open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
ৰজঃ

**ৰজঃ** (Sanskrit: रजस्) তিনিটা গুণ (প্ৰৱণতা, গুণ, বৈশিষ্ট্য)ৰ ভিতৰত অন্যতম, যিটো হিন্দু দৰ্শনৰ সাংখ্য দৰ্শনে বিকশিত কৰা দাৰ্শনিক আৰু মানসিক ধাৰণা। বাকী দুটা গুণ হ’ল সত্ত্ব (শুদ্ধ, ভৰসাম্য) আৰু তম:(অলসতা, হিংসা, বিকাৰ)। ৰজঃ হৈছে জন্মগত প্ৰৱণতা বা গুণ যিয়ে গতি, শক্তি আৰু কাৰ্যকলাপক পৰিচালিত কৰে।

ৰজঃ গুণক কেতিয়াবা আৱেগ বুলি কোৱা হয়, য’ত ইয়াক কাৰ্যকলাপৰ অৰ্থত ব্যৱহাৰ কৰা হয়, কোনো বিশেষ মূল্য নোহোৱাকৈ আৰু ই প্ৰসংগক্ৰমে ভাল বা বেয়া হ’ব পাৰে। ৰজঃ গুণে বাকী দুটা গুণ বাস্তৱায়িত কৰাত সহায় কৰে। সৰলভাৱে ই সত্ত্ব আৰু তমঃ দুয়োটাৰে মিশ্ৰণ। 
## বিৱৰণ
সাংখ্য দৰ্শনত গুণ হৈছে তিনিটা "প্ৰৱণতা বা গুণ"ৰ : সত্ত্ব, ৰজঃ আৰু তমঃ ভিতৰত এটা। এই শ্ৰেণীৰ গুণসমূহ হিন্দু ধৰ্মৰ বিভিন্ন ধাৰাই আচৰণ আৰু প্ৰাকৃতিক পৰিঘটনাৰ শ্ৰেণীবিভাজনৰ বাবে ব্যাপকভাৱে গ্ৰহণ কৰিছে। তিনিটা গুণ হ’ল-

*সত্ত্ব হৈছে ভৰসাম্য, সমন্বয়, মঙ্গল, বিশুদ্ধতা, সৰ্বজনীনকৰণ, সামগ্ৰিক, গঠনমূলক, সৃষ্টিশীল, নিৰ্মাণ, ইতিবাচক মনোভাব, উজ্জ্বল, প্ৰশান্তি, সত্ত্বা, শান্তিপূৰ্ণ, গুণী।
*ৰজঃ হৈছে আৱেগ, কাৰ্যকলাপ, ভাল বা বেয়া নহয় আৰু কেতিয়াবা হয়, আত্মকেন্দ্ৰিকতা, অহংকাৰী, ব্যক্তিগতকৰণ, পৰিচালিত, গতিশীল, গতিশীলতাৰ গুণ।
*তমঃ হৈছে ভৰসাম্যহীনতা, বিশৃংখলতা, বিশৃংখলতা, উদ্বেগ, অশুদ্ধ, ধ্বংসাত্মক, মোহ, নেতিবাচক, নিস্তেজ বা নিষ্ক্ৰিয়তা, উদাসীনতা, জড়তা বা অলসতা, হিংস্ৰ, দুষ্ট, অজ্ঞানতাৰ গুণ।

ভাৰতীয় দৰ্শনত এই গুণসমূহক নিশ্চিত-বা স্বভাৱতে উপস্থিত থাকে বুলি গণ্য কৰা নহয়। বৰঞ্চ সকলোৰে আৰু সকলো বস্তুৰে তিনিওটা থাকে, কেৱল বেলেগ বেলেগ অনুপাতত আৰু বিভিন্ন প্ৰসংগত। জীৱ বা পদাৰ্থক এই তিনিটা গুণৰ যৌথ প্ৰভাৱৰ নিকা ফল হিচাপে গণ্য কৰা হয়।

সাংখ্য দৰ্শনৰ মতে কোনো আৰু একোৱেই হয় বিশুদ্ধ সাত্ত্বিক নহয় বিশুদ্ধ ৰাজসিক বা বিশুদ্ধ তামসিক নহয়। এজনৰ স্বভাৱ আৰু আচৰণ এই সকলোবোৰৰ জটিল আন্তঃক্ৰিয়া, প্ৰতিটো গুণ বিভিন্ন মাত্ৰাত। কিছুমানৰ ক্ষেত্ৰত সাত্ত্বিক গুণৰ যথেষ্ট প্ৰভাৱ থকা ৰাজসিক, কিছুমানৰ ক্ষেত্ৰত তামসিক গুণৰ যথেষ্ট প্ৰভাৱ থকা ৰাজসিক, ইত্যাদি ইত্যাদি।

ভাগৱতৰ চতুৰ্দশ অধ্যায়ত ৰাজক আৱেগিক প্ৰকৃতিৰ, কামনা, মোহ আৰু কৰ্মক ধাৱমান কৰা বুলি বৰ্ণনা কৰা হৈছে। যেতিয়া ৰাজ প্ৰধান হয়, তেতিয়া ই লোভ, অস্থিৰতা, বিদ্ৰোহ আৰু কৰ্মত অহৰহ নিয়োজিত হোৱা হিচাপে প্ৰকাশ পায়, যিয়ে প্ৰজ্ঞাক অস্পষ্ট কৰি ৰাখে আৰু মানুহক লৌকিক সাধনাৰ চক্ৰৰ লগত বান্ধ খাই ৰাখে।
## আলোচনা
ৰজঃ হৈছে কোনো পদাৰ্থ (প্ৰকৃতি) বা ব্যক্তিৰ সেই গুণ বা বৈশিষ্ট্য যিয়ে প্ৰকৃতিৰ অন্যান্য দিশ (প্ৰকৃতি) যেনে তলত দিয়া এটা বা ততোধিক দিশৰ কাৰ্যকলাপক প্ৰসাৰিত বা ৰক্ষা কৰে:

#ক্ৰিয়া;বিখ্যাত
#পৰিৱৰ্তন, মিউটেচন;
#আবেগ, উত্তেজনা;
#জন্ম সৃষ্টি, প্ৰজন্ম।
যদি কোনো ব্যক্তি বা বস্তুৱে অত্যন্ত সক্ৰিয়, উত্তেজনাপূৰ্ণ বা আবেগিক হোৱাৰ প্ৰৱণতা থাকে, তেন্তে সেই ব্যক্তি বা বস্তুটোক ৰজঃ গুণৰ প্ৰাধান্য বুলি ক’ব পাৰি। ইয়াৰ বিপৰীতে তমঃ গুণ, যিটো হৈছে নিষ্ক্ৰিয়তা, আন্ধাৰ, আৰু এলাহৰ গুণ আৰু সত্ত্বৰ সৈতে যিটো হৈছে বিশুদ্ধতা, স্পষ্টতা, শান্তি আৰু সৃষ্টিশীলতাৰ গুণ। ৰজঃ গুণক তমসতকৈ অধিক ইতিবাচক, আৰু সত্ত্বতকৈ কম ইতিবাচক বুলি গণ্য কৰা হয়, বা, হয়তো, যিজনে "গুণক অতিক্ৰম কৰি" আপেক্ষিক জীৱনৰ সকলো ক্ষেত্ৰতে সমতা লাভ কৰিছে।

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:দৰ্শন
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় দৰ্শন
তমঃ

**তমঃ** (Sanskrit: তমস্ তামাস, আভিধানিক অৰ্থ 'আন্ধাৰ') তিনিটা গুণ (প্ৰৱণতা, গুণ, বৈশিষ্ট্য)ৰ ভিতৰত অন্যতম, যিটো হিন্দু দৰ্শনৰ সাংখ্য দৰ্শনে বিকশিত কৰা দাৰ্শনিক আৰু মানসিক ধাৰণা। বাকী দুটা গুণ হ’ল ৰজঃ (আৱেগ আৰু ক্ৰিয়া) আৰু সত্ত্ব (বিশুদ্ধতা, মঙ্গল)। তমঃ হৈছে জড়তা, নিষ্ক্ৰিয়তা, নিস্তেজতা বা অলসতাৰ গুণ। সাধাৰণতে ইয়াক তিনিওটাৰে ভিতৰত সৰ্বনিম্ন স্তৰৰ গুণ বুলি কোৱা হয়। 
## ব্যুৎপত্তিবিজ্ঞান
বৈদিক শব্দ তমঃ “আন্ধাৰ’’ক বুজায়। ভাৰত-ইউৰোপীয় শব্দ *temH-es ৰ অৰ্থ হৈছে “আন্ধাৰ’’, আৰু লিথুৱেনিয়ান শব্দ tamsa ৰ অৰ্থ হৈছে “আন্ধাৰ।’’ ছাৰ্বিয়ান শব্দ “tama’’ৰ অৰ্থ হৈছে “আন্ধাৰ’’।
## হিন্দুধৰ্ম
সাংখ্য দৰ্শনত গুণ হৈছে তিনিটা “প্ৰৱণতা, গুণ’’ৰ ভিতৰত এটা: সত্ত্ব, ৰজঃ আৰু তমঃ। এই শ্ৰেণীৰ গুণসমূহ হিন্দু ধৰ্মৰ বিভিন্ন বিদ্যালয়ে আচৰণ আৰু প্ৰাকৃতিক পৰিঘটনাৰ শ্ৰেণীবিভাজনৰ বাবে ব্যাপকভাৱে গ্ৰহণ কৰিছে। তিনিটা গুণ হ’ল-

*সত্ত্ব হৈছে ভৰসাম্য, সম্প্ৰীতি, মঙ্গল, বিশুদ্ধতা, সৰ্বজনীন, সামগ্ৰিক, ইতিবাচক, শান্তিপূৰ্ণ, গুণগত গুণ।
*ৰজঃ হৈছে আৱেগ, কাৰ্যকলাপ, পৰিচালিত হোৱা, গতিশীল, গতিশীলতাৰ গুণ।
*তমঃ হৈছে নিস্তেজতা বা নিষ্ক্ৰিয়তা, উদাসীনতা, জড়তা বা অলসতাৰ গুণ।
গুণগত, চিন্তাশীল, মোহমুক্ত, আৰু ফলাফলৰ বাবে হাহাকাৰ নকৰা কৰ্মক সাত্ত্বিক বুলি গণ্য কৰা হয়। বিশুদ্ধভাৱে আনন্দৰ হেঁপাহ, স্বাৰ্থপৰতা আৰু বহু পৰিশ্ৰমৰদ্বাৰা পৰিচালিত কৰ্ম ৰাজসিক। আনৰ বা আত্মাৰ ক্ষতি বা আঘাতৰ কথা বিবেচনা নকৰাকৈ মোহৰ কাৰণে, পৰিণতিক অৱজ্ঞা কৰি কৰা কামক তামসিক বোলা হয়।

ভাৰতীয় দৰ্শনত এই গুণসমূহক হয়-বা স্বভাৱত উপস্থিত বুলি গণ্য কৰা নহয়। বৰঞ্চ সকলোৰে আৰু সকলো বস্তুৰে তিনিওটা থাকে, কেৱল বেলেগ বেলেগ অনুপাতত আৰু বিভিন্ন প্ৰসংগত। জীৱ বা পদাৰ্থক এই তিনিটা গুণৰ যৌথ প্ৰভাৱৰ নিকা ফল হিচাপে গণ্য কৰা হয়।

সাংখ্য দৰ্শনৰ মতে কোনোৱেই আৰু একোৱেই বিশুদ্ধ সাত্ত্বিক, ৰাজসিক বা তামসিক নহয়। এজনৰ স্বভাৱ আৰু আচৰণ বিভিন্ন মাত্ৰাত সকলো গুণৰ জটিল আন্তঃক্ৰিয়া। কিছুমানৰ ক্ষেত্ৰত সাত্ত্বিক গুণৰ উল্লেখযোগ্য প্ৰভাৱ থকা আচৰণ ৰাজসিক; কিছুমানত ই ৰাজসিক আৰু ইয়াৰ প্ৰভাৱ তামসিক গুণৰ উল্লেখযোগ্য।

ভাগৱত ১৮.৩২ পদত বুদ্ধিৰ ওপৰত তমঃ গুণৰ প্ৰভাৱ এনেদৰে বৰ্ণনা কৰা হৈছে য’ত এজন ব্যক্তিয়ে "দুষ্টতাক গুণ আৰু গুণক দুষ্টতা বুলি গণ্য কৰে।" 
## শিখ ধৰ্ম
শিখ শাস্ত্ৰই ইয়াৰ পদবোৰত তমঃ গুণৰ কথা উল্লেখ কৰিছে:

*"চতুৰ্দশ দিন: যিজনে চতুৰ্থ অৱস্থাত প্ৰৱেশ কৰে, সময়ক জয় কৰে আৰু ৰাজ, তম আৰু সত্ত্ব তিনিটা গুণক জয় কৰে।"(SGGS http://www.srigranth.org/servlet/gurbani.gurbani?Action=Page&g=1&h=1&r=1&t=1&p=0&k=0&Param=840)
*"যিসকলে সত্ত্ব-বগা পোহৰ, ৰজঃ-ৰঙা আৱেগ, আৰু তমঃ-ক'লা আন্ধাৰৰ শক্তিসমূহক মূৰ্ত কৰি ৰাখে, তেওঁলোকে বহুতো সৃষ্টিশীল ৰূপৰ সৈতে ঈশ্বৰৰ ভয়ত বাস কৰে।"(SGGS http://www.srigranth.org/servlet/gurbani.gurbani?Action=Page&g=1&h=1&r=1&t=1&p=0&k=0&Param=999)
*"তোমাৰ শক্তি তিনিটা গুণৰ মাজেৰে বিয়পি পৰিছে: ৰজঃ, তমঃ আৰু সত্ত্ব।" (SGGS http://www.srigranth.org/servlet/gurbani.gurbani?Action=Page&g=1&h=1&r=1&t=1&p=0&k=0&Param=1038)
*"ৰজঃ- শক্তি আৰু কাৰ্যকলাপৰ গুণ; তমঃ- আন্ধাৰ আৰু জড়তাৰ গুণ; আৰু সত্ত্ব- বিশুদ্ধতা আৰু পোহৰৰ গুণ, এই সকলোবোৰকে মায়াৰ সৃষ্টি বুলি কোৱা হয়, আপোনাৰ মায়া। চতুৰ্থ অৱস্থা উপলব্ধি কৰা সেই মানুহজনে – তেওঁ অকলেই পৰম অৱস্থা লাভ কৰে।"(SGGS http://www.srigranth.org/servlet/gurbani.gurbani?Action=Page&g=1&h=1&r=1&t=1&p=0&k=0&Param=1123)

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:দৰ্শন
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় দৰ্শন
বিজয় ৰাজ

**বিজয় ৰাজ** (; জন্ম: ৫ জুন ১৯৬৩) এগৰাকী ভাৰতীয় অভিনেতা, চলচ্চিত্ৰ পৰিচালক আৰু কথক, যিয়ে প্ৰধানকৈ হিন্দী ছবিত অভিনয় কৰে। *ভোপাল এক্সপ্ৰেছ* (১৯৯৯) নামৰ ছবি এখনত অভিনয়েৰে তেওঁ অভিষেক ঘটায় আৰু তাৰ পিছৰপৰা ৯০খনতকৈও অধিক ছবিত কাম কৰে। তেওঁ ২০০১ চনত *মনছুন ৱেডিং* নামৰ ছবিখনত দুবেইজীৰ চৰিত্ৰত অভিনয়েৰে সফলতা লাভ কৰিছিল। ৰাজে *ৰান* (২০০৪) আৰু *[[ধামাল]]* (২০০৭) শীৰ্ষক ছবি দুখনত তেওঁৰ কৌতুক চৰিত্ৰৰ বাবে খ্যাতি লাভ কৰিছিল। তেওঁ *দেল‌্হী বেলী* (২০১১) আৰু *দেঢ় ইছকিয়া* (২০১৪) শীৰ্ষক ছবি দুখনত তেওঁ গেংষ্টাৰৰ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছিল। তেওঁৰ আন উল্লেখযোগ্য ছবিসমূহৰ ভিতৰত *[[স্ত্ৰী (চলচ্চিত্ৰ)|স্ত্ৰী]]* (২০১৮), জয়া আখতাৰ পৰিচালিত *গালি বয়* (২০১৯), *লুটকেছ* (২০২০), সঞ্জয় লীলা ভণশালী পৰিচালিত *[[গংগুবাই কাঠিয়াৱাড়ী (চলচ্চিত্ৰ)|গংগুবাই কাঠিয়াৱাড়ী]]* (২০২২) আদি উল্লেখযোগ্য। ২০১৪ চনত তেওঁ *ক্যা দিল্লী ক্যা লাহোৰ* ছবিৰে পৰিচালক হিচাপে অভিষেক ঘটায়। তেওঁৰ ৰুক্ষ বেৰিটন কণ্ঠস্বৰটি চলচ্চিত্ৰ আৰু বিজ্ঞাপনকে ধৰি বিভিন্ন প্ৰকাৰৰ ভইচ-অভাৰৰ কামত ব্যৱহাৰ কৰা হৈছে।

## প্ৰাৰম্ভিক জীৱন আৰু কেৰিয়াৰ
১৯৬৩ চনৰ ৫ জুন তাৰিখে ভাৰতৰ দিল্লীত ৰাজৰ জন্ম হৈছিল। দিল্লী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ অধীনস্থ পান্নালাল গিৰধৰলাল দয়ানন্দ এংলো বৈদিক মহাবিদ্যালয়ত অধ্যয়নৰ সময়ছোৱাত তেওঁ নাট্য সমাজ এখনৰ অংশ আছিল। 

ৰাজে চলচ্চিত্ৰ কেৰিয়াৰত মনোনিৱেশ কৰাৰ সিদ্ধান্ত লয় আৰু মুম্বাইলৈ গুচি যায় আৰু ২০০০ চনত ৰাম গোপাল বৰ্মা পৰিচালিত ছবি *জংঘল*ত সৰু অথচ উল্লেখযোগ্য ভূমিকা লাভ কৰে।। যশপাল ভাট্টিৰ বিখ্যাত ধাৰাবাহিক *ফ্লপ শ্বʼৰ* ১ম খণ্ডত তেওঁ ক্ষণিক চৰিত্ৰাভিনয় কৰিছিল। অভিনেতা নাছিৰুদ্দিন শ্বাহে তেওঁক ৰাষ্ট্ৰীয় নাট্য বিদ্যালয়ৰ অভিনয় কৰা দেখিছিল আৰু তেৱেঁই পৰিচালক মহেশ মাথাই আৰু মীৰা নায়াৰক ক্ৰমে *ভোপাল এক্সপ্ৰেছ* আৰু *মনছুন ৱেডিঙ*ৰ বাবে বিজয় ৰাজৰ পৰামৰ্শ দিছিল। *মনছুন ৱেডিঙ*ৰ সফলতাৰ পিছত ৰাজে বহুতো চৰিত্ৰ লাভ কৰে। মুখ্য অভিনেতা হিচাপে তেওঁৰ প্ৰথম মূলসুঁতিৰ ছবি আছিল *ৰঘু ৰোমিঅʼ*। বক্স অফিচত সফলতা লাভ কৰা এই ছবিখনত ৰাজে এগৰাকী বিভ্ৰান্ত নিম্নবৰ্গৰ ভাৰতীয় ব্যক্তিৰ জীৱনক চিত্ৰিত কৰিছে।

২০০৪ চনত *ৰান* নামৰ ছবিখনত ৰাজে তেওঁৰ কৌতুক চৰিত্ৰৰ বাবে খ্যাতি লাভ কৰিছিল। ২০১১ চনত তেওঁ *দেল‌্হী বেলীত* এগৰাকী নিৰ্মম অপৰাধী ব্যক্তিৰ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছিল। 

## চলচ্চিত্ৰপুঞ্জী

## তথ্য উৎস

## বাহ্যিক সংযোগ
* 
* বিজয় ৰাজ: চলচ্চিত্ৰপুঞ্জী

শ্ৰেণী:দিল্লীৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় চলচ্চিত্ৰ অভিনেতা
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় অভিনয় শিল্পী
শ্ৰেণী:হিন্দী চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেতা
গোলোক

**গোলোক** () বা গোলোক বৃন্দাবন হিন্দু দেৱতা কৃষ্ণ আৰু তেওঁৰ প্ৰধান প্ৰেমিকা ৰাধাৰ সৰগীয় বাসস্থান। ভাগৱত পুৰাণ আৰু গৰ্গ সংহিতাত কৃষ্ণক তেওঁৰ প্ৰেমিকা ৰাধাৰ সৈতে গোলোকত বাস কৰা শ্ৰেষ্ঠ ব্যক্তি হিচাপে চিত্ৰিত কৰা হৈছে।

গোলোকত প্ৰায়ে প্ৰৱাহিত নদী আৰু মনোমোহা বাগিছা থকা সৰগীয় ৰাজ্য হিচাপে কল্পনা কৰা হয় আৰু ইয়াত গৰু আৰু সুন্দৰী কুমাৰী - গোপীসকলে বাস কৰে।

গৌড়ীয় বৈষ্ণৱ ধৰ্ম, স্বামীনাৰায়ণ সম্প্ৰদয়, প্ৰণামী সম্প্ৰদায়, পুষ্টিমাৰ্গ, নিম্বাৰ্ক সম্প্ৰদায়কে ধৰি বিভিন্ন বৈষ্ণৱ ধৰ্মৰ বিভিন্ন পৰম্পৰাত গোলোকৰ প্ৰতি শ্ৰদ্ধা যচা হয়। ভাগৱত পুৰাণৰ উপৰি সংস্কৃত শাস্ত্ৰ যেনে পঞ্চৰাত্ৰ গ্ৰন্থ, গৰ্গ সংহিতা, ব্ৰহ্ম সংহিতা, ব্ৰহ্ম বৈৱৰ্ত পুৰাণ, আৰু দেৱী-ভাগৱত পুৰাণ আদিতো গোলোকৰ উল্লেখ আছে।
## ব্যুৎপত্তিবিজ্ঞান
গোলোকৰ আক্ষৰিক অৰ্থ হৈছে “গৰুৰ জগত’’। সংস্কৃত শব্দ ’গো’ই “গৰু’’ক বুজায় আৰু লোক শব্দাংশই “ৰাজ্য’’ বুজোৱা হয়। 

কৃষ্ণ গোলোকৰ বাসিন্দা আৰু তেওঁক গোলোকবিহাৰী (বিহাৰীৰ অৰ্থ "এজন বাসিন্দা") আৰু তেওঁৰ পত্নী বা প্ৰেমিকা ৰাধাক ৰাধিকা বুলি কোৱাৰ বাবেও গোলোক বুলি জনা যায়।
## বৰ্ণনা
গোলোকৰ বৰ্ণনা ব্ৰহ্ম সংহিতাৰ ৫.২৯ পদত পোৱা যায়:-

গৌড়ীয় বৈষ্ণৱ ধৰ্মৰ ভক্তি পৰম্পৰাৰ কেইবাখনো গুৰুত্বপূৰ্ণ গ্ৰন্থৰ লেখক সনাতন গোস্বামীয়ে কৈছে, "শ্ৰী গোলোকক আধ্যাত্মিক প্ৰচেষ্টাৰ চূড়ান্ত গন্তব্যস্থান বুলি গণ্য কৰা হয়।"

ব্ৰহ্ম বৈৱৰ্ত পুৰাণত গোলোক বৃন্দাবন বৈকুণ্ঠ লোকৰ পৰা প্ৰায় ৫০ কোটি যোজন (৪ বিলিয়ন মাইল) উচ্চতা আৰু ৩ কোটি যোজন (২৪ কোটি মাইল) পৰ্যন্ত বিস্তৃত বুলি স্পষ্টভাৱে বৰ্ণনা কৰা হৈছে। একেধৰণৰ চিত্ৰণ ব্ৰহ্ম সংহিতাৰ ৫.৪৩ পদত পোৱা এটা পদৰ সৈতে মিল আছে।

গৌড়ীয় বৈষ্ণৱ ধৰ্মৰ আচাৰ্যসকলে ইয়াক সীমাহীন বুলি ব্যাখ্যা কৰে। বৈকুণ্ঠ আৰু গোলোক দুয়োটাকে নিত্য ধাম (অস্তিত্বৰ চিৰন্তন ক্ষেত্ৰ) বুলি গণ্য কৰা হয় যিবোৰ সমগ্ৰ মহাজাগতিক বিলুপ্তিৰ পিছতো বিনাশৰ প্ৰৱণতা নাথাকে। কৃষ্ণই দুবাহু ৰূপত চিৰকাল গোলোক ৰাজ্যত আৰু চতুৰ্ভুজ ৰূপত বিষ্ণু হিচাপে তেওঁ চিৰকাল বৈকুণ্ঠ লোকত বাস কৰে।

## সাহিত্যত
গোলোকৰ উল্লেখ আন পুৰাণতো পোৱা যায়, যেনে স্কন্ধ পুৰাণ আৰু মাৰ্কণ্ডেয় পুৰাণ। বৃহদ-ভাগৱতামৃতত সনাতন গোস্বামীয়ে ব্যাখ্যা কৰিছে যে এই শ্লোকটো স্কন্দ পুৰাণৰপৰা উদ্ধৃত আৰু কৃষ্ণই অৰ্জুনক কৈছে:

মাৰ্কণ্ডেয় পুৰাণত কৃষ্ণই ঘোষণা কৰিছে,

## গোলকৰ গঠন
জীৱ গোস্বামীৰ মতে, গোলোক- যাক বৃন্দাবন বুলিও কোৱা হয়, ই সৰ্বোচ্চ আধ্যাত্মিক গ্ৰহ আৰু কৃষ্ণৰ লীলা আৰু সহযোগীৰ পাৰ্থক্য অনুসৰি ইয়াক মথুৰা, দ্বাৰকা আৰু গোকুল নামৰ তিনিটা বাসস্থানত আৰু অধিক প্ৰকাশ কৰিব পাৰি। ৰূপ গোস্বামীৰ লঘুভাগৱতামৃতৰ আধাৰত জীৱ গোস্বামীয়ে দৃঢ়তাৰে কয় যে, গোলোক হৈছে পাৰ্থিৱ বৃন্দাবনৰ অতিক্ৰমণীয় আৰ্হি, য’ত কৃষ্ণই তেওঁৰ লীলাসমূহ প্ৰদৰ্শন কৰিছিল।

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:হিন্দু ধৰ্ম
গৰ্গ সংহিতা

**গৰ্গ সংহিতা** হিন্দু দেৱ-দেৱী ৰাধা আৰু কৃষ্ণৰ আধাৰত সংস্কৃত ভাষাত ৰচিত বৈষ্ণৱী শাস্ত্ৰ। ইয়াৰ ৰচনা কৃষ্ণৰ বংশ যাদৱৰ প্ৰধান পুৰোহিত গৰ্গ ঋষিয়ে কৰিছিল বাবে গৰ্গ সংহিতা বুলি কোৱা হয়। ই ৰাধা কৃষ্ণ আৰু গোপীসকলক হোলী উৎসৱৰ সৈতে জড়িত কৰা আদিম গ্ৰন্থ।
## অধ্যায়
গৰ্গ সংহিতাত ১১টা স্কন্ধ বা অধ্যায় আছে:

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:সাহিত্য
শ্ৰেণী:হিন্দু ধৰ্ম গ্ৰন্থ
অসুৰী

**অসুৰী** প্ৰাচীন ভাৰত উপমহাদেশৰ হিন্দু ধৰ্মৰ পৰম্পৰাত অসুৰী এজন বৈদিক ঋষি আছিল আৰু তেওঁ আছিল বৈদিক ঋষি কপিলৰ শিষ্য আছিল। পিছলৈ তেওঁ কপিল মুনিয়ে প্ৰতিষ্ঠা কৰা সাংখ্যা দৰ্শনৰ শিক্ষক হয়। প্ৰাচীন ভাৰতীয় দৰ্শনৰ ছয়টি ধাৰাৰ ভিতৰত অন্যতম হৈছে সাংখ্য দৰ্শন। 
## বৰ্ণনা
সাংখ্য দৰ্শনৰ উল্লেখ অনুসৰি অসুৰী ভাৰতীয় দৰ্শনৰ পৰম্পৰাত সাংখ্য দৰ্শনৰ ধাৰাৰ প্ৰথম প্ৰবক্তা। তেওঁ তেওঁৰ গুৰু কপিলৰ পিছত দ্বিতীয়জন শিক্ষক আছিল। তেওঁ আছিল পঞ্চশিখা ঋষিৰ গুৰু। তেওঁ সাংখ্য দৰ্শনৰ জ্ঞান তেওঁৰ শিষ্য পঞ্চশিখাক দান কৰিছিল। আৰু তাৰ পিছত পঞ্চশিখাই তেওঁৰ শিষ্য ৰজা জনদেৱ জনক আৰু ধৰ্মধ্বজ জনকক সাংখ্য দৰ্শন শিকাইছিল। 

ভাগৱত পুৰাণ গ্ৰন্থত অসুৰীক ৰজা যুধিষ্ঠিৰে তেওঁৰ দৰবাৰত আয়োজন কৰা ৰাজসূয় যজ্ঞত নিমন্ত্ৰিত হোৱা ঋষিসকলৰ ভিতৰত এজন হিচাপে উল্লেখ কৰা হৈছে। 

গৰ্গ সংহিতা গ্ৰন্থত ভগৱান শিৱ আৰু অসুৰী ঋষিৰ মাজত ভগৱান শ্ৰীকৃষ্ণৰ ৰাস-নৃত্যৰ লীলা সম্পৰ্কে সংলাপ আছে।
## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:দাৰ্শনিক
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় দৰ্শন
আচাৰ্য পিংগলা

**আচাৰ্য পিংগলা** (অনুমাণিক: খ্ৰীষ্টপূৰ্ব তৃতীয়–দ্বিতীয় শতিকা) এজন প্ৰাচীন ভাৰতীয় কবি আৰু গণিতজ্ঞ, আৰু ছন্দঃ শাস্ত্ৰৰ লেখক, যাক পিংগলা-সূত্ৰ বুলিও কোৱা হয় (সংস্কৃত: পিংগলসূত্ৰঃ, আভিধানিক অৰ্থ “পিংগলাৰ জ্ঞানৰ সূতা’’), ই সংস্কৃত ছন্দৰ আটাইতকৈ প্ৰাচীন গ্ৰন্থ।

ছন্দশাস্ত্ৰ সূত্ৰৰ শেষৰ শৈলীৰ আঠটা অধ্যায়ৰ গ্ৰন্থ, টীকা অবিহনে সম্পূৰ্ণৰূপে বুজিব নোৱাৰা। ইয়াৰ তাৰিখ খ্ৰীষ্টপূৰ্ব যোৱা কেইটামান শতিকাৰ বুলি ধৰা হৈছে। খ্ৰীষ্টীয় দশম শতিকাত হলায়ুধই ছন্দশাস্ত্ৰৰ বিষয়ে বিশদভাৱে এটা টীকা লিখিছিল। কিছুমান ইতিহাসবিদৰ মতে মহৰ্ষি পিংগলা আছিল প্ৰথম বৰ্ণনাত্মক ভাষাবিদ বুলি গণ্য কৰা বিখ্যাত সংস্কৃত ব্যাকৰণবিদ পাণিনিৰ ভাতৃ। আন এচাম চিন্তাবিদে তেওঁক মহাভাষ্যৰ ৰচনা কৰা দ্বিতীয় শতিকাৰ পণ্ডিত পতঞ্জলি বুলি চিনাক্ত কৰিছে। 
## কম্বিনেটৰিকছ
তেওঁ ছন্দশাস্ত্ৰই মিটাৰৰ পদ্ধতিগত গণনা সৃষ্টি কৰিবলৈ এটা সূত্ৰ উপস্থাপন কৰিছে, পাতল (লঘু) আৰু গধুৰ (গুৰু) চিলেবলৰ সকলো সম্ভাৱ্য সংমিশ্ৰণৰ বাবে, n চিলেবলৰ এটা শব্দৰ বাবে, এটা পুনৰাবৃত্তিমূলক সূত্ৰ ব্যৱহাৰ কৰি, যাৰ ফলত আংশিকভাৱে ক্ৰমবদ্ধ বাইনাৰী উপস্থাপন হয়। সংস্কৃত মিটাৰৰ সংমিশ্ৰণ বিজ্ঞান প্ৰথম প্ৰকাশ কৰাৰ কৃতিত্ব পিংগলক দিয়া হয়, যেনে:
*এটা লঘু (L) আৰু গধুৰ (G) চিলেবল থকা এটা চিলেবল তালিকা x তৈয়াৰ কৰক:
*তালিকা x ত কেৱল আকাংক্ষিত দৈৰ্ঘ্য n ৰ শব্দহে থকালৈকে পুনৰাবৃত্তি কৰক
**তালিকা x ক তালিকা a আৰু b হিচাপে প্ৰতিলিপি কৰক
***তালিকা a ৰ প্ৰতিটো উপাদানত L চিলেবল সংযোজন কৰক
***তালিকা খৰ প্ৰতিটো উপাদানত G চিলেবল সংযোজন কৰক
**a তালিকাৰ বাবে b তালিকাসমূহ সংযোজন কৰক আৰু তালিকা x হিচাপে পুনৰনামকৰণ কৰক

ইয়াৰ বাবেই পিংগলাক কেতিয়াবা শূন্যৰ প্ৰথম ব্যৱহাৰৰ কৃতিত্বও দিয়া হয়, কিয়নো তেওঁ সংখ্যাটোক স্পষ্টভাৱে বুজাবলৈ সংস্কৃত শব্দ “শূন্য’’ ব্যৱহাৰ কৰিছিল। পিংগলাৰ বাইনাৰী উপস্থাপন সোঁফালে বৃদ্ধি পায়, আৰু আধুনিক বাইনাৰী সংখ্যাৰ দৰে বাওঁফালে নহয়। পিংগলাৰ ব্যৱস্থাত সংখ্যাবোৰ শূন্যৰ পৰা নহয়, এক নম্বৰৰ পৰা আৰম্ভ হয়। চাৰিটা চুটি চিলেবল "0000" প্ৰথম আৰ্হি আৰু মান এটাৰ সৈতে মিল খায়। স্থান মানৰ যোগফলত এটা যোগ কৰি সংখ্যাগত মান পোৱা যায়। পিংগলাৰ কামত ফিবোনাচ্চি সংখ্যাৰ সৈতে জড়িত সামগ্ৰীও অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হৈছে, যাক *মাট্ৰামেৰু* বুলি কোৱা হয়।

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ভাৰতীয় গণিতজ্ঞ
ভাৰতীয় দাৰ্শনিকৰ তালিকা

ভাৰতীয় দৰ্শন, ভাৰতীয় উপমহাদেশৰ সভ্যতাই গঢ়ি তোলা চিন্তাৰ প্ৰতিফলন আৰু ব্যৱস্থা। ইয়াৰ ভিতৰত গতানুগতিক (আস্তিক) দুয়োটা পদ্ধতি যেনে- ন্যায়, বৈশেষিক, সাংখ্য, যোগ, পূৰ্ব-মিমাংসা (বা মিমাংসা), আৰু বেদান্ত (অদ্বৈত, দ্বৈত, ভেদভেদ, বিশিষ্টদ্বৈত), আৰু অগতানুগতিক (নাস্তিকা) ব্যৱস্থা, যেনে বৌদ্ধ, জৈন ধৰ্ম, অজিৱিকা, অজ্ঞান, চাৰ্বাক ইত্যাদি। লগতে অন্যান্য ধাৰা, যেনে ৰাসেস্বৰ, পাণিন্য, প্ৰত্যভিজন, পশুপতি শৈৱ ধৰ্ম, শৈৱ ধৰ্ম ইত্যাদি। ভাৰতীয় চিন্তাধাৰাই বিভিন্ন দাৰ্শনিক সমস্যাৰ প্ৰতি চিন্তিত হৈ আহিছে, তাৰ ভিতৰত উল্লেখযোগ্য যে পৃথিৱীৰ প্ৰকৃতি (ব্ৰহ্মাণ্ডবিজ্ঞান), বাস্তৱৰ প্ৰকৃতি (আধ্যাত্মিকতা), যুক্তি, জ্ঞানৰ প্ৰকৃতি (এপিষ্টেম'লজি), নৈতিকতা, আৰু ধৰ্ম দৰ্শন আদি। সৰ্বকালৰ কিছুমান বিখ্যাত আৰু প্ৰভাৱশালী দাৰ্শনিক ভাৰতীয় উপমহাদেশৰ আছিল যেনে বুদ্ধ, নাগাৰ্জুন, আদি শংকৰ আদি। 

**এই তালিকা খ্ৰীষ্টীয় ১৪ শতিকালৈকে।**
## তালিকা

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:তালিকাসমূহ
বিপুল কুমাৰ দত্ত

**বিপুল কুমাৰ দত্ত** () অসমৰ নলবাৰী জিলাৰ নিজ পকোৱা গাঁৱৰ এগৰাকী প্ৰগতিবাদী কবি আৰু অনুবাদক। তেওঁ অসমীয়া আৰু বাংলা ভাষাত সাহিত্য চৰ্চা কৰিছিল আৰু বাংলাদেশতো তেওঁৰ জনপ্ৰিয়তা আছিল। প্ৰগতিশীল চিন্তা আৰু চেতনাৰে কাব্য সাহিত্যক সমৃদ্ধ কৰা কবিগৰাকীৰ ১৩ জুন ২০২৫ত মৃত্যু হয়। তেওঁ অসম চৰকাৰৰ হস্ততাঁত আৰু বস্ত্ৰশিল্প বিভাগৰ বিষয়া আছিল।
## জন্ম আৰু শিক্ষা
বিপুল কুমাৰ দত্তৰ ১৯৬৯ চনৰ ১১ মে’ত নলবাৰীৰ নিজ পকোৱা গাঁৱত জন্ম হৈছিল।  পিতৃৰ নাম মধুসুদন দত্ত আৰু মাতৃ মোক্ষদা দত্ত। দত্তই নলবাৰীৰ পকোৱা হাইস্কুলৰ পৰা হাইস্কুল শিক্ষান্ত পৰীক্ষাত উত্তীৰ্ণ হৈ অসম টেক্সটাইল ইনষ্টিটিউটৰ পৰা ডিপ্ল’মা লৈ চাকৰিত মকৰল হৈছিল।

## সাহিত্যকৃতি
দত্তই অসমীয়া ভাষাৰ লগতে বাংলা ভাষাতো কবিতা লিখিছিল। প্ৰথম বাংলা ভাষাৰ কবিতা শাৰদীয় সংখ্যা “বৈজয়ন্তী’’ত প্ৰকাশ পায়। তেওঁ আনোৱাৰ হুছেইন মজুমদাৰ আৰু সুধন্য সিনহাৰ লগত “জাগৰণী’’ নামৰ ত্ৰিভাষিক আলোচনী প্ৰকাশ কৰে। তদুপৰি “শব্দশিল্প’’ নামেৰে অসমীয়া-বাংলা কবিতাৰ আলোচনী এখনো নিজ প্ৰচেষ্টাত উলিয়ায়।
বাওঁফালৰ ফুটপাথ(২০০০), মানুহ মাটি আৰু তৃতীয় বিশ্ব(১৯৯৮), আহত সময়ৰ গান(১৯৯৬), কবিৰ বেহেলা, আল্লা মেঘ দে আল্লা পানী দে, বিশ্বায়ন:দীঘ-বাণি আৰু দৰ-স্তৰ(২০০১-২০০২), ৰ’দ দি দি বৰষুণ(২০০৭) আদি কবিৰ উল্লেখযোগ্য কবিতা পুথি। *বনকৰা ছোৱালী* নামৰ কবিতাটি অতি জনপ্ৰিয় কবিতা। শ্বহীদ ভগৎ সিং পত্ৰমালা (অনূদিত কবিতা পুথি, ১৯৯৯), বিংশ শতিকাৰ নিগ্ৰো কবিতা(১৯৯৯),  ক্লাৰা জেটকিনেৰ দীৰ্ঘ সাক্ষাৎকাৰ (অনুবাদ, ২০০২), অনুচ্চাৰিত বৰ্ণমালা, “ছয়কুৰি অসমীয়া কবিতা’’ৰ বাংলা অনুবাদ প্ৰকাশ কৰিছিল।

## সন্মান
কেইবাবাৰো বাংলাদেশৰ কবি সন্মিলনলৈ আমন্ত্ৰিত দত্তই ২০১৭ চনত বাংলাদেশত “কবিতা সংসদ সাহিত্য’’ পদক লাভ কৰে। বাংলাদেশৰ টাঙ্গাইল সাহিত্য সংসদ, পাবনা সাহিত্য সংসদ, ঢাকাৰ জাতীয় প্ৰেছ ক্লাৱ আদিৰ পৰা তেওঁ বিশিষ্ট কবি-বক্তা হিচাপে আমন্ত্ৰণ পাই সন্মানিত হৈছিল। ত্ৰিপুৰাৰ ধৰ্মনগৰত, মুৰ্শিদাবাদৰ সালাৰত সন্মানিত হোৱাৰ উপৰি কোচবিহাৰৰ দিনহাটাত “বংগকণ্ঠ’’ সন্মান লাভ কৰিছিল। ২০১৪ চনত “গজালি সাহিত্য বঁটা’’ আৰু ২০১২ চনত সেউজী-সেউজীৰ দ্বাৰা “পাগলাদিয়াৰ শ্ৰেষ্ঠ কবি’’ৰ সন্মান লাভ কৰিছিল।
### মন্তব্য
* কবি, অনুবাদক দত্ত অসমীয়া সাহিত্যৰ প্ৰগতিশীল ধাৰাটোৰ এগৰাকী সবল প্ৰতিনিধি আছিল।-(লুৰীণ জ্যোতি গগৈ, জগদীশ ভূঞা)
* কিছুমান মানুহ নমৰে, স্মৃতিত জীয়াই থাকে। তেনে এজন মানুহ আছিল বিপুল কুমাৰ দত্ত। (কমল কুমাৰ জৈন)
*

## মৃত্যু
বিপুল কুমাৰ দত্তৰ ১৩ জুন ২০২৫ তাৰিখে শেষ ৰাতি গুৱাহাটীৰ এখন ব্যক্তিগত চিকিৎসালয়ত মৃত্যু হয়। মৃত্যুৰ সময়ত তেওঁৰ ৫৫ বছৰ বয়স আছিল। মৃত্যুৰ সময়ত তেওঁ পত্নী আৰু কন্যাক এৰি যায়।

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:কবি
শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি
বিশ্ব হস্তী দিৱস

**বিশ্ব হস্তী দিৱস** () হৈছে ১২ আগষ্টত অনুষ্ঠিত হোৱা এটি আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় বাৰ্ষিক অনুষ্ঠান। এই অনুষ্ঠানটি সমগ্ৰ বিশ্বৰ হাতীবোৰৰ সংৰক্ষণ আৰু সুৰক্ষাৰ বাবে উৎসৰ্গিত কৰা হয়। ২০১১ চনত কানাডাৰ চলচ্চিত্ৰ নিৰ্মাতা পেট্ৰিচিয়া চিমছ আৰু কানাজৱেষ্ট পিকচাৰ্ছৰ মাইকেল ক্লাৰ্ক আৰু এলিফেণ্ট ৰিইনট্ৰ’ডচন ফাউণ্ডেশ্যনৰ সচিব প্ৰধান শিভাপৰ্ণ দাৰদাৰানন্দই থাইলেণ্ডত এই অনুষ্ঠানটিৰ পৰিকল্পনা কৰিছিল। ২০১২ চনৰ ১২ আগষ্ট তাৰিখে পেট্ৰিচিয়া চিমছ আৰু এলিফেণ্ট ৰিইনট্ৰ’ডচন ফাউণ্ডেশ্যনে আনুষ্ঠানিকভাৱে এই অনুষ্ঠানটিৰ প্ৰতিষ্ঠা, সমৰ্থন আৰু আৰম্ভণি কৰে। তেতিয়াৰপৰাই, পেট্ৰিচিয়া চিমছে বিশ্ব হস্তী দিৱসৰ নেতৃত্ব, সমৰ্থন আৰু পৰিচালনা কৰি আহিছে। বৰ্তমান বিশ্বৰ বিভিন্ন দেশত, ১০০ৰো অধিক বন্যপ্ৰাণী সংস্থা আৰু বহু ব্যক্তিৰদ্বাৰা এই অনুষ্ঠানটি স্বীকৃত আৰু উদযাপিত হয়।

## উদ্দেশ্য
বিশ্ব হাতী দিৱসৰ লক্ষ্য হৈছে আফ্ৰিকা আৰু এছিয়াৰ হাতীৰ তৎপৰ দুৰ্দশাৰ প্ৰতি সজাগতা সৃষ্টি কৰা, আৰু বন্দী আৰু বনৰীয়া হাতীৰ উন্নত যত্ন আৰু ব্যৱস্থাপনাৰ বাবে জ্ঞান আৰু ইতিবাচক সমাধান উলিওৱা। আফ্ৰিকাৰ হাতীক বিপন্ন প্ৰজাতিৰ আই ইউ চি এন ৰঙা তালিকাত "অসুৰক্ষিত" আৰু এছিয়াৰ হাতীক "বিপন্ন" হিচাপে তালিকাভুক্ত কৰা হৈছে। এজন সংৰক্ষণবিদে কয় যে আফ্ৰিকা আৰু এছিয়াৰ দুয়োবিধ হাতী প্ৰজাতি বাৰ বছৰৰ ভিতৰত বিলুপ্তিৰ সন্মুখীন হোৱাৰ সম্ভাৱনা আছে। বৰ্তমান আফ্ৰিকাৰ হাতীৰ জনসংখ্যা প্ৰায় ৪ লাখ আৰু এছিয়াৰ হাতীৰ জনসংখ্যা ৪০ হাজাৰ বুলি অনুমান কৰা হয় যদিও এই সংখ্যা বহুত বেছি বুলিও যুক্তি দিয়া হয়।

## তথ্য উৎস

## বাহ্যিক সংযোগ
* 

শ্ৰেণী:দিৱসসমূহ
অসমত দেখা পোৱা কাছৰ তালিকা

অসমত দেখা পোৱা কাছৰ তালিকা
-

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:অসম
শ্ৰেণী:প্ৰাণীজগত
ৰাগ অহিৰ ভৈৰৱ

**অহিৰ ভৈৰৱ** হৈছে এটা হিন্দুস্থানী শাস্ত্ৰীয় *[[raga|ৰাগ]]*। ই ভৈৰৱ আৰু প্ৰাচীন, দুৰ্লভ *ৰাগ* আহিৰী বা অভিৰীৰ মিশ্ৰণ, বা সম্ভৱত ভৈৰৱ আৰু বাগেশ্ৰীৰ মিশ্ৰণ।

## তত্ত্ব

### আৰোহণ আৰু অৱৰোহণ

আৰোহণ: 

অৱৰোহণ: 

**চাবি:**

সা, গা, মা, পা, ধা: *শুদ্ধ* (প্ৰাকৃতিক);

ৰে‌̱, নি‌̱ : *কোমল* (খৰ);

*পা* আৰু *সা* কেতিয়াবা আৰোহী আৰোহণত পৰিহাৰ কৰা হয়। অৱৰোহণ পোনপটীয়া হ'ব পাৰে, কিন্তু প্ৰায়ে S' N d P m, G m Gr ~ S হিচাপে প্ৰকাশ কৰা হয় *কোমল ৰে*ত সামান্য দোলনৰ সৈতে ভৈৰৱৰ চৰিত্ৰ প্ৰকাশ কৰিবলৈ।

### বাদী আৰু সমবাদী

বাদী: 

সমবাদী: 

### পকড় বা চলন
S, r G M, G M r, ṇ Ḍ, ṇ r S

| *কোমল নি, শুদ্ধ ধা, কোমল নি, কোমল ৰে, সা* | হৈছে আটাইতকৈ বৈশিষ্ট্যপূৰ্ণ চলন, য'ত *নি* আৰু *ধা* নিম্ন সপ্তকৰ আৰু *ৰে* আৰু *সা* মধ্য সপ্তকৰ। সাধাৰণতে চেপেটা দ্বিতীয় (*কোমল ৰে*)ত কিছু *আন্দোলন*/দোলন থাকে।

### সংস্থাপন আৰু সম্পৰ্ক
ইয়াত কাফীৰ ছাপ অন্তৰ্ভুক্ত থাকিব পাৰে। অহিৰ ভৈৰৱৰ প্ৰতিমূৰ্তি বৈশিষ্ট্যপূৰ্ণ পদাংশ ṇ Ḍ ṇ/r~ Sৰ সৈতে *কোমল ৰে*ত বৈশিষ্ট্যপূৰ্ণ ভৈৰৱ *আন্দোলন* (দোলন)ৰ সৈতে সহজে বজাই ৰখা হয়। কেতিয়াবা ভৈৰৱ চৰিত্ৰ গুৰুত্ব দিবলৈ নিম্ন সপ্তকত *শুদ্ধ নি* ব্যৱহাৰ কৰা হয়।

এই ৰাগৰ কৰ্ণাটক সংগীতৰ সমতুল্য হৈছে চক্ৰৱাকম।

সম্পৰ্কীয় ৰাগবোৰ:
* ভৈৰৱ
* নট ভৈৰৱ

ঠাট: ভৈৰৱ

## আচৰণ

অহিৰ ভৈৰৱ এটা সাধাৰণ *উত্তৰাং* ৰাগ, যাৰ অৰ্থ হ'ল ওপৰৰ চতুষ্কত গুৰুত্ব।

### পৰিৱেশন

ই সাধাৰণতে পুৱাৰ প্ৰথম *প্ৰহৰ* হিচাপে গোৱা হয়, প্ৰায় ৬:০০ পুৱা – ৯:০০ পুৱা।

## ৰেকৰ্ডিং আৰু ৰচনাসমূহ

ৰবি শংকৰ, *Three Classical Ragas*। His Master's Voice LP, 1957। আৰু Angel Records CD, 2000।

হৰিপ্ৰসাদ চৌৰাসিয়া, *Raga Ahir Bhairav* আৰু *Marriage Song from Uttar Pradesh*। Nimbus Records CD, 1987।

নিখিল বেনাৰ্জী, *Raga Ahir Bhairav*। Multitone Records, UK Limited, 1995। LP। (iTunes ত উপলব্ধ।)

Wasif-ud-din Dagar, *Chalo sakhi braj raje*। আলাপ আৰু ধমাৰত ৰচনা। Music Today। A97015। কেছেট।

ৰাগ অহিৰ ভৈৰৱত পৰম্পৰাগত ৰচনাসমূহ হ'ল:

* মন ৰংগীলে (তিনতাল ৩২BPM বিলম্বিত)
* শংকৰ ম্হাৰাৰে (১৮০BPM দ্ৰুত); নাগৰাজা ৰাও হাৱালদাৰে জনপ্ৰিয় কৰিছিল
* মোহে চেদো না গিৰিধাৰী (১৭০ BPM দ্ৰুত); পৰভীন সুলতানাই জনপ্ৰিয় কৰিছিল

## চলচ্চিত্ৰৰ গান
### ভাষা: হিন্দী

### ভাষা: তামিল

## কৰ্ণাটক সংগীত
চক্ৰৱাকম, কৰ্ণাটক সংগীতৰ ১৬তম মেলকৰ্তা ৰাগ, যি এটা *সম্পূৰ্ণ* স্কেল (আৰোহী আৰু অৱৰোহী স্কেলত সাতোটা স্বৰ), *অহিৰ ভৈৰৱৰ* সৈতে ঘনিষ্ঠভাৱে মিল আছে। অৱশ্যে, আধুনিক সময়ত অহিৰ ভৈৰৱ ৰাগ কেইটামান কৰ্ণাটক সংগীতৰ ৰচনা আৰু বহুতো দক্ষিণ ভাৰতীয় চলচ্চিত্ৰৰ গানতো ব্যৱহাৰ হৈছে।

## টোকা

## তথ্যসূত্ৰ

## উৎস
(বেছিভাগ) এণ্ট্ৰিসমূহৰ বাবে:

* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

## বাহ্যিক সংযোগ
* সময় আৰু ৰাগৰ ওপৰত SRA
* ৰাগ আৰু ঠাটৰ ওপৰত SRA
* অহিৰ ভৈৰৱত চলচ্চিত্ৰৰ গান 
* ৰাগ অহিৰভৈৰৱৰ বিষয়ে অধিক বিৱৰণ

Bhairav
অমৰ চিত্ৰ কথা

**অমৰ চিত্ৰ কথা** ( ভাৰতৰ মুম্বাইত অৱস্থিত ভাৰতীয় কমিক বুক প্ৰকাশন গোষ্ঠী। ১৯৬৭ চনত অনন্ত পাইয়ে এই কোম্পানীটো প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল। ইয়াৰ অধিকাংশ কমিক ধৰ্মীয় কিংবদন্তি আৰু মহাকাব্য, ঐতিহাসিক ব্যক্তি আৰু জীৱনী, লোককথা আৰু সাংস্কৃতিক কাহিনীৰ ওপৰত আধাৰিত।

## সৃষ্টি আৰু প্ৰভাৱ
ভাৰতীয় শিশুসকলক তেওঁলোকৰ সাংস্কৃতিক ঐতিহ্যৰ বিষয়ে শিকোৱাৰ প্ৰয়াসত অনন্ত পাইয়ে কমিক ছিৰিজখন আৰম্ভ কৰিছিল । ভাৰতীয় ছাত্ৰ-ছাত্ৰীসকলে গ্ৰীক আৰু ৰোমান পৌৰাণিক কাহিনীৰ প্ৰশ্নৰ উত্তৰ দিব পাৰে, কিন্তু নিজৰ ইতিহাস, পৌৰাণিক কাহিনী আৰু লোককথাৰ বিষয়ে অজ্ঞাত  বুলি জানি তেওঁ স্তম্ভিত হৈ পৰিছিল। ১৯৬৭ চনৰ ফেব্ৰুৱাৰী মাহত দূৰদৰ্শনত এখন কুইজ প্ৰতিযোগিতা প্ৰচাৰিত হয়, য'ত অংশগ্ৰহণকাৰীসকলে গ্ৰীক পৌৰাণিক কাহিনীৰ সৈতে জড়িত প্ৰশ্নৰ উত্তৰ সহজেই দিব পাৰিছিল, কিন্তু "ৰামায়ণত ৰামৰ মাতৃ কোন আছিল?"-সেয়া নাজানিছিল৷

ইন্দ্ৰজাল কমিক্স ত্যাগ কৰাৰ পিছত অনন্ত পাইয়ে *ৰেড ৰাইডিং হুড, স্নো হোৱাইট আৰু চেভেন ড্ৱাৰ্ফছ, জেক এণ্ড দ্য বিনষ্টাক আৰু পিনোকিঅ’* আদি ১০ খন আমেৰিকান সাধুকথাৰ অধিকাৰ ক্ৰয় কৰি অমৰ চিত্ৰ কথা (এ চি কে) আৰম্ভ কৰে। এ চি কেত দ্বাৰা মুক্তি পোৱা প্ৰথম ভাৰতীয় কমিক আছিল *কৃষ্ণ* (ক্ৰমিক নম্বৰ #১১)

ওপৰৰ কাহিনীটো হৈছে ACK য়ে নিজে আগবঢ়োৱা সংস্কৰণ। কিন্তু আউটলুক আলোচনীয়ে এক পৰস্পৰ বিৰোধী মতামত দাঙি ধৰিছে যে অমৰ চিত্ৰ কথাৰ ধাৰণা আৰু প্ৰস্তাৱ জি কে অনন্ত্ৰম নামৰ বাংগালুৰুৰ গ্ৰন্থ বিক্ৰেতাই দিছিল যাৰ ফলত ১৯৬৫ চনত প্ৰথম অমৰ চিত্ৰ কথা কমিক্স কন্নড় ভাষাত প্ৰস্তুত হৈছিল— ইংৰাজী ভাষাত নহয়।অনন্ত্ৰামে স্পষ্ট কৰি দিয়ে যে ইংৰাজীত প্ৰকাশিত এচিকেৰ শিৰোনামবোৰ এঘাৰ নম্বৰৰ পৰা আৰম্ভ হয় কাৰণ প্ৰথম দহটা কানাড়া ভাষাত আছিল। অনন্ত্ৰামৰ পৃষ্ঠপোষকতাত ১৯৬৫ চনৰ কানাড়া এ চি কে উদ্যোগটোৱে ব্যৱসায়িকভাৱে এক বৃহৎ সফলতা লাভ কৰিছিল যাৰ ফলত মুম্বাইৰ মুখ্য কাৰ্যালয়ত মিৰচান্দনীয়ে ইংৰাজী ভাষাত অমৰ চিত্ৰ কথাৰ ধাৰণাটো  অনুসৰণ কৰিছিল। "তেওঁলোকে অনন্ত পাইক আনিলে"-অনন্ত্ৰামে এইদৰে কয়। তেওঁ কয়-"...আৰু (অনন্ত পায়ে) তেওঁ এটা শক্তিশালী দল আৰু এটা ডাঙৰ ব্ৰেণ্ড গঢ়ি তুলিছিল।"

১৯৭০ চনৰ শেষৰ ফালে  এচিকেয়ে বছৰি ৫০ লাখ কপি বিক্ৰী হৈছিল আৰু মাহে প্ৰায় ৭ লাখ কপি বিক্ৰী হৈছিল। ইণ্ডিয়া বুক হাউছে ১৯৭৫ চনৰ ভিতৰত মাহত কমেও এখন কমিক বুক উলিয়াই আনিবলৈ আৰম্ভ কৰে, আৰু কেতিয়াবা তাৰ সংখ্যা তিনিখনলৈ বাঢ়ে৷ প্ৰথম অৱস্থাত পাইয়ে কেইটামান গল্প নিজেই লিখিছিল যদিও অতি সোনকালেই তেওঁ লেখক আৰু সম্পাদকৰ এটা মূল দল নিয়োগ কৰিছিল, য'ত চুব্বা ৰাও, লুইছ ফাৰ্নাণ্ডেছ আৰু কমলা চন্দ্ৰকান্ত আছিল, যিসকলে কমিক বুকত ইতিহাসৰ প্ৰামাণ্যতা আৰু সুষম চিত্ৰণৰ প্ৰচেষ্টাৰ বাবে দায়বদ্ধ আছিল৷ তেওঁলোক অমৰ চিত্ৰ কথাৰ চিনাকি হৈ পৰিছিল। মাৰ্গী শাস্ত্ৰী, দেবৰাণী মিত্ৰ আৰু চি.আৰ শৰ্মাৰ দৰে লেখকেও অমৰ চিত্ৰ কথাৰ সৃষ্টিশীল দলত যোগদান কৰে, অনন্ত পাইয়ে বেছিভাগ সময়তে সম্পাদক আৰু সহ-লেখকৰ ভূমিকা গ্ৰহণ কৰে। উল্লেখযোগ্য চিত্ৰকৰসকল আছিল ৰাম ৱায়েৰকাৰ, যিয়ে অমৰ চিত্ৰ কথাৰ প্ৰথম সংখ্যাৰ চিত্ৰ অংকন কৰিছিল৷ ইয়াৰোপৰি  দিলীপ কদম, চি এম ভিটাংকৰ, সঞ্জীৱ ৱায়েৰকাৰ, সৌৰেন ৰয়, চি.ডি ৰানে, অশোক ডংগ্ৰে, ভি.বি. হালবে, জেফ্ৰি ফাউলাৰ, প্ৰতাপ মুলিক আৰু ইউছুফ লিয়েন ওৰফে ইউছুফ বেংগালুৰুৱালা আদি অমৰ চিত্ৰ কথাৰ মুখ্য কৰ্মীদলত অন্তৰ্ভুক্ত আছিল।

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:প্ৰকাশক
শ্ৰেণী:অসমীয়া শিশু আলোচনী
অসিত ঋষি

**অসিত ঋষি** (Sanskrit: ऋषि असित)ক এগৰাকী বৈদিক ঋষি আৰু শণ্ডিল্য গোত্ৰৰ এজনা পণ্ডিত। তেওঁক সাধাৰণভাৱে অসিৎ বুলি কোৱা হয়।

## বিৱৰণ
মৎস্য পুৰাণত অসিতক শণ্ডিল্য গোত্ৰৰ অন্যতম পণ্ডিত হিচাপে উল্লেখ কৰা হৈছে। সৌৰপুৰাণৰ মতে কাশ্যপ নামৰ এজন ঋষিৰ তপস্যাৰ ফলস্বৰূপে অসিতৰ জন্ম হৈছিল। পিছত অসিত আৰু তেওঁৰ পত্নী একপৰ্ণাৰ ঘৰত দেৱলৰ জন্ম হয়। ব্ৰহ্মবৈৱৰ্ত পুৰাণত অসিতক শিৱই তেওঁৰ পুত্ৰ দিছিল বুলি উল্লেখ আছে। দেৱলৰ নিজৰ পুত্ৰ শণ্ডিল্যৰো জন্ম একেদৰেই হৈছিল।

ভাগৱত ১০.১২-১৩ পদত অৰ্জুনে অসিতক নাৰদ, অসিত, দেৱল আৰু ব্যাস চাৰিজন মহামুনিৰ ভিতৰত অন্যতম বুলি বৰ্ণনা কৰিছে। ঋগবেদত তেওঁক কিছুমান মন্ত্ৰৰ দৰ্শক ঋষি হিচাপে উল্লেখ কৰা হৈছে। মহাভাৰতত ৰজা যুধিষ্ঠিৰৰদ্বাৰা আয়োজিত ৰাজসূয় যজ্ঞত অসিত উপস্থিত আছিল। তেওঁৰ লগত ভৰদ্বাজ, বিশ্বামিত্ৰ, গৌতম, পৰশুৰাম, বশিষ্ঠ আদি ঋষিয়ে একেলগে সমবেদৰ গীত গায়। ভাগৱত পুৰাণৰ নৱম অধ্যায়ত অসিতই মৃত্যুমুখত পৰা ভীষ্মক সাক্ষাৎ কৰি কথা-বতৰা পাতিছিল। তেওঁ কৃষ্ণৰ সহযোগীও আছিল: অসিতে কৃষ্ণই আয়োজন কৰা কুৰুক্ষেত্ৰত যজ্ঞৰ পুৰোহিত হিচাপে কাম কৰিছিল, আৰু তেওঁৰ ভক্ত ৰজা বহুলাশ্ব জনক আৰু ব্ৰাহ্মণ শ্ৰুতদেৱক লগ ধৰিবলৈ মিথিল ৰাজ্যলৈ যোৱাৰ সময়ত তেওঁৰ লগত অধিক সংগ দিছিল। 

কিংবদন্তি অনুসৰি আসিতই উত্তৰাখণ্ডৰ যমুনোত্ৰীত বাস কৰিছিল। তেওঁ যমুনা নদী আৱিষ্কাৰ কৰা বুলি অনুমান কৰা হৈছে। সেয়ে যমুনা নদীক "অসিতা" বুলিও কোৱা হয়। কাশীৰ মহাসিদ্ধিশ্বৰ মহাদেৱ মন্দিৰত তেওঁ ধ্যান কৰিছিল বুলি বিশ্বাস কৰা হয়।

## ধাৰণা
ঋষি অসিতই পুনৰ্জন্মৰ ধাৰণা প্ৰচাৰ কৰিছিল। বিষ্ণু পুৰাণৰ ২৪ নং অধ্যায়ত পৃথ্বীয়ে (পৃথিৱী) জগতৰ ৰজাসকলৰ অজ্ঞানতাৰ ৰহস্য পদ্যৰ ৰূপত অসিতৰ আগত বুজাই দিছিল। ব্ৰহ্মাণ্ড পুৰাণৰ এটা দৃষ্টান্তত অসিতে মিথিলাত ৰজা জনকক পুনৰ্জন্মৰ দৰ্শন ব্যাখ্যা কৰিছে। তেওঁ "ৰজাসকলৰ অজ্ঞানতাৰ বাবে হোৱা গোপনীয়তা"ৰ কথা লক্ষ্য কৰি ৰজা জনকক তেনেদৰে ব্যাখ্যা কৰিছিল।

ঋগবেদৰ নৱম পুথি বুলি জনাজাত *মণ্ডল ৯*ত অসিত হৈছে ৫ নং সূক্তৰপৰা ২৪ নং সূক্তলৈকে গীতসমূহৰ দ্ৰষ্টা ঋষি। ব্ৰহ্মবৈৱৰ্ত পুৰাণত অসিতই শিৱৰ প্ৰতি *অসিতাক্ৰুতম শিৱস্তোত্ৰ* নামৰ এটা স্তোত্ৰ ৰচনা কৰিছিল।
## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:হিন্দু সন্ত
শ্ৰেণী:দাৰ্শনিক
শ্ৰেণী:ঋষি
অৱৎসৰ

**অৱৎসৰ** ঋগবেদত উল্লেখ থকা এগৰাকী ঋষি। তেওঁৰ নাম প্ৰথমে পঞ্চম মণ্ডলৰ ৪৪ নং সূক্তত পোৱা যায়।
## কৰ্ম
অৱৎসৰ ঋগবেদৰ পঞ্চম মণ্ডলৰ ৪৪ নং সূক্তৰ প্ৰাথমিক ৰচক, যাৰ গীত বিশ্ববেদ নামৰ ঋগ্বেদ দেৱতাৰ শ্ৰেণীক উদ্দেশ্যি কৰা হৈছিল। ঋগবেদত প্ৰকাশ পোৱা চাৰিটা মন্ত্ৰৰ আঠটা গীতৰ গোটৰ বাবে তেওঁ জনাজাত। ৯.৫৩ ৰপৰা ৯.৬০ লৈকে সূক্ত, আৰু সমবেদৰ (SV.757, SV.1717)ত। তেওঁক দেৱতাৰ প্ৰধান পুৰোহিত বুলি কোৱা হৈছে। তেওঁ অগ্নিক ছয় বৰ্ণৰ বলিদান আগবঢ়োৱাৰ বৰ্ণনা কৰা হৈছে – হে অগ্নি, বলিদান উপভোগ কৰক, আৰু অগ্নি প্ৰকট হৈছিল। সত্যসাধৰ মতে (২১.৩.১৩) কাশ্যপ প্ৰৱৰ (বংশ) তিনিজন ঋষি–পূৰ্বপুৰুষৰে গঠিত: – কাশ্যপ, অৱত্সৰ আৰু নৈধ্ৰুৱ। এই বংশটো শাণ্ডিল্যৰ দুটা ভিন্ন শাখাৰো অন্তৰ্গত। কাশ্যপ পৰিয়ালৰ অন্তৰ্গত আঠজন উল্লেখযোগ্য ঋষি – কাশ্যপ, অৱত্সৰ, নিধ্ৰুৱ, ৰেভা, দেৱল, অসিত ঋষি, ভূতামসা, আৰু বিভ্ৰহ; ৰেভাৰ দুজন নাম নজনা পুত্ৰও ঋগ্বেদিক গীতৰ লেখক আছিল।

নৱম মণ্ডলৰ ৫৩ৰপৰা ৬০ নং সূক্তৰ বাবে তেওঁ অধিক পৰিচিত; এই সূক্তসমূহত চাৰিটাকৈ মন্ত্ৰ আছে, সকলোবোৰ গায়ত্ৰী মাত্ৰাত ৰচিত। ঋগবেদত তেওঁ ঈশ্বৰক সম্বোধন কৰিছে যে, "সম্পূৰ্ণ সশস্ত্ৰ আৰু বহুতো সূক্ষ্ম আৰু সূক্ষ্ম ঐশ্বৰিক শক্তিৰে সমৃদ্ধ আৰু সকলো দুষ্ট শক্তিৰ ধ্বংসকাৰী" (RV.IX.53.1)। তাৰ পিছত তেওঁ ঈশ্বৰক সম্বোধন কৰে, "শুদ্ধিকৰ বা বিশুদ্ধ, সূৰ্য্যৰ দৰে উজ্জ্বল।" 

তেওঁৰ নাম যজুৰ্বেদ, (Y.V.III.i & III.xviii) য'ত তেওঁ অগ্নিক প্ৰাৰ্থনা কৰে, আৰু ঐতৰেয় ব্ৰাহ্মণ আৰু কৌশিতকী ব্ৰাহ্মণত আছে। ঐতৰেয় ব্ৰাহ্মণ (A.B. ii.24) আৰু কৌশিতকী ব্ৰাহ্মণ (K.B.viii.6) দুয়োটা পদ্যত পঞ্চবলিগৰ বলিদান সম্পৰ্কীয় পদত অৱৎসৰ অগ্নিৰ ঘৰত উপস্থিত হৈ উচ্চতম জগত জয় কৰা বুলি কোৱা হৈছে।

ঋগ্বেদ সূক্ত নৱম.৫৩ত তেওঁ উল্লেখ কৰিছে যে শিক্ষিত লোকসকলে বেদৰপৰা প্ৰাচীনসকলৰ জ্ঞান আহৰণ কৰে। ইয়াৰ উপৰি তেওঁ ঋগ্বেদ মন্ত্ৰ IX.60.3 ত উল্লেখ কৰিছে যে ভগৱানে শিক্ষিত লোকৰ হৃদয় আৰু মনত জ্ঞান আৰু চেতনা হিচাপে বাস কৰে।
## বংশাৱলী
অৱৎসৰক কাশ্যপৰ পুত্ৰ বুলি বৰ্ণনা কৰা হৈছে, যাৰ জীৱনকাল বামদেৱতকৈ (মহৰ্ষি গৌতমৰ পুত্ৰ) পিছৰ আছিল, কিন্তু অত্ৰিৰ তুলনাত আগৰ। অৱতা শব্দটোৱে কৃত্ৰিমভাৱে খান্দি উলিওৱা পানীৰ উৎস বা কৃত্ৰিম কুঁৱাক বুজায়। 

মৰিচিৰ পুত্ৰ কাশ্যপৰ বাহিৰেও দ্বিতীয়জন কাশ্যপ আছিল যিজন অৱৎসৰ, নাৰদ আৰু বশিষ্ঠৰ পত্নী অৰুন্ধতীৰ পিতৃ আছিল আৰু এই দ্বিতীয়জন কাশ্যপেই সপ্তৰ্ষিসকলৰ অন্যতম আছিল। মৎস্য পুৰাণত দিয়া ঋষিৰ তালিকা অনুযায়ী কাশ্যপৰ দুজন পুত্ৰ আছিল – অৱৎসৰ আৰু অসিত ঋষি; নিধ্ৰুৱ আৰু ৰেভা আছিল অৱৎসৰৰ পুত্ৰ। কিন্তু এই তালিকাখন সন্দেহৰ বিষয়; বংশাৱলীত অন্যথা কাশ্যপৰ ভিতৰত শাণ্ডিল্য, নৈধ্ৰুৱ আৰু ৰেভা তিনিটা গোট দিয়া হৈছে। 

শ্ৰীমদ্ভাগৱতৰ চতুৰ্থ পুথিৰপৰা অষ্টম অধ্যায়ৰপৰা মৈত্ৰেয়ৰপৰা জানিব পৰা যায় যে সুৰুতিৰ জৰিয়তে উত্তানপাদৰ পুত্ৰ আৰু স্ব্যম্ভুৱ মনুৰ নাতি ধ্ৰুৱৰ প্ৰথম পত্নী ব্ৰাহ্মীৰপৰা বৎসৰ আৰু কল্মবত্সৰ বা কল্প নামৰ দুজন পুত্ৰ জন্ম হৈছিল।

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:দাৰ্শনিক
শ্ৰেণী:হিন্দু ধৰ্ম
শ্ৰেণী:ঋষি
দীৰ্ঘতমা

**দীৰ্ঘতমা** আছিল ঋগবেদৰ দাৰ্শনিক পদ্যৰ বাবে সুপৰিচিত এজন প্ৰাচীন ভাৰতীয় ঋষি। তেওঁ ঋগবেদৰ প্ৰথম মণ্ডল (খণ্ড)ৰ ১৪০ৰপৰা ১৬৪লৈকে সূক্ত (স্তৱ) ৰচনা কৰিছিল।
## পটভূমি
দীৰ্ঘতমাক ঋষি পৰিয়ালৰ ভিতৰত আটাইতকৈ পুৰণি অংগীৰস ঋষি আৰু ঋগ্বেদৰ ষষ্ঠ মণ্ডলৰ হোতা ভৰদ্বাজৰ ঋষিৰ ভাতৃ হিচাপে গণ্য কৰা হয়। কাক্ষীবন, গৌতম মহৰ্ষি, নোধছ আৰু বামদেৱ (ঋগ্বেদৰ চতুৰ্থ মণ্ডলৰ দৰ্শক)কে ধৰি ঋষিৰ গৌতম পৰিয়ালৰ প্ৰধান পূৰ্বসূৰীও দীৰ্ঘতমা, যিসকলে দীৰ্ঘতমাৰ সৈতে ঋগ্বেদৰ ১০০০টা গীতৰ ভিতৰত প্ৰায় ১৫০টা গীতৰ হিচাপ দিয়ে। অংগ, বংগ, কলিংগ, পুন্দ্ৰ আৰু সুহমা, অন্দ্ৰাও বালিৰ পত্নী সোধেসনৰ জৰিয়তে জন্মা দীৰ্ঘতমাৰ পুত্ৰ আছিল। বহু বৈদিক গ্ৰন্থত তেওঁৰ নিজৰ শ্লোক সঘনাই পোৱা যায়, আনকি উপনিষদতো কেইটামান। 

তেওঁ এই দেশৰ আদিম ৰজাসকলৰ ভিতৰত অন্যতম ৰজা ভৰতৰ (ঐতৰেয় ব্ৰাহ্মণ অষ্টম.২৩)ৰ স্বনামধন্য পুৰোহিত বা প্ৰধান পুৰোহিত আছিল, যাৰ নামেৰে ভাৰতৰ নাম ভাৰত (দেশৰ পৰম্পৰাগত নাম) হয়।

## জন্ম
ভীষ্মই মহাভাৰতত দীৰ্ঘতমাৰ জন্মৰ আখ্যান কৈছে (১ম পুথি, আদি পৰ্ব, চিভি):

## বিয়া আৰু সন্তান
অসদ্ বিবাহ, অগুণ পুত্ৰ আৰু শেষত আন ঋষি আৰু সমাজৰ পৰিত্যাগে দীৰ্ঘতমাক অশান্তি দিছিল। 

তেওঁৰ সন্তানবোৰ ডাঙৰ হৈ লোভী হৈ পৰিছিল আৰু তেওঁলোকে নিজৰ আৰু পিতৃৰ কুযশ আনিছিল। শেষত দীৰ্ঘতমাৰ ঋষি আৰু ছাত্ৰসকলে তেওঁক পৰিত্যাগ কৰিলে, ডাঙৰ-দীঘল কৰা কু-সন্তানবোৰৰ বাবে। 

হতাশ আৰু একেবাৰে অকলশৰীয়া দিৰ্ঘতমাই পত্নী প্ৰদ্বেশীৰপৰা সান্ত্বনা বিচাৰিছিল। তেওঁক সুধিছিল, তেৱোঁ তেওঁ ওপৰত বিচলিত হৈছে নেকি?

তেওঁ কৈছিল, তেওঁ তেওঁৰ প্ৰকৃত স্বামী নহয়, কোনো ৰক্ষক (পতি)ও নহয়, সমৰ্থক (ভাৰত্ৰী)ও নহয়, আৰু তেওঁ সন্তানকেইটাক অকলে ডাঙৰ-দীঘল কৰিবলগীয়া হৈছিল। 

মানসিক আঘাতপ্ৰাপ্ত ঋষিয়ে উত্তৰত খঙেৰে ঘোষণা কৰিলে যে, এগৰাকী নাৰীয়ে স্বামী জীয়াই আছে বা মৃত হওক, জীৱনত এবাৰহে বিয়া কৰাব লাগে। 

ক্ষুব্ধ হৈ প্ৰদ্বেশীয়ে পুত্ৰকেইটাক দেউতাকক গংগা নদীত পেলাই দিবলৈ ক’লে। সেয়ে গৌতম আৰু তেওঁৰ ভায়েকে দীৰ্ঘতমাক এখন ভূঁৰত বান্ধি পানীত পেলাই দিলে। 

কাকতালীয়ভাৱে ৰজা বালিয়ে সেই সময়ত পৱিত্ৰ নদীত আচাৰ-ব্যৱহাৰ কৰি আছিল, আৰু ঋষিজনক দেখি উদ্ধাৰ কৰিছিল। 

তেওঁৰ জীৱন এতিয়া ৰক্ষা পৰিল, ঋষিয়ে ৰজা বালিক সুধিলে যে তেওঁ বিনিময়ত কি কৰিব পাৰে। 

ৰজাই দীৰ্ঘতমাক ’নিয়োগ’ত লিপ্ত হ’বলৈ ক’লে যাতে ৰাণী সুদেশনাই সন্তান জন্ম দিব পাৰে। দীৰ্ঘতমাই সন্মতি দিলে। 

ৰাণীয়ে অন্ধ ঋষিজনলৈ নিজৰ সলনি অৱশ্যে কম বয়সৰ মহিলা পঠিয়াই দিলে আৰু সেই মহিলাগৰাকীৰ সৈতে দীৰ্ঘতমাই কাক্ষীৱন আৰু আৰু দহজন পুত্ৰৰ জন্ম দিলে। 

পিছলৈ দীৰ্ঘতমাই তেওঁক প্ৰতাৰণা কৰা বুলি গম পালে, কিন্তু অৱশেষত বালিয়ে ৰাণী সুদেশ্ণৰ ওপৰত জয়লাভ কৰি ঋষিৰপৰা ছয় পুত্ৰৰ জন্ম দিয়ে, তেওঁলোকৰ নামেৰে অংগ, বংগ, কলিংগ, পুন্দ্ৰ, কুম্ভ আৰু অদ্ৰা আদি ৰাজ্য উইল কৰি দিয়ে।

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ঋষি
সৱিতা পুনিয়া

**সৱিতা পুনিয়া** (; জন্ম: ১১ জুলাই ১৯৯০) এগৰাকী ভাৰতীয় ফিল্ড হকী খেলুৱৈ আৰু ভাৰতৰ মহিলা হকী জাতীয় দলৰ সদস্য। তেওঁ গ'লৰক্ষক হিচাপে খেলে আৰু ভাৰতৰ গ্ৰেট ৱাল বুলি জনা যায়। ২০২০ চনৰ অলিম্পিকত তেওঁৰ প্ৰদৰ্শনক ব্যাপকভাৱে‍ প্ৰশংসা কৰা হয়।
## প্ৰাথমিক জীৱন
সৱিতা পুনিয়াৰ জন্ম হৈছিল ৰাজস্থানৰ হনুনগড় জিলাৰ ঝান্সাল গাঁৱত। উন্নত স্কুলীয়া শিক্ষাৰ বাবে তেওঁক জিলা সদৰলৈ পঠিওৱা হৈছিল। তেওঁ ক্ৰীড়া একাডেমীত নামভৰ্তি কৰিছিল। ককাক মহিন্দৰ সিঙে হকী খেলিবলৈ তেওঁক উৎসাহিত কৰাত তেওঁ হিছাৰত থকা ভাৰতীয় ক্ৰীড়া কৰ্তৃপক্ষৰ কেন্দ্ৰত যোগদান কৰে। প্ৰথম বছৰবোৰত তেওঁ সুন্দৰ সিং খৰাবৰপৰা প্ৰশিক্ষণ গ্ৰহণ কৰিছিল আৰু পাছলৈ আজাদ সিং মালিকৰপৰা তেওঁ প্ৰশিক্ষণ গ্ৰহণ কৰিছিল। প্ৰথম অৱস্থাত তেওঁ খেলৰ প্ৰতি বেছি আগ্ৰহ নাছিল, কিন্তু পৰৱৰ্তী সময়ত যেতিয়া তেওঁৰ দেউতাকে খেলৰ সা-সঁজুলিৰ বাবে ২০ হাজাৰ টকা খৰচ কৰিলে‍ তেওঁ খেলক নতুন দৃষ্টিৰে চাবলৈ আৰম্ভ কৰিলে আৰু ইয়াৰ প্ৰতি দায়ৱদ্ধ হৈ পৰিল। ২০০৭ চনত লক্ষ্ণৌৰ ৰাষ্ট্ৰীয় শিবিৰৰ বাবে পুনিয়াক বাছি লোৱা হৈছিল আৰু তেওঁ এজন শীৰ্ষ গ’লৰক্ষকৰ পৰা প্ৰশিক্ষণ গ্ৰহণ কৰিছিল৷

## কেৰিয়াৰ
২০০৮ চনত পুনিয়াই প্ৰথমবাৰৰ বাবে চাৰিখন দেশৰ মাজত নেদাৰলেণ্ড আৰু জাৰ্মানীত অনুষ্ঠিত হোৱা খেলৰ বাবে আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় ভ্ৰমণ কৰে। ২০১১ চনত ছিনিয়ৰ আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় পৰ্যায়ত তেওঁৰ অভিষেক ঘটে। আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় পৰ্যায়ৰ ১০০ খনতকৈও অধিক খেলত তেওঁ অংশগ্ৰহণ কৰিছে। ২০০৭ চনত তেওঁৰ বয়স যেতিয়া মাত্ৰ ১৭ বছৰ হৈছিল তেতিয়াই তেওঁ জাতীয় দলৰ বাবে যোগ্যতা অৰ্জন কৰিছিল৷ ২০০৯ চনত জুনিয়ৰ এছিয়া কাপত দলৰ সদস্যা হিচাপে অংশগ্ৰহণ কৰিছিল৷ ২০১৩ চনত মালয়েছিয়াত অনুষ্ঠিত হোৱা অষ্টম মহিলা এছিয়া কাপত অংশগ্ৰহণ কৰি পেনাল্টি শ্বুট আউটত দুটা গুৰুত্বপূৰ্ণ সম্ভাৱ্য গ’ল ৰক্ষা কৰি তেওঁ ভাৰতক ব্ৰঞ্জৰ পদক লাভ কৰাৰ পথ প্ৰশস্ত কৰি তুলিছিল৷ ২০১৪ চনৰ ইঞ্চিয়ন এছিয়ান গেমছত ব্ৰঞ্জৰ পদক বিজয়ী দলটোৰ তেওঁ এগৰাকী সদস্যা  আছিল৷

২০১৬ চনত জাপানৰ বিৰুদ্ধে শেষ মুহূৰ্তত পেনাল্টি কৰ্ণাৰ বিশেষভাৱে প্ৰতিহত কৰি‍ ভাৰতক ১-০ গ’লৰ অগ্ৰগতি প্ৰদান কৰাত সহায় কৰি তেওঁ তেওঁৰ উৎকৃষ্ট প্ৰদৰ্শন দাঙি ধৰিছিল৷ ৩৬ বছৰৰ পাছত দলক ৰিঅ’ অলিম্পিকৰ বাবে যোগ্যতা অৰ্জন কৰাত তেওঁ সহায় কৰিছিল। ২০১৮ চনৰ এছিয়া কাপত তেওঁ চীনৰ বিৰুদ্ধে ফাইনেলত আচৰিত ধৰণৰ প্ৰতিৰোধ গঢি় তুলিছিল, ইয়াৰ যোগেদি তেওঁ টুৰ্ণামেণ্টৰ গ'লৰক্ষক বঁটা লাভ কৰিছিল আৰু দলে ২০১৮ চনৰ লণ্ডনত অনুষ্ঠিত হোৱা বিশ্বকাপ স্লট লাভ কৰিবলৈ সক্ষম হৈছিল৷

নিউজিলেণ্ডৰ হক’ছ বে কাপত তেওঁ ফলপ্ৰসূ প্ৰদৰ্শন আগবঢ়াইছিল আৰু তেওঁৰ দলটোক প্ৰতিযোগিতাখনত ৬ নম্বৰ স্থান দখল কৰাত সহায় কৰিছিল।

তেওঁৰ অসাধাৰণ প্ৰদৰ্শনে মহিলা হকী বিশ্ব লীগৰ ২য় ৰাউণ্ডৰ অন্তিমখন খেলত চিলিক পৰাস্ত কৰাত মহিলা ভাৰতীয় দলটোক সহায় কৰিছিল৷

২০১৬ চনত দিয়া এক সাক্ষাৎকাৰত পুনিয়াই প্ৰকাশ কৰে যে তেওঁক হাৰিয়ানা চৰকাৰৰ মেডেল লাও, নৌকৰী পাও আঁচনি, ২০১৮ৰ অধীনত চাকৰিৰ প্ৰতিশ্ৰুতি দিয়া হৈছিল, কিন্তু তেওঁ চাকৰি নাপালে৷ এবছৰৰ পাছতো তেওঁ কৈছিল, একো সলনি হোৱা নাই।

## বঁটা আৰু মনোনয়ন
ভাৰতৰ হৈ আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় পৰ্যায়ত আগ বঢে়াৱা অসাধাৰণ প্ৰদৰ্শন আৰু অৱদানৰ বাবে‍ ২০১৫ চনত তেওঁক হকী ইণ্ডিয়া বাৰ্ষিক বঁটা বলজিৎ সিং গ’লকীপাৰ বঁটা প্ৰদান কৰা হয়, ই তেওঁক দেশৰ শ্ৰেষ্ঠ গ’লৰক্ষক হিচাপে প্ৰমাণ কৰে। ক্ৰীড়া ক্ষেত্ৰলৈ আগবঢ়োৱা অৱদানৰ বাবে তেওঁ ১ লাখ টকাৰ নগদ পুৰস্কাৰ লাভ কৰে।

## তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:ক্ৰীড়াবিদ
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় মহিলা হকী খেলুৱৈ‍
ঢাকেশ্বৰী জাতীয় মন্দিৰ

**ঢাকেশ্বৰী ৰাষ্ট্ৰীয় মন্দিৰ** () বাংলাদেশৰ পুৰণি ঢাকাত অৱস্থিত এটা হিন্দু মন্দিৰ। ই ৰাজ্যিক মালিকানাধীন, যাৰ ফলত ই বাংলাদেশৰ 'ৰাষ্ট্ৰীয় মন্দিৰৰ স্বীকৃতি লাভ কৰিছে। "ঢাকেশ্বৰী" নামটোৰ অৰ্থে "ঢাকাৰ দেৱী।" ৰাষ্ট্ৰীয় হিন্দু মন্দিৰ থকা বাংলাদেশ বিশ্বৰ একমাত্ৰ মুছলমান সংখ্যাগৰিষ্ঠ দেশ। ই এক পৱিত্ৰ শক্তি পীঠ য'ত দেৱী সতীৰ মুকুটৰ ৰত্ন পৰিছিল কিন্তু ৰত্নটো বহু আগতেই হেৰাই গৈছে। ভাৰতৰ বিভাজনৰ বিভাজনৰ সময়ত বাংলাদেশৰ হিন্দু মন্দিৰৰ ওপৰত আক্ৰমণ বৃদ্ধি পোৱাৰ বাবে মূল প্ৰাচীন বিগ্ৰহ বা শিলৰ মূৰ্তিটো মুখ্য পুৰোহিতৰদ্বাৰা পশ্চিম বংগৰ কুমৰতলীলৈ স্থানান্তৰিত কৰা হয়। 

১৯৭১ চনত বাংলাদেশৰ মুক্তি যুদ্ধৰ সময়ত পাকিস্তানী সেনাই ৰামনা কালী মন্দিৰ ধ্বংস কৰাৰ পাছত ঢাকেশ্বৰী মন্দিৰে বাংলাদেশৰ আটাইতকৈ গুৰুত্বপূৰ্ণ হিন্দু উপাসনাস্থলীৰ মৰ্যাদা লাভ কৰিছে। ই বাংলাদেশৰ সৰ্ববৃহৎ হিন্দু মন্দিৰো। ই ভাৰতীয় উপমহাদেশৰ দেৱী-কেন্দ্ৰিক শক্তি পীঠসমূহৰ ভিতৰত অন্যতম।

## ইতিহাস
১২শ শতিকা, ১১০০ খ্ৰীষ্টাব্দত সেন বংশৰ ৰজা বল্লাল সেনে ঢাকেশ্বৰী (দুৰ্গা) মন্দিৰ নিৰ্মাণ কৰিছিল আৰু কোৱা হয় যে দেৱীৰ নামেৰে ঢাকা চহৰৰ নামকৰণ কৰা হৈছিল। মন্দিৰৰ বৰ্তমানৰ স্থাপত্য শৈলী সেই সময়ৰ বুলি ক'ব নোৱাৰি কাৰণ সময়ৰ লগে লগে অসংখ্য মেৰামতি আৰু পুনৰ্নিৰ্মাণৰ কাম হৈছে। ইয়াক ঢাকাৰ সাংস্কৃতিক ঐতিহ্যৰ এক অপৰিহাৰ্য অংশ বুলি গণ্য কৰা হয়। ই এক অন্যতম শাক্ত পিঠা য'ত সতী দেৱীৰ মুকুটৰপৰা মণিটো পৰি গৈছিল। যুগ যুগ ধৰি এই মন্দিৰক অতশয় গুৰুত্ব প্ৰদান কৰি আহিছে। ভাৰতৰ বিভাজনৰ সময়ত পাকিস্তানৰ পূব বংগ (বৰ্তমান বাংলাদেশ)ৰপৰা মূল ৯০০বছৰীয়া মূৰ্তিটো ভাৰতৰ পশ্চিম বংগৰ কলকাতাৰ কুমৰতলীলৈ লৈ যোৱা হৈছিল। ১৯৪৭ চনৰ বংগ বিভাজন ভাৰত বিভাজনৰে অংশ আছিল। ১৯৪৭ চনত বংগ বিধানসভাই পৃথক পূব বংগ (১৯৪৭ চনত পাকিস্তানত যোগদান) আৰু পশ্চিম বংগ (১৯৪৭ চনত ভাৰতত যোগদান)ক ক্ৰমে বঙালী মুছলমান আৰু বঙালী হিন্দুৰ গৃহ ৰাজ্য হিচাপে দাবী কৰে। ১৯৭১ চনত পূব পাকিস্তান (পূব বংগ) প্ৰাদেশিক পৰিষদে বঙালী মুছলমানসকলৰ বাবে পৃথক বাংলাদেশ (বেংগলীনেচন)ক গৃহ দেশ হিচাপে দাবী কৰে আৰু তাৰ পাছত পূব পাকিস্তান (পূব বংগ) বাংলাদেশত পৰিণত হয়। 

১৯৫০ চনৰ ভিতৰত ব্যৱসায়ী দেবেন্দ্ৰনাথ চৌধৰীয়ে কুমৰতলী অঞ্চলত দেৱীৰ মন্দিৰ নিৰ্মাণ কৰি দৈনন্দিন সেৱাৰ বাবে দেৱীৰ কিছু সম্পত্তি প্ৰতিষ্ঠা কৰে। মূৰ্তিটো ১.৫ ফুট ওখ, দহখন হাত আছে আৰু কাত্যয়িনী মহিষাসুৰমৰ্দিনী ‘দুৰ্গা’ৰ ৰূপত সিংহৰ ওপৰত বিৰাজমান। দুকাষে আছে লক্ষ্মী, সৰস্বতী, কাৰ্তিক আৰু গণেশ। আজমগড়ৰ এটা তিৱাৰী পৰিয়ালক ৰাজ পৰিয়ালে নিতৌ দেৱতাৰ পূজাৰ বাবে নিযুক্তি দিছিল। ১৯৪৬ চনত সেই পৰিয়ালৰ বংশধৰসকল কলিকতালৈ আহি পুনৰ নিযুক্তি লাভ কৰে আৰু তেওঁলোকে আজিও অবিৰতভাৱে দেৱীৰ সেৱা কৰে। 

ঢাকেশ্বৰী মন্দিৰত বৰ্তমান অধিষ্ঠাত্ৰী দেৱী মূল মূৰ্তিৰ প্ৰতিলিপি। 

বিশ্বাস কৰা হয় যে ৰজা বিজয় সেনৰ পত্নী ৰাণীয়ে গা ধুবলৈ লেংগলবণ্ডলৈ গৈছিল। উভতি অহাৰ পথত তেওঁ এটা পুত্ৰৰ জন্ম দিয়ে যাক ইতিহাসবিদসকলে বল্লাল সেন বুলি কয়। সিংহাসনত আৰোহণ কৰাৰ পাছত বল্লাল সেনে নিজৰ জন্মস্থানক গৌৰৱান্বিত কৰিবলৈ এই মন্দিৰটো নিৰ্মাণ কৰিছিল। কিংবদন্তি অনুসৰি বল্লাল সেনে এবাৰ অৰণ্যৰ তলত আবৃত দেৱীৰ সপোন দেখিছিল। বল্লাল সেনে তাৰপৰা দেৱীক উন্মোচন কৰিছিল আৰু ঢাকেশ্বৰীৰ নামেৰে এটা মন্দিৰ নিৰ্মাণ কৰিছিল। হিন্দুসকল ঢাকেশ্বৰীকে ঢাকাৰ অধিষ্ঠাত্ৰী দেৱী বুলি বিবেচনা কৰে যি আদি শক্তি দেৱী দুৰ্গাৰ অৱতাৰ বা ৰূপ। 

## তথ্যসূত্ৰ

## বাহ্যিক সংযোগ
* 

শ্ৰেণী:হিন্দুধৰ্মৰ মঠ-মন্দিৰ
শ্ৰেণী:বাংলাদেশৰ পৰ্যটনস্থলী
সাংখ্যয়ান

**সাংখ্যয়ান** আছিল ঋগবেদ গ্ৰন্থত উল্লেখ কৰা এগৰাকী বৈদিক ঋষি। তেওঁ বশিষ্ঠ ঋষিৰ বংশৰ আছিল। তেওঁ ঋগবেদৰ কৌশিতকী ব্ৰাহ্মণ গ্ৰন্থৰ লেখক আছিল যাক পিছলৈ সাংখ্যায়ন ব্ৰাহ্মণ বুলি কোৱা হৈছিল।
## বিৱৰণ
বৈদিক ঋষি সাংখ্যয়ানৰ কথা হিন্দু ধৰ্মৰ কেইবাখনো প্ৰাচীন গ্ৰন্থত উল্লেখ কৰা হৈছিল। তেওঁ উল্লেখযোগ্য ঋষি পৰাশৰ আৰু বৃহস্পতি আদিৰ আচাৰ্য আছিল। শ্ৰীমদ্ভাগৱত পুৰাণত তেওঁক সনতকুমাৰ ঋষিৰ গ্ৰন্থৰ শ্ৰোতা হিচাপে উল্লেখ কৰা হৈছে। মৈত্ৰেয়, পৰাশৰ আৰু বৃহস্পতি আদি ঋষিক সনাতকুমাৰে যেতিয়া তেওঁলোকক ভগৱান বিষ্ণুৰ মহিমা বৰ্ণনা কৰি আছিল, তেতিয়া তেওঁ আছিল প্ৰধান ঋষি। তেওঁ সনতকুমাৰ ঋষিৰ ওচৰত শ্ৰীমদ্ভাগৱতৰ জ্ঞানৰ বিষয়ে সোধা-পোছা কৰিলে। তাৰ পিছত সনতকুমাৰ ঋষিয়ে তেওঁক শ্ৰীমদ্ভাগৱত গ্ৰন্থ ব্যাখ্যা কৰিলে। বৈদিক পৰম্পৰাত সাংখ্যয়ন ঋষিৰ গৃহসূত্ৰ গ্ৰন্থক সাংখ্যায়ন গৃহসূত্ৰ বুলি কোৱা হয়। একেদৰে তেওঁৰ নামত তন্ত্ৰ বিদ্যাৰ আন এটা গ্ৰন্থ আছে যাক সাংখ্যানতন্ত্ৰ বুলি জনা যায়।

হাৰ্মান অল্ডেনবাৰ্গে তেওঁৰ অনুবাদত "গ্ৰহসূত্ৰ" গ্ৰন্থখনৰ অনুবাদত সাংখ্যায়ন ঋষিৰ সঠিক নামটোক সুযোগ্য বুলি বিবেচনা কৰিছিল।

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ঋষি
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় দাৰ্শনিক
শাকল্য

**শাকল্য** আছিল প্ৰাচীন ভাৰতীয় ব্যাকৰণবিদ আৰু বৈদিক যুগৰ পণ্ডিত। তেওঁৰ আদি নাম আছিল বিদগ্ধ। যিহেতু তেওঁ বৈদিক ঋষি শকলৰ পুত্ৰ আছিল, সেয়েহে তেওঁক শাকল্য বুলিও কোৱা হৈছিল। 

তেওঁ বৈদিক গ্ৰন্থসমূহ সংশোধন কৰি পদপাঠ ৰচনা কৰা বুলি ধৰা হয়। তেওঁৰ উদ্ধৃতি প্ৰায়ে পাণিনি আৰু প্ৰতিশাখ্যা, ধ্বনিবিজ্ঞানৰ গ্ৰন্থৰ লেখকসকলে উল্লেখ কৰে। তেওঁৰ ঋগবেদৰ পদপাঠ আছিল বিশ্লেষণৰ দিশত কৰা প্ৰাচীন লেখাসমূহৰ ভিতৰত অন্যতম; তেওঁ ঋগবেদৰ সংহিতা গ্ৰন্থক শব্দত ভাঙি আনকি যৌগিক শব্দৰ পৃথক উপাদানসমূহকো চিনাক্ত কৰিছিল।
## বৰ্ণনা
শাকল্য সত্যশ্ৰীৰ শিষ্য আছিল আৰু পাইলাৰ টোলৰ শিষ্য আছিল। তেওঁ যজ্ঞবল্ক্যৰ সমসাময়িক আছিল। ব্ৰহ্মাণ্ড পুৰাণৰ মতে, এবাৰ অশ্বমেধ যজ্ঞৰ সময়ত ৰজা জনকে জানিব বিচাৰিছিল যে তাত উপস্থিত থকা ব্ৰাহ্মণসকলৰ ভিতৰত শ্ৰেষ্ঠ ব্ৰাহ্মণ কোন। সেয়ে, তেওঁ নিজৰ দৰবাৰলৈ হাজাৰটা গৰু, সোণ, ৰত্ন আৰু দাস আনি ঘোষণা কৰিলে যে, যিয়ে নিজকে আটাইতকৈ জ্ঞানী বুলি ভাবে তেওঁ আগবাঢ়ি আহি এই সকলোবোৰ নিজৰ কৰি নিব পাৰে। ঋষিসকলৰ মাজত হুলস্থূল আৰম্ভ হ’ল যিসকলে সকলোৱে ইজনে সিজনৰ লগত বিতৰ্ক কৰিবলৈ ধৰিলে। হঠাৎ যাজ্ঞবল্ক্যই তেওঁৰ শিষ্যসকলক তেওঁৰ আশ্ৰমলৈ সকলো ধন কাঢ়ি নিয়াৰ ব্যৱস্থা কৰিবলৈ ক’লে। এই কথা দেখি ঋষিসকলে তেওঁক সৰ্বশ্ৰেষ্ঠ বুলি প্ৰমাণ দিবলৈ প্ৰত্যাহ্বান জনালে। অশ্বালা, উদ্দালাকা আৰুণি, কহোলা কৌশিতকী, গাৰ্গী আদিয়ে তেওঁক কেইবাটাও প্ৰশ্ন কৰিছিল আৰু তেওঁ সকলোৰে উত্তৰ দিছিল। অৱশেষত যাজ্ঞবল্ক্যই শ্বাকল্যক ক’লে যে তেওঁ তেওঁকো এটা সুযোগ দিব বিচাৰে। শাকল্যই তেওঁক কামৰ লগত জড়িত কেইবাটাও প্ৰশ্ন সুধিলে আৰু সকলোৰে উত্তৰ যাজ্ঞবল্ক্যই দিলে। যেতিয়া তেওঁৰ সকলো প্ৰশ্ন শেষ হ’ল, তেতিয়া যাজ্ঞবল্ক্যই শাকল্যক ক’লে যে এতিয়া তেওঁ এটা প্ৰশ্ন কৰিব, কিন্তু এটা চৰ্ত আছে। শাকল্যই যদি প্ৰশ্নৰ শুদ্ধ উত্তৰ দিব নোৱাৰে তেন্তে লগে লগে তেওঁৰ মৃত্যু হ’ব। শাকল্যই প্ৰত্যাহ্বান গ্ৰহণ কৰিলে। কিন্তু যাজ্ঞবল্ক্যই “কাম’’ৰ লগত জড়িত প্ৰশ্ন এটা সোধাত শাকল্যই উত্তৰটো নাজানিলে আৰু সেয়ে তাতেই তেওঁৰ মৃত্যু হয়।

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ভাৰতীয় দাৰ্শনিক
শ্ৰেণী:ঋষি
শদিয়া মহাবিদ্যালয়

**শদিয়া মহাবিদ্যালয়** অসমৰ তিনিচুকীয়া জিলাৰ শদিয়াত অৱস্থিত এখন সাধাৰণ মহাবিদ্যালয়। এই মহাবিদ্যালয়খন ১৯৮২ চনত স্থাপন কৰা হৈছে। এইখন ডিব্ৰুগড় বিশ্ববিদ্যালয়ৰ অধীনত পাঠদান কৰে।
## বিভাগসমূহ

### কলা
*অসমীয়া
*ইংৰাজী
*ইতিহাস
*শিক্ষা
*অৰ্থনীতি
*দৰ্শন
* ৰাজনীতি বিজ্ঞান
*সমাজ বিজ্ঞান

### বিজ্ঞান
*প্ৰাণীবিজ্ঞান
*উদ্ভিদ বিজ্ঞান
*গণিত
*পদাৰ্থ বিজ্ঞান
*ৰসায়ন বিজ্ঞান

### বাণিজ্য
## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:অসমৰ মহাবিদ্যালয়সমূহ
ইৰশ্বাদ কামিল

**ড° ইৰশ্বাদ কামিল** (; জন্ম: ৫ ছেপ্টেম্বৰ ১৯৭১) এগৰাকী ভাৰতীয় কবি আৰু গীতিকাৰ। তেওঁৰ ৰচিত গীতসমূহ *ওৱান্স আপন এ টাইম ইন মুম্বাই*, *জব উই মেট*, *[[চামেলি (চলচ্চিত্ৰ)|চামেলি]]*, *লাভ আজ কাল*, *ৰকষ্টাৰ*, *[[লায়লা মজনু (২০১৮ চলচ্চিত্ৰ)|লায়লা মজনু]]*, *আছিকি ২*, *ৰাঞ্ঝনা*, *হাইৱে*, *তামাছা*, *জব হেৰী মেট চেজল*, *কবীৰ সিং*, *[[ডাংকী (চলচ্চিত্ৰ)|ডাংকী]]* আৰু *লাভ আজ কাল*কে ধৰি বলীউডৰ বহুতো ছবিত ব্যৱহৃত হৈছে।

গীতৰ কথা লিখাৰ বাবে তেওঁ কেইবাটাও বঁটাৰ বাবে মনোনীত হোৱাৰ উপৰিও অসংখ্য বঁটা লাভ কৰিছে। তেওঁ শ্ৰেষ্ঠ গীতিকাৰৰ শিতানত কেইবাটাও ফিল্মফেয়াৰ বঁটা, আইফা বঁটা আৰু জি চিনে বঁটা লাভ কৰিছে।

## প্ৰাৰম্ভিক জীৱন আৰু শিক্ষা
পঞ্জাবৰ মালেৰকোট‌্লাত এটি পঞ্জাবী পৰিয়ালত কামিলে জন্মগ্ৰহণ কৰিছিল। তেওঁ পিতৃ-মাতৃৰ সপ্তম সন্তান।

তেওঁ পঞ্জাব বিশ্ববিদ্যালয়ত সাংবাদিকতাৰ অধ্যয়ন কৰিছিল। ইয়াৰ পিছত হিন্দীত স্নাতকোত্তৰ আৰু পৰৱৰ্তী সময়ত পি এইচ ডি ডিগ্ৰী লাভ কৰে৷

## তথ্য উৎস

* http://movies.rediff.com/report/2009/nov/09/meet-lyricist-irshad-kamil.htm

## বাহ্যিক সংযোগ

* Irshad Kamil's official website
* Irshad Kamil's All Lyrics

শ্ৰেণী:ভাৰতীয় গীতিকাৰ
শ্ৰেণী:হিন্দী কবি
শ্ৰেণী:ফিল্মফেয়াৰ বঁটা বিজয়ী
শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
জ্ঞানপীঠ স্নাতক মহাবিদ্যালয়, বাক্সা

**জ্ঞানপীঠ স্নাতক মহাবিদ্যালয়** অসমৰ বাক্সা জিলাৰ নিকাচিত অৱস্থিত এখন সাধাৰণ স্নাতক মহাবিদ্যালয়। ১৯৯৩ চনত মহাবিদ্যালয়খন প্ৰতিষ্ঠা কৰা হয়। মহাবিদ্যালয়খন পূৰ্বে গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয় আৰু বৰ্তমান বড়োলেণ্ড বিশ্ববিদ্যালয়ৰ সৈতে সংলগ্ন হৈ আছে।
## বিভাগসমূহ
### কলা

* অসমীয়া
* বডো
* ইংৰাজী
* শিক্ষা
* অৰ্থনীতি
* ভূগোল
* ৰাজনীতি বিজ্ঞান
* দৰ্শন
* নেপালী
### বাণিজ্য

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:অসমৰ মহাবিদ্যালয়সমূহ
বেংতল মহাবিদ্যালয়

**বেংতল মহাবিদ্যালয়** অসমৰ চিৰাং জিলাৰ বেংতলত অৱস্থিত এখন উচ্চ শিক্ষানুষ্ঠান। এই মহাবিদ্যালয়খন বড়োলেণ্ড বিশ্ববিদ্যালয়ৰ অধীনত পাঠদান প্ৰদান কৰে।
## ইতিহাস
১৯৭৭ চনত বেংতল কলেজ স্থাপনৰ উদ্দেশ্য সাধনৰ বাবে এখন তদৰ্থ সমিতি গঠন কৰা হয়। যিহেতু কোনো আনুষ্ঠানিক গৃহ নিৰ্মাণ নাছিল সেয়েহে মহাবিদ্যালয়খন ১৯৮১ চনত আৰম্ভ কৰা হৈছিল। ১৯৯৭ চনৰ ১ আগষ্টৰপৰা প্ৰথম পাঠদান আৰম্ভ কৰা হৈছিল। য'ত স্নাতক ১ম বৰ্ষৰ ৭ জন ছাত্ৰ আৰু ৩ জন শিক্ষক আছিল। ভৱেশ চন্দ্ৰ ৱাৰী, শ্ৰী ইয়না নাৰ্জাৰী, সুনীল ভৌমিক, আৰু ৰঞ্জিত কুমাৰ নাৰ্জাৰী এইসকল কলেজখনৰ পথ-প্ৰদৰ্শক আছিল। 

১৯৯৯ চনত মহাবিদ্যালয়খনে গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ সৈতে সংযোগ হয়। ইংৰাজী, ইংৰাজী ঐচ্ছিক, বড়ো, বডো ঐচ্ছিক, অসমীয়া আৰু নেপালী,, ৰাজনৈতিক তত্ত্ব, প্ৰশিক্ষণ, বিত্তীয় দিশ, ইতিহাস, যুক্তি, আৰু ব্যৱসায় প্ৰশাসনৰ স্নাতক(বিবিএ) কলেজৰ শৈক্ষিক পাঠ্যক্ৰমত অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হয়। লগতে মহাবিদ্যালয়খনৰ বাবে শৰীৰ, বিত্ত, প্ৰশিক্ষণ, ইংৰাজী অধ্যয়ন, ইতিহাস, যুক্তি, আৰু ৰাজনৈতিক তত্ত্ব আদি বিষয়ত গুৰুত্বপূৰ্ণ পাঠ্যক্ৰম আগবঢ়াবলৈ বিশ্ববিদ্যালয়ে অনুমোদন জনায়। ২০০৯ চনত গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয় প্ৰতিষ্ঠানটোৰ সৈতে দীৰ্ঘম্যাদী সম্পৰ্কত অনুমোদন জনায়। অৱশ্যে ২০২০ চনৰ আশে-পাশে মহাবিদ্যালয়খন ৰাজ্য চৰকাৰৰ বহনকাৰী তথ্য অনুসৰি কোকৰাঝাৰ স্থিতি বড়োলেণ্ড বিশ্ববিদ্যালয়ৰ সৈতে জড়িত হয়। 
## পাঠ্যক্ৰম
মহাবিদ্যালয়খনে স্নাতক পৰ্যায়ৰ কাৰ্যসূচী কলা স্নাতক, ব্যৱসায় প্ৰশাসনৰ স্নাতক(বিবিএ) আৰু স্নাতকো্তৰ পৰ্যায়ত কাৰ্যসূচী, ইংৰাজী আৰু বড়ো ইত্যাদি বিষ়সমূহৰ পাঠদান কৰে। কলেজখনত দূৰ-শিক্ষা মাধ্যমৰ KKHSOU, IDOL(GU) জৰিয়তে বিভিন্ন স্নাতকোত্তৰ (পি জি) আৰু স্নাতক(ইউ জি) বিভিন্ন পাঠ্যক্ৰম প্ৰদান কৰা হয়। 

## নামভৰ্তি
বিশুদ্ধভাৱে পূৰ্বৰ একাডেমিকৰ মেৰিট লিষ্টৰ ভিত্তিত নামভৰ্তি কৰা হয়। 
## স্বীকৃতি
মহাবিদ্যালয়খনক ৰাষ্ট্ৰীয় মূল্যায়ন আৰু স্বীকৃতি পৰিষদৰ কৃতিত্ব আৰু বিশ্ববিদ্যালয় অনুদান আয়োগৰ দ্বাৰা স্বীকৃতি প্ৰদান কৰা হৈছে। 

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:অসমৰ মহাবিদ্যালয়সমূহ
সত্যকাম জাবালা

**সত্যকাম জাবালা**, যাক সত্যকাম জাবালি বুলিও জনা যায়, এজন বৈদিক ঋষি আছিল, যি প্ৰথমে প্ৰাচীন বৈদিক গ্ৰন্থৰ চতুৰ্থ প্ৰপাথক/অধ্যায় চান্দোগ্য উপনিষদত প্ৰকাশ পাইছে।

বাল্যৱস্থাতে ব্ৰহ্মচাৰী হ’বলৈ মন কৰি সত্যকামে মাতৃ জবালাৰপৰা তেওঁৰ পিতৃ আৰু পৰিয়ালৰ বিষয়ে জানিবলৈ ইচ্ছা কৰে। তেওঁৰ মাকে তেওঁক কয় যে, তেওঁ যৌৱনত বহু ঠাইত ঘূৰি ফুৰিছিল আৰু তেওঁলোকৰ নিজ কৰ্মৰ প্ৰতি নিষ্ঠাৱান বিভিন্ন লোকৰ যত্ন লৈছিল কিন্তু তেওঁলোকৰ বংশৰ বিষয়ে নাজানিছিল। গতিকে, তেওঁ কয় যে, এই জগতত তেওঁৰ যি আছে, সত্যকামেই আছে; গতিকে তোমাক সত্যকাম জাবালা বুলি কোৱা হ’ব। 

জ্ঞানলাভৰ প্ৰতি আগ্ৰহী হৈ তেওঁ ব্ৰহ্মচৰ্যৰ বাবে পঢ়াশালিত থাকিবলৈ ঋষিৰ অনুমতি বিচাৰি হৰিদ্ৰুমতা গৌতমৰ ওচৰলৈ যায়। গুৰুৱে সুধিলে, "মোৰ প্ৰিয় পুত্ৰ, তুমি কোন পৰিয়ালৰপৰা আহিছা?" সত্যকামে উত্তৰ দিলে যে, তেওঁৰ পিতৃ-পৰিচয় অনিশ্চিত, কাৰণ তেওঁৰ মাতৃয়ে তেওঁৰ পিতৃ কোন সেইটো নাজানে। তেওঁ কয় যে, মাকে দিয়া পৰিচয়সূচক নাম, সত্যকাম জাবালা। 
তেওঁৰ নিষ্কলুষতা আৰু তেওঁৰ অধ্যয়ন ইচ্ছাৰ প্ৰমাণ পাই ঋষিয়ে ঘোষণা কৰে যে ল'ৰাজনৰ চৰিত্ৰত এজন "ব্ৰাহ্মণ, ব্ৰহ্ম জ্ঞানৰ প্ৰকৃত সাধক"ৰ চিন আছে আৰু তেওঁক নিজৰ পঢ়াশালিত শিষ্য হিচাপে গ্ৰহণ কৰে।

ঋষিয়ে সত্যকামক চাৰিশ গৰু চোৱা-চিতা কৰিবলৈ পঠিয়াই দিয়ে আৰু হাজাৰ গৰু বৃদ্ধি হ’লে উভতি আহিবলৈ কয়। তাৰ পিছত প্ৰতীকী কিংবদন্তিটোত সত্যকামৰ কথোপকথন এটা ম’হ, একুৰা জুই, এটা হাঁহ আৰু এটা ডুবাৰু চৰাই (মদ্গু, মদ্গু)ৰ সৈতে উপস্থাপন কৰা হয়, যিবোৰ ক্ৰমে বায়ু, অগ্নি, আদিত্য আৰু প্ৰাণৰ প্ৰতীক। তাৰ পিছত সত্যকামে এই জীৱবোৰৰপৰা শিকে যে ব্ৰহ্মৰ ৰূপ সকলো মূল দিশতে (উত্তৰ, দক্ষিণ, পূব, পশ্চিম), জগত-বস্তু (পৃথিৱী, বায়ুমণ্ডল, আকাশ আৰু সাগৰ), পোহৰৰ উৎস (অগ্নি, সূৰ্য্য, চন্দ্ৰ, বিজুলী), আৰু মানুহত (শ্বাস, চকু, কাণ আৰু মন) আছে। সত্যকামে হাজাৰ গৰু লৈ গুৰুৰ ওচৰলৈ উভতি আহে, আৰু বিনম্ৰভাৱে বাকীখিনি, ব্ৰাহ্মণৰ স্বভাৱ (আধ্যাত্মিক, চূড়ান্ত বাস্তৱ) শিকে। 

সত্যকামে স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰি হিন্দু পৰম্পৰা অনুসৰি এজন প্ৰখ্যাত ঋষি হৈ পৰে। তেওঁৰ নামেৰে এখন বৈদিক বিদ্যালয়ৰ নামকৰণ কৰা হৈছে, লগতে প্ৰভাৱশালী প্ৰাচীন গ্ৰন্থ জাবালা উপনিষদ – সন্ন্যাস (এজন হিন্দু সন্ন্যাসীৰ মঠ জীৱন)ৰ ওপৰত লিখা গ্ৰন্থ। উপকোচলা কমলায়ন সত্যকাম জবালাৰ ছাত্ৰ আছিল, যাৰ কাহিনী চান্দোগ্য উপনিষদতো উপস্থাপন কৰা হৈছে। সত্যকাম জাবালাৰ গুৰু গৌতমে তেওঁক পতন নাম দিয়ে। 
## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ঋষি
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় দাৰ্শনিক
ৰাগ ভৈৰৱী (হিন্দুস্থানী)

**ভৈৰৱী** (হিন্দী: भैरवी, , সিন্ধী: راڳ ڀيروي, বাংলা: ভৈৰবী) হৈছে ভৈৰৱী ঠাটৰ এটি হিন্দুঃস্থানী শাস্ত্ৰীয় সপ্ত স্বৰ (সম্পূৰ্ণ) ৰাগ। পশ্চিমীয়া সংগীতৰ দৃষ্টিভংগীৰে, ৰাগ ভৈৰৱীয়ে ফ্ৰিজিয়ান মোডৰ স্বৰ ব্যৱহাৰ কৰে, যি পৰম্পৰাগত ইউৰোপীয় গীৰ্জা মোডসমূহৰ এটি।

## তত্ত্ব

ৰাগ ভৈৰৱীক প্ৰায়ে ৰাতিপুৱাৰ ৰাগসমূহৰ ৰাণী বুলি কোৱা হয়। ই এক সমৃদ্ধ, ভক্তিমূলক পৰিৱেশ সৃষ্টি কৰে যি বিশেষকৈ ভজন আৰু ঠুমৰীৰ লঘু শাস্ত্ৰীয় শৈলীৰ বাবে উপযুক্ত। ইয়াত ব্যৱহৃত ঋষভ আৰু ধৈৱত দোলায়মান যাক এই ৰাগত দৃঢ়ভাৱে পৰামৰ্শ দিয়া হয় আৰু ই ৰাগৰ মেজাজক তীব্ৰ কৰি তোলে।

আৰোহত কেতিয়াবা ঋষভ আৰু পঞ্চম বাদ দিয়া হয়, যেনে: স গ ম ধ প বা গ ম ধ ন স'। কিন্তু অৱৰোহত, ঋষভ আৰু পঞ্চম দীৰ্ঘ, যেনে স' ন ধ প বা প ম গ ম ৰ ৰ স। অৱৰোহত, গান্ধাৰ বাদ দিয়া হয়, যেনে: গ ম ৰ স। মধ্যম এক গুৰুত্বপূৰ্ণ স্বৰ।

### আৰোহণ আৰু অৱৰোহণ

*আৰোহণ : সা   মা পা   সা'
*অৱৰোহণ : সা'   পা মা   সা

### বাদী আৰু সমবাদী
*বাদী : মা/পা
*সমবাদী : সা

## প্ৰকাৰভেদ
যিকোনো আনুষ্ঠানিক পৰিৱেশনাৰ সমাপনী ৰাগ হিচাপে ভৈৰৱীৰ সমৃদ্ধ সংস্কৃতিয়ে ৰাগৰ বহু নতুনকৈ অন্বেষিত ছায়াও সৃষ্টি কৰিছে:
* শুদ্ধ ভৈৰৱী (নিৰ্ধাৰিত স্বৰ আৰু গতিৰপৰা কোনো বিচ্যুতি নোহোৱা ভৈৰৱী)
* সিন্ধু ভৈৰৱী (শুদ্ধ ধা যোগ কৰা)
* জংঘলা ভৈৰৱী

## তথ্যসূত্ৰ
Bor, Joep *(ed).* Rao, Suvarnalata; der Meer, Wim van; Harvey, Jane *(co-authors)* *The Raga Guide: A Survey of 74 Hindustani Ragas*. Zenith Media, London: 1999.

## বাহ্যিক সংযোগ
* ৰাজন পাৰিকাৰ সংগীত আৰ্কাইভৰপৰা ভৈৰৱীৰ বিস্তৃত বিশ্লেষণ আৰু অডিঅ' নমুনা
* সময় আৰু ৰাগৰ ওপৰত SRA
* ৰাগ আৰু ঠাটৰ ওপৰত SRA
* ৰাগ ভৈৰৱীৰ বিষয়ে অধিক বিৱৰণ

শ্ৰেণী:সংগীত