open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
ভাৰতীয় ক্ৰিকেট নিয়ন্ত্ৰণ ব'ৰ্ড

**ভাৰতীয় ক্ৰিকেট নিয়ন্ত্ৰণ ব'ৰ্ড** (BCCI) () ভাৰতৰ ক্ৰিকেট খেলৰ প্ৰধান ৰাষ্ট্ৰীয় শাসক সংস্থা।ইয়াৰ মুখ্য কাৰ্যালয় মুম্বাইৰ চাৰ্চগেটৰ ক্ৰিকেট চেণ্টাৰত অৱস্থিত। বিচিচিআই হৈছে বিশ্বৰ ভিতৰতে ক্ৰিকেটৰ আটাইতকৈ ধনী শাসকীয় সংস্থা। ইয়াৰ ৰাজহ ৫,৩০০ কোটিতকৈও অধিক।

বিচিচিআই তৃণমূল পৰ্যায়ৰ কাৰ্যসূচী আৰু ক্ৰিকেট একাডেমীৰ দ্বাৰা প্ৰতিভা বিকাশৰ লগত জড়িত। ইয়াৰ পদক্ষেপসমূহৰ ভিতৰত আছে প্ৰশিক্ষণ, আন্তঃগাঁথনি বিকাশ, আৰু আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় পৰ্যায়ত ভাৰতৰ প্ৰতিযোগিতামূলক প্ৰদৰ্শন বজাই ৰাখিবলৈ আৰু বৃদ্ধি কৰাৰ হেতু খেলুৱৈ কল্যাণ কাৰ্যসূচী প্ৰস্তুত কৰা।

১৯২৮ চনৰ ১ ডিচেম্বৰত মাদ্ৰাজৰ ১৮৬০ চনৰ XXI আইনৰ অধীনত মাদ্ৰাজত বিচিচিআই প্ৰতিষ্ঠা কৰা হয় আৰু তাৰ পিছত তামিলনাডু ছ'চাইটি পঞ্জীয়ন আইন, ১৯৭৫ৰ অধীনত পুনৰ পঞ্জীয়ন কৰা হয়। ই ৰাজ্যিক ক্ৰিকেট সংঘৰ এটা কনচৰ্টিয়াম যিয়ে নিজৰ প্ৰতিনিধি নিৰ্বাচন কৰে আৰু যি বিচিচিআইৰ সভাপতি নিৰ্বাচন কৰে। ১৯২৬ চনত ই ইম্পেৰিয়েল ক্ৰিকেট সন্মিলনত যোগদান কৰে যি পিছলৈ আন্তৰ্জাতিক ক্ৰিকেট পৰিষদলৈ পৰিণত হয়। ভাৰত চৰকাৰৰ ৰাষ্ট্ৰীয় ক্ৰীড়া ফেডাৰেচনৰ অধীনত নপৰা আৰু যুৱ পৰিক্ৰমা আৰু ক্ৰীড়া মন্ত্ৰালয়ৰ পৰা কোনো অনুদান লাভ নকৰা স্বায়ত্তশাসিত, ব্যক্তিগত সংস্থা হৈছে বি চি চি আই। আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় ক্ৰিকেটত বিচিচিআইৰ প্ৰভাৱ আছে। আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় ক্ৰিকেট পৰিষদে ৰাজহৰ সৰ্বাধিক অংশ বিচিচিআইৰ সৈতে ভাগ কৰে। বিচিচিআইৰ দ্বাৰা পৰিচালিত আইপিএল বিশ্বৰ অন্যতম ধনী ক্ৰীড়া লীগ।

আৰ ই গ্ৰাণ্ট গ'ভান প্ৰথম বিচিচিআইৰ সভাপতি আছিল আৰু এন্থনী ডি মেলো ইয়াৰ প্ৰথম সচিব আছিল। ৰ'জাৰ বিন্নী বিচিচিআইৰ বৰ্তমানৰ সভাপতি আৰু দেৱজিৎ শইকীয়া সচিব।

বিচিচিআইয়ে একাধিক ক্ৰিকেট বিশ্বকাপ আয়োজন কৰিছে৷ বিচিচিআইয়ে ২০২৫ চনৰ মহিলা ক্ৰিকেট বিশ্বকাপ, ২০২৬ চনৰ আইচিচি পুৰুষৰ টি-২০ বিশ্বকাপ, ২০২৯ চনৰ আইচিচি চেম্পিয়নছ ট্ৰফী, আৰু ২০৩১ চনৰ ক্ৰিকেট বিশ্বকাপ আয়োজন কৰিব।

বিচিচিআইয়ে আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় ক্ৰিকেটত ভাৰতক প্ৰতিনিধিত্ব কৰা চাৰিটা দল পৰিচালনা কৰে; পুৰুষৰ ৰাষ্ট্ৰীয় ক্ৰিকেট দল, মহিলাৰ ৰাষ্ট্ৰীয় ক্ৰিকেট দল, পুৰুষৰ ৰাষ্ট্ৰীয় ১৯ বছৰ অনুৰ্ধ ক্ৰিকেট দল আৰু মহিলাৰ ৰাষ্ট্ৰীয় ১৯ বছৰ অনুৰ্ধ ক্ৰিকেট দল। ইয়াৰ উপৰিও ই উন্নয়নশীল *ভাৰত ক*, *ভাৰত খ* আৰু *ভাৰত ক মহিলা দল*সমূহকো নিয়ন্ত্ৰণ কৰে। ইয়াৰ ৰাষ্ট্ৰীয় নিৰ্বাচন সমিতি, যি মুখ্য ৰাষ্ট্ৰীয় নিৰ্বাচকৰ নেতৃত্বত থাকে, এই দলসমূহৰ বাবে খেলুৱৈ নিৰ্বাচন কৰে। ইয়াৰ কৰ্তব্যৰ অংশ হিচাপে বিচিচিআইয়ে এই প্ৰতিটো দলে খেলিবলগীয়া মেচৰ আয়োজন আৰু সময় নিৰ্ধাৰণ কৰে আৰু ভাৰতত ঘৰুৱা ক্ৰিকেটৰ সময় নিৰ্ধাৰণ, নিষেধাজ্ঞা আৰু আয়োজন কৰে।

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ক্ৰিকেট
শ্ৰেণী:খেল
## বাহ্যিক সংযোগ
আনুষ্ঠানিক ৱেবছাইট
অসমীয়া বৰ্ণ প্ৰকাশ

**অসমীয়া বৰ্ণ প্ৰকাশ** (ইংৰাজী: Assamese Phonology) হৈছে গোলোকচন্দ্ৰ গোস্বামীৰ দ্বাৰা ৰচিত এখন অসমীয়া ধ্বনিতত্ত্বৰ গ্ৰন্থ। ১৯৬৯ চনৰ এই ধ্বনিতত্ত্বৰ গ্ৰন্থখন বীণা লাইব্ৰেৰী প্ৰকাশনে প্ৰকাশ কৰে। ব্যাকৰণখনত মুঠ ২৫টা অধ্যায় আছে।
## অধ্যায়সমূহ
# বৰ্ণ আৰু বৰ্ণমালা
# ব্যঞ্জনমালা
# বৰ্ণমালাৰ প্ৰয়োগ
# ব্যঞ্জনবৰ্ণৰ সাধাৰণ উপধ্বনি
# ব্যঞ্জনবৰ্ণৰ বিশদ আলোচনা
# উষ্ম বৰ্গ
# নাসিক্য বৰ্গ
# পাৰ্শ্বিক বৰ্ণ
# লুঠিত বৰ্ণ
# অন্তঃস্থ বৰ্ণ
# সংযুক্ত ব্যঞ্জন
# মহাপ্ৰাণ বৰ্ণমালাৰ বৰ্ণমালাৰ বৰ্ণত্ব বিচাৰ
# স্বৰ বৰ্ণমালা
# স্বৰবৰ্ণৰ বিৰোধ বিচাৰ তালিকা
# স্বৰবৰ্ণৰ প্ৰয়োগ বিশ্লেষণ
# স্বৰবৰ্ণৰ উপধ্বনিঃ বিভিন্ন প্ৰভাৱ 
# স্বৰবৰ্ণৰ ধ্বনিগুণ আৰু প্ৰয়োগ
# স্বৰসংযুতি
# অনুনাসিক বৰ্ণ চন্দ্ৰবিন্দু 
# অক্ষৰৰ ৰূপ চানেকি
# শ্বাসাঘাত বৰ্গ
# সন্ধি বা যতিবৰ্গ 
# প্ৰসিদ্ধ লেখকৰ উদ্ধৃতি
# সন্ধি পৰিৱৰ্তন
# ব্যঞ্জনবৰ্ণৰ পৰিৱৰ্তন

## লেখকৰ চমু পৰিচয়

গোলোকচন্দ্ৰ গোস্বামী (১৯২৩-২০২০) এজন অসমীয়া শিক্ষাবিদ আৰু ভাষাতত্ত্ববিদ। অসমীয়া ভাষাৰ ৰূপতত্ত্ব, ধ্বনিতত্ত্ব বিষয়ত তেওঁৰ অৱদান অতুলনীয়। তেওঁ ১৯৫৪ চনৰ পৰা ১৯৮৫ চনলৈকে গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ অসমীয়া বিভাগত অধ্যাপনা কৰিছিল। ১৯৬৬ চনত প্ৰকাশিত তেওঁৰ গ্ৰন্থ "An Introduction to Assamese Phonology"ক অসমীয়া ভাষাতত্ত্বলৈ এক আপুৰুগীয়া অৱদান হিচাপে গণ্য কৰা হয়। জীৱনকালত ড॰ গোস্বামীয়ে প্ৰায় ৬০ খনৰো অধিক গুৰুত্বপূৰ্ণ গ্ৰন্থ, শতাধিক প্ৰবন্ধ ৰচনা কৰি অসমীয়া ভাষা-সাহিত্যক সমৃদ্ধ কৰি গৈছে। ২০২০ চনৰ ২৪ আগষ্টত ৯৬ বছৰ বয়সত তেওঁৰ মৃত্যু হয়।

## আনুষঙ্গিক গ্ৰন্থ
* ধ্বনিবিজ্ঞানৰ ভূমিকা, ১৯৬৬
* অসমীয়া ব্যাকৰণ প্ৰৱেশ, ২০০০
* অসমীয়া আখৰ-জোটনি, ১৯৭২
* অসমীয়া ব্যাকৰণৰ মৌলিক বিচাৰ, ১৯৮৭
* অসমীয়া গোলোক ব্যাকৰণ, প্ৰবোধ ভাগ, ১৯৭২ আৰু সুবোধ ভাগ, ১৯৭৪; 
* ভাষা-ভাষণিকা, ১৯৯২
## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:অসমীয়া ব্যাকৰণ
মে'

**মে**' হৈছে গ্ৰেগৰীয় কেলেণ্ডাৰ অনুসৰি বছৰৰ পঞ্চম মাহ। ইয়াৰ দৈৰ্ঘ্য ৩১ দিন।  উত্তৰ গোলাৰ্ধত মে' মাহটো বসন্ত ঋতুৰ অন্তৰ্গত, আৰু দক্ষিণ গোলাৰ্ধত শৰৎ ঋতুৰ অন্তৰ্গত। 

## ইতিহাস
মে' (লেটিন ভাষাত *Maius*) নামটো গ্ৰীক দেৱী মাইয়াৰ পৰা আহিছিল, যাক ৰোমান যুগৰ উৰ্বৰা দেৱী বোনা ডিয়াৰ সৈতে একে ৰূপত গণ্য কৰা হৈছিল, আৰু যাৰ উৎসৱ মে' মাহত অনুষ্ঠিত হৈছিল। আনহাতে, ৰোমান কবি অ'ভিদে আন এটা ব্যাখ্যা দিছিল, য'ত কৈছিল যে মে' মাহটো *মাইঅৰেছ* (Latin: "বৃদ্ধসকল")ৰ পৰা নামকৰণ কৰা হৈছে, আৰু তাৰ পাছত অহা জুন মাহটো *ইউনিঅৰেছ* (Latin: "যুৱসকল")ৰ পৰা নামকৰণ কৰা হৈছে (*Fasti VI.88*)। 

alt=|thumb|মে' মাহত ফুল ফুলি উঠা মে' আপল। এই গছৰ নাম ইয়াৰ মে' মাহত ফুল ফুলাৰ বাবে দিয়া হৈছে।
thumb|220px|upright=0.9|বিশেষভাৱে মে' মাহত ধৰ্মীয় ভক্তি ধন্যময়ী মাৰীয়ামৰ প্ৰতি উৎসৰ্গিত কৰা হয়

## প্ৰতীক
alt=এমেৰেল্ড ব্ৰুচ|thumb|এমেৰেল্ড ব্ৰুচ
মে' মাহৰ জন্মৰ ৰত্ন হৈছে এমেৰেল্ড, যিটো প্ৰেম আৰু সফলতাৰ প্ৰতীক হিচাপে গণ্য। এই মাহৰ জন্মৰ ফুলসমূহ হৈছে লিলি অৱ দ্য ভেলি আৰু *Crataegus monogyna*। এইসকল ফুল উত্তৰ গোলাৰ্ধৰ শীতল মন্দ উত্তাপক অঞ্চলসমূহৰ এচিয়া, ইউৰোপ আৰু আমেৰিকাৰ দক্ষিণ আপালাচিয়ান পৰ্বতমালাত স্বদেশী, আৰু এতিয়া সমগ্ৰ মন্দ উত্তাপক অঞ্চলসমূহত প্ৰাকৃতিক ৰূপে বিস্তৃত। 

thumb|লিলি অৱ দ্য ভেলি
alt=Crataegus monogyna|thumb|''Crataegus monogyna''
alt=মে'ফ্লাৱাৰ|thumb|মে'ফ্লাৱাৰ
*Epigaea repens* নামৰ "মে'ফ্লাৱাৰ" উত্তৰ আমেৰিকাত মে' মাহৰ আগমনৰ সংকেত হিচাপে পৰিচিত, আৰু এইটো নোভা স্কোশিয়া আৰু মাছাচুছেটছৰ ফুলৰ প্ৰতীক। ইয়াৰ স্বদেশী বিস্তৃতি উত্তৰে নিউফাউণ্ডলেণ্ডৰ পৰা দক্ষিণে ফ্লোৰিডালৈ, পশ্চিমে কেণ্টাকিলৈ আৰু উত্তৰে উত্তৰ-পশ্চিম প্ৰদেশলৈকে বিস্তৃত। 

মে' মাহৰ ৰাশিচক্ৰ চিহ্নসমূহ হৈছে বৃষ ৰাশি (২০ মে'লৈকে) আৰু মিথুন ৰাশি (২১ মে'ৰ পৰা)।

## দিৱস
* ১ মে' – আন্তৰ্জাতিক শ্ৰমিক দিৱস
* ৩ মে' – বিশ্ব প্ৰেছ স্বাধীনতা দিৱস
* ৮ মে' – বিশ্ব ৰেডক্ৰচ দিৱস
* ১২ মে' – আন্তৰ্জাতিক নাৰ্ছ দিৱস 
* ১৫ মে' – আন্তৰ্জাতিক পৰিয়াল দিৱস
* ১৭ মে' – বিশ্ব টেলিকমিউনিকেশ্যন আৰু তথ্য সমাজ দিৱস
* ২১ মে' – আন্তৰ্জাতিক চাহ দিৱস
* ২২ মে' – আন্তৰ্জাতিক জৈৱ-বৈচিত্ৰ্য দিৱস
* ৩১ মে' – বিশ্ব ধপাঁত বিৰোধী দিৱস

## তথ্যসূত্ৰ

----

শ্ৰেণী:মে'
শ্ৰেণী:ইংৰাজী মাহ
জুন

**জুন** হৈছে গ্ৰেগৰীয় কেলেণ্ডাৰ অনুসৰি বছৰৰ ষষ্ঠ মাহ। ইয়াৰ দৈৰ্ঘ্য ৩০ দিন। এই মাহটো উত্তৰ গোলাৰ্ধত গ্ৰীষ্ম ঋতুৰ আৰম্ভণি চিহ্নিত কৰে আৰু ইয়াত গ্ৰীষ্মকালীন অয়নান্ত সংঘটিত হয়, যি দিনটোত সকলোতকৈ বেছিকৈ পোহৰৰ সময় থাকে। দক্ষিণ গোলাৰ্ধত, জুন মাহটো শীতৰ আৰম্ভণি আৰু ইয়াত শীতকালীন অয়নান্ত হয়, যি দিনটোত বছৰটোৰ ভিতৰত আটাইতকৈ কম পোহৰৰ সময় থাকে। 

## ইতিহাস
thumb|জুন মাহৰ বাবে চিত্ৰণ, ''Calendar of Filocalus'' (খ্ৰীষ্টপূৰ্ব ৩৫৪-ৰ আধাৰত
জুনৰ উৎপত্তি *Iunius* মাহৰ পৰা হৈছে ( )। এইটো মূল ৰোমান পঞ্জিকাৰ পৰা আহিছে যি ৰোমান গণৰাজ্য কালত ব্যৱহৃত হৈছিল। এই পঞ্জিকাৰ উৎপত্তি অজ্ঞাত। পাছত ৰোমান লেখকসকলে সাধাৰণতে এই পঞ্জিকাখন ৰোমুলাছক দিছিল, যি তেওঁলোকৰ কিংবদন্তিগত প্ৰথম ৰজা আছিল, প্ৰায় খ্ৰীঃ পূঃ ৭৩৮ চনত। তথাপি, এই প্ৰাৰম্ভিক ৰোমান পঞ্জিকাৰ কোনো প্ৰমাণ পোৱা হোৱা নাই, আৰু বহুতো পণ্ডিতই এই পঞ্জিকাৰ অস্তিত্ব সন্দেহ কৰে।}} *Iunius* মূলতে বছৰৰ চতুৰ্থ মাহ আছিল আৰু ইয়াৰ দিন সংখ্যা আছিল ২৯।

প্ৰাচীন ৰোমত মে ' মাহৰ মাজভাগৰ পৰা জুন মাহৰ মাজভাগলৈকে বিবাহৰ বাবে অশুভ বুলি গণ্য কৰা হৈছিল। ৰোমান কবি অভিডে দাবী কৰিছিল যে তেওঁৰ কন্যাৰ বিয়াৰ তাৰিখ নিৰ্ধাৰণৰ বিষয়ে বৃহস্পতি দেৱতাৰ মহাপুৰোহিত ফ্লেমিনিকা ডায়েলিছৰ পৰামৰ্শ লৈছিল যদিও ১৫ জুনৰ পিছলৈকে অপেক্ষা কৰিবলৈ পৰামৰ্শ দিয়া হৈছিল। গ্ৰীক দাৰ্শনিক আৰু লেখক প্লুটাৰ্কে অৱশ্যে ইংগিত দিছিল যে গোটেই জুন মাহটো মে'তকৈ বিয়াৰ বাবে অধিক অনুকূল।

খ্ৰীঃ পূঃ ৪৬ চনত, জুলিয়াছ চিজাৰে পঞ্জিকাৰ সংস্কাৰ কৰিছিল, যাক তাৰপিছত তেওঁৰ নাম অনুসৰি জুলিয়ান পঞ্জিকা বোলা হৈছিল। এই সংস্কাৰে বছৰৰ দিনসংখ্যা ৩৬৫ দিন কৰি নিৰ্ধাৰিত কৰিলে আৰু প্ৰতি চাৰি বছৰত এটা অধিবৰ্ষ সংযোজন কৰিলে। ইয়াত জুন মাহ ৩০ দিনৰ হ’ল। যদিও এই পদ্ধতিত বছৰৰ দৈৰ্ঘ্য ৩৬৫.২৫ দিন হ’ল, যি প্ৰকৃত সূৰ্যবৰ্ষৰ (৩৬৫.২৪২২ দিন) তুলনাত অলপ বেছি।

খ্ৰীষ্টপূৰ্ব ৬৫ চনত ৰোমান সম্ৰাট নীৰোৰ সন্মানত জুন মাহৰ নাম সলনি কৰি জাৰ্মাণিকাছ ৰখা হয়। ৰোমান ইতিহাসবিদ টেচিটাছে তেওঁৰ *এনালছ*ত স্মৰণ কৰা মতে, এই প্ৰস্তাৱ আগবঢ়োৱা ৰোমান চিনেটৰ কৰ্ণেলিয়াছ অৰ্ফিতাছে দাবী কৰিছিল যে ক্ৰমে ৪৯ খ্ৰীষ্টাব্দ আৰু ৬৪ খ্ৰীষ্টাব্দত লুচিয়াছ জুনিয়াছ চাইলানাছ টৰ্কুৱাটাছ আৰু ডেচিমাছ জুনিয়াছ চিলানাছ টৰ্কুৱাটাছৰ ফাঁচীৰ বাবে জুনিয়াছ নামটো অশুভ হৈ পৰিছে। নামবোৰ জীয়াই নাথাকিল আৰু সম্ভৱতঃ নীৰোক *ডেমনেটিঅ' মেম'ৰিয়া*ৰ বলি হোৱাৰ সময়ত মচি পেলোৱা হ'ল। ১৮৪ খ্ৰীষ্টাব্দত ৰোমান সম্ৰাট ক'ম'ডাছে তেওঁৰ সম্পূৰ্ণ উপাধিৰ এটা নামৰ নামেৰে মাহবোৰৰ সকলো নাম চমুকৈ সলনি কৰে; জুন *এলিয়াছ* হৈ পৰিল। কিন্তু ১৯২ খ্ৰীষ্টাব্দত তেওঁৰ মৃত্যুৰ পিছত এই সিদ্ধান্ত বাতিল কৰা হয়।

১৫৮২ চনত, পোপ গ্ৰেগৰী ত্ৰয়োদশে সংশোধিত পঞ্জিকা হিচাপে গ্ৰেগৰিয়ান পঞ্জিকা ঘোষণা কৰে। যিয়ে বছৰৰ গড় দৈৰ্ঘ্য ৩৬৫.২৫ দিনৰ পৰা ৩৬৫.২৪২৫ দিনলৈ হ্ৰাস কৰে, জুলিয়ান পঞ্জিকাৰ সূৰ্য বৰ্ষৰ সৈতে হোৱা পাৰ্থক্য সুধাৰ কৰে।

## দিৱস
* ১ জুন – আন্তৰ্জাতিক শিশু সুৰক্ষা দিৱস
* ৫ জুন – বিশ্ব পৰিৱেশ দিৱস
* ৮ জুন – বিশ্ব মহাসাগৰ দিৱস
* ১২ জুন – বিশ্ব শিশু শ্ৰম বিৰোধী দিৱস
* ১৪ জুন – বিশ্ব ৰক্তদান দিৱস
* ১৫ জুন – বিশ্ব বয়স্ক অপব্যৱহাৰ সচেতনতা দিৱস
* ২০ জুন – বিশ্ব শৰণাৰ্থী দিৱস
* ২১ জুন – আন্তৰ্জাতিক যোগ দিৱস আৰু বিশ্ব সংগীত দিৱস
* ২৩ জুন – আন্তৰ্জাতিক অলিম্পিক দিৱস
* ২৬ জুন – আন্তৰ্জাতিক মাদক অপব্যৱহাৰ আৰু অবৈধ সৰবৰাহ বিৰোধী দিৱস

## তথ্যসূত্ৰ

----

শ্ৰেণী:জুন
শ্ৰেণী:ইংৰাজী মাহ
ধানটো পতানটো

**ধানটো-পতানটো** (ইংৰাজী: Dhanto potanto) হ'ল অসমীয়া সাহিত্য জগতৰ এগৰাকী অন্যতম নাট্যকাৰ যোগেন চেতিয়াৰ এখন একাংকিকা নাটক। "সাহিত্য অকাডেমী"য়ে প্ৰকাশ কৰা, সত্যপ্ৰসাদ বৰুৱাই সংকলন আৰু সম্পাদনা কৰা, ১৯৯১ চনত প্ৰকাশিত ***অসমীয়া নাট্য সংকলন***ত এই নাটকখন প্ৰকাশিত হৈছিল। শিৱসাগৰৰ ৰংপুৰ সাহিত্য সভায়ো এই নাটকখনিৰ এটি সংকলন প্ৰকাশ কৰিছে।"

## বিষয়বস্তু আৰু সাৰাংশ
গ্ৰাম্য জীৱনৰ পটভূমিত ৰচিত 'ধানটো-পতানটো' নাটকত ক্ষমতাশালী লোকৰ সুবিধাবাদী তথা দুৰ্নীতি পাৰায়ণ মনোভাব, ভণ্ডামি, প্ৰবঞ্চনা আদি দিশবোৰক বিষয়বস্তুৰ মাজলৈ আনি নাট্যকাৰে এই নাটকখন ৰচনা কৰিছে। গাঁৱৰ ৰাজহুৱা পুখুৰী এটাৰ পাৰৰ সামান্য ঘটনা এটিক কেন্দ্ৰ কৰিয়েই নাট্য কাহিনীয়ে গতি লাভ কৰিছে। 

গাৱঁৰ এগৰাকী সাধাৰণ মহিলা মাকনে গাৱঁৰ ৰাজহুৱা পুখুৰীৰ পাৰত কাপোৰ থুকুচি থাকোঁতে পঞ্চায়তৰ সভাপতিৰ পত্নী কনদাই পুখৰীৰ পানীত মেখেলা জুবুৰীয়াই ধুই থকা দেখে। গাৱঁৰ ৰাইজৰ সিদ্ধান্ত অনুসৰি তাত এনেবোৰ কাম কৰা নিষিদ্ধ। সেইবাবে মাকনে এই কাণ্ড দেখি হৈ-চৈ লগায়। মাকনৰ গিৰীয়েক, পঞ্চায়তৰ সভাপতি, দিলবৰহঁত আহি ঘটনাস্থলীত উপস্থিত হয়। গাৱঁৰ অন্য মানুহে এই কাৰ্য কৰিলে পঞ্চায়ত বহুৱাই দণ্ড ভৰোৱালেহেঁতেন কিন্তু স্বয়ং পঞ্চায়তৰ সভাপতিৰ ঘৰৰ মানুহেই এই ভুল কৰিছে, গতিকে ৰাইজে এনে কৰ্য্যত নিমাত হ'লে নহ'ব বুলি ৰাইজে চিঞৰ-বাখৰ কৰে। সভাপতিয়ে প্ৰথমে ৰাইজৰ মতত হয়-ভয় দিয়ে যদিও পত্নীয়ে পুখুৰীত জাপ দিয়াৰ পিছত কনদাক তুলি আনি ওলোতা খৰ মাৰে আৰু নানান যুক্তি দৰ্শাই কনদাক নিৰ্দোষী সজায়। কিন্তু দিলবৰে সাহসেৰে কনদাৰ আত্মহত্যা আৰু সভাপতিৰ আইন ভংগৰ অভিযোগ দিবলৈ থানালৈ যাবৰ বাবে উদ্যত হোৱাত সভাপতি আৰু কনদাই নিজৰ কথা সলনি কৰিছে। সিহঁতৰ এনে ধানটোৰ মুখতে পতানটোৰ দৰে কথাবোৰ সহিব নোৱাৰি দিলবৰৰ নেতৃত্বত গাৱঁৰ মানুহে দুয়োকে পঘাৰে বান্ধি ৰাস্তাৰ মাজেৰে টানি লৈ যায়। 

গতিকে দেখা যায় যে সমাজৰ দুৰ্নীতি, ভণ্ডামি, ক্ষমতাৰ অপপ্ৰয়োগ আদি দিশবোৰক বিষয়বস্তু হিচাপে লৈ ৰচনা কৰা যোগেন চেতিয়াৰ 'ধানটো-পতানটো' নাটকত নাট্যকাৰৰ দুৰ্নীতি নিৰ্মূলকামী মানসিকতা, সমাজহিতকৰ চিন্তা তথা প্ৰতিবাদী মনোভাবৰো বৰ্হিপ্ৰকাশ ঘটিছে। 

## সহায়ক গ্ৰন্থপঞ্জী
#ঠাকুৰীয়া, ৰামমল, ***সাহিত্য বিচাৰ***, বীণা লাইব্ৰেৰী, গুৱাহাটী, অসম,প্ৰথম প্ৰকাশ, ১৯৬৪,নতুন সংস্কৰণ, ছেপ্টেম্বৰ, ২০০৯
#বৰুৱা, সত্যপ্ৰসাদ,***নাটক আৰু অভিনয় প্ৰসংগ***,বনলতা, পাণবজাৰ, গুৱাহাটী-১,সংশোধিত সংস্কৰণ, ২০০১
#শইকীয়া, অজিৎ (সম্পা.)***ছশ বছৰৰ অসমীয়া নাটক: পৰম্পৰা আৰু পৰিৱৰ্তন***,পথাৰ(সামাজিক-সাংস্কৃতিক কৰ্ষণভূমি), দুলীয়াজান, অসম,দ্বিতীয় প্ৰকাশ, ২০১৪
#শৰ্মা, সত্যেন্দ্ৰনাথ,***অসমীয়া নাট্য সাহিত্য*** সৌমাৰ প্ৰকাশ, ৰিহাবাৰী, গুৱাহাটী-৮,প্ৰথম সংস্কৰণ, ১৯৬২,অষ্টম সংস্কৰণ, ২০০০

## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:অসমীয়া নাটক
পোহন বিয়া

**পোহন বিয়া বা পুংসৱন ক্ৰিয়া** হৈছে অসমীয়া লোকজীৱনত নাৰীৰ প্ৰথম গৰ্ভ-ধাৰণ উপলক্ষে অনুষ্ঠিত সংস্কাৰমূলক অনুষ্ঠান। পোহন বিয়াৰ উদ্দেশ্য হৈছে সন্তান লাভ। বৈদিক যুগত মুখ্যতঃ পুত্ৰ সন্তান প্ৰাপ্তিৰ কামনাৰে নৱবধূৰ ক্ষেত্ৰত এই অনুষ্ঠান আয়োজন কৰা হৈছিল। 

বেদত উল্লেখ আছে –
"আ তে যোনিং গৰ্ভ এতুপুমান্ ৱান ইবেষুধিম্।
আবীৰোহত্ৰ জায়তাম পুত্ৰস্তে দশ মাসস্য॥"

অৰ্থাৎ, ধনুৰে নিক্ষেপ কৰা শৰৰ দৰে তীব্ৰ গতি বিশিষ্ট পুৰুষ ভ্ৰূণ মোৰ গৰ্ভত নিক্ষেপ কৰা, যিয়ে দহমাহৰ মূৰত বীৰ পুত্ৰ সন্তান এটি জন্ম দিব পাৰে।

সাধাৰণতে প্ৰথম গৰ্ভৱতীৰ অষ্টম মাহত পোহন বিয়া অনুষ্ঠিত হয়। এই অনুষ্ঠানত আয়তীসকলে নানান গীত-পদ পৰিৱেশন কৰে। এনে গীত-পদত গৰ্ভস্থ সন্তান আৰু মাতৃথৰ মংগল কামনা কৰাৰ উপৰি গৰ্ভস্থ সন্তানক শ্ৰীকৃষ্ণৰ সৈতে তুলনা কৰা হয়। এনে গীতৰ নমুনা এটি তলত উদ্ধৃত কৰা হ'ল –

দিহাঃ অমন তই ৰাম কৃষ্ণ বোল
হৰি নভজিবা মন তই
কেনে গৈলি ভোল॥

পদঃ কি অ ব্ৰহ্মায়ে প্ৰাৰ্থিলা পৃথিৱীৰ দেখি ত্ৰাস।
লৈলা দৈৱকীৰ উদৰত আসি বাস॥
কি-অ গৰ্ভতে বিধাতাই স্তুতি কৰিলন্ত আসি। 
দৈৱকী দেৱীক বাক্য বুলিলা আশ্বাসি।
কিন্তু হৰিবাক কংসে আক নকৰিবা ভয়।
ৰাখিলন্ত যদুবংশ তোমাৰ তনয়।
কি অ, পঞ্চ মাহে পঞ্চ দিনে শৰীৰত ধৰে। 
অ দিনে দিনে মাতৃৰ গৰ্ভে শিশু বাঢ়ে॥
কি অ, দিন পক্ষ মাহ ভেদ মাতৃ গণি চায়। 
জানিলাহা মাতৃ, সিটো মৰণৰ সময়॥
কিন্তু নাজানো তোমাৰ স্তুতি আমি মূঢ় মতি। 
নকৰা বঞ্চিত প্ৰভু ইবাৰ সম্প্ৰতি॥...
কি অ, ভূমিতে পৰি বাচা শব্দ কোৰলি বৰ।
কি অ, মায়া ধাম পুৰী পাই হৰাইলা চেতন॥
কাটিলেহে জীয়ে গাছ নাকাটিলে মৰে। 
গুৰি কাটি বৃক্ষ ডেলিত আগত পানী ঢালে। 
কিন্তু গীতা-ভাগৱতৰ কথা এতি তত্ত্বসাৰ
শুনা নৰ-নাৰীসৱে কৰিয়া বিচাৰ॥

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:অসমৰ সংস্কৃতি
গোষ্ঠাষ্টমী

**গোষ্ঠাষ্টমী**ৰ জৰিয়তে মানৱ জাতিৰ কল্যাণৰ বাবে বৃন্দাবনৰ মনোৰম পৰিবেশ সৃষ্টিৰে ভগৱানৰ উপাসনাৰ মন্দিৰত গো-মাতৃ আৰু গোপাল কৃষ্ণৰ পূজা-অৰ্চনা কৰা হয়। কৃষি আৰু মানুহৰ প্ৰাত্যহিক জীৱনৰ নানা কাৰ্যত বিভিন্ন ধৰণে সহায় কৰা গৰুক পূজা-অৰ্চনাৰ দ্বাৰা মানুহৰ প্ৰতি আগবঢ়োৱা অৱদানৰ গোষ্ঠাষ্টমীৰ দ্বাৰা শলাগ লোৱাৰ গভীৰ তাৎপৰ্য নিহিত হৈ আছে এই পৰ্বটি পালনৰ মাজত। গোষ্ঠাষ্টমীক গোপাষ্টমী বা গো-পূজাও বোলা হয়। 

'শব্দকল্পদ্ৰুম' গ্ৰন্থত গোষ্ঠাষ্টমীৰ বিষয়ত উল্লেখ আছে-  শুক্লাষ্টমী কাৰ্তিকে তুস্মৃতা গোপাষ্টমী বুধেঃ তদ্দিনে বাসুদেৱোৎভূদ গোপঃপূৰ্বস্তু বৎসপঃ তত্ৰ কুৰ্যাৎ গোপং পূজা গো-প্ৰাসংগো প্ৰদক্ষিণম
অৰ্থাৎ কাতি মাহৰ শুক্লাষ্টমীৰ দিনা ভগৱান শ্ৰীকৃষ্ণই নিজ হাতেৰে গৰুক ঘাঁহ খুৱাই, গো-প্ৰদক্ষিণ কৰি, গো-মাতৃলৈ পূজা আগবঢ়াইছে। 

গো-মাতৃ বা গৰুক ভগৱান শ্ৰীকৃষ্ণই জননীৰূপে শ্ৰদ্ধাভক্তি কৰাৰ কথা পুৰাণত উল্লিখিত হৈছে- ভগৱান শ্ৰীকৃষ্ণ মনুষায়াং বাসুদেৰ ঔৰষে দৈৱকী গৰ্ভে আবিৰ্ভূতো ভবেৎ পৰন্তু মাতৃ দুগ্ধপানয় কৰ্তুম সমনাৰ্থং ভূত্তা বৃন্দাবনে বিভিন্ন বৰ্ণাঃ গাবঃ চৰন্তি অৰ্থাৎ ভগৱান শ্ৰীকৃষ্ণই বৃন্দাবনৰ যমুনাৰ তীৰত বিভিন্ন ৰঙৰ গৰু চৰাই ফুৰা কাৰ্যই গৰুক সম্মান কৰাকে সূচাইছে।

## গো পূজা পালনৰ নিয়ম
পূজাৰ আগনিশাই বেদীৰ ওপৰত অংকিত মণ্ডলৰ ওপৰত সন্ধিয়াপৰত প্ৰতিমা স্থাপন কৰিব লাগে। এই পৰ্বৰ পাছতে অধিবাস কাৰ্য সম্পাদন কৰা হয়। 

গো-পূজাৰ ক্ৰম হ'ল এনেকুৱা- প্ৰথমতে গণেশাদি পঞ্চ দেৱতাৰ পূজা। তাৰ পাছত ক্ৰমান্বয়ে ঘট স্থাপন, সংকল্প, অৰ্ঘ্য, গণেশপূজা আৰু ধ্যান, শিৱাৰ্চন ন্যাস, প্ৰাণায়াম, ব্যাপক ন্যাস, সামান্যাৰ্ঘ্য, মূল দেৱতা গোপালৰ ধ্যান, ষোড়শোপচাৰে পূজা, পুনঃধ্যান, প্ৰাণ প্ৰতিষ্ঠা, চক্ষুদান, আৱাহন মূল পূজা, বিশেষাৰ্ঘ স্থাপন, পীঠ ন্যাস, ষডাংগ পূজা, হোম, গো পূজা, শান্তি পুষ্পাঞ্জলি, দক্ষিণায়ন আৰু সূৰ্যাৰ্ঘ্য। 

এই পূজাৰ সৈতে গোপালৰ সহস্ৰ নাম পাঠ কৰিব লাগে।

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:লোক-সংস্কৃতি
শেষ আলিংগন

**শেষ আলিংগন** হ'ল ২০১৩ চনৰ এপ্ৰিল মাহত সাভাৰ উপাজিলাত আঠ মহলীয়া ৰানা প্লাজা ভৱনৰ ধ্বংসাৱশেষৰ মাজত দুজন লোকে আলিংগনৰত অৱস্থাত মৃত্যুমুখত পৰাৰ আলোকচিত্ৰ। এই আলোকচিত্ৰখন তুলিছিল ফ্ৰীলান্স ফটোগ্ৰাফাৰ তাছলিমা আখতাৰে। এই আলোকচিত্ৰখনৰ বাবে আখতাৰে ৱৰ্ল্ড প্ৰেছ আলোকচিত্ৰৰ তৃতীয় পুৰস্কাৰ ‘স্পট নিউজ কেটেগৰী’ (একক) বঁটা লাভ কৰে। ইয়াক টাইম আলোচনীৰ "২০১৩ চনৰ শীৰ্ষ ১০খন আলোকচিত্ৰ"ত অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হৈছিল।   

আখতাৰ মহিলা সংগঠন *বিপ্লৱী নাৰী সংহতিৰ* সদস্য আৰু বাওঁপন্থী কৰ্মী গোট গণ সংহতি‍ আন্দোলনৰ ৰাজনৈতিক পৰিষদৰ এজন সদস্য।   ইয়াৰ উপৰিও তেওঁ বস্ত্ৰ শ্ৰমিক সংগঠন (গাৰ্মেণ্টকৰ্মী ইউনিয়ন)ৰ এজন সমন্বয়ক। একে সময়তে তেওঁ এখন স্কুলত পাঠদান কৰি আছে।

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:আলোকচিত্ৰ
হালধীয়া চৰায়ে বাওধান খায় (উপন্যাস)

**হালধীয়া চৰায়ে বাওধান খায়** () সাহিত্যিক হোমেন বৰগোহাঞিৰ এখন অন্যতম উপন্যাস। উপন্যাসখন ১৯৭২ চনত প্ৰথম প্ৰকাশ হৈছিল। উপন্যাখনত তেওঁ বৰ্ণনা কৰিছে  দৰিদ্ৰ কৃষকৰ জীৱন সংগ্ৰাম। সৰল গ্ৰাম্য জীৱনৰ শোষিত শ্ৰেণীৰ শোকগাথাৰে ৰচিত এই উপন্যাসখনৰ পৃষ্ঠাই পৃষ্ঠাই উন্মোচিত হৈছে আৰ্থ ৰাজনৈতিক ব্যৱস্থাই প্ৰভাৱিত কৰা গাঁৱৰ এগৰাকী কৃষকৰ জীৱনগাথা। হোমেন বৰগোহাঞিৰ এই উপন্যাসখনৰ আধাৰতে জাহ্নু বৰুৱাৰ পৰিচালনাৰে  একে নামেৰে ৩১ আগষ্ট,১৯৮৭ চনত মুক্তি লাভ কৰিছে **[[হালধীয়া চৰায়ে বাওধান খায় (চলচ্চিত্ৰ)]]**খনে । ছবিখনে ৩৫তম ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ মহোৎসৱত (১৯৮৭) শ্ৰেষ্ঠ ছবিৰ স্বৰ্ণকমল বঁটা পোৱাৰ উপৰিও আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় পৰ্যায়ৰ বঁটাও লাভ কৰিবলৈ সক্ষম হৈছে।

## কাহিনী
উপন্যাসখন এজন দুখীয়া খেতিয়কৰ জীৱনেৰে আৰম্ভ হৈছে। নাম তেওঁৰ ৰসেশ্বৰ বৰা। সি, তাৰ পত্নী আৰু দুটা সন্তান সহ চাৰিজনীয়া পৰিয়াল। এপোৰা মাটিত খেতিবাতি কৰি কিবাকৈ জোৰা-তাপলি মাৰি সংসাৰ চলায়। এবাৰ শাওন মাহলৈকে বৰষুণ নিদিয়াত সি পথাৰলৈ হাল নিব পৰা নাই। কেইদিনমানৰ পাছত এজাক বৰষুণ অহাত নাঙল লৈ ৰসেশ্বৰ হাল বাবলৈ গ'ল। কিন্তু পথাৰলৈ গৈহে ৰসেশ্বৰে গম পালে যে যিটুকুৰা মাটি পুৰুষানুক্ৰমে খেতি কৰি আহিছে, সেই টুকুৰা মাটিৰ গৰাকী এতিয়াৰে পৰা গাঁৱৰ প্ৰভাৱশালী মহাজন সনাতনহে। ৰসেশ্বৰ সনাতন মহাজনৰ ওচৰত ঋণগ্ৰস্থ হৈ আছিল। সেই ঋণ আৰু তাৰ বাবদ দিবলগীয়া সুতৰ বিনিময়ত মহাজনে মাটিখিনি দখল কৰিলে। এই অন্যায়ৰ বিৰুদ্ধে তেওঁ আদালতত গোচৰ তৰিলে। কিন্তু ৰঙাফিতাৰ মেৰপাকত ন্যায় পাব দূৰৈৰ কথা, তাৰ জীৱন আৰু বেছি দুৰ্দশাগ্ৰস্থহে হৈ পৰিল। এনেতে নিৰ্বাচন আহিল। সনাতন মহাজনো নিৰ্বাচনৰ প্ৰাৰ্থী হ'ল। পেটৰ দায়ত ৰসেশ্বৰে চিৰশক্ৰ সনাতন মহাজনৰ হৈ নিৰ্বাচনৰ কাম কৰিবলৈ বাধ্য হ'ল। সৌভাগ্যক্ৰমে ৰসেশ্বৰৰ গোচৰটো এজন সত্‍ হাকিমৰ ওচৰলৈ গ'ল। হাকিমে দেখিলে যে ন্যায়িক যুদ্ধত ৰসেশ্বৰে মাটি ঘূৰাই পোৱাৰ সম্ভৱনা ক্ষীণ বা গোচৰ চলাই থকাটোও তাৰ বাবে অসম্ভৱ কথা। সেয়েহে হাকিমে গোচৰ চলাই যোৱাৰ সলনি অন্য এটা পন্থা উলিয়ালে। হাকিমে মহাজনক বুজালে যে মহাজন যিহেতু এজন নিৰ্বাচনী প্ৰাৰ্থী, ৰসেশ্বৰৰ বিষয়টোক লৈ বিৰোধীপক্ষই সুবিধা ল’ব পাৰে। এতেকে মাটিখিনি ৰসেশ্বৰক ওভতাই দিয়া উচিত। সনাতনে ৰসেশ্বৰৰ ওচৰত ভোট খুজি টকা পঁচিশটা আগবঢ়াই। কিন্তু অজলা ৰসেশ্বৰে সনাতনৰ চাল-চাতুৰীৰ কথা বুজিব নোৱাৰিছিল আচলতে সি ইলেকচ্নৰ বাবেহে এইবোৰ নাটক কৰিছিল। কিন্তু ৰসেশ্বৰে  সনাতন শৰ্মাৰ জয়বাৰ্তা প্ৰচাৰ কৰাত উঠি পৰি লাগে।   

## লেখকৰ চমু পৰিচয়
হোমেন বৰগোহাঞি (১৯৩২ – ২০২১) অসমৰ এগৰাকী সাহিত্যিক, সাংবাদিক, সমালোচক, কবি আৰু গল্পকাৰ।১৯৩২ চনত হোমেন বৰগোহাঞিৰ অসমৰ লখিমপুৰ জিলাৰ ঢকুৱাখনাত জন্ম হয়। তেওঁৰ সাহিত্যিক অৱদানৰ বাবে অসম চৰকাৰে তেওঁলৈ শ্ৰীমন্ত শংকৰদেৱ বঁটা আগবঢ়োৱাৰ উপৰিও অসম উপত্যকা সাহিত্য বঁটাকে ধৰি অসংখ্য বঁটা-বাহনেৰে তেওঁৰ অৱদানক স্বীকৃতি জনোৱা হৈছিল। ১৯৭৮ চনত পিতা-পুত্ৰ গ্ৰন্থখনৰ বাবে অসমীয়া ভাষাত সাহিত্য অকাডেমি বঁটাৰে সন্মানিত হয়।বৰগোহাঞিয়ে 'সাউদৰ পুতেকে নাও মেলি যায়', 'হালধীয়া চৰায়ে বাওধান খায়', 'অস্তৰাগ', 'পিতাপুত্ৰ', 'মৎসগন্ধা', 'তিমিৰ তীৰ্থ' আদি বহুকেইখন উপন্যাসৰ উপৰি কেইবাখনো আত্মজীৱনী, স্মৃতি-কথা, প্ৰবন্ধ-সংকলন, গল্প-সংকলনৰ উপৰি যথেষ্ট সংখ্যক কবিতা লিখিছে। তেওঁৰ এই কবিতাসমূহ 'হৈমন্তী' নামৰ কাব্যসংকলনত সন্নিৱিষ্ট হৈ আছে। ২০১৫ চনৰ পৰা মৃত্যুৰ আগমুহূৰ্তলৈকে তেওঁ অসমীয়া দৈনিক কাকত নিয়মীয়া বাৰ্তাৰ মুখ্য সম্পাদকৰূপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰি আছিল। তেওঁ নীলাচল, সাতসৰী, আমাৰ অসম, অসম বাণী, সূত্ৰধাৰ আদিকে ধৰি ভালেকেইখন কাকত-আলোচনীৰ সম্পাদক ৰূপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল।

## তথ্যৰ উৎস

*

শ্ৰেণী:অসমীয়া উপন্যাস
নবীন বৰুৱা

**নবীন বৰুৱা** (জন্ম- ১৯৫৫) অসমীয়া সাহিত্যৰ এগৰাকী ঔপন্যাসিক, গল্পকাৰ তথা সু-লেখক আৰু প্ৰকাশক। ভাৰতীয় ভাষাৰ প্ৰথমখন কেম্পাছ ন'ভেল (Campus Novel) ***কটন কলেজ***ৰ জনক।

## জন্ম আৰু পৰিচয়
নবীন বৰুৱাৰ জন্ম হয় ১৯৫৫ চনৰ ৭ নৱেম্বৰ তাৰিখে শিৱসাগৰ জিলাত। তেওঁৰ পিতৃৰ নাম যদুনাথ বৰুৱা আৰু মাতৃৰ নাম অমিয়া মালতী বৰুৱা। তেওঁ প্ৰথমিক শিক্ষা লাভ কৰে ফুকন নগৰ প্ৰাথমিক বিদ্যালয়ৰ পৰা আৰু ১৯৬৩ চনত শিৱসাগৰ চৰকাৰী বহুমুখী উচ্চতৰ মাধ্যমিক বিদ্যালয়ৰ পৰা উচ্চতৰ মাধ্যমিকৰ শিক্ষা লাভ কৰে। ১৯৬৫ চনত কটন কলেজৰ পৰা বিজ্ঞান শাখাত স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰে।

## কৰ্ম আৰু সাহিত্য জীৱন
নবীন বৰুৱাই ১৯৬৬ চনৰ পৰা ১৯৭৪ চনলৈ মীন সঞ্চালক হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰে। সাপ্তাহিক নীলাচল কাকতৰ ডিচেম্বৰ, ১৯৬৮ সংখ্যাত তেওঁৰ 'এজন বিষণ্ণ ডেকা ল'ৰা' নামৰ লেখা প্ৰকাশ। তেওঁৰ প্ৰথম উপন্যাস 'কটন কলেজ' প্ৰকাশ পায় ১৯৬৯ চনৰ ছমহীয়া নীলাচল কাকতৰ বিহু সংখ্যাত আৰু ধাৰাবাহিকভাৱে যোগেশ দাস সম্পাদিত 'প্ৰহৰী' আলোচনীত 'মন অজন্তা' উপন্যাস প্ৰকাশ পায়। ১৯৭৪ চনৰ ডিচেম্বৰ মাহত আকাশবাণীৰ যুৱবাণী অনুষ্ঠানৰ প্ৰথমগৰাকী প্ৰযোজক হিচাপে যোগদান কৰে আৰু ১৯৮২ চনৰ ৩০ জুনত পদত্যাগ কৰে। ১৯৮৩ চনৰ মাৰ্চ মাহত তেওঁ পূৰ্বাঞ্চল প্ৰিণ্টাৰ্ছ নামৰ এটা প্ৰেছ আৰম্ভ আৰু ১৯৮৯ চনত প্ৰেছটো টেকন'লজিৰ পৰিৱৰ্তনৰ বাবে প্ৰেছটো বন্ধ হয়। ১৯৮৩ চনৰ নৱেম্বৰ মাহৰ ৭ তাৰিখে পূৰ্বাঞ্চল প্ৰকাশন কাম আৰম্ভ কৰে আৰু বৰ্তমানলৈকে তেওঁ এই প্ৰকাশন ব্যৱসায়ৰ লগত জড়িত। তেওঁ সদৌ অসম পুথি প্ৰকাশক আৰু বিক্ৰেতা সন্থাৰ ১৯৯০ চনত প্ৰথম উপ-সভাপতি হিচাপে নিৰ্বাচিত হয়। সন্থাটো একেবাৰে দীৰ্ঘদিন নিষ্ক্ৰিয় হৈ থকাত আৰু দীৰ্ঘদিন অধিৱেশন নপতাৰ কাৰণে সন্থাৰ সভ্যসকলে এখন অধিবেশন আহ্বান কৰি ১৯৯৭ চনত সভাপতিৰ দায়িত্ব অৰ্পণ কৰে আৰু চাৰিবছৰ ধৰি ইয়াৰ দায়িত্ব গ্ৰহণ কৰি সদৌ অসম পুথি প্ৰকাশক আৰু বিক্ৰেতা সন্থাক নতুন ৰূপ দিয়াৰ প্ৰয়াস কৰে। ১৯৯৮ চনত এক নতুন ৰূপত উত্তৰ-পূব গ্ৰন্থমেলাৰ জন্ম হয়। তেওঁ এই গ্ৰন্থমেলাৰ প্ৰতিষ্ঠাপক সভাপতি নিৰ্বাচিত হয়। চাৰিবছৰ ধৰি তেওঁ সভাপতি হৈ আছিল।

## প্ৰকাশিত উপন্যাস

# *কটন কলেজ*
# *মন অজন্তা*
# *প্ৰেমিকা*
# *ফিনিক্স পখীৰ গান*
# *গোটা তেজৰ সাৰ*
# *অমোঘ নিবিড় অন্ধকাৰ*
# *আৰ্চিত ফুলে মাথোঁ ৰাতিৰ তমসা*
# *স্মৃতি হ'ব খোজা সৰু এটি সুৰ*

## তথ্য সূত্ৰ

শ্ৰেণী:অসমীয়া ঔপন্যাসিক
আনন্দমোহন ভাগৱতী

**আনন্দমোহন ভাগৱতী** (ইংৰাজী: Anandamohon Bhagawati, ১৯৩১-) একাধাৰে নৃত্যশিল্পী, সঙ্গীতজ্ঞ, অভিনেতা, পৰিচালক, নাট্যকাৰ। নাট্যকাৰ হিচাপে পৰিচিত আনন্দমোহন ভাগৱতীয়ে সত্ৰীয়া নৃত্যৰ শিল্পী হিচাপে জীৱন আৰম্ভ কৰি পাছলৈ মঞ্চ আৰু অনাতাঁৰ নাটকক ধৰি চলচ্চিত্ৰশিল্পৰ লগতো জড়িত হৈ পৰে। বিষ্ণুপ্ৰসাদ ৰাভা, গজেন বৰুৱা, প্ৰদীপ চলিহা প্ৰভৃতি ভালেমান গুণী ব্যক্তিৰপৰা নৃত্য-গীত-অভিনয়ৰ শিক্ষা লাভ কৰিছিল।

## জন্ম
আনন্দমোহন ভাগৱতীৰ জন্ম হৈছিল ১৯৩১ চনৰ ১৫ ডিচেম্বৰ তাৰিখে যোৰহাটত।

## শিক্ষা আৰু কৰ্ম
১৯৬১ চনত শ্বিলঙৰ ছেণ্ট এন্থনিজ কলেজৰপৰা বি.এ পাছ কৰি আনন্দমোহন ভাগৱতীয়ে অসম চৰকাৰৰ ৰেচম বিভাগ, খাদী ব'ৰ্ড, অসম সচিবালয়ত ১৯৫৫ৰপৰা ১৯৬৩ চনলৈ বিভিন্ন পদত চাকৰি কৰাৰ পাছত সাংস্কৃতিক সঞ্চালকালয়ৰ চাকৰিত কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰে আৰু ১৯৯৫ চনত তেওঁ এই বিভাগৰ ডেপুটী ডিৰেক্টৰ হিচাপে অৱসৰ গ্ৰহণ কৰে। ১৯৮৬ চনত অসম সাহিত্য সভাৰ কামপুৰ অধিবেশনৰ সাংস্কৃতিক সম্মিলনত তেওঁ সভাপতিত্ব কৰিছিল। ১৯৮৩ চনত আনন্দমোহন ভাগবতীক মাজুলিৰ কমলাবাৰী সত্ৰই 'বৰবায়ন' আৰু 'মুক্তিয়াৰ' উপাধি প্ৰদান কৰে।

## সাংস্কৃতিক জীৱন
তেওঁৰ সাহিত্যকৃতিসমূহৰ ভিতৰত জতুগৃহ নামৰ পূৰ্ণাঙ্গ নাটকখন উল্লেখযোগ্য। অঙ্কীয়া নাট্যশৈলীৰ আধাৰত ৰচিত এই মঞ্চনাটখনিৰ লগতে তেওঁ দুঃশাসন, সব্যসাচী, মাটিৰ মৰম আদি বহুকেইখন নাট বচনা আৰু পৰিচালনা কৰি খ্যাতি অৰ্জন কবে। ফণী শৰ্মাৰ “কিয়” নাটখন ১৯৭৩ চনত পৰিচালনা কৰিও তেওঁ সমাদৰ লাভ কৰিছিল। তেওঁ 'ভদৰী' (১৯৬৭), 'ভাইটি' (১৯৭২), 'নিয়তি' (১৯৭৮), 'উপপথ' (১৯৮০) আদি চলচ্চিত্ৰত নৃত্য পৰিচালনা কৰিছিল। সঙ্গীত পৰিচালক হিচাপে তেওঁৰ একমাত্ৰ চলচ্চিত্ৰখন হ'ল ব্ৰজেন বৰাৰদ্বাৰা পৰিচালিত শ্ৰীমান মাইমন (১৯৯৪)। ভদৰী (১৯৬৭), সন্ধ্যাৰাগ (১৯৭৭), অনিৰ্বাণ (১৯৮১), অগ্নিস্নান (১৯৮৫), আলোকৰ আহ্বান (১৯৮৩), বান (১৯৮৫), ককাদেউতা, নাতি আৰু হাতী (১৯৮৩), আশ্ৰয় (১৯৭৯), সূত্ৰপাত (১৯৮৭) আদি তেওঁৰদ্বাৰা অভিনীত চলচ্চিত্ৰ। এতিয়ালৈকে শতাধিক মঞ্চ আৰু অনাতাঁৰ নাটত অভিনয় কৰা ভাগবতীয়ে ১৯৭২ চনত নৃত্য-গীত অভিনয়েবে ভৰা পুণ্যতীৰ্থ নামৰ অপেৰা এখন মঞ্চস্থ কৰিও সুখ্যাতি লভে।

## সাহিত্যিক অৱদান
#অবিচাৰ (নাটক, ১৯৫৬)
#কুশানগান (১৯৮৬) 
#সংস্কৃতিৰ মালিকা (১৯৮৬) 
#সত্ৰীয়া নৃত্যত শাস্ত্ৰীয় সমল আৰু অভিনয় 

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি
দীপালি দত্ত

ডাঃ দীপালি দত্ত() ভাৰতৰ এগৰাকী প্ৰসিদ্ধ মনোৰোগ বিশেষজ্ঞ। তেওঁ গুৱাহাটী চিকিৎসা মহাবিদ্যালয়, অসম চিকিৎসা মহাবিদ্যালয় আৰু শিলচৰ চিকিৎসা মহাবিদ্যালয়ৰ অধ্যক্ষা হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছে। উল্লেখযোগ্য যে তেওঁ গুৱাহাটী চিকিৎসা মহাবিদ্যালয়ৰ প্ৰথম আৰু একমাত্ৰ অধ্যক্ষা।চিকিৎসা শিক্ষা সঞ্চালকালয়, অসমৰ প্ৰাক্তন সঞ্চালিকা দত্তই Indian Psychiatric Society ৰ সভাপতি হিচাপেও তেওঁ সেৱা আগবঢ়াই গৈছে।

## শিক্ষা জীৱন
দীপালি দত্তই অসম চিকিৎসা মহাবিদ্যালয়ৰ পৰা চিকিৎসা বিজ্ঞানৰ স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰে। পৰৱৰ্তী সময়ত MRCP, FRC PSYCHE আদি উল্লেখনীয় ডিগ্ৰীৰ অধিকাৰী হয়। তেওঁ ১৯৯০-১৯৯২ চনলৈ অসম চিকিৎসা মহাবিদ্যালয়ৰ আৰু ১৯৯২-১৯৯৩লৈ গুৱাহাটী চিকিৎসা মহাবিদ্যালয়ৰ অধ্যক্ষা হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰে।

## চিকিৎসা জীৱন
গুৱাহাটী চিকিৎসা মহাবিদ্যালয়, অসম চিকিৎসা মহাবিদ্যালয়, শিলচৰ চিকিৎসা মহাবিদ্যালয় আদি চিকিৎসা মহাবিদ্যালয়ত অধ্যাপিকা হিচাপে আৰু অধ্যক্ষা হিচাপেও তেওঁ কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰে। চিকিৎসা শিক্ষা সঞ্চালকালয়, অসমৰ সঞ্চালিকা হিচাপেও নিযুক্ত হৈছিল।

তেওঁ Guwahati Mental Welfare Society ৰ অধ্যক্ষা হিচাপে সেৱা আগবঢ়াইছিল। Guwahati Mental Welfare Society য়েই মন বিকাশ কেন্দ্ৰ নামেৰে মানসিকভাৱে দুৰ্বল লোকসকলৰ বাবে এটা কেন্দ্ৰ ১৯৯০ চনত স্থাপন কৰিছিল।

## বঁটা-বাহন
*মহিলা শিৰোমণি বঁটা (১৯৯০)
*the Woman of the Year title(1997) প্ৰদান কৰে the American Biographical Institute, USA-এ
## স্মৃতি
গুৱাহাটী চিকিৎসা মহাবিদ্যালয়ৰ মনোৰোগ বিজ্ঞান বিভাগে প্ৰতিবছৰে দীপালি দত্তৰ স্মৃতিত তেওঁৰ বৰঙণি আৰু অবদান সুঁৱৰি বক্তৃতা অনুষ্ঠান আয়োজন কৰি আহিছে।

## তথ্যউৎস

শ্ৰেণী:অসমৰ চিকিৎসক
শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:অসমৰ মহিলা চিকিৎসক
শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
বিক্ৰম মিশ্ৰী

**বিক্ৰম মিশ্ৰী** (; জন্ম:-৭ নৱেম্বৰ ১৯৬৪) ভাৰতীয় বৈদেশিক সেৱাৰ এজন ভাৰতীয় কূটনীতিবিদ৷ তেওঁ ২০২৪ চনৰ জুলাই মাহৰ পৰা ভাৰতৰ ৩৫ সংখ্যক বৈদেশিক সচিব হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰি আছে। ইয়াৰ পূৰ্বে মিশ্ৰীয়ে ২০২২ চনৰ জানুৱাৰীৰ পৰা ২০২৪ চনৰ জুলাইলৈকে ভাৰতৰ উপ-ৰাষ্ট্ৰীয় নিৰাপত্তা উপদেষ্টা হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল৷ ২০১৯ চনৰ জানুৱাৰীৰ পৰা ২০২১ চনৰ ডিচেম্বৰলৈকে তেওঁ চীনত ভাৰতৰ ৰাষ্ট্ৰদূত হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল।

ইয়াৰ পূৰ্বে তেওঁ প্ৰধানমন্ত্ৰী ইন্দ্ৰৰ কুমাৰ গুজৰাল, মনমোহন সিং আৰু নৰেন্দ্ৰ মোদীৰ ব্যক্তিগত সচিব আৰু স্পেইন আৰু ম্যানমাৰত ভাৰতৰ ৰাষ্ট্ৰদূত হিচাপেও কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল।

## প্ৰাৰম্ভিক জীৱন আৰু শিক্ষা
১৯৬৪ চনৰ ৭ নৱেম্বৰত ভাৰতৰ জম্মু-কাশ্মীৰৰ কাশ্মীৰ উপত্যকাৰ শ্ৰীনগৰত কাশ্মীৰী পণ্ডিত পৰিয়ালত মিশ্ৰীৰ জন্ম হয়।

মিশ্ৰীয়ে শ্ৰীনগৰৰ বাৰ্ন হল স্কুল আৰু ডি এ ভি স্কুল আৰু জম্মু সংমণ্ডলৰ উধামপুৰৰ কাৰ্মেল কনভেণ্ট স্কুলত পঢ়িছিল। ইয়াৰ পিছত তেওঁ মধ্যপ্ৰদেশৰ গোৱালিয়ৰৰ সিন্ধিয়া বিদ্যালয়ত অধ্যয়ন কৰে।পিছলৈ তেওঁ দিল্লী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ হিন্দু মহাবিদ্যালয়ৰ পৰা ইতিহাস বিষয়ত স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰে। ইয়াৰ উপৰিও তেওঁ ঝাৰখণ্ডৰ জামছেদপুৰৰ এক্সএলআৰআই – জেভিয়াৰ লেবাৰ ৰিলেচনছ ইনষ্টিটিউটত এম বি এ ডিগ্ৰী লাভ কৰে।

## কৰ্মজীৱন
শিক্ষা সমাপ্ত কৰাৰ পিছত মিশ্ৰীয়ে তিনি বছৰ বিজ্ঞাপনৰ কাম কৰিছিল। তেওঁ মুম্বাইত লিণ্টাছ ইণ্ডিয়াৰ সৈতে কিছু বছৰ কাম কৰিছিল আৰু দিল্লীত কণ্টেক্ট এডভাৰটাইজিং কৰিছিল। ১৯৮৯ চনত তেওঁ ভাৰতীয় বৈদেশিক সেৱাত যোগদান কৰে। ১৯৯১ চনৰ পৰা ১৯৯৬ চনৰ ভিতৰত তেওঁ ব্ৰাছেলছ আৰু টিউনিছত ভাৰতীয় মিছনত বিভিন্ন পদবীত সেৱা আগবঢ়ায়। ১৯৯৭ চনত তেওঁক প্ৰধানমন্ত্ৰী ইন্দৰ কুমাৰ গুজৰালৰ ব্যক্তিগত সচিব নিযুক্তি দিয়া হয়। ইয়াৰ পিছত তেওঁ প্ৰধানমন্ত্ৰীৰ কাৰ্যালয় আৰু বৈদেশিক পৰিক্ৰমা মন্ত্ৰালয়ত বিভিন্ন কাৰ্যকালৰ লগতে বিদেশত কেইবাটাও ভাৰতীয় মিছনত কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰে।

২০১২ চনত তেওঁক প্ৰধানমন্ত্ৰী মনমোহন সিঙৰ ব্যক্তিগত সচিব হিচাপে নিযুক্তি দিয়া হয়। সিঙৰ পিছত নৰেন্দ্ৰ মোদীৰ কাৰ্যকালৰ সময়ত তেওঁ সেই পদত কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰি থাকিল। ২০১৪ চনত তেওঁক স্পেইনৰ ৰাষ্ট্ৰদূত হিচাপে নিযুক্তি দিয়া হয়।২০১৬ চনত ম্যানমাৰৰ ৰাষ্ট্ৰদূত হিচাপে নিযুক্তি লাভ কৰিছিল।

২০১৯ চনত তেওঁ চীনৰ ৰাষ্ট্ৰদূত হিচাপে নিযুক্তি লাভ কৰে। ২০২০–২০২১ চনৰ চীন-ভাৰত সংঘৰ্ষৰ সময়ত তেওঁ ৰাষ্ট্ৰদূত আছিল আৰু লিউ জিয়ানচাওকে ধৰি চীনৰ জ্যেষ্ঠ বিষয়াসকলৰ সৈতে উত্তেজনাৰ বিষয়ে আলোচনা কৰিবলৈ ধাৰাবাহিকভাৱে বৈঠকত মিলিত হৈছিল। ২০২২ চনৰ ১ জানুৱাৰীৰ পৰা তেওঁক উপ-ৰাষ্ট্ৰীয় নিৰাপত্তা উপদেষ্টা (এন এছ এ) হিচাপে নিযুক্তি দিয়া হয়।

### বৈদেশিক সচিব
২০২৪ চনৰ ২৮ জুনত বিনয় মোহন কোৱাট্ৰাৰ পিছত মিশ্ৰী ডাঙৰীয়াই ভাৰতৰ বৈদেশিক সচিবৰ পদ গ্ৰহণ কৰিব বুলি ঘোষণা কৰা হয়। ২০২৪ চনৰ ১৫ জুলাইত তেওঁ ভাৰতৰ ৩৫ সংখ্যক বৈদেশিক সচিব হয়।

## ব্যক্তিগত জীৱন
ডলী মিশ্ৰীৰ সৈতে তেওঁৰ বিবাহ হয় আৰু তেওঁলোকৰ দুটা সন্তান আছে। তেওঁৰ ইংৰাজী, হিন্দী আৰু কাশ্মীৰী ভাষাত সাৱলীল দক্ষতা  আৰু ফৰাচী ভাষাত কৰ্মৰত জ্ঞান আছে।

তেওঁ ASPEN Institute USA ৰ ভাৰত নেতৃত্বৰ পদক্ষেপৰ সভ্য, যিটো বৰ্তমান কমলনয়ন বাজাজ ফেল'শ্বিপ নামেৰে জনাজাত।

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:কূটনীতিবিদ
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় কূটনীতিবিদ
শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:জম্মু আৰু কাশ্মীৰৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি
মায়া মিৰিগ

**মায়া মিৰিগ**  () ১৯৮৪ চনৰ নিৰদ মহাপাত্ৰৰ পৰিচালনাত নিৰ্মিত এখন ওডিয়া ছবি।  ৩১তম ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটাত ছবিখনে সৰ্বভাৰতীয় স্তৰত দ্বিতীয় শ্ৰেষ্ঠ ছবিৰ ৰজত কমল লাভ কৰে।  

কিশোৰী দেৱী, সম্পদ মহাপাত্ৰ, মনস্বিনী, মণিমালা, বিনোদ মিশ্ৰ, বংশীধৰ সৎপথী, সুজাতা আদি অভিনয় শিল্পীয়ে এই ছবিখনত বিভিন্ন চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছে।

## পুনৰুদ্ধাৰ
মায়া মিৰিগক বৈজ্ঞানিক পদ্ধতিৰে পুনৰুদ্ধাৰ কৰি ফিল্ম হেৰিটেজ ফাউণ্ডেছনত ১৬ মিলিমিটাৰৰ মূল কেমেৰা নিগেটিভ আৰু ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ নিগমৰ ৰাষ্ট্ৰীয় ফিল্ম আৰ্কাইভত ৩৫ মিলিমিটাৰৰ প্ৰিন্ট এটা সংৰক্ষণ কৰা হয়। 

পুনৰুদ্ধাৰ কৰাটো অত্যন্ত প্ৰত্যাহ্বানজনক আছিল, কাৰণ মূল কেমেৰা নিগেটিভটো ফিল্ম হেৰিটেজ ফাউণ্ডেচনে এটা গুদামত অতি বেয়া অৱস্থাত পৰিত্যক্ত ৰূপত পাইছিল আৰু ফিল্মৰ কিছুমান অংশত কোনো ছবি নাছিল। ৩৫ মিলিমিটাৰৰ প্ৰিন্টটোৰ মানো সময়ৰ লগে লগে অৱনতি ঘটিছিল। প্ৰতিচ্ছবিবোৰ কিছু কিছু অংশত ধুসৰ আৰু ৰংচুৱা হৈ পৰিছিল। প্ৰায় তিনি বছৰ সময় লগা এই পুনৰুদ্ধাৰ প্ৰক্ৰিয়াত ফিল্ম মেৰামতি, ডিজিটেল পুনৰুদ্ধাৰ আৰু কালাৰ গ্ৰেডিঙ কৰা হৈছিল। 

ছবিখনৰ পুনৰুদ্ধাৰ কৰা সংস্কৰণটোৰ ইল চিনেমা ৰিট্ৰ'ভাটো ২০২৪ত প্ৰিমিয়াৰ হয়  আৰু পিছলৈ এমএএমআই মুম্বাই চলচ্চিত্ৰ মহোৎসৱ ২০২৪ত ৰেষ্ট’ৰ্ড ক্লাছিক চেকচনৰ অধীনত প্ৰদৰ্শিত হয়। 

## বঁটা
;৩১তম ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা (১৯৮৩)
*দ্বিতীয় শ্ৰেষ্ঠ পূৰ্ণদৈৰ্ঘ্য ছবি (ৰজত কমল)
;উৰিষ্যা ৰাজ্যিক চলচ্চিত্ৰ বঁটা (১৯৮৫)
*শ্ৰেষ্ঠ ছবি
*শ্ৰেষ্ঠ পৰিচালক- নিৰদ এন মহাপাত্ৰ

## তথ্যউৎস

## বাহ্যিক সংযোগ
*Maya Miriga at Letterboxd
*

শ্ৰেণী:১৯৮৪ বৰ্ষৰ চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:ওড়িয়া চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:দ্বিতীয় শ্ৰেষ্ঠ পূৰ্ণদৈৰ্ঘ্য ছবিৰ ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা বিজয়ী
নৱন্যাসবাদ

**নৱন্যাসবাদ** মূলতঃ এনে এক সাহিত্যিক দৃষ্টিভংগী যি যুক্তিবাদী চিন্তাতকৈ ভাববাদী চিন্তাক অধিক প্ৰাধান্য দিয়ে, আৰু জগৎ-সংসাৰৰ কেন্দ্ৰত ব্যক্তিক নিদিষ্টকৈ স্থাপন কৰে। আধুনিক গণতান্ত্ৰিক সমাজ-ৰচনাত নৱন্যাসবাদী চিন্তাৰ অৱদান নগণ্য নহয়। এক স্বতন্ত্ৰ মতবাদ হিচাপে নৱন্যাসবাদে গা কৰি উঠাৰ মূলতে আছে কিছুমান বিশেষ ঐতিহাসিক ঘটনা সেইবোৰৰ ভিতৰত ফৰাছী বিপ্লৱ প্ৰধান। ইংৰাজী সাহিত্যত ১৭৯৮ চনৰ পৰা ১৮৩২ চনলৈ এই কালছোৱাক নৱন্যাসযুগ বোলা হয়। ১৭৯৮ চনত ৱৰ্ডছৱৰ্থ আৰু ক'লৰিজৰ যুটীয়া গ্ৰন্থ 'The Lyrical Ballads' প্ৰকাশ হয়। সম্পূৰ্ণ অভিনৱ বৈশিষ্ট্যৰ এই কবিতাৰ পুথিয়ে ইংৰাজী সাহিত্যত নৱন্যাসবাদী ধাৰাৰ সূচনা কৰে। ১৮৩২ চনত প্ৰখ্যাত নৱন্যাসবাদী লেখক ছাৰ ৱাল্টাৰ স্কটৰ মৃত্যু হয় আৰু সেই সময়ৰ পৰাই ইংৰাজী সাহিত্যত নৱন্যাস যুগ বা ৱৰ্ডছৱৰ্থৰ যুগৰ অৱসান ঘটে বুলি গণ্য কৰা হয়। অসমীয়া আদি আধুনিক প্ৰান্তীয় ভাৰতীয় সাহিত্যতো, বিশেষকৈ ইংৰাজী শিক্ষাৰ ব্যাপক প্ৰচলনৰ পৰিণতি হিচাপে নৱন্যাসবাদী ভাব-চিন্তাই তাৎপৰ্যপূৰ্ণ প্ৰসাৰ লাভ কৰিছিল। 

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:সমাজ
দ্বিজেন্দ্ৰমোহন শৰ্মা

**দ্বিজেন্দ্ৰমোহন শৰ্মা** ( ইংৰাজী: Dwijendra Mohan Sharma জন্ম: ১০ অক্টোবৰ, ১৯৪৮ - মৃত্যু: ৬ মে' ২০০৬) হৈছে অসমীয়া আধুনিক গীতৰ এগৰাকী অতি জনপ্ৰিয় গীতিকাৰ। ষাঠিৰ দশকত আত্মপ্ৰকাশ কৰা তৰুণ প্ৰজন্মৰ গীতিকাৰসকলৰ ভিতৰত চিত্ৰ আৰু গীতিধৰ্মিতাৰে বহু মনোগ্ৰাহী গীত ৰচনা কৰা দ্বিজেন্দ্ৰমোহন শৰ্মাৰ গীতৰ আবেদনেই আছিল সুকীয়া। নৱম শ্ৰেণীত পঢ়ি থকা কালছোৱাতে তেখেত আকাশবাণী গুৱাহাটী কেন্দ্ৰৰ গীতিকাৰ ৰূপে স্বীকৃতি লাভ কৰে। তাৰ পাছৰ পৰা উভতি চাব লগা হোৱা নাই। আকাশবাণী গ্ৰামোফোন ৰেকৰ্ড, বোলছবি, কেছেট, চিডিৰে পৰা সংগীতলৈকে অজস্ৰ যুগমীয়া গীত ৰচনা কৰে।

## শৈশৱ
দ্বিজেন্দ্ৰমোহন শৰ্মাৰ জন্ম হৈছিল ১৯৪৮ চনৰ ১০ অক্টোবৰ তাৰিখে ৰঙিয়াত। আনন্দমোহন শৰ্মা আৰু গিৰিজা বালা শৰ্মাৰ প্ৰথম সন্তান আছিল দ্বিজেন্দ্ৰ মোহন শৰ্মা। নৱম শ্ৰেণীত পঢ়ি থকা কালছোৱাতে তেখেত আকাশবাণীৰ গীতিকাৰৰ স্বীকৃতি লাভ কৰে। 

## কৰ্মজীৱন
দ্বিজেন্দ্ৰমোহন শৰ্মাই গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যায়ৰ পৰা স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী লাভ কৰি হিন্দুঃস্থান ফাৰ্টিলাইজাৰ কৰ্প'ৰেশ্যনৰ জনসম্পৰ্কৰক্ষী আৰু বিজ্ঞাপন বিষয়া হয়। তাতে তেওঁ আইন মহাবিদ্যালয়তো প্ৰবক্তা হৈছিল। লগতে আকাশবাণী গুৱাহাটী কেন্দ্ৰৰ স্বীকৃতিপ্ৰাপ্ত গীতিকাৰও আছিল। 

## ব্যক্তিগত জীৱন
১৯৭৬ চনত তেওঁ ভাৰতীয় সংগীতশিল্পী তথা গায়িকা বিউটি শৰ্মা বৰুৱা ৰ লগত বিবাহপাশত আবদ্ধ হয়। বিউটি শৰ্মা বৰুৱায়ে বৰ্তমানলৈ দ্বিজেন্দ্ৰ মোহন শৰ্মায়ে লিখা প্ৰায় ৩০০ গীত গাইছে।

## মৃত্যু
২০০৬ চনৰ ৬ মে' তাৰিখে দ্বিজেন্দ্ৰমোহন শৰ্মাৰ মৃত্যু হয়।

## সংগীত জগতলৈ অৱদান

### গীতৰ সংকলন

* মোৰ গীত

* অন্তৰংগ জোনাক 

; 

**দ্বিজেন্দ্ৰমোহন শৰ্মাৰ দ্বাৰা ৰচিত গীতসমূহ হৈছেঃ**
**মাহ হালধিৰে নোৱালে ধুৱালে* ( শিল্পী: বিউটি শৰ্মা বৰুৱা)
**পৰিচয়বিহীন* ( শিল্পী: জে.পি. দাস, জিণ্টি দাস|জে.পি. দাস, জিণ্টি দাস)
**অ' সৰু ভনিটী* ( শিল্পী: ৰিদিপ দত্ত)**
**জিলমিল জোন জ্বলে কপালত* ( শিল্পী: [[চাৰু গোহাঁই]])
**ফুল ফুলক ৰ'দৰে ফুল* (শিল্পী: [[বৈকুণ্ঠ গগৈ]], [[জুবিন গাৰ্গ]])
**ৰহেদৈ ঐ নিৰ্মলা নদীৰে ঘাট* ( শিল্পী: [[বীণা ভাগৱতী|বীণা ভাগবতী]])
**দুনীয়া আমাৰ মস্তানা* ( শিল্পী: [[খগেন মহন্ত]])
**মধু জোন জলিছে* ( শিল্পী: [[দিলীপ চৌধুৰী]])
**মোৰ স্বপ্ন মৌ প্ৰেমত নন্ক্ৰেম্* ( শিল্পী: [[মিনতি চৌধুৰী]])
**টোপাটোপে কপালৰ ঘাম যদি নসবে-(সমবেত)* ( শিল্পী: [[পাহৰী দাস]])
**নীল নীল পাহাৰ জুৰিটি'' ( শিল্পী-অঞ্জু দেৱী)

## কণ্ঠদান কৰা শিল্পী
তেওঁৰ গীতত বৈকুণ্ঠ গগৈ, বিউটি শৰ্মা বৰুৱা, পাহাৰী দাস, খগেন মহন্ত, সুদক্ষিণা শৰ্মা, ভূপেন হাজৰিকা, দিলীপ চৌধুৰী, চাৰু গোহাঁই, ৰিদীপ দত্ত আদিৰ উপৰি ৰুবি সিন্থা, জুবিন গাৰ্গ, চাৰু গোহাঁই, জয়ন্ত হাজৰিকা, জে পি দাস আদি ভালেসংখ্যক শিল্পীয়ে কণ্ঠদান কৰিছে। 

## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:অসমীয়া ভাষাৰ গীতিকাৰ
ফিল্মিস্তান

**ফিল্মিস্তান** () ভাৰতৰ মুম্বাইৰ গোৰেগাঁৱত অৱস্থিত এটা চলচ্চিত্ৰ ষ্টুডিঅ'। পাঁচ একৰ মাটিত বিস্তৃত, এছ.ভি. ৰোডত পাটকাৰ কলেজৰ ওচৰত অৱস্থিত এই ষ্টুডিঅ'টোৰ সাতখন শ্বুটিং ফ্ল'ৰ আৰু আউটডোৰ লোকেচনত এটা মন্দিৰ আৰু বাগিচা আছে। ষ্টুডিঅ’টোৰ বাবেই পাটকাৰ কলেজৰ সুনাম বাঢ়িছে। পূৰ্বতে ষ্টুডিঅ’টোৱে চলচ্চিত্ৰ প্ৰডাকচন কোম্পানী হিচাপেও কাম কৰিছিল।
## ইতিহাস
শশধৰ মুখাৰ্জী, ৰায় বাহাদুৰ চুনীলাল (সংগীত পৰিচালক মদন মোহনৰ পিতৃ), অশোক কুমাৰ, আৰু জ্ঞান মুখাৰ্জীয়ে পৰিচালক হিমাংশু ৰায়ৰ মৃত্যুৰ পিছত বম্বে টকীজ (চলচ্চিত্ৰ প্ৰডাকচন কোম্পানী আৰু ষ্টুডিঅ' ১৯৩৪-১৯৫৩) এৰি ১৯৪৩ চনত ফিল্মিস্তান ষ্টুডিঅ' প্ৰতিষ্ঠা কৰে।

১৯৪৮ চনত ফিল্মিস্তানত লেখক হিচাপে যোগদান কৰা নাছিৰ হুছেইনে অনাৰকলি, মুনিমজী, পেয়িং গেষ্ট আদি ছবিৰ চিত্ৰনাট্যকাৰ হিচাপে সফলতা লাভ কৰিছিল। তেওঁ তুমছা নহী দেখা ছবিখনেৰে চলচ্চিত্ৰ পৰিচালনা আৰম্ভ কৰি এজন সফল পৰিচালক হিচাপে পৰিগণিত হয়। ফিল্মিস্তানে ১৯৪০ আৰু ১৯৫০ দশকত বহু কেইখন সফল হিট ছবি নিৰ্মাণ কৰিছিল; যাৰ ভিতৰত আছে শ্বহীদ (১৯৪৮), শ্ববনম (১৯৪৯), সৰগম (১৯৫০), অনাৰকলী (১৯৫৩) আৰু নাগিন (১৯৫৪)। আন উল্লেখযোগ্য ছবিসমূহ হ’ল ১৯৫৬ চনত ফিল্মফেয়াৰ শ্ৰেষ্ঠ ছবিৰ বঁটা লাভ কৰা জাগৃতি (১৯৫৪) আৰু লগতে মুনিমজী (১৯৫৫), তুমছা নহী দেখা (১৯৫৭) আৰু পেয়িং গেষ্ট (১৯৫৭)।

কিন্তু ১৯৫৮ চনত মুখাৰ্জীয়ে ফিল্মিস্তান এৰি নিজাকৈ ফিল্মালয় ষ্টুডিঅ' স্থাপন কৰে আৰু লাভ ইন চিমলা (১৯৬০), এক মুছাফিৰ এক হাছিনা (১৯৬২) আদি ছবি নিৰ্মাণ কৰে।

অৱশেষত তোলাৰাম জালানে ১৯৫০ দশকৰ শেষৰ ফালে শশধৰ মুখাৰ্জী আৰু অশোক কুমাৰৰ পৰা ষ্টুডিঅ'টো কিনি  লয়।

পিছৰ বছৰবোৰত ষ্টুডিঅ’টোত ছবি প্ৰযোজনাৰ কাম শেষ হৈ যায়। ১৯৬৪ চনত নিৰ্মিত, আৰু নীতিন বসুৰ পৰিচালনাত নিৰ্মিত দুজ কা চান্দ ফিল্মিস্তান ষ্টুডিঅ'ত নিৰ্মাণ শেষ ছবিসমূহৰ ভিতৰত অন্যতম। পিছলৈ ই একমাত্ৰ ষ্টুডিঅ' হিচাপেহে কাম কৰি থাকিল। শেহতীয়া ছবি যেনে ৰা.ৱান (২০১১) আৰু বডিগাৰ্ড (২০১১) তাত শ্বুটিং কৰা হয়। যশ ৰাজ ফিল্মছৰ টেলিভিছন ধাৰাবাহিক খোটে ছিক্কে আৰু নৃত্য ৰিয়েলিটি শ্ব' ঝলক দিখলা জাৰ শ্বুটিঙো তাতেই কৰা হয়।

২০১১ চনত জালানে সংবাদ মাধ্যমৰ দ্বাৰা প্ৰচাৰিত ষ্টুডিঅ’টো বিক্ৰি কৰিব বুলি ওলোৱা বাতৰি খণ্ডন কৰে। ফিল্মিস্তান ষ্টুডিঅ'ৰ বৰ্তমানৰ ষ্টুডিঅ' মেনেজাৰ যশৰাজ পুৰোহিত। শেহতীয়াকৈ ২ ষ্টেটছ (২০১৪) ছবিখনৰ "অফো" গীতটো আংশিকভাৱে ফিল্মিস্তান ষ্টুডিঅ'ত চিত্ৰগ্ৰহণ কৰা হৈছে।
## নিৰ্মিত ছবি

*চল চল ৰে নজোৱান (১৯৪৪)
*মজদুৰ (১৯৪৫)
*এইট দেইজ (১৯৪৬)
*চিকাৰী (১৯৪৬)
*দো ভাই (১৯৪৭)
*নদীয়া কে পাৰ (১৯৪৮)
*শ্বহীদ (১৯৪৮)
*শবনম (১৯৪৯)
*সৰগম (১৯৫০)
*শাবিস্তান (১৯৫১)
*আনন্দমঠ (১৯৫২)
*আনাৰকলী (১৯৫৩)
*জাগৃতি (১৯৫৪)
*নাগিন (১৯৫৪)
*নাস্তিক (১৯৫৪)
*চৰ্ত (১৯৫৪)
*মুনীমজী (১৯৫৫)
*অৱ হী হায়াট (১৯৫৫)
*ভাৱবত মহিমা (১৯৫৫)
*দুৰ্গেশ নন্দিনী (১৯৫৬)
*হম সব চোৰ হ্যায় (১৯৫৬)
*হীৰ (১৯৫৬)
*তুমছা নহী দেখা (১৯৫৭)
*পেয়িং গেষ্ট (১৯৫৭)
*চম্পাকলী (১৯৫৭)
*হুলাৰে (পাঞ্জাবী, ১৯৫৭)
*মুকলাৰে (পাঞ্জাবী, ১৯৫৭)
*সংস্কাৰ (১৯৫৮)
*সুনতো লো হাছিনা (১৯৫৮)
*খুবসুৰত ধোখা (১৯৫৯)
*মেইনে জীনা শিখ লিয়া (১৯৫৯)
*বাবৰ (১৯৬০)
*দুজ কা চান্দ (১৯৬৪)
*শশী পুন্নু (পাঞ্জাবী, ১৯৬৫)

## তথ্যউৎস

## গ্ৰন্থপঞ্জী
* 
## বাহ্যিক সংযোগ
* http://filmistanstudio.com/
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ চলচ্চিত্ৰ ষ্টুডিঅ’
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ বিলুপ্ত কোম্পানী
মামণি গগৈ বৰগোহাঁই

**মামণি গগৈ বৰগোহাঁই** () হৈছে এগৰাকী প্ৰবন্ধকাৰ, সাহিত্য সমালোচক আৰু অনুবাদক। এতিয়ালৈকে ইংৰাজী আৰু অসমীয়া দুয়োটা ভাষাতে তেখেতৰ ৭ খন মৌলিক গ্ৰন্থ প্ৰকাশ পোৱাৰ লগতে ৬ খন অনুবাদমূলক গ্ৰন্থও প্ৰকাশ পায়।

## জন্ম আৰু বংশ পৰিচয়
তেওঁৰ জন্ম হয় ১৯৫৪ চনৰ ছেপ্তেম্বৰত ঢকুৱাখানা জিলাত। পিতৃৰ নাম সতীশ চন্দ্ৰ গগৈ, মাতৃৰ নাম বিদ্যাৱতী গগৈ। ১৯৭৭ চনত ড॰ কমলাকান্ত বৰগোহাঁইৰ সৈতে বিবাহ পাশত আৱদ্ধ হয়। 

## শিক্ষা জীৱন
*১৯৭০ চনত ঢকুৱাখানাৰ হাৰ্হি হাইস্কুলৰ পৰা হাইস্কুল শিক্ষান্ত পৰীক্ষাত উত্তীৰ্ণ হয়।
*১৯৭৪ চনত উত্তৰ লক্ষীমপুৰ কলেজৰ পৰা ইংৰাজীত অৰ্নাচসহ স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰে।
*১৯৭৭ চনত ডিব্ৰুগড় বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা ইংৰাজী বিভাগৰ পৰা স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী লাভ কৰে।
*১৯৯৮ চনত ডিব্ৰুগড় বিশ্ববিদ্যালয়ৰ অসমীয়া বিভাগৰ পৰা ডক্টৰেট ডিগ্ৰী লাভ কৰে।

## চাকৰি জীৱন
*শিৱসাগৰৰ ডিমৌ মহাবিদ্যালয়ৰ ইংৰাজী বিভাগৰ অধ্যাপক হিচাপে চাকৰি জীৱন আৰম্ভ কৰে। 
*২০১৪ চনত সহযোগী অধ্যাপক হিচাপে অৱসৰ গ্ৰহণ। 

## গৱেষণা কৰ্ম
*অসমীয়া ঔপন্যাসিকাৰ ৰচনাত নাৰী: এটি অধ্যয়ন (১৯২৬-১৯৯০)

## সাহিত্যৰাজি
### প্ৰকাশিত মৌলিক গ্ৰন্থ
*অসমীয়া উপন্যাসঃ নাৰীৰ ৰচনাত নাৰী (প্ৰভা প্ৰকাশনি, শিৱসাগৰ, ২০০১)
*অসমীয়া নাৰী অতীত আৰু বৰ্তমান (বাণী মন্দিৰ, ডিব্ৰুগড়, ২০০৫)
*চৈয়দ আব্দুল মালিক (ডিব্ৰুগড় বিশ্ববিদ্যালয় প্ৰকাশন শাখা, ২০১৫)
*Nirupama Borgohain (ইংৰাজীত লিখা, পূৰ্বাঞ্চল প্ৰকাশ, ২০১৬)
*হেড্‌মাষ্টৰ (নিৰীক্ষণ প্ৰকাশন, গুৱাহাটী, ২০২১)
*ক্ৰান্তিকাল (পাহি প্ৰকাশন, মৰাণ, ২০২৪)
*পুলিন-পুথাওৰ সন্ধানত (ইংৰাজী-অসমীয়া দ্বিভাষিক, মামণি বৰগোহাঁই, ডিব্ৰুগড় ২০২৫)

### প্ৰকাশিত অনুবাদ গ্ৰন্থ
*দ্য ৰেভিনিউ ষ্টাম্প (২০০৮, কৌস্তভ প্ৰকাশন, ডিব্ৰুগড়)
*লাইফ এণ্ড টাইমছ অৱ মাইকেল কে’ ( কৌস্তভ প্ৰকাশন, ডিব্ৰুগড় ২০০৯)
*সংযুতিবাদ, উত্তৰ সংযুতিবাদ আৰু প্ৰাচ্য কাব্যতত্ত্ব (সাহিত্য অকাডেমি, নতুন দিল্লী, ২০১৫)
*কালজয়ী বিশ্বসাহিত্যঃ নিৰ্বাচিত অনুবাদ (নিৰীক্ষণ প্ৰকাশন, গুৱাহাটী)
*স্বৰ্গদেউ ৰুদ্ৰসিংহ আৰু শিৱসিংহৰ ৰাজত্ব-কাল (অসম সাহিত্য সভা, গুৱাহাটী, ২০১৭)
*আধুনিক অসমীয়া সাহিত্যৰ পটভূমি (পূৰ্বাঞ্চল প্ৰকাশ, গুৱাহাটী, ২০২২)

## বঁটা আৰু সন্মান
*নগাঁও গ্ৰন্থমেলা (২০০৫)ত 'অসমীয়া নাৰী : অতীত আৰু বৰ্তমান' শ্ৰেষ্ঠগ্ৰন্থ ৰূপে পুৰস্কৃত।

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:অসমীয়া সাহিত্যিক
ৰাজপথে ৰিঙিয়ায় (উপন্যাস)

**ৰাজপথে ৰিঙিয়ায়** হৈছে অসমৰ সাহিত্যক, কবি, গল্পকাৰ, ঔপন্যাসিক, নাট্যকাৰ, প্ৰবন্ধকাৰ, সমালোচক বীৰেন্দ্ৰ কুমাৰ ভট্টাচাৰ্য্যৰ দ্বাৰা লিখিত এখনি ৰাজনৈতিক উপন্যাস। ১৯৫৫ চনত উপন্যাসখনৰ প্ৰথম সংস্কৰণটো প্ৰকাশ পাইছিল।

## ঔপন্যাসিকৰ চমু পৰিচয়

এগৰাকী অসমীয়া গল্পকাৰ, ঔপন্যাসিক, কবি, নিবন্ধকাৰ, সম্পাদক আৰু সাংবাদিক। ভাৰতৰ সৰ্ব্বোচ সাহিত্য সন্মান জ্ঞানপীঠ বঁটা লাভ কৰা তেওঁ প্ৰথমগৰাকী অসমীয়া লেখক আছিল। বিয়াল্লিচৰ গণ-আন্দোলনৰ ভিত্তিত ৰচিত 'মৃত্যুঞ্জয়' উপন্যাসৰ বাবে, ১৯৭৯ চনত, তেওঁ এই বঁটা লাভ কৰিছিল। ১৯৬১ চনত, তেওঁৰ 'ঈয়াৰুইঙ্গম' উপন্যাসে সাহিত্য অকাডেমি বঁটা লাভ কৰে। *Love in the Time of Insurgency* নামেৰে এই গ্ৰন্থৰ ইংৰাজী অনুবাদ ২০০৫ চনত প্ৰকাশ পাইছিল। ভট্টাচাৰ্য ১৯৮৩ চনত বঙাইগাঁৱত অনুষ্ঠিত অসম সাহিত্য সভাৰ সোণালী জয়ন্তী অধিবেশনৰ সভাপতি আছিল। তেওঁ গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ সাংবাদিকতা বিভাগৰ ৰীডাৰ আছিল। জব্বলপুৰ বিশ্ববিদ্যালয়ে ভট্টাচাৰ্যক সন্মানীয় ডি লিট উপাধি প্ৰদান কৰিছিল।

## গ্ৰন্থখনৰ চমু বিৱৰণ
ৰাজপথে ৰিঙিয়ায় উপন্যাস ভাৰতৰ স্বাধীনতা দিৱসৰ প্ৰথম দিনটো অৰ্থাৎ পোন্ধৰ আগষ্টৰ পটভূমিত গঢ় লৈ উঠিছে। স্বাধীনতা দিৱস, পোন্ধৰ আগষ্ট আদি ৰাজনীতিৰ লগত জড়িত শব্দ। কিন্তু এই স্বাধীনতাই মানুহৰ আশা-আকাংক্ষাক পূৰণ কৰিব নোৱাৰে বুলি উপন্যাসখনৰ নায়ক মোহন আৰু তাৰ অনুগামীসকলৰ বিশ্বাস। ৰাজপথে ৰিঙিয়ায় নিঃসন্দেহে বীৰেন্দ্ৰ কুমাৰ ভট্টাচাৰ্য্যৰ মাস্কবাদী চিন্তাৰ নিদৰ্শন। তাৰ লগতে ইয়াত ৰূপায়িত কৰা মোহন, মদন শৰ্মা, নিৰঞ্জন, বিচ্চালাল, অৰ্জুন, ছামছেৰ আদি প্ৰত্যেকটো চৰিত্ৰই ৰাজনৈতিক দৰ্শনৰ লগত ওতপ্ৰোতভাৱে জড়িত।

## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:অসমীয়া উপন্যাস
ভাৰত-চীন সীমান্ত টহল চুক্তি ২০২৪

**ভাৰত-চীন সীমান্ত টহল চুক্তি ২০২৪** হৈছে গালৱান উপত্যকাত দুখন দেশৰ মাজত হোৱা সংঘৰ্ষৰ ফলত হোৱা শত্ৰুতা লাঘৱ কৰাৰ বাবে ভাৰত আৰু চীনৰ মাজত উপনীত হোৱা এখন চুক্তি। দুয়োখন দেশৰ সংঘাতৰ সময়ত প্ৰতিৰক্ষা জোৱানৰ হতাহতি হয়।

## পটভূমি
২০২৪ চনৰ ভাৰত-চীন সীমান্ত টহল চুক্তি আছিল দুয়োখন দেশৰ মাজত উত্তেজনা হ্ৰাস কৰাৰ বাবে হোৱা বুজাবুজি, ২০২০ চনৰ ১৫ জুনত গালৱান উপত্যকাত দুখন দেশৰ মাজত সংঘৰ্ষৰ ফলত এই মতানৈক্যৰ সৃষ্টি হোৱাৰ পিছত। এই চুক্তিৰ জৰিয়তে দুয়োখন দেশৰ শত্ৰুতা লাঘৱ হ’ব বুলি ধাৰণা কৰা হৈছে।

এই চুক্তিৰ জৰিয়তে দুয়োখন দেশে ২০২০ চনৰ আগৰ দৰেই টহল ল’বলৈ সক্ষম হৈছে।

## বাফাৰ জ’ন
২০২৪ চনৰ ভাৰত-চীন সীমান্ত টহল চুক্তিৰ ফলত দেশসমূহৰ মাজত বাফাৰ জ’ন সৃষ্টি হয়।

## চুক্তিৰ পিছৰ পৰিণতি
২০২৪ চনৰ ভাৰত-চীন সীমান্ত টহল চুক্তিয়ে সহায় কৰিব :

* সীমান্তক লৈ চাৰি বছৰীয়া মতানৈক্য দূৰ কৰা।
* বহু ৰাউণ্ডৰ কূটনৈতিক আৰু সামৰিক আলোচনাৰ ফল আছিল।
* ব্যৱসায়িক পাৰস্পৰিক ক্ৰিয়াৰ স্বাভাৱিককৰণ।
* ইয়াৰ ফলত জ্যেষ্ঠ পৰ্যায়ৰ আলোচনা হয়।
* জটিল ঘৰ্ষণ বিন্দুত সংঘাত হ্ৰাস কৰি ই সম্পৰ্কটো সুস্থিৰ কৰি তুলিছিল।

## টহলদাৰী পুনৰুদ্ধাৰ
২০২৪ চনৰ ভাৰত-চীন সীমান্ত টহল চুক্তিত পাৰস্পৰিক দেশৰ মাজত দেপছাং সমভূমি আৰু ডেমচক অঞ্চলত টহল দিয়াৰ অধিকাৰ পুনৰ ঘূৰাই অনা হয়। এই চুক্তিয়ে নিশ্চিত কৰে যে প্ৰতিটো পক্ষই লাডাখ অঞ্চলত টহলদাৰী অভিযান পুনৰ আৰম্ভ কৰাৰ চুক্তি অনুসৰণ কৰিছে আৰু দুয়োখন দেশৰ নিজ নিজ ভূখণ্ডৰ দাবীৰ ওপৰত আলোকপাত কৰে।

## প্ৰত্যাহ্বান
২০২৪ চনৰ ভাৰত-চীন সীমান্ত টহল চুক্তি দুয়োখন দেশৰ আন্তঃগাঁথনি আৰু সামৰিককৰণৰ বাবে দুয়োখন দেশৰ পৰা প্ৰত্যাহ্বানৰ সন্মুখীন হৈছে।

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ভাৰত
শ্ৰেণী:চীন
শ্ৰেণী:চুক্তি
নৰহৰি বুঢ়াভকত

**নৰহৰি বুঢ়াভকত** (ইংৰাজী: Narahari Buhabhakat,১৯১৩-১৯৮৫) আছিল মাধৱদেৱে স্থাপন কৰা বৰপেটা সত্ৰৰ বৰবাহাৰ প্ৰথম বুঢ়াভকত পূৰ্ণানন্দ আতৈৰ বংশধৰ। তেওঁ পৰিয়ালৰ পৰম্পৰা পালন কৰি চৈধ্য বছৰ বয়সত নৰহৰি দাসে উদাসীন ভকত হৈ সত্ৰৰ বৰবাহাত থাকিবলৈ লয়। তেতিয়াৰে পৰা তেওঁ নৰহৰি বুঢ়াভকত নামেৰে পৰিচিত হয়। নৰহৰি বুঢ়াভকতৰ অনুপম সৃষ্টি হৈছে ভোৰতাল নৃত্য।

## জন্ম
নৰহৰি দাসৰ ১৯১৩ চনত বৰপেটাৰ গলিয়াহাটীত হয়। 

## শিক্ষা
পঞ্চমমানলৈ পঢ়া নৰহৰি বুঢ়াভকতৰ শিক্ষাগুৰু আছিল সংস্কৃত পণ্ডিত নাৰায়ণ দেৱমিশ্ৰ। পাছলৈ তেওঁ ভকতৰাম আতৈ বুঢ়াভকত, বলোৰাম বায়ন, পীতাম্বৰ ওজা আদিৰ অধীনত সত্ৰীয়া নৃত্য-গীত আদিত পাৰদৰ্শী হৈ পৰে।

## কৰ্মজীৱন
সত্ৰীয়া সংস্কৃতিৰ চৰ্চা আৰু প্ৰচাৰৰ অৰ্থে ১৯৪৬ চনত বুঢ়াভকত আৰু আন কিছুমান শিল্পীয়ে শঙ্কৰী নৃত্য-কলা প্ৰচাৰ সমিতি নামৰ অনুষ্ঠান এটা প্ৰতিষ্ঠা কৰে। নৰহৰি বুঢ়াভকতৰ অনুপম সৃষ্টি হৈছে ভোৰতাল নৃত্য। বৰপেটা অঞ্চলত প্ৰচলিত থিয় নামৰ ছন্দ আৰু সত্ৰীয়া নৃত্যৰ বিভিন্ন মুদ্ৰাৰ আধাৰত সৃষ্টি কৰা এই নৃত্যৰে বুঢ়াভকতে অসমৰ লগতে ভাৰতৰ আন ঠাইতো যশস্যা অৰ্জন কৰে। পঞ্চাছব দশকত ভাৰতীয় গণনাট্য সংঘৰ সাংস্কৃতিক জাগৰণত জড়িত হৈ পৰা বুঢ়াভকতৰ অনাড়ম্বৰ জীবনাধাৰা আৰু গভীৰ সাংস্কৃতিক বোধে হেমাংগ বিশ্বাস, ভূপেন হাজৰিকাৰ দৰে ব্যক্তিক মুগ্ধ কৰিছিল। ১৯৫৪ চনত গুৱাহাটীত অনুষ্ঠিত সদৌ অসম সঙ্গীত সম্মিলনী, ১৯৫৭ চনত নগাঁৱত অনুষ্ঠিত অসম সঙ্গীত-নাটক অকাডেমিৰ সম্মিলনত তেওঁ সক্ৰীয়া নৃত্য আৰু বৰগীত পৰিৱেশন কৰি পুৰস্কৃত হৈছিল। ১৯৫৭ চনত মাদ্ৰাজত বহা ইণ্ডিয়ান ফাইন আৰ্টছ ছচাইটীৰ ৰূপালী জয়ন্তী উৎসৱত অসম গণনাট্য সংঘৰ হৈ বুঢ়াভকতে ভোৰতাল আৰু দশাৱতাৰ নৃত্য প্ৰদৰ্শন কৰি প্ৰশংসিত হৈছিল। বুঢ়াভকতে ড° ভূপেন হাজৰিকাৰ এৰাবাটৰ সুৰ (১৯৫৬)ত ভোৰতাল নৃত্য প্ৰদৰ্শন কৰাৰ উপৰি কমলনাৰায়ণ চৌধুৰীৰ অমৰ লক্ষ্মীনাথ নামৰ তথ্যচিত্ৰখনতো অভিনয় কৰিছিল। ১৯৭৮ চনত নহাটীত পৈতৃক ভেটিত সত্ৰীয়া নৃত্য-গীত-ভাওনাৰ প্ৰশিক্ষণৰ বাবে বুঢ়াভকতৰ উদ্যোগত প্ৰতিষ্ঠা হয় 'নৰহৰি বুঢ়াভকত সঙ্গীত বিদ্যালয়'। এই অনুষ্ঠানে বৰপেটাৰ সত্ৰীয়া সংস্কৃতিৰ প্ৰচাৰত আজিও ভূমিকা পালন কৰি আহিছে। 

## মৃত্যু
১৯৮৫ চনৰ ২২ অক্টোবৰত নৰহৰি বুঢ়াভকতৰ বৰপেটাত মৃত্যু হয়। 

## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:সত্ৰাধিকাৰ
একাংকিকা

**একাংকিকা** এবিধ ক্ষুদ্ৰ আয়তনী নাটক। ক্ষুদ্ৰ আয়তনী বুলি ক'লে ইয়াত একেটা অংকতে কাহিনীৰ আৰম্ভ, বিস্তাৰ আৰু পৰিণতি লাভ কৰিব লাগিব। একাংকিকা আধুনিক যুগৰ নাট্যশৈলী। পূৰ্ণাংগ নাটকত থাকিব লগীয়া আটাইবোৰ উপাদান ইয়াত পোৱা যায় যদিও একাংকিকা পূৰ্ণাংগ নাটকৰ ক্ষুদ্ৰ ৰূপ নহয়। চুটিগল্প এটাৰ উপন্যাসৰ লগত যি সম্পৰ্ক, একাংকিকা লগতো পূৰ্ণাংগ নাটকৰ একেই সম্পৰ্ক। চুটিগল্প এটা উপন্যাসৰ শাৰীলৈ নিব নোৱাৰি বা উপন্যাসৰ কাহিনীটো চুটি হ'লেই চুটিগল্প হৈ নাযায়, সেইদৰে পূৰ্ণাংগ নাটকৰ পাঁচ অংকৰ পৰা এটা অংক তুলি আনিলেই একাংকিকা হৈ নাযায়। গতিকে একাংকিকা নিজেই এক স্বতন্ত্ৰ নাট্য ৰূপ য'ত ক্ষুদ্ৰ আয়তনৰ মাজত কম সময়ৰ অভিনয়ৰ মাজেদি বিষয়বস্তু উপস্থাপন কৰা হয়। 

## বিশেষত্ব
;একক ঘটনা: 
একক ঘটনাৰ জৰিয়তে ঘটনা আৰম্ভ হয় আৰু যি বিন্দুত আৰম্ভ হয় তাতেই পৰিসমাপ্তি ঘটে। কম সময়ত একেটা ঘটনা পূৰ্ণৰূপত উপস্থাপন কৰা হয়। 

;এক অংক: 
একাংকিকা এটা অংকতেই সীমাবদ্ধ। অংক এটা যদিও ইয়াৰ দৃশ্য এক বা একাধিক হোৱাত অসুবিধা নাই। 

;আয়তনৰ ক্ষুদ্ৰতা: 
একাংকিকাত বহু ঘটনাৰ ঐক্যৰ বিপৰীতে এটা পৰিস্থিতিৰ নাটকীয় ৰূপায়ণ কৰা হয়। জীৱনৰ বিশেষ এটা পৰিস্থিতিৰ প্ৰকাশহে ইয়াত দেখা যায়। মঞ্চায়নৰ ক্ষেত্ৰতো একোখন একাংকিকা আধাঘণ্টাৰ পৰা পঞ্চল্লিছ মিনিটৰ ভিতৰত শেষ হ'ব লাগে। 

;ভাৱৰ এককেন্দ্ৰিকতা: 
সকলো সাৰ্থক একাংকিকাতেই দেখা যায় এককেন্দ্ৰিক ভাৱৰ প্ৰবাহ। নাট্যকাৰে লক্ষ্য বিন্দুৰ পৰা কোনো কাৰণতে বিচলিত হ'ব নালাগে। উদ্দেশ্যৰ একমুখীভাৱক বিনষ্ট কৰিব পৰা কোনো কথা একাংকিকাত সংযোজন ঘটাব নালাগে। 

;সংলাপৰ ভাৱব্যঞ্জকতা: 
পূৰ্ণাংগ নাটকৰ দৰে একাংকিকাত হাস্যৰসৰ খোৰাক যোগাব পৰা অতিৰিক্ত চৰিত্ৰ বা ঘটনা কিছুমান সংযোজনৰ সুবিধা নাথাকে। সেয়ে প্ৰতিফাঁকি সংলাপেই ভাৱোদ্দীপক আৰু লক্ষ্যৰ একমুখী। 

;চৰিত্ৰৰ সীমাবদ্ধতা: 
একাংকিকাৰ পৰিসৰ সীমিত। কম সময়ত সীমিত পৰিস্থিতিত অত্যধিক মানুহৰ সমাহাৰে নাট্যকাৰৰ উদ্দেশ্যক ব্যাঘাত জন্মাব পাৰে। গতিকে চৰিত্ৰ নিৰ্বাচনত নাট্যকাৰৰ দক্ষতাৰ প্ৰকাশ ঘটে। 

;নাটকীয় ঐক্য: 
নাটকীয় ঐক্য বুলি ক'লে স্থান,কাল আৰু ঘটনাৰ ঐক্যৰ কথাই আহে। নাটকত স্থান, কাল আৰু ঘটনাৰ একতা তুলি ধৰিব পৰাটো একাংকিকাৰ সাৰ্থকতা। 

## সহায়ক গ্ৰন্থপঞ্জী
#অজিৎ শইকীয়া সম্পাদিত: *ছশ বছৰৰ অসমীয়া নাটক: পৰম্পৰা আৰু পৰিৱৰ্তন*, দ্বিতীয় প্ৰকাশ ২০১৪ চন, পথাৰ, দুলীয়াজান, অসম
#সত্যেন্দ্ৰনাথ শৰ্মা: *অসমীয়া নাট্য সাহিত্য*, পাণবজাৰ, গুৱাহাটী, অষ্টম সংস্কৰণ, ২০০০ চন
#হৰিচন্দ্ৰ ভট্টাচাৰ্য: *অসমীয়া নাট্য সাহিত্যৰ জিলিঙণি*, প্ৰথম প্ৰকাশ ২০১৬, লয়াৰ্চ বুক ষ্টল, গুৱাহাটী

শ্ৰেণী:অসমীয়া সাহিত্য
শতজান পক্ষী উদ্যান (লখিমপুৰ)

**শতজান পক্ষী উদ্যান** ( ) লখিমপুৰ চহৰৰ পৰা প্ৰায় ৮ কিলোমিটাৰ দূৰত্বত অৱস্থিত। পহুমৰা-কিমিন ৰাজ্যিক ঘাইপথ আৰু ১৫ নং ৰাষ্ট্ৰীয় ঘাইপথৰ কাষতে অৱস্থিত তথা ৰঙানৈৰ কাষত অৱস্থিত এই জলাশয়টোলৈ প্ৰতি বছৰে বিশাল প্ৰজাতিৰ চৰাইৰ আগমন ঘটে। জলাশয়টোত অক্টোবৰ মাহৰ আৰম্ভণিৰ পৰা মাৰ্চ মাহৰ শেষৰ ফালে বা এপ্ৰিল মাহৰ আৰম্ভণিলৈকে বিভিন্ন চৰাইৰ প্ৰজাতিৰ ভিৰ থাকে। এই জলাশয়টোৰ সংৰক্ষণৰ ক্ষেত্ৰত প্ৰয়াত বালিৰাম গগৈৰ নাম আজিও জিলিকি আছে। যাক **<nowiki/>'Birdman of Lakhimpur**' নামেৰে জনা যায়। তেওঁৰ মৃত্যুৰ পাছত তেওঁৰ পুত্ৰ লক্ষ্মীধৰ গগৈ আৰু সমাজৰ অন্যান্য সদস্যই এই ভূমিকা পালন কৰি আহিছে। যিয়ে ইয়াত অবৈধ মাছ ধৰা আৰু চোৰাং চিকাৰৰ পৰা জলাশয়টো ৰক্ষা কৰিছে। 

## ভৌগোলিক বিৱৰণ
১৯৫০ চনৰ ভূমিকম্পত সৃষ্টি হোৱা জলাশয়টো ২৭°১২'২৩.৭"ৰ পৰা ২৭°১২'৪০.০০ উত্তৰ অক্ষাংশ আৰু ৯৪°০৩'০৮.৫"ৰ পৰা ৯৪'০৩'০৮.৮" পূৱ দ্ৰাঘিমাংশৰ ভিতৰত অৱস্থিত। ৩৯ একৰ মাটিকালিৰে এই জলাশয়টো সমুদ্ৰপৃষ্ঠৰ পৰা প্ৰায় ১০১ মিটাৰ উচ্চতাত অৱস্থিত। পহুমৰা-কিমিন ৰাজ্যিক ঘাইপথ আৰু ১৫ নং ৰাষ্ট্ৰীয় ঘাইপথৰ কাষত তথা অসমৰ গুৱাহাটীৰ পৰা প্ৰায় ৩৫০ কিলোমিটাৰ দূৰত্ব আৰু লখিমপুৰৰ পৰা ৮ কিলোমিটাৰ দূৰত্বত অৱস্থিত।

## জলবায়ু
লখিমপুৰ জিলাৰ বাৰ্ষিক বৰষুণৰ পৰিমাণ গড়ে প্ৰায় ৩০০ চে.মি., সৰ্বোচ্চ আৰু সৰ্বনিম্ন উষ্ণতা সাধাৰণতে ক্ৰমে ৩১ ডিগ্ৰী চেলছিয়াছ আৰু ৭ ডিগ্ৰী চেলছিয়াছ পৰ্যন্ত হয় (NWAA,2010)। বৰষুণৰ পৰিমাণ আৰু ঋতুভিত্তিক উষ্ণতাৰ তাৰতম্যৰ বৈশিষ্ট্যপূৰ্ণ এই জলবায়ু পৰিস্থিতিয়ে শতজান জলাশয়ৰ পৰিৱেশ গতিশীলতাক গঢ় দিয়াত গুৰুত্বপূৰ্ণ ভূমিকা পালন কৰে। জলাশয়টোৱে বহল জিলাখনৰ দৰেই গ্ৰীষ্মমণ্ডলীয় বাৰিষাৰ জলবায়ুৰ অভিজ্ঞতা লাভ কৰে, য’ত চাৰিটা সুকীয়া ঋতু থাকে: শীতকাল, প্ৰাক-মৌচুমী, বাৰিষা আৰু পিছুৱাই যোৱা বাৰিষা। প্ৰতিটো ঋতুয়েই জলাশয়ৰ পৰিৱেশ তন্ত্ৰ আৰু ইয়াৰ জৈৱ বৈচিত্ৰ্যক গোটেই বছৰটো প্ৰভাৱিত কৰে। 

## উদ্ভিদ
শতজান পক্ষী উদ্যানত প্ৰধানকৈ ঘাঁহনি আৰু জলজ উদ্ভিদ দেখা পোৱা যায়। ইয়াত পোৱা বিভিন্ন প্ৰজাতিৰ উদ্ভিদৰ ভিতৰত শিমলু, ভৃংগৰাজ, লাজুকী লতা, মাটিকান্দুৰী, টেঙেচী টেঙা, দুৰোণ বণ,কলা কচু, ঢেঁকীয়া, মানিমুনি, ববচা বন, বন জালুক, চেচু,, ঔটেঙা, ভেট, মেটেকা, কলমৌ, পুণী, শিঙৰী, এৰালি, ইকৰা, উলুখেৰ, নল, খাগৰি, কঁহুৱা, লকচা ইত্যাদিয়েই প্ৰধান। 

## যাতায়াত
পক্ষী উদ্যানখন যিহেতু পহুমৰা আৰু কিমিনলৈ যোৱা পথৰ মাজত অৱস্থিত, সেয়ে লখিমপুৰ চহৰৰ পৰা স্থলপথেৰে অহা-যোৱা কৰিব পাৰি। লখিমপুৰৰ পৰা গাড়ীৰে আহিলে গন্তব্য স্থান পাব পাৰি। 

## পৰিভ্ৰমী আৰু দেশীয় পক্ষীসমূহ
thumb|পানী কাউৰীশতজান পক্ষী উদ্যানত দেখিবলৈ পোৱা চৰাইসমূহৰ ভিতৰত কিছুমান হৈছেঃ
* মাছোৰোকা 
* হাড়গিলা
* পানী কাউৰী
* বৰশৰালি
* তিল কপৌ
* ডাউক
* দলমৰা
* বৰটোকোলা
* কলীমূৰী হাঁহ
* বৰমূগী হাঁহ
* কাকলি হাঁহ
* পানীডাউক
* দলপুঙা
* ৰামপৰা
* পানী ডুবি
* কুকুহা
* শিলা পাখি
* বৰবালি বগোৱা
*বগা ধনেশ
* বগলী
* কুটুম চৰাই
*বুলবুলি
* ফুটুকী টুনি
*চমকা চৰাই
* সৰু মুচৰি

### জলজ প্ৰাণী
পক্ষী কুলৰ বাহিৰেও জলাশয়টো বিভিন্ন জলজ প্ৰাণী যেনে বিভিন্ন থলুৱা মাছ, কাছ, সাপ আদি আৰু বিভিন্ন জলজ উদ্ভিদৰ জৈৱ বৈচিত্ৰ্যৰে ভৰপুৰ। 

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:অসমৰ সংৰক্ষিত অঞ্চল
শ্ৰেণী:অসমৰ পক্ষী উদ্যান