open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
ধুবুৰী-ফুলবাৰী দলং

**ধুবুৰী-ফুলবাৰী দলং** হৈছে উত্তৰ-পূব ভাৰতৰ অসম আৰু মেঘালয়ৰ মাজেৰে বৈ যোৱা ব্ৰহ্মপুত্ৰ নদৰ ওপৰত নিৰ্মাণাধীন এখন দলং।

ধুবুৰী-ফুলবাৰী দলংখন ২০২৬–২৭ চনৰ ভিতৰত সমাপ্ত কৰাৰ পৰিকল্পনা কৰা হৈছে, এয়া নদীৰ ওপৰত ভাৰতৰ দীৰ্ঘতম দলং আৰু ইয়াৰ দৈৰ্ঘ্য প্ৰায় ১৯ কিলোমিটাৰতকৈ বেছি। বাংলাদেশ সীমান্তৰ নিচেই ওচৰত অৱস্থিত এই নিৰ্মাণাধীন দলংখন অসমৰ ধুবুৰীৰ সৈতে মেঘালয়ৰ ফুলবাৰীৰ লগত সংযুক্ত কৰিব, যিটো ১২৭ বি নং ৰাষ্ট্ৰীয় ঘাই পথৰ এক বিচ্ছিন্ন সংযোগ। সামৰিক কাম-কাজ ২০১৯-২০২০ ত আৰম্ভ হয়। এই দলঙৰ কাম জাপান আন্তৰ্জাতিক সহযোগিতা সংস্থাৰ দ্বাৰা অৰ্থায়ন কৰা হৈ আছে আৰু এইটো এনএইচআইডিচিএল-ৰ দ্বাৰা কাৰ্যকৰ কৰা হ’ব। এইখন ভাৰতৰ ব্ৰহ্মপুত্ৰ নদৰ ওপৰত প্ৰস্তাৱিত ৬খন দলংৰ মাজত এখন৷

## নিৰ্মাণ
thumb|ধুবুৰী ফুলবাৰী দলংৰ দৃশ্য স্তম্ভ নং ১২৫ৰ পৰা
এল এণ্ড টিয়ে এই প্ৰকল্পৰ নিৰ্মাণ চুক্তি অধিগ্ৰহণ কৰে, য’ত ধুবুৰী ফালে ৩.৫ কিলোমিটাৰ আৰু ফুলবাৰী ফালে ২.২ কিলোমিটাৰ দৈৰ্ঘ্যৰ ১২.৬২৫ কিলোমিটাৰ এপ্ৰ’চ ভায়াডাক্টকে ধৰি এখন নেভিগেচন দলং থাকিব, যি দুয়োফালে এপ্ৰ’চ ৰোড আৰু ইণ্টাৰচেঞ্জৰ সৈতে সংযুক্ত হ’ব।

প্ৰায় ৪৯৯৭ কোটি টকা ব্যয় সাপেক্ষে নিৰ্মাণ হ’বলগীয়া এই দলংখনে নদীৰ দুয়োপাৰৰ মাজত যাত্ৰা কৰিবলৈ ফেৰী সেৱাৰ ওপৰত নিৰ্ভৰশীল অসম আৰু মেঘালয়ৰ লোকসকলৰ দীৰ্ঘদিনীয়া চাহিদা পূৰণ কৰিব। ইয়াৰ জৰিয়তে পথেৰে যাতায়ত কৰিবলগীয়া ২০৫ কিলোমিটাৰ দূৰত্ব ১৯ কিলোমিটাৰলৈ হ্ৰাস পাব, যিটো দলংখনৰ মুঠ দৈৰ্ঘ্য।

## বৰ্তমান স্থিতি
২০২৫ চনৰ এপ্ৰিল মাহলৈকে ভাৰতীয় সংবাদ মাধ্যমে প্ৰায় ৫৯% কাম সম্পূৰ্ণ হোৱাৰ বাতৰি প্ৰকাশ কৰিছিল। কেন্দ্ৰীয় পথ পৰিবহণ আৰু ঘাইপথ মন্ত্ৰালয়ৰ তত্বাৱধানত এই প্ৰকল্পটো এন এইচ আই ডি চি এলৰ সক্ৰিয় ৰূপায়ণৰ অধীনত আছে। বৰ্তমানৰ পৰিকল্পনাসমূহে ২০২৮ চনৰ শেষৰ ফালে চূড়ান্ত সম্পূৰ্ণতা আৰু মুকলি কৰাৰ লক্ষ্য ৰাখিছে।

## বৈশিষ্ট্য

* দৈৰ্ঘ্য: ১৯.৩ কিঃমিঃ
* ভাৰতৰ দীৰ্ঘতম দলং

## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:ব্ৰহ্মপুত্ৰৰ ওপৰত দলং
শ্ৰেণী:ধুবুৰী জিলা
মোৰো এটা সপোন আছে

**মোৰো এটা সপোন আছে** () হৈছে ৰুবুল মাউতৰ দ্বাৰা লিখিত এখনি আত্মজীৱনী। শৈশৱ-কৈশোৰৰ নানান প্ৰতিঘাত আৰু সংঘাত অতিক্ৰম কৰি আমেৰিকাৰ মাচাছ্যুচেটচ বিশ্ববিদ্যালয়লৈ যাত্ৰা কৰা জীৱবিজ্ঞানী আৰু গৱেষক ৰুবুল মাউতৰ জীৱন-কাহিনীৰে এই আত্মজীৱনীখন সমৃদ্ধ হৈছে।

## লেখকৰ পৰিচয়

ৰুবুল মাউত (ইংৰাজী: Rubul Mout) হৈছে এগৰাকী অসমীয়া জীৱবিজ্ঞানী। তেখেতৰ গৱেষণাৰ বিষয় হৈছে মানৱীয় দেহৰ কেতবোৰ ৰোগ নিৰ্মূলকৰণৰ বাবে নতুন প্ৰটিনৰ সৃষ্টি কৰা; উচ্চতৰ প্ৰটিন সমাৱেশ প্ৰস্তুত কৰি সেইবোৰক কোষ সংকেতৰে সমৃদ্ধ কৰা আৰু জৈৱ-অণুবিদ্যুতৰ দৰে ক্ষেত্ৰত প্ৰয়োগ কৰা।বৰ্তমান ৰুবুল মাউত হাৰ্ভাৰ্ড বিশ্ববিদ্যালয়ৰ হাৰ্ভাৰ্ড মেডিকেল স্কুল আৰু বষ্টন চিলড্ৰেনছ হাস্পতালৰ (বিচিএইচ) ষ্টেম চেল প্ৰগ্ৰেমৰ গৱেষণা-সভ্য।[4] ইয়াৰ পূৰ্বে তেখেত ৱাশ্বিংটন বিশ্ববিদ্যালয়ৰ প্ৰটিন ডিজাইন শাখাৰ 'ৱাশ্বিংটন ৰিচাৰ্চ ফাউণ্ডেছন ইন'ভেছন ফেলো' আছিল।

## গ্ৰন্থখনৰ সংক্ষিপ্ত বিৱৰণ
*মোৰো এটা সপোন আছে* আত্মজীৱনীমূলক গ্ৰন্থখন মূলতঃ চাৰিটা খণ্ডত বিভক্ত। এই খণ্ডসমূহো সৰু-বৰ উপ-অধ্যায়ত বিভক্ত। গ্ৰন্থত মুঠ এসত্তৰটা উপ-অধ্যায় আছে। গ্ৰন্থখনৰ প্ৰথমটো খণ্ডৰ শিৰোনাম হৈছে-**শৈশৱ**। এইটো খণ্ডত লেখকে শৈশৱত সন্মুখীন হোৱা বিভিন্ন সংঘাতৰ বিষয়ে লিখিছে। পঢ়া টেবুলখনৰ বৰ্ণনাৰে তেখেতৰ শৈশৱ-কথা আৰম্ভ হৈছে। এইটো অধ্যায়ত প্ৰাথমিক স্কুলৰ পৰা মেট্ৰিক পাছ কৰালৈকে বৰ্ণনা সন্নিৱিষ্ট হৈছে। দ্বিতীয়টো অধ্যায় **সংগ্ৰাম**ত লেখকে উচ্চতৰ মাধ্যমিকৰ শিক্ষাগ্ৰহণৰ পৰা আৰম্ভ কৰি টাটা মৌলিক গৱেষণা প্ৰতিষ্ঠানত বিজ্ঞানী হিচাপে যোগদান হোৱালৈকে সময়ছোৱাক সামৰি লৈছে। তৃতীয়টো অধ্যায় **সুযোগ**ত লেখকে টাটাৰ প্ৰতিষ্ঠানটিত বিজ্ঞানী হিচাপে অৰ্জন কৰা অভিজ্ঞতাসমূহৰ বিষয়ে বৰ্ণনা কৰিছে। আৰু সেই অভিজ্ঞতাই তেখেতেক কিদৰে ডক্তৰেটৰ বাবে সুযোগ আনি দিলে-তাৰ ব্যাখ্যা আগবঢ়াইছে। চতুৰ্থটো অধ্যায় **দেউতাৰ অসুখ**ত লেখক ড॰ মাউতে আমেৰিকাত মাচাছুচেটছ বিশ্ববিদ্যালয়ত গৱেষণা কৰি থাকোঁতেই দেউতাকৰ দুৰাৰোগ্য ৰোগৰ খবৰ পোৱা, সেই খবৰে তেওঁৰ মনোজগতত সৃষ্টি কৰা নানান চিন্তা-দুশ্চিন্তাৰ বিষয়ে লিখিছে। তেখেতৰ দেউতাক পাৰকিনচনৰ ৰোগত আক্ৰান্ত হৈছিল। এইটো অধ্যায়ত লেখকে জিন এডিটিঙৰ নানান সম্ভাৱনা, CRISPR/CAS9ৰ প্ৰযুক্তিৰ বিষয়েও ব্যাখ্যা আগবঢ়াইছে।

## সমালোচনা
কবি-সাহিত্যিক জীৱন নৰহে গ্ৰন্থখনৰ প্ৰসংগত কয় যে, “বিজ্ঞানী ৰুবুল মাউতে মনচুই যোৱা বৰ্ণনাৰে তেওঁৰ শিক্ষাজীৱনৰ পৰিক্ৰমা অতি সাৱলীলভাৱে গ্ৰন্থখনত তুলি ধৰিছে। অমানুসিক কষ্ট/ দৰিদ্ৰতাক কেনেকৈ পৰিয়ালৰ মানুহে (বিশেষকৈ মাক-দেউতাক-ককায়েক) মুখামুখি হৈ এই দীঘলীয়া যাত্ৰাত ৰুবুলক আগবঢ়াই দিছিল গ্ৰন্থখন পঢ়িলে সেই পৰিয়ালটোৰ প্ৰতি শ্ৰদ্ধাত মূৰ দো খাই যাব। আৰু যিসকল ব্যক্তিয়ে দৰিদ্ৰতাৰ গ্ৰাসক অতিক্ৰমি নিজকে প্ৰতিষ্ঠা কৰিছে তেওঁলোকে গ্ৰন্থখন পঢ়িলে নিজৰ জীৱন বৃত্তান্তকে বিচাৰি পাব আৰু তপত চকুলো এধাৰ বৈ আহিব।”

গ্ৰন্থখনৰ তৃতীয়টো সংস্কৰণ ২০১৮ চনৰ জানুৱাৰী মাহত প্ৰকাশিত হয়।

## লগতে চাওক
* ৰুবুল মাউত
* টাটা মৌলিক গৱেষণা প্ৰতিষ্ঠান

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:অসমীয়া গ্ৰন্থ
শ্ৰেণী:আত্মজীৱনী
ৰবীন্দ্ৰ জৈন

**ৰবীন্দ্ৰ জৈন** (, , ২৮ ফেব্ৰুৱাৰী ১৯৪৪ – ৯ অক্টোবৰ ২০১৫) এগৰাকী ভাৰতীয় সংগীত পৰিচালক, গীতিকাৰ, নেপথ্য কণ্ঠশিল্পী। ১৯৭০ৰ দশকৰ পৰা তেওঁ কেৰিয়াৰ আৰম্ভ কৰিছিল, তেওঁ কম্পোজ কৰা জনপ্ৰিয় ছবিসমূহ হৈছে- 'ছোৰ মাচায়ে শোৰ' (১৯৭৪), 'গীত গাতা চল' (১৯৭৫), 'চিচোৰ' (১৯৭৬) আৰু 'আঁখিওঁ কে ঝাড়খঁ সে' (১৯৭৮)। তেওঁ ৰামানন্দ সাগৰৰ ৰামায়ণ (১৯৮৭) -ৰ লগতে হিন্দু মহাকাব্য ভিত্তিক বহুতো চলচ্চিত্ৰ আৰু টিভি শ্ব’ৰ বাবে সংগীত ৰচনা কৰিছিল। কলাৰ ক্ষেত্ৰত পাৰদৰ্শিতা দেখুওৱাৰ বাবে ২০১৫ চনৰ গণৰাজ্য দিৱসত তেওঁক ভাৰতৰ চতুৰ্থ শ্ৰেষ্ঠ অসামৰিক সন্মান পদ্মশ্ৰী বঁটা প্ৰদান কৰা হয়৷

## প্ৰাৰম্ভিক জীৱন আৰু শিক্ষা
ৰবীন্দ্ৰ জৈন ১৯৮৪ চনৰ ২৮ ফেব্ৰুৱাৰীত পণ্ডিত ইন্দ্ৰমণি জৈন আৰু কিৰণ জৈনৰ সাত পুত্ৰ আৰু এগৰাকী কন্যাৰ তৃতীয় সন্তান হিচাবে অন্ধ হৈ জন্মগ্ৰহণ কৰিছিল। তেওঁ জৈন সম্প্ৰদায়ৰ লোক আছিল। তেওঁৰ পিতৃ আছিল সংস্কৃত পণ্ডিত আৰু তেওঁৰ মাতৃ আছিল এগৰাকী গৃহকৰ্মী।

তেওঁৰ পিতৃয়ে প্ৰতিভা দেখি তেওঁক জি.এল. জৈন, জনাৰ্দন শৰ্মা আৰু নাথু ৰামৰ দৰে প্ৰবীণসকলৰ কাষলৈ সংগীতৰ আনুষ্ঠানিক শিক্ষাৰ বাবে প্ৰেৰণ কৰিছিল। কম বয়সতেই তেওঁ মন্দিৰত ভজন গোৱা আৰম্ভ কৰিছিল।

## কৰ্মজীৱন
তেওঁ কাম কৰাৰ ভিতৰত 'সদাগৰ', 'ছোৰ মাচায়ে শোৰ', 'চিচোৰ', 'গীত গাতা চল', 'ফাকিৰ', 'আঁখিওঁ কে ঝাড়খঁ সে', 'দুলহন ৱহী জো পিয়া মন ভায়ে', 'পহলী', 'দো জাসুশ' 'পতি পত্নী ঔৰ ৱহ', 'ইনসফ কা তাৰজু', 'নদীয়া কে পাৰ', 'ৰাম তেৰী গংগা মৈলী' আৰু 'হেন্না'। তেওঁ ব্যাপকভাৱে য়েচু দাস আৰু হেমলতাক তেওঁৰ গীতসমূহ গাবলৈ দিছিল। তেওঁ বঙালী আৰু মালয়ালমৰ লগতে বিভিন্ন ভাৰতীয় ভাষাত বহুতো ধৰ্মীয় এলবাম ৰচনা কৰিছিল। তেওঁ বহুকেইটা টেলিভিচন ধাৰাবাহিকৰ বাবে সংগীত ৰচনা কৰিছিল। ৰামানন্দ সাগৰৰ ৰামায়ণৰ বাবে তেওঁ সংগীতত প্ৰতিষ্ঠিত হৈ উঠে।

টেলিভিচনত তেওঁৰ কেইটামান জনপ্ৰিয় ৰচনা হ’ল- 'শ্ৰী কৃষ্ণ', 'আলিফ লায়লা', 'জয় গংগা মাইয়া', 'জয় মহালক্ষ্মী', 'শ্ৰী ব্ৰহ্মা বিষ্ণু মহেশ', 'সাই বাবা', 'জয় মা দুৰ্গা', 'জয় হনুমান' আৰু 'মহাকাব্য মহাভাৰত'।

## ব্যক্তিগত জীৱন
*ৰবীন্দ্ৰ জৈন* দিব্যা জৈনৰ সৈতে বিবাহপাশত আবদ্ধ হয়, যাৰ সৈতে তেওঁৰ এটি পুত্ৰ সন্তান হয়। একাধিক অংগ বিকলৰ ফলত ২০১৩ চনৰ ৯ অক্টোবৰত মুম্বাইত তেওঁৰ মৃত্যু হয়৷

## বঁটা
তেওঁ কলাৰ ক্ষেত্ৰত পাৰদৰ্শিতা দেখুওৱাৰ বাবে ২০১৫ চনৰ গণৰাজ্য দিৱসত ভাৰতৰ চতুৰ্থ শ্ৰেষ্ঠ অসামৰিক সন্মান পদ্মশ্ৰী বঁটা লাভ কৰিছিল। তেওঁ ১৯৮৫ চনত 'ৰাম তেৰী গংগা মৈলী'ৰ বাবে শ্ৰেষ্ঠ সংগীত পৰিচালকৰ ফিল্মফেয়াৰ বঁটা লাভ কৰিছিল। ৰবীন্দ্ৰ জৈন ভাৰতীয় সংগীতত তেওঁৰ অৱদানৰ বাবে আৰু বহুতো পুৰস্কাৰ লাভ কৰিছিল।

## উত্তৰাধিকাৰ
প্ৰধানমন্ত্ৰী মোদীয়ে কৈছিল: “তেওঁৰ বহুমুখী সংগীত আৰু সংগ্ৰামী প্ৰতিভাৰ বাবে তেওঁক স্মৰণ কৰা হ’ব।” (“He will be remembered for his versatile music and fighting spirit.”)

## তথ্য সংগ্ৰহ

## বাহ্যিক সংযোগ

* 

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় চলচ্চিত্ৰ সংগীতকাৰ
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় গীতিকাৰ
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় কণ্ঠশিল্পী
শ্ৰেণী:পদ্মশ্ৰী বঁটা বিজয়ী
অ'ডিট

thumb|অ'ডিটৰ স্তৰসমূহ
**অ'ডিট**  বা **হিচাপ পৰীক্ষণ** হৈছে কোনো এক লাভকাৰী বা অলাভকাৰী প্ৰতিষ্ঠানৰ, আকাৰ বা আইনগত প্ৰকাৰৰ ভেদ নোহোৱাকৈ, কোনো মতামত দিবৰ উদ্দেশ্যেৰে চলোৱা বিত্তীয় তথ্য আৰু হিচাপ-পত্ৰসমূহৰ এক স্বতন্ত্ৰ পৰীক্ষণ কাৰ্য। অৰ্থাৎ অ'ডিটৰ যোগেদি কোনো এক প্ৰতিষ্ঠানৰ বিত্তীয় কাৰ্যকলাপ বা হিচাপ-পত্ৰ স্বতন্ত্ৰভাৱে পৰীক্ষা কৰি এই বিষয়ে মতামত প্ৰদান কৰা হয়। অ'ডিটৰ দ্বাৰা আইনে বান্ধি দিয়া নিয়ম অনুসৰি প্ৰতিষ্ঠানটোৱে নিজৰ হিচাপৰ নথি-পত্ৰসমূহ ৰাখিছেনে নাই এয়া সুনিশ্চিত কৰিবলৈ যত্ন কৰা হয়। অ'ডিটৰ বা হিচাপ পৰীক্ষকসকলে হিচাপ পৰীক্ষণৰ আগতে পৰিস্থিতি একোটা চিনাক্ত কৰি ইয়াৰ বুজ লয় আৰু ইয়াৰ প্ৰমাণসমূহ বিশ্লেষণ কৰি হিচাপ পৰীক্ষণৰ খতিয়ান বা অ'ডিট ৰিপ'ৰ্টৰ যোগেদি তেওঁলোকৰ মতামতসমূহ প্ৰদান কৰে।
## তথ্য সংগ্ৰহ


শ্ৰেণী:হিচাপবিদ্যা
শ্ৰীকান্ত জিচকাৰ

**শ্ৰীকান্ত জিচকাৰ** (, ; ১৪ চেপ্টেম্বৰ ১৯৫৪ – ২ জুন ২০০৪) ভাৰতৰ সৰ্বাধিক ডিগ্ৰীধাৰী ব্যক্তি হিচাপে পৰিচিত আছিল। তেওঁ ৪২খন বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰীক্ষাত অৱতীৰ্ণ হোৱাৰ পিছত ২০টা ডিগ্ৰী অৰ্জন কৰিছিল। তেওঁ এগৰাকী ৰাজনীতিবিদো আছিল, তেওঁ ২৬ বছৰ বয়সত দেশৰ আটাইতকৈ কমবয়সীয়া বিধায়ক হিচাপে নিৰ্বাচিত হৈছিল।

## জন্ম পৰিচয়
১৯৫৪ চনৰ ১৪ চেপ্টেম্বৰত ভাৰতৰ মহাৰাষ্ট্ৰৰ কাতোলত তেওঁৰ জন্ম হয়। তেওঁৰ পত্নীৰ নাম আছিল ৰাজশ্ৰী জিচকাৰ। তেওঁ দুই সন্তানৰ গৰাকী।

## শিক্ষা জীৱন
তেওঁৰ জীৱন আৰম্ভ হয় মেডিকেল ডাক্তৰৰ (MBBS আৰু MD নাগপুৰৰ পৰা) পৰা, তাৰ পিছত LLB কৰে লগতে আন্তঃৰ্জাতিক আইনতো স্নাতকোত্তৰ কৰে। বিজনেছ মেনেজমেণ্ট ডিপ্লোমা কৰাৰ লগতে তেওঁ MBA কৰে আৰু সাংবাদিকতা (B.Journ) কৰে। তেওঁ সংস্কৃতত ডি.লিট (Doctor of Literature) পাইছিল, ই বিশ্ববিদ্যালয়ৰ সৰ্বোচ্চ ডিগ্ৰী। তেওঁৰ প্ৰায়বোৰ ডিগ্ৰী ফাৰ্ষ্ট মেৰিটৰ সৈতে আছিল আৰু তেওঁ ডিগ্ৰীৰ সৈতে বহুকেইটা স্বৰ্ণপদকো লাভ কৰিছিল। ১৯৭৩ পৰা ১৯৯০ৰ ভিতৰত প্ৰতিটো শীত বা গ্ৰীষ্মত কালত তেওঁ ৪২খন বিশ্ববিদ্যালয়ত পৰীক্ষা দিছিল।

১৯৭৮ চনত তেওঁ ভাৰতীয় লোকসেৱা (Indian Civil Service) পৰীক্ষাত অংশগ্ৰহণ কৰিছিল আৰু আইপিএছ (Indian Police Service চমুকৈ IPS) ত নিৰ্বাচিত হৈছিল যদিও তেওঁ পদত্যাগ কৰিছিল। পুনৰ তেওঁ *ভাৰতীয় লোকসেৱা* (Indian Civil Service চমুকৈ ICS) পৰীক্ষাত অংশ লয় আৰু সফলতাৰে *আইএএছ* (Indian Administrative Services) -ত যোগ দিয়ে, যদিও তেওঁ চাৰি মাহৰ পিছত বিধানসভাৰ প্ৰাৰ্থীত্ব কৰাৰ মানসেৰে পদত্যাগ কৰে। ১৯৮০ চনত তেওঁ মহাৰাষ্ট্ৰ বিধানসভাত নিৰ্বাচিত হয়। বিধায়ক হোৱাৰ সময়ত তেওঁৰ বয়স আছিল মাত্ৰ ২৬ বছৰ, যিয়ে সেইসময়ৰ দেশৰ আটাইতকৈ কমবয়সীয়া বিধায়ক হিচাপে নিৰ্বাচিত হৈছিল আৰু পৰৱৰ্তীকালত তেওঁ একেসময়তে ১৪টা দপ্তৰৰ মন্ত্ৰী আছিল।

## অন্যান্য কৰ্মৰাজি
তেওঁৰ ভাৰতৰ অন্যতম বৃহৎ ব্যক্তিগত পুথিভঁৰালত ৫২ হাজাৰৰো অধিক গ্ৰন্থ সংৰক্ষণ কৰিছিল। ডা° জিচকাৰক *লিমকা বুক অফ ৰেকৰ্ডছ্‌*য়ে ভাৰতৰ সৰ্বাধিক শিক্ষিত ব্যক্তিৰ শিৰোনাম দিছে।

জিচকাৰ এগৰাকী একাধাৰে শিক্ষাবিদ, চিত্ৰশিল্পী, পেচাদাৰী ফটোগ্ৰাফাৰ আৰু মঞ্চ অভিনেতাও আছিল। তেওঁ মহাৰাষ্ট্ৰ বিধানসভা (১৯৮২-৮৫), মহাৰাষ্ট্ৰ বিধান পৰিষদ (১৯৮৬-৯২) ৰ সদস্য আছিল আৰু মহাৰাষ্ট্ৰ চৰকাৰৰ ৰাজ্যিক মন্ত্ৰীৰ দায়িত্ব পালন কৰিছিল। তেওঁ ভাৰতৰ ৰাজ্যসভাৰ সদস্য আছিল (১৯৯২-৯৮)। তেওঁ ১৯৯২ চনত নাগপুৰত *সন্দিপনি বিদ্যালয়* (Sàndipani school) প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল।

## মৃত্যু
তেওঁৰ ২০০৪ চনৰ ২ জুন তাৰিখে এক পথ দুৰ্ঘটনাত মৃত্যু হয়। মৃত্যুৰ সময়ত তেওঁৰ বয়স আছিল ৪৯ বছৰ।

## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:চিকিৎসাবিদ
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় প্ৰশাসনিক সেৱাৰ বিষয়া
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় ৰাজনীতিবিদ
ন'ম'ফ'বিয়া

**ন'ম'ফ'বিয়া** () হৈছে ম'বাইল ফোনৰ অবিহনে জীৱন কটাবলৈ ভয় কৰা বা অপাৰগ হোৱা পৰিস্থিতিক বুজাবলৈ ব্যৱহাৰ কৰা এটা ব্যংগাত্মক শব্দ। ইংৰাজী Nomophobia শব্দটো হৈছে "No-mobile-phone Phobia" ৰ সংক্ষিপ্ত ৰূপ। সাধাৰণতে সামাজিক মাধ্যমৰ প্ৰতি বা ম'বাইল ফোনৰ প্ৰতি আসক্তি বুজাবলৈ এই শব্দটোৰ ব্যৱহাৰ কৰা হয়। ইয়াৰ কোনো নিৰ্ধাৰিত মানসম্পন্ন সংজ্ঞা নাই।

## অৱলোকন
যদিও বৰ্তমানৰ Diagnostic and Statistical Manual of Mental Disorders, Fifth Edition (DSM-5) ত ন'ম'ফ'বিয়াৰ উল্লেখ নাই, DSM-IV ৰ সংজ্ঞামতে ন'ম'ফ'বিয়াক এক *নিৰ্দিষ্ট ফ'বিয়া* হিচাপে প্ৰস্তাৱিত কৰা হৈছিল। গৱেষক বিয়ান্সী আৰু ফিলিপ্স(২০০৫) ৰ মতে ম'বাইল ফোনৰ অতিৰিক্ত ব্যৱহাৰত কিছুমান মানসিক কাৰক জড়িত হৈ থাকে। ইয়াৰ ভিতৰত কোনো ব্যক্তিয়ে আত্মসন্মান লাঘৱ হোৱাৰ ভয়ত নিজকে আশ্বাস দিবলৈ ম'বাইল ফোনক অনুপযুক্তভাৱে ব্যৱহাৰ কৰে। বৰ্হিমুখী ব্যক্তিত্বৰ লোকসকলেও অতিৰিক্ত পৰিমাণে ম'বাইলৰ ব্যৱহাৰ কৰাটোও এই মানসিক কাৰকৰ ভিতৰত পৰে। কিছুমান মানসিক সমস্যা যেনে চ'ছিয়েল এন্‌জাইটি ডিজৰ্ডাৰ, পেনিক্ ডিজৰ্ডাৰ আদিও ন'ম'ফ'বিয়াৰ কাৰক হ'ব পাৰে।

UK Post Office য়ে ২০০৮ চনত ন'ম'ফ'বিয়া শব্দটোৰ প্ৰথম ব্যৱহাৰ কৰিছিল। UK Post Office য়ে UK ৰ এক গৱেষণাসংস্থা yougov ক এক গৱেষণাৰ দায়িত্ব দিছিল। এই সংস্থাটোৱে *ম'বাইলৰ ব্যৱহাৰকাৰীসকলে সন্মুখীন হোৱা মানসিক সমস্যা*ৰ সন্দৰ্ভত অধ্যয়ন কৰিছিল। এই অধ্যয়নৰ পৰা পোৱা গ'লযে ব্ৰিটেইনৰ ৫৩ % লোকে ম'বাইল ফোনৰ অবিহনে জীৱন কটাবলৈ ভয় কৰে বা চিন্তাক্লিষ্ট হয়। এই লোকসকলে তেওঁলোকৰ "ম'বাইল ফোন হেৰালে, ম'বাইল ফোনৰ বেটাৰী শেষ হ'লে বা ম'বাইলত নেটৱৰ্ক নাথাকিলে" অস্থিৰ হৈ পৰে। এই অধ্যয়নটোৱে ২১৬৩জন মানুহক সমীক্ষা কৰি পাইছিলযে ৫৮ % পুৰুষ আৰু ৪৮ % মহিলা এই ফ'বিয়াটোত আক্ৰান্ত। ইয়াৰোপৰি ৯ % লোকে তেওঁলোকৰ ম'বাইল ফোন অফ্ হৈ থাকিলে চিন্তাক্লিষ্ট হোৱা দেখা গৈছিল। সমীক্ষাটোৰ ৫৫% লোকে ব্যক্ত কৰিছিলযে পৰিয়াল আৰু বন্ধুৰ সৈতে সম্পৰ্ক হেৰুৱাই দিয়াৰ ভয়ত তেওঁলোকে ম'বাইল ফোনৰ অবিহনে জীৱন কটাবলৈ টান পায়।

দুজনৰ ভিতৰত এজন ন'ম'ফ'বিয়াত আক্ৰান্ত ব্যক্তিয়ে তেওঁলোকৰ ম'বাইল ফোন কেতিয়াও বন্ধ কৰি নথয়।

## গৱেষণাত পোৱা তথ্য
১৯৮৩ চনত বজাৰত ম'বাইল ফোন ওলোৱাৰ লগে লগে মানৱসমাজলৈ অভূতপূৰ্ব পৰিৱৰ্তন আহিল। প্ৰযুক্তিৰ পৰিবৰ্তনৰ লগে লগে দৈনন্দিন সমাজ ব্যৱস্থালৈও নানা ধৰণৰ প্ৰত্যাহ্বানৰ লগতে বিভিন্নধৰণৰ ফ'বিয়াৰো উৎপত্তি হ'বলৈ ধৰিলে।

Shambare, Rugimbana & Zhowa (২০১২) নামৰ গৱেষক কেইজনে ম'বাইল ফোনক একবিংশ শতিকাৰ আটাইতকৈ ডাঙৰ "ড্ৰাগবিহীন আসক্তি" বুলি অভিহিত কৰিছে। তেওঁলোকে উল্লেখ কৰিছেযে এজন কলেজীয়া ছাত্ৰই দৈনিক ন ঘণ্টা পৰ্যন্ত ম'বাইল ফোনৰ ব্যৱহাৰ কৰিব পাৰে। প্ৰযুক্তিৰ ওপৰত এনেধৰণৰ নিৰ্ভৰশীলতাই প্ৰযুক্তিক আধুনিক জীৱনৰ চালক হিচাপে পৰিগণিত কৰিছে। এনেধৰণৰ নিৰ্ভৰশীলতা "প্ৰযুক্তি পেৰাডক্স"ৰো উদাহৰণ–যি একেসময়তে স্বত্ৰন্ত আৰু দাস।

## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:ভয়
পীয়ূষ মিশ্ৰ

**পীয়ূষ মিশ্ৰ** () এগৰাকী ভাৰতীয় চলচ্চিত্ৰ আৰু থিয়েটাৰ অভিনেতা। তেওঁ গীতিকাৰ, কণ্ঠশিল্পী, সংগীত পৰিচালক আৰু চিত্ৰনাট্যকাৰ হিচাপেও সুপৰিচিত। তেওঁ ৰাষ্ট্ৰীয় নাট্য বিদ্যালয়, দিল্লীৰ ১৯৮৬ চনৰ এজন স্নাতক।

## জন্ম আৰু শৈশৱ
মিশ্ৰৰ জন্ম গোৱালিয়ৰ চহৰত হৈছিল। তেওঁৰ দেউতাকৰ নাম প্ৰতাপকুমাৰ শৰ্মা। মিশ্ৰই গোৱালিঅ'ৰ ৰ কাৰ্মেল কনভেণ্ট স্কুলত পঢ়া-শুনা কৰিছিল যদিও শৈক্ষিক বিষয়তকৈ গীত-কবিতা, পেইণ্টিং আৰু অভিনয়ৰ প্ৰতিহে তেওঁ ৰাপ বেছি আছিল। অষ্টম শ্ৰেণীত থাকোঁতে তেওঁ জীৱনৰ প্ৰথমটো কবিতা *জিন্দা হো হাঁ‌ তুম কয়ী শ্বক নেহী* (Yes you are alive; of this there is no doubt) লিখিছিল।

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় অভিনেতা
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় চলচ্চিত্ৰ সংগীতকাৰ
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় গীতিকাৰ
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় কণ্ঠশিল্পী
শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
নিশা আগৰৱাল

**নিশা আগৰৱাল** () এগৰাকী ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী যিয়ে তেলেগু, তামিল আৰু মালয়ালম চলচ্চিত্ৰত কাম কৰে। তেওঁ দক্ষিণ ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী কাজল আগৰৱালৰ সৰু ভনী।

## কৰ্মজীৱন
২০১০ চনৰ শেষৰ পিনে, কাজল আগৰৱালে ঘোষণা কৰিছিল যে, নিশা তেলেগু চলচ্চিত্ৰত অভিনয়ৰ বাবে পদাৰ্পণ কৰিব। তেওঁৰ প্ৰথম ৰোমাণ্টিক নাটকৰ চলচ্চিত্ৰ আছিল *[[:en:Yemaindi Ee Vela|য়েমৈন্দী ই ভেলা]]*, যিখন বক্স অফিচত সফল হৈছিল তেওঁ অভিনয়ৰ বাবে সমালোচকসকলোৰ দ্বাৰা প্ৰশংসিত হৈছিল। ইয়াৰ পিছত তেওঁৰ ছবি আছিল *[[:en:Solo (2011 film)|চলো]]*, যি ২০১১ চনৰ শেষৰপিনে মুক্তিলাভ কৰিছিল আৰু তাত তেওঁক এগৰাকী মেডিকেল কলেজৰ ছাত্ৰী হিচাপে দেখুৱাইছিল, ৰেডিফৰ এগৰাকী পৰ্যালোচকে লিখিছিল যে, "proves her acting talents in the second half, especially the climax".

তেওঁ তামিল চলচ্চিত্ৰত আত্মপ্ৰকাশ কৰিছিল 'য়েমৈন্দী ই ভেলা'ৰ ২০১২ চনৰ ৰিমেক ছবি 'ষ্টাম'ত। যিখন বক্স অফিচত সফল নহ’ল। ২০১৩ চনত তেওঁ 'সুকুমাৰুদু'ত আদি আৰু ভাবনা ৰূপাৰেলৰ বিপৰীতে “চাটপাটা গাঁৱৰ ছোৱালী” হিচাবে উপস্থিত হৈছিল। সেই বছৰ পিছত তেওঁ 'সাৰদাগা আম্মায়িতো' নামৰ এখন চলচ্চিত্ৰত অভিনয় কৰিছিল য’ত তেওঁক 'য়েমৈন্দী ই ভেলা'ৰ সহ-অভিনেতা বৰুণ সন্দেশৰ সৈতে পুনৰ দেখা গৈছিল। ২০১৪ চনত, তেওঁ 'ভাইয়া ভাইয়া' জৰিয়তে মালয়ালম চলচ্চিত্ৰ জগতত প্ৰৱেশ কৰিছিল, য’ত তেওঁ এগৰাকী প্ৰাক্তন মন্ত্ৰীৰ ছোৱালী এঞ্জেলৰ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছিল। তেওঁ আৰু এখন মালয়ালম চলচ্চিত্ৰ 'কাজিনচ্‌'ৰ বাবে সাক্ষৰ কৰিছিল।

## ব্যক্তিগত জীৱন
নিশা আগৰৱাল ২০১৩ চনৰ ২৮ ডিচেম্বৰত মুম্বাইৰ ব্যৱসায়ী *কৰণ ভেলেছা*ৰ সৈতে বিবাহপাশত আবদ্ধ হয়।
২০১৮ চনৰ ২৭ অক্টোবৰত তেওঁৰ পুত্ৰ ঈশান ভেলেছাৰ জন্ম হয়।

## চলচ্চিত্ৰপুঞ্জী

## তথ্যসূত্ৰ

## বাহ্যিক সংযোগ
* 

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী
দুলীয়াজান ক্লাব

**দুলীয়াজান ক্লাব** দুলীয়াজানৰ মাজমজিয়াত অৱস্থিত এটা অনুষ্ঠান। অইল ইণ্ডিয়া লিমিটেডত কৰ্মৰত কৰ্মচাৰীসকলে পেচাগত চিন্তাধাৰাৰ পৰা নিজকে নিলগাই ৰাখি মনোৰঞ্জনৰ বাবে আৰু তেখেতসকলৰ পৰিয়ালৰ সদস্যসকলৰ শাৰীৰিক, মানসিক আৰু বৌদ্ধিক বিকাশৰ হেতুকে এক উমৈহতীয়া অনুষ্ঠানৰ প্ৰয়োজন আছিল আৰু তাৰেই ফলশ্ৰুতিত দুলীয়াজান ক্লাবৰ জন্ম দিয়া হয়।

## ইতিহাস
১৯৬৩ চনৰ এটি শুভ দিনত এই ক্লাবৰ জন্ম হয়।

শ্ৰেণী:অনুষ্ঠান প্ৰতিষ্ঠান
শ্ৰেণী:ডিব্ৰুগড় জিলা
প্ৰকাশ ৰাজ

**প্ৰকাশ ৰাজ** (; জন্ম : ২৬ মাৰ্চ ১৯৬৫) এগৰাকী ভাৰতীয় চলচ্চিত্ৰ অভিনেতা, পৰিচালক, প্ৰযোজক, টেলিভিচন উপস্থাপক, কৰ্মী আৰু ৰাজনীতিবিদ, যিয়ে দক্ষিণ ভাৰতীয় চলচ্চিত্ৰ আৰু হিন্দী ভাষাৰ চলচ্চিত্ৰ জগতত অভিনয়ৰ বাবে পৰিচিত।

কন্নড় টেলিভিচন ইণ্ডাষ্ট্ৰি আৰু কন্নড় চলচ্চিত্ৰত কিছু বছৰ কাম কৰাৰ পিছত, তেওঁ কে. বালাচন্দ্ৰৰ 'ডিউ’ট' (১৯৯৪) ৰ জৰিয়তে তামিল চলচ্চিত্ৰত আত্মপ্ৰকাশ কৰিছিল আৰু তেতিয়াই তেওঁ তামিল চলচ্চিত্ৰ জগতত বাণিজ্যিকভাৱে সফল চলচ্চিত্ৰ তাৰকা লৈ পৰিগণিত হৈছিল। স্মৰণত তেওঁ তেওঁৰ প্ৰডাকচন কোম্পানীৰ নাম 'ডিউ’ট মুভিজ' ৰাখিছিল। প্ৰকাশে হিন্দী ভাষাৰ কেইখনমান চলচ্চিত্ৰতো কাম কৰিছিল।

মাতৃভাষা কান্নডা ভাষাৰ বাহিৰেও তামিল, তেলেগু, মালয়ালম, মাৰাঠি, হিন্দী আৰু ইংৰাজী ভাষাত তেওঁৰ সাবলীলতাই তেওঁক ভাৰতীয় চলচ্চিত্ৰৰ সৰ্বাধিক সন্ধানী অভিনেতাসকলোৰ মাজত স্থান দিছে।

তেওঁ বিভিন্ন চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছিল। অভিনেতা হিচাবে ১৯৯৮ চনত *মণি ৰত্নম*ৰ 'ইৰুভাৰ'ত শ্ৰেষ্ঠ সহ অভিনেতাৰ বাবে *ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা* লাভ কৰিছিল, ১৯৯৮ চনত *কৃষ্ণ বংশী* পৰিচালিত তেলেগু চলচ্চিত্ৰ 'অন্তপুৰম'ৰ বাবে *ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা* লাভ কৰিছিল আৰু *প্ৰিয়দৰ্শন* পৰিচালিত তামিল চলচ্চিত্ৰ 'কাঞ্চিভৰাম'ৰ ভূমিকাত অভিনয়ৰ বাবে ২০০৭ চনত *শ্ৰেষ্ঠ অভিনেতাৰ বাবে ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা* লাভ কৰিছিল।

## ব্যক্তিগত জীৱন
প্ৰকাশ ৰাজৰ ১৯৬৫ চনৰ ২৬ মাৰ্চ তাৰিখে বাংগালুৰুত জন্ম হৈছিল তেওঁৰ পিতৃ তুলু আৰু মাতৃ কন্নড় আছিল।

তেওঁৰ ভাতৃ *প্ৰসাদ ৰাজ*ও এগৰাকী অভিনেতা। তেওঁ চেণ্ট জোচেফচ্‌ ইণ্ডিয়ান হাই স্কুলৰ পৰা স্কুল শিক্ষা শেষ কৰি তেওঁ বাংগালুৰুৰ *চেণ্ট জোচেফ কলেজ অফ কমাৰ্চ*ত পঢ়িবলৈ লয়। বিশিষ্ট তামিল চলচ্চিত্ৰ পৰিচালক কে. বালচন্দ্ৰৰ পৰামৰ্শত প্ৰকাশ ৰাজে তেওঁৰ নাম পৰিৱৰ্তন কৰি ‘ৰাজ’ কৰিছিল; যদিও তেওঁক নিজ ৰাজ্য, কৰ্ণাটকত প্ৰকাশ ৰায় বুলিয়ে অভিহিত কৰা হয়। 

১৯৯৪ চনত প্ৰকাশ ৰাজ অভিনেত্ৰী ললিতা কুমাৰীৰ সৈতে বিবাহপাশত আবদ্ধ হয়। সিহঁতৰ দুজনী কন্যা, মেঘনা আৰু পূজা আৰু পুত্ৰ সন্তানটোৰ নাম সিধু। ২০০৯ চনত এই দম্পতীৰ বিবাহবিচ্ছেদ হৈছিল। তেওঁ ২০১০ চনৰ ২৪ আগষ্টত কৰিঅ’গ্ৰাফাৰ পোনী বৰ্মাক বিয়া কৰাইছিল। সিহঁতৰ সন্তানটোৰ নাম *বেদান্ত*।

প্ৰকাশ ৰাজ দাবি কৰিছিল যে, তেওঁ এগৰাকী নাস্তিক।

## চলচ্চিত্ৰপুঞ্জী
### অভিনেতা হিচাপে
#### ১৯৮০-১৯৮৯

#### ১৯৯০–১৯৯৯

#### ২০০০–২০০৯

#### ২০১০-২০১৯

#### ২০২০&nbsp; – বৰ্তমান

### পৰিচালক আৰু প্ৰযোজক হিচাপে

## তথ্য সংগ্ৰহ

## বাহ্যিক সংযোগ

* 

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় অভিনেতা
শ্ৰেণী:শ্ৰেষ্ঠ অভিনেতাৰ ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা বিজয়ী
শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:নাস্তিকতাবাদী
ভদীয়া নাম

**ভদীয়া নাম**ক **ভাদ মাহৰ নাম** বুলিও কোৱা হয়। ভাদ মাহ অসমৰ বৈষ্ণৱ সমাজৰ বাবে অসমীয়া বাৰমাহৰ এটি পবিত্ৰ মাহ। এই ভাদ মাহতে ভগৱান কৃষ্ণৰ জন্ম হৈছিল বুলি ধাৰণা কৰা হয়। মহাপুৰুষ শংকৰদেৱ আৰু মাধৱদেৱৰ জন্মও এই ভাদমাহতে হৈছিল। সেইবাবে ভাদ মাহক অসমীয়া সমাজে এক পৱিত্ৰ মাহ হিচাপে গণ্য কৰি আহিছে। অসমীয়া মানুহৰ ঘৰে ঘৰে, গাঁৱৰ গোসাঁই ঘৰ, নামঘৰ আদিত আয়তী-নামতীসকলে পৱিত্ৰ অন্তৰেৰে শৰাই নৈৱেদ্য আগবঢ়াই ভগৱানৰ নাম-কীৰ্তন কৰে। গাঁৱৰ নামঘৰ, গোঁসাই ঘৰত ভাদ মাহৰ নাম বুলিলে বিশেষ গুৰুত্ব আছে। এই সময়চোৱাত প্ৰায়সকল লোক খেতি-বাতিৰ কামৰপৰা আজৰি লাভ কৰে বাবে পুৱা গধূলি নামঘৰত সমৱেত হৈ ধৰ্মীয় আৰু সামাজিক ঐক্যৰ পৰিচয় দিয়ে। সত্ৰসমূহতো প্ৰতিদিনে চলা চৈধ্য প্ৰসংগ বা চাৰি প্ৰসংগৰ উপৰিও ভাদ মাহৰ নাম বুলি বিশেষ তৎপৰতা পৰিলক্ষিত হয়। নামঘৰসমূহত কেতিয়াবা সমূহীয়াভাৱে নাইবা কেতিয়াবা ব্যক্তিগতভাৱে শৰাই আগবঢ়ায়। অৱশ্যে প্ৰতিদিনে মাহ-প্ৰসাদৰ শৰাই নাথাকিলে হয়। ভাদ মাহৰ আটাই কেইদিন দুপৰীয়া আৰু গধূলি গাঁৱৰ নামঘৰবোৰত নাম-প্ৰসংগ চলে। ডেকাসকলে নাম ৰাতি লোৱাৰ বিপৰীতে মহিলাসকলে আবেলিৰ ভাগত সমৱেত হৈ নাম লয়। নামতীসকলে শৰাই আগবঢ়াই ভগৱান কৃষ্ণৰ স্তুতিসূচক নাম গায়। যোৰহাট জিলাৰ ঢেকীয়াখোৱা বৰ নামঘৰ, গোলাঘাট জিলাৰ আঠখেলীয়া বৰনামঘৰ আদিত ভাদ মাহত অগণন ভক্তৰ সমাগম পৰিলক্ষিত হয়। ভাদ মাহৰ নামৰ গুৰুত্ব উজনি অসমৰ তুলনাত নামনি অসমত কমকৈ পৰিলক্ষিত হয়। কামৰূপ অঞ্চলত মহিলাসকলে কাতি মাহতহে নাম গোৱাৰ পৰম্পৰা আছে।

শ্ৰেণী:অসমৰ উৎসৱসমূহ
শ্ৰেণী:নৱবৈষ্ণৱ ধৰ্ম
প্ৰশান্ত ৰাজগুৰু

**প্ৰশান্ত ৰাজগুৰু** হৈছে অসমৰ এগৰাকী জ্যেষ্ঠ সাংবাদিক আৰু লেখক। দীৰ্ঘকাল সাংবাদিকতাৰে সৈতে জড়িত ৰাজগুৰু বৰ্তমান প্ৰাগ নিউজ চেনেলৰ মুখ্য সম্পাদকৰূপে কৰ্মৰত। পূৰ্বতে তেওঁ আমাৰ অসম কাকতৰ সম্পাদক হিচাপেও কাৰ্য্যনিৰ্বাহ কৰিছিল।

## প্ৰকাশিত গ্ৰন্থ
*সাগৰ হেৰোৱাৰ দুখ

## বঁটা
প্ৰশান্ত ৰাজগুৰুলৈ গুৱাহাটী প্ৰেছ ক্লাবে ২০২২ চনৰ পৰাগ কুমাৰ দাস সাংবাদিকতা বঁটা আগবঢ়ায়। পৰাগ কুমাৰ দাসৰ ২৬তম মৃত্যু বাৰ্ষিকীত তেওঁক এই বঁটা প্ৰদান কৰে।

## তথ্য উৎস

শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:অসমৰ সংবাদ মাধ্যমৰ সৈতে জড়িত ব্যক্তি
ক (ইণ্ডিক)

**ক** ইণ্ডিক ব্যঞ্জনবৰ্ণ মালাৰ প্ৰথম আখৰ। ব্যঞ্জনবৰ্ণৰ উচ্চাৰণত হাঁওফাঁওৰ পৰা ওলাই অহা বায়ু মুখৰ ভিতৰত ক'ৰবাত অকণমান হ’লেও বাধাপ্ৰাপ্ত হয়; স্বৰতন্ত্ৰী সঞ্চালিত হ'বও পাৰে বা নহ'বও পাৰে। 'ক'ও এটি ব্যঞ্জন বৰ্ণ, সেয়ে 'ক' উচ্চাৰণ কৰোঁতেও বায়ু মুখৰ ভিতৰত বাধাপ্ৰাপ্ত হয়।

## গণিত ক (क)
### আৰ্যভট্টৰ ব্যবহাৰ
*क  = ১ (१)
*कि  = ১০০ (१००)
*कु  = ১০,০০০ (१० ०००)
*कृ  = ১,০০০,০০০ (१० ०० ०००)
*कॢ  = ১ (१०८)
*के  = ১ (१०१०)
*कै  = ১ (१०१२)
*को  = ১ (१०१४)
*कौ  = ১ (१०१६)

## তথ্যসংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:বৰ্ণমালা
প্ৰতিদেহ

**প্ৰতিদেহ**, **প্ৰতিৰক্ষী** বা **এণ্টিবডি**  হ'ল দেহে বহিৰাগত পদাৰ্থৰ বা প্ৰতিৰক্ষা-উদ্দীপকৰ (প্ৰতিজন) উপস্থিতিৰ প্ৰত্যুত্তৰ হিচাপে দেহৰ প্ৰতিৰক্ষা তন্ত্ৰৰ দ্বাৰা উৎপন্ন এক প্ৰকাৰৰৰ প্ৰতিৰক্ষামূলক প্ৰ'টিন জাতীয় পদাৰ্থ। প্ৰতিৰক্ষিকাবোৰ প্ৰতিৰক্ষা-উদ্দীপকবোৰক নিষ্ক্ৰিয় কৰে আৰু সিহঁতৰ ৱাই-আকৃতিৰ বাহুদ্বয়ৰ অগ্ৰপ্ৰান্তবোৰৰ মাধ্যমেদি আবদ্ধ কৰি সিহঁতক দেহ পৰা বিতাড়ন কৰাৰ চেষ্টা কৰে। দেহ বহু ধৰণৰ পদাৰ্থক প্ৰতিৰক্ষা-উদ্দীপক হিচাপে গণ্য কৰিব পাৰে, যেনে ৰোগ সংক্ৰামণকাৰী বীজাণু (ভাইৰাছ আৰু বেক্টেৰিয়া), বিষাক্ত পদাৰ্থ যেনে কীটপতঙ্গৰ বিষ, বহিৰাগত প্ৰ'টিন, ইত্যাদি। লক্ষ লক্ষ প্ৰকাৰৰ প্ৰতিৰক্ষী আছে। ইহঁত দেহৰ লসিকা কোষ নামৰ এক ধৰণৰ কোষত স্বাভাবিকভাবে উৎপন্ন হয়। প্ৰতিৰক্ষীবোৰ দেহৰ প্ৰতিৰক্ষাতন্ত্ৰৰ এক গুৰুত্বপূৰ্ণ অংশ। সকলো মেৰুদণ্ডী প্ৰাণীৰ তেজৰ গামা গ্লোবিউলিন (গামা গুটিকা) অংশত প্ৰতিৰক্ষীবোৰ পোৱা যায়।
## উৎপাদন
যেতিয়া দেহত কোনো বহিৰাগত পদাৰ্থ বা প্ৰতিৰক্ষা-উদ্দীপক বা প্ৰতিজন প্ৰবেশ কৰে, দেহৰ প্ৰতিৰক্ষাতন্ত্ৰই পদাৰ্থটোক বহিৰাগত হিচাপে চিনাক্ত কৰে। ইয়াৰ কাৰণ হৈছে প্ৰতিজনৰ পৃষ্ঠতলীয় অণুবোৰ দেহৰ অণুতকৈ ভিন্ন হয়। সাধাৰণতে বেক্টেৰিয়া আৰু ভাইৰাছৰ প্ৰটিন উপাদানবোৰে প্ৰতিজনৰ ভূমিকা পালন কৰে। এই প্ৰতিজনবোৰ দেহত ৰোগ সংক্ৰমণৰ সময়ত প্ৰৱেশ কৰে নাইবা ছিটা প্ৰদানৰ সময়ত উদ্দেশ্যমূলকভাবে দেহত প্ৰবেশ কৰোৱা হয়, যাতে প্ৰতিদেহ উৎপাদন প্ৰক্ৰিয়াটো উদ্দীপ্ত হয়।

দেহৰ এই অবৈধ অনুপ্ৰবেশকাৰীবোৰক ধ্বংস কৰাৰ বাবে দেহৰ প্ৰতিৰক্ষাতন্ত্ৰই কিছুমান পদ্ধতিৰ সহায়তা গ্ৰহণ কৰে। ইয়াৰ ভিতৰত সকলোতকৈ গুৰুত্বপূৰ্ণ এটা প্ৰক্ৰিয়া হল প্ৰতিদেহ বা প্ৰতিৰক্ষী সংশ্লেষণ বা উৎপাদন। তেজৰ “বি” লসিকাকোষ (বি লিম্ফোছাইট) নামৰ এক বিশেষ ধৰণৰ শ্বেত ৰক্তকণিকাই এই প্ৰতিদেহবোৰ উৎপাদন কৰে। এইবোৰক বি-কোষ বুলিও কোৱা হয়। যেতিয়া কোনো প্ৰতিজন বি-কোষৰ পৃষ্ঠৰ সৈতে আবদ্ধ হয়, তেতিয়া বি-কোষ উদ্দীপ্ত হৈ পৰিপক্বতা লাভ কৰে আৰু কিছুমান অভিন্নৰূপী কোষলৈ বিভক্ত হয়, এইবোৰক "ক্লন" বোলা হয়। এই পৰিপক্ব বি-কোষবোৰৰ পৰা তেজ আৰু লসিকাতন্ত্ৰত লাখ লাখ প্ৰতিদেহ ক্ষৰিত হয়।

প্ৰতিদেহ উৎপাদন প্ৰক্ৰিয়া এবাৰ আৰম্ভ হলে সকলো প্ৰতিজন অণু দেহৰ পৰা বিতাড়িত নোহোৱালৈকে অব্যাহত থাকে। ইয়াৰ পিছতো কেইবা মাহলৈকে ৰক্ত প্ৰৱাহত প্ৰতিদেহ বিদ্যমান থাকে আৰু সেই নিৰ্দিষ্ট প্ৰতিজনৰ বিৰুদ্ধে দেহক দীৰ্ঘস্থায়ী অসংক্ৰাম্যতা প্ৰদান কৰে।

## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:জীৱবিজ্ঞান
ন হন্যতে

**ন হন্যতে** মৈত্ৰেয়ী দেৱীয়ে লিখা ১৯৭৪ চনত প্ৰকাশিত এখন আত্মজীৱনীমূলক উপন্যাস। এই উপন্যাসৰ বাবেই লেখিকাই ১৯৭৬ চনত সাহিত্য অকাডেমি বঁটা লাভ কৰে। ৰোমানীয় দাৰ্শনিক মিৰ্চা এলিয়েডে লিখা তেওঁলোকৰ সম্পৰ্ক ভিত্তিক উপন্যাস লা নুই বেঙ্গলীৰ প্ৰতিক্ৰিয়া স্বৰূপে এই উপন্যাসত মৈত্ৰেয়ী দেৱীয়ে নিজৰ বিবৃতি তুলি ধৰিছে। ১৯৭৩ চনৰ ছেপ্টেম্বৰ মাহত এই উপন্যাসখন লিখা হয়।

১৯৩০ চনত কলকাতাত মৈত্ৰেয়ী দেৱীৰ পিতৃ, অধ্যাপক সুৰেন্দ্ৰনাথ দাশগুপ্তৰ ওচৰলৈ পঢ়িবলৈ আহে ৰোমানীয় মিৰ্চা এলিয়েড। মৈত্ৰেয়ী দেৱীৰ তেতিয়া বয়স ১৬ বছৰ। জীয়ৰীৰ বুদ্ধিমত্তাত গৰ্বিত মৈত্ৰেয়ী দেৱীৰ পিতৃয়ে সেই সময়ত তেওঁক সংস্কাৰমুক্ত শিক্ষাৰ পৰিবেশত ডাঙৰ-দীঘল কৰিছিল। নিজৰ প্ৰিয় ছাত্ৰ মিৰ্চা এলিয়েডৰ লগত জীয়ৰীক অধ্যয়ন কৰিবলৈকো উৎসাহিত কৰিছিল তেওঁ। মৈত্ৰেয়ী দেৱীৰ কথামতে তেওঁ আৰু মিৰ্চা এলিয়েড যেন তেওঁৰ পিতৃৰ যাদুঘৰৰ দুই প্ৰিয় নমুনা আছিল। ইয়াৰ মাজতেই মিৰ্চা আৰু মৈত্ৰেয়ী দুয়ো ইজনে সিজনৰ ঘনিষ্ঠ হৈ উঠে। তেওঁলোকৰ গোপন ভালপোৱা সম্পৰ্কে অৱগত হোৱাৰ পাছতে মৈত্ৰেয়ী দেৱীৰ পিতৃয়ে মিৰ্চাক তেওঁলোকৰ ঘৰ এৰি গুচি যাবলৈ কয়।

তেওঁলোকৰ সম্পৰ্কৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি ৰোমানিয়ান লেখক মিৰ্চাৰ উপন্যাস মৈত্ৰেয়ী প্ৰকাশিত হয় ১৯৩৩ চনত। ১৯৫০ চনত লা নুই বেঙ্গলী নামেৰে ফৰাচী ভাষাত অনুবাদ হোৱাৰ পাছতেই কিতাপখনে চূড়ান্ত সাফল্য অৰ্জন কৰে। ১৯৩৮-৩৯ চনত অধ্যাপক দাশগুপ্তই ইউৰোপ ভ্ৰমণ কৰিবলৈ গৈ কিতাপখনৰ বিষয়ে জানিব পাৰে আৰু দেশলৈ উভতি আহি জীয়ৰীক জনায়। ১৯৫৩ চনত ইউৰোপৰ ভ্ৰমণকালত মৈত্ৰেয়ী দেৱীৰ নাম শুনি কিছু ৰোমানিয়ানে জনায় যে তেওঁলোকে তেওঁৰ সম্বন্ধে কিতাপত পঢ়িছে। কিন্তু তেতিয়াও কিতাপখনৰ বিষয়বস্তুক লৈ তেওঁৰ কোনো ধাৰণা নাছিল। ১৯৭২ চনত এলিয়েডৰ ঘনিষ্ঠ বন্ধু চেৰ্গেই কলকাতাত থকা কালত তেওঁৰ পৰাই মৈত্ৰেয়ী দেৱীয়ে জানিব পাৰে যে কিতাপত মিৰ্চাই তেওঁলোকৰ শাৰীৰিক সম্পৰ্কক লৈয়ে লিখিছে। এজন বন্ধুৰ সহায়ত ফৰাচীৰ পৰা অনুবাদ কৰি মৈত্ৰেয়ী দেৱীয়ে কিতাপখন পঢ়ে আৰু পঢ়ি গভীৰভাৱে মৰ্মাহত হয়। ন হন্যতে লেখাৰ মাধ্যমেৰে মৈত্ৰেয়ী দেৱীয়ে মিৰ্চা এলিয়েডৰ কল্পনাপ্ৰসূত লেখাৰ বিৰোধিতা কৰি জীৱনৰ সেই অধ্যায় সম্বন্ধে নিজৰ বক্তব্য তুলি ধৰিছে।

১৯৭৩ চনত চিকাগো বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা মৈত্ৰেয়ী দেৱীক আমন্ত্ৰণ জনোৱা হয় ৰবীন্দ্ৰনাথ ঠাকুৰৰ বিষয়ে বক্তৃতা দিবলৈ। তেওঁ সেই সময়ত নজনাকৈয়ে মিৰ্চা এলিয়েডৰ (যি তেতিয়া সেই বিশ্ববিদ্যালয়ৰ অধ্যাপক আছিল) দপ্তৰত হাজিৰ হয়গৈ। যি দুমাহ মৈত্ৰেয়ী দেৱী তাত আছিল, তাৰ মাজত দুয়োজনৰে একাধিকবাৰ দেখাদেখি হয়। কিতাপত মিৰ্চাই তেওঁলোকৰ শাৰীৰিক সম্পৰ্কক লৈ যি মিথ্যাচাৰণ কৰিছে তাৰ কাৰণ জানিব বিচাৰে তেওঁ। মিৰ্চাই কথা দিয়ে মৈত্ৰেয়ী দেৱীৰ জীৱিতকালত তেওঁৰ কিতাপৰ ইংৰাজী অনুবাদ প্ৰকাশিত নহয় বুলি। ১৯৯০ চনত তেওঁৰ মৃত্যুৰ চাৰি বছৰৰ পাছত, ১৯৯৪ চনত ইউনিভাৰ্চিতি অফ্ চিকাগোৰ প্ৰেছৰ পৰা কিতাপখন নুই বেঙ্গলী বেঙ্গল নাইট্‌চ‌ নামেৰে ইংৰাজীত প্ৰকাশিত হয়।

মিৰ্চা এলিয়েডৰ লা নুই বেঙ্গলীৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি ১৯৮৮ চনত নিকোলাচ ক্ল’জ পৰিচালিত দ্যা বেঙ্গলী নাইট চলচ্চিত্ৰত হিউজ গ্ৰাণ্ট আৰু সুপ্ৰিয়া পাঠকে যথাক্ৰমে মিৰ্চা এলিয়েড আৰু মৈত্ৰেয়ী দেৱীৰ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰে।

সঞ্জয় লীলা ভাঞ্চালীৰ দ্বাৰা পৰিচালিত আৰু চলমান খান, ঐশ্বৰ্য ৰায় তথা অজয় দেৱগন অভিনীত ১৯৯৯ চনত মুক্তিপ্ৰাপ্ত হিন্দীভাষী চলচ্চিত্ৰ হাম দিল দে চুকে সনম ন হন্যতেৰ দ্বাৰা আংশিকভাৱে অনুপ্ৰাণিত। যদিও চলচ্চিত্ৰখনত ইয়াৰ ঋণ স্বীকাৰ কৰা হোৱা নাই। ইয়াত ঐশ্বৰ্য ৰায়ে মৈত্ৰেয়ী দেৱীৰ আৰু চলন্ত খানে মিৰ্চা এলিয়েডৰ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰে।

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:বঙালী গ্ৰন্থ
শ্ৰেণী:জীৱনভিত্তিক উপন্যাস
প্ৰফুল্ল ৰাজগুৰু

**প্ৰফুল্ল ৰাজগুৰু** আছিল অসমৰ এগৰাকী শিক্ষাবিদ, সাংবাদিক আৰু লেখক। ১৯৯৭ চনত যোৰহাটৰ দেৱীচৰণ বৰুৱা ছাত্ৰী মহাবিদ্যালয়ৰ ইংৰাজী বিভাগৰ মূৰব্বী হিচাপে অৱসৰ লোৱা ৰাজগুৰুৱে আমাৰ অসম কাকতৰ আৱাসিক সম্পাদকৰূপে ২০০০ চনলৈকে কাৰ্যনিবাহকৰিছিল।
## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:অসমৰ সংবাদ মাধ্যমৰ সৈতে জড়িত ব্যক্তি
গুৱাহাটী-উত্তৰ গুৱাহাটী সংযোগী ৰোপৱে’

**গুৱাহাটী-উত্তৰ গুৱাহাটী সংযোগী ৰোপৱে’**ই গুৱাহাটী মহানগৰীৰ কাছাৰীৰ পৰা ব্ৰহ্মপুত্ৰৰ ওপৰেৰে উত্তৰ গুৱাহাটীক সংযোগ কৰিছে। ইয়াৰ দৈৰ্ঘ্য হৈছে ২ কিলোমিটাৰ। গুৱাহাটীৰ পৰা উত্তৰ গুৱাহাটীলৈ পাৰাপাৰ হ’বলৈ প্ৰয়োজন হ’ব ৭ মিনিট। এইটো ভাৰতৰ আটাইতকৈ দীঘল নদী ৰোপৱে’ বুলি স্বীকৃত হৈছে। ইয়াত এবাৰত ৩২ জনকৈ যাত্ৰীয়ে যাত্ৰা কৰিব পাৰিব। যাত্ৰীৰ নিৰাপত্তাৰ বাবে সকলো ব্যৱস্থা থকা এই প্ৰকল্পটো সম্পূৰ্ণ কৰি তুলিছে নিৰ্মাণকাৰী প্ৰতিষ্ঠান Samir Damodar Rope way Pvt. Ltd.–এ। ব্ৰহ্মপুত্ৰৰ মাজত চাৰিটাকৈ টাৱাৰৰ জৰিয়তে উত্তৰ গুৱাহাটীলৈ সংযোগ হৈছে এই ৰোপৱে’। এই প্ৰকল্পটোত মুঠ ব্যয় হৈছে ৫৬ কোটি টকা। এই ৰোপৱে’ৰ চোৱাচিতাৰ দায়িত্বত থাকিব নিৰ্মাণকাৰী প্ৰতিষ্ঠানটো। এই ৰজ্জু পথৰ তত্ত্বাৱধানত আছে জি এম ডি এৰ (GMDA)। প্ৰকল্পটো হাতত লোৱা হৈছিল ২০০৯ চনত। কাম আৰম্ভ হয় ২০১১ চনত। কিন্তু পৰিবেশ আৰু আইনি জটিলতা তথা প্ৰযুক্তিগত সমস্যাৰ বাবে কাম-কাজ থমকি ৰৈছিল। পুনৰ কাম-কাজ আৰম্ভ হয় ২০১৭ চনৰপৰা। বিগত বৰ্ষৰ ডিছেম্বব মাহত এই ৰজ্জুপথৰ নিৰ্মাণ সমাপ্ত হৈছিল। ২০২০ চনৰ ২৪ আগষ্টত ইয়াক ৰাইজৰ বাবে মুকলি কৰা হয়। সম্প্ৰতি পুৱা ৮ বজাৰ পৰা বিয়লি ৬ বজালৈ এই সেৱা মুকলি থাকিব। এবাৰত পাৰ হ’বলৈ ব্যয় কৰিব লাগিব ৬০ টকা। তাৰ বিপৰীতে অহা যোৱা কৰিলে যাত্ৰীয়ে ভৰিব লাগিব ১০০ টকা।

## দলংখনৰ বিষয়ে তথ্য
* সংযোগ সাধন: গুৱাহাটী-উত্তৰ গুৱাহাটী
* প্ৰকল্পৰ আৰম্ভণি: ২০০৯
* কাম আৰম্ভ: ২০১১
* কাম সমাপ্তি: ডিছেম্বৰ ২০১৯
* উদ্বোধন: ২৪ আগষ্ট ২০২০
* মুঠ ব্যয়: ৫৬ কোটি টকা
* নিৰ্মাণকাৰী প্ৰতিষ্ঠান: Samir Damodar Rope way Pvt. Ltd.

## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:স্থাপত্য
শ্ৰেণী:গুৱাহাটী
শ্ৰেণী:অসমৰ পৰিবহণ
দীপক কুমাৰ দাস

**দীপক কুমাৰ দাস** () হৈছে এগৰাকী অসমীয়া বিজ্ঞানী৷ তেখেত ভাৰতীয় মহাকাশ গৱেষণা সংস্থা,ISRO ৰ অন্তৰ্গত মহাকাশ প্ৰয়োগ কেন্দ্ৰৰ বৰ্তমানৰ অধ্যক্ষ৷ মহাকাশযান আৰু আনুষংগিক প্ৰযুক্তিৰ ক্ষেত্ৰখনলৈ আগবঢ়োৱা অৱদানৰ বাবে তেখেতে ২০১০ চনত ISRO-ASI বঁটা লাভ কৰিছিল৷ ২০২০ চনত তেখেত "পৃথিৱী নিৰীক্ষণ কৃত্ৰিম উপগ্ৰহ সমিতি"ৰ সভাপতি হিচাপে নিৰ্বাচিত হয়৷ ইছ'ৰ' চন্দ্ৰ অভিযান চন্দ্ৰযান প্ৰকল্পতো দীপক কুমাৰ দাস জড়িত আছিল৷ 

## প্ৰাৰম্ভিক জীৱন আৰু শিক্ষা
দীপক কুমাৰ দাসৰ জন্ম হৈছিল অসমৰ শুৱালকুছিত৷ তেখেতে কটন কলেজৰ পৰা ১৯৭৬-৭৮ৰ সময়ছোৱাত শিক্ষাগ্ৰহণ কৰিছিল আৰু বেনাৰস হিন্দু বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা তথ্য প্ৰযুক্তিবিদ্যা বিভাগত স্নাতক ডিগ্ৰী অৰ্জন কৰিছিল৷ 

## কৰ্মজীৱন
ইছৰ'ৰ *মহাকাশ প্ৰয়োগ কেন্দ্ৰ*তেই দীপক কুমাৰ দাসে ১৯৮৩ চনত কৰ্মজীৱনৰ পাতনি মেলে৷ তেওঁৰ বিচৰণক্ষেত্ৰ আছিল যোগাযোগ আৰু নেভিগেশ্যন ছেটেলাইটৰ প্ৰযুক্তি৷ আহমেদাবাদৰ বোপাল চৌহদত এটা অত্যাধুনিক ATI ব্যৱস্থা নিৰ্মাণ কৰাত তেওঁ গুৰুত্বপূৰ্ণ বৰঙণি আগবঢ়ায়৷ দীপক কুমাৰ দাস আহমেদাবাদস্থিত মহাকাশ প্ৰয়োগ কেন্দ্ৰ (SAC)ৰ এগৰাকী বিশিষ্ট বিজ্ঞানী আৰু কেন্দ্ৰটোৰ অধ্যক্ষ৷ এই কেন্দ্ৰটো মহাকাশযানৰ বিভিন্ন যন্ত্ৰ-যন্ত্ৰাংশৰ বিকাশ আৰু নিৰ্মাণৰ লগত জড়িত৷ ভাৰতীয় মহাকাশ গৱেষণা সংস্থাৰ প্ৰায় ত্ৰিশটাতকৈও অধিক অভিযানৰ বাবে এই কেন্দ্ৰটোৱে দীপক দাসৰ নেতৃত্বৰ কমিউনিকেশন আৰু নেভিগেশন পে'লোড নিৰ্মাণ কৰিছে৷ সহযোগী প্ৰগ্ৰেম পৰিচালক হিচাপে তেখেতে কেইবাটাও প্ৰকল্পত সহযোগিতা আগবঢ়াইছিল৷ সাতটা নেভিগেছন পে'লোডৰে সমৃদ্ধ নেভিক নক্ষত্ৰমণ্ডল (বা আগতে আইআৰএনএনএছ (IRNSS) বুলি জনাজাত হোৱা) নক্ষত্ৰমণ্ডলৰ নিৰ্মাণ আৰু সেইবোৰক কাৰ্যক্ষম কৰি তোলাৰ আঁৰতো তেখেতে মূল্যৱান বৰঙণি আগবঢ়াইছিল৷ GSAT-11 আৰু GSAT-19ৰ উচ্চ থ্ৰ'পুট কৃত্ৰিম উপগ্ৰহ নিৰ্মাণত তেখেতে ওতপ্ৰোতভাৱে জড়িত আছিল৷ তেখেতৰ নেতৃত্বত বহুকেইটা SATCOM আৰু নেভিগেশন প্ৰযুক্তিৰ বিকাশ সাধন হৈছে৷ ২০১৬ চনৰ  মে' মাহৰ পৰা ২০১৮ চনৰ জুনলৈকে তেখেতে সহযোগী অধ্যক্ষ হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰে৷ ২০১৮ চনৰ জুলাই মাহত তেখেতে কেন্দ্ৰটোৰ অধ্যক্ষৰ পদত অধিষ্ঠিত হয়৷  চন্দ্ৰযান-২ অভিযানতো তেখেত জড়িত আছিল৷ 

## স্বীকৃতি আৰু সন্মান
* ২০১০ চনত ইছৰ'-এছআই বঁটা, মহাকাশযান আৰু আনুষংগিক প্ৰযুক্তিলৈ আগবঢ়োৱাৰ অৱদানৰ বাবে৷
* ২০১০ চনত ইছৰ' মেধা বঁটা
* ২০১৫ চনত ইছৰ' পাৰদৰ্শিতা উৎকৃষ্টতা বঁটা
* আন্তৰ্জাতিক মহাকাশবিজ্ঞান একাডেমীৰ (IAA) সংশ্লিষ্ট সদস্য
* আন্তৰ্জাতিক নভোচাৰী সংঘৰ মহাকাশ যোগাযোগ আৰু নেভিগেছন সমিতিৰ (SCAN) সদস্য
* ২০২০ চনত *পৃথিৱী নিৰীক্ষণ কৃত্ৰিম উপগ্ৰহ সমিতি*ৰ সভাপতি৷ 

## তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী: বিজ্ঞানী
শ্ৰেণী: অসমীয়া বিজ্ঞানী
শ্ৰেণী: জীৱিত ব্যক্তি
দোস্ত হবিবুৰ ৰহমান

**দোস্ত হবিবুৰ ৰহমান** (, ১৯৩৯-১৯৬৯) অসম তথা ভাৰতৰ এগৰাকী গীতিকাৰ, গায়ক আৰু অভিনেতা আছিল। মাত্ৰ ত্ৰিশ বছৰ বয়সতে মৃত্যু হোৱা দোস্ত হবিবুৰ ৰহমান এগৰাকী পেৰ'ডি গায়ক হিচাপে অতি জনপ্ৰিয় আৰু প্ৰখ্যাত আছিল।

## জন্ম আৰু পৰিয়াল
গুৱাহাটীৰ কুমাৰপাৰা অঞ্চলত জন্মগ্ৰহণ কৰা হবিবুৰ ৰহমানৰ নিচেই শৈশৱতে পিতৃ-মাতৃৰ বিয়োগ ঘটিছিল। তেখেত বাইদেৱেক আৰু মাহীয়েকৰ তত্ত্বাৱধানত ডাঙৰ-দীঘল হৈছিল। 

## কৰ্মজীৱন
### সংগীত জীৱন
ছাত্ৰাৱস্থাতে দোস্তে খুহুতীয়া গান কিছুমান ৰচনা কৰি গাই সকলোকে আমোদ দিছিল। ড° ভূপেন হাজৰিকা আৰু জয়ন্ত হাজৰিকাৰ গীতৰ পেৰ'ডি ৰচনা কৰি গাই তেখেত পেৰ'ডি গায়ক হিচাপে জনপ্ৰিয় হৈ উঠিছিল। এবাৰ গুৱাহাটী জিলা পুথিভঁড়ালত আয়োজিত এক সংগীত সন্ধিয়াত ড° ভূপেন হাজৰিকাৰ সন্মুখতে ভূপেন দাৰ সৃষ্টি “অস্ত আকাশতে সপোন ৰহণ সানি” গীতটো পেৰ'ডি কৰি “অস্ত আকাশতে মস্ত বেলি ডুবে” বুলি পৰিৱেশন কৰি ভূপেন দাৰ প্ৰশংসা বুটলিছিল। ভূপেন দাৰ “মই এটি যাযাবৰ” তেখেতে “মই এটি নিশাচৰ”; জয়ন্ত হাজৰিকাৰ “যদি জীৱনে কান্দে নাই নাই বুলি” গানটি “যদি ঘৈণীয়ে কান্দে নাই নাই বুলি” বুলি পেৰ'ডি কৰি গাইছিল তেখেতে। এই গীতকেইটি অতি জনপ্ৰিয় হৈছিল। “গুহেটিক আৰু কেথেনো নাযাওঁ গুহেটিক নমস্কাৰ” - তীব্ৰ শ্লেষ ঢালি গোৱা এই গীতটি আকাশবাণীৰ পৰা প্ৰচাৰিত হৈছিল আৰু এই গীতটি আজিও আকাশবাণীৰ সংগীতানুষ্ঠান কিছুমানত পৰিৱেশিত হয়। তেনেকুৱা আৰু এটি জনপ্ৰিয় গীত আছিল, “কলিকতালৈ গৈছিলোঁ শুনক মহাশয়।”

পেৰ'ডি গীত গোৱাৰ উপৰও ৰহমানে ভূপেন হাজৰিকা পৰিচালিত কেইখনমান ছবিৰ গীতত সহযোগী শিল্পী হিচাপে কণ্ঠদান কৰিছিল। লটিঘটিত *ৰমজানৰে ৰোজা গ'ল* শীৰ্ষক গীতত মহম্মদ ৰফিৰ সৈতে, চিক্‌মিক্‌ বিজুলীত *ঘৰ আমাৰ মাটি হয়* শীৰ্ষক গীতত মুকেশৰ সৈতে আৰু সেই একে ছবিৰে *শম্মা থাকিলে জৰুৰ জৰুৰ পৰৱানা যে আহিবই* শীৰ্ষক গীতত ভূপেন হাজৰিকাৰ সৈতে কণ্ঠদান কৰিছিল।

ৰহমানৰ বিখ্যাত গীতকেইটিমান যেনে, ‘গুহেটীক নমস্কাৰ’, ‘যদি ঘৈণীয়ে কান্দে লাগে লাগে বুলি’, ‘মই এটি নিশাচৰ’ আদি গ্ৰাম’ফোনত ৰেকৰ্ড কৰা হৈছিল।
### অভিনয় জীৱন
বিশবছৰমান বয়সত তেখেতে Young Theatrical Group (চমুকৈ YTG) নামৰ নাট্যগোষ্ঠীৰ সৈতে জড়িত হৈ পৰে। এই গোষ্ঠীটোত দুলাল ৰয়, দুলু জামান আদিও জড়িত আছিল। দোস্তে নাটকৰ সংগীত ৰচনাৰ কামত হাত দিছিল। কেইবাটাও বাদ্যযন্ত্ৰ বজাব পৰা আৰু সুৰীয়া কণ্ঠৰ বাবে খুব সোনকালেই দোস্তে সকলোৰে চিনাকি হৈ পৰে আৰু নাট চাবলৈ অহা ভূপেন হাজৰিকা আৰু জয়ন্ত হাজৰিকাৰ প্ৰিয়পাত্ৰ হৈ পৰে।

ভূপেন হাজৰিকাই গানৰ লগতে অভিনয় প্ৰতিভা দেখি দোস্তক তেওঁৰ ‘লটিঘটি’ আৰু ‘চিক্‌মিক্‌ বিজুলী’ বোলছবিত কৌতুক অভিনেতাৰূপে অভিনয়ৰ সুযোগ দিছিল।
## তথ্য সংগ্ৰহ

## বাহ্যিক সংযোগ
* সুৰৰ এনাজৰীত দোস্ত হবিবুৰ ৰহমানৰ গীত 

শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:অসমৰ কণ্ঠশিল্পী
শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
তচদ্দুক ইউছুফ

**তচদ্দুক ইউছুফ** (, ১৯৩১- ১০ আগষ্ট ১৯৮২) অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ, অনাতাঁৰ আৰু মঞ্চৰ  এগৰাকী অভিনেতা আছিল। ইয়াৰোপৰি তেওঁ নাট পৰিচালনা, ৰেডিঅ'ত খেলৰ চলন্ত বিৱৰণী দিয়া আদি কাৰ্যৰ সৈতেও জড়িত হৈছিল। তেওঁ জনাজাত আছিল তেওঁৰ বিখ্যাত বেৰিটোন কণ্ঠস্বৰৰ বাবে। অৰণ্য, পুতলা ঘৰ, দূৰণীৰ ৰঙ আদি তেওঁৰ উল্লেখযোগ্য চলচ্চিত্ৰ কৰ্ম।
## জীৱন পৰিক্ৰমা
তচদ্দুক ইউছুফৰ মূল ঘৰ নগাঁওত। দেউতাক জিয়াউদ্দিন ইউছুফ এজন প্ৰশাসনীয় বিষয়া হোৱা সূত্ৰে অসমৰ বিভিন্ন ঠাইত ঘূৰি ফুৰা বাবে তেওঁ বিভিন্ন ঠাইত স্কুলীয়া শিক্ষাগ্ৰহণ কৰিবলগীয়া হৈছিল। স্কুলীয়া জীৱনতে তেওঁ মঞ্চত অভিনয় আৰম্ভ কৰিছিল। স্কুলীয়া ছাত্ৰ অৱস্থাতে গোৱালপাৰা জিলাৰ লক্ষীপুৰত ‘চন্দ্ৰগুপ্ত’ নাটকত চানক্যৰ ভাও লৈ বিশেষ কৃতিত্ব অৰ্জন কৰিছিল। হাইস্কুল শিক্ষান্ত পৰীক্ষাত উত্তীৰ্ণ হৈ তেওঁ দুবছৰমান কটন মহাবিদ্যালয়তো পঢ়ি অনাতাঁৰ নাটৰ অভিনয় আৰু প্ৰযোজনাৰ সৈতে জড়িত হৈ পৰিল। পঞ্চাচৰ দশকত অসমীয়া অনাতাঁৰ নাটৰ দুটা সুস্পষ্ট ধাৰাৰ সৃষ্টি হৈছিল- তাৰে এটা শৈলধৰ বৰুৱাৰ ধাৰা, আনটো তচদ্দুক ইউছুফৰ ধাৰা। তেওঁ চলচ্চিত্ৰ, মঞ্চ আৰু অনাতাঁৰ- তিনিওটা মাধ্যমতে অভিনয়, পৰিচালনা বা প্ৰযোজনা কৰিছিল যদিও তেওঁৰ আটাইতকৈ প্ৰিয় মাধ্যম আছিল অনাতাঁৰ।

১৯৫৬ চনত মুক্তি পোৱা সৰাপাতত অভিনয়ৰ যোগে তেওঁ চলচ্চিত্ৰ জগতত পদাৰ্পন কৰিছিল। পুৱতি নিশাৰ সপোনত তেওঁ নায়কৰ ভূমিকাত অভিনয় কৰে। অৰণ্য আৰু দূৰণীৰ ৰঙ ছবিত খলনায়কৰ ভূমিকাত কৰা অনবদ্য অভিনয়ৰ বাবে তেওঁ স্মৰণীয় হৈ ৰ’ব। সৰুতে ইউছুফে ভায়েক ‘দীলু’ৰ সৈতে ধেনু-কাঁড় খেলি থাকোঁতে ভায়েকে মাৰি পঠিওৱা কাঁড় এডাল তেওঁৰ চকুত সোমাই এটা চকু চিৰদিনলৈ ঘূণীয়া কৰিলে। সেয়েহে পাথৰৰ  মণি লগোৱা ইউছুফে সদায় ডাঠ ৰঙীন চচমাৰে চকু আৱৰি ৰাখিব লগীয়া হৈছিল। 

ইউছুফে অতি হেঁপাহেৰে ৰক্তিম বাসনা নামেৰে অসমীয়া ছবি এখন পৰিচালনা কৰিবলৈ প্ৰস্তুতি চলাইছিল। মৃদুলা বৰুৱাই অভিনয় কৰিবলগীয়া ছবিখনৰ ১৯৭৯ৰ ১৫ এপ্ৰিলত মুহূৰতো হৈ গৈছিল যদিও ধনৰ অভাৱত ছবিখন সম্পূৰ্ণ কৰিব নোৱাৰিলে।

## অভিনীত ছবি

## মৃত্যু
১৯৮২ৰ ১০ আগষ্টৰ দিনা এক ৰহস্যজনক পৰিস্থিতিত ইউছুফৰ মৃত্যু হৈছিল। সেইদিনা পুৱা নগাঁৱৰ ঘৰৰ পৰা অলপমান চৰবত খাই ওলাই গৈছিল। পিছদিনা তেওঁৰ মৃতদেহ কলং নদীত উদ্ধাৰ হৈছিল। কোনোৱে সেয়া আত্মহত্যা বুলি কৈছিল আৰু আন কোনোৰ মতে সেয়া এক দূৰ্ঘটনাহে আছিল। মৃত্যুৰ কেইদিনমান আগৰপৰা তেওঁ খোৱা-বোৱা প্ৰায় এৰি দিছিল। তেওঁ দীৰ্ঘদিন ধৰি মানসিক যন্ত্ৰণাত ভুগি আছিল। কনিষ্ঠ ভায়েক আৰু ভাই-বোৱাৰীয়েকলৈ লিখা চিঠিতো সেই যন্ত্ৰণা প্ৰকাশ পাইছিল।

## তথ্য উৎস

## লগতে চাওক
*আমাৰ চিনাকি তচদ্দুক

শ্ৰেণী:অসমীয়া অভিনেতা
শ্ৰেণী:অসমীয়া চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেতা
শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
প্ৰতিজন

[thumb|360x360px|An illustration that shows how antigens induce the [প্ৰতিৰোধ তন্ত্ৰ|immune system response by interacting with an antibody that matches the antigen's molecular structure.]]
**প্ৰতিজন** (**Ag**)  হৈছে কোনো বহিৰাগত বস্তু বা বীজাণুৰ দেহৰ বাহিৰৰ অংশত লাগি থকা কোনো অণু বা আনৱিক গঠন। এই প্ৰতিজনসমূহক দেহত সৃষ্টি হোৱা কিছুমান নিৰ্দিষ্ট প্ৰতিদেহ বা বি কোষ প্ৰতিজন সংগ্ৰাহকে সিহঁতৰ ৱাই-আকৃতিৰ বাহুদ্বয়ৰ অগ্ৰপ্ৰান্তবোৰৰ মাধ্যমেদি আবদ্ধ কৰি সিহঁতক দেহৰ পৰা বিতাড়ন কৰাৰ চেষ্টা কৰে। অন্য অৰ্থত ক’বলৈ গ’লে দেহত প্ৰতিদেহ উৎপাদন কৰিবলৈ উদীপ্ত কৰা যিকোনো অণুকেই প্ৰতিজন বুলি কোৱা হয়। প্ৰতিজনবোৰ বেক্টেৰিয়া বা ভাইৰাছ প্ৰটিন বা কাৰ্বহাইড্ৰেট হ’ব পাৰে। 

শৰীৰৰ পৰা ("স্ব-প্ৰতিজন") বা বাহ্যিক পৰিবেশৰ পৰা ("অ-স্ব") উৎপন্ন হ’ব পাৰে। দেহৰ প্ৰতিৰক্ষা তন্ত্ৰই বহিৰাগত "অ-স্ব" আক্ৰমণকাৰী বা শৰীৰত থকা পৰিবৰ্তিত বা ক্ষতিকাৰক পদাৰ্থসমূহক চিনাক্ত আৰু আক্ৰমণ কৰে আৰু সাধাৰণতে হোমোষ্ট্যাটিক পৰিস্থিতিত থাইমাছৰ টি কোষৰ নেতিবাচক নিৰ্বাচনৰ কাৰণে স্ব-প্ৰতিজনৰ সৈতে প্ৰতিক্ৰিয়া নকৰে।

প্ৰতিষেধক ছিটাসমূহ প্ৰতিজনৰ উদাহৰণ।

## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:জীৱবিজ্ঞান
অনন্ত আচাৰ্য

**অনন্ত আচাৰ্য**
অনন্ত আচাৰ্য আছিল ১৮ শতিকাৰ কবি ৷ ‘আনন্দ লহৰী’ গ্ৰন্থখন তেওঁ ৰচনা কৰা৷ বৰৰজা ফুলেশ্বৰী আৰু শিৱশিংহৰ নিৰ্দেশত আৰু শংকৰাচাৰ্যৰ ‘সৌন্দৰ্য লহৰী’ স্তোত্ৰৰ আদৰ্শত পুথিখন ৰচনা কৰিছিল৷ তেওঁ শক্তি পূজক আছিল৷ 
## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:অসমীয়া কবি
শ্ৰেণী:সংক্ষিপ্ত জীৱনী
নেপুৰ

**নেপুৰ** এবিধ অসমীয়া অলংকাৰ৷ নেপুৰক ঠাই বিশেষে *নূপুৰ* বুলিও কোৱা হয়৷ এই অলংকাৰবিধ ভৰিত পিন্ধা হয়৷ নেপুৰ সাধাৰণতে ৰূপ আৰু সোণৰ দ্বাৰা প্ৰস্তুত কৰা হয়৷ কোনো কোনো নেপুৰত ঝুমকাও থাকে, যাতে খোজ কাঢ়িলে ঝুমকাবোৰ বাজি উঠে৷ এইবিধ অলংকাৰ সৰু সৰু ল’ৰা-ছোৱালীৰ পৰা বিবাহিতা মহিলালৈকে সকলোৱে পৰিধান কৰে৷ ইয়াৰ এটা মূৰত এটা আঙঠি লগোৱা থাকে আৰু আনটো মূৰত থাকে এডাল বেঁকা শলখা৷ আজিকালি নেপুৰৰ নামৰ পৰিৱৰ্তন হৈ সকলোৱে ইয়াক *পায়েল* বুলিয়েই জানে৷ আগৰ দিনত নেপুৰক *পো-জোপা* বুলি কোৱা হৈছিল৷ ইয়াক অভিজাত মহিলাসকলেহে পৰিধান কৰিছিল৷ এইবিধ গহনাৰ আন এটা নাম *পাওপদ্মা*৷

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:গহনা
শ্ৰেণী:অসমৰ অলংকাৰ
কনকেশ্বৰ বৰুৱা

## জন্ম আৰু পিতৃ-মাতৃৰ পৰিচয়
কনকেশ্বৰ বৰুৱাৰ জন্ম হয় ১৯১৫ চনত৷ মৰিগাঁও জিলাৰ জাগীচকী গাঁৱত৷ পিতৃৰ নাম কমলেশ্বৰ বৰুৱা আৰু মাতৃৰ নাম আলতী বৰুৱা৷ 

## সামাজিক জীৱন
কনকেশ্বৰ বৰুৱা আছিল একেধাৰে অভিনেতা, গীতিকাৰ, সুৰকাৰ, গায়ক, চিত্ৰকৰ আদি৷ ব্ৰজনাথ শৰ্মা, ফণী শৰ্মা, চন্দ্ৰ চৌধুৰী আদি বিখ্যাত ব্যক্তিৰ সৈতে তেওঁ কলা-কৃষ্টিৰ চৰ্চা কৰিছিল৷ পিছলৈ নটৰাজ, পূৰ্বজ্যোতি আদি ভ্ৰাম্যমাণ নাট্যগোষ্ঠীসমূহতো তেওঁ যোগ দিছিল৷ তেওঁ নিজৰ গাঁৱত চিত্ৰলেখা নাট্য সমিতি গঠন কৰিছিল৷ 
## মৃত্যু
তেখেতৰ মৃত্যু হয় ১৯৭১ চনত৷

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:অসমীয়া শিক্ষাবিদ
শ্ৰেণী:সংক্ষিপ্ত জীৱনী
ঢুলীয়া ভাওনা

লোকনৃত্য আৰু লোক অভিনয় উভয়ৰে দাবী পূৰণ কৰি অহা ঢুলীয়া ভাওনা পৰম্পৰাগতভাৱে অতি প্ৰাচীন কালৰে পৰা বৰ্তমানলৈ অসমত বিভিন্ন জনগোষ্ঠীৰ মাজত সমাদৃত হৈ আহিছে। ঢুলীয়া দলে সভা-মেলা, বিয়া-বাৰু আদিৰ প্ৰসংগত নৃত্য গীত সহ ঢোল বজোৱাৰ উপৰিও চাৰ্কাছ, কুষ্টি আদি প্ৰদৰ্শন কৰে। ঢুলীয়া ভাওনাৰ দলত কিমান শিল্পী থাকে তাৰ নিদিষ্ট জোখ নাই। চাৰি পাঁচ জনৰ পৰা ৬০/৭০জন পৰ্যন্ত থাকিব পাৰে। ঢুলীয়া ভাওনাৰ প্ৰচলিত ঠাই হৈছে কামৰূপ আৰু দৰং। 

## ঢুলীয়া দলৰ শিল্পী আৰু বাদ্য
ঘাই ঢুলীয়া, ঢুলীয়া, বায়ন বা বাইন, গায়ন বা গাইন, তালুৱৈ, ভাউৰীয়া বা ভাৱৰীয়া আদি। তেওঁলোকে ঘাইকৈ ঢোল, ভোৰতাল আৰু কালিৰ ব্যৱহাৰ কৰে। স্থান বিশেষে ঢুলীয়া নাচত মৃদংগ, বাঁহী, দোতোৰা, আদিও বজোৱা দেখা যায়। 

## দৰঙৰ ঢুলীয়া ভাওনা
দৰং অঞ্চলত চেপা ঢুলীয়া এবিধ বিশেষ ধৰণৰ নৃত্য সংগীত অনুষ্ঠান। দৰঙৰ বৰ ঢুলিয়াই নৃত্য ভংগী প্ৰদৰ্শন কৰাৰ প্ৰসংগত ঢোলৰ বাদীৰ ছেৱে ছেৱে বান্দৰৰ পুতলা নচুৱাই বিদ্ৰূপাত্মক গীত-পদ আবৃত্তি কৰে। এই নৃত্য ভংগী সমূহৰ ভিতৰত ' বোৱনী',' ৰোৱনী',' খুটি',' গড়িয়া',' সৰকি',' তঙল মোচৰা,' উঘা ঘূৰণি,'ভেকুলী জাপ',' শিয়াল ভূমুকি',' নেউল ভূমুকি বা বুলনি',' বহিনাচন',' চকোৱা পাক',' বোন্দা পাক', আদি নাচ উল্লেখযোগ্য। এই বিধ ঢুলীয়াই নাচৰ ভিন্নতা অনুসৰি ঢোলত বিভিন্ন বাদীৰ সৃষ্টি কৰে। উদাহৰণস্বৰূপে দেৱ বাদী, গোৰবাদী, পাতালবাদী, খৰবাদী, খেদাবাদী,খুন্দা বাদী, গল মোচৰা বাদী, নাককট বাদী, কাণ কটা বাদী ইত্যাদি। 

কামৰূপৰ ঢুলীয়াৰ দৰে দৰঙৰ ঢুলিয়াই অভিনয় নকৰে। 

## সহায়ক গ্ৰন্থ
 
*ভাৰতৰ উত্তৰ পূৰ্বাঞ্চলৰ পৰিবেশ্য কলা: শৰ্মা, ড°নবীন চন্দ্ৰ, তৃতীয় সংস্কৰণ জুলাই,২০১৯
*অসমীয়া সাহিত্য সংস্কৃতিৰ দাপোন: ৰাজখোৱা, ৰাজীৱ
*গোহাঁই, পুণ্যলতা, দ্বিতীয় প্ৰকাশ, মে' ২০১৪

## তথ্য সংগ্ৰহ


শ্ৰেণী:অসমৰ সংস্কৃতি
মৰাণসকলৰ পৰম্পৰাগত সাজপাৰ

মৰাণসকল অসমৰ পুৰণি জনগোষ্ঠীসমূহৰ ভিতৰৰ এটা অন্যতম জনগোষ্ঠী। এই জনগোষ্ঠীটো সকলো দিশৰ পৰাই এটা চহকী জনগোষ্ঠীৰূপে খ্যাত। সাজপাৰ বা বস্ত্ৰসম্ভাৰৰ ক্ষেত্ৰতো মৰাণ সকল যথেষ্ট চহকী। কিয়নো,অধিকাংশ মৰাণ মহিলাই তেওঁলোকৰ প্ৰয়োজনীয় বস্ত্ৰ সমূহ নিজে প্ৰস্তুত কৰি লয়। পূৰ্বতে মৰাণ সকলে কাপোৰ ববৰ বাবে প্ৰয়োজনীয় সূতা কপাহৰ পৰা নিজেই তৈয়াৰ কৰি লৈছিল। কিন্তু বৰ্তমান তেওঁলোকে বজাৰত সহজতে পোৱা সূতাৰে কাপোৰ বৈ লয়। মৰাণসকলে দৈনন্দিন জীৱনত বৰ্তমানেও তেওঁলোকৰ পৰম্পৰাগত সাজপাৰ পৰিধান কৰে। এতিয়াও মৰাণসমাজত বয়োজ্যেষ্ঠলোকসকলে তেওঁলোকৰ পৰম্পৰাগত সাজপাৰ সমূহ পৰিধান কৰা পৰিলক্ষিত হয়।

## মহিলাসকলৰ সাজপাৰ
মৰাণ মহিলা সকলে সাধাৰণতে বুকুত মেথনি মাৰি মেখেলা পৰিধান কৰে আৰু তেওঁলোকে মেখেলাৰ ওপৰত কঁকালত এখন 'কঁকালমৰা' বান্ধি লয়। মৰাণ মহিলাসকলে 'পাৰকানি' নামৰ এখন বস্ত্ৰ গাত লোৱাৰ উপৰিও এই কাপোৰখন ওৰণি লয় ।

## পুৰুষসকলৰ সাজপাৰ
মৰাণ পুৰুষসকলে তেওঁলোকৰ সাজপাৰ হিচাপে 'জামা','টঙালি','চেলেংকাপোৰ' পৰিধান কৰে। মৰাণ সমাজৰ বয়োজ্যেষ্ঠ সকলে মূৰত পাগুৰি পৰিধান কৰে। তেওঁলোকে পৰিধান কৰা পাগুৰিটো প্ৰায় ষোল্লহতীয়া হয় আৰু এই পাগুৰিটোক 'মান্যপাগ' বোলা হয়।

### বিহুৰ সময়ৰ সাজপাৰ
মৰাণ বিহুৱা সকলে বিহুৰ সময়ত চুৰীয়া, মুগাৰ চোলা, মৰাণ গামোচা পৰিধান কৰে। মৰাণ সকলৰ গামোচাখন বগা সূতাৰে বোৱা হয় আৰু তাত সোণালী ৰঙৰ সূতাৰে ফুল বচা হয়। পূৰ্বতে মৰাণ সকলে ছয়গুণচোলা,এঙাৰচোলা, চাপকনচোলা আদি পৰিধান কৰিছিল। গাভৰুসকলে ৰাতিবিহুত নৃত্য পৰিবেশন কৰোঁতে বুকুত মেথনি, মুগাৰ মেখেলা, কলীয়া ৰিহা আৰু ৰঙা ব্লাউজ পৰিধান কৰে। সাধাৰণতে বিহুত নাচৰ সময়ত গাভৰুসকলে মুগাৰ মেখেলাৰ ওপৰত কঁকালমৰাখন ব্যৱহাৰ নকৰে।

## তথ্য সংগ্ৰহ


শ্ৰেণী:বস্ত্ৰ
গোৰেশ্বৰ মহাবিদ্যালয়

**গোৰেশ্বৰ মহাবিদ্যালয়** () অসমৰ বাক্সা জিলাৰ গোৰেশ্বৰত অৱস্থিত এখন উচ্চশিক্ষাৰ প্ৰতিষ্ঠান। এই মহাবিদ্যালয়খন ১৯৭৪ চনৰ ২৯ আগষ্ট তাৰিখে এটি আৰ্থ-সামাজিক আৰু সাংস্কৃতিক সংগঠন 'বেতনা কৃষি উন্নয়ন সংঘ'ৰ দ্বাৰা প্ৰতিষ্ঠা কৰা হৈছিল। ২০২০ চনলৈ মহাবিদ্যালয়খন গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ অন্তৰ্ভুক্ত হৈ আছিল যদিও বৰ্তমান বড়োলেণ্ড বিশ্ববিদ্যালয়ৰ অধীনলৈ পৰিৱৰ্তন কৰা হৈছে।

## ইতিহাস
পূৰ্বৰ কামৰূপ জিলা আৰু বৰ্তমানৰ বাক্সা জিলাৰ গোৰেশ্বৰ অঞ্চলৰ নাম অনুসৰি মহাবিদ্যালয়খনৰ নামকৰণ গোৰেশ্বৰ মহাবিদ্যালয় কৰা হৈছে। মহাবিদ্যালয়খন ১৫ নং ৰাষ্ট্ৰীয় ঘাইপথ তথা বাইহাটা চাৰিআলিৰপৰা উত্তৰে প্ৰায় ২২ কিলোমিটাৰ নিলগত অৱস্থিত গোৰেশ্বৰ ৰাজহ চক্ৰৰ অন্তৰ্গত। মহাবিদ্যালয়খন প্ৰতিষ্ঠাৰ আঁৰত আছিল গোৰেশ্বৰ অঞ্চলৰ এটি বেচৰকাৰী সামাজিক সংগঠন 'বেতনা কৃষি উন্নয়ন সংঘ'। এই সংঘৰ আৰ্থিক অনুদানেৰে শিক্ষকৰ দৰমহাৰ লগতে ভৱন নিৰ্মাণ কৰা হৈছিল। মহাবিদ্যালয়খনৰ প্ৰতিষ্ঠাপক অধ্যক্ষ হিচাপে নিযুক্ত হয় শৰৎ চন্দ্ৰ পাটোৱাৰী। ১৯৭৪ চনৰ ২৯ আগষ্টত প্ৰতিষ্ঠা হোৱা মহাবিদ্যালয়খন ১৯৮১ চনত অসম চৰকাৰৰ deficit grant-in-aid system-ৰ অধীনলৈ অনা হয়। পাছত ২০০৫ চনৰ ১ ফেব্ৰুৱাৰীৰ পৰা মহাবিদ্যালয়খন প্ৰাদেশীকিকৰণ (Provincialised) কৰা হয়। ২০০৩ চনৰ ৮ এপ্ৰিলৰপৰা মহাবিদ্যালয়খন বিশ্ববিদ্যালয় অনুদান আয়োগৰ অধীনৰ 2 (F) & 12 (B) তালিকাভুক্ত হৈছে। ২০০৪ চনত প্ৰথম আৰু ২০১৬ চনত দ্বিতীয়বাৰ আৰু ২০২৪ চনত তৃতীয়বাৰৰ বাবে ৰাষ্ট্ৰীয় মূল্যাংকন আৰু প্ৰত্যাপন পৰিষদ বা চমুকৈ 'নাক' (NAAC) -ৰ পৰিৰ্দশকৰ দল আহি মহাবিদ্যালয়খনৰ পৰিদৰ্শন কৰি মূল্যায়ন কৰিছে। বৰ্তমান ৰাষ্ট্ৰীয় উচ্চতৰ শিক্ষা অভিযানৰ (RUSA) দ্বাৰা Model Degree College হিচাপে স্বীকৃত হৈ অনুদান লাভ কৰিছে। মহাবিদ্যালয়খনত কলা-বাণিজ্য আৰু বিজ্ঞান শাখাত মেজৰ বিষয় আৰু সাধাৰণ বিষয়ত শিক্ষালাভৰ সুবিধা আছে।

## শাখা
প্ৰতিষ্ঠানটোৱে উচ্চ মাধ্যমিক স্তৰত কলা আৰু বাণিজ্য শাখা আৰু স্নাতক পৰ্যায়ত কলা-বাণিজ্য আৰু বিজ্ঞান শাখাৰ প্ৰায় সকলো বিষয়ে সামৰি লোৱা হৈছে। কম্পিউটাৰ শিক্ষাৰ ব্যৱস্থা থকাৰ লগতে কৃষ্ণকান্ত সন্দিকৈ ৰাজ্যিক মুক্ত বিশ্ববিদ্যালয়ৰ এটি অধ্যয়ন কেন্দ্ৰও মহাবিদ্যালয়খনত আছে।

## মান্যতা
২০০৪ চনত মহাবিদ্যালয়খনে ৰাষ্ট্ৰীয় মূল্যাংকন আৰু প্ৰত্যাপন পৰিষদ (National Assessment and Accreditation Council চমুকৈ NAAC) কৰ্তৃক ‘C++’ গ্ৰেড লাভ কৰাৰ বিপৰীতে ২০১৬ চনৰ পৰিদৰ্শনত B গ্ৰেড পাবলৈ সক্ষম হয়। শেহতীয়াভাবে ২০২৪ চনৰ মে’ মাহত হোৱা পৰিদৰ্শনত B+ গ্ৰেড লাভ কৰিছে।

## বিভাগসমূহ

;কলা শাখা
* অসমীয়া
* বড়ো
* ইংৰাজী
* শিক্ষা
* অৰ্থনীতি
* ইতিহাস
* ৰাজনীতি
* দৰ্শন

;বাণিজ্য শাখা
* বিত্ত
* হিচাপবিজ্ঞান
* ব্যৱস্থাপনা

;বিজ্ঞান শাখা
* গণিত
* পৰিসংখ্যা
* ৰসায়ন
* পদাৰ্থবিদ্যা
* জীৱবিদ্যা
* উদ্ভিদবিদ্যা
* অৰ্থনীতি

## অন্যান্য সা-সুবিধা
মহাবিদ্যালয়খনত ২০২০ চনৰ পৰা ভাৰতীয় সেনাৰ ৩০ অসম বাহিনী (30Assam Battalion) ৰ অধীনৰ NCC এশজনীয়া এটা গোট অছে। তদুপৰি NSS ৰো এটা শাখা সক্ৰিয়তাৰে কাম কৰি আছে। ইয়াৰোপৰি শৰীৰ চৰ্চা, সংগীত চৰ্চাৰ বিশেষ সুবিধা আছে মহাবিদ্যালয়খনত।

## অধ্যক্ষসকল

## তথ্য সংগ্ৰহ

## বাহ্যিক সংযোগ
* 

শ্ৰেণী:অসমৰ মহাবিদ্যালয়সমূহ
শ্ৰেণী:বড়োলেণ্ড বিশ্ববিদ্যালয়ৰ অধীনস্থ মহাবিদ্যালয়সমূহ
টুৰুঙ জনগোষ্ঠী

**টাই-টুৰুঙ জনগোষ্ঠী** হৈছে অসমত বাস কৰা এক টাইমূলীয় জনগোষ্ঠী। জনসংখ্যাৰ ভিত্তিত ভাৰতত বাস কৰা টাইমূলীয় লোকৰ ভিতৰত টুৰুঙসকলেই ক্ষুদ্ৰতম গোট। অষ্টাদশ শতিকাত টুৰুঙসকলে ম্যানমাৰৰ পৰা উত্তৰ-পূব ভাৰতলৈ প্ৰব্ৰজন কৰি আহে। বৰ্তমান যোৰহাট জিলা, গোলাঘাট জিলা আৰু কাৰ্বি আংলং জিলাত টাই টুৰুঙসকলৰ বসতি আছে। তেওঁলোক ঘাইকৈ বৌদ্ধ ধৰ্মৰ অনুগামী।

## প্ৰব্ৰজনৰ ইতিহাস
টুৰুঙসকল মূলতঃ পূৰ্বৰ বৃহত্তৰ চীনা সাম্ৰাজ্য বা বৰ্তমানৰ ম্যানমাৰৰ ম্যুঙ-মাও-খুন-চাঙ ৰাজ্যৰ বাসিন্দা আছিল। পিছলৈ তেওঁলোকে হোকাং উপত্যকাৰ টুৰুঙ নদীৰ পাৰত বসতি স্থাপন কৰে। ইয়াৰপৰাই তেওঁলোকে টুৰুঙ নাম পায়। সেই ঠাইত তেওঁলোক কিমান দিন আছিল সঠিককৈ জনা নাযায় যদিও তেওঁলোকে অসমলৈ আগেয়ে প্ৰব্ৰজন কৰি অহা নৰাসকলৰ পৰা আমন্ত্ৰণ লাভ কৰে। সেইমৰ্মে তেওঁলোক পাটকাই পৰ্বত পাৰ হৈ অসমলৈ আহে। এই যাত্ৰাত টুৰুঙসকল পাটকাইৰ দুয়োপাৰে বাস কৰা চিংফৌসকলৰ হাতত পৰি দাসত্ত্ব স্বীকাৰ কৰিবলগা হয় আৰু পৰ্যায়ক্ৰমে নিজৰ মাতৃভাষা হেৰুৱাই পেলায়। চিংফৌসকলৰ সৈতে টুৰুঙসকলৰ বৈবাহিক সম্পৰ্কও স্থাপন হয় আৰু কালক্ৰমত তেওঁলোকৰ সমাজ-সংস্কৃতিত চিংফৌসকলৰ প্ৰভাৱ পৰে। ইয়াৰে বহুবছৰ পিছত ১৪৭৫ চনত টুৰুঙসকল পাটকাই পাৰ হৈ টফা নামৰ এখন ঠাইত উপস্থিত হয়। ইয়াতেই তেওঁলোকৰ এটা দল মূল গোটৰ পৰা ফালৰি কাটি শদিয়া পায়গৈ আৰু বাকী দলটো আহি যোৰহাটৰ টোকোলাইত বাহৰ পাতে। মানৰ অসম আক্ৰমণৰ সময়তে শদিয়াৰ দলটো আহি টোকলাইত মূল গোটৰ সৈতে লগ হয়হি আৰু স্থায়ী বসতি স্থাপন কৰে। পিছলৈ তেওঁলোক যোৰহাট, গোলাঘাট আৰু কাৰ্বি আংলংৰ কচুখাট, তিতাবৰ, বচাপথাৰ, কলিয়নি, পহুকটিয়া, গাহৰিচোৱা, ৰজাপুখুৰী আদি ঠাইলৈ সিঁ‌চৰতি হৈ পৰে।

## জনসংখ্যা
১৮৯১ চনৰ লোকপিয়ল অনুসৰি অসমত টুৰুঙ লোকৰ সংখ্যা আছিল ৩০১ জন। কোনো কোনো সূত্ৰৰ মতে বৰ্তমান তেওঁলোকৰ জনসংখ্যা প্ৰায় ১৪০০ জন।
## সমাজ-সংস্কৃতি
### সামাজিক গোট
টুৰুঙসকল মূলতঃ দুটা সামাজিক গোটত বিভক্ত:
#টাইলুং (ডুৰুং)
#টাইলই (ডাৰি)
গাৱঁ‌ৰ (মেৰেং) মুৰব্বীজনক মেৰেংডিংলা বোলা হয়। গাৱঁ‌ৰ বয়োজ্যেষ্ঠ লোকসকলক লৈ এখন সমিতি থাকে আৰু মেৰেংডিংলাগৰাকীয়ে ইয়াৰ নেতৃত্ব লয়।
### বিবাহ
টুৰুঙসকলৰ মাজত একবিবাহ প্ৰচলিত যদিও পত্নীৰ মৃত্যুৰ পিছত দ্বিতীয় বিবাহ গ্ৰহণযোগ্য। বাল্য বিবাহ নিষেধ। জ্যেষ্ঠ ভ্ৰাতৃৰ মৃত্যু হ'লে কনিষ্ঠজনে ভ্ৰাতৃৰ পত্নীক বিবাহ কৰাবলৈ অনুমোদন জনোৱা হয়।

### সম্পত্তিৰ অধিকাৰ
পিতৃৰ পিছত ল'ৰা সন্তানৰ মাজত সম্পত্তিৰ সমানে ভাগ হয়। ল'ৰা সন্তান নাথাকিলে কন্যা সন্তানে সেই অধিকাৰ লাভ কৰে। পতিৰ মৃত্যুৰ পিছত পত্নীয়েও সম্পত্তিৰ অধিকাৰ লাভ কৰে।

### খাদ্যাভ্যাস
টুৰুঙসকলৰ মূল খাদ্য ভাত। আঠাজাতীয় চাউলৰ টোপোলা ভাত, চুঙা চাউল (খাও-লাম) আদি বিভিন্ন উপলক্ষত পৰিৱেশন কৰা হয়। খৰিচা আৰু বনৰীয়া শাক-পাত তেওঁলোকৰ খাদ্যাভ্যাসৰ অন্যতম প্ৰধান উপাদান।
​
### বাসস্থান
টুৰুঙসকলে পৰম্পৰাগতভাৱে চাংঘৰত বাস কৰে। চাংঘৰলৈ উঠা জখলাৰ চিৰিৰ (খু-লাই) অমিল সংখ্যাৰ হয়। প্ৰতিটো ঘৰতে উপাস্য খিন-লিকৰ আৰাধনাৰ বাবে সুকীয়া কোঠা থাকে।

### সাজ-পাৰ
টাই-টুৰুঙসকলৰ সাজ-পাৰসমূহ বহুৰঙী হয়। মহিলাসকলে উৰ্ধাংশত মাপাই আৰু নিম্নাংশত মাবু (মেখেলা) পৰিধান কৰে। মাবু সাধাৰণতে ক'লা ৰঙৰ কাপোৰত নানাৰঙী ফুলবছা হয়। গা-চোলাক প্ল'ঙ বোলা হয়। পুৰুষসকললে আঁ‌চটনা শৈলীৰ ব'কা (লুঙী), ফাওচিদ (গামোচা) আৰু ফুন-বাম (শিৰোবস্ত্ৰ) পৰিধান কৰে।

## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:অসমৰ অনুসূচিত জনজাতি
শ্ৰেণী:টাই জাতি
সূৰ্য্য দাস

**সূৰ্য্য দাস** এগৰাকী প্ৰখ্যাত অসমীয়া গায়ক তথা সংগীত শিল্পী। তেখেত ‘গণশিল্পী’ নামেৰেও জনাজাত হৈ পৰিছিল।

## জন্ম
১৯৪০ চনৰ ৩১ জুলাইত,শাওণ মাহৰ ১৫ তাৰিখে নগাঁৱৰ কামপুৰৰ তেতেলিসৰাত সূৰ্য দাসৰ জন্ম হয়। তেওঁৰ পিতৃ জীউৰাম দাস আৰু মাতৃ পোনেশ্বৰী দাস। সূৰ্য দাসৰ পিতৃ জীউৰাম দাস মূলতঃ এজন কৃষক আছিল। তেতেলীসৰা আদৰ্শ প্ৰাথমিক বিদ্যালয়ত সূৰ্য দাসৰ শিক্ষা জীৱনৰ আৰম্ভণি হৈছিল।তেওঁ গুৱাহাটীৰ বি বৰুৱা মহাবিদ্যালয়ৰ পৰা স্নাতক ডিগ্ৰীও লাভ কৰে। তদুপৰি আকাশবাণী গুৱাহাটী অনাতাঁৰ কেন্দ্ৰৰ পৰা স্বীকৃতিপ্ৰাপ্ত শিল্পী হিচাপেও প্ৰতিষ্ঠা লাভ কৰিবলৈ সক্ষম হৈছিল। পৰৱৰ্তী সময়ত বন বিভাগত চাকৰি কৰিছিল যদিও বিভিন্ন কাৰণত তেওঁ সেই চাকৰি বাদ দিয়ে। 

## সংগীত সাধনা
শিক্ষা গ্ৰহণৰ সমান্তৰালভাৱে সূৰ্য দাস আকৰ্ষিত হৈছিল সাংগীতিক ক্ষেত্ৰখনৰ প্ৰতি। সেয়েহে তেওঁ সংগীত সাধনাতো মনোনিৱেশ কৰিছিল। নগাঁৱৰ সুশীল বেনাৰ্জী, তাৰিকুদ্দিন আহমেদ, বিবেকানন্দ ভট্টাচাৰ্য আদি বৰেণ্য শিল্পীসকলৰ সান্নিধ্যত এইসকল লোকৰ ওচৰতে তেওঁ সংগীতৰ আদিপাঠ গ্ৰহণ কৰিছিল। ১৯৫৭ চনত লামডিঙৰ এখন সাংস্কৃতিক মঞ্চত সূৰ্য দাসৰ ড° ভূপেন হাজৰিকাক লগ পোৱাৰ সৌভাগ্য হৈছিল। কথাতে কোৱা হয় যে শিল্পীয়ে শিল্পী মোল খুব ভালদৰেই বুজি পায়। ড° ভূপেন হাজৰিকয়ো যেন বুজি পাইছিল সূৰ্য দাসক। ড° ভূপেন হাজৰিকায়ো সূৰ্য দাসৰ গীত শুনি আপ্লুত হৈ পৰিছিল আৰু সেই গীতৰ সভাতে কৈছিল- *‘মই বাপুক অসমৰ ইমূৰৰ পৰা সিমূৰলৈ ৰাইজৰ মাজত লৈ ফুৰিম…’। * পৰৱৰ্তী সময়ত সূৰ্য দাসক কলিকতালৈ লৈ গৈ তেওঁৰ কণ্ঠৰে চাৰিটা গীত বাণীবন্ধ কৰাইছিল। সেই কালজয়ী গীতকেইটা আছিল– ‘এই কলঙৰ পাৰে…, ‘চাপ্ৰা বহু দূৰ…’, ‘গুম গুম গাম গাম… আৰু ‘আই অ’ শিপিনী’। এয়াই আছিল গায়ক হিচাপে সূৰ্য দাসৰ জীৱনৰ প্ৰথমটো সাফল্য।

তেওঁ ‘আজিৰ মানুহ’, ‘নতুন দিগন্ত’, ‘ৰঙা সূৰ্য’, ‘পেলেষ্টাইন’, ‘মোৰ গান’, ‘নতুন সময়’, ‘আজিৰ সময়’ আদি শ্ৰব্য কেছটত কণ্ঠদান কৰিছিল। তদুপৰি "অবুজ বেদনা" নামৰ এখন অসমীয়া চলচ্চিত্ৰত তেওঁ কণ্ঠ নিগৰাইছিল। তেওঁৰ একমাত্ৰ কবিতা পুথিখনৰ নাম- ‘তেজ অকণমান দিবা নেকি চিঞাহী বুলি'।

## বঁটা আৰু সন্মান
২০১৯ চনত ‘কৰম সিং ট্ৰাষ্ট’ৰ পৰা সূৰ্য্য দাস আৰু হোমেন বৰগোহাঞিক ‘কৰম সিং জনমভূমি বঁটা’ প্ৰদান কৰা হয়।
## মৃত্যু
২০২৪ চনৰ ২১ ডিচেম্বৰত মৰিগাঁও অসামৰিক চিকিৎসালয়ত সূৰ্য দাসৰ মৃত্যু হয়।

## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:সংক্ষিপ্ত জীৱনী
শ্ৰেণী:পোখালি
চাকমা ভাষা

**চাকমা ভাষা** (; autonym: 𑄌𑄋𑄴𑄟𑄳𑄦 𑄞𑄌𑄴, ) হৈছে চাকমা আৰু দাইঙেত জনগোষ্ঠীৰ লোকে কোৱা এটা ভাৰত-আৰ্য ভাষা। বাংলাদেশৰ চট্টগ্ৰামীয়া ভাষা, তাঞ্চঙীয়া, ৰাখাইনীয়া আদি ভাষাৰ সৈতে এই ভাষাৰ কিছু মিল আছে। দক্ষিণ-পূব বাংলাদেশৰ পাৰ্বত্য চট্টগ্ৰামত প্ৰায় ৩১০,০০০জন, ভাৰতৰ অসম আৰু ত্ৰিপুৰা ৰাজ্যত ৩০০,০০০জন আৰু মিজোৰাম ৰাজ্যত ৪০,২৬৫জন লোকে এই ভাষা কয়। এই ভাষা চাকমা লিপি (বা অঝা পাঠ) ব্যৱহাৰ কৰি লিখা হয়।

## ধ্বনিতত্ব
চাকমা ভাষাত আঠটা স্বৰবৰ্ণ আছে।

## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:ভাষা
শ্ৰেণী:অসমৰ ভাষা আৰু লিপি
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ভাষা
শ্ৰেণী:চাকমা জনগোষ্ঠী
শ্ৰেণী:বাংলাদেশৰ ভাষা