open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
কনচেং বৰপাত্ৰগোঁহাই

**কনচেং বৰপাত্ৰগোঁহাই** () আছিল আহোম শাসনতন্ত্ৰৰ *বৰপাত্ৰগোঁহাই* পদবী লাভ কৰা প্ৰথমজন বিষয়া। স্বৰ্গদেৱ চুপিম্‌ফাৰ (১৪৯৩-১৪৯৭ খ্ৰী:) নক্টে খুনবাও (নগাৰজা) কাৰঙ্গপাৰৰে মিত্ৰতা আছিল। এদিন চমুৱা কুঁৱৰী এগৰাকীয়ে "নগা খুনবাওটো দেখিবলৈ ভাল" বুলি কোৱাত খং উঠি ৰজাই চাৰিমহীয়া গৰ্ভৱতী কুঁৱৰীক কাৰঙ্গপাক দিলে। নগাৰজাই "তেওঁ যে দেৱতাই দিবলৈ পালে মঞো আই বুলি ৰাখিম", এইবুলি নিলে। নগাচাঙতে কুঁৱৰীৰ ল'ৰা জন্মে। 
ইয়াৰ পাছত ১৪৯৭ খৃষ্টাব্দত চুহুংমুং বা দিহিঙ্গীয়া ৰজা আহোম সিংহাসনত আৰোহণ কৰে। এই গৰাকী স্বৰ্গদেউৰ দিনত নগা চাঙৰ পৰা চমুৱা কুঁৱৰীৰ পুতেকে আহোম ৰাজধানীলৈ কৰ সোধাবলৈ আহোঁতে দিহিঙ্গীয়া ৰজাই এই ল’ৰাটিৰ গাত ৰাজকীয় তেজ দেখি তাৰ আতি-গুৰি জানিব পাৰি তেওঁ বুঢ়াগোঁহাই আৰু বৰগোঁহাইৰ লগত আলোচনা কৰি ভবিষ্যতে আহোম ৰাজ্যৰ বিপদৰ আশংকা কৰি এই ল’ৰাটিক কনচেং নাম দি বৰপাত্ৰগোঁহাইৰ বাব দিলে। বুঢ়াগোঁহাই আৰু বৰগোঁহাইৰ সৈতে এওঁৰ সমান মৰ্যাদা হ’ল। 

স্বৰ্গদেউ খোৰা ৰজাৰ দিনত ১৪৭৯ শকত তেখেতৰ মৃত্যু হয়।
## উল্লেখনীয় ঘটনা
* ৰাজ্যৰ সীমা বিস্তাৰ: কনচেং বৰপাত্ৰগোঁহাই নেতৃত্বত বল প্ৰয়োগ আৰু ছলেৰে দেৰগাঁও আৰু মৰঙ্গীলৈকে আহোম সৈন্যই ৰাজ্যৰ পশ্চিমৰ সীমা বৃদ্ধি কৰে। 
* তুৰ্বকৰ অসম আক্ৰমণ: চুহুংমুংৰ দিনতে তুৰ্বকৰ নেতৃত্বত ১৫৩২ খ্ৰীষ্টাব্দৰ এপ্ৰিল মাহত মোগলে অসম আক্ৰমণ কৰে। আহোম সেনাপতি কনচেঙৰ হাতত তুৰ্বকৰ মৃত্যু হয় আৰু তেওঁৰ নেতৃত্বত আহোম সৈন্যই মোগল সৈন্যক কৰতোৱা নদী পাৰ কৰি থৈ আহে।
## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:আহোম ৰাজ্য
ৰফিকুল হুছেইন

**ৰফিকুল হোছেইন** () অসমৰ এগৰাকী কবি তথা নাট পৰিচালক। তেখেতে ষাঠিৰ দশকৰ শেষৰ ভাগত কবি হিচাপে আত্মপ্ৰকাশ কৰে।  ১৯৫৪ চনত অসমৰ  গোলাঘাট জিলাৰ বোকাখাতত জন্মলাভ কৰিছিল।

২০২৬ চনৰ ৭ ফেব্ৰুৱাৰীৰ নিশা প্ৰায় ১০:৩০ বজাত গুৱাহাটীৰ এখন হাস্পতালত শেষ নিশ্বাস ত্যাগ কৰে হোছেইনে। ১ ফেব্ৰুৱাৰীত মৰিগাঁৱত এটা অনুষ্ঠানত অংশগ্ৰহণ কৰিছিল হোছেইনে। অনুষ্ঠানৰ পিছতে হোটেলৰ বাথৰূমত পিচলি পৰি গুৰুতৰভাৱে আঘাতপ্ৰাপ্ত হয় নাট্যকৰ্মীজন। ততাতৈয়াকৈ তেওঁক মৰিগাঁৱৰ এখন হাস্পতালত ভৰ্তি কৰি প্ৰাথমিক চিকিৎসা দিয়া হয় আৰু তাৰ পিছতে গুৱাহাটীলৈ উন্নত চিকিৎসাৰ বাবে স্থানান্তৰ কৰা হয়। অৱশেষত ৭ ফেব্ৰুৱাৰীত চিকিৎসাধীন অৱস্থাতে তেওঁৰ দেহাৱসান ঘটে।

## প্ৰকাশিত গ্ৰন্থৰাজি
১৯৮৪ চনত তেওঁৰ প্ৰথম কবিতা সংকলন 'শৰবিদ্ধ আকাশ' প্ৰকাশ পায়। তাৰ পঁচিশ বছৰৰ পাছত ২০০৯ চনৰ ১০ অক্টোবৰত **আঁক-বাঁক প্ৰকাশন**ৰ পৰা তেওঁৰ দ্বিতীয়খন কাব্য সংকলন "বিষাদ বসন্ত" প্ৰকাশিত হয়। ১৯৯৫ চনত প্ৰকাশ পোৱা "ধোঁৱা দৈৱকী জলাশয়" এতিয়ালৈকে প্ৰকাশিত হুছেইনৰ একমাত্ৰ নাট্য সংকলন।

২০১৮ চনত প্ৰকাশ হ‌য় তৃতীয়খন কাব্য সংকলন 'চাকিৰ চাংঘৰ'। চতুৰ্থখন কাব্য সংকলন 'গোপনৰ অন্তেষপুৰ' প্ৰকাশ হয় ২০২২ চনত আৰু ২০২৫ চনত কবি নীলাভ সৌৰভে সংকলিত কৰি উলিয়ায় কবিগৰাকীৰ 'ৰফিকুল হোচেইনৰ কবিতা সমগ্ৰ' শীৰ্ষক কবিতা সংকলনখনি।

১৯৮১-৮২ চনত ‘আজন্ম’ নাটকৰে নাট্যসৃষ্টিৰ পথত খোজ দিয়া ৰফিকুল হোছেইনে ১৯৯৫ চনত প্ৰকাশিত তেওঁৰ নাট্য সংকলন ‘ধোঁৱা-দৈৱকী-জলাশয়’ ৰ যোগেদি অসমীয়া নাট্যসাহিত্যলৈ উল্লেখযোগ্য অৱদান আগবঢ়াই যায়। ইয়াৰ উপৰিও "জলপ্ৰপাত"(২০০০), "সপোনৰ বৃন্দাবন" (২০০২), "অৰণ্যত উৰ্মিলা" (২০০৪), আৰু "ৰাতিৰ আকাশ" (২০০৭) শীৰ্ষক পূৰ্ণাংগ নাটক আৰু আঠখন একাংক নাটেৰে তেখেতে নাট্য-সাহিত্যক সমৃদ্ধ কৰিছে।

২০১৫ চনত তেওঁ নিজৰ নাট্য জীৱনৰ বিভিন্ন অভিজ্ঞতাৰ ভিত্তিত লিখা থিয়েটাৰী গল্প সংকলন ‘এটা পেটিকোটৰ কাহিনী আৰু অন্যান্য’ প্ৰকাশিত হয়।

## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:অসমীয়া কবি
পীতাম্বৰ দেৱগোস্বামী

**পীতাম্বৰ দেৱগোস্বামী** (; ১৮৮৫ – ১৯৬২) আছিল গড়মূৰ সত্ৰৰ সত্ৰাধিকাৰ। তেওঁ আছিল একাধাৰে সমাজ সংস্কাৰক, সাহিত্যিক, প্ৰাচ্যতত্ত্ববিদ, মক্তিযুঁজাৰু আৰু ৰাজনীতিক। তেওঁ ১৯০৭ চনত গড়মূৰ সত্ৰৰ সত্ৰাধিকাৰ হয়। তেওঁ চিৰ কুমাৰ আছিল। ১৯২৩ চনৰ পৰা তেওঁ বাল্যবিবাহৰ বিপক্ষে আৰু বিধবা বিবাহৰ সপক্ষে জনজাগৰণৰ সৃষ্টি কৰিছিল। তেওঁ ৪২ৰ গণ আন্দোলনত প্ৰদেশ কংগ্ৰেছ কমিটিৰ গুৰি ধৰি ইংৰাজ চৰকাৰৰ ৰোষত পৰি গৃহবন্দী হোৱাৰ লগতে ২ বছৰ কাৰাবাস খাটিছিল। অসমৰ ভৌগোলিক পৰিমণ্ডলৰ পৰা বিচ্ছিন্ন মাজুলীৰ দৰে ঠাইত উনবিংশ শতিকাত জন্মগ্ৰহণ কৰি আজীৱন পৰিশ্ৰম কৰি মাজুলীৰ শিক্ষা, সামাজিক আৰু সাংস্কৃতিক ক্ষেত্ৰত উন্নত ঠাই ৰূপে গঢ়ি তুলিবলৈ অপ্ৰাণ চেষ্টা চলাইছিল।

## জন্ম
পীতাম্বৰ দেৱগোস্বামীৰ ১৮৮৫ চনৰ ১০ জুন তাৰিখে মাজুলীত জন্ম হয়। তেওঁৰ পিতৃৰ নাম আছিল চিত্ৰচন্দ্ৰ দেৱগোস্বামী আৰু মাতৃৰ নাম দুৰ্গেশ্বৰী।

## শিক্ষা
পীতাম্বৰ দেৱগোস্বামীয়ে ঘৰতেই থাকি সংগীত শিক্ষা গ্ৰহণ কৰা আৰু ধৰ্মগ্ৰন্থ পঢ়িবলৈ শিকিছিল, বিদ্যালয়ত আধুনিক শিক্ষাৰ পোহৰ পোৱা নাছিল। অবশ্যে সৰুৰে পৰা বাহিৰৰ সমাজখনৰ ধ্যান-ধাৰণাৰ সৈতে পৰিচিত হৈছিল, যাৰ ফলস্বৰূপে ১৯০৭ চনত তেওঁ গড়মূৰ সত্ৰৰ সত্ৰাধিকাৰ পদত উপনীত হ’ব পাৰিছিল। তাৰ পাছৰে পৰা সমাজ সংস্কাৰ আৰু স্বাধীনতা আন্দোলনৰ কথাহে প্ৰচাৰ কৰিবলৈ লৈছিল।

## কৰ্মজীৱন
পীতাম্বৰ দেৱগোস্বামীয়ে জন্মগতভাবে লাভ কৰা প্ৰভুত্ব, মান, মৰ্য্যদা, ৰক্ষণশীলতা সকলো ত্যাগ কৰি সাধাৰণ ৰাইজৰ মাজৰ এজন হোৱাৰ মনোভাবেৰে পুৰুষানুক্ৰমে ব্যৱহাৰ কৰি অহা খাটোলা পৰিত্যাগ কৰিছিল। ১৯২৩ চনৰ পৰা বাল্যবিবাহ আৰু বিধবাবিবাহৰ ক্ষেত্ৰত এক জনজাগৰণ সৃষ্টি কৰিছিল। ১৯৩০ চনত অসম কৈবৰ্ত সন্মিলনৰ গোলাঘাটৰ অধিবেশনত সভাপতিত্ব কৰিছিল। ১৯২৩ চনত অসম মিচিং সন্মিলনৰ সভাত সভাপতিত্ব কৰিছিল। ১৯৪৬ চনত প্ৰায় ৬০ বছৰ বয়সত তেওঁ কাৰ্বি আংলঙলৈ যাত্ৰা কৰিছিল জনজাতীয় সমাজৰ পৰা কু-সংস্কাৰ, নিচা জাতীয় দ্ৰব্য সেৱন আদি ৰোধ কৰিবৰ বাবে সভা-সমিতি পাতিছিল। প্ৰায় ২ বছৰ ধৰি লাগি থাকি পাহাৰীয়া লোক সকলক শিক্ষিত কৰিবৰ বাবে ২০খনতকৈও অধিক বিদ্যালয় স্থাপন কৰিছিল। তাৰ পাছত নগাঁও জিলাতো তিৱা লোকসকলৰ মাজত ব্যাপক জনজাগৰণৰ চেষ্টা কৰিছিল। তদুপৰি দৰিদ্ৰ লোক সকল যাতে উচিত মূল্যত ক্ৰয়-বিক্ৰয়ৰ সুবিধা পাব পাৰে, কম সুদত ঋণ লৈ উপকৃত হৱ পাৰে, সেই উদ্দেশ্যেই তেওঁ ১৯১৭ চনত মাজুলীত কো-অপাৰেটিভ বেংক এণ্ড পাৰ্চেজ চেল ছচাইটি নামৰ এক সমবায় কেন্দ্ৰ গঢ়ি তুলি তাৰ প্ৰধান কাৰ্যালয় গড়মূৰ সত্ৰত ৰাখি মাজুলীত বিভিন্ন অঞ্চলত কেইবাটাও শাখা খুলিছিল। ভাৰতৰ স্বাধীনতা আন্দোলনৰ অন্যতম বিপ্লৱী পীতাম্বৰ দেৱগোস্বামীয়ে ১৯২৬ চনত পাণ্ডুত বহা কংগ্ৰেছৰ মহাসভাত যোগদান কৰি গান্ধীজীকো সাক্ষাত কৰিছিল। কংগ্ৰেছ অধিবেশনৰ সভাথলীতে অনুষ্ঠিত হোৱা সৰ্বভাৰতীয় হিন্দু মহাসভাৰ অধিবেশনৰ আদৰণি সমিতিৰ সভাপতি হিচাপে দায়িত্ব গ্ৰহণ কৰিছিল। ১৯৩২ চনত নিখিল ভাৰত অস্পৃশ্যতা বৰ্জন সংঘ আৰু গান্ধীজীয়ে গঢ় দিয়া হৰিজন সেৱক সংঘৰ অসম শাখাৰ প্ৰতিষ্ঠাপক সভাপতিৰ দায়িত্ব গ্ৰহণ কৰি এক সফল আন্দোলন গঢ়ি তুলিছিল। তেওঁ ১৯৫৩ চনত সনাতন ধৰ্মৰ মুখপাত্ৰ নামৰ তিনিমহীয়া আলোচনী এখনো এবছৰকাল সম্পাদনা আৰু প্ৰকাশ কৰিছিল।

## গ্ৰন্থৱালী
* শ্ৰীকৃষ্ণৰ ৰাসলীলা
* অসমত বিনা ৰক্তপাতে আক্ৰমণ
* হৰিদাসৰ জীৱনী
* বালিচলন
* সপ্ত সুৰৰ উৎপত্তি
* শ্ৰীমদ্ভাগৱত (একাংশ)

## মৃত্যু
পীতাম্বৰ দেৱগোস্বামী দেৱৰ ১৯৬২ চনৰ ২০ অক্টোবৰত ইহলীলা সম্বৰণ হয়।

## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:সত্ৰাধিকাৰ
শ্ৰেণী:অসমৰ স্বাধীনতা সংগ্ৰামী‎
নগেন্দ্ৰ নাৰায়ণ চৌধুৰী

**নগেন্দ্ৰ নাৰায়ণ চৌধুৰী** (**'; ১৮৮১-১৯৪৭) [[অসমীয়া ভাষা]], [[অসমীয়া সাহিত্য|সাহিত্য-সংস্কৃতিৰ]] লেখত লবলগীয়া নাম। তেখেতে অসমীয়া ভাষাত বহুতো গল্প আৰু প্ৰবন্ধ লিখি সমৃদ্ধিশালী কৰি থৈ গৈছে। ভাষাৰ প্ৰচাৰ আৰু প্ৰসাৰৰ বাবে ১৯২৯ চনত [[আবাহন (আলোচনী)|আবাহনৰ]] প্ৰকাশনৰ কাম কৰিছিল

==জন্ম==
নগেন্দ্ৰ নাৰায়ণ চৌধুৰী ১৮৮১ চনত [[গোৱালপাৰা জিলা]]ৰ [[লক্ষীপুৰ]] নামে ঠাইত জন্ম গ্ৰহণ কৰিছিল। 

==পৰিয়াল==
নগেন্দ্ৰ নাৰায়ণ চৌধুৰীৰ পিতৃৰ নাম আছিল [[খগেন্দ্ৰ নাৰায়ণ চৌধুৰী]] আৰু মাতৃৰ নাম [[সাৰদাপ্ৰিয়া]]। তেওঁ ১৮ বছৰ বয়সত প্ৰথম [[বিবাহ]] কৰিছিল যদিও প্ৰথম পত্নীৰ বিয়োগ হোৱাত [[গুৱাহাটী]]ৰ আহোম ৰাজবংশৰ জীয়ৰী [[প্ৰফুল্লবালা]]ক পাছত বিবাহ কৰাইছিল। 

==শিক্ষা==
নগেন্দ্ৰ নাৰায়ণ চৌধুৰীয়ে লক্ষীপুৰতেই প্ৰাথমিক শিক্ষা লোৱাৰ পাছত [[ধুবুৰী]] আৰু [[গোৱালপাৰা জিলা]]লৈ পঢ়িবলৈ যায়। এণ্ট্ৰেঞ্চলৈকে পঢ়াৰ পাছত [[কলিকতা]]লৈ যায় আৰু তাত জুবিলী আৰ্ট একাডেমিত শিক্ষা লয়। সেই সময়তে তেওঁ যাদুৰ বিদ্যা আয়ত্ত কৰি খ্যাতি লাভ কৰিছিল। সঙ্গীতবিদ্যা, চিত্ৰাঙ্কন বিদ্যা, [[লাঠি]], [[ছুৰী]][[খেল]], শাৰীৰীক ব্যায়াম আদিত বিশেষ পাৰদৰ্শিতা থকাৰ উপৰিও তেওঁ [[তবলা]], [[এচৰাজ]], [[বেহেলা]], [[বাঁহী]] আদি সুন্দৰকৈ বজাব জানিছিল।
 
==কৰ্মজীৱন==
[[অসম সাহিত্য সভা]]ৰ পৃষ্ঠপোষক হিচাপে থকা চৌধুৰীদেৱে ১৯৩১ চনত [[শিৱসাগৰ]]ত বহা অসম সাহিত্য সভাৰ ত্ৰয়োদশ সন্মিলনত পৌৰোহিত্য কৰিছিল। এই সভাতেই [[লক্ষ্মীনাথ বেজবৰুৱা]]দেৱক ৰসৰাজ উপাধিৰে বিভূষিত কৰা হৈছিল। অসমীয়া ভাষা-সাহিত্যৰ প্ৰতি বিশেষ আকৰ্ষণ আছিল বাবেই চৌধুৰীদেবে [[বঙালী]] ভাষাক আওকাণ কৰি [[অসমীয়া]] ভাষাৰ প্ৰচাৰ আৰু প্ৰসাৰৰ বাবে ১৯২৯ চনত [[দীননাথ শৰ্মা (আৱাহনৰ সম্পাদক)|দীননাথ শৰ্মা]]ৰ লগত লগ লাগি [[আবাহন]] প্ৰকাশণৰ কাম কৰিছিল। তাৰ পাছৰে পৰাই চৌধুৰীদেৱে বিভিন্ন চুটী গল্প, প্ৰবন্ধ আদি নিয়মীয়াকৈ লিখিবলৈ লৈছিল। তেওঁৰ জীৱনৰ আৰু মনৰ কথা **জীৱন স্মৃতি** নামৰ গ্ৰন্থ খনত প্ৰকাশ কৰিছে। তেখেত দেশভক্ত [[তৰুণৰাম ফুকন]], লোকপ্ৰিয় [[গোপীনাথ বৰদলৈ]], [[জ্ঞানদাভিৰাম বৰুৱা]], [[দুৰ্গেশ্বৰ শৰ্মা]], [[ৰঘুনাথ চৌধাৰী]] আদিৰ সৈতে মিত্ৰ আছিল। 

==মৃত্যু==
নগেন্দ্ৰ নাৰায়ণ চৌধুৰীৰ ১৯৪৭ চনৰ ১৩ নবেম্বৰত ৰোগাক্ৰান্ত হৈ লক্ষীপুৰৰ নিজা বাসভৱনত শেষ নিশ্বাস ত্যাগ কৰে। 

==সাহিত্যকৃতি==

**পুথি সমূহ**
# দাঙ্গায় আত্মৰক্ষা,
# নগেন্দ্ৰ নাৰাযণ চৌধুৰীৰ গল্প,
# বীণাৰ ঝঙ্কাৰ,

**গল্প সংকলন**
# উছৰ্গা,
# দুটিৰামৰ সংসাৰ,
# পোহাৰী,
# মধুমালতী,
# তামৰ তাবিজ,
# অসৰ্ম্পূণ আইন, 
# মোৰ পৰিণয় কাহিনী,
# বিজয়া,
# নয়নতৰা,
# ওস্তাদজী,
# লাহৰী,
# প্ৰতিজ্ঞা, 
# পৰিবৰ্তন, 
# বগীতৰা,
# মৈদাম অনুসন্ধানত ৰসায়ন


**প্ৰবন্ধ সংকলন'''
# লুপ্ত অতিকায় প্ৰাণী,
# ভাজনৰ ফেশ্যন,
# বড়ো জাতিৰ কথা,
# স্ত্ৰী শিক্ষাৰ প্ৰয়োজনীয়তা,
# আহোম ভাষাৰ পুথি,
# গুপ্তচৰৰ গুপ্ত কৌশল,
# প্ৰাগ ঐতিহাসিক যুগৰ চিত্ৰশিল্প,
# মোৰ জীৱন স্মৃতি,
# ছেৰাই কেল্লাৰ ছো-নৃত্য,
# মণিপুৰী পৌৰাণিক নৃত্য

## তথ্য সংগ্ৰহ

## বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:অসমীয়া গল্পকাৰ
শ্ৰেণী:অসমীয়া প্ৰবন্ধকাৰ
শ্ৰেণী:অসম সাহিত্য সভাৰ সভাপতি
শ্ৰেণী:অসমৰ পাব্লিক ডমেইনৰ অন্তৰ্ভুক্ত লিখক
ৰামচন্দ্ৰ নাৰায়ণ দণ্ডেকাৰ

**ৰামচন্দ্ৰ নাৰায়ণ দণ্ডেকাৰ**ৰ (১৭ মাৰ্চ, ১৯০৯ - ১১ ডিচেম্বৰ, ২০০১) (; ) জন্ম ১৯০৯ চনৰ ১৭ মাৰ্চত মহাৰাষ্ট্ৰৰ শতৰা নামে ঠাইত হৈছিল। তেখেত প্ৰাচীন ভাৰতীয় শিক্ষা আৰু সাংস্কৃতিক পৰম্পৰা, প্ৰাচ্য অধ্যয়ন আদিৰ ক্ষেত্ৰত বিশিষ্ট অৱদান আগবঢ়োৱাৰ লগতে ভাৰততত্বৰ বিভিন্ন দিশত পাণ্ডিত্বপূৰ্ণ বহুতো প্ৰবন্ধ ৰচনা আৰু সম্পাদনা কৰে।

## শিক্ষা
পুনাৰ ডেক্কান মহাবিদ্যালয় আৰু জাৰ্মানীৰ হিডেলবাৰ্গ বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা কলেজীয়া শিক্ষা গ্ৰহণ কৰি বোম্বাই বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা সংস্কৃত আৰু প্ৰাচীন ভাৰতীয় সংস্কৃতি বিষয়ত স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী গ্ৰহণ কৰে।

## কৰ্মজীৱন আৰু লাভ কৰা সন্মান
তেখেতে পুনা বিশ্ববিদ্যালয় আৰু ফাৰ্গুচন মহাবিদ্যালয়ত অধ্যাপনা কৰিছিল।
তেখেত দেশী-বিদেশী বহুতো বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা অলেখ পুৰস্কাৰ আৰু উপাধিৰ সন্মান লাভ কৰিছিল। পুনা বিশ্ববিদ্যালয়, বেনাৰস হিন্দু বিশ্ববিদ্যালয় আৰু হিডেলবাৰ্গ বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা সন্মানীয় ডক্টৰেট ডিগ্ৰী লাভ কৰে। সম্পূৰ্ণানন্দ সংস্কৃত বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা ‘বাচস্পতি’ উপাধি লাভ কৰে। স্বধ্যালয়া মণ্ডলে ‘বিদ্যাভূষণ’, অযোধ্যাৰ সংস্কৃত কাৰ্যালয়ে ‘প্ৰাচ্যবিদ্যালংকা’ আৰু বাৰাণসীৰ অখিল ভাৰতীয় পণ্ডিত মহাপৰিষদে ‘মহামহোপধ্যায়’ উপাধি প্ৰদান কৰে। ১৯৬২ চনত ভাৰত চৰকাৰে পদ্মভূষণ আৰু ১৯৯২ চনত অসম চৰকাৰে শ্ৰীমন্ত শংকৰদেৱ বঁটা প্ৰদান কৰে।

## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:শ্ৰীমন্ত শংকৰদেৱ বঁটা বিজয়ী
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:পদ্মভূষণ বঁটা বিজয়ী
শ্ৰেণী:সাহিত্য অকাডেমিৰ ফেলোশ্বিপ প্ৰাপক
উমাকান্ত শৰ্মা

**উমাকান্ত শৰ্মা** () এগৰাকী ঔপন্যাসিক, গল্পকাৰ, কবি, নাট্যকাৰ আৰু অনুবাদক আছিল। তেখেতে ১৯১৪ চনৰ ২৮ নৱেম্বৰত নলবাৰী জিলাৰ ককয়া গাঁৱত জন্মগ্ৰহণ কৰে। ২০০৫ চনৰ ১৪ এপ্ৰিলৰ দিনা তেওঁৰ দেহাৱসান ঘটে। 

## শিক্ষা
তেখেতে নলবাৰীৰ গৰ্ডন স্কুল, কটন মহাবিদ্যালয়, কলিকতা বিশ্ববিদ্যালয়, আৰু আমেৰিকাৰ ইলিনয় বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা আনুষ্ঠানিক শিক্ষা গ্ৰহণ কৰে। 

## কৰ্মজীৱন
১৯৪৮ চনত অসম প্ৰাথমিক শিক্ষা ব’ৰ্ডৰ সচিব পদত নিযুক্ত হয়। পাছত শ্বিলঙৰ ছেইণ্ট এডমণ্ডজ কলেজ, সন্দিকৈ ছোৱালী মহাবিদ্যালয় আৰু বি. বৰুৱা মহাবিদ্যালয়ত কিছুকাল অধ্যাপনা কৰে। তাৰ পাছত তেখেতে অসমৰ শিক্ষা বিভাগৰ উপ-সচিব, যুটীয়া শিক্ষাধিকাৰ আৰু শিক্ষাধিকাৰ আদি পদত কাৰ্যনিবাহ কৰি ১৯৭৫ চনত অবসৰ গ্ৰহণ কৰে।

## সাহিত্যকৃতি
* ঘূৰণীয়া পৃথিৱীৰ বেঁকা পথ (১৯৪৭), গল্প-সংকলন
* কাব্যভূমি (১৯৪৮)
* উৰন্ত মেঘৰ ছাঁ (১৯৫০), উপন্যাস
* ছিমছিঙৰ দুটা পাৰ (১৯৬৫), উপন্যাস
* ৰঙা ৰঙা তেজ (১৯৬৮), উপন্যাস
* উকা এটা মন (১৯৭৮), গল্প-সংকলন
* এজাক মানুহ এখন অৰণ্য (১৯৮৬), উপন্যাস
* ভাৰণ্ড পখীৰ জাক (১৯৯২), উপন্যাস
* Thawing Out (১৯৯৭), ইংৰাজী কবিতা-সংকলন
* জীৱনী-বিষয়ক (১৯৯৭)
* কাজলীৰ ৰোগ (২০০১), উপন্যাস

## লাভ কৰা সন্মান
* অসম প্ৰকাশন পৰিষদ বঁটা (১৯৮৮)
* অসম সাহিত্য সভাৰ কলাগুৰু বিষ্ণুৰাভা বঁটা (১৯৯৬)
* ভাৰতীয় ভাষা পৰিষদ বঁটা (১৯৯৬)
* অসম উপত্যকা সাহিত্য বঁটা (১৯৯৬)

## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:অসমীয়া শিক্ষাবিদ
শ্ৰেণী:অসম উপত্যকা সাহিত্য বঁটা বিজয়ী
শ্ৰেণী:নলবাৰী জিলাৰ প্ৰসিদ্ধ ব্যক্তি
অসম দিৱস

**অসম দিৱস** বা **চ্যু-কা-ফা দিৱস** () হ'ল অসমৰ আহোম ৰাজবংশৰ প্ৰথম স্বৰ্গদেউ চাওলুং চুকাফাৰ স্মৃতিত প্ৰতিবছৰে অসমত পালন কৰা এটা দিৱস। ১২২৮ চনৰ এই দিনটোতে তেখেতৰ লগতে আহোমসকল সৌমাৰত উপস্থিত হৈ আহোম ৰাজ্য বা মু'ঙ দ'ন চ'ন খাম স্থাপন কৰিছিল। সমগ্ৰ অসমবাসীয়ে ১৯৮৭ চনৰ পৰা ‘‘অসম দিৱস’’ হিচাপে পালন কৰি আহিছে। ১২২৮ চনৰ ২ ডিচেম্বৰ (১৬ আঘোণ) তাৰিখে চাওলুং চ্যুকাফাই পাটকাই পৰ্বত পাৰ হৈ সৌমাৰ খণ্ডত ভৰি থোৱা ঐতিহাসিক দিনটোক চিৰস্মৰণীয় কৰি ৰখাৰ মানসেৰে ছৈখোৱা অঞ্চলৰ ভীমকান্ত বুঢ়াগোহাঁই নামৰ এজন ব্যক্তিয়ে ১৯৭২ চনত আৰম্ভ কৰা এক প্ৰচেষ্টাৰ ফলত এই দিৱসৰ আৰম্ভণি ঘটে।

## অসম দিৱসৰ উৎপত্তি

১৯৭২ চনত ছৈখোৱা অঞ্চলৰ সমাজকৰ্মী ভীমকান্ত বুঢ়াগোহাঁইয়ে ২ ডিচেম্বৰ দিনটো চ্যুকাফা দিৱস হিচাপে উৎযাপন কৰাৰ উদ্দেশ্যে বিষয়টো শদিয়াৰ মৌজাদাৰ আৰু শদিয়া আঞ্চলিক ছাত্ৰসন্থাৰ লগত আলোচনা কৰে আৰু সকলোৰে সহমতত শদিয়াৰ পাটিদৈ নগাঁৱৰ ৰাজগড় প্ৰথমিক বিদ্যালয়ত এই দিৱস উৎযাপন কৰা হয়। ১৯৭৩ চনত একে ঠাইতে অনুষ্টুপীয়াকৈ চ্যুকাফা দিৱস পতা হয় যদিও সেই একে ঠাইতে ১৯৭৪ চনত এই দিৱস অতি ধুমধামেৰে পতা হয়। ভীমকান্ত বুঢ়াগোহাঁই, শদিয়াৰ তেতিয়াৰ মৌজাদাৰ আৰু বৰঞ্জীবিদ ভবানন্দ বুঢ়াগোহাঁইৰ উদ্যোগত পতা সভাখনত শদিয়াৰ সকলো চৰকাৰী-বেচৰকাৰী অনুষ্ঠান-প্ৰতিষ্ঠানে সহযোগ কৰে। সভাখনৰ উদ্বোধক আছিল অসম সাহিত্য সভাৰ সভাপতি মহেন্দ্ৰ বৰা। নিৰ্দিষ্ট বক্তা আছিল ড॰ নগেন শইকীয়া আৰু সভাখনৰ সভাপতি আছিল ড॰ লীলা গগৈ। বক্তৃতা প্ৰসংগত ড॰ লীলা গগৈয়ে ২ ডিচেম্বৰ দিনটো চ্যুকাফা দিৱস হিচাপে চৰকাৰী বন্ধ ঘোষণা কৰিবলৈ দাবী জনাব লাগে বুলি প্ৰস্তাৱ আগবঢ়ায়। 

১৯৮১ চনত শিৱসাগৰ জিলাৰ চৰাইদেউত চ্যুকাফা দিৱস পতা হয় আৰু তেতিয়াৰ পৰা কেইবাটাও জাতীয় সংগঠনে সেই দিনটো ‘চ্যুকাফা দিৱস’ হিচাপে স্বীকৃতি দিবৰ বাবে দাবী জনায়।

১৯৮৭ চনত ড॰ লীলা গগৈ, পদ্ম বৰকটকী আৰু ড॰ ধ্ৰুৱজ্যোতি বৰাই ১ মাৰ্চৰ ‘আজিৰ সময়’ কাকতত চ্যুকাফাৰ বিষয়ে বিভিন্ন লেখা লিখি সেই সংখ্যাটো চ্যুকাফা সংখ্যা হিচাপে প্ৰকাশ কৰি উলিয়ায়। সেই বছৰেই ২ ডিচেম্বৰত চৰকাৰী পৃষ্ঠপোষকতাত জজ খেল পথাৰত চ্যুকাফা দিৱস আয়োজন কৰা হয় আৰু তাতেই মুখ্য অতিথি হিচাপে অংশগ্ৰহণ কৰা তেতিয়াৰ মুখ্যমন্ত্ৰী প্ৰফুল্ল কুমাৰ মহন্তই চ্যুকাফা দিৱসক ‘অসম দিৱস’ হিচাপে চৰকাৰী স্বীকৃতি প্ৰদান কৰে।

## চ্যুকাফাৰ আদৰ্শ
চীনৰ য়ুন্নান প্ৰদেশৰ মাওলুং ৰাজ্যৰ টাই আহোম ফৈদৰ ৰাজকোঁৱৰ চাওলুং চ্যুকাফাই ১২১৫ চনত আঠজন ডাঙৰীয়া আৰু বিষয়া, ৯০০০ জন পুৰুষ-তিৰোতা-ল’ৰা-ছোৱালী, দুটা হাতী আৰু ৩০০টা ঘোঁৰা লগত লৈ ব্ৰহ্মপুত্ৰ উপত্যাকালৈ যাত্ৰা কৰে আৰু প্ৰায় ১৩ বছৰ পাটকাইৰ আশে-পাশে অনাই-বনাই থকাৰ পাছত ১২২৮ চনত সৌমাৰ খণ্ডত প্ৰৱেশ কৰে। যুদ্ধ-বিগ্ৰহ এৰাই চলি অতি বিচক্ষণতাৰে চ্যুকাফাই ব্ৰহ্মপুত্ৰ দুয়োপাৰে থকা সৰু সৰু জনগোষ্ঠীয় ৰাজ্যসমূহৰ একত্ৰিত কৰি ‘‘অসম’’ আৰু ‘‘অসমীয়া জাতি’’ গঢ়ি তুলিছিল। সকলোৰে মাজত মিত্ৰতা বজাই ৰাখিবলৈ নিজৰ ভাষা টাই আৰু নিজৰ তাও ধৰ্ম ত্যাগ কৰি সকলো জনগোষ্ঠীৰ সৈতে মিলি এক নতুন ভাষা সৃষ্টিত অৰিহনা যোগাইছিল। তেখেতৰে মহৎ আদৰ্শ গ্ৰহণ কৰি আহোমসকলে ছশ বছৰ শাসন কৰিছিল। চ্যুকাফাই অসমত বুৰঞ্জী চৰ্চাৰ পৰম্পৰাও আৰম্ভ কৰিছিল।

## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী: আহোম ৰাজ্য
শ্ৰেণী:দিৱসসমূহ
দেৱিকা ৰাণী

**দেৱিকা ৰাণী** (; ; জন্ম : ৩০ মাৰ্চ, ১৯০৮ – মৃত্যু : ৯ মাৰ্চ, ১৯৯৪); ভাৰতীয় চলচ্চিত্ৰৰ এগৰাকী অভিনেত্ৰী আৰু প্ৰথম দাদা চাহেব ফাল্কে বঁটা বিজয়িনী। তেওঁক ভাৰতীয় চিনেমা জগতৰ ‘ফাৰ্ষ্ট লেডী’ (প্ৰথম মহিলা) বুলি কোৱা হয়।  ১৯২৯ চনত মুক্তিপ্ৰাপ্ত ‘প্ৰপঞ্চ পাস’ নামৰ ছবিখনৰ জৰিয়তে দেৱিকা ৰাণীয়ে অভিনয় জীৱনৰ পাতনি মেলিছিল। ছবিখনত তেওঁ *কষ্টিউম ডিজাইনাৰ* আৰু *জুনিয়ৰ আৰ্টিষ্ট* হিচাপে কাম কৰিছিল। ১৯৩৩ চনত মুক্তিপ্ৰাপ্ত ‘কৰ্মা’ নামৰ ছবিখনত তেওঁ প্ৰথম বাৰৰ বাবে নায়িকা হিচাপে অভিনয় কৰে। দেৱিকাৰ অভিনয়ৰ দক্ষতা আৰু ব্যক্তিত্বই তেতিয়াৰ ভালেসংখ্যক বিশিষ্ট ব্যক্তিৰ দৃষ্টি আকৰ্ষণ কৰিছিল আৰু তেওঁ জৱাহৰলাল নেহৰু আৰু সৰোজিনী নাইডুৰ দৰে ব্যক্তিৰ প্ৰশংসা লাভ কৰিছিল।

## পৰিয়াল
দেৱিকাৰ পিতৃ এছ. এম. চৌধৰী বিশ্বকবি ৰবীন্দ্ৰনাথ ঠাকুৰৰ সম্পৰ্কীয় আছিল।  এছ. এম. চৌধৰী ইংৰাজ সৈন্য বাহিনীৰ চিকিৎসক আছিল আৰু পিছলৈ মাদ্ৰাজৰ চাৰ্জন জেনেৰেলো হৈছিল।

## শিক্ষা আৰু কৰ্মজীৱন
দেৱিকা ৰাণীয়ে ৯ বছৰ বয়সত ইংলেণ্ডৰ আৱাসিক বিদ্যালয়ত থাকি পঢ়িছিল। পিছলৈ লণ্ডনৰ ৰয়েল একাডেমী অৱ ড্ৰেমেটিক আৰ্টচ্ আৰু ৰয়েল একাডেমী অৱ মিউজিক ইনষ্টিটিউটত অধ্যয়ন কৰিছিল।  শিক্ষা সমাপ্ত কৰি তেওঁ ১৯২৮ চনত লণ্ডনৰ এটি টেক্সটাইল ডিজাইনিং ষ্টুডিঅ’ত চাকৰিত সোমায়।  তালৈ ছবি এখনৰ কামত যাওঁতে চলচ্চিত্ৰ নিৰ্মাতা হিমাংশু ৰায়ে তেওঁক লগ পায়। হিমাংশু ৰায়ে ১৯২৯ চনত ‘প্ৰপঞ্চ পাস’ নিৰ্মাণ কৰিছিল। 

## বিবাহিত জীৱন
‘প্ৰপঞ্চ পাস’ নিৰ্মাণৰ পাছতেই হিমাংশু ৰায়ৰ সৈতে দেৱিকাৰ বিবাহ হয়। ১৯৩৩ চনত তেওঁলোক ভাৰতলৈ ঘূৰি আহি ‘কৰ্মা’ নিৰ্মাণ কৰে। দেৱিকা ৰাণীৰ সফলতাৰ আঁৰৰ মানুহজন আছিল হিমাংশু ৰায়। ১৯৪০ চনত হিমাংশু ৰায়ৰ মৃত্যু হয়। ১৯৪৫ চনত ৰুচ চিত্ৰশিল্পী স্বেতোস্লাভ ৰ’ৰিকৰ সৈতে দেৱিকা ৰাণী বিবাহপাশত আবদ্ধ হয়। 

## অভিনীত কেইখনমান ছবি

## তথ্য সংগ্ৰহ

## বাহ্যিক সংযোগ

* The Roerich & Devika Rani estate board, Karnataka Govt, India
*http://www.screenindia.com/20020503/fspe.html 
*http://www.tribuneindia.com/2001/20011215/windows/main1.htm
*

শ্ৰেণী:ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী
শ্ৰেণী:দাদাচাহেব ফাল্কে বঁটা বিজয়ী
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:হিন্দী চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেত্ৰী
শ্ৰেণী:পদ্মশ্ৰী বঁটা বিজয়ী
মঙলদৈ

**মঙলদৈ** () অসমৰ দৰং  জিলাৰ এখন মুখ্য নগৰ। এই নগৰখন মহাবাহু ব্ৰহ্মপুত্ৰ নদৰ ওখপাৰত অৱস্থিত। নগৰখনৰ আৰম্ভনি কৰোতা সকল আছিল ইষ্ট-ইণ্ডিয়া কোম্পানীৰ বনিক চাহাবসকল। ইংৰাজ সকলে কোচ ৰজাৰ পৰা দৰং ৰাজ্য কাঢ়ি লৈ মঙলদৈতে দৰঙৰ শাসন কেন্দ্ৰ স্থাপন কৰে। ১৯৮৩ চনত প্ৰয়াত হিতেশ্বৰ শইকীয়া অসমৰ মুখ্যমন্ত্ৰী হৈ থকাৰ সময়ত অসমৰ জিলাসমূহক পূনৰ্গঠন কৰা হৈছিল। সেইমতে ১৯৮৩ চনৰ জুলাইত অবিভক্ত দৰং জিলাৰ দুটা মহকুমা- মঙ্গলদৈ আৰু তেজপুৰক জিলা পৰ্যায়লৈ উন্নিত কৰা হয় আৰু নৱগঠিত জিলা দুখনক ক্ৰমে দৰং আৰু শোণিতপুৰ বুলি নামকৰণ কৰা হয়। নৱগঠিত দৰং জিলাৰ সদৰ স্থাপন কৰা হয় মঙলদৈ নগৰত আৰু আন এখন মহকুমা স্থাপন কৰা হয় ওদালগুৰিত । ইয়াৰ আগলৈকে মঙলদৈ আছিল একে নামৰ মহকুমাটোৰ সদৰ ঠাই।

## মঙলদৈ নামৰ উৎপত্তি
জনশ্ৰুতি অনুসৰি  কোঁচ ৰজা পৰীক্ষীত নাৰায়নৰ কন্যা মঙ্গলাদেৱী বা মঙ্গলাকুৱৰীৰ বিবাহ আহোম স্বৰ্গদেউ চুখামফা বা প্ৰতাপ সিংহৰ সতে এই ঠাইতে হোৱা বাবে এই ঠাইৰ নাম মঙ্গলদৈ হয়। কিন্তু বুৰঞ্জীবিদ সকলৰ মতে মঙ্গলাদেৱীৰ বিয়া যিহেতু কোঁচ হাজোতহে সম্পন্ন হৈছিল গতিকে তেওঁৰ বিয়াৰ দিনতো স্মৰনীয় কৰি ৰাখিবলৈ ঠাইখনৰ নাম মঙ্গলদৈ ৰখা কথাত সন্দেহ আহি পৰে। আন এক জনশ্ৰুতি অনুসৰি বৰনদী, ন-নৈ, নোৱানৈ, কুলশী, মঙ্গলদৈ আদি নৈ সমূহৰ জলৰাশীৰে আৰ্দ্ৰ অঞ্চলৰ লগতে  তীৰস্থ ভূখণ্ডক মঙ্গলদৈ (পবিত্ৰ পানীৰে বিধৌত ঠাই) বোলা হৈছিল। যিহেতু এই নদীসমূহৰ পাৰস্থ অৰণ্যই মানুহৰ উপকাৰত অহা নানা সম্পদ অধিবাসীসকলক যোগান ধৰিছিল সেয়েহে এই অঞ্চলটো বুজাবলৈ আৰ্য শব্দ 'মঙ্গল'ৰ সতে বড়ো শব্দ 'দৈ' (পানী) যোগ হৈ এক নতুন স্থানবাচক শব্দ 'মঙ্গলদৈ'ৰ উৎপত্তি হোৱা বুলিও কোৱা হয়। ইংৰাজ কেপ্তেইন টমাছ ৱেলছ চাহাবে ,এই ঠাইত তেওঁ কৰা কাৰ্যৱলীৰ টোকা কমিচনাৰ চাহাবৰ ওচৰলৈ পঠোৱাৰ সময়তো মঙ্গলদৈ নামকে ব্যৱহাৰ কৰিছে। প্ৰবাদ আছে যে সেই সময়ত জনজাতীয় লোকসকল যেতিয়া বেহা বেপাৰ বা চৰকাৰী কাম সংক্ৰান্তত ইয়ালৈ আহিছিল তেতিয়া হেনো মৌ-গাল-দি'ৰ পৰা আহিলোঁ বুলি কৈছিল। বোধহয় তেতিয়া ইংৰাজসকলে উচ্চাৰণ কৰা 'Mungledye' শব্দৰ অনুকৰণ কৰোঁতে উচ্চাৰণ বিভ্ৰাট হৈ মৌ-গাল-দি হৈছিল।

## ভৌগোলিক অৱস্থান
মঙলদৈ নগৰখনৰ পূব আৰু দক্ষিন পশ্চিমে থকা প্ৰধান নগৰ দুখন হৈছে ক্ৰমে তেজপুৰ আৰু গুৱাহাটী। মঙলদৈৰ পৰা গুৱাহাটীৰ দূৰত্ব ৬৮ কি.মি. আৰু তেজপুৰৰ দুৰত্ব ১১৩ কি.মি.। ভূ-ভাগৰ ভৌগোলিক অৱস্থান নিৰ্ণায়ক অঙ্ক মতে মঙলদৈ ২৬.২৫'৬০" উত্তৰ অক্ষাংশ আৰু ৯২.১'৬০ পঃ দ্ৰাঘিমাংশৰ মাজত অৱস্থিত। সাগৰ পৃষ্ঠৰ পৰা নগৰখনৰ উচ্চতা ৩৩ মিটাৰ।

## জলবায়ু
আৰ্দ্ৰভূমিৰ এই নগৰৰ জলবায়ু গৰমকালি ঘৰ্মাক্ত গৰম আৰু শীতত শুকান ঠাণ্ডা পৰে। নগৰখনৰ সাধাৰণ তাপমান ৩৬.৪০ ডিগ্ৰী আৰু ৮.৪ ডিগ্ৰী  চেলচিয়াচৰ ভিতৰত থাকে। নগৰখনৰ ওপৰত বৰষূণৰ বাৰ্ষিক গড় ১৯৯৪.৪ ছে.মি.।

## উল্লেখযোগ্য ঠাই
* জিলা সংগ্ৰাহলয়
* মহাত্মা গান্ধী উদ্যান
* বিষ্ণু মন্দিৰ
* ৰজা হাউলী
* বৰ মছজিদ

## আলোকচিত্ৰ ভঁৰাল

## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:অসমৰ নগৰ-মহানগৰ
শ্ৰেণী:দৰং জিলা
মৌচাক (আলোচনী)

**মৌচাক** এখন শিশুসকলৰ বাবে প্ৰকাশিত অসমীয়া ভাষাত মাহেকীয়াভাৱে প্ৰকাশিত আলোচনী। মৌচাক আলোচনীখনৰ প্ৰথম প্ৰকাশ হৈছিল ১৯৮৪ চনৰ এপ্ৰিল মাহত। প্ৰথম বছৰ একাদশ আৰু দ্বাদশ সংখ্যা দুটা একেলগে প্ৰকাশ হৈছিল।  প্ৰথম প্ৰকাশৰপৰা শান্তনু তামূলীয়ে মৌচাকৰ সম্পাদকৰ দায়িত্ব বহন কৰি আহিছে। এই আলোচনীখনে ২০২০ চনত ৩৬ বছৰত ভৰি দিছে। শিশুসকলক সমসাময়িক ঘটনাৰাজিৰ সৈতে পৰিচয় কৰি দিব পৰাকৈ, তেওঁলোকৰ মানসিক উত্তৰণ ঘটাব পৰাকৈ শিশুসকলৰ বাবে প্ৰকাশিত এখন উল্লেখযোগ্য আলোচনী।

## নিয়মীয়া শিতানসমূহ
* **অকণিৰ আইন-আদালত** : আইন সম্পৰ্কীয় শিশু উপযোগী লেখা। (প্ৰসেনজিত্‍ কুমাৰ গোস্বামী)
* **ইংৰাজীত কথা পাতোঁ আহাঁ** : কথিত ইংৰাজীৰ পাঠদান। (ড° কুতুবুদ্দিন আহমেদ)
* **হাঁহো আহা** : কৌতুক।
* **চিনাকি** : বিভিন্ন ক্ষেত্ৰত পাৰদৰ্শিতা দেখুওৱা শিশুসকলৰ বাতৰি।
* **এণ্ডিখুৰাৰ সমিধান** : মৌচাকৰ এটা উল্লেখযোগ্য শিতান হৈছে *এণ্ডিখুৰাৰ সমিধান*। ইয়াত ডা° নগেন দত্তই শিশুসকলৰ বাবে স্বাস্থ্য আৰু ৰোগ সম্পৰ্কে দিহা-পৰামৰ্শ আগবঢ়াইছিল। বৰ্তমান এই শিতানটোৰ সলনি *ডা° পেহী আছেনে?* নামৰ শিতানটো আৰম্ভ কৰা হৈছে।

## ধাৰাবাহিক উপন্যাসসমূহ
মৌচাকৰ প্ৰথম বছৰ প্ৰথম সংখ্যাৰপৰাই ইন্দ্ৰকান্ত কাৰ্কীৰ 'বগা ভালুক' নামৰ শিশু উপযোগী ৰহস্য উপন্যাস প্ৰকাশ পাইছিল। পৰৱৰ্ত্তী বছৰবোৰত কাৰ্কীৰ 'ছৰজাইনৰ অতিথি', 'কাঠমাণ্ডু কাঠমাণ্ডু', 'জাল', 'চোৰধৰা যন্ত্ৰ', ভাৰতী বৰুৱাৰ 'সোণতকৈও দামী', প্ৰভাত গোস্বামীৰ 'ফুলচি গাঁৱত বাঘ', যতীন্দ্ৰকুমাৰ বৰগোঁহাইৰ 'পৃথিৱীৰ মৰম', সন্তোষ কুমাৰ কৰ্মকাৰৰ 'অংকৰে গঢ়া পৃথিৱী', 'অৰ্কৰ আৰাধনা', ৰঞ্জু হাজৰিকাৰ 'বৰফৰ ঘৰ', 'সিহঁতৰ হৃদয় নাই', 'এখন নতুন পৃথিৱী', 'জেচন', ৰাতুল শৰ্মাৰ 'পালিনে মজা! আৰু লাগে নেকি ৰজা?' আদি প্ৰকাশ পাইছিল।  

অনুবাদ উপন্যাসৰ ভিতৰত এনিড ব্লাইটনৰ ফেমাছ ফাইভ ছিৰিজৰ 'Five On A Treasure Island' -ৰ প্ৰতিভা গোস্বামীয়ে কৰা অনুবাদ 'সোণতৰা চাপৰি', জুল ভাৰ্নৰ 'The Mysterious Island' -ৰ সমীক ভৰদ্বাজে কৰা অনুবাদ 'ৰহস্যময় দ্বীপ', জে কে ৰাউলিংৰ বিশ্ববিখ্যাত হেৰী পটাৰ ছিৰিজৰ গ্ৰন্থসমূহৰ কৰবী ডেকা হাজৰিকাই কৰা অনুবাদ ইয়াত প্ৰকাশ পাইছে। তাৰোপৰি চিকিৎসক তথা প্ৰকৃতিবিদ ৰবীন বেনাৰ্জীৰ প্ৰকৃতি বিষয়ক লেখাৰ অনুবাদ 'ৰবীন পখীৰ কাকলি', ৰথীন্দ্ৰনাথ গোস্বামীৰ 'বিদেশী বন্ধুৰ দেশত', শান্তনু তামূলীৰ 'কিংকিনীৰ বিদ্ৰোহ', 'ট'কিঅত তেৰদিন' আদি ভিন্নধৰ্মী ধাৰাবাহিক লেখাও ইয়াত প্ৰকাশিত হৈছিল।

## তথ্য সংগ্ৰহ

## বাহ্যিক সংযোগ
* মৌচাক আলোচনীৰ ইণ্টাৰনেট সংস্কৰণ 

শ্ৰেণী:অসমীয়া আলোচনী
শ্ৰেণী:অসমীয়া শিশু আলোচনী
এছিয়াৰ ৰাষ্ট্ৰসমূহৰ তালিকা

### ৰাষ্ট্ৰসংঘৰ সদস্য ৰাষ্ট্ৰসমূহ
নিম্নোলিখিত ৪৯খন ৰাষ্ট্ৰ ৰাষ্ট্ৰসংঘৰ সদস্য.

## সীমিত স্বীকৃতিপ্ৰাপ্ত ৰাজ্যসমূহ

## আন ৰাষ্ট্ৰৰ অধীনৰ অঞ্চল আৰু বিশেষ প্ৰশাসনীয় অঞ্চলসমূহ

## তথ্য সংযোগ

*
শ্ৰেণী:দেশৰ তালিকা
ক্ৰণচ

গ্ৰীক কিংবদন্তিৰ পৌৰাণিক তথা সৰ্বমান্য ভাষ্যমতে **ক্ৰণচ** ( বা *Kronos*) ( *Kronos*), টাইটানসকলৰ প্ৰথম পুৰুষৰ সৰ্বকনিষ্ঠ আৰু নেতা আছিল। টাইটান সমূহ গেইয়া (পৃথিৱী) আৰু ইউৰেনাচ অৰ্থাৎ আকাশৰ দৈৱিক বংশধৰ আছিল। তেওঁ নিজৰ পিতৃক সিংহাসনচ্যুত কৰে আৰু পাচত তেওঁৰেই সন্তান জ্যুচে তেওঁক সিংহাসনচ্যুত কৰি টাৰটাৰাচত বন্দী কৰি থয়। 

## তথ্য সংগ্ৰহ

## বাহ্যিক সংযোগ

* TheoiProject: Kronos in classical literature, a collection of translated source texts confirming most of the statements in this article.

শ্ৰেণী:গ্ৰীক দেৱতা
দহিকতৰা

**দহিকতৰা** চৰাইৰ ইংৰাজী নাম  *Magpie Robin* আৰু বৈজ্ঞানিক নাম: *Copsychus saularis*। এই চৰাইবিধ সাধাৰণতে নাতিশীতোষ্ণ দক্ষিণ এছিয়াৰ বাংলাদেশ, ভাৰত, পাকিস্তান, শ্ৰীলংকা, ইন্দোনেছিয়া, মালয়েছিয়া, চীনৰ দক্ষিণাঞ্চল আৰু ফিলিপাইনত দেখিবলৈ পোৱা  যায়। সচৰাচৰ গাঁও বা নগৰৰ জনবসতিৰ ওচৰে পাজৰেই ইহঁতক দেখা যায়৷ ই বাংলাদেশৰ ৰাষ্ট্ৰীয় চৰাই৷

## বিৱৰণ
এই সৰু চৰাইবিধৰ দৈঘ্য ১৯ চেণ্টিমিটাৰ(৭.৫ ইঞ্চি)৷ চঞ্চলভাৱে গছৰ ডাল, মাটিত জপিয়াই আহাৰ বিচাৰি ঘূৰি ফুৰা দেখা যায়৷ পাখিৰ পিছফালৰ ফানখন প্ৰায়ে ওপৰফালে দাং খাই থাকে৷ মূৰ, বুকু, পিঠি আদি নিমজ কলা চানেকীয়া আৰু বুকুৰ তলভাগৰ পৰা তলটলৈকে বগা৷ নেজডালৰ মধ্য অংশ দীঘলীয়াকৈ ক’লা, কাষ বগা৷ ঠোঁট ক’লা আৰু ঠেঙৰ ওপৰভাগ তাম বৰণীয়া। মতা চৰাইটোৰ কলা অংশ উজ্বল , মাইকী চৰাইজনীৰ অলপ ধূসৰ৷ পোৱালি অৱস্থাত এই অংশটোৰ ৰং মুগা বৰণৰ হয়৷

## প্ৰজনন আৰু বাসস্থান
দক্ষিণ এছিয়াত দহিকতৰাৰ প্ৰজননকাল মাৰ্চ মাহৰ পৰা জুলাই মাহলৈ; আৰু দক্ষিণ-পূৱ এছিয়াত জানুৱাৰীৰ পৰা জুলাইলৈকে। প্ৰজননৰ সময়ত মতা দহিকতৰাৰ শৰীৰৰ ৰং উজ্বল হয় । গছৰ ডালত বহি মাইকী দহিকতৰা চৰাইজনীক আকৃষ্ট কৰাৰ বাবে পাখি ফুলাই ঠোঁট ওপৰলৈ কৰি নানাধৰণৰ সুৰৰ মাত মাতে৷ কণী পৰাৰ এসপ্তাহমানৰ আগে আগে গছৰ ধোন্দ, গছৰ খোৰোং, শিলৰ ফাক, আদিত ঘাঁহ, বন, আঁহ আদিৰে বাঁহ সাজে। বাঁহটোৰ এক বিশেষধৰণৰ গোন্ধ আছে৷ ইহঁতে মানুহে সাজি দিয়া কৃত্ৰিম বাঁহতো কণী পাৰি  পোৱালি উলিওৱা দেখা যায়৷ এবাৰত সাধাৰণতে ৪/৫ টা কণী পাৰে৷ কণীৰ ৰং ধূসৰ নীলা, তাৰ ওপৰত বাদামী ৰঙৰ সাঁচ থাকে৷ প্ৰায় ১৪ দিনত কণীৰপৰা পোৱালি ওলায়৷ পোৱালি ওলাবৰ সময়ত মতা দহিকতৰাটো অলপ আক্ৰমণাত্মক হৈ পৰে আৰু  অন্য  চৰাবোৰক  আশেপাশে আহিব নোৱাৰাকৈ পহৰা দি থাকে৷
 
## খাদ্য
দহিকতৰাৰৰ প্ৰধান খাদ্য পোক-পৰুৱা আৰু  অন্যান্য অমেৰুদণ্ডী জাতীয় প্ৰাণী  আদি। ইহঁতে  বতাহতে কীট-পতংগ ধৰিব পাৰে৷ এই চৰাইবিধে কেকোঁসাপো (*gecko*) ধৰি খায়৷ সন্ধিয়াৰ সময়ত ইহঁত বেচ সক্ৰিয় হৈ উঠে৷

মাত


## বাহ্যিক সংযোগ

* Oriental Magpie Robin videos, photos & sounds on the Internet Bird Collection
*Banglapedia Article on Magpie-robin 

শ্ৰেণী:শালিকা
শ্ৰেণী:অসমৰ চৰাই
মৃত্যুঞ্জয়

**মৃত্যুঞ্জয়** () অসমীয়া সাহিত্য জগতত লেখত ল’বলগীয়া উপন্যাসসমূহৰ ভিতৰত অন্যতম। এই গ্ৰন্থখনৰ বাবে ঔপন্যাসিক বীৰেন্দ্ৰ কুমাৰ ভট্টাচাৰ্যক ১৯৭৯ চনত জ্ঞানপীঠ বঁটা প্ৰদান কৰা হৈছিল। উপন্যাসখনৰ প্ৰথম প্ৰকাশ জুলাই, ১৯৭০ চনত হৈছিল। তাৰপাছত ক্ৰমে দ্বিতীয় প্ৰকাশ: জুন, ১৯৮০ চন; তৃতীয় প্ৰকাশ: জুলাই, ১৯৮০ চন; চতুৰ্থ প্ৰকাশ: ছেপ্টেম্বৰ, ১৯৮৫ চন; পঞ্চম প্ৰকাশ: জুলাই, ১৯৯২ চন; ষষ্ঠ প্ৰকাশ: জুলাই, ১৯৯৮; সপ্তম প্ৰকাশ: জুলাই, ২০০৫ চনত কৰা হয়। 

thumb|right

## লেখকৰ পৰিচয়

ড° বীৰেন্দ্ৰ কুমাৰ ভট্টাচাৰ্য (জন্ম:১৮ অক্টোবৰ, ১৯২৪ - মৃত্যু:৬ আগষ্ট, ১৯৯৭) অসমীয়া ভাষাৰ এজন গল্পকাৰ, ঔপন্যাসিক, কবি, নিবন্ধকাৰ আৰু সাংবাদিক। তেওঁ ১৯৭৯ চনত মৃত্যুঞ্জয় উপন্যাসৰ বাবে ভাৰতীয় জ্ঞানপীঠ বঁটা লাভ কৰা প্ৰথম অসমীয়া আছিল। তেওঁ ১৯৬১ চনত ঈয়াৰুইঙ্গম গ্ৰন্থৰ বাবে সাহিত্য অকাডেমি বঁটা লাভ কৰিছিল। ২০০৫ চনত *Love in the Time of Insurgency* নামেৰে ইয়াৰুইঙ্গম গ্ৰন্থৰ ইংৰাজী অনুবাদ প্ৰকাশ পায়। ১৯৮৩-৮৫ বৰ্ষৰ বাবে তেওঁ অসম সাহিত্য সভাৰ সভাপতি হিচাপেও তেওঁ কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল।

## উপন্যাসৰ চৰিত্ৰসমূহ
উপন্যাসখনত কাহিনীৰ প্ৰয়োজনত অলেখ চৰিত্ৰৰ সমাবেশ ঘটিলেও ধনপুৰ, গোঁসাই, ৰূপনাৰায়ণ, মধু কেওঁট, মাণিক বৰা, ভিভিৰাম, জয়ৰাম, দধি মাষ্টৰ, আহিনা কোঁৱৰ, ডিমি, গোঁসানী, অনুপমা, শইকীয়া দাৰোগা, টিকৌ আদিয়ে মূল কাহিনীটো আগুৱাই যোৱাত আঁত ধৰিছে

## উপন্যাসৰ কাহিনীৰ সাৰাংশ
মৃত্যুঞ্জয় উপন্যাসত বৰ্ণোৱা ঘটনাৰ কাল ১৯৪২ চন। ইয়াত এই সময়ছোৱাৰ ভাৰতীয় স্বাধীনতা আন্দোলনৰ চিৰস্মৰণীয় ঘটনাৱলীৰ আভাস আৰু চিত্ৰন আছে। সেই সময়ৰ সমাজ, মানুহৰ চিন্তাধাৰা, ৰীত-নীতিৰ বৈশিষ্ট্য, স্বাধীনতাৰ প্ৰভাৱে মানুহৰ জীৱনক কিদৰে প্ৰাভাৱাম্বিত কৰিছিল তাৰ নিৰ্মোহ প্ৰতিফলন উপন্যাসখনত পোৱা যায়। স্বাধীনতা আন্দোলনত মহাত্মা গান্ধীৰ অহিংস আন্দোলনৰ বিপৰীতে দেশজুৰি গা কৰি উঠিছিল সশস্ত্ৰ সংগ্ৰাম। সশস্ত্ৰ সংগ্ৰামত বিশ্বাসী কৰ্মীসকলে আন্দোলনৰ কাৰ্যৱলীৰ লগতে সংগতি ৰাখি উপৰৰ নিৰ্দেশক্ৰমে ৰেলগাড়ী বগৰোৱাৰ ঘটনা এটাক আলম কৰিয়েই গোটেই উপন্যাসখনে গতি কৰিছে। মূল ৰেলগাড়ী বগৰোৱাৰ ঘটনাটোক প্ৰতিফলন কৰিবলৈকে আন্দোলনৰ সমৰ্থনত গোঁসাই, কোঁচ, কেওঁত, গাৰো, নেপালী নিৰ্বিশেষে পাহাৰ ভৈয়াম মিলি সকলোৰে প্ৰাণত দেশ স্বাধীন কৰাৰ যি ঐক্যন তাক ঔপন্যাসিকে নিখুঁটভাৱে ফুটাই তুলিছে। প্ৰতীকিগত ভাৱে কানিৰ বিৰূপ প্ৰভাৱ, জাতিগতভাৱে সমাজত থকা উচ্চ-নীচ ভেদাভেদৰ অৱসান, সেনাবহিনীৰ অবৰ্ণনীয় অত্যাচাৰ, স্বাধীনতাৰ বাবে উন্মুখ চহা সহজ সৰল প্ৰাণে মৃত্যু ভয়কো জিনি দেশৰ বাবেই আত্মবলিদান দিয়াৰ কথাই সেই সময়ৰ বা-মাৰলিৰ চিন দাঙি ধৰিছে। সামাগ্ৰিকভাৱে এই উপন্যাসখনক ৪২ৰ স্বাধীনতা আন্দোলনৰ এখন জীৱন্ত দলিল বুলিব পাৰি। এই উপন্যাসত ফুটি উঠা ৰূপ স্বাধীনতাৰ সাধনা-কালৰ। সেই সাধনাৰ মহত্ত্ব, আৰু একক অনুভূতিৰ যিসকল অধিকাৰী হৈছিল সেই সকলৰ আত্মাৰ যৎ‌সামান্য চিনাকি ইয়াত আছে। 

## অনুবাদ
*বাংলা: মৃত্যুঞ্জয় (অনুবাদক: উষাৰঞ্জন ভট্টাচাৰ্য) 
*ইংৰাজী: Mrityunjay (অনুবাদক: ধীৰেন্দ্ৰনাথ বেজবৰুৱা) 
*হিন্দী: মৃত্যুঞ্জয় (অনুবাদক: দৃষ্ণপ্ৰসাদ সিং মগধ)

## তথ্য সংগ্ৰহ

## বাহ্যিক সংযোগ
* bhuruka.org ত সন্নিবিষ্ট তথ্য

শ্ৰেণী:অসমীয়া গ্ৰন্থ
শ্ৰেণী:অসমীয়া উপন্যাস
অসমৰ ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যান আৰু অভয়াৰণ্যসমূহৰ তালিকা

## ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যানসমূহ

## অভয়াৰণ্যসমূহ

## প্ৰস্তাৱিত অভয়াৰণ্যসমূহ

## পক্ষী উদ্যানসমূহ
* বৰদৈবাম বিলমুখ পক্ষী উদ্যান

## তথ্য সংগ্ৰহ

* A Glimpse of National Parks...... Director, Forest Communnication, Forest Dept. Assam 2006

## বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:অসমৰ ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যান আৰু অভয়াৰণ্য
শ্ৰেণী:অসমৰ পৰ্যটনস্থলী
শ্ৰেণী:অসম সম্পৰ্কীয় তালিকা
ছিক্কিমৰ জিলাসমূহ

File:Sikkim districts after 2021.svg|250px|right|A clickable map of Sikkim exhibiting its six districts.

desc bottom-left


** ছিক্কিম** () () হিমালয় পৰ্বতমালাৰ ওপৰত অৱস্থিত ভাৰতবৰ্ষৰ এখন ৰাজ্য। | এই ৰাজ্যখন ছখন জিলাত ভাগ কৰা হৈছে। এই ছখন জিলা হৈছে গেংটক, মাংগন, নামছি, গেইজিঙ, পাকয়ং আৰু ছৰেং।  কেন্দ্ৰীয় চৰকাৰে নিযুক্তি দিয়া জিলা উপায়ুক্তই এই জিলা সমূহ পৰিচালনা কৰে। এই জিলা সমূহ পুনৰ মহকুমাত ভাগ কৰা হৈছে। ৰাজ্যখনৰ বহুতো অংশ ভাৰতীয় সেনা বাহিনীৰ দ্বাৰা নিয়ন্ত্ৰিত। কাৰণ, ছিক্কিমত চীনৰ লগত বহুতো স্পৰ্শকাতৰ সীমান্তৱৰ্তী এলেকা আছে। বহুতো অঞ্চল বিদেশী লোকৰ বাবে নিষিদ্ধ কৰা আছে আৰু সেই ঠাই সমূহ ভ্ৰমণ কৰিবৰ বাবে বিশেষ চৰকাৰী অনুমতিৰ প্ৰয়োজন। ছিক্কিমত সৰ্বমুঠ ৮খন চহৰ আৰু ৯টা মহকুমা আছে। 

ছিক্কিমত আগতে চাৰিখন জিলা আছিল। ২১ ডিচেম্বৰ ২০২১ চনত ছিক্কিমৰ চৰকাৰে ২খন নতুন জিলা গঠনৰ কথা ঘোষণা কৰে আৰু আগৰ ৪খন জিলাৰ নাম সলনি কৰে।

ছিক্কিমৰ জিলা কেইখন হৈছে:

## তথ্য সংগ্ৰহ

## বাহ্যিক সংযোগ

* sikkim.gov.in

শ্ৰেণী:ছিক্কিম
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ জিলাসমূহ
অসমৰ বিমানবন্দৰসমূহ

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:অসমৰ বিমানবন্দৰ
শ্ৰেণী:অসম সম্পৰ্কীয় তালিকা
ভাৰতৰ দলংসমূহ

## [[মহাৰাষ্ট্ৰ]]
* বান্দ্ৰা-ৱৰ্লী চি লিংক (Bandra-Worli Sea Link)
* ৱাছি দলং (Vashi Bridge)

## [[গুজৰাট]]
* এলিছ দলং (Ellis Bridge)
* গোল্ডেন দলং (Golden Bridge)
* নেহৰু দলং (Nehru Bridge)

## [[পশ্চিমবংগ]]

* হাওৰা দলং
* ক'ৰ'নেচন দলং (Coronation Bridge)
* জুবলী দলং
* বিদ্যাসাগৰ সেতু
* বিবেকানন্দ সেতু
* নিৱেদিতা সেতু

## [[বিহাৰ]]

* মহাত্মা গান্ধী সেতু
* বিক্ৰমাশীলা সেতু
* নেহৰু সেতু
* জৱাহৰ সেতু
* ৰাজেন্দ্ৰ সেতু

## [[তামিলনাডু]]

* পাম্বান দলং (Pamban Bridge)

## [[অসম]]

* শৰাইঘাট দলং
* কলীয়াভোমোৰা সেতু
* বগীবিল দলং
* নৰনাৰায়ণ সেতু

## [[কেৰালা]]
*গোশ্ৰী দলং (Goshree bridges)
*ৱেমবানড় ৰেল দলং (Vembanad Rail Bridge), কোছী

## [[অন্ধ্ৰ প্ৰদেশ]]
*প্ৰকাশম বেৰেজ (Prakasam Barrage), বিজয়ৱাড়া
*গোদাবৰী দলং (Godavari Bridge)

## [[উত্তৰ প্ৰদেশ]]
***[[কাণপুৰ]]**

* গোৰখপুৰ চিটি বাইপাছ (Gorakhpur City Bypass) (৩২.৫ কিঃমিঃ)
* দাদা নগৰ দলং (Dada Nagar Bridge)
* জাজমাও বাইপাছ (Jajmau Bypass) (৮ লেনযুক্ত আৰু দৈৰ্ঘ্য: ৩ কিঃমিঃ)
* পাংকী আৰ এছ অভাৰপাছ (Panki R.S Overpass)

***[[এলাহাবাদ]]**

* নাইনী দলং


## অন্যান্য ৰাজ্য
*পণ্টে ডে লিনহাৰেচ (Ponte de Linhares)

## চিত্ৰ ভঁৰাল

## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:ভাৰত সম্পৰ্কীয় তালিকা
চি (প্ৰগ্ৰামিং লেংগুৱেজ)

**চি** (C) হ’ল বেল লেবৰটেৰিজত ১৯৬৯ ৰ পৰা ১৯৭৩ চনৰ কালছোৱাত ডেনিচ ৰিট্‌চী ৰ দ্বাৰা বিকাশিত এটা কম্পিউটাৰ প্ৰগ্ৰামিং লেংগুৱেজ। ই এজন প্ৰগ্ৰেমাৰক কম্পিউটাৰ আৰ্কিটেক্সাৰৰ হাই লেভেল লেংগুৱেজৰ পৰা ল' লেভেল লেংগুৱেজলৈকে এক বিস্তৃত পৰিসৰ প্ৰদান কৰে। বিশ্বৰ বহুলভাৱে ব্যৱহৃত প্ৰগ্ৰামিং লেংগুৱেজসমূহৰ ভিতৰত **চি** লেংগুৱেজ অন্যতম। পৰৱৰ্তী সময়ত বিকশিত হোৱা প্ৰগ্ৰামিং লেংগুৱেজসমূহ, যেনে C++, C#, D, Go, Java, JavaScript, Limbo, LPC, Perl, PHP, Python ইত্যাদি প্ৰত্যক্ষ বা পৰোক্ষভাৱে **চি**(C) লেংগুৱেজৰ দ্বাৰা প্ৰভাৱিত। 

## চি লেংগুৱেজৰ ডাটাৰ ধৰণ

## চি লেংগুৱেজত ব্যৱহাৰ হোৱা সংখ্যা, আখৰ, আৰু বিশেষ চিহ্নসমূহ-
* আখৰ: a-z, A-Z, '_'
* সংখ্যা: 0-9
* বিশেষ চিহ্ন: ~! @ # % ^ & * ( ) - + = :; " '  , .? | / \ { } [ ]
** খালি ঠাই: স্পেচ (space), নিউলাইন (newline), কমেণ্ট (comment), টেব (Tab)

## ৰিজাৰ্ভড ৱৰ্ড
**চি** লেংগুৱেজ (C89) ত ব্যৱহাৰ হোৱা ৩২টা **ৰিজাৰ্ভড ৱৰ্ড** (reserved word) সমূহ:

:`auto`
:`break`
:`case`
:`char`
:`const`
:`continue`
:`default`
:`do`

:`[[double precision|double]]`
:`else`
:`[[enumerated type|enum]]`
:`[[External variable|extern]]`
:`[[floating point|float]]`
:`[[for loop|for]]`
:`[[goto]]`
:`if`

:`int`
:`[[long integer|long]]`
:`register`
:`return`
:`[[short integer|short]]`
:`signed`
:`[[sizeof]]`
:`[[Static (keyword)|static]]`

:`[[struct]]`
:`[[switch]]`
:`typedef`
:`union`
:`unsigned`
:`[[void]]`
:`[[volatile]]`
:`[[while]]`

C99 ৰ ৫টা অতিৰিক্ত সংযোজন:

:`_Bool`
:`_Complex`

:`_Imaginary`
:`[[Inline function|inline]]`

:`[[restrict]]`

C11 ৰ আৰু ৭টা অতিৰিক্ত সংযোজন:

:`_Alignas`
:`_Alignof`

:`_Atomic`
:`_Generic`

:`_Noreturn`
:`_Static_assert`

:`_Thread_local`

## এটা আৰ্হি '''চি''' প্ৰগ্ৰাম

## টোকা

## তথ্য সংগ্ৰহ

## বাহ্যিক সংযোগ

* ISO C Working Group official website
* comp.lang.c Frequently Asked Questions
* ISO/IEC 9899. Official C99 documents.
* ''ANSI C Standard'' (ANSI X3J11/88-090)  (Published 13 May 1988), Third Public Review
* ''ANSI C Rationale'' (ANSI X3J11/88-151) (Published 18 November 1988)
* 

শ্ৰেণী:কম্পিউটাৰ বিজ্ঞান
শ্ৰেণী:প্ৰগ্ৰামিং লেংগুৱেজ
শ্ৰেণী:হাই লেভেল প্ৰগ্ৰামিং লেংগুৱেজ
ভাৰতৰ বিশ্ব ঐতিহ্য ক্ষেত্ৰসমূহ

২০১২ চনৰ তথ্য অনুযায়ী, ভাৰতত ইউনেস্কোৰ দ্বাৰা স্বীকৃতিপ্ৰাপ্ত বিশ্ব ঐতিহ্য ক্ষেত্ৰৰ সংখ্যা হ'ল ২৯ টা। ১৯৭২ চনৰ ইউনেস্কো বিশ্ব ঐতিহ্যৰ বৰ্ণনা অনুযায়ী এই স্থানসমূহ সাংস্কৃতিক অথবা প্ৰাকৃতিক ঐতিহ্যৰ দিশ থকা বিশেষ গুৰুত্বসম্পন্ন স্থান। ১৯৭২ চনৰ ১৭ অক্টোবৰ পৰা ২২ নবেম্বৰ পৰ্যন্ত ইউনেস্কোৰ এটি সাধাৰণ সম্মিলনৰ পাছত ১৯৯৭ চনৰ ১৭ নবেম্বৰত বিশ্বৰ সাংস্কৃতিক আৰু প্ৰাকৃতিক ঐতিহ্যবাহী স্থানসমূহ সংৰক্ষণাৰ্থে উক্ত চনদটো গৃহীত হৈছিল। চনদত মুঠ ২৮টা অনুচ্ছেদ আছে। সাধাৰণভাবে স্মাৰক, স্মাৰকস্থল আৰু স্মাৰক স্তম্ভ বা কেন্দ্ৰসমূহ সাংস্কৃতিক ঐতিহ্যবাহী স্থান হিচাপে প্ৰথম অনুচ্ছেদত বৰ্ণিত হৈছে। দ্বিতীয় অনুচ্ছেদত প্ৰাকৃতিক বিশেষত্ব, ভূতাত্বিক আৰু প্ৰাকৃতিক ভূগোল সংক্ৰান্ত স্থান আৰু প্ৰাকৃতিক স্থলসমূহক প্ৰাকৃতিক ঐতিহ্যবাহী স্থান আখ্যা দিয়া হৈছে। এই পৰ্যন্ত বিশ্ব ঐতিহ্য তালিকাত মুঠ ৯১১টা সম্পত্তি আছে। তৰে ৭১১টা সাংস্কৃতিক স্থান, ১৮০টা প্ৰাকৃতিক স্থান আৰু ২৭টা মিশ্ৰ সম্পত্তি। ভাৰত সহ ১৫২খন দেশ লৈ আছে এই স্থান সমূহ আছে। ভাৰত সহ ১৮৭খন দেশে এই চনদত সাক্ষৰ কৰিছে। ভাৰতে এই চনদত সাক্ষৰ কৰে ১৯৭৭ চনৰ ১৪ নবেম্বৰত।

আগ্ৰা কিল্লা আৰু অজন্তা গুহা সৰ্বপ্ৰথম ভাৰতৰ বিশ্ব ঐতিহ্য ক্ষেত্ৰৰ মৰ্যাদা পায়। ১৯৮৩ চনত সপ্তম বিশ্ব ঐতিহ্য অধিবেশনত উক্ত স্থানদুটা বিশ্ব ঐতিহ্যৰ মৰ্যাদা লাভ কৰিছিল। পৰৱৰ্তী বছৰসমূহত আৰু ২৬টা কেন্দ্ৰৰ নাম এই তালিকাত যুক্ত হয়। ২০১০ চনত বিশ্ব ঐতিহ্য স্বীকৃতিপ্ৰাপ্ত জয়পুৰৰ যন্তৰ মন্তৰ দেশৰ সাম্প্ৰতিক বিশ্ব ঐতিহ্য ক্ষেত্ৰ। ভাৰতৰ ২৯টা বিশ্ব ঐতিহ্য ক্ষেত্ৰৰ মাজত ২৩টা সাংস্কৃতিক কেন্দ্ৰ আৰু অৱশিষ্ট ৬টা প্ৰাকৃতিক কেন্দ্ৰ। ইয়াৰোপৰি ৩৩টা কেন্দ্ৰ বা সম্পত্তিৰ নাম ভাৰতৰ সম্ভাব্য বিশ্ব ঐতিহ্য তালিকাৰ অন্তৰ্ভুক্ত কৰিছে।

## ভাৰতৰ মানচিত্ৰত বিশ্ব ঐতিহ্য ক্ষেত্ৰসমূহ

## ঐতিহ্যবাহী স্থানসমূহৰ তালিকা
নিম্নলিখিত সাৰণিত প্ৰতিটো বিশ্ব ঐতিহ্য ক্ষেত্ৰ সম্পৰ্কে সংক্ষিপ্ত বিৱৰণ দিয়া হল:
: **নাম**: অসমীয়া নাম আৰু বিশ্ব ঐতিহ্য ক্ষেত্ৰ কমিটিৰ তালিকাভুক্ত ইংৰাজী নাম (বন্ধনীত)
: **অঞ্চল**: সংশ্লিষ্ট ভাৰতৰ ৰাজ্য আৰু কেন্দ্ৰশাসিত অঞ্চল। ৰাজ্য বা কেন্দ্ৰশাসিত অঞ্চলৰ নাম
: **সময়**: প্ৰাচীনতম, সাধাৰণ নিৰ্মাণকাল
: **ইউনেস্কো তথ্য**: স্থানৰ ৰেফাৰেন্স সংখ্যা; বিশ্ব ঐতিহ্য ক্ষেত্ৰ হিচাপে স্বীকৃতিলাভৰ বছৰ; যিটো বিভাগত স্বীকৃতিলাভ: *(i)* পৰা *(vi)* বিভাগৰ মাজত হ'লে সাংস্কৃতিক আৰু *(vii)* পৰা *(x)* বিভাগৰ মাজত হ'লে প্ৰাকৃতিক
: **বৰ্ণনা**: অঞ্চলটোৰ সাধাৰণ বৰ্ণনা
:
ইউনেস্কোৱে ভাৰতৰ কোনো বিশ্ব ঐতিহ্য ক্ষেত্ৰকে "বিপন্ন" ঘোষণা কৰা নাই।

## বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ বিশ্ব ঐতিহ্য ক্ষেত্ৰ
শ্ৰেণী:দেশ অনুসৰি বিশ্ব ঐতিহ্য ক্ষেত্ৰ
ইটানগৰ

**ইটানগৰ** ( ) হৈছে ভাৰতবৰ্ষৰ ৰাজ্য অৰুণাচল প্ৰদেশৰ ৰাজধানী। ই হিমালয়ৰ নামনি অংশত অৱস্থিত। 

অৰুণাচলৰ ৰাজধানী হিচাপে সমগ্ৰ ভাৰতৰ লগত বিমান আৰু পথৰ দ্বাৰা ইটানগৰলৈ পৰিবহণৰ সু-ব্যৱস্থা আছে। গুৱাহাটীৰপৰা নাহৰলগুন (ইটানগৰ)লৈ নিয়মীয়াকৈ হেলিকপ্তাৰ চলাচল কৰে। গুৱাহাটীৰপৰা ইয়ালৈ নিয়মিতভাৱে বাছ চলাচল কৰে। ইটানগৰৰ নিকটতম ৰেল ষ্টেচন নাহৰলগুনত অৱস্থিত। 

## নামৰ উৎপত্তি
১৪ শ অথবা ১৫শ শতিকাত ইটাৰ দ্বাৰা এটা দুৰ্গ নিৰ্মাণ কৰা হৈছিল। এই দুৰ্গটোৰ নামৰপৰাই চহৰখনৰ নাম "ইটানগৰ" হ'ল বুলি জনা যায়। 

## ভৌগোলিক অৱস্থান
অৰুণাচল প্ৰদেশৰ দক্ষিণ অংশত "ইটানগৰ" অৱস্থিত। ইটানগৰৰ ভৌগোলিক অৱস্থান হৈছে । সমুদ্ৰপৃষ্ঠৰপৰা ইয়াৰ গড় উচ্চতা প্ৰায় ৪৪০ মিটাৰ (১৪৪৩ ফুট)। 

## উল্লেখযোগ্য স্থান
### ইটা দুৰ্গ

"ইটা দুৰ্গ" হৈছে অৰুণাচল প্ৰদেশৰ এক গুৰুত্বপূৰ্ণ ঐতিহাসিক স্থান। "ইটা দুৰ্গ"ৰ অৰ্থ হৈছে "ইটাৰে নিৰ্মিত দুৰ্গ" (আহোম ভাষাৰপৰা আহিছে)। এই দুৰ্গটো ১৪শ অথবা ১৫শ শতিকাৰ আগভাগতেই নিৰ্মিত কৰা হৈছিল। এটুকুৰা ওপৰত আন এটুকুৰা ইটা জাপি দি এই দুৰ্গটো নিৰ্মাণ কৰা হৈছে। ১৬,২০০ ঘন মিটাৰৰ এই বিশাল দুৰ্গটোক কিছু বিদ্বান লোকে "জিতাৰী বংশ"ৰ ৰামচন্দ্ৰৰ মায়াপুৰ বুলি চিহ্নিত কৰিছে। এই দুৰ্গটোত তিনিটা দিশ - পশ্চিম দিশ, পূব দিশ আৰু দক্ষিণ দিশত তিনিখন দুৱাৰ আছে। 

### জৱাহৰলাল নেহৰু ৰাজ্যিক সংগ্ৰাহলয়

ইটানগৰৰ প্ৰায় মাজ-মজিয়াতে অৱস্থিত এই সংগ্ৰাহলয়টোত ৰাজ্যখনৰ বিভিন্ন জনজাতিৰ সংস্কৃতিৰ লগত জড়িত বিভিন্ন বস্তুৰ প্ৰদৰ্শন কৰা আছে। 

### গংগা হ্ৰদ
গংগা হ্ৰদৰ স্থানীয় নাম হৈছে "গেকৰ ছিনয়ি"। নিছি জনজাতিৰ উপভাষাত "গেকৰ ছিনয়ি"ৰ অৰ্থ হৈছে "আৱদ্ধ হৈ থকা পানী"। বহুতো বৃহাদাকাৰ শিলে এই হ্ৰদটো আৱৰি ৰাখিছে। বৰ্তমান এই হ্ৰদটো এটা বনভোজৰ কেন্দ্ৰলৈ পৰিৱৰ্তিত হৈছে। ইয়াত সাঁতোৰা আৰু নৌকাৰ সুবিধাও আছে। আদিম উদ্ভিদ, অৰ্কিড আৰু ঢেঁকীয়া জাতীয় উদ্ভিদ হ্ৰদটোৰ আশে-পাশে পোৱা যায়। 

## জনগাঁথনি
২০১১ চনৰ লোকপিয়ল মতে, ইটানগৰৰ মুঠ জনসংখ্যা ৩৪,৯৭০ জন। ইয়াৰে শতকৰা ৫৩% ভাগ পুৰুষ আৰু ৪৭% মহিলা। মুঠ জনসংখ্যাৰ ১৫% শতাংশই হৈছে ৬ বছৰ বয়সৰ তলৰ শিশু। 
এই অঞ্চলৰ উল্লেখযোগ্য জনজাতিসমূহ হৈছে "নিছি", "আদি", "গালো", "আপাতানি" আৰু "মিৰি"। 

## পৰিবহণ
৫২ এ ৰাষ্ট্ৰীয় ঘাইপথে ইটানগৰক অসম আৰু ভাৰতৰ লগত সংযোগ কৰিছে। 
### বিমান পথ
ইটানগৰত কোনো বিমান বন্দৰ নাই যদিও নাহৰলগুনত এটা হেলিপেড আছে। ইয়ালৈ গুৱাহাটীৰপৰা নিয়মিয়াকৈ হেলিকপ্তাৰ চলাচল কৰে। 
### ৰেলপথ
২০১৪ চনত ইটানগৰৰ ওচৰৰ নাহৰলগুনলৈ ব্ৰডগ'জ ৰেলসেৱা সম্প্ৰসাৰণ কৰা হৈছে। ৭ এপ্ৰিল ২০১৪ৰ দিনা ডেকাৰগাঁৱৰ (তেজপুৰ) পৰা নাহৰলগুনলৈ প্ৰথম যাত্ৰীবাহী ৰেল চলে। 

### পথ
গুৱাহাটীৰপৰা নিয়মিত ভাৱে ইটানগৰলৈ বাছত অহা-যোৱা কৰাৰ সুবিধা আছে। 

## শিক্ষা
ইটানগৰৰ সাক্ষৰতা হাৰ হৈছে ৬৬.৯৫%। এই পৰিসংখ্যা ৰাষ্ট্ৰীয় সাক্ষৰতা হাৰ (৭৪.৪%) তকৈও কম। ইয়াৰ ভিতৰত পুৰুষৰ সাক্ষৰতা হাৰ ৭৩.৬৯%, আৰু মহিলাৰ সাক্ষৰতা হাৰ ৫৯.৫৭%। 
ইটানগৰত চৰকাৰী বিদ্যালয়ৰ লগতে বহুতো ব্যক্তিগত খণ্ডৰ বিদ্যালয় আছে। ইটানগৰৰ নাহৰলগুনত এখন হোমিওপেথিক মহাবিদ্যালয় আৰু নিৰজুলিত অভিযান্ত্ৰিক আৰু প্ৰায়োগিক বিজ্ঞান (Applied Science) শিক্ষাৰ বাবে"নৰ্থ ইষ্টাৰ্ণ ৰিজ'নেল ইনষ্টিটিউট অফ চায়েঞ্চ এণ্ড টেকন'লজি" (NERIST) প্ৰতিষ্ঠা কৰা হৈছে। 

## চিত্ৰ ভঁৰাল



## তথ্য সূত্ৰ


## বাহ্যিক সংযোগ

* ITANAGAR by India travel portal 
*1962 Border War between India and China(Henderson brook report) 
* Contact List for all Important Government Officials in Itanagar Includes Police, Telephone, Electricity and more 

শ্ৰেণী:অৰুণাচল প্ৰদেশৰ নগৰ-মহানগৰ
কাৰ্বি আংলং জিলা

**কাৰ্বি আংলং জিলা** অসমৰ মধ্য অঞ্চলত অৱস্থিত এক প্ৰশাসনিক জিলা। অসমৰ জিলা সমূহৰ ভিতৰত মাটিকালিৰে ই সৰ্ববৃহৎ। জিলাখনৰ পূবে গোলাঘাট জিলা, পশ্চিমে নগাঁও জিলা, পশ্চিম কাৰ্বি আংলং জিলা আৰু হোজাই জিলা, উত্তৰে নগাঁও আৰু গোলাঘাট জিলাৰ অংশ আৰু দক্ষিণে ডিমা হাছাও জিলা আৰু নাগালেণ্ড ৰাজ্য।  ডিফু এই জিলাৰ সদৰ চহৰ। কাৰ্বি আংলং জিলাৰ মাটিকালি ৭,৩৯৯ বৰ্গ কিলোমিটাৰ।

## নামৰ উৎপত্তি
কাৰ্বি জনগোষ্ঠী জিলাখনৰ স্থানীয় অধিবাসী। কাৰ্বি ভাষাত 'আংলং' শব্দৰ অৰ্থ হৈছে পাহাৰ, সেয়ে 'কাৰ্বি আংলং' অৰ্থাৎ 'কাৰ্বি লোকসকলৰ পাহাৰ'। 

## ইতিহাস
ব্ৰিটিছ শাসনৰ আগতে বৰ্তমানৰ কাৰ্বি আংলং জিলাৰ ভূখণ্ড ডিমাচা ৰাজ্যৰ অধীনত আছিল। ১৮৫৪ চনত [তুলাৰাম থাউচেন]ৰ মৃত্যুৰ পাছত কাৰ্বি আংলং জিলা প্ৰত্যক্ষ ব্ৰিটিছ শাসনৰ তললৈ আহে আৰু ব্ৰিটিছে ইয়াক 'অনুসূচিত জিলা' আখ্যা দিয়ে। ১৯৩৫ চনৰ ভাৰত চৰকাৰৰ আইন অনুসৰি মিকিৰ পাহাৰ অঞ্চলক 'partially excluded areas' হিচাপে অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হয়। ভাৰত স্বাধীন হোৱাৰ পাছত ১৯৫১ চনৰ ১৭ নৱেম্বৰ তাৰিখে বৰ্তমানৰ কাৰ্বি আংলং জিলা, উত্তৰ কাছাৰ জিলা আৰু কাছাৰ, নগাঁও, গোলাঘাট জিলাৰ অংশ বিশেষ আৰু 'সংযুক্ত খাছী আৰু জয়ন্তীয়া পাহাৰ জিলা'ক সাঙুৰি 'সংযুক্ত মিকিৰ পাহাৰ আৰু উত্তৰ কাছাৰ জিলা' ঘোষণা কৰা হৈছিল। ইয়াৰ পাছত ১৯৭০ চনৰ ২ ফেব্ৰুৱাৰীত এই জিলাক দ্বিখণ্ডিত কৰি ক্ৰমে 'মিকিৰ পাহাৰ জিলা' আৰু 'উত্তৰ কাছাৰ জিলা' গঠন কৰা হয়। ১৯৭৬ চনৰ ১৪ অক্টোবৰ তাৰিখে মিকিৰ পাহাৰ জিলাৰ নাম সলনি কৰি কাৰ্বি আংলা জিলা কৰা হয়। ২০১৬ চনত জিলাখনক পুনৰ দুভাগত বিভক্ত কৰি হামৰেণ মহকুমাক লৈ পশ্চিম কাৰ্বি আংলং জিলা নামেৰে এখন নতুন জিলাৰ গঠন কৰা হয়। বাকী থকা অঞ্চল বৰ্তমানৰ কাৰ্বি আংলং জিলাত থাকি যায়।

## প্ৰশাসনীয় বিভাগ
কাৰ্বি আংলং জিলাক দুখন মহকুমাত ভগোৱা হৈছে: এখন ডিফু মহকুমা যাৰ অধিনত ডিফু ৰাজহ চক্ৰ আৰু ফুলনি ৰাজহ চক্ৰ আছে। আনখন বোকাজান মহকুমা যাৰ অধিনত চিলনীজান ৰাজহ চক্ৰ আছে। 

কাৰ্বি আংলং জিলাত অসম বিধানসভাৰ তিনিখন সমষ্টি আছে: বোকাজান (১৭), হাওৰাঘাট (১৮), ডিফু (১৯)। এই আটাইকেইটা সমষ্টি অনুসূচিত জনজাতিৰ বাবে সংৰক্ষিত। কাৰ্বি আংলং আৰু ডিমা-হাছাও জিলা সংলগ্ন কৰি স্বায়ত্ত্ব শাসিত জিলা লোকসভা সমষ্টি এটা সংসদীয় সমষ্টি।

ডিফু চহৰ কাৰ্বি আংলং জিলাৰ সদৰ। এই জিলাৰ আন চহৰকেইখন হৈছে বোকাজান আৰু হাওৰাঘাট। অবিভক্ত কাৰ্বি আংলং জিলাৰ সৰ্বমুঠ গাঁৱৰ সংখ্যা ২,৯২৮। 

## জনগাঁঠনি
২০১১ চনৰ লোকপিয়লৰ সাময়িক তথ্য অনুসৰি কাৰ্বি আংলং জিলাৰ মুঠ জনসংখ্যা ৬,৬০,৯৫৫ জন। জনবসতিৰ ঘনত্ব ৮৯.৩ জন প্ৰতি বৰ্গ কিলোমিটাৰত। ২০০১ চনৰ তুলনাত অবিভক্ত কাৰ্বি আংলং জিলাৰ জনসংখ্যা বৃদ্ধিৰ হাৰ ১৭.৫৮% আৰু লিংগ অনুপাত ৯৫৬ গৰাকী মহিলা প্ৰতি ১০০০ জন পুৰুষৰ বিপৰীতে। স্বাক্ষৰতাৰ হাৰ ৫৮.২৭%। 

কাৰ্বি আংলং জিলা কেইবাটাও পাৰ্বত্য জনগোষ্ঠীৰ বাসভূমি। ২০১১ চনৰ লোকপিয়ল অনুসৰি অবিভক্ৰ কাৰ্বি আংলং জিলাত অনুসূচিত জনজাতিৰ লোকৰ সংখ্যা মুঠ জনসংখ্যাৰ ৫৬.৩৩%। কাৰ্বি জনগোষ্ঠীৰ লোকৰ সংখ্যাই আটাইতকৈ বেছি। ইয়াৰ বাহিৰেও কাৰ্বিং আংলং জিলাত ৰেংমা নগা, ডিমাছা, চাহ জনগোষ্ঠী আদিবাসী, বড়ো, কুকি, গাৰো, তিৱা, খাচী, মাৰ, মিজো আৰু চাক্‌মা জনগোষ্ঠীৰ লোক আছে।

### প্ৰচলিত ভাষা
কাৰ্বি ভাষী লোকৰ সংখ্যাই আটাইতকৈ বেছি। ইয়াৰ বাহিৰেও বড়ো, কুকি, অসমীয়া আৰু আইটন ভাষাৰ প্ৰচলন আছে। আইটন ভাষী লোকৰ সংখ্যা প্ৰায় ১৫০০ জন। এই ভাষা শান ভাষাৰ লগত মিলে আৰু লিখা হয় মান (ব্ৰহ্মদেশীয়) লিপিত। তথা ইয়াত চাহ জনগোষ্ঠী আদিবাসী ভাষাৰো প্ৰচলন আছে । এই লোকসকলক ভাৰত স্বাধীনতা পূৰ্বে বৃটিছ শাসনৰ পৰা বসবাস কৰি আছে। 

## তথ্য সংগ্ৰহ

## বাহ্যিক সংযোগ
* 

শ্ৰেণী:অসমৰ জিলা
শ্ৰেণী:কাৰ্বি আংলং জিলা
ৰিভ'লিউচন ২০২০

**ৰিভ'লিউচন ২০২০: লাভ, কৰাপচন, এম্বিচন** ()হৈছে চেতন ভগতৰ দ্বাৰা ৰচিত পঞ্চমখন উপন্যাস। উপন্যাসখনৰ সমগ্ৰ কাহিনীটো প্ৰেম, দুৰ্নীতি আৰু উচ্চাকাংক্ষা - এই ত্ৰিকোণীয়া ত্ৰিভুজৰ মাজত আৱদ্ধ।

## পটকথা
এখন ঐতিহ্যপূৰ্ণ চহৰ বাৰাণসীত ইয়াৰ কাহিনীয়ে গঢ় লৈ উঠিছে। গোপাল, ৰাঘৱ আৰু আৰতি তিনিও বাল্যকালৰ বন্ধু। গোপালৰ মাক সৰুতেই ঢুকোৱাত স্কুল শিক্ষক বাপেকেই তুলি -তালি ডাঙৰ-দীঘল কৰিছিল। আৰতি প্ৰতিপত্তিশালী  পৰিয়ালৰ ছোৱালী, ককাক এসময়ত উত্তৰ প্ৰদেশৰ মুখ্যমন্ত্ৰী আছিল আৰু তাইৰ বাপেক এজন প্ৰশাসনিয় বিষয়া আছিল। ইঞ্জিনিয়াৰ বাপেকৰ ছত্ৰছায়াত ৰাঘৱৰ পৰিয়ালৰো আৰ্থিক অৱস্থা স্বচ্ছল আছিল। তিনিও বন্ধুৰ নিজৰ নিজৰ জীৱনত বেলেগ বেলেগ লক্ষ্য আছিল। গোপাল ভৱিষ্যতে আৰ্থিক ভাৱে স্বচ্ছল হ'ব বিচাৰিছিল,  ৰাঘৱে ৰাজনৈতিক জীৱনত প্ৰিৱৰ্তন আনিব বিচাৰিছিল আৰু আৰতিয়ে এগৰাকী বিমান পৰিচাৰিকা হ'ব বিচাৰিছিল। গোপাল সৰ্বভাৰতীয় প্ৰৱেশ পৰীক্ষাত অৱতীৰ্ণ হৈও ভাল কলেজ এখনত নামভৰ্তি কৰিবলৈ বিফল হ'ল। আকোঁৰগোজ বাপেকে পুনৰ পিছৰ বছৰ সৰ্বভাৰতীয় প্ৰৱেশ পৰীক্ষাত অৱতীৰ্ণ হ'বৰ বাবে ক'চিঙ ল'বৰ বাবে ধাৰ-ঋণ কৰি হ'লেও ৰাজস্থানৰ কোটালৈ পঠাই দিলে। আনহাতে, ৰাঘৱে এই প্ৰৱেশ পৰীক্ষাত ভাল ফল দেখুৱাই "বেনাৰস হিন্দু ইনিভাৰ্ছিটিৰ ইনষ্টিটিউট অফ টেকন'লজি"ত নামভৰ্তি কৰিলে। ৰাঘৱে ইয়াৰ দ্বাৰাই এজন সাংবাদিক হৈ ভাৰতৰ ৰাজনীতিত এক বিপ্লৱৰ সূচনা কৰিব বিচাৰিছিল। কোটাত থাকোঁতেই গোপালে গম পালে যে ৰাঘৱ আৰু আৰতিৰ মাজত প্ৰেমৰ অংকুৰণ ঘটিছিল। এই কথাই গোপালৰ অন্তৰ দহি-পুৰি মাৰিছিল। কাৰণ, গোপালে আগৰপৰাই আৰতিক অন্তঃকৰণেৰে ভাল পাইছিল। ইয়াৰ ফলত মানসিকভাৱে ভাগি পৰিছিল আৰু পুনৰ সৰ্বভাৰতীয় প্ৰৱেশ পৰীক্ষাত বিফল হ'ল। অস্থিৰ বাপেকে এই কথা সহ্য কৰিব নোৱাৰি মৃত্যুবৰণ কৰিলে। বিধিৰ বিপাকত স্থানীয় বিধায়ক শুক্লাজীৰ লগত গোপালৰ সংযোগ ঘটিল। শুক্লাৰ ক'লা ধনৰ জোৰত গোপালে তাৰ পৈতৃক খেতি মাটিৰ ওপৰত এখন আটক ধুনীয়া "ইঞ্জিনিয়াৰিঙ কলেজ" স্থাপন কৰিলে। চফল ডেকা অৱস্থাতে গোপাল ইয়াৰ ডাইৰেক্টৰ হৈ প্ৰতিপত্তিশীল হৈ উঠিল। বিধায়ক শুক্লাৰ কবলত পৰি লাহে লাহে গোপালে দুৰ্নীতিৰ সৈতে সহজে আপোচ কৰিবলৈ ল'লে। ইঞ্জিনিয়াৰিঙ পাছ কৰাৰ পাছত আন কাম নিবিছাৰি ৰাঘৱে সাংবাদিকতাৰ ক্ষেত্ৰখন বাছি লৈছিল। বিতৰ্কিত ভূমিৰ ওপৰত কলেজ নিৰ্মাণৰ বিষয়ে ৰাঘৱে এক প্ৰতিৱেশন দাখিল কৰাত কলেজখনৰলৈ বিপৰ্য্যয় নামি আহিছিল। এনে পৰিপেক্ষতাত শুক্লাৰ উচতনিত গোপালে ৰাঘৱক সি কাম কৰা "দৈনিক" কাকত খনৰপৰা অপসাৰিত কৰিলে। ইয়াৰ পাছত ৰাঘৱে নিজে “ৰিভ'লিউচন ২০২০” নামৰ বাতৰি কাকত এখন প্ৰকাশ কৰিলে। সততা আৰু যুক্তিৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰি ৰাঘৱে "গংগা একচন প্লেন"ৰ এক দুৰ্নীতি সম্পৰ্কীয় দাখিল কৰাত শুক্লাজীয়ে জেল ভাত খাবলগীয়া হ'ল। ইতিমধ্যে আৰতিয়ে বাৰানসীৰে তাৰকা হোটেল "ৰামদা"ত গেষ্ট ৰিলশ্যন ট্ৰেইনী স্বৰূপে কামত যোগদান কৰিছিল। কামত ব্যস্ত থকাৰ বাবে ৰাঘৱে আৰতিক আগৰ দৰে সময় দিব নোৱাৰিছিল। কিন্তু হাজাৰ কামৰ মাজতো অৱকাশ উলিয়াই গোপালে আৰতিক সংগ সুখ দিছিল আৰু নিজেও অনুৰূপ সুখ লৈছিল। অচিৰেই গোপালে তাৰ নিজৰ ভুল উপলব্ধি কৰিছিল আৰু জোৰ কৰি আৰতিক ৰাঘৱৰ কাষৰ পৰা আঁতৰাই অনাটো তাৰ ভুল বুলি অনুভৱ কৰিলে। গোপালে ইচ্ছাকৃতভাৱে এক নাটকীয় পৰিস্থিতিৰ মাজেৰে তাৰ প্ৰতি ঘৃণাৰ ভাৱ সৃষ্টি কৰি তাৰ জীৱনৰপৰা আৰতিক চিৰবিদায় দিলে। প্ৰত্যাশিত ভাৱেই কিছুদিন পিছতেই ৰাঘৱ আৰু আৰতিৰ বিবাহ সম্পন্ন হ'ল।

## লগতে চাওক
* টু ষ্টেটচ্: দ্য ষ্ট'ৰি অফ মাই মেৰেজ
* ফাইভ পইণ্ট চামৱান - হোৱাট নট টু দু এট আই.আই.টি.
* দ্য থ্ৰি মিচটেকচ অফ মাই লাইফ

## তথ্য সংযোগ

## বাহ্যিক সংযোগ
*
;সমালোচনা
* Rituparna Chatterjee Review , IBN Live
* Daily Bhaskar Review 

শ্ৰেণী:ইংৰাজী গ্ৰন্থ
শ্ৰেণী:উপন্যাস
বল

কোনো এটা বস্তুৰ গতি, দিশ বা জ্যামিতিক গঠন সাল সলনি কৰিব পৰা যিকোনো কাৰকক পদাৰ্থ বিজ্ঞানৰ ভাষাত বল বুলি কোৱা হয়। অন্য ভাষাত ভৰযুক্ত কোনো বস্তুৰ বেগ সলনি কৰিব পৰা (যেনে ত্বৰিত কৰা) বা কোনো নমনীয় বস্তুৰ বিকৃতি ঘটাব পৰা কাৰকক বল বুলি ক’ব পাৰি। বল হৈছে এটা ভেক্টৰ বা সদিশ ৰাশি, অৰ্থা‌‌ৎ বলৰ মান আৰু দিশ দুয়োটা থাকে। 

নিউটনৰ গতিৰ সূত্ৰমতে বল হৈছে ভৰবেগ(কোনো বস্তুৰ ভৰ আৰু বেগৰ গুণফল)ৰ পৰিবৰ্তনৰ হাৰ। গাণিতিকভাৱে আমি এ‌ই সূত্ৰটো তলত দিয়া ধৰণে প্ৰকাশ কৰিব পাৰো: 

:\mathbf{F} = m\mathbf{a} \quad

বলৰ সৈতে সম্পৰ্ক থকা অন্য এটা ৰাশি হৈছে টৰ্ক। কোনো বস্তুৰ ঘূৰ্ণন বেগ সলনি কৰিব পৰা পৰা কাৰকক টৰ্ক বোলা হয়। কোনো বস্তুৰ সকলো অংশত সুষমভাৱে ক্ৰিয়া নকৰা বলে যান্ত্ৰিক প্ৰতিচাপ সৃষ্টি কৰে, যিয়ে বস্তুটোৰ বিকৃতিৰ সৃষ্টি কৰে। কঠিন বস্তু এটাৰ ওপৰত যান্ত্ৰিক প্ৰতিচাপ প্ৰয়োগ কৰাৰ ফলত বস্তুটোৰ ক্ৰমান্বয়ে বিকৃতি ঘটাৰ বিপৰীতে জুলীয়া বা গেছীয় পদাৰ্থৰ চাপ বা আয়তনৰ পৰিবৰ্তন হয়।
## ধাৰণাৰ বিকাশ
প্ৰাচীন কালত দাৰ্শনিকসকলে স্থিৰ আৰু গতিশীল বস্তু আৰু সৰল বলবিজ্ঞানৰ অধ্যয়নৰ কাৰণে বলৰ ধাৰণা ব্যৱহাৰ কৰিছিল। কিন্তু এৰিষ্ট’টল আৰু আৰ্কিমিডিছৰ দৰে চিন্তাবিদে বলৰ ধাৰণাৰ প্ৰাথমিক ভুলসমূহ লক্ষ্য কৰিছিল। ইয়াৰ এটা মূল কাৰণ আছিল ঘৰ্ষণৰ লগত জড়িত পৰোক্ষ বলৰ ক্ষেত্ৰত থকা অসম্পূৰ্ণ ধাৰণা। গতি কৰি থকা বস্তু এটাৰ গতি অব্যাহত ৰাখিবলৈ (আনকি স্থিৰ বেগত অব্যাহত ৰাখিবলৈও), বলৰ প্ৰয়োজন বুলি কৰা ধাৰণা আছিল এটা প্ৰাথমিক ভুল। গতি আৰু বল সম্পৰ্কীয় প্ৰায়বিলাক ভুল ধাৰণা ছাৰ আইজাক নিউটনে দূৰ কৰিবলৈ সক্ষম হৈছিল। তেওঁ গাণিতিক ধাৰণা প্ৰয়োগ কৰি গতিৰ সূত্ৰসমূহৰ বিকাশ সাধন কৰিছিল, যিকে‌ইটা সূত্ৰ পিছৰ প্ৰায় তিনিশ বছৰৰ কাৰণে অপৰিবৰ্তিত ৰূপত ব্যৱহাৰ হৈ আছিল। 

বিংশ শতাব্দীৰ প্ৰথম ভাগত আইন্‌ষ্টাইনে তেওঁৰ বিখ্যাত আপেক্ষিকতাবাদৰ সূত্ৰৰ বিকাশ কৰে যাৰ দ্বাৰা  শুদ্ধৰূপত ভৰবেগৰ বৃদ্ধিৰ লগে লগে পোহৰৰ বেগৰ প্ৰায় ওচৰা ওচৰি বেগত গতিশীল কোনো বস্তুৰ ওপৰত ক্ৰিয়াশীল বলৰ ধাৰণা কৰিব পৰা গ’ল আৰু মধ্যাকৰ্ষণ আৰু জড়তাৰ দ্বাৰা সৃষ্টি হোৱা বল সম্পৰ্কেও ধাৰণা কৰিব পৰা গ’ল।

## তথ্যসূত্ৰ


## বাহ্যিক&nbsp;সংযোগ

শ্ৰেণী:বলবিজ্ঞান
শ্ৰেণী:ভৌতিক ৰাশি
বুঢ়ী আইৰ সাধু

**বুঢ়ী আইৰ সাধু** হৈছে শিশু উপযোগী এখন সাধু সংকলন। এই কিতাপখন প্ৰথম প্ৰকাশ পাইছিল ১৯১২ চনৰ অক্টোবৰ অথবা নৱেম্বৰ মাহত। লক্ষ্মীনাথ বেজবৰুৱাদেৱে নানা প্ৰবন্ধে বহুজনৰপৰা লিখিত ৰূপত সাধু কথাবোৰ সংগ্ৰহ কৰিছিল। এই সাধুকথা বোৰকে "" নাম দি সাধু সংকলনৰূপে প্ৰকাশ কৰিছিল। 

## উৎস
লেখকে এই কাহিনীবোৰ অসমৰ সাধাৰণ স্থানীয় লোকসকলৰ পৰা সংগ্ৰহ কৰি এই কিতাপখন প্ৰস্তুত কৰিছিল। তেওঁ কিতাপখনৰ প্ৰস্তাৱনাত উল্লেখ কৰা নামবোৰ যি সকলে লোককাহিনীৰ অৱদান আগবঢ়াইছিল (কিন্তু কোনে কোনটো অৱদান আগবঢ়াইছিল সেয়া স্পষ্টভাৱে উল্লেখ কৰা নাই) আছিল ভ্ৰমৰেন্দ্ৰ ডেকা, মহী চন্দ্ৰ বৰা, সীতানাথ শৰ্মা, সৰ্বেশ্বৰ শৰ্মা কটকী, ৰুদ্ৰকান্ত গোস্বামী, ৱাজেড আলি, নৰনাথ শৰ্মা, ৰোসেশ্বৰ শৰ্মা, পদ্মধৰ চলিহা, ৰত্নকান্ত শৰ্মা, হলধৰ ভূঞা, গোলোক চন্দ্ৰ শৰ্মা, মেঘনাথ ডেকা, ৰূপচন্দ্ৰ বৰুৱা, দিননাথ মেধি, লোকনাথ দাস, গোবিন্দ চন্দ্ৰ চৌধুৰী আৰু দিনেশ্বৰ দত্ত। 

## ইংৰাজী অনুবাদ
এই কিতাপখন ইংৰাজীলৈ নৃপেন দত্ত বৰুৱাৰ দ্বাৰা "Old Mother's Wise Tales" নামেৰে অনুবাদ কৰা হৈছিল আৰু ভাৰতৰ এলবিএছ প্ৰকাশনৰ দ্বাৰা প্ৰকাশিত হৈছিল।

## জনপ্ৰিয় সংস্কৃতিত
১৯৬৩ চনত বেজবৰুৱাৰ গ্ৰন্থখনৰ তেজীমলা নামৰ সাধুটোৰ আধাৰত আনোৱাৰ হুছেইন পৰিচালিত একে নামৰ ছবি এখনে মুক্তি পায়। তেজীমলাই আঞ্চলিক ছবিৰ শিতানত শ্ৰেষ্ঠ অসমীয়া ছবি হিচাপে ৰাষ্ট্ৰপতিৰ “চাৰ্টিফিকেট অৱ মেৰিট” লাভ কৰে।

১৯৮৫ চনত মুক্তি পায় হীৰেণ চৌধুৰী আৰু সুপ্ৰভা দেৱীয়ে যুগ্মভাবে পৰিচালনা কৰা সৰবজান নামৰ ছবিখনে। উল্লেখনীয় যে ছবিৰ পৰিচালক সুপ্ৰভা দেৱী অসমীয়া চলচ্চিত্ৰৰ প্ৰথম মহিলা পৰিচালক।

বেজবৰুৱাৰ সাধুৰ আধাৰত মুক্তি পোৱা তৃতীয়খন অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ হ'ল- তুলা আৰু তেজা (২০১২)।

২০১৬ চনত মুক্তি লাভ কৰা ভাস্কৰ হাজৰিকা পৰিচালিত কথানদী এখন হৰৰ ফেণ্টাচী প্ৰকাৰৰ অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ। কথানদীৰ ছবিখনৰ কাহিনীটো লক্ষ্মীনাথ বেজবৰুৱাৰ বুঢ়ী আইৰ সাধুৰ কেইটিমান জনপ্ৰিয় সাধু আৰু চৰিত্ৰক কেন্দ্ৰ কৰি গঢ়ি উঠিছে। বুঢ়ী আইৰ সাধুত সন্নিৱিষ্ট "তেজীমলা", "চম্পাৱতী", "ঔ-কুঁৱৰী" আৰু "তাৱৈৰ সাধু" নামৰ চাৰিটা বিশেষ সাধুৰ সংমিশ্ৰণ কৰি কথানদীৰ মূল কাহিনীটো সৃষ্টি কৰা হৈছে।   কথানদীয়ে ২০১৫ চনত এছিয়ান চিনেমা ফাণ্ডৰ প'ষ্ট প্ৰডাক্‌চন বঁটা লাভ কৰে। ২০১৫ চনৰ ১ ৰ পৰা ১০ অক্টোবৰলৈকে অনুষ্ঠিত বিংশতিতম বুছান আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ মহোৎসৱত এই চলচ্চিত্ৰ প্ৰথমবাৰ প্ৰদৰ্শিত হয়। ২০১৬ চনৰ এপ্ৰিলত ৬৩ তম ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটাত ই শ্ৰেষ্ঠ অসমীয়া চলচ্চিত্ৰৰ বঁটা লাভ কৰে।

## বুঢ়ী আইৰ সাধুৰ সাধুকেইটা

বুঢ়ী আইৰ সাধুত মুঠ ৩০টা সাধু আছে। সাধুকেইটাৰ নাম তলত উল্লেখ কৰা হ'ল :

*মেকুৰীৰ জীয়েকৰ সাধু
*বান্দৰ আৰু শিয়াল
*ঔ-কুঁৱৰী
*ঢোঁৰাকাউৰী আৰু টিপচীচৰাই
*এজনী মালিনী আৰু এজোপা ফুল
*বুধিয়ক শিয়াল

*বাঘ আৰু কেঁকোৰা
*তেজীমলা
*বুঢ়া-বুঢ়ী আৰু শিয়াল
*দীঘল ঠেঙীয়া
*গঙ্গাটোপ
*নুমলীয়া পো

*সৰবজান
*এটা শিঙৰা মাছৰ কথা
*এটা বলী মানুহ
*চিলনী জীয়েকৰ সাধু
*তুলা আৰু তেজা
*কটা যোৱা নাক,খাৰণী দি ঢাক

*তীখৰ আৰু চুটিবাই
*চম্পাৱতী
*জৰদগৱ ৰজাৰ উপাখ্যান
*পানেশৈ
*জোঁৱাইৰ সাধু
*কুকুৰীকণা

*ভেকুলীৰ সাধু
*তাৱৈয়েকৰ সাধু
*লট্‌কন
*লখিমী তিৰোতা
*দুই বুধিয়ক
*কাঞ্চনী

## তথ্য সংগ্ৰহ

## বাহ্যিক সংযোগ
*অসমীয়া ৱিকিউৎসত লক্ষ্মীনাথ বেজবৰুৱাৰ দ্বাৰা ৰচিত সাধু আৰু অনান্য ৰচনা আছে। 
* বুঢ়ী আইৰ সাধু’ত নাটকীয় উপাদান – নৰেন পাটগিৰি  সাহিত্য ডট অৰ্গ
* বুঢ়ী আইৰ সাধুৰ শ্ৰৱ্য সংযোগ 

শ্ৰেণী:অসমীয়া গ্ৰন্থ
শ্ৰেণী:সাধু
শ্ৰেণী:সংকলন
শ্ৰেণী:লক্ষ্মীনাথ বেজবৰুৱাৰ সাহিত্যকৰ্ম
শ্ৰেণী:লোককথা
শ্ৰেণী:লোকসাহিত্য
শ্ৰেণী:সাধুকথা
শ্ৰেণী:বুঢ়ী আইৰ সাধু