open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
চূড়াকৰণ

**চূড়াকৰণ** () বা **মুণ্ডন** () হিন্দুসকলৰ পালনীয় ষোল্লটি প্ৰধান বৈদিক ধৰ্মীয় আচাৰৰ এটা অন্যতম আচাৰ। সেই অনুসৰি চূড়াকৰণ অষ্টম আচাৰ। গৰ্ভাৱস্থাত সন্তানৰ মূৰত যি চুলি উৎপন্ন হয়, সেয়া মাঙ্গলিক অনুষ্ঠানসহ ক্ষুৰাই দিয়াকে চূড়াকৰণ বুলি কোৱা হয়। হিন্দু ধৰ্মৰ বাহিৰেও জৈন ধৰ্ম আৰু বৌদ্ধ ধৰ্মৰ কোনো কোনো শাখাসম্প্ৰদায়ে এই আচাৰ-অনুষ্ঠানৰ মান্যতা দিয়ে।

এই সংস্কাৰসমূহ গৰ্ভাৱস্থা, শিশুৰ জন্ম, শিক্ষা, বিবাহ ও মৃত্যুৰ সৈতে সম্পৰ্কযুক্ত। সংস্কাৰসমূহৰ সংখ্যাক লৈ বিতৰ্ক নোহোৱা নহয়। গাৰ্যসূত্ৰ মতে সংস্কাৰৰ সংখ্যা ১২ বা ১৮টা। পিছলৈ ১৬টা সংস্কাৰে মান্যতা লাভ কৰে। এই সমূহকেই **ষোড়শ সংস্কাৰ** বোলা হয়। এই সংস্কাৰসমূহ হল: গৰ্ভাধাণ, পুংসবন, সীমন্তোন্নয়ন, জাতকৰ্ম, নামকৰণ, নিষ্ক্ৰমণ, অন্নপ্ৰাসন, চূড়াকৰণ, কৰ্ণভেদ, বিদ্যাৰম্ভ, উপনয়ন, বেদাৰম্ভ, কেশান্ত ও ঋতুশুদ্ধি, সমাবৰ্তন, বিবাহ আৰু অন্ত্যেষ্টি। 'চূড়াকৰণ' শব্দটো 'চূড়' আৰু 'কৰণ' শব্দৰ সন্ধিত সৃষ্টি হৈছে। চূড় বা চূড়া মানে হৈছে টিকনি আৰু কৰণ মানে কাৰ্য সম্পাদন অৰ্থাৎ চূড়াকৰণ মানে হৈছে টিকনি ৰখা কাৰ্য।

## পালনৰ সময়
জন্মৰ পৰা ১বছৰ,তিনিবছৰ বা পাঁচ বছৰ বয়সত চূড়াকৰণ পতা হয়। অযুগ্ম মাহ যেনে: বহাগ, জেঠ, আহাৰ, মাঘ আৰু ফাগুন মাহত; তিথি হিচাপে দ্বিতীয়া, তৃতীয়া, পঞ্চমী, সপ্তমী, দশমী, দ্বাদশী, ত্ৰয়োদশী তিথিত, নক্ষত্ৰ হিচাপে অশ্বিনী, মৃগশিৰা, পুষ্যা, শ্ৰৱণা, পুনৰ্বসু, চিত্ৰা, স্বাতী, সতভিষা, ধনিষ্ঠা, হস্তা আৰু ৰেৱতী তিথিত, লগ্ন হিচাপে শুভদৃষ্ট আৰু শুভযুক্ত ধনু, মকৰ, মীন, কন্যা, মিথুন আৰু কুম্ভ লগ্নত চূড়াকৰণ পাতিব পাৰি। জন্ম মান, জন্ম বাৰত চূড়াকৰণ পতা নহয়।

## নীতি-নিয়ম
সামবেদীয় নিয়ম অনুসৰি সন্তানৰ দেউতাকে পুৱা মৃতকৰ শ্ৰাদ্ধ সমাপন কৰি নাপিতৰ হতুৱাই তামৰ ক্ষুৰৰে সন্তানৰ চুলি ক্ষুৰাব লাগে। এই প্ৰক্ৰিয়াত মন্ত্ৰ সহ হোম যজ্ঞ সমাপন কৰা হয়। সন্তানৰ মাতৃয়ে সন্তানক নতুন বা চাফা কাপোৰ পিন্ধাই গিৰিয়েকৰ কাষত বহুৱাব লাগে। সন্তান আৰু দেউতাক উভয়ে জুইত হোম, ফুল, তিল, চাউল আদিৰ আহুতি দি মন্ত্ৰ যপ কৰি, ব্ৰাহ্মণক দক্ষিণা আদি দি, খুৱাই-বোৱাই চূড়াকৰণ বিধি সম্পন্ন কৰে।

## বৈজ্ঞানিক ভিত্তি
শিশুৰ জন্মগত চুলি ঘন বা শক্তিশালী নহয়, দেহৰ মাংস পেশীবোৰ কঠিন হৈ অহাৰ লগে লগে মূৰৰ চুলিৰ ৰন্ধ্ৰবোৰ বিভিন্ন কাৰণত বন্ধ হৈ পৰে। সেয়ে জন্মৰ ১ৰ পৰা ৫ বছৰৰ ভিতৰত শিশুৰ চুলিবোৰ ক্ষুৰাই দিলে নতুনকৈ ঘন আৰু শক্তিশালী চুলি গজে বুলি বিশ্বাস কৰা হয়। অৱশ্যে ইয়াৰ কোনো বৈজ্ঞানিক প্ৰমাণ আজিলৈকে পোৱা নাযায়। মগজুৰ সুৰক্ষা আৰু সৌন্দৰ্যৰ বাবে চুলি ঘন আৰু সুন্দৰ হোৱা প্ৰয়োজন। হিন্দু ধৰ্মৰ চূড়াকৰণ বিধিত এই দৃষ্টিভংগীকেই নীতি-নিয়মৰ মাজেৰে মাংগলিক কাৰ্য হিচাপে পালন কৰাৰ প্ৰথা আছে।

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:হিন্দু ধৰ্মীয় প্ৰথা
সুবাসনা দত্ত

**সুবাসনা দত্ত** () অসমৰ এগৰাকী কণ্ঠশিল্পী। মুনিন বৰুৱা পৰিচালিত ৰং নামৰ চলচ্চিত্ৰত জুবিন গাৰ্গৰ সহিত কণ্ঠদান কৰি তেওঁ সঙ্গীত জগতত প্ৰথম প্ৰবেশ কৰে। তেওঁ বিহু এলবাম আৰু অসমীয়া চলচ্চিত্ৰত কণ্ঠদান কৰিছে। অপ্সৰা আৰু পখিলা নামৰ গানৰ এলবামৰ বাবে তেওঁ বিশেষভাৱে পৰিচিত। ২০১৭ চনত মুক্তিপ্ৰাপ্ত কোঁৱৰপুৰৰ কোঁৱৰ নামৰ চলচ্চিত্ৰতো দত্তই কণ্ঠদান কৰিছিল। 
## জন্ম আৰু শিক্ষা
১৯৮৮ চনৰ ২৭ ফেব্ৰুৱাৰী তাৰিখত ডিফুত সুবাসনা দত্তৰ জন্ম হয়। তেওঁৰ পিতৃৰ নাম দিলীপ কুমাৰ দত্ত আৰু মাতৃৰ নাম ৰুনু বুঢ়াগোহাঁই। ঘৰতেই সংগীতৰ ভাল পৰিৱেশ থকাৰ ফলত শৈশবকালতে তেওঁ গৃহৰ পৰাই সংগীতৰ শিক্ষা লাভ কৰে। তেওঁৰ পিতৃ সংগীতপ্ৰেমী আৰু মাতৃয়ে ভাল গান গায়। সৰুকালৰ পৰাই তেওঁ পুৰণি হিন্দী গীত বিশেষকৈ লতা মংগেশকাৰৰ গীত শুনছিলি আৰু গাবলৈ প্ৰচেষ্টা কৰিছিল। এটি সাক্ষাৎকাৰত তেওঁ কৈছে সংগীতজগতক পেছা হিচাপে বাছি ল’ব বুলি মা-দেউতাই কেতিয়াও ভবা নাছিলে আৰু জনাই যে সৰুকালৰ পৰা হিন্দী আৰু পাশ্চাত্য গান শুনাৰ ফলত প্ৰথমাৱস্থাত অসমীয়া গানৰ উচ্চাৰণ প্ৰায় হিন্দীৰ নিচিনা আছিল যাৰ কাৰণত তেওঁ বহুবাৰ গালি শুনিছিল। 

## দুৰ্ঘটনা
বঙাইগাঁৱৰ পৰা বিহু অনুষ্ঠান কৰি অহাৰ সময়ত ৰঙিয়াৰ উদিয়ানা নামৰ স্থানত গাড়ীৰ নিয়ন্ত্ৰণ হেৰুয়ায় ফলত গাড়ীচালক, মেনেজাৰ শেখৰ জ্যোতি বৈশ্য সহ সুবাসনা দত্ত গুৰুতৰ ভাবে আঘাত প্ৰাপ্ত হয়। চিকিৎসাৰ বাবে তেওঁক গুৱাহাটীৰ এক্সেলকেয়াৰ হস্পিতালত ভৰ্তি কৰোৱা হয়। চিকিৎসাৰ কিছুদিনৰ ভিতৰত তেওঁ সম্পূৰ্ণ সুস্থ হয়। 
## ডিস্ক'গ্ৰাফী
* কবিতা কেনেকৈ লিখে 
* দিখৌ নৈ
* আকাহে বতাহে 
## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:অসমৰ কণ্ঠশিল্পী
অসম প্ৰকাশন পৰিষদ

**অসম প্ৰকাশন পৰিষদ** নিজাকৈ গ্ৰন্থ প্ৰকাশ কৰা অসম চৰকাৰৰ চৰকাৰী প্ৰতিষ্ঠান। অসম চৰকাৰে ১৯৫৮ চনৰ ২ মে' তাৰিখে শ্বিলঙত অসম প্ৰকাশন পৰিষদ প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল। ১৯৫৮ চনৰ ৩০ অক্টোবৰত প্ৰথম পৰিষদ গঠন হৈছিল আৰু বিশিষ্ট সংস্কৃত পণ্ডিত আৰু বিশিষ্ট লেখক বিশ্বনাৰায়ণ শাস্ত্ৰী ইয়াৰ প্ৰথম সচিব পদত নিয়োজিত আছিল। ইয়াৰ মুখ্য কাৰ্যালয় গুৱাহাটীৰ বামুণীমৈদামত অৱস্থিত।

## ইতিহাস
অসমীয়া ভাষা-সাহিত্য আৰু সংস্কৃতিৰ উন্নতিৰ অৰ্থে দুষ্প্ৰাপ্য গ্ৰন্থ সমূহ প্ৰকাশ কৰি সহজ লভ্য কৰি তোলাৰ উদ্দেশ্যৰে ১৯৫৮ চনৰ ২ মে' তাৰিখে অসম প্ৰকাশন পৰিষদ প্ৰতিষ্ঠা কৰা হৈছিল। সেইসময়ৰ অসমৰ মুখ্যমন্ত্ৰী বিমলা প্ৰসাদ চলিহা, কৃষি মন্ত্ৰী মইনুল হক চৌধুৰী, শিক্ষা মন্ত্ৰী দেৱেশ্বৰ শৰ্মা আৰু ডি.পি.আই. মন্ত্ৰী সুৰেশ চন্দ্ৰ ৰাজখোৱাৰ উদ্যোগত এই পৰিষদ গঠন কৰা হৈছিল। ১৯৫৮ চনৰ ৩০ অক্টোবৰত প্ৰথম পৰিষদ গঠন হৈছিল আৰু বিশিষ্ট বিশ্বনাৰায়ণ শাস্ত্ৰী ইয়াৰ সচিব পদত নিয়োজিত আছিল। অবিভক্ত অসমৰ ৰাজধানী শ্বিলঙত অসম প্ৰকাশন পৰিষদৰ জন্ম হৈছিল। পিছত মেঘালয় ৰাজ্যৰ উৎপত্তিৰ পিছত ইয়াৰ মুখ্য কাৰ্যালয় গুৱাহাটীলৈ স্থানান্তৰ কৰা হয়।

## পৰিচালনা
অসম প্ৰকাশন পৰিষদৰ পৰিচালনাৰ বাবে পৰিচালনা সমিতি আছে। ইয়াৰ সভাপতি অসমৰ সন্মানীয় শিক্ষামন্ত্ৰী আৰু সচিব হল উপ-সভাপতি। ৰাজ্যৰ বিশিষ্ট লেখক আৰু শিক্ষাবিদসকল এই সমিতিৰ সদস্য মনোনীত কৰা হয়।

## কাৰ্যকলাপ
অসম প্ৰকাশন পৰিষদে প্ৰায় ১০০০ গ্ৰন্থ প্ৰকাশ কৰি উলিয়াইছে। তাৰে ভিতৰত উল্লেখযোগ্য হ'ল: 'হস্তীবিদ্যাৰ্ণৱ', 'গীতগোবিন্দ', 'ইলিয়াদ', 'ওডিচী', 'অসমীয়া বিশ্বকোষ' (প্ৰথম খণ্ড), 'অৰুণোদই', 'আসাম বন্ধু', 'মৌ', 'A Comprehensive History og Assam', 'জ্যোতিপ্ৰসাদ ৰচনাৱলী', 'প্ৰাচ্যশাসনাৱলী', 'ভাৰতৰ ইতিহাস' ইত্যাদি।
পৰিষদে ১৯ শতিকাৰ প্ৰসিদ্ধ আৰু জনপ্ৰিয় অসমীয়া কাকত বা পত্ৰিকাসমূহৰ সংকলন প্ৰকাশ কৰিছে। প্ৰকাশনে আধুনিক অসমীয়া অভিধান নামেৰে এখন অভিধানো প্ৰণয়ন কৰিছে। পৰিষদে ১৯৭৫ চনৰ এপ্ৰিল মাহত প্ৰকাশ নামৰ এখন সাহিত্য আলোচনী প্ৰকাশ কৰি উলিয়ায়। আলোচনীখন প্ৰথম অৱস্থাত তিনিমহীয়া আছিল যদিও, ১৯৭৭ চনৰ নৱেম্বৰৰ পৰা মাহেকীয়া আলোচনী হিচাপে প্ৰকাশ পায়। পৰিষদে মুকুতা নামৰ এখন শিশু আলোচনীও প্ৰকাশ কৰে।
### বঁটা আৰু সন্মান
* ১৯৭৩ চনত মুম্বাইত অনুষ্ঠিত ৰাষ্ট্ৰীয় গ্ৰন্থ মেলাত ভাৰতৰ ইতিহাস নামৰ গ্ৰন্থৰ বাবে বাক সাহিত্য বঁটা
* কলাত্মক গ্ৰন্থ শিতানত ১৯৭৬ চনত সৰ্বভাৰতীয় পৰ্যায়ত চৰকাৰে অনুষ্ঠিত কৰা প্ৰতিযোগিতাত হস্তীবিদ্যাৰ্ণৱ গ্ৰন্থৰ বাবে প্ৰথম পুৰস্কাৰ
*কৌটিল্যৰ অৰ্থশাস্ত্ৰ প্ৰকাশনৰ বাবে ১৯৭৯ চনত চৰকাৰে অনুষ্ঠিত কৰা প্ৰতিযোগিতাত ভাষিক গ্ৰন্থৰ শিতানত সন্মানিত
*অসমীয়া বিশ্বকোষ আৰু লোকদৃষ্টিৰ প্ৰকাশৰ বাবে ১৯৮৮ চনত ৰাষ্ট্ৰীয় বঁটা

## অসম প্ৰকাশন পৰিষদ বঁটা
অসমীয়া সাহিত্যৰ বাছকবনীয়া গ্ৰন্থৰ বাবে অসম প্ৰকাশন পৰিষদে প্ৰতি বছৰে প্ৰকাশন পৰিষদ বঁটা প্ৰদান কৰে। ১৯৭৪ চনৰ পৰা এই বঁটা প্ৰদান কৰি অহা হৈছিল যদিও মাজতে দহ বছৰ প্ৰদান কৰা হোৱা নাছিল। পুনৰ ২০০০ চনৰ পৰা এই বঁটা প্ৰদান কৰা হৈছে। ২০১২ চনৰ পৰা প্ৰকাশন পৰিষদৰ জীৱনজোৰা সাধনা বঁটা নামেৰে সলনি কৰা হয়।

## ব্ৰহ্মপুত্ৰ সাহিত্য মহোৎসৱ
২০১৪ চনত অসম প্ৰকাশন পৰিষদে ৰাষ্ট্ৰীয় গ্ৰন্থ ন্যাসৰ সহযোগত ব্ৰহ্মপুত্ৰ সাহিত্য মহোৎসৱ আয়োজন কৰে। আৰু সাহিত্যিক সমাজ আৰু গ্ৰন্থপ্ৰেমী ৰাইজৰ বিপুল সঁহাৰি লাভ কৰে। দেশ-বিদেশৰ সন্মানীয় লেখকসকলে ইয়াত অংশগ্ৰহণ কৰে। প্ৰতি বছৰে শ্ৰীমন্ত শংকৰদেৱ কলাক্ষেত্ৰ এই মহোৎসৱ অনুষ্ঠিত হয়। 
## তথ্য উৎস

শ্ৰেণী:অসমৰ চৰকাৰী সংস্থা
ধাতু

**ধাতু**  হৈছে খুব দ্ৰুত গতিত আয়ন সৃষ্টি কৰিব পৰা কিছুমান মৌলিক পদাৰ্থ। ধাতুৰ ৰাসায়নিক বন্ধনক ধাতব বন্ধন বোলে। 

## সংকৰ ধাতু
সংকৰ ধাতু হ’ল দুই বা ততোধিক উপাদানৰ মিশ্ৰণ, যাৰ মূল উপাদান হ’ল ধাতু। বেছিভাগ বিশুদ্ধ ধাতু কোমল, ভংগুৰ বা ব্যৱহাৰিক কাৰ্যৰ বাবে ৰাসায়নিকভাৱে প্ৰতিক্ৰিয়াশীল। সংকৰ ধাতু গঠনৰ মুখ্য উদ্দেশ্য হ’ল ধাতুটিক কম ভঙ্গুৰ আৰু কঠিন আৰু ক্ষয় প্ৰতিৰোধক, বা আৰু ৰঙীণ বা উজ্জ্বল কৰি তোলা। বৰ্তমান ব্যৱহৃত সকলো সংকৰ ধাতুৰ ভিতৰত লোৰ সংকৰৰ (তীখা, নিস্কলংক তীখা, সংকৰ তীখা) পৰিমাণ আৰু বাণিজ্যিক মান উভয় দিশৰ পৰা বেছি।

## শ্ৰেণী
### মৌলিক ধাতু
ৰসায়ন বিজ্ঞানত মৌলিক ধাতু বুলিলে সেইবোৰ ধাতুক বুজায় যিবোৰ সহজে জাৰিত বা ভাঙিব পৰা যায় আৰু হাইড্ৰোক্ল'ৰিক এচিডৰ সৈতে বিক্ৰিয়া ঘটি ধাতৱ ক্ল'ৰাইড আৰু হাইড্ৰ'জেন গঠন কৰিব পাৰে। উদাহৰণ স্বৰূপে - লো, নিকেল, তাম আৰু দস্তা আদি। 

### মূল্যবান ধাতু
মূল্যবান ধাতু হ’ল বিৰল ধাতৱ ৰাসায়নিক উপাদান, যাৰ উচ্চ আৰ্থিক মূল্য আছে।

### গধুৰ ধাতু
গধুৰ ধাতু হ’ল তুলনামূলকভাৱে গাঢ় ধাতু।ধাতুৰ ইয়াতকৈও অধিক সুনিৰ্দিষ্ট সংজ্ঞাৰ প্ৰস্তাৱ কৰা হৈছিল, কিন্তু কোনোটোৱেই সৰ্বজনীনভাৱে গৃহীত হোৱা নাই।

## তথ্য সংগ্ৰহ

## বহিঃসংযোগ
*
*
*

শ্ৰেণী:ধাতু
শ্ৰেণী:ৰসায়ন বিজ্ঞান
নিষ্ঠা (চৰকাৰী আঁচনি)

**নিষ্ঠা** () হৈছে ভাৰত চৰকাৰৰ এখন আঁচনি। বিদ্যালয় শিক্ষা আৰু সাক্ষৰতা বিভাগে নিষ্ঠা নামৰ এই সংহত শিক্ষক প্ৰশিক্ষণ ব্যৱস্থাপনা এটিৰ জৰিয়তে প্ৰাথমিক পৰ্যায়ত শিকন ফলাফল উন্নীতকৰণৰ বাবে ৰাষ্টীয় আঁচনি এখন হাতত লৈছে। এই আঁচনিখন কেন্দ্ৰীয়ভাৱে ২০১৯-২০ চনৰ বাবে গ্ৰহণ কৰা আঁচনি আৰু ই সমগ্ৰ শিক্ষাৰ অধীনত। এই আঁচনি খনৰ লক্ষ্য আৰু উদ্দেশ্য হৈছে অংশ গ্ৰহণকাৰীসকলৰ সক্ষমতাক এক কংক্ৰিট ৰূপ প্ৰদান কৰা।

নিষ্ঠা ব্যৱস্থাপনাটোত প্ৰায় ৪২ লাখ অংশগ্ৰহণকাৰী; সকলো চৰকাৰী প্ৰাথমিক বিদ্যালয়ৰ শিক্ষক, প্ৰধান শিক্ষক, সকলো ৰাজ্য আৰু কেন্দ্ৰীয় শাসিত অঞ্চলৰ SCERT (State Councils of Educational Research and Training) আৰু DIET (District Institutes of Education and Training)-ৰ প্ৰশিক্ষক সদস্যসকল, BRCs (Block Resource Centres) আৰু CRCs (Cluster Resource Centres)-ৰ বিষয়ববীয়া আৰু সমলব্যক্তিসকলক সামৰি লোৱা হৈছে।
## তথ্য উৎস

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ চৰকাৰী যোজনা আৰু নীতি
চাৰ্লছ আলেকজেণ্ডাৰ ব্ৰুছ

**চাৰ্লছ আলেকজেণ্ডাৰ ব্ৰুছ** (; ১১ জানুৱাৰী ১৭৯৩&nbsp;– ২৩ এপ্ৰিল ১৮৭১) এগৰাকী ব্ৰিটিছ সৈনিক, অভিযানকাৰী আৰু লেখক। তেওঁক ভাৰতৰ চাহ উদ্যোগৰ পিতৃ পুৰুষ বুলি গণ্য কৰা হয়। তেওঁৰ ভাতৃ ৰবাৰ্ট ব্ৰুছে ১৮২৩ চনত অসমত অসম চাহ আৱিষ্কাৰ কৰিছিল। তেওঁ মৃত্যুৰ আগে আগে ভাতৃ চাৰ্লছক এই বিষয়ে অৱগত কৰিছিল। ১৮২৪ চনৰ প্ৰথম ইংগ-বৰ্মী যুদ্ধত তেওঁ শদিয়াত আছিল। এই যুদ্ধত তেওঁক ব্ৰিটিছ সন্যৰ এটা বৰটোপ সম্বলিত জাহাজৰ গোটৰ সেনাধ্যক্ষ বনোৱা হৈছিল।

## চাহৰ আৱিষ্কাৰ

অসম চাহৰ "আবিস্কাৰ" ৰবাৰ্ট ব্ৰুছ নামৰ এজন স্কট অভিযানকাৰীয়ে ১৮২৩ চনত আকস্মিকভাৱে কৰিছিল বুলি কোৱা হয়। অসমৰ হাবি-বননিত ঘুৰি ফুৰোতে তেওঁ এই গছবিধ "বন্য"অৱস্থাত গজি থকা দেখিছিল।

মণিৰাম দেৱানে তেওঁক এজন স্থানীয় চিংফৌ গাঁওৰ মূখিয়াল বিছা গামৰ ঘৰলৈ লৈ গৈছিল। তাত তেঁও স্থানীয় চিংফৌ লোকসকলক এই গছৰ পাতৰ পৰা প্ৰস্তুত কৰা পানীয় গ্ৰহণ কৰা দেখিছিল আৰু তেঁও বিছা গামৰ পৰা সেই গছৰ পাত আৰু বীজ বৈজ্ঞানিকভাৱে পৰীক্ষণৰ বাবে সংগ্ৰহ কৰি অনাৰ যো-যা চলাইছিল। ইয়াৰ কিছু দিনৰ পিছতেই তেঁওৰ মৃত্যু হোৱাত, তেঁও এই গছৰ প্ৰকৃত শ্ৰেণীবিভাজন জানিবলৈ সক্ষম নহ'ল। ১৮৩০ চনত তেঁওৰ ভাতৃ চাৰ্লছ আলেকজেণ্ডাৰ ব্ৰুছে অসম চাহৰ পাত কলিকতাৰ উদ্ভিদবিদ্যাৰ উদ্যানলৈ সঠিক পৰীক্ষণৰ বাবে প্ৰেৰণ কৰিছিল। অৱশেষত তাতে এই উদ্ভিদক চাহ গছ, বা *Camellia sinensis*ৰ এটা প্ৰকাৰ বুলি চিনাক্তকৰণ কৰা হৈছিল, যিটো চীনা প্ৰকাৰ *Camellia sinensis* var. sinensisৰ সৈতে একে নহয়।

## চাহ উদ্যোগ
১৮৩৫ চনত চাৰ্লছ আলেকজেণ্ডাৰ ব্ৰুছক ইষ্ট ইণ্ডিয়া কোম্পানীয়ে অসমত চাহ উদ্যোগ স্থাপন কৰিবলৈ দায়িত্ব প্ৰদান কৰে। ১৮৩৬ চনত তেওঁ সন্য বাহিনীৰ পৰা অব্যাহতি লয় আৰু তেওঁক অসম চাহ বাগিচা সমূহৰ পৰিদৰ্শক নিযুক্ত কৰা হয়। প্ৰথমতে ইষ্ট ইণ্ডিয়া কোম্পানীয়ে চীনা চাহৰ বাগিচা পাতি পৰীক্ষামূলক ভাবে খেতি কৰিবলৈ চেষ্টা কৰিছিল। কিন্তু অসমত চীনা চাহৰ লগত স্থানীয় চাহৰ লগত পৰাগযোগ ঘটাত এই পৰীক্ষা বেয়াকৈ ক্ষতিগ্ৰস্ত হয়। সেইসময়ত শদিয়াত চাৰ্লছ আলেকজেণ্ডাৰ ব্ৰুছৰ নিজা প্ৰচেষ্টাত গঢ় লৈ উঠা স্থানীয় চাহৰ পুলিবাৰী দেখি সকলোৱে অভিভূত হৈছিল। ১৮৩৬ চনত তেওঁ নিজে উৎপাদন কৰা চাহৰ নমুনা দিল্লীৰ চাহ কমিটিলৈ প্ৰেৰণ কৰে। লৰ্ড অকলেণ্ডে তেওঁৰ চাহৰ নমুনাৰ অনুমোদন কৰে। তেওঁ লগতে ব্যক্ত কৰে যে ব্ৰুছৰ চাহৰ নমুনা চাহ বিশেষজ্ঞ সকলে "উৎকৃষ্ট মান"ৰ বুলি উল্লেখ কৰিছে। ১৮৩৭ চনলৈ আলেকজেণ্ডাৰ ব্ৰুছে চাহ কমিটিলৈ এক বুজন অংশ চাহ পঠিয়াবলগীয়া হৈছিল। ইয়াত স্থানীয় চাহৰ ৪৬ ত বাকচ আছিল। এই বাকচসমূহৰ আঠটা বাকচৰ ওজন ৩৫০ পাউণ্ড আছিল। এই আঠটা বাকচ ১৮৩৯ চনৰ ১০ জানুৱাৰীত লণ্ডনত নিলামৰ বাবে প্ৰেৰণ কৰা হৈছিল।

## অন্যান্য কীৰ্তি
১৮৩৮ চনত Close
Editing চাৰ্লছ আলেকজেণ্ডাৰ ব্ৰুছে চাহৰ লগত জড়িত তেওঁৰ অভিজ্ঞতা বৰ্ণনা কৰি "*An Account of the Manufacture of the Black Tea, As Now Practised at Suddeya in Upper Assam, By The Chinamen Sent Thither For That Purpose.*" গ্ৰন্থ ৰচনা কৰিছিল। তেওঁক ভাৰতীয় চাহ উদ্যোগৰ পিতৃ বুলি অভিহিত কৰা হয়। তেওঁ ১৮৭১ চনত তেওঁ ইংলেণ্ডৰ ৰয়েল ছ'চাইটি অফ আৰ্টছৰ পৰা অসমত স্থানীয় চাহৰ খেতিৰ বাবে সোণৰ পদক লাভ কৰিছিল। 

## মৃত্যু
১৮৭১ চনত ২৩ এপ্ৰিল তাৰিখে ৭৮ বছৰ বয়সত অসমত চাৰ্লছ আলেকজেণ্ডাৰ ব্ৰুছৰ মৃত্যু হয়। তেওঁক তেজপুৰৰ খ্ৰীষ্টান কবৰস্থানত সমাধিস্থ কৰা হয়।

## তথ্য উৎস

শ্ৰেণী:যুক্তৰাজ্যৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:অভিযাত্ৰী
ইলাৰাম দাস

**আচাৰ্য ইলাৰাম দাস** (১৯২৯ - ২০০৩) মহাপুৰুষ শ্ৰীমন্ত শংকৰদেৱৰ একান্ত অনুগামী একশৰণ নাম ধৰ্মৰ প্ৰচাৰক, বক্তা, সাধক পণ্ডিত আৰু সমাজ সংস্কাৰক। তেওঁ এক শৰণ ভাগৱতী সমাজৰ প্ৰতিষ্ঠাপক আছিল। ২০০১ চনত তেওঁ আগবঢ়োৱা অৱদানৰ স্বীকৃতি স্বৰূপে অসম চৰকাৰে শ্ৰীমন্ত শংকৰদেৱ বঁটা প্ৰদান কৰিছিল।

## প্ৰাৰম্ভিক জীৱন
১৯২৯ চনৰ ২৩ ডিচেম্বৰ তাৰিখে অবিভক্ত নগাঁও জিলাৰ (বৰ্তমান মৰিগাঁও জিলা) জালুগুটি নামৰ সৰু গাঁও এখনৰ কৈৱৰ্ত পৰিয়ালত ইলাৰাম দাসৰ জন্ম হৈছিল। তেওঁৰ পিতৃ কালিৰাম দাস আৰু মাতৃ খোপাদৈ দাস। পাঁচ সন্তানৰ পৰিয়ালৰ তাৰো জ্যেষ্ঠ সন্তান আছিল। সৰুৰে পৰা তেওঁ বৈষ্ণৱ ভাৱধাৰাৰ প্ৰতি আকৃষ্ট আছিল। 

তেওঁ ১৯৪৫ চনত মেট্ৰিক পৰীক্ষাত উত্তীৰ্ণ হয়। জালুগুটি অঞ্চলৰ পৰা মেট্ৰিক পৰীক্ষাত উত্তীৰ্ণ হোৱা ইলাৰাম প্ৰথম ব্যক্তি আছিল। তাৰপিছত তেওঁ ১৯৪৭ চনত নগাঁও মহাবিদ্যালয়ৰ পৰা আই. এ. পৰীক্ষাত উত্তীৰ্ণ হয়। 

## ধৰ্মীয় জীৱন
ইলাৰাম দাসে নগাঁও জিলাৰ নন্দীৰাম আতাৰ একশৰণ নামধৰ্ম পালনাম সমাজত যোগদান কৰিছিল। তাৰপিছত তেওঁ ১৪ বছৰ কাল মহাপুৰুষ শ্ৰীমন্ত শংকৰদেৱ ধৰ্মীয় দৰ্শন অধ্যয়ন কৰিছিল। তেওঁ পালনাম সমাজত বৰগীত, ঘোষ, লেছাৰী আদি পৰিবেশন কৰি বহুতো মানুহক ইয়াৰ প্ৰতি আকৃষ্ট কৰিছিল। তেওঁ নগাঁও জিলাৰ ১৪টা প্ৰাথমিক পালনাম সমাজৰ সাধাৰণ সম্পাদকৰ পদৰ দায়িত্বভাৰ গ্ৰহণ কৰিছিল। ১৯৫০ চনত তেওঁ শ্ৰীমন্ত শংকৰদেৱ সংঘত যোগদান কৰে। তেওঁ শ্ৰীমন্ত শংকৰদেৱ সংঘৰ ৰাজ্যিক আয়োজক, শৰণ কমিটিৰ সদস্য আৰু ১৯৬৮ চনৰ পৰা দুটা কাৰ্যকাল উপ-পদাধিকাৰ আছিল। তেওঁ নগাঁও শংকৰ মিছনৰ প্ৰতিষ্ঠাপক লোকসেৱক হলধৰ ভূঞা আৰু ৰামকান্ত মুক্তিয়াৰ আতাৰ সহযোগী আছিল। তেওঁ ১৯৭৩ চনৰ ৭ ডিচেম্বৰ তাৰিখে "এক শৰণ ভাগৱতী সমাজ" নামেৰে সামাজিক আৰু সাংস্কৃতিক সংগঠন প্ৰতিষ্ঠা কৰে।

## সমাজ সংস্কাৰ
আচাৰ্য ইলাৰাম দাসে শ্ৰীমন্ত শংকৰদেৱ সংঘ আৰু এক শৰণ ভাগৱতী সমাজ দুয়ো সংগঠনৰ লগত জড়িত থাকোঁতে সমাজ সংস্কাৰৰ কাম হাতত লৈছিল। তেওঁ বিশেষকৈ অনুসূচীত জাতি, জনজাতি আৰু অন্যান্য পিছপৰা জাতিৰ অধিকাৰ আৰু কৰ্তব্যৰ প্ৰতি সচেতনতা বৃদ্ধি কৰাত আগভাগ লৈছিল। তদুপৰি পিছপৰা সমাজত শিপাই থকা বিভিন্ন ধৰণৰ মাদক দ্ৰৱ্য, জুৱা আদিৰ দৰে সামাজিক ব্যাধিৰ বিৰুদ্ধে তেওঁ যুঁজঁ দিছিল। তেওঁ মহাপুৰুষীয়া আদৰ্শৰে চৰকাৰক সদায় সহযোগ আগবঢ়াইছিল। সমাজত অস্পৃশ্যতা ৰোধ কৰিবলৈ অহোপুৰুষাৰ্থ কৰিছিল। ইয়াৰ বাবে তেওঁ ভিন ভিন বৰ্ণ আৰু জাতিৰ মাজত বিবাহ অনুষ্ঠিত কৰিছিল। তেওঁ জনজাতি আৰু চাহ বাগিচাৰ শ্ৰমিক সকলৰ সৰ্বাংগীণ উন্নয়নৰ বাবে বিদ্যালয়, চিকিৎসালয়, দক্ষতা বিকাশ কেন্দ্ৰ আদি স্থাপন কৰিছিল। নাৰী শিক্ষাৰ বাবেও আচাৰ্য ইলাৰাম দাসে কাৰ্য হাতত লৈছিল। ইয়াৰ বাবে তেওঁ সতী ৰাধিকা শান্তি মাতৃ সেৱা সমাজ গঠন কৰিছিল। ইয়াৰ লগতে তেওঁ গ্ৰামোদ্যোগ আৰু সামাজিক বনানিকৰণৰ বাবেও অৱদান আগবঢ়াইছিল।

## সাহিত্য কীৰ্তি
* নামঘোষা ৰসামৃত
* মহাপুৰুষ ধৰ্ম আৰু কৰ্মকাণ্ড (বৰপেটাৰ মনোৰঞ্জন দাসৰ সৈতে)
* যুৱ সমাজ, তৰুণ বিদ্যাৰ্থী সমাজৰ লক্ষ্য আৰু উদ্দেশ্য 
* পালনাম তত্ত্ব 
* নিত্য প্ৰসংগৰ আৰ্হি 
* মহাপুৰুষীয়া বিবাহ প্ৰণালী
* যুৱ সমাজৰ প্ৰাৰ্থনা পুস্তিকা 
* বিশ্বজ্যোতি
## মৃত্যু
২০০৩ চনৰ ১৯ অক্টোবৰ অৰ্থাৎ ১ কাতি তাৰিখে আচাৰ্য ইলাৰাম দাসৰ মহাপ্ৰয়াণ ঘটে। তেওঁৰ স্মৃতিত অসম চৰকাৰে মৰিগাঁও জিলাত ১১ কোটি টকাৰে এক সাংস্কৃতিক প্ৰকল্প নিৰ্মাণৰ কাৰ্যসূচী হাতত লৈছে। 

## তথ্য উৎস

শ্ৰেণী:সমাজকৰ্মী
শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ধৰ্ম প্ৰচাৰক
শ্ৰেণী:শ্ৰীমন্ত শংকৰদেৱ বঁটা বিজয়ী
বধকাব্য

**বধকাব্য** হৈছে এক প্ৰকাৰৰ কাব্য সাহিত্য। বধকাব্য সমূহৰ লক্ষ্য উদ্দেশ্য হৈছে অন্যায়, অশান্তি, আৰু আসুৰিক শক্তিৰ প্ৰতিনিধি, অপৰাজেয় দৈত্য-দানৱৰ মৃত্যু প্ৰদৰ্শন কৰা। এই বধকাব্য সমূহৰ লেখক বিভিন্নজন। ৰাম সৰস্বতী এই সকলৰ ভিতৰত অন্যতম। তেওঁ মূল মহাভাৰতৰ লগত বিশেষ সম্পৰ্ক নথকা অথচ 'যামল সংহিতা', 'শিৱ ৰহস্য' আদি উপপুৰাণৰ ভিত্তিত মহাভাৰতৰ কিছুমান চৰিত্ৰক কেন্দ্ৰ কৰি ৰচনা কৰা বধকাব্য আৰু আখ্যানসমূহ বা  বধকাব্যসমূহে সাধাৰণ ৰাইজক কিংবদন্তীমূলক আখ্যানৰ আধাৰত শিক্ষা প্ৰদানৰ ক্ষেত্ৰত প্ৰভূত বৰঙণি যোগাইছিল। 

## বিষয়বস্তু
বধকাব্যসমূহৰ বিষয়বস্তু মহাভাৰত, পুৰাণ আদি গ্ৰন্থৰ পৰা সংগৃহীত। উদাহৰণ স্বৰূপে খটাসুৰ বধ কাব্যত আছে যে- ব্ৰহ্মাৰ বৰেৰে অবধ্য খটাসুৰে পঞ্চপাণ্ডৱক বধ কৰি দ্ৰৌপদীক ধৰিবলৈ আগবাঢ়ি গ'ল। উপায়ন্তৰ হৈ দ্ৰৌপদীয়ে একান্ত শৰণ পৰিতুষ্ট কৃষ্ণক স্তুতি কৰিবলৈ ধৰিলে। কৃষ্ণৰ নিৰ্দেশত দ্ৰৌপদীয়ে হাতৰ খাৰুৰে প্ৰহাৰ কৰি খটাসুৰক বধ কৰে আকৌ অশ্বকৰ্ণধত বৰাহৰূপী বিষ্ণুৰপৰা অস্ত্ৰ-শস্ত্ৰ লাভ কৰি ভীমাৰ্জুনে অশ্বকৰ্ণক বধ কৰিছে। এইদৰে বধকাব্য সমূহত দুষ্টক বধ কৰি সন্তৰ বিজয় দেখুওৱা হৈছে লগতে বধকাব্যত শ্ৰীকৃষ্ণৰ শ্ৰেষ্ঠত্ব প্ৰতিপন্ন কৰা হৈছে। বধকাব্যসমূহ বিশুদ্ধ কাব্য। এইবিধ সাহিত্যক একাধাৰে ধৰ্মগ্ৰন্থ, কাব্য, উপন্যাস, গীত আৰু নাটক আখ্যা দিব পাৰি। পাণ্ডৱ সকলক সকলো বিপদত কৃষ্ণই ৰক্ষা কৰিছিল। সেইবাবে এইবিধ কাব্যৰ নাম ভক্তিকাব্য বা কৃষ্ণায়ন কাব্য।

## অনুবাদকৰ পৰিচয়
ৰাম সৰস্বতী ষোড়শ শতিকাৰ এগৰাকী অসমীয়া কবি। তেওঁ প্ৰাচীন অসমীয়া কবিসকলৰ ভিতৰত সৰ্বাধিক পদ ৰচনা কৰিছিল বুলি কোৱা হয়। ৰচনাৰ ব্যাপকতা আৰু বৰ্ণনীয় কথাবস্তুলৈ দৃষ্টি ৰাখি ৰাম সৰস্বতীক ড° সত্যেন্দ্ৰনাথ শৰ্মাই *"অসমীয়া ব্যাস"* আখ্যা দিছে। তেওঁ বধ কাব্য নামৰ জনপ্ৰিয় একশ্ৰেণীৰ কাব্য সৃষ্টি কৰে। তেওঁৰ প্ৰকৃত নাম আছিল অনিৰুদ্ধ। "ৰাম সৰস্বতী" ৰজা নৰনাৰায়ণে প্ৰদান কৰা উপাধি। মহাভাৰতৰ ভাঙনিৰ বাবে তেওঁক *"ভাৰতভূষণ"* উপাধি প্ৰদান কৰা হৈছিল। ৰাম সৰস্বতীৰ ৰচনাৱলীক দুটা ভাগত ভগাব পাৰি। ১) মহাভাৰতৰ পৰ্বসমূহৰ অনুবাদ বা মূল মহাভাৰতত থকা আখ্যানসমূহৰ অসমীয়া ৰূপান্তৰ। ২) মূল মহাভাৰতৰ লগত বিশেষ সম্পৰ্ক নথকা অথচ 'যামল সংহিতা', 'শিৱ ৰহস্য' আদি উপপুৰাণৰ ভিত্তিত মহাভাৰতৰ কিছুমান চৰিত্ৰক কেন্দ্ৰ কৰি ৰচনা কৰা বধকাব্য আৰু আখ্যানসমূহ। বধকাব্যসমূহে সাধাৰণ ৰাইজক কিংবদন্তীমূলক আখ্যানৰ আধাৰত শিক্ষা প্ৰদানৰ ক্ষেত্ৰত প্ৰভূত বৰঙণি যোগাইছিল। মহাভাৰতৰ অনুবাদত তেওঁ সকলো শ্লোক ভাঙনি কৰা নাছিল। বাহুল্য পৰিহাৰ কৰি প্ৰয়োজনীয় শ্লোকসমূহহে ভাঙনি কৰিছিল। মহাভাৰত অনুবাদত তেওঁক তেওঁৰ পুত্ৰ গোপীনাথ পাঠক, বিদ্যাপঞ্চৰণ, কামচাৰী কায়স্থ, দামোদৰ দাস আৰু আন কোনো কোনো কবিয়ে সহায় কৰিছিল। তেওঁৰ দ্বাৰা অনুদিত বধকাব্যৰ ভিতৰত-
# বিজয় পৰ্ব 
# মণিচন্দ্ৰ ঘোষ পৰ্ব 
# পুষ্পহৰণ পৰ্ব 
# কালকুব্জ শোষক পৰ্ব 
# ভীম চৰিত 
# বকাসুৰ বধ 
# কুলাচল বধ 
# জঙঘাসুৰ বধ 
# জটাসুৰ বধ 
# পাঞ্চালী বিবাহ 
# সিন্ধুৰা পৰ্ব 
# ব্যাসাশ্ৰম 
# অশ্বকৰ্ণৰ যুদ্ধ 
# খটাসুৰ বধ 
# ব্যঞ্জন পৰ্ব, ইত্যাদি অন্যতম।

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:অসমীয়া সাহিত্য
গীতি-ৰামায়ণ

**গীতি-ৰামায়ণ** হৈছে এখন প্ৰাচীন কাব্য সাহিত্য। কাব্যখনৰ ৰচক দুৰ্গাবৰ কায়স্থ। দুৰ্গাবৰে পাঁচালী সংগীত শৈলীত ৰচনা কৰা গীতি-ৰামায়ণ খনক দুৰ্গাবৰী বা দুৰ্গাবৰী ৰামায়ণ বুলিও কোৱা হয়। ১৮৩৭ শক, অৰ্থাৎ ১৯১৫  খৃষ্টাব্দত হাজোৰ বিষয়চন্দ্ৰ বিশ্বাসীয়ে পুথিখন দুৰ্গাবৰি নামেৰে সম্পাদনা কৰিছিল। 

## বৈশিষ্ট্য
গীতি-ৰামায়ণ মূলতঃ এখন কাব্য গ্ৰন্থ। গ্ৰন্থখনৰ প্ৰথম সম্পাদিত ৰূপ এটি প্ৰকাশ হয় ১৯১৫ খ্ৰীষ্টাব্দত। সম্পাদনা কৰে হাজোৰ বিষয়চন্দ্ৰ বিশ্বাসীয়ে। এই কাব্য খনক গীতি-ৰামায়ণ বুলি বিষয়চন্দ্ৰ বিশ্বাসীয়েহে আখ্যা দিছিল। ইয়াৰ নামাকৰণ কবি দুৰ্গাবৰ কায়স্থই দুৰ্গাবৰী বুলিহে কৰিছিল। পুথিখনৰ অযোধ্যা আৰু আদি কাণ্ড দুটা নাছিল। পিছত অযোধ্যা কাণ্ডটো হাজোৰ পৰা উদ্ধাৰ কৰি  ১৯৯৪ চনত ড৹ প্ৰবীণ চন্দ্ৰ দাসে নতুনকৈ সংযোগ কৰি দুৰ্গাবৰী ৰামায়ণ নাম দি পুনৰ প্ৰকাশ কৰিছিল। আদি কাণ্ডটো বৰ্তমানলৈ উদ্ধাৰ নোহোৱাকৈ আছে। গীতি-ৰামায়ণক মাধৱ কন্দলিৰ ৰামায়ণৰ 'ওজা-পালি সংস্কৰণ' বুলি কোৱা হয়। দুৰ্গাবৰৰ প্ৰিয় ৰাগ 'কৰুণ অহিৰ'। গীতি-ৰামায়ণ খনত কৰুণ ৰসৰ প্ৰকাশ বেছি।

## বিষয়বস্তু
বাল্মীকী ৰামায়ণৰ সাতটি কাণ্ড বা খণ্ডে যথা: আদিকাণ্ড বা বালকাণ্ড, অযোধ্যাকাণ্ড, অৰণ্যকাণ্ড, কিষ্কিন্ধ্যাকাণ্ড, সুন্দৰকাণ্ড, লঙ্কাকাণ্ড বা যুদ্ধকাণ্ড আৰু উত্তৰকাণ্ডৰ বিষয় সমূহ গীতি-ৰামায়ণত ওজাপালিৰ গায়ন শৈলীত লিখা হৈছে। কাব্য খনৰ বিষয় বস্তুৰ ক্ষেত্ৰত কবিৰ মৌলিকতা সংযোগ হোৱা দেখা যায়। বহু সময়ত তেওঁ পৰিস্থিতি আৰু চৰিত্ৰ চিত্ৰণ কৰোঁতে দুৰ্গাবৰ মাধৱ কন্দলি আৰু বাল্মীকী পৰম্পৰাৰ পৰা আঁতৰি আহিছে। দুৰ্গাবৰৰ গীতি ৰামায়ণত লৌকিকতাৰ আৱেশ দেখা যায়। আদিকাণ্ডত বৰ্ণিত হৈছে ৰামৰ জন্ম, শৈশৱ আৰু সীতাৰ সৈতে বিবাহৰ কথা; অযোধ্যাকাণ্ডত আছে ৰামৰ ৰাজ্যাভিষেকৰ প্ৰস্তুতি আৰু তেওঁৰ বনগমনৰ কথা; তৃতীয় খণ্ড অৰণ্যকাণ্ডত বৰ্ণিত হৈছে ৰামৰ বনবাসৰ কথাৰ ৰাৱণ কৰ্তৃক সীতাহৰণৰ বৃত্তান্ত; চতুৰ্থ খণ্ড কিষ্কিন্ধ্যাকাণ্ডৰ বিষয় হ'ল  হনুমান আৰু ৰামৰ মিলন, ৰামৰ সহায়ত বান্দৰৰাজ বালীৰ হত্যা আৰু বালিৰ কনিষ্ঠ ভাই সুগ্ৰীবৰ কিষ্কিন্ধ্যাৰ ৰাজ্যাভিষেক; পঞ্চম খণ্ড সুন্দৰকাণ্ডত বৰ্ণিত হৈছে হনুমানৰ বীৰত্বগাথা, তেওঁৰ লঙ্কাগমন আৰু সীতাৰ সৈতে সাক্ষাতৰ কথা; ৰাম আৰু ৰাৱণৰ যুদ্ধ বৰ্ণিত হৈছে। ষষ্ঠ খণ্ড লঙ্কাকাণ্ড; সৰ্বশেষ খণ্ড উত্তৰকাণ্ডৰ মূল উপজীব্য ৰাম আৰু সীতাৰ পু্ত্ৰ লব ও কুশৰ জন্মবৃত্তান্ত, তেওঁলোকৰ ৰাজ্যাভিষেক আৰু ৰামৰ পৃথিৱী ত্যাগ।

## কবিৰ পৰিচয়
দুৰ্গাবৰ কায়স্থ এগৰাকী পাঁচালী কবি আছিল। জন্মৰ সময় সম্পৰ্কীয় কোনো নিৰ্দিষ্ট তথ্য পোৱা নাযায় যদিও তেওঁ ৰজা বিশ্বসিংহৰ দিনৰ কবি আছিল। সেই অনুসৰি ১৫১৫ আৰু ১৫৪০ চনৰ আগে পিছেই তেওঁৰ জন্ম-মৃত্যু বুলি অনুমান কৰা হয়। কবি দুৰ্গাবৰৰ কায়স্থ কুলত জন্ম হয়। তেওঁৰ দেউতাক আছিল চন্দ্ৰধৰ কায়স্থ বা চন্দ্ৰবৰ কায়স্থ। তেওঁৰ পৃষ্ঠপোষক আছিল বাহুবল শিকদাৰ। বিষয় বিশ্বাসীৰ মতে দুৰ্গাবৰৰ জন্ম স্থান হাজো। অৱশ্যে তেওঁ নীলাচলত থাকিহে সাহিত্য চৰ্চা কৰিছিল।

## আলোকচিত্ৰ


File:Four Sons of Dasaratha.jpg|দশৰথৰ চাৰিপুত্ৰৰ জন্ম।
File:Rama-Bharata-Paduka.jpg|বনবাসলৈ যোৱাৰ আগত সিংহাসনত ৰাখিবলৈ, ভৰতে ৰামক পাদুকা বিচাৰি প্ৰাৰ্থনা।
File:Ravi Varma-Ravana Sita Jathayu.jpg|সীতাক হৰণ কৰি নিয়াৰ পৰত ৰাৱণে জঁটায়ুৰ পাখি কটা দৃশ্য।
File:Sita at ashokavana.jpg|অশোক বনত সীতাৰ সৈতে ৰাৱণৰ কথোকথন।
File:Battle at Lanka, Ramayana, Udaipur, 1649-53.jpg|ৰাম ৰাৱণৰ যুদ্ধ।
File:Hermitage of Valmiki, Folio from the "Nadaun" Ramayana (Adventures of Rama) LACMA AC1999.127.45.jpg|বাল্মিকীৰ আশ্ৰমত লৱ-কুশৰ জন্ম।



## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:অসমীয়া গ্ৰন্থ
শ্ৰেণী:ৰামায়ণ
বিজয় কৃষ্ণ সন্দিকৈ

**বিজয় কৃষ্ণ সন্দিকৈ** (১ ডিচেম্বৰ ১৯৩৪ – ২৬ জুলাই ২০১৫) এগৰাকী ভাৰতীয় ৰাজনীতিবিদ। তেওঁ পঞ্চদশ লোকসভাৰ সদস্য আছিল। তেওঁ লোকসভাত যোৰহাটক প্ৰতিনিধিত্ব কৰিছিল। ভাৰতীয় জাতীয় কংগ্ৰেছৰ শক্তিশালী নেতা বিজয় কৃষ্ণ সন্দিকৈয়ে ১৯৯১ চনৰ পৰা ২০১৪ চনলৈ ছয়টা কাৰ্যকালৰ বাবে লোকসভালৈ নিৰ্বাচিত হৈছিল। তেওঁ ১৯৮০ চনৰ পৰা ১৯৮৬ চনলৈ ৰাজ্যসভাৰ সাংসদ হিচাপে অসমক প্ৰতিনিধিত্ব কৰিছিল। তেওঁ যোৰহাট বিধানসভা সমষ্টিৰ পৰা ১৯৭১ চনত অসম বিধানসভালৈ নিৰ্বাচিত হৈছিল।
পণ্ডিত প্ৰৱৰ কৃষ্ণকান্ত সন্দিকৈ তেওঁৰ পিতৃ।
## প্ৰাৰম্ভিক জীৱন
১ ডিচেম্বৰ ১৯৩৪ চনত বিজয় কৃষ্ণ সন্দিকৈৰ জন্ম হৈছিল। তেওঁৰ পিতৃ কৃষ্ণকান্ত সন্দিকৈ আৰু মাতৃ হেমলতা সন্দিকৈ। তেওঁ প্ৰাৰম্ভিক শিক্ষা যোৰহাট চৰকাৰী উচ্চতৰ মাধ্যমিক বহুমুখী বালক বিদ্যালয়ত গ্ৰহণ কৰিছিল। তাৰপিছত তেওঁ কলিকতাৰ প্ৰেচিডেন্সী কলেজত ইংৰাজী সাহিত্য অধ্যয়ন কৰে। পিছলৈ তেওঁ কলিকতা বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা ইংৰাজী সাহিত্যৰ স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী লাভ কৰে।

অষ্টম শ্ৰেণীত থাকোঁতেই তেওঁ স্বাধীনতা সংগ্ৰামৰ সময়ত স্থানীয় ছাত্ৰ কংগ্ৰেছত যোগদান কৰিছিল। তেওঁ ১৯৪৫ চনৰ অসম প্ৰাদেশিক নিৰ্বাচনত কংগ্ৰেছৰ হৈ প্ৰচাৰ চলাইছিল।
তেওঁ ১৯৬১ চনত যুৱ কংগ্ৰেছৰ সদস্যপদ লাভ কৰিছিল।
### হেমলতা সন্দিকৈ ইনষ্টিটিউট
১৯৬০ৰ দশকত তেওঁ উজনি অসমত এখন ইংৰাজী মাধ্যমৰ বিদ্যালয়ৰ অভাৱ অনুভৱ কৰি ১৯৬২ চনত উজনি অসমৰ প্ৰথম ইংৰাজী মাধ্যমৰ বিদ্যালয় হেমলতা সন্দিকৈ মেমৰীয়েল ইনষ্টিটিউট স্থাপন কৰিছিল।

## কৰ্মজীৱন
তেওঁ ১৯৭১ চনত অসম বিধানসভালৈ যোৰহাট বিধানসভা সমষ্টিৰ পৰা নিৰ্বাচিত হৈছিল। তেওঁ ১৯৮০ চনৰ পৰা ১৯৮৬ চনলৈ ৰাজ্যসভাত অসমক প্ৰতিনিধিত্ব কৰিছিল। তাৰপিছত তেওঁ যোৰহাট লোকসভা সমষ্টিৰ পৰা 
১৯৯১ চনৰ পৰা ২০১৪ চনলৈ দশম, একাদশ, দ্বাদশ, ত্ৰয়োদশ, চতুৰ্দশ আৰু পঞ্চদশ সাধাৰণ নিৰ্বাচনত জয়ী হৈ ছয়টা কাৰ্যকালৰ বাবে লোকসভাৰ সাংসদ নিৰ্বাচিত হৈছিল। তেওঁ প্ৰধানমন্ত্ৰী ডঃ মনমোহন সিঙৰ প্ৰথম কেবিনেটত ভিন ভিন কাৰ্যকালৰ বাবে ৰক্ষা, সংসদীয় পৰিক্ৰমা, খনি আৰু ৰসায়ন আৰু সাৰ ৰাজ্যিক মন্ত্ৰী পদবী লাভ কৰিছিল। সেইদৰে তেওঁ মনমোহন সিঙৰ দ্বিতীয় কেবিনেটত খনি আৰু উত্তৰ পূৰ্বাঞ্চল উন্নয়ন মন্ত্ৰীৰ দায়িত্বভাৰ লাভ কৰিছিল।
## ব্যক্তিগত জীৱন
বিজয় কৃষ্ণ সন্দিকৈয়ে ১৯৬৫ চনত ৰাণী বৰগোহাঁইৰ লগত বিবাহপাশত আৱদ্ধ হয়। তেওঁলোকৰ তিনিগৰাকী কন্যা সন্তান আছে। অৱসৰৰ পিছত তেওঁ লেখা-মেলা আৰু পৰিৱেশবিদ হিচাপে কাম কৰিছিল। তেওঁ বন্যপ্ৰাণী সংৰক্ষণৰ লগত গভীৰভাৱে জড়িত।
## মৃত্যু
২০১৫ চনৰ ২৬ জুলাই তাৰিখে যোৰহাট চিকিৎসা মহাবিদ্যালয়ত ৮০ বছৰ বয়সত বিজয় কৃষ্ণ সন্দিকৈৰ মৃত্যু হয়।

## বঁটা আৰু সন্মান
তেওঁ ২০০৬ চনত দুৰ্লভ চৰাইৰ সংৰক্ষণৰ বাবে আগবঢ়োৱা অৱদানৰ বাবে বেণু মোহন ৰাষ্ট্ৰীয় প্ৰাণী বঁটা সংৰক্ষণাত্মক নেতৃত্বৰ শিতানত লাভ কৰিছিল।
## গ্ৰন্থৰাজি
তেওঁৰ ৩৫ বছৰ সাংসদ হিচাপে আগবঢ়োৱা তৰ্ক, বক্তৃতা আদি তিনিখন গ্ৰন্থত প্ৰকাশিত হৈছে। 
* *এ লাইফ ইন পাৰ্লিয়ামেণ্ট: ভলিউম ১ (ৰাজ্য সভা ১৯৮০-১৯৮৬)*
* *এ লাইফ ইন পাৰ্লিয়ামেণ্ট: ভলিউম ২ (লোকসভা ১৯৯১ - ২০০৪) *
* *এ লাইফ ইন পাৰ্লিয়ামেণ্ট: ভলিউম ৩ (লোকসভা আৰু ৰাজ্যসভা ২০০৪ - ২০১৪)*

## তথ্য উৎস

শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:অসমৰ ৰাজনীতিক
শ্ৰেণী:ভাৰত চৰকাৰৰ মন্ত্ৰী
কাকৈজানা সংৰক্ষিত বনাঞ্চল

**কাকৈজানা সংৰক্ষিত বনাঞ্চল** অসমৰ বঙাইগাঁও জিলাৰ অভয়াপুৰীৰ কাষত অৱস্থিত এখন সংৰক্ষিত বনাঞ্চল। এই বনাঞ্চল লুপ্তপ্ৰায় সোণালী বান্দৰৰ বাবে বিখ্যাত। বনাঞ্চল খনৰ মাটিকালি ১৭.২৪ বৰ্গ কিঃমিঃ।

## বিৱৰণ
কাকৈজানা সংৰক্ষিত বনাঞ্চল প্ৰায় ১৫,০০০ বিঘা মাটি আৱৰি আছে। ইয়াৰ মাটিকালি ১৭.২৪ বৰ্গ কিঃমিঃ। আই নদীৰ পাৰত অৱস্থিত বনাঞ্চলখন ১৯৬৬ চনৰ ২৯ এপ্ৰিল তাৰিখে সংৰক্ষিত বনাঞ্চল হিচাপে ঘোষণা কৰা হৈছিল।  ই আই উপত্যকা বন সংমণ্ডলৰ অন্তৰ্গত। ১৯৯৯ চনৰ ১ এপ্ৰিল তাৰিখে বনাঞ্চল খনক অভয়াৰণ্যলৈ উন্নীত কৰিবলৈ চৰকাৰী ভাবে প্ৰস্তাৱ আগবঢ়োৱা হৈছিল। বনাঞ্চলখনৰ মাজেৰে কালিকাপাত নামেৰে এখনি পাহাৰীয়া জুৰি বৈ গৈছে। ইয়াৰ পাহাৰ এখনত প্ৰাচীন শিৱ মন্দিৰ এখন আছে। এই স্থানৰ মাটিৰ ওপৰত ইটা ওলাই থকাৰ প্ৰমাণ থকা এটা শিৱলিংগ আৰু যোনিপীঠ থকা কাকৈজানা পূৰাতাত্ত্বিক স্থান

শেহতীয়াকৈ ইয়াক অভয়াৰণ্যলৈ উন্নীত কৰিবলৈ গুৱাহাটী উচ্চ ন্যায়ালয়ত এক জনহিত যাচিকা দাখিল কৰা হৈছে।

## অৱস্থান
অসমৰ বঙাইগাঁও জিলাত অৱস্থিত কাকৈজানা সংৰক্ষিত বনাঞ্চল বঙাইগাঁও চহৰৰ পৰা ১৫ কিঃমিঃ পূবত অৱস্থিত। ই অভয়াপুৰী চহৰৰ নিচেই কাষত অৱস্থিত। ই স্থল পথেৰে বঙাইগাঁওৰ লগত সংযোজিত। বনাঞ্চল খন আই নদীৰ পাৰত অৱস্থিত।

## জৈৱ বৈচিত্ৰ
কাকৈজানা সংৰক্ষিত বনাঞ্চলত লুপ্তপ্ৰায় আইইউচিএন ৰেড ডাটা বুকৰ প্ৰথম অনুসূচীত উল্লেখিত ৬০ টা সোণালী বান্দৰ আছে। আন্তৰ্জাতিক প্ৰকৃতি সংৰক্ষণ সংঘৰ ৰেড ডাটা বুকত সোণালী বান্দৰক বিলুপ্তপ্ৰায় শ্ৰেণীত অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হৈছে। সোণালী বান্দৰৰ উপৰিও ইয়াত অন্যান্য লুপ্তপ্ৰায় আৰু বিপন্নগ্ৰস্ত প্ৰাণী পোৱা যায়। তাৰে ভিতৰত উল্লেখযোগ্য হ'ল: বিন্তুৰং, বনৰীয়া কুকুৰা, বনৰৌ, ধনেশ পক্ষী, নাহৰফুটুকী বাঘ, কেটেলা পহু, হাড়গিলা, উৰণীয়া কেৰ্কেটুৱা, নেউল, জহামাল, বনৰীয়া মেকুৰী ইত্যাদি। তদুপৰি ইয়াত বিভিন্ন প্ৰজাতিৰ উদ্ভিদ আছে। ইয়াৰ প্ৰাইমেট সমূহৰ ওপৰত বিভিন্ন গৱেষণা চলাই থকা হৈছে।

স্থানীয় ৰাইজ আৰু বেচৰকাৰী সংগঠন সমূহে কাকৈজানা সংৰক্ষিত বনাঞ্চলক অভয়াৰণ্যলৈ উন্নীত কৰিবলৈ দাবী জনাই আহিছে।

## চৰকাৰী পদক্ষেপ
কাকৈজানা সংৰক্ষিত বনাঞ্চলৰ প্ৰাণীসমূহ বিশেষকৈ সোণালী বান্দৰৰ বাবে খাদ্য সহজলভ্য কৰিবলৈ চৰকাৰে কিছুমান পদক্ষেপ হাতত লৈছে। ইয়াৰ বাবে জিলা প্ৰশাসন, অসম চৰকাৰৰ বন বিভাগ আৰু পঞ্চায়ত আৰু গ্ৰামোন্নয়ন বিভাগে মহাত্মা গান্ধী ৰাষ্ট্ৰীয় নিয়োগ নিশ্চিতকৰণ আঁচনিৰ অধীনত ১০,৫৭৫ টা ফল গছৰ পুলি ৰোপণৰ কাৰ্যসূচী হাতত লোৱা হৈছে। খাদ্য আৰু সুৰক্ষাৰ বাবে এই গছপুলি ৰোপণৰ কাম হাতত লোৱা হৈছে। ইয়াৰ লগতে বনাঞ্চল খনৰ জীৱকূলৰ গণনাৰ কামো জিলা প্ৰশাসনে চিন্তা কৰিছে। ইয়াৰ লগতে স্থানীয় ৰাইজ আৰু ছাত্ৰ-ছাত্ৰী সমূহক পৰিবেশ আৰু পৰিস্থিতি তন্ত্ৰৰ সংৰক্ষণ বিশেষকৈ সোণালী বান্দৰৰ সংৰক্ষণৰ বাবে সজাগতা সৃষ্টি কৰিবলৈ বিভিন্ন কাৰ্যপন্থা গ্ৰহণ কৰা হৈছে।

## তথ্য উৎস

## বাহ্যিক সংযোগ
* 

শ্ৰেণী:অসমৰ ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যান আৰু অভয়াৰণ্য
দুধনৈ

**দুধনৈ** অসমৰ গোৱালপাৰা জিলাৰ এক অঞ্চল। দুধনৈ গোৱালপাৰা জিলাৰ এক ৰাজহ চক্ৰ আৰু উন্নয়ন খণ্ড। 

## নামৰ উৎপত্তি
এই অঞ্চলৰ মাজেৰে দুধনৈ নামৰ নদী এখন মেঘালয়ৰ পৰা বৈ গৈ ব্ৰহ্মপুত্ৰ নদত পৰিছে। এই নদীখনৰ নামেৰে ঠাইখনৰ নাম দুধনৈ হ'ল। 

## ভৌগোলিক অৱস্থান
দুধনৈ গোৱালপাৰা জিলাৰ পূব প্ৰান্তত অৱস্থিত। ইয়াৰ ভৌগোলিক অৱস্থান । দুধনৈ সাগৰ পৃষ্ঠৰ পৰা ৪৪ মিটাৰ উচ্চতাত অৱস্থিত। ইয়াৰ মাজেৰে দুধনৈ নদী পাৰ হৈ গৈয়ে। জুলাই-আগষ্ট মাহত ইয়াৰ তাপমাত্ৰা সৰ্বোচ্চ ৩৩° চেলচিয়াচলৈকে উঠে আৰু জানুৱাৰী মাহত নিম্নতম ৭° চেলচিয়াচলৈ নামে। দক্ষিণ-পশ্চিম মৌচুমী বায়ুৰ প্ৰভাৱত ইয়াত ধাৰাষাৰ বৰষুণ হয়। 

## ৰাজনীতি
দুধনৈ গুৱাহাটী লোকসভা সমষ্টিৰ অন্তৰ্গত। বৰ্তমান ইয়াৰ সাংসদ ভাৰতীয় জনতা পাৰ্টিৰ কুইন ওজা। সেইদৰে ই বিধানসভা সমষ্টিৰ অন্তৰ্গত আৰু এই সমষ্টি অনুসূচীত জনজাতিৰ বাবে সংৰক্ষিত। 

দুধনৈত ৰাভা হাচং স্বায়ত্ত্বশাসিত পৰিষদৰ মুখ্য কাৰ্যালয় অৱস্থিত। ৰাভা জনগোষ্ঠীৰ উন্নয়ন আৰু স্বায়ত্ত্ব শাসনৰ বাবে অসম চৰকাৰে ১৯৯৫ চনত এই পৰিষদ গঠনৰ অধিসূচনা জাৰি কৰিছিল। ২০০৫ চনত অসম চৰকাৰে এই পৰিষদ গঠন কৰে। ৰাভা জনজাতিৰ অৰ্থনৈতিক, শৈক্ষিক, সামাজিক, সাংস্কৃতিক আৰু নৃগোষ্ঠীয় উন্নয়নৰ বাবে এই পৰিষদে কাম কৰে। 

## ভাষা
দুধনৈ অঞ্চলৰ চৰকাৰী ভাষা অসমীয়া। এই অঞ্চলত কথিত ৰূপত গোৱালপাৰীয়া উপভাষা প্ৰচলিত। ইয়াৰ লগতে ৰাভা অধ্যুষিত অঞ্চল বাবে ইয়াত ৰাভা ভাষায়ো প্ৰচলিত। 

## যাতায়ত
দুধনৈৰ মাজেৰে ৩৭ নং ৰাষ্ট্ৰীয় ঘাইপথ পাৰ হৈ গৈছে। ই স্থলপথেৰে গোৱালপাৰা আৰু গুৱাহাটীৰ লগত সংযোজিত। ইয়াত ৰঙিয়া ৰে'ল সংমণ্ডলৰ অন্তৰ্গত দুধনৈ ৰে'ল ষ্টেচন আছে। লোকপ্ৰিয় গোপীনাথ বৰদলৈ আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় বিমানবন্দৰ দুধনৈৰ পৰা প্ৰায় ৯০ কিঃমিঃ নিলগত অৱস্থিত। 

## শিক্ষা
দুধনৈত প্ৰাথমিক পৰ্যায়ৰ পৰা মহাবিদ্যালয় পৰ্যায়লৈ আৰু বৃত্তিমূলক শিক্ষা প্ৰতিষ্ঠান আছে। ইয়াৰ উল্লেখযোগ্য প্ৰাথমিক বিদ্যালয় সমূহ হল: ভালপাৰা সোণাপুৰ প্ৰাথমিক বিদ্যালয়, দুধনৈ অভ্যাৰ্থী প্ৰাথমিক বিদ্যালয়, দুধনৈ শৰণাৰ্থী প্ৰাথমিক বিদ্যালয়, খাড়া মেধি পাৰা প্ৰাথমিক বিদ্যালয়, খাড়া মণ্ডলগ্ৰাম প্ৰাথমিক বিদ্যালয়, টেঙাবাৰী প্ৰাথমিক বিদ্যালয় ইত্যাদি। সেইদৰে দুধনৈ অঞ্চলৰ উল্লেখযোগ্য উচ্চ মাধ্যমিক বিদ্যালয় সমূহ হল: ডন বস্ক' স্কুল, দুধনৈ বালিকা উচ্চ মাধ্যমিক বিদ্যালয়, দুধনৈ উচ্চ মাধ্যমিক বিদ্যালয়, জৱাহৰ নবোদয় বিদ্যালয়, নতুন দুধনৈ শিশু বিদ্যালয়, চেইণ্ট পিটাৰ্ছ নেচনেল একাডেমী, দুধনৈ আদি। উচ্চ শিক্ষাৰ বাবে ইয়াত গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ অন্তৰ্ভুক্ত দুধনৈ মহাবিদ্যালয় আছে। তদুপৰি ইয়াত বেচিক ট্ৰেনিং চেণ্টাৰ, জিলা শিক্ষা আৰু প্ৰশিক্ষণ প্ৰতিষ্ঠান আৰু এটা কৃষি বিজ্ঞান কেন্দ্ৰ আছে।

২০১৭ চনৰ ২৩ ডিচেম্বৰ তাৰিখে অসমৰ স্বাস্থ্যমন্ত্ৰী হিমন্ত বিশ্ব শৰ্মায়ে ইয়াত এখনি আয়ুৰ্বেদিক চিকিৎসা মহাবিদ্যালয়ৰ আধাৰশিলা স্থাপন কৰে।

## তথ্য উৎস

## বাহ্যিক সংযোগ
* কৃত্ৰিম উপগ্ৰহৰে তোলা দুধনৈৰ মানচিত্ৰ

শ্ৰেণী:গোৱালপাৰা জিলা
শ্ৰেণী:অসমৰ নগৰ-মহানগৰ
বুদ্ধ পূৰ্ণিমা

**বুদ্ধ পূৰ্ণিমা** বা **বুদ্ধ জয়ন্তী** বা **বেশক** (, ), পাৰম্পৰিক ভাবে ঘাইকৈ বৌদ্ধ ধৰ্মাৱলম্বী সকলে পালন কৰা এটি উৎসৱ। হিন্দু আৰু বৌদ্ধ সকলে বুদ্ধ পূৰ্ণিমা হিচাপে ভাৰত, শ্ৰীলংকা, নেপাল, তিব্বত, বাংলাদেশ, ভূটান, ইণ্ডোনেছিয়া, ফিলিপাইন, চিংগাপুৰ, থাইলেণ্ড, কম্বোডিয়া, লাউচ, মালয়েছিয়া, ম্যানমাৰ, মংগোলীয়া, আৰু চীন, জাপান, কোৰিয়া, টাইৱান আৰু ভিয়েটনামত বুদ্ধৰ জন্মদিন হিচাপে পালন কৰা হয়। থেৰবাদ বৌদ্ধ বা দক্ষিণ অঞ্চলৰ বৌদ্ধ সকলে বুদ্ধ পূৰ্ণিমাক গৌতম বুদ্ধৰ জন্ম, পৰম জ্ঞান লাভ আৰু মৃত্যু বা মহাপৰিনিৰ্মাণৰ দিৱস হিচাপে পালন কৰে।হিন্দুসকলৰ বাবেও এই দিনটো অতি পৱিত্ৰ। হিন্দুসকলে বুদ্ধক বিষ্ণুৰ নৱম অৱতাৰ বুলি বিশ্বাস কৰে।

## ইতিহাস

১৯৫০ চনত শ্ৰীলংকাত অনুষ্ঠিত প্ৰথম বিশ্ব বৌদ্ধ ফেল'শ্বিপ সন্মিলনত বেশক বা বুদ্ধ পূৰ্ণিমাক বুদ্ধৰ জন্মদিন হিচাপে পালন কৰা সিদ্ধান্ত গ্ৰহণ কৰা হৈছিল। আগৰে পৰা শতিকা জুৰি বৌদ্ধসকলে ইয়াক বুদ্ধৰ জন্মদিন হিচাপে পালন কৰি আহিছিল যদিও এই সন্মিলনৰ যোগেদি যি সৰ্বজনীন ৰূপত প্ৰতিষ্ঠিত হয়। এই সন্মিলনত বুদ্ধ পূৰ্ণিমাক বিশ্বৰ সকলো বৌদ্ধ ধৰ্মাৱলম্বী বাস কৰা দেশৰ চৰকাৰক চৰকাৰী বন্ধৰ দিন হিচাপে উদযাপন কৰিবলৈ আহ্বান জনোৱা হৈছিল। বুদ্ধ পূৰ্ণিমাত বিশ্বৰ সকলো প্ৰান্তৰ বৌদ্ধ ধৰ্মাৱলম্বী সকলে গৌতম বুদ্ধৰ জন্ম, পৰম জ্ঞান লাভ আৰু মৃত্যু দিন হিচাপে পালন কৰে। বৌদ্ধ ধৰ্ম ভাৰতৰ পৰা পৃথিৱীৰ অন্যান্য দেশত সিঁচৰিত হোৱাৰ বাবে বুদ্ধ পূৰ্ণিমাৰ উদযাপন ভিন ভিন দেশত ভিন ভিন হয়। 

২০০০ চনত ৰাষ্ট্ৰসংঘই নিউয়ৰ্কত অৱস্থিত ইয়াৰ মুখ্য কাৰ্যালয়ত আন্তৰ্জাতিক ভিত্তিত বুদ্ধ পূৰ্ণিমা অনুষ্ঠিত কৰে।

## নাম
বুদ্ধ পূৰ্ণিমাৰ জনপ্ৰিয় পালি নাম **' আৰু [[সংস্কৃত ভাষা|সংস্কৃত]] **' নাম প্ৰাচীন ভাৰতীয় চন্দ্ৰমাহ বৈশাখৰ পৰা আহিছে। এই মাহ অসমীয়া বহাগ মাহৰ সমপৰ্যায়ৰ। বৈশাখ মাহৰ পূৰ্ণিমা তিথিত বুদ্ধ পূৰ্ণিমা পৰা বাবে ইয়াক বেশক নামে জনাজাত। পৃথিৱীৰ অনান্য ভাষাত এই দিন বেলেগ বেলেগ নামেৰে পৰিচিত। যেনে:
* 
* , 
* 
* 
* মন: တ္ၚဲကျာ်ဗုဒ္ဓ ဗပေၚ်ပသာ်
* , 佛誕, 浴佛節, 衛塞節
* , , 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* , 
* 
* 
* 
* 
* , వైశాఖ పౌర్ణమి
* 
* 

## উদযাপন

বুদ্ধ পূৰ্ণিমাৰ দিনা বৌদ্ধ ধৰ্মাৱলম্বী সকলে বুদ্ধ মন্দিৰ আৰু বিহাৰত গোট খায়। তাত তেওঁলোকে বৌদ্ধ পতাকা উত্তোলন কৰে আৰু বৌদ্ধ ধৰ্মৰ ত্ৰিনীতি বুদ্ধ, ধৰ্ম আৰু সংঘৰ গৰিমা গায়। ভক্ত সকলে ফুল, চাকি বা মমবাটি আৰু ধুপেৰে বুদ্ধৰ পূজা কৰে আৰু লগতে গুৰুকো সেৱা জনায়। এই দিনা নিৰামিষ আহাৰ গ্ৰহণ কৰা নিয়ম। শ্ৰীলংকাত বুদ্ধ পূৰ্ণিমাৰ সময়ত দুদিনৰ বাবে সকলো সুৰাৰ দোকান আৰু কচাইখানা বন্ধ ৰখা হয়। ইয়াৰ লগতে বন্দী চৰাই, পোক আৰু জন্তুক এইদিনা এৰি দিয়া হয়।

বৌদ্ধ ধৰ্মাৱলম্বী সকলৰ কিছুমানে এইদিনা সাধাৰণ বগা বসন পিন্ধে আৰু গোটেই দিন মন্দিৰত থাকি অষ্টাংগ মাৰ্গ পালন কৰে। কিছুমান মন্দিৰত বুদ্ধ প্ৰতিমাক অভিষেক কৰা হয়। ভক্ত সকলে এই দিনা বৌদ্ধ ভিক্ষুৰ প্ৰবচন আৰু বুদ্ধৰ বাণী শুনে। 
## তথ্য উৎস

## বাহ্যিক সংযোগ
* বুদ্ধ পূৰ্ণিমাৰ গুৰুত্ব 
* 

শ্ৰেণী:বৌদ্ধ ধৰ্ম
শ্ৰেণী:উৎসৱ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ উৎসৱসমূহ
শ্ৰেণী:বাংলাদেশৰ উৎসৱ
ডিগবৈ যুদ্ধ সমাধিক্ষেত্ৰ

thumb|500px|right|ডিগবৈ যুদ্ধ সমাধিক্ষেত্ৰ
**ডিগবৈ যুদ্ধ সমাধিক্ষেত্ৰ** বা **ডিগবৈ ৱাৰ চিমেট্ৰী** অসমৰ তিনিচুকীয়া জিলাৰ ডিগবৈত অৱস্থিত এক সমাধিক্ষেত্ৰ। এই সমাধিক্ষেত্ৰ দ্বিতীয় বিশ্বযুদ্ধৰ সময়ৰ আৰু বৰ্তমান ইয়াত ২০০টা সমাধি আছে। ইয়াৰে ১৯৪টা সমাধি চিনাক্ত আৰু ৬টা অচিনাক্ত। চিনাক্ত সমাধি সমূহৰ ১৯৭জন সৈনিক কমনৱেলথ ৰাষ্ট্ৰসমূহৰ আৰু আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰ, ইটালী আৰু বেলজিয়ামৰ এজনকৈ সৈনিক আছে।

## অৱস্থান
ডিগবৈ যুদ্ধ সমাধিক্ষেত্ৰ অসমৰ তিনিচুকীয়া জিলাৰ ডিগবৈত অৱস্থিত। ই ম্যানমাৰৰ সীমাৰ নিচেই কাষৰ লিডু পথত অৱস্থিত। ডিগবৈ যুদ্ধ সমাধিক্ষেত্ৰ ডিগবৈ তৈল নগৰীৰ প্ৰায় ১.৫ কিঃমিঃ নিলগত পেঙেৰী চাহ বাগিচাত অৱস্থিত।

## ইতিহাস
ইয়াণ্ডাবু সন্ধিৰ পিছত ১৮২৬ চনৰ পৰা অসম ব্ৰিটিছৰ অধীনলৈ গৈছিল। দ্বিতীয় বিশ্বযুদ্ধৰ সময়ত ভাৰত ব্ৰিটিছ কমনৱেলথৰ অংশ আছিল। সেইসময়ত অসমত ব্ৰিটিছ ভাৰতীয় সন্যৰ পূব প্ৰান্তীয় কমাণ্ড হিচাপে বাৰ্মা অঞ্চলত কাৰ্যকৰী আছিল। উত্তৰ পূৰ্বাঞ্চলৰ পূব প্ৰান্তত অৱস্থিত ডিগবৈ চহৰ বাৰ্মা সীমাৰ নিচেই কাষত অৱস্থিত হোৱা বাবে এই দুই অঞ্চলৰ যুগসূত্ৰত পৰিগণিত হৈছিল। সেয়ে ব্ৰিটিছ সকলে লিডু পথত অৱস্থিত ডিগবৈত এখন সৈন্য চিকিৎসালয় স্থাপন কৰিছিল। পিছলৈ চিকিৎসালয় খনৰ কাষতে এখন সমাধিক্ষেত্ৰ গঢ় লৈ উঠে। যুদ্ধৰ সময়ত চিকিৎসালয় খনত মৃত ঘোষিত সৈন্য সকলক ইয়াতেই সমাধিস্থ কৰা হৈছিল। দ্বিতীয় বিশ্বযুদ্ধৰ শেষলৈকে ইয়াত ৭০টা সমাধি আছিল। পিছলৈ সন্য সমাধি সেৱাৰ বিষয়া সকলে ইয়ালৈ পানীতোলা, যোৰহাট, মাৰ্ঘেৰিটা, তিনিচুকীয়া, লিডু আদি অঞ্চলৰ পৰা কেইবাটাও সমাধি আনে। স্থায়ী সংৰক্ষণৰ অভাৱৰ বাবে এই সমাধি সমূহ ডিগবৈলৈ স্থানান্তৰ কৰা হৈছিল। সেইদৰে বাৰ্মাৰ শ্বিংভৌয়াংত অৱস্থিত আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰ সৈন্য সমাধিক্ষেত্ৰৰ পৰাও এজন সৈনিকৰ সমাধি ইয়ালৈ অনা হৈছিল।

প্ৰথমতে ডিগবৈ সমাধিক্ষেত্ৰ মুখ্য পথৰ পৰা উঠি যোৱা টিলা এটাত স্থাপন কৰা হৈছিল। পিছলৈ ১৯৫০ চনৰ প্ৰবল অসম ভূমিকম্পত ই বেয়াকৈ ক্ষতিগ্ৰস্ত হয়। ১৯৫৩ চনৰ বৃষ্টিপাত আৰু ভূমিস্খলনৰ বাবে ইয়াক সেই ঠাইৰ পৰা স্থানান্তৰ কৰি বৰ্তমান স্থানলৈ অনা হৈছিল। বৰ্তমান ইয়াত দ্বিতীয় বিশ্বযুদ্ধৰ সময়ৰ ১৯৭জন কমনৱেলথ ৰাষ্ট্ৰসমূহৰ সৈনিক আৰু আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰ, ইটালী আৰু বেলজিয়ামৰ এজনকৈ সৈনিকৰ সমাধি আছে।

## যাতায়ত
ডিগবৈৰ পৰা যুদ্ধ সমাধিক্ষেত্ৰলৈ অতি সহজে যাব পাৰি। ডিগবৈ স্থল পথেৰে তিনিচুকীয়া, দুলিয়াজান, মাৰ্ঘেৰিটা আদি উল্লেখযোগ্য চহৰৰ লগত সংযোগিত। ই ডিগবৈ ৰে'ল ষ্টেচনৰ পৰা ৩ কিঃমিঃ নিলগত। ইয়াৰ নিকটৱৰ্তী বিমানবন্দৰ হৈছে ডিব্ৰুগড় বিমানবন্দৰ। ই সমাধিক্ষেত্ৰৰ পৰা ৭৮ কিঃমিঃ নিলগত অৱস্থিত। 

## পৰ্যটন
তিনিচুকীয়া জিলাৰ ডিগবৈ সমাধিক্ষেত্ৰ এক উল্লেখযোগ্য পৰ্যটন স্থল। বিশ্বযুদ্ধৰ সময়ৰ এই সমাধিক্ষেত্ৰ খনে অতীতত স্বাক্ষৰ বহন কৰিছে। সমাধিক্ষেত্ৰখন গ্ৰীষ্মকালত পুৱা ৮ বজাৰ পৰা আবেলি ৫ বজালৈ আৰু শীতকালত পুৱা ৮ বজাৰ পৰা আবেলি ৪ বজালৈ খোলা থাকে। প্ৰতি বছৰে নৱেম্বৰ মাহৰ দ্বিতীয় শনিবাৰে ইয়াত সৰ্বধৰ্ম প্ৰাৰ্থনা সভা অনুষ্ঠিত হয়। এই সভাত বিদেহী সাহসী আত্মাৰ সদগতিৰ বাবে পৱিত্ৰ বাইবেল, শ্ৰীমদ্ভগৱতগীতা, গুৰু গ্ৰন্থ চাহিব আৰু কোৰানৰ পাঠ কৰা হয়।

## তথ্য উৎস

শ্ৰেণী:অসমৰ পৰ্যটনস্থলী
শ্ৰেণী:তিনিচুকীয়া জিলা
শ্ৰেণী:কীৰ্তিস্তম্ভ আৰু স্মাৰক
ঋতুপৰ্ণ ঘোষ

**ঋতুপৰ্ণ ঘোষ** (; ৩১ আগষ্ট ১৯৬৩ – ৩০ মে' ২০১৩) আছিল ভাৰতৰ এক চলচ্চিত্ৰ পৰিচালক, অভিনেতা, লেখক আৰু গীতিকাৰ। ঋতুপূৰ্ণ ঘোষৰ জন্ম হয় ৩১ আগষ্ট ১৯৬৩ চনত কলকাতাত। ১২খন ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটাৰ লগতে বহুত আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় পুৰস্কাৰ অৰ্জন কৰা ঋতুপৰ্ণ ঘোষৰ জীৱন ইমান সহজ নাছিল। ঊনিশে এপ্ৰিল, হিৰেৰ আংটি, দহন, অন্তহীন অপেক্ষা ইত্যাদি ঋতুপৰ্ণ ঘোষে পৰিচালনা কৰা বোলছবিৰ ভিতৰত অন্যতম। যাদবপুৰ বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা অৰ্থনীতি বিষয়ত স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰি বিজ্ঞাপন কোম্পানীৰ ক্ৰিয়েটিভ্ আৰ্টিষ্ট হিচাপত কৰ্মজীৱনৰ আৰম্ভণি কৰে। তেওঁৰ প্ৰথম ছবি 'ঊনিশে এপ্ৰিল' ১৯৯৪ চনত মুক্তি লাভ কৰে। তেওঁৰ ছবিৰ বিষয়বস্তু আছিল বৈধব্য, লৈঙ্গিক অসমতা আৰু অবিচাৰ, বৈকল্পিক যৌন আকাংক্ষা আদি। তেওঁৰ বোলছবি 'চিত্ৰাঙ্গদা: দ্য ক্ৰাউনিং উইছ'-ক আংশিকৰূপত তেওঁৰ আত্মজীৱনী বুলি কোৱা হয়। ঋতুপৰ্ণ ঘোষৰ ৩০ মে' ২০১৩ তাৰিখে দেহাৱসান ঘটে।
## ব্যক্তিগত জীৱন
১৯৬৩ চনৰ ৩১ আগষ্টত ঋতুপৰ্ণ ঘোষৰ জন্ম হয়। তেওঁৰ মাক-দেউতাক উভয়ে চলচ্চিত্ৰ জগতেৰ সৈতে জড়িত আছিল। দেউতাক সুনীল ঘোষ এজন তথ্যচিত্ৰ নিৰ্মাতা তথা চিত্ৰকৰ আছিল। তেওঁ চাউথ পইণ্ট হাইস্কুলৰ ছাত্ৰ আছিল। যাদৱপুৰ বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা তেওঁ অৰ্থনীতিৰ স্নাতক উপাধি লৈছিল। সেই একে বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা তেওঁ একে বিষয়ত স্নাতকোত্তৰ উপাধি লৈছিল।

ঘোষ আছিল ভাৰতৰ এলজিবিটি সমাজৰ এক বিশিষ্ট ব্যক্তিত্ব। জীৱনৰ শেষ সময়খিনিত তেওঁ ৰূপান্তৰকামী জীৱনযাত্ৰাৰ বিষয়ে নানা পৰীক্ষা-নিৰিক্ষা কৰিছিল। তেওঁ নিজৰ সমকামী সত্তাটোক মুকলিভাবে স্বীকাৰ কৰিছিল, যিটো ভাৰতীয় চলচ্চিত্ৰ জগতত তেনেই বিৰল নিদৰ্শন।

## চলচ্চিত্ৰপঞ্জী

## তথ্যউৎস

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:এলজিবিটি সম্প্ৰদায়ৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ চলচ্চিত্ৰ পৰিচালক
শ্ৰেণী:বঙালী ভাষাৰ চলচ্চিত্ৰ পৰিচালক
শ্ৰেণী:হিন্দী ভাষাৰ চলচ্চিত্ৰ পৰিচালক
শ্ৰেণী:ইংৰাজী ভাষাৰ চলচ্চিত্ৰ পৰিচালক
শ্ৰেণী:ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা- বিশেষ জুৰী বঁটা (পূৰ্ণদৈৰ্ঘ্য ছবি) বিজয়ী
শ্ৰেণী:শ্ৰেষ্ঠ চিত্ৰনাট্যৰ ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা বিজয়ী
শ্ৰেণী:শ্ৰেষ্ঠ পৰিচালকৰ ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা বিজয়ী
শ্ৰেণী:বঙালী চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেতা
টিলিঙা মন্দিৰ

**টিলিঙা মন্দিৰ** তিনিচুকীয়া জিলাৰ বৰডুবি নামৰ ঠাইত অৱস্থিত। দুলীয়াজানৰপৰা এই মন্দিৰলৈ ১০ কিলোমিটাৰ আৰু তিনিচুকীয়া নগৰৰপৰা ২৫ কিলোমিটাৰ দূৰত্ব। এই মন্দিৰটো শিৱপূজাৰ পীঠস্থানৰ দৰে হৈ পৰিছে। হাজাৰ হাজাৰ কাঁহ, পিতল, তাম আৰু ব্ৰঞ্জৰ টিলিঙা বা ঘণ্টা ওলোমাই ৰখা গছ এডালক কেন্দ্ৰ কৰি এই মন্দিৰটো সাজি উলিওৱা হৈছে। অৱশ্যে মন্দিৰ চৌহদতো অলেখ ঘণ্টাৰ স্তুপ দেখা যায়। 

## বিশ্বাস
টিলিঙা মন্দিৰৰ সতে এক বিশ্বাস জড়িত হৈ আছে। শিৱভক্তসকলে বিশ্বাস কৰে যে, এই মন্দিৰত এটা টিলিঙা বা ঘণ্টা দান কৰি ভগৱান শিৱৰ ওপৰত আস্থা ৰাখি যি কামনা কৰে তাৰ নিশ্চিত ফলপ্ৰাপ্তি ঘটে। এই মন্দিৰৰ বৰ গছজোপাত ভক্তই টিলিঙা একে উশাহতে বান্ধিলে ভক্তৰ মনোবাঞ্ছা পূৰ্ণ হয় বুলি লোক-বিশ্বাস আছে; সেয়ে এই মন্দিৰৰ নাম টিলিঙা মন্দিৰ নামেৰে জনাজাত। বৰগছজোপাৰ ডালত ভক্তই টিলিঙা বান্ধে আৰু গছজোপাৰ গুৰিত ৰঙাসূতা একে উশাহতে বান্ধে। প্ৰবাদ আছে যে, যি মনোবাঞ্ছা লৈ ভক্তই টিলিঙা বান্ধি থৈ আহে সেই মনোবাঞ্ছা সিদ্ধি হোৱাৰ পাছত পুনৰ সেই মন্দিৰলৈ গৈ সূতা আৰু টিলিঙা সোলোকাই থৈ আহিব লাগে। গা-গছডাল সূতাৰে আৰু ডালবোৰ টিলিঙাৰে নধৰা হৈ পৰিছে।
 
## ইতিহাস
টিলিঙা মন্দিৰৰ ইতিহাস বৰ বেছি পুৰণি নহয়। অৰ্থাৎ মন্দিৰটোক প্ৰাচীন কালৰ বুলি ক'ব নোৱাৰি। ১৯৬৫ চনতহে মন্দিৰটো প্ৰতিষ্ঠা কৰা হৈছিল। যিজোপা বটগছক কেন্দ্ৰ কৰি টিলিঙা মন্দিৰ আছে, সেইজোপা গছৰ তলত উল্লিখিত চনৰ কোনো এটা দিনত এজন চাহ শ্ৰমিকে মাটিৰ পৰা ওলাই থকা শিৱলিংগ এটা প্ৰত্যক্ষ কৰে। বনুৱাজনে শিৱলিংগটো দেখা পোৱাৰ লগে লগে এই বিষয়ে চাহ বাগিচা কৰ্তৃপক্ষক অৱগত কৰে। বাগিচা কৰ্তৃপক্ষই উক্ত স্থানত এটা মন্দিৰ সাজিবৰ বাবে সিদ্ধান্ত লয় আৰু হাতে-কামে আগবাঢ়ে। এনেকৈয়ে টিলিঙা মন্দিৰ নিৰ্মাণ কৰা হৈছিল। 

দিন বাগৰাৰ লগে লগে মন্দিৰটোলৈ শিৱভক্তৰ আগমন ঘটিবলৈ ধৰে। সাধাৰণতে এই মন্দিৰলৈ অহা ভক্তসকলে প্ৰাৰ্থনা কৰে মনোবাঞ্ছা পূৰণৰ বাবে। মনোবাঞ্ছা পূৰ্ণ হ'লে পুনৰ আহি ভগৱান শিৱৰ নামত টিলিঙা দান কৰেহি। অৱশ্যে কিছু কিছু ভক্তই একেবাৰেই টিলিঙা দান দি যায়। ভক্তসকলে দান কৰা টিলিঙাৰ সংখ্যা ইমান বেছি যে, সেইসমূহ স্তূপীকৃত কৰি ৰাখিবলগীয়া হৈছে। ৫০ গ্ৰাম ওজনৰ পৰা ৫০ কিলোগ্ৰাম ওজনৰ টিলিঙালৈকে ভক্তই দান কৰি আহিছে। কিছুলোকে পাৰ চৰাই উৰুৱাই দিয়ো মনোবাঞ্ছা পূৰণৰ বাবে ভগৱান শিৱৰ ওচৰত প্ৰাৰ্থনা জনায়। 

যাতায়তৰ সুচলতাৰ বাবে আৰু শিৱৰ প্ৰতি থকা বিশ্বাসৰ বাবে দৈনিক যথেষ্টসংখ্যক ভক্ত আহি টিলিঙা মন্দিৰ দৰ্শন কৰি যায়হি। এই মন্দিৰত বিবাহ সম্পন্ন কৰাৰ ব্যৱস্থাও আছে। গীতে-মাতেও টিলিঙা মন্দিৰৰ বিষয়ে উল্লেখ পোৱা যায়। 

## তথ্য সংগ্ৰহ

## বাহ্যিক সংযোগ
* 

শ্ৰেণী:অসমৰ ধৰ্মীয় স্থান
শ্ৰেণী:হিন্দুধৰ্মৰ মঠ-মন্দিৰ
শ্ৰেণী:তিনিচুকীয়া জিলা
আখৈ তোলা

**আখৈ তোলা** অসমীয়া লোক-সংস্কৃতিৰ এক মাংগলিক কৰ্ম। এই কৰ্ম বা কাম বিবাহ অনুষ্ঠানৰ সতে জড়িত। বৈদিক প্ৰথাৰে সম্পাদিত বিবাহ অনুষ্ঠানত আখৈ তোলা কাৰ্য কৰা হয়। বৈদিক **লজ্জ্বাহোম** বা **লাজহোম**-ৰ ক্ৰিয়াকে অসমীয়া জনসমাজত আখৈ তোলা বুলি কোৱা হয়।

## প্ৰক্ৰিয়া
বিবাহৰ দিনা কন্যাৰ মাকে আখৈ ফুটুওৱা বা আখৈ ভজাৰ নিয়ম। এই আখৈ ভজাৰ লগত এক লোক-বিশ্বাস জড়িত হৈ আছে। উক্ত বিশ্বাসমতে কন্যাৰ মাকে আখৈ ভাজোতে যদি ভালদৰে ফুটে তেনে সেয়া মংগলৰ আগজাননী বুলি ধৰা হয়। আনহাতে যদি আখৈ ভালদৰে নুফুটে তেতিয়া অমংগল হোৱাৰ শংকা থকা বুলি বিশ্বাস কৰা হয়।

মাকে ভজা এই আখৈখিনি কন্যাৰ ভায়েকে লজ্জ্বাহোমৰ সময়ত বায়েকৰ হাতত তুলি দিয়ে। অৱশ্যে এই কাৰ্যৰ বাবে কন্যাৰ ভায়েক উপবাসে থাকিব লাগে বা নিৰামিষ আহাৰহে গ্ৰহণ কৰিব পাৰে। ভায়েকে এনেদৰে বায়েকৰ হাতত আখৈ তুলি দিয়া কাৰ্যৰ উল্লেখ বিয়ানামত এনেদৰে পোৱা যায়—

আখৈ দিয়া  আখৈ দিয়া
মৰমৰে ভাই,
আজিৰ পৰা  তোমাৰ বাইদেউ
গোত্ৰ ছিঙি যায়।

ভায়েকে তুলি দিয়া আখৈ কন্যাই নিজে যজ্ঞৰ অগ্নিত আহুতি দিব লাগে যদিও তেওঁৰ পৰিৱৰ্তে দৰাই উক্ত কাৰ্য সম্পাদন কৰে। দৰাই অগ্নিত আখৈ দিয়া সময়ত বাওঁহাতৰ বুঢ়া আঙুলিত ধৰি এনেদৰে কয়— "হে প্ৰিয়ে, সৌভাগ্য লাভৰ বাবে মই তোমাৰ পাণি গ্ৰহণ কৰিলোঁ। তোমাৰ স্বামীয়ে যাতে বদ্ধকাল অৱধি জীয়াই থাকি তোমাৰ দায়িত্ব বহন কৰিব পাৰে, তাৰ বাবে অৰ্যমা, সৱিতা, পাৱন্দি আদি দেৱতাই তোমাক আজি মোৰ হাতত অৰ্পণ কৰিছে।"

## তথ্যসূত্ৰ
* 'অসমৰ সংস্কৃিত কোষ' — ড° নাৰায়ণ দাস (মুখ্য সম্পাদক), ড° পৰমানন্দ ৰাজবংশী (সম্পাদক), প্ৰাগজ্যোজ্যোতিষ মহাবিদ্যলয়ৰ হৈ  জ্যোতি প্ৰকাশন, পাবজাৰ, গুৱাহাটী-১, প্ৰথম প্ৰকাশ : মাৰ্চ, ২০০৯, পৃষ্ঠা, ৭৯

শ্ৰেণী:অসমৰ সংস্কৃতি
শ্ৰেণী:বিবাহ
আঙঠি পিন্ধোৱা

**আঙঠি পিন্ধোৱা** অসমীয়া পৰম্পৰাগত বিবাহ অনুষ্ঠানৰ সতে জড়িত এক মাংগলিক কাৰ্য। বিবাহৰ বাবে উপযুক্ত ল'ৰালৈ উপযুক্ত কন্যা এগৰাকী ঠিক কৰাৰ পিছত দৰা বা ল'ৰাপক্ষৰ মানুহ কন্যাঘৰলৈ গৈ আঙঠি পিন্ধোৱা পৰ্বটো সমাপন কৰাৰ নিয়ম। অসমৰ সকলো ঠাইতেই এই পৰম্পৰা আছে যদিও ঠাইভেদে নীতি-নিয়মৰ পাৰ্থক্য পৰিলক্ষিত হয়। কিছু কিছু অঞ্চলত আঙঠি পিন্ধাবলৈ ল'ৰা বা দৰাৰ লগত তেওঁৰ বন্ধু-বান্ধৱ, তেওঁতকৈ সৰুসকলহে যাব পাৰে বুলি কয়। জ্যেষ্ঠৰ ভিতৰত কেৱল নবৌয়েকহে যাব পাৰে। কিছুমান অঞ্চলত এই বাধ্য বাধকতা নাই।

আঙঠি পিন্ধাবলৈ যোৱাসকল কন্যাৰ ঘৰলৈ আগবেলাতে যোৱাৰ নিয়ম। এনেদৰে যাওঁতে লগত পাটী এটা, শৰাই, আঙঠিৰ উপৰি কন্যাৰ বাবে এযোৰ বা দুযোৰ ভাল কাপোৰ, সুগন্ধি তেল, সেন্দূৰ, আইনা, ফণী আদি লৈ যাব লাগে। তামোল-পাণ নহ'লে নহয়েই। ঠাইভেদে তামোল থোক হিচাপে আৰু পাণ গুছি হিচাপে নিয়াৰ নিয়ম আছে।

কন্যাৰ ঘৰ গৈ পোৱাৰ লগে লগে দৰাঘৰীয়া সকলোকে পদূলিৰ পৰা আথে বেথে আগবঢ়াই নিয়ে। যথাস্থানত বহিবলৈ দিয়ে। খা-খবৰ বিনিময় হোৱাৰ পিছত দৰা পক্ষই লগত লৈ যোৱা পাটী পাৰি কইনাক বহিবলৈ দিয়ে। কইনা বহাৰ পিছত তেওঁৰ বাবে লৈ যোৱা সুগন্ধি তেল, আইনা, ফণী, কাপোৰ আদি প্ৰদান কৰে। ইয়াৰ পিছত দৰাই লগত লৈ যোৱা আঙঠিৰে সেন্দূৰৰ টেমাৰ পৰা সেন্দূৰ লৈ কইনাৰ শিৰত তলৰপৰা ওপৰলৈ তিনিবাৰ সেন্দূৰ দিয়ে। সেন্দূৰ দিয়াৰ পিছত আঙঠিটো কইনাৰ সোঁহাতৰ অনামিকা আঙুলিত পিন্ধাই দিয়ে। কইনায়ো দৰাক আঙঠি পিন্ধাই আৰু ভৰি চুই সেৱা লয়। কইনাই দৰাঘৰৰ মানুহক মান ধৰে আৰু দৰাঘৰীয়াসকলক বিভিন্ন খাদ্যৰে আপ্যায়ন কৰে।

## তথ্যসূত্ৰ
* 'অসমৰ সংস্কৃতি কোষ' — ড॰ নাৰায়ণ দাস (মুখ্য সম্পাদক), ড॰ পৰমানন্দ ৰাজবংশী (সম্পাদক), প্ৰাগজ্যোজ্যোতিষ মহাবিদ্যলয়ৰ হৈ জ্যোতি প্ৰকাশন, পাবজাৰ, গুৱাহাটী-১, প্ৰথম প্ৰকাশ : মাৰ্চ, ২০০৯, পৃষ্ঠা, ৮০, ৮১

শ্ৰেণী:অসমৰ সংস্কৃতি
শ্ৰেণী:বিবাহ
গাঁঠিয়ন খুন্দা

**গাঁঠিয়ন খুন্দা** উজনি অসমৰ বিবাহ অনুষ্ঠানৰ এক সামাজিক আচাৰ। বিবাহৰ সতে জড়িত বহু আচাৰ অনুষ্ঠানৰ দৰে গাঁঠিয়ন খুন্দা পৰ্বটোৰো বিশেষ বৈশিষ্ট আছে।

গাঁঠিয়ন হৈছে সুগন্ধি কাণ্ডৰে সৈতে এবিধ উদ্ভিদ প্ৰজাতি। ইয়াৰ বৈজ্ঞানিক নাম হৈছে *Kaempferia galanga* L. উদ্ভিদবিধ Zingiberaceae পৰিয়ালৰ অন্তৰ্গত। অসমীয়া বিবাহ অনুষ্ঠানত নিয়ম-নীতিৰ মাজেৰে এইবিধ উদ্ভিদৰ মূঢ়া খুন্দা হয়। এই খুন্দা পৰ্বটোকে 'গাঁঠিয়ন খুন্দা' বুলি কোৱা হয়।

## লোকাচাৰ

গাঁঠিয়ন খুন্দা পৰ্বটো বিয়াৰ অধিবাসৰ দিনা পালন কৰা হয়। অধিবাস পূজা সম্পাদন কৰাৰ অন্তত কইনাক মড়লৰ কাষত বহুওৱা হয়। তেওঁৰ সন্মুখত এখন শিলৰ পটা ৰখাৰ লগতে গাঁঠিয়ন মুঠা, গন্ধ-বিৰিণা আদি ৰখাৰ নিয়ম। কইনাক পটাখনৰ ওপৰত থকা পটাগুটিটো ধৰিবলৈ দিয়া হয়। সেই সময়ত তেওঁক বেৰি ধৰি থকা আন চাৰিগৰাকী অকুমাৰী ছোৱালীয়ে কইনাৰ লগতে পটাগুটিত ধৰি গাঁঠিয়ন খুন্দিব লাগে। অৱশ্যে কিছু কিছু অঞ্চলত চাৰিগৰাকী অকুমাৰী ছোৱালীৰ পৰিৱৰ্তে কইনাকে ধৰি সাতগৰাকী আয়তীয়ে গাঁঠিয়ন খুন্দাৰ নিয়ম ৷ এনেদৰে গাঁঠিয়ন খুন্দি থকাৰ সময়ত তাত উপস্থিত থকা আয়তীসকলে নাম গায় আৰু উৰুলি দিয়ে। এই সময়ত গোৱা নাম এনেধৰণৰ—

"শদিয়া ৰাজৰে খুন্দে গাঁঠিয়ন,
নামনি ৰাজৰে পটা ৰাম হৰি হৰি ৷
কন্যাৰ মাক অতি সুলক্ষণী,
আপুনি ধৰিলে পটা ৰাম হৰি হৰি ৷
বেৰৰ মকৰা এ স্বৰ্গৰ অপেচৰা,
কি কৈ বিয়া ৰাম হৰি হৰি ৷
দিনত বন্দী হ'ল এ তেজী সূৰুয,
ৰাতি বন্দী হ'ল তৰা ৰাম হৰি হৰি ৷
মকৰা জালতে এ কৃষ্ণ বন্দী হ'ল,
কিনো ৰুক্মিণীৰ মায়া ৰাম হৰি হৰি ৷
চন্দ্ৰও চিকণ এ সূৰুযো চিকণ,
চিকণ স্বৰ্গৰ তৰা ৰাম হৰি হৰি ৷
সদৌতকৈ চিকণ এ আমাৰে ময়নী,
সবাৰে মন মোহিত কৰা ৰাম হৰি হৰি ৷
বাঁৰীও নাহিবি এ খাঁৰীও নাহিবি,
আহিবি স্বামী শুৱা ৰাম হৰি হৰি ৷
সাত আয়তীয়ে এ গাঁঠিয়ন খুন্দিছে,
উৰুলি এজোকা দিয়া ৰাম হৰি হৰি।"

গাঁঠিয়ন খুন্দাৰ সময়ছোৱাত কইনা আৰু আয়তীসকলৰ মূৰৰ ওপৰত এখন কাপোৰ ধৰি থকাৰ নিয়ম। এনেদৰে কাপোৰ ধৰি থকাৰ সুবিধা লৈ আয়তীসকলৰ মাজত এক নিৰ্দোষ ধেমালি কৰাৰ সুযোগো ওলায়। কাপোৰখনৰ আঁৰ লৈ ইগৰাকী আয়তীয়ে সিগৰাকীৰ চাদৰ বা কাপোৰত কাঠৰ টুকুৰা, শিল, ইটা আদি বান্ধি উঠিব নোৱৰা অৱস্থা কৰে। এয়া তেওঁলোকৰ বাবে আনন্দৰ উৎস। খুন্দাৰ পিছত গাঁঠিয়নখিনি তেলত ডুবাই দূবৰিৰ আগেৰে কইনাৰ মূৰত অলপ অলপকৈ দিয়াৰ নিয়ম৷ গাঁঠিয়ন খুন্দা শেষ হোৱাৰ পিছত ঘৰৰ এজন সদস্যই কইনাক তিনিবাৰ হবিষান্ন খুৱাই দিয়ে। ইয়াৰ পিছত মোমায়েকে ভিতৰলৈ  দাঙি নিয়াৰ নিয়ম৷ এনেদৰেই গাঁঠিয়ন খুন্দা পৰ্বটোৰ সামৰণি পৰে।

## তথ্যসূত্ৰ
* 'অসমৰ সংস্কৃতি কোষ' — ড° নাৰায়ণ দাস (মুখ্য সম্পাদক), ড° পৰমানন্দ ৰাজবংশী (সম্পাদক), প্ৰাগজ্যোজ্যোতিষ মহাবিদ্যলয়ৰ হৈ জ্যোতি প্ৰকাশন, পাবজাৰ, গুৱাহাটী-১, প্ৰথম প্ৰকাশ : মাৰ্চ, ২০০৯, পৃষ্ঠা, ১৭০, ১৭১

শ্ৰেণী:অসমৰ সংস্কৃতি
শ্ৰেণী:বিবাহ
আনন্দমঠ

**আনন্দমঠ** উনবিংশ শতিকাৰ বিখ্যাত সাহিত্যিক বঙ্কিমচন্দ্ৰ চট্টোপাধ্যায়ৰ ৰচিত এটি বঙালী উপন্যাস। ইয়াক বঙালী আৰু ভাৰতীয় সাহিত্যৰ অন্যতম গুৰুত্বূপূৰ্ণ উপন্যাস হিচাপে আখ্যা দিয়া হৈছে। ভাৰতৰ জাতীয় স্তোত্ৰ বন্দে মাতৰম্‌ আনন্দমঠ উপন্যাসৰ অংশ। ভাৰত ব্ৰিটিছ শাসন অধীনৰ সময়ছোৱাত ১৮৮৪ চনত এই উপন্যাস ৰচনা কৰা হৈছিল। ভাৰতৰ স্বাধীনতা সংগ্ৰামত এই উপন্যাসৰ ৰচিত কাহিনীৰ যথেষ্ট ভূমিকা আছে। এই উপন্যাস প্ৰিণ্টিংৰ বিৰুদ্ধে বৃটিশ চৰকাৰ আইন পাছ কৰি বাধা দিছিল যদিও হস্তলিখিত প্ৰতিলিপি প্ৰতিটো স্বাধীনতা সংগ্ৰামীৰ মাজত গোপনত বিতৰণ হৈ আছিল। ১৭৭৩ চনত সংঘটিত সন্ন্যাসী আন্দোলনক ভিত্তি কৰি এই উপন্যাস ৰচনা কৰ হৈছে। অনুমান কৰা হয় যে বঙ্কিমচন্দ্ৰ চট্টোপাধ্যায় ব্ৰিটিছ চৰকাৰৰ অধীনত চাকৰি কৰাৰ সময়তেই বন্দে মাতৰম্‌ ৰচনা কৰাৰ কথা ভাবিছিল। কিন্তু তেওঁ কোন চনত গীতটো ৰচনা কৰিছিল সেই সময় সঠিকভাৱে জনা নাযায়। ১১৮৪ চনত আনন্দমঠ উপন্যাসত প্ৰথমবাৰ গীতটো প্ৰকাশিত কৰা হয়।

## কাল্পনিক চৰিত্ৰসমূহ
* **মহেন্দ্ৰ সিংহ**: পদচিহ্ন গাঁৱৰ এজন ধনবান জমিদাৰ। তেওঁৰ পত্নীৰ নাম কল্যাণী আৰু কন্যাৰ নাম সুকুমাৰী। দুৰ্ভিক্ষৰ ফলত তেওঁ পত্নী আৰু কন্যা সৈতে পদচিহ্ন গ্ৰাম ত্যাগ কৰি ভিন্ন স্থানলৈ যোৱাৰ সিদ্ধান্ত লয়। পথত দস্যু আক্ৰমণ কৰিলে সন্ন্যাসী সত্যানন্দ, কল্যাণী আৰু সুকুমাৰীক ৰক্ষা কৰে। মহেন্দ্ৰ সিংহ, সন্ন্যাসী সত্যানন্দৰ শৰণত আনন্দমঠত উপস্থিত হৈ ভাৰত মাতৃক স্বাধীন কৰিবলৈ নিজক উৎসৰ্গ কৰাৰ শপথ গ্ৰহণ কৰে।
* **সন্ন্যাসী সত্যানন্দ**: আনন্দমঠৰ প্ৰধান গুৰুদেৱ, প্ৰতিষ্ঠাপক আৰু ভাৰতবৰ্ষত ব্ৰিটিছ শাসনৰ বিৰোধিতা কৰা গোষ্ঠীৰ দলপতি। 
***ভবানন্দ**: এজন বীৰ সেনাপতি যাৰ ব্ৰিটিছৰ লগত যুদ্ধৰ সময়ত মৃত্যু হয়। 
* **জীবানন্দ**: সত্যানন্দৰ দক্ষ আৰু প্ৰিয় শিষ্য। 
***শান্তি**: এজন উচ্চশিক্ষিতা ব্ৰাহ্মণ কন্যা। তেওঁ আনন্দমঠত যোগদানকাৰী প্ৰথম আৰু একমাত্ৰ মহিলা। জীবানন্দ তেওঁৰ স্বামী। যুদ্ধত জীবানন্দ গুৰুতৰ ভাবে আহত হলে শান্তি তেওঁক ৰক্ষা কৰিছিল।

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:বঙালী গ্ৰন্থ
শ্ৰেণী:বঙালী উপন্যাস
নাগাৰা

thumb|নাগাৰা
thumb|নাগাৰা
**নাগাৰা** হৈছে সৰু দবা আকৃতিৰ এবিধ থলুৱা অনৱদ্ধ বা আনব্ধ বাদ্য। অঞ্চলভেদে নাগাৰাক **নেগেৰা** বুলিও কোৱা হয়। অনৱদ্ধ বা আনব্ধ বাদ্য এইবোৰ বাদ্যযন্ত্ৰক কোৱা হয়, যিবোৰ মাটি, কাঠ, বাঁহ অথবা ধাতুৰ খোলা সাজি সেই খোলাটোৰ এমুখ বা দুইমুখ জন্তুৰ ছালেৰে বন্ধ কৰি বাদন কৰা হয়। নাগাৰাও এনে এবিধ বাদ্য। নাগাৰাৰ খোলাটো সাধাৰণতে মাটিৰে তৈয়াৰ কৰা হয় যদিও কাঠৰ খোলাও ব্যৱহাৰ কৰা হয়। সাধাৰণতে কঁঠাল কাঠ এই খোলাৰ বাবে উপযুক্ত বুলি গণ্য কৰা হয়। আজিকালি লোৰ খোলাতো নাগাৰা চাৱনি কৰি বজোৱা দেখা গৈছে। দৰং জিলাৰ হেমকান্ত ডেকা নামৰ লোকজনে ১৯৯৮ চনতে তেখেতৰ নিজা চিন্তা আৰু পৰিকল্পনাৰে এটি লোৰ নাগাৰা ইঞ্জীনিয়াৰিং কাৰখানাৰ স্বত্ত্বাধিকাৰ বিনয় ডেকাৰ সহযোগত তৈয়াৰ কৰিছিল।

ভাষাবিদসকলৰ মতে নাগাৰা শব্দটো ফাৰ্ছী ভাষাৰ শব্দ 'নক্কৰা' শব্দৰ পৰা আহিছে। দবা যেনেদৰে দুডাল মাৰিৰ সহায়ত বজোৱা হয়, ঠিক তেনেদৰে নাগাৰাও দুডাল মাৰিৰে কোবাই শব্দ বাহিৰ কৰা হয়। অসমত দুবিধ নাগাৰা দেখা যায়। উজনি অসমৰ বিভিন্ন প্ৰান্তত যিবিধ নাগাৰাৰ ব্যৱহাৰ দেখা যায় সেইবিধ নাগাৰাৰ আকাৰ নামনি অসমত ব্যৱহাৰ কৰা নাগৰাৰ তুলনাত সৰু। উজনিত ব্যৱহাৰ কৰা নাগাৰাবিধক সেয়ে সৰু নাগাৰা আৰু নামনিত ব্যৱহাৰ কৰা নাগাৰাবিধক বৰ নাগাৰা বুলি কোৱা হয়। নামনি অসমত নাগাৰা এটাৰ খোলা এটা সাধাৰণতে ৬০ ছেণ্টিমিটাৰমান হয়। এই খোলাটো গৰুৰ পাতল ছালেৰে চাৱনি কৰা হয়। মুচিয়াৰসকলে খোলাৰ মুখখন পাতল ছালেৰে চাই বৰতিৰে ভালদৰে আঁটি আঁটি বান্ধে। উজনি অসমৰ নাগাৰাৰ আকাৰ ২০-২২ ছেণ্টিমিটাৰমান হয়। এযোৰ নাগাৰাৰ এটা নাগাৰা কিছু ডাঙৰ আৰু আনটো সৰুকৈ সজা হয়। এনেদৰে সাজি লোৱা নাগৰাযোৰ সমানকৈ আগত ৰাখি বাঁহৰ মাৰিৰে বজোৱা হয়। অৱশ্যে দুটাতকৈ অধিক নাগাৰাও পাৰদৰ্শিতা থকা লোকে বজোৱা দেখা যায়। সৰু নাগাৰা আৰু বৰ নাগাৰাৰ উপৰি আন এবিধ নাগাৰাৰ কথাও উজনি অসমত প্ৰচলিত ঢুলীয়া ওজাৰ মালিতাত উল্লেখ থকাৰ কথা জনা যায়। এইবিষয়ে মালিতাত এনেদৰে গায়—

"শংকৰে নাগাৰা বজায় পাৰ্বতী নাচয়।

সিকাৰণে তাৰ নাম নাচ নাগাৰা হয়।।"

নাম প্ৰসংগ কৰোঁতে নাগাৰাৰ লগত ভোৰতাল বজোৱাটো সাধাৰণ নিয়ম। দিহানাম, থিয়নাম আদি পৰিবেশন কৰাৰ সময়তো নাগাৰা বজোৱা হয়। নামৰ চেঁৱে চেঁৱে এই বাদ্য বজোৱা হয়। নামনি অসমৰ নাগাৰা নাম এক বিশিষ্ট লোক পৰিবেশ্য কলা হিচাপে পৰিচিত।

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:বাদ্যযন্ত্ৰ
গাভৰু চাং

**গাভৰু চাং** () অসমত প্ৰাচীন কালৰেপৰা বসবাস কৰি অহা কিছুমান জনজাতীয় সমাজত প্ৰচলিত এক ব্যৱস্থা। এই ব্যৱস্থাৰ দ্বাৰা একোখন গাঁৱত অবিবাহিতা গাভৰুসকলৰ বাবে একোখন উমৈহতীয়া চাংঘৰ থাকে৷ এই চাংঘৰতে গাভৰুসকলে সাংসাৰিক আৰু সামাজিক সকলো বিষয়ৰ শিক্ষা লাভ কৰে৷ ডেকা চাং যিদৰে ডেকাসকলৰ বাবে সাংসাৰিক শিক্ষাৰ আখৰাথলী ঠিক তেনেদৰে গাভৰু চাং গাভৰুসকলৰ বাবে শিক্ষা-দীক্ষা, হস্তশিল্প আৰু সাংসাৰিক জ্ঞানৰ পঢ়াশালিস্বৰূপ। কেতিয়াৰপৰা জনজাতিসকলৰ মাজত গাভৰু চাঙৰ প্ৰচলন হৈছিল জনা নাযায় যদিও এই অনুষ্ঠানে গাভৰু বা যুৱতীসকলৰ ব্যৱহাৰিক জ্ঞান বৃদ্ধি কৰাত অৰিহণা যোগাই আহিছে। গাভৰু চাঙত গাভৰুসকলৰ উপৰি বিধবা মহিলা যদি পুনৰ বিবাহত নবহে তেন্তে সদস্যা হ'ব পাৰে। গাভৰু চাং কেৱল গাভৰুসকলৰ বাবেহে। ইয়াত কোনো পুৰুষৰে প্ৰৱেশ নিষিদ্ধ। গাভৰু চাঙৰ জ্যেষ্ঠসকলৰ কথা  কনিষ্ঠসকলে মানি চলিবলগীয়াটো এক অঘোষিত নিয়ম। জ্যেষ্ঠসকলে কনিষ্ঠসকলক এই গাভৰু চাঙতে বিভিন্ন হাতৰ কামৰ শিক্ষা দিয়ে। এসময়ত গাভৰু চাং পৰ্বতীয়া জনজাতিসকলৰ মাজত বহুলভাৱে প্ৰচলিত আছিল যদিও আজিকালি এই অনুষ্ঠান বিলুপ্ত হোৱাৰ দৰে হ'ল। নাগালেণ্ডৰ টাংখুল নগাসকল আৰু জেলিয়াংসকলৰ লগতে অৰুণাচল প্ৰদেশৰ টাংছা জনজাতিৰ মাজত গাভৰু চাঙৰ ব্যৱস্থা আছিল। টাংছাসকলৰ গাভৰুচাঙক 'লিকপ্যা' বোলে। আবৰসকলৰ মাজত প্ৰচলিত গাভৰু চাঙক 'ৰাশ্বেং' বোলা হয়।

## তথ্যসূত্ৰ
* 'অসমৰ সংস্কৃিত কোষ' — ড° নাৰায়ণ দাস (মুখ্য সম্পাদক), ড° পৰমানন্দ ৰাজবংশী (সম্পাদক), প্ৰাগজ্যোজ্যোতিষ মহাবিদ্যলয়ৰ হৈ জ্যোতি প্ৰকাশন, পাবজাৰ, গুৱাহাটী-১, প্ৰথম প্ৰকাশ : মাৰ্চ, ২০০৯, পৃষ্ঠা, ১৭১, ১৭২।

শ্ৰেণী:অসমৰ সংস্কৃতি