open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
ইষ্টাৰ্ণ উচ্চতৰ মাধ্যমিক বিদ্যালয়

**ইষ্টাৰ্ণ উচ্চতৰ মাধ্যমিক বিদ্যালয়** () নাৰায়ণপুৰত অৱস্থিত এখন উচ্চতৰ মাধ্যমিক বিদ্যালয়। এই বিদ্যালয়খন ২০১৯ চনত স্থাপিত হৈছিল। এই বিদ্যালয়ত বৰ্তমান প্ৰায় ৪০জন শিক্ষক-শিক্ষয়িত্ৰী আৰু পাঁচশৰো অধিক ছাত্ৰ-ছাত্ৰীয়ে অধ্যয়ন কৰে। ইয়াৰে শিক্ষাৰ মাধ্যম হৈছে অসমীয়া ভাষা। ইয়াৰ দশম শ্ৰেণীৰ ছাত্ৰসকল অসম মাধ্যমিক শিক্ষা পৰিষদ ()ৰ অধীনত হাইস্কুল শিক্ষান্ত পৰীক্ষাত অৱতীৰ্ণ হয়। আনহাতে, দ্বাদশ শ্ৰেণীৰ ছাত্ৰসকল অসম উচ্চতৰ মাধ্যমিক শিক্ষা পৰিষদৰ অধীনত  পৰীক্ষাত অৱতীৰ্ণ হয়।

## ইতিহাস
ব্ৰহ্মপুত্ৰৰ উত্তৰপাৰৰ লখিমপুৰ জিলাৰ অন্তৰ্গত নাৰায়ণপুৰ অঞ্চলৰ কেইজনমান উদ্যমী ব্যক্তি পংকজ হাজৰিকা,ঋতুপৰ্ণ হাজৰিকা,কৌশিক নেওগ,ৰাজৰত্ন শইকীয়া আৰু বিনোগ গগৈৰ সহযোগত ইষ্টাৰ্ণ চায়েন্স একাডেমী নামেৰে এখন উচ্চতৰ মাধ্যমিক বিদ্যালয় প্ৰতিষ্ঠা কৰা হয় কিন্তু পৰৱৰ্তী সময়ত বিদ্যালয়খনক ইষ্টাৰ্ণ উচ্চতৰ মাধ্যমিক বিদ্যালয় নামেৰে পুনৰ নামাকৰণ কৰা হয়। ২০১৯ চনৰ ৫ জুন তাৰিখে প্ৰতিষ্ঠা লাভ কৰা এই বিদ্যালয়খনত প্ৰথম অৱস্থাত মাথো বিজ্ঞান শাখা আছিল যদিও বৰ্তমান সময়ত ষষ্ঠ শ্ৰেণীৰপৰা উচ্চতৰ মাধ্যমিকৰ বিজ্ঞান আৰু কলা শাখালৈকে উপলব্ধ আছে। বিদ্যালয়খনে প্ৰতিষ্ঠা লাভ কৰাৰ সময়ত নাৰায়ণপুৰ উচ্চতৰ মাধ্যমিক বিদ্যালয়ৰ অৱসৰপ্ৰাপ্ত অধ্যক্ষ স্বৰ্ণলতা বৰাই অধ্যক্ষৰ আসন গ্ৰহণ কৰে । বৰ্তমান বিদ্যালয়ৰ অধ্যক্ষ প্ৰণৱ বৰাকে প্ৰমুখ্য কৰি সৰ্বমুঠ ৪০গৰাকী শিক্ষক আৰু কৰ্মচাৰীকে আদি কৰি ৫০০ৰো অধিক ছাত্ৰ ছাত্ৰী বিদ্যালয়খনত আছে। প্ৰথম অৱস্থাত বিদ্যালয়খন ৬টা সৰু ঘৰৰ মাজতে আবদ্ধ আছিল যদিও বৰ্তমান সময়ত বিদ্যালয়খন সেই ঠাইৰপৰা আনি মাধৱদেৱ কলাক্ষেত্ৰৰ সমীপত তিনিমহলীয়া RCC ঘৰ নিৰ্মাণ কৰা হয়। 

## শিক্ষা ব্যৱস্থা
বিদ্যালয়ৰ শিক্ষা ব্যৱস্থা উন্নত। বিদ্যালয়ৰ ছাত্ৰ-ছাত্ৰীয়ে হাইস্কুল শিক্ষান্ত পৰীক্ষা আৰু উচ্চতৰ মাধ্যমিক পৰীক্ষাত যথেষ্ট ভাল ফলাফল লাভ কৰিছে। ২০২৪ চনৰ হাইস্কুল শিক্ষান্ত পৰীক্ষাত দুজন ছাত্ৰই ৯৫% নম্বৰ লাভ কৰিবলৈ সক্ষম হৈছে।

## ছাত্ৰ-ছাত্ৰী
বৰ্তমান বিদ্যালয়খনত প্ৰায় ৫০০ৰো গৰাকী ছাত্ৰ-ছাত্ৰী আছে । ২০১৯ চনত এই বিদ্যালয়খনত ছাত্ৰ-ছাত্ৰীৰ সংখ্যা আছিল ২৫জন আৰু দশম শ্ৰেণীৰ পাঠ্যক্ৰম আৰম্ভ হওঁতে ছাত্ৰ-ছাত্ৰী আছিল ৪৯জন আৰু বৰ্তমান বিদ্যালয়খনত প্ৰায় পাঁচশৰো অধিক ছাত্ৰ ছাত্ৰী আছে।

## আন্ত: গাঁথনি
বৰ্তমান বিদ্যালয়খন তিনিমহলীয়া RCC ঘৰৰ আৰ্হিত নিৰ্মিত , প্ৰথম অৱস্থাত অসম আৰ্হিৰ ঘৰ আছিল। বিদ্যালয়ত সৰ্বমুঠ ১৪টা শ্ৰেণীকোঠা , শিক্ষককোঠা ১টা , কাৰ্যালয় ২টা , অধ্যক্ষ কোঠা ১টা , পদাৰ্থবিজ্ঞান আৰু ৰসায়নবিজ্ঞানৰ বাবে বিজ্ঞানাগাৰ আছে। 

## প্ৰধান শিক্ষকসকল
*৺স্বৰ্ণলতা বৰা 
* প্ৰণৱ বৰা

## সা-সুবিধাসমূহ
বিদ্যালয়খনত এটা পুথিভঁৰাল , বিজ্ঞানাগাৰ , ছাত্ৰ-ছাত্ৰীৰ বাবে শৌচাগাৰ আৰু প্ৰস্ৰাৱগাৰ , শিক্ষকসকলৰ বাবে আছুতীয়া কক্ষ , ছাত্ৰ-ছাত্ৰীৰ বাবে উন্নত মানদণ্ডৰ বেন্স-ডেস্ক , প্ৰতিটো কক্ষত AC ৰ ব্যৱস্থা আৰু উন্নত মানৰ ব্লেক বৰ্ড আৰু ৱাইট বৰ্ডৰ ব্যৱস্থা , উন্নত মানদণ্ডৰ পানীৰ যোগান, পাকঘৰ , বিজ্ঞনাগাৰৰ সুবিধা ।

## তথ্য সংগ্ৰহ
* https://g.co/kgs/v9eXkd5
* https://www.facebook.com/share/15BB3SAWiB/
*শইকীয়া, স্মৃতি (শি:) ইষ্টাৰ্ণ উচ্চতৰ মাধ্যমিক বিদ্যালয় 
শ্ৰেণী: অসমৰ বিদ্যালয়সমূহ
হীৰা শৰণীয়া

নব কুমাৰ শৰণীয়া ওৰফে হীৰা শৰণীয়া ওৰফে হীৰা ডেকা (জন্ম ১ মে ১৯৬৯) এজন ভাৰতীয় ৰাজনীতিবিদ যিয়ে ২০১৪ চনৰ পৰা ২০১৯ চন লৈকে এজন স্বতন্ত্ৰ প্ৰাৰ্থী হিচাপে আৰু ২০১৯ চনৰ পৰা ২০২৪ চন লৈকে গণ সুৰক্ষা পাৰ্টীৰ সদস্য হিচাপে অসমৰ কোকৰাঝাৰ লোকসভা সমষ্টিক প্ৰতিনিধিত্ব কৰিছিল। তেওঁ অসমৰ নিৰ্বাচনত আৰু লোকসভা নিৰ্বাচনৰ ইতিহাসত স্বতন্ত্ৰ প্ৰাৰ্থী হিচাপে সকলোতকৈ বেছি ভোটৰ ব্যৱধানত জয় লাভ কৰিছিল । তেওঁ ২০১৯ চনৰ পৰা গণ সুৰক্ষা পাৰ্টীৰ প্ৰতিষ্ঠাতা আৰু সভাপতি। ইয়াৰ আগত শৰণীয়া আলফাৰ ৭০৯ বেটেলিয়নৰ কমাণ্ডাৰ আছিল। তেওঁক অসমৰ ভয়ঙ্কৰ উগ্ৰপন্থী হিচাপে গণ্য কৰা হৈছিল।
## পাৰিবাৰিক পটভূমি
শৰণীয়াৰ চাৰি ভাই ককাই আৰু দুই ভনীৰ মাজত সকলোতকৈ ডাঙৰ। দুই ভনীৰ বয়স কুৰি। শৰণীয়াৰ পৰিয়াল ১৫ বিঘাৰ অধিকাৰী আৰু মোটামুটি স্বচ্ছল। তেওঁলোকে এটা সাধাৰণ অসম টাইপ ঘৰত বাস কৰে।
## আলফা উগ্ৰপন্থীত জীৱন
অৱশৰপ্ৰাপ্ত ভাৰতীয় সেনাৰ সন্তান হোৱা স্বত্বেও, নব কুমাৰ শৰণীয়াই ১৯৮০ দশকৰ মাজভাগত আলফাত যোগদান কৰিছিল। আলফাত থকা কালত তেওঁ হীৰা শৰণীয়া নামে জনাজাত আছিল।  হীৰাক ম্যানমাৰ আৰু আফগানিস্তান প্ৰশিক্ষণ দিয়া হৈছিল। শৰণীয়া আলফাৰ ৭০৯ বেটেলিয়নৰ কমাণ্ডাৰ আছিল।
## ডায়েৰী
১৭ নৱেম্বৰ ২০০৫-ত ডুমুনি কোবৰ (কোম্পানী অপাৰেটিং বেছ) পৰা ১০ জন সেনখ সদস্যই নৱগঠিত বাক্সা জিলাৰ জালিগাওঁ পৰা কিছু অস্ত্ৰ, গোলাবাৰুদ, নগদ ধন আৰু নগদ চাহিদা পত্ৰ সহ শৰণীয়াৰ ডায়েৰী উদ্ধাৰ কৰিবলৈ সক্ষম হৈছিল। তেওঁৰ ডায়েৰীত ভূটানৰ এক সময়ৰ গোপন বুজাবুজি আৰু ভাৰতৰ বিৰুদ্ধে আলফাৰ গভীৰ ক্ষোভ প্ৰকাশিত হৈছিল। সাংবাদিক তেৰেছা ৰহমানে দাবী কৰিছে, তেওঁ হীৰা শৰণীয়াৰ ডায়েৰী পাইছিল।
## গ্ৰেপ্তাৰ
২০ আগষ্ট ২০১৩-ত গুৱাহাটী চিটি পুলিচে হীৰা শৰণীয়াক লুটপাত, অপহৰণ আৰু হত্যাৰ অভিযোগত আৰু তিনিজনৰ লগত গ্ৰেপ্তাৰ কৰিছিল। একেধৰণে তাৰ বিৰুদ্ধে ৯ অক্টোবৰ, ২০২০-ত কোকৰাঝাৰ থানাত এটা গোচৰ ৰজু কৰা হৈছিল।
## তথ্য উৎস

শ্ৰেণী:অসমৰ ৰাজনীতিক
তেলুগু-কানাড়া বৰ্ণমালা

**তেলুগু-কানাড়া বৰ্ণমালা** () বা তেলুগু–কানাড়া লিপি (বা কানাড়া–তেলুগু লিপি) দক্ষিণ ভাৰতত ব্যৱহৃত এক লিখন প্ৰণালী আছিল। কিছু উল্লেখযোগ্য পাৰ্থক্য থকাৰ পিছতো তেলুগু আৰু কানাড়া ভাষাৰ বাবে ব্যৱহৃত লিপিসমূহ যথেষ্ট সাদৃশ্যপূৰ্ণ আৰু পৰস্পৰক বুজিব পৰাকৈ বিদ্যমান। তেলুগু আৰু কানাড়া লিপিৰ এই সাদৃশ্যত সতবাহন আৰু চালুক্যৰ প্ৰভাৱ বিশেষ গুৰুত্বপূৰ্ণ আছিল।
## ইতিহাস
দ্ৰাবিড় পৰিয়ালত তেলুগু, তামিল, কানাড়া, মালয়ালমকে ধৰি প্ৰায় ৭৩টা ভাষা অন্তৰ্ভুক্ত হৈ আছে। সতবাহনৰ ৰাজত্ব কালছোৱাত বৰ্তমানৰ তেলুগু আৰু কানাড়া ভাষিক অঞ্চলসমূহত ব্ৰাহ্মী লিপিৰ পৰিচয় কৰাইছিল। কিন্তু প্ৰখ্যাত প্ৰাচীন ভাৰতীয় ভাষা আৰু আইনৰ জাৰ্মান পণ্ডিত জৰ্জ বুলাৰৰ মতে,ভট্টিপ্ৰোলু লিপি মূল ব্ৰাহ্মী লিপিৰ এটা প্ৰাদেশিক শাখা আছিল বুলি অধিক প্ৰকত। তেওঁ এই মত প্ৰকাশ কৰিছিল যে ভট্টিপ্ৰোলু লিপি দক্ষিণ ভাৰতত ব্ৰাহ্মী লিপিৰ আঞ্চলিক বিকাশৰ ফলস্বৰূপে উৎপন্ন হৈছিল। তেওঁ মতে ভট্টিপ্ৰোলু লিপি কোনো কাল্পনিক চেমিটিক প্ৰ’ট’টাইপৰ পৰা উৎপন্ন হোৱা এক পৃথক বিকাশৰ ফল নাছিল। তাৰ বিপৰীতে, এই লিপি প্ৰাথমিক ব্ৰাহ্মীৰ এক আঞ্চলিক ৰূপ হিচাপে বিকশিত হৈছিল, যি দক্ষিণ ভাৰতৰ ইতিহাস আৰু লিপি-বিকাশৰ ক্ষেত্ৰত এটা গুৰুত্বপূৰ্ণ মাইলৰ খুঁটি আছিল। 

পঞ্চমৰ পৰা সপ্তম শতিকাৰ সময়ছোৱাত আদিম বাদামী চালুক্য আৰু আদিম বানাবাসী কদম্বাসকলে শিলালিপিত কদম্ব লিপিৰ এটা প্ৰাৰম্ভিক ৰূপ ব্যৱহাৰ কৰিছিল।চালুক্য সাম্ৰাজ্য তেলুগু ভাষা কোৱা অঞ্চলসমূহলৈ বিস্তাৰিত হোৱাৰ সময়ত, তেওঁলোকে এই অঞ্চলত ‘ৱেংগী চালুক্য’ নামেৰে জানিব পৰা এক শাখা প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল। ইপাৰলৈ এই শাখা পূৰ্ব চালুক্য বা ৱেংগীৰ চালুক্য নামেৰে জনাজাত। এই পূৰ্ব চালুক্যসকলে কৰ্দম্ব লিপি তেলুগু ভাষাৰ সৈতে পৰিচয় কৰাইছিল। তাৰ পিছত এই লিপি বিকশিত হৈ তেলুগু-কান্নড লিপিৰ ৰূপ ল’লে, যাক খ্ৰীষ্টীয় সপ্তম শতিকাৰ পৰা একাদশ শতিকা পৰ্যন্ত ব্যৱহাৰ কৰা হৈছিল। 

১১০০ খ্ৰীষ্টাব্দৰ পৰা ১৪০০ খ্ৰীষ্টাব্দৰ ভিতৰত তেলুগু-কানাড়া লিপিৰ পৰা তেলুগু আৰু কানাড়া লিপি পৃথক হয়। তেলুগু আৰু কানাড়া দুয়োখন লিপিকে ঊনবিংশ শতিকাৰ আৰম্ভণিতে প্ৰামাণিককৰণ কৰা হৈছিল।
## তুলনা কৰা
তলৰ খণ্ডবোৰত আধুনিক তেলুগু আৰু কানাড়া শৈলীৰ মাজৰ পাৰ্থক্য কল্পনা কৰা হৈছে। 
### ব্যঞ্জনবৰ্ণ

ক প্ৰতিনিধিত্ব কৰিবলৈ আন এটা লিগেচি ব্যঞ্জন ೞ/ఴ (ḻa) ব্যৱহাৰ কৰা হৈছে, কিন্তু বৰ্তমান ব্যৱহাৰ কৰা হোৱা নাই। 

### স্বৰবৰ্ণ

#### স্বাধীন স্বৰবৰ্ণ

### সংখ্যা

## ইউনিক'ড

যদিও তেলুগু আৰু কানাড়া ভাষাৰ বৰ্ণমালাসমূহ ভাষা-নিৰ্দিষ্ট ফণ্টৰ সৈতে এটা ইউনিক’ড ব্লকৰ অধীনত শৈলীসমূহৰ পাৰ্থক্য নিৰ্ণয় কৰিব পৰা গ’লহেঁতেন, তথাপিও আৰ্থ-ৰাজনৈতিক কাৰণত চৰকাৰসমূহে ইয়াক পৃথকে পৃথকে এনকোড কৰিছিল। দুয়োটা লিপি ভিন্নতাক অক্টোবৰ ১৯৯১ চনত সংস্কৰণ ১.০ মুক্তিৰ সৈতে Unicode প্ৰামাণিকত যোগ কৰা হয়। 

## লগতে চাওক
*তেলুগু লিপি

## তথ্য সূত্ৰ

শ্ৰেণী:লিপি
শ্ৰেণী:এছীয় লিপি
তেলুগু লিপি

**তেলুগু লিপি** (তেলুগু: తెలుగు లిపి), ভাৰতৰ অন্ধ্ৰপ্ৰদেশ আৰু তেলেংগানা ৰাজ্যৰ লগতে অন্য কেইবাখনো চুবুৰীয়া ৰাজ্যত কথিত তেলুগু ভাষা লিখাৰ বাবে ব্যৱহাৰ কৰা লিখন পদ্ধতি। এই লিপি ব্ৰাহ্মী লিপি পৰিয়ালৰ অন্তৰ্গত৷ ই ভাৰত গণৰাজ্যৰ এক অন্যতম স্বীকৃত লিপি। কিছুমান সংস্কৃত গ্ৰন্থ আৰু গণ্ডী ভাষাত লিখিত গ্ৰন্থতো তেলুগু লিপি বহুলভাৱে ব্যৱহাৰ কৰা হয়। পূৰ্বাঞ্চলৰ চালুক্য যুগত এই লিপিয়ে প্ৰাধান্য লাভ কৰিছিল যাক ভেংগী চালুক্য যুগ বুলিও কোৱা হয়। কানাড়া লিপিৰ সৈতেও এই লিপিৰ ব্যাপক সাদৃশ্য দেখা যায়।

## ইতিহাস
মৌৰ্য ৰজাসকলে ব্যৱহাৰ কৰা ব্ৰাহ্মী লিপিয়ে অৱশেষত কৃষ্ণা নদীৰ বদ্বীপত উপনীত হৈছিল আৰু ইয়াৰ ফলত ভট্টিপ্ৰলু লিপিৰ জন্ম হ'ব বুলি ভগৱান বুদ্ধৰ ধ্বংসাৱশেষত পোৱা এটা কলহত পোৱা গৈছে। নিকটবৰ্তী ঘণ্টাশালা আৰু মাছুলিপট্টনম (টলেমিৰ প্ৰাচীন মাইছলো আৰু পেৰিপ্লাছৰ মাছলিয়া) বন্দৰৰ পৰা পূব এছিয়ালৈ বৌদ্ধ ধৰ্মই বিস্তাৰ লাভ কৰিছিল৷ কদম্ব বংশই বিকশিত কৰা কদম্ব লিপি ব্ৰাহ্মী লিপিৰ পৰা উদ্ভৱ হৈছিল আৰু সপ্তম শতিকাৰ পিছলৈ ইয়াৰ পৰাই তেলুগু-কানাড়া লিপি বিকশিত হৈছিল। তাৰ পিছত প্ৰায় ১৩০০ খ্ৰীষ্টাব্দৰ ভিতৰত তেলুগু আৰু কানাড়া লিপি পৃথক হৈছিল। মুছলমান ইতিহাসবিদ আৰু পণ্ডিত আল-বিৰুণীয়ে তেলুগু ভাষা আৰু লিপি দুয়োটাকে "আন্ধ্ৰি" বুলি উল্লেখ কৰিছিল।

## স্বৰবৰ্ণ
তেলুগু লিপিত ষোল্লটা স্বৰবৰ্ণ ব্যৱহাৰ কৰা হয়৷ প্ৰত্যেকটো স্বৰবৰ্ণৰ স্বতন্ত্ৰ ৰূপ আৰু ব্যঞ্জনবৰ্ণৰ সৈতে ব্যৱহাৰ কৰা বিশেষ চিহ্ন (স্বৰচিহ্ন) দুয়োটা থাকে। ভাষাটোৱে চুটি আৰু দীঘল স্বৰবৰ্ণৰ মাজত পাৰ্থক্য বৰ্তাই ৰাখে।


স্বৰবৰ্ণটো শব্দ বা শব্দাংশৰ আৰম্ভণিতে ব্যৱহাৰ হ’লে, বা নিজৰ মাজতে সম্পূৰ্ণ শব্দাংশ হ’লে স্বতন্ত্ৰ ৰূপটো ব্যৱহাৰ কৰা হয় যেনে ক, উ, অ আদি। ব্যঞ্জনবৰ্ণৰ লগত (বিন্দুযুক্ত বৃত্তেৰে প্ৰতিনিধিত্ব কৰা) ব্যঞ্জনবৰ্ণৰ ৰূপটো যোগ কৰি ব্যঞ্জন-স্বৰ বৰ্ণৰ গঠন কৰা হয় (উদাহৰণ: ক, কৃ, মো)। అ বৰ্ণটোৰ কোনো চিহ্ন ৰূপ নাই, কাৰণ এই স্বৰবৰ্ণটো ইতিমধ্যে সকলো ব্যঞ্জনবৰ্ণৰ অন্তৰ্নিহিত। আন স্বৰচিহ্নবোৰ ব্যঞ্জনবৰ্ণৰ লগত যোগ কৰি স্বৰবৰ্ণৰ উচ্চাৰণলৈ সলনি কৰা হয়।

উদাহৰণ:

## ব্যঞ্জনবৰ্ণ


ব্যঞ্জনবৰ্ণৰ সংহতি আৰু উৎপাদিত ব্যঞ্জনবৰ্ণত উপলিপি আখৰ ব্যৱহাৰ কৰা হয়।
### প্ৰান্তীয় আৰু প্ৰাচীন ব্যঞ্জনবৰ্ণ
ইয়াৰ উপৰিও **ౘ (ĉa)** আৰু **ౙ (ẑa)** বৰ্ণকেইটা খুব কমেইহে /t͡sa, d͡za/ ৰ বাবে ব্যৱহাৰ কৰা হয়, ইয়াৰ পৰিৱৰ্তে সাধাৰণতে  ৰ বাবে ব্যৱহাৰ কৰা হয়। তেলুগু ভাষাত ইহঁতক ক্ৰমে **দন্ত্য চ** আৰু **দন্ত্য জ** বুলি কোৱা হয়। যোৱা শতিকাৰ ভিতৰত তেলুগু ভাষাত **বাণ্ডি ৰ** নামেৰে জনাজাত **ఱ (ṟa)** আখৰটো বাদ দিয়া হৈছে। এই আখৰটোক **ర (ৰ)**ৰ বিপৰীতে **বাণ্ডি ৰ** বুলি কোৱা হয় যিটোক **ৰেফ** বুলি কোৱা হয়।

কণ্ঠস্বৰযুক্ত দন্তমূলীয় ব্যঞ্জনধ্বনিৰ আখৰ কিছুমান শিলালিপিত পোৱা গৈছে, ইয়াক কম্পনজাত ব্যঞ্জনধ্বনি ఱ (ṟa)ৰ পৰা আন্তঃস্বৰীয়ভাৱে খুব কমেইহে পৃথক কৰা হৈছিল বুলি ভবা হয়; ইয়াৰ বেছিভাগেই নাসিক ধ্বনিৰ সৈতে পোৱা যায় যেনে మూన్ౚు (mūnḏu)।

## ইউনিক'ড

১৯৯১ চনত তেলুগু লিপিক ইউনিক’ড মানদণ্ডত যোগ কৰা হয় আৰু প্ৰথম সংস্কৰণ প্ৰকাশ কৰা হয়৷

তেলুগু ইউনিক’ড U+0C00 ৰ পৰা U+0C7F পৰ্যন্ত আছে।

কাতাকানাৰ দৰে ধ্বনিদলীয় লিপি, য‘ত এটা শব্দাংশৰ গ্লাইফৰ বাবে কেৱল এটা ইউনিক‘ড বিন্দু ব্যৱহাৰ কৰা হয় তাৰ তুলনাত তেলুগুৰ দৰে লিপিত জটিল ফণ্ট নিৰ্মাণ নীতি অনুসৰণ কৰি এটা শব্দাংশৰ গ্লাইফৰ বাবে একাধিক ইউনিক‘ড বিন্দু ব্যৱহাৰ কৰা হয়৷

## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:লিপি
শ্ৰেণী:এছীয় লিপি
জয়ন্ত বসুমতাৰী

বসুমতাৰী এজন ভাৰতীয় ৰাজনীতিবিদ আৰু অসমৰ  য়ুনাইটেড পিপলছ পাৰ্টী লিবাৰেলৰ সদস্য। তেওঁ ২০২১ চনত ছিদলী বিধানসভা সমষ্টিৰ পৰা বিধায়ক হিচাপে নিৰ্বাচিত হৈছিল।  ২০২৪-ত তেওঁ কোকৰাঝাৰ লোকসভা সমষ্টিৰ পৰা সাধাৰণ নিৰ্বাচনত অৱতীৰ্ণ হৈছে। তেওঁ ২০২৪-ত ইউপিপিএলৰ টিকটত কোকৰাঝাৰ লোকসভা সমষ্টিৰ পৰা জয়লাভ কৰে।

## তথ্য উৎস
গণ সুৰক্ষা পাৰ্টী

**গণ সুৰক্ষা পাৰ্টী** কোকৰাঝাৰ লোকসভা সমষ্টিৰ প্ৰাক্তন সাংসদ নব কুমাৰ শৰণীয়াৰ দ্বাৰা প্ৰতিষ্ঠা কৰা হৈছিল। এই পাৰ্টী বড়োভুমি অঞ্চলৰ এক উল্লেখযোগ্য আঞ্চলিক ৰাজনৈতিক দল।

## নিৰ্বাচনী প্ৰদৰ্শন

শ্ৰেণী:ৰাজনৈতিক দল
হৰেন্দ্ৰ চিত্ৰা মহাবিদ্যালয়, ভক্তৰডবা

**হৰেন্দ্ৰ চিত্ৰ মহাবিদ্যালয়, ভক্তৰডবা**ক সাধাৰণতে**এইচ.চি. কলেজ**' বুলিও জনা যায়। ১৯৯২ চনত প্ৰতিষ্ঠা হোৱা এইখন এখন স্নাতক মহাবিদ্যালয়। মহাবিদ্যালয়খন অসমৰ বৰপেটা জিলাৰ ভক্তৰডবা নামত ঠাইখনত অবস্থিত। মহাবিদ্যালয়খন গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ সৈতে সংলগ্ন হৈ আছে। 

## বিভাগসমূহ
### কলা অনুষদ
*বাধ্যতামূলক বিষয়
** ইংৰাজী
** আধুনিক ভাৰতীয় ভাষা (অসমীয়া,বাংলা), বিকল্প, ইংৰাজী আৰু বড়ো
*মুখ্য বিষয়
** আধুনিক ভাৰতীয় ভাষা (MIL) অসমীয়া
** ৰাজনৈতিক বিজ্ঞান
** শিক্ষা
** আৰবী
*বিষয়ৰ সংমিশ্ৰণ
** অৰ্থনীতি
** দৰ্শন
** ৰাজনৈতিক বিজ্ঞান
** শিক্ষা
** ইতিহাস
** আৰবী
** শৈক্ষিকআৰু প্ৰয়োজনীয় পাঠ্যক্ৰম অসমীয়া
## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:অসমৰ মহাবিদ্যালয়সমূহ
ম’ৰ’গ’ৰ’

**ম’ৰ’গ’ৰ** () পূৱ আফ্ৰিকাৰ এখন দেশ, টাঞ্জানিয়াৰ পূৰ্ৱাঞ্চলত অৱস্থিত এখন চহৰ। ম’ৰ’গ’ৰ’ চহৰখন টাঞ্জানিয়াৰ মুখ‍্য চহৰ ডাৰ-এ- ছালামৰ পৰা মোটামুটি ১৯৬ কিলোমিটাৰ (১২২ মাইল) পশ্চিমে অৱস্থিত। এই চহৰখন মুখ্যতঃ ম’ৰ’গ’ৰ’ অঞ্চলৰ ৰাজধানী হিচাপে আছে। ম’ৰ’গ’ৰ’ চহৰখনক সাধাৰণভাৱে স্থানীয় ‘কিস্বহিলী ভাষা’ত ‘সাগৰবিহীন চহৰ’ হিচাপেও জনা যায়।

## ভৌগলিক অৱস্থিতি, কৃষি আৰু জলবায়ু

ম’ৰ’গ’ৰ’ চহৰখন ওলোগোৰো পৰ্বতৰ দাঁতিত অৱস্থিত। এই চহৰখনে টাঞ্জানিয়াৰ কৃষিক্ষেত্ৰত এক অন‍্যতম ভূমিকা গ্ৰহণ কৰি আছে। ইয়াত চাইচাল খেতি প্ৰচুৰ ভাৱে কৰা হয়। ম’ৰ’গ’ৰ’ অঞ্চলৰ জলৱায়ু সামগ্ৰিকভাৱে গৰম আৰু ইয়াৰ তাপমাত্ৰা সব্বোৰ্চ ৩২ °C (৯০.৭°F)  পৰা ২৭.৮°C (৮২.৬ °F), আৰু সৰ্বনিম্ন  ১৬.৭ °C (৬২.১ °F) পৰা ১২.৪ °C (৫৪.৩ °F) হয়।

## পৰিবহন ব‍্যৱস্থা

ম’ৰ’গ’ৰ’ৰ বিভিন্ন ঠাইৰ মাজত পৰিৱহনৰ বাবে ‘ডালা ডালা’ নামৰ ৰাজহুৱা বাছৰ ব‍্যৱহাৰ হয়। এই বাছ সমুহত ম’ৰ’গ’ৰ’ চহৰৰ পৰা দাঁতিকাষৰীয়া অঞ্চললৈ বাছৰ ভাৰা সাধাৰণতে ৫০০-৭০০ টাঞ্জানিয়ান ছিলিং হয়। ইয়াৰ লগতে, অধিক খৰতকীয়া পৰিবহনৰ বাবে ‘বডা বডা’ নামেৰে মটৰচাইকেল আৰু ‘বাজাজী’ নামেৰে তিনিচকীয়া যানৰ বহুল ব‍্যৱহাৰ হয়। এই ধৰণৰ পৰিবহনত যাত্ৰাৰ দুৰত্ব হিচাপে ভাৰাৰ ব‍্যৱস্থা আছে। 

## শিক্ষা ব্যৱস্থা

ম’ৰ’গ’ৰ’ত টাঞ্জানিয়াৰ কেইবাখনো উল্লেখযোগ্য বিশ্ববিদ‍্যালয় আৰু মহাবিদ‍্যালয় অৱস্থিত; তাৰ ভিতৰত প্ৰধান হৈছে 'চ'ক'ইনে কৃষি বিশ্ববিদ‍্যালয়' (Sokoine University of Agriculture), 
'ম’ৰ’গ’ৰ’ মুছলিম বিশ্ববিদ‍্যালয়' (Muslim University of Morogoro), ' ছেন্ট যোচেফ বিশ্ববিদ‍্যালয়' (St. Joseph University College), 'জৰ্ডান বিশ্ববিদ‍্যালয়' (Jordan University College)। 'মাযোমবে বিশ্ববিদ‍্যালয়' (Mzumbe University) খন মুখ্য চহৰৰ পৰা দক্ষিণে ২৬ কিলোমিটাৰ দুৰৈত ইৰিংগা ৰাষ্ট্ৰীয় পথত  অৱস্থিত। 

## ক্ৰীড়া আৰু সংস্কৃতি

'ম’ৰ’গ’ৰ’ৰ ফুটবল ক্লাব 'মাত্বিৱা চোগাৰ এফ. চি.' (Mtibwa Sugar F.C.) য়ে ম’ৰ’গ’ৰ’ অঞ্চলৰ হৈ টাঞ্জানিয়ান প্ৰিমিয়াৰ লিগত অংশগ্ৰহণ কৰে। টাঞ্জানিয়াৰ সংগীত ক্ষেত্ৰতো এই চহৰখনৰ অৰিহণা আছে। 'কিউবান মাৰিমবা গোষ্ঠী(বেণ্ড)' (Cuban Marimba Band), ৰ প্ৰতিষ্ঠাপক চালিম আব্দুলা, 'ম’ৰ’গ’ৰ’ৰ নিবাসী। ১৯৪৪ চনত 'ম’ৰ’গ’ৰ’ জেজ গোষ্ঠী(বেণ্ড) (Morogoro Jazz Band) ৰ প্ৰতিষ্ঠা হৈছিল। মাবাৰাকা মঊইনছেহে নামৰ টাঞ্জানিয়াৰ প্ৰখ্যাত গীতাৰবাদক তথা গীতিকাৰজন ১৯৬০ চনৰ মাজসময়ৰ পৰা ১৯৭০ লৈ 'ম’ৰ’গ’ৰ’ত বসবাস কৰিছিল।

## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী: টাঞ্জানিয়াৰ চহৰ
শ্ৰেণী:ভৌগোলিক অঞ্চল
শ্ৰেণী:নগৰ-মহানগৰ
মৌলিং ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যান

**মৌলিং ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যান** () হৈছে ভাৰতৰ অৰুণাচল প্ৰদেশ ৰাজ্যত অৱস্থিত এখন ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যান, মূলতঃ উজনি ছিয়াং জিলা আৰু পশ্চিম ছিয়াং জিলা আৰু পূব ছিয়াং জিলাৰ কিছু অংশত অৱস্থিত। ১৯৭২ চনত নামদফা ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যানৰ পিছত ৰাজ্যখনত সৃষ্টি হোৱা দ্বিতীয়খন ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যান আছিল। 
মৌলিং ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যান আৰু দিবাং বন্যপ্ৰাণী অভয়াৰণ্য সম্পূৰ্ণৰূপে বা আংশিকভাৱে দিহাং-দিবাং জীৱমণ্ডল সংৰক্ষিত বনাঞ্চলৰ ভিতৰত অৱস্থিত। 

## ভূগোল
এই ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যানখনে দিহাং-দিবাং বায়’স্ফিয়াৰ ৰিজাৰ্ভৰ পশ্চিম অংশ গঠন কৰি প্ৰায় ৪৮৩ কিলোমিটাৰ বৰ্গফুট অঞ্চল সামৰি লৈছে। ভূখণ্ডটো ৰুক্ষ আৰু সৰ্বোচ্চ স্থান মৌলিং পিকত ৭৫০ৰ পৰা ৩০৬৪ মিটাৰ উচ্চতাৰ পৰিসৰ। উদ্যানখনৰ পশ্চিম প্ৰান্তৰ কাষেৰে ছিয়ম নদী বৈ গৈছে আৰু চিৰিং, ক্ৰ’বং, চেমং আৰু চুবং আদি কেইবাখনো সৰু নদী উদ্যানখনৰ পূব সীমাৰ ওচৰৰ ছিয়াং নদীত পানী ওলাই যায়। 

উদ্যানখন জেংগিঙত অৱস্থিত সংমণ্ডল বন কাৰ্যালয়ৰ প্ৰশাসনিক নিয়ন্ত্ৰণত আছে আৰু উদ্যানখনৰ পৰা ১৩০ কিলোমিটাৰ আৰু ১৮৫ কিলোমিটাৰ দূৰত্বত অৱস্থিত আলং আৰু পাছিঘাটৰ নিকটতম প্ৰধান চহৰ। পথৰ জৰিয়তে উদ্যানখনৰ ওচৰলৈ যোৱা সম্ভৱ নহয়, কাৰণ অঞ্চলটোৰ দূৰৈৰতা আৰু অঞ্চলটোৰ যোগাযোগৰ সুবিধাৰ অভাৱ। নিকটতম বিমানবন্দৰটো আলংত অৱস্থিত। পথ যোগাযোগৰ অসুবিধাৰ বাবে বন বিভাগৰ পৰিচালনাৰ নিয়ন্ত্ৰণ সীমিত আৰু সকলো বিভাগীয়/ৰেঞ্জ/বিট কাৰ্যালয় উদ্যানৰ বাহিৰত অৱস্থিত। পশ্চিমৰ ছিয়ম নদীৰ দৰে কৃত্ৰিম আৰু প্ৰাকৃতিক সীমাৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি আকাশী জৰীপৰ জৰিয়তে উদ্যানখনৰ সীমা অংকন কৰা হৈছে আৰু সীমাৰ কিছু অংশৰ মাটিৰ ওপৰত সীমা নিৰ্ধাৰণ এতিয়াও সম্পূৰ্ণ হোৱা নাই। উদ্যানখনৰ দুটা ৰেঞ্জ আছে; বোমডো গাঁৱৰ পৰা ৰামছিং ৰেঞ্জ আৰু লিছিং গাঁৱৰ পৰা জেংগিং ৰেঞ্জত প্ৰৱেশ কৰিব পৰা যায়। 

এই অঞ্চলটো অত্যন্ত আৰ্দ্ৰ, প্ৰচণ্ড বৰষুণ (বছৰি ২৩৪৩ মিলিমিটাৰ) আৰু কোনো সুনিৰ্দিষ্ট খৰালিৰ বতৰ। কম উচ্চতাৰ উষ্ণতা ১৫ ডিগ্ৰী চেলছিয়াছৰ পৰা ৩৮ ডিগ্ৰী চেলছিয়াছলৈকে হয়, অধিক উচ্চতাৰ অঞ্চলত শীতকালীন বৰফ পৰে। ২,২০০ মিটাৰ উচ্চতাত তাপমাত্ৰা ৪.২ ডিগ্ৰী চেলছিয়াছৰ পৰা ১৭.৭ ডিগ্ৰী চেলছিয়াছলৈকে ভিন্ন হয়।

## জীৱবিজ্ঞান আৰু পৰিৱেশ বিজ্ঞান
মৌলিং ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যানৰ আশে-পাশে থকা অঞ্চলটো এক বৃহৎ জৈৱ-বৈচিত্ৰ্যৰ, বিভিন্ন বায়’ট’পৰ সংমিশ্ৰণৰ বাবে ইয়াক প্ৰায়ে ৰাজ্যখনৰ জৈৱ বৈচিত্ৰ্যৰ দোলনা বুলি কোৱা হয়। উদ্যানখনত ৪০০ মিটাৰৰ পৰা ৩০০০ মিটাৰৰ ওপৰলৈকে উচ্চতা থকাৰ বাবে ই কম উচ্চতাৰ গ্ৰীষ্মমণ্ডলীয় অৰণ্যৰ পৰা ২৮০০ মিটাৰৰ ওপৰৰ উচ্চতাত নাতিশীতোষ্ণ অৰণ্যৰ মাজত এটা পৰিৱৰ্তন অঞ্চল গঠন কৰে।

ৰাস্তা-ঘাট দুৰ্বল বা নথকা আৰু ঘন অৰণ্যৰ বাবে সামগ্ৰিকভাৱে দুৰ্গমতাই ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যানখনৰ মূল অঞ্চলটোক মানুহৰ কাৰ্যকলাপৰ দ্বাৰা তুলনামূলকভাৱে অস্পৃশ্য কৰি ৰাখিছে। বিশেষকৈ উদ্যানখনৰ উত্তৰ আৰু দক্ষিণ-পূব অঞ্চলত ঝুম খেতিৰ পূৰ্বৰ প্ৰথাৰ প্ৰমাণ পোৱা গৈছে। উদ্যানখনত টাকিন, গোৰাল, ভাৰতীয় নাহৰফুটুকী, বংগ বাঘ, ভুকুৱা হৰিণ, চেৰৌ আৰু ৰঙা পাণ্ডা আদি জন্তুবোৰে বাস কৰি আছে। 

## লগতে চাওক
নামদফা ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যান

## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যান
ভলাগুৰি সত্ৰ (কলিয়াবৰ)

**ভলাগুৰি সত্ৰ** () কলিয়াবৰ মহকুমাৰ ছঅঁৰা সত্ৰৰ ভিতৰৰ এখন উল্লেখযোগ্য সত্ৰ। আহোম ৰজা জয়ধ্বজ সিংহৰ দিনতে ১৬৭১ চনত এই সত্ৰখন প্ৰতিষ্ঠা কৰা হয়। ভলাগুৰি সত্ৰৰ পূৰ্বৰ নাম আছিল ভেদেলী ভাণ্ডাৰ বা ভেদেলী ভঁৰাল।

## ইতিহাস
১৬৬৭ খৃ:ত লাচিত বৰফুকন মোগলৰ হাতৰ পৰা পাণ্ডু আৰু গুৱাহাটী উদ্ধাৰ কৰি কলিয়াবৰৰ দোপদৰত জিৰণি লয়। তাতেই কালঝাল সত্ৰৰ পৰা উজাই অহা ৰামানন্দ দেৱ বাহৰ পতি আছিল। লাচিত বৰফুকনে  তেওঁৰ ওচৰত শৰণ লৈ ভেদেলীৰ ভাণ্ডাৰতে সত্ৰ পাতি থাকিবলৈ কয়। (ৰজাৰ ভঁৰালীৰ নাম আছিল ভেদেলী আৰু তেওঁ ভঁৰালটোকে ভেদেলী ভাণ্ডাৰ বোলা হৈছিল। সেই ভাণ্ডাৰটো আছিল ভলাগুৰি গাঁৱত।)

লাচিত বৰফুকনৰ মৃত্যুৰ পিছত ৰামানন্দ দেৱ উজনিলৈ গৈ ডেৰবছৰমান থাকি পুনৰ ভলাগুৰিলৈ আহে আৰু তেওঁৰ শিষ্য শতাধিপ জগন্নাথ আৰু তেওঁৰ ভায়েক সনাতনেৰে আলচ কৰি ভেদেলী ভাণ্ডাৰৰ পূবে এজোপা বৃহৎ ভলাগছ কটাই কলীয়া গোঁসাই স্থাপন কৰি ১৬৭১ চনত সত্ৰ প্ৰতিষ্ঠা কৰে।

## অৱস্থান
ভলাগুৰি সত্ৰখন নগাঁও জিলাৰ পৰা পূবে প্ৰায় ৪৮ কিলোমিটাৰ দূৰত আৰু ৩৭ নং ৰাষ্ট্ৰীয় ঘাইপথৰ বাওঁফালে অৱস্থিত। সত্ৰলৈ সোমাই যোৱা বাটৰ বিপৰীতে বৰ্তমান এটা পেট্ৰ’ল ডিপো কাৰ্যক্ষম হৈ আছে।

## প্ৰতিষ্ঠা
ভলাগুৰি সত্ৰ কলিয়াবৰৰ পূৱথৰীয়া মৌজাৰ পূৱথৰীয়া গাঁৱত। সত্ৰৰ প্ৰতিষ্ঠাতা ৰামানন্দ দেৱ। ১৫৯৩ শকত প্ৰতিষ্ঠা কৰা সত্ৰৰ উপাস্য দেৱতা কলীয়া গোঁসাই। ৰামানন্দ দেৱ শ্ৰীৰাম আতাৰ প্ৰথমা পত্নী গংগা দেৱীৰ পুত্ৰ। ভলাগুৰি সত্ৰৰ প্ৰথম সত্ৰাধিকাৰ ৰামগোবিন্দ দেৱ।

## সত্ৰৰ সম্পদ
সত্ৰত কেইবাখনো সাঁচিপতীয়া পুথি সংৰক্ষিত হৈ আছে। ইয়াৰ ভিতৰত মহাপুৰুষীয়া বৈষ্ণৱ ভক্ত শ্ৰীৰাম আতাৰ হস্তলিপিৰে লিখা কীৰ্তন পুথিখন আৰু *গোপাল আতা চৰিত*খন উল্লেখযোগ্য।  ১৯৩৪ চনত ভলাগুৰি সত্ৰত তেতিয়াৰ ডেকা সত্ৰাধিকাৰ যোগেশ্বৰ দেৱ আতাই দান দিয়া ১২ লোচা মাটিত পুথিভঁৰাল স্থাপন কৰা হয়। ইয়েই কলিয়াবৰৰ প্ৰথম পুথিভঁৰাল বুলি জনা যায়।

### নাট
মহাপুৰুষীয়া পৰম্পৰা অনুসৰি সত্ৰৰ অধিকাৰসকলে বহুকেইখন নাট ৰচনা কৰিছিল। তাৰ ভিতৰত:

## তিথি-পাৰ্বন
ভলাগুৰি সত্ৰত বিভিন্ন উৎসৱ পতা হয়। সত্ৰৰ প্ৰতিষ্ঠাতা ৰামগোবিন্দ দেৱৰ মৃত্যু তিথি, শংকৰদেৱৰ তিথি, মাধবদেৱৰ তিথি, জন্মাষ্টমী, জেঠৰ তিথি, দৌলোৎসৱ অনুষ্ঠিত কৰা হয়। মাধবদেৱৰ তিথিত “লৱণুখোৱা’’ ভাওনা পতা হয়। অন্যান্য তিথি উৎসৱতো ভাওনা অনুষ্ঠিত কৰা হয়। 

## অন্যান্য
ভলাগুৰি সত্ৰৰ আন এক উল্লেখযোগ্য দিশ হ’ল, ভাৰতৰ স্বাধীনতাৰ পূৰ্বেই ১৯২০ চনৰ ১৭ ছেপ্তেম্বৰত পঞ্জীয়ন হোৱা ভলাগুৰি সত্ৰ গাঁৱলীয়া বেংকৰ প্ৰতিষ্ঠা। ইয়াৰ গুৰি ধৰিছিল ভলাগুৰি সত্ৰৰ খগেশ্বৰ গোস্বামীয়ে। পিছলৈ ১৩-০৭-১৯৫৬ “তাৰিখে ভলাগুৰি সত্ৰ সমবায় ঋণদান সমিতি’’ নামে পুনৰ পঞ্জীয়ন কৰা হয়। ১৯৬৬ চনত ই ভলাগুৰি সত্ৰ সমবায় সমিতি লিমিটেড নামেৰে নামকৰণ হৈ বৰ্তমানলৈ সক্ৰিয় হৈ আছে। এই সমবায় সমিতিখনে ক’ভিদ অতিমাৰীৰ পিছত যোৱা ২০২২ চনত শতবৰ্ষীয় উৎসৱ পালন কৰে।

## তথ্য সূত্ৰ

শ্ৰেণী:সত্ৰ
শ্ৰেণী:নগাঁও জিলা
শ্ৰেণী:ৱিকি লাভ্‌ছ ডকুমেণ্টশ্যন - অসম অধ্যায়
মাছাই জনগোষ্ঠী

**মাছাই জনগোষ্ঠী** () 'আফ্ৰিকাৰ গ্ৰেট লেক' অঞ্চলত অৱস্থিত কেনিয়াৰ উত্তৰ, মধ‍্য ‍‍‍‍‍‍আৰু দক্ষিণাঞ্চলত আৰু টাঞ্জানিয়াৰ উত্তৰাঞ্চলত বসবাস কৰা এটা নিলোটিক জনগোষ্ঠী। এই জনগোষ্ঠীৰ স্থানীয় ভাষা, 'মাছাই ভাষা'টো ডিংকা, কালেনজিন আৰু নিউৰ সৈতে জডিত এটা নিলোটিক ভাষা। বৰ্তমান কিছু সংখ‍্যক জেষ্ঠ মাছাই লোকৰ বাহিৰে অধিকাংশ মাছাই লোকে কেনিয়া আৰু টাঞ্জানিয়াৰ চৰকাৰী ভাষা 'কিস্বহিলী' আৰু ইংৰাজী ক’ব জানে। 

## জনসংখ্যা
মাছাই জনগোষ্ঠীৰ জনসংখ্যা ১৯৮৯ চনৰ পৰিসংখ্যা অনুসৰি  কেনিয়াত সবমুঠ ৩৭৭,০৮৯ জনৰ পৰা ২০১৯ চনত ১,১৮৯,৫২২ জনলৈ বৃদ্ধি হৈছে। অৱশ্যে বহু সংখ্যক মাছাই লোকে এই পৰিসংখ্যাক চৰকাৰৰ অনাৱশ্যক হস্তক্ষেপ ৰূপে বিবেচনা কৰে আৰু সেয়ে তেওঁলোকে এনে পৰিসংখ্যাত ভাগ নলয় নতুবা ভুল তথ্যৰ যোগান ধৰে।

## ইতিহাস
মাছাই জনগোষ্ঠীৰ লোকসকল দক্ষিণ চুডানেৰে আহি আফ্ৰিকান গ্ৰেট লেক অঞ্চলত বসবাস কৰি আহিছে। মাছাই জাতিলোককে ধৰি অন্য নিলোটিক ভাষী, যেনে তোৰকানা আৰু কালেলজিন আদি লোকসকল পশুপালক আৰু এওঁলোক ভয়ংকৰ যোদ্ধা তথা পশুচোৰ হিচাপে প্ৰখ্যাত। পূব আফ্ৰিকাত বসবাস কৰা মাছাই তথা অন্য জনগোষ্ঠীৰ লোকসকলে কাষৰীয়া কুছিটিক ভাষী জাতিবোৰৰ পৰা বিভিন্ন ৰীতি-নীতি আৰু কলা-কৌশল আহৰণ কৰিছে। এইবিলাকৰ ভিতৰত উল্লেখযোগ্য হৈছে বয়স অনুসৰি সামাজিক ব্যৱস্থা, যৌনাংগ বিকৃতকৰণ (circumcision) আৰু শব্দভাণ্ডাৰ আদি।

## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী: জনগোষ্ঠী
শ্ৰেণী:আফ্ৰিকাৰ দেশ
বৰুৱাচুক (কলিয়াবৰ)

**বৰুৱাচুক** () অসমৰ নগাঁও জিলাৰ কলিয়াবৰ মহকুমাৰ এখন গাঁও। আহোম ৰজা জয়ধ্বজ সিংহৰ দিনতে সুদূৰ কনৌজৰ পৰা অহা ৰামলাল ভাগৱতী নামৰ এজন ব্যৱসায়ীয়ে বণিজৰ উদ্দেশ্যে আহি এই ঠাইতে থাকিবলৈ লয় আৰু তেওঁৰ সতি-সন্ততিৰ পৰাই এই গাঁওখন ঠন ধৰি উঠে। 
## অৱস্থান
বৰুৱাচুক গাঁওখন নগাঁও চহৰৰ পৰা পূব দিশে প্ৰায় ৪৯ কিলোমিটাৰ দূৰত ৩৭ নং ৰাষ্ট্ৰীয় ঘাইপথৰ সোঁফালে অৱস্থিত। ই চতিয়াল মৌজাৰ অন্তৰ্গত এখন গাঁও। 

## ইতিহাস
ইতিহাসত সন্নিৱিষ্ট তথ্য মতে, আহোম ৰজা জয়ধ্বজ সিংহৰ দিনত কনৌজৰ পৰা ৰামলাল ভাগৱতী নামৰ এজন লোক বেপাৰ কৰাৰ মানসেৰে কলং সুঁতিৰে আহি এজোপা আমগছৰ তলত থাকি বেপাৰ কৰিছিল। তেওঁৰ তিনিপুত্ৰ কানাই, নদাই আৰু বলাই। মোমাই তামোলী বৰবৰুৱাই তিনিওকে কানাইক বৰুৱা, নদাইক হাজৰিকা আৰু বলাইক শইকীয়া পাতে। কানাই বৰুৱা সাতজন ল’ৰা আছিল, নকুল, গকুল, বৃন্দাবন, বনমালী, পুনাই, মথুৰা আৰু কমললোচন। কালক্ৰমত এই সাতজন ৰাজপ্ৰদত্ত বিষয়বাব বৰুৱা উপাধি পোৱা লোকে বসতি কৰিবলৈ লোৱা গাঁওখনৰ নাম বৰুৱাচুক হয়গৈ।

## বিৱৰণ
### চাৰিসীমা
গাঁওখনৰ পূবে ন-সত্ৰ, পশ্চিমে নিজ-চতিয়াল আৰু পুৰণি সত্ৰ, উত্তৰে কলং সুঁতি আৰু দক্ষিণে চতিয়াল দলনি আৰু বিস্তীৰ্ণ খেতি পথাৰ আছে।
### জনসংখ্যা
বৰুৱাচুক গাঁৱৰ জনসংখ্যাৰ ঘনত্ব অধিক। ২০১১ চনৰ পিয়লমতে গাঁৱত ৬০০ৰো অধিক লোক আৰো ১২০টা পৰিয়াল আছে। মুঠ ভোটাৰৰ সংখ্যা ৪০০ জন। 
### চুবুৰী
গাঁওখন তিনিটা চুবুৰীৰে গঠিত। আলি চুক, ডোঙৰ চুক আৰু পথাৰ চুক। ৰাষ্ট্ৰীয় ঘাইপথৰ কাষৰ অঞ্চলক আলিচুক, পথাৰৰ সম্মুখেৰে যোৱা গাঁৱলীয়া বাটৰ কাষৰ বসতিক পথাৰ চুক আৰু নামঘৰৰ কাষৰ অঞ্চলক ডোঙৰ চুক বোলা হয়। পূৰ্বে কলঙৰ পানী সোমাই এই ঠাইৰ দ খাল-ডোংবোৰ উপচি আছিল। সেইবাবেই ডোঙৰ চুক বোলা হয়।
### ঐতিহ্য
বৰুৱাচুক গাঁৱত বহু পুৰণি প্ৰায় ১২ বিঘা মাটিৰ এটা ৰাজহুৱা পুখুৰীৰ উপৰি দুবিঘা মাটিৰ মাছ পোহাৰ বাবে আন এটা পুখুৰী আছে। এই পুখুৰীৰ পৰা উপাৰ্জিত ধন ৰাজহুৱা কামত খৰচ কৰা হয়। গাঁৱৰ ঠিক মাজভাগত শ্ৰীশ্ৰী গোপাল মন্দিৰ নামকৰণেৰে এটা বৰ নামঘৰ আছে। গাঁৱৰ একাধিক পৰিয়ালত সাঁচিপতীয়া পুথি সংগৃহীত হৈ আছে।
### শিক্ষা
বৰুৱাচুক গাঁৱৰ মাজেৰে যোৱা ৰাষ্ট্ৰীয় ঘাইপথৰ কাষতে “বৰুৱাচুক নিম্ন বুনিয়াদী বিদ্যালয়’’ নামৰ এখন প্ৰাথমিক শিক্ষা কেন্দ্ৰ আৰু অংগনবাদী শিশু কেন্দ্ৰ এটা আছে।

## তথ্য সূত্ৰ

শ্ৰেণী:অসমৰ গাঁও
শ্ৰেণী:নগাঁও জিলা
শ্ৰেণী:ৱিকি লাভ্‌ছ ডকুমেণ্টশ্যন - অসম অধ্যায়
মিকুমি ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যান

**মিকুমি ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যান** () খন টাঞ্জানিয়াৰ ম’ৰ’গ’ৰ’ অঞ্চলত অৱস্থিত আৰু এই ৩,২৩০ কিলোমিটাৰ (১,২৫০ স্কোৱাৰ মিটাৰ) মাটিকালিৰ উদ‍্যানখন ১৯৬৪ চনত গঠন কৰা হৈছিল। এই উদ‍্যানখন টাঞ্জানিয়াৰ চতুৰ্থ সৰ্ববৃহত ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যান। টাঞ্জানিয়াৰ এ-৭ ৰাষ্ট্ৰীয় পথ এই উদ‍্যানৰ মাজেৰে পাৰ হৈ গৈছে।

## ভৌগলিক বিৱৰণ

মিকুমি ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যানখনৰ দক্ষিণে 'চেলাছ গেম ৰিজাভ' (Selous Game Reserve) অৱস্থিত আৰু এই অৱস্থিতিয়ে এক বিশেষ পৰিস্থিতিতন্ত্ৰৰ সৃস্টি কৰিছে। ইয়াৰ ওপৰিও উদ্যানখনৰ পৰিসীমাত ওডযোংৱা পৰ্বত(Udzungwa Mountains) আৰু ওলোগোৰো পৰ্বত (Uluguru Mountains) অৱস্থিত।  এই উদ্যানৰ মাজত অৱস্থিত মালোনডে পৰ্বত (Malundwe Mountain) উদ্যানৰ পূৱৰ পৰা পশ্চিমলৈ বিয়পি আছে আৰু এই পৰ্বত ওলোগোৰো পৰ্বতৰ লগত ওভিদুন্দা (Uvidunda) পৰ্বতৰ উত্তৰ পূৱ সীমাত আৰু ওডযোংৱা পৰ্বতৰ পশ্চিম সীমাত লগ লগাইছে।  

## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী: টাঞ্জানিয়াৰ ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যান
লাল লৈ

**লাল লৈ** () হৈছে সিন্ধী ভাষাৰ এটি শব্দ যিয়ে পঞ্জাবী শীতকালীন লোক উৎসৱ লহৰীক বুজায়। ভাৰত আৰু পাকিস্তানৰ সিন্ধু প্ৰদেশৰ কিছু অঞ্চলত বসবাসকাৰী হিন্দু ধৰ্মাৱলম্বী সিন্ধীসকলে এই উৎসৱ পালন কৰে। লাল লৈৰ দিনা শিশুসকলে তেওঁলোকৰ ককা-আইতা, খুড়ী-পেহীসকলৰ পৰা কাঠ-খৰি আদি মাগি আনে। ৰাতি সেই খৰিৰে জুই জ্বলাই জুইৰ চাৰিওফালে সকলোৱে গীত-নৃত্য, খেল-ধেমালি আদি কৰি আনন্দ-উপভোগ কৰে। 

সিন্ধিসকলে বিশ্বাস কৰে যে লাল লৈৰ উদ্দেশ্য হʼব লাগে পুৰণি বস্তুবোৰৰ পৰা পৰিত্ৰাণ পোৱা আৰু তিৰমুৰ উৎসৱৰ প্ৰস্তুতিৰ বাবে আত্মশুদ্ধি কৰা। সিন্ধীসকলে লাল লৈৰ পিছদিনাখন তিৰমুৰ উৎসৱ উদযাপন কৰে। তিৰমুৰ হৈছে মকৰ সংক্ৰান্তিৰ সিন্ধি নাম। সিন্ধিসকলৰ বাবে, মকৰ সংক্ৰান্তিৰ অৰ্থ হৈছে ভগৱান সূৰ্যক পূজা কৰা আৰু চিলা উৰোৱা।

কিছুমানৰ মতে সকলো সিন্ধীলোকে লাল লৈ উৎসৱ পালন নকৰে আৰু এই উৎসৱটো হয়তো উজনি সিন্ধু প্ৰদেশৰ লোকসকলে পালন কৰিছিল য’ত ঐতিহাসিকভাৱেই পঞ্জাবৰ পৰা অভ্যন্তৰীণ প্ৰব্ৰজন ঘটি আছে। সিন্ধু প্ৰদেশৰ ক’ত লাল লৈ পালন কৰা হৈছিল বা এতিয়া তাত পালন কৰা হয় নে নহয় সেয়া নিৰ্ণয় কৰাটো অৱশ্যে কঠিন। কিন্তু ভাৰতৰ সিন্ধী সম্প্ৰদায়ৰ লোকে প্ৰতি বছৰে লাল লৈ পালন কৰে। সিন্ধু সভাৰ পৃষ্ঠপোষকতাত ইন্দোৰ, মুম্বাই আৰু উদয়পুৰৰ দৰে চহৰসমূহতো এই উৎসৱৰ আয়োজন কৰা হয়।

যিবোৰ চহৰত সিন্ধী আৰু পঞ্জাবীসকল একেলগে বসবাস কৰে সেইবোৰ ঠাইত যৌথভাৱে লাল লৈ/লহৰী উৎসৱৰ আয়োজন কৰা হয়।

## লগতে চাওক
* মকৰ সংক্ৰান্তি
* পোংগল
* অহীৰ
* ভোগালী বিহু
* সংক্ৰান্তি
* শীতকালীন অয়নান্ত
* লহৰী

## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:উৎসৱ
অংগ লিপি

**অংগ লিপি** বা **অংগিকা** () (𑂃𑂁𑂏) এটা ঐতিহাসিক লিখন প্ৰণালী আছিল। বৌদ্ধ গ্ৰন্থ "ললিতবিস্তাৰ"ত অংগ লিপিৰ উল্লেখ পোৱা যায়, য'ত কোৱা হৈছে যে অংগ লিপি ভগৱান বুদ্ধই জনা ৬৪টা লিপিৰ ভিতৰত এটা আছিল।

## ব্যুৎপত্তি আৰু ইতিহাস
প্ৰাচীন সংস্কৃত ভাষাৰ বৌদ্ধ গ্ৰন্থ ললিতবিস্তাৰত অংগ লিপিৰ বিষয়ে উল্লেখ আছে, য'ত এই লিপিটোক ভগৱান বুদ্ধদেৱৰ জ্ঞাত ৬৪টা লিপিৰ তালিকাৰ ভিতৰত অন্যতম লিপি বুলি আগভাগত স্থান দিয়া হৈছে। আৰ্থাৰ ক'ক বাৰ্নেলে ললিতবিস্তাৰত উল্লেখ কৰা চৌষষ্ঠিটা লিপিৰ ভিতৰত কিছুমান লিপিক হে পৌৰাণিক বুলি গণ্য কৰিছিল। ইয়াৰ ভিতৰত তেওঁ দ্ৰাবিড়, অংগ আৰু বংগকে ধৰি কিছুমান লিপিক বাস্তৱ বুলি গণ্য কৰিছিল যদিও এই লিপিবোৰ খ্ৰীষ্টীয় নৱম বা দশম শতিকালৈকে সুকীয়া বৰ্ণমালা হিচাপে প্ৰচলিত হোৱা নাছিল।  (বাৰ্নেলে এই অংশটোক পলমকৈ হোৱা ইণ্টাৰপলেচন বা পিছত অন্তৰ্ভুক্ত কৰা বুলি মত প্ৰকাশ কৰিছিল। )

## বৈশিষ্ট্য আৰু তুলনা
অংগ লিপি আৰু বাংলা লিপি সম্ভৱত ব্ৰাহ্মী লিপিৰ পৰাই উদ্ভৱ হৈছিল, য'ত কিছুমান আঞ্চলিক বৈশিষ্ট্য নিহিত হৈ আছিল। ইয়াৰ দ্বাৰা এই কথাটোকে সমৰ্থন কৰে যে বৰ্ণমালাত স্থানীয় বৈশিষ্ট্যসমূহৰ বিকাশ প্ৰাচীন কালৰ পৰাই চলি আছিল।

ই ভাৰতীয় বৰ্ণমালাৰ স্থানীয় ভিন্নতাৰ প্ৰাৰম্ভিক বিকাশ প্ৰতিফলিত কৰে।

## লগতে চাওক
*তেলুগু লিপি
*ব্ৰাহ্মী লিপি
*টাক্‌ৰী লিপি

## তথ্য সূত্ৰ

শ্ৰেণী:লিপি
শ্ৰেণী:এছীয় লিপি
লুছাই পাহাৰ

**লুছাই পাহাৰ** (বৰ্তমান **মিজো পাহাৰ** বুলি কোৱা হয়) উত্তৰ-পূব ভাৰতৰ *পাটকাই-আৰাকান যোমা* পৰ্বতমালাত এটা পাহাৰীয়া অঞ্চল গঠন কৰা এটা পাহাৰ। এই পাহাৰটো বৰ্তমান মিজোৰাম ৰাজ্যত অৱস্থিত।
## ভূগোল
সৰ্বোচ্চ শৃংগ *ফাংপুই*ৰ উচ্চতা ২,১৫৭ মিটাৰলৈকে বিস্তৃত, যাক *ব্লু মাউণ্টেইন* বুলিও কোৱা হয়।

## উদ্ভিদ আৰু প্ৰাণী
পাহাৰবোৰৰ বেছিভাগ অংশই ঘন বাঁ‌হনিৰে আৰু জোপোহা তৰু-তৃণৰে আবৃত হৈ আছে। কিন্তু পূব অংশত সম্ভৱতঃ কম বৰষুণৰ প্ৰভাৱৰ বাবে মুকলি ঘাঁহেৰে আবৃত ঢাল পোৱা যায়, য'ত ৰ'ড'ডেণ্ড্ৰনৰ মাজত ওক আৰু পাইনৰ বাগিচা আছে। লুছাই পাহাৰৰ সৰ্বোচ্চ শৃংগ হৈছে *ব্লু মাউণ্টেইন*।

## বাসিন্দা
বৰ্তমান মিজোৰাম নামেৰে পৰিচিত লুছাই পাহাৰে বিভিন্ন জনজাতীয় জনগোষ্ঠীক আতিথ্য দিয়াৰ ইতিহাস বহু পুৰণি। ইয়াৰ ভিতৰত মিজো জনগোষ্ঠীয় লোকসকল সংখ্যাগৰিষ্ঠ আৰু বিশিষ্ট জনগোষ্ঠী হিচাপে পৰিচিত হৈ আহিছে। আন এক জনজাতীয় সম্প্ৰদায় *লাই জনগোষ্ঠী*য়ে লুছাই পাহাৰৰ নিৰ্দিষ্ট কিছুমান অঞ্চলত বাস কৰে।

## গ্ৰন্থতালিকা
* T. H. Lewin, *Wild Races of N.E. India* (1870)
* *Lushai Hills Gazetteer* (Calcutta, 1906)
## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ পাহাৰসমূহ
শ্ৰেণী:মিজোৰাম
শ্ৰেণী:ত্ৰিপুৰা
নগা পাহাৰ

**নগা পাহাৰ**ৰ উচ্চতা প্ৰায়  বিশেষকৈ ভাৰত আৰু ম্যানমাৰৰ সীমান্তত অৱস্থিত। ইয়াক এক জটিল পৰ্বত আৰু পৰ্বতমালাৰ অংশ বোলা হয়। পাহাৰখন ভাৰতবৰ্ষৰ ভূখণ্ডৰ নাগালেণ্ড ৰাজ্য আৰু বাৰ্মাৰ প্ৰশাসনিক বিভাগ(বাৰ্মিজ) অন্তৰ্গত। নগা স্ব-প্ৰশাসিত অঞ্চলৰ অন্তৰ্গত ঠাইডোখৰক নগা পাহাৰ বুলি কোৱা হয়। নগা পাহাৰৰ সৰ্বোচ্চ বিন্দু হৈছে *সাৰামতী পৰ্বত*। ()
## ব্যুৎপত্তি
"নগা" শব্দটোৱে নগা লোকসকলক বুজায়, যিসকলক বাৰ্মিজ ভাষাত "নাগা" বা "নাকা" বুলি কোৱা হৈছিল। ইয়াৰ অৰ্থ হৈছে "কাণ বিন্ধা থকা মানুহ।" 
## ইতিহাস
ভাৰতবৰ্ষত ব্ৰিটিছ শাসনকালত নগা পাহাৰৰ কিছু অংশ ব্ৰিটিছৰ অধীনলৈ আহিছিল যদিও নগা পাহাৰৰ বৃহত্তৰ এলেকাটো ব্ৰিটিছ প্ৰশাসনৰ নিয়ন্ত্ৰণ আৰু অধীনলৈ নাহিল। ১৮৬৬ চনত নগা পাহাৰ জিলা ব্ৰিটিছ ভাৰতৰ নিয়ন্ত্ৰণৰ অধীনত থকা নগা পাহাৰৰ এটা অংশৰ সৈতে একত্ৰিত কৰি এখন পূৰ্ণাংগ জিলাত পৰিণত কৰা হয়।

নগা পাহাৰ জিলাৰ সীমা কেইবাটাও নগা জনগোষ্ঠীৰ ভূখণ্ড যেনে- আওনগা(আওছ) (১৮৮৯), সেমা নগা(সেমাছ)(১৯০৪), আৰু কন্যাক নাগা (১৯১০) সংযুক্ত কৰি ক্ৰমান্বয়ে সম্প্ৰসাৰিত হৈছিল। ১৯১২ চনত জিলাখনক অসম প্ৰদেশৰ অংশ হিচাপে লোৱা হয়। ভাৰত বিভাজনৰ পিছত ইয়াক টুনছাং জিলা(টুয়েছাং সংমণ্ডল)ৰ সৈতে একত্ৰিত কৰি ১৯৬৩ চনত এখন পূৰ্ণাংগ ৰাজ্য *নাগালেণ্ড* নামৰ ৰাজ্যখন গঠন কৰা হয়।
## ভূতত্ত্ব: ৰাষ্ট্ৰীয় ভূতাত্ত্বিক স্মৃতিসৌধ

নাগালেণ্ডৰ কিফিৰ জিলাৰ পুংগ্ৰোৰ ওচৰৰ *নাগাহিল অফিঅ'লাইট ছাইট* (NHO)ক *ভাৰত ভূতাত্ত্বিক জৰীপ*(GSI) অৰ্থাৎ ভাৰতত ৰাষ্ট্ৰীয় ভূতাত্ত্বিক কীৰ্তিচিহ্নসমূহৰ তালিকাৰ দ্বাৰা ভূ-পৰ্যটনৰ সুৰক্ষা, ৰক্ষণাবেক্ষণ, প্ৰচাৰ আৰু বৃদ্ধিৰ বাবে ভাৰতৰ ৰাষ্ট্ৰীয় ভূতাত্ত্বিক স্মৃতিসৌধ হিচাপে ঘোষণা কৰিছে॥নগা পাহাৰৰ সীমাৰ জটিলতা আৰু অৱস্থানৰ বাবে দুয়োখন দেশৰ মাজত এক স্বাভাৱিক বাধাৰ সৃষ্টি কৰিছে। নগা পাহাৰ আৰাকান পৰ্বত (ৰাখিনে ৰেঞ্জ)ৰ অংশ, যি উত্তৰ দিশত  লৈ উঠি আছে। 
## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ পাহাৰসমূহ
ছিৰোহি ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যান

**ছিৰোহি ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যান** () উত্তৰ-পূব ভাৰতৰ মণিপুৰ ৰাজ্যত অৱস্থিত। ভাৰত-ম্যানমাৰ সীমান্তৰ ওচৰত অৱস্থিত এইখন সৰু সংৰক্ষিত অঞ্চল। ১৯৮২ চনত ইয়াক ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যান হিচাপে ঘোষণা কৰা হৈছিল। ভূখণ্ড পাহাৰীয়া আৰু ইয়াৰ মাজতে উপত্যকা আছে। নিকটতম চহৰ-উখৰুল (৫ কিলোমিটাৰ)। ৰেলহেড-ডিমাপুৰ (২৫০ কি.মি.)। উদ্যানখনত জীৱ-জন্তুৰ ভিতৰত ট্ৰেগোপান, বাঘ আৰু নাহৰফুটুকী আদি আছে। ইয়াতেই বিখ্যাত ছিৰোহি শেৱালি (Lilium mackliniae) প্ৰাকৃতিকভাৱে গজে। 

উখৰুলৰ ওচৰৰ ছিৰোহী কাছং শৃংগ সমুদ্ৰপৃষ্ঠৰ পৰা ২৮৩৫ মিটাৰ উচ্চতাত অৱস্থিত এক আচৰিত পাহাৰৰ ওপৰৰ দৃশ্যপট। এই শৃংগৰ পৰাই বহুতো নদীৰ উৎপত্তি হৈছে। 

ব্লাইথৰ ট্ৰেগোপেন আৰু মিচেছ হিউমৰ বাৰ বেকড ফেজেণ্টৰ দৰে বিৰল চৰাইয়ে পাহাৰৰ শিখৰত বাস কৰে। উদ্যানখনত প্ৰাকৃতিক জীৱন এটা অবিক্ষিপ্ত জৈৱিক ব্যৱস্থাৰ দ্বাৰা সমৰ্থিত।

## উদ্ভিদ
ইয়াৰ চাৰিওফালে ঘন গ্ৰীষ্মমণ্ডলীয় অৰণ্য আৰু পাহাৰৰ শৃংগত নাতিশীতোষ্ণ অৰণ্য আছে।

## প্ৰাণীজগত
এই ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যানখনত বাঘ, নাহৰফুটুকী, বনৰীয়া গাহৰি, হৰিণ, এণ্টিলপ আৰু বহুতো চৰাইৰ বাসস্থান যিবোৰৰ ভিতৰত ঈগল, শগুন, টিট, ৱাৰ্বলাৰ, উইচ্ছু আৰু ফেজেণ্ট আদি অন্তৰ্ভুক্ত।

## লগতে চাওক
* কেইবুল লামজাও ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যান

## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যান
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যান
ফংপুই ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যান

**ফংপুই ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যান** () বা **ফংপুই ব্লু মাউণ্টেন ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যান** ভাৰতৰ মিজোৰামৰ দুখন ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যানৰ ভিতৰত অন্যতম আৰু আনখন হৈছে মুৰলেন ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যান। লংটলাই জিলাত অৱস্থিত মূল চহৰ আইজলৰ পৰা মিজোৰামৰ দক্ষিণ-পূব দিশত আৰু তুলনামূলকভাৱে বাৰ্মাৰ ওচৰত অৱস্থিত। ইয়াৰ নাম ফংপুই পৰ্বত, যাক প্ৰায়ে মিজোৰামৰ নীলা পৰ্বত বুলি কোৱা হয়, যিটো ৰাজ্যখনৰ সৰ্বোচ্চ পৰ্বতৰ শৃংগ, ইয়াৰ উচ্চতা ২,১৫৭ মিটাৰ। ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যানখনে সমগ্ৰ পৰ্বতটোৰ লগতে চাৰিওফালৰ সংৰক্ষিত বনাঞ্চলখনকো সামৰি লৈছে।
## ভূগোল
ফংপুই পাহাৰীয়া অঞ্চলটো বেছিভাগ সময়তে ডাৱৰৰ পাতল তৰপেৰে আবৃত হৈ থাকে, যাৰ বাবে ইয়াক দূৰৰ পৰা নীলা দেখা যায়, সেয়েহে ইয়াৰ নাম নীলা পৰ্বত। 
সেয়েহে গোটেই বছৰটোৰ উষ্ণতা ১১–২৯ ডিগ্ৰী চেলছিয়াছৰ ভিতৰত মৃদু হৈ থাকে আৰু গড় বৰষুণৰ পৰিমাণ ৩,০০০ চে.মি. 
ইয়াৰ পৰা বাৰ্মা অভিমুখে বৈ যোৱা মূল নদী ছিমটুইপুই দেখা যায়। সকলো পৰ্বত অতি ঠেক আৰু বেছিভাগেই চোকা শিলেৰে গঠিত আৰু আটাইতকৈ দৰ্শনীয় পশ্চিম দিশত থ্লাঝুয়াং খাম নামৰ এটা সুন্দৰ অৰ্ধবৃত্তাকাৰ শিল আছে, যিটো মূক আৰু ঠেক ঢালযুক্ত। 
এই পৰ্বতমালা উত্তৰ-দক্ষিণ দিশত প্ৰায় ১০ কিলোমিটাৰ বিস্তৃত। উদ্যানখনৰ গুৰি আৰু পৰিধিৰ নিকটতম মানৱ বসতিস্থল থালটলাং গাঁও। 
## উদ্ভিদ আৰু প্ৰাণীজগত
ফংপুই ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যানত বিৰল ব্লাইথ ট্ৰেগোপান, হক, ছানবাৰ্ড, ডাৰ্ক-ৰামপড চুইফ্টকে ধৰি বিভিন্ন ধৰণৰ চৰাইৰ বাসস্থান উপলব্ধ আৰু মিজোৰামৰ ৰাজ্যিক চৰাই মিচেছ হিউমৰ ফেজেণ্ট। 
ইয়াৰ উপৰিও পাহাৰীয়া ছাগলী, ধীৰ ল’ৰিছ, বাঘ, নাহৰফুটুকী, নাহৰফুটুকী মেকুৰী, চেৰ’, গ’ৰাল, এছিয়াটিক ক’লা ভালুক, ষ্টাম্প-টেইলড মেকাক আৰু কেপড লেংগুৰ আদি বিৰল প্ৰাণী আছে। ২০০০ চনত বিৰল চৰাইৰ প্ৰজাতি যেনে মাউণ্টেন বাঁহৰ পাৰ্ট্ৰিজ, অৰিয়েণ্টেল পাইড হৰ্ণবিল, বেঙুনীয়া ৰঙৰ ক'চ'য়া, ডাঠ লাফিংথ্ৰাছ, ধূসৰ চিবিয়া, ক'লা ঈগল আৰু ডাঙৰ ঠোঁটৰ কাউৰী আদি লিপিবদ্ধ কৰা হয়। ডাৱৰীয়া নাহৰফুটুকী (Neofelis nebulosa) ১৯৯৭ চনত প্ৰথমবাৰৰ বাবে দেখা গৈছিল আৰু নথিভুক্ত কৰা হৈছিল। ভূ-প্ৰকৃতি বিভিন্ন ঘাঁহৰ প্ৰাকৃতিক বাসস্থান (আচলতে নামটোৰ উৎপত্তি, লাই উপভাষাত phawng মানে "ঘাঁহনি", আৰু -pui "মহান"ৰ প্ৰত্যয়)। ঠেক ঢালবোৰ অৰ্কিড আৰু ৰ’ড’ডেণ্ড্ৰনেৰে আবৃত আৰু ইয়াত বাঁহৰ অঞ্চল আছে।

## পৰ্যটন
মিজোৰাম চৰকাৰে খৰালি কালতহে ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যানখনলৈ পৰিৱেশ অনুকূল ভ্ৰমণৰ অনুমতি দিয়ে, অৰ্থাৎ নৱেম্বৰৰ পৰা এপ্ৰিল মাহৰ শেষলৈকে ৬ মাহৰ বাবে অনুমতি পত্ৰ খোলা থাকে। বাকী ঋতুবোৰ প্ৰাকৃতিক বিকাশ আৰু সজীৱতাৰ বাবে এৰি দিয়া হয়। যোৱা মুকলি ছিজনত ৫২জন বিদেশীকে ধৰি ৫৬৯জন দৰ্শনাৰ্থী আছিল।

## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যান
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যান
চলাপথাৰ বৌদ্ধ বিহাৰ আৰু সাংস্কৃতিক কেন্দ্ৰ

**চলাপথাৰ বৌদ্ধ বিহাৰ** (Chalapathar Buddhist Monastery) হৈছে থাই স্থাপত্য শৈলীৰে নিৰ্মিত বৌদ্ধ মন্দিৰ আৰু অসমৰ আটাইতকৈ পুৰণি বৌদ্ধ মঠসমূহৰ অন্যতম। চলাপথাৰ বৌদ্ধ বিহাৰ অসম ৰাজ্যৰ চৰাইদেউ জিলাৰ চলাপথাৰ শ্যাম গাঁৱত অৱস্থিত। এই বৌদ্ধ বিহাৰৰ স্থাপন কৰা হৈছিল ১৯০১ চনত। বৌদ্ধ বিহাৰৰ স্থায়ী ভৱন ১৯৯৩ চনত নিৰ্মাণ কৰা হয়। এই বৌদ্ধ বিহাৰৰ পৰিসৰত এটা সাংস্কৃতিক কেন্দ্ৰ, এখন পালি বিদ্যালয়, এটা পৰ্যটক বিশ্ৰামাগাৰ, আৰু ৭৩ বছৰৰ পুৰণি *চলা জ্ঞানোদয় গ্ৰন্থাগাৰ* অৱস্থিত, য'ত বৌদ্ধ ধৰ্মীয় পাঠ, কিতাপ আৰু পাণ্ডুলিপিসমূহ সংৰক্ষিত আছে।

দুকুৰিৰো ততোধিক বছৰ ধৰি প্ৰখ্যাত পালি পণ্ডিত ভান্তে ড° শাসন বংশ মহাথেৰাই চলাপথাৰ বৌদ্ধ বিহাৰৰ মুখ্য ভিক্ষু আছিল।

## তথ্য সংগ্ৰহ

## বাহ্যিক সংযোগ
* Official Website of Tai-Khamyang Heritage Society, Chalapothar 
* Chalapathar: In Tai territory

শ্ৰেণী:চৰাইদেউ জিলা
শ্ৰেণী:ৱিকি লাভ্‌ছ ডকুমেণ্টশ্যন - অসম অধ্যায়
শ্ৰেণী:বৌদ্ধ মঠ
স্বধয়া পুৰীৰ লক্ষ্মীনাৰায়ণৰ তামৰ ফলি

**স্বধয়া পুৰীৰ লক্ষ্মীনাৰায়ণৰ তামৰ ফলি** হৈছে ১৩২৩ শকৰ তাম্ৰ ফলি য'ত ঘিলামৰা তামৰ ফলি আৰু ধেনুখনা তামৰ ফলি নামেৰে দুখন তামৰ ফলি অন্তৰ্ভুক্ত হৈ আছে। ইয়াত লক্ষ্মীনাৰায়ণ আৰু সত্যনাৰায়ণ ৰজাই বাসুদেৱৰ সেৱা-পূজাৰ উদ্দেশ্যে ভূমি দান দিয়াৰ কথা উল্লেখ আছে। লক্ষ্মীনাৰায়ণ আছিল চুতীয়া ৰজা। এই চুতীয়া ৰাজ্যৰ প্ৰাণকেন্দ্ৰ আৰু ৰাজধানী আছিল শদিয়া বা সধয়াপুৰ। চুতীয়া ৰজা সকলে নিজকে সধয়াপুৰেশ্বৰ বা সধয়াধিপতি বুলি চিনাকি দিছিল  শদিয়াৰ কীৰ্তিচিহ্ন সমূহতো চুতীয়া ৰজাৰ নাম খোদিত আছে। ভীষ্মক নগৰ আৰু ৰুক্মিণী নগৰৰ ইটাত চুতীয়া ৰজা লক্ষ্মীনাৰায়ণৰ নাম খোদিত আছে। তাম্ৰেশ্বৰী শালৰ ইটাৰ দেৱালখন চুতীয়া ৰজা মুক্ত-ধৰ্মনাৰায়ণে নিৰ্মাণ কৰাইছিল । এই ফলিৰ লিপিকাৰক আছিল-কাৰক।

## তাম্ৰ ফলিৰ ভাৱাৰ্থ
এই দুয়োখন তামৰ ফলিত স্বধয়া পুৰীৰ নাৰায়ণৰ ৰাজাবংশৰ প্ৰশংসাৰে প্ৰকাশিত ভাৱাৰ্থ এনেধৰণৰ- 
 দেৱাসুৰসকলেও নিজ কাৰ্য সিদ্ধিৰ বাবে নমস্কাৰ কৰা। পাৰ্বতীৰ হৃদয়ানন্দ গণেশক নমস্কাৰ জনাও। নান্দীশ্বৰ ৰজাই শত্ৰু সকলক পৰাস্ত কৰি স্বধয়াপুৰীত নিৰ্ভয়ে বাস কৰিছিল। তেওঁৰ পুত্ৰ সত্যনাৰায়ণে অনেক ৰজাক জয় কৰাত বিজিত ৰজাসকলে তেওঁৰ বন্দনা কৰিছিল। তেওঁৰ পুত্ৰ লক্ষ্মীনাৰায়ণে নিজে বাহুবলেৰেই সকলো ৰজাক বশীভূত কৰি এজন শ্ৰেষ্ঠ নৃপতি হৈছিল।

## ভূমিদান
কমলানাভ আছিল শান্তিল্য গোত্ৰৰ এজন ব্ৰাহ্মণ। তেওঁৰ পুত্ৰ হৰিয়ে সদায়েই বাসুদেৱাক পূজা-অৰ্চনা কৰিছিল। এইগৰাকী হৰিৰে পুত্ৰ আছিল ৰবিদেৱ। তেৱোঁ বাসুদেৱৰ একান্ত ভক্ত আছিল। লিপিত উল্লেখ থকা মতে ১৩২৩ শকৰ পূৰ্ণ বিষুব সংক্ৰান্তিৰ দিনা ৰজা লক্ষ্মীনাৰায়ণে ৰবিদেৱক বখনা গাঁৱে সৈতে ২০০ পুটি (পুৰা) মাটি দান কৰে। এই মাটিৰ চাৰিসীমাৰ ভিতৰত পূৰ্বে স্বৰ্ণনদী বৰ্তমানৰ সোৱণশিৰি নৈ, দক্ষিণে পোকামৰী, পশ্চিমে অশ্বস্থ বৃক্ষ, উত্তৰে চম্পৱতী (চাম পৰা নৈ) এই মাটিৰ নিৰ্ণয়কাৰী আছিল পকা। বাসুদেৱৰ উপাসনাত জড়িত আন ব্ৰাহ্মণসকল আছিল শাণ্ডিল্য গোত্ৰৰ ভূদেৱ আৰু মালিনী, ভৰদ্বাজ, গোত্ৰৰ কামদেৱ, সৌদগল্য গোত্ৰৰ বাসুদেৱ আৰু তাৰাপতি, গৌতম গোত্ৰৰ ভৱদেৱ, হুতাশন, পণ্ডপিত আৰু কামদেৱ আৰু ৰবি বশিষ্ঠ আদি ব্ৰাহ্মণ।

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:চুতীয়া ৰাজবংশ
শ্ৰেণী:ৱিকি লাভ্‌ছ ডকুমেণ্টশ্যন - অসম অধ্যায়
দুমকা জিলা

**দুমকা জিলা** (চাওঁতালি: ডুমকৗ) ভাৰতৰ অংগৰাজ্য ঝাৰখণ্ডৰ ২৪খন জিলাৰ ভিতৰত এখন। দুমকা এই জিলাৰ প্ৰশাসনিক সদৰ ঠাই। দুমকা জিলাৰ মুঠ মাটিকালি ৩৭১৬.০২ বৰ্গকিলোমিটা। ২০০০ চনত গঠিত ঝাৰখণ্ড ৰাজ্যৰ দ্বিতীয় ৰাজধানী চহৰ ঘোষণা কৰা হৈছিল।

## অৰ্থনীতি
২০০৬ চনত ভাৰত চৰকাৰে দুমকা জিলাক দেশৰ ২৫০তম অতি পিচপৰা জিলাৰ তালিকাত ৰাখে (৬৪০ টা জিলাৰ ভিতৰত)। দুমকা জিলাই ভাৰত চৰকাৰৰ পিছপৰা অঞ্চল অনুদান ন্যাস প্ৰগ্ৰেম চমুকৈ বিআৰজিএফ পৰা অনুদান প্ৰহণ কৰে।
## জনগাঁথনি

শ্ৰেণী:ঝাৰখণ্ড
নক্সাবন্দী তৰিকা

**নক্সাবন্দী ছিলছিলা** (আৰবী: **الطريقة** **النقشبندية**, ৰোমানীকৃত: aṭ**-Ṭarīqat an-Naqshbandiyya**) হৈছে চুন্নী ইছলামৰ এটা চুফী ক্ৰম যাৰ নাম বাহা আল-দিন নক্সাবন্দৰ নামেৰে ৰখা হৈছে। তেওঁলোকে নিজৰ ছিলছিলা (উত্তৰাধিকাৰৰ শৃংখল) হজৰত মহম্মদৰ পৰা চতুৰ্থ খলিফা হজৰত আলী আলাইহিছালাম (ৰাঃ ৬৩২–৬৩৪জা’ফৰ আল-ছাদিকৰ দ্বাৰা)ৰ জৰিয়তে অনুসন্ধান কৰে আহমেদ ছিৰহিন্দী আৰু শ্বাহ ৱালিউল্লাহ দেহলাউই হিচাপে। 

## ইতিহাস
জাফাৰ আল-ছাদিকৰ চুফী আদেশক দুটা মহাসাগৰৰ অভিসৰণ বুলিও কোৱা হয়। দ্বাদশ শতিকাৰ ইউছুফ হামাদানী আৰু আব্দুল খালিক গিজদুৱানীৰ বহু অন্তৰ্দৃষ্টিৰ ঋণী নক্সাবন্দী আদেশ। যাৰ পিছৰজনক প্ৰথাসমূহৰ সংগঠক হিচাপে গণ্য কৰা হয় আৰু আল্লাহৰ বিশুদ্ধ নিৰৱ স্মৃতিৰ ওপৰত গুৰুত্ব দিয়াৰ বাবে দায়বদ্ধ।পিছলৈ ইয়াক চতুৰ্দশ শতিকাত বাহা আল-দিন শ্বাহ নক্সাবন্দীৰ সৈতে জড়িত কৰা হৈছিল। সেয়েহে এই আদেশৰ নাম। প্ৰতিষ্ঠা হোৱাৰ পিছৰে পৰা নকশবন্দী ক্ৰমটো উত্তৰাধিকাৰৰ শৃংখলৰ ভিতৰত কেইবাজনো বিশিষ্ট ব্যক্তিয়ে প্ৰতিষ্ঠা কৰা একাধিক উপ-ক্ৰমত বিভক্ত হৈছে। উবৈদুল্লাহ আহৰাৰে নকচবন্দীয়া আহৰাৰিয়া প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল। আহমদ ছিৰহিন্দীয়ে নকশবন্দীয়া মুজাদ্দিদিয়া প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল; ছামছুদ্দিন মাজহাৰে নকশবন্দীয়া মজহৰিয়া প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল আৰু মৌলানা খালিদে খালিদিয়া নক্সাবন্দীয়া প্ৰতিষ্ঠা কৰে।
## দক্ষিণ এছিয়া
thumb
পাকিস্তানৰ লাহোৰৰ ছায়িদ মিৰ জান নক্সাবন্দী ভাৰতীয় মুছলমান জীৱনৰ এক প্ৰভাৱশালী কাৰক হৈ পৰিছিল নক্সাবন্দী শৃংখলা আৰু দুশতিকা ধৰি ই ভাৰতীয় উপমহাদেশৰ আটাইতকৈ সাধাৰণ চুফী শৃংখল আছিল। কাবুলত জন্মগ্ৰহণ কৰা আৰু কাবুল আৰু সমৰকণ্ডত ডাঙৰ-দীঘল হোৱা আৰু শিক্ষা গ্ৰহণ কৰা খোৱাজা বাকী বিলাহক ষোড়শ শতিকাৰ শেষৰ ফালে ভাৰতলৈ এই শৃংখলা অনাৰ কৃতিত্ব দিয়া হয়। এই আদেশৰ বিষয়ে তেওঁৰ জ্ঞান বিয়পাই দিবলৈ চেষ্টা কৰিছিল যদিও তিনি বছৰৰ পিছত তেওঁৰ মৃত্যু হয়। তেওঁৰ শিষ্য আহমদ ছিৰহিন্দীয়ে তেওঁৰ মৃত্যুৰ পিছত দায়িত্ব লয় আৰু তেওঁৰ যোগেদিয়েই কম সময়ৰ ভিতৰতে এই অৰ্ডাৰটোৱে জনপ্ৰিয়তা লাভ কৰে। শ্বাহ ৱালিউল্লাহ দেহলাউই আছিল ১৮ শতিকাৰ এই অৰ্ডাৰৰ সদস্য।  
## ছিৰিয়া
১৭ শতিকাৰ শেষৰ ফালে মুৰাদ আলী আল-বুখাৰীয়ে ছিৰিয়াত নক্পসাবন্দী ৱৰ্তন কৰিছিল। যিয়ে ডামাস্কাছত নিজকে প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল আৰু সমগ্ৰ আৰব ভ্ৰমণ কৰিছিল। তেওঁৰ এই শাখাটো মুৰাদিয়া নামেৰে পৰিচিত হৈছিল আৰু তেওঁৰ বংশধৰসকলে নেতৃত্ব দিছিল। ১৮২০ চনত খালিদ শ্বাহৰাজুৰীয়ে অট্টোমান বিশ্বৰ এজন বিশিষ্ট নক্সাবন্দী নেতা হিচাপে উত্থান ঘটায় আৰু তেওঁৰ শৃংখলা খালিদিয়া নামেৰে জনাজাত হয় যি কমেও দুটা দশক ধৰি বিয়পি পৰে। ছিৰিয়া আৰু লেবাননত প্ৰতিটো সক্ৰিয় নক্গোসাবন্দীয়া টৰ নেতাসকলে ইয়াৰ আধ্যাত্মিক বংশক স্বীকাৰ কৰিছিল। পিছলৈ খালিদৰ খলিফাসকলৰ মাজত হোৱা কাজিয়াৰ ফলত শৃংখলাটো বিঘ্নিত হয় আৰু ই বিভাজন হয়। নিৰৱ আৰু কণ্ঠস্বৰ আমন্ত্ৰণ চলোৱা ফাৰ্মাদিয়া শাখাটো এতিয়াও লেবাননত উপস্থিত আৰু ইয়াৰ নাম আলী-ফাৰমাদিৰ নামেৰে ৰখা হৈছে। ১৯৭৩ চনত ৰাজনৈতিক নেতা মুছা বুখাৰৰ মৃত্যুৰ পিছত বৃহত্তৰ ছিৰিয়াৰ নাকছবন্দীয়াৰ মুজাদ্দিদিৰ পূৰ্বৰ লাইনৰ অন্ত পৰিল। শেহতীয়ালৈকে জীয়াই থকা একমাত্ৰ শাখাটো হ’ল জেৰুজালেমৰ খানকা আল-উজবাকিয়াত ভিত্তি কৰি থকা শাখাটো।

## তথ্য উৎস
বহিঃ সংযোগ
নাগৰী লিপি

thumb|260px|প্ৰথম শতিকাৰ ব্ৰাহ্মী লিপি (প্ৰথম তিনিটা শাৰী) আৰু নৱম শতিকাৰ নাগৰী লিপি (শেষ শাৰী)ত লিপিবদ্ধ জীৱন্ত আকাৰৰ শ্ৰাৱস্তী বোধিসত্ত্বৰ মূৰ্তি।

**নাগৰী লিপি** () হʼল দেৱনাগৰী, নন্দিনাগৰী আৰু অন্যান্য লিপিসমূহৰ পূৰ্বসূৰী আৰু ইয়াক প্ৰথমে প্ৰাকৃত আৰু সংস্কৃত লিখিবলৈ ব্যৱহাৰ কৰা হৈছিল। *নাগৰী* শব্দটো কেতিয়াবা দেৱনাগৰী লিপিৰ সমাৰ্থক শব্দ হিচাপেও ব্যৱহাৰ কৰা হয়। খ্ৰীষ্টীয় প্ৰথম সহস্ৰাব্দৰ সময়ছোৱাত ইয়াৰ প্ৰচলন হৈছিল।

নাগৰী লিপিৰ শিপাসমূহ প্ৰাচীন ব্ৰাহ্মী লিপি পৰিয়ালত আছে। খ্ৰীষ্টীয় সপ্তম শতিকাৰ মাজভাগত নাগৰী লিপি নিয়মীয়াকৈ ব্যৱহাৰ হৈছিল, আৰু সাধাৰণ যুগৰ প্ৰথম সহস্ৰাব্দৰ প্ৰায় শেষৰ ফালে ই সম্পূৰ্ণৰূপে দেৱনাগৰী আৰু নন্দিনাগৰী লিপিলৈ বিকশিত হৈছিল।

## ব্যুৎপত্তি
*নাগৰী* শব্দটো *নগৰ* শব্দটোৰ পৰা উৎপত্তি হৈছে।

## উৎপত্তি
প্ৰাচীন ভাৰতত, গুপ্ত লিপিৰ মধ্য-পূবৰ এক ৰূপ হিচাপে নাগৰী লিপিৰ আবিৰ্ভাৱ হৈছিল (যʼত শাৰদা আছিল পশ্চিমীয়া জাত আৰু সিদ্ধম আছিল সুদূৰ পূৰ্বৰ জাত)। পৰৱৰ্তীকালত ই দেৱনাগৰী আৰু নন্দিনাগৰী লিপিৰ দৰে কেইবাটাও লিপিত বিভক্ত হৈ পৰিছিল।

## ভাৰতৰ বাহিৰত ব্যৱহাৰ

সপ্তম শতিকাৰ তিব্বতীয় ৰজা ছংচেন গাম্পোৱে সকলো বিদেশী গ্ৰন্থ তিব্বতীয় ভাষালৈ লিপিবদ্ধ কৰিবলৈ নিৰ্দেশ দিয়ে আৰু তেওঁৰ ৰাষ্ট্ৰদূত টনমী চাম্বোটাক বৰ্ণানুক্ৰমিক আৰু লিখাৰ পদ্ধতি আহৰণৰ বাবে ভাৰতলৈ পঠিয়াই দিয়ে, যিজনে কাশ্মীৰৰ পৰা চৌবিশটা তিব্বতীয় শব্দৰ লগত সম্পৰ্কিত এটি সংস্কৃত নাগৰী লিপি লৈ উভতি আহিছিল আৰু ছয়টা স্থানীয় শব্দৰ বাবে নতুন প্ৰতীক উদ্ভাৱন কৰিছিল।

১৯৭২ চনত, ম্যানমাৰৰ ৰাখাইন ৰাজ্যৰ ম্ৰাউক-উ (মৰোহাউং)ৰ সংগ্ৰহালয়ত নাগৰী লিপিৰ দুটা উদাহৰণ আছিল। প্ৰত্নতত্ত্ববিদ অং থাৱে এই শিলালিপিসমূহৰ বৰ্ণনা কৰিছে, ই চন্দ্ৰ বংশৰ সৈতে জড়িত যি প্ৰথমে ভাৰতৰ প্ৰাচীন চহৰ বৈশালীৰ পৰা উদ্ভৱ হৈছিল: 


File:Copper plates NMND-1.JPG|নাগৰী লিপিত তাম্ৰ পত্ৰ, ১০৩৫ খ্ৰীষ্টাব্দ
File:Nagari Script 01.jpg|নাগৰী লিপি ০১
File:Nagari Script 02.jpg|নাগৰী লিপি ০২


## লগতে চাওক
*ব্ৰাহ্মী লিপি
*ব্ৰাহ্মী লিপিসমূহ
*দেৱনাগৰী
*নন্দিনাগৰী
*ছিলঠীয়া নাগৰী
*পূৰ্বী নাগৰী
*লিপি

## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:লিপি
শ্ৰেণী:এছীয় লিপি
গৌড়ী লিপি

**গৌড়ী লিপি** (), যাক প্ৰটো-বাংলা লিপি বা প্ৰটো-ওড়িয়া লিপি  বুলিও জনা যায়, ব্ৰাহ্মী লিপি পৰিয়ালৰ অন্তৰ্গত আবুগিদা। গৌড়ী লিপি ক্ৰমান্বয়ে বাংলা-অসমীয়া (পূব নগৰী), ওড়িয়া লিপি আৰু তিৰহুতা লিপি লিপিলৈ বিকশিত হৈছিল।

### নামকৰণ
গৌড়ী লিপিৰ নাম দক্ষিণ পূব ভাৰতৰ গৌড় ৰাজ্যৰ গৌড় অঞ্চলৰ নামেৰে জনাজাত হৈছে বুলি জাৰ্মান পণ্ডিত গেয়ৰ্গ বুহলাৰে উল্লেখ কৰিছে।

মধ্যযুগীয় গৌড় অঞ্চল বংগ অঞ্চলৰ সৈতে সম্পৰ্কিত। এই নাম স্বত্বেও এই লিপি অসম, বিহাৰ, উৰিষ্যা, ঝাৰখণ্ড, নেপালৰ চুবুৰীয়া অংশ আৰু ম্যানমাৰৰ ৰাখাইনতো ব্যৱহাৰ কৰা হৈছিল। গৌড়ীয় লিপি বিভিন্ন অঞ্চলত বিভিন্ন নামেৰে কোৱা হয় যেনে প্ৰটো-অসমীয়া, প্ৰটো-বঙালী, প্ৰটো-মৈথিলী, প্ৰটো-ওড়ীয়া, যাৰ বাবে সুৰেশচন্দ্ৰ ভট্টাচাৰ্যই এই লিপিৰ বাবে সংক্ষিপ্ত প্ৰটো-বিএএম, প্ৰটো-বিএএমঅ'ৰ দৰে নিৰপেক্ষ নামৰ পৰামৰ্শ দিয়ে।

### ইতিহাস

গৌড়ী লিপি প্ৰাচীন পূৱ ভাৰতত চিধাং লিপিৰ উত্তৰ-পূব প্ৰকাৰ হিচাপে প্ৰকাশ হৈছিল, এই লিপি গুপ্ত লিপিৰ পৰা আহৰণ কৰা হৈছে। পণ্ডিত বুহলাৰৰ মতে গৌড়ী (বা প্ৰটো-বঙালী) লিপিৰ বিশেষত্ব হৈছে ইয়াৰ পাক খোৱা আখৰ আৰু হুক বা উলম্বৰ শীৰ্ষত ফোঁপোলা ত্ৰিভুজ। একাদশ শতিকাত বিখ্যাত পাৰ্চী পণ্ডিত আল-বেৰুনীয়ে চিত্ৰনাট্যৰ বিষয়ে লিখিছিল। তেওঁ ভাৰতীয় বৰ্ণমালাৰ বিষয়ে উল্লেখ কৰিছে যে  গৌড়ী পূৱ দেশত বা পূৱ অঞ্চলত ব্যৱহাৰ কৰা হয়।

আধুনিক প্ৰাচ্যৰ লিপিসমূহ (বাংলা-অসমীয়া, ওড়িয়া আৰু মৈথিলী) চতুৰ্দশ আৰু পঞ্চদশ শতিকাৰ আশে পাশে গৌড়ীৰ পৰা স্পষ্টভাৱে আঁতৰি গৈছিল।  যদিও বাংলা, অসমীয়া আৰু মৈথিলী লিপি একে আছিল, ওড়িয়া লিপিত ত্ৰয়োদশ-চতুৰ্দশ শতিকাত এক বক্ৰ শিখৰ দেখুওৱা হৈছিল আৰু ক্ৰমান্বয়ে বিভিন্ন আছিল।

## তথ্যৰ উৎস

শ্ৰেণী: লিপি
আঠিয়াবাৰী

ভাৰতৰ অসম ৰাজ্যৰ অন্তৰ্গত বাক্সা জিলাৰ এখন লোকপিয়ল গাঁও **আঠিয়াবাৰী**। ২০১১ চনৰ ভাৰতৰ লোকপিয়ল অনুসৰি আঠিয়াবাৰী গাঁৱৰ মুঠ জনসংখ্যা ৪,২৩৪ জন, তাৰে পুৰুষ ২,১৪১জন আৰু মহিলা ২,০৯৩জনী আছে।
## উল্লেযোগ্য শৈক্ষিক অনুষ্ঠান
আঠিয়াবাৰী আৰু নিকটবৰ্তী অঞ্চলৰ উল্লেযোগ্য শৈক্ষিক অনুষ্ঠানসমূহ 
* আঠিয়াবাৰী বিদ্যমন্দিৰ উচ্চতৰ মাধ্যমিক বিদ্যালয়। 
* আঠিয়াবাৰী ছোৱালী মধ্য ইংৰাজী বিদ্যালয়। 
* আঠিয়াবাৰী মধ্য ইংৰাজী বিদ্যালয়। 
* আঠিয়াবাৰী উচ্চ মাধ্যমিক বালিকা বিদ্যালয়। 
* বাথৌ আশ্ৰম বিদ্যালয়,আঠিয়াবাৰী। 
* জ্ঞান বিকাশ জাতীয় বিদ্যালয়। 
* জ্ঞানপীঠ জুনিয়ৰ কলেজ। 
* জনতা হাইস্কুল। 
* কাৰেমুৰা ৰানাইশ্ৰী হাইস্কুল। 
* নৱ মিলন হাইস্কুল। 
* পাচিম আঠিয়াবাৰী প্ৰাথমিক বিদ্যালয়। 
* পামুৱা পথাৰ হাইস্কুল। 

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:অসমৰ গাঁও
নীলা-বগা মাখি ধৰা চৰাই

**নীলা-বগা মাখি ধৰা চৰাই** (), বিশ্বৰ প্ৰাচীন মাখি ধৰা পৰিয়াল Muscicapidae ৰ অন্তভূৰ্ক্ত এবিধ পৰিভ্ৰমী গীত গোৱা চৰাই। বৈজ্ঞানিক নাম Cyanoptila cyanomelana। এই প্ৰজাতিটোক জাপানীজ ফ্লাইকেচাৰ বুলিও কোৱা হয়। জাপান, কোৰিয়া আৰু উত্তৰ-পূব চীন আৰু ৰাছিয়াৰ সুদূৰ পূবৰ কিছু অংশত ইয়াৰ প্ৰজনন হয়। দক্ষিণ-পূব এছিয়াত বিশেষকৈ ভিয়েটনাম, কম্বোডিয়া, থাইলেণ্ড, সুমাট্ৰা আৰু বৰ্নিওত শীতকালৰ সময় ছেৱাত এই চৰাই বিধ দেখা পোৱা যায়। বৰ্তমান অসমৰ কাজিৰঙা ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যান তথা ব্যাঘ্ৰ সংৰক্ষিত বনাঞ্চলৰ আশে পাশে থাকা দিৰিং চাহ বাগিচাত ইয়াৰ উপস্থিতি নিশ্চিত কৰিছে।

“অলপতে পাণবাৰী সংৰক্ষিত বনাঞ্চলৰ কাষৰ দিৰিং চাহ বাগিচাত এই পক্ষীৰ সন্ধান লাভকৰে দুজন ‘টুৰিষ্ট গাইডে’। কাজিৰঙা ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যান তথা ব্যাঘ্ৰ সংৰক্ষিত বনাঞ্চলৰ তৰফৰ পৰা এটা সংবাদ টোকাত সদৰি কৰা হৈছে এই ‘সুখবৰটো’। অহা দুই ফেব্ৰুৱাৰীত “বিশ্ব জলাশয় দিৱস”ৰ লগত সংগতি ৰাখি পক্ষী প্ৰেমী,পক্ষী গবেষক আৰু উৎসাহী পৰ্যটৰ্ক সকলৰ বাবে পাণবাৰী সংৰক্ষিত বনাঞ্চলত বাৰ্ড ছাফাৰি মুকলি কৰা হ’ব যিটো আজি দহ বছৰে বন্ধ আছিল।” অসমত ইয়াক নীলা আৰু বগা ৰংৰ ‘বাৰী নাচনী চৰাই’ নামেৰে জনাজাত।

এই প্ৰজাতিটো ২০১৪ চনত শ্ৰীলংকাৰ সিংহাৰাজা বৰ্ষাৰণ্যৰ পৰা অহা ভ্ৰমণকাৰী পক্ষী হিচাপে লিপিবদ্ধ কৰা হৈছে।

## বিবৰণ
এই বিধ চৰাইৰ মতাচৰাইৰ বোৰৰ দেহৰ ওপৰফাল নীলা আৰু পেট বগা আৰু ক’লা ‘মাস্ক’সহ দৃষ্টিনন্দন হোৱাৰ বিপৰীতে দেহৰ ওপৰ ফাল বাদামী আৰু পেটৰ বগা ৰঙেৰে মাইকী ফ্লাইকেচাৰ বিলাকো আকৰ্ষণীয়।
মতাতকৈ মাইকী ফ্লাইকেচাৰে পোৱালী যত্ন লোৱাত অধিক সময় আৰু শক্তি খৰচ কৰে। গড় হিচাবত মতা ফ্লাইকেচাৰ বোৰ মাইকী ফ্লাইকেচাৰত কৈ ডাঙৰ।
পুৱাৰ ভাগত এই চৰাই বিধ বেছি সক্ৰিয় অৱস্থাত থাকে।

দৈনিক অসম ৩০/০১/২৫ ৰ বাতৰি মতেঃ-অসমৰ ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যান কাজীৰঙাত নিশ্চিত হৈছে ‘নীলা-বগা মাখি ধৰা চৰাই’ (‘ব্লু এণ্ড হেৱাইট ফ্লাইকেচাৰ’) নামৰ অপৰূপ পখীটিৰ বিচৰণ।

## খাদ্য
ই প্ৰধানকৈ পোক-পৰুৱা আৰু পলু খায়, কিন্তু নৰ্থ আমেৰিকাৰ ঘাঁহত পোৱা পকেৱেড[6] নামৰ এবিধ গুটিকে ধৰি জামুও খায়।
## তথ্য সূত্ৰ
ছিলছিলা

thumb
**ছিলছিলা** (আৰবী: **سِلْسِلَة , [[ইংৰাজী ভাষা|ইংৰাজী:]] Silsila**) হৈছে আৰবী ভাষাৰ শব্দ যাৰ অৰ্থ হৈছে শৃংখল, সংযোগ, সংযোগ প্ৰায়ে বংশৰ বিভিন্ন অৰ্থত ব্যৱহৃত। বিশেষকৈ ইয়াক "আধ্যাত্মিক বংশাৱলী" বুলি অনুবাদ কৰিব পাৰি য'ত এজন ছুফী পণ্ডিত তেওঁৰ খলিফা বা আধ্যাত্মিক বংশধৰলৈ নিজৰ খিলাফাত হস্তান্তৰ কৰে। উৰ্দু ভাষাত ছিলছিলাৰ অৰ্থ সাগা। 

## ঐতিহাসিক গুৰুত্ব
প্ৰতিটো ছুফী আদেশৰ বা তাৰিকাত এটা ছিলছিলা থাকে। ইছলামিক হজৰত মুহাম্মদৰ পৰা আৰম্ভ হোৱা তাৰিকা আৰম্ভ হোৱাৰ লগে লগে ছিলছিলাৰ উৎপত্তি হৈছিল। বেছিভাগ ছিলছিলাই নিজৰ বংশৰ সূত্ৰপাত তেওঁৰ খুলশালীয়েক আৰু জোঁৱাই আলী বিন আবি তালিবৰ পৰা আৰম্ভ কৰে যেনে কাদিৰিয়া, চিষ্টিয়া, নূৰবাখছিয়া আৰু চুহৰাৱৰ্দিয়াহ আদেশ। অৱশ্যে আবু বকৰৰ যোগেদি নক্সাবন্দীয়াৰ আদেশ। শতিকা আগতে আৰবত আনুষ্ঠানিক শিক্ষাৰ বাবে বিদ্যালয় নাছিল। ছাত্ৰ-ছাত্ৰীসকলে শিক্ষকলৈ গৈছিল, যিয়ে তেওঁলোকক পঢ়ুৱাইছিল। অধ্যয়ন সম্পূৰ্ণ কৰাৰ পিছত তেওঁলোকে ইজাজাহ (অনুমতি) লাভ কৰিছিল। যিয়ে তেওঁলোকৰ শিক্ষাৰ প্ৰমাণপত্ৰ হিচাপে কাম কৰিছিল। তাৰ পিছত এজন স্নাতক এজনে নিজৰ ছাত্ৰ বা শিষ্য থকা মাষ্টাৰ হিচাপে কাম কৰিছিল। এই শিক্ষক শৃংখলটোক ছিলছিলা বা বংশ বুলি জনা গৈছিল। আধুনিক পৰিস্থিতিৰ কিছু সাদৃশ্যপূৰ্ণ য'ত ডিগ্ৰী কেৱল স্বীকৃতিপ্ৰাপ্ত বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰাহে গ্ৰহণ কৰা হয়। শিক্ষকৰ পৰীক্ষাযোগ্য শৃংখল থকা মাষ্টাৰৰ প্ৰমাণপত্ৰই বৈধতা প্ৰদান কৰা একমাত্ৰ মাপকাঠী আছিল। তাত্ত্বিকভাৱে এই আচাৰ-ব্যৱহাৰ (তালকিন)ৰ নিৰ্দেশনা লাভ কৰিব পাৰি কেৱল তাৰিকাৰ কৰ্তৃত্বপ্ৰাপ্ত শিক্ষকৰ পৰা, আৰু এই শ্বেইখৰ আজ্ঞা পালনৰ প্ৰতিজ্ঞা (বায়াত) কৰাৰ পিছতহে। শ্বেইখে তেওঁৰ শিষ্যসকলক তাৰিকা পালন কৰিবলৈ অনুমতি (ইজাজা) দিয়ে: তেওঁ তেওঁলোকৰ এজন বা ততোধিকক আনক শিকাবলৈও কৰ্তৃত্ব দিব পাৰে, অৰ্থাৎ তেওঁলোকক তেওঁৰ খলিফা বা উত্তৰাধিকাৰী হিচাপে নিযুক্তি দিব পাৰে। এইদৰে শিক্ষকৰ এটা স্তৰভিত্তিকভাৱে ক্ৰমবদ্ধ নেটৱৰ্কৰ সৃষ্টি হ’ব পাৰে। প্ৰতিজন শ্বেখে তেওঁ শিকোৱা তৰিকা। তেওঁৰ ছিলছিলা বা আধ্যাত্মিক বংশাৱলীৰ বাবে কৰ্তৃত্বৰ শৃংখল দেখুৱাব পাৰে। সাধাৰণতে ছিলছিলা নিজৰ গুৰুৰ পৰা নবীলৈকে যায়, যাৰ পৰা সকলো তাৰিকা উৎপত্তি হোৱা বুলি দাবী কৰে যদিও বাটত পৰিৱৰ্তন হৈছে। এজন ছুফী ছিলছিলা তেওঁৰ পৰিচয়ৰ বেজ আৰু বৈধতাৰ উৎস; ইয়াত তেওঁক পূৰ্বৰ বিখ্যাত পূৰ্বপুৰুষৰ তালিকা প্ৰদান কৰা হৈছে আৰু আন ছুফী সকলৰ সৈতে তেওঁৰ সম্পৰ্ক কেনেকুৱা তাক দেখুওৱা হৈছে। ছিলছিলা আংশিক জ্ঞানৰ হ’ব পাৰে বা কিতাপৰ হ’ব পাৰে। উদাহৰণস্বৰূপে সকলো হাফিজ (কোৰআন মুখস্থ কৰা), মুহাদ্দিন (হাদীছৰ বৰ্ণিত), আৰু কাৰিজুনা (তাজৱিদ বা শুদ্ধ উচ্চাৰণ আৰু উচ্চাৰণৰ সৈতে কোৰআন পাঠক)ক মহম্মদৰ সৈতে জড়িত বিশ্বাসযোগ্য বক্তাৰ শৃংখল দিয়া হয়।
## তথ্য উৎস

শ্ৰেণী:ইছলাম ধৰ্ম
বালিজান বৌদ্ধ বিহাৰ

**বালিজান বৌদ্ধ বিহাৰ** (Balijan Buddhist Monastery) হৈছে অসমৰ আটাইতকৈ পুৰণি বৌদ্ধ মঠসমূহৰ অন্যতম। চলাপথাৰ বৌদ্ধ বিহাৰ অসম ৰাজ্যৰ যোৰহাট জিলাৰ তিতাবৰ বালিজান শ্যাম গাঁৱত অৱস্থিত। এই বৌদ্ধ বিহাৰৰ স্থাপন কৰা হৈছিল ১৮২৭ চনত। এই বৌদ্ধ বিহাৰে বালিজান শ্যাম গাঁৱৰ বিশেষ ইতিহাস, সংস্কৃতি আৰু পৰম্পৰাৰ প্ৰতিধ্বনি কৰে। এই বৌদ্ধ বিহাৰত সংৰক্ষিত শিল্পৰ সামগ্ৰী আৰু পূৰ্ণৰূপে মূল্যবান স্মৃতিৰ সামগ্ৰীসমূহৰ ভিতৰত এক সোণালী কম্মাৱৰা (এখন ধৰ্মীয় পুথি) আৰু বুদ্ধৰ এক মূৰ্তি আছে। এই পুথিখন প্ৰায় ৩০০ বছৰৰ পূৰ্বে বাৰ্মাৰ সেনাপতি মিংগিমাহত বাণ্ডুলাই বালিজান বৌদ্ধ মন্দিৰক মৰম আৰু বন্ধুতা হিচাপে উপহাৰস্বৰূপ দান কৰিছিল। 

## বাহ্যিক সংযোগ

* TAI KHAMYANG (SHYAM) BUDDHIST PEOPLE IN TITABAR - JORHAT AREA, ASSAM, INDIA
* Balijan shyam village buddhist temple

শ্ৰেণী:ৱিকি লাভ্‌ছ ডকুমেণ্টশ্যন - অসম অধ্যায়
শ্ৰেণী:যোৰহাট জিলা
শ্ৰেণী:যোৰহাট জিলাৰ পৰ্যটনস্থলী
শ্ৰেণী:তিতাবৰ
শ্ৰেণী:বৌদ্ধ মঠ
শ্ৰীৰাম আতা

**শ্ৰীৰাম আতা** অসমৰ মহাপুৰুষীয়া বৈষ্ণৱ ধৰ্মৰ সেৱক আৰু ভবানীপুৰীয়া গোপাল আতাৰ প্ৰধান শিষ্য। গোপাল আতাৰ উত্তৰাধিকাৰী হিচাপে তেওঁ কালঝাৰ সত্ৰৰ দ্বিতীয়জনা সত্ৰাধিকাৰ হৈছিল। তেওঁ কালঝাৰৰ লগতে ভবানীপুৰ,পোৰাভৰাঁল,জোৱাৰা আদি সত্ৰৰো দায়িত্ব বহন কৰিছিল।

## সত্ৰ স্থাপন
আনুমানিক ষষ্ঠদশ শতিকাৰ শেষভাগত কালঝাৰত অধিকাৰ হৈ থকাৰ পিছত শ্ৰীৰাম আতাই উজনি অসমৰ মাজুলীত ১৬৪৩ চনত আহঁতগুৰি সত্ৰ স্থাপন কৰিছিল। কিন্তু আহোম ৰজাই তেওঁক ভাটিৰ মানুহ বুলি মাজুলীত থাকিব নিদিয়াত পুনৰ কালঝাৰ সত্ৰলৈ উভতি আহে আৰু তাতেই জীৱনৰ বাকী অংশ পাৰ কৰে। 
## পৰিয়াল
শ্ৰীৰাম আতা পুত্ৰ পৰমানন্দ আৰু ৰামানন্দ। পিতৃৰ বিয়োগৰ পিছত ৰামানন্দ কালঝাৰৰ অধিকাৰ আৰু পৰমানন্দ পোৰাভঁৰাল সত্ৰৰ অধিকাৰ হয়।

শ্ৰেণী:ৱিকি লাভ্‌ছ ডকুমেণ্টশ্যন - অসম অধ্যায়
শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:মহাপুৰুষীয়া ধৰ্মৰ অনুগামী
বহুবিশাৰদ

**বহুবিশাৰদ** or **polyhistor** এনে এগৰাকী ব্যক্তি যাৰ বহুতো বিষয়ৰ জ্ঞান থকাৰ লগতে, সেই জ্ঞানৰ প্ৰয়োগ কৰি নিৰ্দিষ্ট কোনো সমস্যা সমাধান কৰিব পাৰে। বহুবিশাৰদসকলে প্ৰায়েই এটা বিশেষ প্ৰসংগ পছন্দ কৰে যাৰ যোগেদি তেওঁলোকে নিজৰ জ্ঞানৰ প্ৰকাশ কৰে, আনহাতে কিছুমানে বিমূৰ্তভাৱে বা সৃষ্টিমূলক কৰ্মেৰে নিজৰ জ্ঞানৰ প্ৰকাশ কৰে।

নৱজাগৰণ-ৰ মানৱকেন্দ্ৰিক ধাৰণা অনুসৰি মানুহৰ নিজৰ বিকাশ কৰাৰ ক্ষমতা সীমাহীন। এই ধাৰণাৰ মতে মানুহে সকলো জ্ঞান আহৰণ কৰিব লাগে আৰু নিজৰ ক্ষমতা যিমানলৈ পাৰি বিকাশ কৰিব লাগে। এই ধাৰণাকে **নৱজাগৰণ মানৱ** (Renaissance man) বুলি কোৱা হয়, আৰু নৱজাগৰণৰ সময়ৰ কেবাগৰাকী প্ৰতিভাশালী ব্যক্তিৰ ক্ষেত্ৰত প্ৰয়োগ কৰা হয়, তেওঁলোকে বৌদ্ধিক চিন্তা-চৰ্চা, কলা, সমাজতত্ব, পদাৰ্থবিদ্যা, আৰু আধ্যাত্মিকতা আদি বহুতো বিষয়ত ব্যুৎপত্তি লাভ কৰাৰ চেষ্টা কৰিছিল।

## টোকা

## প্ৰসংগ-সমল
গণিতজ্ঞ

এগৰাকী **গণিতজ্ঞ** (mathematician) এনেকুৱা এজন ব্যক্তি যাৰ গণিতৰ বিশাল জ্ঞান আছে, আৰু এই জ্ঞান তেওঁ নিজৰ কৰ্মৰ বাবে ব্যৱহাৰ কৰে, সাধাৰণতে গাণিতীক সমস্যাৰ সমাধানৰ বাবে। গণিতজ্ঞ সকলৰ কৰ্ম ক্ষেত্ৰ হৈছে, সংখ্যা, ডেটা (data), পৰিমাণ, গাণিতিক গাঁঠনি, স্থান, গাণিতিক আৰ্হি আৰু পৰিৱৰ্তন।.

## প্ৰসংগ-সমল