open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
বাণীকণা ঘোষাল

**বাণীকণা ঘোষাল** () আছিল গোৱালপৰীয়া লোকগীত তথা অসমৰ লোক-সংগীত জগতৰ এগৰাকী কণ্ঠশিল্পী। যশস্বী শিল্পী প্ৰতিমা বৰুৱা পাণ্ডেৰ মৃত্যুৰ পিছত গোৱালপৰীয়া লোকগীতৰ সাধনা কৰা শিল্পী সকলৰ ভিতৰ ঘোষাল অন্যতম আছিল।

## চমু জীৱনী
কামৰূপ জিলাৰ পাণ্ডুত জন্মলাভ কৰা বাণীকণা ঘোষালৰ পিতৃ আছিল মনমোহন বেনাৰ্জী আৰু মাতৃ সৌদামিনী বেনাৰ্জী। মাতৃ-পিতৃ দুয়োজনে সংগীত আৰু বাদ্যযন্ত্ৰৰ সৈতে জড়িত হোৱা সূত্ৰে ঘোষালে সংগীত চৰ্চাৰ প্ৰতি আগ্ৰহী হয়। লক্ষ্ণৌ ভাতখাণ্ডে সংগীত বিদ্যালয়ৰ পৰা তেওঁ সংগীতৰ স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰে। তেওঁ আদিনাথ ঘোষালৰ সৈতে বিবাহপাশত আবদ্ধ হয়। ২০১৭ চনৰ ২৩ জানুৱাৰীত তেওঁ মৃত্যুমুখত পৰে।

## সংগীত জীৱন
বাণীকণা ঘোষাল আকাশবাণীৰ স্বীকৃতিপ্ৰাপ্ত শিল্পী আছিল। আকাশবাণীত তেওঁ গোৱালপৰীয়া লোকগীত, ভজন আৰু আধুনিক গীত পৰিৱেশন কৰিছিল। গোৱালপৰীয়া লোকগীতৰ বিশেষ চৰ্চা কৰা ঘোষালে অসমৰ বাহিৰেও কলিকতা, পুৰী,এলাহাবাদ আদি ঠাইত সংগীত পৰিৱেশন কৰি গোৱালপৰীয়া লোকগীতক সৰ্বভাৰতীয় পৰ্যায়ত জনপ্ৰিয় কৰি তুলিছিল। তেওঁ পাঠশালা, দুধনৈ, ছিপাঝাৰ, নগাঁও, লখিমপুৰ আদিত অনুষ্ঠিত হোৱা অসম সাহিত্য সভাৰ অধিৱেশনত গীত পৰিৱেশন কৰিছিল। ১৯৮৫ চনত কলিকতাত উদযাপিত অসমীয়া বোলছবিৰ সোণালী জয়ন্তী সমাৰোহত তেওঁ আমন্ত্ৰিত শিল্পী হিচাপে অংশগ্ৰহণ কৰিছিল। গোৱালপৰীয়া লোকগীতৰ উপৰিও তেওঁ ৰামদানী গীত, ভোজপুৰী গীত,ৰাজস্থানী ভজন,বাংলা আধুনিক গীততো কণ্ঠদান কৰিছিল। কলিকতা ৰেডিঅ’তো গীত পৰিৱেশন কৰা ঘোষালে *সুৰীয়া*, *স্পন্দন*, *মিলন*, *গগণা*, *জংলী মাহুত ৰে’* আদি কেছেটতো কন্ঠ নিগৰাইছিল। তদুপৰি তেওঁ *পণবন্দী* নামৰ এখন অসমীয়া ছবি আৰু *কনকলতা* নামৰ ধাৰাবাহিকৰ গীততো কণ্ঠদান কৰে।

## বঁটা আৰু সন্মান
* ১৯৮৬ চনত হাওৰা আৰ্ট ফ’ৰামৰ পৰা *মহানায়ক (উত্তম কুমাৰ)বঁটা* লাভ
* ১৯৯৩ চনত পশ্চিমবংগ সাংবাদিক সন্থাৰ পৰা *কিশোৰী বঁটা* লাভ

## তথ্য সংগ্ৰহ

## লগতে চাওক
* প্ৰতিমা বৰুৱা পাণ্ডে

শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:অসমৰ কণ্ঠশিল্পী
সুভদ্ৰা হৰণ (নাট)

**সুভদ্ৰা হৰণ** নাটখন শংকৰোত্তৰ যুগৰ এখনি উল্লেখযোগ্য অঙ্কীয়া নাট। নাটখনৰ মাজেৰে অৰ্জুন সুভদ্ৰাৰ প্ৰেম পূৰ্ণ মিলনৰ কাহিনী প্ৰকাশ পাইছে। সুভদ্ৰা হৰণৰ কাহিনীভাগ 'ভাগৱত পুৰাণ' আৰু 'মহাভাৰত'ত পোৱা যায় যদিও, শ্ৰীৰাম আতাই ইয়াৰ কাহিনীভাগ গ্ৰহণ কৰিছে অনন্ত কন্দলীৰ 'শেষ দশমৰ পৰাহে।যদিও নাটখনিৰ মূল ভাগ 'দশম স্কন্ধ'ৰ পৰা গ্ৰহণ কৰিছে, তথাপি মূলত বৰ্ণনা নকৰা কিছু চৰিত্ৰ তথা ঘটনাংশ 'সুভদ্ৰা হৰণ'ত নিজাকৈ সংযোগ ঘটাইছে। মুঠ ২০টা সংস্কৃত শ্লোক আৰু তিনিটা ভটিমা আছে। নাটত থকা তিনিওটা ভটিমা ব্ৰজাৱলী ঠাঁচত ৰচনা কৰা। নাটত আশোৱাৰী, পৰিতাল, শ্ৰীগান্ধাৰ, যৌতিমান, কানৰা, পৰিতাল, শ্ৰী, পয়াৰ, মাহুৰ, সুহাই, ধনশ্ৰী, শ্ৰীগৌৰী, ৰূপকতাল, এতালী, বেলোৱাৰ, কল্যাণ আদি ৰাগত ১৫টা মান গীত আছে।

## চৰিত্ৰ
* কৃষ্ণ
*অৰ্জুন
*সুভদ্ৰা
*বলোভদ্ৰ
*নাৰদ

## কাহিনী
ভগবান শ্ৰীকৃষ্ণৰ অনুগ্ৰহক পঞ্চ পাণ্ডবে ইন্দ্ৰপ্ৰস্থত মহা আনন্দত ৰাজপাট ভোগ কৰি আছিল। এনেতে এদিনাখন এগৰাকী ব্ৰাহ্মণে আহি অৰ্জুনক তেওঁৰ গৰুবোৰ চোৰে চুৰি কৰি লৈ যোৱা বুলি অভিযোগ দিয়ে আৰু গৰুবোৰ উদ্ধাৰ কৰি দিয়াৰ বাবে অৰ্জুনক অনুৰোধ জনায়। অৰ্জুনে গৰুবোৰ উদ্ধাৰ কৰি আনি বাহ্মণক দিয়ে যদিও নাৰদ মুনিয়ে বান্ধি দিয়া গৃহবাসৰ নিয়ম উলঙ্ঘা কৰাৰ বাবে এটি বছৰ বনবাস খাটিবলৈ সাজু হ'ল। যুধিষ্ঠিৰ আৰু দ্ৰৌপদীয়ে অৰ্জুনক তেনে কৰিবলৈ হাক দিয়ে। অৰ্জুনে নিজৰ সিদ্ধান্তত অটল থাকি সকলোৰে পৰা অনুমতি লৈ সন্ন্যাসীবেশত বনবাসলৈ গ'ল। ইফালে নাৰদে কৃষ্ণ বলোভদ্ৰৰ ভগ্নী সুভদ্ৰাৰ আগত অৰ্জুনৰ ৰূপ গুণ গাই সুভদ্ৰাৰ অন্তৰত অৰ্জুনৰ প্ৰতি প্ৰেমৰ বীজ ৰোপণ। সুভদ্ৰাই অৰ্জুনক পাবলৈ ব্যাকুল হ'ল। ইফালে বসুদেৱে সুভদ্ৰা বিবাহযোগ্যা হোৱাত সুভদ্ৰাৰ বিবাহৰ বাবে অৰ্জুনেই সুপাত্ৰ বুলি কোৱাত বলোভদ্ৰই অসন্মতি প্ৰকাশ কৰে আৰু মিত্ৰ দুৰ্যোধনৰ লগত বিবাহ দিবলৈ মত প্ৰকাশ কৰে। সুভদ্ৰাই এই কথা জানিবলৈ পাই অৰ্জুনক নাপালে প্ৰাণ বিসৰ্জন দিব বুলিও মনতে সংকল্প লয়। ইফালে নাৰদে অৰ্জুনৰ মনতো সুভদ্ৰাৰ প্ৰতি প্ৰেম ভাৱ জগাই তোলে। অৰ্জুনে সুভদ্ৰাক পাবলৈ ব্যাকুল হৈ দ্বাৰকালৈ গমন কৰে। দ্বাৰকাত শ্ৰীকৃষ্ণৰ সাক্ষাত হয়, অৰ্জুনে সকলো কথা বিৱৰি কোৱাত কৃষ্ণই সুভদ্ৰাক হৰণ কৰি নিয়াৰ উপায় কৈ দিয়ে। দ্বাৰকাত দেৱযাত্ৰা মহোৎসৱৰ দিনা অৰ্জুনে শ্ৰীকৃষ্ণৰ দিহা মতে সুভদ্ৰাক হৰণ কৰি লৈ যায়। বলোৰামে সৈন্যমুখে এই কথা জানিবলৈ পাই ক্ৰোধান্বিত হৈ অৰ্জুনক খেদি যাবলৈ উদ্যত হয় যদিও শ্ৰীকৃষ্ণৰ তত্ত্বপূৰ্ণ কথা শুনি বলোভদ্ৰই নিজ কৰ্তব্য বুজি পায় আৰু অৰ্জুনলৈ সুভদ্ৰাক বিয়া দিবলৈ মান্তি হয়। ইন্দ্ৰপ্ৰস্থত অৰ্জুন সুভদ্ৰাৰ বিবাহ কাৰ্য শ্ৰীকৃষ্ণৰ কৃপাত সুকলমেৰে সম্পন্ন হয়।

## শ্ৰীৰাম আতাৰ চমু পৰিচয়
শংকোৰত্তৰ যুগৰ এগৰাকী বিশিষ্ট নাট্যকাৰ শ্ৰীৰাম আতা গোপাল আতাৰ প্ৰধান শিষ্য। শ্ৰীৰাম আতা একাধাৰে এগৰাকী বিশিষ্ট সংস্কৃত পণ্ডিত, ধৰ্মাচাৰ্য, অভিনেতা, গীতিকাৰ আৰু নাট্যকাৰ। তেখেতৰ জন্ম হয় ষোড়শ শতাব্দীৰ শেষ ভাগত। শ্ৰীৰাম আতাৰ পিতৃৰ নাম আছিল গোবিন্দ মিশ্ৰ। গোপাল আতাই এওঁক কালঝাৰ সত্ৰৰ ধৰ্মাচাৰ্য পাতিছিল। শ্ৰীৰাম আতাৰ পত্নীৰ নাম আছিল যমুনা আৰু পুত্ৰদ্বয়ৰ নাম আছিল পৰমানন্দ আৰু ৰামানন্দ দ্বিজ। শ্ৰীৰাম আতাই 'সুভদ্ৰা হৰণ'ৰ উপৰিও 'ঘোষা পটল' শাস্ত্ৰ ৰচনা কৰিছিল।

## তথ্য সূত্ৰ

শ্ৰেণী:অসমীয়া নাটক
শ্ৰুবৱতী গোস্বামী

**শ্ৰুবৱতী গোস্বামী** () হৈছে এগৰাকী ভাৰতীয় বিজ্ঞানী। তেখেতে উচ্চ শক্তিৰ পদাৰ্থ বিজ্ঞানত গৱেষণা কৰিছে। তদুপৰি জ্যোতিকণিকা পদাৰ্থ বিজ্ঞান আৰু নিউট্ৰিনো পদাৰ্থ বিজ্ঞানৰ লগতো তেখেত ঘনিষ্ঠভাৱে জড়িত। কলিকতা বিশ্ববিদ্যালয়ৰ বিজ্ঞান কলেজৰ পৰা "নিউট্ৰিনো দোলন"ত গৱেষণা কৰি ডক্তৰেট ডিগ্ৰী অৰ্জন কৰা তেখেতে হৈছে প্ৰথমগৰাকী ভাৰতীয় মহিলা। তেখেতে গৱেষণা কৰিছিল সাহা নিউক্লিয়াৰ পদাৰ্থ বিজ্ঞান প্ৰতিষ্ঠান আৰু ভৌতিক গৱেষণা প্ৰয়োগশালা (PRL)-ত। পাছলৈ তেখেতে হৰিশ চন্দ্ৰ গৱেষণা প্ৰতিষ্ঠানত কাম কৰে। ভৌতিক গৱেষণা প্ৰয়োগশালাত তাত্ত্বিক উচ্চশক্তিৰ পদাৰ্থ বিজ্ঞানৰ তেখেত এগৰাকী জ্যেষ্ঠ অধ্যাপক। তেখেতে ভাৰতীয় বিজ্ঞান একাডেমী; ৰাষ্ট্ৰীয় বিজ্ঞান একাডেমী,ভাৰত; আৰু ভাৰতীয় ৰাষ্ট্ৰীয় বিজ্ঞান একাডেমীৰ সভ্য।

## তথ্য উৎস

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় মহিলা বিজ্ঞানী
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় মহিলা পদাৰ্থ বিজ্ঞানী
শ্ৰেণী:বিংশ শতিকাৰ ভাৰতীয় বিজ্ঞানী
শ্ৰেণী:বিংশ শতিকাৰ ভাৰতীয় মহিলা বিজ্ঞানী
টাইম (আলোচনী)

**টাইম** (; অৰ্থ: সময়) হৈছে এখন আমেৰিকান সাপ্তাহিক সংবাদ আলোচনী আৰু সংবাদ ৱেবছাইট। টাইমৰ মুখ্য কাৰ্যালয় নিউয়ৰ্ক চিটিত অৱস্থিত। ১৯২৩ চনৰ ৩ মাৰ্চত টাইম পোনপ্ৰথমবাৰৰ বাবে প্ৰকাশিত হৈছিল। প্ৰভাৱশালী সহ-প্ৰতিষ্ঠাতা হেনৰি লুছে বহুকেইটা বছৰলৈকে টাইমৰ কাৰ্যভাৰ চলাই আছিল। টাইমৰ এটা ইয়ৰোপীয়ান সংস্কৰণো আছে যাৰ নাম হৈছে টাইম ইউৰোপ (*Time Europe*,পূৰ্বতে *Time Atlantic* হিচাপে পৰিচিত)। লণ্ডনৰ পৰা প্ৰকাশিত হোৱা টাইম ইউৰোপে মধ্য প্ৰাচ্য, আফ্ৰিকাৰ লগতে ২০০৩ চনৰ পৰা লেটিন আমেৰিকাকো সামৰি লয়। টাইমৰ এছিয়ান সংস্কৰণটোক টাইম এছিয়া (*Time Asia*) বুলি কোৱা হয়। ইয়াৰ কাৰ্যালয় অৱস্থিত হংকংত। দক্ষিণ প্ৰশান্ত মহাসাগৰীয় সংস্কৰণটোৱে অষ্ট্ৰেলিয়া, নিউজিলেণ্ড, আৰু প্ৰশান্ত মহাসাগৰীয় দ্বীপসমূহক সামৰি লয়। ইয়াৰ কাৰ্যালয়টো চিডনিত অৱস্থিত।
## ইতিহাস

ব্ৰিটন হেডেন আৰু হেনৰি লুচৰ দ্বাৰা পোনপ্ৰথমে টাইম আলোচনী নিউয়ৰ্ক মহানগৰৰ পৰা প্ৰকাশিত হৈছিল। এইখনেই আছিল আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ প্ৰথমখন সাপ্তাহিক সংবাদ-আলোচনী। ব্ৰিটন আৰু হেনৰিয়ে ইয়াৰ আগতে "য়ালে ডেইলি নিউজ"ত যথাক্ৰমে অধ্যক্ষ আৰু পৰিচালন সম্পাদক হিচাপে কাম কৰিছিল। তেওঁলোকে পোনপ্ৰথমে আলোচনীখনৰ নাম "ফেক্টছ্" (*Facts*) দিয়াৰ কথা ভাবিছিল। তেওঁলোকে সংবাদবোৰ সংক্ষিপ্তভাৱে প্ৰকাশ কৰাটোত জোৰ দিছিল যাতে ব্যস্ত মানুহ এজনেও এঘণ্টাৰ ভিতৰতে আলোচনীখন পঢ়িব পাৰে। অৱশ্যে তেওঁলোকে নামটো পাছত "টাইম"লৈ সলনি কৰে আৰু শ্ল'গান হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰে "Take Time&nbsp;– It's Brief" শীৰ্ষক বাক্যশাৰী।

টাইম আলোচনীয়ে কেইবাদশকজুৰি তেওঁলোকৰ বেটুপাতত কেৱল কোনো এগৰাকী ব্যক্তিকহে স্থান দি আহিছে। শেহতীয়াকৈ টাইমে আৰম্ভ কৰা *People of the year* সংখ্যাবোৰে পাঠকৰ মাজত জনপ্ৰিয়তা অৰ্জন কৰিবলৈ সক্ষম হৈছে য'ত বাৰাক অ'বামা, ষ্টীভ জব্‌চৰ দৰে খ্যাতিমান ব্যক্তিয়ে স্থানলাভ কৰিছে। ১৯২৩ চনৰ৩ মাৰ্চত টাইমৰ সৰ্বপ্ৰথম সংখ্যাটোৰ বেটুপাতত স্থান লাভ কৰিছিল আমেৰিকাৰ সংসদৰ অধ্যক্ষ জোচেফ গাৰ্ণি কেননে। ১৯২৯ চনত টাইমৰ সহ-প্ৰতিষ্ঠাতা ব্ৰিটন হেডেনৰ মৃত্যু হয় আৰু হেনৰি লুচ "টাইম"ৰ সৰ্বেসৰ্বা হৈ পৰে। হেনৰি লুচক বিংশ শতিকাৰ সংবাদ মাধ্যমৰ এগৰাকী গুৰুত্বপূৰ্ণ ব্যক্তি বুলি জনা যায়।

১৯৮৯ চনত টাইম আলোচনী আৰু ৱাৰ্ণাৰ কমিউনিকেশ্বনচৰ একাকীকৰণ হয়, আৰু "টাইম" আলোচনী "টাইম ৱাৰ্ণাৰ"ৰ এটা অংশ হৈ পৰে। ২০১৪ চনত টাইম ৱাৰ্ণাৰে টাইম আলোচনীক পৃথক কৰি এক সুকীয়া ৰাজহুৱা কোম্পানী হিচাপে গঢ় দিয়ে।

২০০৭ চনত টাইম আলোচনীয়ে সোমবৰীয়া প্ৰকাশন/বিতৰণৰ পৰম্পৰাৰ পৰিৱৰ্তন কৰে। তাৰ পৰিৱৰ্তে আলোচনীবোৰ শুকুৰবাৰে বজাৰৰ বাবে পঠিওৱা হয় আৰু শনিবাৰে গৈ গ্ৰাহকৰ হাতত পৰাৰ ব্যৱস্থা কৰা হয়। 

২০১৩ চনৰ জানুৱাৰী মাহত টাইমে তেওঁলোকৰ আলোচনী বিভাগৰ বাবে প্ৰথমগৰাকী মহিলা মুখ্য সম্পাদকৰ নাম ঘোষণা কৰে। যাৰ নাম আছিল মাৰ্থা নেলছন। ২০১৩ চনৰ ছেপ্টেম্বৰ মাহত নেন্সি গিবছ্ হৈ পৰে টাইম আলোচনীৰ প্ৰথমগৰাকী মহিলা পৰিচালন সম্পাদক।

২০১৭ চনৰ নৱেম্বৰ মাহত মেৰেডিথ কৰ্পোৰেচনে টাইম আইএনচি.ক ক্ৰয় কৰাৰ কথা ঘোষণা কৰে। ২০১৮ চনৰ ছেপ্টেম্বৰত মেৰেডিথে ঘোষণা কৰে যে তেওঁলোকে *টাইম*ক মাৰ্ক বেনিঅ'ফ আৰু তেওঁৰ পত্নী লায়েন বেনিঅ'ফৰ হাততে অৰ্পণ কৰিব। ক্ৰয়মূল্য নিৰ্ধাৰণ হ'ল ১৯০ মিলিয়ন ডলাৰ। ছেলছফৰ্ছ ডট কমৰ অধ্যক্ষ আৰু সহ-কাৰ্যবাহী বিষয়া বেনিঅ'ফ যদিও টাইম আলোচনীয়ে সেই কোম্পানীৰ লগত ব্যৱধান বৰ্তাই ৰাখিব আৰু আলোচনীৰ প্ৰাত্যহিক পৰিচালনাত বেনিঅ'ফে হস্তক্ষেপ নকৰিব।

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ইংৰাজী আলোচনী
জোনাকী পৰুৱা

**জোনাকী পৰুৱা** () এবিধ সৰু পতংগ শ্ৰেণীৰ জীৱ। ইয়াৰ দেহত এযোৰ পাখি থাকে বাবে ই উৰিব পাৰে। ইয়াৰ দেহটো কোমল। ইহঁত সন্ধিপদী প্ৰাণী। জোনাকী পৰুৱাক বৈজ্ঞানিকসকলে দিয়া নাম- লামপাইৰিদ (Lampyride)। ই ক'লেওপ্টেৰা বৰ্গৰ অন্তৰ্ভুক্ত। জোনাকী পৰুৱাৰ আন আন শ্ৰেণী সমূহ হৈছে: Elateroidea, Cyphonocerinae, Photurinae, Luciolinae, Lampyrine। 

## জীৱন প্ৰক্ৰিয়া
জোনাকী পৰুৱাৰ জীৱনকাল মাত্ৰ দুবছৰ। ইয়াৰ আকাৰ প্ৰায় ১.৫ ছেণ্টিমিটাৰৰ পৰা ২ ছেণ্টিমিটাৰ। পৃথিৱীৰ প্ৰায় সকলো ঠাইতে, বিশেষকৈ, উষ্ণ জলবায়ু অঞ্চলত জোনাকী পৰুৱা পোৱা যায়। পৃথিৱীত প্ৰায় ২০০০ প্ৰজাতিৰ জোনাকী পৰুৱা আছে; জোনাকী পৰুৱাৰ দেহত থকা উৎসেচকৰ বাবে ইয়াৰ উদৰ অংশৰ পৰা পোহৰৰ প্ৰতিফলিত হয়। বিভিন্ন প্ৰজাতিৰ জোনাকী পৰুৱাৰ পোহৰ ভিন ভিন ধৰণৰ হয় (যেনে: নীলা, সেউজীয়া, হালধীয়া, কমলা বা ৰঙা) আৰু এই পোহৰৰ তৰংগ প্ৰায় ৫১০ৰ পৰা ৬৭০ নেন'মিটাৰ। জোনাকী পৰুৱাৰ উদৰ কেইবাটাও সৰু সৰু অংশত বিভক্ত। এই ভাগবোৰৰ ষষ্ঠ আৰু সপ্তম ভাগৰ মাজতে জোনাকীৰ পোহৰ দিয়া অংশটো আছে। এই অংশটো তলৰ ফালে থাকে। পোহৰ নিৰ্গত হোৱা অংশটোৰ ঠিক ওপৰৰ স্তৰটোৱে পোহৰ প্ৰতিফলন কৰাত সহায় কৰে। এই পোহৰ নিৰ্গত হোৱা অংশটোৰ কোষবোৰত ৰাসায়নিক বিক্ৰিয়াৰ ফলত যি পোহৰৰ সৃষ্টি হয় তাত কোনোধৰণৰ উত্তাপ সৃষ্টি নহয় আৰু এনেধৰণৰ পোহৰক শীতল-পোহৰ বোলা হয়।

## পোহৰ প্ৰতিফলনৰ কাৰণ
জোনাকী পৰুৱাৰ উদৰৰ তলৰ ফালে লিউচিফেৰাচ (luciferase)আৰু লিউছিফেৰিণ (luciferine) নামেৰে দুবিধ ৰাসায়নিক পদাৰ্থ থাকে। লিউছিফেৰিণ তাপৰোধক আৰু ই পৰিস্থিতি সাপেক্ষে উজলি উঠে। লিউচিফেৰাচ এবিধ এনযাইম যি পোহৰ নিঃসৰণত সহায় কৰে। জোনাকী পৰুৱাৰ নেজত পোৱা লিউচিফেৰাচ আৰু লিউছিফেৰিণ ATP(Adenosine Triphosphate) ৰ উপস্থিতিত উজলি উঠে। সকলোবোৰ জন্তুৰ শৰীৰত কম বেছি পৰিমাণে ATP থাকে। ৰুগীয়া কোষবোৰত ATP মাত্ৰাত তাৰতম্য ঘটে। ইয়াৰ দ্বাৰা জোনাকী পৰুৱাই সংগী পৰুৱালৈ সংকেত প্ৰেৰণ কৰে, যোগাযোগ তথা শত্ৰুৰ পৰা ৰক্ষা পোৱাৰ বাবে এই উৎসেচক বিধ ব্যৱহাৰ কৰে। ATP ৰ তাৰতম্যৰ বাবে পোহৰৰ উজ্জ্বলতাৰো তাৰতম্য ঘটে, ইয়াৰ দ্বাৰা জোনাকী পৰুৱাই সক্ৰিয় যৌন সংগীৰ অনুমান কৰে। ই আত্মৰক্ষাৰ বাবে এক টেঙেচীয়া স্বাদৰ এবিধ ৰাসায়নিক পদাৰ্থ নিঃসৰণ কৰে;এই পদাৰ্থবিধ জীৱ-জন্তুৰ বাবে হানিকাৰক।

## খাদ্যাভ্যাস
জোনাকী পৰুৱাবোৰ সাধাৰণতে মাংসভোজী। পলুবোৰে মৃত শামুক আৰু আন কীট পতংগসমূহ খায়। আন কিছু প্ৰজাতিয়ে নিজৰ সংগিক ভক্ষণ কৰে। প্ৰাপ্তবয়স্ক জোনাকী পৰুৱাবোৰে অন্য প্ৰজাতি ভক্ষণ নকৰে। অৱশ্যে বৈজ্ঞানিক সকল এতিয়াও প্ৰাপ্তবয়স্ক জোনাকী পৰুৱাবোৰৰ খাদ্য প্ৰণালী সন্দৰ্ভত সন্তোষজনক স্থিতিত উপনীত হ'ব পৰা নাই, তেওঁলোকে ধাৰণা কৰিছে যে এই জোনাকী পৰুৱাবোৰে হয়তোবা ফুলৰ ৰেণু খাই নহ'লে একোৱে নাখায়।

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:পতংগ
হেঙুল আৰু হাইতাল

**হেঙুল আৰু হাইতাল** অসমত অতীজৰে পৰা ব্যৱহৃত দুবিধ প্ৰাকৃতিক ৰঞ্জক পদাৰ্থ। অসমীয়া সংস্কৃতিৰ লগত হেঙুল আৰু হাইতাল বিশেষভাৱে জড়িত। হেঙুলৰ ৰং ৰঙা আৰু হাইতালৰ ৰং হালধীয়া। সাধাৰণতে খনিৰ পৰা বিশেষ উপায়েৰে শোধিত কৰি হেঙুল হাইতাল ব্যৱহাৰ কৰা হয়। সত্ৰীয়া সংস্কৃতিত এই দুয়ো ৰঞ্জকৰ গুৰুত্ব অপৰিসীম। ভাওনাত ভাৱৰীয়াৰ ৰূপসজ্জা, মুখা, সাঁচিপাত আদিত ব্যৱহাৰ কৰাৰ লগতে সত্ৰৰ সিংহাসন, কাঠৰ আচবাব আৰু প্ৰতিমা, দুৱাৰৰ চতি অলংকৃত কৰা ইত্যাদি কামত হেঙুল হাইতাল ব্যৱহাৰ কৰা হয়। তদুপৰি হেঙুল আৰু হাইতালৰ সংৰক্ষণ গুণ আৰু পোক-পতংগৰ পৰা ৰক্ষা কৰিব পৰা গুণৰ বাবে বহুলভাৱে ব্যৱহাৰ কৰা হৈছিল।

ৰয়োজন সাপেক্ষে প্ৰাকৃতিক ৰাসায়নিক দ্ৰৱ্যসমূহৰ পৰা হেঙুল প্ৰস্তুত কৰা হৈছিল। বিষাক্ত বুলি গণ্য কৰা বাবে হেঙুল প্ৰস্তুতকৰণত বিশেষ ধৰণৰ সাৱধানতা অৱলম্বন কৰা হৈছিল। হেঙুল ভাৱৰীয়াৰ কপালৰ ফোঁট, মুখাত, পুথি চিত্ৰত, বাঁহ-কাঠৰ প্ৰতিমাত, সত্ৰৰ সিংহাসন, দুৱাৰ আৰু চ’তিৰ অলংকৰণত, পোক-পৰুৱাৰ আক্ৰমণৰপৰা ৰক্ষা কৰিবলৈ সাঁচিপাত-তুলাপাত বলোৱা কামত, সাঁচিপাত-তুলাপতীয়া পুথি ৰখা বাকচৰ পৃষ্ঠদেশত আৰু শৰাই প্ৰমুখ্যে বিভিন্ন কাঠৰ সঁজুলিত ব্যৱহাৰ কৰা হৈছিল।

হেঙুল প্ৰস্তুত কৰিবলৈ পাৰা, গন্ধক আৰু সীহ সমপৰিমাণত লৈ শিলৰ পতাত পিহি গুড়ি কৰি লোৱা হৈছিল। তাৰপিছত পানীত কেইবাদিনো ডুবাই ৰখা হয় যাতে ইয়াৰ বিষাক্ত গুণ লোপ পায়। তাৰপিছত একক হেঙুলৰ সৈতে আধা পৰিমাণৰ গম আঠা মিহলাই ব্যৱহাৰৰ উপযোগী কৰা হৈছিল।

## হাইতাল

হাইতাল এবিধ হালধীয়া ৰঞ্জক পদাৰ্থ। ৰাসায়নিক ভাবে ই হালধীয়া আৰ্চেনিক। ভাৱৰীয়া সকলে মুখত ৰং ঘঁহা কামত, ছো-মুখা বোলাবৰ কালত, সত্ৰৰ সিংহাসন, কাঠৰ বিভিন্ন প্ৰতিমা আৰু শৰাই প্ৰভৃতি ব্যৱহাৰ্যত ৰং সনা কামত, নামঘৰৰ চ’তি আদিত চিত্ৰ-বিচিত্ৰ ফুল-নক্সা আঁকিবৰ পৰত, সাঁচিপাত-তুলাপতীয়া পুথি সচিত্ৰ কৰা কালত, পোক-পৰুৱাৰ আক্ৰমণ ৰোধ কৰিবলৈ, হাতে লিখা পুথি বোলোৱা কাৰ্যত আৰু আন আন ভালেখিনি কামত হাইতাল ব্যৱহাৰ কৰা হয়।

হাইতাল প্ৰস্তুত কৰিবলৈ হালধীয়া আৰ্চেনিকক লৈ শিলৰ পতাত পিহি গুড়ি কৰি লোৱা হৈছিল। তাৰপিছত একক হাইতালৰ সৈতে আধা পৰিমাণৰ গম আঠা মিহলাই ব্যৱহাৰৰ উপযোগী কৰা হৈছিল।

## অসমীয়া সংস্কৃতিত হেঙুল হাইতাল
300px|thumb|right|ভাওনাত দুজন ভাৱৰীয়া আৰু নামঘৰৰ দৰ্শক
শ্ৰীমন্ত শংকৰদেৱৰ নাট ভাওনাত ৰং প্ৰসাধন গুৰুত্বপূৰ্ণ অংগ। গুৰুজনায়ে নাটৰ বিভিন্ন চৰিত্ৰৰ বাবে ভিন ভিন ৰং ব্যৱহাৰ কৰিছিল। ভাৱৰীয়াৰ প্ৰসাধন আৰু চিত্ৰ অংকন কৰোঁতে তেওঁ হেঙুল আৰু হাইতাল ব্যৱহাৰ কৰিছিল। নাট ভাওনাত ভাৱৰীয়াৰ চৰিত্ৰ অনুযায়ী ৰং ঘঁহা আৰু চিত্ৰ অঁকা বিশেষ ব্যক্তিসকলক খনিকৰ বোলা হৈছিল। নাট ভাওনাত ব্যৱহাৰ কৰা চাৰিবিধ ৰং হ'ল
# হেঙুল,
# হাইতাল,
# নীল আৰু
# খৰিমাটি বা ধল
সেইদৰে এইকেইবিধ পৰস্পৰে নিৰ্দিষ্ট জোখৰ মিহলাই ভিন্ন ৰং সৃষ্টি কৰা হৈছিল, যেনে:
* হেঙুল আৰু হাইতাল - গৌৰবৰ্ণ
* হেঙুল আৰু খৰিমাটি - গুলপীয়া
* হাইতাল আৰু নীল - সেউজীয়া
* হাইতাল আৰু খৰিমাটি - পাণ্ডু ইত্যাদি
ভাওনাত ব্যৱহৃত মুখাত ৰং দিবলৈও হেঙুল আৰু হাইতাল ব্যৱহাৰ কৰা হৈছিল।

সত্ৰৰ সাঁচিপাতসমূহ বিভিন্ন ৰং আৰু চিত্ৰৰে সজাবলৈও হেঙুল হাইতাল ব্যৱহাৰ কৰা হৈছিল। হেঙুল হাইতালৰ পোক-পতংগৰ পৰা ৰক্ষা কৰিব পৰা গুণ আছে। এনে সংৰক্ষণ গুণ থকা বাবে হেঙুল হাইতাল বুলোৱা সাঁচিপাত, তুলাপাত আদি ভালে থাকে। সেইদৰে কাঠ-বাঁহৰ আহিলা, প্ৰতিমা, আচবাব, সত্ৰৰ সিংহাসন, দুৱাৰৰ চতি, শৰাই আদিতো এই দুয়োৰে ব্যৱহাৰ কৰা হয়।

## তথ্য উৎস

শ্ৰেণী:চিত্ৰ
শ্ৰেণী:সামগ্ৰী
পদ্মা-পুৰাণ

**পদ্মা-পুৰাণ** মনসা বা পদ্মাদেৱীৰ মাহাত্ম্য আৰু গৌৰৱ প্ৰকাশক এখন প্ৰাচীন গ্ৰন্থ। গ্ৰন্থখনৰ লেখক সুকবি নাৰায়ণদেৱ। এই গ্ৰন্থখন এখন গীতি সাহিত্য। ই পঞ্চালী-গীতৰ শৈলীত ৰচিত।

## বিষয়বস্তু
#পূজাৰ সৈতে জড়িত প্ৰাৰ্থনামূলক বা বৰ্ণনামূলক গীত-পদ;
#চন্দ্ৰধৰৰ কাহিনী;
#বেউলা-লখিন্দৰৰ কাহিনী;
#দেওৰপদ বা দেওধনী নচোওৱা গীত আৰু
#সামৰণি গীত।

## ব্যৱহৃত ৰাগ-ৰাগিনী
গ্ৰন্থখনৰ গীত সমূহ কৰুণ ৰসৰ। বিভিন্ন ৰাগ-ৰাগিনী সমূহ হৈছে- শ্ৰী, ঝুলনা, মল্লাৰ, ভৈৰৱী, মালগৰা, পটমঞ্জৰী, ধনশ্ৰী, ভাটিয়ালি, নাট, শ্ৰীবসন্ত, কৈবলু, তুড়বসন্ত, কৰুণা ভাটিয়ালি, কামন্দৰ, কেদাৰ, পাহাৰী, কৰুণা, কমোদ, অহিৰ, বৰাৰি, ৰামগিৰি, পাসজ, চই(চয়)। এই সমূহৰ প্ৰায়বিলাকেই সুকনানি বা সুকনান্নি আৰু ব্যাস ওজাপালিৰ পৰম্পৰাগতভাৱে চলি আহিছে। পাঞ্চালী সংগীতৰ নিয়ম অনুসৰি গীত সমূহ দিহা বিশিষ্ট। দিহাবোৰৰ বিষয়বস্তু বৈষ্ণৱ আৰু নৱবৈষ্ণৱ আদৰ্শৰ।

## চৰিত্ৰসমূহ
#শিৱ( দেৱতা)
#নাৰদ(শিৱৰ ভাগিনীয়েক ৰূপে কল্প সলাইছে)
#চন্দ্ৰধৰ(ট্ৰেজিক নায়ক)
#লখিন্দৰ(মানৱ চৰিত্ৰ)
#মনসা-পদ্মা-বিষহৰী(শিৱপুত্ৰী,দেৱী)
#বেউলা(মানৱ চৰিত্ৰ)
#নেতা(পদ্মাৰ জ্যেষ্ঠ ভগ্নী)
#সোনেকা বা সনেকা(চন্দ্ৰধৰ স্ত্ৰী চৰিত্ৰ)

## সুকবি নাৰায়ণদেৱ
সুকবি নাৰায়ণদেৱৰ জন্মস্থান আৰু সময়ক লৈ বিভিন্ন জনে বিভিন্ন মত দিছে। কোনো কোনো পণ্ডিতৰ মতে নাৰায়ণদেৱৰ জন্ম হৈছিল মগধত অৰ্থাৎ বিহাৰত। শ্ৰীহট্ট (সিলেট) জিলাত নাৰায়ণদেৱৰ জন্ম হৈছিল বুলিও জনশ্ৰুতি প্ৰচলিত থকা দেখা যায়। শ্ৰীহট্ট জিলা ভাৰত বিভাজনৰ পূৰ্বলৈকে অসমৰ চাৰিসীমাৰ ভিতৰতে আছিল। দীনেশ্বৰ শৰ্মাৰ মতে নাৰায়ণদেৱ আছিল ধৰ্ম নাৰায়ণৰ সভাকবি। বঙলা পণ্ডিত সুকুমাৰ সেনৰ মতে নাৰায়ণদেৱ যোড়শ শতিকাৰ লোক। কোনো কোনো বঙালী পণ্ডিতৰ মতে খৃষ্টাব্দ দ্বাদশ-ত্ৰয়োদশ শতিকাত নাৰায়ণদেৱৰ উদ্ভৱ হৈছিল। কোনো কোনো অসমীয়া কবিৰ মতে নাৰায়ণদেৱ খৃষ্টাব্দ দ্বাদশ শতিকাৰ লোক। অৱশ্যে নাৰায়ণদেৱৰ উদ্ভৱ মনকৰ আৰু দুৰ্গাবৰ কায়স্থৰ পাছত। গতিকে নাৰায়ণদেৱৰ উদ্ভৱ খৃষ্টাব্দ যোড়শ শতিকাৰ শেষভাগ বা খৃষ্টাব্দ সপ্তদশ শতিকাৰ আগভাগত হোৱা বুলি কোৱা হয়। নাৰায়ণদেৱৰ গীত সমূহে বিহাৰত বিহাৰী ৰূপ, বংগদেশত বঙালী আৰু অসমত অসমীয়া ৰূপ লাভ কৰিছে। নাৰায়ণদেৱৰ বৰ্তমানলৈ উদ্ধাৰ হোৱা গ্ৰন্থ কেৱল পদ্মা-পুৰাণ। গ্ৰন্থখন সম্পূৰ্ণ ৰূপত ছপা হোৱা নাই। 

## তথ্যসূূত্ৰ

শ্ৰেণী:অসমীয়া গ্ৰন্থ
বিউটিফুল লাইভ্‌জ (চলচ্চিত্ৰ)

**বিউটিফুল লাইভছ** হৈছে ২০১৭ চনৰ ১৭ ফেব্ৰুৱাৰীত মুক্তি লাভ কৰা এখন অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ। কংকন ডেকাৰ কাহিনী আৰু পৰিচালনাৰে এই ছবিখনে ২০০৮ চনৰ ৩০ অক্টোবৰত হোৱা বোমা বিষ্ফোৰণৰ ফলত এটা পৰিয়ালে সন্মুখীন হ'ব লগীয়া পৰিস্থিতিসমূহৰ কথা বৰ্ণনা কৰে। চেন্সৰ বোৰ্ডৰ পৰা প্ৰাপ্তবয়স্কৰ 'এ' চাৰ্টিফিকেট পোৱা ছবিখনে সপ্তম ৰাজ্যিক চলচ্চিত্ৰ বঁটা সমাৰোহত শ্ৰেষ্ঠ নৱাগত নিৰ্দেশক আৰু শ্ৰেষ্ঠ মেকআপৰ বঁটা লাভ কৰে।

## কাহিনী
আঠাইশ বছৰীয়া অজয় এজন ৰিক্সাচালক। এক বোমা বিস্ফোৰণত অজয়ে হাত আৰু ভৰিৰ কাৰ্যক্ষমতা হেৰুৱাই পেলোৱাৰ পিছত সি সন্মুখীন হ'বলগীয়া শাৰীৰিক আৰু মানসিক প্ৰতিবন্ধকতাসমূহক লৈ ছবিখনৰ কাহিনী আগবাঢ়িছে। শাৰীৰিকভাৱে অক্ষম হ'লেও অজয়ৰ যৌন জীৱনৰ দাবীসমূহ তীব্ৰতৰ হৈ পৰাত অজয় মানসিক অন্তৰ্দন্দ্বত ভোগে। বিষ্ফোৰণৰ প্ৰেয়সীৰ লগত হোৱা বিচ্ছেদৰ ফলশ্ৰুতিত অজয় প্ৰ্ত্যাহ্বানৰ সন্মুখীন হয়। চিকিৎসা, খোৱা-লোৱাৰ যোগান ধৰি থকা অজয়ৰ মাক দশমীয়ে অজয়ৰ স্পৃহা পূৰণৰ বাবে স্বামীৰ দ্বাৰা পৰিত্যাক্ত মহিলা এজনীক অজয়ৰ লগত শাৰীৰিক সম্বন্ধ কৰিবলৈ নিমন্ত্ৰণ কৰে। কিন্তু সমাজে এই কাৰ্যকলাপত অসন্তোষ প্ৰকাশ কৰে। শেষত দশমীয়ে পুত্ৰক বিহ খুৱাই আৰু নিজেও খাই আত্মঘাতী হয়।

## নিৰ্মাণ
বিউটিফুল লাইভ্জ ছবিখন ২০১৭ বছৰটোৰ এখন চৰ্চিত ছবি। স্ত্ৰী-পুৰুষৰ শাৰীৰিক মিলন, চুম্বন আদি দেখুওৱা বাবে ছবিখন বিতৰ্কৰ আৱৰ্ততো সোমাইছে। ১২৩ মিনিট দৈৰ্ঘ্যৰ ছবিখনৰ চিত্ৰগ্ৰহণ গুৱাহাটী, মঙলদৈ, কাজিৰঙা আৰু মাজুলীত সম্পূৰ্ণ কৰা হৈছে। ছবিখনৰ নিৰ্মাণৰ পূৰ্বে পৰিচালকে নিউৰ'ছাৰ্জনৰ পৰা বোমা বিষ্ফোৰণৰ দৰে দুৰ্ঘটনাৰ সন্মুখীন হোৱা লোকৰ মানসিক স্থিতি সম্পৰ্কে অধ্যয়ন কৰে।

## অভিনয়ত
* পাকিজা বেগম
* জয়ন্ত ভাগৱতী
* বলোৰাম দাস
* অশ্ৰুমণি বৰা
* জুৰি দত্ত
* ধৰিত্ৰী জুমি কলিতা
* নয়ন শইকীয়া
* প্ৰতিভা চৌধুৰী আদি

## কলা-কুশলী
* প্ৰযোজনা - কংকন ডেকা, ভাস্কৰ লেখাৰু, ৰাজীৱ ফুকন কাৰ্ণেল ফিল্ম প্ৰডাকছন
* পৰিচালনা/কাহিনী - কংকন ডেকা
* মুখ্য সহ পৰিচালনা - ৰাজীৱ দত্ত
* সহ পৰিচালনা - অনিন্দিতা কলিত, লিজা পেগু, প্ৰিয়াংকু বৰুৱা
* চিত্ৰনাট্য - কংকন ডেকা
* চিত্ৰগ্ৰহণ - মিথুন চন্দ্ৰা
* কলা নিৰ্দেশনা - জ্যোতি ভট্টাচাৰ্য
* সংগীত পৰিচালনা - ভগৱ্ৎ প্ৰীতম
* সংগীত ব্যৱস্থাপনা - অমৃত প্ৰীতম দত্ত
* মেক-আপ - বিশ্ব কলিতা

## সংগীত
ছবিখনৰ সংগীত পৰিচালনা ভগৱ্ৎ প্ৰীতমৰ আৰু সংগীত ব্যৱস্থাপনা শব্দযন্ত্ৰী অমৃত প্ৰীতম দত্তৰ।

## বঁটা
* সপ্তম অসম ৰাজ্যিক চলচ্চিত্ৰ পুৰস্কাৰত শ্ৰেষ্ঠ নৱাগত পৰিচালক আৰু শ্ৰেষ্ঠ মেকআপৰ বঁটা
* প্ৰাগ চিনে এৱাৰ্ড, ২০১৭ ত শ্ৰেষ্ঠ পৰিচালক, শ্ৰেষ্ঠ সাজ-সজ্জা(বিশ্ব কলিতা), শ্ৰেষ্ঠ অভিনেত্ৰী(পাকিজা বেগম) আৰু শ্ৰ্ৰেষ্ঠ সংগীত ব্যৱস্থাপনা( অমৃত প্ৰীতম দত্ত) বঁটা লাভ

## তথ্যসূত্ৰ

## বাহ্যিক সংযোগ
*ইউটিউবত বোলছবিখনৰ ট্ৰেইলাৰ
*বোলছবিখনৰ ফেচবুক পৃষ্ঠা
*আইএমডিবিত ছবিখনৰ বিষয়ে তথ্য

শ্ৰেণী:অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:২০১৭ বৰ্ষৰ অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:২০১০ দশকৰ অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ
মৰম তৃষ্ণা

**মৰম তৃষ্ণা** () ১৯৬৮ চনৰ ৫ জানুৱাৰীৰ দিনা মুক্তি পোৱা এখন ক'লা-বগা অসমীয়া কথাছবি। ছবিখন পৰিচালনা কৰিছিল আব্দুল মজিদে। সঙ্গীত বিবেকানন্দ ভট্টাচাৰ্যৰ। গীত লিখিছিল নিহাৰেন্দ্ৰ ভট্টাচাৰ্য আৰু ইউচুফ হাজৰিকাই। অভিনয়ত আছিল দীনেশ দাস, ৰোহিনী বৰুৱা, তাৰা, ৰেখা বৰা আদি। অভিনেতা দিনেশ দাসৰ এইখন প্ৰথম ছবি আছিল।

## গীত

## তথ্য উৎস

## বাহ্যিক সংযোগ
#গীত সংকলন ৱেবচাইটত মৰম তৃষ্ণাৰ গীত
#ইউটিউৱত মৰম তৃষ্ণাৰ গীত, কণ্ঠ খগেন মহন্ত
#ইউটিউৱত মৰম তৃষ্ণাৰ গীত, কণ্ঠ পাৰবীন চুলতানা

শ্ৰেণী:পোখালি (অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ)
শ্ৰেণী:১৯৬০ দশকৰ অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ
ইটো সিটো বহুতো

**ইটো সিটো বহুতো** () ২২ নৱেম্বৰ ১৯৬৩ চনত মুক্তি পোৱা প্ৰথম অসমীয়া পূৰ্ণাঙ্গ হাস্যৰসাত্মক কথাছবি। ছবিৰ পৰিচালনা, চিত্ৰনাট্য আৰু সঙ্গীত ব্ৰজেন বৰুৱাৰ। জে পি চিনে আৰ্টৰ বেনাৰত ছবিখন প্ৰযোজনা কৰিছিল পৰিচালক বৰুৱাৰ মাতৃ জোনপ্ৰভা বৰুৱানীয়ে। এটা বিদেশী গল্পৰ আধাৰত ছবিৰ কাহিনী ৰচনা কৰা হৈছিল।

## কাহিনী
মোহন চলিহা অৱসৰপ্ৰাপ্ত মেজৰ। সকলো কথাতে মিলিটেৰী মেজাজ। তেওঁৰ পুত্ৰ বিমান। গুৱাহাটীত পঢ়ে। বিমান আন তিনিজন বন্ধুৰ সৈতে মিচেচ গুপ্তা নামৰ এগৰাকী বিধৱা মহিলাৰ ঘৰত মেচ কৰি থাকে। সিহঁতক শাসন কৰোঁতে মিচেচ গুপ্তা অতিষ্ঠ হৈ পৰে। চলিহাৰ এটা বেমাৰ আছে। খং উঠিলে তেওঁ সকলো কথা পাহৰি যায়। তাৰে সুযোগ লৈ বিমানে মাহেকত দুবাৰকৈ টকা আনে আৰু লগৰীয়াহঁতৰ লগত খাই-বৈ ফুৰ্টি কৰে। কিন্তু শেষত পুতেকৰ চতুৰালি ধৰা পৰাত মেজৰ চলিহা মিচেচ গুপ্তাৰ ঘৰত আহি উপস্থিত হয়হি। এফালে চলিহা আনফালে মিচেচ গুপ্তা; এখন লংকাকাণ্ড হোৱাৰ উপক্ৰম। এনেতে মাজত আহি পৰে এগৰাকী গাভৰু। ঘটনাৰ গতি এনেহে হ'ল যে মেজৰ চলিহা, মিচেচ গুপ্তা, মেচত থকা ল'ৰা চাৰিটা আৰু গাভৰুগৰাকী থানা পালেগৈ। 

ঘৰত থাকিল বন কৰা ছোৱালী কাচনমতী, মেজৰ চাহাবৰ ভৃত্য পাইলট আৰু এটা হাতুৰী। এই হাতুৰীটোৱে কাহিনীৰ গতি-প্ৰবাহত বিশেষ ভূমিকা লৈছে। হাতুৰীটোৱে বিভিন্ন ঘটনাৰ সৃষ্টি কৰি উখল-মাখল লগায় আৰু শেষত হাতুৰীটোৱে সকলো সমস্যাৰ সমাধান কৰে।

## অভিনয়ত

*ফণী শৰ্মা (মোহন চলিহা, অৱসৰপ্ৰাপ্ত মেজৰ)
*ব্ৰজেন বৰুৱা (মেজৰৰ পুত্ৰ বিমান)
*শৰৎ দাস
*মোৱাজ্জিন আলি
*গিৰিণ বৰুৱা
*প্ৰবীন বৰা

*সুতপা মজুমদাৰ
*সাধনা ৰায়চৌধুৰী
*কৰুণা গোস্বামী
*অমৰেন্দ্ৰ ঠাকুৰ
*সমৰেন শইকীয়া

*ৰেণু শইকীয়া
*বীণা দাস
*অমলেন্দু বাগচী
*ধীৰেন দাস
*মণিদ্বীপা

## সঙ্গীত
সঙ্গীত পৰিচালনা কৰিছিল ব্ৰজেন বৰুৱাই। গীত লিখিছিল নৱকান্ত বৰুৱা আৰু কেশৱ মহন্তই।

## তথ্য উংস

## বাহ্যিক সংযোগ
* ইউটিউৱত ইটো সিটো বহুতো

শ্ৰেণী:অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:১৯৬০ দশকৰ অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:১৯৬৩ বৰ্ষৰ চলচ্চিত্ৰ
বেলুন ফুল

**বেলুন ফুল**  ইংৰাজীত সাধাৰণতে **হেয়াৰি বলছ্ (hairy balls)**, **বেলুনপ্লাণ্ট (balloonplant)**, **বেলুন কটন−বুশ্ব (balloon cotton-bush)**, **বিছপ্‌ছ বলছ্ (bishop's balls)**, **নেইলহেড (nailhead)**, বা **ছোৱান প্লাণ্ট (swan plant)**, জনা যায়। ই হৈছে মিল্কৱিডৰ এটা প্ৰজাতি। ই দক্ষিনপূৱ আফ্ৰিকাৰ থলুৱা প্ৰজাতি যদিও বৰ্তমান পৃথিৱীৰ প্ৰায়বোৰ অঞ্চলতেই আলংকাৰিক উদ্ভিদ হিচাপে ৰোপন কৰা দেখা যায়। ইয়াৰ বেলুনৰ দৰে ফলটোৰ ভিতৰত বীজ পৰিপূৰ্ণ হৈ থাকে।

## বিৱৰণ

*Gomphocarpus physocarpus* প্ৰায় ছয় ফুট পৰ্যন্ত ওখ হয়। গ্ৰীষ্মকালত ইয়াৰ ফুল ফুলে সমুদ্ৰ পৃষ্ঠৰ পৰা প্ৰায় ২৮০০ৰ পৰা ৫০০০ ফুট উচ্চতাত এই উদ্ভিদ গজে। কিছু সেমেকা অঞ্চল, বালিয়া আৰু পানী জমা নোহোৱা ৰ’দ ঘাই ঠাই এই উদ্ভিদৰ বাবে উপযুক্ত।

ফুলবোৰ বগা আৰু প্ৰায় ১ ছেমিমান হয়। ফলবোৰ সেউজ−হালধীয়া, ফোপোলা আকৃতিৰ প্ৰায় ৩ ছেমি ব্যাসাৰ্ধৰ হয়। ফলবোৰত সৰু সৰু নোম থাকে। পাতবোৰ পাতল সেউজীয়া, ৩ৰ পৰা ৪ ছেমি দীঘল আৰু ১.২ ছেমি বহল। ফলৰ ভিতৰত বীজ থাকে।

এই উদ্ভিদক *[[Gomphocarpus fruticosus]]*ৰ সৈতে বৰ্ণসংকৰ কৰা হৈছে।

## পখিলা
*Gomphocarpus physocarpus* হৈছে monarch butterflyকে ধৰি *[[Danaus (genus)|Danaus]]* গণৰ অন্তৰ্গত পখিলাৰ পলুৰ খাদ্যৰ উৎস।

## তথ্য সংগ্ৰহ

## বাহ্যিক সংযোগ

*''Asclepias physocarpa''  photos
*USDA Plants Profile

শ্ৰেণী:উদ্ভিদজগত
অসম প্ৰশাসনীয় পদাধিকাৰী মহাবিদ্যালয়

**অসম প্ৰশাসনীয় পদাধিকাৰী মহাবিদ্যালয়** অসম চৰকাৰৰ দ্বাৰা পৰিচালিত এখন সামাজিক আঁচনি আৰু জন প্ৰশাসনৰ গৱেষণা আৰু প্ৰশিক্ষণ প্ৰতিষ্ঠান। এই মহাবিদ্যালয়ত মূলতঃ অসম চৰকাৰৰ বিভিন্ন বিভাগৰ প্ৰশাসনিক বিষয়া সমূহক প্ৰশিক্ষণ দিয়া হয় আৰু অসম চৰকাৰৰ বিভিন্ন আঁচনি সমূহৰ পৰিকল্পনা আৰু ৰূপায়ণৰ ক্ষেত্ৰত গৱেষণা কৰা হয়।

## কাম-কাজ
অসম প্ৰশাসনীয় পদাধিকাৰী মহাবিদ্যালয়ত অসম চৰকাৰৰ বিভিন্ন বিভাগৰ আঁচনি প্ৰণয়নৰ পৰিকল্পনা আৰু ৰূপায়ণ জড়িত গৱেষণা আৰু প্ৰশাসনিক বিষয়া সমূহৰ প্ৰশিক্ষণ অনুষ্ঠিত হয়। অসম লোকসেৱা আয়োগৰ দ্বাৰা অনুষ্ঠিত সংযুক্ত পৰীক্ষাত উত্তীৰ্ণ অসম প্ৰশাসনিক সেৱা, আৰক্ষী সেৱা, কৰ, পৰিবহণ, অবকাৰী, সমবায় আৰু ভূমি ৰাজহ সেৱাৰ নৱনিযুক্ত বিষয়া সমূহক ইয়াত প্ৰশিক্ষণৰ ব্যৱস্থা কৰা হয়। ইয়াৰ লগতে প্ৰশাসনিক বিষয়া সমূহৰ প্ৰশিক্ষণৰ প্ৰয়োজন বিশ্লেষণ, প্ৰশিক্ষণ কাৰ্যসূচী নিৰ্ণয়, প্ৰশিক্ষণৰ সামগ্ৰী প্ৰস্তুত আৰু নৱীকৰণ, আন্তঃ আৰু বহিঃ পৰীক্ষণ ইত্যাদিৰ লগত জড়িত। ইয়াৰ লগতে ই অসমৰ অন্যান্য অসামৰিক সেৱাৰ বিষয়া আৰু উত্তৰ-পূৰ্বাঞ্চলৰ অন্যান্য বিভাগৰ বিষয়া সমাহাৰ আধাৰ পাঠ্যক্ৰম আগবঢ়ায়। ইয়াৰ লগতে ব্যৱস্থাপনা, প্ৰশাসনিক উন্নয়ন, গ্ৰামোন্নয়ন, পৰিকল্পনা প্ৰক্ৰিয়াৰ বিকেন্দ্ৰীকৰণ, প্ৰকল্পৰ ৰূপায়ণ, সামাজিক বিতৰণ তন্ত্ৰ, কম্পিউটাৰ তন্ত্ৰ আদিৰ নৱপাঠ্যক্ৰম আৰু উন্মুখীকৰণ অনুষ্ঠিত কৰে।

তদুপৰি অসম অসম প্ৰশাসনীয় পদাধিকাৰী মহাবিদ্যালয়ে ভাৰতীয় প্ৰশাসনিক সেৱা, ভাৰতীয় বন সেৱা, ভাৰতীয় আৰক্ষী সেৱা আৰু ভাৰত চৰকাৰৰ অন্যান্য কেন্দ্ৰীয় সেৱাৰ বিষয়াসকলৰ বাবে বিভিন্ন পাঠ্যক্ৰম যুগতায়। ইয়াৰ লগতে ভাৰত চৰকাৰে প্ৰযোজনা কৰা বিভিন্ন পাঠ্যক্ৰম যেনে প্ৰশিক্ষকৰ প্ৰশিক্ষণ, প্ৰশিক্ষণৰ ব্যৱস্থাপনা, মানৱ অধিকাৰ, লৈংগীক বিষয়, চিকিৎসালয় ব্যৱস্থাপনা, কম্পিউটাৰ কাৰ্য-ব্যৱস্থা আদিও শিকোৱা হয়।

## পৰিচালনা
অসম প্ৰশাসনীয় পদাধিকাৰী মহাবিদ্যালয় অসম চৰকাৰৰ প্ৰশাসনীয় সংশোধনী আৰু প্ৰশিক্ষণ বিভাগৰ অন্তৰ্ভুক্ত।

## অৱস্থান
মহাবিদ্যালয়খনি জৱাহৰ নগৰৰ দক্ষিণে ৩৭ নং ৰাষ্ট্ৰীয় ঘাইপথ আৰু উত্তৰে গুৱাহাটী শ্বিলং পথৰ মাজত অৱস্থিত। এই মহাবিদ্যালয় দিশপুৰত অৱস্থিত অসম চৰকাৰৰ সচিবালয় গৃহৰ পৰা ৫ কিলোমিটাৰ নিলগত অৱস্থিত। গুৱাহাটীত অৱস্থিত লোকপ্ৰিয় গোপীনাথ বৰদলৈ আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় বিমানবন্দৰৰ পৰা এই মহাবিদ্যালয় ৩০ কিলোমিটাৰ গুৱাহাটী ৰেল ষ্টেচনৰ পৰা এই মহাবিদ্যালয়ৰ দূৰত্ব ১১ কিলোমিটাৰ নিলগত অৱস্থিত।

## তথ্য উৎস

শ্ৰেণী:অসমৰ চৰকাৰী সংস্থা
শ্ৰেণী:অসমৰ গৱেষণা প্ৰতিষ্ঠানসমূহ
বেৰেন দ্বীপ, আন্দামান

**বেৰেন দ্বীপ** আন্দামান সাগৰত অৱস্থিত এখন দ্বীপ। ভাৰত মহাসাগৰৰ বংগোপসাগৰত অৱস্থিত আন্দামান আৰু নিকোবৰ দ্বীপপুঞ্জৰ আন্দামান দ্বীপসমূহৰ পূবে এই দ্বীপ অৱস্থিত। বেৰেন দ্বীপত অৱস্থিত বেৰেন আগ্নেয়গিৰি দক্ষিণ এছিয়াৰ একমাত্ৰ প্ৰমাণিত সক্ৰিয় আগ্নেয়গিৰি। ইয়াৰ লগতে ই সুমাত্ৰাৰ পৰা ম্যানমাৰলৈ বিস্তৃত আগ্নেয়গিৰি শ্ৰেণীৰ একমাত্ৰ জাগ্ৰত আগ্নেয়গিৰি। শেহতীয়াকৈ ২০১৯ চনত বেৰেন আগ্নেয়গিৰি উদ্গীৰণ হৈছিল। ই ভাৰতৰ কেন্দ্ৰীয় শাসিত অঞ্চল আন্দামান আৰু নিকোবৰ দ্বীপপুঞ্জত অৱস্থিত আৰু ৰাজধানী পোৰ্ট ব্লেয়াৰৰ পৰা ১৩৮ কিলোমিটাৰ নিলগত অৱস্থিত।
## ইতিহাস

১৭৮৭ পোনপ্ৰথমবাৰৰ বাবে বেৰেন দ্বীপৰ আগ্নেয়গিৰি উদ্গীৰণ লিপিবদ্ধ কৰা হৈছিল। তেতিয়াৰে পৰা বৰ্তমানলৈকে দহবাৰতকৈ বেছি উদ্গীৰণ হৈছে। প্ৰথম উদ্গীৰণ লিপিবদ্ধ কৰাৰ পিছত ১৭৮৯, ১৭৯৫, ১৮০৩, ১৮০৪ আৰু ১৯৫২ চনত উদ্গীৰণ দেখা গৈছিল। তাৰপিছত প্ৰায় এটা শতিকা সুপ্ত অৱস্থাত থকাৰ পিছত ১৯৯১ চনত পুনৰাই ছমাহ ধৰি উদ্গীৰণ সংঘটিত হৈছিল।s and caused considerable damage.

১৯৯১ চনত উদ্গীৰণত বিশেষকৈ দ্বীপৰ প্ৰাণীকুল ক্ষতিগ্ৰস্ত হৈছিল। ভাৰতীয় ভৌগোলিক সমীক্ষাৰ এটা দলে ১৯৯১ চনৰ ৮-৯ এপ্ৰিল তাৰিখে উদ্গীৰণৰ বিস্তৃতি, অভ্যাস আৰু প্ৰাণীকুলৰ ওপৰত পেলোৱা প্ৰভাৱৰ বিষয়ে অধ্যয়ন কৰিবলৈ গৈছিল। তেওঁলোকৰ সমীক্ষাত দ্বীপত পোৱা চৰাইৰ প্ৰজাতি আৰু সংখ্যা দুয়োটা কম পাইছিল। তাৰপিছত ১৯৯৪, ১৯৯৫, ২০০৫ আৰু ২০০৭ চনত উদ্গীৰণ সংঘটিত হৈছিল।

২০১৭ চনৰ ২৩ জানুৱাৰী তাৰিখে ভাৰতৰ ৰাষ্ট্ৰীয় সমুদ্ৰবিজ্ঞান প্ৰতিষ্ঠানৰ বিজ্ঞানীৰ দলে এই আগ্নেয়গিৰিৰ উদ্গীৰণ লক্ষ্য কৰে। শেহতীয়াকৈ ২০১৯ চনত এই আগ্নেয়গিৰি উদ্গীৰণ হৈছিল।

আৰ্গন-আৰ্গন ডেটিং প্ৰক্ৰিয়াৰে বিজ্ঞানী সকলে এই আগ্নেয়গিৰি ১.৬ মিলিয়ন বৰ্ষ পুৰণি বুলি নিৰ্ণয় কৰিছে। প্ৰায় ১০৬ মিলিয়ন বৰ্ষ পুৰণি মহাসাগৰীয় খাদত এই আগ্নেয়গিৰি অৱস্থিত। সকলো লিপিবদ্ধ উদ্গীৰণ আগ্নেয়গিৰি উদ্গীৰণ সূচাংক মতে কম।
## ভূগোল
ভূতাত্বিকভাবে এই দ্বীপ সুমাত্ৰা-ম্যানমাৰ আগ্নেয়বলয় আৰু ইণ্ডো-অষ্ট্ৰেলিয়া ফলক আৰু বাৰ্মা ফলকৰ মাজত অৱস্থিত। এই অঞ্চলতে আন এটা সুপ্ত আগ্নেয়গিৰি নাৰকন্দাম দ্বীপত অৱস্থিত। ১৭৮৯ চনৰ পৰা উদ্গীৰিত আগ্নেয়গিৰিটো কেৱল জাগ্ৰত পলিজেনেটিক চিন্দাৰ শংকু। ই এক মিশ্ৰিত আগ্নেয়গিৰি। ইয়াৰ সাগৰপৃষ্ঠৰ পৰা সৰ্বাধিক উচ্চতা ৩৫৩ মিটাৰ আৰু বেছিভাগ আগ্নেয়গিৰি সাগৰৰ পানীৰ তলত অৱস্থিত। দ্বীপটোৰ ব্যাস প্ৰায় ৩ কিলোমিটাৰ আৰু মাটিকালি প্ৰায় ৮.৩৪ বৰ্গ কিলোমিটাৰ।
## জৈৱবৈচিত্ৰ
ইংৰাজীত ইয়াৰ নাম *বেৰেন*  মানে অনুৰ্বৰ। ইয়াৰ বেছিভাগ অঞ্চল অনুৰ্বৰ। ইয়াত মানুহৰ জনবসতি শূণ্য যদিও কিছুসংখ্যক বনৰীয়া ছাগলী দেখা যায়। ইয়াৰ লগতে কিছুসংখ্যক চৰাই, বাদুলী আৰু কিছু নিগনি জাতীয় জীৱৰ ই বাসস্থান।
## পৰ্যটন
বেৰেন দ্বীপৰ চাৰিওফালৰ সাগৰীয় অঞ্চল বিশ্বৰ শ্ৰেষ্ঠ স্কুবা ডাইভিং স্থলৰ অন্যতম হিচাপে বিখ্যাত। ইয়াৰ উল্লেখযোগ্য আকৰ্ষণসমূহ হৈছে সুস্পষ্ট দৰ্শনশীলতা, মাণ্টা ৰে নামৰ সাগৰীয় মাছ, বেচাল্ট শিলৰ গাঁথনি, পুৰণি লাভাৰ টপ'গ্ৰাফী আৰু সোনকালে বৃদ্ধি হোৱা কৰাল বাগিচা। এই স্থান মানুহৰ বসতিৰ পৰা অলপ নিলগত হোৱা বাবে স্কুবা অপেৰেটৰ সকল মূলতঃ ওচৰৰ হেভলক দ্বীপৰ। 
## চিত্ৰ ভঁৰাল

File:Barren island - arijay prasad.jpg|উদ্গীৰিত বেৰেন আগ্নেয়গিৰি 
File:Barren I locale.png|আন্দামান দ্বীপসমূহত বেৰেন দ্বীপৰ অৱস্থান
File:Barren Island 1885.jpg|দ্বীপটোৰ টপ'গ্ৰাফী
File:Ile Barren, 1995.jpg|১৯৯৫ চনত উদ্গীৰিত বেৰেন আগ্নেয়গিৰি


## তথ্য উৎস

শ্ৰেণী:সাগৰীয় দ্বীপ
শ্ৰেণী:আগ্নেয়গিৰি
চাদৰ

**চাদৰ** হৈছে এবিধ বহল আৰু দীঘলীয়া কাপোৰ বিশেষ। বিশেষকৈ অসমীয়া তিৰোতা মানুহে পৰিধান কৰা মেখেলা-চাদৰৰ এক অংশ। মেখেলা আৰু চাদৰ মিলি এক সংহতি গঠন কৰে। চাদৰখন শৰীৰৰ ওপৰ অংশত পৰিধান কৰা হয়। অসমীয়া মেখেলা-চাদৰ পৰিধানৰ কলা অনুসৰি চাদৰ খনেৰে দেহৰ সমুখৰ অংশ বিশেষকৈ পেট আৰু বক্ষস্থল ঢাকি এটা আগ বাঁও বাহুৰ ওপৰেৰে নি পিঠিৰ ফালে কিছু দীঘলকৈ এৰি দিয়া হয়। আনটো আগ পেটৰ সোঁফালে দি পকাই পিছ কঁকালৰে বাঁওফাললৈ আনি নাভিৰ ওচৰত মেখেলাত খোঁচা মাৰি সুমুৱাই দিয়া হয়। অৱশ্যে চাদৰ পৰিধান কৰাৰ আন কিছুমান বিকল্পও অৱলম্বন কৰা দেখা যায়। চাদৰ বুলি ক'লে কেৱল 'মেখেলা-চাদৰ'ৰ চাদৰ খনকে বুজা নাযায়।

## ব্যৱহাৰ
চাদৰৰ প্ৰকাৰ অনুসৰি ব্যৱহাৰ ভিন্ন। পুৰণি কালত আহোম মহিলা সকলে ব্যৱহাৰ কৰা চাদৰ আৰু শীত কালত পুৰুষ মহিলা উভয়ে লোৱা এৰি চাদৰ পৰিধানৰ পদ্ধতি একেই। আহোম স্বৰ্গদেউ সকলৰ দিনত অসমত অভিজাত শ্ৰেণীৰ মহিলাই মেখেলাৰ ওপৰত ৰিহা পিন্ধিছিল। বক্ষস্থল আগুৰিবৰ বাবে চোলাতকৈ ৰিহাৰ ব্যৱহাৰ বেছি আছিল। ৰিহাখনে স্তনভাৰণৰ লগতে পিঠিভাগো আবৃত কৰি ৰাখিছিল। তাৰ ওপৰত ওৰণী লোৱাৰ দৰে খোপাৰ পৰা বাহুলৈ চাদৰ এখন মেৰিয়াই লৈছিল। এইখনক আগুৰণ বোলা হয়। এই দুবিধ চাদৰৰ উপৰিও চেলেং চাদৰ শৰীৰৰ ওপৰ অংশত পৰিধান কৰা আন এবিধ অসমীয়া পৰম্পৰাগত বস্ত্ৰ। সাধাৰণতে দেহৰ সন্মুখৰ ফালে এটা অংশ ৰাখি লৈ বাঁও কান্ধেৰে পিঠিৰ ফালে চেলেঙৰ আনটো অংশ ওলোমাই লোৱা হয়। এই চাদৰ পুৰুষ মহিলা উভয়েই পৰিধান কৰে। হুঁচৰি বিহুত মুখিয়ালজনে, সত্ৰাধিকাৰ, গোসাঁই আৰু ভকত-বৈষ্ণৱসকলে প্ৰায় বাধ্যতামূলকভাৱে চেলেঙৰ ব্যৱহাৰ কৰে। ভাওনাৰ গায়ন-বায়নসকলেও চেলেং চাদৰৰ ব্যৱহাৰ কৰে। ভাওনাত ভাৱৰীয়া প্ৰৱেশৰ পূৰ্বে চেলেং চাদৰৰ আঁৰ দিয়া হয়। অসমীয়া বিবাহ অনুষ্ঠানত বৰ-কন্যা উভয়ে চেলেং চাদৰ পৰিধান কৰে। ইয়াৰোপৰি বিবাহ পৰম্পৰা অনুসৰি পানীতোলা, দৰা আদৰা, দৰা কইনা নোওৱা, জোৰোণ দিয়া আদি কাৰ্যত চেলেং চাদৰ ব্যৱহাৰ কৰে। অন্যান্য মাঙ্গলিক কাম-কাজতো চেলেং লোৱাৰ নিয়ম আছে। অসমীয়া পৰম্পৰা অনুসৰি সমাজত পাঠকে পুথি পঢ়াৰ সময়ত সমুখত চেলেং চাদৰ এখন বহলকৈ আঁৰি দিয়া হয়। বিছনা আদিত পাৰিবলৈ ব্যৱহাৰ কৰা বৰকাপোৰ খনক বিছনা চাদৰ বুলি কোৱা হয়। পৌৰাণিক ভাৰতীয় শাস্ত্ৰ অনুসৰি উপনয়নৰ সময়ত উপবিত্ত ধাৰণ কৰাৰ প্ৰকৃত নিয়মমতে বাঁও ফালৰ বাহুৰ ওপৰৰ পৰা মূৰেদি পাৰ কৰি আনি সোঁ বাহুৰ তলৰ ফালে ৰাখিব লাগে।ওপৰৰ বস্ত্ৰ বা পবিত্ৰ সূতা পৰিধানৰ ধাৰণা তথা ইয়াৰ তাৎপৰ্য মহিলা সকললৈয়ো প্ৰসাৰিত হৈছিল আৰু ইয়াৰ দ্বাৰাই শাৰী, চাদৰ আদি পৰিধান কৰোঁতে বাঁও ফালৰ পৰা পৰিধান কৰা নিয়মটো প্ৰচলিত হয়।

## চাদৰৰ প্ৰকাৰ

অসমীয়া লোকসকলে বিভিন্ন প্ৰকাৰৰ চাদৰৰ ব্যৱহাৰ কৰে। যেনে:-
# চেলেঙ চাদৰ
# কেঁচা সূতাৰ চাদৰ
# পকোৱা সূতাৰ চাদৰ
# আঁচু দিয়া চাদৰ
# গাঁৰিয়লী চাদৰ
# পাৰি দিয়া চাদৰ
# গুণাকটা চাদৰ
# বুটাবছা চাদৰ
# ৰিহা চাদৰ
# এৰীয়া চাদৰ
# বিছনা চাদৰ(বৰ কাপোৰ)

## চিত্ৰ ভঁৰাল
## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ৰেচম শিল্প
শ্ৰেণী:বস্ত্ৰ
জ্ঞানদা কাকতি

**জ্ঞানদা কাকতি** () এগৰাকী অসমীয়া অভিনেত্ৰী আৰু কণ্ঠশিল্পী। ১৯৪৯ চনত পাৰঘাট ছবিৰে অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ জগতত প্ৰৱেশ কৰা কাকতিয়ে অসমীয়াৰ উপৰিও বঙালী ছবিতো অভিনয় কৰিছে। পূবেৰুণ ছবিৰে দৰ্শকৰ মাজত জনপ্ৰিয় হোৱা কাকতিয়ে ১৯৬০ চনত বাৰ্লিন চলচ্চিত্ৰ মহোসৎৱত অংশগ্ৰহণ কৰে। বাৰ্লিন চলচ্চিত্ৰ মহোৎসৱত পূবেৰুণ ছবিখন প্ৰদৰ্শিত হৈছিল। ২০০২ চনত তেওঁ অসম চৰকাৰৰ বিষ্ণু ৰাভা বঁটা লাভ কৰে।

## প্ৰাৰম্ভিক জীৱন
১৯৩২ চনত অবিভক্ত অসমৰ শ্বিলঙত জ্ঞানদা কাকতিৰ জন্ম হয়। তেওঁ পিতৃ আছিল দেৱেন দাস আৰু মাতৃ বিৰজা দাস। তেওঁৰ পিতৃগৃহ পাণবজাৰত আছিল যদিও পিতৃ চাকৰিসূত্ৰে শ্বিলঙত থকাত লাবানত তেওঁলোক স্থায়ীভাৱে বসবাস কৰিছিল। অভিনেত্ৰীগৰাকীৰ পিতৃও মঞ্চাভিনয়ৰ লগত জড়িত আছিল৷ শ্বিলঙত সাংস্কৃতিক পৰিৱেশ গঢ়ি তোলাত তেওঁ বিশেষ ভূমিকা পালন কৰিছিল৷ পিতৃ মঞ্চাভিনেতা হোৱা সূত্ৰে জ্ঞানদা কাকতিয়ে সৰুৰে পৰা এক অভিনয়ৰ পৰিৱেশ পাইছিল। দেৱেন দাসে শ্বিলঙৰ *অসম ক্লাৱ* নামৰ সাংস্কৃতিক অনুষ্ঠানটিৰ উদ্যোগত হোৱা নাটকত অভিনয় কৰিছিল। তেওঁ সৰু থাকোঁতে *সতী বেউলা* নামৰ নাটক এখনত নৃত্য পৰিৱেশন কৰিছিল। এই নৃত্য দেখি বিষ্ণু ৰাভাই তেওঁৰ প্ৰশংসা কৰিছিল। শৈশৱকালতেই জ্ঞানদা কাকতিয়ে সাহিত্যৰথী লক্ষ্মীনাথ বেজবৰুৱাৰ দ্বাৰা ৰচিত *আমি অসমীয়া নহওঁ দুখীয়া* শীৰ্ষক গীতটো পৰিৱেশন কৰিছিল৷

## কৰ্ম জীৱন

সেই সময়ত শ্বিলঙৰ প্ৰখ্যাত 'কামৰূপী নৃত্য সংঘ'ত জীৱেশ্বৰ গোস্বামীৰ অধীনত সত্ৰীয়া নৃত্যৰ প্ৰশিক্ষণ লয়। কাকতিয়ে বিবাহৰ পিছতহে প্ৰথমবাৰৰ বাবে ছবিত অভিনয় কৰে। ১৯৪৮ চনত মুক্তি লাভ কৰা পাৰঘাট ছবিখনত কৰা অভিনয়ৰ বাবে তেওঁ প্ৰশংসা বোটলে। ইয়াৰ পিছত তেওঁ পিয়লি ফুকন, সৰাপাত, লখিমী, ৰঙা পুলিচ, পূবেৰুণ, চাকনৈয়া, প্ৰথম ৰাগিনী, পুৱতি নিশাৰ সপোন, নৰকাসুৰ, ওপৰ মহলা, শেষ বিচাৰ, প্ৰিয়জন, ৰাগ-বিৰাগ আদি জনপ্ৰিয় ছবিত অভিনয় কৰে। ইয়াৰে ১৯৫৯ চনৰ পূবেৰুণত কৰা অভিনয় দৰ্শকৰ মাজত জনপ্ৰিয় হয়। ১৯৬০ চনৰ বাৰ্লিন চলচ্চিত্ৰ মহোৎসৱত পূবেৰুণ প্ৰদৰ্শিত হয়। এই মহোৎৱত অংশগ্ৰহণ কৰি কাকতিয়ে কেৰী গ্ৰাণ্ট, ছ’ফিয়া লৰেন আদি হলীউদৰ শিল্পীক ঘনিষ্ঠভাৱে লগ পায়। তেওঁ *নীলাচলেৰ মহাপ্ৰভু*, *গড়েৰ মাঠে*, *বৰমা* আদি বঙালী ছবিতো অভিনয় কৰে। বন্দীনী নামৰ হিন্দী ছবিত নায়িকাৰ প্ৰস্তাৱ দিয়া হৈছিল যদিও সেই প্ৰস্তাৱ তেওঁ প্ৰত্যাখান কৰে।
কাকতি আকাশবাণী গুৱাহাটী আৰু শ্বিলং কেন্দ্ৰৰ নিয়মীয়া কণ্ঠশিল্পী আছিল। দুয়োটা কেন্দ্ৰতে গীত পৰিৱেশন কৰাৰ লগতে তেওঁ গ্ৰামোফোন ৰেকৰ্ডতো গীত বাণীবদ্ধ কৰিছে।

## ব্যক্তিগত জীৱন
তেওঁ লোহিত কাকতিৰ সৈতে বিবাহপাশত আৱদ্ধ হয়।
## বঁটা আৰু সন্মান
* অসম চৰকাৰৰ *[[বিষ্ণু ৰাভা বঁটা]]*
* অসম চৰকাৰৰ ৰাজ্যিক শিল্পী পেন্সন
* সদৌ অসম লেখিকা সমাৰোহ সমিতিৰ *আইদেউ সন্দিকৈ সোঁৱৰণী বঁটা*
* *শিল্পীপ্ৰাণ চন্দ্ৰ ফুকন বঁটা*

## মৃত্যু
২০২৫ চনৰ ৮ জানুৱাৰী, বুধবাৰে বাৰ্ধক্যজনিত কাৰণত ৯২ বছৰ বয়সত জ্ঞানদা কাকতিৰ শ্বিলঙৰ বেথানি চিকিৎসালয়ত মৃত্যু হয়।

## চলচ্চিত্ৰপঞ্জী

## তথ্য সংগ্ৰহ

## লগতে চাওক
* পাৰঘাট
* পুবেৰুণ
* ইভা আচাও

## বাহ্যিক সংযোগ
* জ্ঞানদা কাকতিৰ কণ্ঠত ''বৰনৈৰ বালিতে'' শুনক

শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:অসমীয়া চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেত্ৰী
শ্ৰেণী:অভিনেত্ৰী
দেৱী প্ৰসাদ শেট্টী

**দেৱী প্ৰসাদ শেট্টী** () হৈছে এগৰাকী ভাৰতীয় হৃদৰোগ বিশেষজ্ঞ আৰু উদ্যোগী। তেখেত নাৰায়ণা হেল্থ (Narayana Health) নামৰ ২১টা চিকিৎসা-কেন্দ্ৰযুক্ত সংস্থাটোৰ প্ৰতিষ্ঠাতা আৰু অধ্যক্ষ। তেখেতে ১৫,০০০ টাতকৈও অধিক হৃদৰোগৰ অস্ত্ৰোপচাৰ কৰিছে। ভাৰতৰ স্বাস্থ্যখণ্ডলৈ আগবঢ়োৱা অনবদ্য অৱদানৰ বাবে ২০০৪ চনত তেওঁক ভাৰত চৰকাৰে পদ্মশ্ৰী আৰু ২০১২ চনত পদ্মভূষণ প্ৰদান কৰে।

## প্ৰাৰম্ভিক জীৱন
১৯৫৩ চনৰ ৮ মে'ত কৰ্ণাটকৰ দক্ষিণ কানাড়া জিলাৰ এখন গাঁৱত দেৱী প্ৰসাদ শেট্টীৰ জন্ম হৈছিল। তেওঁ আছিল পিতৃ-মাতৃৰ অষ্টমগৰাকী সন্তান। তেওঁলোকৰ মুঠতে নগৰাকী সন্তান আছিল। বিদ্যালয়ৰ পঞ্চম শ্ৰেণীত পঢ়ি থকা অৱস্থাতেই তেওঁ হৃদৰোগৰ চাৰ্জন হ'ম বুলি সিদ্ধান্ত লৈছিল, যেতিয়া তেওঁ দক্ষিণ আফ্ৰিকাৰ চিকিৎসক *ক্ৰিষ্টিয়ান বাৰ্নাডে* কৰা পৃথিৱীৰ প্ৰথমটো হৃদযন্ত্ৰ প্ৰতিষ্ঠাপনৰ বিষয়ে শুনিছিল।
১৯৭৯ চনত এমবিবিএছৰ শিক্ষা সমাপ্ত কৰাৰ পাছত তেওঁমাংগালোৰস্থিত কস্তুৰবা চিকিৎসা মহাবিদ্যালয়ত *সাধাৰণ অস্ত্ৰোপচাৰ* বিষয়ত পষ্ট-গ্ৰেজুৱেট কৰিছিল। তাৰপিছত তেখেতে ইংলেণ্ডৰ ৰয়েল কলেজ অৱ চাৰ্জনছৰ পৰা এফআৰচিএছ (FRCS) অৰ্জন কৰিছিল।

## কৰ্মজীৱন
১৯৮৯ চনত শেট্টী ভাৰতলৈ ঘূৰি আহে আৰু আৰম্ভণিতে কলিকতাস্থিত বি.এম. বিৰলা হস্পিতালত কাম কৰে। ১৯৯২ চনত "ৰনি" নামৰ এটা নবছৰীয়া শিশুৰ দেহত পোনপ্ৰথমে তেখেতে হৃদৰোগৰ অস্ত্ৰোপচাৰ কৰে। কলিকতাত মাদাৰ টেৰেছাৰ হাৰ্ট-এটেক এটা হোৱাৰ পিছত শেট্টীয়ে তেখেতৰ অস্ত্ৰোপচাৰ কৰে আৰু পৰৱৰ্তী পৰ্যায়ত তেখেতৰ ব্যক্তিগত চিকিৎসকৰ দায়িত্ব পালন কৰে। কিছুদিনৰ পিছত তেখেত বাংগালোৰলৈ আহে আৰু বাংগালোৰৰ মণিপাল চিকিৎসালয়ত *মণিপাল হৃদযন্ত্ৰ সংস্থা* প্ৰতিষ্ঠা কৰে। তেখেতৰ শহুৰেকে ইয়াক প্ৰতিষ্ঠা কৰাত আৰ্থিকভাৱে সহায় কৰিছিল। 

২০০১ চনত শেট্টীয়ে নাৰায়ণা হৃদয়ালয় প্ৰতিষ্ঠা কৰে। বাংগালোৰৰ পৰা নাতিদূৰৈৰ বোমাচন্দ্ৰাত এইখন প্ৰতিষ্ঠা কৰা হয়। তেওঁ বিশ্বাস কৰিছিল যে স্বাস্থ্যখণ্ডত হোৱা খৰচ পৰৱৰ্তী পাঁচ-দহটা বছৰত ৫০% পৰ্যন্ত কমাব পৰা যায়, যদিহে চিকিৎসালয়সমূহ পৰিমাপৰ অৰ্থনীতি *(economies of scale)*ৰ ধাৰণাটো অৱলম্বন কৰে। 
২০১২ চনৰ আগষ্টত শেট্টীয়ে ট্ৰিমেডএক্স(TriMedx)ৰ লগত এক চুক্তিত আৱদ্ধ হয়। এই চুক্তি অনুসৰি ভাৰতত এটা হাস্পতালৰ শৃংখলা সৃষ্টি কৰিবলৈ যুগ্ম উদ্যোগ লোৱা হয়।

শেট্টীয়ে কলিকতাত ৰবীন্দ্ৰনাথ ঠাকুৰ আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় হৃদবিজ্ঞান প্ৰতিষ্ঠান (RTIICS) প্ৰতিষ্ঠা কৰে আৰু বাংগালোৰ আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় বিমানবন্দৰৰ কাষত ৫,০০০ বিছনাযুক্ত বিশেষ চিকিৎসালয় স্থাপন কৰিবলৈ কৰ্ণাটক চৰকাৰৰ লগত এক বুজাবুজিৰ চুক্তিত স্বাক্ষৰ কৰে। ঠিক একেদৰে আহমেদাবাদতো ৫,০০০ বিছনাযুক্ত এখন চিকিৎসালয় স্থাপন কৰিবলৈ গুজৰাট চৰকাৰৰ লগত বুজাবুজিৰ চুক্তিত স্বাক্ষৰ কৰে।

২০১৩ চনত বাংগালোৰত অনুষ্ঠিত হোৱা *IACCCON* ৰ বাৰ্ষিক বৈজ্ঞানিক অধিৱেশনত শেট্টীক *Indian Association of Clinical Cardiologists* ৰ মুখ্য পৃষ্ঠপোষক নিৰ্বাচিত কৰা হয়।

## বঁটা-সন্মান
* পদ্মভূষণ, ২০১২ চনত।
* কৰ্ণাটক ৰত্ন, ২০০১ চনত।
* বছৰটোৰ উদ্যোগী বঁটা, ইক'নমিক টাইমছৰ দ্বাৰা ২০১২ চনত।
* দ্য ইকোনমিষ্ট ইনোভেছন বঁটা, ২০১১ চনত।
* সামাজিক উদ্যোগৰ বাবে স্বাব সংস্থা বঁটা (Schwab Foundation's award), ২০০৫ চনত।

* ডা: বি.চি. ৰয় ৰাষ্ট্ৰীয় বঁটা, ২০০৩ চনত, *চিকিৎসাৰ প্ৰখ্যাত ব্যক্তি* শিতানত।
* পদ্মশ্ৰী, ২০০৪ চনত।
* বৰ্ষটোৰ *আৰ্ণষ্ট আৰু যুৱ উদ্যোগী* সন্মান, ২০১২ চনত।

## তথ্যসংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:চিকিৎসাবিদ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যৱসায়ী
শ্ৰেণী:পদ্মশ্ৰী বঁটা বিজয়ী
শ্ৰেণী:পদ্মভূষণ বঁটা বিজয়ী
সেন্দূৰীপিঠীয়া মৌ-পিয়া

**সেন্দূৰীপিঠীয়া মৌ-পিয়া**() হৈছে অসমৰ বিভিন্ন প্ৰজাতিৰ মৌ-পিয়াৰ এবিধ প্ৰজাতি। ই সৰু চৰাই ৷ প্ৰায় ৫-৩০ গ্ৰাম ওজনৰ এই চৰাই বিধ অন্যান্য কেবাটাও প্ৰজাতিৰ অন্যতম ৷ এই চৰাইবিধ আফ্ৰিকাৰ মধ্য-পূৰ্ব অঞ্চল, দক্ষিণএচিয়া, দক্ষিণ-পূব এচিয়া, চীন ৰ দক্ষিণ অঞ্চলৰ পৰা আৰম্ভ কৰি ইণ্ডোনেছিয়া, নিউ গিনী আৰু অষ্ট্ৰেলিয়াৰ উত্তৰ অংশলৈকে বিয়পি আছে।

১৬ টা উপপৰিয়ালত প্ৰায় ১৪৫টা প্ৰজাতি পোৱা যায়। অধিকাংশ মৌ-পিয়া চৰায়ে ফুলৰ মৌ পান কৰি জীয়াই থাকে যদিও তাৰে কিছু প্ৰজাতিয়ে বিভিন্ন পতংগ যেনে মকৰা আদি খাই জীয়াই থাকে। বিশেষকৈ পোৱালি বোৰৰ প্ৰতিপাল কৰাৰ সময়ত এই চৰাই বিধে পতংগ খুৱাই ডাঙৰ কৰে। একেবাৰে সৰু বা ডাঙৰ ফুলৰ মৌ শুহিবলৈ ইহঁতে ফুলৰ মৌ-ভাণ্ডাৰৰ বাহিৰ অংশ ঠোঁটেৰে খুচি মৌ সংগ্ৰহ কৰে। কিছুমানে ফল আদি খোৱা দেখা যায়। ইহঁতৰ ডেউকা সৰু হোৱা বাবে বৰ খৰকৈ উৰিব পাৰে।

## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:চৰাই
শ্ৰেণী:অসমৰ চৰাই
ইনচুলিন গছ

**ইনচুলিন গছ**  হৈছে ইংৰাজীত সাধাৰণতে **ফিয়েৰি কষ্টাছ (fiery costus)** বা **স্পাইৰেল ফ্লেগ (spiral flag)** নামেৰে জনাজাত কষ্টেচিয়া পৰিয়ালৰ অন্তৰ্গত এবিধ ঔষধি উদ্ভিদ। ই পূৱ ব্ৰাজিলৰ এবিধ থলুৱা প্ৰজাতি। মধুমেহ ৰোগ উপশম কৰাৰ গুণ থকা বাবে ভাৰতত এই উদ্ভিদক ইনচুলিন প্লেণ্ট বুলি জনা যায়।

এই উদ্ভিদৰ বহল, মিহি, ডাঠ সেউজীয়া পাতৰ ভিতৰৰ ফালটো কিছু বেঙুনীয়া আভা দেখা যায়। পাতবোৰ কাণ্ডৰ পৰা বৃত্তাকাৰে ওলায়। এই উদ্ভিদৰ সৰ্বাধিক উচ্চতা দুই ফুট পৰ্যন্ত হ’ব পাৰে। ফুলবোৰ কমলা বৰণৰ আৰু ব্যাসাৰ্ধ প্ৰায় ১.৫ ইঞ্চি। গ্ৰীষ্মকালত ফুল ফুলে, কলিবোৰ ডালৰ কাষত শংকু আকৃতিত দেখা পোৱা যায়।

## কৃষি
সিদ্ধা চিকিৎসাত ইনচুলিন প্লেণ্টক কষ্টুম নামেৰে জনা যায়। ইয়াৰ শিপাৰ বাবে কাশ্মিৰ আৰু হিমালয়ৰ কিছু অঞ্চলত ইয়াৰ খেতি কৰা হয়। এই উদ্ভিদ আদাৰ ওচৰ সম্বন্ধীয়, পূৰ্বতে ইহঁতক আদাৰ সৈতে একে পৰিয়াল “জিংগিবেৰেচিয়া (Zingiberaceae)”ৰ অন্তৰ্গত আছিল, কিন্তু বৰ্তমান “কষ্টাছ (*[[Costus]]*)” আৰু ইহঁতৰ সম্বন্ধীয় প্ৰজাতিসমূহক “কষ্টেচিয়া (Costaceae)” নামৰ পৃথক পৰিয়াল হিচাপে শ্ৰেণীভূক্ত কৰা হয়। এই প্ৰজাতিৰ উদ্ভিদবোৰ ৰাইজমৰ দ্বাৰা বংশবৃদ্ধি হয় আৰু ইহঁতৰ বীজবোৰ চৰায়ে ফলখোৱাৰ ফলত বিস্তাৰিত হয়। *কষ্টাছ*ৰ উৎপাদ প্ৰাকৃতিকভাবে খোৱাৰ উপযুক্ত আৰু এই বিলাকক কেতিয়াবা *কষ্টাছ কমছাছ* বুলিও কয়। ফুলৰ পাহিবোৰ কিছু মিঠা সোৱাদযুক্ত আৰু পুষ্টিকাৰক। ইহঁত মাটিৰ তলত বৃদ্ধি হয়। *Costus pulverulentus*ৰ দীঘল ফুলৰ ঠাৰিডাল এক অনন্য আৰু ফুলনিৰ এক প্ৰধান আকৰ্ষণৰ কাৰক। ইহঁতৰ বৃদ্ধি বৰ খৰতকীয়া। ইহঁতৰ বৃদ্ধিৰ বাবে ৰ’দৰ প্ৰয়োজন যদিও কিছু ছাঁ ঠাইতো গজে। ভাৰতত ইহঁতক ঔষধি গুণৰ বাবে খেতি কৰে আৰু পৃথিৱীৰ অন্য ঠাইত আলংকাৰিক উদ্ভিদ হিচাপে কৰে। 

## পৰম্পৰাগত ঔষধ
ইনচুলিন উদ্ভিদৰ শুকান পাতবোৰ আয়ুৰ্বেদিক ঔষধ হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰা হয়।

## তথ্যসংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:উদ্ভিদজগত
শ্ৰেণী:সপুষ্পক উদ্ভিদ
ভাৰতীয় উপমহাদেশ

**ভাৰতীয় উপমহাদেশ** () হৈছে এছিয়া মহাদেশৰ দক্ষিণৰ এক উপদ্বীপ অঞ্চল। এই অঞ্চলটোৰ অধিকাংশই ভাৰতীয় ভূত্বকীয় ফলকত অৱস্থিত আৰু এয়া উত্তৰে হিমালয় পৰ্বতমালাৰ পৰা দক্ষিণে ভাৰত মহাসাগৰলৈ বিস্তৃত্ব। ভূতাত্ত্বিকভাবে, ভাৰতীয় উপমহাদেশটি হৈছে প্ৰায় ৫.৫ কোটি বছৰ পূৰ্বে গণ্ডৱানাৰ পৰা পৃথক হৈ ইউৰেছিয়ান ফলকৰ সৈতে লগ হোৱা স্থলভাগৰ সৈতে সম্পৰ্কিত থকা অঞ্চল। ভৌগোলিকভাবে, ভাৰতীয় উপমহাদেশ হৈছে উত্তৰে হিমালয় পৰ্বতমালা, পশ্চিমে হিন্দু কুশ পৰ্বতমালা আৰু পূবে আৰাকান পৰ্বতমালাৰে আৱৰি থকা দক্ষিণ-মধ্য এছিয়াৰ উপদ্বীপ অঞ্চল। ৰাজনৈতিকভাবে, ভাৰতীয় উপমহাদেশত নেপাল, পাকিস্তান, বাংলাদেশ, ভাৰত, ভূটান, মালদ্বীপ আৰু শ্ৰীলংকা অন্তৰ্ভুক্ত।

কিছুক্ষেত্ৰত, 'ভাৰতীয় উপমহাদেশ' ভৌগোলিক শব্দটো আৰু 'দক্ষিণ এছিয়া' শব্দটো পৰস্পৰৰ প্ৰতিশব্দ হিচাপে ব্যৱহৃত হয়। পিছে দক্ষিণ এছিয়া বুলিলে সাধাৰণতে এক ৰাজনৈতিক অঞ্চলক বুজোৱা যায় য'ত ভাৰতীয় উপমহাদেশৰ দেশসমূহৰ লগতে আফগানিস্তানকো অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হয়। এই দুয়োটা অঞ্চলৰ সংজ্ঞাত কোন-কোন দেশক অন্তৰ্ভুক্ত কৰা উচিত সেয়া এক বিতৰ্কিত বিষয়।

## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:এছিয়া
শ্ৰেণী:ভৌগোলিক অঞ্চল
মহৰি

**মহৰি** নাটকখন দুৰ্গাপ্ৰসাদ মজিন্দাৰবৰুৱাৰ এখন ধেমেলীয়া নাট। মহৰি মজিন্দাৰ বৰুৱাৰ প্ৰথম নাট। মহৰি নাটকখন ১৮৯২ খৃষ্টাব্দত ৰচিত হৈ ১৮৯৬ খৃষ্টাব্দত প্ৰকাশ হয়। দুৰ্গাপ্ৰসাদ মজিন্দাৰ বৰুৱাই ১৮৯৩ চনত বিহু উপলক্ষে 'মহৰি'ক ৰাইজৰ আগত থিয় কৰাই আনন্দ লাভ কৰে আৰু সেই চনৰ অসমীয়া সাহিত্য সভাৰ বছৰেকীয়া উৎসৱত অভিনয় কৰা হয়। মৌলিক ধেমেলীয়া নাট স্বৰূপে 'মহৰি' অসমীয়া ধেমেলীয়া নাট্য সাহিত্য ক্ষেত্ৰত প্ৰথম। নাট্যকাৰে নিজেই নাটকখনৰ পাতনিত উল্লেখ কৰিছে " আমাৰ ধেমালি কৰিব লগীয়া নাট নাই বুলি ক'লেও মিছা কোৱা নহয়।" মহৰি তিনি অঙ্কযুক্ত নাট। দৃশ্যবোৰক দৰ্শন নাম দিয়া হৈছে। প্ৰথম অংকৰ দৰ্শনৰ সংখ্যা পাঁচ, দ্বিতীয় অংকৰ তিনি, আৰু তৃতীয় অংকৰ ছয়। নাটকখনত এটাও গীত নাই।

## নাট্যকাৰৰ পৰিচয়
দুৰ্গাপ্ৰসাদ মজিন্দাৰ বৰুৱাৰ ১৮৭০ চনত শিৱসাগৰ জিলাৰ বেতবাৰীৰ শুকান পুখুৰীত জন্ম হয়। তেওঁৰ পিতাকৰ নাম নৰোত্তম মজিন্দাৰ বৰুৱা। দুৰ্গাপ্ৰসাদে যোৰহাট চৰকাৰী হাইস্কুলত পঢ়িছিল। দুৰ্গাপ্ৰসাদে চাৰিখন নাটক লিখিছিল। সেইবোৰ হ'ল 'মহৰি', 'বৃষকেতু', 'গুৰু-দক্ষিণা', আৰু 'নিগ্ৰো'। ইয়াৰে 'কলিযুগ' নাটকখন বেণুধৰ ৰাজখোৱাৰ লগত যুটিয়াভাৱে ৰচনা কৰা।

## নাটকখনৰ চৰিত্ৰসমূহ
* ভাবিৰাম শৰ্মা
* জিউৰাম
* মিঃ ফক্স
* মাকৰি মেম
* হলিৰাম
* আব্দুল ৰহমান
* ভেকোলা
* সুমথিৰা
* বাপিৰাম কোচ

## কাহিনী
ভাবিৰাম শৰ্মা পঞ্চম শ্ৰেণীলৈকে পঢ়া এজন ল'ৰা। পিতাকৰ মৃত্যুৰ পিছত কিছুদিন অনাই বনাই ঘূৰি ফুৰাৰ পাছত কম দিনতে ধনী হোৱাৰ মানসেৰে চাহ বাগিচাত চাকৰি কৰাৰ মন মেলে। খুড়ায়েক জিউৰাম উকিলৰ বন্ধু আছিল ঔ গুৰি চাহ বাগিচাৰ বৰচাহাব মিঃ ফক্স। উকিল জিউৰামৰ হতুৱাই এখন পৰিচয় পত্ৰ লিখি লৈ ভাবিৰামে মিঃ ফক্সৰ লগত সাক্ষাত কৰে। পঞ্চম মানলৈকে পঢ়া ভাবিৰামে ইংৰাজী নাম মাত্ৰহে জানিছিল। ভাবিৰামে ইংৰাজী কিমান জানে ফক্সে মৌখিক ভাবে পৰীক্ষা কৰি গম পালে যে ভাবিৰামে ইংৰাজী একো নাজানে। তথাপি জিউৰাম উকিলৰ খাতিৰত ভাবিৰামক মহৰি কামত নিয়োগ কৰিলে। এয়া বৰমহৰি হলিৰামে পেটে ভালপোৱা নাছিল। কেইদিনমান যোৱাৰ পিছত এদিনখন মিঃ ফক্সে চাহ ঘৰলৈ 'হেমাৰ' (Hammer) লাগে বুলি ভাবিৰামলৈ লিখি পঠিয়ালে। ভাবিৰামে একো বুজিব নোৱাৰি কৰত এখন পঠিয়াই দিলে। এনে কাৰ্যত মিঃ ফক্সৰ খং উঠা বুলি ভাবিৰামে ক্ষন্তেক পিচতে জানিব পাৰিলে। এই চেলুতে হলিৰামে ভাবিৰামক চাহ বাগিচাৰ পৰা পলাই ঘৰমুৱা হ'বলৈ উপদেশ দিলে আৰু ভতিজা ল'ৰাক তাৰ ঠাইত চাকৰি দিয়াৰ বাবে চাহাবক খাটনি ধৰিলে। ভাবিৰামে নিজৰ দৰমহাৰ টকা নোলোৱাকৈ কপাল থুকি নিজৰ ঘৰলৈ পলাই গ'ল।

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:অসমীয়া নাটক
বাৰুদ (চলচ্চিত্ৰ)

**বাৰুদ** ২০০৪ চনত মুক্তি লাভ কৰা এখন একশ্বন ধৰ্মী অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ। মুনিন বৰুৱাই চলচ্চিত্ৰ খন পৰিচালনা কৰিছিল আৰু প্ৰযোজনা কৰিছিল মেৰী লস্কৰে পূজা মোশ্যন পিকচাৰ্ছৰ বেনাৰত। সংগীত পৰিচালনা আছিল জুবিন গাৰ্গৰ। ছবিখনৰ মুখ্য ভূমিকাত অভিনয় কৰিছিল তপন দাস, যতীন বৰা, ৰবি শৰ্মা আৰু প্ৰস্তুতি পৰাশৰে।

## কাহিনীৰ সাৰাংশ
ছবিখনৰ কাহিনীভাগ কিছু দুৰ্নীতি পৰায়ণ ৰাজনৈতিক নেতা আৰু আৰক্ষীৰ মইমতালী আৰু বুজাবুজিৰ ওপৰত কেন্দ্ৰীভূত। ৰবি শৰ্মাই ছবিখনত এগৰাকী ধনী আৰু প্ৰভাৱশালী ৰাজনৈতিক নেতাৰ পুত্ৰৰ চৰিত্ৰত খলনায়কৰ দুৰ্দান্ত অভিনয় কৰিছে।

## অভিনয়ত

*তপন দাস
*যতীন বৰা
*ৰবি শৰ্মা
*বিজু ফুকন
*প্ৰাঞ্জল শইকীয়া
*প্ৰস্তুতি পৰাশৰ
*বিষ্ণু খাৰঘৰীয়া
*মৃদুলা বৰুৱা 
*পূৰবী শৰ্মা
*বাহাৰুল ইছলাম
*পৰিণীতা বৰঠাকুৰ
*অৰুণ হাজৰিকা

## সংগীত

চলচ্চিত্ৰখনৰ সংগীত পৰিচালনা কৰিছিল জুবিন গাৰ্গে। গীত লিখিছিল হেমন্ত দত্ত, মানস ৰবীন আৰু জুবিন গাৰ্গে। গীতসমূহত কণ্ঠদান কৰিছিল জুবিন গাৰ্গ, পদ্মিনী, শাশ্বতী ফুকন আৰু পামেলা জৈনে। 

## তথ্যসূত্ৰ

## বাহ্যিক সংযোগ
*

শ্ৰেণী:অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:২০০০ দশকৰ অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ‎
শ্ৰেণী:২০০৪ বৰ্ষৰ চলচ্চিত্ৰ
লিডু

**লিডু** অসমৰ তিনিচুকীয়া জিলাৰ মাৰ্ঘেৰিটা মহকুমাৰ অন্তৰ্গত এখন সৰু চহৰ। লিডু ৰেলৱে ষ্টেচন ভাৰতৰ পূব প্ৰান্তৰ ব্ৰডগজ ৰেলৱে ষ্টেচন। এই চহৰখনৰ পৰাই দ্বিতীয় বিশ্বযুদ্ধৰ সময়ত বাৰ্মাৰ মাজেদি চীনলৈ সামৰিক যোগানৰ পথ হিচাপে আমেৰিকান আৰু ইংৰাজ সেনাবাহিনীৰ ব্যৱহাৰৰ বাবে নিৰ্মাণ কৰা ষ্টিলৱেল পথৰ আৰম্ভণি ঘটিছে।

১৮৮২ চনত পূৰ্বৰ আছাম ৰেলৱে এণ্ড ট্ৰেডিং কোম্পানীয়ে মিটাৰগজ বহাওঁ‌তে লিডুত প্ৰথমটো কয়লা খনি আৰম্ভ কৰা হৈছিল। কোনো কোনো ভূতত্ত্ববিদৰ মতে এই অঞ্চলত উপলব্ধ হোৱা কয়লাৰ গুণগত মান উচ্চ আৰু ইয়াক *লিডু কয়লা* বুলি জনা যায়। ঠাই বিশেষে ভূপৃষ্ঠৰ পৰা পাঁচ ফুট অভ্যন্তৰতে এই অঞ্চলত কয়লাৰ স্তৰসমূহ দৃশ্যমান হয় আৰু ইয়াৰ গভীৰতা পঁচিশ ফুট পৰ্যন্ত হয়। সেয়ে ইয়াত কয়লাৰ খনন কাৰ্য সুবিধাজনক আৰু কম ব্যয়বহুল।

## ইতিহাস
লিডু নামটোৰ উৎপত্তি সন্দৰ্ভত কেইবাটাও জনশ্ৰুতি আছে। কিছুসংখ্যক লোকৰ মতে এই ঠাইৰ পুৰণি অধিবাসী চিংফৌসকলৰ ভাষাত *লি* মানে নাও আৰু *ড* মানে কটা। *লিড* শব্দই নাও কটা বা নাও সজা ঠাইক বুজায়। লিড নামৰ অপভ্ৰংশ ঘটি পৰৱৰ্তী কালত লিডু হিচাপে পৰিচিত হৈ পৰিল বুলি কোৱা হয়। ইংৰাজ শাসনকালত কয়লাৰ আৱিষ্কাৰ হোৱাৰ পিছতেই লিডু অঞ্চলটোৱে সৰ্বভাৰতীয় মানচিত্ৰত এক গুৰুত্বপূৰ্ণ স্থান লাভ কৰে। পিছলৈ দ্বিতীয় বিশ্বযুদ্ধৰ সময়ত লিডু মিত্ৰবাহিনীৰ সামৰিক ঘাটি আছিল আৰু সামৰিক উদ্দেশ্যতেই লিডুৰ পৰা আৰম্ভ হোৱা বিখ্যাত ষ্টিলৱেল পথৰ নিৰ্মাণ কৰা হৈছিল।

## শিক্ষানুষ্ঠানসমূহ
* লিডু মহাবিদ্যালয়
* লিডু কেন্দ্ৰীয় বাণিজ্য মহাবিদ্যালয়
* লিডু কনিষ্ঠ মহাবিদ্যালয়
* লিডু শংকৰদেৱ বিদ্যাপীঠ উচ্চ মাধ্যমিক বিদ্যালয়

## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:অসমৰ নগৰ-মহানগৰ
শ্ৰেণী:তিনিচুকীয়া জিলা
বাৰুদ

**বাৰুদ** বা **গানপাউদাৰ** () হৈছে ৰাসায়নিক বিস্ফোৰক। ইয়াক ছালফাৰ (), এঙ্গাৰ () আৰু যখাৰ (পটাছিয়াম নাইট্ৰেট, )-ৰ মিশ্ৰণেৰে তৈয়াৰ কৰা হয়। ছালফাৰ আৰু এঙ্গাৰে ইন্ধন বা প্ৰজ্বালক হিচাপে কাম কৰে, আনহাতে যখাৰে জাৰক ৰূপে কাম কৰে।  বাৰুদৰ জ্বলনময়ী বৈশিষ্ট্য তথা জ্বলনৰ ফলত উৎপন্ন হোৱা তাপ আৰু গেছৰ পৰিমাণৰ বাবে ইয়াৰ ব্যাপক ব্যৱহাৰ আগ্নেয়াস্ত্ৰ, আৰ্টিলেৰি, ৰকেট তথা আতচবাজীত হয়; লগতে বিস্ফোৰক পদাৰ্থ হিচাপে খনন, কুৱেৰিং আৰু পথ নিৰ্মাণত ব্যৱহৃত হয়। 

বাৰুদ নৱম শতিকাৰ চীনৰ 'চাৰটি মহান আৱিষ্কাৰ'-ৰ মাজৰ এটা ৰূপে বিবেচনা কৰা হয়। ১৩ শতিকাৰ শেষৰফাললৈ বাৰুদৰ ব্যৱহাৰ ইউৰেছিয়াৰ প্ৰায়ভাগ অংশতে বিয়পি পৰিছিল।  আৰম্ভণিতে তাওবাদীসকলে ঔষধিয় উদ্দেশ্যেৰে তৈয়াৰ কৰা বাৰুদক প্ৰথম বাৰৰ বাবে যুদ্ধত ব্যৱহাৰ কৰা হয় প্ৰায় ৯০৪ খ্ৰীষ্টাব্দত। 

তুলনামূলকভাবে মন্থৰ গেলি যোৱা হাৰ আৰু ফলস্বৰূপে কম ব্ৰিচেন্স ক্ষমতাৰ বাবে বাৰুদক এক নিম্মখাপৰ বিস্ফোৰক হিচাপে শ্ৰেণীবদ্ধ কৰা হয়। 

## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:সামগ্ৰী
দাগ (চলচ্চিত্ৰ)

**দাগ** ২০০১ চনত মুক্তি লাভ কৰা এখন ৰোমাণ্টিক ৰহস্যধৰ্মী ছবি। বিশিষ্ট পৰিচালক মুনিন বৰুৱাই চলচ্চিত্ৰখন পৰিচালনা কৰিছিল আৰু প্ৰযোজনা কৰিছিল নীলোৎপল চৌধুৰীয়ে। সংগীত পৰিচালনা আছিল জুবিন গাৰ্গৰ। ছবিখনৰ মুখ্য ভূমিকাত অভিনয় কৰিছিল তপন দাস, যতীন বৰা, অনুৰূপা পাঠক আৰু বিষ্ণু খাৰঘৰীয়াই।

## কাহিনীৰ সাৰাংশ
দুই ভাতৃয়ে নজনাকৈ একেগৰাকী ছোৱালীৰ প্ৰেমত পৰে আৰু তাৰ পিছতেই বিভিন্ন ঘাত-প্ৰতিঘাত আৰু প্ৰতিশোধৰ মাজেৰে ছবিখনৰ কাহিনীভাগ আগবাঢ়ে। অৱশেষত জ্যেষ্ঠ ভাতৃয়ে কনিষ্ঠ ভাতৃৰ বাবে নিজকে ত্যাগ কৰে।

## অভিনয়ত
*তপন দাস - ৰোহিত বৰুৱা / ৰাজু
*যতীন বৰা - ৰাহুল বৰুৱা
*অনুৰূপা পাঠক - বাসৱী
*বিষ্ণু খাৰঘৰীয়া - ললিত
*প্ৰাঞ্জল শইকীয়া
*মৃদুলা বৰুৱা
*নিপন গোস্বামী
*পূৰ্ণিমা শইকীয়া
*অৰুণ নাথ
*অৰুণ হাজৰিকা
*চেতনা দাস

## সংগীত

জুবিন গাৰ্গে চলচ্চিত্ৰখনৰ সংগীত পৰিচালনা কৰিছিল। গীত লিখিছিল জুবিন গাৰ্গ আৰু দিগন্ত ভাৰতীয়ে। গীতসমূহত কণ্ঠদান কৰিছিল জুবিন গাৰ্গ, শাশ্বতী ফুকন, ৰূপজ্যোতি দেৱী, মহালক্ষ্মী আয়াৰ, জংকী বৰঠাকুৰ আৰু দিগন্ত ভাৰতীয়ে। ছবিখনৰ গীতসমূহ চিৰসেউজ আৰু এতিয়াও যথেষ্ট জনপ্ৰিয়।

;টোকাসমূহ
* ট্ৰেক ৮ আৰু ৯ হৈছে "বোনাচ ট্ৰেক" আৰু বোলছবিখনত প্ৰদৰ্শিত হোৱা নাছিল।

## তথ্যসূত্ৰ

## বাহ্যিক সংযোগ
* গীত সংকলন ৱেবচাইটত দাগ ছবিৰ গীত
*
*দাগ ছবিৰ গীতৰ অডিঅ'

শ্ৰেণী:অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:২০০০ দশকৰ অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:২০০১ বৰ্ষৰ চলচ্চিত্ৰ
মাটিৰ স্বৰ্গ

**মাটিৰ স্বৰ্গ** () ১৯৬৩ চনৰ ১ মাৰ্চত মুক্তি পোৱা এখন অসমীয়া কথাছবি। পৰিচালক অনিল চৌধুৰী। চৌধুৰী চিত্ৰায়নৰ বেনাৰত গিৰিশ চৌধুৰীয়ে ছবিখনৰ প্ৰযোজনা কৰাৰ উপৰিও কাহিনী আৰু সংলাপো লিখিছিল। সঙ্গীত জিতেন দেৱ আৰু বীৰেন্দ্ৰ কুমাৰৰ। ছবিখনত এখন অভাৱ-অনাতনে জুৰুলা কৰা গৃহস্থী আৰু আন এখন বিলাস-বৈভৱেৰে উপচি থকা গৃহস্থীৰ চিত্ৰায়ন কৰা হৈছে। কিন্তু, উক্ত দুয়োখন গৃহস্থীয়ে যেতিয়া দুখ-কষ্ট সহিবলগীয়া হয় তেতিয়া কোনে কিদৰে ইয়াৰ প্ৰতিকাৰ উলিয়ায়, ইয়াত তাকেই দেখুওৱা হৈছে।

## শিল্পী আৰু কলা-কুশলী
:(তথ্যছকত নথকা)
*শব্দগ্ৰহণ- জে ডি ইৰাণী, শিশিৰ চেতাৰ্জী
*কলা নিৰ্দেশন- নৰেশ ঘোষ
*অভিনয়- প্ৰসন্ন গোস্বামী, গিৰিশ চৌধুৰী, মাখন দেৱান, মোৱাজ্জিন আলী, সৰ্বেশ্বৰ দত্ত, বিমল নাথ, ইভা আচাও, বৰুণা চৌধুৰী, অৰ্চনা দাস, পদ্মা চৌধুৰী আদি।

## গীত
মাটিৰ স্বৰ্গৰ সংগীত জীতেন দেৱ আৰু বীৰেন্দ্ৰ দেৱৰ। মুঠ গীত ছটা। 

## তথ্য উংস

শ্ৰেণী:১৯৬০ দশকৰ অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:পোখালি (অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ)
শ্ৰেণী:১৯৬৩ বৰ্ষৰ চলচ্চিত্ৰ