open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
তৰাগছ

​**তৰা** বা **তৰাগছ** বা **তৰাপাত** (বৈজ্ঞানিক নাম: **', অন্য নাম: **' , ** , 'পুন্দি') এবিধ আদাজাতীয় উদ্ভিদ। এছিয়া মহাদেশৰ বিভিন্ন ঠাইৰ লোকে তৰাক ঔষধি হিচাপে আৰু ৰন্ধন প্ৰকৰণত ব্যৱহাৰ কৰে। এছিয়াৰ জনগোষ্ঠীয় বহু লোকে ইয়াক ভাতৰ সৈতে গ্ৰহণ কৰে।

থলুৱাভাৱে তৰা ভাৰত, ভূটান, চীন, থাইলেণ্ড, বাংলাদেশ, ম্যানমাৰ আৰু শ্ৰীলংকাকে ধৰি দক্ষিণ-পূব এছিয়াত পোৱা যায়। ভাৰতত এই উদ্ভিদজোপা ঘাইকৈ উত্তৰ-পূৰ্বাঞ্চলৰ অসম, মিজোৰাম আৰু ত্ৰিপুৰা আদি ৰাজ্যৰ পাহাৰীয়া ঠাই আৰু নদীসমূহৰ পাৰত পোৱা যায়।
​
## বিৱৰণ

তৰা গছৰ জীৱনচক্ৰ দুবছৰীয়া আৰু ই এক কাণ্ডবিহীন ঔষধি উদ্ভিদ। ইয়াৰ এটা আদাসদৃশ মূল থাকে আৰু ইয়াৰপৰাই গা গছডালৰ উৎপত্তি হয়। গা গছডালৰ পৰা পাতসমূহৰ লগতে ফুল তথা বীজ ওলায়। গা-গছডাল ১.৫-৩ মিটাৰ পৰ্যন্ত ওখ হয়। তৰাৰ পাতসমূহ দীঘলীয়া অৰ্ধ-ডিম্বাকৃতিৰ হোৱাৰ লগতে আগ অংশ জোঙা হয়। গা-গছত বিপৰীতমুখী এখিলাকৈ পাত থাকে। পাতসমূহ ৭-৯ ছেণ্টিমিটাৰ বহল আৰু ২০-৪০ ছেণ্টিমিটাৰ দীঘল হয়। তৰাৰ ফল বেৰীজাতীয় আৰু ইয়াৰ ভিতৰত বহুসংখ্যক বীজ থাকে।
​
## ব্যৱহাৰ
### খাদ্য
থাইলেণ্ডকে ধৰি এছিয়া মহাদেশৰ বিভিন্ন জনগোষ্ঠীৰ লোকে তৰাৰ কুমলীয়া গা-গছ খাদ্য হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰে। ইয়াৰ শিপাও ব্যঞ্জনৰ সোৱাদ আৰু সুগন্ধি বৃদ্ধি কৰিবলৈ ব্যৱহাৰ কৰা হয়।

### ঔষধি
বহু জনজাতীয় লোকে তৰাৰ শিপা খুন্দি চাউলৰ পৰা তৈয়াৰী নিচাযুক্ত পানীয়ৰ সৈতে মিহলাই ছালৰ ভেঁ‌কুৰজাতীয় সংক্ৰমণৰ উপশমৰ বাবে ব্যৱহাৰ কৰে। চাকমাসকলে জণ্ডিছ, গেষ্ট্ৰিক আলচাৰ আদিৰ নিৰাময়ৰ বাবে ইয়াৰ ব্যৱহাৰ কৰা দেখা যায়।

### অন্যান্য
অসমৰ জনজাতীয় লোকসকলে তৰাপাতত বান্ধি মাছ, শাক ইত্যাদি পাতত দি ৰান্ধি খায়। মিচিংসকলে তেওঁলোকৰ পৰম্পৰাগত আঠাজাতীয় চাউলৰ ভাত *পুৰাং আপিন* তৰাপাতত বান্ধি সিজায়। অসমত গৰু বিহুৰ দিনা ইয়াৰ বৌখাবিলাক ছিৰি, শুকুৱাই তাৰে পঘা বাটি গৰুক দিয়া হয়।ঠেঙ্গাল কছাৰী সকলে চ'তৰ মাজভাগত তৰাছিৰা বিহু পালন কৰে। এই বিহুত পৰম্পৰাগতভাৱে গাঁৱৰ ডেকা-বুঢ়া সকলো পুৰুষ লগ হৈ তৰাণীলৈ গৈ নিৰ্দিষ্ট নিয়মেৰে পূজা আগবঢ়াই তৰা কাটি তৰা বংবোৰ থলিতে এৰোৱাই আনি সমূহীয়াকৈ তৰা পঘা বাটে। পাছত সেইবোৰ গাঁৱৰ প্ৰতিঘৰতে বিলাই দিয়ে।

## তথ্য সংগ্ৰহ


শ্ৰেণী:তৃণ
শ্ৰেণী:মছলা
শ্ৰেণী:ঔষধি উদ্ভিদ
শ্ৰেণী:অসমৰ উদ্ভিদ
ছিন্নমস্তাৰ মানুহটো

**ছিন্নমস্তাৰ মানুহটো** () জ্ঞানপীঠ বঁটা বিজয়িনী ড॰ মামণি ৰয়ছম গোস্বামীৰ দ্বাৰা ৰচিত উপন্যাসখন ২০০১ চনত ষ্টুডেণ্ট ষ্ট’ৰ্‌চ প্ৰকাশনে প্ৰথমে প্ৰকাশ কৰে আৰু তৃতীয় সংস্কৰণটো প্ৰথম বাৰৰ বাবে চন্দ্ৰ প্ৰকাশনে ২০১১ চনত প্ৰকাশ কৰে।

কাল্পনিক চৰিত্ৰ, ব্ৰিটিছ ৰাজত্বৰ পটভূমিত দেৱীপীঠ কামাখ্যাক বিষয়-বস্তু হিচাপে লৈ ৰচনা কৰা এই উপন্যাসখন প্ৰথমে গৰীয়সী নামৰ আলোচনীখনত ধাৰাবাহিকভাৱে প্ৰকাশ হৈছিল।

## গ্ৰন্থখনৰ বিষয়বস্তু
বিংশ শতিকাৰ প্ৰথমাৰ্ধৰ কামাখ্যা মন্দিৰ এই উপন্যাসৰ পটভূমি। নীলকণ্ঠী ব্ৰজৰ লগত এই উপন্যাসৰ বিষয়বস্তু একে। ধৰ্মৰ পৱিত্ৰতাৰ আচিলাৰে মন্দিৰক কেন্দ্ৰ কৰি চলি থকা নিষ্ঠুৰ, অবৰ্ণনীয় পৰিঘটনাবোৰক কেন্দ্ৰ কৰিয়েই উপন্যাসখনৰ ঘটনাটো গঢ় লৈ উঠিছে। ডৰথী নামৰ এগৰাকী স্বামী পৰিত্যক্তা নাৰী আৰু জঁটাধাৰী নামেৰে পৰিচিত এক সন্ন্যাসীৰ সম্পৰ্কক উপন্যাসখনক মুখ্য স্থান দিছে। পুৰুষতান্ত্ৰিক সমাজৰ সবল প্ৰতিবাদ ডৰথীয়ে সাব্যস্ত কৰিছে। গোবিন্দ প্ৰসাদ শৰ্মাই কৈছে যে, এই উপন্যাসখনত ‘ধৰ্মৰ নামত গঢ় লৈ উঠা এক নিষ্ঠুৰ সামাজিক প্ৰথাৰ বিৰুদ্ধে বলিষ্ঠ কিন্তু নীৰৱ প্ৰতিবাদ’ প্ৰকাশ পাইছে। এয়া হ’ল ধৰ্মৰ নামত পশু-পক্ষী বলি দিয়াৰ প্ৰথা। অসমীয়া ভাষাত এনে উপন্যাস এয়েই প্ৰথম।

## লেখিকাৰ চমু পৰিচয়

মামণি ৰয়ছম গোস্বামী (জন্ম: ১৯৪২ – মৃত্যু: ২০১১) হৈছে অসমৰ এগৰাকী জ্ঞানপীঠ বঁটা বিজয়ী সাহিত্যিক। তেখেতৰ প্ৰকৃত নাম আছিল ইন্দিৰা গোস্বামী। সততে মামণি বাইদেউ হিচাবে তেখেতক জনা যায়। তেখেতে মাতৃভাষা অসমীয়াৰ উপৰিও ইংৰাজী ভাষাতো সাহিত্যকৃতি সৃষ্টি কৰিছিল। ৰামায়ণী সাহিত্যৰ গৱেষক হিচাপে মাধৱ কন্দলীৰ ৰামায়ণৰ গৱেষণাত ডক্টৰেট ডিগ্ৰী লাভ কৰা ড॰ গোস্বামীয়ে দিল্লী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ আধুনিক ভাৰতীয় ভাষা বিভাগত অধ্যাপিকা স্বৰূপে অৱসৰ গ্ৰহণ কৰিছিল।

## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:অসমীয়া গ্ৰন্থ
শ্ৰেণী:অসমীয়া উপন্যাস
আখৈ

**আখৈ** হৈছে ধানৰ পৰা প্ৰস্তুত কৰা এবিধ জলপান। ইয়াৰ বাবে ধান ৰ'দত শুকুৱাই লোৱা হয়। নদী বা পুখুৰীৰ পৰা বালি আনি ৰ'দত শুকুৱাই লোৱা হয়। তাৰ পিছত চৌকাত এটা কেৰাহীত শুকান বালিবোৰ তপতোৱা হয়। এনেদৰে তপতাই থাকোঁতে তাৰ ওপৰত ধানবোৰ ৰখা হয়। সৰু সৌতা এটাৰে ধানবোৰ লৰাই থাকোঁতে সেইবোৰ ফাটি 'ফট' 'ফট' শব্দ কৰি  আখৈ প্ৰস্তুত হয়। সেইবোৰ কেৰাহীৰ পৰা তুলি এখন কুলাত ৰখা হয়। কুলাৰে সেইবোৰ জাৰি পৰিষ্কাৰ কৰি আখৈ উলিয়াই লোৱা হয়।মৃগেন শৰ্মাই লিখিছে-"অসমীয়া সমাজত বিয়া অনুষ্ঠানত আখৈৰ ভূমিকা আছে৷ এই পৰ্বৰ নাম 'আখৈ তোলা'৷" আখৈৰ ব্যৱহাৰ অসমৰ আন উৎসৱ-পাৰ্বণতো হয় ৷আকৌ অসমীয়া পৰম্পৰাগত খাদ্য তালিকাত আখৈৰ ব্যৱহাৰ হয় ৷ আজিৰ পৰা কিছুবছৰ আগলৈ অসমীয়া মানুহে ইয়াক জলপান হিচাপে খাইছিল ৷ বিশেষকৈ ইয়াক চাহত তিয়াই চামুচেৰে তুলি খাবলৈ বৰ সোৱাদৰ হয় ৷ আকৌ চাউলৰ গুড়িৰ লাৰুৰ লগত ইয়াক মিহলোৱা হয় ৷ আজিকালি দোকানত এইবিধ সামগ্ৰী পোৱা যায় ৷ 

অসমীয়া  প্ৰবচনত আছে -"মুখেৰে আখৈ ফুটা দিয়া" ৷ সাধুকথাটো ইয়াৰ উল্লেখ আছ ৷

## লগতে চাওক
*অসমীয়া জলপান
*বিহু
## তথ্য সংগ্ৰহ


শ্ৰেণী:অসমৰ খাদ্য
শ্ৰীমতী মহিমাময়ী

**শ্ৰীমতী মহিমাময়ী** () ১৯৭৯ চনত মুক্তি পোৱা এখন ক’লা-বগা অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ। পৰিচালনা আৰু প্ৰযোজনা পুলক গগৈৰ। এইখন তেওঁৰ দ্বিতীয় ছবি। কাহিনীৰ আধাৰ লক্ষ্মীনাথ ফুকনৰ একে নামৰ হাস্যৰসাত্মক চুটিগল্প এটা। ইয়াত হাস্যৰসৰ উপাদান আছিল যদিও ইয়াত কোনো স্থূলতা নাছিল। বাজেট আছিল ১,২৫,০০০ টকা। ছবিখন ভাল ব্যৱসায় কৰিছিল। প্ৰযোজক গগৈৰ সকলো খৰচ ঘূৰি অহাৰ উপৰিও পূৰ্বৰ খোজ ছবিত হোৱা লোকচান কিছু পৰিমাণে ওভতাই পাইছিল।

শ্ৰীমতী মহিমাময়ী ছবিখনৰ কেন্দ্ৰীয় চৰিত্ৰ। নিম্ন মধ্যবিত্ত পৰিয়ালৰ এগৰাকী কৃপণ মহিলা; যাৰ কাৰ্য-কলাপে দৰ্শকৰ মনত হাঁহিৰ উদ্ৰেক কৰে। আন এক প্ৰধান নাৰী চৰিত্ৰ কৰবী। পিতৃ পৰিচয় নাইকিয়া, কোমল আৰু আবেগিকভাবে দুৰ্বল। মাকৰ সৈতে বাস কৰে। পিতৃ পৰিচয়হীনতাৰ বাবে তাইৰ কোনো দোষ নাই। কিন্তু সমাজে তাইকে দোষাৰোপ কৰে। তাৰ বিপৰীতে কৰবীৰ মাক জীৱন সম্পৰ্কীয় সমস্যাবোৰৰ গভীৰতাৰ উমান পোৱা এগৰাকী শক্তিশালী মনৰ মহিলা। নবীন ছবিখনৰ মূল পুৰুষ চৰিত্ৰ; মহিমাময়ী তেওঁৰ মামীয়েক। এজন আধুনিক আৰু বুজনশীল ডেকাল'ৰা, যিয়ে কৰবীৰ বিৰুদ্ধে হোৱা সামাজিক অন্যায়ৰ বিৰুদ্ধে শক্তিশালী স্থিতি গ্ৰহণ কৰিছে।

## অভিনয় শিল্পী

* বীণা গোস্বামী (শ্ৰীমতী মহিমাময়ী)
* ৰবীন নেওগ (নবীন)
* ৰূপজ্যোতি (কৰবী)
* নীলু চক্ৰৱৰ্তী
* হীৰা তালুকদাৰ (নেওগ)
* অমিতাভ গগৈ (শিশুশিল্পী)
* বিজু ফুকন (অতিথি শিল্পী)
* দিনেশ দাস (অতিথি শিল্পী)

## সংগীত
সঙ্গীত পৰিচালক কুল বৰুৱা আৰু অতুল মেধি। দুয়োৰে যুটী কুল-অতুল নামেৰে জনাজাত।

## তথ্য উৎস

শ্ৰেণী:অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:১৯৭০ দশকৰ অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:১৯৭৯ বৰ্ষৰ চলচ্চিত্ৰ
বিচানকুছি

**[[বিচানকুছি]]** বৰ্তমানৰ বজালী জিলাৰ এখন গাওঁ। অসমীয়া গদ্য সাহিত্যৰ জনক বৈকুণ্ঠনাথ ভাগৱত ভট্টাচাৰ্য্য বা ভট্টদেৱৰ জন্ম এই বিচানকুছি গাওঁত। আগতে বিচানকুছি গাওঁখনৰ নাম বিজনকুছি আছিল বুুলি সাহিত্যৰ বুৰঞ্জীত পোৱা যায়। নীলকণ্ঠ দাসৰ 'দামোদৰ চৰিত'ত পোৱা যায়, বজালী অঞ্চলৰ বিজনকুছি নিবাাসী কবি সৰস্বতী নামে এজন পণ্ডিতৰ দ্বিতীয় পুত্ৰ হ'ল বৈকুণ্ঠনাথ ভাগৱত ভট্টাচাৰ্য্য বা ভট্টদেৱ।
## ভৌগোলিক অৱস্থিতি
বিচানকুছি গাওঁখন পাটাছাৰকুছিৰ পৰা প্ৰায় ৫ কি. মি. উত্তৰে কালদিয়া নৈৰ পাৰত অৱস্থিত। নৈৰ দুয়োপাৰে বিচানকুছি গাওঁখন বিস্তৃত হৈ আছে। এই গাওঁখনৰ চাৰিসীমা ক্ৰমে পূবে পুৰালি পথাৰ, পশ্চিমে বৰবাং, উত্তৰে মৰিপুৰ-আনন্দপুৰ আৰু দক্ষিণে চৌধুৰীপাৰা।
## তথ্য সংগ্ৰহ
1.https://villageinfo.in/assam/barpeta/bajali/bichan-kuchi.html
ভবেন দাস

**ভবেন দাস** () এগৰাকী চলচ্চিত্ৰ পৰিচালক। তেওঁ চাৰিখন অসমীয়া ছবিৰ উপৰিও 'কানামাছি' বুলি বঙালী ছবি এখনো পৰিচালনা কৰিছে। তেওঁ বহুকেইখন বঙালী, ওড়িয়া, হিন্দী আৰু অসমীয়া ছবিত সহকাৰী হিচাপে কাম কৰিছিল।

## কৰ্মজীৱন
কামৰূপ জিলাৰ ৰামপুৰ গাঁৱৰ নিবাসী দাসৰ ফণী শৰ্মাৰ ভাস্কৰ পণ্ডিতৰ অভিনয় দেখি তেৱোঁৰো অভিনয়ৰ প্ৰতি ধাউতি জাগিছিল। কলকাতালৈ গৈ চিত্ৰ নিৰ্মাণ সম্পৰ্কীয় কাম শিকিছিল। প্ৰথমে তেওঁ ছিৰাজ ছবিৰ দৃশ্যগ্ৰহণৰ সহযোগী ৰূপে কাম কৰে। পিছত তেওঁ কল্যাণ গুপ্তৰ সহকাৰী হয়। তেনেকৈয়ে চিত্ৰনাট্য ৰচনাৰ পৰা অন্যান্য কাৰিকৰী কামবোৰ শিকি লয়। তেওঁ সহকাৰী পৰিচালক ৰূপে কাম কৰা বঙালী, হিন্দী আৰু ওড়িয়া ছবিৰ কিছুমান হ’ল- 'নীল আকাশেৰ নীচে', 'বাঘা যতীন', 'খুদিৰাম', 'ডাইনী', 'জয় মা কালী বোৰ্ডিং', 'ডেইলী পেচেঞ্জাৰ' (বঙালী ছবি); 'মালা', 'কাৰ্টুজ', 'জনতা ইনচাফ মাংগতী হ্যায়' (হিন্দী ছবি); সপ্তশয্যা ', 'ৰোল-২৮', 'চাকনৈয়া' (ওড়িয়া ছবি) আদি।

'পাৰঘাট' (১৯৪৯), 'পিয়লী ফুকন' (১৯৫৫), 'স্মৃতিৰ পৰশ' (১৯৫৬), 'চাকনৈয়া' (১৯৫৯) আদি অসমীয়া ছবিত তেওঁ সহকাৰী পৰিচালক অথবা কাৰিকৰী পৰামৰ্শদাতা হিচাপে কাম কৰিছিল। ১৯৫৭ চনত প্ৰথমবাৰৰ বাবে তেওঁ স্বাধীনভাবে অসমীয়া ছবি 'লখিমী' পৰিচালনা কৰে। তেওঁ পৰিচালনা কৰা দ্বিতীয় ছবি কানামাছি। এইখন বঙালী ভাষাৰ ছবি। সাবিত্ৰী চট্টোপধ্যায়, সুনন্দা বেনাৰ্জী, তপতী ঘোষ, অনুপ কুমাৰ, ভানু বন্দোপধ্যায়, পাহাৰী সান্যাল, জহৰ ৰয় আদি বঙালী ছবিৰ নামজ্বলা শিল্পীসকলে কানামাছিত অভিনয় কৰিছিল।

## পৰিচালিত চলচ্চিত্ৰ

## তথ্য উৎস

শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:অসমৰ চলচ্চিত্ৰ পৰিচালক
শ্ৰেণী:অসমীয়া ভাষাৰ চলচ্চিত্ৰ পৰিচালক
জৈতখাম

[thumb|[ছত্তীছগঢ় গিৰৌদপুৰীত অৱস্থিত সৎনাম ধৰ্মৰ প্ৰতীক জৈতখাম]]
**জৈতখাম (জয়স্তম্ভ)**(): সৎনাম ধৰ্মৰ প্ৰতীক।

## বিৱৰণ
* উচ্চতা :- ২৪৩ ফুট (বিশ্বৰ ভিতৰত ওখ)
* নিৰ্মাণ ক্ষেত্ৰফল :- ২.৫ একৰ
* নিৰ্মাণ ব‍্যয় :- ৫৪ কোটি
* সাত তল
* ব‍্যাস :- ৬০ মিটাৰ
* খটখটিৰ সংখ‍্যা :- ৪৩২+৪৩২
* নিৰ্মাণ :- গিৰৌদপুৰী, ছত্তীছগঢ়, ভাৰত
* বিশেষত্ব :- ধুমুহা, চক্ৰবাত, বতাহৰ তীব্ৰ হেঁচা ৰোধক (১২.৩০ ৰিখটাৰ স্কেল ভূমিকম্প সহন)।

*সৎনাম ধৰ্ম*ৰ অনুগামী সৎনামীসকলে সৎনাম ধৰ্মৰ প্ৰৱৰ্তক তথা তেওঁলোকৰ জগত গুৰু পৰম পূজনীয় শ্ৰীশ্ৰীঘাসীদাস বাবাৰ জন্মদিন ১৮ ডিচেম্বৰ তাৰিখে প্ৰতি বছৰে প্ৰত‍্যেক গাঁৱৰ পুৰুষ-মহিলাই নিজৰ নিজৰ **সৎনাম মন্দিৰ** (নামঘৰ)ত স্থাপিত *জৈতখাম*ত পতাকা উত্তোলন কৰাৰ লগতে গুৰুজনাক স্মৰণ কৰি আৰতি-মংগল তথা গীত-নৃত্য আদি পৰিৱেশন কৰে। জয়স্তম্ভ বা জৈতখামৰ বিষয়ে পণ্ডিত ৰতনলাল ৰত্নাকৰদেৱে অৰ্থসহ বৰ্ণনা দিছে এনেধৰণৰ। জয়স্তম্ভ সৎনাম পন্থ বা ধৰ্মাৱলম্বী সৎনামী জাতিৰ প্ৰতীক হয়। জগত গুৰু শ্ৰীশ্ৰীঘাসীদাস বাবাই জনকল‍্যাণৰ বাবে স্থাপিত কৰিছিল। এই স্তম্ভৰ তলত তিনি স্তৰৰ চিৰহী (খটখটি) নিৰ্মিত হয়।
### তিনি চিৰহী (খটখটি)ৰ মহত্ত্ব

## জয়স্তম্ভৰ মহত্ত্ব
thumb|''প্ৰত‍্যেক গাঁৱত স্থাপিত জৈতখামৰ ফটো''

তিনিটা খটখটিৰ ওপৰত স্তম্ভ নিৰ্মিত হয়। যিটো মানুহৰ শৰীৰৰ লগত তুলনা কৰি নিৰ্মাণ কৰা হয়। বাস্তৱত মানৱ শৰীৰৰ চৌৰাশী আঙুলকৈ তৈয়াৰ তথা ওখ হয়। মানৱ শৰীৰৰ সৃষ্টিক চৌৰাশী আঙুলকৈ চাৰি যুগত ভাগ কৰিলে এক যুগত ভাগফল একৈশ পোৱা যায়। এই কাৰণে স্তম্ভৰ দীঘ ২১ হাত ওখ তৈয়াৰ কৰা হয়। য'ত তিনিটা হুক লগোৱা হয়।

## তিনি হুকৰ মহত্ত্ব
; তিনি হুকৰ মহত্ত্ব : এইদৰে তিনি হুকৰ সৎ গুণৰ মহত্ত্ব কোৱা হৈছে। এই হুকত পাঁচ হাত দীঘল বাঁহ বা ৰোল মাৰি লগোৱা হয়। পাঁচ হাত দীঘল বাঁহ যিটো পঞ্চতত্ত্ব বা পঞ্চ ইন্দ্ৰিয়ৰ লগত সম্বন্ধ আছে। তলত ইয়াৰ বৰ্ণনা দিয়া হৈছে -
; পাঁচ নাম, পাঁচ তত্ত্ব, পাঁচ প্ৰকাশ বা জ‍্যোতি

উপৰোক্ত বাঁহত এটি বগা ৰঙৰ চতুৰ্ভুজ আকাৰৰ পতাকা লগোৱা থাকে।

## পতাকাৰ মহত্ত্ব
; বগা পতাকাৰ মহত্ত্ব : স্বচ্ছ বগা ৰঙৰ পতাকা যি চাৰি যুগ তথা চাৰিও দিশৰ সত‍্যৰ প্ৰতীক হয়।
* চাৰি যুগ : ১/ সত‍্যযুগ, ২/ ত্ৰেতাযুগ, ৩/ দ্বাপৰযুগ, ৪/ কলিযুগ,
* চাৰি দিশ : ১/ পূব, ২/ পশ্চিম, ৩/ উত্তৰ, ৪/ দক্ষিণ
*চেতা ঝণ্ডা যুগ যুগ ছলি আয়-ছাৰ‌ও দিশ ঘাসীদাস ফহৰায়*।

উপৰোক্ত সকলো গুণক ধ‍্যান ৰাখি জনকল‍্যাণৰ দৃষ্টিত সন্ত শিৰোমণি গুৰু ঘাসীদাস বাবাৰ সত‍্যৰ প্ৰতীক জৈতখামৰ নিৰ্মাণ হ'ল। আমি যাৰ সকলো প্ৰেৰণা ল‌ওঁ তথা ভাল কাৰ্য কৰিবলৈ প্ৰয়াস কৰোঁ।

## সৰ্বপ্ৰথম নিৰ্মাণ
গুৰু ঘাসীদাসদেৱে সৰ্বপ্ৰথম চনাখানত, তাৰ পিছত ৰতনপুৰত জৈতখাম স্থাপন কৰিছিল। ১৯৩৬ চনৰ পৰা মন্ত্ৰী নকুল ঢেঢ়হী দেৱে গুৰু ঘাসীদাসৰ জন্ম তিথি ১৮ ডিচেম্বৰ জৈতখাম ৰূপে গাওঁ-গাঁৱত প্ৰচলন কৰিছিল। ১৯৭০ চনৰ পৰা অসমত কবি মনোহৰ দাস নৃসিংহ দেৱে জৈতখাম স্থাপনৰ প্ৰচাৰ চলায়। কিন্তু ইয়াৰ আগতেও জৈতখাম অসমৰ বিভিন্ন ঠাইত আছিল। ছত্তীছগঢ়ত নিৰ্মিত এই বিশাল জৈতখামৰ ২৩/১২/২০০৭ তাৰিখে ছত্তীছগঢ়ৰ মুখ‍্যমন্ত্ৰী ড॰ ৰমন সিং দেৱে আধাৰশিলা স্থাপন কৰিছিল আৰু নিৰ্মাণ কাৰ্য সম্পূৰ্ণ হৈছিল ৩১/১/২০১২ তাৰিখে। অসমৰ বিভিন্ন জিলাত বাস কৰা সৎনামী লোকসকলৰ গাওঁসমূহত একোখনকৈ **জৈতখাম** আছে আৰু প্ৰত‍্যেক বছৰে ১৮ ডিচেম্বৰৰ দিনা গুৰুজনাক স্মৰণ কৰি পূজা - অৰ্চনা কৰে আৰু বিভিন্ন সাংস্কৃতিক কাৰ্যক্ৰম অনুষ্ঠিত কৰে।

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:স্থাপত্য
কেনোপনিষদ

**কেনোপনিষদ** চাৰিটা খণ্ডত সম্পূৰ্ণ এখন উপনিষদ। এই উপনিষদত প্ৰধানকৈ ব্ৰহ্মাৰ স্বৰূপ নিৰ্ণয় কৰা হৈছে। শাস্ত্ৰীয় দিশৰ পৰা এইখন উপনিষদৰ গুৰুত্ব অসীম বুলি গণ্য কৰা হয়।

## গ্ৰন্থপঞ্জী

#ভাৰত-কোষ, হৰিনাথ শৰ্মা দলৈ
#অসমীয়া সংস্কৃতিৰ সম্ভাৰ, মৃগেন শৰ্মা

## তথ্য সংগ্ৰহ
আলোকৰ আহ্বান

**আলোকৰ আহ্বান** () ১৯৮৩ৰ এখন অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ। পৰিচালনা চাৰু কমল হাজৰিকাৰ। প্ৰযোজনা ডো-ৰে-মি ফিল্মচৰ। সঙ্গীত নয়নৰ। ছবিখনে ১৯৮৩ৰ ৩১তম ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ মহোৎসৱত আঞ্চলিক ভাষা শিতান শ্ৰেষ্ঠ অসমীয়া ছবিৰ ৰজত কমল বঁটা লাভ কৰিছিল। বিমল আৰু পূৰবীৰ ভাওত অভিনয় কৰিছিল বিমল জ্যোতি চৌধুৰী আৰু পূৰৱী দাসে।
## কাহিনীৰ সাৰাংশ

এজন নিষ্ঠাবান সমবায় বিষয়া বিমলে ৰেচম সমবায় সমিতি গঠন কৰিবলৈ এখন গাঁৱলৈ যায়, যাতে মহাজনৰ শোষণৰ পৰা গাঁওবাসী ৰক্ষা পায়। গাঁওখনৰ একমাত্ৰ গ্ৰেজুৱেট, গাঁওবুঢ়াৰ জীয়ৰী মালতীয়ে।  
তেওঁৰ এই মহৎ কামত সহায়ৰ হাত আগবঢ়ায়। লক্ষ্যত উপনীত নহওঁতেই তেওঁলোকে বিভিন্ন বাধাৰ সন্মুখীন হয়; কেৱল মহাজন বা তেওঁৰ অনুগামীৰ পৰাই নহয়, গাঁওবাসীৰ পৰাও বাধা পায়। গাঁওবাসীয়ে বিমলক বহিৰাগত বুলি ঠাৱৰ কৰাই নহয়, মালতীৰ সৈতে অবৈধ সম্পৰ্ক আছে বুলি দোষাৰোপ কৰে। অৱশেষত সকলো বাধা অতিক্ৰমি সমবায় সমিতিখন কেনেকৈ গঠন কৰা হয়, তাৰে চিত্ৰায়ণ কৰা হৈছে *আলোকৰ আহ্বান* ছবিখনত।

## বঁটা
আলোকৰ আহ্বান আছিল *অসমৰ হস্ততাঁত খণ্ডৰ গ্ৰামীণ সমবায়ৰ এক বাস্তৱবাদী পৰিৱেশন*; যাৰবাবে ছবিখনে লাভ কৰিছিল অসমীয়া ভাষাৰ শ্ৰেষ্ঠ ছবিৰ শিতানত ৩১তম ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা (১৯৮৩)। এই বঁটাত ৰূপৰ মেডেলৰ সৈতে প্ৰযোজক আৰু পৰিচালকলৈ ক্ৰমে নগদ ১৫,০০০ টকা আৰু ৭,৫০০ টকা আগবঢ়োৱা হৈছিল।

## তথ্য উৎস

শ্ৰেণী:অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:শ্ৰেষ্ঠ অসমীয়া পূৰ্ণদৈৰ্ঘ্য ছবিৰ ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা বিজয়ী
শ্ৰেণী:১৯৮০ দশকৰ অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:১৯৮৩ বৰ্ষৰ চলচ্চিত্ৰ
বান (চলচ্চিত্ৰ)

**বান** ()  ১৯৮৬ চনৰ এখন অসমীয়া ছবি। পৰিচালনা চাৰু কমল হাজৰিকাৰ। প্ৰযোজনা ডো-ৰে-মি ফিল্মছৰ। সঙ্গীত পৰিচালনা কৰিছে নয়নে। শব্দগ্ৰহণ সতীশ চৌহানৰ। মুখ্য ভূমিকাত আছে পূৰ্ণিমা পাঠক শইকীয়া, চন্দ্ৰ নাৰায়ণ বৰুৱা। 
## কাহিনীৰ সাৰাংশ
নদীদ্বীপ মাজুলী বৈষ্ণৱ সংস্কৃতিৰ পীঠস্থান।প্ৰতিবছৰে বান আৰু গৰাখহনীয়াই মাজুলীক জুৰুলা কৰি আহিছে। বান নিয়ন্ত্ৰণৰ নামত চৰকাৰী বিষয়া আৰু ঠিকাদাৰসকলে দুৰ্নীতিৰ পোহাৰ মেলে। এই দুৰ্নীতিৰ বিৰুদ্ধে স্বাধীনতা সংগ্ৰামী এজনৰ ডেকা পুত্ৰই ঠিয় দিয়ে। থুলমূলকৈ এয়ে ছবিখনৰ কাহিনী।
## বঁটা
৩৪তম ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ মহোৎসৱত (১৯৮৬) ছবিখনে শ্ৰেষ্ঠ অসমীয়া ছবিৰ ৰজত কমল বঁটা লাভ কৰিছিল।এই বঁটাত প্ৰযোজক আৰু পৰিচালকলৈ ৰজত কমলৰ সৈতে নগদ ধন ক্ৰমে ২০,০০০ টকা আৰু ১০,০০০ টকা আগবঢ়োৱা হৈছিল
## তথ্য উৎস

শ্ৰেণী:অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:শ্ৰেষ্ঠ অসমীয়া পূৰ্ণদৈৰ্ঘ্য ছবিৰ ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা বিজয়ী
শ্ৰেণী:১৯৮০ দশকৰ অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:১৯৮৬ বৰ্ষৰ চলচ্চিত্ৰ
সোণ বিল

**সোণবিল**( হ্ৰদ ) এছিয়া মহাদেশৰ দ্বিতীয় বৃহত্তম জলাহভূমি৷ এই হ্ৰদটো অসমৰ কৰিমগঞ্জ জিলাত অৱস্থিত আৰু ই ভাৰত তথা দক্ষিণ অসমৰ বৃহত্তম জলাভূমি৷ এই হ্ৰদটোৰ বিশেষত্ব হ’ল শীত কালত এটি সম্পূৰ্ণ কৃষি ভূমিলৈ পৰিণত হয় আৰু ইয়াত ধান খেতি (বৰো ধান) কৰা হয়৷ শীতকালৰ পিছত মাৰ্চ মাহৰ পৰা এই কৃষি ভূমিত লাহে লাহে পানীৰে ভৰি পৰে আৰু পুনৰ হ্ৰদলৈ পৰিণত হয়৷

এই হ্ৰদৰ গভিৰতা কম হোৱা বাবে বাৰিষা পানীৰে ওপচি পৰে আৰু কাকৰা/কুছিয়াৰা নদীৰ মাধ্যমেৰে বাংলাদেশলৈ প্ৰবাহিত হয়৷ হ্ৰদৰ পূৱ আৰু পশ্চিম উভয় প্ৰান্তত পাহাৰ হোৱা বাবে এক মনোৰম দৃশ্য পৰিদৰ্শিত হয়৷
সোণবিলৰ প্ৰৱাহ আৰু নিৰ্গমন পথ হৈছে মনিপুৰৰ পৰা উৎপত্তি হোৱা শিংগলা নদী৷ সোণবিল দক্ষিণ অসমৰ জিলাবোৰৰ ভিতৰত প্ৰধান মৎস্য উৎপাদনকাৰী স্থল আৰু এই হ্ৰদটো মৎস্য চিকাৰৰ বাবে বিখ্যাত৷ এই হ্ৰদটো চোৱাৰ বাবে সৰ্বশ্ৰেষ্ঠ সময়কাল হ’ল বাৰিষা৷

বাৰিষাৰ সময়ত হ্ৰদত পানীৰে ওপচি থাকে আৰু এক মনোৰম হৃদয়স্পৰ্শী দৃশ্য দেখিবলৈ পোৱা যায়৷ এই জলাভূমিৰ চাৰিওফালে থকা হিজল গছ (Barringtonia Acutangula) বোৰে এক দুৰ্দান্ত দৃশ্যৰ উপস্থাপন কৰিছে আৰু এই হিজল গছবোৰ এক আকৰ্ষণৰ কেন্দ্ৰ বিন্দুহৈ পৰিছে৷

ইয়াৰ ওপৰিও সূৰ্যোদয় আৰু সূৰ্যাস্তৰ সময়ত হ্ৰদৰ পানীত সূৰ্যৰ ৰশ্মী বিভিন্ন উপায়েৰে প্ৰতিবিম্বিত হৈ এক বৰ্ণময় দৃশ্যৰ সৃষ্টি কৰে আৰু নিশাৰ আকাশৰ তৰা বোৰো এই হ্ৰদত প্ৰতিবিম্বিত হৈ নিশাৰ ভাগত আন এক মনোৰম দৃশ্যৰ পৰিদৰ্শিত কৰে৷

## চিত্ৰসমূহ

File:Son beel image.jpg|
File:Son Beel during Summer Season.jpg|


## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:অসমৰ পৰ্যটনস্থলী
শ্ৰেণী:বিল
শ্ৰেণী:কৰিমগঞ্জ জিলা
শ্ৰেণী:অসমৰ জলাশয়
মেচাকি

**মেচাকি** বা **মেচাকি পাত**  পূব এচিয়াৰ বিভিন্ন অঞ্চল যেনে দক্ষিণ চীন, ভাৰত, ম্যানমাৰ, থাইলেণ্ড আৰু ইণ্ডোনেচিয়া আদি দেশৰ এবিধ থলুৱা চিৰসেউজ সপুষ্পক উদ্ভিদ। ভাৰতৰ উত্তৰ-পূৰ্বাঞ্চলৰ ৰাজ্যসমূহত মেচাকি সহজলভ্য। উদ্ভিদবিধক খাছি ভাষাত খাজাঠ্চিৰ, মিচিং ভাষাত অম্বে আৰু মিজো ভাষাত লেংঅ'-চি-কাত নামেৰে জনা যায়।

## বিৱৰণ
জেকা পলসুৱা মাটি মেচাকিৰ বাবে উপযুক্ত। ই এবিধ গুল্মজাতীয় উদ্ভিদ আৰু এজোপা পূৰ্ণাংগ গছ ২-৬ মিটাৰ পৰ্যন্ত ওখ হয়। ধাৰ থকা দীঘলীয়া পাতসমূহৰ মূৰটো জোঙা আৰু ই ১৩-১৭ ছেমি দীঘল হয়। পাতৰ মূল শিৰাৰ সমানে দুডাল অতিৰিক্ত শিৰা থাকে। পাতৰ তল অংশ মিহি শুংযুক্ত আৰু ওপৰফাল মসৃণ। এপ্ৰিলৰ পৰা জুন মাহৰ ভিতৰত গছসমূহত হালধীয়া ৰঙৰ ফুল ধৰে।
## ব্যৱহাৰ
মেচাকিৰ কুমলীয়া কোঁ‌হ, পাত আৰু ফল বনৌষধি তথা খাদ্য হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰা হয়। ভাৰতৰ উত্তৰ পূৰ্বাঞ্চলৰ বিভিন্ন জনগোষ্ঠীয়ে তেওঁলোকৰ পৰম্পৰাগত ৰন্ধন-প্ৰকৰণত মেচাকিৰ ব্যৱহাৰ কৰে। বহু লোকে ডায়েৰীয়া আৰু ডিচেণ্ট্ৰি ৰোগত ইয়াৰ পাত ঔষধি হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰে।

মেচাকিৰ পাত পোহনীয়া তৃণভোজী জন্তুৰ আহাৰ হিচাপেও ব্যৱহাৰ হয়।

ইয়াৰ গা-গছৰ পৰা আঁ‌হ উলিয়াই ৰছী আদি তৈয়াৰ কৰা হয়। পাত আৰু ঠেঙুলিৰ পৰা প্ৰাকৃতিক ৰং আহৰণ কৰা হয়।
## তথ্য সংগ্ৰহ


শ্ৰেণী:উদ্ভিদজগত
শ্ৰেণী:গুল্ম
ৰুদ্ৰ কন্দলী

**ৰুদ্ৰ কন্দলী** () প্ৰাক-শংকৰী যুগৰ এগৰাকী উল্লেখযোগ্য কবি। সাহিত্য চৰ্চাৰ ক্ষেত্ৰত তেখেতে ৰজা শ্ৰীমন্ত তাম্ৰধ্বজৰ পৃষ্ঠপোষকতা লাভ কৰিছিল। 

## সাহিত্য কৰ্ম
কবি ৰুদ্ৰ কন্দলীয়ে 'সাত্যকি প্ৰৱেশ' ৰচনা কৰিছিল। মহাভাৰতৰ দ্ৰোণ পৰ্বৰ অন্তৰ্গত জয়দ্ৰথ বধ অংশৰ ভিতৰুৱা শিনিপুত্ৰ সাত্যকিৰ যুদ্ধ যাত্ৰা আৰু বীৰত্বৰ বৰ্ণনাখিনিৰ অনুবাদেৰে ৰুদ্ৰ কন্দলীয়ে সাত্যকি প্ৰৱেশ ৰচনা কৰিছে।

## সাহিত্যৰ বৈশিষ্ট্য
#প্ৰয়োজন অনুসৰি মূলৰ(মহাভাৰত)কথা সংক্ষিপ্ত কৰিছে, প্ৰয়োজন অনুসৰি বহলাইছে আৰু প্ৰয়োজন অনুসৰি মূলক সম্পূৰ্ণ অনুসৰণ কৰিছে। 
#অনুবাদখিনি যুদ্ধৰ বিৱৰণেৰে পৰিপূৰ্ণ। বৈষ্ণৱ যুগৰ বধকাব্য সমূহৰ লগত ইয়াৰ ৰীতিগত সাদৃশ্য লক্ষ্য কৰিব পাৰি। 
#ঠায়ে ঠায়ে মূলৰ ভাৱ অক্ষুণ্ণ ৰাখিয়ো ঘৰুৱা চিত্ৰ বা পৰিৱেশৰ সৃষ্টি কৰি পাঠকৰ মনোগ্ৰাহী কৰিছে।
#বৈয়াকৰণিক দিশত কবি ৰুদ্ৰ কন্দলিয়ে সমসাময়িক কবি মাধৱ কন্দলি, হৰিবৰ বিপ্ৰই অনুসৰণ কৰা বৈয়াকৰণিক ৰীতিকে আৰ্হি হিচাপে লৈছিল। 
## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:সংক্ষিপ্ত জীৱনী
বাংলা পক্ষ

**বাংলা পক্ষ** () এটি বঙালী জাতীয়তাবাদী সংগঠন। ২০১৭ চনৰ ২৫ ডিচেম্বৰ তাৰিখত পশ্চিমবংগৰ বৰ্ধমান জিলাত সৰ্বপ্ৰথম বাংলা পক্ষৰ পতাকা উন্মোচন কৰা হৈছিল। ইয়াৰ প্ৰতিষ্ঠাতা তথা বৰ্তমান সভাপতি গৰ্গ চেটাৰ্জী।এই সংগঠনটো মূলতঃ ভাষিক ভিত্তিত সংগঠিত আৰু তেওঁলোকৰ লক্ষ্য হৈছে ভাৰতত বাংলা সংস্কৃতি ৰক্ষা কৰা। বাংলা পক্ষই ভাৰতীয় নাগৰিকত্ব সংশোধনী আইন সংক্ষেপে কা (CAA) আইনৰ বিৰোধিতা কৰিছিল।

## দাবী আৰু প্ৰতিবাদ
বাংলা পক্ষই মূলতঃ পশ্চিম বংগৰ বাসিন্দাসকলৰ বাবে চৰকাৰী চাকৰিত ১০০% সংৰক্ষণ আৰু শিক্ষা, সামৰিক, প্ৰশাসনিক ইত্যাদি চাকৰিত ৯০% সংৰক্ষণৰ দাবী কৰে। দলটোৱে পশ্চিম বংগ আৰু ত্ৰিপুৰাৰ বহু ঠাইত অসংখ্য সভা-সমিতি, ৰেলী ইত্যাদি অনুষ্ঠিত কৰিছিল।

বাংলা পক্ষই ৰেলৱে, জে.ই.ই, নীট ইত্যাদি বিভিন্ন পৰীক্ষাত আৰু বেংক, কাৰ্যালয় আৰু অন্যান্য খণ্ডতো বাংলা ভাষা প্ৰৱৰ্তনৰ দাবী উত্থাপন কৰে। দলটোৱে প্ৰস্তাৱ দিছিল যে পশ্চিম বংগৰ শীৰ্ষ প্ৰশাসনিক বিষয়াসকল আই.এ.এছ বা আই.পি.এছ কেডাৰৰ পৰা নহয়, ডব্লিউ.বি.ছি.এছ/ডব্লিউ.বি.পি.এছ কেডাৰৰ পৰা আহিব লাগিব।

## অভিযোগ
২০২০ চনৰ জুন মাহত বাংলা পক্ষৰ সভাপতিয়ে অসমৰ স্ৰষ্টা স্বৰ্গদেউ চাওলুং চুকাফাক অপমান কৰি টুইটাৰৰ যোগে দুটা টুইট কৰি কৈছিল:
*ভাৰতবৰ্ষৰ অসম ৰাজ্যত চীনদেশীয় আক্ৰমণকাৰী চাওলুং চুকাফাৰ স্মৃতিত অসম দিৱস পালন কৰা হয়। চাওলুং চুকাফা বহু নিৰীহ মানুহক অতি নিৰ্মমভাৱে হত্যা কৰি দেশৰ ৰাজসিংহাসনত বহিছিল। তদুপৰি অসমৰ বিজেপি চৰকাৰ এই হত্যাকাৰীক মহানায়কৰ ৰূপত পূজা কৰে। উল্লেখনীয় অসমৰ বিচ্ছিন্নতাবাদী উগ্ৰপন্থী সংগঠন আলফাৰ সহযোগিতাত প্ৰতি বছৰ অসমত এই উৎসৱ পালন কৰা হয়।
*অসমৰ মুখ্যমন্ত্ৰী সৰ্বানন্দ সোণোৱাল প্ৰতি বছৰত চীনদেশীয় আক্ৰমণকাৰীৰ স্মৃতিত অসম দিৱস পালন কৰে কিয়? আনদিশে অসমৰ বিচ্ছিন্নতাবাদী উগ্ৰপন্থী সংগঠন আলফা ইয়াত সহযোগ কিয় কৰে? অসমৰ বিজেপি চৰকাৰ ৰাজকোষৰ ধন, চীনদেশীয় আক্ৰমণকাৰীৰ উৎসৱত ব্যয় কৰে-ভাৰতীয় সকলে এই কথাষাৰ জানেনে?

অসমৰ স্ৰষ্টা স্বৰ্গদেউ চাওলুং চুকাফাক অপমান কৰাৰ বাবে গৰ্গ চেটাৰ্জীৰ বিৰূদ্ধে সমগ্ৰ অসমতে অভিযোগ দাখিল কৰা হৈছিল। অসম চৰকাৰৰ আদেশমৰ্মে অসম পুলিচে তেখেতক গ্ৰেপ্তাৰ কৰিবলৈ কলকাতা অভিমুখে ৰাওনা হৈছিল। লগতে বাংলা পক্ষৰ এটা উগ্ৰ দলে ভিডিঅ’ প্ৰকাশ কৰি কৈছিল "অসমৰ সকলো ট্ৰেইন পশ্চিমবংগৰ মাজেদি যাতায়ত কৰে, গতিকে গৰ্গক গ্ৰেপ্তাৰ কৰিলে অসমৰ ট্ৰেইনযাত্ৰী ভয়াবহ পৰিস্থিতিৰ সন্মুখীন হ’ব পাৰে।" অৱশেষত, গৰ্গ চেটাৰ্জীয়ে এটি ভিডিঅ' প্রকাশ কৰি  অসমৰ স্বভিমান স্বৰ্গদেউ চাওলুং চুকাফাক মহানায়ক আখ্যা প্রদান কৰি অসম চৰকাৰ তথা অসমৰ জনগণৰ পৰা ক্ষমা প্ৰাৰ্থনা কৰে।

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:অনুষ্ঠান প্ৰতিষ্ঠান
দৈত্যাৰি ঠাকুৰ

**দৈত্যাৰি ঠাকুৰ** () শংকৰোত্তৰ যুগৰ এগৰাকী উল্লেখযোগ্য চৰিতকাৰ আৰু নাট্যকাৰ। তেওঁ শ্ৰীমন্ত শংকৰদেৱ আৰু মাধৱদেৱ ৰ জীৱনভিত্তিক চৰিতপুথি লিখাৰ লগতে একাধিক নাট ৰচনা কৰি অসমীয়া সাহিত্যৰ ভঁৰাল চহকী কৰি থৈ গৈছে। তেওঁ দৈত্যাৰি ঠাকুৰ মাধৱদেৱৰ ভাগিনীয়েক *ৰামচৰণ ঠাকুৰ*ৰ পুত্ৰ।
## বংশ পৰিচয়
দৈত্যাৰি ঠাকুৰ মাধৱদেৱৰ ভাগিন ৰামচৰণ ঠাকুৰৰ পুত্ৰ৷ ৰামচৰণৰ তিনি পুত্ৰ দৈত্যাৰি, ত্ৰিপুৰাৰি আৰু নৰহৰি৷ দৈত্যাৰি ঠাকুৰৰ দুগৰাকী পত্নী আছিল৷ প্ৰথমাৱস্থাত বৰপেটা সত্ৰৰ প্ৰথম সত্ৰীয়া মথুৰাদাস বুঢ়া আতাই তেওঁক সুন্দৰীদিয়া সত্ৰৰ মেধি পাতিছিল৷ পিছত পিতৃ ৰামচৰণৰ নিৰ্দেশত কাষৰীয়া ঠাই বামুণালৈ গৈ সত্ৰ পাতে৷ এইখনেই তেওঁ স্থাপন কৰা প্ৰথম সত্ৰ৷ ইয়াৰ পাছত তেওঁ জামলাই, মালচা, খেকাপাৰা, লুকী আদিত সত্ৰ পাতে৷ জীৱনৰ শেষ কালছোৱা তেওঁ কোচবেহাৰৰ মধুপুৰত বাস কৰিছিল৷

দৈত্যাৰি ঠাকুৰৰ বংশলতা এনে ধৰণৰ:- 

চক্ৰপাণিহৰিসৰস্বতীহৰিপালৰামপালজয়পালকৃষ্ণপালকৃপাল গয়াপাল বা ৰামদাসৰামচৰণ ঠাকুৰদৈত্যাৰি, ত্ৰিপুৰাৰি, নৰহৰি৷
গয়াপালৰ পত্নী উৰ্বশী মাধৱদেৱৰ ভনীয়েক আছিল৷

## সাহিত্য কৰ্ম
দৈত্যাৰি ঠাকুৰে শ্ৰীমন্ত শংকৰদেৱ আৰু মাধৱদেৱৰ জীৱনক কেন্দ্ৰ কৰি “মহাপুৰুষ শ্ৰীশঙ্কৰদেৱ আৰু শ্ৰীমাধৱদেৱ চৰিত্ৰ’’ নামে এখনি চৰিত পুথি ৰচনা কৰে। এই পুথিখন তেওঁ বেহাৰৰ  মধুপুৰ থাকোঁতে লিখিছিল৷ পুথিখন ৰচনা কৰোঁতে তেওঁ পিতৃ ৰামচৰণ ঠাকুৰ আৰু মধুপুৰ সত্ৰৰ প্ৰথমজন সত্ৰীয়া বুঢ়ীৰ পো গোবোন্দ আতৈৰ পৰা সহায় পাইছিল৷ পিছত এই পুথিখন হৰিবিলাস আগৰৱালাই ১৯০০ চনত ছপা কৰি প্ৰকাশ কৰে৷  সত্যেন্দ্ৰনাথ শৰ্মাই *অসমীয়া সাহিত্যৰ সমীক্ষাত্মক ইতিবৃত্ত* গ্ৰন্থত উল্লেখ কৰিছে যে "দৈত্যাৰি ঠাকুৰৰ চৰিত বহু পৰিমাণে নিৰ্ভৰযোগ্য, অতিপ্ৰাকৃত ঘটনাও বৰ বিশেষ নাই।"

ঠাকুৰ ৰচিত নাট দুখন হ'ল- নৃসিংহ যাত্ৰা  আৰু  স্যমন্ত হৰণ।  এই নাট দুখনৰ কলাকৌশলত বৰ বিশেষ গুৰুত্ব দেখিবলৈ পোৱা নাযায় যদিও গীতবোৰ যথেষ্ট আকৰ্ষণীয়।

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:সংক্ষিপ্ত জীৱনী
আদালত (চলচ্চিত্ৰ)

**আদালত** () ১৯৭৬ চনত মুক্তি পোৱা এখন ক’লা-বগা অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ। লাচিত চিত্ৰমৰ বেনাৰত নিৰ্মাণ কৰা ছবিখনৰ কাহিনী, চিত্ৰনাট্য আৰু পৰিচালনা দিলীপ ডেকাৰ। সঙ্গীত জীতু-তপনৰ। উপদেষ্টা হ’ল স্যামা মেধী৷  মূল ভূমিকাত অভিনয় কৰিছে জৰ্জ বেকাৰ দীনেশ দাস, অনুপমা ভট্টাচাৰ্য আদিয়ে। ডকাইতৰ জীৱনৰ আধাৰত ছবিখনৰ কাহিনী ৰচনা কৰা হৈছে। এনে বিষয়ত নিৰ্মিত এইখন প্ৰথম অসমীয়া ছবি। ইয়াত যথেষ্ট পৰিমাণৰ হিন্দী সংলাপ সংযোজন কৰা হৈছে। হিন্দী সংলাপ সংযোজন কৰাৰ দিশেৰেও আদালত প্ৰথম অসমীয়া ছবি।
## কাহিনীৰ সাৰাংশ
এদিন নিশা ডকাইত বাদলে সত্য দুৱৰাৰ ঘৰত সোমায় তেওঁক হত্যা কৰিবলৈ। কিন্তু এটা শিশুক দেখি দুৱৰাক হত্যা নকৰিলে আৰু শিশুটোক অপহৰণ কৰি লৈ গুচি আহিল। শিশুটোক বন্দুক মৰা, ঘোঁৰাত উঠা আদি সকলো শিকোৱা হ’ল। ডাঙৰ হৈ এই শিশুটোৱে হ’ল ইন্দ্ৰজিত, দুখীয়া-নিছলাৰ ত্ৰাণকৰ্তা।

এদিন হঠাৎ ভূপেন্দ্ৰ চৌধুৰীৰ সৈতে বাদলৰ দেখা-সাক্ষাৎ হয়। পূৰ্বৰ শত্ৰুতা থকা চৌধুৰীক দেখি বাদলৰ মনত প্ৰতিশোধৰ অগনি জ্বলি উঠে। চৌধুৰীৰ একমাত্ৰ ছোৱালী ৰূপা। বাদলে ভাবিলে, এই ৰূপাই চৌধুৰীক বশ কৰাৰ একমাত্ৰ উপায়।

পিছলৈ সত্য দুৱৰাৰ এজনী ছোৱালী হয়- ৰীতা। ৰূপা তাইৰ কলেজীয়া বান্ধৱী। বেৰিষ্টাৰ হাজৰিকাৰ তোলনীয়া পুতেক তথা ওকালতিৰ সহযোগী বিমললৈ ৰীতাক বোৱাৰী কৰি নিম বুলি আঙুঠি পিন্ধাই থলে। 

কিন্তু আঙুঠি পিন্ধোৱাৰ ৰাতি ৰীতা ঘৰত আছিলনে, ৰীতা আৰু বিমলৰ বিয়াখন হৈ উঠিল নে, বাদলৰ প্ৰকৃত পৰিচয় কি, কিয় তেওঁ সত্য দুৱৰাক হত্যা কৰিবলৈ গৈ শিশুটিক অপহৰণ কৰি আনিলে, ভূপেন্দ্ৰ চৌধুৰীৰ সৈতে তেওঁৰ সম্পৰ্ক কি- এনেবোৰ ৰহস্যঘন বিষয়েৰে আদালত ছবিখনৰ কাহিনীভাগ গঢ় লৈছে। 
## অভিনয় শিল্পী

## সংগীত
সঙ্গীত পৰিচালনা জীতু-তপনৰ। গীতৰ সংখ্যা ৬টা। গীত লিখিছে নুৰুল হক, দৰ্পনাথ শৰ্মা আৰু নৱকান্ত বৰুৱাই।

## তথ্য উৎস

## বাহ্যিক সংযোগ
ইউটিউৱত আদালত ছবি
গীত সংকলন ৱেবচাইটত আদালতৰ গীত

শ্ৰেণী:অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:১৯৭০ দশকৰ অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:১৯৭৬ বৰ্ষৰ চলচ্চিত্ৰ
বনশ্ৰী সেনগুপ্ত

**বনশ্ৰী সেনগুপ্ত** () ভাৰতীয় গায়িকা আছিল। তেওঁ ১৯৮৬ত তৎকালীন চোভিয়েট সংঘৰ সঙ্গীত মঞ্চত ভাৰতৰ হৈ প্ৰতিনিধিত্ব কৰিছিল। তেওঁ বঙালী, হিন্দী, ভোজপুৰী, ওড়িয়া আৰু অসমীয়া ভাষাত গীত গাইছে।

## ব্যক্তিগত জীৱন
সেনগুপ্তৰ জন্ম হুগলিৰ চুঁচুড়াত হৈছিল। তেওঁ আনুমানিক জন্মবৰ্ষ ১৯৪৬। তেওঁৰ দেউতাক শৈলেন্দ্ৰনাথ ৰায় এগৰাকী উচ্চাঙ্গ সঙ্গীত শিল্পী আছিল। বনশ্ৰী সেনগুপ্তই শান্তি সেনগুপ্তৰ সৈতে বিয়া হৈ কলকাতালৈ গুচি আহিছিল।

## সঙ্গীত জীৱন
সেনগুপ্তই প্ৰথমে তেওঁৰ দেউতাকৰ পৰা সঙ্গীতৰ শিক্ষাগ্ৰহণ কৰে। পৰৱৰ্তী কালত সুধীন দাশগুপ্তৰ ওচৰত সুদীৰ্ঘ ২০ বছৰ তালিম লয়। তেওঁ সুধীন দাশগুপ্ত, প্ৰবীৰ মজুমদাৰ,নীনা সেন, সাগৰুদ্দিন খান, সন্তোষ সেনগুপ্ত, দীনেন্দ্ৰ চৌধুৰী আদি বিশিষ্ট সঙ্গীত শিল্পীৰ সৈতে কাম কৰিছে।

১৯৬৬ চনত তেওঁ প্ৰথম কণ্ঠশিল্পী হিচাপে আত্মপ্ৰকাশ কৰে। তেওঁ অসংখ্য গীত গাইছে। ষাঠি আৰু সত্তৰৰ দশকত তেওঁ বহুতো জনপ্ৰিয় গীত উপহাৰ দিছে। তেওঁ বঙালী, হিন্দী, ভোজপুৰী, ওড়িয়া আৰু অসমীয়া চলচ্চিত্ৰত নেপথ্য কণ্ঠশিল্পী হিচাপে কাম কৰিছে।

সেনগুপ্তই গীত গোৱা কেইখনমান বঙালী আৰু হিন্দী ছবি হ'ল- *ছুুুটি* (১৯৬৭), *নিমন্ত্ৰণ* (১৯৭১), *বিন্দুৰ ছেলে* (১৯৭৩), *প্ৰান্তৰেখা* (১৯৭৪), *ৰোঁ ভৰা বসন্ত* (১৯৭৪), *দুুুুলহন ৱহি জো পিয়া মন ভায়ে* (১৯৭৭), *সানাই* (১৯৭৭), *এক যে ছিল দেশ* (১৯৭৭), *ন্যায় অন্যায়* (১৯৮১), *আলোয় ফেৰা* (১৯৮৫), *বিদ্ৰোহী* (১৯৮৭), *অঞ্জলি* (১৯৮৮), *ছন্দনীড়* (১৯৮৯), *পথ ও প্ৰাসাদ* (১৯৯১), *নটী বিনোদিনী* (১৯৯৪), *বড় বৌ* (১৯৯৭), ইত্যাদি।

তেওঁ গোৱা কিছু বিখ্যাত গীত হ'ল – *আজ বিকেলেৰ ডাকে তোমাৰ চিঠি পেলাম*, *আমাৰ অঙ্গে জ্বলে ৰংমশাল*, *ছি ছি ছি এ কী কাণ্ড কৰেছি*, *দূৰ আকাশে তোমাৰ সুৰ*, *আমাৰ আঁধাৰ ঘৰেৰ প্ৰদীপ*, *সুন্দৰ বনে সুন্দৰী গাছ*, *খুশিয়া হি খুশিয়া*, ইত্যাদি। তেওঁ আকাশবাণী আৰু দূৰদৰ্শনৰ শিল্পী হিচাপেও কাম কৰিছে।
### কণ্ঠদান কৰা অসমীয়া ছবি
*মানৱ আৰু দানৱ (১৯৭১)
*মৰীচিকা (১৯৭২)
*আদালত (১৯৭৬)
*নিয়তি (১৯৭৮)
*উপপথ (১৯৮০)

## বঁটা-বাহন
বৰ্ণময় সঙ্গীত জীৱনৰ স্বীকৃতি স্বৰূপে তেওঁ উত্তম কুমাৰ বঁটা, মাদাৰ টেৰেচা বঁটা, মাইকেল মধুসূদন বঁটা, বিএফজেএ বঁটা, প্ৰমথেশ বৰুৱা বঁটা ইত্যাদি বহুতো বঁটা লাভ কৰিছে।

## মৃত্যু
২০১৭ চনৰ ১৯ ফেব্ৰুৱাৰীত ৭১ বছৰ বয়সত সেনগুপ্তৰ মৃত্যু হয়। কলকাতাৰ কেওৰাতলা মহাশ্মশানত তেওঁৰ শেষকৃত্য সম্পন্ন কৰা হয়। তেওঁ হাওফাওৰ সংক্ৰমণৰ উপৰিও হৃদযন্ত্ৰ, যকৃৎ আৰু বৃক্কৰ ৰোগত ভুগিছিল।

## তথ্য সংগ্ৰহ

## বাহ্যিক সংযোগ
*
*বনশ্ৰী সেনগুপ্ত gaana.com

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় কণ্ঠশিল্পী
শ্ৰেণী:বঙালী চলচ্চিত্ৰৰ নেপথ্য কণ্ঠশিল্পী
শ্ৰেণী:হিন্দী চলচ্চিত্ৰৰ নেপথ্য কণ্ঠশিল্পী
শ্ৰেণী:ওড়িয়া চলচ্চিত্ৰৰ নেপথ্য কণ্ঠশিল্পী
শ্ৰেণী:অসমীয়া চলচ্চিত্ৰৰ নেপথ্য কণ্ঠশিল্পী

শ্ৰেণী:পশ্চিমবঙ্গৰ ব্যক্তি
কবিৰাজ চক্ৰৱৰ্তী

**কবিৰাজ চক্ৰৱৰ্তী** () আহোম যুগৰ এগৰাকী শ্ৰেষ্ঠ কবি।*কবিৰাজ চক্ৰৱৰ্তী*ৰ প্ৰকৃত নাম ৰামনাৰায়ণ চক্ৰৱৰ্তী। কবিৰাজ চক্ৰৱৰ্তী আহোম স্বৰ্গদেউ ৰুদ্ৰ সিংহ, শিৱ সিংহ আৰু বৰৰজা ফুলেশ্বৰীৰ ৰাজসভাৰ ৰাজকবি আছিল। এখেতক কৱিৰাজ উপাধি কোনে প্ৰদান কৰিছিল জনা নাযায়। কৱিচন্দ্ৰৰ পিতৃ আছিল ৰামানন্দ আৰু মাতৃ গোৱিন্দপ্ৰিয়া। জয়ধ্বজ সিংহ স্বৰ্গদেৱে পিতাক ৰামানন্দক 'সৰস্বতী' উপাধিৰে বিভূষিত কৰিছিল। কৱিৰাজ চক্ৰৱৰ্তীয়ে ৰুদ্ৰসিংহৰ নিৰ্দেশত 'গীত গোবিন্দ'ৰ পদ ভাঙনি কৰে। শিৱসিংহ আৰু ফুলেশ্বৰীৰ নিৰ্দেশানুসৰি মহাভাৰতৰ আদিপৰ্বৰপৰা 'দুষ্যন্ত চৰিত্ৰমালা' বা 'শকুন্তলা কাব্য' আৰু 'ব্ৰহ্মবৈৱৰ্ত পুৰাণ'ৰপৰা প্ৰকৃতি খণ্ডৰ 'শংখচূড় বধ'ৰ ভাঙনি কৰে। ১৭২৬ চনত 'শংখচূড় বধ'ৰ ৰচনা সমাপ্ত হৈছিল।

## সাহিত্য কৰ্ম
### গীতগোবিন্দ
জয়দেৱৰ গীতগোবিন্দৰ পদানুবাদ *গীতগোবিন্দ* ত কবিৰাজ চক্ৰৱৰ্তীয়ে নিজৰ নামত ভণিতা পেলোৱা নাই। কাব্যখনত কেৱল *ভণে দ্বিজবৰে* বুলি ভণিতা পেলোৱাৰহে উল্লেখ পোৱা যায়। এই সম্পৰ্কত সত্যেন্দ্ৰনাথ শৰ্মাই অসমীয়া সাহিত্যৰ সমীক্ষাত্মক ইতিবৃত্তত এনেদৰে উল্লেখ কৰিছে- "ৰাজ প্ৰশস্তি আৰু ৰচনাভঙ্গীৰ অসামান্য সাদৃশ্যলৈ চাই গীতগোবিন্দও কবিৰাজ চক্ৰৱৰ্তীৰে ৰচনা বুলি ক'ব পাৰি৷"

### ব্ৰহ্মবৈৱৰ্ত্ত পুৰাণ
কবিৰাজ চক্ৰৱৰ্তীয়ে ব্ৰহ্মবৈৱৰ্ত্ত পুৰাণৰ কৃষ্ণ জন্মখণ্ড অসমীয়ালৈ অনুবাদ কৰিছে। এই কৃষ্ণ জন্মখণ্ডত কৃষ্ণৰ জন্মৰ পৰা বৈকুণ্ঠ প্ৰয়াণলৈকে সকলো কথাৰ বৰ্ণনা আছে যদিও কবিৰাজ চক্ৰৱৰ্তীয়ে অনুবাদ কৰোঁতে ৰাধা-কৃষ্ণৰ প্ৰেম আৰু ৰাসলীলাৰ মাহাত্ম্য বৰ্ণনাৰ ওপৰতহে অধিক গুৰুত্ব প্ৰদান কৰিছে।

### শংখচূড় বধ
ব্ৰহ্মবৈৱৰ্ত্ত পুৰাণৰ প্ৰকৃতি খণ্ডত থকা শংখচূড় আৰু সতী তুলসীৰ কাহিনীটোক অৱলম্বন কৰি কবিৰাজ চক্ৰৱৰ্তীয়ে শংখচূড় বধ কাব্য ৰচনা কৰে। এই কাব্যখন ১৬৪৮ শক (১৭২৬ খ্ৰীঃ) -ত ৰচনা কৰা হৈছিল। কাব্যখনত সতী তুলসীৰ পূৰ্বজন্মৰ বৃত্তান্ত, শংখচূড়ৰ লগত প্ৰণয় আৰু বিবাহ, শংখচূড়- মহাদেৱৰ যুদ্ধ, ছদ্মবেশী কৃষ্ণৰ দ্বাৰা তুলসীৰ সতীত্ব নাশ, শংখচূড়ৰ মৃত্যু আৰু তুলসীৰ বৈকুণ্ঠত কৃষ্ণৰ পত্নীত্ব প্ৰাপ্তিৰ কাহিনী বৰ্ণনা কৰা হৈছে। তুলসী গছ আৰু পাতৰ মাহাত্ম্য আৰু শালগ্ৰাম শিলাৰ উৎপত্তি সম্পৰ্কেও শংখচূড় বধ কাব্যখনত পোৱা যায়।কাব্যখনত ঠায়ে ঠায়ে আদি ৰসৰ বিৱৰণ পোৱা যায়।কাব্যখনৰ শেষত ৰাজ প্ৰশস্তি আৰু ভণিতাও পোৱা যায়-
তাহান তনয় শিৱসিংহ নৃপ ভৈলা।সমুদ্ৰত হন্তে যেন শশধৰ হৈলা।।...হেনয় ৰাজাৰ ভৈলা প্ৰিয়তম জায়া।কেতেকী পুস্পৰ বৰ্ণ যাৰ দেখি কায়া।।এহি হেতু ফুলেশ্বৰী নামক লভিলা।হৰক পাৰ্বতী যেন স্বামীক সেৱিলা।।...হেন নৃপতিৰো মহিষীক আভা পায়া।কবিৰাজ বিপ্ৰে ব্ৰহ্মবৈৱৰ্ত্তক চায়া।।পদবন্ধে বিৰচিলা পুৰাণ প্ৰৱন্ধ।শংখচূড় নামে ৰাজা সিটো সত্যসন্ধ৷৷  

### শকুন্তলা কাব্য
শকুন্তলা কাব্যখনৰ বিষয়বস্তু কবিয়ে মহাভাৰতৰ আদিপৰ্বৰ পৰা গ্ৰহণ কৰিছে যদিও কাব্যখনৰ আখ্যান ভাগ মহাভাৰতৰ নহয়। কবিয়ে কাব্যখনৰ মাত্ৰ জুমুঠিটোহে মহাভাৰতৰ পৰা গ্ৰহণ কৰিছে। আখ্যান ভাগৰ লগত কালিদাসৰ অভিজ্ঞানম শকুন্তলমৰ সাদৃশ্য আছে যদিও কোনো কোনো ক্ষেত্ৰত কবিৰাজ চক্ৰৱৰ্তীৰ শকুন্তলা কাব্যৰ কাহিনী অভিজ্ঞান শকুন্তলমৰ পৰাও আঁতৰি আহিছে।মেনকাই মৃগী ৰূপ ধাৰণ কৰি দুষ্যন্তক কণ্ব মুনিৰ আশ্ৰমলৈ আকৰ্ষণ কৰি নিয়া, শকুন্তলাই বিৰহত দগ্ধ ৰজাক ঋষিসকলে চন্দ্ৰকেতু-কামকলাৰ আখ্যান কৈ সান্ত্বনা দিয়াৰ কথা কালিদাসৰ অভিজ্ঞান শকুন্তলমত পোৱা নাযায়।

## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:অসমীয়া কবি
ভাগৱত আচাৰ্য

**ভাগৱত আচাৰ্য** উত্তৰ-শংকৰী যুগ ৰ এগৰাকী প্ৰসিদ্ধ লেখক। তেওঁ নিজকে শ্ৰী শ্ৰী হৰিদেৱ ৰ শিষ্য বুলি পৰিচয় দি থৈ গৈছে। সত্যেন্দ্ৰনাথ শৰ্মাই অসমীয়া সাহিত্যৰ সমীক্ষাত্মক ইতিবৃত্ত ত ভাগৱত আচাৰ্য সম্ভৱতঃ তেওঁৰ উপাধি বুলিহে উল্লেখ কৰিছে। ভাগৱত আচাৰ্যৰ পিতৃৰ নাম হৰিমিশ্ৰ। তেখেতে কথাসূত্ৰ, সাত্বত-তন্ত্ৰ আৰু গীতাসাৰ এই তিনিখন গ্ৰন্থ ৰচনা কৰে।

## সাহিত্য কৰ্ম
খ্ৰীষ্টীয় সপ্তদশ শতিকাৰ আদি ভাগতে তেখেতে কথাসূত্ৰ, সাত্বত-তন্ত্ৰ, আৰু গীতাসাৰ গ্ৰন্থ ৰচনা কৰে।

### কথাসূত্ৰ
এই গ্ৰন্থখনত ভাগৱত ৰ প্ৰতিটো স্কন্ধৰ কথাবোৰ সংক্ষিপ্ত ৰূপত বৰ্ণনা কৰা হৈছে। কথাসূত্ৰ গ্ৰন্থখন সমগ্ৰ ভাগৱতৰ সাৰস্বৰূপ।

### সাত্বত-তন্ত্ৰ
এই গ্ৰন্থখন সংস্কৃত সাত্বত-তন্ত্ৰৰ অনুবাদ। সাত্বত-তন্ত্ৰ গ্ৰন্থখন বৈষ্ণৱ ভক্তিতত্ত্ব সম্পৰ্কীয় গ্ৰন্থ। এই গ্ৰন্থখনত বিৰাট পুৰুষৰ উৎপত্তি, ভাগৱতী আৰু নিগুণা ভক্তিৰ লক্ষণ, নামৰ মহিমা আৰু অপৰাধ আদি ভক্তি সম্পৰ্কীয় তত্ত্বৰ বিৱৰণ পোৱা যায়।

### গীতাসাৰ
গীতাসাৰ গ্ৰন্থখনত শ্ৰীমদ্ভগৱতগীতা ৰ সাৰাংশ পদত বৰ্ণনা কৰিছে। এই গ্ৰন্থখন শ্ৰীমদ্ভাগৱত গীতাৰ সাৰস্বৰূপ।

## সাহিত্যিক বৈশিষ্ট্য
ভাগৱত আচাৰ্যৰ ৰচনাসমূহ নিৰীক্ষণ কৰিলে প্ৰথমতেই চকুত পৰা বৈশিষ্ট্যটো হ'ল: লেখকৰ পাণ্ডিত্য আৰু থোৰতে কথা প্ৰকাশ কৰিব পৰাৰ শক্তিশালী দক্ষতা।

## তথ্যসংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:অসমীয়া সাহিত্যিক
পাৰেইড'লিয়া

**পাৰেইড'লিয়া** (;  ) হৈছে একধৰণৰ প্ৰৱণতা, যাৰ প্ৰভাৱত মানুহ এজনে কোনো উদ্দীপকক ভুলধৰণে প্ৰত্যক্ষ কৰে আৰু তাক বস্তু, বিন্যাস নাইবা অৰ্থ হিচাপে বিবেচনা কৰে; যাৰ অৰ্থ কেৱল প্ৰত্যক্ষদৰ্শীজনেহে জানে। উদাহৰণস্বৰূপে, ডাৱৰৰ মাজত আকৃতি দেখা, বিমূৰ্ত বিন্যাস বা জড় বস্তুত মুখাৱয়ৱ দেখা, সংগীতত কিবা গোপন বাৰ্তা শুনা ইত্যাদি। পাৰেইড'লিয়াক সাধাৰণতে *এপ'ফেনিয়া*ৰ এটা উপ-বিভাগ বুলি ভবা হয়।

দুটামান সাধাৰণ উদাহৰণ হৈছে-ডাৱৰ-গঠনত জন্তু, মুখ নাইবা বস্তুৰ ছবি দেখা; চন্দ্ৰত মানুহ (), জোন শহা (), আৰু চন্দ্ৰ পাৰেইড'লিয়া ()। পাৰেইড'লিয়াৰ ধাৰণাটোক সংগীতৰ মাজত লুকাই থকা বাৰ্তাৰ বিভ্ৰান্তিটোৰ লগতো জড়িত কৰিব পাৰি, আৰু অসংলগ্ন কোলাহলত অস্পষ্ট কণ্ঠ শুনা ইত্যাদিতো; যিটো ঘটনা ফেন বা শীততাপ নিয়ন্ত্ৰকৰ দ্বাৰা সংঘটিত হয়।

এসময়ত পাৰেইড'লিয়াক মানুহৰ একধৰণৰ মানসিক ব্যাধি হিচাপে ভবা হৈছিল। কিন্তু এতিয়া এই ঘটনাক মানুহৰ এক সাধাৰণ প্ৰৱণতা বুলি বিবেচনা কৰা হয়।

পাৰেইড'লিয়া কেৱল মানুহৰ ক্ষেত্ৰতে সীমিত নহয়। বহুবছৰৰ পৰা বিজ্ঞানীসকলে কম্পিউটাৰকো "দৃশ্যমান ইংগিত" () কিছুমানক মুখ আৰু অন্যান্য ছবি হিচাপে চাবলৈ শিকাই আহিছে।

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:মনোবিজ্ঞান
নিৰ্মলা মিশ্ৰ

**নিৰ্মলা মিশ্ৰ** (; ২১ অক্টোবৰ ১৯৩৮-৩১ জুলাই ২০২২) এগৰাকী বিশিষ্ট বঙালী আধুনিক গীত আৰু চলচ্চিত্ৰীয় গীতৰ কণ্ঠশিল্পী। তেওঁৰ অৱদানৰ তালিকাত অসংখ্য চিৰসেউজ গীত আছে। তেওঁৰ বিখ্যাত আধুনিক গীতবোৰ হ'ল- *এমন একটা ঝিনুক খুঁজে পেলাম না*, *সেই একজন দিও না তাকে মন*, *আবেশে মুখ ৰেখে*, *বলো তো আৰ্শি*, *আমি তো তোমাৰ হাসি কান্নাৰ চিৰদিনেৰ সাথী*, *কাগজেৰ ফুল বলে*, *ও তোতা পাখি ৰে*, *উন্মনা মন স্বপ্নে মগন* ইত্যাদি। তেওঁ বঙালী, হিন্দী, অসমীয়া, ওড়িয়া আদি বিভিন্ন ভাষাৰ ছবিত গীত গাইছে।

তেওঁ অসংখ্য নজৰুল গীত, ৰবীন্দ্ৰ সঙ্গীত, শ্যামা সঙ্গীত, দেশপ্ৰেমমূলক গীত আৰু লোকগীত গাইছে। মান্না দে, প্ৰতিমা বন্দোপাধ্যায়, মানবেন্দ্ৰ মুখোপাধ্যায়, সন্ধ্যা মুখোপাধ্যায় শিপ্ৰা বসু আদি বহুতো বিখ্যাত শিল্পীৰ সৈতে একেলগে গীত গাইছে। তদুপৰি তেওঁ বহুতো গীতিনাট্যতো অংশ লৈছে। ১৯৭৬ চনত তেওঁ উত্তম কুমাৰৰ মহালয়া গীতিনাট্যত অংশ লৈছিল।

## প্ৰাৰম্ভিক জীৱন আৰু পৰিয়াল
দুৰ্গা সপ্তমীৰ দিনা মজিলপুৰত নিৰ্মলা মিশ্ৰৰ জন্ম হৈছিল। তেওঁ পণ্ডিত মোহিনীমোহন মিশ্ৰ আৰু ভৱানী দেৱীৰ জীয়ৰী আছিল। পিছত দেউতাকৰ কৰ্মসূত্ৰে তেওঁলোক কলকাতাৰ চেতলাত বসতি স্থাপন কৰিছিল। তেওঁৰ ঘৰখনত এটা সাঙ্গীতিক পৰিবেশে বিৰাজ কৰিছিল। দেউতাক মোহিনীমোহন আৰু ককায়েক মুৰাৰীমোহন দুয়োজনে প্ৰখ্যাত গায়ক আছিল। তেওঁলোকৰ পৰিয়ালৰ উপাধি বন্দোপধ্যায় আছিল। পিছত তেওঁলোকক মিশ্ৰ উপাধিৰে সন্মানিত কৰা হয়। তেওঁ দেউতাক মোহিনীমোহনকো *কাশী সঙ্গীত সমাজ*ৰ দ্বাৰা *পণ্ডিত*, *সঙ্গীতৰত্ন* আৰু *সঙ্গীতনায়ক* উপাধি প্ৰদান কৰা হৈছিল। নিৰ্মলা মিশ্ৰৰ স্বামী প্ৰদীপ দাশগুপ্ত এজন গায়ক আৰু গীতিকাৰ।

 
## কৰ্মজীৱন
তেওঁ গীত গোৱা কিছু বঙালী, ওড়িয়া আৰু হিন্দী ছবি হ'ল-

**পুষ্পধনু* (১৯৫৯),
**হাত বাড়ালে বন্ধু* (১৯৬০),
**শ্ৰী লোকনাথ* (১৯৬০),
**কঠিন মায়া* (১৯৬১),
**পৰিণাম* (১৯৬১),
**নব দিগন্ত* (১৯৬২),
**জীৱন সাথী* (১৯৬৩),
**নাৰী* (১৯৬৩),
**সূৰ্যমুখী* (১৯৬৩),
**আমৰা বাত’* (১৯৬৪),  
**অভিনেত্ৰী* (১৯৬৫),
**ভাগ্য* (১৯৬৫),
**Malajanha* (১৯৬৫),
**মুখুজ্জে পৰিবাৰ* (১৯৬৫),
**নব জন্ম* (১৯৬৫),
**কা* (১৯৬৬),
**কিয়ে কাহাৰে* (১৯৬৮),
**স্ত্ৰী* (১৯৬৮),
**বন্ধন* (১৯৬৯),
**আদিন মেঘ* (১৯৭০),
**কলংকিতা নায়ক* (১৯৭০),
**সংসাৰ* (১৯৭১),
**ধৰিত্ৰী* (১৯৭২),
**ঘৰ সংসাৰ* (১৯৭৩),
**ঘৰ বহুড়া* (১৯৭৩),
**অমৰ প্ৰেম* (১৯৭৬),
**ভোলা ময়ৰা* (১৯৭৭),
**অনুতাপ* (১৯৭৭),
**চানাই* (১৯৭৭),
**চফেদ হাথী* (১৯৭৭),
**চিল্কা তীৰে* (১৯৭৮),
**প্ৰিয়তমা* (১৯৭৮),
**জয় মা তাৰা* (১৯৭৮),
**নীল মাধৱ* (১৯৭৯),
**মেঘমুক্তি* (১৯৮০),
**অক্ষয় তৃতীয়া* (১৯৮১),
**কাগজেৰ নৌকা* (১৯৯১),
**সুজন সখী* (১৯৯৫),
*জীৱন সন্ধান (১৯৯৭),
*ঝুমুৰা (২০১৫)। . 

### কণ্ঠদান কৰা অসমীয়া ছবি

*পূবেৰুণ (১৯৫৯)
*লাচিত বৰফুকন (১৯৬১)
*সংগ্ৰাম (১৯৬৮)
*ডক্তৰ বেজবৰুৱা (১৯৬৯)
*বৰুৱাৰ সংসাৰ (১৯৭০)
*বৃষ্টি (১৯৭৪)
*পুতলা ঘৰ (১৯৭৬)
*ধৰ্মকাই (১৯৭৭)
*নতুন আশা (১৯৭৭)
*নিয়তি (১৯৭৮)
*মেঘমুক্তি (১৯৭৯)

## বঁটা-বাহন
*নিৰ্মলা মিশ্ৰক প্ৰখ্যাত ওড়িয়া সঙ্গীত পৰিচালক বালকৃষ্ণ দাসৰ স্মৃতিত প্ৰচলিত "বালকৃষ্ণ বঁটা" প্ৰদান কৰা হয়।

## তথ্য সংগ্ৰহ

## বাহ্যিক সংযোগ

* 

শ্ৰেণী:ভাৰতীয় কণ্ঠশিল্পী
শ্ৰেণী:বঙালী চলচ্চিত্ৰৰ নেপথ্য কণ্ঠশিল্পী
শ্ৰেণী:হিন্দী চলচ্চিত্ৰৰ নেপথ্য কণ্ঠশিল্পী
শ্ৰেণী:ওড়িয়া চলচ্চিত্ৰৰ নেপথ্য কণ্ঠশিল্পী
শ্ৰেণী:অসমীয়া চলচ্চিত্ৰৰ নেপথ্য কণ্ঠশিল্পী
মেজেঙা (উদ্ভিদ)

​
**মেজেঙা** বা **মেজেঙা পাত** (বৈজ্ঞানিক নাম: Zanthoxylum oxyphyllum) এবিধ সুগন্ধি মচলাজাতীয় সপুষ্পক উদ্ভিদ। মিচিং ভাষাত ইয়াক *অঙেৰ* নামেৰে জনা যায়। এই উদ্ভিদবিধ বনৰীয়া হিচাপে পোৱা যায় যদিও ঠাইবিশেষে ইয়াৰ খেতিও কৰা হয়। মেজেঙা ঘাইকৈ গুল্মজাতীয় উদ্ভিদ যদিও কেতিয়াবা ইয়াৰ লতাৰ দৰে বগাই যোৱাৰ প্ৰৱণতাও দেখা যায়। পূব এচিয়াৰ দেশসমূহ যেনে দক্ষিণ চীন, ভাৰত, ভূটান, নেপাল, ম্যানমাৰ আদি দেশত মেজেঙা প্ৰাকৃতিকভাৱে হয়। মেজেঙাৰ পাত আৰু ফল ৰন্ধন প্ৰকৰণত সোৱাদ বৃদ্ধি কৰিবলৈ আৰু ঔষধি হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰা হয়।

## বিৱৰণ
মেজেঙা গুল্মজাতীয় উদ্ভিদ আৰু ইয়াৰ ঠেঙুলিসমূহ বগাই যোৱাও দেখা যায়। সেমেকা আৰু গ্ৰীষ্মপ্ৰধান ঠাইত এই উদ্ভিদবিধ পৰিলক্ষিত হয়। ইয়াৰ পাতসমূহ দীঘলীয়া আকাৰৰ আৰু মূৰ অংশ জোঙা। পাতত এডাল মুখ্যশিৰাৰ লগতে কেইবাডালো উপশিৰা থাকে। কুমলীয়া পাতসমূহ ৰঙচুৱা বৰণৰ। মেজেঙাৰ ফুলসমূহত পুং আৰু স্ত্ৰী উভয় বিধৰ পুষ্পদণ্ড থাকে আৰু পতংগৰ দ্বাৰা ইয়াৰ পৰাগসংযোগ ঘটে। ফলসমূহ জালুকৰ সমান আকাৰৰ আৰু থোকা হিচাপে লাগে। পূৰঠ ফলসমূহত ৰঙা বৰণ ধৰে। মেজেঙাৰ কাঠ হালধীয়া-বগা ৰঙৰ হয়। চীনা জালুক বা চিছুৱান পিপাৰৰ সৈতে ইয়াৰ ওচৰ-সম্পৰ্ক আছে।

## ব্যৱহাৰ
মেজেঙাৰ কুমলীয়া পাতসমূহ শাক হিচাপে বা জন্তু আদিৰ মঙহৰ লগত ৰান্ধি খোৱা হয়। ইয়াৰ ফলসমূহো ব্যঞ্জনৰ সোৱাদ বৃদ্ধিৰ বাবে ৰন্ধন প্ৰকৰণত ব্যৱহাৰ কৰা হয়। ফলসমূহ বিভিন্ন ঔষধি গুণসম্পন্ন বুলি গণ্য কৰা হয়। বহু লোকে দাঁ‌তৰ বিষ, হজম নোহোৱা, বাতবিষ আদিৰ উপশম পাবলৈ ইয়াৰ ব্যৱহাৰ কৰে।

## তথ্য সংগ্ৰহ


শ্ৰেণী:উদ্ভিদজগত
শ্ৰেণী:গুল্ম
শ্ৰেণী:অসমৰ উদ্ভিদ
উত্তৰকাশী জিলা

**উত্তৰকাশী জিলা** উত্তৰ ভাৰতৰ উত্তৰাখণ্ড ৰাজ্যৰ গড়ৱল সংমণ্ডলৰ অন্তৰ্গত এখন জিলা। উত্তৰকাশী নগৰ এই জিলাৰ সদৰ ঠাই। বাৰকোট, ডুণ্ডা, ভাটৱাড়ী, চিন্যালী চৌৰ, পাৰোলা আৰু মোৰী এই জিলাৰ তহচিল।

উত্তৰকাশী জিলা হিমালয় পৰ্বতমালাত অৱস্থিত। এই জিলাৰ অন্তৰ্গত গংগোত্ৰীৰ পৰা গংগা নদী আৰু যমুনোত্ৰীৰ পৰা যমুনা নদীৰ উৎপত্তি ঘটে। এই জিলাত কেইবাটাও মঠ-মন্দিৰ আছে যিয়ে হাজাৰ হাজাৰ তীৰ্থযাত্ৰীক আকৰ্ষিত কৰে। এই জিলাৰ উত্তৰে হিমাচল প্ৰদেশ, উত্তৰ-পূবত তিব্বত, পূবে চামোলী জিলা, দক্ষিণ-পূবত ৰুদ্ৰপ্ৰয়াগ জিলা, দক্ষিণে তেহৰী গড়ৱাল জিলা আৰু পশ্চিমে দেৰাডুন জিলা অৱস্থিত।

## বিধানসভা সমষ্টিসমূহ
* পৰোলা (SC)
* যমুনোত্ৰী
* গংগোত্ৰী

## জনগাঁথনি
২০১১ চনৰ লোকপিয়ল অনুসৰি উত্তৰকাশী জিলাৰ জনসংখ্যা ৩৩,০০৮৬জন। জনঘনত্ব হৈছে প্ৰতি বৰ্গ কিলোমিটাৰত ৪১জন (১১০ প্ৰতি বৰ্গ মাইল)। লিংগ অনুপাত হৈছে প্ৰতি ১০০০জন পুৰুষৰ বিপৰীতে ৯৫৯ গৰাকী মহিলা আৰু সাক্ষৰতাৰ হাৰ হৈছে ৭৫.৯৮%।

### ভাষা
উত্তৰকাশী জিলাৰ অধিকাংশ লোকেই গড়ৱলী ভাষা কয় যদিও ইয়াত হিন্দী ভাষাৰ বৰকৈ প্ৰচলন আছে। তদুপৰি ইয়াত বঙালী, ভোজপুৰী, মাৰাঠী, পাহাৰী, নেপালী, পঞ্জাবী, উৰ্দু আদি ভাষাৰো প্ৰচলন আছে।

## তথ্য সংগ্ৰহ

## বাহ্যিক সংযোগ
* 
* Uttarkashi at Uttaranchal Tourism website

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ জিলাসমূহ
শ্ৰেণী:উত্তৰাখণ্ডৰ জিলা
গুৱাহাটী মেট্ৰ' লাইট

**গুৱাহাটী মেট্ৰ' লাইট** () হৈছে ভাৰতৰ অসম ৰাজ্যৰ সৰ্ববৃহৎ চহৰ গুৱাহাটীৰ বাবে প্ৰস্তাৱিত দ্ৰুতগামী পৰিবহণ ব্যৱস্থা। প্ৰথম পৰ্য্যায়ত চাৰিাটা কৰিড'ৰযুক্ত এই ছিষ্টেমটোৰ মুঠ দৈৰ্ঘ্য হ'ব ৬১.৪২ কিঃমিঃ।

## ইতিহাস

## মাৰ্গ
গুৱাহাটী মেট্ৰ' লাইটৰ প্ৰথম পৰ্য্যায়ৰ বাবে জিএমডিএ-ৰ দ্বাৰা চাৰিটা কৰিড'ৰৰ পৰিকল্পনা কৰা হৈছে:

## লগতে চাওক

* গুৱাহাটী ৰেল ষ্টেশ্যন

## তথ্য সূত্ৰ

শ্ৰেণী:গুৱাহাটী
শ্ৰেণী:অসমৰ পৰিবহণ
বিং ক্ৰাজবি

thumb|বিং ক্ৰাজবি
**হেৰি লিলিছ ক্ৰাজবি** Bing Crosby (1903-1977) আমেৰিকান গায়ক হিচাপে অভিহিত কৰা হয়। তেওঁক বিংশ শতিকাৰ আটাইতকৈ বেছি প্ৰভাৱশালী সংস্কৃতিক ব্যক্তিত্ব। নৃত্য আৰু ফেশ্বনৰ জগতলৈ আগবঢ়োৱা অনবদ্য অৱদান আৰু তেওঁৰ ব্যক্তিগত জীৱনৰ জনপ্ৰিয় মাধ্যমত। গোটেই বিশ্বতে তেওঁৰ আনুমানিক ১০০০ মিলিয়ন ৰেকৰ্ড বিক্ৰী হৈছে।

## তথ্য উৎস

শ্ৰেণী:আমেৰিকান কণ্ঠশিল্পী
শ্ৰেণী:একাডেমী বঁটা বিজয়ী
শ্ৰী শ্ৰী অনিৰুদ্ধদেৱ ক্ৰীড়া বিশ্ববিদ্যালয়

**শ্ৰী শ্ৰী অনিৰুদ্ধদেৱ ক্ৰীড়া বিশ্ববিদ্যালয়** ডিব্ৰুগড় জিলাৰ চাবুৱাত অৱস্থিত এখন ৰাজ্যিক ক্ৰীড়া বিশ্ববিদ্যালয়। এই বিশ্ববিদ্যালয় খন অসম চৰকাৰে ২০১৮ চনৰ ছেপ্টেম্বৰত গৃহীত কৰা *শ্ৰী শ্ৰী অনিৰুদ্ধদেৱ ক্ৰীড়া বিশ্ববিদ্যালয় বিধেয়ক, ২০১৮*ৰ অধীনত স্থাপন কৰিছে। বিশ্ববিদ্যালয়খন ২০২০ চনৰ ১০ জুলাই তাৰিখৰ পৰা কাৰ্যক্ষম হয়। বিশ্ববিদ্যালয়খনৰ নাম বৈষ্ণৱ ধৰ্মপ্ৰচাৰক ধৰ্মপ্ৰচাৰক, কবি আৰু মায়ামৰা সত্ৰ সম্প্ৰদায়ৰ প্ৰৱৰ্তক শ্ৰী শ্ৰী অনিৰুদ্ধদেৱৰ নামেৰে নামাকৰণ কৰা হৈছে। এইখন অসমৰ প্ৰথম আৰু ভাৰতৰ চতুৰ্থ কাৰ্যক্ষম চতুৰ্থ ৰাজ্যিক ক্ৰীড়া বিশ্ববিদ্যালয়।

## ইতিহাস
২০১৮ চনৰ ২৭ মে' তাৰিখে তিনিচুকীয়া জিলাৰ আই টি আই খেলপথাৰত মটক জনগোষ্ঠীৰ বিভিন্ন সামাজিক-সাংস্কৃতিক যুৱ আৰু ছাত্ৰ সংগঠনৰ দ্বাৰা আয়োজিত ২১৩ সংখ্যক স্বৰ্গদেউ সৰ্বানন্দ সিংহ দিৱস আৰু মটক জনগোষ্ঠীয় সংস্কৃতিক সমাৰোহৰ লগত সংগতি ৰাখি প্ৰদান কৰা স্বৰ্গদেউ সৰ্বানন্দ সিংহ বঁটা গ্ৰহণ কৰি মুখ্যমন্ত্ৰী সৰ্বানন্দ সোণোৱালে ডিব্ৰুগড় জিলাৰ চাবুৱাত শ্ৰী শ্ৰী অনিৰুদ্ধদেৱৰ নামেৰে  ক্ৰীড়া বিশ্ববিদ্যালয় প্ৰতিষ্ঠা কৰাৰে কথা ঘোষণা কৰিছিল। সেই মৰ্মে ২০১৮ চনৰ ২৬ ছেপ্টেম্বৰত অসম বিধানসভাত *শ্ৰী শ্ৰী অনিৰুদ্ধদেৱ ক্ৰীড়া বিশ্ববিদ্যালয় বিধেয়ক, ২০১৮* উপস্থাপন কৰা হৈছিল। বিধেয়কখন বিধানসভাত গৃহীত হোৱাৰ পিছত বিশ্ববিদ্যালয়খনৰ স্থাপনৰ প্ৰাৰম্ভিক কাম-কাজ আৰম্ভ হয়। ২০২০ চনৰ ১০ জুলাই তাৰিখে অসম চৰকাৰে অধ্যাপক জয় প্ৰকাশ বাৰ্মাক বিশ্ববিদ্যালয়খনৰ প্ৰথম উপাচাৰ্য হিচাপে নিযুক্ত কৰে। তেওঁ মধ্য প্ৰদেশত গোৱালিৱৰত অৱস্থিত লক্ষ্মীবাঈ ৰাষ্ট্ৰীয় শাৰীৰিক শিক্ষা প্ৰতিষ্ঠানৰ ক্ৰীড়া মনোবিজ্ঞান বিভাগৰ প্ৰাক্তন মুৰব্বী অধ্যাপক।
## শৈক্ষিক দিশ
বিশ্ববিদ্যালয়খনে ২০২০-২১ শিক্ষাবৰ্ষৰ পৰা শাৰীৰিক শিক্ষা-বিপিএড (অনাৰ্চ) পাঠ্যক্ৰমত এক, দুই বা তিনি বছৰ সম্পূৰ্ণ হোৱাৰ পিছত "exit point" ৰ সৈতে চাৰি বছৰীয়া স্নাতক পাঠ্যক্ৰম আগবঢ়াযইছে আৰু ৰাষ্ট্ৰীয় শিক্ষা নীতি ২০২০ অনুসৰি ক্ৰমান্বয়ে প্ৰমাণপত্ৰ, ডিপ্ল'মা বা স্নাতক ডিগ্ৰী প্ৰদান কৰি যাব ।
## অৱস্থান
বৰ্তমান বিশ্ববিদ্যালয়খন ডিব্ৰুগড় জিলাৰ চৌকিডিঙিত অৱস্থিত জিলা ঔদ্যোগিক আৰু বাণিজ্য কেন্দ্ৰৰ দ্বিতীয় মহলাৰ পৰা অস্থায়ী চৌহদৰ পৰা কাৰ্যক্ষম হৈছে। চাবুৱাৰ বালিজান অঞ্চলৰ পানী এৰা গাঁৱৰ স্থায়ী চৌহদৰ আন্তঃগাঁথনিৰ কাম সম্পূৰ্ণ হলে বিশ্ববিদ্যালয়খন তালৈ স্থানান্তৰ কৰা হ'ব। 
## তথ্য উৎস

শ্ৰেণী:অসমৰ বিশ্ববিদ্যালয়সমূহ
শ্ৰেণী:ডিব্ৰুগড় জিলা
ধৰ্মকাই

**ধৰ্মকাই** () ১৯৭৭ চনত মুক্তি পোৱা এখন ক’লা-বগা অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ। জ্যোতি সমবায় সমিতিয়ে প্ৰযোজনা কৰা ছবিখনৰ পৰিচালক ভবেন দাস। সঙ্গীত পৰিচালনা জয়ন্ত হাজৰিকাৰ। মূল চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছে বিজু ফুকন, ইলা কাকতি, প্ৰশান্ত হাজৰিকা আদিয়ে।
## কাহিনীৰ সাৰাংশ
 
## অভিনয় শিল্পী

## কলা-কুশলী
: (তথ্যছকত নথকা)
*কাহিনী, সংলাপ- প্ৰসন্ন কুমাৰ বৰুৱা
*চিত্ৰনাট্য- ভবেন দাস, প্ৰসন্ন কুমাৰ বৰুৱা
*শব্দগ্ৰহণ- অৱনী চেতাৰ্জী
## সংগীত
'ধৰ্মকাই'ৰ সংগীত জয়ন্ত হাজৰিকাৰ। গীতৰ সংখ্যা ৪টা। নিৰ্মলা মিশ্ৰ আৰু জয়ন্ত হাজৰিকাই কণ্ঠ দিয়া গীতকেইটা যথেষ্ট জনপ্ৰিয় হৈছিল।

## তথ্য উৎস

শ্ৰেণী:অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:১৯৭০ দশকৰ অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ
দেৱদাস বনজাৰে

**দেৱদাস বনজাৰে** (, ১৯৪৭ - ২০০৫): সৎনামী সকলৰ প্ৰধান নৃত্য *পন্থী*ক আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় পৰ্যায়ত প্ৰতিষ্ঠা কৰা এগৰাকী বিশিষ্ট  নৰ্তক শিল্পী । ছত্তীছগঢ়ৰ প্ৰথম মঞ্চ শিল্পী। 
## জন্ম
দেৱদাস বনজাৰেৰ জন্ম ১ জানুৱাৰী ১৯৪৭ চনত মধ্য ভাৰতৰ ছত্তীছগঢ় ৰাজ‍্যৰ সাংকৰা নামৰ গাঁৱত হৈছিল। কিন্তু তেওঁ দুৰ্গ জিলাৰ ওমদা গাঁৱত ডাঙৰ - দীঘল হৈছিল। তেওঁৰ পিতৃৰ নাম ফুলসিং বনজাৰে আৰু মাতৃৰ নাম ভাগৱতী বাই আছিল। তেওঁৰ বাল‍্যকালৰ নাম আছিল জেঠু।
## শিক্ষা
দেৱদাস বনজাৰেই ৰিচালী প্ৰাথমিক বিদ্যালয়ৰ পৰা প্ৰাথমিক শিক্ষা গ্ৰহণ কৰি ভিলাই চেক্টৰ-১ হায়াৰ চেকেণ্ডেৰী বি. এচ. পি. স্কুলৰ পৰা ১৯৬৭ চনত মেট্ৰিক পাছ কৰে। ছত্তীছগঢ়ৰ প্ৰিয় খেল কাবাডীৰ তেওঁ ৰাজ‍্যস্তৰীয় চেম্পিয়ন আছিল।
## কৰ্মজীৱন
দেৱদাস বনজাৰে এগৰাকী আন্তৰাষ্ট্ৰীয় *পন্থী* শিল্পী ৰূপে পৰিচিত। তেওঁ ১৯৭৩ চনৰ ১০ ফেব্ৰুৱাৰীত গুৰু ঘাসীদাস জন্মভূমি গিৰৌদপুৰীত অখিল ভাৰতীয় স্তৰত আয়োজিত মংগল গীত তথা পন্থী নৃত্য প্ৰতিযোগিতাত প্ৰথম স্থান অধিকাৰ কৰি সোণৰ পদক অৰ্জন কৰে আৰু সৰ্বশ্ৰেষ্ঠ *পন্থী* নৰ্তক ৰূপে সন্মানিত হয়। ১৯৭৪ চনত হবীব তনবীৰৰ দ্বাৰা ৰচিত নাটক **চৰণদাস চোৰ**ত কাম কৰাৰ লগতে নাটক ৱৰ্কচপৰ দ্বাৰা মহত্বপূৰ্ণ চহৰ ভ্ৰমণ কৰাৰ সুযোগ পাইছিল। ২৬ জানুৱাৰী ১৯৭৫ চনত দিল্লীত আয়োজিত গণতন্ত্ৰ দিৱসত ছত্তীছগঢ় ইস্পাত মন্ত্ৰালয়ৰ হৈ প্ৰতিনিধিত্ব কৰা দেৱদাসৰ নৃত্য লাখ লাখ লোকে উপভোগ কৰিছিল।

২১ মে ১৯৭৫ চনত ভূতপূৰ্ব ৰাষ্ট্ৰপতি মহামহিম ফকৰুদ্দিন আলি আহমেদে গণতন্ত্ৰ দিৱসৰ পেৰেডৰ প্ৰস্তুতিত আনন্দিত হৈ ৰাষ্ট্ৰপতি ভৱনলৈ প্ৰস্তুতিৰ অৰ্থে আমন্ত্ৰিত কৰে আৰু নিজ হাতে সোণৰ পদকেৰে সন্মানিত কৰিছিল। তেওঁ ১৯৮২ চনত ভাৰত মহোৎসৱ লণ্ডনত, ১৯৮৫ চনত ভাৰত মহোৎসৱ পেৰিচ, যুৱ মেলা মস্কোত, ১৯৮৬ চনত ফ্ৰান্সত অনুষ্ঠিত ভাৰত মহোৎসৱত পন্থী নৃত্য প্ৰদৰ্শন কৰি ভাৰতৰ প্ৰতিনিধিত্ব কৰিছিল। ইয়াত প্ৰভাৱিত হৈ ভূতপূৰ্ব প্ৰধানমন্ত্ৰী মাননীয় ৰাজীৱ গান্ধীয়ে ৩১ জুলাইত নিজৰ শুভেচ্ছা পত্ৰ দি সন্মান জনাইছিল। ১৯৯০ চনত ইংলেণ্ড, জাৰ্মান, ফ্ৰান্সত আয়োজিত পেৰিচ তথা ডিজন মহোৎসৱত উৎকৃষ্ট কলা পন্থী প্ৰদৰ্শন কৰি *ইণ্টাৰনেচনেল ডিজন ফেষ্টিভেল ৩০* ৰ খিতাপ অৰ্জন কৰিছিল। তেওঁ ১৯৯১ চনত দিল্লী ৰাজহৰা ষ্টেডিয়ামত ২৫ ডিচেম্বৰত প্ৰতিভা সম্পন্ন ভূমিপুত্ৰ পদত সন্মানিত হোৱাৰ লগতে ১৯৯৩ ত সত্য দৰ্শন সংস্থান সৎনামী সমাজৰ দ্বাৰা ২৩ ডিচেম্বৰত সৎনামী সমাজ ৰত্নৰে সন্মানিত হয়। তেওঁ গুৰু ঘাসীদাস বিশিষ্ট সেৱা পদক, গুৰুঘাসীদাস সামাজিক চেতনা পুৰস্কাৰ আদি লাভ কৰিছিল।

বনজাৰেই *লণ্ডন*, *এডিনবাৰ্গ*, *কানাডা*, *হেম্বাৰ্গ*, *এষ্টাৰ্ডম*, *ৰোম*, *পেৰিচ*, *গ্লাছগো* আৰু অষ্ট্ৰেলিয়াকে ধৰি বিশ্বৰ বহুকেইখন দেশ আৰু চহৰত পন্থী নৃত্য প্ৰদৰ্শন কৰি গৌৰৱ কঢ়িয়াই আনিছে। তেওঁ বিশ্বৰ ৬৪ খন ঠাইত ভ্ৰমণ ও পন্থী নৃত্য প্ৰদৰ্শন কৰিছিল।

তেওঁৰ জীৱন প্ৰথমৰ পৰাই বহুত কষ্ট আৰু অভাৱত অতিক্ৰম কৰিছিল। তেওঁৰ জীৱন কাহিনীক বিশিষ্ট সাহিত্যিক ড॰  পৰদেশী ৰাম বৰ্মাই *আৰুগ ফুল* নামৰ কিতাপত প্ৰকাশ কৰিছে।

## মৃত্যু
২৬ আগষ্ট ২০০৫ চনত এক পথ দুৰ্ঘটনাত দেৱদাস বনজাৰেৰ মৃত্যু হয়। 
## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:ভাৰতীয় নৃত্যশিল্পী
বিগ ডাটা

**বৃহৎ-তথ্য** বা **বিগ ডাটা** () হ’ল এনে কিছু তথ্যৰ সমষ্টি যি অতি বৃহদাকাৰ আৰু জটিল আৰু ই গতানুগতিক তথ্য বিশ্লেষণ প্ৰক্ৰিয়াৰ দ্বাৰা বিশ্লেষণৰ বাবে অনুপযুক্ত। বিগ ডাটাৰ প্ৰত্যাহ্বানসমূহৰ ভিতৰত অন্যতম হৈছে তথ্য-আহৰণ, তথ্য-সংৰক্ষণ, তথ্য-বিশ্লেষণ, তথ্য-সন্ধান, তথ্য-ভাগ-বতৰা, তথ্য-স্থানান্তৰ, তথ্যগোপনীয়তা আদি। বিগ ডাটাৰ ৫টা মাত্ৰা হ’ল: আয়তন, ভিন্নতা, বেগ আৰু সম্প্ৰতি যোগকৃত ভাৰসাম্য আৰু মানদণ্ড।

বৰ্তমান 'বিগ ডাটা' শব্দটোৰ ব্যৱহাৰ পূৰ্বানুমাণিক বিশ্লেষণ, ব্যৱহৰকাৰীৰ আচৰণ বিশ্লেষণ অথবা তেনে কিছুমান উচ্চ পৰ্যায়ৰ বিশ্লেষণ পদ্ধতি, যাৰ সহায়ত তথ্যৰ পৰা গুৰুত্বপূৰ্ণ- আহৰণ কৰাৰ পদ্ধতিসমূহকে সাধাৰণতে বুজোৱা হয়, কাৎচিতহে তথ্যৰ আকাৰ প্ৰকাৰ বুজোৱা হয়। বৃহত-তথ্যৰ লগত জড়িত অসুবিধাসমূহ আলোচনা কৰিবলৈ বিজ্ঞানী, ব্যৱসায়িক প্ৰতিষ্ঠানৰ বিষয়া, চিকিৎসক, বিজ্ঞাপন দ্বাতা, চৰকাৰী বিষয়া আদিয়ে সঘনে মিলিত হয়। তেওঁলোকে এক বিশাল পৰিশৰৰ বিষয় যেনে, আন্তঃজাল সন্ধান, বাণিজ্য প্ৰযুক্তি, নগৰাঞ্চল তথ্য-বিজ্ঞান, বাণিজ্যিক তথ্য-বিজ্ঞান, বতৰ-বিজ্ঞান, বংশতত্ত্ব, জতিল পদাৰ্থ-বিজ্ঞানৰ ৰূপাঙ্কন, জীৱ-বিজ্ঞান, পৰিৱেশ বিজ্ঞান আদি।

তথ্য-সমষ্টি অতি সোনকালে বৃদ্ধি পায়, কিয়নো তথ্য আহৰণ কৰা হয়, ক্ৰমাণ্ণয়ে অধিমূল্য কমি অহা আৰু সংখ্যা বাঢ়ি অহা তথ্য-সংবেদক ইণ্টাৰনেট অফ্‌ থিক্স সঁজুলিৰ সহায়ত, যেনে মোবাইল ফোন, আকাশী দূৰ সংবেদক, চফ্টৱেৰ লগ, কেমেৰা, মাইক্ৰফোন, RFID, বেতাঁৰ সংবেদকৰ নেটৱৰ্ক আদি।

## সংজ্ঞা
'বিগ-ডাটা' শব্দটো ১৯৯০ দশকৰ পৰাই প্ৰচলিত হৈ আছে। জন মেছিয়ে ইয়াক জনপ্ৰিয় কৰে বুলি কিছুলোকে কয়। ই সচৰাচতে এনে তথ্য-সমষ্টিক বুজায়, যি তথ্য আহৰণ, শুদ্ধিকৰণ, পৰিচালনা আৰু বিশ্লেষণ আদি সাধাৰণতে ব্যৱহৃত সঁজুলিসমূহে নিৰ্দিষ্ট সময়ৰ ভিতৰত কৰিব নোৱাৰে। কিন্তু সময় যোৱাৰ লগে লগে, প্ৰযুক্তিৰ উন্নতি হোৱাৰ লগে লগে, 'বিগ-ডাটা'ৰ আকাৰৰ লক্ষ্যও বাঢ়ি গৈ আছে। ২০১২ চনত কেই দজনমান টেৰাবাইটৰ পৰা ই কেইবা জেট্টাবাইট হ’লগৈ। এনে ভিন্নতাপূৰ্ণ, জটিল আৰু বৃহদাকাৰ তথ্য-সমষ্টিক নতুন কলনবিধি আৰু প্ৰযুক্তিৰ প্ৰয়োজন।

২০১৮ চনৰ এটা সংজ্ঞাৰ কোৱা হয়, "বহৎ-তথ্য এনে কিছুমান তথ্য সমষ্টি যাক মোকাবিলা কৰিবলৈ সমান্তৰাল কলন পদ্ধতিৰ প্ৰয়োজন হয়।" আৰু টোকাত কোৱা হয়, "ই কম্পিউটাৰ বিজ্ঞানত ব্যৱহৃত সমান্তৰাল কলন পদ্ধতিৰ তত্ত্বৰ এক বিশেষ আৰু স্পষ্ট পৰিৱৰ্তন প্ৰতিনিধিত্ব কৰে।"

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:কম্পিউটাৰ বিজ্ঞান
ভৰত (মহাভাৰত)

হিন্দু ধৰ্মগ্ৰন্থত, **ভৰত** (, ) সংস্কৃত মহাকাব্য মহাভাৰতৰ পাণ্ডৱ আৰু কৌৰৱসকলৰ পূৰ্বপুৰুষ। যদিও ভাৰত ঋগবেদৰ এটি বিশিষ্ট সম্প্ৰদায়, ভৰতৰ গল্পটো প্ৰথম মহাভাৰতৰ আদি পৰ্বত বোলা হৈছে, য’ত তেওঁ দুষ্যন্ত আৰু শকুন্তলাৰ পুত্ৰ। কালিদাসৰ বিখ্যাত নাটক 'অভিজ্ঞানম শকুন্তলম'ত তেওঁৰ পিতৃ-মাতৃৰ লগতে তেওঁৰ জন্মৰ কাহিনীও জড়িত হৈ আছে।

মহাভাৰত মহাকাব্যত, কুৰুসকলৰ পূৰ্বপুৰুষ সম্ৰাট ভৰত আছিল, আৰু তেওঁৰ শাসক ও ৰাজ্যখনক ভাৰত (ভাৰতবৰ্ষ) বুলি অভিহিত কৰে। মহাভাৰতত উল্লিখিত ভৰত বংশটো হ’ল এটি কুৰু বংশ যি পুৰু বংশৰ এটি উপ বংশ।

## সাহিত্যত ভৰত
মহাভাৰতৰ (আদি পৰ্ব) মতে, ভৰত ৰজা দুষ্যন্ত আৰু শকুন্তলাৰ পুত্ৰ আৰু এইভাৱে ক্ষত্ৰিয় বৰ্ণৰ চন্দ্ৰবংশৰ বংশধৰ আছিল। তেওঁৰ মূল নাম আছিল সৰ্বদামন (“সকলোৰে উপস্থাপক”); মহাভাৰত তেওঁৰ জীৱনৰ বিভিন্ন ঘটনা চিহ্নিত কৰিছে যাৰ দ্বাৰা তেওঁ ভৰত (“লালিত”) নামে পৰিচিত লাভ কৰিছিল। কালিদাসৰ নাটক 'অভিজ্ঞানম শকুন্তলম'ত শিশু ৰাজকুমাৰ হিচাপে ভৰত নাটকীয়ভাৱে নিৰ্মিত হয়। 

## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:মহাভাৰতৰ চৰিত্ৰ
শকুন্তলা

হিন্দু ধৰ্মগ্ৰন্থত **শকুন্তলা** (, ) হ’ল দুষ্যন্তৰ পত্নী আৰু সম্ৰাট ভৰতৰ মাতৃ। তেওঁৰ কাহিনী মহাভাৰতত উল্লেখ আছে আৰু বহু লেখকে নাটক ৰচিছে, তেওঁ কালিদাসৰ নাটক 'অভিজ্ঞানম শকুন্তলম' নাটকৰ সুবিখ্যাত ৰূপটি আছিল।

## ব্যুৎপত্তি
কণ্বমুনি তেওঁক বনত শকুন্ত () পখিৰ দ্বাৰা ৰক্ষিত শিশু হিচাবে পাইছিল। যাৰ বাবে, তেওঁৰ নাম শকুন্তলা () ৰখা হয়, যাৰ অৰ্থ *শকুন্তা-সুৰক্ষিত*।

মহাভাৰতৰ আদি পৰ্বত কণ্বমুনি কয় -
She was surrounded in the solitude of the wilderness by *śakuntas*,
therefore, hath she been named by me Shakuntala (Shakunta-protected).


## জন্ম আৰু শৈশৱ
ঋষি বিশ্বামিত্ৰৰ ঔৰসত অপ্সৰা মেনকাৰ গৰ্ভত শকুন্তলাৰ জন্ম হয়। দেৱৰাজ ইন্দ্ৰ বিশ্বামিত্ৰৰ তপস্যা ভঙ্গ কৰিবলৈ মেনকাক তেওঁৰ নিকট প্ৰেৰণ কৰে। মেনকা তেওঁৰ কামত সফল হয়। তেওঁৰ ৰূপ লাৱণ্যৰ মোহত বিশ্বামিত্ৰ বিচলিত হয়। সংযম হেৰুৱাই তেওঁ মেনকাৰ সৈতে শাৰীৰিক সম্পৰ্ক স্থাপন কৰে। দীৰ্ঘকাল এইভাৱে যৌনসংগম কৰাৰ ফলত বিশ্বামিত্ৰৰ ঔৰসত মেনকা গৰ্ভৱতী হয়। উভয়ৰ মিলনৰ ফলত এটি শিশু কন্যাৰ জন্ম হয়। তপস্যা বিফল হোৱাত ক্ৰুদ্ধ হৈ বিশ্বামিত্ৰ মেনকা আৰু তেওঁৰ কন্যাক পৰিত্যাগ কৰি গুছি যায়। ইয়াৰ পিছত মেনকাও তেওঁৰ শিশু কন্যাক এখন হাবিত পৰিত্যাগ কৰি আঁতৰি যায়। ঋষি কণ্ব সেই কন্যাটিক শকুন্ত পক্ষীপৰিবৃত অৱস্থাত উদ্ধাৰ কৰে। তেওঁ শিশুটিৰ নামকৰণ কৰে শকুন্তলা। ইয়াৰ পিছত শকুন্তলাক নিজ আশ্ৰমত আনি লালন পালন কৰে।

## দুষ্যন্ত-শকুন্তলাৰ প্ৰেম, বিবাহ, বিচ্ছেদ আৰু পুনৰ্মিলন
দুষ্যন্তৰ মিলন, বিবাহ, বিচ্ছেদ আৰু তেওঁৰ ৰাণী শকুন্তালাৰ সৈতে পুনৰ্মিলনৰ কাহিনীটোক মহাভাৰত আৰু সংস্কৃত মহাকবি কালিদাসৰ অভিজ্ঞানম শকুন্তলমই অমৰ কৰি তুলিছে।

দুষ্যন্ত মৃগয়া কৰিবলৈ গৈ কাণ্বমুনিৰ আশ্ৰমত শকুন্তলাৰ সৈতে দেখা হয়, যি বিশ্বামিত্ৰ আৰু মেনকাৰ কন্যা আছিল। তেওঁ শকুন্তলাক দেখি মুগ্ধ হয় আৰু সন্মতি মৰ্মে কণ্বমুনিৰ আশ্ৰমত শকুন্তলাৰ সৈতে গন্ধৰ্ব বিবাহ কৰায়। যাবৰ সময়ত, দুষ্যন্তই শকুন্তলাক তেওঁৰ প্ৰেমৰ চিহ্ন হিচাবে এটি ৰাজকীয় আঙুঠি দিয়ে আৰু প্ৰতিশ্ৰুতি দিয়ে যে সি তেওঁক ল’বলৈ আহিব।

কিন্তু দুষ্যন্ত যেতিয়া ৰজা হয়, তেতিয়া তেওঁ ৰাজ্যৰ ক্ষেত্ৰত বহু বছৰৰ বাবে খুব শোষিত হৈ পৰে, ইপিনে শকুন্তলা অপেক্ষা কৰি হতাশ। এদিন, দুৰ্বাসা ঋষি আধ্যাত্মিক পৰিদৰ্শন কৰে, কিন্তু শকুন্তলা, যিয়ে দুষ্যন্তৰ প্ৰেমৰ প্ৰতি খুব মগ্ন হৈ আছিল, তেওঁ দুৰ্বাসা ঋষিৰ উপস্থিতি ধৰিব নোৱাৰে আৰু যাৰ কথাত মগ্ন হৈ আছে তেওঁ তেওঁক পাহৰি যাব বুলি দুৰ্বাসা ঋষিয়ে তেওঁক অপমান কৰা বুলি ভাবি শকুন্তলাক অভিশাপ দিয়ে। শকুন্তলাই ক্ষমা খোজাত তেওঁ দিয়া কিবা চিহ্ন যদি দেখুৱাব পাৰে তেন্তে চিনি পাব বুলি জনায়।

শকুন্তলা যেতিয়া স্বামীৰ গৃহলৈ অৰ্থাৎ হস্তিনাপুৰলৈ যায় তেতিয়া সিহঁতৰ প্ৰেমৰ চিহ্ন হিচাপে থকা আঙুঠিটো এখন নদীত পৰি যায়, যিটোক এটা মাছে খাই পেলায়। আৰু তেতিয়া তেওঁৰ হাতত তেনে কোনো চিহ্ন প্ৰমাণ হিচাপে নাছিল।

দুষ্যন্ত শকুন্তলাক স্মৰণ কৰিব নোৱাৰে। কিন্তু তেওঁৰ স্মৃতি আৰু ভালপোৱা পুনৰ জাগ্ৰত হয় যেতিয়া সেই মাছে খোৱা আঙুঠিটোৰ পুনৰুদ্ধাৰ হয়। পিছত ৰাজপ্ৰসাদত আনি শকুন্তলাক বিয়াহ কৰায়, যি তেওঁৰ ৰাণী আৰু তেওঁৰ পুত্ৰ ভৰতৰ মাতৃ হয়।

## চিত্ৰ বিথিকা

Ravi Varma-Shakuntala.jpg|*Shakuntala despondent*, the person who wrote it is Raja Ravi Varma
Sakuntala leaving for his husband king Dushmanta&#039;s palace.jpg|শকুন্তলা তেওঁৰ স্বামী ৰজা দুষ্যন্তৰ ৰাজপ্ৰসাদৰ পৰা ৰাওনা হোৱাৰ দৃশ্য



## তথ্য সংগ্ৰহ

## বাহ্যিক সংযোগ
* 

শ্ৰেণী:মহাভাৰতৰ চৰিত্ৰ