open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
হামজা মাখডুম

**হামজা মাখডুম**, জনপ্ৰিয়ভাৱে মাখডুম চাহাব (প্ৰায় ১৪৯৪ – প্ৰায় ১৫৭৬) নামেৰে পৰিচিত, কাশ্মীৰ উপত্যকাত বাস কৰা এজন চুফী ৰহস্যবাদী আছিল। তেওঁক কেতিয়াবা *মেহবুব-উল-আলম* (আক্ষৰিক অৰ্থত, "পৃথিৱীৰ প্ৰিয়") আৰু *চুলতান-উল-আৰিফিন* (আক্ষৰিক অৰ্থত, "ঈশ্বৰ চিনি পোৱাসকলৰ মাজৰ ৰজা") বুলিও কোৱা হয়।
## প্ৰাথমিক জীৱন
কাশ্মীৰৰ বাৰামুল্লা জিলাৰ সপোৰেৰ সমীপৰ তুজ্জাৰ গাঁৱত মহম্মদ হামজা ৰাইনা নামেৰে জন্মগ্ৰহণ কৰিছিল হামজা মাখডুমৰ।
ৰাইনা বংশৰ চন্দ্ৰবংশী ৰাজপুত পৰিয়ালৰ পৰা অহা উছমান ৰাইনা আৰু বিবি মৰিয়মৰ পুত্ৰ। পৰম্পৰা অনুসৰি কিশোৰ হামজা মাখডুমে এবছৰ ধৰি ছামছি চা মঠত অধ্যয়ন কৰিছিল আৰু পিছলৈ ইছমাইল কুব্ৰাৱীয়ে প্ৰতিষ্ঠা কৰা মাদ্ৰাছাত ন্যায়বিজ্ঞান, পৰম্পৰা, দৰ্শন, যুক্তি, নৈতিকতা আৰু ৰহস্যবাদৰ বিষয়ে অধ্যয়ন কৰিছিল।
## শিক্ষা
এজন প্ৰখ্যাত পণ্ডিত আৰু আধ্যাত্মিক প্ৰচাৰক হামজা মাখডুমে এই পৰম্পৰা মানি চলিছিল আৰু জাহানিয়ান জাহাংগাষ্টৰ প্ৰপৌত্ৰ দিল্লীৰ চৈয়দ জামাল উদ্দিন বুখাৰীৰ শিষ্য আছিল। তেওঁ নিজৰ শিক্ষা বিশেষভাৱে ইছলামৰ অনুগামীসকলৰ প্ৰতি নিৰ্দেশিত কৰিছিল আৰু তেওঁৰ প্ৰভাৱত কাশ্মীৰৰ জনসংখ্যাৰ এটা অংশই সঁচাকৈয়ে হানাফী ন্যায়বিচাৰ অনুসৰণ কৰিছিল। তেওঁ শ্বৰীয়ত আৰু ছুন্নাহৰ কঠোৰ অনুগামী আছিল। 
## শিষ্যসকল
হামজা মাখডুমে নিজেই কেইবাজনো বিশিষ্ট শিষ্যক আকৰ্ষণ কৰিছিল। তেওঁৰ উল্লেখযোগ্য শিষ্যসকলৰ ভিতৰত আছিল:

বাবা দাউদ খাকী (মৃত্যু ১৫৮৭), এজন আইনবিদ, কবি আৰু পিছলৈ কাশ্মীৰৰ মুখ্য কাজী। তেওঁ দস্তুৰ-উল-ছালিকিন, বিৰ্দ-উল-মুৰিদিন আৰু কাছিদা-ই-জালালিয়া আদি গ্ৰন্থৰ ৰচনা কৰিছিল। হামজা মাখডুমৰ সৈতে আধ্যাত্মিক সম্পৰ্কৰ বাবে পৰিচিত হোৱা এজন বিশিষ্ট পণ্ডিত আল্লামা ছামছ-উদ-দিন পাল। পিছলৈ তেওঁ মক্কালৈ যায় আৰু মদিনাৰ আল-বাকিয়াৰ কবৰস্থানত তেওঁক সমাধিস্থ কৰা বুলি কোৱা হয়। তেওঁৰ খানকাহৰ লগত জড়িত কাশ্মীৰী পণ্ডিত মোল্লা আহমদ চাগলী। স্থানীয়ভাৱে নিজৰ শিক্ষাৰ প্ৰচাৰ কৰা সমসাময়িক শিষ্য মিৰ হাইদৰ টুলমুলি। ঋষি আন্দোলনক চুফী প্ৰথাৰ সৈতে মিহলি কৰাত তেওঁৰ ভূমিকাক প্ৰতিফলিত কৰিছিল, তেওঁৰ সৈতে জড়িত হোৱা থলুৱা কাশ্মীৰী ঋষি পৰম্পৰাৰ প্ৰতিনিধি বাবা হৰ্দি ঋষি আৰু শ্বেইখ ৰূপা ঋষিয়ে। বাবা নাছিব উদ দিন গাজী, মীৰ মহম্মদ আফজল, বায়েজিদ শ্বুমনাগী, ফিৰোজ গনাই, আৰু মহম্মদ আলী ৰাইনা, যিয়ে তেওঁৰ শিক্ষা কাশ্মীৰৰ বিভিন্ন অঞ্চললৈ লৈ যায়। এই ছাত্ৰ-ছাত্ৰীসকলৰ জৰিয়তে হামজা মাখডুমৰ প্ৰভাৱ সমগ্ৰ উপত্যকাতে বিয়পি পৰিছিল।
## মৃত্যু
১৫৭৬ চনত (৯৮৪ হিজৰী) শ্ৰীনগৰত ৮২ বছৰ বয়সত তেওঁৰ মৃত্যু হয়।

মৃত্যুৰ প্ৰায় চৈধ্য বছৰৰ পিছত ৰজা আকবৰে তাত এটা মন্দিৰ নিৰ্মাণ কৰে, যিটো আফগান শাসনৰ সময়ত গৱৰ্ণৰ আতা মহম্মদ খানে ১৮২১ খ্ৰীষ্টাব্দৰ আশে-পাশে পুনৰ নিৰ্মাণ কৰে। হৰি পৰ্বত পাহাৰৰ দক্ষিণ ঢালত অৱস্থিত আৰু জনপ্ৰিয়ভাৱে মাখডুম চাহাব আৰু হজৰত চুলতান বুলি কোৱা এই মন্দিৰটো কাশ্মীৰৰ এটা গুৰুত্বপূৰ্ণ তীৰ্থ কেন্দ্ৰ।

আতা মহম্মদ খান বৰাকজাই তেওঁৰ সন্মানত নূৰ-উদ-দিন-ঋষি আৰু হামজা মাখডুমৰ নামৰ মুদ্ৰাসমূহ জাৰি কৰিছিল।

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:মুছলমান সন্ত
শ্বাহ বাদাখছি

**মুল্লা শ্বাহ বাদাখছি**, জনপ্ৰিয়ভাৱে মুল্লা শ্বাহ নামেৰে পৰিচিত আছিল, ১৭ শতিকাৰ এজন মুছলমান চুফী আৰু বিখ্যাত চুফী সন্ত মিয়ান মীৰ(১৫৫০ – ১৬৩৫)ৰ আধ্যাত্মিক উত্তৰাধিকাৰী। তেওঁৰ জন্ম হৈছিল বাদাখছান (বৰ্তমান আফগানিস্তান)ৰ ৰুস্তাক অঞ্চলৰ আৰাস্কা গাঁৱত এজন কাজীৰ ঘৰত, যাৰ পৰাই তেওঁৰ নামটোও উদ্ভৱ হৈছে। তেওঁ চুফীবাদৰ কাদিৰী শৃংখলাৰ অন্তৰ্গত আছিল। তেওঁ মোগল ৰাজকুমাৰ দাৰা চিকোহ কাদ্ৰী (১৬১৫ – ১৬৫৯) আৰু ভগ্নী ৰাজকুমাৰী জাহানাৰা বেগমৰ আধ্যাত্মিক গুৰু আছিল।
দাৰা চিকোহে মিয়ান মীৰৰ হাতত কাদ্ৰী শৃংখলাত দীক্ষিত হোৱাটো ইচ্ছা কৰিছিল। মিয়ান মীৰৰ মৃত্যুৰ পিছত দাৰা চিকোহৰ মুৰ্ছিদৰ সন্ধানে তেওঁক কাশ্মীৰলৈ লৈ যায় আৰু তাতেই তেওঁ মোল্লা শ্বাহ বাদাখছিক লগ পায়। সকিনাতুল আৱলিয়াত দাৰা চিকোহে "মোল্লা শ্বাহ বাদাখছি" শীৰ্ষক অধ্যায়টোত লিখিছে:

ছাই আবু চয়ীদ ফাতেহ উল্লাহ মাছুম আল-গিলানী আল-কাদ্ৰী (মুল্লা শ্বাহ) আছিল ছাই মিয়ান মীৰ চাহাবৰ খলিফা আৰু ডেপুটি। আবু চয়ীদ আছিল ইছলামিক আইনৰ শক্তিশালী মৌলবী আৰু তেওঁৰ সময়ৰ উচ্চাৰিত অধ্যাপক। তেওঁৰ প্ৰকৃত নাম আছিল “চৈয়দ ফাতেহ উল্লাহ গিলানী” আৰু পৰিয়ালৰ উপাধি আছিল আবু চয়ীদ, তেওঁৰ উপাধি আছিল খোৱাজা মাছুম, আৰু মোল্লা মাছুম, যিটো ছাই মিয়ান মীৰ চাহাব আৰু মোল্লা আবু ছাইদ খানৰ থ্ৰেছহ’ল্ডৰ পৰা প্ৰদান কৰা হৈছিল, যিটো ইতিহাসৰ উল্লেখতো ব্যৱহাৰ কৰা হৈছিল। 
তেওঁ প্ৰদত্ত উপাধিটোক বিশ্বাসৰ এটা উপাদান বুলি অনুভৱ কৰিছিল আৰু আন সকলো নামকে উপেক্ষা কৰিছিল। সেইবাবেই মোগল যুৱৰাজ দাৰা চিকোহে ছাই মিয়ান মীৰ চাহাবৰ ওপৰত লিখা পাণ্ডুলিপিত “ছাকিনাত উল-আউলিয়া”ত বিভিন্ন ঠাইত তেওঁক “আবু চয়ীদ”, “মোল্লা চয়ীদ”, “খোৱাজা মাছুম”, “মোল্লা মাছুম”, “খান ই জাহান”, “আবু চয়ীদ খান”, আৰু “খান ই খান (মুখীয়ালৰ মুৰব্বী)” বুলিও অভিহিত কৰিছে। আন আন লেখকসকলেও মখদোম উল আছৰ, আৰু মাখদোম উল মাছাইখ আদি উপাধি ব্যৱহাৰ কৰিছিল।
## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:মুছলমান সন্ত
গান্ধী এঘাৰটা ব্ৰত

**এঘাৰটা ব্ৰত** (একাদশ ব্ৰত) মহাত্মা গান্ধীয়ে মূলতঃ আশ্ৰমত বাস কৰা সকলোৰে বাবে নিৰ্ধাৰণ কৰা নৈতিক ব্যৱস্থাৰ এক অংশ আছিল।

গান্ধীয়ে আশ্ৰমত এই এঘাৰটা ব্ৰত পালনৰ ওপৰত জোৰ দিছিল।
## ব্ৰতবোৰ
মূলতঃ গুজৰাটী আৰু পিছলৈ ইংৰাজী ভাষাত প্ৰকাশিত “চৰিত্ৰ আৰু জাতি গঠন’’ নামৰ এখন গ্ৰন্থত “আশ্ৰম পালন আৰু গঠনমূলক কাৰ্যসূচী’’ৰ সাৰাংশত এই ব্ৰতসমূহৰ বিষয়ে আলোচনা কৰা হৈছে। এঘাৰটা ব্ৰত আছিল:
#### অহিংসা
অ-হত্যা বা সকলো প্ৰাণীৰ প্ৰতি প্ৰেমৰ ব্ৰত। গান্ধীৰ বাবে 'অহিংসা'ৰ অৰ্থ আছিল সাৰ্বজনীন প্ৰেম, নিপীড়িতৰ লগতে অত্যাচাৰীৰ প্ৰতিও প্ৰেম, শ্ৰমিকৰ লগতে ঘৰৰ মালিকৰ প্ৰতিও প্ৰেম।
#### সত্য
গান্ধীৰ বাবে সত্য আছিল সৰ্বোচ্চ। তেওঁ ইয়াক ঈশ্বৰৰ সৈতে সমান কৰিলে।
#### আস্তেয়া (চুৰি নকৰা)
মহাত্মা গান্ধীয়ে এই ব্ৰতৰ সাৰাংশ এইদৰে কৈছে : 
#### ব্ৰহ্মচাৰ্য (আত্ম সংযম)
আন মহিলা আৰু পুৰুষৰ প্ৰতি আনকি নিজৰ বৈবাহিক সংগীৰ প্ৰতিও, তেওঁক আজীৱন বন্ধু জ্ঞান কৰা।
#### আসংগ্ৰহ (অধিকাৰ ত্যাগ)
গান্ধীয়ে নিজৰ প্ৰয়োজন নোহোৱা বস্তু ত্যাগ কৰি নিজৰ জীৱনৰ প্ৰগতিশীল সৰলতা বিচাৰিছিল।
#### শাৰীৰিক শ্ৰম
গান্ধীজীয়ে লিখিছে:
#### অস্বাদ (তালু নিয়ন্ত্ৰণ)
ব্ৰহ্মচৰ্য্যৰ কঠোৰ পালনৰ বাবে এই ব্ৰতটো গুৰুত্বপূৰ্ণ বুলি পোৱা গৈছিল। ইয়াৰ অৰ্থ আছিল সুস্বাদু খাদ্য আৰু ভোজ আদিৰপৰা বিৰত থকা। 
#### স্বদেশী (আত্ম-নিৰ্ভৰশীলতা)
পুৰুষে নিজৰ ওচৰ-চুবুৰীয়াৰ সেৱা কৰি পৃথিৱীৰ সৰ্বোত্তম সেৱা কৰিব পাৰে। 
#### সৰ্ব ধৰ্ম সম্ভৱ (সকলো ধৰ্মৰ প্ৰতি সমান-সন্মান)
#### অভয়া (সকলো উপলক্ষ্যে নিৰ্ভীকতা)
ভয়ে আধ্যাত্মিক উন্নতিত বাধা দিয়ে আৰু সেয়েহে এই ব্ৰত পালনৰ কথা পৃথকে পৃথকে উল্লেখ কৰা হৈছিল। 
#### অস্পৃশ্য (কোনো অস্পৃশ্যতা নাই)
আশ্ৰমত কাকো অস্পৃশ্য হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰা হোৱা নাছিল।
## ভাষণ আৰু কিতাপ
১৯১৫ চনত গান্ধীয়ে মাদ্ৰাজত ছাত্ৰ-ছাত্ৰীসকলৰ আগত ভাষণ প্ৰদান কৰে, য’ত তেওঁ এই ব্ৰতসমূহৰ বিষয়ে আলোচনা কৰিছিল। পিছলৈ ইয়াক "ভাৰতৰ প্ৰয়োজনীয়তা" নামেৰে প্ৰকাশ কৰা হয়। তেওঁ প্ৰতি মঙলবাৰে প্ৰাৰ্থনাৰ পিছত আশ্ৰমৰ ব্ৰতৰ ওপৰত ভাষণ দিছিল।
এই ভাষণসমূহ ১৯৫৮ চনত মংগল প্ৰভাত গ্ৰন্থ হিচাপে প্ৰকাশ পাইছিল।

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:মহাত্মা গান্ধী
মংগল প্ৰভাত

**মংগল প্ৰভাত** মহাত্মা গান্ধীয়ে লিখা এখন গ্ৰন্থ। দত্তাত্ৰেয় বালকৃষ্ণ কলেলকাৰৰ দ্বাৰা লিখা প্ৰস্তাৱনাৰে ১৯৫৮ চনত ই মৰণোত্তৰভাৱে প্ৰকাশ পায়।
### উৎপত্তি আৰু প্ৰকাশৰ ইতিহাস
গান্ধীয়ে প্ৰতি মঙলবাৰে প্ৰাৰ্থনাৰ পিছত আশ্ৰমৰ ব্ৰত ওপৰত ভাষণ দিছিল। এই ভাষণসমূহ পিছলৈ নৰন্দাস গান্ধীয়ে সংকলন কৰে আৰু ১৯৫৮ চনত মংগল প্ৰভাত গ্ৰন্থ হিচাপে প্ৰকাশ পায়।
### সাৰাংশ
মংগল প্ৰভাতে গান্ধীয়ে গ্ৰহণ কৰা এঘাৰটা ব্ৰতৰ বিষয়ে বিতংভাৱে আলোচনা কৰিছে।
### অনুবাদ
এই গ্ৰন্থখন হিন্দীলৈ অনুবাদ কৰিছিল অমৃতলাল ঠাকুৰদাস নানাৱতীয়ে। ইয়াক মাৰাঠী ভাষাত পদ্যলৈও অভিযোজিত কৰা হৈছিল আৰু ইয়াৰ শিৰোনামা আছিল *আভং ব্ৰতেন*।

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:গ্ৰন্থ
লাল নিশান পাৰ্টি

**লাল নিশান পাৰ্টি** () আছিল মহাৰাষ্ট্ৰ ৰাজ্যৰ এটা কমিউনিষ্ট ৰাজনৈতিক দল। এই দলটো ১৯৬৫ চনত প্ৰতিষ্ঠা কৰা হয়।  এল এন পিৰ মূল কাম আছিল ট্ৰেড ইউনিয়নৰ সক্ৰিয়তা। দলটোৰ ট্ৰেড ইউনিয়নৰ নাম আছিল সৰ্বশ্ৰমিক সংঘ (SSS)। দলীয় প্ৰকাশনখনৰ নাম আছিল নৱে পৰ্ব। ইয়াৰ পূৰ্বে এছ এছ এছে পুনাৰপৰা ‘শ্ৰমিক বিচাৰ’ নামৰ মাৰাঠী দৈনিক কাকত প্ৰকাশ কৰিছিল। আশীৰ দশকৰ ভিতৰত কামগৰ আঘাদীৰ সৈতে এল এন পিয়ে ঘনিষ্ঠ সহযোগিতা গঢ়ি তুলিছিল। 

১৯৮৮ চনত পেৰেষ্ট্ৰয়কাৰ সমালোচনা কৰা এটা কঠোৰপন্থী অংশৰ বাবে লাল নিশান পাৰ্টিৰ (লেনিনবাদী) বিভাজন ঘটে।  এল এন পিয়ে ভাৰতীয় কমিউনিষ্ট আৰু গণতান্ত্ৰিক সমাজবাদী কনফেডাৰেচনত অংশগ্ৰহণ কৰিছিল। ২০১৭ চনৰ আগষ্ট মাহত এল এন পি ভাৰতীয় কমিউনিষ্ট পাৰ্টিৰ সৈতে একত্ৰিত হয়।২০১৭ চনৰ আগষ্ট মাহত এল এন পি ভাৰতীয় কমিউনিষ্ট পাৰ্টিৰ সৈতে একত্ৰিত হয়। 

## তথ্য উৎস

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ৰাজনৈতিক দল
শ্ৰেণী:মহাত্মা গান্ধী এডিটাথন, ২০২৫
শ্ৰেণী:মহাত্মা গান্ধী
ব্ৰহ্মৰ্ষি

হিন্দু ধৰ্মত এজন **ব্ৰহ্মৰ্ষি** (ব্ৰহ্ম আৰু ঋষিৰ তৎপুৰুষ সমাসবদ্ধ শব্দ) ঋষিসকলৰ উচ্চতম স্থানৰ ঋষি। ব্ৰহ্মৰ অৰ্থ সম্পূৰ্ণৰূপে বুজি জ্ঞান লাভ কৰি জীৱনমুক্ত হৈ ব্ৰহ্মজ্ঞান নামৰ সৰ্বোচ্চ ঐশ্বৰিক জ্ঞান (সৰ্বজ্ঞান) পোৱা আৰু এই আত্মজ্ঞান লাভ কৰা ঋষিক ব্ৰহ্মৰ্ষি বোলে। ব্ৰহ্মৰ্ষিৰ মৃত্যু হ’লে তেওঁ পৰমমুক্তি লাভ কৰে আৰু সংসাৰৰ জন্ম-মৃত্যুৰ চক্ৰৰপৰা নিজকে মুক্ত কৰে। 
## ক্ৰম
ব্ৰহ্মৰ্ষিৰ শ্ৰেষ্ঠতম উপাধিটো বেদত প্ৰমাণিত নাছিল আৰু প্ৰথমে সংস্কৃত মহাকাব্যত দেখা যায়। 

এই শ্ৰেণীবিভাজন অনুসৰি এজন ব্ৰহ্মৰ্ষি হৈছে ‘ব্ৰহ্মজ্ঞান’ নামেৰে জনাজাত ধৰ্ম আৰু আধ্যাত্মিক জ্ঞানৰ চূড়ান্ত জ্ঞান প্ৰাপ্ত। তেওঁৰ তলত মহৰ্ষি (মহান ঋষি) আছে।

ব্ৰহ্মৰ চিন্তাৰপৰা সৃষ্টি হোৱা সপ্তৰ্ষিসকল নিখুঁত ব্ৰহ্মৰ্ষি। পুৰাণত ক্ষমতা আৰু ধৰ্মপৰায়ণতাৰ ক্ষেত্ৰত দেৱতাৰ সমতুল্য বুলি প্ৰায়ে উল্লেখ কৰা হয়। 

ভৃগু, অংগিৰস, অত্ৰি, বিশ্বামিত্ৰ, কাশ্যপ, বশিষ্ঠ আৰু শাণ্ডিল্য এই সাতগৰাকী ব্ৰহ্মৰ্ষি। কিন্তু সপ্তৰ্ষিৰ আন এখন তালিকাও আছে, যিসকলো গোত্ৰ-প্ৰৱৰ্তক, অৰ্থাৎ ব্ৰাহ্মণিক বংশৰ প্ৰতিষ্থাপক, আৰু এই দ্বিতীয় তালিকাখন কিছু পিছত প্ৰকাশ পাইছিল, কিন্তু এইখনো প্ৰাচীন যুগৰ। 

গায়ত্ৰী মন্ত্ৰকে ধৰি ঋগবেদৰ তৃতীয় মণ্ডলৰ সকলো স্তৱক বিশ্বমিত্ৰৰ আৰোপ কৰা হৈছে, যিজনক গাধীৰ পুত্ৰ বুলি উল্লেখ কৰা হৈছে। বিশ্বমিত্ৰক কৌশিক বুলিও কোৱা হয় কাৰণ তেওঁৰ পিতৃবংশৰ বংশৰ বাবে -কা প্ৰত্যয় "বংশধৰ" বা "প্ৰাসংগিক" হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰা হয়। 

পৰশুৰাম আৰু জমদগ্নিকো মহাভাৰতৰ ভীষ্মই ব্ৰহ্মৰ্ষি উপাধিৰে বিভূষিত কৰিছে।

## মনুস্মৃতিৰ যুগ
ব্ৰহ্মৰ্ষি-দেশ, ‘পৱিত্ৰ ঋষিৰ দেশ’ত কুৰু, মৎস্য, পাঞ্চাল আৰু সুৰসেন (অৰ্থাৎ বৰ্তমান পটিয়ালা ৰাজ্য আৰু পঞ্জাৱৰ দিল্লী বিভাগৰ পূব অৰ্ধেক, আলৱাৰ ৰাজ্য আৰু গংগা আৰু যমুনা নদীৰ মাজত থকা অঞ্চল, ৰাজপুতনাৰ কাষৰীয়া ভূ-খণ্ড আৰু সমগ্ৰ মথুৰা জিলাৰ বিভাগসমূহ) অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হৈছে।

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ঋষি
শ্ৰেণী:হিন্দু ধৰ্ম
গাধী

**গাধী**, গাধিন বুলিও জনা যায়, হিন্দু ধৰ্মৰ এজন ঋষি; তেওঁ বিশ্বমিত্ৰৰ পিতৃ হিচাপে বেছিকৈ পৰিচিত। তেওঁৰ পিতৃ কৌশিক (পৰৱৰ্তী পৌৰাণিক কাহিনীত কুশনাভ নামেৰে পৰিচিত) আছিল এজন ঋগ্বেদ যুগৰ ঋষি আৰু ঋগবেদৰ ৩ নং মণ্ডলত দুটা গীতৰ লেখক। পিছৰ হিন্দু গ্ৰন্থসমূহত তেওঁক মহোদয়াপুৰমৰ ৰজা বুলি বৰ্ণনা কৰা হৈছে, আৰু লগতে ৰচিকাৰ পত্নী সত্যৱতীৰ পিতৃ বুলিও বৰ্ণনা কৰা হৈছে।
## সাহিত্য
### ঋগবেদ
ঋগবেদৰ ১নং পুথি ১০ নং গীতত কোৱা হৈছে যে, ইন্দ্ৰই গাধীৰ পিতৃ কৌশিকৰ পুত্ৰ হিচাপে অৱতাৰ লৈছিল। গাধীক পূজা কৰিলে "আমাৰ জীৱন নতুনকৈ দীঘলীয়া হ’ব আৰু দৰ্শকক হাজাৰ উপহাৰ লাভ কৰিব" বুলি কোৱা হয়।  
### মহাভাৰত
মহাভাৰতৰ শান্তি পৰ্বত কৌশিকই ইন্দ্ৰৰ সমান হ’ব পৰা আৰু আনৰ দ্বাৰা বধ কৰিব নোৱাৰা পুত্ৰৰ বাবে তপস্যা আৰম্ভ কৰিছিল। 
তেওঁৰ তপস্যাত সন্তুষ্ট হৈ ইন্দ্ৰক কৌশিকৰ পুত্ৰ গাধী হিচাপে জন্ম লোৱা বুলি গণ্য কৰা হয়। তেওঁ এজন মহান ৰজা আছিল আৰু তেওঁৰ বিশ্বমিত্ৰ নামৰ এজন পুত্ৰ আছিল।
### শিৱ পুৰাণ
শিৱ পুৰাণত যেতিয়া বিশ্বদেৱসকল কৈলাশত উপস্থিত হয়, শিৱই বিষ্ণুৰ অনুৰোধত অন্যান্য ৰীতি-নীতিৰ লগতে বৈদিক ৰীতি-নীতি কৰিছিল, য'ত বিশ্বৰ শ্ৰেষ্ঠ ঋষিসকল একত্ৰিত হৈছিল। গাধীও তেওঁলোকৰ ভিতৰত আছিল।

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ঋষি
শ্ৰেণী:হিন্দু ধৰ্ম
কুশনাভ

**কুশনাভ** হিন্দু ধৰ্ম গ্ৰন্থত উল্লেখ কৰা এগৰাকী ৰজা। তেওঁক অমাৱসু বংশৰ ৰজা আৰু চন্দ্ৰবংশ বংশৰ অন্তৰ্গত বুলি বৰ্ণনা কৰা হৈছে। তেওঁক কুশৰ পুত্ৰ বুলি কোৱা হৈছে। কুশনাভক মহোদয়া চহৰৰ প্ৰতিষ্ঠাপক বুলি বিশ্বাস কৰা হয় (বৰ্তমানৰ কনৌজ বুলি গণ্য কৰা হয়)।
## কিংবদন্তি
### বিবাহ
ঘৃতাচী আছিল এগৰাকী নিপুণ নৃত্যশিল্পী। তেওঁৰ নৃত্য দেখি কুশনাভ তেওঁৰ প্ৰতি মোহিত হৈ পৰিছিল। তেওঁ ঘৃতাচীক বিয়া কৰাইছিল আৰু তেওঁৰ লগত কুশনাভে ১০০ গৰাকী কন্যা সন্তান জন্ম দিছিল। তেওঁ ১০০ গৰাকী ভগ্নীক কাম্পিল্যৰ প্ৰতিষ্থাপক আৰু শূলি ঋষি আৰু অপ্সৰা উৰ্মিলাৰ কন্যা সোমদাৰ পুত্ৰ ব্ৰহ্মদত্তলৈ বিয়া দিছিল। 
### গাধীৰ জন্ম
কুশনাভৰ ১০০ গৰাকী কন্যা আছিল যদিও তেওঁৰ সিংহাসনত কোনো পুৰুষ উত্তৰাধিকাৰী নাছিল। গতিকে, ইন্দ্ৰ দেৱতাক পূজা কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰিলে আৰু ইন্দ্ৰৰ দৰে পুত্ৰ লাভ কৰাৰ কামনা কৰি তপস্যা কৰিলে। অৱশেষত ইন্দ্ৰই সন্মতি দিলে আৰু অৱতাৰৰদ্বাৰা গাধী নামে জন্ম লৈ তেওঁৰ পুত্ৰ হৈ পৰিল।

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:হিন্দু কিংবদন্তি
শ্ৰেণী:কাল্পনিক চৰিত্ৰ
অমাৱসু বংশ

**অমাৱসু বংশ**ই হিন্দু সাহিত্যত প্ৰদৰ্শিত চন্দ্ৰ বংশৰ এটা শাখাক বুজায়। এই বংশৰ নাম চন্দ্ৰ বংশৰ প্ৰথম ৰজা পুৰুৰৱা  আৰু অপ্সৰা উৰ্বশীৰ কনিষ্ঠ পুত্ৰ অমাৱসুৰ নামেৰে ৰখা হৈছে। 
## বংশাৱলী
অমাৱসু আছিল পুৰুৰৱা আৰু উৰ্বশীৰ কনিষ্ঠ পুত্ৰ। তেওঁক বিজয় বুলিও কোৱা হৈছিল। তেওঁৰ পুত্ৰ কান্যকুব্জ, যাক কনৌজৰ প্ৰতিষ্ঠাপক বুলি গণ্য কৰা হয়। তেওঁৰ বংশধৰসকলে গয়া (বিহাৰ) প্ৰতিষ্ঠা কৰা বুলিও বিশ্বাস কৰা হয়। অমাৱসুৰ কিছুমান উল্লেখযোগ্য বংশৰ ভিতৰত বিশ্বামিত্ৰ ঋষি আৰু বসু আদি উল্লেখযোগ্য।

*অমাৱসু
*কান্যকুব্জ
*বিশ্বজিত
*ভীম
*নগ্নজিত
*কাঞ্চনপ্ৰভা
*সুহোত্ৰ
*জাহ্নু
*সুনাহা
*অজাকা
*বালাকাশ্ব
*কুশ
*কুশনাভ, কুশম্ব, অমুৰ্তৰাজ, আৰু উপৰিচৰ বসু।
*অমুৰ্তৰাজস (অমুৰ্তৰাজৰ পুত্ৰ) আৰু গাধী (কান্যকুব্জত পিতৃৰ উত্তৰাধিকাৰী, কুশনাভৰ পুত্ৰ)।
*গয়া (অম্ৰুতৰ্যাসৰ পুত্ৰ, যাক প্ৰতিষ্ঠিত গয়া বুলি গণ্য কৰা হয় যি বৰ্তমান বিহাৰত আছে) আৰু বিশ্বৰথ/কৌশিকা (বিশ্বামিত্ৰ), গাধীৰ পুত্ৰ। সত্যৱতী (গাধীৰ কন্যা; ৰিচিকাৰ পত্নী)
*অষ্টক, শকুন্তলা, চুনাহশ্বেপ আদি বিশ্বমিত্ৰৰ সন্তান। জমদগ্নি (সত্যৱতীৰ পুত্ৰ; সূৰ্য্যবংশ ৰজা প্ৰসেনজিতৰ কন্যা, আৰু সূৰ্য্যবংশ ৰজা যুৱনাশ্বৰ ভগ্নী ৰেণুকাক বিয়া কৰাইছিল)
*শকুন্তলাৰ পুত্ৰ ভৰত। পৰশুৰাম আৰু আন পাঁচজন ল’ৰা, জমদগ্নিৰ পুত্ৰ।
*ভৰতৰ বংশধৰ

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:মহাভাৰত
শ্ৰেণী:ৰামায়ণ
পুৰুৰৱা

**পুৰুৰৱা** হিন্দু সাহিত্যৰ এটা চৰিত্ৰ, চন্দ্ৰ বংশৰ প্ৰথমজন ৰজা বুলি গণ্য কৰা এজন ৰজা।

বেদৰ মতে তেওঁ সূৰ্য আৰু উষাৰ সৈতে জড়িত এক কিংবদন্তি সত্ত্বা, আৰু তেওঁ মহাবিশ্বৰ মধ্য অঞ্চলত বাস কৰে বুলি বিশ্বাস কৰা হয়। ঋগবেদত (X.95.18) উল্লেখ আছে যে তেওঁ ইলাৰ পুত্ৰ আছিল আৰু এজন ধৰ্মপৰায়ণ শাসক আছিল। অৱশ্যে মহাভাৰতত উল্লেখ আছে যে ইলা তেওঁৰ মাক আৰু পিতৃ দুয়োজনেই আছিল। বিষ্ণু পুৰাণৰ মতে তেওঁৰ পিতৃ বুঢ়া আৰু তেওঁ পুৰুৰৱ জনগোষ্ঠীৰ পূৰ্বপুৰুষ আছিল, যাৰ পৰা মহাভাৰতৰ যাদৱ, কৌৰৱ আৰু পাণ্ডৱৰ জন্ম হৈছিল।
## কিংবদন্তি
### জন্ম আৰু প্ৰাথমিক জীৱন
বুধ আৰু ইলাৰ পুত্ৰ হিচাপে ত্ৰেতাযুগত পুৰুৰাৱৰ জন্ম হৈছিল। বুধ চন্দ্ৰ দেৱতাৰ পুত্ৰ আছিল আৰু এইদৰে পুৰুৰৱা প্ৰথম চন্দ্ৰবংশী ৰজা আছিল। যিহেতু তেওঁৰ জন্ম পুৰু পৰ্বতত হৈছিল, সেয়েহে তেওঁক পুৰুৰৱা বুলি কোৱা হৈছিল।

### ৰাজত্ব
পুৰাণৰ মতে প্ৰতিষ্ঠান (প্ৰয়াগ)ৰপৰাই পুৰুৰৱা ৰাজত্ব কৰিছিল। তেওঁ ব্ৰহ্মাৰ ওচৰত তপস্যা কৰিলে আৰু বৰদান হিচাপে তেওঁক সমগ্ৰ পৃথিৱীৰ অধীশ্বৰ কৰা হ’ল। পুৰুৰৱাই শতাধিক অশ্বমেধ যজ্ঞ পাতিছিল। অসুৰবোৰ তেওঁৰ অনুগামী আছিল, আনহাতে দেৱতাসকল তেওঁৰ বন্ধু আছিল। 

মহাভাৰতৰ মতে, পুৰুৰৱাই গন্ধৰ্ব অঞ্চলৰপৰা পৃথিৱীলৈ (যজ্ঞৰ উদ্দেশ্যে) তিনিবিধ অগ্নি আনিবলৈ গৈছিল, য’ত তেওঁ উৰ্বশীক লগ পাই তেওঁৰ প্ৰেমত পৰিছিল। *সম্ভৱ পৰ্ব*ত পুৰুৰৱাই নিজৰ শক্তিত মদমত্ত হৈ ব্ৰাহ্মণৰ লগত কাজিয়া কৰিছিল। সনৎকুমাৰে ব্ৰহ্মলোকৰপৰা পৰামৰ্শ দিবলৈ আহিছিল। কিন্তু পুৰুৰৱাই উপদেশৰ প্ৰতি কাণ নিদিলে। এই কথাত ক্ষুব্ধ হৈ ঋষিসকলে পুৰুৰৱাক শাস্তি দিলে আৰু তেওঁৰ ধ্বংস হ’ল। 
### পুৰুৰৱা আৰু উৰ্বশী

পুৰুৰৱা উৰ্বশী নামৰ অপ্সৰাৰ প্ৰেমত পৰিল। পুৰুৰৱাই তেওঁক পত্নী হ’বলৈ আহ্বান জনালে, কিন্তু তেওঁ দুটা-তিনিটা চৰ্তত মান্তি হ’ল। 
চৰ্তসমূহ হ'ল যে, পুৰুৰৱাই উৰ্বশীৰ পোহনীয়া ভেড়াবোৰক ৰক্ষা কৰিব আৰু তেওঁলোকে কেতিয়াও ইজনে সিজনক উলংগ অৱস্থাত দেখা নকৰিব (প্ৰেম নিবেদনৰ বাহিৰে)।

পুৰুৰৱাই চৰ্তত সন্মতি দিলে আৰু তেওঁলোকে সুখেৰে সংসাৰ কৰিবলৈ ধৰিলে। ইপিনে ইন্দ্ৰই উৰ্বশীক সুঁৱৰিবলৈ আৰম্ভ কৰিলে আৰু তেওঁ এনে পৰিস্থিতিৰ সৃষ্টি কৰিলে য’ত উৰ্বশীৰ চৰ্তবোৰ ভংগ হয়। প্ৰথমে তেওঁ কিছুমান গন্ধৰ্বক দম্পতীহালে প্ৰেম কৰি থকা সময়ত ভেড়াবোৰ চুৰ কৰিবলৈ পঠিয়ালে। পোহনীয়া জন্তুৰ চিঞৰ শুনি উৰ্বশীয়ে পুৰুৰৱাক খং কৰিলে যে তেওঁ তেওঁৰ প্ৰতিশ্ৰুতি পালন নকৰিলে। 
তেওঁৰ কঠোৰ কথা শুনি পুৰুৰৱাই নিজৰ উলংগ অৱস্থাৰ কথা পাহৰি ভেড়াৰ পিছে পিছে দৌৰি গ’ল। ঠিক তেতিয়াই ইন্দ্ৰই বিজুলী মাৰি পঠিয়ালে আৰু তাৰ পোহৰত উৰ্বশীয়ে স্বামীক উলংগ অৱস্থাত দেখিলে। এই ঘটনাৰ পিছত উৰ্বশী স্বৰ্গলৈ উভতি গ’ল, আৰু ভগ্ন হৃদয়ৰ পুৰুৰৱাক পৃথিৱীত এৰি থৈ গ’ল। উৰ্বশী পৃথিৱীলৈ নামি আহি পুৰুৰৱাৰ বহু সন্তান জন্ম দিছিল, কিন্তু তেওঁলোক সম্পূৰ্ণৰূপে একত্ৰিত হৈ নাথাকিল।

## তথ্যসূত্ৰ
শাণ্ডিল্য বিদ্যা

চান্দোগ্য উপনিষদত বিশদভাৱে উল্লেখ কৰা **শাণ্ডিল্য বিদ্যা** হৈছে বৈদিক ঋষি ব্ৰহ্মৰ্ষি শাণ্ডিল্যৰ নামত আৰোপ কৰা এক মতবাদ যিয়ে ব্ৰহ্ম, সৰ্বাংগীণ বাস্তৱতাক ধ্যান কৰাৰ প্ৰয়োজনীয়তাৰ ওপৰত গুৰুত্ব আৰোপ কৰে। ইয়াত ব্ৰহ্মক বিশ্বব্ৰহ্মাণ্ডৰ উৎস, জীৱিকা আৰু বিসৰ্জন হিচাপে ধাৰণাটোক উজ্জ্বল কৰি তোলা হৈছে আৰু ইয়াৰপৰা অনুমান কৰা হৈছে যে, মৃত্যুৰ পাছত মানুহৰ অৱস্থা জীৱনকালত অৰ্জন কৰা তেওঁলোকৰ কামনা আৰু ইয়াৰ ফলৰদ্বাৰা নিৰ্ধাৰিত হয়। বিদ্যাই আত্মাৰ প্ৰকৃতিৰ বিষয়েও অন্বেষণ কৰে, ইয়াক অসীমভাৱে সৰু আৰু অসীমভাৱে বিশাল দুয়োটা বুলি বৰ্ণনা কৰি ভিতৰৰ সকলো বস্তুকে সামৰি লৈছে। 

শাণ্ডিল্য বিদ্যাৰ বিখ্যাত উক্তি:
## বিৱৰণ
শাণ্ডিল্য বিদ্যা চান্দোগ্য উপনিষদৰ অংশ। উপনিষদৰ তৃতীয় অধ্যায়ৰ ১৪ নং খণ্ডত ইয়াৰ উল্লেখ আছে। শতপথ ব্ৰাহ্মণ (x. 6. 3) গ্ৰন্থত পাঠ্যৰ কিছু পাৰ্থক্যৰ সৈতেও ইয়াৰ পুনৰাবৃত্তি কৰা হৈছে। *অগ্নিৰহস্য* আৰু বৃহদাৰণ্যক উপনিষদতো ইয়াৰ শিক্ষা দিয়া হৈছে।

ড° ৰাধাকৃষ্ণনৰ মতে শাণ্ডিল্য বিদ্যায় ব্যক্তিগত আত্মা (আত্মান) আৰু পৰম ব্ৰহ্মৰ একত্বক দৃঢ় কৰে। তেওঁ বেদান্ত দৰ্শনৰ টীকাত উল্লেখ কৰিছে যে, শাণ্ডিল্য বিদ্যাত নিম্ন আৰু উচ্চ ব্ৰহ্মৰ মাজত পাৰ্থক্য নাই। ই পৰম সত্তাৰ প্ৰকাশ আৰু সমগ্ৰ উপনিষদ প্ৰজ্ঞাৰ সাৰমৰ্ম। 

আত্মা আৰু পৰম ব্ৰহ্ম আৰু ইহঁতৰ ঐক্যৰ ধাৰণাটো প্ৰথমে উপলব্ধি কৰিছিল শাণ্ডিল্য ঋষিয়ে। আত্মা আৰু পৰম ব্ৰহ্মৰ ধাৰণা সম্পৰ্কে তেওঁৰ অন্তৰ্দৃষ্টিক শাণ্ডিল্য বিদ্যা বুলি কোৱা হৈছিল।
## বিষয়-বস্তু
চান্দোগ্য উপনিষদ গ্ৰন্থত শাণ্ডিল্য বিদ্যাত চাৰিটা পদ আছে। 

প্ৰথম পদটোৰ আৰম্ভণিতে "এই সকলোবোৰ ব্ৰহ্ম।" এই ব্ৰহ্ম হৈছে চূড়ান্ত বাস্তৱ, পৰম মহাজাগতিক আত্মা, সকলো অস্তিত্বৰ ভূমি বুলি মৌলিক ঘোষণা। পদটোত আৰু কোৱা হৈছে যে, বিশ্বব্ৰহ্মাণ্ড ব্ৰহ্মৰপৰা ওলাই আহি তাত একত্ৰিত হৈ উশাহ লয়। সেয়ে শান্ত মনেৰে ব্ৰহ্ম ধ্যান কৰিব লাগে। ইয়াৰ উপৰি কোৱা হয় যে, এজন মানুহ প্ৰকৃততে নিজৰ ইচ্ছাশক্তিৰদ্বাৰা গঠিত। এই পৃথিৱীত তেওঁ যি হ’বলৈ ইচ্ছা কৰে, ইয়াৰপৰা গুচি গ’লে তেওঁ বিচৰাধৰণেই হৈ পৰে। সেয়েহে এই জ্ঞান মনত ৰাখি তেওঁ নিজৰ ইচ্ছাশক্তি গঢ়ি তুলিব লাগে। 

দ্বিতীয় পদত অন্তৰ্নিহিত আত্মা (আত্মন)ৰ বিষয়ে উল্লেখ আছে। দ্বিতীয় শ্লোক অনুযায়ী "যি মনেৰে গঠিত, যাৰ শৰীৰ সূক্ষ্ম, যাৰ ৰূপ পোহৰ, যাৰ চিন্তা সত্য, যাৰ স্বভাৱ আকাশ (স্থান)ৰ দৰে, যি এই বিশ্বব্ৰহ্মাণ্ডক সৃষ্টি কৰিছিল, যি সকলো সৎ কামনাক অনুসৰণ কৰে, যি সকলো সুখদায়ক সুৰভি বহন কৰে, যি সকলো ৰুচিৰে সমৃদ্ধ, যি কেতিয়াও কথা নকয় আৰু যি লোভ, উত্তেজনা আৰু লালসাহীন, তেওঁ মোৰ অন্তৰ্নিহিত আত্মাৰ ভিতৰত আত্মা (আত্মন)।" 

তৃতীয় পদত আত্মা বা ব্ৰহ্মৰ মাত্ৰা (আকাৰ)ক বিশ্বব্ৰহ্মাণ্ডৰ আটাইতকৈ ডাঙৰতকৈয়ো ডাঙৰ আৰু সৰুতকৈয়ো সৰু বস্তুলৈকে উপলভ্য উদাহৰণৰ সৈতে তুলনা কৰা হৈছে। আৰু শেষত ঘোষণা কৰা হৈছে যে, *আত্মা* আৰু *পৰম ব্ৰহ্ম* এই সকলো আকাৰৰ বাহিৰত। 

চতুৰ্থ পদত শাণ্ডিল্যই আত্মা (আত্মান) ব্ৰহ্ম বুলি ঘোষণা কৰিছিল। ইয়াৰপৰা যাওঁতে তেওঁ নিশ্চয় পৰম ব্ৰহ্মৰ ওচৰলৈ যাব; যাৰ এনে বিশ্বাস আছে আৰু যাৰ ওপৰত কোনো সন্দেহ নাই তেওঁ নিশ্চয় পৰম ব্ৰহ্ম লাভ কৰিব। 

একেদৰে শতপথ ব্ৰাহ্মণ গ্ৰন্থত শাণ্ডিল্য বিদ্যা *অগ্নিৰহস্য*ৰ অংশ। শতপথ ব্ৰাহ্মণ গ্ৰন্থৰ দশম খণ্ডৰ ষষ্ঠ অধ্যায়ৰ তৃতীয় ব্ৰাহ্মণৰ পদ দুটাত ইয়াৰ চমু বৰ্ণনা কৰা হৈছে।

## তথ্যসূত্ৰ
দেৱী চৌধুৰানী (উপন্যাস)

**দেৱী চৌধুৰানী** () বংকিমচন্দ্ৰ চেটাৰ্জী দ্বাৰা ৰচিত আৰু প্ৰকাশিত এখন বঙালী উপন্যাস। এই কিতাপখন পিছত সুবোধচন্দ্ৰ মিত্ৰই ইংৰাজীলৈ অনুবাদ কৰে। আনন্দমথৰ ঠিক পিছতে বংকিমচন্দ্ৰই এনে এখন ভাৰতৰ উত্থানৰ আহ্বান কৰিছিল যি ভাৰতীয় পৰম্পৰাগত মূল্যবোধ তপস্যা, নিষ্ঠা আৰু নিস্বাৰ্থতাৰ আধাৰত সাধাৰণ জনতাৰ শক্তিৰে ব্ৰিটিছ সাম্ৰাজ্যৰ অত্যাচাৰক প্ৰতিহত কৰিব। বঙালী আৰু ভাৰতীয় উভয় সাহিত্যৰ এক উল্লেখযোগ্য ৰচনা বুলি গণ্য কৰা এই উপন্যাসখন দেশপ্ৰেমমূলক আৱেগ জগাই তোলাৰ বাবে ব্ৰিটিছে নিষিদ্ধ কৰিছিল। ভাৰতৰ স্বাধীনতাৰ পাছত এই নিষেধাজ্ঞা প্ৰত্যাহাৰ কৰা হয়। কাহিনীটোত বংকিমচন্দ্ৰই এই কথাত গুৰুত্ব আৰোপ কৰিছে যে, ব্ৰিটিছ সেনাৰ বিৰুদ্ধে সশস্ত্ৰ প্ৰতিৰোধেই আছিল তেওঁৰ দৃষ্টিত স্বাধীনতা লাভৰ একমাত্ৰ উপায়। 

উল্লেখযোগ্য যে, বংকিমচন্দ্ৰই সেই সময়ত সংগ্ৰামৰ নেতা ৰূপে এগৰাকী নাৰীক প্ৰক্ষেপ কৰিছিল, যি সময়ত বেছিভাগ মহিলাই পৰ্দাৰ আঁৰত থাকিছিল আৰু পৰিয়ালৰ বাহিৰৰ পুৰুষৰ সৈতে খুব কমেইহে সম্পৰ্ক ৰাখিছিল। সামাজিক বিপ্লৱৰ পটভূমিত নাৰীৰ এই চিত্ৰণে পৰৱৰ্তী দশকবোৰত বহু মহিলাক স্বাধীনতা আন্দোলনত যোগদান কৰিবলৈ অনুপ্ৰাণিত কৰিছিল। কিছুমান নাৰীবাদীয়ে অৱশ্যে উপন্যাসখনৰ পৰিসমাপ্তিক হতাশাজনক বুলি গণ্য কৰে, কাৰণ নায়িকাই স্বাধীনতাৰ সংগ্ৰাম অব্যাহত ৰখাতকৈ ঘৰুৱা জীৱনত গুৰুত্ব দিয়াটোক বাছি লয়।
## তথ্যউৎস

শ্ৰেণী:উপন্যাস
শ্ৰেণী:মহাত্মা গান্ধী এডিটাথন, ২০২৫
শৰ্মা

**শৰ্মা** (Sharma) হৈছে এটা হিন্দু ব্ৰাহ্মণ উপাধি। সংস্কৃত মূল  (প্ৰথমা বিভক্তি ) শব্দৰ অৰ্থ হ'ব পাৰে 'আনন্দ', 'সুখ', 'সন্তুষ্টি'। **Sarma** আৰু **Sarmah** হৈছে এই নামৰ বিকল্প ইংৰাজী বানান, যি সাধাৰণতে অসমীয়া ব্ৰাহ্মণসকলে ব্যৱহাৰ কৰে।
## উৎপত্তি
*[[ভৱিষ্য পুৰাণ]]* অনুসৰি, *শৰ্মা* হৈছে প্ৰথম ব্ৰাহ্মণ উপাধি, যি বিষ্ণুৰ ষষ্ঠ অৱতাৰ পৰশুৰামে, ৰজা জয়সেনক প্ৰদান কৰা বুলি কোৱা হয়।
## ব্যুৎপত্তি
সংস্কৃত শব্দ "শৰ্মা" "ṣárman" শব্দৰপৰা উদ্ভৱ হৈছে, যাৰ অৰ্থ হৈছে 'আনন্দ', 'সুখ', আৰু 'সন্তুষ্টি'।
## তথ্যসূত্ৰ

## অধিক পঢ়ক
*
গুগল ক্ৰ'ম

**গুগল ক্ৰ'ম** হৈছে গুগলে বিকশিত কৰা এটা ক্ৰছ-প্লেটফৰ্ম ৱেব ব্ৰাউজাৰ। ইয়াক প্ৰথমবাৰৰ বাবে ২০০৮ চনত মাইক্ৰ'ছফ্ট উইণ্ড'জৰ বাবে মুকলি কৰা হৈছিল, এপল ৱেবকিট আৰু মজিলা ফায়াৰফক্সৰ পৰা মুক্ত চফ্টৱেৰ উপাদানসমূহৰ সৈতে নিৰ্মিত। পিছলৈ লিনাক্স, মেক.অ'.এছ , আই.অ'.এছ, আইপেড অ'এছ, আৰু এণ্ড্ৰইডৰ বাবেও সংস্কৰণ মুকলি কৰা হৈছিল, য'ত ই অবিকল্পিত ব্ৰাউজাৰ। ব্ৰাউজাৰটো ChromeOS ৰ মূল উপাদানও, য'ত ই ৱেব এপ্লিকেচনৰ বাবে প্লেটফৰ্ম হিচাপে কাম কৰে।

ক্ৰ'ম ৰ বেছিভাগ উৎস ক'ড গুগল ৰ বিনামূলীয়া আৰু মুক্ত উৎস চফ্টৱেৰ প্ৰকল্প ক্ৰমিয়াম (Chromium)-ৰ পৰা আহিছে, কিন্তু ক্ৰ'ম মালিকানাধীন ফ্ৰীৱেৰ হিচাপে অনুজ্ঞাপত্ৰপ্ৰাপ্ত।  ৱেবকিট আছিল মূল ৰেণ্ডাৰ ইঞ্জিন, কিন্তু গুগলে শেষত ইয়াক ফৰ্ক কৰি ব্লিংক ইঞ্জিন সৃষ্টি কৰিলে; iOS ৰ বাহিৰে সকলো ক্ৰ'মৰ প্ৰকাৰতে ২০১৭ চনৰ হিচাপত ব্লিংক ব্যৱহাৰ

গুগলৰ মুখ্য কাৰ্যবাহী এৰিক শ্বমিট ইয়াৰ পূৰ্বে আমেৰিকাৰ কৰ্পৰেট ইতিহাসৰ এটা অংশ "ব্ৰাউজাৰ যুদ্ধ"ৰ সৈতে জড়িত আছিল আৰু কোম্পানীটোক ইমান নতুন ক্ষেত্ৰত সম্প্ৰসাৰণৰ বিৰোধিতা কৰিছিল। কিন্তু গুগলৰ সহ-প্ৰতিষ্ঠাপক চাৰ্গেই ব্ৰিন আৰু লেৰী পেজে এটা চফট্ ৱেৰ প্ৰদৰ্শনৰ নেতৃত্ব দিছিল যিয়ে শ্বমিটক ক্ৰ’মক মূল ব্যৱসায়িক অগ্ৰাধিকাৰ হিচাপে গঢ়ি তুলিবলৈ ঠেলি দিছিল, যাৰ ফলত বাণিজ্যিক সফলতা লাভ কৰিছিল। ক্ৰ'মৰ প্ৰসাৰৰ বাবে গুগলে "ক্ৰ'ম" ব্ৰেণ্ড নামটো অন্যান্য সামগ্ৰীলৈও সম্প্ৰসাৰিত কৰিছে। ইয়াৰ ভিতৰত কেৱল ChromeOS নহয়, Chromecast, Chromebook, Chromebit, Chromebox, আৰু Chromebase ও অন্তৰ্ভুক্ত।

## ইতিহাস‌
গুগলৰ মুখ্য কাৰ্যবাহী এৰিক শ্বমিটে ছবছৰ ধৰি স্বতন্ত্ৰ ৱেব ব্ৰাউজাৰ নিৰ্মাণৰ বিৰোধিতা কৰিছিল। তেওঁ কয় যে "সেই সময়ত গুগল এটা সৰু কোম্পানী আছিল", আৰু তেওঁ "ব্ৰুজাৰিং ব্ৰাউজাৰ যুদ্ধ"ৰ মাজেৰে যাব নিবিচাৰিছিল।  কোম্পানীটোৰ সহ-প্ৰতিষ্ঠাপক চাৰ্গেই ব্ৰিন আৰু লেৰী পেজে কেইবাজনো মজিলা ফায়াৰফক্স ডেভেলপাৰ নিযুক্তি দিছিল আৰু ক্ৰ'মৰ এটা প্ৰদৰ্শন নিৰ্মাণ কৰিছিল।  ইয়াৰ পিছত শ্বমিটে কয়, "এয়া ইমানেই ভাল আছিল যে ই মোক মূলতঃ মোৰ মন সলনি কৰিবলৈ বাধ্য কৰাইছিল।

২০০৪ চনৰ ছেপ্টেম্বৰ মাহত গুগলে ৱেব ব্ৰাউজাৰ নিৰ্মাণৰ উৰাবাতৰি প্ৰথম প্ৰকাশ পাইছিল।  অনলাইন জাৰ্নেল আৰু আমেৰিকাৰ বাতৰি কাকতসমূহে সেই সময়ত উল্লেখ কৰিছিল যে গুগলে অন্যান্যৰ লগতে মাইক্ৰ’ছফ্টৰ প্ৰাক্তন ৱেব ডেভেলপাৰসকলক নিযুক্তি দিছে। ইয়াৰ উপৰিও ই Mozilla Firefox 1.0 মুক্তিৰ কিছু সময়ৰ পিছতে আহিছিল, যিয়ে জনপ্ৰিয়তা বৃদ্ধি পাইছিল আৰু ইণ্টাৰনেট এক্সপ্ল’ৰাৰৰ পৰা বজাৰ অংশীদাৰিত্ব লৈছিল, যিয়ে সুৰক্ষা সমস্যা লক্ষ্য কৰিছিল।

ক্ৰ’ম ক্ৰ’মিয়াম প্ৰকল্পৰ মুক্ত উৎস ক’ডৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি তৈয়াৰ কৰা হৈছে। ব্ৰাউজাৰৰ বিকাশ ২০০৬ চনৰ পৰা আৰম্ভ হয়, সুন্দৰ পিচাইৰ নেতৃত্বত গুগলৰ কিচেনাৰ কাৰ্যালয়ত ক্ৰ'ম "বহুল পৰিমাণে বিকশিত" হৈছিল। অৱশেষত ২০০৮ চনৰ ২ ছেপ্টেম্বৰত উইণ্ড'জৰ বাবে গুগল ক্ৰ'মৰ প্ৰথম বিটা সংস্কৰণ বা প্ৰকাৰ মুক্তি দিয়া হৈছিল।

## আৰু চাওক
*Google Chrome App

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:গুগল
তিমথি দাস হান্সে

**তিমথি দাস হান্সে** () অসম, ভাৰতৰ এজন চলচ্চিত্ৰ পৰিচালক, তথ্যচিত্ৰ-নিৰ্মাতা, চলচ্চিত্ৰ প্ৰযোজক আৰু গীতিকাৰ। তেখেতে মূলত: অসমীয়া আৰু কাৰ্বি ছবিজগতত কাম কৰিছিল৷ ১৯৮৫ চনত অসমীয়া ছবিজগতৰ লগত জড়িত হৈ পৰা তিমথি দাস হান্সে পৰৱৰ্তী সময়ত *পাহাৰী কন্যা, ৰঙা মদাৰ*  আৰু ২০০৯ চনত অসম চৰকাৰৰ বঁটাপ্ৰাপ্ত *[[জীৱন বাটৰ লগৰী]]* ছবি নিৰ্মাণ কৰিছিল৷ 

## চমু জীৱনী
১৯৫৫ চনৰ কাৰ্বি আংলং জিলাৰ এখন ভিতৰুৱা ঠাই চকীহোলাত তিমথি দাস হান্সেৰ জন্ম হয়৷  তেখেতে ২০১৬ চনত অসম কৃষি বিভাগৰ উদ্যান শস্যৰ সঞ্চালকৰূপে অৱসৰগ্ৰহণ কৰে৷ ১৯৮৫ চনত তেওঁ অসমীয়া ছবি জগতৰ লগত জড়িত হৈ পৰে৷ তেওঁৰ প্ৰথম নিৰ্মাণ আছিল ১৯৯০ চনৰ *পাহাৰী কন্যা*৷ তেওঁ ছবিখনৰ প্ৰযোজনা, পৰিচালনা আৰু গীত-লেখনৰ লগত জড়িত আছিল৷ ছবিখন সফল হিচাপে বিবেচিত হয়৷ সেইটো বছৰতে তেওঁৰ দ্বাৰা নিৰ্মিত তথ্যচিত্ৰ *শ্বেৰ আলং*-এ কাৰ্বি ভাষাত মুক্তি পায়৷ তথ্যচিত্ৰখনে ৰাষ্ট্ৰীয় বঁটা পাবলৈ সক্ষম হয়৷ পৰৱৰ্তী সময়ত তেওঁ *ৰঙা মদাৰ* আৰু *প্ৰেম পাহাৰে-ভৈয়ামে* ছবি দুখন নিৰ্মাণ কৰে৷ দুয়োখন ছবিয়ে সফল হিচাপে পৰিগণিত হয়৷ *প্ৰেম পাহাৰে-ভৈয়ামে* ছবিখনে চিত্ৰলেখা বঁটা আৰু মুনলাইট বঁটা লাভ কৰে৷ ১৯৯৫ চনত *কাৰ্বি জনজাতিৰ উৎসৱ* তথ্যচিত্ৰখনে কেৰালাৰ তিৰুৱনন্তপুৰমত অনুষ্ঠিত হোৱা *আন্ত:ৰাষ্ট্ৰীয় ভিডিঅ' ফিল্ম ফেষ্টিভেল*ৰ পৰা *চাৰ্টিফিকেট অৱ মেৰিট* লাভ কৰে৷ 

হান্সে প্ৰচাৰ ভাৰতী ব্ৰডকাষ্টিং কৰ্পোৰেশ্যনৰ এজন স্বীকৃতিপ্ৰাপ্ত পৰিচালক-প্ৰযোজক আছিল৷

## কৰ্মৰাজি

## তথ্য সংগ্ৰহ

## বাহ্যিক সংযোগ
* 
শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:অসমৰ চলচ্চিত্ৰ পৰিচালক
শ্ৰেণী:অসমীয়া ভাষাৰ চলচ্চিত্ৰ পৰিচালক
শ্ৰেণী:ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা বিজয়ী
শ্ৰেণী:চলচ্চিত্ৰ প্ৰযোজক
শ্ৰেণী:চলচ্চিত্ৰ পৰিচালক
শ্ৰেণী:তথ্যচিত্ৰ নিৰ্মাতা
শ্ৰেণী:গীতিকাৰ
ধৌলি

**ধৌলি** বা **ধৌলিগিৰি** ভাৰতৰ ওড়িশা ৰাজ্যৰ ৰাজধানী ভূৱনেশ্বৰৰপৰা ৮ কিলোমিটাৰ দক্ষিণে দয়া নদীৰ পাৰত অৱস্থিত এটি পাহাৰ। 
## গুৰুত্ব
ধৌলি "ধৌলি শান্তি স্তুপ"ৰ বাবে জনাজাত। ই জাপান বুদ্ধ সংঘ আৰু কলিংগ নিপ্পন বুদ্ধ সংঘই নিৰ্মাণ কৰা শান্তি পেগোডা বা স্মৃতিসৌধ।
 

ধৌলি পাহাৰক কলিংগ যুদ্ধ হোৱা অঞ্চল বুলি ধৰা হয়।

## চিত্ৰ

File:Dhauli shanti stupa.jpg|ধৌলিৰ শান্তি স্তুপ
File:Dhauli Light and Sound Show.jpg|ছাঁ পোহৰৰ দৃশ্যত ধৌলিৰ ছবি 
File:Dhauli Light and Sound show.jpg|ধৌলগিৰিৰ ছাঁ-পোহৰৰ দৃশ্য পৰিৱেশন 
File:Dhauligiri Buddha Statue.JPG|শান্তি স্তুপৰ শয়নৰত বুদ্ধৰ মূৰ্তি 
File:Dhauli Giri Lion bbsr orissa.jpg|দৌলিৰ শান্তি স্তুপৰ প্ৰৱেশ দ্ৱাৰত সিংহৰ ভাস্কৰ্য 


## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:পৰ্যটন
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ অঞ্চলসমূহ
আম্পাৰা শান্তি পেগোডা

**আম্পাৰা শান্তি পেগোডা** (Ampara Sama Ceitya বুলিও জনা যায়), দ্বিতীয় বিশ্বযুদ্ধৰ পিছৰ সময়ত নিৰ্মিত আৰু সম্প্ৰদায়টোৰ অহিংসাক প্ৰসাৰিত কৰিবলৈ আৰু বিশ্ব শান্তিৰ সন্ধানত তেওঁলোকক একত্ৰিত কৰিবলৈ ডিজাইন কৰা বিশ্বৰ কেইবাটাও শান্তি পেগোডাৰ এটা। ই শ্ৰীলংকাৰ পূব প্ৰান্তত অৱস্থিত এখন সৰু চহৰ আম্পাৰাত অৱস্থিত আৰু ই আম্পাৰাৰ অন্যতম বিশিষ্ট ল্যাণ্ডমাৰ্ক। 

শ্ৰীলংকাৰ আশে-পাশে বিভিন্ন ঠাইত আৰু চাৰিটা শান্তি পেগোডা নিৰ্মাণ কৰা হৈছে। ইহঁত উনাৱাটুনা, এডামছ পিক, বাণ্ডাৰৱেলা আৰু ৱালাপানেত অৱস্থিত।
## ইতিহাস
জাপানৰ নিপ্পনজান-ম্যোহোজিৰ নিচিদাট্ছু ফুজি মহা থেৰো (১৮৮৫–১৯৮৫)ৰ পৃষ্ঠপোষকতাত নিপ্পনজান সন্ন্যাসীসকলে তেওঁৰ ৯৯ সংখ্যক জন্মদিন স্মৰণ কৰাৰ উদ্দেশ্যে আম্পাৰা শান্তি পেগোডা নিৰ্মাণ কৰিছিল। ১৯৮৮ চনৰ ২৮ ফেব্ৰুৱাৰীত শ্ৰীলংকাৰ ৰাষ্ট্ৰপতি জুনিয়ছ ৰিচাৰ্ড জেৱাৰ্ডিনে পেগোডা মুকলি ঘোষণা কৰে।
## মন্দিৰ
শান্তি পেগোডা মন্দিৰটো ঘড়ীৰ টাৱাৰৰ পৰা আম্পাৰা ডি এছ চেনানায়াকে ৰোডৰ পৰা ৪ কিলোমিটাৰ দূৰত অৱস্থিত, যিটো ইংগিনাগালালৈ যায়।

মন্দিৰটোত এটা পেগোডা, মহাযান শৈলীৰ *বিহাৰ গেয়া* (Image house) আৰু এটা সৰু *বোধি বৃক্ষ* আছে। পেগোডাখনত ৯৯টা সৰু সৰু পেগোডা আছে আৰু ইয়াত প্ৰৱেশদ্বাৰৰ পৰা পেগোডালৈ পোন পথ আছে।
## চিত্ৰশালা

Peace Pagoda, Ampara 2.jpg  | স্তুপ
Peace Pagoda, Ampara.JPG    | স্তুপৰ কাষৰ পৰা তোলা ছবি 
Peace Pagoda, Ampara, Sri Lanka (Signpost).JPG | প্ৰৱেশ দ্বাৰ


## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:বৌদ্ধ মঠ
শ্ৰেণী:বৌদ্ধ ভাস্কৰ্য
শ্ৰেণী:বৌদ্ধ মন্দিৰ
বিশ্ব শান্তি পেগোডা, লুম্বিনি

**বিশ্ব শান্তি পেগোডা**, ইয়াক *নিপ্পনজান শান্তি পেগোডা* বুলিও কোৱা হয়, নেপালৰ লুম্বিনিত থকা বৌদ্ধ ধৰ্মৰ স্মৃতিসৌধ। ইয়াৰ আৰ্হি প্ৰস্তুত আৰু নিৰ্মাণত জাপানী বৌদ্ধসকলে প্ৰায় এক মিলিয়ন মাৰ্কিন ডলাৰ ব্যয় কৰিছিল। পেগোডাটো লুম্বিনী মাষ্টাৰ প্লেনৰ কেন্দ্ৰীয় অক্ষৰ আৰম্ভণি বিন্দু হিচাপে আছে আৰু আনটো মূৰত আছে মায়াদেৱী মন্দিৰ। পেগোডাৰপৰা মন্দিৰলৈ দূৰত্ব প্ৰায় ৩.২ কিলোমিটাৰ।  স্তুপত থকা চিৰিৰে তিনিটা ভিন্ন স্তৰলৈ যাব পাৰি। স্তুপটো বগা ৰঙৰ আৰু মজিয়াখন শিলেৰে পকী কৰা হৈছে। ইয়াত চাৰিটা দিশলৈ মুখ কৰি বুদ্ধৰ চাৰিটা বৃহৎ সোণৰ মূৰ্তি আছে। 

স্তুপৰ গুৰিৰ ওচৰত এজন জাপানী সন্ন্যাসী (উনাটক নৱতামে)ৰ কবৰ আছে, যিজনক ওচৰতে ভাৰতৰপৰা অহা ডকাইতে গুলীয়াই হত্যা কৰিছিল।

স্তুপৰ উত্তৰ অঞ্চলটো মূলতঃ কৰ্চন চৰাইৰ বাসস্থানৰ বাবে সংৰক্ষিত।
## চিত্ৰশালা

File:The World Peace Pagoda - Lumbini.jpg | সম্মুখৰ পৰা
File:World peace pagoda lumbini.jpg| বাগিছাৰ পৰা
File:Peace Pagoda, Lumbini, Nepal, 2019-04-09 2.jpg | সোণালী বুদ্ধ
File:World Peace Pagoda Lumbini Nepal.jpg| প্ৰৱেশ দ্বাৰৰ পৰা
File:Shanti stupa, World Peace Pagoda, Lumbini.jpg| কাষৰ পৰা
File:Lumbini the birth place of lord Buddha 17.jpg|বিশ্ৱ শান্তি পেগোডা
File:World Peace Pagoda Lumbini, Nepal.jpg|বিশ্ৱ শান্তি পেগোডা


## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:বৌদ্ধ মঠ
দিল ছে..

**দিল ছে..**  (আক্ষৰিক অৰ্থ  **হৃদয়ৰ পৰা..**) হৈছে ১৯৯৮ চনৰ ভাৰতীয় হিন্দী ভাষাৰ ৰোমান্টিক থ্ৰিলাৰ চলচ্চিত্ৰ যিখন ৰাম গোপাল বাৰ্মা আৰু শেখৰ কাপুৰ সৈতে প্ৰযোজনা কৰা মণি ৰত্নম দ্বাৰা লিখিত আৰু পৰিচালিত।  অসমৰ সন্ত্ৰাসবাদৰ পটভূমিত নিৰ্মিত এই ছবিখনত শ্বাহৰুখ খান আৰু মণিষা কৈৰালাই অভিনয় কৰিছে, আনহাতে প্ৰীতি জিণ্টাই সহযোগী চৰিত্ৰত চলচ্চিত্ৰত আত্মপ্ৰকাশ কৰিছে। ইয়াক ৰত্নমৰ *[[ৰোজা (চলচ্চিত্ৰ)|ৰোজা]]* (১৯৯২) আৰু *বোম্বাই* (১৯৯৫)ৰে গঠিত ত্ৰিলজীৰ চূড়ান্ত কিস্তি হিচাপে উল্লেখ কৰা হয়। এ. আৰ. ৰহমান দ্বাৰা ৰচিত ছবিখনৰ চাউণ্ডট্ৰেক এলবামটোৰ ভাৰতত ৬০ লাখ ইউনিট বিক্ৰী হৈছিল।

*দিল ছে..* ইৰা নিউ হ 'ৰিজনছ চলচ্চিত্ৰ মহোৎসৱ আৰু হেলচিংকী আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ মহোৎসৱ সময়ত এই ছবিখন প্ৰদৰ্শন কৰা হৈছিল। ননলাইনিয়াৰ কাহিনীৰ দিশৰ বাবে বিখ্যাত এই চলচ্চিত্ৰখনে ভাৰতৰ বক্স অফিচত বিফলতা লাভ কৰিছিল, অৱশ্যে ই বিদেশত এক বৃহৎ সফলতা লাভ কৰৰিছিল, আমেৰিকাত ৯৭৫,০০০ ডলাৰ আৰু যুক্তৰাজ্য ৫৩৭,৯৩০ পাউণ্ড উপাৰ্জন কৰিছিল যি যুক্তৰাজ্যৰ বক্স অফিচ চাৰ্টত শীৰ্ষ দহত প্ৰৱেশ কৰা প্ৰথম ভাৰতীয় চলচ্চিত্ৰ হিচাপে পৰিগণিত হৈছিল, আৰু ই জাপানত হিট হৈছিল।

৪৪ সংখ্যক ফিল্মফেয়াৰ বঁটা প্ৰদান অনুষ্ঠানত "*দিল ছে"ই* শ্ৰেষ্ঠ অভিনেত্ৰী (কইৰালা) আৰু শ্ৰেষ্ঠ সহযোগী অভিনেত্ৰীৰ (জিন্টা) সহ দহটা মনোনয়ন লাভ কৰে আৰু ছটা বঁটা লাভ কৰিছিল, যাৰ ভিতৰত আছিল শ্ৰেষ্ঠ মহিলা আত্মপ্ৰকাশ (debut) (জিন্টা) আৰু সৰ্বশ্ৰেষ্ঠ সংগীত পৰিচালক (ৰহমান)। ৪৬ সংখ্যক ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা অনুষ্ঠানত ছবিখনে দুটা বঁটা লাভ কৰে-শ্ৰেষ্ঠ চিনেমাটোগ্ৰাফী আৰু শ্ৰেষ্ঠ অডিঅ'গ্ৰাফী, লগতে ৪৯ সংখ্যক বাৰ্লিনালত নেটপেক বঁটা লাভ কৰৰে।

এই ছবিখনত কণ্ঠদান কৰিছিল উদিত নাৰায়ণ, চনু নিগম, জুবিন গাৰ্গ আদিয়ে। "দিল ছে" হিন্দী চলচ্চিত্ৰৰ সংগীত অত্যন্ত হৃদয়স্পৰ্শী আৰু অৱিস্মৰণীয়। এ.আৰ. ৰহমানৰ সুমধুৰ সংগীত পৰিচালনাৰে এই সাউণ্ডট্ৰেকত ৰোমাণ্টিক, আবেগিক আৰু প্ৰাণৱন্ত গীতৰ এক অনুপম মিশ্ৰণ পোৱা যায়। "চাইয়া চাইয়া", "দিল ছে", আৰু "জিয়া জ্বলে"ৰ দৰে গীতসমূহে শ্ৰোতাৰ মনত গভীৰ ছাপ পেলায়, য’ত মণিৰত্নমৰ কাহিনীৰ আৱেগৰ সৈতে সুন্দৰভাৱে মিলি যায়। গীতৰ কথা আৰু সুৰৰ মাধ্যমেৰে প্ৰেম, বিচ্ছেদ আৰু আকাংক্ষাৰ অনুভূতি অতি সুক্ষ্মভাৱে প্ৰকাশ পাইছে। এই সংগীত এতিয়াও শ্ৰোতাৰ মাজত অত্যন্ত জনপ্ৰিয় আৰু বলীউডৰ সংগীতৰ ইতিহাসত এক মাইলৰ খুঁটি হিচাপে গণ্য হয়।

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:হিন্দী চলচ্চিত্ৰ
ৰাজেন্দ্ৰ লাহিড়ী

**ৰাজেন্দ্ৰনাথ লাহিড়ী**  ()ৰ জন্ম হৈছিল ২৯ জুন ১৯০১ চনত আৰু মৃত্যু হৈছিল ১৯২৭ চনৰ ১৭ ডিচেম্বৰত। চমুকৈ তেওঁক ৰাজেন্দ্ৰ লাহিড়ী নামেৰে পৰিচিত আছিল। ৰাজেন্দ্ৰ লাহিড়ী আছিল এজন ভাৰতীয় বিপ্লৱী। তেওঁ কাকোৰী ষড়যন্ত্ৰ আৰু **দক্ষিণেশ্বৰ বোমা বিস্ফোৰণৰ** মূল নায়ক আছিল। ভাৰতৰপৰা ব্ৰিটিছক উচ্ছেদ কৰাৰ লক্ষ্যৰে হিন্দুস্তান ৰিপাব্লিকান এছ’চিয়েশ্যনৰ সক্ৰিয় সদস্য আছিল।

## প্ৰাৰম্ভিক জীৱন
ৰাজেন্দ্ৰ লাহিড়ীৰ জন্ম হৈছিল ১৯০১ চনৰ ২৯ জুনত বংগ প্ৰেচিডেন্সিৰ পাবনা জিলাৰ (বৰ্তমান বাংলাদেশৰ ছিৰাজগঞ্জৰ লাহিৰী মোহনপুৰ, উল্লাপাৰাত) এটি বঙালী ব্ৰাহ্মণ পৰিয়ালৰ লাহিড়ী মোহনপুৰ গাঁৱত। তেওঁৰ পিতৃ ক্ষীতিশ মোহন লাহিড়ীৰ তাত এখন বৃহৎ বাগিছা আছিল।

## দক্ষিণেশ্বৰৰ বোমা বিস্ফোৰণৰ ঘটনা
দক্ষিণেশ্বৰ বোমা বিস্ফোৰণত জড়িত হৈ লাহিড়ীয়ে পলায়ন কৰে। তেওঁ বেনাৰসলৈ গৈ পঢ়া-শুনা আৰম্ভ কৰিলে। বেনাৰস হিন্দু বিশ্ববিদ্যালয়ত ইতিহাসবিভাগত এম.এ. পঢ়ি থকা সময়তে তেওঁৰ কেইজনমান বঙালী বন্ধুৰ সৈতে হিন্দুস্তান ৰিপাব্লিকান এছ’চিয়েশ্যনত যোগদান কৰে।

## কাকোৰী ষড়যন্ত্ৰ
১৯২৫ চনৰ ৯ আগষ্টত কাকোৰী ৰেল ডকাইতিৰ মূল নায়ক আছিল ৰাজেন্দ্ৰ লাহিড়ী। বংগৰ দক্ষিণেশ্বৰৰ পূৰ্বৰ বোমা গোচৰত গ্ৰেপ্তাৰ কৰি বিচাৰ চলাই দহ বছৰৰ কঠোৰ কাৰাদণ্ডৰ বাবে কাৰাগাৰলৈ প্ৰেৰণ কৰা হৈছিল। যেতিয়া লক্ষ্ণৌত ৰেল ডকাইতিৰ আইনী কাৰ্য্যবিধি আৰম্ভ হৈছিল, তেতিয়া তেওঁক কাকোৰী ষড়যন্ত্ৰৰ গোচৰতো অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হৈছিল আৰু আন কেইবাজনো বিপ্লৱীৰ সৈতে বিচাৰ চলিছিল। 

## মৃত্যু
ৰাজেন্দ্ৰ লাহিড়ীক দীৰ্ঘদিনীয়া বিচাৰৰ অন্তত দোষী সাব্যস্ত কৰা হয় আৰু নিৰ্ধাৰিত তাৰিখৰ দুদিন আগতে ১৯২৭ চনৰ ১৭ ডিচেম্বৰত ঠাকুৰ ৰোশন সিং, আছফাক উল্লাহ আৰু ৰামপ্ৰসাদ বিছমিলৰ সৈতে গণ্ডা জিলা কাৰাগাৰত ফাঁচি দিয়া হয়। 
## তথ্য সংগ্ৰহ
শ্ৰেণী:মহাত্মা গান্ধী এডিটাথন, ২০২৫
শ্ৰেণী:মহাত্মা গান্ধী
শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ স্বাধীনতা আন্দোলন
লুম্বিনী ডেভেলপমেণ্ট ট্ৰাষ্ট

নেপাল চৰকাৰৰ মাষ্টাৰ প্লেনৰ অধীনত লুম্বিনী বন পুনৰুদ্ধাৰ কৰাৰ উদ্দেশ্যে **লুম্বিনী ডেভেলপমেণ্ট ট্ৰাষ্ট** (১৯৮৫) (लुम्बिनी बिकाश कोष) প্ৰতিষ্ঠা কৰা হৈছিল। খ্ৰীষ্টপূৰ্ব সপ্তম বা ষষ্ঠ শতিকাত জন্মগ্ৰহণ কৰা বৌদ্ধ ধৰ্মৰ প্ৰতিষ্থাপক গৌতম বুদ্ধৰ জন্মস্থান লুম্বিনী। বৌদ্ধ পৰম্পৰা অনুসৰি খ্ৰীষ্টপূৰ্ব ৬২৩ চনত মে’ মাহত মায়া দেৱীয়ে দেৱদাহস্থিত পিতৃ-মাতৃৰ ঘৰলৈ যোৱাৰ পথত বুদ্ধক জন্ম দিছিল। প্ৰসৱ বেদনাৰ আৰম্ভণি অনুভৱ কৰি তেওঁ ছায়া গছৰ ডাল ধৰি সিদ্ধাৰ্থ গৌতম, ভৱিষ্যতৰ বুদ্ধক জন্ম দিয়ে। বুদ্ধই জগতত প্ৰৱেশ কৰাৰ লগে লগে "এয়া মোৰ অন্তিম পুনৰ্জন্ম" বুলি ঘোষণা কৰিছিল বুলি কোৱা হয়। বৌদ্ধ পৰম্পৰাত এইটোও কোৱা হৈছে যে, বুদ্ধই জন্মৰ লগে লগে খোজ কাঢ়িছিল আৰু সাতটা খোজ দিছিল, তেওঁৰ প্ৰতিটো খোজৰ তলত পদুম ফুল ফুলিছিল। খ্ৰীষ্টপূৰ্ব ২৪৯ চনত বৌদ্ধ ধৰ্মান্তৰিত সম্ৰাট অশোকে লুম্বিনী ভ্ৰমণ কৰি চাৰিটা স্তুপ আৰু এটা শিলৰ স্তম্ভ নিৰ্মাণ কৰে। অশোকৰ স্তম্ভত এটা শিলালিপি আছে যাৰ অনুবাদ হ'ল: "দেৱতাৰ প্ৰিয় ৰজা পিয়াদাসী (অশোক) ৰাজ অভিষেকৰ ২০ বছৰত নিজেই ৰাজ ভ্ৰমণ কৰিছিল, ইয়াত বুদ্ধ শাক্যমুনিৰ জন্ম হৈছিল, ইয়াত শিলৰ ৰেলিং নিৰ্মাণ কৰা হৈছিল আৰু ইয়াত ভগৱান ["ধন্যজন"]ৰ বাবে শিলৰ স্তম্ভ স্থাপন কৰা হৈছিল। লুম্বিনি গাঁৱৰ কৰ হ্ৰাস কৰা হৈছিল আৰু কেৱল আঠ অংশৰ অধিকাৰী আছিল।" 
## মাষ্টাৰ প্লেন
ৰাষ্ট্ৰসংঘৰ উন্নয়ন কাৰ্যসূচীয়ে লুম্বিনীৰ উন্নয়নৰ বাবে মাষ্টাৰ প্লেন প্ৰস্তুতৰ বাবে প্ৰায় ১০ লাখ ডলাৰ বৰঙনি আগবঢ়াইছিল, য’ত অসংখ্য অভিযান্ত্ৰিক আৰু প্ৰত্নতাত্ত্বিক অধ্যয়নও আছিল। ১৯৭৮ চনত সম্পূৰ্ণ হোৱা এই পৰিকল্পনাৰ লক্ষ্য হৈছে লুম্বিনী বন আৰু অশোক স্তম্ভক কেন্দ্ৰ কৰি প্ৰায় ৭.৭ কিলোমিটাৰ বৰ্গক্ষেত্ৰৰ এলেকা পুনৰুদ্ধাৰ কৰা, যাক লুম্বিনী বন বুলি জনা যায়, ইয়াৰ সমৰ্থনত ৬৪.৫ কিলোমিটাৰ বৰ্গক্ষেত্ৰৰ অতিৰিক্ত এলেকা উন্নয়ন কৰা হ'ব।

লুম্বিনি বনৰ উন্নয়নৰ পৰিকল্পনাৰ ভিতৰত তিনিটা মূল উপাদান আছে:
১/ নতুন লুম্বিনী গাঁও
২/ সাংস্কৃতিক কেন্দ্ৰ/মঠ অঞ্চল
3. পৱিত্ৰ উদ্যান ডিজাইন উত্তৰ-দক্ষিণ অভিমুখী, লুম্বিনী গাঁও আৰু সাংস্কৃতিক কেন্দ্ৰ উত্তৰ, আৰু ডিজাইনৰ কেন্দ্ৰবিন্দু – পৱিত্ৰ উদ্যান – দক্ষিণ দিশত।

অক্ষৰ দুয়োকাষে ইয়াৰ দক্ষিণ মূৰৰফালে মঠৰ এনক্লেভ আছে। সমগ্ৰ পৰোকল্পনাটো এটা খোজকাঢ়ি যোৱা পথ আৰু এটা নলাৰে গঠিত এটা কেন্দ্ৰীয় সংযোগৰদ্বাৰা বান্ধ খাই আছে। এই কেন্দ্ৰীয় সংযোগে পৱিত্ৰ উদ্যানৰ নিঃসংগতা আৰু পৱিত্ৰতা প্ৰতিষ্ঠা কৰে, ইয়াৰ স্তম্ভ আৰু হিমালয়ৰ দৰ্শনীয় পেনোৰামাৰ সৈতে আৰু তীৰ্থযাত্ৰীসকলক পৱিত্ৰ উদ্যানৰ কাষ চাপি অহাৰ লগে লগে নিজকে প্ৰস্তুত কৰিবলৈ সময় আৰু স্থান প্ৰদান কৰে।

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:বৌদ্ধ মন্দিৰ
শ্ৰেণী:স্থাপত্য
টেঙাখাত মহাবিদ্যালয়

১৯৬৭ চনত স্থাপিত **টেঙাখাত মহাবিদ্যালয়খন** অসমৰ ডিব্ৰুগড় জিলাৰ টেঙাখাত ত  অৱস্থিত এখন মেজৰ আৰু সাধাৰণ ডিগ্ৰী মহাবিদ্যালয় ৷ এই মহাবিদ্যালয়খন ডিব্ৰুগড় বিশ্ববিদ্যালয়ৰ সৈতে জড়িত ৷  এই টেঙাখাত মহাবিদ্যালয়ে স্থাপিত কালৰে পৰা টেঙাখাত অঞ্চলৰ শিক্ষাৰ ক্ষেত্ৰত অগ্ৰ্ণি ভুমিকা পালন কৰি আহিছে ।
## টেঙাখাত মহাবিদ্যালয়ৰ বিষয়ে
টেঙাখাত মহাবিদ্যালয়খন ডিব্ৰুগড় চহৰৰ পৰা প্ৰায় ৩০ কিলোমিটাৰ পূবে আৰু দুলীয়াজান তেল চহৰৰ পৰা ১৭ কিলোমিটাৰ পশ্চিমে টেঙাখাতত অৱস্থিত। টেঙাখাতৰ কেইজনমান আগশাৰীৰ শিক্ষাবিদ আৰু সমাজকৰ্মীৰ উদ্যোগত এই মহাবিদ্যালয়খন ১৯৬৭ চনত প্ৰতিষ্ঠা কৰা হৈছিল। মহাবিদ্যালয়খনক ১৯৮৬ চনত ডেফিচিট গ্ৰান্ট-ইন-এইড ব্যৱস্থাৰ অধীনলৈ অনা হয় আৰু ২০০৭ চনত UGC ৰ ২(f) আৰু ১২(B) ধাৰাৰ অধীনত স্বীকৃতি লাভ কৰে। স্থানীয় আৰু ইয়াৰ দাঁতিকাষৰীয়া গাঁও তথা চাহ বাগিচাসমূহৰ ছাত্ৰ-ছাত্ৰীসকলক উচ্চ শিক্ষা প্ৰদান কৰাৰ উদ্দেশ্যৰে মহাবিদ্যালয়খন স্থাপন কৰা হৈছিল। মহাবিদ্যালয়খনে ২০০৫ চনৰ ডিচেম্বৰ মাহত প্ৰথম চক্ৰত NAAC ৰ পৰা "গ্ৰেড বি" স্বীকৃতি লাভ কৰিছিল। ২০১৬ চনৰ নৱেম্বৰ মাহত দ্বিতীয় চক্ৰত NAAC ৰ পৰা গ্ৰেড বি++ (CGPA ২.৮৭) স্বীকৃতি লাভ কৰে।
## আগবঢ়োৱা পাঠ্যক্ৰমসমূহ
টেঙাখাত মহাবিদ্যালয়ত কলা আৰু বাণিজ্য শাখাত উচ্চতৰ মাধ্যমিক মহলাৰ পাঠ্যক্ৰম আগবঢ়োৱাৰ লগতে কলা, বাণিজ্য আৰু বৃত্তিমুখী শাখাত স্নাতক মহলাৰ পাঠ্যক্ৰম আগবঢ়োৱা হয়।

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:অসমৰ মহাবিদ্যালয়সমূহ
শ্ৰেণী:ডিব্ৰুগড় বিশ্ববিদ্যালয়ৰ অধীনস্থ মহাবিদ্যালয়সমূহ
স্বৰমণ্ডল

**স্বৰমণ্ডল** ( ), **সুৰমণ্ডল**, বা **ভাৰতীয় বীণা** হৈছে ভাৰতৰ পৰা উদ্ভৱ হোৱা এক তাঁৰ টনা বক্স জিথাৰ, কানুনৰ সৈতে সাদৃশ্যপূৰ্ণ যি আজি সাধাৰণতে কণ্ঠ ভাৰতীয় শাস্ত্ৰীয় সংগীতৰ সংগত বাদ্য হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰা হয়। ই উত্তৰ ভাৰতৰ সংস্কৃতিৰ অংশ আৰু কণ্ঠ সংগীতৰ সংগত হিচাপে সংগীত সভাত ব্যৱহাৰ কৰা হয়। এই নামটো সংস্কৃত শব্দ *স্বৰ* (স্বৰ) আৰু *মণ্ডল* (বৃত্ত) সংযুক্ত কৰা হৈছে, যি বহু স্বৰ উৎপন্ন কৰাৰ ক্ষমতা প্ৰতিনিধিত্ব কৰে। আ'ইন-ই-আকবৰীত এই বাদ্যযন্ত্ৰক কানুনৰ সমতুল্য বুলি গণ্য কৰা হৈছিল।

## নিৰ্মাণ
আধুনিক স্বৰমণ্ডলবোৰ ইউৰোপীয় চল্টাৰীসমূহৰ সৈতে সাদৃশ্যপূৰ্ণ। অটোহাৰ্পবোৰ আজি ভাৰতত সমতুল্য বাদ্যযন্ত্ৰ হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰা হয়, বিশেষকৈ কৰ্ড-বুটাম ব্যৱস্থা উলিয়াই দিয়াৰ পিছত। আধুনিক স্বৰমণ্ডলবোৰ ট্ৰেপিজয়ডেল আৰু দৈৰ্ঘ্যত  আৰু প্ৰস্থত  জোখৰ। বাদ্যযন্ত্ৰত ৪০ টালৈকে তাঁৰ থাকিব পাৰে, আনহাতে ঊনবিংশ শতিকাৰ পুৰণি বাদ্যযন্ত্ৰত ২১ টা তাঁৰ থকা ৰেকৰ্ড কৰা হৈছিল। তাঁৰবোৰ স্বৰমণ্ডলৰ সোঁ কাষত লগোৱা এটা গজালত হুক লগোৱা হয় আৰু বাওঁফালে টিউনিং পেগৰ চাৰিওফালে পকোৱা হয় যিবোৰ বিশেষ চাবি এটাৰে টান কৰিব পাৰি। মধ্যযুগত ধাতুৰ পেগৰ সলনি কাঠৰ পেগ ব্যৱহাৰ কৰা হৈছিল। স্বৰমণ্ডলৰ দুয়োফালে  জোখৰ এটা চোকা ৰিজ, য'ত তাঁৰবোৰ টান কৰা হয় সেই গজালবোৰৰ পৰা অলপ আঁতৰত থিয় হৈ আছে। এই ৰিজে দুয়োফালে সেতু হিচাপে কাম কৰে। স্বৰমণ্ডল বহু ক্ষেত্ৰত অটোহাৰ্প বা জিথাৰৰ সৈতে সাদৃশ্যপূৰ্ণ।

## ইতিহাস

স্বৰমণ্ডল  *মত্তকোকিলা* (মদমত্ত কোকিল) নামে পৰিচিত ত্ৰয়োদশ শতিকাৰ বাদ্যযন্ত্ৰৰ সৈতে একেই হ'ব পাৰে। মুঘল যুগত, স্বৰমণ্ডলক আ'ইন-ই-আকবৰীত কানুনৰ সমতুল্য বুলি গণ্য কৰা হৈছিল। ঊনবিংশ শতিকাত, এজন লেখকয়ে মন্তব্য কৰিছিল যে এই বাদ্যযন্ত্ৰত ভাল পৰিৱেশন দুৰ্লভ আছিল, কাৰণ ই বজোৱা কঠিন আছিল আৰু, সেই সময়ত, কিনিবলৈ ব্যয়বহুল আছিল।

## জনপ্ৰিয় সংস্কৃতিত
কেইবাজনো আধুনিক শিল্পীয়ে এই বাদ্যযন্ত্ৰৰ সৈতে পৰিৱেশন কৰিছে। ইয়াক ব্যাপকভাৱে ব্যৱহাৰ কৰা কিছুমান কণ্ঠশিল্পী হৈছে বড়ে গোলাম আলী খান, ছালামত আলী খান, যশৰাজ, ৰাজন ছজন মিশ্ৰা, কিশোৰী আমোনকাৰ, ৰাশিদ খান, আৰু অজয় চক্ৰৱৰ্তী। ১৯৬৬ চনৰ শেষৰ ফালে ভাৰত ভ্ৰমণ কৰাৰ পিছত, জৰ্জ হেৰিছনে দ্য বিটলছৰ ১৯৬৭ চনৰ একক "Strawberry Fields Forever"ত স্বৰমণ্ডল প্ৰৱৰ্তন কৰিছিল। তেওঁ নিজৰ ভাৰতীয় শাস্ত্ৰীয় শৈলীৰ ৰচনা "Within You Without You"ত ইয়াক বজাইছিল, যি দলটোৰ *Sgt. Pepper's Lonely Hearts Club Band* এলবামৰ পৰা আহিছিল।


File:Bade Ghulam Ali Khan 2003 stamp of India.jpg|স্বৰমণ্ডলৰ সৈতে ভাৰতীয় টিকটত প্ৰদৰ্শিত বড়ে গোলাম আলী খান
File:Ustad rashid kan bharat bhavan bhopal (4).JPG|স্বৰমণ্ডল বজাই থকা ৰাছিদ খান
File:Pandit Rajan Sajan Mishra Performing at Bharat Bhavan Bhopal 06.jpg|স্বৰমণ্ডলৰ সৈতে গান গাই থকা পণ্ডিত ৰাজন মিশ্ৰা


## লগতে চাওক
* ড্ৰ'ন (সংগীত)
* হিন্দুস্তানী শাস্ত্ৰীয় সংগীত
* জিথাৰ

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:হিন্দুস্তানী বাদ্যযন্ত্ৰ
শ্ৰেণী:বক্স জিথাৰ
কলিংগ যুদ্ধ

**কলিংগ যুদ্ধ** (খ্ৰীষ্টপূৰ্ব ২৬১ খ্ৰীষ্টাব্দত সমাপ্ত হোৱা) প্ৰাচীন ভাৰতত মহান অশোকৰ অধীনত মৌৰ্য সাম্ৰাজ্য আৰু বৰ্তমানৰ ওড়িশা ৰাজ্য আৰু অন্ধ্ৰপ্ৰদেশৰ উত্তৰ অংশত পূব উপকূলত অৱস্থিত স্বতন্ত্ৰ সামন্তীয় ৰাজ্য কলিংগৰ মাজত সংঘটিত হৈছিল। অনুমান কৰা হৈছে যে দয়া নদীৰ পাৰত অৱস্থিত ধৌলিৰ ধৌলি পাহাৰত এই যুদ্ধ সংঘটিত হৈছিল। কলিংগ যুদ্ধ ভাৰতৰ ইতিহাসৰ অন্যতম বৃহৎ আৰু মাৰাত্মক যুদ্ধ আছিল। 

অশোকে সিংহাসনত বহাৰ পিছত এইটোৱেই একমাত্ৰ ডাঙৰ যুদ্ধ, আৰু মৌৰ্য সম্ৰাট চন্দ্ৰগুপ্ত মৌৰ্যৰপৰা আৰম্ভ হোৱা প্ৰাচীন ভাৰতৰ সাম্ৰাজ্য নিৰ্মাণ আৰু সামৰিক বিজয়ৰ সামৰণি পৰে। এই যুদ্ধত প্ৰায় ২ লাখ ৫০ হাজাৰ লোকৰ প্ৰাণহানি হয়।
## পটভূমি
ৰাজনীতি বিজ্ঞানৰ বিশেষজ্ঞ সুদামা মিশ্ৰৰ মতে, কলিংগ জনপদে প্ৰথমে পুৰী আৰু গঞ্জাম জিলাই সামৰি লোৱা অঞ্চলটোক সামৰি লৈছিল।

কলিংগ আক্ৰমণৰ কাৰণ আছিল শান্তি অনা আৰু ক্ষমতাৰ লাভ। কলিংগ আছিল শান্তিপ্ৰিয় আৰু কলাত্মকভাৱে দক্ষ লোকেৰে গঠিত এক সমৃদ্ধিশালী অঞ্চল। কলিংগৰ উত্তৰ অংশ উৎকল (উত্তৰ-উত্তৰ, কল-কলিংগ) নামেৰে জনাজাত আছিল, তেওঁলোকে এই অঞ্চলৰপৰা প্ৰথমে নৌসেনা ব্যৱহাৰ কৰিছিল আৰু বাণিজ্যৰ বাবে সাগৰৰ পাৰত দক্ষিণ-পূব এছিয়ালৈ যাত্ৰা কৰিছিল। সেই কাৰণে কলিংগই কেইবাটাও বন্দৰ আৰু দক্ষ নৌসেনা গঢ়ি তুলিবলৈ সক্ষম হৈছিল। কলিংগৰ সংস্কৃতি আছিল জনজাতীয় ধৰ্ম, শ্ৰমণ (অৰ্থাৎ বৌদ্ধ, জৈন, অজিবিক আদি) আৰু ব্ৰাহ্মণ ধৰ্মৰ শান্তিপূৰ্ণভাৱে সহ-অৱস্থানৰ মিশ্ৰণ।

কলিংগ নন্দ সাম্ৰাজ্যৰ অধীনত আছিল যিয়ে তেওঁলোকৰ ৰাজধানী মগধৰপৰা খ্ৰীষ্টপূৰ্ব ৩২১ চনত নন্দ সাম্ৰাজ্য পতনলৈকে এই অঞ্চলত শাসন কৰিছিল। অশোকৰ ককাক চন্দ্ৰগুপ্তই সম্ভৱতঃ কলিংগ জয় কৰাৰ চেষ্টা কৰিছিল যদিও তেওঁ বিফল হৈছিল। অশোকে সম্ৰাট হিচাপে নিজকে নিৰাপদে প্ৰতিষ্ঠা কৰাৰ লগে লগে কলিংগ জয় কৰি বিশাল মৌৰ্য সাম্ৰাজ্যৰ সৈতে সংযুক্ত কৰাৰ কামত নিয়োজিত হয়। কিছুমান পণ্ডিতে কলিংগ মৌৰ্যসকলৰ বাবে কৌশলগত ভাবুকি আছিল বুলি যুক্তি আগবঢ়ায়। ইয়াৰ ফলত মৌৰ্যৰ ৰাজধানী পাটলিপুত্ৰ আৰু মধ্য ভাৰত উপদ্বীপৰ সম্পত্তিৰ মাজত যোগাযোগ ব্যাহত হোৱাৰ সম্ভাৱনা আছিল। বংগোপসাগৰত বাণিজ্যৰ বাবেও কলিংগই উপকূল ৰেখা নিয়ন্ত্ৰণ কৰিছিল।

## যুদ্ধৰ গতিপথ

অশোকৰ ৰাজত্বকালৰ অষ্টম বছৰত তেওঁৰ নিজৰ ইডিক্টছ অৱ অশোকৰ মতে, সম্ভৱতঃ খ্ৰীষ্টপূৰ্ব ২৬১ চনত যুদ্ধ সম্পূৰ্ণ হৈছিল। পিতৃৰ মৃত্যুৰ পাছত সিংহাসনৰ বাবে ৰক্তাক্ত যুদ্ধৰ অন্তত অশোকে কলিংগ জয় কৰাত সফল হৈছিল – কিন্তু সেই বৰ্বৰতাৰ পৰিণতিয়েই যুদ্ধৰ প্ৰতি অশোকৰ দৃষ্টিভংগী সলনি কৰি পুনৰ কেতিয়াও বিজয় যুদ্ধ নকৰাৰ প্ৰতিশ্ৰুতি লৈছিল। 

চন্দ্ৰগুপ্ত মৌৰ্যৰ দৰবাৰৰ গ্ৰীক ইতিহাসবিদ মেগাস্থিনিছৰ মতে কলিংগৰ শাসকৰ পদাতিক, অশ্বাৰোহী আৰু হাতীৰে গঠিত শক্তিশালী সৈন্যবাহিনী আছিল। ভাৰতীয় পুৰাতত্ত্ববিদ দিলীপ কে চক্ৰৱৰ্তীৰ মতে মৌৰ্য সেনাই সৰগুজা হৈ কলিংগলৈ গৈছিল, যিটো পথেৰে পিছলৈ সমুদ্ৰগুপ্তই কলিংগৰ বিৰুদ্ধে অভিযান চলাইছিল।

## পৰিণতি
অশোকে এই ৰক্তপাত দেখিছিল আৰু অনুভৱ কৰিছিল যে এই ধ্বংসৰ কাৰণ তেওঁ।

 

কলিংগ যুদ্ধৰ প্ৰতি অশোকৰ মনোভাব অশোকৰ আদেশত লিপিবদ্ধ কৰা হৈছে। কলিংগ যুদ্ধই ইতিমধ্যে বৌদ্ধ ধৰ্মাৱলম্বী অশোকক জীৱনৰ বাকী সময়খিনি অহিংসা (অহিংসা) আৰু ধৰ্ম-বিজয় (ধৰ্মৰদ্বাৰা বিজয়)ৰ বাবে উৎসৰ্গা কৰিবলৈ প্ৰেৰণা দিছিল। কলিংগ বিজয়ৰ পিছত অশোকে সাম্ৰাজ্যৰ সামৰিক সম্প্ৰসাৰণৰ অন্ত পেলাই ৪০ বছৰতকৈও অধিক সময়ৰ আপেক্ষিক শান্তি, সম্প্ৰীতি আৰু সমৃদ্ধিৰ যুগ আৰম্ভ কৰে।

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ইতিহাস
শ্ৰেণী:যুদ্ধ
কূৰ্মাসন

**কূৰ্মাসন**, কচ্ছপৰ ভংগিমা, বা কাছৰ ভংগিমা হৈছে হঠ যোগ আৰু আধুনিক যোগত ব্যায়াম হিচাপে আগলৈ বহি থকা আসন।
## ব্যুৎপত্তি আৰু উৎপত্তি
সংস্কৃত कूर्म শব্দৰপৰাই নামটোৰ সৃষ্টি হৈছে; कूर्म অৰ্থাৎ "কচ্ছপ" বা "কাছ" আৰু আসন মানে "ভংগী" বা "আসন।"

উত্তন কুৰ্মাসনৰ বৰ্ণনা প্ৰাচীন, অনুমানিক সপ্তম শতিকাৰ অহিৰবুধ্য সংহিতা, আৰু ১৯ শতিকাৰ যোগ-প্ৰদীপিকা আৰু শ্ৰীতত্ত্বনিধিত চিত্ৰিত কৰা হৈছে।

আধুনিক কুৰ্মাসনৰ বৰ্ণনা বি.কে.এছ. আয়েংগাৰৰ ১৯৬৬ চনৰ “লাইট অন যোগা’’ত পোৱা যায়। আয়েংগাৰে কৈছে যে এই আসন বিষ্ণু দেৱতাৰ কচ্ছপ অৱতাৰ কূৰ্মৰ প্ৰতি উৎসৰ্গিত।
## বিৱৰণ
কূৰ্মাসনত প্ৰৱেশ কৰিবলৈ এজন অনুশীলনকাৰীয়ে ভৰি দুখন মেলি বহি থাকে, ভৰি দুখন যিমান পাৰি বহলকৈ মেলি থাকে। আঁঠু দুটা অলপ বেঁকা হৈ থাকে, যাৰ ফলত গোৰোহা মজিয়াৰ সংস্পৰ্শত থাকে। শৰীৰটো নিতম্বৰ পৰা আগলৈ হেলান দি হাত দুখন আঁঠুৰ তলত সোমাই যায়। শৰীৰটো আগলৈ হেলান দি (নিতম্বত বেঁকা হৈ) হাত আৰু বাহু দুটা কাষলৈ আৰু পিছলৈ (আঁঠুৰ তলত) সোমাই যাবলৈ দিয়ে যেতিয়ালৈকে কিলাকুটিদুটা আঁঠুৰ তলত সোমাই নাযায়। গোৰোহা আগলৈ ঠেলি ভৰি দুখন যিমান পাৰি পোন কৰি লোৱা হয়। কপাল বা থুঁতৰি মজিয়া স্পৰ্শ কৰিবলৈ অনা হয়। হাত দুখন নিতম্বৰ সৈতে আন্তঃসংলগ্ন কৰিবলৈ বাহু দুটা পিঠিৰ চাৰিওফালে আৰু অধিক বহলাই দিয়া হয়।

## তাৰতম্য
সুপ্ত কূৰ্মাসন (Sleeping Tortoise Pose) ৰ কপালখন মজিয়াত, ভৰি দুখন মূৰৰ পিছফালে ক্ৰছ কৰি আৰু হাত দুখন ভৰিৰ চাৰিওফালে গৈ পিঠিৰ পিছফালে হাত দুখন মিলাই থাকে।

উত্তৰ কূৰ্মাসনা (Upside-Down Tortoise Pose)ৰ হাত দুখন কুক্কুটাসন (Cockerel Pose) ৰ দৰে ক্ৰছ কৰা ভৰিৰ মাজেৰে পাক খাই সোমাই থাকে, পিঠি মাটিত আৰু হাতৰ তলুৱা ডিঙিত।

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:স্বাস্থ্য
শ্ৰেণী:যোগাসন
সিংহাসন

**সিংহসন** বা সিংহৰ ভংগিমা হৈছে হঠযোগ আৰু আধুনিক যোগৰ ব্যায়াম হিচাপে এক আসন। 

## ব্যুৎপত্তি আৰু উৎপত্তি
এই নামটো সংস্কৃত শব্দ সিংহৰপৰা আহিছে, যাৰ অৰ্থ হৈছে "সিংহ", আৰু আসন, যাৰ অৰ্থ হৈছে "ভংগিমা" বা "আসন।" সংস্কৃত নৰসিংহ, বিষ্ণু দেৱতাৰ নৰ আৰু সিংহৰ অৱতাৰৰপৰা ১৯ শতিকাৰ যোগ-প্ৰদীপিকাৰ দৰে এই ভংগিমাৰ নামো নৰসিংহসন ৰখা হৈছে। দশম শতিকাৰ বিমানৰ্চনাকল্পত এই ভংগিমাৰ বৰ্ণনা কৰা হৈছে।
## বিৱৰণ

অনুশীলনকাৰীয়ে ভৰি ভাঁজ কৰি তাৰ ওপৰত নিতম্ব ৰাখি আঁঠু লৈ হাত দুখন আগলৈ টানি মাটিৰ পৰা ঠিক আঁতৰত হাত দুখন মেলি দিয়ে আৰু মুখখন বহলকৈ মেলি জিভাখন উলিয়াই সিংহৰ দৰে কৰি মুখৰ ভাব দেখুৱায়। যোগগুৰু বি কে এছ আয়েংগাৰে ১৯৬৬ চনত তেওঁৰ লাইট অন যোগত উল্লেখ কৰিছে যে এইটোৱেই পৰম্পৰাগত ভংগিমা; তেওঁ ইয়াক প্ৰথম সিংহাসন বুলি কয়।

## তাৰতম্য
আয়েংগাৰৰ দ্বিতীয় সিংহাসন পদ্মৰ অৱস্থানৰ পৰা (পদ্মাসন) আৰম্ভ হয়। তাৰ পিছত অনুশীলনকাৰীয়ে আঁঠু লৈ বহি শৰীৰটোৰ সম্মুখভাগ আগলৈ লৈ যায়, মজিয়াৰ পোনে পোনে, কান্ধ দুটা হাতৰ পোনে পোনে ওপৰত থাকে, হাত দুখন পোন। মুখৰ ভাব আগৰ দৰেই।

যোগ জাৰ্নেলে মুক্তাসনৰ দৰে ভৰিৰ সৈতে "সিংহৰ ভংগিমা"ৰ এটা ভিন্নতা বৰ্ণনা কৰিছে আৰু সিংহাসনৰ দৰে মুখ আৰু হাতৰ অৱস্থানৰ সৈতে ইয়াক প্ৰাণায়ামৰ বাবে উপযুক্ত আসন হিচাপে প্ৰস্তাৱ কৰিছে।

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:যোগাসন
শ্ৰেণী:স্বাস্থ্য
সাৱনী

**সাৱনী** হৈছে অৰ্ধ-শাস্ত্ৰীয় গায়নৰ এক ধাৰা, যি উত্তৰ প্ৰদেশ আৰু বিহাৰৰ ভোজপুৰী অঞ্চলত জনপ্ৰিয়।

## সাৰাংশ
সাৱনী ভোজপুৰী অঞ্চলৰ ঋতুভিত্তিক লোকসংগীতৰ চহকী পৰম্পৰাৰ অন্তৰ্গত। ই চৈতী, হোৰী আৰু কজৰীৰ দৰে ঋতুভিত্তিক গীতৰ শৃংখলাৰ অংশ, যিবোৰ এই অঞ্চলৰ সাংস্কৃতিক আৰু কৃষি পঞ্জিকাৰ অবিচ্ছেদ্য অংগ। এই ঋতুভিত্তিক গীতসমূহে গ্ৰাম্য সমাজ আৰু বছৰৰ প্ৰাকৃতিক চক্ৰৰ মাজৰ গভীৰ সম্পৰ্ক প্ৰতিফলিত কৰে। 

## আঞ্চলিক তাৎপৰ্য
এই ধাৰাটো পৰম্পৰাগতভাৱে উত্তৰ প্ৰদেশৰ গাঁও আৰু নগৰসমূহত গোৱা হয়, বিশেষকৈ বাৰাণসী, মিৰ্জাপুৰ, মথুৰা, আৰু এলাহাবাদৰ চাৰিওফালে, লগতে বিহাৰৰ সাৰণ জিলা আৰু ভোজপুৰ জিলা অঞ্চলত। এই ভৌগোলিক বিস্তৃতি ভোজপুৰী ভাষী অঞ্চলৰ সৈতে মিলে, য'ত লোকসংগীত পৰম্পৰাসমূহ প্ৰজন্মৰ পাছত প্ৰজন্ম ধৰি সংৰক্ষিত আৰু সংক্ৰমিত হৈ আহিছে। 

## সাংগীতিক বৈশিষ্ট্য
অৰ্ধ-শাস্ত্ৰীয় ধাৰা হিচাপে সাৱনীয়ে হিন্দুস্তানী শাস্ত্ৰীয় সংগীতৰ অন্যান্য ৰূপৰ সৈতে সাংগীতিক বৈশিষ্ট্য ভাগ কৰে। ইয়াৰ সহযোগী ঋতুভিত্তিক গীতসমূহৰ দৰে, ইয়াক শাস্ত্ৰীয় ৰাগৰ উপাদানেৰে সজোৱা হ'ব পাৰে আৰু ঠুমৰী আৰু ভৈৰৱীৰ দৰে শৈলী অন্তৰ্ভুক্ত কৰিব পাৰে। এই গীতসমূহ সাধাৰণতে আনুষ্ঠানিক সংগীত সভাৰ পৰিৱৰ্তে অনানুষ্ঠানিক, সমাজভিত্তিক পৰিৱেশত পৰিৱেশন কৰা হয়, যাৰ ফলত শাস্ত্ৰীয় প্ৰভাৱ প্ৰদৰ্শন কৰাৰ লগতে ইয়াৰ লোক চৰিত্ৰ বজাই ৰখা হয়। 

## সাংস্কৃতিক প্ৰেক্ষাপট
সাৱনী হৈছে বৃহত্তৰ ভোজপুৰী সংগীত পৰম্পৰাৰ অংশ, যাৰ ভিতৰত বিভিন্ন ঋতুভিত্তিক আৰু উপলক্ষ্য্য-নিৰ্দিষ্ট গীত অন্তৰ্ভুক্ত আছে। চৈতী (বসন্তকালীন চৈত্ৰ মাহত গোৱা), হোৰী (হোলী উৎসৱৰ সৈতে জড়িত), আৰু কজৰী (বৰষুণ কালত পৰিৱেশন কৰা)ৰ সৈতে, সাৱনীয়ে গ্ৰাম্য উত্তৰ প্ৰদেশ আৰু বিহাৰৰ জীৱনৰ কৃষি আৰু সাংস্কৃতিক ছন্দক প্ৰতিনিধিত্ব কৰে। এই গীতসমূহ পৰম্পৰাগতভাৱে বছৰৰ নিৰ্দিষ্ট সময়ত পৰিৱেশন কৰা হয়, প্ৰায়ে কৃষি কাৰ্যকলাপ আৰু উৎসৱৰ সৈতে মিলি। 

ঋতুভিত্তিক গীত পৰম্পৰাই মনোৰঞ্জন আৰু সাংস্কৃতিক সংৰক্ষণ দুয়োটা কাৰ্য সম্পাদন কৰে, ভোজপুৰী ভাষী অঞ্চলসমূহৰ ভাষিক, সাংগীতিক, আৰু সামাজিক পৰম্পৰা বজাই ৰাখে। এই গীতসমূহৰ বহুতো গাঁৱলীয়া পৰিৱেশত মহিলাসকলে পৰিৱেশন কৰে, যদিও পেছাদাৰী আৰু অৰ্ধ-পেছাদাৰী শিল্পীসকলেও ইয়াক পৰিৱেশন কৰে। 

## লগতে চাওক
* ভোজপুৰী সংগীত
* চৈতী
* হোৰি
* কজৰী
* ঠুমৰী
* উত্তৰ প্ৰদেশৰ লোকসংগীত

## তথ্যসূত্ৰ

## বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:ভাৰতীয় সংগীত শৈলী
শ্ৰেণী:হিন্দুস্তানী সংগীত ধাৰা
শ্ৰেণী:উত্তৰ প্ৰদেশৰ লোকসাহিত্য
শ্ৰেণী:বিহাৰৰ সংস্কৃতি
শ্ৰেণী:হিন্দুস্তানী সংগীত পৰিভাষা
শ্ৰেণী:ভোজপুৰী সংগীত
শ্ৰেণী:লোকগীত
যোগ-প্ৰদীপিকা

**যোগ প্ৰদীপিকা** (जोगप्रदीपिका) ১৭৩৭ চনত হিন্দী, ব্ৰজ ভাষা, খৰী বোলি আৰু সংস্কৃতৰ ওচৰৰ ৰূপৰ মিশ্ৰণত ৰচনা কৰা ৰামানন্দী জয়তৰামৰ এখন হঠযোগ গ্ৰন্থ। ইয়াত ৬টা শুদ্ধিকৰণ পদ্ধতি, ৮৪টা আসন, ২৪টা মুদ্ৰা আৰু ৮টা কুম্ভক উপস্থাপন কৰা হৈছে ১৮৩০ চনৰ এখন পাণ্ডুলিপিত ৮৪খন আসনৰ চিত্ৰৰে এই গ্ৰন্থখনৰ চিত্ৰণ কৰা হৈছে, যিখন গ্ৰন্থখনৰ প্ৰায় এশ বছৰৰ পাছত প্ৰস্তুত কৰা হৈছে।
## বিষয়

যোগ প্ৰদীপিকাত যোগৰ বহুতো বিষয় সামৰি লোৱা হৈছে, য'ত যোগৰ সূক্ষ্ম শৰীৰৰ প্ৰকৃতি, প্ৰাৰম্ভিক শুদ্ধিকৰণ, যোগৰ মুদ্ৰা, আসন, প্ৰাণায়াম (শ্বাস-নিয়ন্ত্ৰণ), মন্ত্ৰ, ধ্যান, মুক্তি (মোক্ষ), আৰু সমাধি।

গ্ৰন্থখনৰ অন্যতম বিশুদ্ধকৰণ হৈছে *মূলশিষ্ণসোধন* যাৰ অৰ্থ "মলদ্বীপ আৰু লিংগ পৰিষ্কাৰ কৰা", য'ত পানী মলদ্বাৰলৈ টানি লিংগৰ মাজেৰে ছিটিকাই উলিয়াব লাগে, যিটো জেমছ মেলিনছন আৰু মাৰ্ক চিংগলটনে "এটা কৃতিত্ব যিটো অৱশ্যেই শাৰীৰিকভাৱে অসম্ভৱ" বুলি দাবী কৰে।

প্ৰাণায়ামৰ ফলত মুক্তি পোৱা বুলি কোৱা হৈছে, যদিও ইয়াৰ কিছুমান উশাহ-নিয়ন্ত্ৰণ কৌশলত মন্ত্ৰও ব্যৱহাৰ কৰা হয়। যোগ প্ৰদীপিকাই অৱশ্যে যোগীক মুক্তি বাছি লোৱাতকৈ ভগৱানৰ সেৱা কৰিবলৈ পাৰ্থিৱ শৰীৰ হিচাপে থাকিবলৈ কয়। 

যোগ প্ৰদীপিকাত মহামুদ্ৰাক ইয়াৰ ৮৪টা আসনৰ ভিতৰত অন্যতম বুলি বৰ্ণনা কৰি মুদ্ৰাসমূহক আসনৰ সৈতে মিহলাই দিয়া হৈছে। অন্যান্য পৰৱৰ্তী গ্ৰন্থৰ দৰে ইয়াতো তুলনামূলকভাৱে বৃহৎসংখ্যক মুদ্ৰাৰ বৰ্ণনা কৰা হৈছে, মুঠতে ২৪ টা।

ধ্যান সম্পৰ্কে এই গ্ৰন্থত ভাগৱত পুৰাণৰ সীতা দেৱী আৰু ৰাম দেৱতাৰ ধ্যান পুনৰ নিৰ্মাণ কৰা হৈছে। সমাধিৰদিনা যোগীজনে সহস্ৰ চক্ৰৰ "মৌমাখি গুহা" "হাজাৰ পাহিযুক্ত পদুম"ৰ কাষেৰে অন্তহীন "অপ্ৰহাৰ শব্দ"ৰে তাত উপনীত হয়।
## আসন
১৭৩৭ চনৰ সংস্কৰণটোৰ ৯৬৪টা পদৰ ভিতৰত ৩১৪টা পদেই ৮৪টা আসনৰ বৰ্ণনাই দখল কৰিছে। বেছিভাগ আসনে চিকিৎসামূলক উপকাৰ কৰে বুলি কোৱা হয়; সকলোৱে আসন অভ্যাসকাৰীক দুই ভ্ৰূৰ সোঁমাজ বা নাকৰ শেষৰ বিন্দুত দৃষ্টি নিৱদ্ধ কৰিবলৈ কয়।

১৮৩০ চনৰ নথিখনত বৰ্ণনা আৰু চিত্ৰিত কৰা ৮৪টা আসনৰ ভিতৰত আধুনিক যোগত বহুলভাৱে প্ৰচলিত কিছুমান আসন অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হৈছে যদিও ইয়াৰ নিৰ্বাচন হঠৰত্নাৱলীৰ দৰে আন হঠযোগ গ্ৰন্থৰ পৰা লক্ষণীয়ভাৱে পৃথক। বহুতো সচিত্ৰ ভংগীমা ধ্যানৰ বাবে ব্যৱহাৰ কৰা বহি থকা আসন, য'ত প্ৰাচীন পদ্মাসন আৰু সিদ্ধাসন আদিও আছে, যি দুয়োটা চিত্ৰৰ গোটত দুবাৰকৈ দেখা যায়। ৮৪ সংখ্যাটো আক্ষৰিক নহয়, প্ৰতীকী, ইয়াৰ পৰা বুজা যায় যে এটা গোট সম্পূৰ্ণ আৰু পৱিত্ৰ।


File:Jogapradipika 1 Svastikasana.jpg|১ স্বস্তিকাসন
File:Jogapradipika 2 Padmasana.jpg|২ পদ্মাসন
File:Jogapradipika 7 Pascimatanasana.jpg|৭ পশ্চিমোত্তাসন
File:Jogapradipika 16 Mayurasana.jpg|১৬ ময়ুৰাসন
File:Kapala Asana (headstand) from Jogapradipika 1830.jpg |১৭ কপালি আসন
File:Jogapradipika 22 Bhadragorakhasana.jpg|২২ গোৰক্ষাসন 
File:Jogapradipika 29 Viparitakarana.jpg|২৯ বিপৰীত কৰণি 
File:Jogapradipika 66 Narasimhasana.jpg|৬৬ নৰসিংহাসন
File:Jogapradipika 81 Kurmasana.jpg|৮১ কূৰ্মাসন
File:Jogapradipika 84 Siddhasana.jpg| ৮৪ সিদ্ধাসন


## উৎস


## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:স্বাস্থ্য
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ সংস্কৃতি
শ্ৰেণী:যোগাসন