open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
যক্ষ

**যক্ষ**' () হৈছে একপ্ৰকাৰৰ বনদেৱতা। তেওঁলোক সাধাৰণতে কোমল অন্তৰৰ হয় যদিও কোনো কোনো সময়ত শঠ প্ৰকৃতিৰ আৰু হঠাৎ মনোভাব সলনি কৰা বিধৰ হোৱাও দেখা যায়। তেওঁলোক জলধাৰা, উৰ্বৰতা, বৃক্ষ, অৰণ্য, ধন-সম্পত্তি আৰু বন্যতাৰ সৈতে জড়িত। 
হিন্দুধৰ্ম, জৈনধৰ্ম আৰু বৌদ্ধধৰ্মৰ ৰচনাৱলীত যক্ষসকলৰ উপস্থিতি দেখা যায়। ইয়াৰ উপৰিও দক্ষিণ আৰু দক্ষিণ-পূব এচিয়াৰ মন্দিৰসমূহতো পহৰাদাৰী দেৱতা হিচাপে যক্ষৰ চিত্ৰায়ন কৰা হয়। যক্ষৰ নাৰীৰূপ হৈছে যক্ষিণী।

হিন্দু, জৈন আৰু বৌদ্ধধৰ্মৰ ৰচনাসমূহত যক্ষক দুটা ৰূপত দেখা পোৱা যায়। এহাতে তেওঁলোক অৰণ্য আৰু পৰ্বতৰ সৈতে জড়িত নম্ৰ স্বভাৱৰ দেৱতা আৰু আনহাতে তেওঁলোক একপ্ৰকাৰৰ ভূত বা ৰাক্ষস। দ্বিতীয় ৰূপটোৰে তেওঁলোকে হাবি-বননি আৰু পদপথত বিচৰণ কৰে আৰু ভ্ৰমণকাৰী লোকক ভক্ষণ কৰে।

## হিন্দুধৰ্ম
মৌৰ্য সাম্ৰাজ্যৰ সময়ৰেপৰা ভাৰত পাটনা, বিদিশা, পৰ্খম, বেচনগৰ আদি ঠাইত বিভিন্ন যক্ষৰ মূৰ্ত্তি দেখা পোৱা যায়। আদি অৱস্থাত এই যক্ষসকলক সম্ভৱতঃ অৰণ্য আৰু গাওঁসমূহৰ দেৱতা হিচাপে গণ্য কৰা হৈছিল। পৰৱৰ্ত্তী কালত তেওঁলোকক মানুহে ভূমিৰ দেৱতা আৰু মাটিৰ তলত পুতি থোৱা ধন-সম্পত্তিৰ ৰক্ষক হিচাপে গণ্য কৰিবলৈ লয়।

### কুবেৰ
হিন্দুসকলৰ মতে সম্পত্তিৰ দেৱতা কুবেৰ বা *কুবেৰন* হৈছে যক্ষসকলৰ ৰজা। তেওঁক দিশসমূহৰ প্ৰহৰী অৰ্থাৎ দিকপাল আৰু পৃথিৱীৰ ৰক্ষাকৰ্তা অৰ্থাৎ লোকপাল বুলি কোৱা হয়। 

## বৌদ্ধধৰ্ম
বৌদ্ধ ৰচনাৱলীত যক্ষসকল হৈছে চাৰিজন স্বৰ্গৰাজৰ অন্যতম তথা উত্তৰ দিশৰ ৰক্ষক বৈশাৱনৰ অনুচৰ। মহাময়ূৰী সূত্ৰত প্ৰাচীন ভাৰতৰ নগৰসমূহত বাস কৰা বহুকেইজন যক্ষৰ নাম পোৱা যায় যি বৌদ্ধধৰ্মৰ ৰক্ষাৰ্থে নিয়োজিত আছিল।

থাইলেণ্ডৰ মন্দিৰ আৰু স্থাপত্যসমূহতো যক্ষৰ উপস্থিতি দেখা যায়।

## জৈনধৰ্ম

জৈনধৰ্মত প্ৰায়েই ৰক্ষক বা প্ৰহৰী হিচাপে যক্ষসকলৰ প্ৰতিমূৰ্ত্তি দেখা যায়। তেওঁলোক সাধাৰণতে তীৰ্থংকৰসকলৰ কাষতে বিদ্যমান হয় আৰু তেওঁলোকতলৰ সেৱা কৰে। অন্য জীৱৰ দৰে তেওঁলোকো জীৱন-মৃত্যুৰ চক্ৰত আৱদ্ধ কিন্তু তেওঁলোকৰ আতিভৌতিক শক্তি আছে। 

যক্ষ আৰু যক্ষিণীৰ ধাৰণা মূৰ্ত্তিপূজক শ্বেতাম্বৰ আৰু বিচপন্থী দিগম্বৰসকলৰ মাজত সততে বিদ্যমান। দিগম্বৰ তেৰাপন্থ আন্দোলনে এওঁ‌লোকৰ পূজাৰ বিৰোধিতা কৰে। মূৰ্ত্তিপূজক শ্বেতাম্বৰসকলৰ মাজত ত্ৰিস্তুতিক গচ্ছ পন্থা আৰু আধুনিক পন্থাৰ লোকে এই শ্ৰুত দেৱতাসকলৰ পূজাৰ বিৰোধ কৰে।

জৈন ধৰ্মত চৌব্বিশজন তীৰ্থংকৰৰ সেৱাৰ বাবে চৌব্বিশগৰাকী যক্ষ আৰু যক্ষিণী আছে।

## চিত্ৰ বীথিকা

Plaosan Temple Guardian.jpg|thumb|মন্দিৰৰ প্ৰহৰীৰ ৰূপত যক্ষৰ প্ৰতিমূৰ্ত্তি
Bangkok statue.jpg|thumb|থাইলেণ্ডৰ মন্দিৰৰ যক্ষৰ মূৰ্ত্তি
'Digambara Yaksha Sarvahna' from Karnataka,  India, c. 900, Norton Simon Museum.JPG|৯০০ চনত নিৰ্মিত দিগম্বৰ যক্ষ সৰ্বাহনৰ প্ৰতিমূৰ্ত্তি
Yaksha Manibhadra - Parkham Mathura circa 150 BCE.jpg|যক্ষিণী মনিভদ্ৰা (১৫০ খ্ৰীষ্টপূৰ্ব)
Mudgarpani Yaksha, Mathura, 100 BCE.jpg|যক্ষ মূদ্গৰপানি (১০০ খ্ৰীষ্টপূৰ্ব)
Nswag, india, madhya pradesh, stele con yaksha-yakshini e jinas, XI sec..JPG|thumb|যক্ষ সৰ্বানুভূতি আৰু যক্ষিণী কুষ্মাণ্ডিনী

## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:হিন্দুধৰ্মৰ দেৱ দেৱী
কছবা উপজিলা

**কছবা উপজিলা** বাংলাদেশৰ ব্ৰাহ্মণবাৰিয়া জিলাৰ এটি প্ৰশাসনিক অঞ্চল আৰু উপজিলা। ই বাংলাদেশৰ পূব-কেন্দ্ৰীয় অংশত অৱস্থিত। 

## অৱস্থান আৰু আয়তন
কছবা উপজিলাৰ আয়তন ২০৯.৭৬ বৰ্গ কিমি (৫১, ৮৩২.৮ একৰ)। 

### চাৰিসীমা
* **উত্তৰ**: তিতাছ নদী আৰু ব্ৰাহ্মণবাৰিয়া সদৰ উপজিলা
** উত্তৰ-পূব: আখাউৰা উপজিলা
** উত্তৰ-পশ্চিম: নবীনগৰ উপজিলা
* **দক্ষিণ**: কুমিল্লা জিলাৰ ব্ৰাহ্মণপাড়া উপজিলা
* **পূব**: ভাৰতৰ ত্ৰিপুৰা ৰাজ্য
* **পশ্চিম**: কুমিল্লা জিলাৰ মুৰাদনগৰ উপজিলা অৱস্থিত।

## ইতিহাস
'কছবা' পাৰ্চী শব্দ যাৰ অৰ্থ হৈছে উপনগৰ বা টাউনশ্বিপ। ভাৰতত মুছলমান শাসনকালত, ১৩৩৮ চনত, আলাউদ্দিন হোছেইন শ্বাহে কছবা ৰেল ষ্টেচনৰ পশ্চিম ফালে কৈলাগড় নামৰ এটা দুৰ্গ নিৰ্মাণ কৰিছিল। প্ৰথমতে, দুৰ্গটোৰ চাৰিওফালে সৰু সৰু বসতি নিৰ্মাণ কৰা হৈছিল। পিছলৈ সৰু চহৰ কছবা ক্ৰমান্বয়ে বিকশিত হয়। কৈলাগড় কিল্লাৰ ধ্বংসাৱশেষ ৰেল ষ্টেচনৰ পশ্চিম ফালে পোৱা গৈছিল।

## প্ৰশাসনিক ক্ষেত্ৰ
কছবাৰ প্ৰশাসন ১৯০৮ চনত আৰক্ষী থানা হিচাপে প্ৰতিষ্ঠা কৰা হৈছিল আৰু ১৯৮৩ চনৰ ১৪ ছেপ্টেম্বৰত উপজিলালৈ উন্নীত কৰা হৈছিল। 

কছবা উপজিলাত বৰ্তমান এখন পৌৰসভা আৰু ১০খন ইউনিয়ন আছে। সমগ্ৰ উপজিলাৰ প্ৰশাসনিক কাৰ্যসমূহ কছবা আৰক্ষী থানাৰ অধীনত আছে। 
; পৌৰসভা
* কছবা পৌৰসভা

কছবা পৌৰসভাক ৯টা ৱাৰ্ড আৰু ৩৪টা মহল্লাত বিভক্ত কৰা হৈছে। 

; ইউনিয়নসমূহ
কছবা উপজিলাত ১০টা ইউনিয়ন আছে। 
* ১নং মূলগ্ৰাম ইউনিয়ন
* ২নং মেহাৰী ইউনিয়ন
* ৩নং বাদৈৰ ইউনিয়ন
* ৪নং খাড়েৰা ইউনিয়ন
* ৫নং বিনাউটি ইউনিয়ন
* ৬নং গোপীনাথপুৰ ইউনিয়ন
* ৭নং কছবা পশ্চিম ইউনিয়ন
* ৮নং কুটি ইউনিয়ন
* ৯নং কায়েমপুৰ ইউনিয়ন
* ১০নং বায়েক ইউনিয়ন

## ৰাজহুৱা তথ্য
২০১১ চনৰ লোকপিয়ল অনুসৰি, কছবা উপজিলাত মুঠ জনসংখ্যা আছিল ৩,১৯,২২১জন আৰু পৰিয়ালৰ সংখ্যা আছিল ৬০,৯১৯। এই উপজিলাৰ প্ৰতি ১০০ গৰাকী মহিলাৰ (৫২.৪%) বিপৰীতে, পুৰুষৰ সংখ্যা হৈছে ৯১ (৪৭.৬%)। মুঠ জনসংখ্যাৰ ৪২.৪% হৈছে শিশু (০-১৪ বছৰ)। জনসংখ্যাৰ বেছিভাগেই ইছলাম ধৰ্মৰ অনুগামী (৯৫.৭%)। বাকী ৪.৩% হিন্দু ধৰ্মৰ অনুগামী। কছবা উপজিলাৰ গড় সাক্ষৰতাৰ হাৰ হৈছে ৫০.৭% (৭+)। প্ৰথম বিবাহত পুৰুষৰ গড় বয়স হৈছে ২৪.৪ বছৰ আৰু মহিলাৰ গড় বয়স ১৯.৮ বছৰ। 

## শিক্ষা ব্যৱস্থা
২০১১ চনৰ লোকপিয়ল অনুসৰি, কছবা উপজিলাৰ সাক্ষৰতাৰ হাৰ ৫০.৭%। ইয়াত আছে:
* প্ৰাথমিক বিদ্যালয় - ২১৪খন
* মহাবিদ্যালয় - ৮খন
* উচ্চ বিদ্যালয় - ৩৯খন
* জুনিয়ৰ বিদ্যালয় - ২খন
* মাদ্ৰাছা - ২৩খন

### শিক্ষানুষ্ঠান
* কছবা সৰকাৰি উচ্চ বিদ্যালয় (১৮৯৯) 
* কুটি অটল বিহাৰী উচ্চ বিদ্যালয় (১৯১৮)
* জমশেৰপুৰ উচ্চ বিদ্যালয় (১৯২৩) 
* খেওড়া আনন্দময়ী উচ্চ বিদ্যালয় (১৯৭৫)

## ৰাজহুৱা প্ৰতিনিধি
### উপজিলা পৰিষদ
কছবা উপজিলা পৰিষদৰ অধ্যক্ষ হৈছে মোঃ ৰাশেদুল কাওছাৰ ভূঞা জীৱন। 

## জাতীয় সংসদ

## লগতে চাওক
* ব্ৰাহ্মণবাৰিয়া জিলা
* মেহাৰী ইউনিয়ন
* পুৰকুইল

## ‌‌‌‌‍‍‍তথ্য সংগ্ৰহ

## বাহ্যিক সংযোগ
* বাংলাপিডিয়াত কছবা উপজিলা 
* কছবা উপজিলাৰ মানচিত্ৰ 

শ্ৰেণী:ব্ৰাহ্মণবাড়িয়া জিলা
শ্ৰেণী:ব্ৰাহ্মণবাৰিয়া জিলাৰ উপজিলা
শ্ৰেণী:বাংলাদেশৰ উপজিলা
মোগল সাম্ৰাজ্য

**মোগল সাম্ৰাজ্য** বা **মোগল চলতনত** (আৰবী:*চল্তনাত আল হিন্দীয়া*; ফাৰ্চী:*বিলাদ-ই-হিন্দোস্তান*; ঐতিহাসিক হিন্দী:*মুগলিয়া চলতনত*) দক্ষিণ এছিয়াৰ এক প্ৰাৰম্ভিক আধুনিক সাম্ৰাজ্য আছিল। প্ৰায় দুই শতিকাৰ পৰা এই সাম্ৰাজ্য পশ্চিমৰ সিন্ধু অৱবাহিকা, উত্তৰ-পশ্চিমৰ উত্তৰ আফগানিস্তান আৰু উত্তৰে কাশ্মীৰৰ বাহিৰৰ প্ৰান্তৰ পৰা পূবে বৰ্তমানৰ অসম আৰু বাংলাদেশৰ উচ্চভূমি আৰু দক্ষিণ ভাৰতৰ ডেক্কান মালভূমিৰ ওপৰভাগলৈকে বিস্তৃত আছিল।

মোগল সাম্ৰাজ্য পৰম্পৰাগতভাৱে ১৫২৬ চনত বাবৰৰ দ্বাৰা প্ৰতিষ্ঠা কৰা হৈছিল বুলি কোৱা হয়, যি হৈছে উজবেকিস্তানৰ এজন যোদ্ধা মুৰব্বী, যি চুবুৰীয়া চাফাভিদ আৰু অটোমান সাম্ৰাজ্যৰ পৰা সাহায্য নিয়োগ কৰিছিল, পানীপথৰ প্ৰথম যুদ্ধত দিল্লীৰ চুলতান ইব্ৰাহিম লোধিক পৰাস্ত কৰিবলৈ আৰু উজনি ভাৰতৰ সমভূমিত প্ৰৱেশ কৰিবলৈ। অৱশ্যে মোগল সাম্ৰাজ্যিক গাঁথনি কেতিয়াবা ১৬০০ চনৰ, বাবৰৰ নাতি আকবৰৰ শাসনৰ সৈতে, এই সাম্ৰাজ্যিক গাঁথনি ১৭২০ চনলৈকে চলিছিল, শেষ মুখ্য সম্ৰাট ঔৰঙ্গজেবৰ মৃত্যুৰ অলপ পিছতে, যাৰ শাসনকালত সাম্ৰাজ্যই ইয়াৰ সৰ্বাধিক ভৌগোলিক পৰিসৰ ও অৰ্জন কৰিছিল। পৰৱৰ্তী সময়ত, বিশেষকৈ ভাৰতত ইষ্ট ইণ্ডিয়া কোম্পানীৰ শাসনকালত, পুৰণি দিল্লী আৰু ইয়াৰ আশে-পাশে থকা অঞ্চললৈ হ্ৰাস কৰা হয়, ১৮৫৭ চনৰ ভাৰতীয় বিদ্ৰোহৰ পিছত ব্ৰিটিছ ৰাজে আনুষ্ঠানিকভাৱে সাম্ৰাজ্য ভংগ কৰে।

যদিও মোগল সাম্ৰাজ্য সামৰিক যুদ্ধৰ দ্বাৰা সৃষ্টি আৰু স্থিৰ আছিল, ই শাসন কৰিবলৈ অহা সংস্কৃতি আৰু লোকসকলক জোৰেৰে দমন কৰা নাছিল, কিন্তু নতুন প্ৰশাসনিক পদ্ধতি স্থাপন কৰি সেইবোৰসন্তুলিত কৰিছিল, আৰু বিভিন্ন শাসক অভিজাত লোকক অন্তৰ্ভুক্ত কৰা, যাৰ ফলত অধিক দক্ষ, কেন্দ্ৰীভূত আৰু স্থায়ী নিয়ম হয়। সাম্ৰাজ্যৰ সামূহিক সম্পদৰ আধাৰ আছিল কৃষি কৰ, তৃতীয় মোগল সম্ৰাট আকবৰৰ দ্বাৰা স্থাপিত। এই কৰবোৰ, যি কৃষক খেতিয়কৰ আধাতকৈও অধিক উৎপাদনৰ সমান আছিল, সু-নিয়ন্ত্ৰিত ৰূপৰ মুদ্ৰাত পৰিশোধ কৰা হৈছিল, আৰু কৃষক আৰু শিল্পীসকলক ডাঙৰ বজাৰত প্ৰৱেশ কৰিবলৈ বাছি লৈছিল।

সপ্তদশ শতিকাৰ বেছিভাগ সময়ত সাম্ৰাজ্যৰ দ্বাৰা বজাই ৰখা আপেক্ষিক শান্তি ভাৰতৰ অৰ্থনৈতিক সম্প্ৰসাৰণৰ এটা কাৰক আছিল। ভাৰত মহাসাগৰত ইউৰোপীয় উপস্থিতি বৃদ্ধি হোৱা, আৰু ভাৰতীয় কেঁচা আৰু সমাপ্ত সামগ্ৰীৰ বৰ্ধিত চাহিদাই মোগল আদালতত এতিয়াও অধিক সম্পদ সৃষ্টি কৰিছে। মোগল অভিজাত সকলৰ মাজত অধিক সুস্পষ্ট ব্যৱহাৰ আছিল, যাৰ ফলত চিত্ৰকলা, সাহিত্যিক ৰূপ, বস্ত্ৰ আৰু স্থাপত্যৰ অধিক পৃষ্ঠপোষকতা হয়, বিশেষকৈ শ্বাহজাহানৰ ৰাজত্বকালত। দক্ষিণ এছিয়াৰ মোগল ইউনেস্কো বিশ্ব ঐতিহ্যক্ষেত্ৰসমূহৰ ভিতৰত আছে: আগ্ৰা ফ'ৰ্ট, ফতেহপুৰ চিক্ৰী, লালকিল্লা, হুমায়ুনৰ সমাধি, লাহোৰ দুৰ্গ আৰু তাজমহল, যাক "ভাৰতত মুছলমান কলাৰ অলংকাৰ আৰু বিশ্বৰ ঐতিহ্যৰ সৰ্বজনীন ভাৱে প্ৰশংসিত উৎকৃষ্ট কৃতি" বুলি বৰ্ণনা কৰা হৈছে।

## টোকা


## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ সাম্ৰাজ্য আৰু ৰাজ্য
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ৰাজবংশ
*
পূব খাছী পাৰ্বত্য জিলা

**পূব খাছী পাৰ্বত্য** () ভাৰতৰ মেঘালয় ৰাজ্যৰ এটি প্ৰশাসনিক জিলা। জিলাৰ সদৰ শ্বিলঙত অৱস্থিত। এই জিলাখনৰ আয়তন ২৭৫২ বৰ্গ কিলোমিটাৰ আৰু ২০০১ চনৰ লোকপিয়ল অনুসৰি ইয়াৰ জনসংখ্যা ৮২৫,৯২২ জন। ২০১১ চনলৈকে ই মেঘালয়ৰ সাতখন জিলাৰ আটাইতকৈ জনবহুল জিলা আছিল।

## ইতিহাস
১৯৭৬ চনৰ ২৮ অক্টোবৰত খাছী পাৰ্বত্য জিলাক পূব আৰু পশ্চিম খাছী পাৰ্বত্য জিলা হিচাপে বিভক্ত কৰা হৈছিল। ১৯৯২ চনৰ ৪ জুনত পূব খাছী পাৰ্বত্য জিলাক পূব খাছী পাৰ্বত্য জিলা আৰু ৰি-ভৈ জিলা হিচাপে দুখন প্ৰশাসনিক জিলাত বিভক্ত কৰা হৈছিল।

## ভূগোল
শ্বিলং পূব খাছী পাৰ্বত্য জিলাৰ জিলা সদৰ। এই জিলাখনৰ আয়তন ২৭৫২ বৰ্গ কিলোমিটাৰ।

## বিভাগ
### প্ৰশাসনিক বিভাগসমূহ
পূব খাছী পাৰ্বত্য জিলাখন আঠটা ব্লকত বিভক্ত:

## জনগাঁথনি
২০০১ চনৰ লোকপিয়ল অনুসৰি এই জিলাখনৰ জনসংখ্যা ৮২৫,৯২২ জন, যি প্ৰায় কমোৰস ৰাষ্ট্ৰ আৰু আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ দক্ষিণ ডকোটা  ৰাজ্যৰ সমান৷ ২০১১ চনত জনসংখ্যাৰ দিশৰ পৰা জিলাখনে ভাৰতৰ ৬৪০খন জিলাৰ ভিতৰত ৪৭৮তম স্থান লাভ কৰিছে। জিলাখনৰ জনসংখ্যাৰ ঘনত্ব ৷ ২০০১-২০১১ লৈকে ইয়াৰ জনসংখ্যা বৃদ্ধিৰ হাৰ আছিল ২৪.৬৮% । ১০০০ জন পুৰুষৰ বিপৰীতে মহিলাৰ সংখ্যা আছিল ১০০৮ গৰাকী আৰু সাক্ষৰতাৰ হাৰ আছিল ৮৪.৭% ৷

## তথ্য সংগ্ৰহ

## বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:মেঘালয়ৰ জিলা
ৰি-ভৈ জিলা

**ৰি-ভৈ** () ভাৰতৰ মেঘালয় ৰাজ্যৰ এটি প্ৰশাসনিক জিলা। জিলাৰ সদৰ নংপ'হত অৱস্থিত। এই জিলাখনৰ আয়তন ২,৩৭৮ বৰ্গ কিলোমিটাৰ আৰু ২০০১ চনৰ লোকপিয়ল অনুসৰি ইয়াৰ জনসংখ্যা ২,৫৮,৮৪০জন। ২০১১ চনলৈকে ই মেঘালয়ৰ সাতখন জিলাৰ ভিতৰত দক্ষিণ গাৰো পাৰ্বত্যৰ পিচতে দ্বিতীয়খন সৰ্বনিম্ন জনবহুল জিলা আছিল।

## ইতিহাস
১৯৯২ চনৰ ৪ জুনত জিলাখন মহকুমা পৰ্যায়ৰ পৰা এখন পূৰ্ণাংগ জিলালৈ উন্নীত কৰিছিল। এই ৰি-ভৈ জিলাখন পূব খাছী পাৰ্বত্যৰ পৰা গঠন কৰা হৈছিল।

## ভূগোল
ৰি-ভৈ জিলাখন ৯০°৫৫’১৫ ৰ পৰা ৯১°১৬’ অক্ষাংশ আৰু ২৫°৪০’ ৰ পৰা ২৫°২১’ দ্ৰাঘিমাংশৰ মাজত অৱস্থিত। জিলাখনৰ উত্তৰে আছে অসমৰ কামৰূপ জিলা, পূব দিশত জয়ন্তীয়া পাহাৰ আৰু কাৰ্বি আংলং জিলা আৰু পশ্চিমে আছে পশ্চিম খাছী পাৰ্বত্য জিলা। জিলাখনৰ পাথাৰখ’মাহত তিনিটা চি এণ্ড আৰডি ব্লক (C&RD Block) আৰু এটা প্ৰশাসনিক গোট আছে আৰু গাঁৱৰ সংখ্যা হৈছে ৫৬১ খন। ৰি-ভৈ জিলাখনে ২৪৪৮ বৰ্গ কিলোমিটাৰ এলেকা আৱৰি আছে।

জিলাখনৰ মুখ্য কাৰ্যালয় ৰাজ্যৰ ৰাজধানী শ্বিলঙৰ পৰা ৫৩ কিলোমিটাৰ আৰু গুৱাহাটীৰ পৰা ৫০ কিলোমিটাৰ দূৰত অৱস্থিত নংপ’হত অৱস্থিত৷

### উদ্ভিদ আৰু প্ৰাণী
১৯৮১ চনত ৰি-ভৈ জিলাত নংখিলেম বন্যপ্ৰাণী অভয়াৰণ্যৰ বাসস্থান হয়, যাৰ আয়তন ২৯ কিলোমিটাৰ (১১.২ বৰ্গমাইল)।

## অৰ্থনীতি
২০০৬ চনত পঞ্চায়তীৰাজ মন্ত্ৰালয়ে ৰি-ভোইক দেশৰ ২৫০খন অতি পিছপৰা জিলাৰ ভিতৰত অন্যতম বুলি ঘোষণা কৰে (মুঠ ৬৪০খন জিলাৰ ভিতৰত)।
বৰ্তমান পিছপৰা অঞ্চল অনুদান পুঁজি কাৰ্যসূচী (BRGF)ৰ পৰা ধন লাভ কৰা মেঘালয়ৰ তিনিখন জিলাৰ ভিতৰত ই অন্যতম।

## বিভাগ
### প্ৰশাসনিক বিভাগসমূহ
ৰি-ভৈ জিলাখন তিনিটা ব্লকত বিভক্ত:

## পৰিবহণ

উমৰোইত একমাত্ৰ বিমানবন্দৰ, যোৰোবাটৰ পৰা লাড-উমৰয়লৈ ফোৰ-লেন আৰু উমৰোই-ভয়ৰিমবং অঞ্চলৰ শ্বিলং বাই-পাছৰ পৰা পূব খাছি পাহাৰৰ মাউৰিংকনেঙলৈ এই অঞ্চলটো সমগ্ৰ ৰাজ্যৰ ভিতৰতে সংযোগৰ ক্ষেত্ৰত সৰ্বোত্তম আৰু জিলাখনে অসম, মিজোৰাম, ত্ৰিপুৰা, মণিপুৰ, নাগালেণ্ড আৰু মেঘালয়ৰ অন্যান্য ষ্টেচনৰ সৈতে মূল সংযোগ স্থাপন কৰে। যোৰাবাটৰ পৰা শিলচৰলৈ উৎপত্তিস্থল ৩৭ নং ৰাষ্ট্ৰীয় ঘাইপথ জিলাখনৰ মাজেৰে পাৰ হৈ যায়।

## জনগাঁথনি
### জনসংখ্যা
ৰি ভৈ জিলাৰ খাছীয়ান (ভৈ) লোকসকলৰ জনসংখ্যাৰ সংখ্যাগৰিষ্ঠতাত প্ৰায় ৮৫% বাকী মিকিৰ ৭% আৰু অন্যান্য ৮% ৷ ২০১১ চনৰ লোকপিয়ল অনুসৰি এই জিলাখনৰ জনসংখ্যা ২৫৮,৮৪০জন, যি প্ৰায় ভানুয়াটু ৰাষ্ট্ৰৰ সমান৷ ২০১১ চনত জনসংখ্যাৰ দিশৰ পৰা জিলাখনে ভাৰতৰ ৬৪০খন জিলাৰ ভিতৰত ৫৮০তম স্থান লাভ কৰিছে। জিলাখনৰ জনসংখ্যাৰ ঘনত্ব ৷ ২০০১-২০১১ লৈকে ইয়াৰ জনসংখ্যা বৃদ্ধিৰ হাৰ আছিল ৩৪.০২% । ৰি ভৈত ১০০০ জন পুৰুষৰ বিপৰীতে মহিলাৰ সংখ্যা আছিল ৯৫১গৰাকী আৰু সাক্ষৰতাৰ হাৰ আছিল ৭৭.২২% ৷

### ধৰ্ম

### ভাষা

খাচী এই অঞ্চলৰ প্ৰধান ভাষা। ৰি-ভৈত কথিত প্ৰধান উপভাষা হৈছে কাৰো (Karow) যিটো নোংপোহ আৰু ইয়াৰ আশে-পাশে থকা অঞ্চলত কথিত উপভাষা আৰু অন্যান্য স্থানীয় কথিত উপভাষাসমূহ হ’ল ৰি ভৈ আৰু মিহাংগীত ইপংগাৰ, সুদূৰ পূৰ্বাঞ্চলৰ ৰি ভৈত নংটুং, সুদূৰ পশ্চিম ৰি ভয় আৰু জিৰাং অঞ্চলৰ মীনাৰ। আন মানুহৰ মাজত ভৈ ভাষা হিচাপে ই অধিক জনপ্ৰিয়। জিলাখনত ব্যৱহৃত ভাষাসমূহৰ ভিতৰত ১২৫০০০ ভাষী কাৰ্বিৰ সৈতে জড়িত তিব্বত-বৰ্মান ভাষা আমৰি আৰু প্ৰায় ২০০০ তিৱাই কোৱা তিৱা। ৰি-ভৈত মাৰ্ংগাৰ আৰু মিকিৰৰ দৰে জনগোষ্ঠীৰ সংখ্যা আছে।

## তথ্য সংগ্ৰহ

## বাহ্যিক সংযোগ
* 

শ্ৰেণী:মেঘালয়ৰ জিলা
জিৰকেদাম

কাৰ্বি ডেকা-গাভৰুহঁতৰ কৃষি কৰ্মৰ লগতে জীৱনৰ অত্যাৱশ্যকীয় কৰ্মৰ কেন্দ্ৰ হ'ল **জিৰকেদাম**। অসমীয়া প্ৰতিশব্দ ডেকা চাং বুলি কোৱা হয় যদিও আগতে ছোৱালীবোৰকো ইয়াৰ অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হৈছিল। এই জিৰকেদামৰ ডেকাসকলৰ প্ৰত্যেককে‌ জিৰপ' আৰু সমূহীয়াভাৱে জিৰছং বুলি কোৱা হয়। ছোৱালীক জিৰপী বা মাৰপী বোলা হৈছিল। গাঁৱৰ প্ৰতিঘৰৰ পৰা একোজন সভ্যৰে এই অনুষ্ঠান সংগঠিত যদিও গাঁৱৰ সকলোবোৰ ডেকাই নিশা এই চাংঘৰত শুব পাৰে।

কাৰ্বিসকলৰ সামূহিক পূজা ৰংকেৰৰ দিনটোতেই এই জিৰকেদামৰ শুভাৰম্ভণি কৰা হয়। গাওঁবুঢা ছাৰ্থেক সন্মান সহকাৰে আসন দিয়াৰ পাছত ছাৰ্থেকে কাৰ্বি -পৰম্পৰা অনুসৰি ডেকাসকলৰ মাজৰ পৰা একোজন দলপতি বা ক্লেংছাৰপো মনোনীত কৰে। ছাৰ্থেৰ ফৈদৰ ডেকাক সচৰাচৰ মনোনীত কৰা নহয়। এই জিৰকেদামৰ বাবে একুৰি ছয়জন বিষয়ববীয়াও মনোনীত কৰা হয়। এই অনুষ্ঠানত থাকি সহায় কৰোঁতাসকলক (কনিষ্ঠ বা চেমনীয়া) হাজাৰ আছ বোলা হয়। জিৰকেদামৰ ঘৰ অথবা তেৰাংটো সম্পূৰ্ণ নহয় মানে ছাৰ্থেৰ চ'ৰাঘৰ অৰ্থাৎ হংফাৰ্লাঙকে ব্যৱহাৰ কৰা হয়। তেৰাং সদায় আহল-বহল ভিতৰতে চকুত লগাকৈ সজোৱা হয়। ৰন্ধা-বঢ়া তেৰাঙত কৰা নহয়। ডেকাসকলে ঘৰতেই খাই আহি ৰাতি শোৱে। দিনৰ কৰ্মৰত অৱস্থাত ঘৰে ঘৰে আহাৰ সংগ্ৰহ কৰি যোগান ধৰা হয়। ডেকা ল'ৰাবোৰে গাঁৱৰ প্ৰতিঘৰতে পালপাতি কৃষি কৰ্মত সহায় কৰে। নিজাববীয়াকৈ এডৰা মাটিত জুম খেতি কৰে। পাহাৰৰ গছ-বন কাটি পৰিষ্কাৰ কৰা, মাটি চহোৱা, কৃষি কাৰ্য কৰা আদি বিভিন্ন কাম-কাজৰ যেন প্ৰশিক্ষণ কেন্দ্ৰ এই জিৰকেদাম। ইয়াৰোপৰি আজৰি সময়ত ল'ৰাবোৰে বাঁহ-বেতৰ কাম, ছোৱালীবোৰে সূতা কটাকে আদি কৰি বিভিন্ন কাম-কাজত ব্যস্ত হৈ পৰে। গাঁৱৰ কাৰোবাৰ অসুখ-বিসুখ হ'লে সেৱা -শুশ্ৰূশা কৰা, পূজা -পাতলত সহায়-সহযোগিতা কৰা, প্ৰয়োজনীয় খাদ্য-সামগ্ৰী প্ৰস্তুত কৰা গাঁৱৰ বিভিন্ন উন্নয়নৰ কাম কৰা, একেলগে বালি ভোজ খোৱা, নিজ গাঁও বা অঞ্চলৰ নিৰাপত্তাৰ ব্যৱস্থা কৰাকে আদি কৰি বিভিন্ন দিনত জিৰকেদামে সেৱা আগবঢ়াইছিল।

গাঁৱৰ ডেকা-গাভৰুসকলে আগতে তিনি বছৰ এই জিৰকেদামৰ সদস্য হোৱাৰ নিয়ম বাধ্যতামূলক আছিল। তিনি বছৰৰ মূৰত নতুন সদস্যৰে জিৰকেদামৰ কাৰ্যনিৰ্বাহ ছাৰ্থেয়ে গঠন কৰি দিছিল। বিয়া-বাৰু জিৰকেদামৰ তিনি বছৰীয়া অভিজ্ঞতা লাভৰ অন্ততহে পাতিব পাৰিছিল। অৱশ্যে ক্লেংছাৰপোৰ অনুমতি সাপেক্ষে মাজতেও বিয়া অনুষ্ঠিত হ'ব পাৰে। নিয়মানুৱৰ্তিতা, শৃংখলাবদ্ধতা আৰু অনুশাসনপ্ৰিয়তা জিৰকেদামৰ অন্যতম বৈশিষ্ট্য। কেংছাৰপোৰ দায়িত্ব আৰু গুৰুত্বও সেয়ে সৰ্বাধিক। অৱশ্যে ছাৰ্থেৰ দিহা-পৰামৰ্শতো গুৰুত্ব দিয়া হয়। ছাৰ্থেৰ অনুপস্থিতিত ডেকা গাওঁবুঢ়া বা ৰিছ'বাছাই কামখিনি চম্ভালে। আজিকালি ছোৱালীক তেৰাঙত প্ৰৱেশৰ অনুমতি দিয়া নহয় বাবে এই ৰিছ'বাছাৰ পত্নীয়ে তেৰাঙৰ পৰিষ্কাৰ-পৰিচ্ছন্নতা দিশটো চোৱা-চিতা কৰে।

মুঠৰ ওপৰত জিৰকেদাম হ'ল কাৰ্বিসকলৰ গণতান্ত্ৰিক প্ৰমূল্যবোধ আৰু সামূহিক সংষ্কৃতিবোধৰ এক প্ৰকৃষ্ট উদাহৰণ।

## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:কাৰ্বি জনগোষ্ঠী
শ্ৰেণী:অসমৰ সংস্কৃতি
পূব জয়ন্তীয়া পাৰ্বত্য জিলা

**পূব জয়ন্তীয়া পাৰ্বত্য** () ভাৰতৰ মেঘালয় ৰাজ্যৰ এটি প্ৰশাসনিক জিলা। জিলাৰ সদৰ খিলেৰিহাটত অৱস্থিত। পূব জয়ন্তীয়া পাৰ্বত্য জিলাখন ২০১২ চনৰ ৩১ জুলাইত জয়ন্তীয়া পাৰ্বত্য জিলাৰ পৰা গঠন কৰা হৈছে।

## ভূগোল
জিলাখনৰ মুঠ এলেকা হৈছে ২১১৫ বৰ্গ কিলোমিটাৰ। জিলাখনক দুটা Community & Rural Development Block য়ে পৰিচালনা (compose) কৰে, সেইবোৰ হ’ল- Khliehriat C&RD Block, আৰু Saipung C&RD Block। চাৰিসীমা-

* উত্তৰ - অসম আৰু পশ্চিম জয়ন্তীয়া পাৰ্বত্য জিলা
* দক্ষিণ - বাংলাদেশ আৰু অসম
* পূব- অসম
* পশ্চিম- পশ্চিম জয়ন্তীয়া পাৰ্বত্য জিলা

## বিভাগ
### প্ৰশাসনিক বিভাগসমূহ
পূব জয়ন্তীয়া পাৰ্বত্য জিলাখন দুটা ব্লকত বিভক্ত:

## তথ্যসূত্ৰ

## বাহ্যিক সংযোগ
* 

শ্ৰেণী:মেঘালয়ৰ জিলা
মাদল খেদা

দক্ষিণ কামৰূপৰ বিভিন্ন অঞ্চলত বসবাস কৰা বড়োসকলৰ মাজত প্ৰচলিত এটি ৰঙৰ নাচ হ'ল মাদল খেলা। বৈসাগী উৎসৱত মাদল-খেদা এসপ্তাহজুৰি চলে। গৃহস্থৰ চোতালে চোতালে গৈ নচা এই মাদল খেদাত মাদলৰ উপৰি চিফুং, জখা, থৰকা চেৰাজা প্ৰভৃতি বাদ্য-যন্ত্ৰও ব্যৱহাৰ কৰে। মাদল বজাওঁতে হাতত কোনো মাৰি নাথাকে, দুই হাতেৰেই ছন্দোময়ভাৱে চপৰিয়াই শব্দ তোলে। গাঁৱৰ মুখিয়ালৰ ঘৰৰ পৰাই মাদল খেদাৰ আৰম্ভণি হয়। এই নাচত সাধাৰণতে ল'ৰাই সৰ্বেসৰ্বা। তেওঁলোকৰ কঁকালত চুটি গামোচা, টঙালি, গেঞ্জী আৰু মূৰত ৰঙীন গামোছা। বাটেৰে গৈ থাকোঁতে বাটফুৰা তাল আৰু মানুহৰ ঘৰত ঘৰফুৰা তাল বজোৱাটো মাদল খেদা দলৰ সাধাৰণ ৰীতি। গৃহস্থই আলোচিত মাদল খেদা দলটিক স- ভক্তিৰে নঙলামুখৰপৰা আদৰি লৈ যায়। চোতালত তেওঁলোকে গৃহস্থৰ কুশল কামনা আৰু খেতি-বাতিৰ শ্ৰীবৃদ্ধিৰ বাবে আৰ্শীবাদ যাচি হৰিধ্বনি দিয়াৰ পাছত চক্ৰকাৰে নাচিবলৈ আৰম্ভ কৰে। নাচৰ চেৱে চেৱে তেওঁলোকে গীতো গায় -  

মাদল খেদা শেষ হ'লে গৃহস্থই দলটিলৈ শ্ৰদ্ধাৰে মাননি আগবঢ়ায়। সেই মাননি লৈ তেওঁলোকে হৰিধ্বনি দি গুচি যায়। ড°অনিল বড়োৱে মাদল খেদা নাচৰ সৈতে বড়োসকলৰ প্ৰখ্যাত খেৰাই নৃত্যৰ বিশেষ ভংগী খামাও বাৰ মৌনায়ৰ সাদৃশ্য বিচাৰি পাইছে।

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:অসমৰ উৎসৱসমূহ
লেছেৰি নাচ

সোণোৱাল কছাৰী সমাজৰ পুৰুষৰ গীত-মাতবোৰত এৰি যোৱা বিষয়বস্তুক লেছেৰি বুটলাদি বুটলি আনি সৃষ্টি কৰা গীতবোৰক কেন্দ্ৰ কৰি যি নাচ গঢ়ি উঠিছে তাকে লেছেৰি নাচ বা বিহু বোলা হয়। ব'হাগ বিহুৰ সময়ত গাভৰু-বোৱাৰীয়ে এই বিহু কৰে। 
লেছেৰিক সোণোৱাল কছাৰীসকলৰ অন‍্য লোক-উৎসৱ, লোক-অনুষ্ঠান সমূহতকৈ অৰ্বাচীন বুলি ভবা হয়। বিশিষ্ট লেখক প্ৰশান্ত কুমৰালৰ মতে ডিব্ৰুগড় জিলাৰ খোৱাং অঞ্চলৰ ঈশ্বৰপ্ৰসাদ বৰুৱাৰ নেতৃত্বত ইয়াৰ প্ৰথম আৰম্ভণি হৈছিল। লেছেৰিৰ সাধাৰণ বৈশিষ্ট্য‍্য- একালৰ হালালী ৰাজ‍্যৰ বৰ্ণনা, আৰাধ‍্য দেৱ-দেৱীক বন্দনা ইত‍্যাদি। লেছেৰি গীতৰ উদাহৰণ :--. 
উৰি গ'ল পক্ষী পৰি গ'ল পাখি
কিৰাতী ঐ হালালী ৰাজ‍্যৰে বাসী। 
হালালী ৰাজ‍্যৰে কৰং ৰং ধেমালি 
কিৰাতী ঐ হালালী ৰাজ‍্যৰে বাসী। 

মহিলাসকলে এই ছন্দোৱদ্ধ গীতৰ ছেৱে ছেৱে হাত চাপৰি বজাই লয়লাস ভংগীমাৰে নাচ পৰিৱেশন কৰে। ইয়াত এগৰাকী নামতি বা দলপতি থাকে। আঁতধৰা নামতি গৰাকীয়ে গীত গোৱা পাছে পাছে প্ৰত‍্যেক শিল্পী বা নাচনীয়ে সমস্বৰে গাই শৃংখলাবদ্ধভাৱ পদ সঞ্চালন কৰি বৃত্তাকাৰে ঘূৰি ঘূৰি নাচ পৰিৱেশন কৰে। 

লেছেৰি বিহুত নাচনীসকলে সোণোৱাল কছাৰীসকলৰ সম্পূৰ্ণ পৰম্পৰাগত পোছাক পৰিধান কৰে। সাজ-পোছাকত ৰঙা, হালধীয়া আৰু সেউজীয়া ৰঙৰ পয়োভৰ দেখা যায়।
খিলেৰিহাট

**খিলেৰিহাট** () হৈছে ভাৰতৰ মেঘালয় ৰাজ্যৰ পূব জয়ন্তীয়া পাৰ্বত্য জিলাৰ মুখ্য কাৰ্যালয়, যিখন জিলা জয়ন্তীয়া পাৰ্বত্য জিলাৰ পৰা নিৰ্মাণ কৰা হৈছিল।

জিলাখনত দুটা খিলেৰিহাট আৰু চাইপুং community and rural development block আছে৷

খিলেৰিহাটত এখন চৰকাৰী চিকিৎসালয়, কেইটামান ব্যক্তিগত ক্লিনিক, গীৰ্জা আদি আছে৷ ইয়াৰ লোকসকল সংখ্যাগৰিষ্ঠ খ্ৰীষ্টান। ইয়াত বহুকেইখন বিদ্যালয় আছে৷ ফুটবল আৰু ষাঁড় গৰুৰ যুঁজ হৈছে ইয়াৰ মুখ্য আকৰ্ষণ।

খিলেৰিহাট গোটেই বছৰটো ঠাণ্ডা তাপমাত্ৰা থাকে লগতে বাৰিষা কালত প্ৰচুৰ পৰিমাণে বৰষুণ দিয়ে৷

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:মেঘালয়
পশ্চিম জয়ন্তীয়া পাৰ্বত্য জিলা

**পশ্চিম জয়ন্তীয়া পাৰ্বত্য জিলা** () ভাৰতৰ মেঘালয় ৰাজ্যৰ এটি প্ৰশাসনিক জিলা। জিলাৰ সদৰ জ'ৱাইত অৱস্থিত।

## ইতিহাস
জয়ন্তীয়া পাৰ্বত্য জিলা (সংযুক্ত জিলা)খন ১৯৭২ চনৰ ২২ ফেব্ৰুৱাৰীত গঠিত হৈছিল। তেতিয়া ইয়াৰ আয়তন আছিল ৩,৮১৯ বৰ্গ কিলোমিটাৰ। ২০১১ চনৰ লোকপিয়ল অনুসাৰি এই জিলাখনৰ জনসংখ্যা আছিল ২,৭০,৩৫২ জন। ২০১২ চনৰ ৩১ জুলাইত জয়ন্তীয়া পাৰ্বত্য জিলাখন ভাঙি পশ্চিম জয়ন্তীয়া পাৰ্বত্য জিলা আৰু পূব জয়ন্তীয়া পাৰ্বত্য জিলা নামেৰে দুখন পৃথক জিলা গঠন কৰা হয়। বৰ্তমানৰ জ'ৱাই হৈছে পশ্চিম জয়ন্তীয়া পাৰ্বত্য জিলাৰ গুৰুত্বপূৰ্ণ চৰকাৰী কাৰ্যালয় আৰু প্ৰতিষ্ঠান, শিক্ষা প্ৰতিষ্ঠান, হস্পিতাল, ব্যাংকিং প্ৰতিষ্ঠান ইত্যাদিৰ সদৰদপ্তৰ।

## ভূগোল
জিলাখনৰ মুঠ এলেকা হৈছে ১৬৯৩ বৰ্গ কিঃমিঃ। জিলাখনত আমলাৰেম অসামৰিক উপ-বিভাগ (Amlarem Civil Sub-Division) নামেৰে এটা অসামৰিক উপ-বিভাগ আছে আৰু তিনিটা Community & Rural Development Block আছে, সেইবোৰ হ’ল- Amlarem C&RD Block, Laskein C&RD Block আৰু Thadlaskein C&RD Block। জিলাখনৰ চাৰিসীমা-

* উত্তৰ – অসম
* দক্ষিণ– বাংলাদেশ আৰু পূব জয়ন্তীয়া পাৰ্বত্য জিলা
* পূব – অসম
* পশ্চিম – পূব খাছী পাৰ্বত্য জিলা

## জনগাঁথনি
জিলাখনৰ মুঠ জনসংখ্যা ২৭০,৩৫২জন যাৰ ভিতৰত পুৰুষ ১৩৪,৪০৬জন আৰু মহিলা ১৩৫,৯৪৬জন। জনসংখ্যাৰ ঘনত্ব প্ৰতি কিঃমিঃত ১৫৯.৬৯জন।

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:মেঘালয়ৰ জিলা
পশ্চিম গাৰো পাৰ্বত্য জিলা

**পশ্চিম গাৰো পাৰ্বত্য** () ভাৰতৰ মেঘালয় ৰাজ্যৰ এটি প্ৰশাসনিক জিলা। জিলাৰ সদৰ তুৰাত অৱস্থিত। এই জিলাখনৰ আয়তন ৩৭১৪ বৰ্গ কিলোমিটাৰ আৰু ২০১১ চনৰ লোকপিয়ল অনুসৰি ইয়াৰ জনসংখ্যা ৬৪৩,২৯১ জন। ২০১১ চনলৈকে ই পূব খাছী পাৰ্বত্য জিলাৰ পিছতে মেঘালয়ৰ সাতখন জিলাৰ দ্বিতীয়খন আটাইতকৈ জনবহুল জিলা আছিল।

পশ্চিম গাৰো পাৰ্বত্য জিলাখন মেঘালয়ৰ পশ্চিম দিশত অৱস্থিত। জিলাখনৰ পূব দিশত আছে পূব গাৰো পাৰ্বত্য জিলা, দক্ষিণ-পূবত আছে দক্ষিণ গাৰো পাৰ্বত্য জিলা, উত্তৰ আৰু উত্তৰ-পশ্চিম দিশত অসমৰ গোৱালপাৰা জিলা আৰু দক্ষিণ দিশত আছে বাংলাদেশ।

## ইতিহাস
১৯৭৬ চনৰ ২২ অক্টোবৰত গাৰো পাৰ্বত্য জিলাখনক পশ্চিম গাৰো পাৰ্বত্য জিলা আৰু পূব গাৰো পাৰ্বত্য জিলা নামেৰে দুখন জিলালৈ বিভক্ত কৰা হয়। পশ্চিম গাৰো পাৰ্বত্য জিলাখনক বৰ্তমানৰ পশ্চিম গাৰো পাৰ্বত্য জিলা আৰু ১৯৯২ চনৰ জুন মাহত দক্ষিণ গাৰো পাৰ্বত্য জিলালৈ পুনৰ বিভক্ত কৰা হয়। 

## অৰ্থনীতি
### ব্ৰহ্মপুত্ৰ নদীৰ ওপৰত ফুলবাৰী-ধুবুৰী দলং
ব্ৰহ্মপুত্ৰ নদীৰ ওপৰত ফুলবাৰী-ধুবুৰী দলং সম্পূৰ্ণ হোৱাৰ পিছত, জিলাখন অসমৰ ধুবুৰী হৈ পশ্চিম বংগৰ সৈতে সংযোগ কৰা হ’ব আৰু ই দলংখন দেশৰ আটাইতকৈ দীঘল দলং হ’ব। ধুবুৰীৰ পৰা মহেন্দ্ৰগঞ্জ আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় সীমান্তলৈকে বিস্তৃত ৰে’ল লাইনে সমগ্ৰ অঞ্চলটোৰ অৰ্থনীতি সলনি কৰিব পাৰে।

## জনগাঁথনি
২০০১ চনৰ লোকপিয়ল অনুসৰি এই জিলাখনৰ জনসংখ্যা ৬৪৩,২৯১ জন,  যি প্ৰায় মোনটেগ্ৰো বা বাৰমোণ্ট যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ সমান৷ ২০১১ চনত জনসংখ্যাৰ দিশৰ পৰা জিলাখনে ভাৰতৰ ৬৪০খন জিলাৰ ভিতৰত ৫১৪তম স্থান লাভ কৰিছে। জিলাখনৰ জনসংখ্যাৰ ঘনত্ব ৷ ২০০১-২০১১ লৈকে ইয়াৰ জনসংখ্যা বৃদ্ধিৰ হাৰ আছিল ২৪.০২% । ১০০০ জন পুৰুষৰ বিপৰীতে মহিলাৰ সংখ্যা আছিল ৯৭৯ গৰাকী আৰু সাক্ষৰতাৰ হাৰ আছিল ৬৮.৩৮% ৷

## তথ্যসূত্ৰ

## বাহ্যিক সংযোগ
* 

শ্ৰেণী:মেঘালয়ৰ জিলা
দক্ষিণ পশ্চিম গাৰো পাৰ্বত্য জিলা

**দক্ষিণ পশ্চিম গাৰো পাৰ্বত্য** () ভাৰতৰ মেঘালয় ৰাজ্যৰ এটি প্ৰশাসনিক জিলা। ২০১২ চনৰ ৭ আগষ্টত আমপতি অসামৰিক উপ-বিভাগটোক দক্ষিণ পশ্চিম গাৰো পাৰ্বত্য হিচাপে এখন পূৰ্ণাংগ জিলালৈ উন্নীত কৰা হয় আৰু ইয়াৰ জিলাৰ সদৰ আমপতিত অৱস্থিত। ইয়াক ভাৰতৰ মেঘালয়ৰ মাননীয় মুখ্যমন্ত্ৰী ড° মুকুল চাংমাই উদ্বোধন কৰে। 

## ইতিহাস
দক্ষিণ পশ্চিম গাৰো পাৰ্বত্য জিলাখন বৰ্তমানৰ পশ্চিম গাৰো পাৰ্বত্য জিলাৰ পৰা নিৰ্মাণ কৰা হৈছে। জিলাখনৰ সকলো গাঁৱক দুটা Community and Rural Development Block য়ে পৰিচালনা কৰে৷ সেই দুটা ব্লক হৈছে- বেটাচিং আৰু জিকজাক Community and Rural Development Block৷

## জনসংখ্যা
২০১১ চনৰ লোকপিয়ল অনুসৰি দক্ষিণ পশ্চিম গাৰো পাৰ্বত্য জিলাৰ জনসংখ্যা হৈছে ১,৭২,৪৯৫জন তাৰে ৮৭,১৩৫ গৰাকী পুৰুষ আৰু ৮৫,৩৬০ গৰাকী মহিলা। ২০১১ চনৰ লোকপিয়ল অনুসৰি জিলাখনৰ সাক্ষৰতাৰ হাৰ ৫৬.৭%। 

## তথ্যসূত্ৰ

## বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:মেঘালয়ৰ জিলা
ইলোৰা ৰায়চৌধুৰী

**ইলোৰা ৰায়চৌধুৰী** () হৈছে মৰণোত্তৰভাৱে নেত্ৰদান আৰু দেহদান কৰা অসম তথা উত্তৰ-পূৰ্বাঞ্চলৰ প্ৰথমগৰাকী মহিলা। তেখেত আছিল এগৰাকী বাঁওপন্থী কৰ্মী আৰু বিশিষ্ট সমাজ সেৱক। অসম কেশৰী অম্বিকাগিৰী ৰায়চৌধুৰীৰ বংশধৰ প্ৰয়াত হেমন্ত ৰায়চৌধুৰী আৰু মাতৃ বিনা ৰায়চৌধুৰীৰ জীয়ৰী ইলোৰা ৰায়চৌধুৰীয়ে ২০০৩ চনৰ ১৫ মে' তাৰিখে দুৰাৰোগ্য কৰ্কটৰোগত আক্ৰান্ত হৈ মৃত্যুমুখত পৰে। মৃত্যুৰ সময়ত তেওঁৰ বয়স আছিল ৩৪ বছৰ। ইলোৰা ৰায়চৌধুৰীৰ মৃত্যুয়ে অসমত এক নতুন আন্দোলনৰ সূচনা কৰে। তেওঁৰ প্ৰথম মৃত্যুবাৰ্ষিকীত (১৫ মে', ২০০৪) ইলোৰা বিজ্ঞান মঞ্চ নামৰ স্বেচ্ছাসেৱী সংগঠনটোৰ প্ৰতিষ্ঠা হয়। ইয়াৰ জৰিয়তে অসমতো মৰণোত্তৰ অংগদান, নেত্ৰদান আৰু চিকিৎসা বিজ্ঞানৰ উৎকৰ্ষ সাধনৰ বাবে দেহদান আৰম্ভ হয়। পৰৱৰ্তী কালত ইলোৰা বিজ্ঞান মঞ্চ অসমত অন্ধবিশ্বাস আৰু কুসংস্কাৰৰ বিৰুদ্ধে বৈজ্ঞানিক মানসিকতা প্ৰসাৰৰ এক অগ্ৰণী অনুষ্ঠানত পৰিণত হয়।

## জন্ম
ইলোৰা ৰায়চৌধুৰীৰ জন্ম হয় ১৯৬৯ চনৰ ১ এপ্ৰিল তাৰিখে দৰং জিলাৰ মঙ্গলদৈ চহৰত। পিতৃ অসম কেশৰী অম্বিকাগিৰীৰ বংশৰ ৰায়চৌধুৰী পৰিয়ালৰ প্ৰয়াত হেমন্ত ৰায়চৌধুৰী আৰু মাতৃ বিনা ৰায়চৌধুৰী। 

## শিক্ষা আৰু কৰ্মজীৱন
সপ্তম মান শ্ৰেণীলৈ বৰপেটাৰ জুৰোৰাম পাঠক ছোৱালী হাইস্কুলত পঢ়ি ১৯৮২ চনত গুৱাহাটীৰ তাৰিণী চৰণ চৌধুৰী বালিকা উচ্চতৰ মাধ্যমিক বিদ্যালয়ত অষ্টম মান শ্ৰেণীত নাম ভৰ্তি কৰি ১৯৮৫ চনত সুখ্যাতিৰে উচ্চ মাধ্যমিক শিক্ষান্ত পৰীক্ষাত উত্তীৰ্ণ হয়। ইয়াৰে পিছত ১৯ ৮৭ চনত আৰ্য্য বিদ্যাপিঠ মহাবিদ্যালয়ৰ পৰা বিজ্ঞান শাখাত উত্তীৰ্ণ হৈ ১৯৯১ চনত টেক্সটাইল টেকন'লজি ইঞ্জিনীয়াৰিঙৰ তিনিবছৰীয়া পাঠ্যক্ৰমৰ ডিপ্লোমা লৈ পুনৰ ১৯৯৫ চনত সন্দিকৈ ছোৱালী মহাবিদ্যালয়ৰ পৰা স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰে। 

১৯৯৩ চনৰ মাৰ্চ মাহত ইলোৰা ৰায়চৌধুৰীয়ে হস্ত-তাঁত আৰু বস্ত্ৰ সঞ্চালকালয়ত প্ৰদৰ্শিকা হিচাপে চাকৰিত যোগদান কৰে।

## সামাজিক জীৱন
ইলোৰা ৰায়চৌধুৰী ছাত্ৰাৱস্থাৰ পৰাই প্ৰগতিশীল আৰু গণতান্ত্ৰিক ছাত্ৰ আন্দোলনৰ লগত যুক্ত হয়। ১৯৭৯-৮৫ চনৰ অসম আন্দোলনৰ সময়ছোৱাত উগ্ৰ জাতীয়তাবাদী আৰু বিছিন্নতাবাদী সকলৰ বিভিন্ন নিৰ্যাতনৰ সন্মুখীন হয়। ১৯৮৫ চনত ভাৰতৰ কমিউনিষ্ট পাৰ্টি (মাৰ্ক্সবাদী)ৰ সদস্যপদ লাভ কৰে। বিবাহৰ পিছতে নিখিল ভাৰত গণতান্ত্ৰিক মহিলা সমিতিৰ সৈতে যুক্ত হয়। সমাজৰ দৰিদ্ৰ অংশৰ মহিলা সকলৰ মাজত স্ত্ৰী শিক্ষাৰ প্ৰসাৰৰ বাবে গুৱাহাটীৰ হেদায়ৎপুৰত স্বাক্ষৰতা কেন্দ্ৰৰ জন্ম দি কেন্দ্ৰটো নিয়াৰিকৈ পৰিচালনা কৰি বহু অনাখৰি মহিলাক লিখিব পঢ়িব পৰা কৰিছিল। তেওঁ অসম ৰাজ্যিক কৰ্মচাৰী ফেডাৰেচনৰো সক্ৰিয় কৰ্মী তথা নেত্ৰী আছিল।

## বৈবাহিক জীৱন
১৯৯৪ চনত সমাজকৰ্মী ইছফাকুৰ ৰহমানৰ সৈতে বিবাহ হয়। ১৯৯৭ চনত পুত্ৰ সন্তান সুস্মিত ইছফাকৰ জন্ম হয়। 

## শেষ ইচ্ছাপত্ৰত স্বাক্ষৰ আৰু মৃত্যু
মাত্ৰ ৩৪ বছৰ বয়সতে ইলোৰা ৰায়চৌধুৰী দুৰাৰোগ্য কৰ্কট ৰোগত আক্ৰান্ত হ‍ৈ ২০০৩ চনৰ ১৫ মে' তাৰিখে গুৱাহাটীৰ হেদায়ৎপুৰৰ বাসস্থানত মৃত্যু হয়। নিজৰ চিকিৎসা সংক্ৰান্তত চেন্নাইলৈ অহা যোৱা কৰি থকাৰ মাজতে এবাৰ এখন বাতৰি কাকতত মৰণোত্তৰ দেহদান আৰু অংগ সংস্থাপন সম্পৰ্কে বাতৰি পঢ়ি ইলোৰাই মৃত্যুৰ আগ মুহূৰ্তত ১৭ মাৰ্চ ২০০৩ তাৰিখে শেষ ইচ্ছাপত্ৰত স্বাক্ষৰিত কৰি নিজৰ মৃত দেহটো চিকিৎসা বিজ্ঞানৰ গৱেষণাৰ স্বাৰ্থত গুৱাহাটী চিকিৎসা মহাবিদ্যালয় কৰ্তৃপক্ষক অৰ্পণ কৰি থৈ যায়। তেওঁৰ মৃত্যুৰ কেইঘণ্টামানৰ পিছতে তেখেতৰ চকুযুৰি গুৱাহাটী শংকৰদেৱ নেত্ৰালয়ৰ চিকিৎসকে স্বামী ইছফাকুৰ ৰহমানৰ সন্মতি সাপেক্ষে অস্ত্ৰোপ্ৰচাৰ কৰি ঘৰৰ পৰা লৈ যায়। 

## তথ্য সংগ্ৰহ


শ্ৰেণী:অসমৰ সমাজকৰ্মী
শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
কিতাপ পঢ়াৰ আনন্দ

**কিতাপ পঢ়াৰ আনন্দ** () হৈছে অসমীয়া সাহিত্যিক, সাংবাদিক, সমালোচক, কবি, গল্পকাৰ হোমেন বৰগোহাঞিৰ এখন গদ্য-ৰচনা। ১৯৯১ চনৰ ডিচেম্বৰ মাহত ষ্টুডেণ্টচ ষ্ট'ৰচ প্ৰকাশনৰ পৰা পোন প্ৰথমে প্ৰকাশ হোৱা গ্ৰন্থখন লেখক বৰগোহাঞিয়ে তেখেতৰ বন্ধু অশোক শইকীয়াৰ কৰকমলত আগবঢ়াইছে।

## বিৱৰণ
কিতাপখন দুটা অধ্যায়ত বিভক্ত। কিতাপখনৰ পাতনিত তেওঁ কিতাপে সভ্যতাৰ দ্ৰুত বিকাশ কৰাৰ প্ৰসংগত ফৰাচী দাৰ্শনিক ভলতেয়ৰে কোৱা এষাৰ বাণী উল্লেখ কৰিছে, “কিতাপেই আধুনিক পৃথিৱীখন শাসন কৰিছে। যি সমাজত কিতাপৰ প্ৰচলন নাই সেই সমাজ থকা-নথকা একে কথা।”

## লেখকৰ চমু পৰিচয়

অসমৰ এগৰাকী প্ৰখ্যাত সাহিত্যিক, সাংবাদিক, সমালোচক, কবি আৰু গল্পকাৰ। ১৯৭৮ চনত পিতা-পুত্ৰ গ্ৰন্থখনৰ বাবে অসমীয়া ভাষাত সাহিত্য অকাডেমি বঁটাৰে সন্মানিত হয়। ১৯৩২ চনত হোমেন বৰগোহাঞিৰ অসমৰ লখিমপুৰ জিলাৰ ঢকুৱাখনাত জন্ম হয়।

## তথ্যৰ উৎস

## লগতে চাওক
*আত্ম দীপো ভৱ
*নিসংগতা
*উচ্চাকাংক্ষা
*মোৰ প্ৰিয় মানুহ ছক্ৰেটিছ
*অন্তহীন প্ৰেৰণাৰ উৎস লুই পেষ্টিঅ’ৰ

শ্ৰেণী:অসমীয়া গ্ৰন্থ
শ্ৰেণী:প্ৰবন্ধ গ্ৰন্থ
শ্ৰেণী:হোমেন বৰগোহাঞিৰ সাহিত্যৰাজি
কাম কৰাৰ আনন্দ

**কাম কৰাৰ আনন্দ** () হৈছে অসমীয়া সাহিত্যিক, সাংবাদিক, সমালোচক, কবি, গল্পকাৰ হোমেন বৰগোহাঞিৰ এখন গদ্য-ৰচনা। প্ৰথমবাৰ ২০০৭ চনৰ অক্টোবৰ মাহত ষ্টুডেণ্টচ ষ্ট'ৰচ প্ৰকাশনৰ পৰা প্ৰকাশ হোৱা গ্ৰন্থখন লেখক বৰগোহাঞিয়ে কৰ্মযোগী ডাঃ নোমলচন্দ্ৰ বৰাৰ কৰকমলত আগবঢ়াইছে।

## বিৱৰণ
কিতাপখন ৪০ টা অধ্যায়ত বিভক্ত। এজন অচিনাকী মানুহে ২০০২ চনত হোমেন বৰগোহাঞিক লিখিতভাৱে অনুৰোধ কৰিছিল এনেদৰে,"ছাৰ, কেইবছৰমানৰ আগতে আপুনি 'কিতাপ পঢ়াৰ আনন্দ' নামৰ এখন কিতাপ লিখিছিল। আপোনাৰ সেই কিতাপখন পঢ়ি মোৰ নিচিনা বহুত মানুহে কিতাপৰ জগতখনক নতুনকৈ আৱিষ্কাৰ কৰিছিল; কিতাপক নতুন চকুৰে চাবলৈ শিকিছিল। এইবাৰ আপুনি 'কাম কৰাৰ আনন্দ' নামৰ এখন কিতাপ আমাক উপহাৰ দিব নোৱাৰেনে?'  কিতাপখনৰ আৰম্ভণিতে এই কথা উল্লেখ আছে। হোমেন বৰগোহাঞিয়ে কাম কৰাৰ আনন্দৰ বিষয়ে তেওঁৰ নিজৰ অভিজ্ঞতা, আৰু পৃথিৱীৰ বহুতো গুণী-জ্ঞানী মানুহৰ অভিজ্ঞতা- এই দুয়োটাৰে সংযোগ ঘটাই  এই কিতাপখন লিখিছে।

## লেখকৰ চমু পৰিচয়

অসমৰ এগৰাকী প্ৰখ্যাত সাহিত্যিক, সাংবাদিক, সমালোচক, কবি আৰু গল্পকাৰ। ১৯৭৮ চনত পিতা-পুত্ৰ গ্ৰন্থখনৰ বাবে অসমীয়া ভাষাত সাহিত্য অকাডেমি বঁটাৰে সন্মানিত হয়। ১৯৩২ চনত হোমেন বৰগোহাঞিৰ অসমৰ লখিমপুৰ জিলাৰ ঢকুৱাখনাত জন্ম হয়।

## তথ্যৰ উৎস

## লগতে চাওক
*আত্ম দীপো ভৱ
*কিতাপ পঢ়াৰ আনন্দ
*অন্তহীন প্ৰেৰণা
*উচ্চাকাংক্ষা
*মোৰ প্ৰিয় মানুহ ছক্ৰেটিছ
*অন্তহীন প্ৰেৰণাৰ উৎস লুই পেষ্টিঅ’ৰ

শ্ৰেণী:অসমীয়া গ্ৰন্থ
শ্ৰেণী:প্ৰবন্ধ গ্ৰন্থ
শ্ৰেণী:হোমেন বৰগোহাঞিৰ সাহিত্যৰাজি
জীৱনৰ মধুৰতম সময়

**জীৱনৰ মধুৰতম সময়** () হৈছে অসমীয়া সাহিত্যিক, সাংবাদিক, সমালোচক, কবি, গল্পকাৰ হোমেন বৰগোহাঞিৰ এখন প্ৰবন্ধ সংকলন। কিতাপখন প্ৰকাশ কৰিছে ষ্টুডেণ্টচ ষ্ট'ৰচ প্ৰকাশনে। ২০০৮ চনত প্ৰকাশ হোৱা নতুন সংস্কৰণৰ পুনৰ্মুদ্ৰণ কৰা হয় ২০১২ চনত। এই গ্ৰন্থখন লেখক বৰগোহাঞিয়ে 
বিশিষ্ট সাহিত্যিক চৈয়দ আব্দুল মালিকৰ কৰকমলতত আগবঢ়াইছে।

## বিৱৰণ
কিতাপখন মুঠ দহটা প্ৰবন্ধ আছে। সেইকেইটা হৈছে, জীৱনৰ মধুৰতম সময়, অপৰাধী বিবেক,গধূলিৰ অতিথি, মোৰ শিক্ষকসকল, মৃত্যু, কিতাপ, নীৰৱতা, চৰাইবোৰ, ঢেঁকী আৰু উত্তৰ-পঞ্চাশ।

## লেখকৰ চমু পৰিচয়

অসমৰ এগৰাকী প্ৰখ্যাত সাহিত্যিক, সাংবাদিক, সমালোচক, কবি আৰু গল্পকাৰ। ১৯৭৮ চনত পিতা-পুত্ৰ গ্ৰন্থখনৰ বাবে অসমীয়া ভাষাত সাহিত্য অকাডেমি বঁটাৰে সন্মানিত হয়। ১৯৩২ চনত হোমেন বৰগোহাঞিৰ অসমৰ লখিমপুৰ জিলাৰ ঢকুৱাখনাত জন্ম হয়।

## তথ্যৰ উৎস

## লগতে চাওক
*আত্ম দীপো ভৱ
*উচ্চাকাংক্ষা
*মোৰ প্ৰিয় মানুহ ছক্ৰেটিছ
*অন্তহীন প্ৰেৰণাৰ উৎস লুই পেষ্টিঅ’ৰ

শ্ৰেণী:অসমীয়া গ্ৰন্থ
শ্ৰেণী:প্ৰবন্ধ গ্ৰন্থ
শ্ৰেণী:হোমেন বৰগোহাঞিৰ সাহিত্যৰাজি
ডাৰউইন (গ্ৰন্থ)

**ডাৰউইন** () হৈছে অসমীয়া সাহিত্যিক, সাংবাদিক, সমালোচক, কবি, গল্পকাৰ হোমেন বৰগোহাঞিৰ এখন জীৱনী গ্ৰন্থ। কিতাপখন প্ৰকাশ কৰিছে ষ্টুডেণ্টচ ষ্ট'ৰচ প্ৰকাশনে। ২০০৪ চনৰ অক্টোবৰ মাহত প্ৰথম প্ৰকাশ হোৱা কিতাপখনৰ দ্বিতীয় আৰু তৃতীয় সংস্কৰণ প্ৰকাশ পাইছে ক্ৰমান্বয়ে ২০১১ চনৰ আগষ্ট মাহ আৰু ২০১৫ চনৰ আগষ্ট মাহত। এই গ্ৰন্থখন লেখক বৰগোহাঞিয়ে তেখেতৰ বৌদ্ধিক চিন্তা-চৰ্চা আৰু অধ্যয়নৰ অংশীদাৰ হিচাপে উল্লেখ কৰি জয়ন্তী চুতীয়ালৈ কৃতজ্ঞতাৰ চিনস্বৰূপে আগবঢ়াইছে যিয়ে ইংলেণ্ডৰ পৰা কিতাপ-পত্ৰ কঢ়িয়াই আনি কিতাপখন লেখাৰ কামত লেখকক সহায় কৰিছে।

## বিৱৰণ
উইল ডুৰাণ্টৰ মতে সৰ্বকালৰ দহজন সৰ্বশ্ৰেষ্ঠ ভাবুকৰ ভিতৰত এজন হ'ল ডাৰউইন। বাৰ্ট্ৰাণ্ড ৰাছেলৰ মতে সোতৰ শতিকাটো যেনেকৈ আইজাক নিউটনৰ শতিকা, ঠিক তেনেকৈ ঊনৈশ শতিকাটো হ'ল ডাৰউইনৰ শতিকা। এইজন ডাৰউইনৰ জীৱন চিন্তা আৰু কৰ্মৰ বিৱৰণ দি লিখা প্ৰথম আৰু একমাত্ৰ অসমীয়া কিতাপখনেই হোমেন বৰগোহাঞিয়ে লিখা ডাৰউইন। 

## লেখকৰ চমু পৰিচয়

অসমৰ এগৰাকী প্ৰখ্যাত সাহিত্যিক, সাংবাদিক, সমালোচক, কবি আৰু গল্পকাৰ। ১৯৭৮ চনত পিতা-পুত্ৰ গ্ৰন্থখনৰ বাবে অসমীয়া ভাষাত সাহিত্য অকাডেমি বঁটাৰে সন্মানিত হয়। ১৯৩২ চনত হোমেন বৰগোহাঞিৰ অসমৰ লখিমপুৰ জিলাৰ ঢকুৱাখনাত জন্ম হয়।

## তথ্যৰ উৎস

## লগতে চাওক
*আত্ম দীপো ভৱ
*উচ্চাকাংক্ষা
*মোৰ প্ৰিয় মানুহ ছক্ৰেটিছ
*অন্তহীন প্ৰেৰণাৰ উৎস লুই পেষ্টিঅ’ৰ

শ্ৰেণী:অসমীয়া গ্ৰন্থ
শ্ৰেণী:জীৱনী গ্ৰন্থ
শ্ৰেণী:হোমেন বৰগোহাঞিৰ সাহিত্যৰাজি
বৰ্তনী ছেদক

বৰ্তনী ছেদক () হৈছে স্বয়ংক্ৰিয়ভাৱে ক্ৰিয়াশীল হৈ উঠা এটা বৈদ্যুতিক ছুইছ। শ্বৰ্ট ছাৰ্কিট বা অত্যধিক লোদে বৰ্তনী এটাইদি অতি-প্ৰৱাহ চালিত কৰে। সেই প্ৰৱাহে যাতে বৈদ্যুতিক যন্ত্ৰটো বা প্ৰণালীটো ক্ষতিগ্ৰস্ত নকৰে, তাৰ বাবে বৰ্তনী ছেদক ব্যৱহাৰ কৰা হয়। ইয়াৰ মূল কাম হৈছে বৈদ্যুতিক ত্ৰুটি এটা ধৰা পৰাৰ পাছত বৈদ্যুতিক প্ৰৱাহ প্ৰতিহত কৰা। এটা বৈদ্যুতিক ফিউজ এবাৰ ব্যৱহাৰ কৰাৰ পাছত পুনৰাই তাক ব্যৱহাৰ কৰিব নোৱাৰি। কিন্তু বৰ্তনী ছেদক এটাক স্বয়ংক্ৰিয়ভাৱে আৰু অস্বয়ংক্ৰিয়ভাৱে (manually) প্ৰণালীটোত পুন:স্থাপিত কৰি সাধাৰণ ক্ৰিয়া অব্যাহত ৰাখিব পাৰি।

বৰ্তনী ছেদক এটা বিভিন্ন আকাৰ আৰু ৰেটিঙত উপলব্ধ। ঘৰুৱা ব্যৱহাৰযোগ্য নিম্ন বিভৱসম্পন্ন বৰ্তনীৰ পৰা আৰম্ভ কৰি এখন বৃহৎ চহৰত পোহৰযোগানৰ দায়িত্বত থকা উচ্চ বিভৱসম্পন্ন বৰ্তনীলৈকে বৰ্তনী ছেদক ব্যৱহাৰ হয়।
## প্ৰকাৰ

### নিম্ন বিভৱৰ
১০০০ ভল্টতকৈ কম ৰেটিঙৰ বৰ্তনী ছেদক সাধাৰণতে ঘৰুৱা, উদ্যোগিক ক্ষেত্ৰত ব্যৱহাৰ কৰা হয়:
* ক্ষুদ্ৰাকৃতিৰ বৰ্তনী ছেদক (MCB)—১২৫ এম্পিয়েৰলৈকে উপলব্ধ। ট্ৰিপ হোৱাৰ বৈশিষ্ট্যসমূহ মিলাব নোৱাৰি। তাপীয় বা তাপ-চুম্বকীয় কাৰ্যপ্ৰণালী।
* Molded Case Circuit Breaker (MCCB)—১৬০০ এম্পিয়েৰলৈকে উপলব্ধ। তাপীয় বা তাম-চুম্বকীয় কাৰ্যপ্ৰণালী। ট্ৰিপ কাৰেণ্ট মিলাব পাৰি।

নিম্ন বিভৱৰ ছেদকৰ বৈশিষ্ট্যসমূহ সাধাৰণে IEC947 ৰ দৰে আন্তৰাষ্ট্ৰীয় মানে নিৰ্ধাৰণ কৰে।

নিম্ন বিভৱৰ বৃহদাকাৰ ছেদকসমূহত বৈদ্যুতিক মটৰ থাকিব পাৰে যাৰ সহায়ত ৰিম'ট কণ্ট্ৰল পদ্ধতিৰে সেইবোৰ খোলা-মেলা কৰিব পাৰে।
## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:বিদ্যুৎ শক্তি
বেঞ্জামিন ফ্ৰেংকলিন (গ্ৰন্থ)

**বেঞ্জামিন ফ্ৰেংকলিন** () হৈছে অসমীয়া সাহিত্যিক, সাংবাদিক, সমালোচক, কবি, গল্পকাৰ হোমেন বৰগোহাঞিৰ এখন জীৱনী গ্ৰন্থ। প্ৰথমবাৰ ১৯৯৬ চনৰ জানুৱাৰী মাহত ষ্টুডেণ্টচ ষ্ট'ৰচ প্ৰকাশনৰ পৰা প্ৰকাশ হোৱা গ্ৰন্থখন লেখক বৰগোহাঞিয়ে সত্যজিৎ ভূঞালৈ আগবঢ়াইছে।

## বিৱৰণ
কিতাপখনত ১৭টা প্ৰবন্ধত বেঞ্জামিন ফ্ৰেংকলিনৰ জীৱন চৰিত্ৰ অংকন কৰিছে। প্ৰবন্ধকেইটা হ'ল, 'মুখবন্ধ','জন্ম আৰু ল'ৰাকাল','বেঞ্জামিনৰ আত্ম-শিক্ষাৰ আৰম্ভণি','সাংবাদিক বেঞ্জামিন','বষ্টনৰ পৰা ফিলাডেল্‌ফিয়ালৈ','ফিলাডেল্‌ফিয়াত বেঞ্জামিন','বেঞ্জামিনৰ বহুমুখী সাধনা','বেচেৰা ৰিচাৰ্ডৰ বৰ্ষপঞ্জী','বেঞ্জামিনৰ কৰ্মময় জীৱন','বৈজ্ঞানিক আৰু আৱিষ্কাৰক বেঞ্জামিন','আমেৰিকাৰ স্বাধীনতা','আমেৰিকাৰ স্বাধীনতা-যুদ্ধত বেঞ্জামিন ফ্ৰেংকলিনৰ ভূমিকা','বেঞ্জামিন ফ্ৰেংকলিনৰ আমেৰিকালৈ প্ৰত্যাৱৰ্তন আৰু মৃত্যু','বেঞ্জামিন ফ্ৰেংকলিনৰ সুবচনী','বেঞ্জামিন ফ্ৰেংকলিনৰ আত্ম-জীৱনীৰ এছোৱা','বেঞ্জামিন ফ্ৰেংকলিন আৰু তেওঁৰ বাত-বিষ' আৰু 'অসমীয়া ভাষাত বেঞ্জামিন ফ্ৰেংকলিন'।

## লেখকৰ চমু পৰিচয়

অসমৰ এগৰাকী প্ৰখ্যাত সাহিত্যিক, সাংবাদিক, সমালোচক, কবি আৰু গল্পকাৰ। ১৯৭৮ চনত পিতা-পুত্ৰ গ্ৰন্থখনৰ বাবে অসমীয়া ভাষাত সাহিত্য অকাডেমি বঁটাৰে সন্মানিত হয়। ১৯৩২ চনত হোমেন বৰগোহাঞিৰ অসমৰ লখিমপুৰ জিলাৰ ঢকুৱাখনাত জন্ম হয়।

## তথ্যৰ উৎস

## লগতে চাওক
*আত্ম দীপো ভৱ
*কিতাপ পঢ়াৰ আনন্দ
*অন্তহীন প্ৰেৰণা
*উচ্চাকাংক্ষা
*মোৰ প্ৰিয় মানুহ ছক্ৰেটিছ
*অন্তহীন প্ৰেৰণাৰ উৎস লুই পেষ্টিঅ’ৰ

শ্ৰেণী:অসমীয়া গ্ৰন্থ
শ্ৰেণী:প্ৰবন্ধ গ্ৰন্থ
শ্ৰেণী:জীৱনী গ্ৰন্থ
শ্ৰেণী:হোমেন বৰগোহাঞিৰ সাহিত্যৰাজি
মানুহ হোৱাৰ গৌৰৱ

**মানুহ হোৱাৰ গৌৰৱ** () হৈছে অসমীয়া সাহিত্যিক, সাংবাদিক, সমালোচক, কবি, গল্পকাৰ হোমেন বৰগোহাঞিৰ এখন দুঃসাহসিক অভিযানমূলক গ্ৰন্থ। ইয়াত মানুহে পোনপ্ৰথমবাৰৰ বাবে দক্ষিণ মেৰু বিজয় কৰাৰ কাহিনী বৰ্ণনা কৰিছে। গ্ৰন্থখন ১৯৯৪ চনৰ জানুৱাৰী মাহত ষ্টুডেণ্টচ ষ্ট'ৰচ প্ৰকাশনৰ পৰা প্ৰকাশ হয়।

## বিৱৰণ
কিতাপখনত ১১ টা প্ৰবন্ধত লিখা হৈছে । প্ৰবন্ধকেইটা হ'ল, 'অভিযান','দক্ষিণ মেৰু মহাদেশ','অকলশৰীয়া এণ্টাৰ্কটিকা', 'বাটকটীয়াসকল', 'ৰবাৰ্ট ফেলকন স্কট', 'দক্ষিণ মেৰু অভিযানৰ পৰিকল্পনা','স্কটৰ প্ৰথম এণ্টাৰ্কটিকা অভিযান','দক্ষিণ মেৰু অভিযান', 'প্ৰতিযিগিতা আৰম্ভ হ'ল', 'বগা বৰফৰ মাজত ক'লা পতাকাখন' আৰু 'ব্যৰ্থ হৈয়ো বিজয়ী'। 

## লেখকৰ চমু পৰিচয়

অসমৰ এগৰাকী প্ৰখ্যাত সাহিত্যিক, সাংবাদিক, সমালোচক, কবি আৰু গল্পকাৰ। ১৯৭৮ চনত পিতা-পুত্ৰ গ্ৰন্থখনৰ বাবে অসমীয়া ভাষাত সাহিত্য অকাডেমি বঁটাৰে সন্মানিত হয়। ১৯৩২ চনত হোমেন বৰগোহাঞিৰ অসমৰ লখিমপুৰ জিলাৰ ঢকুৱাখনাত জন্ম হয়।

## তথ্যৰ উৎস

## লগতে চাওক
*আত্ম দীপো ভৱ
*কিতাপ পঢ়াৰ আনন্দ
*অন্তহীন প্ৰেৰণা
*উচ্চাকাংক্ষা
*মোৰ প্ৰিয় মানুহ ছক্ৰেটিছ
*অন্তহীন প্ৰেৰণাৰ উৎস লুই পেষ্টিঅ’ৰ

শ্ৰেণী:অসমীয়া গ্ৰন্থ
শ্ৰেণী:প্ৰবন্ধ গ্ৰন্থ
শ্ৰেণী:হোমেন বৰগোহাঞিৰ সাহিত্যৰাজি
কলিকতাৰ কৃষ্ণ কূপ

**কলিকতাৰ কৃষ্ণ কূপ** () আছিল কলিকতাৰ ফৰ্ট উইলিয়াম দূৰ্গত থকা এটি অন্ধকূপ। ইয়াৰ আকাৰ আছিল ৪.৩০ মিটাৰX৫.৫০ মিটাৰ (১৪X১৮ ফুট)। এই অন্ধকূপটোত বংগৰ নৱাব চিৰাজ উদ দৌল্লাই যুদ্ধবন্দীসকলক ১৭৫৬ চনৰ ২০ জুন তাৰিখে আবদ্ধ কৰি থৈছিল। ইষ্ট ইণ্ডিয়া কোম্পানীৰ কৰ্মচাৰী আৰু ব্ৰিটিছ যুদ্ধবন্দীজন জেফানিয়াহ হলৱেলৰ ভাষ্য অনুসৰি, ফৰ্ট উইলিমাম দূৰ্গৰ পতনৰ পাছতেই জীৱিত অৱস্থাত থকা ব্ৰিটিছ সৈন্য, ভাৰতীয় চিপাহী আৰু সাধাৰণ ভাৰতীয় নাগৰিকক নিশাটোৰ ভিতৰতে এই কূপত বন্দী কৰি ৰখা হয়। তেওঁলোকৰ অৱস্থা ইমানেই শোচনীয় হৈ পৰে যে, ১৪৬জন বন্দীৰ ১২৩ জনেই অত্যধিক তাপৰ কৱলত পৰি শ্বাসৰুদ্ধ হৈ মৃত্যুমুখত পৰে। আধুনিক ইতিহাসকাৰসকলৰ মতে, ৬৪জন বন্দীক সেইটো কূপলৈ প্ৰেৰণ কৰা হৈছিল আৰু তাৰে ভিতৰত ৪৩জনৰ মৃত্যু হৈছিল।

## নেপথ্য
কলিকতা চহৰত যাতে ইষ্ট ইণ্ডিয়া কোম্পানীয়ে সুস্থিৰভাৱে আৰু বাধাহীনভাৱে বাণিজ্য প্ৰসাৰ কৰিব পাৰে, তাৰ বাবে ফৰ্ট উইলিমাম দূৰ্গটো স্থাপন কৰা হৈছিল। ১৭৫৬ চনত ফৰাচী ইষ্ট ইণ্ডিয়া কোম্পানীৰ দ্বাৰা এক সামৰিক আক্ৰমণৰ সম্ভাৱনাই গা কৰি উঠে। আক্ৰমণ প্ৰতিহত কৰিবৰ বাবে ব্ৰিটিছসকলে দূৰ্গটো শক্তিশালী কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰিলে। কিন্তু ছিৰাজ উদ-দৌলাই দূৰ্গ-নিৰ্মাণৰ কাম-কাজ বন্ধ কৰিবলৈ আদেশ জাৰী কৰে। ফৰাচীসকলে নিৰ্দেশটো মানি ল'লে কিন্তু ব্ৰিটিসকলে অৱজ্ঞা কৰিলে।

ব্ৰিটিছৰ এই অসন্মতিৰ ফলত, ছিৰাজ উদ দৌলাই তেওঁৰ সৈন্যদল সংগঠিত কৰি ফৰ্ট উইলিয়াম দূৰ্গ অৱৰোধ কৰিবলৈ প্ৰস্তুত হ'ল। যুদ্ধত টিকি থাকিবলৈ, ব্ৰিটিছ সেনাধ্যক্ষই সুৰক্ষা-বেষ্টনীত বাছি থকা সৈন্যদলক পলায়ন কৰিবলৈ আদেশ দিয়ে। প্ৰায়সংখ্যকেই পলায়ন কৰিলে যদিও ১৪৬জন সৈন্যজন জেফেনিয়াহ হলৱেলৰ তত্ত্বাৱধানত তাতেই থাকি গ'ল। তেখেতে আছিল ইষ্ট ইণ্ডিয়া কোম্পানীৰ এজন জ্যেষ্ঠ আমোলা। জীৱনৰ আগবয়সত তেখেত এজন সামৰিক শৈল চিকিৎসক আছিল।

ইয়াৰোপৰি, ভাৰতীয় চিপাহীৰ পৰিত্যাগৰ ফলত ফৰ্ট উইলিমায়ত ব্ৰিটিছৰ প্ৰতিৰক্ষা দুৰ্বল হৈ পৰিছিল। ১৭৫৬ চনৰ ২০ জুন তাৰিখে এই দূৰ্গটো সম্পূৰ্ণভাৱে বঙালী সৈন্যই অৱৰুদ্ধ কৰে। ব্ৰিটিছৰ বাচি থকা সেনাসকলক কৰায়ত্ত কৰা হয় আৰু যুদ্ধবন্দী হিচাপে ঘোষণা কৰা হয়। তেওঁলোকৰ সংখ্যাটো ৬৪ ৰ পৰা ৬৯ৰ ভিতৰত হ'ব। তেওঁলোকৰ লগতে আছিল এংলো-ভাৰতীয় বংশমূলৰ অজ্ঞাত সংখ্যাৰ সৈন্য আৰু একাংশ নাগৰিক। এই নাগৰিকসকলেও ফৰ্ট উইলিমায় দূৰ্গতে আশ্ৰয় লৈ আছিল।  চিৰাজ উদ দৌল্লাৰ অনুগত সৈন্যদলটোৱে ব্ৰিটিছ বিষয়া আৰু সদাগৰসকলক গ্ৰেপ্তাৰ কৰে আৰু বলপূৰ্বকভাৱে 'কৃষ্ণ কূপ' নামৰ অন্ধকাৰ কূপটোত আবদ্ধ কৰি ৰাখে।

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ব্ৰিটিছ শাসিত ভাৰত
শ্ৰেণী:পশ্চিমবংগ
১৯৮০ৰ ভাৰতৰ সাধাৰণ নিৰ্বাচন

**১৯৮০ৰ ভাৰতৰ সাধাৰণ নিৰ্বাচন** ৩ আৰু ৬ জানুৱাৰী তাৰিখে্ মুঠ ৫৪২টা লোকসভা সমষ্টিৰ ভিতৰত ৫২৯টাত অনুষ্ঠিত হৈছিল। মেঘালয়ৰ শ্বিলং আৰু অসমৰ ডিব্ৰুগড়, যোৰহাট, কলিয়াবৰ, স্বায়ত্বশাসিত জিলা, নগাওঁ, লখিমপুৰ, তেজপুৰ, মঙলদৈ, গুৱাহাটী, বৰপেটা, কোকৰাঝাৰ আৰু ধুবুৰী- এই ১৩টা লোকসভা সমষ্টিত নিৰ্বাচন অনুষ্ঠিত হোৱা নাছিল। অবৈধ অনুপ্ৰবেশকাৰীক বহিস্কাৰ কৰাৰ দাবীত চলা আন্দোলনৰ পৰিপ্ৰেক্ষিতত অসমৰ শিলচৰ আৰু কৰিমগঞ্জ লোকসভা সমষ্টিৰ বাদে অন্য ১২টা সমষ্টিত নিৰ্বাচন অনুষ্ঠিত কৰিব পৰা হোৱা নাছিল।

ক্ষমতাকেন্দ্ৰিক অন্তৰ্দলীয় খোৱা-কামোৰাৰ বাবে মোৰাৰজী দেশাইৰ নেতৃত্বাধীন দেশৰ প্ৰথম অনা-কংগ্ৰেছী চৰকাৰখনে কাৰ্যকাল সম্পূৰ্ণ কৰিব পৰা নাছিল। দেশাইৰ পিছত ভাৰতীয় জাতীয় কংগ্ৰেছৰ সমৰ্থনত মাত্ৰ ২৩ দিনৰ বাবে চৰণ সিঙে চৰকাৰ গঠন কৰিছিল। কিন্তু কংগ্ৰেছে সমৰ্থন উঠাই লোৱাত নিৰ্দিষ্ট সময়ৰ পূৰ্বেই ৬ষ্ঠ লোকসভা ভংগ কৰি দিয়া হৈছিল আৰু ৭ম লোকসভা গঠনৰ বাবে সাধাৰণ নিৰ্বাচনৰ ঘোষণা কৰা হৈছিল।
 
৬টা ৰাষ্ট্ৰীয় পৰ্যায়ৰ, ১৯টা ৰাজ্যিক পৰ্যায়ৰ আৰু ১১টা পঞ্জীভূক্ত ৰাজনৈতিক দলে নিৰ্বাচনত অংশগ্ৰহণ কৰিছিল। কংগ্ৰেছে ৩৫৩খন আসনত বৃহৎ বিজয় সাব্যস্ত কৰি ইন্দিৰা গান্ধীৰ প্ৰধানমন্ত্ৰিত্বত চৰকাৰ গঠন কৰিছিল। ৪১খন আসনেৰে ২য় স্থানত আছিল চৰণ সিঙৰ নবগঠিত জনতা পাৰ্টি (চেকুলাৰ) দল। উল্লেখনীয় যে নিৰ্বাচনৰ পূৰ্বে ১৯৭৯ত ভাৰতীয় জাতীয় কংগ্ৰেছ,  **আই** (ইন্দিৰা) আৰু **ইউ** (দেৱৰাজ উৰ্চ্) নামেৰে দুই ভাগত বিভাজিত হৈ গৈছিল। ৭ম লোকসভাৰ নিৰ্বাচন অনুষ্ঠিত হৈ যোৱাৰ পিছত নিৰ্বাচন আয়োগে ইন্দিৰা গান্ধী নেতৃত্বাধীন ঠালটোক প্ৰকৃত কংগ্ৰেছ বুলি স্বীকৃতি দিছিল।

## প্ৰেক্ষাপট
ইন্দিৰা গান্ধী আৰু তেওঁ ঘোষণা কৰা জৰুৰীকালীন অৱস্থাৰ বিৰুদ্ধে ভাৰতবাসীৰ মনত পঞ্জীভূত হৈ থকা ক্ষোভৰ বহিৰ্প্ৰকাশ ঘটে ১৯৭৭ৰ ভাৰতৰ সাধাৰণ নিৰ্বাচনৰ যোগে। বিৰোধী দলসমূহে, মূলতঃ ভাৰতীয় লোকদল, সমাজবাদী পাৰ্টি, কংগ্ৰেছ ফৰ ডেমোক্ৰেচী আৰু অৰ্গেনাইজেচন কংগ্ৰেছে গঠন কৰা জনতা মৰ্চাই এই নিৰ্বাচনত বৃহৎ বিজয় সাব্যস্ত কৰে আৰু মোৰাৰজী দেশাইৰ প্ৰধানমন্ত্ৰিত্বত ২৪ মাৰ্চ ১৯৭৭ত ভাৰতত প্ৰথম অকংগ্ৰেছী চৰকাৰ গঠন কৰে। নিৰ্বাচন পিছত জনতা মৰ্চাৰ অন্তৰ্ভূক্ত ৰাজনৈতিক দলসমূহক বিলীন কৰি দিয়া হয় আৰু একত্ৰে জনতা পাৰ্টি নামেৰে ৰাষ্ট্ৰীয় ৰাজনৈতিক দল ৰূপে নিৰ্বাচন আয়োগৰ স্বীকৃতি লাভ কৰে। 

কিন্তু ক্ষমতাকেন্দ্ৰিক খোৱা-কামোৰাৰ কাৰণে দেশাই চৰকাৰে কাৰ্যকাল সমাপ্ত কৰিব নোৱাৰিলে। জনতা মৰ্চাৰ অন্যতম অংশীদাৰ ভাৰতীয় লোকদলৰ নেতা চৌধুৰী চৰণ সিং আৰু সমাজবাদীৰ পাৰ্টিৰ নেতা ৰাজ নাৰায়ণে সমৰ্থন উঠাই লোৱাত ২৮ জুলাই ১৯৭৯ত মোৰাৰজী দেশাই চৰকাৰৰ পতন হয়। সেই একেটা দিনতে চৰণ সিঙে ইন্দিৰা গান্ধীৰ কংগ্ৰেছ (আই)ৰ বাহিৰৰ পৰা দিয়া সমৰ্থনত প্ৰধানমন্ত্ৰী হিচাপে শপত গ্ৰহণ কৰে।  লোকসভাত সংখ্যাগৰিষ্ঠতা সাব্যস্ত কৰাৰ ঠিক আগেআগে ইন্দিৰা গান্ধীয়ে চৰণ সিঙৰ চৰকাৰলৈ আগবঢ়োৱা সমৰ্থন উঠাই লয়। ফলস্বৰূপে মাত্ৰ ২৩দিন পিছতে ১৪ জানুৱাৰী ১৯৮০ত প্ৰধানমন্ত্ৰী পদৰ পৰা পদত্যাগ কৰে আৰু চলিত লোকসভাৰ কাৰ্যকাল শেষ হোৱাৰ পূৰ্বেই পৰৱৰ্তী সাধাৰণ নিৰ্বাচন অনুষ্ঠিত কৰাটো অৱধাৰিত হৈ পৰে।

## দলভিত্তিক ফলাফল

## তথ্য উৎস

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ সাধাৰণ নিৰ্বাচন
ৰহস্যময় বিষাদ আৰু যন্ত্ৰণা

**ৰহস্যময় বিষাদ আৰু যন্ত্ৰণা** () হৈছে অসমীয়া সাহিত্যিক, সাংবাদিক, সমালোচক, কবি, গল্পকাৰ হোমেন বৰগোহাঞিৰ এখন প্ৰবন্ধ-সংকলন। গ্ৰন্থখন ২০০৯ চনৰ নৱেম্বৰ মাহত ষ্টুডেণ্টচ ষ্ট'ৰচ প্ৰকাশনৰ পৰা প্ৰকাশ হয়।২০১৪ চনৰ মাৰ্চত ইয়াৰ তৃতীয় সংস্কৰণ প্ৰকাশ পায়। গ্ৰন্থখন লেখক বৰগোহাঞিয়ে বিদ্যাছিং ৰংপীলৈ আগবঢ়াইছে। 

## বিৱৰণ
দুটা ভাগত বিভক্ত কিতাপখনত মুঠ ৩৩ টা প্ৰবন্ধ আছে। প্ৰথম ভাগক 'ৰহস্যময় বিষাদ আৰু যন্ত্ৰণা' আৰু দ্বিতীয় ভাগক 'অন্যান্য ৰচনা' বুলি নামাংকৃত কৰিছে।এই প্ৰথম ভাগত আছে ৭টা প্ৰবন্ধ আৰু দ্বিতীয় ভাগত আছে ১৬ টা প্ৰবন্ধ।
প্ৰথম ভাগত থকা প্ৰবন্ধসমূহ হৈছে, 'হঠাৎ এদিন গধূলি', 'ধুমুহা', 'আনন্দৰ উৎস', 'শূন্যতা', 'আলফ্ৰেড্‌ দ্য  মুছেট', 'পাপীৰ প্ৰাৰ্থনা' আৰু 'যৌৱনৰ ৰহস্যময় বিষাদ'। 
দ্বিতীয় ভাগত অন্তৰ্গত প্ৰবন্ধসমূহ হৈছে, 'ছমাৰছেট মম আৰু ৰমণ মহৰ্ষি', 'তিনিটা ঘন্‌চিৰিকা', 'অৰণ্যৰ ধ্বংসযজ্ঞ', 'মিহিৰকান্ত বৰুৱাৰ লগত এটা আবেলি', 'থিনছেলি এম কেইহোৰ লগত এটা বেলা', 'কিন্দ্ৰেড স্পিৰিট', 'ৰবীন গোস্বামী ', 'দীপ আইদেউ', 'মহাশ্বেতা দেৱী', 'অ'বামা', 'আৰ্চবিছপ ট'মাছ মেনামপৰম্পিলৰ লগত এঘণ্টা', 'কিতাপ কিনাৰ আনন্দ', 'যিবোৰ কিতাপ বোধহয় কেতিয়াও পঢ়া নহ'ব', 'আৰতি দাসৰ 'অমিয়া সন্ধান' আৰু এজন 'নাস্তিক', 'টাবু টাইদৰ 'একুঁকি নিবন্ধ', 'এখন নতুন কিতাপৰ উন্মোচন', 'মূৰৰ বিষ', 'এটা জটিল ৰোগৰ সহজ চিকিৎসা', 'সমকামী বিবাহ', 'ধনী হোৱাৰ অভিশাপ', 'অসমৰ ভৱিষ্যত', 'গুৱাহাটী ১৯৫০', 'গুৱাহাটী,১৯৫৯', 'অসমীয়া নাৰীৰ সৌন্দৰ্য','সুন্দৰ হৃদয়ৰ মানুহবোৰ' আৰু 'সাধুকথা'। 

## লেখকৰ চমু পৰিচয়

অসমৰ এগৰাকী প্ৰখ্যাত সাহিত্যিক, সাংবাদিক, সমালোচক, কবি আৰু গল্পকাৰ। ১৯৭৮ চনত পিতা-পুত্ৰ গ্ৰন্থখনৰ বাবে অসমীয়া ভাষাত সাহিত্য অকাডেমি বঁটাৰে সন্মানিত হয়। ১৯৩২ চনত হোমেন বৰগোহাঞিৰ অসমৰ লখিমপুৰ জিলাৰ ঢকুৱাখনাত জন্ম হয়।

## তথ্যৰ উৎস

## লগতে চাওক
*আত্ম দীপো ভৱ
*কিতাপ পঢ়াৰ আনন্দ
*অন্তহীন প্ৰেৰণা
*উচ্চাকাংক্ষা
*মোৰ প্ৰিয় মানুহ ছক্ৰেটিছ
*অন্তহীন প্ৰেৰণাৰ উৎস লুই পেষ্টিঅ’ৰ

শ্ৰেণী:অসমীয়া গ্ৰন্থ
শ্ৰেণী:প্ৰবন্ধ গ্ৰন্থ
শ্ৰেণী:হোমেন বৰগোহাঞিৰ সাহিত্যৰাজি
জীৱনৰ সাধনা

**জীৱনৰ সাধনা** () হৈছে অসমীয়া সাহিত্যিক, সাংবাদিক, সমালোচক, কবি, গল্পকাৰ হোমেন বৰগোহাঞিৰ এখন প্ৰবন্ধ-সংকলন। গ্ৰন্থখন ১৯৯৪ চনৰ ডিচেম্বৰ মাহত ষ্টুডেণ্টচ ষ্ট'ৰচ প্ৰকাশনৰ পৰা প্ৰকাশ হয়। লেখকে গ্ৰন্থখন ভবানী দত্ত খৰ্কৱালৰ কৰকমলেষুত আগবঢ়াইছে।

## বিৱৰণ
কিতাপখন দুটা খণ্ডত বিভক্ত। প্ৰথমটোত থকা একমাত্ৰ প্ৰবন্ধটো হৈছে একে নামৰ 'জীৱনৰ সাধনা'। দ্বিতীয় খণ্ডত ২০ টা প্ৰবন্ধ আছে। সেইকেইটা হৈছে, 'মাইকেল এঞ্জেলো', 'লিওনাৰ্ডো ডা ভিন্সি', 'ক'লৰিজ', 'আনাটোল ফ্ৰাঁ', 'টমাছ মান', 'কঠিন প্ৰহৰঃ টমাছ মান', 'আঁদ্ৰে মাল্‌ৰো', 'আৰ্ণল্ড টয়ন্‌বী', 'এইচ জি ওৱেলছৰ 'বিশ্ব সাহিত্যৰ ৰূপৰেখা','জাঁ পল ছাৰ্ত্ৰেৰ বিষয়ে কেইটামান কথা', 'নিকছ কাজানৎজাকিছ', 'হেনৰি লুই মেনকেন','ৰবাৰ্ট লীণ্ড', 'ছেমুৱেল বেকেট্‌', 'আইজাক বশ্বেভিছ ছিংগাৰ','জে. বি. এছ. হলডেন','জ্যোতিপ্ৰসাদ আগৰৱালা', 'লক্ষ্মীধৰ শৰ্মা', 'মাও জে দং' আৰু 'হো চি মিন'। 

## লেখকৰ চমু পৰিচয়

অসমৰ এগৰাকী প্ৰখ্যাত সাহিত্যিক, সাংবাদিক, সমালোচক, কবি আৰু গল্পকাৰ। ১৯৭৮ চনত পিতা-পুত্ৰ গ্ৰন্থখনৰ বাবে অসমীয়া ভাষাত সাহিত্য অকাডেমি বঁটাৰে সন্মানিত হয়। ১৯৩২ চনত হোমেন বৰগোহাঞিৰ অসমৰ লখিমপুৰ জিলাৰ ঢকুৱাখনাত জন্ম হয়।

## তথ্যৰ উৎস

## লগতে চাওক
*আত্ম দীপো ভৱ
*কিতাপ পঢ়াৰ আনন্দ
*অন্তহীন প্ৰেৰণা
*উচ্চাকাংক্ষা
*মোৰ প্ৰিয় মানুহ ছক্ৰেটিছ
*অন্তহীন প্ৰেৰণাৰ উৎস লুই পেষ্টিঅ’ৰ

শ্ৰেণী:অসমীয়া গ্ৰন্থ
শ্ৰেণী:প্ৰবন্ধ গ্ৰন্থ
শ্ৰেণী:হোমেন বৰগোহাঞিৰ সাহিত্যৰাজি
সুস্থ দেহত সুস্থ মন

**সুস্থ দেহত সুস্থ মন** () হৈছে অসমীয়া সাহিত্যিক, সাংবাদিক, সমালোচক, কবি, গল্পকাৰ হোমেন বৰগোহাঞিৰ স্বাস্থ্যবিষয়ক এখন প্ৰবন্ধ-সংকলন। গ্ৰন্থখন ২০১৪ চনৰ নৱেম্বৰ মাহত ষ্টুডেণ্টচ ষ্ট'ৰচ প্ৰকাশনৰ পৰা প্ৰথম প্ৰকাশ হয়। তেতিয়াৰ মূল্য আছিল ১১০ টকা। গ্ৰন্থখন লেখক বৰগোহাঞিয়ে ফকৰুদ্দিন আনচাৰীৰ সাতবছৰীয়া পুত্ৰ মোস্তাক আহমেদ আনচাৰীলৈ আগবঢ়াইছে।

## বিৱৰণ
কিতাপখনত ২৬ টা প্ৰবন্ধ আছে। সেইকেইটা হৈছে, 'শ্ৰেয় আৰু প্ৰেয়', 'দিনটো কেনেকৈ আৰম্ভ কৰা উচিত', 'সুস্বাস্থ্যৰ কাৰণে ধ্যান', 'নীৰৱতাৰ কাৰণে অলপ সময়', 'ৰোগৰ নিৰাময়ত কিতাপেও সহায় কৰিব পাৰে', 'মনৰ ৰহস্যময় শক্তি', 'শাৰীৰিক স্বাস্থ্য আৰু মানসিক শান্তি', 'ভাল স্বাস্থ্য', 'ৰোগ আৰু স্বাস্থ্য', 'টেলিভিছন আৰু স্বাস্থ্য', 'চৰিত্ৰ','চকুৰ বিষয়ে', 'আটাইতকৈ পুণ্যৰ কাম- দৃষ্টিদান', 'ছালৰ বিষয়ে', 'পেটৰ বিষয়ে', 'পানী-লগা জ্বৰৰ কথা', 'স্মৃতিশক্তিৰ বিষয়ে', 'আহাৰৰ পৰিমাণ,শৰীৰৰ প্ৰয়োজন', 'ডি এন এ', 'কেইজনমান ডাক্তৰৰ কথা', 'হাস্পতাল মানেই স্বাস্থ্য নহয়', 'হস্পিচ', 'হিপ্পক্ৰেটিছ', 'বিপথগামী সন্তান আৰু দায়িত্বহীন অভিভাৱক', 'আদৰ্শ পিতৃ-মাতৃ' আৰু 'মৃত্যুৰ মুহূৰ্তত মানুহৰ কোনো যন্ত্ৰণা নহয়'। 

## লেখকৰ চমু পৰিচয়

অসমৰ এগৰাকী প্ৰখ্যাত সাহিত্যিক, সাংবাদিক, সমালোচক, কবি আৰু গল্পকাৰ। ১৯৭৮ চনত পিতা-পুত্ৰ গ্ৰন্থখনৰ বাবে অসমীয়া ভাষাত সাহিত্য অকাডেমি বঁটাৰে সন্মানিত হয়। ১৯৩২ চনত হোমেন বৰগোহাঞিৰ অসমৰ লখিমপুৰ জিলাৰ ঢকুৱাখনাত জন্ম হয়।

## তথ্যৰ উৎস

## লগতে চাওক
*আত্ম দীপো ভৱ
*কিতাপ পঢ়াৰ আনন্দ
*অন্তহীন প্ৰেৰণা
*উচ্চাকাংক্ষা
*মোৰ প্ৰিয় মানুহ ছক্ৰেটিছ
*অন্তহীন প্ৰেৰণাৰ উৎস লুই পেষ্টিঅ’ৰ

শ্ৰেণী:অসমীয়া গ্ৰন্থ
শ্ৰেণী:প্ৰবন্ধ গ্ৰন্থ
শ্ৰেণী:হোমেন বৰগোহাঞিৰ সাহিত্যৰাজি
বেঞ্জামিন ফ্ৰেংকলিন

**বেঞ্জামিন ফ্ৰেংকলিন** (১৭০৬–১৭৯০) আছিল আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ প্ৰতিষ্ঠাপকসকলৰ এজন। তেওঁ এজন লেখক, প্ৰকাশক, ৰাজনৈতিক দাৰ্শনিক, ৰাজনীতিবিদৰ লগতে বিজ্ঞানী আৰু উদ্ভাৱকো আছিল। এজন বিজ্ঞানী হিচাপে তেওঁক বিদ্যুৎ সম্পৰ্কীয় আৱিষ্কাৰ আৰু তত্ত্বৰ বাবে জনা যায়। এজন উদ্ভাৱক হিচাপে তেওঁ অন্যান্য উদ্ভাৱনাৰ লগতে লাইটনিং ৰড, বাইফোকেল আৰু ফ্ৰেংকলিন ষ্টোভৰ উদ্ভাৱন কৰিছিল। তেওঁ বহুতো নাগৰিক সংগঠন প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল, যাৰ ভিতৰত আছে লাইব্ৰেৰী কোম্পানী, ফিলাডেলফিয়াৰ প্ৰথম অগ্নি নিৰ্বাপক বিভাগ আৰু পেনচিলভেনিয়া বিশ্ববিদ্যালয়।

## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ৰাজনীতিবিদ
মোৰ যৌৱনৰ ৰামধেনু

**মোৰ যৌৱনৰ ৰামধেনু** () হৈছে অসমীয়া সাহিত্যিক, সাংবাদিক, সমালোচক, কবি, গল্পকাৰ হোমেন বৰগোহাঞিৰ এখন গল্প সংকলন য'ত মাজে মাজে কবিতাও আছে। কিতাপখন প্ৰকাশ কৰিছে বনলতা প্ৰকাশনে। লেখকে কিতাপখন উছৰ্গা কৰিছে সাহিত্য আৰু সংস্কৃতিৰ সীমান্তহীন বিশ্বৰ নাগৰিক, সুশীল আৰু সজ্জন উষাৰঞ্জন ভট্টাচাৰ্য্যলৈ। ২০০৯ চনৰ ডিচেম্বৰ মাহত প্ৰথম প্ৰকাশ হোৱা এই গ্ৰন্থখনত উল্লেখ থকা গল্পসমূহ বীৰেন্দ্ৰকুমাৰ ভট্টাচাৰ্যৰ সম্পাদনাত ১৯৫২ চনত নৱ-জন্ম লাভ কৰা ৰামধেনু আলোচনীত প্ৰকাশিত। সেই সময়ত লেখক বৰগোহাঞিৰ বয়স আছিল ২০ বছৰ।

## বিৱৰণ
কিতাপখনৰ আৰম্ভণিতে লেখকে উল্লেখ কৰিছে যে ৰামধেনু আলোচনীৰ পাতত প্ৰকাশিত সংৰক্ষণযোগ্য বুলি ভবা লেখাসমূহ অন্যান্য সংকলনত অন্তৰ্ভুক্ত কৰি এইখনত থকা গল্পসমূহ কিম্বা কবিতাসমূহৰ অধিকাংশৰ কথা তেওঁ পাহৰি পেলাইছিল। সেই লেখাবোৰ প্ৰকাশ কৰাৰো তেওঁৰ আছিল প্ৰৱল অনিচ্ছা। তেওঁৰ নিজৰ ভাষাত,"বাকী যিবোৰ লেখা পুৰণি 'ৰামধেনু'ৰ পাতত লুকাই আছিল আৰু যিবোৰ লেখা এতিয়াহে মোৰ চকুত পৰিছে সেই লেখাবোৰৰ বিষয়ে-বিশেষকৈ গল্পকেইটাৰ বিষয়ে-মই ইমান বেছি লজ্জিত সেইবোৰ পুৰি ছাই কৰি পেলাবলৈ মন যায়। কিন্তু সেই লেখাবোৰ জ্বলাই দিয়াৰ পৰিৱৰ্তে এতিয়া 'বনলতা'ৰ অনন্ত হাজৰিকাই সেই গোটেইবোৰ লেখাক একত্ৰিত কৰি এই কিতাপখন কৰিছে। এই লেখাবোৰ পঢ়ি পাঠকে মোৰ লেখক-জীৱনৰ প্ৰস্তুতি-পৰ্বৰ এটা চকা-মকা আভাস হয়তো পাব পাৰে।"
২২ টা কবিতা,২ টা প্ৰবন্ধ আৰু ১৬ টা গল্প সমৃদ্ধ কিতাপখন আৰম্ভ হৈছে কবিতাৰে আৰু শেষো হৈছে কবিতাৰেই। প্ৰথমটো কবিতা 'অৰণ্য' আৰু শেষৰটো 'শৰৎ'। অৰণ্যৰ পিছতে আছে 'ভিনচেণ্ট্‌ ভ্যান গোঘ' কবিতাটো আৰু তৃতীয় অধ্যায়টো হৈছে 'আধুনিক অসমীয়া কবিতা' শীৰ্ষক এটা প্ৰবন্ধ। একেৰাহে কবিতা বা গল্প নিদি কবিতাৰ মাজে মাজে গল্পসমূহ দিয়া আছে। কিতাপখনত সন্নিৱিষ্ট বাকীকেইটা কবিতা হ'ল, 'মহানগৰ','সাপ','মধুচন্দ্ৰিকা','চিগাৰেট', 'দুটি কবিতা', 'নৱকান্ত বৰুৱালৈ মুকলি চিঠি', 'আশ্ৰয়', 'ৰাধা', 'ওফেলিয়া', 'হৈমন্তী', 'সাতজন বুঢ়া মানুহ', 'বহুত দিনৰ পাছত', 'শৰতৰ দিন', 'এড্‌ইন মূইৰৰ শেষ কবিতা', 'গুৱাহাটী', 'জননীৰ সন্ধানত এজন ডেকা মানুহ', 'কেইজনীমান বুঢ়ী তিৰোতা', 'অৰ্জ্জুনৰ বিশ্বৰূপ দৰ্শন' আৰু 'জীৱনৰ সন্ধানত এজন ডেকা মানুহ'।
গল্পকেইটা হৈছে,'বৰষুণ', 'মহাশ্বেতাৰ বিয়া', 'এটি ডিটেক্‌টিভ্‌ গল্প', 'জনদিয়েক অসমীয়া কবি', 'পৰ্দ্দা', 'আশ্ৰয়', 'কৃতজ্ঞতা', 'চিকাৰ', 'সমাধান', 'নৰকত বসন্ত', 'ন-পঢ়ুৱৈৰ দৃষ্টিভংগীত বেজবৰুৱা','অসুখ', 'সমকালীন অসমীয়া চুটি গল্প', 'ইস্মাইল শেখৰ সন্ধানত','এটা নতুন ভিক্ষাৰী' আৰু 'যৌৱন'। কিতাপখনত থকা আনটো প্ৰবন্ধ 'শ্ৰীকৃষ্ণৰ উপাখ্যান' অনুবাদমূলক।

## লেখকৰ চমু পৰিচয়

অসমৰ এগৰাকী প্ৰখ্যাত সাহিত্যিক, সাংবাদিক, সমালোচক, কবি আৰু গল্পকাৰ। ১৯৭৮ চনত পিতা-পুত্ৰ গ্ৰন্থখনৰ বাবে অসমীয়া ভাষাত সাহিত্য অকাডেমি বঁটাৰে সন্মানিত হয়। ১৯৩২ চনত হোমেন বৰগোহাঞিৰ অসমৰ লখিমপুৰ জিলাৰ ঢকুৱাখনাত জন্ম হয়।

## তথ্যৰ উৎস

## লগতে চাওক
*আত্ম দীপো ভৱ
*উচ্চাকাংক্ষা
*মোৰ প্ৰিয় মানুহ ছক্ৰেটিছ
*অন্তহীন প্ৰেৰণাৰ উৎস লুই পেষ্টিঅ’ৰ

শ্ৰেণী:অসমীয়া গ্ৰন্থ
শ্ৰেণী:প্ৰবন্ধ গ্ৰন্থ
শ্ৰেণী:হোমেন বৰগোহাঞিৰ সাহিত্যৰাজি
ৰবীন্দ্ৰ কেলকৰ

**ৰবীন্দ্ৰ কেলকৰ**(; জন্ম : ৭ মাৰ্চ, ১৯২৫ &nbsp; – ২৭ আগষ্ট, ২০১০) কোংকণী ভাষাৰ এগৰাকী প্ৰসিদ্ধ ভাৰতীয় লেখক। কোংকণী ভাষাৰ উপৰিও তেওঁ হিন্দী আৰু মাৰাঠী ভাষাতো লেখা-মেলা কৰে। তেখেত এগৰাকী গান্ধীবাদী কৰ্মী, স্বাধীনতা সেনানী আৰু কোংকণী ভাষৰ বাটকটীয়া আছিল। তেওঁ এগৰাকী প্ৰসিদ্ধ পণ্ডিত, ভাষাবিদ আৰু সৃষ্টিশীল চিন্তা-নায়ক। কেলকৰে ভাৰতৰ স্বাধীনতা সংগ্ৰাম, গোৱাৰ মুক্তি আন্দোলন আৰু মুম্বাইৰ সৈতে নৱ-নিৰ্মিত গোৱাক একত্ৰিত কৰাৰ বিৰুদ্ধে হোৱা আন্দোলনত ভাগ লৈছিল। কোংকণী ভাষা মণ্ডল প্ৰতিষ্ঠাত তেওঁ উল্লেখযোগ্য ভূমিকা লৈছিল, যি মণ্ডলে কোংকণী ভাষাক পূৰ্ণ বিকশিত ভাষা ৰূপে প্ৰতিষ্ঠা কৰিবলৈ আৰু ৰাজ্যিক ভাষাৰ মাৰ্যদা দিবলৈ আন্দোলন কৰিছিল।
১৯৮৭ চনৰ ফেব্ৰুৱাৰী মাহত, গোৱা বিধানসভাই কোংকণীক ৰাজ্যিক ভাষাৰ মৰ্যাদা দিয়ে।

তেওঁ এশৰো অধিক কিতাপ লিখিছে আৰু দুই দশকৰো অধিক কাল 'জাগ' আলোচনীৰ সম্পাদক ৰূপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছে।  

২৭ আগষ্ট, শুক্ৰবাৰে; মাডগাও, গোৱাৰ এপ'ল' হস্পিটেলত ১১ বাজি ৩০ মিনিটত কেলকৰৰ মৃত্যু হয়। গোৱা চৰকাৰে কেলকৰৰ নিজা গাঁৱত ৰাষ্ট্ৰীয় মৰ্যদাৰে তেওঁ শেষকৃত্য সম্পন্ন কৰে। 

কেলকৰে ২০০৮ চনত পদ্মভূষণ, কলা একাডেমীৰ গোমন্ত সাৰদা বঁটা, ১৯৭৭ চনত সাহিত্য অকাডেমি বঁটা, ২০০৭ চনত সাহিত্য অকাডেমি ফেলোশ্বিপ আৰু ২০০৬ চনত কোংকণী ভাষাত প্ৰথমবাৰৰ বাবে প্ৰদান কৰা জ্ঞানপীঠ বঁটা লাভ কৰে।

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় সাহিত্যিক
শ্ৰেণী:পদ্মভূষণ বঁটা বিজয়ী
শ্ৰেণী:জ্ঞানপীঠ বঁটা বিজয়ী
শ্ৰেণী:কোংকণী ভাষাৰ সাহিত্য অকাডেমি বঁটা বিজয়ী
শ্ৰেণী:সাহিত্য অকাডেমিৰ ফেলোশ্বিপ প্ৰাপক