open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
নন্দা (অভিনেত্ৰী)

**নন্দা কৰ্ণাটকী**  (; ৮ জানুৱাৰী ১৯৩৯-২৫ মাৰ্চ ২০১৪)  হিন্দী আৰু মাৰাঠী চলচ্চিত্ৰত অভিনয় কৰা এগৰাকী অভিনেত্ৰী আছিল, যি চলচ্চিত্ৰ জগত নন্দা নামেৰে জনাজাত আছিল। এগৰাকী জনপ্ৰিয় অভিনেত্ৰী হিচাপে ৩০ বছৰ জোৰা অভিনয় জীৱনত তেওঁ উপহাৰ দিয়া কেইখনমান গুৰুত্বপূৰ্ণ ছবি হ’ল- *চোটী বেহেন*, *ধুল কা ফুল*, *ভাবী* (১৯৫৭),*কালা বাজাৰ*, *কানুন*, *হম দোনো*, *জব জব ফুল খিলেংগে*, *গুমনাম*, *ইত্তেফাক*, *দ্য ট্ৰেইন* আৰু *প্ৰেমৰোগ*।

## প্ৰাৰম্ভিক জীৱন
শ্বো বিজিনেচৰ সৈতে জড়িত এটা মহাৰাষ্ট্ৰীয় পৰিয়ালত নন্দাৰ জন্ম হৈছিল। তেওঁৰ দেউতাক আছিল এজন সফল মাৰাঠী অভিনেতা, পৰিচালক, প্ৰযোজক বিনায়ক দামোদৰ কৰ্ণাটকী (মাষ্টাৰ বিনায়ক)। মাষ্টাৰ বিনায়ক ভাৰতীয় চলচ্চিত্ৰ উদ্যোগৰ বহু ব্যক্তিৰ সৈতে সম্পৰ্ক আছিল। তেওঁৰ ভাতৃ বসুদেৱ কৰ্ণাটকী এজন চিনেমেটোগ্ৰাফাৰ। আনহাতে প্ৰখ্যাত চলচ্চিত্ৰ ব্যক্তিত্ব বাবুৰাও পেন্ধেৰকাৰ আৰু ভালজী পেন্ধেৰকাৰ তেওঁৰ সতীয়া ভাতৃ আছিল। কিংবদন্তী পৰিচালক ভি শান্তাৰামৰ তেওঁ ভাগিনিয়েক আছিল।  
১৯৪৭ চনত নন্দাৰ সাত বছৰ বয়সত দেউতাকৰ মৃত্যু হৈছিল। সেই সময়ত পৰিয়ালটোৱে যথেষ্ঠ কঠিন সময় পাৰ কৰিবলগীয়া হৈছিল। পৰিয়ালটোক আৰ্থিকভাবে সহায় কৰিবলৈ নন্দাই শিশুশিল্পী ৰূপে *মন্দিৰ* (১৯৪৮) চলচ্চিত্ৰ জগতত ভৰি দিয়ে। ১৯৪৮ৰ পৰা ১৯৫৬লৈ বেবী নন্দা নামেৰে তেওঁ *মন্দিৰ*, *জগ্গু*, *অংগাৰে* আৰু *জাগৃতি*ত অভিনয় কৰে। অভিনয়ৰ ব্যস্ততাই তেওঁৰ শৈক্ষিক জীৱনত প্ৰভাৱ পেলায়। সেইবাবে এজন প্ৰখ্যাত শিক্ষক গকুলদাস ভি মখিৰ হতুৱাই তেওঁক ঘৰতে শিক্ষাদান কৰা হৈছিল। চলচ্চিত্ৰ জগতত প্ৰতিষ্ঠিত হোৱাৰ পিছত তেওঁ ছয়জনকৈ ভায়েক-ভনীয়েকৰ চোৱাচিতা, পঢ়াশুনাৰ দায়িত্ব লৈছিল। 
## কৰ্মজীৱন
এল ভি প্ৰসাদৰ *চোটী বেহেন*ত (১৯৫৯) তেওঁ নাম-ভূমিকাত অভিনয় কৰে। ছবিখন প্ৰভূত জনপ্ৰিয়তাই তেওঁক তাৰকালৈ পৰিবৰ্তন কৰিছিল। তাৰপিছত তেওঁ দেৱানন্দৰ নায়িকা ৰূপে *হম দোনো* (১৯৬১) আৰু *তিন দেৱীয়াঁ*ত কাম কৰে। দুয়োখন ছবি খুব ভাল ব্যৱসায় কৰিছিল। তেওঁৰ আন এখন ছবি বি.আৰ. চোপ্ৰাৰ *কানুন* (১৯৬০)। এই ছবিখনত এটাও গীত ৰখা হোৱা নাছিল, যিটো সেই সময়ত এক বিৰল ব্যতিক্ৰম আছিল।

তেওঁ *আঁচল* (১৯৬০) ছবিৰ বাবে সহযোগী অভিনেত্ৰীৰ ফিল্মফেয়াৰ বঁটা লাভ কৰে। তেওঁ *আশিক*ৰ (১৯৬২) বাবে ৰাজ কাপুৰৰ সৈতে যুটি বান্ধে। ৰাজেন্দ্ৰ কুমাৰৰ সৈতে তেওঁ তিনিখন ছবিত কাম কৰিছিল- *তুফান ঔৰ দিয়া* (১৯৫৬),*ধুল কা ফুল* (১৯৬১)আৰু *কানুন*। এটা সাক্ষাৎকাৰত নন্দাই উল্লেখ কৰে, ‘চলচ্চিত্ৰত মোৰ বেছিভাগ কামেই হয়তো ব্যৰ্থ হৈছিল অথবা *উসনে কহা থা*, *চাৰ দিৱাৰী* আৰু *আজ ঔৰ কল*ৰ দৰে সাধাৰণ ব্যৱসায় কৰিছিল।’ 
## তথ্য উৎস

## বাহ্যিক সংযোগ
*
*  Veteran actress Nanda makes a rare appearance in 2010, movies.indiatimes.com; accessed 29 March 2014.
* নন্দাৰ আধিকাৰিক ৱেবচাইট 

শ্ৰেণী:ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী
শ্ৰেণী:হিন্দী চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেত্ৰী
শ্ৰেণী:ফিল্মফেয়াৰ বঁটা বিজয়ী
হেমা নায়ক

**হেমা নায়ক** () ভাৰতীয় উপকূলীয় ৰাজ্য গোৱা নিবাসী এগৰাকী কোংকণী ভাষাৰ লেখক। তেওঁ সাহিত্য অকাডেমি বঁটা বিজেতা আৰু কোংকণী লেখক পুণ্ডলিক নায়কৰ সহধৰ্ম্মিনী।  ৱোল্বই স্থিত অপূৰ্বাই প্ৰকাশনৰ বেনাৰত তেওঁ গ্ৰন্থ প্ৰকাশ কৰে।

## প্ৰাৰম্ভিক জীৱন
হেমা ধুমতকাৰ নামেৰে জন্ম লোৱা, হেমা অৰ্থনীতি বিজ্ঞানৰ স্নাতক। ছাত্ৰ-কৰ্মী হৈ থকা অৱস্থাৰেপৰাই তেওঁ লিখা-মেলা আৰম্ভ আৰম্ভ কৰিছে। ১৯৭৩ চনত কলিকতাত অনুষ্টিত ‘বিশ্ব মহিলা সন্মিলন’ত ভাগ লৈ তেওঁ কোংকণী ভাষাত সমাজৰ মহিলাসকলৰ বিষয়ে লিখিবলৈ অনুপ্ৰাণিত হয়। 

## কৰ্মজীৱন
কোংকণী সাহিত্যত সমাজৰ মহিলাসকলৰ বিভিন্ন দিশৰ বিষয়ে বৰ্ণনা কৰি, তেওঁৰ প্ৰাৰম্ভিক লিখনীসমূহেৰে হেমাই সমাজত প্ৰচলিত সামন্তবাদ আৰু পুৰুষতন্ত্ৰত আঘাত হানিছিল। তেওঁ কোংকণী সাহিত্যত বিভিন্ন নাৰীবাদী আদৰ্শক একত্ৰিত কৰিবলৈ "চিত্ৰাংগী মেলাভে" নামৰ যুৱ মহিলা লেখিকাসকলক লক্ষ্য কৰি কেইবাখনো সন্মিলনৰ এটি শৃংখলা আৰম্ভ কৰিছিল। তেওঁ ‘কোংকণী ভাষা আন্দোলন’ আৰু ১৯৮৫ চনত গোৱাক ৰাজ্যৰ মৰ্যদা দিয়াৰ দাবীত হোৱা আন্দোলনৰ অংশগ্ৰহণকাৰী আছিল। তেওঁ তেওঁৰ প্ৰকাশন গৃহ অপূৰ্বাই প্ৰকাশনৰ অধীনত কোংকণীত ১০০খনতকৈও অধিক কিতাপ আৰু আলোচনী প্ৰকাশ কৰিছে।

বিগত বছৰবোৰত, নায়কে লেখক, কৰ্মী, অনুবাদক, প্ৰকাশক আৰু প্ৰযোজক হিচাপে কাম কৰি আহিছে। তেওঁৰ কাম সমূহত তেওঁ বিভিন্ন প্ৰকাৰৰ লোক আৰু তেওঁলোকৰ ব্যৱহাৰ-পাতিৰ অন্বেষণ কৰিছে আৰু শ্ৰেণীগত বৈষম্যৰ কথা কৈছে। 

ভাৰতীয় লেখকসকলে হিংসাৰ ওপৰত চৰকাৰী নীৰৱতাৰ বিৰুদ্ধে ২০১৫ চনত কৰা প্ৰতিবাদৰ নায়কও অংশ আছিল ২০১২-২০১৩ বৰ্ষত দেশত মহিলাৰ ওপৰত উৎপীড়নৰ ঘটনা বৃদ্ধি হোৱাৰ প্ৰতিক্ৰিয়াস্বৰূপে, তেওঁ ধাৰাবাহিকভাৱে *দৈনিক হেৰাল্ড*ত *লগ আউট* নামে এখন উপন্যাস প্ৰকাশ কৰিছিল। ২০১৬ চনত তেওঁ কোংকণী উপন্যাস *অপৰূপ অ’ধ* লিখে। ২০১৭ চনত, বিষ্ণু বাঘৰ উপন্যাস *সুধীৰ সুক্ত* প্ৰকাশ কৰাৰ বাবে তেওঁৰ বিৰুদ্ধে এখন এফ আই আৰ দাখিল কৰা হয়, কিয়নো কিতাপখন জাতি আৰু মহিলা বিষয়ক আপত্তিজনক সমলৰ বাবে বিতৰ্কিত হৈছিল।

## নিৰ্বাচিত কাম
### অনুবাদ
* *Taath Kana* (পি এচ ৰমনীৰ আত্মজীৱনী কোংকণী ভাষালৈ অনুবাদ)
* ৱালচন্দ্ৰ মুংগেকাৰৰ আত্মজীৱনী কোংকণী ভাষালৈ অনুবাদ
* নৰেন্দ্ৰ যাদৱৰ আত্মজীৱনী কোংকণী ভাষালৈ অনুবাদ
* অলকা সৰোগীৰ হিন্দী উপন্যাস *কালি কথা:ভায়া বাইপাচ* কোংকণী ভাষালৈ অনুবাদ
* মাৰিয়া অৰোৰা কুটোৰ *গোৱা: দ্যা ডটাৰচ্‌ ষ্ট'ৰি*কোংকণী ভাষালৈ অনুবাদ

### চুটি-গল্প
* *নীড়াবালা*
* *নিমানে সংস্কাৰ*
* *দুৰ্গাৱতাৰ*

### উপন্যাস
* *অপৰূপ অ’ধ* (২০১৬)
* *লগ আউট*
* *ভোগদণ্ড*

## স্বীকৃতি
কোংকণী উপন্যাস *ভোগদণ্ড*ৰ বাবে নায়কে ২০০২ চনত কোংকণী ভাষাত সাহিত্য অকাডেমি বঁটা লাভ কৰে। পুনৰ ২০১৩ চনত, অলকা সৰোগীৰ হিন্দী উপন্যাস *কালি কথা:ভায়া বাইপাচ* অনুবাদ কৰি তেওঁ অকাডেমিৰ অনুবাদ বঁটা লাভ কৰে। *ভোগদণ্ড*ৰ বাবে তেওঁ টি এম এ পাই ফাউণ্ডেচনৰ ‘মণিপালচ্‌ বেষ্ট বুক এৱাৰ্ড’ লাভ কৰিছে। অৰুন্ধতী সুব্ৰমনিয়মে সম্পাদনা কৰা আৰু ভাৰতীয় মহিলা লেখকসকলে লিখা *হট ইন দ্যা মুন* শীৰ্ষক কবিতা আৰু চুটি-গল্পৰ সংকলনটিত আৰু গৱেষক তথা লেখক শিৱশংকৰীৰ দ্বাৰা সম্পাদিত *নীট ইণ্ডিয়া থ্ৰু লিটাৰেচাৰ*ৰ তৃতীয় খণ্ডত নায়কৰ লেখা প্ৰকাশ হৈছে। 'চিত্ৰাংগী'' নামৰ আলোচনীখন প্ৰকাশ কৰাত তেওঁৰ যি অৱদান; তাক নতুন দিল্লীৰ ফেডাৰেচন অফ ইণ্ডিয়া পাব্লিচাৰ্ছে কথা জাৰ্নেল বঁটাৰে স্বীকৃতি দিছে। 

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় সাহিত্যিক
শ্ৰেণী:কোংকণী ভাষাৰ সাহিত্য অকাডেমি বঁটা বিজয়ী
কৃষ্ণা নাগৰ

**কৃষ্ণা নাগৰ** () ভাৰতৰ ৰাজস্থানৰ এগৰাকী পেছাদাৰী পেৰা-বেডমিণ্টন খেলুৱৈ। তেওঁ পেৰা-বেডমিণ্টনত পুৰুষৰ একক এছএছ৬ শ্ৰেণীত প্ৰতিদ্বন্দ্বিতা কৰে। তেওঁ ২০২০ গ্ৰীষ্মকালীন পেৰালিম্পিকত পুৰুষৰ একক এছএইছ৬ বেডমিণ্টন প্ৰতিযোগিতাত স্বৰ্ণ পদক অৰ্জন কৰে।

## কেৰিয়াৰ
ইণ্ডোনেছিয়াত অনুষ্ঠিত ২০১৮ এছিয়ান পেৰা গেমছত কৃষ্ণা নাগৰে একক প্ৰতিযোগিতাত ব্ৰঞ্জৰ পদক লাভ কৰে। ২০১৯ চনত সংযুক্ত আৰৱ আমিৰাতৰ ডুবাইত অনুষ্ঠিত ফজ্জা পেৰা-বেডমিণ্টন আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় চেম্পিয়নশ্বিপত তেওঁ পুৰুষৰ একক এছএছ৬ শ্ৰেণীত আৰু ৰাজা মাগোত্ৰাৰ সৈতে মিক্সড ডাবলছত স্বৰ্ণ পদক অৰ্জন কৰে। ২০১৯ চনত ছুইজাৰলেণ্ডৰ বাছেলত অনুষ্ঠিত পেৰা-বেডমিণ্টন বিশ্ব চেম্পিয়নশ্বিপত তেওঁ ৰাজা মাগোত্ৰাৰ সৈতে পুৰুষৰ দ্বৈত প্ৰতিযোগিতাত ৰূপৰ পদক অৰ্জন কৰে। তেওঁ একক প্ৰতিযোগিতাতো ব্ৰঞ্জৰ পদক অৰ্জন কৰে।

২০২০ চনত চাও পাওলোত অনুষ্ঠিত ব্ৰাজিল পেৰা বেডমিণ্টন আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় চেম্পিয়নশ্বিপত কৃষ্ণা নাগৰে পুৰুষৰ একক এছএছ৬-ত ৰূপৰ পদক লাভ কৰে। পেৰুত অনুষ্ঠিত পেৰা-বেডমিণ্টন ইণ্টাৰনেচনেল ২০২০-ত পুৰুষৰ একক এছএছ৬-ত তেওঁ স্বৰ্ণ পদক লাভ কৰে। তেওঁ বিশ্ব ৰেংকিঙৰ উচ্চ স্থানত থকাৰ ফলত টকিঅ' পেৰালিম্পিকৰ বাবে যোগ্যতা অৰ্জন কৰে।

২০২১ চনত জাপানত অনুষ্ঠিত টকিঅ' ২০২০ গ্ৰীষ্মকালীন পেৰালিম্পিকত তেওঁ পুৰুষৰ একক এছএইছ৬ বেডমিণ্টন প্ৰতিযোগিতাত দ্বিতীয় ছিড হিচাপে অংশগ্ৰহণ কৰে। গ্ৰুপ পৰ্যায়ত তেওঁ শীৰ্ষ স্থান অৰ্জন কৰি ছেমিফাইনেলত যুক্তৰাজ্যৰ ক্ৰিষ্টেন কুম্বচক পৰাস্ত কৰি ফাইনেলত প্ৰৱেশ কৰে। ফাইনেলত তেওঁ হংকংৰ চু মেন কাইক ২–১ (২১–১৭, ১৬–২১, ২১–১৭) ব্যৱধানত পৰাস্ত কৰি স্বৰ্ণ পদক অৰ্জন কৰে। ২০২১ চনত তেওঁ ভাৰতৰ সৰ্বোচ্চ ক্ৰীড়া সন্মান মেজৰ ধ্যানচান্দ খেলৰত্ন বঁটা  লাভ কৰে।

## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় পেৰা-বেডমিণ্টন খেলুৱৈ
শ্ৰেণী:পেৰালিম্পিকত পদক বিজয়ী ভাৰতীয়
শ্ৰেণী:মেজৰ ধ্যান চান্দ খেলৰত্ন বঁটা বিজয়ী
গায়ত্ৰী

**গায়ত্ৰী** (সংস্কৃত: गायत्री) হৈছে বৈদিক গ্ৰন্থৰ এটা জনপ্ৰিয় স্তুতিগীত “গায়ত্ৰী মন্ত্ৰ”ৰ এক ব্যক্তিকৃত ৰূপ। তেওঁক সাবিত্ৰী আৰু বেদমাতা (বেদৰ মাতৃ) বুলিও কোৱা হয়। গায়ত্ৰীক প্ৰায়ে বেদৰ সৌৰ দেৱতা সাবিত্ৰৰ সৈতেও সম্পৰ্কিত কৰা হয়। স্কন্দ পুৰাণৰ দৰে কিছুমান গ্ৰন্থৰ মতে, গায়ত্ৰী হৈছে সৰস্বতী বা তেওঁৰ ৰূপৰেই অন্য এক নাম আৰু ভগৱান ব্ৰহ্মাৰ সহধৰ্মিনী। আনহাতে, শৈৱ শাস্ত্ৰসমূহৰ মতে পাঁচটা মূৰ আৰু দহখন হাতৰ সৈতে সৰ্বোচ্চ ৰূপ ধাৰণ কৰা মহাগায়ত্ৰী হৈছে শিৱৰ সহধৰ্মিনী।

গায়ত্ৰী দেৱীৰ সাধনাৰ বাবে গায়ত্ৰী মন্ত্ৰ উচ্চাৰণ কৰা হয়। গায়ত্ৰী মন্ত্ৰটো তলত দিয়া ধৰণৰ:

::**ॐ भूर्भुवः स्वः। **
::(ঔম ভূৰ্ভুবঃ স্বঃ। )
::**तत्सवितुर्वरेण्यम्। **
::(তৎসৱিতুৰ্বৰেণ্যম। )
::**भर्गो देवस्य धीमही। **
::(ভৰ্গো দেৱস্য ধীমহী। )
::**धियो योनः प्रचोदयात्। **
::(ধিয়ো য়োনঃ প্ৰসোদয়াত্। )

## বিকাশ
গায়ত্ৰী শব্দটো প্ৰথম ২৪টা শব্দাংশৰে গঠিত ঋগ বেদৰ এটা শ্লোকত প্ৰয়োগ কৰা হৈছিল। গায়ত্ৰী শব্দই বিশেষকৈ, গায়ত্ৰী মন্ত্ৰ আৰু সেই মন্ত্ৰৰ ব্যক্তিকৃত ৰূপ গায়ত্ৰী দেৱীক বুজায়। পণ্ডিতসকলে গায়ত্ৰীক বৈদিক সৌৰ দেৱতা সাবিত্ৰী আৰু সাবিত্ৰৰ সমাৰ্থক হিচাপে গায়ত্ৰাৰ স্ত্ৰীলিংগ বুলি বৰ্ণনা কৰিছে। অৱশ্যে, এই গায়ত্ৰী মন্ত্ৰ কেতিয়া এগৰাকী দেৱী হিচাপে ব্যক্তিৰূপলৈ ৰূপান্তৰ হৈছিল সেয়া এতিয়াও জ্ঞাত নহয়। 

পুৰাণৰ মতে গায়ত্ৰী এগৰাকী অভিৰা জাতিৰ ছোৱালী আছিল। তেওঁ পুষ্কৰত অনুষ্ঠিত কৰা যজ্ঞত ব্ৰহ্মাক সহায় কৰিছিল। যুগ যুগ ধৰি বিভিন্ন অঞ্চলৰ বিভিন্ন উৎসত গায়ত্ৰী দেৱীৰ ব্যক্তিৰূপ বিকাশ সম্পৰ্কে ভিন্ন ভিন্ন বৰ্ণনা পোৱা গৈছে। 

## বিৱৰণ
কৃষ্ণ যজুৰ্বেদৰ মহানাৰায়ণ উপনিষদত বৰ্ণনা কৰা মতে, গায়ত্ৰী বগা বৰ্ণৰ (সংস্কৃত: श्वेतवर्णा), বিশ্বামিত্ৰ ঋষিৰ গোত্ৰৰ (সংস্কৃত: सान्ख्यायनस गोत्रा), ২৪টা আখৰেৰে গঠিত (সংস্কৃত: चतुर्विंशत्यक्षरा), তিনিটা ভৰিৰ (সংস্কৃত: त्रिपदा), ছয় উদৰবিশিষ্ট (সংস্কৃত: षट्कुक्षिः), পাঁচটা মূৰথকা (সংস্কৃত: पञ्चशीर्षः) আৰু দ্বিজৰ উপনয়নত ব্যৱহাৰ কৰা হয় (সংস্কৃত: সংস্কৃত: उपनयने विनियोगः)।

“তৈত্তিৰিয়া সন্ধ্যা ভাষ্যম (Taittiriya Sandhya Bhashyam)”ত উল্লেখ কৰা অনুসৰি, গায়ত্ৰীৰ তিনি পদে বেদৰ প্ৰথম তিনিখন ঋক, যজু আৰু সামবেদক বুজাই। ছয়টা উদৰে উৰ্দ্ধ আৰু অধঃৰ লগতে ৪টা মুখ্য দিশক প্ৰতিনিধিত্ব কৰে। পাঁচটা মুৰে বেদাঙ্গ বা উপনিষদৰ ভিতৰত ৫খন বেদাঙ্গ ক্ৰমে ব্যাকৰণ, শিক্ষা, কল্প, নিৰুক্ত আৰু জ্যোতিষক প্ৰতিনিধিত্ব কৰে।

## উৎসৱ
### গায়ত্ৰী জয়ন্তী
এবাৰ মা আদিশক্তিয়ে ভেত্ৰাসুৰক হত্যা কৰিবলৈ গায়ত্ৰীৰ ৰূপ লৈছিল। সেই ঘটনাটোৰ সোঁৱৰণতেই গায়ত্ৰী জয়ন্তী উদ্‌যাপন কৰা হয়। ভাৰতৰ বিভিন্ন অঞ্চলত দুটা ভিন্ন তাৰিখত গায়ত্ৰী জয়ন্তী পালন কৰা হয়। ইয়াৰে এটা শাওণ মাহৰ পূৰ্ণিমাত আৰু আনটো জেঠ চন্দ্ৰ মাহৰ শুক্ল পক্ষৰ একাদশীত আৰু সাধাৰণতে গংগা দশেৰাৰ পিছদিনা পালন কৰা হয়। 

### নৱৰাত্ৰি
নৱৰাত্ৰিৰ সময়ত গায়ত্ৰীৰ পূজা কৰা হয়। নৱৰাত্ৰিত মা আদিশক্তিৰ সকলোবোৰ ৰূপৰ পূজা কৰা হয়। যিহেতু গায়ত্ৰীক মা আদিশক্তিৰে এটা ৰূপ বুলি গণ্য কৰা হয়, সেয়ে নৱৰাত্ৰীত গায়ত্ৰীৰো পূজা কৰা হয়। 

## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:হিন্দু ধৰ্ম
শ্ৰেণী:শিৱৰ সহধৰ্মিণী
মোহিনী

**মোহিনী** () এগৰাকী হিন্দু দেৱী। তেওঁ হিন্দু দেৱতা, ত্ৰিমূৰ্তিৰ অন্যতম বিষ্ণুৰ একমাত্ৰ নাৰী অৱতাৰ। তেওঁক *ফেম ফেটাল* (ছলনাময়ী নাৰী) হিচাপে চিত্ৰিত কৰা হৈছে যি নিজৰ কমনীয়তাৰে প্ৰেমিকসকলক উন্মত্ত কৰে আৰু কেতিয়াবা তেওঁলোকক তেওঁলোকৰ ধ্বংসৰ গৰাহলৈ লৈ যায়। ভাৰতীয় মহাকাব্য মহাভাৰতৰ জৰিয়তে  হিন্দু পৌৰাণিক আখ্যানলৈ মোহিনীৰ আগমণ ঘটে। ইয়াত তেওঁক বিষ্ণুৰ এক অৱতাৰ হিচাপে দেখা যায় যি অসুৰসকলৰ (ৰাক্ষস) পৰা অমৃতৰ পাত্ৰ হস্তগত কৰি দেৱতাসকলক ঘূৰাই দিয়ে আৰু তেওঁলোকক নিজৰ অমৰত্ব বজাই ৰখাত সহায় কৰে।

বিভিন্ন আখ্যানত মোহিনীৰ বিভিন্ন কাৰ্য্যকলাপ আৰু বিবাহৰ বিষয়ে উল্লেখ আছে। ইয়াৰ ভিতৰত অন্যতম হৈছে শিৱৰ সৈতে মিলন। এই আখানসমূহ অন্যান্য বিষয়ৰ লগতে শাস্তা দেৱতাৰ জন্ম আৰু ভস্মাসুৰৰ ধ্বংসৰ বিষয়ে সম্পৰ্কিত। মোহিনীৰ মুখ্য কাৰ্যই হ'ল তেওঁৰ মুখামুখি হোৱা লোকসকলক প্ৰতাৰণা কৰা বা প্ৰৱঞ্চনা কৰা। তেওঁক সমগ্ৰ ভাৰতীয় সংস্কৃতিত, মুলতঃ পশ্চিম ভাৰতত উপাসনা কৰা হয়। পশ্চিম ভাৰতত মোহিনীৰ প্ৰতি সমৰ্পিত মন্দিৰ আছে। ইয়াত মোহিনীক শিৱৰ এক আঞ্চলিক অৱতাৰ খাণ্ডোবাৰ সহধৰ্মিনী মহালাচা হিচাপে চিত্ৰিত কৰা হয়।

## নামৰ উৎপত্তি
মোহিনী নামটো ক্ৰিয়া মূল মোহাৰ পৰা আহিছে আৰু ইয়াৰ অৰ্থ হৈছে "মোহিত কৰা, বিভ্ৰান্ত কৰা, বা মোহভঙ্গ কৰা।"  আক্ষৰিক অৰ্থত মোহাৰ অৰ্থ হৈছে "ভ্ৰমি ৰখা।" মধ্য ভাৰতৰ বাইগা সংস্কৃতিত মোহিনী শব্দটোৰ অৰ্থ হৈছে "কামোদ্দীপক যাদু বা মন্ত্ৰ।"  এই নামটোত "নাৰীৰ সৌন্দৰ্য আৰু প্ৰলোভনৰ সাৰাংশ"ৰ এক অন্তৰ্নিহিত অৰ্থ আছে। 

## আখ্যান
খ্ৰীষ্টপূৰ্ব পঞ্চম শতিকাৰ হিন্দু মহাকাব্য মহাভাৰতৰ সমুদ্ৰ মন্থন খণ্ডত মোহিনীৰ প্ৰাচীনতম উল্লেখ পোৱা যায়।  এই আখ্যান অনুসৰি ক্ষীৰ সাগৰৰ মন্থনৰ দ্বাৰা অমৃত উৎপন্ন হয়। দেৱতা আৰু অসুৰসকলে ইয়াৰ অধিকাৰক লৈ যুদ্ধত লিপ্ত হয়। অসুৰসকলে অমৃতক নিজৰ বাবে হস্তগত কৰাৰ পৰিকল্পনা কৰে আৰু ইয়াৰ ফলত দেৱতাসকল ক্ৰোধান্বিত হয়। বিষ্ণুয়ে তেওঁলোকৰ পৰিকল্পনা অনুসৰি, এক মনোমোহা যুৱতীৰ ৰূপ ধাৰণ কৰে। তেওঁ অসুৰাসকলক প্ৰৱঞ্চনা কৰি তাইক অমৃতৰ পাত্ৰটো হাত কৰে আৰু ইয়াক দেৱতাসকলৰ মাজত বিতৰণ কৰে। স্বৰভানু নামৰ এজন অসুৰে দেৱতাৰ ছদ্মবেশ ধৰে আৰু নিজে অমৃত পান কৰিবলৈ চেষ্টা কৰে। সূৰ্য আৰু চন্দ্ৰই এই কথা ততালিকে বিষ্ণুক অৱগত কৰে, আৰু তেওঁ সুদৰ্শন চক্ৰৰে স্বৰভানুৰ শিৰশ্ছেদ কৰে। কিন্তু অমৃত গলাধকৰণ কৰাৰ ফলত স্বৰভানুৰ দ্বিখণ্ডিত শৰীৰটো অমৰ হৈ পৰে।

## নৃত্য আৰু নাট্যকলাত মোহিনী
যক্ষগণ আৰু কথাকলিৰ দৰে দক্ষিণ ভাৰতীয় নাট্যশিল্পত মোহিনীৰ এক গুৰুত্বপূৰ্ণ তথা নাটকীয় ভূমিকা আছে। কেৰালাত মোহিনীৰ পুত্ৰ আয়াপ্পা জনপ্ৰিয় আৰু মোহিনীঅট্টমক ("মোহিনীৰ নৃত্য") এক স্বতন্ত্ৰ নৃত্যৰ মৰ্যাদা দিয়া হয়। এই নৃত্যক মোহিনীৰ নামেৰে নামাকৰণ কৰা হৈছে। ই হৈছে এনে এক নৃত্য যি কেৱল মহিলাসকলৰ বাবেহে আৰু ই "কামুক ৰূপৰ এক আদৰ্শ উদাহৰণ।" মোহিনীঅট্টমৰ উৎপত্তি সম্পৰ্কে জ্ঞাত নহয় যদিও ইয়াক ১৮৫০ৰ দশকত জনপ্ৰিয় কৰা হৈছিল। কিন্তু  গ্ৰাহকসকলক আকৰ্ষিত কৰিবলৈ ইয়াক "চৰিত্ৰহীনা নাৰী"ৰ দ্বাৰা ব্যৱহাৰ কৰাৰ অভিযোগত পিছত ইয়াক নিষিদ্ধ কৰা হৈছিল। ১৯৫০ চনত এই নিষেধাজ্ঞা উঠাই লোৱা হয় আৰু ইয়াৰ পিছত মোহিনীঅট্টমৰ নৱীকৰণ হোৱা দেখা যায়।
## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:হিন্দু কিংবদন্তি
শশীকলা

**শশীকলা চাইগল** (বিবাহৰ পূৰ্বে: **জাৱালকৰ**; ; ৪ আগষ্ট ১৯৩২-৪ এপ্ৰিল ২০২১) এগৰাকী ভাৰতীয় চলচ্চিত্ৰ আৰু দূৰদৰ্শনৰ অভিনেত্ৰী আছিল, যাক বেছিকৈ প্ৰথম নামটোৰে জনা যায়।১৯৪০ৰ দশকৰ পৰা শতাধিক বলিউডী চলচ্চিত্ৰত তেওঁ সহযোগী চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছিল।
## প্ৰাৰম্ভিক জীৱন
শশীকলা মাক-দেউতাকৰ ছয়টা সন্তানৰ অন্যতম আছিল। তেওঁৰ মহাৰাষ্ট্ৰৰ চোলাপুৰত এটা হিন্দু মাৰাঠীভাষী পৰিয়ালত জন্ম হয়।  শশীকলা যেতিয়া এজনী কিশোৰী, তেতিয়াই তেওঁৰ দেউতাক দেৱলীয়া হৈ চোলাপুৰৰ পৰা পৰিয়াল সহ বোম্বেলৈ (বৰ্তমানৰ মুম্বাই) গুছি আহিছিল। আশা কৰা হৈছিল, নাচে-গান পাকৈত আৰু দেখাত শুৱনী শশীকলাই মুম্বাইৰ চলচ্চিত্ৰ উদ্যোগত মূৰ গুজিব পাৰিব।শশীকলাই এটা ষ্টুডিঅ’ৰ পৰা আন এটা ষ্টুডিঅ’লৈ  কামৰ সন্ধানত ঘূৰি ফুৰিছিল। শুভাকাংক্ষী বন্ধুৰ সহযোগত ঘৰখন কোনোমতে চলি আছিল। ৰূপালী পৰ্দাৰ সম্ৰাজ্ঞী নুৰ জাহানক লগ নোপোৱালৈকে শশীকলাই টুকটাককৈ উপাৰ্জন কৰি আছিল। নুৰ জাহানৰ স্বামী চৌকত হুছেইন ৰিজৱিয়ে *জীন্নত* (১৯৫৫) নামেৰে ছবি এখন নিৰ্মাণ কৰি আছিল। তাত শশীকলাই এটা কাৱালীৰ দৃশ্যত অভিনয় সুযোগ পায়।   তেওঁ সংগ্ৰাম চলাই যায় আৰু  পি.এন. আৰোৰা, অমিয় চক্ৰৱৰ্তী আৰু দুজনমান অন্য প্ৰযোজকৰ ছবিত সৰু-সৰু চৰিত্ৰত অভিনয় কৰে।  বয়স বিছ বছৰ পাৰ হৈ য়োৱাক পিছত তেওঁ কুন্দনলান চাইলগৰ সম্পৰ্কীয় ওম প্ৰকাশ চাইগলক লগ পায় আৰু দুয়ো বিবাহ বন্ধনত আবদ্ধ হয়।যুগ্মজীৱনৰ স্বাক্ষৰ স্বৰূপে তেওঁলোকৰ দুজনী ছোৱালী জন্মে।

## কৰ্মজীৱন
শশীকলাই ভাৰত বিভাজনৰ পূৰ্বে পি.এন. আৰোৰা, অমিয় চক্ৰৱৰ্তী আৰু অন্যান্য চলচ্চিত্ৰ নিৰ্মাতাসকলৰ সৈতে মাহিলী ৪০০ টকা দৰমহাত কাম কৰে। এই সময়ছোৱাত তেওঁ অশোক কুমাৰ আৰু কৰণ দেৱানৰ বিপৰীতে নায়িকাৰ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছিল। ১৯৫৩ চনত তেওঁ ভি শান্তাৰামৰ *তিন বাট্টি চাৰ ৰাষ্টা*ত অভিনয় কৰাৰ সুযোগ পায়। তেওঁ শাম্মী কাপুৰৰ সৈতে *ডাকু*ত (১৯৫৫) কাম কৰিছিল। ১৯৫৯ চনত *সুজাতা*ত অভিনয়ৰ বাবে তেওঁ শ্ৰেষ্ঠ সহ-অভিনেত্ৰীৰ ফিল্মফেয়াৰ বঁটাৰ মনোনয়ন পায়।

১৯৬২ চনত তেওঁ তাৰাচান্দ বৰজাত্যৰ *আৰতি*ত মীনা কুমাৰী, অশোক কুমাৰ আৰু প্ৰদীপ কুমাৰৰ সৈতে খলনায়িকাৰ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰে। ছবিখন চুপাৰহিট হয় আৰু তেওঁ এই কামৰ বাবে শ্ৰেষ্ঠ সহ-অভিনেত্ৰীৰ ফিল্মফেয়াৰ বঁটা লাভ কৰে। এই ছবিখনৰ সফলতাৰ পিছত, তেওঁ অধিক ছবিৰ বাবে প্ৰস্তাৱ লাভ কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰে। পৰৱৰ্তী বছৰত তেওঁ *গুমৰাহ*ৰ (১৯৬৩)বাবে একেৰাহে দ্বিতীয়বাৰৰ বাবে শ্ৰেষ্ঠ সহ-অভিনেত্ৰীৰ ফিল্মফেয়াৰ বঁটা লাভ কৰে। পিছলৈ তেওঁ *আয়ী মিলন কি বেলা* (১৯৬৪),*হিমালয় কি গোড মেঁ* (১৯৬৫), *ফুল ঔৰ পত্থৰ*, *অনুপমা* (১৯৬৬), আৰু *নীল কমল*ত (১৯৬৮) অভিনয় কৰি আৰু পাঁচখন চলচ্চিত্ৰৰ বাবে ফিল্মফেয়াৰ বঁটাৰ মনোনয়ন পায়।
## বঁটা আৰু সন্মান
*১৯৬৩: *আৰতি* ছবিৰ বাবে শ্ৰেষ্ঠ সহযোগী অভিনেত্ৰীৰ ফিল্মফেয়াৰ বঁটা
*১৯৬৪: *গুমৰাহ* ছবিৰ বাবে শ্ৰেষ্ঠ সহযোগী অভিনেত্ৰীৰ ফিল্মফেয়াৰ বঁটা
*২০০৭: পদ্মশ্ৰী বঁটা।
## তথ্য উৎস

## বাহ্যিক সংযোগ
* 

শ্ৰেণী:মাৰাঠী ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী
শ্ৰেণী:হিন্দী চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেত্ৰী
শ্ৰেণী:ফিল্মফেয়াৰ বঁটা বিজয়ী
শ্ৰেণী:পদ্মশ্ৰী বঁটা বিজয়ী
ৰাজাবালা উচ্চতৰ মাধ্যমিক বিদ্যালয়

**ৰাজাবালা উচ্চতৰ মাধ্যমিক বিদ্যালয়** () খন হৈছে মেঘালয় ৰাজ্যৰ পশ্চিম প্ৰান্তত অৱস্থিত এখন উচ্চ শিক্ষা প্ৰতিষ্ঠান। এই প্ৰতিষ্ঠানখন ১৯৫২ চনত স্থাপিত হৈছিল। ই মেঘালয় স্কুল শিক্ষা পৰিষদৰ লগত যুক্ত আৰু ব্যক্তিগত স

## ইতিহাস
প্ৰতিষ্ঠানখন ১৯৫২ চনত স্থাপিত হৈছিল ঠিকেই কিন্তু সেই সময়ত কেৱল মাধ্যমিক আৰু উচ্চ মাধ্যমিক পৰ্যায়ৰ পাঠ্যক্ৰম পঢ়ুৱা হৈছিল। শেষত স্থানীয় শিক্ষা অনুৰাগিসকলৰ ইচ্ছাত ২০০৩ চনত উচ্চতৰ মাধ্যমিক পৰ্যায়ৰ পাঠ্যক্ৰমৰ পাঠদান আৰম্ভ হয়।

## বিদ্যালয়ৰ ঠিকনা
thumb|ৰাজাবালা উচ্চতৰ মাধ্যমিক বিদ্যালয়ৰ শ্ৰেণী ঘৰ
মেঘালয় ৰাজ্যৰ পশ্চিম প্ৰান্তত অৱস্থিত এই বিদ্যালয়খন মেঘালয়ৰ পশ্চিম গাৰো পাৰ্বত্য জিলাৰ ৰাজাবালা সমষ্টিৰ অন্তৰ্গত শেলশেলা শিক্ষাখণ্ডৰ অন্তৰ্গত। ৰাজ্যখনৰ ৰাজধানী শ্বিলংৰ পৰা প্ৰায় ৩২০ কিলোমিটাৰ দূৰত অৱস্থিত। ফুলবাৰী আৰক্ষী চকীৰ প্ৰায় ২৫ কিলোমিটাৰ দক্ষিণত, শেলশেলাৰ পৰা প্ৰায় ২০ কিলোমিটাৰ পশ্চিমত অৱস্থিত। ইয়াৰে প্ৰায় ২৫-৩০ কিলোমিটাৰ দক্ষিণত আছে অসমৰ দক্ষিণ শালমাৰা-মানকাচৰ জিলাৰ সদৰ হাটশিঙীমাৰি বজাৰ।

## সুবিধাসমূহ
left|thumb|150x150px|ৰাজাবালা উচ্চতৰ মধ্যমিক বিদ্যালয়ৰ প্ৰৱেশদাৰ
ৰাজাবালা উচ্চতৰ মাধ্যমিক বিদ্যালয়ে, শিক্ষাবিদ, পাঠ্যক্ৰমৰ বাহিৰৰ কাৰ্যকলাপ, চৌহদৰ ভিতৰত কলা আন্তঃ গাঁ‌থনিৰ অৱস্থাত ক্ৰীড়াৰ ভাৰসাম্য ৰক্ষা কৰি শিক্ষাৰ্থীসকলৰ সামগ্ৰিক বিকাশত বিশ্বাস কৰে।
thumb
নিম্নলিখিত সুবিধাসমূহ প্ৰদান কাৰেঃ
*খেল-ধেমালিৰ বাবে এখন খেল পথাৰ।
*খোৱা পানীৰ ব্যৱস্থা।
*বৈদ্যুতিক লাইনৰ সংযোগ।
*শিক্ষক আৰু অধ্যক্ষ মহাদয়ৰ বাবে সুকীয়া কোঠা।
*ছোৱালীসকলৰ বাবে জিৰণী কোঠা।
*ল'ৰা আৰু ছোৱালীসকলৰ বাবে সুকীয়া শৌচালয়।
*আৰু অন্যান্য।
## তথ্য উৎস

শ্ৰেণী:শিক্ষা
চহৰাই পৰৱ

অসমৰ চাহ জনগোষ্ঠীসমূহৰ মাজৰ অন্যতম চাওতাল জনগোষ্ঠী৷ এই জনগোষ্ঠীৰ অন্যতম জাতীয় উৎসৱ চহৰাই পৰৱ৷ ই শৰতকালৰ অন্যতম কৃষিভিত্তিক উৎসৱ৷ কাতি মাহক চাওতাল জনগোষ্ঠীয়ে চহৰাই চান্দু বোলে আৰু এই মাহতে খেতিপথাৰ সোণবৰণীয়া হোৱাৰ পৰত মহা-আড়ম্বৰেৰে চহৰাই উৎসৱ পাতে৷ এই উৎসৱক ব’হাগ বিহুৰ গৰু বিহুৰ লগত তুলনা কৰিব পাৰি৷ আগৰ দিনত গৰু ম’হেই আছিল কৃষি কাৰ্যৰ প্ৰধান সম্বল৷ সেয়ে চহৰাই পৰৱত গৰু আৰু গোৱালসকলক বিশেষভাবে মান-সৎকাৰ কৰা হয়৷ সেই দিনা গোহালী পৰিস্কাৰ কৰি মাহ-প্ৰসাদ দি ছাগলী হাঁহ কুকুৰা আদি ’গৰইয়া বাবা’ৰ নামত বলি দিয়ে৷ এই পৰৱক দেৱালী পৰৱো বোলে৷ লোক বিশ্বাস মতে এই ৰাতি কেউফালে আলোকেৰে উজ্জল কৰি পূৰ্বপুৰুষৰ নামত বন্তি প্ৰজ্জলন কৰে আৰু নিশা ফুলজাৰি, ফটকা আদি ফুটায়৷ ফটকাৰ শব্দত ভূত-প্ৰেত আদি পলায় আৰু অপায় অমঙ্গল দূৰ কৰে বুলি বিশ্বাস৷ 
এই উৎসৱ চাওতাল জনগোষ্ঠীয়ে একেটা দিনতে সমগ্ৰ অসমৰ বিভিন্ন ঠাইত অনুষ্ঠিত কৰে৷ ই লখিমী আদৰাৰ উৎসৱ৷ পৰম্পৰাগত নৃত্য-গীত পৰিৱেশনেৰে এই জনগোষ্ঠী অধ্যুষিত এলেকাসমূহ উৎসৱমুখৰ হৈ পৰে৷ পৰৱৰ দিনা পুৱাই গড় টান্দি নামে  পূজাথলীত নাইকেই(পুৰোহিত) পূজা-পাতল কৰে আৰু ৰাইজে আশীৰ্বাদ লয়৷ গাঁৱৰ বয়োজ্যোষ্ঠ লোকসকলে জাহোলী গীত বা চহৰাই গীত গাই গাঁৱৰ ঘৰে ঘৰে আনন্দ উৎসৱ কৰে৷ বলিৰ মাংসৰে সন্ধ্যা লগে ভাগে ভোজ খায় আৰু তাৰপিছত সমূহীয়াকৈ গীত নৃত্য কৰে৷  
চহৰাই পৰৱৰ শেষ হোৱাৰ লগে লগে শীত বেছি হয়৷ ঠাণ্ডাত জুই জ্বলাই বহুতে জুইৰ সেক লয় আৰু ’ঘেৰ’ নামৰ এবিধ বাদ্য বজায়৷ এইবিধ বাদ্য ঘূৰণীয়া কাঁহীৰ দৰে৷ ইয়াৰ এটা ফাল ছাগলীৰ ছালেৰে ছেওৱা হয়৷ ঠাইভেদে ইয়াৰ নাম বেলেগ বেলেগ, যেনে, ঘেৰ, ডাফা, দাম্ফি, ডাফলি আদি৷
## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:অসমৰ উৎসৱসমূহ
চণ্ডী

**চণ্ডী** () বা **চণ্ডিকা** এগৰাকী হিন্দু দেৱী। চণ্ডিকা হৈছে দুৰ্গাৰ দৰে মহাদেৱীৰ আন এক স্বৰূপ। তেওঁ শক্তিক প্ৰতিনিধিত্ব কৰে। চণ্ডিকা হৈছে মহাদেৱীৰ এক শক্তিশালী ৰূপ আৰু অশুভ শক্তিক নাশ কৰিবলৈ তেওঁ এই ৰূপ ধাৰণ কৰিছিল। 
## ক্ৰমবিকাশ
চণ্ডী বা চণ্ডিকা নামৰ দ্বাৰা দেৱী মাহাত্ম্যক সৰ্বোচ্চ ঐশ্বৰিক শক্তি বুলি উল্লেখ কৰা হৈছে। চণ্ডীয়ে ব্ৰাহ্মণৰ (ব্ৰহ্ম) শক্তিক প্ৰতিনিধিত্ব কৰে। চণ্ড শব্দটোৱে অসাধাৰণ বৈশিষ্ট্যৰ ইংগিত দিয়ে আৰু এনেদৰে ই ব্ৰাহ্মণক বুজায় যি সময় আৰু স্থানৰ পৰিপ্ৰেক্ষিতত সম্পূৰ্ণৰূপে স্বতন্ত্ৰ। চণ্ডী শব্দটোৱে ব্ৰাহ্মণৰ ক্ৰোধৰ জ্বলন্ত শক্তিকো বুজায়। দেৱী উপাসনা সম্পৰ্কীয় বিষয়ৰ পণ্ডিত ভাস্কৰৰায়ে 'খঙাল, ভয়ানক বা আৱেগিক' বুলি চণ্ডীৰ সংজ্ঞা দিছে। পণ্ডিতসকলে এই বিষয়ত একমত নহয় যে এগৰাকী পুৰণি দেৱীৰ সংস্কৃতকৰণ হৈছিল নে এগৰাকী তল পৰি থকা দেৱীৰ পুনৰুত্থান হৈছিল। ব্ৰাহ্মণীয় গ্ৰন্থসমূহত চণ্ডীক সৰ্বোচ্চ দেৱী হিচাপে দেখা দিয়া হ'লেও বা নহ'লেও অতি প্ৰাৰম্ভিক দিনৰ পৰাই উপমহাদেশখনত তেওঁৰ উপাসনা কৰা হৈছিল। বিভিন্ন সূত্ৰৰ অনুসৰণ কৰা পণ্ডিতসকলে এই কথা প্ৰকাশ কৰে যে তেওঁ এক প্ৰাৰম্ভিক পুষ্টিবাদী আৱেগৰ অংশ আছিল।

দেৱীৰ আটাইতকৈ ভয়ংকৰ ৰূপ চণ্ডী হৈছে সাতশ শ্লোকযুক্ত (যাক *দুৰ্গা সপ্তশতি* বা *চণ্ডী পাঠ* বুলিও কোৱা হয়) কাব্যগ্ৰন্থ বিখ্যাত দেৱী মাহাত্ম্যৰ মুখ্য দেৱী। এই কাব্যত তেওঁ কেনেদৰে সৰ্বশ্ৰেষ্ঠ ৰাক্ষসবোৰৰ সৈতে যুঁজ দিয়ে আৰু তেওঁলোকৰ বিনাশ কৰে তাকে বৰ্ণোৱা হৈছে। বিৰোধীসকলৰ ধ্বংসকাৰী হিচাপে চণ্ডীক সকলো বাধা আঁতৰাই মানৱ জীৱনৰ চাৰিটা লক্ষ্য অৰ্থাৎ পুৰুষাৰ্থ প্ৰাপ্ত কৰিবলৈ অনুমতি প্ৰদান কৰিবলৌ আহ্বান জনাব পাৰি।

## কিংবদন্তি
চণ্ডিকা দুৰ্গাৰ অৱতাৰ। দুৰ্গাৰ তিনিটা প্ৰধান ৰূপ হৈছে মহাগৌৰী, চণ্ডিকা আৰু অপৰাজিতা। ইয়াৰ ভিতৰত চণ্ডিকাৰ চণ্ডী আৰু চামুণ্ডা নামৰ দুটা ৰূপ আছে যাক দেৱীয়ে ৰাক্ষস চণ্ড আৰু মুণ্ডক বধ কৰাৰ বাবে সৃষ্টি কৰিছে।

তেওঁক সৰ্বোচ্চ স্থানৰ দেৱী মহিষাসুৰমৰ্দিনী বা দুৰ্গা বুলি জনা যায় আৰু এই ৰূপেৰে তেওঁ মহিষাসুৰক বধ কৰে। তেওঁ কাত্যায়িনী, কৌশিকী বা অম্বিকা হিচাপেও জনাজাত যি শুম্ভ, নিশুম্ভ আৰু তেওঁলোকৰ সতীৰ্থ ৰাক্ষসসকলক বধ কৰে। https://web.archive.org/web/20120903213010/http://stotraratna.awardspace.com/sruthi/katha/k7.pdf যেতিয়া দেৱতাসকল অসুৰৰ সৈতে দীৰ্ঘদিন ধৰি চলি অহা যুদ্ধত শক্তিহীন হৈ পৰিছিল তেতিয়াই দেৱতাসকলৰ শক্তিৰ পৰা দুৰ্গা দেৱীৰ জন্ম হয়। ঈশ্বৰৰ সকলো শক্তি ঐক্যবদ্ধ হৈ জ্যোতিপুঞ্জ হৈ পৰে। তাৰ পিছত সেই অতুলনীয় জ্যোতিয়ে সমস্ত ত্ৰিভুৱন ইয়াৰ উজ্জ্বলতাৰে পোহৰাই তুলি এক নাৰী ৰূপত আত্মপ্ৰকাশ কৰে।

অন্যান্য শাস্ত্ৰ-গ্ৰন্থসমূহত চণ্ডীক ৰাক্ষস ৰক্তবীজএ সৈতে যুঁজত কালীয়ে সহায় কৰা বুলি চিত্ৰিত কৰা হৈছে। চণ্ডীয়ে ৰক্তবীজক প্ৰহাৰ কৰোঁতে মাটিত পৰা তেওঁৰ তেজৰ প্ৰতিটো টোপালৰ পৰা এক নতুন ৰাক্ষসৰ জন্ম হৈছিল। সেয়ে কালীয়ে মাটিত পৰাৰ হোৱাৰ আগতে ৰক্তবীজৰ ৰক্তপান কৰি চণ্ডীক প্ৰথমে ৰাক্ষসৰ সৈন্যবাহিনী ধ্বংস কৰিবলৈ আৰু শেষত ৰক্তবীজক বধ কৰিবলৈ সহায় কৰে। 
## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:হিন্দু দেৱী
শ্ৰেণী:শাক্তধৰ্ম
মেঘনা পন্ত

**মেঘনা পন্ত** () এগৰাকী ভাৰতীয় লেখক, সাংবাদিক আৰু বক্তা। সাহিত্য, লিংগ সমস্যা আৰু সাংবাদিকতালৈ আগবঢ়োৱা তেওঁৰ অৱদানৰ বাবে তেওঁ বিভিন্ন বঁটা লাভ কৰিছে। ২০১২ চনত, তেওঁ তেওঁৰ প্ৰথমখন উপন্যাস *ৱান এণ্ড আ হাফ ৱাইফ*ৰ বাবে মিউজ ইণ্ডিয়া নেচনেল লিটাৰেৰী এৱাৰ্ডছ ইয়ং ৰাইটাৰ বঁটা লাভ কৰিছিল। তেওঁৰ চুটি গল্প সংকলন *হেপ্পী বাৰ্থডে এণ্ড আডাৰ ষ্ট'ৰিজ* ‘ফ্ৰেংক অ’কন’ৰ আন্তৰাষ্ট্ৰীয় বঁটাৰ বাবে তালিকাভুক্ত হৈছিল। 

## কৰ্মজীৱন
পন্তে আগতে মুম্বাই আৰু নিউয়ৰ্কত ‘টাইমচ্‌ নাও’, ‘এন ডি টিভি’ আৰু ‘ব্লুমবাৰ্গ-ইউ টি ভি’ৰ সৈতে ব্যৱসায়িক বাতৰি এংকৰ হিচাপে কাম কৰিছিল। তেওঁ ২০০৮ চনৰ বিত্তীয় সংকটৰ সময়ত ‘নিউয়ৰ্ক ষ্টক এক্সচেঞ্জ’ৰ (এনৱাইএছই) পৰা প্ৰতিবেদন দিছিল।  সম্পূৰ্ণ-সময় লিখনিত নিয়োগ কৰিবৰ বাবে তেওঁ ২০১৩ চনত সাংবাদিকতা ত্যাগ কৰে, আৰু ভাৰতলৈ উভতি আহে।

তেওঁৰ প্ৰথম উপন্যাস *ৱান এণ্ড আ হাফ ৱাইফ* (ৱেষ্টলেণ্ড, ২০১২)য়ে ৰাষ্ট্ৰীয় *মিউজ ইণ্ডিয়া ইয়ং ৰাইটাৰ্ছ এৱাৰ্ড* (২০১৪) লাভ কৰিছিল আৰু *আমাজন ব্ৰেকথ্ৰু ন’ভেল এৱাৰ্ড*ৰ বাবে তালিকাভুক্ত হৈছিল।

২০১৫ চনত, তেওঁ মুম্বাইত "ফেমিনিষ্ট ৰাণী" নামৰ এক মাহেকীয়া পেনেল আলোচনা আৰম্ভ কৰে, য’ত বিভিন্ন ভাৰতীয় নাৰীবাদীৰ সৈতে সাক্ষাৎকাৰ প্ৰদৰ্শন কৰা হয়। তিনি বছৰৰ আলোচনাৰ পিছত, তেওঁ ২০১৮ চনত, শৈলী চোপ্ৰাৰ সৈতে সহ-ৰচনা কৰা তেওঁৰ প্ৰথম অ-কল্পকাহিনী গ্ৰন্থ "ফেমিনিষ্ট ৰাণী"ত সাক্ষাৎকাৰসমূহৰ এটা সংকলন প্ৰকাশ কৰিছিল,। ২০১৯ চনত প্ৰকাশ হোৱা তেওঁৰ দ্বিতীয় খন নন-ফিকচন কিতাপ *হাও টু গেট পাব্লিচড্‌ ইন ইণ্ডিয়া* প্ৰকাশন উদ্যোগৰ ভিতৰুৱা লোকসকলৰ আৰু লেখকসকলৰ সাক্ষাৎকাৰৰ ওপৰত আধাৰিত। 

পন্তে ধৰ্ষণ, ঘৰুৱা হিংসা, গৰ্ভপাত, চাৰোগেচী, বডী-শ্বেমিং, মহিলাসকলৰ বাবে ৰাজহুৱা সুৰক্ষা আদি বিভিন্ন বিষয়ত ‘হিন্দুস্তান টাইমছ’ আৰু ‘হাফিংটন পোষ্ট’ আদি বিভিন্ন প্ৰকাশনৰ বাবে লিখিছে। তেওঁ  ‘SheThePeople.TV’ৰ ফিচাৰ্চ এডিটৰ আছিল। ২০১৮ চনত লিংগ সমতাৰ ওপৰত লিখা লিখনিৰ বাবে তেওঁক ‘লাডলি মিডিয়া বঁটা’ প্ৰদান কৰা হয়। 

পন্ত ঘৰুৱা হিংসাৰ চিকাৰ হৈছিল আৰু তেওঁ তেওঁৰ এই ব্যক্তিগত অভিজ্ঞতাৰ বিষয়ে ‘টি ই ডি এক্স’কে ধৰি কেইবাটাও মঞ্চত কথা পাতিছে আৰু মহিলাসকলক ঘৰুৱা হিংসাৰ বিৰুদ্ধে মাত মাতিবলৈ আহ্বান জনাইছে। তেওঁ ‘জয়পুৰ সাহিত্য মহোৎসৱ’, ‘টাটা সাহিত্য লাইভ’, ‘কালা ঘোড়া সাহিত্য মহোৎসৱ’, ‘পুনে আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় সাহিত্য মহোৎসৱ’,‘ইয়ং মেকাৰচ্‌ কনক্লেভ’, ‘#ৰাইজৱিথটুইটাৰ’ আৰু ৰাষ্ট্ৰসংঘৰ নাৰীবাদী সন্মিলনকে ধৰি বিভিন্ন সাহিত্য উৎসৱ আৰু সন্মিলনতো ভাষণ আগবঢ়াইছে। ২০১৮ চনত, পণ্টে ‘ফাৰ্ষ্টপোষ্ট’ৰ দ্বাৰা আয়োজিত #মিটু কথোপকথন অনুষ্ঠানত পেনেল আলোচনা পৰিচালনা কৰিছিল। 

তেওঁ নিউজ পৰ্টেল ‘ফাৰ্ষ্টপোষ্ট’ৰ বাবে বিভিন্ন মহিলা কেন্দ্ৰিক অনুষ্ঠানও সঞ্চালনা কৰে। 

২০১৯ চনত, পন্ত অমিতাভ বচ্চনৰ সৈতে ‘কৌন বনেগা কৰৌড়পতি’ অনুষ্ঠানত এক্সপাৰ্ট হিচাপে উপস্থিত হৈছিল।

## স্বীকৃতি
# লাডলি মিডিয়া বঁটা (২০১৮) – বিজয়ী
# ভাৰত নিৰ্মাণ বঁটা  (২০১৭) – বিজয়ী
# এফ অ’ এন (ফেলোজ অৱ নেচাৰ) দক্ষিণ এছিয়া চুটি-গল্প বঁটা (২০১৬) – বিজয়ী
# মিউজ ইণ্ডিয়া ইয়ং ৰাইটাৰ্ছ এৱাৰ্ড  (২০১৩) – বিজয়ী
# কমনৱেলথ চ’ৰ্ট ষ্টৰি প্ৰাইজ (২০১৮) – তালিকাভুক্ত
# ফ্ৰেংক অ’কন’ৰ আন্তৰাষ্ট্ৰীয় চুটি গল্প বঁটা (2014) – তালিকাভুক্ত
# দ্যা চিনাম'ন প্ৰেছ ন'ভেল ৰাইটিং এৱাৰ্ড (২০১২) – তালিকাভুক্ত

## গ্ৰন্থপঞ্জী
### উপন্যাস
# *ৱান এণ্ড আ হাফ ৱাইফ* (২০১২)
# *দ্য টেৰিবল, হ’ৰিবল, ভেৰী বেদ গুড নিউজ* (২০২১)

### চুটি গল্প
# *হেপ্পী বাৰ্থডে!* (২০১৩)
# *দ্য ট্ৰাবল ৱিথ ৱুইমেন* (২০১৬)

### নন-ফিকচন
# *ফেমিনিষ্ট ৰাণী* (২০১৮)
# *হাও টু গেট পাব্লিচড্‌ ইন ইণ্ডিয়া* (২০১৯)

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় সাহিত্যিক
কজ্জনবাঈ

**জাহানাৰা কজ্জন** বা **মিচ কজ্জন**  (, ১৫ ফেব্ৰুৱাৰী ১৯১৫- ডিচেম্বৰ ১৯৪৫) প্ৰাৰম্ভিক সবাক চলচ্চিত্ৰৰ একচ্ছত্ৰী সম্ৰাজ্ঞী, প্ৰশিক্ষিত শাস্ত্ৰীয় কণ্ঠশিল্পী, ফেচন আইকন, ধাৰা প্ৰৱৰ্তক জাহানাৰা কজ্জনক ‘লাৰ্ক অফ হিন্দী চিনেমা’ ‘বিউটিফুল নাইটিংগেল অফ বেংগল স্ক্ৰীণ’ বুলি জনা যায়। তেওঁ মাষ্টাৰ নিছাৰৰ সৈতে মঞ্চ আৰু চলচ্চিত্ৰৰ বাবে গীত আৰু অভিনয়ৰ সকলোতকৈ জনপ্ৰিয়যুটীটো নিৰ্মাণ কৰিছিল।

## জীৱনী
১৯১৫ চনৰ ১৫ ফেব্ৰুৱাৰীত জন্ম হোৱা কজ্জনবাঈৰ মাক আছিল লক্ষ্ণৌৰ সৌন্দৰ্য আৰু গীত গোৱাৰ পাৰদৰ্শিতাৰ বাবে অতি প্ৰখ্যাত সুগন বেগম আৰু দেউতাক আছিল ভাগলপুৰৰ নবাব চাম্মি চাহেব। কজ্জনে ঘৰতে শিক্ষাগ্ৰহণ কৰিছিল আৰু ইংৰাজী কথোপকথনত দক্ষ হৈ উঠে। *অদা* ছদ্মনামেৰে তেওঁ উৰ্দু কবিতা ৰচনা কৰিছিল। তেওঁ পাটনাৰ ওস্তাদ হুছেইন খানৰ পৰা হিন্দুস্তানী শাস্ত্ৰীয় সংগীতৰ তালিম গ্ৰহণ কৰে। তেওঁ পাটনাৰ মঞ্চত অভিনয় আৰম্ভ কৰে। তাৰপিছত তেওঁ মদন থিয়েটাৰৰ মালিকানাধীন  আলফ্ৰেদ কোম্পানীত অংশগ্ৰহণ কৰে। তেওঁ মঞ্চাভিনেত্ৰী আৰু কণ্ঠশিল্পী হিচাপে যশস্যা অৰ্জন কৰিছিল।

সবাক চলচ্চিত্ৰৰ আবিষ্কাৰে চলচ্চিত্ৰ উদ্যোগটোলৈ বৈপ্লৱিক পৰিবৰ্তন আনিছিল। কলকাতাৰ মদন থিয়েটাৰেও তেওঁলোকৰ আগা হাচাৰ কাশ্মিৰী ৰচিত মঞ্চনাট *চিৰিঁ ফাৰহাদ*ক চলচ্চিত্ৰ ৰূপ দিয়ে। ইতিমধ্যে মঞ্চত জনপ্ৰিয়তা অৰ্জন কৰা যুটী কজ্জন আৰু নিচাৰে অভিনয় কৰা এই ছবিখনত ৪২টা গীত আছিল। *চিৰিঁ ফাৰহাদ*-এ ভাৰতৰ প্ৰথম সবাক ছবি *[[আলম আৰা (১৯৩১ চলচ্চিত্ৰ)|আলমআৰা]]*তকৈ ভাল ব্যৱয়াস কৰিবলৈ সক্ষম হয় আৰু ই কজ্জনক হিন্দী চিনেমাৰ প্ৰথম চুপাৰষ্টাৰ হিচাপে প্ৰতিষ্ঠা দিয়ে। ইয়াৰ পিছতে মুক্তি পায় চুপাৰহিট ছবি- ক্ৰমে *লাইলা মজনু* আৰু *ইন্দ্ৰসভা*ই। আগা হাচান আমানত ৰচিত নাটকৰ আধাৰত নিৰ্মাণ কৰা *ইন্দ্ৰসভা*ত ৭১টা গীত আছিল আৰু এইখনে হ’ল এতিয়ালৈ নিৰ্মিত সৰ্বাধিক গীত থকা চলচ্চিত্ৰ। চাৰে তিনিঘণ্টীয়া এই ছবিখন আছিল গীত আৰু ছন্দৰ সমাহাৰ। কজ্জনৰ আন কেইখন ছবি হ’ল- *বিল্বমংগল*, *শকুন্তলা*, *আলিবাবা ঔৰ চল্লিশ চোৰ*, *আঁখ কা নচা*, *জহৰিলে সাপ* আদি। 

১৯৩৬ চনৰ মাজভাগলৈ মদন থিয়েটাৰৰ গৰাকী শেঠ কাৰনানীৰ সৈতে তেওঁৰ সম্পৰ্কৰ অৱনতি ঘটে আৰু তেওঁ মদন থিয়েটাৰ এৰি যায় আৰু তেওঁ কাৰনানীৰ আইনী গোচৰৰ সন্মুখীন হ'বলগীয়া হয়, যাৰ ফলত তেওঁ কলিকতাত থকা তেওঁৰ হাউলী আৰু সকলো সম্পত্তি বিক্ৰী কৰি দিয়ে। তেওঁ ১৯৩৮ চনৰ আৰম্ভণিতে কলিকতা এৰি যায় আৰু তেওঁৰ নিজৰ থিয়েটাৰ কোম্পানী *জাহানাৰা থিয়েটাৰিকেল কোম্পানী* প্ৰতিষ্ঠা কৰে। এই মঞ্চ প্ৰকল্পত সেই দিনতে ৬০,০০০ টকা খৰচ হৈছিল। জাহানাৰা কোম্পানীয়ে লাহোৰ, অমৃতসৰ, মুলতান, দিল্লী আৰু বোম্বে আদি ভাৰতৰ বিভিন্ন ঠাইত নাট্য প্ৰদৰ্শন আৰম্ভ কৰে। কিন্তু তেওঁৰ স্বাস্থ্য ভাঙি পৰিবলৈ আৰম্ভ কৰাত মাতৃ সুগন বাঈৰ সৈতে বোম্বেত বসতি স্থাপন কৰিব লগা হ’ল। তেওঁ বোম্বেৰ চলচ্চিত্ৰ উদ্যোগত কাম কৰা আৰম্ভ কৰিছিল। অৱশ্যে এয়া ১৯৪১ চনৰ পৰা ১৯৪৪ চনলৈ অতি কম সময়ৰ বাবেহে আছিল। তেওঁ বোম্বেৰ সাতখন চলচ্চিত্ৰত অভিনয় কৰিছিল; বেছিভাগ ৰঞ্জিত ফিল্মছ, চানৰাইজ পিকচাৰৰ্ছ আৰু মিনাৰ্ভা ফিল্মছ নিৰ্মিত চলচ্চিত্ৰ। ইয়াৰ চোহৰাব মোডীৰ *পৃথিৱী বল্লভ*ৰ বাহিৰে কোনোখনে কজ্জনৰ বাবে গুৰুত্বপূৰ্ণ ছবি নাছিল। বোম্বেত তেওঁ কাম কৰা ছবি সমূহ হল- *ঘৰ সংসাৰ*, *সুহাগন*, *ভাৰুথাৰি*, *প্ৰাৰ্থনা*, *মাৰ্চেণ্ট অফ ভেনিচ*, আৰু ৰঞ্জিত ফিল্মছৰ *মুমতাজ মহল*, য’ত তেওঁ নুৰ জাহানৰ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছিল।

## তথ্যসূত্ৰ

## উৎস
* 
* 

## বাহ্যিক সংযোগ
* Indian Cinema Database at the University of Pennsylvania.

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
 শ্ৰেণী:ভাৰতীয় কণ্ঠশিল্পী
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী
শ্ৰেণী:হিন্দী চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেত্ৰী
ভাৰতৰ বহুপতি প্ৰথা

**ভাৰতৰ বহুপতি প্ৰথা**ৰ  () অৰ্থ হৈছে ঐতিহাসিক ভাৰতীয় উপমহাদেশৰ বা বৰ্তমানৰ ভাৰতবৰ্ষৰ  এগৰাকী মহিলাৰ একে সময়তে দুই বা ততোধিক স্বামী থকা প্ৰথা। বহুপতি প্ৰথাৰ উদাহৰণ হিন্দু মহাকাব্য মহাভাৰতত  দেখা পোৱা যায়; য'ত পাঞ্চাল ৰজাৰ জীয়ৰী দ্ৰৌপদীয়ে পাঁচজন ভাতৃৰ সৈতে একেলগে বিবাহ পাশত আৱদ্ধ হৈছিল।

বহুপতি প্ৰথা মুখ্যতঃ ভাৰতৰ হিমাচলৰ এটা অংশ কিন্নৌৰ অঞ্চলত প্ৰচলিত আছিল।  কিন্নৌৰ  ভাৰত-চীন সীমান্তৰ ওচৰত অৱস্থিত। মহাভাৰতত উল্লেখ কৰা অনুসৰি পাণ্ডৱসকলক তেৰ বছৰৰ বাবে তেওঁলোকৰ ৰাজ্যৰ পৰা নিৰ্বাসিত কৰা হৈছিল আৰু শেষৰটো বছৰ কিন্নৌৰৰ এই পাহাৰীয়া অঞ্চলত অজ্ঞাতবাসত কটাইছিল। কিছুমান কিন্নৌৰীয়ে দাবী কৰে যে এই প্ৰথা তেওঁলোকে পাণ্ডৱসকলৰ পৰা উত্তৰাধিকাৰ সূত্ৰে পাইছে; যাক তেওঁলোকে তেওঁলোকৰ পূৰ্বপুৰুষ গণ্য কৰে। 

দক্ষিণ ভাৰতত নীলগিৰিৰ টোড়া জনজাতি, ত্ৰিবাংকুৰৰ নাঞ্জানাদ ভেল্লালা জাতিৰ মাজতো বহুপতি প্ৰথা দেখা যায়।  যদিও বহুতো জনগোষ্ঠী আৰু জনজাতিৰ মাজত এই প্ৰথা নাইকীয়া হৈ গৈছে, তথাপিও কিছুমান পাহাৰীৰ মাজত, বিশেষকৈ উত্তৰ ভাৰতৰ গাড়োৱালক ‘জৌনচাৰ বাৱাৰ’ অঞ্চলত এই প্ৰথা দেখা যায়।

শেহতীয়া বছৰবোৰত কৃষিভূমিৰ বিভাজন পৰিহাৰ কৰিবলৈ পাঞ্জাবৰ মালৱা অঞ্চলৰ কৃষিজীৱি সমাজত বহুপতি প্ৰথা বৃদ্ধি পোৱা দেখা গৈছে।

## আইনগত বৈধতা
১৮৬০ৰ ভাৰতীয় দণ্ড বিধিৰ ৪৯৪ আৰু ৪৯৫ ধাৰা অনুসৰি খ্ৰীষ্টিয়ানসকলৰ বাবে বহুগমন নিষিদ্ধ। হিন্দু বিবাহ আইন, ১৯৫৫ অনুসৰি কোনো হিন্দু লোকে পতি/পত্নী জীৱিত থকা অৱস্থাত পুনৰবিবাহ কৰিব নোৱাৰে। সেয়েহে ভাৰতত বহুবিবাহ বেআইনী।

## কিন্নৌৰ
হিমাচল প্ৰদেশৰ কিন্নৌৰ জিলাৰ বহুতো গাঁৱত বহুপতি প্ৰথা চলি আছে। বহুপতি প্ৰথা মুখ্যতঃ পুৰুষ-প্ৰধান সমাজৰ গাওঁবোৰত প্ৰচলিত  আৰু তাত এতিয়াও প্ৰাচীন ৰীতি-নীতি আৰু ৰীতি-নীতি অনুসৰণ কৰে। এই প্ৰথাৰ বিভিন্ন ধৰণৰ ৰূপ আছে। সাধাৰণতে সকলো ভাতৃয়ে একেগৰাকী নাৰীক বিবাহ কৰে। কেতিয়াবা ভাতৃসকলে পিছতো বিবাহ কৰায়। কেবল পত্নীয়েহে সন্তানৰ তেজৰ সম্বন্ধ নিৰূপণ কৰিব পাৰে। উত্তৰাধিকাৰ সম্পৰ্কীয় বিবাদ সমাধান কৰিবলৈ ডিএনএ পৰীক্ষা কৰাৰো দুই-এটা উদাহৰণ আছে। বিবাহ ভংগৰ নিয়মবোৰ কঠোৰ আৰু বিবাহ চুক্তিৰ বিৰুদ্ধে যোৱা এজন ভাতৃক সম্পত্তিৰ অধিকাৰৰ পৰা বঞ্চিতও কৰিব পৰা যায়।

## টোড়া

টোড়া হৈছে দক্ষিণ ভাৰতৰ নীলগিৰি পাহাৰত বাস কৰা জনজাতীয় লোক যি কেইবা শতিকাৰ পৰা বহুপতি প্ৰথা চলি আহিছে।  যিসকল পুৰুষে এগৰাকী বা দুগৰাকী পত্নীক বিবাহ কৰায়, স্বামীসকল প্ৰায়ে পূৰ্ণভাতৃ বা সতীয়া ভাতৃ হয়। বিয়াৰ পিছত এগৰাকী টোড়া মহিলাই স্বয়ংক্ৰিয়ভাবে তেওঁৰ স্বামীৰ আন ভাতৃসকলৰো পত্নীৰ মৰ্যদা পায়। যেতিয়া তেওঁ গৰ্ভৱতী হয়, তেতিয়া যিজন স্বামীয়ে আনুষ্ঠানিক ভাবে পত্নীক এজোৰ ধনু-কাড় দিব, তেৱেঁ সেই সন্তানৰ পিতৃ হ’ব। পৰৱৰ্তী সময়ত গৰ্ভৱতী হ’লে আন এজন স্বামীয়ে সেই আনুষ্ঠানিকতা পালন কৰিব।

## কেৰালা
কেৰালাত বহুপতি আৰু বহুপত্নী প্ৰথা ঊনবিংশ শতিকাৰ শেহলৈকে প্ৰচলিত আছিল আৰু বিংশ শতিকাৰ মাজভাগলৈ তেনে ঘটনাৰ কথা ছেগা-চোৰোকাকৈ শুনা গৈছিল। নায়াৰ, এজহাৱা, কম্মলান, নাডাৰ আদি জাতিৰ মাজত বহুপতি প্ৰথা দেখা গৈছিল।
  

## তথ্য উৎস

## অধিক জানিবলৈ পঢ়ক
*Manis Kumar Raha & Palash Chandra Coomar : *Polyandry in India*. Gian Publishing House, Delhi, 1987.

শ্ৰেণী:বিবাহ
দৈত্য

হিন্দু ধৰ্মত, **দৈত্য** (সংস্কৃত: दैत्य) হৈছে দানৱ আৰু অসুৰৰ এটা গোত্ৰ বা জাতি।

দৈত্যবোৰ দিতি আৰু ঋষি কাশ্যপৰ সন্তান আছিল। দেৱতাসকল তেওঁলোকৰ ভাতৃ আছিল। দেৱতাসকলক তেওঁলোকে ঈৰ্ষা কৰিছিল আৰু ফলস্বৰূপে তেওঁলোকৰ মাজত যুদ্ধ হৈছিল। মনুস্মৃতিত দেৱতাসকলক ভাল বুলি শ্ৰেণীবদ্ধ কৰা হৈছে, আনহাতে দৈত্যবোৰত দেৱতাতকৈ নিম্ন স্তৰত ৰখা হৈছে।

## দৈত্যৰ তালিকা
ভাৰতীয় পৌৰাণিক কাহিনীত উল্লেখ কৰা কেইজনমান উল্লেখযোগ্য দৈত্যৰ নাম তলক দিয়া হ'ল:

*হিৰণ্যকশিপু - কাশ্যপ আৰু দিতিৰ প্ৰথম পুত্ৰ।
*হিৰণ্যাক্ষ - কাশ্যপ আৰু দিতিৰ দ্বিতীয় পুত্ৰ।
*হোলিকা - কাশ্যপা আৰু দিতিৰ প্ৰথম কন্যা।
*অন্ধকাসুৰা - হিৰণ্যাক্ষৰ পুত্ৰ।
*প্ৰহ্লাদ - হিৰণ্যকশিপুৰ পুত্ৰ।
*সিংহিকা - হিৰণ্যকশিপুৰ কন্যা।
*বিৰোচন - প্ৰহ্লাদৰ পুত্ৰ, বালিৰ পিতৃ।
*দেৱম্ব - বালিৰ মাতৃ।
*বলি - বিৰোচনৰ পুত্ৰ।
*বাণাসুৰ - বলিৰ পুত্ৰ।

## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:হিন্দু ধৰ্ম
জাম্বিলা আঠন

অসমৰ এক উল্লেখযোগ্য পাৰ্বত্য জনগোষ্ঠী কাৰ্বিসকল। কাৰ্বিসকলৰ ঐতিহ্যমণ্ডিত জাতীয় গৌৰৱাত্মক প্ৰতীক **জাম্বিলা আঠন** বা **জাম্বিলী আথন** ()। জাম্বিলী শব্দৰ অৰ্থ ‘কাৰ্বি মোনা’ আৰু আথন মানে ‘গছৰ ঠানি’। গতিকে জাম্বিলী আথনৰ আক্ষৰিক অৰ্থ ‘মোনা ৰখা ডাল’। এখন দা আৰু এখন মোনা কান্ধত লৈ ফুৰাটো মংগোলীয় মানুহৰ এক বৈশিষ্ট্য। কাৰ্বিসকলো মংগোলীয় মূলৰ। সেয়ে তেওঁলোকো ইয়াৰ ব্যতিক্ৰম নহয়। সেয়ে, শব্দগত অৰ্থৰ ফালৰ পৰা ‘জোলোঙা থোৱা আধাৰ’ৰূপে জাম্বিলী আথনৰ উৎপত্তি বুলি ভাবিবৰ থল আছে। কাৰ্বি জনগোষ্ঠীৰ লিখিত বুৰঞ্জী পাবলৈ নাই। বহু ক্ষেত্ৰত লোক কথা, কাহিনীগীত আদিক ঐতিহাসিক সমল হিচাপে লোৱা হয়। জাম্বিলী আথনৰ সৈতে সম্পৰ্কিত তেনে কাহিনী গীতৰ পৰা জাম্বিলী আথনক পোনতে প্ৰেমৰ প্ৰতীক, ৰাজকীয় প্ৰতীক, আধ্যাত্মিক ভাৱাদৰ্শ নিহিত ধৰ্মীয় সম্পদৰূপে গণ্য কৰা হয়। এই তিনিওটাৰ লগত জড়িত কাহিনীগীত এতিয়াও কাৰ্বি সমাজত প্ৰচলিত হৈ আছে।

কাৰ্বি সমাজৰ মুখ্য উংসৱ চ'মাংকানৰ লগত ‘জাম্বিলী আথন’ বিশেষ ভাৱে জড়িত। জাম্বিলী আথন সম্পৰ্কে ৰংবং তেৰাঙে কয়, “চ'মাংকান উৎসৱ যদি কাৰ্বি কৃষ্টিৰ প্ৰাণ বুলি ধৰা হয়; তেনেহলে কাৰ্বি কৃষ্টিৰ আত্মা হ’ল জাম্বিলী আথন”।
জাম্বিলী আথন বিশেষ কাঠেৰে নিৰ্মিত ক’লা ৰং বোলোৱা এক সুন্দৰ শিল্পকৰ্ম। জাম্বিলী আথন নিৰ্মাণ কৰিবলৈ এক শ্ৰেণীৰ বিশেষ শিল্পী আছে। তেওঁলোকক ‘বাৰই’ বোলা হয়। জাম্বিলী আথনৰ মাজত এডাল মূল দণ্ড থাকে, যাৰ উচ্চতা ৪.১২ মিটাৰ আৰু ইয়াৰ চাৰিওটা দিশত চাৰিডাল তুলনামূলকভাৱে সৰু দণ্ড মূল দণ্ডৰ সৈতে সংযোগ কৰা থাকে। ই বেংৱই নামৰ এজাতি বিশেষ কাঠৰ পৰা নিৰ্মিত। মধ্যদণ্ডৰ একেবাৰে ওপৰত ভীমৰাজ পখী, শাখাদণ্ড সমূহত ফেঁচু চৰাই আৰু মধ্যদণ্ডৰ গাটোত বিভিন্ন ভংগীত বাঢ়ৈটোকা চৰাইৰ প্ৰতিকৃতি ৰখা হয়। ইয়াৰ উপৰি দুটা মোহৰৰ সৈতে ল’জি (আইনা), বিশডাল চ’ৱাই আলেক(কঁড়িৰ মালা) আৰু এডাল লেকপংতিং (ঢোলাৰদৰে মণিৰ গলপতা) সুন্দৰকৈ আঁৰি জাম্বিলী আথন সঁজা হয়। ওপৰৰ পৰা তললৈ এই কাষ্ঠ দণ্ড বৰ সুন্দৰকৈ ৰং কৰা আৰু ইয়াৰ কাম অতি মিহি হয়।
জাম্বিলী আথন কাৰ্বিসকলৰ প্ৰিয় উৎসৱ চ'মাংকানত প্ৰদৰ্শন কৰা হয়। আন সময়ত ইয়াক ‘বাৰই’, ‘হাবে’, আৰু ‘পিনোই’য়ে ঘৰত সযতনে ৰাখি থয়।

জাম্বিলী আথনৰ প্ৰতিটি অংগৰ সৈতে কাৰ্বিসকলৰ বিভিন্ন দিশ প্ৰতীকাত্মক ৰূপত ধৰা পৰে। মূল দণ্ডৰ লগতে আন চাৰিটি শাখা দণ্ড, মুঠ পাঁচটি দণ্ডই কাৰ্বিসকলৰ মূল পাঁচটি ফৈদ যেনে, ইংতি, ইংহি, তেৰাং, টেৰণ আৰু তিমুঙক প্ৰতিনিধিত্ব কৰে। কেউটি গোট এডাল মূল দণ্ডতে সংযুক্ত হৈ কাৰ্বি জাতিৰ ঐক্য সংহতি প্ৰতিপন্ন কৰিছে। অৱশ্যে বহুতে এই ধাৰণা মানি নলৈ বেলেগ বেলেগ কাহিনীগীতৰ মতে বেলেগ বেলেগ ব্যাখ্যা দাঙি ধৰে। সময়ৰ পৰিৱৰ্তনৰ লগে লগে ঠাইভেদে জাম্বিলী আথনৰ গঠনৰ তাৰতম্যও সম্প্ৰতি দেখা যায়।

জাম্বিলী আথন চ'মাংকান উছৱৰ এক অপৰিহাৰ্য্য অংগ। এই উছৱত দূৰ-দূৰণিৰ পৰা কাৰ্বি ডেকা-গাভৰুৱে ঢাল-তৰোৱাল, ঢাক-ঢোল-পেঁপা আৰু আটকধুনীয়া সাজ-সজ্জাৰে সজ্জিত হৈ সুন্দৰ একোডাল জাম্বিলী আথন কঢ়িয়াই আনে। দহাঘৰৰ প্ৰাংগণত ‘হংথৰ’ (বাঁহেৰে সজা দীঘল চাং)ৰ সম্মুখত প্ৰত্যেকে জাম্বিলী আথন পুতি থিয় কৰি থৈ ঢোলৰ ছেঁৱে ছেঁৱে নৃত্য কৰে।

## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:কাৰ্বি জনগোষ্ঠী
মহাগৌৰী

**মহাগৌৰী** () হৈছে পাৰ্বতীৰ অষ্টম অৱতাৰ আৰু নৱদুৰ্গাসকলৰ অন্যতম। নৱৰাত্ৰিৰ অষ্টম দিনা মহাগৌৰীৰ পূজা কৰা হয়। হিন্দু ধৰ্ম অনুসৰি দেৱী মহাগৌৰীয়ে তেওঁৰ ভক্তসকলৰ সকলো ইচ্ছা-আকাংক্ষা পূৰণ কৰিব পাৰে। যিজনে দেৱীক উপাসনা কৰে তেওঁ জীৱনৰ সকলো দুখ-কষ্টৰ পৰা সকাহ পায়। মহাগৌৰীক চতুৰ্ভূজা ৰূপত চিত্ৰায়িত কৰা হয়। দেৱীৰ এখন সোঁহাত অভয় মুদ্ৰাত থাকে আৰু আনখনত তেওঁ ত্ৰিশূল ধাৰণ কৰে। তেওঁৰ এখন বাওঁহাতত এটা ডম্বৰু থাকে আৰু আনখন বৰদা মুদ্ৰাত থাকে। 

## নামৰ অৰ্থ আৰু চিত্ৰায়ন
মহাগৌৰী নামৰ অৰ্থ হৈছে অত্যন্ত উজ্জ্বল, পৰিষ্কাৰ বৰণৰ বা চন্দ্ৰৰ দৰে উজ্জ্বল (মহা = মহান; গৌৰী = উজ্জ্বল, পৰিষ্কাৰ)। মহাগৌৰীক সাধাৰণতে চতুৰ্ভূজ ৰূপত চিত্ৰায়িত কৰা হয়। তেওঁ চাৰিও হাতত ত্ৰিশূল, পদুম ফুল আৰু ডম্বৰু ধাৰণ কৰে। এখন হাত বৰদা মুদ্ৰা অৰ্থাৎ আশীৰ্বাদৰ ভঙ্গীত থাকে। পদুম ফুলৰ সলনি কেতিয়াবা জপমালাও ধাৰণ কৰা দেখা যায়। ইয়াৰ সলনি কোনো সময়ত তেওঁক অভয় মুদ্ৰাতো দেখা যায়। তেওঁ শুকুলা বৃষভৰ পিঠিত আৰোহণ কৰে। তেওঁ সাধাৰণতে শুকুলা বস্ত্ৰ পৰিধান কৰে। 
## কিংবদন্তি
মহাগৌৰীৰ উৎপত্তিৰ কাহিনী এনেধৰণৰ: ৰাক্ষস শুম্ভ আৰু নিশুম্ভৰ বৰ আছিল কেৱল পাৰ্বতীৰ কুমাৰী, অবিবাহিত ৰূপৰ দ্বাৰা বধ কৰিব পৰা যাব। সেয়েহে ব্ৰহ্মাৰ পৰামৰ্শ অনুসৰি শিৱই পাৰ্বতীক তেওঁৰ ছালৰ ৰঙৰ বাবে বাৰে বাৰে উপহাস কৰে। পাৰ্বতী এই উপহাসৰ দ্বাৰা উত্তেজিত হয় আৰু নিজৰ দেহৰ বৰণ শুকুলা কৰিবৰ বাবে তেওঁ সৃষ্টিকৰ্তা ব্ৰহ্মাক উদ্দ্যেশ্যি গভীৰ তপস্যাত লীণ হয়। ব্ৰহ্মাই তেওঁক এই বৰদান দিবলৈ নিজৰ অক্ষমতাৰ বিষয়ে বৰ্ণনা কৰে আৰু তাৰ পৰিৱৰ্তে পাৰ্বতীক তপস্যা সমাপ্ত কৰি শুম্ভ আৰু নিশুম্ভ ৰাক্ষসক বধ কৰিবলৈ অনুৰোধ কৰে। এই কথাত পাৰ্বতী সন্মত হয় আৰু হিমালয়ৰ গংগা নদীত স্নান কৰিবলৈ যায়। পাৰ্বতীয়ে গংগা নদীত প্ৰৱেশ কৰি স্নান কৰাৰ লগে লগে তাইৰ কৃষ্ণবৰ্ণ ছাল সম্পূৰ্ণৰূপে নোহোৱা হয় আৰু তেওঁ শুভ্ৰ পোছাক আৰু আ-অলংকাৰেৰে ভূষিতা ৰূপ লাভ কৰে। সেয়েহে তেওঁ *মহাগৌৰী* নাম পায়। ইয়াৰ পিছত তেওঁ হিমালয়ত শুম্ভ আৰু নিশুম্ভৰ ধ্বংসৰ বাবে প্ৰাৰ্থনা কৰি থকা দেৱতাসকলৰ সন্মুখত উপস্থিত হয় আৰু চিন্তিত হৈ তেওঁলোকে কাক পূজা কৰিছে জানিবলৈ বিচাৰে। তেতিয়াই তেওঁ কৃষ্ণবৰ্ণা দেৱী কৌশিকী হিচাপে প্ৰকাশিত হয় আৰু নিজকে এই কথাৰ উত্তৰ দি কয় যে ৰাক্ষস শুম্ভ আৰু নিশুম্ভৰ হাতত পৰাজিত হোৱাৰ পিছত দেৱতাসকলে তেওঁকে আৰাধনা কৰি আছিল। পাৰ্বতীয়ে তেতিয়া দেৱতাসকলৰ প্ৰতি দয়াপৰৱশ হৈ কৃষ্ণবৰ্ণ ৰূপ ধাৰণ কৰে আৰু কালিকা নাম পায়। পৰৱৰ্ত্তী সময়ত তেওঁ চণ্ডীলৈ (চন্দ্ৰঘণ্টা) ৰূপান্তৰিত হয় আৰু ৰাক্ষস ধুম্ৰলোচনক বধ কৰে। দেৱী চণ্ডীৰ তৃতীয় নয়নৰ পৰা নিৰ্গত দেৱী চামুণ্ডাই চণ্ড আৰু মুণ্ডক বধ কৰে। চণ্ডীয়ে ৰক্তবীজ আৰু তেওঁৰ ৰক্তৰপৰা নিৰ্গত ৰক্তবীজৰ অংশসমূহক বধ কৰে। আনহাতে চামুণ্ডাই তেওঁলোকৰ ৰক্ত পান কৰে। পাৰ্বতী পুনৰ কৌশিকীলৈ পৰিণত হৈ শুম্ভ আৰু নিশুম্বক বধ কৰে আৰু ইয়াৰ পিছত তেওঁ পুনৰ মহাগৌৰীৰ ৰূপ ধাৰণ কৰে। তেওঁক শিৱ পুৰাণত মহাসৰস্বতী আৰু দেৱী মাহাত্ম্যত (মাৰ্কণ্ডেয় পুৰাণৰ অংশ) অম্বিকা নামেৰে সম্বোধন কৰা হৈছে।

ইয়াৰ পিছত এটা বৃষভৰ পিঠিত আৰোহণ কৰি তেওঁ কৈলাসলৈ উলটি আহে আৰু মহাদেৱ, কাৰ্তিক আৰু গণেশৰ সৈতে মিলিত হয়॥
## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:হিন্দু দেৱী
বিনতা

**বিনতা** (সংস্কৃত: विनता) আছিল প্ৰজাপতি দক্ষৰ কণ্যা আৰু ঋষি কাশ্যপৰ পত্নী। বিনতা প্ৰজাপতি দক্ষৰ তেৰগৰাকী কন্যাৰ মাজৰ এগৰাকী আছিল আৰু ১২ গৰাকী ভগ্নীৰ সৈতে কাশ্যপৰ লগত বিবাহ পাশত আৱদ্ধ হৈছিল। বিনাতাক চৰাই বা পক্ষীকুলৰ মাতৃ বুলিও কোৱা হয়। বিনতাই অৰুণ আৰু গৰুড় (সুপৰ্ণা) নামৰ দুজন পুত্ৰ সন্তানৰ জন্ম দিছিল।

## কিংবদন্তি
বিনতা দক্ষৰ দুহিতা আছিল। তাই তাইৰ ১২ গৰাকী ভগ্নীৰ সৈতে কাশ্যপ মুনিৰ লগত বিবাহপাশত আৱদ্ধ হৈছিল। বিনতাৰ সৰু ভগ্নীৰ নাম আছিল কদ্ৰু। দুয়ো ভগ্নীয়ে তেওঁলোকৰ স্বামী কাশ্যপৰ বৰ যত্ন লৈছিল আৰু তেওঁৰ সকলো সুবিধা-অসুবিধাৰ প্ৰতি মনোযোগ দিছিল। তেওঁলোকৰ সেৱাত সন্তুষ্ট হৈ কাশ্যপে দুয়োগৰাকীকে একোটাকৈ বৰ দিবলৈ ইচ্ছা প্ৰকাশ কৰিছিল। কদ্ৰুৱে এহেজাৰ সাহসী আৰু পৰাক্ৰমী নাগ বা সৰ্প পুত্ৰ বিচাৰিছিল আৰু বিনতাই কদ্ৰুৰ সন্তানসকলতকৈ অধিক শক্তিশালী আৰু পৰাক্ৰমী কেৱল দুজন পুত্ৰ বিচাৰিছিল। কাশ্যপে তেওঁলোকৰ ইচ্ছা পূৰণ কৰিছিল। কদ্ৰু আৰু বিনতা গৰ্ভৱতী হোৱাৰ পিছত, তেওঁ তেওঁলোকক গৰ্ভস্থ সন্তানসকলৰ যত্ন ল'বলৈ পৰামৰ্শ দি ঘোৰ অৰণ্যত তপস্যা কৰিবলৈ গুচি গৈছিল। 

বহুদিনৰ অন্তত কদ্ৰুৱে এহেজাৰ অণ্ড আৰু বিনাতাই দুটা অণ্ড প্ৰসৱ কৰিছিল। সেই অণ্ড বা কণীবোৰ গৰম পানীৰ দি ডাঙৰ পাত্ৰত সাৱধানে উমনি দিয়া হৈছিল। পাঁচশ বছৰ অতিক্ৰম কৰাৰ পিছত, কদ্ৰুৱে প্ৰসৱ কৰা কণীবোৰৰ পৰা এহেজাৰ নাগ পুত্ৰৰ জন্ম হৈছিল; এই এহেজাৰ নাগ পুত্ৰৰ ভিতৰত উল্লেখযোগ্য নাগ আছিল শেষ নাগ, বাসুকী আৰু তক্ষক। পৌৰাণিক কথা মতে এই পৃথিৱীত জন্ম গ্ৰহণ কৰা সকলো সৰ্প এই এহেজাৰ নাগ পুত্ৰৰেই বংশধৰ। 

কদ্ৰুৰ সন্তান জন্ম হোৱা দেখি বিনতাৰ ঈৰ্ষা উপজিছিল কিয়নো তাইৰ কণীৰ পৰা তেতিয়ালৈকে কোনো সন্তান জন্মা নাছিল। এই কথাত অধৈৰ্য্য হৈ বিনতাই এটা কণী ভাঙি পেলাইছিল আৰু তাৰ পৰা এটি সম্পূৰ্ণ ৰূপে বিকশিত নোহোৱা শিশুৰ জন্ম হৈছিল। তেওঁ আছিল ৰাতিপুৱাৰ সূৰ্য্যৰ দৰে উজ্জ্বল আৰু ৰঙা। কিন্তু অকালতে অণ্ডটো ভাঙি যোৱাৰ বাবে, অৰুণ দুপৰীয়াৰ সূৰ্যৰ দৰে উজ্জ্বল নহ'ল। মাতৃৰ এই কাৰ্যত সেই পুত্ৰৰ খং উঠিছিল আৰু সেই বাবে মাকক অভিশাপ দিছিল আৰু কৈছিল যে তাই দ্বিতীয়টো কণীৰ পৰা পুত্ৰজন্ম নোহোৱালৈকে পাঁচশ বছৰৰ বাবে তেওঁ কদ্ৰুৰ দাস হৈ থাকিব লাগিব। পিছলৈ তেওঁ সূৰ্যদেৱতাৰ ৰথৰ সাৰথি হৈ গুছি গৈছিল আৰু সেয়েহে তেওঁক অৰুণ নাম দিয়া হৈছিল। অৱশেষত, পাঁচশ বছৰৰ পিছত, বিনতাৰ দ্বিতীয় পুত্ৰ গৰুড়ৰ জন্ম হৈছিল এক শক্তিমত্ত বিশাল চৰাইৰ ৰূপত। জন্মৰ লগে লগে তেওঁ খাদ্যৰ সন্ধানত উৰি গুছি গৈছিল। পিছলৈ গৰুড় ভগৱান বিষ্ণু বাহনৰূপে প্ৰতিস্থিত হৈছিল।

## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:হিন্দু কিংবদন্তি
শ্ৰেণী:হিন্দু দেৱী
ৰীণা ৰয়

**ৰীণা ৰয়** (জন্ম:**চাইৰা আলি**; ; ৭ জানুৱাৰী ১৯৫৭) এগৰাকী ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী। বোম্বেত জন্মগ্ৰহণ আৰু ডাঙৰ-দীঘল হোৱা ৰয়ৰ তিনিজন ভাই-ভনী আছিল। ১৫ বছৰ বয়সত তেওঁ *জৰুৰত* (১৯৭২) নামৰ ছবিৰ যোগেদি চলচ্চিত্ৰজগতত আত্মপ্ৰকাশ কৰে। কিন্তু ৰোমাণ্টিক কমেডী *জেইচে কো তেইছা* (১৯৭৩) আৰু ৰোমাঞ্চ-একচন ছবি *জখমী*ৰ (১৯৭৫) যোগেদি তেওঁ ব্যাপক স্বীকৃতি লাভ কৰে। ১৯৭৬ চনলৈ বছৰটোৰ বক্স অফিচত বৃহৎ সফলতা লাভ কৰা একচন থ্ৰিলাৰ *কালিচৰণ* আৰু ভৌতিক ছবি *নাগিন*ত অভিনয় কৰাৰ পিছত ৰয় বলীউডৰ সৰ্বাধিক উপাৰ্জন কৰা অভিনেত্ৰীসকলৰ ভিতৰত এগৰাকী হৈ পৰে।

## ব্যক্তিগত জীৱন
ৰয়ৰ জন্মৰ নাম আছিল চাইৰা আলি। তেওঁ আছিল ছাদিক আলি আৰু সাৰদা ৰয়ৰ তৃতীয় কন্যা। দেউতাক এজন সৰু-সুৰা অভিনেতা আছিল। মাকে *বাৱৰে নেইন*ত অভিনয় কৰিছিল আৰু পিছলৈ *গুনেহগাৰ কৌন* নামৰ ছবি এখন প্ৰযোজনা কৰিছিল। তেওঁৰ তিনিজন ভাই-ভনী। পিতৃ-মাতৃৰ বিবাহ বিচ্ছেদৰ পিছত আটাইকেইটা সন্তানক দেউতাকে অস্বীকাৰ কৰে।  পিছত তেওঁৰ মাকে চাৰিওটা সন্তানৰ নাম সলনি কৰে। প্ৰথমতে ৰয়ৰ নাম ৰূপা ৰয় ৰখা হয়, যাক তেওঁৰ প্ৰথম ছবি *জৰুৰত*ৰ প্ৰযোজকে ‘ৰীণা ৰয়’লৈ পৰিৱৰ্তন কৰে।  ৰয়ে কৈশোৰ অৱস্থাতে চলচ্চিত্ৰত অভিনয় কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰে। মাক আৰু ভায়েক-ভনীহঁতক আৰ্থিকভাৱে সহায় কৰিবলৈ তেওঁ চলচ্চিত্ৰ জগতত ভৰি দিছিল।

ৰয়ৰ দুজনী ভনীয়েক- বৰ্খা আৰু অঞ্জু।  ভাতৃ ৰাজা। শত্ৰুঘ্ন সিনহাৰ সৈতে তেওঁৰ প্ৰেমৰ সম্পৰ্কৰ বিষয়ে বহুল প্ৰচাৰিত হোৱাৰ পিছত ১৯৮৩ চনত ৰয়ে পাকিস্তানী ক্ৰিকেটাৰ মহছিন খানক বিয়া কৰাবলৈ চলচ্চিত্ৰ উদ্যোগ ত্যাগ কৰাৰ সিদ্ধান্ত লয়। পিছত ১৯৯০ ৰ দশকত দম্পতীহালৰ বিবাহ বিচ্ছেদ হয়; ৰয়ে খানৰ উজ্জ্বল জীৱনশৈলীৰ সৈতে খাপ খোৱাটো কঠিন পাইছিল।   প্ৰথমতে  জীয়েক চানমৰ দায়িত্ব দেউতাকে পাইছিল।   কিন্তু তেওঁৰ প্ৰাক্তন স্বামী মহছিন খানে পুনৰ বিবাহ কৰোৱাত ৰয়ে জীয়েকক নিজৰ জিম্মালৈ আনে। 
## অভিনয় জীৱন
১৯৭১ চনত ৰয়ে পৰিচালক বি.আৰ. ইছাৰাৰ ডেনী জেনজোংপাৰ বিপৰীতে *নয়ী দুনীয়া নয়ী লোগ*ত অভিনয় কৰে যদিও ছবিখন ১৯৭৩ চনলৈ স্থগিত ৰখা হয়। সমস্যাবোৰৰ মুক্ত হৈ পৰিচালক ইছাৰাই তেওঁৰ আন এখন ছবি জৰুৰতত ৰয়ক সুযোগ দিয়ে। ছবিখন ১৯৭২ চনত মুক্তি পায়; আৰু বক্স অফিচত ই বেয়াকৈ মুখ থেকেচা খায়। তথাপি ছবিখনত সংযোজন কৰা ৰয়ৰ যৌন আবেদনময়ী দৃশ্যৰ বাবে তেওঁক বিশেষ ভাবে উল্লেখ কৰা হয়। ৰয়ৰ পৰৱৰ্তী ছবি *জেইছে কো তেইছা*ত (১৯৭৩) তেওঁৰ যৌন আবেদনক বিশেষ গুৰুত্ব দিয়া হৈছিল, য’ত তেওঁ জীতেন্দ্ৰৰ সৈতে বৰষুণত তিতি-বুৰি *অৱ কে শাৱন মেঁ জী দৰে* গীতত ওঠ মিলায়। ছবিখন জনপ্ৰিয় হয়। ১৯৭৫ চনত মুক্তি পায় তেওঁৰ আন এখন জনপ্ৰিয় ছবি *জখমী*। তাত তেওঁ এটা সহযোগী চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছিল আৰু পৰৱৰ্তী সময়বোৰত অ্ন্য প্ৰযোজকসকলক গুৰুত্বপূৰ্ণ ছবিৰ বাবে ৰয়ৰ ওচৰ চাপিবলৈ উৎসাহিত কৰিছিল।

ৰয়ে *অপনাপন* (১৯৭৭) ছবিত কৰা কামৰ বাবে শ্ৰেষ্ঠ সহ-অভিনেত্ৰীৰ ফিল্মফেয়াৰ বঁটা অৰ্জন কৰে। তেওঁৰ সফলতা ১৯৭০ৰ দশকৰ শেষৰ ফালে আৰু ১৯৮০ৰ দশকৰ আৰম্ভণিত ভৌতিক ছবি *জানি দুচমন* (১৯৭৯),*আশা* (১৯৮০),*অৰ্পন* (১৯৮৩),*আশা জ্যোতি* (১৯৮৪),*নচিব* (১৯৮১) আৰু ৰোমাণ্টিক কমেডী *চনম তেৰী কচম* (১৯৮০) আদি ছবিৰে তেওঁৰ জনপ্ৰিয়তা অব্যাহত ৰাখে। ১৯৮৩ চনত তেওঁ মহছিন খানক বিবাহ কৰায় আৰু স্বামীৰ সৈতে পাকিস্তানলৈ গুছি যায়। তেওঁলোকৰ এটি কন্যা সন্তান জন্নতৰ জন্ম হয়, যাক চনম খান বুলিও জনা যায়।

## তথ্য উৎস

## বাহ্যিক সংযোগ
* 
* 
* https://web.archive.org/web/20010508162759/http://www.geocities.com/Hollywood/Cinema/2623/reena.html
* Hindustan Times
* http://www.parinda.com/profile/994/reena-roy 
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী
শ্ৰেণী:হিন্দী চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেত্ৰী
শ্ৰেণী:ফিল্মফেয়াৰ বঁটা বিজয়ী
টুইংকল খান্না

**টুইংকল খান্না** (; জন্ম-নাম: **টিনা যতীন খান্না**; জন্ম: ২৯ ডিচেম্বৰ, ১৯৭৩) এগৰাকী ভাৰতীয় লেখক, বাতৰি কাকতৰ স্তম্ভলেখক, ইণ্টেৰিঅ'ৰ ডিজাইনাৰ, চলচ্চিত্ৰ প্ৰযোজক আৰু হিন্দী চলচ্চিত্ৰ জগতৰ এগৰাকী  অভিনেত্ৰী। ২০১৫ চনত, তেওঁৰ প্ৰথমখন নন-ফিকচন কিতাপ *মিচেচ ফানিব’নচ্‌* প্ৰকাশ হয়।  প্ৰকাশৰ পিছতে কিতাপখনে সৰ্বাধিক বিক্ৰীৰ অভিলেখ কৰেআৰু খান্না সেই বছৰৰ সৰ্বাধিক কিতাপ বিক্ৰী হোৱা মহিলা লেখকৰ তালিকাভুক্ত হয়। 

তেওঁৰ দ্বিতীয় খন কিতাপ, *দ্য লেজেণ্ড অৱ লক্ষ্মী প্ৰসাদ* এখন চুটি গল্প সংকলন। ইয়াৰে এটা গল্প সামাজিক উদ্যোগী অৰুণাচলম মুৰুগানান্থমৰ ওপৰত আধাৰিত আছিল আৰু পিছত এই কাহিনীৰ ভিত্তিত ‘পেড-মেন’ শীৰ্ষক এখন চলচ্চিত্ৰ নিৰ্মাণ কৰা হয়। ঋতুস্ৰাৱ বিষয়ক প্ৰচলিত অন্ধবিশ্বাসমূহ ‘পেড-মেনে’ সুন্দৰকৈ সমাজৰ চকুত দাঙি ধৰিছিল আৰু এইসমূহৰ বিৰুদ্ধে সজাগতা সৃষ্টি কৰাত গুৰুত্বপূৰ্ণ ভূমিকা লৈছিল।চলচ্চিত্ৰখনে ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা লাভ কৰিছিল আৰু ইয়াক খান্নাৰ প্ৰযোজনা গৃহ ‘মিচেচ ফানিব’নচ্‌ মুভিজ’ৰ অধীনত নিৰ্মাণ কৰা হৈছিল; যিটো ২০১৬ চনত স্থাপন কৰা হৈছিল।

‘নাইলচেন বুকস্কেন ইণ্ডিয়া’ৰ মতে, টুইংকল খান্নাৰ আটাইতকৈ শেহতীয়া কিতাপ আৰু প্ৰথমখন উপন্যাস *পায়জামাচ আৰ ফৰগিভিং*(২০১৮)য়ে তেওঁক ২০১৮ চনত ভাৰতত সৰ্বাধিক বিক্ৰী হোৱা মহিলা লেখক ৰূপে পৰিচিতি প্ৰদান কৰিছে। ২০১৯ চনত খান্নাই মহিলাসকলৰ বাবে দ্বিভাষিক ডিজিটেল মিডিয়া প্লেটফৰ্ম ‘টুইক ইণ্ডিয়া’ মুকলি কৰে।

## পৰিয়াল আৰু শিক্ষা
১৯৭৪ চনৰ ২৯ ডিচেম্বৰ তাৰিখে মুম্বাইত টুইংকল খান্নাৰ জন্ম হয়। হিন্দী চলচ্চিত্ৰ জগতৰ প্ৰবীণ অভিনেতা ৰাজেশ খান্না আৰু ডিম্পল কাপাডিয়াৰ তেওঁ প্ৰথম সন্তান। তেওঁৰ ককাক চুন্নীভাই কাপাডিয়া এজন গুজৰাটী ব্যৱসায়ী আছিল আৰু তেওঁৰ দেউতাক ৰাজেশ খান্নাই পঞ্জাৱৰ অমৃতসৰৰ ৰেল ঠিকাদাৰৰ এটা পঞ্জাৱী ক্ষত্ৰী পৰিয়ালত জন্মগ্ৰহণ কৰিছিল। মাকৰ ফালৰপৰা টুইংকল এগৰাকী অভিনেত্ৰী আৰু পোছাক ডিজাইনাৰ চিম্পল কাপাডিয়াৰ ভতিজী যাক তেওঁ খুব ভালপায়। তেওঁৰ ভগ্নী ৰিংকী খান্না আৰু সম্পৰ্কীয় ভাতৃ কৰণ কাপাডিয়াইও চলচ্চিত্ৰত অভিনয় কৰে।

খান্নাই পঞ্চগনিৰ ‘নিউ এৰা হাই স্কুল’ আৰু ‘নাৰ্চি মনজী কলেজ অফ কমাৰ্চ এণ্ড ইকনমিক্স’ত পঢ়িছিল। দ্বাদশ শ্ৰেণী শেষ কৰাৰ পিছত, তেওঁ চাৰ্টাৰ্ড একাউণ্টেণ্ট হোৱাৰ আগ্ৰহেৰে প্ৰৱেশ পৰীক্ষা দিছিল যদিও তাৰ পৰিৱৰ্তে মাক দেউতাকৰ জোৰত চলচ্চিত্ৰ উদ্যোগত যোগদান কৰে।টুইংকল খান্নাই ১৯৯৫ চনত ৰাজকুমাৰ সন্তোষীৰ ৰোমাণ্টিক চিনেমা *বৰসাত*ত  ববি দেউলৰ বিপৰীতে পৰ্দাত আত্মপ্ৰকাশ কৰিছিল।

## স্বীকৃতি
# শ্ৰেষ্ঠা নৱাগতা অভিনেত্ৰীৰ ফিল্ম্ফেয়াৰ বঁটা (১৯৯৬) (*মিচেচ ফানিব’নচ্‌*)
# আউটলুক চ'ছিয়েল মিডিয়া এৱাৰ্ড (২০১৬)
# ক্ৰছ্বৰ্ড পপুলাৰ নন-ফিকচন এৱাৰ্ড (২০১৬)
# ইণ্ডিয়া টুডে ৱুইমেন ৰাইটাৰ অৱ দ্য ইয়েৰ (২০১৭) (*দ্য লেজেণ্ড অৱ লক্ষ্মী প্ৰসাদ*)
# বেংগালুৰু সাহিত্য উৎসৱত- পপুলাৰ চইজ এৱাৰ্ড (২০১৭) (*দ্য লেজেণ্ড অৱ লক্ষ্মী প্ৰসাদ*)
# ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা (সামাজিক সমস্যাৰ ওপৰত শ্ৰেষ্ঠ চলচ্চিত্ৰ) (পেড-মেন)
# ক্ৰছ্বৰ্ড বুক এৱাৰ্ড (পপুলাৰ) কল্পসাহিত্যৰ বাবে (২০১৯) (*পায়জামাচ আৰ ফৰগিভিং*)

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় সাহিত্যিক
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী
চন্দ্ৰঘণ্টা

**চন্দ্ৰঘণ্টা** () হৈছে দেৱী পাৰ্বতীৰ (দুৰ্গা) তৃতীয় ৰূপ। চন্দ্ৰঘণ্টাৰ অৰ্থ হৈছে "যাৰ অৰ্ধ চন্দ্ৰ আকৃতিৰ ঘণ্টা আছে।" দেৱীৰ তৃতীয় নয়ন সদায় মুক্ত অৱস্থাত থাকে আৰু তেওঁ সদায় ৰাক্ষসৰ বিৰুদ্ধে যুদ্ধৰ বাবে সাজু থাকে। তেওঁক চন্দ্ৰখণ্ড, চণ্ডিকা বা ৰণচণ্ডী বুলিও জনা যায়। তেওঁৰ উপাসনা নৱৰাত্ৰিৰ তৃতীয় দিনা (নৱদুৰ্গাৰ প্ৰতি উচৰ্গিত ছটা নিশা) অনুষ্ঠিত হয়। তেওঁ ভক্তসকলক নিজৰ অনুগ্ৰহ, সাহসেৰে পুৰস্কৃত কৰে বুলি বিশ্বাস কৰা হয়। তেওঁ অনুগ্ৰহ লাভৰ দ্বাৰা ভক্তসকলৰ সকলো পাপ, দুখ, শাৰীৰিক কষ্ট, মানসিক ক্লেশ আৰু ভৌতিক বাধাসমূহ নিৰ্মূল হয়। ই দেৱীৰ বিবাহিত ৰূপটোকো প্ৰতিনিধিত্ব কৰে। 
## স্বৰূপ বৰ্ণন
শিৱ মহা পুৰাণৰ মতে, চন্দ্ৰঘণ্টা হৈছে চন্দ্ৰশেখৰৰ ৰূপত ভগৱান শিৱৰ *শক্তি*। শিৱৰ প্ৰতিটো ৰূপ শক্তিৰ সৈতে জড়িত। সেয়েহে তেওঁলোক হৈছে অৰ্ধনাৰীশ্বৰ। 

চন্দ্ৰঘণ্টাক দশভূজা ৰূপত চিত্ৰায়িত কৰা হয়। তেওঁ হাতত ত্ৰিশূল, গদা, ধনু-কাঁ‌ড়, খড়্গ (তৰোৱাল), পদুম ফুল, ঘণ্টা আৰু কমণ্ডলু ধাৰণ কৰে। তেওঁৰ এখন হাত বৰদা মুদ্ৰা অৰ্থাৎ আশীৰ্বাদৰ ভঙ্গী বা অভয়মুদ্ৰাত থাকে। তেওঁ বাঘ বা সিংহৰ ওপৰত আৰোহণ কৰে। তেওঁৰ বাহনে সাহসিকতাক প্ৰতিনিধিত্ব কৰে। তেওঁ কপালত ঘণ্টাৰ ৰূপত অৰ্ধচন্দ্ৰ পৰিধাণ কৰে আৰু তেওঁ ত্ৰিনেত্ৰ ধাৰণ কৰে। 

দুৰ্গাৰ এই ৰূপটো আগৰ ৰূপবোৰতকৈ সম্পূৰ্ণ ভিন্ন নহয়। দেৱীৰ এই ৰূপটোৱে সূচায় যে প্ৰৰোচিত কৰিলে তেওঁ উন্মত্ত বা অশুভ হৈ উঠিব পাৰে। তেওঁৰ অশুভ ৰূপটোক চণ্ডী বা চামুণ্ডা দেৱী বুলি কোৱা হয়। অন্য সময়ত তেওঁ শান্তিৰ প্ৰতিমূৰ্তি। চন্দ্ৰঘণ্টাক আদৰ আৰু উপাসনা কৰা ভক্তসকলে সহজে জীৱনত সফলতা অৰ্জন কৰে বুলি বিশ্বাস কৰা হয়। চন্দ্ৰঘণ্টা দুষ্টক নাশ কৰিবলৈ সদায়েই সাজু, কিন্তু তেওঁৰ ভক্তসকলৰ বাবে তেওঁ এগৰাকী দয়ালু আৰু সহানুভূতিশীল মাতৃ যি শান্তি আৰু সমৃদ্ধিৰ বৰ্ষণ কৰে। ৰাক্ষসৰ সৈতে হোৱা যুদ্ধৰ সময়ত দেৱীৰ ঘণ্টাৰ পৰা উৎপন্ন হোৱা ভয়ংকৰ শব্দই হাজাৰ হাজাৰ দুষ্ট ৰাক্ষসক মৃত্যুলোকলৈ প্ৰেৰণ কৰিছিল। তেওঁ কেতিয়াবা যুদ্ধংদেহি ৰূপত ভক্তসকলৰ শত্ৰুক নাশ কৰিবলৈ উদ্যত হৈ থাকে যাতে তেওঁলোকে শান্তি আৰু সমৃদ্ধিত জীয়াই থাকিব পাৰে। তেওঁৰ অনুগ্ৰহত ভক্তই দৈৱদৃষ্টি লাভ কৰে। যদি এজন ভক্তই দৈৱিক সুগন্ধি লাভ কৰে আৰু বিভিন্ন ধ্বনি শুনিবলৈ পায় তেন্তে তেওঁক দেৱী মাতৃয়ে আশীৰ্বাদ কৰে বুলি কোৱা হয়। দেৱীৰ বসতি মণিপুৰ চক্ৰত। 

## প্ৰাৰ্থনা

### মন্ত্ৰ
ॐ देवी चंद्रघण्टायै नम:

*ওঁ দেৱী চন্দ্ৰঘণ্টায়ে নমঃ*

### ধ্যান মন্ত্ৰ
पिण्डज प्रवरारूढ़ा चण्डकोपास्त्रकैर्युता। प्रसीदम तनुते महयं चन्द्रघण्टेति विश्रुता॥

"পিণ্ডজ প্ৰবৰাৰুঢ়া চণ্ডকোপাস্ত্ৰকৈৰ্যুতা। প্ৰসীদম তনুতে মহয়ং চন্দ্ৰঘণ্টেতি বিশ্ৰুতা॥"
## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:শিৱৰ সহধৰ্মিণী