open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
যৌৱনে আমনি কৰে (চলচ্চিত্ৰ)

**যৌৱনে আমনি কৰে** () ১৯৯৮ চনৰ ১৯ মেত মুক্তি পোৱা, অশোক কুমাৰ বিষয়া পৰিচালিত আৰু প্ৰযোজিত এখন ৰঙীন ৰোমাণ্টিক অসমীয়া ছবি। বহুদিন ধৰি অসমীয়া ছবি জগতত চলা এক মণ্ডাৱস্থাৰ অন্তত এই ছবিখন অতি জনপ্ৰিয় হৈছিল আৰু অসমীয়া দৰ্শকসকলক অসমীয়া ছবিৰ প্ৰতি আগ্ৰহী কৰি তুলিছিল। ছবিৰ নামটো পৰিচালক-প্ৰযোজক অশোক বিষয়াৰ পিতৃ ক্ষীৰদাকান্ত বিষয়াই লাচিত বৰফুকন ছবিৰ বাবে লিখা 'আবেগৰ বোকোচা বব মই নোৱাৰো, যৌৱনে আমনি কৰে' শীৰ্ষক এটা গীতৰ পৰা লোৱা হৈছিল আৰু এই গীতটো পুনঃৰেকৰ্ডিং কৰি এই ছবিখনত টাইটেল চং হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰা হৈছিল। অশ্লীল নামকৰণ কৰা বুলি ছবিৰ নামটোক লৈ ছবিখনৰ নিৰ্মাণৰ সময়ত এক বিতৰ্ক হৈছিল। অশোক কুমাৰ বিষয়াই এটা টিভি সাক্ষাৎকাৰত কৈছিল যে এই বিতৰ্ক চলাত প্ৰযোজকপক্ষও পৰিকল্পিতভাৱে জড়িত হৈ পৰিছিল।

## কাহিনী
মালতী নামৰ এজনী দুখীয়া তিৰোতাৰ বদান্যতাত চহৰত থাকি পঢ়া-শুনা কৰা দীপুৱে ধনীঘৰৰ জীয়ৰী মানসীক বিয়া কৰায়। তেওঁলোকৰ এজনীয়ে ছোৱালী পূজা। পূজা কলেজ পালে আৰু ঘটনাক্ৰমে সেই কলেজতে পঢ়িবলৈ অহা মালতীৰ পুতেক অঙ্কুৰৰ সৈতে তাইৰ প্ৰেম হ'ল। কিন্তু পূজাক ভাল পাব বিচৰা আন এজনৰ সৈতে অঙ্কুৰৰ সংঘাত হয়।

আনহাতে পূজাৰ দেউতাক দীপুও সেই প্ৰেমৰ বাধাস্বৰূপ হৈ উঠিল। এসময়ত অঙ্কুৰৰ মাকে কৰি থোৱা উপকাৰৰ কথা দীপুৱে পাহৰি গ'ল। লগতে পাহৰি গ'ল যে তেৱোঁ যে এদিন সাধাৰণ মধ্যবিত্ত লোক আছিল আৰু বিভিন্ন বাধা অতিক্ৰমিহে মানসীক পাবলৈ সক্ষম হৈছিল। পিছে মানসী আছিল এই প্ৰেমৰ সপক্ষে। দুয়োৰো মাজত যুক্তি-তৰ্ক চলে আৰু অৱশেষত দীপুৰ মনৰ পৰিবৰ্তন হয়।

পূজা আৰু অঙ্কুৰ পলাই যায়। দীপুৱে সিহঁতক বিচাৰি মালতীৰ গাঁৱৰ ঘৰলৈ যাত্ৰা কৰিলে। ইফালে অঙ্কুৰৰ প্ৰতিদ্বন্দ্বীজনে তাক মাৰিবৰ বাবে পিছ লয়। পূজা আৰু অঙ্কুৰে জীয়াই থকাৰ আশা নেদেখি দুয়ো এথন পাহাৰৰ পৰা জঁপিয়াই মৰিবলৈ লওঁতে দীপুৱে বাধা দিয়ে। এনেতে প্ৰতিদ্বন্দ্ব্বী পক্ষই চলোৱা এটা গুলী দীপুৰ গাত লাগে যদিও তেওঁৰ প্ৰাণৰক্ষা পৰে। অৱশেষত সকলোৰে সন্মতিত পূজা আৰু অঙ্কুৰৰ বিয়াখন হৈ যায়।

## অভিনয়

*প্ৰাঞ্জল শইকীয়া (দীপু)
*নিকুমণি বৰুৱা (মানসী)
*অঙ্কুৰ বিষয়া (অঙ্কুৰ)
*বৰ্ণালী পূজাৰী (পূজা)
*শিৱ প্ৰসাদ ঠাকুৰ, 
*শৈল বৰুৱা, 
*বাদল দাস, 
*নিৰেণ বৰুৱা, 
*ইনু বৰুৱা, 
*হিৰণ্য দাস, 
*বৰষা ৰাণী বিষয়া, 
*নিলয় শঙ্কৰ গুপ্তা, 
*অসীম বৈশ্য আদি।

## গীত
ছবিখনত মুঠ সাতটা গীত আছে। তাৰে টাইটেল চংটো লাচিত বৰফুকন ছবিখনৰ পৰা লোৱা। কথা আৰু সুৰ ক্ষীৰদাকান্ত বিষয়াৰ। মূল গীতটো গাইছিল দীপালী বৰঠাকুৰে। পুনঃৰেকৰ্ডিঙত কণ্ঠ দিছে সংগীতা বৰঠাকুৰে। বাকী ছটা গীত লিখিছে প্ৰশান্ত বৰদলৈ, হেমন্ত দত্ত, প্ৰতিমা দাস আৰু বংকিম শৰ্মাই। গীতসমূহ জিতুল সোণোৱাল, জুবিন গাৰ্গ, শান্তা উজীৰ, মনচুমী ৰাজখোৱা, মিতালী চৌধুৰীয়ে গোৱাৰ উপৰিও সেইসময়ৰ বলিউদৰ শীৰ্ষস্থানীয় গায়ক কুমাৰ চানু আৰু উদিত নাৰায়ণেও গাইছে। জুবিন গাৰ্গ আৰু বলিউদৰ গায়িকা সাগৰিকা মুখাৰ্জীক নেপথ্য কণ্ঠশিল্পী হিচাপে আত্মপ্ৰকাশ কৰা হৈছিল।

## ব্যৱসায়
যৌৱনে আমনি কৰে এখন জনপ্ৰিয় ছবি আছিল আৰু ছবিগৃহত ই ৰূপালী জয়ন্তী সপ্তাহ পালন কৰিছিল। এইখনে হ'ল বৰ্তমান সময়লৈ (২০১৯) সৰ্বাধিক ভিউৱাৰশ্বিপ পোৱা অসমীয়া ছবি। সেই সময়ৰ হিচাপত ছবিখনে ১.৮৫ কোটি টকাৰ ব্যৱসায় কৰিছিল; যিসময়ত টিকটৰ দাম ৭টকা আৰু ১৫টকা আছিল।

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:১৯৯০ দশকৰ অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ
যুঁজ (চলচ্চিত্ৰ)

**যুঁজ** () ১৯৯০ চনত মুক্তি পোৱা এখন ৰঙীন অসমীয়া ছবি। ছবিখনৰ পৰিচালনা, কাহিনী আৰু চিত্ৰনাট্য আছিল হেমেন দাসৰ। প্ৰযোজনা বিপুল বৰুৱাৰ। অসমৰ লোকসঙ্গীত আৰু শঙ্কৰী সঙ্গীতক আধাৰ স্বৰূপে লৈ ছবিৰ সঙ্গীত ৰচনা কৰিছিল খগেন মহন্ত আৰু ৰমেন বৰুৱাই। পৰম্পৰাগত গীতমাত আৰু পাৰ্শ্বসঙ্গীতত পৰম্পৰাগত বাদ্যযন্ত্ৰৰ ব্যৱহাৰ ছবিখনৰ উল্লেখযোগ্য বৈশিষ্ট্য। যুঁজ ছবিখনে ৩৮তম ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ মহোৎসৱত (১৯৯১) শ্ৰেষ্ঠ অসমীয়া ছবিৰ ৰজতকমল বঁটা লাভ কৰিছিল।

## কাহিনী
গণপতি এজন ধনী খেতিয়ক, যি সামন্তীয় প্ৰথাৰ এক প্ৰতীক স্বৰূপ। মাঘ বিহু উপলক্ষে হোৱা ম'হ যুঁজত সদায় তেওঁৰ ম'হহে বিজয়ী হয়। কাৰণ তেওঁৰ ম'হ সুপ্ৰশিক্ষিত আৰু শক্তিশালী। কিন্তু এবাৰ ম'হষুঁজত তথাকথিত সৰুজাতৰ ভোগাইৰ হাতত গণপতিৰ ম'হটো হাৰি যায়। গণপতি এই পৰাজয়ৰ পোতক তুলিবলৈ মনস্থ কৰে। কিন্তু তেওঁৰ একমাত্ৰ জীয়েক মইনাই দেউতাকৰ এই কথাকাণ্ড সমৰ্থন নকৰে। মইনাই ভোগাইৰ প্ৰতি এবুকু মৰম কঢ়িয়াই ফুৰে। পৰিস্থিতি এনেকুৱা হ'ল যে ভোগায়ে দেউতাৰ বেমাৰৰ চিকিৎসা কৰিবলৈ গোণাম'হটো হাফিজক বিকি দিয়ে। হাফিজে আকৌ সেইটো গণপতিক বিকিলে। গণপতিয়ে যুঁজৰ বাবে ম'হটো প্ৰশিক্ষণ দিবলৈ আৰম্ভ কৰিলে; যি কথা ভোগায়ে ভাল নাপালে। ইফালে তাৰ ৰুগীয়া দেউতাকৰো মৃত্যু হ'ল।

মাঘ বিহু আহিল। গণপতিৰ আশা, এইবাৰ তেওঁ যুঁজত জিকি পুনৰ হেৰুওৱা প্ৰতিষ্ঠা ঘূৰাই পাব। ভোগাইৰ নিজৰ ম'হ নাই। সেয়েহে সি ম'হযুঁজকে চাবলৈ গ'ল। ইফালে গণপতিয়ে কিনি লোৱা ভোগাইৰ ম'হটো যুঁজত হাৰি থাকিল আৰু পুনৰ অপমান সহিবলগীয়া হ'ল। কিন্তু ভোগায়ে তাৰ এসময়ৰ নিজৰ ম'হটোৰ এনে পৰাজয় সহিব নোৱাৰিলে। সেয়েহে সি পুনৰ ম'হটোক যুঁজৰ পথাৰলৈ ওভতাই লৈ আহিল। এইবাৰ গণপতি জিকিল। এই জয় মূলতঃ ভোগাইৰ বাবেহে সম্ভৱ হ'ল যদিও গণপতিয়ে কিন্তু সেয়া নিজৰ বিজয় বুলি ধৰি ল'লে আৰু গৌৰৱেৰে ম'হটো ঘৰলৈ ওভতাই লৈ যাবলৈ ওলাল। কিন্তু মইনাই জানে এই জয়ৰ আঁৰৰ কথা। তাইৰ সহ্য নহ'ল। তাই ম'হটো নি ভোগাইক দি দিলে। গণপতি লজ্জিত অনুভৱ কৰি তাৰপৰা আঁতৰি গ'ল।

## অভিনয় শিল্পী
ভোগাই আৰু মইনাৰ চৰিত্ৰ দুটাত অভিনয় কৰিছিল পুলিন নাথ আৰু সীতাৰাণী হাজৰিকা। অন্যান্য ভূমিকাত আছিল হৰি ডেকা, ডা° হেমেন বৰ্মণ, শান্তিছাযা ৰয়, জগদীশ দাস, মীনা কুমাৰী বৰ্মণ, হেমেন চৌধুৰী, লক্ষ্মী বৰঠাকুৰ, হেমেন দাস আদি।

## বঁটা আৰু সন্মান
যুঁজ ছবিখনে ৩৮তম (১৯৯০) ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ মহোৎসৱত শ্ৰেষ্ঠ অসমীয়া ছবিৰ বঁটা লাভ কৰিছিল। এই বঁটাত আছিল প্ৰযোজক বিপুল বৰ্মণলৈ ৰজতকমল আৰু নগদ বিশহাজাৰ টকা, পৰিচালক হেমেন দাসলৈ ৰজতকমল আৰু নগদ দহহাজাৰ টকা।

## তথ্য উৎস

শ্ৰেণী:অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:শ্ৰেষ্ঠ অসমীয়া পূৰ্ণদৈৰ্ঘ্য ছবিৰ ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা বিজয়ী
শ্ৰেণী:১৯৯০ দশকৰ অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:১৯৯০ বৰ্ষৰ চলচ্চিত্ৰ
ৰেলৰ আলিৰ দুবৰি বন

**ৰেলৰ আলিৰ দুবৰি বন**  () ১৯৯৩ত মুক্তি পোৱা এখন অসমীয়া ছবি। ছবিৰ পৰিচালক আৰু প্ৰযোজক আছিল পুলক গগৈ। সঙ্গীত দশৰথ দাসৰ। গাইছিল বলিউদৰ কণ্ঠশিল্পী কুমাৰ চানু আৰু কবিতা কৃষ্ণমূৰ্তিয়ে।  ছবিখনে ৪০তম ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ মহোৎসৱত শ্ৰেষ্ঠ অসমীয়া চলচ্চিত্ৰৰ 'ৰজতকমল' বঁটা লাভ কৰিছিল।

## নিৰ্মাণৰ আঁৰৰ কাহিনী
ৰেলৰ আলিৰ দুবৰি বনৰ চিত্ৰনাট্য লিখি গুৱাহাটী দূৰদৰ্শনৰ ওচৰলৈ যায়। তেতিয়া কেন্দ্ৰ সঞ্চালক আছিল ৰণেন চক্ৰৱৰ্তী। চক্ৰৱৰ্তীয়ে জনায় যে দূৰদৰ্শনে ছবিখন প্ৰযোজনা কৰিব নোৱাৰে, কাৰণ গগৈয়ে কোনো ৰাষ্ট্ৰীয় পৰ্যায়ৰ চলচ্চিত্ৰ বঁটা লাভ কৰা নাই। তেতিয়া গগৈয়ে কয় যে তেওঁ পুৰষ্কাৰ পাই দেখুৱাব। সেইমতে ছবিখন নিৰ্মাণ হ'ল আৰু ৪০তম ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ মহোৎসৱত ই শ্ৰেষ্ঠ অসমীয়া ছবিৰ বঁটা লাভ কৰিলে। ছবিখন হ'লে চিত্ৰগৃহত মুক্তি দিয়া নহ'ল। বাজেট আছিল ৪,৩৫,০০০ টকা। বঁটা-বাহন, দূৰদৰ্শনৰ প্ৰদৰ্শন আদিৰ যোগেদি ছবিখন প্ৰায় নলাখ টকা সংগ্ৰহ কৰিছিল।
## কাহিনী
কাৰ্তিক এজন মটৰ মেকানিক। ৰেখাৰ সৈতে তেওঁৰ প্ৰেমৰ সম্বন্ধ গঢ়ি উঠে। ৰেখাৰ মাক ফুকনৰ গৃহকৰ্ত্ৰী। কাৰ্তিকে ৰেখাক এবাৰ ফুকনৰ যৌন আতিসহ্যৰ পৰা বচাইছিল।

কাৰ্তিকে এদিন তাৰ লগৰ এজনৰ লগত আগন্তুক নিৰ্বাচন সম্পৰ্কে কথা পাতি আছিল;  যিটো নিৰ্বাচনত ফুকনেও প্ৰতিদ্বন্দিতা কৰিছিল। সি ফুকনৰ বিৰুদ্ধে মত আগবঢ়াইছিল। এই কথাটো গৈ ফুকনৰ সমৰ্থক মেকানিক এজনে ফুকনক লগালে। ফুকনে কাৰ্তিকৰ ওপৰত আক্ৰমণ চলালে আৰু  চেতনাহীন হৈ পৰা তাৰ দেহটো ৰাষ্টাত পেলাই দিবলৈ ড্ৰাইভাৰক আদেশ দিলে।  ৰেখাই মনেমনে ড্ৰাইভাৰজনৰ লগ লাগি তাক সুৰক্ষিত ঠাইলৈ লৈ গ'ল। 

কাৰ্তিক ৰেখাহঁতে কৰা সহায়ৰ প্ৰতি কৃতজ্ঞ। কিন্তু সি অনুভৱ কৰিলে যে তাৰ নিচিনা তুচ্চ মানুহ এটা পৃথিৱীত জীয়াই থকাৰ কোনো অৰ্থ নাই। আত্মহত্যা কৰাৰ মানসেৰে সি ৰেল লাইনৰ ওপৰত শুই পৰিল।

## অভিনয় শিল্পী
মূল চৰিত্ৰ কাৰ্তিক আৰু ৰেখাৰ ভূমিকাত অমিতাভ গগৈ আৰু দীপিকা শৰ্মাই অভিনয় কৰিছিল। খলনায়ক ফুকনৰ ভাওত আছিল উপকুল বৰদলৈ।

## বঁটা আৰু সন্মান
'ৰেলৰ আলিৰ দুবৰি বন আছিল দুখীয়াৰ ওপৰত চলা শোষণ, তেওঁলোকৰ যন্ত্ৰণা আৰু অসহায় অৱস্থাটোৰ অভিনৱ শৈলীৰে কৰা এক কৰুণ চিত্ৰায়ণ!' সেইবাবেই ছবিখনক ৪০তম চলচ্চিত্ৰ মহোৎসৱত (১৯৯৩) শ্ৰেষ্ঠ অসমীয়া চলচ্চিত্ৰৰ বঁটাৰে সন্মানিত কৰা হৈছিল। পুলক গগৈলৈ ৰজতকমলৰ উপৰিও প্ৰযোজক ৰূপে নগদ ২০,০০০ টকা আৰু পৰিচালক ৰূপে নগদ ১০,০০০ টকা আগবঢ়োৱা হৈছিল।

## তথ্য উৎস

শ্ৰেণী:অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:শ্ৰেষ্ঠ অসমীয়া পূৰ্ণদৈৰ্ঘ্য ছবিৰ ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা বিজয়ী
চুতণফা

**[[চাওফা]] চুতণফা** বা **চ্যু-তণ-ফা** (, , শাসনকাল:১৭১৪-১৭৪৪)
স্বৰ্গদেউ ৰুদ্ৰ সিংহৰ প্ৰথম পুত্ৰ। ৰুদ্ৰ সিংহৰ মৃত্যুৰ পিছত তেওঁ স্বৰ্গদেউ শিৱ সিংহ নাম লৈ আহোম ৰাজপাটত উঠে।

## ৰাজত্বকাল
স্বৰ্গদেউ ৰুদ্ৰ সিংহয়ে তেওঁৰ মৃত্যুসজ্জাত তেওঁৰ জ্যেষ্ঠ পুত্ৰ শিৱ সিংহয়ে ৰাজপাট আৰোহণ কৰাটো বিচাৰিছিল। তেওঁ পিতৃৰ বংগক আক্ৰমণ কৰা ইচ্ছা ত্যাগ কৰিছিল। কিন্তু তেওঁ পিতৃৰ ইচ্ছানুসাৰে পশ্চিম বংগৰ নৱদ্বীপৰ শাক্ত পুৰোহিত কৃষ্ণৰাম ভট্টাচাৰ্য্যৰ শিষ্যত্ব গ্ৰহণ কৰিছিল। তেওঁ কৃষ্ণৰাম ভট্টাচাৰ্য্যক কামাখ্যা মন্দিৰৰ ব্যৱস্থাপনা অৰ্পণ কৰিছিল। তাৰপিছত কৃষ্ণৰাম ভট্টাচাৰ্য নীলাচল পাহাৰৰ শিখৰত বাস কৰিবলৈ লয়। সেয়ে তেওঁক পৰ্বতীয়া গোহাঁই বুলিও জনা গৈছিল। শিৱ সিংহয়ে তেওঁক আহোম ৰাজ্যৰ ৰাজকীয় গুৰু মানিছিল আৰু বহুতো মন্দিৰ আৰু ব্ৰাহ্মণক ভূমিদান কৰিছিল।
### ডফলা অভিযান
তেওঁৰ সুদীৰ্ঘ ৩০ বছৰকাল শান্তিপূৰ্ণ ভাবে ৰাজত্ব কৰিছিল। কেৱল ১৭১৭ খ্ৰীষ্টাব্দৰ জানুৱাৰী মাহত তেওঁ উত্তৰৰ পাহাৰীয়া অঞ্চলৰ ডফলা সকলৰ বিৰুদ্ধে অভিযান আৰম্ভ কৰিছিল। ডফলা সকলে ভৈয়ামলৈ আহি স্থানীয় লোকৰ সা-সম্পত্তি লুট কৰাৰ বাবে তেওঁ এই অভিযান হাতত লৈছিল। ডফলা সকলক দমন কৰাৰ পিছত তেওঁ পাহাৰৰ নামনিত স্থানীয় লোকক তেওঁলোকৰ ভৱিষ্যতৰ আক্ৰমণৰ পৰা ৰক্ষা কৰিবলৈ এটা গড় বন্ধোৱাইছিল।
## মৃত্যু
১৭৪৪ খ্ৰীষ্টাব্দত স্বৰ্গদেউ শিৱ সিংহৰ মৃত্যু হয়। তেওঁৰ মৃত্যুৰ পিছত ৰুদ্ৰ সিংহৰ দ্বিতীয় পুত্ৰ তথা শিৱ সিংহৰ ভাতৃ প্ৰমত্ত সিংহ ৰাজ সিংহাসনত অধিষ্ঠিত হয়।
## তথ্য উৎস

শ্ৰেণী:টাই-আহোম শাসক
জেৰেমী লালৰিন্নুংগা

**জেৰেমী লালৰিন্নুংগা** এগৰাকী ভাৰতীয় ভাৰোত্তোলক। তেওঁ ২০১৮ চনত আৰ্জেণ্টিনাৰ ৰাজধানী বুৱেনছ আইৰেছত অনুষ্ঠিত হোৱা গ্ৰীষ্মকালীন যুৱ অলিম্পিকত ভাৰতক প্ৰতিনিধিত্ব কৰিছিল। ইয়াত তেওঁ পুৰুষৰ ৬২ কেজি ভাৰোত্তোলন শাখাত সোণৰ পদক অৰ্জন কৰিছিল। ইয়াৰ লগতে যুৱ অলিম্পিকত সোণৰ পদক লাভ কৰা তেওঁ প্ৰথমগৰাকী ভাৰতীয় হিচাপে পৰিগণিত হ'ল। জেৰেমীয়ে এছিয়ান ভাৰোত্তোলন চেম্পিয়নশ্বিপ প্ৰতিযোগিতাত ৰূপৰ পদক অৰ্জন কৰিছিল। ২০১৯ চনত থাইলেণ্ডৰ পটায়াত অনুষ্ঠিত বিশ্ব ভাৰোত্তোলন চেম্পিয়নশ্বিপ প্ৰতিযোগিতাৰ ৬৭ কিলোগ্ৰাম পুৰুষৰ শাখাত ২১তম স্থান লাভ কৰিছিল। জেৰেমীয়ে ২০২২ চনৰ কমনৱেল্‌থ গেম্‌ছত ৬৭ কেজি শাখাত, স্নেট্‌চত ১৪০ কিলোগ্ৰাম আৰু ক্লীন এণ্ড জাৰ্কত ১৬০ কিলোগ্ৰামৰ ভাৰ উত্তোলন কৰি অভিলেখ স্থাপন কৰাৰ লগতে সোণৰ পদক লাভ কৰিছিল।

## প্ৰাৰম্ভিক জীৱন
২০০২ চনৰ ২৬ অক্টোবৰত মিজোৰামৰ আইজলত তেওঁ জন্মগ্ৰহণ কৰিছিল। নব্বৈৰ দশকৰ আৰম্ভণিতে তেওঁৰ পিতৃ লালনেইহটলুৱাংগা ৰালটে মিজোৰাম বক্সিং চাৰ্কিটত সুপৰিচিত আছিল। তেওঁৰ পিতৃয়ে পৰিয়ালৰ জীৱন-যাপনৰ প্ৰয়াসত চুবুৰীৰ লোক নিৰ্মাণ বিভাগৰ সৈতে চুক্তিবদ্ধভাৱে শ্ৰমিক হিচাপে কাম কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰে।

তেওঁলোকৰ পৰিয়ালত আৰু ৪জন ভাতৃ আছে। প্ৰথম অৱস্থাত ৮ বছৰ বয়সলৈকে জেৰেমীয়ে দেউতাকৰ পদাংক অনুসৰণ কৰি বক্সিঙৰ বাবে প্ৰচেষ্টা হাতত লৈছিল, কিন্তু আইজলৰ সেই একাডেমী বন্ধ হোৱাৰ পিছত তেওঁ ভাৰোত্তোলনত মনোনিৱেশ কৰে। প্ৰথম প্ৰশিক্ষক মালছাওমাৰ অধীনত তেওঁ বাঁহ আৰু পানীৰ পাইপেৰে ভাৰোত্তোলন আৰম্ভ কৰিছিল। ৮ মাহৰ প্ৰশিক্ষণৰ অন্তত তেওঁ পুনেৰ আৰ্মী স্প’ৰ্ট্‌ছ ইনষ্টিটিউটত প্ৰশিক্ষণৰ বাবে নিৰ্বাচিত হয়। ইয়াত অতি ভাল ফলাফল প্ৰদৰ্শন কৰাৰ পিছত তেওঁক পাটিয়ালাত অনুষ্ঠিত হোৱা ৰাষ্ট্ৰীয় শিবিৰৰ বাবে নিৰ্বাচিত কৰা হয়।

## কেৰিয়াৰৰ আৰম্ভণি

প্ৰশিক্ষক জাৰ্জোকিমাৰ অধীনত এএছআই-ত প্ৰশিক্ষণ লৈ ২০১৬ চনত পাটনাৰ ছাব-জুনিয়ৰ প্ৰতিযোগিতাত ১৯৮ কেজি (৯০+১০৮, ক্লীন এণ্ড জাৰ্কত) ভাৰ উত্তোলন কৰি প্ৰথম ৰাষ্ট্ৰীয় অভিলেখ গঢ়ি স্বৰ্ণ পদক লাভ কৰে। একে বছৰতে মালয়েছিয়াত অনুষ্ঠিত বিশ্ব যুৱ ভাৰোত্তোলন চেম্পিয়নশ্বিপত ২৩৫ কেজি ওজন তুলি ৰূপৰ পদক লাভ কৰে জেৰেমীয়ে। ২০২২ বৰ্ষৰ আৰম্ভণিতে উজবেকিস্তানত অনুষ্ঠিত এছিয়ান ইউথ এণ্ড জুনিয়ৰ চেম্পিয়নশ্বিপত তেওঁ যুৱ শাখাত ৰূপৰ পদক লাভ কৰিছিল। যুৱ অলিম্পিক ট্ৰায়েলত ২৭৩ কিলোগ্ৰাম ওজন তুলি জেৰেমীয়ে জুনিয়ৰ ৰাষ্ট্ৰীয় অভিলেখ গঢ়িবলৈ সক্ষম হয়।

## ভাৰতীয় সেনাবাহিনী
লালৰিন্নুংগাই ২০১৯ চনৰ মে' মাহত ব্ৰিগেড অৱ দ্য গাৰ্ডৰ ১৭ নং বেটেলিয়নত নাইব চুবেদাৰ হিচাপে ভাৰতীয় সেনাবাহিনীত যোগদান কৰে।

## মুখ্য ফলাফল

## তথ্য উৎস

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ভাৰোত্তোলক
২০২০ দশকৰ অসমীয়া চলচ্চিত্ৰৰ তালিকা

## তথ্য উৎস

শ্ৰেণী:অসম সম্পৰ্কীয় তালিকা
শ্ৰেণী:২০২০ দশকৰ অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ শ্ৰেণী:মুক্তিৰ দশক অনুসৰি অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ
আহমেদাবাদ

**আহমেদাবাদ** ভাৰতৰ গুজৰাট ৰাজ্যৰ বৃহত্তম তথা পূৰ্বৰ ৰাজধানী চহৰ। ই আহমেদাবাদ জিলাৰ সদৰ আৰু গুজৰাট উচ্চ ন্যায়ালয় ইয়াতেই অৱস্থিত। ২০১১ চনৰ লোকপিয়ল অনুসৰি ইয়াৰ জনসংখ্যা ৫,৬৩৩,৯২৭জন। এই হিচাপে ই ভাৰতৰ পঞ্চম বৃহত্তম চহৰ আৰু আনুমানিক ৬,৩৫৭,৬৯৩জন লোকৰ সৈতে ই ভাৰতৰ সপ্তম বৃহত্তৰ মেট্ৰ'প'লিটান এলেকা। আহমেদাবাদ সাবৰমতী নদীৰ পাৰত, গুজৰাটৰ ৰাজধানী গান্ধীনগৰৰ পৰা ৩০ কিলোমিটাৰ (১৯ মাইল) দূৰৈত অৱস্থিত।

## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ নগৰ মহানগৰ
অথেলো (চলচ্চিত্ৰ)

**অথেলো** হৈছে ২০১৭ চনত মুক্তি লাভ কৰা এখন অসমীয়া ভাষাৰ কথাছবি। ছবিখনৰ পৰিচালক আছিল হেমন্ত কুমাৰ দাস। মানবেন্দ্ৰ অধিকাৰীয়ে অৰ্থ ফিল্মছৰ বেনাৰত ছবিখনৰ প্ৰযোজনা কৰিছিল। ৰঞ্জিত শৰ্মাই ৰচনা কৰা কাহিনীৰ আধাৰত নিৰ্মাণ হোৱা ছবিখনে ২০১৫ চনত "শ্ৰেষ্ঠ অসমীয়া ছবি"ৰ ৰাষ্ট্ৰীয় বঁটা পাবলৈ সক্ষম হৈছিল। দেশ আৰু বিদেশৰ একাধিক মহোৎসৱত অংশগ্ৰহণ কৰা অথেলোৱে ২০১৪ চনৰ ভাৰতীয় ছবি মহোৎসৱত অংশগ্ৰহণ কৰি শ্ৰেষ্ঠ চিত্ৰনাট্যৰ বঁটা আজুৰি আনিবলৈ সক্ষম হয়। উল্লেখনীয় যে, ছবিখনৰ চিত্ৰনাট্যও ৰঞ্জিত শৰ্মায়েই লিখিছিল। ছবিখন ভাৰতীয় পেনোৰামালৈও নিৰ্বাচিত হৈছিল।

## কাহিনী
ছবিখনৰ লগত ছেইক্সপিয়েৰৰ বিখ্যাত নাট "অথেলো"ৰ কোনো সামঞ্জস্য নাই। 'অথেলো'ৱে সত্তৰৰ বৈপ্লৱিক চেতনাৰ লগত বৰ্তমান সময়ৰ বিপ্লৱৰ এক তুলনামূলক পৰ্যবেক্ষণ কৰিবলৈ প্ৰয়াস কৰে। আৰু দুয়োকালৰ প্ৰতিবাদী সত্তাৰ মাজত থকা পাৰ্থক্যক দৰ্শকৰ সমুখত উপস্থাপন কৰিব বিচাৰে। বাসত্তৰ বছৰীয়া বংকিম ভট্টৰ জীৱনক কেন্দ্ৰ কৰিয়েই ছবিখনৰ কাহিনীটোৱে গতি লয়। তেওঁ হৈছে আলজেমাৰ ৰোগত আক্ৰান্ত এজন প্ৰাক্তন বিপ্লৱী। আনহাতে মুনে এখন অট'ৰিস্কা চলায়। সেইখনৰ নাম হৈছে অথেলো। বংকিমে মুনক কয় যে তেওঁ কাৰাগাৰলৈ যাব বিচাৰে, কাৰণ বংকিম দত্তই ডেকাকালত কৰা উগ্ৰবাদ এক আইন-বিৰুদ্ধ কাৰ্য আছিল। সেইটো ঘৰলৈকে টিনা নামৰ কল গাৰ্লজনীয়ে নিজৰ পৰিচয় গোপনে ৰাখি ভাড়াতীয়া হিচাপে থাকিবলৈ আহে। মুনৰ অটোখনত উঠিয়েই টিনাই গ্ৰাহকবোৰক লগ ধৰিবলৈ যায়। এনেকৈয়ে মুন আৰু টিনাৰ মাজত ঘনিষ্ঠতা বাঢ়ে। অটো-আস্থানত সংঘটিত হোৱা এটা বোমা-বিস্ফোৰণ ঘটনাটোতেই ছবিখন সমাপ্তিৰ ফালে আগবাঢ়ে। ৰঞ্জিত দাসে দাবী কৰা মতে, এইখন অসমীয়া ছবিতেই পোনপ্ৰথমবাৰৰ বাবে মুখ্য অভিনেত্ৰীয়ে এগৰাকী কল গাৰ্লৰ চৰিত্ৰত অৱতীৰ্ণ হৈছে।

## কলা-কুশলী
পৰিচালক হেমন্ত কুমাৰ দাসৰ এইখন প্ৰথমখন ছবি। ইয়াৰ পূৰ্বে তেওঁ কেইবাখনো ধাৰাবাহিক নিৰ্মাণ কৰিছিল। ছবিখনৰ গুৰুত্বপূৰ্ণ কেইটামান চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছিল অৰুণ নাথ, জুপিতৰা ভূঞা আৰু অৰূপ বৈশ্যই। তাৰ বাহিৰেও ৰুণু দেৱী, বিভূতি ভূষণ হাজৰিকা, পৃথ্বীৰাজ ৰাভা, বীণা পটংগীয়া,কল্পনা কলিতা, শিশু শিল্পী জুবিন দাস, জ্যোতি ভূঞা আদি। ছবিখনৰ সংগীত পৰিচালক আছিল তৰালী শৰ্মা। কাহিনীকাৰ আৰু চিত্ৰনাট্যকাৰ আছিল ৰঞ্জিত শৰ্মা। ৰেড এমএক্স কেমেৰাৰে ছবিখনৰ দৃশ্যসমূহ বন্দী কৰিছিল নাহিদে। কলা-নিৰ্দেশক জ্যোতি শংকৰ ভট্টাচাৰ্য আৰু গৌতম দাস। সম্পাদনাৰ দায়িত্বত আছিল ৰাজু গগৈ। সাজ-সজ্জাৰ দায়িত্বত আছিল লুকুমণি গগৈ। মেকআপ ববী চক্ৰৱৰ্তীৰ। ডি.আই. কালাৰিষ্ট দিগন্ত খাউণ্ড। জ্যোতি চিত্ৰবনৰ ষ্টুডিঅ'ত ধ্বনি-নিৰ্মাণৰ কাম সম্পন্ন কৰে দীপক দত্ত আৰু বিজয় নাথে। উল্লেখনীয় যে, চিত্ৰনাট্যকাৰ ৰঞ্জিত শৰ্মাই ইয়াৰ আগতেও বহুকেইখন সমাদৃত অসমীয়া ছবিৰ চিত্ৰনাট্য ৰচনা কৰিছিল। তাৰ ভিতৰত হৈছে বিদ্যুৎ চক্ৰৱৰ্তীৰ ৰাগ-বিৰাগ আৰু নিষিদ্ধ নদী; মঞ্জু বৰাৰ বৈভৱ আৰু অন্য এক যাত্ৰা; সঞ্জীৱ হাজৰিকাৰ মীমাংসা আদি।

## মুক্তি
২০১৪ চনৰ নৱেম্বৰত ছবিখন গোৱাত অনুষ্ঠিত ভাৰতৰ আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় ছবি মহোৎসৱৰ পেনোৰামাত প্ৰদৰ্শিত হৈছিল। ছবিখন সমালোচক আৰু দৰ্শকৰ মাজত বিশেষভাৱে সমাদৃত হয়। ছবিখনে অসমৰ চিত্ৰগৃহত ২০১৭ চনৰ ৩১ মাৰ্চত মুক্তি লাভ কৰে।

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:শ্ৰেষ্ঠ অসমীয়া পূৰ্ণদৈৰ্ঘ্য ছবিৰ ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা বিজয়ী
শ্ৰেণী:২০১০ দশকৰ অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ
এড'বি ইন্‌ক.

**এড'বি ইন্‌কৰ্পৰেটেড** (, যাক ২০১৮ চনৰ ৩ অক্টোবৰ পৰ্যন্ত এড'বি ছিষ্টেম্‌চ ইন্‌কৰ্পৰেটেড বোলা হৈছিল) হ'ল আমেৰিকাৰ এটা বহুজাতিক ছ'ফ্টৱেৰ কোম্পানী। ইয়াৰ মুখ্য কাৰ্যালয় কেলিফ'ৰ্ণিয়াৰ ছেন হ'জে চহৰত অৱস্থিত। ই পূৰ্বৰে পৰা মাল্টিমিডিয়া আৰু ক্ৰিয়েটিভিটী ছ'ফ্টৱেৰ সৃষ্টি কৰি আহিছে আৰু শেহতীয়াকৈ ডিজিটেল মাৰ্কেটিং ছ'ফ্টৱেৰ সৃষ্টি কৰিবলৈ ধৰিছে। এড'বি ফ্লেশ্ব ৱেব ছ'ফ্টৱেৰ ইক'ছিষ্টেম, ফ'ট'শ্ব'প ইমেজ এডিটৰ, এড'বি ইলুষ্ট্ৰেটৰ ভেক্টৰ গ্ৰাফিক্স এডিটৰ, এক্ৰবেট ৰীডাৰ আৰু এড'বি ক্ৰিয়েটিভ ছুইটৰ লগতে ইয়াৰ নতুন সংস্কৰণ এড'বি ক্ৰিয়েটিভ ক্লাউডৰ বাবে ই বিশেষকৈ জনাজাত। 

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:কোম্পানী
বন্তি শেনচোৱা

**বন্তি শেনচোৱা** (১৯৬০-) একাধাৰে এগৰাকী ঔপন্যাসিক, গল্পকাৰ অধ্যাপিকা। তেওঁ ৰাধাগোবিন্দ বৰুৱা মহাবিদ্যালয়ৰ সহযোগী অধ্যাপিকা। ২০০৩ চনত তেওঁৰ প্ৰথমখন গল্প সংকলন 'নিষাদ গান্ধাৰ' প্ৰকাশ হয়। তেওঁৰ একমাত্ৰ উপন্যাস হৈছে- 'আকণ বিন্ধীৰ সোণ পৰুৱা'। বৰ্তমানেও তেওঁ সাহিত্য জগতৰ সৈতে জড়িত হৈ আছে। 

## জন্ম পৰিচয়
বন্তি শেনচোৱাৰ জন্ম হয় ১৯৬০ চনত, শিৱসাগৰ জিলাৰ অন্তৰ্গত গড়গাঁৱত৷ পিতৃৰ নাম কমল শেনচোৱা আৰু মাতৃৰ নাম গুণেশ্বৰী শেনচোৱা।

## শিক্ষা
তেওঁ প্ৰাথমিক শিক্ষা লাভ কৰে মিঠা পুখুৰী মধ্য অসমীয়া বিদ্যালয়ৰ পৰা। হাইস্কুলীয়া শিক্ষা লাভ কৰে শিমলুগুৰি হাইস্কুলৰ পৰা। স্নাতক শিক্ষা লাভ কৰে গড়গাঁও মহাবিদ্যালয় (ইংৰাজী অনাৰ্চ)ৰ পৰা আৰু ১৯৮৯ চনত উত্তৰ পূৰ্ব পাৰ্বত্য বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা ইংৰাজী সাহিত্যত স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী লাভ কৰে।

## কৰ্ম জীৱন
*১৯৯০ ৰ পৰা ৰাধাগোবিন্দ বৰুৱা মহাবিদ্যালয়ৰ সহযোগী অধ্যাপকৰ লগতে গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ অধীনত পৰিৱেশ অধ্যয়ন বিষয়ৰ নডেল বিষয়া (অবৈতনিক)।

## সাহিত্যপঞ্জী
### গল্প সংকলন
বন্তি শেনচোৱাৰ সৰ্বমুঠ ৪ খন গল্প সংকলন প্ৰকাশ পাইছে৷
#নিষাদ গান্ধাৰ, ২০০৩, বাণী মন্দিৰ, আখৰ প্ৰকাশ
#সৰল আৰু সুন্দৰ,  ২০০৬, বাণী মন্দিৰ, আখৰ প্ৰকাশ
#দুপৰৰ পাৰ চৰাই,  ২০০৯, আখৰ প্ৰকাশ, গুৱাহাটী
#মৌসৰা, ২০১১, ভবানী প্ৰিন্ট আৰু পাব্লিকেশ্বন

### উপন্যাস
#আকণ বিন্ধীৰ সোণ পৰুৱা, পেপিৰাছ্, ২০১৭

### সম্পাদনা
#অসমীয়া লেখিকাঃ গল্প ২০১০, কথা প্ৰকাশন 
#মানসী শৰ্মা গল্প সংগ্ৰহ, কথা ৰিদাৰ্চ ফ'ৰাম, ২০১৪

## বঁটা
#জেহিৰুল হুছেইন স্মাৰক বঁটা, ২০০৬
#জগন্নাথ ঠাকুৰ সাহিত্য সন্মান, ২০২২

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:অসমীয়া শিক্ষাবিদ
শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:অসমীয়া সাহিত্যিক
অৰণ্য (চলচ্চিত্ৰ)

**অৰণ্য**  () ১৯৭১ চনত মুক্তি পোৱা এখন ক'লা-বগা অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ। ছবিৰ পৰিচালক আছিল সমৰেন্দ্ৰ নাৰায়ণ দেৱ আৰু প্ৰযোজক আছিল মঙ্গলদৈৰ ইউনাইটেড প্ৰডাকচন।সঙ্গীত সুধীন দাশগুপ্তৰ। চোৰাং চিকাৰ আৰু অৰণ্য ধ্বংসযজ্ঞক বিষয়বস্ত হিচাপে লৈ ছবিৰ কাহিনী ৰচনা কৰা হৈছিল। অৰণ্যই অসমীয়া ভাষাৰ শ্ৰেষ্ঠ ছবিৰ ৰাষ্ট্ৰীয় বঁটা লাভ কৰিছিল।

## কাহিনী
আদৰ্শবান ডেকা জয়ন্ত বৰুৱাই ফৰেষ্ট ৰেঞ্জাৰৰ চাকৰি পাই সংৰক্ষিত বনাঞ্চল এখনত যোগদান কৰিলে। তাতেই জয়ন্তই চিনাকি হ’ল প্ৰতাপ দুৱৰাৰ সৈতে। প্ৰতাপে সেই অৰণ্যতে কাঠৰ কাৰবাৰ কৰে যদিও অবৈধভাবে ভাবে কাঠৰ সৰবৰাহ কৰা আৰু গড়ৰ খড়্গৰ চোৰাং চিকাৰৰ সৈতেও তেওঁ জড়িত। প্ৰতাপৰ অবৈধ ব্যৱসায়ত জয়ন্ত বাধা হৈ পৰে। সেয়ে তেওঁক বিভিন্ন উপায়ে প্ৰলোভিত কৰিবলৈ প্ৰতাপে চেষ্টা চলালে যদিও তেওঁ নিজৰ আদৰ্শত অচল-অটল হৈ থাকে।
 
এদিন জয়ন্তৰ সৈতে চিনাকি হ’ল বনৰ হৰিণীৰ দৰে সৰল নেপালী গাভৰু কৃষ্ণাৰ সৈতে। সেই চিনাকি প্ৰেমলৈ ৰূপান্তৰ হ’ল। মাতৃহীনা কৃষ্ণা দেউতাক বাহাদুৰৰ সৈতে সেই অৰণ্যতে বাস কৰে। বাহাদুৰ এজন নিপুণ চিকাৰী, যাৰ বন্দুকৰ লক্ষ্য অব্যৰ্থ আৰু প্ৰতাপৰ গড়ৰ খড়্গৰ অবৈধ চিকাৰৰ সৈতে জড়িত। বহু দুখীয়া-দৰিদ্ৰ নাৰীক ধনৰ বলত ভোগ কৰা প্ৰতাপৰ কৃষ্ণাৰ প্ৰতি দুৰ্বলতা অপৰিসীম। কিন্তু তাই প্ৰতাপক অলপো আসৈ নিদিয়ে। 

জয়ন্তক হাত কৰাৰ সকলো চেষ্টা ব্যৰ্থ হোৱাত জিঘাংসু প্ৰতাপে তেওঁক হত্যা কৰাৰ পৰিকল্পনা কৰিলে। এই কামৰ বাবে বাহাদুৰক ভয়-ভাবুকিৰে ৰাজী কৰালে। সীতাৰামৰ হতুৱাই গড় ওলোৱাৰ মিছা সম্ভেদ দি জয়ন্তক অৰণ্যৰ ভিতৰলৈ লৈ যোৱা হ’ল। ইফালে দেউতাক নথকাৰ সুযোগ লৈ প্ৰতাপে কৃষ্ণাক বলাৎকাৰৰ চেষ্টা চলালে। তাই নিজকে বচাই হাবিৰ ফালে দৌৰ মাৰিলে। প্ৰতাপে পিছে পিছে খেদি গ’ল। কৃষ্ণাৰ চিঞৰ বাহাদুৰৰ কাণত পৰিল। জয়ন্তক হত্যা কৰিবলৈ খাপ পাতি থকা বাহাদুৰ দৌৰি আহিল আৰু জীয়েকৰ সৰ্বনাশ কৰিবলৈ সাজু হোৱা প্ৰতাপক গুলীয়াই মাৰিলে।

## অভিনয় শিল্পী
*বিজু ফুকন ((জয়ন্ত)
*বিদ্যা ৰাও (কৃষ্ণা)
*তচদ্দুক ইউচুফ (প্ৰতাপ)
*পূণ্য দাস, বীণা বাৰুৱতী, অবলা ৰয়, অখিল ডেকা, তৰুণ হাজৰিকা, দেউতি বৰুৱা, বিষ্ণু খাৰঘৰীয়া।

## গীত
ছবিৰ সঙ্গীত পৰিচালনা কৰিছিল বাংলা চলচ্চিত্ৰৰ প্ৰখ্যাত সঙ্গীত পৰিচালক সুধীন দাশগুপ্তই। দাশগুপ্তই সমৰেন্দ্ৰ নাৰায়ণ দেৱে পৰিচালনা কৰা আন এখন অৰণ্য বিষয়ক ছবি কাজিৰঙাৰ কাহিনীতো সঙ্গীত পৰিচালনা কৰিছিল। ছবিখনত চাৰিটা গীত আছিল। আটাইকেইটা গীত ৰচনা কৰিছিল কেশৱ মহন্তই। 

## বঁটা আৰু সন্মান
ছবিখন ১৯তম (১৯৭১) ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ উৎসৱত অসমীয়া ভাষাৰ শ্ৰেষ্ঠ ছবি হিচাপে ৰজত কমল বঁটা লাভ কৰে।

## তথ্য উৎস

## বাহ্যিক সংযোগ
*ইউটিউৱত 'অৰণ্য'
*গীত সংকলন ৱেবচাইটত অৰণ্যৰ গীত

শ্ৰেণী:অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:শ্ৰেষ্ঠ অসমীয়া পূৰ্ণদৈৰ্ঘ্য ছবিৰ ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা বিজয়ী
শ্ৰেণী:১৯৭০ দশকৰ অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:১৯৭১ বৰ্ষৰ চলচ্চিত্ৰ
লীল বাহাদুৰ ছেত্ৰী

**লীল বাহাদুৰ ছেত্ৰী** এগৰাকী ভাৰতীয় সাহিত্যিক। অসমৰ গুৱাহাটীত জন্মগ্ৰহণ কৰা লীল বাহাদুৰ ছেত্ৰীয়ে নেপালী ভাষাত সাহিত্য ৰচনা কৰে। তেওঁ আৰ্য বিদ্যাপীঠ মহাবিদ্যালয়ৰ অৰ্থনীতি বিভাগৰ প্ৰাক্তন মুৰব্বী অধ্যাপক। ১৯৮৭ চনত তেওঁৰ উপন্যাস *ব্ৰহ্মপুত্ৰকো ছেও ছাও*ৰ বাবে নেপালী ভাষাৰ সাহিত্য অকাডেমি বঁটা লাভ কৰিছিল। তেওঁৰ আন এখন উপন্যাস *বাচীন* নেপালৰ ত্ৰিভুৱন বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পাঠ্যক্ৰমত অন্তৰ্ভুক্ত হৈছে। ২০১৬ চনত তেওঁৰ নেপালী ভাষা আৰু সাহিত্যলৈ আগবঢ়োৱা অৱদানৰ বাবে নেপালৰ জগদম্বা শ্ৰী পুৰস্কাৰ লাভ কৰিছিল। ২০২০ চনত ভাৰত চৰকাৰে সাহিত্য আৰু শিক্ষাক্ষেত্ৰত তেওঁৰ অৱদানৰ স্বীকৃতি স্বৰূপে ভাৰতৰ চতুৰ্থ অসামৰিক সন্মান পদ্মশ্ৰী প্ৰদান কৰে।
## প্ৰাৰম্ভিক জীৱন
১৯৩৩ চনৰ ১ মাৰ্চ তাৰিখে গুৱাহাটীৰ পুলিচ ৰিজাৰ্ভত লীল বাহাদুৰ ছেত্ৰীৰ জন্ম হৈছিল। তেওঁৰ পিতৃ প্ৰেম বাহাদুৰ ছেত্ৰী আৰু মাতৃ পৱিত্ৰ দেৱী। তেওঁ প্ৰাৰম্ভিক শিক্ষা শ্বিলঙৰ জেল ৰ'ড বেংগলী হাইস্কুল, গোৰ্খা পাঠশালা আৰু শ্বিলং গৰ্ভমেণ্ট হাইস্কুলত গ্ৰহণ কৰিছিল। তাৰপিছত তেওঁ ১৯৫৬ চনত গুৱাহাটীৰ কটন কলেজৰ পৰা অৰ্থনীতি বিভাগত সন্মানসহ স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰিছিল। তাৰ দুবছৰ পিছত অৰ্থাৎ ১৯৫৮ চনত তেওঁ গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা অৰ্থনীতি বিষয়ত স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী লাভ কৰিছিল।
## কৰ্মজীৱন
তেওঁ আকাশবাণী গুৱাহাটী কেন্দ্ৰত ছয় বছৰকাল নেপালী ভাষাৰ অনুষ্ঠান পৰিবেশন কৰিছিল। ১৯৬২ চনত তেওঁ গুৱাহাটীৰ আৰ্য বিদ্যাপীঠ মহাবিদ্যালয়ত অৰ্থনীতি বিভাগৰ অধ্যাপক হিচাপে যোগদান কৰে। ১৯৯৪ চনত তেওঁ আৰ্য বিদ্যাপীঠ মহাবিদ্যালয়ৰ অৰ্থনীতি বিভাগৰ মুৰব্বী পদত থাকি চাকৰিৰ পৰা অৱসৰ গ্ৰহণ কৰে।

## মৃত্যু
২০২৫ চনৰ ১৩ মাৰ্চত ৯২ বছৰ বয়সত লীল বাহাদুৰ ছেত্ৰীৰ মৃত্যু হয়

## সাহিত্য কীৰ্তি
* *বাসীন*, ১৯৫৭
* *অতৃপ্ত*, ১৯৬৮
* *ব্ৰহ্মপুত্ৰকো ছেও ছাও*, ১৯৮৬
* *প্ৰতিধ্বনি হাৰো বিস্মিত্ৰিয়েকা*, ২০০৪
### চুটি গল্প সংকলন
* *তিন দশক বিছ অভিব্যক্তি*, ১৯৮৩
* *লীল বাহাদুৰ ছেত্ৰী কা কাথাহাৰো*, ১৯৯৩
* *কাহিলে নাফুকনে গাথ*', ২০১৪
### প্ৰবন্ধ সংকলন
* *আসাম মা নেপালী ভাষা ৰা তয়েছক' ছাৰহ' গাৰহ*', ১৯৬১
* *পূৰ্বাঞ্চল ভাৰতীয় নেপালী কাথা সাহিত্য ৰা পত্ৰকৰিতা ক ইতিবৃত্ত*, ১৯৯৭
* *ঝাওৰে পাৰ্টি মা লাগড়া*, ১৯৯৯
* *পুৰ্বোত্তৰ ভাৰতীয় নেপালী সাহিত্য ৰা সমাজ ক সংক্ষিপ্ত ঐতিহাসিক দিগ দৰ্শন*, ২০০০
* *ছিমল ক ভুৱা*, ২০১১
### নাটক
* *দবাটো*, ১৯৬৭
### একাংকিকা
* *চুৰু ক চুৰু*, ১৯৮৭
* *মাগ*, ১৯৭৮
### কবিতা
* শিৱ স্তুতি, ১৯৪৯
## বঁটা আৰু সন্মান
লীল বাহাদুৰ ছেত্ৰীয়ে সাহিত্যৰ ক্ষেত্ৰখনলৈ আগবঢ়োৱা অৱদানৰ বাবে বহুতো ৰাষ্ট্ৰীয়-আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় বঁটা আৰু সন্মান লাভ কৰিছে। তাৰে ভিতৰত উল্লেখযোগ্য সমূহ হল:
* দিয়ালু পুৰস্কাৰ, নেপালী সাহিত্য সন্মিলন, দাৰ্জিলিং, ১৯৮২
* ভানু বঁটা, দাৰ্জিলিং নেপালী একাডেমী, ১৯৮৫
* *ব্ৰহ্মপুত্ৰকো ছেও ছাও*ৰ বাবে নেপালী ভাষাৰ সাহিত্য অকাডেমি বঁটা, ১৯৮৭
* বেদনিধি বঁটা, কাঠমাণ্ডু, ২০০৩
* আগম সমিতি বঁটা, নেপালী সাহিত্য পৰিষদ, ছিক্কিম, ২০০৫
* অসম সাহিত্য শিৰোমণি বঁটা, অভিজ্ঞানম স্মৃতি ন্যাস, দুলিয়াজান, ২০১১
* হৰিভক্ত কাটোৱাল বঁটা, ২০১৩
* জগদম্বা শ্ৰী পুৰস্কাৰ, নেপাল, ২০১৬
* পদ্মশ্ৰী, ২০২০

## ব্যক্তিগত জীৱন
লীল বাহাদুৰ ছেত্ৰী দুবাৰকৈ বিবাহপাশত আৱদ্ধ হৈছিল। ধনমায়া ছেত্ৰী আৰু লাৱণ্য ছেত্ৰী তেওঁৰ পত্নী। তেওঁলোকৰ এগৰাকী কন্যা কৃষ্ণা চেত্ৰী আৰু দুজন পুত্ৰ পংকজ আৰু পল্লৱ ছেত্ৰী। বৰ্তমান তেওঁলোক গুৱাহাটীৰ উলুবাৰী অঞ্চলৰ বি বৰুৱা পথৰ মৰখালিত বসবাস কৰে।

## তথ্য উৎস

শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:অসমীয়া সাহিত্যিক
শ্ৰেণী:পদ্মশ্ৰী বঁটা বিজয়ী
শ্ৰেণী:নেপালী ভাষাৰ সাহিত্য অকাডেমি বঁটা বিজয়ী
শ্ৰেণী:নেপালী ভাষাৰ সাহিত্যিক
লটিঘটি

**লটিঘটি** () হৈছে ড॰ ভূপেন হাজৰিকাৰ দ্বাৰা পৰিচালিত আৰু প্ৰযোজিত এখন সঙ্গীতপ্ৰধান হাস্য-ব্যংগ কথাছবি। কামৰূপ চিত্ৰৰ বেনাৰত নিৰ্মিত ছবিখনে ১৯৬৬ চনত মুক্তিলাভ কৰিছিল। চতুৰ্দশ (১৯৬৬) ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ মহোৎসৱত শ্ৰেষ্ঠ অসমীয়া চলচ্চিত্ৰৰ ৰাষ্ট্ৰপতিৰ ৰূপৰ পদক লাভ কৰা ছবিখনৰ সংগীত অত্যন্ত জনপ্ৰিয় হৈছিল। ছবিখনৰ কেপছন আছিল *হাঁহি হাঁহি ভাবিব পৰা ছবি*।

## কাহিনী
লটিঘটিৰ কাহিনীটো ছবি-নিৰ্মাণত আগ্ৰহী এজন ব্যক্তিৰ জীৱনত ঘটা নানানটা হাস্যকৰ ঘটনাক লৈ কেন্দ্ৰীভূত। তেওঁ এনে এজন ব্যক্তি যাৰ ছবি-নিৰ্মাণ সম্পৰ্কে কোনো সুগভীৰ জ্ঞান নাই। অথচ তেওঁ ছবি নিৰ্মাণ কৰিবলৈ আগবাঢ়ি আহে।

## কলা-কুশলী
ছবিখনত বিজয় শংকৰ আৰু বিদ্যা ৰাওৰ বাহিৰেও কুলদা ভট্টাচাৰ্য, ৰত্ন ওজা, হৰিনাৰায়ণ দাস, জ্যোতিষ ভট্টাচাৰ্য, জহৰ ৰয়, নিৰুপতি চেটাৰ্জী আৰু বেবি গুপ্তা আদিয়ে অভিনয় কৰিছিল। ছবিখনৰ 'জীৱনটো যদি অভিনয় হয়' গীতটো জয়ন্ত হাজৰিকা আৰু মণিষা সেনগুপ্তাৰ ওপৰত চিত্ৰায়ণ কৰা হৈছিল।

## মুক্তি
গুৱাহাটীৰ পল্টনবজাৰস্থিত মেঘদূত ছবিগৃহত ১৯৬৬ চনৰ ২৫ নৱেম্বৰত ছবিখনে মুক্তিলাভ কৰে।

## সংগীত
চলচ্চিত্ৰখনৰ সংগীত পৰিচালনা ভূপেন হাজৰিকাৰ। গীত লিখিছিল ভূপেন হাজৰিকা, নিৰ্মলপ্ৰভা বৰদলৈ আৰু গজানন বৰ্মাই। ছবিখনৰ বিভিন্ন গীতসমূহত কণ্ঠ নিগৰাইছিল ভূপেন হাজৰিকা, জয়ন্ত হাজৰিকা, ইলা বসু, মহম্মদ ৰফি, গীতা দাস, অনিল দত্ত আৰু মনীষা সেনগুপ্তাই।

## তথ্য উৎস

শ্ৰেণী:অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:শ্ৰেষ্ঠ অসমীয়া পূৰ্ণদৈৰ্ঘ্য ছবিৰ ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা বিজয়ী
শ্ৰেণী:১৯৬০ দশকৰ অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:১৯৬৬ বৰ্ষৰ চলচ্চিত্ৰ
জুনহেব'ট'

**জুনহেব'ট**' (Pron:/ˌzʌnˈhiːbəʊtəʊ/) ভাৰতৰ নাগালেণ্ড ৰাজ্যৰ এখন নগৰ। 

## শিক্ষা প্ৰতিষ্ঠানসমূহ
### বিদ্যালয়সমূহ
* Bloomfield Hill School
* Corner Stone Foundation School
* Eden Garden School
* Government Higher Secondary School
* Immanuel Higher Secondary School
* Kids World Montessori
* Little Spring School
* Love Dale Higher Secondary School
* Merry Hill School
* New Era School
* Olympic Higher Secondary School
* Sacred Heart School
* Seven Home School
* Shamrock School
* St. Anthony School
* Step By Step School
* Sunbeam School
* Woodland Higher Secondary School

### মহাবিদ্যালয়সমূহ
* Zunheboto govt. College
* Nito Theological College
* Anderson Theological College
* Khelhoshe Polytechnic Atoizu

### বিশ্ববিদ্যালয়
* নাগালেণ্ড বিশ্ববিদ্যালয়, লুমামি

## জনগাঁথনি
২০১১ চনৰ লোকপিয়ল অনুসৰি, জুহনেব'ট'ৰ জনসংখ্যা ২২,৮০৯জন, য'ৰ ৫৫% পুৰুষ আৰু ৪৫% মহিলা। গড় সাক্ষৰতাৰ হাৰ হ'ল ৮৫%, যি ৭৪.০৪%-ৰ ৰাষ্ট্ৰীয় গড়তকৈ অধিক: পুৰুষৰ সাক্ষৰতাৰ হাৰ ৮১% আৰু মহিলাৰ ৭৭%। প্ৰায় ১৪% জনসংখ্যা ০-৬ বছৰীয়া শিশু।

## জলবায়ু

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ নগৰ মহানগৰ
শ্ৰেণী:নাগালেণ্ড
ৰাজেশ খৈতান

**

**ৰাজেশ খৈতান''' ( – ১৫ ডিচেম্বৰ ২০১৯) পশ্চিমবঙ্গৰ এজন ৰাজনীতিবিদ আছিল। তেওঁ বড়বাজাৰ বিধানসভা সমষ্টিৰ বিধায়ক আছিল।

## জীৱনী
ৰাজেশ খৈতান ১৯৮২, ১৯৮৭, ১৯৯১ আৰু ১৯৯৬ চনত বড়বাজাৰ বিধানসভা সমষ্টিৰ বিধায়ক হিচাবে নিৰ্বাচিত হৈছিল। ২০১৯ চনৰ ১৫ ডিচেম্বৰত ৭৫ বয়সত তেখেতৰ মৃত্যু হয়।

## তথ্যসংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় ৰাজনীতিবিদ
শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
গীতালি বৰা

**গীতালি বৰা** (; জন্ম: ১৯৭৭) অসমীয়া সাহিত্য জগতৰ এগৰাকী ঔপন্যাসিক আৰু গল্পকাৰ।

## কৰ্ম জীৱন
সাহিত্য সম্পাদনাৰ সৈতে জড়িত গীতালি বৰা বৰ্তমান অসম প্ৰকাশন পৰিষদৰ পৰা প্ৰকাশিত প্ৰকাশ আলোচনীৰ সহযোগী সম্পাদক হিচাপে কৰ্মৰত।

## সাহিত্যকৃতি
### উপন্যাস
# বুদ্ধজায়া
# অন্তৰতম
# বাসনাহীনা (আগষ্ট ২০২২)
# এটি জোনাকীৰ কথকতা(২০২৩)

### গল্প সংকলন
# সম্ভৱতঃ
# অৰ্গল খোলা প্ৰিয়ম্বদা
# এপল’ এপল’
# নিৰৱধি নৈৰাঞ্জনা 
# সত্য-সূৰ্য
# গ'ডো আৰু গন্তব্যৰ গল্প

### সম্পাদিত গ্ৰন্থ
### আলোচনীৰ যোগে প্ৰকাশিত উপন্যাসিকা
### আলোচনীত প্ৰকাশিত ধাৰাবাহিক

## বঁটা/সন্মান
# ২০০৮ চনত গল্প সংকলন ‘সম্ভৱতঃ’ ৰ বাবে মুনীন বৰকটকী বঁটা৷ 
# গল্প সংকলন নিৰৱধি নৈৰাঞ্জনাৰ বাবে হোমেন বৰগোহাঞি সাহিত্য বঁটা৷
# উপন্যাস ‘বুদ্ধজায়া’ৰ বাবে অসম সাহিত্য সভাৰ সভাপতিৰ বিশেষ সাহিত্য সন্মান৷

## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:অসমীয়া ঔপন্যাসিক
শ্ৰেণী:অসমীয়া গল্পকাৰ
শ্ৰেণী:মুনীন বৰকটকী বঁটা বিজয়ী
প্ৰাগ চিনে বঁটা

**প্ৰাগ চিনে বঁটা** হৈছে অসমীয়া চেটেলাইট চেনেল প্ৰাগ নিউজ আৰু ৰেঙণিৰ দ্বাৰা আয়োজিত এক বছৰেকীয়া বঁটা প্ৰদান অনুষ্ঠান। এই অনুষ্ঠানৰ উদ্দেশ্য হৈছে- অসমীয়া বোলছবি উদ্যোগক সহযোগিতা কৰা আৰু যথোচিত স্বীকৃতিৰে ছবিজগতলৈ বৰঙণি আগবঢ়োৱা বিশিষ্ট ব্যক্তিসকলক সন্মানিত আৰু অনুপ্ৰাণিত কৰা। ২০০৩ চনত এই অনুষ্ঠানটোৱে জন্ম লাভ কৰিছিল। ২০১৫ চনৰ পৰা এই বঁটা-প্ৰদান অনুষ্ঠানে উত্তৰ-পূৰ্বাঞ্চলৰ আনসমূহ ছবি-উদ্যোগকো সামৰি লয়।

## অনুষ্ঠানসমূহ

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:অসমৰ চলচ্চিত্ৰ সম্পৰ্কীয় বঁটাসমূহ
কুইয়াৰ

**কুইয়াৰ** () শব্দটি যৌন আৰু লিংগীয় সংখ্যালঘু ব্যক্তিসকলক বুজাবলৈ ব্যৱহৃত হয়। সাধাৰণতে সামাজিকভাৱে স্বাভাৱিক বুলি গণ্য কৰা লিংগ আৰু যৌনতাৰ সংজ্ঞাৰ বাহিৰৰ ব্যক্তিক বুজাবলৈ এই শব্দ ব্যৱহাৰ কৰা হয়। ইংৰাজী ভাষাৰ কুইয়াৰ শব্দই আক্ষৰিকভাৱে আচহুৱা বা অদ্ভুদ বুজায় যদিও বৰ্তমান এই নামে এলজিবিটি+ সম্প্ৰদায়ক সূচিত কৰে। ১৯ শতিকাৰ শেষৰ ফালে সমকামী সম্পৰ্ক আৰু আকাংক্ষাক বুজাবলৈ পোনপ্ৰথমে কুইয়াৰ শব্দ ব্যৱহাৰলৈ আহিছিল। ১৯৮০ৰ দশকত *কুইয়াৰ নেছন* নামৰ যৌন আৰু লিংগীয় সংখ্যালঘু ব্যক্তিসকলৰ অধিকাৰৰ পক্ষে কাম কৰা সংস্থাই কুইয়াৰ শব্দৰে এলজিবিটি সম্প্ৰদায়ৰ সকলো শাখাক বুজাবলৈ আৰম্ভ কৰিছিল। ২০০০ৰ দশকত কুইয়াৰ শব্দ যৌন বৰ্ণালীক বুজাবলৈ ব্যৱহাৰ হ'বলৈ আৰম্ভ হ'ল। বৰ্তমান বিষমকামী আৰু চিছ-জেণ্ডাৰ অৰ্থাৎ প্ৰাকৃতিকভাৱে লক্ষ্য কৰা লিংগক নিজৰ লিংগ বুলি গণ্য কৰা ব্যক্তিসকলৰ বাদে আন সকলো লিংগীয় আৰু যৌন অভিমুখীতাৰ ব্যক্তিয়ে নিজকে কুইয়াৰ বুলি পৰিচয় দিবলৈ আৰম্ভ কৰিলে। শৈক্ষিক ক্ষেত্ৰত অন্তৰ্ভুক্ত কুইয়াৰ থিয়ৰি বা সূত্ৰই লিংগীয় দ্বৈততাক সমৰ্থন নকৰে। আধুনিক কুইয়াৰ অভিব্যক্তিৰ মাধ্যম হিচাপে প্ৰকাশ হোৱা কলা, সংস্কৃতিক গোট আৰু ৰাজনৈতিক দলে এলজিবিটি আন্দোলনৰ লগত ওতপ্ৰোতভাৱে জড়িত হৈ পৰিল।

## সংস্কৃতি আৰু ৰাজনীতি
বিশ্বৰ বিভিন্ন এলজিবিটি-সংক্ৰান্তীয় সামাজিক আন্দোলনে নিজকে কুইয়াৰ হিচাপে সম্বোধন কৰে। উদাহৰণস্বৰূপে চাইপ্ৰাছ দেশৰ কুইয়াৰ চাইপ্ৰাছ এছ'চিয়েশ্যন আৰু যুক্তৰাজ্যৰ কুইয়াৰ ইউথ নেটৱৰ্ক উল্লেখযোগ্য। ভাৰতত অনুষ্ঠিত প্ৰাইড পেৰেড বা গৌৰৱযাত্ৰাত কুইয়াৰ শব্দটো বহুলভাৱে ব্যৱহৃত হয়, যেনে― কুইয়াৰ আজাদি মুম্বাই, দিল্লী কুইয়াৰ প্ৰাইড পেৰেড ইত্যাদি। অষ্ট্ৰেলিয়াত ৰাষ্ট্ৰীয় পৰামৰ্শ আৰু সহায়িকা সেৱা কিউ লাইফ আৰু কিউ আলোচনীৰ জৰিয়তে কুইয়াৰ সম্প্ৰদায়ক সামৰা হৈছে।

এলজিবিটি সম্প্ৰদায়ৰ ব্যক্তিয়ে সততে সমাজৰ পৰা লিংগ বৈষম্য আৰু যৌন অভিমুখীতাৰ বাবে নিৰ্যাতনৰ বলি হৈ সচৰাচৰ তুলনামূলকভাৱে সুৰক্ষিত ঠাইলৈ প্ৰব্ৰজন কৰে। ইয়াক কুইয়াৰ মাইগ্ৰেশ্যন বা কুইয়াৰ প্ৰব্ৰজন বোলে। কিছুমান লিংগীয় আৰু যৌন সংখ্যালঘুসকলৰ বাবে কাম কৰা সংস্থা যেনে ইৰাণীয়ান ৰে'লৰ'ড ফৰ কুইয়াৰ ৰিফিউজীছ আৰু ৰেইনব' ৰে'লৰ'ডে তেওঁলোকৰ সংস্থাপনৰ হকে কাম কৰে।

## কলা
কুইয়াৰ শব্দটো প্ৰায়ে কলা-আন্দোলনৰ লগত বিশেষকৈ চলচ্চিত্ৰৰ লগত জড়িত কৰা হয়। ১৯৯০ৰ দশকত নৱ-কুইয়াৰ চিনেমা আন্দোলনৰ অংশ হিচাপে কুইয়াৰ বিষয়ক মূল বিষয় হিচাপে লৈ বোলছবি নিৰ্মাণ কৰা হৈছিল। এই চলচ্চিত্ৰসমূহ পৃথিৱীৰ ভিন ভিন কুইয়াৰ চলচ্চিত্ৰ মহোৎসৱত প্ৰদৰ্শিত কৰা হৈছে। কেইখনমান উল্লেখযোগ্য কুইয়াৰ চলচ্চিত্ৰ মহোৎসৱ হৈছে অষ্ট্ৰেলিয়াৰ মেলবৰ্ণ কুইয়াৰ চলচ্চিত্ৰ মহোৎসৱ আৰু মাৰ্ডি কুইয়াৰ চলচ্চিত্ৰ মহোৎসৱ, ভাৰতৰ মুম্বাই কুইয়াৰ চলচ্চিত্ৰ মহোৎসৱ, জাপানৰ এছিয়ান কুইয়াৰ চলচ্চিত্ৰ মহোৎসৱ আৰু ছুইজাৰলেণ্ডৰ কুইয়াৰচিছ। চীনা চলচ্চিত্ৰ নিৰ্দেশক চুই জিয়েনে ২০০৮ চনত নিৰ্মাণ কৰা *কুইয়াৰ চাইনা* নামৰ এক তথ্যচিত্ৰ চৰকাৰে বাৰণ কৰাৰ পিছতো ২০০৯ চনৰ বেইজিং কুইয়াৰ চলচ্চিত্ৰ মহোৎসৱত প্ৰদৰ্শন কৰিছিল। বহুমুখী কুইয়াৰ কলা-মহোৎসৱ যেনে― উত্তৰ আয়াৰলেণ্ডত অনুষ্ঠিত আউটবাৰ্ষ্ট কুইয়াৰ আৰ্ট ফেষ্টিভেল বেলফাষ্ট, কানাডাৰ কুইয়াৰ আৰ্ট ফেষ্টিভেল আৰু আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ নেশ্যনেল কুইয়াৰ আৰ্ট ফেষ্টিভেল উল্লেখযোগ্য। তদুপৰি বিভিন্ন দেশৰ দূৰদৰ্শনৰ বিভিন্ন কাৰ্যক্ৰমত কুইয়াৰ শব্দ ব্যৱহাৰ কৰি এলজিবিটি সম্প্ৰদায়ৰ বিষয়সমূহ উপস্থাপন কৰা হৈছে।

## লগতে চাওক
* সমকামিতা
* গে'
* লেছবিয়ান
* এলজিবিটি
* ৰূপান্তৰকামিতা

## তথ্য উৎস

## বাহ্যিক সংযোগ

* এলজিবিটি ঐতিহাসিক সমাজ

শ্ৰেণী:এলজিবিটি
ভাৰত মাতা

**ভাৰত মাতা** বা **ভাৰতাম্বা** হৈছে ভাৰতক মাতৃদেৱী হিচাপে গণ্য কৰা ৰূপ। তেওঁক দেৱী হিচাপে পূজা কৰা হয়। তেওঁক সাধাৰণতে গেৰুৱা শাৰী পৰিহিত হাতত ভাৰতৰ ৰাষ্ট্ৰীয় পতাকা লৈ থকা ৰূপত কল্পনা কৰা হয়। কিছুমান ৰূপত তেওঁৰ বাহন হিচাপে সাহস আৰু বিক্ৰমৰ প্ৰতীক সিংহ থাকে। কিছুমানে ভাৰত মাতাক দুৰ্গা, লক্ষ্মী, সৰস্বতীৰ ৰূপ হিচাপে গণ্য কৰে।

## পৰিচয় আৰু অৰ্থ
১৯ শতিকাৰ শেষৰফালে ১৮৫৭ চনৰ চিপাহী বিদ্ৰোহৰ পিছত ভভাৰতীয় উপমহাদেশক মাতৃ হিচাপে ব্যক্তিত্ব আৰোপ কৰা চিন্তা-চৰ্চা আৰম্ভ হৈছিল। বঙ্কিমচন্দ্ৰ চট্টোপাধ্যায় দেৱৰ ১৮৮২ চনত ৰচিত *আনন্দমঠ*ত পোনপ্ৰথমবাৰৰ বাবে ভাৰত মাতাৰ ছবি ব্যৱহাৰ কৰা হৈছিল। প্ৰথমতে ভাৰত মাতাক ধৰ্ম নিৰপেক্ষ ভাবে ভাৰত উপমহাদেশৰ সকলো ধৰ্ম-সম্প্ৰদায়ৰ মানুহৰ মাতৃ গণ্য কৰা হৈছিল আৰু ব্ৰিটিছৰ বিৰুদ্ধে সকলোকে একগোট কৰিবলৈ ইয়াক ব্যৱহাৰ কৰা হৈছিল। যদিও পিছলৈ বিনায়ক সবৰকাৰৰ প্ৰচেষ্টাত ভাৰত মাতা হিন্দু দেৱী হিচাপে প্ৰতিষ্ঠিত হয়। হিন্দু দেৱী হিচাপে প্ৰকাশ কৰাৰ বাবে এই ধাৰণা একীশ্বৰবাদ বিশ্বাস কৰা আন আন ধৰ্মৰ মাজত সমালোচিত হৈছিল। ভাৰত মাতা হিন্দু ধৰ্মত ইতিমধ্যে থকা দেৱীৰ অন্তৰ্ভুক্ত হয় নে নহয় এইবিষয়েও বিতৰ্কৰ সূত্ৰপাত হৈছিল। পিছে বিনায়ক সবৰকাৰ আৰু অৰবিন্দ ঘোষৰ প্ৰচেষ্টাত ভাৰত মাতা হিন্দুৰ দেৱী হিচাপে স্বীকৃতি লাভ কৰিলে আৰু বিভিন্ন প্ৰতিষ্ঠান যেনে কোৰ্ট, আৰ্মী আৰু কংগ্ৰেছত স্থান লাভ কৰিলে। এই ধাৰণাক ভাৰতীয় ৰাজনীতিৰ পৰিপন্থী বুলি ৰবীন্দ্ৰনাথ ঠাকুৰৰ বি. আৰ. আম্বেদকাৰ আৰু বিভিন্ন ঠাইত কংগ্ৰেছে উল্লেখ কৰিছিল যদিও তেতিয়ালৈকে ভাৰত মাতাৰ ধাৰণায়ে সফলভাবে দেশপ্ৰেমমুলুক প্ৰতীক হিচাপে প্ৰতিষ্ঠা হৈছিল। ২০ শতিকাৰ শেষৰলৈকে ভাৰত মাতায়ে *হিন্দু ৰাষ্ট্ৰ* আৰু *অখণ্ড ভাৰত*ৰ নতুন ধাৰণাক সামৰি লয়। গোটেই উপমহাদেশক অখণ্ড ভাৰত হিচাপে অন্তৰ্ভুক্ত কৰিবলৈ ৰাষ্ট্ৰীয় স্বয়ংসেৱক সংঘয়ে মুখ্য বিষয় হিচাপে ৰাজনৈতিক প্ৰেক্ষাপটত উপস্থাপন কৰে।

## তথ্য উৎস

শ্ৰেণী:হিন্দু দেৱী
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ৰাষ্ট্ৰীয় প্ৰতীক
সাৱিত্ৰী জিন্দাল

**সাৱিত্ৰী দেৱী জিন্দাল** এগৰাকী ভাৰতীয় মহিলা ব্যৱসায়ী। অসমৰ তিনিচুকীয়াত জন্মগ্ৰহণ কৰা সাৱিত্ৰী জিন্দালে উদ্যোগপতি জিন্দাল গ্ৰুপৰ প্ৰতিষ্ঠাপক ওম্ প্ৰকাশ জিন্দালৰ লগত ১৯৭০ চনত বিবাহপাশত আবদ্ধ হৈছিল। ২০০৫ চনত ওম্ প্ৰকাশ জিন্দালৰ মৃত্যুৰ পাছত তেওঁ জিন্দাল গ্ৰুপৰ অধ্যক্ষপদত অধিষ্ঠিত হয়। তেওঁ ভাৰতীয় জাতীয় কংগ্ৰেছৰ সদস্য আৰু হাৰিয়ানাৰ হিচাৰ সমষ্টিৰ পৰা কংগ্ৰেছৰ হৈ হাৰিয়ানা বিধানসভালৈ নিৰ্বাচিত হৈছিল। তেওঁ হাৰিয়ানা চৰকাৰৰ মন্ত্ৰীপদো লাভ কৰিছিল। 

২০১৯ চনৰ ফ’ৰ্ব্‌ছ আলোচনীৰ মতে তেওঁ ভাৰতৰ আটাইতকৈ ধনী মহিলা। ফ’ৰ্ব্‌ছ ইণ্ডিয়াৰ তালিকাত তেওঁ ভাৰতৰ ২০তম আটাইতকৈ ধনী ব্যক্তি।

## জীৱনী
১৯৫০ চনৰ ২০ মাৰ্চ তাৰিখে অসমৰ তিনিচুকীয়াত সাৱিত্ৰী জিন্দালে জন্মগ্ৰহণ কৰিছিল। ১৯৭০ চনত তেওঁ হাৰিয়ানাৰ জিন্দাল গ্ৰুপৰ প্ৰতিষ্ঠাপক বিখ্যাত উদ্যোগপতি ওম্ প্ৰকাশ জিন্দালৰ লগত বিবাহপাশত আবদ্ধ হয়। ২০০৫ চনত এক হেলিকপ্টাৰ দুৰ্ঘটনাত তেওঁৰ স্বামীৰ মৃত্যু হয়। ওম্ প্ৰকাশ জিন্দালৰ মৃত্যু হোৱাৰ পাছত তেওঁ জিন্দাল গ্ৰুপৰ অধ্যক্ষপদত অধিষ্ঠিত হয়। তেওঁ বৰ্তমান এমেৰিটাছ, জিন্দাল ষ্টীল এণ্ড পাৱাৰ লিমিটেডৰ চেয়াৰপাৰ্ছন। তেওঁ অধ্যক্ষপদ গ্ৰহণ কৰাৰ পাছতেই তেওঁলোকৰ কোম্পানীৰ আয় চাৰিগুণ বৃদ্ধি পায়। তেওঁৰ স্বামী অ.পি. জিন্দাল এজন অভিযন্তা আছিল। তেওঁ ১৯৫২ চনত জিন্দাল গ্ৰুপ প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল। পৰৱৰ্তী সময়ত ই ইস্পাত, শক্তি, খনি, তেল আৰু গেছৰ ক্ষেত্ৰকেইখনৰ লগত জড়িত হৈ পৰে। তেওঁলোকৰ ব্যৱসায়ৰ চাৰিটা শাখা তেওঁৰ চাৰিজন পুত্ৰ পৃথ্বীৰাজ জিন্দাল, সজ্জন জিন্দাল, ৰতন জিন্দাল আৰু নবীন জিন্দালৰ দ্বাৰা পৰিচালিত হয়। জিন্দাল ষ্টীল ভাৰতৰ তৃতীয় বৃহত্তম ইস্পাত উৎপাদক।

তেওঁ হাৰিয়ানাৰ হিচাৰ সমষ্টিৰ পৰা কংগ্ৰেছৰ হৈ হাৰিয়ানা বিধানসভালৈ নিৰ্বাচিত হৈছিল। ইয়াৰ লগতে তেওঁ হাৰিয়ানা চৰকাৰৰ মন্ত্ৰীও আছিল। ২০১৪ চনৰ হাৰিয়ানা বিধানসভা নিৰ্বাচনত তেওঁ পৰাজিত হৈছিল। তেওঁ ভাৰতীয় জাতীয় কংগ্ৰেছৰ সদস্য।

## ৰাজনৈতিক জীৱন
২০০৫ চনত সাৱিত্ৰী জিন্দাল হিচাৰ সমষ্টিৰ পৰা হাৰিয়ানা বিধানসভালৈ নিৰ্বাচিত হৈছিল। ইয়াৰ আগতে এই সমষ্টিৰ পৰা তেওঁৰ স্বামীয়ে কেইবাবাৰো বিধানসভালৈ প্ৰতিনিধিত্ব আগবঢ়াইছিল। ২০০৯ চনত তেওঁ আকৌ একে সমষ্টিৰ পৰা বিধানসভালৈ নিৰ্বাচিত হয় আৰু ২০১৩ চনৰ ২৯ অক্টোবৰত তেওঁ হাৰিয়ানা চৰকাৰৰ কেবিনেট মন্ত্ৰী হিচাপে শপত গ্ৰহণ কৰে। মন্ত্ৰী হিচাপে তেওঁ কৰ আৰু দুৰ্যোগ ব্যৱস্থাপনা, একীকৰণ, পুনৰ্বাসন আৰু গৃহ-নিৰ্মাণ আৰু চহৰীয়া স্থানীয় সংস্থা আৰু গৃহ-নিৰ্মাণৰ ৰাজ্যিক মন্ত্ৰীৰ দপ্তৰৰ কাৰ্যভাৰ লাভ কৰিছিল।

## বঁটা আৰু সন্মান
সাৱিত্ৰী জিন্দাল ভাৰতৰ আটাইতকৈ ধনী মহিলা। ২০১৬ চনৰ ফ’ৰ্ব্‌ছ আলোচনীৰ মতে তেওঁ প্ৰায় ৪ বিলিয়ন আমেৰিকান ডলাৰ আয়ৰে ভাৰতৰ ১৬তম‌ আটাইতকৈ ধনী ব্যক্তি আছিল। ইয়াৰ লগতে তেওঁ ২০১৬ চনত বিশ্বৰ ৪৫৩তম আটাইতকৈ ধনী ব্যক্তি আছিল। তেওঁ বিশ্বৰ সপ্তম আটাইতকৈ ধনী মাতৃ আৰু তেওঁৰ স্বামীয়ে আৰম্ভ কৰা সামাজিক কাৰ্যসমূহলৈ তেওঁ অৱদান আগবঢ়ায়।
২০১৯ চনৰ ফ’ৰ্ব্‌ছ আলোচনীৰ মতে তেওঁ ভাৰতৰ আটাইতকৈ বেছি ধনী মহিলা। ফ’ৰ্ব্‌ছ ইণ্ডিয়াৰ তালিকাত তেওঁ ভাৰতৰ ২০তম আটাইতকৈ ধনী ব্যক্তি। ২০০৮ চনত অখিল ভাৰতীয় তেৰাপন্থ মহিলা মণ্ডলে তেওঁক আচাৰ্য তুলসী কৃতিত্ব পুৰস্কাৰ আগবঢ়ায়।

## তথ্য উৎস

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যৱসায়ী
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় ৰাজনীতিবিদ
হাওবম ওংবি ঙাংবি দেৱী

**হাওবম ওংবি ঙাংবি দেৱী** (; ১ আগষ্ট ১৯২৪ – ১২ জুন ২০১৪) এগৰাকী ভাৰতীয় শাস্ত্ৰীয় নৃত্যশিল্পী, সংগীতজ্ঞ। তেওঁ মণিপুৰী নৃত্যৰ লাই হাৰাওবা আৰু ৰাস নৃত্যৰ পাৰদৰ্শিতাৰ বাবে বিশেষভাৱে জনাজাত। ১৯৯৩ চনত তেওঁ সংগীত নাটক একাডেমী বঁটা লাভ কৰিছিল। ২০১০ চনত ভাৰত চৰকাৰে মণিপুৰী শাস্ত্ৰীয় নৃত্যৰ ক্ষেত্ৰখনলৈ তেওঁ আগবঢ়োৱা অৱদানৰ স্বীকৃতি স্বৰূপে ভাৰতৰ চতুৰ্থ সৰ্বোচ্চ অসামৰিক সন্মান পদ্মশ্ৰী প্ৰদান কৰে।

## জীৱনী

১৯২৪ চনৰ ১ আগষ্ট তাৰিখে মণিপুৰৰ ইম্ফলৰ উৰিপক বচ্চস্পতি লেইকাইত হোবাম অংবি ঙাংবি দেৱীৰ জন্ম হৈছিল। তেওঁৰ পিতৃ কৈজাম বকুল সিঙক স্থানীয়ভাৱে 'সংকীৰ্তন পালা' পৰিবেশক বুলি জনা গৈছিল। হোবাম অংবি ঙাংবি দেৱীয়ে পাঁচ বছৰ বয়সৰ পৰায়ে 'মণিপুৰী সংকীৰ্তন সংঘ'ত নৃত্য আৰু গীত শিকিছিল। ১৯৩০ চনত তেওঁ প্ৰথমবাৰৰ বাবে কলকাতাৰ জইপাইগুড়ি মহোৎসৱত শিল্পী হিচাপে যোগদান কৰিছিল। পিছলৈ তেওঁ লাই হাৰাওবা, ৰাস আৰু পাহাৰীয়া অঞ্চলৰ পাৰম্পৰিক নৃত্যশৈলী অধ্যয়ন কৰিছিল। সেইসময়ত তেওঁ ১৯৩২ চনৰ পৰা ১৯৪০ চনলৈ গুৰু অটুমা সিং, য়ুমনাম ওজা নাটুম সিং, গুৰু এম. আমুবি সিং আৰু
ঙানংম ওজা যোগিন্দ্ৰ সিং আদি বিখ্যাত ব্যক্তিৰ ওচৰত নৃত্যৰ শিক্ষা গ্ৰহণ কৰিছিল। তেওঁ ওস্তাদ মেইছনাম বিধু সিং আৰু ছিঙাখাম ৰাধাচন্দ্ৰণ সিঙৰ ওচৰত শাস্ত্ৰীয় সংগীৰ শিক্ষাও গ্ৰহণ কৰিছিল।

হোবাম অংবি ঙাংবি দেৱী মণিপুৰৰ প্ৰথম শাস্ত্ৰীয় সংগীত শিল্পী। তেওঁ আকাশবাণীত গীত গাবলৈ আৰম্ভ কৰিছিল আৰু ১৯৪৮ চনত প্ৰথম মণিপুৰী চলচ্চিত্ৰ 'মাইনু পেমছা'ৰ পাৰ্শ্ব সংগীত শিল্পী হিচাপে গীত গাইছিল। মণিপুৰত জৱাহৰলাল নেহৰু মণিপুৰ নৃত্য একাডেমী প্ৰতিষ্ঠা হোৱাত তেওঁ ইয়াত নৃত্য আৰু সংগীত বিভাগৰ অধ্যাপক হিচাপে নিযুক্তি লাভ কৰিছিল। তেওঁ ইয়াত লাই হাৰাওবা নৃত্যৰ শিক্ষক আছিল। তেওঁ লাই হাৰাওবা নৃত্যৰ ওপৰত গৱেষণা কৰি প্ৰতিষ্ঠান খনৰ বাবে পাঠ্যক্ৰম প্ৰস্তুত কৰি উলিয়াইছিল। ইয়াৰ লগতে তেওঁ নিজেও ললিত কলা একাডেমীৰ পৰা শিক্ষা গ্ৰহণ কৰি আছিল তো ১৯৩৬ চনৰ পৰা ১৯৪৫ চনলৈ তেওঁ মণিপুৰ নাট্য সন্থা, ৰূপমহল থিয়েটাৰ আৰু আৰ্য থিয়েটাৰত অভিনেত্ৰী হিচাপে জড়িত আছিল।

পিছলৈ তেওঁ ১৯৬৬ চনত জৱাহৰলাল নেহৰু মণিপুৰ নৃত্য একাডেমীৰ লোকনৃত্য বিভাগৰ মুৰব্বী পদত অধিষ্ঠিত হয়। ১৯৮৫ চনত তেওঁ এই প্ৰতিষ্ঠানৰ উপাধ্যক্ষ পদত থাকোঁতে চাকৰিৰ পৰা অৱসৰ গ্ৰহণ কৰে। তেওঁ বিভিন্ন ৰাষ্ট্ৰীয় আৰু আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় অনুষ্ঠানত নৃত্য পৰিবেশন কৰিছিল।

১৯৪১ চনত তেওঁ হোবাম আমোবা সিঙৰ লগত বিবাহপাশত আৱদ্ধ হৈছিল আৰু তেওঁলোকৰ এজন পুত্ৰ সন্তান আছে। ২০১৪ চনৰ ১১ জুন তাৰিখে ইম্ফলৰ নিজা বাসভৱনত তেওঁৰ মৃত্যু হয়।
## বঁটা আৰু সন্মান
হোবাম অংবি ঙাংবি দেৱীয়ে অসম চৰকাৰৰ পৰা 'বীৰাংগনা' উপাধি লাভ কৰিছিল। ১৯৮০ চনত তেওঁ মণিপুৰ চৰকাৰৰ অন্তৰ্গত মণিপুৰ ৰাজ্যিক কলা একাডেমীৰ পৰা সোণৰ পদক লাভ কৰিছিল। ১৯৮৫ চনত তেওঁক মণিপুৰী সাহিত্য পৰিষদে 'নৃত্য ভূষণ' বঁটাৰে সন্মানিত কৰিছিল। ১৯৯৩ চনত তেওঁ সংগীত নাটক একাডেমী বঁটা লাভ কৰিছিল। ২০১০ চনত ভাৰত চৰকাৰে মণিপুৰী শাস্ত্ৰীয় নৃত্যৰ ক্ষেত্ৰখনলৈ তেওঁ আগবঢ়োৱা অৱদানৰ স্বীকৃতি স্বৰূপে ভাৰতৰ চতুৰ্থ সৰ্বোচ্চ অসামৰিক সন্মান পদ্মশ্ৰী প্ৰদান কৰে।

## তথ্য উৎস

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:মণিপুৰৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় নৃত্যশিল্পী
শ্ৰেণী:পদ্মশ্ৰী বঁটা বিজয়ী
শ্ৰেণী:সংগীত নাটক একাডেমী বঁটা বিজয়ী
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় কণ্ঠশিল্পী
পাৰ্বতী বাউল

**পাৰ্বতী বাউল** এগৰাকী ভাৰতীয় বাউল লোকসংগীত শিল্পী, সংগীতজ্ঞ আৰু কাহিনী কথক। তেওঁ বাউল সংগীত জনপ্ৰিয় মাধ্যমত প্ৰকাশ কৰাৰ বাবে বিখ্যাত। তেওঁ বাউল গীতৰ তত্ত্ব কথা তেওঁৰ সাধক শিষ্যসকলৰ মাজত গল্পৰ মাধ্যমত তুলি ধৰে। বাউল সাধিকা ফুলমালি দাসী, সনাতন দাস বাউল, শশাংক গোঁসাই – এই তিনি গৰাকী গুৰুৰ ওচৰত তেওঁ বাউলৰ দীক্ষা লৈছিল। ১৯৯৫ চনৰ পৰা তেওঁ ৰাষ্ট্ৰীয় আৰু আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় অনুষ্ঠানত বাউল পৰিবেশন কৰি আহিছে। তেওঁ *একতাৰা বাউল সংগীতা কলাৰী* নামৰ বাউল গীত শিক্ষাৰ বিদ্যালয় স্থাপন কৰিছে।

## প্ৰাৰম্ভিক জীৱন
১৯৭৬ চনত পশ্চিমবংগৰ পাৰম্পৰিক ব্ৰাহ্মণ সম্প্ৰদায়ৰ ঘৰত পাৰ্বতী বাউলৰ জন্ম হৈছিল। জন্মতে তেওঁৰ নাম মৌচুমী পাৰিয়াল আছিল। তেওঁৰ পৰিয়াল মূলতঃ পূব পাকিস্তানৰ লোক আছিল আৰু দেশ বিভাজনৰ পিছত তেওঁলোক ভাৰতৰ পশ্চিমবংগলৈ আহে। তেওঁৰ পিতৃ ভাৰতীয় ৰে'ল বিভাগৰ এগৰাকী অভিযন্তা আছিল। শাস্ত্ৰীয় সংগীতৰ প্ৰতি ৰাপ থকা পাৰ্বতী বাউলৰ পিতৃয়ে তেওঁক প্ৰায়ে সংগীতানুষ্ঠানলৈ নিছিল। তেওঁৰ মাতৃ এগৰাকী গৃহিনী আৰু তেওঁ ৰামকৃষ্ণ পৰমহংসৰ ভক্ত আছিল। তেওঁৰ পিতৃৰ সততে বদলি হৈ থকাৰ বাবে পাৰ্বতীয়ে অসম, কোঁচ বিহাৰ আৰু পশ্চিম বংগৰ সীমামূৰীয়া অঞ্চলত ডাঙৰ হৈছিল। তেওঁ কোঁচ বিহাৰৰ সুনীতি একাডেমীৰ পৰা উচ্চতৰ মাধ্যমিক পৰীক্ষাত উত্তীৰ্ণ হৈছিল।

পাৰ্বতীয়ে সৰুতে শ্ৰীলেখা মুখাৰ্জীৰ ওচৰত কথক শিকিছিল। তেওঁ শান্তিনিকেতনৰ বিশ্ব ভাৰতী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ কলা ভৱনত দৃশ্যমান কলাৰ প্ৰশিক্ষণ লাভ কৰিছিল। তেওঁ শান্তিনিকেতনত প্ৰথমবাৰৰ বাবে অন্ধ ব্যক্তি এজনে বাউল গোৱা দেখিছিল। সেইসময়ত তেওঁ এগৰাকী বাউল গায়িকা ফুলমালা দাসীক লগ পায় আৰু পাৰ্বতীয়ে তেওঁৰ ওচৰত বাউল শিকে। তাৰপিছত তেওঁ পশ্চিমবংগৰ বাংকুৰা জিলাৰ বাউল গায়ক সনাতন দাসৰ ওচৰত বাউল শিকিবলৈ লয়। ১৫ দিনৰ পিছত তেওঁ সনাতন দাসৰ ওচৰত দীক্ষা গ্ৰহণ কৰে। তাৰপিছত তেওঁ গুৰুৰ লগত বিভিন্ন ঠাই ভ্ৰমী বাউল গীত, নৃত্য আৰু বাদ্যৰ জ্ঞান আহৰণ কৰে। তাৰপিছত তেওঁ খৈৰভূমিৰ শশাংক গোঁসাইৰ ওচৰত বাউলৰ শিক্ষা গ্ৰহণ কৰে। তেওঁ শশাংক গোঁসাইৰ ওচৰত তিনিবছৰ কাল বাউল পৰম্পৰাৰ বিষয়ে জ্ঞান লাভ কৰে।

## কৰ্মজীৱন

Parvathy Baul at Kolkata concert 2015.jpg|২০১৫ চনত কলকাতাত পাৰ্বতী বাউল
Parvati Baul performing at Bharat Bhavan Bhopal India (20).jpg|২০১৭ চনত ভূপালৰ ভাৰত ভৱনত পাৰ্বতী বাউল

১৯৯৫ চনত পাৰ্বতী বাউলে ৰাজহুৱাকৈ বাউল পৰিবেশন আৰম্ভ কৰে। ১৯৯৭ চনত তেওঁ কেৰালাৰ ৰাজধানী তিৰুঅনন্তপুৰমলৈ আহে আৰু কেৰালাৰ স্থানীয় থিয়েটাৰ পৰম্পৰাৰ বিষয়ে শিকে। ইয়াত তেওঁ কেৰালাৰ পৰম্পৰাগত পুতলাৰ শিল্পী ৰবি গোপালন নায়াৰক লগ পায়। তেওঁ ৰবি গোপালনৰ লগত ২০০০ চনত আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰলৈ যায় আৰু পুতলাৰ বিষয়ে শিক্ষা গ্ৰহণ কৰে। সেইসময়ত তেওঁলোকে *চেভেন বেচিক নিডছ* নামৰ থিয়েটাৰ গোটৰ লগত জড়িত হয় আৰু জাৰ্মানীৰ হেনঅভাৰত অনুষ্ঠিত এক্সপ' ২০২০ত পৰিবেশন কৰে। তেওঁ তিৰুঅনন্তপুৰমত আব্দুল চালাম নামৰ ফকীৰ এজনক লগ পাই গুৰু মানি লৈছিল।

২০০১ চনৰ পৰা তেওঁ সম্পূৰ্ণৰূপে বাউলৰ লগত জড়িত হৈ পৰিল। তেওঁ একতাৰা আৰু দুগগী বজাই ভৰিত চিলম্বো নূপুৰ পিন্ধি বাউল গাই ফুৰিব ধৰিলে। তেওঁ পৰম্পৰাগত বাউলৰ লগত নিজে সৃষ্টিকৰা দোহা আৰু থিয়েটাৰৰ পৰা লাভ কৰা জ্ঞানৰ ব্যৱহাৰ কৰি অভিনয় আৰু গীতৰ অদ্ভুত সংমিশ্ৰণ ঘটাই বাউল পৰিবেশন কৰে। পত্যচিত্ৰৰ পৰা অনুপ্ৰেৰণা লাভ কৰি তেওঁ কাহিনীৰ মাধ্যমত বাউলক প্ৰকাশ কৰে আৰু মাজে মাজে ইংৰাজীত বুজাই যায়। তেওঁ পৰিবেশন কৰিলে প্ৰায়ে ডাঙৰ কেনভাছত কাহিনীৰ ছবি ব্যৱহাৰ কৰে।

১৯৯০ৰ দশকৰ শেষৰ ফালে তেওঁ ৰবি গোপলনৰ লগত বিবাহপাশত আৱদ্ধ হৈছিল। তাত তেওঁ একতাৰা বাউল সংগীতা কলাৰী নামৰ বাউল গীত শিক্ষাৰ গুৰুকুল স্থাপন কৰিছে।

## তথ্য উৎস

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় কণ্ঠশিল্পী
জোনাকী জাতীয় বিদ্যালয়, শিমূলচালা

[thumb|২০১৮ চনৰ [১৮ ফেব্ৰুৱাৰী তাৰিখে জোনাকী জাতীয় বিদ্যালয়ৰ পৰা শ্ৰী সূৰ্য পাহাৰলৈ ভ্ৰমণ কৰিব গৈ উঠা একপি ফটো ( ছাত্ৰ-ছাত্ৰী আৰু শিক্ষকসল )]]
**জোনাকী জাতীয় বিদ্যালয়, শিমুলচালা** () অসম জাতীয় বিদ্যালয় শিক্ষা সংসদৰ নীতি আৰু আদৰ্শৰ ভেটিত প্ৰতিষ্ঠিত এইখন ব্যক্তিগত খণ্ডৰ বিদ্যালয়। ধুবুৰী জিলাৰ দক্ষিণ শালমাৰা শিক্ষা খণ্ডৰ অন্তৰ্গত এখন উচ্চ শিক্ষা প্ৰতিষ্ঠান। ব্ৰহ্মপুত্ৰ নদীৰ দক্ষিণ পাৰৰ বৰ কলীয়া নস্কৰা নামৰ গাঁৱৰ শিমূলচালা গাঁৱত অৱস্থিত এই বিদ্যালয় খন। ২০১৩ চনৰ জানুৱাৰী মাহত এই স্কুলখন স্থাপন কৰা হয়। স্কুলখন প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল **Jonaky Dev. Socio (N.G.O)** ই। বিদ্যালয়খন স্থাপন হোৱাৰ পৰা প্ৰধান শিক্ষকৰ দায়িত্ব পালন কৰি আছে “‘*হাতেম আলী সেখ*”’ চাহাবে। যদিও ইয়াৰে মাজৰ তিনি বছৰ অইন দুজন শিক্ষকেও প্ৰধান শিক্ষকৰ দায়িত্ব পালন কৰিছিল।

## বিদ্যালয়ৰ ঠিকনা
গাওঁ - শিমুলচালা, পোঅঃ বৰকলীয়া শেৰশো, থানাঃ ফকিৰগঞ্জ, জিলা ধুবুৰী (অসম) পিন নং ৭৮৩৩৩০
## বিদ্যালয়ত পঢ়োৱা পাঠসমূহ
অসমীয়া, ইংৰাজী, সাধাৰণ গণিত, সাধাৰণ বিজ্ঞান, উচ্চ গণিত, সমাজ বিজ্ঞান (ইতিহাস, অৰ্থনীতি, ভুগোল) আৰবী, হিন্দী, পৰিৱেশ, সাধাৰণ জ্ঞান, অসমীয়া দ্ৰুত পাঠ (বুঢ়ী আইৰ সাধু, শংকৰ দেৱ, বুঢ়া আৰু শিয়াল, ঘৰুৱা কাম কৰা মেকুৰী ইত্যাদি) ছবিঅকা, হাতৰ আখৰ (অসমীয়া, আৰবী, ইংৰাজী আদি)।

## পাঠদান দিয়া শ্ৰেণী সমূহ
প্ৰথম অৱস্থাত অংকুৰণৰ পৰা তৃতীয় শ্ৰেণী লৈকে আছিল যদিও আজি কালি অংকুৰণৰ পৰা দশম শ্ৰেণীলৈ পাঠদান দিয়া হয়। ২০২১ চনত প্ৰথম বাৰৰ বাবে হাইস্কুল শিক্ষান্ত পৰীক্ষা (মেট্ৰিক)ত অৱতীৰ্ণ হ'ব ছাত্ৰ-ছাত্ৰীয়ে।

## শিক্ষক-শিক্ষয়য়িত্ৰী
যিহেতু এইখন এটা বেচৰকাৰী বা ব্যক্তিগত খণ্ডৰ বিদ্যালয় সেইবাবে ইয়াৰ শিক্ষক তথা শিক্ষয়িত্ৰী সকলো মাজে সময়ে বদলি হৈ থাকে।

## তথ্যউৎস্য

শ্ৰেণী:অসমৰ বিদ্যালয়সমূহ‎
নমামি ব্ৰহ্মপুত্ৰ মহোৎসৱ

thumb|নমামি ব্ৰহ্মপুত্ৰ মহোৎসৱ এক অনুষ্ঠান
**নমামি ব্ৰহ্মপুত্ৰ মহোৎসৱ** হৈছে অসম চৰকাৰৰ দ্বাৰা আয়োজিত এক আধ্যাত্মিক অনুষ্ঠান। এই অনুষ্ঠানত ব্ৰহ্মপুত্ৰ নদীক আৰাধনা কৰা হৈছিল। অনুষ্ঠানটি ২০১৭ চনৰ ৩১ মাৰ্চৰ পৰা ৪ এপ্ৰিল তাৰিখলৈকে অনুষ্ঠিত হৈছিল। ব্ৰহ্মপুত্ৰ নদীয়ে চুই যোৱা অসমৰ ২১ খন জিলাত এই উৎসৱ অনুষ্ঠিত হৈছিল। অনুষ্ঠানটি অনুষ্ঠিত কৰাৰ পাছত অৱশ্যে চৰকাৰে ৰাজহুৱা ধনৰ অপচয় কৰা বুলি যথেষ্ঠ সমালোচনাৰো সন্মুখীন হৈছিল।

শ্ৰেণী:মহোৎসৱ
শ্ৰেণী:ব্ৰহ্মপুত্ৰ নদী
পাণবজাৰ

**পাণবজাৰ** অসমৰ গুৱাহাটী মহানগৰৰ এক অঞ্চল। পল্টন বজাৰ, আমবাৰী, ফাঁচী বজাৰ আদি অঞ্চলবিলাক ওচৰা-ওচৰিকৈ অৱস্থিত। ব্ৰহ্মপুুত্ৰ নদীৰ দক্ষিণ পাৰত নগৰ কেন্দ্ৰৰ ই এক গুৰুত্বপূৰ্ণ অংশ।

## স্থান
জিলা আদালত (কামৰূপ) এই অঞ্চলৰ এক প্ৰধান স্থান। অঞ্চলটোত বহু গ্ৰন্থাগাৰ, প্ৰধান চৰকাৰী কাৰ্যালয় আৰু দোকান অন্তৰ্ভুক্ত হৈ আছে। কিতাপৰ দোকানসমূহ পাণবজাৰৰ এক আকৰ্ষণ। ঔষধ আৰু ফাৰ্মাচিউটিকেল সামগ্ৰীৰ ই এক প্ৰধান পাইকাৰী বজাৰ আৰু মুদ্ৰণ তথা প্ৰকাশনৰ বাবে এটা কেন্দ্ৰ। কটন বিশ্ববিদ্যালয় ইয়াতে অৱস্থিত। 

দীঘলী পুখুৰীৰ ওচৰত অসম আৰু উত্তৰ-পূব ভাৰত ঐতিহ্যবাহী শিল্পকলা তথা কাৰুশিল্পৰ পণ্যাগাৰ আছে। জিলা আদালতৰ কাষত কাছাৰী ঘাট এটা গুৰুত্বপূৰ্ণ স্থানীয় নদীবন্দৰ।

## আকৰ্ষণীয় ঠাই
পাণবজাৰ গুৱাহাটীৰ অন্যতম সাংস্কৃতিক আৰু শিক্ষাগত কেন্দ্ৰ হিচাপে পৰিচিত। কামৰূপ অনুসন্ধান ​​সমিতি, অসম ৰাজ্যিক সংগ্ৰহালয় আৰু জিলা গ্ৰন্থাগাৰৰ নিচিনা অনেক ঐতিহাসিক ভৱন ইয়াত অৱস্থিত। নেহৰু পাৰ্ক আৰু শুক্লেশ্বৰ দেৱালয় এই অঞ্চলৰ আন প্ৰধান পৰ্যটন ক্ষেত্ৰ। 

### শিক্ষা প্ৰতিষ্ঠান
কটন কলেজ, সন্দিকৈ ছোৱালী মহাবিদ্যালয়, কটন কলেজিয়েট চৰকাৰী উচ্চতৰ মাধ্যমিক বিদ্যালয় আৰু ডন বস্কো উচ্চ মাধ্যমিক বিদ্যালয় এই অঞ্চলৰ বিশিষ্ট শিক্ষা প্ৰতিষ্ঠান।

## অধিক চাওক
* বেলতলা
* চান্দমাৰী
* গণেশগুৰি
* মালিগাঁও
* নাৰেঙ্গী

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:গুৱাহাটীৰ উল্লেখযোগ্য ঠাই
শাৰদা সিনহা

**শাৰদা সিনহা** (১ অক্টোবৰ ১৯৫২) এগৰাকী ভাৰতীয় লোকসংগীত শিল্পী। তেওঁ মূলতঃ মৈথিলী ভাষাৰ কণ্ঠশিল্পী যদিও তেওঁ ভোজপুৰী আৰু মগহী ভাষাৰ গীতটো কণ্ঠদান কৰিছে। তেওঁ ছট পূজাৰ গীত 'হো দিননাথ'ৰ মৈথিলী সংস্কৰণ গাই বিশেষভাবে জনাজাত হৈ পৰিছিল। মৈথিলী লোকসংগীতৰ ক্ষেত্ৰখনলৈ তেওঁ আগবঢ়োৱা অৱদানৰ স্বীকৃতি স্বৰূপে ১৯৯১ চনত ভাৰত চৰকাৰে তেওঁক ভাৰতৰ চতুৰ্থ সৰ্বোচ্চ অসামৰিক সন্মান পদ্মশ্ৰী আৰু ২০১৮ চনত তৃতীয় সৰ্বোচ্চ অসামৰিক সন্মান পদ্মভূষণ প্ৰদান কৰে।

## জীৱনী
১৯৫২ চনৰ ১ অক্টোবৰ তাৰিখে বিহাৰৰ মিথিলা ক্ষেত্ৰৰ চুপোৱাল জিলাৰ হুলাছ গাঁৱত শাৰদা সিনহাৰ জন্ম হৈছিল। তেওঁৰ পিতৃ সুখদেৱ ঠাকুৰ বিহাৰ চৰকাৰৰ শিক্ষা বিভাগৰ এগৰাকী বিষয়া আছিল। সৰুৰে পৰা শাৰদাৰ সংগীতৰ প্ৰতি ৰাপ থকা দেখি তেওঁৰ পিতৃয়ে এগৰাকী নৃত্য-গীতৰ শিক্ষক ঘৰত আহি শিকোৱা ব্যৱস্থা কৰি দিছিল। পিছলৈ তেওঁ পটনা বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা কলা বিভাগৰ স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰে। তেওঁৰ
ব্ৰজকিশোৰ সিনহাৰ লগত বিবাহ হোৱাৰ পিছত শহুৰৰ ঘৰৰ পৰা সংগীতৰ ক্ষেত্ৰত অলপ বাধাৰ সন্মুখীন হৈছিল যদিও তেওঁৰ স্বামীয়ে তেওঁক পূৰ্ণ সমৰ্থন জনাইছিল।
## কৰ্মজীৱন
শাৰদা সিনহায়ে ৮০ৰ দশকত মৈথিলী, ভোজপুৰী আৰু মগহী ভাষাৰ পাৰম্পৰিক লোকগীত গাই সমাদৃত হৈছিল। লোকগীতৰ বাহিৰে তেওঁ মৈথিলী কবি বিদ্যাপতিৰ গীত *শ্ৰদ্ধাঞ্জলি* নামৰ এলবামত বাণীবন্ধন কৰিছিল। সেইসময়ত তেওঁৰ ভোজপুৰী গীত সমূহ বিহাৰ আৰু উত্তৰ প্ৰদেশত বিখ্যাত হৈছিল। তেওঁৰ জনপ্ৰিয়তাৰ বাবে এটি গীতৰ বাণীবন্ধনৰ বাবে সেইসময়ত ৫০ হাজাৰ টকা মাননি লাভ কৰিছিল। তেওঁ হিন্দী ছবি 'মেনে প্যাৰ কিয়া', 'হাম আপকে হে কন' আৰু শেহতীয়াকৈ 'গেংছ অফ ৱাছেপুৰ' ছবিত কণ্ঠদান কৰিছে। ১৯৮৯ চনত মুক্তি লাভ কৰা 'মাই' নামৰ হিন্দী চলচ্চিত্ৰত তেওঁ অভিনয়য়ো কৰিছিল।

ষঠ পূজাৰ গীতৰ লগত শাৰদা সিনহাৰ নাম বিশেষভাবে জড়িত হৈ আছে। পাৰম্পৰিক ষঠ গীত সমূহ গাই তেওঁ বিখ্যাত হৈ পৰিছিল। তেওঁ দেশ বিদেশৰ বিভিন্ন ঠাইত সংগীতানুষ্ঠান পৰিবেশন কৰিছে।

## বঁটা আৰু সন্মান
শাৰদা সিনহায়ে মৈথিলী লোকসংগীতৰ ক্ষেত্ৰখনলৈ আগবঢ়োৱা অৱদানৰ স্বীকৃতি স্বৰূপে ১৯৯১ চনত ভাৰত চৰকাৰে তেওঁক ভাৰতৰ চতুৰ্থ সৰ্বোচ্চ অসামৰিক সন্মান পদ্মশ্ৰী প্ৰদান কৰিছিল। বিহাৰ চৰকাৰে তেওঁক *বিহাৰ কোকিলা* উপাধিৰে সন্মানিত কৰিছিল। ২০০৬ চনত মধ্য প্ৰদেশ চৰকাৰে তেওঁক দেৱী অহল্যা সন্মান প্ৰদান কৰিছিল। ২০১৮ চনত ভাৰত চৰকাৰে তেওঁক পদ্মভূষণ বঁটা প্ৰদান কৰে।

## তথ্য উৎস

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় কণ্ঠশিল্পী
শ্ৰেণী:পদ্মশ্ৰী বঁটা বিজয়ী
শ্ৰেণী:পদ্মভূষণ বঁটা বিজয়ী
কল্লোল (চলচ্চিত্ৰ)

**কল্লোল** () অতুল বৰদলৈ পৰিচালিত এখন ক'লা-বগা অসমীয়া ছবি। সঙ্গীত পৰিচালনা ৰুদ্ৰ বৰুৱাৰ। ছবিখনে ১৯৭৯ত ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ মহোৎসৱত শ্ৰেষ্ঠ অসমীয়া ছবিৰ ৰজত কমল বঁটা লাভ কৰিছিল। ইয়োৰপৰি ছবিখন ১৯৭৮-৭৯ৰ ভাৰতীয় পেনোৰামালৈও নিৰ্বাচিত হৈছিল৷ 
## কাহিনী
কল্লোল এখন বিদ্ৰোহাত্মক, প্ৰতীকধৰ্মী চলচ্চিত্ৰ, য’ত সামন্তবাদী সমাজ এখনৰ শ্ৰেণীদ্বন্দ্বৰ বিষয়ে চিত্ৰায়িত কৰা হৈছে। ইয়াত সামন্তপ্ৰভু হ’ল এজন জমিদাৰ, যাৰ নাম অনঙ্গপ্ৰসাদ চৌধুৰী (বৰুৱা)।স্থানীয় মাছমৰীয়াবোৰ হ’ল সামন্তদাস। সিহঁতে মাছ মাৰে,  গুৰুভাগটো পায় জমিদাৰে। জমিদাৰ চৌধুৰী ক্ৰোধান্বিত হয়, যেতিয়া মাছমৰীয়াবোৰে এটা বৃহৎ আকাৰৰ মাছ ধৰাত ব্যৰ্থ হয়। অথচ জমিদাৰক উপেক্ষা কৰি চলা বিদ্ৰোহী যুৱক মণিয়ে সেই মাছটো ধৰিবলৈ সক্ষম হয়। অৱশেষত জমিদাৰৰ বিৰুদ্ধে মাছমৰীয়াবোৰে বিদ্ৰোহ কৰে আৰু সেই বিদ্ৰোহৰ নেতৃত্ব দিয়ে মণিয়ে।

## অভিনয়
*চন্দ্ৰ নাৰায়ণ বৰুৱা (অনঙ্গপ্ৰসাদ চৌধুৰী)
*বিষ্ণু খাৰঘৰীয়া
*লাচিত ফুকন 
*বীণা শইকীয়া
*মহিধৰ গোহাঁই, ৰণেন সাহা, ভৰত ৰাজখোৱা, প্ৰতিমা মহন্ত, মহিউদ্দিন আহমেদ

## গীত
ছবিখনৰ সঙ্গীত পৰিচালনা আৰু গীত ৰচনা কৰিছিল ৰুদ্ৰ বৰুৱাই। কণ্ঠদান নমিতা ভট্টাচাৰ্যৰ।   

## বঁটা আৰু সন্মান
কল্লোল ছবিখনে ১৯৭৯ৰ ২৭তম ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ মহোৎসৱত শ্ৰেষ্ঠ অসমীয়া ছবিৰ 'ৰজত কমল' বঁটা লাভ কৰিছিল।

## তথ্য উৎস

শ্ৰেণী:অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:শ্ৰেষ্ঠ অসমীয়া পূৰ্ণদৈৰ্ঘ্য ছবিৰ ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা বিজয়ী
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় পেনোৰামালৈ নিৰ্বাচিত অসমীয়া ছবি
শ্ৰেণী:১৯৭০ দশকৰ অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ
বৌদ্ধ দৰ্শন

বৌদ্ধ ধৰ্মৰ প্ৰৱৰ্তক আছিল গৌতম বুদ্ধ। গৌতম বুদ্ধৰ পূৰ্বৰ নাম আছিল সিদ্ধাৰ্থ। তেওঁৰ পিতৃ আছিল শাক্যসকলৰ নেতা শুদ্ধানন্দ আৰু মাক আছিল মায়াদেৱী। আনুমানিক খৃঃ পূৰ্ব ৫৬৬ ত গৌতম বুদ্ধ জন্ম হৈছিল। শাক্য বংশত জন্ম লাভ কৰাৰ বাবে তেওঁক শাক্যমুনিও বোলা হৈছিল। 

গৌতমে ১৩ বছৰ বয়সতে গোপা বা যশোধৰা নামেৰে এগৰাকী ৰাজকুমাৰীক বিয়া কৰাইছিল। তেওঁলোকৰৰ ৰাহুল নামেৰে এক পুত্ৰ সন্তানৰো জন্ম হৈছিল। কিন্তু সংসাৰত মানুহৰ দুখ-কষ্ট, জড়-ব্যাধি, বাৰ্দ্ধক্য, মৃত্যু আদি দুখ যন্ত্ৰণা দেখি গৌতমৰ মন লাহে লাহে ভাৰাক্ৰান্ত কৰি তুলিছিল। মানুহক দুখ যন্ত্ৰণাৰ পৰা কেনেদৰে মুক্ত কৰিব পাৰি সেই চিন্তাতে তেওঁ ২৭ বছৰ বয়সতে সংসাৰৰ মায়ামোহ ত্যাগ কৰি সন্ন্যাসী হৈ ৬ বছৰ কাল ঘূৰি ফুৰিলে। কিন্তু সন্ন্যাসীসত্ত্বই তেওঁৰ মনত সৃষ্টি হোৱা প্ৰশ্নসমূহৰ সমাধান দিব নোৱাৰাত তেওঁ গয়াৰ ওচৰৰ উৰুবিল্ব নামৰ ঠাইত কঠোৰভাৱে ধ্যানত মগ্ন হৈছিল। ৪৯ দিন কঠোৰ তপস্যাৰ অন্তত তেওঁ 'বোধি' বা 'দিব্যজ্ঞান' লাভ কৰিছিল। তেতিয়াৰ পৰাই তেওঁ 'বুদ্ধ' বা 'পৰমজ্ঞানী' নামেৰে জনাজাত হৈছিল। 
শ্ৰেণী:দৰ্শন
শ্ৰেণী:বৌদ্ধ ধৰ্ম