open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
সুদেষ্ণা সিন্‌হা

**সুদেষ্ণা সিন্‌হা** () মোহালিৰ ভাৰতীয় বিজ্ঞান শিক্ষা আৰু গৱেষণা প্ৰতিষ্ঠানৰ এগৰাকী অধ্যাপিকা। তেওঁ এক দশকতকৈও অধিক কাল চেন্নাইত অৱস্থিত গাণিতিক বিজ্ঞান প্ৰতিষ্ঠানত কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল। তেওঁৰ গৱেষণাৰ মূল ক্ষেত্ৰ হৈছে 'অৰৈখিক পদাৰ্থ বিজ্ঞান (nonlinear physics)'। তেওঁৰ 'Chaos computing' সম্পৰ্কে কৰা গৱেষণাৰ ফলসমূহ আমেৰিকান কোম্পানী কাউলোজিক্সে (Chaologix) ব্যৱসায়িক দিশত বিকাশ সাধন কৰিছে। এই পদ্ধতিৰ জন্ম আৰু বিকাশলৈ অৰিহণা আগবঢ়োৱা বিজ্ঞানীসকলৰ ভিতৰত তেওঁ অন্যতম। তেওঁ বৰ্তমানলৈকে বি এম বিৰলা বঁটা, সাধাৰণ কুশলতা বঁটাকে ধৰি ভালেমান বঁটা আৰু স্বীকৃতি লাভ কৰিছে। তাৰোপৰি সুদেষ্ণা সিন্‌হা বিশ্ব বিজ্ঞান একাডেমী আৰু অন্য বহু বিশ্বখ্যাত বিজ্ঞান প্ৰতিষ্ঠানৰো সভ্য।

## শিক্ষা
সুদেষ্ণা সিন্‌হাৰ জন্ম হৈছিল পশ্চিমবঙ্গত। আছাঞ্চলত অৱস্থিত লৰেটো কনভেণ্ট স্কুলৰ পৰা তেওঁ প্ৰাৰম্ভিক শিক্ষা গ্ৰহণ কৰিছিল। তেওঁৰ পিতৃ-মাতৃ উদাৰনৈতিক চিন্তাধাৰাৰ লোক আছিল আৰু সুদেষ্ণা সিন্‌হাৰ বিজ্ঞান শিক্ষাত অনুপ্ৰেৰণা যোগাইছিল বুলি জনা যায়। ১৯৮৫ চনত কাণপুৰত থকা ভাৰতীয় প্ৰযুক্তিবিদ্যা প্ৰতিষ্ঠানৰ পৰা তেওঁ পদাৰ্থ বিজ্ঞানত স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী অৰ্জন কৰে। পৰৱৰ্তী সময়ত ১৯৯০ চনত তেখেতে মুম্বাইত থকা টাটা মৌলিক গৱেষণা প্ৰতিষ্ঠানৰ পৰা ডক্তৰেট ডিগ্ৰী অৰ্জন কৰে।

## কৰ্মজীৱন
১৯৯৪ চনৰ পৰা ১৯৯৬ লৈকে সুদেষ্ণা সিন্‌হাই বাংগালোৰৰ ভাৰতীয় জ্যোতি-পদাৰ্থবৈজ্ঞানিক প্ৰতিষ্ঠান (Indian Institute of Astrophysics)ত এগৰাকী 'ৰিডাৰ' হিচাপে কাম কৰে। তাৰপিছত তেখেতে চেন্নাইৰ গাণিতিক বিজ্ঞান প্ৰতিষ্ঠানত ২০১১ চনলৈকে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰে। বৰ্তমান সুদেষ্ণা সিন্‌হাই মোহালীত থকা ভাৰতীয় বিজ্ঞান শিক্ষা আৰু গৱেষণা প্ৰতিষ্ঠানৰ অধ্যাপনা কৰি আছে। তেওঁৰ গৱেষণাৰ মূল বিষয় অৰৈখিক পদাৰ্থ বিজ্ঞানৰ । তাৰোপৰি তেওঁৰ গৱেষণাৰ ক্ষেত্ৰখনে অৰৈখিক গতিবিদ্যা, বিশৃংখলতা, জটিল প্ৰণালী, আন্তঃজাল আৰু গণনা আদি বিষয়ো সামৰি লৈছে।তেখেত 'AIP journal Chaos: An Interdisciplinary Journal of Nonlinear Science' নামৰ গৱেষণাৰ পত্ৰিকাখনৰ সম্পাদনাৰ লগতো জড়িত।.

তাৰোপৰি সুদেষ্ণা সিন্‌হাই বৰ্তমানলৈকে ৫০টাতকৈও অধিক বক্তৃতানুষ্ঠান, কৰ্মশালা অথবা সন্মিলন আদিত বক্তৃতা প্ৰদান কৰিছে। তেওঁৰ গৱেষণাক জাৰ্মানী গণিতজ্ঞ এমি নিঅ'থাৰ আৰু অষ্ট্ৰিয়ান-ছুইডিছ পদাৰ্থ বিজ্ঞানী লাইছ মেইটনাৰৰ জীৱন আৰু গৱেষণাই অনুপ্ৰাণিত কৰিছে বুলি জনা যায়।

## ব্যক্তিগত জীৱন
সুদেষ্ণা সিন্‌হাই কপিল হৰি পাৰানজাপে (Kapil Hari Paranjape)ৰ লগত বৈবাহিক জীৱন আৰম্ভ কৰে। তেওঁ মোহালিত থকা 'ভাৰতীয় বিজ্ঞান শিক্ষা আৰু গৱেষণা প্ৰতিষ্ঠান'ৰ গণিত বিভাগৰ অধ্যাপক।

## বঁটা আৰু সন্মান
* ২০১৮ চনত বিশ্ব বিজ্ঞান একাডেমীৰ সভ্য হিচাপে নিৰ্বাচিত।
* ২০১৫ চনত জে.চি. বসু ৰাষ্ট্ৰীয় ফেলোশ্বিপৰ বাবে নিৰ্বাচিত।
* ২০১৪ চনত দিল্লীৰ ভাৰতীয় ৰাষ্ট্ৰীয় বিজ্ঞান একাডেমীৰ সভ্য।
* ২০১০ চনত বাংগালোৰৰ ভাৰতীয় বিজ্ঞান একাডেমীৰ সভ্য।
* ১৯৯৮ চনত পদাৰ্থ বিজ্ঞানলৈ আগবঢ়োৱা অৱদানৰ বাবে বি.এম. বিৰলা বঁটা লাভ।
* ১৯৯৫-২০০০ চনত ইটালিৰ ট্ৰিষ্টিত থকা তাত্ত্বিক পদাৰ্থ বিজ্ঞানৰ আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় কেন্দ্ৰৰ সহযোগী সদস্য। 
* ১৯৮৫ চনত ভাৰতীয় প্ৰযুক্তিবিদ্যা প্ৰতিষ্ঠান, কাণপুৰৰ পৰা 'সাধাৰণ কুশলতা বঁটা' লাভ। এই বঁটা পাঁচবছৰীয়া পদাৰ্থ বিজ্ঞানৰ পাঠ্যক্ৰমত শ্ৰেষ্ঠ বিদায়ী শিক্ষাৰ্থীক প্ৰদান কৰা হয়।
* ১৯৭৮-৮৫ চনত ৰাষ্ট্ৰীয় প্ৰতিভা সন্ধানী জলপানি লাভ।

## তথ্যসংগ্ৰহ

## বাহ্যিক সংযোগ
* কাউলোজিক্স
* আইআইটি কাণপুৰৰ ৱেবছাইটত থকা সুদেষ্ণা সিন্‌হাৰ চমু-পৰিচিতি

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় পদাৰ্থ বিজ্ঞানী
শ্ৰেণী: ভাৰতীয় মহিলা পদাৰ্থ বিজ্ঞানী
শ্ৰেণী:বিংশ শতিকাৰ ভাৰতীয় মহিলা বিজ্ঞানী
গম্ভৰী দেৱী

**গম্ভৰী দেৱী** (১৯২২ – ৮ জানুৱাৰী ২০১৩) এগৰাকী ভাৰতীয় লোক সংগীতশিল্পী, লোকনৃত্যশিল্পী, লোকসংস্কৃতিবিদ। হিমাচল প্ৰদেশৰ বিলাসপুৰ জিলাত জন্ম গ্ৰহণ কৰা গম্ভৰী দেৱী হিমাচলী লোকসংস্কৃতিৰ পুৰোধা ব্যক্তি। তেওঁ হিমাচল প্ৰদেশৰ লোকসংগীত, লোকনৃত্য আৰু লোক সংস্কৃতিৰ ক্ষেত্ৰখনলৈ আগবঢ়োৱা অৱদানৰ বাবে বিখ্যাত। ২০১১ চনত তেওঁ সংগীত নাটক একাডেমীৰ পৰা ঠাকুৰ একাডেমী পুৰস্কাৰ লাভ কৰিছিল। ৰবীন্দ্ৰনাথ ঠাকুৰৰ ১৫০তম জন্মবাৰ্ষিকীৰ লগত সংগতি ৰাখি দেশৰ ১০০ গৰাকী শিল্পীলৈ আগবঢ়োৱা এই বঁটা গম্ভৰী দেৱীয়ে পৰিৱেশ্য কলাৰ ক্ষেত্ৰত আগবঢ়োৱা অৱদানৰ স্বীকৃতি স্বৰূপে লাভ কৰিছিল। ২০০১ চনত তেওঁ হিমাচল কলা একাডেমীৰ পৰা হিমাচল কলা একাডেমী বঁটা লাভ কৰিছিল। ২০১৩ চনৰ ৮ জানুৱাৰী তাৰিখে ৯১ বছৰ বয়সত তেওঁৰ মৃত্যু হয়।
## প্ৰাৰম্ভিক জীৱন
১৯২২ চনত হিমাচল প্ৰদেশৰ বিলাসপুৰ জিলাৰ বান্দলা গাঁৱত গম্ভৰী দেৱীৰ জন্ম হৈছিল। তেওঁ মাত্ৰ আঠ বছৰ বয়সতে লোকনৃত্য প্ৰদৰ্শন কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰিছিল। সেইসময়ত প্ৰচলিত ৰীতি মতে তেওঁৰ কম বয়সতে বিয়া হৈছিল। সাধাৰণতে তেওঁলোকৰ গাঁৱৰ ছোৱালীসকলৰ নৃত্য-গীতৰ লগত জড়িত হোৱা নিষেধ আছিল। কিন্তু বিৰোধীতাৰ সত্বেও তেওঁ লোকসংগীত আৰু নৃত্যৰ চৰ্চা অব্যাহত ৰাখিছিল।
## ৰাজহুৱা জীৱন
অতি কম সময়ৰ ভিতৰতে গম্ভৰী দেৱীৰ পাৰদৰ্শিতাৰ বাবে জনপ্ৰিয়তা লাভ কৰে। সমাজত ছোৱালীৰ নৃত্যগীত নিষেধ থকা সত্বেও তেওঁক বিভিন্ন অনুষ্ঠানত পৰিবেশন কৰিবলৈ নিমন্ত্ৰণ জনোৱা হৈছিল। পিছলৈ যিকোনো উৎসৱ তেওঁৰ পৰিবেশনৰ অবিহনে সম্পূৰ্ণ নোহোৱাৰ পৰ্যায় লাভ কৰিছিল। লাহে লাহে তেওঁক প্ৰেমৰ প্ৰতীক হিচাপে গণ্য কৰা আৰম্ভ হৈছিল। তেওঁৰ নৃত্য-গীতৰ অনুষ্ঠান উপভোগ কৰিবলৈ বহু দূৰৰ পৰা মানুহ উপস্থিত হৈছিল। তেওঁৰ লগত এজন ঢোলবাদক আৰু মুষ্টিযুদ্ধবিদ পিস্তু ওৰফে বসন্ত পেহেলৱানে পৰিবেশনত বাদ্য বজাইছিল। তেৱোঁ গম্ভৰী দেৱীৰ দৰে বিখ্যাত হৈ পৰিছিল। তেওঁলোক একেলগে বহুবছৰ থকাৰ পিছতো বিয়া পতা নাছিল। সেয়ে তেওঁলোকে সমাজৰ পৰা ভাল ব্যৱহাৰ পোৱা নাছিল। সমাজৰ লোকে তেওঁৰ পৰিবেশনত আমোদ লাভ কৰিলেও তেওঁৰ মুকলিমূৰীয়া ব্যৱহাৰ গ্ৰহণ কৰিবলৈ অপাৰগ আছিল। পিছলৈ গম্ভৰী দেৱীয়ে পিছলৈ নিজৰ প্ৰেম বিসৰ্জন দি বসন্ত পেহেলৱানক আন এগৰাকী মহিলাৰ লগত বিবাহপাশত আবদ্ধ হবলৈ অনুৰোধ জনাইছিল। 

তেওঁ জীৱৰ শেষৰ কালছোৱাৰ সময়লৈকে ৰাজহুৱা মঞ্চত লোকসংগীত আৰু নৃত্য প্ৰদৰ্শন কৰিছিল। পিছলৈ বাৰ্ধক্য আৰু স্বাস্থ্যজনীত কাৰণত জীৱৰ শেষৰ মাহ কেইটাত ৰাজহুৱা জীৱন ত্যাগ কৰিছিল।
## বঁটা আৰু সন্মান
তেওঁ লোকসংগীত, লোকনৃত্য আৰু লোকসংস্কৃতিৰ ক্ষেত্ৰখনলৈ আগবঢ়োৱা অৱদানৰ বাবে বহুতো বঁটা আৰু সন্মান লাভ কৰিছে। ২০১১ চনত তেওঁ সংগীত নাটক একাডেমীৰ পৰা ঠাকুৰ একাডেমী পুৰস্কাৰ লাভ কৰিছিল। ৰবীন্দ্ৰনাথ ঠাকুৰৰ ১৫০তম জন্মবাৰ্ষিকীৰ লগত সংগতি ৰাখি দেশৰ ১০০ গৰাকী শিল্পীলৈ আগবঢ়োৱা এই বঁটা গম্ভৰী দেৱীয়ে পৰিৱেশ্য কলাৰ ক্ষেত্ৰত আগবঢ়োৱা অৱদানৰ স্বীকৃতি স্বৰূপে লাভ কৰিছিল। ২০০১ চনত তেওঁ হিমাচল কলা একাডেমীৰ পৰা হিমাচল কলা একাডেমী বঁটা লাভ কৰিছিল। 
## মৃত্যু
২০১৩ চনৰ ৮ জানুৱাৰী তাৰিখে ৯১ বছৰ বয়সত তেওঁৰ মৃত্যু হয়।
## তথ্য উৎস

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় কণ্ঠশিল্পী
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় নৃত্যশিল্পী
বাসন্তী বিষ্ট

**বাসন্তী বিষ্ট** (জন্ম: ১৯৫৩) এগৰাকী ভাৰতীয় লোকসংগীতশিল্পী। তেওঁ উত্তৰাখণ্ডৰ জাগৰ লোকসংগীতৰ প্ৰথম মহিলা শিল্পী হিচাপে জনাজাত। জাগৰ দেৱ-দেৱীসমূহক আহ্বান কৰা একপ্ৰকাৰৰ পুৰুষপ্ৰধান লোক সংগীত। কিন্তু বাসন্তী বিষ্টয়ে পৰম্পৰা ভংগ কৰি বৰ্তমান নিজকে উল্লেখযোগ্য জাগৰ শিল্পী হিচাপে নিজকে প্ৰতিষ্ঠা কৰিছে। তেওঁ সংগীৰ মাধ্যমেৰে সংস্কৃতিক ৰক্ষা কৰিবলৈ চেষ্টা চলাইছে। ২০১৭ চনত ভাৰত চৰকাৰে তেওঁ আগবঢ়োৱা অৱদানৰ স্বীকৃতি স্বৰূপে কলা শিতানত ভাৰতৰ চতুৰ্থ সৰ্বোচ্চ অসামৰিক সন্মান পদ্মশ্ৰী প্ৰদান কৰে।
## প্ৰাৰম্ভিক জীৱন
১৯৫৩ চনত উত্তৰাখণ্ডৰ চামলী জিলাৰ দেৱাল তেহছিলৰ অন্তৰ্গত লুৱানী জিলাত বাসন্তী বিষ্টৰ জন্ম হৈছিল। সেইসময়ত প্ৰচলিত ৰীতি অনুসৰি ১৫ বছৰ বয়সত এগৰাকী আৰ্টিলেৰী সৈনিকৰ লগত বিবাহপাশত আবদ্ধ হৈছিল। তেওঁৰ জীৱনৰ অধিকাংশ সময় গৃহবধূ হিচাপে অতিবাহিত হৈছিল। পিছলৈ তেওঁ পঞ্জাবৰ জলন্ধৰত সংগীতবিদ্যা শিকিবলৈ যায় আৰু তেতিয়াৰ পৰা তেওঁৰ পেছাদাৰী গায়কৰ জীৱন আৰম্ভ হয়। সৰুৰে পৰা তেওঁৰ সংগীতৰ প্ৰতি ৰাপ আছিল। তেওঁ মাকে গোৱা জাগৰ গীত শুনি ডাঙৰ হৈছে বুলি নিজেই উল্লেখ কৰিছে। তেওঁ প্ৰাথমিক শিক্ষা নিজ গাঁৱৰ পৰা এমাইল দূৰৰ বিদ্যালয়ত গ্ৰহণ কৰিছিল। ইয়াত তেওঁ পঞ্চম শ্ৰেণীলৈ শিক্ষা গ্ৰহণ কৰিছিল। তেওঁৰ গাঁৱৰ পৰা মাধ্যমিক বিদ্যালয় দূৰত অৱস্থিত হোৱাৰ বাবে যোগাযোগৰ অসুবিধাৰ সৃষ্টি হয়। ইয়াৰ বাবে তেওঁ পঢ়া-শুনা সিমানতে সামৰিব বাধ্য হয়।
## সাংগীতিক জীৱন
বাসন্তী বিষ্টৰ পেছাদাৰী সাংগীতিক জীৱন চল্লিছৰ দশকত আৰম্ভ হৈছিল। ইয়াৰ আগতে তেওঁ পাৰিবাৰিক কাম-কাজৰ লগত ব্যস্ত আছিল। তেওঁ তেওঁৰ স্বামীৰ লগত পঞ্জাবৰ
জলন্ধৰলৈ অহাৰ পিছত প্ৰাচীন কলা কেন্দ্ৰত সংগীতবিদ্যা শিকিবলৈ আগ্ৰহী আছিল। প্ৰথমতে এই কেন্দ্ৰত অধ্যয়নৰত শিক্ষাৰ্থী সমূহ তেওঁতকৈ বহুত সৰু হোৱাৰ বাবে আৰু তেওঁ একমাত্ৰ প্ৰাপ্ত বয়স্ক শিক্ষাৰ্থী হোৱাৰ বাবে লাজ কৰিছিল। তেওঁৰ ছোৱালীৰ শিক্ষকে তেওঁক হাৰমনিয়াম বজাবলৈ শিকোৱাত তেওঁৰ পেছাদাৰী সংগীত প্ৰশিক্ষণৰ প্ৰথম অস্থায়ী পদক্ষেপ আছিল।

তাৰপিছত তেওঁ ভজন, চলচ্চিত্ৰৰ গীত ইত্যাদিত মনোনিবেশ কৰিছিল। তেওঁৰ স্বামীয়ে চাকৰিৰ পৰা অৱসৰ গ্ৰহণ কৰা পিছত তেওঁলোকে ডেৰাডুনত বসবাস কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰে।
১৯৯৬ চনত তেওঁ নাজিবাবাদ আকাশবাণী ৰেডিঅ' কেন্দ্ৰত শিল্পী হিচাপে যোগদান কৰে। তেওঁ বৰ্তমান আকাশবাণীৰ "এ" শ্ৰেণীৰ শিল্পী।

সময়ৰ লগে লগে তেওঁ বুজি উঠে যে তেওঁ সংগীত উত্তৰাধিকাৰী হিচাপে লাভ কৰিছে। শৈশৱকালত তেওঁৰ মা আৰু গাঁৱৰ বয়সিয়াল লোকসকলৰ পৰা নিমগ্নহৈ *জাগৰ* শুনি শিকিছিল। জাগৰ তেওঁৰ গাঁৱৰ লোকসকলে গোটেই ৰাতি সাৰে থাকি ঈশ্বৰৰ গুণ-গান গায়। উত্তৰাখণ্ডৰ পাহাৰী অঞ্চলৰ প্ৰাচীন লোক ঐতিহ্যসমূহ আৰু হেৰাই যোৱা গীত সমূহ বাসন্তীয়ে ধৰি ৰাখিবলৈ চেষ্টা চলাই গৈছে। লোকসংগীতৰ সন্ধান আৰু পিছলৈ পাৰম্পৰিক সুৰত এই গীতসমূহ জনমানসত প্ৰকাশ কৰিবলৈ তেওঁ দায়িত্ব লৈছে। বাসন্তী বিষ্টৰ গীতৰ সুৰ, গীতৰ শৈলী আৰু ধীৰ গতিৰ তাল অলপ উত্তৰাখণ্ডৰে পাহাৰী গীতৰ বৈশিষ্ট্যযুক্ত।
## ব্যক্তিগত জীৱন
তেওঁৰ স্বামী ভাৰতীয় সেনাবাহিনীৰে নায়ক হিচাপে অৱসৰ গ্ৰহণ কৰিছিল। তেওঁৰ পুত্ৰ ভাৰতীয় বায়ুসেনাৰ উইং কমাণ্ডাৰ। তদুপৰি তেওঁৰ কন্যা ভাৰতীয় সেনাবাহিনীৰ কেপ্তেইন হিচাপে অৱসৰ গ্ৰহণ কৰিছে আৰু সেনাৰে এগৰাকী কৰ্ণেলৰে লগত বিবাহপাশত আৱদ্ধ হৈছে।
## বঁটা আৰু সন্মান
তেওঁ উত্তৰাখণ্ডৰে লোকসংগীতৰে ক্ষেত্ৰখনলৈ আগবঢ়োৱা অৱদানৰে স্বীকৃতি স্বৰূপে বহুতো বঁটা আৰু সন্মান লাভ কৰিছে। তাৰে ভিতৰত উল্লেখযোগ্য সমূহ হ'ল:
* মধ্য প্ৰদেশ চৰকাৰৰ অহল্যা দেৱী সন্মান, ২০১৬-২০১৭
* পদ্মশ্ৰী, ২০১৭
* উত্তৰাখণ্ডৰ চৰকাৰৰ নাৰী শক্তিটিলো ৰাওটেলি
## তথ্য উৎস

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় কণ্ঠশিল্পী
শ্ৰেণী:পদ্মশ্ৰী বঁটা বিজয়ী
গুলাব বাই

**গুলাব বাই** (জন্ম ১৯২৬, মৃত্যু ১৯৯৬), জনপ্ৰিয় ভাবে **গুলাব জান** নামে বিখ্যাত, এগৰাকী ভাৰতীয় নৌটংকী অভিনেত্ৰী। নৌটংকী মূলতঃ উত্তৰ প্ৰদেশৰ লোক গীতিনাট্য। তেওঁ প্ৰচলিত লোক গীতিনাট্য নৌটংকীৰ প্ৰথম মহিলা শিল্পী। বহুতেই তেওঁক নৌটংকীৰ অগ্ৰণী খ্যাতিমান শিল্পী হিচাপে অভিহিত কৰে। তেওঁ *দা গ্ৰেট গুলাব থিয়েটাৰ কোম্পানী* নামেৰে সফল নৌটংকীৰ দল প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল। ১৯৯০ চনত ভাৰত চৰকাৰে তেওঁ আগবঢ়োৱা অৱদানৰ স্বীকৃতি স্বৰূপে কলা শিতানত ভাৰতৰ চতুৰ্থ সৰ্বোচ্চ অসামৰিক সন্মান পদ্মশ্ৰী প্ৰদান কৰে।

## প্ৰাৰম্ভিক জীৱন
১৯২৬ চনত ভাৰতৰ উত্তৰ প্ৰদেশ ৰাজ্যৰ ফাৰুকাবাদ জিলাৰ বালপূৰ্বা গাঁৱত গুলাব বাইৰ জন্ম হৈছিল। বিনোদনমূলক অভিনয়ৰ লগত জড়িত পিছপৰা বেদিয়া সম্প্ৰদায়ৰ পৰিয়ালত তেওঁৰ জন্ম হৈছিল। ১৯৩১  চনত তেওঁ কানপুৰ ঘৰানাৰ ওস্তাদ ত্ৰিমোহন লাল আৰু হাথৰাস ঘৰানাৰ ওস্তাদ মোহম্মদ খানৰ অধীনত আনুষ্ঠানিক ভাবে সংগীতৰ প্ৰশিক্ষণ আৰম্ভ কৰিছিল।

## কৰ্মজীৱন
মাত্ৰ তেৰ বছৰ বয়সতে তেওঁ ত্ৰিমোহন লালৰ নৌটংকীৰ যোগদান কৰি অভিনয় আৰম্ভ কৰিছিল। এই ধৰণৰ শিল্পকলাৰ তেওঁ প্ৰথম মহিলা পৰিবেশক আছিল। অতিশীঘ্ৰে তেওঁ সংগীতৰ এক স্বতন্ত্ৰ শৈলীৰ উন্নয়ন সাধে আৰু *গুলাব জান* হিচাপে প্ৰসিদ্ধি লাভ কৰে। তেওঁৰ ক্ৰমবৰ্ধমান জনপ্ৰিয়তা অনুভৱ কৰি তেওঁ নিজাকৈ *দা গ্ৰেট গুলাব থিয়েটাৰ কোম্পানী* নামেৰে এটা নৌটংকী দল প্ৰতিষ্ঠা কৰে। কিন্তু ইয়াত তেওঁৰ গুৰু ত্ৰিমোহন লালৰ মত নাছিল। গুলাব বাইৰ নৌটংকী দলৰ যাত্ৰা আৰম্ভণিৰ লগে লগেই সফলতা মুখ দেখা পায়। কোম্পানীৰ পৰিচালনাৰ দায়িত্ব আৰু বয়সৰ বাবে তেওঁ  ১৯৬০ৰ দশকত তেওঁ নিজা ৰাজহুৱা পৰিবেশন কমাবলৈ বাধ্য হৈছিল। তাৰপিছত তেওঁ তেওঁৰ সৰু ভগ্নী সুখবদনক নৌটংকীৰ মুখ্য চৰিত্ৰৰ অভিনেত্ৰী হিচাপে উপস্থাপন কৰিবলৈ লয়। পিছলৈ সুখবদন নন্দ গুহ নামেৰে জনা যায়। কালক্ৰমত তেওঁ নিজৰ অভিনয় আৰু পৰিবেশন ক্ষমতাত এগৰাকী বিখ্যাত অভিনেত্ৰী তথা পৰিবেশক হিচাপে জনপ্ৰিয়তা লাভ কৰিছিল।গুলাব বাইৰ কন্যা মধুয়ো এগৰাকী নৌটংকী শিল্পী। তেওঁৰ জীৱনৰ শেষৰ ফালে শিল্পৰূপ হিচাপে নৌটংকীৰ আবেদন ধীৰে ধীৰে লোপ পায়।

## বঁটা আৰু সন্মান
১৯৯০ চনত ভাৰত চৰকাৰে তেওঁ আগবঢ়োৱা অৱদানৰ স্বীকৃতি স্বৰূপে কলা শিতানত ভাৰতৰ চতুৰ্থ সৰ্বোচ্চ অসামৰিক সন্মান পদ্মশ্ৰী প্ৰদান কৰে।. দীপ্তি প্ৰিয়া মহাপাত্ৰৰ *গুলাব বাই: দা কুইন অফ নৌটংকী* নামেৰে তেওঁৰ জীৱনী পেংগুইন ইণ্ডিয়ায়ে প্ৰকাশ কৰিছে। ২০১৪ চনত তেওঁৰ জীৱনৰ ওপৰত আধাৰিত এখন এখন নাটক কানপুৰত মঞ্চস্থ কৰা হৈছিল।

## মৃত্যু
১৯৯৬ চনত ৭০ বছৰ বয়সত গুলাব বাইৰ মৃত্যু হৈছিল।

## তথ্যউৎস

## বাহ্যিক সংযোগ
* 

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী‎
শ্ৰেণী:পদ্মশ্ৰী বঁটা বিজয়ী
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ লোকশিল্পী
লক্ষহীৰা দাস

**ড° লক্ষহীৰা দাস** অসমৰ এগৰাকী কবি, গীতিকাৰ, গায়িকা আৰু শিক্ষাবিদ। ১৯৩১ চনৰ ১৩ ফেব্ৰুৱাৰীত তেখেতে জন্মগ্ৰহণ কৰে। পিতৃৰ নাম চন্দ্ৰ বৈশ্য সাউদ আৰু মাতৃ ধৈৰ্যবালা। গুৱাহাটী অনাতাঁৰ কেন্দ্ৰৰ স্বীকৃতিপ্ৰাপ্ত গীতিকাৰ। প্ৰকাশিত পুথি- প্ৰথমা, গীতাৰ্ঘ্য, লক্ষহীৰাৰ গীত, প্ৰাণৰ মুক্তিধাৰা, অস্কাৰ ৱাইল্ডৰ গল্প (অনূদিত), তপসী, প্ৰাণগংঘা, সূৰ্য আৰু সাগৰৰ সাধু আদি। বহুসংখ্যক পাঠ্যপুথিৰ প্ৰণেতা। সৰাপাত আৰু লাচিত বৰফুকন চলচ্চিত্ৰত কণ্ঠদান কৰিছিল। ১৯৬৮ চনত লাচিত বৰফুকন ছবিৰ বাবে শ্ৰেষ্ঠা নেপথ্য কণ্ঠশিল্পীৰ বঁটা লাভ কৰে। 
ভূপেন হাজৰিকা বঁটা প্ৰাপ্ত সুদক্ষ গায়িকা।
## প্ৰাৰম্ভিক জীৱন আৰু শিক্ষা
১৯৩১ চনৰ ১৩ ফেব্ৰুৱাৰীত লক্ষহীৰা দাসে শুৱালকুছিত জন্মগ্ৰহণ কৰিছিল। তেওঁ পিতৃৰ নাম চন্দ্ৰ বৈশ্য সাউদ আৰু মাতৃৰ নাম ধৈৰ্যবালা।

## কৰ্মজীৱন
বহুসংখ্যক পাঠ্যপুথিৰ প্ৰণেতা আছি তেওঁ। সৰাপাত আৰু লাচিত বৰফুকন চলচ্চিত্ৰত কণ্ঠদান কৰিছিল। ১৯৬৮ চনত লাচিত বৰফুকন ছবিৰ বাবে শ্ৰেষ্ঠা নেপথ্য কণ্ঠশিল্পীৰ বঁটা লাভ কৰে। ভূপেন হাজৰিকা বঁটা প্ৰাপ্ত সুদক্ষ গায়িকা আছিল ড লক্ষহীৰা দাস। 
অন্যান্য বঁটা-সন্মা: অসম সাহিত্য সভাৰ শুৱালকুছি অধিবেশনৰ কবি সন্মিলনৰ সভানেত্ৰী (১৯৭৯), অসম সাহিত্য সভাৰ বাসন্তী বৰদলৈ বঁটা (১৯৯৫), সংগীতাচাৰ্য উপাধি (১৯৯৫), অসম চৰকাৰৰ শিল্পী বঁটা (২০০৩), প্ৰবীণা শ‌ইকীয়া বঁটা (২০০৯), শৈলধৰ ৰাজখোৱা বঁটা (২০১১), হাউলী বঁটা (২০১৫), ভূপেন হাজৰিকা বঁটা (২০১৯) আদি। পৰিবেশ্য কলাত সামগ্ৰিক অৱদানৰ কাৰণে ড° লক্ষ্যহীৰা দাসে সংগীত নাটক একাডেমী বঁটা (২০২২) লাভ কৰে৷

## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:সংক্ষিপ্ত জীৱনী
শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:শিক্ষাবিদ
শ্ৰেণী:অসমৰ কণ্ঠশিল্পী
শ্ৰেণী:অসমৰ নাৰী
শ্ৰেণী:কবি
শ্ৰেণী:গীতিকাৰ
বেনাজিৰ ভুট্টো

**বেনজীৰ ভুট্টো** (‎; জন্ম: ২১ জুন ১৯৫৩ আৰু মৃত্যু: ২৭ ডিচেম্বৰ ২০০৭) আছিল এগৰাকী পাকিস্তানী ৰাজনীতিবিদ যিয়ে ১৯৮৮ চনৰ পৰা ১৯৯০ চনলৈ আৰু পুণৰ ১৯৯৩ চনৰ পৰা ১৯৯৬ চনলৈ পাকিস্তানৰ প্ৰধানমন্ত্ৰী পদত অধিষ্ঠিত আছিল। বেনজীৰ ভুট্টো আছিল প্ৰথম মহিলা যিয়ে কোনো মুছলিম সংখ্যাগৰিষ্ঠ গণতান্ত্ৰিক ৰাষ্ট্ৰৰ সৰ্বোচ্চ পদত নিযুক্ত হৈছিল। আদৰ্শগতভাবে তেওঁ এগৰাকী উদাৰবাদী আৰু ধৰ্মনিৰপেক্ষতাত বিশ্বাসী। ১৯৮০ চনৰ পৰা ২০০৭ চনলৈকে তেওঁ পাকিস্তান পিপলচ্ পাৰ্টি (Pakistan Peoples Party,PPP)-ৰ সভাপতি আৰু উপ-সভাপতি ৰূপে নিযুক্ত আছিল।

বেনজীৰ ভুট্টোৰ জন্ম হৈছিল পাকিস্তানৰ কাৰাচী চহৰত, এক সম্ভ্ৰান্ত ধনী পৰিয়ালত। তেওঁৰ দেউতা জুলফিকাৰ আলি ভুট্টো আছিল পাকিস্তান পিপলচ্ পাৰ্টিৰ প্ৰতিষ্ঠাতা আৰু পাকিস্তানৰ প্ৰধানমন্ত্ৰী। বেনজীৰ ভুট্টো উচ্চশিক্ষা গ্ৰহণ কৰিছিল হাৰ্ভাড বিশ্ববিদ্যালয় আৰু অক্সফ'ৰ্ড বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা। ভুট্টো ১৯৭৭ চনত পাকিস্তান উভতি আহে আৰু তেওঁৰ অহাৰ পূৰ্বে তেওঁৰ দেউতা জুলফিকাৰ আলি ভুট্টোক পাকিস্তানী আৰ্মিয়ে প্ৰধানমন্ত্ৰীৰ পদৰ পৰা পদচ্যুত কৰে। ইয়াৰ পাছতেই বেনজিৰ ভুট্টো আৰু তেওঁৰ মাতৃ মিলি পাকিস্তান পিপলচ্ পাৰ্টিৰ নিয়ন্ত্ৰন হাতত লয় আৰু পাকিস্তানত গণতন্ত্ৰ পুনঃপ্ৰতিষ্ঠা কৰাৰ বাবে আন্দোলন চলাই যায়। ভুট্টোক তৎকালীন মিলিটাৰি চিফ্ মহম্মদ জিয়াউল হকে বহুবাৰ কাৰাবন্দী কৰিছিল আৰু ১৯৮৪ চনত তেওঁক ব্ৰিটেইনলৈ নিৰ্বাসিত কৰা হয়। ১৯৮৬ চনত তেওঁ পাকিস্তান উভতি আহে আৰু পাকিস্তান পিপলচ্ পাৰ্টিৰ ভেটি সমাজবাদী আদৰ্শক সলনি কৰি উদাৰবাদীত পৰিণত কৰি ১৯৮৮ চনৰ সাধাৰন নিৰ্বাচনত জয় লাভ কৰে। প্ৰধানমন্ত্ৰী হিচাপত ভুট্টোৰ মূল উদ্দেশ্য আছিল সংৰক্ষিত ইছলামিক শক্তিৰ বিৰূদ্ধে যুঁজ দি গণতন্ত্ৰ প্ৰতিষ্ঠা কৰা।

তেওঁৰ প্ৰশাসনৰ বিৰূদ্ধে দুৰ্নীতিৰ অভিযোগ উত্থাপন কৰি ১৯৯০ চনত তেওঁক প্ৰধানমন্ত্ৰীৰ পদৰ পৰা বিচ্যুত কৰে। সেই একেই চনত ষড়যন্ত্ৰ কৰি সাধাৰন নিৰ্বাচন বাতিল কৰি ইছলামিক ডেম'ক্ৰেটিক এলায়েন্স (IJI)-এ চৰকাৰ গঠন কৰে। আৰু তাৰ পৰাই ভুট্টো বিৰোধী পক্ষৰ ভূমিকাত আছিল।

নৱাজ শ্বৰিফৰ চৰকাৰক দুৰ্নীতিৰ অভিযোগত ক্ষমতাচ্যুত কৰা হয় আৰু ১৯৯৩ চনৰ সাধাৰন নিৰ্বাচনত বেনজিৰ ভুট্টো দ্বিতীয় বাৰৰ বাবে প্ৰধানমন্ত্ৰীৰ পদ গ্ৰহণ কৰে। তেওঁ দ্বিতীয় বাৰৰ বাবে প্ৰধানমন্ত্ৰীৰ পদত নিযুক্ত থকা কালত চৰকাৰী খণ্ডৰ ব্যক্তিগতকৰণ আৰু নাৰী সবলীকৰণৰ ওপৰত বিশেষ গুৰুত্ব দিছিল। ১৯৯৭ চনত তেওঁৰ দল পিপিপি সাধাৰন নিৰ্বাচনত পৰাজয় হয় আৰু ইয়াৰ পাছতেই বেনজিৰ ভুট্টো ডুবাইলৈ নিৰ্বাসিত হয়। ২০০৮ চনত তেওঁ আকৌ পাকিস্তানলৈ উভতি আহে, সাধাৰন নিৰ্বাচনত তেওঁৰ দলক নেতৃত্ব দিয়াৰ বাবে। ৰাৱলপিণ্ডিত হোৱা ৰাজনৈতিক সমাৱেশত অংশগ্ৰহন কৰাৰ পাছত তেওঁক হত্যা কৰা হয়। হত্যাৰ আঁৰত আলকায়দাৰ হাত আছে বুলি আলকায়দায়ে প্ৰকাশ কৰে।

বেনজীৰ ভুট্টো এজন বিবাদিত ব্যক্তিত্ব। তেওঁৰ দুবাৰ প্ৰধানমন্ত্ৰী থকা কালত বহুতো বিতৰ্ক আৰু দুৰ্নীতিৰ অভিযোগ উত্থাপন হৈছিল তেওঁৰ বিৰূদ্ধে। তেওঁ পাশ্চাত্যৰ আধুনিক আৰু অগ্ৰশীল দেশৰ দৃষ্টি আকৰ্ষণ কৰিবলৈ সক্ষম হৈছিল, তেওঁৰ নাৰী সবলীকৰণৰ প্ৰচেষ্টা আৰু ইছলামিক শক্তিৰ বিৰূদ্ধে যুঁজ দিয়াৰ বাবে।

## তথ্যসূত্ৰ

* 

* 

* 

* 

* 

* 

* 

* 

* 

* 

* 

শ্ৰেণী:পাকিস্তানৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ৰাজনীতিবিদ
শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
আদিবাসী (দ্ব্যৰ্থতা দূৰীকৰণ পৃষ্ঠা)

এইটো এটা দ্ব্যৰ্থতা দূৰীকৰণ পৃষ্ঠা। **আদিবাসী** শব্দটোৱে নিম্নলিখিত প্ৰবন্ধবোৰ সূচাব পাৰে:
* সাধাৰণ ধাৰণা:
** খিলঞ্জীয়া লোক বা আদিবাসী লোক বা ভূমিপুত্ৰ: কোনো অঞ্চলৰ প্ৰথম বাসিন্দা অথবা প্ৰথম পৰিচিত বাসিন্দা
* ভাৰতত ব্যৱহাৰ:
** আদিবাসী: ভাৰতীয় উপমহাদেশৰ জনজাতি (tribe)-সকলৰ সম্মিলিত শব্দ
** অনুসূচীত জনজাতি: ভাৰতৰ সংবিধানে জনজাতিসকলক প্ৰদান কৰা ন্যায়িক সংজ্ঞা
** অসমৰ চাহ জনগোষ্ঠী: অসমৰ চাহ জনগোষ্ঠীসকল অসমত আদিবাসী নামেৰেও পৰিচিত
অভয়া হিৰন্ময়ী

**অভয়া হিৰন্ময়ী** (জন্ম ২৪ মে' ১৯৮৯) হৈছে এগৰাকী ভাৰতীয় নেপথ্য কণ্ঠশিল্পী। তেখেতে মালায়ালম আৰু তেলেগু ভাষাত বহুকেইটা গীত বাণীবদ্ধ কৰিছে। মালায়ালম ভাষাৰ ছবি গোড়ালোচনাত কণ্ঠদান কৰা *কয়িকড়ে* শীৰ্ষক গীতটিৰ বাবে এইগৰাকী কণ্ঠশিল্পীয়ে ২০১৭ চনৰ এছিয়াভিছন ছবি বঁটা-প্ৰদান অনুষ্ঠানত "সংগীতত উৎকৃষ্টতা" সন্মান লাভ কৰিবলৈ সক্ষম হৈছিল। 

## প্ৰাৰম্ভিক জীৱন আৰু শিক্ষা
সৃষ্টিশীল বাতাৱৰণৰে সমৃদ্ধ, থিৰুৱনন্তপুৰুমৰ এটা পৰিয়ালত অভয়াই জন্মলাভ কৰিছিল। হিৰন্ময়ীয়ে সংগীতৰ কোনোধৰণৰ আনুষ্ঠানিক প্ৰশিক্ষণ লোৱা নাছিল। সংগীতৰ প্ৰাথমিক শিক্ষা তেখেতে গ্ৰহণ কৰিছিল মাতৃ লতিকাৰ পৰা। মাতৃ লতিকা আছিল সংগীতত এগৰাকী স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰীধাৰী মহিলা। তাৰ লগতে তেখেত অধ্যাপক নেয়াটিংকাৰা এম.কে. মোহনচন্দ্ৰনৰ শিষ্যা আছিল। হিৰন্ময়ীয়ে খুড়ায়েকৰ পৰা পৰোক্ষভাৱে সংগীতৰ উচ্চ শিক্ষা লৈছিল। অধ্যাপক খুড়ায়েকে স্বাতী থিৰুনাল সংগীত মহাবিদ্যালয়ত সংগীতৰ পাঠদান কৰিছিল। অভয়াৰ দেউতাক জি. মোহনে দূৰদৰ্শন কেন্দ্ৰত কাৰ্যসূচী প্ৰযোজক অথবা প্ৰগ্ৰাম প্ৰডিউছাৰ হিচাপে কাম কৰিছিল।

থিৰুৱনন্তপুৰুমতে ডাঙৰ-দীঘল হোৱা হিৰন্ময়ীয়ে কাৰ্মেল স্কুলত পঢ়া-শুনা কৰিছিল। সংগীতত কেৰিয়াৰ এটা গঢ়াৰ পূৰ্বতে তেখেতে অভিযান্ত্ৰিকত নামভৰ্তি কৰিছিল। অৱশ্যে শিক্ষা সমাপ্ত নহ'ল। সংগীতশিল্পী গোপী সুন্দৰৰ সৈতে অভয়া হিৰন্ময়ীয়ে লিভ্-ইন সম্পৰ্কত আছিল। ২০১৮ চনৰ জুলাই মাহত তেওঁ ঘোষণা কৰিলে যে-এই বিশেষ সম্পৰ্কটোৱে ন বছৰ অতিক্ৰম কৰিছে।

## কৰ্মজীৱন
হিৰন্ময়ীয়ে ২০১৪ চনত কেৰিয়াৰ আৰম্ভ কৰে। তেখেতে মালায়ালম ছবিত সহকাৰী/সহযোগী কণ্ঠ হিচাপে আত্মপ্ৰকাশ কৰিছিল। তেখেতৰ প্ৰথমটো গীত আছিল "নাকো পেণ্টা নাকো টাকা"; য'ত তেখেতে স্বাহিলী উপভাষাত সহযোগী কণ্ঠ হিচাপে কণ্ঠদান কৰিছিল। তাৰ পিছত তেখেতে "থান্নে থান্নে" গীতটোত কণ্ঠদান কৰে। ২০১৫ চনৰ "টু কাউণ্ট্ৰিছ" নামৰ এই ছবিখনৰ সংগীতকাৰ আছিল গোপী সুন্দৰ। গোপী সুন্দৰে হিৰন্ময়ীৰ কণ্ঠটোক এইটো গীতত "ইণ্টাৰলিউড" হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰিছিল। একেটা বছৰতে তেখেতে "চ'টি জিন্দেগী" নামৰ তেলেগু ভাষাৰ গীতটোতো কণ্ঠদান কৰিছিল। ২০১৬ চনত তেখেতে কণ্ঠশিল্পী কাৰ্তিকৰ লগত "জেমছ এণ্ড এলিছ" ছবিখনৰ গীত এটি গায়। ২০১৭ চনত "গোড়ালোচনা" শীৰ্ষক ছবিত গোৱা "কয়িকড়ে" গীতটো খুব কম দিনৰ ভিতৰতে জনপ্ৰিয় হৈ উঠে। এই গীতটোৰ সুৰ ৰচিছিল তেখেতে দীৰ্ঘদিনীয়া সহযোগী গোপী সুন্দৰে। এইটো গীতেই তেখেতলৈ প্ৰথমটো "এছিয়াভিছন" বঁটা লৈ আহিছিল। গীতটিৰ পৰিৱেশনত দেখুউৱা পাৰদৰ্শিতাৰ বাবে তেখেতক এইটো বঁটাৰে বিভূষিত কৰা হৈছিল।

## গীত

## তথ্যসূত্ৰ

## বাহ্যিক সংযোগ
* 
শ্ৰেণী: ভাৰতীয় কণ্ঠশিল্পী
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি
কালী

**কালী** হৈছে হিন্দু ধৰ্মৰ এগৰাকী দেৱী আৰু তেখেতক শ্যামা বা কালীকা নামেৰেও জনা যায়। শাক্ত আৰু বৌদ্ধসকলৰ দহগৰাকী দেৱীৰ তালিকা সন্নিৱিষ্ট মহাবিদ্যাত কালীৰ উল্লেখ আছে।

অপশক্তিৰ ধ্বংসকাৰী হিচাপে কালীৰ প্ৰথম উল্লেখ আছে। তেওঁ হৈছে শক্তিৰ আটাইতকৈ শক্তিশালী উৎস। লগতে তান্ত্ৰিক শৈৱৰ এটা ভাগ কুলমাৰ্গৰ চাৰিটা বিভাগৰ এটা। সময়ৰ লগে লগে কালীক পূজা-পাৰ্ৱণত বা আন তন্ত্ৰ শাখাসমূহত দৈৱিক মা, বিশ্বব্ৰহ্মাণ্ডৰ মা, আদি শক্তি বা আদি পৰাশক্তি আদি নামেৰে অভিহিত কৰা হয়। মা কালীক শাক্ত আৰু তন্তশাখাত ব্ৰাহ্মণৰ সৰ্বশেষ ৰূপ হিচাপে আৰাধনা কৰা হয়।|মা কালীক ঐশ্বৰিক ৰক্ষাকৰ্তা বা মোক্ষপ্ৰদানকাৰী বুলি বিবেচনা কৰা হয় কালীক শান্ত সমাহিতভাৱে শুই থকা শিৱৰ ওপৰত থিয় হৈ থকা হিচাপে প্ৰদৰ্শন কৰা হয়। মা কালীক গোটেই ভাৰতত পূজা-অৰ্চনা কৰা হয়।

## ব্যুৎপত্তি
পুৰুষবাচক শব্দ 'কাল' বা সময়ৰ স্ত্ৰীবাচক শব্দ হিচাপে কালীৰ অৰ্থ প্ৰকাশ কৰা হয়। বহল পৰিসৰত সময় হৈছে প্ৰকৃতিৰ পৰিৱৰ্তনৰ কাৰক যিয়ে সৃষ্টিৰ জীৱন বা মৃত্যু কঢ়িয়াই আনে। কালীৰ আন নাম হৈছে 'কালৰাত্ৰি' বা 'কালীকা'।

## মূল
হুগ আৰবাৰ মতে অথৰ্ববেদতেই কালীৰ বিষয়ে উল্লেখ আছে, কথক গ্ৰহ্য সূত্ৰ সূত্ৰত পোনপ্ৰথমবাৰৰ বাবে কালীক নামবাচক শব্দৰূপে ব্যৱহাৰ কৰা হৈছিল। মুণ্ডক উপনিষদত কালীক দেৱী হিচাপে নহয়, বৰঞ্চ অগ্নিদেৱতাৰ সাতখন জ্বলন্ত জিভাৰ ঘন নীলা জিভা হিচাপে দেখুওৱা হৈছিল।

ডেভিড কিনছ্লীৰ মতে ৬০০ খ্ৰীষ্টপূৰ্বৰ পৰা কালীক এগৰাকী সুকীয়া দেৱী হিচাপে উল্লেখ কৰা হৈছে, সেইসময়ৰ পাঠ্যসমূহৰ মতে কালীক হিন্দুসমাজৰ পৰিধিত বা যুদ্ধক্ষেত্ৰত স্থান দিয়া হৈছে। ষষ্ঠ শতাব্দীত ৰচিত দেৱী মাহাত্ম্যত কালীৰ ৰণক্ষেত্ৰৰ ভূমিকাৰ বিষয়ে দেখুওৱা হৈছে। উক্ত গ্ৰন্থখনৰ প্ৰথম অধ্যায়ৰ দেৱীগৰাকী হৈছে মহাকালী, যিয়ে নিদ্ৰাৰত বিষ্ণুৰ শৰীৰৰ পৰা যোগনিদ্ৰা হিচাপে প্ৰকট হৈ ভগৱান বিষ্ণুৰ নিদ্ৰাভংগ কৰিব বিচাৰিছে যাতে বিষ্ণুৱে মধু আৰু কৈটভ নামৰ দৈত্য দুটাৰ পৰা ব্ৰহ্মাৰ লগতে গোটেই বিশ্বব্ৰহ্মাণ্ডক ৰক্ষা কৰিব পাৰে। তাৰপিছত বিষ্ণুৱে সাৰ পাই দৈত্য দুটাৰ লগত যুদ্ধ কৰে যদিও বহুবেলিৰ মূৰকতো পৰাস্ত কৰিব নোৱাৰাত মহাকালীয়ে মহামায়াৰ ৰূপ ধাৰণ কৰি দুয়োটা দৈত্যকে বশীভূত কৰি পেলায় আৰু সেই সুযোগতে ভগৱান বিষ্ণুৱে দুয়োটা দৈত্যক বধ কৰে।

কিতাপখনৰ পিছৰ অধ্যায়ত দেৱী কালীয়ে দুটা দৈত্যক বধ কৰাৰ বিষয়ে উল্লেখ আছে। চণ্ডা আৰু মুণ্ডা নামৰ দুটা দৈত্যই দুৰ্গাদেৱীক আক্ৰমণ কৰে। তেতিয়া দুৰ্গাদেৱীয়ে ভয়ানকভাৱে ক্ৰোধান্বিত হৈ পৰাত তেওঁৰ মুখখন অন্ধকাৰ হৈ কপালৰ পৰা কালীৰ ৰূপ প্ৰকট হৈ পৰে। কালীৰ শৰীৰৰ বৰণ ডাঠ নীলা, চকু নিমজ্জিত, পিন্ধনত বাঘৰ ছালৰ পোছাক আৰু ডিঙিত মানুহৰ মূৰৰ মালা। প্ৰকট হৈয়েই কালীয়ে দুয়োটা দৈত্যক পৰাভূত কৰে। কিন্তু ৰক্তবীজ নামৰ দানৱটো সেই যুদ্ধত অপৰাজিত হৈ ৰয়। কাৰণ ৰক্তবীজৰ প্ৰতি বিন্দু তেজ মাটিত পৰাৰ লগে লগে আন এটা ৰক্তবীজৰ জন্ম হৈছিল। তেতিয়া কালীয়া ৰক্তবীজৰ তেজ মাটিত পৰাৰ আগতেই পান কৰি ৰক্তবীজক সমাপ্ত কৰে। কিনছলীৰ মতে কালী হৈছে দেৱী দুৰ্গাৰ প্ৰচণ্ড খঙৰ এটা ৰূপ।

## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:হিন্দু দেৱী
মৰিআম্মা

**মৰি** (), যাক **মৰিআম্মান** () আৰু **মৰিয়াই** হিচাপেও জনা যায়, যাৰ অৰ্থ হৈছে **মাতৃ মৰি** আৰু **মৰিআম্মা** () বা সহজকৈ **আম্মান** বা **আথা** (, "মাতৃ") বুলি কোৱা হয়, তেখেত হৈছে তামিলনাডু আৰু কাষৰীয়া অঞ্চলত হিন্দু ধৰ্মত পূজিতা বৰষুণৰ দেৱী। তেখেত হৈছে তামিলনাডু আৰু থিৰুচৰাইৰ গ্ৰাম্য এলেকাত পূজিত প্ৰধান দেৱী। মৰি দুৰ্গা আৰু পাৰ্বতীৰ সৈতে নিবিড়ভাবে জড়িত।এইগৰাকী দেৱীক গ্ৰীষ্মকালৰ শেষৰপিনে বা শৰতৰ আদিভাগত পূজা পতা হয়। পূজাৰ সময়ত গোটেই তামিলনাডু আৰু ডেক্কান অঞ্চলত **আদি থিৰুভিঝা** নামৰ এটা বৃহৎ উৎসৱৰ আয়োজন কৰা হয়।দেৱীগৰাকীক মূলতঃ বৰষুণৰ কামনা কৰি আৰু বসন্ত আৰু কলেৰা ৰোগৰ পৰা পৰিত্ৰাণ বিচাৰি আৰাধনা কৰা হয়।

দেৱী মৰিআম্মানক স্থানীয় পুথি-পাঁজিসমূহৰ দ্বাৰা পিডাৰি আৰু গ্ৰাম দেৱতা হিচাপে অব্ৰাহ্মণ পুৰোহিতৰ দ্বাৰা পূজা কৰা হয়।

## উৎপত্তি

মৰিআম্মান এগৰাকী তামিল স্থানীয় লোককথাৰ দেৱী, যাক সম্ভৱতঃ প্ৰাক বৈদিক কালৰ পৰাই আৰাধনা কৰী অহা হৈছে। মৰি শব্দটোৰ তামিল ভাষাত অৰ্থ হৈছে বৰষুণ আৰু আম্মা মানে হৈছে মা।

## আৰাধনা
অবৈদিক পূজা পদ্ধতিৰে দেৱী মৰিআম্মাক আৰাধনা কৰা হয় আৰু পূজাত লোকনৃত্যৰ প্ৰদৰ্শন কৰা হয়। মাটিৰ পাত্ৰত ৰন্ধা পোংগল আৰু কুঝ দেৱীক আগবঢ়োৱা হয়। তদুপৰি জুইৰ ওপৰেৰে খোজ কঢ়া আৰু নাক ফুটোৱাৰ দৰে কাৰ্য্যও কৰা হয়।

তিৰুচিৰাপল্লীৰ ২০ কিলোমিটাৰ উত্তৰে থকা সময়পুৰম মন্দিৰত এতিয়াও হিন্দু নিয়মেৰে দেৱী মৰিআম্মাৰ পূজা কৰা হয়। য'ত মন্দিৰ সমিতিৰ দ্বাৰা তামিল থাইমাহত এঘাৰদিনীয়া থাইপুছম উৎসৱৰ আয়োজন কৰা হয়। সেই উৎসৱত প্ৰতিদিনে পুৱা আৰু গধূলি দেৱীৰ প্ৰতিমূৰ্তি বিভিন্ন বাহনত উঠাই শোভাযাত্ৰা কৰা হয়। দশম দিনৰ দিনা দেৱীগৰাকীৰ প্ৰতিমূৰ্তিক সময়পুৰমৰ পৰা শ্ৰীৰঙ্গমৰ ওচৰত থকা উত্তৰ কাবেৰী লৈ যোৱা হয় আৰু একাদশ দিনৰ দিনা ঘূৰাই আনি এই উৎসৱৰ সামৰণি মৰা হয়। এইদৰে তামিল চিত্ৰাই মাহত দহদিনীয়া চিত্ৰাই উৎসৱ আৰু পুৰত্ৰাচি মাহত নৱৰাত্ৰী উৎসৱ পালন কৰা হয়।

ভাৰতৰ বাহিৰত হো চি মিন চহৰ, বেংকক, কুৱালালামপুৰ আৰু ছিংগাপুৰত মৰিআম্মানৰ মন্দিৰ আছে।

## পৌৰাণিক
শীতলা দেৱীক উত্তৰ ভাৰতত বসন্ত ৰোগ নিৰ্মূল কৰিবলৈ পূজা কৰা হয়। সেই শীতলা দেৱীকেই দক্ষিণ ভাৰতত মৰিআম্মান হিচাপে মনা হয়। জনশ্ৰুতি অনুসৰি দেৱীৰ শৰীৰ উত্তপ্ত হৈ থাকে আৰু ভক্তসকলে শীতল পানী বা গাখীৰেৰে দেৱীৰ শৰীৰ ধুৱাই দিয়ে যাতে দেৱীয়ে ৰোগৰ উত্তাপৰ উপশম ঘটাব পাৰে।

## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:হিন্দুধৰ্মৰ দেৱ দেৱী
শ্ৰেণী:শিৱৰ সহধৰ্মিণী
অৰ্ধনাৰীশ্বৰ

**অৰ্ধনাৰীশ্বৰ** হৈছে হিন্দু ধৰ্মৰ দেৱতা শিৱ আৰু দেৱী পাৰ্বতীৰ মিশ্ৰিত শাৰিৰীক অবয়ব। অৰ্ধনাৰীশ্বৰক এটাই মানৱ শৰীৰৰ আধা অংশ পুৰুষ আৰু অংশ নাৰী হিচাপে বৰ্ণনা কৰা হয়। সাধাৰণতে অৰ্ধনাৰীশ্বৰৰ সোঁফালৰ আধা অংশ পুৰুষ আৰু বাওঁফালৰ আধা অংশ নাৰী হিচাপে বৰ্ণনা কৰা হয়।

## নাম
অৰ্ধনাৰীশ্বৰ মানে হৈছে যিজন ভগৱানৰ শৰীৰৰ অৰ্ধাংশ নাৰী। অৰ্ধনাৰীশ্বৰক অৰ্ধনৰনাৰী, অৰ্ধনাৰীশা, অৰ্ধনাৰীনটেশ্বৰ (ভগৱান যিয়ে অৰ্ধ নাৰী হিচাপে নৃত্য কৰে), পৰাণগাডা, আম্মিআপ্পান (তামিল ভাষাত মাক আৰু দেউতাক), অৰ্ধয়ুৱতীশ্বৰ (অসমীয়াত ব্যৱহাৰ হোৱা অনুসৰি যাৰ আধা অংশ গাভৰু মহিলা বা ছোৱালী)। গুপ্ত যুগৰ লিখক পুষ্পদন্তই তেখেতৰ গ্ৰন্থ মহিমম্নস্তৱত এই ৰূপটোক দেহাৰ্দ্ধঘটনা হিচাপে উল্লেখ কৰিছে। বৃহৎ সংহিতাৰ ওপৰত মন্তব্য দি উৎপলাই এই ৰূপটোক অৰ্ধগৌৰীশ্বৰ বুলি অভিহিত কৰিছে। বিষ্ণুধৰ্মোত্তৰ পুৰাণত এই ৰূপটোক সাধাৰণভাৱে গৌৰীশ্বৰ বোলা হৈছে।

## উৎপত্তি

বৈদিক সাহিত্যৰ সংযুক্ত ব্যক্তিত্ত্ব যম-যমীৰ পৰা অৰ্ধনাৰীশ্বৰৰ ধাৰণা অহা বুলি ধাৰণা কৰা হৈছে। প্ৰাৰম্ভিক সৃষ্টিকৰ্ত্তা বিশ্বৰূপ বা প্ৰজাপতি আৰু অগ্নিক একেলগে বলধ যি হৈছে এজনী গাই বুলি বৈদিক সাহিত্যত বৰ্ণনা কৰা হৈছে। বৃহদাৰণ্যক উপনিষদত আত্মাক পুৰুষ আৰু মহিলাৰ সংযুক্ত ব্যক্তিত্ত্ব পুৰুষৰ দ্বাৰা বুজোৱা হৈছে। উপনিষদখনত কোৱা হৈছে যে পুৰুষৰ শৰীৰৰ পৰা পুৰুষ আৰু স্ত্ৰী দুটা অংশ সৃষ্টি হৈছে আৰু সেই অংশ দুটাৰ মিলনৰ ফলত সৃষ্টিৰ আৰম্ভণি হৈছে। শ্বেতাশ্বেতৰ উপনিষদত পৌৰাণিক অৰ্ধনাৰীশ্বৰৰ বীজ সিঁচা হৈছে। তাত শিৱৰ আন এটা ৰূপ ৰুদ্ৰক সকলোৰে সৃষ্টিকৰ্ত্তা আৰু পুৰুষ আৰু প্ৰকৃতি দুয়োৰে আধাৰ বুলি কোৱা হৈছে। 

অৰ্ধনাৰীশ্বৰৰ ধাৰণা কুষাণ আৰু গ্ৰীক সভ্যতাৰ সমসাময়িক বুলি কব পাৰি। কুষাণ সভ্যতাৰ (৩০-৩৭৫ খ্ৰীষ্টাব্দ) সময়ৰো প্ৰতিমা উদ্ধাৰ হৈছে যদিও গুপ্ত যুগৰ প্ৰতিমাসমূহ (৩২০-৬০০খ্ৰীষ্টাব্দ)-ত অৰ্ধনাৰীশ্বৰৰ ধাৰণা বেছিকৈ প্ৰতিফলিত। প্ৰথম শতাব্দীৰ মাজভাগৰ কুষাণ যুগৰ এটা আধা নাৰী আৰু আধা পুৰুষ চিত্ৰিত কৰা শিলামূৰ্তি মথুৰা সংগ্ৰহালয়ত ৰখা হৈছে, তাৰ লগতে বিষ্ণু, গজলক্ষ্মী আৰু কুবেৰৰ মূৰ্তিও আছে। এইটো হৈছে সাৰ্বজনীনভাৱে গৃহীত অৰ্ধনাৰীশ্বৰৰ আটাইতকৈ পুৰণি ৰূপ। বৈশালীত উদ্ধাৰ হোৱা এটা টেৰাকোটাত আধা নাৰী আৰু আধা পুৰুষ চিহ্নিত কৰা হৈছে।

গ্ৰীক লিখক ষ্টবিয়াছে (৫০০ খ্ৰীষ্টাব্দ) বাৰ্ডাচেনছৰ (১৫৪-২২২ খ্ৰীষ্টাব্দ) বিষয়ে উল্লেখ কৰোঁতে অৰ্ধনাৰীশ্বৰৰ কথা ব্যক্ত কৰিছে। তেওঁ এলাগাবালুছৰ ৰাজত্ব কালত (২১৮-২২২ খ্ৰীষ্টাব্দ) ছিৰিয়াৰ ভাৰতীয় দূতাবাস ভ্ৰমণ কৰোঁতে এই বিষয়ে গম পাইছিল।

## শাৰিৰীক অবয়ব
মৎস্য পুৰাণ আৰু আন পৌৰাণিক শাস্ত্ৰ যেনে দক্ষিণ ভাৰতত উদ্ভৱ হোৱা অংশুমদভেদগম, কামিকাগম, সুপ্ৰিদাগম আৰু কৰণাগমত অৰ্ধনাৰীশ্বৰৰ শাৰিৰীক বৰ্ণনা আছে।

## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:হিন্দু দেৱী
শ্ৰেণী:পোখালি (ধৰ্ম)
দেৱী

**দেৱী** হৈছে এটা সংস্কৃত শব্দ যাৰ অৰ্থ হৈছে ভগৱতী বা পূজিতা স্ত্ৰী। দেৱী হৈছে দেৱ শব্দৰ স্ত্ৰীৰূপ। যাৰ অৰ্থ হৈছে স্বৰ্গীয়, ঐশ্বৰিক বা বিশিষ্ট।

দুই হাজাৰ খ্ৰীষ্টপূৰ্বত প্ৰণীত হোৱা বেদত দেৱী বা ভগৱতীৰ বিষয়ে উল্লেখ আছে। যদিও সেই সময়ত তেওঁলোকে মূখ্য ভূমিকা লোৱা নাছিল। পাৰ্বতী আৰু দুৰ্গাৰ দৰে দেৱীক বৰ্তমান সময়লৈ পূজা কৰি অহা হৈছে। মধ্যযুগত ৰচিত পুৰাণসমূহত দেৱীৰ লগত জড়িত সাহিত্য তথা পৌৰাণিক কাহিনী অধিকভাৱে সংযোজন কৰা হৈছে। যেনে দেৱী মাহাত্ম্যম নামৰ গ্ৰন্থখনত দেৱীক চুড়ান্ত সত্য তথা মহাশক্তিৰ অধিকাৰী হিচাপে দেখুওৱা হৈছে। তাত দেৱীয়ে সনাতন ধৰ্মত শাক্তপ্ৰথাৰ প্ৰৱেশত উদগনি যোগাইছে। এই ঐশ্বৰিক দেৱীসকলৰ হিন্দু ধৰ্মত শক্তিশালী উপস্থিতি আছে। দেৱীক শৈৱ আৰু শক্তিপ্ৰথাৰ কেন্দ্ৰ হিচাপে গণ্য কৰা হয়। 

## নামৰ উৎপত্তি
দুই হাজাৰ খ্ৰীষ্টপূৰ্বত ৰচিত হোৱা বেদত দেৱ আৰু দেৱীৰ উল্লেখ আছে। দেৱী হৈছে দেৱৰ স্ত্ৰীবাচক শব্দ। মণিয়াৰ উইলিয়ামছে দেৱীক স্বৰ্গীয়, ঐশ্বৰিক আৰু উজ্জ্বল আকাশী মানৱী বুলি অভিহিত কৰিছে। লেটিন ভাষাৰ দিয়া (dea) আৰু গ্ৰীক ভাষাৰ থি্য়া (thea) শব্দ দুটা দেৱী শব্দৰ সমাৰ্থক। হিন্দু ধৰ্মত দেৱী বা মাতা শব্দই ঐশ্বৰিক মাতৃক বুজায়।

## ইতিহাস
ঋকবেদৰ দেৱীসূক্তৰ ১০.১২৫.১ৰ পৰা ১০.১২৫.৮লৈ থকা শ্লোকসমূহ হৈছে আটাইতকৈ বেছি অধ্যয়ন হোৱা শ্লোক আৰু সেই শ্লোকসমূহত দেৱীৰ মহিমা বৰ্ণনা কৰা হৈছে। বেদত বহু দেৱী যেনে পাৰ্বতী, পৃথিৱী, অদিতি বাক, নীৰ্তি, ৰাত্ৰী, অৰণ্যানিৰ বিষয়ে উল্লেখ আছে। যদিও দেৱসকলৰ বিষয়ে যিমান আলোচনা হৈছে সিমান দেৱীসকলৰ বিষয়ে হোৱা নাই। শেষৰফালৰ বৈদিক সাহিত্যত উল্লেখ থকা পাৰ্বতী প্ৰাক বৌদ্ধিক কালৰে বুলি কোৱা হৈছে। কিন্তু তেখেতৰ বিষয়ে থকা পদসমূহে তেওঁৰ চৰিত্ৰটো বৈদিককালত সম্পূৰ্ণৰূপে বিকশিত হোৱাৰ উমান নিদিয়ে। সকলো ভগৱান আৰু ভগৱতীক বৈদিক কালত পৃথকভাৱে দেখুওৱা হৈছে। কিন্তু উত্তৰ বৈদিক সাহিত্যত বিশেষকৈ মধ্যযুগৰ আৰম্ভণিৰ সাহিত্যসমুহত সকলোকে মাথো এগৰাকী দেৱী বা মহাশক্তিৰেই ৰূপ হিচাপে দেখুওৱা হৈছে।

হিন্দু ধৰ্মৰ শাক্তপ্ৰথা অনুসৰি দেৱীক সৰ্বশ্ৰেষ্ঠ হিচাপে গণ্য কৰা হয়। আনহাতে স্মাৰ্তসূত্ৰ অনুসৰি ব্ৰাহ্মণৰ পাঁচটা মূখ্যৰূপৰ এটা হৈছে দেৱী। আনবোৰ হিন্দুপ্ৰথাত দেৱীক শক্তিৰ অনন্য প্ৰথাৰূপে দেখুওৱা হয় আৰু প্ৰথাসমূহত দেৱ আৰু দেৱীসকলক একেলগে দেখুওৱা হয়। যেনে শৈৱপন্থাত পাৰ্বতী আৰু শিৱ, ব্ৰাহ্মণপন্থাত সৰস্বতী আৰু ব্ৰহ্মা আৰু বৈষ্ণৱপন্থাত লক্ষ্মী আৰু বিষ্ণু।

আন হিন্দু দৰ্শনতো দেৱীৰ মাহাত্ম্যৰ বিষয়ে উল্লেখ আছে। যেনে দেৱী উপনিষদত ব্ৰহ্মণত্বৰ বাবে শক্তিৰ প্ৰয়োজনীয়তাৰ বিষয়ে উল্লেখ আছে। তদুপৰি ত্ৰিপুৰা উপনিষদ, ভাৱৰিছা উপনিষদ আৰু গুহ্যকালি উপনিষদত দেৱীৰ বিষয়ে উল্লেখ আছেী

## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:হিন্দু দেৱী
বৈদ্যুতিক টাৱাৰ

**বৈদ্যুতিক টাৱাৰ** বা **সংবহন টাৱাৰ** বা **শক্তি টাৱাৰ** () হৈছে এটা ওখ, সাধাৰণতে তীখাৰে নিৰ্মিত স্তম্ভ বা অৱয়ৱ য'ত বিদ্যুৎ পৰিবাহী তাঁৰক সংস্থাপিত কৰা হয়। 

এই টাৱাৰবোৰ উচ্চ ভল্টেজ আৰু নিম্ন ভল্টেজৰ দুয়োধৰণৰ প্ৰণালীতেই ব্যৱহাৰ কৰা হয়। এইবোৰৰ আকাৰ আৰু আকৃতি ভিন্ ভিন্ হ'ব পাৰে। সাধাৰণতে এইবোৰৰ উচ্চতা ১৫ মিটাৰৰ পৰা ৫৫ মিটাৰ(৪৯-১৮০ ফুট) পৰ্যন্ত হয় যদিও, "ঝাউছান আইলেণ্ড অভাৰহেড পাৱাৰলাইন টাই"ত থকা টাৱাৰৰ উচ্চতা হৈছে ৩৭০ মিটাৰ (Zhoushan Island Overhead Powerline Tie)। আৰু 'Span'(দুটা স্তম্ভৰ মাজত ওলমি থকা তাঁৰৰ দৈৰ্ঘ্য) হৈছে ২৭০০ মিটাৰ। 

সংবহন টাৱাৰক চাৰিটা শ্ৰেণীত ভাগ কৰিব পাৰি:ছাছপেঞ্চন টাৱাৰ, প্ৰান্তীয় টাৱাৰ(Terminal), টেনছন টাৱাৰ, আৰু পক্ষান্তৰিত টাৱাৰ(transposition)। সংবহন টাৱাৰ আৰু ঊৰ্ধস্থিত বিদ্যুৎ পৰিবাহী তাঁৰৰ এই গোটেই ব্যৱস্থাটোক "দৃশ্য-প্ৰদূষণ"(Visual Pollution) বুলি ধৰা হয়। আণ্ডাৰগ্ৰাউণ্ড ব্যৱ্স্থাৰ জৰিয়তে এই দৃশ্যগত দুবিধাটো হ্ৰাস কৰিব পাৰি। 

## গেলেৰী

চিত্ৰ:Power line Susz - Mikolajki.png|ষ্টীলৰ মাষ্ট
চিত্ৰ:Reinforces concrete pole.jpg|বিকল্প নিৰ্মাণ সামগ্ৰী: কংক্ৰিট
চিত্ৰ:Powerline han17.jpg|বিকল্প নিৰ্মাণ সামগ্ৰী: কাঠ


## তথ্যসংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:বৈদ্যুতিক শক্তি
ঘৰুৱা নিৰ্যাতন

**গৃহ নিৰ্যাতন বা ঘৰুৱা নিৰ্যাতন** হ'ল কোনো নাৰীক নিজৰ গৃহৰ ভিতৰতে পৰিয়ালৰেই অন্য কোনো ব্যক্তিৰ দ্বাৰা শাৰীৰিক বা মানসিকভাৱে নিপীড়ন বা নিৰ্যাতন কৰা কাৰ্য। 

## নিৰ্যাতনৰ ধৰণ
গৃহ নিৰ্যাতনৰ প্ৰধান ধৰণবোৰৰ ভিতৰত আছে: 
* অপ্ৰীতিকৰ ফোনকল
* শাৰীৰিকভাৱে আক্ৰমণৰ ভাবুকি

## গৃহ নিৰ্যাতনৰ কাৰণ
গৃহ নিৰ্যাতনৰ প্ৰধান কাৰণবোৰৰ ভিতৰত আছে:
* দাৰিদ্ৰ্য
* আৰ্থিক সমস্যা
* মানসিকতাৰ পৰিবৰ্তন
* যুদ্ধৰ প্ৰভাৱ
* নৈতিকতাৰ অভাব
* সামাজিক মূল্যবোধৰ অভাব
* অদক্ষ গৃহকৰ্মী
* শিশু গৃহকৰ্মী
*

## গৃহ নিৰ্যাতনৰ প্ৰভাব
* নিৰ্যাতনৰ ফলত নাৰীয়ে কৰ্মস্থল ত্যাগ কৰিব লগা হয়, ফলত উৎপাদনশীলতা ব্যহত হৈছে;
* নিৰ্যাতিত মহিলাসকল প্ৰায়ে পলমকৈ কৰ্মস্থলিলৈ আহে বা ছুটিৰ পূৰ্বেই কৰ্মস্থল ত্যাগ কৰে, ফলত কৰ্মস্থলিৰ স্বাভাৱিক কাৰ্যক্ৰমত বিঘ্ন ঘটে;
* নিৰ্যাতিত মহিলাসকলৰ টোপনিত ব্যাঘাত ঘটে;
* নিৰ্যাতিতা সকলৰ নিজৰ কামৰ উৎসাহ-উদ্দীপনাৰ অভাব আৰু আত্মবিশ্বাসহীনতাত ভোগে;
* নিৰ্যাতনৰ ফলত নিৰ্যাতিতা সকলৰ মনত সৰ্বদা এক ধৰণৰ ভীতিয়ে প্ৰভাব পেলায়;
* নিৰ্যাতনৰ চিকাৰ হোৱা নাৰীসকল গৃহ ত্যাগৰ ফলত উৎপীড়ণৰ চিকাৰ হয়;
* গৃহ পৰিচালনাত ব্যাঘাত দেখা দিয়ে। 
* পতিতা বৃত্তি বৃদ্ধি পায়। 
* চুৰিৰ ঘটনা ঘটে। 
* শিশু অপহৰণৰ ঘটনা ঘটে। 
* অন্যান্য অপৰাধৰ ঘটনা ঘটে। 

## অঞ্চল ভিত্তিক তথ্য
পৃথিবীৰ বিভিন্ন স্থানত এই ধৰণৰ নিৰ্যাতনৰ ঘটনা অহৰহ ঘটি থাকে; সাধাৰণতে তুলনামূলকভাৱে যুদ্ধ বিদ্ধস্থ অঞ্চল, নিম্ন−উন্নয়নশীল অঞ্চল আৰু শিক্ষাৰ হাৰ যিবোৰ অঞ্চলত কম সেইবোৰ অঞ্চলত এনে নিৰ্যাতনৰ প্ৰকোপ বেছি লক্ষণীয়। 
### এছিয়া
#### দক্ষিণ এছিয়া

#### মধ্যপ্ৰাচ্য

### ইউৰোপ
ৰাছিয়াত প্ৰতিবছৰে ৬ লক্ষ নাৰী নিজৰ গৃহত নিৰ্যাতনৰ চিকাৰ হয়। যুদ্ধ-বিদ্ধস্থ ছাৰ্বিয়াত প্ৰতি ৩ গৰাকী নাৰীৰ ভিতৰত এগৰাকী নাৰী এই ধৰণৰ নিৰ্যাতনৰ চিকাৰ হয়। অন্য ফালে, জাৰ্মানিত প্ৰতিবছৰে প্ৰায় ৪০ হাজাৰ মহিলা নিৰ্যাতনৰ পৰা ৰক্ষা পাবলৈ মহিলাসকলৰ সাহায্যাৰ্থে গঢ়ি উঠা বিভিন্ন আশ্ৰয় কেন্দ্ৰত আহি আশ্ৰয় লয়।

## প্ৰতিকাৰৰ উপায়

## তথ্য সংগ্ৰহ

## বহি:সংযোগ
* বাংলাদেশত গৃহ নিৰ্যাতন প্ৰসঙ্গত মহিলা আইনজীৱি সমিতিৰ নিৰ্বাহী পৰিচালক এডভোকেট চনমা আলীৰ বক্তব্য

শ্ৰেণী:অপৰাধ
শ্ৰেণী:নাৰী নিৰ্যাতন
ৰেই টম্‌লিনছন

**ৰেইমণ্ড ছেমুৱেল টম্‌লিনছন** (; ২০ এপ্ৰিল, ১৯৪১ – ৫ মাৰ্চ, ২০১৬) আছিল এগৰাকী অগ্ৰণী কম্পিউটাৰ প্ৰগ্ৰামাৰ। তেখেতে ইলেকট্ৰনিক মেইল (email) পঠিওৱাৰ প্ৰথমটো পদ্ধতি উদ্ভাৱন কৰিছিল। তেখেতে ১৯৭১ চনত আৰপানেট (ARPANET) ছিষ্টেমত প্ৰথমটো ইমেইল প্ৰগ্ৰাম কাৰ্যকৰী কৰিছিল। উল্লেখনীয় যে, আৰপানেটক ইণ্টাৰনেটৰ পূৰ্বসুৰী বুলি বিবেচিত কৰা হয়। আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় পৰ্যায়ত তেখেতক 'ইমেইলৰ উদ্ভাৱক' বুলি আখ্যায়িত কৰা হয়। এইটো পদ্ধতিত আৰপানেটৰ লগত সংযুক্ত হৈ থকা ব্যৱহাৰকাৰীসকলে পোনপ্ৰথমবাৰৰ বাবে ইজনে আনজনলৈ "বাৰ্তা" প্ৰেৰণ কৰিব পাৰিছিল। ইয়াৰ পূৰ্বতে সেই "বাৰ্তা"টো কেৱল একেটা কম্পিউটাৰ ব্যৱহাৰ কৰা ব্যক্তিসকললৈহে পঠিয়াব পৰা গৈছিল। এই নতুন ব্যৱস্থাটো ৰূপায়ণ কৰিবলৈ ৰেই টমলিনছনে ব্যৱহাৰকাৰীৰ নাম আৰু মেছিনৰ নামৰ মাজত "@" চিনটো ব্যৱহাৰ কৰিছিল। মেইল পঠিওৱাৰ এইটো ব্যৱস্থা আজিৰ তাৰিখতো প্ৰচলিত।

"ইণ্টাৰনেট হল অৱ ফেম"-এ টমলিনছনৰ এই অতুলনীয় অৱদানলৈ স্বীকৃতি জনাই কৈছে যে- "টমলিনছনৰ ইমেইল প্ৰগ্ৰামে এটা নতুন বিপ্লৱৰ সৃষ্টি কৰিলে, যিটো পদ্ধতিয়ে যোগাযোগৰ ব্যৱস্থাটোকেই সলাই পেলালে" (*Tomlinson's email program brought about a complete revolution, fundamentally changing the way people communicate.*)। 

## তথ্যসংগ্ৰহ

## বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:কম্পিউটাৰ বিজ্ঞানী
সুচিত্ৰা চেবাষ্টিয়ান

**সুচিত্ৰা চেবাষ্টিয়ান** () হৈছে এগৰাকী ঘনীভূত পদাৰ্থৰ পদাৰ্থবিজ্ঞানী (condensed matter physicist)। তেখেতৰ কৰ্মস্থান হৈছে কেমব্ৰিজ বিশ্ববিদ্যালয়ৰ কেভেনডিশ্ব প্ৰয়োগশালা। কোৱাণ্টাম পদাৰ্থৰ ক্ষেত্ৰত কৰা বৈজ্ঞানিক চিন্তা আৰু কৰ্মৰ বাবে তেখেত পৰিচিত। নিৰ্দিষ্টকৈ ক'বলৈ গ'লে, তেখেতে এনে কেতবোৰ কুপৰিবাহী পদাৰ্থৰ আৱিষ্কাৰ কৰিছে, যিবোৰে উচ্চ চুম্বকীয় ক্ষেত্ৰত সুপৰিবাহিতাৰ দৰে আচৰণ দেখুৱায়। বিশ্ব অৰ্থনীতি সন্মিলনে তেখেতক ২০১৩ বৰ্ষত "অসাধাৰণ যুৱ বিজ্ঞানী"ৰ ত্ৰিশজনীয়া তালিকাত স্থান দিছে।

## জীৱনী
চেন্নাইস্থিত মহিলা খ্ৰীষ্টিয়ান মহাবিদ্যালয়ৰ পৰা সুচিত্ৰাই পদাৰ্থ বিজ্ঞানত আণ্ডাৰ-গ্ৰেজুৱেট ডিগ্ৰী লাভ কৰে। পৰৱৰ্তী সময়ত তেখেতে আহমেদাবাদৰ আইআইএমৰ পৰা এমবিএ ডিগ্ৰী অৰ্জন কৰে। তাৰপিছত ষ্টেনফৰ্ড বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা প্ৰায়োগিক পদাৰ্থ বিজ্ঞানত ডক্তৰেট ডিগ্ৰী লাভ কৰে।

চেবাষ্টিয়ান থিয়েটাৰৰ লগতো জড়িত। তেখেতে এডিনবাৰ্গ ফেষ্টিভেল ফ্ৰিঞ্জত পৰিৱেশন কৰিছিল, লগতে 'ৰিস্কা থিয়েটাৰ প্ৰকল্প'ৰ লগত জড়িত হৈ ভাৰত তথা নেপালো ভ্ৰমণ কৰিছিল। 

## কৰ্মজীৱন
এমবিএ ডিগ্ৰী অৰ্জন কৰাৰ পাছত, চেবাষ্টিয়ানে কেইবছৰমানৰ কাৰণে এগৰাকী মেনেজমেণ্ট উপদেষ্টা হিচাপে কাম কৰে। তাৰপিছত তেখেতে পদাৰ্থ বিজ্ঞানৰ ক্ষেত্ৰত যোগদান কৰাৰ কথা ভাবে আৰু গৱেষণামূলক অধ্যয়নৰ বাবে ষ্টেনফৰ্ড বিশ্ববিদ্যালয়ত যোগদান কৰে।

সুচিত্ৰাই "বেৰিয়াম কপাৰ চিলিকেট"ৰ ৰূপান্তৰণৰ লগত জড়িত। উচ্চ চুম্বকীয় ক্ষেত্ৰ আৰু নিম্ন উষ্ণতাত এই বিশেষ উপাদানবিধৰ অচুম্বকীয় অৱস্থাৰ পৰা চুম্বকীয় অন্তৰকলৈ কিদৰে ৰূপান্তৰিত হয়,তাকে লৈ তেখেতৰ গৱেষণাৰ বিষয়টো কেন্দ্ৰীভূত। তেখেতে আৱিষ্কাৰ কৰিলে যে, পৰ্যায় ৰূপান্তৰণৰ বিশেষ বিন্দুটো-যাক "কোৱাণ্টাম ক্ৰিটিকেল পইণ্ট" বুলি কোৱা হয়; তাৰ উদ্ভৱ হয় তেতিয়াহে যেতিয়া ইলেকট্ৰনৰ আচৰণ দ্বি-মাত্ৰিক হৈ পৰে আৰু তৃতীয় মাত্ৰাৰ প্ৰভাৱ সম্পূৰ্ণ নিষ্ক্ৰিয় হৈ পৰে। ২০০৬ চনত তেখেতে এইখিনি উদ্ভাৱনা উল্লেখ কৰি এখন গৱেষণাপত্ৰ সহ-প্ৰকাশ কৰি উলিয়ায়। চেবাষ্টিয়ানৰ পৰীক্ষাটোৱে পোনপ্ৰথমবাৰৰ বাবে বসু-আইনষ্টাইনৰ কনডেনচেটত থকা ক্ৰিটিকেল পইণ্টৰ ধাৰণাটো অন্বেষণ কৰিছিল।

২০১৫ চনত চেবাষ্টিয়ানে ইউৰোপীয়ান গৱেষণা সংসদৰ পৰা এটা পাঁচ বছৰীয়া অনুদান লাভ কৰে আৰু তেখেতেক কিউপৰেট (cuprates)-ৰ ক্ষেত্ৰখনত কাম কৰিবলৈ কোৱা হয়। কিয়নো সিহঁতে উচ্চ উষ্ণতাৰ অতিপৰিৱাহীৰ দৰে আচৰণ দেখুৱায়।

২০১৫ চনত চেবাষ্টিয়ান আৰু তেখেতৰ কৰ্মদলটোৱে আৱিষ্কাৰ কৰিলে যে, "চামাৰিয়াম হেক্সাব'ৰাইড" নামৰ অন্তৰকবিধে উচ্চ চুম্বকীয় ক্ষেত্ৰত সুপৰিবাহিতাৰ ধৰ্ম দেখুৱায়। চামাৰিয়াম হেক্সাব'ৰাইড টপ'ল'জিকেল অন্তৰক শ্ৰেণীটোৰো অন্তৰ্ভুক্ত, য'ত এই অন্তৰকবোৰে পৰিসৰৰ ভিতৰত অন্তৰকৰ বৈশিষ্ট্য দেখুৱায় আৰু পৃষ্ঠত পৰিবাহিতাৰ ধৰ্ম দেখুৱায়। চেবাষ্টিয়ানৰ পৰ্যবেক্ষেণত এই কথা পোহৰলৈ আহিল যে, চামাৰিয়াম হেক্সাবৰাইডে নিজৰ পৰিসৰৰ ভিতৰত থাকিয়েই পৰিবাহী আৰু অন্তৰক-দুয়োটাৰে বৈশিষ্ট্য দেখুৱায়।

## বঁটা
* (২০০৭) লী অশ্বেৰ'ফ ৰিচাৰ্ডচন উত্তৰ আমেৰিকান বিজ্ঞান বঁটা
* (২০১২) চুম্বকীয়তাত যুৱ বিজ্ঞানী পদক (বিশুদ্ধ আৰু প্ৰায়োগিক পদাৰ্থ বিজ্ঞানৰ আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় সন্মিলনী)
* (২০১২) মুছেলী পদক (পদাৰ্থ বিজ্ঞানৰ প্ৰতিষ্ঠান)
* (২০১৩) এল লৰিয়েল-ইউনেস্ক'ৰ বঁটা, বিজ্ঞানক্ষেত্ৰত কৰ্মৰত মহিলাৰ বাবে
* (২০১৫) ফিলিপ লিভাৰহুল্মে বঁটা
* (২০১৫) ব্ৰায়ান পিপাৰ্ড বঁটা

## প্ৰকাশিত গৱেষণাপত্ৰ
### জনপ্ৰিয় উদঘাটন
* 

### কাৰিকৰী নিবন্ধ
* 
* 
* 
* 

## তথ্যসংগ্ৰহ

## লগতে চাওক
* 
* 
* 

## বাহ্যিক সংযোগ
* কেমব্ৰিজত থকা চেবাষ্টিয়ান গোটৰ মুখ্য পৃষ্ঠা 

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় পদাৰ্থ বিজ্ঞানী
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় মহিলা পদাৰ্থ বিজ্ঞানী
শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
মুথৈয়া ভণিতা

**মুথৈয়া ভণিতা** () এগৰাকী ভাৰতীয় ইলেকট্ৰনিক্স চিষ্টেম অভিযন্তা। তেওঁ ভাৰতীয় মহাকাশ গৱেষণা সংস্থাৰ এগৰাকী বিজ্ঞানী। তেওঁ ভাৰতীয় মহাকাশ গৱেষণা সংস্থাৰে অধীনৰ কেইবাটাও কৃত্ৰিম উপগ্ৰহৰ প্ৰকল্পক নেতৃত্ব বহন কৰিছে। তেওঁ চন্দ্ৰযান-১ ৰ পিছত ভাৰতৰ দ্বিতীয়টো চন্দ্ৰ অভিযান চন্দ্ৰযান-২ৰ প্ৰকল্প সঞ্চালক আছিল।

## প্ৰাৰম্ভিক জীৱন আৰু শিক্ষা
ভাৰতৰ তামিলনাডু ৰাজ্যৰ ৰাজধানী চেন্নাইত মুথৈয়া ভণিতাৰ জন্ম হৈছিল। তেওঁ প্ৰথমতে এগৰাকী ডিজাইন অভিযন্তা হিচাপে প্ৰশিক্ষিত হৈছিল। তেওঁ কলেজ অফ ইঞ্জিনিয়াৰিং, গুইণ্ডেৰ পৰা অভিযান্ত্ৰিক বিভাগৰ স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰিছিল।

## কৰ্ম জীৱন
মুথৈয়া ভণিতা তিনি দশক জুৰি ভাৰতীয় মহাকাশ গৱেষণা সংস্থাৰ লগত জড়িত হৈ আছে। তেওঁ ইছৰোত এগৰাকী কণিষ্ঠ অভিযন্তা হিচাপে যোগদান কৰিছিল আৰু বিভিন্ন হাৰ্ডৱেৰ পৰীক্ষণ আৰু উন্নয়নৰ লগত জড়িত আছিল। তেওঁৰ কৰ্মনিষ্ঠাৰ বলত পিছলৈ ব্যৱস্থাপকৰ পদ লাভ কৰে আৰু ইছৰো কৃত্ৰিম উপগ্ৰহ কেন্দ্ৰৰ টেলিকমাণ্ড ডিভিছন আৰু ডিজিটেল চিষ্টেম গোটক নেতৃত্ব প্ৰদান কৰে। বিভিন্ন কৃত্ৰিম উপগ্ৰহ যেনে - কাৰ্ট'ছেট-১, অচেনছেট-২ আৰু মেঘা ট্ৰপিকছ প্ৰকল্পৰ তেওঁ উপ-সঞ্চালক আছিল। ইয়াত তেওঁ ডেটা অপাৰেচনৰ বাবে দায়িত্বশীল আছিল। তেওঁ ২০১৩ চনৰ মংগল গ্ৰহলৈ ভাৰতৰ প্ৰথম অভিযান মংগলযানৰ লগতো জড়িত আছিল।

### [[চন্দ্ৰযান-২]]
মুথৈয়া ভণিতায়ে চন্দ্ৰলৈ ভাৰতৰ দ্বিতীয় অভিযান চন্দ্ৰযান-২লৈ সহযোগী সঞ্চালক পদৰ পৰা সঞ্চালক পদলৈ পদোন্নতি লাভ কৰিছিল। তেওঁ ভাৰতীয় মহাকাশ গৱেষণা সংস্থাৰ আন্তঃগ্ৰহ মিছনৰ নেতৃত্ব দিয়া প্ৰথম গৰাকী ভাৰতীয় বিজ্ঞানী। তদুপৰি তেওঁ ইছৰোৰ প্ৰথম মহিলা প্ৰকল্প সঞ্চালক। চন্দ্ৰযান-১ৰ সঞ্চালক ডঃ মাইলস্বামী আন্নাদুৰাইয়ে তেওঁৰ ডেটা হেণ্ডেলিঙ, টীম মেনেজমেণ্ট আৰু সমস্যা সমাধান কৰিব পৰা দক্ষতাৰ বাবে এই পদবীৰ বাবে উপযুক্ত বুলিছিল আৰু এই পদবী গ্ৰহণ কৰিবলৈ তেওঁক মান্তি কৰাইছিল। ২০১৯ চনৰ ২২ জুলাই তাৰিখে সফল ভাবে চন্দ্ৰযান-২ উৎক্ষেপন কৰা হৈছিল।

## বঁটা আৰু সন্মান
মুথৈয়া ভণিতায়ে ২০০৬ চনত এষ্ট্ৰ'নমিকেল ছ'চাইটি অফ ইণ্ডিয়াৰ শ্ৰেষ্ঠ মহিলা বিজ্ঞানী বঁটা লাভ কৰিছিল। ২০১৯ চনত তেওঁক নেচাৰ পত্ৰিকায়ে দৃষ্টিগোচৰ কৰিবলগীয়া পাঁচগৰাকী বিজ্ঞানীৰ অন্যতম বুলি অভিহিত কৰিছে।

## তথ্য উৎস

## বাহ্যিক সংযোগ
*চন্দ্ৰযান-২ৰ চৰকাৰী ৱেবচাইট 

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় বিজ্ঞানী
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় মহিলা অভিযন্তা
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় মহিলা বিজ্ঞানী
শ্ৰেণী:বিংশ শতিকাৰ ভাৰতীয় বিজ্ঞানী
শ্ৰেণী:বিংশ শতিকাৰ ভাৰতীয় অভিযন্তা
শ্ৰেণী:একবিংশ শতিকাৰ ভাৰতীয় বিজ্ঞানী
শ্ৰেণী:একবিংশ শতিকাৰ ভাৰতীয় অভিযন্তা
আহোম ভাষাত ঠাইৰ নামৰ তালিকা

আহোম ভাষাৰ পৰা উৎপত্তি হোৱা ঠাইবোৰৰ নাম তলত দিয়া হৈছে:

## লগতে চাওক
* আহোম ভাষা
* আহোম লিপি
* আহোম লিপি 
* আহোম জনগোষ্ঠী

## তথ্যউৎস

শ্ৰেণী:টাই-আহোম ভাষা
শ্ৰেণী:অসম সম্পৰ্কীয় তালিকা
শ্ৰেণী:কেৱল অসমীয়া ৱিকিপিডিয়াত উপলব্ধ প্ৰবন্ধ
আদি পৰাশক্তি

**আদি পৰাশক্তি**ক হিন্দু ধৰ্মৰ শক্তিপ্ৰথাৰ সৰ্বোচ্চ সত্তা হিচাপে গণ্য কৰা হয়। তেওঁ পৰমশক্তি, আদিশক্তি, মহাশক্তি, মহাদেৱী, মহাগৌৰী, মহাকালী, শ্যামাশক্তি আদি নামেৰেও প্ৰখ্যাত। শাক্ত সাহিত্য অনুসৰি পৰম মানে হৈছে চূড়ান্ত আৰু সত্য মানে সঁচা। দেৱী ভাগৱত পুৰাণৰ মতে আদি পৰাশক্তি হৈছে সমগ্ৰ বিশ্বব্ৰহ্মাণ্ডৰ সৃষ্টি, পালন আৰু ধ্বংসকাৰী দেৱী।

## নামৰ উৎপত্তি
আদি পৰাশক্তি মানে হৈছে প্ৰথম সৰ্বোচ্চ শক্তি। আদি শব্দৰ অৰ্থ হৈছে আৰম্ভণি। আৰু শক্তি শব্দটো শক্ ধাতুৰ পৰা আহিছে। যাৰ অৰ্থ হৈছে কৰিবলৈ ক্ষমতা থকা। 

## গুৰুত্ব
দেৱী গীতাত কোৱা হৈছে যে পাৰ্বতী ৰূপে অৱতাৰ লোৱাৰ পূৰ্বে আদি শক্তিয়ে নৃপতি হিমালয়ৰ সন্মুখত প্ৰকট হৈ নিজৰ ঐশ্বৰিক শক্তি তথা শাশ্বত জ্ঞানৰ বিষয়ে অৱগত কৰিছিল। তেওঁ বেদৰ শব্দৰ দ্বাৰা নিজৰ বৰ্ণনা কৰি কৈছিল যে তেওঁৰ কোনো আৰম্ভণি বা শেষ নাই। তেৱেই হৈছে শাশ্বত সত্য। গোটেই বিশ্ব ব্ৰহ্মাণ্ড তেওঁৰেই সৃষ্টি। তেওঁৱেই হৈছে বিজয়ী বা বিজয়ৰ বহিৰ্প্ৰকাশ। তাৰপিছত দেৱীয়ে নিজৰ দুৰ্লভ ৰূপ ধাৰণ কৰি হিমালয়ৰ সন্মুখত ধৰা দিলে। তেওঁৰ কপালত সত্যলোক, চুলিত বিশ্বব্ৰহ্মাণ্ড, দুয়োটা চকুত চন্দ্ৰ আৰু সূৰ্য, কাণত চাৰিটা দিশ, তেওঁৰ শব্দই আছিল বেদ, মৃত্যু, মমতা আৰু আবেগসমূহ আছিল তেওঁৰ দাঁত, তেওঁৰ হাঁহিয়ে মায়াৰ প্ৰকাশ কৰিছিল।

## হিন্দুধৰ্মত আদি পৰাশক্তি
শাক্ত পুৰাণৰ বাহিৰে আন কোনো পুৰাণতেই আদি শক্তিৰ বিষয়ে উল্লেখ নাই যদিও আওপকীয়াকৈ তেওঁকেই সৰ্বোচ্চ শক্তি হিচাপে মানি লোৱা হৈছে। 

### শিৱ পুৰাণ
শিৱপুৰাণৰ মতে আদি পৰাশক্তিয়ে পৰমা প্ৰকৃতি হিচাপে আবিৰ্ভাৱ হৈছে। বিশ্বব্ৰহ্মাণ্ডৰ সৃষ্টিৰ আৰম্ভণিতেই ভগৱান শিৱৰ বাওঁ ফালৰ পৰা দেৱী আদি পৰাশক্তিৰ সৃষ্টি হৈছিল। লিংগ পুৰাণত কোৱা হৈছে যে দেৱীয়ে গোটেই বিশ্বত শিৱ আৰু পাৰ্বতীৰ মিলন ঘটাই জীৱ সৃষ্টিৰ আৰম্ভণি কৰিছিল। স্কণ্ড আৰু মাৰ্কণ্ডেয় পুৰাণত দুৰ্গা আৰু চণ্ডীক আদি পৰাশক্তিৰ বিশুদ্ধ ৰূপ তথা সকলো সৃষ্টিৰ মূল বুলি কোৱা হৈছে। 

### শাক্ত পুৰাণ
দেৱী ভাগৱতী পুৰাণত কোৱা হৈছে যে ভগৱান শিৱই বীজমন্ত্ৰ হ্ৰীং ব্যৱহাৰ কৰি আদি পৰাশক্তিক হাজাৰ বছৰ ধৰি পূজা আৰু ধ্যান কৰিছিল। তাৰপিছত দেৱীয়ে শিৱৰ বাওঁ অংশৰ পৰা সিদ্ধিদাত্ৰী ৰূপে প্ৰকট হৈ শিৱৰ সন্মুখত আবিৰ্ভাৱ হৈছিল। সাকাৰ আৰু নিৰাকাৰ দুয়োটা সত্তাতেই দেৱী আদি পৰাশক্তিক সৰ্বোচ্চ সত্য ৰূপে গণ্য কৰা হৈছে। দেৱীৰ সাকাৰ ৰূপটো হৈছে সগুণ ৰূপ। সগুণ ৰূপত দেৱীক গোটেই বিশ্বৰ মাতৃৰূপে গণ্য কৰা হৈছে আৰু তেওঁ সকলো পৰলোকৰ ওপৰত সৰ্বলোক মণিদ্বীপত বাস কৰে। শক্তি মহাভাগৱত পুৰাণৰ মতে তেওঁ হৈছে এগৰাকী মহান দেৱী আৰু সকলো দেৱী-দেৱতা তেওঁৰ পৰাই উদ্ভৱ হৈছে। 

## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:হিন্দু দেৱী
জগমোহন কৌৰ

**জগমোহন কৌৰ** (১৬ এপ্ৰিল ১৯৪৮ – ৬ ডিচেম্বৰ ১৯৯৭) এগৰাকী পঞ্জাবী কণ্ঠশিল্পী আছিল। তেখেত 'বাপু ভে এড হুনি আইন', 'ঘৰা ৱাজদা, ঘড়োলি ৱাজদীৰ' নিচিনা গীতৰ বাবে পৰিচিত।

## পেচা
তেখেত তেওঁৰ পতী, কণ্ঠশিল্পী কে দীপৰ লগত ষ্টুডিঅ’ত গৈছিল আৰু এই দুয়োজনে তেওঁলকৰ কৌতুক চৰিত্ৰ 'মাই মোহনো' আৰু 'পোস্তিৰ' বাবে সুপৰিচিত হৈছিল। দুয়োজনৰ আন এটা উল্লেখযোগ্য গীত 'পুড়না'। তেখেত 'দাজ' (১৯৭৬), 'মতিয়াৰ' (১৯৭৯) আৰু 'দুশমণি দি এজ' (১৯৯০)-ৰ নিচিনা কিছুমান পঞ্জাবী চলচ্চিত্ৰিত অভিনয় কৰিছিল। তেখেত 'সুখী পৰিবাৰ' (১৯৮০) আৰু 'দো জাতিয়া' সহ আৰু বহুতৰ প্ৰতি প্লেবেক গায়িকা হিচাপে পৰিচিত।

## জীৱন
কৌৰ ১৯৪৮ চনৰ ১৬ এপ্ৰিল পঞ্জাবৰ পাঠানকোটত জন্ম হয়। পিতা 'গুৰবচন সিং কং' আৰু মাক 'প্ৰকাশ কৌৰ কং'। তেখেত তেওঁৰ জন্ম গাওঁ 'বুৰ মাজৰা' (বৰ্তমানত ৰোপা জিলা) আৰু তেওঁ প্ৰাথমিক শিক্ষা গাঁৱৰ স্কুলৰ পৰা লাভ কৰে। ইয়াৰ পিছত তেখেত 'খালচা উচ্চ বিদ্যালয়', কুৰালিয়াণ্ডৰ পিছত আকৌ প্ৰশিক্ষণ স্কুল, 'খাৰাৰত' যোগদান কৰে আৰু জে.বি.টি. আৰু চণ্ডীগড়ৰ ওচৰত মণি মাজৰাত শিক্ষক হিচাপেও কাম কৰিছে।

পিছত, 'কানৱাৰ এচ মহিন্দৰ সিং বেদীৰ' পৰা সংগীত শিকিছিল, তেখেত চাকৰি এৰি গীত গোৱা আৰম্ভ কৰিছিল।

কলকাতাৰ এখন প্ৰ’গ্ৰামত তেখেত কণ্ঠশিল্পী কে দীপৰ লগত সাক্ষাৎ কৰিছিল। তেওঁলক তেওঁলকৰ নিজস্ব দল গঠন কৰিছিল আৰু পিছত ১৯৭১ চনৰ ২ ফেব্ৰুৱাৰী তাৰিখত বিবাহ কৰে; যিটো আছিল প্ৰেমৰ বিবাহ। এই দম্পতীৰ এগৰোকী জীয়েক আছে, নাম "বিলি" গুৰপ্ৰীত কৌৰ মদা।

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় কণ্ঠশিল্পী
অনুসুয়া

**অনসূয়া** বা **অনুসূয়া** (, অৰ্থ: 'ঈৰ্ষাৰ পৰা মুক্ত') হৈছে প্ৰাচীন কালৰ ঋষি অত্ৰীৰ ধৰ্মপত্নী। ৰামায়ণত অনুসূয়াক চিত্ৰকূট বনৰ দক্ষিণ অংশত নিজৰ পতিৰ সৈতে জুপুৰীত বাস কৰিছিল। তেওঁ এগৰাকী ধৰ্মপ্ৰাণা মহিলা আছিল আৰু পূজা-পাৰ্বণ তথা তপস্যাৰ মাজেৰে জীৱন অতিবাহিত কৰিছিল। যাৰ বাবে তেওঁ ঐশ্বৰিক শক্তিৰ অধিকাৰী হৈ পৰিছিল।

ৰাম আৰু সীতাই বনত থকা সময়ত অনুসূয়াক দেখা কৰিছিল। তেতিয়া অনুসূয়াই দুয়োকে আদৰ যত্ন কৰাৰ লগতে সীতাৰ সৌন্দৰ্য্য অক্ষুণ্ণ ৰাখিবলৈ এবিধ প্ৰসাধনৰ সামগ্ৰী প্ৰদান কৰিছিল। তেওঁ ব্ৰহ্মা, বিষ্ণু আৰু শিৱৰ অৱতাৰ দত্তাত্ৰেয়ৰ মাতৃ আছিল। তেওঁ চন্দ্ৰদেৱৰ মানৱীয় অৱতাৰৰ মাতৃ আছিল। তেওঁ ঋষি কৰ্দম আৰু দেৱাহুতিৰ পুত্ৰী আছিল।

## অনুসূয়া আৰু অত্ৰীৰ কাহিনী
অনুসূয়াৰ পৰিয়ালৰ বিষয়ে ভাগৱত পুৰাণৰ তৃতীয় স্কন্দত বৰ্ণনা কৰা আছে। ঋষি কৰ্দমে স্বয়ম্ভূ মনুৰ কন্যা দেৱাহুতিক বিবাহ কৰাইছিল। তেওঁলোকৰ দহোটি সন্তান আছিল। তাৰে এটা পুত্ৰসন্তান আৰু নগৰাকী কন্যাসন্তান। পুত্ৰসন্তান কপিলা মহৰ্ষি আছিল ভগৱান বিষ্ণুৰ অৱতাৰ। অনুসূয়া আছিল নগৰাকী কন্যাৰ এগৰাকী আৰু তেওঁ অত্ৰী ঋষিৰ সৈতে বিয়া হৈছিল।

## সতী অনুসূয়া আশ্ৰম
thumb|250px|মন্দাকিনী নদীৰ পাৰৰ অনুসূয়া আশ্ৰম
মধ্যপ্ৰদেশৰ মন্দাকিনী নদীৰ উজনিৰ পিনে থকা চিত্ৰকূট হাবিত সতী অনুসূয়া আশ্ৰম অৱস্থিত। সেই হাবিখন খুব ঘন আৰু বিভিন্ন চৰাইৰ কলকলনিৰে মুখৰিত হৈ থাকে। ঋষি অত্ৰী আৰু তেওঁৰ পত্নী অনুসূয়াই তিনিটা সন্তানৰ সৈতে তাত বাস কৰিছিল।

বাল্মিকীয়ে ৰামায়ণত বৰ্ণনা কৰিছে যে এবাৰ চিত্ৰকূট বনত একেৰাহে দহ বছৰ ধৰি বৰষুণ হোৱা নাছিল। তাত ভয়ানক দুৰ্ভিক্ষ হোৱাৰ বাবে পশু-পক্ষীৰ বাবে খাদ্যৰ খুব নাটনি হৈছিল। সতী অনুসূয়াই ঘোৰ তপস্যা আৰু পূজা-পাৰ্বণৰ জৰিয়তে মন্দাকিনী নদীক পৃথিৱীলৈ বোৱাই আনিবলৈ সক্ষম হৈছিল। যাৰ ফলত চিত্ৰকূট বন পুনৰ সেউজীয়া হৈ পৰিছিল আৰু লগতে সকলো জীৱৰ অভাৱ-অনাটনৰ অন্ত পৰিছিল।

বৰ্তমান সতী অনুসূয়া আশ্ৰম এখন খুবেই শান্তিপূৰ্ণ ঠাই য'ত পাহাৰৰ পৰা নামি অহা বিভিন্ন জান-জুৰিয়ে মন্দাকিনী নদীৰ গঠন কৰিছে। এইটো কোৱা হৈছে যে ৰাম আৰু সীতাই বনবাসৰ সময়ত সেই আশ্ৰম দৰ্শন কৰিছিল আৰু তেতিয়াই সতী অনুসূয়াই সীতাদেৱীক সতীত্বৰ মহত্ত্বৰ বিষয়ে বৰ্ণনা কৰিছিল। সেই অংশৰ পৰাই গভীৰ দণ্ডকাৰণ্য আৰম্ভ হৈছিল। সেই ঠাই ৰাৱণৰ অধীনত আছিল। ৰাৱণে শক্তিশালী ৰাক্ষস যেনে খাৰা আৰু বিৰাধাক তাৰে শাসক হিচাপে নিযুক্ত কৰিছিল। সেই অঞ্চলত ৰাক্ষসৰ সন্ত্ৰাস বিৰাজ কৰিছিল।

## চৰিত্ৰ ৰূপায়ণ
১৯৫৭ আৰু ১৯৭১ত সতী অনুসূয়া নামৰ দুখন বোলছবি তেলেগু ভাষাত নিৰ্মিত হৈছিল। ১৯৫৭ৰ ছবিখন কদৰু নাগভূষণমৰ নিৰ্দেশনাত নিৰ্মিত হৈছিল। ১৯৭১ৰ ছবিখন নিৰ্দেশনা কৰিছিল বি এ চুব্বা ৰাওৱে।

= তথ্য সংগ্ৰহ =

শ্ৰেণী:হিন্দু দেৱী
শ্ৰেণী:পোখালি
ভিণ্ড

**ভিণ্ড** () ভাৰতৰ মধ্য প্ৰদেশ ৰাজ্যৰ এখন চহৰ। ই ভিণ্ড জিলাৰ সদৰ চহৰ। 

## জনগাঁথনি
২০১১ চনৰ লোকপিয়ল অনুসৰি ভিণ্ডৰ মুঠ জনসংখ্যা ১৯৭,৫৮৫গৰাকী, য’ৰ ১০৫,৩৫২গৰাকী পুৰুষ আৰু ৯২,২৩৩গৰাকী মহিলা। ০-৬ বছৰীয়া শিশুৰ জনসংখ্যা ২৫,৩৫৮। ভিণ্ডৰ গড় সাক্ষৰতাৰ হাৰ হ’ল ৭২.৩%, য’ত পুৰুষ আৰু মহিলাৰ সাক্ষৰতাৰ হাৰ ক্ৰমে ৭৭.৯% আৰু ৬৫.৯%। অনুসূচীত জাতি আৰু অনুসূচীত জনজাতিৰ জনসংখ্যা ক্ৰমে ৩৯,২৬৭গৰাকী আৰু ১,৮৩২গৰাকী। ২০১১ চনত ভিণ্ডত ৩৩,৫৯২টা পৰিয়াল আছিল।

২০০১ চনৰ লোকপিয়ল অনুসৰি ভিণ্ডৰ জনসংখ্যা ১৫৩,৭৬৮গৰাকী। পুৰুষৰ জনসংখ্যা ৫৪%।

## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ নগৰ মহানগৰ
অন্নপূৰ্ণা (দেৱী)

**অন্নপূৰ্ণা** (, অৰ্থ: 'খাদ্যৰে পূৰ্ণ') হৈছে খাদ্য আৰু পুষ্টিৰ সৈতে জড়িত হিন্দু ধৰ্মৰ দেৱী। হিন্দু ধৰ্মত পূজা-পাৰ্বণৰ উপৰিও ভগৱান প্ৰতি খাদ্যবস্তু ভোগ হিচাপে আগবঢ়োৱা হয়। সেয়ে দেৱী অন্নপূৰ্ণাক জনপ্ৰিয় দেৱী হিচাপে গণ্য কৰা হয়। তেওঁ হৈছে শিৱৰ পত্নী পাৰ্বতীৰ আন এটা ৰূপ। ভৰতচন্দ্ৰ ৰয়ে লিখা বঙালী কবিতা 'অন্নদা মঙ্গল'ত দেৱীগৰাকীক খুব প্ৰশংসা কৰা হৈছে। অন্নপূৰ্ণা সহস্ৰনামত দেৱীগৰাকীক এহাজাৰটা নামেৰে আৰু অন্নপূৰ্ণা শতনামত ১০৮টা নামেৰে স্মৰণ কৰা হৈছে।

তেখেতৰ নামেৰে নিৰ্মাণ কৰা কেইবাটাও মন্দিৰ বৰ্তমান বিদ্যমান। আটাইতকৈ গুৰুত্বপূৰ্ণ মন্দিৰটো হৈছে বাৰাণসীৰ অন্নপূৰ্ণা দেৱী মন্দিৰ। অক্ষয়া তৃতীয়া দেৱীগৰাকীৰ জন্মদিন হিচাপে বিশ্বাস কৰা হয় আৰু সেই দিনটো মঙ্গলময় হিচাপে বিবেচনা কৰি সোণৰ গহনা ক্ৰয় কৰা হয়।

## নামৰ উৎপত্তি
অন্নপূৰ্ণা এটা সংস্কৃত শব্দ যাৰ অৰ্থ হৈছে খাদ্য আৰু পুষ্টিদাত্ৰী। 'অন্ন' মানে খাদ্য আৰু 'পূৰ্ণ' মানে সম্পূৰ্ণ। হিমালয় পৰ্বতত থকা অন্নপূৰ্ণা শৃংগটো দেৱীগৰাকীৰ নামেৰে নামাকৰণ কৰা বুলি বিশ্বাস কৰা হৈছে। কাৰণ দেৱীগৰাকীক পৰ্বতৰ দেৱতা হিমাৱতৰ পুত্ৰী বুলি মনা হয়। দেৱীগৰাকী খাদ্যসামগ্ৰীৰ সৈতে জড়িত থকা হেতুকে পশ্চিমীয়া দেশত দেৱীগৰাকীক 'হিন্দু ৰন্ধন কলা'ৰ দেৱী বুলি কোৱা হয়।

## মহত্ত্ব
thumb|অন্নপূৰ্ণাই শিৱক খাদ্য প্ৰদান কৰিছে
এদিনাখন ভগৱান শিৱ আৰু দেৱী পাৰ্বতীয়ে ভৌতিক জগতৰ বিষয়ে এখন তৰ্কযুদ্ধত লিপ্ত হ'ল। শিৱই ক'লে যে ভৌতিক জগতৰ সকলো বস্তু আনকি খাদ্যও হৈছে এক বিভ্ৰমহে মাথোন। এই কথাত পাৰ্বতী যিয়ে ভৌতিক জগতখন পৰিচালনা কৰি আছে ক্ষুণ্ণ হৈ পৰিল। গতিকে তেওঁ নিজৰ শক্তি প্ৰদৰ্শন কৰিবলৈ ঠাইতেই অন্তৰ্ধান হৈ পৰিল।

পাৰ্বতীৰ অন্তৰ্ধান হোৱাৰ লগে লগে পৃথিৱীত খাদ্যৰ খুবেই নাটনি হ'ল। শিৱৰ অনুগামীসকলে তেওঁৰ ওচৰত খাদ্য বিচাৰি হাঁহাকাৰ কৰিবলৈ ধৰিলে। কিন্তু খাদ্য পোৱা নগ'ল। অৱশেষত শিৱ আৰু তেওঁৰ অনুগামীসকলে জানিব পাৰিলে যে বাৰাণসীত থকা এটা পাকঘৰত তেতিয়াও খাদ্য সঞ্চিত হৈ আছে।

শিৱ বাৰাণসীলৈ খাদ্য বিচাৰি গ'ল। কিন্তু সেই বিশেষ পাকঘৰটো দেখি তেওঁ খুবেই আচৰিত হ'ল। কাৰণ সেই পাকঘৰটো আছিল দেৱী পাৰ্বতীৰ। তেওঁ বেঙুনীয়া ৰঙৰ কাপোৰ আৰু পাতলভাৱে সজ্জিত অলঙ্কাৰেৰে বিভূষিতা হৈ আছিল। তেওঁ এখন আসনত উপৱিষ্টা হৈ ভোকাতুৰ জনসাধাৰণক অন্ন বিলাই আছিল। এইদৰে তেওঁ শিৱক বুজাই দিছিল যে শিৱ হয়তো ভোকৰ পৰা মুক্ত কিন্তু তেওঁৰ অনুগামীসকল নহয়।

## শাৰীৰিক অৱয়ব
ধৰ্মীয় গ্ৰন্থসমূহত অন্নপূৰ্ণা দেৱীক চন্দ্ৰমাৰ দৰে গোল মুখ, তিনিটা চকু আৰু চাৰিখন হাতেৰে সৈতে এগৰাকী কম বয়সীয়া দেৱীৰূপে বৰ্ণনা কৰা হৈছে। তলফালৰ বাওঁহাতখনত সুস্বাদু খাদ্যৰে ভৰপূৰ এটা কলহ আৰু সোঁহাতখনত এখন ডাঙৰ হেতা আছে। বাকী দুখন হাত অভয় আৰু বৰদা মুদ্ৰাত আছে। তেওঁৰ শৰীৰত বিভিন্ন ধৰণৰ সোণৰ অলঙ্কাৰ আছে। তেওঁ এখন আসনত বহি থাকে আৰু তেওঁৰ শিৰত চন্দ্ৰ বিৰাজমান।

## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:হিন্দু দেৱী
প্ৰিয়ংকা গান্ধী

**প্ৰিয়ংকা গান্ধী** (; জন্ম ১২ জানুৱাৰী ১৯৭২), অথবা বিবাহিত নাম **প্ৰিয়ংকা গান্ধী ৱাদ্ৰা**, এগৰাকী ভাৰতীয় ৰাজনীতিবিদ আৰু পূব উত্তৰ প্ৰদেশৰ দায়িত্বত থকা সৰ্বভাৰতীয় কংগ্ৰেছ কমিটিৰ মহাসচিব। তেওঁ ভাৰতৰ প্ৰাক্তন প্ৰধানমন্ত্ৰী ৰাজীৱ গান্ধী আৰু ভাৰতীয় জাতীয় কংগ্ৰেছৰ অধ্যক্ষ ছোনিয়া গান্ধীৰ কন্যা আৰু ৰাহুল গান্ধীৰ ভগ্নী। তেওঁ ভাৰতীয় ৰাজনীতিৰ অন্যতম প্ৰধান পৰিয়াল গান্ধী-নেহৰু পৰিয়ালৰ সদস্য। তেওঁ ৰাজীৱ গান্ধী ফাউণ্ডেচনৰ এগৰাকী ন্যাসৰক্ষী।

## প্ৰাৰম্ভিক জীৱন আৰু শিক্ষা
১৯৭২ চনৰ ১২ জানুৱাৰী তাৰিখে ভাৰতৰ ৰাজধানী নতুন দিল্লীত প্ৰিয়ংকা গান্ধীৰ জন্ম হৈছিল। তেওঁৰ পিতৃ ভাৰতৰ প্ৰধান মন্ত্ৰী ৰাজীৱ গান্ধী আৰু মাতৃ ছোনিয়া গান্ধী। তেওঁ মডাৰ্ণ স্কুল আৰু কনভেণ্ট অফ জিছাছ এণ্ড মেৰীত প্ৰাৰম্ভিক শিক্ষা গ্ৰহণ কৰিছিল। তেওঁ দিল্লী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ অন্তৰ্ভুক্ত জিছাছ এণ্ড মেৰী কলেজৰ পৰা মনোবিজ্ঞান বিষয়ত স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰে। পিছলৈ তেওঁ ২০১০ চনত বৌদ্ধ অধ্যয়ন বিষয়ত স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী লাভ কৰে।

## কৰ্মজীৱন
তেওঁৰ পৰিয়ালৰ ৰাজনৈতিক ইতিহাসৰ সত্বেও প্ৰিয়ংকা গান্ধীয়ে প্ৰত্যক্ষ ৰাজনীতিত প্ৰৱেশ কৰা নাছিল। তেওঁ তেওঁৰ মাতৃ ছোনিয়া গান্ধী আৰু ভাতৃ ৰাহুল গান্ধীৰ সংসদীয় সমষ্টি ৰাইবেৰেলি আৰু আমেথিত সঘনে ভ্ৰমণ কৰি ৰাইজৰ লগত প্ৰত্যক্ষ সংস্পৰ্শলৈ আহিছিল। তেওঁ এই দুই সমষ্টিৰ ৰাইজৰ মাজত ভীষণ জনপ্ৰিয়তা অৰ্জন কৰিছে। তেওঁৰ ৰাজহুৱা অনুষ্ঠানত বিশাল জনসমাগম হয়।

২০০৪ চনৰ ভাৰতীয় সাধাৰণ নিৰ্বাচনত তেওঁ মাতৃৰ নিৰ্বাচন অভিযানৰ ব্যৱস্থাপক আছিল আৰু ভাতৃ ৰাহুল গান্ধীৰ নিৰ্বাচন অভিযান নিৰীক্ষণ কৰি সহায় আগবঢ়াইছিল। ২০০৭ চনৰ উত্তৰ প্ৰদেশ বিধানসভা নিৰ্বাচনত তেওঁৰ ভাতৃয়ে গোটেই ৰাজ্যজুৰি নিৰ্বাচন অভিযান চলাই থকা সময়ত তেওঁ আমেথি আৰু ৰাইবেৰেলি অঞ্চলৰ অন্তৰ্গত দহখন আসনৰ নিৰীক্ষণ কৰিছিল।
.

২০১৯ চনৰ ২৩ জানুৱাৰী তাৰিখে তেওঁ আনুষ্ঠানিক ভাৱে ৰাজনীতিত প্ৰৱেশ কৰে। তেওঁক কংগ্ৰেছৰ মহাসচিব হিচাপে পূব উত্তৰ প্ৰদেশৰ দায়িত্বভাৰ প্ৰদান কৰা হয়।

## ব্যক্তিগত জীৱন
তেওঁ দিল্লী এগৰাকী ব্যৱসায়ী ৰবাৰ্ট ৱাদ্ৰাৰ লগত বিবাহপাশত আৱদ্ধ হৈ। ১৯৯৭ চনৰ ১৮ ফেব্ৰুৱাৰী তাৰিখে ১০ জনপথ মাৰ্গত অৱস্থিত গান্ধীভৱনত পাৰম্পৰিক হিন্দু ৰীতিৰে তেওঁলোকৰ বিবাহ সম্পন্ন হৈছিল। তেওঁলোকৰ দুগৰাকী সন্তান আছে ক্ৰমে পুত্ৰ ৰিহান আৰু পুত্ৰী মীৰায়া। তেওঁ বৌদ্ধ দৰ্শন মানি চলে আৰু এছ এন গোয়েংকাৰ দ্বাৰা শিকা বিপাসনা কৰে।

## তথ্য উৎস

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় ৰাজনীতিবিদ