open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
মেষ্টেক্টমী

**মেষ্টেক্টমী** () হৈছে এটা বা দুয়োটা স্তন অস্ত্ৰোপচাৰৰ দ্বাৰা আংশিকভাৱে বা সম্পূৰ্ণৰূপে আঁতৰাই পেলোৱাৰ চিকিৎসাৰ পদ্ধতি। সাধাৰণতে স্তন কেন্সাৰৰ চিকিৎসাৰ বাবে মেষ্টেক্টমী কৰা হয়।  কিছুমান ক্ষেত্ৰত স্তন কেন্সাৰৰ অধিক আশংকা থকা বুলি বিশ্বাস কৰা মহিলাসকলে প্ৰতিৰোধমূলক ব্যৱস্থা হিচাপেও এই অস্ত্ৰোপচাৰ কৰে। নতুবা কিছুমান মহিলাই লামপেক্টমী নমৰ এটা পদ্ধতি বাছি লয়, যিটো অপাৰেচনত টিউমাৰ থকা স্তনৰ কলা আৰু চাৰিওফালৰ সুস্থ কলাৰ এটা প্ৰান্ত আঁতৰাই স্তন সংৰক্ষণ কৰা হয়।

মাষ্টেক্টোমি কৰাৰ সিদ্ধান্ত বিভিন্ন কাৰকৰ ওপৰত আধাৰিত, যাৰ ভিতৰত আছে স্তনৰ আকাৰ, স্তনকৰ্কটৰোগৰ জৈৱিক আক্ৰমণাত্মকতা, এডজুভেণ্ট বিকিৰণৰ (ৰেডিয়েসন) উপলব্ধতা, আৰু লুম্পেক্টমি আৰু/বা বিকিৰণৰ পিছত টিউমাৰৰ পুনৰাবৃত্তিৰ সম্ভাৱনাৰ উচ্চ হাৰ।
### মেষ্টেক্টমীৰ ইংগিত
**স্তন কেন্সাৰ**
স্তন কেন্সাৰ ৰোগীসকলক স্তন সংৰক্ষণ কৌশল বৃদ্ধি পোৱাৰ পিছতো, কিছুমানৰ বাবে পৰম্পৰাগত মেষ্টেক্টমী পদ্ধতি প্ৰাযোজ্য হয়। যিবোৰ ক্ষেত্ৰত এজনক মাষ্টেক্টোমিৰ প্ৰয়োজন হয় তলত দিয়া হʼল-
* যিসকল মহিলাই ইতিমধ্যে আক্ৰান্ত স্তনলৈ ৰেডিয়’থেৰাপী গ্ৰহণ কৰিছে 
* একেটা স্তনত ২ বা তাতকৈ অধিক কেন্সাৰ অধিক দূৰত্বৰ বাবে ১টা অস্ত্ৰোপচাৰৰ দ্বাৰা ছিদ্ৰ কৰি আঁতৰাব নোৱাৰি 
* যিসকল মহিলাৰ প্ৰাৰম্ভিক লাম্পেক্টমীৰ লগতে একাধিকবাৰ অস্ত্ৰোপচাৰৰ ফলত কেন্সাৰ সম্পূৰ্ণৰূপে আঁতৰোৱা হোৱা নাই 
* গৰ্ভৱতী মহিলা যিসকলক গৰ্ভৱতী অৱস্থাত ৰেডিয়চনৰ প্ৰয়োজন হয় (শিশুৰ ক্ষতিৰ আশংকা) 
* ৫ চে.মি.তকৈ ডাঙৰ টিউমাৰ থকা মহিলাসকলৰ যি নিওএডজুভেণ্ট কেমোথেৰাপিৰ দ্বাৰা বৰ বেছি সংকুচিত নহয় 
* স্তনৰ আকাৰৰ তুলনাত ডাঙৰ কেন্সাৰ ৰোগী 
### অন্যান্য ব্যৱহাৰ

মেষ্টেক্টমীৰ কেন্সাৰ নোহোৱা চিকিৎসাতো ব্যৱহাৰ হয় যেনে প্লাষ্টিক চাৰ্জাৰী বা কচমেটিক বা পুনৰ্গঠনমূলক অস্ত্ৰোপচাৰ। গাইনেকোমাষ্টিয়াত ভোগা পুৰুষ ৰোগী মেষ্টেক্টমীৰ বাবে যোগ্য হ’ব পাৰে, কিন্তু নূন্যতম আক্ৰমণাত্মক অস্ত্ৰোপচাৰ কৌশলো আছে।
 হিজৰা পুৰুষে লিংগ নিশ্চিত কৰা অস্ত্ৰোপচাৰ হিচাপেও মেষ্টেক্টমী কৰা দেখা যায়।
### পাৰ্শ্বক্ৰিয়া
অস্ত্ৰোপচাৰৰ পিছৰ বিষ আৰু বুকু আৰু/বা স্তন(সমূহ)ৰ আকৃতিৰ স্পষ্ট পৰিৱৰ্তনৰ বাহিৰেও, মেষ্টেক্টমীৰ সম্ভাৱ্য পাৰ্শ্বক্ৰিয়াসমূহৰ ভিতৰত ঘাঁ, ছিদ্ৰৰ স্থান হিচাপে দাগযুক্ত কলা, হ্ৰস্বম্যাদী ফুলা, ফেণ্টম স্তন বিষ (স্তন বা আঁতৰোৱা কলাত বিষ), ঘাঁৰ সংক্ৰমণ বা ৰক্তক্ষৰণ, হেমাট'মা (ঘাঁত তেজ জমা হোৱা), আৰু চেৰ'মা (ঘাঁত স্বচ্ছ তৰল পদাৰ্থ জমা হোৱা)। যদি লিম্ফ ন’ডবোৰো আঁতৰাই পেলোৱা হয় তেন্তে অতিৰিক্ত পাৰ্শ্বক্ৰিয়া যেনে লিম্ফেডিমা (লিম্ফ ন’ডবোৰ ফুলা) হ’ব পাৰে।স্তন কেন্সাৰ অস্ত্ৰোপচাৰৰ পিছত অন্যান্য অংগৰ সমস্যা যেনে কান্ধ আৰু বাহুৰ বিষ, দুৰ্বলতা আৰু গতিবিধি নিষিদ্ধ হোৱা আদি পাৰ্শ্বক্ৰিয়া দেখা যায়। ব্ৰিটেইনৰ এক গৱেষণাৰ মতে অস্ত্ৰোপচাৰৰ পিছত ব্যায়ামৰ কাৰ্যসূচীয়ে এই অংগৰ বষৰ সমস্যা হ্ৰাস কৰিব পাৰে।
### ইতিহাস
লক্ষণযুক্ত সংক্ৰমণ আঁতৰোৱাৰ বাবে স্তনৰ অস্ত্ৰোপচাৰ আৰম্ভণি খ্ৰীষ্টপূৰ্ব ৩০০০ চনৰ পৰাই এডউইন স্মিথৰ পেপিৰাছত নথিভুক্ত কৰা দেখা যায়। প্ৰাৰম্ভিক পৰ্যায়ত স্তন টিউমাৰ জ্বলাই (ক’টেৰাইজ) দিয়া হৈছিল। যদিও ১২৯৬ চনলৈকে বৰ্ণনা কৰা হোৱা নাছিল, তথাপিও প্ৰথম শতিকাৰ সময়ছোৱাত আলেকজেণ্ড্ৰিয়াৰ লিঅ’নাইডে টিউমাৰ সম্পূৰ্ণৰূপে আঁতৰাই পেলাইছিল।আন অস্ত্ৰোপচাৰ বিশেষজ্ঞসকলে টিউমাৰটো সম্পূৰ্ণৰূপে আঁতৰাব পাৰিলেহে  ক’টেৰাইজেচনৰ পৰামৰ্শ দিছিল; অন্যথা অস্ত্ৰোপচাৰ এৰাই চলাটো বাঞ্ছনীয় বুলি কোৱা হৈছিল। ১৩৬৩ চনত ডিচাউলিকে পোষকতা কৰে স্তন কেন্সাৰৰ ৰক্ষণশীল চিকিৎসা।

## তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:চিকিৎসা পদ্ধতি
শ্ৰেণী:কৰ্কট ৰোগ
চিন ৰাজ্য

**চিন ৰাজ্য** () হৈছে পশ্চিম ম্যানমাৰৰ এখন ৰাজ্য। চিন ৰাজ্যৰ পূবে সাগাইং বিভাগ আৰু মাগৱে বিভাগ, দক্ষিণে ৰাখাইন ৰাজ্য, পশ্চিমে বাংলাদেশৰ চট্টগ্ৰাম বিভাগ, আৰু পশ্চিমে ভাৰতৰ মিজোৰাম আৰু উত্তৰে মণিপুৰ ৰাজ্য। ২০১৪ চনৰ লোকপিয়ল অনুসৰি চিন ৰাজ্যৰ জনসংখ্যা প্ৰায় ৪ লাখ ৭৮ হাজাৰ ৮০১ জন। এই ৰাজ্যখনৰ ৰাজধানী হাখা। 

## জনগাঁথনি
চিন ৰাজ্য বহুতো জনগোষ্ঠীৰ দ্বাৰা গঠিত। যিবোৰ ঐতিহাসিকভাৱে সম্পৰ্কিত হ'লেও এতিয়া বিচ্ছিন্ন ভাষা কয় আৰু ভিন্ন সাংস্কৃতিক আৰু ঐতিহাসিক পৰিচয় দিয়ে। কিছুমানে চিন নামটোক বহিঃনাম বুলি গণ্য কৰে, যিটো বাৰ্মিজসকলে দিয়া আৰু ইয়াৰ উৎপত্তি অস্পষ্ট। চিন ৰাজ্যত বিভিন্ন ভাষা বা জনগোষ্ঠী আছে: ক্চো, লাইমি, মাতু, জোমি, মিজো, অশো, মাৰা, খুমি, আৰু দাই। 
### ধৰ্ম
২০১৪ চনৰ ম্যানমাৰৰ লোকপিয়ল অনুসৰি চিন ৰাজ্যৰ জনসংখ্যাৰ ৮৫.৪% খ্ৰীষ্টানসকলে তাত আটাইতকৈ ডাঙৰ ধৰ্মীয় সম্প্ৰদায় গঠন কৰে। সংখ্যালঘু ধৰ্মীয় সম্প্ৰদায়সমূহৰ ভিতৰত বৌদ্ধ (১৩%), মুছলমান (০.১%), হিন্দু (০%) আৰু জীৱবাদী (০.৪%) আছে, য'ত পাউ চিন হাউৰ অনুগামীসকলো অন্তৰ্ভুক্ত, যিসকলে সামূহিকভাৱে চিন ৰাজ্যৰ বাকী জনসংখ্যাক সামৰি লৈছে। ১.১% জনসংখ্যাই কোনো ধৰ্ম, অন্য ধৰ্মৰ তালিকাভুক্ত কৰা নাই বা অন্যথা গণনা কৰা হোৱা নাছিল। ম্যানমাৰৰ একমাত্ৰ ৰাজ্য চিন ষ্টেট য’ত খ্ৰীষ্টান জনসংখ্যা সংখ্যাগৰিষ্ঠ। 

ৰাজ্যিক সংঘ মহা নায়কা সমিতিৰ ২০১৬ চনৰ পৰিসংখ্যা অনুসৰি চিন ৰাজ্যত ৪৫৭জন বৌদ্ধ সন্ন্যাসী পঞ্জীয়ন কৰা হৈছিল, যিয়ে ম্যানমাৰৰ মুঠ সংঘৰ সদস্যৰ ০.১% অংশ গ্ৰহণ কৰিছিল, য’ত নবীন সমনেৰা আৰু সম্পূৰ্ণৰূপে নিযুক্ত ভিক্ষু দুয়োটাকে অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হৈছে। চিন ৰাজ্যৰ সকলো সন্ন্যাসী থুধাম্মা নিকায়াৰ অন্তৰ্গত (১০০%)। ৪৩টা থিলাছিন চিন ৰাজ্যত পঞ্জীয়ন কৰা হৈছিল, যিয়ে ম্যানমাৰৰ মুঠ থিলাছিন সম্প্ৰদায়ৰ ০.১% অংশ গ্ৰহণ কৰিছিল। 
## প্ৰশাসনিক বিভাগ
চিন ৰাজ্যত ৯খন টাউনশ্বিপ আছে। সেইকেইটা হ'ল: 

*হাখা টাউনশ্বিপ
*থানটং টাউনশ্বিপ
*ফালাম টাউনশ্বিপ
*টেডিম টাউনশ্বিপ
*টনজাং টাউনশ্বিপ
*মাটুপি টাউনশ্বিপ
*মিন্দাট টাউনশ্বিপ
*কানপেটলেট টাউনশ্বিপ
*পালেটৱা টাউনশ্বিপ

## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:ম্যানমাৰ
শ্ৰেণী:ম্যানমাৰৰ প্ৰশাসনীয় বিভাগ
হাইড্ৰ’ষ্টেটিক পৰীক্ষা

**হাইড্ৰ’ষ্টেটিক পৰীক্ষা** () হৈছে এনে এক উপায় যাৰ দ্বাৰা পাইপলাইন, প্লাম্বিং, গেছ চিলিণ্ডাৰ, বয়লাৰ আৰু ইন্ধনৰ টেংকৰ দৰে চাপৰ পাত্ৰৰ শক্তি আৰু লিক পৰীক্ষা কৰিব পাৰি। পৰীক্ষাটোত পাত্ৰ বা পাইপ ব্যৱস্থাটো তৰল পদাৰ্থৰে ভৰাই দিয়া হয়; সাধাৰণতে পানী, যিটো দৃশ্যমান লিক ধৰা পেলোৱাত সহায়ক হোৱাকৈ ৰং কৰিব পাৰি, আৰু পাত্ৰটোক নিৰ্দিষ্ট পৰীক্ষাৰ চাপলৈ চাপ দিয়া হয়। চাপ্লাই ভালভ বন্ধ কৰি চাপৰ ক্ষয় হৈছে নে নাই পৰ্যবেক্ষণ কৰি চাপৰ টান (Pressure tightness) পৰীক্ষা কৰিব পাৰি। পানীত ৰং থাকিলে লিক হোৱাৰ স্থান দৃশ্যমানভাৱে চিনাক্ত কৰিব পাৰি। সাধাৰণতে পাত্ৰটোৰ স্থায়ী বিকৃতি জুখি শক্তি পৰীক্ষা কৰা হয়। পাইপ আৰু চাপৰ পাত্ৰ পৰীক্ষাৰ বাবে হাইড্ৰ’ষ্টেটিক পৰীক্ষাই ব্যৱহাৰ কৰা আটাইতকৈ সাধাৰণ পদ্ধতি। এই পৰীক্ষা ব্যৱহাৰ কৰিলে সময়ৰ লগে লগে জাহাজ এখনৰ সুৰক্ষাৰ মানদণ্ড আৰু স্থায়িত্ব বজাই ৰখাত সহায় হয়। নতুনকৈ নিৰ্মিত টুকুৰাবোৰক প্ৰথম অৱস্থাত হাইড্ৰষ্টেটিক পৰীক্ষা ব্যৱহাৰ কৰি যোগ্যতা অৰ্জন কৰা হয়। তাৰ পিছত নিয়মীয়াকৈ প্ৰাসংগিক মানদণ্ড অনুসৰি পুনৰ বৈধতা প্ৰদান কৰা হয়। কিছুমান ক্ষেত্ৰত য'ত হাইড্ৰ'ষ্টেটিক পৰীক্ষা ব্যৱহাৰিক নহয় তেনে ক্ষেত্ৰত বায়ুচালিত চাপ পৰীক্ষা এটা গ্ৰহণযোগ্য বিকল্প হ'ব পাৰে।গেছ পৰিবহণ আৰু সংৰক্ষণৰ বাবে চাপৰ পাত্ৰ পৰীক্ষা কৰাটো অতি গুৰুত্বপূৰ্ণ কাৰণ এনে পাত্ৰবোৰ চাপত বিকল হ’লে বিস্ফোৰণ হ’ব পাৰে।
## তথ্যসূত্ৰ
ভুই মাগা

**ভুই মাগা অথবা ভালুক মাগা পৰ্ব** পূৰ্বৰ পৰাই হাজং জনগোষ্ঠীৰ মাজত প্ৰচলিত হৈ আহিছে ভালুক মাগা অথবা ভুই মাগা উৎসৱ। এই উৎসৱ সম্প্ৰতি অথবা পৰ্বৰ প্ৰচলন ক্ৰমশ: লুপ্তপ্ৰায় অৱস্থাত । এই উৎসৱটি আঘোণৰ সোণোৱালী পথাৰৰ সোণগুটিবোৰ চপোৱা অথবা ধান কটা সময়ত হে কেৱল উপস্থাপন বা পালন কৰি অহা এটি উৎসৱ আছিল। বিশেষকৈ গৰখীয়া ল'ৰাসকলে ৰং তামছা কৰিবৰ  বাবে সুন্দৰ সুন্দৰ গীতৰ মাজেৰে ভালুক মাগা পৰ্ব অনুষ্ঠান আৰম্ভ কৰি কৰিছিল। প্ৰতিজন ল'ৰাই কান্ধত এটা টাঙোন লয় আৰু মাগি পোৱা ধানৰ মুঠিবোৰ সেই টাঙোনৰ দুয়োফালে বান্ধি আনিছিল। ভালুক মাগিবলৈ যোৱাৰ পূৰ্বে কোনো কোনোৱে কলপাতৰ চোলা পিন্ধি এজন ল'ৰা আৰু এজনী ছোৱালী আৰু কোনো কোনোৱে পাটৰ বস্তা আদি পিন্ধি ভালুকৰ ৰূপ লৈ ধাননি পথাৰৰ মাজত ধান কাটি থকা দাৱনি সকলৰ ওচৰত মাগন মাগিবলৈ গৈছিল। সেই স্থানত গৈ সিহঁতে মাগন গীত জুৰিছিল । তেওঁলোকে গোৱা গীত সমূহ দাৱনি সকলে ধান কটা বাদ দি চাই আনন্দ লাভ কৰিছিল।
## গীত
**হাজং ভাষাত**
*
*'অসমীয়া অনুবাদ**
**'
গীতটি এনেদৰে কব বিচাৰিছে যে, দাৱনী সকল আপোনালোকে কেঁচা কেঁচা ধানবোৰ নকটাকৈ থৈ যাওঁক আৰু কেৱল পকা পকা ধানখিনি হে লৈ যাওঁক। 
এনেদৰে হাজং জনগোষ্ঠীৰ মাজত এই উৎসৱ সমূহ উদযাপন কৰি আহিছে। সেই মাগি পোৱা ধানখিনি বিক্ৰী কৰি  সকলোৱে মিলিজুলি ভোজভাত খাইছিল। 
আচলতে বৰ্তমান যুগৰ সৈতে সম্পৰ্ক ৰক্ষা কৰিবৰ বাবেই হয়তো এই উৎসৱ সমূহ ক্ৰমে ক্ৰমে বিলোপ হব ধৰিছে। আৰু এতিয়া প্ৰায় সমস্ত লৰা বিলাকে পঢ়াৰ প্ৰতি অধিক গুৰুত্ব দিব লগা হোৱাৰ বাবে হয়তো এই বোৰ উৎসৱৰ পৰা দূৰৈত থাকিব লগা হৈছে বুলি অনুমান হয়। বৰ্তমানৰ নতুন প্ৰজন্মই এই উৎসৱৰ বিষয়ে নাজানেও। বুঢ়া-বুঢ়ী সকলৰ পৰা জানি নললে হাজং সমাজত যে এনে এটা উৎসৱ আছে সেই কথা কোনোদিনে বিশ্বাস নকৰিব।

## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:অসমৰ উৎসৱসমূহ
জ্ঞানদা বৰা

**জ্ঞানদা বৰা** () নগাঁৱৰ এগৰাকী অভিনেতা আৰু সাহিত্যিক৷ “ৰঙ্গমঞ্চৰ কবি’’ৰূপে খ্যাত জ্ঞানদা বৰা লেখক, নাট্য পৰিচালক আৰু সমাজকৰ্মী আছিল৷
## জন্ম আৰু বংশ পৰিচয়
জ্ঞানদা বৰা জন্ম হৈছিল ১৯৩৭ চনৰ ১ জুন তাৰিখে৷ তেওঁৰ পিতৃৰ নাম ৰেৱকান্ত বৰা আৰু মাতৃৰ নাম পদ্মেশ্বৰী বৰা৷ 
## শিক্ষা আৰু কৰ্মজীৱন
জ্ঞানদা বৰাই নগাঁৱতে প্ৰাথমিক শিক্ষা আৰু হাইস্কুলীয়া শিক্ষা আহৰণ কৰি উচ্চ শিক্ষাৰ বাবে কলিকতালৈ যায় আৰু কলিকতাৰ যাদৱপুৰ পলিটেকনিকৰ পৰা চিভিল ইঞ্জিনিয়াৰিঙৰ ডিপ্লোমা গ্ৰহণ কৰি ঘৰলৈ উভতি আহে৷ শিক্ষা সাং কৰাৰ পিছত বৰাই নগাঁৱৰ বান নিয়ন্ত্ৰণ বিভাগৰ শাখা বিষয়া হিচাপে কৰ্মজীৱনৰ পাতনি মেলে আৰু পিছত নগাঁও পৌৰসভাৰ সহকাৰী অভিযন্তা হিচাপে যোগদান কৰে৷ ১৯৯৭ চনত সেই পদৰ পৰাই অৱসৰ গ্ৰহণ কৰে৷
## অভিনয়
জ্ঞানদা বৰাই স্কুলীয়া জীৱনৰ পৰাই নাটকৰ সৈতে জড়িত আছিল৷ জ্ঞানপীঠ বঁটা বিজয়ী মৃত্যুঞ্জয় নামৰ উপন্যাসৰ আধাৰত অৰুণ শৰ্মাই ৰচনা কৰা একে নামৰ নাটকত মহদা গোঁসাইৰ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰি জ্ঞানদা বৰা নাট্যসমাজত জনাজাত হৈ পৰিছিল৷ ৰুদ্ৰ চৌধুৰীয়ে পৰিচালনা কৰা নাটকখনি আৰাধনা থিয়েটাৰত মঞ্চস্থ কৰা হৈছিল ১৯৮৩-৮৪ চনত৷ বৰাই অভিনয় কৰা উল্লেখযোগ্য নাটকসমূহ হ’ল; কাৰেঙৰ লিগিৰী, চিৰাজউদ্দৌল্লা, মগৰীবৰ আজান, শকুনিৰ প্ৰতিশোধ, এন ইন্সপেক্টৰ কলচ্, সোণাপুৰৰ বস্তি, সেই বাটেদি আদি৷ মন প্ৰজাপতি আৰু মৰম তৃষ্ণা নামৰ দুখন অসমীয়া কথাছবিতো তেওঁ অভিনয় কৰিছিল৷ টেলিফিল্ম আঁহতগুৰিৰ নতুন বাট, আৰু ডকুমেণ্টৰী নগাঁও দৰ্পনত বৰাই অভিনয় কৰিছিল৷ বিয়াল্লিছৰ শ্বহীদ,উত্তৰণ, বিদ্ৰোহ, লাচিত বৰফুকন(হিন্দী), এলান্ধু, মুখ্যমন্ত্ৰী আদি দূৰদৰ্শনযোগে প্ৰচাৰিত ধাৰাবাহিকতো তেওঁ অভিনয় কৰিছিল৷ জ্ঞানদা বৰাই কেৱল অভিনয়তে ক্ষান্ত নাথাকি নাট পৰিচালনাৰ কামো কৰিছিল আৰু ভোগজৰা, সাঁকো, ৰাইফল, পহিলা তাৰিখ, উপপথ, বাওনা, অৱৰোধ আদি বহু নাটক পৰিচালনা কৰিছিল৷  বৰাই নাট্যকাৰ উৎপল দত্তৰ ’ৰাইফল’ নামৰ নাটকখন অসমীয়ালৈ অনুবাদ কৰি নগঁাও পুথিভঁৰাল প্ৰেক্ষাগৃহত নিজ পৰিচালনাৰে মঞ্চস্থ কৰিছিল৷  পাছলৈ তেওঁ জে,বি, ড্ৰামা স্কুল নামৰ নাট্য প্ৰশিক্ষণ স্কুল এখন নিজা ঘৰতে খুলি নতুন নাট্যকৰ্মীক নাট সম্বন্ধে শিক্ষাদান কৰিছিল৷

## সাহিত্য কৰ্ম
জ্ঞানদা বৰাই আমাৰ নগাঁও নামে এখন অধুনালুপ্ত সাপ্তাহিক কাকত সম্পাদনা কৰিছিল৷ অসমৰ বিভিন্ন কাকত আলোচনীত বিভিন্ন বিষয়ৰ প্ৰবন্ধ লিখাৰ উপৰি বৰাই “ৰঙ্গমঞ্চ’’ নামে এখনি কবিতা পুথি লিখিছিল৷ এই পুথিখনিৰ বিশেষত্ব এয়ে আছিল যে, ইয়াৰ বিষয়বস্তু কেৱল নাটক আৰু অভিনয় আছিল৷ 

## বঁটা সন্মান
অসম চৰকাৰে ২০০৭ চনত জ্ঞানদা বৰাক নটসূৰ্য বঁটা প্ৰদান কৰে৷ ২০০৯-১০ বৰ্ষত মুন লাইট মেডিয়াই জীৱনজোৰা সাধনা বঁটা, ২০১২ চনত আজীৱন সাধনাৰ বাবে ছিগাল থিয়েটাৰৰ দ্বাৰা সন্মান প্ৰদান কৰা হৈছিল৷ 
## মৃত্যু
মৃত্যুৰ সময়ত নগাঁও জিলা সাহিত্য সভাৰ সভাপতি হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰা জ্ঞানদা বৰাৰ ২০১৯ চনৰ ৪ ফেব্ৰুৱাৰীত নগাঁৱৰ এখন ব্যক্তিগত চিকিৎসালয়ত ৮২ বছৰ বয়সত মৃত্যু হয়৷ 

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:অসমীয়া অভিনেতা
কমতাৰ চক্ৰধ্বজ

**চক্ৰধ্বজ** (১৪৬০-১৪৮০ চনত ৰাজত্ব কৰিছিল) অসম ৰ খেন্‌ বংশ কমতা ৰাজ্যৰ শাসক আছিল। তেওঁ খেন্ বংশৰ প্ৰতিষ্ঠাপক নীলাধ্বজ ৰ পুত্ৰ আছিল আৰু তেওঁৰ পিছত তেওঁৰ পুত্ৰ নীলাম্বৰ ৰাজপাটত বহে।

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:অসমৰ ইতিহাস
শ্ৰেণী:পোখালি
কমতাৰ নীলাম্বৰ

**নীলাম্বৰ** (ৰাজত্ব ১৪৮০–১৪৯৮) আছিল পশ্চিম অসম আৰু উত্তৰ বংগৰ কমতা ৰাজ্যৰ শেষ খেন্ শাসক বা কমদেশ্বৰ। তেওঁ কামতাপুৰ চহৰৰ পৰা (বৰ্তমান গোসাঁনিমাৰী বুলি কোৱা হয়) শাসন কৰিছিল। 

## শাসন
নীলাম্বৰ চক্ৰধ্বজৰ (১৪৬০–১৪৮০) পুত্ৰ আছিল। পিতৃৰ মৃত্যুত তেওঁ সিংহাসন গ্ৰহণ কৰে। তেওঁ এজন সফল যোদ্ধা আছিল আৰু তেওঁক তেওঁৰ বংশৰ আটাইতকৈ শক্তিশালী ৰজা হিচাপে গণ্য কৰা হয়। তেওঁ ৰাজ্যখনৰ সম্প্ৰসাৰণ কৰি বৰ্তমানৰ পশ্চিম বংগৰ কোচবিহাৰ আৰু বাংলাদেশৰ উত্তৰ মইমেনসিংহ জিলাক সামৰি লয়। তেওঁ অসমৰ অবিভক্ত কামৰূপ আৰু দৰং জিলা আৰু দিনজপুৰৰ পূৰ্বাঞ্চল দখল কৰে। 

নীলাম্বৰে সমগ্ৰ ৰাজ্যতে যোগাযোগৰ প্ৰতি আগ্ৰহী আছিল আৰু পথ নিৰ্মাণৰ কাৰ্যসূচীত বিনিয়োগ কৰিছিল। ইয়াৰে এটা পথ পিছলৈ কোচবিহাৰ, ৰংপুৰ আৰু বগৰাৰ মাজৰ ট্ৰাংক ৰুটৰ অংশ হিচাপে গঢ় লৈ উঠিছিল। 

## পৰাজয়
১৪৯৮ চনত বংগৰ চুলতান আলাউদ্দিন হুছেইন শ্বাহে নীলাম্বৰক পৰাস্ত কৰে। হুছেইন শ্বাহে ২৪,০০০ পদাতিক বাহিনী, অশ্বাৰোহী বাহিনী আৰু যুদ্ধৰ বাহিনীৰে কামতা ৰাজ্য আক্ৰমণ কৰি কামতা বাহিনীক পৰাস্ত কৰি দীৰ্ঘদিনীয়া ঘেৰাওৰ অন্তত কামতাপুৰ দখল কৰে। পৰম্পৰাগত বিৱৰণীত এই আক্ৰমণৰ প্ৰৰোচনা কৰিছিল শশীপাত্ৰ নামৰ এজন অসন্তুষ্ট ব্ৰাহ্মণ মন্ত্ৰীয়ে, তেওঁৰ পুত্ৰক ৰজাই অসৎ আচৰণৰ বাবে হত্যা কৰিছিল। কোৱা হয় যে তেওঁ জীৱিত অৱস্থাত যুদ্ধক্ষেত্ৰৰ পৰা পলায়ন কৰিছিল আৰু পিছলৈ তেওঁৰ নাম আৰু কেতিয়াও শুনা নাযায়।

## সাংস্কৃতিক উল্লেখ
নীলাম্বৰৰ পতন হিতেশ্বৰ বৰবৰুৱাৰ দ্বাৰা ৰচিত এটি মহাকাব্যৰ বিষয়বস্তু। ইয়াক অসমীয়াৰ আটাইতকৈ শক্তিশালী আৰু সহজ-সৰল উকা পদ্য হিচাপে গণ্য কৰা হয়।

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:অসমৰ ইতিহাস
সন্ধ্যা (কামৰূপৰ ৰজা)

**সন্ধ্যা** (গৌড়েশ্বৰ নামেৰেও পৰিচিত) বৰ্তমান ভাৰতৰ অসম ৰাজ্যৰ উত্তৰ-পূব ভাৰতৰ কামৰূপ ৰাজ্যৰ এজন ৰজা আছিল। ১২৫৭ খ্ৰীষ্টাব্দৰ পিছৰ কোনোবা এটা সময়ত (নিৰ্দিষ্টকৈ জনা নাযায়) তেওঁ নিজৰ ৰাজধানী পশ্চিম দিশলৈ অৰ্থাৎ কমতাপুৰলৈ(বৰ্তমানৰ গোসাঁনিমাৰী) লৈ যোৱাৰ সময়ত কামতা ৰাজ্য প্ৰতিষ্ঠা কৰে। ১২২৮ খ্ৰীষ্টাব্দত তেওঁৰ পূৰ্বৰ ৰজা পৃথুক হত্যা কৰা চুলতান নাছিৰুদ্দিন মহমুদ শ্বাহ ১২২৮ চনত কামৰূপৰ শাসক হয়, কিন্তু নাছিৰ-উদ্দিন মহমুদে কামৰূপৰ পৰা আঁতৰি যোৱাৰ পিছত সন্ধ্যাই কৰ দিয়া বন্ধ কৰি স্বাধীনতা গ্ৰহণ কৰে।

১২২৯ চনত নাছিৰুদ্দিনৰ মৃত্যুৰ পিছত সন্ধ্যাই মুছলমানসকলক নিজৰ ভূখণ্ডৰ পৰা খেদি পঠিয়াই কাৰাতোয়া নদীলৈকে ভূখণ্ড দখল কৰে। ইয়াৰ পিছত পূৰ্বৰ পৰাজয়ৰ প্ৰতিশোধ ল’বলৈ তেওঁ গৌড় (লখনৌতি)ৰ পশ্চিম সীমান্ত আক্ৰমণ কৰি কৰতোয়া নদীৰ সিপাৰে থকা অঞ্চলসমূহ নিজৰ ৰাজ্যত সংযুক্ত কৰে। ইয়াৰ প্ৰতিশোধ হিচাপে দিল্লীৰ মামলুক শাসকসকলৰ বাবে গৌড়ৰ গৱৰ্ণৰ মালিক ইখতিয়াৰুদ্দিন যুঁজবাকে ১২৫৭ চনত সন্ধ্যাৰ ৰাজ্য আক্ৰমণৰ চেষ্টা কৰে। কিন্তু সন্ধ্যাই আক্ৰমণৰ প্ৰচেষ্টাক পৰাস্ত কৰি মালিক ইখতিয়াৰুদ্দিন যুঁজবাকক বন্দী কৰি হত্যা কৰে।

এই আক্ৰমণৰ পিছত সন্ধ্যাই নিজৰ ৰাজধানী কামৰূপনগৰ (বৰ্তমানৰ উত্তৰ গুৱাহাটী)ৰ পৰা বৰ্তমানৰ কোচবিহাৰ জিলাৰ কামতাপুৰলৈ স্থানান্তৰিত কৰি কামতা ৰাজ্য নামেৰে এখন নতুন ৰাজ্য প্ৰতিষ্ঠা কৰে।
## টোকা

## তথ্যসূত্ৰ

*
* 

শ্ৰেণী:অসমৰ ইতিহাস
তিনি ৰাজ্য

**তিনি ৰাজ্য** () চীন দেশৰ ইতিহাসত দেখা পোৱা এটি কাল যি ২২০ খ্ৰীষ্টাব্দৰ পৰা ২৮০ খ্ৰীষ্টাব্দলৈ বৰ্তি আছিল। ই চাও ৱেই, শ্বু হান আৰু পূৰ্বী ৱুৰ মাজত ত্ৰিপক্ষীয়ভাৱে বিভাজিত চীনক বুজায়। এই কালৰ আগত হান বংশৰ শাসন আছিল আৰু পাছত জিন বংশৰ। কোনোৱে লিয়াওডাং এলেকাৰ হ্ৰস্বস্থায়ী য়ান ৰাজ্যক এই কালৰ চতুৰ্থ ৰাজ্য জ্ঞান কৰে।

শিক্ষাগতভাৱে ২২০ খ্ৰীষ্টাব্দত চাও ৱেইৰ গঠনে এই কালৰ আৰম্ভণি সূচায় আৰু ২৮০ খ্ৰীষ্টাব্দত পূৰ্বী ৱুক পশ্চিমীয়া জিনে পৰাস্ত কৰা ঘটনাই ইয়াৰ অন্ত সূচায়। অনানুষ্ঠানিকভাৱে ১৮৪ৰ পৰা ২২০ৰ কালকো কোনো কোনোৱে এই কালৰ অংশ জ্ঞান কৰে। সেই সময়চোৱাত বিভিন্ন ফৈদৰ মাজত যুদ্ধ দেখা গৈছিল আৰু চীন এক অস্থিৰ দেশ হৈ আছিল। ২২০ৰ পৰা ২৬৩ৰ কাল তুলনামূলকভাৱে স্থৱিৰ আছিল, য'ত তিনিওখন ৰাজ্যৰ মাজত বুজাবুজি বৰ্তি আছিল। ২৬২ৰ পাছত শ্বুক ৱেয়ে পৰাস্ত কৰাত, ২৬৬ৰ পাছত পশ্চিমীয়া জিনে চাও ৱেইক পৰাস্ত কৰাত আৰু অৱশেষত ২৮০ত জিনে ৱুক পৰাস্ত কৰাত সেই স্থৱিৰতা শেষ হৈছিল।

এই কালৰ আতাইতকৈ বিশ্বাসযোগ্য ঐতিহাসিক উৎস হ'ল চেন শ্বৌৰ "তিনি ৰাজ্যৰ নথি" (Records of the Three Kingdoms)।

## নাম
ইংৰাজীত ব্যৱহৃত "তিনি ৰাজ্য" (Three Kingdoms) নামটি কোনো কোনোৱে ভুল বুলি দাবী কৰে, যিহেতু তিনিওখন ৰাজ্যৰ শেষত কোনো ৰজাই নহয়, সম্ৰাটেহে শাসনভাৰ গ্ৰহণ কৰিছিল, যিয়ে নিজক সমগ্ৰ চীনৰ ওপৰত আধিপত্য দাবী কৰিছিল। তৎস্বত্তেও পিচে এই নাম বহলভাৱে ব্যৱহৃত।

## জনসংখ্যা
তিনি ৰাজ্যৰ কাল চীনা বুৰঞ্জীত এক অত্যন্ত হিংসাত্মক কাল। ২৮০ চনত দেশব্যাপী জনগণনাত ২৪৫৯৮৪০ ঘৰত ১৬১৬৩৮৬৩জন মানুহ থকা বুলি গণনা কৰা হৈছিল, যি হান কালত গণনা হোৱা ১০৬৭৭৯৬০ ঘৰত বাস কৰা ৫৬৪৮৬৮৫৬জনৰ সংখ্যাতকৈ বহু কম। যদিও এই জনগণনা নিশ্চিতৰূপেই আধুনিক মানত দুৰ্বল, হানসকলে সকলো লোকক আওঁতাত সামৰাৰ সম্পূৰ্ণ প্ৰয়াস কৰিছিল।

## প্ৰযুক্তি
এই কালত চীনত প্ৰযুক্তিৰ দ্ৰুত বিকাশ দেখা গৈছিল। শ্বু ৰাজ্যৰ ঝুগে লিয়াঙে কাঠৰ ষাড় আৱিষ্কাৰ কৰিছিল, যি কৃষিত ব্যৱহৃত হৈছিল, নাঙলতকৈ অধিক ফল দেখুৱাৰ বাবে। ৱেই ৰাজ্যৰ অভিযন্তা মা জুনে নিজৰ পূৰ্বসূৰী ঝাং হেঙৰ দৰেই কেইবাটাও আৱিষ্কাৰ কৰিছিল, যেনে জল-ইন্ধন চালিত পুতলা খেল, সম্ৰাট মিঙৰ বাবে, চেইনযুক্ত পাম্প লুৱ'য়াঙৰ বাগিচাৰ বাবে, আৰু এটি চুম্বকবিহীন কম্পাছ ইত্য়াদি।

## সাহিত্য আৰু সংস্কৃতিত প্ৰভাৱ
যদিও এই কাল বৰ দীঘলীয়া নাছিল, বৰ্তমানে চীন, জাপান আৰু ভিয়েটনামত এই কালক বৰকৈ সাহিত্য আৰু সাংস্কৃতিক কৰ্মত দৰ্শোৱা হয়। নাটক, লোককথা, উপন্যাস, চলচ্চিত্ৰ, টিভি আৰু ভিডিও' গে'ম আদিত এই কালৰ কাহিনী প্ৰায় ব্যৱহাৰ কৰা হয়। আতাইতকৈ জনপ্ৰিয় তেনে কিছু কৰ্ম হ'ল লুঅ' গুৱাঞ্ঝঙৰ "তিনি ৰাজ্যৰ ৰোমাঞ্চ", যি মিং ৰাজ্যভিত্তিক ঐতিহাসিক নাট্য।

## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:চীনৰ ইতিহাস
কমতাৰ নীলাধ্বজ

**নীলাধ্বজ** (১৪৪০–১৪৬০ চনত ৰাজত্ব কৰিছিল) কামতা ৰাজ্যৰ এজন ৰজা আৰু খেন্‌ বংশৰ প্ৰতিষ্ঠাপক আছিল। তেওঁ কামতাপুৰ চহৰৰ পৰা (বৰ্তমান গোসাঁনিমাৰী বুলি কোৱা হয়) ৰাজত্ব কৰিছিল আৰু তেওঁৰ পিছত তেওঁৰ পুত্ৰ চক্ৰধ্বজে ৰাজত্ব কৰিছিল।

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:অসমৰ ইতিহাস
শ্ৰেণী:পোখালি
ৱিকিপিডিয়াৰ ল’গ’

**ৱিকিপিডিয়াৰ ল’গ’** হৈছে বিনামূলীয়া বিশ্বকোষ ৱিকিপিডিয়াৰ বাবে ব্যৱহাৰ হোৱা জিগছ’ৰ টুকুৰাৰে নিৰ্মিত এটা অসমাপ্ত গ্ল’ব, যিটোৰ ওপৰ অংশৰ কিছুমান টুকুৰা নাই। এই টুকুৰা সমূহৰ প্ৰতিটোতে বেলেগ বেলেগ লিখন ব্যৱস্থাৰ গ্লিফ আছে। প্ৰকল্পটোৰ ইংৰাজী ভাষাৰ সংস্কৰণৰ ৱেব পৃষ্ঠাসমূহত প্ৰদৰ্শিত হোৱাৰ দৰে, গ্ল'বৰ তলত "WIKIPEDIA" শব্দচিহ্ন আছে, আৰু তাৰ তলত, Linux Libertine ফণ্টত "The Free Encyclopedia" বুলি লিখা হৈছে। বিভিন্ন ভাষাৰ সংস্কৰণ সমূহে এই শব্দ আৰু বাক্যাংশ নিজ নিজ ভাষাত ব্যৱহাৰ কৰে।

## গঠন
বিভিন্ন আখৰযুক্ত চিহ্নৰ প্ৰতিটো অংশই ৱিকিপিডিয়াৰ বহুভাষিকতাক প্ৰকাশ কৰে। ৱিকিপিডিয়া শব্দটো বিভিন্ন ভাষাত লিখিবলৈ প্ৰয়োজনীয় আৰম্ভণিৰ আখৰবোৰ টুকুৰা টুকুৰকৈ লিখা হৈছে। যেনেকৈ লেটিন “W”, যিটো “ৱিকিপিডিয়া” শব্দটোৰ ইংৰাজী প্ৰতিশব্দৰ প্ৰথম আখৰ। অন্যান্য আখৰবোৰ-

* লেটিন ভাষা ⟨W⟩ কেন্দ্ৰত, জাপানী ভাষা ⟨ウォ⟩ ওপৰত, চিৰিলিক লিপি ⟨И⟩ তলত, হিব্ৰু ⟨و⟩ আৰু আংশিকভাৱে দৃশ্যমান তামিল তলত ⟨வி⟩
* লেটিন ভাষা “W” ৰ বাঁওফালে গ্ৰীক ⟨Ω⟩, তলত চীনা ভাষা ⟨維⟩, কানাড়া ⟨ವಿ⟩ আৰু আংশিকভাৱে দৃশ্যমান তিব্বতী ⟨ཝི⟩
* ওপৰৰ বাঁওফালৰ পৰা তললৈ আৰ্মেনিয়ান ⟨Վ⟩, কম্বোডিয়ান ⟨த⟩, বাংলা ⟨উ⟩, দেৱনাগৰী ⟨वि⟩ জৰ্জিয়ান ভাষা ⟨ვ⟩
* সোঁফালে ইথিওপিক ⟨و⟩, আৰবী ভাষা ⟨يا⟩, কোৰিয়ান ভাষা ⟨위⟩, আৰু থাই ভাষা ⟨วิ⟩

ওপৰৰ ব্যৱধানটোৱে এই প্ৰকল্পৰ অসম্পূৰ্ণতা দেখুৱাইছে অৰ্থাৎ এতিয়াও আৰু অধিক প্ৰবন্ধ আৰু ভাষা ৱিকিপিডিয়াত যোগ কৰাৰ প্ৰয়োজন আছে।

## প্ৰতীকৰ কালানুক্ৰম

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ৱিকিপিডিয়া
২০২৩ চন

**২০২৩** (2023, MMXXIII) হৈছে পৃথিৱীৰ সেইবোৰ সময় অঞ্চলৰ বৰ্তমান চলি থকা বছৰ যিবোৰ সময় অঞ্চলৰ আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় মান সময়−০৩:০০ অথবা তাতকৈ পিছৰ। ই হৈছে গ্ৰেগৰিয়ান দিনপঞ্জীৰ দেওবাৰেৰে আৰম্ভ হোৱা এটা সাধাৰণ বছৰ, সাধাৰণ যুগৰ (CE) আৰু এন' ডমিনি (AD)ৰ ২০২৩তম বছৰ, তৃতীয় সহস্ৰাব্দ আৰু একবিংশ শতিকাৰ ২৩ তম বছৰ আৰু ২০২০ দশকৰ চতুৰ্থ বছৰ। অসমীয়া দিনপঞ্জী মতে ১৪২৯-৩০ ভাস্কৰাব্দ বা ১৯৪৪-৪৫ শকাব্দ।
## ২০২৩ চনৰ ঘটনাৱলী
*১০ জানুৱাৰী  - ১৭ জানুৱাৰী - আফগানিস্তানত হোৱা তীব্ৰ শীত প্ৰৱাহৰ ফলত ১৬৬ জন মানুহৰ লগতে প্ৰায় ৮০,০০০ ঘৰচীয়া পশুৰ মৃত্যু হয়।
*৬ ফেব্ৰুৱাৰী  - তুৰস্ক-ছিৰিয়াত হোৱা ৭.৮ প্ৰাৱল্যৰ ভূমিকম্পত কমপক্ষেও ৫০,০০০ মানুহৰ মৃত্যু হয় , ১২২,০০০ৰ বেছি মানুহ আহত হয়।
*২ জুন - ভাৰতৰ ওড়িশাত হোৱা ৰে'ল দুৰ্ঘটনাত কমেও ২৯৪ জন নিহত আৰু ১১৭৫ জন মানুহ আহত হয়।
*১০ ছেপ্টেম্বৰ - লিবিয়াত হোৱা ঘূৰ্ণিবায়ুৰ ফলত কমেও ৫০০০ মানুহৰ মৃত্যু হয়। লিবিয়ান কতৃপক্ষই ১০,০০০ৰ পৰা ১০০,০০০ জন সন্ধানহীন হোৱাৰ কথা  ঘোষণা কৰে।
*৬ নৱেম্বৰ - ইজৰাইল-হামাচৰ যুদ্ধত গাজাত নিহতৰ সংখ্যা ১০,০০০ অতিক্ৰম কৰে।
* ১৯ নৱেম্বৰ - অষ্ট্ৰেলিয়াই ভাৰতক পৰাস্ত কৰি ২০২৩ চনৰ বিশ্বকাপ ক্ৰিকেটৰ খিতাপ দখল কৰে।

## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:বৰ্ষ
অমৰকোষ

**অমৰকোষ** () অমৰসিংহৰ দ্বাৰা ৰচিত এখন সংস্কৃত অভিধান। ই অন্যতম পুৰণি সংস্কৃত অভিধান। লেখকে নিজেই পূৰ্বৰ ১৮খন গ্ৰন্থৰ কথা উল্লেখ কৰিছে যদিও সেইবোৰ হেৰাই গৈছে। অমৰকোষৰ ওপৰত ৪০টাতকৈও অধিক টীকা আছে। অমৰসিংহক নৱৰত্নমালাৰ অন্যতম মণি হিচাপে বিক্ৰমাদিত্যৰ ‘কীৰ্তিগাথা’ৰ সৈতে জড়িত কৰা হৈছে কাৰণ অমৰকোষে সেই যুগত অভিধানৰ প্ৰয়োজনীয়তা পূৰণ কৰিছিল।

## নামৰ ব্যুৎপত্তি
"অমৰকোষ" শব্দটো সংস্কৃত “অমৰ’’ আৰু "কোষা" ("ধন, ভঁৰাল, ভঁৰাল, সংগ্ৰহ, অভিধান")ৰ পৰা আহিছে। গ্ৰন্থখনৰ মূল নাম "নামলিংগনুষাসন"ৰ অৰ্থ হৈছে "বিশেষ্য আৰু লিংগ সম্পৰ্কীয় নিৰ্দেশনা"। 

## লেখক
অমৰসিংহ (খ্ৰীষ্টাব্দ ৩৭৫) প্ৰাচীন ভাৰতৰ সংস্কৃত ব্যাকৰণবিদ আৰু কবি আছিল, যাৰ ব্যক্তিগত বিষয়ে ইতিহাসত কম জনা যায়। তেওঁ সপ্তম শতিকাত বিক্ৰমাদিত্যৰ যুগতো তেওঁৰ অস্তিত্ব আছিল বুলি কিছু সূত্ৰৰ পৰা পোৱা যায়।
## বিষয়বস্তু
অমৰকোষত প্ৰচলিত অৰ্থত অভিধান নহয়৷ ইয়াত সৰল পদ্যত এহেজাৰ পাঁচশ শ্লোক আছে, যিবোৰ সহজেই মুখস্থ কৰিব পাৰি৷ এইখন তিনিটা কাণ্ডত বিভক্ত বাবে ইয়াক ত্ৰিকাণ্ডও বোলা হয়৷ প্ৰথম কাণ্ড “স্বৰ্গদী কাণ্ড’’ত স্বৰ্গ আৰু দেৱতা সম্পৰ্কিত শব্দ, দ্বিতীয় কাণ্ডত “ভাবাৰ্বাদী কাণ্ড’’ত পৃথিৱী, নগৰ, প্ৰাণী আৰু মানুহ সম্পৰ্কীয় শব্দ আৰু তৃতীয় কাণ্ড “সামান্যাদী কাণ্ড’’ত ব্যাকৰণ আৰু বিবিধ সম্পৰ্কীয় শব্দ আছে৷

প্ৰথম কাণ্ড স্বৰ্গদী কাণ্ড স্ব, অভ্য, স্বৰ্গ, নাকা, ত্ৰিদিব, ত্ৰিদাসালয়, আদি বিভিন্ন নাম বৰ্ণনা কৰি ’স্বৰব্যায়াম স্বৰ্নাথথ্ৰিদিত্ৰালয়...’ শ্লোকৰ দ্বাৰা আৰম্ভ হৈছে৷ দ্বিতীয় শ্লোক,  "অমৰ, নিৰ্জৰ, দেৱ," দেৱতা আৰু দেৱতাৰ বাবে ব্যৱহাৰ কৰা বিভিন্ন শব্দৰ বৰ্ণনা কৰা হৈছে। পঞ্চম আৰু ষষ্ঠ পদত বুদ্ধ আৰু শাক্যমুনিৰ বিভিন্ন নাম আছে। পাছৰ শ্লোকত ব্ৰহ্ম, বিষ্ণু, বাসুদেৱ, বালাৰাম, কামদেৱ, লক্ষ্মী, কৃষ্ণ, শিৱ, ইন্দ্ৰ আদি বিভিন্ন নাম পোৱা যায়। এই সকলোবোৰ নামক অতি শ্ৰদ্ধাৰে ব্যৱহাৰ কৰা হয়। যদিও অমৰসিংহক বৌদ্ধ বুলি গণ্য কৰা হয়, তথাপিও অমৰকোষত সাম্প্ৰদায়িকতাৰ উত্থান সেই সময়ছোৱাত প্ৰতিফলিত হয়।

অমৰকোষৰ দ্বিতীয় খণ্ড ভাবাৰ্গাদী-কাণ্ড দহটা খণ্ড বা খণ্ডত বিভক্ত। দহটা বৰ্গ হ’ল- ভুৰবৰ্গ (পৃথিৱী), পুৰৰ্বৰ্গ (নগৰ বা নগৰ), শৈলবৰ্গ (পৰ্বত), ভানুষদিবৰ্গ (বন আৰু ঔষধ), সিংহদ্বৰ্গ (সিংহ আৰু অন্যান্য প্ৰাণী), মনুষ্যবৰ্গ (মানুহ), ব্ৰহ্মবৰ্গ (ব্ৰাহ্মণ), ক্ষত্ৰীয়বৰ্গ (ক্ষত্ৰিয়)। ). , বৈশ্যবৰ্গ (বৈশ্য) আৰু শূদ্ৰবৰ্গ (শুদ্ৰ)।

তৃতীয় কাণ্ড নিধিয়াদি-কাণ্ডত মূলতঃ বিশেষণ, ক্ৰিয়া, প্ৰাৰ্থনা আৰু ব্যৱসায়ৰ লগত জড়িত শব্দ যোগ কৰা হয়। প্ৰথম শ্লোকত "ক্ষেমংকোৰ্তিস্তি শিৱথাথি শিৱমকাৰ শুভাকৰ"ত নানৰ্থ শব্দক ক্ষেমংকৰ, অৰিষ্ঠতি, শিৱথাথি আৰু সুভংকৰ বুলি উচ্চাৰণ কৰা হৈছে।

## তথ্য সূত্ৰ

শ্ৰেণী:অভিধান
ক্ৰীড়া মনোবিজ্ঞান

**ক্ৰীড়া মনোবিজ্ঞান**ক () ১৯৯৬ চনত ইউৰোপীয় ক্ৰীড়া ফেডাৰেচনে ক্ৰীড়াৰ মানসিক ভিত্তি, প্ৰক্ৰিয়া আৰু প্ৰভাৱৰ অধ্যয়ন বুলি সংজ্ঞায়িত কৰিছিল।অন্যথা ক্ৰীড়াক যিকোনো শাৰীৰিক কাৰ্য্যকলাপ হিচাপে গণ্য কৰা হয় য'ত ব্যক্তিসকলে প্ৰতিযোগিতা আৰু স্বাস্থ্যৰ বাবে জড়িত হয়।  ক্ৰীড়া মনোবিজ্ঞানক জৈৱ বলবিজ্ঞান, শৰীৰবিজ্ঞান, গতিবিজ্ঞান আৰু মনোবিজ্ঞানকে ধৰি বহুতো আনুষংগিক ক্ষেত্ৰৰ জ্ঞান আহৰণ কৰা আন্তঃশাখা বিজ্ঞান হিচাপে স্বীকৃতি দিয়া হৈছে। ইয়াৰ লগত মানসিক কাৰকে কৰ্মক্ষমতাক কেনেদৰে প্ৰভাৱিত কৰে আৰু ক্ৰীড়া আৰু ব্যায়ামত অংশগ্ৰহণে মানসিক আৰু শাৰীৰিক কাৰকসমূহক কেনেদৰে প্ৰভাৱিত কৰে, সেই বিষয়ে অধ্যয়ন কৰা হয়। ক্ৰীড়া মনোবিজ্ঞানীসকলে খেলুৱৈসকলক ক্ৰীড়াৰ অভিজ্ঞতা আৰু প্ৰদৰ্শন উন্নত কৰাৰ উদ্দেশ্যে জ্ঞানমূলক আৰু আচৰণৰ কৌশল শিকায়। প্ৰদৰ্শন উন্নতিৰ বাবে মানসিক দক্ষতাৰ নিৰ্দেশনা আৰু প্ৰশিক্ষণৰ উপৰিও প্ৰয়োগমূলক ক্ৰীড়া মনোবিজ্ঞানত খেলুৱৈ, প্ৰশিক্ষক আৰু অভিভাৱকৰ সৈতে আঘাত, পুনৰ্বাসন, যোগাযোগ, দল গঠন, আৰু কেৰিয়াৰ পৰিৱৰ্তনৰ সম্পৰ্কে কাম কৰাটো অন্তৰ্ভুক্ত হ'ব পাৰে।
## আৰম্ভণিৰ ইতিহাস
ইউৰোপত ক্ৰীড়া মনোবিজ্ঞানৰ জন্ম বহুলাংশে জাৰ্মানীত হৈছিল। প্ৰথমটো ক্ৰীড়া মনোবিজ্ঞান পৰীক্ষাগাৰ বাৰ্লিনত ড° কাৰ্ল ডিয়েমে প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল, ১৯২০ চনৰ আৰম্ভণিতে। ক্ৰীড়া মনোবিজ্ঞানৰ প্ৰথম বছৰবোৰত ডয়চে হচচুলে ফৰ লেইবেছুবুংগেন (কলেজ) গঠন হোৱাৰ ফলতো আলোকপাত কৰা হৈছিল ৰবাৰ্ট ৱাৰ্নাৰ শ্বুল্টৰ দ্বাৰা ১৯২০ চনত বাৰ্লিন জাৰ্মানীত শাৰীৰিক শিক্ষাৰ অৱদান কৰা হয়। ৰাছিয়াত ১৯২৫ চনৰ পৰাই মস্কো আৰু লেনিনগ্ৰাডৰ শাৰীৰিক সংস্কৃতিৰ প্ৰতিষ্ঠানসমূহত ক্ৰীড়া মনোবিজ্ঞানৰ পৰীক্ষা আৰম্ভ হৈছিল আৰু ১৯৩০ চনৰ আশে-পাশে আনুষ্ঠানিক ক্ৰীড়া মনোবিজ্ঞান বিভাগ গঠন কৰা হৈছিল। কিন্তু শীতল যুদ্ধৰ সময়ছোৱাত (১৯৪৬–১৯৮৯) অলপ পিছতে ছোভিয়েট ইউনিয়ন আৰু আমেৰিকাৰ মাজত সামৰিক প্ৰতিযোগিতামূলক ক্ষমতাৰ বাবে আৰু অলিম্পিকৰ পদক বৃদ্ধিৰ প্ৰচেষ্টাৰ ফলত অসংখ্য ক্ৰীড়া বিজ্ঞানৰ কাৰ্যসূচী গঠন হয় সংখ্যা।আমেৰিকানসকলে অনুভৱ কৰিছিল যে তেওঁলোকৰ ক্ৰীড়াৰ প্ৰদৰ্শন ছোভিয়েটৰ তুলনাত অপৰ্যাপ্ত আৰু অতি হতাশাজনক, গতিকে ইয়াৰ ফলত তেওঁলোকে তেওঁলোকৰ খেলুৱৈসকলৰ প্ৰদৰ্শন উন্নত কৰিব পৰা পদ্ধতিসমূহত অধিক বিনিয়োগ কৰিবলৈ বাধ্য হয়, আৰু এই বিষয়টোৰ প্ৰতি তেওঁলোকৰ আগ্ৰহ অধিক হ’ল। ক্ৰীড়া মনোবিজ্ঞানৰ উন্নতি ছোভিয়েট ইউনিয়ন আৰু পূবৰ দেশসমূহত অধিক পৰিকল্পিতভাৱে কৰা হৈছিল, ইয়াৰ কাৰণ আছিল ক্ৰীড়া মনোবিজ্ঞানীসকলে গুৰুত্বপূৰ্ণ ভূমিকা পালন কৰা ক্ৰীড়া প্ৰতিষ্ঠানৰ সৃষ্টি।
## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:মনোবিজ্ঞান
পৰিস্মিতা সিং

**পৰিস্মিতা সিং** (; জন্ম: ১৯৭৯/১৯৮০) এগৰাকী ভাৰতীয় লেখিকা, চিত্ৰকৰ, গ্ৰাফিক ঔপন্যাসিক আৰু শিক্ষাবিদ। *পাও কালেকটিভ*ৰ প্ৰতিষ্ঠাপক সদস্য। তেওঁৰ গ্ৰন্থ *দ্য হোটেল এট দ্য এণ্ড অৱ দ্য ৱৰ্ল্ড*, *শক্তি ভাট প্ৰথম গ্ৰন্থ বঁটা*ৰ বাবে চৰ্টলিষ্ট হৈছিল আৰু ভাৰতত প্ৰকাশিত প্ৰথম গ্ৰাফিক উপন্যাসসমূহৰ ভিতৰত অন্যতম আছিল। তেওঁ *পিচ হেজ কাম* চুটিগল্প সংকলনৰো লেখিকা। 

## প্ৰাৰম্ভিক জীৱন আৰু শিক্ষা
সিংৰ জন্ম হৈছিল অসমত। তেওঁ ডাঙৰ-দীঘল হৈছিল বিশ্বনাথ চাৰিআলি চহৰত। আইতাক দুৰ্গামণি শইকীয়াই পৰিয়ালৰ সদস্য আৰু ঐতিহাসিক পৰিঘটনাক সামৰি পৰম্পৰাগত লোককথা ক'ব কৈছিল। সিঙে *মাউছ*ক তেওঁৰ গ্ৰাফিক ঔপন্যাসিক হোৱাৰ প্ৰেৰণা হিচাপে উল্লেখ কৰিছে।

তেওঁ দিল্লীৰ ছেইণ্ট ষ্টিফেন কলেজত অধ্যয়ন কৰিছিল।
## কেৰিয়াৰ
তেহেলকা আৰু লিটিল মেগাজিনত দৃশ্যগত আখ্যান প্ৰকাশ কৰাৰ পিছত সিঙে ২০০৯ চনত তেওঁৰ প্ৰথমখন গ্ৰাফিক উপন্যাস *দ্য হোটেল এট দ্য এণ্ড অৱ দ্য ৱৰ্ল্ড* প্ৰকাশ কৰে, যিখন ভাৰতত প্ৰকাশিত প্ৰথম গ্ৰাফিক উপন্যাসসমূহৰ ভিতৰত অন্যতম উপন্যাসখনৰ সম্পূৰ্ণ কৰাৰ বাবে দুবছৰতকৈও অধিক সময় অতিবাহিত কৰিছিল, আৰু ২০০৯ চনত অসমৰ তৃণমূল পৰ্যায়ৰ শিক্ষাৰ ক্ষেত্ৰত প্ৰথম এন জি অ'ত কাম কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰিছিল। তাৰ পিছত তেওঁ টাইম আউটত চুটিগল্প আৰু দ্য চিৰুভাৰ মালাৰত কমিকছ প্ৰকাশ কৰে, লগতে পাও কালেকটিভৰ সৈতেও কাম কৰে আৰু পিছলৈ মিণ্টত কমিকছ প্ৰকাশ কৰে।

সিং পাও কালেকটিভৰ প্ৰতিষ্ঠাপক সদস্য, য’ত অৰিজিত সেন, সৰ্নাথ বেনাৰ্জী, বিশ্বজ্যোতি ঘোষ আৰু অমিতাভ কুমাৰ আছে। ২০০৭ চনৰ পৰা ২০০৯ চনলৈকে কৰ্মশালা আৰু উপস্থাপনৰ সময়ছোৱাত প্ৰতিষ্ঠাপক সদস্যসকলে ভাৰতত কমিকছৰ প্ৰচাৰ আৰু কমিক্স শিল্পীসকলক সহায় কৰিবলৈ এটা সামূহিক সংগঠন গঠন কৰাৰ সিদ্ধান্ত লয়, ভাৰতৰ প্ৰথমটো সংস্থা যিয়ে গ্ৰাফিক নভেলৰ প্ৰচাৰ কৰে আৰু শিল্পীসকলক "নিজৰ দৈনন্দিন অন্ন উপাৰ্জন কৰাত" সহায় কৰে। সিঙে ২০১২ চনত প্ৰকাশিত পাও: দ্য এন্থলজি অৱ কমিক্স ১ ত "স্লিপস্কেপছ" অধ্যায়টো অৱদান আগবঢ়ায়।

সিঙে টাংখুল নগা লোককথাৰ আধাৰত নিৰ্মিত শিশু গ্ৰন্থ *মাৰা এণ্ড দ্য ক্লে ক'ছ* লিখিছিল আৰু চিত্ৰকল্প কৰিছিল আৰু ২০১৫ চনত প্ৰকাশ পাইছিল। ২০১৮ চনৰ চেণ্টাৰপিছ: উইমেন’ছ ৰাইটিং এণ্ড আৰ্ট ফ্ৰম নৰ্থ-ইষ্ট ইণ্ডিয়া নামৰ সংকলনখনো সম্পাদনা কৰিছিল। অসমত শিক্ষা প্ৰকল্পত কাম কৰি থকাৰ সময়ত তিনি বছৰত তেখেতে ২০১৮ চনত প্ৰকাশিত অসমত পৰিৱেশিত শান্তি আহিল শীৰ্ষক চুটিগল্প সংকলন লিখিছিল আৰু চিত্ৰকল্প কৰিছিল।

২০১৮ আৰু ২০১৯ চনত "নাগৰিকত্ব বিধেয়কক লৈ এন আৰ চি: বিজেপি অসমীয়া 'জাতীয়তাবাদী'ৰ সৈতে সংঘৰ্ষৰ পথত" আৰু "অসম এন আৰ চি: কোনে বিচাৰকক বিচাৰ কৰিব?" হাফপোষ্ট। ৰাষ্ট্ৰীয় নাগৰিক পঞ্জী (এন আৰ চি) আৰু অসমৰ বিষয়ে লিখি থকাৰ সময়ত সঞ্জয় বৰবৰাই কয়, "এন আৰ চিৰ পৰিণতিৰ ওপৰত ঔপন্যাসিক পৰিস্মিতা সিঙৰ চিন্তাশীল আৰু প্ৰতিফলিত অধ্যায়বোৰে এনে লোকে সহ্য কৰিবলগীয়া হোৱা অসুবিধাৰ লগতে ইয়াৰ পিছত কঢ়িয়াই অনা হিংসাৰ সম্ভাৱনাৰ ইংগিত দিয়ে।"
## সন্মান আৰু বঁটা
*২০০৯ চনৰ শক্তি ভাটৰ প্ৰথম গ্ৰন্থ বঁটাৰ চৰ্টলিষ্ট (The Hotel at the End of the World)
*Scroll.in ২০১৮ চনৰ শ্ৰেষ্ঠ: ভাৰত আৰু বিশ্বক বুজিবলৈ নন-ফিক্সন কিতাপ (কেন্দ্ৰবিন্দু: উত্তৰ-পূব ভাৰতৰ পৰা নতুন লেখা আৰু কলা)

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:অসমীয়া সাহিত্যিক
শ্ৰেণী:অসমৰ চিত্ৰশিল্পী
বয়লাৰ

**বয়লাৰ** () হৈছে বন্ধ পাত্ৰ য'ত তৰল পদাৰ্থ (সাধাৰণতে পানী) গৰম কৰা হয়। তৰল পদাৰ্থটো উতলিবই লাগিব বুলি ক’ব নোৱাৰি। গৰম কৰা বা বাষ্পীভৱন কৰা তৰল পদাৰ্থটো পানী গৰম কৰা, কেন্দ্ৰীয় উত্তাপন, বয়লাৰ ভিত্তিক শক্তি উৎপাদন, ৰন্ধা-বঢ়া, আৰু অনাময়কে ধৰি বিভিন্ন প্ৰক্ৰিয়া বা উত্তাপন প্ৰয়োগত ব্যৱহাৰৰ বাবে বয়লাৰৰ পৰা ওলাই যায়।
## তাপৰ উৎস
শক্তি উৎপাদনৰ বাবে ভাপ চক্ৰ ব্যৱহাৰ কৰা জীৱাশ্ম ইন্ধন শক্তি কেন্দ্ৰত প্ৰাথমিক তাপৰ উৎস হ’ব কয়লা, তেল বা প্ৰাকৃতিক গেছৰ দহন। কিছুমান ক্ষেত্ৰত উপজাত ইন্ধন যেনে: কক বেটাৰীৰ কাৰ্বন মনোক্সাইড সমৃদ্ধ অফগেছ জ্বলাই বয়লাৰ গৰম কৰিব পাৰি; বাগাছৰ দৰে জৈৱ ইন্ধন, য’ত অৰ্থনৈতিকভাৱে উপলব্ধ, তাতো ব্যৱহাৰ কৰিব পাৰি। পাৰমাণৱিক শক্তি কেন্দ্ৰত ভাপ উৎপাদক নামৰ বয়লাৰবোৰ পাৰমাণৱিক বিভাজনৰ ফলত উৎপন্ন হোৱা তাপৰ দ্বাৰা গৰম কৰা হয়। য'ত কোনো প্ৰক্ৰিয়াৰ পৰা বৃহৎ পৰিমাণৰ গৰম গেছ উপলব্ধ হয়, তেনে ঠাইত তাপ পুনৰুদ্ধাৰ কৰা বাষ্প উৎপাদক বা পুনৰুদ্ধাৰ বয়লাৰে তাপ ব্যৱহাৰ কৰি ভাপ উৎপাদন কৰিব পাৰে, অতিৰিক্ত ইন্ধন কম বা একেবাৰেই খৰচ নহয়; এনে সংৰূপ এটা সংযুক্ত চক্ৰ শক্তি কেন্দ্ৰত সাধাৰণ য'ত এটা গেছ টাৰ্বাইন আৰু এটা ভাপ বয়লাৰ ব্যৱহাৰ কৰা হয়। সকলো ক্ষেত্ৰতে দহন উৎপাদনৰ পেলনীয়া গেছসমূহ ভাপ চক্ৰৰ কাম কৰা তৰল পদাৰ্থৰ পৰা পৃথক, যাৰ ফলত এই ব্যৱস্থাসমূহ বাহ্যিক দহন ইঞ্জিনৰ উদাহৰণ হৈ পৰে।
## বয়লাৰৰ কাৰ্যক্ষমতা
বয়লাৰ ASME PTC 4 আৰু পানীৰ নলীৰ বয়লাৰৰ বাবে HRSG ASME PTC 4.4 আৰু EN 12952-15 ৰ বাবে ASME পৰিৱেশন পৰীক্ষা ক'ড (PTC)ত বয়লাৰৰ কাৰ্যক্ষমতা জুখিবলৈ দুটা পদ্ধতি আছে:

* ইনপুট-আউটপুট পদ্ধতি (প্ৰত্যক্ষ পদ্ধতি)
* তাপ-ক্ষয় পদ্ধতি (পৰোক্ষ পদ্ধতি)
## তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰী কাশী কৰৱট মন্দিৰ

কাশী কৰৱত মন্দিৰ - এইটো এটা সৰু আত্মহত্যা মন্দিৰ হয়। এইটো কাশীৰ প্ৰসিদ্ধ ব্লু লছীৰ দোকান আৰু কাশী বিশ্বনাথ মন্দিৰৰ পৰা কিছু মিটাৰ দূৰত অৱস্থিত আৰু ইয়াক এটা প্ৰাচীন শিৱ মন্দিৰ বোলা হয়। এইটো এটা সৰু মন্দিৰ আৰু মাত্ৰ স্থানীয় লোক সকলহে তালৈ যায়। 
বৰ্তমান মন্দিৰৰ মাটিৰ তলৰ কুঠৰীত মাত্ৰ পূজাৰী আৰু তেওঁলোকৰ সম্বন্ধীয় সকলেহে প্ৰৱেশ কৰিব পাৰে। তেওঁলোকে ২৫ প্ৰজন্ম ধৰি সেই ঠাইৰ চোৱাচিতা কৰি আহিছে। তাত থকা কৰতখন ব্ৰিটিছ সকলে লৈ গৈছিল। 

হিন্দু ধৰ্মৰ ধৰ্মগুৰুসকলে যি সাধনা সাধকসকলক কয়, সেয়া শাস্ত্ৰ প্ৰমাণিত নহয়। যাৰ বাবে সাধকসকলে ঈশ্বৰৰ পৰা কোনো উপকাৰ নাপালে যিটো ভক্তিৰ পৰা আশা কৰা হৈছিল। কাশীৰ ধৰ্মগুৰুসকলে এটা নিন্দনীয় আৰু অপৰাধমূলক পৰিকল্পনা কৰিলে যে ভগৱান শিৱই আদেশ দিছে যে কাশী চহৰত প্ৰাণ আহুতি দিয়াজনৰ বাবে স্বৰ্গৰ দুৱাৰ মুকলি হ’ব। কোনো বাধা নোহোৱাকৈ তেওঁ স্বৰ্গলৈ যাব। বৰ্তমান জিলা- সন্ত কবীৰ নগৰ (উত্তৰ প্ৰদেশ)ৰ মগহৰ নগৰত (উত্তৰ প্ৰদেশৰ গোৰখপুৰৰ ওচৰত) মৃত্যু হোৱাজন নৰকলৈ যাব বা গাধৰ শৰীৰ প্ৰাপ্ত কৰিব। 

মগহৰত মৃত্যু হোৱাজন পোনপটীয়াকৈ গাহৰি বা গাধৰ যোনিলৈ অৰ্থাৎ নৰকলৈ যাব আৰু কাশীত মৃত্যু হোৱা সকল পোনপটীয়াকৈ স্বৰ্গলৈ যাব বুলি প্ৰচাৰ কৰা ভ্ৰান্ত ধাৰণাটোৰ বাবেই আগতে সকলোৱে কাশীত জীৱনৰ শেষ সময় অতিবাহিত কৰিছিল। 

সেইবাবেই আশে-পাশে থকা গাঁৱৰ মানুহে বৃদ্ধ বয়সত মাক-দেউতাকক কাশীৰ স্বাৰ্থপৰ পণ্ডিত পূজাৰীৰ হাতত গতাই দিছিল। তেওঁলোকে ভাড়াৰ ভিত্তিত বুঢ়া-বুঢ়ী সকলক নিজৰ লগত ৰাখিছিল। তাৰ পিছত লাহে লাহে বুঢ়া-বুঢ়ীৰ সংখ্যা বাঢ়ি আহিল, গতিকে স্বাৰ্থপৰ পণ্ডিত আৰু পুৰোহিতসকলে চিন্তা কৰিবলৈ ধৰিলে যে এজনক সেৱা কৰাই টান, সকলোকে কেনেকৈ সেৱা কৰিব। তাৰ পাছত গংগা নদীৰ পাৰত ইটাৰ প্ৰকাণ্ড গুহা এটা সাজিছিল যাতে তেওঁলোকক জোৰকৈ মাৰিব পাৰে। তাৰ পাছত সেই গুহাটোৰ ভিতৰত কৰতৰ দৰে বস্তু এটা স্থাপন কৰা হ’ল যাক সেই সময়ৰ মানুহে কৰৌত বুলি কৈছিল। তেতিয়া সেই বুঢ়া-বুঢ়ী সকলক কোৱা হ’ল যে যিয়ে সোনকালে স্বৰ্গলৈ যাব বিচাৰে, এই গুহাটোত কৰতেৰে মূৰ কাটি পেলাওক, তেওঁ পোনে পোনে স্বৰ্গলৈ যাব। এইটোৱেই শিৱ ভগৱানৰ আদেশ। এই কথা শুনাৰ পিছত, যিহেতু সকলো বয়োজ্যেষ্ঠই ইতিমধ্যে দুখ আৰু বেদনাত অশান্তি পাইছিল, গতিকে এই দুখৰ পৰা মুক্তি পাবলৈ সকলোৱে হয় বুলি ক'লে, আৰু সকলোৰে এজন এজনকৈ মূৰ কাটি পেলোৱা হৈছিল। যেতিয়াই সেই কৰতখন কোনো কাৰণত আচল হৈ পৰিছিল, তেতিয়াই কোৱা হৈছিল যে ঈশ্বৰৰ আদেশ এতিয়াও আপোনাৰ বাবে অহা নাই। তেতিয়া সেই বুঢ়াজনে কান্দি কান্দি উভতি আহিছিল আৰু কিছু সময়ৰ পাছত আকৌ কৰতেৰে মূৰটো কাটিবলৈ পুৰোহিতসকলক মাচুল দিছিল। এইদৰে সেই বৃদ্ধসকলৰ সংখ্যা কমি গ’ল। যিটো আছিল অতি নিষ্ঠুৰতাৰে ভৰা কুকৰ্ম। 
উল্লেখযোগ্য সেই মন্দিৰত কেৱল সনাতন হিন্দু ধৰ্মৰ লোকেহে প্ৰৱেশ কৰিব পাৰিছিল।
ব্ৰহ্ম সংহতি

দামোদৰদেৱ, হৰিদেৱ অথবা তেওঁলোকৰ শিষ্যৰ দ্বাৰা প্ৰৱৰ্তিত সত্ৰসমূহেই ব্ৰহ্ম সংহতিৰ সত্ৰ স্বৰূপে পৰিচিত। দামোদৰদেৱ ব্ৰহ্ম সংহতিৰ প্ৰৱৰ্তক। দামোদৰী আৰু হৰিদেৱী সুকীয়া সুকীয়া মাৰ্গ নহয়। দামোদৰী মাৰ্গৰেই আন এটি উল্লেখযোগ্য শাখা হৰিদেৱী। দামোদৰী মাৰ্গই যুক্তি আৰু আৱেগৰ ওপৰত সমানে গুৰুত্ব দিয়ে, কিন্তু হৰিদেৱীয়ে আৱেগতকৈ যুক্তিৰ ওপৰত তুলনামূলকভাৱে অধিক গুৰুত্ব দিয়ে। শংকৰদেৱৰ দ্বাৰা প্ৰৱৰ্তিত 'ভাগৱতী বৈষ্ণৱ ধৰ্ম'ৰ সৈতে ব্ৰহ্ম সংহতিৰ মূলতঃ পাৰ্থক্য নাই। 'ভাগৱতী ধৰ্ম'ত যিদৰে শ্ৰীমদ্ভাগৱতেই ধৰ্মৰ মূলাধাৰ গ্ৰন্থ; তদ্ৰুপ ব্ৰহ্ম সংহতিতো 'শ্ৰীমদ্ভাগৱতে'ই অন্যতম প্ৰধান স্থান লাভ কৰিছে। অৱশ্যে ব্ৰহ্ম সংহতিত নিত্য-নৈমিত্তিকৰ প্ৰাধান্য স্পষ্ট। এই সংহতিৰ আচাৰ্যসকলে মনোময় পূজাৰ লগে লগে প্ৰতিমা-পূজাতো সমানে গুৰুত্ব প্ৰদান কৰে। পঞ্চদেৱতাৰ (আদিত্য, গণেশ, দেৱী, ৰুদ্ৰ, কেশৱ অথবা গণেশ, বিষ্ণু, শিৱ আৰু দুৰ্গা) পূজা আৰু বেদোক্ত কৰ্মাদিৰ স্থান ব্ৰহ্ম সংহতিত লক্ষ্য কৰা যায়। কোনো কোনো পণ্ডিতৰ মতে, ব্ৰহ্ম সংহতিত নাম বা শৰণ নিদিয়ে, দীক্ষা বা ভাগৱতোক্ত মন্ত্ৰ গ্ৰহণ পদ্ধতিৰে কৃষ্ণমন্ত্ৰ দান কৰে। ভক্ত, ভাগৱত, গুৰু আৰু মূৰ্তি এই চাৰিবস্তুৰ প্ৰাধান্য ব্ৰহ্ম সংহতিত অতিকে স্পষ্ট।

## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:শংকৰদেৱ
সাংস্কৃতিক স্নায়ুবিজ্ঞান

**সাংস্কৃতিক স্নায়ুবিজ্ঞান** () হৈছে মানুহৰ সাংস্কৃতিক পৰিৱেশ আৰু স্নায়ুজৈৱিক ব্যৱস্থাৰ মাজৰ আন্তঃসম্পৰ্কৰ ওপৰত গুৰুত্ব আৰোপ কৰা গৱেষণাৰ ক্ষেত্ৰ। এই ক্ষেত্ৰত বিশেষকৈ নৃতত্ত্ব, মনোবিজ্ঞান আৰু জ্ঞানমূলক স্নায়ুবিজ্ঞানৰ দৰে আনুষংগিক ক্ষেত্ৰৰ ধাৰণা আৰু দৃষ্টিভংগী অন্তৰ্ভুক্ত কৰি মানুহৰ আচৰণৰ ওপৰত সামাজিক-সাংস্কৃতিক প্ৰভাৱ অধ্যয়ন কৰা হয়।

সাংস্কৃতিক স্নায়ুবিজ্ঞানীসকলে মানসিক, স্নায়ু আৰু জিন’মিক প্ৰক্ৰিয়াৰ সাংস্কৃতিক তাৰতম্যক এই প্ৰক্ৰিয়াসমূহৰ দ্বিমুখী সম্পৰ্ক আৰু ইয়াৰ উদীয়মান ধৰ্মসমূহ বিভিন্ন পদ্ধতি ব্যৱহাৰ কৰি আৰ্টিকুলেট কৰাৰ উপায় হিচাপে অধ্যয়ন কৰে। সাংস্কৃতিক স্নায়ুবিজ্ঞানৰ গৱেষকসকলেমানৱ প্ৰকৃতিৰ উৎপত্তি আৰু মানুহৰ বৈচিত্ৰ্যৰ ওপৰত দুটা মৌলিকভাৱে চিন্তা-উদ্দীপক, তথাপিও এতিয়াও উত্তৰ নোপোৱা প্ৰশ্নৰ দ্বাৰা অনুপ্ৰাণিত হয়: সাংস্কৃতিক বৈশিষ্ট্যসমূহ (যেনে, মূল্যবোধ, বিশ্বাস, অনুশীলন) কেনেকৈ স্নায়ুজীৱবিজ্ঞান (যেনে: জিনীয় আৰু স্নায়ু প্ৰক্ৰিয়া) আৰু আচৰণৰ গঢ় দিয়ে, আৰু স্নায়ুজীৱবিজ্ঞানৰ ব্যৱস্থাই (যেনে: জিনীয় আৰু স্নায়ু প্ৰক্ৰিয়া) সাংস্কৃতিক বৈশিষ্ট্যৰ উত্থান আৰু সংক্ৰমণ কেনেকৈ সহজ কৰি তোলে?

জিন আৰু সাংস্কৃতিক পৰিৱেশৰ গতিশীল পাৰস্পৰিক ক্ৰিয়াৰ ফলত জটিল আচৰণ হয় বুলি ধাৰণাটো নতুন নহয়; কিন্তু সাংস্কৃতিক স্নায়ুবিজ্ঞানএ সাংস্কৃতিক মনোবিজ্ঞান, স্নায়ুবিজ্ঞান আৰু স্নায়ুজনিত তত্ত্ব আৰু পদ্ধতিসমূহক একত্ৰিত কৰি সংস্কৃতি আৰু জীৱবিজ্ঞানৰ মাজত দ্বিমুখী পাৰস্পৰিক ক্ৰিয়া প্ৰদৰ্শনৰ এক নতুন অভিজ্ঞতাভিত্তিক পদ্ধতিক প্ৰতিনিধিত্ব কৰে।

সাংস্কৃতিক স্নায়ুবিজ্ঞানৰ গৱেষণাৰ আন্তঃসাংস্কৃতিক মনোৰোগ চিকিৎসা, ব্যৱসায় আৰু প্ৰযুক্তিৰ সৈতে ব্যৱহাৰিক প্ৰাসংগিকতা আছে আৰু লগতে বিশ্বজনীন ৰাজহুৱা নীতিৰ বিষয় যেনে: জনসংখ্যাৰ স্বাস্থ্যৰ বৈষম্য, জৈৱনীতি, বিশ্বায়ন, ৰ ওপৰত বহল প্ৰভাৱ আছে। অনুপ্ৰৱেশ, আন্তঃজাতিগত মতাদৰ্শ আৰু আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় সম্পৰ্ক।

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:মনোবিজ্ঞান
কলকাতাৰ দুৰ্গা পূজা

**[[কলিকতা|কলকাতাৰ]] [[দুৰ্গা পূজা]]** () হৈছে ছেপ্টেম্বৰ বা অক্টোবৰ মাহত পালন কৰা বাৰ্ষিক উৎসৱ। ইয়াত হিন্দু মাতৃ দেৱী দুৰ্গাৰ পূজা চিহ্নিত কৰা হয়। এই উৎসৱ পশ্চিমবংগৰ ৰাজধানী কলকাতাত বঙালীসকলৰ বৃহত্তম উৎসৱৰ লগতে বৃহত্তম ধৰ্মীয় উৎসৱ। লগতে, ই কলকাতাৰ বঙালী হিন্দু বা হিন্দুৰ আটাইতকৈ ডাঙৰ ধৰ্মীয় উৎসৱ।

কলকাতাত প্ৰায় ৩ হাজাৰ বাৰোৱাৰী পূজা অনুষ্ঠিত হয়। বৃহৎ বাজেট (কোটি কোটি টকা)ৰে মহানগৰীত ২০০ৰো অধিক পূজাৰ আয়োজন কৰা হয়।

২০২১ চনৰ ডিচেম্বৰ মাহত ৰাষ্ট্ৰসংঘৰ শৈক্ষিক, বৈজ্ঞানিক আৰু সাংস্কৃতিক সংস্থা - ইউনেস্ক’ৰদ্বাৰা ‘মানৱতাৰ অমূৰ্ত সাংস্কৃতিক ঐতিহ্য’ৰ তালিকাত কলকাতাৰ দুৰ্গা পূজা সন্নিৱিষ্ট কৰা হৈছে।
## ইতিহাস
১৬১০ চনৰপৰা সাবৰ্ণ ৰায় চৌধুৰী পৰিয়ালে কলকাতাৰ বড়িশাত থকা তেওঁলোকৰ আদি বাসগৃহত দুৰ্গা পূজাৰ আয়োজন কৰি আহিছে। এইটোৱেই হয়তো কলকাতাৰ আটাইতকৈ পুৰণি দুৰ্গা পূজা উৎসৱ। নৱকৃষ্ণ দেৱে ১৭৫৭ চনত শোভাবাজাৰ ৰাজবাৰীত দুৰ্গা পূজা আৰম্ভ কৰে।

বিংশ শতিকাৰ আৰম্ভণিতে কলকাতাত বাৰোৱাৰী দুৰ্গা পূজা আৰম্ভ হৈছিল। বাৰোৱাৰী দুৰ্গা পূজা শীঘ্ৰে কলকাতাত সাধাৰণ মানুহৰ উৎসৱত পৰিণত হয়। ইয়াৰ পূৰ্বে কলকাতাৰ দুৰ্গা পূজা ধনী পৰিয়ালত আবদ্ধ হৈ আছিল। ১৯১০ চনত ভৱনীপুৰৰ বলৰাম বসু ঘাট পথত "ভৱনীপুৰ সনাতন ধৰ্মাৎসহিনী সভা"ৰ উদ্যোগত কলকাতাৰ প্ৰথম বাৰোৱাৰী দুৰ্গা পূজাৰ আয়োজন কৰা হয়।

১৯৮৫ চনৰপৰা এছিয়ান পেইণ্টছ অথৰিটিয়ে কলকাতাৰ দুৰ্গা পূজা সমিতিসমূহক বঁটা প্ৰদানৰ প্ৰথা প্ৰৱৰ্তন কৰি আহিছে। এই বঁটাৰ নাম এছিয়ান পেইণ্টছ শাৰদ সন্মান। পিছলৈ আন বহুতো ব্যাৱসায়িক সংস্থাই কলকাতাত দুৰ্গা পূজাৰ বাবে "শাৰদ সন্মান" বা দুৰ্গা পূজা বঁটা প্ৰৱৰ্তন কৰে।

পশ্চিম বংগ চৰকাৰে ২০১৩ চনত বিশ্ব বাংলা শাৰদ সন্মানৰ প্ৰৱৰ্তন কৰে।

## সম্প্ৰসাৰণ
*যুগন্তৰ* আৰু *[[আনন্দবাজাৰ পত্ৰিকা]]*ৰ প্ৰতিৱে‍দনত ১৯৫০ চনৰপৰা সৰ্বজনীন (ৰাজহুৱা) পূজাৰ ব্যয়ৰ মোটামুটি অনুমান দিয়া হৈছে। ১৯৫৭ চনত প্ৰতিটো পূজা সমিতিয়ে‍ সেই সময়ত গড়ে ৮,০০০ ৰপৰা ১২,০০০ টকা খৰচ কৰিছিল, পূজাসমূহৰ মুঠ খৰচ আছিল প্ৰায় ২৫ লাখ টকা; ১৯৮৪ চনত সেই মুঠ ধন প্ৰায় ২ কোটিলৈ বৃদ্ধি পায়।

২০১২ চনৰ *টাইমছ অৱ ইণ্ডিয়া*ৰ এক প্ৰতিৱেদনত সেই বছৰৰ কলকাতাৰ দুৰ্গা পূজাৰ ব্যয়ৰ পৰিসংখ্যা দিয়া হৈছিল। প্ৰতিৱেদন অনুসৰি কলকাতাৰ ৩,৫৭৭খন পূজাৰ বাবে মুঠ ১২৩.০৫ কোটি টকা ব্যয় কৰা হৈছিল।

## পূজাঃ উৎসৱ
দুৰ্গা পূজা মূলতঃ ৫ দিন - ষষ্ঠী, সপ্তমী, অষ্টমী, নৱমী আৰু বিজয়া দশমী হিচাপে‍ পালন কৰা হয়। কিন্তু কলকাতাৰ দুৰ্গা পূজাৰ আশে-পাশে উৎসৱৰ আমেজ ষষ্ঠীৰ আগৰপৰাই আৰম্ভ হয়, মূলতঃ মহালয়াৰপৰাই আৰম্ভ হয়। মহালয়াৰ দিনৰেপৰা ৰাইজৰ বাবে মুকলি কৰা হয় দুৰ্গা পূজা পণ্ডল। 
কলকাতাৰ দুৰ্গা পূজাৰ প্ৰধান আকৰ্ষণ হৈছে সজ্জা, ভাস্কৰ্য্য, পেণ্ডেল, পোহৰ আৰু আলোকসজ্জা, আৰু কাৰ্নিভাল।

## পূজাৰ বিৱৰ্তন
সপ্তদশ শতিকাত জমিদাৰসকলে নিজৰ ৰাজবাৰীত পূজা আয়োজন কৰাৰপৰা আজি এই উৎসৱ আনন্দ আৰু অসীম আনন্দৰ প্ৰতীক হৈ পৰিছে। দেৱীক ঘৰলৈ উভতি অহাৰ প্ৰতীক হিচাপে গণ্য কৰা হয়, দেৱীক কেন্দ্ৰ কৰি বৰ্তমান সময়ত পূজাত অতিৰিক্ত পেণ্ডেল, পেণ্ডেল হপিং, বিভিন্ন বিষয়-বস্তুৰ অন্তৰ্ভুক্তিৰ লগতে পোহৰৰ বিশাল শৃংখলৰ সাক্ষী হৈ পৰিছে। ই হৈ পৰিছে পৃথিৱীখনক দেখা আৰু নিজকে স্থাপন কৰাৰ এক ধৰণ।

আনকি কুৰি‍ শতিকালৈকেও কলকাতাৰ দুৰ্গা পূজা মূলতঃ ধৰ্মীয় আৰু পাৰিবাৰিক অনুষ্ঠান আছিল, য’ত বিভিন্ন সম্প্ৰদায়ে একত্ৰিত হৈ তেওঁক পূজা কৰিছিল আৰু উৎসৱৰ সৈতে জড়িত যুগ যুগ ধৰি চলি অহা পৰম্পৰাত অংশগ্ৰহণ কৰিছিল। আৱেগ, ভক্তি আৰু সামূহিক মনোভাব এতিয়াও ফুটি‍ উঠিছে যদিও দুৰ্গা পূজাৰ পৰিসৰ, শৈলী আৰু সাংস্কৃতিক তাৎপৰ্য্যৰ ক্ষেত্ৰত উল্লেখযোগ্য পৰিৱৰ্তন হৈছে।

## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:দুৰ্গা পূজা
শ্ৰেণী:পশ্চিমবংগৰ উৎসৱ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ সংস্কৃতি
বিহালী অভয়াৰণ্য

**বিহালী অভয়াৰণ্য** () অসমৰ বিশ্বনাথ জিলাত অৱস্থিত এখন অভয়াৰণ্য৷ পূব হিমালয়ৰ পাদদেশৰ অৰ্ধ চিৰসেউজ অৰণ্যখন পূৰ্বতে সংৰক্ষিত বনাঞ্চল আছিল। ২০২২ চনৰ ৪ মে’ত অসম ৰাজপত্ৰত অসমৰ ৰাজ্যপাল জগদীশ মুখীয়ে বিহালী সংৰক্ষিত বনাঞ্চলখনক অভয়াৰণ্য হিচাপে ঘোষণা কৰাৰ প্ৰস্তাৱ আগবঢ়ায়। এই বনাঞ্চলখন বৃহত্তৰ শোণিতপুৰ হস্তী সংৰক্ষিত অঞ্চলৰ এক অংশ আৰু ১৯১৭ চনত ইয়াক সংৰক্ষিত বনাঞ্চল হিচাপে ঘোষণা কৰা হৈছিল। ১৯৯৪ চনত ইয়াক গুৰুত্বপূৰ্ণ চৰাই অঞ্চল আৰু ২০০৪ চনত মূল জৈৱ বৈচিত্ৰ্য অঞ্চল হিচাপে স্বীকৃতি দিয়া হৈছে। ইয়াৰ পশ্চিমে নামেৰী ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যান আৰু দক্ষিণে কাজিৰঙা ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যান আৰু ইয়াৰ মুঠ আয়তন ১৪০ বৰ্গ কিলোমিটাৰ৷ সেয়েহে ই বহু প্ৰজাতিৰ প্ৰব্ৰজনৰ বাবে এক গুৰুত্বপূৰ্ণ কৰিড'ৰ হিচাপে কাম কৰে।

## ভৌগোলিক স্থিতি
বিহালী অভয়াৰণ্য ৯৩°১১′৩০.৫৮′′ পূব আৰু ৯৩°২৩′২১.০৯′′ পূব দ্ৰাঘিমাংশ আৰু ২৬°৫২′২০.০৮′′ উত্তৰ আৰু ২৬°৫৭′৩৩.১৭′′ উত্তৰ অক্ষাংশৰ মাজত অৱস্থিত৷ অঞ্চলটোৰ পূব দিশত বুৰৈ নদী, পশ্চিমে বৰগাং নদী, উত্তৰ দিশত অৰুণাচল প্ৰদেশৰ পাপুম সংৰক্ষিত বনাঞ্চল আৰু দক্ষিণে মানুহৰ বসতি, চাহ বাগিচা আৰু ধাননি পথাৰ অৱস্থিত। সাগৰ পৃষ্ঠৰ পৰা ৯০ মিটাৰৰ পৰা ১১০ মিটাৰৰ ভিতৰত উচ্চতাত থকা এই অৰণ্যখনে কেইবাটাও উচ্চভূমি আৰু নিম্নভূমিক সামৰি লৈছে। ইয়াৰ বাৰ্ষিক উষ্ণতা ১৩ ডিগ্ৰী চেলছিয়াছৰ পৰা ৩৭ ডিগ্ৰী চেলছিয়াছৰ ভিতৰত থাকে আৰু বাৰ্ষিক গড় বৰষুণৰ পৰিমাণ প্ৰায় ১৮০০ মিলিমিটাৰ।
## ভূ-প্ৰকৃতি আৰু জৈৱবৈচিত্ৰ্য
### আৰ্দ্ৰভূমি
ব্ৰহ্মপুত্ৰৰ উপনৈ বৰগাং আৰু বুৰৈ বিহালী অভয়াৰণ্যৰ মুখ্য নদী। ইয়াৰ লগতে বনাঞ্চলখনৰ মাজেৰে কেইবাটাও সৰু সৰু নিজৰা যেনে- বিহালী, বেদেটি, বিহমাৰী, বৰাজুলি, ডিকাল, দিৰিং, কচুজান, ক'লাগুৰি, নাহৰজান, নাচবৰ, চাউলধোৱা, শুকানসুঁতি ইত্যাদি বৈ গৈছে। তদুপৰি ইয়াত কেইবাটাও সৰু বৰ আৰ্দ্ৰভূমিও অৱস্থিত।

## সংঘাত আৰু ভাবুকি
অভয়াৰণ্যখনৰ উত্তৰ সীমা সন্দৰ্ভত চুবুৰীয়া অঞ্চলটোৰ সৈতে তীব্ৰ সংঘাতৰ সন্মুখীন হৈছে। প্ৰায় সকলো ফালৰ পৰা অবৈধ বেদখল, উত্তৰ সীমাত অধিক গুৰুতৰভাৱে বনাঞ্চল ধ্বংস আৰু চিকাৰৰ লগতে এই অৰণ্যৰ অস্তিত্বৰ বাবে অন্যতম প্ৰধান চিন্তা। এতিয়া মূল বনাঞ্চলৰ আৱৰণৰ মাত্ৰ ৬০ বৰ্গ কিলোমিটাৰহে বাকী আছে আন কিছু অঞ্চলত বেদখল বা ভূমি অৱক্ষয় হৈছে।

## দাবী
১৯৯৬ চনৰ পৰা নেচাৰছ বন্যপ্ৰাণ নামৰ এক বেচৰকাৰী সংস্থায়ে সামূহিক সভা, সজাগতা শিবিৰ, পোষ্টাৰ আৰু চিত্ৰকলা আৰু লগতে ছ’চিয়েল মিডিয়াৰ জৰিয়তে শান্তিপূৰ্ণ প্ৰতিবাদ সাব্যস্ত কৰি বিহালী সংৰক্ষিত বনাঞ্চলক অভয়াৰণ্যৰ মৰ্যদা প্ৰদান কৰিবলৈ দাবী জনোৱা হৈছিল। ইয়াৰ বাবে চৰকাৰক ১৯খন স্মাৰকপত্ৰ দাখিল কৰা হৈছিল। অৱশেষত ২০২২ চনৰ ৪ মে’ত অসম ৰাজপত্ৰত অসমৰ ৰাজ্যপাল জগদীশ মুখীয়ে বিহালী সংৰক্ষিত বনাঞ্চলখনক অভয়াৰণ্য হিচাপে ঘোষণা কৰাৰ প্ৰস্তাৱ আগবঢ়ায়।

## তথ্য উৎস

## বাহ্যিক সংযোগ
* অভয়াৰণ্যখনৰ বিষয়ে গৱেষণাপত্ৰ
* মূল জৈৱবৈচিত্ৰ অঞ্চল তালিকাত বিহালী সংৰক্ষিত বনাঞ্চল
* ইউটিউবত অভয়াৰণ্যখনৰ বিষয়ে তথ্যচিত্ৰ

শ্ৰেণী:অসমৰ ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যান আৰু অভয়াৰণ্য
শ্ৰেণী:শোণিতপুৰ জিলা
শ্ৰেণী:অসমৰ ভূগোল
ৰামকুইৱাংবে জেমে নিউমে

**ৰামকুইৱাংৱে জেমে নিউমে** (লিপ্যন্তৰত: **ৰামকুইৱাংবে জেনি**; জন্ম: ২১ আগষ্ট, ১৯৫৫) অসমৰ ডিমা হাছাও জিলাৰ এগৰাকী অৱসৰ প্ৰাপ্ত প্ৰাথমিক শিক্ষা বিষয়া। সাংস্কৃতিক ক্ষেত্ৰত আগবঢ়োৱা অৱদানৰ বাবে তেওঁক বিশেষকৈ জনা যায়। শিক্ষাৰ প্ৰসাৰ, বলিপ্ৰথা নিবাৰণ তথা নগা জনগোষ্ঠীৰ হেৰিকা ধৰ্মক ৰক্ষা আৰু সংৰক্ষণৰ বাবে তেওঁৰ জীৱনজোৰা প্ৰয়াসৰ বাবে ভাৰত চৰকাৰে জেমেক ২০২৩ বৰ্ষত পদ্মশ্ৰী বঁটাৰে সন্মানিত কৰে।

## বঁটা আৰু সন্মান
* **১৯৯৭**: শ্ৰী গুৰুজী সমাজ প্ৰাৱধান পুৰস্কাৰ, জন কল্যাণ সমিতি, পুনে বম্বেৰ দ্বাৰা।
* **২০১০**: ভাওৰাও দেওৰাজ স্মৃতি সন্মান, হেৰাকা ৰীতি-নীতি আৰু ধৰ্ম ৰক্ষাৰ ক্ষেত্ৰত কৰা নিস্বাৰ্থ সেৱাৰ বাবে।
* **২০১৫**: বিবেকানন্দ কেন্দ্ৰ সংস্কৃতি প্ৰতিষ্ঠান সন্মান।
* **২০১৮**: বিজ্ঞানৰ ডক্টৰেট (Honoris cousa), NITTE বিশ্ববিদ্যালয়ৰ তৰফৰ পৰা প্ৰদান কৰা হয়।
* **২০২৩**: পদ্মশ্ৰী বঁটা, সামাজিক কৰ্মৰ বাবে নতুন দিল্লীত ভাৰতৰ ৰাষ্ট্ৰপতি দ্ৰৌপদী মুৰ্মুৰ দ্বাৰা প্ৰদান কৰা হয়।

## তথ্যসূত্ৰ

## বাহ্যিক সংযোগ
* ইউটিউব সমল
* ইউটিউব সমল

শ্ৰেণী:সংক্ষিপ্ত জীৱনী
শ্ৰেণী:পদ্মশ্ৰী বঁটা বিজয়ী
মগহৰ

**মগহৰ** এখন ঐতিহাসিক নগৰ। ই ভাৰতবৰ্ষৰ উত্তৰ প্ৰদেশ ৰাজ্যৰ সন্ত কবীৰ নগৰ জিলাৰ মগহৰ নগৰ পালিকাৰ অন্তৰ্গত। ইয়াৰ ইতিহাস সন্ত কবীৰ চাহাবৰ লগত ওতপ্ৰোত ভাৱে সাঙোৰ খাই আছে।
## কিংবদন্তি
মগহৰৰ আমী নদী এসময়ত অভিশপ্ত হৈ শুকাই গৈছিল। কবীৰ চাহাবৰ আশীৰ্বাদ ও নিৰ্দেশ মৰ্মে আমী নদী পানীৰে উপচি পৰে যি আজিও বিদ্যমান। 
কবীৰ চাহাব কাশীত বাস কৰিছিল। ১২০বছৰ কাশীত বাস কৰাৰ পিছত নকলী ধাৰ্মিক গুৰুৱে প্ৰচাৰ কৰা তৎকালীন ভুল বিশ্বাস (মগহৰত শৰীৰ ত্যাগ কৰিলে নৰকলৈ আৰু কাশীত শৰীৰ ত্যাগ কৰিলে স্বৰ্গলৈ যায় বোলা কথা ) ক প্ৰত্যাহ্বান জনাবলৈ কবীৰ চাহাব মগহৰলৈ গৈছিল। তেওঁ কৈছিল যিকোনো ঠাইতে নাথাকক সকলোৱে নিজৰ কৰ্মৰ ভিত্তিত স্বৰ্গ বা নৰক পায়। ভাল কাম কৰাজনে স্বৰ্গ আৰু বেয়া, নিকৃষ্ট কাম কৰাজনে নৰক ভোগ কৰে, য'তেই মৃত্যুবৰণ কৰিলেও তেওঁ দুখ হে পাব। সেই সময়ত কাশীৰ হিন্দু ৰজা বীৰ সিং বাঘেল আৰু মগহৰ ৰাজ্যৰ মুছলমান নবাব বিজলী খান পাঠান দুয়োজনেই আছিল কবীৰৰ প্ৰিয় শিষ্য। বিজলী খান পাঠানে কবীৰ চাহাবৰ পৰা নাম উপদেশ লৈ নিজৰ ৰাজ্যত মাংস খোৱা বন্ধ কৰি দিছিল। ঠিক সেইদৰে বীৰ সিং বাঘেলে কবীৰ চাহাবৰ সকলো কথা বিশ্বাস কৰিছিল। কবীৰ চাহাবে যেতিয়া কাশীৰ পৰা মগহৰলৈ ৰাওনা হয়, তেতিয়া বীৰ সিং বাঘেলে সৈন্যবাহিনীৰ সৈতে গৈছিল। তেওঁ সিদ্ধান্ত ল’লে যে কবীৰ চাহাবে শৰীৰ এৰি যোৱাৰ পিছত তেওঁৰ শৰীৰটো কাশীলৈ আনি হিন্দু ৰীতি-নীতি অনুসৰি শেষ ৰীতি-নীতি কৰিব। যদি মুছলমানে সন্মতি নিদিয়ে যুদ্ধ কৰি নিজৰ মৃতদেহ ঘূৰাই আনিব। 
কিন্তু কবীৰ চাহাব যেতিয়া মগহৰৰ পৰা সোঁশৰীৰে নিজ ধাম সৎলোকলৈ গুচি যায়। তেওঁ শোৱা চাদৰৰ ওপৰত তেওঁৰ শৰীৰৰ আকাৰত ফুল পোৱা গৈছিল। তেওঁৰ অনুগামী হিন্দু আৰু মুছলমান সকলে কবীৰ চাহাবৰ আকাশবাণীৰ আদেশ মতে সেই ফুল সমানে সমানে ভগাই ললে আৰু মগহৰত ১০০ ফুটৰ ব্যৱধানত দুখন স্মাৰক( হিন্দুৰ মন্দিৰ আৰু মুছলমানৰ মজাৰ) নিৰ্মাণ কৰিলে। উল্লেখযোগ্য যে দুয়োখন স্মাৰকৰ প্ৰৱেশ দ্বাৰ এখনেই যিয়ে আজিও হিন্দু মুছলিম মিলাপ্ৰীতিৰ যথাৰ্থ সাক্ষ্য বহন কৰি আহিছে। কবীৰ চাহাবে আজিৰ পৰা ৫০৫ বছৰ পূৰ্বে মগহৰৰ পৰা সশৰীৰে সত্যলোক গৈ দুয়ো ধৰ্মৰ শত্ৰুতাৰ ভাৱ সমাপ্ত কৰিলে।

মগহৰ হাউলী( বৰ্তমান জিলা কবীৰ নগৰ, উত্তৰপ্ৰদেশ) ত  আজিও  প্ৰমাণ বিদ্যমান আছে যে  কবীৰ পৰমেশ্বৰ মাঘ মাহত শুক্ল পক্ষ ,তিথি একাদশী, বিক্ৰমাব্দ ১৫৭৫ ( ১৫১৮ চন) ত সশৰীৰে সত্যলোক যাওঁতে কবীৰ পৰমেশ্বৰৰ শৰীৰৰ স্থানত সুগন্ধিত ফুল পোৱা গৈছিল।

## জনগাঁথনি
২০১১ চনৰ ভাৰতৰ লোকপিয়লত মগহৰৰ জনসংখ্যা ১৯,১৮১ জন।

## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:নগৰ-মহানগৰ
শ্ৰেণী:উত্তৰ প্ৰদেশ
ডক্তৰ বেজবৰুৱা ২

**ডক্তৰ বেজবৰুৱা ২** () ৩ ফেব্ৰুৱাৰী ২০২৩-ত মুক্তি পোৱা অসমীয়া ভাষাৰ ছাচপেন্স থ্ৰিলাৰ ছবি। এইখন ১৯৬৯ চনত মুক্তি পোৱা ডক্তৰ বেজবৰুৱাৰ চিকুৱেল। ডক্তৰ বেজবৰুৱা ২ নিপন গোস্বামীয়ে পৰিচালনা কৰিছে। গোস্বামীয়ে পূৰ্বৰ ডক্তৰ বেজবৰুৱাৰ মুখ্য চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছিল। ছবিৰ কাহিনী, চিত্ৰনাট্য আৰু সংলাপ ৰাজদ্বীপৰ, সংগীত জুবিন গাৰ্গৰ। এ.এম. টেলিভিচনৰ বেনাৰত নিৰ্মিত ছবিখন প্ৰযোজনা কৰিছে সঞ্জীৱ নাৰায়ণে। সহ-প্ৰযোজক অক্ষতা নাৰায়ণ।

## অভিনয় শিল্পী
* আদিল হুছেইন (*ড. বেজবৰুৱা*)
* জুবিন গাৰ্গ (*ডিএছপি মহাদেৱ বৰবৰুৱা*)
* সিদ্ধাৰ্থ নিপন গোস্বামী (*অধিবক্তা শান্তনু চৌধুৰী*)
* কিংকিনি গোস্বামী (*স্নেহা*)
* নিপন গোস্বামী (*প্ৰদীপ দুৱৰা*)
* মাধুৰীমা চৌধুৰী 
*অৰুণ হাজৰিকা
## সংগীত
ৰমেন বৰুৱাৰ সুৰ আৰোপিত ডক্তৰ বেজবৰুৱা১ ছবিখনৰ তিনিটা পুৰনি গীত ৰিমেক্ কৰা হৈছে ডক্তৰ বেজবৰুৱা ২ ত। 

'কি নাম দি মাতিম' শিৰোনামেৰে নতুন গীত এটি সৃষ্টি কৰিছে সংগীতশিল্পী দিগন্ত ভাৰতীয়ে। 

উদীয়মান গীতিকাৰ ৰাহুল গৌতমে লিখা 'ডক্তৰ বেজবৰুৱা (শীৰ্ষগীত)'টি সুৰ আৰু সংগীতেৰে সজাইছে জুবিন গাৰ্গে। 

সংগীত ব্যৱস্থাপনা কৰিছে জুবিন গাৰ্গ, পলাশ সূৰ্য গগৈ, শেখৰ জ্যোতি গোস্বামী আৰু ভদ্ৰ কান্ত দাসে।

## তথ্য উৎস

## বাহ্যিক সংযোগ
*  

শ্ৰেণী:অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:২০২০ দশকৰ অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:২০২৩ বৰ্ষৰ চলচ্চিত্ৰ
অসমৰ চূণ

**চূণ** () সাধাৰণতে এবিধ খনিজাত দ্ৰব্য৷ ই কেলচিয়ামযুক্ত অজৈৱ পদাৰ্থ৷ কিন্তু অসমত প্ৰাচীন কালত এবিধ বিশেষ প্ৰকাৰৰ চূণ পৰম্পৰাগতভাৱে তৈয়াৰ কৰা হৈছিল যাক গৃহ নিৰ্মাণৰ পৰা তামোল-পাণৰ লগত খোৱালৈ বিভিন্ন কামত ব্যৱহাৰ কৰা হৈছিল৷ অসমত এই চূণ উৎপাদনৰ লগত এক শ্ৰেণীৰ মানুহ জড়িত হৈ থাকি এক সম্প্ৰদায়ৰো সৃষ্টি হৈছিল৷
## ব্যৱহাৰ
আহোম যুগত দ’ল-দেৱালয়, মৈদাম আদি সাজিবলৈ স্থানীয়ভাৱে কৰাল তৈয়াৰ কৰা হৈছিল আৰু এই কৰালত চূণ অপৰিহাৰ্য আছিল৷ খনিজাত চূণতকৈ পৰম্পৰাগতভাৱে তৈয়াৰী শামুকৰ চূণ ব্যৱহাৰ কৰিলে কৰাল অধিক মিহি হৈছিল আৰু ইয়াৰে নিৰ্মিত স্থাপত্য নিমজ হৈছিল৷ চূণ খাদ্য হিচাপে তামোল-পাণৰ লগত খোৱা হয়৷ চূণত কেলচিয়াম আৰু ভিটামিন বি পোৱা যায়৷ ইয়াৰ ঔষধি গুণো থকা বুলি বিশ্বাস৷ সেয়ে কঁকালৰ বিষ, গাঁঠিৰ বিষ, পেটৰ অসুখ আদিত চূণেৰে মালিচ কৰে আৰু খাবলৈ দিয়া হয়৷
## চূণ উৎপাদন পদ্ধতি
অসমৰ পৰম্পৰাগতভাৱে উৎপাদিত চূণ হ’ল শামুকৰ পেটত উৎপাদন কৰা চূণ৷ ইয়াৰ বাবে এক বিশেষ পদ্ধতি প্ৰয়োগ কৰা হয়৷ চূণ প্ৰস্তুত কৰিবলৈ শামুকবোৰৰ পেটৰ মঙহাল অংশ উলিয়াই পেলাই ৰ’দত শুকুৱাই লোৱা হয়৷ তাৰপিছত আলতীয়া মাটিৰে ঘূৰণীয়াকৈ সজা ভাটিত খোলাবোৰ পোৰা হয়৷ ভাটিটো জাপি জাপি শামুকৰ খোলাবোৰ থৈ তলত জুই দি খোলাবোৰ ভালদৰে পুৰি যোৱাৰ পিছত জুই নুমুৱাই ছাইখিনি ঠাণ্ডা হ’বলৈ দিব লাগে৷ তাৰপিছত চালনীৰে চালি আৱৰ্জনা আৰু এঙাৰবোৰ আঁতৰাই তাত জোখমতে পানী ঢালিব লাগে৷ তেতিয়া ছাইখিনি থপথপীয়া হয় আৰু খোৱাৰ উপযুক্ত হৈ পৰে৷ এই চূণৰ শিলৰ পৰা পোৱা চূণতকৈ চোক বেছি৷

## চূণ শিল্পৰ সৈতে জড়িত লোক
অসমত চূণ শিল্পৰ সৈতে জড়িত লোকসকলক মুখী নামে জনা যায়৷  আহোম ৰজা প্ৰতাপসিংহই বৃত্তিয়াল লোকসকলক ঠায়ে ঠায়ে গাওঁ পাতি বহুৱাইছিল৷ তেওঁলোকে ৰজাই নিৰ্ধাৰণ কৰি দিয়া কৰ্মকে পৰম্পৰাগতভাৱে কৰিছিল আৰু তেওঁলোকক সেই কৰ্মৰ নামেৰে জনা গৈছিল৷ চূণ উৎপাদনৰ লগত জড়িত লোকসকলক চুনেৰীও বোলা হৈছিল৷ মুখী আৰু চুনেৰীসকলৰ মাজত এটা পাৰ্থক্য আছিল যে, মুখীসকলে শামুক পুৰি ছাই উলিওৱা কামটো মুকলিকৈ কৰিছিল আৰু চুনেৰীসকলে এই কাম বন্ধ ভাটিত কৰিছিল৷ মুকলিত চূণ পুৰিলে বেয়া গোন্ধ ওলাইছিল আৰু ই অস্বাস্থ্যকৰ পৰিৱেশত হৈছিল বাবে মুখী সম্প্ৰদায়টোক চুনেৰীতকৈ মানুহে হীন চকুৰে চাইছিল৷

## তথ্য সূত্ৰ
ৰাষ্ট্ৰীয় কন্যা শিশু দিৱস

**ৰাষ্ট্ৰীয় কন্যা শিশু দিৱস** (ইংৰাজী : National Girl Child Day) হৈছে ভাৰতবৰ্ষত প্ৰত্যেক বছৰে ২৪ জানুৱাৰীত পালন কৰা এটা ৰাষ্ট্ৰীয় দিৱস। ভাৰত চৰকাৰৰ মহিলা আৰু শিশু বিকাশ মন্ত্ৰালয়ে ভাৰতীয় সমাজত নাৰীৰ প্ৰতি থকা ভেদাভেদ আৰু লিংগ বৈষম্য বিষয়ে জনসাধাৰণৰ মাজত সজাগতা বৃদ্ধিৰ উদ্দেশ্যে প্ৰথমবাৰৰ বাবে এই দিৱসটো আৰম্ভ কৰিছিল। “বেটি বচাও, বেটি পঢ়াও”, শিশু যৌন অনুপাতকে ধৰি বিভিন্ন কাৰ্যসূচীৰ জৰিয়তে আৰু মহিলাসকলৰ বাবে এক সুস্থ আৰু সুৰক্ষিত পৰিৱেশ গঢ়ি তোলাৰ বাবে সজাগতা অভিযানৰ জৰিয়তে এই দিৱস উদযাপন কৰা হয়। সমগ্ৰ দেশতে লিংগ সজাগতা শিবিৰ আৰু আলোচনা চক্ৰৰ আয়োজন কৰা হয়, য'ত কন্যা শিশুৰ বাবে এক সুস্থ আৰু সুৰক্ষিত পৰিৱেশ প্ৰদানৰ গুৰুত্বৰ ওপৰত আলোকপাত কৰা হয় আৰু চৰকাৰে গ্ৰহণ কৰা পদক্ষেপসমূহ উপস্থাপন কৰা হয়। ২০১৯ চনত “উজ্জ্বল ভৱিষ্যতৰ বাবে মহিলাৰ সবলীকৰণ” ('Empowering Girls for a Brighter Tomorrow') বিষয়ক লৈ এই দিৱস পালন কৰা হৈছিল।

## উদ্দেশ্য
* দেশৰ মহিলাসকলে যাতে কোনো ধৰণৰ বৈষম্যৰ সন্মুখীন নহয় তাৰ বাবে জনসাধাৰণক সজাগ কৰা।
* কন্যা সন্তানৰ অধিকাৰ সম্পৰ্কে সজাগতা বৃদ্ধি কৰা।
* মহিলাসকলক শিক্ষা দিয়া আৰু তেওঁলোকক স্বাস্থ্য আৰু পুষ্টিৰ গুৰুত্বৰ বিষয়ে সচেতন কৰা।

## তথ্য সংগ্ৰহ

## বাহ্যিক সংযোগ
* বিকাশপেডিয়াত ৰাষ্ট্ৰীয় কন্যা শিশু দিৱস

শ্ৰেণী:দিৱসসমূহ
সাঁ‌চ:জ্ঞানপীঠ বঁ‌টা বিজয়ী অসমৰ ব্যক্তি

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ বিভিন্ন বঁটা আৰু পুৰস্কাৰৰ সাঁচ
আলডুছ হাক্সলী

thumb
**এলডাছ হাক্সলি** এজন প্ৰখ্যাত ব্ৰিটিছ লেখক, দাৰ্শনিক আছিল। তেওঁ হাক্সলি পৰিয়ালৰ অন্যতম বিশিষ্ট সদস্য আছিল। তেওঁ ১৮৯৪ চনত ইংলেণ্ডৰ গোদালমিংত জন্মগ্ৰহণ কৰিছিল আৰু অক্সফৰ্ডৰ ইটন কলেজ আৰু বেলিঅ'ল কলেজত শিক্ষা লাভ কৰিছিল। তেওঁ ১৯২০ ৰ দশকত লেখক হিচাপে কৰ্মজীৱন আৰম্ভ কৰে আৰু ১৯২১ চনত তেওঁৰ প্ৰথম উপন্যাস "ক্ৰম ইয়েলো" প্ৰকাশ কৰে।

### কৰ্মজীৱন
হাক্সলিৰ আটাইতকৈ বিখ্যাত উপন্যাস "ব্ৰেভ নিউ ৱৰ্ল্ড" ১৯৩২ চনত প্ৰকাশিত হৈছিল। উপন্যাসখন এখন ভৱিষ্যতবাদী সমাজৰ আধাৰত নিৰ্মাণ কৰা হৈছে য'ত জনসাধাৰণক তেওঁলোকৰ পূৰ্বনিৰ্ধাৰিত সামাজিক ভূমিকাত সন্তুষ্ট থাকিবলৈ আনুবংশিকভাৱে বাধ্য কৰা হয়। ইয়াক বিংশ শতিকাৰ সাহিত্যৰ এক উৎকৃষ্ট বিজ্ঞান আৰু প্ৰযুক্তিৰ বিপদ সম্পৰ্কে এক সতৰ্কতামূলক কাহিনী বুলি গণ্য কৰা হয়।

হাক্সলিৰ অন্যান্য উল্লেখযোগ্য উপন্যাসসমূহৰ ভিতৰত আছে "পইণ্ট কাউণ্টাৰ পইণ্ট" (১৯২৮) আৰু "আইলেণ্ড" (১৯৬২)। তেওঁ কেইবাটাও ননফিক্সন ৰচনাও লিখিছিল, যাৰ ভিতৰত আছে "দ্যা দুৰ অফ পাৰ্চিপচন" (১৯৫৪), য'ত তেওঁ চাইকেডেলিক ড্ৰাগ মেস্কেলিনৰ সৈতে তেওঁৰ অভিজ্ঞতাৰ বিষয়ে আলোচনা কৰিছে।

হাক্সলি এজন শান্তিবাদী আৰু মানৱতাবাদী আছিল, আৰু তেওঁৰ লিখনিত প্ৰায়ে ব্যক্তিয়ে সৰ্বাধিনায়কত্ববাদৰ বিৰুদ্ধে কৰা সংগ্ৰাম আৰু আধ্যাত্মিক জ্ঞানৰ সন্ধানৰ বিষয়বস্তুৰ বিষয়ে আলোচনা কৰা হৈছিল।

###### মৃত্যু
১৯৬৩ চনত ৬৯ বছৰ বয়সত কৰ্কট ৰোগত আক্ৰান্ত হৈ হাক্সলিৰ মৃত্যু হয়, যাৰ ফলত বিংশ শতিকাৰ অন্যতম গুৰুত্বপূৰ্ণ আৰু প্ৰভাৱশালী লেখক জনৰ কৰ্মৰ সমাপ্তি ঘটে। মানৱ প্ৰকৃতিৰ বিষয়ে ইয়াৰ অন্তৰ্দৃষ্টি আৰু অনিয়ন্ত্ৰিত প্ৰযুক্তি আৰু একনায়কত্ববাদৰ বিপদসম্পৰ্কে সতৰ্কবাণীৰ বাবে তেওঁৰ কাম আজিও অধ্যয়ন কৰা হয়।

https://en.wikipedia.org/wiki/Aldous_Huxley#/media/File:Aldous_Huxley_psychical_researcher.png

https://asomjob.in/

শ্ৰেণী:যুক্তৰাজ্যৰ ব্যক্তি