open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
জাপানী বৌদ্ধ ধৰ্ম

**জাপানী বৌদ্ধ ধৰ্ম** বা ***নিহন বুক্ক্য*** হৈছে জাপানত প্ৰচলিত বৌদ্ধ বিশ্বাস। জাপান দেশত প্ৰায় ষষ্ঠ শতিকাৰ পৰাই বৌদ্ধ ধৰ্মৰ প্ৰচলন হৈ আহিছে। *নিহন বুক্ক্য*ৰ পৰা অনেক বৌদ্ধ পৰম্পৰাৰ সৃষ্টি হৈছে। এই বৌদ্ধ পৰম্পৰাৰ কেইবাটায়ো নিজৰ উৎস চীনা বৌদ্ধ ধৰ্ম বুলি গণ্য কৰে। ঐতিহাসিকভাৱে জাপানী বৌদ্ধ ধৰ্মৰ জাপানী সমাজ-জীৱন আৰু সংস্কৃতিৰ ওপৰত ভালেমান প্ৰভাৱ দেখা যায়। বৰ্তমানেও এই প্ৰভাৱ স্পষ্টকৈ মন কৰিব পাৰি।

## বিশ্বাসী লোকৰ অনুমান
জাপান চৰকাৰৰ সাংস্কৃতিক বিষয়ক সংস্থাৰ অনুমান অনুযায়ী, ২০১৮ চনৰ শেষৰ ফালে জাপানত প্ৰায় ৮৪ নিযুত বৌদ্ধ ধৰ্মৰ বিশ্বাসী লোক আছে। ই জাপানৰ জনসংখ্যাৰ ৬৭%। এই সংখ্যা অনুযায়ী, বৌদ্ধ ধৰ্ম জাপানত দ্বিতীয় আতাইতকৈ জনপ্ৰিয় ধৰ্ম। প্ৰথম স্থানত আছে শ্বিণ্ট' ধৰ্ম। ৬৭% লোকে বিশ্বাস কৰা স্বত্বেও দ্বিতীয় স্থানত থকাৰ কাৰণ হ'ল: জাপানী মানুহে সাধাৰণতে একাধিক ধৰ্মত বিশ্বাস কৰে। বিশেষকৈ, শ শ বছৰৰ পৰা জাপানত শ্বিণ্ট' ধৰ্ম আৰু বৌদ্ধ ধৰ্ম একেলগেই মানি থকা হৈছে। এসময়ত এটাক নমনাকৈ আনটোক মনা অসম্ভৱেই হৈ পৰিছিল। শ্বিণ্ট' কামিসকলক বৌদ্ধ সৃষ্টিতত্ত্বৰ অংশ গণ্য কৰা হৈছিল। মেইজি কালতহে জাপানী জাতীয়তাবাদীয়ে শ্বিণ্ট' ধৰ্ম আৰু জাপানী বৌদ্ধ ধৰ্মক পৃথক কৰিলে।

আন আন সমীক্ষাত পিচে সংখ্যাটোৰ ভালেমান তাৰতম্য দেখা যায়। পিউ ৰিচাৰ্চ চেণ্টাৰৰ সমীক্ষা অনুযায়ী, ২০১০ চনত ৩৬.২% জাপানী লোকহে বৌদ্ধ ধৰ্মাৱলম্বী আছিল। জাপানী সাধাৰণ সামাজিক সমীক্ষা অনুযায়ী এই অনুমান কেৱল ২০%হে আছিল, ২০১৭ চনত। ২০১৩ চনৰ জাপানী জাতীয় চৰিত্ৰ সমীক্ষা অনুযায়ী ৭০% লোকে কোনো ধৰ্মকেই স্বীকাৰ নকৰিছিল। আন এক সমীক্ষা অনুযায়ী, প্ৰায় ৬০% জাপানী মানুহৰ ঘৰত এটি বুৎচুডান বা বৌদ্ধ মঠ আছে।

২০১২ চনৰ পিউ ৰিচাৰ্চ চেণ্টাৰৰ সমীক্ষা অনুযায়ী, জাপানী বৌদ্ধ সম্প্ৰদায় বিশ্বৰ ভিতৰত তৃতীয় বৃহৎ, চীন আৰু থাইলেণ্ডৰ পাছতেই।

## জাপানী বৌদ্ধ সম্প্ৰদায়
জাপানী বৌদ্ধ ধৰ্ম বৈচিত্ৰ্যপূৰ্ণ। প্ৰাচীন কালৰে পৰা এই ধৰ্মৰ অনেক সম্প্ৰদায় আছে। জাপানী বৌদ্ধ সম্প্ৰদায়সমূহক পুৰণি আৰু নতুন শ্ৰেণীত ভাগ কৰিব পৰা যায়।

### পুৰণি সম্প্ৰদায়
পুৰণি জাপানী বৌদ্ধ সম্প্ৰদায়সমূহক আকৌ নাৰা আৰু ৰহস্যমূলক শ্ৰেণিত ভাগ কৰিব পৰা যায়। নাৰা সম্প্ৰদায়সমূহৰ সম্বন্ধ জাপানৰ পুৰণি ৰাজধানী নাৰাৰ সৈতে আছে। এই সম্প্ৰদায়সমূহে নাৰাত বিখ্যাত "দক্ষিণৰ ৰাজধানীৰ ৭ মহান মন্দিৰ"ৰ স্থাপনা কৰিছিল। এই মন্দিৰসমূহক জাপানী ভাষাত ''নাণ্ট' শ্বিচি ডাইজি'' (南都七大寺) বোলা হয়। ৬ নাৰা সম্প্ৰদায় হ'ল:

* আসংগ আৰু বাসুনন্ধুৰ হ'চ্চ সম্প্ৰদায়
* বাসুবন্ধুৰ ক'চ সম্প্ৰদায়
* নাগাৰ্জুন আৰু আৰ্যদেৱৰ চান্ৰণ সম্প্ৰদায়
* একৱানৰ জজিৎচু সম্প্ৰদায়
* বোধিসেনে জাপানত চিনাকি কৰোৱা ডুশ্বুনৰ কেগন সম্প্ৰদায়
* জিয়ানঝেনে জাপানত চিনাকি কৰোৱা ডাঅ'শ্বুৱানৰ ৰিচ্‌শ্বু সম্প্ৰদায়

নাৰা সম্প্ৰদায়সমূহৰ উপৰিও পুৰণি সম্প্ৰদায় আছে। সেই সম্প্ৰদায়সমূহক ৰহস্যমূলক সম্প্ৰদায় বোলা হয়। সেইকেইটা হ'ল:

* চাইচৰ টেণ্ডাই সম্প্ৰদায়
* কুকাইৰ শ্বিঙন বৌদ্ধ ধৰ্ম
* এন ন' গ্যজাৰ শ্বুগেণ্ড সম্প্ৰদায়

### নতুন সম্প্ৰদায়
কামাকুৰা কালত অনেক শ্বিন বুক্ক্য' বা নতুন সম্প্ৰদায়ৰ সৃষ্টি হ'ল। মুখ্য এনে সম্প্ৰদায়:

* জডু শ্বু
* য়ুজু নেম্বুৎচু
* জড' শ্বিঞ্চু
* ৰিঞ্জাই
* চট
* নিচিৰেণ
* জি শ্বু
* ফুকে শ্বু
* শ্বিঙন ৰিচ্‌শ্বু

## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:বৌদ্ধ ধৰ্ম
শ্ৰেণী:জাপান
জাপানত হিন্দু ধৰ্ম

**জাপানত হিন্দু ধৰ্ম** এক সংখ্যালঘু ধৰ্ম। পিচে, বৌদ্ধ ধৰ্মৰ সৈতে সামঞ্জস্য থকা এই ধৰ্মৰ, ই এক সংখ্যালঘু ধৰ্ম হ'লেও, জাপানৰ সংস্কৃতিত বিশেষ প্ৰভাৱ দেখা যায়। হিন্দু ধৰ্মৰ সৃষ্ট অনেক ধাৰণা, দেৱতা আদি, বৌদ্ধ ধৰ্মৰ মাধ্যমেৰে, বা পোণপতীয়াকৈ জাপানী লোকবিশ্বাসত সোমাইছে।

## সাংস্কৃতিক প্ৰভাৱ

যদিও হন্দু ধৰ্মাৱলম্বী লোকৰ সংখ্যা জাপানত অধিক নহয়, এই ধৰ্মৰ জাপানী সংস্কৃতিৰ অনেক ক্ষেত্ৰত বিশেষ প্ৰভাৱ দেখা যায়। এই প্ৰভাৱ সাধাৰণতে পৰোক্ষ। এই প্ৰভাৱৰ কাৰণ হ'ল জাপান দেশত বৌদ্ধ ধৰ্মৰ জনপ্ৰিয়তা। বৌদ্ধ ধৰ্ম আৰু হিন্দু ধৰ্মৰ উৎস একেই, আৰু দুয়ো ভাৰতীয় ধৰ্ম। বৌদ্ধ ধৰ্ম ভাৰতৰ পৰা চীন আৰু চীনৰ পৰা কোৰিয়া হৈ ষষ্ঠ শতিকাত জাপানত সোমাল। হিন্দু ধৰ্মৰ প্ৰভাৱৰ এক মুখ্য উদাহৰণ হ'ল জাপানত অনেক লোকে বিশ্বাস কৰা "সৌভাগ্যৰ সাত দেৱতা"। এই সাত দেৱতাৰ চাৰিজনেই হিন্দু দেৱতা। বেঞ্জাইটেনছামা হ'ল বিদ্যাৰ হিন্দু দেৱী সৰস্বতীৰ ৰূপ। বিশ্বামন হ'ল ধনৰ হিন্দু দেৱতা বৈশ্ৰাৱন বা কুবেৰৰ ৰূপ। ঠিক তেনেদৰে, ডাইক'কুটেন হিন্দু দেৱতা মহাকাল বা শিৱৰ ৰূপ আৰু কিচিজটেন ধনৰ হিন্দু দেৱী লক্ষ্মীৰ ৰূপ। হিন্দু ত্ৰিদেৱীৰ "নিপ্পনীকৰণ" দেখা যায়, অৰ্থাৎ জাপানী ৰূপত তুলি ধৰা দেখা যায় (জাপান দেশক জাপানী ভাষাত নিপ্পন বা নিহন বোলা হয়)। সৰস্বতী হৈ পৰে বেঞ্জাইটেন্ন্য', লক্ষ্মী হৈ পৰে কিচ্‌শ্বৌটেন্ন্য' আৰু মহাকালী হৈ পৰে ডাইক'কুটেন্ন্য'। পিচে, ডাইক'কুটেন্ন্য'ক পতি ডাইক'কুটেনৰ (大黒天) নাৰী ৰূপ হিচাপেহে সৌভাগ্যৰ সাত দেৱৰ মাজত ৰখা হয়।

বেঞ্জাইটেনৰ জাপান আগমন ঘটিছিল ষষ্ঠৰ পৰা অষ্ঠম শতিকাৰ ভিতৰত, যেতিয়া চীনা ভাষালৈ "সোণালী পোহৰৰ সূত্ৰ"ৰ (金光明経) অনুবাদ কৰা হৈছিল। এই সূত্ৰত বেঞ্জাইটেনৰ বিষয়ে এক সম্পূৰ্ণ ভাগ আছে। তেওঁৰ উল্লেখ পদ্ম সূত্ৰতো পোৱা যায়। জাপানত লোকপালে চাৰি স্বৰ্গীয় ৰজাৰ বৌদ্ধ ৰূপ গ্ৰহণ কৰে। সোণালী পোহৰৰ সূত্ৰ বিশেষকৈ জাপানত অত্যন্ত জনপ্ৰিয় হ'ল। এই সূত্ৰৰ মতে, যি শাসকে সঠিকভাৱে শাসন কৰে, তেওঁক চাৰিও দিশৰ পৰা চাৰি স্বৰ্গীয় ৰজাই ৰক্ষা কৰে। এই চাৰি স্বৰ্গীয় ৰজা হ'ল, মৃত্যুৰ হিন্দু দেৱতা যম, বিষ্ণুৰ বাহন গৰুড়, অপেশ্বৰী আৰু শিৱৰ পুত্ৰ গণেশ। যমৰ জাপানী ৰূপ হ'ল এন্মা। গৰুড়ৰ জাপানী ৰূপ হ'ল কৰুৰ। কৰুৰ এটি বিশালকায়, মুখৰ পৰা জুই নিগৰোৱা প্ৰাণী। এই প্ৰাণীৰ অৰ্ধাংশ মানৱৰ দৰে, আৰু আন অৰ্ধাংশ চৰাইৰ। অপেশ্বৰীৰ জাপানী ৰূপ টেন্নিন। গণেশৰ জাপানী ৰূপ কাঙিটেন। জাপানৰ ফুটাক' টামাগাৱা স্থিত এটি মন্দিৰত বুদ্ধতকৈও গণেশ বা কাঙিটেনক অধিক প্ৰদৰ্শিত কৰা হৈছে।

হিন্দু ধৰ্মৰ আন আন প্ৰভাৱ হৈছে, ছয় দৰ্শনত বিশ্বাস, আৰু যোগ আৰু পাগোড়াৰ ব্যৱহাৰ। জাপানী সংস্কৃতিক প্ৰভাৱিত কৰা হিন্দু বিশ্বাসে চীন দেশৰ সংস্কৃতিকো ভালেমান প্ৰভাৱিত কৰিছে।

হিন্দু দেৱী-দেৱতাৰ ওপৰত জাপানত অনেক লোকে অধ্যয়ন কৰিছে আৰু গ্ৰন্থ ছপা কৰিছে। বৰ্তমানেও ই জাপানত হিন্দু ধৰ্মৰ অধ্যয়নক অৰিহণা যোগায়।

## সংখ্যা
বৰ্তমানে জাপানত হিন্দু ধৰ্মাৱলম্বী লোকৰ সৰহ সংখ্যকেই ভাৰতীয় বা নেপালী প্ৰবাসী। ২০১৬ চন্ত, জাপানত প্ৰায় ৩০ হাজাৰ ভাৰতীয় আৰু ৮০ হাজাৰ নেপালী লোকে বাস কৰিছিল। এই প্ৰবাসী সমাজৰ সৰহ সংখ্যকেই হিন্দু ধৰ্মাৱলম্বী। স্থানীয় জাপানী লোকৰ মাজত, বৰ্তমানে শ্বিঙন বৌদ্ধ ধৰ্মাৱলম্বীসকলে হিন্দু ধৰ্মক বিশেষভাৱে সন্মান কৰে। জাপানত থকা কিছু ডাঙৰ হিন্দু মন্দিৰ হ'ল:

* টকিঅ'ৰ শিৱ শক্তি মন্দিৰ
* টকিঅ'ৰ শিৰডী সাই বাবাৰ মন্দিৰ
* ইস্কন নিউ গায়া
* সৰস্বতী বা বেঞ্জাইটেন মঠ
* আছাকুছাৰ গণেশ মন্দিৰ

*এচ'চিয়েছন অৱ ৰিলিজন ডেটা আৰ্কাইভ্‌ছ*ৰ মতে ২০১৫ চনত প্ৰায় ২৬ হাজাৰ হিন্দু লোক আছিল।

## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:হিন্দু ধৰ্ম
শ্ৰেণী:জাপান
হৰেকলা হাজাব্বা

**হৰেকলা হাজাব্বা** () কৰ্ণাটকৰ মাংগালোৰ নিবাসী এজন ভাৰতীয় কমলা বেপাৰী, যি তেওঁৰ সৰু ব্যৱসায়টোত উপাৰ্জিত টকাৰে নিজৰ গাঁৱত এখন স্কুল প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল।  তেওঁৰ এই প্ৰশংসনীয় প্ৰচেষ্টাৰ বাবে, ২০২০ চনত, তেওঁক  ভাৰতৰ চৰকাৰে চতুৰ্থ সৰ্বোচ্চ অসামৰিক সম্মান পদ্মশ্ৰী বঁটা প্ৰদান কৰে।

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:পদ্মশ্ৰী বঁটা বিজয়ী
শ্ৰেণী:সমাজকৰ্মী
নিহন শ্ব'কি

**নিহন শ্ব'কি** (, "জাপানৰ ইতিবৃত্ত") জাপানী ইতিহাসৰ দ্বিতীয় আটাইতকৈ পুৰণি গ্ৰন্থ। এই গ্ৰন্থক নিহংগি (日本紀, "জাপানী ইতিবৃত্ত") নামেৰেও জনা যায়। এই গ্ৰন্থ কজিকিতকৈ দীঘল। ইতিহাসবিদ আৰু প্ৰত্নতত্ত্ববিদৰ বাবে অতিকৈ গুৰুত্বপূৰ্ণ এক গ্ৰন্থ, যিহেতু ই জাপানৰ ইতিহাসৰ আতাইতকৈ বিস্তৃত আৰু সম্পূৰ্ণ বিৱৰণ দাঙি ধৰে। নিহন শ্ব'কিৰ লেখন ৭২০ খ্ৰীষ্টাব্দত সমাপ্ত হৈছিল। এই গ্ৰন্থ ৰাজকুমাৰ ট'নেৰিৰ তত্ত্বাৱধানত আৰু অ ন' য়াচুমাৰ'ৰ সহায়ত লিখা হৈছিল। গ্ৰন্থখন সম্ৰাজ্ঞী গেঞ্চ'ক অৰ্পণ কৰা হৈছিল।

নিহন শ্ব'কিৰ আৰম্ভণিতে এক জাপানী সৃষ্টিৰ কাহিনী পোৱা যায়। বিশ্বৰ সৃষ্টি আৰু প্ৰথম ৭ প্ৰজন্মৰ এই কাহিনী আৰম্ভ হয় কুনিন'ট'কাটাচি নামৰ দিব্য পুৰুষৰ পৰা।  ৰ্ক'জিকিৰ দৰেই তাৰ পাছত কেইবাটাও কাহিনী গ্ৰন্থখনত পোৱা যায়, কিন্তু তাৰ পাছত ইয়াত অষ্ঠ শতিকেলৈকে জাপানৰ ইতিহাসৰ বৰ্ণনা কৰা হয়। এই গ্ৰন্থত সম্ৰাট টেঞ্জি, সম্ৰাট টেনমু আৰু সম্ৰাজ্ঞী জিটৰ শাসনৰ সঠিক বৰ্ণনা প্ৰদান কৰা হৈছে বুলি বিশ্বাস কৰা হয়। নিহন শ্ব'কিত ভাল শাসকৰ সুকৰ্ম আৰু বেয়া শাসকৰ কুকৰ্মৰ বিষয়ে বিশেষ ধ্যান দিয়া হৈছে। গ্ৰন্থখনত কাল্পনিক কাল আৰু আন দেশৰ সৈতে কূটনৈতিক সম্বন্ধৰ বিষয়েও উল্লেখ আছে। নিহন শ্ব'কি ধ্ৰুপদী চীনা ভাষাত লিখা হৈছিল, যিহেতু সেই সময়ত জাপান দেশত এই ভাষাতেই প্ৰায় আনুষ্ঠানিক কাম-কাজ কৰা হৈছিল। তাৰ বিপৰীতে, ক'জিকি ধ্ৰুপদী চীনা ভাষাৰ লগতে, কিছু কিছু টাইত জাপানী ভাষাতো লিখা হৈছিল। জাপানী ভাষাৰ প্ৰয়োগ পিচে প্ৰায় নাম আদিৰ উচ্চাৰণৰ ক্ষেত্ৰত অসুবিধা নহ'বলৈহে কৰা হৈছিল। ক'জিকিৰ বিপৰীতে নিহন শ্ব'কিৰ কেইবাটাও অংশত

## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:গ্ৰন্থ
দেৱী খড়কা

**দেৱী খড়কা** নেপালৰ দোলখা জিলাৰ এগৰাকী কমিউনিষ্ট ৰাজনীতিবিদ। তেওঁ বৰ্তমান নেপালৰ প্ৰতিনিধি পৰিষদৰ সদস্য।

## জীৱনী
দেৱী খড়কাই নেপালৰ গৃহযুদ্ধত অংশগ্ৰহণ কৰিছিল। তেওঁ মুখ্যতঃ নেপালৰ শাসনত থকা ৰাজতান্ত্ৰিক চৰকাৰৰ বিৰুদ্ধে নেপালৰ কমিউনিষ্ট পাৰ্টি (মাওবাদী) দলত যোগদান কৰিছিল। দৰিদ্ৰ লোকসকলৰ ওপৰত হোৱা অত্যাচাৰ, তেওঁৰ পিতৃৰ সম্পত্তি জব্দ কৰা আৰু নিৰাপত্তা বাহিনীৰ দ্বাৰা তেওঁৰ ভাতৃ ৰিত ভাদকুৰ খড়কাক হত্যা কৰাৰ কথা উল্লেখ কৰি তেওঁ ৰাজতন্ত্ৰ উৎখাত কৰিবলৈ ১৯৯০ চনৰ গণ আন্দোলনত অংশগ্ৰহণ কৰিছিল। পিছত তেওঁ ১৯৯৬ চনত গণপ্ৰজাতন্ত্ৰৰ প্ৰৱৰ্তনৰ বাবে গৃহযুদ্ধ আৰম্ভ হোৱাৰ লগে লগে মাওবাদীত যোগদান কৰে।

গৃহযুদ্ধৰ সময়ত খড়কা মাওবাদী-অনুমোদিত অল নেপাল মহিলা সন্থাৰ (বিপ্লৱী) প্ৰতিষ্ঠাপক সভাপতি হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল। ১৯৯৭ চনত গ্ৰেপ্তাৰ হোৱাৰ পিছত তেওঁ এমাহ ধৰি সন্ধানহীন হৈ আছিল। তেওঁক গ্ৰেপ্তাৰ কৰাৰ পিছত নেপালৰ আৰক্ষীৰ জিম্মাত চাৰি মাহধৰি তেওঁক উপৰ্যুপৰি ধৰ্ষণ কৰা হৈছিল। ১৯৯৯ চনত তেওঁ নেপালৰ মাওবাদী কমিউনিষ্ট পাৰ্টিৰ দোলাখা, সিন্ধুপালচোক, ওখলধুঙ্গা আৰু চোলুখুম্বুত সামৰিক কমাণ্ডাৰ হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰে, অৱশেষত ২০০২ চনত তেওঁ দোলাখাৰ জিলা সম্পাদক হয়।

২০০৮ চনত খড়কা নেপালৰ গৃহযুদ্ধৰ সমাপ্তিৰ পিছত নেপালৰ সংবিধান সভা প্ৰতিষ্ঠা হোৱাৰ পিছৰে পৰা দোলাখাৰ পৰা মাওবাদী সাংসদ হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছে। ২০১১ চনৰ পৰা ২০১৩ চনলৈ তেওঁ শাৰীৰিক পৰিকল্পনা আৰু কামৰ ৰাজ্যিক মন্ত্ৰী হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল।

খড়কা কেইবাটাও বিতৰ্কৰ সৈতে জড়িত। ২০০২ চনত, ইউনাইটেড মাৰ্ক্সবাদী-লেনিনবাদী দলৰ সহকৰ্মী দোলাখাৰ সাংসদ শান্তি পাখৰিন দেৱী খড়কা জিলা সচিব হৈ থাকোঁতে তেওঁৰ স্বামী বুদ্ধি মান পাখৰিনক মাওবাদী কেডাৰে হত্যা কৰাৰ বিষয়ে কৈছিল।

২০১১ চনত তেওঁ আৰু তেওঁৰ স্বামী আৰু সহযোগী মাওবাদী ৰাজনীতিবিদ ৰাজ কুমাৰ শ্ৰেষ্ঠৰ বিৰুদ্ধে নেপালৰ মাজেৰে তিব্বতলৈ ৰঙা চন্দন কাঠৰ চোৰাং ব্যৱসায় তদাৰক কৰাৰ অভিযোগ উত্থাপিত হৈছিল। স্থানীয় নিৰ্বাচনৰ কেইদিনমান পূৰ্বে ২০১৭ চনত চিপিএন-ইউএমএলৰ প্ৰাৰ্থী গোৰ তামাঙৰ পুত্ৰ কুল বাহাদুৰ তামাঙক মাওবাদী-কেন্দ্ৰৰ কেডাৰে হত্যা কৰে। খড়কাই দাবী কৰিছিল যে মাওবাদীসকলে নিজকে ৰক্ষা কৰিবলৈ এনে কৰিছে। তামাঙে খড়কাৰ নাম উল্লেখ কৰি আৰক্ষীৰ ওচৰত দাখিল কৰা অভিযোগৰ পিছত সন্দেহযুক্ত কেডাৰসকলক গ্ৰেপ্তাৰ কৰা হয় আৰু তালাচী অভিযান আৰম্ভ কৰা হয়।

২০১৭ চনৰ শেষভাগৰ পৰা, খড়কাই দোলাখাত তৃণমূল পৰ্যায়ত দলটোৰ সম্পৰ্ক শক্তিশালী কৰাৰ বাবে জনপৰিষদৰ ছাঁয়া চৰকাৰ স্থাপনৰ বাবে মাওবাদীৰ প্ৰচেষ্টাৰ নেতৃত্ব দি আহিছে।

## তথ্য সংগ্ৰহ


শ্ৰেণী:নেপালৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ৰাজনীতিবিদ
শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
প্লেণ্টাৰ ৰাজৰপৰা স্বৰাজলৈ (গ্ৰন্থ)

**প্লেন্টাৰ ৰাজৰপৰা স্বৰাজলৈ-অসমত স্বাধীনতা সংগ্ৰাম আৰু নিৰ্বাচনী ৰাজনীতি, ১৮২৬-১৯৪৭** হৈছে অমলেন্দু গুহ ৰচিত ঔপনিৱেশিক কালৰ অসমৰ এক সামগ্ৰিক ইতিহাস।। কিতাপখন অন্বেষা প্ৰকাশে প্ৰকাশ কৰিছে। কিতাপখনৰ আইএছবিএন নম্বৰ হৈছে- ৮১-৮৯০০৩-৮৭-৯ আৰু মূল্য: ৪৮০ টকা।

## লেখক পৰিচিতি

ড॰ অমলেন্দু গুহ অসমৰ এগৰাকী বাওঁপন্থী মতাদৰ্শৰ খ্যাতনামা ইতিহাসবিদ, সমাজবিদ, কবি আৰু সাহিত্যিক পেঞ্চনাৰ আছিল। তেখেতে ইংৰাজী আৰু অসমীয়া ভাষাত বহুকেইখন ইতিহাস বিষয়ক গ্ৰন্থ ৰচনা কৰাৰ উপৰিও অসমীয়া আৰু বঙালী ভাষাত একোখনকৈ কবিতাপুথিও ৰচনা কৰি থৈ গৈছে। তেখেতৰ বঙালী কবিতা পুথি 'লুইত পাৰেৰ গাথা'ৰ বেটুপাত আঁকিছিল বিষ্ণুপ্ৰসাদ ৰাভাই।
*Planters Raj To Swaraj: Freedom Struggle And Electoral Politics In Assam 1826-1927 - ইতিহাস বিষয়ক ইংৰাজী গ্ৰন্থ
*Medieval and Colonial Assam: Society, Polity And Economy- ইতিহাস বিষয়ক ইংৰাজী গ্ৰন্থ
*বৈষ্ণৱবাদৰ পৰা মোৱামৰীয়া বিদ্ৰোহলৈ- ইতিহাস বিষয়ক অসমীয়া গ্ৰন্থ
*গোৱালপাৰা জিলাৰ আৰ্থ-সামাজিক ব্যৱস্থা- ইতিহাস বিষয়ক অসমীয়া গ্ৰন্থ
*অসমৰ ইতিহাস: অধ্যয়ন আৰু ৰচনা- ইতিহাস বিষয়ক অসমীয়া গ্ৰন্থ
*তোমালৈ- অসমীয়া কবিতা পুথি
*লুইত পাৰেৰ গাথা- বঙালী কবিতা পুথি

### কিতাপখন সম্পৰ্কে অভিমত
সাহিত্যিক তথা সমালোচক হীৰেন গোহাঁয়ে *প্লেণ্টাৰ ৰাজৰপৰা স্বৰাজলৈ* গ্ৰন্থখন বিষয়ত নিজৰ অভিমত দাঙি ধৰি কৈছে; 

## তথ্যউৎস

শ্ৰেণী:অসমীয়া গ্ৰন্থ
বাল্য নিকেতন

**বাল্য নিকেতন** অসমৰ যোৰহাট জিলাৰ টীয়ক বিধান সভা সমষ্টিৰ অন্তৰ্গত কাকজান অঞ্চলৰ এখন শিক্ষানুষ্ঠান। শিক্ষানুষ্ঠানখন বেচৰকাৰী খণ্ডৰ। স্থানীয় ৰাইজৰ দ্বাৰা পৰিচালিত শিক্ষানুষ্ঠানখনে টীয়কৰ শিক্ষাখণ্ডলৈ বৰঙণি আগবঢ়াইছে। এই বিদ্যালয়ত প্ৰাক্ প্ৰাথমিক পৰ্যায়ৰ পৰা উচ্চ মাধ্যমিক (দশম শ্ৰেণী) পৰ্যায়লৈকে শিক্ষা প্ৰদান কৰা হয়। অসম মাধ্যমিক শিক্ষা সংসদৰ অধীনস্থ শিক্ষানুষ্ঠানটোৰ পৰা প্ৰতি বছৰেই ১০০% ছাত্ৰ-ছাত্ৰী উত্তীৰ্ণ হোৱাৰ লগতে ২০২১ বৰ্ষলৈকে তিনিজন ছাত্ৰ-ছাত্ৰীয়ে অসমৰ ভিতৰতে স্থান লাভ কৰিবলৈ সক্ষম হৈছে। 

## তথ্য সংগ্ৰহ
শ্বেতা চেট্টী

**শ্বেতা চেট্টী** (; জন্ম: ২০ জুন ১৯৬৯) এগৰাকী ভাৰতীয় কন্ঠশিল্পী যি তেওঁৰ এলবামৰ বাবে আৰু বলীউড চলচ্চিত্ৰ চাউণ্ডট্ৰেকলৈ তেওঁৰ অৱদানৰ বাবে জনাজাত। তাই হিন্দী আৰু কানাড়া ভাষাত গান গায়।

## জীৱন আৰু কেৰিয়াৰ
১৯৯০ চনত শ্বেতাৰ প্ৰথম এলবাম আৰু ১৯৯১ চনত দ্বিতীয় এলবাম সেই সময়ত মুক্তি পাইছিল যেতিয়া কোনো সংগীত চেনেল নাছিল। তাৰ পিছত, ১৯৯৩ চনত, তেওঁৰ তৃতীয় এলবাম "জনি জোকাৰছ" মুকলি কৰা হৈছিল যিটো বাণিজ্যিক সফলতা আছিল। পিছত, তেওঁ তেওঁৰ সহ-শিল্পী যেনে শান, সাগৰিকা মুখাৰ্জী, সুনীতা ৰাও, আলিশা চীনা, মহালক্ষ্মী আয়াৰ, জুবিন গাৰ্গ, জংকী বৰঠাকুৰ, শুভ মুদগল, সুচিত্ৰা কৃষ্ণমূৰ্তি, অলকা য়াগনিক, উদিত নাৰায়ণ, কুমাৰ চানু, চনু নিগম আদিৰ সৈতে কেইবাটাও এলবাম আৰু চলচ্চিত্ৰৰ গান গাইছিল। চেট্টীয়ে এজন জাৰ্মান, খ্ৰীষ্টান ব্ৰেণ্ডৰ সৈতে বিবাহপাশত আৱদ্ধ হৈছিল।

## তথ্য সংগ্ৰহ

## বাহ্যিক সংযোগ

* 
* 
* 

শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:হিন্দী চলচ্চিত্ৰৰ নেপথ্য কণ্ঠশিল্পী
শ্ৰেণী:কানাড়া চলচ্চিত্ৰৰ নেপথ্য কণ্ঠশিল্পী
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় কণ্ঠশিল্পী
প্ৰেম জনমে জনমে

**প্ৰেম জনমে জনমে** () ১৯৯১ চনত মুক্তি পোৱা এখন ৰঙীন অসমীয়া ড্ৰামা চলচ্চিত্ৰ। যাদৱ চন্দ্ৰ দাস পৰিচালিত এই ছবিখন বি.এচ.বি. ফিল্মছৰ (অসম) বেনাৰত প্ৰযোজনা কৰিছিল বিপুল কলিতাই। মূল ভূমিকাত অভিনয় কৰিছিল বিজয় শংকৰ, বিদ্যা ৰাও আৰু পৰেশ গোস্বামী ডেইজী ৰাজখোৱাই।সংগীত ৰিদীপ দত্তৰ।

## কাহিনীৰ সাৰাংশ
এয়া এহাল যুৱক-যুৱতীৰ প্ৰেম কাহিনী। ভিন্নধৰ্মী যুৱক-যুৱতীহালৰ প্ৰেমৰ পথ সুন্দৰ; কিন্তু এই পথতো লুকাই আছিল কিছুমান কাঁইট। যিয়ে দুঃসহ কৰি দিয়ে দুয়োৰো জীৱন। এদিন কালৰাত্ৰিৰ অৱসান ঘটিল। মিলনৰ ক্ষণ এতিয়া সমাগত। কিন্তু সকলো কথাই জানো মানুহে ভবাৰ দৰেই হয়?
## অভিনয় শিল্পী

*বিজয় শংকৰ
*বিদ্যা ৰাও
*পৰেশ গোস্বমী
*ডেইজী ৰাজখোৱা
*চম্পক শৰ্মা
*আশীষ শইকীয়া
*জ্যোতিষ শৰ্মা
*বুলু বৰকটকী
*বিউটি সভাপণ্ডিত
*বন্দিতা বৰা
*দেৱ কুমাৰ দাস
*কুমুদ বৰদলৈ
*হৰেন কলিতা
*মৃণালিনী কলিতা

## সংগীত
ছবিখনৰ সংগীত পৰিচালনা কৰিছে ৰিদীপ দত্তই। গীত লিখিছে যাদৱ চন্দ্ৰ ডেকা আৰু ললিত চন্দ্ৰ নাথে। কণ্ঠদান কৰিছে মহানন্দ মজিন্দাৰ বৰুৱা, ৰিদীপ দত্ত, দিলু হাজৰিকা, জোতিৰ্ময় দেৱনাথ, অনিমা চৌধুৰী, মিতালী চৌধুৰী আৰু সন্ধ্যা মেননে।

## তথ্যউৎস

শ্ৰেণী:অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:১৯৯০ দশকৰ অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:১৯৯১ বৰ্ষৰ চলচ্চিত্ৰ
কৃষ্ণচন্দ্ৰ নেপালী পোখৰেল

**কৃষ্ণচন্দ্ৰ নেপালী** এজন নেপালী ৰাজনীতিবিদ। তেওঁক **কৃষ্ণচন্দ্ৰ নেপালী পোখৰেল** বুলিও জনা যায়। তেওঁ পশ্চিম নেপালৰ গণ্ডকী প্ৰদেশৰ মুখ্যমন্ত্ৰী। সম্ভাৱ্য মুখ্যমন্ত্ৰী পদৰ প্ৰাৰ্থী পাউডেলে ১০০ তকৈও কম ভোটৰ ব্যৱধানত তেওঁৰ সমষ্টি হেৰুৱাই কৃষ্ণচন্দ্ৰ নেপালীক সৰ্বসন্মতিক্ৰমে নেপালী কংগ্ৰেছৰ গণ্ডকী প্ৰদেশৰ সংসদীয় দলৰ নেতা হিচাপে নিৰ্বাচিত কৰা হৈছিল। তেওঁ নেপালী কংগ্ৰেছৰ কেন্দ্ৰীয় সমিতিৰ এজন প্ৰাক্তন সদস্য।

এনচি, চিপিএন-এমচি, পিএছপি-এন, ৰাষ্ট্ৰীয় জনমৰ্চা আৰু নিৰ্দলীয় প্ৰাৰ্থী দীপক মাঙৰ সমৰ্থনত নেপালৰ সংবিধানৰ ১৬৮ (৫) অনুচ্ছেদৰ অধীনত তেওঁ গণ্ডকী প্ৰদেশৰ দ্বিতীয় মুখ্যমন্ত্ৰী আৰু নেপালী কংগ্ৰেছৰ পৰা ৰাজ্যখনৰ প্ৰথম মুখ্যমন্ত্ৰী হিচাপে নিৰ্বাচিত হয়। নেপালৰ সংবিধানৰ ১৬৮ (৪) অনুচ্ছেদ অনুসৰি পৃথিৱী চুব্বা গুৰুঙে প্ৰাদেশিক আইনসভাত আস্থাৰ ভোট লাভ কৰাত ব্যৰ্থ হয় আৰু সকলো বিৰোধী দলে তেওঁক গণ্ডকী প্ৰদেশৰ পৰৱৰ্তী মুখ্যমন্ত্ৰী হিচাপে সমৰ্থন কৰা ৰাজ্যপালৰ ওচৰত সংখ্যাগৰিষ্ঠ সদস্যৰ স্বাক্ষৰৰ এখন তালিকা দাখিল কৰে।

## ৰাজনৈতিক জীৱন
নেপালী কংগ্ৰেছৰ দ্বাদশ সাধাৰণ সন্মিলনত তেওঁ লুম্বিনি জোনৰ পৰা নেপালী কংগ্ৰেছৰ কেন্দ্ৰীয় সমিতিলৈ নিৰ্বাচিত হৈছিল। কেন্দ্ৰীয় সদস্য হিচাপে নিৰ্বাচিত হোৱাৰ আগতে, তেওঁ চাৰিবাৰ (১৯৯১ ৰ পৰা ২০১০ খৃষ্টাব্দ) নেপালী কংগ্ৰেছ নৱালপাৰাচীৰ সভাপতি নিৰ্বাচিত হৈছিল। তাৰ আগতে তেওঁ লুম্বিনি জিলাৰ কাৰ্যকৰী সমিতিৰ সদস্য আছিল।

বিগত চাৰি দশক ধৰি ৰাজনীতিত সক্ৰিয় হৈ থকা কৃষ্ণ চন্দ্ৰ পোখৰেলে গণতন্ত্ৰ পুনৰুদ্ধাৰৰ আন্দোলনৰ সময়ত বাৰে বাৰে তিনি বছৰৰো অধিক কাৰাগাৰত কটাইছে। তেওঁ তেওঁৰ দেউতাক স্বৰ্গীয় গোবৰ্ধন শৰ্মাৰ সৈতে ভাৰতত নিৰ্বাসিত আছিল। ৰাজনৈতিক কেৰিয়াৰৰ উপৰিও তেওঁ দীৰ্ঘদিন ধৰি কাভৰে ফালাণ্টে, তানাহু দামাউলি আৰু তানাহু থাৰ্পু উচ্চ বিদ্যালয়ত ৰাজনীতি বিজ্ঞান, ভূগোল আৰু ইতিহাস অধ্যাপনা কৰিছিল।

১৯৭৯ চনৰ গণভোটত বহুদলীয় প্ৰচাৰত সক্ৰিয় হৈ নেপালী কংগ্ৰেছ জয় কৰাৰ মন্ত্ৰী পৰিষদৰ সিদ্ধান্তত তেওঁক জুমলালৈ স্থানান্তৰ কৰা হৈছিল। একে সময়তে, ১৯৭৯ চনত পঞ্চায়ত দমন আৰু শাৰীৰিক উৎপীড়নৰ পিছত, তেওঁ শিক্ষকতা ত্যাগ কৰে আৰু এজন উকীল হিচাপে জনসাধাৰণৰ আইনী সেৱাৰ বাবে নিজকে সমৰ্পিত কৰে। তেওঁৰ প্ৰচেষ্টাৰ জৰিয়তে বহুতো গণতান্ত্ৰিক ৰাজনৈতিক বন্দীক তানাহু আৰু নৱালপাৰাচীৰ পৰা মুক্ত কৰা হৈছিল। তেওঁ এমনেষ্টি ইণ্টাৰনেচনেল নৱালপাৰাচীৰ নেপাল অধ্যায়ৰ প্ৰতিষ্ঠাপক সভাপতিও আছিল। ৰাজনৈতিক কাৰণত তেওঁক কেইবাবাৰো শাৰীৰিক ভাৱে নিৰ্যাতন কৰা হৈছিল।

## ব্যক্তিগত জীৱন
কৃষ্ণচন্দ্ৰ নেপালী পোখৰেল স্বৰ্গীয় গোবৰ্ধন শৰ্মাৰ দ্বিতীয় পুত্ৰ । পিতৃ গোবৰ্ধন শৰ্মা নেপালত গণতন্ত্ৰ পুনৰুদ্ধাৰৰ বাবে এজন আগশাৰীৰ যুঁজাৰু আৰু স্বাধীনতা সংগ্ৰামী আছিল। তেওঁ নেপালী কংগ্ৰেছ দলৰ কেন্দ্ৰীয় সদস্যও আছিল।

## তথ্য সংগ্ৰহ
চাকি

**চাকি**, **দিয়া**, **দীপক**, **দীপ**, হৈছে তেলৰ সহায়ত জ্বলোৱা একপ্ৰকাৰৰ মাটি বা ধাতুৰে তৈয়াৰী কম পোহৰৰ উৎস। চাকিৰ ধাৰক অংশত তেল বা ঘিঁউ দি কপাহৰে তৈয়াৰী শলিতাৰ সহায়ত চাকি জ্বলোৱা হয়। চাকিৰ উৎপত্তি ভাৰতবৰ্ষৰ বৈদিক সনাতনী সমাজত হোৱা বুলি ভাগৱত উল্লেখ আছে । এই চাকি ব্ৰহ্মাৰ নাভি কমল বুলি হিন্দু সমাজত প্ৰচলিত বাখ্যা বিভিন্ন পৌৰানিক কাব্যত উল্লেখ আছে। ঔ টেঙাৰ  চাকিৰ ব্যৱহাৰ অসমত প্ৰথমে শ্ৰীমন্ত শংকৰদেৱে বৰদোৱা থানত ব্যৱহাৰ কৰিছিল আৰু পাছলৈ মাধৱদেৱে ঢেকীয়াখোৱা‌ বৰনামঘৰ প্ৰতিষ্ঠা কৰাৰ সময়ছোৱাত কৰা দেখা গৈছিল । আজিকালি  শিখ, বৌদ্ধ আৰু জৈন সকলে ঈশ্বৰ উপাসনাৰ বাবে চাকি জ্বলাই প্ৰাৰ্থনা কৰে। ইয়াৰোপৰি বিভিন্ন ধৰ্মীয় অনুষ্ঠান, শুভ কৰ্মৰ আৰম্ভণি, বিবাহ, জন্মদিন, পোহৰৰ উৎসৱ দীপাৱলী আদিত চাকি জ্বলোৱা হয়।
## প্ৰকাৰ

সামগ্ৰী বাছনিৰ ক্ষেত্ৰত, চাকি বুলি ক'লে মাটিৰ চাকিক নিৰ্দেশ কৰা হয় যদিও একাধিক সামগ্ৰীৰে তৈয়াৰ কৰা চাকি যেনে ধাতৱীয় চাকি, (বেছিভাগ পিতল যাক চামাই বুলি জনা যায়) তথা অন্যান্য সামগ্ৰীৰ ভিতৰত পাতৰ পৰা তৈয়াৰ কৰা *পাত্ৰাৱলী* ওপঙা চাকি বা শিলেৰে তৈয়াৰ কৰা স্থায়ী চাকি আদিও প্ৰচলিত। 
চাকিৰ ডিজাইনৰ ক্ষেত্ৰত, এডাল শলীতা জ্বলাব পৰাকৈ প্ৰস্তুত কৰা চাকি সচৰাচৰ ব্যৱহাৰ হয়, ইয়াৰোপৰি দুই বা অধিক দিশৰ পৰা একেটা চাকিতে শলীতা জ্বলাব পৰাকৈ কেইবামুখি চাকিও তৈয়াৰ কৰা হয়। সামগ্ৰিক *লেম্প* ডিজাইনৰ ক্ষেত্ৰত, শোভাময় চাকিবোৰ বিভিন্ন ডিজাইন থাকে। প্ৰতীকী নাচিয়াৰকইল লেম্প (যাক "অন্নম লেম্প" বুলিও জনা যায়) তামিলনাডুৰ নাচিয়াৰ কইলৰ পাথৰ (কামমালাৰ) সম্প্ৰদায়ৰ দ্বাৰা প্ৰস্তুত কৰা হয়।

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ভাৰতীয় মৃৎশিল্প
কড়াইগুড়ি

**কড়াইগুড়ি** এখন গাঁও আছিল৷ গাঁওখনত এডাল প্ৰকাণ্ড ডাঙৰ আৰু ওখ কৰাই গছ আছিল বাবে গাঁওখনৰ নাম কড়াইগুড়ি৷ বৰ্তমান গাঁওখন শালীধানৰ খেতি পথাৰ৷ কড়াইগুড়ি গাঁৱৰ বাসিন্দাসকলে সময়ত উঠা দি আহি আহি কিছোঁৰীডোবা আৰু কালাঝাৰ গাঁও পাতে৷ সেই কড়াইগুড়ি ঠাইত কেৱল “আই ঠাকুৰাণী” গোঁসানীৰ থানটোহে বিদ্যমান৷

## অৱস্থান
ভাৰতৰ অসম ৰাজ্যৰ গোৱালপাৰা জিলাৰ ঘোঁৰাপোটা ৰাজহ গাঁৱত অৱস্থিত৷ কাকৰপাৰা,কিছোঁৰীডোবা, টিলাপাৰা, কালাঝাৰ, চৰকপাৰা, আমগুৰীপাৰা আৰু ঘোঁৰাপোটা এই চুবুৰী কেইখনৰ শালীধানৰ খেতি পথাৰৰ মাজত এই কড়াইগুড়ি গাঁওখনৰ অৱস্থান আছিল৷

## বৈশিষ্ট্য
কিছোঁৰীডোবা গাঁৱত মুথুৰা ৰাভা নামৰ এজন মহাজন আছিল৷ মুথুৰা ৰাভাৰ পিতৃ ভেল্কা ৰাভা এজন মৌজাদাৰ/পাটগিৰি আছিল৷ ভেল্কা ৰাভাৰ ঘৰ কড়াইগুড়িত আছিল৷ সেই দিনত মৌজাৰ প্ৰজাসকলে পাতগিৰি/মৌজাদাৰৰ ঘৰত উপস্থিত হৈ ৰাজঘৰীয়া কৰ খাজনা আদি জমা দিব লাগিছিল৷ ৰাজঘৰীয়া বিষয়াসকলে পাটগিৰিৰ ঘৰত আহি কৰ খাজনা আদি আদায় কৰি নিছিল৷ তেতিয়া বিজনীৰ ৰাজ দায়িত্বত আছিল “ৰজা কুমুদ নাৰায়ণ”৷ তাৰ পিছত “ৰাণী অভয়েশ্বৰী”৷ ঘোঁৰাপোটা মৌজাৰ প্ৰজা বৰ্গই ৰাণীক কৰ খজনা দিছিল আৰু ৰাণীয়ে বৃটিছ গভমেণ্টক দিছিল৷

### কালাঝাৰ কাকৰপাৰা কামচেনা
বৰ্ত্তমানৰ “কালাঝাৰ-কাকৰপাৰা” গাঁও তথা পূৰ্ব্বৰ“কৰাইগাঁও, বাখাৰাপাৰা আৰু কাকৰপাৰা” গাঁৱক লৈ এই “কালাঝাৰ-কাকৰপাৰা” কামচেনা সমিটি গঠন কৰা হৈছিল৷ প্ৰথমে সমিতিখনৰ নাম “কৰাইগাঁও” কামচেনা নামেৰে গঠিত হয়৷ তাৰ পিছত কালাঝাৰ কামচেনা নাম লৈ পৰিৱৰ্তন কৰা হয়৷ ইয়াকে আকৌ সংশোধন কৰি “কালাঝাৰ-কাকৰপাৰা” কামচেনা নামেৰে পুনৰ নামকৰণ কৰা হয়৷

#### ১নং চৰকপাৰা কিছোঁৰীডোবা কামচেনাৰ ইতিবৃত্ত
১৩৪৫ চনত চুবুৰীয়া গাঁওখনক লৈ “চৰকপাৰা কামচেনা” নামৰে এটা ৰাভাজাতি আৰু সামাজিক সমাজ ব্যৱস্থা জন্ম হ’ল৷ গাঁও তিনিখনৰ নাম হ’ল- চৰকপাৰা, কালাঝাৰ আৰু কিছোঁৰীডোবা৷ কিছু দশক অতিক্ৰম কৰাৰ পিছত দেশ তথা সমাজ পৰিৱৰ্ত্তনৰ লগে লগে এসময়ত “১নংচৰকপাৰা কিছোঁৰীডোবা” কামচেনা নামাকৰণ কৰা হ’ল৷
#### কৰাইগুড়ি কামচেনা
২৬/১/১৩৬৬ বাং (১/৫/১৯৫৯ ইং) তাৰিখত বোনগাঁও প্ৰাইমাৰী স্কুলত বহা ডিৰ্ম্মাজামাদ ৰাভা সন্মিলনৰ সাধাৰণ সভাৰ ২নং প্ৰস্তাৱ মতে- কৰাইগুড়ি কামচেনাৰ  তালিকাত এই কেইখন চুবুৰিৰ নাম উল্লেখ থকা দেখা যায়৷ চুবুৰীকেইখন হ’ল-
:::কৰাইগুড়ি
:::কালাঝাৰ
:::কাকোৰ পাৰা
:::বাখাৰাপাৰা
চৰকপাৰা কামচেনাত থকা চুবুৰী সমূহ হ’ল-
:::চৰকপাৰা
:::কিচৰিডোবা 
কড়াইগুড়ি আৰু বাখাৰাপাৰা গাঁও দুখন ইং১৯৫৯ চন লৈকে মানুহৰ আবাস ভূমি হৈ আছিল৷

## তথ্য উৎস

শ্ৰেণী:অসমৰ গাঁও
জীৱন সুৰভি

**জীৱন সুৰভি** () ১৯৮৪ চনত মুক্তি পোৱা এখন ৰঙীন অসমীয়া ড্ৰামা চলচ্চিত্ৰ। এইখন প্ৰথম অসমীয়া ফিল্মস্কোপ ছবি। *এক সপেৰা এক লুটেৰা* (১৯৬৫),*আগ* (১৯৬৭),*টাংগেৱালা* (১৯৭২),*দো জাচুচ* (১৯৭৫),*গোপীচান্দ জাচুচ* (১৯৮২) আদি বলীউডী চলচ্চিত্ৰৰ পৰিচালক নৰেশ কুমাৰে এই ছবিখন পৰিচালনা কৰিছিল। মূল চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছিল নিপন গোস্বামী আৰু বিদ্যা ৰাৱে। 
## কাহিনী
জীৱন এজন কোম্পানীৰ ট্ৰাক ড্ৰাইভাৰ। ঘাট-মাউৰা সুৰভিয়ে সংসাৰৰ প্ৰতি বিৰাগ ওপজাত ট্ৰাকৰ তলত পৰি আত্মহত্যা কৰিবলৈ আহিছিল। জীৱনে তাইক বচায় আৰু তাইৰ সৈতে সংসাৰ পাতে। তেওঁৰ সততা আৰু পৰিশ্ৰমী গুণটোৰ বাবে কোম্পানীয়ে তেওঁক পদোন্নতি দিয়ে। বৈবাহিক জীৱনৰ চিন স্বৰূপে তেওঁলোকৰ ল’ৰা এটাও জন্ম পালে। নাম থলে ৰূপম। কিন্তু সংগদোষত জীৱনে সুৰাত হাত দিলে আৰু ক্ৰমাৎ ই এটা এৰাব নোৱাৰা অভ্যাসত পৰিণত হ’ল। ঘটনাক্ৰমে তেওঁৰ হাতত এজন লোকৰ মৃত্যু হোৱাত তেওঁ কাৰাবাস খাটিবলগীয়া হয়। 

সৎ আচৰণৰ বাবে ছমাহ পূৰ্বে জীৱন কাৰাগাৰৰ পৰা মুক্ত হয়। মুকলি হৈ আহি সি গম পালে যে সুৰভি বৰ্তমান এখন মহাবিদ্যালয়ৰ শিক্ষয়ত্ৰী। তেওঁৰ কলংকিত অতীত জীৱনৰ কথা যাতে প্ৰকাশ নাপায়, তাৰবাবে পৰিচয় গোপন কৰি তেওঁ সেইখন মহাবিদ্যালয়ৰে মালিৰ কামত সোমায়। ৰূপমে সেই মহাবিদ্যালয়ৰ অধ্যক্ষৰ ছোৱালী সংগীতাক ভাল পায়। দুয়োখন ঘৰৰ সন্মতিত সিহঁতৰ বাকদানো সম্পন্ন হয়। 

ইফালে ৰূপমহঁত পঢ়া একে মহাবিদ্যালয়ৰ ছাত্ৰ ৰাজেনে সংগীতাক অসৎ ব্যৱহাৰ কৰাত তাক মহাবিদ্যালয়ৰ পৰা বহিষ্কাৰ কৰা হয়। প্ৰতিশোধ লবলৈ সি সংগীতাক অপহৰণ কৰে। ৰুপমে তাৰ দেউতাক জীৱনৰ সহায়ত সংগীতাক উদ্ধাৰ কৰে আৰু অৱশেষত জীৱন আৰু সুৰভিৰ মিলন হয়।

## অভিনয় শিল্পী

*নিপন গোস্বামী (জীৱন)
*বিদ্যা ৰাও (সুৰভি)
*ব্ৰজেন বৰা (ৰূপম)
*মিৰেল কুদ্দুছ (দ্বৈত ভূমিকাত)
* ৰীতা মহলীয়া
* অমূল্য কাকতি (ৰাজেন)
*দিলীপ হাজৰিকা
*অসীম দাস
*হেমেন চৌধুৰী
*দিনেশ দাস

## সংগীত
ছবিখনৰ সংগীত পৰিচালনা কৰিছে ভূপেন উজীৰে। গীত লিখিছে হেমন্ত দত্তই।

## তথ্যউৎস

শ্ৰেণী:অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:১৯৮০ দশকৰ অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:১৯৮৪ বৰ্ষৰ চলচ্চিত্ৰ
বৰগাং

**বৰগাং** অসমৰ শোণিতপুৰ জিলাত অৱস্থিত এখন গাঁও। ২০০৬ চনত ই চহৰাঞ্চলৰ মৰ্যাদা লাভ কৰে। উইলিয়ামচন মেগৰৰ চাহ খেতিয়ে ঠাইখন আগুৰি আছে। বৰগাং নদী এই গাঁওখনৰ মাজেৰে বৈ গৈছে। বৰগাঙৰ কেথলিক গীৰ্জা আৰু চিকিৎসালয় ১৯৭৮ চনত নিৰ্মাণ কৰা হৈছিল আৰু ইয়াক খ্ৰীষ্টান মিছনাৰীসকলে পৰিচালনা কৰে। গীৰ্জাটোৰ ভিতৰৰ গম্বুজত জেনেৰেল ৰিজাৰ্ভ ইঞ্জিনিয়াৰ ফৰ্চৰ সেৱাকৰ্মী এ. ৰবাৰ্ট চন্দ্ৰৰ চিত্ৰ আছে।

## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:অসমৰ গাঁও
ব্ৰাহ্মণবাড়িয়া

**ব্ৰাহ্মণবাড়িয়া** বা **ব্ৰাহ্মণবাৰিয়া** (, ) হৈছে বাংলাদেশৰ চিটাগং বিভাগৰ এখন চহৰ। ই ব্ৰাহ্মণবাড়িয়া জিলা আৰু ব্ৰাহ্মণবাড়িয়া সদৰ উপজিলাৰ সদৰ ঠাই। কুমিল্লাৰ পিছতে ই পূব বাংলাদেশৰ দ্বিতীয় বৃহত্তম চহৰ। ব্ৰাহ্মণবাড়িয়া বাংলাদেশৰ আটাইতকৈ পুৰণি পৌৰসভাসমূহৰ ভিতৰত এটা আৰু ই ১৭৬৯ চনত স্থাপিত হৈছিল। ১৯৮৪ চনত ব্ৰাহ্মণবাড়িয়াক জিলা হিচাপে ঘোষণা কৰা হয়। ২০২০ চনৰ হিচাপ অনুসৰি, ব্ৰাহ্মণবাড়িয়া চহৰত ২,৬৮,৬৩৬জন লোক বাস কৰে। চহৰখন ১৯৮৪ চনলৈকে বৃহত্তৰ কমিল্লা জিলাৰ এটা অংশ আছিল। ই বাংলাদেশৰ ১৭ তম বৃহত্তম চহৰ। 

## ইতিহাস
বাংলাদেশৰ স্বাধীনতাৰ বাবে ১৯৭১ চনৰ বাংলাদেশৰ মুক্তি যুদ্ধৰ সময়ত, যেতিয়া পাকিস্তান সেনাৰ পৰিকল্পনাকাৰী সকলে ভৱিষ্যতবাণী কৰিছিল যে মুক্তি বাহিনী আৰু ভাৰতীয় সেনাক লৈ গঠিত যুটীয়া বাহিনী আখাউৰা-ব্ৰাহ্মণবাড়িয়া অক্ষৰ সৈতে পূবত ইয়াৰ মূল আক্ৰমণ আৰম্ভ কৰিব, এই অঞ্চলটো কভাৰ কৰিবলৈ ইয়াৰ কোনো ব্ৰিগেড উপলব্ধ নাছিল, আৰু পাকিস্তান সেনাই মাইমেনসিঙত ২৭ তম ব্ৰিগেডৰ দুটা বেটেলিয়ন ৰক্ষা কৰি মাইমেনসিঙৰ প্ৰতিৰক্ষাৰ বাবে মাইমেনসিঙলৈ ইয়াৰ ২৭ তম ব্ৰিগেড স্থানান্তৰ কৰিছিল। ১৯৭১ চনৰ ১৬ ডিচেম্বৰত পাকিস্তান সেনাৰ ৯৩,০০০ সৈন্যই মুক্তি বাহিনী আৰু ভাৰতীয় সেনাৰ ওচৰত চৰ্তহীনভাৱে আত্মসমৰ্পণ কৰে। এই দিনটো আৰু অনুষ্ঠানটো বাংলাদেশৰ বিজয় দিৱস (বাংলা: বিজয় দিবস) আৰু ভাৰতত ৱিজয় দিৱস হিচাপে স্মৰণ কৰা হয়।

## প্ৰশাসন
ব্ৰাহ্মণবাড়িয়া চহৰখন চলাবলৈ ১৯৭২ চনত ব্ৰাহ্মণবাৰীয়া পৌৰসভা (পৌৰ নিগম) নামৰ এটা স্থানীয় চৰকাৰী সংগঠন গঠন কৰা হৈছিল। ২২.৪৯ বৰ্গ কিমি ব্ৰাহ্মণবাড়িয়া চহৰৰ এলেকা ১৭.৬০ বৰ্গ কিলোমিটাৰ। ব্ৰাহ্মণবাড়িয়া পৌৰসভা ব্ৰাহ্মণবাড়িয়া চহৰক ১২টা ৱাৰ্ড আৰু ৩৪টা কোৱাৰ্টাৰত বিভক্ত কৰে। এই পৌৰ নিগম অঞ্চলত নাগৰিক সুবিধা আৰু পৌৰ সেৱা প্ৰদান কৰাটো এই সংগঠনটোৰ কাম। 

## ভূগোল আৰু জলবায়ু
ব্ৰাহ্মণবাড়িয়া বাংলাদেশৰ পূব-মধ্য অঞ্চলত অৱস্থিত। ইয়াৰ ওচৰৰ চহৰবোৰ হৈছে ঢাকা, কুমিল্লা, নাৰায়ণগঞ্জ। এই চহৰখন তিতাছ নদীৰ পাৰত আছে। মেঘনা নদীও ব্ৰাহ্মণবাড়িয়াৰ পশ্চিমে বৈ গৈছে।

ব্ৰাহ্মণবাড়িয়াত ক্ৰান্তীয় তিতা আৰু শুকান বতৰ আছে। 

## উল্লেখযোগ্য বাসিন্দা
ব্ৰাহ্মণবাড়িয়া চহৰখনে জাকিয়া বাৰী মম, তাচনোভা হক এলভিনৰ দৰে অভিনেত্ৰীৰ জন্ম দিছে। এই চহৰৰ আলমগীৰ বাংলাদেশ চলচ্চিত্ৰৰ চিৰসেউজ অভিনেতা। ৮০-ৰ দশকৰ মাজভাগত অভিনয় আৰম্ভ কৰাৰ পিছত তেওঁ এতিয়াও অভিনয় কৰি আছে। ব্ৰাহ্মণবাড়িয়াত আল মাহমুদ, ক্ৰিকেটাৰ মহম্মদ আশ্ৰাফুল, আব্দুল কাদিৰ আৰু চয়দ চামছুল হকৰ দৰে আন কেইজনমান কবি আছে। নৱাব চয়দ চামছুল হুডা মুছলিম লীগৰ নেতা আছিল। আলি আজম (ৰাজনীতিবিদ) আৱামী লীগৰ এজন নেতা আছিল। চাকিল আহমেদ সীমান্ত ৰক্ষী বাহিনীৰ সঞ্চালক প্ৰধান আছিল। তেওঁ বাংলাদেশৰ সীমান্ত যথেষ্ট সুৰক্ষিত কৰিছিল। 

## গেলেৰী
thumb|ব্ৰাহ্মণবাড়িয়া চহৰৰ কান্দিপাৰাৰ ওচৰত টি এ ৰোড
thumb|টি এ ৰোড, ব্ৰাহ্মণবাড়িয়া

## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:বাংলাদেশৰ নগৰ-মহানগৰ
শ্ৰেণী:ব্ৰাহ্মণবাড়িয়া জিলা
গীত গোবিন্দ

**গীত গোবিন্দ** () হৈছে দ্বাদশ শতিকাৰ হিন্দু কবি জয়দেৱৰদ্বাৰা ৰচিত এক ৰচনা। ই ৰাধা-কৃষ্ণ আৰু বৃন্দাবনৰ গোপী সকলৰ মাজৰ সম্পৰ্ক বৰ্ণনা কৰে। গীত গোবিন্দ বাৰটা অধ্যায়ত সংগঠিত কৰা হৈছে। প্ৰতিটো অধ্যায়ক আৰু এক বা একাধিক বিভাগত বিভক্ত কৰা হৈছে যাক প্ৰবন্ধ বুলি কোৱা হয়, মুঠ চব্বিশটা। প্ৰবন্ধবোৰত আঠটাগোটত গোট কৰা দোহা থাকে, যাক *[[:en:Ashtapadi|অষ্টপদী]]* বুলি কোৱা হয়। যি ভাৰতীয় শাস্ত্ৰীয় নৃত্য বহুতো ৰচনা আৰু নৃত্যপৰিচালনাৰ বাবে অনুপ্ৰেৰণা হৈ আহিছে।
## অনুবাদ
thumb|345x345px|পৰলাখেমুণ্ডিৰ মধ্যযুগীয় ওড়ীসী সংগীতজ্ঞ-কবি গোপালক্ৰুস্না পট্টনায়কৰ দ্বাৰা জয়দেৱৰ ''গীতাগোবিন্দৰ'' পাণ্ডুলিপি
ৰচনাটো বেছিভাগ আধুনিক ভাৰতীয় ভাষা আৰু বহুতো ইউৰোপীয় ভাষালৈ অনুবাদ কৰা হৈছে। প্ৰথম ইংৰাজী অনুবাদ ভান ডালবাৰ্গৰ সংস্কৰণটো উইলিয়াম জোন্সৰ ১৭৯২ চনত কলিকতাৰ এছিয়াটিক চছাইটিত প্ৰকাশিত ইংৰাজী অনুবাদৰ ওপৰত আধাৰিত আছিল। জাৰ্মান কবি ফ্ৰিড্ৰিক ৰুকাৰ্টৰ এটা শ্লোক অনুবাদ ১৮২৯ চনত আৰম্ভ কৰা হৈছিল আৰু ১৮৩৭ চনত চি.লাছেনৰ সম্পাদিত সংস্কৃত আৰু লেটিন অনুবাদ অনুসৰি সংশোধিত কৰা হৈছিল। দেৱনাগৰী লিপিৰ পেৰিছৰ গুইমেট সংগ্ৰহালয়ত কৃষ্ণ আৰু ৰাধাৰ মাজৰ প্ৰেমৰ বৰ্ণনা কৰা আন এটা পাণ্ডুলিপিও আছে। এই সংস্কৰণটো ১৮০৮ চনত কলিকতাত পাণ্ডুলিপিৰ অনুকৰণত প্ৰস্তুত কৰা হৈছিল, ১৯৯১ চনত সংগ্ৰহালয়ত সম্পাদন কৰা বৰ্তমানৰ বাইণ্ডিংয়ে ইয়াৰ মূল ৰূপৰ অতি বিশ্বাসী প্ৰতিলিপি গঠন কৰে।

উল্লেখযোগ্য ইংৰাজী অনুবাদ সমূহ হৈছে: এডউইন আৰ্নল্ডৰ *The Indian Song of Songs* (1875); জৰ্জ কেট আৰু হেৰল্ড পেইৰিছৰ Sri Jayadevas *Gita Govinda: The loves of Krisna and Radha* (Bombay 1940) এছ লক্ষ্মীনৰসিংহ শাস্ত্ৰীৰ *The Gita Govinda of Jayadeva,* Madras, 1956; ডানকান গ্ৰীণলীৰ *Theosophical rendering The Song of the Divine,* Madras, 1962; মনিকা বৰ্মাৰ দ্বাৰা প্ৰকাশিত *The Gita Govinda of Jayadeva* published by Writer's Workshop, Calcutta, 1968; বাৰবাৰা ষ্টলাৰ মিলাৰৰ *Jayadeva's* *Gitagovinda : Love song of the Dark Lord* published by Oxford University Press, Delhi,1978; লী চিগেলৰ *Gitagovinda: Love Songs of Radha and Krishna* published in the Clay Sanskrit series.
thumb|300x300px| কৃষ্ণৰ দ্বাৰা ৰাস লীলা, বৃন্দাবনত
## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:হিন্দু ধৰ্ম গ্ৰন্থ
ব্ৰুছ লী

**ব্ৰুছ লী** () লী জুন ফেন বা পেছাদাৰীগতভাৱে ব্ৰুছ লী নামেৰে পৰিচিত এগৰাকী হংকং আমেৰিকান সমৰ কলা শিল্পী, অভিনেতা, পৰিচালক, সমৰ কলা প্ৰশিক্ষক আৰু দাৰ্শনিক। তেওঁ বিভিন্ন সমৰ কলা শাখাৰ পৰা আহৰণ কৰি অনা এক হাইব্ৰিড মাৰ্চিয়েল আৰ্ট দৰ্শন জিৎ কুনে ডোৰ প্ৰতিষ্ঠাপক আছিল যাক প্ৰায়ে আধুনিক মিশ্ৰিত সমৰ কলাৰ পথ প্ৰশস্ত কৰাৰো কৃতিত্ব দিয়া হয়। ব্ৰুছ লীক ভাষ্যকাৰ, সমালোচক, সংবাদ মাধ্যম আৰু অন্যান্য সমৰ কলা শিল্পীসকলে সৰ্বকালৰ আটাইতকৈ প্ৰভাৱশালী সমৰ কলা শিল্পী আৰু পূব আৰু পশ্চিমৰ মাজৰ ব্যৱধান দূৰ কৰা বিংশ শতিকাৰ পপ সংস্কৃতিৰ আদৰ্শ ব্যক্তি বুলি গণ্য কৰে। আমেৰিকান চলচ্চিত্ৰত এছিয়ান লোকসকলৰ উপস্থাপনৰ শৈলী সলনি কৰাত সহায় কৰাৰ কৃতিত্বও তেওঁক দিয়া হয়।

## তথ্যসূত্ৰ

## বাহ্যিক সংযোগ
* 
* Bruce Lee Foundation
* 
* 

শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:সমৰ কলা শিল্পী
শ্ৰেণী:চীনৰ ব্যক্তি
ভিয়েটনামী সুৰা

**ভিয়েটনামী সুৰা** হৈছে ভিয়েটনামত উৎপাদিত সুৰা। প্ৰথমে ফৰাচী ঔপনিৱেশিক কালত ঊনবিংশ শতিকাৰ শেষৰ ফালে এই অঞ্চলত ভিটিকালচাৰ বা আঙুৰৰ খেতি কৰা হৈছিল। ফৰাচী ঔপনিৱেশিকসকল ভিটিছ ভিনিফেৰা অৰ্থাৎ সাধাৰণতে পোৱা আঙুৰৰ প্ৰতি অভ্যস্ত আছিল আৰু অঞ্চলটোৰ ক্ৰান্তীয় জলবায়ু ইয়াৰ বাবে অনুকূল নাছিল। সেয়েহে সুৰা উদ্যোগটোৱে ফলৰ সুৰা উৎপাদনৰ প্ৰতি মনোযোগ দিবলৈ লয়। বিংশ শতিকাৰ শেষৰ ফালে অষ্ট্ৰেলিয়াৰ দৰে অঞ্চলৰ পৰা সুৰা উৎপাদনকাৰীসকলৰ সহায়ত ভিটিছ ভিনিফেৰাৰ বিকাশৰ ওপৰত নতুনকৈ গুৰুত্ব দিয়া হয়। ১৯৫৫ চনত অষ্ট্ৰেলিয়ান সুৰা উৎপানকাৰীসকলৰ সৈতে এক যৌথ উদ্যোগত ভিয়েটনাম যুদ্ধৰ সময়ত লেণ্ডমাইনৰ দ্বাৰা পৰিৱেষ্টিত অঞ্চলত কেবাৰনেট চাউভিনন আৰু চাৰ্ডোনাইৰ দৰে আন্তৰ্জাতিক আঙুৰ পুনৰ প্ৰৱৰ্তন কৰাৰ বাবে এক আগ্ৰাসী ৰোপণ আঁচনি আৰম্ভ কৰা হয়।

## কৃষিক্ষেত্ৰ আৰু ভিটিকালচাৰ
ভিয়েটনাম কৰ্কট আৰু বিষুৱ ৰেখাৰ মাজত ক্ৰান্তীয় অঞ্চলত অৱস্থিত আৰু ইয়াত ক্ৰান্তীয় অঞ্চলত সাধাৰণতে থকা উচ্চ আৰ্দ্ৰতা আৰু গ্ৰীষ্মকালীন বৃষ্টিপাত বিদ্যমান। ভিয়েটনামৰ ভৌগোলিক পৰিৱেশ পাহাৰীয়া বাবে ই গ্ৰীষ্মমণ্ডলীয় প্ৰভাৱৰ পৰা কিছু সকাহ দিব পাৰে আৰু লগতে ভিটিকালচাৰৰ বিকাশ হ'ব পৰা বিভিন্ন অণু-জলবায়ু () সৃষ্টি কৰিব পাৰে। টনকিন উপসাগৰ, মেকং আৰু ৰেড ৰিভাৰছেও জলবায়ুৰ ওপৰত প্ৰভাৱ বিস্তাৰ কৰে। বছৰজুৰি বাহাল থকা উষ্ণতাৰ বাবে ভিয়েটনামৰ দক্ষিণ অঞ্চলৰ লতিকাক্ষেত্ৰবোৰত () একোটা কেলেণ্ডাৰ বৰ্ষত তিনিবাৰলৈকে শস্য চপাব পৰা যায়। কোনো কোনো প্ৰকাৰৰ গছ এজোপাই  ৰোপণৰ এবছৰৰ ভিতৰত নতুন কাটিংৰ পৰা ফল উৎপাদন কৰিব পাৰে।

ফৰাচী ঔপনিৱেশিকসকলে হানয়ৰ ওচৰৰ বা ভাই পৰ্বতমালাৰ চাৰিওফালে থকা উচ্চভূমি অঞ্চলত তেওঁলোকৰ লতিকাক্ষেত্ৰ বা ভাইনয়াৰ্ডসমূহ স্থাপন কৰিছিল। আধুনিক ভিটিকালচাৰেল কৌশলে আগ্ৰাসী প্ৰুনিং আৰু ট্ৰেলিজিঙৰ পাৰ্গোলাছ শৈলী গ্ৰহণৰ সৈতে কিছু সফল ফলাফল প্ৰস্তুত কৰিছে। এই পাৰ্গোলাছ ট্ৰেলিজত আঙুৰলতাবোৰ মাটিৰ পৰা নিলগাই ৰখাৰ সুবিধা আছে যি *পাউডাৰি মিলডিউ* বিকশিত হোৱাৰ আশংকা হ্ৰাস কৰে। আঙুৰৰ থোপাবোৰক ইয়াৰ উৎপাদন হ্ৰাস কৰা লতাসমূহৰ দ্বাৰা ছাঁ দিয়া হয়।

লতিকাক্ষেত্ৰ স্থাপন কৰা অন্যান্য এলেকাবোৰৰ ভিতৰত প্ৰধান হৈছে চেণ্ট্ৰেল হাইলেণ্ড অঞ্চলৰ লগতে আন্নামাইট ৰেঞ্জ আৰু ফান ৰাঙৰ চৌপাশৰ থুৱান নিন্হৰ দক্ষিণ উপকূলীয় সমভূমি থাপ চাম য'ত ভিয়েটনামৰ প্ৰথম বাণিজ্যিক সুৰা উৎপাদন কেন্দ্ৰ থিয়েন থাই ৱাইনৰী অৱস্থিত।

২০০৫ চনলৈকে ভিয়েটনামত মূলতঃ কাৰ্ডিনেল আৰু চাম্বুৰ্চিন প্ৰজাতিৰ আঙুৰ ৰোপণ কৰা হৈছিল।  দেশৰ স্থানীয় ফলৰ পৰা তৈয়াৰ কৰা ফলৰ সুৰাই ভিয়েটনামৰ সুৰা উৎপাদনৰ এক বৃহৎ অংশ অধিকাৰ কৰি আছে। ব্ৰিটিছ প্ৰতিষ্ঠান *এলাইড ডোমেক* আৰু অষ্ট্ৰেলিয়ান সুৰা উৎপাদনকাৰীসকলে অঞ্চলটোত অধিক পৰিমাণে আন্তৰ্জাতিক আঙুৰৰ প্ৰকাৰ প্ৰৱৰ্তন কৰাৰ লগতে সুৰা উৎপাদন সন্দৰ্ভত পৰীক্ষা-নিৰীক্ষা কৰিছিল। শেহতীয়াকৈ মাইনসমূহ উঠাই পেলোৱা অঞ্চলবোৰত বহুতো নতুন লতিকাক্ষেত্ৰ স্থাপন কৰা হৈছে।

## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:সুৰা
হেনৰিক ইবছেন

**হেনৰিক জোহান ইবছেন** (; ; ২০ মাৰ্চ ১৮২৮- ২৩ মে' ১৯০৬)    এজন নৰৱেদেশীয় নাট্যকাৰ আৰু নাট পৰিচালক আছিল। নাটকত আধুনিকতাবাদৰ অন্যতম প্ৰতিষ্ঠাতা ইবছেনক বাস্তৱবাদৰ পিতৃ তথা তেওঁৰ সময়ৰ সকলোতকৈ প্ৰভাৱশালী নাট্যকাৰ হিচাপে উল্লেখ কৰা হয়। তেওঁৰ মূল মূল সৃষ্টিৰাজি হ'ল- *ব্ৰেণ্ড*, *পীয়েৰ জিণ্ট*, *এম্পেৰৰ এণ্ড গেলিলিয়ান*, *এ ডলচ্ হাউচ*, *হেড্ডা গেবলাৰ*, *ঘোষ্ট*, *দ্য ৱাইল্ড ডাক*, *হোৱেন উই ডেড এৱেকেন*, *ৰচমেৰ্চহল্ম* আৰু *মাষ্টাৰ বিল্ডাৰ*। উইলিয়াম শ্বেইকছপীয়েৰৰ পিছতে তেওঁৰ নাট বিশ্বত সৰ্বাধিক মঞ্চস্থ হৈছে, আৰু ২০০৬ চনত তেওঁৰ এ ডলচ্ হাউচখন বিশ্বৰ সৰ্বাধিক মঞ্চস্থ হোৱা নাটকৰ খ্যাতি লাভ কৰিছে।.

ইবছেনৰ আৰম্ভণিৰ কাব্য নাট *পীয়েৰ জিণ্ট*ত পৰাবাস্তৱবাদৰ  গভীৰ প্ৰভাৱ দেখা য়ায়। *পীয়েৰ জিণ্ট*ৰ পিছত ইবছেনে ছন্দ ত্যাগ কৰি বাস্তৱবাদী গদ্যত লিখিব লৈছিল। পিছৰ পৰ্যায়ত ৰচনা  কৰা তেওঁৰ কেইবাখনো নাটক তেওঁৰ যুগৰ বহুতে কলঙ্কজনক বুলি গণ্য কৰিছিল, যেতিয়া ইউৰোপীয় থিয়েটাৰে পাৰিবাৰিক জীৱন আৰু ঔচিত্যৰ কঠোৰ নৈতিকতাৰ আৰ্হি প্ৰস্তুত কৰিব বুলি আশা কৰা হৈছিল। ইবছেনৰ পিছৰ কৰ্মই মুখাৰ আঁৰৰ বাস্তৱতাবোৰ পৰীক্ষা কৰিছিল আৰু তেওঁৰ সমসাময়িক কেইবাজনো লোকৰ বাবে বহুতো উদ্বেগজনক কথা প্ৰকাশ কৰিছিল। তেওঁৰ এক সমালোচনামূলক দৃষ্টিভংগী আছিল আৰু জীৱনৰ পৰিস্থিতি আৰু নৈতিকতাৰ বিষয়বোৰৰ সম্পৰ্কত মুকলিমূৰীয়া অনুসন্ধান চলাইছিল। বহুতো সমালোচকে ভাবে কৰে যে  *দ্য ৱাইল্ড ডাক* আৰু *ৰচমেৰ্চহল্ম* নাটক দুখনে  "ইবচেনৰ কৰ্মৰাজিৰ ভিতৰত শীৰ্ষ স্থান লাভৰ বাবে ইখনে সিখনৰ সৈতে প্ৰতিদ্বন্দিতা কৰি আছে"; ইবছেনে নিজেই *এম্পেৰৰ এণ্ড গেলিলিয়ান*ক তেওঁৰ উৎকৃষ্ট কৃতি বুলি গণ্য কৰিছিল।

ইবছেনক প্ৰায়ে ইউৰোপীয় পৰম্পৰাৰ অন্যতম বিশিষ্ট নাট্যকাৰ হিচাপে স্থান দিয়া হয় আৰু তেওঁক ঊনবিংশ শতিকাৰ শ্ৰেষ্ঠ নাট্যকাৰ হিচাপে গণ্য কৰা হয়। তেওঁ অন্যান্য নাট্যকাৰ আৰু ঔপন্যাসিক যেনে জৰ্জ বাৰ্ণাৰ্ড শ্ব, অস্কাৰ ৱাইল্ড, আৰ্থাৰ মিলাৰ, মাৰ্গুৰাইট য়ুৰচেনাৰ, জেমছ জয়েছ, ইউজিন অ'নিল, মিৰোস্লাভ কৰ্লেজা আদিক প্ৰভাৱিত কৰিছিল। ১৯০২, ১৯০৩ আৰু ১৯০৪ চনত ইবচেনক সাহিত্যৰ নবেল বঁটাৰ বাবে মনোনীত কৰা হৈছিল।
ইবছেনে ডেনিছ ভাষাত তেওঁৰ নাটক লিখিছিল। ডেনিছ তেওঁৰ জীৱনকালত ডেনমাৰ্ক আৰু নৰৱেৰ সাধাৰণ লিখিত ভাষা আছিল। নাটকবোৰ ডেনিছ প্ৰকাশক প্ৰতিষ্ঠান গিলডেনডেলে প্ৰকাশ কৰিছিল। তেওঁৰ বেছিভাগ নাটক নৰৱেৰ পটভূমিত ৰচিত আৰু প্ৰায়ে তেওঁ ডাঙৰ-দীঘল হোৱা বন্দৰ চহৰ চ্চিয়েনৰ কথা মনত পেলাই দিয়ে যদিও ইবছেনে ইটালী আৰু জাৰ্মানীত ২৭ বছৰ বাস কৰিছিল আৰু তেওঁৰ আটাইতকৈ উৎপাদনশীল সময়খিনিত কাচিৎহে নৰৱে ভ্ৰমণ কৰিছিল। ইবছেনৰ নাটকবোৰত চ্চিয়েনৰ তেওঁৰ নিজৰ ব্যৱসায়িক অভিজাত পৃষ্ঠভূমিৰ চাপ পৰিছিল আৰু তেওঁ প্ৰায়ে পৰিয়ালৰ সদস্যসকলৰ নামেৰে নাটকৰ চৰিত্ৰবোৰৰ আৰ্হি প্ৰস্তুত কৰিছিল বা  নামকৰণ  কৰিছিল। তেওঁৰ নাটকসমূহে সমসাময়িক সংস্কৃতিৰ ওপৰত শক্তিশালী প্ৰভাৱ পেলাইছিল।  তেওঁ নৰৱেৰ প্ৰধানমন্ত্ৰী চিগাৰ্ড ইবছেনৰ পিতৃ আছিল। 

## টোকা

## তথ্যউৎস

## বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:নাট্যকাৰ
শ্ৰেণী:সাহিত্যিক
শ্ৰেণী:নৰৱে'ৰ ব্যক্তি
ফু ছি

**ফু-ছি** বা **ফু-চি** (伏羲 ~ 伏犧 ~ 伏戲) চীনা কিংবদন্তি আৰু পৌৰাণিক কাহিনীৰ এজন সংস্কৃতিৰ নায়ক। তেওঁক তেওঁৰ ভগ্নী আৰু পত্নী নোৱাৰ সৈতে মানৱী আৰু সংগীতৰ সৃষ্টিৰ কৃতিত্ব দিয়া হয়, লগতে চিকাৰ, মাছ ধৰা, ঘৰুৱাকৰণ আৰু ৰন্ধন প্ৰণালীৰ লগতে খ্ৰীষ্টপূৰ্ব ২০০০ ৰ সমসাময়িক চীনা চৰিত্ৰ লিখাৰ কেংজি প্ৰণালী আৱিষ্কাৰক বুলি কোৱা হয়। চীনা ৰাজবংশীয় কালৰ আৰম্ভণিতে ফু-ছিক তিনিগৰাকী সাৰ্বভৌম ব্যক্তিৰ ভিতৰত প্ৰথম হিচাপে গণ্য কৰা হয়।

## উৎপত্তি
পাংগুক চীনা পৌৰাণিক কাহিনীত সৃষ্টিৰ দেৱতা বুলি কোৱা হৈছিল। তেওঁ কণীৰ ভিতৰত নীৰৱে শুই থকা এজন দৈত্য আছিল। সাৰ পোৱাৰ লগে লগে তেওঁ থিয় হৈ আকাশ আৰু পৃথিৱীক বিভক্ত কৰিলে। তাৰ পিছত পাংগু থিয় হৈ মৃত্যুবৰণ কৰে আৰু তেওঁৰ শৰীৰ নদী, পৰ্বত, উদ্ভিদ, জন্তু আৰু পৃথিৱীৰ আন সকলো বস্তুলৈ পৰিৱৰ্তিত হয়। ইয়াৰ ভিতৰত হুয়াজু (华胥) বুলি জনাজাত এজন শক্তিশালী ব্যক্তিও আছিল। হুয়াজুৱে ফু-ছি আৰু নোৱা নামৰ যমজ ভাতৃ আৰু ভগ্নীৰ জন্ম দিয়ে। ফু-ছি আৰু নোৱাক মানুহৰ দৰে মুখ আৰু সাপৰ শৰীৰ থকা প্ৰাণী বুলি কোৱা হয়। 

ফু-ছিক "মূল মানৱ" বুলি জনা গৈছিল, আৰু তেওঁ চেংজী (成纪) (সম্ভৱতঃ আধুনিক লেণ্টিয়ান, শানক্সি প্ৰদেশ বা তিয়ানচুই, গানচু প্ৰদেশ) নামৰ ঠাইত হালধীয়া নদীৰ তলৰ-মাজভাগত জন্ম গ্ৰহণ কৰিছিল বুলি কোৱা হৈছিল। 

পৌৰাণিক কাহিনীটোৰ এক ঐতিহাসিক ব্যাখ্যা অনুসৰি হুয়াক্সু (ফু-ছিৰ মাতৃ) মাতৃতান্ত্ৰিক সমাজৰ (২৬০০ খ্ৰীষ্টপূৰ্ব) এগৰাকী নেত্ৰী আছিল যি সময়ত প্ৰাৰম্ভিক চীনা ভাষা দক্ষতা বিকশিত হৈছিল। আনহাতে ফু-ছি আৰু নোৱা প্ৰাৰম্ভিক পুৰুষতান্ত্ৰিক সমাজৰ (২৬০০খ্ৰীষ্টপূৰ্ব) নেতা আছিল। সেই সময়ত চীনাসকলে বিবাহৰ ৰীতি-নীতি আৰম্ভ কৰিছিল। 

## কিংবদন্তী
ক্লাছিক অৱ মাউণ্টেইনএণ্ড চিজৰ মতে, ফু-ছি আৰু নোৱা আছিল মূল মানৱী আৰু তেওঁলোক পৌৰাণিক কুনলুন পৰ্বত (আজিৰ হুয়াশান)ত বাস কৰিছিল। এদিন তেওঁলোকে দুটা পৃথক জুইৰ স্তূপ স্থাপন কৰিছিল আৰু অৱশেষত এই জুইৰ স্তূপ দুটা এটা হৈ পৰিছিল। এই জুইৰ তলত, তেওঁলোকে স্বামী আৰু পত্নী হোৱাৰ সিদ্ধান্ত লৈছিল। ফু-ছি আৰু নোৱাই সন্তান সৃষ্টি কৰিবলৈ মাটিৰ ব্যৱহাৰ কৰিছিল আৰু ঐশ্বৰিক শক্তিৰ দ্বাৰা তেওঁলোকে মাটিৰ চিত্ৰবোৰক জীৱিত কৰি তুলিছিল। এই মাটিৰ চিত্ৰবোৰেই আটাইতকৈ প্ৰাচীন মানুহ আছিল বুলি কোৱা হয়। ফু-ছি আৰু নোৱাক সাধাৰণতে চীনৰ প্ৰাৰম্ভিক পুৰুষতান্ত্ৰিক সমাজৰ (২৬০০ খ্ৰীষ্টপূৰ্ব) তিনিজন সাৰ্বভৌমৰ ভিতৰত দুজন হিচাপে চীনাসকলে স্বীকৃতি দিছিল। এজন পিতৃসহ মানৱ সৃষ্টিৰ ই এটা ডাঙৰ পাৰিবাৰিক গাঁথনিৰ সাংকেতিক কাহিনী। 
## মৃত্যু

কোৱা হয় যে ফু-ছি সম্পূৰ্ণৰূপে ১৯৭ বছৰ ধৰি বাস কৰিছিল আৰু চেন (আধুনিক হুয়াইয়াং, হেনান) নামৰ ঠাইত মৃত্যুবৰণ কৰিছিল। এই ঠাইত বৰ্তমান তেওঁৰ এটা স্মৃতিস্তম্ভ পৰ্যটকৰ আকৰ্ষণ হিচাপে প্ৰতিষ্ঠা কৰা আছে। 

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:চীনৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:চীনা সংস্কৃতি
মওদুদ আহমেদ

**বেৰিষ্টাৰ মওদুদ আহমেদ** (২৪ মে ১৯৪০ – ১৬ মাৰ্চ ২০২১) এজন উকীল আৰু ৰাজনীতিবিদ আৰু বাংলাদেশৰ প্ৰাক্তন প্ৰধানমন্ত্ৰী আছিল। তেওঁ বিএনপি আৰু জাতীয় পাৰ্টিৰ অন্যতম প্ৰতিষ্ঠাপক। তেওঁ বাংলাদেশৰ ৰাষ্ট্ৰীয় সংসদত বিভিন্ন কাৰ্যকালৰ বাবে সাংসদ হোৱাৰ লগতে বাংলাদেশৰ বিভিন্ন চৰকাৰৰ কাৰ্যকালত এজন মন্ত্ৰীও আছিল। 

## জন্ম
বেৰিষ্টাৰ মওদুদ আহমেদৰ জন্ম ১৯৪০ চনৰ ২৪ মে তাৰিখে ব্ৰিটিছ ভাৰতৰ বেংগল প্ৰেচিডেন্সিৰ (বৰ্তমান বাংলাদেশ) নোৱাখালি জিলাৰ কোম্পানীগঞ্জ উপজিলাত হৈছিল। তেওঁৰ দেউতাক হৈছে মৌলানা মুমতাজ উদ্দিন আহমেদ আৰু মাতৃ বেগম আম্বিয়া খাতুন। মওদুদ আহমেদ ছয়জন ভাই-ভনীৰ ভিতৰত চতুৰ্থজন। 

## শিক্ষা
তেওঁ ঢাকা বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰে আৰু যুক্তৰাজ্যৰ লণ্ডনত লিংকনৰ ইনৰ পৰা বেৰিষ্টাৰ-এট-ল ডিগ্ৰী অৰ্জন কৰে। লণ্ডনত অধ্যয়ন কৰাৰ পিছত, তেওঁ ঘৰলৈ উভতি আহে আৰু উচ্চ ন্যায়ালয়ত ওকালতি আৰম্ভ কৰে। তেওঁ জৰ্জ ৱাশ্বিংটন বিশ্ববিদ্যালয়ত এজন ব্লাণ্ড ভিজিটিং প্ৰফেসৰ হিচাপে কাম কৰি আছিল। 

## মুক্তি যুদ্ধত ভূমিকা
১৯৭১ চনৰ মুক্তিযুদ্ধত বেৰিষ্টাৰ মওদুদ আহমেদে এক গুৰুত্বপূৰ্ণ ভূমিকা পালন কৰিছিল। ১৯৭১ চনত ইয়াহিয়া খানৰ দ্বাৰা আহ্বান কৰা এক গোলমেজ সভাত তেওঁ শেখ মুজিবুৰ ৰহমানৰ সৈতে আছিল। 

## ৰাজনীতি
১৯৭৭-৭৯ চনত তেওঁ ৰাষ্ট্ৰপতি জিয়াউৰ ৰহমানৰ চৰকাৰৰ মন্ত্ৰী আৰু উপদেষ্টা আছিল। তেওঁ প্ৰথমবাৰৰ বাবে ১৯৭৯ চনত সংসদৰ সদস্য হিচাপে নিৰ্বাচিত হৈছিল। সেই সময়ত তেওঁক উপ প্ৰধানমন্ত্ৰী কৰা হৈছিল। ১৯৮১ চনৰ ৩০ মে তাৰিখে জিয়াউৰ ৰহমানক হত্যা কৰা হয় আৰু এবছৰৰ ভিতৰতে হুছেইন মুহাম্মাদ এৰশাদে দায়িত্ব গ্ৰহণ কৰে। ১৯৮৫ চনৰ নিৰ্বাচনত মওদুদ আহমেদ পুনৰ সংসদৰ সদস্য হিচাপে নিৰ্বাচিত হয। এৰশাদৰ চৰকাৰৰ অধীনত তেওঁক তথ্য মন্ত্ৰীৰ দায়িত্ব দিয়া হৈছিল। এবছৰ পিছত, ১৯৮৬ চনত তেওঁক পুনৰ উপ-প্ৰধানমন্ত্ৰী কৰা হয়। তেওঁ ১৯৮৮ চনত প্ৰধানমন্ত্ৰী হৈছিল। তেওঁক ১৯৮৯ চনত উদ্যোগ মন্ত্ৰালয়ৰ দায়িত্ব দিয়া হৈছিল আৰু এৰশাদে তেওঁক উপ-ৰাষ্ট্ৰপতি কৰিছিল। ১৯৯০ চনৰ ৬ ডিচেম্বৰত এৰশাদ চৰকাৰে জনসাধাৰণৰ ক্ষোভৰ সন্মুখীন হৈ ক্ষমতা ত্যাগ কৰে। ১৯৯১ চনত জাতীয় পাৰ্টিৰ মনোনয়নৰ সৈতে মওদুদ আহমেদ পুনৰ সংসদ সদস্য হিচাপে নিৰ্বাচিত হয়। ১৯৯৬ চনত যেতিয়া আৱামী লীগ শাসনলৈ আহে, তেতিয়া তেওঁ বিএনপিত যোগদান কৰে। ২০০১ চনত, তেওঁ বিএনপিৰ মনোনয়নৰ সৈতে সংসদ সদস্য হিচাপে নিৰ্বাচিত হৈছিল॥ পাঁচবাৰ মওদুদ আহমেদ নোৱাখালি জিলাৰ কোম্পানীগঞ্জ উপজিলাৰ পৰা নিৰ্বাচিত হৈছিল। মওদুদ আহমেদে জিয়াউৰ ৰহমানক বিএনপি প্ৰতিষ্ঠা কৰাত সহায় কৰিছিল। তেওঁ এই দলৰ অন্যতম প্ৰতিষ্ঠাপক। তেওঁ এৰশাদৰ জাতীয় পাৰ্টি সংগঠনতো এক গুৰুত্বপূৰ্ণ ভূমিকা পালন কৰিছিল। 

## মৰণ
চিঅ'পিডি (Chronic obstructive pulmonary disease) ৰোগত আক্ৰান্ত হৈ ২ ফেব্ৰুৱাৰী, ২০২১ তাৰিখে মওদুদ আহমদক ছিংগাপুৰৰ মাউণ্ট এলিজাবেথ চিকিৎসালয়ত ভৰ্তি কৰোৱা হৈছিল। যেতিয়া স্বাস্থ্যৰ অৱস্থাৰ অৱনতি হয়, ইয়াক নিবিড় যত্ন কেন্দ্ৰত ৰখা হয়। পিছত ১৬ মাৰ্চত বাংলাদেশৰ সময় মতে সন্ধিয়া প্ৰায় ৬.৩০ বজাত তেওঁৰ মৃত্যু হয়। মৃত্যুৰ সময়ত তেওঁৰ বয়স আছিল ৮০ বছৰ।

## তথ্য সংগ্ৰহ
 

শ্ৰেণী:বাংলাদেশৰ ব্যক্তি
একে লিংগৰ সম্পৰ্ক

**একে লিংগৰ সম্পৰ্ক** (ইংৰাজী: Same sex relationship) হল একে লিংগৰ দুজন ব্যক্তিৰ মাজৰ প্ৰেম তথা যৌন সম্পৰ্ক। একে লিংগৰ বিবাহ একে লিংগৰ দুজন ব্যক্তিৰ মাজত আনুষ্ঠানিক বিবাহক বুজায় ; কিছু দেশত একে লিংগৰ বিবাহৰ সলনি আইনী দম্পতী নামৰ ব্যৱস্থা দেখা যায়। একে লিংগৰ সম্পৰ্ক বিশেষভাৱে কোনো যৌন অভিমুখিতাৰ অন্তৰ্গত নহয়।
## লগতে চাওক
*সমকামিতা
*কামিং আউট
## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:সমকামিতা
শ্ৰেণী:এলজিবিটি
আবু তাহেৰ

**আবু তাহেৰ** (; ১৪ নৱেম্বৰ ১৯৩৮ – ২১ জুলাই ১৯৭৬) এজন বাংলাদেশী স্বাধীনতা সংগ্ৰামী আৰু বাওঁপন্থী বিপ্লৱী নেতা আছিল। বাংলাদেশৰ মুক্তিযুদ্ধৰ সময়ত তেওঁ চেক্টৰ ১১ ৰ চেক্টৰ কমাণ্ডাৰ আছিল। মুক্তিযুদ্ধত তেওঁৰ অসামান্যতাৰ বাবে তেওঁ "বীৰ উত্তম" খিতাপ জিকিছিল। তেওঁ বাংলাদেশৰ ৭ নৱেম্বৰৰ চিপাহী-জনতাৰ বিপ্লৱৰ মুখ্য পৰিকল্পনাকাৰী আৰু সঞ্চালকও আছিল। 

## জন্ম আৰু শিক্ষা
১৯৩৮ চনৰ ১৪ নৱেম্বৰত ব্ৰিটিছ ভাৰতৰ অসম প্ৰদেশৰ কৰিমগঞ্জ জিলাৰ বদৰপুৰত আবু তাহেৰৰ জন্ম হয়। পিছত, অসমৰ পৰা তেওঁৰ পৰিয়াল বাংলাদেশৰ নেত্ৰকোনা জিলাৰ পুৰৱাধলালৈ আহিছিল। তেওঁৰ দেউতাকৰ নাম মহিউদ্দিন আহমেদ আৰু তেওঁৰ মাতৃৰ নাম আশ্ৰাফুন্নেনেছা। তেওঁ চিটাগঙৰ প্ৰবৰ্তক বিদ্যালয় আৰু কুমিল্লাৰ ইউছুফ স্কুলৰ পৰা প্ৰাথমিক আৰু মাধ্যমিক অধ্যয়ন সম্পূৰ্ণ কৰিছিল। পিছত তেওঁ ১৯৫৯ চনত ছিলেটৰ এমচি কলেজৰ পৰা স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰে। তাৰ পিছত তেওঁ ঢাকা বিশ্ববিদ্যালয়ৰ সমাজ কল্যাণ আৰু গৱেষণা ইনষ্টিটিউটত অধ্যয়ন কৰিছিল। 

## কেৰিয়াৰ
তেওঁ ১৯৬১ চনত পাকিস্তান সেনাত এজন বিষয়া হিচাপে যোগদান কৰিছিল আৰু ১৯৬২ চনত তেওঁক কমিছন কৰা হৈছিল। তাহেৰে পাকিস্তান সেনাত কমাণ্ডো প্ৰশিক্ষণ লাভ কৰিছিল। পিছত তেওঁ নিজেই পাকিস্তান সেনাৰ প্ৰশিক্ষক হিচাপে কাম কৰিছিল। তেওঁ ১৯৬৫ চনৰ ইণ্ডো-পাকিস্তান যুদ্ধত কাশ্মীৰ আৰু ছিয়ালকোট খণ্ডত যুঁজিছিল। সেই যুদ্ধত তেওঁ আঘাতপ্ৰাপ্ত হৈছিল। তেওঁক একমাত্ৰ বঙালী বিষয়া হিচাপে মেৰুন পেৰাচুট উইং বঁটা প্ৰদান কৰা হৈছিল।

## মুক্তিযুদ্ধত ভূমিকা
মুক্তিযুদ্ধৰ আৰম্ভণিতে তেওঁ পশ্চিম পাকিস্তানত আৱদ্ধ হৈছিল। তাৰ পৰা তেওঁ কিছু সঙ্গীৰ সৈতে নিশাৰ আন্ধাৰত ভাৰতলৈ পলাই গৈছিল। তাৰ পিছত তেওঁ পূব পাকিস্তানত (বাংলাদেশ) আহিছিল আৰু মুক্তিযুদ্ধত যোগদান কৰিছিল। যুদ্ধৰ সময়ত, তাহেৰে তেওঁৰ সন্মুখত এটা ভৰি হেৰুৱাইছিল। সকলো কৰ্ণেল তাহেৰৰ ভাই-ভনীয়ে মুক্তিযুদ্ধত তেওঁৰ নেতৃত্বত চেক্টৰ ১১ ত যুটীয়াভাৱে যুঁজিছিল।

## মুক্তিযুদ্ধৰ পিছৰ ভূমিকা
 
মুক্তিযুদ্ধৰ পিছত তাহেৰে প্ৰথমে বাংলাদেশ সেনাৰ লেফটেনেণ্ট কৰ্ণেল হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল। কিন্তু মতভেদৰ বাবে তেওঁ সেনাৰ পৰা পদত্যাগ কৰিছিল। তেওঁ বাওঁপন্থী ৰাজনীতিৰ সৈতে জড়িত আছিল। ১৯৭৫ চনৰ ৭ নৱেম্বৰত তেওঁ চিপাহী-জনতাৰ বিপ্লৱৰ নেতৃত্ব দিয়ে। লেফটেনেণ্ট জেনেৰেল জিয়াউৰ ৰহমানে সেনা প্ৰধানৰ দায়িত্ব লোৱাৰ আগতে ব্ৰিগেডিয়াৰ খালেদ মুছাৰফক পৰাস্ত কৰি বিপ্লৱৰ দ্বাৰা গৃহবন্দীৰ পৰা মুক্ত হৈছিল। কিন্তু যেতিয়া জিয়াউৰ ৰহমানে প্ৰতিশ্ৰুতি ভংগ কৰিছিল তেতিয়া চিপাহীসকলে বিদ্ৰোহ অব্যাহত ৰাখিছিল। শেষত জিয়াউৰ ৰহমানে বিদ্ৰোহ দমন কৰে। 

পিছত, জিয়াৰ বিৰুদ্ধে তেওঁৰ স্থিতিৰ ফলস্বৰূপে, তাহেৰক এখন সামৰিক আদালতত গোচৰ ৰুজু কৰা হয় আৰু মৃত্যুদণ্ড দিয়া হয়। ১৯৭৬ চনৰ ২১ জুলাইত তেওঁক ফাঁচী দিয়া হৈছিল। অৱশ্যে, ২০১১ চনৰ ২২ মাৰ্চত বাংলাদেশৰ উচ্চ ন্যায়ালয়ে কৰ্ণেল তাহেৰৰ সামৰিক আদালতত মৃত্যুদণ্ড অবৈধ বুলি ঘোষণা কৰে। 

## তথ্য সংগ্ৰহ

## বাহ্যিক সংযোগ
সমকামিতা আৰু মনোবিজ্ঞান

মনোবিজ্ঞানত সমকামিতাক মানৱ যৌন অভিমুখীতাৰ এটা ভাগ হিচাপে বিস্তৃত ভাবে অধ্যয়ন কৰা হয়। চিকিৎসা বিজ্ঞান আৰু বৈজ্ঞানিক গৱেষণাই প্ৰকাশ কৰিছে যে একে লিংগৰ আকৰ্ষণ , অনুভৱ আৰু ব্যৱহাৰ সম্পূৰ্ণ স্বাভাৱিক আৰু ই মানৱ অভিমুখীতাৰ এটা সাধাৰণ প্ৰকাৰ। বৰ্তমান বৃহৎ সংখ্যক বৈজ্ঞানিক প্ৰমানে দেখুৱাইছে যে গে' বা লেছবিয়ান হোৱাটো মানসিকভাৱে আৰু সামাজিকভাৱে সাধাৰণ।

## ইতিহাস
১৯৯০ চনত বিশ্ব স্বাস্থ্য সংস্থাই সমকামিতাক ICD-10 ৰ পৰা আঁতৰাই দিয়ে যাক ৪৩তম বিশ্ব স্বাস্থ্য সমাৰোহত সমৰ্থন কৰা হয়। আমেৰিকাৰ মনোৰোগ সংস্থাই সমকামিতাক ১৯৫২ চনত "মানসিক ৰোগৰ নিৰ্ণায়ক আৰু পৰিসাংখ্যিক হাতপুথি"ৰ প্ৰথম সংস্কৰণত  সংযুক্ত কৰিছিল কিন্তু এই সংযুক্তি ৰাষ্ট্রীয় মনোস্বাস্থ্য সংস্থাই বৰঙনি দিয়া গৱেষণাৰ সমীক্ষাত আছিল। পিছে সেই গৱেষণা আৰু অন্যান্য অধ্যয়ন সমূহে সমকামিতাক অন্য যৌন অভিমুখীতাৰ দৰে স্বাভাৱিক, প্ৰাকৃতিক আৰু মানৱ অভিমুখিতাৰ এটা সুস্থ প্ৰকাশ নহয় বুলি বৈজ্ঞানিক ভিত্তিত প্ৰমাণ কৰাত বিফল হৈছিল। বৈজ্ঞানিক গৱেষণাৰ ফলস্বৰূপে আমেৰিকা মনোৰোগ সংস্থাই ১৯৭৩ চনত "মানসিক ৰোগৰ নিৰ্ণায়ক আৰু পৰিসাংখ্যিক হাতপুথি"ৰ তৃতীয় সংস্কৰণৰ পৰা সমকামিতাক আঁতৰাই দিয়ে। বৈজ্ঞানিক তথ্যৰ বিস্তৃত সমীক্ষাৰ পাছত আমেৰিকাৰ মনোবিজ্ঞান সংস্থাই ১৯৭৫ চনত সকলো মানসিক স্বাস্থ্যৰ বিশেষজ্ঞসকলক মানসিক ৰোগ আৰু সমকামিতাৰ ওপৰত সৃষ্টি কৰা লাঞ্চনাক আঁতৰোৱাৰ বাবে কাম কৰিবলৈ আহ্বান জনায়।. ১৯৯৩ চনত আমেৰিকাৰ ৰাষ্ট্ৰীয় সমাজকর্মী সংস্থাই বৈজ্ঞানিক প্ৰমাণ অনুসৰি একেই পদক্ষেপ গ্ৰহণ কৰে। 

## লগতে চাওক
*সমকামিতা
*কামিং আউট
## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:সমকামিতা
শ্ৰেণী:এলজিবিটি
অৰহান পামুক

**অৰহান পামুক** (; জন্ম: ৭ জুন, ১৯৫২) এজন তুৰ্কী ঔপন্যাসিক, চিত্ৰনাট্যকাৰ, শিক্ষাবিদ আৰু ২০০৬ চনৰ সাহিত্যত ন’বেল বঁটা বিজয়ী। তেওঁ তুৰ্কীৰ এগৰাকী অন্যতম বিশিষ্ট ঔপন্যাসিক,  যাৰ কিতাপ তেষষ্ঠিটা ভাষাত তেৰ মিলিয়নতকৈও অধিক বিক্ৰী হৈছে, 
যাৰ বাবে তেওঁ দেশৰ সৰ্বাধিক বিক্ৰী হোৱা লেখক ৰূপে স্বীকৃত হৈছে।  পামুক *চাইলেণ্ট হাউচ*, *দ্য হোৱাইট কেষ্টেল*, *দ্য ব্লেক বুক*, *দ্য নিউ লাইফ*, *মাই নেম ইজ ৰেড*, *দ্য মিউজিয়াম অৱ ইন’চেঞ্চ*,*আ ষ্ট্ৰেইঞ্জনেছ ইন মাই মাইণ্ড* আদি উপন্যাসৰ স্ৰষ্টা। তেওঁ কলম্বিয়া বিশ্ববিদ্যালয়ৰ মানৱবিজ্ঞানৰ ৰবাৰ্ট য়িক-ফং টাম অধ্যাপক, য’ত তেওঁ লিখনি আৰু তুলনামূলক সাহিত্য পঢ়ায়। তেওঁ ২০১৮ চনত আমেৰিকান ফিল’চফিকেল ছ’চাইটিলৈ নিৰ্বাচিত হৈছিল।

আংশিক চাৰ্কাচিয়ান বংশোদ্ভূত আৰু ইস্তানবুলত জন্ম গ্ৰহণ কৰা পামুক হৈছে প্ৰথম তুৰ্কী ন’বেল বঁটা বিজয়ী সাহিত্যিক। তেওঁ অন্যান্য বহুতো সাহিত্য বঁটা প্ৰাপক। *মাই নেম ইজ ৰেডে* ২০০২ চনৰ ‘প্ৰিক্স ডু মেইলিউৰ লিভৰে এট্ৰেঞ্জাৰ’ (Prix du Meilleur Livre Étranger), ২০০২ চনৰ ‘প্ৰেমিঅ গ্ৰিঞ্জেন কাভাৰ’ ( Premio Grinzane Cavour ) আৰু ২০০৩ চনৰ ‘আন্তৰ্জাতিক ডাবলিন সাহিত্য বঁটা’ লাভ কৰিছিল। 

পামুক আৰু জচ চাৰামাগোৰ যুটীয়া প্ৰস্তাৱৰ ফলস্বৰূপে ইউৰোপীয় লেখক সংসদ গঠন হৈছিল। পামুকে বিতৰ্কিত ঐতিহাসিক আৰু ৰাজনৈতিক ঘটনাৰ বিষয়ে কিতাপ লিখিবলৈ ইচ্ছা কৰাটোৱে তেওঁক স্বদেশত নিন্দাৰ পাত্ৰ কৰিছিল। ২০০৫ চনত, এজন অতি-জাতীয়তাবাদী অধিবক্তাই অটোমান সাম্ৰাজ্যত আৰ্মেনিয়ান গণহত্যা সম্পৰ্কীয় এটা মন্তব্যৰ বাবে পামুকৰ বিৰুদ্ধে গোচৰ ৰুজু কৰিছিল। পামুকৰ মতে, তেওঁৰ উদ্দেশ্য আছিল তেওঁ জন্ম গ্ৰহণ কৰা দেশখনত ‘বাক স্বাধীনতা’ সম্পৰ্কীয় বিষয়সমূহ তুলি ধৰিবলৈ কাম কৰা। আদালতে প্ৰথমতে গোচৰটোৰ শুনানি গ্ৰহণ কৰিবলৈ অস্বীকাৰ কৰিছিল, কিন্তু ২০১১ চনত পামুকক অভিযুক্তৰ সন্মানক অপমান কৰাৰ বাবে মুঠ ক্ষতিপূৰণত ৬,০০০ লিৰা পৰিশোধ কৰিবলৈ নিৰ্দেশ দিয়া হৈছিল।

## সংক্ষিপ্ত জীৱনী
১৯৫২ চনত ইস্তানবুলত পামুকৰ জন্ম হৈছিল আৰু এটি ধনী অথচ অধঃপতিত উচ্চবিত্ত পৰিয়ালত তেওঁ ডাঙৰ-দীঘল হৈছিল; যি অভিজ্ঞতা তেওঁ তেওঁৰ উপন্যাস *দ্য ব্লেক বুক* আৰু *চেভডেট বে এণ্ড হিজ চ’নচ্‌*ৰ উপৰিও তেওঁৰ ব্যক্তিগত স্মৃতিকথা *ইস্তানবুল: মেম’ৰিজ এণ্ড দ্য চিটি*ত পুংখানুপুঙ্খকৈ বৰ্ণনা কৰিছে। পামুকৰ আইতাক (দেউতাকৰ মাক) আছিল চাৰ্কাচিয়ান। পামুকে ইস্তানবুলৰ ৰবাৰ্ট কলেজ ছেকেণ্ডেৰী স্কুলত শিক্ষা গ্ৰহণ কৰিছিল আৰু ইস্তানবুল কাৰিকৰী বিশ্ববিদ্যালয়ত স্থাপত্য বিদ্যা অধ্যয়ন কৰিবলৈ গৈছিল যিহেতু ই তেওঁৰ প্ৰকৃত সপোন, চিত্ৰকলাৰ সৈতে সম্পৰ্কিত আছিল। তেওঁ তিনি বছৰৰ পিছত স্থাপত্য বিদ্যালয় এৰি পূৰ্ণকালীন লেখক হয় আৰু ১৯৭৬ চনত ইস্তানবুল বিশ্ববিদ্যালয়ৰ সাংবাদিকতা প্ৰতিষ্ঠানৰ পৰা স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰে। ২২ ৰ পৰা ৩০ বছৰ বয়সলৈকে পামুকে তেওঁৰ মাতৃৰ সৈতে বাস কৰিছিল, তেওঁৰ প্ৰথমখন উপন্যাস লিখিছিল আৰু প্ৰকাশক বিচাৰিবলৈ চেষ্টা কৰিছিল। তেওঁ নিজকে এজন সাংস্কৃতিক মুছলমান বুলি বৰ্ণনা কৰে, যি ঈশ্বৰৰ সৈতে ব্যক্তিগত সম্পৰ্কত বিশ্বাস নকৰি ঐতিহাসিক আৰু সাংস্কৃতিক পৰিচয়ক ধৰ্মৰ সৈতে সংযুক্ত কৰে।
## তথ্যসূত্ৰ

## বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:সাহিত্যিক
শ্ৰেণী:সাহিত্যৰ ন'বেল বঁটা বিজয়ী
জাপানী চাহ অনুষ্ঠান

**জাপানী চাহ অনুষ্ঠান** (茶道, "'চাডো"') বা **চা-নো-য়ু** (茶の湯) হৈছে জাপানী সংস্কৃতিৰ এক ৰীতি বা কলা য'ত *মাচা* (抹茶) অৰ্থাৎ চূৰ্ণ কৰা সেউজীয়া চাহ পাৰম্পৰিকভাৱে প্ৰস্তুত তথা পৰিৱেশন কৰা হয়।

জেন বৌদ্ধ ধৰ্মই জাপানী চাহ অনুষ্ঠানৰ বিকাশত এক প্ৰাথমিক প্ৰভাৱ হিচাপে ভূমিকা গ্ৰহণ কৰিছিল। কোনো কোনো সময়ত জাপানী চাহৰ অনুশীলনত *ছেনচা* অৰ্থাৎ পাতৰ চাহো ব্যৱহাৰ কৰা হয়। চা-নো-য়ুৰ বিপৰীতে এই পৰম্পৰাক *ছেনচাডো* বুলি কোৱা হয়। 

অনানুষ্ঠানিকভাৱে আয়োজন কৰা এনে চাহৰ সমাৱেশক *চাকাই* (茶会) আৰু আনুষ্ঠানিকভাৱে আয়োজন কৰা চাহৰ সমাৱেশক *চাজি* (茶事) বোলা হয়। চাকাই তুলনামূলকভাৱে সৰল আৰু এই অনুষ্ঠানত মিঠাই, পাতলীয়া চাহ আৰু লঘু আহাৰ পৰিৱেশন কৰা হয়। চাজি এক আনুষ্ঠানিক সমাৱেশ আৰু এই অনুষ্ঠানত সাধাৰণতে এক সম্পূৰ্ণ কাইছেকি (জাপানী আহাৰ), মিষ্টান্ন আৰু কাঢ়াকৈ কৰা চাহৰ লগতে পাতলীয়া চাহো পৰিৱেশন কৰা হয়। একোটা চাজি চাৰি ঘণ্টাজুৰি চলিব পাৰে। 

চাডোক তিনিটা ধ্ৰুপদী কলাৰ অন্যতম হিচাপে গণ্য কৰা হয়। আন দুটা হৈছে *কডো* (সুগন্ধি) আৰু *কাডো* (পুষ্পসজ্জা)। 

## ইতিহাস
জাপানত চাহৰ ব্যৱহাৰৰ প্ৰথম নথিভুক্ত প্ৰমাণ নৱম শতিকাত পোৱা যায়। জাপানী বুৰঞ্জী পুথি *নিহোন কোকি*ৰ পাতত এই কথাৰ উল্লেখ পোৱা যায় যে বৌদ্ধ সন্ন্যাসী ইচুৱে চীনদেশৰ পৰা উভতি আহোঁতে জাপানলৈ চাহ লৈ আনিছিল। ইয়াত কোৱা হৈছে যে ৮১৫ চনত কাৰাচাকীত ইচুৱে ভ্ৰমণৰত সম্ৰাট চাগাক ব্যক্তিগতভাৱে চেনচা (গৰম পানীত চাহ পাত ডুবাই প্ৰস্তুত কৰা চাহ) পৰিৱেশন কৰিছিল। ৮১৬ চনত সম্ৰাটৰ আদেশ অনুসৰি জাপানৰ কিঙ্কি অঞ্চলত চাহ খেতি কৰা আৰম্ভ হয়। অৱশ্যে ইয়াৰ পিছত জাপানত চাহৰ প্ৰতি থকা আগ্ৰহ ম্লান হৈ পৰে।

চীনা লোকসকলে এহাজাৰ বছৰৰো অধিক সময়ৰ পৰা চাহৰ বিষয়ে জানিছিল। ইচুৰ সময়ত চীনত *ডানচা* আছিল জনপ্ৰিয় চাহ। ইয়াক ডোখৰ ডোখৰকৈ সংকুচিত কৰি ৰখা হৈছিল। পিছত ইয়াক খুন্দনাত খুন্দি বিভিন্ন বনৌষধি আৰু সোৱাদৰ সৈতে মিহলি কৰা হৈছিল। প্ৰথমাৱস্থাত ঔষধি হিচাপে আৰু পিছলৈ মূলতঃ আমেজদায়ক পানীয় হিচাপে চাহ খোৱাৰ প্ৰথা ইতিমধ্যে সমগ্ৰ চীনতে প্ৰচলিত হৈ পৰে। নৱম শতিকাৰ আৰম্ভণিতে চীনা লেখক লু য়ুৱে চাহৰ খেতি আৰু প্ৰস্তুতিৰ ওপৰত গুৰুত্ব দি *দ্য ক্লাছিক অফ টি* নামৰ গ্ৰন্থখন লিখে। লু য়ুৰ জীৱন বৌদ্ধ ধৰ্মৰ দ্বাৰা যথেষ্ট প্ৰভাৱিত হৈছিল। তেওঁৰ ধাৰণাবোৰে জাপানী চাহৰ বিকাশত বহুল প্ৰভাৱ পেলায়।

জাপানী চাহৰ ব্যৱহাৰ এক পৰিৱৰ্তনশীল অনুশীলন" হিচাপে বিকশিত হয় আৰু ইয়াৰ ক্ৰমান্বয়ে ই নিজাকৈ এক নান্দনিকতাৰ বিকাশ ঘটাবলৈ আৰম্ভ কৰে।

মুৰাতা জুকোক চা-নো-য়ুৰ ইতিহাসত আধ্যাত্মিক অনুশীলন হিচাপে চাহৰ প্ৰাৰম্ভিক বিকাশৰ কৃতিত্ব দিয়া হয়। তেওঁ পঞ্চদশ শতিকাত জেন বৌদ্ধ ধৰ্মক পুনৰুজ্জীৱিত কৰা সন্ন্যাসী ইক্যুৰ অধীনত জেনৰ বিষয়ে অধ্যয়ন কৰিছিল আৰু ই তেওঁৰ চা-নো-য়ুৰ ধাৰণাক প্ৰভাৱিত কৰিছিল বুলি গণ্য কৰা হয়। ষোড়শ শতিকালৈ জাপানৰ সমাজৰ সকলো স্তৰলৈ চাহ পানৰ অনুশীলন বিয়পি পৰে। ছেন নো ৰিক্যু আৰু তেওঁৰ গ্ৰন্থ ছাউদাৰ্ণ ৰেকৰ্ড আৰু তেওঁৰ গুৰু টেকনো জু ইচি-গো ইচি-ইয়ে চাহ অনুষ্ঠানৰ সম্পৰ্কত পোষণ কৰা ধাৰণা সম্ভৱতঃ সৰ্বাধিক জনাজাত আৰু মান্য।

## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:জাপানৰ সংস্কৃতি
ভাৰতীয় ধৰ্মসমূহ

alt=தர்ம மதங்கள்|right|thumb|215x215px|ভাৰতীয় ধৰ্মসমূহ
thumb|213x213px|সকলো ভাৰতীয় ধৰ্মৰ বাবে স্বস্তিকা প্ৰতীক সচৰাচৰ
thumb|206x206px|দীপম সকলো ধৰ্মধৰ্মত গুৰুত্বপূৰ্ণ। ই গুণ আৰু বিশুদ্ধতাক বুজায়, আৰু সেইবোৰ পোহৰ কৰাৰ অৰ্থ হৈছে অন্ধকাৰ আঁতৰ কৰা আৰু পোহৰলৈ যোৱা।
ভাৰতীয় ধৰ্ম, দক্ষিণ এছিয়াৰ ধৰ্ম বা ধৰ্ম ধৰ্ম হৈছে ধৰ্মৰ ওপৰত আধাৰিত ধৰ্ম, যি ভাৰতীয় উপমহাদেশত উদ্ভৱ হৈছে আৰু বিশ্বৰ বহুতো ধৰ্মৰ জন্মস্থান।ইয়াত হিন্দু ধৰ্ম, বুদ্ধধৰ্ম, জৈন ধৰ্ম, শিখ ধৰ্ম আৰু দক্ষিণ এছিয়াৰ জনজাতীয় ধৰ্মৰ সকলো সম্প্ৰদায় অন্তৰ্ভুক্ত আছে।
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ সংস্কৃতি
শ্ৰেণী:দক্ষিণ এছিয়াৰ সংস্কৃতি
শ্ৰেণী:ভাৰতত ধৰ্ম