open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
মণি কৃষ্ণস্বামী

**মণি কৃষ্ণস্বামী** ( ; জন্ম: ৩ ফেব্ৰুৱাৰী ১৯৩০ – মৃত্যু: ১২ জুলাই ২০০২) ভাৰতৰ তামিলনাডুৰ এজন কৰ্ণাটিক সংগীত কণ্ঠশিল্পী।

## পৰিয়াল
তাইৰ জন্ম নাম আছিল মণি পেৰুণ্ডেৱী। তেওঁৰ পিতৃ লক্ষ্মীনাৰসিংহচাৰী আছিল ভেল্লোৰ সংগীত সভাৰ সম্পাদক। মণিৰ বয়স ছবছৰ হওঁতে মাক মৰাগথাৱল্লীয়ে ভায়লিন বজাবলৈ শিকাইছিল। মণিৰ স্বামী কৃষ্ণস্বামী এজন সক্ৰিয় কলা প্ৰচাৰক।

## কৰ্ণাটিক সংগীতৰ প্ৰশিক্ষণ

কৰ্ণাটক সংগীতৰ কৃষ্ণস্বামীৰ প্ৰথম গুৰু আছিল গোপালাচাৰী নামৰ এজন পৰিয়ালৰ সংগীতজ্ঞ বন্ধু। কৃষ্ণস্বামীয়ে সৰুতে ৫০০ৰো অধিক গীত শিকিছিল। মাধ্যমিক শিক্ষা সমাপ্ত কৰি চেন্নাইৰ আদয়াৰত কলাক্ষেত্ৰৰ সংগীত চিৰোমণি পাঠ্যক্ৰমত নামভৰ্তি কৰে। কলাক্ষেত্ৰত তেওঁ ৰুক্মিণী দেৱী অৰুণ্ডেলে, টাইগাৰ বাৰাদাচাৰিয়াৰ আৰু পাপনসম শিৱনৰ দৰে ডয়েনৰ প্ৰভাৱত পৰিছিল।

ক্ষেত্ৰখনৰ পাঁচজন দৈত্যৰ পৰা কৰ্ণাটক সংগীত শিকাৰ গৌৰৱ তাইৰ আছে যিসকল আছিল লোভনীয় সংগীত কালানিধি বঁটাও লাভ কৰা। সেইবোৰ হ’ল: মহীশূৰ বাসুদেৱাচাৰ, বুদালুৰ কৃষ্ণমূৰ্তি শাস্ত্ৰী, 
মুছিৰি সুব্ৰমণীয়া আয়েৰ, বাঘ বৰাদাচাৰিয়াৰ আৰু পাপনাসম শিৱন।

মণিয়ে মুছিৰি পৰম্পৰা অনুসৰণ কৰিছিল। মুছিৰি সুব্ৰমণীয়া আয়েৰৰ ৰচনাসমূহ জনপ্ৰিয় কৰাৰ ক্ষেত্ৰত তেওঁ আছিল এক গুৰুত্বপূৰ্ণ ব্যক্তি।

## সংগীতৰ যাত্ৰা

কৃষ্ণস্বামীক ভাৰত চৰকাৰে বাছি লৈছিল, আৰু তেতিয়াৰ ছোভিয়েট ইউনিয়নত (১৯৮৯) আৰু জাৰ্মানীত (১৯৯১) অনুষ্ঠিত ভাৰতীয় উৎসৱত সংগীত কনচাৰ্ট পৰিবেশন কৰিছিল। ভাৰতৰ ভিতৰত আৰু আন বহু দেশত তেওঁ অসংখ্য সংগীত কনচাৰ্ট পৰিবেশন কৰিছে। কম সময়ৰ বাবে ছান ফ্ৰান্সিস্কো বিশ্ববিদ্যালয়ৰ অতিথি অধ্যাপক আছিল।

কৃষ্ণস্বামী আছিল তিৰুমালা তিৰুপতি দেৱস্থানত আস্থানা বিদ্বান।

দেশীকাৰৰ অচুত সতকমক প্ৰাচীন প্ৰাকৃত ভাষাত পৰিবেশন কৰি সংগীতৰ ৰূপ ধাৰণ কৰিছিল।

এগৰাকী সুপৰিচিত সংগীত সমালোচক চুববুডুৱে তেওঁৰ কণ্ঠক সোণালী আৰু মৃদু বুলি প্ৰশংসা কৰিছিল।

## পুৰস্কাৰ

* সংগীত চূড়ামণি, ১৯৭৯ চনত শ্ৰীকৃষ্ণ গণ সভাৰ। 
* কলাইমামণি, ১৯৯১ চনত তামিলনাডু ৰাজ্য চৰকাৰৰ দ্বাৰা।
* সংগীতা কালানিধি, ১৯৯২ চনত মাদ্ৰাজ মিউজিক একাডেমী।
* সংগীত নাটক অকাডেমী বঁটা, ১৯৮৭ চনত সংগীত নাটক অকাডেমী।
* পদ্মশ্ৰী, ২০০২ চনত

## মৃত্যু
কৃষ্ণস্বামীয়ে ২০০২ চনৰ ১২ জুলাই শুকুৰবাৰে ৭২ বছৰ বয়সত হৃদযন্ত্ৰৰ ক্ৰিয়া বন্ধ হৈ মৃত্যুমুখত পৰে।

## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:সংগীতজ্ঞ
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় মহিলা কণ্ঠশিল্পী
শ্ৰেণী:গায়িকা
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ৰাষ্ট্ৰীয় বঁটা আৰু সন্মান
শ্ৰেণী:পদ্মশ্ৰী বঁটা বিজয়ী
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় নাৰী
ৰাম দুলাৰী সিনহা

**ৰাম দুলাৰী সিনহা**  (  ; ৮ ডিচেম্বৰ ১৯২২ – ৩১ আগষ্ট ১৯৯৪) এগৰাকী জাতীয়তাবাদী, স্বাধীনতা সংগ্ৰামী, কংগ্ৰেছৰ সংসদ সদস্য, কেন্দ্ৰীয় মন্ত্ৰী, আৰু ৰাজ্যপাল আছিল। বিহাৰৰ প্ৰথমগৰাকী মহিলাই স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী লাভ কৰাৰ লগতে বিহাৰৰ পৰা ৰাজ্যপাল হিচাপে নিযুক্তি পোৱা প্ৰথমগৰাকী মহিলাও। ইয়াৰ উপৰিও তেওঁ আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় শ্ৰমিক সংস্থাৰ নিৰ্বাচিত উপাধ্যক্ষ আছিল।

সিনহা এগৰাকী বিশিষ্ট ব্যক্তিত্ব সম্পন্ন মহিলা আছিল, ক্ৰমে পাটনা লোকসভা সমষ্টি আৰু শ্বেওহৰ লোকসভা সমষ্টিৰ পৰা সংসদ লোকসভাৰ সদস্য হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল। সীতামড়ী জিলাৰ মাজৰগঞ্জ বিধান সভা সমষ্টিৰ পৰা প্ৰথম বিহাৰ বিধানসভাৰ সদস্য হোৱাৰ লগতে কেইবাবাৰো গোপালগঞ্জ বিধান সভা সমষ্টিৰ পৰাও বিধানসভালৈ নিৰ্বাচিত হৈছিল।

বিহাৰৰ পৰা অহা এই গৰাকী ৰাজনীতিবিদে বিভিন্ন কেন্দ্ৰীয় মন্ত্ৰালয়ত মন্ত্ৰী পদত অধিষ্ঠিত হৈছিল। শক্তিশালী শৈক্ষিক পটভূমিৰ অধিকাৰী ছাত্ৰীগৰাকীয়ে স্বাধীনতা আন্দোলনত সক্ৰিয়ভাৱে অংশগ্ৰহণ কৰিছিল আৰু স্বাধীনতাৰ পিছতো শ্ৰমিক শ্ৰেণীৰ অধিকাৰৰ পোষকতাত উৎসৰ্গিত হৈ আছিল। অসংখ্য শ্ৰমিক সংগঠনত নেতৃত্বৰ ভূমিকা পালন কৰি যৌতুক ব্যৱস্থা, পূৰদাহ ব্যৱস্থা, অস্পৃশ্যতাৰ দৰে সামাজিক বিষয়ৰ বিৰুদ্ধে প্ৰচাৰ চলাইছিল।

## স্বাধীনতা আন্দোলন আৰু প্ৰাৰম্ভিক ৰাজনৈতিক জীৱন
বিহাৰৰ গোপালগঞ্জৰ পৰা অহা সিনহাই ভাৰতীয় স্বাধীনতা আন্দোলনৰ সৈতে গভীৰভাৱে জড়িত আছিল। সিনহাৰ নামটোৱে বিহাৰত অপৰিসীম সন্মান লাভ কৰিছে, তেওঁৰ উল্লেখযোগ্য অৱদানৰ বাবে। তেওঁৰ সমগ্ৰ পৰিয়ালটো স্বাধীনতা আন্দোলনত গভীৰভাৱে নিয়োজিত আছিল। ১৯৪৭-৪৮ চনত বিহাৰ প্ৰদেশ যুৱ কংগ্ৰেছৰ সাধাৰণ সম্পাদকৰ ভূমিকা গ্ৰহণ কৰিছিল। সমান্তৰালভাৱে ৰাজনৈতিক ক্ষেত্ৰখনৰ ভিতৰত নিজৰ নিষ্ঠা আৰু নেতৃত্ব প্ৰদৰ্শন কৰি বিহাৰ মহিলা কংগ্ৰেছৰ সংগঠন সম্পাদক হিচাপে নিযুক্তি লাভ কৰে।

১৯৫১ চনৰ বিধানসভা নিৰ্বাচনৰ সময়ত বিহাৰৰ মাজৰগঞ্জ সমষ্টিত জয়লাভ কৰি তেওঁৰ ৰাজনৈতিক যাত্ৰা আৰম্ভ হয়। পিছলৈ ১৯৬২ চনত তৃতীয় লোকসভাত পাটনা লোকসভা সমষ্টিক প্ৰতিনিধিত্ব কৰে।

## কেন্দ্ৰীয় ৰাজ্যিক মন্ত্ৰী আৰু কেৰালাৰ ৰাজ্যপাল হিচাপে

পৰৱৰ্তী বছৰবোৰত ১৯৬৯ আৰু ১৯৭২ চনত গোপালগঞ্জ সমষ্টিৰ পৰা বিহাৰ বিধান সভালৈ একেৰাহে পুনৰ নিৰ্বাচিত হয়। ১৯৭১ চনৰ পৰা ১৯৭৭ চনলৈকে বিহাৰ চৰকাৰত ৰাজ্যিক কেবিনেট মন্ত্ৰী হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰি শ্ৰম আৰু নিয়োগ, পৰ্যটন, চুগাৰ কেন, সমাজ কল্যাণ, আৰু সংসদীয় পৰিক্ৰমা সুচাৰুৰূপে চম্ভালিছিল।

ইয়াৰ পিছত ১৯৮৪ চনৰ পৰা ১৯৮৫ চনলৈকে ১৯৮৪ চনৰ ৭ ফেব্ৰুৱাৰীৰ পৰা ১৯৮৪ চনৰ ৩১ অক্টোবৰলৈ প্ৰধানমন্ত্ৰী ইন্দিৰা গান্ধী আৰু ১৯৮৪ চনৰ ৪ নৱেম্বৰৰ পৰা ১৯৮৫ চনৰ ২৫ ছেপ্টেম্বৰলৈ ৰাজীৱ গান্ধীৰ অধীনত ভাৰত চৰকাৰত দুবাৰকৈ কেন্দ্ৰীয় গৃহ ৰাজ্যিক মন্ত্ৰীৰ পদত অধিষ্ঠিত হয়।

## ৰাম দুলাৰী সিনহা, কেৰালাৰ ৰাজ্যপাল হিচাপে
১৯৮৮ চনৰ ২৩ ফেব্ৰুৱাৰীৰ পৰা ১৯৯০ চনৰ ১২ ফেব্ৰুৱাৰীলৈকে তেওঁ কেৰালাৰ ৰাজ্যপাল হয়।

## তথ্যসূত্ৰ
সৰলা গ্ৰেৱাল

**সৰলা গ্ৰেৱাল**  ( ৪ অক্টোবৰ ১৯২৭ – ২৯ জানুৱাৰী ২০০২) ভাৰতৰ দ্বিতীয়গৰাকী মহিলা ভাৰতীয় প্ৰশাসনিক সেৱাৰ বিষয়া আছিল, যেতিয়া তেওঁ ১৯৫২ চনত আই এ এছত যোগদান কৰিছিল।মধ্যপ্ৰদেশৰ ৰাজ্যপাল (১৯৮৯–১৯৯০) আছিল। ৰাজীৱ গান্ধীৰ প্ৰধান সম্পাদিকা আছিল।

ওপৰত উল্লেখ কৰা পদবোৰৰ উপৰিও চিমলাৰ প্ৰথম উপায়ুক্ত, ডব্লিউ এইচ অ’ আৰু ইউনিচেফৰ প্ৰধানমন্ত্ৰীৰ সচিব আছিল।

## কৰ্মজীৱন
জাট শিখ পৰিয়ালত জন্মগ্ৰহণ কৰা গ্ৰেৱালে হন্স ৰাজ মহিলা মহাবিদ্যালয় ৰ পৰা স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰে। স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰাৰ পিছত ১৯৫২ চনত আই এ এছত যোগদান কৰে।তাৰ পিছত ১৯৫৬ চনত ডেপুটি কমিছনাৰ হিচাপে ভাৰতৰ ভিতৰতে দেশজুৰি এই পদত নিযুক্তি পোৱা প্ৰথমগৰাকী মহিলা হিচাপে কাৰ্য নিৰ্বাহ কৰে। স্বাস্থ্য, শিক্ষা আৰু সমাজ কল্যাণমূলক আঁচনিৰ ওপৰত বিশেষ গুৰুত্ব আৰোপ কৰি উন্নয়নশীল দেশসমূহৰ সমাজ সেৱাৰ ওপৰত এল এছ ইত ব্ৰিটিছ কাউন্সিল বৃত্তি লাভ কৰে।

১৯৬৩ চনত পঞ্জাৱত স্বাস্থ্য সচিব হোৱাৰ লগতে তেওঁৰ কাৰ্যকালত পঞ্জাবে ৰাষ্ট্ৰীয় পৰিয়াল কল্যাণৰ বাবে চাৰিটা বঁটা লাভ কৰে। ১৯৮৫ চনত গ্ৰেৱালক প্ৰধানমন্ত্ৰীৰ সম্পাদক নিযুক্তি দিয়া হয়।
জীৱনৰ পিছৰ কালছোৱাত তেওঁ ট্ৰিবিউন ট্ৰাষ্টৰ অধ্যক্ষ হয় যিটো তেওঁ মৃত্যুৰ আগলৈকে চলাই থাকে।

মৃত্যুৃৃ
২০০২ চনৰ ২৯ জানুৱাৰীত পালমোনাৰী যক্ষ্মা আৰু দীৰ্ঘদিনীয়া বৃক্ক বিকলতাৰ বাবে গ্ৰেৱালৰ মৃত্যু হয়।

## তথ্যসূত্ৰ
চুদান

**চুদান** (আৰবী: السودان, Sūdān), আনুষ্ঠানিকভাৱে **চুদান গণৰাজ্য**, উত্তৰ-পূৱ আফ্ৰিকাৰ এখন দেশ। ইয়াৰ উত্তৰত মিচৰ, পশ্চিমত চাদ, উত্তৰ-পশ্চিমত লিবিয়া, পূৱত লোহিত সাগৰ, দক্ষিণ-পূৱত ইৰিত্ৰিয়া আৰু ইথিঅ'পিয়া, আৰু দক্ষিণত দক্ষিণ চুদান অৱস্থিত। ২০২৪ চনৰ হিচাপত চুদানৰ জনসংখ্যা ৫ কোটি আৰু ইয়াৰ আয়তন ১,৮৮৬,০৬৮ বৰ্গ কিলোমিটাৰ (৭২৮,২১৫ বৰ্গমাইল), যাৰ ফলত ই আফ্ৰিকাৰ তৃতীয় বৃহত্তম দেশ আৰু আৰব লীগৰ তৃতীয় বৃহত্তম দেশ। ২০১১ চনত দক্ষিণ চুদান বিচ্ছিন্ন হোৱাৰ আগলৈকে আফ্ৰিকা আৰু আৰব লীগৰ ক্ষেত্ৰফল অনুসৰি ই আছিল সৰ্ববৃহৎ দেশ;  তেতিয়াৰ পৰাই দুয়োটা খিতাপ আলজেৰিয়াৰ হাতত আছে। চুদানৰ ৰাজধানী আৰু জনবহুল চহৰখন হৈছে খাৰ্তুম। 

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:দেশ
শ্ৰেণী:গণৰাজ্য
শ্ৰেণী:চুদান
ইতি মৃণালিনী

**ইতি মৃণালিনী **  () ২০১১ চনত বাংলা চলচ্চিত্ৰ নিৰ্মাতা অপৰ্ণা সেনৰ দ্বাৰা পৰিচালিত এখন ভাৰতীয় নাট্যধৰ্মী ছবি। সেনে ৰঞ্জন ঘোষৰ সৈতে সহযোগিতাৰে কাহিনী আৰু চিত্ৰনাট্য ৰচনা কৰিছিল। এই ছবিখনৰ প্ৰযোজক আছিল শ্ৰী ভেংকটেশ ফিল্মছ প্ৰাইভেট লিমিটেডৰ শ্ৰীকান্ত মহতা আৰু মহেন্দ্ৰ ছোনীয়ে। কিছুমান সমালোচকে *মিষ্টাৰ আৰু মিচেছ আয়াৰ* আৰু *৩৬ চৌৰিংগী লেন*ৰ সৈতে এইখনক তেওঁৰ শ্ৰেষ্ঠ কৰ্মসমূহৰ ভিতৰত অন্যতম বুলি গণ্য কৰে।

এক দশকৰো অধিক ব্যৱধানৰ অন্তত এইখনেই আছিল সেন পৰিচালনা কৰা প্ৰথমখন বাংলা ছবি। তেওঁৰ পূৰ্বৰ ছবি আছিল ২০০০ চনৰ পাৰমিতাৰ এক দিন। ইতি মৃনালিনীক পৰিচালকৰ প্ৰথম মূলসুঁতিৰ উদ্যোগ হিচাপে দেখা যায়। এইখন অতীতৰ এগৰাকী বৃদ্ধ বঙালী তাৰকা অভিনেত্ৰী মৃনালিনীৰ জীৱনৰ ওপৰত কেন্দ্ৰীভূত, যিয়ে নিজৰ পাৰ হৈ অহা জীৱনটোক উভতি চায়। অপৰ্ণা সেনে বৰ্তমানৰ মৃণালিনীৰ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰাৰ বিপৰীতে তেওঁৰ কন্যা কংকনা সেন শৰ্মাই মৃণালিনীৰ যুৱাৱস্থা চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছে।[2] ছবিখনত সহযোগী চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছে ৰজত কাপুৰ, প্ৰিয়াংশু চেটাৰ্জী, কৌশিক সেন, লকেট চেটাৰ্জী আৰু জাৰ্মান অভিনেতা চুজেন বাৰ্নাৰ্ট। কংকণাৰ বাহিৰে সমগ্ৰ অভিনেতা-অভিনেত্ৰী অপৰ্ণা সেনৰ ছবিত নতুন।

এইখনে আছিল প্ৰথমবাৰৰ বাবে সেনে চিত্ৰনাট্যকাৰৰ সৈতে সহযোগিতা কৰা, আৰু বাংলা সংস্কৰণৰ সৈতে একেলগে হিন্দী ভাষাত ৰাষ্ট্ৰীয় পৰ্যায়ত মুক্তি পোৱা সেনৰ এইখন প্ৰথমখন ছবি। ইয়াৰ উপৰিও সেন আৰু তেওঁৰ কন্যাই প্ৰথমবাৰৰ বাবে একেটা চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছে।

## তথ্য সংগ্ৰহ

## বাহ্যিক সংযোগ
* 
 শ্ৰেণী:ভাৰতৰ নাৰী সম্পৰ্কীয় চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:বঙালী চলচ্চিত্ৰ
 শ্ৰেণী:২০১০ বৰ্ষৰ চলচ্চিত্ৰ
অনিতা শৰ্মা (নৃত্যশিল্পী)

**অনিতা শৰ্মা** () ভাৰতৰ অসমৰ এগৰাকী সত্ৰীয়া নৃত্যশিল্পী। অসমীয়া লোক সংস্কৃতি আৰু সত্ৰীয়া নৃত্যৰ ওপৰত বিস্তৃত গৱেষণা কৰি আহিছে। ২০১৪ চনত সত্ৰীয়া নৃত্যৰ বাবে সংগীত নাটক অকাডেমী বঁটা লাভ কৰে। 

## জীৱনী
১৯৬৯ চনৰ ১ মাৰ্চত অসমৰ ডিব্ৰুগড়ত অনিতা শৰ্মাৰ জন্ম হৈছিল। শৈশৱৰ পৰাই ভাৰতীয় শাস্ত্ৰীয় নৃত্যৰ প্ৰতি আগ্ৰহী আছিল। মাত্ৰ সাত বছৰ বয়সতে তাই সত্ৰীয়া শিকিবলৈ আৰম্ভ কৰিছিল। 
প্ৰথমে ৰোজশ্বৰ শইকীয়া বায়নৰ অধীনত আৰু পিছলৈ যতীন গোস্বামীৰ অধীনত সত্ৰীয়া নৃত্যৰ প্ৰশিক্ষণ লৈছিল।
গোৰিমা হাজৰিকা আৰু কেলুচৰণ মহপাত্ৰৰ অধীনত ওড়িছী নৃত্যৰ প্ৰশিক্ষণো লৈছে। অসমীয়া সাহিত্যত স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী লাভ কৰিছে।

## ব্যক্তিগত জীৱন
তেওঁৰ স্বামী সমৰ শৰ্মা।  
তেওঁৰ কন্যা আৰহি কৌশিকও এগৰাকী সত্ৰীয়া আৰু ওড়িছী নৃত্যশিল্পী।

## কৰ্মজীৱন
গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা অসমীয়া সাহিত্যত স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী লাভ কৰা অনিতাই সত্ৰীয়া নৃত্য ৰূপৰ ওপৰত বিস্তৃত গৱেষণামূলক কাম কৰি গৱেষণাৰ ফলাফল তেওঁৰ নৃত্য নৃত্য পৰিচালনাত ব্যৱহাৰ কৰিছে।  
দূৰদৰ্শনৰ এগৰাকী 'এ' গ্ৰেড শিল্পী আৰু ইণ্ডিয়ান কাউন্সিল ফৰ কালচাৰেল ৰিলেচনৰ এগৰাকী এম্পেনেল শিল্পী।  
'অনুনাদ' আলোচনীতো নৃত্যৰ ওপৰত কেইবাটাও প্ৰবন্ধ লিখিছে।

অনিতাই ভাৰতৰ প্ৰধান নৃত্য মহোৎসৱ যেনে খাজুৰাহো নৃত্য মহোৎসৱ, কনাৰ্ক নৃত্য মহোৎসৱ, দিল্লী আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় কলা মহোৎসৱ, ভাৰতীয় নৃত্য মহোৎসৱ, আৰু শাস্ত্ৰীয় নৃত্যৰ ভাগ্যচন্দ্ৰ ৰাষ্ট্ৰীয় মহোৎসৱত কণ্ঠদান কৰি সংগীত নাটক অকাডেমীৰ অধীনত দেশৰ বিভিন্ন প্ৰান্ততো অনুষ্ঠান পৰিৱেশন কৰিছে।
ভাৰতৰ বাহিৰত ইণ্ডিয়ান কাউন্সিল ফৰ কালচাৰেল ৰিলেচনৰ জৰিয়তেও তেওঁ ছিডনী ডান্স ফেষ্টিভেল আৰু নিউয়ৰ্কৰ ইৰেজিং বৰ্ডাৰছ এণ্ড ড্ৰাইভ ইষ্ট ফেষ্টিভেলকে ধৰি বিভিন্ন স্থানত অনুষ্ঠান পৰিৱেশন কৰিছে।

অনিতা গুৱাহাটীৰ অভিনয় নৃত্য একাডেমীৰ প্ৰতিষ্ঠাপক পৰিচালক, য'ত তেওঁ সত্ৰীয়া নৃত্যৰ প্ৰশিক্ষণ প্ৰদান কৰে আৰু প্ৰতি বছৰে 'পৰমপাৰা নৃত্য আৰু সংগীত উৎসৱ' আয়োজন কৰে। ২০১০ চনত অনিতা আৰু তেওঁৰ স্বামী সামাদে পৰমপাৰা উৎসৱ আৰম্ভ কৰে।

## গৱেষণা
ভাৰত চৰকাৰৰ সাংস্কৃতিক বিভাগৰ মানৱ সম্পদ উন্নয়ন মন্ত্ৰালয়ে "সত্ৰীয়া নৃত্যত অসমৰ লোক-উপাদানৰ বিভিন্ন ৰূপ" বিষয়ৰ ওপৰত গৱেষণা কৰিবলৈ অনিতাক দুবছৰীয়া জুনিয়ৰ ফেল'শ্বিপ প্ৰদান কৰে। সংগীত নাটক অকাডেমীৰ সত্ৰীয়া কেন্দ্ৰৰ অধীনত অসমৰ এক অনন্য সাংস্কৃতিক পৰম্পৰা "ওজাপালি"ৰ ওপৰতো তেওঁ গৱেষণা কৰিছিল। 

## বঁটা আৰু সন্মান

* ২০১২ চনত ভুৱনেশ্বৰত আন্তৰ্জাতিক নৃত্য কংগ্ৰেছৰ সময়ত অনিতাই নৃত্য বিদুষী উপাধি প্ৰদান কৰি সন্মানিত হয়। 
* ২০১৩ চনত ভুৱনেশ্বৰৰ দেৱদাসী ৰাষ্ট্ৰীয় নৃত্য মহোৎসৱ সমিতিৰ দ্বাৰা প্ৰতিষ্ঠা কৰা দেৱদাসী বঁটা লাভ কৰে। 
* ২০১৪ চনত অনিতা শৰ্মাই সত্ৰীয়া নৃত্যৰ বাবে সংগীত নাটক অকাডেমী বঁটা লাভ কৰে। 
* ২০২৪ চনত তেওঁ পংকজ চৰণ অডিচি ৰিচাৰ্চ ফাউণ্ডেশ্যনৰ মহাৰী বঁটা লাভ কৰে।

## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:নৃত্যশিল্পী
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় নাৰী
প্ৰভা ৰাও

**প্ৰভা ৰাও**  ( ৪ মাৰ্চ ১৯৩৫ – ২৬ এপ্ৰিল ২০১০) এগৰাকী ভাৰতীয় ৰাজনীতিবিদ আৰু মৃত্যুৰ সময়ত ভাৰতৰ ৰাজস্থান ৰাজ্যৰ ৰাজ্যপাল আছিল। ২০১০ চনৰ ২৫ জানুৱাৰীত শিমলাত উৰ্মিলা সিঙে দায়িত্ব লোৱাৰ পিছত হিমাচল প্ৰদেশৰ ৰাজ্যপালৰ পৰা বদলি হোৱাৰ পিছত তেওঁক ৰাজস্থানৰ ৰাজ্যপাল হিচাপে নিযুক্তি দিয়া হয়।  প্ৰথম অৱস্থাত ৰাজস্থানৰ পূৰ্বৰ ৰাজ্যপাল এছ. সিঙে হিমাচল প্ৰদেশৰ ৰাজ্যপালৰ দায়িত্বৰ লগতে ৰাজস্থানৰ ৰাজ্যপাল হিচাপে অতিৰিক্ত দায়িত্ব লাভ কৰে। ২০০৮ চনৰ ১৯ ​​জুলাইৰ পৰা হিমাচল প্ৰদেশৰ ৰাজ্যপালৰ দায়িত্ব পালন কৰি মহাৰাষ্ট্ৰ প্ৰদেশ কংগ্ৰেছ কমিটীৰ প্ৰাক্তন সভানেত্ৰী হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল। তেওঁ ৱৰ্ধাৰ পৰাই আহিছিল আৰু তেওঁৰ অৰুণ ৱাছু নামৰ এজন ভাতৃ আছে।

ত্ৰয়োদশ লোকসভাত সংসদৰ সদস্য আছিল আৰু মহাৰাষ্ট্ৰৰ ৱাৰ্ধা (লোকসভা সমষ্টি)ৰ পৰা নিৰ্বাচিত হৈছিল। ১৯৭২ চনত পুলগাঁৱৰ পৰা প্ৰথমবাৰৰ বাবে মহাৰাষ্ট্ৰ বিধানসভালৈ নিৰ্বাচিত হয়।

তেওঁ এগৰাকী প্ৰাক্তন খেলুৱৈ আছিল আৰু তেওঁ মহাৰাষ্ট্ৰক প্ৰতিনিধিত্ব কৰিছিল লং জাম্প, হাই জাম্প, হাৰ্ডলছ, ডিস্কাছ থ্ৰ’, আৰু দৌৰত। সংগীত শিল্পী হিচাপে ৰাজনীতি আৰু সংগীতত স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী লাভ কৰিছিল।

## মৃত্যু
২০১০ চনৰ ২৬ এপ্ৰিলত নতুন দিল্লীৰ যোধপুৰ ঘৰত হাৰ্ট এটেকত আক্ৰান্ত হৈ ৰাউৰ মৃত্যু হয়। তেওঁ ৰাজস্থানৰ একেৰাহে দ্বিতীয়গৰাকী ৰাজ্যপাল হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰি মৃত্যুবৰণ কৰে।

## তথ্যসূত্ৰ
ছুয়ে

**ছুয়ে, জুয়ে, ছুয়া, জুহে বা ছুহে** মুইস্কাৰ ধৰ্মত সূৰ্যৰ দেৱতা আছিল। তেওঁৰ বিবাহ হৈছিল চন্দ্ৰ দেৱী চিয়াৰ সৈতে। মুইস্কা আৰু তেওঁলোকৰ সংঘ আমেৰিকাৰ চাৰিটা উন্নত সভ্যতাৰ ভিতৰত অন্যতম আছিল; তেওঁলোকে এণ্ডিজৰ আলটিপ্লানো কুণ্ডিবোয়াচেন্সত নিজৰ ধৰ্ম গঢ়ি তুলিছিল। ছিবছাকুমৰ অনুকৰণ কৰা সূৰ্য্য আৰু বৰষুণৰ দেৱতা দুয়োটাই তেওঁলোকৰ কৃষিৰ বাবে অতি গুৰুত্বপূৰ্ণ আছিল।
## বৰ্ণনা

ছিমিছাংগাই পোহৰ আৰু জগত সৃষ্টি কৰাৰ পিছত তেওঁ ক্ৰমে চন্দ্ৰ আৰু সূৰ্য্যক প্ৰতিনিধিত্ব কৰিবলৈ চিয়া আৰু ছুয়ে সৃষ্টি কৰে। স্পেনিছ বিজয়ী গনজালো জিমেনেজ ডি কুৱেছাডাই মুইস্কাৰ বিষয়ে লিখিছে: "তেওঁলোকৰ সকলো বস্তুৰ সৃষ্টিকৰ্তা হিচাপে সূৰ্য্য আৰু চন্দ্ৰ আছে আৰু তেওঁলোকে বিশ্বাস কৰে যে, তেওঁলোক পতি-পত্নী হিচাপে একেলগে আছে আৰু পৰিষদ সৃষ্টি কৰিছে"।

চিয়া দক্ষিণ মুইস্কা কনফেডাৰেচনৰ জিপাৰ সৈতে সম্পৰ্কিত হোৱাৰ বিপৰীতে ছুয়ে উত্তৰ মুইস্কাৰ জেকসমূহ পৰিচালনা কৰিছিল। লগতে ৰামিৰিকিৰ কেচিক ছুয়েৰ সৈতে সম্পৰ্কিত আছিল।

বৰ্তমান সূৰ্য্যৰ চহৰ ছ’গামোছ’ নামেৰে জনাজাত চুগামুক্সিৰ সূৰ্য্যৰ মন্দিৰত ছুয়েক পূজা কৰা হৈছিল। ছুয়েৰ বুলি কোৱা আন মন্দিৰসমূহ আছিল বাকাটা আৰু গুয়াটাভিটাত। ছ'গামোছ'ৰ মূল সূৰ্য্য মন্দিৰটো স্পেনিছ বিজয়ীসকলৰ মশালৰ জুইত ধ্বংস হৈছে।

গ্ৰীষ্মকালীন অনন্তকালৰ তাৰিখত মুইস্কা সম্ভ্ৰান্ত লোকসকলে শোভাযাত্ৰা কৰি মন্দিৰসমূহলৈ গৈছিল আৰু তাত তেওঁলোকে বছৰেকীয়া শস্যৰ আশীৰ্বাদ বিচাৰি বলিদান দিছিল। এই দিৱসটো ভৱিষ্যৎ প্ৰজন্মৰ সৈতে উদযাপন কৰে নিজৰ শৰীৰত ৰং সানি চিচাত মদ্যপান কৰা ৰাইজে। তেওঁলোকে নিজৰ ছাঁকো আৰাধনা কৰিছিল কাৰণ তেওঁলোকে বিশ্বাস কৰিছিল যে ছুৱে তেওঁলোকক নিজৰ ব্যক্তিগত দেৱতা দিছিল যিটো তেওঁলোকে গোটেই দিনটো লগত লৈ ফুৰিছিল।

## তথ্য সূত্ৰ

শ্ৰেণী:দেৱ-দেৱী
শ্ৰেণী:ধৰ্ম
এম এছ শীলা

**এম এছ শীলা** () এগৰাকী কৰ্ণাটিক শাস্ত্ৰীয়, লঘু সংগীত আৰু ভক্তিমূলক গায়িকা। শাস্ত্ৰীয় আৰু লঘু সংগীত দুয়োটাতে এগৰাকী AIR আৰু দূৰদৰ্শন শিল্পী। ২০১৯ চনত ভাৰতৰ ৰাষ্ট্ৰপতিগৰাকীয়ে সংগীত নাটক একাডেমী বঁটাৰে সন্মানিত কৰিছিল।

## জীৱনী
এম এছ শীলাই সংগীতৰ প্ৰাৰম্ভিক নিৰ্দেশনা লাভ কৰিছিল মাতৃ এম.এন.ৰত্ন ৰ পৰা, তেওঁৰ মাতৃ এগৰাকী সংগীতজ্ঞ আছিল। পিছলৈ তেওঁ আৰ অফত যোগদান কৰে। শ্ৰীকান্তনৰ পৰা কৰ্ণাটক সংগীত শিকি অব্যাহত ৰাখিছিল।

## গায়ক কেৰিয়াৰ

এম এছ শীলাই অল ইণ্ডিয়া ৰেডিঅ’, বেংগালুৰুৰ দ্বাৰা প্ৰযোজিত ‘শ্ৰীবিদ্যাদৰ্শন’ (জয়চমৰাজেন্দ্ৰ ৱাডিয়াৰৰ ৰচনা), ‘নিনাদা’ (বীনে শেশান্নাৰ ৰচনা) আৰু ′সদাশিৱ মাধুৰ্য′ (মহীশূৰ সদাশিৱ ৰাওৰ ৰচনা) ধাৰাবাহিকৰ দৰে এলবামৰ বাবে গীত গাইছে।

## ভাৰতীয় শাস্ত্ৰীয় সংগীতলৈ অৱদান

শীলা আৰু তেওঁৰ স্বামীয়ে হামসাধৱনী সৃষ্টিৰ জৰিয়তে বহু সংগীত কৰ্মশালা, যুৱক-যুৱতী আৰু অভিজ্ঞ সংগীতজ্ঞৰ অনুষ্ঠানৰ আয়োজন কৰে। হামসাধ্বনী সৃষ্টিৰ দ্বাৰাও বাৰ্ষিক হামসাধ্বনী উৎসৱ পালন কৰা হয়। ′হামসাধ্বনীপুৰস্কাৰ′ৰ জৰিয়তেও ক্ষেত্ৰখনৰ মহান সাফল্য সকলক সম্বৰ্ধনা জনায়।

## পুৰস্কাৰ আৰু সন্মান

* ২০১৯ চনত মাদ্ৰাজ মিউজিক একাডেমীৰ পৰা সংগীত কলা আচাৰ্য।
* কৰ্ণাটক চৰকাৰৰ পৰা ৰাজোৎসৱ প্ৰশস্তি। 
* Ganakalashree গণকলা পৰিষদ দ্বাৰা।
* দ্য একাডেমী অৱ মিউজিকৰ দ্বাৰা চৌদৈয়া বঁটা।

## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:গায়িকা
শ্ৰেণী:সংগীতজ্ঞ
ছিবছাকুম

**ছিবছাকুম** বা চিচেবাচুন হৈছে প্ৰাক-কলম্বিয়ান যুগত আলটিপ্লানো কুণ্ডিবোয়াচেন্সত বাস কৰা মুইস্কা ধৰ্মৰ বৰষুণ আৰু বজ্ৰপাতৰ দেৱতা। 

## বিৱৰণ
কাহিনী মতে, ছিবছাকুমৰ খং উঠিলে তেওঁ সমতল ভূমিলৈ প্ৰচণ্ড বৰষুণ পঠিয়াইছিল, যাৰ ফলত নদীবোৰ বানপানীত বুৰ গৈছিল, কৃষি আৰু মুইস্কাৰ ঘৰ (বোহিঅ’) ধ্বংস হৈছিল। যেতিয়া বৰষুণ শেষ হৈছিল আৰু সূৰ্য পুনৰ জিলিকি উঠিছিল, যাৰ ফলত কুছাভিৰাৰ আবিৰ্ভাৱ হৈছিল, তেতিয়া মানুহে তেওঁক ধন্যবাদ জনাই নিম্ন গ্ৰেডৰ সোণ বা সোণ-তামৰ মিশ্ৰণ (টুম্বগা), সাগৰীয় শামুক আৰু সৰু পান্না আগবঢ়াইছিল। 

এটা কাহিনীত কোৱা হৈছে যে, কেনেকৈ মুইস্কাই এটা শিলক পূজা কৰিছিল আৰু বচিকাক পূজা কৰিছিল। ছিবছাকুমে বৰ খং কৰি বচিকাৰ বিৰুদ্ধে বিদ্ৰোহ কৰিছিল। তেওঁ পৃথিৱীলৈ নামি গ’ল আৰু লক্ষ্য কৰিলে যে এগৰাকী মহিলা, চিয়ে পানী অলপ আনিবলৈ আহিছে। ছিবছাকুমে তেওঁক নিজৰ বিদ্ৰোহত যোগদান কৰিবলৈ আহ্বান কৰিছিল, প্ৰতিশ্ৰুতি দিছিল যে বচিকাৰ ধ্বংস হ’লে চিয়ে তেওঁৰ ৰাণী হ’ব। চিয়েও যোগ দিলে, আৰু অলপ পিছতে সকলোৱে যুঁজিবলৈ ধৰিলে, নিজকে আনতকৈ ভাল বুলি বিশ্বাস কৰি আৰু মিছা কথা ক’লে। ইয়াৰ ফলত গৃহযুদ্ধৰ সৃষ্টি হয়। চিয়েক বচিকাই গালি পাৰিলে আৰু তেওঁক ভঁৰালৰ উইচ্ছুলৈ ৰূপান্তৰিত কৰা হ’ল। তেওঁৰ পৰিকল্পনা বিফল হ’ল, ছিবছাকুমে নিজৰ প্ৰতিশোধৰ ষড়যন্ত্ৰ কৰিলে। বিশাল বানপানীৰ সৃষ্টি কৰা এটা কু-মন্ত্ৰ কৈ তেওঁ নিজৰ প্ৰতিশোধ ল’লে। মানুহবোৰে বচিকাক চিঞৰি ক’লে যে তেওঁলোকক জীয়াই থাকিবলৈ দিয়ক আৰু বিনিময়ত তেওঁলোকে বচিকাক পূজা কৰিব। গতিকে, এবাৰ বচিকাই বানপানীৰ পানী ধুই পেলাবলৈ উপত্যকা এটা সৃষ্টি কৰিলে, তেওঁ গম পালে যে তেওঁ ছিবছাকুমক শাস্তি দিব লাগিব। বচিকাই ছিবছাকুমক পিঠিত পৃথিৱী মাতৃক কঢ়িয়াই নিবলৈ বাধ্য কৰি গালি পাৰে। সেয়ে আজিও মুইস্কাসকলে বিশ্বাস কৰে যে, যেতিয়া ভূমিকম্প হয়, তেতিয়া ছিবছাকুমে নিজৰ পিঠিৰ গধুৰ বোজা স্থানান্তৰিত কৰে।

## তথ্য সূত্ৰ

শ্ৰেণী:দেৱ-দেৱী
উৰ্মিলা সিং

**উৰ্মিলা সিং**  (  ; ৬ আগষ্ট ১৯৪৬ – ২৯ মে' ২০১৮) এগৰাকী ভাৰতীয় ৰাজনীতিবিদ যিয়ে ২০১০ চনৰ ২৫ জানুৱাৰী 
ৰ পৰা ২০১৫ চনৰ ২৮ জানুৱাৰীলৈ হিমাচল প্ৰদেশৰ ৰাজ্যপাল হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল।

## প্ৰাৰম্ভিক জীৱন
বৰ্তমান ছত্তীশগড় ৰাজ্যত অৱস্থিত ৰায়পুৰ জিলাৰ ফিংগেশ্বৰ গাঁৱত মধ্য ভাৰতৰ মাটিৰ মালিক পৰিয়ালত উৰ্মিলা সিঙৰ জন্ম হৈছিল, য’ত স্বাধীনতা সংগ্ৰামী আৰু সমাজ সংস্কাৰকৰো জন্ম হৈছিল। উৰ্মিলাৰ প্ৰপৌত্ৰ হৰিদয়পুৰৰ ৰাজা নাটৱাৰ সিং (উৰফে লল্লা শ্বাহ) এজন স্বাধীনতা সংগ্ৰামী আছিল, তেওঁক ইংৰাজ শাসকসকলে ফাঁচী দিছিল। আন্দামান আৰু নিকোবৰ দ্বীপত শাস্তি ভুগিবলৈ পৰিয়ালৰ আন কিছু সদস্যক বিতাড়িত কৰা হয়।

উৰ্মিলা সিঙৰ কম বয়সতে ছত্তীশগড়ৰ ছেৰাইপালী ৰাজকীয় ৰাজ্যৰ ৰজা বীৰেন্দ্ৰ বাহাদুৰ সিঙৰ সৈতে বিবাহপাশত আবদ্ধ হয়। দম্পতীহালে এগৰাকী কন্যা আৰু দুজন পুত্ৰ সন্তানৰ পিতৃ-মাতৃ হোৱাৰ লগতে উৰ্মিলা সিঙে নিজৰ পৰিয়ালৰ লালন-পালনত নিজকে উৎসৰ্গা কৰে। বীৰেন্দ্ৰ বাহাদুৰ সিং কংগ্ৰেছ দলৰ এজন বিশিষ্ট ৰাজনৈতিক আৰু মধ্যপ্ৰদেশ বিধানসভাৰ সদস্য হৈ পৰে, পূৰ্বে তেওঁৰ পৰিয়ালে কেইবাটাও শতিকা ধৰি শাসন কৰা অঞ্চলসমূহৰ পৰা নিৰ্বাচিত হৈছিল। তেওঁৰ মাতৃ ৰাণী শ্যাম কুমাৰী দেৱী সংসদৰ সদস্য আছিল।

## ৰাজনৈতিক কেৰিয়াৰ
### মধ্য প্ৰদেশত
স্বামীৰ অসময়ত আকস্মিক মৃত্যুৰ পিছত উৰ্মিলা সিঙে পূর্বে তেওঁৰ পতিৰ হাতত থকা বিধানসভাৰ আসন খনত প্রতিদ্বন্দ্বিতা কৰিবলৈ ৰাজনৈতিক ক্ষেত্ৰত ভৰি দিয়ে ৷  পৰিয়ালৰ বৰাৰ পৰা মধ্যপ্ৰদেশ বিধানসভালৈ একেৰাহে কেইবাটাও কাৰ্যকালৰ বাবে যথাযথভাৱে নিৰ্বাচিত হৈ ১৯৮৫ চনৰ পৰা ২০০৩ চনলৈকে সদস্য হৈ থাকে।

দুগ্ধ উন্নয়নৰ ৰাজ্যিক মন্ত্ৰী হিচাপে (১৯৯৩–৯৫) আৰু সমাজ কল্যাণ আৰু জনজাতি কল্যাণৰ কেবিনেট মন্ত্ৰী হিচাপে (১৯৯৮–২০০৩) কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল। ১৯৯৬ চনৰ পৰা ১৯৯৮ চনৰ ভিতৰত তেওঁ সাংসদ কংগ্ৰেছৰ সভানেত্ৰী হিচাপেও কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল।

### ছত্তীশগড়ত
২০০০ চনত মধ্যপ্ৰদেশৰ পৰা খোদিত কৰা নতুন ৰাজ্য ছত্তীশগড়, আৰু উৰ্মিলাৰ সমষ্টি এতিয়া নতুন ৰাজ্যৰ অংশত পৰিল। সেয়েহে ২০০০ চনৰ পৰা ২০০৩ চনৰ ভিতৰত ছত্তীশগড়ৰ প্ৰথমখন বিধানসভাৰ সদস্য স্বয়ংক্ৰিয়ভাৱে উৰ্মিলা সিং আছিল।২০০৩ চনৰ বিধানসভা নিৰ্বাচনত দুয়োখন ৰাজ্যতে কংগ্ৰেছ দলৰ পৰাজয়ৰ সন্মুখীন হৈছিল আৰু ইয়াৰ ভিতৰত উৰ্মিলা সিংও আছিল। তেওঁ ২০০৮ চনতো নিৰ্বাচনত পৰাস্ত হৈছিল।

## ৰাজ্যপাল হিচাপে
কংগ্ৰেছ দলৰ প্ৰতি তেওঁৰ সেৱাৰ স্বীকৃতি স্বৰূপে কংগ্ৰেছ নেতৃত্বাধীন কেন্দ্ৰীয় চৰকাৰে ২০১০ চনত তেওঁক হিমাচল প্ৰদেশৰ গৱৰ্ণৰ নিযুক্তি দিয়ে। ২০১০ চনৰ ২৫ জানুৱাৰীত তেওঁ কাৰ্যভাৰ গ্ৰহণ কৰে আৰু ২০১৫ চনৰ ২৪ জানুৱাৰীত কাৰ্যকাল সম্পূৰ্ণ কৰে, হিমাচলৰ প্ৰথমগৰাকী মহিলা গৱৰ্ণৰ হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰে।

## মৃত্যু
২০১৮ চনৰ ২৯ মে’ত ৭১ বছৰ বয়সত মৃত্যু হয় উৰ্মিলা সিংৰ পৰিয়ালৰ সূত্ৰ অনুসৰি মগজুৰ লগত জড়িত জটিলতাত ভুগি আহিছিল উৰ্মিলা সিং। তেওঁক ব্যক্তিগত চিকিৎসালয়ত ভৰ্তি কৰোৱা হৈছিল আৰু শৰীৰ অৱস্থা বেয়াৰ ফালে গতি কৰে। মৃত্যুৰ সময়ত তেওঁ দুজন পুত্ৰ আৰু এগৰাকী কন্যাক এৰি থৈ যায়।

## তথ্যসূত্ৰ
৩৬ চৌৰিংগী লেন

**৩৬ চৌৰিংগী লেন ** () ১৯৮১ চনৰ অপৰ্ণা সেনৰ ৰচনা, পৰিচালনা আৰু শশী কাপুৰৰ প্ৰযোজনাৰে নিৰ্মিত এখন বাংলা ছবি। ইয়াৰ জৰিয়তে তেতিয়ালৈকে বাংলা চিনেমাৰ এগৰাকী আগশাৰীৰ অভিনেত্ৰী হিচাপে পৰিচিত সেনে পৰিচালক হিচাপে আত্মপ্ৰকাশ কৰে। মুক্তিৰ লগে লগে ছবিখনে যথেষ্ট সমাদৰ লাভ কৰিছিল। ইয়াত জেনিফাৰ কেণ্ডেলে মূল চৰিত্ৰটোত অভিনয় কৰিছে আৰু সমালোচকৰ প্ৰশংসা পাবলৈ সক্ষম হৈছে। অন্য চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছে ধৃতিমান চেটাৰ্জী আৰু দেৱশ্ৰী ৰায়ে। ছবিখনত ব্যৱহৃত দুটা প্ৰধান গীত আছিল ১৯৬০ দশকৰ ব্ৰায়ান হাইলেণ্ডৰ গীত "Yellow polka dot bikiny " আৰু মেৰী মাৰ্টিনৰ ১৯৬৪ চনৰ সংস্কৰণ "Silent night ।" 

## কাহিনী
স্বাধীনতা-উত্তৰ ভাৰতত এগৰাকী এংলো-ইণ্ডিয়ান শিক্ষয়িত্ৰী ভায়োলেট ষ্টোনহাম এতিয়া কলকাতাৰ ৩৬ চৌৰিংগী লেনত এক নিস্তব্ধ আৰু শান্তিপূৰ্ণ জীৱন যাপন কৰি আছে। তেওঁৰ ভাতৃ এডি বৃদ্ধ আৰু নাৰ্চিং হোমত অসুস্থ হৈ পৰি আছে। ভতিজী ৰোজমেৰীৰ বিয়া হোৱাৰ পিছত তেওঁ মেকুৰী ছাৰ টবিৰ সৈতে অকলে থাকে। জীৱনত তেওঁৰ একমাত্ৰ আনন্দ আছিল শ্বেক্সপীয়েৰক পঢ়োৱা যদিও তেওঁ ছাত্ৰ-ছাত্ৰীৰ আগ্ৰহ দেখা নাপায়। 

বৰদিনৰ দিনা গীৰ্জাৰ পৰা ঘৰলৈ উভতি অহা ভায়োলেটে তেওঁৰ প্ৰাক্তন ছাত্ৰী নন্দিতা আৰু তেওঁৰ লেখক-প্ৰেমিক সমৰেশক লগ পায় আৰু তেওঁলোকক কফি খাবলৈ মাতে। প্ৰথম অৱস্থাত কিছু দ্বিধাবোধ কৰাৰ পিছত তেওঁলোকে তেওঁৰ নিমন্ত্ৰণ গ্ৰহণ কৰৰে। কিন্তু তেওঁলোকে সোনকালে উপলব্ধি কৰে যে ভায়োলেট কৰ্মস্থলীত থকাৰ সময়ত তেওঁলোকৰ আড্ডাৰ বাবে ভায়োলেটৰ এপাৰ্টমেণ্টটো একেবাৰে উপযুক্ত। সমৰেশে যেতিয়া ভায়োলেটৰ এপাৰ্টমেণ্টটো স্কুলৰ সময়ত ব্যৱহাৰ কৰিবলৈ অনুৰোধ কৰে আৰু তেওঁ নিজৰ উপন্যাসখনৰ কাম কৰিব বিচাৰে বুলি কয়, তেতিয়া ভায়োলেট মান্তি হয়। সমৰেশ আৰু নন্দিতাই অতিকৈ বিচৰা গোপনীয়তা পালে আৰু ভায়োলেটে কামৰ পৰা ঘৰলৈ উভতি আহোঁতে তেওঁলোকৰ সৈতে সময় কটাব পাৰে। 

অৱশেষত সমৰেশ আৰু নন্দিতাৰ বিয়া হয়, আৰু তেওঁলোকে নিজৰ জীৱনটো আগুৱাই লৈ যায়। ভায়োলেটে বৰদিনৰ দিনা তেওঁলোকক দেখা কৰিব বিচাৰে আৰু তেওঁলোকৰ বাবে এটা কেক তৈয়াৰ কৰে। অৱশ্যে তেওঁলোকৰ ঘৰত সেইদিনা পাৰ্টি এটা আছিল আৰু ভায়োলেট আহিলে এক অস্বস্তিকৰ পৰিস্থিতিত পৰিব বুলি বৰদিনৰ সময়ত চহৰত নাথাকে বুলি মিছা কথা কয়। শেষত ভায়োলেটে গম পায় যে তেওঁক মিছা কথা কোৱা হৈছে। তেওঁ পুনৰ নিজৰ অকলশৰীয়া জীৱনলৈ উভতি যায়। ছবিখনৰ শেষৰ দৃশ্যটোত ভায়োলেটে উচ্চস্বৰে কিং লিয়াৰ আবৃত্তি কৰা দেখা যায়, য’ত তেওঁৰ একমাত্ৰ দৰ্শক হৈছে ৰাস্তাৰ কুকুৰ।
## বঁটা
; ২৯তম ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা (১৯৮১)
*শ্ৰেষ্ঠ পৰিচালক-অপৰ্না সেন
*শ্ৰেষ্ঠ চিত্ৰগ্ৰহণ- অশোক মেহতা
*শ্ৰেষ্ঠ ইংৰাজী ছবিৰ ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা

## তথ্য সংগ্ৰহ

## বাহ্যিক সংযোগ
*
*Film review 
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ নাৰী সম্পৰ্কীয় চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:বঙালী চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:ইংৰাজী চলচ্চিত্ৰ
 শ্ৰেণী:১৯৮১ বৰ্ষৰ চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:শ্ৰেষ্ঠ ইংৰাজী ছবিৰ ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা বিজয়ী
অৱনী মোদী

**অৱনী মোদী** এগৰাকী ভাৰতীয় মডেল আৰু অভিনেত্ৰী। তেওঁ বলীউডত প্ৰৱেশ কৰে মধুৰ ভাণ্ডাৰকাৰৰ নাটকীয় চলচ্চিত্ৰ *কেলেণ্ডাৰ গাৰ্লছ* ৰ জৰিয়তে।

## প্ৰাৰম্ভিক জীৱন
অৱনী মোদী গান্ধীনগৰ, গুজৰাটত জন্মগ্ৰহণ আৰু ডাঙৰদীঘল হয়। তেওঁ আহমেদাবাদৰ HL কলেজত শিক্ষাগ্ৰহণ কৰে, য’ত তেওঁ অভিনয়ত আগ্ৰহী হৈ উঠে। 
## জীৱন তথা কৰ্মজীৱন
তেওঁ স্থানীয় টেলিভিছন চেনেল ইটিভি গুজৰাটীত উদ্ঘোষক হিচাপে কাম কৰিছিল। লগতে, এয়াৰটেল আদি ব্ৰেণ্ডৰ বাবে মডেলিং আৰু বিজ্ঞাপনতো অংশগ্ৰহণ কৰিছিল। তেওঁ ছোনী টিভি আৰু জী টিভিৰ কিছুমান টিভি ছিৰিয়েলত অভিনয় কৰিছিল আৰু আলতাফ ৰাজাৰ এটা সংগীত ভিডিঅ’ত দেখা গৈছিল। তেওঁ তামিল চলচ্চিত্ৰ *নান ৰাজাৱাগা পগিৰেন*ত অভিনেতা নকুলৰ বিপৰীতে অভিনয় কৰি তামিল ছবিত আত্মপ্ৰকাশ কৰে। লগতে, তেওঁ আন্তৰ্জাতিক স্বল্পদৈৰ্ঘ্য চলচ্চিত্ৰ *গুলাব*ত অংশ লৈছিল, যি কানাডা আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ মহোৎসৱত সৰ্বশ্ৰেষ্ঠ চলচ্চিত্ৰৰ সন্মান লাভ কৰিছিল।

## চলচ্চিত্ৰ তালিকা

## বাহ্যিক সংযোগ
 
*  
*  
 
 

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি 
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় চলচ্চিত্ৰ অভিনেত্ৰী 
শ্ৰেণী:হিন্দী চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেত্ৰী 
শ্ৰেণী:তামিল চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেত্ৰী 
শ্ৰেণী:তেলুগু চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেত্ৰী 
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী 
শ্ৰেণী:গুজৰাটী চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেত্ৰী 
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় মডেল
শ্ৰেণী:গুজৰাটৰ ব্যক্তি
চিত্ৰাংগদা: দ্য ক্ৰাউনিং উইচ

**চিত্ৰাংগদা: দ্য ক্ৰাউনিং উইচ **  () ২০১২ চনত ঋতুপৰ্ণ ঘোষৰ ৰচনা আৰু পৰিচালনাত নিৰ্মিত বাংলা ভাষাৰ এখন ছবি। ২০১২ চনৰ ২৫ মে'ত নিউয়ৰ্ক ইণ্ডিয়ান চলচ্চিত্ৰ মহোৎসৱত ছবিখনৰ প্ৰিমিয়াৰ হয়। ছবিখনত নিজৰ লিংগ পৰিচয়ৰ সৈতে যুঁজি থকা এজন কৰিঅ’গ্ৰাফাৰৰ কাহিনী। ছবিখন ৰবীন্দ্ৰনাথ ঠাকুৰৰ নাটক *চিত্ৰা*ৰ ওপৰত শিথিলভাৱে আধাৰিত। ঠাকুৰে মহাভাৰতৰ এটা চৰিত্ৰ চিত্ৰাংগদাৰ পৰা কাহিনীটো লৈছিল।
## প্লট
ৰুদ্ৰ চেটাৰ্জীয়ে সামাজিক ৰীতি-নীতিৰ বিৰুদ্ধে গৈ জীৱন অতিবাহিত কৰিছে। ডেকা অৱস্থাত তেওঁ পিতৃৰ ইচ্ছাক অৱজ্ঞা কৰিছিল আৰু অভিযন্তাৰ পৰিৱৰ্তে কৰিঅ’গ্ৰাফাৰ হৈছিল। ঠাকুৰৰ চিত্ৰাংগদা মঞ্চস্থ কৰিবলৈ নিজৰ দলৰ সৈতে প্ৰস্তুতি চলাই থাকোঁতে তেওঁ পাৰ্থক লগ পায়, যিজন মূল নৃত্যশিল্পী কস্তুৰীয়ে দলটোৰ লগত চিনাকি কৰাই দিয়া এজন ড্ৰাগছ আসক্ত পাৰ্কাচনিষ্ট। কম দিনৰ ভিতৰত ৰুদ্ৰ আৰু পাৰ্থ গভীৰ প্ৰেমৰ সম্পৰ্কত বান্ধ খাই পৰে। সম্পৰ্কৰ সময়ছোৱাত তেওঁলোকে এটা সন্তান দত্তক লোৱাৰ সিদ্ধান্ত লয়। কিন্তু এটা সমস্যা আছে যে সমলিংগী দম্পতীয়ে সন্তান দত্তক লোৱাৰ অনুমতি নাই। গতিকে ৰুদ্ৰই সিদ্ধান্ত লয় যে তেওঁ আকাংক্ষা কৰা নাৰীত্বক আকোৱালি ল’বলৈ অস্ত্ৰোপচাৰৰ যোগেদি লিংগ পৰিৱৰ্তন কৰাব। কিন্তু এই অস্ত্ৰোপচাৰে তেওঁৰ জীৱন সলনি কৰি তেওঁৰ বহুদিনীয়া সকলো সপোন পূৰণ কৰিবনে? 
## বঁটা
*৬০তম ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা: বিশেষ জুৰী বঁটা।
## তথ্য সংগ্ৰহ

## বাহ্যিক সংযোগ
* 
শ্ৰেণী:এলজিবিটি সম্পৰ্কীয় ভাৰতীয় চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:বঙালী চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:২০১২ বৰ্ষৰ চলচ্চিত্ৰ
আনি

প্ৰাচীন মিচৰৰ ধৰ্মত **আনি** বা **আনা** মিচৰৰ দেৱতা থোথ (Thoth)ৰ বাবে পৱিত্ৰ কুকুৰৰ মূৰ থকা বান্দৰ। ই "চাইনোচেফালাছ বাবুনৰ মিচৰীয় নামসমূহৰ ভিতৰত এটা, যিটো থোথ দেৱতাৰ বাবে পৱিত্ৰ আছিল।" 

মিচৰীয় হাইৰ'গ্লিফিক শব্দ “বাবুন’’হৈছে jꜥnꜥ, জাৰ্মান শৈলীৰ অনুবাদ লিপিবদ্ধকৰণৰ ৰূপ। বৰ্তমানৰ সাহিত্যত প্ৰায় চল্লিশ বাৰ উল্লেখ থকাৰ প্ৰমাণিত এই শব্দটোৱে এই প্ৰাণীটোকেই বুজায়। বহুতো মিচৰৰ দেৱতাই বাবুন শব্দৰে এই প্ৰাণীটো বা প্ৰাণীটোৰ সৈতে অন্যান্য সম্পৰ্ক থকা আন প্ৰাণীকো বুজাব পাৰে, যিবোৰ...

-হাপি (দেৱতা), এজন দেৱতা, যিয়ে হাওঁফাওঁ থকা কেন'পিক জাৰটোক সংৰক্ষণ কৰাৰ পিছত ৰক্ষা কৰে।

-খোনছু, পিৰামিডত থকা লিপিত যাক “কলিজা খোৱা” বুলি জনাজাত দেৱতা।

-যুক্তি আৰু লিখাৰ দেৱতা থোথ: “আৰু তেনেকৈয়ে থোথৰ বাবুন জন্ম হ’ল,” ১৮ বংশৰ এখন গ্ৰন্থত এইদৰে কোৱা হৈছে।

প্ৰাণীৰ আইকনগ্ৰাফীৰ অৰ্থ এইটো নহয় যে, মিচৰীয়াসকলে সংশ্লিষ্ট প্ৰাণীবোৰক নিজেই দেৱতা হিচাপে চিনাক্ত কৰিছিল। বৰঞ্চ এই প্ৰাণীটো আছিল এটা আইকন বা এটা ডাঙৰ হাইৰ'গ্লিফ, যিয়ে কোনো দেৱতাক প্ৰতিনিধিত্ব কৰিছিল।

## তথ্য সূত্ৰ

শ্ৰেণী:লোককথাৰ জীৱ
শ্ৰেণী:ইজিপ্টৰ শ্ৰুতিকথা
শ্ৰেণী:প্ৰাচীন ইজিপ্তৰ দেৱ-দেৱী
কুছাভিৰা

**কুছাভিৰা বা কুছাভিভা** ৰামধেনু দেৱতা আৰু মুইস্কাৰ ধৰ্মত শ্ৰমিক মহিলা আৰু ৰোগীৰ ৰক্ষক। মুইস্কা আৰু তেওঁলোকৰ সংঘ আমেৰিকাৰ অন্যতম উন্নত সভ্যতা আছিল আৰু এণ্ডিজত আলটিপ্লানো কুণ্ডিব’য়াচেন্স গঠন কৰা উৰ্বৰ আন্তঃপৰ্বতীয়া উপত্যকাত বৰষুণ আৰু ৰ’দ দুয়োটা তেওঁলোকৰ কৃষিৰ বাবে অতি গুৰুত্বপূৰ্ণ আছিল। তদুপৰি সেই সময়ত বগোটাৰ ছাভানা বিভিন্ন জলাশয়ৰে গঠিত আছিল আৰু বানপানী নিয়মিত আছিল।
## বৰ্ণনা

"জিলিকি থকা বতাহ" বুলি কোৱা কুছাভিৰাক মুইস্কাৰ আগত উপস্থিত হৈছিল যেতিয়া পৰম সত্তাৰ চিমিনিগাগুয়াৰ দূত বচিকাক মুইস্কাৰ সমভূমিলৈ পঠিওৱা হৈছিল। লগতে যেতিয়া বৰষুণৰ দেৱতা ছিবছাকুমে খং কৰিছিল, তেতিয়া তেওঁ সমতল অঞ্চললৈ প্ৰচণ্ড বৰষুণ পঠিয়াইছিল, যাৰ ফলত নদীবোৰ বানপানীত বুৰ গৈছিল, যাৰ ফলত কৃষি আৰু মুইস্কাৰ ঘৰ (bohíos) ধ্বংস হৈছিল। যেতিয়া বৰষুণ শেষ হ'ল আৰু সূৰ্য্য পুনৰ জিলিকি উঠিল, যাৰ ফলত কুচাভিৰাৰ আবিৰ্ভাৱ হ'ল, তেতিয়া মানুহে তেওঁক ধন্যবাদ জনাই নিম্ন গ্ৰেডৰ সোণ বা সোণ-তামৰ মিশ্ৰণ (টুম্বগা), সাগৰীয় শামুক আৰু সৰু পান্না আগবঢ়ালে। 

## চিত্ৰভাণ্ডাৰ

File:Doblearcoirisbogota.JPG|বাগোটা
File:Basilica nuestra señora de mongui.JPG|মাংগুই
File:La Capilla, espectacular.JPG|লা চাপিলা
File:Near Guatavita, Colombia (5750658837).jpg|গৌটাভিটা 
File:Casa Museo de Luis Alberto Acuña 06.JPG|টুঞ্জা 


## তথ্য সূত্ৰ

শ্ৰেণী:দেৱ-দেৱী
আবটু

**আবটু** (প্ৰাচীন মিচৰীয়: ꜣbḏw) মিচৰৰ পৌৰাণিক কাহিনী অনুসৰি এটা পৱিত্ৰ মাছৰ নাম আৰু অচিৰিছ আৰু মিচৰৰ আদিম শাসকসকলক সমাধিস্থ কৰা ঠাই আবিডোছ চহৰৰ নাম।
## আবটু শব্দ হিচাপে
আবটু কোনো বস্তুৰ পশ্চিম দিশ বা পশ্চিমৰ প্ৰাচীন শব্দও আছিল। তেতিয়া এইটোক আকাশৰ ওপৰেৰে সূৰ্যৰ দিনৰ গতি শেষ কৰি বুৰ যোৱা ঠাই বুলি বুজা গৈছিল গতিকে প্ৰাচীন মিচৰৰ বাবে য’ত সূৰ্য প্ৰতিদিনে মৃত্যুমুখত পৰে আৰু অন্ধকাৰ পাতাললৈ যায়।

## মাছ হিচাপে আবটু
ইয়াত আবটুক পবিত্ৰ মাছ হিচাপে জনাজাত হোৱাৰ প্ৰমাণ ৰবাৰ্ট গুইচেপিয়ে (১৯৮৪) অনুবাদ কৰা “এ হাইমন অৱ প্ৰাইজ টু ৰা ৱেন হি ৰাইজেথ ইন দ্য ইষ্টাৰ্ণ পাৰ্ট অৱ হেভেন”ৰ পৰা লোৱা হৈছে: 
-“আবটু মাছক তেওঁৰ বতৰত চাওঁ।”

তদুপৰি আইছিছ দেৱী আবটুলৈ ৰূপান্তৰিত হোৱা বুলি কোৱা হয়, হয়তো সেয়েহে তেওঁ জীৱটোক ইয়াৰ পবিত্ৰ অৱস্থাটো ধাৰলৈ দিছিল। আইছিছক 'আবটু, গ্ৰেট ফিচ অৱ দ্য এবিছ' হিচাপে অক্সিৰিনচাছ চহৰৰ ভিতৰত অচিৰিছৰ কিংবদন্তিত অচিৰিছৰ লিংগ গিলি পেলোৱাৰ সৈতে চিনাক্ত কৰা হৈছিল আৰু পবিত্ৰ মাছৰ নামেৰে চহৰখনৰ নামকৰণ কৰা হৈছিল (অক্সিৰিনকাছৰ অৰ্থ হৈছে "চোকা নাকযুক্ত মাছ")। ইজিপ্তৰ বহু ঠাইত এই মাছ পূজা বিয়পি পৰে।

## মিথত আবটু
পৌৰাণিক আবটু সূৰ্য্য উদয়ৰ সময়ত আকাশৰ সিপাৰে ৰাৰ বাৰ্কৰ লগত যোৱাৰ কথাও জনা গৈছিল।

## তথ্য সূত্ৰ

শ্ৰেণী:লোককথাৰ জীৱ
মায়া (২০০১ চনৰ চলচ্চিত্ৰ)

***মায়া*** হৈছে ২০০১ চনৰ হিন্দী চলচ্চিত্ৰ, যাক দিগ্বিজয় সিঙে পৰিচালনা কৰিছিল। নিত্যা শেট্টী, মিতা বশিষ্ঠ, অনন্ত নাগ আৰু নিখিল য়াদৱে মুখ্য ভূমিকাত অভিনয় কৰিছিল। 

## কাহিনী
সঞ্জয় (নিখিল য়াদৱ) আৰু তেওঁৰ বাইদেউ মায়া (নিত্যা শেট্টী) দুয়োজনে এখন গাঁৱৰ ১২ বছৰীয়া নিস্পাপ ল’ৰা-ছোৱালী। তেওঁলোকে দিনটো খেলা-ধুলা, দুষ্টামি, আৰু মিঠাই চুৰি কৰি কটায়। সঞ্জয়ৰ মাক (মিতা বশিষ্ঠ) আৰু দেউতাকে (অনন্ত নাগ) তেওঁলোকক মৰমেৰে লালন-পালন কৰে, যদিও কেতিয়াবা নম্ৰভাৱে গালি দিয়ে। তেওঁলোকৰ জীৱন শান্ত আৰু সুখ-সমৃদ্ধ। 

কিন্তু মায়াই কৈশোৰত ভৰিৰ লগে লগে তেওঁৰ জীৱন একেবাৰে সলনি হৈ পৰে। তেওঁ প্ৰথমবাৰৰ বাবে ঋতুমতী হোৱাত, পৰিয়ালৰ সকলোৱে তেওঁৰ জন্ম গাঁৱলৈ যায়, য’ত তেওঁৰ “কৈশোৰত উত্তৰণ” উপলক্ষে এটি গুপ্ত আচাৰ-পদ্ধতি সম্পন্ন হ’ব। মায়াই এই আয়োজনটোৰ অৰ্থ অলপ অলপ বুজিব পাৰে; তেওঁক কোৱা হয় যে এতিয়া তেওঁ শিশু নহয়, আৰু আগৰ দৰে সঞ্জয়ৰ সৈতে খেলিব নোৱাৰিব। 

সঞ্জয়ে এই আকস্মিক পৰিবৰ্তন বুজিব নোৱাৰি, মায়াৰ পৰা দূৰ হোৱাৰ প্ৰতিবাদ কৰে। তাৰ ফলত তেওঁৰ দেউতাকে ক্ৰোধ প্ৰকাশ কৰে। অবশেষত, সেই বিশেষ দিনটো আহে, আৰু ভীত-সন্ত্ৰস্ত সঞ্জয়ৰ প্ৰচণ্ড প্ৰতিবাদ সত্ত্বেও, মায়াক সমাজৰ নিষ্ঠুৰ আচাৰৰ সম্মুখীন হ’ব লগা হয়, যি অত্যন্ত শিহৰণকাৰী।

## অভিনয়
*মায়াৰ চৰিত্ৰত নিত্যা শেট্টী
*মায়াৰ ভাতৃ সঞ্জয়ৰ চৰিত্ৰত নিখিল যাদৱ
*মায়াৰ পিতৃ অৰুণৰ চৰিত্ৰত অনন্ত নাগ
*মায়াৰ মাতৃ লক্ষ্মীৰ চৰিত্ৰত মিতা বশিষ্ঠ
*পুৰোহিতৰ চৰিত্ৰত বীৰেন্দ্ৰ ছাক্সেনা
*গণেশৰ চৰিত্ৰত মুকেশ ভাট
*মৃদুৰ চৰিত্ৰত শিল্পা নৱলকাৰ
*কেণ্ডিমেনৰ চৰিত্ৰত শ্ৰীচন্দ মাখিজা

## বাহ্যিক সংযোগ
* Review at DVDTalk 
* 
* Kundalini Pictures

## তথ্যসূত্ৰ


শ্ৰেণী:নাৰীবাদী
শ্ৰেণী:চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:হিন্দী চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ নাৰী সম্পৰ্কীয় চলচ্চিত্ৰ
পুৰাণ ভগত (লোককথা)

**পুৰাণ ভগত** () (পিছলৈ শ্ৰী চৌৰংগিনাথ)  পাঞ্জাবী লোককথাৰ পৰা ছিয়ালকোটৰ এজন পৌৰাণিক ৰাজকুমাৰ।
কাহিনী অনুসৰি তেওঁ ছিয়ালকোটৰ গুৰ্জাৰ (গুজাৰ নহয়) ৰজা ছালভানৰ পুত্ৰ আৰু ৰাজকুমাৰ ৰাছালু গুৰ্জাৰৰ জ্যেষ্ঠ ভাতৃ আছিল।

## পটভূমি
পুৰাণৰ জন্ম হৈছিল ৰজা চালবানৰ প্ৰথম পত্নী ৰাণী ইচিৰাৰ ঘৰত। জ্যোতিষীসকলৰ পৰামৰ্শ মতে পুৰাণক জীৱনৰ প্ৰথম ১২ বছৰ ৰজাৰ পৰা আঁতৰাই পঠিয়াই দিয়া হয়। কোৱা হয় যে ৰজাই পুত্ৰৰ মুখখন দেখা নাপালে। পুৰাণ আঁতৰত থকাৰ সময়তে ৰজাই নিম্নবৰ্ণৰ পৰিয়ালৰ লুনা নামৰ কণমানি ছোৱালী এজনীক বিয়া কৰাইছিল। ১২ বছৰ বিচ্ছেদৰ অন্তত পুৰাণ পুনৰ ৰাজপ্ৰসাদলৈ আহে। তাতে লুনাই তাইৰ সমান বয়সৰ পুৰাণৰ প্ৰতি ৰোমান্টিকভাৱে আকৰ্ষিত হৈ পৰিল। লুনাৰ সতি-সন্ততি হোৱাৰ বাবে পুৰানে তাইক নাকচ কৰে। সেইবাবে আঘাতপ্ৰাপ্ত লুনাই পুৰাণক তাইৰ সন্মানক অপমান কৰাৰ অভিযোগ উত্থাপন কৰে।

পুৰাণৰ অংগ কাটি হত্যা কৰিবলৈ নিৰ্দেশ দিয়া হয়। 
সৈন্যই তেওঁৰ হাত-ভৰি কাটি হাবিৰ মাজত এটা কুঁৱাত পেলাই দিলে। এদিন গুৰু গোৰখনাথে অনুগামীৰ সৈতে পাৰ হৈ গৈ আছিল আৰু কুঁৱাৰ পৰা মাত শুনিলে। এটা মাত্ৰ সূতা আৰু কেঁচা মাটিৰ পাত্ৰ ব্যৱহাৰ কৰি তেওঁ পুৰাণক উলিয়াই আনিলে। পিছত বাবা গোৰ্খনাথে তেওঁক দত্তক লৈছিল। পুৰাণ নিজেই যোগী হৈ পৰিল।

## জনপ্ৰিয় সংস্কৃতি

কাদিৰ য়াৰৰ দ্বাৰা ৰচিত পাঞ্জাবী কিছা পুৰাণ ভগতৰ এটা সংস্কৰণ। 
পুৰণ ভগতৰ কিংবদন্তিক লৈ কেইবাখনো ভাৰতীয় ছবি নিৰ্মাণ কৰা হৈছে। ইয়াৰ ভিতৰত আছে: পেচি কৰণীৰ পুৰাণ ভগত (১৯২৮), দেবাকী বসুৰ পুৰণ ভগত (১৯৩৩), চতুৰ্ভুজ দোষীৰ ভক্ত পুৰাণ (১৯৪৯), ধীৰুভাই দেশাইৰ ভক্ত পুৰাণ (১৯৫২)।

লুনা (১৯৬৫), শিৱ কুমাৰ বতালৱীৰ পুৰাণ ভগতৰ কিংবদন্তিৰ আধাৰত নিৰ্মিত এখন মহাকাব্যিক পদ্য নাটক, যিখনক বৰ্তমান আধুনিক পাঞ্জাবী সাহিত্যৰ এক মাষ্টাৰপিছ বুলি গণ্য কৰা হয়, 
আৰু যিয়ে আধুনিক পাঞ্জাবী কিছাৰ এক নতুন ধাৰাও সৃষ্টি কৰে। and which also created a new genre, of modern Punjabi kissa. যদিও কিংবদন্তিটোত লুনাক খলনায়ক হিচাপে চিত্ৰিত কৰা হৈছে, বটালভিয়ে তেওঁৰ যন্ত্ৰণাক কেন্দ্ৰ কৰি মহাকাব্যখনৰ সৃষ্টি কৰিছিল যাৰ ফলত তেওঁ খলনায়ক হৈ পৰিছিল। ১৯৬৭ চনত লুনাৰ বাবে বটালৱীয়ে সাহিত্য অকাডেমী বঁটা লাভ কৰা আটাইতকৈ কম বয়সীয়া ব্যক্তি হিচাপে পৰিগণিত হয়।

পাঞ্জাবী সাহিত্যিক পুৰণ সিঙে পুৰাণ ভগতৰ বিষয়ে এটা কবিতা লিখিছিল।

## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:লোককথা
শ্ৰেণী:পাঞ্জাবী লোককথা
আকেৰ (দেৱতা)

**আকেৰ** আছিল প্ৰাচীন মিচৰীয় দিগন্তৰ ব্যক্তিত্ব আৰু পৃথিৱী আৰু পাতালৰ দেৱতা, যাক পূব (বাখু) আৰু পশ্চিম (মানু) দিগন্তক পহৰা দিয়া বুলি বিশ্বাস কৰা হয়।
## বৰ্ণনা
আকেৰক প্ৰথমে মুখখন বহুলকৈ মেলি থকা শুই থকা সিংহৰ শৰীৰ হিচাপে চিত্ৰিত কৰা হৈছিল। পিছলৈ দুটা শুই থকা সিংহৰ শৰীৰ ইটোৱে সিটোৰ লগত মিলি যোৱা আৰু এতিয়াও ইটোৱে সিটোৰ পৰা আঁতৰি চাই থকাৰ দৰে চিত্ৰিত কৰা হয়। 

মধ্য ৰাজ্যৰ পৰা আকেৰ এযোৰ যমজ সিংহ হিচাপে দেখা দিয়ে, এটাৰ নাম “দুয়াজ’’ (অৰ্থাৎ "কাইলৈ") আৰু আনটোৰ নাম “চেফ’’ে (অৰ্থাৎ "কালি")। এইদৰে আকেৰক প্ৰায়ে "যিজনে আগলৈ আৰু পিছলৈ চাই আছে" বুলি উপাধি দিয়া হৈছিল। সিংহৰ যোৰ হিচাপে চিত্ৰিত কৰাৰ সময়ত "দিগন্ত" (দুটা একত্ৰিত পৰ্বত)ৰ বাবে হাইৰ'গ্লিফিক চিন আৰু সিংহৰ মাজত সূৰ্য্যৰ থালি ৰখা হৈছিল; সিংহবোৰ পিঠিয়াপিঠিকৈ বহি আছিল। 

পিছৰ সময়ত আকেৰ মানুহৰ মূৰৰ সৈতে শুই থকা স্ফিংক্সৰ দুটা একত্ৰিত শৰীৰ হিচাপেও ক’ৰবাত দেখা দিব পাৰে।
## পন্থা
১ম বংশৰ সময়ত আকেৰ প্ৰথমবাৰৰ বাবে ৰজা (ফেৰাউন) হ’ৰ অহা আৰু ড্জেৰৰ সৈতে আবিৰ্ভাৱ হয়। এবিডোছৰ ড্জেৰৰ সমাধিৰ পৰা এটা অসমাপ্ত সজ্জাগত পেলেটত আকেৰে তিনিটা কলিজা ভক্ষণ কৰা দেখা গৈছে। আকেৰৰ মূল পন্থ কেন্দ্ৰৰ অৱস্থান অৱশ্যে জনা নাযায়। তেওঁৰ পৌৰাণিক ভূমিকাক প্ৰথমবাৰৰ বাবে ৰজা টেটিৰ বিখ্যাত পিৰামিড লিপিত সম্পূৰ্ণৰূপে বৰ্ণনা কৰা হৈছে।
## কিম্বদন্তি

আকেৰক প্ৰথমে "ইয়াৰ ঠাইলৈ যোৱা দুৱাৰ" পহৰা দিয়া পৃথিৱী দেৱতাসকলৰ ভিতৰত এজন বুলি বৰ্ণনা কৰা হৈছিল। তেওঁ মৃত ৰজাক হেমটেট, ইকেৰু আৰু জগৱ নামৰ তিনিটা আসুৰিক সাপৰ পৰা ৰক্ষা কৰিছিল। মৃত ৰজাক "ঘেৰি ধৰি" (অৰ্থাৎ সমাধিস্থ কৰি) আকেৰে মৃতকক সাপ দানৱৰ বিষাক্ত উশাহৰ পৰা আঁতৰাই বন্ধ কৰি পেলালে। আকেৰৰ কামত যোগদান কৰি প্ৰচাৰ কৰা আন এজন পৃথিৱী দেৱতা আছিল “গেব’’। এইদৰে আকেৰ গেবৰ সৈতে জড়িত হৈ পৰিছিল। আন আন মন্ত্ৰ আৰু প্ৰাৰ্থনাত আকেৰ ছেথৰ সৈতে জড়িত আৰু আনকি চেথ জন্তুৰ সৈতেও নিৰ্ণয় কৰা হয়। এইটো আকৰ্ষণীয়, কাৰণ চেথক পৃথিৱী দেৱতা হিচাপে নহয়, বায়ু দেৱতা হিচাপে বৰ্ণনা কৰা হৈছে। 

মধ্য ৰাজ্য যুগৰ বিখ্যাত কফিন টেক্সটছত আকেৰে খেৰ্টি দেৱতাৰ ঠাইত এতিয়া "ৰাৰ নিশাচৰ বাৰ্কত উপদেৱতা" হৈ পৰে। পাতালৰ গুহাবোৰৰ মাজেৰে নিশাৰ ভ্ৰমণৰ সময়ত আকেৰে সূৰ্য্য দেৱতাক ৰক্ষা কৰে। বিখ্যাত মৃতকৰ কিতাপখনত আকেৰে খেপৰিৰ মৃতদেহটো পাতালৰ গুহাবোৰৰ মাজেৰে নিৰাপদে কঢ়িয়াই নিয়াৰ পিছত খেপৰি দেৱতা খেপৰি, স্কাৰব ভেকুলীৰ আকৃতিৰ ডেকা, উদীয়মান সূৰ্য্যকো "জন্ম" দিয়ে। আন আন পাতাল দৃশ্যত আকেৰে ৰাৰ নিশাচৰ বাৰ্ক কঢ়িয়াই লৈ ফুৰে। তেওঁৰ যাত্ৰাৰ সময়ত, য'ত আকাৰক মৃত অচিৰিছৰ মৃতদেহ তেওঁৰ গৰ্ভৰ তলত লুকুৱাবলৈ কোৱা হয়, আকাৰক গেব দেৱতাই ৰক্ষা কৰে।

কেইবাখনো শিলালিপি, দেৱাল চিত্ৰ আৰু ৰিলিফত আকেৰ উত্তৰ আৰু পশ্চিমৰ দিগন্তৰ সৈতে সংযুক্ত হৈ তেওঁৰ শৰীৰৰ সৈতে দুয়োটা দিগন্তৰ মাজত পৌৰাণিক সেতু গঠন কৰিছিল। চতুৰ্থ ৰামচেছ, জেডখনছুইউছাংক আৰু পেডিয়ামেনোপেটৰ সমাধিৰ পৰা পোৱা কিছুমান মৃতদেহৰ লিপিত বৰ্ণনা কৰা হৈছে যে কেনেকৈ সূৰ্য্য দেৱতা “ৰা’’য়ে পাতাল জগতখনৰ মাজেৰে যাত্ৰা কৰে "যেনেকৈ এপফিছক চেথে এপফিছক কাটি পেলোৱাৰ পিছত এপফিছে আকেৰৰ পেটৰ মাজেৰে যায়।" এই ক্ষেত্ৰত আকেৰক পাতালৰ নিজৰ কোনো ধৰণৰ প্ৰতিনিধিত্ব যেন লাগে।

## তথ্য সূত্ৰ

শ্ৰেণী:দেৱ-দেৱী
শ্ৰেণী:লোককথাৰ জীৱ
শ্ৰেণী:ইজিপ্টৰ শ্ৰুতিকথা
শ্ৰেণী:প্ৰাচীন ইজিপ্তৰ দেৱ-দেৱী
বিউটিফুল (২০২০ চনৰ চলচ্চিত্ৰ)

***বিউটিফুল: এন অ'ড টু ৰংগীলা*** ২০২০ চনৰ ভাৰতীয় হিন্দী-ভাষাৰ ৰোমাণ্টিক নাট্য চলচ্চিত্ৰ, যি অগস্ত্য মঞ্জুৱে পৰিচালনা কৰিছিল আৰু নৰেশ কুমাৰ টি.য়ে প্ৰযোজনা কৰিছিল। চলচ্চিত্ৰখনত নয়না গাংগুলী, কে. কে. বিনোজী, আৰু পাৰ্থ সূৰীয়ে মুখ্য ভূমিকা নিভাইছিল। এইটো ১ জানুৱাৰী ২০২০ তাৰিখে মুক্তি লাভ কৰিছিল আৰু একেলগে তেলুগু ভাষালৈও ডাব কৰা হৈছিল।

## কাহিনীৰ বিষয়বস্তু
এই চলচ্চিত্ৰখন ৰাম গোপাল বৰ্মাৰ ক্লাছিক চলচ্চিত্ৰ। কাহিনীটো এজন দুৰ্দশাগ্ৰস্ত মেকানিকৰ জীৱনৰ চাৰিওফালে ঘূৰে, যি এজন উদীয়মান অভিনেত্ৰীৰ প্ৰেমত পৰে, আৰু যি পিছলৈ জনপ্ৰিয়তা লাভ কৰে।

## অভিনয়
* নয়না গাংগুলী 
* কে. কে. বিনোজী 
* পাৰ্থ সূৰী

## বাহ্যিক সংযোগ
 

## তথ্যসূত্ৰ
 

শ্ৰেণী:নাৰীবাদী
শ্ৰেণী:চলচ্চিত্ৰ 
শ্ৰেণী:তেলেগু চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:হিন্দী চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ নাৰী সম্পৰ্কীয় চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় নাৰীবাদী চলচ্চিত্ৰ
আখতি (দেৱতা)

**আখতি** (Netjer-akhty বুলিও কোৱা হয়) আছিল প্ৰাচীন মিচৰৰ দেৱতা। তেওঁৰ নাম খুব কমেইহে কোৱা হৈছিল। 

## চিত্ৰণ
আখতিক নৰ্ডাৰ্ণ ব্লেড আইবিছ (Northern bald ibis) হিচাপে চিত্ৰিত কৰা হৈছিল। চৰাইৰ চিত্ৰণ প্ৰায়ে "দেৱতা"ৰ বাবে হাইৰ'গ্লিফিক চিন নেটজেৰৰ দ্বাৰা পৰিচালিত হৈছিল। 

## প্ৰমাণ
এই দেৱতাৰ প্ৰথম উল্লেখ ২য় বংশৰ ফেৰাউন হোটেপচেকেমৱিৰ ৰাজত্বকালৰ শিলৰ পাত্ৰৰ ওপৰত কৰা শিলালিপিত পোৱা যায়। উলফগেং হেল্কৰ দৰে ইজিপ্তবিজ্ঞানীসকলে আখতি বংশৰ পূৰ্বপুৰুষ আৰু দেৱতা বুলি বিশ্বাস কৰে। আখতি হোটেপচেকেমৱিৰ উত্তৰাধিকাৰী ৰানেব আৰু নাইনেটজেৰৰ অধীনতো চিত্ৰিত কৰা হৈছিল (আৰু এইদৰে পূজা কৰা হৈছিল)। পুৰণি ৰাজ্যৰ যুগত আখতিৰ নাম কেৱল ব্যক্তিগত নাম (যেনে আখেতা) আৰু হেম-নেটজেৰ-আখতি ("আখতি দেৱতাৰ দাস") আদি পুৰোহিতৰ উপাধিৰ সৈতে জড়িত হৈ থাকে। আনকি পিছৰ সময়তো আখতিৰ নাম অধিক কমেইহে দেখা যায়।

## উপাসনা
প্ৰাচীন মিচৰৰ পৌৰাণিক কাহিনী অনুসৰি আখ-চৰাই মানুহৰ আত্মাৰ প্ৰতিনিধিত্ব কৰে বুলি বিশ্বাস কৰা হৈছিল (ইজিপ্তীয়: আখ)। সম্ভৱতঃ এই ধাৰণাটো চৰাইটোৰ পাখিৰ আকৰ্ষণীয় ৰং আৰু জিলিকি থকা পৰা অনুপ্ৰাণিত হৈছিল, যিটো প্ৰাচীন মিচৰীয়াসকলে নিশাৰ আকাশত তৰাবোৰৰ জিলিকি থকাৰ সৈতে তুলনা কৰিছিল। পাৰ্চী বেডুইনসকলৰ পৰাও একেধৰণৰ বিশ্বাস জনা যায়, যিসকলে নৰ্ডাৰ্ণ ব্লেড আইবিছক মৃতকৰ আত্মাৰ বাহক হিচাপে পূজা কৰে।

আখতিৰ নামটোৱেই কোৱাৰ দৰে তেওঁ সন্ধিয়াৰ দিগন্তত বাস কৰে, অস্ত যোৱা সূৰ্য্যক পথ প্ৰদৰ্শন কৰে আৰু মৃতকৰ আত্মাক নিৰাপদে নিশাৰ আকাশলৈ লৈ যায় বুলি বিশ্বাস কৰা হৈছিল।
## তথ্য সূত্ৰ

শ্ৰেণী:দেৱ-দেৱী
শ্ৰেণী:ইজিপ্টৰ দেৱ-দেৱী
হেছাট

**হেছাট** গৰুৰ ৰূপত প্ৰাচীন মিচৰৰ এগৰাকী দেৱী। তেওঁ গাখীৰৰ সৈতে মানৱতা (যাক "হেছাটৰ বিয়েৰ" বুলি কোৱা হয়) আৰু বিশেষকৈ ফেৰাউন আৰু কেইবাজনো প্ৰাচীন মিচৰৰ ষাঁড়ৰ দেৱতাক স্তনপান কৰাইছিল বুলি কোৱা হৈছিল। পিৰামিড লিপিসমূহত তেওঁক অনুবিছৰ আৰু মৃত ৰজাৰ মাতৃ বুলি কোৱা হৈছে। বিশেষকৈ হেলিঅ’পলিছত পূজা কৰা জীৱন্ত ষাঁড়ৰ দেৱতা এমনেভিছৰ সৈতে তেওঁৰ সম্পৰ্ক আছিল আৰু হেছাটৰ বাবে উৎসৰ্গিত কবৰস্থানত এমনেভিছ ষাঁড়ৰ মাতৃসকলক সমাধিস্থ কৰা হৈছিল। টলেমিক যুগত (খ্ৰীষ্টপূৰ্ব ৩০৪–৩০) তেওঁৰ সৈতে দেৱী আইছিচৰ ঘনিষ্ঠ সম্পৰ্ক আছিল।

ইজিপ্তৰ পৌৰাণিক কাহিনীত হাথৰ হ'ৰাছ আৰু ৰাৰ মাতৃ আৰু ৰজাঘৰীয়া আৰু ৰজাৰ ভূমিকাৰ সৈতে ওতপ্ৰোতভাৱে জড়িত হোৱাৰ বাবে প্ৰধান গৰু দেৱতা হেছাট অন্যতম। হেছাট হৈছে হাথৰৰ অন্যতম প্ৰকাশ, সাধাৰণতে বিশুদ্ধতা আৰু মানৱতাক জীৱন দিবলৈ তেওঁ উৎপাদন কৰা গাখীৰক প্ৰতিনিধিত্ব কৰা বগা গৰু হিচাপে চিত্ৰিত কৰা হয়। আন আন নাৰীসুলভ গৰুৰ দেৱতাসমূহৰ ভিতৰত চেখাত-হ'ৰ, মেহেত-ৱেৰিট আৰু শ্বেদিত আদি। এওঁলোকৰ পুৰুষসুলভ সমকক্ষসকলৰ ভিতৰত আছে এপিছ, ম্নেভিছ, চেমা-ৱেৰ, এজেব-ৱেৰ আদি।
## কলাত্মক উপস্থাপন
হেছাটৰ বহু ছবি ৰেকৰ্ডিং আৰু প্ৰকাশ কৰা নাই যদিও বিশ্বৰ প্ৰধান সংগ্ৰহালয়সমূহৰ অন্তৰ্গত টুকুৰাবোৰৰ ওপৰত কেইটামান উপস্থাপন আছে।
মেট্ৰ'পলিটান মিউজিয়াম অৱ আৰ্টৰ সংগ্ৰহত স্কাৰব আছে য'ত হাথৰক গৰু হিচাপে প্ৰতিনিধিত্ব কৰা হৈছে। এই শেষৰ সময়ৰ টুকুৰাৰ হাইৰ'গ্লিফসমূহে নিম্নলিখিত হাইৰ'গ্লিফসমূহৰ সৈতে এটা শুই থকা গৰুৰ সৈতে নিৰ্ধাৰিত ḥȜst বা ḥsȜt পঢ়ে:
:
HA V17 t 


HA V17 t
তেওঁৰ নামৰ এই বানানত ক্ৰিপ্টোগ্ৰাফিক প্ৰতিস্থাপন ব্যৱহাৰ কৰা হৈছে, যিটো নতুন ৰাজ্যত প্ৰতিষ্ঠিত হৈছিল। পৰম্পৰাগতভাৱে পূৰ্বৰ যুগৰ হেছাটৰ নামৰ ধ্বনিগত বানান সাধাৰণতে তলত দিয়া ধৰণে লিখা হৈছিল
V28 O34 G39 G1 t E4


## তথ্য সূত্ৰ

শ্ৰেণী:প্ৰাচীন ইজিপ্তৰ দেৱ-দেৱী
৩ কন্যা

**৩ কন্যা **  () ২০১২ চনৰ অগ্নিদেৱ চেটাৰ্জীৰ দ্বাৰা ৰচিত আৰু পৰিচালিত এখন বাংলা মনস্তাত্বিক একচন থ্ৰিলাৰ ছবি। ছবিখনত তিনিগৰাকী মহিলাৰ জীৱনৰ কাহিনী বৰ্ণনা কৰা হৈছে। এই তিনিটা চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছে ঋতুপৰ্ণা সেনগুপ্ত, অনন্যা চেটাৰ্জী আৰু উন্নতি দাভাৰাই।[1][2]
## কাহিনীৰ সাৰাংশ
এই ছবিখন অপৰ্ণা, দামিনী, নেন্সী নামৰ তিনিগৰাকী মহিলাৰ কাহিনী। অপৰ্ণা এগৰাকী সাংবাদিক।[3] তেওঁৰ সন্দেহ হৈছে যে তেওঁৰ স্বামীয়ে, যি এজন আই পি এছ বিষয়া,  দামিনীৰ সৈতে প্ৰেমৰ সম্পৰ্ক স্থাপন কৰিছে। অপৰ্ণাৰ স্বামীক অপহৰণ কৰা হয়। অপৰ্ণাই দামিনী লগ কৰিবলৈ যায়। এইদৰেই দামিনীৰ সৈতে তেওঁৰ সম্পৰ্ক গঢ় লৈ উঠে। নেন্সী এগৰাকী কল গাৰ্ল আৰু তেওঁক ধৰ্ষণ কৰা হয়। তেওঁ স্থানীয় প্ৰশাসনত এজাহাৰ দাখিল কৰিছিল, কিন্তু কোনো লাভ নহ’ল। পিছত তেওঁ এটা নিউজ চেনেলৰ কাষ চাপিছিল, য’ত অপৰ্ণাই সাংবাদিক হিচাপে কাম কৰে। অপৰ্ণাই তেওঁক ন্যায় লাভ কৰাত সহায় কৰাৰ প্ৰতিশ্ৰুতি দিয়ে।(৩)

## তথ্য সংগ্ৰহ

## বাহ্যিক সংযোগ
* 
*  
শ্ৰেণী:এলজিবিটি সম্পৰ্কীয় ভাৰতীয় ছবি
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ নাৰী সম্পৰ্কীয় চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:বঙালী চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:২০১২ বৰ্ষৰ চলচ্চিত্ৰ
মৃদুলা সিনহা

**মৃদুলা সিনহা**  ( ২৭ নৱেম্বৰ ১৯৪২ – ১৮ নৱেম্বৰ ২০২০) এগৰাকী ভাৰতীয় লেখিকা আৰু ৰাজনীতিবিদ যিয়ে ২০১৪ চনৰ আগষ্টৰ পৰা ২০১৯ চনৰ অক্টোবৰলৈকে গোৱাৰ ৰাজ্যপাল হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল।তেওঁ গোৱাৰ প্ৰথম মহিলা ৰাজ্যপাল আছিল।

মৃদুলা সিনহা বিজেপি মহিলা মৰ্চাৰ প্ৰাক্তন সভাপতিও আছিল। ২০২১ চনত মৰণোত্তৰভাৱে তেওঁক ভাৰতৰ চতুৰ্থ সৰ্বোচ্চ অসামৰিক বঁটা পদ্মশ্ৰীৰে সন্মানিত কৰা হয়।
## প্ৰাৰম্ভিক জীৱন
১৯৪২ চনৰ ২৭ নৱেম্বৰত ভাৰতৰ বিহাৰ ৰাজ্যৰ মিথিলা অঞ্চলৰ মুজাফ্ফৰপুৰ জিলাৰ ছপৰা ধৰমপুৰ যদু গাঁৱত ভূমিহাৰ ব্ৰাক্ষ্মণ পৰিয়ালত মৃদুলা সিনহাই জন্মগ্ৰহণ কৰে।[citation needed] তেওঁৰ পিতৃ বাবু ছাবিলে সিং আৰু মাতৃ অনুপা দেৱী। ছাপৰাৰ স্থানীয় বিদ্যালয়ত পঢ়িছিল আৰু পিছলৈ লখিচৰাই জিলাৰ ছোৱালীৰ বাবে আৱাসিক বিদ্যালয় বালিকা বিদ্যাপীঠত অধ্যয়ন কৰিছিল।

স্নাতক ডিগ্ৰী সম্পূৰ্ণ কৰাৰ  আগতেই মৃদুলাৰ পিতৃ-মাতৃয়ে তেওঁক বিবাহৰ ব্যৱস্থা কৰিছিল ৰাম কৃপাল সিংহৰ সৈতে, যি সেই সময়ত বিহাৰৰ মুজাফ্ফৰপুৰ চহৰত কলেজৰ প্ৰবক্তা আছিল। বিয়াৰ পিছত মৃদুলাই পঢ়া-শুনা অব্যাহত ৰাখি মনোবিজ্ঞানত স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী লয়। তাৰ পিছত তেওঁ ড° এছ.কে.সিনহা মহিলা মহাবিদ্যালয় মতিহাৰীৰত প্ৰবক্তা হিচাপে চাকৰি পায়  । তাৰ কিছু দিনৰ পিছতে স্বামীয়ে ডক্টৰেট ডিগ্ৰী লাভ কৰে। চাকৰি এৰি তেওঁ মুজাফ্ফৰপুৰত এখন বিদ্যালয় আৰম্ভ কৰে য'ত তেওঁৰ স্বামীয়ে এখন কলেজত কাম কৰি আছিল।

## কৰ্মজীৱন
ইফালে স্বামীৰ উৎসাহত মৃদুলাই চুটিগল্পৰ আৰ্হিৰ সৈতে পৰীক্ষা-নিৰীক্ষা কৰে। সাংস্কৃতিক বিষয় আৰু গাঁৱৰ পৰম্পৰাৰ প্ৰতি তেওঁৰ আগ্ৰহ আছিল। এই বিষয়বোৰৰ ওপৰত আৰু স্বামী আৰু স্বামীয়ে কাম কৰা গাঁৱৰ পৰা গোটাই লোৱা লোককথাৰ ওপৰত চুটিগল্প লিখিছিল। ইয়াৰে বহু গল্প হিন্দী ভাষাৰ আলোচনীত প্ৰকাশ পাইছিল আৰু পিছলৈ *বিহাৰ কি লোক-কথায়েন* ("বিহাৰৰ লোক-কথা") নামৰ দুখণ্ডীয়া সংকলন এখনত সংকলন কৰা হৈছিল। ইয়াৰ উপৰিও কেইবাখনো উপন্যাস আৰু ৰাজমাতা বিজয়ৰাজে সিন্ধিয়াৰ ''এক থি ৰাণী আইছি ভি'' শীৰ্ষক জীৱনী ৰচনা কৰে। পিছলৈ এই কিতাপখনৰ আধাৰত একে নামৰ এখন ছবি নিৰ্মাণ কৰা হয়।

মৃদুলাই প্ৰথমে জিলা সমিতিলৈ নিৰ্বাচনী প্ৰচাৰৰ সময়ত সমষ্টিৰ মহিলাসকলৰ কাষ চাপিবলৈ স্বামীক সহায় কৰিছিল। তাই দেখিলে যে স্থানীয় পৰম্পৰা আৰু সাংস্কৃতিক সূক্ষ্মতাৰ বিষয়ে জ্ঞানৰ বাবে জনসাধাৰণৰ সৈতে বিশেষকৈ মহিলাসকলৰ সৈতে তাইৰ এক শক্তিশালী সংযোগ আছিল। নিৰ্বাচনী ৰাজনীতিৰ প্ৰতি কোনো আগ্ৰহ নাছিল আৰু কেতিয়াও কোনো নিৰ্বাচনত প্ৰতিদ্বন্দ্বিতা কৰা নাছিল যদিও সমাজ কল্যাণৰ প্ৰতি তেওঁৰ অতি প্ৰবল আগ্ৰহ আৰু দায়বদ্ধতা গঢ় লৈ উঠিছিল। তেওঁক কেন্দ্ৰীয় সমাজ কল্যাণ ব'ৰ্ডৰ অধ্যক্ষ হিচাপে নিযুক্তি দিয়া হয়।

## ৰাজনৈতিক কেৰিয়াৰ
এই সময়ত তেওঁৰ স্বামী বিহাৰ ৰাজ্য চৰকাৰৰ কেবিনেট মন্ত্ৰী আছিল। ২০১৪ চনৰ আগষ্ট মাহলৈকে তেওঁ ভাৰতীয় জনতা পাৰ্টিৰ ৰাষ্ট্ৰীয় কাৰ্যবাহীৰ সদস্য আছিল। ২০১৪ চনৰ সাধাৰণ নিৰ্বাচনৰ বাবে বিজেপিৰ প্ৰচাৰৰ সময়ত তেওঁ বিজেপি মহিলা মৰ্চা (মহিলা শাখা)ৰ দায়িত্বত আছিল। ২০১৪ চনৰ ২৫ আগষ্টত তেওঁক গোৱাৰ ৰাজ্যপাল হিচাপে নিযুক্তি দিয়া হয়।

ভাৰতৰ প্ৰধানমন্ত্ৰী নৰেন্দ্ৰ মোদীয়ে স্বচ্ছ ভাৰত অভিযানৰ ৰাষ্ট্ৰদূত হিচাপেও সিনহাক নিযুক্তি দিয়ে।  গোৱাৰ ৰাজ্যপাল হিচাপে থকা সময়ছোৱাত তেওঁ দৈনন্দিন পূজাৰ উদ্দেশ্যে ৰাজভৱনত এটা গৰু আৰু এটা পোৱালিও দত্তক লয়।

## তথ্যসূত্ৰ
ডেডুন

ডেডুন (বা ডেডৱেন) আছিল প্ৰাচীন ইজিপ্ত আৰু চুডানত প্ৰাচীন কালত পূজা কৰা কুছিট বা নেহাছি (C-Group culture) দেৱতা আৰু খ্ৰীষ্টপূৰ্ব ২৪০০ চনতে ইয়াৰ প্ৰমাণ দিয়া হৈছিল। বিশেষকৈ তেওঁক সিংহ হিচাপে চিত্ৰিত কৰা হৈছিল, যিটো ভূমিকা সাধাৰণতে আন এজন দেৱতাৰ পুত্ৰক নিযুক্ত কৰা হৈছিল, সেয়েহে তেওঁলোকৰ আদি স্বৰূপৰ বিষয়ে বহু অনিশ্চয়তা আছে। পূৰ্বৰ কুছি পৌৰাণিক কাহিনীৰ বিষয়ে অৱশ্যে একো জনা নাযায়, যাৰ পৰা এই দেৱতাৰ জন্ম হৈছিল। ডেডুনৰ বিষয়ে মিচৰৰ লিখনিত আটাইতকৈ প্ৰাচীন তথ্যই ইংগিত দিয়ে যে লিখনীৰ সময়লৈকে তেওঁ ইতিমধ্যে ধূপৰ দেৱতা হৈ পৰিছিল। যিহেতু সেই ঐতিহাসিক সময়ত ধূপ আছিল এক অতি ব্যয়বহুল বিলাসী সামগ্ৰী আৰু ইয়াৰ বহুখিনিৰ উৎস নুবিয়া আছিল, সেয়েহে তেওঁ আছিল যথেষ্ট গুৰুত্বপূৰ্ণ দেৱতা। ধূপৰ ব্যৱসায়ে নুবিয়ালৈ যি ধন-সম্পত্তিৰ যোগান ধৰিছিল, তাৰ বাবেই তেওঁক তেওঁলোকে সমৃদ্ধিৰ আৰু বিশেষকৈ ধন-সম্পত্তিৰ দেৱতা হিচাপে চিনাক্ত কৰিছিল। 

যদিও প্ৰাচীন মিচৰৰ পিৰামিড গ্ৰন্থত তেওঁক নুবিয়ান দেৱতা বুলি উল্লেখ কৰা হৈছে, ডেডুনক মিচৰীয়াসকলে পূজা কৰিছিল বা প্ৰাচীন মিচৰৰ আটাইতকৈ দক্ষিণৰ চহৰ বুলি গণ্য কৰা ছুনেট (সমসাময়িক আছোৱান)ৰ উত্তৰত কোনো স্থানত তেওঁক পূজা কৰা হৈছিল বুলি কোনো প্ৰমাণ পোৱা নাই। তথাপিও মিচৰৰ মধ্য ৰাজ্যত কুছৰ ওপৰত মিচৰৰ শাসনৰ সময়ত ডেডুনক মিচৰীয়াসকলে মৃত নুবিয়ান শাসকসকলৰ ৰক্ষক আৰু তেওঁলোকৰ ধূপৰ দেৱতা বুলি কৈছিল, যাৰ ফলত ইয়াক অন্ত্যেষ্টিক্ৰিয়াৰ অনুষ্ঠানৰ সৈতে জড়িত কৰা হৈছিল। 

নুবিয়া নাপাটান ৰাজ্যৰ এজন কুছি শাসক এটলানেৰ্ছাই জেবেল বাৰ্কলত চিনক্ৰেটিক দেৱতা অচিৰিছ-ডেডুনৰ নামত উৎসৰ্গিত মন্দিৰ আৰম্ভ কৰা বুলি জনা যায়।
## তথ্য সূত্ৰ

শ্ৰেণী:দেৱ-দেৱী
শ্ৰেণী:প্ৰাচীন ইজিপ্তৰ দেৱ-দেৱী
অৰ্ধনাৰী (চলচ্চিত্ৰ)

**অৰ্ধনাৰী**  () ২০১২ চনৰ ভাৰতীয় মালয়ালম ভাষাৰ কেৰালাৰ ট্ৰাঞ্চজেণ্ডাৰসকলৰ জীৱনক লৈ নিৰ্মিত এখন ছবি। পৰিচালক সন্তোষ সৌপৰ্ণিকা। এম জি শ্ৰীকুমাৰে তেওঁৰ প্ৰডাকচন হাউচ এম জি চাউণ্ড এণ্ড ফ্ৰেমছৰ অধীনত ছবিখন প্ৰযোজনা কৰিছে।  

মঞ্জুলা এগৰাকী  ট্ৰাঞ্চজেণ্ডাৰ হিজৰা;  তেওঁৰ পুৰুষৰ দৰে শৰীৰি গঠন আৰু নাৰীৰ দৰে আচৰণৰ বৈশিষ্ট্যই তেওঁৰ ভাতৃ আৰু আন ব্যক্তিৰ উপহাসৰ পাত্ৰ। সকলোৱে তেওঁক কটাক্ষ কৰে। ছবিখনত হিজৰাৰ অনুষ্ঠান, ৰীতি-নীতি, ক্ষোভ আৰু পছন্দৰ বিষয়ে আলোচনা কৰা হৈছে। ছবিখনৰ শিৰোনামটোত অৰ্ধ পুৰুষ আৰু অৰ্ধ মহিলা হিন্দু দেৱতা অৰ্ধনাৰীশ্বৰৰ ইংগিত দিয়া হৈছে। অভিনয় কৰিছে মহালক্ষ্মী, মণিয়ানপিল্লা ৰাজু, থিলকন, সুকুমাৰী আৰু চাই কুমাৰে। অৰ্ধনাৰী মঞ্জুলাৰ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছে মনোজ কে জয়নে। ছবিখন মুক্তি পোৱাৰ কেইসপ্তাহমান আগতে হৃদৰোগত আক্ৰান্ত হৈ মৃত্যু হোৱা থিলকনে অভিনয় কৰা শেষৰখন ছবিবোৰৰ ভিতৰত এখন আছিল।

অৰ্ধনাৰী ছবিখনে, লগতে জয়নৰ অভিনয়ে মিশ্ৰিত সমালোচনা লাভ কৰে। 

## তথ্য সংগ্ৰহ

## বাহ্যিক সংযোগ
*  

শ্ৰেণী:এলজিবিটি সম্পৰ্কীয় ভাৰতীয় ছবি
শ্ৰেণী:মালয়ালম চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:২০১২ বৰ্ষৰ চলচ্চিত্ৰ
নুহা

**নুহা** প্ৰাক-ইছলামিক আৰবত উত্তৰ আৰবৰ জনগোষ্ঠীৰ মাজত পূজা কৰা এক দেৱী। সূৰ্যৰ লগত লগ হৈ তেওঁ ৰুদা আৰু আতৰছামাইনৰ সৈতে দেৱতাৰ ত্ৰিমূৰ্তিৰ অংশ গঠন কৰিছিল। দক্ষিণ আৰবত শ্বামছ আছিল তেওঁৰ সমতুল্য। 

### অৰ্থ
*ত্ৰিকঞ্চোনেণ্টেল ছেমিটিক ৰুট* (Semitic root) N-H-Y ৰ মতে নুহাৰ অৰ্থ হ'ব পাৰে "চূড়ান্ত।" অচীৰীয় ৰজাসকলৰ বুৰঞ্জীৰ পৰা পোৱা এটা প্ৰাচীন আক্কাদিয়ান শিলালিপিত "উচ্চ সূৰ্য্য" উপনামেৰে নুহাৰ উল্লেখ কৰা হৈছে। এই উল্লেখটোক আক্ষৰিক অৰ্থত পঢ়িব পাৰি যে, নুহা সূৰ্য্যৰ সৈতে জড়িত আছিল, ইয়াক বিশেষ ধৰণৰ প্ৰজ্ঞাৰ উল্লেখ হিচাপেও ৰূপকভাৱে পঢ়িব পাৰি।

### উপাসনা
ডায়েৰ্ক লেংগে লিখিছে যে, নুহাই তেওঁ কোৱা ইউমু'ইল কনফেডাৰেচনে পূজা কৰা দেৱতাৰ ত্ৰিত্বৰ অংশ গঠন কৰিছিল, যাক তেওঁ ইছমাইলী বংশৰ উত্তৰ আৰব জনজাতীয় কনফেডাৰেচন বুলি বৰ্ণনা কৰিছে যাৰ নেতৃত্বত আছিল "কেদাৰ বংশ" (কেদাৰীসকল)। লেংগেৰ মতে, নুহা আছিল সূৰ্য্য দেৱতা, ৰুদা চন্দ্ৰ দেৱতা আৰু আতৰছামাইন মূল দেৱতা শুক্ৰৰ সৈতে জড়িত আছিল।

সূৰ্য্য, চন্দ্ৰ আৰু শুক্ৰক প্ৰতিনিধিত্ব কৰা দেৱতাৰ ত্ৰিত্ব খ্ৰীষ্টপূৰ্ব নৱম আৰু চতুৰ্থ শতিকাৰ ভিতৰত দক্ষিণ আৰব ৰাজ্য আৱছান, মাইইন, কাটাবান আৰু হাদ্ৰমাৱতৰ জনগোষ্ঠীৰ মাজতো পোৱা যায়। তাত শুক্ৰৰ লগত জড়িত দেৱতা আছিল অষ্টাৰটে, সূৰ্য্য দেৱতা আছিল যম আৰু চন্দ্ৰ দেৱতাক বিভিন্ন ধৰণে ৱাড, আম্ম আৰু চিন বুলি কোৱা হৈছিল।

### শিলালিপি
নাজ্দ অঞ্চলৰ উত্তৰ আৰবীয় উপভাষাত নুহাৰ বিষয়ে উল্লেখ থকা শিলালিপিত আৱেগক তেওঁ আৰু আন দেৱতাসকলৰ পৰা পোৱা উপহাৰ হিচাপে বৰ্ণনা কৰা হৈছে। উদাহৰণস্বৰূপে, এজনে পঢ়ে, "নুহাৰ দ্বাৰা ক্ৰোধলৈ উৰি যোৱা", আন এজনে পঢ়ে, "নুহাৰ দ্বাৰা প্ৰেমিকৰ ঈৰ্ষা।" আন আন শিলালিপিসমূহে ইংগিত দিয়ে যে ভাল-বেয়া সকলো বস্তু দেৱতাৰ পৰা অহা বুলি ভবা হৈছিল, যেনে শিলালিপি।"

## তথ্য সূত্ৰ

শ্ৰেণী:দেৱ-দেৱী
শ্ৰেণী:ইছলামী সংস্কৃতি
ছামছ

**ছামছ**, যাক ছামছুম বা ধাত-বা’ ধনুম বুলিও মতা হয় বা কোৱা হয়, আৰবীয় পৌৰাণিক কাহিনীৰ এগৰাকী সূৰ্য দেৱী। তেওঁ হিমিয়াৰী ৰাজ্যৰ পৃষ্ঠপোষক দেৱী আছিল। তেওঁ নামৰ অৰ্থ আছিল ‘উজ্জ্বল’, ‘সূৰ্য’, বা ‘উজ্জ্বল’। উত্তৰ আৰবৰ সূৰ্য দেৱী নুহাৰ দক্ষিণ আৰবৰ সমতুল্য আছিল তেওঁ। 

ইছলামৰ পূৰ্বে আৰব উপদ্বীপৰ ধৰ্মই স্থানীয় দেৱতাসকলৰ ওপৰত গুৰুত্ব আৰোপ কৰিছিল, প্ৰতিটো জনগোষ্ঠী আৰু ৰাজ্যৰ নিজৰ নিজৰ বিশেষ সুৰক্ষামূলক দেৱতা আছিল। কিন্তু সকলো আৰবীয়ৰ বাবে সাধাৰণ দেৱতাও আছিল আৰু সূৰ্য, চন্দ্ৰ আৰু শুক্ৰ গ্ৰহক প্ৰতিনিধিত্ব কৰা দেৱতাৰ ত্ৰিত্বক সমগ্ৰ আৰবতে পূজা কৰা যেন লাগে যদিও অঞ্চলৰ মাজত তেওঁলোকৰ নাম, লিংগ আৰু পূজাৰ পাৰ্থক্য আছিল। এইদৰে উত্তৰ আৰবত নুহা সূৰ্য দেৱীৰ নাম আছিল, আনহাতে দক্ষিণ আৰবত সূৰ্য দেৱীৰ নাম আছিল ছামছ। 

নুহা হিচাপে শ্বামছকো চন্দ্ৰ আৰু শুক্ৰৰ পুৰুষ দেৱতাৰ কাষত ত্ৰিত্বত পূজা কৰা হৈছিল। ছাবা'ত সূৰ্য দেৱী ছামছক শুক্ৰ গ্ৰহৰ দেৱতা, আথতাৰ আৰু চন্দ্ৰৰ দেৱতা আলমাকাহৰ সৈতে পূজা কৰা হৈছিল। হাদ্ৰমৌত ছামছক আথতাৰ আৰু চন্দ্ৰ দেৱতা চিনৰ সৈতে পূজা কৰা হৈছিল। ছাবামছক ‘আত্তৰ’ নামেৰেও জনাজাত আথতাৰৰ পত্নী বুলি বৰ্ণনা কৰা হৈছিল। 'আত্তৰ যুদ্ধৰ দেৱতা আৰু লগতে জীৱনৰ বাবে অপৰিহাৰ্য পানী প্ৰদানকাৰী। ' এণ্টিলপ তেওঁৰ বাবে পৱিত্ৰ আৰু তেওঁৰ প্ৰতীক হৈছে বল্লমৰ চোকা আগ। ঘোঁৰাৰ আকৃতিত তেওঁক মানস প্ৰসাদ দিয়া হৈছিল। 

মেছ'পটেমিয়াত আথতাৰক ইষ্টাৰ দেৱী আৰু শ্বামছক সূৰ্য দেৱতা ছামছৰ সৈতে চিনাক্ত কৰা হৈছিল।

পিটাৰ ষ্টেইনৰ মতে "কানিয়াৰ গীত" এই দেৱীৰ নামত উৎসৰ্গিত।

## তথ্য সূত্ৰ

শ্ৰেণী:দেৱ-দেৱী
শ্ৰেণী:ইছলামী সংস্কৃতি
ৰজা চালবান

**ৰজা চালবান** (; ছালিভাহন বুলিও জনা যায়) এজন কিংবদন্তি ভাৰতীয় ৰজা আছিল যিয়ে পঞ্জাৱত চহৰখন আৰু চিয়ালকোট দুৰ্গ প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল বুলি কোৱা হয়।  পাঞ্জাবী লোককথা অনুসৰি তেওঁ পুৰাণ ভগত আৰু ৰজা ৰাছালুৰ দুঃসাহসিক কাহিনীৰ নায়ক ৰজা ৰাছালুৰ পিতৃ। 
পাঞ্জাবী লোককথাৰ ছিয়ালকোটৰ ৰজা যেনে ৰজা চালবান আৰু ৰজা ৰাছালু হয়তো টাক্কা ৰাজ্যৰ অন্তৰ্গত আছিল।

## কাহিনী
ৰজা চালবানৰ প্ৰথম পত্নী ৰাণী ইচ্চিৰাৰ জন্ম হয় পুৰাণ ভগত। স্থানীয় জ্যোতিষীসকলৰ পৰামৰ্শ অনুসৰি পুৰাণক জীৱনৰ প্ৰথম ১২ বছৰ ৰজাৰ পৰা আঁতৰাই পঠিওৱা হয়, কিয়নো কোৱা হৈছিল যে ৰজাই নিজৰ পুত্ৰৰ মুখ দেখা নাপায়। 
পুৰাণ আঁতৰত থকাৰ সময়তে ৰজাই চামৰাৰ কন্যা লুনা নামৰ কণমানি ছোৱালী এজনীক বিয়া কৰালে। ১২ বছৰ বিচ্ছিন্নতাৰ অন্তত পুৰাণ পুনৰ ৰাজপ্ৰসাদলৈ আহে। তাতেই লুনাই একে বয়সৰ পুৰাণৰ প্ৰতি ৰোমান্টিকভাৱে আকৰ্ষিত হৈ পৰে।
লুনাৰ সতি-সন্ততি হোৱাৰ বাবে পুৰানে তাইৰ অগ্ৰগতিবোৰক অসন্মত কৰিছিল। এজন আঘাতপ্ৰাপ্ত লুনাই পুৰণক তেওঁৰ সন্মান উলংঘা কৰাৰ অভিযোগ উত্থাপন কৰে।
ক্ৰোধিত ৰজাই পুৰাণৰ অংগ কাটি হত্যা কৰিবলৈ নিৰ্দেশ দিলে। সৈন্যই তেওঁৰ নিৰ্দেশ পালন কৰি পুৰাণৰ হাত-ভৰি কাটি পুৰাণৰ কুঁৱা নামৰ অৰণ্যৰ এটা কুঁৱাত পেলাই দিলে। 
কেইবাবছৰৰ পাছত অনুগামীৰ সৈতে পাৰ হৈ যোৱা গুৰু গোৰখনাথে কুঁৱাৰ পৰা মাত শুনিলে। এটা মাত্ৰ সূতা আৰু নসেকা মাটিৰ পাত্ৰ ব্যৱহাৰ কৰি সি তাক উলিয়াই আনিলে। পিছলৈ বাবা গোৰ্খনাথে তেওঁক দত্তক লয়, আৰু নিজেই জগী হৈ পৰে।

অৱশেষত তেওঁ পিতৃৰ সৈতে মুখামুখি হয় আৰু তপস্বীৰ আশীৰ্বাদৰ বাবেই ৰজাৰ আন এজন পুত্ৰ জন্ম হয় যি অৱশেষত ৰাজা ৰাছালু হৈ পৰে, যিটো আন এক লোক-কিংবদন্তি পঞ্জাৱত জনপ্ৰিয় হৈ উঠে।

## বংশৰ দাবী
বিভিন্ন ঐতিহাসিক ব্যক্তিয়ে চালবানৰ বংশধৰ বুলি দাবী কৰিছে। ভাটি ৰাজপুতসকলৰ উমৈহতীয়া পূৰ্বপুৰুষ ৰাও ভাটিয়ে চালবানৰ বংশধৰ বুলি দাবী কৰিছিল আৰু ভাটিৰ বংশধৰ জয়ছলমেৰৰ প্ৰতিষ্ঠাপক আৰু প্ৰথম ৰজা জয়ছাল সিঙেও তেনেকৈয়ে দাবী কৰিছিল। জয়ছাল সিঙৰ বংশৰ মাজেৰে ছালবানৰ পৰা বংশধৰ হোৱাৰ আন দাবীসমূহৰ ভিতৰত পাঞ্জাবী ফুলকিয়ান বংশ আদিও অন্যতম।

## টোকা

## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:লোককথা
শ্ৰেণী:পাঞ্জাবী লোককথা