open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
কাশ্মীৰা কাকতি

**কাশ্মীৰা কাকতি‍** () হ'ল ভাৰতৰ উত্তৰ-পূৰ্বাঞ্চলৰ বনাঞ্চলত কাম কৰা এগৰাকী বন্যপ্ৰাণী জীৱবিজ্ঞানী আৰু পৰিৱেশ কৰ্মী। ২০১০ চনত তেওঁ অসমৰ জয়পুৰ-দিহিং অভয়াৰণ্যত মেকুৰী পৰিয়ালৰ অন্তৰ্গত সাতবিধ প্ৰজাতিৰ মেকুৰীজাতীয় প্ৰাণীৰ উপস্থিতি আৱিষ্কাৰ কৰাৰ কথা ঘোষণা কৰিছিল। মেকুৰী পৰিয়ালৰ অন্তৰ্গত মেকুৰীজাতীয় প্ৰাণীৰ উপস্থিতি কেমেৰা ট্ৰেপ ব্যৱহাৰ কৰি নথীভুক্ত কৰাৰ তেওঁৰ কামটো বি.বি.চি.-ৰ তথ্যচিত্ৰ *লষ্ট লেণ্ড অৱ দ্য টাইগাৰ*ৰ প্ৰথম খণ্ডত অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হৈছিল। 
## শি‍ক্ষা
কাকতিয়ে ডেৰাডুনৰ ভাৰতীয় বন্যপ্ৰাণী প্ৰতিষ্ঠানৰ পৰা স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰে। কেম্ব্ৰিজ বিশ্ববিদ্যালয়ৰ বন্যপ্ৰাণী গৱেষণা গোটৰ অংশ হিচাপে তেওঁ অসমৰ হলৌ বান্দৰ বিষয়ত পি.এইচডি. ডিগ্ৰীৰ বাবে‍ গৱেষণা কৰিছিল। স্কুলীয়া শিক্ষাৰ একাংশ তেওঁ ভাৰতৰ চিমলাৰ লৰেন্স স্কুল ছানাৱাৰত লৈছিল।

## কেৰিয়াৰ
কাকতিৰ ডক্টৰেট ডিগ্ৰীৰ বাবে কৰা গৱেষণাৰ বিষয়বস্তু আছিল দিহিং-পাটকাই বন্যপ্ৰাণী অভয়াৰণ্যৰ হলৌ বান্দৰবোৰ। হলৌ বান্দৰৰ বিষয়ে‍ গৱেষণা কৰি থাকোঁতেই তেওঁ নিম্নভূমিত বিচাৰি পোৱা চিকাৰী প্ৰাণীৰ আহ-যাহ কৰা বাটবোৰৰ বিষয়ে কৌতূহলী হৈ পৰিছিল। এই আগ্ৰহেই তেওঁক মেকুৰী পৰিয়ালৰ বিষয়ে‍ কাম কৰিবলৈ বাধ্য কৰে।

২০০৭-২০০৯ চনত কাকতি আৰু তেওঁৰ দলটোৱে অসমৰ জয়পুৰ-দিহিং বনাঞ্চলৰ নিম্নভূমিৰ চিৰসেউজ অৰণ্যত ৩০টা ডিজিটেল কেমেৰা ট্ৰেপ স্থাপন কৰিছিল। ইয়াৰ যোগেদি‍ তেওঁৰ দলটোৱে সাতটা প্ৰজাতিৰ মেকুৰী আৰু অন্যান্য বিৰল বন্য জন্তুৰ তথ্য নথিভুক্ত কৰিবলৈ সক্ষম হৈছিল। গৱেষণাত ৩৫৪ বৰ্গমাইল (৫৭০ বৰ্গ কিলোমিটাৰ) পৰিসৰত ৭টা মেকুৰী প্ৰজাতি পোৱা গৈছে — যিটোক এতিয়ালৈকে এটা অঞ্চলত ফটো তোলা সৰ্বাধিক মেকুৰী প্ৰজাতিৰ বৈচিত্ৰ্য বুলি বিবেচনা কৰা হয়। ২০১২-২০১৫ চনত তেওঁ ভাৰতৰ মেঘালয় ৰাজ্যৰ বালপাক্ৰাম অঞ্চলৰ এখন অৰণ্যত ছুইডেন কৃষি মেট্ৰিস্কত স্তন্যপায়ী প্ৰাণীৰ উপস্থিতিৰ বিষয়ে‍ অধ্যয়ন কৰিছিল আৰু তাত ৫১বিধ প্ৰজাতিৰ স্তন্যপায়ী প্ৰাণী নথিভুক্ত কৰিছিল; তাৎপৰ্যপূৰ্ণভাৱে‍ ইয়াৰ ভিতৰত ৫বিধ প্ৰজাতিৰ মেকুৰীজাতীয় প্ৰাণীও আছিল।

কাকতিৰ এই গৱেষণা-কৰ্মক অসম চৰকাৰৰ বন বিভাগৰ সহযোগত আৰু ক্ৰিটিকেল ইক’চিষ্টেম পাৰ্টনাৰশ্বিপ ফাণ্ড (চিইপিএফ), বন্যপ্ৰাণী সংৰক্ষণ সমিতি–ভাৰত কাৰ্যসূচী আৰু যুক্তৰাজ্যৰ ৰাফৰ্ড স্মল গ্ৰাণ্টছ ফাউণ্ডেচনৰ পুঁজিয়ে সহায় কৰিছিল।

## কামৰ ক্ষেত্ৰসমূহ
কাকতিৰ কামৰ ক্ষেত্ৰখনত বন্যপ্ৰাণী সংৰক্ষণ, প্ৰজাতিৰ বৈচিত্ৰ্য, জীৱ বৈচিত্ৰ্য নিৰীক্ষণ আৰু প্ৰাণী পৰিৱেশ বিজ্ঞান আদি অন্তৰ্ভুক্ত।

২০১১ চনত কাকতিয়ে বন্যপ্ৰাণী অভয়াৰণ্যৰ মাজেৰে ঘাইপথ নিৰ্মাণৰ ভাৰত চৰকাৰৰ পৰিকল্পনাক সমালোচনা কৰি এক প্ৰতিৱে‍দন প্ৰস্তুত কৰিছিল। দুবছৰৰ পাছতো, ভাৰত বাৰ্মাক সংযোগ কৰা ৯৯ কিলোমিটাৰ দৈৰ্ঘ্যৰ এক পথ প্ৰকল্পৰ বাবে ই আছিল "একমাত্ৰ জনা প্ৰভাৱ অধ্যয়ন"।

২০১৪ চনত কাকতিয়ে পৰিৱেশ সুৰক্ষা আইনৰ অধীনত হাতী কৰিডৰৰ আইনী সুৰক্ষা বিচাৰি আৱেদন দাখিল কৰিছিল। তেওঁ ৰাজ্য চৰকাৰে পৰিৱেশ আইন উলংঘা কৰি গোলাই হাতী কৰিড’ৰত তেল প্ৰেৰণ কৰা টাৰ্মিনেল নিৰ্মাণৰ অনুমতি দিয়া বুলি অভিযোগ তুলিছিল৷ কাকতিৰ আৱেদন অনুসৰি প্ৰায় ২৯৫টা হাতীয়ে দুয়োটা কৰিড’ৰ ব্যৱহাৰ কৰি সংৰক্ষিত বনাঞ্চলৰ এটা মূৰৰ পৰা আনটো মূৰলৈ প্ৰব্ৰজন কৰে য’ত ৪০টাতকৈও অধিক প্ৰজাতিৰ স্তন্যপায়ী আৰু ১৯টা মাংসভোজী প্ৰাণীও আছে।

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:বিংশ শতিকাৰ ভাৰতীয় বিজ্ঞানী
শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:বিংশ শতিকাৰ ভাৰতীয় মহিলা বিজ্ঞানী
শ্ৰেণী:অসমৰ অৰণ্যসেৱক
এলবাৰ্ট হল সংগ্ৰহালয়

**এলবাৰ্ট হল সংগ্ৰহালয়** ৰাজস্থানৰ আটাইতকৈ পুৰণি সংগ্ৰহালয় আৰু এইটো ৰাজস্থানৰ ৰাজ্যিক সংগ্ৰহালয়। নিউ গেটৰ বিপৰীতে জয়পুৰৰ চিটি ৱালৰ বাহিৰত ৰাম নিবাস বাগিচাত অৱস্থিত এই ভৱনটো ভাৰত-ছাৰাচেনিক স্থাপত্যৰ এক সুন্দৰ উদাহৰণ। ইয়াক চৰকাৰী কেন্দ্ৰীয় সংগ্ৰহালয় বুলিও কোৱা হয়। ইয়াৰ বিভিন্ন সংগ্ৰহৰ বাবে এলবাৰ্ট হল সংগ্ৰহালয়ক ১৯ শতিকাৰ অন্যতম শ্ৰেষ্ঠ সংগ্ৰহালয় হিচাপে গণ্য কৰা হৈছিল। ২০০৮ চনত ইয়াৰ সংস্কাৰ কৰি ভাৰতৰ অন্যতম উন্নত সংগ্ৰহালয় হিচাপে পুনৰ মুকলি কৰা হয়।
## ইতিহাস
চেমুৱেল ছুইণ্টন জেকবে মিৰ টুজুমুল হুছেইনৰ সহায়ত এই ভৱনটোৰ ডিজাইন কৰিছিল আৰু ১৮৮৭ চনত ৰাজহুৱা সংগ্ৰহালয় হিচাপে মুকলি কৰা হৈছিল। মহাৰাজা ৰাম সিঙে প্ৰথম অৱস্থাত এই ভৱনটো টাউন হল হোৱাটো বিচাৰিছিল যদিও তেওঁৰ উত্তৰাধিকাৰী দ্বিতীয় মাধো সিঙে সিদ্ধান্ত লয় যে জয়পুৰৰ কলাৰ বাবে এটা সংগ্ৰহালয় হোৱা উচিত আৰু ইয়াক নতুন ৰাম নিবাস উদ্যানৰ অংশ হিচাপে অন্তৰ্ভুক্ত কৰিব লাগে।

১৮৭৬ চনৰ ৬ ফেব্ৰুৱাৰীত ৱেলছৰ ৰাজকুমাৰ হিচাপে চহৰখন ভ্ৰমণৰ সময়ত ইয়াৰ আধাৰশিলা স্থাপন কৰা সপ্তম এডৱাৰ্ড (আলবাৰ্ট এডৱাৰ্ড)ৰ নামেৰে ইয়াৰ নামকৰণ কৰা হৈছে। সংগ্ৰহালয়ৰ প্ৰতিষ্ঠাপকসকলে বহুতো শিল্পকৰ্মৰ উত্তম উদাহৰণ সংগ্ৰহ কৰিছিল আৰু কেতিয়াবা কিছুমান টুকুৰাও নিৰ্মাণ কৰিছিল। কৰ্ণেল টমাছ এইচ হেণ্ডলেক সংগ্ৰহটোৰ কিউৰেটৰ দায়িত্ব দিয়া হৈছিল। মহাৰাজা আৰু হেণ্ডলেক তেওঁলোকৰ সপোনক বাস্তৱায়িত কৰাত সহায় কৰিছিল চেমুৱেল ছুইণ্টন জেকব নামৰ এজন যুৱ অভিযন্তাই, যিয়ে লোক নিৰ্মাণ বিভাগৰ নেতৃত্ব প্ৰদান কৰিছিল।
## সংগ্ৰহ
সংগ্ৰহালয়টোত চিত্ৰকলা, গহনা, কাৰ্পেট, হাতীদাঁত, শিল, ধাতুৰ ভাস্কৰ্য্য আৰু স্ফটিকৰ কলাকৃতিকে ধৰি বহুতো সামগ্ৰীৰ সংগ্ৰহ আছে। এই সংগ্ৰহত গুপ্ত, কুষাণ, দিল্লী চুলতানী, মোগল আৰু ব্ৰিটিছ যুগৰ মুদ্ৰা আছে।

এই চমৎকাৰ সংগ্ৰহ হেণ্ডলেৰ প্ৰয়াসৰ ফল, যিয়ে স্থানীয় কৌশল আৰু শিল্পকলা সংৰক্ষণ কৰিব আৰু জয়পুৰবাসীৰ ওচৰত আন ঠাইৰ শ্ৰেষ্ঠ কাৰুকাৰ্য্য প্ৰদৰ্শন কৰিব বিচৰিছিল। অস্ত্ৰ-শস্ত্ৰ, কৱচ, ভাস্কৰ্য্য; জাপান, শ্ৰীলংকা, ম্যানমাৰ, হাংগেৰী, জাৰ্মানী, অষ্ট্ৰিয়া আদিৰ পৰা অহা আন্তৰ্জাতিক শিল্প, মৃৎশিল্প, কাৰ্পেট, গহনা, বাদ্যযন্ত্ৰ, হাতীদাঁত, কাঠৰ কাম, শিলৰ কামকে ধৰি ১৯ হাজাৰ বস্তুৰ ভঁৰাল হেণ্ডলেই সংগ্ৰহ কৰিছিল। সংগ্ৰহত ইজিপ্তৰো বহুতো বস্তু আছে। ইজিপ্তৰ এটা মামি এই সংগ্ৰহালয়ৰ মূল আকৰ্ষণ। ১৭ শতিকাৰ পাৰ্চী বাগিচাৰ কাৰ্পেট আৰু বহুতো প্ৰাচীন ভাস্কৰ্য্য সংগ্ৰহালয়টোৰ লোভনীয় সম্পদ। সংগ্ৰহালয়ৰ বাবে অসংখ্য কাঁহ আৰু ধাতুৰ বস্তুও আহৰণ কৰা হৈছিল। সংগ্ৰহবোৰ বিভিন্ন গেলেৰীত বিভক্ত - মৃৎশিল্পৰ সংগ্ৰহ হৈছে সকলোতকৈ ডাঙৰ আৰু সকলোতকৈ বিবিধতাপূৰ্ণ, য’ত ভাৰতৰ বিভিন্ন স্থানৰ লগতে প্ৰাচ্য আৰু প্ৰাশ্চাত্য বিশ্বতকৈ উত্তম নমুনা।

## প্ৰসংগ

## বাহ্যিক সংযোগ

* 
*Albert Hall Jaipur Complete Guide
শ্ৰেণী:ৰাজস্থানৰ সংগ্ৰহালয়
শ্ৰেণী:ভাৰতভিত্তিক সাংস্কৃতিক সংগঠন
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ কলা সংগ্ৰহালয় আৰু গেলাৰী
ফেটা

ফেটা (মাৰাঠী:फेटा, )(),হৈছে ভাৰতৰ মহাৰাষ্ট্ৰত পৰিধান কৰা পৰম্পৰাগত পাগুৰি।
পুৰণি দিনত পৰম্পৰাগত ফেটা মূলতঃ পৰিয়ালৰ বয়োজ্যেষ্ঠসকলে সন্মানৰ চিন আৰু  আৰু মৰ্যাদাৰ ইংগিত হিচাপে পিন্ধিছিল। ইয়াক সাংস্কৃতিক প্ৰথা আৰু পৰম্পৰা বুলি গণ্য কৰা হৈছিল যিটো পূৰ্বতে মহাৰাষ্ট্ৰীয় পুৰুষসকলৰ বাবে বাধ্যতামূলক বুলি গণ্য কৰা হৈছিল।
ফেটা সাধাৰণতে বিশেষকৈ বিবাহ অনুষ্ঠানত পিন্ধা হয়। অন্যান্য উৎসৱ, সাংস্কৃতিক অনুষ্ঠান আৰু ধৰ্মীয় উদযাপনত ফেটা পিন্ধে যদিও পৰম্পৰাগত নহয়। বহু অঞ্চলত পুৰুষ গণ্যমান্য ব্যক্তিক পিন্ধিবলৈ ফেটা আগবঢ়াই পৰম্পৰাগতভাৱে আদৰণি জনোৱাৰ প্ৰথা। পৰম্পৰাগত ফেটা সাধাৰণতে ৩.৫ৰ পৰা ৬ মিটাৰ (১১ৰ পৰা ২০ ফুট) দীঘল আৰু ১ মিটাৰ (৩ ফুট ৩ ইঞ্চি) বহল দীঘল আৰু ইয়াক কপাহী কাপোৰেৰে মেৰ দিয়া হয়। ফেটাৰ কাপোৰ মূৰৰ চাৰিওফালে ৬ৰ পৰা ৭টা গোলকৈ মেৰিয়াই লোৱা হয়,আৰু  ঢিলাকৈ ওলমি থকা কাপোৰৰ সৰু আগটো শ্বেমালা বোলা হয়। কিছুমান ফেটা সাধাৰণ আৰু একৰঙী, আনহাতে কিছুমান ৰেখাযুক্ত আৰু দুৰঙী। ৰঙৰ বাছনিয়ে হয়তো সেই অনুষ্ঠানটোৰ ইংগিত দিয়ে।  যিটোৰ বাবে ইয়াক পিন্ধাৰ মূল কাৰণ বা হয়তো তেওঁলোকে কোনখন ঠাইৰ ইয়াক ফেটাৰ জৰিয়তে  দেখুৱা হয়  । সাধাৰণ ৰংসমূহৰ ভিতৰত কমলাৰ (শৌৰ্য্যক সূচাবলৈ) আৰু বগা (শান্তিৰ ইংগিত দিবলৈ) আদি অন্তৰ্ভুক্ত। আগতে ফেটা পিন্ধাটো কাপোৰৰ বাধ্যতামূলক অংশ হিচাপে গণ্য কৰা হৈছিল।

## ভিন্নতা

বগা আৰু কমলা ৰঙৰ ফেটাৰ বাহিৰেও ইয়াৰ আন ৰঙৰ ফেটা হ'ল কোলহাপুৰী ফেটা, যিটোত বহুতো ৰঙ থাকে আৰু  ফেটাৰ কাপোৰখন বহুৰঙেৰে বোৱা । ইয়াৰ ওপৰত বান্ধনীটোত তাল পাতৰ দৰে সৰু সৰু ভাজ থকা আৰু আগটো ওপৰলৈ মূৰ কৰি থকা থাকে। আনটো  ফেটা হৈছে পুনেৰী ফেটা, যিটোৰ কাপোৰখনত গুনাৰ  ৰেখা থাকে  আৰু ইয়াৰ এটা সুকীয়া সোণৰ পাৰী থাকে। যিখন চহৰত ইয়াক নিৰ্মাণ কৰা হৈছিল বা পিন্ধা হৈছিল, তেনেদৰে জনপ্ৰিয় হৈছিল, সাধাৰণতে ফেটাৰ  নামকৰণ সেই চহৰৰ নামেৰে কৰা হয় ।   উদাহৰণস্বৰূপে ; কোলহাপুৰৰ ফেটাৰ নাম কলহাপুৰ চহৰৰ নামেৰে ৰখা হৈছে বা পুনে চহৰৰ নামেৰে পুনেৰী ফেটা নাম ৰখা হৈছে ।
## পিন্ধাৰ পদ্ধতি
ফেটা পিন্ধাৰ পদ্ধতি ঠাই অনুসৰি বিভিন্ন হয়। আনকি বিখ্যাত ব্যক্তিত্বৰ সৈতেও ফেটা পিন্ধাৰ পদ্ধতি জড়িত থাকে। ভৌগোলিক সীমা অনুসৰি, যেনে কোলহাপুৰী পদ্ধতি, মাৱালী পদ্ধতি, পুনেৰী পদ্ধতি আৰু লাহিৰী পদ্ধতি। আনহাতে, ফেটা পিন্ধা বিশিষ্ট ব্যক্তিৰ সৈতেও ফেটা পিন্ধাৰ পদ্ধতি জড়িত, যেনে শ্বাহীফেটা, মহাত্মা গান্ধীফেটা, সন্ত টুকাৰম মহাৰাজ ফেটা।
বিভিন্ন ফেটাৰ ভিতৰত পুনেৰী ফেটাক সাৰ্বজনীনভাৱে বিয়াৰ সময়ত পিন্ধাই দিয়া হয় আৰু ইয়াক আটাইতকৈ শুভ ফেটা হিচাপে গণ্য কৰা হৈছে। এই যুগ যুগ ধৰি চলি অহা ফেটা দিয়া পৰম্পৰা মানুহৰ বাবেই হওক, যিকোনো সংস্কৃতিয়েই হওক, এক শুভ  বুলি পৰিগণিত হ’ল।
## তথ্য সূত্ৰ

শ্ৰেণী:পোচাক
প্ৰভা অত্ৰে

**প্ৰভা অত্ৰে** (; ১৩ ছেপ্টেম্বৰ ১৯৩২ – ১৩ জানুৱাৰী ২০২৪) কিৰানা ঘৰণাৰ এগৰাকী শাস্ত্ৰীয় সংগীত কণ্ঠশিল্পী আছিল। শাস্ত্ৰীয় সংগীতৰ ক্ষেত্ৰখনলৈ তেওঁ আগবঢ়োৱা অৱদানৰ স্বীকৃৰ্তি স্বৰূপে ভাৰত চৰকাৰে তেওঁক ১৯৯০ চনত পদ্মশ্ৰী, ২০০২ চনত পদ্মভূষণ আৰু ২০২২ চনত পদ্মবিভূষণ প্ৰদান কৰে। ২০২৪ চনৰ ১৩ জানুৱাৰীত ৯১ বছৰ বয়সত তেওঁৰ মৃত্যু হয়।

## প্ৰাৰম্ভিক জীৱন আৰু শিক্ষা
১৯৩২ চনৰ ১৩ ছেপ্টেম্বৰত ব্ৰিটিছ ভাৰতৰ অন্তৰ্গত বোম্বে প্ৰেচিডেঞ্চিৰ পুনেত প্ৰভা অত্ৰেৰ জন্ম হৈছিল। তেওঁৰ পিতৃৰ নাম আবাচাহেব মাতৃৰ নাম ইন্দিৰাবাই। সৰুতে প্ৰভা আৰু ভগ্নী উষাই সংগীতৰ প্ৰতি আগ্ৰহী আছিল যদিও দুয়োৰে কোনোৱেই সংগীতক কেৰিয়াৰ হিচাপে গঢ়ি তোলাৰ পৰিকল্পনা কৰা নাছিল। প্ৰভাৰ বয়স আঠ বছৰ বয়সত ইন্দিৰাবাইৰ স্বাস্থ্যৰ অৱনতি ঘটিছিল। বন্ধু এগৰাকীৰ পৰামৰ্শ মতে শাস্ত্ৰীয় সংগীতৰ সাধনাৰ জৰিয়তে ভাল অনুভৱ কৰাত সহায় কৰিব বুলি তেওঁ শাস্ত্ৰীয় সংগীতৰ কেইটামান পাঠ লৈছিল। সেই পাঠবোৰ শুনি প্ৰভায়ে শাস্ত্ৰীয় সংগীত শিকিবলৈ অনুপ্ৰাণিত হৈছিল।

তেওঁৰ সংগীতৰ প্ৰশিক্ষণ গুৰু-শিষ্য পৰম্পৰাত হৈছিল। সুৰেশবাবু মানে আৰু হিৰাবাই বদোদেকাৰৰ পৰা তেওঁ কিৰানা ঘৰণাৰ পৰা শাস্ত্ৰীয় সংগীত শিকিছিল।[7] তেওঁৰ সংগীতৰ ক্ষেত্ৰত আমিৰ খানৰ খেয়াল আৰু গুলাম আলী খানৰ থুমৰী প্ৰভাৱ স্বীকাৰ কৰে। কিছু সময়ৰ বাবে তেওঁ কথক নৃত্য শৈলীৰ আনুষ্ঠানিক প্ৰশিক্ষণো গ্ৰহণ কৰিছিল।

সংগীত অধ্যয়ন কৰি থাকোঁতে প্ৰভাই পুনেৰ ফাৰ্গুচন কলেজৰ পৰা বিজ্ঞান শাখাত স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰে। পিছলৈ তেওঁ পুনে বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা আইনৰ স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰে। ইয়াৰ উপৰিও তেওঁ গন্ধৰ্ব মহাবিদ্যালয় মণ্ডলৰ পৰা সংগীত আলংকাৰ উপাধি (সংগীতৰ স্নাকোত্তৰ), ট্ৰিনিটি লাবান কনজাৰ্ভেটৰী অৱ মিউজিক এণ্ড ডান্স, লণ্ডন (ৱেষ্টাৰ্ণ মিউজিক থিয়ৰী গ্ৰেড-চতুৰ্থ)ত অধ্যয়ন কৰিছিল। পিছলৈ তেওঁ সংগীত বিষয়ত পি এইচ ডিও লাভ কৰে। তেওঁৰ ডক্টৰেট ডিগ্ৰীৰ থিছিছৰ শিৰোনাম আছিল স্বৰগম আৰু ই ভাৰতীয় শাস্ত্ৰীয় সংগীতত ইয়াৰ ব্যৱহাৰ।

## কৰ্মজীৱন
শমশাদ বেগম (সমাজ কৰ্মী)

**শমশাদ বেগম** () এগৰাকী ভাৰতীয় সমাজকৰ্মী, ছত্তীশগড়ৰ পিছপৰা সম্প্ৰদায় যেনে অনুসূচিত জাতি, অনুসূচিত জনজাতি আৰু অন্যান্য পিছপৰা সম্প্ৰদায়ৰ শিক্ষাৰ দিশত কৰা প্ৰচেষ্টাৰ বাবে পৰিচিত। ভাৰত চৰকাৰে ২০১২ চনত পদ্মশ্ৰীৰ চতুৰ্থ সৰ্বোচ্চ ভাৰতীয় অসামৰিক বঁটাৰে তেওঁক সন্মান জনায়।
## জীৱনী
শমশাদ বেগম ভাৰতৰ ছত্তীশগড় ৰাজ্যৰ বালোদ জিলাৰ (পূৰ্বতে অবিভক্ত দুৰ্গৰ অংশ)ৰ পৰা আহিছে। গুণ্ডাৰদেহী ব্লকত চলি থকা এখন সৰু গাঁও সমিতিৰ সভানেত্ৰী হিচাপে বেগমে ভাৰত চৰকাৰৰ ৰাষ্ট্ৰীয় সাক্ষৰতা অভিযান কাৰ্যসূচীৰ সৈতে জড়িত হোৱাৰ সুযোগ পাইছিল আৰু ইয়াৰ ফলত তেওঁৰ সমাজ সেৱাত প্ৰৱেশৰ পথ প্ৰশস্ত হৈছিল। খবৰ পোৱা গৈছে যে ১৯৯৫ চনত গুণ্ডাৰদেহীত মিছনৰ কাৰ্য্যকলাপ আৰম্ভ হোৱাৰ ছমাহৰ ভিতৰতে বেগম আৰু তেওঁৰ সহযোগীসকলে মুঠ ১৮২৬৫ গৰাকী নিৰক্ষৰ মহিলাৰ ভিতৰত ১২,২৬৯ গৰাকী মহিলাক সাক্ষৰ কৰি তুলিবলৈ সক্ষম হৈছিল।

প্ৰচাৰ কাৰ্যসূচী শেষ হোৱাৰ পিছতো শমশাদ বেগমে নিজৰ সামাজিক কাম অব্যাহত ৰাখিছিল আৰু অন্যান্য সামাজিক কাম যেনে অবৈধ ভূমি বেদখলৰ বিৰুদ্ধে যুঁজ দিয়া আৰু সুৰাৰ দোকান বন্ধ কৰা আদি কাম হাতত লৈছিল। খবৰ পোৱা গৈছে যে বেগমে বালোদ জিলাত ১০৪১টা আত্মসহায়ক গোট স্থাপন কৰাত সফল হৈছিল। এই গোটসমূহে নিজৰ সৰু সঞ্চয়ৰ সৈতে এটা কৰ্পাছ জমা কৰিছে য’ৰ পৰা আৰ্ত সদস্যসকলে ঘৰুৱা জৰুৰীকালীন অৱস্থাৰ বাবে ঋণ ল’ব পাৰে। এই গোটসমূহৰ মুঠ সঞ্চয় ২০ লাখ মাৰ্কিন ডলাৰ অতিক্ৰম কৰা বুলি জানিব পৰা গৈছে। তাৰ পিছৰ পৰাই গোটসমূহে চাবোন নিৰ্মাণ আৰু ম’হৰ গাড়ীৰ চকা নিৰ্মাণৰ দৰে কুটিৰ উদ্যোগ স্থাপন কৰিছে। তেওঁলোকে এটা মহিলা ভৱনও স্থাপন কৰিছে।

শমশাদ বেগম 'সহযোগী জনকল্যাণ সমিতি'ৰ সৈতে জড়িত, যিটো সমাজ কল্যাণমূলক গোট, মহিলা আৰু শিশুৰ শিক্ষা আৰু কল্যাণমূলক কাৰ্য্যকলাপৰ সৈতে জড়িত।তেখেতে নেচনেল বেংক ফৰ এগ্ৰিকালচাৰ এণ্ড ৰুৰেল ডেভেলপমেণ্ট (NABARD)ৰ সৈতেও মহিলাসকলক নেতৃত্বৰ দক্ষতা প্ৰশিক্ষণ আৰু লিংগ বৈষম্যৰ বিৰুদ্ধে সজাগতা সৃষ্টি, বাল্য বিবাহ প্ৰতিৰোধ আৰু নিৰ্যাতনৰ বিৰুদ্ধে জড়িত হৈ আছে।

শমশাদ বেগমক ২০১২ চনত ভাৰত চৰকাৰে পদ্মশ্ৰী বঁটাৰে সন্মানিত কৰে।

## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় নাৰী
শ্ৰেণী:বিংশ শতিকাৰ ভাৰতীয় মহিলা বিজ্ঞানী
ভক্তি যাদৱ

**ভক্তি যাদৱ** () এগৰাকী ভাৰতীয় চিকিৎসক আছিল। তেওঁৰ জন্ম ৩ এপ্ৰিল ১৯২৬ চনত। তেওঁ ইন্দোৰৰ পৰা ভাৰতৰ প্ৰথম মহিলা এম বি বি এছ ডিগ্ৰীধাৰী আছিল আৰু তেওঁক ভাৰতৰ অন্যতম সৰ্বোচ্চ অসামৰিক সন্মান পদ্মশ্ৰী বঁটাৰে সন্মানিত কৰি স্বীকৃতি দিয়া হৈছিল। ১৯৪৮ চনৰ পৰা জনসাধাৰণক বিনামূলীয়া চিকিৎসা প্ৰদান কৰাকে ধৰি তেওঁ অন্যান্য উদাৰতাৰ বাবে পৰিচিত আছিল। তেওঁ এগৰাকী স্ত্ৰীৰোগ বিশেষজ্ঞ আছিল।

## প্ৰাথমিক জীৱন
ভক্তি যাদৱে ১৯২৬ চনৰ ৩ এপ্ৰিলত মহিদপুৰৰ উজ্জয়িনত জন্মগ্ৰহণ কৰিছিল। মহাৰাষ্ট্ৰৰ এটা প্ৰখ্যাত পৰিয়ালত তেওঁৰ জন্ম হৈছিল। ১৯৩৭ চনত যেতিয়া স্ত্ৰী শিক্ষা নিৰুৎসাহিত হৈছিল, তেতিয়াই তেওঁ উচ্চ শিক্ষা গ্ৰহণৰ ইচ্ছা প্ৰকাশ কৰিছিল। দেউতাকে তেওঁক ওচৰৰ গাঁও এখনলৈ পঠিয়াই দিলে য’ত তেওঁ সপ্তম মানলৈকে পঢ়িবলৈ পাইছিল। ইয়াৰ পিছত দেউতাকে ইন্দোৰলৈ গৈ তেওঁক সেই সময়ত ইন্দোৰৰ একমাত্ৰ ছোৱালীৰ বিদ্যালয় অহিল্যা আশ্ৰম স্কুলত নামভৰ্তি কৰাবলৈ লৈ যায়। বিদ্যালয়খনত বৰ্ডিঙৰ সুবিধা আছিল। একাদশ মানৰ পিছত ১৯৪৮ চনত বি এছ চি অধ্যয়নৰ বাবে ইন্দোৰৰ হোলকাৰ বিজ্ঞান মহাবিদ্যালয়ত যোগদান কৰে। তেওঁ প্ৰথম বছৰতে কলেজত সৰ্বশ্ৰেষ্ঠ স্থান দখল কৰিছিল।

## চিকিৎসা শিক্ষা
একাদশ শ্ৰেণীৰ বিশ্বাসযোগ্য ফলাফলৰ ভিত্তিত ভক্তি যাদৱে মহাত্মা গান্ধী মেম’ৰিয়েল মেডিকেল কলেজ (এম জি এম)ত ভৰ্তি হৈছিল আৰু তাৰ পৰা *এম বি বি এছ* ডিগ্ৰী লাভ কৰিছিল। মুঠ ৪০ গৰাকী এম বি বি এছ শিক্ষাৰ্থীৰ ভিতৰত তেওঁৱেই আছিল একমাত্ৰ মহিলা। এম জি এম মেডিকেল কলেজৰ *এম বি বি এছ*ৰ প্ৰথম বেটচৰ প্ৰথমগৰাকী মহিলা ছাত্ৰী আছিল ভক্তি যাদৱ। ১৯৫২ চনত স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰাৰ পিছত তেওঁ মধ্য ভাৰতৰ পৰাও প্ৰথম এম বি বি এছ ডাক্তৰ হিচাপে পৰিগণিত হয়। তেওঁ এম জি এম মেডিকেল কলেজৰ পৰা এম এছো কৰিছিল।

## কৰ্ম
নন্দলাল ভাণ্ডাৰী প্ৰসূতি গৃহৰ তেওঁ দৰিদ্ৰ মিল শ্ৰমিকৰ পত্নীৰ চিকিৎসাৰ কৰাৰ স্বাৰ্থত তেওঁ চৰকাৰৰ চাকৰিৰ প্ৰস্তাৱ নাকচ কৰিছিল। তেওঁ তেওঁৰ স্বামী চি এছ যাদৱৰ সৈতে নিজৰ বাসগৃহত বাৎসল্য নাৰ্চিং হোম নামেৰে এখন ব্যক্তিগত চিকিৎসালয় আৰম্ভ কৰে। ইয়াৰ তদাৰক কৰে তেওঁৰ পুত্ৰ চেতন এম যাদৱ আৰু বোৱাৰী সুনীতা যাদৱে। যাদৱে ৭০,০০০ সাধাৰণ প্ৰসৱকে ধৰি ১.৫ লাখ অপাৰেচন কৰিছিল। তেওঁ প্ৰায় এহাজাৰ মান মহিলা ৰোগীৰ পৰা কোনো মাচুল নোলোৱাকৈ তেওঁলোকৰ চিকিৎসা কৰিছিল।

## মৃত্যু
ভক্তি যাদৱৰ ২০১৭ চনৰ ১৪ আগষ্টত ইন্দোৰৰ নিজ ঘৰতে মৃত্যু হয়। অষ্টিঅ’পৰ’ছিছ আৰু বাৰ্ধক্যজনিত অন্যান্য ৰোগত আক্ৰান্ত আছিল তেওঁ। মৃত্যুৰ কেইমাহমানৰ পৰা তেওঁৰ শৰীৰৰ ওজন ক্ৰমাগতভাৱে কমি আহিছিল।
## তথ্য সূত্ৰ

শ্ৰেণী:চিকিৎসাবিদ
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় নাৰী
শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:পদ্মশ্ৰী বঁটা বিজয়ী
শ্ৰেণী:বিংশ শতিকাৰ ভাৰতীয় মহিলা বিজ্ঞানী
জিনা আৰু ইটিবেন

**জিনা আৰু ইটিবেন  **জিনা আৰু ইটিবেন হৈছে আও নগাসকলৰ মাজত প্ৰচলিত এক লোক-কথা। মোমুংচুকেটৰ দুজন প্ৰেমিক এই লোককাহিনী বিষয়বস্তু য'ত তেওঁলোকে সামাজিক স্থিতিৰ পাৰ্থক্যৰ বাবে কৰুণভাৱে পৃথক হৈছিল।

## কাহিনীৰ বিষয়বস্তু

দ্বাদশ শতিকাত ইটিবেন আৰু জিনা মোমুংচুকেট গাঁৱৰ বাসিন্দা আছিল। জিনা আছিল এগৰাকী দৰিদ্ৰ, অপৰিশোধিত লৰা আৰু তাৰ বিপৰীতে ইটিবেন আছিল বুদ্ধিমান, ধুনীয়া আৰু ধনী পৰিয়ালৰ ছোৱালী। ইটিবেনৰ সৌন্দৰ্য সমগ্ৰ অঞ্চলটোত জনা জাত আছিল আৰু বহুতো ধনী আৰু সুন্দৰ পুৰুষে তাইক বিয়া কৰাব বিচাৰিছিল। কিন্তু ইটিবেনৰ জিনাৰ প্ৰতি থকা মৰম আৰু আকৰ্ষণৰ ফলস্বৰূপে বাকী যুৱক সকলক তাই আঁতৰাই ৰাখিছিল আৰু তেওঁলোক দুয়োজনৰ প্ৰেমৰ বাবে অবিচ্ছেদ্য হৈ পৰিছিল। সময় যোৱাৰ লগে লগে জিনা আৰু ইটিবেনৰ প্ৰেমৰ সম্পৰ্ক প্ৰতিজন গাওঁবাসীৰ জ্ঞাত হ'ল। ইটিবেনৰ মাক-দেউতাকে তেওঁলোকৰ সম্পৰ্কৰ যথেষ্ট বিৰোধিতা কৰিছিল, আৰু জিনাক কৈছিল যদি তেওঁ ইটিবেনক তেওঁৰ পত্নী হিচাপে বিচাৰে তেওঁ সি যৌতুক আনিব লাগিব॥ জিনাই যৌতুকৰ বাবে টকা আয়োজন কৰাৰ আগতেই তেনিউৰ নামৰ আন এজন ধনী আৰু সুন্দৰ ব্যক্তি যৌতুকৰ সৈতে ইটিবেনৰ ঘৰলৈ আহিছিল আৰু ইটিবেন তেওঁৰ সৈতে বিবাহপাশত আৱদ্ধ হৈছিল। কিন্তু ইটিবেনৰ বিয়াখনে তাই আৰু জিনাক পথাৰত গোপনে লগ পোৱাত বাধা দিয়া নাছিল। এদিন, যেতিয়া জিনা আৰু ইটিবেন খেলপথাৰত একেলগে আছিল, তেনিউৰে সিহঁতক ৰঙাহাতে ধৰিছিল আৰু ইটিবেনক ক'লা আৰু নীলা মাৰিছিল যেতিয়ালৈকে তাই অজ্ঞান হৈ নাযায়। তাই অসুস্থ অনুভৱ কৰিছিল আৰু তাইৰ অৱস্থা বেয়া হৈ গৈছিল আৰু অৱশেষত তাইৰ মৃত্যু হৈছিল। 

জিনা ইমানেই হতাশাজনক আৰু অসহনীয় হৈ পৰিছিল যে তেওঁ ও অসুস্থ হৈ পৰিছিল আৰু কেতিয়াও আৰোগ্য হোৱা নাছিল, যাৰ ফলত তেওঁৰ মৃত্যু হৈছিল। 

মৃত্যুৰ পিছতহে ইটিবেন আৰু জিনাৰ প্ৰেম একত্ৰিত হৈছিল। 

## সাংস্কৃতিক উত্তৰাধিকাৰ
লোককাহিনীটো বহুতো মঞ্চ নাটকত প্ৰদৰ্শিত কৰা হৈছে।

## সাহিত্য
লোককাহিনীটো নবিনা দাসে এটা কবিতালৈ ৰূপান্তৰিত কৰিছে আৰু এই কবিতাটো নাগালেণ্ডৰ বিদ্যালয়সমূহৰ পাঠ্যক্ৰমত অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হৈছে। 

## জিনা আৰু ইটিবেন টাৱাৰ
দুয়োজন প্ৰেমিকক স্মৰণীয় কৰি ৰাখিবলৈ মোমুংচুকেটৰ পৰিবেশ বিজ্ঞান উদ্যানত অতিৰিক্ত ভাস্কৰ্যৰ সৈতে দুটা টাৱাৰ নিৰ্মাণ কৰা হৈছে। হৈছে। 

## তথ্যৰ উৎস
শ্ৰেণী: লোক কাহিনীশ্ৰেণী: নাগালেণ্ড
কেৰেলা শাৰী

কেৰেলা শাৰী (, মালয়ালম: കേരള സാരി) ভাৰতৰ কেৰালা ৰাজ্যৰ মহিলাৰ সাজ।
## মুণ্ডুম নেৰিয়াথুম

ইয়াক প্ৰাচীন সংজ্ঞা অনুসৰি প্ৰকৃত মুণ্ডুম নেৰিয়াথুম বুলি গণ্য কৰা নহয় যদিও ইয়াক মুণ্ডুম নেৰিয়াথুমৰ সৈতে নিবিড়ভাৱে মিল থকা কাপোৰ হিচাপে পিন্ধা হয়। পৰম্পৰাগত মুণ্ডুম নেৰিয়াথুম দুটুকুৰা কাপোৰেৰে গঠিত, আনহাতে কেৰেলাৰ শাৰী দুটুকুৰা মুণ্ডুম নেইয়াথুম ব্যৱহাৰ কৰি নাভিৰ পৰা পিন্ধাৰ সৈতে মিল আছে। অন্যথা কেৰেলাৰ শাৰীখন মুণ্ডুম নেৰিয়াথুমৰ সৈতে ওতঃপ্ৰোতভাৱে মিল আছে আৰু মালয়ালী মহিলাসকলে ইয়াক প্ৰায়ে অৰ্ধ মুণ্ডুম নেৰিয়াথুম হিচাপে পিন্ধে।

মধ্যযুগীয় কেৰালাৰ মিউৰেল চিত্ৰত মহিলাসকলে পিন্ধা তিনিটা শৈলীৰ কাপোৰৰ অস্তিত্ব চিত্ৰিত কৰা হৈছে, ইয়াৰ ভিতৰত আছে এক টুকুৰা মুণ্ডাম, এক টুকুৰা শাৰী আৰু  
ককালত খুচনি মাৰি ওপৰত পেলাই থোৱা দুটুকুৰা কাপোৰৰ সৈতে শাৰী। আজিকালি মহিনিয়াটম নৃত্যশিল্পীসকলে পিন্ধা আৰু দুটুকুৰা মুণ্ডাম-নেৰিয়াথুম সাজ-পোছাক যি কেৰেলা শাৰীলৈ বিকশিত হয়।
## বয়ন কেন্দ্ৰ

বালাৰামাপুৰম, চেণ্ডামংগলম আৰু কুথামপুলি কেৰেলাৰ তিনিটা প্ৰধান শাৰী বোৱা কেন্দ্ৰ, এই ঠাইবোৰক ভাৰত চৰকাৰে ভৌগোলিক সূচক টেগ দিছে আৰু তিনিওখন ঠাই সোণালী পাৰীযুক্ত বগা কপাহ বা ৰেচমৰ বস্ত্ৰৰ কাছাভু শাৰী বোৱাৰ বাবে উল্লেখযোগ্য়। 

বালাৰামাপুৰম ক্লাষ্টাৰ শিপিনীসকলে পৰম্পৰাগতভাৱে কাছাভু শাৰী আৰু মুণ্ডু বয়। বালাৰামপুৰম ঠাইখন সোণৰ পাৰীৰ শাৰী বোৱাৰ বাবে জনাজাত আৰু ইয়াক কপাহ আৰু চিল্ক সূতাৰ পৰা বোৱা হয়। দ্বিতীয় ঠাইখন চেণ্ডামংগলম কপাহ আৰু চিল্ক সূতাৰ আৰু ডাঠ সোণৰ পাৰীৰে শাৰী বোৱাৰ বাবে জনাজাত। বালাৰামপুৰমৰ সৈতে মিল আছে যদিও সোণালী পাৰীৰ ওপৰত কম গুৰুত্ব দিয়া হয়। চেদামংগলামত বয়ন শিল্পৰ প্ৰৱৰ্তন কৰিছিল পালিয়াম ৰাজ পৰিয়ালে। চেন্দামংগলমৰ ৰজা আৰু কোচিৰ মহাৰাজৰ বংশগত প্ৰধানমন্ত্ৰী হিচাপে পৰিগণিত হোৱা পলিয়াথ আচানসকল ষোল্লশ শতিকাৰ পৰাই চেন্দামংগলমৰ সৈতে জড়িত হৈ আহিছে। 'দেৱংগা চেট্টিয়াৰ সকলে পৰিয়ালটোৰ বয়নশিল্পৰ প্ৰয়োজনীয়তা পূৰণৰ বাবে এই অঞ্চলত বসতি স্থাপন কৰিছিল। কুথামপুলি ক্লাষ্টাৰ থ্ৰিছুৰ জিলাত অৱস্থিত, তেওঁলোকৰ ইতিহাস ৫০০ বছৰ আগৰ যেতিয়া তেওঁলোকৰ পূৰ্বপুৰুষ মহীশূৰৰ পৰা কেৰালালৈ আহিছিল। কুথামপুল্লীৰ শিপিনীসকল কোচি ৰাজপৰিয়ালৰ পৃষ্ঠপোষকতাত আহিছিল, আৰু ৰাজপৰিয়ালৰ বাবে কাপোৰ বোৱা কাম কৰিছিল । কুথামপুলি বয়নকাৰীসকলৰ শাৰীসমূহ আন দুটা থুপতকৈ যথেষ্ট পৃথক কাৰণ ইয়াত অধিক নক্সা, বহল পাৰী আৰু মটিফ থাকে।
## তথ্য সূত্ৰ

শ্ৰেণী:পোচাক
বেন্নে ডোছা

**দাৱনগেৰে বেন্নে ড’জ** () বা **বাটাৰ ডোছা** হৈছে এক প্ৰকাৰৰ ডোছা যাৰ উৎপত্তি ভাৰতৰ কৰ্ণাটকৰ দাৱনগেৰে চহৰৰ পৰাই হয়। কানাড়া ভাষাত "বেনে ড'জ" শব্দটোৰ অৰ্থ হৈছে কেৱল "বাটাৰ ডোছা।" সাধাৰণ ডোছা প্ৰস্তুত কৰাৰ সময়ত উদাৰ পৰিমাণৰ মাখন মিহলাই প্ৰস্তুত কৰা হয়, আৰু ইয়াৰ লগত নাৰিকলৰ চাটনিও দিয়া হয়। ইয়াৰ বেটাৰটো বহুত বেলেগ য'ত চাউল, দালি, পাফড চাউল আদিৰ মিশ্ৰণ থাকে আৰু কাঠৰ কেৰাহীত প্ৰস্তুত কৰা হয়। ই মছলা ডোছা বা চেট ডোছাৰ দৰেই কিন্তু আকাৰত সৰু, চাউলৰ বেটাৰ আৰু বহুত বেছি মাখনৰ পৰা তৈয়াৰী। ইয়াৰ ওপৰত মাখন ছটিয়াই উদাৰ হেল্পিংৰ সৈতে পৰিবেশন কৰা হয়। 

বেন্নেৰ কিছুমান ভিন্নতা:
* বেন্নে খালি ডোছা
* বেন্নে অ'পেন ডোছা
* বেন্নে মছলা ডোছা

## ইতিহাস
১৯২৮ চনৰ পৰাই চেন্নাম্মা নামৰ এগৰাকী ভদ্ৰমহিলাই দাৱনগেৰেলৈ প্ৰব্ৰজন কৰি নিজৰ অনন্য ৰেচিপিৰে ডোছা, চাটনি আৰু আলু পালিয়া প্ৰস্তুত কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰে। দাৱনগেৰেৰ বসন্ত টকীৰ ওচৰৰ সাৱলাগী নাট্য থিয়েটাৰৰ সন্মুখত তেওঁৰ সৰু খাদ্যৰ দোকানখন আৰম্ভ কৰিছিল যিটো ৰুচিৰ বাবে জনপ্ৰিয় হৈ পৰিছিল। 

প্ৰথম অৱস্থাত তেওঁ ৰাগী বেটাৰেৰে ডোছা প্ৰস্তুত কৰিছিল। পিছলৈ ১৯৩৮ চনৰ ভিতৰত তাইৰ সন্তানসকলে উদাৰ ডলপ মাখনৰ সৈতে ৰাইচ বেটাৰ, পাফড ৰাইচ আৰু ডালৰ সৈতে ডোছা প্ৰস্তুত কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰে। এইটো অতি সোনকালে স্থানীয় লোকৰ মাজত অত্যন্ত জনপ্ৰিয় হৈ পৰিল। এই কাম আগবঢ়াই লৈ গৈছিল চেন্নাম্মাৰ দুই পুত্ৰ শান্তপ্পা আৰু মহাদেৱপ্পাই। দুয়োজনে নিজাকৈ খাদ্যৰ দোকান খুলিলে। 

১৯৪৪ চনত শান্তপ্পাই "শান্তপ্পা ডোছা হোটেল" নামৰ খাদ্যৰ দোকানখন খুলিছিল আৰু এইটোৱেই হৈছে পুৰণি ডাভানাগেৰেৰ ক্লক টাৱাৰৰ ওচৰত অৱস্থিত ডাভানাগেৰৰ আটাইতকৈ পুৰণি বেনে ড'জ খাদ্যৰ দোকান। বৰ্তমান এই কাম তেওঁৰ পুত্ৰ গণেশে পৰিচালনা কৰে।

মহাদেৱপ্পাই বসন্ত থিয়েটাৰৰ সমীপতে নিজৰ খাদ্যাভ্যাস খুলিছিল যিটো আজিৰ অস্তিত্ব নাই। তেওঁৰ ডাঙৰ পুত্ৰ ৰৱিৰ চাৰ্চ ৰোডত ৰবি বেনে ড’জ হোটেল হিচাপে বেনে ড’জ খাদ্যৰ দোকান আছে। তেওঁৰ সৰু পুত্ৰ বিজিৰ ডেণ্টেল কলেজ ৰোডত নিজাকৈ বিজ্জী বেনে ডোছা খাদ্যৰ দোকানো আছে। 

এইবোৰৰ বাহিৰেও ডাভানাগেৰেত সুস্বাদু বেনে ডোছা পৰিবেশন কৰা বহুতো জনপ্ৰিয় খাদ্যৰ দোকান আছে। তেওঁলোকৰ ভিতৰত জনপ্ৰিয় হৈছে শ্ৰী। গুৰু কোট্টুৰেশ্বৰ বেনে দোছা হোটেল, গায়ত্ৰী বেনে দোছা হোটেল, বসন্ত বেনে দোছা হোটেল আদি, যিহেতু পেটেণ্টৰ কোনো সমস্যা নাই গতিকে কোনোৱে বেনে ডোছা বনাই বিক্ৰী কৰিব পাৰে। বেনে ডোছা বা দভানাগেৰে সমগ্ৰ কৰ্ণাটকৰ বহু হোটেলত বেনে ডোছা জনপ্ৰিয় খাদ্য সামগ্ৰী। আচলতে গুৰুত্বপূৰ্ণ কথাটো হ’ল সোৱাদ। 

## চিত্ৰ

File:Benne dosa (butter dosa).jpg|ৰেষ্টুৰেণ্ট এখনত বেন্নে ডোছা বনোৱাৰ এটা দৃশ্য
File:Butter Dosa.JPG|বেন্নে মছলা ডোছা


## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:খাদ্য
শ্ৰেণী:কৰ্ণাটকৰ খাদ্য
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ৰন্ধনশৈলী
মুণ্ডুম নেৰিয়াতুম

** মুণ্ডুম নেৰিয়াটুম** ( মালয়ালম: മുണ്ട് നേരിയത്; চেট্টু-মুণ্ডু বা মুণ্ডু-ছেট) হৈছে দক্ষিণ-পশ্চিম ভাৰতৰ ৰাজ্য কেৰালাৰ মহিলাসকলৰ পৰম্পৰাগত সাজ-পোছাক। ই প্ৰাচীন শাৰী ৰূপৰ আটাইতকৈ পুৰণি অৱশিষ্ট যিয়ে কেৱল শৰীৰৰ তলৰ অংশহে আবৰি ৰাখিছিল। মুণ্ডুম নেৰিয়াতুমত আটাইতকৈ মৌলিক পৰম্পৰাগত টুকুৰাটো হ'ল মুণ্ডুম বা তলৰ কাপোৰ যিটো মালয়ালমত টুনি (অৰ্থাৎ কাপোৰ) বুলি চিহ্নিত আৰু ই শাড়ীৰ প্ৰাচীন ৰূপ। আনহাতে নেৰিয়াতুই(ওপৰৰ কাপোৰখন) মুণ্ডুম সম্পূৰ্ণ কৰে। মুণ্ডুম নেৰিয়াতুম দুটা কাপোৰৰ টুকুৰাৰে গঠিত, আৰু পৰম্পৰাগত পদ্ধতিত ব্লাউজৰ ভিতৰত নেৰিয়াতুম টাক কৰি পিন্ধিব পাৰি, বা আধুনিক পদ্ধতিত বাওঁ কান্ধৰ ওপৰত নেৰিয়াটুম পিন্ধিব পাৰি।

## উৎপত্তি

হিন্দু, বৌদ্ধ আৰু জৈন সাহিত্যত "চাত্তিকা" বুলি উল্লেখ কৰা প্ৰাচীন শাড়ীৰ প্ৰচলিত ৰূপটোৱেই হৈছে মুণ্ডুম নেৰিয়াতুম। মুণ্ডু হৈছে প্ৰাচীন কাপোৰৰ তলৰ কাপোৰৰ ৰূপ যাক বিশেষ ধৰণেৰে পৰিধান কৰা হয়। নেৰিয়াতুম হৈছে সোঁ কান্ধৰ পৰা বাওঁ কান্ধলৈকে পিন্ধা পাতল গামোচাৰ আধুনিক অভিযোজন যাক প্ৰাচীন বৌদ্ধ-জৈন গ্ৰন্থত উত্তৰিয়া বুলি কোৱা হয়। এইযোৰ কাপোৰ অৱশেষত বিকশিত হৈ বৰ্তমান কেৰেলা শাৰী নামেৰে জনাজাত।
## পিন্ধাৰ সাধাৰণ পদ্ধতি
মুণ্ডুম নেৰিয়াটুম পৰম্পৰাগতভাৱে বগা বা ক্ৰীম ৰঙৰ আৰু ই দুটা কাপোৰৰ টুকুৰাৰে গঠিত, যাৰ পাৰীটোত ৰঙীন ফিটা থাকে যাক কাৰা বুলি জনা যায়। তলৰ কাপোৰখনৰ টুকুৰাটোক মুণ্ডু বোলা হয়। কেৰালাৰ পুৰুষে পিন্ধা মুণ্ডুৰ দৰেই ইয়াক নাভিৰ তলত আৰু বুকুৰ চাৰিওফালে পিন্ধে। ওপৰৰ কাপোৰ হিচাপে পিন্ধা কাপোৰৰ টুকুৰাটোক নেৰিয়াতু বোলা হয়। নেৰিয়াটুৰ এটা মূৰ পাভাদা বা পেটিকোটৰ ভিতৰত সোমাই থাকে আৰু বাকী দীঘল মূৰটো সন্মুখৰ ধড়ৰ ওপৰেৰে পিন্ধা হয়।নেৰিয়াটু  স্তনৰ ওপৰদি যোৱা ব্লাউজৰ ওপৰত পিন্ধে। ইয়াক সোঁ বুকুৰ পৰা বাওঁ কান্ধলৈকে আৰু মধ্যম অংশৰ ওপৰেৰে তিৰ্যকভাৱে পিন্ধি আংশিকভাৱে উদং কৰি ৰখা হয়। নেৰিয়াতুৰ বাকী থকা ঢিলা মূৰটো বাওঁ কান্ধৰ পৰা ‘নাভিত পিন্ধা শাৰী’ৰ দৰে ওলমি থাকে। আজিকালি 'নাভিত পিন্ধা শাৰী', হৈছে শাৰীৰ আটাইতকৈ সাধাৰণ ৰূপ। মুণ্ডাম নেৰিয়াটাম পিন্ধাৰ আগতে মাৰ দিয়া হয় আৰু পাৰীৰ ৰঙৰ সৈতে মিল থকা ব্লাউজৰ ওপৰত পিন্ধিব লাগে।
## সাংস্কৃতিক প্ৰতীক
মুণ্ডুম নেৰিয়াতুম হৈছে মালয়ালী সম্প্ৰদায়ৰ মহিলাসকলৰ সাংস্কৃতিক সাজ-পোছাক। কেৰেলা মহিলাৰ সাধাৰণ বগা মুণ্ডুম নেৰিয়াটুমৰ বিপৰীতে সোণালী পাৰীৰ শাৰী মালয়ালী মহিলাৰ প্ৰতীক হ’বলৈ ধৰিছে। ভাৰতীয় চিত্ৰশিল্পী ৰাজা ৰবি বৰ্মাৰ চিত্ৰত মুণ্ডুম নেৰিয়াতুমৰ পৰম্পৰাগত আৰু আধুনিক দুয়োটা শৈলীৰ চিত্ৰ অংকন কৰা হৈছে। মহাভাৰতৰ পৰা শকুন্তলাক চিত্ৰিত কৰা কেইবাখনো চিত্ৰত মুণ্ডুম নেৰিয়াতুমক সংশোধন কৰি এতিয়া জনপ্ৰিয়ভাৱে ‘নাভি শাৰী’ নামেৰে জনাজাত পিন্ধন শৈলীলৈ পৰিণত কৰা হৈছিল। তেওঁৰ এখন ছবিত ভাৰতীয় উপমহাদেশখনক বৈ যোৱা নাভি শাৰী পিন্ধা মাতৃ হিচাপে দেখুওৱা হৈছিল।

## তথ্য সূত্ৰ

শ্ৰেণী:পোচাক
ছালৱাৰ

**ছালৱাৰ** বা **শালৱাৰ**()  হ’ল কঁকালৰ পৰা গোৰোহালৈকে পিন্ধা , দুয়োখন ভৰি পৃথকে পৃথকে ঢাকি ৰখা কাপোৰ। দক্ষিণ এছিয়াত বহুলভাৱে পৰিধান কৰা শালৱাৰ কামিজ চুটৰ তলৰ কাপোৰ। ইয়াৰ সজীৱ ৰং, চহকী কাপোৰ আৰু এম্ব্ৰয়ডাৰীৰ বাবে জনাজাত। এই সাজ-পোছাক শতিকাজুৰি ভাৰত আৰু পাকিস্তানৰ পাঞ্জাবী পৰম্পৰাৰ অংশ। ইয়াৰ উপৰিও ই পাকিস্তানৰ জাতীয় সাজ-পোছাক, আৰু ১৯৬০ চনৰ শেষৰ ফালৰ পৰা পাকিস্তানৰ চৰকাৰী কাৰ্যালয়ত ছালৱাৰ ব্যৱহাৰ কৰা হয়। ছালৱাৰক পাঞ্জাবী সুথানৰ পৰা পৃথক কৰিব পাৰি যিটো ছালৱাৰতকৈ চুটি।
## প্ৰকাৰ
* আফগানী শালৱাৰ  – ঢিলা ছালৱাৰ ।
* অনাৰকলি শালৱাৰ – গাত লাগি থকা ছালৱাৰ।
* পেছাৱৰী শালৱাৰ  – ভৰিৰ গোৰোহালৈকে অতি ঢিলা।
* বলুচী শালৱাৰ     – ডাঙৰ দৈৰ্ঘ্যৰ কাপোৰ ব্যৱহাৰ কৰা অতি বহল চালৱাৰ।
* পাঞ্জাবী শালৱাৰ   - পোন হয়
* পাটিয়ালা শালৱাৰ – ওপৰত বহল যদিও ভৰিৰ ওচৰত খাপ খাই থাকে আৰু ভৰিৰ গোৰোহাত গোট খাই থাকে।
* শৰাইকী শালৱাৰ – বহুত বহল আৰু বেগী আৰু বহুতো ডাঙৰ ভাঁজ থাকে।
* সিন্ধী চালৱাৰ – কঁকালত কমকৈ গুজি থাকে।
* সিন্ধী কাঞ্চ – গোৰোহাত দীঘল পঞ্চা (কফ) থাকে।
## ইতিহাস
### প্ৰাৰম্ভিক ইতিহাস
শালৱাৰ হৈছে বিভিন্ন অঞ্চলত বিভিন্ন প্ৰকাৰৰ তলৰ কাপোৰ। শালৱাৰৰ আদিম ৰূপৰ উৎপত্তি মধ্য এছিয়াত হৈছিল আৰু ইয়াৰ ব্যৱহাৰ দক্ষিণ এছিয়াৰ লগতে আৰব বিশ্ব, তুৰ্কী আৰু তুৰ্কী।দ্বাদশ শতিকাত তেওঁলোকৰ সাম্ৰাজ্যসমূহ য'তে প্ৰতিষ্ঠা হৈছিল তাতেই বিয়পি পৰিছিল ।
অট্টোমানসকলে ইয়াৰ সমগ্ৰ সাম্ৰাজ্যত ছালৱাৰৰ ব্যৱহাৰ বিয়পাইছিল। ত্ৰয়োদশ শতিকাত মুছলমানৰ আগমনৰ পিছত দক্ষিণ এছিয়াত ছালৱাৰক অনা হৈছিল। ইয়াক প্ৰথমে মোগল সম্ভ্ৰান্তৰ লোকে পিন্ধিছিল। পঞ্জাব অঞ্চলত ছালৱাৰৰ ব্যৱহাৰ মধ্যপ্ৰাচ্য, মধ্য এছিয়াৰ তুৰ্কী আৰু শেষত আফগানসকলৰ প্ৰভাৱৰ ফলত হৈছে।

পঞ্জাৱত ছালৱাৰৰ দৰেই কিন্তু পুৰণি সাজ-পোছাক আছে যাক সুথান বুলি জনা যায়। পাঞ্জাবী সুথান চুট যিটো মূৰৰ ৰুমাল, কুৰ্তা/কুৰ্তি আৰু পাঞ্জাবী সুথানেৰে গঠিত। জম্মুৰ সাজ-পোছাকটো আৰু চুৰিদাৰ আছে  । ছালৱাৰ কামিজ শব্দটোৱে কাশ্মীৰী ফিৰাণ/সুথান সাজ-পোছাককো সামৰি লয়।

পঞ্জাৱ অঞ্চলত বহুত পৰিমাণৰ কাপোৰ ব্যৱহাৰ কৰি ছালৱাৰ তৈয়াৰ কৰা হৈছিল যদিও ইয়াৰ কোনো প্লিট বা ভাঁজ নাছিল। বহল চালৱাৰৰ পৰাই অৱশেষত পাঞ্জাবী চালৱাৰৰ জন্ম হয়।
### পাঞ্জাবী চালৱাৰ
সাধাৰণ অৰ্থত চালৱাৰটো ভৰিৰ পৰা পোনে পোনে পিন্ধা ঢিলা আৰু ভৰিৰ গোৰোহাত ঢিলাকৈ জমা হোৱা পেণ্ট। মধ্য যুগত মুলতান আৰু চুবুৰীয়া সিন্ধত মানুহে ইৰাকী ধৰণ ছালৱাৰ গ্ৰহণ কৰিছিল।এই ধৰণৰ চালৱাৰ পৰম্পৰাগতভাৱে অতি বহল আৰু ভৰিৰ গোৰোহাত জমা হয়। এতিয়াও ইয়াক ইৰাকৰ কুৰ্দি সম্প্ৰদায়ে পিন্ধে।  বহল চালৱাৰৰ উপস্থিতি আলবেৰুনিয়ে খ্ৰীষ্টপূৰ্ব একাদশ শতিকাত  আৰু খ্ৰীষ্টপূৰ্ব ১৬ আৰু ১৮ শতিকাৰ ভিতৰত মুলতানত লক্ষ্য কৰিছিল ।
### পাঞ্জাবী কামিজ
পাঞ্জাবী কামিজ হৈছে ভাৰত আৰু পাকিস্তানৰ কিছু অংশ সামৰি লোৱা দক্ষিণ এছিয়াৰ পাঞ্জাব অঞ্চল পুৰুষ আৰু মহিলা উভয়ে পিন্ধা পৰম্পৰাগত সাজ-পোছাক। ইয়াত দীঘল টিউনিক বা চাৰ্ট থাকে, সাধাৰণতে দীঘল হাতৰ আঁচল আৰু ঢিলা ফিটৰ সৈতে, ছালৱাৰ নামৰ ঢিলা ফিটিং পেণ্টৰ সৈতে যোৰ কৰা হয়। সাজ-পোছাকৰ লগত প্ৰায়ে স্কাৰ্ফ বা ষ্টোল থাকে, যাক ডুপাট্টা বুলি জনা যায়, যিটো মূৰ বা কান্ধৰ ওপৰত মেৰিয়াই লোৱা হয়। পাঞ্জাবী কামিজ ইয়াৰ স্পন্দনশীল ৰং, জটিল এম্ব্ৰয়ডাৰী, আৰু চহকী কাপোৰৰ বাবে জনাজাত, যিবোৰ অনুষ্ঠান আৰু পিন্ধাজনৰ সামাজিক মৰ্যাদাৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰি ভিন্ন হয়। দৈনিক আৰু আনুষ্ঠানিক দুয়োটা অনুষ্ঠানতে পিন্ধিব পৰা জনপ্ৰিয় আৰু বহুমুখী কাপোৰ, আৰু ইয়াৰ আৰাম আৰু শৈলীৰ বাবে বিশ্বজুৰি জনপ্ৰিয়তা লাভ কৰিছে।
## তথ্য সূত্ৰ

শ্ৰেণী:পোচাক
কৰুথম্মা

**কৰুথম্মা** ()  হৈছে ১৯৯৪ চনৰ ভাৰতীয় তামিল ভাষাৰ নাট্যধৰ্মী চলচ্চিত্ৰ, যাৰ প্ৰযোজনা আৰু পৰিচালনা কৰিছে ভাৰতী ৰাজাই। ছবিৰ কাহিনী এম ৰথ্নাকুমাৰৰ এটা গল্পৰ পৰা লোৱা হৈছে। ছবিখনৰ তাৰকা অভিনয় শিল্পী ৰাজা, ৰাজাশ্ৰী আৰু মহেশ্বৰী। সহযোগী চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছে সৰন্য, পেৰিয়াৰ দাসন, পোনভান্নান, বাদিভুক্কাৰসী, বাণী, বাদিভেলু, আৰু জনগৰাজে। ইয়াৰ পৰিৱেশ এনে এখন গাঁৱত, য’ত নাৰী কেঁচুৱা হত্যাৰ প্ৰচলন আৰু গ্ৰহণযোগ্য বুলি গণ্য কৰা হয়, কিন্তু শিৰোনাম চৰিত্ৰটো এই প্ৰথাৰ বিৰোধী। সংগীতৰ ৰচনা কৰিছে এ আৰ ৰহমানে। চিনেমেট’গ্ৰাফী বি কান্নান আৰু সম্পাদনা কে পাঝানিভেলৰ।

১৯৯৪ চনৰ ৩ নৱেম্বৰত মুক্তি পোৱা কৰুথাম্মা ব্যৱসায়িকভাৱে এখন সফল ছবি। ইয়াৰ বক্স অফিচ সংগ্ৰহ পাঁচ কোটি টকা। সেই বছৰৰ ব্লকবাষ্টাৰ হোৱাৰ উপৰিও ছবিখনে তিনিটা ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা, চাৰিটা তামিলনাডু ৰাজ্যিক চলচ্চিত্ৰ বঁটা আৰু শ্ৰেষ্ঠ ছবিৰ ফিল্মফেয়াৰ দক্ষিণ (তামিল) বঁটা লাভ কৰে। ছবিখনে নাৰী কেঁচুৱা হত্যাৰ প্ৰথাৰ প্ৰতি ব্যাপক দৃষ্টি আকৰ্ষণ কৰি ৰাষ্ট্ৰীয় আৰু ৰাজ্যিক পৰ্যায়ৰ চৰকাৰক এই প্ৰথা ৰোধ কৰিবলৈ বিভিন্ন আইন প্ৰণয়ন কৰিবলৈ বাধ্য কৰাইছিল।
## নিৰ্মাণ
ভাৰতীৰাজৰ মাতৃৰ নামেৰে ছবিখনৰ নামকৰণ কৰা হৈছিল।  এখন গাঁৱৰ বাস্তৱ জীৱনৰ ঘটনাৰ আধাৰত এই কাহিনীটো লিখা হৈছিল আৰু চিত্ৰনাট্য লিখিছিল ভাৰতীৰাজৰ আত্মীয় এম ৰত্নকুমাৰে।  পচাইয়াপ্পা কলেজত অধ্যাপক হিচাপে কাম কৰা পেৰিয়াৰ দাসনে এই ছবিখনৰ জৰিয়তে ৰাজশ্ৰী আৰু মহেশ্বৰীয়েও অভিনয়ত আত্মপ্ৰকাশ কৰে।  ৰাজশ্ৰীৰ কণ্ঠক ৰাধিকাই ডাব কৰিছিল।  ছবিখনৰ কলা পৰিচালক কমলা শেখৰেও গাঁৱৰ চেয়াৰমেন চেল্লামুথুৰ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছিল। প্ৰথম অৱস্থাত ভাৰতীৰাজে বিজয়কুমাৰৰ দ্বিতীয় কন্যা অনিতাক ৰ’জীৰ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰাব বিচাৰিছিল যদিও বিজয়কুমাৰ আৰু মাক মঞ্জুলাই বিজয়কুমাৰে এই সিদ্ধান্ত নাকচ কৰিছিল; কাৰণ অনিতাই মেডিকেল পঢ়িব বিচাৰিছিল। ফলস্বৰূপে  ৰ’জীৰ চৰিত্ৰ মহেশ্বৰীয়ে পাবলৈ সক্ষম হয়। 
## সংগীত
ছবিখনৰ সংগীত ৰচনা এ.আৰ.ৰহমানে কৰিছিল; গীতৰ কথা আছিল বৈৰমুথুৰ।  এই ছবিখন কিঝাক্কু চেমায়িলৰ পিছত ভাৰতীৰাজাৰ সৈতে ৰহমানৰ দ্বিতীয় সহযোগিতা হিচাপে পৰিগণিত হয়। কিজাক্কু চেমাইলেৰ দৰেই কৰুথম্মাৰ গীতসমূহেও লোকসংগীত ৰচনাৰ ক্ষেত্ৰত তেওঁৰ পশ্চিমীয়া সংগীত ৰচনাৰ সুনামৰ বিপৰীতে ৰহমান চৰ্চাত আছিল।  "পোৰালে পন্নুথায়ী" গীতটো মহনম ৰাগৰ আধাৰত ৰচিত।[13]
## গ্ৰহণ
আনন্দ বিকাটনে ১৯৯৪ চনৰ ৪ ডিচেম্বৰৰ এক পৰ্যালোচনাত উল্লেখ কৰিছে, "যদিও উত্থাপন কৰা বিষয়টো অতি সংবেদনশীল আছিল, তথ্যচিত্ৰ নিৰ্মাণৰ পৰিৱৰ্তে পৰিচালকে দৃশ্যৰ মাধ্যেৰে ছবিখনৰ বৰ্ণনা কৰিছে, যি প্ৰকৃতাৰ্থত প্ৰশংসাৰ যোগ্য। দ্য ইণ্ডিয়ান এক্সপ্ৰেছৰ মালিনী মন্নাথে লিখিছে, "কৰুথম্মা এনে এখন ছবি যিয়ে বহু মানুহৰ হৃদয় জোকাৰি দিব।"  
## বঁটা
;৪২তম ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা (১৯৯৪)
*শ্ৰেষ্ঠ মহিলা নেপথ্য কণ্ঠশিল্পী- স্বৰ্ণলতা
*শ্ৰেষ্ঠ গীতিকাৰ-বাইৰামুথু
*শ্ৰেষ্ঠ পৰিয়াল কল্যাণ বিষয়ক ছবি- ভাৰতী ৰাজা
;তামিলনাডু চলচ্চিত্ৰ বঁটা (১৯৯৪)
*শ্ৰেষ্ঠ মহিলা নেপথ্য কণ্ঠশিল্পী- স্বৰ্ণলতা
*শ্ৰেষ্ঠ গীতিকাৰ-বাইৰামুথু
*শ্ৰেষ্ঠ অভিনেত্ৰী- ৰাজশ্ৰী
*উজ্জল আলোকত নাৰীক চিত্ৰিত কৰা শ্ৰেষ্ঠ ছবি
;ফিল্মফেয়াৰ বঁটা দক্ষিণ (১৯৯৪)
* শ্ৰেষ্ঠ চলচ্চিত্ৰ (তামিল শাখাত)
## তথ্যউৎস

## গ্ৰন্থপঞ্জী
* 
* 
## বাহ্যিক সংযোগ
*  
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ নাৰী সম্পৰ্কীয় চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:তামিল চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:১৯৯৪ বৰ্ষৰ চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:শ্ৰেষ্ঠ গীতিকাৰৰ ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা বিজয়ী
শ্ৰেণী:শ্ৰেষ্ঠ মহিলা নেপথ্য কণ্ঠশিল্পীৰ ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা বিজয়ী
শ্ৰেণী:পৰিয়াল কল্যাণৰ বিষয়ক শ্ৰেষ্ঠ ছবিৰ ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা বিজয়ী
শ্ৰেণী:ফিল্মফেয়াৰ বঁটা বিজয়ী
নৌকা সংগ্ৰহালয়, কলকাতা

**নৌকা সংগ্ৰহালয়** () হৈছে এক সাৰ্বজানিক সংগ্ৰহালয়, যি সম্পূৰ্ণৰূপে বংগ অঞ্চলৰ নাওৰ ইতিহাস নথিকৰণৰ বাবে উৎসৰ্গিত। কলকাতাৰ কাঁকুৰগাছিৰ সাংস্কৃতিক গৱেষণা প্ৰতিষ্ঠানত অৱস্থিত এই সংগ্ৰহালয়টো বংগৰ নদীৰ অতীত স্মৃতি সংৰক্ষণৰ লক্ষ্যৰে এক বিৰল পদক্ষেপ। এই সংগ্ৰহালয়টোক নাও, থলুৱা নাও নিৰ্মাণ আৰু ইয়াৰ ঐতিহ্য বুজাৰ বাবে সমৰ্পিত ভাৰতৰ প্ৰথম সংগ্ৰহালয় বুলি কোৱা হয়। নৌকা সংগ্ৰহালয়ৰ কাষতে পুতলা সংগ্ৰহালয়, কঠা সংগ্ৰহালয় আৰু জনজাতীয় সামগ্ৰীৰ সংগ্ৰহ আছে।

অন্য অনুৰূপ প্ৰতিষ্ঠানসমূহৰ ভিতৰত আছে কলকাতাৰ ষ্ট্ৰেণ্ড ৰোডত অৱস্থিত কলকাতা প'ৰ্ট ট্ৰাষ্ট মেৰিটাইম আৰ্কাইভছ এণ্ড হেৰিটেজ চেণ্টাৰ।
## সংগ্ৰহ
নৌকা সংগ্ৰহালয়ত বৰ্তমান "নাওৰ ৪৬ টা কাঠৰে নিৰ্মিত প্ৰতিৰূপ" আছে যিয়ে বংগৰ নাওৰ ঐতিহ্যক চিত্ৰিত কৰে। সুন্দৰবনৰ মালবাহী নাও, উপকূলীয় মাছ ধৰা নাও আৰু উত্তৰ বংগৰ জনপ্ৰিয় সমতল তলৰ নাওৰ পৰা আৰম্ভ কৰি ডিংগী নামেৰে জনাজাত সৰ্বব্যৱহাৰৰ নাওলৈকে সংগ্ৰহালয়ত প্ৰদৰ্শন হৈছে। সংগ্ৰহালয়টোত কবি ৰবীন্দ্ৰনাথ ঠাকুৰৰ “পদ্মা” নামৰ নাওখনৰ প্ৰতিৰূপ আৰু মহেঞ্জোদাৰো যুগৰ নাওৰ প্ৰতিৰূপো প্ৰদৰ্শন কৰা হৈছে।

যিহেতু নাও নিৰ্মাণ কৰাটো প্ৰজন্মৰ পৰা প্ৰজন্মলৈ চলি অহা পৰম্পৰা আৰু সাধাৰণতে এতিয়া প্ৰান্তীয় হৈ পৰা সম্প্ৰদায়সমূহে সম্পন্ন কৰে। পৰম্পৰাগত কাৰুকাৰ্য্যক উজ্জ্বল কৰি তুলিবলৈ সংগ্ৰহালয়টোত উপস্থাপন কৰা সকলো নাওৰ আৰ্হি দক্ষিণ দিনাজপুৰ জিলাৰ ৰাজবংশীসকলে  নিৰ্মাণ কৰিছে। 
## প্ৰসংগ

## অধিক পঠন
# Hardgrave Jr, Robert L. (2001). *Boats of Bengal: Eighteenth Century Portraits by Balthazar Solvyns*. Manohar Publishers and Distributors. ISBN 978-8173043581
# McGrail, Sean; Blue, Lucy; Kentley, Eric. (1999). "The Reverse-Clinker Boats of Bangladesh and Their Planking Pattern." *South Asian Studies, 15(1), 151–158.* doi:10.1080/02666030.1999.9628573

## বাহ্যিক সংযোগ
* Kolkata Port Trust Maritime Archives and Heritage Centre
শ্ৰেণী:পশ্চিম বংগৰ সংগ্ৰহালয়
শ্ৰেণী:ভাৰতভিত্তিক সাংস্কৃতিক সংগঠন
শিল্পা শুক্লা

**শিল্পা শুক্লা** () হৈছে ভাৰতৰ এগৰাকী চলচ্চিত্ৰ অভিনেত্ৰী আৰু থিয়েটাৰ শিল্পী৷ তেওঁ ২০০৭ চনত মুক্তিপ্ৰাপ্ত ক্ৰীড়াভিত্তিক ড্ৰামা ছবি চক দে ইণ্ডিয়াত অভিনয় কৰি চৰ্চালৈ আহিছিল৷ ২০১৩ চনত তেওঁ নিঅ'-নয়ৰ চলচ্চিত্ৰ বি.এ. পাছত অভিনয় কৰে৷ এইখন ছবিত অভিনয়ৰ জৰিয়তে তেওঁ ফিল্মফেয়াৰৰ পৰা *শ্ৰেষ্ঠ অভিনেত্ৰী*ৰ সমালোচকৰ বঁটা লাভ কৰে৷

## সংক্ষিপ্ত জীৱন
শিল্পা শুক্লাৰ বিহাৰৰ বৈশালী জিলাত জন্ম হৈছিল। তেওঁ আমোলা, ৰাজনৈতিক নেতা আৰু পণ্ডিত পৰিয়ালৰ। তেওঁৰ ভাতৃ টেনজিন প্ৰিয়াদৰ্শী বৌদ্ধ সন্ন্যাসী, আৰু ভনীয়েক এজন অধিবক্তা৷

## বঁটা-সন্মান
### বিজয়ী
২০০৮ চনৰ পৰ্দা বঁটা: চক দে ইণ্ডিয়াৰ বাবে শ্ৰেষ্ঠ সহযোগী অভিনেত্ৰী

২০১৪ চনৰ পৰ্দা বঁটা: ঋণাত্মক ভূমিকাত শ্ৰেষ্ঠ অভিনেতা (মহিলা) বি.এ. উত্তীৰ্ণ

২০১৪ চনৰ ফিল্মফেয়াৰ বঁটা: শ্ৰেষ্ঠ অভিনেত্ৰী (সমালোচক) বি.এ. পাছ
### মনোনয়ন
২০০৮: ফিল্মফেয়াৰ বঁটা: চক দে ইণ্ডিয়াৰ বাবে শ্ৰেষ্ঠ সহযোগী অভিনেত্ৰী।

২০০৮: আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় ভাৰতীয় চলচ্চিত্ৰ একাডেমী বঁটা: চক দে ইণ্ডিয়াৰ বাবে ঋণাত্মক ভূমিকাত শ্ৰেষ্ঠ অভিনয়।

২০০৮: জি চিনে বঁটা: চক দে ইণ্ডিয়াৰ বাবে ঋণাত্মক ভূমিকাত শ্ৰেষ্ঠ অভিনেতা

২০০৮: প্ৰযোজক গিল্ড বঁটা: চক দে ইণ্ডিয়াৰ বাবে ঋণাত্মক ভূমিকাত শ্ৰেষ্ঠ অভিনেতা

২০১৩: বিগ ফেন বঁটা: মিছ ৱৰ্ল্ড তামন্না ৰানাৰ পৰা শ্ৰেষ্ঠ অনুৰাগীৰ বঁটা

২০২৩: ২০২৩ চনত ফিল্মফেয়াৰ অ’টিটি বঁটা লাভ কৰে *তাজা খবৰৰ* বাবে শ্ৰেষ্ঠ সহযোগী অভিনেতা (মহিলা) কমেডী ধাৰাবাহিক

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ফিল্মফেয়াৰ বঁটা বিজয়ী
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী
শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:অভিনয় শিল্পী
শ্ৰেণী:হিন্দী চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেত্ৰী
শ্ৰেণী:বিহাৰৰ ব্যক্তি
বিদ্যা মালৱাদে

**বিদ্যা মালৱাদে** ()(জন্ম-২ মাৰ্চ ১৯৭৩) হৈছে এগৰাকী ভাৰতীয় অভিনয় শিল্পী৷ তেওঁক সাধাৰণতে হিন্দী ভাষাৰ চলচ্চিত্ৰত দেখা যায়৷
## প্ৰাৰম্ভিক জীৱন
১৯৭৩ চনৰ ২ মাৰ্চ বিদ্যা মালৱাদেৰ জন্ম হয়৷ তেওঁৰ জন্মস্থান মহাৰাষ্ট্ৰ৷ তেওঁ বৰ্ষীয়ান অভিনেত্ৰী স্মিতা পাটিলৰ ভতিজী৷তেওঁৰ দুগৰাকী ভগ্নী আছে৷
## কৰ্মজীৱন
বিদ্যা মালৱাদেয়ে এয়াৰ হোষ্টেছ হিচাপে নিজৰ কেৰিয়াৰ আৰম্ভ কৰিছিল। তাৰ পিছত তেওঁ মডেলিঙৰ জগতত প্ৰৱেশ কৰে৷ মডেলিঙৰ জগতত বিভিন্ন কৰ্মত নিয়োজিত হৈ থাকোঁতেই তেওঁ বিজ্ঞাপন চলচ্চিত্ৰ নিৰ্মাতা প্ৰহ্লাদ কক্কৰৰ সান্নিধ্যলৈ আহে৷ কক্কৰে তেওঁক কিছুমান বিজ্ঞাপনৰ বাবে বাছি লয়। পৰৱৰ্তী পৰ্যায়ত বিদ্যাই বিক্ৰম ভাটৰ *ইণ্টেহা (২০০৩)*ৰ জৰিয়তে হিন্দী ছবি জগতত পোনপ্ৰথমবাৰৰ বাবে প্ৰকাশ কৰে৷ অৱশ্যে ছবিখনে বক্স অফিচত বিফলতাৰ মুখামুখি হয়। তেওঁ ইয়াৰ পিছত ধাৰাবাহিকভাৱে একাধিক অসফল চিনেমা আৰু কেইবাটাও বিজ্ঞাপনত অংশ লয়৷ ২০০৭ বৰ্ষটো তেওঁৰ বাবে উল্লেখযোগ্য বৰ্ষ হিচাপে পৰিগণিত হয়৷ তেওঁ ২০০৭ চনত চক দে ইণ্ডিয়াত অভিনয় কৰে৷ ছবিখনত তেওঁ ভাৰতীয় মহিলা জাতীয় হকী দলৰ গ'লৰক্ষক আৰু অধিনায়কৰ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰে।তেওঁৰ শেহতীয়া চিনেমা আছিল *ইয়াৰা চিলি চিলি*।
[thumb|'গৌৰ হৰি দস্তান'ৰ এটা পাৰ্টিত  [বিনয় পাঠকৰ সৈতে বিদ্যা মালভাডে।]]

## ব্যক্তিগত জীৱন
বিদ্যাই আইন অধ্যয়ন কৰি এয়াৰ হোষ্টেছ হিচাপে কাম কৰিছিল। তেওঁৰ প্ৰথম স্বামী কেপ্তেইন অৰবিন্দ সিং বাগ্গা৷ তেওঁ আছিল এলায়েন্স এয়াৰৰ পায়লট৷ ২০০০ চনত তেওঁ চলাই থকা এলায়েন্স এয়াৰ ফ্লাইট ৭৪১২খনে পাটনাৰ এটা ভৱনত খুন্দা মাৰে৷ দুৰ্ঘটনাত বাগ্গাৰ মৃত্যু হয়৷ ২০০৯ চনত বিদ্যাই আশুতোষ গোৱাৰিকাৰৰ অস্কাৰ-মনোনীত চলচ্চিত্ৰ লগানত কাম কৰা সঞ্জয় ডায়মাৰ সৈতে বিবাহপাশত আবদ্ধ হয়৷ তেওঁ ছবিখনৰ চিত্ৰনাট্য-লেখক আৰু সহযোগী পৰিচালক হিচাপে জড়িত হৈছিল৷

## বঁটা  আৰু মনোনয়ন

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:অভিনয় শিল্পী
শ্ৰেণী:হিন্দী চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেত্ৰী
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় নাৰী
শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:অভিনেত্ৰী
শ্ৰেণী:মহাৰাষ্ট্ৰৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:মডেল
## বাহ্যিক সংযোগ

* 
* 
*চক দে ইণ্ডিয়া জীৱনী
*বলিউদ স্পাইছৰ সৈতে সাক্ষাৎকাৰ
জীৱন ধাৰা

**জীৱন ধাৰা** () হ'ল ১৯৮২ চনৰ টি. ৰামা ৰাওৰ দ্বাৰা পৰিচালিত এখন ভাৰতীয় হিন্দী ভাষাৰ চলচ্চিত্ৰ। চলচ্চিত্ৰখন ১৯৭৪ চনৰ তামিল ছবি *আৱাল অৰু থোদাৰ কাথাই* ৰ পুনৰ্নিৰ্মাণ। ছবিখনত মুখ্য চৰিত্ৰত ৰেখাই অভিনয় কৰাৰ লগতে ৰাজ বাব্বাৰ, ৰাকেশ ৰোশন, অমল পালেকাৰ, কানৱালজিত সিং আৰু চি‍ম্পল কাপাডিয়াই অভিনয় কৰিছে। চলচ্চিত্ৰখনে মূলসুঁতিৰ ধাৰাক সমান্তৰাল চিনেমাৰ সৈতে সংযোগ কৰিছে‍। ৰেখাই ইয়াত কৰা অভিনয়ৰ বাবে‍ ফিল্মফেয়াৰ শ্ৰেষ্ঠ অভিনেত্ৰী বঁটাৰ বাবে মনোনয়ন লাভ কৰিছিল, যিটো আছিল চলচ্চিত্ৰখনৰ বাবে একমাত্ৰ মনোনয়ন আৰু ছবিখনে বক্স অফিচত সফলতা লাভ কৰাৰ কৃতিত্ব ৰেখাকে দিয়া হয়।

## প্লট
সংগীতা (ৰেখা) এগৰাকী যুৱতী, শক্তিশালী আৰু আদৰ্শবাদী ছোৱালী। কুৰি বছৰ বয়সতো যিগৰাকী তেওঁৰ সমসাময়িকসকলৰ দৰে নহয়, এতিয়াও বিবাহিত নহয় কিয়নো তেওঁ এটা ডাঙৰ পৰিয়ালৰ চোৱাচিতা কৰাৰ দায়িত্ব ল'ব লগা হৈছে‍। তাইৰ দেউতাকে পৰিয়াল ত্যাগ কৰিছে আৰু তাইৰ মাক এগৰাকী গৃহিণী। তাইৰ মাতাল ভাতৃ (ৰাজ বব্বৰ বিবাহিত হোৱাৰ পিছতো কৰ্মহীন আৰু তিনিজন সন্তানৰ পিতৃ), এগৰাকী সৰু ভনী গীতা (মধু কাপুৰ বিধৱা), সংগীতাৰ আন এগৰাকী ভনীয়েক আৰু এজন সৰু ভাতৃ আছে যিয়ে‍ পঢ়া-শুনা কৰি আছে। এই পৰিয়ালৰ সকলো সদস্যই একেটা ছাদৰ তলত বসবাস কৰে। সংগীতা হৈছে পৰিয়ালৰ একমাত্ৰ উপাৰ্জনকাৰী সদস্য। 

সংগীতাই গোপনে সেই দিনটোৰ সপোন দেখে যিদিনাখন তেওঁৰ নিজৰ স্বামী আৰু সন্তানসহ এখন সংসাৰ হ'ব। প্ৰেম (কানৱালজিত) তাইৰ দীৰ্ঘদিনীয়া বন্ধু আৰু তেওঁ তাইৰ প্ৰেমত পৰে। এদিন বাছত তেওঁক বিচাৰি নোপোৱাৰ পিছত তাই তেওঁৰ প্ৰতি থকা নিজৰ অনুভৱ উপলব্ধি কৰে। তেওঁলোকে ডেটিং আৰম্ভ কৰে আৰু তাই তেওঁক নিজৰ পৰিয়ালৰ মানুহৰ সৈতে চিনাকি হ'বলৈ‍ ঘৰলৈ মাতি‍ আনে‍। তাইৰ বিধৱা ভনীয়েকগৰাকীয়েও প্ৰেমৰ প্ৰেমত পৰে। সংগীতাই যেতিয়া এই বিষয়ে গম পায় তেতিয়া তাই প্ৰেমক তাইক পাহৰি তাৰ পৰিৱৰ্তে তাইৰ ভনীয়েকক বিয়া কৰাবলৈ কয় আৰু সি মান্তি হয়। 

কিছু দুৰ্ভাগ্যজনক ঘটনাৰ পিছত ভায়েক আৰু তাইৰ বেষ্ট ফ্ৰেণ্ড (চিম্পল কাপাডিয়া) জড়িত সংগীতাৰ বছে (ৰাকেশ ৰোশনে) সংগীতাৰ ভায়েকক নিজৰ কোম্পানীত চাকৰিৰ প্ৰস্তাৱ দি সংগীতাক প্ৰেমৰ প্ৰস্তাৱ দিয়ে। অৱশ্যে, বিয়াৰ দিনা সংগীতাৰ ভায়েকক তেওঁৰ ওচৰত ধন দাবী কৰা এজন গুণ্ডাই হত্যা কৰে। নিজৰ পৰিয়ালক সমৰ্থন অব্যাহত ৰখাৰ স্বাৰ্থতে সংগীতাই নিজৰ বিয়াখন বন্ধ কৰিব লগীয়া হয়। চলচ্চিত্ৰখনৰ শেষাংশত সংগীতাই বাছৰ কণ্ডাক্টৰক কয় যে তেওঁ এনে এগৰাকী মহিলা যাৰ এগৰাকী মাতৃ, এগৰাকী বিধৱা ভনীয়েক, দুজন ভাই-ভনী আৰু তিনিটিা সৰু ল'ৰা-ছোৱালী আছে; তেওঁ নিজৰ বাবে সপোন সন্ধান কৰিব নোৱাৰে। 

## চৰিত্ৰ ৰূপায়ণ

* সংগীতা হিচাপে ৰেখা
* ৰাকেশ ৰোশন
* অমল পালেকাৰ
* ৰাজ বাব্বাৰ
* প্ৰেম হিচাপে কানৱালজিত সিং
* কল্পনা হিচাপে চিম্পল কপাডিয়া
* ছুলোচনা লাটকাৰ
* গীতাৰ চৰিত্ৰত মধু কাপুৰ

## সংগীত

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ নাৰী সম্পৰ্কীয় চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:হিন্দী চলচ্চিত্ৰ
সাগৰিকা ঘাটগে

**সাগৰিকা ঘাটগে খান** (, জন্ম-৮ জানুৱাৰী ১৯৮৬) হৈছে এগৰাকী ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী আৰু মডেল৷ তেওঁ প্ৰধানকৈ হিন্দী ছবিত কাম কৰে। 'চক দে ইণ্ডিয়া' নামৰ চলচ্চিত্ৰখনত *প্ৰীতি ছব্ৰৱা*ল নামৰ চৰিত্ৰটিৰ বাবে তেওঁ জনাজাত৷ ২০১৫ চনত তেওঁ *ফিয়েৰ ফেক্টৰ-খতৰো কে খিলাড়ী ৬*ত অংশগ্ৰহণ কৰি চূড়ান্ত প্ৰতিযোগীৰ পৰ্যায়ত উপনীত হয়। তেওঁ ৰাষ্ট্ৰীয় পৰ্যায়ৰ হকী খেলুৱৈ আছিল৷

## প্ৰাৰম্ভিক জীৱন
মহাৰাষ্ট্ৰ ৰাজ্যৰ কোলহাপুৰৰ এটি মহাৰাষ্ট্ৰীয় পৰিয়ালত ঘাটগেৰ জন্ম হয়৷ তেওঁৰ পিতৃ হৈছে বিজয়সিং ঘাটগে৷ আৰু মাতৃ হৈছে উৰ্মিলা ঘাটগে৷ মহাৰাষ্ট্ৰৰ কোলহাপুৰত তেওঁ আঠ বছৰ বয়সলৈকে থাকে৷ তাৰপিছত তেওঁ ৰাজস্থানৰ আজমেৰলৈ স্থানান্তৰিত হয়৷ ৰাজস্থানত তেওঁ মায়ো কলেজ গাৰ্লছ স্কুলত নামভৰ্তি কৰে৷ কলহাপুৰৰ শ্বাহু মহাৰাজৰ জৰিয়তে ভাৰতৰ পূৰ্বৰ এটা ৰাজগৃহৰ সৈতে তেওঁৰ সম্পৰ্ক আছে। তেওঁৰ পিতৃ কাগালৰ পূৰ্বৰ ৰাজকীয় পৰিয়ালৰ আৰু আইতাক সীতা ৰাজে ঘাটগে ইন্দোৰৰ তৃতীয় টুকোজিৰাও হোলকাৰৰ কন্যা। তেওঁৰ এজন ভ্ৰাতৃ আছে। সাগৰিকা ৰাষ্ট্ৰীয় পৰ্যায়ৰ হকী খেলুৱৈ আছিল।
## ব্যক্তিগত জীৱন

২০১৭ চনৰ ২৪ এপ্ৰিল তাৰিখে ঘাটগেয়ে ভাৰতীয় ক্ৰিকেটাৰ জাহিৰ খানৰ সৈতে বৈবাহিক সূত্ৰৰ কথা ৰাজহুৱা কৰে৷ ২০১৭ চনৰে নৱেম্বৰ মাহত তেওঁলোকৰ বিবাহ সম্পন্ন হয়৷
## কৰ্মজীৱন
২০০৭ চনত ঘাটগেয়ে *[[চক দে ইণ্ডিয়া (চলচ্চিত্ৰ)]]*ত প্ৰীতি সভাৰৱালৰ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছিল৷ ইয়াৰ বাবে তেওঁ ৰিবকৰ ব্ৰেণ্ড এম্বেছাদৰ হিচাপে মনোনীত হৈছিল। তেওঁ কেইবাখনো ফেশ্বন আলোচনী আৰু একাধিক ফেশ্বন শ্বোত অংশ লৈছে৷

ইয়াৰ পিছত ঘাটগেয়ে ২০০৯ চনত *ফক্স* নামৰ ছবিখনত উৰ্বশী মাথুৰৰ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰে। পিছলৈ তেওঁ *মিলে না মিলে হাম*ত কামিয়াৰ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰে। ইয়াৰ পিছত ঘাটগেয়ে ২০১২ চনৰ *ৰাশ্ব* ত ইমৰাণ হাশ্বমীৰ বিপৰীতে অভিনয় কৰে। ইয়াৰ পিছত ২০১৩ চনত সতীশ ৰাজৱাড়ৰ *প্ৰেমাচী গোষ্ঠা*ত অভিনয় কৰে। অতুল কুলকাৰ্ণীৰ সৈতে ঘাটগেয়ে অভিনয় কৰা এই ছবিখনেই আছিল তেওঁৰ প্ৰথম মাৰাঠী চিনেমা।

২০১৫ চনত *ফিয়েৰ ফেক্টৰ-খতৰো কে খিলাড়ী ৬* ত অংশগ্ৰহণ কৰি চূড়ান্ত প্ৰতিযোগী হিচাপে আত্মপ্ৰকাশ কৰে। ঘাটগেয়ে পৰৱৰ্তী সময়ত *দিলদাৰিয়ান* নামৰ পাঞ্জাবী ছবিত অভিনয় কৰে৷ ছবিখনত তেওঁ জাছি গিলৰ বিপৰীতে পালিৰ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছিল।

২০১৭ চনত তেওঁ সমালোচকৰ দ্বাৰা প্ৰশংসিত *ইৰাদা*ত মায়া সিঙৰ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰে।

২০১৯ চনত তেওঁ *অলটি বালাজী*ৰ *বছ* ৰ জৰিয়তে ডিজিটেল অভিষেক কৰিছিল য'ত তেওঁ কৰন সিং গ্ৰভাৰৰ বিপৰীতে এচিপি সাক্ষী ৰঞ্জনৰ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছিল।
## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী
শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:অভিনয় শিল্পী
শ্ৰেণী:হিন্দী চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেত্ৰী
শ্ৰেণী:মহাৰাষ্ট্ৰৰ ব্যক্তি
## বাহ্যিক সংযোগ

* Sagarika Ghatge at IMDb 
* 
*
চিত্ৰাশী ৰাৱট

**চিত্ৰাশী ৰাৱট** () এগৰাকী ভাৰতীয় মডেল, ৰাষ্ট্ৰীয় পৰ্যায়ৰ খেলুৱৈ আৰু অভিনেত্ৰী। ২০০৭ চনত ‘চক দে ইণ্ডিয়া’ ছবিখনত কোমল চৌটালাৰ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰি তেওঁ পৰিচিতি লাভ কৰিছিল। চিত্ৰাশী এগৰাকী হকী খেলুৱৈ। ১৭ বছৰ বয়সৰ পৰাই হকী খেলিবলৈ আৰম্ভ কৰিছিল। তেওঁ বাওঁফালৰ ষ্ট্ৰাইকাৰ হিচাপে খেলিছিল।
## কৰ্মজীৱন
চিত্ৰাশী ৰাৱটে সৰুৰে পৰা ফিল্ড হকী খেলি আহিছিল।

‘চক দে ইণ্ডিয়া’ চিনেমাখনত হকী খেলুৱৈৰ চৰিত্ৰত অভিনয়ৰ বাবে তেওঁ জবলপুৰত অডিচন দিয়ে৷ অডিচনত সন্তুষ্ট হৈ প্ৰযোজকসকলে তেওঁক বাছি লৈছিল। ছবিখন বিশ্বজুৰি ব্লকবাষ্টাৰ হিচাপে পৰিগণিত হয় আৰু ৰাৱাটে খ্যাতি লাভ কৰে। ২০০৮ চনত তেওঁৰ দ্বিতীয়খন ছবি ‘ফেশ্বন’ত অভিনয় কৰে। বক্স অফিচত এই ছবিখনে সফলতা লাভ কৰিছিল, আৰু সমালোচকৰ প্ৰশংসা লাভ কৰিছিল। ২০০৯ চনৰ একচন ছবি লাকত তেওঁ সঞ্জয় দত্ত, ইমৰাণ খান, শ্ৰুতি হাছান, মিথুন চক্ৰৱৰ্তী, আৰু ৰবি কিশানৰ সৈতে মূল চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছিল। বক্স অফিচত ছবিখনে গড় ব্যৱসায় কৰিছিল।

তেওঁৰ শেহতীয়া ছবিসমূহৰ ভিতৰত আছে ‘য়েহ দুৰিয়ান’ আৰু ২০১২ চনৰ হিট ছবি ‘তেৰে নাল লাভ হো গয়া’।

ৰাৱট গুৰু নানক একাডেমীৰ প্ৰাক্তন শিক্ষাৰ্থী । উত্তৰাখণ্ডৰ ৰায়পুৰৰ বাসিন্দা টি এছ ৰাৱটৰ কন্যা ৰাৱাটে নিয়মিতভাৱে উত্তৰাখণ্ডৰ হকী দলটোক ৰাষ্ট্ৰীয় চেম্পিয়নশ্বিপত প্ৰতিনিধিত্ব কৰে। বৰ্তমান তেওঁ গণমাধ্যমৰ স্নাতক ডিগ্ৰীৰ বাবে ছেইণ্ট এণ্ড্ৰু এফ ৱাই বি এম এমত অধ্যয়ন কৰি আছে। সহ অভিনেত্ৰী বিদ্যা মালৱাড়ে আৰু সাগৰিকা ঘাটগেৰ সৈতে ‘মিনিট মেইড পাল্পি অৰেঞ্জ’ৰ বাবে প্ৰচাৰ চলাইছে।

তেওঁৰ ঘৰ ডেৰাডুনত। তেওঁ ‘ষ্টাৰ গোল্ডৰ ছাবছে ফেভাৰিট কৌন’ পৰিৱেশন কৰিছে। অপ্টিমিষ্টিক্সৰ কমেডী চাৰ্কাছ ২ৰ তেওঁ প্ৰতিযোগী আছিল। মধুৰ ভাণ্ডাৰকাৰৰ *ফেশ্বন*ত তেওঁ শ্বোমুৰ চৰিত্ৰত অভিনয় আৰু শেহতীয়াকৈ ২০০৯ চনৰ একচন থ্ৰিলাৰ চিনেমা লাকত "শ্বৰ্টকাট"ৰ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছিল। ইয়াৰ পিছত তেওঁ ‘আই এম এ চেলিব্ৰিটি...গেট মি আউট অৱ ইয়াৰ!’ৰ ভাৰতীয় পুনৰ্নিৰ্মাণ ‘ইছ জংগল ছে মুঝে বাচাও’ত অংশগ্ৰহণ কৰে।

২০২০ চনত ৰাৱটে টিস্কা চোপ্ৰাৰ পৰিচালনাত নিৰ্মিত ‘ৰুবাৰু’ নামৰ চুটি ছবিত অভিনয় কৰিছিল।
## বঁটা

## তথ্যসূত্ৰ

## বাহ্যিক সংযোগ
* 
* 
শ্ৰেণী:অভিনয় শিল্পী
শ্ৰেণী:হিন্দী চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেত্ৰী
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় নাৰী
শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:অভিনেত্ৰী
শ্ৰেণী:খেলুৱৈ
শ্ৰেণী:উত্তৰাখণ্ডৰ ব্যক্তি
গীতা কাপুৰ (কলা সমালোচক)

**গীতা কাপুৰ** (; জন্ম ১৯৪৩) হ'ল নতুন দিল্লীত বসবাস কৰা এগৰাকী বিশিষ্ট ভাৰতীয় কলা সমালোচক, কলা ইতিহাসবিদ আৰু কিউৰেটৰ। সমালোচনামূলক কলা লিখনিৰ তেওঁ হ'ল ভাৰতবৰ্ষৰ এগৰাকী আগশাৰীৰ ব্যক্তি; *ইণ্ডিয়ান এক্সপ্ৰেছ* মতে তেওঁ, "তিনি দশক ধৰি ভাৰতীয় সমসাময়িক কলা তত্ত্বৰ ক্ষেত্ৰত আধিপত্য বিস্তাৰ কৰি আহিছে।"  তেওঁৰ ৰচনাসমূহৰ ভিতৰত ভিতৰত আছে শিল্পীৰ মনোগ্ৰাফ, প্ৰদৰ্শনী সূচী, কিতাপ, আৰু কলা, চলচ্চিত্ৰ আৰু সাংস্কৃতিক তত্ত্বৰ বিষয়ে‍ বিস্তাৰিতভাৱে‍ সংকলন কৰা প্ৰবন্ধৰ সংকলনসমূহ।

তেওঁ কন্টেম্পৰেৰী ইণ্ডিয়ান আৰ্টিষ্টছ (১৯৭৮), ৱেন ৱাজ মডাৰ্নিজম: এছেছ অন কন্টেম্পৰেৰী কালচাৰেল প্ৰেকটিছ ইন ইণ্ডিয়া (২০০০) আৰু ক্ৰিটিক’ছ কম্পাছ: নেভিগেটিং প্ৰেকটিছ (আগন্তুক) আদি বিভিন্ন গ্ৰন্থ লিখিছে। গীতা কাপুৰ জাৰ্নেল অৱ আৰ্টছ এণ্ড আইডিয়াছ (দিল্লী)ৰ অন্যতম প্ৰতিষ্ঠাপক-সম্পাদক। থাৰ্ড টেক্সট (লণ্ডন), মাৰ্গ (মুম্বাই), আৰু এ আৰ টিমাৰ্জিন্সৰ পৰামৰ্শদাতা ব'ৰ্ডতো তেওঁ যোগদান কৰিছে।

তেওঁ ভেনিচৰ বিয়েনালেছ (২০০৫), ডাকাৰ (২০০৬), আৰু শ্বাৰজাহ (২০০৭)ৰ জুৰীৰ সদস্য আছিল। গুগেনহাইম সংগ্ৰহালয়, হংকঙৰ এছিয়া আৰ্ট আৰ্কাইভ আৰু কোচি-মুজিৰিছ বিয়েনালেৰ এছিয়ান আৰ্ট কাউন্সিল ৰ গীতা কাপুৰ এগৰাকী সদস্য। তেওঁ দিল্লীৰ শ্বেৰ-গিল সুন্দৰাম আৰ্টছ ফাউণ্ডেশ্যন (এছ এছ এ এফ)ৰ ট্ৰাষ্টী আৰু আৰ্ট ডকুমেণ্টছ (এছ এছ এ এফ–তুলিকা বুকছ)ৰ ধাৰাবাহিক সম্পাদিকা।

২০০৯ চনত ভাৰত চৰকাৰে কলা ক্ষেত্ৰলৈ‍ আগবঢ়োৱা অৱদানৰ বাবে পদ্মশ্ৰী সন্মান প্ৰদান কৰে। ইয়াৰ পূৰ্বে ভাৰতীয় প্ৰযুক্তিবিদ্যা প্ৰতিষ্ঠান আৰু নতুন দিল্লীৰ জৱাহৰলাল নেহৰু বিশ্ববিদ্যালয়কে ধৰি কেইবাখনো বিশ্ববিদ্যালয়ত তেওঁ অধ্যাপনা কৰিছিল।

তেওঁৰ স্বামী শিল্পী বিৱন সুন্দৰম। ২০১১ চনত হংকং ভিত্তিক এছিয়া আৰ্ট আৰ্কাইভ (AAA)-এ তেওঁলোকৰ আৰ্কাইভক ডিজিটেলাইজ কৰে আৰু ২০১১ চনৰ ফেব্ৰুৱাৰী মাহত নতুন দিল্লীৰ জৱাহৰলাল নেহৰু বিশ্ববিদ্যালয়ত আন এক জীৱন শীৰ্ষক এখন প্ৰদৰ্শনী অনুষ্ঠিত কৰে।
## জীৱনী
এম এন কাপুৰ আৰু অমৃতা কাপুৰৰ ঘৰত ১৯৪৩ চনত গীতা কাপুৰৰ জন্ম হৈছিল৷ নাট্য পৰিচালক অনুৰাধা কাপুৰ তেওঁৰ কনিষ্ঠ ভগ্নী। 

নতুন দিল্লীৰ মডাৰ্ণ স্কুলৰ চৌহদত তেওঁ ডাঙৰ-দীঘল হৈছিল আৰু ১৯৪৭ চনৰ পৰা ১৯৭৭ চনলৈকে তেওঁৰ পিতৃ সেই অনুষ্ঠানৰ অধ্যক্ষ আছিল। তেওঁৰ স্বামী বিভান সুন্দৰম আছিল ইনষ্টলেচন আৰ্টিষ্ট৷ নতুন দিল্লীত জন্মগ্ৰহণ কৰা গীতা কাপুৰে‍ নতুন দিল্লীতে কাম অব্যাহত ৰাখিছে আৰু বসবাস কৰি‍ আহিছে।

কাপুৰে দিল্লী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ মিৰাণ্ডা হাউছৰ পৰা অৰ্থনীতিত স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰে (১৯৬২); নিউয়ৰ্ক বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা সূক্ষ্ম কলাত স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী লাভ কৰে (১৯৬৪); আৰু লণ্ডনৰ ৰয়েল কলেজ অৱ আৰ্টৰ পৰা সমালোচনাত স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী লাভ কৰে (১৯৭০)।

১৯৬৭ চনৰ পৰা ১৯৭৩ চনলৈ তেওঁ আই আই টি দিল্লীৰ মানৱীয় আৰু সমাজ বিজ্ঞান বিভাগত অধ্যাপনা কৰিছিল। তেওঁ আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় পৰ্যায়ত বক্তৃতা প্ৰদান কৰাৰ লগতে‍ চিমলাৰ ইণ্ডিয়ান ইনষ্টিটিউট অৱ এডভান্সড ষ্টাডি, কেম্ব্ৰিজ বিশ্ববিদ্যালয়ৰ ক্লেয়াৰ হল আৰু নতুন দিল্লীৰ তিনমূৰ্তিৰ নেহৰু মেম'ৰিয়েল মিউজিয়াম এণ্ড লাইব্ৰেৰীৰ ভিজিটিং ফেল'শ্বিপ লাভ কৰিছে।

## তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:বিংশ শতিকাৰ ভাৰতীয় বিজ্ঞানী
শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:কলা সমালোচক
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় নাৰী
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় কলা সমালোচক
শ্ৰেণী:বিংশ শতিকাৰ ভাৰতীয় মহিলা বিজ্ঞানী
আম্ৰপালি সংগ্ৰহালয়

**আম্ৰপালি সংগ্ৰহালয়** () ৰাজস্থানৰ জয়পুৰত অৱস্থিত আৰু ই ভাৰতীয় গহনা আৰু সজ্জা সামগ্ৰীৰ বাবে উৎসৰ্গিত। ২০১৮ চনৰ ২০ জানুৱাৰীত উদ্বোধন কৰা এই সংগ্ৰহালয়টো ৰাজেশ আজমেৰাৰ উদ্যোগত আম্ৰপালি জুৱেলছৰ প্ৰতিষ্ঠাপক ৰাজীৱ অৰোৰাই প্ৰতিষ্ঠা কৰে। জয়পুৰত অশোক মাৰ্গ, চি-স্কিমত অৱস্থিত এই সংগ্ৰহালয় চৌহদটো ৬৫০০ বৰ্গফুটত বিস্তৃত। ইয়াৰ উপৰিও ই আম্ৰপালি জুৱেলছৰ মুখ্য কাৰ্যালয়। ভূমি মহলাৰ পৰা বেছমেণ্টলৈকে সংগ্ৰহালয়টোৰ সংগ্ৰহৰ ব্যৱস্থা কৰা হৈছে। ইয়াত ৪০০০ টা সামগ্ৰী প্ৰদৰ্শন কৰা হৈছে।

ভাৰতীয় গহনাৰ কাৰুকাৰ্য্য আৰু চহকী পৰম্পৰা প্ৰদৰ্শন কৰিবলৈ সংগ্ৰহালয়টোত উন্নতমানৰ গহনা, হাতেৰে নিৰ্মিত প্ৰাচীন সামগ্ৰী, আৰু  উত্তম কলাকৃতি ৰখা হৈছে। ইয়াত থকা কেইবাবিধো ভাৰতীয় গহনাই শিল্পৰ ইতিহাস আৰু গহনা নিৰ্মাণ প্ৰক্ৰিয়াৰ দৃশ্যগত উপস্থাপন গঠন কৰে। সংগ্ৰহত কাঠ আৰু ধাতুৰে তৈয়াৰী  জনজাতীয় গহনা পৰা আৰম্ভ কৰি ৰূপ আৰু সোণৰ টুকুৰালৈকে প্ৰদৰ্শিত হৈছে। ই এক বিস্তৃত সংগ্ৰহ, যিয়ে পৰম্পৰাগত শিল্প কৌশলে আধুনিক আৰু সমসাময়িক ডিজাইন সংবেদনশীলতাক কেনেদৰে প্ৰভাৱিত কৰিছে, তাক দেখুওৱা হৈছে।
## ইতিহাস
আম্ৰপালি সংগ্ৰহালয় ইয়াৰ প্ৰতিষ্ঠাপক ৰাজীৱ অৰোৰা আৰু ৰাজেশ আজমেৰাৰ শ্ৰমৰ ফল। বিৰল গহনা আৰু অন্যান্য সংগ্ৰহযোগ্য সামগ্ৰী এই দুজন ব্যক্তিয়ে চাৰি দশকৰো অধিক সময় ধৰি সংগ্ৰহ কৰি আহিছে। অৰোৰা আৰু আজমেৰা কলেজীয়া বন্ধু আছিল আৰু ঐতিহাসিক, কলাত্মক হস্তনিৰ্মিত বস্তুৰ প্ৰতি এক উমৈহতীয়া আগ্ৰহ আছিল। দুয়োজনেই জয়পুৰত বাস কৰিছিল, যিখন চহৰ ১৯ আৰু ২০ শতিকাৰ ঔদ্যোগিক কলাৰ সৈতে জড়িত হোৱাৰ ইতিহাসৰে গৌৰৱান্বিত। ১৮৮৩ চনৰ হোৱা জয়পুৰ প্ৰদৰ্শনীৰ ফলত চহৰখনত এলবাৰ্ট হল সংগ্ৰহালয় স্থাপনৰ বাট মুকলি হৈছিল। ঐতিহ্য আৰু ইতিহাসৰ সৈতে জয়পুৰৰ সংযোগ তেওঁলোকৰ বাবে স্বাভাৱিক প্ৰেৰণা হৈ পৰিছিল। শিল্প আৰু ঐতিহ্যৰ টুকুৰা সংগ্ৰহৰ বাবে তেওঁলোকে ভাৰতবৰ্ষৰ দূৰ-দূৰণিলৈ ভ্ৰমণ কৰিছিল। এই ভ্ৰমণৰ সময়ত তেওঁলোকে দেখিলে যে এসময়ৰ সাধাৰণ গহনাৰ চানেকিবোৰ পৰিৱৰ্তিত ৰুচিৰ বাবে দ্ৰুতগতিত নোহোৱা হৈ গৈ আছে। পৰম্পৰাগত নান্দনিকতা ৰক্ষাৰ বাবে তেওঁলোকে সামগ্ৰীবোৰ সংগ্ৰহ কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰে আৰু ১৯৭৮ চনত আম্ৰপালি জুৱেলছ প্ৰতিষ্ঠা কৰে।
## প্ৰসংগ

## বাহ্যিক সংযোগ

 শ্ৰেণী:ৰাজস্থানৰ সংগ্ৰহালয়
শ্ৰেণী:ভাৰতভিত্তিক সাংস্কৃতিক সংগঠন
গৌৰী গিল

**গৌৰী গিল** (জন্ম ১৯৭০) নতুন দিল্লীত বাস কৰা এগৰাকী ভাৰতীয় সমসাময়িক আলোকচিত্ৰশিল্পী। নিউয়ৰ্ক টাইমছ য়ে তেওঁক "ভাৰতৰ অন্যতম সন্মানীয় ফটোগ্ৰাফাৰ" বুলি বৰ্ণনা কৰিছে, আৰু দ্য ৱায়াৰত তেওঁক "বৰ্তমান ভাৰতৰ আটাইতকৈ সক্ৰিয় চিন্তাশীল ফটোগ্ৰাফাৰ" বুলি অভিহিত কৰিছে। ২০১১ চনত গিলক কানাডাৰ প্ৰতিষ্ঠিত সমসাময়িক আলোকচিত্ৰৰ আটাইতকৈ সন্মানীয় বঁটা গ্ৰেঞ্জ বঁটা প্ৰদান কৰা হৈছিল। ন্যায়াধীশসকলে কয় যে তেওঁৰ কৃতিসমূহে "প্ৰায়ে প্ৰত্যাহ্বানমূলক পৰিৱেশত সোমাই পৰা সাধাৰণ নায়কসকলৰ জীৱন চিত্ৰিত কৰে, য'ত শিল্পীগৰাকীয়ে তেওঁৰ বিষয়বস্তুৰ সৈতে সততে অন্তৰংগ সম্পৰ্কক তথ্যচিত্ৰৰ ৰূপ দিয়ে আৰু জীয়াই থকাৰ বিষয়সমূহৰ ওপৰত মানৱীয় চিন্তাৰে চিত্ৰিত কৰে।"

## শিক্ষা আৰু প্ৰাৰম্ভিক জীৱন
১৯৭০ চনত ভাৰতৰ চণ্ডীগড়ত গৌৰী গিলৰ জন্মগ্ৰহণ হৈছিল। তেওঁ ভাৰতৰ নতুন দিল্লীৰ দিল্লী কলেজ অৱ আৰ্টছৰ পৰা প্ৰয়োগ কলা বিষয়ত বি. এফ. এ. লাভ কৰে। তাৰ পিছত, ১৯৯৪ চনত নিউয়ৰ্কৰ পাৰ্ছনছ স্কুল অৱ ডিজাইনৰ পৰা ফটোগ্ৰাফীত বি. এফ. এ. আৰু ২০০২ চনত ষ্টেনফৰ্ড বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা ফটোগ্ৰাফীত এম. এফ. এ. লাভ কৰে।

## কাম আৰু কেৰিয়াৰ
*দ্য আমেৰিকানছ (২০০০–২০০৭)*ত তেওঁ আমেৰিকাৰ ভাৰতীয় প্ৰব্ৰজনকাৰীসকলৰ পৰিয়াল আৰু বন্ধু-বান্ধৱীৰ ফটো তুলিছিল।

ৰাজস্থানৰ গ্ৰাম্য অঞ্চলৰ প্ৰান্তীয় সম্প্ৰদায়সমূহৰ ওপৰত নোটছ ফ্ৰম দ্য ডেজাৰ্ট (১৯৯৯ –অব্যাহত) নামৰ এক দশকজোৰা অধ্যয়নৰ ফলত ব্যক্তিগত প্ৰদৰ্শনী আৰু প্ৰকল্প যেনে *দ্য মাৰ্ক অন দ্য ৱাল, জান্নাত, বালিকা মেলা, বাৰ্থ ছিৰিজ আৰু ৰুইনড ৰেইনবো* আদিৰ সৃষ্টি হৈছে। এই কামৰ বিষয়ে গিলে কয়, "মেলালৈ অহা ছোৱালীবোৰৰ জ্ঞান অৰ্জন কৰিবলৈ এটা হেঁপাহ থাকে। মোৰ ফটোখনত ভৰি দিয়াসকলেও নিজে যিদৰে আছে, বা নিজকে যিদৰে দেখাৰ দৰে চিত্ৰিত কৰাৰ প্ৰৱণতা কৰে, বা নতুনকৈ নিজকে উদ্ভাৱন কৰাৰ প্ৰৱণতা আছে।" তেওঁলোকৰ প্ৰচেষ্টা আংশিক বা সাহসী যিয়েই নহঁওক, কিন্তু এই কিতাপখনক সেই ইচ্ছাৰ দলিল হিচাপে দেখা যাব পাৰে।"

*১৯৮৪ চনৰ নোটবুক খন* (২০০৫–২০১৪) গৌৰী গিলৰ এটা গুৰুত্বপূর্ণ আলোকচিত্ৰ প্রকল্প, যি সহযোগিতা আৰু 'সক্ৰিয় শুননি'ৰ এক উদাহৰণ হিচাপে বিবেচিত হয়।  আৰু লগতে আলোকচিত্ৰক স্মৃতি সংৰক্ষণৰ এটা পদ্ধতি হিচাপে ব্যৱহাৰৰ প্ৰয়াস কৰা হৈছিল।

২০০৭ চনৰ জানুৱাৰী মাহত সুনীল গুপ্তা আৰু ৰাধিকা সিঙৰ সৈতে তেওঁ *কেমেৰাৰ্খ দিল্লী* নামৰ এখন বিনামূলীয়া সংবাদ পত্ৰ সহ-প্ৰতিষ্ঠা আৰু সম্পাদনা কৰিছিল, যি নতুন দিল্লী আৰু অন্যান্য স্থানৰ পৰা স্বতন্ত্ৰ আলোকচিত্ৰ  বিষয়ক আছিল।

২০১১ চনত তেওঁ কানাডাৰ সমসাময়িক ফটোগ্ৰাফীৰ আটাইতকৈ সন্মানীয় বঁটা গ্ৰেঞ্জ বঁটা লাভ কৰে।

২০১২ চনত তেওঁ *ট্ৰেন্সপ'ৰেটছ: উইমেন এণ্ড মবিলিটি ইন দ্য চিটি* নামৰ এখন ডাঙৰ প্ৰদৰ্শনীৰ কিউৰেট কৰে য'ত ৰাজপথত মহিলাসকলৰ সুৰক্ষা আৰু অভিজ্ঞতাৰ বিষয়ে অনুসন্ধান কৰিছিল।

২০১৩ চনৰ পৰা ফিল্ডছ অৱ চাইটত ৱাৰলীৰ এজন বিখ্যাত শিল্পী ৰাজেশ ভাংগাদৰ সৈতে সহযোগিতা কৰি ফটোগ্ৰাফীৰ সমসাময়িক ভাষাক ৱাৰলিৰ অংকনৰ প্ৰাচীন ভাষাৰ সৈতে সংযুক্ত কৰি নতুন আখ্যানৰ সহযোগিতা আগবঢ়াই আহিছে।

## নিৰ্বাচিত প্ৰদৰ্শনীসমূহ
*RE/SISTERS:* এ লেন্স অন জেণ্ডাৰ এণ্ড ইক'লজি, বাৰ্বিকান আৰ্ট গেলেৰী, লণ্ডন, ২০২৩।

*প্ৰিক্স পিকটেট প্ৰদৰ্শনী: হিউমেন*, ভিক্টোৰিয়া এণ্ড এলবাৰ্ট মিউজিয়াম, লণ্ডন, ২০২৩।

## তথ্য সূত্ৰ