন কৰিছে। তেখেতৰ কাব্য- কৃতিসমূহৰ ভিতৰত উল্লেখযোগ্য হ'ল *Hero and Leander* আৰু *The Passionate Shepherd*। নাটকৰ সাধাৰণ কলা-কৌশলৰ ক্ষেত্ৰত উল্লেখনীয়, বৰঙণি আগবঢ়াব নোৱাৰিলেও, অন্ততঃ অমিত্ৰাক্ষৰ ছন্দৰ (blank verse) সফল প্ৰয়োগৰ বাবেই ইংৰাজী নাটকৰ ইতিহাসত মাৰ্লোৰ নাম অবিস্মৰণীয় হৈ ৰ'ব।

## তথ্য সংগ্ৰহ


শ্ৰেণী:যুক্তৰাজ্যৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:নাট্যকাৰ
শ্ৰেণী:কবি
শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
লংগিনায়

**কেচিয়াছ লংগিনায়**  এৰিষ্টটলৰ সমসাময়িক এজন গ্ৰীক ভাষ্যবিদ আৰু দাৰ্শনিক সমালোচক আছিল। এমেচা বা এথেন্সত জন্মগ্ৰহণ কৰা তেওঁ এমোনিয়াছ চাকাছ আৰু অৰিগেন দ্য পাগানৰ অধীনত আলেকজেন্দ্ৰিয়াত অধ্যয়ন কৰিছিল আৰু এথেন্সত ত্ৰিশ বছৰ ধৰি অধ্যাপনা কৰিছিল। তেওঁৰ এজন শিক্ষাৰ্থী আছিল পোৰফিৰী। লংগিনাছে তেতিয়া প্লটিনাছৰ দ্বাৰা বিকশিত হোৱা নিওপ্লেটনিজমক গ্ৰহণ কৰা নাছিল, কিন্তু পুৰণি ধৰণৰ প্লাটোনিষ্ট হিচাপে অব্যাহত ৰাখিছিল আৰু এজন সাহিত্য সমালোচক হিচাপে তেওঁৰ খ্যাতি অপৰিসীম আছিল।  

পূব ভ্ৰমণৰ সময়ত, তেওঁ এজন শিক্ষক আৰু পৰৱৰ্তী সময়ত পালমিৰাৰ ৰাণী জেনোবিয়াৰ মুখ্য পৰামৰ্শদাতা হয়। তেওঁৰ পৰামৰ্শৰ দ্বাৰাই তাই ৰোমৰ পৰা স্বাধীনতা ঘূৰাই পাবলৈ চেষ্টা কৰিছিল। অৱশ্যে সম্ৰাট আউৰেলিয়ানে বিদ্ৰোহক চূৰ্ণ-বিচূৰ্ণ কৰে আৰু লংগিনাছক মৃত্যুদণ্ড দিয়া হয়।

তেওঁৰ নাম কেছিয়াছ কেনেকৈ হ'ল সেই সম্পৰ্কেও যথেষ্ঠ মতভেদ আছে। সমালোচক সকলে অনুমান কৰি তেওঁ কিছুমান কেছিয়াছ লংগিনাছৰ গ্ৰাহক আছিল, বা তেওঁৰ পূৰ্বপুৰুষসকলে কিছুমান কেছিয়াছ লংগিনাছৰ প্ৰভাৱৰ জৰিয়তে ৰোমান ভোটাধিকাৰ লাভ কৰিছিল। তেওঁৰ ২১৩ চনত জন্ম হৈছিল আৰু ২৭৩ চনত প্ৰায় ষাঠি বছৰ বয়সত হত্যা কৰা হৈছিল। তেওঁৰ মূল নাম ডায়নিছিয়াছ বুলি পৰামৰ্শটো কেৱল এইকাৰণেই উদ্ভৱ হৈছিল কিয়নো মধ্যযুগত একবিংশ শতিকাৰ আকৰ্ষণীয় গ্ৰন্থ অন দা চাবলাইম "ডায়নিচিয়াছ বা লংগিনাছ"ৰ সৈতে লিপিবদ্ধ কৰা হৈছিল।

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:দাৰ্শনিক
প্লটিনাছ

**প্লটিনাছ** (/plɒˈtaɪnəs/; গ্ৰীক: Πλωτῖνος, Plōtînos; C ২০৪/৫ – ২৭০ CE) এজন গ্ৰীক প্লেটনিষ্ট দাৰ্শনিক আছিল, ৰোমান ইজিপ্তত জন্ম গ্ৰহণ কৰিছিল আৰু ডাঙৰ দীঘল হৈছিল। প্লটিনাছক আধুনিক বৃত্তিৰ দ্বাৰা নিওপ্লেটোনিজমৰ প্ৰতিষ্ঠাপক হিচাপে গণ্য কৰা হয়। তেওঁৰ শিক্ষক আছিল স্ব-শিক্ষিত দাৰ্শনিক এমোনিয়াছ চাকাচ, যি প্লেটনিক পৰম্পৰাৰ অন্তৰ্ভুক্ত আছিল। উনবিংশ শতিকাৰ বুৰঞ্জীবিদসকলে "নিওপ্লেটোনিজম" শব্দটো আৱিষ্কাৰ কৰিছিল আৰু ইয়াক প্লটিনাছ আৰু তেওঁৰ দৰ্শনক বুজাবলৈ প্ৰয়োগ কৰিছিল, যি প্ৰাচীনকালৰ শেষৰ ফালে, মধ্যযুগ আৰু নৱজাগৰণৰ সময়ত যথেষ্ট প্ৰভাৱশালী আছিল। প্লটিনাছৰ বিষয়ে জীৱনীমূলক তথ্যৰ বেছিভাগ পোৰফিৰিৰ প্ৰস্তাৱনাৰ পৰা তেওঁৰ প্লটিনাছৰ আটাইতকৈ উল্লেখযোগ্য সাহিত্যকৰ্ম দ্য এনাডছৰ সংস্কৰণলৈ আহে। তেওঁৰ আধ্যাত্মিক লিখনিত প্লটিনাছে তিনিটা মৌলিক নীতি বৰ্ণনা কৰিছিল: এক, বুদ্ধি আৰু আত্মা। তেওঁৰ কাৰ্য্যই বহু শতাব্দীৰ পৌত্তলিক, ইহুদী, খ্ৰীষ্টান, গ্নোষ্টিক আৰু প্ৰাৰম্ভিক ইছলামিক মেটাফিজিচিয়ান আৰু ৰহস্যবাদীসকলক অনুপ্ৰাণিত কৰিছে, যাৰ ভিতৰত আছে ধৰ্ম্মৰ ভিতৰত মূলধাৰাৰ ধৰ্মীয় ধাৰণাবোৰক প্ৰভাৱিত কৰা উপদেশ বিকশিত কৰা, যেনে দুটা আধ্যাত্মিক ৰাজ্যত এজনৰ দ্বৈততাৰ ওপৰত তেওঁৰ কাম।

## প্লটিনাছ আৰু প্লেটোৰ সম্পৰ্ক
প্ৰটেষ্টেণ্ট সংস্কাৰৰ পিছত কেইবা শতিকা ধৰি নব্য প্লেটোবাদক প্লেটোবাদৰ অৱক্ষয়ী আৰু ‘প্ৰাচ্য’ বিকৃতি বুলি গৰিহণা দিয়া হৈছিল। ১৯২৯ চনৰ এটা ৰচনাত ই. এইদৰে প্লটিনাছৰ দৰ্শন আছিল, তেওঁ যুক্তি দিছিল, ‘নব্য প্লেটোবাদৰ আৰম্ভণিৰ বিন্দু নহয় বৰঞ্চ ইয়াৰ বৌদ্ধিক শিখৰ।’ অধিক গৱেষণাই এই মতামতক শক্তিশালী কৰি তুলিছিল আৰু ১৯৫৪ চনৰ ভিতৰত মাৰ্লানে ক’ব পাৰিছিল যে ‘বৰ্তমানৰ প্ৰৱণতা পৃথকীকৰণৰ ব্যৱধান বহল কৰাৰ পৰিৱৰ্তে সেতুবন্ধনৰ দিশতহে নব্য প্লেটোবাদৰ পৰা প্লেটোবাদ।' ১৯৫০ চনৰ পৰা প্লেটোৰ টুবিংগেন স্কুলৰ ব্যাখ্যাই যুক্তি আগবঢ়াই আহিছে যে এৰিষ্টটল আৰু পুৰণি একাডেমীয়ে বিতৰ্ক কৰা প্লেটোৰ তথাকথিত ‘অলিখিত মতবাদ’বোৰ প্লটিনাছৰ আধ্যাত্মিকতাবাদৰ সৈতে প্ৰবল মিল আছে। এই ক্ষেত্ৰত প্লেটোৰ নব্য প্লেটোনিক পঠন অন্ততঃ এই কেন্দ্ৰীয় অঞ্চলত ঐতিহাসিকভাৱে ন্যায্য হ’ব। ইয়াৰ অৰ্থ হ’ল প্লেটোৰ অলিখিত মতবাদৰ স্বীকৃতি অবিহনে যিমান নতুন প্লেটোবাদ দেখা যায় তাতকৈ কম উদ্ভাৱন। টিউবিংগেন স্কুলৰ সমৰ্থকসকলে তেওঁলোকৰ ব্যাখ্যাৰ এই সুবিধাৰ ওপৰত গুৰুত্ব আৰোপ কৰে। তেওঁলোকে প্লটিনাছক প্লেটোৱে নিজেই আৰম্ভ কৰা চিন্তাৰ পৰম্পৰাক আগুৱাই নিয়াৰ দৰে ভাবে। প্লটিনাছৰ আধ্যাত্মিকতাবাদ, অন্ততঃ বহল ৰূপৰেখাত, সেয়েহে প্লেটোৰ প্ৰথম প্ৰজন্মৰ ছাত্ৰ-ছাত্ৰীসকলৰ বাবে ইতিমধ্যে চিনাকি আছিল। ইয়াৰ দ্বাৰা প্লটিনাছৰ নিজৰ মতামত নিশ্চিত হয়, কাৰণ তেওঁ নিজকে কোনো ব্যৱস্থাৰ উদ্ভাৱক নহয়, প্লেটোৰ মতবাদৰ বিশ্বাসী ব্যাখ্যাকাৰী বুলি গণ্য কৰিছিল।

## মৃত্যু
মহান দাৰ্শনিক প্লটিনাছৰ মৃত্যু হয়  270 (৬৪-৬৫ বছৰ) CE  ৰোমান সাম্ৰাজ্যৰ কেম্পেনীয়া চহৰত।

## তথ্যসূত্ৰ
ফিলিপ ছিদানি

**ছাৰ ফিলিপ ছিদানী** (ইংৰাজী: Sir Philip Sidney) (*৩০ নৱেম্বৰ ১৫৫৪ – ১৭ অক্টোবৰ ১৫৮৬)* এজন ইংৰাজ কবি, সভাসদ, পণ্ডিত আৰু সৈনিক আছিল যাক এলিজাবেথীয় যুগৰ অন্যতম বিশিষ্ট ব্যক্তি হিচাপে স্মৰণ কৰা হয়।

তেওঁৰ ৰচনাসমূহৰ ভিতৰত আছে এটা চনেট ক্ৰম, এষ্ট্ৰোফেল আৰু ষ্টেলা, এটা গ্ৰন্থ, দ্য ডিফেন্স অফ পোয়েচি (পোয়েচিৰ প্ৰতিৰক্ষা বা পোয়েটিৰ বাবে ক্ষমা প্ৰাৰ্থনা বুলিও জনা যায়) আৰু এটা পশুপালক ৰোমাঞ্চ, দ্য কাউন্টেচ অফ পেমব্ৰোকৰ আৰ্কেডিয়া।

## তথ্যসূত্ৰ
স্কেল (ভূগোল)

ভূগোলত কোনো ভৌগোলিক পৰিঘটনা সংঘটিত বা বৰ্ণনা কৰা স্তৰক **স্কেল** বোলে। এই ধাৰণাটো মানচিত্ৰ তৈয়াৰ কৰাত ব্যৱহৃত *মানচিত্ৰৰ স্কেল*ৰ পৰা আহৰণ কৰা হৈছে। ভূগোলবিদসকলে বিভিন্ন স্কেল ব্যৱহাৰ কৰি ভৌগোলিক ঘটনা-পৰিঘটনা আৰু ইয়াৰ পাৰ্থক্যৰ বৰ্ণনা কৰে। জ্ঞানতাত্ত্বিক দৃষ্টিকোণৰ পৰা এটা পৰ্যবেক্ষণ কিমান বিশদ সেই বিষয়ে বৰ্ণনা কৰিবলৈ স্কেল ব্যৱহাৰ কৰা হয়, আনহাতে অন্তৰ্নিহিতভাৱে স্কেল সমাজ আৰু প্ৰকৃতিৰ মাজৰ জটিল পাৰস্পৰিক ক্ৰিয়াৰ অন্তৰ্নিহিত।
## স্কেল ইফেক্ট
ভূগোলৰ বাবে স্কেলৰ ধাৰণাটো কেন্দ্ৰীয়। যিকোনো ভৌগোলিক পৰিঘটনা অধ্যয়ন কৰিবলৈ, প্ৰথমে ঘটনাটোৰ স্কেল বা ৰিজ’লিউচন নিৰ্ণয় কৰিব লাগিব, কাৰণ বিভিন্ন স্কেল বা ৰিজ’লিউচনৰ ফলত বিভিন্ন পৰ্যবেক্ষণ হ’ব পাৰে আৰু লগে লগে তাৰ সিদ্ধান্তও বেলেগ বেলেগ হ’ব পাৰে। এই সমস্যাক স্কেল ইফেক্ট বা স্কেল নিৰ্ভৰশীলতা বোলা হয়। উদাহৰণস্বৰূপে "ব্ৰিটেইনৰ উপকূল কিমান দিন"- এই বিখ্যাত প্ৰশ্নৰ উত্তৰ মানচিত্ৰৰ স্কেলৰ বাছনিৰ ওপৰত অত্যন্ত নিৰ্ভৰশীল।

কাৰ্ট'গ্ৰাফী আৰু স্থানীয় বিশ্লেষণত স্কেল ইফেক্ট আৰু জ'নিং ইফেক্ট (জ'নিংৰ বিভিন্ন পদ্ধতিয়ে বিভিন্ন পৰিসংখ্যাগত ফলাফললৈ লৈ যায়) মিলি পৰিৱৰ্তিত এৰিয়াল ইউনিট সমস্যা (MAUP)ৰ সৃষ্টি কৰিব পাৰে।
## প্ৰকাৰ

ভূগোলত “স্কেল’’ শব্দটো স্থানীয়, কালিক, বা স্থান-কালিক, কিন্তু প্ৰায়ে (যদিও সদায় নহয়) ইয়াৰ অৰ্থ স্থানীয় বিশ্লেষণত স্থানীয় স্কেল। বিভিন্ন প্ৰসংগত "স্কেল"ৰ অৰ্থ অতি ভিন্ন হ'ব পাৰে, যিবোৰক তলত দিয়া ধৰণে শ্ৰেণীভুক্ত কৰিব পাৰি:

**ভৌগোলিক স্কেল বা পৰ্যবেক্ষণৰ স্কেল**: এটা অধ্যয়নৰ স্থানীয় পৰিসৰ। যেনে- সমগ্ৰ আমেৰিকাৰ স্থানীয় বিশ্লেষণক বৃহৎ পৰিসৰৰ বুলি ধৰিব পাৰি, আনহাতে এখন চহৰৰ ওপৰত কৰা অধ্যয়ন তুলনামূলকভাৱে সৰু।

**মানচিত্ৰৰ স্কেল বা মেপ স্কেল**: বৃহৎ পৰিসৰৰ মানচিত্ৰই সৰু অঞ্চল সামৰি লয় যদিও অধিক বিৱৰণ সামৰি লয়, আনহাতে সৰু পৰিসৰৰ মানচিত্ৰই কম বিৱৰণেৰে বৃহৎ অঞ্চল সামৰি লয়।

**কাৰ্যকৰী স্কেল**: কোনো বিশেষ পৰিঘটনাই যি স্থানীয় পৰিসৰত কাম কৰে। যেনে- নদীৰ গাঁত গঠন হোৱাতকৈ বহু বৃহৎ পৰিসৰত অৰ'জেনিয়ে কাম কৰে।
## তথ্য সূত্ৰ

শ্ৰেণী:সঁঁজুলি
শ্ৰেণী:ভূগোল
মিঠা আলুৰ ভাজি

**মিঠা আলুৰ ভাজি** জনপ্ৰিয় আলু ভাজিকে ধৰি বিভিন্ন খাদ্য আৰু খাদ্যত *ভজা মিঠা আলু*ৰ বৈশিষ্ট্য আছে, যিটো আলুৰ পৰিৱৰ্তে মিঠা আলু ব্যৱহাৰ কৰা ফ্ৰেন্স ফ্ৰাইৰ প্ৰকাৰ। গিনিৰ খাদ্যত ভজা মিঠা আলুক পেটেট বুলি জনা যায়, য'ত ই আলুতকৈ অধিক জনপ্ৰিয় আৰু ভাজি বনাবলৈ অধিক ব্যৱহাৰ কৰা হয়।

আমেৰিকাত ভজা মিঠা আলুৰ ৰেচিপি ঊনবিংশ শতিকাৰ পৰাই আৰম্ভ হয়। কোনোৱে মিঠা আলু ভাজিবৰ আগতে সিদ্ধ কৰিবলৈ কয়, আনহাতে কোনোৱে চেনিৰ সৈতে ভাজিবলৈ কয়।

কোৰিয়ান খাদ্যত গগুমা-টুগিম ভজা মিঠা আলুৰ খাদ্য। ভাৰতীয় খাদ্যত কানাংগা ফড়ি-টাৱা হৈছে লঘুভাৱে মাখন সনা আৰু ভজা মিঠা আলুৰ খাদ্য।

File:Korean.cuisine-Goguma twigim-01.jpg|গোগুমা টুইগিম(Goguma-twigim), কোৰিয়ান মিঠা আলু ভাজিৰ এক ব্যঞ্জন
File:Sweet potato fries (1).jpg|পাৰ্শ্ব-ব্যঞ্জন হিচাপে মিঠা আলু ভাজি
Goguma-stick.jpg|গোগুমা(Goguma) পদপথত বিক্ৰী কৰা মিঠা আলু ভাজি 

## পুষ্টি
আলু ব্যৱহাৰ কৰি তৈয়াৰ কৰা ফ্ৰেঞ্চ ফ্ৰাইৰ তুলনাত দুয়োটাতে মেক্ৰ’-নিউট্ৰিয়েণ্ট, কেলৰি, কাৰ্বহাইড্ৰেট, ফাইবাৰ আৰু চৰ্বিৰ মাত্ৰা একেধৰণৰ (ৰন্ধা আগতে)। মিঠা আলুৰ ভাজিত আঁহ, কেলচিয়াম আৰু ভিটামিন এ বেছি থাকে, আনহাতে আলুৰ ভাজিত আইৰণ, পটাছিয়াম আৰু ভিটামিন চি বেছি থাকে। কিন্তু যদি মিঠা আলুৰ "ফ্ৰাই" প্ৰকৃততে বেক কৰা হয়, তেন্তে ইয়াৰ চৰ্বি বহুত কম হ'ব।
## তথ্য সূত্ৰ

শ্ৰেণী:খাদ্য
শ্ৰেণী:নিৰামিষ আহাৰ
জন জাম্পাৰ

**জন মাইকেল জাম্পাৰ** (জন্ম ১৯৮৫) এজন আমেৰিকান ৰসায়নবিদ আৰু কম্পিউটাৰ বিজ্ঞানী। বৰ্তমান তেওঁ গুগল ডিপমাইণ্ডত সঞ্চালক হিচাপে কাম কৰি আছে। জাম্পাৰ আৰু তেওঁৰ সহযোগীসকলে আলফাফ'ল্ড নামে এটা কৃত্ৰিম বুদ্ধিমত্তা প্ৰতিমান (মডেল) তৈয়াৰ কৰিছে যি এমিনো এচিড অনুক্ৰমৰ পৰা প্ৰটিনৰ গঠন সম্পৰ্কে উচ্চ সঠিকতাৰে পূৰ্বাভাস দিব পাৰে। জাম্পাৰে কয় যে আলফাফ'ল্ডৰ দলটোৱে এনেকুৱা ১০ কোটি প্ৰটিন গঠনৰ নক্সা মুকলি কৰাৰ পৰিকল্পনা কৰিছে।

বৈজ্ঞানিক আলোচনী নেচাৰে ২০২১ চনত নেচাৰৰ ১০ জনৰ বাৰ্ষিক তালিকাত জাম্পাৰক বিজ্ঞানৰ দহজন "গুৰুত্বপূৰ্ণ ব্যক্তি"ৰ অন্যতম হিচাপে অন্তৰ্ভুক্ত কৰিছিল। প্ৰটিনৰ গঠনৰ ভৱিষ্যদ্বাণীৰ বাবে জাম্পাৰ আৰু ডেমিছ হাছাবিছক ২০২৪ চনৰ ৰসায়ন বিজ্ঞানৰ নোবেল বঁটাৰ আধা অংশ প্ৰদান কৰা হয়

### শিক্ষা
জাম্পাৰে ২০০৭ চনত ভাণ্ডাৰবিল্ট বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা পদাৰ্থ বিজ্ঞান আৰু গণিত বিষয়ত মেজৰ সহ স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰে। ২০১০ চনত কেম্ব্ৰিজ বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা মাৰ্শ্বেল বৃত্তি লৈ তাত্ত্বিক ঘনীভূত বস্তুৰ পদাৰ্থ বিজ্ঞানত এম ফিল, ২০১২ চনত চিকাগো বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা তাত্ত্বিক ৰসায়ন বিজ্ঞানত স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী আৰু ২০১৭ চনত চিকাগো বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা তাত্ত্বিক ৰসায়ন বিজ্ঞানত ডক্টৰেট ডিগ্ৰী লাভ কৰে। চিকাগো বিশ্ববিদ্যালয়ত তেওঁৰ গৱেষণা উপদেষ্টা আছিল টবিন ছছনিক আৰু কাৰ্ল ফ্ৰীড। 
### কৰ্মজীৱন
জাম্পাৰৰ গৱেষণাই প্ৰটিনৰ গঠনৰ ভৱিষ্যদ্বাণী কৰিব পৰা এলগৰিদমৰ সন্ধান কৰে। 

আলফাফল্ড  হৈছে গুগলৰ মূল কোম্পানী আলফাবেট ইনকৰ্পৰেশ্যনে অধিগ্ৰহণ কৰা ডিপমাইণ্ডৰ জাম্পাৰ আৰু তেওঁৰ দলটোৱে বিকশিত কৰা এটা গভীৰ শিক্ষণ এলগৰিদম। ই প্ৰটিনৰ গঠনৰ ভৱিষ্যদ্বাণী কৰা এটা কৃত্ৰিম বুদ্ধিমত্তা প্ৰগ্ৰেম। 
### বঁটা আৰু সন্মান
২০২০ চনৰ নৱেম্বৰ মাহত আলফাফল্ডক ১৪ সংখ্যক প্ৰটিনৰ গঠনৰ পূৰ্বানুমানৰ সমালোচনাত্মক মূল্যাংকন (ক্ৰিটিকেল এচেছমেণ্ট অৱ ষ্ট্ৰাকচাৰ প্ৰেডিকচন, চমুতে CASP) প্ৰতিযোগিতাৰ বিজয়ী হিচাপে নিৰ্বাচিত কৰা হয়। এই আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় প্ৰতিযোগিতাই এলগৰিদমৰ মান নিৰ্ধাৰণ কৰি প্ৰটিনৰ ত্ৰিমাত্ৰিক গঠন সৰ্বোত্তমভাৱে ভৱিষ্যদ্বাণী কৰিব পৰা এলগৰিদম চিনাক্ত কৰে। 
 আলফাফল্ডে CASPৰ গ্ল’বেল ডিষ্টেন্স টেষ্ট (GDT)ত প্ৰায় দুই তৃতীয়াংশ প্ৰটিনৰ বাবে ৯০ৰ ওপৰত স্ক’ৰ কৰি অন্যান্য এলগৰিদমসমূহক চেৰ পেলাই প্ৰতিযোগিতাত জয়লাভ কৰে। এই পৰীক্ষাত এটা গণনামূলক প্ৰগ্ৰেমে ভৱিষ্যদ্বাণী কৰা গঠনটো লেব পৰীক্ষাত নিৰ্ধাৰিত গঠনৰ সৈতে থকা সামঞ্জস্যৰ মাত্ৰা জোখা হয়, সম্পূৰ্ণ মিল হ'লে স্কৰ হয় ১০০।

২০২১ চনত জাম্পাৰক "জীৱবিজ্ঞান আৰু বায়মেডিচিন" শাখাত বিবিভিএ ফাউণ্ডেশ্যন ফ্ৰণ্টিয়াৰ্ছ অৱ নোলেজ বঁটাৰে সন্মানিত কৰা হয়। ২০২২ চনত জাম্পাৰে জৈৱ চিকিৎসা বিজ্ঞানৰ উইলি বঁটা আৰু ২০২৩ চনৰ বাবে প্ৰটিনৰ গঠন সঠিকভাবে ভবিষ্যদ্বাণী কৰিবলৈ সক্ষম আলফাফ'ল্ড বিকশিত কৰাৰ বাবে লাইফ চাইন্সৰ ব্ৰেকথ্ৰু বঁটা লাভ কৰে। ২০২৩ চনত তেওঁক মৌলিক চিকিৎসা সম্পৰ্কীয় গৱেষণাৰ বাবে কানাডা গেইৰ্ডনাৰ আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় বঁটা আৰু এলবাৰ্ট লেস্কাৰ বঁটা প্ৰদান কৰা হয়।

২০২৪ চনত জাম্পাৰ আৰু ডেমিছ হাছাবিছক প্ৰটিনৰ গঠন সম্পৰ্কে কৰা ভৱিষ্যদ্বাণীৰ বাবে ৰসায়ন বিজ্ঞানৰ নোবেল বঁটাৰ আধা অংশ প্ৰদান কৰা হয়, আন আধা অংশ গণনামূলক প্ৰটিন ডিজাইনৰ বাবে ডেভিদ বেকাৰৰ হাতলৈ গৈছিল। 
### তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী: জীৱিত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ন’বেল বঁটা বিজয়ী
খাজা মইনুদ্দিন চিষ্টি

alt=খাজা মইনুদ্দিন চিষ্টিৰ দৰগাহ শ্বৰীফ |thumb|খাজা মইনুদ্দিন চিষ্টিৰ দৰগাহ শ্বৰীফ
**মুইন আল-দিন হাছান চিষ্টি ছিজ্জী** (ফাৰ্চী **: معین الدین چشتی**, ৰোমানীকৃত: মুইন আল-দীন চিষ্টি ; ফেব্ৰুৱাৰী ১১৪৩ – মাৰ্চ ১২৩৬), যাক শ্ৰদ্ধাৰে খাজা ঘৰীব নৱাজ নামেৰে জনাজাত, বিস্তাৰ এজন ফাৰ্চী  ইছলামিক পণ্ডিত আৰু ৰহস্যবাদী আছিল, যি  শেষত ত্ৰয়োদশ শতিকাৰ আৰম্ভণিতে ভাৰত উপমহাদেশত বসতি স্থাপন কৰে, য'ত তেওঁ চুন্নী ৰহস্যবাদৰ চিষ্টিয়া শৃংখলা প্ৰচাৰ কৰে। তেখেতে  একমাত্ৰ আৰু প্ৰথম ভাৰতবৰ্ষত ইছলাম ধৰ্মৰ প্ৰচাৰ কাৰক। বিশেষ  মধ্যযুগীয় ভাৰতত প্ৰধান ইছলামিক আধ্যাত্মিক শৃংখলাত পৰিণত হয়। ভাৰতীয় চুন্নী সন্ত বেছিভাগেই চিষ্টি য'ত নিজামুদ্দিন আৱলিয়া (মৃত্যু ১৩২৫) আৰু আমিৰ খুছৰু' (মৃত্যু ১৩২৫) আদি অন্তৰ্ভুক্ত। 



## ইতিহাস
খাজা মইনুদ্দিন চিষ্টি তেওঁ খৃঃষ্টা পূৰ্ব১২০০ চনত ভাৰতলৈ আগমন কৰে আৰু ৰাজস্থান ৰাজ্যত বাস কৰিবলৈ লয়। তেওঁ ছৌদি আৰবৰ পৰা ইছলাম ধৰ্মৰ বাৰ্তা লৈ আহে। তেওঁ ছুন্নী চোফিবাদৰ আছিল আৰু ৰহস্যময়ী এক খলিফা বা পীৰ বুলিও জনাজাত। যিটো ৰহস্য আইনা সাগৰৰ লগত জড়িত হৈ আছে। 


## তথ্য সংগ্ৰহ

    

১. khwaja-moinuddin-chishti - website পৰা আহৰণ কৰা হৈছে  

২. Daily News/ Drishti IAS খাজা মইনুদ্দিন চিষ্টিৰ তথ্য ৱেবছাইটৰ পৰা আহৰণ কৰা  

৩. ৰাজস্থান পৰ্যটন ৱেবছাইট /খাজা মইনুদ্দিন চিষ্টিৰ দৰগাহ শ্বৰীফ 

৪. Text Book app Theory of khwaja-moinuddin-chishti  

৫. খাজা মইনুদ্দিন চিষ্টি ভাষা বিশ্ববিদ্যালয়, উত্তৰ প্ৰদেশ লক্ষ্নৌ

শ্ৰেণী:পোখালি
জিল ষ্টেইন

**জিল এলেন ষ্টেইন** (জন্ম ১৪ মে ', ১৯৫০) এগৰাকী আমেৰিকান চিকিৎসক আৰু সক্ৰিয় কৰ্মী। তেওঁ ২০২৪ চনত আমেৰিকাৰ ৰাষ্ট্ৰপতি পদৰ বাবে গ্ৰীণ পাৰ্টিৰ পৰা প্ৰতিদ্বন্দ্বিতা আগবঢ়াইছিল। ইয়াৰ পূৰ্বে ২০১২ আৰু ২০১৬ চনৰ নিৰ্বাচনতো প্ৰতিদ্বন্দ্বিতা আগবঢ়াইছিল। তেওঁ ২০০২ আৰু ২০১০ চনত মেছাচুচেটছৰ গৱৰ্ণৰৰ বাবে গ্ৰীণ-ৰেইনবো পাৰ্টিৰ পৰা প্ৰাৰ্থীত্ব আগবঢ়াইছিল । আমেৰিকাৰ ৰাষ্ট্ৰপতি পদৰ বাবে প্ৰতিদ্বন্দ্বিতা কৰা  মহিলাসকলৰভিতৰত ষ্টেইন অন্যতম। লগতে সাধাৰণ নিৰ্বাচনত হিলৰী ক্লিণ্টন আৰু জো জৰ্গেনছনৰ পিছত এক নিযুতৰো অধিক ভোট লাভ এগৰাকী মহিলা ৰাজনীতিক।

শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
ক্ৰিষ্টিয়ানো ৰোনাল্ডো

**ক্ৰিষ্টিয়ানো ৰোনাল্ডো ডছ ছাণ্ট 'ছ এভেইৰো** (জন্ম 5 ফেব্ৰুৱাৰী 1985) এজন পৰ্তুগিজ পেছাদাৰী ফুটবল খেলুৱৈ। পৰ্তুগাল ৰাষ্ট্ৰীয় দল ফৰৱাৰ্ড তথা অধিনায়ক ৰোনাল্ডোৱে বৰ্তমান ছৌদি প্ৰ 'লীগ ক্লাব আল নাছৰ ক্লাবৰ হৈ খেলি আছে। সৰ্বকালৰ অন্যতম শ্ৰেষ্ঠ খেলুৱৈ হিচাপে গণ্য কৰা ৰোনাল্ডোৱে তেওঁৰ পেচাদাৰী ফুটবল কেৰিয়াৰত অসংখ্য অভিলেখ স্থাপন কৰিছে। ইয়াৰ ভিতৰত পাঁচটা বেলন ডি 'অৰ বঁটা, অভিলেখ সংখ্যক তিনিবাৰ ইউইএফএ পুৰুষ বৰ্ষশ্ৰেষ্ঠ খেলুৱৰ বঁটা, চাৰিটা ইউৰোপীয় গ' ল্ডেন শ্ব' আৰু ফিফাৰ বিশ্বৰ শ্ৰেষ্ঠ খৈলুৱৈ হিচাপে পাঁচবাৰ মনোনীত হৈছে। এজন ইউৰোপীয়ান ফুটবলাৰ হিচাপে ৰোনাল্ডোৱে এইসমূহ অভিলেখ গঢ়িছে। তেওঁ এতিয়ালৈকে সাতবাৰ লীগ খিতাপ, পাঁচটা ইউইএফএ চেম্পিয়ন্ছ লীগ, ইউইএফএ ইউৰোপীয় চেম্পিয়নশ্বিপ আৰু ইউইএফএ নেশ্যনছ লীগকে ধৰি 33টা ট্ৰফী লাভ কৰিছে। ৰোনাল্ডোৱে উৱেফা চেম্পিয়ন্ছ লীগত১ ৮৩ খন খেলত খেলাৰ অভিলেখ  গঢ়ি ১৪০ টা গ' ল আৰু ৪২ টাএচিষ্ট কৰিছে। ইউৰোপীয়ান চেম্পিয়নশ্বিপত (৩০ খন) ৮ টা এচিষ্টৰে ১৪ টা গ' ল কৰিছে। ২১৬ খন আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় খেলত সৰ্বাধিক ১৩৩ গ 'ল কৰাৰো অভিলেখগৰাকীৰ ৰোনোল্ডো। তেওঁ ১,২০০তকৈ অধিক পেচাদাৰী মেচৰ কেৰিয়াৰত সৰ্বকালৰ সৰ্বাধিক ৯০০ টা গ'ল কৰাৰো অভিলেখ গঢ়িছে।

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ফুটবল খেলুৱৈ
শ্ৰেণী:ক্ৰীড়াবিদ
মঙ্গলবাৰ

[thumb|হিন্দু [নৱগ্ৰহ দেৱতা মঙ্গল। মঙ্গলবাৰ নামটো তেওঁৰ নামেৰেই ৰখা হৈছে।]]

**মঙ্গলবাৰ** () হৈছে সোমবাৰ আৰু বুধবাৰৰ মাজৰ  দিন। আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় মান অনুসৰি, সোমবাৰ হৈছে সপ্তাহৰ প্ৰথম দিন; সেই অনুসৰি মঙ্গলবাৰ হৈছে সপ্তাহৰ দ্বিতীয় দিন। যদিও বহু পৰম্পৰাগত কেলেণ্ডাৰ অনুসৰি দেওবাৰ হৈছে সপ্তাহৰ প্ৰথম দিন, সেয়া অনুসৰি মঙ্গলবাৰ হৈছে তৃতীয় দিন। কিছুমান মুছলিম দেশত শনিবাৰক সপ্তাহৰ প্ৰথম দিন ধৰা হয়, সেই অনুসৰি মঙ্গলবাৰ হৈছে চতুৰ্থ দিন। ভাৰততো ইয়াক সপ্তাহৰ তৃতীয় দিন হিচাপে গণ্য কৰা হয়।

মঙ্গলবাৰ নামটো হিন্দু ধৰ্মৰ নৱগ্ৰহ দেৱতা মংগল গ্ৰহৰ নামেৰে নামকৰণ কৰা হৈছে। ইংৰাজী নামটো মধ্য ইংৰাজীৰ ৰ পৰা আহিছে, যি পুৰণি ইংৰাজী ৰ পৰা উদ্ভৱ হৈছে, অৰ্থাৎ "Tīw-ৰ দিন"। এই Tīw হৈছে নৰ্চ পৌৰাণিক কাহিনীৰ যুঁজ, বিধি আৰু ন্যায়ৰ দেৱতা Týr। Tīw-ৰ তুলনা কৰা হৈছিল। 

হিন্দু ধৰ্মৰ শাক্ত সম্প্ৰদায়ৰ বাবে মঙ্গলবাৰটো বিশেষ পবিত্ৰ দিন। এই দিনটোত কালী আৰু দুৰ্গাক বিশেষভাৱে পূজা কৰা হয়। খ্ৰীষ্টান ধৰ্মৰ ইষ্টাৰ্ণ অৰ্থডক্স চাৰ্চে এইদিনটোক চেণ্ট জন দ্যা বেপ্টিষ্টৰ দিন হিচাপে পালন কৰে।

## জ্যোতিৰ্বিদ্যাত
জ্যোতিৰ্বিদ্যা চৰ্চাত মঙ্গলবাৰ *মঙ্গল* গ্ৰহৰ লগত সংযুক্ত আৰু ইয়াক প্ৰকাশ কৰা হয় **<big>♂</big>** প্ৰতীক চিহ্নৰ দ্বাৰা।

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:সময়
শ্ৰেণী:সময়ৰ একক
শ্ৰেণী:সপ্তাহ
দেওবাৰ

thumb|ছল ইউষ্টিটিয়া (ধাৰ্মিকতাৰ সূৰ্য্য বা ধাৰ্মিকতাৰ দেওবাৰ), ইহুদী-খ্ৰীষ্টান বাইবেল, মলাখী ৪:২ৰ পৰা আহৰণ কৰা।
**দেওবাৰ** (  ) সপ্তাহৰ এটা দিন। ইয়াৰ স্থান শনিবাৰৰ পিছত আৰু সোমবাৰৰ আগত। ইহুদী ধৰ্মীয় পঞ্জিকা অনুসৰি আৰু কিছুমান খ্ৰীষ্টান সম্প্ৰদায়ৰ মতে ই সপ্তাহৰ প্ৰথম দিন। বেছিভাগ খ্ৰীষ্টানৰ বাবে দেওবাৰক উপাসনা আৰু বিশ্ৰামৰ দিন হিচাপে পালন কৰা হয়। পশ্চিমীয়া বহু দেশত দেওবাৰক সপ্তাহৰ শেষ দিন বুলি গণ্য কৰা হয়। পৃথিৱীৰ বেছিভাগ দেশতে দেওবাৰটো বন্ধৰ দিন। দেওবাৰক ৰবিবাৰ বুলিও কোৱা হয়। ৰবি হৈছে সূৰ্য্য দেৱতাৰ আন এটা নাম।

## জ্যোতিৰ্বিদ্যাত

জ্যোতিৰ্বিদ্যাত দেওবাৰটো *ৰবী অৰ্থাৎ সূৰ্য্যৰ সৈতে সম্পৰ্কিত আৰু ইয়াক *'☉*' চিহ্নৰে প্ৰকাশ কৰা হয়।*

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:সময়
শ্ৰেণী:সময়ৰ একক
শ্ৰেণী:সপ্তাহ
সোমবাৰ

**সোমবাৰ** (  ) সপ্তাহৰ এটা দিন৷ দেওবাৰৰ পিছৰ আৰু মঙ্গলবাৰৰ আগৰ দিনটো হ'ল সোমবাৰ৷ খ্ৰীষ্টান কেলেণ্ডাৰ অনুসৰি সোমবাৰটো সপ্তাহৰ প্ৰথম দিন৷ অৱশ্যে ভাৰতত সোমবাৰটোক সপ্তাহৰ দ্বিতীয় দিন হিচাপে গণ্য কৰা হয়। হিন্দু ধৰ্মৰ মতে সোমবাৰটো ভগৱান শিৱৰ প্ৰিয় বাৰ। বেছিভাগ শৈৱ হিন্দুৱে সোমবাৰে হৰ (অৰ্থাৎ শিৱ) প্ৰিয় ব্ৰত পালন কৰে। শাওন মাহৰ প্ৰতিটো সোমবাৰ শৈৱসকলৰ বাবে অতি গুৰুত্বপূৰ্ণ। শৈৱ হিন্দুসকলে শ্ৰৱণ মাহৰ প্ৰতিটো সোমবাৰক **মহাশ্ৰাৱণ সোমবাৰ** বুলি অভিহিত কৰে৷

## জ্যোতিৰ্বিদ্যাত
জ্যোতিৰ্বিদ্যা চৰ্চাত সোমবাৰক চন্দ্ৰৰ লগত জড়িত বুলি ধৰা হয় আৰু ইয়াৰ জ্যোতিষ শাস্ত্ৰীয় চিহ্ন হৈছে ‘কৰ্কট’; আৰু ইয়াক ☾ চিহ্নৰ দ্বাৰা বুজোৱা হয়। সোমা শব্দৰ আক্ষৰিক অৰ্থ হৈছে চন্দ্ৰ বা জোনাক৷

## তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:সময়
শ্ৰেণী:সময়ৰ একক
শ্ৰেণী:সপ্তাহ
বৃহস্পতিবাৰ

thumb|হিন্দু গ্ৰহদেৱতা বৃহস্পতি
right|thumb|নৰ্ছ দেৱতা থুনো (নৰ্ছ থৰ)ক চিত্ৰিত কৰা চিত্ৰকলা, যাৰ নামেৰে বৃহস্পতিবাৰৰ নামকৰণ কৰা হৈছে, মাৰ্টেন এস্কিল উইং, ১৮৭২
**বৃহস্পতিবাৰ** (  ) সপ্তাহৰ এটা দিন, যিটো বুধবাৰৰ পিছত আৰু শুক্ৰবাৰৰ আগত হয়। ভাৰতত প্ৰচলিত কেলেণ্ডাৰ অনুসৰি ই সপ্তাহটোৰ পঞ্চম দিন৷ এই বাৰৰ নাম বৃহস্পতি গ্ৰহৰ নামেৰে ৰখা হৈছে।

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:সময়
শ্ৰেণী:সময়ৰ একক
শ্ৰেণী:সপ্তাহ
বুধবাৰ

**বুধবাৰ** () হৈছে সপ্তাহৰ এটা দিন, যিটো মঙ্গলবাৰৰ পিছত আৰু বৃহস্পতিবাৰৰ আগত থাকে। আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় মান অনুসৰি ই সপ্তাহৰ তৃতীয় দিন। ভাৰতীয় পৰম্পৰাগত কেলেণ্ডাৰ অনুসৰি এইটো সপ্তাহৰ চতুৰ্থ দিন। 

*বুধ* বুলি বুধ গ্ৰহক বুজোৱা হয়, যি দেৱী *সোমা*ৰ পুত্ৰ বুলি ধৰা হয়। ভাৰতীয় সংস্কৃতি অনুসৰি, বুধবাৰটো বুধ গ্ৰহৰ পূজাৰ দিন হিচাপে পালন কৰা হয়। 

ইংৰাজী নামটো আহিছে পুৰণি ইংৰাজী  আৰু মধ্য ইংৰাজী ৰ পৰা, অৰ্থাৎ "উডেন-ৰ দিন", যি এংল'-ছেক্সন ধৰ্মৰ দেৱতা আৰু নৰ্চ পৌৰাণিক কাহিনীৰ দেৱতা ওডিনৰ সমতুল। ইয়াৰ বিপৰীতে, ফৰাচী , স্পেনীছ , আৰু ইটালীয় ৰ দৰে ৰোমান ভাষাসমূহত এই দিনটোৰ নাম লেটিন , অৰ্থাৎ "মাৰ্কুৰীৰ দিন"ৰ অনুবাদ। 

পশ্চিমীয়া বিশ্বত সাধাৰণভাৱে বুধবাৰটো সোমবাৰৰ পৰা আৰম্ভ হোৱা পাঁচ দিনীয়া কৰ্মসপ্তাহৰ মাজৰ দিন বুলি গণ্য কৰা হয়। 

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:সময়
শ্ৰেণী:সময়ৰ একক
শ্ৰেণী:সপ্তাহ
সঞ্জীৱ খান্না

**সঞ্জীৱ খান্না** (; জন্ম: ১৪ মে' ১৯৬০) ভাৰতৰ উচ্চতম ন্যায়ালয়ৰ  ৫১তম মুখ্য ন্যায়াধীশ। ভাৰতৰ উচ্চতম ন্যায়ালয়ৰ ৫০ সংখ্যক ন্যায়ধীশ ধনঞ্জয় যশৱন্ত চন্দ্ৰচূড়ৰ  অৱসৰৰ পিছত তেওঁক নিযুক্তি দিয়া হয়। তেওঁ দিল্লী উচ্চ ন্যায়ালয়ৰ প্ৰাক্তন ন্যায়াধীশ, যিটো পদত তেওঁৰ পিতৃ দেৱৰাজ খান্নাইও আছিল। তদুপৰি তেওঁ ৰাষ্ট্ৰীয় আইন সেৱা প্ৰাধিকৰণৰ কাৰ্যনিৰ্বাহক অধ্যক্ষ। তেওঁ ভাৰতৰ ৫১ সংখ্যক মুখ্য ন্যায়াধীশ হিচাপে ১১ নৱেম্বৰ ২০২৪ নিযুক্ত হয় । ভাৰতৰ ৰাষ্টপতি  দ্ৰৌপদী মূৰ্মুয়ে তেওঁক শপত পাঠ কৰায়  ।   



## শৈশৱ জীৱন আৰু শিক্ষা

খান্নাই ১৯৭৭ চনত মডাৰ্ণ স্কুল (নতুন দিল্লী)ৰ পৰা স্কুলীয়া শিক্ষা সমাপ্ত কৰে। ১৯৮০ চনত দিল্লীৰ ছেইণ্ট ষ্টিফেনছ কলেজৰ পৰা স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰাৰ পিছত তেওঁ দিল্লী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ আইন অনুষদৰ পৰা আইন অধ্যয়ন কৰে, য’ত তেওঁ ন্যায়াধীশ ইন্দু মলহোত্ৰাৰ সহপাঠী আছিল।

## তথ্য সংগ্ৰহ

•India Today 2024 

•Justice Sanjiv Khanna 2024-11-11 

•*সঞ্জীৱ খান্নাৰ কাৰ্য্যকাল
[https://www.sci.gov.in/judge/justice-sanjiv-khanna/ Supreme court of India] ৱেবছাইটৰ পৰা আহৰণ* কৰা হৈছে; 

The Hindu News 

https://www.hind,ts.com/india-new

• .HindustanTimes *Justice Sanjiv Khanna will serve a six-month tenure as Chief Justice of India and is expected to retire on May 13, 2025.*

শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:দিল্লীৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ মুখ্য ন্যায়াধীশ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ন্যায়াধীশ
শুক্ৰবাৰ

**শুক্ৰ বাৰ** বা **শুকুৰবাৰ** () হৈছে ভাৰতীয় কেলেণ্ডাৰ অনুসৰি সপ্তাহৰ ষষ্ঠ দিন।  বৃহস্পতিবাৰৰ পিছৰ আৰু শনিবাৰৰ আগৰ দিনটোৱেই হ'ল শুক্ৰবাৰ।

চৌদি আৰব আৰু ইৰানত, শুক্ৰবাৰ হৈছে সপ্তাহৰ শেষ দিন, আৰু শনিবাৰ হৈছে নতুন কৰ্মদিৱস। ইৰানত, এইটো একমাত্ৰ সাপ্তাহিক বন্ধৰ দিন। যদিও বহুতো দেশত শুক্ৰবাৰক সপ্তাহৰ প্ৰথম বন্ধৰ দিন ধৰা হয় আৰু দেওবাৰক প্ৰথম কৰ্মদিৱস হিচাপে গণ্য কৰা হয়। বাহৰেইন, সংযুক্ত আৰব আমিৰাত (UAE) আৰু কুৱেইটত শুক্ৰবাৰ আছিল সাপ্তাহিক বন্ধৰ দিন আৰু শনিবাৰ আছিল প্ৰথম কৰ্মদিৱস। যদিও বাহৰেইন আৰু আৰব আমিৰাতত ২০০৬ চনৰ ১ ছেপ্টেম্বৰ তাৰিখে এইটো সলনি কৰা হয়, আৰু সলনি হোৱা নিয়ম অনুসৰি শুক্ৰবাৰ হৈছে সপ্তাহিক বন্ধৰ প্ৰথম দিন আৰু দেওবাৰ হৈছে সপ্তাহৰ প্ৰথম কৰ্মদিবস; ২০০৭ চনৰ ১ ছেপ্টেম্বৰৰ পৰা কুৱেইটেও এই নিয়ম অনুসৰণ কৰে। বাংলাদেশতো একেদৰে শুক্ৰবাৰ সাপ্তাহিক বন্ধৰ প্ৰথম দিন আৰু দেওবাৰ প্ৰথম কৰ্মদিৱস হিচাপে ধৰা হয়।

## ধৰ্মীয় পটভূমি

### হিন্দু ধৰ্ম
ভৃগু আৰু কাব্যমতা (উছনা)ৰ পুত্ৰ শুক্ৰৰ নামেৰে এই দিনটোৰ নামকৰণ কৰা হৈছে। হিন্দু ধৰ্মত শুক্ৰবাৰ বিশেষভাৱে দেৱীৰ বাবে পালন কৰা হয়, যেনে দুৰ্গা, লক্ষ্মী, সৰস্বতী, কালি বা পাৰ্বতী। শুক্ৰবাৰটো বিবাহিত মহিলাৰ বাবে গুৰুত্বপূৰ্ণ আৰু সেইদিনা তেওঁলোকে দেৱীক পূজা কৰে।

### ইছলাম
[thumb|[ছালাত|মালয়েছিয়াৰ মছজিদত মুছলমান সকলৰ জুমাৰ নামাজ।]]
ইছলাম ধৰ্ম অনুসৰি,  শুক্ৰবাৰে সকলো মুছলমান লোকে মছজিদত গোট খায় আৰু ইমামৰ পিছফালে দলবদ্ধভাৱে জমুআৰ নামাজ আদায় কৰে৷ সেয়ে মুছলমান সংখ্যাগৰিষ্ঠ দেশত এই দিনটো সাধাৰণতে ছুটিৰ দিন। 

### খ্ৰীষ্টান ধৰ্ম
খ্ৰীষ্টান ধৰ্মত ইষ্টাৰৰ আগৰ শুক্ৰবাৰক গুড ফ্ৰাইডে হিচাপে পালন কৰা হয়৷ এই দিনটোত যীশুৰ ক্ৰুচবিদ্ধ হোৱাক স্মৰণ কৰা হয়।

### ইহুদী
ইহুদীসকলৰ মত অনুসৰি সাবাত উদ্‌যাপন আৰম্ভ হয় শুকুৰবাৰে আৰু ই শনিবাৰৰ নিশা হোৱালৈকে চলি থাকে।

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:সময়
শ্ৰেণী:সময়ৰ একক
শ্ৰেণী:সপ্তাহ
তেনালি ৰাম

**তেনালি ৰামকৃষ্ণ** (জন্মনাম: গৰ্লাপতি ৰামকৃষ্ণ; তেনালি ৰামলিংগ আৰু তেনালি ৰাম বুলিও জনা যায়; জন্ম: ২২ ছেপ্টেম্বৰ ১৪৮০ – মৃত্যু: ৫ আগষ্ট ১৫২৮) এজন তেলুগু কবি, পণ্ডিত আৰু বিজয়নগৰ সাম্ৰাজ্যৰ শ্ৰীকৃষ্ণদেৱৰায়ৰ দৰবাৰৰ পৰামৰ্শদাতা আছিল। টেনালিৰ পৰা অহা তেনালি ৰামে শ্ৰীকৃষ্ণদেৱৰায়ৰ দৰবাৰত আঠজনীয়া বিখ্যাত তেলেগু কবিৰ দল **অষ্টদিগ্গজ**ৰ অন্যতম হিচাপে প্ৰশংসা লাভ কৰে আৰু তেওঁ তেওঁৰ চোকা বুদ্ধিমত্তা আৰু হাস্যৰসৰ বাবে বেছিকৈ পৰিচিত। তেওঁৰ সাহিত্যিক অৱদানসমূহৰ ভিতৰত উল্লেখযোগ্য গ্ৰন্থ পাণ্ডুৰংগ মহাত্ম্যম, যিখন পাঁচখন মহান তেলুগু কাব্যৰ ভিতৰত অন্যতম হিচাপে গণ্য কৰা হয়। তেওঁক প্ৰায়ে "বিকটকবি" উপাধিৰে উল্লেখ কৰা হয়, যাৰ অৰ্থ হৈছে "কৌতুক কবি" যিয়ে তেওঁৰ হাস্যৰসৰ সৈতে প্ৰজ্ঞাৰ মিশ্ৰণ কৰাৰ অনন্য ক্ষমতাক প্ৰতিফলিত কৰে। তেনালি ৰামকৃষ্ণৰ উত্তৰাধিকাৰে সাহিত্য আৰু সংবাদ মাধ্যমত বিভিন্ন সাংস্কৃতিক অভিযোজনৰ প্ৰেৰণা যোগাই আহিছে।
## প্ৰাৰম্ভিক জীৱন
বিজয়নগৰ সাম্ৰাজ্যৰ টেনালি গাঁৱৰ তেলুগুভাষী ব্ৰাহ্মণ পৰিয়ালত তেনালি ৰামকৃষ্ণৰ জন্ম হৈছিল। তেওঁৰ পিতৃ গৰ্লাপতি ৰামাইয়া সান্তৰাভুৰুৰ ৰামালিংগেশ্বৰ স্বামী মন্দিৰত পুৰোহিত আছিল। ৰামকৃষ্ণৰ শৈশৱত পিতৃৰ মৃত্যুৰ পিছত মাতৃ লক্ষম্মাই তেওঁক বিজয়নগৰলৈ লৈ যায়। 

আনুষ্ঠানিক শিক্ষা নোপোৱাৰ পিছতো ৰামকৃষ্ণৰ জ্ঞানৰ পিয়াহত তেওঁ এজন প্ৰখ্যাত পণ্ডিত হৈ পৰে। জনপ্ৰিয় কিংবদন্তি অনুসৰি বৈষ্ণৱ পণ্ডিতসকলে শৈৱ বুলি প্ৰত্যাখ্যান কৰাৰ পিছত তেওঁ লক্ষ্যহীনভাৱে ঘূৰি ফুৰিছিল যেতিয়ালৈকে তেওঁক কালী দেৱীক পূজা কৰিবলৈ পৰামৰ্শ দিয়া এজন ঋষিৰ সন্মুখীন নহয়। কাহিনী অনুসৰি কালীয়ে তেওঁক কবি হিচাপে মহানতা লাভ কৰিব বুলি ভৱিষ্যদ্বাণী কৰি তেওঁৰ ভক্তি আৰু বুদ্ধিমত্তাৰ বাবে আশীৰ্বাদ দিছিল।
## বিজয়নগৰ দৰবাৰত
তেনালি ৰামকৃষ্ণক ৰজা কৃষ্ণদেৱৰ দৰবাৰত পৰামৰ্শদাতা আৰু কবি হিচাপে নিযুক্তি দিয়া হৈছিল। তেওঁৰ চোকা বুদ্ধিমত্তা আৰু হাস্যৰসৰ বাবেই তেওঁ "বিকটকাবি" (কৌতুক কবি) উপাধি লাভ কৰিছিল। বিজয়নগৰ দৰবাৰত আঠজনীয়া বিখ্যাত কবিৰ দল অষ্টদিগজসকলৰ ভিতৰত তেওঁ অন্যতম আছিল আৰু কৃষ্ণদেৱৰায়ৰ প্ৰশাসনৰ বিভিন্ন কামত ৰজাক সহায় কৰি এক গুৰুত্বপূৰ্ণ ব্যক্তিত্ব হৈ পৰিছিল।
## সাহিত্য কৰ্ম
তেনালি ৰামকৃষ্ণৰ আটাইতকৈ উল্লেখযোগ্য সাহিত্যিক অৱদান হৈছে পাঁচখন মহান তেলুগু কাব্যৰ ভিতৰত অন্যতম বুলি গণ্য কৰা *পাণ্ডুৰংগ মহাত্ম্যম*। এই গ্ৰন্থখনত বিষ্ণুৰ অৱতাৰ পাণ্ডুৰংগৰ কিংবদন্তি বৰ্ণনা কৰা হৈছে আৰু ভক্তি আৰু পৰলোকৰ ওপৰত গুৰুত্ব আৰোপ কৰা হৈছে। তদুপৰি পলাকুৰিকি সোমনাথৰ বাসৱ পুৰাণৰ ৰচনাৰ দ্বাৰা প্ৰভাৱিত হৈ শৈৱ গুৰু উদ্ভট সম্পৰ্কীয় আখ্যানমূলক কবিতা উদ্ভতৰাধ্যা চৰিতমু ৰচনা কৰে। ৰামকৃষ্ণই তেওঁৰ ৰচনাৰ জৰিয়তে শৈৱ ধৰ্মৰ সৈতে গভীৰ সম্পৰ্ক প্ৰদৰ্শন কৰাৰ লগতে সাহিত্যিক দক্ষতাৰ বাবে স্বীকৃতি লাভ কৰে।
## মৃত্যুৰ পাছত
কৃষ্ণদেৱৰায়ৰ মৃত্যুৰ এবছৰ আগতে ১৫২৮ চনত সৰ্পৰ কামোৰৰ ফলত তেনালি ৰামকৃষ্ণৰ মৃত্যু হোৱা বুলি ধাৰণা কৰা হয়। যদিও তেওঁৰ অন্তিম বছৰবোৰৰ ঐতিহাসিক তথ্য কম, তথাপি তেওঁ কৃষ্ণদেৱৰায়ক ৰাজ্যিক বিষয়ত সহায় কৰাত উল্লেখযোগ্য ভূমিকা পালন কৰিছিল বুলি কোৱা হয় আৰু তেওঁক ৰজাৰ ঘনিষ্ঠ বন্ধু হিচাপে গণ্য কৰা হৈছিল।

## তথ্য সূত্ৰ

শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:কবি
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় সাহিত্যিক
কেলা

**কেলা** () হৈছে অসমীয়া সমাজত বহুল প্ৰচলিত এটা ইতৰ শব্দ। লিখিত ভাৱে এই শব্দৰ প্ৰচলন খুৱেই কম যদিও অসমীয়া সমাজ জীৱনৰ সৈতে এই শব্দটো ওতপ্ৰোত ভাৱে জড়িত। মনৰ ভাৱ প্ৰকাশৰ মাধ্যম হিচাপে বিভিন্ন মুহূৰ্তত অসমীয়া মানুহে এই ইতৰ শব্দটোৰ ব্যৱহাৰ কৰে। 
## শব্দ তত্ত্ব
বুৰঞ্জিৰ তথ্য অনুসৰি কেলা শব্দটি ত্তাইমূলীয় শব্দ " ক্লা " ৰ অপভ্ৰংশ ৷ যাৰ অৰ্থ হিন্দু বুলি জনা যায়৷ আহোম সকল অসমলৈ অহাৰ সময়ত  সমাজৰ একেবাৰে নিম্ন শ্ৰেণীৰ এচাম এলেহুৱা মানুহক আহোম সকলে ক্লা নামাকৰণ কৰিছিল৷ সেইসকলৰ ধৰ্ম সংস্কৃতি আহোমৰ লগত সম্পূৰ্ণ অমিল আছিল আৰু জীৱন ধাৰণৰ মানদণ্ড অতি নিম্নখাপৰ আছিল৷  ক্ৰমান্বয়ে আহোমসকলৰ ৰাজ্য বিস্তাৰ হোৱাৰ লগে লগে এই ক্লা সকলক নিজৰ নিজৰ কিছু কামত দাস হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰিবলৈ ধৰিছিল ৷ এই ক্লা সকল আহোমৰ তলতীয়া হোৱাৰ পাছৰ পৰা তেওঁলোকৰ ইতৰ আৰু ধোদালি অৱস্থাবোৰলৈ চাই ৰাজকীয় আহোম সকলে তেওঁলোকক ক্লা বুলি তুচ্ছ্যাৰ্থত দাবী ধমকনি দি  কাম কৰাইছিল ৷ ক্ৰমান্বয়ে এই ক্লা শব্দৰ অপভ্ৰংশ হৈ পাছলৈ কেলা হ'ল বুলি জনা যায় ৷

আকৌ আন এক তথ্য অনুসৰি কেলা শব্দই অৰ্থগত ভাৱে জীৱৰ পুৰুষ জননাংগক বুজায়, ইয়াৰোপৰি কেলাৰ মাধ্যমেৰে কল নামৰ এবিধ ফলকো বুজোৱা হয় যিটোৱে আওপকীয়াকৈ পুৰুষৰ জননাংগকে প্ৰতিনিধিত্ব কৰে। ইতৰ শব্দ *ফাক* (ইংৰাজী ভাষাৰ অশ্লীল শব্দ, যিয়ে প্ৰায়ে যৌন সম্পৰ্কৰ কাৰ্য্যক বুজায়)ৰ প্ৰতিশব্দ হিচাপে কেলা শব্দৰ ব্যৱহাৰ হয়।

## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:অপশব্দ
শনিবাৰ

thumb|ছেটাৰ্ণ, কাৰাভাগিঅ’, ১৬ শতিকা
**শনিবাৰ** () সপ্তাহৰ এটা দিন, যিটো শুক্ৰবাৰৰ পিছত আৰু দেওবাৰৰ আগতে আহে৷ বৈদিক দেৱতা শনিৰ নামেৰে এই বাৰৰ নামকৰণ কৰা হৈছে। আনহাতে থাইলেণ্ডৰ থাই সৌৰ কেলেণ্ডাৰত শনি শব্দটো পালি ভাষাৰ শনি শব্দৰ পৰা লোৱা হৈছে আৰু শনিবাৰৰ প্ৰতীকী ৰং বেঙুনীয়া বুলি নিৰ্দ্ধাৰণ কৰা হৈছে। ভাৰতীয় কেলেণ্ডাৰ অনুসৰি ই সপ্তাহটোৰ সপ্তম বা অন্তিম দিন। ভাৰতৰ বিদ্যালয় সমূহত আৰু কিছুমান কাৰ্যালয়ত শনিবাৰটো অৰ্ধ ছুটিৰ দিন হিচাপে ধাৰ্য কৰা হৈছে।

## নামকৰণ আৰু উৎপত্তি

right|thumb|200x200px|শনিবাৰৰ নামাকৰণ কৰা হৈছে শনি গ্ৰহৰ নামেৰে। যিটো বৈদিক দেৱতা শনিৰ নামেৰে নামাকৰণ কৰা হৈছিল।

## জ্যোতিৰ্বিদ্যা
জ্যোতিৰ্বিদ্যাত, শনিবাৰ শনি গ্ৰহৰ লগত সম্পৰ্কিত, ইয়াৰ গ্ৰহ প্ৰতীক  তথা ই মকৰ  আৰু কুম্ভ ৰাশিৰ লগত সম্পৰ্কিত।

## তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:সময়
শ্ৰেণী:সময়ৰ একক
শ্ৰেণী:সপ্তাহ
নৱাল টাটা

**নৱাল টাটা** এগৰাকী প্ৰখ্যাত ভাৰতীয় উদ্যোগপতি আছিল। ভাৰতৰ বিখ্যাত  টাটা গ্ৰুপৰ এজন উল্লেখযোগ্য সদস্য। তেওঁ ৰতন টাটা, জিম্মী টাটা আৰু নৱেল টাটাৰ পিতৃ।

## তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ উদ্যোগপতি
শ্ৰেণী:টাটা পৰিয়াল
কে বালচন্দৰ

**কৈলাসম বালচন্দৰ** ( ; ৯ জুলাই ১৯৩০- ২৩ ডিচেম্বৰ ২০১৪ ) এজন ভাৰতীয় নাট্যকাৰ, চলচ্চিত্ৰ পৰিচালক, চলচ্চিত্ৰ প্ৰযোজক, চিত্ৰনাট্যকাৰ আৰু অভিনেতা, যি মূলতঃ তামিল চলচ্চিত্ৰৰ সৈতে জড়িত আছিল। সুকীয়া চলচ্চিত্ৰ নিৰ্মাণ শৈলীৰ বাবে তেওঁ সুপৰিচিত আছিল আৰু ভাৰতীয় চলচ্চিত্ৰ উদ্যোগে তেওঁক অগতানুগতিক বিষয়বস্তু আৰু কঠোৰ সমসাময়িক বিষয়বস্তুৰ গুৰু হিচাপে চিনি পাইছিল। বালচন্দৰৰ ছবিসমূহত নাৰীক সাহসী ব্যক্তিত্ব আৰু কেন্দ্ৰীয় চৰিত্ৰ হিচাপে চিত্ৰিত কৰাৰ বাবে সুপৰিচিত। জনপ্ৰিয়ভাৱে তেওঁক * ইয়াক্কুনাৰ ছিগাৰম * (সাক্ষৰিক অৰ্থত "সৰ্বোচ্চ পৰিচালক") বুলি জনাজাত,  বালচন্দৰৰ ছবিসমূহ সাধাৰণতে অস্বাভাৱিক বা জটিল আন্তঃব্যক্তিগত সম্পৰ্ক আৰু সামাজিক বিষয়বস্তুৰ ওপৰত কেন্দ্ৰিভূত। ১৯৬৪ চনত চিত্ৰনাট্যকাৰ হিচাপে চলচ্চিত্ৰ জীৱন আৰম্ভ কৰি *নীৰকুমিঝি* (১৯৬৫) ছবিৰে পৰিচালনাত হাত দিয়ে।

৫০ বছৰীয়া কৰ্মজীৱনত তেওঁ চিত্ৰনাট্যকাৰ বা পৰিচালক হিচাপে প্ৰায় ১০০খন পূৰ্ণদৈৰ্ঘ্য ছবিত অৰিহণা যোগাইছিল আৰু দেশৰ অন্যতম উৎপাদনশীল চলচ্চিত্ৰ নিৰ্মাতা হিচাপে পৰিগণিত হৈছিল। সহযোগীসকলৰ মাজত *জটিল কামৰ গুৰু* (tough task master) হিচাপে পৰিচিত বালচন্দৰে অসংখ্য অভিনেতাৰ, বিশেষকৈ, যেনে নাগেশ, সুজাতা, কামাল হাচান, ৰজনীকান্ত, চিৰঞ্জীৱী, জয়াপ্ৰদা, শ্ৰীদেৱী, জয়াসুধা, সৰিতা, ৰেণুকা, নাছাৰ, প্ৰকাশ ৰাজ, ৰমেশ অৰবিন্দ আৰু বিবেকক সৃষ্টি কৰাৰ কৃতিত্ব লাভ কৰিছিল।

চলচ্চিত্ৰ জীৱনত বালচন্দৰে ৯টা ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা, ১১টা তামিলনাডু ৰাজ্যিক চলচ্চিত্ৰ বঁটা, ৫টা নন্দী বঁটা আৰু ১৩টা ফিল্মফেয়াৰ বঁটা লাভ কৰিছে। তাৰোপৰি তেওঁ ভাৰতৰ চতুৰ্থ সৰ্বোচ্চ অসামৰিক সন্মান পদ্মশ্ৰী (১৯৮৭) আৰু ভাৰতীয় চলচ্চিত্ৰৰ সৰ্বোচ্চ সন্মান দাদাচাহেব ফাল্কে বঁটাৰে সন্মানিত হয়।

তেওঁ নিজৰে কবিতালয়া প্ৰডাকচনৰ অধীনতো ছবি নিৰ্মাণ কৰিছে। তামিলৰ বাহিৰেও তেওঁ তেলেগু, কানাড়া আৰু হিন্দী আদি অন্যান্য ভাষাত ছবি নিৰ্মাণ কৰিছে। কৰ্মজীৱনৰ শেষৰ ফালে তেওঁ কেইখনমান টিভি ধাৰাবাহিক পৰিচালনা কৰাৰ উপৰিও কেইখনমান ছবি অভিনয়ো কৰিছিল।
## বঁটা আৰু সন্মান
### অসামৰিক সন্মান
*১৯৮৭: পদ্মশ্ৰী

### ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা
*১৯৬৯: শ্ৰেষ্ঠ তামিল পূৰ্ণদৈৰ্ঘ্য চলচ্চিত্ৰ- *ইৰু কডুগাল*
*১৯৭৫: শ্ৰেষ্ঠ তামিল পূৰ্ণদৈৰ্ঘ্য চলচ্চিত্ৰ-  *অপূৰ্ব ৰাগংগল*
*১৯৮১: শ্ৰেষ্ঠ তামিল পূৰ্ণদৈৰ্ঘ্য চলচ্চিত্ৰ-  *থানিৰ থানিৰ*
*১৯৮১: শ্ৰেষ্ঠ চিত্ৰনাট্যকাৰ- *থানিৰ থানিৰ*
*১৯৮৪: শ্ৰেষ্ঠ তামিল পূৰ্ণদৈৰ্ঘ্য চলচ্চিত্ৰ- *আশামিলাই আশামিলাই*
*১৯৮৮: ৰাষ্ট্ৰীয় সংহতি বিষয়ক শ্ৰেষ্ঠ পূৰ্ণদৈৰ্ঘ্য ছবিৰ বাবে নাৰ্গিছ দত্ত বঁটা- *ৰুদ্ৰবীণা*
*১৯৯১: অন্যান্য সামাজিক বিষয়ক শ্ৰেষ্ঠ ছবি- *অৰু বিদু অৰু বিশাল*
*১৯৯২: ৰাষ্ট্ৰীয় সংহতি বিষয়ক শ্ৰেষ্ঠ পূৰ্ণদৈৰ্ঘ্য ছবিৰ বাবে নাৰ্গিছ দত্ত বঁটা- *ৰোজা*
*২০১০: দাদা চাহেব ফাল্কে বঁটা
### ফিল্মফেয়াৰ বঁটা
*১৯৮১: শ্ৰেষ্ঠ চিত্ৰনাট্যকাৰ- *এক দুজে কে লিয়ে*

## টোকা

## গ্ৰন্থপঞ্জী

* 
* 
* 

## বাহ্যিক সংযোগ
* 

 শ্ৰেণী:পদ্মশ্ৰী বঁটা বিজয়ী
শ্ৰেণী:তামিল ভাষাৰ চলচ্চিত্ৰ পৰিচালক
শ্ৰেণী:হিন্দী ভাষাৰ চলচ্চিত্ৰ পৰিচালক
শ্ৰেণী:কানাড়া ভাষাৰ চলচ্চিত্ৰ পৰিচালক
শ্ৰেণী:তেলুগু ভাষাৰ চলচ্চিত্ৰ পৰিচালক
শ্ৰেণী:কানাড়া ভাষাৰ চলচ্চিত্ৰ পৰিচালক
শ্ৰেণী:চিত্ৰনাট্য লেখক
শ্ৰেণী:দাদাচাহেব ফাল্কে বঁটা বিজয়ী
শ্ৰেণী:ফিল্মফেয়াৰ বঁটা বিজয়ী
শ্ৰেণী:নাট্যকাৰ
কৃত্তিবাস ওঝা

**মহাকবি কৃত্তিবাস ওঝা** আছিল এজন মধ্যযুগীয় বাংলা কবি। বাংলা সাহিত্য আৰু সংস্কৃতিলৈ তেওঁৰ প্ৰধান অৱদান আছিল, বাংলা ভাষাত ৰচিত ভাৰতীয় মহাকাব্য ৰামায়ণ। তেওঁৰ গ্ৰন্থ শ্ৰীৰাম পাঁচালি জনপ্ৰিয়ভাৱে কৃত্তিবাসী ৰামায়ণ নামেৰে জনাজাত। জয়গোপাল তৰ্কালংকাৰৰ সম্পাদনাত তেওঁৰ এই গ্ৰন্থখন শ্ৰীৰামপুৰ মিছন প্ৰেছৰ দ্বাৰা প্ৰকাশিত হয়।
## জীৱনী
কৃত্তিবাস ওঝাৰ জন্ম হৈছিল ভাৰতৰ পশ্চিম বংগ ৰাজ্যৰ আধুনিক নাদিয়া জিলাৰ ফুলিয়া গাঁৱৰ এক বঙালী ব্ৰাহ্মণ পৰিয়ালত। পিতৃ বানামালী ওঝাৰ ছয় পুত্ৰ আৰু এগৰাকী কন্যাৰ ভিতৰত তেওঁ আছিল ডাঙৰ। 

"কৃত্তিবাস" শব্দটো হিন্দু দেৱতা শিৱৰ উপনাম। জনা যায় যে কৃত্তিবাসৰ জন্মৰ সময়ত তেওঁৰ দাদা মুৰাৰী ওঝাই ওড়িশাৰ চন্দনেশ্বৰলৈ তীৰ্থযাত্ৰাৰ বাবে প্ৰস্তুতি চলাইছিল, সেয়েহে শিশুটিৰ নাম ৰখা হৈছিল নিকটতম ওড়িশা বংগ তীৰ্থযাত্ৰাৰ প্ৰধান দেৱতা শিৱৰ নামেৰে। ১১ বছৰ বয়সত কৃত্তিবাসক উচ্চ শিক্ষাৰ বাবে উত্তৰ বংগলৈ (অন্য মতে নবদ্বীপলৈ) পঠিওৱা হয়। পঢ়া-শুনা শেষ কৰাৰ পিছত পৰম্পৰাগতভাৱে তেওঁক গৌড়ৰ ৰজাই নিজেই ফুলৰ মালা, কিছু চন্দনৰ পানী আৰু ৰেচমৰ বস্ত্ৰ আগবঢ়াই সন্মানিত কৰিছিল। ফুলিয়াৰ ঘৰলৈ উভতি অহাৰ লগে লগে তেওঁ বাল্মিকী ৰামায়ণ মহাকাব্য বাংলালৈ অনুবাদ কৰে (সাধু ভাষা বা সংস্কৃত বাংলা)। পিছলৈ কৃত্তিবাস ওঝাই নিজেই বাল্মীকি ৰামায়ণ মহাকাব্যৰ সাধু ভাষা বা সংস্কৃত বাংলা সংস্কৰণ চলিত ভাষা বা সৰল বাংলা সংস্কৰণত অনুবাদ কৰে। পিছলৈ ১৯৩০ চনত কাজী নজৰুল ইছলাম দ্বাৰা মহাভাৰত মহাকাব্যৰ সাধু ভাষা বা সংস্কৃত বাংলা সংস্কৰণ চলিত ভাষা বা সৰল বাংলা সংস্কৰণত অনুবাদ কৰে। 

কৃত্তিবাসে হিন্দু জনসাধাৰণৰ সৈতে সু-সম্পৰ্কত থকা বুলি বৰ্ণনা কৰা ‘গৌড়ৰ ৰজা’ৰ পৰিচয়ক লৈ উত্তপ্ত বিতৰ্ক হয়। কিছুমানে যুক্তি আগবঢ়ায় যে ই ৰাজা গণেশক বুজায়, আৰ চি মজুমদাৰে বঙালী চুলতান ৰুক্নুদ্দিন বৰবাক শ্বাহৰ পক্ষত যুক্তি আগবঢ়ায়।

## তথ্য সূত্ৰ

শ্ৰেণী:ভাৰতীয় কবি
শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:মধ্যযুগৰ কবি
চন্দ্ৰাৱতী

**চন্দ্ৰাৱতী** এগৰাকী মধ্যযুগীয় বাংলা কবি আৰু তেওঁক বাংলা ভাষাৰ প্ৰথম পৰিচিত মহিলা কবি হিচাপে গণ্য কৰা হয়। নাৰীকেন্দ্ৰিক মহাকাব্য ৰামায়ণৰ বাবে তেওঁ বেছিকৈ পৰিচিত। 

## জীৱনী
চন্দ্ৰাৱতীৰ জন্ম হৈছিল দ্বিজ-বংশীদাস ভট্টাচাৰ্যৰ ঘৰত, প্ৰায় ১৫৫০ খ্ৰীষ্টাব্দত কিশোৰেগঞ্জৰ ফুলেশ্বৰী নদীৰ পাৰৰ পাটুয়াৰী গাঁৱত, যি বৰ্তমান বাংলাদেশৰ ঢাকা সংমণ্ডলত অৱস্থিত। বংশীদাস মানসৰ ভাষণ নামেৰে জনাজাত মনসাৰ বেলাডৰ সুৰকাৰ আছিল। সম্বাৰু চন্দ্ৰ মহন্তৰ মতে বংশীদাস মানসমংগলৰ অন্যতম সুৰকাৰ আছিল। 

ভাৰত উপমহাদেশৰ পৰা বাংলা ভাষাত ৰামায়ণ ৰচনা কৰা প্ৰথমগৰাকী মহিলা আছিল চন্দ্ৰাৱতী। তেওঁ মালুৱা আৰু *দস্যু কেনাৰাম* গ্ৰন্থও ৰচনা কৰিছিল। তেওঁ লিখা ৰামায়ণত সীতাৰ দৃষ্টিকোণৰ পৰা ৰামায়ণ বৰ্ণনা কৰিছিল আৰু ৰামক সমালোচনা কৰিছিল। চন্দ্ৰাৱতী ব্যক্তিগত উপস্থাপনত এগৰাকী নাৰীৰ দৃষ্টিকোণৰ পৰা ৰচনা কৰা কাহিনীকাৰ হিচাপে জনপ্ৰিয় আছিল, যিয়ে পুৰুষতান্ত্ৰিক বীৰত্বক প্ৰশংসা কৰাৰ পৰিৱৰ্তে পুৰুষৰ অহংকাৰৰ পাকচক্ৰত ধৰা পৰা নাৰীসকলৰ দুখ-কষ্টৰ বাবে বিলাপ কৰে। তেওঁ অৱশ্যে কাম শেষ কৰিব নোৱাৰিলে।
## তথ্য সূত্ৰ

শ্ৰেণী:মধ্যযুগৰ কবি
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় কবি
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় নাৰী
শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
ইঞ্জিল বাবা

alt=ইঞ্জিল বাবাৰ দৰগাহ শ্বৰীফ |thumb|ইঞ্জিল বাবাৰ দৰগাহ শ্বৰীফ
**আউলীয়া ইঞ্জিল বাবা** (****) হ'ল অসমীয়া ইছলাম ধৰ্মাৱলম্বী লোক তথা এগৰাকী ৰহস্যময়ী আউলীয়া। তেওঁৰ সমাধি দৰং জিলাৰ মঙলদৈত অৱস্থিত  যিটো ইঞ্জিল বাবা দৰগাহ শ্বৰীফ বুলি জনাজাত। তেওঁ  আজান পীৰ চাহেবৰ কালতে অসমত আহিছিল।  তেওঁৰ দৰগাহ শ্বৰীফত অসমৰ বিভিন্ন প্ৰান্তৰ পৰা লোক আহি জিয়াৰত কৰে আৰু আজিলৈকে তেওঁ এগৰাকী ৰহস্যময়ী আউলীয়া ইঞ্জিল বাবা নামেৰে জনাজাত।

## তথ্য উৎস

শ্ৰেণী:পোখালি
টাৱাং মঠ

**টাৱাং মঠ ()**টাৱাং মঠ হৈছে ভাৰতৰ অৰুণাচল প্ৰদেশৰ টাৱাঙত অৱস্থিত এটা বৌদ্ধ মঠ। টাৱাং মঠ দেশৰ আটাইতকৈ ডাঙৰ মঠ। এই মঠটো টাৱাং চু উপত্যকা,চীনা আৰু ভূটানৰ সীমান্তৰ ওচৰত অৱস্থিত। 

টাৱাং মঠক তিব্বতী ভাষাত গাডেন নামগিয়াল লাটছে বুলি জনা যায়, যাৰ অৰ্থ হৈছে "সম্পূৰ্ণ বিজয়ৰ ঐশ্বৰিক স্বৰ্গ।" ১৬৮০-১৬৮১ চনত মেৰাক লামা লোদ্ৰে গিয়াটচোৱে পঞ্চম দালাই লামা নগাৱাং লোবচাং গিয়াটচোৰ ইচ্ছা অনুসৰি প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল। এই মঠ ব্ৰজাৰায়ণ বৌদ্ধ ধৰ্মৰ গেলাগ বিদ্যালয়ৰ অন্তৰ্গত আৰু লাছাৰ ড্ৰেপুং মঠৰ সৈতে ইয়াৰ ধৰ্মীয় সম্পৰ্ক আছিল আৰু ব্ৰিটিছ শাসনকাললৈকে অব্যাহত আছিল। 
মঠটো তিনিমহলীয়া আৰু মঠৰ ভিতৰত ৬৫টা আৱাসিক ভৱন আছে। মঠৰ পুথিভঁৰালত মূল্যৱান পুৰণি শাস্ত্ৰ‌ আদিও আছে, মুখ্যতঃ কাঙ্গুৰ আৰু টেংগিউৰৰ কথা উল্লেখ কৰিব পাৰি। 

## ব্যুৎপত্তি
মঠটোৰ সম্পূৰ্ণ নাম হৈছে টাৱাং গালদান নামগিয়ে লাটছে। টা ৰ অৰ্থ হৈছে "ঘোঁৰা" আৰু ৱাঙৰ অৰ্থ হৈছে "বাছনি কৰা", যি একেলগে টাৱাং শব্দটো গঠন কৰে, যাৰ অৰ্থ হৈছে "ঘোঁৰাৰ দ্বাৰা বাছনি কৰা অৱস্থান।" তদুপৰি, গদানৰ অৰ্থ হৈছে "স্বৰ্গ", নামগিয়ালৰ অৰ্থ হৈছে "সম্পূৰ্ণ বিজয়" আৰু লাটছেৰ অৰ্থ হৈছে "ঈশ্বৰীয়।" সেয়েহে, টাৱাং গালদান নামগিয়ে লাটছেৰ সম্পূৰ্ণ অৰ্থ হৈছে "ঘোঁৰাটোৱে বাছনি কৰা ঠাইখন হৈছে সম্পূৰ্ণ বিজয়ৰ ঐশ্বৰিক স্বৰ্গ।" 

## অৱস্থান
সাগৰ পৃষ্ঠৰ পৰা ১০,০০০ ফুট উচ্চতাত টাৱাং চু উপত্যকাত নিৰ্মিত এই মঠটোৱে সমগ্ৰ বিশ্বৰ বৌদ্ধ ভিক্ষু আৰু পৰ্যটকসকলক আকৰ্ষিত কৰে। এটা পাহাৰত নিৰ্মাণ কৰা, টাৱাং মঠটোৱে সমগ্ৰ টাৱাং উপত্যকাৰ সুন্দৰ দৃশ্য প্ৰদান কৰে। এই মঠটো দূৰৰ পৰা এটা দুৰ্গৰ দৰে দেখা যায়। ইয়াৰ প্ৰৱেশদ্বাৰটোৰ নাম হৈছে 'কাকলিঙ্গা' যিটো এটা কুটিৰ দৰে দেখা যায় আৰু ইয়াৰ দুখন দেৱাল নিৰ্মাণত শিল ব্যৱহাৰ কৰা হৈছে। এই দেৱালবোৰত সুন্দৰ চিত্ৰকলা কৰা হৈছে যিবোৰে পৰ্যটকসকলক আকৃষ্ট কৰে। 

## স্থাপত্যশৈলী
মঠটো এটা স্থাপত্যৰ আশ্চৰ্য য'ত এটা বিশাল প্ৰাৰ্থনা গৃহ আৰু পৱিত্ৰ কোঠা আছে। ইয়াৰ এক বৃহৎ তিব্বতীয় আৰু ভাৰতীয় স্থাপত্যপ্ৰভাৱ আছে। সুন্দৰকৈ অংকিত দেৱাল, জটিল থাংকা চিত্ৰ, আৰু এটা বিশাল বুদ্ধ মূৰ্তিয়ে ঠাইখনক আৱৰি থকা সৌন্দৰ্যৰ অনুভূতি বৃদ্ধি কৰে।

## উৎসৱ
টাৱাং বৌদ্ধ মঠৰ মনপা জনগোষ্ঠীয়ে লামা চংখাপাক শ্ৰদ্ধাঞ্জলি জনাবলৈ আৰু ৰোগ, দুৰ্ভাগ্য আৰু প্ৰাকৃতিক দুৰ্যোগৰ সূচনা কৰা দুষ্ট আত্মাক খেদি পঠিয়াবলৈ টৰ্গিয়া উৎসৱ পালন কৰে। এই উৎসৱৰ উদ্দেশ্য হৈছে মঠৰ লামাসকলে পৰম্পৰাগত সাজ-পোছাক পৰিধান কৰি যোদ্ধা অৰ্পুৰ চাম নৃত্য পৰিৱেশন কৰা। লামাসকলে বিভিন্ন সাজ-পোছাক আৰু ভিন্ন মুখা পৰিধান কৰি চাম নৃত্য পৰিৱেশন কৰি তিনিদিনীয়াকৈ অনুষ্ঠিত টৰ্গিয়া উৎসৱটি অধিক মোহনীয় কৰি তোলে। চাম নৃত্য পৰিৱেশনৰ সময়ত তেওঁলোকে ঢোল আৰু জংঘলৰ সৈতে কিছুমান আত্মাস্পৰ্শী সংগীতত পৰিৱেশন কৰে।

## তথ্যৰ উৎস

শ্ৰেণী: বৌদ্ধ মন্দিৰ
শ্ৰেণী: বৌদ্ধ ধৰ্ম
দ্বিজ মাধৱ

**দ্বিজ মাধৱ**, বা মাধবাচাৰ (প্ৰায় ১৬ শতিকা) মধ্যযুগৰ এজন বাংলা কবি আৰু মধ্যযুগীয় বাংলা সাহিত্যৰ চণ্ডীমংগলকাব্য পৰম্পৰাৰ অন্যতম উল্লেখযোগ্য অৱদানকাৰী। তেওঁৰ গ্ৰন্থ *সাৰদা চৰিত*, যাক সাৰদা মঙ্গল জাগৰণ বা মঙ্গলচণ্ডীৰ গীত নামেৰেও জনা যায়। এইখন সম্ভৱতঃ ১৫৭৯ চনত লিখা হৈছিল।

দ্বিজ মাধৱৰ জন্ম হৈছিল বংগৰ চুলতানৰ শাসনাধিস্থ হুগলীৰ সপ্তগ্ৰাম-ত্ৰিবেনী অঞ্চলত। সাৰদা চৰিতত উল্লেখ কৰা অনুসৰি তেওঁৰ পিতৃ পৰাশৰ এজন ব্ৰাহ্মণ আছিল। বৈষ্ণৱসকলৰ মাজত জনপ্ৰিয় আন এক আখ্যানমূলক কবিতা *শ্ৰীকৃষ্ণ মংগল*ৰ ৰচক হিচাপেও দ্বিজ মাধবক অভিহিত কৰা হয়; কিন্তু ইয়াৰ প্ৰণেতা সম্বন্ধে পণ্ডিতসকলৰ মাজত সন্দেহ আছে।

দ্বিজ মাধৱৰ ৰচনাৰ পাণ্ডুলিপিসমূহ আধুনিক বাংলাদেশৰ চিট্টাগং অঞ্চলত পোৱা যায়, য'ত কবিজন সম্ভৱতঃ পিছৰ বছৰবোৰত পশ্চিম বংগৰ পৰা গৈ বাস কৰিছিল।
## তথ্য সূত্ৰ

শ্ৰেণী:মধ্যযুগৰ কবি
শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় কবি
বিজয় গুপ্তা (কবি)

**বিজয় গুপ্তা** আছিল পঞ্চদশ শতিকাৰ বৰিশালৰ এজন বঙালী কবি। ১৫ শতিকাৰ শেষৰ ফালে আৰু ষোড়শ শতিকাৰ আৰম্ভণিতে তেওঁ বাংলা সাহিত্যৰ নৱ-জাগৰণৰ অংশ আছিল।

## জীৱনী
গুপ্তাৰ জন্ম হৈছিল ১৫ শতিকাত, বৰিশালৰ আগৈলঝৰাত এটা বৈদ্য পৰিয়ালত। তেওঁৰ পিতৃ সনাতন আৰু মাতৃৰ নাম ৰুক্মিণী।

গুপ্তাই মনসা দেৱীৰ বিষয়ে লিখা দ্বিতীয়জন সাহিত্যিক(কানা হৰিদত্তৰ প্ৰথম বুলি বিশ্বাস কৰা হয়) বুলি বিশ্বাস কৰা হয়। তেওঁ মনসাক প্ৰশংসা কৰি বংগত তেওঁৰ পূজা প্ৰচাৰ কৰি কবিতা আৰু মহাকাব্য ৰচনা কৰিছিল। 
মনসাৰ বিষয়ে তেওঁ *মানসমাংগ* (পদ্মপুৰণ) ৰচনা কৰিছিল। কাহিনীটোত এগৰাকী শিৱভক্ত কেনেকৈ তেওঁৰ ভক্ত হৈছিল আৰু কেনেকৈ মুছলমানসকলে তেওঁক পূজা কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰিছিল যাতে তেওঁলোকৰ ক্ৰোধৰ পৰা ৰক্ষা পৰে, সেই বিষয়ে কোৱা হৈছে। কাহিনীটোত ১৪৯৪ চনৰ পৰা ১৫১৯ চনলৈকে শাসন কৰা আৰু বংগৰ এজন স্বাধীন চুলতান আলাউদ্দিন হুছেইন শ্বাহৰ বিষয়েও কোৱা হৈছে। তেওঁৰ লেখাত বংগ আৰু বংগত ব্যৱসায় কৰা বিভিন্ন বন্দৰৰ ব্যৱসায়ৰ বিষয়েও কোৱা হৈছিল।
## তথ্য সূত্ৰ

শ্ৰেণী:বঙালী সাহিত্যিক
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় কবি
গোল্ডেন পেগোডা,নামচাই

**গোল্ডেন পেগোডা,নামচাই()**টাই-খামতি ভাষাত নামচাইৰ সোণালী পেগোডা বা গ'ল্ডেন পেগোডাক কংমু খাম বুলিও জনা যায়। এই বৌদ্ধ মঠটো বাৰ্মিজ শৈলীৰ বৌদ্ধ মন্দিৰ আৰু ২০১০ চনত মুকলি কৰা হৈছিল। ই ভাৰতৰ অৰুণাচল প্ৰদেশৰ নামচাই জিলাৰ ২০হেক্টৰ (৪৯ একৰ) ভূমিত বিস্তৃত হৈ আছে। নিকটতম ৰেল ষ্টেচনটো হৈছে অসমৰ তিনিচুকীয়া জিলাৰ 'নিউ তিনিচুকীয়া জংচন' আৰু নামচাইৰ পৰা মাত্ৰ ৭৯.৭ কিলোমিটাৰ দূৰত অৱস্থিত। নামচাইলৈ যাত্ৰা কৰিবলৈ তিনিচুকীয়াৰ পৰা কেব আৰু বাছৰো সুবিধা আছে। নিকটতম বিমানবন্দৰটো হৈছে নামচাইৰ পৰা ১২৩ কিলোমিটাৰ দূৰত অসমত অৱস্থিত মোহনবাৰী (ডিব্ৰুগড়) বিমানবন্দৰ। নামচাইলৈ যাত্ৰা কৰিবলৈ মোহনবাৰীৰ পৰাও গাড়ী ভাড়ালৈ যাব পৰা যায়।অৰুণাচল প্ৰদেশৰ ৰাজ্য চৰকাৰে প্ৰদান কৰা ভূমিত পেগোডা নিৰ্মাণত স্থানীয় বিধায়ক অৰুণাচলৰ ৰাজনীতিবিদ চোনা মেইনে ৩ কোটি টকা খৰচ কৰিছিল। ৱৰ্ল্ড ত্ৰিপিটক ফাউণ্ডেচনে বৰ্তমান কংমু খামক ভাৰতৰ প্ৰথম আন্তৰ্জাতিক ত্ৰিপিটক কেন্দ্ৰ হিচাপে বিকশিত কৰি আছে।সোণালী পেগোডাৰ ভিতৰত বুদ্ধৰ এটা সুন্দৰ সোণালী মূৰ্তি ৰখা হৈছে যিটো নালন্দা আৰ্কাইভৰ কলা বুদ্ধৰ আৰ্হিত আৰ্হি তৈয়াৰ কৰা হৈছে। 
পৱিত্ৰ স্মাৰকসমূহৰ উপৰি সোণালী বৌদ্ধ মন্দিৰটোত ১৩ ফুট উচ্চতাৰ এটা বাঁহৰ বৌদ্ধ মূৰ্তি আছে। এইটো ভাৰতৰ একমাত্ৰ বৌদ্ধৰ বাঁহৰ মূৰ্তি।
অঞ্চলটোত টাই খামটি-চিংফো জনজাতিৰ সাংস্কৃতিক গৱেষণাৰ কেন্দ্ৰ, এটা পুথিভঁৰাল আৰু এটা মঠো আছে।

### উৎসৱ
কাথিনা উৎসৱ হৈছে সোণালী পেগোডাত উদযাপন কৰা আটাইতকৈ ডাঙৰ উৎসৱ। ২০১৬ চনৰ ১৩ নভেম্বৰত অনুষ্ঠিত হোৱা অনুষ্ঠানত থাই বৌদ্ধ ভিক্ষুসকলেও অংশগ্ৰহণ কৰিছিল। 

## তথ্যৰ উৎস

শ্ৰেণী: বৌদ্ধ মন্দিৰশ্ৰেণী: বৌদ্ধ মঠ
ৰমাই পণ্ডিত

**ৰমাই পণ্ডিত** বংগৰ ৰাঢ় অঞ্চলৰ এজন মধ্যযুগীয় বাংলা কবি আছিল। তেওঁৰ জন্মৰ সঠিক তাৰিখ জনা নাযায় যদিও কিছুমান পণ্ডিতৰ মতে তেওঁৰ জন্ম হৈছিল দশম শতিকাৰ শেষৰ ফালে আৰু খ্ৰীষ্টীয় একাদশ শতিকাতো তেওঁ বাস কৰিছিল, কিয়নো তেওঁ ৰজা লাউজেনৰ দৰবাৰৰ কবি ময়ূৰ ভাটৰ সমসাময়িক। কিছুমান পণ্ডিতৰ মতে তেওঁ খ্ৰীষ্টীয় ত্ৰয়োদশ বা চতুৰ্দশ শতিকাত বাস কৰিছিল।

খ্ৰীষ্টীয় একাদশ শতিকাত ৰচিত ধৰ্ম পূজা বিধানৰ শাস্ত্ৰ **শূন্য পুৰাণ**ৰ ৰচক হিচাপে তেওঁ বিখ্যাত। বিদ্যমান শূন্য পুৰাণত চতুৰ্দশ শতিকাত সংঘটিত হোৱা ঘটনাক বুজোৱা হৈছে। আমেৰিকাৰ সংস্কৃত পণ্ডিত এডৱাৰ্ড ৱাছবাৰ্ন হপকিন্সে ১৯২৩ চনত তেওঁৰ "অৰিজিন এণ্ড ইভলিউচন অৱ ৰিলিজিয়ন"ত লিখিছিল যে, 
## উত্থান
এটা কাহিনী অনুসৰি ৰমাই এজন অখ্যাত ব্ৰাহ্মণ ঋষিৰ পুত্ৰ আছিল; পিতৃৰ মৃত্যুৰ পিছত, ৰমাই আছিল ৰাম-কথাই বা ৰামৱতৰাম ৰামপাল-চৰিত। ঘনাৰাম চক্ৰৱৰ্তীৰ ধৰ্মমংগলৰ মতে, তেওঁৰ জন্ম হৈছিল বাইটি জাতিত। 

বঙালী ডোম জাতিৰ দ্বাৰা সংৰক্ষিত পৰম্পৰাগত বিৱৰণৰ লগতে ময়ূৰ ভট্টৰ আখ্যান অনুসৰি ৰমাই পণ্ডিতৰ জন্ম হয় এটা অখ্যাত ব্ৰাহ্মণ পৰিয়ালত আৰু সৰুতে পিতৃ-মাতৃক হেৰুৱাই তেওঁক ধৰ্ম ঠাকুৰৰ ভক্তসকলে ডাঙৰ-দীঘল কৰিছিল।

তেওঁ ৰজা হৰিশচন্দ্ৰৰ পুৰোহিত আছিল।
## আধ্যাত্মিকতা
ৰমাই পণ্ডিতে ঈশ্বৰৰ পূজাৰ পোষকতা কৰিছিল, যাক তেওঁ ধৰ্ম আৰু শূন্য বুলি অভিহিত কৰিছিল। তেওঁৰ পুত্ৰ ধৰ্মদাসে কলিঙ্গৰ এজন ৰজাক ধৰ্মঠাকুৰ পন্থালৈ ৰূপান্তৰিত কৰে। "শূন্য" মানে শূন্য আৰু ৰমাই পণ্ডিতেও সেই সময়ত বংগ আৰু উৰিষ্যাৰ আন বহু হিন্দু দাৰ্শনিকৰ দৰে ঈশ্বৰক শূন্য আৰু নিৰাকাৰ বুলি পূজা কৰাৰ পোষকতা কৰিছিল। যদিও ৰমাই পণ্ডিত ধৰ্মঠাকুৰৰ ভক্ত আছিল, তথাপিও তেওঁৰ ধৰ্ম পূজা বিধানত তেওঁ আন কেইবাজনো দেৱতাৰ প্ৰশংসা কৰিছে। তেওঁ জগন্নাথক বিষ্ণু বুলি লিখিছে- নৱম অৱতাৰত হৰি জগন্নাথ নামেৰে জনাজাত সাগৰৰ পাৰত বাস কৰিছিল।
ঘনাৰামৰ দ্বাৰা ৰচিত ধৰ্ম-মংগলৰ মতে ৰমাই পণ্ডিত ধৰ্ম পূজাৰ প্ৰথম মহাপুৰোহিত আছিল আৰু ধৰ্ম ঠাকুৰা নিজেই ৰজা ধৰ্মপালৰ পুত্ৰৰ ৰাজত্বকালত প্ৰকাশ পাইছিল।

যদিও তেওঁ ধৰ্ম ঠাকুৰৰ পূজাৰ প্ৰচাৰ কৰিছিল, ঐতিহাসিকভাৱে ধৰ্ম ঠাকুৰ ভক্তসকলে তেওঁক নিজকেই অৱতাৰ হিচাপে লয়।
## কৰ্ম
***ধৰ্মপূজা বিধান**
***শূন্য পুৰাণ** - যদিও ৰমাই পণ্ডিতক মূল শূন্য পুৰাণ ৰচনাৰ কৃতিত্ব দিয়া হয়, চতুৰ্দশ শতিকাত মূল গ্ৰন্থখনত যথেষ্ট পৰিৱৰ্তন কৰা হয়, ইয়াৰ লগত বংগৰ মুছলমানসকলৰ কাহিনীও সংযোজন কৰা হয়। ইয়াৰ দ্বাৰা ১৪৩৬ খ্ৰীষ্টাব্দত মৃত্যু হোৱা চৈয়দ বদিউদ্দিনে প্ৰতিষ্ঠা কৰা বংগত মাদাৰিয়া ইছলামিক সম্প্ৰদায়ৰ প্ৰসাৰক বুজোৱা হৈছে। শূন্য পুৰাণৰ শ্ৰী নিৰঞ্জনৰ ৰুষ্মা অধ্যায়ত উল্লেখ আছে যে "যৱনৰ (মুছলমান) ৰূপে.... খোদাই (আল্লাহ) নাম ধাৰণ কৰিছিল আৰু সকলো 'উচ্চ আৰু শক্তিশালী' হিন্দু দেৱতাক ইমানেই ভয় খুৱাইছিল যে, তেওঁলোকে লগে লগে ইছলামিক দেৱতালৈ ধৰ্মান্তৰিত হৈছিল" আৰু সেইটো “কাৰ্তিক মুছলমান কাজী আৰু গণেশ হৈ পৰিছিল গাজী (ইছলামিক যোদ্ধা)। তাৰ পিছত সকলো ধৰ্মান্তৰিত দেৱতাই জাজপুৰৰ মন্দিৰত প্ৰৱেশ কৰি মন্দিৰ আৰু প্ৰতিমূৰ্তি ধ্বংস কৰে, আনহাতে ৰমাই পণ্ডিতে ধৰ্মৰ চৰণত ধৰি "এয়া ভয়ংকৰ দুৰ্যোগ" বুলি চিঞৰি উঠিছিল।

## তথ্য সূত্ৰ

শ্ৰেণী:মধ্যযুগৰ কবি
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় কবি
শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
সিদ্ধু মূ্ছে ৱালা

**শুভদীপ সিং সিদ্ধু** (জন্ম ১১ জুন ১৯৯৩ মৃত্যু ২৯ মে' ২০২২), পেছাগতভাৱে **সিদ্ধু মুছে ৱালা** নামেৰে জনাজাত। was an Indian singer and rapper.তেওঁ প্ৰধানকৈ পাঞ্জাবী-ভাষাৰ সংগীত আৰু চিনেমাত কাম কৰিছিল। মুছেৱালাক সৰ্বকালৰ অন্যতম প্ৰভাৱশালী আৰু সফল পাঞ্জাবী ৰেপাৰ হিচাপে গণ্য কৰা হয়।
দেৱাল লিখন

**দেৱাল লিখন**()বা গ্ৰেফিটি  হৈছে দেৱাল বা অন্য পৃষ্ঠত লিখা বা অংকন। সাধাৰণতে অনুমতি অবিহনে আৰু জনসাধাৰণৰ দৃষ্টিগোচৰ হোৱা ৰাজহুৱা ঠাইত এই লিখা বা অংকন কৰা হয়। গ্ৰেফিটি হৈছে শৈল্পিক আৰু কেতিয়াবা বিদ্ৰোহ প্ৰকাশৰ মাধ্যম।বহুত ক্ষেত্ৰত সামাজিক, ৰাজনৈতিক বা ব্যক্তিগত উদ্দেশ্য প্ৰণোদিত চিন্তাভাৱনা উন্মোচিত কৰিবলৈ আৰু কেতিয়াবা অনন্য শৈল্পিকতাৰ প্ৰকাশ কৰিবলৈ দেৱাল লিখনক মাধ্যম হিচাপে গ্ৰহণ কৰা হয়। প্ৰাচীন কালৰে পৰাই ইয়াৰ অস্তিত্ব গম পোৱা যায়,উদাহৰণ স্বৰূপে প্ৰাচীন মিচৰ, প্ৰাচীন গ্ৰীচ আৰু ৰোমান সাম্ৰাজ্যৰ দেৱাল লিখন।
 
আধুনিক গ্ৰেফিটি এটা বিতৰ্কিত বিষয়। বেছিভাগ দেশতে অনুমতি অবিহনে ৰাজহুৱা সম্পত্তিত অংকন কৰাটো ধ্বংসাত্মক বুলি গণ্য কৰা হয়। ১৯৭০ চনৰ আৰম্ভণিতে নিউয়ৰ্ক চহৰৰ ছাবমেট্ৰ' ব্যৱস্থা আৰু ফিলাডেলফিয়াৰ পৰা সমগ্ৰ বিশ্বৰ বাকী অংশলৈকে আধুনিক গ্ৰেফিটিৰ আৰম্ভণি হৈছিল।

## ব্যুৎপত্তিবিজ্ঞান
"গ্ৰেফিটি" সাধাৰণতে একবচন আৰু বহুবচন দুয়োটাতে একে হয় আৰু "গ্ৰাফিটো" ইটালীয় শব্দ graffiato ("scratched") ৰ পৰা আহিছে।[6][1][2] প্ৰাচীন কালত চোকা বস্তুৰে বেৰত গ্ৰেফিটি খোদিত কৰা হৈছিল যদিও কেতিয়াবা চক বা কয়লা ব্যৱহাৰ কৰা হৈছিল। এই শব্দটোৰ উৎপত্তি গ্ৰীক γράφειν—graphein—ৰ পৰা হৈছে, যাৰ অৰ্থ হৈছে "লিখা"।

## গ্ৰেফিটিৰ প্ৰকাৰ
গ্ৰেফিটিৰ উল্লেখযোগ্য প্ৰকাৰ বিলাক হ’লঃ ষ্টেনচিল গ্ৰেফিটি, টেগিং গ্ৰেফিটি, থ্ৰ আপ গ্ৰেফিটি, পিচ গ্ৰেফিটি, ৱাইল্ড ষ্টাইল গ্ৰেফিটি আদি।
### সঁজুলি
ইয়াত ব্যৱহৃত প্ৰধান সজুলি বোৰ যেনে, স্প্ৰে পেইণ্ট আৰু মাৰ্কাৰ হৈছে টেগিং, থ্ৰ' আপ আৰু টুকুৰাৰ বাবে ব্যৱহৃত মূল সঁজুলি। ৰং মাৰ্কাৰ, ৰং ডাবাৰ আৰু স্ক্ৰেছিং সঁজুলিও ব্যৱহাৰ কৰা হয়।

## ভাৰত বৰ্ষত দেৱাল লিখন
আমাৰ দেশৰ দেৱালত লিখা গ্ৰেফিটিক এতিয়াও অবৈধ বুলি গণ্য কৰা হয় আৰু ধ্বংসাত্মক কাৰ্য্যৰ শ্ৰেণীত ৰখা হয়। প্ৰাপ্য অনুমতি লাভ কৰি লিখা ইয়াৰ বিশুদ্ধ ৰূপ, ষ্ট্ৰীট আৰ্ট,ক অৱশ্যে,বৰ্তমানেও অনুমতি দিয়া আছে।
## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:চিত্ৰকলাৰ কৌশল
প্ৰসাত বান থানন হক

**প্ৰসাত বান থানন হক**  বা **প্ৰসাত থানন হক** (  ) হৈছে এটা সৰু ধ্বংসপ্ৰাপ্ত অট্টালিকা। এইটো থাইলেণ্ডৰ ৰাটচাচিমা প্ৰদেশৰ নং বুন মাক জিলাৰ বান মাই মহকুমাৰ বান থানন হাকত অৱস্থিত।

ই একাদশ শতিকাত নিৰ্মিত খ্মেৰ হিন্দু মন্দিৰ । মন্দিৰটোৰ জোখ প্ৰায় ,  দীঘল আৰু  বহল। ই পূব দিশলৈ মুখ কৰি আছে আৰু ইয়াত বেৰ আৰু *[[Baray|বেৰে]]* (খাদ)ৰে আগুৰি থকা পাঁচটা গঠন আছে। পূব বেৰত *[[Gopura|গোপুৰা]]* (প্ৰৱেশ তোৰণ) আনফালে থকা প্ৰস্থানৰ সৈতে একে। লিণ্টেল আৰু ভাস্কৰ্য্য শিলৰ ফলকবোৰ চেণ্ড ষ্টোন আৰু ব্ৰঞ্জৰ, গাঢ় বাদামী-ক’লা ৰঙৰ খ্মেৰ লেকৰৱেৰৰে নিৰ্মিত।

এই মন্দিৰটো ব্ৰাহ্মণ বা হিন্দু ধৰ্ম বৈষ্ণৱ ধৰ্ম অনুসৰি ৰীতি-নীতি পালনৰ বাবে নিৰ্মাণ কৰা হৈছিল বুলি বিশ্বাস কৰা হয়।

ইয়াৰ স্থান আয়তাকাৰ খাৱৈৰ দৰে পথ আৰু ইয়াৰ মাজত নন য়াই চি  নামৰ এটা টিলা আছে। পথটো প্ৰায়  বহল আৰু প্ৰায় ২ কিলোমিটাৰ দীঘল, ইয়াক পানীয়ে খহাই পেলাইছিল। তাৰ  আগলৈকে পথটোত ফাটি যোৱা চিন নাছিল। সেয়েহে নাম পিছত "থানন হাক" (প্ৰত্যক্ষভাৱে "ভঙা পথ" বুলি অনুবাদ কৰা হয়) ৰখা হয় । 
left|thumb|মন্দিৰ আৰু  খাদ
২৪ নং ঘাইপথৰ পৰা মন্দিৰটো প্ৰায় ৪ কিলোমিটাৰ  আৰু প্ৰায়  নাখন ৰাটচাচিমা চহৰৰ পৰা ৬০ কিলোমিটাৰ দক্ষিণ-পূবে।

লেটাৰাইট হৈছে নিৰ্মাণৰ বাবে ব্যৱহাৰ কৰা মূল সামগ্ৰী। সোণৰ অলংকাৰ, ব্ৰঞ্জ আৰু শিলৰ মূৰ্তিৰ লগতে ইয়াত বাদামী ৰঙৰ গ্লেজযুক্ত চিৰামিক উদ্ধাৰ কৰা হয়। ২০১৭ চনত ১১ শতিকাৰ আৰম্ভণিৰ আশে-পাশে বয়সৰ নিখুঁত অৱস্থাত অৰ্ধস্বচ্ছ নীলা কোৱাৰ্টছৰ সৈতে এটা সোণৰ আঙঠিও আৱিষ্কাৰ কৰা হৈছিল। 

## তথ্যসূত্ৰসমূহ

শ্ৰেণী:ধ্বংসাৱশেষ
ৰিচাৰ্ড হাডছন (ভাষাবিদ)

**ৰিচাৰ্ড এন্থনী হাডছন এফ বি এ** () এগৰাকী ব্ৰিটিছ ভাষাবিদ। বাক্য গঠনৰ এক ব্যাপক তত্ত্ব *শব্দ ব্যাকৰণ*ৰ বাবে তেওঁ বেছিকৈ জনাজাত। 

## জীৱনী
হাডছন উদ্যান শস্যবিদ আৰু বোমা নিষ্কাশন বিষয়াজন পিলকিংটন হাডছনৰ পুত্ৰ। জীৱনৰ বেছিভাগ সময় ইংলেণ্ডত বাস কৰি আহিছে (নিউজিলেণ্ডত তিনি বছৰ, ১৯৪৫–১৯৪৮)। লেষ্টাৰশ্বাৰৰ ল’ফব’ৰ’ গ্ৰামাৰ স্কুল (১৯৪৮–১৯৫৮), কেম্ব্ৰিজৰ কৰ্পাছ ক্ৰীষ্টি কলেজ (১৯৫৮–১৯৬১) আৰু স্কুল অৱ অৰিয়েণ্টেল এণ্ড আফ্ৰিকান ষ্টাডিজ (পি.এইচ.ডি., ১৯৬১–১৯৬৪)ত ভাষাবিজ্ঞান অধ্যয়ন কৰে। তেওঁ মাইকেল হেলিডেৰ সৈতে ইউনিভাৰ্চিটি কলেজ লণ্ডনত গৱেষণা সহায়ক হিচাপে কাম কৰিছিল: ৰডনি হাডলষ্টনৰ সৈতে বৈজ্ঞানিক ইংৰাজীৰ ব্যাকৰণৰ ওপৰত (১৯৬৪–১৯৬৭), আৰু ভাষাবিজ্ঞান আৰু ইংৰাজী পাঠদানৰ ওপৰত (১৯৬৭–১৯৭০)। ১৯৭০ চনত তেওঁ ইউচিএলত প্ৰবক্তা হিচাপে নিযুক্তি লাভ কৰে আৰু কৰ্মজীৱনৰ বাকী সময়খিনি বেছিভাগেই ধ্বনিবিজ্ঞান আৰু ভাষাবিজ্ঞান বিভাগত কটায় আৰু ২০০৪ চনত অৱসৰ গ্ৰহণ কৰে। তেওঁ ব্ৰিটেইনৰ বিদ্যালয়সমূহত শৈক্ষিক ভাষাবিজ্ঞান আৰু ভাষাৰ (আৰু ভাষাৰ বিষয়ে) পাঠদানৰ মাজত সেতু নিৰ্মাণৰ কামো কৰিছে। 
## সাহিত্য কৰ্ম
*
*
*
*
*
*
*
*
## তথ্য সূত্ৰ

শ্ৰেণী:ভাষাবিদ
পাৰ্বতীপুৰ জংচন ৰেল ষ্টেচন

**পাৰ্বতীপুৰ জংচন ৰেল ষ্টেচন**  () বাংলাদেশৰ ৰংপুৰ বিভাগৰ দিনাজপুৰ জিলাৰ এটা ৰেল জংচন।
## ইতিহাস
ব্ৰিটিছ যুগত অসম আৰু উত্তৰ বংগৰ সকলো ৰেল সংযোগ বংগৰ পূব অংশ মাজেৰে সম্পন্ন হৈছিল। ১৮৭৮ চনৰ পৰা কলকাতাৰ পৰা শিলিগুৰিলৈ ৰেলপথেৰে যাবলৈ দুই ধাপত ৰেলভ্ৰমণ কৰিবলগীয়া হৈছিল। প্ৰথমটো ধাপত ইষ্টাৰ্ণ বেংগল ৰেলৱেৰ ৰেলপথেৰে কলকাতা ষ্টেচনৰ (পিছলৈ শিয়ালদহ নামেৰে নামাকৰণ কৰা হয়) পৰা পদ্মা নদীৰ দক্ষিণ পাৰৰ দামুকদিয়া ঘাটলৈ ১৮৫ কিলোমিটাৰ যাত্ৰা, তাৰ পিছত ফেৰীৰে নদী পাৰ দ্বিতীয়টো ধাপ আৰম্ভ হয়। এইটো ধাপত নৰ্দান বেংগল ষ্টেট ৰেলৱেৰ ৩৩৬ কিলোমিটাৰ মিটাৰগজ লাইনে পদ্মা নদীৰ উত্তৰ পাৰৰ সাৰাঘাটক শিলিগুৰিৰ সৈতে সংযোগ কৰিছিল।

১৯১২ চনত পদ্মা নদীৰ ওপৰেৰে ১.৮ কিলোমিটাৰ দীঘল হাৰ্ডিঞ্জ দলং নিৰ্মাণ হয়। ১৯২৬ চনত দলংখনৰ উত্তৰ দিশৰ মিটাৰগজ অংশটো ব্ৰডগজলৈ ৰূপান্তৰিত কৰা হয় আৰু এনেকৈয়ে সমগ্ৰ কলকাতা - শিলিগুৰি পথটো ব্ৰডগজলৈ পৰিণত হয়।

১৮৭৮ চনত চিলাহাটী-পাৰ্বতীপুৰ-সান্তাহাৰ-দৰ্শনা ৰেলপথত পাৰ্বতীপুৰ ৰেল ষ্টেচন প্ৰতিষ্ঠা হোৱাৰ পাছত ই অধিক ৰেল সংক্ৰান্তীয় উন্নয়নৰ কেন্দ্ৰবিন্দু হৈ পৰিল। এই উন্নয়নৰ এটা পূব দিশ আৰু আনটো পশ্চিম দিশত সম্পন্ন হৈছিল। নৰ্থ বেংগল ষ্টেট ৰেলৱেই ১৮৭৯ চনত কওনিয়ালৈ এটা মিটাৰগজ ৰেলপথ মুকলি কৰে। আনহাতে কওনিয়াৰ পৰা ধাৰলা নদীলৈ ইষ্টাৰ্ণ বেংগল ষ্টেট ৰেলৱেই দুটা নেৰ’গজ লাইন স্থাপন কৰে। ১৯০১ চনত কওনিয়া ধাৰলা ৰেলপথ মিটাৰগজলৈ ৰূপান্তৰিত কৰা হয়। ১৯০৮ চনত কওনিয়া-ধাৰলা ৰেলপথ আমিনগাঁওলৈকে সম্প্ৰসাৰণ কৰা হয়। ১৮৮৪ চনত আসাম বেহাৰ ষ্টেট ৰেলৱেই পশ্চিম দিশলৈ নিৰ্মাণ আৰম্ভ কৰে আৰু ১৮৮৯ চনৰ ভিতৰত পাৰ্বতিপুৰ বিহাৰৰ কাটিহাৰৰ সৈতে সংযুক্ত পৰিল।

ভাৰত বিভাজনৰ লগে লগে বাংলাদেশৰ বাহিৰৰ ৰেল যোগাযোগ হেৰাই গ’ল যদিও পৰৱৰ্তী সময়তো বাংলাদেশৰ বাবে পাৰ্বতীপুৰ এক গুৰুত্বপূৰ্ণ ৰেল সংযোগস্থল হৈ থাকিল।
## তথ্যউৎস

শ্ৰেণী:বাংলাদেশৰ ৰেল ষ্টেচন