open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
কাচ্চী বিৰিয়ানী

**কাচ্চী বিৰিয়ানী** () বিৰিয়ানীৰ এক বিশেষ ভিন্নতা। ইয়াৰ উৎপত্তি স্থল মধ্য এছিয়া হ’লেও দক্ষিণ এছিয়াৰ দেশবোৰত, বিশেষকৈ ভাৰত, পাকিস্তান, বাংলাদেশ আদি দেশত ই এক জনপ্ৰিয় খাদ্য। কাচ্চী বিৰিয়ানী সুগন্ধি চাউল, ঘি বা তেল, গৰম মচলা আৰু কেঁচা মাংস মিহলি কৰি ৰন্ধা হয়। মুছলমানসকলৰ জৰিয়তে ই ভাৰতীয় উপমহাদেশত প্ৰসাৰতা পাইছে আৰু ইয়াৰ প্ৰাদুৰ্ভাৱ আৰু জনপ্ৰিয়তা বাংলাদেশৰ ঢাকাত সৰ্বাধিক।

## নামকৰণ
কাচ্চী বিৰিয়ানীৰ *কাচ্চী* শব্দটো আহিছে উৰ্দু ভাষাৰ *কাচ্চা* শব্দৰ পৰা; যাৰ অৰ্থ *কেঁচা*। যিহেতু সুগন্ধি চাউলৰ সৈতে কেঁচা মাংস মিহলি কৰি একেলগে ৰন্ধা হয়, সেয়েহে ইয়াৰ নাম হ’লগৈ *কাচ্চী বিৰিয়ানী*। ই হিন্দী, বঙালী আৰু উৰ্দু আটাইকেইটা ভাষাতে একে নামেৰেই পৰিচিত।
## উৎপত্তি
কাচ্চী বিৰিয়ানীৰ জন্ম মধ্য এছিয়াৰ দেশবোৰত। তাজাকিস্তান, উজবেকিস্তানৰ লোকৰ পচন্দ আছিল ৰঙা মাংস। এই শীত প্ৰধান অঞ্চলৰ লোকসকলে ছাগলী, ভেড়াৰ ৰঙা মাংসৰেই কাচ্চীৰ সূত্ৰপাত কৰে। চাউল, মাখন, নিমখ, জালুক, ইলাচী আৰু স্থানীয় মচলা জায়ফলেৰে তেওঁলোকে এবিধ খাদ্য প্ৰস্তুত কৰে। তাইমূৰৰ শাসনকালৰ শেষৰ পিনে যেতিয়া সমৰকন্দৰ দপদপনি, তেতিয়াই সম্ভৱতঃ এই খাদ্যবিধৰ প্ৰচলন হৈছিল। ভাৰত উপমহাদেশত ১৬১০ খ্ৰীষ্টাব্দত কাচ্চী বিৰিয়ানীৰ প্ৰচলন হৈছিল, যেতিয়া মোগল চুবেদাৰ আৰু অন্যান্য উচ্চ পদস্থ বিষয়াসকলৰ প্ৰশাসন পৰিচালনাৰ বাবে ঢাকালৈ আগমণ হৈছিল। তেওঁলোকৰ বেছিভাগেই লক্ষ্ণৌৰ পৰা আহিছিল আৰু ব্যক্তিগত ৰান্ধনী লৈ আহিছিল। পৰৱৰ্তী সময়ত বহুতো চুবেদাৰ ঢাকাৰ পৰা স্থানান্তৰিত হ’লেও কোনো কোনো ৰান্ধনী ঢাকাতেই থাকি গৈছিল আৰু স্বল্প পৰিসৰত হ’লেও কাচ্চী বিৰিয়ানীক ঢাকাত বচাই ৰাখি মোগলাই ৰন্ধনশৈলী আৰু আপ্যায়নৰ পৰম্পৰাত সজীৱ কৰি ৰাখিছিল। লাহেলাহে ই ঢাকাৰ স্থানীয় খাদ্য সম্ভাৰৰ সমান্তৰালকৈ জনপ্ৰিয় হৈ উঠে। কাচ্চী বিৰিয়ানীয়ে এটা অনন্য সোৱাদ তৈয়াৰ কৰি সাধাৰণ মানুহৰ মন জয় কৰে আৰু তেওঁলোকৰ খাদ্য তালিকাৰ নিয়মিত অংশত পৰিণত হয়।
## প্ৰস্তুত প্ৰণালী
#### উপকৰণ
১ কিলোগ্ৰাম ছাগলী, গৰু বা কুকুৰাৰ মাংস (নিজৰ পচন্দ মতে) বাবে প্ৰয়োজনীয় উপকৰণ: নিমখ- সোৱাদ অনুসাৰে; দেৰ টেবুল চামুচ আদা আৰু নহৰু বটা; আধাকাপ টেঙা দৈ; জৰ্দাৰ ৰং বা জাফৰান- পচন্দ অনুসাৰে; আধা চাহ চামুচ দালচেনীৰ গুৰি; আধা চাহ চামুচ ইলাচীৰ গুৰি; ৩-৪টা লং; ১ চিকুট জায়ফলৰ গুৰি; সামান্য জিৰা গুৰি; দালচেনী ২টুকুৰা; ১ চাহ চামুচ চেনী; আধা চাহ চামুচ জালুকৰ গুৰি; ১মুঠি পেস্তা বাদাম; ৩টা তেজপাত; আলু ২টা; পিয়াজ প্ৰয়োজন অনুসাৰে; তুলসীমালা বা বাচমতী চাউল আধা কিলোগ্ৰাম।
#### প্ৰণালী
মাংস ৰন্ধাৰ পূৰ্বে ভালকৈ ধুই নিমখ-পানীত কেইঘণ্টামান তিয়াই ৰাখিব লাগে। নিমখ-পানী তিয়াই ৰাখিলে মাংস কোমল হয় আৰু সহজে সিজে। তাৰপিছত মাংসখিনি ধুই দৈ, দালচেনী, ইলাচী গুৰি আৰু জৰ্দাৰ ৰং মিহলাই সানিব লাগে। এইবাৰ জায়ফল আৰু জালুকৰ গুৰি, আদা-নহৰু বটাৰ সৈতে মাংসখিনি ভালকৈ সানি লব লাগে। চাউল বেলেগে সিজাই  এটা পাত্ৰত মচলা সনা মাংসৰ টুকুৰাবোৰৰ ওপৰত সজাই লব লাগে। তাৰ ওপৰত দিব লাগে ভজা টুকুৰা আলু আৰু পিয়াজ। পাত্ৰটো চৌকাৰ ওপৰত বহাই ভাপ ওলাই যাব নোৱাৰাকৈ চাৰিওফালে আটাৰে বন্ধ কৰি দিয়ক। তিনিৰ পৰা চাৰি ঘণ্টাৰ ভিতৰত কাচ্চী বিৰিয়ানী তৈয়াৰ হৈ যাব। ইয়াৰ পিছত ঢাকনি খুলি অলপ পাতলকৈ লৰাই দিব লাগে। পাতলকৈ নলৰালে লদা লদা হোৱা চাউলবোৰ ভাঙি যাব। এনেকৈয়ে প্ৰস্তুত হয় কাচ্চী বিৰিয়ানী।

## তথ্য উৎস

## লগতে চাওক
* বিৰিয়ানী

শ্ৰেণী:বাংলাদেশৰ ৰন্ধনশৈলী
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ৰন্ধনশৈলী
শ্ৰেণী:পাকিস্তানৰ ৰন্ধনশৈলী
শ্ৰেণী: খাদ্য
শ্ৰেণী:মাংস
শোভানা ভাৰতীয়া

**শোভানা ভাৰতীয়া** () (জন্ম ৪ জানুৱাৰী ১৯৫৭) এগৰাকী ভাৰতীয় ব্যৱসায়ী৷ তেওঁ ভাৰতৰ অন্যতম বৃহৎ বাতৰি কাকত আৰু মিডিয়া হাউচ এইচ টি মিডিয়া (HT Media)ৰ অধ্যক্ষ আৰু সম্পাদকীয় পৰিচালক।  শেহতীয়াকৈ তেওঁ BITS School of Management আৰু Birla Institute of Technology and Science ৰ আচাৰ্য্য (Pro-Chancellor) হিচাপেও দায়িত্ব গ্ৰহণ কৰিছে।

শোভানা ভাৰতীয়াই ২০০৬ চনৰ পৰা ২০১২ চনলৈকে ভাৰতীয় সংসদৰ ৰাজ্যসভাৰ সদস্যা হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল। ২০১৬ চনত ফৰ্বছ আলোচনীয়ে তেওঁক বিশ্বৰ ৯৩ সংখ্যক প্ৰভাৱশালী মহিলা হিচাপে তালিকাভুক্ত কৰিছিল। 

## শিক্ষা
শোভানা ভাৰতীয়াই ১৯৫৭ চনৰ ৪ জানুৱাৰীত জন্মগ্ৰহণ কৰে।  তেওঁ ভাৰতীয় উদ্যোগপতি তথা কংগ্ৰেছ দলৰ সদস্য কে কে বিৰলাৰ কন্যা আৰু বিৰলা পৰিয়ালৰ পিতৃপুৰুষ জি ডি বিৰলাৰ নাতিনী। তেওঁ কলকাতাত শৈশৱ আতিবাহিত কৰে আৰু লৰেটো হাউচ (Loreto House)ত স্কুলীয়া শিক্ষা গ্ৰহণ কৰে।  পৰৱৰ্ত্তী সময়ত তেওঁ কলিকতা বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰে।

## কৰ্মজীৱন
ভাৰতীয়াই ১৯৮৬ চনত ২৯ বছৰ বয়সত মুখ্য কাৰ্যবাহী হিন্দুস্তান টাইমছত যোগদান কৰে।  তেওঁ হিন্দুস্তান টাইমছৰ সম্পাদকীয়ৰ লগতে আৰ্থিক দিশসমূহো চোৱাচিতা কৰে আৰু কাকতখনক এক নতুন দিকনিৰ্দেশন দিয়ে। তাৰোপৰি তেওঁ ২০০৫ চনৰ ছেপ্টেম্বৰ মাহত এইচ টি মিডিয়াৰ ৰাজহুৱা ইকুইটি মুকলিৰ জৰিয়তে ৪০০ কোটি টকা সংগ্ৰহ কৰাৰ কৃতিত্ব লাভ কৰে।

## ৰাজনৈতিক জীৱন
২০০৬ চনৰ ফেব্ৰুৱাৰী মাহত ছোনিয়া গান্ধীৰ নেতৃত্বত শাসকীয় সংযুক্ত প্ৰগতিশীল মিত্ৰজোঁটৰ পৰামৰ্শ অনুসৰি ভাৰতীয়া সংসদৰ উচ্চ সদন ৰাজ্যসভালৈ মনোনীত হয়। তেওঁ "শিশু বিবাহ (বিলোপ) আইন, ২০০৬ (The Child Marriage (Abolition) and Miscellaneous Provisions Bill, 2006)" উত্থাপন কৰে।

## বঁটা আৰু সন্মান
* নেচনেল প্ৰেছ ইণ্ডিয়া বঁটা (১৯৯২)
* বিশ্ব অৰ্থনৈতিক মঞ্চ (World Economic Forum)ৰ পৰা গ্ল’বেল লিডাৰ অৱ টুম’ৰ’ (Global Leader of Tomorrow) সন্মান (১৯৯৬)
* পি এইচ ডি চেম্বাৰ অৱ কমাৰ্চ এণ্ড ইণ্ডাষ্ট্ৰী (PHD Chamber of Commerce & Industry)ৰ পৰা ২০০১ চনৰ আউটষ্টেণ্ডিং বিজনেছ উইমেন সন্মান (২০০১)
* ভাৰত চৰকাৰৰ পদ্মশ্ৰী বঁটা (২০০৫)
* ফৰ্বছ এছিয়া (Forbes Asia)ৰ ৫০ গৰাকী মহিলাৰ তালিকাত অন্তৰ্ভুক্তি  
* ASSOCHAM লেডিজ লীগৰ পৰা দিল্লীৰ শতিকাটোৰ সফল মহিলা বঁটা (Delhi Women of the Decade Achievers Award) (২০১৩)

## তথ্যসূত্ৰ

## বাহ্যিক সংযোগ
* Shobhana Bhartia on Forbes

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যৱসায়ী
মহুৱা মুখাৰ্জী

**মহুৱা মুখাৰ্জী** () ভাৰতৰ এগৰাকী নৃত্যশিল্পী৷ তেওঁ ভাৰতীয় শাস্ত্ৰীয় নৃত্যৰ গৌড়ীয় নৃত্য ৰূপৰ প্ৰতিষ্ঠাতা৷তেওঁক মহুৱা মুখোপাধ্যায় বুলিও জনা যায়৷ নৃত্যৰ লগতে তেওঁ ৰবীন্দ্ৰ ভাৰতী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ গৱেষক আৰু শিক্ষয়িত্ৰী আৰু সূক্ষ্ম কলা অনুষদৰ ডীন৷তেওঁ তেওঁৰ স্বামী অমিতাভ মুখাৰ্জীৰ সৈতে ১৯৮০ চনৰ পৰাই তেওঁলোকৰ কেৰিয়াৰৰ জৰিয়তে গৌড়ীয় নৃত্য শৈলীক পুনৰুজ্জীৱিত কৰি আহিছে৷ তেখেতে আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ ওকলাহোমা বিশ্ববিদ্যালয়ত অতিথি অধ্যাপিকা হিচাপে নৃত্য কৰাৰ লগতে বক্তৃতাও দিছে। তেওঁ ব্ৰতীন্দ্ৰনাথ মুখাৰ্জী, শশী মাহাতো, নৰোত্তম সান্যাল, গম্ভীৰ সিং মুধা, মুকুন্দ দাস ভট্টাচাৰ্য আৰু অন্যান্য বহুতৰে পৰা চৌ নৃত্য, নাচনী নাচ, কুশান নাচ আৰু কীৰ্তনীয়া নাচৰ পৰম্পৰা আয়ত্ব কৰিছে৷ইয়াৰ উপৰিও মহুৱা মুখাৰ্জী গৌড়িয়া নৃত্য ভাৰতী আৰু মিত্ৰয়ন ইনষ্টিটিউটৰ পৰিচালক। শিল্পী হিচাপে তেওঁ নিজক ১৯৯৩ চনত প্ৰতিষ্ঠা কৰে৷ মাদ্ৰাজত কলানিধি নাৰায়ণনৰ উদ্যোগত অনুষ্ঠিত হোৱা “নৃত্য মহাসন্মিলন’’ত নৃত্যৰ বিষয়ে “ডেমনষ্ট্ৰেছন’’ দিছিল৷ ইয়াৰ পাছত দিল্লীত তেওঁ একক নৃত্য প্ৰদৰ্শন কৰে৷ ইয়াৰ পিছৰ পৰাই একাডেমী অফ ফাইন আৰ্টচ্ ৰ ৰাণু মুখোপাধ্যায় সহ বিভিন্ন ঠাইত নৃত্যানুষ্ঠান পৰিৱেশন কৰে৷ ত্ৰিভঙ্গী আৰু অতিভঙ্গী ব্যৱহৃত গৌড়ীয় নৃত্য অসমসহ ভাৰতৰ নানা ঠাইত জনপ্ৰিয় হোৱাৰ উপৰি বাংলদেশতো ইয়াৰ প্ৰচাৰ হৈছে৷ গৌড় শিক্ষাগত অৰ্হতা হিচাপে তেওঁ উদ্ভিদ বিজ্ঞান বিষয়ত স্নাতকোত্তৰ উত্তীৰ্ণ আৰু পি,এইচ,ডি ডিগ্ৰী লাভ কৰিছে। তদুপৰি তেওঁ ভাৰত নাট্যমৰ প্ৰশিক্ষণো লৈছিল। ভাৰতীয় নৃত্য শিল্পৰ জগতখনত তেওঁক নৃত্যৰ “নিজৰা’’ হিচাপে গণ্য কৰা হয়। মহুৱা মুখাৰ্জীক বিষয়বস্তু হিচাপে লৈ নাইজেৰিয়ান লেখক তনুৰে ৱাইজডে প্ৰকাশ কৰা "The Beauty I Have Seen: A Trilogy" শীৰ্ষক গ্ৰন্থত এটা কবিতা সন্নিৱিষ্ট কৰা হৈছে৷ তেওঁ  *Geetmay Tanmay - Trance in Motion* নামৰ ডকুমেণ্টৰী ছবি এখনতো অভিনয় কৰিছে৷ এইখন ভাৰতৰ ফিল্ম বিভাগৰ দ্বাৰা নিৰ্মাণ কৰা হৈছিল৷ নৃত্য, অভিনয় আৰু শিক্ষা এই তিনি বিভাগৰ সৈতে জড়িত থকাৰ উপৰি তেওঁ লেখামেলাও কৰিছে৷ তেওঁ গৌড়ীয় নৃত্যৰ ওপৰত বেঙ্গল ক্লাচিকেল ডান্স(গৌড়ীয় নৃত্য, প্ৰাচীন বাংলাৰ শাস্ত্ৰীয় নৃত্যধাৰা) নামেৰে এখনি গ্ৰন্থ প্ৰণয়ন কৰে৷ এই গ্ৰন্থখন কলকাতাৰ “দা এছিয়াটিক ছোচাইটী’’ৰ পৰা প্ৰকাশ কৰা হৈছে৷

## গ্ৰন্থ প্ৰণয়ন
মহুৱা মুখাৰ্জীয়ে বংগীয় শাস্ত্ৰীয় গৌড়ীয় নৃত্যৰ বিষয়ে এখন গ্ৰন্থও প্ৰণয়ন কৰিছিল। গ্ৰন্থখন প্ৰকাশ কৰিছিল কলকাতাৰ এছিয়াটিক ছোচাইটিয়ে।

## তথ্য সূত্ৰ

শ্ৰেণী:নৃত্যশিল্পী
শ্ৰেণী:পশ্চিমবঙ্গৰ ব্যক্তি
কুমাৰীত্ব

**কুমাৰীত্ব** () হৈছে কেতিয়াও যৌন সম্পৰ্ক স্থাপন নকৰা ব্যক্তিৰ দৈহিক আৰু মানসিক অৱস্থা। কুমাৰী শব্দটোৱে প্ৰথমে কেৱল যৌন অনভিজ্ঞ মহিলাকহে বুজাইছিল, কিন্তু পৰম্পৰাগত, আধুনিক আৰু নৈতিক ধাৰণাত পোৱাৰ দৰে পিছলৈ ইয়াৰ বিকাশ ঘটিছে। বিপৰীতকামী ব্যক্তিয়ে কুমাৰীত্ব হেৰুৱাটো কেৱল লিংগ-যোনিত প্ৰৱেশৰ দ্বাৰাহে হোৱা বুলি বিবেচনা কৰিব পাৰে বা নকৰিবও পাৰে, আনহাতে অন্য যৌন অভীৰুচিৰ লোকসকলে প্ৰায়ে মৌখিক যৌন সম্পৰ্ক, পায়ুপথৰ যৌন সম্পৰ্ক বা পাৰস্পৰিক হস্তমৈথুনকো কুমাৰীত্ব হেৰুৱাৰ সংজ্ঞাৰ বাবে বিবেচনা কৰে।

ব্যক্তিগত বিশুদ্ধতা, সন্মান আৰু মূল্যৰ ধাৰণাসমূহৰ সৈতে জড়িত প্ৰধানকৈ অবিবাহিত মহিলাৰ প্ৰতি এই অৱস্থাৰ বিশেষ মূল্য আৰু তাৎপৰ্য্য প্ৰদান কৰা সাংস্কৃতিক আৰু ধৰ্মীয় পৰম্পৰা আছে। সতীত্বৰ দৰেই কুমাৰীত্বৰ ধাৰণাতো পৰম্পৰাগতভাৱে যৌন বিৰতি জড়িত হৈ আহিছে। কুমাৰীত্বৰ ধাৰণাটোত সাধাৰণতে নৈতিক বা ধৰ্মীয় বিষয় জড়িত হৈ থাকে আৰু ইয়াৰ পৰিণতি সামাজিক মৰ্যাদাৰ ক্ষেত্ৰত আৰু আন্তঃব্যক্তিগত সম্পৰ্কত হ'ব পাৰে। যদিও কুমাৰীত্বৰ সামাজিক প্ৰভাৱ আছে আৰু পূৰ্বতে কিছুমান সমাজত ইয়াৰ আইনী প্ৰভাৱ উল্লেখযোগ্য আছিল, তথাপিও আজিৰ বেছিভাগ সমাজতে ইয়াৰ কোনো আইনী পৰিণতি নাই। কুমাৰীত্বৰ সামাজিক প্ৰভাৱ এতিয়াও বহু সমাজত আছে আৰু ই ব্যক্তিৰ সামাজিক সংস্থাৰ ওপৰত বিভিন্ন প্ৰভাৱ পেলাব পাৰে। 
## ব্যুৎপত্তি
লেটিন শব্দ *virgine* শব্দটোৰ মূল ৰূপৰ পৰা পুৰণি ফৰাচী *virgin* শব্দটো আহিছে, যাৰ অসমীয়া আক্ষৰিক অৰ্থ হৈছে "কুমাৰী" বা "কুমাৰীত্ব"—যৌনভাৱে অক্ষত যুৱতী বা "যৌনভাৱে অনভিজ্ঞ মহিলা।" লেটিন ভাষাৰ দৰেই ইংৰাজী শব্দটোও প্ৰায়ে বহল পৰিসৰত বয়স, লিংগ বা যৌন মাপকাঠী শিথিল কৰি ব্যৱহাৰ কৰা হয়।  এই ক্ষেত্ৰত অধিক পৰিপক্ব মহিলাসকল কুমাৰী হ’ব পাৰে, পুৰুষ এজনো কুমাৰ (কুমাৰী শব্দৰ পুৰুষ বাচক শব্দ) হ’ব পাৰে আৰু বহু ক্ষেত্ৰত দীক্ষিত হোৱা সম্ভাৱ্য লোকসকলক কথিতভাৱে কুমাৰী বুলি ক’ব পাৰি। 

লেটিন শব্দটো সম্ভৱতঃ vireo ৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি লেক্সিমৰ চুটৰ সৈতে উপমাৰ দ্বাৰা উদ্ভৱ হৈছিল, যাৰ অৰ্থ হৈছে "সেউজীয়া, সতেজ বা ফুলি উঠা।" 

ইংৰাজীত কুমাৰীৰ প্ৰথম জ্ঞাত ব্যৱহাৰ প্ৰায় ১২০০ চনৰ কেম্ব্ৰিজৰ ট্ৰিনিটি কলেজত অনুষ্ঠিত মধ্য ইংৰাজী পাণ্ডুলিপিত পোৱা যায়:

এই ক্ষেত্ৰত আৰু পিছৰ বহু প্ৰসংগত এই উল্লেখ বিশেষভাৱে খ্ৰীষ্টান, অৰ্ডো ভাৰ্জিনাম (অৰ্ডাৰ অৱ ভাৰ্জিন)ৰ সদস্যসকলৰ কথা উল্লেখ কৰা হৈছে, যিটো গীৰ্জাৰ ফাদাৰসকলৰ লেখাৰ পৰা প্ৰাচীন গীৰ্জাৰ পৰাই অস্তিত্ব লাভ কৰা বুলি জনা পবিত্ৰ কুমাৰীসকলৰ ক্ষেত্ৰত প্ৰযোজ্য।

প্ৰায় ১৩০০ চনৰ ভিতৰত এই শব্দটো যীচুৰ মাতৃ মেৰীৰ ক্ষেত্ৰতো প্ৰযোজ্য হ'বলৈ সম্প্ৰসাৰিত কৰা হয়, সেয়েহে যৌন কুমাৰীত্বৰ ক্ষেত্ৰতো স্পষ্টভাৱে প্ৰযোজ্য হ'ল:

ধৰ্মীয় সংযোগ নিৰ্বিশেষে গুণী (বা সহজ-সৰল) যুৱতীসকলক অন্তৰ্ভুক্ত কৰিবলৈ শব্দটোৰ অধিক সম্প্ৰসাৰণ আন এটা শতিকা, প্ৰায় ১৪০০ চনৰ ভিতৰত আমি বিচাৰি পাওঁ:

অক্সফৰ্ড ইংৰাজী অভিধানৰ প্ৰথম সংস্কৰণৰ (OED1, পৃষ্ঠা ২৩০–২৩২) কুমাৰীৰ আঠাইশটা সংজ্ঞাৰ ভিতৰত এই তিনিটা। OED1 ৰ সংজ্ঞাৰ বেছিভাগেই অৱশ্যে একেধৰণৰ। 
## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:সামাজিক বিভাজন
শ্ৰেণী:মানৱ বিজ্ঞান
শ্ৰেণী:শৰীৰতত্ব
গোহৰ মামাজীৱালা

**গোহৰ মামাজীৱালা** বা **গৌহৰ ** বা সম্পূৰ্ণ নাম: **গোহৰ আব্দুল কায়ুম মামাজীৱালা ** (; ১৯১০-১৯৮৫) ১৯১০ চনত ব্ৰিটিছ ভাৰতৰ লাহোৰত জন্মগ্ৰহণ কৰা এগৰাকী ভাৰতীয় চলচ্চিত্ৰ অভিনেত্ৰী আৰু প্ৰযোজক আছিল। ১৯২৫-ৰ পৰা ১৯৪০-লৈ *মিচ গোহৰ* নামেৰে জনাজাত এই গৰাকী ব্যক্তি অভিনেত্ৰীৰূপে জনপ্ৰিয়তাৰ তুংগত আছিল। তেওঁক একমাত্ৰ অভিনেত্ৰী সুলোচনাৰ (ৰুবি মায়াৰ্ছ) সম পৰ্যায়ৰ বুলি গণ্য কৰা হয়, যি তেওঁৰ সমসাময়িক আছিল। তেওঁ চন্দুলাল শাহৰ সৈতে একেলগে ৰঞ্জিত ষ্টুডিঅ’ প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল, যিটো ষ্টুডিঅ’ সেই সময়ৰ বোম্বেৰ তিনিটা প্ৰধান চলচ্চিত্ৰ কোম্পানীৰ অন্যতম আছিল। আন দুটা ষ্টুডিঅ’ আছিল কহিনুৰ ফিল্ম কোম্পানী আৰু ইম্পেৰিয়েল ফিল্ম কোম্পানী।
## প্ৰাৰম্ভিক জীৱন
১৯ নবেম্বৰ ১৯১০-ত লাহোৰৰ এটা মুছলমান পৰিয়ালত গোহৰৰ জন্ম হৈছিল। তেওঁৰ দেউতাক শেঠ কায়ুম মামাজীৱালী এটা থিয়েটাৰ কোম্পানীৰ স্বত্বাধিকাৰ আৰু মাক পুতলীবাঈ এগৰাকী অভিনেত্ৰী আছিল। দেউতাকৰ বন্ধু এজনে কিশোৰী গোহৰক চলচ্চিত্ৰত অভিনয় কৰাৰ প্ৰস্তাব দিয়ে। প্ৰথমে মাক-দেউতাক অমান্তি হৈছিল যদিও পিছলৈ সন্মতি দিয়ে। সেই সময়ৰ ভাৰতৰ প্ৰখ্যাত কহিনুৰ ষ্টুডিঅ’ৰ অংশীদাৰ কৃষ্ণ ফিল্মছত তেওঁ কামত সোমায়।

## কৰ্মজীৱন
#### কহিনুৰ ষ্টুডিঅ’
কাঞ্জিভাই ৰাথোৰৰ ১৯২৫ চনত মুক্তি পোৱা, ব্যৱসায়িক সফল নিৰ্বাক চলচ্চিত্ৰ *বাপ কামাই*ত (Fortune And Fools) গোহৰে প্ৰথম অভিনয় কৰে। নায়ক আছিল গংগাৰাম। ইয়াত এটা সহযোগী চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছিল যদিও প্ৰতিমাহে তেওঁ ৩০০ টকা হাৰে পাৰিশ্ৰমিক পাইছিল। ইয়াৰ কেইমান পিছত তেওঁ *লংকা নি লাদি*ত (১৯২৫) ৰাজকুমাৰীৰ মূল ভূমিকাত খলিলৰ বিপৰীতে অভিনয় কৰে। গোহৰৰ অভিনয়ে দৰ্শকক সন্মোহিত কৰিবলৈ সক্ষম হোৱা এই ছবিখন কহিনুৰ ষ্টুডিঅ’ৰ সেই বছৰৰ আটাইতকৈ সফল ছবি আছিল।
#### ৰঞ্জিত ষ্টুডিঅ’
১৯২৯ চনৰ জুন মাহত চন্দুলাল শাহ আৰু গোহৰে ৰঞ্জিত ফিল্ম ষ্টুডিঅ’ স্থাপন কৰে।1 ৰঞ্জিত ফিল্ম ষ্টুডিঅ’ পৰা প্ৰযোজনা কৰা প্ৰথম ছবি *পতী-পত্নী*। এই সামাজিক ছবিখনৰ লেখক, পৰিচালক আৰু মুখ্য অভিনয় শিল্পী আছিল গোহৰ। নতুন ষ্টুডিঅ’টোৱে তাৰকা শিল্পীসকলক আকৰ্ষণ কৰিছিল। তেওঁলোকে প্ৰযোজনা কৰা *ৰাজপুতানী* (১৯২৯) আৰু *দিৱানী দিলবৰ*ত গোহৰে ডি. বিলিমোৰিয়াৰ বিপৰীতে অভিনয় কৰিছিল। সবাক চলচ্চিত্ৰৰ আগমনৰ পিছত ১৯৩১ চনত ইয়াক ৰঞ্জিত মোভীটোন নামেৰে নামকৰণ কৰা হয়। ৰঞ্জিত মোভীটোনৰ পৰা প্ৰযোজিত প্ৰথমখন সবাক ছবি *দেৱী দিব্যানী*ৰো তাৰকা আছিল গোহৰ আৰু বিলিমোৰিয়া।

ৰঞ্জিত ষ্টুডিঅ’ কেইবছৰমানৰ ভিতৰত যদিও বোম্বেৰ এটা আগশাৰীৰ ষ্টুডিঅ’ হিচাপে খ্যাত হৈছিল, পাছলৈ গোহৰৰ ছবিবোৰে বিশেষ সফলতা পোৱা নাছিল। সেয়েহে তেওঁ অভিনয়ৰ পৰা অৱসৰ লোৱাৰ মনস্থ কৰে। চন্দুলালে তেওঁক *অচ্যুত*ত কাম কৰিবলৈ দিয়ে।  এইখনে আছিল গোহৰৰ জীৱনৰ শেষ ছবি। ছবিখন ১৯৩৯-ৰ ডিচেম্বৰত হিন্দী আৰু গুজৰাটী ভাষাত মুক্তি পাইছিল। অন্যায়ৰ বিৰুদ্ধে যুঁজ দিয়া এগৰাকী অস্পশ্য নাৰীৰ কাহিনীৰে নিৰ্মিত *অচ্যুত* ১৯৪০ বৰ্ষত বক্স অফিচত তৃতীয় স্থানত আছিল।
  
## তথ্য উৎস

## বাহ্যিক সংযোগ
* 

শ্ৰেণী:হিন্দী চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেত্ৰী
বাংলাদেশী ৰন্ধনশৈলী

**বাংলাদেশী ৰন্ধনশৈলী** () বাংলাদেশত উদ্ভৱ হোৱা এক পাকশৈলী। বাংলাদেশৰ বৈচিত্ৰময় ইতিহাস আৰু নদীকেন্দ্ৰিক ভৌগলিক বৈচিত্ৰৰ দ্বাৰা বাংলাদেশী খাদ্যাভাস গঢ় লৈ উঠিছে।  দেশখনৰ প্ৰধান খাদ্য হৈছে চাউল আৰু মাছ। বাংলাদেশী জনগোষ্ঠীৰ অধিকাংশই বঙালী নৃগোষ্ঠীৰ, যিয়ে বঙালী খাদ্য অনুসৰণ কৰে। কম সংখ্যক সংখ্যালঘূ অবঙালীয়ে বঙালী খাদ্যৰ লগতে নিজস্ব খাদ্যও গ্ৰহণ কৰে। পশ্চিম বংগৰ তুলনাত বাংলাদেশী খাদ্যত বিশেষকৈ গৰুৰ মাংসৰ আধিক্য দেখা যায়।
## ইতিহাস
মোগল শাসকসকলে উত্তৰাধিকাৰী সূত্ৰে এৰি থৈ যোৱা মোগল খাদ্যই বাংলাদেশী খাদ্যৰ ওপৰত বহু পৰিমাণে প্ৰভাৱ পেলাইছে। ইয়াৰ ফলত বাংলাদেশী খাদ্যত বিৰিয়ানি আৰু কোৰ্মাৰ দৰে বহুতো চহকী সুগন্ধি খাদ্য অন্তৰ্ভুক্ত হৈছে য’ত প্ৰচুৰ পৰিমাণে ঘিউৰ লগতে বিভিন্ন মছলাৰ ব্যৱহাৰ হয়। ঢাকা মোগল বংগ বা বংগ চুবাহৰ মোগলৰ ৰাজধানী হোৱাৰ বাবে (য'ত আধুনিক বাংলাদেশ আৰু ভাৰতৰ পশ্চিম বংগক সামৰি লৈছিল) দক্ষিণ এছিয়াৰ এটা প্ৰধান বাণিজ্যিক কেন্দ্ৰ আছিল। এতেকে বিশ্বৰ বিভিন্ন ঠাইৰ পৰা অহা বহুতো ৰন্ধনশৈলীয়ে চহৰখনৰ খাদ্য সম্ভাৰত প্ৰভাৱ পেলাইছিল। ঢাকা পূৰ্ব বংগৰ ৰাজধানী হোৱাৰ পিছত বাংলাদেশী জনসাধাৰণে ঢাকা চহৰৰ খাদ্য গ্ৰহণ কৰিবলৈ লয় আৰু বহুতো পাৰ্চী, তুৰ্কী আৰু আৰবী প্ৰভাৱান্বিত খাদ্য জনপ্ৰিয় হৈ পৰে। 

আমেৰিকাৰ পৰা সেউজীয়া জলকীয়া অহাৰ আগতে খাদ্যত জালুক আৰু চুই ঝাল মছলাৰ ব্যৱহাৰ হৈছিল। 
## আঞ্চলিক বৈশিষ্ট্য
#### ঢাকা
ঢাকাইয়া ৰন্ধনশৈলী মোগলাই, মধ্য এছিয়, আৰ্মেনিয়ান, হিন্দুস্তানী আৰু থলুৱা বঙালী খাদ্যৰ দ্বাৰা প্ৰভাৱিত। আনহাতে ইয়াত ঢাকাৰ অনন্য নিজস্বশৈলীৰ খাদ্যও আছে।  ঢাকাৰ নবাবসকলে বংগলৈ মোগলাই খাদ্য আনিছিল। মোগলাই খাদ্য উৎপাদনৰ অধিক খৰচৰ বাবে ঔপনিৱেশিক ভাৰতৰ অভিজাত শ্ৰেণীৰ মাজত ইয়াৰ ৰেচিপিসমূহ সীমাবদ্ধ আছিল আৰু বাংলাদেশৰ অৰ্থনীতিৰ বিকাশৰ সমান্তৰালকৈ লাহে লাহে ইয়াৰ সম্প্ৰসাৰণ ঘটিছিল। ভেৰা, ছাগলী, গৰু, দৈ আৰু কম পৰিমাণৰ মছলাৰ ওপৰত মূল গুৰুত্ব দিয়াটোৱে এই শৈলীৰ বিশিষ্টতা। কাবাব, ষ্টাফড ব্ৰেড, কাচ্চী বিৰিয়ানি, ভেৰাৰ ৰোষ্ট, হাঁহ আৰু কুকুৰা, পাতিচেপ্টা, কাশ্মীৰী চাহ, আৰু কোৰ্মা এতিয়াও ঈদ আৰু বিয়াৰ দৰে বিশেষ অনুষ্ঠানত পৰিবেশন কৰা হয়।  উচ্চ শ্ৰেণীৰ খাদ্য হোৱা হেতুকে ঘিউৰ দৰে ব্যয়বহুল উপাদান ব্যৱহাৰ কৰা হয় আৰু মুখতে পমি যোৱা বৈশিষ্ট অৰ্জন কৰে। 

#### চট্টগ্ৰাম
চট্টগ্ৰাম অঞ্চল জ্বলা-মচলাযুক্ত ব্যঞ্জন, বিশেষকৈ গৰুৰ মাংসৰ বাবে বিখ্যাত। মেজবানি গোষ্ট (অৰ্থাৎ মেজবানৰ গো-মাংসৰ ব্যঞ্জন) অতি জনপ্ৰিয়। মেজবান হৈছে পাৰ্চী শব্দ, যাৰ আক্ষৰিক অৰ্থ হৈছে গৃহস্থ। এই শব্দটোৰ অৰ্থ এতিয়া ‘ৰাজহুৱা ভোজ’। এই পৰম্পৰাৰ উৎপত্তি ঢাকা অঞ্চলৰ পৰাই হৈছিল। ঐতিহাসিকভাৱে মেজবানী হৈছে এক পৰম্পৰাগত আঞ্চলিক ভোজ, য'ত নিমন্ত্ৰিত অতিথিক ভাত (plain rice) আৰু গৰুৰ মাংসৰ সৈতে আপ্যায়ন কৰা হয়।

## তথ্য উৎস

## বাহ্যিক সংযোগ
* 

শ্ৰেণী:বাংলাদেশৰ ৰন্ধনশৈলী
ষ্টেফি ডিচুজা

ষ্টেফানি "ষ্টেফি" ডিচুজা, নী চেকুয়েৰা (২৬ ডিচেম্বৰ ১৯৩৬ – ১১ ছেপ্টেম্বৰ ১৯৯৮) এথলেটিকছ আৰু মহিলা হকীত ভাৰতক প্ৰতিনিধিত্ব কৰা এগৰাকী খেলুৱৈ আছিল। ১৯৬৩ চনত তেওঁ অৰ্জুন বঁটা লাভ কৰা প্ৰথম মহিলা খেলুৱৈ হিচাপে পৰিগণিত হয়৷

## প্ৰাৰম্ভিক জীৱন
ষ্টেফানি "ষ্টেফি" ডি চুজা (উত্তৰাধিকাৰীসূত্ৰে চেকুইৰা)ৰ ১৯৩৬ চনৰ ২৬ ডিচেম্বৰত জন্ম হৈছিল। তেওঁ পুনেৰ চৰ্দাৰ দস্তুৰ গাৰ্লছ স্কুলত অধ্যয়ন কৰাৰ পাছত ফাৰ্গুছন কলেজৰ পৰা স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰে। তেওঁ কেন্দ্ৰীয় ৰে’লৱেৰ পুনে বিভাগত কাম কৰিছিল। বিয়াৰ পিছত তেওঁ জামছেদপুৰলৈ স্থানান্তৰিত হয়।

## খেলুৱৈ জীৱন
ডিচুজা ১৯৫৪ চনৰ এছিয়ান গেমছত (ভায়োলেট পিটাৰ্ছ, চিৰষ্টিন ব্ৰাউন আৰু মেৰী ডিচুজাৰ সৈতে) ৪ × ১০০ মিটাৰ ৰিলেত স্বৰ্ণ পদক জয় কৰা ভাৰতীয় দলৰ অংশ আছিল আৰু ১৯৫৮ চনত ব্ৰঞ্জৰ পদক লাভ কৰিছিল। তেওঁ ২০০ মিটাৰত ৰূপৰ পদক জয় কৰে, ছেমিফাইনেলত এছিয়ান অভিলেখ গঢ়ে, আৰু ১৯৫৮ চনৰ প্ৰতিযোগিতাত ১০০ মিটাৰত চতুৰ্থ স্থান লাভ কৰে। এটা সময়ত তেওঁ ১০০ মিটাৰ, ২০০ মিটাৰ, ৪০০ মিটাৰ আৰু ৮০০ মিটাৰত ৰাষ্ট্ৰীয় অভিলেখৰ দখলকাৰী আছিল। তেওঁ ১২ ছেকেণ্ডত ১০০ মিটাৰ দৌৰ সম্পূৰ্ণ কৰা প্ৰথম ভাৰতীয় মহিলা আছিল৷  ১৯৫৬ চনত পুনেত মেৰী ডিচুজাৰ ১২.১ ছেকেণ্ডৰ পূৰ্বৰ ৰেকৰ্ড ভংগ কৰি তেওঁ এই অভিলেখ গঢ়িছিল৷

৫৮.০ ছেকেণ্ডৰ ৰাষ্ট্ৰীয় অভিলেখ গঢ়াৰ পিছতো ষষ্ঠ স্থান লাভ কৰাৰ বাবে ১৯৬৪ চনৰ গ্ৰীষ্মকালীন অলিম্পিকত ৪০০ মিটাৰৰ প্ৰথম ৰাউণ্ডতে তেওঁ প্ৰতিযোগিতাৰ পৰা বাহিৰ হয়। ১৯৫৮ চনৰ কমনৱেলথ গেমছত ১০০ গজ আৰু ২২০ গজ স্প্ৰিণ্টত তেওঁ অংশগ্ৰহণ কৰিছিল। ডিচুজাই ১৯৫৩ চনত লণ্ডনত অনুষ্ঠিত প্ৰথম আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় মহিলা হকী প্ৰতিযোগিতাত ভাৰতক প্ৰতিনিধিত্ব কৰিছিল আৰু ১৯৬১ চনত দলটোৰ অধিনায়কত্ব কৰিছিল।

১৯৬৩ চনত ষ্টেফি ডিচুজাই ভাৰত চৰকাৰে প্ৰদান কৰা অৰ্জুন বঁটা লাভ কৰে। এই বঁটা পোৱা তেওঁ প্ৰথম মহিলা খেলুৱৈ৷ ৬১ বছৰ বয়সত জামছেদপুৰ (ঝাৰখণ্ড)ত তেওঁৰ মৃত্যু হয়৷

### ৰাষ্ট্ৰীয় আৰু আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় প্ৰতিযোগিতা

## গ্ৰন্থপঞ্জী
* K.R. Wadhwaney, *Arjuna Awardees*, Publications Division, Ministry of Information and Broadcasting, Government of India, 2002, 

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ক্ৰীড়াবিদ
শ্ৰেণী:অৰ্জুন বঁটা বিজয়ী
শ্ৰেণী:মহিলা খেলুৱৈ
তৃতীয় ঢৌৰ নাৰীবাদ

**তৃতীয় ঢৌৰ নাৰীবাদ** () হৈছে নবৈৰ দশকৰ প্ৰাৰম্ভতে উত্থান ঘটা এক নাৰীবাদী আন্দোলন, যি চতুৰ্থ ঢৌৰ আগৰ দশকবোৰত গুৰুত্বপূৰ্ণ হিচাপে বিবেচিত হৈছিল। দ্বিতীয় ঢৌৰ নাগৰিক অধিকাৰৰ অগ্ৰগতিৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি ১৯৬০ আৰু ১৯৭০ চনত জন্মগ্ৰহণ কৰা জেনএক্সৰ প্ৰতিনিধিসকলে তৃতীয় ঢৌৰ নাৰীবাদীসকলক নাৰীৰ বৈচিত্ৰ্য আৰু ব্যক্তিবাদক আকোৱালি লৈছিল আৰু নাৰীবাদী হোৱাৰ অৰ্থ কি তাক পুনৰ সংজ্ঞায়িত কৰিবলৈ চেষ্টা কৰিছিল। তৃতীয় ঢৌত নতুন নাৰীবাদী সোঁত আৰু তত্ত্বৰ উত্থান ঘটিছিল; যেনেঃ আন্তঃবিভাজন, যৌন ধনাত্মকতা, নিৰামিষ পৰিৱেশ নাৰীবাদ, ট্ৰেন্সফেমিনিজম, আৰু উত্তৰ আধুনিক নাৰীবাদ। নাৰীবাদী পণ্ডিত এলিজাবেথ ইভান্সৰ মতে, "তৃতীয় ঢৌৰ নাৰীবাদ কিদৰে গঠিত হয়, সেই বিভ্ৰান্তিটো কিছুমান দিশত ইয়াৰ সংজ্ঞায়িত বৈশিষ্ট্য।"

তৃতীয় ঢৌটোৰ সূত্ৰপাত হৈছে ১৯৯০ চনৰ আৰম্ভণিতে ৱাশ্বিংটনৰ অলিম্পিয়াত দাঙ্গা grrrl নাৰীবাদী পাংক উপসংস্কৃতিৰ উত্থানৰ পৰা, আৰু ১৯৯১ চনত অনিতা হিলৰ টেলিভিছনত দিয়া সাক্ষ্যৰ পৰা। আফ্ৰিকীয়-আমেৰিকীয় ন্যায়াধীশ ক্লেৰেন্স থমাছে তেওঁক যৌন নিৰ্যাতন চলাইছিল। তৃতীয় ঢৌ শব্দটোৰ কৃতিত্ব ৰেবেকা ৱাকাৰক দিয়া হয়, যিয়ে থমাছৰ উচ্চতম ন্যায়ালয়ত নিযুক্তিৰ উত্তৰত মিছেছ আলোচনীত "বিকিমিং দ্য থাৰ্ড ৱেভ" (১৯৯২) নামেৰে এটা প্ৰবন্ধ দিছিল। তেওঁ লিখিছে-

গতিকে মই সকলো মহিলা, বিশেষকৈ মোৰ প্ৰজন্মৰ মহিলাসকলক অনুৰোধ কৰিছোঁ যে: থমাছৰ নিশ্চিতকৰণে আপোনালোকক সোঁৱৰাই দিয়াৰ কাম কৰক যিদৰে মোক কৰিছিল। যুঁজখন শেষ হোৱাৰ পৰা বহু দূৰত। এগৰাকী নাৰীৰ অভিজ্ঞতাক এইদৰে উলাই কৰা ধাৰণাটোক আপুনি আপোনাক ক্ৰোধলৈ ৰূপান্তৰিত কৰক। সেই ক্ষোভক ৰাজনৈতিক ক্ষমতালৈ ৰূপান্তৰিত কৰক। তেওঁলোকে আমাৰ বাবে কাম নকৰালৈকে তেওঁলোকক ভোট নিদিব। তেওঁলোকৰ লগত যৌন সম্পৰ্ক নকৰিব, তেওঁলোকৰ লগত ৰুটি খাব নালাগে, তেওঁলোকক লালন-পালন নকৰিব যদিহে তেওঁলোকে আমাৰ শৰীৰ আৰু আমাৰ জীৱন নিয়ন্ত্ৰণৰ আমাৰ স্বাধীনতাক অগ্ৰাধিকাৰ নিদিয়ে। মই কোনো উত্তৰ নাৰীবাদৰ নাৰীবাদী নহয়। মই তৃতীয় ঢৌ।

ৱাকাৰে প্ৰতিষ্ঠা কৰিব বিচাৰিছিল যে তৃতীয় ঢৌৰ নাৰীবাদ কেৱল প্ৰতিক্ৰিয়াই নহয়, নিজৰ ভিতৰতে এক আন্দোলন, কাৰণ নাৰীবাদী কাৰ্যৰ সন্মুখত কৰিবলগীয়া কাম অধিক আছে। *ইণ্টাৰছেকচনেলিটি* শব্দটো—উদাহৰণস্বৰূপে লিংগ, জাতি আৰু শ্ৰেণীৰ ফলত মহিলাসকলে "অত্যাচাৰৰ স্তৰ" হিচাপে অনুভৱ কৰে। এই জাতীয় ধাৰণাটো ১৯৮৯ চনত কিম্বাৰ্লে ক্ৰেনশ্বৱে প্ৰৱৰ্তন কৰিছিল আৰু তৃতীয় ঢৌৰ সময়তে এই ধাৰণাটো ফুটি উঠিছিল।  নব্বৈৰ দশকৰ শেষৰ ফালে আৰু ২০০০ চনৰ আৰম্ভণিতে নাৰীবাদীসকলে অনলাইনলৈ আহি ব্লগ আৰু ই-জিনৰ জৰিয়তে বিশ্বব্যাপী দৰ্শকৰ মাজলৈ যোৱাৰ লগে লগে তেওঁলোকে নিজৰ লক্ষ্য ব্যপ্ত কৰি লিংগ ভূমিকাৰ কু-সংস্কাৰ বিলুপ্ত কৰা আৰু নাৰীবাদক সম্প্ৰসাৰণ কৰি বিভিন্ন বৰ্ণ আৰু সাংস্কৃতিক পৰিচয়ৰ মহিলাসকলক অন্তৰ্ভুক্ত কৰাত মনোনিৱেশ কৰিলে।

## তথ্যউৎস

শ্ৰেণী:নাৰীবাদ
উন্ধিয়ু

**উন্ধিয়ু** () হৈছে গুজৰাটৰ চুৰতৰ এবিধ আঞ্চলিক বৈশিষ্টসম্পন্ন খাদ্য। মিশ্ৰিত শাক-পাচলিৰে তৈয়াৰ কৰা এই খাদ্যবিধ সাধাৰণতে শীতকালত খোৱা হয়। উন্ধিয়ু নামটো গুজৰাটী শব্দ "উন্ধু"ৰ পৰা আহিছে, যাৰ অসমীয়া অৰ্থ হ'ল ওভতা। কিয়নো পৰম্পৰাগত খাদ্যবিধ "মাটলু" বোলা মাটিৰ পাত্ৰত মুখখন বন্ধ কৰি ওভতাকৈ লৈ ৰন্ধা হয় আৰু ওপৰৰ ফালে জুইৰ জাল দিয়া হয়।

শীতকালত চুৰত, নৱছাৰী আৰু বলছাদ অঞ্চলকে ধৰি দক্ষিণ গুজৰাটৰ উপকূলত উপলব্ধ শাক-পাচলিৰে, যেনে- সেউজীয়া বীন বা কুমলীয়া মটৰ, উৰহী, কেঁচা কল, সৰু বেঙেনা, মুথিয়া, আলু, বেঙুনীয়া বৰণৰ গছ-আলু আদিৰে তৈয়াৰ কৰা হয়। বেচনত মচলা আৰু মেথি শাক মিহলাই সৰু সৰু বড়ি বা লাৰু কৰি তেলত ভাজি লয় বা ভাপত সিজাই লয়, তাকে মুথিয়া বোলে।  উন্ধিয়ু বিভিন্ন মচলাৰ সহযোগত শুকানকৈ ৰন্ধা তৰকাৰী। মচলাত থাকে- ধনীয়া পাত, আদা, নহৰু, সেউজীয়া জলকীয়া।  চেনি, তেটেলিৰ পানী আৰু কেতিয়াবা সতেজকৈ ৰুকি লোৱা নাৰিকলও থাকে। পাচলি আৰু মচলাৰ মিশ্ৰণটো, তাত কিছু পৰিমাণে ভেষজ তেল আৰু অতি কম পৰিমাণৰ পানী দি কম জুইত সিজোৱা হয়।

এই শুকানকৈ প্ৰস্তুত কৰা ব্যঞ্জনখনত ব্যৱহাৰ হোৱা পাচলিবোৰ গলি নাযায় আৰু ইয়াৰ আকৃতি একেই থাকে। পাচলিৰ টুকুৰাবোৰৰ ওপৰত তেল আৰু মচলাৰ এটা পাতল আস্তৰণ তৈয়াৰ হয়। পাচলিৰ টুকুৰাবোৰ যাতে ভাগি নাযায়, সেয়েহে ৰন্ধাৰ সময়ত ইয়াক খুব কমেইহে লৰোৱা-চৰোৱা হয়। এইটো মন কৰিব লাগে, যাতে কোনোবিধ পাচলিয়ে অতিৰিক্ত নিসিজে। তাৰ বাবে পাচলিবোৰ পৰ্যায় ক্ৰমে ৰন্ধা হয়। মাটিৰ তলত হোৱা পাচলিবোৰ, দ্ৰুতভাবে সিজা বীন আৰু কেঁচা কল যোগ কৰাৰ আগত আধা সিজাই লোৱা  সম্পূৰ্ণ হোৱা খাদ্যখিনি পৰিবেশনৰ আগতে কটা ধনীয়া, নেমু ৰস বা লাইম জুছেৰে সজাই লোৱা হয়।

সুৰতি উন্ধিয়ু হৈছে উন্ধিযুৰ এটা প্ৰকাৰ; বিয়া আৰু ভোজত ইয়াক পুৰিৰে সৈতে পৰিবেশন কৰা হয়। আকৌ ই ৰঙা মচুৰ দাইল, মছলা, ৰুকি লোৱা নাৰিকল, আৰু তালৰ গুৰেৰে তৈয়াৰী চাটনিৰে জুতি লোৱা মিশ্ৰিত শাক-পাচলিৰ কেচেৰ’ল। ইয়াক চীনা বাদাম আৰু টোষ্ট কৰা ৰুকি লোৱা নাৰিকলৰে সজাই তোলা হয় আৰু ভাতৰ সৈতে পৰিবেশন কৰা হয়।

শীতকালত প্ৰায়ে গুজৰাটী মানুহৰ ঘৰত পুৰি আৰু শ্ৰীখণ্ডৰ সৈতে উন্ধিয়ু খোৱা হয়।

## সমতুল্য ব্যঞ্জন
বতৰৰ শীতকালীন শাক-পাচলিৰে ষ্টু কৰি ৰন্ধা ব্যঞ্জন সমগ্ৰ ভাৰতীয় উপমহাদেশ আৰু সমগ্ৰ বিশ্বতে সাধাৰণ। কেৰালাৰ ৰন্ধনপ্ৰণালীৰ আভিয়েল, বঙালী ৰন্ধনপ্ৰণালীৰ শুক্টো, উড়িয়া ৰন্ধনপ্ৰণালীৰ ঘণ্টা উন্ধিয়ুৰ সৈতে সাদৃশ্য থকা, ষ্টু (stew) পদ্ধতিৰে প্ৰস্তুত কৰা ব্যঞ্জন। উড়িয়া খাদ্য সংস্কৃতিতো গুজৰাটীৰ দৰে মিঠাৰ প্ৰাধান্য বেছি। আনহাতে ফৰাচী ৰন্ধনপ্ৰণালীতো ৰাটাটুই নামৰ ইয়াৰ সমকক্ষ ব্যঞ্জন এবিধ আছে। 
## তথ্য উৎস

শ্ৰেণী:গুজৰাটী ৰন্ধনশৈলী
ছালু নিগম

**ছালু নিগম** () এগৰাকী ভাৰতীয় উকীল, নাৰীবাদী আইন বিশেষজ্ঞ আৰু লেখিকা। ছালু নিগম বনাম আঞ্চলিক পাছপ'ৰ্ট বিষয়া গোচৰৰ গোচৰীয়া পক্ষ আছিল। এই গোচৰ মৰ্মেই ২০১৬ চনৰ ১৭ মে’ত দেউতাকৰ নামৰ অবিহনেও পাছপোৰ্ট জাৰী কৰিব পাৰিব বুলি সিদ্ধান্ত গ্ৰহণ কৰা হৈছিল।

## শিক্ষা আৰু কৰ্মজীৱন
নিগম দিল্লী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ লেডী আৰউইন কলেজৰ স্নাতক। দিল্লী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা এল.এল.বি, আৰু জামিয়া মিলিয়া ইছলামিয়াৰ পৰা ছোচিয়েল ৱৰ্কত স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী লাভ কৰে। জামিয়া মিলিয়াৰ পৰা ছোচিয়েল ৱৰ্কত তেওঁ ডক্টৰেটো লাভ কৰে। তেওঁৰ গৱেষণাৰ বিষয় আছিল “গ্ৰাহক সুৰক্ষা আইন,১৯৮৬ৰ বিশেষ উল্লেখেৰে চিকিৎসকৰ সৈতে ৰোগীৰ সম্পৰ্ক সলনি কৰা”

তেওঁ পিপলছ ইউনিয়ন ফৰ চিভিল লিবাৰ্টিজ, (PUCLO) দিল্লীৰ সৈতেও জড়িত আৰু সচিব হিচাপেও কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰি আহিছে। ইয়াৰ পূৰ্বে তেওঁ নতুন দিল্লীৰ ইণ্ডিয়ান ছোচিয়েল ইন্সটিটিউত আইনী সাক্ষৰতা, লিংগ সংবেদনশীলতা, আইনী সজাগতা, আইনী গৱেষণা, পেৰা লিগেল প্ৰশিক্ষণ, মানৱ অধিকাৰ, কাৰাগাৰ সংস্কাৰ, আইনী সাহায্যৰ প্ৰশিক্ষণৰ লগতে আইনী মডিউল প্ৰস্তুত কৰা আদি ক্ষেত্ৰত কাম কৰিছিল। ইয়াৰ উপৰি প্ৰশিক্ষণ হাতপুথি, পুস্তিকা আৰু অন্যান্য প্ৰশিক্ষণ সামগ্ৰী আদি প্ৰস্তুতিতো জড়িত হৈ আছিল।

ঘৰুৱা হিংসাৰ ভূক্তভোগী মহিলাসকলৰ বাবে আইনী আৰু অন্যান্য সুৰক্ষা,  বেটাৰড উইমেন চিণ্ড্ৰম, আত্মৰক্ষাৰ অধিকাৰ, মহিলাৰ অধিকাৰৰ সৈতে জড়িত বিষয়সমূহ, বৈবাহিক ধৰ্ষণ আইন, সম্পত্তিৰ অধিকাৰ, জাতি আৰু নাৰীৰ মৰ্যাদা, ক'ভিড-১৯ যুগত নাৰীৰ বিৰুদ্ধে বৰ্দ্ধিত হিংসা আদিত নিগমৰ বিশেষজ্ঞতাৰ উল্লেখ কৰা হয়। ভাৰতৰ শিক্ষাৰ হকে মাতমতাৰ বাবেও তেওঁক উল্লেখ কৰা হয়। উকীলৰ সাজ-পোছাক, ভেকচিন সমতা, শাসন-ব্যৱস্থাৰ স্বচ্ছতাৰ বাবে কৰা কামৰ বাবেও তেওঁ জনাজাত।

## ছালু নিগম বনাম আঞ্চলিক পাছপোৰ্ট বিষয়া
১৯৯৭ চনৰ ২৪ আগষ্টত জন্মগ্ৰহণ কৰা কন্যাৰ নিগমে প্ৰতিপালন কৰিছিল। কাৰণ ছোৱালীজনীৰ জৈৱিক পিতৃৰ সৈতে তেওঁৰ বিবাহ-বিচ্ছেদ হৈছিল আৰু জীয়েকক একমাত্ৰ ছোৱালী হোৱাৰ অপৰাধতে দেউতাকে স্বীকাৰ কৰি লোৱা নাছিল। ২০০৫ আৰু ২০১১ চনত নিগমে দেউতাৰ নাম নিদিয়াকৈ কন্যাৰ বাবে পাছপ'ৰ্ট লাভ কৰিবলৈ সক্ষম হয় যদিও পৰৱৰ্তী নবীকৰণৰ সময়ত কম্পিউটাৰ এপ্লিকেচনৰ বাবে পাছপোৰ্টত দেউতাকৰ নামৰ প্ৰয়োজন হয়। নিগমে জীয়েকৰ নাম আৰু পৰিচয় নিৰ্ণয় কৰাৰ অধিকাৰ খৰ্ব কৰাৰ ভিত্তিত দিল্লী উচ্চ ন্যায়ালয়ত গোচৰ তৰে। নিগমে আদালতত দৃঢ়তাৰে জীয়েকক কৰা প্ৰত্যাখ্যান কৰা বাবেই দেউতাকৰ নাম পাছপোৰ্টত লিখিব বিচৰা নাই।

আঞ্চলিক পাছপ'ৰ্ট কাৰ্যালয়ৰ অধিবক্তাই যুক্তি দিয়ে যে পাছপোৰ্ট কাৰ্যালয়ৰ নিয়মমতে বিবাহ-বিচ্ছেদ হ’লেও মাক-দেউতাকৰ নাম আঁতৰোৱাটো নিষিদ্ধ।লগতে যুক্তি দিয়ে যে মাক-দেউতাকৰ সৈতে সন্তানৰ সম্পৰ্ক নাইকীয়া কৰাটো একমাত্ৰ তুলি লোৱা সন্তানৰ ক্ষেত্ৰতহে প্ৰযোজ্য।  দত্তক লোৱাৰ বাবেহে হ'ব পাৰে বুলি এটা প্ৰতিষ্ঠিত আইনী নীতি। আদালতে দেউতাকৰ নাম অন্তৰ্ভুক্ত কৰাৰ কোনো আইনী প্ৰয়োজনীয়তা বিচাৰি নাপালে আৰু দেউতাকৰ নামৰ প্ৰয়োজন নোহোৱাকৈ পাছপ'ৰ্ট জাৰি কৰিব পৰাকৈ কম্পিউটাৰ চফ্ট ৱেৰ সলনি কৰিবলৈ নিৰ্দেশ দিয়ে। ২০১৬ চনৰ ১৭ মে’ৰ আদালতৰ ৰায়ত এইটোও উল্লেখ কৰা হৈছে যে “অবিবাহিত মাতৃ, যৌনকৰ্মী, প্ৰতিনিধি মাতৃ, ধৰ্ষণৰ পৰা ৰক্ষা পোৱা নাৰী, দেউতাকৰ দ্বাৰা পৰিত্যক্ত সন্তান, আইভিএফ প্ৰযুক্তিৰ জৰিয়তে জন্ম হোৱা সন্তান আদি বিভিন্ন কাৰণত একক পিতৃ-মাতৃৰ পৰিয়াল বৃদ্ধি পোৱাৰ বাবেও এই আদালতে ন্যায়িক সিদ্ধান্ত লয়।” 

## তথ্য উৎস

শ্ৰেণী:ভাৰতীয় নাৰীবাদী
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় নাৰীবাদী লেখক
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় মানৱাধিকাৰ কৰ্মী
শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
টিপ্পনী নৃত্য

**টিপ্পনী নৃত্য** হৈছে ভাৰতৰ গুজৰাটৰ চৌৰাষ্ট্ৰ অঞ্চলৰ চোৰৱাড় আৰু ভেৰাভেল অঞ্চলৰ পৰা উৎপত্তি হোৱা লোক নৃত্য, গুজ নৃত্যৰ এটা ৰূপ৷ ই “মাতলা নাচ’’ বা “টিপ্পানি’’ নামেৰেও জনাজাত৷ এই নৃত্য “হোলী’’ বা “দেৱালী’’ জাতীয় আনন্দোৎসৱ বা গুজৰাটীৰ কোনো কোনো ঠাইত বিবাহ অনুষ্ঠানত পৰিৱেশন কৰা হয়৷ এই নৃত্য দেখাত প্ৰায় “দাণ্ডিয়া ৰাস’’ নৃত্যৰ দৰে৷ এই নৃত্য পৰিৱেশনতো দুডাল লাঠিৰ প্ৰয়োজন হয়৷ এই “মহিলাকেন্দ্ৰিক” নৃত্যত ব্যৱহৃত সাজ-পোছাক মূলতঃ “কেডিয়া” নামেৰে জনাজাত টান হাতৰ আঁচলৰ চুটি কোট এটাৰে গঠিত। ইয়াৰ উপৰিও শিল্পীসকলে “চুৰিদাৰ” আৰু অতি ৰঙীন আৰু সজোৱা টুপি বা পাগুৰি পিন্ধে আৰু কঁকালৰ বেণ্ড মাৰি লয়।
## ব্যুৎপত্তি
*টিপ্পনি নৃত্য* পৰিৱেশন কৰিবলৈ প্ৰায় ১৭৫ চে.মি.ৰ দুডাল দীঘল কাঠৰ লাঠি তৈয়াৰী “টিপ্পানি’’ৰ প্ৰয়োজন হয়৷ আৰু তাৰ একোটা মূৰ “গাৰ্বো’’ নামৰ বৰ্গক্ষেত্ৰ আকাৰৰ কাঠ বা লোহাৰ ব্লক এটাৰ তলত সংযুক্ত কৰা হৈয় যাতে ই বিপৰীত শাৰীত শক্তিশালী হয়। পুৰণি কালত ঘৰ বা মজিয়াৰ ভেটিত চূণ চেপিবলৈ এই আহিলাবিধ ব্যৱহাৰ কৰা হৈছিল। টিপ্পনী নৃত্য এই আহিলাৰ প্ৰয়োগেৰে কুলী সম্প্ৰদায়ৰ লোকৰ মাজত কামৰ অৱসৰৰ মাজত আৰু কামৰ ফাঁকে ফাঁকেও কামত উৎসাহ অনাৰ বাবে উৎপত্তি কৰা হৈছিল, যিসকলে সেই সময়ত শিল ভাঙি মাটি সমতল কৰা শ্ৰমিকৰ কাম কৰিছিল৷
## নৃত্যৰ শৈলী
শ্ৰমিকসকলৰ মাজৰ মহিলা শ্ৰমিকসকলেই বিশেষতঃ টিপ্পনী নৃত্য পৰিৱেশন কৰে৷ লোকসংগীতৰ তালে তালে মহিলাসকলে দুটি বিপৰীত শাৰী হৈ থিয় দি মজিয়াত টিপ্পনী নামৰ আহিলা বিধেৰে খুন্দিয়াই খুন্দিয়াই নাচিবলৈ ধৰে৷ “তুৰি’’ আৰু “থালি’’ নামৰ কাঁহেৰে তৈয়াৰী দুটি আহিলা সংগীত সৃষ্টি কৰিবলৈ ব্যৱহাৰ কৰা হয়৷ আন বাদ্যযন্ত্ৰ, যেনে, জাঞ্জ, তাল, মঞ্জিৰা, তবলা, ঢোল আৰু চেহনাই হ’ল এই নৃত্যৰ সংগীতত ব্যৱহৃত প্ৰধান বাদ্যযন্ত্ৰ৷ এই নৃত্য উৎসৱ আৰু বিয়া অনুষ্ঠানত পৰিৱেশন কৰা হয়৷ একে ধৰণৰ তালত টিপ্পনি মাটিত খুন্দিয়াই খুন্দিয়াই আৰু লগতে গান গাই গাই নাচ আৰম্ভ কৰা হয়৷ ক্ৰমশঃ গীতৰ লয় দ্ৰুত হ’বলৈ ধৰে আৰু নৃত্য শিল্পীসকলে পৰ্যায়ক্ৰমে টিপ্পনীৰে মাটিত আঘাত কৰিয়েই থাকে৷ গীত দ্ৰুত হোৱাৰ পিছত টিপ্পনীৰ তালে তালে শৰীৰো দুলিবলৈ ধৰে আৰু নাচ আৰম্ভ হয়৷ নাচৰ চৰম সময় উপস্থিত হ’লে মহিলাসকল পুনৰ শাৰীবদ্ধ হৈ যায় আৰু খুব দ্ৰুতবেগে মাটিত সশব্দে আঘাত কৰিবলৈ ধৰে৷ এই নৃত্য ৰূপৰ বিশেষ বৈশিষ্ট হ’ল, ইয়াৰ গতিময়তা আৰু সুৰৰ লয় অনুসাৰে পদ সঞ্চালনৰ লগে লগে টিপ্পনীৰ ক্ৰমবৰ্ধমান ক্ষিপ্ৰতৰ গতি৷

## তথ্য সূত্ৰ

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ লোকনৃত্য
মিটু আন্দোলন

**#মি-টু** () হৈছে যৌন নিৰ্যাতন, যৌন উৎপীড়ন আৰু ধৰ্ষণ সংস্কৃতিৰ বিৰুদ্ধে এক সামাজিক আন্দোলন, য'ত মানুহে বিশেষকৈ মহিলাসকলে যৌন নিৰ্যাতন বা যৌন উৎপীড়নৰ অভিজ্ঞতা প্ৰচাৰ কৰে। এই প্ৰসংগত প্ৰথমে ছ'চিয়েল মিডিয়াত ২০০৬ চনত মাইস্পেচত যৌন নিৰ্যাতনৰ পৰা ৰক্ষা পোৱা কৰ্মী টাৰানা বাৰ্কে "মি টু" বাক্যাংশটো ব্যৱহাৰ কৰিছিল। হাৰ্ভাৰ্ড বিশ্ববিদ্যালয়ে বাৰ্কৰ ওপৰত এটা কেছ ষ্টাডি প্ৰকাশ কৰিছিল, যাৰ নাম আছিল "লিডিং উইথ এম্পাথি: টাৰানা বাৰ্ক এণ্ড দ্য মেকিং অৱ দ্য মি টু মুভমেণ্ট" (২০২০)। সমস্যাটোৰ পৰিসৰৰ প্ৰতি দৃষ্টি আকৰ্ষণ কৰাৰ উপায় হিচাপে ২০১৭ চনৰ পৰা #MeToo হেচটেগ ব্যৱহাৰ কৰা হৈছিল।

প্ৰথমতে বাৰ্কৰ লগতে পিছলৈ এই কৌশল গ্ৰহণ কৰাসকলেও কণ্ঠদান কৰা "মি টু"ৰ উদ্দেশ্য হৈছে যৌন নিৰ্যাতিত লোকসকলক (বিশেষকৈ বৰ্ণৰ যুৱতী আৰু দুৰ্বল মহিলাসকলক) সহানুভূতি, সংহতি আৰু সংখ্যাগত শক্তিৰ জৰিয়তে দৃশ্যমানভাৱে শক্তিশালী কৰা  কৰ্মক্ষেত্ৰত কিমানজনে যৌন নিৰ্যাতন আৰু হাৰাশাস্তিৰ সন্মুখীন হৈছে সেইটো তেওঁলোকে প্ৰদৰ্শন কৰিব পাৰে।

২০১৭ চনৰ অক্টোবৰ মাহত চলচ্চিত্ৰ নিৰ্মাতা হাৰ্ভি ৱেইনষ্টাইনৰ বিৰুদ্ধে বহুতো যৌন নিৰ্যাতনৰ অভিযোগ উদঙাই দিয়াৰ পিছত এই আন্দোলন ছ'চিয়েল মিডিয়াত হেচটেগ হিচাপে ভাইৰেলভাৱে বিয়পিবলৈ আৰম্ভ কৰে। ২০১৭ চনৰ ১৬ অক্টোবৰত আমেৰিকাৰ অভিনেত্ৰী এলিছা মিলানোৱে টুইটাৰত পোষ্ট কৰিছিল, “যদি যৌন নিৰ্যাতন বা আক্ৰমণৰ বলি হোৱা সকলো মহিলাই ‘মিটু’ক ষ্টেটাছ হিচাপে লিখে, তেন্তে আমি হয়তো মানুহক সমস্যাৰ পৰিসৰৰ অনুভৱ দিম।” উল্লেখযোগ্য যে, তেওঁ এই ধাৰণাটো বন্ধুমহলৰ পৰা পাইছিল।  ইয়াৰ পিছত অতি সোনকালেই আমেৰিকাৰ চেলিব্ৰিটি গেৱনেথ পেলট্ৰ', এছলী জাড,জেনিফাৰ লৰেন্স, আৰু উমা থাৰ্মান, আদিৰ পৰা কেইবাটাও হাই-প্ৰফাইল পোষ্ট আৰু সঁহাৰি আহিল।

বিশেষকৈ হলিউডত যৌন নিৰ্যাতনৰ বিষয়ে সংবাদ মাধ্যমৰ ব্যাপক প্ৰচাৰ আৰু আলোচনাৰ ফলত উচ্চ পদস্থ পদৰ পৰা একাধিক বৰ্খাস্ত কৰা হয়, লগতে সমালোচনা আৰু প্ৰতিক্ৰিয়াৰো এক ঢৌৰ সৃষ্টি হয়।

লাখ লাখ মানুহে ইংৰাজীত এনেদৰে বাক্যাংশ আৰু হেচটেগ ব্যৱহাৰ কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰাৰ পিছত এই অভিব্যক্তি আন কেইবাটাও ভাষালৈ বিয়পিবলৈ ধৰিলে। এই সম্প্ৰসাৰণৰ লগে লগে ইয়াৰ পৰিসৰ কিছু বহল হৈ পৰিছে আৰু বাৰ্কে শেহতীয়াকৈ ইয়াক প্ৰান্তীয় লোকসকলৰ ন্যায়ৰ বাবে আন্তৰ্জাতিক আন্দোলন বুলি উল্লেখ কৰিছে।২০১৭ চনৰ শেষৰ ফালে #MeToo হেচটেগ ভাইৰেল হোৱাৰ পিছত ফে'চবুকে প্ৰকাশ কৰে যে ইয়াৰ প্ৰায় আধা আমেৰিকান ব্যৱহাৰকাৰীয়ে এনে এজন ব্যক্তিৰ সৈতে বন্ধুত্ব কৰিছিল যিয়ে কয় যে তেওঁলোকক যৌন নিৰ্যাতন বা হাৰাশাস্তি কৰা হৈছে।

## তথ্যউৎস

শ্ৰেণী:সামাজিক আন্দোলন
শ্ৰেণী:নাৰীৰ বিৰুদ্ধে হিংসা
শ্ৰেণী:যৌন নিৰ্যাতন
চতুৰ্থ ঢৌৰ নাৰীবাদ

**চতুৰ্থ ঢৌৰ নাৰীবাদ** () হৈছে ২০১২ চনৰ আশে-পাশে আৰম্ভ হোৱা এক নাৰীবাদী আন্দোলন আৰু ইয়াৰ বৈশিষ্ট্য হৈছে নাৰী সৱলীকৰণ,ইণ্টাৰনেট সঁজুলিৰ ব্যৱহাৰ, আৰু আন্তঃবিভাজন। চতুৰ্থ ঢৌৱে লিংগভিত্তিক নীতি-নিয়ম আৰু সমাজত নাৰীক প্ৰান্তীয়কৰণৰ ওপৰত গুৰুত্ব আৰোপ কৰি অধিক লিংগ সমতা বিচাৰিছে।

চতুৰ্থ ঢৌৰ নাৰীবাদ হৈ পৰিল মহিলাসকলে যৌন নিৰ্যাতন, যৌন নিৰ্যাতন, যৌন হিংসা, নাৰীৰ বস্তুনিষ্ঠতা, কৰ্মক্ষেত্ৰত যৌনতাবাদৰ বিষয়ে নিজৰ কাহিনী অনলাইনত শ্বেয়াৰ কৰাৰ এক আন্দোলন। ইণ্টাৰনেটে মহিলাসকলক তেওঁলোকৰ কণ্ঠ কেইছেকেণ্ডমানৰ ভিতৰতে সমগ্ৰ বিশ্বতে শুনোৱাবলৈ সুযোগ দিলে। ছ’চিয়েল মিডিয়াই মহিলাসকলক নিজৰ সময়ত আৰু নিজৰ চৰ্ত অনুসৰি যিকোনো বিষয়ৰ ওপৰত মুক্তভাৱে কথা পতাৰ সম্ভাৱনা দিলে। সমগ্ৰ বিশ্বৰ মহিলাসকলে কাহিনী ক’বলৈ আৰম্ভ কৰাৰ লগে লগে তেওঁলোকে সমস্যাটোৰ পৰিসৰ আৰু সকলোতে কেনেকৈ ঘটি আছে সেই কথা উপলব্ধি কৰিলে। ইণ্টাৰনেট সক্ৰিয়তা চতুৰ্থ ঢৌৰ এটা মূল বৈশিষ্ট্য।

চতুৰ্থ ঢৌৱে আন্তঃবিভাজন আৰু ক্ষমতাৰ আন্তঃসংলগ্ন ব্যৱস্থাৰ ওপৰত গুৰুত্ব আৰোপ কৰে, আৰু এইবোৰে পৰম্পৰাগতভাৱে প্ৰান্তীয় গোটসমূহৰ সামাজিক স্তৰবিন্যাসত কেনেদৰে অৰিহণা যোগায়,সেই বিষয়ে চৰ্চা কৰে। চতুৰ্থ ঢৌৰ নাৰীবাদীসকলে (পূৰ্বৰ নাৰীবাদীসকলৰ দৰে) ৰাজনীতি আৰু ব্যৱসায়ত এই গোটসমূহৰ অধিক প্ৰতিনিধিত্বৰ পোষকতা কৰে আৰু যুক্তি আগবঢ়ায় যে নীতি আৰু পদ্ধতিসমূহে সকলো মানুহৰ দৃষ্টিভংগীক সামৰি ল'লে সমাজখন অধিক সমতাপূৰ্ণ হ'ব।

চতুৰ্থ ঢৌৰ নাৰীবাদে সমান কাম আৰু সমান দৰমহাৰ বাবে যুক্তি আগবঢ়ায় আৰু লিংগ নীতি-নিয়মসমূহ অতিক্ৰম কৰিবলৈ(উদাহৰণস্বৰূপেঃ আৱেগ আৰু অনুভূতি মুক্তভাৱে প্ৰকাশ কৰি শাৰীৰিকভাৱে নিজকে তেওঁলোকৰ দৰেই প্ৰকাশ কৰি) ছোৱালী আৰু মহিলাৰ সমান সুযোগ বিচাৰে। ইয়াৰ লগতে ল’ৰা আৰু পুৰুষৰ ক্ষেত্ৰতো ইচ্ছা বিস্তৃত হোৱাৰ দাবী কৰে। সন্তানৰ প্ৰতি নিয়োজিত পিতৃ-মাতৃ হোৱাটোও এই আন্দোলনৰে এটা উদ্দেশ্য।যৌন নিৰ্যাতন, যৌন বস্তুনিষ্ঠতা, যৌন নিৰ্যাতন, আৰু অন্যান্য ধৰণৰ লিংগভিত্তিক হিংসাৰ বিৰুদ্ধে সহযোগিতা, সংগঠিত আৰু মাত মাতিবলৈ ছপা, বাতৰি, আৰু ছ’চিয়েল মিডিয়া প্লেটফৰ্মৰ ব্যৱহাৰক অগ্ৰাধিকাৰ দিয়াটো এই আন্দোলনৰ নীতিতেই পৰে।্।

চতুৰ্থ ঢৌৰ নাৰীবাদে সমালোচনাৰো সন্মুখীন হৈছে। কাৰণ ই প্ৰযুক্তিৰ ওপৰত নিৰ্ভৰশীল। ৰাগনা ৰক জনছে যুক্তি দিছিল যে "এই 'চতুৰ্থ ঢৌ'ই সন্মুখীন হ'বলগীয়া মূল সমস্যাটো হ'ব ডিজিটেল মিডিয়া সঁজুলিসমূহৰ অসমতাপূৰ্ণ প্ৰৱেশ আৰু মালিকীস্বত্ব।" চতুৰ্থ ঢৌটো ৰৈ গৈছে প্ৰযুক্তিৰ সামৰ্থ্য আৰু ব্যৱহাৰ কৰিব পৰাসকলক সৰ্বোচ্চ কণ্ঠদান দি সৃষ্টি কৰা "অন্তৰ্নিহিত শ্ৰেণীবাদ আৰু সক্ষমতাবাদ"ৰ সৈতে।  আনহাতে ব্যাপক সামাজিক অন্যায়ৰ দ্বাৰা জুৰুলা অঞ্চলসমূহত ছ'চিয়েল মিডিয়াৰ বৃদ্ধি লেহেমীয়া হৈ আছে। উত্তৰ আমেৰিকাৰ সমাজবিজ্ঞানী আমাণ্ডা ই ভিকেৰীয়ে দাবী কৰিছে যে চতুৰ্থ ঢৌৰ নাৰীবাদে মূলসুঁতিৰ সংগ্ৰামৰ বাবে ঠাই সৃষ্টি কৰিবলৈ তেওঁলোকে সন্মুখীন হোৱা নিৰ্দিষ্ট অন্যায়ক অৱহেলা কৰি অন্তৰ্ভুক্তিৰ বাবে যুঁজ দিয়া বৰ্ণৰ মহিলাসকলক প্ৰান্তীয়কৰণ কৰে।

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:নাৰীবাদ
কোণ্ডাপল্লি কোটেশ্বৰম্মা

**কোণ্ডাপল্লি কোটেশ্বৰম্মা** ( ; ৫ আগষ্ট, ১৯১৮ – ১৯ ছেপ্টেম্বৰ, ২০১৮) এগৰাকী ভাৰতীয় কমিউনিষ্ট নেত্ৰী, নাৰীবাদী, বিপ্লৱী আৰু লেখিকা আছিল। ১৯১৮ চনত পামাৰুত তেওঁৰ জন্ম হৈছিল।

## প্ৰাৰম্ভিক জীৱন
খুৰাকৰ লগত তেওঁৰ অতি কম বয়সত বিয়া হৈছিল যদিও দুবছৰৰ পিছত স্বামীৰ মৃত্যু হৈছিল। মাত্ৰ ৯ বছৰ বয়সতে তেওঁ বৈধ্ব্যৰ সাজ পৰিধান কৰিবলগীয়া হৈছিল। তেওঁ গৃহ চহৰতে পৰাই স্কুলীয়া শিক্ষা গ্ৰহণ কৰিছিল আৰু লগতে সংগীতৰো প্ৰশিক্ষণো লৈছিল।। ১০ বছৰ বয়সত বিভিন্ন সভা আৰু মণ্ডলীত দেশপ্ৰেমমূলক গীত গাই স্বাধীনতা সংগ্ৰামত সক্ৰিয় অংশ লৈছিল। ১৯ বছৰ বয়সত কোণ্ডাপল্লি সীতাৰামায়াৰ সৈতে পুনৰ বিবাহপাশত আবদ্ধ হয়। প্ৰথম অৱস্থাত তেওঁ বহু সামাজিক বাধাৰ সন্মুখীন হৈছিল কাৰণ তেতিয়াৰ দিনত বিধৱাৰ পুনৰ বিবাহ সমাজে গ্ৰহণ কৰা নাছিল। বিয়াৰ পিছত স্বামীৰ সৈতে জোন্নাপাড়ুত কিছু বছৰ বাস কৰে। এই সময়ছোৱাত গুড়িবাডাত কমিউনিষ্ট পাৰ্টিৰ কাম কৰিছিল। বিজয়াৱাড়ালৈ যোৱাৰ পিছত তেওঁ বিভিন্ন সন্মিলনত অংশগ্ৰহণ কৰাৰ লগতে মহিলা সংগঠনৰ বাবেও কাম কৰে।
## কৰ্ম আৰু পৰৱৰ্তী জীৱন
তেওঁ স্বামী আৰু পুচাপল্লী সুন্দৰায়াৰ দৰে ব্যক্তিৰ সৈতে ভাৰতীয় কমিউনিষ্ট পাৰ্টিৰ বাবে সক্ৰিয়ভাৱে কাম কৰিছিল। তেলেংগানা বিদ্ৰোহত সক্ৰিয়ভাৱে অৱদান আগবঢ়াইছিল। পৰিয়াল আৰু সন্তানৰ পৰা আঁতৰি আত্মগোপন কৰি বন্দৰ, এলুৰু, পুৰী, ৰাইচুৰত কেইবছৰমান পাৰ্টিৰ বাবে কাম কৰিছিল। বিদ্ৰোহৰ পাছত কম সময়ৰ ভিতৰত কমিউনিষ্ট পাৰ্টি দুটা ভাগত বিভক্ত হয়। ৩৫ বছৰ বয়সত তেওঁ মেট্ৰিকৰ বাব পঢ়িবলৈ হায়দৰাবাদলৈ যায়। গল্প লিখি আৰু ৰেডিঅ’ৰ বাবে অনুষ্ঠান পৰিৱেশন কৰি উপাৰ্জন কৰা অলপীয়া টকাৰে তেওঁ সেই সময়খিনিত জীৱন নিৰ্বাহ কৰিছিল। ইমান সামান্য উপাৰ্জনেৰে চলি থকা অৱস্থাতো প্ৰতিমাহে দহ টকাকৈ দলৰ পুঁজিলৈ প্ৰেৰণ কৰিছিল। মেট্ৰিক সম্পূৰ্ণ কৰাৰ পিছত কাকিনাডাৰ পলিটেকনিক কলেজত মেট্ৰ’ন হিচাপে যোগদান কৰাৰ পিছত কাকিনাদাৰ সাহিত্যিক অনুষ্ঠানত অংশগ্ৰহণ কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰে। পিছলৈ তেওঁ ৰাজ্যৰ বিভিন্ন মহাবিদ্যালয়ত কাম কৰিছিল। তেওঁ এহাল পুত্ৰ-কন্যা চন্দ্ৰশেখৰ আৰু কৰুণাৰ মাক আছিল। জীয়েক কৰুণা ডাক্তৰ আছিল আৰু চন্দ্ৰশেখৰে ৱাৰংগলৰ আঞ্চলিক অভিযান্ত্ৰিক মহাবিদ্যালয়ত অধ্যয়ন কৰিছিল। অভাৱনীয় পৰিস্থিতিত দুয়োৰে মৃত্যু হয়। এই বছৰবোৰত তেওঁৰ স্বামীয়ে ভাৰতত *পিপ’লছ ৱাৰ পাৰ্টি* প্ৰতিষ্ঠা কৰি দলৰ হৈ সক্ৰিয়ভাৱে কাম কৰিছিল। কিন্তু পিছত নিজৰ দলৰ পৰা বহিষ্কাৰ হৈ কাৰাবাস খাটিবলগীয়া হয় আৰু মানসিক ৰোগত আক্ৰান্ত হৈ ৮৭ বছৰ বয়সত নাতিনীয়েৰ (কৰুণাৰ কন্যা) ঘৰত তেওঁৰ মৃত্যু হয়। কোটেশ্বৰম্মা কিছুবছৰ বিজয়াৱাড়াত থাকি পিছলৈ হায়দৰাবাদৰ চন্দ্ৰ ৰাজেশ্বৰ ৰাও বৃদ্ধাশ্ৰমলৈ গুচি যায়।

## সাহিত্যিক কৰ্ম
কোটেশ্বৰম্মাই আজিলৈকে বহু কেইখন গ্ৰন্থ, প্ৰবন্ধ আৰু গীত লিখিছে। তেওঁৰ উল্লেখযোগ্য কিছু গ্ৰন্থ- *আম্মা চেপ্পিনা আইদু গিয়ালু* (১৯৭২),*অশ্ৰু সমীক্ষানম* (১৯৯১),*সংঘমিত্ৰা কথালু* (১৯৯১)। তেওঁৰ আত্মজীৱনী *নিৰ্জন বাৰাধি* (২০১২) হায়দৰাবাদ বুক ট্ৰাষ্টে প্ৰকাশ কৰিছিল। ইয়াক *The Sharp Knife of Memory* নামেৰে ইংৰাজীলৈ আৰু অন্যান্য ভাষালৈ অনুবাদ কৰা হৈছে। 

## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:ভাৰতীয় নাৰীবাদী লেখক
শ্ৰেণী:তেলুগু ব্যক্তি
ছুফিয়া কামাল

**বেগম ছুফিয়া কামাল** (; ২০ জুন ১৯১১-২০ নৱেম্বৰ ১৯৯৯) এগৰাকী বাংলাদেশী কবি, নাৰীবাদী নেত্ৰী আৰু ৰাজনৈতিক কৰ্মী আছিল। তেওঁ ১৯৫০ৰ দশকৰ বঙালী জাতীয়তাবাদী আন্দোলনত অংশ লৈছিল আৰু স্বাধীন বাংলাদেশৰ নাগৰিক সমাজৰ এগৰাকী নেতৃস্থানীয় ব্যক্তি আছিল। ১৯৯৯ চনত তেওঁৰ মৃত্যু হয় আৰু ৰাষ্ট্ৰীয় সন্মানেৰে তেওঁক শেষকৃত্য কৰা হয়। এনে ৰাষ্ট্ৰীয় সন্মান দিয়া তেৱেঁ দেশৰ প্ৰথমগৰাকী মহিলা। 
## প্ৰাৰম্ভিক জীৱন
১৯১১ চনৰ ২০ জুনত ‘পূৰ্ব বংগ আৰু অসম প্ৰদেশ’ৰ বাকেৰগঞ্জ জিলাত অৱস্থিত শ্বায়েতাবাদৰ মাতৃগৃহ ‘ৰাহত মঞ্জিল’ত ছৈয়দা ছুফিয়া বেগমৰ জন্ম হৈছিল। তেওঁৰ মাক-দেউতাকৰ পৰিয়ালটো ব্ৰাহ্মণবাড়িয়াৰ শিলাউৰৰ জমিদাৰ আছিল আৰু তেওঁলোকে ইছলামৰ চতুৰ্থ খলিফা আলীৰ পৰা বংশধৰ বুলি দাবী কৰিছিল। তেওঁৰ সাত মাহ বয়সতে দেউতাক চৈয়দ আব্দুল বাৰীয়ে ওকালতিৰ কাম এৰি চুফী সন্ত হৈ ঘৰৰ পৰা চিৰদিনৰ বাবে যায়। মাক ছাবেৰা বেগম তেওঁক ডাঙৰ-দীঘল কৰিছিল। মাক আছিল চায়েষ্টাবাদৰ নবাব মিৰ মুৱাজ্জম হুছেইনৰ কনিষ্ঠ কন্যা।
## ব্যক্তিগত জীৱন
এঘাৰ বছৰ বয়সত চুফিয়াৰ আইন ছাত্ৰ আৰু ছায়েস্তাবাদৰ মীৰ মোতাহৰ হুছেইনৰ পুত্ৰ সম্পৰ্কীয় ভাতৃ চৈয়দ নেহাল হোছেইনৰ সৈতে বিবাহ হয়। ১৯৩২ চনত এজনী জীয়েক আমিনা কুৱাহৰক এৰি থৈ হুছেইনৰ মৃত্যু হয়। পাঁচ বছৰ পিছত ছুফিয়াই কামালুদ্দিন আহমেদক বিয়া কৰায় আৰু বৰিশাল চহৰলৈ গুচি যায়। পিছত কামালৰ সৈতে ছুফিয়াৰ আন দুগৰাকী কন্যা চুলতানা কামাল আৰু ছায়েদা কামাল আৰু তিনিজন পুত্ৰ- শাহেদ কামাল, ছোৱেব কামাল, (১৯৭১ চনত নিৰুদ্দেশ হোৱা) আৰু সাজেদ কামালৰ জন্ম হয়।
## কৰ্মৰাজি
১৯৪৭ চনত ছুফিয়া কামাল মহম্মদ নাছিৰুদ্দিনে প্ৰকাশ কৰা মহিলা বিষয়ক সাপ্তাহিক আলোচনী *বেগম*ৰ সম্পাদক হয়। ভাৰত বিভাজনৰ পিছত সেই বছৰৰ অক্টোবৰ মাহত তেওঁ ঢাকালৈ আহিছিল। সেই সময়ৰ হিন্দু আৰু মুছলমানৰ মাজত হোৱা বিশাল সংঘৰ্ষৰ সময়ত ছুফিয়াই দুয়োটা জনগোষ্ঠীৰ মাজত শান্তি প্ৰতিষ্ঠাৰ হকে কাম কৰিছিল। ১৯৪৮ চনত পূৰ্ব পাকিস্তান মহিলা সমিতি গঠন হয় আৰু তেওঁ তাৰ সভাপতি হয়। ১৯৫২ চনতো ভাষা আন্দোলনত তেওঁ সক্ৰিয়ভাবে অংশগ্ৰহণ কৰিছিল। ১৯৬৯ চনত পাকিস্তানী সামৰিক জেনেৰেল আয়ুব খানৰ পদত্যাগৰ দাবী হোৱা গণ বিদ্ৰোহৰ সময়ত তেওঁ মহিলা সংগ্ৰামী গোট গঠন কৰিছিল। 

পৰৱৰ্তী জীৱনত মহিলাৰ অধিকাৰক সৰ্বোচ্চ অগ্ৰাধিকাৰ দি বহু বছৰ বাংলাদেশৰ সৰ্ববৃহৎ মহিলা সংগঠন *মহিলা পৰিষদ*ৰ নেতৃত্ব দিয়ে। তেওঁ BRACৰো (১৯৭২-১৯৮০) প্ৰথমগৰাকী অধ্যক্ষ আছিল। 

## সাহিত্য কৰ্ম
ছুফিয়াই লিখা এটা চুটিগল্প *সৈনিক বধূ* ১৯২৩ চনত স্থানীয় কাকত এখনত প্ৰকাশ পায়। ১৯২৬ চনত তেওঁৰ প্ৰথম কবিতা *বাসন্তী* সৌগত আলোচনীত প্ৰকাশ পায়। ১৯৩৭ চনত তেওঁৰ প্ৰথম গল্প সংকলন *কেয়াৰ কাঁটা* ছপা হৈ ওলায়। প্ৰথম কবিতা প্ৰকাশৰ পিছতেই তেওঁৰ সাহিত্যিক জীৱনৰ উত্তৰণ আৰম্ভ হয়। ১৯৩৮ চনত কাজী নজৰুল ইছলামৰ প্ৰস্তাৱনাৰে তেওঁৰ প্ৰথম কবিতা গ্ৰন্থ *সাঁঝেৰ মায়া*; যিখন গ্ৰন্থই ৰবীন্দ্ৰনাথ ঠাকুৰৰ প্ৰশংসা অৰ্জন কৰিবলৈ সক্ষম হৈছিল।
## সন্মান
*বাংলা একাডেমী সাহিত্য বঁটা (১৯৬২)
*একুঁশে পদক (১৯৭৬)
*বেগম ৰোকেয়া পদক (১৯৯৬)
*দেশবন্ধু চিত্তৰঞ্জন দাস স্বৰ্ণ পদক (১৯৯৬)
*স্বাধীনতা দিৱস বঁটা (১৯৯৭)
## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:বাংলাদেশৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:সমাজ সংস্কাৰক
শ্ৰেণী:বাংলাদেশৰ নাৰীবাদী
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় মহিলা কবি
ইহুদী লোককথা

**ইহুদী লোককথা** () হৈছে ইহুদী ধৰ্মৰ পৰম্পৰা, কিংবদন্তি, সংগীত, মৌখিক ইতিহাস, প্ৰবাদ, কৌতুক, জনবিশ্বাস, সাধুকথা, কাহিনী আৰু ৰীতি-নীতি। লোককথাৰ বৈশিষ্ট্য হৈছে অস্বাভাৱিক ব্যক্তিত্বৰ উপস্থিতি; মানুহৰ হঠাতে জন্তুলৈ ৰূপান্তৰণ বা জন্তু আকস্মিকভাৱে মানুহলৈ পৰিৱৰ্তিত হোৱা পৰিঘটনা বা কল্পকথা। কেইবাটাও আগ'ডিক কাহিনীয়ে লোককথাৰ বৈশিষ্ট্য বহন কৰে। বিশেষকৈ বাছানৰ ৰজা অগৰ সৈতে জড়িত কাহিনীবোৰ আধুনিক জাৰ্মান লোককথাৰ লুগেনমাৰ্চেনৰ দৰেই অতিৰঞ্জিত।

## মধ্যযুগ
ইহুদী লোকসকলে ইউৰোপত পূবৰ লোককথাৰ প্ৰসাৰ-প্ৰচাৰত আগভাগ লোৱাৰ যথেষ্ট প্ৰমাণ পোৱা গৈছে। বিদেশী উৎসৰ পৰা পোৱা এই কাহিনীসমূহৰ উপৰিও ইহুদীসকলে হয়তো আন কাহিনীসমূহ সংগ্ৰহ বা ৰচনা কৰে যিবোৰ সমগ্ৰ ইউৰোপীয় ঘেট্টোত শ্ৰুতিগোচৰ হৈছে আৰু "মাচেবুচাৰ"ত য়িদ্দিছ ভাষাত সংগ্ৰহ কৰা হৈছে। এই সংকলনসমূহত থকা লোককথাৰ সংখ্যাও পৃথকে পৃথকে প্ৰকাশ কৰা হৈছিল।  কিন্তু ইয়াৰে বহুকেইটা লোককথাক ওপৰত কৈ অহাৰ দৰে লোককথা বুলি কোৱাটো কঠিন, কিয়নো ইয়াত পৰীসদৃশ ঘটনা বা অতিস্বাভাৱিক একোৱেই দেখা নাযায়। 

## কিংবদন্তি
মধ্যযুগত কেইটামান ইহুদী কিংবদন্তি নিশ্চিতৰূপত আছে যিবোৰে লোককথাৰ চৰিত্ৰ চিহ্নিত কৰে। যেনেঃ ইহুদী পোপ আন্দ্ৰেয়াছ নাইবা গোলেমৰ চৰিত্ৰ অথবা ৰাছি চেপেলৰ দেৱাল এখনৰ আখ্যান৷ এই দেৱালখন এগৰাকী দুখীয়া মহিলাক ঠেক পথ এটাৰে গৈ থকা এখন গাড়ীয়ে খুন্দিয়াই দিয়াৰ পৰা বচাবলৈ পিছলৈ গতি কৰিছিল৷ এই কিংবদন্তিসমূহৰ কেইবাটাও আব্ৰাহাম মোজেছ টেণ্ডল' [de] (Sagen und Legenden der Jüdischen Vorzeit) দ্বাৰা সংগ্ৰহ কৰা হৈছিল।

১৯ শতিকাৰ শেষৰ ফালে ইহুদীসকলৰ মাজত বহুতো লোককথা সংগ্ৰহ কৰা হয় বা ইজৰাইল লেভি [fr] দ্বাৰা হিব্ৰু পাণ্ডুলিপিৰ পৰা প্ৰকাশ কৰা হয়৷ এইসমূহ প্ৰকাশিত হৈছিল Revue des Etudes Juives, Revue des Traditions Populaires আৰু Melusineত৷ ঠিক একেদৰে মোজেছ গেষ্টাৰৰ দ্বাৰা প্ৰকাশিত হৈছিল *ফ'ক-ল'ৰ*ত আৰু মণ্টেফিঅ'ৰ কলেজৰ প্ৰতিবেদনত৷

ৰাব্বি লুই গিঞ্জবাৰ্গৰ ইহুদীসকলৰ কিংবদন্তি মিছনাহ, তালমুদ দুটা আৰু মিদ্ৰাছৰ পৰা বিপুল পৰিমাণৰ আগাদাহৰ মৌলিক সংশ্লেষণ। গিঞ্জবাৰ্গৰ ৰাবিনিক সাহিত্যৰ বিশ্বকোষীয় জ্ঞান আছিল আৰু তেওঁৰ   মাষ্টাৰৱৰ্কত এগাডটৰ এক বিশাল শৃংখল অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হৈছিল। অৱশ্যে তেওঁ এনে এটা সংকলন সৃষ্টি কৰা নাছিল যিয়ে এই এগডোটবোৰক স্পষ্টভাৱে দেখুৱাইছিল। বৰঞ্চ তেওঁ সেইবোৰ পুনৰলিপিবদ্ধ কৰি পাঁচটা খণ্ড সামৰি লোৱা এটা অবিৰত আখ্যান হিচাপে প্ৰস্তুত কৰি উলিয়াইছিল৷ তাৰ পিছত নিৰ্দিষ্ট উৎস সন্নিৱিষ্ট থকা দুটা খণ্ডৰ পাদটীকাও প্ৰকাশ কৰিছিল৷ 

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:লোককথা
ৱান্‌চো নগা

**ৱান্‌চোসকল** () অৰুণাচল প্ৰদেশৰ লংদিং জিলাৰ পাটকাই পাহাৰত বাস কৰা এটা নগা খিলঞ্জীয়া জনগোষ্ঠী। সাংস্কৃতিকভাৱে তেওঁলোক নগা আৰু  তেওঁলোক অৰুণাচল প্ৰদেশৰ নক্টে আৰু নগালেণ্ডৰ কন্যাকৰ সৈতে জাতিগতভাৱে সম্পৰ্কিত। কন্যাকসকল নাগালেণ্ডৰ আটাইতকৈ ডাঙৰ জনজাতি। ৱানচোৰ ইতিহাস বেছিভাগেই বৰ্তমানৰ নাগালেণ্ডৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি গঢ় লৈ উঠিছে। আজিও অৰুণাচলৰ ৱানচোসকল আৰু নাগালেণ্ডৰ মন জিলাৰ কন্যাকসকলে বসবাস কৰা একে নামৰ গাঁও আছে। উদাহৰণ- লংকেই নামৰ গাঁওখন অৰুণাচল আৰু নাগালেণ্ড উভয়তে পোৱা যায়।নগা ভাষাৰ অন্তৰ্গত ৱান্‌চো ভাষা তিব্বত-বৰ্মী পৰিয়ালৰ অন্তৰ্গত
## ধৰ্ম
আন নগাসকলৰ বিপৰীতে ৱান্‌চোসকলে এতিয়াও নক্টে আৰু কন্যাকৰ সৰু গোটৰ সৈতে মিলি এতিয়াও *এনিমিজম*ত (জীৱবাদ বা Animism) বিশ্বাস বজাই ৰাখিছে। এই এনিমিষ্ট ৱান্চোসকলে ৰং আৰু বাউৰাং নামৰ দুজন শক্তিশালী দেৱতাৰ অস্তিত্বত বিশ্বাস কৰে।

ৱান্‌চোসকলৰ বহুতেই খ্ৰীষ্টান ধৰ্মত দীক্ষিত হৈছে। ইয়াৰে বহুতেই বেপ্টিষ্ট বা কেথ’লিক ধৰ্মগোষ্ঠীৰ। খ্ৰীষ্টান ধৰ্ম গ্ৰহণ কৰাৰ পিছত নগাসকলৰ শত্ৰুৰ মূৰ কাটি অনা পৰম্পৰাৰ প্ৰতি থকা দৃষ্টিভংগীৰ আমূল পৰিবৰ্তন ঘটিছিল। কিন্তু ইয়াৰ ফলত আদিম ধৰ্মৰ সৈতে থকা শক্তিশালী সম্পৰ্কৰ লগতে তেওঁলোকৰ পৰম্পৰাগত সংস্কৃতিৰো বহুক্ষেত্ৰত অৱনতি ঘটিছে।

২০০১ চনৰ লোকপিয়ল অনুসৰি ৱান্‌চোৰ মাত্ৰ ১০% হিন্দু আৰু আন ১৬% এনিমিষ্ট। ২০১১ চনৰ লোকপিয়ল অনুসৰি ২.৫৫% হিন্দু আৰু ০.৫৫% এনিমিষ্ট।
## সংস্কৃতি
ৱানচো জনগোষ্ঠীৰ মাজত টেটুৰ এক গুৰুত্বপূৰ্ণ ভূমিকা আছে। পৰম্পৰা অনুসৰি এজন পুৰুষে চকু আৰু ওঁঠৰ চাৰিওফালৰ বাদে মুখমণ্ডলকে ধৰি দেহৰ বাকীবোৰ অংশত টেটু কৰে। মহিলাসকলে কণ্ঠহাৰ আৰু খাৰুৰে নিজকে সজায়। লগতে কিছু পাতলীয়া টেটুও কৰে।

ৱান্‌চোসকলৰ প্ৰধান উৎসৱ হৈছে মাৰ্চৰ পৰা এপ্ৰিল মাহৰ ভিতৰত উদযাপন কৰা অ’ৰিয়া উৎসৱ আৰু প্ৰাৰ্থনা, গীত, নাচৰে সমৃদ্ধ যিটো উৎসৱ ছয়ৰ বাৰদিন ব্যাপি চলে। গাঁওবাসীয়ে শুভেচ্ছা আৰু সদিচ্ছাৰ চিন স্বৰূপে বাঁহৰ চুঙাত চাউলৰে তৈয়াৰ থলুৱা সুৰা আদান-প্ৰদান কৰে। চৰ্বিৰে ভৰা গাহৰিৰ ছালখন সন্মানৰ চিন স্বৰূপে গাঁৱৰ মুখীয়ালজনক আগবঢ়োৱা হয়। ইফালে ঝুম খেতি আৰম্ভ হয়, গাহৰি, ম’হ আৰু মেথোন বলি দিয়া হয়, আৰু প্ৰতিটো মুৰুঙত (অবিবাহিত যুৱকসকলে বাস কৰা সামুহিক গৃহ) ভোজৰ ব্যৱস্থা কৰা হয়। ল’ৰা-ছোৱালীবোৰে আনুষ্ঠানিক সাজ-পোছাক পৰিধান কৰি গীত গায় আৰু *জাংবান*ৰ (অ’ৰিয়া উপলক্ষে পুতি লোৱা এটা দীঘলীয়া খুটা) চাৰিওফালে নাচে। প্ৰতি বছৰে ১৬ ফেব্ৰুৱাৰীৰ দিনটো ৱানচো অ’ৰিয়া উৎসৱ হিচাপে পালন কৰা হয়।

## তথ্য সংগ্ৰহ

## বাহ্যিক সংযোগ
* Ethnologue profile
* Arts - Wood carving
* Eine Reise durch das südliche Arunachal

 
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ সামাজিক সম্প্ৰদায়সমূহ
শ্ৰেণী:নাগালেণ্ড
শোভনা নাৰায়ণ

**শোভনা নাৰায়ণ** ()এগৰাকী স্বীকৃতিপ্ৰাপ্ত ভাৰতীয় কথক নৃত্যশিল্পী আৰু ভাৰতীয় অডিট আৰু একাউণ্টছ চাৰ্ভিচৰ এগৰাকী বিষয়া। তেওঁ ভাৰতৰ বিভিন্ন ঠাইত আৰু আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় পৰ্যায়ত নৃত্যানুষ্ঠান পৰিৱেশন কৰিছে৷ আৰু তেওঁ ভাৰত চৰকাৰৰ পৰা পদ্মশ্ৰী বঁটা লাভ কৰিছে। তেওঁ বিৰজু মহাৰাজৰ ওচৰত নৃত্যৰ প্ৰশিক্ষণ লৈছিল৷
## প্ৰাথমিক জীৱন আৰু শিক্ষা
কলকাতাৰ সাধনা বসু আৰু মুম্বাইৰ গুৰু কুণ্ডল লালে চাৰি বছৰ বয়সতে শোভনা নাৰায়ণক কথকত দীক্ষা দিছিল। তেওঁ ভাৰতৰ দিল্লীৰ মিৰাণ্ডা হাউচত অধ্যয়ন কৰি ১৯৭২ চনত পদাৰ্থ বিজ্ঞানত স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী লাভ কৰে। ২০০৮ চনত মাদ্ৰাজ বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা প্ৰতিৰক্ষা আৰু কৌশলগত অধ্যয়নত এম.ফিল আৰু ২০০১ চনত পঞ্জাৱ বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা সমাজ বিজ্ঞানত এম. ফিল ডিগ্ৰী লাভ কৰে৷ তাৰপিছত তেওঁ ইণ্ডিয়ান একাউণ্টচ আৰু চিভিল ছাৰ্ভিছত কেৰিয়াৰ বিষয়া হিচাপে কাম কৰিবলৈ লয় আৰু ২০১০ চনত অৱসৰ গ্ৰহণ কৰে। ভাৰতত থকা অষ্ট্ৰিয়াৰ ৰাষ্ট্ৰদূত (অৱসৰপ্ৰাপ্ত) ড°হাৰ্বাৰ্ট ট্ৰেক্সলৰ সৈতে তেওঁৰ বিবাহ হৈছে৷ 
## কৃতিত্ব
“পাৰফৰ্মাৰ আৰু গুৰু’’ হিচাপে শোভনা নাৰায়ণে কেইবাটাও সন্মানীয় ৰাষ্ট্ৰীয় আৰু আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় উৎসৱত আৰু কেইবাজনো ৰাষ্ট্ৰপতি আৰু চৰকাৰৰ মুৰব্বীৰ আগত ব্যাপকভাৱে অনুষ্ঠান পৰিৱেশন কৰাৰ লগতে যুৱ প্ৰজন্মৰ কেইবাজনো কথক শিল্পীক প্ৰশিক্ষণ দিছে। 
“কোৰিঅ'গ্ৰাফাৰ-পাৰফৰ্মাৰ’’ হিচাপে শোভনা নাৰায়ণে পশ্চিমীয়া শাস্ত্ৰীয় বেলে, ফ্লেমেংকো, টেপ নৃত্য, বৌদ্ধ সন্ন্যাসীৰ সৈতে বৌদ্ধ গীতৰ আগশাৰীৰ নৃত্যশিল্পীসকলৰ সৈতে আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় সহযোগিতামূলক কামৰ নেতৃত্ব দিছে আৰু প্ৰযোজনা কৰিছে, লগতে পশ্চিমীয়া শাস্ত্ৰীয় সুৰকাৰসকলৰ ৰচনাত নৃত্য কৰিছে৷ ১৯৯৪ চনত “দ্য ডন আফটাৰ’’ত পশ্চিমীয়া শাস্ত্ৰীয় নৃত্য-কথক-ফ্লেমেংকোৰ সৈতে জড়িত প্ৰথমখন ট্ৰিল’জীৰ সৃষ্টিশীল পৰিচালক-প্ৰযোজক-নৃত্যশিল্পী আছিল। নতুন দিল্লীত অনুষ্ঠিত ২০০৩ চনৰ ৬ষ্ঠ এবিলিম্পিকছৰ মুকলি আৰু সামৰণি অনুষ্ঠানৰ সৃষ্টিশীল পৰিচালকও আছিল। ২০১০ চনত কমনৱেলথ গেমছ দিল্লীৰ মুকলি আৰু সামৰণি অনুষ্ঠান অনুষ্ঠিত কৰিছিল৷ তেওঁ কেইবাটাও ভাৰতীয় শাস্ত্ৰীয় নৃত্য শৈলীৰ আগশাৰীৰ নৃত্যশিল্পীৰ সৈতে কেইবাখনো সহযোগিতামূলক ৰচনাৰ নেতৃত্ব দিছে আৰু প্ৰযোজনা কৰিছে। এইবোৰৰ উপৰি শোভনা নাৰায়ণে ভাৰতৰ ৰাষ্ট্ৰীয় ষ্টেডিয়ামত ভাৰতীয় স্বাধীনতা দিৱসৰ সোণালী জয়ন্তী উদযাপনৰ মুকলি অনুষ্ঠানত শাস্ত্ৰীয় নৃত্যৰ ক্ৰম, ১৯৯৭ বেগম হজৰত মহলৰ ওপৰত প্ৰথম স্বাধীনতা যুদ্ধৰ ওপৰত বেলে, গুৰু গোবিন্দ সিঙৰ খালছা পন্থৰ ত্ৰিশ বছৰীয়া উদযাপনৰ বাবে বেলে ১৯৯৯ চনত আদি কাৰ্যক্ৰমৰ দ্বাৰা নিজৰ কৃতিত্বৰ পৰিচয় দিব পাৰিছে৷
## তথ্য সূত্ৰ

শ্ৰেণী:নৃত্যশিল্পী
শ্ৰেণী:সংগীত নাটক একাডেমী বঁটা বিজয়ী
শ্ৰেণী:পদ্মশ্ৰী বঁটা বিজয়ী
ফিনলেণ্ডৰ মহিলা

ফিনলেণ্ডৰ নাৰীসকলে পুৰুষ সমাজত "উচ্চ মানৰ সমতা" আৰু "পৰম্পৰাগত সৌজন্যতা" আহৰণ কৰে। ১৯০৬ চনত ফিনলেণ্ডৰ নাৰীসমাজে ইউৰোপৰ প্ৰথম নাৰী হিচাপে ভোটাধিকাৰ লাভ কৰিবলৈ সক্ষম হৈছিল। ফিনলেণ্ডৰ বহু নাৰীয়ে ফিনলেণ্ডৰ সমাজত, শিক্ষা-বিদ্যাত, ব্যৱসায়ৰ ক্ষেত্ৰত যথোপযুক্ত গুৰুত্ব লাভ কৰে৷ ইয়াৰ উপৰি তেওঁলোকে ফিনলেণ্ডৰ চৰকাৰত বিশিষ্ট পদবী লাভ কৰিছে। ফিনলেণ্ডৰ ৰাজনীতিত বিদ্যমান প্ৰভাৱশালী নাৰীৰ ভিতৰত এটা উদাহৰণ হ’ল টাৰ্জা হাল’নেন, যি দেশৰ প্ৰথম মহিলা ৰাষ্ট্ৰপতি হৈছিল৷  তেওঁ ৰাষ্ট্ৰপতি হোৱাৰ আগতে ফিনলেণ্ডৰ বৈদেশিক মন্ত্ৰীৰ পদত আছিল। ধৰ্মৰ দিশত ফিনলেণ্ডৰ বেছিভাগ লোকেই *ইভানজেলিকেল লুথাৰিয়ান চাৰ্চ অৱ ফিনলেণ্ড*ৰ সদস্য ৷ আনহাতে ফিনলেণ্ডৰ আনটো প্ৰধান খ্ৰীষ্টান ধৰ্মগোষ্ঠী হৈছে ইষ্টাৰ্ন অৰ্থডক্স চাৰ্চ৷ তেনে এক প্ৰেক্ষাপটত ফিনলেণ্ডৰ নাৰীসকলক পুৰোহিত হিচাপে নিযুক্তি দিব পাৰি। অৰ্থনীতিৰ ক্ষেত্ৰত ফিনলেণ্ডৰ নাৰীসকলক "সাধাৰণতে আৰ্থিকভাৱে স্বাধীন" বুলি অভিহিত কৰা হৈছে। ২০০৬ চনত টেলিগ্ৰাফে লিখিছিল যে:ফিনলেণ্ডৰ মহিলাসকল পুৰুষতকৈ অধিক বৰ্হিমুখী আৰু তেওঁলোকৰ লগত সহজে সংযোজিত হ'ব পাৰি৷ তেওঁলোকৰ প্ৰায়ে তিনি-চাৰিটা ভাষাৰ ওপৰত দখল আছে। সমাজ আৰু ব্যৱসায়ত তেওঁলোকৰ স্থান আন বেছিভাগ সংস্কৃতিৰ নাৰীতকৈ সন্মানজনক আৰু উচ্চ।১৮৮০ৰ দশকত ফিনলেণ্ডৰ নাৰী আন্দোলন ছুওমেন নাইচিহডিষ্টীছত সংগঠিত হৈছিল। ই প্ৰথমটো ঢৌৰ নাৰীবাদক প্ৰতিনিধিত্ব কৰিছিল। ১৯০৬ চনত ভোটাধিকাৰৰ সৈতে নাৰীসকলক তেওঁলোকৰ মৌলিক সম অধিকাৰ প্ৰদান কৰা হৈছিল।

১৯৭০ চনত দ্বিতীয় ঢৌৰ নাৰীবাদৰ পৃষ্ঠপোষকতাত এক সংক্ষিপ্ত অথচ শক্তিশালী নাৰী আন্দোলন আৰম্ভ হয়। বৈবাহিক জীৱনত সংঘটিত হোৱা ধৰ্ষণক সেই সময়ত অপৰাধ বুলি গণ্য কৰা হোৱা নাছিল আৰু ঘৰুৱা হিংসাৰ বলি হোৱা লোকসকলেও সকলো ঠাইলৈ সহজে যাব পৰা নাছিল৷ নাৰীবাদীসকলে জনসাধাৰণৰ বাবে মুকলি হোৱা *ডে-কেয়াৰ* ব্যৱস্থাৰ বাবে যুঁজ কৰিছিল, আৰু কেৱল দৰমহা পোৱা প্ৰসূতিকালীন ছুটীৰ বাবেই নহয়, পিতৃত্বৰ ছুটীৰ অধিকাৰৰ বাবেও যুঁজিছিল। সম্প্ৰতি ফিনলেণ্ডত ২৬৩ দিনৰ বাবে পিতৃ-মাতৃক ছুটী দিয়াৰ নিয়ম আছে। কৰ্মক্ষেত্ৰত মহিলাৰ বিৰুদ্ধে বৈষম্য প্ৰদৰ্শন কৰাটো ফিনলেণ্ডত বেআইনী। বিশেষ আন্দোলনটোক সহায় কৰিবলৈ দুটা নাৰীবাদী গোট গঠন কৰা হৈছিল৷ *মাৰ্ক্সবাদী-নাৰীবাদী* (মাৰ্ক্সবাদী-নাৰীবাদী) আৰু *ৰঙা নাৰী* (ৰডকাৰিংগাৰ্না, পুনা-আকত)। ফিনলেণ্ডৰ নাৰীবাদীসকল ইউৰোপৰ অন্যান্য দেশ যেনে- ছুইডেন আৰু ছুইজাৰলেণ্ডৰ পৰা অনুপ্ৰাণিত হৈছিল। ১৯৭০ চনত ফিনলেণ্ডৰ নাৰীসকলৰ বাবে আন গুৰুত্বপূৰ্ণ গোটসমূহৰ ভিতৰত *ইউনিয়নি* আৰু দ্য *ফেমিনিষ্টছ* (ফেমিনিষ্ট-ফেমিনিষ্টৰ্না) অন্যতম।

## তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:নাৰীবাদ
শ্ৰেণী:নাৰীৰ অধিকাৰ
শ্ৰেণী:দেশভেদে নাৰী
২০২৩ চনৰ তুৰস্ক–চিৰিয়া ভূমিকম্প

২০২৩ চনৰ ৬ ফেব্ৰুৱাৰীত দক্ষিণ আৰু মধ্য তুৰস্কৰ লগতে উত্তৰ আৰু পশ্চিম ছিৰিয়াতো এটা বিপৰ্যয়জনক আৰু ধ্বংসাত্মক ৭.৮ মানৰ ভূমিকম্পই আঘাত কৰে।  গাজিয়ানেপ চহৰৰ পৰা ৩৪ কিলোমিটাৰ (২১ মাইল) পশ্চিমে পুৱা ০৪:১৭ বজাত টি আৰ টি (০১:১৭ ইউটিচি)ত সংঘটিত হয়, যাৰ তীব্ৰতা একাদশ (চৰম)। ৯ ঘণ্টাৰ পিছত ৭.৭ ম'মেণ্ট মেগ্ননিছিউৰ ভূমিকম্প সংঘটিত হয়, ইয়াৰ কেন্দ্ৰবিন্দু উত্তৰ–উত্তৰ-পূব দিশত ৯৫ কিলোমিটাৰ (৫৯ মাইল) কাহৰমনমাৰাছ প্ৰদেশত। ব্যাপক ক্ষতিসাধন হোৱাৰ লগতে লাখ লাখ লোকৰ মৃত্যু হয়। ১৯৩৯ চনৰ এৰজিনকান ভূমিকম্পৰ পিছত তুৰস্কত হোৱা আটাইতকৈ শক্তিশালী ভূমিকম্প, একে মাত্ৰাৰ, যাৰ লগতে ১৬৬৮ চনৰ উত্তৰ আনাতোলিয়া ভূমিকম্পৰ পিছত ই দেশখনৰ ইতিহাসত দ্বিতীয় শক্তিশালী ভূমিকম্প। ১২৬৮ চনৰ চিলিচিয়া ভূমিকম্পৰ পিছত তুৰস্কত আৰু ১৮২২ চনৰ আলেপ্পো ভূমিকম্পৰ পিছত ছিৰিয়াত এই ভূমিকম্প আটাইতকৈ মাৰাত্মক।লেভেণ্টত এতিয়ালৈকে হোৱা আটাইতকৈ শক্তিশালী ভূমিকম্পৰ ভিতৰত ই অন্যতম আৰু ২০১০ চনৰ হাইটি ভূমিকম্পৰ পিছত বিশ্বজুৰি হোৱা আটাইতকৈ মাৰাত্মক ভূমিকম্প ।  ১৯২৩ চনত তুৰস্কৰ সৃষ্টিৰ পিছত ই তুৰস্কৰ আটাইতকৈ মাৰাত্মক ভূমিকম্প। ইজিপ্ত, ইজৰাইল, পেলেষ্টাইন, লেবানন, চাইপ্ৰাছ আৰু তুৰস্কৰ ক'লা সাগৰৰ উপকূললৈকে ইয়াক অনুভৱ কৰা হৈছিল।

ভূমিকম্পৰ পিছত ২,১০০ৰো অধিক আফটাৰশ্বক হয়। এই ভূমিকম্পীয় ক্ৰমটো আছিল অগভীৰ ষ্ট্ৰাইক-স্লিপ ফল্টিঙৰ ফল। ২০২৩ চনৰ ২০ ফেব্ৰুৱাৰীলৈকে ৪৭,৮০০ তকৈ অধিক লোকৰ মৃত্যু নিশ্চিত কৰা হৈছে: তুৰস্কত ৪১,১০০ তকৈ অধিক, আৰু ছিৰিয়াত ৬,৬০০ তকৈ অধিক। শীতকালীন বৃহৎ ধুমুহাই উদ্ধাৰ প্ৰচেষ্টাত বাধাৰ সৃষ্টি কৰে, ধ্বংসাৱশেষত বৰফ পৰিল আৰু উষ্ণতা বহু পৰিমাণে হ্ৰাস পালে। অঞ্চলটোৰ জমা উষ্ণতাৰ বাবে জীৱিতসকল, বিশেষকৈ ধ্বংসাৱশেষৰ তলত আবদ্ধ হৈ থকা লোকসকলৰ হাইপোথাৰ্মিয়াৰ আশংকা বেছি। সামূহিকভাৱে এই ভূমিকম্পৰ ফলত ৮৪.১ বিলিয়ন মাৰ্কিন ডলাৰৰ ক্ষতি হোৱা বুলি অনুমান কৰা হৈছে, যাৰ ফলত ইয়াক অভিলেখৰ চতুৰ্থ ব্যয়বহুল ভূমিকম্পৰ ভিতৰত স্থান দিয়া হৈছে। তুৰস্কৰ আধুনিক ইতিহাসৰ ই আটাইতকৈ মাৰাত্মক প্ৰাকৃতিক দুৰ্যোগ।

## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:দুৰ্যোগ