open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
কনকলতা মহিলা বেংক

**কনকলতা মহিলা আৰবান কো-অ’পাৰেটিভ বেংক লিমিটেড** বা চমুকৈ **কনকলতা মহিলা বেংক** () অসম তথা উত্তৰ-পূৰ্বাঞ্চলৰ প্ৰথম মহিলা বেংক। ১৯৯৮ চনত যোৰহাটত এই বেংকটো স্থাপিত হৈছিল। সমবায় খণ্ডত স্থাপন কৰা এই বেংকটোৰ সকলো কৰ্মচাৰী আৰু বেছি অংশ গ্ৰাহকেই মহিলা। তেওঁলোকে বিভিন্ন জমা আঁচনি প্ৰচলন কৰাৰ উপৰিও মহিলাসকলৰ স্বাৱলম্বিতাৰ লক্ষ্যৰে ভাৰতীয় ৰিজাৰ্ভ বেংকৰ অনুমোদন সাপেক্ষে বিভিন্ন ঋণৰ আঁচনি আগবঢ়ায়। 

## ইতিহাস
লখিমী বৰুৱাই ১৯৯৮ চনত অসমৰ যোৰহাটত কনকলতা মহিলা বেংক স্থাপন কৰিছিল। তেওঁ মূলতঃ বিশেষ সা-সুবিধা নোপোৱা, পিছপৰা মহিলাসকলৰ সহায় হোৱাকৈ তথা তেওঁলোকক অৰ্থনৈতিকভাবে স্বাৱলম্বী আৰু সুৰক্ষিত কৰিবলৈ কনকলতা মহিলা বেংক স্থাপন কৰিছিল।

বেংক সেৱাৰ বিষয়ে বিশেষ জ্ঞান নোহোৱাকৈয়ে বৰুৱাই ১৯৯০ চনত ভাৰতীয় ৰিজাৰ্ভ বেংকত মহিলাসকলৰ বাবে সমবায় খণ্ডত এটা বেংক স্থাপনৰ বাবে আবেদন কৰিছিল। ১৯৯৮ চনত তেওঁ ৰিজাৰ্ভ বেংকৰ অনুমোদন লাভ কৰে। তাৰ দুবছৰ পিছত, ১৯৯০ চনত যোৰহাটত ৫২জন প্ৰমোটাৰ সদস্য, ১৫০০ গৰাকী মহিলা অংশীদাৰ আৰু ৮.৪৫ লাখ টকাৰ প্ৰাৰম্ভিক বিনিয়োগেৰে বেংকৰ কাম আৰম্ভ হয়।  ভাৰতৰ স্বাধীনতা আন্দোলনৰ শ্বহীদ, জ্যোতিপ্ৰসাদ আগৰৱালাৰ মৃত্যুবাহিনীৰ সদস্যা- কনকলতা বৰুৱাৰ নামেৰে বেংকটোৰ নাম কনকলতা মহিলা বেংক ৰখা হয়। 
## পৰিগাঁথনি
বৰ্তমান বেংকৰ চাৰিটা শাখা আৰু ২১জন নিয়মীয়া কৰ্মচাৰী আছে আৰু কৰ্মচাৰী আটাইকেইগৰাকীয়ে মহিলা। ৪৫,০০০ একাউণ্টৰ বেছিভাগে মহিলাৰ। কনকলতা বেংকৰ শাখা চাৰিটা হ’ল- যোৰহাট, মৰিয়নী, গড়আলি যোৰহাট আৰু শিৱসাগৰ শাখা। উত্তৰ-পূব উন্নয়ন বিত্ত নিগম লিমিটেড (NEDFi), ৰাষ্ট্ৰীয় মহিলা কোষ আৰু ভাৰতীয় ক্ষুদ্ৰ উদ্যোগ উন্নয়ন বেংকে (SIDBI) কনকলতা মহিলা বেংকক সহযোগিতা আগবঢ়ায়। বেংকটোৱে মুঠ তিনিখন জিলাত সেৱা আগবঢ়ায়- যোৰহাট, গোলাঘাট আৰু শিৱসাগৰ জিলা। আই.ডি.বি.আই. বেংক তেওঁলোকৰ তত্বাৱধায়ক বেংক। 
## লক্ষ্য আৰু উদ্দেশ্য
কনকলতা মহিলা বেংকে মহিলাসকলক সুৰক্ষা আৰু নিৰাপত্তা নিশ্চিত কৰিবলৈ উৎসাহিত কৰে। ইয়াৰোপৰি ই ভাৰতীয় ৰিজাৰ্ভ বেংকৰ অনুমোদন অনুসৰি ঋণৰ বিভিন্ন আকৰ্ষণীয় আঁচনিৰ জৰিয়তে উপভোগ আৰু উৎপাদনৰ উদ্দেশ্যে তেওঁলোকৰ ঋণৰ প্ৰয়োজনীয়তা পূৰণ কৰে। প্ৰাথমিক সমবায় বেংক হোৱাৰ বাবে ই চহৰ আৰু গ্ৰাম্য অঞ্চল দুয়োটাতে কৰ্মসংস্থাপনৰ সৃষ্টি কৰে। সমাজক দুৰ্বল শ্ৰেণীটোৰ উপাৰ্জন বঢ়োৱা, স্ব-নিয়োজনৰ সুযোগ প্ৰদান কৰি নিৰাপদ সৱলীকৰণকে ধৰি সকলো বাণিজ্যিক বেংকিং সুবিধা প্ৰদান কৰাটোৱেই হৈছে বেংকৰ প্ৰধান উদ্দেশ্য। আন এটা উদ্দেশ্য হৈছে মহিলাসকলৰ মাজত সঞ্চয় আৰু বেংকিং অভ্যাস জনপ্ৰিয় কৰা। লাভ অৰ্জন কৰাতকৈও আত্ম-সহায়ক বেছি গুৰুত্ব প্ৰদান কৰা হয়।
## আঁৰৰ ব্যক্তি
বেংকটো স্থাপনৰ আঁৰত থকা মূল মানুহগৰাকী হ’ল- লখিমী বৰুৱা। যোৰহাটৰ এখন সৰু গাঁৱত জন্মগ্ৰহণ কৰা বৰুৱাই আৰ্থিক অনাতনৰ বাবে কলেজীয়া শিক্ষা সম্পূৰ্ণ কৰিব পৰা নাছিল। বিয়াৰ বহু বছৰ পাছত ১৯৮০ চনতহে তেওঁ স্নাতক ডিগ্ৰী লয়। তেওঁ বেংকত চাকৰি কৰিছিল। তাৰোপৰি যোৰহাটৰ দক্ষিণ সৰ্বাইবন্ধাত অঞ্চলত এখন মহিলা সমিতি সংগঠিত কৰি আৰ্থিকভাবে পিছপৰা মহিলাসকলৰ সৱলীকৰণৰ বাবে কাম কৰিছিল। এইখিনি অভিজ্ঞতাকে সৰোগত কৰি ১৯৯০ চনত বৰুৱাই সমবায় খণ্ডত এটা বেংক প্ৰতিষ্ঠাৰ চিন্তা-চৰ্চা আৰম্ভ কৰে আৰু ১৯৯৮ চনতহে তেওঁৰ সপোন সাকাৰ হয়। মহিলা সৱলীকৰণৰ বাবে আগবঢ়োৱা অৱদানৰ স্বীকৃতি স্বৰূপে ২০২১ চনত ভাৰত চৰকাৰে তেওঁলৈ সমাজসেৱা ক্ষেত্ৰত পদ্মশ্ৰী সন্মান আগবঢ়ায়।
## তথ্য উৎস

## বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:বেংক
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ বিত্তীয় প্ৰতিষ্ঠান
শ্ৰেণী:নাৰীবাদ
যক্ষগণ

**যক্ষগণ** () হৈছে দক্ষিণ কানাড়া, উডুপি, উত্তৰ কানাড়া, শিমোগা আৰু চিকমাগালুৰ জিলাৰ পশ্চিম অংশত, কৰ্ণাটক ৰাজ্যৰ আৰু কেৰালাৰ কাছাৰগোড জিলাত বিকশিত হোৱা এক পৰম্পৰাগত থিয়েটাৰ যি নৃত্য, সংগীত, সংলাপ, সাজ-পোছাক, মেক-আপ আৰু এক অনন্য শৈলী আৰু ৰূপৰ মঞ্চ-নিৰ্ভৰ কৌশল। ভক্তি আন্দোলনৰ সময়ছোৱাত ইয়াৰ প্ৰাক্-ধ্ৰুপদী সংগীত আৰু নাট্যৰ পৰা বিকশিত হোৱা বুলি বিশ্বাস কৰা হয়। ইয়াক কেতিয়াবা কেৱল "আতা" বা *আটা* (অৰ্থাৎ "নাটক") বুলিও কোৱা হয়।এই নাট্যশৈলী মূলতঃ কৰ্ণাটকৰ উপকূলীয় অঞ্চলত বিভিন্ন ৰূপত পোৱা যায়। দক্ষিণ দিশত দক্ষিণ কানাড়াৰ পৰা তুলুনাডু অঞ্চলৰ কাছাৰগোদলৈকে যক্ষগণ ৰূপক *থেংকু থিট্টু* আৰু উত্তৰ দিশত উডুপীৰ পৰা উত্তৰ কানাড়ালৈকে ইয়াক *বদাগা থিত্তু* বোলা হয়। এই দুয়োটা ৰূপ সমগ্ৰ অঞ্চলতে সমানে বজোৱা হয়। যক্ষগণ পৰম্পৰাগতভাৱে গোধূলিৰ পৰা ভোৰলৈকে উপস্থাপন কৰা হয়। ইয়াৰ কাহিনীসমূহ হিন্দু আৰু জৈন উভয়ৰে পৰা আৰু অন্যান্য প্ৰাচীন ভাৰতীয় পৰম্পৰাৰ ৰামায়ণ, মহাভাৰত, ভাগৱত আৰু অন্যান্য মহাকাব্যৰ পৰা লোৱা হৈছে। 
## ব্যুৎপত্তি
যক্ষগণৰ আক্ষৰিক অৰ্থ হৈছে যক্ষ (প্ৰকৃতিৰ আত্মা) যিসকল লোক (গণ)। যক্ষগণ কানাড়া ভাষাত (যোৱা ২০০ বছৰ ধৰি ব্যৱহৃত) পূৰ্বতে kēḷike, āṭa, bayalaṭa, আৰু daśāvatāra নামেৰে জনাজাত আছিল। যক্ষগণ হৈছে শিল্পকৰ্মৰ পাণ্ডিত্যৰ নাম। যক্ষগণ শব্দটোৱে পূৰ্বতে মূলতঃ কানাড়া ভাষাৰ সাহিত্যৰ এটা ৰূপক বুজাইছিল (ষোড়শ শতিকাৰ পৰা আৰম্ভ কৰি)। তুলু ভাষাত আৰু এতিয়াও তেলেগু ভাষাত যক্ষগণ উপলব্ধ। এই যক্ষগন সাহিত্য বা নাটকৰ পৰিবেশনক *আটা* বোলা হয়। এক্কালাগনা শব্দই যক্ষগণক বুজায় বুলি এতিয়া আৰু বিশ্বাস কৰা হোৱা নাই।
## ইতিহাস

যক্ষগণে লিখাৰ কোনো শৈলীক বুজাব পাৰে, লগতে লিখিত সামগ্ৰীটোকো বুজাব পাৰে। সম্ভৱতঃ ইয়াক বায়ালাটা (বা মুকলি নাট্য নাটক)ত প্ৰণয়ন কৰা কবিতাৰ বাবে ব্যৱহাৰ কৰা হৈছিল, যেনেঃ কোটি আৰু চেন্নাইয়াৰ বেলাড। বৰ্তমানৰ ৰূপত যক্ষগণ বৈষ্ণৱ ভক্তি আন্দোলনৰ দ্বাৰা প্ৰবল প্ৰভাৱিত বুলি বিশ্বাস কৰা হয়। উডুপিত যক্ষগণৰ প্ৰচলন প্ৰথমে মাধৱাচাৰ্যৰ শিষ্য নৰহৰিতীৰ্থই কৰিছিল। নৰহৰিতীৰ্থ কলিং ৰাজ্যৰ মন্ত্ৰী আছিল। তেওঁ কুচিপুডীৰ প্ৰতিষ্ঠাপকো আছিল।

যক্ষগণ সন্দৰ্ভত প্ৰথম লিখিত প্ৰমাণ বেলাৰী জিলাৰ সোমামুদ্ৰাৰ কুৰুগোডুৰ লক্ষ্মীনাৰায়ণ মন্দিৰৰ এটা শিলালিপিত পোৱা যায়,প্ৰায় ১৫৫৬ খ্ৰীষ্টাব্দত। এটা প্ৰতিলিপি মাদ্ৰাজ বিশ্ববিদ্যালয়ত উপলব্ধ।

যক্ষগণে ‘পৰম্পৰাগত নাট্য পৰিয়াল’ৰ আন শৈলীৰ কিছু সাদৃশ্য বহন কৰে। যেনেঃ অংকীয়া নাট (অসম); জাথৰা (বংগত); চাউ (বিহাৰ, বংগ); প্ৰহ্লাদা নাটা (উৰিষ্যা); বীধিনাটকম আৰু চিন্দু (অন্ধ্ৰ); তেৰুকুথু ভাগৱতমেলা (তামিলনাডু), আৰু কঠাকালী (কেৰালা)। কিন্তু একাংশ গৱেষকে যুক্তি দিছে যে যক্ষগণ এই গোটৰ পৰা লক্ষণীয়ভাৱে পৃথক।

আজিৰ যক্ষগণ ৰূপটোৱে লাহে লাহে বিৱৰ্তনৰ ফলত স্বকীয়তা লাভ কৰিছে। ইয়াৰ উপাদানসমূহ আচাৰ-ব্যৱহাৰৰ নাট্য, মন্দিৰৰ কলা, ধৰ্মনিৰপেক্ষ কলা, অতীতৰ ৰাজসভা আৰু শিল্পীসকলৰ কল্পনাৰ ওপৰত আধাৰিত।
## তথ্যউৎস

শ্ৰেণী:লোক-নৃত্য
মেহতাব (অভিনেত্ৰী)

**মেহতাব** (; ১৯১৩-১৯৯৭) এগৰাকী হিন্দী, উৰ্দু চলচ্চিত্ৰৰ এগৰাকী ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী আছিল। ১৯২৮ চনৰ পৰা ১৯৬৯ চনলৈ তেওঁ চলচ্চিত্ৰ জগতত সক্ৰিয় হৈ আছিল। গুজৰাটৰ শশীনত জন্মগ্ৰহণ কৰা অভিনেত্ৰীগৰাকীৰ জন্মৰ নাম আছিল নাজমা। তেওঁৰ পিতৃ নবাব ছিদি ইব্ৰাহিম মহম্মদ ইয়াকুত খান তৃতীয় গুজৰাট ৰাজ্যৰ চুৰাটৰ ওচৰৰ শচীনৰ নবাব আছিল। ১৯২০ চনৰ শেষৰ ফালে *ছেকেণ্ড ৱাইফ* (১৯২৮),*ইন্দিৰা বি এ* (১৯২৯) আৰু *জয়ন্ত* (১৯২৯) আদি ছবিত সৰু সৰু চৰিত্ৰত অভিনয় কৰি কৰ্মজীৱনৰ পাতনি মেলে। *বীৰ কুনাল*ত (১৯৩২) তেওঁ আশ্ৰফ খানৰ বিপৰীতে মুখ্য চৰিত্ৰত অভিনয় কৰাৰ পূৰ্বে কেইখনমান ছবিত চৰিত্ৰ-শিল্পী ৰূপে কৰে। প্ৰায় এটা দশক মূলতঃ একচনমুখী চৰিত্ৰত অভিনয় কৰাৰ পিছত কিদাৰ শৰ্মাৰ পৰিচালনাত নিৰ্মিত *চিত্ৰলেখা* (১৯৪১) ছবিখনেৰে তেওঁ বিশিষ্ট স্থান লাভ কৰিবলৈ সক্ষম হয়।

তেওঁৰ আৰম্ভণিৰ সহ-শিল্পী আশ্ৰফ খানৰ সৈতে বিবাহপাশত আবদ্ধ হয়; যাৰ সৈতে তেওঁৰ এটি পুত্ৰ সন্তান জন্ম হয়। পিছলৈ তেওঁলোকৰ বিবাহ বিচ্ছেদ হয় আৰু ১৯৪৬ চনত তেওঁ ছোহৰাব মোডীক বিয়া কৰায়। মোদীয়ে তেওঁক ঐতিহাসিক ছবি *ঝান্সী কি ৰাণী*ৰ (১৯৫৩) মূল চৰিত্ৰৰ বাবে বাচনি কৰে। কিন্তু দৰ্শনীয় দৃশ্য আৰু আড়ম্বৰপূৰ্ণ চেট থকাৰ পিছতো বক্স অফিচত ছবিখনে মুখ থেকেচা খায়। মোডীৰ *সময় বড়া বলৱান*ত (১৯৬৯) চৰিত্ৰ-শিল্পী হিচাপে অভিনয় কৰাৰ বাদে ১৯৫৩ চনৰ পিছত তেওঁ অভিনয় এৰি দিয়ে । ১৯৯৭ চনৰ ১০ এপ্ৰিলত মুম্বাইত তেওঁৰ মৃত্যু হয়।
## কৰ্মজীৱন
ডব্লিউ এম খানৰ সৈতে মেহতাবে তেওঁৰ প্ৰাৰম্ভিক ছবি *কমাল-ই-শ্বামশ্বিৰ*ত (১৯৩০) অভিনয় কৰে। ছবিখন তেওঁৰ মাকৰ এক্সেলচিয়াৰ ফিল্ম কোম্পানীয়ে প্ৰযোজনা কৰিছিল। এই সময়ছোৱাৰ তেওঁৰ আন আন ছবিসমূহৰ ভিতৰত আছে *হামাৰা হিন্দুস্তান* (১৯৩০), এইখন এখন নিৰ্বাক ছবি, য'ত ৰুবি মায়াৰ্ছ, জাল মাৰ্চেণ্ট আৰু মজহৰ খানে অভিনয় কৰিছিল। তেওঁ সাৰদা ফিল্ম কোম্পানীৰ প্ৰযোজনাত, বিভিন্ন পৰিচালকৰ নিৰ্দেশনাত বহু কেইখনত ছবিত অভিনয় কৰে, মূলতঃ একচন ভূমিকাত।অৱশেষত ১৯৩২ চনত তেওঁ ইণ্ডিয়ান আৰ্ট প্ৰডাকচনৰ বেনাৰত *বীৰ কুনাল* ছবিত আশ্ৰফ খানৰ বিপৰীতে নায়িকাৰ ভূমিকাত অভিনয় কৰে। এইজন অভিনেতা আশ্ৰফ খানৰ সৈতে তেওঁৰ বিয়া হৈছিল আৰু বিবাহ বিচ্ছেদো হৈছিল। ইয়াৰ পিছত তেওঁ ভিন্ন ভিন্ন বেনাৰত অভিনয় কৰি যায়, যাৰ ভিতৰত আছে চন্দুলাল শাহৰ ৰঞ্জিত মোভীটোনৰ জয়ন্ত দেশাই পৰিচালিত আৰু বিলিমোৰিয়া অভিনীত *ভোলা শিকা* (১৯৩৩); বাবুভাই জানী পৰিচালিত আৰু নবীন চন্দ্ৰ অভিনীত *ৰণচণ্ডী*। লগতে তেওঁ ১৯৩৭ চনত জদ্দানবায়ে পৰিচালনা কৰা *মোতী কা হাৰ* আৰু *জীৱন স্বপ্না* নামৰ দুখন ছবিতো অভিনয় কৰে।
## ব্যক্তিগত জীৱন
মুছলমান মেহতাবে ১৯৪৬ চনৰ ২৮ এপ্ৰিলত পাৰ্চী ছোহৰাব মোদীৰ সৈতে বিবাহপাশত আবদ্ধ হয়। মেহতাবৰ মতে এই বিবাহত মোডীৰ পৰিয়ালৰ অনুমোদন নাছিল। এইখন মেহতাবৰ দ্বিতীয়খন বিবাহ আছিল। লগতে আছিল পূৰ্বৰ স্বামী আশ্ৰফ খানৰ ফালৰ পৰা আঠ বছৰীয়া পুত্ৰ সন্তান ইছমাইল। মোডীৰ সৈতে বিয়াত বহিবলৈ তেওঁৰ চৰ্ত আছিল যে পুত্ৰ ইছমাইল তেওঁলোকৰ লগত থাকিব। মোদীয়ে তেওঁৰ প্ৰাক্তন স্বামীৰ সৈতে ইছমাইলৰ বিষয়ে কথা পাতিছিল আৰু সেইমতে ল’ৰাটো মেহতাবৰ সৈতে থাকিল। ৪৬ বছৰীয়া মোডী মেহতাবতকৈ বিশ বছৰে ডাঙৰ আছিল আৰু নাচিম বানুৰ সৈতে তেওঁৰ সম্পৰ্ক শেষ কৰিছিলহে মাত্ৰ। মেহতাব আৰু মোদীৰ যুগ্মজীৱনৰ চিহ্ন স্বৰূপে মেহেল্লী নামৰ এটা সন্তান আছিল; যাক তেওঁলোকে পাৰ্চী হিচাপে ডাঙৰ-দীঘল কৰিছিল। ১৯৮৪ চনৰ ২৮ জানুৱাৰীত, ৮৫ বছৰ বয়সত ছোহৰাব মোদীৰ মৃত্যু হয়। ১৯৯৭ চনৰ ১০ এপ্ৰিলত মহাৰাষ্ট্ৰৰ মুম্বাইত মেহতাবৰ মৃত্যু হয় আৰু তেওঁক মুম্বাইৰ মেৰিন লাইনৰ বড়া কবৰস্তান সমাধিস্থ কৰা হয়।

## তথ্য উৎস

## বাহ্যিক সংযোগ
*

শ্ৰেণী:হিন্দী চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেত্ৰী
শ্ৰেণী:উৰ্দু চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেত্ৰী
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ নিৰ্বাক চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেত্ৰী
অনুপমা দেৱী

**অনুপমা দেৱী** () অসমৰ এগৰাকী অনুবাদক তথা সাহিত্যিক আৰু সমাজকৰ্মী৷ অসমীয়া, বাংলা, ইৰাজী আৰু সংস্কৃত ভাষাত ব্যুৎপত্তি থকা অনুপমা দেৱীয়ে বিভিন্ন ভাষাৰ সাহিত্য অসমীয়া ভাষালৈ অনুবাদ কৰিছে৷ আৰু বৰ্তমান তেওঁ নলবাৰীৰ “ক’লেজ পথ’’ত বাস কৰে৷
## জন্ম আৰু বংশ পৰিচয়
অনুপমা দেৱীৰ জন্ম হৈছিল ১৯৩৮ চনত, দৰং জিলাৰ মঙ্গলদৈ চহৰত৷ নলবাৰী জিলাৰ আঠঘৰীয়া গাঁৱৰ পণ্ডিত ধীৰেশ্বৰাচাৰ্যৰ বংশোদ্ভৱ দেৱেন্দ্ৰনাথ আচাৰ্য আছিল তেওঁৰ পিতৃ আৰু মাতৃৰ নাম চন্দ্ৰপ্ৰভা দেৱী৷ অনুপমা দেৱী সাহিত্যিক নিৰুপমা মিশ্ৰৰ ভনীয়েক৷ পিতৃ দেৱেন্দ্ৰনাথ আচাৰ্য স্কুল পৰিদৰ্শক আৰু লেখক আছিল৷
## শিক্ষা
অনুপমা দেৱীৰ স্কুলীয়া শিক্ষা আৰম্ভ হৈছিল ধুবুৰী জিলাৰ বি,চি, মেম’ৰিয়েল স্কুলত৷ তাৰ পিছত তেওঁ দেউতাক কৰ্মসূত্ৰে নলবাৰীলৈ বদলি হোৱাত “নলবাৰী ছোৱালী হাইস্কুল’’ত নাম ভৰ্তি কৰি তাৰপৰা এম,ই পাছ কৰে আৰু তাৰপৰাই প্ৰৱেশিকা পৰীক্ষাতো অৱতীৰ্ণ হৈছিল৷
## সাহিত্য কৰ্ম
কবি-সাহিত্যিক আম, ইব্ৰাহিম আলীৰ সম্পাদনাত ১৯৫২ চনত মঙ্গলদৈৰ পৰা প্ৰকাশিত শিশু আলোচনী “কাঁচিজোন’’ত অনুপমা দেৱীৰ সাহিত্যিক জীৱনৰ প্ৰথম গল্প “পৰাজিত’’ ছপা হৈছিল৷ কিন্তু ৰক্ষণশীল সমাজৰ নীতি-নিয়ম উলংঘা কৰিব নোৱাৰি তেওঁৰ কম বয়সতে অৰ্থাৎ ১৯৫৩ চনত নলবাৰী জিলাৰ বাঁহজানী মৌজাৰ খৈৰাপাৰ গাঁৱৰ কৰুণাকান্ত শৰ্মাৰ সৈতে তেওঁৰ বিয়া হৈছিল৷ কৰুণাকান্ত শৰ্মা নলবাৰী মহাবিদ্যালয়ৰ ৰাজনীতি বিভাগৰ প্ৰবক্তা আছিল৷ শিক্ষিত স্বামীৰ আগ্ৰহত অনুপমা দেৱীৰ সাহিত্য অধ্যয়ন চলিবলৈ ধৰে৷ বিভিন্ন ভাষাৰ সাহিত্যৰ সতে ঘৰতেই তেওঁৰ পৰিচয় হ’বলৈ ধৰে৷ এনেকৈ তেওঁ নিজা সৃষ্টিৰ বাবেও আগবঢ়িবলৈ ধৰে৷ কাঁচিজোনৰ উপৰি তেওঁ নতুন অসমীয়া, শান্তিদূত, নতুন দৈনিক, প্ৰকাশ, বুধবাৰ, প্ৰান্তিক, সঁফুৰা, সাদিন, অসম বাণী, আমাৰ অসম আদি কাকতত তেতিয়াৰে পৰা লিখি আছে৷ ফৰাছী গল্পকাৰ মোপাছাঁৰ ১২টা গল্পৰ অসমীয়া অনুবাদ সংকলন “এনুৱা জোনালী নিশা’’(১৯৫৫), মোপাছাঁৰে আন দহটা গল্পৰ ভাঙনিৰে “প্ৰত্যাৱৰ্তন’’(১৯৯১), “নিউ ফৰেষ্টৰ অকণিহঁত’’(২০০৫), “নিগ্ৰো বৈজ্ঞানিক ড° জৰ্জ ৱাশ্বিংটন কাৰ্ভাৰ’’(২০০৭), ইংৰাজী ভাষাৰ সাধুকথাৰ ভাঙনি “দেশ-বিদেশৰ সাধু’’(২০০৯), “বিদেশী সাধুৰ কৰণি’’ আৰু “গল্পাঞ্জলি’’ প্ৰকাশ পায় ২০১৩ চনত৷ 
## সামাজিক আৰু অন্যান্য কৰ্ম
১৯৯৯ চনত সদৌ অসম লেখিকা সন্থাই আয়োজন কৰা অসম ভিত্তিক প্ৰবন্ধ প্ৰতিযোগিতাত অনুপমা দেৱীয়ে প্ৰথম পুৰস্কাৰ পায়৷ ১৯৮১ চনত নলবাৰীত হোৱা “সদৌ অসম লেখিকা সমাৰোৰ সমিতি’’ৰ ষষ্ঠ বাৰ্ষিক অধিৱেশনৰ তেওঁ সভাপতি আছিল৷ অধিৱেশন উপলক্ষে প্ৰকাশ পোৱা স্মৰণিকাখন অনুপমা দেৱীয়ে সম্পাদনা কৰা৷ তেওঁ নলবাৰীৰ “থিয়’ছফিকেল ছ’ছাইটী’’, নলবাৰী “নৱদ্বীপ ল’জ’’, “জিলা মহিলা সমিতি’’ আদিৰ সৈতে জড়িত৷ ২০১২-১৩ চনৰ পৰা তেওঁ নিৰাশ্ৰয় পুৰুষৰ “আশ্ৰয় গৃহ’’ এটি সমাজ কল্যাণ বিভাগৰ সাহায্যত পৰিচালনা কৰি আছে৷ তেওঁ এগৰাকী অভিনেত্ৰীও৷

## তথ্য সূত্ৰ

শ্ৰেণী:অসমীয়া সাহিত্যিক
শ্ৰেণী:সমাজকৰ্মী
হেমো আইদেউ

**হেমো** বা **ভামো আইদেউ** () আহোমৰ তুংখুঙীয়া ফৈদৰ এগৰাকী কুঁৱৰী আছিল৷ তেওঁৰ পিতৃৰ নাম আছিল বগা কোঁৱৰ৷ বগা কোঁৱৰ চাৰিং ৰজাৰ ডালৰ আছিল৷ হেমো আইদেউক মান ৰজা বডোফাইলৈ দি মানৰ সৈতে আহোমৰ সন্ধি কৰা হৈছিল৷ হেমো আইদেউ দেখাত বৰ শুৱনী আছিল৷ তেওঁৰ গাৰ বৰণ “হেম’’ অৰ্থাৎ সোণৰ দৰে আছিল বাবে তেওঁক ’হেমো’ বুলি মতা হৈছিল৷
 
## মিত্ৰতাৰ পৰিকল্পনা
মোৱামৰীয়া বিদ্ৰোহৰ পিছতে অসমলৈ অহা মান সেনাই উপযুক্ত পাৰিশ্ৰমিক নাপাই দেশত উৎপাত-অত্যাচাৰ কৰিবলৈ ধৰাত উপায়ন্তৰ হৈ আহোম ৰহা চন্দ্ৰকান্ত সিংহ আৰু বদন বৰফুকনৰ মাজৰ আলোচনামৰ্মে মান সৈন্যৰ সৈতে সন্ধি কৰা যো-জা কৰা হয়৷ এই উদ্ধেশ্যে আন আন সা-সম্পত্তি, ধন-দৌলতৰ লগতে সুন্দৰী কন্যা হেমো আইদেউক মানৰজা বডোফাইলৈ আগবঢ়োৱাৰ সিদ্ধান্ত কৰে৷
## হেমোৰ বিলাপ
ৰজা আৰু বৰফুকনৰ সিদ্ধান্তৰ কথা শুনি হেমো আইদেউ কান্দোনত ভাঙি পৰিল৷ অচিন অজান দেশলৈ নাযাওঁ বোলাত উপায়ন্তৰ হৈ দেখাত শুৱনী আন এগৰাকী লিগিৰী ছোৱালীকে হেমোৰ দৰে সজাই-পৰাই আ-অলংকাৰ দি মান সেনালৈ দিবলৈ গোপনে সিদ্ধানত লৈছিল যদিও কেনেবাকৈ মান সেনাই গম পাই “তিনিজনা ডাঙ্গৰীয়াৰ তিনি পুতেক আৰু বৰফুকনৰ ল’ৰা, এইসকলে দোলাৰ নালত ধৰি ভিতৰৰ পৰা যদি আইদেউক উলিয়াই আনি দিয়ে, তেনেহ’লে আমি আইদেউক নিম, নহ’লে নিনিওঁ’’ বুলি জেদ ধৰিলে৷ তেওঁলোকে জানিছিল, ডাঙ্গৰীয়া বা বৰফুকনৰ পুতেকে কুঁৱৰীৰ দোলা দাঙি ধৰিলেও কোনো লিগিৰীক দোলাত লৈ দোলা কান্ধত নুঠায়৷
## হেমোৰ খং
মান সেনাৰ চতুৰালি দেখি আহোম ৰজা আৰু বৰফুকনকে ধৰি আন ডা-ডাঙৰীয়াসকল অবাক হ’ল আৰু দেশ ৰক্ষাৰ খাতিৰত হেমোকে পঠিয়াবলৈ মনস্থ কৰিলে৷ হেমো আইদেৱে খম আৰু আৱেগত প্ৰতিবাদ কৰিলে৷ “বাহুবলেৰে যদি সিংহাসন ৰাখিব নোৱাৰা কিহৰ ৰজা? ৰমণী বেচি ৰাজসিংহাসন ভোগ কৰিবা কিমান দিন? কোনে মোক মানৰ দেশলৈ পঠিয়াব পাৰে? মই নাযাওঁ৷’’
## ককায়েকৰ বুজনি
হেমোৰ ককায়েক বিহুৰামক যোগেশ্বৰ সিংহ নাম দি মান সেনাই তিপামৰ ৰজা পাতিছিল৷ এই বিহুৰামে ভনীয়েক হেমোক শেষত দেশ আৰু জাতি ৰক্ষাৰ নামত ব্যক্তিগত আশা-আকাংক্ষা ত্যাগ কৰি ৰজাৰ আদেশ নতশিৰে মানি ল’বলৈ বুজনি দিছিল৷ ককায়েক বিহুৰামৰ বুজনিত হেমো সৈমান হৈছিল আৰু ককায়েকৰ লগতে অনেক মিতিৰ-কুটুম, লিগিৰা-লিগিৰী লৈ হেমো মান দেশলৈ গৈছিল৷
## মানদেশত হেমো
মানৰজাই হেমো আইদেউক ৰাণী পাতিছিল৷ হেমো আইদেউৰ লগত যোৱা মানুহবোৰক বসতি কৰিবলৈ ম্যানমাৰত অসমীয়া গাঁও পাতি দিছিল৷গাঁওখনৰ নাম হেমো আইদেউৰ মানুহৰ মুখত পৰি হোৱা নাম “ভামো’’ৰ নামানুসৰি ভামো ৰখা হৈছিল৷

## তথ্য সূত্ৰ

শ্ৰেণী:ভাৰতীয় ৰাজকীয় নাৰী
দপ্পন কুথু

**দপ্পন কুথু** () দক্ষিণ ভাৰতৰ তামিনাডু এক লোক উৎসৱ৷ *দপ্পন কুথু* বা *কুথু* হৈছে দক্ষিণ ভাৰতীয় ৰাজ্যত পৰিবেশন কৰা পাৰ্কাচনৰ ওপৰত গুৰুত্ব আৰোপ কৰা এটা লোক নৃত্য আৰু সংগীতৰ ধাৰা। ই চলচ্চিত্ৰ সংগীতত ব্যৱহৃত কেইবাটাও জনপ্ৰিয় ধাৰাৰ ভিতৰত অন্যতম, মূলতঃ তামিল চিনেমা আৰু অন্যান্য দক্ষিণ ছবিত, তামিল সংস্কৃতিৰ লোকে চিত্ৰগ্ৰহণ আৰু প্ৰযোজনা কৰে। ধ্ৰুপদী ভাৰতীয় নৃত্য যেনে ভাৰতনাট্যম বা কথাকালিৰ দৰে দপ্পানকুথু তুলনামূলকভাৱে অনানুষ্ঠানিক কাৰণ ইয়াৰ কোনো গঠনমূলক, ব্যাকৰণিক পদক্ষেপ নাই আৰু নৃত্যশিল্পীসকলে আনুষ্ঠানিক নৃত্য শ্ৰেণীৰ জৰিয়তে শিকিব নোৱাৰে। ই তামিলনাডুৰ পুৰণি লোকনৃত্যৰ সৈতে পাৰ্কাচনৰ ওপৰত গুৰুত্ব ভাগ কৰে, যেনে কুম্মি আৰু কোলাটম।
## বাদ্যযন্ত্ৰ
তামিল ভাষাত **থাৰাই থাপ্পটাই** নামৰ এটা টান বাদ্যযন্ত্ৰ, জিংগল নোহোৱাকৈ, প্ৰায়ে দপ্পান কুথু বা অনুৰূপ নৃত্যৰ বাবে ব্যৱহাৰ কৰা হয়। ই সাধাৰণ পেঁপাৰ দৰে নহয়, ইয়াক বাবে বজাবলৈ কাঠৰ লাঠিৰ প্ৰয়োজন হয়।  ঢোলও প্ৰায়ে ব্যৱহাৰ কৰা হয়। কাষ্টমাইজড ট্ৰুম্পেট (স্থানীয়ভাৱে নদাস্বৰম বুলি কোৱা হয়)ও কেতিয়াবা ব্যৱহাৰ কৰা হয়। দপ্পান কুথুৰ ছন্দ প্ৰায়ে স্তৰিত আৰু ইটোৱে সিটোৰ ভিতৰলৈ বৈ যোৱা স্পন্দনৰ আৰ্হিৰ মিশ্ৰণেৰে বুজায়। দপ্পান কুথুত অন্যান্য পাৰ্কাচন বাদ্যযন্ত্ৰ ব্যৱহাৰ কৰিব পাৰি। কানাড়া ভাষাত *তামাতে* নামৰ একেধৰণৰ বাদ্যযন্ত্ৰ গণেশ পতিৰ দৰে বাদ্যযন্ত্ৰও সীমান্ত অঞ্চল যেনে এম.এম. পাহাৰ। দাপ্পান কুথু গীতৰ বাবে সৰ্বাধিক ব্যৱহৃত সময়ৰ স্বাক্ষৰ হৈছে।

## সাজ-পোছাক আৰু সজ্জা
দাপ্পান কুথু নাচিলে যিকোনো সাজ-পোছাক পিন্ধিব পাৰি যদিও সাধাৰণতে লুঙী (কঁকালত মেৰিয়াই থোৱা ৰঙীন কাপোৰ) পিন্ধা হয় আৰু আটাইতকৈ ভাল, তলত আঁঠুৰ ওপৰেৰে ওপৰলৈ ওপৰলৈ ভাঁজ কৰি মাজত। আদৰ্শগতভাৱে ইয়াক পট্টাপটিৰ (লাইনযুক্ত ট্ৰাউজাৰ) ওপৰত পিন্ধিব লাগে। পিন্ধা চাৰ্টটোত ঠাইত মাত্ৰ দুটা বা তিনিটা বুটাম থাকিব, আনহাতে বুকুৰ অংশটো ডাঙৰকৈ খোলাকৈ ৰখা হয় আৰু চাৰ্টৰ তলৰ অংশত গাঁঠি দিয়া হয় (চাৰ্টৰ দুটা অংশ ব্যৱহাৰ কৰি)। কপাল আৰু/বা হাতৰ কব্জিত ৰুমাল বা বেণ্ডেনা বান্ধি লোৱাটোও সাধাৰণ কথা।
দৰ্শকে জোৰেৰে তালি আৰু হুইচেল প্ৰায়ে দপ্পান কুথু নৃত্যৰ লগত সংগতি ৰাখে। দৰ্শকে পৰিৱেশনৰ সময়ত স্থানীয়ভাৱে "পট্টাছু" বুলি কোৱা ফটকাবোৰ মাটিত উৰুৱাই দিয়াৰ কথাও জনা যায়। নৃত্যশিল্পীসকলে প্ৰভাৱৰ বাবে মুখৰ অভিব্যক্তি ব্যৱহাৰ কৰে। উদাহৰণস্বৰূপে, জিভাখন ভাঁজ কৰি আগৰ দাঁতেৰে ঠাইত ধৰি ৰখা হয়, নিয়মীয়াকৈ বাহিৰলৈ উলিয়াই অনা হয়।

দাপ্পান কুথুৰ এই ধাৰাটো কেইবাখনো তামিল কথাছবিত ব্যৱহাৰ কৰা হৈছে৷

## তথ্য সূত্ৰ

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ সংস্কৃতি
নাৰীবাদী মনোবিজ্ঞান

**নাৰীবাদী মনোবিজ্ঞান** () হৈছে সামাজিক গাঁথনি আৰু লিংগক কেন্দ্ৰ কৰি গঢ়ি উঠা মনোবিজ্ঞানৰ এক প্ৰকাৰ। নাৰীবাদী মনোবিজ্ঞানে পুৰুষৰ দৃষ্টিকোণৰ পৰা কৰা ঐতিহাসিক মানসিক গৱেষণাৰ সমালোচনা কৰে। নাৰীবাদী মনোবিজ্ঞান নাৰীবাদৰ মূল্যবোধ আৰু নীতিৰ ওপৰত কেন্দ্ৰীভূত।

লিংগভিত্তিক বিষয়ক বহুতো ভাগত ভাগ কৰিব পাৰি আৰু ই যথেষ্ট বিতৰ্কিতও হ’ব পাৰে। ইয়াৰ ভিতৰত আছে: মানুহৰ নিজৰ লিংগ চিনাক্তকৰণৰ ধৰণ (যেনে: পুৰুষ, মহিলা, জেণ্ডাৰকুইয়াৰ; কিন্নৰ বা চিছজেণ্ডাৰ), লিংগৰ সৈতে জড়িত সমাজৰ গাঁথনিয়ে তেওঁলোকৰ ওপৰত পেলোৱা প্ৰভাৱ(লিংগ স্তৰ), ব্যক্তিৰ জীৱনত লিংগৰ ভূমিকা (যেনে:ষ্টেৰিঅ’টাইপিকেল লিংগ ভূমিকা হিচাপে) আৰু অন্যান্য যিকোনো লিংগ সম্পৰ্কীয় বিষয়।

এই অধ্যয়নৰ ক্ষেত্ৰখনৰ আঁৰৰ মূল উদ্দেশ্য হৈছে সমাজৰ বৃহত্তৰ সামাজিক আৰু ৰাজনৈতিক দিশৰ ভিতৰত ব্যক্তিক বুজা। নাৰীবাদী মনোবিজ্ঞানে নাৰীৰ অধিকাৰৰ ওপৰত প্ৰবল গুৰুত্ব আৰোপ কৰে। মনোবিশ্লেষণে ক্লিনিকেল বা চিকিৎসা পদ্ধতি হিচাপৰ ৰূপ ল'লে আৰু নাৰীবাদ ৰাজনৈতিক কৌশল হিচাপে গঢ় লৈ উঠিল।

নাৰীবাদী মনোবিজ্ঞান শব্দটো প্ৰথমে কেৰেন হৰ্ণীয়ে উদ্ভাৱন কৰিছিল। ১৯২২–১৯৩৭ চনলৈকে হৰ্ণীয়ে এই বিষয়ত লিখা প্ৰবন্ধৰ সংকলন গ্ৰন্থ *ফেমিনাইন চাইক’লজী*ত নাৰী, সম্পৰ্ক আৰু নাৰী মনোবিজ্ঞানৰ ওপৰত সমাজৰ প্ৰভাৱৰ বিষয়ে পূৰ্বতে ৰখা বিশ্বাসসমূহৰ বিষয়ে উল্লেখ কৰিছে।

মনোবিজ্ঞানৰ গৱেষণাৰ আৰম্ভণিতে নাৰী মনোবিজ্ঞানৰ পথত অতি কম তথ্য উপস্থাপন কৰা হয়। বহু মহিলাই অত্যাচাৰৰ বিৰুদ্ধে যুঁজ দিয়া নাছিল কাৰণ তেওঁলোকে প্ৰথমতে নিজকে নিপীড়িত হোৱাৰ কথা উপলব্ধি কৰা নাছিল। আমেৰিকাত কাৰ্যকৰীতাবাদী আন্দোলন আৰম্ভ হোৱাৰ পিছত লিংগ পাৰ্থক্যৰ ওপৰত বিদ্যায়তনিক মনোবিজ্ঞানৰ অধ্যয়ন আৰু নাৰীৰ আৰ্হি মনোবিজ্ঞানৰ বিকাশ ঘটিছিল।

ফ্ৰয়েডৰ মানসিক স্বাস্থ্যৰ সংজ্ঞা (প্ৰেম আৰু কাম কৰাৰ ক্ষমতা)ৰ পৰা নাৰীক বাদ দিয়া হৈছিল কাৰণ মহিলাসকলে চাকৰি বিচৰাৰ কাৰণ পুৰুষত্বৰ জটিলতা বা পুৰুষৰ প্ৰতি ঈৰ্ষা বুলি কোৱা হৈছিল। ১৯৭০ চনৰ পৰা ১৯৮০ চনৰ ভিতৰত আমেৰিকাত ঘৰৰ বাহিৰত কাম কৰা মহিলাৰ শতকৰা হাৰ ৪৩ৰ পৰা ৫১লৈ বৃদ্ধি পাইছিল। যদিও মহিলাসকলে মাতৃ আৰু প্ৰদানকাৰীৰ ভূমিকাত অৱতীৰ্ণ হোৱাত অসুবিধা পোৱা বুলি কয়, তেওঁলোকে সন্তান জন্ম দিয়াৰ পৰা শূন্যতা পূৰণ কৰাৰ উপায় বিচাৰি পাইছিল। মনোবিজ্ঞানৰ পদবীত কৰ্মশক্তিৰ বৃহৎ শতাংশ মহিলা হৈয়েই আছে। ২০১৩ চনত আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ মনোবিজ্ঞানী পদৰ ৬৮.৩ শতাংশ মহিলাৰ হাতত আছিল, আৰু ২০১৯ চনলৈকে ৭০ শতাংশ আছিল।
## তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:নাৰীবাদী তত্ত্ব
শ্ৰেণী:মনোবিজ্ঞান
শ্ৰেণী:নাৰীবাদ
ৰশ্মি আনন্দ

**ৰশ্মি আনন্দ** (;)  এগৰাকী ভাৰতীয় লেখক আৰু ঘৰুৱা হিংসা বিষয়ত কাম কৰা এক্টিভিষ্ট। ২০১৪ চনত, নতুন দিল্লীৰ ৰাষ্ট্ৰপতি ভৱনত ভাৰতৰ ৰাষ্ট্ৰপতিয়ে তেওঁক নাৰী শক্তি পুৰস্কাৰ বঁটা প্ৰদান কৰিছিল। এইটো ভাৰতৰ মহিলাসকলৰ ক্ষেত্ৰত প্ৰদান কৰা সৰ্বোচ্চ বঁটা। তেওঁ "ৱুমেন অৱ দ্য এলিমেণ্টচ্ ট্ৰাষ্ট" প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল,  যি দিল্লীত ঘৰুৱা হিংসাৰ বলি হোৱা দুখীয়া মহিলা আৰু শিশুসকলক বিনামূলীয়া আইনী সাহায্য প্ৰদান কৰে। তেওঁ সৰ্বভাৰতীয় মহিলা সন্মিলনৰ সৈতে লগ লাগি মহিলাসকলক আশ্ৰয় আৰু বৃত্তিমূলক প্ৰশিক্ষণৰ জৰিয়তে পুনৰ্বাসিত কৰাৰ বাবে কাম কৰি আহিছে। 

ৰশ্মি ঘৰুৱা হিংসাৰ ওপৰত কাম কৰা এখন পৰামৰ্শদাতা সমিতিৰ সদস্য, এই সমিতিত থকা অন্য সদস্যসকলৰ ভিতৰত ‘ৰাষ্ট্ৰসংঘৰ মহিলা প্ৰতিনিধি’, ‘ৰাষ্ট্ৰীয় মহিলা আয়োগ’, ‘ইউএছএইড’, ‘দিল্লী আৰক্ষীৰ বিশেষ শাখা’ আৰু ‘ইণ্টাৰনেচনেল চেণ্টাৰ ফৰ ৰিচাৰ্ছ অন ৱুমেন’ৰ প্ৰতিনিধি আছে।

২০০৮ চনৰ ৮ মাৰ্চ তাৰিখে, নিউয়ৰ্কৰ *গ্লোবেল পিচ ইনিচিয়েটিভ অৱ ৱুমেন*ৰ দ্বাৰা জয়পুৰত আয়োজিত ‘চাৰ্কল অৱ দ্য ডিভাইন ফেমিনিন’ সন্মিলনৰ ৰশ্মি এগৰাকী বক্তা আছিল। সন্মিলনখনত বিশ্বৰ ৩৫০ গৰাকী বিশ্বখ্যাত মহিলা নেত্ৰী আৰু আধ্যাত্মিক নেতাই অংশগ্ৰহণ কৰিছিল।

## সংক্ষিপ্ত জীৱনী
ৰশ্মি কলকাতাত ডাঙৰ দীঘল হৈছিল আৰু কৰ্মসূত্ৰে দিল্লীত থাকিবলৈ লৈছিল।তেওঁৰ পিতৃ-মাতৃয়ে দিল্লীৰ এগৰাকী সফল উকীলৰ সৈতে ৰশ্মিৰ বিবাহৰ আয়োজন কৰিছিল। ৰশ্মিৰ বৈবাহিক জীৱন সুখৰ নাছিল। কিন্তু, তেওঁৰ পিতৃ-মাতৃয়ে বিচাৰিছিল যে স্বামীয়ে কৰা অত্যাচাৰৰ বাবে চিকিৎসালয়লৈ যাব লগা হোৱা স্বত্বেও ৰশ্মিয়ে এই বিষয়টো আওকান কৰিব আৰু লেখা-মেলাৰ সৈতে জড়িত হৈ থাকিব।

ৰশ্মি দহ বছৰ ধৰি ৰশ্মি স্বামীৰ অত্যাচাৰৰ বলি হৈছিল। তেওঁলোক দুটি সন্তানৰ পিতৃ-মাতৃ আছিল আৰু যেতিয়া তেওঁলোকৰ ছয় বছৰীয়া সন্তানটোৰ সৈতে ৰশ্মিয়ে ঘৰ এৰাৰ সিদ্ধান্ত লৈছিল, তেতিয়া ঘৰুৱা সংঘাতৰ চিকাৰ হোৱা শিশুটোৰ মাত ফুটা নাছিল। তেওঁক দিয়া ভাবুকিৰ বাবে ৰশ্মিয়ে তেওঁৰ স্বামীৰ বিৰুদ্ধে অভিযোগ উত্থাপন কৰা নাছিল, কিন্তু তেওঁলোকৰ সন্তানৰ কাষ্টডি তেওঁ লাভ কৰিছিল। এই কাহিনীটোৰ আধাৰতে ৰশ্মি আনন্দে তেওঁৰ প্ৰথমখন কিতাপ লিখি উলিয়াইছিল।

২০১০ চনৰ দিল্লী পুলিচৰ কেলেণ্ডাৰখন ৰশ্মিৰ প্ৰথমখন কিতাপৰ ওপৰত আধাৰিত আছিল।

ৰশ্মি আনন্দে সৰ্বমুঠ তেৰখন কিতাপ লিখিছে। বলিউডী অভিনেতা আমিৰ খানে সঞ্চালনা কৰা ভাৰতীয় টিভি অনুষ্ঠান ‘সত্যমেৱ জয়তে’ৰ এটি খণ্ড ৰশ্মি আনন্দৰ জীৱন আৰু সাক্ষাৎকাৰভিত্তিক। ‘চিকেন চুপ ফৰ দ্য চউল’ৰ এটা খণ্ডত "এৱেকেনিং" শীৰ্ষকেৰে ৰশ্মিৰ জীৱন কাহিনী অন্তৰ্ভুক্ত হৈছে।

২০১৪ চনত ৰশ্মিক তেওঁৰ *সাহস আৰু বীৰত্ব*ৰ বাবে নীৰজা ভানোট বঁটা প্ৰদান কৰা হয়। বলিউদৰ অভিনেত্ৰী তথা এগৰাকী সক্ৰিয় সমাজকৰ্মী শ্বাবনা আজমীয়ে এই বঁটা প্ৰদান কৰিছিল। বীৰ বিমান সেৱকৰ স্মৃতিত প্ৰদান কৰা এই বঁটাৰ সৈতে বছৰি ১৫০,০০০ টকাৰ নগদ অনুদান আগবঢ়োৱা হয়।

## তথ্য উৎস

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:সমাজকৰ্মী
শ্ৰেণী:সাহিত্যিক
শ্ৰেণী:নাৰী শক্তি পুৰস্কাৰ বিজয়ী
শ্ৰীলতা বাটলিৱালা

**শ্ৰীলতা বাটলিৱালা** () এগৰাকী সমাজ কৰ্মী, নাৰী অধিকাৰৰ সমৰ্থক, বিদ্বান, নাৰী সবলীকৰণৰ বহু গ্ৰন্থৰ লেখিকা। তেওঁ কৰ্ণাটকৰ বাংগালুৰুৰ বাসিন্দা। ১৯৭০ দশকৰ শেষাৰ্দ্ধৰ পৰা তেওঁ তৃণমূল পৰ্যায়ৰ সক্ৰিয়তা, পোষকতা, পাঠদান, গৱেষণা, প্ৰশিক্ষণত জড়িত হৈ আছে।

১৯৮০ দশকৰ মাজভাগমানৰ পৰা মহিলা সবলীকৰণৰ সংজ্ঞা দিবলৈ আৰম্ভ কৰা হয়, যিটো বাটলিৱালাৰ মতে এনে এটা পৰিভাষা, যিয়ে "কল্যাণ, উত্থান, সম্প্ৰদায়ৰ অংশগ্ৰহণ আৰু দৰিদ্ৰতা নিৰ্মূলকৰণ"ক বুজায়।

## জীৱনী
ভাৰতৰ বেংগালুৰুত বাটলিৱালাৰ জন্ম হয়। বম্বেৰ টাটা ইনষ্টিটিউট অফ ছ'চিয়েল ছায়েন্সৰ পৰা তেওঁ সমাজ বিজ্ঞানত স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী লাভ কৰে। ১৯৭০ চনৰ শেষৰ ফালৰ পৰা ১৯৯০ চনৰ শেষলৈকে তেওঁ ভাৰতত নাৰীবাদী আন্দোলনৰ প্ৰসাৰ, মহিলাৰ নেতৃত্বসুলভ গুণৰ বিকাশ কৰা, লিংগ-সংবেদনশীল বিষয়সমূহ নিৰীক্ষণ আৰু মূল্যায়ন কৰা আদি কাম কৰিছিল। চাৰিটা প্ৰতিষ্ঠান আৰু দুটা তৃণমূল পৰ্যায়ৰ নাৰীবাদী অভিযানত তেওঁৰ ভূমিকা আছিল। নব্বৈৰ দশকৰ মাজভাগৰ পৰা বেংগালুৰুৰ বাহিৰত বহু আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় প্ৰতিষ্ঠানত কাম কৰি আহিছে; নিউয়ৰ্ক মহানগৰৰ *ফৰ্ড ফাউণ্ডেশ্যন*ৰ প্ৰগ্ৰেম অফিচাৰ হিচাপে (১৯৯৭ - ২০০০); হাৰ্ভাৰ্ড বিশ্ববিদ্যালয়ত 'আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় নাগৰিক সমাজ, বিশেষকৈ আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় তৃণমূল পৰ্যায়ৰ আন্দোলন'ৰ ওপৰত *হাউজাৰ চেণ্টাৰ ফৰ ননপ্ৰফিট অৰ্গেনাইজেচন*ৰ চিভিল ছ'চাইটি ৰিচাৰ্চ ফেলো আৰু নিউয়ৰ্ক মহানগৰৰ *ৱ’ৰ্ড অফ দ্য ৱুমেনছ্ এনভিৰনমেণ্ট এণ্ড ডেভেলপমেণ্ট অৰ্গেনাইজেছন*ৰ অধ্যক্ষ। 

বাটলিৱালা নাৰীৰ অধিকাৰৰ সৈতে জড়িত বহু সংস্থাৰ সৈতে সক্ৰিয়ভাৱে জড়িত; যেনে- "এছোচিয়েচন ফৰ উইমেনছ ৰাইটছ ইন ডেভেলপমেণ্ট"ৰ (AWID) স্কলাৰ এছোচিয়েট, "জেণ্ডাৰ এট ৱৰ্ক" ব’ৰ্ডৰ (মহিলাৰ এক বিশ্বব্যাপী নেটৱৰ্ক) সহ-সভাপতি, আৰু ১৯৮৪ চনত নগৰীয়া দৰিদ্ৰসকলে সমাজৰ উন্নয়নমূলক কামত অংশগ্ৰহণৰ সুবিধাৰ বাবে প্ৰতিষ্ঠা কৰা *সমুদয়া নিৰ্মাণ সহায়ক* আৰু মুম্বাইৰ SPARC-ৰ ব'ৰ্ড সদস্য। তেওঁ বেংগালুৰুৰ ইণ্ডিয়ান ইনষ্টিটিউট অৱ ছায়েন্সৰ নেচনেল ইনষ্টিটিউট অৱ এডভান্সড ষ্টাডিজতো কৰ্ণাটকৰ নাৰীৰ মৰ্যাদাৰ বিষয়ে গৱেষণা কৰিছিল। তেওঁৰ সৱলীকৰণৰ কাৰ্যই গ্ৰাম্য আৰু চহৰীয়া উভয় অঞ্চলৰ দৰিদ্ৰ আৰু দলিত মহিলাসকলক উপকৃত কৰিছে। [5] গাঁৱৰ দৰিদ্ৰ আৰু অশিক্ষিত মহিলাসকলক পঞ্চায়তীৰাজৰ অন্তৰ্গত স্থানীয় স্বশাসিত সংস্থাসমূহলৈ নিৰ্বাচিত হোৱাৰ সুবিধা প্ৰদান কৰাটো বিশেষভাবে উল্লেখযোগ্য; কেইবাখনো জিলাত তেওঁলোকৰ প্ৰতিনিধিত্ব মহিলাৰ বাবে নিৰ্ধাৰিত ৩৩% সংৰক্ষণ সীমাৰ বহু ওপৰত আছিল।
## প্ৰকাশন
বাটলিৱালাৰ নাৰী সৱলীকৰণ আৰু উন্নয়নৰ বিষয়সমূহৰ ওপৰত বহু ৰচনা আছে। ২০টাতকৈও অধিক ভাষাত প্ৰকাশিত তেওঁৰ সুপৰিচিত গ্ৰন্থ *Women's Empowerment in South Asia – Concepts and Practices* (১৯৯৩), যিখন মহিলা সবলীকৰণৰ বাবে প্ৰশিক্ষণ হাতপুথি হিচাপে বহুলভাৱে ব্যৱহাৰ কৰা হয়। তেওঁৰ আন গুৰুত্বপূৰ্ণ প্ৰকাশনসমূহ হ'ল: লিংগ সমীকৰণৰ বিষয়ে *ষ্টেটাচ অফ ৰুৰেল ৱুমেন ইন কৰ্ণাটক* (১৯৯৮); লিংগ সমতাৰ বিষয়ে *ট্ৰেন্সনেচনেল চিভিল ছ'চাইটি: এন ইণ্ট্ৰ’ডাকচন ৱিথ লয়ড ডেভিদ ব্ৰাউন* (২০০৬); *গ্ৰাছৰুট মুভমেণ্টছ এজ গ্ল'বেল এক্টৰছ*;  আৰু *ফেমিনিষ্ট লিডাৰশ্বিপ ফৰ ছ'চিয়েল ট্ৰেন্সফৰ্মেচন: ক্লিয়াৰিং দ্য কনচেপচুৱেল ক্লাউড* (২০১১)।
## গ্ৰন্থপঞ্জী
*
*
*
*
*
## তথ্য উৎস

শ্ৰেণী:ভাৰতীয় নাৰীবাদী লেখক
অনিতা গুপ্তা

**অনিতা গুপ্তা** () এগৰাকী ভাৰতীয় সামাজিক উদ্যোক্তা, জৈৱিক কৃষক আৰু জনজাতীয় এক্টিভিষ্ট। তেওঁ পঞ্চাশ হাজাৰৰো অধিক গ্ৰাম্য মহিলাক স্ব-নিৰ্ভৰশীল কৰি তুলিছে।

## সংক্ষিপ্ত জীৱনী
গুপ্তা এটা দৰিদ্ৰ পৰিয়ালৰ পৰা আহিছিল আৰু তেওঁ তেওঁৰ ককাদেউতাক তেওঁৰ সন্তানক ডাঙৰ কৰিবলৈ অনা ছোৱালী এজনীক প্ৰহাৰ কৰা দেখিছিল। পিছত তেওঁ কৈছিল যে, যদি ছোৱালীজনীৰ শিক্ষা থাকিলেহেঁতেন, তেন্তে তাই নিজৰ বিৰুদ্ধে হোৱা উৎপীড়ন প্ৰতিৰোধ কৰিবলৈ ক্ষমতা পালেহেঁতেন।

তেওঁ বিহাৰৰ ভোজপুৰ জিলাৰ বাসিন্দা, য’ত তেওঁ পঞ্চাশ হাজাৰৰো অধিক গ্ৰাম্য মহিলাৰ বাবে হস্তশিল্প, ক্ৰোচেট আৰু গহনা তৈয়াৰ কৰা প্ৰশিক্ষণৰ ব্যৱস্থা কৰিছে। 

তেওঁ আৰু তেওঁৰ ভাতৃয়ে লগ লাগি ১৯৯৩ চনত ‘ভোজপুৰ মহিলা কলা কেন্দ্ৰ’ নামৰ সংগঠনটো সৃষ্টি কৰিছিল। সেই সময়ত অনিতাৰ বয়স আছিল দহ বছৰ। গুপ্তাই পিছত ইয়াৰ সভাপতি ৰূপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল।সংগঠনটোৱে মহিলাসকলক এইবুলি কৈ ইয়াৰ সৈতে জড়িত হ’বলৈ উৎসাহিত কৰে যে, যদি তেওঁলোকে টকা উপাৰ্জন কৰে তেন্তে তেওঁলোকে তেওঁলোকৰ সন্তানহঁতক বিদ্যালয়লৈ পঢ়িবলৈ পঠিয়াব পাৰিব।চৰকাৰী আঁচনিসমূহ লাভ কৰিবলৈ সংগঠনটোৱে এখন চ’ছাইটি ৰূপে নিজৰ নাম পঞ্জীয়ন কৰাইছিল। সংস্থাটো *আৰাহ*ত অৱস্থিত আৰু তেওঁলোকৰ মতে ই প্ৰায় দহ হাজাৰ মহিলাৰ বাবে নিযুক্তিৰ সৃষ্টি কৰিছে।অনিতাৰ সংগঠনটোৱে *‘টাটা ইনষ্টিটিউট অৱ চ’ছিয়েল চায়েঞ্চ’* আৰু *‘ডিচি হেণ্ডিক্ৰাফ্ট’*ক অংশীদাৰ ৰূপে লাভ কৰিছিল। জীৱিকাৰ প্ৰচাৰ, স্বাস্থ্য পৰীক্ষা শিবিৰ, প্ৰাপ্তবয়স্ক শিক্ষা, বৃত্তিমূলক প্ৰশিক্ষণকে ধৰি অন্যান্য বহুতো কাৰ্যক্ৰমনিকাৰে অনিতাই প্ৰায় তিনিশ টা স্ব-সহায়ক গোট (এছ.এইচ.জি.) গঠন কৰিছিল, এই সকলোবোৰ এক আন্তৰ্জাতিক উন্নয়ন সংগঠন ‘*পেক্ট*’ৰ দ্বাৰা সমৰ্থিত। চৰকাৰৰ সহায়ত, ভোজপুৰ মহিলা কলা কেন্দ্ৰই গ্ৰাম্য মহিলাসকলক হস্তশিল্পৰ প্ৰশিক্ষণ দিছিল। এই গ্ৰাম্য মহিলাসকলে প্ৰস্তুত কৰা গহনাবোৰ বিভিন্ন চৰকাৰী সংগঠিত মেলাত বিক্ৰী কৰাৰ লগতে দিল্লী, পুনা, মুম্বাই আৰু অন্যান্য চহৰৰ অসংখ্য দোকানত যোগান ধৰা হৈছে। ইয়াৰ আৰম্ভণিৰ পৰা এতিয়ালৈকে,  অনিতাই তেওঁৰ বেচৰকাৰী সংগঠনটোৰ জৰিয়তে প্ৰায় বিশ হাজাৰ গ্ৰাম্য মহিলাক প্ৰশিক্ষণ দিয়াইছে আৰু তেওঁলোকক স্ব-নিৰ্ভৰশীল কৰি তুলিছে।

২০১৭ চনত নীতি আয়োগ, *দ্য পাব্লিক পলিচি থিংক টেংকে* তেওঁক "ৱমেন ট্ৰান্সফৰ্মিং ইণ্ডিয়া এৱাৰ্ড" প্ৰদান কৰে।

২০২২ চনৰ ৮ মাৰ্চ তাৰিখে তেওঁক নতুন দিল্লীৰ ৰাষ্ট্ৰপতি  ভৱনলৈ ভাৰতত মহিলাসকলৰ বাবে সৰ্বোচ্চ বঁটা নাৰী শক্তি পুৰস্কাৰ গ্ৰহণ কৰিবলৈ আমন্ত্ৰণ জনোৱা হয়। 

ভাৰতত ক'ভিড-১৯ বৈশ্বিক মহামাৰীৰ বাবে, আগৰ বছৰত কোনো ব্যক্তিয়ে পুৰস্কাৰ পোৱা নাছিল। সেয়ে চৰকাৰে আগৰ বছৰ আৰু এই বছৰৰ বঁটা প্ৰাপকসকলক আমন্ত্ৰণ জনাইছিল। ৰাষ্ট্ৰপতি ৰামনাথ কোবিন্দে অনিতা গুপ্তা আৰু আন ২৮ গৰাকী মহিলাক এই বঁটা প্ৰদান কৰে।পুৰস্কাৰৰ আগদিনা ৰাতি তেওঁলোকে প্ৰধানমন্ত্ৰী নৰেন্দ্ৰ মোডীক দেখা কৰাৰ সুবিধা পাইছিল।

## তথ্য উৎস

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:সমাজকৰ্মী
শ্ৰেণী:নাৰী শক্তি পুৰস্কাৰ বিজয়ী
নাৰীবাদী ভাষা সংস্কাৰ

**নাৰীবাদী ভাষা সংস্কাৰ** () বা **নাৰীবাদী ভাষা পৰিকল্পনা**ই ব্যক্তিগত আৰু সমাজ পৰ্যায়ত লিংগ, কাৰ্য্যকলাপ আৰু ধাৰণাসমূহৰ সৈতে ব্যৱহৃত হোৱা ভাষাক সলনি কৰিবলৈ ৰাজনৈতিক আৰু তৃণমূল পৰ্যায়ত গ্ৰহণ কৰা প্ৰচেষ্টাক বুজায়।এই পদক্ষেপ ছুইডেন, ছুইজাৰলেণ্ড আৰু অষ্ট্ৰেলিয়াৰ দৰে দেশত গ্ৰহণ কৰা হৈছে। অৱশ্যে ইয়াক উচ্চ লিংগ সমতাৰ সৈতে জড়িত কৰা হোৱা নাই।

## ইতিহাস
১৯৬০ আৰু ৭০ চনত দ্বিতীয় ঢৌৰ নাৰীবাদৰ পৰা উদ্ভৱ হোৱা ভাষিক সক্ৰিয়তা আৰু নাৰীবাদী লেখকত্বই ভাষাৰ লিংগ পক্ষপাতিত্বৰ প্ৰতি দৃষ্টি আকৰ্ষণ কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰে, য'ত "বহু ভাষিক নিয়ম আৰু নীতি-নিয়মৰ লিংগভিত্তিক প্ৰকৃতিৰ উন্মোচন"ও অন্তৰ্ভুক্ত। নাৰীবাদীয়ে সন্মিলনত অংশগ্ৰহণ কৰিছিল আৰু ভাষিক ব্যৱহাৰৰ ক্ষেত্ৰত তেওঁলোকক অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হোৱা নাই বুলি আঙুলিয়াই দিছিল। ইয়াৰ জৰিয়তে তেওঁলোকে সক্ৰিয়তা প্ৰদৰ্শন কৰিছিল ডেনিছ বেৰনৰ "গ্ৰামাৰ এণ্ড জেণ্ডাৰ" আৰু এন্নে বডিনৰ "এণ্ড্ৰ'চেণ্ট্ৰিজম ইন প্ৰেছক্ৰিপটিভ গ্ৰামাৰ"ত পুৰুষকেন্দ্ৰিক ভাষাক প্ৰসাৰিত কৰিবলৈ গৈ পুৰুষৰ কৰ্তৃত্ত্বসুলভ নিয়ন্ত্ৰণ উন্মোচন কৰা হৈছে বুলি ভবা হয়। এটা উদাহৰণ হিচাপে "তেওঁ"ক সাধাৰণ সৰ্বনাম হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰা কথাটো উল্লেখনীয়। ১৯৭০ চনত *ভাষাত যৌনতাবাদ* আন্তৰ্জাতিক নাৰীবাদী সন্মিলনত আলোচনাৰ বিষয় আছিল।

১৯৭০ চনৰ নাৰীবাদী আন্দোলনৰ ফলত Ms উপাধিটো অধিক ব্যাপক হৈ পৰে। পূৰ্বে এগৰাকী মহিলাৰ বৈবাহিক অৱস্থাৰ ইংগিত দিবলৈ মিছ আৰু মিচেছ ব্যৱহাৰ কৰা হৈছিল। কিন্তু মিষ্টাৰ উপাধিটোৱে বৈবাহিক অৱস্থাৰ কথা বুজাব নোৱাৰে, গতিকে নাৰীবাদীসকলে ইয়াৰ সমান্তৰাল শব্দ বিচাৰি উলিওৱাটো প্ৰয়োজনীয় বুলি বিবেচনা কৰিছিল। এই অভিব্যক্তিসমূহৰ ব্যৱহাৰ এতিয়াও স্পেনিছ ভাষাৰ দৰে কম ভাষাত দৃশ্যমান।

তৃণমূল পৰ্যায়ৰ নাৰীবাদী ভাষাবিজ্ঞান আন্দোলনৰ জৰিয়তে ভাষাত লিংগবাদৰ বৰ্ণনা আৰু বিশ্লেষণ ৮০ আৰু ৯০ৰ দশকজুৰি চলি থাকিল, য'ত জাৰ্মানী আৰু ফ্ৰান্সৰ দৰে ভাষা আৰু বাক সম্প্ৰদায়ৰ অধ্যয়নো অন্তৰ্ভুক্ত।তাৰ পিছত লিংগভিত্তিক ভাষাৰ অধ্যয়ন আৰু নথিপত্ৰ ৩০ টাতকৈও অধিক ভাষা সামৰি বিয়পি পৰিছে।

শেহতীয়াকৈ ছুইডেন, ছুইজাৰলেণ্ড আৰু অষ্ট্ৰেলিয়াৰ দৰে দেশত নাৰীবাদী ভাষা পৰিকল্পনা কেন্দ্ৰীয়ভাৱে প্ৰতিষ্ঠা কৰা হৈছে, যাৰ ফলাফল মিশ্ৰিত।

## তত্ত্ব
ভাষাই লিংগক ঋণাত্মকভাৱে পৰিচালিত কৰাৰ ধাৰণাটোৱেই নাৰীবাদী ভাষা সংস্কাৰৰ মূল কেন্দ্ৰবিন্দু। কিছুমান ভাষাত লিংগভিত্তিক বিশেষ্যৰ পৰা স্পষ্ট যে কিছুমান শব্দক লিংগযুক্ত কৰি সেই শব্দবোৰক নাৰীত্ব বা পুৰুষত্বৰ সৈতে জড়িত কৰা হয়। নাৰীবাদী দাৰ্শনিকসকলে যুক্তি আগবঢ়ায় যে অলিংগ ভাষা ইংৰাজীত এতিয়াও ভাষা সংস্কাৰৰ প্ৰয়োজনীয়তা আছে।

লিংগবাদী শব্দ বা বাক্যাংশ এৰাই চলিবলৈ পূৰ্বৰ ভাষা সংস্কাৰৰ প্ৰচেষ্টাক লক্ষণীয়ভাৱে সম্বোধন কৰা হৈছিল। প্ৰায়ে কৰ্মক্ষেত্ৰত কৰ্মচাৰীসকলক এৰাই চলিবলগীয়া শব্দ বা ব্যৱহাৰ কৰিবলৈ পছন্দ কৰা শব্দৰ তালিকা দিয়া হৈছিল। আধুনিক যুগৰ বহু নাৰীবাদীয়ে যুক্তি আগবঢ়ায় যে এইটো অকাৰ্যকৰী কাৰণ ই সমস্যাৰ মূল কথাটোক সম্বোধন নকৰে বা তেওঁলোকে প্ৰয়োজনীয় বুলি অনুভৱ কৰা ভাষাৰ বৃহৎ পৰিসৰৰ পৰিৱৰ্তন নকৰে।

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:নাৰীবাদী তত্ত্ব
শ্ৰেণী:নাৰীবাদ
ৰেখা মিশ্ৰ

**ৰেখা মিশ্ৰ** (; জন্ম: ১৯৮৬) এগৰাকী ভাৰতীয় পুলিচ বিষয়া। তেওঁ আৰ পি এফত (ৰেলৱে প্ৰটেকচন ফ'ৰ্ছ)ত কাম কৰে। এশতকৈ অধিক শিশুক সফলতাৰে উদ্ধাৰ কৰাৰ বাবে তেওঁক জনা যায়। ২০১৮ চনত তেওঁক নতুন দিল্লীৰ ৰাষ্ট্ৰপতি ভৱনত ৰাষ্ট্ৰপতিয়ে নাৰী শক্তি পুৰস্কাৰ প্ৰদান কৰে। 

## সংক্ষিপ্ত জীৱনী
১৯৮৬ চনত ৰেখা মিশ্ৰৰ জন্ম হৈছিল। তেওঁলোক উত্তৰ প্ৰদেশৰ প্ৰয়াগৰাজ এলাহাবাদ জিলাৰ কৌৰিহাৰ খণ্ডৰ কাঞ্জিয়া গাঁৱৰ নিবাসী। মিশ্ৰ এনে এটা পৰিয়ালৰ সন্তান, য’ত সামৰিক ক্ষেত্ৰত কাম কৰি দেশৰ প্ৰতি সেৱা আগবঢ়োৱাটো এক পৰম্পৰা আছিল। ৰেখাই তেওঁৰ পৰিয়ালৰ পৰা উত্তৰাধিকাৰী সূত্ৰে পোৱা অনুশাসনৰ অনুশীলন ৰূপে ৰেল আৰক্ষীৰ কেৰিয়াৰ বাছনি কৰিছিল।

২০১৪ চনত ৰেখাই ৰেল সুৰক্ষা বাহিনীত (ৰেলৱে প্ৰটেকচন ফ'ৰ্ছ/ চমুকৈ আৰ পি এফ) যোগদান কৰে আৰু ছত্ৰপতি শিৱাজী টাৰমিনাচত নিযুক্তি পায়। তেওঁ আৰক্ষীৰ এগৰাকী উপ-পৰিদৰ্শক আছিল। যিবোৰ শিশু ৰেলেৰে আহি শেষ ষ্টেচনত উপস্থিত হৈ তাৰপিছত ক'লৈ যাব এই ভাবি দিশহাৰা হৈছিল, ৰেখা আৰু তেওঁৰ সহকৰ্মীসকলে তেনে শিশু/কিশোৰহঁতক উদ্ধাৰ কৰাত দক্ষতাৰ পৰিচয় দিছিল।  ২০১৮ চনৰ ভিতৰত ৰেখাই মুম্বাইলৈ পলাই অহা এনে শ শ শিশুক চিনাক্ত কৰিছিল, যি বলীউডৰ চলচ্চিত্ৰ তাৰকাসকলক লগ কৰিবলৈ বা ফেচবুকত চিনাকী হোৱা অচিনাকী লোকক লগ পাবলৈ বুলি নিৰ্বোধভাৱে এই ডাঙৰ চহৰখনলৈ আহিছিল।

তেওঁ আগবঢ়োৱা সেৱাৰ বাবে, ২০১৮ চনৰ ৮ মাৰ্চৰ আন্তৰ্জাতিক মহিলা দিৱসৰ দিনা ৰেখা মিশ্ৰক নতুন দিল্লীৰ ৰাষ্ট্ৰপতি ভৱনত তেতিয়াৰ ৰাষ্ট্ৰপতি ৰাম নাথ কোবিন্দে নাৰী শক্তি পুৰস্কাৰ প্ৰদান কৰিছিল। অনুষ্ঠানটোত মহিলা আৰু শিশু বিকাশ মন্ত্ৰী মেনকা সঞ্জয় গান্ধী আৰু ভাৰতৰ প্ৰধানমন্ত্ৰী নৰেন্দ্ৰ মোডী উপস্থিত আছিল। সেইদিনা প্ৰায় ত্ৰিশজন লোকক স্বীকৃতি দিয়া হৈছিল, ৰেখা মিশ্ৰই এই বঁটাৰ ১,০০,০০০ টকাৰ নগদ পুৰস্কাৰ লাভ কৰিছিল।নাৰী শক্তি পুৰস্কাৰ আৰু এক লাখ টকাৰ নগদ পুৰস্কাৰ লাভ কৰাৰ পিছত পুৰস্কাৰৰ এই টকাখিনি  ‘*চাইল্ডলাইন*’  নামৰ এটি সেচ্ছাসেৱী সংগঠনলৈ ৰেখাই আগবঢ়ায়। এই সংগঠনটোৱে হেৰুৱা আৰু সমস্যাত ভোগা শিশুহঁতক উদ্ধাৰ কৰে আৰু সিহঁতৰ বাবে কাম কৰে। টকাখিনি দিওঁতে ৰেখাই কৈছিল যে, ‘*এই টকাখিনি মোতকৈ তেওঁলোকৰহে বেছি প্ৰয়োজন।*’. ৰেখাই ভাৱে যে, মহাৰাষ্ট্ৰ ৰাজ্যিক পৰিষদৰ দশম শ্ৰেণীৰ পাঠ্যপুথিত মাৰাঠীত তেওঁৰ বিষয়ে এটি পাঠ সন্নিৱিষ্ট হোৱাটো তেওঁ লাভ কৰা আটাইতকৈ গুৰুত্বপূৰ্ণ স্বীকৃতি।পাঠটোৱে ৰেখা মিশ্ৰৰ কামৰ লগতে পলাই যোৱা শিশুহঁতৰ কেনে বিপদ হ’ব পাৰে এই বিষয়েও এটি সম্যক ধাৰণা দিয়ে। 

## তথ্য উৎস

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:সমাজকৰ্মী
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় পুলিচ বিষয়া
শ্ৰেণী:নাৰী শক্তি পুৰস্কাৰ বিজয়ী
জে. দেৱিকা

**জয়কুমাৰী দেৱিকা** (; ) কেৰালাৰ এগৰাকী মালয়ালী ইতিহাসবিদ, নাৰীবাদী, সমাজ সমালোচক আৰু শিক্ষাবিদ।  বৰ্তমান তেওঁ তিৰুৱনন্তপুৰমৰ চেণ্টাৰ ফৰ ডেভেলপমেণ্ট ষ্টাডিজত অধ্যাপিকা হিচাপে গৱেষণা আৰু অধ্যাপনা কৰে। কেৰালাৰ পুৰণি সমাজৰ লিংগ সম্পৰ্কৰ বিষয়ে তেওঁ কেইবাখনো গ্ৰন্থ আৰু প্ৰবন্ধ লিখিছে।  তেওঁ মালায়লম আৰু ইংৰাজী দুটা ভাষাত লিখে; কেইবাখনো কাহিনী বিষয়ক বা অনা-কাহিনী বিষয়ক গ্ৰন্থ ইটো ভাষাৰ পৰা সিটো ভাষালৈ অনুবাদ কৰিছে। তেওঁ লিংগ, ৰাজনীতি, সামাজিক সংস্কাৰ আৰু উন্নয়নৰ বিষয়ে কেৰালাৰ বহু কেইখন কাকত-আলোচনী, যেনে- কাফিলা, ইকনমিকছ এণ্ড পলিটিকেল উইকলি, ৱায়াৰ আদিত লিখে। 
## শিক্ষা
দেৱিকাই নতুন দিল্লীৰ জৱাহৰলাল নেহৰু বিশ্ববিদ্যালয়ৰ ইতিহাস অধ্যয়ন কেন্দ্ৰৰ পৰা আধুনিক ইতিহাসত ১৯৯১ চনত স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী লয় আৰু কোট্টায়মৰ মহাত্মা গান্ধী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা ইতিহাসত পি.এইছ.ডি. কৰে। 
## ৰচনা
দেৱিকাৰ প্ৰাৰম্ভিক গৱেষণা আছিল কেৰালাত বিংশ শতিকাৰ আৰম্ভণিত সমাজৰ বৰ্ণনাৰ ভাষা হিচাপে আধুনিক দ্বিআধাৰী লিংগৰ উত্থান আৰু সামাজিক পৰিৱৰ্তন। পৰৱৰ্তী লেখাত তেওঁ ১৯৩০ চনৰ পৰা ১৯৭০ চনৰ ভিতৰত গৰ্ভনিৰোধৰ বাবে জনসাধাৰণৰ সন্মতিৰ ইতিহাসৰ মাজেৰে কেৰালাৰ বিকাশৰ সন্ধান কৰিছে। কেৰেলাৰ প্ৰথম প্ৰজন্মৰ নাৰীবাদীসকলে লিখা ৰচনাসমূহৰ অনুবাদও প্ৰকাশ কৰিছে।   পৰৱৰ্তী গৱেষণাত দেৱিকাই সমসাময়িক ৰাজনৈতিক আৰু সামাজিক বিষয়সমূহ ঐতিহাসিক বিতচকুৰে অন্বেষণ কৰিছিল। তেওঁৰ পিছৰ গ্ৰন্থসমূহ আছিল কুৰি শতিকাৰ কেৰালাৰ ৰাজনীতি আৰু মালয়ালী সাহিত্যৰ লিংগ ইতিহাসৰ ওপৰত। 

২০০০ চনত প্ৰকাশিত *স্ত্ৰীবাদম* গ্ৰন্থত তেওঁ নাৰীবাদী তত্ত্বৰ এটা পৰিচয় প্ৰকাশ কৰিছে, যিয়ে ইয়াক আধুনিক পশ্চিমীয়া চিন্তাৰ ইতিহাসত স্থান দিছে। তেওঁ কেৰালাৰ সামাজিক আৰু ৰাজনৈতিক ইতিহাস অন্বেষণ কৰি আকৰ্ষণীয় অন্তৰ্দৃষ্টি প্ৰদান কৰিছে। উদাহৰণস্বৰূপে, কেৰেলাত কেনেকৈ শাৰী পিন্ধাৰ ৰীতি-নীতি আৰু যৌতুক প্ৰচলিত হ’ল, সেই বিষয়ে তেওঁ বাখ্যা কৰিছে। তেওঁ আঙুলিয়াই দিছে যে কেনেকৈ "নিৰপেক্ষ" ইতিহাসৰ গ্ৰন্থত নাৰীৰ বিষয়ে ভুল ধাৰণাক স্থায়ী কৰি ৰাখিছে। উচ্চ শিক্ষাৰ অধিকাৰ থকাৰ পিছতো কেৰালাৰ মহিলাসকলৰ স্বাধীনতা কেনেকৈ আঁতৰি গৈছে।

তেওঁৰ নাৰীবাদী কৰ্মৰ ভিতৰত ২০০৭ চনত লিখা *এনজেণ্ডাৰিং ইণ্ডিভিজুৱেলছ: দ্য লেংগুৱেজ অফ ৰি-ফৰ্মিং ইন আৰ্লি টুৱেণ্টিথ চেঞ্চুৰী কেৰালাম* আৰু ২০০৮ চনত লিখা *ইণ্ডিভিজুৱেলছ, হাউছহোল্ডাৰছ, চিটিজেনছ: মালয়ালীজ এণ্ড ফেমিলি প্লেনিং, ১৯৩০–১৯৭০ গ্ৰন্থ দুখনো অন্তৰ্ভুক্ত হৈ আছে।

দেৱিকাই মালয়ালমৰ পৰা ইংৰাজীলৈ বহু কেইখন গ্ৰন্থ অনুবাদ কৰিছে। ইয়াৰ ভিতৰত উল্লেখযোগ্য হ’ল- [[নলিনী জমীলা|নলিনী জমিলা]]ৰ আত্মজীৱনী আৰু কে.আৰ.মীৰা আৰু ছাৰা জোচেফৰ [[চুটিগল্প]]। ইয়াৰ উপৰিও তেওঁ ২০১৪ চনত উচ্চ প্ৰশংসিত কে.আৰ. মীৰা ৰচিত [[মালয়ালম ভাষা|মালয়ালম]] উপন্যাস *আৰাচৰ*ক *হেং ৱুমেন'' নামেৰে ইংৰাজীলৈ অনুবাদ কৰে।

## তথ্য উৎস

শ্ৰেণী:ভাৰতীয় সাহিত্যিক
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় নাৰীবাদী লেখক
শ্ৰেণী:কেৰালাৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:বিংশ শতিকাৰ ভাৰতীয় মহিলা বিজ্ঞানী
নাৰীবাদী দৰ্শন

**নাৰীবাদী দৰ্শন** () হ'ল নাৰীবাদী দৃষ্টিকোণৰ পৰা দৰ্শনৰ এক দৃষ্টিভংগী। ইয়াৰ উপৰিও ই নাৰীবাদী বিষয় আৰু প্ৰশ্নৰ ক্ষেত্ৰত দাৰ্শনিক পদ্ধতিৰ ব্যৱহাৰ। নাৰীবাদী দৰ্শনত নাৰীবাদী আন্দোলনৰ পৰিপূৰক হিচাপে দাৰ্শনিক গ্ৰন্থ আৰু পদ্ধতিৰ পুনৰ ব্যাখ্যা কৰা আৰু নাৰীবাদী কাঠামোৰ ভিতৰৰ পৰা পৰম্পৰাগত দৰ্শনৰ ধাৰণাক সমালোচনা বা পুনৰ মূল্যায়ন কৰাৰ প্ৰয়াস দুয়োটাই জড়িত হৈ থাকে।'''

## মুখ্য বৈশিষ্ট্য
নাৰীবাদী দৰ্শনক লিংগৰ প্ৰতি থকা এক কেন্দ্ৰীয় চিন্তাই একত্ৰিত কৰিছে। এই একত্ৰীকৰণৰ বৈশিষ্ট্যসমূহৰ বাহিৰেও নাৰীবাদী দৰ্শন হৈছে বিভিন্ন দৃষ্টিভংগীৰ পৰা বহুতো বিষয় সামৰি লোৱা এক বৈচিত্ৰময় ক্ষেত্ৰ। নাৰীবাদী দৰ্শনে জাতি, যৌনতা, আৰ্থ-সামাজিক শ্ৰেণী আৰু পৰিচয়ৰ অন্যান্য কাৰকে লিংগ বৈষম্যক কেনেদৰে প্ৰভাৱিত কৰে, সেই বিষয়ে বুজায়। নাৰীবাদী দাৰ্শনিকসকল দাৰ্শনিক হিচাপে বিশ্লেষণাত্মক আৰু মহাদেশীয় পৰম্পৰা দুয়োটাতে পোৱা যায় আৰু সেই পৰম্পৰাসমূহৰ ভিতৰত দাৰ্শনিক বিষয়সমূহৰ ওপৰত অসংখ্য ভিন্ন দৃষ্টিভংগী গ্ৰহণ কৰা হয়। নাৰীবাদী দাৰ্শনিকসকল নাৰীবাদী হিচাপে নাৰীবাদৰ ভিন্ন ধৰণত অন্তৰ্ভূক্ত হ'ব পাৰে।

নাৰীবাদী দৰ্শনৰ তিনিটা মূল উদ্দেশ্য হ’ল:

ক) নাৰীবাদী চিন্তা আৰু দৃষ্টিভংগীৰ বিষয়ক তত্ত্ব  দাৰ্শনিক পদ্ধতি আৰু তত্ত্বৰ ওপৰত আধাৰিত। ইয়াৰ ভিতৰত পৰিচয় সম্পৰ্কীয় ধাৰণাসমূহৰ (যেনেঃ জাতি, আৰ্থ-সামাজিক অৱস্থা, লিংগ, যৌনতা, ক্ষমতা, আৰু ধৰ্ম) আৰু নাৰীবাদী তত্ত্বৰ ভিতৰত অতি ব্যাপকভাৱে ব্যৱহৃত আৰু অধিক ব্যাপকভাৱে তত্ত্বগত ধাৰণাসমূহৰ দাৰ্শনিক বিশ্লেষণ প্ৰদান কৰাটোও অন্তৰ্ভুক্ত হ’ব পাৰে। নাৰীবাদী দৰ্শন লিংগ সমতাৰ যুক্তিৰ এক গুৰুত্বপূৰ্ণ উৎস হৈ আহিছে।

খ) দাৰ্শনিক পৰম্পৰাৰ ভিতৰত যৌনতাবাদ আৰু এণ্ড্ৰকেন্দ্ৰিকতাবাদৰ অনুসন্ধান। ইয়াৰ লগত সাধাৰণতে দাৰ্শনিক নীতি-নিয়মৰ অংশ হিচাপে শ্ৰেণীভুক্ত কৰা গ্ৰন্থ আৰু তত্ত্বসমূহৰ সমালোচনা জড়িত হ’ব পাৰে। বিশেষকৈ নাৰী আৰু নাৰীৰ অভিজ্ঞতাৰ উপস্থাপন বা দাৰ্শনিক পৰম্পৰাৰ পৰা নাৰীক বাদ দিয়াৰ ওপৰত গুৰুত্ব আৰোপ কৰা। আন এটা উল্লেখযোগ্য ধাৰা হ’ল বহু মহিলা দাৰ্শনিকৰ কামৰ পুনৰ্আৱিষ্কাৰ, যাৰ অৱদানক স্বীকৃতি দিয়া হোৱা নাই।

গ) দাৰ্শনিক পৰম্পৰাৰ ওপৰত তেওঁলোকৰ সমালোচনাত্মক অনুসন্ধানৰ পোহৰত বৰ্তমানৰ প্ৰশ্নসমূহৰ নতুন দৃষ্টিভংগীৰ সন্ধান আৰু নতুন প্ৰশ্ন আৰু গৱেষণাৰ ক্ষেত্ৰসমূহৰ সৈতে দৰ্শনত অৰিহণা যোগোৱা আৰু লিংগৰ প্ৰতি তেওঁলোকৰ চিন্তা প্ৰতিফলিত কৰা।

বিংশ শতিকাৰ আগতে নাৰীবাদী দৰ্শনৰ অস্তিত্ব আছিল যদিও ১৯৬০ আৰু ১৯৭০ চনৰ দ্বিতীয় ঢৌৰ নাৰীবাদৰ চিন্তা-চৰ্চাৰ সম্পৰ্কত ইয়াক 'লেবেল'  লগোৱা হৈছিল। দ্বিতীয় ঢৌৰ সময়ত বহুতো তত্ত্বই মূলতঃ কৰ্মক্ষেত্ৰ আৰু শিক্ষাত লিংগ সমতাৰ ওপৰত গুৰুত্ব আৰোপ কৰিছিল।

## তথ্যউৎস

শ্ৰেণী:নাৰীবাদ
শ্ৰেণী:নাৰীবাদী তত্ত্ব
জোহানছন বিশ্লেষণ

চলচ্চিত্ৰ সমালোচক মেৰীএন জোহানছনে বিকশিত কৰা **জোহানছন বিশ্লেষণে** () কল্পকাহিনীত মহিলা আৰু ছোৱালীৰ প্ৰতিনিধিত্বৰ মূল্যায়নৰ এক পদ্ধতি প্ৰদান কৰে। বিশ্লেষণে এনে এটা মাপকাঠীৰ ওপৰত সংবাদ মাধ্যমৰ মূল্যায়ন কৰে য’ত নাৰীৰ মৌলিক প্ৰতিনিধিত্ব, মহিলা সংস্থা, ক্ষমতা আৰু কৰ্তৃত্ব, পুৰুষৰ দৃষ্টিভংগী, আৰু লিংগ আৰু যৌনতাৰ বিষয়সমূহ অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হয়। কিকষ্টাৰ্টাৰ অভিযানৰ পুঁজিৰে ২০১৫ চনৰ জোহানছনৰ অধ্যয়নত ২০১৫ চনত মুক্তি পোৱা প্ৰতিখন ছবিৰ পৰিসংখ্যা সংকলন কৰা হৈছিল, আৰু ২০১৪ বা ২০১৫ চনত অস্কাৰৰ বাবে মনোনীত হোৱা সকলো ছবিৰ পৰিসংখ্যা সংকলন কৰা হৈছিল।

## মূল্যায়ন পদ্ধতি
জোহানছন বিশ্লেষণে চিনেমাত নাৰী আৰু ছোৱালীৰ চিত্ৰণৰ মূল্যায়নৰ বাবে এক পদ্ধতি প্ৰদান কৰে। যদিও এই পদ্ধতি পৰ্দাৰ বাবে বিকশিত কৰা হৈছে, তথাপিও ইয়াক কিতাপ আৰু অন্যান্য মাধ্যমতো প্ৰয়োগ কৰিব পাৰি। ইয়াত বিভিন্ন শ্ৰেণীৰ প্ৰতিনিধিত্বৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি বিন্দু যোগ বা বিয়োগ কৰা হয়।এই বিশ্লেষণে মহিলা প্ৰতিনিধিত্বৰ মাত্ৰ এটা বা দুটা দিশৰ মূল্যায়নৰ ওপৰত নিৰ্ভৰশীল পদ্ধতি, যেনেঃ বেচডেল পৰীক্ষাৰ দ্বাৰা প্ৰদান কৰা পদ্ধতিতকৈ অধিক ব্যাপক আৰু গভীৰ বিশ্লেষণ আগবঢ়ায়।

এই বিশ্লেষণ মেৰীএন জোহানছনে বিকশিত কৰিছিল। তেওঁক ফ্লিকফিল'ছ'ফাৰ বুলিও কোৱা হয়। যিগৰাকী অনলাইন আৰু ছপা উভয়তে বহুতো উৎসৰ বাবে চলচ্চিত্ৰ সমালোচক। চলচ্চিত্ৰ উদ্যোগৰ এগৰাকী প্ৰভাৱশালী নাৰীবাদী কণ্ঠস্বৰ জোহানছন আছিল ২০১৯ চনৰ নাৰীবাদী চলচ্চিত্ৰ সমালোচনাৰ অৱস্থাৰ পৰ্যালোচনা কৰা "দ্য ষ্টেটাছ অৱ ফেমিনিষ্ট ফিল্ম ক্ৰিটিচিজম - এ ৰাউণ্ডআপ ৰিপ'ৰ্ট" নামৰ প্ৰবন্ধটোৰ বাবে সাক্ষাৎকাৰ লোৱা চলচ্চিত্ৰ সমালোচকৰ ভিতৰত অন্যতম। তেওঁৰ ফ্লিকফিল'ছ'ফাৰ ৱেবছাইটটো নাৰীবাদী সাহিত্য সমালোচনাৰ এক আগশাৰীৰ পৰ্যালোচনা চাইট হিচাপে সমাদৃত আৰু পৰিচিত হৈছে। ১৯৯৭ চনৰ পৰা অবিৰতভাৱে চলি থকা ই ইণ্টাৰনেটত উপলব্ধ এক দীৰ্ঘদিনীয়া চলচ্চিত্ৰ পৰ্যালোচনাৰ ৱেবচাইট।
জোহানছনে ২০১৫ চনৰ বাবে উত্তৰ আমেৰিকাত ব্যাপকভাৱে মুক্তি পোৱা প্ৰতিখন চিনেমাক ৰেটিং দিছিল। ইয়াৰ লগতে ২০১৪ আৰু ২০১৫ চনত অস্কাৰৰ বাবে মনোনীত হোৱা প্ৰতিখন চিনেমাকো তেওঁ ৰেটিং দিছিল। ছোৱালী আৰু মহিলাৰ প্ৰতিনিধিত্বৰ বাবে মুক্তিৰ বিশদ বিশ্লেষণ তেওঁ প্ৰস্তুত কৰিছিল। বিশ্লেষণত লাভ কৰা স্ক’ৰৰ ভিত্তিত বছৰৰ নতুন মুক্তিৰ তালিকা এখনো প্ৰস্তুত কৰিছিল। প্ৰকল্পটোৱে কিকষ্টাৰ্টাৰ অভিযানৰ জৰিয়তে ধন লাভ কৰিছিল।
## পৰিসংখ্যা
জোহানছনে ২০১৫ চনৰ পৰিসংখ্যা প্ৰকাশ কৰিছিল য'ত তেওঁ নায়িকাৰ উপস্থিতিয়ে চিনেমাত পেলোৱা প্ৰভাৱ সম্পৰ্কে আলোচনা কৰিছিল আৰু নিম্নোক্ত সিদ্ধান্তসমূহ গঠন কৰিছিল:

১) ২০১৫ চনৰ মাত্ৰ ২২% চিনেমাতহে মহিলা নায়িকা আছিল৷

২) সমালোচকসকলে ছবি এখনক উচ্চ ৰেটিং দিয়াৰ সম্ভাৱনা অলপ বেছি যদিহে ই নাৰীক ভালদৰে প্ৰতিনিধিত্ব কৰে

৩) মহিলা নায়িকা থকা ছবিয়ে মূলসুঁতিৰ চিনেমা দৰ্শকক বাধাপ্ৰদান নকৰে

৪) মহিলাক ভালদৰে প্ৰতিনিধিত্ব কৰা চিনেমাইও প্ৰতিনিধিত্ববিহীন চিনেমাৰ দৰেই লাভজনক হোৱাৰ সম্ভাৱনা থাকে৷ সেইবোৰো ব্যৱসায়িক দিশৰ ফালৰপৰাও দৰেই কম বিপদজনক

— মেৰীএন জোহানছন

## তথ্যউৎস

শ্ৰেণী:নাৰীবাদী তত্ত্ব
বিশ্লেষণাত্মক নাৰীবাদ

**বিশ্লেষণাত্মক নাৰীবাদ** () হৈছে নাৰীবাদী বিষয়ত বিশ্লেষণাত্মক ধাৰণা আৰু পদ্ধতি প্ৰয়োগ কৰা আৰু পৰম্পৰাগতভাৱে বিশ্লেষণাত্মক দাৰ্শনিকসকলৰ আগ্ৰহৰ বিষয়ত নাৰীবাদী ধাৰণা আৰু অন্তৰ্দৃষ্টি প্ৰয়োগ কৰা এক দৰ্শন। সকলো নাৰীবাদীৰ দৰেই বিশ্লেষণাত্মক নাৰীবাদীসকলেও যৌনতাবাদ আৰু এণ্ড্ৰকেন্দ্ৰিকতাক স্বীকৃতি আৰু প্ৰতিদ্বন্দ্বিতা কৰাত অগ্ৰাধিকাৰ দিয়ে।

“বিশ্লেষণাত্মক নাৰীবাদ” শব্দটো ১৯৯০ চনৰ আৰম্ভণিৰ পৰাই আৰম্ভ হৈছিল যেতিয়া ইউনিভাৰ্চিটি অৱ মেছাচুচেটছ লৱেলত "ছ'চাইটি ফৰ এনালাইটিকেল ফেমিনিজম" মুকলি কৰা হৈছিল। ইয়াক বিশ্লেষণাত্মক নাৰীবাদৰ সম্পৰ্কীয় বিষয়সমূহ আলোচনা আৰু পৰীক্ষা কৰাৰ সুযোগ হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰা হয়। আংশিকভাৱে উত্তৰ আধুনিকতাবাদ আৰু উত্তৰ-গাঁথনিবাদৰ অধিক প্ৰচলিত প্ৰভাৱৰ বিপৰীতমুখীতা আৰু বিশ্লেষণাত্মক দৰ্শন যে সহজাতভাৱে বা অমুক্তিযোগ্যভাৱে পুৰুষ-পক্ষপাতমূলক নহয়, সেই কথাও প্ৰমাণ কৰিবলৈ ইয়াক সময়বিশেষে উল্লেখ কৰা হয়। বিশ্লেষণাত্মক নাৰীবাদীসকলে কিছুমান মূল ধাৰণা, যেনেঃ সত্য, যুক্তি, বস্তুনিষ্ঠতা, এজেন্সী আৰু স্বায়ত্তশাসন পুনৰুদ্ধাৰ কৰাৰ চেষ্টা কৰিছে, কাৰণ এই দুয়োটা নীতিগতভাৱে বাধ্যতামূলক হোৱাৰ লগতে কিছুমান দিশত নাৰীৰ বাবে মুক্তিদায়ক আৰু শক্তিশালী। এই ধাৰণাসমূহৰ মাজতে সীমাবদ্ধ নহৈ বিশ্লেষণাত্মক নাৰীবাদে বিশ্লেষণাত্মক দৰ্শনৰ ঐতিহাসিক ক্ষেত্ৰ যেনেঃ ভাষা দৰ্শন, জ্ঞানতত্ত্ব, আধ্যাত্মিকতা আৰু বিজ্ঞান দৰ্শনত অৰিহণা যোগাইছে।

১৯৯৫ চনত আমেৰিকাৰ দাৰ্শনিক আলোচনী হাইপাটিয়াই মূলসুঁতিৰ এংলো-আমেৰিকান বিশ্লেষণাত্মক প্ৰেক্ষাপটত আৰু নাৰীবাদী দাৰ্শনিক স্থিতিৰ পৰিসৰত বিশ্লেষণাত্মক নাৰীবাদৰ অৰ্থ স্পষ্ট কৰি এটা বিশেষ সংখ্যা প্ৰকাশ কৰে। এই সংখ্যাত কেনছাছ বিশ্ববিদ্যালয়ৰ এন কাড, কেলিফৰ্ণিয়া ষ্টেট ইউনিভাৰ্চিটি লছ এঞ্জেলছৰ এন গেৰী আৰু ৱাশ্বিংটন বিশ্ববিদ্যালয়ৰ লিন হেংকিনছন নেলচনৰ দৰে লেখকে প্ৰস্তাৱ দিছিল যে বিশ্লেষণাত্মক নাৰীবাদক সাধাৰণতে কেৱল বিশ্লেষণাত্মক দাৰ্শনিকসকলেই নহয়, একাডেমিক নাৰীবাদী এজেণ্ডাও কিছু পৰিমাণে মূল্যহীন কৰি পেলাইছে ।বিশ্লেষণাত্মক দৰ্শন আৰু নাৰীবাদ উভয়ৰে উপ-শ্ৰেণী বুলি গণ্য কৰা বিশ্লেষণাত্মক নাৰীবাদে উক্ত ক্ষেত্ৰসমূহৰ ভিতৰৰ বিশিষ্ট বিষয়সমূহ একেলগে সম্বোধন কৰাৰ লগতে দুয়োটা ক্ষেত্ৰৰ দাৰ্শনিক পৰম্পৰাক স্বীকাৰ কৰে।

নাৰীবাদী দাৰ্শনিককে ধৰি অধিকাংশ দাৰ্শনিকৰ বিশ্লেষণাত্মক দৰ্শনৰ অন্ততঃ কিছু আনুষ্ঠানিক প্ৰশিক্ষণ আছে, কিছুমানৰ বিশ্লেষণৰ সম্পৰ্কে বিস্তৃত শিক্ষা আৰু অভিজ্ঞতা আছে। ‘বিশ্লেষণাত্মক’ শব্দটো ব্যৱহাৰ কৰাৰ সচেতন প্ৰচেষ্টা চলোৱা হৈছে। কাৰণটো হ’ল দৰ্শনৰ ক্ষেত্ৰখনৰ ভিতৰত কেতিয়াবা সকলো নাৰীবাদী কামক অন্য পদ্ধতিৰ দৰ্শনৰ সৈতে জড়িত বুলি ধৰি লোৱাৰ প্ৰৱণতা দেখা যায়। আনহাতে নাৰীবাদৰ বহু কামৰ পৰ্যালোচনাৰ পিছত পদ্ধতিগতভাৱে নীতি-শৈলীৰ বিশ্লেষণ আগবঢ়োৱা হয় ।

বিশ্লেষণাত্মক নাৰীবাদৰ ভিতৰত দৰ্শনৰ পুনৰ্গঠনৰ সন্দৰ্ভত বিভিন্ন ধৰণৰ দৃষ্টিভংগী আছে। বেইলী (বেইলী ২০১০) আৰু গেৰী (গেৰী ২০১২)ৰ দৰে কিছুমান দাৰ্শনিকে নিজৰ দৃষ্টিভংগীত আন্তঃবিভাজনৰ ব্যৱহাৰ অন্তৰ্ভুক্ত কৰে। মিৰাণ্ডা ফ্ৰিকাৰ (২০০৭) আৰু ক্ৰীষ্টি ডটছনে (২০১১) তেওঁলোকৰ ধাৰণাত বিশেষাধিকাৰ (সামাজিক বৈষম্য)ৰ ধাৰণা ব্যৱহাৰ কৰে, বিশেষকৈ বোধগত অজ্ঞানতা আৰু জ্ঞানীয় অন্যায়ৰ ক্ষেত্ৰত। ২০১৮ চনত এলিছ ক্ৰেৰীয়ে বিশ্লেষণাত্মক নাৰীবাদৰ শেহতীয়া ধাৰাসমূহৰ কিছুমানৰ সমালোচনা আগবঢ়াইছিল।

## তথ্যউৎস

শ্ৰেণী:নাৰীবাদী তত্ত্ব
পাৰিবাৰিক লোককথা

**পৰিয়াল লোককথা**() হৈছে ব্যক্তিগত পৰিয়ালৰ গোটৰ ভিতৰত সংক্ৰমিত লোককথা আৰু পৰম্পৰাগত সংস্কৃতিৰ অধ্যয়ন আৰু ব্যৱহাৰৰ সৈতে জড়িত লোককথাৰ শাখা। ইয়াৰ ভিতৰত পৰিয়ালৰ সদস্যই উৎপাদিত শিল্পকৰ্ম বা পৰিয়ালৰ অনুষ্ঠানৰ সোঁৱৰণী হিচাপে সংৰক্ষণ কৰা স্মৃতিচিহ্নসমূহো অন্তৰ্ভুক্ত। ইয়াত পৰিয়ালৰ ফটো, ফটো এলবাম, লগতে ভৱিষ্যতৰ বাবে ৰখা অন্যান্য পৃষ্ঠাৰ বাণ্ডিল যেনে:প্ৰমাণপত্ৰ, চিঠি, জাৰ্নেল, টোকা, আৰু বজাৰ কৰা তালিকা অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হৈছে। সঁচা পৰিঘটনাৰ বিষয়ে কথা কোৱা পাৰিবাৰিক কথা আৰু কাহিনীবোৰক এক উমৈহতীয়া পাৰিবাৰিক পৰিচয় বৰ্তাই ৰখাৰ উপায় হিচাপে পুনৰুল্লেখ কৰা হয়। পাৰিবাৰিক ৰীতি-নীতিসমূহ অতি সঘনাই পালন, পৰিৱৰ্তন, সৃষ্টি কৰা বা পুনৰুত্থান কৰা হয়। প্ৰতিবাৰেই পৰিণতি হ’ল পৰিয়ালটোক অনন্য বুলি ধৰি ধাৰণাটোক সংজ্ঞায়িত আৰু দৃঢ়তৰ কৰা।

পৰিয়ালৰ লোককথাক দীৰ্ঘদিন ধৰি আঞ্চলিক, জাতিগত, ধৰ্মীয় বা বৃত্তিগত গোটৰ নথিপত্ৰত অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হৈছে। ১৯৫৮ চনত মৌখিক ইতিহাসৰ পথ প্ৰদৰ্শক মডি ব'টাৰাইটে "পৰিয়ালৰ কাহিনী"ৰ নথিভুক্ত কৰিবলৈ কৰা আহ্বানৰ প্ৰতি সঁহাৰি জনাইলোককথাবিদসকলে নিজৰ পৰিয়ালত প্ৰচলিত গল্প আৰু পৰম্পৰাৰ প্ৰকাশিত বিৱৰণীৰে সমৰ্থন আগবঢ়ায় । ১৯৭০ চনত পৰিয়ালৰ লোককথাৰ গোটটো ক্ৰমাৎ সংজ্ঞায়িত উপাদান হিচাপে গণ্য হ’বলৈ আৰম্ভ কৰে। এল কেৰেন বাল্ডউইনৰ অপ্ৰকাশিত গৱেষণা পত্ৰখনে (১৯৭৫)পৰিয়ালৰ লোককথাৰ বাবে অধিক তাত্ত্বিক ভিত্তি স্থাপন কৰিছিল৷ তেওঁৰ মতে "...পৰিয়ালটো কেৱল লোকগোটেই নহয়, ই যিকোনো ব্যক্তিৰ অন্তৰ্গত প্ৰথম লোকগোট।"

ইয়াৰ পিছত এই ক্ষেত্ৰখন বহল হৈ পৰিয়ালৰ সম্প্ৰসাৰিত সংজ্ঞাটোকো সামৰি ল’লে। সন্তান আৰু ককা-আইতা থকা বিষমযৌন বিবাহিত দম্পতীৰে গঠিত গতানুগতিক বহল পৰিয়ালটোত এতিয়া সমকামী সংগী, অবিবাহিত প্ৰতিশ্ৰুতিবদ্ধ সম্পৰ্ক আৰু অগতানুগতিক পদ্ধতি আৰু পদ্ধতিৰ দ্বাৰা তুলি লোৱা বা জন্ম লোৱা সন্তানক অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হৈছে। সেই অনুসৰি পাৰিবাৰিক পৰম্পৰা নিজেই সলনি হৈ আছে।

পৰিয়ালৰ লোককথাৰ অধ্যয়ন বংশাৱলী বা পৰিয়ালৰ ইতিহাসৰ পৰা পৃথক। ঐতিহাসিক তাৰিখ, স্থান আৰু পৰীক্ষাযোগ্য পৰিঘটনাৰ ওপৰত গুৰুত্ব দিয়াৰ পৰিৱৰ্তে এই অধ্যয়নৰ ক্ষেত্ৰখনে পৰিয়ালটোক এক সুকীয়া সামাজিক গোট হিচাপে সংজ্ঞায়িত কৰা অনন্য কাহিনী, ৰীতি-নীতি আৰু হস্তশিল্পক নিৰীক্ষণ কৰে। পৰিয়ালৰ জ্ঞান আৰু মূল্যবোধৰ এটা গোট প্ৰকাশ কৰিবলৈ পৰিয়ালৰ জ্ঞান প্ৰায়ে সলনি হয়। পৰিয়ালৰ জ্ঞানে পাৰিবাৰিক কাহিনীৰ সংজ্ঞা দিয়ে। ১৯৯৬ চনত আমেৰিকাৰ লোককথাবিদ বাৰে ট’লকেনে লিখিছিল:

এটা ব্যক্তিগত পৰিয়ালৰ বাবে লোককথা হৈছে ইয়াৰ এক উমৈহতীয়া অতীতৰ সৃষ্টিশীল প্ৰকাশ। কেঁচা অভিজ্ঞতাবোৰ পাৰিবাৰিক কাহিনী, প্ৰকাশ আৰু ফটোলৈ ৰূপান্তৰিত হোৱাৰ লগে লগে সেইবোৰক এনে ৰূপত সংহিতাভুক্ত কৰা হয় যিবোৰ সহজেই মনত পেলাব পাৰি, পুনৰ ক’ব পাৰি আৰু উপভোগ কৰিব পাৰি। তেওঁলোকৰ নাটক আৰু সৌন্দৰ্য উচ্চতৰ হৈ পৰে, আৰু পৰিয়ালৰ অতীতক প্ৰয়োজন আৰু ইচ্ছা অনুসৰি পুনৰ গঢ় দিয়াৰ লগে লগে সুলভ হৈ পৰে। ইয়াৰ কাহিনী, ফটোগ্ৰাফ আৰু পৰম্পৰা ব্যক্তিগতকৃত আৰু প্ৰায়ে অভিজ্ঞতাৰ সৃষ্টিশীল পাতন৷
## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:লোককথা
ভূতকথা

thumb|ভূতঘৰত এথেনোড'ৰাছ
**ভূতকথা** () বা **ghost-lore** হৈছে ভূত সম্পৰ্কীয় লোককথাৰ এক ধাৰা। সমসাময়িক প্ৰসংগকে ধৰি লিপিবদ্ধ ইতিহাসৰ সমগ্ৰ সময়ছোৱাত ভূতকথা উপলব্ধ হৈছে৷

ভূত ঘৰৰ প্ৰথমটো ৰেকৰ্ডিং কৰা কাহিনীক লোককথাৰ পণ্ডিতসকলে প্ৰায়ে *মষ্টেলাৰিয়া* (**Mostellaria**) বুলি গণ্য কৰে, যাক এথেন্সৰ কবি ফিলেমনৰ দ্বাৰা লিখা *ফাছমা* নামৰ হেৰুৱা ভূতৰ কাহিনীৰ অভিযোজন বুলি বিশ্বাস কৰা হয়।কেইবা শতিকাৰ পাছত প্লিনি, কনিষ্ঠৰ (Pliny the Younger) লেখাত এটা ভূতঘৰ সম্পৰ্কে সবাতোকৈ দ্বিতীয়টো পুৰণি উল্লেখ পোৱা যায়, য’ত দাৰ্শনিক এথেনোড’ৰাছে অস্থিৰ আত্মাৰ হাড়বোৰক জিৰণি ল’বলৈ সহায় কৰে।

## স্থানসমূহ
মৃত্যু বা ট্ৰেজেডীৰ সৈতে জড়িত নিৰ্দিষ্ট স্থানসমূহে অধিক সৌজন্যশীল ঠাইতকৈ দ্ৰুতভাৱে ভূত-প্ৰেতৰ লগত সম্পৰ্ক স্থাপন কৰা বাবে স্থানীয়ভাৱে এক পৰিচয় লাভ কৰে আৰু তাৰ ফলস্বৰূপে সমগ্ৰ বিশ্বৰ ভূতৰ কাহিনীৰ ভিতৰত অসমতাপূৰ্ণভাৱে দেখা দিয়ে। এই স্থানসমূহৰ কিছুমান উদাহৰণ হ’ল-

### কবৰস্থান
কবৰস্থানবোৰ প্ৰায়ে দ্ৰুতগতিত বহুতো ভূতৰ কাহিনীৰ বিষয় হৈ পৰে আৰু সমগ্ৰ বিশ্বৰ পৰা লিপিবদ্ধ লোককথাত সঘনাই কবৰস্থানৰ উল্লেখ পোৱা  যায়। লোককথাৰ ভিতৰত ভূতৰ বাবে সুনাম অৰ্জন কৰা কবৰস্থানৰ জনপ্ৰিয় উদাহৰণসমূহ হ'ল:বেচেলৰ গ্ৰ'ভ কবৰস্থান, চেজ ভল্ট,জেৰুক পুৰুট কবৰস্থান, আৰু ইউনিয়ন কবৰস্থান।

### কলেজ কেম্পাছ
কলেজ চৌহদৰ বহুতো পুৰণি অট্টালিকাৰ স্থাপত্য ঊনবিংশ শতিকাৰ সাহিত্যিক ভূতৰ কাহিনী আৰু গথিক উপন্যাসত বৰ্ণনা কৰা অট্টালিকাৰ সৈতে মিল আছে। প্ৰায়ে এই অট্টালিকাবোৰেই ভূতৰ দৰে কিংবদন্তিৰ পৰিৱেশ হৈ পৰে। অধ্যাপিকা এলিজাবেথ টাকাৰৰ মতে, "ভূতৰ কাহিনী কোৱাৰ লগে লগে ছাত্ৰ-ছাত্ৰীসকলে নিজৰ কলেজৰ ভৱনসমূহক ৰহস্যময় আৰু যাদুকৰী ঠাইলৈ ৰূপান্তৰিত কৰে।" 

### ঘাইপথ
জয়াল বা ভূতগ্ৰস্ত ঘাইপথটো সমগ্ৰ বিশ্বৰ বহু লোককথাৰ পুনৰাবৃত্তিমূলক বিষয়বস্তু। আমেৰিকাৰ এটা গুৰুত্বপূৰ্ণ উদাহৰণ হৈছে নিউ জাৰ্চিৰ ক্লিণ্টন ৰোড, ৷ অধিক গ্ৰাম্য অঞ্চলত ভূত-ঘাইপথটোৱে জয়াল ৰাস্তা, পথ বা আনকি পথৰ ৰূপ ল'ব। বিশ্বজুৰি সংলগ্ন ভূতৰ ঠাই থকা পথসমূহৰ উদাহৰণ হ'ল কুৱালালামপুৰ–কাৰক এক্সপ্ৰেছৱে, এ২১ চেভেন'কছ বাইপাছ, আৰু টুয়েন মুন ৰোড।

### ৰেলপথ
ভূতৰ এটা বিশেষ উপগোট হ’ল ৰে'লপথ সম্পৰ্কীয়। অন্ততঃ আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰত ভূতৰ ৰেলগাড়ীসমূহৰ ভিতৰত আটাইতকৈ বিখ্যাতখন হৈছে আব্ৰাহাম লিংকনৰ অন্ত্যেষ্টিক্ৰিয়াৰ ৰেলখন।

### চিকিৎসালয়
জয়াল স্থানৰ কাহিনীৰ বাবে চিকিৎসালয়সমূহ হয়তো অন্যতম৷  এই ধৰণৰ ভূতৰ কাহিনী সমগ্ৰ বিশ্বতে পোৱা যায়।এই কাহিনীবোৰৰ এটা সাধাৰণ দিশ আছে: ভূতবোৰ হয় পূৰ্বৰ ৰোগী বা কৰ্মচাৰী নিজেই, অথবা সাধাৰণতে তাত মৃত্যু হোৱাসকলৰ প্ৰতিশোধপৰায়ণ আত্মা, বা কবৰৰ সিপাৰৰ পৰা দুখ-কষ্টৰ সৃষ্টি কৰিব বিচৰাসকল। জয়াল আশ্ৰয় শিবিৰৰ জনপ্ৰিয় উদাহৰণ হ'ল: অষ্ট্ৰেলিয়াৰ আৰাৰাট লুনেটিক আশ্ৰয়,ফিনলেণ্ডৰ নুমমেলা চেনেটৰিয়াম আৰু ছিংগাপুৰৰ চাংগি হাস্পতাল। জয়াল চিকিৎসালয়ৰ লোককথা প্ৰায়ে মানসিক স্বাস্থ্য চিকিৎসালয় হ'ব পাৰে৷ 

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:লোককথা
কল্পকাহিনীত কথা কোৱা প্ৰাণী

পৌৰাণিক কাহিনী আৰু লোককথা, শিশু সাহিত্য, আধুনিক কমিক বুক আৰু এনিমেটেড কাৰ্টুনত কথা কোৱা জীৱ-জন্তু এটা সাধাৰণ উপাদান। কাল্পনিক কথা কোৱা প্ৰাণীবোৰ প্ৰায়ে নৃগোষ্ঠীয়, মানুহৰ দৰে গুণৰ অধিকাৰী (যেনে: দ্বিপদীৰ ৰূপত খোজ কঢ়া, কাপোৰ পিন্ধা, ঘৰত বাস কৰা)। বাস্তৱিক প্ৰাণী হওক বা কল্পনাপ্ৰসূত প্ৰাণী, কথা কোৱা জীৱ-জন্তুৱে সাহিত্যত নৈতিকতা শিকোৱাৰ পৰা আৰম্ভ কৰি সামাজিক ধাৰাবাহিকতা প্ৰদানলৈকে বহুতো উদ্দেশ্য পালন কৰে। বাস্তৱিক কথা কোৱা জীৱ-জন্তুবোৰ প্ৰায়ে উপকথা, ধৰ্মীয় গ্ৰন্থ, থলুৱা গ্ৰন্থ, প্ৰান্তৰ বয়সৰ আগমনৰ কাহিনী, প্ৰকৃতিবাদী কল্পকাহিনী, প্ৰাণীৰ আত্মজীৱনী, পশুৰ ব্যংগ, আৰু পোহনীয়া জন্তু আৰু পোহনীয়া জীৱ-জন্তুৰ বিষয়ে লিখা ৰচনাত পোৱা যায়। ইয়াৰ বিপৰীতে সাধুকথা, কল্পবিজ্ঞান, খেলনা কাহিনী, কল্পনাপ্ৰসূত ধাৰাত কল্পনাপ্ৰসূত আৰু অধিক মানৱৰূপী প্ৰাণী হিচাপে প্ৰায়ে পোৱা যায়।
## কল্পকাহিনীত কথা কোৱা প্ৰাণীৰ উপযোগিতা
কথা কোৱা জীৱ-জন্তুৰ ব্যৱহাৰে গল্পকাৰসকলক মানুহৰ আচৰণৰ সৈতে প্ৰাণীটোৰ মৌলিক বৈশিষ্ট্যসমূহ সংযুক্ত কৰিবলৈ, উপমা প্ৰয়োগ কৰিবলৈ আৰু শিশুৰ লগতে প্ৰাপ্তবয়স্ককো মনোৰঞ্জন দিবলৈ উৎসাহিত কৰে। শিশুৰ বাবে নৈতিকতাৰ পাঠৰ চিত্ৰণ, যুৱ পাঠকৰ মনত বিস্ময়ৰ সৃষ্টি কৰা, আৰু সামাজিক ধাৰাবাহিকতা সন্নিৱিষ্ট কৰাৰ আহিলা হিচাপে কাল্পনিক ৰচনাত জীৱ-জন্তুক বিভিন্ন ধৰণে ব্যৱহাৰ কৰা হয়।  ইয়াৰ উপৰি কথা কোৱা জীৱ-জন্তুবোৰক ব্যংগাত্মক উদ্দেশ্যত, বেং আৰু টোডৰ দৰে হাস্যৰসৰ উদ্দেশ্যে,আৰু মানুহৰ অভিজ্ঞতাক বিকেন্দ্ৰীকৃত আৰু গুৰুত্বহীন কৰিবলৈ ব্যৱহাৰ কৰিব পাৰি। কথা কোৱা জীৱ-জন্তুৰ সহায়ত উপমা বা ৰূপক সৃষ্টিও কৰিব পাৰি। উদাহৰণস্বৰূপে, নাৰ্নিয়া আছলানত সিংহক খ্ৰীষ্টৰ বাবে এটা ৰূপক হিচাপে চাব পাৰি। কথা কোৱা জীৱ-জন্তুৰ সৈতে সম্পন্ন হোৱা কাল্পনিক কামে মানুহ আৰু জীৱ-জন্তুৰ বিভাজনক প্ৰত্যাহ্বান জনায় আৰু ইয়াৰ দ্বাৰা শিশুক সমাজৰ সদস্য হিচাপে চিনাক্ত কৰা হয়৷ যাতে তেওঁলোকে পৰিৱেশ কিম্বা পৰিৱেশ পৰিৱৰ্তনকাৰী সদস্য হোৱাৰ দায়িত্ব লয়।
## বাস্তৱিক/অকাল্পনিক প্ৰাণী
কাহিনীত কথা কোৱা জীৱ-জন্তু ব্যৱহাৰ কৰাৰ পৰম্পৰা খ্ৰীষ্টপূৰ্ব ৫৫০ চনৰ পৰাই গ্ৰীক ঈছপৰ উপকথাৰ জৰিয়তে আৰম্ভ হৈছিল। ভাৰতীয় পশু উপকথাৰ সংকলন *পঞ্চতন্ত্ৰ* আন এক প্ৰাৰম্ভিক উদাহৰণ। দুয়োটাই শিক্ষামূলক উদ্দেশ্যত কথা কোৱা প্ৰাণী ব্যৱহাৰ কৰে।ছাৰা ট্ৰিমাৰৰ *হিষ্ট্ৰী অৱ দ্য ৰবিন্স* (১৭৮৬)ৰ দৰে শেহতীয়া উপকথাত শিশুসকলক সমাজত কেনে আচৰণ কৰিব লাগে তাৰ লগতে সামাজিক ব্যৱস্থা কেনেকৈ বজাই ৰাখিব লাগে সেই বিষয়েও নিৰ্দেশনা দিবলৈ কথা কোৱা জীৱ-জন্তুৰ ব্যৱহাৰ কৰা হয়।জীৱ-জন্তুৰ তুলনাত মানুহৰ শ্ৰেষ্ঠত্বৰ কথাও তেওঁলোকে পুনৰাবৃত্তি কৰে যাৰ বাবে জীৱ-জন্তুৰ যত্ন লোৱাৰ দায়িত্ব মানুহৰ।

অসমৰ সাহিত্যিক, গল্পকাৰ, ঔপন্যাসিক লক্ষ্মীনাথ বেজবৰুৱাৰ বুঢ়ী আইৰ সাধু, ককাদেউতা আৰু নাতি ল'ৰাৰ দৰে সাধুপুথিত কথা কোৱা প্ৰাণীৰ ভালেমান উদাহৰণ দেখিবলৈ পোৱা যায়৷
## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:লোককথা
শ্ৰেণী:লোককথাৰ জীৱ