open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
বিদুৰ

**বিদুৰ** মহাভাৰতৰ অন্যতম কেন্দ্ৰীয় চৰিত্ৰ তথা কুৰু ৰাজ্যৰ প্ৰধানমন্ত্ৰী আৰু পাণ্ডৱ আৰু কৌৰৱৰ খুৰাক। 
তেওঁক ক্ষত্ৰি বুলিও জনা যায়।
## জন্ম
বিদুৰৰ জন্ম ঋষি ব্যাস আৰু পৰিশ্ৰমি(অম্বিকাৰ লিগিৰী) মাজত নিয়োগৰ জৰিয়তে হৈছিল। ব্যাস দেখিবলৈ সুন্দৰ নোহোৱা বাবে ৰাণীসকলে তেওঁলৈ ভয় কৰিছিল। অম্বিকা আৰু অম্বালিকা ৰজা বিচিত্ৰবীৰ্য(কৌৰৱ আৰু পাণ্ডৱসকলৰ ককাক)ৰ পত্নী আছিল; আৰু ধৃতৰাষ্ট্ৰ আৰু পাণ্ডুৰ মাতৃ। বিচিত্ৰবীৰ্যৰ সন্তান অবিহনেই মৃত্যু হোৱাত মাক সত্যৱতীৰ কথা মতে ব্যাস আৰু অম্বিকা অম্বালিকাৰ ফালৰ পৰা ধৃতৰাষ্ট্ৰ আৰু পাণ্ডুৰ জন্ম হয়। দুয়োগৰাকী ৰাণীয়ে ব্যাসলৈ ভয় কৰিছিল বাবে অম্বিকাৰ এগৰাকী লিগিৰী আৰু ব্যাসৰ মাজত নিয়োগৰ মাধ্যমেৰে বিদুৰৰ জন্ম হয়। 

কৃষ্ণক বাদ দি, বিদুৰক পাণ্ডৱ সকলৰ পৰামৰ্শদাতা হিচাপে আটাইতকৈ বেছি সন্মান কৰা হৈছিল, তেওঁ বিভিন্ন সময়ত তেওঁলোকক ধ্বংস কৰাৰ উদ্দেশ্যে দুৰ্যোধনৰ ষড়যন্ত্ৰৰ বিষয়ে আগতীয়াকৈ সতৰ্ক কৰিছিল।

## মৃত্যু
কুৰুক্ষেত্ৰ যুদ্ধৰ পিছত যুধিষ্ঠিৰ সম্ৰাট হয় আৰু তেওঁৰ অনুৰোধত বিদুৰেই পুনৰ প্ৰধানমন্ত্ৰী পদত অধিষ্ঠিত হয়। বহু বছৰৰ পিছত, ধৃতৰাষ্ট্ৰ, গান্ধাৰী, কুন্তী আৰু বিদুৰে অৱসৰ লোৱাৰ সিদ্ধান্ত লয় আৰু এটা সাধাৰণ জীৱন যাপন কৰিবলৈ অৰণ্যলৈ যায়। সঞ্জয়ো তেওঁলোকৰ সৈতে গৈছিল। যেতিয়া যুধিষ্ঠিৰে দুবছৰৰ পিছত তেওঁলোকক লগ কৰিবলৈ অৰণ্যলৈ গৈছিল, তেতিয়া তেওঁ বিদুৰৰ দেহটো নিষ্প্ৰাণ অৱস্থাত পাইছিল। তেওঁ যেতিয়া শৱটোৰ ওচৰলৈ গৈছিল, সেইসময়তেই বিদুৰৰ আত্মাই যুধিষ্ঠিৰৰ শৰীৰত প্ৰৱেশ কৰে, ইয়াৰ লগে লগে যুধিষ্ঠিৰে অনুভৱ কৰিছিল যে তেওঁ আৰু বিদুৰ একেটাই সত্তা, যমৰ অন্তৰ্ভুক্ত। যুধিষ্ঠিৰে বিদুৰাৰ মৃতদেহটো অৰণ্যতে সৎকাৰ বিহীন ভাৱে এৰি থৈ আহিছিল, কিয়নো কোনো এক স্বৰ্গীয় কণ্ঠই যুধিষ্ঠিৰক বিদুৰৰ মৃতদেহটো সৎকাৰ কৰিবলৈ মানা কৰিছিল।

## কিংবদন্তি
বিদুৰক দৈৱজ্ঞানৰ জগতখনত মহাচোহন হিচাপে গণ্য কৰা হয়। মহাচোহনক হিমালয়ৰ মিশ্ৰ-হিমালয়ান ৰহস্যবাদীসকলৰ সামাজিক পদানুক্ৰমৰ প্ৰধান বুলি কোৱা হয়। মহাভাৰতৰ বেছিভাগ চৰিত্ৰই একো একোজন জনঈশ্বৰৰ পুনৰজনম আছিল। ঋষি মাণ্ডৱিয়াৰ অভিশাপৰ বাবে ধৰ্মৰাজৰ পুনৰ জনম হিচাপে বিদুৰৰ আত্মপ্ৰকাশ ঘটে। যেতিয়া দেৱতা বিষ্ণুৱে কৃষ্ণ হিচাপে অৱতাৰ লোৱাৰ সিদ্ধান্ত লৈছিল, সমসাময়িক ভাৱে অৰ্ধঈশ্বৰ সকলেও পুনৰ জনম লাভ কৰে। মহাভাৰত আৰু ৰামায়ণ দুয়োখন মহাকাব্যতে এই পৰিঘটনাৰ সামঞ্জস্যতা দেখা যায়। ৰামায়ণত, নাৰদৰ বিভীষণ ৰূপত পুনৰ জন্ম হৈছিল।

বিদুৰ আৰু ৰজা ধৃতৰাষ্ট্ৰৰ মাজত সংলাপৰ ৰূপত বৰ্ণনা কৰা বিদুৰ-নীতি বা বিদুৰৰ ষ্টেটক্ৰাফ্টৰ সৈতে চাণক্যনীতিৰ কিছুমান ক্ষেত্ৰত মিল দেখা যায়। বিদুৰক সত্য, কৰ্তব্যনিষ্ঠতা, নিৰপেক্ষ বিচাৰ আৰু স্থিৰ ধৰ্মৰ প্ৰতিভা হিচাপে বৰ্ণনা কৰা হয়। তেওঁক মহাভাৰতৰ অভ্যন্তৰীণ চেতনাৰ মূৰ্তি বুলি গণ্য কৰা হয়। নাৰদে কঢ়িয়াই অনা অভিশাপ অনুসৰি যদিও বিদুৰক অতীত, বৰ্তমান আৰু ভৱিষ্যতৰ বিষয়ে প্ৰচুৰ জ্ঞান প্ৰদান কৰা হৈছিল, তথাপিও তেওঁক বিশ্বাস যোগ্য বুলি গণ্য কৰা নহ'ব।

## তথ্যউৎস

শ্ৰেণী:মহাভাৰতৰ চৰিত্ৰ
ৰাষ্ট্ৰীয় চিকিৎসক দিৱস

**ৰাষ্ট্ৰীয় চিকিৎসক দিৱস** হৈছে ব্যক্তি তথা সমাজলৈ চিকিৎসক সকলৰ অৱদানক স্বীকৃতি প্ৰদান কৰি উদযাপন কৰা এক দিৱস বিশেষ। দিনটো চিহ্নিত কৰিবলৈ উদযাপিত স্মৰণীয় অনুষ্ঠানৰ তাৰিখটো ৰাষ্ট্ৰভেদে পৃথক হ'ব পাৰে। কিছুমান দেশত দিনটো বন্ধৰ দিন হিচাপে চিহ্নিত কৰা হয়, যদিও স্বাস্থ্যসেৱা উদ্যোগৰ ৰোগী আৰু হিতাধিকাৰীসকলে তথা স্বাস্থ্য সেৱা সংগঠনবোৰে উদযাপন কৰে। 

সমগ্ৰ ভাৰতত, চিকিৎসক তথা পশ্চিম বংগৰ দ্বিতীয়জন মুখ্যমন্ত্ৰী, ড° বিধান চন্দ্ৰ ৰয়ক সন্মান জনোৱাৰ উদ্দেশ্যে ১ জুলাই তাৰিখে ৰাষ্ট্ৰীয় চিকিৎসক দিৱস পালন কৰা হয়। ১৮৮২ চনৰ ১ জুলাইত তেওঁৰ জন্ম হৈছিল আৰু ১৯৬২ চনত ৮০ বছৰ বয়সত একেটা তাৰিখতে তেওঁৰ মৃত্যু হয়। 
## ইতিহাস
১৯৩৩ চনৰ ২৮ মাৰ্চ তাৰিখে জৰ্জিয়াৰ ৱিণ্ডাৰত প্ৰথম চিকিৎসক দিৱস পালন কৰা হৈছিল। সেই উপলক্ষে চিকিৎসক আৰু তেওঁলোকৰ পত্নী সকললৈ শুভেচ্ছা সূচক কাৰ্ড মেইল কৰা হৈছিল লগতে মৃত চিকিৎসকৰ কবৰত ফুল অৰ্পণ কৰা হৈছিল। 

আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ চিনেট আৰু হাউচ অফ ৰিপ্ৰেজেণ্টেটিভছৰ এছ.জে. আৰ.ই.এছ. #৩৬৬, ৰাষ্ট্ৰপতি বুশে ৩০ অক্টোবৰ, ১৯৯০ তাৰিখে স্বাক্ষৰ কৰি গৃহীত কৰিছিল (ৰাজহুৱা আইন ১০১-৪৭৩), আৰু ৩০ মাৰ্চ তাৰিখটো চিকিৎসক দিৱস হিচাপে উদযাপন কৰিবলৈ ৰাষ্ট্ৰীয় বন্ধ হিচাপে মনোনীত কৰিছিল।

## বিশ্বৰ প্ৰেক্ষাপট
অষ্ট্ৰেলিয়াত, ৰাষ্ট্ৰীয় চিকিৎসক দিৱস উদযাপনৰ দিন ভিন্ন। তেওঁলোকৰ মাজত সাধাৰণতে ৩০ মাৰ্চ তাৰিখেটো বহুল ভাৱে প্ৰচলিত। কুৱেইটত, ৰাষ্ট্ৰীয় চিকিৎসক দিৱস ৩ মাৰ্চত উদযাপন কৰা হয়।  ব্ৰাজিলত, এই দিৱস উদযাপিত হয় ১৮ অক্টোবৰত। এই দিনটো বন্ধৰ দিন হিচাপেও পালন কৰা হয়, ইয়াৰোপৰি উক্ত দিনটোত কেথলিক গীৰ্জাই ছেইণ্ট লুকৰ জন্মদিন উদযাপন কৰে। কানাডাত ৰাষ্ট্ৰীয় চিকিৎসক দিৱস ১ মে'ত উদযাপন কৰা হয়। কানাডাত চিকিৎসা সেৱা আৰম্ভ কৰা প্ৰথম মহিলা চিকিৎসক এমিলি ষ্ট'ৱেৰ স্বীকৃতিস্বৰূপে কানাডিয়ান মেডিকেল এছ'চিয়েশ্যনে এই তাৰিখটো বাছনি কৰিছিল। কিউবাত, কাৰ্লোছ জুয়ান ফিনলেৰ জন্মদিন উদযাপন ৰ বাবে ৩ ডিচেম্বৰত ৰাষ্ট্ৰীয় চিকিৎসক দিৱস হিচাপে কিউবা বাসীয়ে বন্ধ হিচাপে এই দিনটো উদযাপন কৰে। প্ৰতি বছৰে ২৪ অক্টোবৰত ইণ্ডোনেছিয়াত ৰাষ্ট্ৰীয় চিকিৎসক দিৱস উদযাপন কৰা হয়। দিনটো ইণ্ডোনেচিয়ান ডাক্তৰ্ছ এছ'চিয়েচন (আইডিআই)ৰ জন্মদিন উদযাপনৰ সৈতেও চিহ্নিত কৰা হৈছিল। ইৰাণত, আভিচেন্নাৰ জন্মদিন(ইৰানী মাহ: চহৰীভাৰ ১ম=২৩ আগষ্ট)টো চিকিৎসকসকলৰ বাবে ৰাষ্ট্ৰীয় দিৱস হিচাপে স্মৰণ কৰা হয়। মালয়েছিয়াত, প্ৰতি বছৰে ১০ অক্টোবৰত চিকিৎসক দিৱস পালন কৰা হয়। এই দিনটো প্ৰথমবাৰৰ বাবে ফেডাৰেচন অফ প্ৰাইভেট মেডিকেল প্ৰেক্টিচনাৰ এছ'চিয়েচন, মালয়েছিয়াৰ দ্বাৰা ২০১৪ চনত উদযাপন কৰা হৈছিল। তুৰ্কীত, ১৯১৯ চনৰ পৰা প্ৰতি বছৰে ১৪ মাৰ্চত ঔষধ দিৱস হিচাপে পালন কৰা হয়।
ভিয়েটনামে ১৯৫৫ চনৰ ২৮ ফেব্ৰুৱাৰীত প্ৰথম চিকিৎসক দিৱস পালন কৰিছিল। পৰৱৰ্তী সময়ত এই দিৱস ২৭ ফেব্ৰুৱাৰীত উদযাপন কৰা হয় বা কেতিয়াবা এই তাৰিখৰ আটাইতকৈ ওচৰৰ তাৰিখ নিৰ্বাচন কৰা হয়। নেপালে নেপালী তাৰিখ ২০ ফালগুন(৪ মাৰ্চ)ত নেপালী ৰাষ্ট্ৰীয় চিকিৎসক দিৱস উদযাপন কৰে। নেপাল মেডিকেল এছ'চিয়েচন স্থাপনৰ পিছৰে পৰা নেপালে প্ৰতি বছৰে এই দিনটো চিকিৎসক দিৱস হিচাপে আয়োজন কৰি আহিছে।

## তথ্যউৎস

শ্ৰেণী:দিৱসসমূহ
জুৱান পাবলো কামাচো

**জুৱান পাবলো কামাচো মাৰ্টিনো** (, জন্ম ২১ নৱেম্বৰ ১৯৮৪) হৈছে এণ্টাৰ্কটিকা অঞ্চলত জন্ম গ্ৰহণ কৰা প্ৰথম চিলিয়ান আৰু ছিক্সটি পেৰেলত জন্ম গ্ৰহণ কৰা নৱম ব্যক্তি। তেওঁ কিং জৰ্জ দ্বীপৰ প্ৰেচিডেণ্ট এডুৱাৰ্ডো ফ্ৰেই মণ্টালভা বেছৰ ভিলা লাছ এষ্ট্ৰেলাছত জন্মগ্ৰহণ কৰিছিল।

এণ্টাৰ্কটিকাত চিলিৰ দাবী শক্তিশালী কৰাৰ বাবে তেওঁৰ পিতৃ-মাতৃক গৰ্ভধাৰণ আৰু সন্তান জন্ম দিবলৈ তালৈ পঠিওৱা হৈছিল।
## তথ্য সংগ্ৰহ
চামগুৰি সত্ৰ

**চামগুৰি সত্ৰ** () অসমৰ মাজুলী জিলাত অৱস্থিত এখন সত্ৰ। ১৫৮৫ শকৰ অৰ্থাৎ ১৬৬৩ চনৰ ফাগুন মাহৰ শুক্লা চতুৰ্দশী তিথিত আহোম স্বৰ্গদেউ চক্ৰধ্বজ সিংহৰ পৃষ্ঠপোষকতাত শ্ৰীমন্ত শঙ্কৰদেৱৰ নাতি শ্ৰী শ্ৰী চক্ৰপাণিয়ে এই সত্ৰখন স্থাপন কৰিছিল। এজোপা চাম গছৰ গুৰিত (তলত) স্থাপন কৰা বাবে এই সত্ৰখনৰ নাম চামগুৰি হয়। চামগুৰি সত্ৰ মুখা শিল্পৰ বাবে বিখ্যাত আৰু দেশ-বিদেশৰ পৰ্যটক এই শিল্প দৰ্শনৰ বাবে ইয়ালৈ আহে।

## ইতিহাস
মাজুলীত অৱস্থিত চামাগুৰি সত্ৰ ১৫৮৫ শকৰ ফাগুন মাহৰ শুক্লা চতুৰ্দশী তিথিত প্ৰতিষ্ঠা কৰা হৈছিল। আহোম স্বৰ্গদেউ চক্ৰধ্বজ সিংহৰ অনুগ্ৰহত চক্ৰপাণি আতায়ে এই সত্ৰ এজোপা চাম গছৰ তলত স্থাপন কৰিছিল। চাম গছৰ গুৰিৰ পৰা আৰম্ভ হোৱা বাবে কালক্ৰমত সত্ৰখনৰ নাম চামগুৰি হল। এই সত্ৰখন বিভিন্ন কাৰণত অসমৰ বেলেগ ঠাইলৈ স্থানান্তৰিত কৰা হৈছিল। প্ৰথমে এই সত্ৰ কামৰূপৰ জনিয়া থানত স্থাপন কৰা হৈছিল। তাৰপিছত ইয়াক পশ্চিম চামগুৰিলৈ স্থানান্তৰ কৰা হয় আৰু অৱশেষত মাজুলীত স্থাপন কৰা হয়। বৰ্তমান মাজুলীত তিনিটা চামগুৰি সত্ৰ পোৱা যায়। সেইকেইটা হল: পশ্চিম চামগুৰি সত্ৰ, মাজুলী চামগুৰি বা নতুন চামগুৰি আৰু দলনি চামগুৰি সত্ৰ। এই সত্ৰবোৰ পুৰুষ সংহতিৰ অধীনত আৰু গৃহস্থী ভকতে ইয়াৰ পৰিচালনা কৰে।

## মুখা শিল্প
চামগুৰি সত্ৰৰ মুখা শিল্প পৃথিৱী বিখ্যাত। শ্ৰীমন্ত শংকৰদেৱক অসমৰ মুখা শিল্পৰ জনক বুলি গণ্য কৰা হয়। শ্ৰীৰামচৰণ ঠাকুৰৰ 'চৰিত পুথি'ত কৰা বৰ্ণনা অনুসৰি মহাপুৰুষজনাই ভাৱৰীয়াসকলৰ বাবে নিজ হাতে মুখা সজাতে সীমাবদ্ধ নাথাকি বিভিন্ন চৰিত্ৰৰ বাহনৰ মুখাসমূহো (যেনে-বিষ্ণুৰ বাহন গৰুড়, ব্ৰহ্মাৰ বাহন হংস) নিজহাতে তৈয়াৰ কৰি ভাওনাত ব্যৱহাৰ কৰিছিল। মুখাৰ ব্যৱহাৰ সাধাৰণতে ভাওনা, ৰাসোৎসৱ আদি উংসৱ সমূহত দেখিবলৈ পোৱা যায়। মুখা সাজিবলৈ বাহ, খেৰ, বোকামাটি, গোবৰ আদি ব্যৱহাৰ কৰা হয়। প্ৰথমে বাহৰ মিহি তমালেৰে জঁকাটো সাজি লোৱাৰ পিচত তাত খেৰ মেৰিয়াই জঁকাটো থিৰ কৰি লোৱা হয়। ইয়াৰ পিচত বোকামাটি, গোবৰ আদি ব্যৱহাৰ কৰি নিদিষ্ট ৰূপ দিয়া হয়। মাজুলী চামগুৰি সত্ৰৰ সত্ৰাধিকাৰ কোষকান্ত দেৱগোস্বামীয়ে মাজুলীৰ মুখা শিল্পক প্ৰথমে বিশ্ব দৰবাৰলৈ উলিয়াই আনে।  তেওঁ অসমৰ বিভিন্ন ঠাইত, লগতে বহিঃৰাজ্যতো মুখা শিল্পৰ প্ৰদৰ্শনী পাতি এই শিল্পক জনপ্ৰিয় কৰি তোলে। অসমৰ মুখা শিল্পলৈ তেওঁ আগবঢ়োৱা অৱদানৰ স্বীকৃতি স্বৰূপে ২০০৩ চনত তেওঁক সংগীত নাটক একাডেমী বঁটা আগবঢ়োৱা হৈছিল। 

## পৰ্যটন
চামগুৰি সত্ৰ অসমৰ মুখা সংস্কৃতিৰ প্ৰাণকেন্দ্ৰ। ইয়াৰ মুখা শিল্পীৰ প্ৰতি আকৃষ্ট হৈ দেশ বিদেশৰ বহু পৰ্যটক আহে। নিয়মীয়া ধৰ্মীয় কাম-কাজৰ উপৰিও উল্লেখযোগ্য দিন যেনে মহাপুৰুষ দুজনাৰ তিথি, ৰাসোৎসৱ, জন্মাষ্টমী, ফাকুৱা আদিতো নানা ভক্তৰ সমাগম হয়। ইয়াত শ্ৰীমন্ত শংকৰদেৱৰ ভাগৱতৰ এখিলা পাত, খৰম আৰু ঘটি আছে। দেশ বিদেশৰ যাদুঘৰত ইয়াৰ মুখা প্ৰদৰ্শিত হোৱাৰ লগতে নতুন দিল্লীত ভাৰতৰ গণতন্ত্ৰ দিৱসৰ পেৰেডটো প্ৰদৰ্শিত হৈছে।

## অৱস্থান
চামগুৰি সত্ৰ মাজুলী জিলাৰ কমলাবাৰীৰ পৰা ১১ কিঃমিঃ পূবত অৱস্থিত। যোৰহাটৰ নিমাতি ঘাটৰ পৰা কমলাবাৰী ঘাটলৈ নিয়মীয়াকৈ ফেৰী চলাচল কৰে। ইয়াৰ নিকটতম ৰেল ষ্টেচন হৈছে যোৰহাট ৰেল ষ্টেচন আৰু নিকটৱৰ্তী বিমানবন্দৰ হৈছে ৰৰৈয়া বিমানবন্দৰ।

## চিত্ৰ ভঁৰাল

Sri Sri Samaguri Satra,Majuli.jpg|চামগুৰি সত্ৰৰ মূল প্ৰৱেশদ্বাৰ
Sri Sri Samaguri Satra.jpg|কীৰ্তনঘৰ
Art of Mask making, Majuli -১.jpg|মুখা
Art of Mask making, Majuli.jpg|মুখাত ৰং বুলাই থকা অৱস্থাত এগৰাকী শিল্পী
Art of Mask making,Majuli,Assam.jpg|নিৰ্মীয়মান অৱস্থাৰ মুখা
Narasimha mask of Chamaguri Satra, Majuli.jpg|নৰসিংহৰ মুখা


## তথ্য উৎস

শ্ৰেণী:সত্ৰ
শ্ৰেণী:অসমৰ পৰ্যটনস্থলী
শ্ৰেণী:মাজুলী
ক্ষেমৰাজ নেপাল

ক্ষেমৰাজ নেপাল এগৰাকী সাহিত্যিক,অনুবাদক আৰু গৱেষক। সাহিত্য অকাডেমী অনুবাদ বঁটা বিজয়ী ক্ষেমৰাজ নেপালে অসমীয়া, নেপালী আৰু সংস্কৃত ভাষাত ভালে সংখ্যক গ্ৰন্থ ৰচনা কৰিছে।
জন্ম ঃ ১৯৫৭ চন
জন্মস্থান তেলেনী, ডাক ঃ মেইল-বজাৰ (গমিৰিঘাট), শোণিতপুৰ, অসম।
পিতৃ-মাতৃ কৃষ্ণপ্ৰসাদ নেপাল, কৌশল্যা দেৱী।
ঠিকনা
ডাক-বুঢ়ীগাং (বিশ্বনাথ চাৰিআলি), শোণিতপুৰ, অসম, পিন-৭৮৪১৭৬
e-mail: kherane@gmail.com
শিক্ষা ঃ এম এ, বি টি, পি এইচ ডি (গুঃ বিঃ)
শিক্ষকতা ঃ বিশ্বনাথ চাৰিআলি উচ্চতৰ মাধ্যমিক আৰু বহুমুখী বিদ্যালয়, শোণিতপুৰ- ৭৮৪১৭৬, অসম।
লিখনকাৰ্য্য ঃ কবিতা, গল্প, প্ৰবন্ধ, ৰম্য ৰচনা, গীত আদি নেপালী, অসমীয়া, সংস্কৃত আদিত লিখিত আৰু প্ৰকাশিত।
### সম্পাদিত গ্ৰন্থ
#বিশ্বনাথ’ সাহিত্য পৰিষদ, বিশ্বনাথৰ মুখপত্ৰ (১৯৯১)
#বিষ্ণুলাল উপাধ্যায় ও ব্যক্তিত্ব ৰ কৃতিত্ব, এক সংকলন (২০০৪)
#হীৰক জয়ন্তী স্মৃতিগ্ৰন্থ, চাঃ উঃ মাঃ বঃ বিদ্যালয় (২০০৫)
#সোণালী জয়ন্তী স্মৃতিগ্ৰন্থ, বালিপুখুৰী মজলীয়া বিদ্যালয় (২০০৭)
### প্ৰকাশিত কৃতি
#মেৰো দেশ ও হিজা-আজ ৰ ভোলি (খণ্ডকাব্য-১৯৯৩)
#সাহিত্য অকাডেমী পুৰস্কাৰ বিজেতা নেপালী সাহিত্যকাৰ (২০০২, সহ-লিখক ঃজ্ঞানবাহাদুৰ ছেত্ৰী)
#নেপালী লোক সাহিত্যকো ৰূপৰেখা (২০০৩)
#‘অবিনাশী (সংস্কৃতৰ পৰা নেপালীলৈ অনূদিত উপন্যাস) (২০০৫)
# ভাষা ৰ সাহিত্যকো কেহী পক্ষ (২০০৬)
#অসমীয়া-নেপালী জনজীৱন (২০০৭)
# সৃষ্টি (মহাকাব্য) (২০০৯)
#অসমীয়া আৰু নেপালী ভাষাৰ তুলনামূলক অধ্যয়ন (২০১৬)
### প্ৰাপ্ত পুৰস্কাৰ
#কৃতী শিক্ষকৰ পুৰস্কাৰ (শোণিতপুৰ জিলা প্ৰশাসন) (২০০৮)
# অনুবাদ সাহিত্যৰ বাবে ২০১১ চনত সাহিত্য অকাডেমী পুৰস্কাৰ
(অনূদিত উপন্যাস : ‘অবিনাশী)
#অসম চৰকাৰৰ সাহিত্যিক বঁটা (২০১৪)
#সাহিত্য একাডেমী নতুন দিল্লীৰ পৰা লিখক ভ্ৰমণ (১৯৯৮)

শ্ৰেণী:সাহিত্য অকাডেমি অনুবাদ বঁটা বিজয়ী
অনিল কুম্বলে

**অনিল ৰাধাকৃষ্ণ কুম্বলে** (ಅನಿಲ್ ಕುಂಬ್ಳೆ); জন্ম ১৭ অক্টোবৰ ১৯৭০) এজন ভাৰতীয় ক্ৰিকেটাৰ যিয়ে এদিনীয়া তথা টেষ্ট উভয় ক্ৰিকেটতেই ভাৰতৰ সৰ্বোচ্চ উইকেট দখলকৰা খেলুৱৈ।

মহীশূৰ ৰাজ্যৰ (বৰ্তমান কৰ্ণাটক) বাংগালুৰুত জন্মগ্ৰহণ কৰা কুম্বলে এজন পূৰ্ণাংগ ক্ৰিকেটাৰ হোৱাৰ আগতে বি এছ চন্দ্ৰশেখৰৰ দৰে খেলুৱৈক চাই ডাঙৰ হোৱাৰ বাবে ক্ৰিকেটৰ প্ৰতি আৰম্ভণিতে আগ্ৰহ গঢ়ি তুলিছিল। ১৯ বছৰ বয়সত কৰ্ণাটকক প্ৰতিনিধিত্ব কৰি প্ৰথম শ্ৰেণীত অভিষেক ঘটায় ৷ অতি সোনকালেই তেওঁক ১৯৯০ চনত অষ্ট্ৰেলিয়া-এছিয়া কাপৰ বাবে লোৱা হয় আৰু সেই বছৰৰ শেষৰ ফালে ইংলেণ্ডৰ বিৰুদ্ধে টেষ্টত অভিষেক ঘটে। তাৰ পিছৰে পৰা তেওঁ ভাৰতীয় টেষ্ট দলটোক ১৩২ খনতকৈও অধিক টেষ্ট মেচত প্ৰতিনিধিত্ব কৰি ভাৰতৰ বহু জয়ৰ বাবে দায়ী আছিল। কুম্বলে ১৯৯০ চনৰ আৰম্ভণিতে নিয়মীয়া এদিনীয়া দলৰ অংশ হৈ পৰিছিল আৰু এই সময়ছোৱাত কিছুমান শ্ৰেষ্ঠ প্ৰদৰ্শন আগবঢ়াইছিল; য'ত ৱেষ্ট ইণ্ডিজৰ বিৰুদ্ধে ১২ ৰানত ছটা উইকেট (১২ ৰানত ছটা উইকেট) আছিল । ১৯৯৬ চনটো তেওঁৰ বাবে অতি সফল বুলি প্ৰমাণিত হৈছিল কাৰণ তেওঁ বিশ্বকাপৰ বাবে নিৰ্বাচিত হৈছিল আৰু প্ৰতিযোগিতাখনৰ আটাইতকৈ সফল বলাৰ হিচাপে আত্মপ্ৰকাশ কৰিছিল; তেওঁ ৭খন মেচ খেলি গড়ে ১৮.৭৩ ৰানত ১৫টা উইকেট দখল কৰে।

২০০৫ চনত কুম্বলে ভাৰতৰ চতুৰ্থ সৰ্বোচ্চ অসামৰিক সন্মান পদ্মশ্ৰী বঁটাৰে সন্মানিত হয়। ১৮ বছৰ খেলাৰ পিছত ২০০৮ চনৰ নৱেম্বৰ মাহত আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় ক্ৰিকেটৰ পৰা অৱসৰ লোৱাৰ কথা ঘোষণা কৰে। ২০১২ চনৰ অক্টোবৰ মাহত কুম্বলে আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় ক্ৰিকেট পৰিষদ (আই চি চি)ৰ অধ্যক্ষ নিযুক্তি লাভ কৰে।

২০১২ চনৰ পৰা ২০১৫ চনৰ ভিতৰত কুম্বলে ইণ্ডিয়ান প্ৰিমিয়াৰ লীগত ৰয়েল চেলেঞ্জাৰছ বেংগালুৰু আৰু মুম্বাই ইণ্ডিয়ানছৰ মুখ্য গুৰু হিচাপে পদবী লাভ কৰিছিল। ভাৰতীয় ক্ৰিকেট দলৰ প্ৰাক্তন মুখ্য প্ৰশিক্ষকও আছিল। ২০১৫ চনৰ ফেব্ৰুৱাৰী মাহত তেওঁ আই চি চি হল অৱ ফেমত অন্তৰ্ভুক্ত হোৱা চতুৰ্থজন ভাৰতীয় ক্ৰিকেটাৰ হিচাপে পৰিগণিত হয়। বৰ্তমান কুম্বলে পঞ্জাব কিংছৰ মুখ্য প্ৰশিক্ষক আৰু ক্ৰিকেট অপাৰেচনৰ সঞ্চালক৷

## প্ৰাথমিক আৰু ব্যক্তিগত জীৱন

কুম্বলেৰ জন্ম হৈছিল মহীশূৰ ৰাজ্য (বৰ্তমান কৰ্ণাটক) বাংগালুৰুৰ কৃষ্ণ স্বামী আৰু সৰোজাৰ ঘৰত। কুম্বলেৰ এজন ভাতৃ আছে, তেওঁৰ নাম দীনেশ কুম্বলে। অনিল 
কুম্বলেৰ পত্নীৰ নাম চেতনা কুম্বলে আৰু তেওঁৰ তিনিটা সন্তান আছে – পুত্ৰ মায়াছ কুম্বলে, কন্যা আৰুনি আৰু স্বস্তি কুম্বলে। তেওঁৰ মাতৃভাষা কন্নড়।

কুম্বলেই হলি চেণ্ট ইংৰাজী স্কুলত প্ৰাথমিক শিক্ষা লাভ কৰিছিল আৰু তেওঁ নেচনেল হাইস্কুল বাছাভানাগুডিৰ পৰা দশম শ্ৰেণী উত্তীৰ্ণ হয়। বাংগালুৰুৰ ৰাজপথত ক্ৰিকেট খেলিবলৈ আৰম্ভ কৰি ১৩ বছৰ বয়সতে "যুৱ ক্ৰিকেটাৰ" নামৰ ক্লাবত যোগদান কৰে। হাইস্কুলৰ পিছত ৰাষ্ট্ৰীয় প্ৰি-ইউনিভাৰ্চিটি কলেজ বাসৱনাগুডিৰ পৰা দ্বাদশ শ্ৰেণী উত্তীৰ্ণ হয়। পিছলৈ কুম্বলে ১৯৯১–৯২ চনত ৰাষ্ট্ৰীয় বিদ্যালয় অভিযান্ত্ৰিক মহাবিদ্যালয় (আৰ ভি চি ই)ৰ পৰা বি ই মেকানিকেল ইঞ্জিনিয়াৰিঙৰ স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰে। তেওঁক "জাম্বো" বুলি ডাকনাম দিয়া হৈছে। কুম্বলে এজন নিৰামিষভোজী ব্যক্তি।

## ৰেকৰ্ড
বিশ্বৰ তৃতীয় সৰ্বোচ্চ টেষ্ট উইকেট দখলকৰা খেলুৱৈ। এক ইনিংছত ১০টা উইকেট দখলকৰাৰ ৰেকৰ্ডো আছে তেওঁৰ নামত।

## টেষ্ট
টেষ্ট মেচত ভাৰতীয় ক্ৰিকেটাৰৰ ভিতৰত সৰ্বাধিকবাৰ ১০ বা তাতোকৈ বেছি উইকেট ন
দখল কৰাৰ ৰেকৰ্ড আছে তেওঁৰ নামত। ৮ বাৰ এই লাভ কৰে। 

## অৱসৰ
২০০৮ চনত ফিৰোজ শাহ কোটলা মাঠ খেলপথাৰত কুম্বলেই ক্ৰিকেটৰ পৰা অৱসৰ লয়। 

## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় ক্ৰিকেটাৰ
নগা জনগোষ্ঠী

**নগা জনগোষ্ঠী** () বুলিলে উত্তৰ-পূব ভাৰত আৰু উত্তৰ-পশ্চিম ম্যানমাৰৰ স্থানীয় বিভিন্ন নৃগোষ্ঠীয় লোকৰ গোটক সামূহিকভাৱে বুজোৱা হয়। এই গোষ্ঠীবোৰৰ একে ধৰণৰ সংস্কৃতি আৰু পৰম্পৰা আছে আৰু তেওঁলোকে ভাৰতৰ নাগালেণ্ড ৰাজ্যত আৰু ম্যানমাৰৰ নগা স্বায়ত্ত্বশাসিত অঞ্চলত সংখ্যাগৰিষ্ঠা দেখা যায়। ইয়াৰোপৰি ভাৰতৰ মণিপুৰ, অৰুণাচল প্ৰদেশ আৰু অসম ৰাজ্য আৰু ম্যানমাৰৰ চাগাইং বিভাগ আৰু কাচিন ৰাজ্যত যথেষ্টসংখ্যক নগালোক বাস কৰে।

নগাসকল বিভিন্ন নগা জাতিগত গোষ্ঠীত বিভক্ত যাৰ সংখ্যা আৰু জনসংখ্যা অস্পষ্ট। তেওঁলোকে প্ৰত্যেকেই পৃথক নগা ভাষা কয় যিবোৰ প্ৰায়ে আনৰ নগা গোষ্ঠীৰ বাবে বোধগম্য নহয়।

## ব্যুৎপত্তি
ব্ৰিটিছসকলৰ আগমনৰ আগতে, অসমীয়াসকলে 'নগা' শব্দটো কিছুমান বিচ্ছিন্ন নৃগোষ্ঠীক বুজাবলৈ ব্যৱহাৰ কৰিছিল। সেইসময়ত বৰ্তমানৰ নগাসকলক আন বহুতো নামেৰে নামকৰণ কৰা হৈছিল, যেনে মণিপুৰীসকলৰ 'হাও' আৰু মানসকলৰ 'চিন'। অৱশ্যে সময়ৰ লগে লগে 'নগা' সাধাৰণতে স্বীকৃত নামকৰণ হৈ পৰে। ব্ৰিটিছে শিথিল ভাষিক আৰু সাংস্কৃতিক সাদৃশ্যৰ আধাৰত কেইবাটাও জাতি-গোষ্ঠীক বুজাবৰ বাবে 'নগা' শব্দটোৰ ব্যৱহাৰ আৰম্ভ কৰে। বাৰ্মা গেজেটাৰৰ মতে, 'নাগা' শব্দটো সন্দেহজনক মূলৰ আৰু ইয়াক পূৰ্বতে পাহাৰীয়া জনজাতিবোৰ বৰ্ণনা কৰিবলৈ ব্যৱহাৰ কৰা হৈছিল। বিংশ শতিকাত নগা হিচাপে শ্ৰেণীবদ্ধ কৰা গোষ্ঠীৰ সংখ্যা যথেষ্ট বৃদ্ধি পাইছে। ২০১৫ চনৰ ডিচেম্বৰলৈকে, বিভিন্ন উৎসৰ দ্বাৰা ৮৯টা গোটক নগা হিচাপে শ্ৰেণীবদ্ধ কৰা হৈছে। নগা পৰিচয়ৰ এই সম্প্ৰসাৰণৰ কাৰণ হৈছে নাগালেণ্ডৰ সমাজত উৰ্ধগামী গতিশীলতাৰ অন্বেষণ আৰু আন গোটৰ দ্বাৰা আধিপত্যৰ বিৰুদ্ধে প্ৰতিৰোধৰ এক উমৈহতীয়া উদ্দেশ্য প্ৰতিষ্ঠা কৰাৰ আকাংক্ষা। সেয়ে 'নগা' পৰিচয়টো সময়ৰ সৈতে ভিন্ন আৰু নিৰ্দিষ্ট নহয়।

## নগা জনগোষ্ঠীসমূহ
এছ আৰ টোহৰিঙে (২০১০) ৬৬টা গোষ্ঠীক নগা জনগোষ্ঠী ৰূপে আখ্যা দিছে, আনহাতে কিবাংৱাৰ জামিৰে (২০১৬) ৬৭টা গোষ্ঠীক আখ্যা দিছে। ১৯৯১ চনৰ ভাৰতৰ লোকপিয়লত ৩৫টা নাগা গোষ্ঠীক অনুসূচীত জনজাতি হিচাপে তালিকাভুক্ত কৰা হৈছিল, তাৰ মাজত আছে নাগালেণ্ডৰ ১৭ টা, মণিপুৰৰ ১৫টা আৰু অৰুণাচল প্ৰদেশৰ ৩টা গোষ্ঠী।

নগা ৰূপে স্বিকৃতিপ্ৰাপ্ত জনগোষ্ঠীসমূহ হৈছে :

* আও
* আংগামী
* আনল
* ইনপুই
* ইমচাংগাৰ
* কনিয়াক
* খাৰাম
* খিয়ামনিউঙ্গন
* চাং
* চাংটাম
* চাখেচাং
* চিৰ
* চিৰু
* চুমি
* চোথে
* জেম
* টাংখুল
* টিখিৰ
* টাংছা
* টুটচা
* তাৰাও
* থাংগল
* নকটে
* পাৰা
* পুমাই
* পোচুৰী
* ফম
* মনচাং
* ময়ন
* মাও
* মাকুৰী
* মাৰাম
* মাৰিং
* ৰংমেই
* ৰেংমা
* লাইনোং
* লামকাং
* লিয়াংমাই
* লোথা
* ৱাঞ্চো

## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ সামাজিক সম্প্ৰদায়সমূহ
শ্ৰেণী:নাগালেণ্ড
ৰোহিনী কুমাৰ বৰুৱা

**ৰোহিনী কুমাৰ বৰুৱা** ( চাকৰি জীৱনৰপৰা অৱসৰ লোৱাৰ পাছত তেওঁ *নতুন দৈনিক* কাকতৰ সম্পাদক ৰূপে কৰ্মৰত আছিল।'ইণ্ডিয়া ভিউড থ্ৰু ইটচ্‌ নৰ্থ ইষ্ট ৱিণ্ড'' তেওঁৰ শেহতীয়া কিতাপ।

## সংক্ষিপ্ত জীৱনী
১৯৩৮ চনৰ ১ জানুৱাৰীত গুৱাহাটীৰ আজাৰাৰ গৰলৰ ভক্ত'বৰীত ৰোহিণী কুমাৰ বৰুৱাৰ জন্ম হৈছিল। আজাৰাতে তেওঁ প্ৰাথমিক শিক্ষা লাভ কৰে আৰু কটন কলেজিয়েট উচ্চ মাধ্যমিক বিদ্যালয়ৰপৰা মেট্ৰিক পাছ কৰি গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ অধীনত বাণিজ্য শাখাত নামভৰ্তি কৰে। 'লেবাৰ ইকনমিকছ্‌'ক সন্মানীয় বিষয় ৰূপে লৈ তেওঁ প্ৰথম শ্ৰেণীৰ দ্বিতীয় স্থান লৈ স্নাতক ডিগ্ৰী অৰ্জন কৰিছিল আৰু দ্বিতীয় শ্ৰেণীৰ চতুৰ্থ স্থান লৈ বাণিজ্য শাখাতে স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰীও লাভ কৰিছিল। তেওঁ গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰপৰাই দ্বিতীয় শ্ৰেণীৰ দ্বিতীয় স্থান লৈ আইনৰ স্নাতক ডিগ্ৰীও অৰ্জন কৰিছিল।  বৰুৱাই 'ফাইনেন্সিং স্মল স্কেল ইণ্ডাষ্ট্ৰী : এ কেছ ষ্টাডি ইন কামৰূপ ডিষ্ট্ৰিক্ট' বিষয়ত গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰপৰা ডক্টৰেট ডিগ্ৰী লাভ কৰিছিল। 

## কৰ্মজীৱন
শিক্ষা সাং কৰি বৰুৱাই গুৱাহাটীৰ আৰ্য্য বিদ্যাপীঠ উচ্চতৰ মাধ্যমিক বিদ্যালয়ত শিক্ষকতা আৰম্ভ কৰে। ১৯৬০চনৰপৰা ১৯৬১ চনলৈ তেওঁ প্ৰাগজ্যোতিষ মহাবিদ্যালয়ত অধ্যাপনা কৰিছিল। এইখিনি সময়তেৱ তেওঁ অসম অসামৰিক সেৱাৰ পৰীক্ষাত দ্বিতীয় স্থান লৈ উৰ্ত্তীণ হৈ ভাৰতীয় প্ৰশাসনিক সেৱাৰ বিষয়া হিচাপে নিযুক্তি লাভ কৰে। এ চি এছ বিষয়া ৰূপে সহকাৰী আয়ুক্ত আৰু দণ্ডাদীশ হিচাপে বৰুৱাই বিভিন্ন চৰকাৰী পদত সফলতাৰে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰে। ১'৯৯৬ চনত চাকৰিৰপৰা অৱসৰ গ্ৰহণ কৰি তেওঁ 'নতুন দৈনিক' কাকতৰ সম্পাদক ৰূপে কাৰ্যভাৰ গ্ৰহণ কৰে। ১৯৮০ চনৰপৰা তেওঁ অসমীয়া অৰু ইংৰাজী দুয়োটা ভাষাতে নিয়মীয়াকৈ কাকত-আমোচনীত লিখিবলৈ লয়। তেওঁৰ 'ৰঙে ৰঙে ভৰা মোৰ বসুন্ধৰা' শীৰ্ষক আমেৰিকা ভ্ৰমণ বিষয়ত লিখা গ্ৰন্থখনে হেম বৰুৱা স্মৃতি বঁটা লাভ কৰিছিল। বৰুৱা অসম সাহিত্য সভাকে ধৰি বিভিন্ন অনুষ্ঠানৰ সৈতে জড়িত আছিল। সৰ্বানন্দ সোণোৱাল নেতৃত্বাধীন অসম চৰকাৰে খিলঞ্জীয়াৰ ভূমি সংৰক্ষণৰ বাবে গঠন কৰা হৰিশংকৰ ব্ৰহ্ম কমিটিৰো বৰুৱা সদস্য আছিল।

## মৃত্যু
ক'ৰনা ভাইৰাছ ৰোগত আক্ৰান্ত হৈ গুৱাহাটীৰ নেমকেয়াৰ হস্পিটেলত তেওঁৰ মৃত্যু হয়।চৰকাৰী নীতি-নিয়মৰ মাজেৰে তেওঁৰ অন্ত্যেষ্টিক্ৰিয়া সম্পন্ন কৰা হয়।

## গ্ৰন্থৰাজি
#ভাৰতীয় অৰ্থনীতি: ৰং আৰু ৰশ্মি
#মোৰ দেশ মোৰ সমাজ
#উদ্যোগ গঢ়ো আহক
#পছিম দিগন্তৰ ৰেঙণি
#মেঘলীৰ আঁৰে আঁৰে-টেমছৰ পাৰে পাৰে
#ৰঙে ৰঙে ভৰা মোৰ বসুন্ধৰা

## তথ্যসংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ক'ভিড-১৯ বৈশ্বিক মহামাৰীত মৃত্যু হোৱা ব্যক্তি
বাহন

***বাহন*** () হৈছে একপ্ৰকাৰৰ জান্তৱ আৰোহণ যাৰ আক্ষৰিক অৰ্থ হৈছে *যি কঢ়িয়াই নিয়ে*। ই এনে কিছু দৈৱিক জীৱ বা জন্তুক সূচায় যাৰ ওপৰত হিন্দু দেৱ-দেৱীসকলে আৰোহণ কৰে। দেৱ-দেৱীসকলক প্ৰায়েই তেওঁলোকৰ নিজা বাহনসমূহত আৰোহিত অৱস্থাত চিত্ৰিত কৰা হয়। কেতিয়াবা বাহনসমূহ দেৱ-দেৱীসকলৰ কাষত থিয় দি থাকে। বাহনসমূহক প্ৰায়েই দেৱ-দেৱীৰ অভিন্ন সংগীৰূপে গণ্য কৰা হয়। হিন্দু দেৱ-দেৱীসকলক তেওঁলোকৰ বাহনসমূহত হাওদাৰ ওপৰত বা মুক্তভাৱে বহি অথবা থিয় হৈ থকা দেখা যায়। সংস্কৃত ভাষাত *বহ* শব্দৰ অৰ্থ হৈছে *পিঠিত উঠি ঘূৰা*।

## প্ৰতীকী
বাহনসমূহে তেওঁলোকে কঢ়িয়াই নিয়া দেৱ-দেৱীসকলৰ যোগাত্মক দিশসমূহক প্ৰতিনিধিত্ব কৰে। উদাহৰণস্বৰূপে, শিৱৰ বাহন নন্দীয়ে শক্তি আৰু পৌৰষক বুজায়, গণেশৰ বাহন এন্দুৰে বেগ আৰু তীক্ষ্ণতা বুজায়। একেদৰে স্কন্দৰ বাহন ময়ূৰে সৌন্দৰ্য আৰু মহিমাক আৰু সৰস্বতীৰ বাহন হংসই জ্ঞান, অনুগ্ৰহ আৰু সৌন্দৰ্যক প্ৰতিনিধিত্ব কৰে।
 
অৱশ্যে বাহনসমূহে দেৱ-দেৱীসকলে প্ৰভুত্ব কৰা অশুভ শক্তিসমূহকো সূচায়। উদাহৰণস্বৰূপে, ময়ূৰৰ ওপৰত আৰোহিত স্কন্দই অহংকাৰৰ ওপৰত প্ৰভুত্ব চলায়। গণেশে সেই অপ্ৰয়োজনীয় চিন্তাসমূহ বিনষ্ট কৰে যি তেওঁৰ বাহন এন্দুৰ/নিগনিৰ দৰে অন্ধকাৰত বৃদ্ধি পায়। সম্পত্তিৰ ৰক্ষাকৰ্তা হিচাপে শনিৰ বাহন হৈছে শগুণ বা কাউৰী যি চৌৰ্যবৃত্তিক প্ৰতিনিধিত্ব কৰে।

## অন্যান্য সংস্কৃতিসমূহৰ সৈতে ৰিজনি
হিন্দু বাহনসমূহৰ সৈতে গ্ৰীক আৰু ৰোমান আখ্যান বা এটা নিৰ্দিষ্ট প্ৰাণীক এক নিৰ্দিষ্ট দেৱতাৰ সৈতে সংযুক্ত কৰি ৰখা অন্যান্য ধৰ্মবিশ্বাসৰ সামঞ্জস্য প্ৰায়েই নাথাকে। উদাহৰণস্বৰূপে হিন্দুসকলৰ দেৱী লক্ষ্মীৰ বাহন হৈছে হাতী বা ফেঁচা বা পদুম ফুল। প্ৰাচীন গ্ৰীচৰ দেৱী এথেনাৰো তেওঁৰ প্ৰতীকী পৰিচিত হিচাপে এটা ফেঁচা আছিল। কিন্তু এই দুয়োটা ধৰ্মবিশ্বাসত ফেঁচাৰ উপস্থিতিৰ অৰ্থ একে নহয় অথবা ফেঁচাৰ সৈতে পাৰস্পৰিক সম্পৰ্ক থকা স্বত্বেও দুয়োগৰাকী দেৱীৰ সাদৃশ্য নাই। 

লক্ষ্মী হৈছে মূলতঃ ধনৰ দেৱী আৰু তেওঁৰ বাহন ফেঁচা হৈছে অবিশ্বাস আৰু বিচ্ছিন্নতাবাদ, আনকি স্বাৰ্থপৰতাৰ বিৰুদ্ধে এক সতৰ্কবাণী। এথেনা সমৃদ্ধিৰ দেৱী হ'লেও প্ৰাথমিকভাৱে তেওঁ জ্ঞানৰহে দেৱী আৰু তেওঁৰ সৈতে থকা ফেঁচা গুপ্ত জ্ঞান আৰু বৃত্তিৰ প্ৰতীক। সম্ভৱতঃ গ্ৰীকো-ৰোমান আৰু ৰোমান-কেথলিক প্ৰতীকীসমূহত ভৌগোলিক মিল থকাৰ কাৰণে নিউ টেষ্টামেণ্টৰ সম্পাদনাৰ বাবে জনাজাত ছেইণ্ট জেৰোমক প্ৰায়ে (সদায় নহয়) জ্ঞান আৰু বৃত্তিৰ প্ৰতীক হিচাপে ফেঁচাৰ সৈতে চিত্ৰিত কৰা হয়। জনজাতিৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰি স্থানীয় আমেৰিকান ধৰ্মীয় প্ৰতীকীসমূহে আইনু আৰু ৰাছিয়ান সংস্কৃতিৰ দৰে ফেঁচাক ইতিবাচক আৰু নেতিবাচক দুয়োধৰণৰ বিভিন্ন গুণাগুণ প্ৰদান কৰে। কিন্তু লক্ষ্মীৰ ঐশ্বৰিক বাহন হিচাপে ফেঁচাই চিহ্নিত কৰা গুণবোৰৰ সৈতে কাৰোৰে মিল নাই।

## বাহনসমূহৰ তালিকা

## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:হিন্দু কিংবদন্তি
কাকউইন ভৰতযোদ্ধা

**কাকউইন ভৰতযোদ্ধা** বা **কাকৱিন ভৰতযোদ্ধা**() হৈছে এখন জাভানিজ কাব্য গ্ৰন্থ। মু ছেদাহ আৰু তেওঁৰ ভাতৃ মু পেনুলুহে মহাভাৰতৰ কিছুমান পৰ্বক জাভা কাব্যিক উপস্থাপনেৰে এই গ্ৰন্থখন ৰচনা কৰিছিল। এই কামৰ আৰম্ভণি ঠিক ৬ নৱেম্বৰ ১১৫৭ ত ছেদাহৰ দ্বাৰা হৈছিল, আৰু পেনুলুহে এই গ্ৰন্থখনৰ কাম সমাপ্ত কৰিছিল। এটা বৰ্ষত সাংগ-কুড়া-সুধা-চন্দ্ৰমা এনেদৰে সময়পঞ্জী নিৰ্ধাৰিত কৰা হৈছে যত বৰ্ষটোৰ শক ১০৭৯। *ভৰতযুদ্ধ*ৰ অৰ্থ হৈছে "ভাৰতৰ যুদ্ধ।"

কুৰু ক্ষেত্ৰত পাণ্ডৱ আৰু কৌৰৱসকলৰ মাজত হোৱা মহাযুদ্ধৰ বিষয়ে এই গ্ৰন্থত উল্লেখ কৰা হৈছে।

## পাণ্ডুলিপি
বিভিন্ন দেশৰ ৰাজহুৱা পুথিভঁৰালৰ তালিকাত তালিকাভুক্ত কৰা প্ৰায় এশখন পাণ্ডুলিপিৰ সৈতে, কাকউইন ভৰতযুদ্ধ এতিয়ালৈকে অধিকবাৰ প্ৰতিলিপি কৰা পৌৰাণিক জাভানিজ কাম।

## তথ্য উৎস

## অতিৰিক্ত পঠন
*J. G. H. Gunning, 1903, *Bhârata-yuddha: Oudjavaansch Heldendicht*. ‘s-Gravenhage:Martinus Nijhoff. (Text edition in Javanese characters).
*S. Supomo, 1993, *Bhâratayuddha*, New Delhi:International Academy of Indian Culture. 
*P. J. Zoetmulder, 1974, *Kalangwan. A Survey of Old Javanese Literature*, The Hague:Martinus Nijhoff. (Recension, pp.&nbsp; 256–262) 

শ্ৰেণী:কবিতা
শ্ৰেণী:হিন্দু ধৰ্ম গ্ৰন্থ
পূৰ্ণচন্দ্ৰ গোস্বামী

**পূৰ্ণচন্দ্ৰ গোস্বামী** অসমৰ এজন শিশু সাহিত্যিক, স্বাধীনতা সংগ্ৰামী, সমাজসেৱক, প্ৰকাশক, মুদ্ৰক আৰু সত্ৰাধিকাৰ। যোৰহাট জিলাৰ অন্তৰ্গত বৰবামচুঙীৰ ধলৰসত্ৰত ১৯১১ চনৰ ১৩ এপ্ৰিল তাৰিখে পূৰ্ণচন্দ্ৰ গোস্বামীৰ জন্ম হয়।
গোস্বামীয়ে চৈধ্যখন শিশু-গ্ৰন্থ লিখি অসমীয়া শিশু সাহিত্যৰ ভড়াল চহকী কৰি থৈ গৈছে। 
ভিন্নধৰ্মী সাধুকথা, কেইজনমান লোকৰ জীৱনী, নীতি শিক্ষা ইত্যাদি তেওঁৰ শিশু সাহিত্যৰ বিষয়বস্তু। 
## শিশু সাহিত্য সম্ভাৰ
#জিলিংখাপৰ সাধু (১৯৫৫)
#আজিৰ দিনৰ সাধু
#পাহাৰী সাধু (১৯৫৭)
#সুৱদি সাধু (১৯৫৪)
#এচকুৱা ভাটৌৰ সাধু (১৯৯৩)
#নতুন সাধু (১৯৫২)
#উৰণীয়া সৈনিকৰ জুৰণীয়া উপাখ্যান (১৯৫৩)
#আজিৰ দিনৰ উপাখ্যান (১৯৫৬)
#ফুল কোঁৱৰৰ উপাখ্যান (১৯৫৯)
#তাহানিখনৰ কথা (১৯৫৫)
#এই সকল কোন বাৰু? (১৯৫৫)
#জনা গাভৰুৰ গীত (১৯৭৯)
#তাই মাই (১৯৫৩)
#সামাজিক আচৰণ (১৯৫৭)

তেখেতৰ মৃত্যুৰ পিছত সেই চৈধ্যখন গ্ৰন্থৰ একত্ৰ সংকলন ক্ষীৰোদ কুমাৰ গোস্বামী আৰু দুগ্ধচন্দ্ৰ গোস্বামীৰ সম্পাদনাত ‘পূৰ্ণচন্দ্ৰ গোস্বামী শিশু-লেখা মালঞ্চ‘ নামেৰে প্ৰকাশ হৈছে।

## সহায়ক গ্ৰন্থ
#ক্ষীৰোদ কুমাৰ গোস্বামী আৰু দুগ্ধচন্দ্ৰ গোস্বামীৰ সম্পাদিত ‘পূৰ্ণচন্দ্ৰ গোস্বামী শিশু-লেখা মালঞ্চ‘ গ্ৰন্থ, পুথিতীৰ্থ প্ৰকাশন,২০১১।

শ্ৰেণী:অসমীয়া সাহিত্যিক
বলোৰাম

**বলোৰাম** এগৰাকী হিন্দু ভগৱান বা দেৱতা তথা কৃষ্ণৰ ককায়েক। তেওঁ বিশেষভাৱে জগন্নাথ পৰম্পৰাৰে জড়িত এগৰাকী দেৱতা। তেওঁক *বলোদেৱ*, *বলোভদ্ৰ*, *হলধৰ*, *হলযোদ্ধা* আৰু *সংকৰ্ষণ* নামেৰেও জনা যায়। ইয়াৰ প্ৰথম দুটা নাম শক্তি আৰু পিছৰ দুটা নাম খেতিৰ সৈতে জড়িত।কৃষি আৰু কৃষকসকলৰ দেৱতা স্বৰূপে তেওঁ প্ৰয়োজনত খেতিৰ সঁজুলিকে অস্ত্ৰ হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰাৰ বাৰ্তা দিয়ে। .

বলৰামক বিষ্ণু দেৱতাৰ সৈতে সম্পৰ্কিত শেষনাগৰ অৱতাৰ বুলি বৰ্ণনা কৰা হয়; কৃষ্ণক বিষ্ণুৰ অৱতাৰ হিচাপে গণ্য কৰা হয়। কোনো কোনো অঞ্চলত বলোৰামক বিষ্ণুৰ দশ অৱতাৰৰ এটা বুলি গণ্য কৰে।

ভাৰতীয় সংস্কৃতিত বলৰামৰ তাৎপৰ্য প্ৰাচীন কালৰে পৰা আছে। ভাৰতীয় শিল্পকলা তেওঁৰ প্ৰতিচ্ছবি সাধাৰণ যুগৰ আৰম্ভণিৰ পৰা আৰম্ভ হৈছে, আৰু খ্ৰীষ্টপূৰ্ব দ্বিতীয় শতিকাৰ মুদ্ৰাত আছে। জৈন ধৰ্মত তেওঁ বলদেৱ নামেৰে পৰিচিত আৰু ঐতিহাসিকভাৱে তেওঁ কৃষক সম্পৰ্কীয় দেৱতা আছিল।

## ইতিহাস

বালাৰাম হৈছে এক প্ৰাচীন দেৱতা, যি হৈছে ভাৰতীয় ইতিহাসৰ মহাকাব্যযুগৰ এক বিশিষ্ট ব্যক্তি, যিটো পুৰাতাত্ত্বিক আৰু মুদ্ৰা সংক্ৰান্তিয় প্ৰমাণৰ দ্বাৰা প্ৰমাণিত হয়। তেওঁৰ আইকন'গ্ৰাফী নাগ (বহুমূৰীয়া সৰ্প), এটা নাঙল আৰু অন্যান্য খেতিৰ সামগ্ৰী যেনে পানীৰ পাত্ৰ আদিৰ সৈতে দেখা যায়, যি এক প্ৰতীকী ৰূপত কৃষি সংস্কৃতিৰ উৎপত্তিৰে যে তেওঁ জড়িত সেই কথা প্ৰতিনিধিত্ব কৰে। মহাভাৰতৰ বিভিন্ন পৰ্বত বলৰামৰ আখ্যান দেখা যায়। বাণ পৰ্বত কৃষ্ণ আৰু তেওঁৰ বিষয়ে কোৱা হৈছে যে বলৰাম বিষ্ণুৰ অৱতাৰ, আনহাতে কৃষ্ণ হৈছে সকলো অৱতাৰ আৰু অস্তিত্বৰ উৎস। বিজয়নগৰ সাম্ৰাজ্যৰ কিছুমান শিল্পকৰ্মত, গুজৰাটৰ মন্দিৰ আৰু আন ঠাইত, উদাহৰণ স্বৰূপে, বুদ্ধ (বৌদ্ধ ধৰ্ম) বা অৰিহন্ত (জৈন ধৰ্ম)ৰ পূৰ্বতে বলোদেৱ হৈছে বিষ্ণুৰ অষ্টম অৱতাৰ।

### শাস্ত্ৰ
বলোৰামৰ বৰ্ণনা মহাভাৰত, হৰিবংশ, ভাগৱত পুৰাণ আৰু অন্যান্য পুৰাণত পোৱা যায়। তেওঁক শংকৰ্ষণ হিচাপে ব্যূহ অৱতাৰত শ্ৰেণীবদ্ধ কৰা হৈছে শেষ নাগ আৰু লক্ষ্মণ ইয়াৰ অংশ আছিল। শেষ নাগৰ অৱতাৰ হিচাপে তেওঁৰ কিংবদন্তীত, বিষ্ণুৰ অনন্ত শয্যাৰ নাগ হিচাপে তেওঁৰ ভূমিকা আৰু বিষ্ণুৰ সৈতে আন্তঃসংযোগ প্ৰতিফলিত কৰে। অৱশ্যে, বালোৰামৰ পৌৰাণিক কাহিনী আৰু বিষ্ণুৰ দহটা অৱতাৰৰ সৈতে তেওঁৰ সম্পৰ্ক তুলনামূলকভাৱে পিছৰ পৰ্যায়ৰ, সেয়া বৈদিক যুগৰ পিছৰ যদিও বৈদিক গ্ৰন্থত ইয়াৰ কোনো ধৰণৰ উল্লেখ পোৱা নাযায়।

কৌটিল্যৰ অৰ্থশাস্ত্ৰত (খ্ৰীষ্টপূৰ্ব চতুৰ্থৰ পৰা দ্বিতীয় শতিকাৰ) বলোৰাম উল্লেখ পোৱা যায়, হাডছনৰ মতে, বলোৰামৰ অনুগামীসকলক মুণ্ডিত বা বেণী যুক্ত চুলিৰ "সন্ন্যাসী উপাসক" বুলি বৰ্ণনা কৰা হৈছে।

বলদেৱৰ ৰূপত বলোৰাম হৈছে মহাভাৰতৰ ওপৰত আধাৰিত একাদশ শতিকাৰ জাভানিজ কাব্য গ্ৰন্থ কাকউইন ভৰতযোদ্ধাৰ এক গুৰুত্বপূৰ্ণ চৰিত্ৰ।

### মুদ্ৰা, কলা আৰু লিপি

## আখ্যান
## মূৰ্তি শিল্প
## মন্দিৰ
## অন্য ধৰ্ম
## তথ্যউৎস

শ্ৰেণী:হিন্দুধৰ্মৰ দেৱ দেৱী
শ্ৰেণী:ভাগৱত পুৰাণৰ চৰিত্ৰ
শ্ৰেণী:হিন্দু দেৱতা
শ্ৰেণী:মহাভাৰতৰ চৰিত্ৰ
শ্ৰেণী:কৃষ্ণৰ সৈতে সম্পৰ্কিত ব্যক্তি
পাঞ্চালী গুপ্তা

**পাঞ্চালী গুপ্তা** () এগৰাকী ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী আৰু মডেল। তেওঁ বহুকেইখন অসমীয়া আৰু হিন্দী চলচ্চিত্ৰত কৰা অভিনয়ৰ বাবে জনাজাত। বাতৰি কাকতৰ স্তম্ভলেখক হোৱাৰ উপৰিও তেওঁ এগৰাকী স্ব-নিয়োজিত ৱৰড্ৰ’ব কনচাল্টেণ্ট।
## জীৱনী
শৈশৱ আৰু কৈশোৰৰ কালছোৱা পাঞ্চালীয়ে গুৱাহাটীত কটায়। তেওঁ গুৱাহাটীৰ চেইণ্ট মেৰীজ কনভেণ্ট স্কুল আৰু আৰ্য মহাবিদ্যালয়ত পঢ়া-শুনা কৰে। তেওঁ এগৰাকী ৰাষ্ট্ৰীয় পৰ্যায়ৰ জিমনাষ্টো আছিল আৰু ৰাষ্ট্ৰীয় পৰ্যায়ৰ বহু খেলত তেওঁ অসমক প্ৰতিনিধিত্ব কৰিছিল। ১৯৯২ চনত তেওঁ *মিচ গুৱাহাটী* খিতাপ অৰ্জন কৰে। পৰৱৰ্তী সময়ত তেওঁ *মিচ নৰ্থইষ্ট* আৰু *মিচ আছাম* খিতাপ অৰ্জন কৰে। ২০০২ চনত তেওঁ গ্লেডৰেজ মেগা মডেল টাইটেলত বিজয়ী হয়। 

মাত্ৰ চৈধ্য বছৰ বয়সতে তেওঁ এগৰাকী মডেল হিচাপে কৰ্মজীৱনৰ আৰম্ভণি কৰে। তেওঁ বহুকেইখন চলচ্চিত্ৰৰ উপৰিও মিউজিক ভিডিঅ’ত অৱতীৰ্ণ হয়। * [[আই কিলড্ হিম চাৰ]]* (১৯৯৫),*মনচুন ৱেডিং* (২০০১),*ৰকিন মীৰা* (২০০৬) আদি তেওঁৰ উল্লেখযোগ্য ছবি। তেওঁ টেলিগ্ৰাফ কাকতৰ সাপ্তাহিক স্তম্ভ লিখিছিল। পিছত *টেলিগ্ৰাফ*ৰ কাম এৰি *ইষ্টাৰ্ণ ক্ৰণিক’ল* কাকতত যোগ দিয়ে। 
পাঞ্চালী সকলোতকৈ ফেচনৰ জগতখনতে বেছিকৈ জড়িত। তেওঁ ডুবাই ভিত্তিক আইকনিক গ্ৰুপৰ ইন-হাউচ মডেল। তাৰোপৰি তেওঁ এগৰাকী এগৰাকী স্ব-নিয়োজিত ৱৰড্ৰ’ব কনচাল্টেণ্ট।
## চলচ্চিত্ৰপঞ্জী

## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী
শ্ৰেণী:অসমীয়া চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেত্ৰী
শ্ৰেণী:হিন্দী চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেত্ৰী
দৈৱকী

**দৈৱকী** হৈছে দেৱক ৰজাৰ কন্যা আৰু বাসুদেৱৰ ভাৰ্যা। আৰু কৃষ্ণ তথা বলোৰামৰ মাতৃ। 

## বিবাহ

বিবাহ সম্পন্ন হোৱাৰ পিছত, কংসই ভনীয়েকক মথুৰালৈ বিদায় দিয়াৰ মুহূৰ্ততে এক আকাশবাণী যোগে কংসক অৱগত কৰা হ'ল যে দৈৱকী আৰু বাসুদেৱৰ অষ্টম পুত্ৰৰ হাতত কংসৰ মৃত্যু হ'ব। এই কথাত ক্ৰোধান্বিত হৈ কংসই দৈৱকীক বধ কৰিবলৈ উদ্দ্যত হয়। কংসক বাধা দি বাসুদেৱে তেওঁলোকৰ প্ৰতিটো সন্তানকে কংসলৈ বুলি অৰ্পণ কৰা হ'ব বুলি কথা দিয়ে আৰু দুয়ো কংসৰ কাৰাগাৰত বন্দী হৈ ৰয়।

## কাৰাগাৰৰ জীৱন

দৈৱকী আৰু বাসুদেৱ অনকাদুন্দুভি কংসৰ কাৰাগাৰৰ বন্দী আছিল। দৈৱকীৰ বিদায় ক্ষণতে আকাশ মাৰ্গৰ পৰা শুনা বাৰ্তাত ক্ৰোধান্বিত হৈ কংসই বাসুদেৱৰ কথা মতে দৈৱকীক বধ নকৰি নাৰদৰ বুদ্ধি মতে বন্দী কৰি থয়। তেওঁৰ ছটাকৈ সন্তানক বধ কৰাৰ পিছত সপ্তমটো সন্তান বলোৰামৰ ৰোহিনীৰ গৰ্ভৰে জন্ম হয়।

কংসই বধ কৰা দৈৱকীৰ সন্তান কেইজন আছিল দৈৱকীৰ সন্তান কেইজন আছিল কীৰ্তিমত, সুসেন, উদয়িন, ভদ্ৰসেন, ৰিজুদাস আৰু ভদ্ৰদেহ।

দৈৱকীয়ে শীঘ্ৰেই ৰোহিনীৰ মাধ্যমেৰে বলোৰামক জন্ম দিয়ে আৰু কৃষ্ণক যশোদাৰ কন্যাৰ সৈতে সলনি কৰে। য'ত নেকি বলোৰাম আৰু কৃষ্ণ আছিল দেৱতা বিষ্ণু আৰু শেষ নাগৰ অৱতাৰ। নন্দ-যশোদাৰ কন্যা যোগমায়াক কংসই বধ কৰাৰ ক্ষেত্ৰত দৈৱকীয়ে বিদ্ৰোহ কৰে যদিও কংসই যোগমায়াক শিলত ঠেকেচি মাৰিবলৈ লওঁতেই তেওঁ দেৱীৰ ৰূপ ধাৰণ কৰি কংসক কয়, *মুৰ্খ, তোৰ কাল ইতিমধ্যেই অন্যস্থানত জন্ম হৈছে* আৰু লগেলগে তেওঁ পৰলোকত অন্তৰ্ধান হৈ পৰে।

কংস বধৰ পিছতেই বাসুদেৱ আৰু দৈৱকী কাৰাগাৰৰ পৰা মুক্ত হয়।
## সদগৰ্ভৰ মুক্তি
কৃষ্ণই তেওঁৰ গুৰু সন্দিপানীৰ পুত্ৰক পুনৰুদ্ধাৰ কৰাৰ কথা শুনি দৈৱকীয়েও নিজৰ সন্তান কেইটাক চাবলৈ ইচ্ছা কৰে। কৃষ্ণই তেওঁৰ অনুৰোধ মানি লয় আৰু শিশুসকলক পাটালাৰ পৰা দৈৱকীৰ ওচৰলৈ লৈ আহে। দৈৱকীয়ে তেওঁলোকক মাতৃ দুগ্ধ পান কৰাই আৰু তেওঁলোকে স্বৰ্গ লাভ কৰে।

## মৃত্যু
যদু বংশৰ ধংশৰ সময়ত বাসুদেৱৰ অন্ত্যেষ্টিক্ৰিয়াৰ চিতাত দৈৱকীয়ে বাসুদেৱৰ আন কেইগৰাকী পত্নী ৰোহিনী, ভদ্ৰা আৰু মাদিৰা সহ আত্মজাহ দিয়ে।

## টোকা

## তথ্যউৎস

শ্ৰেণী:হিন্দু দেৱী
শ্ৰেণী:ভাগৱত পুৰাণৰ চৰিত্ৰ
অৰুণ

**অৰুণ** () হৈছে সূৰ্যদেৱতাৰ ৰথৰ সাৰথি। অৰুণ শব্দৰ অৰ্থ ৰক্তবৰ্ণ বা পিঙ্গল। তেওঁ উদিত সূৰ্যৰ ৰক্তিম আভাৰ মূৰ্তমান স্বৰূপ।

বৌদ্ধ আৰু জৈন সাহিত্য আৰু কলাসমূহতো অৰুণৰ চিত্ৰায়ন দেখা পোৱা যায়। তেওঁ গৰুড়ৰ জ্যেষ্ঠ ভ্ৰাতৃ। তেওঁলোক দুয়োজন ঋষি কাশ্যপ আৰু তেওঁৰ পত্নী বিনতাৰ পুত্ৰ। থাইলেণ্ডৰ ৱাট অৰুণ অৰুণৰ প্ৰতি উৎসৰ্গিত স্থলী।

## আখ্যান
### জন্ম
বিভিন্ন ভাৰতীয় আখ্যানত অৰুণৰ কাহিনী পোৱা যায়। ইয়াৰে এটা আখ্যানৰ মতে তেওঁ এটা কণীৰ পৰা অকালতে আৰু আংশিকভাৱে বিকশিত হৈ জন্মলাভ কৰিছিল। কাশ্যপ প্ৰজাপতিৰ দুই পত্নী বিনতা আৰু কদ্ৰুৱে সন্তান জন্ম দিব বিচৰাত কাশ্যপে তেওঁলোকক আশীৰ্বাদ দিয়ে। কদ্ৰুৱে এহাজাৰ নাগ পুত্ৰ বিচৰাৰ বিপৰীতে বিনতাই দুজন পুত্ৰ বিচাৰিছিল। কাশ্যপে তেওঁলোকক আশীৰ্বাদ প্ৰদান কৰি অৰণ্যলৈ গ'ল। পিছত কদ্ৰুৱে এহাজাৰ আৰু বিনতাই দুটা অণ্ড প্ৰসৱ কৰে। পাঁচশ বছৰ ধৰি উমনি দিয়াৰ পিছত কদ্ৰুৰ কণীবোৰ এহাজাৰ পুত্ৰৰ জন্ম হয়। বিনতাই অধৈৰ্য হৈ এটা অণ্ড ভাঙি চোৱাত তাৰপৰা আংশিকভাৱে বিকশিত অৰুণ নিৰ্গত হয়। তেওঁ আছিল ৰাতিপুৱাৰ সূৰ্য্যৰ দৰে উজ্জ্বল আৰু ৰঙা। কিন্তু অকালতে অণ্ডটো ভাঙি যোৱাৰ বাবে, অৰুণ দুপৰীয়াৰ সূৰ্যৰ দৰে উজ্জ্বল নহ'ল।

বিনতাই দ্বিতীয় অণ্ডটো লৈ অপেক্ষা কৰাৰ পিছত গৰুড়ৰ (বিষ্ণুৰ বাহন) জন্ম হয়।
### মহাকাব্যসমূহ
ৰামায়ণৰ মতে অৰুণ শ্যেনীৰ সৈতে বিবাহপাশত আৱদ্ধ হয় আৰু তেওঁলোকৰ দুই পুত্ৰ জটায়ু আৰু সম্পাতিৰ জন্ম হয়। মহাকাব্যখনত তেওঁৰ দুয়োজন পুত্ৰই গুৰুত্বপূৰ্ণ ভূমিকা পালন কৰিছিল। ৰামায়ণত অৰুণৰ বিষয়ে আন এক আখ্যানো গুৰুত্বপূৰ্ণ য'ত তেওঁ অৰুণীদেৱীৰূপে নাৰী অৱতাৰ লৈ সুগ্ৰীৱ আৰু বালিৰ নামৰ জন্ম দিয়ে।

মহাভাৰতৰ মতে সূৰ্যই তেওঁৰ পুত্ৰ কৰ্ণক অৰুণ আৰু তেওঁৰ ঐশ্বৰিক ৰথ আগবঢ়ায় কিন্তু কৰ্ণই তেওঁ অস্বীকাৰ কৰে কিয়নো তেওঁ অৰ্জুনে কৃষ্ণৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰাৰ দৰে যুদ্ধত জয়লাভ কৰিবলৈ আনৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰিব নিবিচাৰিছিল

### উপনিষদ
বৃহদাৰণ্যক উপনিষদৰ দৰে প্ৰাচীন সাহিত্যত এজন ঋষিৰ নামো অৰুণ যাৰ পুত্ৰ হৈছে উদ্দালক নামৰ বৈদিক ঋষি। অৰুণ শব্দটো হিন্দু পৰম্পৰাৰ সেই ঋষিসকলৰ বাবেও ব্যৱহাৰ কৰা হয় যিসকলে আত্ম-অধ্যয়নৰ জৰিয়তে নিৰ্বাণ লাভ কৰে।

## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:হিন্দু কিংবদন্তি
ৰেৱতী (বলোৰামৰ পত্নী)

**ৰেৱতী** ৰজা কাকুদ্মীৰ কন্যা আৰু বলোৰামৰ সহধৰ্মিনী আছিল। মহাভাৰত,ভাগৱত পুৰাণ আৰু **বিষ্ণু পুৰাণ**ৰ দৰে বিভিন্ন পৌৰাণিক ধৰ্ম গ্ৰন্থত তেওঁৰ বিৱৰণ আছে। 

ৰেৱতী কাকুদ্মীৰ একমাত্ৰ কন্যা আছিল। কোনো মানুহেই তেওঁৰ মৰমলগা আৰু প্ৰতিভাশালী জীয়েকক বিয়া কৰাবলৈ যথেষ্ট নহয় বুলি অনুভৱ কৰি কাকুদ্মীয়ে ৰেৱতীক লগত লৈ ব্ৰহ্মলোকলৈ গৈছিল। তেওঁলোক গৈ পোৱাৰ সময়ত, ব্ৰহ্মাই গন্ধৰ্বসকলৰ এটা সংগীত অনুষ্ঠান উপভোগ কৰি আছিল, সেয়েহে তেওঁলোকে প্ৰদৰ্শন শেষ নোহোৱালৈকে ধৈৰ্য্যসহকাৰে অপেক্ষা কৰিছিল। তাৰ পিছত, কাকুদ্মীয়ে নম্ৰতাৰে প্ৰণাম জনাই, ব্ৰহ্মাক তেওঁ জীয়েকৰ পাণি গ্ৰহণ কৰিব পৰা যোগ্য প্ৰাৰ্থীৰ তালিকা উপস্থাপন কৰিলে। ব্ৰহ্মাই জোৰেৰে হাঁহি বৰ্ণনা কৰিছিল যে অস্তিত্বৰ বিভিন্ন সমতলত সময় বেলেগ ধৰণে চলে। তেওঁলোকে ব্ৰহ্মাৰ বাবে অপেক্ষা কৰা এই চমু সময়ছোৱাতেই পৃথিৱীত, ২৭টা চতুৰ্যুগ পাৰ হৈ গৈছিল আৰু সেই সকলো প্ৰাৰ্থী বহু আগতেই মৃত্যুবৰণ কৰিছিল।  
ব্ৰহ্মাই লগতে কয় যে কাকুদ্মী সেইসময়ত অকলশৰীয়া। কিয়নো এই সময়ছোৱাতেই তেওঁৰ বন্ধু, মন্ত্ৰী, সেৱক, পত্নী, আত্মীয়, সৈন্য আৰু ধন-ভাণ্ডাৰ এতিয়া পৃথিৱীৰ পৰা নোহোৱা হৈ গৈছে আৰু তেওঁ সোনকালেই তেওঁৰ জীয়েকক এজন পাত্ৰৰ হাতত গতাই দিয়া উচিত কিয়নো কলি যুগৰ সময় সমাগত আছিল।

কাকুদ্মীক এই বাতৰিটোৱে আচৰিত আৰু সতৰ্ক কৰি তুলিলে। অৱশ্যে ব্ৰহ্মাই তেওঁক সান্তনা দিয়ে আৰু লগতে কয় যে ঈশ্বৰ বিষ্ণু বৰ্তমান কৃষ্ণ আৰু বালোৰামৰ ৰূপত পৃথিৱীত আছে আৰু তেওঁ ৰেৱতীৰ বাবে যোগ্য স্বামী হিচাপে বলৰামক নিৰ্দেশ কৰে। ইয়াৰ পিছতেই কাকুদ্মী আৰু ৰেৱতী পৃথিৱীলৈ ঘূৰি আহিছিল, যাক তেওঁলোকে মাত্ৰ অলপ আগতে এৰি যোৱা বুলি গণ্য কৰিছিল, সেই সময়ত হোৱা পৰিৱৰ্তন দেখি তেওঁলোক হতবাক হৈ পৰিছিল। কেৱল দৃশ্যপট আৰু পৰিৱেশ সলনি হোৱাই নহয়, মধ্যৱৰ্তী ২৭ চতুৰ্যুগৰ ওপৰত, মানৱ আধ্যাত্মিক আৰু সাংস্কৃতিক বিৱৰ্তনৰ চক্ৰত, মানৱজাতিৰ বিকাশ তেওঁলোকৰ নিজৰ সময়তকৈ নিম্ন স্তৰৰ আছিল। ভাগৱত পুৰাণত বৰ্ণনা কৰা অনুসৰি তেওঁলোকে দেখিছিল যে পুৰুষ জাতিৰ "উচ্চতা হ্ৰাস পাইছে, বল-শক্তি হ্ৰাস পাইছে আৰু বুদ্ধিত দুৰ্বল হৈ পৰিছে।" 

কাকুদ্মী আৰু ৰেৱতীয়ে বলৰামক বিচাৰি পাইছিল আৰু বিবাহৰ প্ৰস্তাৱ দিছিল। যিহেতু তেওঁ আগৰ যুগৰ আছিল, সেয়ে ৰেৱতী তেওঁৰ স্বামীতকৈ বহুত ওখ আৰু ডাঙৰ আছিল, কিন্তু বলোৰামে তেওঁৰ নাঙলটিৰে (তেওঁৰ বৈশিষ্ট্যপূৰ্ণ অস্ত্ৰ) ৰেৱতীৰ মূৰত টঙনিয়াই দিয়া মাত্ৰকে তেওঁ বলোৰামৰ বয়স আৰু মানুহৰ স্বাভাৱিক উচ্চতালৈ সংকুচিত হৈ পৰিছিল আৰু ইয়াৰ পিছতেই তেওঁলোকৰ বিবাহ সম্পন্ন হয়। 
ৰেৱতীয়ে তেওঁৰ স্বামী পুত্ৰ, নিশাত আৰু উলমুকা আৰু জীয়েক শশীৰেখাক জন্ম দিছিল। যদু ভ্ৰাতৃঘাতী যুদ্ধত নিশাথ আৰু উলমুকা নিহত হৈছিল ইয়াৰ লগে লগে বলোৰামে সাগৰৰ কাষত ধ্যানৰ দ্বাৰা তেওঁৰ পাৰ্থিৱ অৱতাৰো সমাপ্ত কৰে।  তেওঁৰ অন্ত্যেষ্টিক্ৰিয়া অনুষ্ঠানত ৰেৱতীয়ে বলোৰামৰ চিতাত আত্মাহুতি দিছিল।

## তথ্যউৎস

শ্ৰেণী:হিন্দু দেৱী
গোপালচৰণ দ্বিজ

**গোপালচৰণ দ্বিজ** ষোড়শ শতিকাৰ কামৰূপ অঞ্চলৰ এগৰাকী বৈষ্ণৱ কবি আৰু পণ্ডিত আছিল। গোপালচৰণ দ্বিজ মহাপুৰুষ দামোদৰ দেৱৰ অনুগামী আছিল। তেওঁ দামোদৰ দেৱৰ শিষ্য বংশীগোপালৰ শিষ্য আছিল। মহাপুৰুষ শ্ৰীমন্ত শংকৰদেৱৰ সংস্কৃত ভাষাত ৰচিত ভক্তি ৰত্নাকৰ গ্ৰন্থক গোপালচৰণ দ্বিজে অসমীয়া গদ্যলৈ ভাঙনি কৰিছিল। তদুপৰি তেওঁ কোঁচবিহাৰৰ বৈকুণ্ঠপুৰ সত্ৰত থাকোঁতে ভাগৱতৰ তৃতীয়, সপ্তম আৰু অষ্টম স্কন্ধ অসমীয়ালৈ অনুবাদ কৰিছিল। 

## পৰিচয়
গোপালচৰণ দ্বিজে পঞ্চদশ শতিকাত কামৰূপ অঞ্চলত জন্মগ্ৰহণ কৰিছিল। তেওঁ দামোদৰ দেৱৰ শিষ্য বংশীগোপালৰ শিষ্য আছিল। দামোদৰ দেৱৰ অনুগামী গোপালচৰণ দ্বিজে কিছুকাল কোঁচবিহাৰৰ বৈকুণ্ঠপুৰ সত্ৰত বসবাস কৰিছিল। তেওঁ কামৰূপৰ বৰনগৰত সংস্কৃত টোল স্থাপন কৰিছিল। দেশৰ বিভিন্ন প্ৰান্তৰ বিশিষ্ট পণ্ডিতসকলে তেওঁৰ টোললৈ সঘনাই আহিছিল। 

## সাহিত্য-কৰ্ম
গোপালচৰণ দ্বিজে হৰিবংশ, ভাগৱত পুৰাণৰ তৃতীয় স্কন্ধ কোঁচ বিহাৰৰ বৈকুণ্ঠপুৰ সত্ৰৰ বৈষ্ণৱসকলৰ অনুৰোধত অসমীয়ালৈ অনুবাদ কৰিছিল। তেওঁ ভাগৱতৰ সপ্তম আৰু অষ্টম স্কন্ধক পদ্য আৰু মহাপুৰুষ শ্ৰীমন্ত শংকৰদেৱৰ ভক্তি ৰত্নাকৰ গদ্যত ভাঙনি কৰিছিল। তেওঁ ভাগৱত পুৰাণ তৃতীয় স্কন্ধৰ গ্ৰাহ-গজেন্দ্ৰপখ্যানক পদত ভাঙনি কৰিছিল।

## সাহিত্যৰ প্ৰকৃতি
তেওঁ শ্ৰীধৰ স্বামীৰ ভাষ্যৰ সহায়ত ভাগৱত পুৰাণ ৰ তৃতীয় স্কন্ধ অনুবাদ কৰিছিল। তৃতীয় স্কন্ধত শ্ৰীকৃষ্ণৰ প্ৰাৰম্ভিক জীৱনৰ বৰ্ণনাৰে আৰম্ভ হয়। ইয়াত মহাজাগতিক বিষয়, মৈত্ৰেয় আৰু বিদুৰৰ সাক্ষাৎ আৰু পিছৰজনৰ বাবে পূৰ্বৰ ধৰ্মীয় নিৰ্দেশনা, বিষ্ণুৰ বৰাহ অৱতাৰ, কপিলৰ জন্মৰ কাহিনী আৰু তেওঁৰ মাতৃ দেৱাহুতিলৈ সাংখ্য মতবাদৰ বৰ্ণনা ৰখা হৈছে। গোপালচৰণ তৃতীয় স্কন্ধৰ আটাইতকৈ আকৰ্ষণীয় আৰু দাৰ্শনিক অধ্যায়বোৰ অনুবাদ কৰাৰ বাবে সৰ্বশ্ৰেষ্ঠ। ভাগৱত পুৰাণৰ তৃতীয় স্কন্ধ গ্ৰাহ-গজেন্দ্ৰপখ্যানত 'চাৰি মন্যন্তৰ'ৰ বিৱৰণ, গ্ৰাহ আৰু গজেন্দ্ৰৰ যুদ্ধ আৰু তেওঁলোকৰ চূড়ান্ত মুক্তিৰ বিৱৰণ থকা প্ৰথম চাৰিটা অধ্যায় অনুবাদ কৰাৰ উপৰিও তেওঁ পৰৱৰ্তী দহটা অধ্যায়ৰ বিষয়বস্তুৰ দ্ৰুত জৰীপ দিয়ে। কেইকেইটা হৈছে 'অমৃত মন্থন' খণ্ড আৰু শেষত চতুৰ্দশ অধ্যায়ত বৰ্ণনা কৰা বিভিন্ন মনুসকলৰ বিৱৰণৰ সৈতে সমাপ্ত হয়। কিছুমান ঠাইত তেওঁ শ্ৰীধৰ স্বামীৰ প্ৰসংগও উল্লেখ কৰিছে। তেওঁৰ হৰিবংশ হৈছে ভাগৱতপুৰাণ, হৰিবংশ আৰু বিষ্ণুপুৰাণৰ মিশ্ৰণ। গ্ৰন্থখনৰ বিষয়বস্তু হৈছে নৰকাসুৰৰ হত্যা আৰু ইন্দ্ৰৰ পৰা শ্ৰীকৃষ্ণই ইয়াক তেওঁৰ প্ৰিয় পত্নী সত্যভামাৰ ওচৰত উপস্থাপন কৰাৰ বাবে স্বৰ্গৰ পাৰিজাত বৃক্ষ হৰণ কৰি নিয়া। গ্ৰন্থখনৰ কলোফনত গোপালচৰণে নিজকে গোপাল মিশ্ৰৰ শিষ্য হিচাপে পৰিচয় দিছিল। তেওঁৰ পৰিৱৰ্তে দামোদৰাদেৱৰ এজন শিষ্য আছিল। তেওঁ দামোদৰাদেৱৰ আন এজন ঘনিষ্ঠ সহযোগী বলদেৱৰ বিষয়ে উল্লেখ কৰিছে। বলদেৱ বৈকুণ্ঠপুৰ সত্ৰত উত্তৰাধিকাৰী হৈছিল। গোপালচৰণে গ্ৰন্থখনিত নৱধা ভক্তিৰ লগতেই নৰশৰীৰৰ মাহাত্ম্য, সাধুসংগ, ভাৰত প্ৰশংসা, ভক্তিৰ বেলেগ বেলেগ প্ৰকাৰৰ বিষয়ে মাহাত্ম্য প্ৰকাশক ভক্তি ৰত্নাকৰৰ অনুবাদ কৰিছিল।

## তথ্য উৎস

শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:অসমীয়া সাহিত্যিক
জটায়ু

**জটায়ু** () হৈছে মহাকাব্য ৰামায়ণত বৰ্ণিত শগুণ বা ঈগলৰূপী এক অৰ্ধদেৱতা। তেওঁ অৰুণ আৰু শ্যেনীৰ কনিষ্ঠ সন্তান আৰু সম্পাতিৰ ভ্ৰাতৃ। জটায়ু ৰামৰ পিতৃ দশৰথৰ পুৰণি বন্ধু।
## ৰামায়ণৰ বৰ্ণনা
ৰাৱণে যেতিয়া দেৱী সীতাক লংকালৈ অপহৰণ কৰি নি আছিল যেতিয়া জটায়ুৱে তেওঁক উদ্ধাৰ কৰিবলৈ চেষ্টা কৰে। জটায়ুৱে ৰাৱণৰ সৈতে সাহসিকতাৰে যুঁজ দিয়ে কিন্তু বৃদ্ধাৱস্থাৰ বাবে জটায়ুক ৰাৱণে সহজতে পৰাজিত কৰি তেওঁৰ ডেউকা খণ্ডিত কৰে। তেতিয়া জটায়ু চাদয়ামঙ্গলমৰ শিলৰ ওপৰত পতিত হয়। সীতাৰ সন্ধানত ভ্ৰমি ফুৰা ৰাম আৰু লক্ষ্মণ পীড়িত আৰু মৃত্যুমুখত পৰা জটায়ুৰ কাষ পায় আৰু তেওঁ দশৰথ পুত্ৰদ্বয়ক জানিবলৈ দিয়ে যে ৰাৱণ দক্ষিণৰ দিশে আগবাঢ়িছে। ইয়াৰ পিছতে জটায়ুৱে  মৃত্যুবৰণ কৰে আৰু ৰামে তেওঁৰ অন্ত্যেষ্টিক্ৰিয়া সম্পন্ন কৰে।

## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:হিন্দু কিংবদন্তি
শ্ৰেণী:ৰামায়ণৰ চৰিত্ৰ
মহেন্দ্ৰনাথ ডেকা ফুকন

**মহেন্দ্ৰনাথ ডেকা ফুকন** অসমৰ এগৰাকী শিল্পী, কবি আৰু সাংবাদিক হিচাপে পৰিচিত। 
জন্ম ঃ ১৯০৩ চনত গুৱাহাটীত। 
পিতৃ ঃ লক্ষ্মীনাথ ফুকন
ছদ্মনাম ঃ মনাই বৈৰাগী ( নিজে মহেন্দ্ৰ নাথ মৈ হেংদাং ডেকা ফুকন বুলি লিখিছিল)
দাম্পত্য সংগী - মিছ ক্লেৰিছ (পাছলৈ জ্যোতিৰ্ময়ী দেৱী নাম গ্ৰহণ কৰে)
মৃত্যু ঃ ১৯৭৩
## শিক্ষা
কটন কলেজিয়েট স্কুলৰ পৰা মেট্ৰিক পৰীক্ষাত উত্তীৰ্ণ হয়। পাছত কটন কলেজত নামভৰ্তি কৰে যদিও পঢ়া আধাতে এৰে।

## কৰ্মজীৱন
পঢ়া সমাপ্ত নকৰাকৈ তেওঁ বিভিন্ন ঠাইত ঘূৰি ফুৰিবলৈ আৰম্ভ কৰে। এনেদৰে ঘূৰি ফুৰোঁতে তেওঁ ৰেংগুনত উপস্থিত হয় আৰু তাতেই ‘ৰেংগুন মেইল’ কাকতখনৰ সহকাৰী সম্পাদক হয়। তাত থাকোঁতেই তেওঁৰ সৈতে লণ্ডন আৰ্ট কোম্পানীৰ সম্পৰ্ক হয়। তেতিয়াই তেওঁ কেইবাখনো পৰীক্ষামূলক চিনেমা নিৰ্মাণ কৰে। তাৰ পাছত তেওঁ কলিকতালৈ আহি ‘আচাম বংগল প্ৰেছ’ৰ মেনেজাৰ হয়। কটন কলেজ (বৰ্তমান কটন বিশ্ববিদ্যালয়)-ৰ প্ৰতীক চিহ্নটো তেওঁ অংকন কৰিছিল। তেওঁ অসমৰ বিভিন্ন সাহিত্যিক-সামাজিক-সাংস্কৃতিক কাম-কাজৰ লগত জড়িত আছিল। তেওঁৰ কবিতাসমূহ ‘অস্থিব্ৰজ আৰু অন্যান্য কবিতা’ নামেৰে নগাঁও সাহিত্য সভাই প্ৰকাশ কৰি উলিয়াইছে। মহেন্দ্ৰ নাথ ডেকা ফুকনৰ নামত কটন কলেজত এটি ছাত্ৰাবাসৰ নামকৰণ কৰা আছে।

## তথ্য সংগ্ৰহ

https://nilacharai.com/moihengdan-dekaphukanar-charitra/ 
ৰংমন (শিশু আলোচনী) Vol. 10, Issue 8, জানুৱাৰী, ২০২০
বিপুল খাটনিয়াৰ

**বিপুল খাটনিয়াৰ** (জন্ম: ১৯৫৩-২০২১ ) () আছিল অসমৰ এগৰাকী গল্পকাৰ, প্ৰবন্ধকাৰ আৰু অনুবাদক। তিনিমহীয়া অসমীয়া আলোচনী *নতুন পৃথিৱী*ত গল্প লিখিবলৈ আৰম্ভ কৰা বিপুল খাটনিয়াৰ পৰৱৰ্তী পৰ্যায়ত অসমীয়া গল্প-সাহিত্যৰ এখন পৰিচিত মুখ হৈ উঠে৷ তেখেতৰ প্ৰথমখন গল্প-সংকলন *খোজৰ শব্দ* প্ৰকাশিত হৈছিল ১৯৮০ চনত৷ তেখেতৰ গল্পত সৰ্বসাধাৰণৰ সুখ-দুখৰ প্ৰতিবিম্ব ফুটি উঠে বুলি কোৱা হয়৷  খাটনিয়াৰৰ সাহিত্য-দৰ্শনত সমাজতান্ত্ৰিক বাস্তৱতা পৰিলক্ষিত হয়৷  তেখেত সত্তৰ দশকৰ শেষৰফালে আৰম্ভ হোৱা ‘নতুন সাহিত্য পৰিষদ’ৰ অন্যতম প্ৰতিষ্ঠাপক সংগঠক আছিল৷

## সংক্ষিপ্ত জীৱনী
বিপুল খাটনিয়াৰৰ জন্ম হৈছিল ১৯৫৩ চনৰ ২৭ আগষ্টত ৷ পিতৃৰ নাম সিংহেশ্বৰ খাটনিয়াৰ আৰু মাতৃৰ নাম হেমলতা খাটনিয়াৰ৷ জন্মস্থান আছিল শিৱসাগৰ জিলাৰ শ'লগুৰি ৷ তেখেতে প্ৰাথমিক শিক্ষা গ্ৰহণ কৰে তিনিচুকীয়া জিলাৰ দেওশাল অঞ্চলত৷ ১৯৬৯ চনত শিৱসাগৰৰ বেজবৰুৱা হাইস্কুলৰ পৰা প্ৰাৰম্ভিক শিক্ষা গ্ৰহণ কৰা খাটনিয়াৰে ১৯৭৩ চনত কলেজীয়া শিক্ষা লয় শিৱসাগৰ কলেজৰ পৰা৷ পাছলৈ তেখেতে ১৯৭৫ চনত গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা নৃতত্ত্ব আৰু ভূত্ত্বক বিষয়ত স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী অৰ্জন কৰে ৷ 

## কৰ্মজীৱন
১৯৭৭ চনত সহকাৰী ভূতত্ববিদ হিচাপে ভূতত্ব আৰু খনি সঞ্চালকায়লয়ত চাকৰি জীৱন আৰম্ভ কৰা খাটনিয়াৰে ২০১৩ চনৰ ৩১ আগষ্টত সেই কৰ্মৰ পৰা অৱসৰ গ্ৰহণ কৰে৷ 

সাহিত্য অনুষ্ঠান *নতুন সাহিত্য পৰিষদ*ৰ লগত তেখেত জন্মলগ্নৰে পৰা জড়িত হৈ আছিল৷ দুটা কাৰ্যকাল তেখেতে ৰাজ্যিক সম্পাদকৰো দায়িত্ব পালন কৰিছে৷  পৰিষদৰ মুখপত্ৰ *নতুন সাহিত্য* খাটনিয়াৰে সম্পাদনা কৰিছিল৷ 

বিপুল খাটনিয়াৰে লিখা গল্পৰ সংখ্যা একাধিক৷ তদুপৰি তেখেতে কেইবাখনো গ্ৰন্থ সম্পাদনা কৰিছে ৷  অসমৰ সাহিত্য-সমালোচক অৰিন্দম বৰকটকীয়ে তেখেতৰ সাহিত্য-ৰচনাৰ কথা সুঁৱৰি কয় যে,-* "তেখেতৰ শক্তিশালী, প্ৰত্যয়ী আৰু দায়বদ্ধ খোজৰ শব্দ অসমীয়া সাহিত্যত সদায় থাকি যাব৷"*

## সাহিত্যৰাজি
; গল্পৰ পুথি
* খোজৰ শব্দ, ১৯৮০
* চিনাকি মুখৰ ছবি, ১৯৯৫
* দখাৰ, ১৯৯৯
* তাই কাপোৰ নিপিন্ধে, ২০০২
* ভিন্ন জীৱন ভিন্ন কথকতা, ২০০৯
* চিনাকি মুখ অচিনাকি ছবি, ২০১০
* ঘঁৰিয়ালডাঙাৰ কথা, ২০১৬
* হাৱা ভাল চলা নাই, ২০২০

; সম্পাদিত পুথি
* মোৰ সপোনৰ সূৰ্যৰ মানুহ, হেমাংগ বিশ্বাস (পৰমানন্দ মজুমদাৰৰ সৈতে যুতীয়াভাৱে)
* সূৰ্য ঢকা মেঘ (২০০১)
* নিলিখা গল্প (২০০৯)
* সাহিত্য নিৰ্মাণ প্ৰসংগ (২০০৯)
* হেমাংগ বিশ্বাস (২০১২, পৰমানন্দ মজুমদাৰৰ সৈতে)
* ফুলকুমাৰী কলিতাৰ ‘লোক-সাহিত্যৰ ৰহঘৰা ফকৰা যোজনা’ (দ্বিতীয় সংস্কৰণ, ২০১২)
* শমিক গিৰীশ চন্দ্ৰ (মদন মোহন চৌধুৰীৰ সৈতে, ২০১৪)
* স্মৃতিলেখা : অনিল ৰায়চৌধুৰী স্মাৰক গ্ৰন্থ (২০২১)
* অনিল ৰায়চৌধুৰী ৰচনাৱলী (২০২২) 

## মৃত্যু
২০২১ চনৰ ৪ জুলাই তাৰিখে বিয়লি ৪ বাজি ৫৫ মিনিটত দিছপুৰ পলিক্লিনিকত সাহিত্যিক বিপুল খাটনিয়াৰৰ দেহাৱসান ঘটে৷ তেখেত দীৰ্ঘদিন ধৰি এক দুৰাৰোগ্য ৰোগত আক্ৰান্ত হৈ আছিল৷ 

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:অসমীয়া সাহিত্যিক
শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
ৰোহিনী (বাসুদেৱৰ পত্নী)

হিন্দু মহাকাব্যসমূহত, **ৰোহিণী** () হৈছে বাসুদেৱৰ প্ৰথমা পত্নী আৰু হিন্দু দেৱতা বলোৰাম আৰু সুভদ্ৰাৰ মাতৃ। কৃষ্ণৰ প্ৰতিপালনত তেওঁ এক গুৰুত্বপূৰ্ণ ভূমিকা পালন কৰিছিল।

## জীৱন
ৰোহিণীক ৰজা বাহ্লীকাৰ কন্যা বুলি বৰ্ণনা কৰা হৈছে। তেওঁ যাদৱ ৰাজকুমাৰ বাসুদেৱৰ সৈতে বিবাহপাশত আৱদ্ধ হৈছিল।

বাসুদেৱে মথুৰাৰ ৰাজকুমাৰী দৈৱকীকো বিয়া কৰাইছিল। ইয়াৰ পিছতেই দৈৱকীসহ বাসুদেৱে কংসৰ কাৰাগাৰত বন্দী জীৱন কটাব লগা হয়। তেওঁলোকৰ বিবাহৰ পিছতে এক ঐশ্বৰিক বাণীত দৈৱকীৰ অষ্টম পুত্ৰৰ দ্বাৰা কংসৰ মৃত্যুৰ ভৱিষ্যতবাণী কৰা হৈছিল। যেতিয়া বাসুদেৱক বন্দী কৰা হয়, ৰোহিণী বজ্ৰত তেওঁৰ সম্পৰ্কীয় ভাই নন্দৰ ঘৰত থাকে। দৈৱকীয়ে প্ৰথম অৱস্থাত জন্মদিয়া ছয় পুত্ৰক কংসই হত্যা কৰে সেয়ে কংসৰ অজ্ঞাতে দৈৱকীৰ সপ্তম ভ্ৰূণটো ৰোহিণীৰ গৰ্ভলৈ স্থানান্তৰ কৰোৱাত ৰোহিনীয়ে বলোৰামক জন্ম দিয়ে।

দৈৱকীৰ অষ্টম সন্তান কৃষ্ণৰ সৈতে নন্দ আৰু যশোদাৰ কন্যা সন্তানৰ সৈতে গোপনীয়তাৰে সালসলনি কৰা হৈছিল। যশোদা (কৃষ্ণৰ পালক-মাতৃ) আৰু ৰোহিনীয়ে কৃষ্ণ আৰু বলৰামৰ লালন-পালন কৰে।  

কৃষ্ণ আৰু বলোৰামৰ দ্বাৰা বসুদেৱক মুক্ত কৰাৰ পিছত, ৰোহিনীয়ে এগৰাকী কন্যা সুভদ্ৰাক জন্ম দিয়ে।

মহাভাৰত মহাকাব্যত, যাদৱ বংশৰ ধ্বংসৰ সময়তেই বাসুদেৱৰ মৃত্যু হয় ৰোহিনীয়ে বাসুদেৱৰ আন কেইগৰাকী পত্নী দৈৱকী, ভদ্ৰা আৰু মাদিৰাৰ সৈতে বাসুদেৱৰ চিতা জুইত নিজকে সমৰ্পন কৰে।

## বলোৰামৰ মাতৃ
বলোৰামক ম্যাট্ৰোনমিক বিশেষণ ৰৌহিণ্য "ৰোহিণী পুত্ৰ" দিয়া হয়। ব্ৰহ্মবৈৱৰ্ত পুৰাণত, ৰোহিণীক সৰ্পৰ মাতৃ কাদ্ৰুৰ অৱতাৰ বুলি কোৱা হয়; বলৰামক ঐশ্বৰিক নাগ শেষৰ অৱতাৰ বুলি গণ্য কৰা হয়।

## জৈন ধৰ্ম
কৃষ্ণ আৰু বলোৰামৰ সৈতে সম্পৰ্কিত জৈন কাহিনীত, ৰোহিণী হৈছে কোশল ৰাজ্যৰ ৰাজকুমাৰী। তেওঁ স্বয়ম্বৰ অনুষ্ঠানত বসুদেৱক তেওঁৰ স্বামী হিচাপে বাছনি কৰে। তেওঁ সৌৰপুৰত বাসুদেৱৰ সৈতে জীৱন অতিবাহিত কৰে, য'ত তেওঁ পুত্ৰ বলোৰামক জন্ম দিয়ে। জৈন বৰ্ণনা অনুসৰি তেওঁ চাৰিটা সপোন দেখিছিল: এটা সিংহ, এটা বগা হাতী, চন্দ্ৰ আৰু সাগৰ; এই সমূহ হিন্দু ধৰ্মৰ লগতে জৈন ধৰ্মতো বলোৰামৰ সৈতে সম্পৰ্কিত প্ৰতীক। জৈন মত অনুসৰি ৰোহিনীয়ে ব্ৰজত কৃষ্ণৰ লালন-পালনত কোনো ভূমিকা পালন কৰা নাছিল; তেওঁ সৌৰাপুৰত বলোৰামৰ যত্নহে লৈছিল। প্ৰাপ্তবয়স্ক বলোৰামে কৃষ্ণক সহায় কৰিবলৈ ব্ৰজধামলৈ যায়।

## তথ্য উৎস

শ্ৰেণী:হিন্দু কিংবদন্তি
আৰ্দ্ৰতা

**আৰ্দ্ৰতা** () হৈছে বায়ুত থকা জলীয় বাষ্পৰ ঘনত্ব। পানীৰ বাষ্প অৰ্থাৎ পানীৰ গেছীয় অৱস্থা, সাধাৰণতে মানুহৰ চকুৰ বাবে অদৃশ্য। আৰ্দ্ৰতাই বৰষুণ, নিয়ৰ বা কুঁৱলী থকাৰ সম্ভাৱনাক সূচায়।

আৰ্দ্ৰতা বায়ুমণ্ডলৰ উষ্ণতা আৰু চাপৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰে। সূৰ্যৰ আপাতিত ৰশ্মিৰ উত্তাপৰ বাবে বৰফৰ স্তূপ, বৰাবৃত অঞ্চল, সাগৰ-মহাসাগৰ, হ্ৰদ, নদ-নদী, জলাশয় আদিৰ পৰা প্ৰতিদিনে অবিৰতভাৱে বাষ্পীভৱন হৈ আছে। এনেদৰে বাষ্পীভূত হোৱা জল-কণাবোৰ বায়ুমণ্ডলত মিহলি হৈ থাকে। বছৰৰ ভিন ভিন ঋতুত আৰু ভিন ভিন ঠাইত বায়ুৰ উত্তাপৰ পাৰ্থক্যৰ বাবে বায়ুমণ্ডলে ধাৰণ কৰা জলীয়বাষ্পৰ পৰিমাণ ভিন ভিন হোৱা দেখা যায়। এইদৰে বায়ুত মিহলি হৈ থকা জলীয়বাষ্পৰ পৰিমাণক আৰ্দতা বুলি কোৱা হয়।

## প্ৰকাৰ
আৰ্দ্ৰতা দুই প্ৰকাৰৰ:

;চৰম আৰ্দ্ৰতা
কোনো নিৰ্দিষ্ট আয়তনৰ বায়ুত থকা জলীয়বাষ্পৰ প্ৰকৃত পৰিমাণকে চৰম আৰ্দ্ৰতা () বোলে। যেতিয়া বায়ু ৩৯° চেণ্টিগ্ৰেড (৮৬° ফে)ত সংপৃক্ত হয়, বায়ুমণ্ডলত চৰম আৰ্দ্ৰতা প্ৰতি ঘন মিটাৰত প্ৰায় শূন্যৰ পৰা প্ৰায় ৩০ গ্ৰাম (১.১ আউন্স)ৰ ভিতৰত থাকে।
চৰম আৰ্দ্ৰতা হৈছে জলীয় বাষ্পৰ ভৰ  (m_{H_2O}) ক, জলীয় বাষ্প আৰু বায়ুৰ মিশ্ৰণৰ আয়তন  (V_{net} ) ৰে ভাগ কৰি পোৱা ভাগফল। ইয়াক তলত দিয়া ধৰণে প্ৰকাশ কৰিব পাৰি:

: AH = \frac{m_{H_2O}}{V_{net}}. 

;আপেক্ষিক আৰ্দ্ৰতা
কোনো নিৰ্দিষ্ট উষ্ণতাত সেই আয়তনৰ বায়ুত থকা জলীয়বাষ্পৰ ভৰৰ লগত সেই একে উষ্ণতাত সেই আয়তনৰ বায়ুখিনি সংপৃক্ত হ'বলৈ প্ৰয়োজনীয় জলীয়বাষ্পৰ ভৰৰ যি অনুপাত তাকে আপেক্ষিক আৰ্দ্ৰতা () বোলে।

কেতিয়াবা বায়ুৰ উত্তাপ হ্ৰাস হৈ এনে অৱস্থা পায়গৈ যে, বায়ুত থকা জলীয় বাষ্পখিনি ঘনীভূত হৈ কুঁৱলী, নিয়ৰ, বৰষুণ, বৰফ কণা আদিৰ সৃষ্টি হয় আৰু পিছত অধোগামী হৈ ভূপৃষ্ঠত পৰেহি এইবিলাকক একে লগে অধঃক্ষেপ বুলি কোৱা হয়।

## তথ্যউৎস

শ্ৰেণী:জলবায়ু বিজ্ঞান
কল্পতৰু

**কল্পতৰু** হিন্দু, জৈন আৰু বৌদ্ধ ধৰ্মৰ লগত জড়িত ইচ্ছাপূৰ্ণ কৰিব পৰা এজোপা ঐশ্বৰিক গছ। ইয়াক কল্পবৃক্ষ, কল্পদ্ৰুম, কল্পপাদপ আদি নামেৰেও জনা যায়। সংস্কৃত সাহিত্যৰ প্ৰাচীনতম উৎসসমূহতো ইয়াৰ উল্লেখ পোৱা যায়। জৈন ধৰ্ম আৰু বৌদ্ধ ধৰ্মৰ সাহিত্যতো কল্পতৰু জনপ্ৰিয় বিষয়বস্তু। কল্পতৰুৰ উৎপত্তি সমুদ্ৰ মন্থনৰ সময়ত হৈছিল। সমুদ্ৰমন্থনত দেৱতাসকলে ইয়াক লাভ কৰে আৰু দেৱৰাজ ইন্দ্ৰয়ে গছজোপা স্বৰ্গলৈ লৈ যায়। কল্পতৰুক ভাস্কৰ্য, মূৰ্তিবিদ্যা আৰু সাহিত্যত বহুলভাৱে ব্যৱহাৰ কৰা হয়। বৰ্তমান বিভিন্ন প্ৰান্তত কিছুমান গছ যেনে পলাশ, বট গছ, মহুৱা, খেঝড়ী, চিউৰী, নুনি গছক কল্পতৰুৰ বুলি গণ্য কৰা হয়। 

## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:হিন্দু কিংবদন্তি
কেই নিশিকোৰি

**কেই নিশিকোৰি** () এজন জাপানী পেছাদাৰী টেনিছ খেলুৱৈ। তেওঁৰ জন্ম ২৯ ডিচেম্বৰ ১৯৮৯ চনত। তেওঁ দ্বিতীয় পুৰুষ জাপানী খেলুৱৈ যি একক (জিৰো চাটোৰ পিছত) শীৰ্ষ ৫ তম স্থান লাভ কৰিছে, আৰু অপেন যুগত এনে কৰা তেওঁ একমাত্ৰ খেলুৱৈ। নিশিকোৰিয়ে প্ৰথমবাৰৰ বাবে ২০১৫ চনৰ মাৰ্চ মাহত বিশ্বৰ ৪নং স্থানত তেওঁৰ কেৰিয়াৰৰ উচ্চ একক ৰেংকিঙত উপনীত হৈছিল। তেওঁ বৰ্তমান এছ'চিয়েচন অফ টেনিছ প্ৰফেচনেলছ (এটিপি)ৰ দ্বাৰা বিশ্বৰ ৪৯ নম্বৰ স্থানত আছে।

নিশিকোৰিয়ে ১২টা একক খিতাপ জিকিছে আৰু ২০১৪ চনৰ ইউএছ অপেনত ৰানাৰ-আপ হৈছিল, যাৰ ফলত তেওঁ গ্ৰেণ্ড শ্লেম একক ফাইনেলত উপনীত হোৱা এছিয়াৰ দেশক প্ৰতিনিধিত্ব কৰা প্ৰথম পুৰুষ খেলুৱৈ হিচাপে পৰিচিত হৈছিল। তেওঁ এ টি পি ৱৰ্ল্ড টুৰ ফাইনেলছৰ বাবে যোগ্যতা অৰ্জন কৰা এছিয়াৰ প্ৰথমজন ব্যক্তি হিচাপেও পৰিগণিত হয় আৰু ২০১৪ আৰু ২০১৬ চনত ছেমিফাইনেলত উপনীত হয়। ইয়াৰ উপৰিও নিশিকোৰীয়ে ৰাফেল নাদালক পৰাস্ত কৰি ২০১৬ চনৰ গ্ৰীষ্মকালীন অলিম্পিকত ব্ৰঞ্জৰ পদক অৰ্জন কৰে আৰু জাপানক ৯৬ বছৰত প্ৰথমঅলিম্পিক টেনিছ পদক প্ৰদান কৰে।

## ব্যক্তিগত জীৱন
নিশিকোৰিৰ জন্ম জাপানৰ চিমানে প্ৰিফেকচাৰৰ মাৎসুইত হৈছিল। তেওঁৰ দেউতাক কিয়োশি এজন অভিযন্তা আৰু তেওঁৰ মাক এৰি এগৰাকী পিয়ানো শিক্ষক। তেওঁৰ এগৰাকী ডাঙৰ ভগ্নী আছে যাৰ নাম ৰেইনা, যি কলেজৰ পৰা স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰে আৰু টকিঅ'ত কাম কৰে। তেওঁ পাঁচ বছৰ বয়সত টেনিছ খেলিবলৈ আৰম্ভ কৰিছিল। তেওঁ প্ৰথমবাৰৰ বাবে 2001 চনত কিডছৰ বাবে অল জাপান টেনিছ চেম্পিয়নশ্বিপ জিকিছিল, আৰু আওমৰি-য়ামাদা হাইস্কুলৰ পৰা স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰিছিল। নিশিকোৰী ২০০৪ চনত ১৪ বছৰ বয়সত আইএমজি একাডেমীত যোগদান কৰিবলৈ ফ্লৰিডাৰ ব্ৰেডেণ্টনলৈ যায়। তেওঁৰ মনোৰঞ্জনৰ ভিতৰত আছে ফুটবল, গল্ফ, পঢ়া আৰু সংগীত শুনা। নিশিকোৰীক আগতে ব্ৰেড গিলবাৰ্টে প্ৰশিক্ষণ দিছিল। দান্তে বটিনি ২০১০ চনৰ ডিচেম্বৰৰ পৰা তেওঁৰ বৰ্তমানৰ প্ৰশিক্ষক। প্ৰাক্তন বিশ্বৰ নম্বৰ ২ মাইকেল চাংক ২০১৪ চনৰ জানুৱাৰীৰ পৰা তেওঁৰ প্ৰশিক্ষণ দলত যোগ দিয়া হৈছিল।

আগষ্ট ২০২০-ত, আঘাত আৰু কৰোনাভাইৰাছ মহামাৰীৰ বাবে ২০১৯ ইউএছ অপেনৰ পৰা খেলা নাছিল, নিশিকোৰীয়ে (দুবাৰ) কোভিড-১৯-ৰ বাবে ইতিবাচক পৰীক্ষা কৰিছিল।

## তথ্যউৎস

শ্ৰেণী:জাপানৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:টেনিছ খেলুৱৈ
চিংকী

**চিংকী** () হৈছে সাধাৰণতে চীনা বংশোদ্ভূত ব্যক্তি এজনৰ উদ্দেশ্যে ব্যৱহাৰ কৰা এক জাতিগত অপবাদ। সাধাৰণতে পূব এছিয়াৰ লোকসকলৰ দৰে দেখা যিকোনো লোকৰ বিৰুদ্ধেও কেতিয়াবা এই শব্দটো নিৰ্বিচাৰভাৱে ব্যৱহাৰ কৰা হয়। পূব এছিয়াৰ লোকসকলৰ চকুৰ বৰ্ণনা দিবলৈ এই শব্দটোৰ ব্যৱহাৰক অত্যন্ত আক্ৰমণাত্মক আৰু বৰ্ণবাদী বুলি গণ্য কৰা হয়, আৰু আধুনিক সাহিত্য বা আন মাধ্যমত ইয়াৰ অন্তৰ্ভুক্তি হৈছে বিতৰ্কিত বিষয়। এছিয়ান লোকসকলৰ পক্ষত থকা কিছুমান সূত্ৰই এই শব্দটোক আফ্ৰিকীয় মূলৰ লোকসকলৰ বাবে ব্যৱহৃত বৰ্ণবাদী শব্দ 'নিগ্ৰো'-ৰ সমতুল্য বুলি অভিহিত কৰে।

ভাৰতত জাতিগত অপবাদ ৰূপে চিংকী শব্দটো সঘনাই মুখমণ্ডলত পূব এছিয়াৰ বৈশিষ্ট্য থকা লোকসকলৰ বিৰুদ্ধে ব্যৱহাৰ কৰা হয়। ইয়াৰ ভুক্তভোগী হৈছে মূলতঃ উত্তৰ-পূব ভাৰত আৰু নেপালৰ লোকসকল, যিসকলক চীনৰ লোকসকলৰ সৈতে সম্পৰ্ক নথকা স্বত্বেও প্ৰায়ে চীনা বুলি ভুল কৰা হয়।

২০১২ চনত ভাৰতৰ গৃহ মন্ত্ৰালয়ে অনুসূচীত জনজাতিৰ এজন ব্যক্তিক (বিশেষকৈ উত্তৰ-পূব ভাৰতৰ) উল্লেখ কৰিবলৈ "চিংকী" শব্দটোৰ ব্যৱহাৰক অনুসূচীত জাতি আৰু অনুসূচীত জনজাতি (অত্যাচাৰ প্ৰতিৰোধ) আইনৰ অধীনত ফৌজদাৰী অপৰাধ হিচাপে পাঁচ বছৰলৈকে কাৰাদণ্ডৰ সৈতে দণ্ডনীয় বুলি স্বীকৃতি দিছে। মন্ত্ৰালয়ে আৰু সতৰ্ক কৰি দিছিল যে তেওঁলোকে আইনখন বলবৎ কৰাত আৰক্ষীৰ যিকোনো বিফলতাৰ অতি গুৰুত্বসহকাৰে পৰ্যালোচনা কৰিব।

## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:ভেদভাৱ
শ্ৰেণী:অপশব্দ
কমলাকামিনী

**কমলা** (),**কমলাত্মিকা** () বা **কমলাকামিনী** হৈছে হিন্দু ধৰ্মৰ এগৰাকী দেৱী। তেওঁৰ সুন্দৰ দিশটো হৈছে পৰিপূৰ্ণতা। তেওঁক দশম আৰু অন্তিম মহাবিদ্যা ("মহান জ্ঞান") বুলি বিশ্বাস কৰা হয় আৰু সকলো মহাবিদ্যাৰ দৰে পাৰ্বতীৰ এক প্ৰকাৰ। কেতিয়াবা, তেওঁক লক্ষ্মীৰ তান্ত্ৰিক ৰূপ বুলিও গণ্য কৰা হয়।

## স্বৰূপ
কমলাত্মিকাৰ দেহৰ বৰণ সোণালী। তেওঁৰ ওপৰত চাৰিটা ডাঙৰ হাতীয়ে অমৃতৰ কলহৰে অমৃত ঢালি থাকে।কমলা দেৱীৰ চাৰিখন হাতৰ দুখনত দুটা পদুম ফুল আৰু আন দুখন হাত ক্ৰমান্বয়ে অভয় মুদ্ৰা (আশ্বাস দিয়াৰ ভঙ্গী) আৰু বৰ মুদ্ৰা (বৰদান প্ৰদানৰ ভঙ্গী)ত থাকে। তেওঁ পদ্মাসনত (পদুমৰ ভঙ্গী) পদুমৰ ওপৰত বহি থকা বুলি চিত্ৰিত কৰা হৈছে। কমলাত্মিকা বিশুদ্ধতাৰ প্ৰতীক। 

গৰুড় পুৰাণ, লিঙ্গ পুৰাণ আৰু পদ্ম পুৰাণত উল্লেখ কৰা অনুসৰি, তেওঁ মহৰ্ষি ভৃগু আৰু তেওঁৰ পত্নী ক্ষাতিৰ কন্যা হিচাপে দেৱী লক্ষ্মীৰ ৰূপত প্ৰকাশিত হৈছে, পিছত তেওঁৰ ভগৱান বিষ্ণুৰ সৈতে বিবাহ সম্পন্ন হয় আৰু শ্ৰী উপাধি লাভ কৰে। তেওঁ সকলো ভক্তক বস্তুবাদী আৰু আধ্যাত্মিক শান্তিৰ বাবে আশীৰ্বাদ প্ৰদান কৰে। ইয়ে শৈৱবাদ (শক্তিবাদ) আৰু বৈষ্ণৱ ধৰ্মৰ ধাৰণাবোৰক একত্ৰিত কৰে।
## তথ্যউৎস

**Hindu Goddesses: Vision of the Divine Feminine in the Hindu Religious Traditions* () by David Kinsley

শ্ৰেণী:হিন্দু দেৱী