open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
মহান পিটাৰ

**মহান পিটাৰ** (, Pyotr Velikiy; ৯ জুন ১৬৭২ – ৮ ফেব্ৰুৱাৰী ১৭২৫) আছিল ৰাছিয়াৰ জাৰ আৰু পাছত প্ৰথম সম্ৰাট। তেওঁ ৰাছিয়াক আধুনিকীকৰণৰ দিশে আগবঢ়াইছিল আৰু ইউৰোপীয় মডেলত ৰাষ্ট্ৰ আৰু সমাজ গঠন কৰিছিল।

## শাসনৰ আৰম্ভণি
১৬৮২ চনত কেৱল ১০ বছৰ বয়সতে তেওঁ চাৰ হ’বলৈ ঠাই পায়, যদিও আৰম্ভণিতে তেওঁৰ মাতৃ নাটালিয়া আৰু পাছত সোফিয়া নামৰ মহিলা এজনীয়ে ৰিজেণ্ট হিচাপে শাসন কৰিছিল। ১৬৮৯ চনৰ পাছত তেওঁ নিজে পূৰ্ণ ক্ষমতাৰে শাসন আৰম্ভ কৰে।

## আধুনিকীকৰণ আৰু সংস্কাৰ
পিটাৰে ৰাছিয়াক ইউৰোপৰ উন্নত প্ৰযুক্তি, নৌশক্তি, শিক্ষা আৰু প্ৰশাসনিক ব্যৱস্থাৰে সামঞ্জস্য কৰিবলৈ বহু সংস্কাৰ কৰিছিল। তেওঁ সেনা আৰু নৌসেনা আধুনিকীকৰণ কৰিছিল, নতুন পুঁজিবাদী উদ্যোগ স্থাপন কৰিছিল আৰু শিক্ষা প্ৰতিষ্ঠান খুলিছিল। তেওঁ ১৭০৩ চনত ছেইণ্ট পিটাৰ্সবাৰ্গ চহৰ স্থাপন কৰিছিল আৰু সেইটো নতুন ৰাজধানী কৰিছিল।

## বাল্টিক যুদ্ধ আৰু সাম্ৰাজ্য বিস্তাৰ
তেওঁৰ ৰাজত্বকালত ৰাছিয়াই Great Northern War (১৭০০–১৭২১)ত চুইডেনৰ বিৰুদ্ধে যুদ্ধ কৰি বাল্টিক সাগৰৰ প্ৰৱেশাধিকাৰ লাভ কৰিছিল। ১৭২১ চনত এই বিজয়ৰ ফলস্বৰূপে পিটাৰে নিজকে "সম্ৰাট" উপাধি দিয়ে আৰু ৰাছিয়াক আনুষ্ঠানিকভাৱে সাম্ৰাজ্য ৰূপত ঘোষণা কৰে।

## ব্যক্তিত্ব আৰু পৰিয়াল
পিটাৰ দেহগতভাৱে ৬ ফুট ৮ ইঞ্চি দীঘল আছিল, যিয়ে তেওঁক দৰ্শনীয় আৰু বলিষ্ঠ নেতা হিচাপে চিনাক্ত কৰিছিল। তেওঁৰ জীৱন ব্যক্তিগতভাৱে চাঞ্চল্যপূৰ্ণ আছিল। তেওঁ প্ৰথম বিবাহ এভডোক্সিয়াৰ পৰা ছেক কৰিলে আৰু পাছত কেথেৰিনক বিবাহ কৰিছিল, যিয়ে তেওঁৰ মৃত্যুৰ পাছত সম্ৰাজ্ঞী হয়।

## মৃত্যু আৰু উত্তৰাধিকাৰ
৮ ফেব্ৰুৱাৰী ১৭২৫ চনত ছেইণ্ট পিটাৰ্সবাৰ্গত তেওঁৰ মৃত্যু হয়। মৃত্যুৰ পাছত তেওঁৰ পত্নী কেথেৰিন প্ৰথম ৰাছিয়াৰ শাসক হয়। পিটাৰৰ আধুনিকীকৰণ আৰু শক্তিশালী ৰাজশক্তিৰ ভিত্তিত ৰাছিয়াই ১৮শ আৰু ১৯শ শতিকাত ইউৰোপত এটা প্ৰধান শক্তি ৰূপে আত্মপ্ৰকাশ কৰে।

## উৎস


শ্ৰেণী:ৰাছিয়াৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ৰাজনীতিবিদ
জোহান ভোল্ফগেং ফন গ্যোটে

**জোহান ভোল্ফগেং ফন গ্যোটে** (; ২৮ আগষ্ট ১৭৪৯ – ২২ মাৰ্চ ১৮৩২) আছিল এজন জাৰ্মান কবি, ঔপন্যাসিক, নাট্যকাৰ, বিজ্ঞানী আৰু চিন্তাবিদ। তেওঁ ইউৰোপৰ সাহিত্য, দৰ্শন, আৰু বিজ্ঞানৰ ক্ষেত্ৰত গভীৰ প্ৰভাৱ পেলাইছিল।

## সাহিত্যকৃতি
গ্যোটে জাৰ্মান সাহিত্যৰ অন্যতম শ্ৰেষ্ঠ ব্যক্তিত্ব। তেওঁৰ অনন্য কীৰ্তিসমূহৰ ভিতৰত *ফাউষ্ট* নাটকখন বিশেষ প্ৰসিদ্ধ। এইখন নাটক ইউৰোপীয় সাহিত্যৰ এক শিৰোমণি হিচাপে গণ্য কৰা হয়।

তেওঁৰ প্ৰথম জনপ্ৰিয় ৰচনা আছিল *দ্য ছ'ৰোচ অফ ইয়ং ৱেৰ্থাৰ* (*The Sorrows of Young Werther*), যি ইউৰোপত এক সম্পূৰ্ণ সাহিত্যিক আন্দোলন সৃষ্টি কৰিছিল আৰু ৰোমাণ্টিক যুগৰ আৰম্ভণিত গুৰুত্বপূৰ্ণ ভূমিকা গ্ৰহণ কৰিছিল।

## দৰ্শন আৰু বিজ্ঞান
গ্যোটে দৰ্শন, বিশেষকৈ ৰঙৰ তত্ত্ব (Theory of Colours) লৈ আগ্ৰহী আছিল। তেওঁ আইজাক নিউটনৰ ৰঙৰ তত্ত্বৰ ওপৰত সমালোচনা কৰিছিল আৰু নিজৰ পৰ্যবেক্ষণমূলক পদ্ধতি আগবঢ়াইছিল।

## ৰাজনৈতিক আৰু ৰাজদৰবাৰিক জীৱন
গ্যোটে ৱেইমাৰৰ ৰাজদৰবাৰত উপদেষ্টা হিচাপে কৰ্মৰত আছিল আৰু ৰাজনৈতিক ব্যৱস্থাপনাৰ লগতে নাট্যকলাৰ উন্নয়নত গুৰুত্বপূৰ্ণ ভূমিকা লৈছিল। 

## মৃত্যু আৰু ঐতিহ্য
১৮৩২ চনৰ ২২ মাৰ্চত তেওঁৰ মৃত্যু হয়। মৃত্যুৰ পিছতো তেওঁৰ সাহিত্য আৰু চিন্তাধাৰাই বিশ্বজুৰি সাহিত্যিক, দাৰ্শনিক আৰু দৃষ্টিবিজ্ঞানিক আলোচনাত প্ৰভাৱ বিস্তাৰ কৰি আছে। 

## উৎস


শ্ৰেণী:কবি
শ্ৰেণী:নাট্যকাৰ
শ্ৰেণী:ঔপন্যাসিক
শ্ৰেণী:দাৰ্শনিক
শ্ৰেণী:সাহিত্যিক
শ্ৰেণী:বিজ্ঞানী
শ্ৰেণী:জাৰ্মানী
শ্ৰেণী:ৰাজনীতিবিদ
মানৱ শৰীৰৰ অংগ ব্যৱস্থাৰ তালিকা

এইখন **মানৱ শৰীৰৰ প্ৰধান অংগ প্ৰণালী**ৰ তালিকা। অংগ ব্যৱস্থা হৈছে এনে এটা অংগৰ গোট, যিয়ে একেলগে কাম কৰি প্ৰধান কাম সম্পন্ন কৰে বা শৰীৰৰ শাৰীৰিক প্ৰয়োজনীয়তা পূৰণ কৰে।
## ৰক্ত সঞ্চালন তন্ত্ৰ/হৃদযন্ত্ৰৰ তন্ত্ৰ
*মূল প্ৰবন্ধ: সংবহন তন্ত্ৰ আৰু হৃদযন্ত্ৰৰ তন্ত্ৰ
হৃদযন্ত্ৰ, ধমনী আৰু শিৰাৰ জৰিয়তে শৰীৰৰ চাৰিওফালে তেজ চলাচল কৰে, অংগ আৰু কোষলৈ অক্সিজেন আৰু পুষ্টিকৰ পদাৰ্থ প্ৰেৰণ কৰে আৰু ইয়াৰ বৰ্জিত পদাৰ্থবোৰ দূৰলৈ লৈ যায়, লগতে শৰীৰৰ উষ্ণতাও নিৰাপদ পৰিমাণত ৰাখে।

## পাচনতন্ত্ৰ/ৰেচন তন্ত্ৰ
*প্ৰধান প্ৰবন্ধ: পাচনতন্ত্ৰ, ৰেচন তন্ত্ৰ
পুষ্টিকৰ পদাৰ্থ শোষণ কৰি মুখ, খাদ্যনলী, পেট আৰু অন্ত্ৰকে ধৰি গেষ্ট্ৰাইটিছ নলীৰ জৰিয়তে আৱৰ্জনা আঁতৰায়।

## অন্তঃস্ৰাৱী তন্ত্ৰ
* প্ৰধান প্ৰবন্ধ:অন্তঃস্ৰাৱী তন্ত্ৰ
হৰম’ন ব্যৱহাৰৰ দ্বাৰা শৰীৰৰ কাৰ্যত প্ৰভাৱ পেলায়।
## বহিঃক্ষৰণ তন্ত্ৰ
বিভিন্ন কামৰ বাবে নলীৰ জৰিয়তে পদাৰ্থ নিঃসৰণ কৰা ব্যৱস্থা।
## আচ্ছাদন তন্ত্ৰ
আচ্ছাদন তন্ত্ৰত ছাল আৰু ইয়াৰ এপেণ্ডেজসমূহ থাকে; চুলি, নখ, ঘামগ্ৰন্থি আৰু তেলগ্ৰন্থি।

## ৰোগ প্ৰতিৰোধ ক্ষমতা/লসিকা তন্ত্ৰ
*মূল প্ৰবন্ধ: প্ৰতিৰোধ তন্ত্ৰ আৰু লসিকা তন্ত্ৰ
শৰীৰৰ ক্ষতি কৰিব পৰা ৰোগকাৰক জীৱাণুৰ পৰা শৰীৰক ৰক্ষা কৰে। এই ব্যৱস্থাত লিম্ফ নাড়ীৰ এটা নেটৱৰ্ক থাকে যিয়ে লিম্ফ নামৰ স্বচ্ছ তৰল পদাৰ্থ কঢ়িয়াই লৈ ফুৰে।

## পেশী তন্ত্ৰ
*মূল প্ৰবন্ধ: পেশী তন্ত্ৰ
পেশী ব্যৱহাৰ কৰি শৰীৰক গতি কৰিবলৈ সক্ষম কৰে।

## স্নায়ুতন্ত্ৰ
*মূল প্ৰবন্ধ: স্নায়ুতন্ত্ৰ
ইন্দ্ৰিয়ৰ পৰা স্নায়ু আৰু মগজুৰ জৰিয়তে তথ্য সংগ্ৰহ আৰু প্ৰক্ৰিয়াকৰণ কৰে আৰু পেশীবোৰক সংকোচন কৰি শাৰীৰিক ক্ৰিয়াৰ সৃষ্টি কৰিবলৈ কয়।
## প্ৰজনন তন্ত্ৰ
*মূল প্ৰবন্ধ: মানুহৰ প্ৰজনন তন্ত্ৰ
সন্তান উৎপাদনৰ বাবে প্ৰজনন অংগৰ প্ৰয়োজন হয়।

## শ্বাস তন্ত্ৰ
*মূল প্ৰবন্ধ: শ্বাস তন্ত্ৰ
হাওঁফাওঁৰ ভিতৰলৈ আৰু বাহিৰলৈ বায়ু আনি অক্সিজেন শোষণ কৰি কাৰ্বন ডাই অক্সাইড আঁতৰাই পেলায়।

## কংকালৰ ব্যৱস্থা
*মূল প্ৰবন্ধ: মানুহৰ কংকাল
হাড়ে শৰীৰ আৰু ইয়াৰ অংগসমূহৰ গঠন বজাই ৰাখে।

## প্ৰস্ৰাৱ তন্ত্ৰ/বৃক্ক তন্ত্ৰ
*মূল প্ৰবন্ধ: প্ৰস্ৰাৱ তন্ত্ৰ, বৃক্ক তন্ত্ৰ
প্ৰস্ৰাৱ ব্যৱস্থাই (বৃক্কৰ তন্ত্ৰ বুলিও জনা যায়) বৃক্কৰ সহায়ত তেজ ফিল্টাৰ কৰি প্ৰস্ৰাৱ উৎপন্ন কৰে, আৰু আৱৰ্জনা আঁতৰাই পেলায়।

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:অংগ তন্ত্ৰ
শ্ৰেণী:মানৱ বিজ্ঞান
মধুমতী গোস্বামী

**মধুমতী গোস্বামী () ** অসমৰ এগৰাকী অনাতাঁৰ কণ্ঠশিল্পী। আকাশবাণী ডিব্ৰুগড় কেন্দ্ৰৰ পৰা তেওঁৰ গীতসমূহ প্ৰচাৰ হৈছিল। আকাশবাণী ডিব্ৰুগড় কেন্দ্ৰৰপৰা ১৯৭৮ চনত স্বীকৃতি লাভ কৰাৰ পাছৰে পৰা তেওঁ নিয়মীয়াকৈ আকাশবাণীত গীত পৰিবেশন কৰি আহিছিল আৰু শ্ৰোতাৰ মাজত জনপ্ৰিয় হৈ পৰিছিল। 

তেওঁ ভূপেন হাজৰিকাৰ সৈতে দ্বৈত কণ্ঠত গীত পৰিৱেশন কৰিছিল।

## জন্ম আৰু শিক্ষা
মধুমতী গোস্বামীৰ জন্ম হৈছিল তিনিচুকীয়াত। স্কুলীয়া শিক্ষা গ্ৰহণ কৰিছিল তিনিচুকীয়া বেংগলী হায়াৰ চেকেণ্ডেৰী স্কুলত আৰু কলেজীয়া শিক্ষা লাভ কৰিছিল তিনিচুকীয়া উইমেনছ কলেজৰপৰা। 

## সংগীতৰ অৱদান
১৯৮৫ চনত প্ৰদীপ দহোটীয়াৰ সৈতে 'জুৰ মলয়া' শীৰ্ষক কেছেট এটিত কণ্ঠদান কৰি শ্ৰোতাসকলৰ মাজত কণ্ঠশিল্পী ৰূপে জনপ্ৰিয়তা লাভ কৰে।

মধুমতী গোস্বামীৰ কণ্ঠৰ জনপ্ৰিয় গীতসমূহ-

*অ জুৰ মলয়া কোন দেশলৈ বাতৰি নিয়া (কথা-সুৰঃ প্ৰদীপ দহোটীয়া)

*ৰূপালী নদী ( কথা- সুৰঃ প্ৰদীপ দহোটীয়া)

*জোনে সন্ধিয়া আনে ( কথা-সুৰঃ প্ৰদীপ দহোটীয়া) প্ৰদীপ দহোটীয়াৰ সৈতে দ্বৈত কণ্ঠ। 

*কাৰ পৰশত বিজন বনত ফুলিল হিয়াৰ ফুলবোৰ ( কথাঃ নলিনীৱালা দেৱী)প্ৰদীপ দহোটীয়াৰ সৈতে দ্বৈত কণ্ঠত। 

*মোক অলপ অশ্ৰু দিয়া। 

*আহিনে আনিলে মোৰ মনলৈ হেৰুৱা দিনৰ স্মৃতি...আদি। 

## তথ্যৰ উৎস

শ্ৰেণী:অসমৰ কণ্ঠশিল্পী
শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
জেমছ জয়ছ

**জেমছ অগাষ্টিন এলয়ছিয়াছ জয়ছ** (জন্ম জেমছ অগাষ্টা জয়ছ; ২ ফেব্ৰুৱাৰী ১৮৮২ – ১৩ জানুৱাৰী ১৯৪১) আছিল এজন আইৰিছ ঔপন্যাসিক, কবি আৰু সাহিত্য সমালোচক। আধুনিকতাবাদী আভাংগাৰ্ড আন্দোলনত তেওঁ অৰিহণা যোগাইছিল আৰু বিংশ শতিকাৰ অন্যতম প্ৰভাৱশালী আৰু গুৰুত্বপূৰ্ণ লেখক হিচাপে গণ্য কৰা হয়। জয়ছৰ উপন্যাস ইউলিছিছ (১৯২২) হৈছে এক ল্যাণ্ডমাৰ্ক য'ত হোমাৰৰ অডিচিৰ খণ্ডসমূহ বিভিন্ন সাহিত্য শৈলীত, বিশেষকৈ চেতনাৰ ধাৰাত সমান্তৰালভাৱে ৰখা হৈছে। আন আন সুপৰিচিত ৰচনাসমূহ হ’ল *ডাবলিনাৰ্ছ* (১৯১৪) চুটিগল্প সংকলন আৰু *এ প’ৰ্ট্ৰেইট অৱ দ্য আৰ্টিষ্ট এজ এ ইয়ং মেন* (১৯১৬) আৰু *ফিনেগান্স ৱেক* (১৯৩৯) উপন্যাস। তেওঁৰ আন আন লেখাসমূহৰ ভিতৰত আছে তিনিখন কবিতা পুথি, এখন নাটক, চিঠি, মাজে মাজে সাংবাদিকতা। 

আয়াৰলেণ্ডৰ ডাবলিনত মধ্যবিত্তীয় পৰিয়ালত জন্মগ্ৰহণ কৰা জয়ছে কাউণ্টি কিলডাৰৰ জেচুইট ক্লংগৱেছ উড কলেজত পঢ়িছিল, তাৰ পিছত চমুকৈ খ্ৰীষ্টান ব্ৰাদাৰ্ছৰ দ্বাৰা পৰিচালিত অ'কনেল স্কুলত পঢ়িছিল। পিতৃৰ অভাৱনীয় আৰ্থিক অৱস্থাই জাপি দিয়া বিশৃংখল পাৰিবাৰিক জীৱনৰ মাজতো তেওঁ জেচুইট বেলভেডেৰ কলেজত পাৰদৰ্শিতা দেখুৱাই ১৯০২ চনত ইউনিভাৰ্চিটি কলেজ ডাবলিনৰ পৰা স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰে। ১৯০৪ চনত তেওঁৰ ভৱিষ্যত পত্নী নোৰা বাৰ্নাকলক লগ পায় আৰু তেওঁলোক মূল ইউৰোপলৈ গুচি যায়। তেওঁ পোলাত (বৰ্তমান ক্ৰ'ৱেচিয়াত) কিছু সময়ৰ বাবে কাম কৰে আৰু তাৰ পিছত অষ্ট্ৰিয়া-হাংগেৰীৰ ট্ৰাইষ্টলৈ গুচি যায়, ইংৰাজী প্ৰশিক্ষক হিচাপে কাম কৰে। ৰোমত আঠ মাহৰ বাবে চিঠিপত্ৰ কেৰাণী হিচাপে কাম কৰাৰ বাহিৰে আৰু তিনিবাৰ ডাবলিন ভ্ৰমণ কৰাৰ বাহিৰেও জয়ছে ১৯১৫ চনলৈকে তাতেই বাস কৰে। প্ৰথম বিশ্বযুদ্ধৰ বেছিভাগ সময়তে জয়ছে ছুইজাৰলেণ্ডৰ জুৰিখত বাস কৰিছিল আৰু ইউলিছিছৰ কাম কৰিছিল। যুদ্ধৰ পিছত তেওঁ কিছু সময়ৰ বাবে ট্ৰাইষ্টলৈ উভতি যায় আৰু ১৯২০ চনত পেৰিছলৈ গুচি যায়, যিটো ১৯৪০ চনলৈকে তেওঁৰ প্ৰধান বাসস্থান আছিল। 

১৯২২ চনত পেৰিছত ইউলিছিছ প্ৰথম প্ৰকাশ পাইছিল যদিও ইয়াৰ অশ্লীলতা বুলি ধৰাৰ বাবে যুক্তৰাজ্য আৰু আমেৰিকাত ইয়াৰ প্ৰকাশ নিষিদ্ধ কৰা হৈছিল। দুয়োখন দেশলৈ কপি চোৰাংচোৱাকৈ অনা হৈছিল আৰু ১৯৩০ চনৰ মাজভাগলৈকে পাইৰেটেড সংস্কৰণ ছপা কৰা হৈছিল, যেতিয়া প্ৰকাশ বৈধ হৈ পৰিছিল। ইউলিছে সঘনাই শ্ৰেষ্ঠ গ্ৰন্থৰ তালিকাত উচ্চ স্থান লাভ কৰে আৰু জয়ছৰ কাম বিশ্লেষণ কৰা শৈক্ষিক সাহিত্য বিস্তৃত আৰু চলি আছে। বহু লেখক, চলচ্চিত্ৰ নিৰ্মাতা আৰু অন্যান্য শিল্পী তেওঁৰ শৈলীগত উদ্ভাৱনৰ দ্বাৰা প্ৰভাৱিত হৈছে, যেনে তেওঁৰ বিতংভাৱে নিখুঁত মনোযোগ, অভ্যন্তৰীণ একক কথনৰ ব্যৱহাৰ, শব্দৰ খেলা, আৰু পৰম্পৰাগত কাহিনী আৰু চৰিত্ৰ বিকাশৰ আমূল পৰিৱৰ্তন। 

যদিও তেওঁৰ প্ৰাপ্তবয়স্ক জীৱনৰ বেছিভাগ সময় বিদেশত কটায়, তেওঁৰ কাল্পনিক বিশ্বব্ৰহ্মাণ্ডখন ডাবলিনক কেন্দ্ৰ কৰি গঢ় লৈ উঠিছে আৰু ইয়াত তেওঁৰ সময়ৰ পৰিয়ালৰ সদস্য, শত্ৰু আৰু বন্ধু-বান্ধৱীৰ সৈতে ঘনিষ্ঠভাৱে মিল থকা চৰিত্ৰসমূহৰ সংখ্যা বেছি। ইউলিছিছ চহৰৰ ৰাজপথ আৰু আলিবাটত স্থাপন কৰা হৈছে। জয়ছে কয়, "নিজৰ বাবে মই সদায় ডাবলিনৰ বিষয়ে লিখোঁ, কাৰণ যদি মই ডাবলিনৰ হৃদয়লৈ যাব পাৰো তেন্তে মই পৃথিৱীৰ সকলো চহৰৰ হৃদয়লৈ যাব পাৰো। বিশেষভাৱে ইউনিভাৰ্চেলটো সন্নিবিষ্ট কৰা হৈছে।"

১৯২৩ চনত জয়ছে তেওঁৰ পৰৱৰ্তী ডাঙৰ কাম ফিনেগান্স ৱেক আৰম্ভ কৰে। ১৯৩৯ চনত প্ৰকাশ পাইছিল। এই বছৰবোৰৰ মাজত তেওঁ বহু ভ্ৰমণ কৰিছিল। ১৯৩১ চনত লণ্ডনত অনুষ্ঠিত হোৱা এক অসামৰিক অনুষ্ঠানত তেওঁ আৰু নোৰাৰ বিবাহ হয়। দ্বিতীয় বিশ্বযুদ্ধৰ সময়ত যেতিয়া জাৰ্মানীয়ে ফ্ৰান্স দখল কৰিছিল, তেতিয়া ১৯৪০ চনত জয়ছে পুনৰ জুৰিখলৈ গুচি যায়। ১৯৪১ চনত ৫৮ বছৰ বয়সত ছিদ্ৰযুক্ত আলচাৰৰ অস্ত্ৰোপচাৰৰ পিছত তাতেই তেওঁৰ মৃত্যু হয়।

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:আয়াৰলেণ্ডৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ঔপন্যাসিক
শ্ৰেণী:কবি
ভাগ্যদেৱী থিয়েটাৰ

**ভাগ্যদেৱী থিয়েটাৰ** অসমৰ এটি প্ৰসিদ্ধ ভ্ৰাম্যমাণ থিয়েটাৰ গোষ্ঠী, যি ১৯৬৭ চনৰ পৰা ২০২৪ চনলৈকে ৫৭ বছৰ ধৰি অসমৰ নাট্য জগতত অৰিহণা যোগাই আহিছিল। প্ৰয়াত শৰৎ মজুমদাৰে প্ৰতিষ্ঠা কৰা থিয়েটাৰ ভাগ্যদেৱী অসমৰ কেইবাজনো বিখ্যাত অভিনেতাৰ বাবে এক আৰম্ভণি আছিল। 

## ইতিহাস

ভাগ্যদেৱী থিয়েটাৰ ১৯৬৭ চনত শৰৎ মজুমদাৰে প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল। ২০০২ চনত পিতৃৰ পৰা উত্তৰাধিকাৰ সূত্ৰে দায়িত্ব গ্ৰহণ কৰা বৰ্তমানৰ প্ৰযোজক সুবোধ মজুমদাৰে থিয়েটাৰ গোষ্ঠীটো পৰিচালনা কৰি আছিল। 

অসমৰ ভ্ৰাম্যমাণ থিয়েটাৰৰ পৰম্পৰা ১৯৬৩ চনত আৰম্ভ হৈছিল যেতিয়া অচ্যুত লহকৰে পাঠশালাত নটৰাজ থিয়েটাৰ আৰম্ভ কৰিছিল। এই পৰম্পৰাত ভাগ্যদেৱী থিয়েটাৰে এক গুৰুত্বপূৰ্ণ ভূমিকা গ্ৰহণ কৰিছিল।

## অৱদান

ভাগ্যদেৱী থিয়েটাৰে অসমৰ বহুতো খ্যাতনামা অভিনেতা-অভিনেত্ৰীক প্ৰশিক্ষণ দি তেওঁলোকৰ কেৰিয়াৰ গঢ়াত সহায় কৰিছিল। বিজু ফুকন, যিজন অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ জগতৰ এজন দিগ্‌গজ অভিনেতা আছিল, তেওঁ লক্ষ্মী থিয়েটাৰ আৰু থিয়েটাৰ ভাগ্যদেৱীত কাম কৰিছিল।

৫১ বছৰৰ দীৰ্ঘ কাৰ্যকালত এই থিয়েটাৰ গোটে অসমৰ বিভিন্ন প্ৰান্তত অসংখ্য নাটক মঞ্চস্থ কৰিছিল আৰু জনসাধাৰণৰ মাজত অসমীয়া সংস্কৃতি আৰু ভাষা প্ৰচাৰত গুৰুত্বপূৰ্ণ ভূমিকা গ্ৰহণ কৰিছিল। 

## বিলুপ্তি

২০২৪ চনত ৫৭ বছৰৰ গৌৰৱময় পথ অতিক্ৰমৰ পাছত অসমৰ বিখ্যাত ভ্ৰাম্যমাণ থিয়েটাৰ ভাগ্যদেৱী বন্ধ হৈ গ'ল। আৰ্থিক সমস্যা আৰু দৰ্শকৰ সংখ্যা হ্ৰাস পোৱাৰ কাৰণে এই সিদ্ধান্ত লোৱা হৈছিল। 

## অসমৰ ভ্ৰাম্যমাণ থিয়েটাৰ

ভ্ৰাম্যমাণ থিয়েটাৰৰ প্ৰথমটো নাটক ১৯৬৩ চনৰ ২ অক্টোবৰত পাঠশালাত মঞ্চস্থ হৈছিল। অচ্যুত লহকৰক ভ্ৰাম্যমাণ থিয়েটাৰৰ জনক বুলি জনা যায়। লহকৰৰ গোষ্ঠী, পাঠশালাভিত্তিক নটৰাজ চিনে থিয়েটাৰ সেই সময়ত জনপ্ৰিয় আছিল। 

## উত্তৰাধিকাৰ

ভাগ্যদেৱী থিয়েটাৰে অসমৰ সাংস্কৃতিক ইতিহাসত এক অগ্ৰগণী ভূমিকা গ্ৰহণ কৰিছিল। এই থিয়েটাৰ গোষ্ঠীয়ে কেৱল বিনোদনেই প্ৰদান কৰা নাছিল বৰঞ্চ অসমীয়া সমাজৰ বিভিন্ন সমস্যা আৰু বিষয়বোৰ জনসাধাৰণৰ আগত উপস্থাপন কৰিছিল। 

## তথ্য উৎস



## বাহ্যিক সংযোগ

* অসমৰ ভ্ৰাম্যমাণ থিয়েটাৰ সম্পৰ্কীয় তথ্য
* অসমৰ সাংস্কৃতিক ইতিহাস

শ্ৰেণী:অসমৰ থিয়েটাৰ
শ্ৰেণী:ভ্ৰাম্যমাণ থিয়েটাৰ
শ্ৰেণী:অসমৰ সংস্কৃতি
হান্স ক্ৰিশ্চিয়ান এণ্ডাৰছন

**হান্স ক্ৰিশ্চিয়ান এণ্ডাৰছন** (২ এপ্ৰিল ১৮০৫ – ৪ আগষ্ট ১৮৭৫) এজন ডেনিছ লেখক আছিল। যদিও তেওঁ নাটক, ভ্ৰমণ বিৱৰণ, উপন্যাস আৰু কবিতা লিখিছিল, তেওঁ মূলত তেওঁৰ সাধুকথাবোৰৰ বাবে পৰিচিত।

তেওঁৰ সাধুকথাবোৰ ৯খন খণ্ডত ১৫৬টা কাহিনী সংকলিত ৰূপত প্ৰকাশ পায় আৰু ১২৫টাতকৈও অধিক ভাষালৈ অনুবাদ কৰা হৈছে। 

এই সাধুকথাবোৰ পশ্চিমীয়া সংস্কৃতিৰ সামূহিক স্মৃতিৰ অংশ হৈ পৰিছে, যি শিশুবোৰৰ বাবে সহজগম্য হোৱাৰ লগতে পূৰ্ণবয়স্ক পঢ়ুৱৈৰ বাবে নীতিবোধ আৰু প্ৰতিকূলতাৰ মাজতো ধৈৰ্যৰ পাঠ আগবঢ়ায়।

তেওঁৰ প্ৰসিদ্ধ কাহিনীবোৰৰ ভিতৰত আছে:
* The Emperor's New Clothes  
* The Little Mermaid  
* The Nightingale  
* The Steadfast Tin Soldier  
* The Red Shoes  
* The Princess and the Pea  
* The Snow Queen  
* The Ugly Duckling  
* The Little Match Girl  
* Thumbelina

এই কাহিনীবোৰ নাটক, বেলেট, আৰু চলচ্চিত্ৰৰ অনুপ্ৰেৰণা হিচাপে কাম কৰিছে।

## উৎস


শ্ৰেণী:লেখক
শ্ৰেণী:শিশু সাহিত্যিক
শ্ৰেণী:ডেনমাৰ্কৰ ব্যক্তি
অমোল গুপ্তে

**অমোল গুপ্তে** (জন্ম ১৯৬২)এগৰাকী ভাৰতীয় চিত্ৰনাট্যকাৰ, অভিনেতা, গায়ক আৰু পৰিচালক।২০০৭ চনত মুক্তিলাভ কৰা *[[তাৰে জমিন পৰ]]  (Like Stars on Earth)* ছবিখনৰ বাবে অমোল গুপ্তে সৃষ্টিশীল পৰিচালক আৰু চিত্ৰনাট্যকাৰ হিচাপে খ্যাতি লাভ কৰে।
এই চলচ্চিত্ৰখন তেওঁৰ পত্নী দীপা ভাটিয়াৰ সৈতে কল্পনা, গৱেষণা, আৰু সম্পাদনা কৰিছিল। . ২০১২ চনৰ পৰা ২০১৫ চনলৈকে তেওঁ ভাৰতীয় শিশু চলচ্চিত্ৰ সমাজৰ অধ্যক্ষ আছিল, আৰু বৰ্তমান কৌতিক আন্তৰ্জাতিক ছাত্ৰ চলচ্চিত্ৰ মহোৎসৱৰ (Kautik International Student Film Festival) পৰামৰ্শদাতা মণ্ডলীৰ সদস্য হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰি আছে।

## ফিল্মগ্ৰাফী
### পৰিচালনা

### অভিনয়
* *হোলী* (১৯৮৪)
* *জো জীতা ৱোহি চিকন্দৰ* (১৯৯২)
* *কামিনি* (২০০৯)
* *ফাছ গেই ৰে ওবামা* (২০১০)
* *ষ্টেনলি কা ঢাবা* (২০১১)
* *ভেজা ফ্ৰাই ২* (২০১১) 
* *সিংঘম  ৰিটাৰ্ণছ* (২০১৪)
* *এক তাৰা* (২০১৫)
* *স্নিফ * (২০১৭)
**মুম্বাই চেগা* (২০২১)

## বঁটা-বাহন

## উৎস

শ্ৰেণী:অভিনেতা
শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:চলচ্চিত্ৰ পৰিচালক
খলিহৈ

**খলিহৈ** (ইংৰাজী: **Mustard Oil Cake** বা **Mustard Cake**) হৈছে সৰিয়হ গুটিৰ পৰা তেল উলিওৱাৰ পাছত অৱশিষ্ট থকা পদাৰ্থ। এই জৈৱিক উপজাত দ্ৰব্যটো জৈৱিক সাৰ আৰু পশু-পক্ষীৰ খাদ্য হিচাপে ব্যাপকভাৱে ব্যৱহাৰ কৰা হয়। সৰিয়হ খলিহৈত উচ্চ মানৰ প্ৰ'টিন, নাইট্ৰ'জেন, ফছফ'ৰাছ আৰু পটেছিয়াম থাকে।

## গঠন আৰু পুষ্টিকৰ উপাদান

সৰিয়হৰ খলিহৈৰ প্ৰধান পুষ্টিকৰ উপাদানসমূহ হ'ল:

* **প্ৰ'টিন**: প্ৰায় ৩০-৪০%
* **এন.পি.কে (NPK) অনুপাত**: ৪:১:১ (নাইট্ৰ'জেন:ফছফ'ৰাছ:পটেচিয়াম)
* **তেল**: ৫-৮%
* **আঁহজাতীয় পদাৰ্থ**: ১৫-২৫%
* **ভস্ম**: ১৩-১৫%

## জৈৱিক সাৰ হিচাপে ব্যৱহাৰ

### উপকাৰিতা
সৰিয়হৰ খলিহৈ জৈৱিক সাৰ হিচাপে অত্যন্ত কাৰ্যকৰী:

* গছৰ বৃদ্ধি আৰু ফুল ফুলাত সহায় কৰে
* মাটিৰ গুণাগুণ উন্নত কৰে
* ছত্ৰাকজনিত ৰোগৰ পৰা গছক ৰক্ষা কৰে
* নিমাট'ড আৰু এফিডৰ দৰে পোক-পৰুৱাৰ আক্ৰমণৰ পৰা ৰক্ষা কৰে

### প্ৰয়োগ পদ্ধতি
* **পোনপটীয়া প্ৰয়োগ**: মাটিত পোনপটীয়াকৈ মিহলাই দিয়া হয়
* **তৰল সাৰ**: পানীত মিহলাই তৰল সাৰ প্ৰস্তুত কৰা হয়
* **পাউদাৰ ৰূপে**: গুৰি কৰি টপড্ৰেছিং হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰা হয়

### পশুখাদ্য হিচাপে ব্যৱহাৰ

সৰিয়হ খলিহৈ পশুখাদ্যৰ গুৰুত্বপূৰ্ণ উৎস:

* **গৰু-মহৰ খাদ্য**: উচ্চ প্ৰ'টিনৰ উৎস হিচাপে
* **মাছৰ খাদ্য**: পুখুৰীত মাছ পালনত ব্যৱহৃত
* **হাঁহ-কুকুৰাৰ খাদ্য**: পৰিপূৰক আহাৰ হিচাপে

## অৰ্থনৈতিক গুৰুত্ব

ভাৰতত সৰিয়হ খলিহৈৰ এক বৃহৎ বজাৰ আছে। অসম, পশ্চিমবংগ, ৰাজস্থান, হাৰিয়ানা আদি ৰাজ্যত ইয়াৰ ব্যাপক উৎপাদন হয়।

### মূল্য নিৰ্ধাৰকসমূহ
* তেলৰ পৰিমাণ (৫-৮%)
* প্ৰ'টিনৰ পৰিমাণ
* আৰ্দ্ৰতাৰ মাত্ৰা
* গুণাগুণ আৰু বিশুদ্ধতা

### পৰিৱেশগত প্ৰভাৱ

সৰিয়হৰ খলিহৈ এক পৰিৱেশ অনুকূল প্ৰাকৃতিক সাৰ। ই:
* মাটিৰ জৈৱিক পদাৰ্থৰ পৰিমাণ বৃদ্ধি কৰে
* ৰাসায়নিক সাৰৰ ওপৰত নিৰ্ভৰশীলতা কমায়
* জৈৱবৈচিত্ৰ্য সংৰক্ষণত সহায় কৰে

### সাৱধানতা

* অধিক পৰিমাণে প্ৰয়োগ কৰিলে গছৰ ক্ষতি হ'ব পাৰে
* আৰ্দ্ৰ স্থানত সংৰক্ষণ কৰিলে ছত্ৰাক লাগিব পাৰে
* কিছুমান পশুৰ বাবে অধিক পৰিমাণে ক্ষতিকাৰক হ'ব পাৰে

## আৰু চাওক
* জৈৱিক সাৰ
* সৰিয়হ
* তেল উৎপাদন
* জৈৱিক কৃষি

## তথ্যসূত্ৰ


## বাহ্যিক সংযোগ
* সৰিয়হ খলিহৈ সাৰৰ উপকাৰিতা
* Feedipedia: Mustard oil meal and mustard bran

শ্ৰেণী:জৈৱিক সাৰ
শ্ৰেণী:কৃষি
শ্ৰেণী:তেল উৎপাদন
শ্ৰেণী:পশুখাদ্য
হাফিজ শ্বিৰাজী

**হাফিজ শ্বিৰাজী** (, আনুমানিক ১৩১৫ – ১৩৯০) আছিল এজন ইৰানী ছুফী কবি, যিয়ে পাৰ্চী ভাষাত গজল লিখি অতুলনীয় খ্যাতি লাভ কৰিছিল। তেওঁৰ কাব্যৰ সংকলন "দিওয়ান-ই-হাফিজ" আজিও ইৰানী সাহিত্য আৰু সংস্কৃতিত অত্যন্ত প্ৰসিদ্ধ।

তেওঁৰ কবিতাবোৰে দিব্য প্ৰেম, আত্মান্বেষণ, জীৱনৰ ক্ষণভঙ্গুৰতা আৰু মদ্যপানৰ ৰূপক-ভাষাৰ জৰিয়তে ছুফীবাদী চিন্তাৰ গভীৰ প্ৰতিফলন দাঙি ধৰিছে।

তেওঁৰ কবিতাৰ ওপৰত ইংৰাজীত বহুবিধ অনুবাদ কৰা হৈছে। পশ্চিমা বিশ্বত হাফিজক ৰুমীৰ সমসাময়িকজন হিচাপে গণ্য কৰা হয়। গ্যাটে আদি জাৰ্মান কবিও তেওঁৰ পৰা অনুপ্ৰেৰণা লাভ কৰিছিল।

## মৃত্যু আৰু স্মৃতি
তেওঁৰ সমাধি ইৰানৰ শ্বিৰাজ চহৰত অৱস্থিত, যাক হাফিজীয়া (Hāfezieh) বুলি কোৱা হয়। ই ইৰানৰ অন্যতম বিখ্যাত সাংস্কৃতিক স্থান। 

## উৎস


শ্ৰেণী:সাহিত্যিক
শ্ৰেণী:ইৰানৰ ব্যক্তি
এনুৰিয়া

**এনুৰিয়া** (ইংৰাজীত এনুৰিয়া) হৈছে প্ৰস্ৰাৱ নোহোৱা, বা কাৰ্যক্ষেত্ৰত ইয়াক এদিনত ১০০ মিলিলিটাৰতকৈ কম প্ৰস্ৰাৱ হোৱাক কোৱা হয়। প্ৰায়ে বৃক্কৰ কাৰ্যক্ষমতা বিকল হোৱাৰ বাবে এনুৰিয়া হয়। বৃক্কত পাথৰ বা টিউমাৰৰ দৰে কিছুমান গুৰুতৰ বিকাৰৰ বাবেও এনুৰিয়া হ’ব পাৰে। শেষ পৰ্যায়ত ই বৃক্কৰ ৰোগৰ লগত লগ হ’ব পাৰে। 
## লক্ষণ
এনুৰিয়া নিজেই এটা লক্ষণ, ৰোগ নহয়। ইয়াৰ লগত প্ৰায়ে বৃক্ক বিকল হোৱাৰ আন লক্ষণ যেনে ভোকহীনতা, দুৰ্বলতা, বমি আৰু বমি হোৱা আদি লক্ষণ জড়িত হৈ থাকে। এইবোৰ বেছিভাগেই তেজত বিষাক্ত পদাৰ্থ জমা হোৱাৰ ফলত হয়, যিবোৰ সাধাৰণতে সুস্থ বৃক্কই আঁতৰাই পেলায়। 

## কাৰণ
বৃক্কৰ কাৰ্যক্ষমতা বিকল হোৱা— যি বহুমূত্ৰ; উচ্চ ৰক্তচাপকে ধৰি ঔষধ বা বিষাক্ত পদাৰ্থৰ (যেনে, এণ্টিফ্ৰিজ, চেফাল’স্প’ৰিন, এচিইআই) প্ৰভাৱ আদি একাধিক কাৰণত হ’ব পাৰে। প্ৰস্ৰাৱ নলীত পাথৰ বা টিউমাৰ হ’লেও প্ৰস্ৰাৱৰ প্ৰবাহত বাধাৰ সৃষ্টি কৰি ইয়াৰ সৃষ্টি হ’ব পাৰে। তেজত উচ্চ কেলচিয়াম, অক্সালেট বা ইউৰিক এচিডে পাথৰ গঠনত অৰিহণা যোগাব পাৰে। পুৰুষৰ ক্ষেত্ৰত প্ৰষ্টেট গ্ৰন্থি বৃদ্ধি হোৱাটো বাধাপ্ৰাপ্ত এনুৰিয়াৰ সাধাৰণ কাৰণ। 

তীব্ৰ এনুৰিয়া, য’ত প্ৰস্ৰাৱৰ উৎপাদন দ্ৰুতগতিত হ্ৰাস পায়, সাধাৰণতে বাধা বা তীব্ৰ বৃক্ক বিকল হোৱাৰ লক্ষণ। বৃক্কৰ লগত সম্পৰ্ক নোহোৱা কাৰক যেনে হৃদযন্ত্ৰৰ বিকলতা, পাৰাৰ বিষক্ৰিয়া, সংক্ৰমণ, আৰু অন্যান্য অৱস্থাৰ বাবে বৃক্ক বিকল হ’ব পাৰে যাৰ ফলত বৃক্ক তেজৰ সোঁতৰ পৰা বঞ্চিত হয়। 
## নিদান
ইয়াৰ লক্ষণৰ অন্তৰ্নিহিত কাৰণৰ ওপৰত চিকিৎসা নিৰ্ভৰ কৰে। আটাইতকৈ সহজে চিকিৎসা কৰিব পৰা কাৰণ হ’ল প্ৰস্ৰাৱৰ প্ৰবাহত বাধা, যিটো কাৰণ প্ৰায়ে প্ৰস্ৰাৱৰ বাবে কেথেটাৰ প্ৰস্ৰাৱৰ মূত্ৰাশয়ত সুমুৱাই দিলে সমাধান হয়। 

তেজৰ পৰা বাহিৰ হোৱা পানীৰ পৰিমাণ বৃদ্ধি কৰি বৃক্কলৈ তেজৰ সোঁত উন্নত কৰিবলৈ Mannitol নামৰ ঔষধ ব্যৱহাৰ কৰা হয়। 
কিন্তু বৃক্কৰ ৰোগ, তীব্ৰ পানীলগা, মূৰৰ ভিতৰত ৰক্তক্ষৰণ (ক্ৰেনিঅ’টমীৰ সময়ৰ বাহিৰে), তীব্ৰ পালমোনাৰী কনজেচন বা পালমোনাৰী ইডিমাত মেনিটলৰ ব্যৱহাৰ কৰা নহয়। 

ডেস্কট্ৰ’জ আৰু ডবুটামাইন দুয়োটা ব্যৱহাৰ কৰিলে বৃক্কলৈ তেজৰ সোঁত বৃদ্ধি পায় আৰু ৩০ৰ পৰা ৬০ মিনিটৰ ভিতৰত কাম কৰে। 

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ৰোগৰ চিহ্ন আৰু লক্ষণ
শ্ৰেণী:চিকিৎসা বিজ্ঞান
শ্ৰেণী:মানৱ বিজ্ঞান
অলিগুৰিয়া

**অলিগুৰিয়া** বা হাইপ'ইউৰেচিছ হৈছে প্ৰস্ৰাৱৰ কম উৎপাদন বিশেষকৈ দিনে ৮০ মিলিলিটাৰকৈ অধিক কিন্তু ৪০০ মিলিলিটাৰতকৈ কম। প্ৰস্ৰাৱৰ উৎপাদন হ্ৰাস পোৱাটো পানীলগা, বৃক্ক বিকলতা, হাইপ’ভ’লেমিক শ্বক, হাইপাৰঅস্মোলাৰ হাইপাৰগ্লাইচেমিক ননকেটটিক চিনড্ৰম (HHNS), মাল্টিপল অৰ্গেন ডিছফংচন চিনড্ৰম, প্ৰস্ৰাৱৰ বাধা/প্ৰস্ৰাৱ ধৰি ৰখা, ডায়েবেটিক কেট’এচিড’ছিছ (DKA), প্ৰি-এক্লেম্পচিয়া, আৰু প্ৰস্ৰাৱৰ সংক্ৰমণৰ লক্ষণ হ’ব পাৰে। 

অলিগুৰিয়াৰ বাহিৰেও এনুৰিয়া আছে, যিয়ে প্ৰস্ৰাৱ প্ৰায় কমকৈ হোৱাটো বুজায়, ক্লিনিকেলভাৱে দিনে ৮০ বা ১০০ মিলিলিটাৰকৈ কম বুলি শ্ৰেণীভুক্ত কৰা হয়।

অলিগুৰিয়া শব্দটো অলিগোৰ পৰা উদ্ভৱ হৈছে যাৰ অৰ্থ হৈছে “সৰু, কম’’ + -uria, গ্ৰীক শব্দ ouron ৰ পৰা, যাৰ অৰ্থ হৈছে “প্ৰস্ৰাৱ।’’
## সংজ্ঞা
অলিগুৰিয়া কেঁচুৱাৰ ক্ষেত্ৰত ১ মিলিলিটাৰ/কিলোগ্ৰাম/ঘণ্টাতকৈ কম, শিশুৰ ক্ষেত্ৰত ০.৫ মিলিলিটাৰ/কিলোগ্ৰাম/ঘণ্টাতকৈ কম, আৰু প্ৰাপ্তবয়স্কৰ প্ৰতি ২৪ ঘণ্টাত ৪০০ মিলিলিটাৰ বা ৫০০ মিলিলিটাৰতকৈ কম প্ৰস্ৰাৱৰ উৎপাদন হিচাপে সংজ্ঞায়িত কৰা হয় - ই ১৭ বা ২১ মিলিলিটাৰ/ঘণ্টাৰ সমান। উদাহৰণস্বৰূপে, ৭০ কিলোগ্ৰাম ওজনৰ প্ৰাপ্তবয়স্কৰ ক্ষেত্ৰত ই ০.২৪ বা ০.৩ মিলিলিটাৰ/কিলোগ্ৰাম/ঘণ্টাৰ সমান। কিন্তু বিকল্পভাৱে প্ৰাপ্তবয়স্কৰ ক্ষেত্ৰতো অলিগুৰিয়াৰ সংজ্ঞা দিবলৈ ০.৫ মিলিলিটাৰ/কিলোগ্ৰাম/ঘণ্টাৰ মান সাধাৰণতে ব্যৱহাৰ কৰা হয়।
### কেঁচুৱাৰ ক্ষেত্ৰত
কেঁচুৱাৰ ক্ষেত্ৰত অলিগুৰিয়াক ১ মিলিলিটাৰ/কিলোগ্ৰাম/ঘণ্টাতকৈ কম বুলি সংজ্ঞায়িত কৰিলে ই বৃক্কৰ বিকলতাৰ বাবে নহয়।

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:চিকিৎসা বিজ্ঞান
শ্ৰেণী:মানৱ বিজ্ঞান
অ'ভিদ

**অ'ভিদ** (, ২০ মাৰ্চ খ্ৰীষ্টপূৰ্ব ৪৩ – আনুমানিক খ্ৰীষ্টপূৰ্ব ১৭/১৮) আছিল এজন প্ৰাচীন ৰোমান কবি। তেওঁক লেটিন ভাষাৰ সৰ্বশ্ৰেষ্ঠ কবিসকলৰ ভিতৰত গণ্য কৰা হয়।

তেওঁৰ *Metamorphoses* এখন মহাকাব্য, য’ত গ্ৰীক আৰু ৰোমান পৌৰাণিক কাহিনীৰ ২৫০টাতকৈ অধিক কাহিনী একে শৃংখলত সংযোজিত কৰা হৈছে। এই কাব্য বিশ্বসাহিত্যৰ এটি মহান সৃষ্টি হিচাপে স্বীকৃত।

## সাহিত্যিক অৱদান
অ'ভিদৰ কাব্যবোৰ প্ৰেম, কামনা, ৰম্যতা আৰু ৰাজনৈতিক ব্যংগেৰে পূৰ্ণ। তেওঁৰ Ars Amatoria ("The Art of Love") আৰু Heroides ("Letters from Heroines") সাহিত্যিক দৃষ্টিকোণৰ পৰা গভীৰ আৰু নৱীন চিন্তাৰ প্ৰতিফলন।

অ'ভিদ টানা ৰেবেলিছৰ দ্য লংগেষ্ট এক্সাইল (২০২৪)ত নিজৰ অধ্যায়ৰ সৈতে গৌণ দৃষ্টিভংগীৰ চৰিত্ৰ হিচাপে দেখা যায়, যিয়ে মূলতঃ জুলিয়া দ্য ইয়াংগাৰ আৰু ৮ খ্ৰীষ্টাব্দত তেওঁৰ নিৰ্বাসনৰ ওপৰত গুৰুত্ব আৰোপ কৰে।

## নিৰ্বাসন
ৰোমৰ সম্ৰাট অ'গাষ্টাছে অ'ভিদক খ্ৰীষ্টপূৰ্ব ৮ চনত ৰাজধানী ৰোমৰ পৰা নিৰ্বাসন দিছিল। তেওঁৰ নিৰ্বাসনৰ কাৰণ সম্পূৰ্ণ স্পষ্ট নহয় — তেওঁ নিজে "carmen et error" (এটা কবিতা আৰু এটা ভুল) বুলি উল্লেখ কৰিছিল।

অ'ভিদ ৰোমানিয়া অঞ্চলৰ টমিছত (আজিৰ কন্সটাণ্টা) থাকি শেষ জীৱন অতিবাহিত কৰে। 

## প্ৰভাৱ
অ'ভিদৰ কবিতা মধ্যযুগ, ৰেনেছাঁস আৰু আধুনিক ইউৰোপীয় সাহিত্যত গভীৰ প্ৰভাৱ পেলাইছে। তেওঁক শেক্সপিয়ৰৰ আগৰ ইউৰোপীয় কবিসকলৰ অন্যতম উৎস হিচাপে গণ্য কৰা হয়।

## গেলাৰী

File:Publius Ovidius Naso.jpg|Ovid by Anton von Werner
File:Orvieto105.jpg|Ovid by Luca Signorelli
File:Scythians at the Tomb of Ovid c. 1640.jpg|*Scythians at the Tomb of Ovid* (c. 1640), by Johann Heinrich Schönfeld


## উৎস


শ্ৰেণী:ৰোমান কবি
জ্যাক'ম' পুচ্চিনি

**জ্যাক'ম' পুচ্চিনি** (২২ ডিচেম্বৰ ১৮৫৮ – ২৯ নবেম্বৰ ১৯২৪) এজন ইটালীয় সংগীত সৃষ্টিকৰ্তা আছিল, যিয়ে প্ৰধানকৈ নিজৰ অপেৰাসমূহৰ বাবে জনাজাত। ভেৰ্ডিৰ পাছত ইটালীয় অপেৰাৰ আটাইতকৈ বিখ্যাত আৰু সফল প্ৰতিনিধি হিচাপে গণ্য পুচ্চিনি বাৰোক যুগৰ পৰাই সংগীতজ্ঞৰ এক দীঘল পৰম্পৰাৰ অংশ আছিল। তেওঁৰ প্ৰাৰম্ভিক সৃষ্টি ১৯ শতিকাৰ ৰোমাণ্টিক ইটালীয় অপেৰাৰ শৈলীত গঢ়ি উঠিছিল, যদিও পিছলৈ তেওঁ বাস্তৱধৰ্মী *[[ভেৰিছমো]]* শৈলীত ৰূপান্তৰিত হয়, যাৰ এগৰাকী মুখ্য প্ৰতিনিধি আছিল তেওঁ। 

তেওঁৰ আটাইতকৈ খ্যাতিপ্ৰাপ্ত অপেৰা হৈছে — *[[লা ব’হেম]]* (১৮৯৬), *[[তোস্কা]]* (১৯০০), *[[মাদামা বাটাৰফ্লাই]]* (১৯০৪), আৰু অসমাপ্ত *[[তুৰাণ্ডত]]* (যি পুচ্চিনিৰ মৃত্যুৰ পাছত ফ্ৰাংকো আলফানোই সম্পূৰ্ণ কৰিছিল)। এই সকলো অপেৰা বিশ্বৰ আটাইতকৈ বেছি প্ৰদৰ্শিত আৰু ৰেকৰ্ড কৰা অপেৰাসমূহৰ ভিতৰত পৰে।

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ইটালীৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:গীতিকাৰ
এণ্টনিন দ্ভাৰাক

**এণ্টনিন দ্ভাৰাক** (; ৮ ছেপ্টেম্বৰ ১৮৪১ – ১ মে' ১৯০৪) আছিল এজন বিখ্যাত চেক সংগীতকাৰ। তেওঁ ইউৰোপীয় ৰোমাণ্টিক যুগৰ অন্যতম শ্ৰেষ্ঠ সংগীতসৃষ্টি কৰ্তা হিচাপে গণ্য। তেওঁৰ সংগীতত বোহেমিয়ান (চেক) লোকসংগীতৰ প্ৰভাৱ উল্লেখযোগ্য।

## সংগীত জীৱন
দ্ভাৰাকৰ সংগীতৰ প্ৰথম পৰিচয় হৈছিল বাৰ্ণাল সংগীতৰ মাধ্যমত। তেওঁৰ প্ৰথম উল্লেখযোগ্য কীৰ্তি আছিল Slavonic Dances (১৮৭৮), যিয়ে তেওঁক ইউৰোপীয় সংগীত জগতত খ্যাতি এনে দিয়ে।

তেওঁৰ আটাইতকৈ জনপ্ৰিয় ৰচনাসমূহৰ ভিতৰত আছে:
* Symphony No. 9 in E minor, *From the New World* — আমেৰিকাত থাকোতে ৰচিত, যাক আমেৰিকান সংগীতৰ লগত ইউৰোপীয় ধ্বনিৰ সংমিশ্ৰণ হিচাপে গণ্য কৰা হয়।
* Cello Concerto in B minor
* Slavonic Dances (Op. 46 আৰু Op. 72)

## আমেৰিকাৰ সময়কাল
১৮৯২ চনত দ্ভাৰাক নিউ ইয়ৰ্কৰ National Conservatory of Music–ৰ অধ্যক্ষ হিচাপে নিযুক্ত হয়। এই সময়ছোৱাত তেওঁ আমেৰিকান নেটিভ আৰু আফ্ৰিকান-আমেৰিকান সংগীতৰ ধ্বনি অধ্যয়ন কৰি নিজৰ ৰচনাত সন্নিবিষ্ট কৰে।

## মৃত্যু আৰু ঐতিহ্য
১ মে' ১৯০৪ তাৰিখে প্ৰাগত তেওঁৰ মৃত্যু ঘটে। আজিও তেওঁক চেক জাতীয় সংগীতজ্ঞ হিচাপে পূজাৰ্হ মান্যতা দিয়া হয়। 

## উৎস


শ্ৰেণী:গীতিকাৰ
শ্ৰেণী:চেক গণৰাজ্যৰ ব্যক্তি
জোছেফ হেইডেন

**জোছেফ হেইডেন** (৩১ মাৰ্চ ১৭৩২ – ৩১ মে' ১৮০৯) এগৰাকী অষ্ট্ৰিয়ান ধ্ৰুপদী সংগীতৰ যুগৰ সংগীতজ্ঞ আছিল। তেওঁ ষ্ট্ৰিং কোৱাৰ্টেট আৰু পিয়ানো ট্ৰিঅ'-ৰ দৰে চেম্বৰ সংগীতৰ উন্নয়নত গুৰুত্বপূৰ্ণ ভূমিকা পালন কৰিছিল। সংগীতৰ বিভিন্ন ৰূপৰ বিকাশত তেওঁৰ অৱদানৰ বাবে তেওঁক "চিম্ফনীৰ পিতা" আৰু "ষ্ট্ৰিং কোৱাৰ্টেটৰ পিতা" বুলিও কোৱা হয়।

হেইডেন এক গাঁওলীয়া পৰিৱেশৰ শ্ৰমজীৱী পৰিয়ালত জন্মগ্ৰহণ কৰিছিল। তেওঁ প্ৰথমে ভিয়েনাৰ চেণ্ট ষ্টিফেন কেথেড্ৰালত গায়ক হিচাপে কাম কৰি সংগীতজীৱনৰ আৰম্ভণি কৰিছিল আৰু তাৰ পিছত এক কঠিন সময় অতিবাহিত কৰি ফ্ৰিলেন্স সংগীতজ্ঞ হিচাপে খ্যাতি লাভ কৰিছিল। পিছত তেওঁ এষ্টাৰহাজি পৰিয়ালৰ সংগীত-নিৰ্দেশক (Kapellmeister) হিচাপে এষ্টাৰহাজাৰ দুৰ্গত দীৰ্ঘদিন কাম কৰিছিল। তেতিয়া তেওঁৰ নিজৰ অৰ্কেষ্ট্ৰা আছিল যদিও সেই ঠাইখনে তেওঁক অন্য সংগীতজ্ঞ আৰু সংগীতৰ ধাৰাৰ পৰা কিছু একান্ত কৰি ৰাখিছিল, যাৰ ফলত তেওঁ নিজৰ ভাষাত "একান্ত" হ’বলৈ বাধ্য হৈছিল। এই সময়ছোৱাত তেওঁৰ সংগীত ব্যাপকভাৱে প্ৰকাশ পাইছিল আৰু তেওঁ ইউৰোপৰ অন্যতম প্ৰসিদ্ধ সংগীতজ্ঞ হিচাপে পৰিগণিত হৈছিল। ১৭৯০ চনত তেওঁৰ প্ৰধান পৃষ্ঠপোষক নিক'লাউছ এষ্টাৰহাজিৰ মৃত্যুৰ পিছত তেওঁ ভ্ৰমণৰ সুযোগ লাভ কৰে আৰু লণ্ডন আৰু ভিয়েনাত প্ৰদৰ্শনকাৰী সংগীতজ্ঞ হিচাপে খ্যাতি অৰ্জন কৰে। তেওঁৰ জীৱনৰ অন্তিম বছৰ (১৮০৩–১৮০৯) অসুস্থতাৰ বাবে সংগীত ৰচনাৰ পৰা বঞ্চিত হৈ অতিবাহিত হৈছিল। তেওঁ ১৮০৯ চনত ভিয়েনাত ৭৭ বছৰ বয়সত মৃত্যুবৰণ কৰে। 

হেইডেন মজাৰ্টৰ বন্ধু আৰু গাইড, বেট'ভেনৰ শিক্ষক, আৰু সংগীতজ্ঞ মাইকেল হেইডেনৰ ভ্ৰাতা আছিল।

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:অষ্ট্ৰিয়াৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:সংগীতজ্ঞ
ইগ'ৰ ষ্ট্ৰাভিন্সকি

**ইগ'ৰ ফ্য'ড'ৰভিচ ষ্ট্ৰাভিন্সকি** (; ১৭ জুন [অ' এছ ৫ জুন] ১৮৮২ – ৬ এপ্ৰিল ১৯৭১) আছিল এজন ৰাছিয়ান সুৰকাৰ, পৰিচালক আৰু পিয়ানোবাদক, যিয়ে পিছলৈ ফ্ৰান্স (১৯৩৪ চনৰ পৰা) আৰু আমেৰিকাৰ (১৯৪৫ চনৰ পৰা) নাগৰিকত্ব গ্ৰহণ কৰিছিল। তেওঁ ২০ শতিকাৰ অন্যতম গুৰুত্বপূৰ্ণ আৰু প্ৰভাৱশালী সংগীতজ্ঞ হিচাপে পৰিগণিত। 

ৰাছিয়াৰ চেণ্ট পিটাৰ্ছবাৰ্গৰ এটা সংগীত পৰিয়ালত জন্মগ্ৰহণ কৰা ষ্ট্ৰাভিন্সকিয়ে পিয়ানো আৰু সংগীত তত্ত্বৰ পাঠ লৈ ডাঙৰ হৈছিল। চেণ্ট পিটাৰ্ছবাৰ্গ বিশ্ববিদ্যালয়ত আইন অধ্যয়ন চলাই থাকোঁতে তেওঁ নিকোলাই ৰিমস্কি-ক’ৰ্ছাকভক লগ পায় আৰু ১৯০৮ চনত তেওঁৰ অধীনত সংগীত অধ্যয়ন কৰে। তেওঁৰ সবাতোকৈ বিখ্যাত ৰচনাসমূহৰ ভিতৰত *The Rite of Spring* (১৯১৩) উল্লেখযোগ্য, যিটো ইয়াৰ আভাংগাৰ্ড প্ৰকৃতিৰ বাবে প্ৰিমিয়াৰত প্ৰায় দাঙ্গা সৃষ্টিৰ কাৰণ হৈছিল আৰু সংগীত জগতত এক বৈপ্লৱিক পৰিৱৰ্তন অনা ৰচনাসমূহৰ অন্যতম। 

ষ্ট্ৰাভিন্সকিৰ ৰচনাক প্ৰায়ে তিনিটা যুগত বিভক্ত কৰা হয় — ৰাছিয়ান যুগ (১৯১৩–১৯২০), নব্য ধ্ৰুপদী যুগ (১৯২০–১৯৫১) আৰু ধাৰাবাহিক যুগ (১৯৫৪–১৯৬৮)। তেওঁ ৰাছিয়ান লোককাহিনী, ধ্ৰুপদী শৈলী, গ্ৰীক পৌৰাণিক বিষয়বস্তু আৰু আৰ্নল্ড শ্ব'নবাৰ্গৰ বাৰটা-সুৰ কৌশল আদিৰ সংমিশ্ৰণে নিজৰ সংগীতত বৈচিত্ৰ্য আনিছিল। 

ষ্ট্ৰাভিন্সকিয়ে তেওঁৰ জীৱনকালত বহু পুৰস্কাৰ আৰু স্বীকৃতি লাভ কৰিছিল। তেওঁৰ শেষ ৰচনাসমূহত আছিল *ৰেকিউইম কেণ্টিকেলছ* (১৯৬৬), যিটো তেওঁৰ অন্ত্যেষ্টিক্ৰিয়াত পৰিবেশন কৰা হৈছিল। ১৯৭১ চনৰ ৬ এপ্ৰিলত নিউয়ৰ্ক চহৰত পালমোনাৰী ইডিমাৰ বাবে তেওঁৰ মৃত্যু ঘটে। 

শ্ৰেণী:ৰাছিয়াৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:সংগীত পৰিচালক
শ্ৰেণী:সুৰকাৰ
উচ্ছেদ

thumb|ডেনমাৰ্কৰ নেচনেল গেলেৰীৰ দ্বাৰা স্থাপিত, এৰিক হেনিংচেনৰ চিত্ৰকৰ্ম 'ইভিকচন' (উচ্ছেদ), ১৮৯২
thumb|১৮৮৮ চনত আয়াৰলেণ্ডত উচ্ছেদৰ সময়ত আৰআইচি (ৰয়েল আইৰিছ কনষ্টেবলৰী) আৰু হুচাৰসকল
[thumb|250x250px|১৯১০ চনৰ আশে-পাশে, [নিউয়ৰ্ক মহানগৰ|নিউয়ৰ্ক মহানগৰৰ লোয়াৰ ইষ্ট চাইডৰ ফুটপাথত, শিশুসহ নিজৰ বয়-বস্তু লৈ থিয় হৈ থকা দুগৰাকী উচ্ছেদিত ব্যক্তি।]]
**উচ্ছেদ** () হৈছে অবৈধভাৱে বাস কৰা ব্যক্তি অথবা নিয়মমতে ভাড়া আদায় নিদিয়া ভাড়াতীয়াক আইনসংগতভাৱে মাটি বা ঘৰৰ পৰা জোৰকৈ বাহিৰ কৰি দিয়া কাৰ্য। কিছুমান ক্ষেত্ৰাধিকাৰত, বন্ধকীদাতা (প্ৰায়ে, বন্ধকী ধন পৰিশোধ কৰিব নোৱাৰা পূৰ্বৰ মালিকসকল)ৰ দ্বাৰা জব্দ কৰা চৌহদৰ পৰা ব্যক্তিসকলক আঁতৰোৱাও এনে উচ্ছেদ কাৰ্যত অন্তৰ্ভুক্ত থাকিব পাৰে।

ক্ষেত্ৰাধিকাৰ (Jurisdiction)ৰ আইন অনুসৰি, ইংৰাজী ভাষাত উচ্ছেদক অন্যান্য শব্দৰ লগতে **unlawful detainer**, **summary possession**, **summary dispossess**, **summary process**, **forcible detainer**, **ejectment**, আৰু **repossession** বুলিও জনা যায়। তথাপিও, ঘৰৰ মালিক আৰু ভাড়াতীয়াৰ মাজত হোৱা যোগাযোগৰ ক্ষেত্ৰত উচ্ছেদ শব্দটো আটাইতকৈ বেছি ব্যৱহৃত হয়। প্ৰাসংগিক ক্ষেত্ৰাধিকাৰৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰি ভাড়াতীয়াক উচ্ছেদ কৰাৰ আগতে ঘৰৰ মালিকে উচ্ছেদৰ গোচৰত জয়ী হ’ব লাগিব বা আইনী প্ৰক্ৰিয়াৰ অন্য কোনো পৰ্যায়ত জয়ী হ’ব লাগিব। মনত ৰখা উচিত যে বহিষ্কাৰ (Ejectment) আৰু আন কিছুমান আনুষংগিক শব্দৰ দৰেই উচ্ছেদে কেৱল কিছুমান ঐতিহাসিক প্ৰসংগত (যেনে, বিগত শতিকাৰ ইংৰাজী সাধাৰণ আইন অনুসৰি) বা নিৰ্দিষ্ট ক্ষেত্ৰাধিকাৰ সম্বন্ধীয় সুনিৰ্দিষ্ট অৰ্থ ধাৰণ কৰে। ক্ষেত্ৰাধিকাৰ অনুসৰি, বৰ্তমানৰ প্ৰথা আৰু পদ্ধতিত এই পদসমূহৰ বিষয়বস্তুত ব্যাপক তাৰতম্য দেখা যায়।

নাম নিৰ্বিশেষে উচ্ছেদৰ আইনী দিশ, পদ্ধতি আৰু বিধানসমূহো অনুৰূপ আইনী সংৰচনাযুক্ত দেশ বা ৰাজ্যৰ মাজতো ভিন্ন হয়।

## তথ্য উৎস

## বাহ্যিক সংযোগ

* Good Cause Eviction (CT) 
* Fighting Tenants Who Fight Eviction
* New York State housing rights guide
* Renters in the Crosshairs from Dollars &amp;amp; Sense, March/April 2009
* The National Landlord Tenant Guide to Eviction All 50 States
* California Consumer Dept Guide

শ্ৰেণী:ঘৰৰ মালিক–ভাড়াতীয়া আইন
শ্ৰেণী:ব্যক্তিগত আৰ্থিক সমস্যা
শ্ৰেণী:বলপূৰ্বক প্ৰব্ৰজন
দৈত্যগুৰু শুক্ৰাচাৰ্য্য

**শুক্ৰাচাৰ্য্য** (সংস্কৃত: शुक्राचार्य) হৈছে হিন্দু পুৰাণৰ এজন অন্যতম প্ৰসিদ্ধ ঋষি আৰু দৈত্যগুৰু। তেওঁ দৈত্য আৰু অসুৰসকলৰ গুৰু হিচাপে প্ৰসিদ্ধ আৰু মৃতসঞ্জীৱনী বিদ্যাৰ অধিকাৰী বুলি কোৱা হয়।

## পৰিচয়

শুক্ৰাচাৰ্য্যৰ প্ৰকৃত নাম উশনা। তেওঁ মহৰ্ষি ভৃগুৰ পুত্ৰ আৰু ভাৰ্গৱ বংশৰ অন্তৰ্ভুক্ত। হিন্দু জ্যোতিষ শাস্ত্ৰ অনুসৰি তেওঁ শুক্ৰ গ্ৰহৰ অধিপতি দেৱতা।

## জীৱনী

### প্ৰাৰম্ভিক জীৱন

শুক্ৰাচাৰ্য্য ভৃগু মুনিৰ পুত্ৰ হিচাপে জন্মগ্ৰহণ কৰিছিল। তেওঁ শৈশৱৰে পৰা বেদ আৰু শাস্ত্ৰ অধ্যয়নত পাৰদৰ্শী আছিল। তেওঁৰ বুদ্ধিমত্তা আৰু জ্ঞানৰ বাবে তেওঁ 'কবি' উপাধি লাভ কৰিছিল।

### মৃতসঞ্জীৱনী বিদ্যা অৰ্জন

শুক্ৰাচাৰ্য্যৰ জীৱনৰ এটা গুৰুত্বপূৰ্ণ অধ্যায় হৈছে মৃতসঞ্জীৱনী বিদ্যা অৰ্জন। তেওঁ মহাদেৱৰ তপস্যা কৰি এই বিদ্যা লাভ কৰিছিল। এই বিদ্যাৰ দ্বাৰা তেওঁ মৃত ব্যক্তিক পুনৰ জীৱন দান কৰিব পাৰিছিল।

### দৈত্যগুৰু হিচাপে কাৰ্য্যকাল

শুক্ৰাচাৰ্য্য দৈত্য আৰু অসুৰসকলৰ গুৰু হিচাপে নিযুক্ত হৈছিল। তেওঁ দৈত্যসকলক যুদ্ধবিদ্যা, ৰাজনীতি আৰু ধৰ্মশাস্ত্ৰ শিকাইছিল। দেৱ-অসুৰ সংগ্ৰামৰ সময়ত তেওঁ অসুৰসকলৰ পক্ষ লৈছিল।

## মুখ্য কাৰ্য্যাৱলী

### দেৱ-অসুৰ সংগ্ৰামত ভূমিকা

দেৱ-অসুৰ সংগ্ৰামত শুক্ৰাচাৰ্য্যই গুৰুত্বপূৰ্ণ ভূমিকা পালন কৰিছিল। তেওঁৰ মৃতসঞ্জীৱনী বিদ্যাৰ কাৰণে অসুৰসকল যুদ্ধত মৃত্যু হ'লেও পুনৰ জীৱিত হৈ উঠিছিল।

### শুক্ৰনীতি ৰচনা

শুক্ৰাচাৰ্য্যই 'শুক্ৰনীতি' নামৰ এখন প্ৰসিদ্ধ ৰাজনীতি শাস্ত্ৰ ৰচনা কৰিছিল। এই গ্ৰন্থত ৰাজধৰ্ম, প্ৰশাসন আৰু ৰাষ্ট্ৰনীতিৰ বিষয়ে বিস্তৃত আলোচনা আছে।

## পৰিবাৰ

শুক্ৰাচাৰ্য্যৰ পত্নীৰ নাম আছিল উৰ্জস্বতী। তেওঁৰ কইনা দেৱযানী মহাৰাজ যযাতিৰ পত্নী আছিল।

## শুক্ৰগ্ৰহৰ সৈতে সম্বন্ধ

হিন্দু জ্যোতিষ অনুসৰি শুক্ৰাচাৰ্য্য শুক্ৰ গ্ৰহৰ অধিপতি। শুক্ৰগ্ৰহক সৌন্দৰ্য্য, প্ৰেম আৰু শিল্পকলাৰ গ্ৰহ বুলি কোৱা হয়। শুক্ৰবাৰে শুক্ৰাচাৰ্য্যৰ দিন বুলি মানা হয়।

## ধৰ্মীয় তাৎপৰ্য্য

### পূজা-অৰ্চনা

শুক্ৰাচাৰ্য্যক বিশেষকৈ শুক্ৰবাৰে পূজা কৰা হয়। তেওঁৰ আৰাধনাৰ দ্বাৰা সৌন্দৰ্য্য, ঐশ্বৰ্য্য আৰু বিদ্যা লাভ হয় বুলি বিশ্বাস কৰা হয়।

### মন্ত্ৰ

শুক্ৰাচাৰ্য্যৰ প্ৰসিদ্ধ মন্ত্ৰ হৈছে:
"ওঁ শুং শুক্ৰায় নমঃ"

## সাহিত্যত উপস্থিতি

শুক্ৰাচাৰ্য্য হিন্দু সাহিত্যৰ বিভিন্ন গ্ৰন্থত উল্লেখিত হৈছে। মহাভাৰত, বিভিন্ন পুৰাণ আৰু উপপুৰাণত তেওঁৰ কাহিনী বৰ্ণিত আছে।

## আধুনিক প্ৰভাৱ

বৰ্তমান সময়তো শুক্ৰাচাৰ্য্যৰ শিক্ষা আৰু নীতিৰ প্ৰভাৱ দেখা যায়। তেওঁৰ ৰাজনীতি আৰু প্ৰশাসনিক নীতিসমূহ আজিও প্ৰাসঙ্গিক।

## তথ্যসূত্ৰ



## বাহ্যিক সংযোগ

* অসম চৰকাৰী পুথিভঁৰাল - পুৰাণ বিভাগ
* [কামৰূপ কামাখ্যা দেৱালয় - হিন্দু ঐতিহ্য](https://kamakhyatemple.org )

## শ্ৰেণী

শ্ৰেণী:হিন্দু ঋষি
শ্ৰেণী:মহাভাৰতৰ চৰিত্ৰ
শ্ৰেণী:জ্যোতিষ
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় পুৰাণ
চিমন দে ব্যাভুৱাৰ

**চিমন দে ব্যাভুৱাৰ** (ফৰাচী: Simone de Beauvoir; জন্ম: ৯ জানুৱাৰী ১৯০৮ – মৃত্যু: ১৪ এপ্ৰিল ১৯৮৬) এগৰাকী খ্যাতনামা ফৰাচী দাৰ্শনিক, লেখিকা, উপন্যাসিকা, প্ৰবন্ধকাৰ, স্মৃতিকথনকাৰ আৰু তীব্ৰ নাৰীবাদী চিন্তাবিদ আছিল। তেওঁ অস্তিত্ববাদ আৰু নাৰীবাদৰ ক্ষেত্ৰত গুৰুত্বপূৰ্ণ অৱদান আগবঢ়াইছিল। তেওঁৰ ৰচিত কিতাপ ***Le Deuxième Sexe*** (অসমীয়াত: "দ্বিতীয় লিংগ") বিশ্ব নাৰীবাদী সাহিত্যত এক যুগান্তকাৰী গ্ৰন্থ হিচাপে বিবেচিত। 

## জীৱন আৰু শিক্ষা
চিমন দে ব্যাভুৱাৰ ১৯০৮ চনৰ ৯ জানুৱাৰীত ফ্ৰান্সৰ পেৰিছত জন্মগ্ৰহণ কৰে। তেওঁ ধন-সম্পত্তিশালী এক বৰ্গীয় পৰিয়ালত জন্ম গ্ৰহণ কৰিছিল, যদিও প্ৰথম বিশ্বযুদ্ধৰ পিছত পৰিয়ালটোৱে অৰ্থনৈতিকভাৱে পৰিস্থিতিৰ বিপৰ্যয় ভোগ কৰিছিল। 

শৈশৱৰ পৰাই বৌদ্ধিকতা আৰু পঢ়াশালীত প্ৰতিভা দেখুৱাইছিল। তেওঁ পেৰিছৰ "সৰব'ন" বিশ্ববিদ্যালয়ত অধ্যয়ন কৰি দাৰ্শনিক পদ লাভ কৰে। সেই সময়ত তেওঁৰ চিনাকি হয় জ্যা পল ছাট্টেৰ সৈতে, যাৰ সৈতে তেওঁলোকৰ জীৱনৰ সকলো সময়জোৰা এক গুৰুত্বপূৰ্ণ ব্যক্তিগত আৰু বৌদ্ধিক সম্পৰ্ক গঢ়ি উঠে।

## দাৰ্শনিক দৃষ্টিভংগী
চিমন দে ব্যাভুৱাৰৰ দাৰ্শনিক দৃষ্টিভংগী মূলতঃ অস্তিত্ববাদৰ সৈতে জড়িত। তেওঁৰ মতে, মানুহ এজন স্বাধীন সত্তা; তেওঁ নিজৰ জীৱনৰ অৰ্থ গঢ়ি তোলে নিজৰ সিদ্ধান্ত আৰু কৰ্মৰে। 

তেওঁৰ দৰ্শনত স্বাধীনতা, জীৱনৰ অৰ্থ, নৈতিক দায়িত্ব, আৰু বিশেষকৈ নাৰীৰ মুক্তি — এইবোৰ মুখ্য বিষয় হিচাপে উপস্থিত। যদিও সাৰ্ত্ৰ অধিক “প্ৰকৃত অস্তিত্ববাদী” বুলি গণ্য, ব্যাভুৱাৰৰ দৰ্শনে অধিক সামাজিক আৰু নৈতিক প্ৰেক্ষাপটৰ বুজ দিব পাৰে। 

## ''The Second Sex (দ্বিতীয় লিংগ)''
১৯৪৯ চনত প্ৰকাশিত *Le Deuxième Sexe* (*The Second Sex*) তেওঁৰ আটাইতকৈ জনপ্ৰিয় আৰু প্ৰভাৱশালী গ্ৰন্থ। এই গ্ৰন্থত তেওঁ নাৰীৰ ইতিহাস, সামাজিক অবস্থা আৰু নাৰী দমন ব্যৱস্থাৰ এক গভীৰ দৰ্শনীয় বিশ্লেষণ আগবঢ়াইছে। তেওঁ এই গ্ৰন্থত উল্লেখ কৰিছে—

: “One is not born, but rather becomes, a woman.” 
(“কোনেও এগৰাকী নাৰী হৈ জন্ম গ্ৰহণ নকৰে, তেওঁক সমাজত নাৰী হ’বলৈ বাধ্য কৰোৱা হয়।”)

এই উক্তিয়ে আধুনিক নাৰীবাদৰ ভিত্তি গঢ়ি তোলে। তেওঁ কৈছে যে, সমাজে নাৰীক শৈশৱৰে পৰা এটা নিৰ্দিষ্ট চৰিত্ৰলৈ ঠেলি দিয়া হয়।

## অন্যান্য ৰচনা
চিমন দে ব্যাভুৱাৰে বহু উপন্যাস, আত্মজীৱনীমূলক কিতাপ আৰু দাৰ্শনিক প্ৰবন্ধ ৰচনা কৰিছে। তেওঁৰ জনপ্ৰিয় গ্ৰন্থসমূহ হ'ল:
* *She Came to Stay* (1943)
* *The Mandarins* (1954) – যাৰ বাবে তেখেতে Prix Goncourt পুৰস্কাৰ লাভ কৰে
* *The Ethics of Ambiguity* (1947)
* *Memoirs of a Dutiful Daughter* (1958) – আত্মজীৱনীৰ প্ৰথম খণ্ড

## ব্যক্তিগত জীৱন
তেওঁ জ্যা পল ছাট্টেৰ সৈতে ব্ৰহ্মচাৰ্যভিত্তিক প্ৰেমৰ সম্পৰ্কত জড়িত আছিল, যদিও তেওঁলোকৰ বৈবাহিক সম্পৰ্ক আছিল নে নাই জনা নাযায়। কাগজত স্বাক্ষৰ কৰা বিবাহপত্ৰ নহ’লেও তেওঁলোকৰ মানসিক আৰু দৰ্শনীয় সম্পৰ্ক দীঘলীয়া আৰু গভীৰ আছিল।

## মৃত্যু
চিমন দে ব্যাভুৱাৰৰ মৃত্যু হয় ১৯৮৬ চনৰ ১৪ এপ্ৰিলত পেৰিছত। তেওঁক জঁ পল সাৰ্ত্ৰৰ কাষতে মপাৰনাছ সমাধিস্থানত সমাধিস্থ কৰা হয়। 

## সাহিত্যিক আৰু বৌদ্ধিক প্ৰভাৱ
তেওঁৰ গ্ৰন্থসমূহ বিশ্বজুৰি নাৰী মুক্তি আন্দোলনৰ অন্যতম দৰ্শনীয় ভিত্তি হৈ পৰিছে। তেওঁক ফাৰ্ছ ছেকেণ্ড ৱেভ ফেমিনিজম (second-wave feminism)ৰ অন্যতম মুখ হিচাপে ধৰা হয়। জাৰ্মান, জাপানী, ইংৰাজী, হিন্দী, অসমীয়া আদি বিভিন্ন ভাষালৈ তেওঁৰ গ্ৰন্থ অনূদিত হৈছে।

## উৎস
* 
* 
* 

শ্ৰেণী:ফ্ৰান্সৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:লেখিকা
শ্ৰেণী:সমাজকৰ্মী
শ্ৰেণী:দাৰ্শনিক
শ্ৰেণী:নাৰীবাদী
লাউযি

**লাউযি** (চীনা: 老子; Pinyin: Lǎozǐ; অৰ্থ: “পুৰণি গুৰুঃ”) ৬ষ্ঠ-৫ম শতিকাৰ খ্ৰীষ্টপূৰ্বৰ এজন প্ৰচীন চীনা দাৰ্শনিক। তেওঁক তাওবাদ (Taoism বা Daoism)-ৰ প্ৰতিষ্ঠাপক হিচাপে গণ্য কৰা হয়। লাউযিয়ে ৰচিত বুলি বিশ্বাস কৰা গ্ৰন্থ ***দাও দে জিং*** (Dao De Jing; 道德經) চীন আৰু বিশ্বৰ দাৰ্শনিক চিন্তাধাৰাত এক গুৰুত্বপূৰ্ণ স্থান দখল কৰি আছে।

## জীৱন আৰু কিংবদন্তি
লাউযিৰ জীৱন সন্দৰ্ভত ইতিহাস আৰু কিংবদন্তি মিলি এক ধোঁৱাচ্ছন্ন ৰূপ লৈছে। সৰ্বাধিক গ্ৰহণযোগ্য মতে, তেওঁ ৬ষ্ঠ বা ৫ম শতিকাৰ খ্ৰীষ্টপূৰ্বত ঝৌ ৰাজবংশৰ সময়ত আছিল। তেওঁৰ আসল নাম আছিল “লী এৰ” (Li Er) বা “লী ডান” (Li Dan)। তেওঁ ৰাজদৰবাৰৰ “ধ্বংসাগাৰৰ ৰক্ষক” বা “সংগ্ৰহকাৰী” হিচাপে কাম কৰিছিল বুলি কোৱা হয়।

চীনৰ ইতিহাস অনুসৰি, লাউযিয়ে ৰাজনীতিৰ ক্লান্তিৰ বাবে সমাজ ত্যাগ কৰিছিল। তেওঁৰ অন্তিম যাত্ৰাৰ সময়ত সীমান্ত ৰক্ষকজনৰ অনুৰোধত তেওঁ ৫০০টা চুটিকথাৰ দৰে উপদেশমূলক শ্লোক লিখে যায় — যাক পিচত *দাও দে জিং* হিচাপে জনা যায়।

## দাও দে জিং
*Dao De Jing* (道德經) হৈছে তাওবাদকৰ মূল গ্ৰন্থ। ই ৫০০টা আধা-কবিতাসদৃশ অনুচ্ছেদৰ সংকলন, য’ত “দাও” (道, অৰ্থাৎ পথ বা বিশ্ববিধান) আৰু “দে” (德, অৰ্থাৎ গুণ বা নৈতিক শক্তি)-ৰ বুজ আৰু ব্যৱহাৰ বিশ্লেষণ কৰা হৈছে। 

এই গ্ৰন্থত নিচিনা বিষয়ৰ ওপৰত তলৰ দৰে দৃষ্টিভংগী দিয়া হৈছে:
* যি কাম নকৰাৰ দৰে, তাকেই 'সৰ্বশ্ৰেষ্ঠ কাৰ্য' বুলি ধৰা — (Wu Wei, 無為)।
* নম্ৰতা, নিৰ্লিপ্ততা আৰু প্ৰাকৃতিকতাৰ গুৰুত্ব
* ক্ষমতা আৰু শক্তিৰ ব্যৱহাৰৰ নৈতিকতা।

## তাওবাদ আৰু প্ৰভাৱ
লাউযিয়ে আগবঢ়োৱা তাওবাদ চীনৰ অন্যতম ত্ৰয়ী দৰ্শনব্যৱস্থাৰ এটা (অন্যান্য: কনফুচিয়ান দৰ্শন আৰু বৌদ্ধ দৰ্শন)। তাওবাদে:
* আত্ম-নিয়ন্ত্ৰণ, প্ৰাকৃতিকতা, আৰু অনাক্ৰমিক জীৱনশৈলীৰ ওপৰত গুৰুত্ব দিয়ে।
* ৰাজনীতিৰ ক্ষেত্ৰত স্বল্প-হস্তক্ষেপবাদী দৃষ্টিভংগী দাঙি ধৰে।

লাউযিৰ দৰ্শনে ঝুংঝি, হান ফেই, আৰু আধুনিক চিন্তাবিদ সকলৰ ওপৰত গভীৰ প্ৰভাৱ পেলাইছে।

## পশ্চিমত লাউযিৰ প্ৰভাৱ
১৯শ আৰু ২০শ শতিকাৰ পশ্চিমা দাৰ্শনিক আৰু সাহিত্যিকসকলে লাউযিৰ দৰ্শনত উৎসাহ পাইছিল। আল্ডাছ হাক্সলি, অ্যালান ৱাটছ, হাৰমেন হেসে আদিৰ লেখাসমূহত দাওবাদী তত্ত্বৰ প্ৰতিফলন দেখা যায়।

## উদ্ধৃতি
*“He who knows others is wise; he who knows himself is enlightened.”* 
*“When nothing is done, nothing is left undone.”* 
(দাও দে জিং)

## উৎস


শ্ৰেণী:দাৰ্শনিক
শ্ৰেণী:চীনৰ ব্যক্তি
নিক্কোলো মাকিয়াভেল্লি

**নিক্কোলো মাকিয়াভেল্লি** (ইটালীয়: Niccolò Machiavelli; জন্ম: ৩ মে ১৪৬৯ – মৃত্যু: ২১ জুন ১৫২৭) এজন খ্যাতনামা ইটালীয় দাৰ্শনিক, ৰাজনৈতিক চিন্তাবিদ, ইতিহাসবিদ আৰু নাট্যকাৰ আছিল। তেওঁক পশ্চিম ৰাজনৈতিক চিন্তাৰ “পিতা” বুলি গণ্য কৰা হয়। তেওঁৰ আটাইতকৈ জনপ্ৰিয় আৰু বিতৰ্কিত গ্ৰন্থ হৈছে ***Il Principe*** (অসমীয়াত: “ৰাজপুত্ৰ”), য’ত তেওঁ বাস্তৱবাদী ৰাজনৈতিক নীতিমালা ব্যাখ্যা কৰে।

## জীৱন আৰু পৰিপ্ৰেক্ষিত
নিক্কোলো মাকিয়াভেল্লি ১৪৬৯ চনৰ ৩ মে' তাৰিখে ইটালীৰ ফ্লোৰেন্সত জন্ম গ্ৰহণ কৰে। তেওঁৰ জীৱনৰ সময়কাল আছিল ইটালীৰ ৰেনেছাঁ যুগ, যি ৰাজনৈতিক চাঞ্চল্য, যুদ্ধ, আৰু নৈতিক বিশৃঙ্খলতাৰে ভৰা আছিল। তেওঁ ফ্লোৰেন্সৰ চৰকাৰত কূটনৈতিক আৰু সামৰিক বিষয়া হিচাপে কাম কৰিছিল।

১৫১২ চনত ফ্লোৰেন্সত মেদিচি পৰিয়ালৰ ৰাজনীতিৰ পুনৰ স্থাপন হোৱাৰ পাছত তেওঁক বন্দী কৰা হয় আৰু তেওঁৰ ৰাজনৈতিক জীৱন অন্ত হ'ব লগা হয়। 

## দ্য প্ৰিন্স
১৫১৩ চনত নিৰ্বাসন সময়ত তেওঁ ৰচনা কৰে তেওঁৰ প্ৰসিদ্ধ কিতাপ *Il Principe* (The Prince)। এই গ্ৰন্থত তেওঁ এক শক্তিশালী, বাস্তৱবাদী, আৰু ধূৰ্ত ৰাজপুত্ৰৰ ৰূপ আঁকে — যি সময়ৰ ৰাষ্ট্ৰনৈতিক অস্থিৰতাৰ মাজত নিজৰ শক্তি ৰক্ষা কৰিব পাৰে। 

এই গ্ৰন্থৰ মুখ্য যুক্তিসমূহ:
* ৰাজনীতি নৈতিকতাৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ নকৰে। 
* ৰাজপুত্ৰৰ মুখ্য কাম হৈছে শক্তি লাভ, ৰক্ষা, আৰু বিস্তাৰ। 
* “উদ্দেশ্য সফল হ’লে, উপায় যিয়েই হওক, সেয়া গ্ৰহণযোগ্য।” – এই দৃষ্টিভংগীকেই “মাকিয়াভেল্লিয়ান” বুলি সমালোচনা কৰা হয়। 

উক্তি:
: “It is better to be feared than loved, if you cannot be both.” 
: “The ends justify the means.” (এই বাক্য প্ৰচলিত যদিও মাকিয়াভেল্লিয়ে শব্দে শব্দে এইটো লেখেনেই। )

## অন্য কিতাপ আৰু দৰ্শন
**Discourses on Livy* – গণতন্ত্ৰ আৰু প্ৰজাৰ শক্তিৰ ওপৰত গুৰুত্ব আৰোপ।
**The Art of War* – সামৰিক কৌশল আৰু ৰাজনৈতিক নিয়ন্ত্ৰণ।
**The Mandrake* – এজন নাট্যকাৰ হিচাপে তেওঁৰ জনপ্ৰিয় নাটক।

তেওঁৰ চিন্তাৰে ইঙ্গিত দিয়া হয় যে ক্ষমতা, জন-সমৰ্থন, আৰু কৌশলী পৰিচালনাই ৰাজনীতিত সফলতাৰ মূল চাবিকাঠি। 

## প্ৰভাৱ
মাকিয়াভেল্লিৰ নাম স্বয়ং ৰাজনৈতিক ধূৰ্ততা, কূটনৈতিক নীতিহীনতা, আৰু ক্ষমতা-প্ৰেমীৰ সমৰ্থক হিচাপে ব্যৱহাৰ হয়। “মাকিয়াভেল্লিয়ান” শব্দই আজিও নেতিবাচক ধাৰণাক বহন কৰে, যদিও বহু দাৰ্শনিক তেওঁক বাস্তৱবাদী চিন্তাবিদ হিচাপে সমাদৰ কৰে। 

তেওঁৰ তত্ত্বৰ ওপৰত থমাছ হবছ, ফ্ৰান্সিছ বেকন, হেগেল, স্পিনোজা,  নিছ্ছে আদি দাৰ্শনিকৰ প্ৰভাৱ পৰিছে, আৰু তেওঁ নিজেও বহু আধুনিক চিন্তাৰে আগভাগত আছিল।

## মৃত্যু
নিক্কোলো মাকিয়াভেল্লি ১৫২৭ চনৰ ২১ জুনত ফ্লোৰেন্সত মৃত্যু বৰণ কৰে। মৃত্যুৰ পাছত তেওঁৰ ৰচনাবোৰ অধিক জনপ্ৰিয়তা লাভ কৰে। 

## উৎস


শ্ৰেণী:দাৰ্শনিক
শ্ৰেণী:ইতিহাসবিদ
শ্ৰেণী:ইটালীৰ ব্যক্তি
সিমা কিয়ান

**সিমা কিয়ান** (চীনা: 司馬遷; Pinyin: Sīmǎ Qiān; জন্ম: ক্ৰমে খ্ৰীষ্টপূৰ্ব ১৪৫ বা ১৩৫ – মৃত্যু: খ্ৰীষ্টপূৰ্ব ৮৬) এজন প্ৰাচীন চীনা ইতিহাসবিদ, দাৰ্শনিক আৰু সাহিত্যিক আছিল। তেওঁক চীনৰ “ইতিহাসৰ পিতা” (Father of Chinese Historiography) হিচাপে গণ্য কৰা হয়, কিয়নো তেওঁৰ দীৰ্ঘ গ্ৰন্থ ***Shiji*** (史記) — “ইতিহাসৰ অভিলেখ” — চীনৰ প্ৰথম বিস্তৃত ঐতিহাসিক নথি হিচাপে বিবেচিত।

## জীৱন
সিমা কিয়ানৰ জন্ম হান ৰাজবংশৰ শাসনকালত (খ্ৰী.পূ. ১৪৫ বা ১৩৫) লংমেন অঞ্চলত হৈছিল। তেওঁৰ পিতৃ সিমা তান আছিল ৰাজদৰবাৰৰ জ্যোতিষী তথা ইতিহাস-সংগ্ৰাহক। সিমা কিয়ানে অতি কম বয়সতেই ইতিহাস, কাব্য আৰু জ্যোতিষবিদ্যাৰ ওপৰত অধ্যয়ন আৰম্ভ কৰিছিল। 

তেওঁ কনফুছিয়ান শিক্ষাৰ পন্থী আছিল আৰু চীনৰ বিভিন্ন স্থান ভ্ৰমণ কৰি ঐতিহাসিক নথি সংগ্ৰহ কৰিছিল। তেওঁৰ জীৱনজুৰি অনুগ্ৰহ আৰু বিপদেৰে ভৰা আছিল — বিশেষকৈ লিৰ লিং নামৰ এজন সেনাপতিৰ সমৰ্থন জনোৱাৰ বাবে তেওঁক ৰাজদণ্ড হিচাপে নপুৱন দিয়া হয় (castration)।

## ইতিহাসৰ অভিলেখ
সিমা কিয়ানৰ অমৰ কীৰ্তি হ’ল *Shiji* (史記) (ইংৰাজীত: Records of the Grand Historian)। এই গ্ৰন্থত তেওঁ চীনৰ পূৰ্বজ যুগৰ পৰা লৈ হান ৰাজবংশৰ সময়কালৰ পৰ্যন্ত ইতিহাস সংকলন কৰে। 

;Shiji-ৰ গঠন-
* ১৩০টা অধ্যায়
* ৫টা ভাগ: মৌলিক অভিলেখ, তালিকা, ব্যক্তিত্ব-কেন্দ্ৰিক জীৱনী, দেশভিত্তিক তথ্য, বিশ্লেষণ।
* ইতিহাসৰ সৈতে সাহিত্য, দৰ্শন, নৈতিকতা আৰু ৰাজনীতিৰ সমন্বয়।

এই গ্ৰন্থত সিমা কিয়ানে ইতিহাসক কেৱল ৰাজবংশৰ কাহিনি হিচাপে নহয়, প্ৰতিটো ৰাজনীতি, সংস্কৃতি, আৰু ব্যক্তি-ভিত্তিক প্ৰসঙ্গ হিচাপে দৃষ্টিকোণ আগবঢ়াইছে।

## ইতিহাস-পদ্ধতি আৰু দৰ্শন
সিমা কিয়ানে ইতিহাস লিখাত সম্পূৰ্ণ নতুন দৃষ্টিভংগী আগবঢ়াইছিল:
* একাধিক উৎস তুলনা কৰি সত্য অন্বেষণ,
* “সত্য কথা লিখা নৈতিক দায়িত্ব” বুলি বিশ্বাস,
* ইতিহাসৰ মাজেৰে মানুহ আৰু নৈতিকতা বুজিবলৈ চেষ্টা কৰা।

তেওঁ কৈছিল:
: “Though death befalls all men alike, it may be weightier than Mount Tai or lighter than a feather.” 
(মৃত্যু সকলোৰে বাবে নিশ্চয়, কিন্তু কিছুমান মৃত্যু তাই পৰ্বতৰ দৰে গম্ভীৰ আৰু কিছুমান বিষহীন পাখিৰ দৰে পাতল।)

## মৃত্যুৰ অন্তিম কাল
তেওঁৰ মৃত্যুৰ তাৰিখ নিশ্চিত নহয়, কিন্তু অধিকাংশ ঐতিহাসিকৰ মতে খ্ৰী.পূ. ৮৬ চনত তেওঁ মৃত্যু বৰণ কৰে। মৃত্যুৰ আগলৈকে তেওঁ *Shiji* সম্পূৰ্ণ কৰিবলৈ নিষ্ঠাৰে কাম কৰিছিল, যি তেওঁৰ পিতৃৰ অসমাপ্ত কাম আছিল।

## প্ৰভাৱ
* সিমা কিয়ানৰ শৈলী আৰু যুক্তিভিত্তিক লেখনীৰে আধুনিক চীনা ইতিহাস-চৰ্চাৰ বাট মুকলি কৰে। 
* তেওঁৰ গ্ৰন্থ আজিও চীনা বিদ্যালয় আৰু বিশ্ববিদ্যালয়ত পাঠ্য ৰূপে পঢ়োৱা হয়। 
* তুচিয়েদিজ, হিৰোদটাছ, ইবন খালদুনৰ দৰেই তেওঁ বিশ্ব ইতিহাসৰ অন্যতম ব্ৰতী ইতিহাসবিদ।

## উৎস


শ্ৰেণী:দাৰ্শনিক
শ্ৰেণী:চীনৰ ব্যক্তি
লুডৱিগ ৱিটগেনষ্টাইন

**লুডৱিগ ৱিটগেনষ্টাইন** (ইংৰাজী: Ludwig Wittgenstein; জন্ম: ২৬ এপ্ৰিল ১৮৮৯ – মৃত্যু: ২৯ এপ্ৰিল ১৯৫১) এজন অষ্ট্ৰিয়ান দাৰ্শনিক আছিল, যি মূলত ভাষা, যুক্তি, চেতনাতত্ত্ব আৰু গণিতৰ দাৰ্শনিক ভিত্তিৰ ওপৰত কাম কৰিছিল। তেওঁক ২০শ শতিকাৰ আটাইতকৈ প্ৰভাৱশালী দাৰ্শনিকসকলৰ ভিতৰত অন্যতম বুলি গণ্য কৰা হয়। তেওঁৰ মূল গ্ৰন্থবোৰৰ ভিতৰত *Tractatus Logico-Philosophicus* আৰু মৃত্যুৰ পাছত প্ৰকাশিত *Philosophical Investigations* উল্লেখযোগ্য।

## জীৱন আৰু শিক্ষা
লুডৱিগ ৱিটগেনষ্টাইন ১৮৮৯ চনৰ ২৬ এপ্ৰিলত অষ্ট্ৰিয়াৰ ভিয়েনা চহৰত এজন ধনাঢ্য শিল্পপতি পৰিয়ালত জন্মগ্ৰহণ কৰে। তেওঁ ইঞ্জিনিয়াৰিঙ অধ্যয়ন কৰি কেমব্ৰিজ বিশ্ববিদ্যালয়ৰ বাৰ্ট্ৰেণ্ড ৰাছেলৰ অধীনত দাৰ্শনিক অধ্যয়ন আৰম্ভ কৰে।

প্ৰথম বিশ্বযুদ্ধৰ সময়ত তেওঁ অষ্ট্ৰিয়াৰ সেনাত কৰ্মৰত আছিল, আৰু যুদ্ধকালতে তেওঁৰ প্ৰথম গ্ৰন্থ *Tractatus*-ৰ খচৰা সম্পন্ন হয়।

## গ্ৰন্থ
### Tractatus Logico-Philosophicus
তেওঁৰ প্ৰথম আৰু জীৱিত অৱস্থাত প্ৰকাশিত একমাত্ৰ গ্ৰন্থ *Tractatus Logico-Philosophicus* (১৯২১)ত ভাষা, যুক্তি আৰু বাস্তৱৰ সীমা সম্পৰ্কে আলোচনা কৰা হৈছে। এই গ্ৰন্থৰ মূল ধাৰণা হ’ল:
* ভাষাৰ বাস্তৱ প্ৰতিচ্ছবি 
* যি ক’ব নোৱাৰি, সেই বিষয়ে চুপ থাকিব লাগে 
* দাৰ্শনিক সমস্যা ভাষাৰ অপব্যৱহাৰৰ ফল

এই গ্ৰন্থৰ দ্বাৰা তেওঁ তৎকালীন যুক্তিবাদী দৰ্শনৰ এক সীমা নিৰ্ধাৰণ কৰাৰ চেষ্টা কৰে। 

### Philosophical Investigations
তেওঁৰ মৃত্যুৰ পাছত ১৯৫৩ চনত প্ৰকাশিত এই গ্ৰন্থত আগৰ ধাৰণাৰ বিপৰীতে এটা নতুন দৃষ্টিভংগী প্ৰকাশ পাইছে। ইয়াত তেওঁ কয়:
* ভাষা এক ধৰণৰ খেল
* শব্দৰ অৰ্থ তেওঁ ব্যৱহৃত প্ৰসংগত নিৰ্ভৰ কৰে
* অৰ্থ সৃষ্টিৰ পদ্ধতি বুজিবলৈ ভাষাৰ ব্যৱহাৰ অধ্যয়ন কৰিব লাগে

এই দৃষ্টিভংগীয়ে আধুনিক ভাষাতত্ত্ব, মনোবিজ্ঞান আৰু দাৰ্শনিক বিশ্লেষণত বিপ্লৱ ঘটায়। 

## ব্যক্তিগত জীৱন
তেওঁ আত্মসংশয়ী, অন্তৰ্মুখী আৰু সাধাৰণত দীন-জীৱনযাপনৰ পক্ষে আছিল। যদিও ধনাঢ্য পৰিয়ালৰ সন্তান আছিল, তেওঁৰ দৰ্শন আৰু আচৰণ দুয়ো অতিমাত্ৰাত আত্মনিষ্ঠ আৰু নৈতিকতাৰ ভিত্তিত আছিল। 

তেওঁ কেমব্ৰিজ বিশ্ববিদ্যালয়ত বহু বছৰ অধ্যাপনা কৰিছিল, যদিও তেওঁৰ দৃষ্টিভংগী সময়চলিত একাডেমিক পৰিসৰৰ পৰা বহু দূৰ। 

## প্ৰভাৱ
লুডৱিগ ৱিটগেনষ্টাইনৰ চিন্তাই বাৰ্ট্ৰেণ্ড ৰাছেল, জৰ্জ মুৰ, গিলবাৰ্ট ৰাইল, জন ছাৰ্‌ল, সোল ক্ৰিপকে, ন'ম চম্‌স্কি আদি চিন্তাবিদৰ ওপৰত গভীৰ প্ৰভাৱ পেলাইছে। 

তেওঁ একে সময়তে দুটা বিপৰীত ধাৰাৰ ভিত্তি স্থাপন কৰে — প্ৰাৰম্ভিক Wittgenstein (Tractatus) আৰু পৰৱৰ্তী Wittgenstein (Investigations)। এই পৃথক শৈলীয়ে দাৰ্শনিক চৰ্চাত এক বিশেষ স্থান অধিকাৰ কৰে।

## মৃত্যু
তেওঁ ১৯৫১ চনৰ ২৯ এপ্ৰিলত ইংলেণ্ডৰ কেমব্ৰিজত মৃত্যু বৰণ কৰে। মৃত্যুৰ কিছুদিন আগতে তেওঁৰ শেষ কথা আছিল: “Tell them I've had a wonderful life.”

## উৎস


শ্ৰেণী:অষ্ট্ৰিয়াৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:দাৰ্শনিক
পিওটাৰ ইলিচ চালইকভস্কি

**পিওটাৰ ইলিচ চালইকভস্কি** (ইংৰাজী: Pyotr Ilyich Tchaikovsky; ৰাছিয়ান: Пётр Ильи́ч Чайко́вский; জন্ম: ৭ মে ১৮৪০ – মৃত্যু: ৬ নৱেম্বৰ ১৮৯৩) এজন খ্যাতনামা ৰাছিয়ান সংগীতজ্ঞ আৰু ৰোমাণ্টিক যুগৰ অন্যতম মহান গীতিকাৰ আছিল। তেওঁৰ ৰচনাবোৰত গভীৰ আবেগ, অলংকৃত সংগীতবিন্যাস আৰু ৰাছিয়ান লোকধ্বনিৰ সংমিশ্ৰণ দেখা যায়। চালইকভস্কিৰ নাম বিশ্বব্যাপী বিখ্যাত, বিশেষকৈ তেওঁৰ *The Nutcracker*, *Swan Lake* আৰু *1812 Overture*-ৰ বাবে।

## জীৱন আৰু শিক্ষা
পিওটাৰ চালইকভস্কিৰ জন্ম ৰাছিয়াৰ ভটকিন্স্ক নামৰ এখন সৰু চহৰত হৈছিল। তেওঁৰ পিতৃ আছিল এজন খনিতত্ত্বৰ ইঞ্জিনিয়াৰ। তেওঁ শৈশৱতে সংগীতৰ প্ৰতি গভীৰ আকৰ্ষণ দেখুওৱা আৰম্ভ কৰিছিল। যদিও পিতৃ-মাতৃয়ে তেওঁক আইনৰ ছাত্ৰ হিচাপে গঢ়ি তুলিবলৈ বিচাৰিছিল, চালইকভস্কিয়ে পাছত পেটাৰ্ছবৰ্গ কন্সাৰ্ভেটৰীত সংগীত অধ্যয়ন আৰম্ভ কৰে।

## সংগীতৰ যাত্ৰা
চালইকভস্কিৰ সংগীত শৈলী ইউৰোপীয় শাস্ত্ৰীয় সংগীতৰ গঠন আৰু ৰাছিয়ান সংগীতৰ আবেগিক বহিৰ্প্ৰকাশৰ মিশ্ৰণ। তেওঁ বহু ধৰণৰ সংগীত সৃষ্টি কৰিছিল:

* বেলেট (Ballet):
** Swan Lake (1876) 
** The Sleeping Beauty (1889) 
** The Nutcracker (1892)

* চিনেমাটিক অপেৰা: 
** Eugene Onegin (1879) 
** The Queen of Spades (1890)

* Symphonies (Symphony No. 4, 5, 6 – “Pathétique”) 
** Piano & Violin Concerto 
** 1812 Overture – ৰাছিয়াৰ নেপোলিয়নৰ ওপৰত জয় উদযাপন কৰিবলৈ লিখা।

## মানসিক স্বাস্থ্য আৰু জীৱনৰ সংগ্ৰাম
চালইকভস্কিৰ ব্যক্তিগত জীৱন অতিশয় জটিল আছিল। তেওঁ সমকামী আছিল বুলি অধিকাংশ জৈৱ-লেখকে উল্লেখ কৰিছে — যদিও তেতিয়া এইটো সমাজত সম্পূৰ্ণ নিষিদ্ধ বিষয় আছিল। এই আত্মসংঘাত আৰু মানসিক উদ্বেগ তেওঁৰ সংগীতৰ গভীৰ আবেগৰ উৎস হিচাপে দেখা যায়। 

তেওঁ এটা বিয়া কৰিছিল, কিন্তু সেই বিবাহ অতি কম দিনতে ধ্বংস হৈছিল। তেওঁৰ সংগীতচৰ্চা আৰু যন্ত্ৰণাবিধূৰ্ণ জীৱনৰ মাজেৰে বহু চিঠি-পত্ৰ, আত্মজীৱনীমূলক মনোভাৱ প্ৰকাশ পাইছে। 

## মৃত্যু
১৮৯৩ চনৰ নৱেম্বৰ মাহত *Symphony No. 6 (Pathétique)* প্ৰদৰ্শনৰ কিছুদিনৰ পাছত তেওঁ কলেৰাত আক্ৰান্ত হৈ মৃত্যু বৰণ কৰে। যদিও মৃত্যুৰ কাৰণ সন্দেহযুক্ত, কিছু ইতিহাসবিদে আত্মহত্যাৰ সম্ভাৱনাও উত্থাপন কৰিছে।

## প্ৰভাৱ
* চালইকভস্কিৰ সংগীত আজিও বিশ্বজুৰি প্ৰচলিত। 
* তেওঁৰ নামত “Tchaikovsky Conservatory” আৰু “Tchaikovsky International Music Competition” আছে। 
* ইউৰোপ, আমেৰিকা আৰু এছিয়াৰ বিভিন্ন অপেৰা হাউচত তেওঁৰ বেলেট আৰু অপেৰাসমূহ নিয়মিত ৰূপে মঞ্চস্থ কৰা হয়।

## উৎস


শ্ৰেণী:ৰাছিয়াৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:এলজিবিটি সম্প্ৰদায়ৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:সংগীতজ্ঞ
শ্ৰেণী:সুৰকাৰ
জিয়'ভানি পিয়েৰলুইগি দা পেলেষ্ট্ৰিনা

**জিয়'ভানি পিয়েৰলুইগি দা পেলেষ্ট্ৰিনা** (ইটালীয়: Giovanni Pierluigi da Palestrina; জন্ম: চ. ১৫২৫ – মৃত্যু: ২ নৱেম্বৰ ১৫৯৪) এজন প্ৰখ্যাত ইটালীয় সংগীতজ্ঞ আছিল। তেওঁক ৰেনেছাঁ যুগৰ অন্যতম শ্ৰেষ্ঠ পলিফ'নিক (polyphonic) সংগীত ৰচয়িতা বুলি গণ্য কৰা হয়। তেওঁ মূলত খ্ৰীষ্টান ধৰ্মীয় সংগীত — বিশেষকৈ মিছা (Mass) আৰু মোটেট (Motet) — ৰচনাত বিখ্যাত। পেলেষ্ট্ৰিনাৰ সংগীতক সাধাৰণতে “পবিত্ৰ পলিফ’নি”ৰ (sacred polyphony) আদৰ্শ ৰূপ ধৰা হয়।

## জীৱন
তেওঁৰ জন্ম ইটালীৰ পেলেষ্ট্ৰিনা নামৰ এখন সৰু চহৰত চ. ১৫২৫ চনত হৈছিল। এই চহৰটোৰ নামৰ লগতেই তেওঁৰ পৰিচয় জোৰা হৈ গৈছে। তেওঁৰ শৈক্ষিক আৰু সংগীতজীৱন ৰোম চহৰৰ বিভিন্ন গীৰ্জা আৰু সংগীতকেন্দ্ৰৰ সৈতে জড়িত আছিল। তেওঁ Capella Giulia (চেণ্ট পিটাৰ্‌স বেছিলিকাৰ সংগীতগোষ্ঠী)ৰ সংগীত-নিৰ্দেশক আছিল।

## সংগীত শৈলী
পেলেষ্ট্ৰিনাৰ সংগীতৰ মুখ্য বৈশিষ্ট্য হ'লঃ 
* পলিফ’নি (Polyphony): বহু স্বৰ-সাধনৰ একত্ৰ সংগতি; 
* বেৰ নলগোৱা মেলোডি: ই সাধাৰণ গীতৰ তুলনাত অধিক ধ্যানময়; 
* লিটাৰ্জিকেল (Liturgical) ধৰণ: মিছা আৰু ধৰ্মীয় অনুষ্ঠানৰ বাবে ৰচিত; 
* টেক্সটৰ স্পষ্টতা: শব্দ বুজাব পৰা যায় — Council of Trent-ৰ নিয়ম পালনৰ বাবে। 

## গুৰুত্বপূৰ্ণ সৃষ্টি
চালাই প্ৰায় ১০০টা মিছা, ৩০০ৰো অধিক মোটেট, আৰু বহু সাধু সংগীতৰ সৃষ্টি কৰিছিল। 

তেওঁৰ কিছুমান উল্লেখযোগ্য কৃতি হ'ল:
* Missa Papae Marcelli — তেওঁৰ আটাইতকৈ জনপ্ৰিয় মিছা। 
* Sicut cervus — এটা পৰম সুন্দৰ মোটেট। 
* Stabat Mater, Tu es Petrus, Assumpta est Maria — ধৰ্মীয় সংগীতৰ অপূৰ্ব দৃষ্টান্ত। 

## Counter-Reformation আৰু Council of Trent
Catholic Church-ৰ সংস্কাৰৰ সময়ত Council of Trent (১৫৪৫–৬৩) নামৰ ধাৰ্মিক সভাই গীৰ্জাৰ সংগীত অধিক নৈতিক, স্পষ্ট আৰু বুজাব পৰা যেন হয় বুলি নিৰ্দেশ দিয়ে। কোৱা হয় যে পেলেষ্ট্ৰিনাৰ *Missa Papae Marcelli* এই সভাৰ আদৰ্শ পূৰণ কৰিছিল — যদিও এই কথা আংশিক কিংবদন্তি, ইতিহাসভিত্তিক নহয়। 

## প্ৰভাৱ
* পেলেষ্ট্ৰিনাৰ সংগীত শৈলী ৰোমান ক্যাথলিক গীৰ্জাত বহু শতাব্দী ধৰি মানদণ্ড ৰূপে গ্ৰহণ কৰা হৈছিল। 
* J.S. Bach, Mozart, Brahms, Bruckner আদিয়ে তেওঁৰ পলিফ’নিক কৌশল অধ্যয়ন কৰিছিল। 
* সংগীত বিদ্যালয় আৰু কনজাৰ্ভেটৰীৰ “Counterpoint” শিক্ষাৰ আধাৰ হিচাপে তেওঁৰ সংগীত ব্যৱহাৰ হয়। 

## মৃত্যু
তেওঁ ১৫৯৪ চনৰ ২ ফেব্ৰুৱাৰী তাৰিখে ৰোমত মৃত্যু বৰণ কৰে। তেওঁক "সংগীতৰ সাধু" বুলি অনেকজনে আখ্যা দিয়ে।

## উৎস


শ্ৰেণী:সংগীতজ্ঞ
শ্ৰেণী:ইটালীৰ ব্যক্তি