open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
টাউহুইৰেং আহানপা

**টাউহুইৰেং আহানপা (Tauhuireng Ahanpa)**, যাক **টাইহুইৰেন আহানপা (Taihuiren Ahanpa)** বুলিও লিখা হয়, আছিল মেইতেই পৌৰাণিক কাহিনী, লোককথা আৰু ধৰ্মত উল্লেখ থকা সেই দুজন সূৰ্য ভাতৃৰ ভিতৰত জ্যেষ্ঠজন, যিয়ে এসময়ত পৃথিৱীখনক একেলগে আলোকিত কৰিছিল। খ্ৰীষ্টীয় প্ৰথম শতিকাৰ ধ্ৰুপদী মেইতেই সাহিত্যিক কৰ্ম *নুমিত কাপ্পা* ("সূৰ্যক গুলীয়াই নমাই অনা")ত তেওঁৰ উল্লেখ পোৱা যায়। জ্যেষ্ঠ সূৰ্য হিচাপে টাউহুইৰেং আহানপাই উজ্জ্বলতা, স্থিৰতা আৰু মহাজাগতিক কৰ্তৃত্বক প্ৰতিনিধিত্ব কৰে। তেওঁৰ নাটকীয় পতনে এই মহাকাব্যিক আখ্যানৰ কেন্দ্ৰীয় সংকটৰ সূচনা কৰে আৰু কাহিনীটোত ৰূপক তথা প্ৰতীকী স্তৰৰ সংযোগ ঘটায়। তেওঁ দেৱী **কোৰৌ নংমাই হান্পী**ৰ চতুৰ্থ পুত্ৰ। তেওঁৰ চাৰিজন ভাতৃ আছিল। তেওঁৰ তিনিজন জ্যেষ্ঠ ভাতৃৰ জীৱনৰ শোকাৱহ পৰিণতি ঘটিছিল, যাৰ বাবে তেওঁৰ মাতৃয়ে গভীৰ শোক প্ৰকাশ কৰিছিল। এই কথা পাছলৈ তেওঁৰ কনিষ্ঠ ভাতৃ **নুমিতচানা খোমাডন**ৰ মুখেৰে পুৰোহিতানী **চাকপা লামলাং আমাইপী**ৰ আগত বৰ্ণনা কৰা হৈছে।

## ব্যুৎপত্তি

'টাউহুইৰেং' বা 'টাইহুইৰেন' শব্দটোৰ শিপা প্ৰাচীন মেইতেই ভাষাত নিহিত হৈ আছে, যিয়ে পোহৰ, উজ্জ্বলতা বা উষালগ্নৰ দিশক বুজায়। 'আহানপা' মানে প্ৰথম, জ্যেষ্ঠ বা প্ৰাথমিক, যিয়ে তেওঁক জ্যেষ্ঠ আকাশী সত্তা হিচাপে প্ৰদৰ্শন কৰে। তেওঁৰ নামটো ধ্ৰুপদী সাহিত্য আৰু মৌখিক আখ্যান দুয়োটাতে সংৰক্ষিত হৈ আছে, যাক কেতিয়াবা ৰূপক হিচাপে প্ৰথমজাত, আদি শক্তি বা এক বিশাল উত্তৰাধিকাৰ বুজাবলৈ ব্যৱহাৰ কৰা হয়।

## সৌৰ ভ্ৰাতৃত্ব

টাউহুইৰেং আহানপা আকাশ শাসন কৰা দুজন সূৰ্যৰ এজন। তেওঁ কনিষ্ঠ সূৰ্য নুমিতচানা খোমাডনৰ জ্যেষ্ঠ ভ্ৰাতৃ, যাক কাব্যিকভাৱে চানা খোমাডন বা নোপোক ট্যুৰিং লেইমাচা বুলিও জনা যায়। তেওঁক খ্বাই নংচেংপাম পিবাহে সেৱা কৰিছিল, যিজন এজন নিষ্ঠাবান অথচ অতিৰিক্ত কামৰ বোজাত জৰ্জৰিত সেৱক আছিল আৰু দিন-ৰাতি দুয়োসময়তে সৌৰ ভ্ৰাতৃদ্বয়ৰ পৰিচৰ্যা কৰিছিল। নিৰন্তৰ শ্ৰম আৰু জিৰণিৰ অভাৱৰ বাবে খ্বাই নংচেংপাম পিবাহ ভাগৰুৱা আৰু ক্ষুব্ধ হৈ পৰিছিল। নিজৰ দুখ-কষ্টৰ অন্ত পেলাবলৈ তেওঁ সূৰ্য দুটাক নিপাত কৰাৰ সিদ্ধান্ত লৈছিল।

প্ৰস্তুতিৰ সপ্তম দিনা, সেৱকজনে সফলতাৰে টাউহুইৰেং আহানপাক খাপ পিটি আক্ৰমণ কৰে। তেওঁ সাৱধানে তৈয়াৰ কৰা এটা কাঁড়েৰে সূৰ্যজনক শৰবিদ্ধ কৰে, যিটো তেওঁৰ যকৃতত আঘাত কৰে। টাউহুইৰেং আহানপাৰ শৰীৰৰ পৰা প্ৰচুৰ তেজ নিৰ্গত হয় আৰু তেওঁ ঢলি পৰে, তাৰপিছত 'খুনবিৰোক' নামৰ এক গোপন স্থানলৈ পিছুৱাই যায়। তেওঁৰ ঘোঁৰাটোও মাৰাত্মকভাৱে আঘাতপ্ৰাপ্ত হয় আৰু যন্ত্ৰণাত গোঙাই মাটিত পৰি যায়। জ্যেষ্ঠ সূৰ্য ভাতৃজন আত্মগোপন কৰা আৰু কনিষ্ঠ সূৰ্য চানা খোমাডন ত্ৰাসিত হৈ পৰাৰ ফলত সমগ্ৰ পৃথিৱীখন ঘোৰ অন্ধকাৰত ডুবি যায়।

## প্ৰতীকবাদ

টাউহুইৰেং আহানপাই কেৱল এটা পৌৰাণিক চৰিত্ৰতকৈ অধিক ভূমিকা পালন কৰে। তেওঁ প্ৰবল কৰ্তৃত্ব বা প্ৰাকৃতিক ভাৰসাম্যহীনতা (এটাতকৈ অধিক অৰ্থাৎ দুটা সূৰ্য), লগতে অতিৰিক্ত বোজাক প্ৰতীকিত কৰে, যিয়ে মানুহৰ বাবে কষ্ট আৰু প্ৰকৃতিত বিশৃংখলতাৰ সৃষ্টি কৰে। তেওঁৰ চৰিত্ৰটোৱে বিৰামহীন নেতৃত্বকো প্ৰতীকিত কৰে, যাৰ নিৰন্তৰ উপস্থিতি অসহনীয় হৈ পৰে। তেওঁৰ পতন ৰাজনৈতিক উৎখাত বা প্ৰাকৃতিক সংশোধনৰ এক ৰূপক হিচাপে দেখা যায়। এনে মহাজাগতিক সত্তাৰ বিৰুদ্ধে এজন সামান্য সেৱকৰ বিদ্ৰোহে ভাৰসাম্য, সকাহ আৰু স্বায়ত্তশাসনৰ বাবে গভীৰ মানৱীয় হাবিয়াসক প্ৰদৰ্শন কৰে। তেওঁৰ অন্তৰ্ধান আৰু ইয়াৰ ফলত হোৱা অন্ধকাৰে ব্যাপক দুখ-কষ্টৰ সৃষ্টি কৰে, যিয়ে শক্তি আৰু দায়িত্বৰ পাৰস্পৰিক নিৰ্ভৰশীলতাক দেখুৱায়।

## তথ্যসূত্ৰ
 

শ্ৰেণী:মেইতেই লোককথা
শ্ৰেণী:সূৰ্য সম্পৰ্কীয় মিথ
শ্বেখ শ্বেমচ

**শ্বেখ শ্বেমচ** বা **মেলিক শ্বামচ আদ-দিন** (Şêx Şems, Şêşims, Melek Şemsedîn) হৈছে য়াজিদীবাদত উপাসনা কৰা এগৰাকী পৱিত্ৰ সত্তা। তেওঁক সাতগৰাকী ঐশ্বৰিক সত্তাৰ ভিতৰত এজন বুলি গণ্য কৰা হয়, যাৰ ওপৰত ভগৱানে পৃথিৱীৰ পৰিচালনাৰ দায়িত্ব অৰ্পণ কৰিছে। য়াজিদী ধৰ্মীয় বিশ্বাস অনুসাৰে এই সাতগৰাকী ঐশ্বৰিক সত্তাক হেপ্টাড বোলা হয় আৰু তেওঁলোকেই বিশ্বৰ বিভিন্ন দিশ নিয়ন্ত্ৰণ কৰে। শ্বেখ শ্বেমচক বিশেষকৈ সূৰ্য, পোহৰ আৰু জীৱনৰ শক্তিৰ সৈতে সম্পৰ্কিত ঐশ্বৰিক শক্তি হিচাপে গণ্য কৰা হয়। 

তেওঁৰ পাৰ্থিৱ অৱতাৰক নাচিৰদিন, ফাক্ৰেদিন আৰু চেজাদিনৰ সৈতে এজদিনা মীৰৰ চাৰিজন পুত্ৰৰ এজন বুলি গণ্য কৰা হয়, যিসকল চাৰিটা শ্বেখ বংশৰ আদিপুৰুষ। য়াজিদী সমাজত এই বংশসমূহ ধৰ্মীয় আৰু সামাজিক সংগঠনৰ ক্ষেত্ৰত গুৰুত্বপূৰ্ণ ভূমিকা পালন কৰে। শ্বেখ শ্বেমচৰ সৈতে জড়িত পৰম্পৰাসমূহে য়াজিদী ধৰ্মীয় আচাৰ-অনুষ্ঠান আৰু বিশ্বাসব্যৱস্থাত উল্লেখযোগ্য স্থান অধিকাৰ কৰি আছে। 

## জীৱনী
শ্বেখ শ্বেমচ, যাক শ্বেচিমচ আৰু শ্বেমচেদিন বুলিও জনা যায়, হৈছে হেপ্টাডৰ সদস্য আৰু সূৰ্যৰ দেৱত্ব হিচাপে য়াজিদীবাদৰ আটাইতকৈ মৌলিক ধৰ্মতাত্ত্বিক প্ৰতীকসমূহৰ ভিতৰত এজন। তেওঁ পোহৰ আৰু জীৱনৰ উৎস তথা ভগৱানৰ ঐশ্বৰিক পোহৰৰ প্ৰতীক। য়াজিদী ধৰ্মীয় পৰম্পৰাত সূৰ্যক পৱিত্ৰ শক্তিৰ প্ৰতীক হিচাপে গণ্য কৰা হয় আৰু শ্বেখ শ্বেমচ এই শক্তিৰ প্ৰতিনিধি বুলি বিশ্বাস কৰা হয়। 

তেওঁ জুইৰ সৈতেও জড়িত, কাৰণ জুইকো পৱিত্ৰতা আৰু আধ্যাত্মিক শক্তিৰ প্ৰতীক বুলি ধৰা হয়। য়াজিদীসকলে প্ৰায়ে পোহৰ আৰু জুইৰ সৈতে জড়িত আচাৰ-অনুষ্ঠানৰ জৰিয়তে তেওঁৰ প্ৰতি ভক্তি প্ৰকাশ কৰে। প্ৰতি বছৰে "সমাৱেশৰ উৎসৱ"ৰ (Feast of the Assembly) সময়ত লালিছত থকা তেওঁৰ মাজাৰৰ সন্মুখত এটা আনুষ্ঠানিক বলধ বলি দিয়া হয়। এই অনুষ্ঠানটো য়াজিদী ধৰ্মীয় জীৱনৰ এক গুৰুত্বপূৰ্ণ অংশ আৰু বিভিন্ন অঞ্চলৰ ভক্তসকল এই উৎসৱত অংশগ্ৰহণ কৰিবলৈ লালিছলৈ আহে। 

শ্বেখ শ্বেমচ চাৰিটা প্ৰধান শ্বেখ বংশৰ এটাৰ নামদাতা আৰু ফাক্ৰেদিন, চেজাদিন তথা নাচিৰদিনৰ ভাতৃ আছিল। য়াজিদী ধৰ্মীয় কাহিনীত তেওঁৰ নাম বহুতো পৱিত্ৰ গীত, কাহিনী আৰু লোকবিশ্বাসত উল্লেখ কৰা দেখা যায়। 

## সন্তানসমূহ
শ্বেখ শ্বেমচৰ পুত্ৰসকল হ’ল:
* শ্বেখ আলে শ্বেমচা
* শ্বেখ আমাদিনে শ্বেমচা
* শ্বেখ আৱিন্দে শ্বেমচা 
* শ্বেখ বাবাদিনে শ্বেমচা 
* শ্বেখ বাৱিকে শ্বেমচা
* শ্বেখ এৱদালে শ্বেমচা 
* শ্বেখ হাচানে শ্বেমচা 
* শ্বেখ-এ ৰেছ (চিণ্টেয়াৰ) 
* শ্বেখ টকিলে শ্বেমচা 
* শ্বেখ খিদিৰে শ্বেমচা

তেওঁৰ জীয়ৰীসকল হ’ল:
* চিটিয়া ইচ
* চিটিয়া নিচৰেত
* চিটিয়া বিলখান

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:দেৱ-দেৱী
শ্ৰেণী:সূৰ্য সম্পৰ্কীয় মিথ
শ্ৰেণী:কুৰ্দিস্তানৰ ধৰ্ম
নাগালেণ্ডৰ পতাকা

**নাগালেণ্ডৰ পতাকা** হৈছে নগা লোকসকলক প্ৰতিনিধিত্ব কৰিবলৈ ব্যৱহাৰ কৰা পতাকা। বৰ্তমান নগা লোকসকল বাস কৰা কোনো অঞ্চলতে ইয়াৰ চৰকাৰী মৰ্যাদা নাই, কিন্তু সাংস্কৃতিক অনুষ্ঠানসমূহত ইয়াৰ ব্যৱহাৰৰ অনুমতি দিয়া হয়।

পতাকাখনৰ ৰং হৈছে আকাশী নীলা (medium sky blue) যিয়ে আকাশক প্ৰতীকিত কৰে। পতাকাৰ কেন্দ্ৰভাগেদি ৰঙা, হালধীয়া আৰু সেউজীয়া ৰঙৰ এটা সৰলীকৃত ৰামধেনু পাৰ হৈ গৈছে। পতাকাৰ ওপৰৰ কোণত এটা বগা বেথলেহেমৰ তৰা আছে। এই দুয়োটা প্ৰতীকেই খ্ৰীষ্টান ধৰ্মক প্ৰতিনিধিত্ব কৰে, যিটো বেছিভাগ নগা লোকৰে বিশ্বাস আৰু পৰিচয়।

## ইতিহাস
১৯৫৬ চনৰ ২২ মাৰ্চত জাপু ফিজোৰ নেতৃত্বত নগা নেচনেল কাউন্সিল-ৰ দ্বাৰা নাগালেণ্ডৰ পাৰাশেন-ৰেংমা অঞ্চলত প্ৰথমবাৰৰ বাবে এই পতাকাখন উৰুওৱা হৈছিল। ইয়াক নগা জাতীয়তাবাদৰ প্ৰতীক হিচাপে গ্ৰহণ কৰা হৈছিল আৰু সাত দশকৰো অধিক সময় ধৰি আত্মনিয়ন্ত্ৰণৰ দাবী জনাই অহা বিদ্ৰোহী গোটসমূহে ইয়াক ব্যৱহাৰ কৰি আহিছে।

নগা পতাকাখনে নগা লোকসকলৰ বাবে গভীৰ ঐতিহাসিক আৰু আধ্যাত্মিক গুৰুত্ব বহন কৰে, যিয়ে তেওঁলোকৰ পৰিচয়, স্থিতিস্থাপকতা আৰু আত্মনিয়ন্ত্ৰণৰ আকাংক্ষাক প্ৰতীকিত কৰে। ঐতিহাসিক বিৱৰণ অনুসৰি, পতাকাখনৰ আৰ্হি এক ঐশ্বৰিক প্ৰকাশৰ দ্বাৰা অনুপ্ৰাণিত আছিল। কোৱা হয় যে নগা ক্লাব ভৱনটোৰ অভিষেকৰ সময়ত তাৰ ওপৰত এখন ৰামধেনু দেখা গৈছিল, যিয়ে ঈশ্বৰৰ সৈতে শান্তি স্থাপনৰ সংকেত দিছিল। পতাকাৰ আৰ্হিত থকা ৰামধেনু খণ্ডটোৱে ঐশ্বৰিক অনুমোদন, ঐক্য আৰু এখন স্বাধীন নগা ৰাষ্ট্ৰৰ আশাক প্ৰতিনিধিত্ব কৰে। নগাসকলৰ সংগ্ৰাম আৰু ত্যাগৰ মাজত শিপাই থকা এই পতাকাখনে তেওঁলোকৰ সাৰ্বভৌমত্বৰ ইচ্ছাক মূৰ্ত কৰি তোলে, যিটো মহাত্মা গান্ধীয়ে তেওঁলোকৰ স্বাধীনতাৰ অধিকাৰক স্বীকৃতি দিয়াৰ জৰিয়তেও শক্তিশালী হৈছিল। ই নগা লোকসকলৰ স্ব-শাসনৰ ঐতিহাসিক দাবী, তেওঁলোকৰ সাংস্কৃতিক আৰু নৃগোষ্ঠীয় স্বতন্ত্ৰতা আৰু ৰাজনৈতিক বশ্যতাৰ বিৰুদ্ধে চলি থকা সংগ্ৰামৰ সোঁৱৰণি হিচাপে কাম কৰে। ভাৰতৰ স্বাধীনতাৰ ঠিক এদিন আগতে, ১৪ আগষ্টত 'নগা স্বাধীনতা দিৱস' পালন কৰাই এই পতাকাখনক প্ৰতিৰোধ, বিশ্বাস আৰু নগা জাতিৰ চিৰস্থায়ী মনোভাৱৰ প্ৰতীক হিচাপে অধিক সুদৃঢ় কৰে। 

দীৰ্ঘদিনীয়া বিদ্ৰোহৰ অন্ত পেলাব বিচৰা 'নগা শান্তি চুক্তি'ৰ পিছত, নগা প্ৰতিনিধিসকলে পতাকাখনৰ বাবে চৰকাৰী মৰ্যাদাৰ লগতে নগা লোকসকলৰ বাবে এখন পৃথক সংবিধানৰ (ইয়েজাবো) আনুষ্ঠানিক অনুৰোধ জনাইছিল। অৱশ্যে এতিয়ালৈকে ভাৰত চৰকাৰৰ প্ৰতিনিধিসকলে এই বিষয়ত নিজৰ স্থিতিত অটল আছে। ভাৰত চৰকাৰে পতাকাখনক তেনে কোনো সহ-চৰকাৰী মৰ্যাদা দিবলৈ অস্বীকাৰ কৰিছে, যেনে ধৰণৰ মৰ্যাদা ১৯৫২ চনৰ পৰা ২০১৯ চনৰ ভিতৰত ভাৰতীয় সংবিধানৰ ৩৭০ অনুচ্ছেদ-ৰ অধীনত জম্মু আৰু কাশ্মীৰ ৰাজ্যক প্ৰদান কৰা হৈছিল। সেইবাবেই নগা পতাকাৰ বিষয়টোৱে শান্তি প্ৰক্ৰিয়াক স্থবিৰ কৰি ৰাখিছে।

## গ্ৰন্থপঞ্জী
* Nandita Haksar, Sebastian M. Hongray. *Kuknalim, Naga Armed Resistance: Testimonies Of Leaders, Pastors, Healers And Soldiers.* Speaking Tiger Publishing Pvt. Ltd., 2019, ISBN 9388874935.

## লগতে চাওক
* নাগালেণ্ডৰ ৰাজ্যিক প্ৰতীক
* জম্মু আৰু কাশ্মীৰৰ পতাকা
* কুকনালিম
* অনিৰূপিত ৰাষ্ট্ৰ আৰু লোকসকলৰ সংগঠন (UNPO)

## তথ্যসূত্ৰ

## বহিঃসংযোগ
* প্ৰথম নগা পতাকাৰ শেষ জীৱিত বৈনীগৰাকীৰ মৃত্যু
* ভাৰত চৰকাৰে নগা ৰাষ্ট্ৰীয় পতাকাক স্বীকৃতি দিছে

শ্ৰেণী:নাগালেণ্ড
দ্য ষ্টাৰ অৱ বেথলেহেম

***দ্য ষ্টাৰ অৱ বেথলেহেম*** (*The Star of Bethlehem*) হৈছে ছাৰ এডৱাৰ্ড বাৰ্ন-জোনছৰ দ্বাৰা অংকিত এক জলৰঙৰ চিত্ৰ, য’ত এজন দেবদূতে 'বেথলেহেমৰ তৰা' ধৰি থকা অৱস্থাত তিনিজন জ্ঞানী ব্যক্তিৰ যীচু বন্দনা (Adoration of the Magi) দেখুওৱা হৈছে। ১৮৮৭ চনত বাৰ্মিংহাম চহৰৰ নিগমে তেওঁলোকৰ নতুন সংগ্ৰহালয় আৰু কলা বীথিকাৰ বাবে এই চিত্ৰখনৰ অৰ্ডাৰ দিছিল। বাৰ্ন-জোনছ 'ৰয়েল বাৰ্মিংহাম ছচাইটি অৱ আৰ্টিষ্টছ'ৰ সন্মানীয় সভাপতি নিৰ্বাচিত হোৱাৰ দুবছৰ পিছত এই কামটো হাতত লৈছিল। ১০১ ১/৮ x ১৫২ ইঞ্চি জোখৰ এই চিত্ৰখন ১৯ শতিকাৰ আটাইতকৈ ডাঙৰ জলৰঙৰ চিত্ৰ আছিল। ১৮৯০ চনত ইয়াৰ কাম সম্পূৰ্ণ হয় আৰু ১৮৯১ চনত প্ৰথমবাৰৰ বাবে প্ৰদৰ্শিত হয়।

## গঠনৰ উৎস

১৮৮৬ চনত জন প্ৰাইডক্স লাইটফুটে উইলিয়াম মৰিছ আৰু বাৰ্ন-জোনছক তেওঁলোকৰ শিক্ষানুষ্ঠান অক্সফৰ্ডৰ এক্সেটাৰ কলেজৰ বাবে উপহাৰ হিচাপে এখন 'টেপেষ্ট্ৰী' (বেৰত আঁৰি থোৱা কাপোৰৰ কাৰুকাৰ্য) তৈয়াৰ কৰিবলৈ অনুৰোধ কৰে আৰু ইয়াৰ বিষয়বস্তু হিচাপে 'এডৰেচন অৱ দ্য মেজাই'ৰ পৰামৰ্শ দিয়ে। দুয়োৱে লগে লগে সন্মতি জনায়। বাৰ্ন-জোনছে ১৮৮৭ চনত জলৰঙ আৰু সোণৰ গুড়িৰে এটা ২৬ x ৩৮ ইঞ্চিৰ নক্সা সম্পূৰ্ণ কৰে। মৰিছ আৰু তেওঁৰ সহায়ক জন হেনৰী ডিয়াৰলে এই নক্সাটোৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি টেপেষ্ট্ৰীৰ কাম আৰম্ভ কৰে আৰু ইয়াত ৰঙৰ কিছু সালসলনিৰ লগতে ফুলৰ গছ আদিৰ দৰে কিছুমান অতিৰিক্ত সবিশেষ যোগ কৰে। পৰৱৰ্তী দুবছৰ ধৰি মৰিছ এণ্ড কোম্পানীয়ে এই টেপেষ্ট্ৰীখন প্ৰস্তুত কৰে আৰু ১৮৯০ চনত কলেজখনত অৰ্পণ কৰাৰ আগতে লণ্ডনত প্ৰদৰ্শন কৰে।

এই 'এডৰেচন' টেপেষ্ট্ৰীখন মৰিছ এণ্ড কোম্পানীৰ আটাইতকৈ বেছি ব্যৱসায়িকভাৱে সফল টেপেষ্ট্ৰী আছিল। ইয়াৰ দহটা সংস্কৰণ তৈয়াৰ কৰা হৈছিল। মূল টেপেষ্ট্ৰীখন এক্সেটাৰ কলেজৰ প্ৰাৰ্থনা গৃহত (chapel) ওলোমাই থোৱা আছে।

## চিত্ৰখন

বাৰ্মিংহামৰ পৰা পোৱা অৰ্ডাৰে বাৰ্ন-জোনছক তেওঁৰ টেপেষ্ট্ৰী নক্সাটোক পূৰ্ণ পৰ্যায়ৰ চিত্ৰলৈ ৰূপান্তৰিত কৰাৰ এক সুযোগ দিলে। ইয়াৰ ৰঙৰ সংমিশ্ৰণত নীলা-সেউজীয়া ৰঙৰ প্ৰাধান্য আছিল যিটো মূল নক্সা আৰু টেপেষ্ট্ৰী দুয়োটাৰে পৰা পৃথক আছিল। চিত্ৰখনৰ বৃহৎ আকাৰৰ বাবে তেওঁ ইয়াত পোছাকৰ কাৰুকাৰ্য আদিৰ দৰে বহুতো সূক্ষ্ম সবিশেষ যোগ কৰিবলৈ সক্ষম হৈছিল। বাৰ্ন-জোনছে এখন জখলাত উঠি এই চিত্ৰখন আঁকিছিল আৰু তেওঁ লিখিছিল যে শাৰীৰিকভাৱে ই অতি ভাগৰুৱা কাম আছিল। ১৮৯০ চনত সম্পূৰ্ণ হোৱাৰ পিছত চিত্ৰখন লণ্ডনত প্ৰদৰ্শন কৰা হয় আৰু তাৰ পিছত বাৰ্মিংহাম মিউজিয়াম এণ্ড আৰ্ট গেলেৰীলৈ পঠোৱা হয়, য’ত ই বৰ্তমানলৈকে সংৰক্ষিত হৈ আছে।

বাৰ্ন-জোনছে তেওঁৰ ১৮৮২ চনৰ পৰা ১৮৯৮ চনৰ ভিতৰত সম্পূৰ্ণ কৰা 'দ্য ফ্লাৱাৰ বুক' (The Flower Book) নামৰ জলৰঙৰ চিত্ৰৰ সংগ্ৰহটোত 'ষ্টাৰ অৱ বেথলেহেম' (*Ornithogalum umbellatum*) নামৰ বনৰীয়া ফুলটো দেখুৱাবলৈ দেৱদূতজনৰ এটা বেলেগ ভংগীমা ব্যৱহাৰ কৰিছিল।

## তথ্যসূত্ৰ

## বহিঃসংযোগ
* বাৰ্ন-জোনছে চিত্ৰখন আঁকি থকা অৱস্থাৰ ফটো

শ্ৰেণী:লোককথা
শ্ৰেণী:চিত্ৰকলা
দ্য বাৰীড মুন

**দ্য বাৰীড মুন** (ইংৰাজী: The Buried Moon, অৰ্থ: পুতি থোৱা চন্দ্ৰ) বা **দ্য ডেড মুন** (The Dead Moon) হৈছে জোচেফ জেকবছে তেওঁৰ *ম’ৰ ইংলিছ ফেয়াৰী টেলছ*ত অন্তৰ্ভুক্ত কৰা এটা সাধুকথা। ইয়াৰ সংস্কৰণ অতি কম আৰু সাধাৰণ সাধুকতাতকৈ ইয়াত পৌৰাণিক উপাদান অধিক দেখা যায়। মেৰী ক্লথিলেড বালফোৰে উত্তৰ লিংকনচায়াৰৰ এনকোলম উপত্যকাৰ পৰা এই কাহিনীটো সংগ্ৰহ কৰিছিল। ইয়াৰ অস্বাভাৱিক বৈশিষ্ট্যৰ বাবে বহুতে ইয়াৰ উৎপত্তিক লৈ সন্দেহ প্ৰকাশ কৰিছিল যদিও বালফোৰৰ টোকাসমূহ প্ৰকাশ হোৱাৰ পিছত সেইবোৰ নিৰ্ভৰযোগ্য বুলি বিবেচিত হয়। এই কাহিনীটোৱে চন্দ্ৰ উপাসনাৰ (moon worship) এক পৰম্পৰাৰ প্ৰমাণ দিব পাৰে। ইয়াক এৰ্নে–থম্পচন–উথাৰ সূচকাংকত (ATU) ১৩৩৬ হিচাপে তালিকাভুক্ত কৰা হৈছে।

## সাৰাংশ

এসময়ত কাৰলেণ্ড (Carland) নামৰ ঠাইখন দ পিতনিৰে ভৰি আছিল। যেতিয়া চন্দ্ৰৰ পোহৰ পৰিছিল, তেতিয়া তাত খোজ কঢ়াটো দিনৰ দৰেই নিৰাপদ আছিল, কিন্তু পোহৰ নোহোৱা হ’লে 'বগীবোৰৰ' (bogies) দৰে অশুভ শক্তি ওলাই আহিছিল।

এদিন চন্দ্ৰই এই কথা শুনি তেওঁৰ সোণালী চুলিৰ ওপৰত ক’লা কাপোৰৰ টুপী (cloak) এটা পিন্ধি নিজেই চাবলৈ আহিল। তেওঁ এটা পুখুৰীত পৰি গ’ল আৰু পানীৰ তলত থকা এটা কাঠৰ টুকুৰাই (snag) তেওঁক বান্ধি পেলালে। তেওঁ এজন মানুহক পুখুৰীটোৰ ফালে অহা দেখিলে আৰু মুক্ত হ’বলৈ ইমানেই যুঁজ দিলে যে তেওঁৰ মূৰৰ টুপীটো খহি পৰিল। চন্দ্ৰৰ পোহৰে মানুহজনক নিৰাপদ স্থান বিচাৰি পোৱাত সহায় কৰিলে আৰু অশুভ জীৱবোৰক খেদি পঠিয়ালে। কিন্তু চন্দ্ৰই অনুসৰণ কৰিবলৈ চেষ্টা কৰোঁতেই টুপীটো আকৌ চুলিৰ ওপৰত পৰিল আৰু আন্ধাৰৰ পৰা সকলো অশুভ শক্তি ওলাই আহিল। সিহঁতে চন্দ্ৰক এটা ডাঙৰ পাথৰৰ তলত বন্দী কৰি থ’লে আৰু এটা 'উইল-অ’-দ্য-উইক'ক (will-o'-the-wisp) খ্ৰীচ আকৃতিৰ কাঠডোখৰৰ ওপৰত বহি পহৰা দিবলৈ দিলে।

চন্দ্ৰ আকাশত নোলোৱা হ’ল আৰু মানুহবোৰে কি হ’ল বুলি আচৰিত হ’বলৈ ধৰিলে। অৱশেষত চন্দ্ৰই ৰক্ষা কৰা মানুহজনে তেওঁ যি দেখিছিল সেই কথা ক’লে। এগৰাকী জ্ঞানী মহিলাই (wise woman) তেওঁলোকক পিতনিলৈ পঠিয়ালে যাতে তেওঁলোকে এটা শবাধাৰ (শিলটো), এডাল মমবাতি (উইল-অ’-দ্য-উইক) আৰু এটা খ্ৰীচ (কাঠডোখৰ) বিচাৰি পায়; কাৰণ তাৰ ওচৰতেই চন্দ্ৰ থাকিব। তেওঁলোকে জ্ঞানী মহিলাগৰাকীৰ কথা মৰ্মে কাম কৰিলে আৰু চন্দ্ৰক মুক্ত কৰিলে। সেই দিনাৰ পৰাই চন্দ্ৰই অন্য ঠাইতকৈ পিতনি অঞ্চলত অধিক উজ্জ্বলকৈ পোহৰ দিয়ে আৰু কাৰলেণ্ডৰ পৰা অশুভ শক্তিবোৰ খেদি পঠোৱা হ’ল।

## আধুনিক অভিযোজন

* চাৰ্লছ ডি লিণ্টে এই কাহিনীটো "দ্য মুন ইজ ড্ৰাউনিং হোৱাইল আই শ্লিপ" নামেৰে পুনৰ বৰ্ণনা কৰিছে।
* ৱেবকমিক *নো ৰেষ্ট ফৰ দ্য উইকেড*ত এই কাহিনীৰ কেইবাটাও উপাদান ব্যৱহাৰ কৰা হৈছে; য’ত মূল চৰিত্ৰটোৱে হেৰাই যোৱা চন্দ্ৰ বিচাৰি এক অভিযানত ওলায়।
* ফৰাচী পাৱাৰ মেটেল বেণ্ড 'ৱাইল্ডপাথ'-এ তেওঁলোকৰ এলবাম 'আণ্ডাৰনীথ'ত এই কাহিনীৰ এক সাংগীতিক অভিযোজন কৰিছে। ২০১২ চনত ইয়াৰ এটা মিউজিক ভিডিঅ'ও মুকলি কৰা হৈছিল।

## লগতে চাওক
* চন্দ্ৰক নমাই অনা (ৰীতি)

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:সাধুকথা
শ্ৰেণী:চন্দ্ৰ সম্পৰ্কীয় মিথ
চন্দ্ৰক নমাই অনা

**চন্দ্ৰক নমাই অনা** (ইংৰাজী: Drawing down the Moon), যাক 'দেৱীক নমাই অনা' বুলিও জনা যায়, হৈছে বহুতো সমসাময়িক ৱিকা (Wicca) পৰম্পৰাৰ এক কেন্দ্ৰীয় ধৰ্মীয় ৰীতি। এই অনুষ্ঠানৰ সময়ত এদল উপাসকৰ উচ্চ পুৰোহিতানীগৰাকী এক সন্মোহিত অৱস্থাত প্ৰৱেশ কৰে আৰু চন্দ্ৰৰদ্বাৰা প্ৰতীকিত দেৱী বা ত্ৰি-দেৱীক তেওঁৰ দেহত প্ৰৱেশ কৰি তেওঁৰ মুখেৰে কথা ক’বলৈ অনুৰোধ জনায়। উচ্চ পুৰোহিতজনে দেৱীৰ আত্মাক আহ্বান জনাই উচ্চ পুৰোহিতানীগৰাকীক সহায় কৰিব পাৰে। তেওঁৰ সন্মোহিত অৱস্থাৰ সময়ত দেৱীয়ে উচ্চ পুৰোহিতানীগৰাকীৰ জৰিয়তে কথা কয় বুলি বিশ্বাস কৰা হয়। 

## ইতিহাস

এই নামটো সম্ভৱতঃ খ্ৰীষ্টপূৰ্ব দ্বিতীয় শতিকাৰ এক প্ৰাচীন গ্ৰীক ফুলদানীৰ চিত্ৰৰপৰা আহিছে, য’ত দুজনী মহিলা আৰু চন্দ্ৰক দেখুওৱা হৈছে।

ই ক্লডিয়ানৰ *ফাৰ্ষ্ট বুক এগেইনষ্ট ৰুফিনাচ*ৰ ১৪৫ নম্বৰ শাৰীৰপৰাও আহিব পাৰে। মেগেৰা নামৰ এগৰাকী এৰিনিজে এজন বৃদ্ধৰ বেশত ৰুফিনাচক কৈছিল:

প্ৰাচীন কালত থিচেলীৰ গ্ৰীক জ্যোতিৰ্বিজ্ঞানী এগ্লাউনিচ আৰু থিচেলিয়ান ডাইনীসকলে চন্দ্ৰক নিয়ন্ত্ৰণ কৰিব পাৰে বুলি বিশ্বাস কৰা হৈছিল। এটা বৰ্ণনা অনুসৰি: "যদি মই চন্দ্ৰক আদেশ দিওঁ, তেন্তে ই নামি আহিব; আৰু যদি মই দিনটো ধৰি ৰাখিব বিচাৰোঁ, তেন্তে নিশা মোৰ মূৰৰ ওপৰত ৰৈ যাব..."

আধুনিক ৱিকা পৰম্পৰাত এই অভ্যাসটো গাৰ্ডনেৰিয়ান আৰু ককৰেনিয়ান ধৰ্মীয় ৰীতিৰ অংশ। যদিও কেইবাটাও ৱিকা পৰম্পৰাই এই ৰীতিটোৰ বিভিন্ন ৰূপ অনুশীলন কৰিব পাৰে, ইয়াৰ আধুনিক ৰূপটো সম্ভৱতঃ 'গাৰ্ডনেৰিয়ান ৱিকা'ৰপৰা আৰম্ভ হৈছিল। আধুনিক অনুষ্ঠানৰ সময়ত উচ্চ পুৰোহিতানীগৰাকীয়ে 'চাৰ্জ অফ দ্য গড্ছ' নামৰ পাঠ এটা পাঠ কৰিব পাৰে। 

মেল ডি ফেবাৰে এই ৰীতিটোক মনোবিশ্লেষণমূলক দৃষ্টিভংগীৰে সুৰক্ষামূলক-মাতৃ আৰ্হিৰ সৈতে পুনৰ মিলিত হোৱাৰ প্ৰয়াস বুলি ব্যাখ্যা কৰিছে।

বৰ্তমান সময়ত কিছুমান একক ৱিকা উপাসকেও এই ৰীতিটো পালন কৰে। তেওঁলোকে সাধাৰণতে পূৰ্ণিমাৰ পোহৰত 'দেৱী ভংগিমা'ত (দুয়োখন হাত ওপৰলৈ তুলি 'Y' আকৃতি কৰি) থিয় হৈ মন্ত্ৰ পাঠ কৰে।

## ছপা মাধ্যমত এই ৰীতি

"ড্ৰয়িং ডাউন দ্য মুন" (Drawing Down the Moon) হৈছে ৰাষ্ট্ৰীয় ৰাজহুৱা অনাতাঁৰ কেন্দ্ৰৰ (NPR) সাংবাদিক মাৰ্গট এডলাৰৰ এখন কিতাপৰোঁ শিৰোনাম, যিখন ১৯৭৯ চনত প্ৰকাশ পাইছিল। এডলাৰে লিখিছে:

...এই ৰীতিটোত পুৰোহিতে পুৰোহিতানীগৰাকীৰ দেহত দেৱী বা ত্ৰি-দেৱীক আহ্বান কৰে, যাক চন্দ্ৰৰ বিভিন্ন অৱস্থাৰদ্বাৰা প্ৰতীকিত কৰা হয়। তেওঁ হাজাৰ নামেৰে পৰিচিত... কিছুমান ৰীতিত পুৰোহিতানীগৰাকী সন্মোহিত অৱস্থাত থাকে আৰু কথা কয়; আন কিছুমানত এইটো এটা আনুষ্ঠানিক নাটকীয় কথোপকথনৰ দৰে হয় য’ত পুৰোহিতানীগৰাকীয়ে দেৱীৰ ভূমিকা লৈ কথা কয়। দুয়োটা ক্ষেত্ৰতে পুৰোহিতানীগৰাকীয়ে দেৱীৰ মানৱীয় ৰূপ হিচাপে কাম কৰে।

## লগতে চাওক
* এডৰ্চিজম (Adorcism)

## তথ্যসূত্ৰ

## অধিক পঢ়ক
* Margot Adler *Drawing Down the Moon*, Viking Press, 1997, ISBN 0-14-019536-X
* Starhawk, *The Spiral Dance*, 20th Anniversary Edition, Harper, San Francisco, 1999, ISBN 0-06-251632-9

## বাহ্যিক সংযোগ
* চন্দ্ৰক নমাই অনা (গাৰ্ডনেৰিয়ান বুক অৱ শ্বেডোজৰ পৰা)

শ্ৰেণী:লোক-সংস্কৃতি
শ্ৰেণী:চন্দ্ৰ সম্পৰ্কীয় মিথ
ফাক্ৰেদিন

**শ্বেখ** বা **মেলিক ফাক্ৰেদিন** (ইংৰাজী: Şêx Fexredîn, Melik Fexredîn) হৈছে য়াজিদীবাদত উপাসনা কৰা এগৰাকী পবিত্ৰ সত্তা। তেওঁক সাতগৰাকী ঐশ্বৰিক সত্তাৰ ভিতৰত এজন বুলি গণ্য কৰা হয়, যাৰ ওপৰত ভগৱানে পৃথিৱীৰ পৰিচালনাৰ দায়িত্ব অৰ্পণ কৰিছে। তেওঁৰ পাৰ্থিৱ অৱতাৰক নাচিৰদিন, শ্বেখ শ্বেমচ আৰু চেজাদিনৰ সৈতে এজদিনা মীৰৰ চাৰিজন পুত্ৰৰ এজন বুলি গণ্য কৰা হয়, যিসকল চাৰিটা শ্বেখ বংশৰ আদিপুৰুষ আৰু তেওঁলোকক দেৱদূতৰ অৱতাৰ হিচাপে গণ্য কৰা হয়। ফাক্ৰেদিনক চন্দ্ৰৰ মূৰ্তমান ৰূপ বুলি গণ্য কৰা হয়, আনহাতে তেওঁৰ ভাতৃ শ্বেখ শ্বেমচ হৈছে সূৰ্যৰ মূৰ্তমান ৰূপ।

য়াজিদী ধৰ্মৰ বহুতো *কিউৱেল* (পবিত্ৰ স্তোত্ৰ) ফাক্ৰেদিনৰ নামত উৎসৰ্গিত।

## জীৱনী
শ্বেখ ফাক্ৰেদিন আছিল ১২ শতিকাৰ এজন য়াজিদী কবি, দাৰ্শনিক আৰু পণ্ডিত। তেওঁ বহুতো কবিতা ৰচনা কৰিছিল যিবোৰ আজিও য়াজিদীসকলৰ মাজত পবিত্ৰ স্তোত্ৰ বা 'কিউৱেল' হিচাপে আবৃত্তি কৰা হয়। য়াজিদী ধৰ্মগুৰুসকলৰ মতে, ফাক্ৰেদিনে ১১,০০০ কিউৱেল আৰু বেত ৰচনা কৰিছিল বুলি কোৱা হয়, যাৰ ভিতৰত ধৰ্মীয় নিৰ্যাতন আৰু গণহত্যাৰ বাবে বৰ্তমান মাত্ৰ ২০০ মানহে ৰৈ গৈছে।

### পৰিয়াল
ফাক্ৰেদিনৰ পিতৃ এজদিনা মীৰ আছিল ১২ শতিকাৰ এজন প্ৰভাৱশালী ৰাজকুমাৰ যিয়ে তেওঁৰ পত্নী চিটিয়া জিন আৰু চিটিয়া এৰেবৰ সৈতে য়াজিদীসকলক শাসন কৰিছিল। এজদিনা মীৰ আছিল য়াজিদী সন্ত শ্বেখ শ্বেমচ, শ্বেখ ফাক্ৰেদিন, শ্বেখ নাচিৰদিন আৰু শ্বেখ চেজাদিনৰ পিতৃ। গতিকে তেওঁ সকলো শ্বামচানীৰ আদিপুৰুষ।

শ্বেখ ফাক্ৰেদিনৰ তিনিজন পুত্ৰ আৰু এজনী জীয়ৰী আছিল। তেওঁৰ পুত্ৰসকল আছিল শ্বেখ বেদিৰ, শ্বেখ আকুব আৰু আটাইতকৈ ডাঙৰ শ্বেখ মেণ্ড। শ্বেখ মেণ্ড এজন গুৰুত্বপূৰ্ণ য়াজিদী সন্ত যিয়ে কিলিচ আমিৰাতৰ শাসক হৈছিল আৰু আজি য়াজিদী ধৰ্মত তেওঁক সাঁপৰ প্ৰভু হিচাপে উপস্থাপন কৰা হয়।

আইন চিফনীত শ্বেখ মেণ্ডৰ নামত উৎসৰ্গিত এটা মাজাৰ আছে। ফাক্ৰেদিনৰ জীয়ৰী আছিল খাতুনা ফাক্ৰা, যি গৰাকী এগৰাকী মহিলা য়াজিদী সন্ত। তেওঁক জন্ম, গৰ্ভৱতী মহিলা আৰু উৰ্বৰতাৰ ৰক্ষক হিচাপে গণ্য কৰা হয়। য়াজিদী মহিলাসকলে তেওঁৰ সন্মানত বছৰত এবাৰ উপবাস কৰে। তেওঁলোকৰ বংশধৰসকল আজিও জীৱিত আৰু তেওঁলোকে শ্বামচানীসকলৰ ভিতৰত নিজাকৈ এটা শ্বেখ গোট গঠন কৰে। য়াজিদীসকলৰ বৰ্তমানৰ আধ্যাত্মিক নেতা বা 'বাবা শ্বেখ' ফাক্ৰেদিনৰ বংশৰ হ'ব লাগে। বৰ্তমানৰ বাবা শ্বেখ হ'ল শ্বেখ আলী ইলিয়াচ।

## লগতে চাওক
* কুৰ্টিশ পণ্ডিতসকলৰ তালিকা
* কুৰ্টিশ দাৰ্শনিকসকলৰ তালিকা

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:য়াজিদী দেৱতা
শ্ৰেণী:চন্দ্ৰ সম্পৰ্কীয় মিথ
শ্ৰেণী:য়াজিদী ধৰ্ম
হেৰাৰ গাখীৰ

**হেৰাৰ গাখীৰ** (ইংৰাজী: Milk of Hera) সম্পৰ্কীয় আখ্যানটো হৈছে এক প্ৰাচীন গ্ৰীক পৌৰাণিক কাহিনী। সৃষ্টি সম্পৰ্কীয় মিথসমূহৰ প্ৰসংগত ই আকাশগংগা বা ছাঁয়াপথ (Milky Way)ৰ উৎপত্তিৰ ব্যাখ্যা দিয়ে। ইয়াৰ জনপ্ৰিয় সংস্কৰণটো হ’ল— পৌৰাণিক বীৰ হেৰাক্লেছক কেঁচুৱা অৱস্থাত তেওঁৰ পিতৃতুল্য দেৱতা জেউচৰ পত্নী তথা বিবাহৰ দেৱী হেৰাৰ অজ্ঞাতে তেওঁৰ বুকুৰ গাখীৰ খুৱাবলৈ দিয়া হৈছিল। হেৰাই সাৰ পাই তেওঁক ঠেলি পঠিয়াইছিল, যাৰ ফলত তেওঁৰ গাখীৰৰ কিছু অংশ সিঁচৰতি হৈ পৰে আৰু ইয়াৰ দ্বাৰাই তৰাবোৰেৰে ভৰা আকাশগংগাৰ সৃষ্টি হয়।

## ব্যুৎপত্তি
প্ৰাচীন গ্ৰীক ভাষাত 'আকাশগংগা' আৰু 'গ্যালাক্সি' (galaxy) দুয়োটাৰে অৰ্থ বুজাবলৈ *গালাক্সিয়াছ* (γαλαξίας) শব্দটো ব্যৱহাৰ কৰা হয়, যাৰ আক্ষৰিক অৰ্থ হৈছে "গাখীৰৰ দৰে"। এই শব্দটো *গালা* (γάλα) শব্দৰ পৰা আহিছে, যাৰ অৰ্থ হ’ল গাখীৰ।

## পৌৰাণিক কাহিনী

কোৱা হয় যে হেৰাক্লেছৰ জন্মৰ পিছত জেউচ বা তেওঁৰ পুত্ৰ হাৰমিছে কেঁচুৱাটোক লৈ নিদ্ৰাৰত হেৰাৰ বুকুৰ কাষত শুৱাই দিছিল যাতে তেওঁ দেৱীৰ গাখীৰ খাব পাৰে। যেতিয়া হেৰাই সাৰ পালে আৰু পৰিস্থিতিটো বুজি পালে, তেওঁ কেঁচুৱাটোক ঠেলি আঁতৰাই দিলে আৰু তেওঁৰ গাখীৰ আকাশত সিঁচৰতি হৈ পৰিল। এই কাহিনীটো (pseudo-)ইৰাট’স্থেনছৰ বুলি গণ্য কৰা হয়।

আন এটা বৰ্ণনা অনুসৰি, হেৰাক্লেছৰ মাতৃ আলমেনীয়ে হেৰাৰ ক্ৰোধৰ ভয়ত কেঁচুৱাটোক এখন পথাৰত এৰি থৈ আহিছিল। হেৰাক্লেছৰ সতীয়া ভগ্নী দেৱী আথিনাই তেওঁক বিচাৰি পালে আৰু তেওঁৰ পৰিচয় নিদিয়াকৈ হেৰাৰ ওচৰলৈ লৈ গ’ল। হেৰাই কেঁচুৱাটোক মৰম কৰি গাখীৰ খুৱাবলৈ লৈছিল। কিন্তু হেৰাক্লেছে দেৱীৰ বুকুত বৰ জোৰেৰে কামুৰি দিলে, যাৰ ফলত হেৰাই যন্ত্ৰণাত তেওঁক আঁতৰাই দিলে।

ৰোমান পৌৰাণিক লেখক হাইজিনাছৰ মতে, এই গাখীৰখিনি আচলতে ৰেয়াৰ (Rhea) আছিল। যেতিয়া ৰেয়াই তেওঁৰ স্বামী ক্ৰোনছক এটা শিল কাপোৰেৰে মেৰিয়াই কেঁচুৱা জেউচ বুলি মিছাকৈ দেখুৱাইছিল, তেতিয়া ক্ৰোনছে কেঁচুৱাটোক খোৱাৰ আগতে শেষবাৰৰ বাবে গাখীৰ খুৱাবলৈ কৈছিল। ৰেয়াই শিলটোত বুকু চেপি ধৰোঁতে কিছু গাখীৰ ওলাই আহিছিল।

যিকোনো সংস্কৰণেই নহওক কিয়, আকাশত সিঁচৰতি হৈ পৰা এই পবিত্ৰ গাখীৰেই আকাশগংগা বা ছাঁয়াপথত পৰিণত হোৱা বুলি কোৱা হয়, যাক প্ৰাচীন গ্ৰীকসকলে *গালাক্সিয়াছ কাইক্লছ* (Γαλαξίας Κύκλος অৰ্থাৎ "দুগ্ধময় বৃত্ত") বুলি জানিছিল। ইতিহাসৰ বহু শিল্পীয়ে এই নাটকীয় কাহিনীটো চিত্ৰিত কৰিছে, যাৰ ভিতৰত টিন্টোৰেটো আৰু ৰুবেন্স অন্যতম।

আন এক কম জনাজাত সংস্কৰণ মতে, সেই গাখীৰৰ কিছু অংশ পৃথিৱীত পৰিছিল আৰু ইয়াৰ পৰাই ভেটফুলৰ জন্ম হৈছিল, যিটো ফুল হেৰাৰ গাখীৰৰ দৰেই বগা।

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:গ্ৰীক কিংবদন্তি
দা অডিচী: এ মডাৰ্ণ চিকুৱেল

***দা অডিচী: এ মডাৰ্ণ চিকুৱেল*** হৈছে গ্ৰীক কবি আৰু দাৰ্শনিক নিকোচ কাজান্তজাকিচৰ দ্বাৰা ৰচিত এখন মহাকাব্যিক কবিতা, যিখন হোমাৰৰ *অডিচী*ৰ ওপৰত আধাৰিত। মূল *অডিচী*ৰ দৰেই ইয়াকো ২৪টা অধ্যায়ত (ৰাস্পোডী) বিভক্ত কৰা হৈছে আৰু ইয়াত ৩৩,৩৩৩টা ১৭-অক্ষৰীয়া শ্লোক আছে। জাৰ্মানীৰ পৰা ক্ৰীটলৈ ঘূৰি অহাৰ পিছত কাজান্তজাকিচে ১৯২৪ চনত ইয়াৰ কাম আৰম্ভ কৰিছিল। ১৯৩৮ চনত কবিতাটো চুড়ান্তভাৱে প্ৰকাশ কৰাৰ পূৰ্বে তেওঁ ইয়াৰ সাতটা ভিন্ন সংস্কৰণৰ খচৰা তৈয়াৰ কৰিছিল। কাজান্তজাকিচে ইয়াক তেওঁৰ আটাইতকৈ গুৰুত্বপূৰ্ণ কৃতি বুলি গণ্য কৰিছিল। ১৯৫৮ চনত কিমন ফ্ৰায়াৰৰ দ্বাৰা ই সম্পূৰ্ণৰূপে ইংৰাজীলৈ অনূদিত হয়।

## সাৰাংশ
অডিচিয়াছ ইথিকালৈ ঘূৰি আহে আৰু তেওঁৰ শান্ত পাৰিবাৰিক জীৱনৰ প্ৰতি অতি সোনকালে অসন্তুষ্ট হৈ নতুন দুঃসাহসিক অভিযান হাতত লোৱাৰ সিদ্ধান্ত লয়। প্ৰথমে তেওঁ স্পাৰ্টাৰ ৰজা মেনিলাউচৰ পত্নী হেলেনক উদ্ধাৰ কৰিবলৈ স্পাৰ্টালৈ যাত্ৰা কৰে, যাৰ অপহৰণে ট্ৰজান যুদ্ধৰ সূচনা কৰিছিল। ইয়াৰ পিছত তেওঁ ক্ৰীটলৈ যায় য’ত এক ষড়যন্ত্ৰই ৰজাক সিংহাসনচ্যুত কৰে। হেলেনে এজন সোণালী চুলিৰ বৰ্বৰৰ সৈতে পলাই গৈ তেওঁক পৰিত্যাগ কৰে আৰু তেওঁ মিচৰলৈ যাত্ৰা অব্যাহত ৰাখে, য’ত পুনৰ এক শ্ৰমিক বিদ্ৰোহ সংঘটিত হয়। তেওঁ পুনৰ নীল নদীৰ উৎস হ্ৰদ অভিমুখে যাত্ৰা কৰে। তাত উপস্থিত হোৱাৰ পিছত তেওঁৰ সংগীসকলে শিবিৰ স্থাপন কৰে আৰু তেওঁ নিজৰ ঈশ্বৰৰ ওপৰত মনোনিৱেশ কৰিবলৈ পৰ্বতত আৰোহণ কৰে। হ্ৰদলৈ ঘূৰি অহাৰ পিছত তেওঁ নিজৰ ধৰ্মৰ আজ্ঞাৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি এখন চহৰ স্থাপন কৰে। ভূমিকম্পৰ ফলত চহৰখন সোনকালেই ধ্বংস হয়। সংগীসকলৰ বলিদানৰ জৰিয়তে ঈশ্বৰৰ প্ৰকৃত অৰ্থ বুজিবলৈ ব্যৰ্থ হোৱাৰ বাবে অডিচিয়াছে অনুতাপ কৰে। ইয়াৰ পিছত তেওঁৰ জীৱন এজন তপস্বীৰ জীৱনলৈ ৰূপান্তৰিত হয়।

অডিচিয়াছে মাদাৰ্থ (গৌতম বুদ্ধৰ এক অৱতাৰ), কাপেটান এনাচ (অৰ্থাৎ কেপ্তেইন ৱান, যিসকল লোক অবাধ্য আৰু এক জেদী প্ৰকৃতিৰ তেওঁলোকৰ বাবে ব্যৱহৃত এক গ্ৰীক লোক-প্ৰকাশ), ওৰফে ডন কুইক্সোট আৰু এজন আফ্ৰিকান গাঁৱৰ মাছমৰীয়া ওৰফে যীশুক লগ পায়। তেওঁ মৃত্যুৰ বিৰুদ্ধে যুঁজ দি আৰু নিজৰ ধৰ্ম প্ৰসাৰ কৰি আফ্ৰিকাৰ অধিক দক্ষিণলৈ যাত্ৰা কৰে। অৱশেষত তেওঁ এণ্টাৰ্কটিকালৈ যায় আৰু এজনী হিমশৈলই তেওঁক হত্যা নকৰালৈকে এবছৰ ধৰি গাঁৱৰ মানুহৰ সৈতে বাস কৰে। তেওঁৰ মৃত্যু আছিল গৌৰৱময় কাৰণ ই তেওঁৰ পুনৰ্জন্ম আৰু বিশ্বৰ সৈতে একত্ৰীকৰণক সূচায়।

## বিষয়বস্তু
*অডিচী*য়ে কাজান্তজাকিচৰ আদৰ্শ আৰু আধ্যাত্মিক চিন্তাধাৰাক প্ৰতিনিধিত্ব কৰে। ইয়াৰ এটা কেন্দ্ৰীয় বিষয়বস্তু হ’ল অন্তিম লক্ষ্যত উপনীত হোৱাৰ পৰিৱৰ্তে কেৱল সংগ্ৰামৰ বাবে সংগ্ৰাম কৰাৰ গুৰুত্ব।

## তথ্যসূত্ৰ

## বাহ্যিক সংযোগ
* ১৯৫৮ চনত ''টাইম'' আলোচনীত প্ৰকাশিত এক পৰ্যালোচনা
*

শ্ৰেণী:মহাকাব্য
চিছাকো কাকেহি

**চিছাকো কাকেহি** (জন্ম:২৮ নৱেম্বৰ, ১৯৪৬ চন– মৃত্যু: ২৬ ডিচেম্বৰ, ২০২৪ চন) এগৰাকী জাপানী ছিৰিয়েল কিলাৰ আছিল যিয়ে তেওঁৰ স্বামীকে ধৰি তিনিজন লোকক হত্যা কৰাৰ বাবে আৰু চতুৰ্থজনক হত্যাৰ চেষ্টা কৰাৰ বাবে মৃত্যুদণ্ডৰ শাস্তি লাভ কৰিছিল। তদুপৰি কমেও আন সাতজন লোকৰ মৃত্যুৰ ক্ষেত্ৰতো তেওঁকেই সন্দেহ কৰা হৈছিল।

## গ্ৰেপ্তাৰ
২০১৪ চনত চতুৰ্থ স্বামী ইছাও কাকেহীৰ মৰণোত্তৰ পৰীক্ষাৰ পিছত কাকেহীক গ্ৰেপ্তাৰ কৰা হয়, মৰণোত্তৰ পৰীক্ষাত চাইনাইড বিষক্ৰিয়াৰ উপস্থিতিৰ প্ৰমাণ পোৱা যায়।

## পৰীক্ষণ
প্ৰথমতে তেওঁ নিজকে নিৰ্দোষী বুলি স্বীকাৰ কৰিছিল যদিও ২০১৭ চনৰ বিচাৰৰ সময়ত তেওঁ স্বীকাৰ কৰিছিল যে তেওঁৰ দোষ লুকুৱাই ৰখাৰ কোনো উদ্দেশ্য নাছিল আৰু গভীৰ ঘৃণাৰ বাবে স্বামীক হত্যা কৰিব বিচাৰিছিল; দুদিন পাছত তেওঁ এই স্বীকাৰোক্তি প্ৰত্যাহাৰ কৰিছিল, এই স্বীকাৰোক্তি প্ৰত্যাহাৰ কৰি দাবী কৰিছিল যে তেওঁ এই কথা কোৱাৰ কথা মনত নাই।. পৰৱৰ্তী সময়ত তেওঁৰ অধিবক্তাসকলে যুক্তি দিছিল যে তেওঁ ডিমেনচিয়াত আক্ৰান্ত আৰু দায়িত্ব হ্ৰাস পোৱাৰ বাবে তেওঁক দোষী সাব্যস্ত কৰিব নোৱাৰি।

২০২১ চনৰ জুন মাহত জাপানৰ উচ্চতম ন্যায়ালয়ে তেওঁৰ চূড়ান্ত আবেদন নাকচ কৰে। ন্যায়াধীশসকলৰ এজনে চিছাকোৰ "পৰিকল্পিত আৰু শক্তিশালী হত্যাৰ উদ্দেশ্যৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি নিৰ্দয় অপৰাধ(সমূহ)"ৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি এই সিদ্ধান্তৰ ব্যাখ্যা দিছিল।

## মৃত্যু
কাকেহীক ওছাকাত বন্দী কৰি ৰখা হৈছিল। ২০২৪ চনৰ ২৬ ডিচেম্বৰৰ পুৱা কাৰাগাৰৰ কৰ্মচাৰীয়ে তেওঁৰ জীৱিত অৱস্থাৰ কোনো সঁহাৰি নোপোৱাৰ পিছত, তেওঁক চিকিৎসালয়লৈ লৈ যোৱা হয়, য'ত একেদিনাই পিছত তেওঁৰ মৃত্যু হয়। তেতিয়া তেওঁৰ বয়স আছিল ৭৮ বছৰ।

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:জাপানৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:মৃত্যুুদণ্ডপ্ৰাপ্ত মহিলা
হাৰমনিয়াকোচৰ ইলিয়াড

***হাৰমনিয়াকোচৰ ইলিয়াড*** হৈছে চতুৰ্দশ শতিকাৰ কনষ্টাণ্টিাইন হাৰমনিয়াকোচৰ দ্বাৰা ৰচিত *ইলিয়াড*ৰ এক বাইজেণ্টাইন ব্যাখ্যা। এই কবিতাটো এপাইৰাছৰ শাসকৰ নিৰ্দেশত লিখা হৈছিল, যিয়ে হাৰমনিয়াকোচক গ্ৰীক কথিত ভাষাত এই মহাকাব্যখনৰ এক নতুন সংস্কৰণ লিখিবলৈ অনুৰোধ কৰিছিল।

## পটভূমি আৰু পাঠ
কনষ্টাণ্টিাইন হাৰমনিয়াকোচ আছিল চতুৰ্দশ শতিকাৰ এজন বাইজেণ্টাইন পণ্ডিত আৰু কবি। তেওঁৰ বিষয়ে খুব কমেইহে জনা যায়, কেৱল ইয়াৰ বাহিৰে যে তেওঁ বাইজেণ্টাইন সাম্ৰাজ্যৰ উত্তৰাধিকাৰী ৰাজ্য এপাইৰাছৰ ৰাজধানী আৰ্টাৰ ৰাজকীয় বৃত্তত বাস কৰিছিল। প্ৰায় ১৩৩০ খ্ৰীষ্টাব্দত শাসক দ্বিতীয় জন অৰচিনী (১৩২৩–১৩৩৫) আৰু তেওঁৰ পত্নী আন্না পালাইঅ’ল’জিনাৰ নিৰ্দেশত তেওঁ হোমাৰৰ মহাকাব্য *ইলিয়াড*ৰ ব্যাখ্যা ৰচনা কৰে। কবিতাটোত ৮,৭৯৯টা অন্ত্যমিল নোহোৱা আঠ অক্ষৰীয়া ট্ৰ’কেইক ছন্দৰ শাৰী আছে আৰু ইয়াক ২৪টা ৰেপচোডী আৰু ১৪২টা অধ্যায়ত বিভক্ত কৰা হৈছে।

## বিষয়বস্তু আৰু শৈলী
*হাৰমনিয়াকোচৰ ইলিয়াড* মূলতঃ ১২ শতিকাৰ দুটা কৃতিৰ ওপৰত আধাৰিত আছিল: কনষ্টাণ্টিাইন মানাচেচৰ *ক্ৰনিকে চিনপচিচ* আৰু জন জেজেচৰ *এলিগৰীজ অৱ দা ইলিয়াড*। তেওঁৰ উদ্দেশ্য আছিল হোমাৰৰ ৰচনাৱলীক তেওঁৰ সমসাময়িকসকলৰ বাবে সহজবোধ্য কৰি তোলা। সেয়েহে কিছুমান অংশ হুবহু নকল কৰাৰ বিপৰীতে অন্য কিছুমান অংশ যথেষ্ট পৰিৱৰ্তন কৰা হৈছে যাতে অলিম্পিয়ান দেৱতাসকলৰ "পৌত্তলিক" উল্লেখবোৰ আঁতৰাই মধ্যযুগীয় গ্ৰীক জগতৰ চিনাকি পৰিস্থিতিবোৰ প্ৰতিফলিত কৰিব পৰা যায়। কাহিনীভাগৰ ক্ষেত্ৰত হাৰমনিয়াকোচে যুদ্ধৰ লগতে ইয়াৰ আগৰ আৰু পিছৰ ঘটনাসমূহৰো বিৱৰণ দিছে। অৱশ্যে তেওঁ ইলিয়াডৰ ঘটনাসমূহৰ পৰিৱৰ্তন ঘটায় আৰু ট্ৰজান চক্ৰৰ বাবে অচিনাকি চৰিত্ৰসমূহৰ অন্তৰ্ভুক্ত কৰে; উদাহৰণস্বৰূপে তেওঁ একিলিচক হাংগেৰীয় আৰু বুলগেৰীয় সৈন্যৰ এক ৰেজিমেণ্ট প্ৰদান কৰে।

কবিতাটো কথিত ভাষাত লিখা হৈছে য’ত পাণ্ডিত্যপূৰ্ণ আৰু জনপ্ৰিয় বাগধাৰাৰ মিশ্ৰণ দেখা যায়। তদুপৰি, এয়া যুক্তি দিয়া হৈছে যে হাৰমনিয়াকোচৰ এই কৰ্ম আছিল বাইজেণ্টাইন পাণ্ডিত্যৰ এক উদাহৰণ আৰু ইয়াৰ ওপৰত সেই যুগৰ অন্যান্য ৰচনা যেনে *কাল্লিমাচোচ আৰু ক্ৰাইচোহো* উপন্যাসৰ তুলনাত পশ্চিমীয়া ৰাজকীয় আখ্যানৰ (ৰোমাঞ্চ) প্ৰভাৱ যথেষ্ট কম আছিল। এই কৃতিখন ১৮৯০ চনত এমিল লেগ্ৰেণ্ডৰ দ্বাৰা প্ৰকাশিত হৈছিল।

## তথ্যসূত্ৰ

## বাহ্যিক সংযোগ
*La Guerre De Troie, par Constantinos Hermoniakos Emile Legrand. কবিতাটোৰ মূল সংস্কৰণ আৰু ফৰাচী ভাষাত ইয়াৰ পাতনি।

শ্ৰেণী:মহাকাব্য
ৰশ্মিৰথী

**ৰশ্মিৰথী** (Rashmirathi) (অৰ্থাৎ 'পোহৰৰ ৰথৰ আৰোহী'; 'ৰশ্মি' মানে পোহৰৰ ৰশ্মি আৰু 'ৰথী' মানে ৰথ চলোৱা জন) হৈছে ১৯৫২ চনত কবি ৰামধাৰী সিং দিনকৰৰ দ্বাৰা ৰচিত এটা হিন্দী মহাকাব্যিক কবিতা। এই কবিতাটোত হিন্দু মহাকাব্য *[[মহাভাৰত]]*ৰ অন্যতম কেন্দ্ৰীয় চৰিত্ৰ কৰ্ণৰ কাহিনী বৰ্ণনা কৰা হৈছে।

## কবিতাটোৰ বিষয়ে
কৰ্ণ আছিল কুন্তীৰ প্ৰথম সন্তান। বিবাহৰ পূৰ্বে জন্ম হোৱা বাবে কুন্তীয়ে জন্মৰ পিছতেই তেওঁক ত্যাগ কৰিছিল। সূৰ্য দেৱতাৰ বৰদানত কৰ্ণৰ জন্ম হৈছিল। তেওঁ এহাল সূত (সাৰথি) দম্পতীৰ ঘৰত ডাঙৰ-দীঘল হৈছিল আৰু নিজৰ তথাকথিত নিম্ন স্থিতিৰ পৰা ওপৰলৈ উঠিবলৈ আজীৱন সংগ্ৰাম কৰিছিল। শেষত তেওঁ এজন বিখ্যাত যোদ্ধা আৰু *[[মহাভাৰত]]*ৰ এটা মুখ্য চৰিত্ৰ হৈ পৰে।

কুৰুক্ষেত্ৰৰ যুদ্ধত কৰ্ণই দুৰ্যোধনৰ পক্ষত যুঁজ দিছিল, যিয়ে কৰ্ণৰ সামৰ্থ্যক স্বীকৃতি দি তেওঁক এজন ৰজা পাতিছিল আৰু এজন অন্তৰংগ বন্ধু হিচাপে গ্ৰহণ কৰিছিল। কৌৰৱ পক্ষত কৰ্ণৰ উপস্থিতিয়ে পাণ্ডৱসকলৰ মাজত যথেষ্ট চিন্তাৰ সৃষ্টি কৰিছিল, কাৰণ যুদ্ধত তেওঁ প্ৰায় অপৰাজেয় বুলি পৰিচিত আছিল।

যুদ্ধৰ প্ৰাকক্ষণত কুন্তীয়ে কৰ্ণৰ ওচৰলৈ গৈ পাণ্ডৱ পক্ষত যোগ দিবলৈ অনুৰোধ কৰে আৰু প্ৰকাশ কৰে যে তেওঁ কুন্তীৰ প্ৰথম সন্তান আৰু সেই হিচাপে পাণ্ডৱসকলৰ জ্যেষ্ঠ ভাতৃ। ৰামধাৰী সিং দিনকৰৰ *ৰশ্মিৰথী*ৰ মতে, কৰ্ণই উত্তৰ দিছিল যে যদিও তেওঁ কৌৰৱৰ পৰাজয়ৰ কথা আগতীয়াকৈ অনুভৱ কৰিছে, তথাপিও দুৰ্যোধনৰ প্ৰতি থকা আনুগত্যই তেওঁক কৌৰৱৰ পক্ষ হৈ যুঁজিবলৈ বাধ্য কৰিছে। তেওঁ যুদ্ধখনক শেষ পৰ্যায়ত বিফল বুলি বৰ্ণনা কৰিছিল, তথাপিও ইয়াক নিজৰ ভাগ্য বুলি মানি লৈছিল।

## অভিযোজন
অনুৰাগ কাশ্যপৰ দ্বাৰা পৰিচালিত হিন্দী বোলছবি *গুলাল*ত (২০০৯) দিনকৰৰ কবিতা *"য়ে দেখ গগন মুঝ মে লয় হ্যায়"* (*ৰশ্মিৰথী*ৰ তৃতীয় অধ্যায়ৰ *কৃষ্ণ কি চেতাৱনী*ৰ অংশ) পীয়ুষ মিশ্ৰই পৰিৱেশন কৰিছে।

বাৰাণসীৰ ৰূপৱাণীৰ বেনাৰত ড° শকুন্তলা শুক্লা আৰু ব্যোমেশ শুক্লাই *ৰশ্মিৰথী*ৰ এক মঞ্চ নাট্যৰূপ পৰিচালনা কৰিছে। এই নাটকখন কুন্তীৰ দৃষ্টিকোণৰ পৰা উপস্থাপন কৰা হৈছে আৰু জানিব পৰা মতে ইয়াৰ ৪৭টা প্ৰদৰ্শনী অনুষ্ঠিত হৈছে।

ভাৰতৰ প্ৰধানমন্ত্ৰী নৰেন্দ্ৰ মোদীয়ে মৰিচাছৰ সাংস্কৃতিক কৰ্মী লীলা গুজাধৰ স্বৰূপৰ দ্বাৰা কৰা *ৰশ্মিৰথী*ৰ ইংৰাজী অনুবাদৰ প্ৰশংসা কৰি ইয়াক *"এজন দেৱতাৰ আশীৰ্বাদপ্ৰাপ্ত কিন্তু ভাগ্যৰ দ্বাৰা প্ৰত্যাখ্যান কৰা মানুহৰ কাহিনী"* বুলি অভিহিত কৰিছে। তেওঁ *ৰশ্মিৰথী*ক দিনকৰৰ শ্ৰেষ্ঠ কৃতি বুলি অভিহিত কৰিছে আৰু স্বৰূপৰ অনুবাদক শ্ৰদ্ধাৰ শ্ৰম বুলি শলাগ লৈছে, যিয়ে অ-হিন্দী পাঠকসকলক দিনকৰৰ কবিতা উপভোগ কৰাৰ সুযোগ দিব।

## অনুবাদ
* 

## তথ্যসূত্ৰ

## বাহ্যিক সংযোগ
***[http://www.kavitakosh.org/kk/index.php?title=%E0%A4%B0%E0%A4%BE%E0%A4%AE%E0%A4%A7%E0%A4%BE%E0%A4%B0%E0%A5%80_%E0%A4%B8%E0%A4%BF%E0%A4%82%E0%A4%B9_%22%E0%A4%A6%E0%A4%BF%E0%A4%A8%E0%A4%95%E0%A4%B0%22 কবিতা কোষত ৰশ্মিৰথী]**
*হিন্দী ভাষাত ৰশ্মিৰথীৰ কিছু অংশ পঢ়ক

শ্ৰেণী:মহাকাব্য
শ্ৰেণী:হিন্দী কাব্যগ্ৰন্থ
শ্ৰেণী:কবিতা
মায়াংক চক্ৰৱৰ্তী

**মায়াংক চক্ৰৱৰ্তী** (জন্ম: ২৮ জুলাই, ২০০৯) অসমৰ গুৱাহাটীৰ এজন ভাৰতীয় দবা গ্ৰেণ্ডমাষ্টাৰ। ২০২৬ চনৰ মাৰ্চ মাহত তেওঁ অসম তথা উত্তৰ-পূৰ্ব ভাৰতৰ প্ৰথম দবা গ্ৰেণ্ডমাষ্টাৰ আৰু ভাৰতৰ ৯৪তম গ্ৰেণ্ডমাষ্টাৰ হিচাপে স্বীকৃতি লাভ কৰে।
ইয়াৰ আগতে তেওঁ ২০২৩ চনত আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় মাষ্টাৰ (IM) উপাধি লাভ কৰিছিল আৰু ভাৰতীয় দবাত তেওঁৰ উত্থানৰ সময়ছোৱাত কেইবাটাও জাতীয় কিশোৰ চেম্পিয়নশ্বিপ জয় কৰিছিল।

**প্ৰাৰম্ভিক জীৱন**

মায়াংক চক্ৰৱৰ্তীৰ জন্ম অসমৰ গুৱাহাটীত। সৰু বয়সতেই তেওঁ দবা খেলিবলৈ আৰম্ভ কৰে আৰু ২০১৯ চনত জাতীয় অনূৰ্ধ–১১ দবা চেম্পিয়নশ্বিপ জয় কৰাৰ পাছত তেওঁ বিশেষভাৱে সকলোৰে দৃষ্টি আকৰ্ষণ কৰে।

কিশোৰ খেলুৱৈ হিচাপে তেওঁ বহু জাতীয় আৰু আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় কিশোৰ প্ৰতিযোগিতাত চূড়ান্ত বিজয়ী হয় বা পদক লাভ কৰে আৰু উত্তৰ-পূৰ্ব ভাৰতৰ অন্যতম শক্তিশালী দবা খেলুৱৈ হিচাপে পৰিচিত হয়। 

**দবা জীৱন**

কিশোৰ চেম্পিয়নশ্বিপ
জাতীয় অনূৰ্ধ–১১ মুকলি দবা চেম্পিয়নশ্বিপ জয় কৰাৰ পাছত চক্ৰৱৰ্তীয়ে জাতীয় পৰ্যায়ত বিশেষ স্বীকৃতি লাভ কৰে। তেওঁ এছিয়ান যুৱ দবা চেম্পিয়নশ্বিপ আৰু পশ্চিম এছিয়ান যুৱ দবা চেম্পিয়নশ্বিপতো পদক লাভ কৰে।

পিছলৈ ২০২৩ চনত তেওঁ জাতীয় অনূৰ্ধ–১৭ দবা চেম্পিয়নশ্বিপ জয় কৰে আৰু প্ৰতিযোগিতাখনত তেওঁ অপৰাজিত হৈ ৰয়। 

**আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় মাষ্টাৰ :**

২০২৩ চনত চক্ৰৱৰ্তীয়ে ২৪০০ এল’ ৰেটিং অতিক্ৰম কৰি আৰু বিভিন্ন আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় প্ৰতিযোগিতাত প্ৰয়োজনীয় নৰ্ম লাভ কৰি আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় মাষ্টাৰ (IM) উপাধি লাভ কৰে।

তেওঁৰ IM নৰ্মসমূহ লাভ কৰিছিল তলৰ প্ৰতিযোগিতাসমূহত—
*মহাৰাষ্ট্ৰ গ্ৰেণ্ডমাষ্টাৰ ওপেন
*ইস্যিক্কুল ওপেন (কিৰ্গিজস্তান)
*কাটাৰ মাষ্টাৰছ ওপেন

**গ্ৰেণ্ডমাষ্টাৰ:**

২০২৬ চনৰ মাৰ্চ মাহত চক্ৰৱৰ্তীয়ে গ্ৰেণ্ডমাষ্টাৰ উপাধি লাভ কৰে আৰু ভাৰতৰ ৯৪তম গ্ৰেণ্ডমাষ্টাৰ হয়।
তেওঁ ছুইডেনত অনুষ্ঠিত “৮ম জিএম টুৰ্ণামেণ্ট – হোটেল ষ্টকহ'ম নৰ্থ” প্ৰতিযোগিতাত ৯খন খেলত ৭ পইণ্ট লাভ কৰি প্ৰথম স্থান অধিকাৰ কৰে আৰু প্ৰয়োজনীয় ২৫০০ এল’ ৰেটিং সীমা অতিক্ৰম কৰে। এই ফলাফলৰ ভিত্তিত তেওঁ গ্ৰেণ্ডমাষ্টাৰৰ শেষ নৰ্ম নিশ্চিত কৰে। 

এই সফলতাক উত্তৰ-পূৰ্ব ভাৰতৰ দবা ইতিহাসত এক ঐতিহাসিক মাইলৰ খুঁটি বুলি গণ্য কৰা হয়।

## গ্ৰেণ্ডমাষ্টাৰ নৰ্ম

**খেলৰ ধৰণ:**

চক্ৰৱৰ্তী তেওঁৰ গতিশীল আৰু কৌশলী খেলৰ ধৰণৰ বাবে পৰিচিত। তেওঁ প্ৰায়ে তলৰ উদ্বোধনী চালসমূহ ব্যৱহাৰ কৰে—

*চিচিলিয়ান ডিফেন্স
*ৰুই লোপেজ

## তথ্যসূত্ৰ

=বাহ্যিক সংযোগ=
*
বিক্ৰমাৰ্জুন বিজয়

**বিক্ৰমাৰ্জুন বিজয়** (কন্নড়: ವಿಕ್ರಮಾರ್ಜುನ ವಿಜಯ; ইংৰাজী: Vikramarjuna Vijaya) (অৰ্থাৎ 'পৰাক্ৰমী অৰ্জুনৰ বিজয়'), যাক **পম্প ভাৰত** বুলিও জনা যায়, হৈছে ১০ম শতিকাৰ জৈন কবি আদিকবি পম্পাৰ (৯০২–৯৭৫ খ্ৰীষ্টাব্দ) এক ধ্ৰুপদী কৃতি। ই কন্নড় ভাষাত ৰচিত মহান মহাকাব্য *[[মহাভাৰত]]*ৰ এক জৈন সংস্কৰণ। পম্পাই পাণ্ডৱ বংশৰ কেন্দ্ৰীয় চৰিত্ৰ অৰ্জুনক তেওঁৰ মহাকাব্যৰ নায়ক হিচাপে বাছি লৈছিল। এই গ্ৰন্থখন কেইবাটাও দিশত মূল *মহাভাৰত*তকৈ পৃথক, তাৰে এটা হ’ল কুৰুক্ষেত্ৰ যুদ্ধৰ পিছত যুধিষ্ঠিৰ আৰু দ্ৰৌপদীৰ পৰিৱৰ্তে ক্ৰমে অৰ্জুনক ৰজা আৰু সুভদ্ৰাক ৰাণী হিচাপে অভিষিক্ত কৰা।

ৰাষ্ট্ৰকূট সামন্ত তথা ভেমুলাৱাড়াৰ চালুক্য ৰজা দ্বিতীয় অৰিকেচৰীৰ ৰাজসভাৰ কবি হিচাপে তেওঁ তেওঁৰ মহাকাব্য 'বিক্ৰমাৰ্জুন বিজয়' (পম্প ভাৰত) আৰু 'আদিপুৰাণ'ৰ বাবে আটাইতকৈ বেছি পৰিচিত। এই দুয়োখন গ্ৰন্থই 'চম্পু' শৈলীত লিখা হৈছে, যি শৈলী তেওঁ নিজেই সৃষ্টি কৰিছিল আৰু যি কন্নড় ভাষাৰ ভৱিষ্যতৰ সকলো সাহিত্যিক কামৰ বাবে আৰ্হি হিচাপে কাম কৰিছিল। জৈন লেখক আদিকবি পম্পা, শ্ৰী পন্না আৰু ৰন্নাৰ কৰ্মৰাজিক একেলগে "কন্নড় সাহিত্যৰ তিনিটি ৰত্ন" বুলি কোৱা হয়। তেওঁলোকেই ১০ম শতিকাৰ ধ্ৰুপদী কন্নড় যুগ অৰ্থাৎ মধ্যযুগীয় কন্নড় সাহিত্যৰ সূচনা কৰিছিল।

## ইতিহাস
'বিক্ৰমাৰ্জুন বিজয়' হৈছে আদিকবি পম্পাৰ দশম শতিকাৰ এক কৃতি।

## বিষয়বস্তু
এই গ্ৰন্থখন ব্যাসৰ *মহাভাৰত*ৰ সংক্ষিপ্ত সংস্কৰণ নহয়, বৰঞ্চ কৰ্ণাটকৰ সাংস্কৃতিক প্ৰেক্ষাপট আৰু জৈন ধৰ্মৰ ধৰ্মীয় প্ৰেক্ষাপটত কৰা মূল কাহিনীৰ এক পুনৰ নিৰ্মাণ। ইয়াত কৃষ্ণক দিয়া তুলনামূলকভাৱে কম প্ৰাধান্য আৰু অলপ কুটিল ভূমিকা এক ডাঙৰ পৰিৱৰ্তন।

পম্পা চালুক্য ৰজা অৰিকেচৰীৰ ৰাজসভাৰ কবি আছিল। এই গ্ৰন্থখনে ঐতিহাসিক গুৰুত্ব লাভ কৰিছে কাৰণ কবিয়ে অৰ্জুন আৰু তেওঁৰ পৃষ্ঠপোষক ৰজা অৰিকেচৰীক একে বুলি দেখুৱাইছে। এই গ্ৰন্থখন বিষয়বস্তু আৰু ৰচনশৈলী দুয়োটা দিশতে কন্নড় সাহিত্যৰ পথ প্ৰদৰ্শক আছিল।

## টোকা

## উৎসসমূহ
* 

শ্ৰেণী:মহাভাৰত
শ্ৰেণী:কবিতা
শ্ৰেণী:জৈন ধৰ্ম
শ্ৰেণী:মহাকাব্য
ধৃতৰাষ্ট্ৰ (গ্ৰন্থ)

***ধৃতৰাষ্ট্ৰ*** (নেপালী: धृतराष्ट्र; ইংৰাজী: Dhritarashtra) হৈছে নেপালী কবি ঘনশ্যাম কাণ্ডেলৰ এখন উল্লেখযোগ্য কাব্যগ্ৰন্থ। এইখন ২০১৬ চনত ঐৰাৱতী প্ৰকাশনে প্ৰকাশ কৰিছিল। ই এক পদ্যত ৰচিত চুটি মহাকাব্য আৰু ইয়াত হস্তিনাপুৰৰ অন্ধ ৰজা ধৃতৰাষ্ট্ৰৰ চকুৰে মহাভাৰতৰ কাহিনী পুনৰ বৰ্ণনা কৰা হৈছে। এই গ্ৰন্থখনে ২০৭৩ বিক্ৰম সম্বটত প্ৰদান কৰা নেপালৰ মৰ্যাদাপূৰ্ণ সাহিত্যিক সন্মান মদন পুৰস্কাৰ লাভ কৰিছিল।

এইখন এখন মহাকাব্যিক কবিতা আৰু লেখকৰ ষষ্ঠখন প্ৰকাশিত গ্ৰন্থ। মহাভাৰতৰ কাহিনীক নতুন দৃষ্টিভংগীৰে উপস্থাপন কৰাৰ বাবে এই গ্ৰন্থখন বিশেষভাৱে জনাজাত। ইয়াত ধৃতৰাষ্ট্ৰৰ অন্তৰ্মুখী চিন্তা, নৈতিক দ্বন্দ্ব আৰু যুদ্ধৰ ফলত উদ্ভৱ হোৱা মানসিক অৱস্থাসমূহ কবিতাৰ ৰূপত প্ৰকাশ কৰা হৈছে। এইদৰে কাণ্ডেলে প্ৰাচীন মহাকাব্যখনক আধুনিক সাহিত্যিক ব্যাখ্যাৰে পুনৰ কল্পনা কৰিছে।

## সাৰাংশ
ধৃতৰাষ্ট্ৰৰ বৰ্ণনা অন্ধ ৰজা ধৃতৰাষ্ট্ৰৰ দৃষ্টিকোণৰ পৰা কৰা হৈছে আৰু ইয়াত তেওঁ কুৰুক্ষেত্ৰ যুদ্ধৰ চৰিত্ৰসমূহক কেনেদৰে লয় তাৰ ওপৰত গুৰুত্ব দিয়া হৈছে। মূল মহাভাৰতত কৃষ্ণক এজন আকৰ্ষণীয় নেতা হিচাপে চিত্ৰিত কৰা হৈছে যিয়ে সত্য আৰু ন্যায়ৰ বাবে যুঁজ দিয়ে। কিন্তু কাণ্ডেলৰ পদ্যত কৃষ্ণক এজন ধূৰ্ত ষড়যন্ত্ৰকাৰী হিচাপে দেখা যায় যিয়ে আনক কুৰুক্ষেত্ৰৰ দৰে নৃশংস যুদ্ধৰ বাবে প্ৰলোভিত কৰে আৰু দুৰ্যোধন তথা দ্ৰোণাচাৰ্যৰ মৃত্যুৰ সৈতে জড়িত কৌশলসমূহৰ কথাও উত্থাপন কৰে।

## সঁহাৰি
গ্ৰন্থখনে ২০৭৩ বি. এছ. (২০১৬) বৰ্ষৰ সন্মানীয় মদন পুৰস্কাৰ লাভ কৰিছিল। সমালোচকসকলৰ মতে এই কাব্যগ্ৰন্থই মহাভাৰতৰ ঘটনাসমূহক এক নতুন দৃষ্টিকোণৰ পৰা চাবলৈ সহায় কৰে আৰু নৈতিকতা, ক্ষমতা আৰু ভাগ্যৰ জটিল সম্পৰ্কসমূহক সাহিত্যিকভাৱে বিশ্লেষণ কৰে।

## আৰু  চাওক
* গৌৰী
* মুনা মদন
* *[[নয়া ঈশ্বৰ কো ঘোষণা]]*
* তৰুণ তপসী

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:মহাভাৰত
শ্ৰেণী:মহাকাব্য
গৌৰী (মহাকাব্য)

***গৌৰী*** (নেপালী: गौरी) হৈছে নেপালী "ৰাষ্ট্ৰকবি" মাধৱ প্ৰসাদ ঘিমীৰেৰ দ্বাৰা ৰচিত এখন শোকাকুল মহাকাব্য (শোককাব্য)। ইয়াৰ প্ৰথম সংস্কৰণ ২০১৫ বিক্ৰম সম্বটত (১৯৫৯-৬০ খ্ৰীষ্টাব্দ) প্ৰকাশ পাইছিল। কবিয়ে তেওঁৰ প্ৰথম পত্নী গৌৰীৰ অকাল মৃত্যুৰ পিছত তেওঁৰ স্মৃতিস্বৰূপে এই কাব্যখন ৰচনা কৰিছিল। ইয়াক কবিগৰাকীৰ অন্যতম শ্ৰেষ্ঠ কৃতি হিচাপে গণ্য কৰা হয়; লগতে ই তেওঁৰ আটাইতকৈ জনপ্ৰিয় ৰচনা। ঘিমীৰেয়ে তেওঁৰ নিজৰ সৃষ্টিসমূহৰ ভিতৰত *গৌৰী*ক তেওঁৰ অন্যতম প্ৰিয় বুলি উল্লেখ কৰিছে। এই কাব্যখনত ব্যক্তিগত শোক, প্ৰেম, স্মৃতি আৰু জীৱনৰ অনিত্যতাৰ গভীৰ অনুভূতি সুন্দৰ কাব্যভাষাত প্ৰকাশ পাইছে, যিয়ে পাঠকক আৱেগিকভাৱে স্পৰ্শ কৰে।

## অনুপ্ৰেৰণা
মাধৱ প্ৰসাদ ঘিমীৰে ১৯৯০ বিক্ৰম সম্বটত মাত্ৰ পোন্ধৰ বছৰ বয়সতে দহ বছৰীয়া গৌৰী পোখৰেলৰ সৈতে বিবাহপাশত আৱদ্ধ হৈছিল। বিবাহৰ এঘাৰ বছৰৰ পিছত গৌৰীৰ মৃত্যু হয়। তেওঁলোকৰ দুটা সন্তান আছিল। এই অকাল বিয়োগে কবিৰ মনত গভীৰ শোকৰ সঞ্চাৰ কৰে আৰু সেই আৱেগিক আঘাতেই *গৌৰী* কাব্যখন ৰচনাৰ মুখ্য অনুপ্ৰেৰণা হিচাপে কাম কৰে। কাব্যখনত কবিয়ে ব্যক্তিগত বেদনা আৰু স্মৃতিক কাব্যিক ৰূপত প্ৰকাশ কৰিছে।

## বিকাশ
*মাধৱ ঘিমীৰেকা বিশিষ্ট খণ্ডকাব্য* নামৰ গ্ৰন্থত ভানুভক্ত পোখৰেলে মত প্ৰকাশ কৰিছে যে এই মহাকাব্যখনৰ বেছিভাগ অংশ ২০০৫ বিক্ৰম সম্বটৰ ভিতৰত সম্পূৰ্ণ হৈছিল। কাব্যখন ধাপে ধাপে লিখা হৈছিল আৰু ইয়াত কবিৰ ব্যক্তিগত অভিজ্ঞতা আৰু অনুভৱসমূহ ক্ৰমে গঢ় লৈ উঠিছে। ইয়াৰ ভাষা সহজ কিন্তু গভীৰ অৰ্থবহ, যিয়ে পাঠকৰ মনত স্থায়ী প্ৰভাৱ পেলায়।

## অভিযোজন
এই মহাকাব্যখনৰ এটা মিউজিক এলবাম মুকলি কৰা হৈছিল য’ত ৰাম কৃষ্ণ ঢাকল, সুদেশ শৰ্মা, সঙ্গীতা প্ৰধান ৰাণা, ৰামভক্ত জজিজু, সপনা শ্ৰী আৰু কবিয়ে নিজেই কণ্ঠদান কৰিছিল। এলবামটো মিউজিক নেপাল কোম্পানীয়ে মুকলি কৰিছিল। এই সংগীত ৰূপান্তৰে কাব্যখনক অধিক জনপ্ৰিয় কৰি তোলে আৰু নতুন প্ৰজন্মৰ মাজত ইয়াৰ প্ৰসাৰ বৃদ্ধি কৰে।

## অনুবাদ
২০১৮ চনত *গৌৰী*ৰ এটা কোৰিয়ান অনুবাদ প্ৰকাশ পাইছিল। ইয়াৰ উপৰিও অন্যান্য ভাষালৈ অনুবাদ কৰাৰ প্ৰচেষ্টা চলি আছে, যাৰ ফলত এই কাব্যখন আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় পৰ্যায়তো পৰিচিতি লাভ কৰিছে।

## আৰু চাওক
* *[[মালতী মংগল]]*
* *[[মুনা মদন]]*
* ''পৃথ্বীৰাজ চৌহান''

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:কবিতা
শ্ৰেণী:মহাকাব্য
শ্ৰেণী:নেপালী সাহিত্য
শ্ৰেণী:নেপালী ভাষা
পৃথ্বীৰাজ চৌহান (মহাকাব্য)

***পৃথিৱীৰাজ চৌহান*** (নেপালী: पृथ्वीराज चौहान; ইংৰাজী: Prithiviraj Chauhan) হৈছে 'মহাকবি' লক্ষ্মী প্ৰসাদ দেৱকোটাৰ দ্বাৰা ৰচিত এখন নেপালী ভাষাৰ মহাকাব্য। এইখন ১৯৪৬ চনত লিখা হৈছিল আৰু ২০৪৯ বিক্ৰম সম্বটত (প্ৰায় ১৯৯২-১৯৯৩ খ্ৰীষ্টাব্দ) সাজ প্ৰকাশনে প্ৰকাশ কৰিছিল। ই পৃথ্বীৰাজ চৌহানৰ জীৱনৰ ওপৰত আধাৰিত। এইখন কবিগৰাকীয়ে ৰচনা কৰা ছয়খন মহাকাব্যৰ ভিতৰত অন্যতম। এই মহাকাব্যখন নেপালী লোকছন্দ 'ঝ্যাউৰে'ত লিখা হৈছে।

## পটভূমি
অনুমান কৰা হয় যে দেৱকোটাই ১৯৪৬ চনত ত্ৰি-চন্দ্ৰ কলেজত প্ৰবক্তা হিচাপে কৰ্মৰত অৱস্থাত এই মহাকাব্যখন লিখিছিল। তেওঁৰ মৃত্যুৰ পিছত প্ৰকাশনটোৱে নিজেই ইয়াৰ প্ৰকাশ কৰিছিল। ইয়াৰ পাণ্ডুলিপিটো বহু বছৰ ধৰি এটা ঠাইত সংৰক্ষিত হৈ আছিল। পাণ্ডুলিপিটোত যথেষ্ট কাট-কুট আছিল। প্ৰকাশন গোষ্ঠীটোৱে সহায়ৰ বাবে পাণ্ডুলিপি সম্পাদক শ্যাম দাস বৈষ্ণৱ আৰু দেৱকোটাৰ পুত্ৰ পদ্মা দেৱকোটাৰ সৈতে যোগাযোগ কৰিছিল। পাণ্ডুলিপিটোৰ ১৬টা সৰ্গৰ ভিতৰত ১৫তম সৰ্গটো নাছিল। সম্পাদকৰ মতে দেৱকোটাই ১৫তম সৰ্গটো লিখিবলৈ পৰিকল্পনা কৰিছিল যদিও লিখি উঠা নাছিল আৰু তেওঁ পাণ্ডুলিপিটো যেনে আছিল তেনেকৈয়ে নকল কৰিছিল। পাণ্ডুলিপিটো পৰৱৰ্তী সময়ত প্ৰকাশন গোষ্ঠীটোৱে ২১টা সৰ্গত পুনৰ সজাই তুলিছিল।

## সাৰাংশ
মহাকাব্যখনত ২১টা সৰ্গ আছে। ই চৌহান বংশৰ উত্তৰ ভাৰতৰ ৰজা পৃথ্বীৰাজ চৌহানৰ জীৱনৰ ওপৰত আধাৰিত, যিয়ে প্ৰায় ১১৭৮ চনৰ পৰা ১১৯২ খ্ৰীষ্টাব্দলৈকে শাসন কৰিছিল। মধ্যযুগীয় ভাৰতীয় সামন্তীয় সমাজখনক চিত্ৰিত কৰিবলৈ এই মহাকাব্যখন লিখা হৈছিল।

## সঁহাৰি
গ্ৰন্থখনে ২০৪৯ বি. এছ. (প্ৰায় ১৯৯২-১৯৯৩ খ্ৰীষ্টাব্দ) বৰ্ষৰ বাবে সন্মানীয় সাজ পুৰস্কাৰ লাভ কৰিছিল। এই পুৰস্কাৰটো প্ৰতি বছৰে প্ৰকাশনটোৱে নিজৰ অধীনত প্ৰকাশিত শ্ৰেষ্ঠ গ্ৰন্থখনক প্ৰদান কৰে।

## আৰু চাওক
* *[[মুনা মদন]]*
* ''চম্পা'' 
* ''শকুন্তলা''

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:কবিতা
শ্ৰেণী:মহাকাব্য
শ্ৰেণী:নেপালী সাহিত্য
শ্ৰেণী:নেপালী ভাষা
শকুন্তলা (মহাকাব্য)

**শকুন্তলা (মহাকাব্য)** (নেপালী: शाकुन्तल (महाकाव्य)) হৈছে ১৯৪৫ চনত লক্ষ্মী প্ৰসাদ দেৱকোটাৰ দ্বাৰা ৰচিত আৰু সাজ প্ৰকাশনৰ দ্বাৰা প্ৰকাশিত এটা নেপালী মহাকাব্যিক কবিতা। ইয়াক লক্ষ্মী প্ৰসাদ দেৱকোটা আৰু নেপালী সাহিত্যৰ অন্যতম শ্ৰেষ্ঠ কৃতি হিচাপে গণ্য কৰা হয়।

## পৰিচয়
এই মহাকাব্যখন প্ৰাচীন সংস্কৃত কবি কালিদাসৰ ধ্ৰুপদী নাটক *[[অভিজ্ঞানম শকুন্তলম]]*ৰ ওপৰত আধাৰিত আৰু ইয়াক নেপালী ভাষাৰ প্ৰথম মৌলিক মহাকাব্য বুলি গণ্য কৰা হয়। যদিও ই এক প্ৰাচীন কৰ্মৰ ওপৰত আধাৰিত, ভানুভক্তীয় ৰামায়ণৰ (যিটো বাল্মীকি ৰামায়ণৰ অনুবাদ আছিল) তুলনাত এই কাব্যখনত যথেষ্ট মৌলিকতা আছে। ১৯৪৫ চনত ই প্ৰকাশ পাইছিল। দেৱকোটাই সমগ্ৰ মহাকাব্যখন সম্পূৰ্ণ কৰিবলৈ মাত্ৰ তিনি মাহ সময় লৈছিল।

## অনুবাদ
লক্ষ্মী প্ৰসাদ দেৱকোটাই নিজেই এই মহাকাব্যখন ইংৰাজীলৈ অনুবাদ কৰিছিল। তেওঁৰ মৃত্যুৰ পিছত ১৯৯১ চনত এই অনুবাদটো প্ৰকাশ পাইছিল।

## অভিযোজন
*[[শকুন্তলা]]*ক নাটক হিচাপে অভিযোজন কৰা হৈছে আৰু আৰোহ গুৰুকুলৰ পৰিচালক সুনীল পোখৰেলৰ নিৰ্দেশনাত বিদ্যা শংকৰ স্কুলৰ ছাত্ৰ-ছাত্ৰীসকলে ইয়াক মঞ্চস্থ কৰিছে।

## লেখক পৰিচয়

**লক্ষ্মী প্ৰসাদ দেৱকোটা** () হ'ল এজন নেপালী কবি, নাট্যকাৰ, ঔপন্যাসিক আৰু ৰাজনীতিবিদ। ***মহাকবি‍*** উপাধিৰে তেওঁ নেপালী সাহিত্যত সন্মানিত; তেওঁ *সোণালী হৃদয়ৰ কবি* হিচাপেও পৰিচিত। তেওঁক নেপালৰ অন্যতম বিখ্যাত সাহিত্যিক হিচাপে গণ্য কৰা হয়। তেওঁৰ জনপ্ৰিয় ৰচনাসমূহৰ ভিতৰত আছে *সুলোচনা*, *কুঞ্জিনী*, *ভিখাৰী* আৰু *[[শকুন্তলা (মহাকাব্য)|শকুন্তলা]]*ৰ লগতে সৰ্বাধিক বিক্ৰী হোৱা *মুনা মদন। *৷

## তথ্যসূত্ৰ

## গ্ৰন্থপঞ্জী
* “Shakuntala.” A Survey of Nepali Literature in English. (M. Phil. Course Packet. Unit 1: Poetry). Kathmandu: IACER, 2006. 45-57.

শ্ৰেণী:কবিতা
শ্ৰেণী:মহাকাব্য
শ্ৰেণী:নেপালী সাহিত্য
শ্ৰেণী:নেপালী ভাষা
এলিসা ডিয়াজ

**এলিসা ইলেইন ডিয়াজ** (জন্ম: ৭ ছেপ্টেম্বৰ ১৯৮৫) এগৰাকী আমেৰিকান অভিনেত্ৰী। তেওঁ টেলিভিছনৰ বিভিন্ন চৰিত্ৰৰ বাবে পৰিচিত, যেনে চিবিএছৰ ডে-টাইম ছোপ অপাৰেটৰ *এজ দ্য ৱৰ্ল্ড টাৰ্ণছ*-ত চেলিয়া অৰ্টেগা, এবিচি ফেমিলি চেনেলৰ ধাৰাবাহিক *দ্য নাইন লাইভছ অফ ক্ল’ই কিং*-ত জেচমিন, লাইফটাইমৰ *আৰ্মী ৱাইভছ*-ত গ্ল’ৰিয়া ক্ৰুজ, শ্ব’টাইমৰ *ৰে ডনোভান*-ত টেৰেছা, চিবিএছৰ ধাৰাবাহিক *জু*-ত ডৰিয়েলা মাৰ্জান আৰু এবিচিৰ ধাৰাবাহিক *দ্য ৰুকী*-ত ডিটেকটিভ এঞ্জেলা লোপেজ।

## প্ৰাৰম্ভিক জীৱন আৰু শিক্ষা
১৯৮৫ চনৰ ৭ ছেপ্টেম্বৰত কেলিফৰ্ণিয়াৰ লছ এঞ্জেলছৰ নৰ্থৰিজত ডিয়াজৰ জন্ম হৈছিল। তেওঁ কলম্বিয়ান আৰু মেক্সিকান মূলৰ। সপ্তম শ্ৰেণীত পঢ়ি থকা অৱস্থাত তেওঁ নিজৰ বিদ্যালয়ৰ নিৰ্মাণ *হাকলবেৰী ফিন*-ত অভিনয়ৰ বাবে চুক্তিবদ্ধ হৈ অভিনয় জীৱনৰ আৰম্ভণি কৰিছিল।

## কৰ্মজীৱন
ডিয়াজ কেইবাখনো ধাৰাবাহিকত তেওঁৰ সঘনাই দেখা দিয়া চৰিত্ৰসমূহৰ বাবে পৰিচিত, যাৰ ভিতৰত আছে *আৰ্মী ৱাইভছ*, *ৰে ডনোভান* আৰু ছোপ অপাৰেটৰ ধাৰাবাহিক *এজ দ্য ৱৰ্ল্ড টাৰ্ণছ*। তেওঁ *ৰেড ডন*-ৰ ৰিমেক সংস্কৰণত অভিনয় কৰি চলচ্চিত্ৰ জগতত খোপনি পুতিবলৈ সক্ষম হয়। ইয়াৰ উপৰি তেওঁ *সাউথলেণ্ড*, *চিএছআই: এনৱাই* আৰু *লাই টু মি*-ৰ দৰে টেলিভিছন শ্ব’ত অতিথি শিল্পী হিচাপে অভিনয় কৰিছে। তেওঁ *হাউ দ্য গাৰ্চিয়া গাৰ্লছ স্পেণ্ট দেয়াৰ ছামাৰ* চলচ্চিত্ৰত অভিনয় কৰাৰ লগতে *বেন ১০: এলিয়েন স্বৰ্ম* আৰু *দ্য জেনচেন প্ৰজেক্ট*-ৰ দৰে টেলিভিছন ছবিত অভিনয় কৰিছে।

২০১১ চনত এবিচি ফেমিলিৰ ধাৰাবাহিক *দ্য নাইন লাইভছ অফ ক্ল’ই কিং*-ত জেচমিন নামৰ মুখ্য চৰিত্ৰত অভিনয়ৰ বাবে তেওঁ নিৰ্বাচিত হয়। ২০১২ চনত তেওঁ *আৰ্মী ৱাইভছ*-ত গ্ল’ৰিয়া ক্ৰুজৰ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰাৰ সুযোগ পায়। ২০১৩ চনৰ মাৰ্চ মাহৰপৰা আৰম্ভ হোৱা সপ্তম ছিজনৰপৰা তেওঁক ধাৰাবাহিকখনৰ নিয়মীয়া শিল্পী হিচাপে অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হয়। ইয়াৰ উপৰি তেওঁ *দ্য ভেম্পায়াৰ ডায়েৰীজ*-তো অভিনয় কৰিছে। ২০১৬ চনৰ মাৰ্চ মাহত ডিয়াজে চিবিএছৰ ড্ৰামা ধাৰাবাহিক *জু*-ৰ দ্বিতীয় ছিজনৰ বাবে ডৰিয়েলা নামৰ এটা চৰিত্ৰত অভিনয়ৰ সুযোগ পায়। ২০১৮ চনত তেওঁ নেটফ্লিক্স ধাৰাবাহিক *নাৰ্কোছ: মেক্সিকো*-ত ডিইএ এজেণ্ট কিকি কামাৰেনাৰ পত্নী মিকা কামাৰেনাৰ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছিল। বৰ্তমান তেওঁ এবিচিৰ ড্ৰামা ধাৰাবাহিক *দ্য ৰুকী*-ত এলএপিডি প্ৰশিক্ষণ বিষয়া/ডিটেকটিভ এঞ্জেলা লোপেজ হিচাপে মুখ্য চৰিত্ৰত অভিনয় কৰি আছে।

## ব্যক্তিগত জীৱন
ডিয়াজ গায়ক তথা গীতিকাৰ গুস্তাভো গেলিণ্ডোৰ সৈতে বাগদানত আবদ্ধ। ২০২০ চনৰ ২৮ ডিচেম্বৰত ডিয়াজে নিজৰ ইনষ্টাগ্ৰামযোগে ঘোষণা কৰিছিল যে তেওঁলোকৰ প্ৰথম সন্তান ভূমিষ্ঠ হৈছে। তেওঁৰ গৰ্ভধাৰণৰ কথাটো *দ্য ৰুকী* ধাৰাবাহিকখনৰ তেওঁৰ চৰিত্ৰ এঞ্জেলা লোপেজৰ কাহিনীভাগতো অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হৈছিল।

## তথ্যসূত্ৰ
 

## বাহ্যিক সংযোগ

* 
* 

শ্ৰেণী:আমেৰিকান অভিনয় শিল্পী
বীণা-বাসৱদত্তা

***বীণা-বাসৱদত্তা*** (Vīṇā-Vāsavadattā) হ’ল শূদ্ৰকৰ (আনুমানিক ৩য় শতিকা) দ্বাৰা ৰচিত এখন ভাৰতীয় সংস্কৃত ভাষাৰ নাটক। নাটকখনৰ প্ৰথম আঠটা অংক বৰ্তমান পোৱা যায়; ইয়াৰ অন্তিম অংশটো বৰ্তমান বিলুপ্ত।

নাটকখনৰ শীৰ্ষকটো ইয়াৰ নায়িকা বাসৱদত্তা আৰু বাদ্যযন্ত্ৰ বীণাৰ সৈতে জড়িত। নাটকখনত বাসৱদত্তাৰ পিতৃ অৱন্তীৰ ৰজা প্ৰদ্যোতে নিজৰ জীয়ৰীৰ বাবে এজন উপযুক্ত স্বামীৰ সন্ধান কৰে। এটা সপোনৰ ব্যাখ্যাৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি প্ৰদ্যোত আৰু তেওঁৰ মন্ত্ৰীসকলে স্থিৰ কৰে যে বৎসৰ ৰজা উদয়ন এজন উপযুক্ত পাত্ৰ, কিন্তু তেওঁ ৰাজকুমাৰীক বিয়া কৰোৱাৰ প্ৰস্তাৱটো স্বইচ্ছাই গ্ৰহণ কৰিবলৈ অতিশয় অহংকাৰী। তেওঁৰ অহংকাৰ ভাঙিবলৈ প্ৰদ্যোতে উদয়নক ধৰি আনি অৱন্তীৰ ৰাজধানী উজ্জয়িনীত বন্দী কৰি থোৱাৰ ব্যৱস্থা কৰে। তাত উদয়ন বাসৱদত্তাৰ প্ৰেমত পৰে আৰু তেওঁক বীণাৰ শিক্ষা দিয়াৰ চেলুৰে লগ কৰে। নিজৰ সহায়কসকলৰ সহায়ত উদয়নে ৰাজকুমাৰীৰ সৈতে পলায়ন কৰাৰ পৰিকল্পনা কৰে। কাহিনীটোৰ বাকী থকা অংশটো বৰ্তমানৰ অংকসমূহত পোৱা নাযায় যদিও তাত সম্ভৱতঃ উদয়নৰ পলায়ন আৰু পৰৱৰ্তী ঘটনাসমূহ বৰ্ণনা কৰা হৈছিল।

## পটভূমি
নাটকখনৰ প্ৰথম আঠটা অংক কেৰালাত সংৰক্ষিত পাণ্ডুলিপিৰ পৰা উদ্ধাৰ কৰা হৈছে। নাটকখনৰ অন্তিম অংশ, য’ত এটা বা দুটা অংক আছিল, সেয়া বৰ্তমান হেৰাই গৈছে।

নাটকখনৰ শীৰ্ষকটোৱে এনে এটা দৃশ্যক বুজায় য’ত নায়িকা বাসৱদত্তাই নায়ক উদয়নৰ পৰা বীণাৰ শিক্ষা গ্ৰহণ কৰে। *বীণা-বাসৱদত্তা* হ’ল পূৰ্বে মঞ্চস্থ হোৱা এটা কাহিনীৰ ওপৰত আধাৰিত এখন নতুন নাটক, যিটো ভাসৰ *প্ৰতিজ্ঞায়ৌগন্ধৰায়ণ*ৰ সৈতে একে; নায়িকাগৰাকী ভাসৰ *স্বপ্নবাসৱদত্তম*তো (*প্ৰতিজ্ঞায়ৌগন্ধৰায়ণ*ৰ পৰৱৰ্তী খণ্ড) আবিৰ্ভাৱ হৈছে। একে কাহিনী হোৱা সত্ত্বেও নাটক দুখনৰ মাজত বহুত পাৰ্থক্য আছে: ভাসৰ নাটকখন এখন চুটি নাটক য’ত উদয়ন আৰু বাসৱদত্তাক মঞ্চত দেখা নাযায় আৰু বহুতো ঘটনা অভিনীত দৃশ্যৰ পৰিৱৰ্তে প্ৰতিবেদন হিচাপে উপস্থাপন কৰা হয়; আনহাতে, শূদ্ৰকৰ নাটকখন এখন পূৰ্ণাংগ নাটক।

*বৎসা-ৰাজা-চৰিত* সম্ভৱতঃ *বীণা-বাসৱদত্তা*ৰ আন এটা নাম।

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:সংস্কৃত সাহিত্য
শ্ৰেণী:নাটক
শ্ৰেণী:মহাকাব্য
কুইণ্টা ব্ৰানছন

**কুইণ্টা ব্ৰানছন** (জন্ম: ২১ ডিচেম্বৰ ১৯৮৯) এগৰাকী আমেৰিকান অভিনেত্ৰী, কৌতুক অভিনেতা, লেখিকা আৰু প্ৰযোজক। তেওঁ এবিচি কমেডী ধাৰাবাহিক *এৰট এলিমেণ্টৰী* (২০২১–বৰ্তমান)-ৰ স্ৰষ্টা, কাৰ্যবাহী প্ৰযোজক আৰু সহ-লেখিকা। এই ধাৰাবাহিকখনত তেওঁ দ্বিতীয় শ্ৰেণীৰ শিক্ষয়িত্ৰী জেনিন টিগছৰ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছে। ২০১৪ চনত নিজৰ প্ৰযোজনাত নিৰ্মিত ইনষ্টাগ্ৰাম ধাৰাবাহিক *গাৰ্ল হু হেজ নেভাৰ বিন অন এ নাইচ ডেট*-ৰ জৰিয়তে ব্ৰানছনে বিশেষ পৰিচিতি লাভ কৰে। ইয়াৰ পিছত তেওঁ বাজফিড ভিডিঅ’ৰ বাবে ভিডিঅ’ প্ৰস্তুত আৰু অভিনয় কৰাৰ লগতে বাজফিড মচন পিকচাৰ্ছৰ সৈতে দুখন ষ্ট্ৰীমিং ধাৰাবাহিক বিকশিত কৰে।

৭৪সংখ্যক প্ৰাইমটাইম এমি বঁটাত তেওঁ কমেডী শাখাত একেলগে তিনিবাৰকৈ মনোনীত হোৱা প্ৰথমগৰাকী কৃষ্ণাংগ মহিলা হিচাপে পৰিগণিত হয়। তেওঁ কমেডী ধাৰাবাহিকৰ শ্ৰেষ্ঠ লিখনী (যিটোত তেওঁ জয়ী হয়), শ্ৰেষ্ঠ কমেডী ধাৰাবাহিক (কাৰ্যবাহী প্ৰযোজক হিচাপে) আৰু শ্ৰেষ্ঠ মুখ্য অভিনেত্ৰীৰ শ্ৰেণীত মনোনয়ন লাভ কৰিছিল। ৭৫সংখ্যক প্ৰাইমটাইম এমি বঁটাত তেওঁ বিগত ৪০ বছৰৰ ভিতৰত কমেডীৰ শ্ৰেষ্ঠ মুখ্য অভিনেত্ৰীৰ বঁটা লাভ কৰা প্ৰথমগৰাকী কৃষ্ণাংগ মহিলা হিচাপে পৰিগণিত হয়। ব্ৰানছনক তেওঁৰ ধাৰাবাহিক *এৰট এলিমেণ্টৰী*-ৰ বাবে ২০২২ চনৰ পিবডী বঁটাৰে সন্মানিত কৰা হয়। ইয়াৰ উপৰি তেওঁ ২০২২ চনৰ *টাইম* ১০০ গৰাকী আটাইতকৈ প্ৰভাৱশালী ব্যক্তিৰ তালিকাত স্থান লাভ কৰিছিল।

ব্ৰানছনে *আইজম্বী*, *চিংগল পেৰেণ্টছ* আৰু *মিৰাকল ৱৰ্কাৰ্ছ* ধাৰাবাহিকত অভিনয় কৰিছে; *লেজাৰ উল্ফ* আৰু *মেজিকেল গাৰ্ল ফ্ৰেণ্ডশ্বিপ স্কোয়াড*-ত কণ্ঠদান কৰিছে; আৰু এইচবিঅ’ স্কেচ কমেডী ধাৰাবাহিক *এ ব্লেক লেডী স্কেচ শ্ব’*-ৰ প্ৰথম ছিজনত অভিনয় কৰিছে।

## প্ৰাৰম্ভিক জীৱন আৰু শিক্ষা
ব্ৰানছনৰ জন্ম আৰু শৈশৱ পশ্চিম ফিলাডেলফিয়াত অতিবাহিত হৈছিল। তেওঁ কব্ছ ক্ৰিক অঞ্চলৰ হেৰিটি এলিমেণ্টৰী স্কুলত অধ্যয়ন কৰিছিল। তেওঁৰ নামৰ অৰ্থ স্পেনিছ ভাষাত "পঞ্চম", যিয়ে বুজায় যে তেওঁ পাঁচটা সন্তানৰ ভিতৰত আটাইতকৈ সৰু। তেওঁৰ মাতৃ নৰ্মা জিনে কিণ্ডাৰগাৰ্টেনত পঢ়ুৱাইছিল আৰু পিতৃ ৰিকে পাৰ্কিং লট পৰিচালনা কৰিছিল। তেওঁ এজন যিহোৱাৰ সাক্ষী হিচাপে ডাঙৰ-দীঘল হৈছিল যদিও ২১ বছৰ বয়সত ধৰ্ম ত্যাগ কৰে।

ফিলাডেলফিয়াৰ চাৰ্টাৰ হাইস্কুল ফৰ আৰ্কিটেকচাৰ এণ্ড ডিজাইনত পঢ়ি থকাৰ সময়ৰেপৰাই তেওঁ কৌতুকৰ প্ৰতি আসক্ত আছিল বুলি উল্লেখ কৰিছে, আৰু ইমপ্ৰুভ শ্ৰেণীত অংশ লৈ নিজৰ এই আগ্ৰহক আগবঢ়াই নিছিল। ব্ৰানছনে টেম্পল ইউনিভাৰ্ছিটীত অধ্যয়ন কৰিছিল আৰু দ্বিতীয় বৰ্ষত চিকাগোৰ ছেকেণ্ড চিটিত পাঠ গ্ৰহণ কৰিছিল। ইয়াৰ কিছুসময়ৰ পাছতে তেওঁ পঢ়া-শুনা আধাতে এৰি কৌতুক অভিনেতা হিচাপে কেৰিয়াৰ গঢ়িবলৈ লছ এঞ্জেলছলৈ গুচি আহে। তেওঁ ২০২৪ চনত টেম্পল ইউনিভাৰ্ছিটীৰপৰা চাৰুকলাৰ সন্মানীয় ডিগ্ৰী লাভ কৰে।

## ব্যক্তিগত জীৱন
ব্ৰানছন কেভিন জয় অনিকৰ সৈতে বিবাহপাশত আবদ্ধ হৈছিল। অনিক কেলিফৰ্ণিয়াৰ আইনীভাৱে স্বীকৃত গঞ্জিকা (cannabis) উদ্যোগৰ সৈতে জড়িত। তেওঁলোকে ছান ফাৰ্নাণ্ডো ভেলীত বাস কৰিছিল। ব্ৰানছনে ২০২০ চনত তেওঁৰ বাগদানৰ আঙঠিৰ এটা ফটো পোষ্ট কৰিছিল যদিও ২০২২ চনৰ এমি বঁটাৰ ভাষণত অনিকক স্বামী বুলি সম্বোধন নকৰালৈকে তেওঁলোকৰ বিবাহৰ কথা ৰাজহুৱাকৈ নিশ্চিত কৰা নাছিল। ২০২৫ চনৰ ২০ মাৰ্চত ব্ৰানছনে "অমিলিত পাৰ্থক্য"ৰ (irreconcilable differences) দোহাই দি বিবাহ বিচ্ছেদৰ বাবে আৱেদন কৰা বুলি ঘোষণা কৰে।

## তথ্যসূত্ৰ
 

## বাহ্যিক সংযোগ
* 
* 
* 

শ্ৰেণী:আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:অভিনেত্ৰী
শ্ৰেণী:কমেডিয়ান
শ্ৰেণী:লেখিকা
শ্ৰেণী:চলচ্চিত্ৰ প্ৰযোজক
এন আফ্ৰিকান নাইটছ এণ্টাৰটেইনমেণ্ট

***এন আফ্ৰিকান নাইটছ এণ্টাৰটেইনমেণ্ট*** (ইংৰাজী: An African Night's Entertainment) হ’ল নাইজেৰিয়ান লেখক চাইপ্ৰিয়ান একৱেনসিৰ দ্বাৰা ৰচিত ১৯৬২ চনৰ এখন লোককথাভিত্তিক উপন্যাস।

## কাহিনীভাগ
উপন্যাসখনৰ পটভূমি উত্তৰ নাইজেৰিয়া আৰু এজন বৃদ্ধ কাহিনীকাৰে ইয়াৰ বৰ্ণনা কৰিছে। ইয়াত আবু বাকিৰৰ কাহিনী কোৱা হৈছে। আবু বাকিৰৰ বাগদত্তা আৰু তেওঁৰ জীৱনৰ প্ৰেম জাইনোবে শেষত এজন সন্তানৰ প্ৰয়োজন হোৱা চহকী ব্যৱসায়ী মল্লাম শ্বেলুৰ সৈতে বিবাহপাশত আৱদ্ধ হোৱাৰ পিছত আবু বাকিৰে প্ৰতিশোধৰ পথ লয়। মল্লাম শ্বেলু আৰু জাইনোবৰ কিয়াউতা নামৰ এজন পুত্ৰ সন্তান লাভ কৰে।

আবুৱে প্ৰতিশোধ লোৱাৰ শপত খায় আৰু কিয়াউটাক মূল্যহীন কৰি তুলিবলৈ এটা তন্ত্ৰ-মন্ত্ৰৰ বাবে প্ৰয়োজনীয় সামগ্ৰী সংগ্ৰহৰ উদ্দেশ্যে কেইবাখনো চহৰ আৰু গাঁৱত ঘূৰি ফুৰে (এই প্ৰক্ৰিয়াত তেওঁ চকু আৰু কাণ হেৰুৱায়)। অৱশেষত তেওঁ মন্ত্ৰটো তৈয়াৰ কৰাত সফল হয় আৰু কিয়াউতাৰ ওপৰত প্ৰয়োগ কৰে। কিয়াউতা এজন সমাজবিৰোধী গুণ্ডালৈ ৰূপান্তৰিত হয় আৰু শেষত তেওঁ নিজৰ পিতাকক হত্যা কৰে। কিছু সময়ৰ পিছত, কিয়াউতাৰ ওপৰত মন্ত্ৰৰ প্ৰভাৱ নাইকিয়া হোৱাৰ পিছত তেওঁ নিজেই আবুক হত্যা কৰে।

## মূল বিষয়বস্তু
উপন্যাসখনৰ প্ৰধান বিষয়বস্তুসমূহৰ ভিতৰত আছে ইচ্ছা, প্ৰতিশোধ আৰু বাল্যবিবাহ।

## বিতৰ্ক
উপন্যাসখনক লৈ এক বিতৰ্কৰ সৃষ্টি হৈছিল যেতিয়া ইয়াৰ লেখক চাইপ্ৰিয়ান একৱেনসিৰ বিৰুদ্ধে ১৯৩৪ চনত ৰুপাৰ্ট ইষ্ট আৰু জন টাফিডা উমাৰুৰ দ্বাৰা হাউছা ভাষাত লিখিত উপন্যাস *জিকিন মাগায়ী* চুৰি (প্লেজিয়াৰিজম) কৰাৰ অভিযোগ উত্থাপিত হৈছিল। অৱশ্যে তেওঁ নিজকে ৰক্ষা কৰি কৈছিল যে এয়া এজন বৃদ্ধ হাউছা মল্লামে তেওঁক কোৱা এটা লোককথাৰ নিজা পুনঃকথনহে।

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:উপন্যাস
শ্ৰেণী:লোককথা
শ্ৰেণী:নাইজেৰিয়া