open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
বিমান চন্দ্ৰ চেতিয়া

**বিমান চন্দ্ৰ চেতিয়া**  তেখেত নৰ্থ লখিমপুৰ কলেজৰ অধ্যক্ষ৷ গণিতজ্ঞ আৰু কবি হিচাপেও তেখেত পৰিচিত। তেখেতৰ এখন প্ৰসিদ্ধ গ্ৰন্থ হ’ল Fuzzy Modeling of the Boundary-Layer Theory

## সাহিত্যৰাজি
*পানচৈৰ ঘাটৰ কবিতা
* Fuzzy Modeling of the Boundary-Layer Theory
* Continuity in Topological Spaces
* Fuzzy Rule-based Modelling on River Study (স্বপ্নালী গগৈৰ সৈতে যুতীয়াভাৱে)
*পাণীন্দ্ৰ নাথ গগৈ (অৰবিন্দ ৰাজখোৱাৰ সৈতে যুতীয়াভাৱে, পূৰ্বাঞ্চল টাই সাহিত্য সভা, ২০১১)
*চৌ আইজেপ ফুকনৰ ৰচনাৱলী (অৰবিন্দ ৰাজখোৱাৰ সৈতে, পূৰ্বাঞ্চল টাই সাহিত্য সভা, ২০১১)

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:অসমীয়া শিক্ষাবিদ
শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি

## লগতে চাওক
স্বপ্নালী গগৈ
স্বপ্নালী গগৈ

**স্বপ্নালী গগৈ**
তেখেত নৰ্থ লখিমপুৰ কলেজৰ ভূগোল বিভাগৰ অধ্যাপক। সাহিত্যিক আৰু সমালোচক। ভূগোল বিষয়ক গৱেষণা কাৰ্যৰ লগত জড়িত।

## শিক্ষা
গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা ভূগোল বিষয়ত স্নাতকোত্তৰ।

## কৰ্মজীৱন
নৰ্থ লখিমপুৰ কলেজৰ ভূগোল বিভাগৰ মুৰব্বী অধ্যাপক।

## সাহিত্যৰাজি
*সময়ৰ সংশ্লেষ, ২০১৪, প্ৰবন্ধ সংকলন
*সাধনাৰ চন্দ্ৰকমল, ২০১৭, ৰচনাৱলী
*লক্ষীমপুৰৰ ভূগোল, ২০১৮, প্ৰবন্ধ সংকলন
*Advanced Topics on River Study
* Fuzzy Rule-based Modelling on River Study (বিমান চন্দ্ৰ চেতিয়াৰ সৈতে যুতীয়াভাৱে)

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:অসমীয়া শিক্ষাবিদ
শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
বিশ্ব হেপাটাইটিছ দিৱস

**বিশ্ব হেপাটাইটিছ দিৱস** প্ৰতি বছৰে ২৮ জুলাই তাৰিখে গোটেই বিশ্বতে পালন কৰা এক সজাগতামূলক দিৱস। ৰাষ্ট্ৰসংঘৰ বিশেষ সংস্থা বিশ্ব স্বাস্থ্য সংস্থাৰ তত্ত্বাৱধানত এই দিৱস গোটেই বিশ্বৰ ইয়াৰ সদস্য ৰাষ্ট্ৰ সকলে আৰু ইয়াৰ লগত জড়িত আন সংস্থাবোৰে হেপাটাইটিছ প্ৰতিৰোধ আৰু সজাগতা সৃষ্টিৰ বাবে এই দিৱস পালন কৰে। হেপাটাইটিছ বা যকৃতৰ প্ৰদাহ ৰোগৰ চাৰিটা প্ৰকাৰ হেপাটাইটিছ এ, হেপাটাইটিছ বি, হেপাটাইটিছ চি আৰু হেপাটাইটিছ ডিৰ প্ৰতিৰোধ, চিনাক্তকৰণ আৰু চিকিৎসাৰ বিষয়ে সজাগতা সৃষ্টি কৰা এই দিৱসৰ মূল উদ্দেশ্য। বিশ্ব স্বাস্থ্য সংস্থাৰ মতে প্ৰতি বছৰে কোটি কোটি মানুহ হেপাটাইটিছত আক্ৰান্ত হয় আৰু তাৰে ১৩.৪ লাখ লোকৰ মৃত্যু হয়। হেপাটাইটিছৰ পৰা যকৃত সম্পৰ্কীয় আন আনুষংগিক ৰোগ সংঘটিত হব পাৰে।

বিশ্ব হেপাটাইটিছ দিৱস বিশ্ব স্বাস্থ্য সংস্থায়ে পালন কৰা বিশ্বৰ স্বাস্থ্যৰ লগত জড়িত ১১ টা চৰকাৰী দিৱস আৰু কাৰ্যসূচীৰ অন্যতম। বাকীকেইটা হ’ল বিশ্ব যক্ষ্মা দিৱস, বিশ্ব ৰোগ প্ৰতিৰোধক সপ্তাহ, বিশ্ব স্বাস্থ্য দিৱস, বিশ্ব ধঁপাতবিৰোধী দিৱস, বিশ্ব এইড্‌ছ দিৱস, বিশ্ব ৰক্তদাতা দিৱস, বিশ্ব মেলেৰিয়া দিৱস, বিশ্ব চগাছ ৰোগ দিৱস, বিশ্ব ৰোগী সুৰক্ষা দিৱস আৰু বিশ্ব জীৱাণুৰোধী সজাগতা সপ্তাহ।

হেপাটাইটিছ গ্ৰুপ, ৰোগী, চিকিৎসক আৰু স্বাস্থ্যকৰ্মী সকলে প্ৰতিবছৰে হেপাটাইটিছ দিৱস উদযাপন কৰাত আগ-ভাগ লয়।
## ইতিহাস
প্ৰথম আন্তৰ্জাতিক হেপাটাইটিছ চি সজাগতা দিৱস ২০০৪ চনৰ ১ অক্টোবৰ তাৰিখে ইউৰোপ আৰু মধ্য প্ৰাচ্যৰ দেশৰ ৰোগীৰ গোটে উদযাপন কৰিছিল। তেতিয়ায়ে হেপাটাইটিছৰ গোটেইকেইটা ভাগৰ বাবে এক উমৈহতীয়া দিৱস উদযাপন কথা চিন্তা কৰা হৈছিল। তাৰপিছত ২০০৮ চনত বিশ্ব হেপাটাইটিছ সংঘ আৰু বিভিন্ন ৰোগীৰ গোটৰ সহযোগিতাত প্ৰথম হেপাটাইটিছ দিৱস ১৯ মে' তাৰিখে পালন কৰা হৈছিল। 

হেপাটাইটিছ দিৱস পালনৰ চিন্তা ওড়িশাৰ কটকত আৰম্ভ হৈছিল। শ্ৰীৰামচন্দ্ৰ ভঞ্জ চিকিৎসা মহাবিদ্যালয়ৰ গেষ্ট্ৰ'এনটোলজি বিভাগৰ মুৰব্বী অধ্যাপক এছ.পি. সিঙে পোন প্ৰথমবাৰৰ বাবে তেওঁৰ প্ৰতিষ্ঠানত ২৮ জুলাই তাৰিখে পালন কৰিছিল। পিছলৈ ২০১০ চনৰ মে' মাহত বিশ্ব স্বাস্থ্য সভাৰ ৬৩তম অধিবেশনত বিশ্ব হেপাটাইটিছ দিৱস উদযাপন গৃহীত হয়। হেপাটাইটিছ বি ভাইৰাছৰ আৱিষ্কাৰক নোবেল বঁটা বিজয়ী চিকিৎসা বিজ্ঞানী বাৰুছ চেমুৱেল ব্লুমবাৰ্গৰ সন্মানৰ অৰ্থে তেওঁৰ জন্মদিন এই দিৱস উদযাপনৰ বাবে বাচি লোৱা হৈছিল। 

বিশ্ব হেপাটাইটিছ দিৱস বৰ্তমান বিশ্বৰ ১০০ তকৈ বেছি দেশত পালন কৰা হয়। এই দিৱসৰ দিনা সজাগতামূলক চলচ্চিত্ৰ প্ৰদৰ্শন, পোষ্টাৰ কেম্পেইন, প্ৰদৰ্শনী, সভা-সমিতি, আলোচনা সত্ৰ আদি অনুষ্ঠিত কৰা হয়।
## তথ্য উৎস

## বাহ্যিক সংযোগ

* বিশ্ব হেপাটাইটিছ দিৱস
* বিশ্ব হেপাটাইটিছ দিৱস, বিশ্ব স্বাস্থ্য সংস্থা

শ্ৰেণী:দিৱসসমূহ
অসমৰ সত্ৰসমূহৰ তালিকা

মহাপুৰুষ শঙ্কৰদেৱে তেওঁৰ জন্মস্থান বৰদোৱাত প্ৰথমখন সত্ৰ স্থাপন কৰিছিল। বৰদোৱাৰ পিছতে শংকৰদেৱে আহোম ৰজাৰ ৰোষত পৰি ব্ৰহ্মপুত্ৰৰ উত্তৰ পাৰলৈ আহি ধুৱাহাট বেলগুৰিত সত্ৰ প্ৰতিষ্ঠা কৰে। তাৰপিছত দক্ষিণ পাৰত ক্ষেত্ৰী, কাপালত, চুণপোৰা, পালেদি, কমাৰকুছি আদি ঠাইলৈ গৈ সত্ৰ প্ৰতিষ্ঠা কৰে। ইয়াৰ পিছতে সমসাময়িকভাৱে শংকৰদেৱে পাটবাউসীত, হৰিদেৱে মানৰিত, দামোদৰদেৱে বৈকুণ্ঠপুৰত আৰু মাধৱদেৱে সুন্দৰীদিয়া, গণককুছি আৰু বৰপেটাত সত্ৰ প্ৰতিষ্ঠা কৰে। শংকৰদেৱে দিয়া দায়িত্ব পালন কৰি গোপালদেৱে পৰৱৰ্তীকালত উজনি অসমৰ ডেবেৰাপাৰত প্ৰথম সত্ৰ প্ৰতিষ্ঠা কৰে। প্ৰথমতে অসমত ৬৬৫খন সত্ৰ আছিল যদিও এতিয়া তাৰে বেছিভাগৰে অস্তিত্ব নাই। এইকেইখনৰ ভিতৰত ৬৫খন কেৱল মাজুলীতে স্থাপন কৰা হৈছিল যাৰ ভিতৰত এতিয়া ২২ খনহে আছে।

## সত্ৰসমূহৰ তালিকা

অসমৰ চাৰিখন ৰাজ সত্ৰ হ'ল: আউনীআটী সত্ৰ, দক্ষিণপাট সত্ৰ, গড়মূৰ সত্ৰ আৰু কুৰুৱাবাহী সত্ৰ। ইয়াৰ উপৰি অসমৰ বিভিন্ন অঞ্চলত বিস্তৃত হৈ থকা সত্ৰসমূহ হ’ল
মুথুলক্ষ্মী ৰেড্ডী

**মুথুলক্ষ্মী ৰেড্ডী** (৩০ জুলাই ১৮৮৬ – ২২ জুলাই ১৯৬৮) এগৰাকী ভাৰতীয় সমাজ সংস্কাৰক, চিকিৎসক, ৰাজনীতিবিদ, মহিলাৰ অধিকাৰ কৰ্মী আৰু লেখিকা। তেওঁ ভাৰতৰ প্ৰথম মহিলা বিধায়ক। ১৯২৭ চনত তেওঁক মাদ্ৰাজ বিধান পৰিষদৰ সদস্য হিচাপে মনোনীত কৰা হৈছিল। তেওঁ ভাৰতৰ তৃতীয় পুৰণি চিকিৎসা মহাবিদ্যালয় *মাদ্ৰাজ মেডিকেল কলেজ*ৰ প্ৰথম ছাত্ৰী আছিল। তেওঁ চৰকাৰী মাতৃত্ব আৰু চকু চিকিৎসালয়ৰ প্ৰথম মহিলা শল্য চিকিৎসক। ইয়াৰ লগতে তেওঁ ভাৰতৰ প্ৰথম মহিলা জিলা পৰিষদৰ উপ-সভাপতি, ৰাজ্য সমাজ কল্যাণ উপদেষ্টা বোৰ্ডৰ প্ৰথম সভাপতি আৰু মাদ্ৰাজ পৌৰনিগম অভয় হোমৰ প্ৰথম পৌৰমাতা আছিল। 

১৯৫৬ চনত ভাৰত চৰকাৰে তেওঁৰ সমাজলৈ আগবঢ়োৱা অৱদানৰ স্বীকৃতি স্বৰূপে ভাৰতৰ তৃতীয় সৰ্বোচ্চ অসামৰিক সন্মান পদ্মভূষণ প্ৰদান কৰে।
## তথ্য উৎস

## বাহ্যিক সংযোগ
*ব্যক্তব্যৰ ৰেকৰ্ডিং, ১৯২৬
*মুথুলক্ষ্মী ৰেড্ডীৰ বিষয়ে তথ্য

শ্ৰেণী:চিকিৎসাবিদ
শ্ৰেণী:সমাজকৰ্মী
শ্ৰেণী:পদ্মভূষণ বঁটা বিজয়ী
শ্ৰেণী:বিংশ শতিকাৰ ভাৰতীয় মহিলা বিজ্ঞানী
নাদু-ভংগী

**নাদু-ভংগী** হ'ল সত্ৰীয়া নৃত্যৰ এটা ভাগ। এই নাদু-ভংগী নাচত তিনিযোৰা নটুৱাই (গোপ-গোপী) নাচে। সত্ৰৰ নতুন শিকাৰু সকলে এই নাচ শিকে। 

## প্ৰকাৰ
নাদু-ভংগী নাচ দুই প্ৰকাৰৰ: ৰামদানি আৰু গীতৰ নাচ।      

## সাজ-পাৰ
নাদু-ভংগী নাচত পূৰ্বতে উল্লেখ কৰি অহা তিনিযোৰ নটুৱাৰ ভিতৰত প্ৰথম যোৰাই কৃষ্ণৰ, দ্বিতীয় যোৰাই গোপীৰ আৰু তৃতীয় যোৰাই ঝুমুৰৰ সাজ পিন্ধি নাচিবলৈ লয়। নাদু-ভংগীৰ সাজ সম্পৰ্কে নাৰায়ণ চন্দ্ৰ গোস্বামীয়ে এনেদৰে কৈছে "ককালত ৰঙা বা পাটৰ চুৰিয়া , ভৰিত নূপূৰ গাত চুটি হাতৰ বুকুফুলা ক'লা চোলা।মূৰত ৰঙা, হালধীয়া বা বগা কাপোৰ। তাৰ ওপৰত বনকৰা নটুৱা টুপী, হাতত বাজু।"

## পৰিৱেশন শৈলী
নাদু-ভংগী নাচৰ ৰামদানি অংশত দুখনি তাল বজোৱা হয়।এই দুখনি তালেৰেই বাজনা শেষ কৰা হয়।এই নাচত ৰক্ত তাল বজোৱা হয়। শংকৰদেৱৰ কীৰ্ত্তন স্থাপনৰ দিনটোত নাদু-ভংগী নৃত্যৰ বাবে সাৰংগ ৰাগত "অ সখি পেখো মদন গোপাল...." বৰগীতটি গোৱাৰ নিয়ম প্ৰচলিত হৈ আছে।বৰগীতটি গাই শেষ হোৱাৰ লগে লগে নাদু-ভংগী নাচৰো সামৰণি পৰে।

## তথ্যসূত্ৰ
 

শ্ৰেণী:অসমৰ সংস্কৃতি
লক্ষ্মীধৰ শৰ্মা

কুৰি শতিকাৰ বিশ আৰু ত্ৰিশৰ দশকৰ অসমীয়া ভাষা-সাহিত্যৰ এক দৃঢ় কণ্ঠস্বৰ আছিল **লক্ষ্মীধৰ শৰ্মা**। সমসাময়িক ৰাজনৈতিক, অৰ্থনৈতিক, সামাজিক ক্ষেত্ৰখনৰ লগতো তেখেত গভীৰভাৱে জড়িত হৈ আছিল। স্বাধীনতা সংগ্ৰামতো তেখেতে সক্ৰিয় ৰূপত অংশগ্ৰহণ কৰিছিল। নিজৰ গল্প তথা অন্যান্য ৰচনা সমূহৰ মাজেদি লক্ষ্মীধৰ শৰ্মাই নিজৰ আধুনিক আৰু সংস্কাৰকামী মনোভাৱৰ পৰিচয় দি থৈ গৈছে।

## জন্ম
লক্ষ্মীধৰ শৰ্মাৰ জন্ম হৈছিল ১৮৯৭ চনৰ ১০ অক্টোবৰত তেজপুৰ মহকুমাৰ বিশ্বনাথৰ ভীৰ গাঁৱত।

## শিক্ষা

ক) ১৯০৪ চনত প্ৰাইমেৰী বৃত্তি লাভ। তেজপুৰ চৰকাৰী হাইস্কুলত হাইস্কুলীয়া জীৱন আৰম্ভ। 

খ) ১৯১৪ চনত কটন কলেজিয়েট হাইস্কুলত নামভৰ্তি। তাৰ পৰাই ১৯১৬ চনত অসমৰ ভিতৰতে তৃতীয় স্থান লাভ কৰি প্ৰৱেশিকা পৰীক্ষাত উত্তীৰ্ণ হয় আৰু কুৰিটকীয়া বৃত্তি তথা পদক লাভ কৰে। 

গ) ১৯২০ চনত কটন কলেজৰ পৰা বি.এ পাছ। 

ঘ) ১৯২৪ চনত কলিকতাৰ পৰা স্নাতকোত্তৰ (এম.এ) পৰীক্ষাত উত্তীৰ্ণ। 

## কৰ্মৰাজি
### সাংগঠনিক
ছাত্ৰ অৱস্থাৰ পৰাই লক্ষ্মীধৰ শৰ্মা সাংগঠনিক কাম-কাজৰ সৈতে জড়িত আছিল। ১৯১৯ চনত তেজপুৰত অনুষ্ঠিত অসম ছাত্ৰ সন্মিলনীৰ অধিৱেশনত তেওঁ বিশেষ উদ্যোগ গ্ৰহণ কৰিছিল। গান্ধীজীৰ নেতৃত্বত হোৱা অসহযোগ আন্দোলনত অংশগ্ৰহণ কৰি ১৯২১ চনৰ ডিচেম্বৰ মাহত তেওঁ কাৰাবাস খাটিবলগীয়া হৈছিল। পৰৱৰ্তী সময়ত আইন অমান্য আন্দোলনত অংশগ্ৰহণ কৰি গা‍ঁৱে-ভূঞে ঘূৰি ফুৰি জনসাধাৰণক সজাগ কৰি তুলিছিল। 

### সাহিত্য কৰ্ম

* **গল্প**
চিৰাজ, বিদ্ৰোহিনী, পৰাজয়, ৰবীন, বিধৱাৰ ল'ৰা,ব্যৰ্থতাৰ দান ইত্যাদি লক্ষ্মীধৰ শৰ্মাৰ উল্লেখযোগ্য গল্পৰ নাম। 

তেওঁৰ জীৱন কালত প্ৰকাশিত গল্প সংকলনখনৰ নাম "ব্যৰ্থতাৰ দান"। 

* **নাটক**
তেওঁৰ পূৰ্ণাংগ নাটকখন হৈছে "নিৰ্মলা"(১৯২৪-২৫ৰ ভিতৰত ৰচিত)। তদুপৰি প্ৰজাপতিৰ ভুল, কবিৰ জীৱন, শৃংখল বিচাৰ, ,সতী জয়মতী আদি কেইবাখনো চুটি নাটিকা আৱাহনৰ পাতত লিখিছিল। 

গ্ৰন্থৰূপত প্ৰকাশিত তেওঁৰ নাটখনৰ নাম "দেশৰ কথা"। 

* **কবিতা
**ঈশ্বৰ, পখিলা, নাৰী আৰু মৰণ দেৱতা। (নতুন সাহিত্য পৰিষদে প্ৰকাশ কৰি উলিওৱা দুটা খণ্ডৰ ৰচনাৱলীত সন্নিৱিষ্ট। )

* **আত্মজীৱনী**
তেওঁৰ আত্মজীৱনীখনৰ নাম "জীৱন স্মৃতি"। 

* **অন্যান্য**
তদুপৰি তেওঁ "কামৰূপৰ প্ৰাচীন শাসনাৱলী", "চন্দ্ৰনাথ", "অসমীয়া নাৰী সম্বন্ধে আষাৰ চেৰেক" ইত্যাদি গুৰুত্বপূৰ্ণ প্ৰবন্ধ ৰচনা কৰিছিল। সমাজৰ নিপীড়িত শ্ৰেণীৰ শোষণ নিৰ্যাতনৰ বলিষ্ঠ উপস্থাপনেই হ'ল তেখেতৰ সাহিত্য কৰ্মৰ মূল উপজীব্য। 

## মৃত্যু
১৯৩৪ চনৰ ৩ মে তাৰিখে শ্বিলঙৰ লাইমুখ্ৰাত লক্ষ্মীধৰ শৰ্মাৰ দেহাৱসান ঘটে। 

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:অসমীয়া গল্পকাৰ
শ্ৰেণী:অসমীয়া নাট্যকাৰ
ৰবীশ কুমাৰ

**ৰবীশ কুমাৰ** (জন্ম: ৰবীশ কুমাৰ পাণ্ডে, ৫ ডিচেম্বৰ ১৯৭৪) এগৰাকী ভাৰতীয় টিভি এংকৰ, সাংবাদিক, লেখক আৰু মিডিয়া ব্যক্তিত্ব। তেওঁ ঘাইকৈ ভাৰতীয় ৰাজনৈতিক আৰু সামাজিক জীৱনৰ ওপৰত নিৰপেক্ষ বাতৰি প্ৰকাশৰ বাবে বিখ্যাত। তেওঁ হিন্দী ভাষাত বাতৰি সম্প্ৰসাৰণ কৰা টিভি চেনেল এনডিটিভি ইণ্ডিয়াৰ প্ৰৱন্ধ সম্পাদক। এই টিভি চেনেল এনডিটিভি ইউজ নেটৱৰ্কৰ ভগ্নী চেনেল। তেওঁক এনডিটিভি ইণ্ডিয়াৰ বহুতো ধ্বজাবাহী প্ৰগ্ৰেম যেনে সাপ্তাহিক অনুষ্ঠান "প্ৰাইম টাইম", "হম লগ" আৰু "ৰবীশ কি ৰিপোৰ্ট"ৰ সূত্ৰধাৰ হিচাপে দেখা যায়। তেওঁ "দা ফ্ৰী ভয়চ - অন ডেম'ক্ৰেছী, কালচাৰ এণ্ড দা নেচন" (*[[অসমীয়া ভাষা|অসমীয়া]]: মুক্ত অভিব্যক্তি - গণতন্ত্ৰ, সংস্কৃতি আৰু ৰাষ্ট্ৰৰ বিষয়ে*) গ্ৰন্থখন ৰচনা কৰিছিল। 
 তেওঁ ২০১৩ আৰু ২০১৭ চনত দুবাৰকৈ ৰাম নাথ গোয়েংকা উৎকৃষ্ট সাংবাদিকতা বঁটা লাভ কৰিছে। ২০১৬ চনত তেওঁ মুম্বাই প্ৰেছ ক্লাৱৰ শ্ৰেষ্ঠ সাংবাদিকতাৰ ৰেড ইংক বঁটা লাভ কৰিছিল। ২০১৯ চনত তেওঁ হিন্দী ভাষাত সাংবাদিকতাৰ জৰিয়তে "অভিব্যক্তিহীন সকলক অভিব্যক্তিৰ অধিকাৰ প্ৰদান কৰা"ৰ বাবে ৰমন মেগছেছে বঁটা লাভ কৰে।

## প্ৰাৰম্ভিক জীৱন আৰু শিক্ষা
১৯৭৪ চনৰ ৫ ডিচেম্বৰ তাৰিখে বিহাৰৰ মতিহাৰীত ৰবীশ কুমাৰৰ জন্ম হৈছিল। তেওঁ পাটনাৰ লয়লা হাইস্কুলৰ পৰা শিক্ষা গ্ৰহণ কৰি উচ্চ শিক্ষা লাভৰ বাবে দিল্লীলৈ যায়। তেওঁ দিল্লী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ অন্তৰ্ভুক্ত দেশবন্ধু মহাবিদ্যালয়ৰ পৰা স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰে। পিছলৈ তেওঁ ভাৰতীয় গণসংযোগ প্ৰতিষ্ঠানৰ পৰা স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী লাভ কৰে। 
## ব্যক্তিগত জীৱন
ৰবীশ কুমাৰে নয়না দাসগুপ্তৰ লগত বিবাহপাশত আবদ্ধ হয়। নয়না দাসগুপ্ত দিল্লীৰ লেডী শ্ৰী ৰাম কলেজৰ ইতিহাস বিভাগৰ অধ্যাপিকা।
## বঁটা আৰু সন্মান
তেওঁ ২০১০ বৰ্ষৰ বাবে হিন্দী ভাষাৰ সাংবাদিকতা আৰু সৃষ্টিশীল সাহিত্যৰ বাবে গণেশ শংকৰ বিদ্যাৰ্থী বঁটা লাভ কৰিছিল। ভাৰতৰ ৰাষ্ট্ৰপতিয়ে ২০১৪ চনত তেওঁক এই বঁটা প্ৰদান কৰিছিল। তেওঁ ২০১৩ চনত বৰ্ষশ্ৰেষ্ঠ সাংবাদিক আৰু ২০১৭ চনত শ্ৰেষ্ঠ হিন্দী সম্প্ৰসাৰণৰ শাখাত দুবাৰকৈ ৰাম নাথ গোয়েংকা উৎকৃষ্ট সাংবাদিকতা বঁটা লাভ কৰিছে। ২০১৬ চনত প্ৰকাশিত হোৱা "ইণ্ডিয়ান এক্সপ্ৰেছ"ৰ *২০১৬ চনৰ আটাইতকৈ বেছি প্ৰভাৱশালী ১০০ জন ভাৰতীয়*ৰ তালিকাত ৰবীশ কুমাৰ অন্তৰ্ভুক্ত হৈছিল। ২০১৬ চনত তেওঁ মুম্বাই প্ৰেছ ক্লাৱৰ শ্ৰেষ্ঠ সাংবাদিকতাৰ ৰেড ইংক বঁটা লাভ কৰিছিল। ২০১৭ চনৰ মাৰ্চ মাহত সাংবাদিকতাৰ জগতত আগবঢ়োৱা তেওঁৰ অৱদানৰ স্বীকৃতি স্বৰূপে ৰবীশ কুমাৰে প্ৰথম কুলদ্বীপ নায়াৰ সাংবাদিকতা বঁটা লাভ কৰিছিল।২০১৯ চনত তেওঁ হিন্দী ভাষাত সাংবাদিকতাৰ জৰিয়তে "অভিব্যক্তিহীন সকলক অভিব্যক্তিৰ অধিকাৰ প্ৰদান কৰা"ৰ বাবে ৰমন মেগছেছে বঁটা লাভ কৰে।
## গ্ৰন্থৰাজি
* *ই‌ষ্ক মে চহৰ হনা*
* *দেখতে ৰহীয়ে*
* *ৰবীশপন্থী*
* *দা ফ্ৰী ভয়চ - অন ডেম'ক্ৰেছী, কালচাৰ এণ্ড দা নেচন*
## তথ্য উৎস

## বাহ্যিক সংযোগ
* ফেচবুকত ৰবীশ কুমাৰ
* সাক্ষাৎকাৰ
* শব্দকাননত ৰবীশ কুমাৰ

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় সাংবাদিক
শ্ৰেণী:সাংবাদিক
শ্ৰেণী:ৰমন মেগছেছে বঁটা বিজয়ী
জীৱনৰ বাটত

**জীৱনৰ বাটত** উপন্যাসখনৰ লেখক হৈছে বীণা বৰুৱা। বীণা বৰুৱাৰ প্ৰকৃত নামটো হৈছে বিৰিঞ্চি কুমাৰ বৰুৱা৷ জীৱনৰ বাটত উপন্যাসখনক অসমীয়া সাহিত্যৰ প্ৰথমখন সৰ্বাংগ সুন্দৰ উপন্যাস হিচাপে স্বীকৃতি দিয়া হয়। উপন্যাসখনৰ প্ৰথম প্ৰকাশ হৈছিল ১৯৪৪ চনত৷

## কাহিনীৰ সাৰাংশ

এদিন মৌজাদাৰৰ পুতেকৰ সৈতে কমলাকান্ত নামৰ এজন কলেজীয়া ল'ৰা মৌজাদাৰৰ ঘৰৰ বিয়ালৈ আহিছিল। সেই দিনাই তেওঁ তগৰ নামৰ এজনী ছোৱালীৰ লগত পৰিচয় ঘটে। সেই সময়তে দুয়োজনৰ মনত ভাল পোৱা ভাৱ গঢ়ি উঠে। পিছে কমলাকান্ত পুনৰ চহৰলৈ উভতি যায়। চহৰত এখন উচ্চ পদত চাকৰি পোৱাত তেওঁ চহৰৰ সম্ভ্ৰান্ত পৰিয়ালৰ  ছোৱালী সুপ্ৰভাক বিয়া কৰায় আঙঠি পিন্ধাই অহা তগৰক উপেক্ষা কৰিছে। আনহাতে তগৰকো তেওঁৰ দেউতাকে গাঁৱৰে ধৰণী নামৰ এজন শিক্ষকৰ লগত জোৰকৈ একেৰাতিৰ ভিতৰতে বন্দোবস্ত কৰি বিয়া দিয়ে। এহাতে ৰোগত ধৰণীৰ মৃত্যু হৈছে আনহাতে কমলাকান্তৰ জীৱনলৈ চৰম দুৰ্দশা নামি আহিছে। এনে চৰম দুৰ্দশাৰ সময়তে কমলাকান্ত আৰু তগৰৰ পুনৰ চহৰত দেখা দেখি হৈছে |

## চৰিত্ৰসমূহ
*তগৰ*,কমলাকান্ত,ধৰণী,সুপ্ৰভা,মহীকান্ত,আহিনী, ভোগদত্ত মৌজাদাৰ, ৰায়বাহাদুৰ মাণিক হাজৰিকা, বাপুৰাম বৰা, দাৰোগা মাধৱ মহন্ত, গোলাপ ডাক্টৰ, সুনদ, নাদুকী ইত্যাদি।
ইয়াৰ প্ৰধান তিনিটা চৰিত্ৰ - তগৰ, কমলাকান্ত আৰু ধৰণী। উপন্যাসখনৰ কাহিনী গঠিত হৈছে তগৰৰ জীৱনৰ কাহিনীক লৈ আৰু তগৰক কেন্দ্ৰ কৰিয়ে কাহিনীৰ প্ৰয়োজনত আন আন চৰিত্ৰসমূহ সৃষ্টি কৰা হৈছে।

## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:অসমীয়া গ্ৰন্থ
শ্ৰেণী:অসমীয়া উপন্যাস
চন্দ্ৰকমল গগৈ

**চন্দ্ৰকমল গগৈ** (জন্ম:১৯৪৬ - মৃত্যু:২০২৪ )  একাধাৰে চিত্ৰশিল্পী, সমালোচক, অধ্যাপক। তেখেত কলানিকেতন মহাবিদ্যালয়ৰ অধ্যক্ষ আছিল। ২০২২ চনত অসম চৰকাৰৰ সাংস্কৃতিক পৰিক্ৰমা বিভাগে গগৈক বিষ্ণু ৰাভা বঁটাৰে সন্মানিত কৰে। ২০২৪ চনৰ আগষ্ট মাহত তেখেতৰ মৃত্যু ঘটে।

## শিক্ষা
পহুমৰা প্ৰাথিমক বিদ্যালয়ৰ পৰা আনুষ্ঠানিক শিক্ষা আৰম্ভ কৰি উত্তৰ লখিমপুৰ কলেজৰ পৰা স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰে। ১৯৬৯-৭৪ লৈকে শান্তি নিকেতনত পাঁচবছৰীয়া চাৰুকলাৰ উচ্চশিক্ষা গ্ৰহণ কৰে। 

## কৰ্মজীৱন
তেওঁ লখিমপুৰৰ বিভিন্ন স্থানত প্ৰায় ১৭খন পূৰ্ণাঙ্গ পৰ্যায়ৰ চাৰুকলা মহাবিদ্যালয় প্ৰতিষ্ঠা কৰে। ৰবীন্দ্ৰ ভাৰতী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ স্বীকৃতি লাভ কৰা এই প্ৰতিষ্ঠানবোৰে লখিমপুৰৰ চাৰুকলাৰ ক্ষেত্ৰখনক সমৃদ্ধ কৰি ৰাখিছে। 

## শিল্পকৰ্ম
তেখেতৰ প্ৰথম শিল্পকলাৰ প্ৰদৰ্শন হয় কলকাতাৰ একাডেমী অৱ ফাইন আৰ্টচ্ত, ১৯৭২ চনত। ইয়াৰ পাছত আচাম ফাইন আৰ্টচ্ এণ্ড ক্ৰেক্ট’ চ’ছাইট, ক’লা বিথিকা, শ্ৰীমন্ত শংকৰদেৱ কলাক্ষেত্ৰ, শান্তিনিকেতনৰ কলাভৱন আদিত তেখেতৰ শিল্পকৰ্ম প্ৰদৰ্শন হয়। তেখেত ভাৰতীয় ডাক বিভাগৰ অধীনত মহাৰাষ্ট্ৰৰ নাশিকস্থিত ইণ্ডিয়া চিকিউৰিটি প্ৰেছত দেশশ্ৰেষ্ঠ দহজনৰ এজন হিচাপে ডাকটিকটৰ ডিজাইনিঙৰ প্ৰশিক্ষণ গ্ৰহণ কৰে আৰু ১৯৭৪ চনত ফ্ৰান্স ডাক বিভাগৰ বাবে ডাক টিকটৰ ডিজাইনো প্ৰস্তুত কৰে। 

## সাহিত্যৰাজি
*শান্তিনিকেতনৰ সাত হিন্দুঃস্থানী
*কল্পনাৰ স্বাধীন অসম

## বঁটা
*বিষ্ণু ৰাভা বঁটা, অসম চৰকাৰৰ ৰাজ্যিক বঁটা, 

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:অসমৰ চিত্ৰশিল্পী
শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
অক্টাৱিয়' পাছ

**অক্টাৱিয়' পাছ ল'জান**' (;  ; ৩১ মাৰ্চ ১৯১৪ - ১৯ এপ্ৰিল ১৯৯৮) এগৰাকী মেক্সিকান কবি, লেখক আৰু কূটনীতিবিদ আছিল। তেওঁৰ কৰ্মৰাজীৰ বাবে তেওঁ ১৯৮১ চনৰ মিগুৱেল ডি চাৰ্ভেণ্টিছ পুৰস্কাৰ, ১৯৮২ চনত Neustadt International Prize for Literature আৰু ১৯৯০ চনত সাহিত্যৰ ন'বেল বঁটা লাভ কৰে।

অক্টাৱিয়' পাছৰ জন্ম হয় ১৯১৪ চনৰ ৩১ মাৰ্চত, মোক্সিকোত। তেখেতে মেক্সিকোৰ নেছনেল বিশ্ববিদ্যালয় আৰু আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰত শিক্ষা লাভ কৰে। ১৯৬২ চনত মেক্সিকোৰ ৰাষ্ট্ৰদূত হিচাপে ভাৰতলৈ আহে। ১৯৬৮ চনলৈকে এই পদত কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰাৰ পাছত সেই বছৰেই অনুষ্ঠিত মেক্সিকো অলিম্পিকত ছাত্ৰৰ ওপৰত পুলিচে চলোৱা বৰ্বৰোচিত গুলীচালনাৰ প্ৰতিবাদত ৰাষ্ট্ৰদূত পদৰ পৰা পদত্যাগ কৰে। ইয়াৰ পাছত তেখেতে ক্ৰমে টেক্কাছ, হাৰ্ভাৰ্ড আৰু কেমব্ৰিজ বিশ্ববিদ্যালয়ত ‘লেটিন আমেৰিকা ষ্টাডিজ’ বিভাগৰ অধ্যাপকৰূপে কাৰ্যনিৰ্বাহ। কৈশোৰৰ পৰাই কবিতা চৰ্চা কৰিছিল। ১৭ বছৰ বয়সতে মেক্সিকোৰ প্ৰখ্যাত সাহিত্যালোচনীত তেওঁৰ ৰচনা প্ৰকাশ হৈছিল। গদ্য ৰচনাতো বিশেষ দক্ষতা প্ৰদৰ্শন কৰিছিল। লেটিন আমেৰিকাত পাজক প্ৰথম শাৰীৰ গদ্য লেখক হিচাপে সসন্মানে স্বীকৃতি দিয়া হয়।

## সাহিত্যৰাজি
### কবিতা
*Luna Silvestre (1933)
*Baja tu clara sombra y otros poemas (1937)
*Entre la piedra y flor (1941)
*Aguila o sol? (1951)
*Piedra de sol (1957)
*Salamandra (1962)
*Selected Poems (1963)
*Pasado en claro (1975)
*Vuelta (1976)
*The Collected Poems of Octavio Paz, 1957-1987 (1987)

### গদ্য সংকলন
*El laberinto de la soledad (1950)
*Corrientae alterna (1967)
*Posdata (1970)
*Tiempo nublado (1984)
*La otra voz (1990)

### প্ৰবন্ধ সংকলন
*El arco y la lira (1956)
*Los hijos del limo (1974

## বঁটা
জীৱনযোৰা সাধনা বঁটা হিচাপে ১৯৯০ চনত তেখেতে সাহিত্যৰ নবেল বঁটা লাভ কৰে। অন্যান্য সন্মানৰ ভিতৰত কাৰ্ভেণ্টিছ এৱাৰ্ড, নিউছাইড প্ৰাইজ আদি অন্যতম। ১৯৮৮ চনৰ ১৯ এপ্ৰিলত তেখেতৰ মৃত্যু হয়।

## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:মেক্সিকোৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:সাহিত্যিক
শ্ৰেণী:কূটনীতিবিদ
শ্ৰেণী:সাহিত্যৰ ন'বেল বঁটা বিজয়ী
সূৰুযমুখীৰ স্বপ্ন

**সূৰুযমুখীৰ স্বপ্ন** উপন্যাসখনৰ ঔপন্যাসিক হৈছে চৈয়দ আব্দুল মালিক। অসমীয়া সাহিত্যৰ এখন জনপ্ৰিয় উপন্যাস হিচাপে এই উপন্যাসখনৰ গুৰুত্ব আছে। উপন্যাসখনৰ প্ৰথম প্ৰকাশ হৈছিল ১৯৯৫ চনত।
## লেখকৰ চমু পৰিচয়

চৈয়দ আব্দুল মালিক (১৯১৯-২০০০) অসমীয়া সাহিত্যৰ এজন বিশিষ্ট গল্পকাৰ, ঔপন্যাসিক, নাট্যকাৰ আৰু কবি। তেওঁ ২৫ খনৰো অধিক গল্প সংকলন, ৫০ খনতকৈ অধিক উপন্যাস, পাঁচখন কবিতা সংকলন, তিনিখন শিশু সাহিত্য আৰু ২০খন মঞ্চ অনাতাঁৰ নাট আৰু অলেখ প্ৰবন্ধ ৰচনা কৰিছিল। তেওঁ ১৯৭৭ চনত অসম সাহিত্য সভাৰ সভাপতি হয়। তেওঁ "অঘৰী আত্মাৰ কাহিনী" উপন্যাসৰ বাবে ১৯৭২ চনত সাহিত্য অকাডেমি বঁটা লাভ কৰাৰ উপৰিও ১৯৯২ চনত অসম উপত্যকা বঁটা, ১৯৯৯ চনত শংকৰদেৱ বঁটা আৰু পদ্মশ্ৰী, পদ্মভূষণ সন্মান লাভ কৰে।
## কাহিনীৰ সাৰাংশ
'সূৰুযমুখীৰ স্বপ্ন' উপন্যাসৰ কাহিনীটোৰ পটভূমি হৈছে ধনশিৰী নদী আৰু সেই নদীৰ পাৰত অৱস্থিত ডালিম নামৰ এখনি গাঁও।কাহিনীৰ আৰম্ভণিতে ধনশিৰী নদী আৰু ডালিম গাঁৱৰ যি বৰ্ণনা দাঙি ধৰিছে,সেইয়া অতি জীৱন্ত।ঔপন্যাসিকে ধনশিৰীৰ বৰ্ণনা দাঙি ধৰিছে এইদৰে "ধনশিৰীয়ে পৰ্বতৰ কথা জানে,ভৈয়ামৰ কথা জানে,ভৰপূৰ গাঁৱৰ কথা  জানে ,এৰাবাৰীৰ কথা জানে ,বাৰিষাৰ কথাা জানে,খৰালিৰ কথা জানে।"ডালিম গাঁৱৰ অতীত,বৰ্তমান আৰু ভৱিষ্য সকলোৰে সাক্ষী এই ধনশিৰী ।এই পটভূমিতে নিৰ্মিত হৈছে উপন্যাসখনৰ কাহিনীভাগ।ডালিম গাঁৱৰ চফল ডেকা গুলচ উপন্যাসখনৰ কেন্দ্ৰীয় পুৰুষ চৰিত্ৰ আৰু কপাহী,তৰা,গুলচৰ মাক,চেনীমাই আদি নাৰী চৰিত্ৰই গুলচৰ চৌপাশে বিচৰণ কৰিছে।

গুলচে প্ৰথমাৱস্থাত চেনীমাইক ভালপাই যদিও তেওঁলোকৰ মিলন সম্ভৱ নহয়গৈ।তাৰপাছত গুলচৰ তৰাৰ লগত মনৰ মিলন ঘটে কিন্তু ঘটনাৰ দুৰ্বিপাকত তৰাৰ মাহীয়েক কপাহীৰ লগতহে  গুলচৰ বিয়া হয়।কপাহীৰ বিয়া হৈছিল ভিনীহিয়েক, ডালিমৰে, নাহৰৰ লগত কিন্তু বছিৰত বেপাৰীৰ লগত কৰা হলিগলিৰ কাৰণে নাহৰৰ লগত কপাহীৰ সম্পৰ্ক চিৰদিনৰ কাৰণে শেষ হৈ গৈছিল।কপাহীৰ বায়েকৰ মৃত্যু হোৱাত কপাহীয়েও তৰাক লগত লৈ নাহৰৰ ঘৰৰ পৰা গাঁৱৰ এমূৰীয়া নিজৰ ঘৰলৈ গুচি আহিল।তৰাই অৱশ্যে কপাহীৰ লগত গুলচৰ বিয়াৰ পাছতো  গুলচৰ পিচ নেৰিলে।তাই আগত যেনকৈ কপাহীৰ লগত থাকে,কপাহীৰ বিয়াৰ পাছতো কপাহীৰ লগতে থাকিবলৈ লয়।এইদৰে উপন্যাসখনৰ কাহিনীভাগ আগবাঢ়িছে।
## চৰিত্ৰসমূহ
গুলচ, চেনিমাই, কলাই, ডালিম, কপাহী, চন্দ্ৰ, তৰা, ভীম আদি।
## বিশ্লেষণ
সূৰুযমুখীৰ স্বপ্ন'ত দেখিবলৈ পোৱা যায় যে অভাৱত জুৰুলা হোৱা গাৱঁলীয়া চহা জীৱনৰ সহজ সৰল নিভাজ অভিব্যক্তি। গুলচৰ প্ৰথম প্ৰেম চেনিমাইক সি নিজৰকৈ নাপালে অথচ ইয়াত কোনো হা- হুতাহ, নোপোৱাৰ বেদনা নাই।এনে দিশবোৰে কাহিনীত কিছু শিথিলতা আনিছে।

তৰাৰ লগত সংসাৰ কৰাৰ গুলচৰ সপোন ধূলিস্যাৎ কৰি কপাহী তাৰ জীৱনলৈ আহিল। মনত তৰাৰ কাৰণে অস্বস্তি থাকিলেও কিন্তু সি সুখী। সি এতিয়া ৰন্ধা ভাতমুঠি, মেলা দুৱাৰ খন পাইছে। সুখৰ-দুখৰ কথা এষাৰ পাতিবলৈ মনৰ মানুহ এগৰাকী পাইছে।আকৌ ঘটনাৰ পাকচক্ৰত পৰি কপাহীক জীৱনৰ পৰা বিদায় দি গুলচে পুনৰ তৰাক নিজৰ কৰি  আঁকোৱালি লৈছে।গুলচ চৰিত্ৰৰ এনে কাৰ্যৰ পৰা দেখা গৈছে যে প্ৰেমৰ ক্ষেত্ৰত তাৰ মানসিক দৃঢ়তা তথা একনিষ্ঠতা নাই।  পাঠকে এনে কাৰ্য ভাল পোৱা নাই।
## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:অসমীয়া গ্ৰন্থ
শ্ৰেণী:অসমীয়া উপন্যাস
অঘৰী আত্মাৰ কাহিনী

**অঘৰী আত্মাৰ কাহিনী** উপন্যাসখনৰ ঔপন্যাসিক চৈয়দ আব্দুল মালিক। অসমীয়া সাহিত্যত এখন সামাজিক উপন্যাস হিচাপে এই উপন্যাসখনৰ গুৰুত্ব আছে। উপন্যাসখন প্ৰথম প্ৰকাশ হৈছিল ১৯৬৯ চনত। চৈয়দ আব্দুল মালিকৰ ‘অঘৰী আত্মাৰ কাহিনী’ হৈছে ১৯৭২ চনত সাহিত্য অকাডেমি বঁটা লাভ কৰা দ্বিতীয়খন অসমীয়া উপন্যাস।

## চৰিত্ৰসমূহ
* নিৰঞ্জন খাউণ্ড,
* অপৰাজিতা,
* শশাংক,
* ছায়া,
* মৃগাংক,
* কণক,
* অপৰা,
* মন্মথ চৌধুৰী,
* হেমিদুৰ আদি।

## তথ্য সংগ্ৰহ

## বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:অসমীয়া গ্ৰন্থ
শ্ৰেণী:অসমীয়া উপন্যাস
শ্ৰেণী:সাহিত্য অকাডেমি বঁটা প্ৰাপ্ত অসমীয়া গ্ৰন্থ
হেঙুল আকাশ, ক’লা চাইকেল আৰু এজন আৰোহী

**হেঙুল আকাশ, ক’লা চাইকেল আৰু এজন আৰোহী** হীৰেন গোহাঁইৰ এখন আত্মজীৱনী। হীৰেন গোহাঁইৰ সৰ্বমুঠ চাৰিখন আত্মজীৱনী আছে। এইখন আত্মজীৱনীৰ দ্বিতীয় খণ্ড। প্ৰথম প্ৰকাশ হৈছিল ২০০৭ চনত। গ্ৰন্থখনত মুঠ ৩০টা অধ্যায় আছে। গ্ৰন্থখনৰ মুঠ পৃষ্ঠা সংখ্যা-২২৪। আত্মজীৱনীৰ আন খণ্ডকেইখন হৈছে: বতাহত ক’ৰ গধূলি গোপাল, সপোনৰ দিকচৌ বনত, আৰু ইমান তিতা সাগৰৰ পানী।

## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:অসমীয়া গ্ৰন্থ
শ্ৰেণী:আত্মজীৱনী
বতাহত ক’ৰ গধূলি গোপাল

**বতাহত ক’ৰ গধূলি গোপাল** হীৰেন গোহাঁইৰ প্ৰথম প্ৰকাশিত আত্মজীৱনী। হীৰেন গোহাঁইৰ সৰ্বমুঠ চাৰিখন আত্মজীৱনী আছে। এইখন আত্মজীৱনীৰ প্ৰথম খণ্ড। প্ৰথম প্ৰকাশ হৈছিল ২০০৫ চনত। গ্ৰন্থখনত মুঠ ২৯টা অধ্যায় আছে। গ্ৰন্থখনৰ তৃতীয় সংস্কৰণৰ মুঠ পৃষ্ঠা সংখ্যা-৩৭৬। আত্মজীৱনীৰ আন খণ্ডকেইখন হৈছে: হেঙুল আকাশ, ক’লা চাইকেল আৰু এজন আৰোহী, সপোনৰ দিকচৌ বনত, আৰু ইমান তিতা সাগৰৰ পানী।

## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:অসমীয়া গ্ৰন্থ
শ্ৰেণী:আত্মজীৱনী
ইমান তিতা সাগৰৰ পানী

**ইমান তিতা সাগৰৰ পানী** এখন আত্মজীৱনী। হীৰেন গোহাঁইৰ আত্মজীৱনীৰ চতুৰ্থ খণ্ড। প্ৰথম প্ৰকাশ হৈছিল ২০১১ চনত। প্ৰথম প্ৰকাশক-আলিবাট প্ৰকাশন। গ্ৰন্থখনত মুঠ ১৭টা অধ্যায় আছে। গ্ৰন্থখনৰ মুঠ পৃষ্ঠা সংখ্যা-২৭২। আত্মজীৱনীৰ আন খণ্ডকেইখন হৈছে: বতাহত ক’ৰ গধূলি গোপাল, হেঙুল আকাশ, ক’লা চাইকেল আৰু এজন আৰোহী, আৰু সপোনৰ দিকচৌ বনত।

## আত্মজীৱনীখনৰ সূচীপত্ৰ
* কথাৰম্ভ
* বামপণ্ঠী সংগঠনৰ সেৱাত (ক)
* বামপণ্ঠী সংগঠনৰ সেৱাত (খ)
* সংসাৰমায়া অতীৱ বিচিত্ৰম্
* কেম্পাছৰ বছৰবোৰ
* অবিস্মৰণীয়
* বিদ্ধত সংসৰ্গৰ বৈচিত্ৰ্য (ক)
* বিদ্ধত সংসৰ্গৰ বৈচিত্ৰ্য (খ)
* হেমাংগদা
* অনিল ৰায়চৌধুৰীক মই যিদৰে জানো
* দিগন্তত ক’লা ডাৱৰ
* কালধুমুহাৰ তাণ্ডৱ
* অন্ধযুগৰ আগমন
* এক অনুসন্ধানৰ প্ৰতিবেদন
* এক ট্ৰে’জিক চৰিত্ৰ
* শিল্প-সাহিত্যৰ বিষুৱ অৰণ্যত
* মৃত্যুৰ সৈতে মুখামুখি

## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:অসমীয়া গ্ৰন্থ
শ্ৰেণী:আত্মজীৱনী
অসমীয়া সাহিত্যৰ সমীক্ষাত্মক ইতিবৃত্ত

**অসমীয়া সাহিত্যৰ সমীক্ষাত্মক ইতিবৃত্ত** হৈছে সত্যেন্দ্ৰনাথ শৰ্মাৰ দ্বাৰা ৰচিত অসমীয়া ভাষা সাহিত্যৰ ইতিহাস বিষয়ক এখন গুৰুত্বপূৰ্ণ গ্ৰন্থ৷।  এই গ্ৰন্থখন প্ৰথম প্ৰকাশ হয় ১৯৮১ চনত৷ এই গ্ৰন্থখনক অসমীয়া ভাষা-সাহিত্য-সংস্কৃতিৰ সংক্ষিপ্ত বুৰঞ্জী বুলি অসমীয়া সাহিত্যত স্বীকৃতি দিয়া হৈছে৷ গ্ৰন্থখনৰ দশম সংস্কৰণত মুঠ সপ্তদশ অধ্যায় আছে৷ দশম সংস্কৰণটো প্ৰকাশ কৰিছে সৌমাৰ প্ৰকাশে৷ মুঠ পৃষ্ঠা-৪৯৬

## বিষয়বস্তু
*প্ৰথম অধ্যায়ঃ অসমীয়া ভাষাৰ উৎপত্তি আৰু সাহিত্যৰ যুগ বিভাগ
*দ্বিতীয় অধ্যায়ঃ মৌখিক লোক সাহিত্য
*তৃতীয় অধ্যায়ঃ চৰ্যাপদ আৰু অন্যান্য ৰচননা
*চতুৰ্থ অধ্যায়ঃ প্ৰাক্শংকৰী যুগৰ সাহিত্য
*পঞ্চম অধ্যায়ঃ বঙলা অসমীয়া উমৈহতীয়া সাহিত্য
*ষষ্ঠ অধ্যায়ঃ বৈষ্ণৱ সাহিত্য
*সপ্তম অধ্যায়ঃ বৈষ্ণৱ আন্দোলনৰ প্ৰভাৱমুক্ত কবি আৰু সাহিত্য
*অষ্টম অধ্যায়ঃ বৈষ্ণৱ সাহিত্যঃ শংকৰী যুগ
*নৱম অধ্যায়ঃ বৈষ্ণৱ সাহিত্যঃ শংকৰোত্তৰ যুগ
*দশম অধ্যায়ঃ বিস্তাৰ আৰু অৱসাদ কাল (খ্ৰীঃ১৭০০-১৮২৬)
*একাদশ অধ্যায়ঃ বৰ্তমান যুগ
*দ্বাদশ অধ্যায়ঃ হেমচন্দ্ৰ গুণাভিৰামৰ অভ্যুদয়
*ত্ৰয়োদশ অধ্যায়ঃ ৰমন্যাসৰ যুগ
*চতুৰ্দশ অধ্যায়ঃ কাব্য-সাহিত্য
*পঞ্চদশ অধ্যায়ঃ আধুনিক নাটকৰ উৎপত্তি আৰু বিকাশ
*ষোড়শ অধ্যায়ঃ গদ্য সাহিত্য
*সপ্তদশ অধ্যায়ঃ উত্তৰ স্বাধীনতা কালৰ সাহিত্য
*পৰিশিষ্টঃ গীতি সাহিত্য, শিশু সাহিত্য, সংবাদপত্ৰ আৰু আলোচনী, অসমীয়া লিপি, অসমীয়া সাহিত্যৰ বুৰঞ্জীৰ কালানুক্ৰমণিকা

## বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:অসমীয়া গ্ৰন্থ
অসমীয়া সাহিত্যৰ ৰূপৰেখা

**অসমীয়া সাহিত্যৰ ৰূপৰেখা** হৈছে মহেশ্বৰ নেওগৰ দ্বাৰা ৰচিত অসমীয়া ভাষা-সাহিত্য-সংস্কৃতি বিষয়ক এখন সংক্ষিপ্ত বুৰঞ্জীসদৃশ গ্ৰন্থ৷ গ্ৰন্থখনৰ প্ৰথম প্ৰকাশ হয় ১৯৬২ চনৰ অক্টোবৰত৷ গ্ৰন্থখনৰ ত্ৰয়োদশ তাঙৰণটো প্ৰকাশ কৰিছে চন্দ্ৰ প্ৰকাশে৷ এই সংস্কৰণটোত মুঠ ১৬ টা অধ্যায় আছে৷ মুঠ পৃষ্ঠা সংখ্যা ৪০০ টা।

## বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:অসমীয়া গ্ৰন্থ
শ্ৰেণী:অসমীয়া গ্ৰন্থ
মুকুলচন্দ্ৰ গোস্বামী

**মুকুল চন্দ্ৰ গোস্বামী** () ভাৰতৰ এগৰাকী সমাজ সেৱক। তেওঁ মানসিক ৰোগী সকলক আশ্ৰয় আৰু পুনৰ্প্ৰতিষ্ঠাৰ বাবে অশ্বদ্বীপ (*Ashadeep)* নামৰ এটা বেচৰকাৰী সংগঠন প্ৰতিষ্ঠা কৰে। ২০১৪ চনত ভাৰত চৰকাৰে তেওঁৰ অৱদানৰ বাবে পদ্মশ্ৰী বঁটা প্ৰদান কৰে।

## চমু জীৱনী
মুকুলচন্দ্ৰ গোস্বামীয়ে প্ৰথমতে বেংকত কাৰ্য্যনিৰ্বাহ কৰিছিল। পৰৱৰ্ত্তীকালত তেওঁ সেই চাকৰি ত্যাগ কৰি ১৯৯৬ চনত নিজৰ বাসগৃহতে ‘অশ্বদীপ’ নামৰ সংগঠনটো প্ৰতিষ্ঠা কৰে। পিছলৈ এই সংগঠনেই বিস্তাৰ লাভ কৰে আৰু মানসিক ৰোগীসকলৰ বাবে প্ৰতিষ্ঠা কৰা অন্য এক গৃহ ‘ৰশ্মি’, মানসিক ৰোগীৰ পুনৰ্প্ৰতিষ্ঠানৰ বাবে থকা ‘নৱচেতনা’ আৰু বয়োজ্যষ্ঠসকলৰ দৈনিক প্ৰতিপালনৰ বাবে থকা ‘প্ৰশান্তিলয়’ আদিকো সামৰি লয়।

## বঁটা আৰু সন্মান
* পদ্মশ্ৰী বঁটা (২০১৪), ভাৰত চৰকাৰ

## তথ্যউৎস

শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:অসমৰ সমাজকৰ্মী
শ্ৰেণী:পদ্মশ্ৰী বঁটা বিজয়ী
জীৱন কলা (গ্ৰন্থ)

**জীৱন কলা**  জীৱন কলা গ্ৰন্থখন মূলতঃ প্ৰবন্ধ সংকলন৷ কৈশোৰ আৰু বয়ঃসন্ধি কালৰ ছাত্ৰ-ছাত্ৰীসকলৰ বাবে প্ৰাসংগিক এখন গ্ৰন্থ৷ গ্ৰন্থখনত মুঠ ১৮ টা অধ্যায় আছে৷ প্ৰতিটো অধ্যায়েই মানৱ জীৱনৰ মনস্তত্ত্ব বিষয়ক চিন্তা-চেতনাৰে সমৃদ্ধ৷ 

## গ্ৰন্থখনৰ বিষয়সমূহ
*জীৱনৰ সৌন্দৰ্য
*জ্ঞানান্বেষণ আৰু অমৰত্ব
*সপোন দেখিবও জানিব লাগে
*শিক্ষা, জ্ঞান আৰু উচ্চতৰ জীৱন
*হিংসা প্ৰতিহিংসা আৰু ৰুচিবোধ
*প্ৰেম বিশ্বাস আৰু সংশয়
*তৃপ্তি অতৃপ্তি আৰু বিষাদ
*বাৰ্ধক্যৰ বেদনা বিড়ম্বনা আৰু উপভোগ
*ঘৰুৱা পৰিৱেশ আৰু ৰুচিবোধ
*স্মৃতি বাস্তৱ আৰু বিভ্ৰম
*জীৱনক গ্ৰহণ কৰাৰ শিক্ষা
*মনুষ্যত্ব সমাজ আৰু শান্তি
*জীৱনৰ পৰা আমি কি বিচাৰোঁ
*সময় গৰল আৰু অমৃত
*দৰিদ্ৰতা জীৱনৰ অন্তৰায় নহয়
*জীৱন আৰু যৌৱন
*জীৱন কলা
*উপলব্ধিৰ সৰণিত জীৱন কলা

## বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:অসমীয়া প্ৰবন্ধ সংকলন
শ্ৰেণী:অসমীয়া গ্ৰন্থ
সাঁচিপাতৰ পুথি (উপন্যাস)

**সাঁচিপাতৰ পুথি** হৈছে ঔপন্যাসিক ত্ৰৈলোক্য ভট্টাচাৰ্যৰ দ্বাৰা ৰচিত এখন বুৰঞ্জীমূলক উপন্যাস। গ্ৰন্থখনৰ প্ৰথম প্ৰকাশ হয় ১৯৭৩ চনত। গ্ৰন্থখনৰ ষষ্ঠ সংস্কৰণৰ মুঠ পৃষ্ঠা সংখ্যা-১৫২। নগেন শইকীয়াৰ উপন্যাসখনৰ বিষয়ে কৈছে- ‘বুদ্ধদেৱৰ মৃত্যু’ ঔপন্যাসিকাৰে ষাঠিৰ দশকত আত্মপ্ৰকাশ কৰা ত্ৰৈলোক্য ভট্টাচাৰ্যৰ ‘সাঁচিপাতৰ পুথি’ক যুগোপন্যাস বুলিব পাৰি। 

## বিষয়বস্তু
উনবিংশ শতিকাৰ অসমৰ সংকটপূৰ্ণ সময় এছোৱাক লৈ ‘সাঁচিপাতৰ পুথি’ ৰচনা কৰা হৈছে। অসমৰ সামাজিক আৰু ৰাজনৈতিক জীৱনক স্পৰ্শ কৰা আৰু ১৮৩৬- ১৮৫৭ৰ ভিতৰত সংঘটিত বিষয় ইয়াত পৰিৱেশন কৰা হৈছে। উপন্যাসখনত অন্তৰ্ভুক্ত বিষয়বস্তুক তিনিটা সৰু সৰু খণ্ডত ভাগ কৰা হৈছে। প্ৰথম খণ্ডত নাথান ব্ৰাউন, অলিভাৰ কট্টকে আদি কৰি আমেৰিকাৰ খ্ৰীষ্টিয়ান মিছনেৰীসকলে অসমীয়া ভাষা-সংস্কৃতিৰ উদ্ধাৰৰ হকে প্ৰদৰ্শন কৰা সহানুভূতিশীল মনোভাবৰ পৰিচয় দাঙি ধৰা হৈছে। দ্বিতীয় খণ্ড আৰম্ভ হৈছে ধৰ্মযাজক বণ্ড আৰু সেই সময়ৰ বিশিষ্ট অসমীয়া আনন্দৰাম ঢেকিয়াল ফুকনৰ। কথা বতৰাৰ মাজেদি। অসম আৰু অসমীয়াৰ হকে যুঁজ দিয়া আনন্দৰামৰ ব্যক্তিত্ব আৰু কোমল বয়সীয়া গুণাভিৰামৰ প্ৰতিশ্ৰুতিসম্পন্ন চৰিত্ৰৰ পৰিচয় প্ৰদান, আনন্দৰামৰ প্ৰতি আস্থাশীল কমিছনাৰ জেনকিন্সৰ সহানুভূতিশীলতা, অসমীয়া ভাষাৰ উন্নতিৰ বাবে মিছনেৰীসকলে গ্ৰহণ কৰা ব্যৱস্থাসমূহ আৰু ফলস্বৰূপে মিছনেৰীসকলৰ সৈতে শাসক দলৰ বিৰোধ এই খণ্ডৰ অন্তৰ্ভুক্ত হৈছে। তৃতীয় খণ্ডত আছে ১৮৫৭ চনত সংঘটিত চিপাহী বিদ্ৰোহৰ ঢৌৱে অসমৰ চিপাহী বেৰেকত সূচনা কৰা কাৰ্যকলাপৰ আভাস, চিপাহীৰ মাজত পাৰস্পৰিক ঈৰ্ষাই বিদ্ৰোহৰ আয়োজন ধ্বংস কৰিবলৈ সুযোগ উলিয়াই দিয়াৰ ইংগিত, ইংৰাজক খেদিবলৈ চেষ্টা কৰা অপৰাধত মণিৰাম দেৱান, পিয়লি বৰুৱা প্ৰমুখ্যে বীৰপুৰুষসকলক ধৰি আনি বিদ্ৰোহৰ বীজ সম্পূৰ্ণৰূপে মষিমূৰ কৰিবলৈ বিদেশী শাসকে গ্ৰহণ কৰা কঠোৰ মনোভাবৰ উল্লেখ। উপন্যাসখন ঐতিহাসিক তথ্যৰে সমৃদ্ধ, কল্পিত কাহিনীৰ প্ৰাধান্য আৰু সামাজিক জীৱনৰ বহল আলোচনা ইয়াত নাই। অসমৰ ভাষা-সংস্কৃতিক লৈ মিছনেৰী আৰু শাসক দলৰ মাজত উদ্ভৱ হোৱা সংঘাতক কেন্দ্ৰ কৰি বহুতো তথ্য উপন্যাসখনত সন্নিৱিষ্ট কৰা হৈছে।

## চৰিত্ৰসমূহ
নাথান ব্ৰাউন, ছফিয়া ব্ৰাউন, মিঃ কট্টাৰ, অদ্ধেন্দু চক্ৰৱৰ্তী, দয়াৰাম, আনন্দৰাম ঢেকীয়াল ফুকন, গুণাভিৰাম বৰুৱা, জেনকিন্স চাহাব আদি।

## বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:অসমীয়া গ্ৰন্থ
শ্ৰেণী:অসমীয়া উপন্যাস
বলবৰ্মন (তৃতীয়)

**বলবৰ্মন (তৃতীয়)**  আনুমানিক ৬৫০ খ্ৰীষ্টাব্দৰ পৰা ৯০০ খ্ৰীষ্টাব্দলৈ অসমত ৰাজত্ব কৰা শালস্তম্ভ বংশৰ এজন ৰজা৷ পিতৃ জয়মালৰ মৃত্যুৰ পিছত তেওঁ সিংহাসন লাভ কৰে৷ তেওঁৰ ৰাজত্বকাল ৮৮০ খ্ৰীষ্টাব্দৰ পৰা ৯০৫ খ্ৰীষ্টাব্দলৈ আছিল বুলি অনুমান কৰা হয়৷

## উল্লেখযোগ্য কাম
বলবৰ্মনে তেওঁৰ ৰাজত্বকালত ’মহাৰাজ ধিৰাজ পৰমেশ্বৰ পৰমভট্টাৰক’ নামৰ ৰাজকীয় উপাধি গ্ৰহণ কৰে৷ তেওঁ উত্তৰ বংগ জয় কৰি নিজৰ শাসনৰ অধীনলৈ আনে বুলি জনা যায়৷ 

## লগতে চাওক

* শালস্তম্ভ বংশ

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:শালস্তম্ভ ৰাজবংশ
যোগীলাও

**যোগীলাও**, (বৈজ্ঞানিক নাম: *Crescentia cujete*) () হৈছে আমেৰিকাৰ গ্ৰীষ্মমণ্ডলীয় অঞ্চলৰ সৰু জোপোহা গছ আৰু তাৰ ফল। ই ছেণ্ট লুছিয়াৰ জাতীয় গছ। ভাৰতত ইয়াৰ প্ৰসাৰ প্ৰকৃতিগতভাবে বৃদ্ধি হোৱা দেখা গৈছে।

গছজোপা মধ্যমীয়া আকাৰৰ চিৰসেউজীয়া, ফল দেখিবলৈ একবাৰে বেলৰ দৰে, কিন্তু আকাৰত ডাঙৰ। ইয়াৰ পাত পাতল সেউজীয়া উপবৃত্তাকাৰ, পাতবোৰ কাণ্ডত প্ৰায় লাগি থাকে, একে লগে পাঁচ-ছটা পাত যুক্ত হৈ থাকে। ফুল কাণ্ডৰ পৰা ওলাই আৰু ফুলৰ পৰা ফল হয়। ফল পকিবলৈ প্ৰায় সাত মাহ সময় লাগে। গ্ৰীষ্মৰ শেষ বা জেঠ মাহত এই গছত ফুল ফুলে, জানুৱাৰী − ছেপ্টেম্বৰ মাহ পৰ্যন্ত গছত ফুল আৰু ফল দেখা পোৱা যায়। 

## তথ্য সংগ্ৰহ

## বাহ্যিক সংযোগ

* Plant of the Week 31 January 2005: Calabash Tree (Crescentia cujete)
* Philippine Medicinal Plant

শ্ৰেণী:উদ্ভিদজগত
টনি মৰিছন

**টনি মৰিছন** (; জন্ম নাম: **ক্লই আৰ্ডেলিয়া ৱ'ফোৰ্ড**; ১৮ ফেব্ৰুৱাৰী ১৯৩১ – ৫ আগষ্ট ২০১৯) এগৰাকী আমেৰিকান ঔপন্যাসিক, সাহিত্যিক, সম্পাদক, শিক্ষক আৰু অধ্যাপক।  তেওঁ প্ৰিন্সটন বিশ্ববিদ্যালয়ৰ সন্মানীয় অধ্যাপক আছিল। ১৯৭০ চনত তেওঁৰ প্ৰথম উপন্যাস "দা ব্লুৱেষ্ট আই" প্ৰকাশিত হৈছিল। তাৰপিছত ১৯৭৭ চনত প্ৰকাশিত হোৱা উপন্যাস "চং অফ চ'ল'মন"ৰ বাবে তেওঁ নেচনেল বুক ক্ৰিটিক্স চাৰকেল বঁটা লাভ কৰিছিল। ১৯৮৮ চনত "বিলাভড" উপন্যাসৰ বাবে তেওঁ আমেৰিকান বুক এৱাৰ্ড আৰু কল্পসাহিত্যৰ পুলিৎজাৰ বঁটা লাভ কৰিছিল।

১৯৩১ চনৰ ১৮ ফেব্ৰুৱাৰী তাৰিখে অহাইঅ'ৰ লৰেইনত জন্ম গ্ৰহণ কৰা টনি মৰিছনে ১৯৫৩ চনত হোৱাৰ্ড বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰিছিল। পিছলৈ তেওঁ কৰ্ণেল বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা তেওঁ স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী লাভ কৰিছিল। তেওঁ হোৱাৰ্ড বিশ্ববিদ্যালয়ত ইংৰাজী বিভাগৰ অধ্যাপনা কৰি থাকোঁতে হাৰল্ড মৰিছনৰ লগত বিবাহপাশত আবদ্ধ হৈছিল। দুটা সন্তান জন্ম হোৱাৰ পিছত ১৯৬৪ চনত তেওঁলোকৰ বিবাহ বিচ্ছেদ হয়। ১৯৬০ৰ দশকৰ শেষৰ ফালে তেওঁ "ৰেণ্ডম হাউচ"ৰ প্ৰথম কৃষ্ণাংগ সম্পাদক হিচাপে নিযুক্তি লাভ কৰিছিল। মৰিছনে ১৯৭০ আৰু ১৯৮০ৰ দশকত তেওঁ নিজৰ সুকীয়া লিখনশৈলীৰে এগৰাকী প্ৰতিষ্ঠিত লেখিকা হিচাপে পৰিগণিত হৈছিল। তেওঁৰ বিখ্যাত উপন্যাস "বিলাভড"ৰ আধাৰিত ১৯৯৮ চনত অপ‌্‌ৰাহ ৱিনফ্ৰেয়ে একে নামেৰে চলচ্চিত্ৰ নিৰ্মাণ কৰিছিল।

১৯৯৩ চনত তেওঁ সাহিত্যৰ নোবেল বঁটা লাভ কৰে। ১৯৯৬ চনত নেচনেল এণ্ডৱমেণ্ট ফৰ দা হিউমেনিটিছে তেওঁক আমেৰিকাৰ সৰ্বোচ্চ মানৱীকি উপলব্ধি জেফাৰছন বক্তৃতাৰ বাবে বাছনি কৰে। একে বছৰে তেওঁ নেচনেল বুক ফাউণ্ডেচনৰ আমেৰিকান সাহিত্যলৈ অসাধাৰণ অৱদান পদক লাভ কৰিছিল। তেওঁ নতুন অপেৰাৰ বাবে লিব্ৰেটো লিখিছিল আৰু ২০০৫ চনত ইয়াক প্ৰথমবাৰৰ বাবে পৰিবেশন কৰা হৈছিল। ২০১২ চনৰ ২৯ মে' তাৰিখে আমেৰিকাৰ ৰাষ্ট্ৰপতি বাৰাক ওবামায়ে তেওঁক আমেৰিকাৰ সৰ্বোচ্চ অসামৰিক সন্মান "প্ৰেচিডেন্সিয়েল মেডেল অফ ফ্ৰীডম" প্ৰদান কৰিছিল। ২০১৬ চনত তেওঁ আমেৰিকান কল্পসাহিত্যৰ পেন/চাউল বেল' বঁটা লাভ কৰিছিল।

২০১৯ চনৰ ৫ আগষ্ট তাৰিখে নিউয়ৰ্ক মহানগৰৰ মন্তেফিয়ৰে মেডিকেল চেণ্টাৰত নিউম'নিয়া ৰোগত আক্ৰান্ত হৈ ৮৮ বছৰ বয়সত টনি মৰিছনৰ মৃত্যু হয়।

## তথ্য উৎস

## বাহ্যিক সংযোগ
* 
* 
* সাক্ষাৎকাৰ 
* Toni Morrison's oral history video excerpts at The National Visionary Leadership Project
* Toni Morrison at Random House Australia

শ্ৰেণী:আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:আমেৰিকান লেখক
শ্ৰেণী:পুলিৎজাৰ বঁটা বিজয়ী
শ্ৰেণী:সাহিত্যৰ ন'বেল বঁটা বিজয়ী
হাড়িয়া মণ্ডল

**হাড়িয়া মণ্ডল**ক (স্থানভেদে হাৰিয়া মণ্ডল বা হাৰিয়া মেছ) অসমৰ কোচসকলৰ আদি পুৰুষ বুলি গণ্য কৰা হয়৷ জনামতে তেওঁ বৰ্তমানৰ গোৱালপাৰা জিলাৰ খুণ্টাঘাট পৰগনাৰ চিকনগ্ৰাম নামৰ গাঁৱৰ বাসিন্দা আছিল৷

## চমুজীৱনী
হাড়িয়া মণ্ডলৰ দেউতাকৰ নাম দম্বাম্বু মেছ। তেওঁলোক মেছ বা কোঁচংশী মানুহ। হাজো নামৰ কামৰূপৰ এক অংশৰ এজন সৰু শাসনকৰ্তাই জীয়েক হীৰা আৰু জীৰালৈ হাড়িয়া মণ্ডলক চপাই আনে। হীৰা আৰু জীৰাৰ পৰা ক্ৰমে বিশু আৰু শিশু নামৰ দুটি পুত্ৰৰ জন্ম হয়।

হাড়িয়া মণ্ডল তেওঁৰ গাওঁ চিকনগ্ৰামৰ বাৰ ঘৰ মেচ বা কোচ পৰিয়ালৰ ওপৰত মণ্ডল হিচাপে নিযুক্ত হৈছিল৷ এই সময়ছোৱাত তেওঁৰ ফুলগুৰিৰ ভূঞাসকলৰ সৈতে সংঘৰ্ষ হয় আৰু তেওঁক ভূঞাসকলে কিছুদিন বন্দী কৰি থয়৷ পৰৱৰ্ত্তী কালত তেওঁ ভূঞাৰ বশ্যতা স্বীকাৰ কৰে আৰু বছৰেকীয়া কৰ পৰিশোধ কৰিবলৈ বাধ্য হয়৷

হাড়িয়া মণ্ডলৰ মৃত্যুৰ পিছত তেওঁৰ পুত্ৰ বিশুৱে মণ্ডল পদ লাভ কৰে আৰু ভূঞাসকলক আক্ৰমণ কৰি দমন কৰিবলৈ সক্ষম হয়৷

## তথ্যউৎস

শ্ৰেণী:অসমৰ ইতিহাস
সাহিত্য-বাদবৈচিত্ৰ্য

**সাহিত্য-বাদবৈচিত্ৰ্য** নগেন শইকীয়াৰ সাহিত্য-সম্পৰ্কীয় গ্ৰন্থ। গ্ৰন্থৰ প্ৰথম প্ৰকাশ হৈছিল ১৯৮৭ চনত। তেতিয়া তেওঁ গ্ৰন্থখন সম্পাদনা কৰিছিল। পৰৱৰ্তী সময়ত নগেন শইকীয়াই ২০০৩ চনত নতুন বিষয়ৰ সংযোজন ঘটাই নিজাকৈ গ্ৰন্থখন লিখি উলিয়ায়। প্ৰকাশক কৌস্তুভ প্ৰকাশন। গ্ৰন্থখনত ধ্ৰুৱবাদ, ৰহস্যবাদ, ৰোমাণ্টিকতাবাদ, বাস্তৱবাদ, আধুনিকতাবাদ, প্ৰতীতিবাদ, প্ৰতীকবাদ, অভিব্যক্তিবাদ, দাদাবাদ, এবছাৰ্ডবাদ, অস্তিত্ববাদ, চিত্ৰকল্পবাদ, উত্তৰ আধুনিকতাবাদ আদি সাহিত্যৰ মতবাদসমূহৰ বিষয়ে লিখা আছে।

## বাহ্যিক সংযোগ

## লগতে চাওক
#নগেন শইকীয়া

শ্ৰেণী:অসমীয়া গ্ৰন্থ
শ্ৰেণী:প্ৰবন্ধ সংকলন
লং ৱাক টু ফ্ৰীডম

**লং ৱাক টু ফ্ৰীডম** (Long walk to Freedom)  নেলছন মেণ্ডেলাৰ আত্মজীৱনী৷ গ্ৰন্থখনৰ অসমীয়া অনুবাদ কৰিছে প্ৰদান শইকীয়াই৷ এই গ্ৰন্থখন মুঠ ১১ টা পৰিচ্ছেদ আছে৷ অসমীয়া অনুবাদমূলক গ্ৰন্থখনৰ পঞ্চম সংস্কৰণটো প্ৰকাশ আলিবাট প্ৰকাশনৰ৷ গ্ৰন্থখনৰ বাংলা অনুবাদৰ অনুবাদক দুগৰাকী হৈছে চাৰুফুদ্দিন আহমেদ আৰু ওপম ফাৰুক৷

## বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:অসমীয়া গ্ৰন্থ
শ্ৰেণী: আত্মজীৱনী
শ্ৰেণী:অনূদিত গ্ৰন্থ
অসমৰ জনজাতি (গ্ৰন্থ)

**অসমৰ জনজাতি** প্ৰমোদচন্দ্ৰ ভট্টাচাৰ্য লিখিত এখন গ্ৰন্থ৷ গ্ৰন্থখনত অসম, নগাভূমি আৰু উত্তৰ পূব সীমান্ত অঞ্চলৰ জনজাতিসমূহৰ বিৱৰণ আছে৷ সেইদৰে পাহাৰ আৰু ভৈয়ামৰ অন্যান্য জনজাতিসকলৰ বিষয়েও চমু পৰিচয় আছে৷ 

## বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:অসমীয়া গ্ৰন্থ
শ্ৰেণী:অসমীয়া প্ৰবন্ধ সংকলন
এক ধীমানৰ আত্মজীৱনী

**এক ধীমানৰ আত্মজীৱনী** () চালভাড' ডালিৰ আত্মজীৱনী। গ্ৰন্থখনৰ অসমীয়া অনুবাদ কৰিছে মৌচুমী কন্দলীয়ে। ২০০২ চনৰপৰা ২০০৪ চনলৈকে এই গ্ৰন্থখনৰ লেখাখিনি ধাৰাবাহিকভাৱে আজিৰ অসম কাকতত প্ৰকাশ কৰা হৈছিল আৰু পৰৱৰ্তী সময়ত ২০০৯ চনত গ্ৰন্থাকাৰে প্ৰকাশ কৰা হয়।

## বাহ্যিক সংযোগ

## লগতে চাওক
* চালভাড' ডালি

শ্ৰেণী:অসমীয়া গ্ৰন্থ
শ্ৰেণী:আত্মজীৱনী
শ্ৰেণী:অনূদিত গ্ৰন্থ
পত্ৰ-সাহিত্যৰ সুবাস

**পত্ৰ-সাহিত্যৰ সুবাস** উপেন্দ্ৰ বৰকটকী লিখিত এখন গ্ৰন্থ। গ্ৰন্থখনত অসমৰ কেইবাগৰাকীমান নমস্য ব্যক্তিয়ে উপেন্দ্ৰ বৰকটকীলৈ লিখা চিঠি আৰু বহুকেইজন বৰেণ্য ব্যক্তিয়ে অন্য কোনো ব্যক্তিলৈ লিখা চিঠি সংকলিত হৈছে। লগতে চিঠিবোৰত প্ৰকাশ পোৱা ব্যক্তিগত জীৱন কাহিনী আৰু চিঠিৰ মাজেৰে প্ৰতিফলিত অসমৰ সমাজ জীৱনৰ বহুতো গুৰুত্বপূৰ্ণ দিশ সম্পৰ্কে আলোকপাত কৰা হৈছে। গ্ৰন্থখনৰ প্ৰথম প্ৰকাশ হয় ২০১১ চনত। প্ৰকাশক চন্দ্ৰ প্ৰকাশ। মুঠ পৃষ্ঠা সংখ্যা-১৬৭

## বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:অসমীয়া গ্ৰন্থ
আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় খিলঞ্জীয়া দিৱস

**আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় খিলঞ্জীয়া দিৱস** বা **বিশ্ব আদিবাসী দিৱস** প্ৰতি বছৰে আগষ্ট মাহৰ ৯ তাৰিখে গোটেই বিশ্বজুৰি পালন কৰা হয়। বিশ্বৰ খিলঞ্জীয়া লোকসকলৰ অধিকাৰৰ ৰক্ষা কৰিবলৈ আৰু তেওঁলোকৰ অভিব্যক্তিক গোটেই বিশ্বৰ আগত দাঙি ধৰিবলৈ এই দিৱস পালন কৰা হয়। ইয়াৰ লগতে বিশ্বৰ বিভিন্ন সমস্যাৰ প্ৰতি খিলঞ্জীয়া লোকসকলে আগবঢ়োৱা অৱদান আৰু পৰিৱেশতন্ত্ৰৰ সমস্যা সমাধানৰ হকে কাম কৰা ভূমিপুত্ৰ সকলক স্বীকৃতি প্ৰদানৰ উদ্দেশ্যে এই দিৱসৰ সূচনা কৰা হৈছিল। ১৯৮২ চনত ৰাষ্ট্ৰসংঘৰ খিলঞ্জীয়া জনসংখ্যাৰ কাৰ্যকৰী গোট আৰু মানৱ অধিকাৰৰ প্ৰচাৰ আৰু সংৰক্ষণ উপপৰিষদে এই দিৱস উদযাপনৰ প্ৰস্তাৱ আগবঢ়াইছিল। ১৯৯৪ চনৰ ডিচেম্বৰ মাহত ৰাষ্ট্ৰসংঘৰ সাধাৰণ সভা এই দিৱস উদযাপনৰ প্ৰস্তাৱ গৃহীত কৰিছিল। ভূমিপুত্ৰ সকলে পৃথিৱীৰ আনুমানিক ৭,০০০ ভাষাৰ গৰিষ্ঠ সংখ্যক আৰু ৫,০০০ বিভিন্ন সংস্কৃতিক প্ৰতিনিধিত্ব কৰে।

## তথ্য উৎস

## বাহ্যিক সংযোগ
*  (ৰাষ্ট্ৰসংঘৰ ৱেবচাইট)

শ্ৰেণী:দিৱসসমূহ
লাডাখ

**লাডাখ** উত্তৰ ভাৰতৰ এক কেন্দ্ৰীয় শাসিত অঞ্চল। লাডাখ এলেকা কাৰাকোৰাম ৰেঞ্জৰ চিয়াচেনৰ পৰা দক্ষিণত হিমালয়লৈকে। লাডাখবাসী মূলতঃ ভাৰতীয়-আৰ্য আৰু তিব্বতী মূলৰ। লাডাখৰ জনঘনত্ব ভাৰতৰ প্ৰেক্ষাপটত অতিকৈ কম আৰু এই অঞ্চলৰ সংস্কৃতিও তিব্বতী সংস্কৃতিৰ সৈতে মিলে। লাডাখ নিজৰ পৰ্বতীয়া সৌন্দৰ্য আৰু সংস্কৃতিৰ বাবে জনাজাত। 

ঐতিহাসিকভাৱে লাডাখে বালতিস্তান (বাল্টিয়ুল) উপত্যকা (বৰ্তমানে প্ৰায় অংশ পাকিস্তানত আছে), উজনি সিন্ধু উপত্যকা, জান্স্কাৰ, লাহৌল আৰু স্পিটি, ঙাৰি (ৰুডক, গুগে সামৰি) আক্সাই চিন (কুন-লুন সামৰি), উত্তৰত খাৰ্ডং লাৰ নুব্ৰা উপত্যকালৈকে সামৰিছিল। বৰ্তমানৰ লাডাখৰ সীমাত পূব দিশে তিব্বত, দক্ষিণে লাহৌল আৰু স্পিটি, পশ্চিমে কাশ্মীৰ, জম্মু আৰু বাল্টিয়ুল আৰু উত্তৰে চীনৰ চিঞ্জিয়াং আছে। 

## ৰাজনৈতিক দখল
আক্সাই চিন ভাৰত আৰু চীনৰ মাজত বিবাদিত অঞ্চল। এই অঞ্চলত বৰ্তমান চীনৰ শাসন চলি আছে- হ'টানৰ অংশ হিচাপে, পিচে ভাৰতেও এই অঞ্চলক জম্মু-কাশ্মীৰৰ অংশ হিচাপে দাবী কৰি আহিছে। ১৯৬২ চনত দুয়ো দেশৰ মাজত আক্সাই চিন আৰু অৰুণাচল প্ৰদেশক লৈ যুদ্ধ সংঘটিত হৈছিল। পিচে ১৯৯৩ আৰু ১৯৯৬ চনত দুয়ো দেশে প্ৰকৃত নিয়ন্ত্ৰণ ৰেখাক সন্মান জনোৱাৰ কথাক লৈ চুক্তি স্বাক্ষৰ কৰিলে।

অতীতত গুৰুত্বপূৰ্ণ বাণিজ্য পথ লাডাখেৰে পাৰ হোৱাৰ বাবে লাডাখৰ এক বিশেষ মহত্ত্ব আছিল এই ক্ষেত্ৰৰ। কিন্তু ১৯৬০ৰ দশকত চীনে তিব্বত আৰু মধ্য এছিয়াৰ সীমা বন্ধ কৰাত আন্তৰ্জাতিক বাণিজ্য হ্ৰাস পাবলৈ ধৰিলে- কিছু পৰিমাণে পৰ্যটনহে এতিয়াও গুৰুত্বপূৰ্ণ হৈ আছে। কেইবাদশক ধৰি ভাৰতৰ কৌশলগতভাৱে গুৰুত্বপূৰ্ণ জম্মু-কাশ্মীৰৰ অংশ হিচাপে থকাৰ বাবে ভাৰতীয় সেনাৰ ভালেমান উপস্থিতি অঞ্চলটোত আছে। 

## জনসংখ্যা আৰু অন্যান্য তথ্য
লাডাখৰ বৃহত্তম চহৰ লেহ আৰু তাৰ পাছতেই আছে কাৰ্গিল। লাডাখৰ ৩৯.৭% মানুহ তিব্বতী বৌদ্ধ ধৰ্মাৱলম্বী, ১২.১% হিন্দু আৰু ৪৬.৪% লোক মুছলমান (মূলতঃ শ্বিয়া) অন্যান্য উপস্থিত ধৰ্মৰ ভিতৰত শিখ অন্যতম।

## কেন্দ্ৰীয় শাসিত অঞ্চলৰ মৰ্যাদা
লেহৰ কিছু সংগঠন আৰু ব্যক্তিয়ে বিগত কেইবছৰমানৰ পৰা লাডাখক জম্মু-কাশ্মীৰৰ পৰা পৃথক এক কেন্দ্ৰীয় শাসিত অঞ্চললৈ ৰূপান্তৰিত কৰাৰ দাবী জনাই আহিছিল। ইয়াৰ কাৰণ আছিল এই ধাৰণা যে কাশ্মীৰে প্ৰায় বিকাশৰ ক্ষেত্ৰত লাডাখক আওকাণ কৰিছিল- লগতে মুছলিম প্ৰধান কাশ্মীৰৰ সৈতে লাডাখৰ সাংস্কৃতিক পাৰ্থক্যও আছে। পিচে কাৰ্গিলৰ কিছু লোকে এই প্ৰস্তাৱৰ বিৰোধিতাও কৰিছিল। ফেব্ৰুৱাৰী ২০১৯ চনত লাডাখক জম্মু-কাশ্মীৰৰ অন্তৰ্গত এক পৃথক ভাগ ঘোষণা কৰা হ'ল। আগষ্ট ২০১৯ত ভাৰতীয় সংসদৰ দুয়ো সদনে গৃহীত কৰা এক বিল অনুযায়ী লাডাখ জম্মু-কাশ্মীৰৰ পৰা পৃথক এক কেন্দ্ৰীয় শাসিত অঞ্চল হ'ব।

## টোকা


## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ কেন্দ্ৰীয় শাসিত অঞ্চল
শালস্তম্ভ

**শালস্তম্ভ** আনুমানিক ৬৫০ খ্ৰীষ্টাব্দৰ পৰা ৯০০ খ্ৰীষ্টাব্দলৈ অসমত ৰাজত্ব কৰা শালস্তম্ভ বংশৰ প্ৰথম জন ৰজা৷ তেওঁৰ ৰাজত্বকাল ৬৫০ খ্ৰীষ্টাব্দৰ পৰা ৬৭৫ খ্ৰীষ্টাব্দলৈ আছিল বুলি অনুমান কৰা হয়৷ কামৰূপত ভাস্কৰ বৰ্মনৰ মৃত্যুৰ পিছত ম্লেছসকলে বিদ্ৰোহ আৰম্ভ কৰে আৰু তেওঁলোকৰ দলপতি শালস্তম্ভই ৰাজসিংহাসন দখল কৰে৷

## উল্লেখযোগ্য কাম
শালস্তম্ভই নালন্দাকে ধৰি উত্তৰ বংগৰ পৰা পশ্চিমলৈ মগধলৈকে ৰাজত্ব কৰিছিল৷ তেওঁৰ ৰাজত্বকালত কামৰূপৰ পশ্চিম সীমান্তৰ সম্প্ৰসাৰণৰ প্ৰচেষ্টা লৈছিল বুলি জনা যায়৷

## তথ্যউৎস

শ্ৰেণী:শালস্তম্ভ ৰাজবংশ
টিকেন্দ্ৰজিৎ

thumb|260x260px|বীৰ টিকেন্দ্ৰজিৎ
**টিকেন্দ্ৰজিৎ সিং** (২৯ ডিচেম্বৰ ১৮৫৬ – ১৩ আগষ্ট ১৮৯১) এওঁ স্বাধীন মণিপুৰ ৰাজপৰিয়ালৰ ৰাজকুমাৰ আছিল। এখেতক বীৰ টিকেন্দ্ৰজিৎ তথা কৈৰেং বুলি জনা যায়। তেওঁ মণিপুৰী সেনাবাহিনীৰ কামাণ্ডাৰ আছিল। তেওঁ ১৮৯১ চনৰ মণিপুৰ 'মহল-বিপ্লৱ'ৰ গুৰি ধৰিছিল এই বিপ্লৱৰ পৰিণতিত ব্ৰিটিছ আৰু মণিপুৰী সকলৰ মাজত যুদ্ধৰ সূচনা হয়।

## ব্ৰিটিছ-মণিপুৰ যুদ্ধ
১৮৮৬ চনত মহাৰজা চন্দ্ৰপ্ৰকাশৰ মৃত্যুৰ পিছত তেওঁৰ পুত্ৰ সুৰচন্দ্ৰ সিংহই তেওঁৰ উত্তৰাধিকাৰী গ্ৰহণ কৰে। সিংহাসনত বহা নতুন ৰজাৰ শিৰৰ মুকুট হস্তক্ষেপ কৰিবৰ বাবে আগৰ দৰেই এইবাৰো সিংহাসনত বহাৰ ক্ষমতা ৰখা কোনো কোঁৱৰৰ দ্বাৰা অভিসন্ধি ৰচা হ'ল। প্ৰথম তিনিটা প্ৰচেষ্টাক দমন কৰাৰ পিছত ১৮৯০ চনত পুনৰ চতুৰ্থ বাৰৰ বাবে ৰজাৰ দুই ভাতৃ টিকেন্দ্ৰজিৎ আৰু কূলচন্দ্ৰ সিংহৰ দ্বাৰা ৰাজমহল আক্ৰমণ কৰিলত, উপায়ন্তৰ সুৰচন্দ্ৰ সিংহই সিংহাসন এৰিবলৈ বাধ্য হয় আৰু সিংহাসন এৰি শিলচৰলৈ পলায়ন কৰে।

ৰজাৰ সৰু ভাতৃ কূলচন্দ্ৰ সিংহই পৰৱৰ্তী ৰজা হৈ ককায়েক টিকেন্দ্ৰজিৎক মণিপুৰী সৈন্যবাহিনীৰ সেনাপতি পদ প্ৰদান কৰে। দায়িত্বৰ প্ৰতি শ্ৰদ্ধাশীল টিকেন্দ্ৰজিতে মণিপুৰী সৈন্যৰ এক সবল গোট তৈয়াৰ কৰে। এইবোৰৰ মাজতে এবাৰ পুনৰ সিংহাসন অধিকাৰৰ আশাৰে সুৰচন্দ্ৰ সিংহই দূৰৈৰ পৰাই ইংৰাজৰ সহায় ভিক্ষা বিচাৰে।

ইংৰাজে যুৱৰাজ কূলচন্দ্ৰ সিংহক ৰজা হিচাপে পুনৰ মান্যতা প্ৰদান আৰু টিকেন্দ্ৰজিৎক পৰিয়াল কেন্দ্ৰীক খৰিয়ালৰ মূল দোষী হিচাপে শাস্তি প্ৰদানৰ বাবে মণিপুৰলৈ ইংৰাজ সৈন্য বাহিনী পঠিয়াবলৈ আগবাঢ়ে। ১৮৯১ চনৰ ২১ ফেব্ৰুৱাৰী তাৰিখে ভাৰতৰ ব্ৰিটিছ প্ৰধান লৰ্ড লেন্সডাউনে যুৱৰাজ কূলচন্দ্ৰ সিংহক ৰজা পাতিবলৈ আৰু টিকেন্দ্ৰজিৎক কৰায়ত্ব কৰিবলৈ অসমৰ মুখ্য আয়ুক্ত জে. ডব্লিউ কুইণ্টনক আদেশ দিয়ে। কুইণ্টনে ১৮৯১ চনৰ ২২ মাৰ্চ তাৰিখে লগত ৪০০ সৈন্য লৈ মণিপুৰ অভিমুখে আগবাঢ়ে। তেওঁলোকে টিকেন্দ্ৰজিৎক ব্ৰিটিছ প্ৰধানৰ আদেশ অনুসৰি কৰায়ত্ব কৰাৰ বাবে সমৰ্পন কৰিবলৈ ৰজা কূলচন্দ্ৰ সিংহক আবেদন কৰে। পৰিণতিত দুয়োপক্ষৰ মাজত যুদ্ধ হয় আৰু এই যুদ্ধত কুইণ্টন সহ পাঁচ ব্ৰিটিছ বিষয়াৰ মৃত্যু হয়।

১৮৯১ চনৰ ৩১ মাৰ্চ তাৰিখে ব্ৰিটিছ চৰকাৰে মেজৰ জেনেৰেল এইসৰ তত্ত্বাৱধানত কহিমাৰ পৰা আৰু কৰ্ণেল আৰ এইস এফৰ তত্ত্বাৱধানত শিলচৰৰ পৰা তথা ব্ৰিগেডিয়েৰৰ তত্ত্বাৱধানত তমুৰ পৰা সৈন্যবাহিনীৰ তিনিটা গোট মণিপুৰৰ বিৰুদ্ধে প্ৰেৰণ কৰে। এই যুদ্ধত টিকেন্দ্ৰজিতে মণিপুৰী সৈন্যক নেতৃত্ব দিছিল। ১৮৯১ চনৰ ২৭ এপ্ৰিলৰ দিনা ব্ৰিটিছ সৈন্যই কংলা পেলেচ অধিগ্ৰহণ কৰিবলৈ সক্ষম হয়। অৱশেষত ব্ৰিটিছ সৈন্যই মণিপুৰী সৈন্য দলক পৰাস্ত কৰে তথা সুৰচন্দ্ৰক দ্বিতীয় বাৰৰ বাবে সিংহাসনত বহাবলৈ সক্ষম হয় আৰু ২৩ মে তাৰিখে টিকেন্দ্ৰজিৎক ক্ৰয়ত্ব কৰে।

## তথ্য সংগ্ৰহ

## বাহ্যিক সংযোগ
* Manipur State Archives – Tikendrajit

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:মণিপুৰৰ ব্যক্তি
ভগৱান দাস

**ভগৱান দাস** (১২ জানুৱাৰী ১৮৬৯ – ১৮ ছেপ্টেম্বৰ ১৯৫৮) স্বাধীনতা সংগ্ৰামী, দাৰ্শনিক আৰু শিক্ষাবিদ, মহাত্মা গান্ধী কাশী বিদ্যাপীঠৰ সহঃপ্ৰতিষ্ঠাপক। তেখেতে মদন মোহন মালব্যৰ লগত কাশী হিন্দু বিশ্ববিদ্যালয়ৰ প্ৰতিষ্ঠাপনৰ বাবেও কাম কৰিছিল। তেওঁ কিছুসময়ৰ বাবে ব্ৰিটিছ ভাৰতৰ কেন্দ্ৰীয় বিধানসভাৰ সদস্য আছিল। তাৰপিছত তেওঁ হিন্দুস্তানী সাংস্কৃতিক সমাজৰ লগত জড়িত হৈছিল আৰু হিংসাত্মক ঘটনাক প্ৰতিহত কৰিবলৈ প্ৰতিবাদ কৰিছিল। ১৯৫৫ চনত ভাৰত চৰকাৰে তেওঁক ভাৰতৰ সৰ্বোচ্চ সন্মান ভাৰত ৰত্ন প্ৰদান কৰিছিল। 
## তথ্য উৎস

## বাহ্যিক সংযোগ

*জীৱনী

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ স্বাধীনতা সংগ্ৰামী
শ্ৰেণী:ভাৰত ৰত্ন বঁটা বিজয়ী
বিগ্ৰহ স্তম্ভ

**বিগ্ৰহ স্তম্ভ** আনুমানিক ৬৫০ খ্ৰীষ্টাব্দৰ পৰা ৯০০ খ্ৰীষ্টাব্দলৈ অসমত ৰাজত্ব কৰা শালস্তম্ভ বংশৰ দ্বিতীয় জন ৰজা৷  পিতৃ শালস্তম্ভ ৰজাৰ মৃত্যুৰ পিছত তেওঁ আৰু উত্তৰাধিকাৰী কুমাৰসকলে ৬৭৫ খ্ৰীষ্টাব্দৰ পৰা ৭২৫ খ্ৰীষ্টাব্দলৈ ৰাজত্ব কৰিছিল বুলি জনা যায়৷

## উল্লেখযোগ্য কাম
ইতিহাসত বিগ্ৰহ স্তম্ভৰ ৰাজত্বকালত ঘটা কোনো গুৰুত্বপূৰ্ণ ঘটনাৰ উল্লেখ পোৱা নাযায়৷

## তথ্যউৎস

শ্ৰেণী:শালস্তম্ভ ৰাজবংশ
চাওলুং

**চাওলুং**(আহোম ভাষা:𑜋𑜧𑜨 𑜏𑜤𑜂𑜫)  হ’ল আহোম চাওফা সকলক উদ্দেশ্যি ব্যৱহাৰ কৰা এটা উপাধি। আহোম ভাষাত ইয়াৰ অৰ্থ হল মহান দেৱতা, চাও= দেৱতা, লুং= মহান।

## চাওলুং সকল
চাওলুং চুকাফাৰ পৰা আৰম্ভ কৰি চাওলুং চুতুফা লৈকে চাওলুং উপাধি দিয়া হৈছিল তাৰ পিছৰ সকলক অৰ্থাৎ চাওফা ত্যাও খামতী ৰ পৰা চাওফা বুলি কোৱা হয়।
* চাওলুং চুকাফা
* চাওলুং চুতেওফা
* চাওলুং চুবিণ্‌ফা
* চাওলুং চুখাংফা
* চাওলুং চুখ্ৰাম্‌ফা
* চাওলুং চুতুফা

## লগতে চাওক
* চাওফা
* আহোম জনগোষ্ঠী
* আহোম ৰাজবংশ
* আহোম সাম্ৰাজ্য

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:আহোম ৰাজ্য
শ্ৰেণী:উপাধি
ৰঘুনাথ দাস মহন্ত

**ৰঘুনাথ দাস মহন্ত** ১৮শ শতিকাৰ এজন অসমীয়া লেখক। তেওঁ শ্ৰীমন্ত শংকৰদেৱৰ শিষ্য সতানন্দ বৰভকতৰ সপ্তম পুৰুষ। ৰামায়ণক ভিত্তি কৰি তেওঁ শত্ৰুঞ্জয়, অদ্ভুত ৰামায়ণ আৰু কথা ৰামায়ণ নামৰ তিনিখন গ্ৰন্থ ৰচনা কৰিছিল। ইণ্ডো-আৰ্য মূলৰ যিকোনো ভাষাত "কথা ৰামায়ণে"ই প্ৰথম গদ্যত ৰচিত ৰামায়ণ।

## বংশ পৰিচয়
তেওঁৰ পিতৃৰ নাম আছিল কৃষ্ণনাথ মহন্ত। ৰঘুনাথ মহন্তৰ জীৱন সম্পৰ্কে সঠিক সমল পোৱা নাযায়। বিভিন্ন পণ্ডিতে এই বিষয়ে মন্তব্য আগবঢ়াইছে, যদিও প্ৰকৃত সময় নিৰ্ণয় হোৱা নাই বুলিয়েই ক'ব পাৰি।

ৰঘুনাথ মহন্তৰ প্ৰথম কাব্যগ্ৰন্থ *শত্ৰুঞ্জয়*ত এনেদৰে আত্মপৰিচয় দাঙি ধৰিছে-
সতানন্দ নামে সুদামাৰ বংশজাত। 
শংকৰক গুৰু মানি সেৱিলা সাক্ষাত॥
.........
.........
তানপুত্ৰ কৃষ্ণনাথ কৃষ্ণপাৱে ধৰি। 
তেহো ভৈলা মহন্ত পণ্ডিত পিতৃ সৰি॥ 
তানপুত্ৰ ৰঘুনাথ ৰামপাৱে গতি।
ৰচিলা পয়াৰ ইটো যেন লৈল মতি॥

শংকৰদেৱৰ শিষ্য সতানন্দ বৰভকতৰ প্ৰথম পুত্ৰ জয়কৃষ্ণৰ নাতি হৰিকৃষ্ণই দৈয়াঙৰ এলেঙি সত্ৰ প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল। হৰিকৃষ্ণৰ পুত্ৰ কৃষ্ণনাথ, কৃষ্ণনাথৰ পুত্ৰ ৰঘুনাথ মহন্ত।

অসমীয়া সাহিত্যৰ ইতিহাসকাৰ সত্যেন্দ্ৰনাথ শৰ্মাই শংকৰদেৱৰ লগত ৰঘুনাথ মহন্তৰ ব্যৱধান দুশ বছৰৰো অল্পাধিক বুলি মন্তব্য কৰিছে। শেষৰখন ৰচনা কথা ৰামায়ণৰ অযোধ্যাকাণ্ডৰ শেষত – “সমাপ্তোয়ং কাণ্ডংশকে ১৭০৩।।” উল্লেখ থকাৰ পৰা গ্ৰন্থখনৰ ৰচনাৰ শেষ সময়সীমা ১৭০৩ শকত, অৰ্থাৎ ১৭৮১ চন বুলি অনুমান কৰিব পাৰি। তাৰ পৰাই অনুমান কৰিব পাৰি যে তেওঁ ১৭৮১ চনৰ সমসাময়িক সময়লৈকে জীয়াই আছিল। 

## সাহিত্যকৃতি
ৰঘুনাথ মহন্তই তিনিখন গ্ৰন্থ ৰচনা কৰি গৈছে। গ্ৰন্থ কেইখনত মূলতঃ ৰামৰ কাহিনীৰ আধাৰ ৰচিত। তেওঁৰ তিনিখন গ্ৰন্থৰ ভিতৰত *শত্ৰুঞ্জয়* আৰু *অদ্ভুত ৰামায়ণ* কাব্যত আনহাতে *কথা ৰামায়ণ* গদ্যত ৰচিত। 

ৰঘুনাথ মহন্তৰ প্ৰথম পুথি "*শত্ৰুঞ্জয়*"। কাব্যখনৰ ৰচনাৰ সময়-চন-তাৰিখ একো পোৱা নাযায়। কিন্তু হেমচন্দ্ৰ গোস্বামীয়ে কাব্যখনিৰ ৰচনাৰ সময় ১৬৬৮ শক অথাৎ ১৭৩৬ চন বুলি অসমীয়া পুথিৰ বিৱৰণাত্মক তালিকা (Descriptive Catalogue of Assamese Manuscripts) নামৰ গ্ৰন্থত উল্লেখ কৰিছে। সত্যেন্দ্ৰনাথ শৰ্মাইও এই পুথিখন ১৬৬৮ শক অথাৎ ১৭৩৬ চনত সমাপ্ত হৈছিল বুলি মন্তব্য কৰিছে। ইয়াৰ ছপা সংস্কৰণত দুহেজাৰ এশ ত্ৰিশটা চাৰি শৰীয়া পদ আছে।

ৰঘুনাথ মহন্তৰ দ্বিতীয় পুথি "*অদ্ভুত ৰামায়ণ*"। কাব্যখন ৰচনাৰ সঠিক সময় জ্ঞাত নহয়। বিৰিঞ্চি কুমাৰ বৰুৱা আৰু নবীন চন্দ্ৰ শৰ্মাৰ মতে শত্ৰুঞ্জয় কাব্য আৰু কথা ৰামায়ণ ৰচনাৰ মাজৰ সময়ছোৱাতে ১৭৩৬ চনৰ পৰা ১৭৭১ চনৰ ভিতৰত এইখন ৰচিত। এই অদ্ভুত ৰামায়ণৰ কাহিনীৰ লগত সংস্কৃত 'অদ্ভুত ৰামায়ণ'ৰ কোনো সম্পৰ্ক নাই।

তেওঁৰ একমাত্ৰ গদ্য পুথি "*কথা ৰামায়ণ*"। এইখন তেওঁৰ শেষ বয়সৰ ৰচনা বুলি ধাৰণা কৰা হয়। আধুনিক প্ৰাদেশিক ভাষাত ৰচিত এইখনেই প্ৰাচীনতম গদ্য ৰামায়ণ। ইয়াত তেওঁ আদিকাণ্ড, অয্যোধাকাণ্ড আৰু অৰণ্যকাণ্ড গদ্য ৰূপত উপস্থাপন কৰিছে। শিষ্ট নামৰ লেখক এজনে 'কিষ্কিন্ধ্যাকাণ্ড' ৰচনা কৰি এই ৰামায়ণত সংযোজন কৰে। ৰঘূনাথ মহন্তৰ গদ্যৰ ভাষাত অংকীয়া নাট ব্ৰজাৱলীৰ প্ৰভাৱো পৰিছে।

## তথ্য সংগ্ৰহ

## বাহ্যিক সংযোগ
* অসমীয়া ৱিকিউৎসত অদ্ভুত ৰামায়ণৰ সম্পূৰ্ণ পাঠ

শ্ৰেণী:অসমীয়া কবি
শ্ৰেণী:উত্তৰ-শংকৰী যুগৰ লেখক
শ্ৰেণী:অসমৰ পাব্লিক ডমেইনৰ অন্তৰ্ভুক্ত লিখক
প্ৰজ্ঞাপাৰমিতা

thumb|262x262px|মানৱীৰূপত প্ৰকাশ কৰা প্ৰজ্ঞাপাৰমিতা। অষ্টসাহস্ৰিকা প্ৰজ্ঞাপাৰমিতা সূত্ৰৰ পৰা।

thumb|262x262px|অৱলোকিতেশ্বৰ. অষ্টসাহস্ৰিকা প্ৰজ্ঞাপাৰমিতা সূত্ৰ .
মহাযান পন্থীয় বৌদ্ধধৰ্মৰ মতে **প্ৰজ্ঞাপাৰমিতা**ৰ অৰ্থ হ'ল 'জ্ঞানৰ পৰিপূৰ্ণতা'। প্ৰজ্ঞাপাৰমিতাই নিখুঁত ভাৱে বাস্তৱক চোৱাৰ পথটোক বুজাই, লগত এটা সূত্ৰক বুজাই। প্ৰজ্ঞাপাৰমিতা শব্দটো সংস্কৃতৰ দুটা শব্দ যোগ হৈ হোৱা; প্ৰজ্ঞা যাৰ অৰ্থ হ'ল জ্ঞান আৰু পাৰমিতা যাৰ অৰ্থ হৈছে নিখুঁততা বা পৰিপূৰ্ণতা। প্ৰজ্ঞাপাৰমিতা হ'ল মহাযান পন্থীয় বৌদ্ধধৰ্মৰ এটা কেন্দ্ৰীয় ধাৰণা যিটো শূন্যতা বা স্বভাৱশূন্য মতবাদৰ লগত জড়িত আৰু নাগাৰ্জুনৰ কৰ্মসমূহ। 

এডৱাৰ্ড ক'জৰ মতে, প্ৰজ্ঞাপাৰমিতাৰ সূত্ৰসমূহ হ'ল চল্লিশখন মান পুথিৰ এক সংগ্ৰহ যিবোৰ ১০০ খ্ৰীষ্টপূৰ্ব আৰু ৬০০ খ্ৰীষ্টাব্দৰ মাজত লিখা। প্ৰজ্ঞাপাৰমিতাৰ সূত্ৰক আগতীয়া মহাযান সূত্ৰ বুলিও ভবা হয়।

প্ৰজ্ঞাপাৰমিতা সূত্ৰৰ উল্লেখযোগ্য বিশেষত্ব হ'ল আনুৎপদ অৰ্থাৎ অজাত বা যাৰ আদি নাই। 

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:বৌদ্ধ ধৰ্ম
কালাদান মাল্টি ম'ডেল ট্ৰানজিট ট্ৰান্সপোৰ্ট প্ৰজেক্ট

thumb|পৰিবহণ প্ৰকল্পটোৰ পথটো
**কালাদান মাল্টি ম'ডেল ট্ৰানজিট ট্ৰান্সপোৰ্ট প্ৰজেক্ট** হৈছে এটা প্ৰায় ৪৮৪ মিলিয়ন ডলাৰৰ প্ৰকল্প যিটোৱে ভাৰতৰ কলিকতা বন্দৰৰ লগত ম্যানমাৰৰ ৰাখাইন ৰাজ্যৰ ছিত্তেৰ লগত সংযোগ কৰিছে। তাৰ পাছত ম্যানমাৰৰ ছিত্তেৰ পৰা চিন ৰাজ্যৰ পালেট্‌ৱা লগত কালাদান নদীৰ যোগেদি সংযোগ কৰা হৈছে। পালেট্‌ৱাৰ পৰা স্থলপথেৰে ভাৰতৰ মিজোৰাম ৰাজ্য সংযোগ কৰা হৈছে।

## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ পৰিবহণ
প্ৰমোদ চন্দ্ৰ ভট্টাচাৰ্য

**প্ৰমোদচন্দ্ৰ ভট্টাচাৰ্য** বড়ো ভাষাৰ প্ৰথমজন গৱেষক তথা ইণ্ডো-তিব্বতীয় ভাষাৰো গৱেষক। সাহিত্যাচাৰ্য প্ৰমোদচন্দ্ৰ ভট্টাচাৰ্যই বড়োৰ লগতে অসমীয়া ভাষা-সাহিত্য-সংস্কৃতিৰ ক্ষেত্ৰখনলৈ বিশেষ অৱদান আগবঢ়াই থৈ গৈছে। তেওঁ বি বৰুৱা কলেজৰ প্ৰবক্তা হিচাপে কৰ্মজীৱন আৰম্ভ কৰি ১৯৬২ চনত অধ্যক্ষ হয়। তেওঁ গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ত অংশকালীন অধ্যাপকৰূপেও যোগদান কৰিছিল। ২০১৮ চনৰ ১২ নৱেম্বৰত তেওঁৰ মৃত্যু হয়। 

## জন্ম

প্ৰমোদ চন্দ্ৰ ভট্টাচাৰ্যৰ জন্ম হৈছিল ১৯২৫ চনত  নলবাৰীৰ দীঘেলীত।

## শিক্ষা

ক) অসমীয়া বিষয়ত স্নাতকোত্তৰ(১৯৫১)।

খ) পি এইচ ডি

## কৰ্মৰাজি

#### কাকত সম্পাদনা
*দৈনিক অসমীয়া
*নতুন অসমীয়া

#### সাহিত্য কৰ্ম

(১) কবিতা সংকলন:-
*সৰা ফুল
*কুঁৱলীৰ আঁৰে আঁৰে 

(২) গ্ৰন্থ:-
*A Descriptive Analysis of the Boro Language
*Aspect of North East Indian Languages (2003)
*অসমৰ জনজাতি
*অসমীয়া

## সন্মান
* কামৰূপ ৰত্ন
* প্ৰজ্গা ভূষণ
* বডোফা উপেন ব্ৰহ্ম বঁটা
* কৃষ্ণকান্ত সন্দিকৈ সাহিত্য বঁটা
* আনন্দৰাম বৰুৱা বঁটা
* সৰ্বেশ্বৰ বৰদলৈ বঁটা
* গুৰুদেৱ কালীচৰণ ব্ৰহ্ম বঁটা
* সাহিত্যচাৰ্য
* ডি লিট

## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:অসমীয়া সাহিত্যিক
পাফু ছিৰিজ

**পাফু ছিৰিজ** অসমীয়া ডিটেকটিভ সাহিত্যৰ কিছুমান থ্ৰিলাৰ উপন্যাসৰ সমষ্টি। এই ছিৰিজটোত মুঠ ২২খন কিতাপ আছে। ইয়াৰ লেখক আছিল প্ৰেমনাৰায়ণ। ১৯৪৬ চনত পাফু ছিৰিজৰ প্ৰথমটো খণ্ড ‘দিন ডকাইত’ লিখি উলিওৱা প্ৰেমনাৰায়ণৰ আচল নাম আছিল প্ৰেমনাৰায়ণ দত্ত। এই ছিৰিজটি প্ৰকাশ কৰি উলিয়াইছিল গুৱাহাটীৰ পাণবজাৰৰ ‘মণি-মাণিক’ প্ৰকাশে। ইয়াৰে প্ৰথম পুথি ‘দিন ডকাইত' প্ৰথম প্ৰকাশ হয় ১৯৪৬ চনত, ষষ্ঠ প্ৰকাশ ২০১৫ চনত। ষষ্ঠ প্ৰকাশৰ মুদ্ৰণ চিত্ৰাচল প্ৰিণ্টাৰ্ছ, শিলপুখুৰী, গুৱাহাটী।

কাহিনীবোৰৰ মূল চৰিত্ৰ হ’ল ‘পাফু’ নামৰ এটা দল যি দুখীয়া, নিষ্পেষিত জনগণৰ প্ৰতি সদা দয়ালু কিন্তু অপৰাধীবোৰৰ প্ৰতি অতি নিষ্ঠুৰ। পাফুদলক ধৰিবলৈ সদা সষ্টম এক পুলিছ আৰু চোৰাংচোৱা বাহিনী এই কাহিনীৰ অন্যতম চৰিত্ৰ।

## চৰিত্ৰসমূহ

; পাফু দল
* পাৰ্বতী প্ৰসাদ ফুকন
* কেপ্টেন ভীমসেন
* উগ্ৰগতি পাঠক
* পাৰ্থ সিং
* হেমিল্টন
* মালতী
* ডা° নকুল ৰায়
* মাধৱ
* বিকাশ দেউৰী

; পুলিছ আৰু চোৰাংচোৱা দল
* মিষ্টাৰ ডেভিদ
* আনন্দমোহন ডাওৰা
* নগেন্দ্ৰ শইকীয়া
* মিষ্টাৰ হেলেম
* মুকুল বৰ্মন
* মধুসূদন নাথ

## পাফু ছিৰিজৰ উপন্যাসসমূহ

* দিনডকাইত
* ৰামটাঙোন
* নাৰীদস্যু
* প্ৰহেলিকা
* বিভীষিকা
* সোণৰ পাহাৰ
* দৰ্পচূৰ্ণ
* বিপ্লৱী বাহিনী
* শক্তিশেল
* মাধমাৰ
* ৰূপান্তৰ
* অদৃশ্য সন্ধান
* চিপজৰী
* সমসৰী
* অজান আততায়ী
* প্ৰতিঘাত
* ছায়াবাজী
* বিপৰ্য্যয়
* পাষণ্ড মৰ্দন
* জোঁটপোট
* বাজীকৰ
* জাগৰণ

## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:অসমীয়া গ্ৰন্থ
শ্ৰেণী:গ্ৰন্থ শৃংখলা
লেংডন

**চাই ৰে ফা চাং ডাম ঙি ৰিং লেংডন** (চমুকৈ: **লেংডন**, বা **ফা নুৰু ফুৰা লেংডন**, ইংৰাজী: Lengdon) আহোমসকলৰ পূৰ্বপুৰুষ আৰু চাং বংশৰ সম্ৰাট আছিল যি মৌঙ ফি বা চুং কোৱ (মধ্য সাম্ৰাজ্য প্ৰাচীন চীনদেশৰ) সাম্ৰাজ্যখনৰ শাসক আছিল।  তেখেতৰ পিতৃ সম্ৰাট চেং নুঙ এজন মহান শাসক আছিল। সম্ৰাট চেং নুঙৰ পুত্ৰৰ নাম আছিল হাং-টি আৰু হাং-টি পিছলৈ গৈ মৌঙ ফিৰ শাসনভাৰ লাভ কৰে আৰু লেংডন বুলি খ্যাত হয়। হাং-টি শব্দৰ অৰ্থ হল স্বৰ্গপুত্ৰ। হাং-টি বহুত শান্তিপ্ৰিয় আছিল। তেখেতৰ এখন বাগিচা আছিল যত কাই চেং (ফিনিক্স পক্ষীয়ে) বাঁহ সাজিছিল আৰু ৰাজকাৰেংৰ মুধত ছাকৈছকুৱা চৰায়ে গান গাইছিল বুলি লোককথা প্ৰচলিত। তেখেতে প্ৰকৃতিৰ শক্তি অৰ্থাৎ ফিৰ উপাসনাৰ বাবে বহুত বৃহৎ এটা হ'-ফি নিৰ্মান কৰিছিল।

## কৰ্মজীৱন
তেখেতে ৭৭ বছৰ বয়সলৈকে মৌঙ ফিত শাসন কৰিছিল।তেখেতৰ পত্নী অৰ্থাৎ মৌঙ ফিৰ সম্ৰাগ্য়ীয়ে পাট পলুৰ উৎপাদন কৰাৰ দায়িত্ব লৈছিল। সেয়ে তেখেতে হ'-ফিৰ উত্তৰ ফালৰ নুনি পলুৰ এখন উদ্যান গঢ়ি তুলিছিল যাক সম্ৰাগ্য়ীৰ বন বুলি কোৱা হৈছিল আৰু দক্ষিণ ফালৰ এখন উদ্যান আছিল যত ফলমূল মাহ ঘেঁহু আদি উৎপাদন কৰিছিল আৰু এইবোৰ সম্ৰাগ্য়ী আৰু অন্যান্য মহিলা সকলে চোৱাচিতা কৰিছিল। তেখেতৰ ভায়েকৰ নাম আছিল থেন খাম। থেন খামৰ দুই পুত্ৰ আই খুনলুং আৰু ঙি খুনলাইক নামনি অঞ্চললৈ (বৰ্তমানৰ দক্ষিণ চীন) শাসন কৰিবলৈ লেংডনে পঠাইছিল আৰু তেওঁলোকেই টাই সভ্যতাৰ অগ্ৰগতি ঘটাই। তেওঁ এশ বছৰ বয়সত মৃত্যু ঘটিছিল।

## লগতে চাওক
*আহোম জনগোষ্ঠী
*আহোম ৰাজবংশ
*আহোম সাম্ৰাজ্য
## তথ্যসূত্ৰ

## উৎস প্ৰসংগ

* 
* 
* 
* 

শ্ৰেণী:আহোম ৰাজ্য
হৰ্ষদেৱ

**হৰ্ষদেৱ** আনুমানিক ৬৫০ খ্ৰীষ্টাব্দৰ পৰা ৯০০ খ্ৰীষ্টাব্দলৈ অসমত ৰাজত্ব কৰা শালস্তম্ভ বংশৰ তৃতীয় জন ৰজা৷ তেওঁ ৭২৫ খ্ৰীষ্টাব্দৰ পৰা ৭৫০ খ্ৰীষ্টাব্দলৈ ৰাজত্ব কৰিছিল বুলি জনা যায়৷

## উল্লেখযোগ্য কাম
হৰ্ষদেৱে তেওঁৰ ৰাজত্ব কালত আনুমানিক ৭৪৮ খ্ৰীষ্টাব্দত ৰাজ্যবিস্তাৰৰ কাম হাতত লৈছিল বুলি জনা যায়৷ তেওঁ ৰাজত্বকালত গৌড়, ওড্ৰ, কলিংগ, কোশল আদি ৰাজ্য অধিকাৰ কৰিছিল৷ অষ্টম শতিকাৰ মাজভাগত তেওঁৰ ৰাজত্ব পূবে শদিয়াৰ পৰা পশ্চিমে অযোধ্যালৈ, উত্তৰে হিমালয়ৰ পৰা দক্ষিণ-পশ্চিমে উৰিষ্যাক সামৰি বংগোপসাগৰলৈকে বিস্তৃত আছিল বুলি জনা যায়৷ 

## তথ্যউৎস

শ্ৰেণী:শালস্তম্ভ ৰাজবংশ