open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
আগবাৰীত ফুলিলে সোণে মোৰ চম্পা

**আগবাৰীত ফুলিলে সোণে মোৰ চম্পা** () কণ্ঠশিল্পী সুদক্ষিণা শৰ্মাৰ জীৱনভিত্তিক এখন উপন্যাস। উপন্যাসখন লিখিছে আৰাধনা পটংগীয়া গোস্বামীয়ে। সুদক্ষিণা শৰ্মা গায়ক, সুৰকাৰ, গীতিকাৰ, সংগীত তথা চলচ্চিত্ৰ পৰিচালক ভূপেন হাজৰিকাৰ ভগ্নী আৰু গীতিকাৰ, সুৰকাৰ আৰু সংগীতশিল্পী দিলীপ শৰ্মাৰ পত্নী।জন্ম পত্ৰিকাত সুদক্ষিণা শৰ্মাৰ নাম আছিল নিৰুপমা। ঘৰুৱা নাম কুইন বা কুইনী হাজৰিকা ৰূপেও তেওঁ শ্ৰোতাৰ মাজত পৰিচিত আছিল।  ‘আগবাৰীত ফুলিলে সোণে মোৰ চম্পা’ উপন্যাসৰ মূল চৰিত্ৰটিৰ নাম ‘নিৰুপমা’।উপন্যাসখন ভবানী বুকছে ২০১৭ চনত প্ৰকাশ কৰিছে।

## লেখক পৰিচয়
ড° আৰাধনা পটংগীয়া গোস্বামী অসমৰ এগৰাকী ঔপন্যাসিক, গল্পকাৰ আৰু প্ৰাৱন্ধিক। তেওঁ গুৱাহাটীৰ পাণ্ডু মহাবিদ্যালয়ৰ ইংৰাজী বিভাগৰ অধ্যাপক আৰু গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ প্ৰাক্তন অধ্যাপক ৰঞ্জিৎ কুমাৰ দেৱগোস্বামীৰ সহধৰ্মিণী। ২০১১ চনত তেওঁ ‘নেপথ্যৰ সংগীত’ শীৰ্ষক উপন্যাসৰ বাবে অসম সাহিত্য সভাৰ নিৰ্মল চন্দ্ৰ বৰা স্মাৰক, শ্ৰেষ্ঠ উপন্যাস বঁটা লাভ কৰিছিল।

সত্তৰ দশকত কটনিয়ানত গল্প লিখি গোস্বামীয়ে গল্পকাৰ ৰপে আত্মপ্ৰকাশ কৰিছিল। তেওঁৰ প্ৰথমখন উপন্যাসৰ নাম ‘কল্লোলিনী’। উপন্যাসখন ২০০১ চনত প্ৰকাশ হৈছিল আৰু প্ৰকাশৰ লগে লগে ই পঢ়ুৱৈৰ সমাদৰ লাভ কৰিছিল। ‘নেপথ্য সংগীত’ গোস্বামীৰ দ্বিতীয়খন উপন্যাস। ‘আগবাৰীত ফুলিলে সোণে মোৰ চম্পা’  আৰু দুৰ্গী’ লেখকৰ ক্ৰমে তৃতীয় আৰু চতুৰ্থ উপন্যাস। 

## বিষয়বস্তু
প্ৰকৃততে ‘আগবাৰীত ফুলিলে সোণে মোৰ চম্পা’ জ্যোতিপ্ৰসাদ আগৰৱালা ৰচিত এটি জ্যোতি সংগীত। কণ্ঠশিল্পী সুদক্ষিণা শৰ্মাই  দহ বছৰ বয়সতে কলিকতালৈ গৈ বিষ্ণুপ্ৰসাদ ৰাভাৰ তত্ত্বাৱধানত গ্ৰামফোন ৰেকৰ্ডৰ বাবে গীত বাণীবন্ধন কৰিছিল। তাৰপিছত তেওঁ আৰু উভতি চোৱা নাই। জ্যোতি-বিষ্ণু-ভূপেন্দ্ৰ সংগীতৰ উপৰিও শৰ্মাই বৰগীত, কামৰূপী লোকগীত, গোৱালপৰীয়া লোকগীত, বনগীত, বিয়ানাম, বিহুনাম গাই এক সুদীৰ্ঘ সাংগীতিক পৰিক্ৰমা অতিক্ৰম কৰিছে। ১৯৫৪ চনৰ ১২ আগষ্ট তাৰিখে গণশিল্পী, সুৰকাৰ আৰু গীতিকাৰ দিলীপ শৰ্মাৰ সৈতে সুদক্ষিণাৰ বিবাহ হয় আৰু তেওঁলোকে যুটীয়াভাৱে গীত পৰিৱেশন কৰিবলৈ লয়। নতুন প্ৰজন্মৰ মাজত শুদ্ধ ৰূপত জ্যোতি-সংগীতৰ চৰ্চাৰ বাবে শৰ্মা দম্পত্তিয়ে গোটেই অসম জুৰি জ্যোতি-সংগীত প্ৰশিক্ষণ কৰ্মশালাৰ আয়োজন কৰিছিল। জ্যোতি-সংগীতৰ প্ৰচাৰ আৰু প্ৰসাৰৰ বাবে তেওঁলোকে লোৱা উদ্যোগৰ বাবে, ২০০২ চনত, দিলীপ শৰ্মা আৰু সুদক্ষিণা শৰ্মা যুটীয়াভাৱে সংগীত নাটক একাডেমী বঁটা প্ৰদান কৰা হৈছিল। সেয়ে জ্যোতিপ্ৰসাদৰ এটি গীতৰ শীৰ্ষৰে উপন্যাসখনৰ নাম ৰাখি ঔপন্যাসিকে ঐতিহাসিক প্ৰেক্ষাপটত এই যুটীৰ প্ৰেম আৰু অন্তৰ্জীৱনৰ বৰ্ণিল কাহিনী উপন্যাসখনৰ মাজেৰে তুলি ধৰিছে।

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:অসমীয়া গ্ৰন্থ
শ্ৰেণী:জীৱনীমূলক উপন্যাস
অৰূপ কুমাৰ নাথ

**অৰূপ কুমাৰ নাথ** () অসমৰ এগৰাকী গল্পকাৰ তথা কবি। *[[সাউদ আৰু অন্যান্য গল্প]]*,*ইথাৰৰ ঈশ্বৰ*, *[[অন্নখন]]*, আদিকে ধৰি তেওঁৰ চাৰিখন  গল্প-সংকলন, এখন কাব্য গ্ৰন্থ আৰু চাৰিখন উপন্যাসিকা প্ৰকাশিত হৈছে । *সাউদ আৰু অন্যান্য গল্প* নামৰ সংকলনটিৰ বাবে ২০১০ চনত মুনীন বৰকটকী বঁটা লাভ কৰা ড° নাথ সম্প্ৰতি গুৱাহাটী মহাবিদ্যালয়ৰ অসমীয়া বিভাগৰ সহযোগী অধ্যাপক। 

## চমু জীৱনী
১৯৭৪ চনৰ ১৭ এপ্ৰিলত মৰিগাঁও জিলাৰ হাবিবৰঙাবাৰীত অৰূপ কুমাৰ নাথৰ জন্ম হয়। তেওঁৰ পিতৃ নোৱাৰাম নাথ আৰু মাতৃ সাজেশ্বৰী দেৱী। তেওঁ হাবিবৰঙাবাৰী আদৰ্শ হাইস্কুলৰ পৰা প্ৰাথমিক শিক্ষা লাভ কৰে। তাৰ পিছত তেওঁ নগাওঁ কলেজত অধ্যয়ন কৰে। কটন কলেজৰ পৰা স্নাতক পৰ্যায়ৰ শিক্ষা লাভ কৰি তেওঁ গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা অসমীয়া বিষয়ত স্নাতকোত্তৰ পৰীক্ষাত উত্তীৰ্ণ হয়। তাৰ পিছত তেওঁ গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা 'মধ্য অসমৰ তিৱাসকলৰ কথিত অসমীয়া ভাষা আৰু সমাজ -সাংস্কৃতিক অধ্যয়ন' বিষয়ত পি. এইচ. ডি. ডিগ্ৰী লাভ কৰে। তেওঁ চৰাইবাহী মহাবিদ্যালয় আৰু হোজাই মহাবিদ্যালয়ত সহকাৰী অধ্যাপক হিচাপে কাম কৰাৰ পিছত সম্প্ৰতি গুৱাহাটী মহাবিদ্যালয়ৰ অসমীয়া বিভাগত সহযোগী অধ্যাপক হিচাপে কৰ্মৰত। 

## সাহিত্যিক অৱদান

অৰূপ কুমাৰ নাথ এজন গল্পকাৰ হিচাপে আলোচিত যদিও তেওঁৰ প্ৰথম প্ৰকাশিত গ্ৰন্থ আছিল *তুমি মোক স্পৰ্শ কৰা* নামৰ যুটীয়াভাবে ৰচিত এখন কাব্য সংকলন। ইয়াৰ পিছত তেওঁৰ *নষ্ট এপিটাফ*, *সাউদ আৰু অন্যান্য গল্প*, *ইথাৰৰ ঈশ্বৰ* আৰু অন্নখন নামৰ চাৰিখন গল্প সংকলন প্ৰকাশ পায়। তাৰ উপৰিও তেওঁৰ *ডঁৰিয়লিত এজাক ক্ৰৌঞ্চ পক্ষী*, *জিপচীৰ ঘৰ*, *নিষিদ্ধ শিলালিপিৰ পাঠ*,*এখন বিবৰ্ণ হৃদয় আৰু এপাচি প্লাম* নামৰ চাৰিখন উপন্যাসিকা প্ৰকাশিত হয়। তেওঁৰ গল্প ইতিমধ্যে ইংৰাজী, হিন্দী, বঙালী আৰু মাৰাঠী ভাষালৈ অনূদিত হৈছে। 

উপভাষাৰ আংশিক প্ৰয়োগ অৰূপ কুমাৰ নাথৰ চুটিগল্পৰ এক বিশিষ্টতা। তেওঁৰ গল্পত অঞ্চল বিশেষৰ জাতি বৈষম্যক প্ৰকট কৰাত লোকগীত আৰু অঞ্চলবিশেষৰ উপভাষাই সহায় কৰিছে। অৰূপ নাথে তেওঁৰ গল্পৰ মাজেৰে সামাজিক বৈষম্য আৰু শোষণ-অন্যায়ৰ ছবি এখন দাঙি ধৰিছে। বৰ্গ বিভাজিত, লিংগ বিভাজিত সমাজখনৰ কথা লিখোঁতে গল্পকাৰে সদায় নিম্নবৰ্গৰ পক্ষত অৱস্থান কৰিছে। লোকাচাৰ, সামাজিক শোষণ, আত্মবিধ্বংসী অন্ধবিশ্বাস, অন্যায়-অবিচাৰত জৰ্জড়িত জীৱনৰ খতিয়ান দাঙি ধৰোঁতে গল্পসমূহে শিল্পগুণ হেৰুওৱা নাই, বৰং সেইবোৰ মানৱীয় প্ৰমূল্যৰ অবক্ষয়ৰ একো একোখন সাৰ্থক দলিলত পৰিণত হৈছে। অৰূপ কুমাৰ নাথৰ গল্প বহুকেইটা কাৰণত সাম্প্ৰতিক অসমীয়া সাহিত্যৰ জগতখনত গুৰুত্বপূৰ্ণ ঘটনা। নাগৰিক জীৱনৰ অতি সাম্প্ৰতিক ভাষাৰ স্বাভাৱিক আৱেদনক সচেতনভাৱে নাকচ কৰি গল্পকাৰ অৰূপ কুমাৰ নাথে এনে এক ভাষাৰ সন্ধান কৰিছে— যাক অসমীয়া গল্পৰ সনাতন ঐতিহ্যই সৃষ্টি কৰা ভাষা যেন লাগে অথচ বেলেগ। ঐতিহ্যই দি যোৱা ভাষাৰ তেওঁ নৱনিৰ্মাণ আৰু ৰূপান্তৰ ঘটাইছে।

## প্ৰকাশিত গ্ৰন্থ

*তুমি মোক স্পৰ্শ কৰা (কাব্য গ্ৰন্থ,যুটীয়াভাৱে)

*নষ্ট এপিটাফ (গল্প সংকলন, ২০০০ চন)

*সাউদ আৰু অন্যান্য গল্প (গল্প সংকলন, ২০০৭ চন)

*ইথাৰৰ ঈশ্বৰ (গল্প সংকলন, ২০১৫ চন)

*অন্নখন ( গল্প সংকলন, ২০২২ চন)

## বঁটা আৰু সন্মান
* মুনীন বৰকটকী বঁটা
* পীতৰাম নাথ স্মাৰক শব্দকল্প যুৱ সাহিত্য বঁটা

## তথ্যসূত্ৰ

## বাহ্যিক সংযোগ

শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:অসমীয়া গল্পকাৰ
শ্ৰেণী:মুনীন বৰকটকী বঁটা বিজয়ী
বুদ্ধিন্দ্ৰনাথ ভট্টাচাৰ্য

** বুদ্ধিন্দ্ৰনাথ ভট্টাচাৰ্য** বা **বুদ্ধিন্দ্ৰনাথ দেলিহীয়াল ভট্টাচাৰ্য** (; জন্ম: ১৮৬৫-মৃত্যু: ১৯৪৫)  অসমৰ প্ৰথমখন ইংৰাজী-অসমীয়া অভিধান প্ৰণেতা।যোৰহাটত তেওঁ ‘*বুধিবাবু*’ নামে জনপ্ৰিয় আছিল। কলেজীয়া ছাত্ৰাৱস্থাত বুধিবাবু লক্ষ্মীনাথ বেজবৰুৱাৰ সহপাঠী আছিল। *আসাম হিতৈষী*, *জয়ন্তী* আদি কাকতত তেওঁ প্ৰৱন্ধ-পাতি লিখিছিল। *ৰমণী গাভৰু* আৰু *চিত্ৰাংগদা* ভট্টাচাৰ্যই লিখা দুখন নাটক। ১৯৩২ চনত তেওঁ প্ৰথমখন ইংৰাজী-অসমীয়া অভিধান প্ৰকাশ কৰি উলিয়াইছিল।অভিধানখনৰ নাম আছিল; *The Pronouncing Anglo Assamese Dictionary*। ২০১৯ চনলৈকে কিতাপখনৰ ২৭টা সংস্কৰণ ছপা হৈছে।

## সংক্ষিপ্ত জীৱনী
১৮৬৫ চনৰ ডিচেম্বৰ মাহত নগাঁৱ জিলাৰ শিঙিয়া গাঁৱত বুদ্ধিন্দ্ৰনাথ ভট্টাচাৰ্যৰ জন্ম হয়। পিতৃৰ নাম ধৰ্মদত্ত ভট্টাচাৰ্য আৰু মাতৃৰ নাম আই কেতেকী দেৱী। দেউতাকে নগাঁও কাছাৰীত কাম কৰিছিল। দেউতাকৰ আনন্দৰাম ঢেকিয়াল ফুকনৰ সৈতে সদ্ভাৱ আছিল আৰু সেইসূত্ৰে গুণাভিৰাম বৰুৱাই ভট্টাচাৰ্যক নগাঁৱ চৰকাৰী হাইস্কুলত নামভৰ্তি কৰাই দিছিল। ১৮৮৫ চনত এন্ট্ৰেস পৰীক্ষাত উৰ্ত্তীণ হৈ তেওঁ কলিকতাৰ চিটি কলেজত নামভৰ্তি কৰিছিল। ইয়াত লক্ষ্মীনাথ বেজবৰুৱা তেওঁৰ সহপাঠী আছিল। ১৮৮৭ চনত তেওঁ এফ এ পাছ কৰে আৰু ১৮৮৯ চনত যোৰহাট চৰকাৰী স্কুলত শিক্ষকৰূপে যোগদান কৰে। শিক্ষকতাৰ চাকৰি এৰি, ১৮৯২ চনত তেওঁ যোৰহাট কাছাৰীত পেস্কাৰ ৰূপে চাকৰিত সোমায় আৰু ১৮৯৬ চনত চিভিল পেস্কাৰ ৰূপে শিৱসাগৰ কাছাৰীত যোগ দিয়ে। চাকৰিৰ পৰা অৱসৰ লোৱাৰ পাছত তেওঁ চাহ খেতিত লাগে।  বুধিন্দ্ৰনাথে ১৯০২ চনত এডৱাৰ্ড সপ্তমৰ ৰাজ্যাভিষেকৰ বাবে ৰায়বাহাদুৰ জগন্নাথ বৰুৱাৰ সচিবৰূপে ইংলেণ্ড ভ্ৰমণ কৰিছিল। তেওঁৰ ভ্ৰমণকাহিনী ‘বিলাত যাত্ৰা’ই প্ৰথম বিশ্বযুদ্ধ আৰম্ভ হোৱাৰ আগতে বিংশ শতিকাৰ আৰম্ভণিতে ব্ৰিটেইন আৰু প্ৰাক-স্বাধীন ভাৰতৰ, বিশেষকৈ অসমৰ ৰোমাঞ্চকৰ আভাস প্ৰদান কৰে।

১৯২০ চনত অৱসৰৰ পিছত বুধিন্দ্ৰনাথে গোলাঘাট দিঘালিহুলাত এখন সৰু চাহ বাগিচা স্থাপন কৰে আৰু এজন স্বতন্ত্ৰ ব্যৱসায়ী হিচাপে কাম আৰম্ভ কৰে। এবছৰ পিছত, ১৯২৪ চনত, তেওঁ গোলাঘাট পৌৰসভা কাৰ্যালয়ত *ভেল্যুৱাৰ* হিচাপে নিযুক্ত হয়। এই সময়ছোৱাত, তেওঁক পূব বংগ আৰু অসম চৰকাৰৰ চৰকাৰী অনুবাদক হিচাপে কামত নিযুক্ত কৰা হৈছিল। উক্ত সময়ত তেওঁ কৰা কামখিনি অসমীয়া  সাহিত্য আৰু সংস্কৃতিৰ বাবে উল্লেখযোগ্য বুলি ধৰা হয়। তেওঁ ‘যোৰহাট থিয়েটাৰ’ৰ অন্যতম প্ৰতিষ্ঠাপক সদস্য আছিল। বুধিন্দ্ৰনাথ ‘ছ'চাইটি ফৰ দ্য প্ৰগ্ৰেছ অৱ দ্য আচামিজ লেংগুৱেজ’ৰো সদস্য আছিল। ইয়াৰ অধীনত তেওঁ অসমীয়া সংস্কৃতি আৰু সমাজৰ উন্নতিৰ হকে সক্ৰিয় অৱদান আগবঢ়াইছিল। 

১৯৪৫ চনৰ ৫ মাৰ্চ তাৰিখে বুদ্ধিন্দ্ৰনাথ ভট্টাচাৰ্যৰ মৃত্যু হয়।

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:অসমীয়া অভিধান প্ৰণেতা
শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
লীনা শৰ্মা

**লীনা শৰ্মা** () এগৰাকী অসমীয়া গল্পকাৰ আৰু ঔপন্যাসিক। চাকৰিসূত্ৰে ভাৰতীয় ৰেল বিভাগৰ শীৰ্ষ বিষয়া ৰূপে তেওঁ গুৱাহাটীৰ মালিগাঁও সদৰ কাৰ্যালয়ত কৰ্মৰত আছিল।  ইতিমধ্যে তেওঁ চাকৰিৰ পৰা অৱসৰ গ্ৰহণ কৰিছে। 

১৯৬২ চনৰ ১১ ডিচেম্বৰৰ দিনা গুৱাহাটীৰ নিজৰাপাৰাত লীনা শৰ্মাৰ জন্ম হৈছিল। দেউতাক সংস্কৃত পণ্ডিত ডিম্বেশ্বৰ শৰ্মাৰ তেওঁ কনিষ্ঠ কন্যা আছিল। ঘৰুৱা বৌদ্ধিক পৰিৱেশত লীনাই সৰুৰে পৰা সাহিত্য চৰ্চা কৰিছিল। এই সাহিত্য চৰ্চা পিছৰ জীৱনতো অব্যাহত আছিল আৰু তেওঁ ধাৰাবাহিক ভাৱে গল্প-উপন্যাস লিখাই নহয় বিভিন্ন কাকত আলোচনীত নিয়মিত স্তম্ভ লেখনো কৰিছে। প্ৰকাশ, গৰীয়সী আদি মানবিশিষ্ট আলোচনীৰ তেওঁ নিয়মীয়া গল্পকাৰ। শৰ্মাই ইংৰাজী ভাষাতো লেখা-মেলা কৰে আৰু A Melody in the Wilderness তেওঁৰ প্ৰথমখন ইংৰাজী উপন্যাস।

বিবাহসূত্ৰে লীনা শৰ্মা ভাৰতীয় আৰক্ষী সেৱাৰ অসম মেঘালয় কেডাৰৰ এগৰাকী অৱসৰপ্ৰাপ্ত বিষয়া আৰু অসম আৰক্ষীৰ প্ৰাক্তন সঞ্চালক-প্ৰধান কুলধৰ শইকীয়াৰ পত্নী। কুলধৰ শইকীয়াও এগৰাকী সাহিত্য অকাডেমি বঁটা প্ৰাপ্ত অসমীয়া গল্পকাৰ আৰু অসম সাহিত্য সভাৰ সভাপতি।  তেওঁলোকৰ একমাত্ৰ সন্তান আৰণ্যক শইকীয়া নগাঁও জিলাৰ সহকাৰী আয়ুক্ত।

## গ্ৰন্থপঞ্জী
# লীনাচ পয়েমচ (১৯৮৯)
# আধা সজা প্ৰতিমা (১৯৯৯)
# নৈশব্দৰ মাজত শব্দ (২০০০)
# আভৰণ (২০০২)
# সাগৰিকা (২০০২)
# অহ্ন-অপৰাহ্ন (২০০৬)
# অমৃষা (২০০৭)
# কৃষ্ণধাৰা

## তথ্য উৎস

শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:অসমীয়া গল্পকাৰ
শ্ৰেণী:চৰকাৰী বিষয়া
আন্তৰ্জাতিক ধ্বনিবিজ্ঞানৰ বৰ্ণমালা

**আন্তৰ্জাতিক ধ্বনিবিজ্ঞানৰ বৰ্ণমালা** বা **আই-পি-এ** () এটা ধ্বনিবিজ্ঞানৰ সংকেতৰ বৰ্ণমালা পদ্ধতি যি প্ৰধানকৈ লেটিন লিপিৰ আধাৰত নিৰ্মিত। ইয়াক ১৯ শতিকাৰ শেষৰ ফালে আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় ধ্বনি সংস্থাই লিখিত ৰূপত বাক্যৰ শব্দৰ মানক উপস্থাপন হিচাপে উদ্ভাৱন কৰিছিল। আই-পি-এ অভিধানপ্ৰণেতা, বিদেশী ভাষাৰ ছাত্ৰ আৰু শিক্ষক, ভাষাবৈজ্ঞানিক, বাক–ভাষা, বাকচিকিৎসক, গায়ক, অভিনেতা, নিৰ্মিত ভাষা সৃষ্টিকৰ্তা আৰু অনুবাদকসকলে ব্যৱহাৰ কৰে।

## অসমীয়া বৰ্ণমালা আৰু আন্তৰ্জাতিক ধ্বনিবিজ্ঞানৰ বৰ্ণমালা
### স্বৰমালা

### ব্যঞ্জনমালা

## অধিক পঢ়ক

* 
* 
* 
* 
*  (hb);  (pb).
* 
* 
* 
*  (hb);  (pb).
* 
* 
* 

## তথ্যসূত্ৰ

## বাহ্যিক সংযোগ

* 
* Interactive IPA chart

শ্ৰেণী:লিপি
ব্ৰহ্মপুত্ৰ সাহিত্য উৎসৱ

**ব্ৰহ্মপুত্ৰ সাহিত্য উৎসৱ** () অসমৰ গুৱাহাটী চহৰত অনুষ্ঠিত হোৱা বাৰ্ষিক সাহিত্য উৎসৰ। সমগ্ৰ ভাৰত আৰু বিদেশৰ পাঠক আৰু সাহিত্যিকসকলৰ মাজত পাৰস্পৰিক ক্ৰিয়া-কলাপ আৰু ধাৰণা বিনিময়ৰ মঞ্চ হিচাপে ৰাষ্ট্ৰীয় গ্ৰন্থ ন্যাস আৰু অসম চৰকাৰে যৌথভাৱে এই উৎসৱৰ আয়োজন কৰি আহিছে। এই মহোৎসৱৰ প্ৰথম সংস্কৰণ ২০১৭ চনৰ ২৮ জানুৱাৰীৰ পৰা তিনিদিনীয়াকৈ অনুষ্ঠিত হৈছিল আৰু ইয়াৰ উদ্বোধন কেন্দ্ৰীয় মানৱ সম্পদ উন্নয়ন মন্ত্ৰী প্ৰকাশ জাভাডেকাৰে কৰিছিল। এই অনুষ্ঠানত ৬০টা পেনেল আলোচনা, গ্ৰন্থ উন্মোচন, পঠন আৰু সংস্কৃতিৰ অনুষ্ঠান অনুষ্ঠিত হয়। ইয়াৰ লগতে কিতাপৰ ওপৰত আধাৰিত ছবি প্ৰদৰ্শন, সংগীত আৰু নৃত্য প্ৰদৰ্শন কৰা হয়। 

## ইতিহাস
অসমৰ তদানীন্তন মুখ্যমন্ত্ৰী সৰ্বানন্দ সোণোৱাল আৰু ৰাষ্ট্ৰীয় গ্ৰন্থ ন্যাসৰ সঞ্চালক ৰীতা চৌধুৰীয়ে ব্ৰহ্মপুত্ৰ সাহিত্য উৎসৱৰ আয়োজনৰ বাবে আগ-ভাগ লৈছিল। 
সমগ্ৰ দেশৰ লগতে বিদেশৰ পাঠক আৰু সাহিত্যিকসকলৰ মাজত মত বিনিময় আৰু মঞ্চ প্ৰদানৰ উদ্দেশ্যৰে এই সাহিত্য উৎসৱৰ পাতনি মেলা হৈছিল। 

### প্ৰথম সংস্কৰণ
২০১৭ চনৰ ২৮ জানুৱাৰীৰ পৰা তিনিদিনীয়াকৈ গুৱাহাটীৰ শ্ৰীমন্ত শঙ্কৰদেৱ কলাক্ষেত্ৰত ব্ৰহ্মপুত্ৰ সাহিত্য উৎসৱৰ প্ৰথম সংস্কৰণ অনুষ্ঠিত হৈছিল। ১০খন দেশৰ ষোল্লজন লেখকৰ লগতে এই ভাৰতৰ কেইবাগৰাকী লেখকে এই উৎসৱত অংশগ্ৰহণ কৰিছিল। 
উল্লেখযোগ্য বিদেশী অংশগ্ৰহণকাৰীসকল হ’ল জাপানৰ পৰা ৰেণ্ডী টাগুচি, ইটালীৰ পৰা কাৰ্লো পিজাটি, জিয়াম্পাওলো চিমি আৰু এলেছাণ্ড্ৰা বাৰ্টিনি, ফ্ৰান্সৰ ফ্ৰান্সোৱা গ’টিয়েৰ আৰু নিকোলয় ইডিয়েৰ। ভাৰতীয় বিশিষ্ট সাহিত্যিকসকলৰ ভিতৰত দামোদৰ মৌজো, সুভাষ কাশ্যপ, মকৰন্দ পৰাঞ্জপে আৰু নৰেন্দ্ৰ কোহলীৰ উপৰি উত্তৰ-পূৰ্বাঞ্চলৰ বহু লেখক-সাহিত্যিকে এই উৎসৱত যোগদান কৰিছিল। 

### দ্বিতীয় সংস্কৰণ
২০১৮ চনৰ ৯ ফেব্ৰুৱাৰীৰ পৰা ১১ ফেব্ৰুৱাৰীলৈকে ব্ৰহ্মপুত্ৰ সাহিত্য উৎসৱৰ দ্বিতীয় সংস্কৰণ শ্ৰীমন্ত শঙ্কৰদেৱ কলাক্ষেত্ৰত অনুষ্ঠিত হৈছিল। অসম প্ৰকাশন পৰিষদ আৰু ৰাষ্ট্ৰীয় গ্ৰন্থ ন্যাসে যুটীয়াভাৱে অনুষ্ঠিত কৰা এই উৎসৱৰ উদ্বোধন অসমৰ তদানীন্তন মুখ্যমন্ত্ৰী সৰ্বানন্দ সোণোৱালে কৰিছিল।
### তৃতীয় সংস্কৰণ
শ্ৰীমন্ত শংকৰদেৱ কলাক্ষেত্ৰত ব্ৰহ্মপুত্ৰ সাহিত্য মহোৎসৱৰ তৃতীয় সংস্কৰণ ২০১৯ চনৰ ৯ ফেব্ৰুৱাৰীৰ পৰা ১১ ফেব্ৰুৱাৰীলৈ তিনিদিনীয়াকৈ অনুষ্ঠিত হৈছিল। যুৱক-যুৱতীসকলৰ মাজত পঢ়াৰ অভ্যাস গঢ়ি তোলাক প্ৰাথমিক লক্ষ্য হিচাপে ইয়াক অনুষ্ঠিত কৰা হৈছিল। এই মহোৎসৱত কেৱল দেশৰ উত্তৰ-পূব অঞ্চলৰ ভাষা, সাহিত্য, সংস্কৃতি, সমাজ, ৰাজনীতি, পৰিবেশন পৰম্পৰা, সংগীত, পৰিচয়, সংবাদ মাধ্যমৰ ওপৰত গুৰুত্ব দিয়াৰ প্ৰস্তাৱ দিয়াই নহয় ইয়াৰ লগত জড়িত ৰাষ্ট্ৰীয় আৰু আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় উপাদানসমূহৰ ওপৰতো গুৰুত্ব দিয়াৰ প্ৰস্তাৱ আগবঢ়োৱা হৈছিল। এই উৎসৱত সমগ্ৰ দেশৰ বিশিষ্ট ব্যক্তি, লেখক, চিন্তাবিদ, শিল্পী আৰু অন্যান্য কলা-কুশলীৰ লগতে বিভিন্ন শাখাৰ আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় স্বীকৃতিপ্ৰাপ্ত সাহিত্যিক আৰু অন্যান্য বুদ্ধিজীৱীসকলক একত্ৰিত হৈছিল। য়েছে দৰজে ঠংচি, উৎপল দত্ত, সিদ্ধাৰ্থ শংকৰ বেজবৰুৱা আদি বিশিষ্ট বক্তা হিচাপে উপস্থিত থকা অনুষ্ঠানটোত অভিনেত্ৰী মনিষা কইৰালাই কৰ্কট ৰোগৰ সৈতে নিজৰ যুঁজৰ বিষয়ে বক্তব্য আগবঢ়াইছিল। উত্তৰ-পূৰ্বাঞ্চলৰ কৰ্কট ৰোগীৰ বাবে উৎসৰ্গিত কইৰালাৰ ‘হিলড’ নামৰ গ্ৰন্থখন ব্ৰহ্মপুত্ৰ সাহিত্য মহোৎসৱত উপলব্ধ আছিল।
### চতুৰ্থ সংস্কৰণ
২০২০ চনৰ ৮ ফেব্ৰুৱাৰীৰ পৰা ১১ ফেব্ৰুৱাৰীলৈকে অসম প্ৰশাসনীয় পদাধিকাৰী মহাবিদ্যালয়ত ব্ৰহ্মপুত্ৰ সাহিত্য উৎসৱৰ চতুৰ্থ সংস্কৰণ অনুষ্ঠিত হৈছিল। 
## বিতৰ্ক
২০১৮ চনত অনুষ্ঠিত ব্ৰহ্মপুত্ৰ সাহিত্য উৎসৱৰ দ্বিতীয় সংস্কৰণত অস্থায়ী প্ৰেক্ষাগৃহৰ নাম সাহিত্যিকৰ নামেৰে নামাকৰন কৰাৰ বিপৰীতে দীনদয়াল উপাধ্যায়ৰ নামেৰে নামকৰণ কৰাক লৈ বিতৰ্কৰ সূত্ৰপাত হৈছিল।
 
## তথ্য উৎস
জয়দেৱ

জয়দেৱ দ্বাদশ শতিকাৰ সময়ছোৱাৰ এজন সংস্কৃত কবি। বসন্ত কালত গোপী ৰাধাৰ সৈতে কৃষ্ণৰ প্ৰেমৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি লিখা তেওঁৰ মহাকাব্য গীতা গোবিন্দমৰ বাবে তেওঁ সু-পৰিচিত। ৰাধা কৃষ্ণতকৈ মহৎ বুলি মত উপস্থাপন কৰা এই মতাদৰ্শক হিন্দু ধৰ্মৰ ভক্তি আন্দোলনৰ এক গুৰুত্বপূৰ্ণ অংগ হিচাপে গণ্য কৰা হয়।

## জীৱনী
জন্ম অনুসৰি এজন ব্ৰাহ্মণ, জয়দেৱৰ জন্ম তাৰিখ আৰু স্থান অনিশ্চিত। গীতাগোবিন্দৰ পৰা অনুমান কৰিব পাৰি যে তেওঁৰ জন্ম "কেন্দুবিল্ব" গাঁৱত হৈছিল। ওড়িশা, বংগ আৰু মিথিলাৰ পণ্ডিতসকলে এই ঠাইখনক নিজৰ অঞ্চলৰ এখন বৰ্তমানৰ এখন গাঁৱৰ সৈতে বিভিন্ন ধৰণে চিনাক্ত কৰিছে, য'ত ওড়িশাৰ পুৰীৰ ওচৰৰ কেন্দুলী সাসান, বীৰভূমি জিলাৰ জয়দেৱ কেন্দুলী আৰু মিথিলা (বিহাৰ)ৰ ঝাংঝাৰপুৰৰ ওচৰৰ কেন্দুলী গাঁও। শেহতীয়া গৱেষণাৰ পৰা দেখা গৈছে যে এই বিষয়ত এতিয়াও পণ্ডিতসকলৰ মাজত মতানৈক্য আছে। জয়দেৱে যিহেতু যাযাবৰী জীৱন কটাইছিল, সম্ভৱতঃ এটা সময়ত তেওঁ পুৰীলৈ গৈছিল আৰু তাতেই পৰম্পৰা অনুসৰি তেওঁ পদ্মাৱতী নামৰ এগৰাকী নৃত্যশিল্পীক বিয়া কৰাইছিল যদিও সেই কথা আদিম ধাৰাভাষ্যকাৰ আৰু আধুনিক পণ্ডিতসকলে সমৰ্থন নকৰে।

## লক্ষ্মণসেনৰ সভাত
thumb|right|200px|গীতগোবিন্দমৰ পাণ্ডুলিপি
লক্ষ্মণসেনৰ সভাত জয়দেৱৰ আগমনৰ কথা প্ৰসংগত এটা কাহিনী আছে। এদিন লক্ষ্মণসেনৰ সভালৈ এজন বিখ্যাত সংগীতজ্ঞ আহি নিজকে শ্ৰেষ্ঠ বুলি উপস্থাপন কৰিলে। ৰজাই তেওঁৰ দাবী মানি লৈ বিজয়ৰ পত্ৰ লিখিব বিচাৰিলে। এই খবৰটো শুনি জয়দেৱৰ পত্নী পদ্মাৱতীয়ে ৰাজ্যসভালৈ আহি স্বামীৰ লগত প্ৰতিদ্বন্দ্বিতা নকৰাকৈ প্ৰশংসাপত্ৰ নিদিবলৈ অনুৰোধ জনায়। ৰজাই জয়দেৱক সভালৈ আনিলে। তথাকথিত সংগীত শিল্পীজনৰ গীতত গছৰ সকলো পাত সৰি পৰিল। সকলোৱে সংগীত শিল্পীগৰাকীক ধন্য মানিলে। জয়দেৱে ক’লে যে গছজোপাত থকা পাতবোৰ আকৌ দেখুৱাওক। সংগীত শিল্পী গৰাকীয়ে নিজৰ অক্ষমতা প্ৰকাশ কৰে। যেতিয়া জয়দেৱে গাই গ’ল, লগে লগে গছজোপাৰ পাতবোৰ আকৌ আগৰ দৰে হৈ উঠিল। সকলোৱে জয়দেৱৰ শ্ৰেষ্ঠত্ব স্বীকাৰ কৰিলে।
## সাহিত্যিক অৱদান
প্ৰাচীন ওড়িয়া ভাষাত ৰচিত জয়দেৱৰ কেতবোৰ কবিতা উৰিষ্যাৰ সাংস্কৃতিক সঞ্চালকালয়ে প্ৰকাশ কৰিছে য'ত ৰাধা-কৃষ্ণৰ প্ৰেম বৰ্ণনা কৰা হৈছে আৰু গীতাগোবিন্দমত ব্যৱহৃত ধাৰণাবোৰৰ সৈতে একেধৰণৰ ধাৰণা সন্নিবিষ্ট কৰা হৈছে। জয়দেৱক বহুলভাৱে ওডিছি সংগীতৰ অন্যতম সংগীতজ্ঞ হিচাপে গণ্য কৰা হয়। প্ৰতি নিশা বদসিংহাৰ বা পুৰীৰ জগন্নাথ মন্দিৰৰ শেষ অনুষ্ঠানৰ সময়ত জয়দেৱৰ গীতগোবিন্দম গোৱা হয়। পৰম্পৰাগত ওডিছি ৰাগ আৰু তালত উপস্থাপন কৰা হয়। স্বয়ং মন্দিৰত গান গোৱা জয়দেৱৰ সময়ৰ পৰা এই পৰম্পৰা অখণ্ডভাৱে অব্যাহত আছে। কবিৰ সময়ৰ পিছত প্ৰামাণিক ওডিছি ৰাগ আৰু তাল অনুসৰি গীতগোবিন্দম গোৱাটো মন্দিৰত বাধ্যতামূলক হিচাপে প্ৰতিষ্ঠা কৰা হৈছিল, যিটো মহৰী বা দেৱদাসীসকলে সম্পন্ন কৰিবলগীয়া হৈছিল, পদ্ধতিগতভাৱে শিলালিপিত লিপিবদ্ধ কৰা হৈছিল।

জয়দেৱৰ দুটা গীত শিখ ধৰ্মৰ পবিত্ৰ গ্ৰন্থ গুৰু গ্ৰন্থ চাহাবত সন্নিৱিষ্ট কৰা হৈছে।

স্তৱকসমূহ সংস্কৃত আৰু পূবৰ অপভ্ৰংশৰ মিশ্ৰণেৰে লিখা হৈছে।  পুৰী ভ্ৰমণৰ সময়ত জয়দেৱৰ ৰচনাই গুৰু নানকৰ ওপৰত কেনেদৰে গভীৰ প্ৰভাৱ পেলাইছিল সেই কথা বৰ্ণনা কৰা লিপিও আছে।

## তথ্য সংগ্ৰহ

## বাহ্যিক সংযোগ
*Sanskrit Scholars of Odisha (pdf)
*
*
আনন্দিৰাম দাস

**আনন্দিৰাম দাস** (; জন্ম: ২ অক্টোবৰ, ১৯০৯ -মৃত্যু : ৪ আগষ্ট, ১৯৬৯ ) অসমৰ এজন প্ৰসিদ্ধ গীতিকাৰ। তেওঁ অসমীয়া ভাষাত প্ৰায় এহেজাৰ গীত ৰচনা কৰিছে। পুৰুষোত্তম দাসে লিখিছে যে, “*অসমীয়া গীত ৰচকসকলৰ ভিতৰত দাসেই বোধকৰোঁ আটাইতকৈ সৰহ সংখ্যক গীত লিখিছে। *” তেওঁৰ দুখন গীতৰ সংকলন বিৰহী আৰু সুৰ-নিজৰা ক্ৰমে ১৯৩৭ আৰু ১৯৩৯ চনত প্ৰকাশ পাইছিল। ত্ৰিছ আৰু চল্লিশৰ দশকত আনন্দিৰাম দাসে ৰচনা কৰা আৰু সুৰ কৰা গীত সমূহ চাৰু বৰদলৈ, অনুকূল নাথ, তাৰিণী বৰুৱা, বলোৰাম দাস, নিৰ্মলেন্দু মজুমদাৰ, ভূপেন হাজৰিকা আদি শিল্পীৰ কণ্ঠত জনপ্ৰিয় হৈ উঠিছিল। দাসে কেইবাখনো অসমীয়া চলচ্চিত্ৰৰ বাবে গীত ৰচিছিল।

বনগীত ৰচনা কৰা বাবে তেওঁক বনকোঁৱৰ আখ্যা দিয়া হৈছিল।

## সংক্ষিপ্ত জীৱনী
১৯০৯ চনৰ ২ অক্টোবৰ তাৰিখে গুৱাহাটীৰ খাৰঘূলিত আনন্দিৰাম দাসৰ জন্ম হয়। পিতৃ খেলাইৰামৰ পৰা তেওঁ সংগীতৰ শিক্ষা লৈছিল। সৰুতেই পিতৃ বিয়োগ হোৱাত পেটৰ তাড়নাত তেওঁ কম্পোজিটৰ কামত সোমায়। বনগীত গাই আনন্দিৰাম দাসে প্ৰসিদ্ধি লভিছিল। নিজে গীত গোৱাৰ উপৰিও তেওঁ বহু সংখ্যক গীত লিখিছিল। দাসক বনগীতৰ স্ৰষ্টা বুলি কোৱা হৈছিল। ত্ৰিশৰ দশকত অসমীয়া গীতি সাহিত্যক চহকী কৰাত দাসৰ যথেষ্ট অৱদান আছিল। সেইসময়ৰ অসমীয়া সমাজক বঙালী গীত আৰু সংগীতৰ প্ৰভাৱৰ পৰা মুক্ত কৰি থলুৱা অসমীয়া গীতৰ প্ৰতি আকৰ্ষণ সৃষ্টি কৰাত আনন্দিৰাম দাসৰ গীতসমূহে গুৰুত্বপূৰ্ণ ভূমিকা লৈছিল।

বিভিন্ন ঠাইত গ্ৰামোফ’নত সহজে গান বজোৱা দেখি, দাসে গ্ৰামোফ’নৰ জৰিয়তে গীতৰ জনপ্ৰিয়তা সৃষ্টি কৰিবলৈ তেওঁৰ চাৰিটা গান ৰেকৰ্ড কৰিবলৈ গৈছিল। যদিও নতুন প্ৰযুক্তিটো কেৱল কলিকতাত কাৰ্যকৰী আছিল, চাহিদা অনুসৰি সুলভ শ্বেলাক ৰেকৰ্ডৰ প্ৰতিলিপিবোৰ দ্ৰুততাৰে বিতৰণ কৰা হৈছিল। ইয়াৰ ফলত সংগীতৰ প্ৰসাৰত বিপ্লৱ ঘটিছিল, আৰু ই আনন্দিৰাম দাসক উদীয়মান অসমীয়া ল'ৰা আৰু ছোৱালীসকলক প্ৰশিক্ষণ দিয়া আৰু তেওঁৰ ৰচনাসমূহ ৰেকৰ্ড কৰিবলৈ কলিকতালৈ লৈ যোৱাৰ অভিযান আৰম্ভ কৰিবলৈ অনুপ্ৰাণিত কৰিছিল। ইয়াৰ উপৰি, ১৯৪৬ চনৰ পৰা তেওঁ তেওঁৰ শিক্ষাৰ্থীসকলক অল ইণ্ডিয়া ৰেডিঅ', কলিকতা আৰু ১৯৪৮ চনৰ পৰা এ আই আৰৰ শ্বিলং-গুৱাহাটী ষ্টেচনত গান গোৱাবলৈ আৰম্ভ কৰিছিল আৰু অসমীয়া গীতৰ ক্ষেত্ৰত এক জাগৰণৰ সৃষ্টি কৰিছিল। 

তেওঁ অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ ‘বদন বৰফুকন’, ‘পাৰঘাট’, ‘লাচিত বৰফুকন’, ‘ভক্ত প্ৰহ্লাদ’ আদিৰ বাবে গীত লিখিছিল। ‘বিৰহী’ আৰু ‘সুৰ নিজৰা’ দাসৰ প্ৰকাশিত গীতৰ সংকলন। তেওঁ ‘নন্দন’ আৰু ‘ৰক্তাঞ্জলি’ নামৰ আন দুখন গীতৰ পুথি লিখিছিল যদিও এই দুখনে ছপা আখৰৰ মুখ নেদেখিলে। ‘মোহন মালতি’ আনন্দিৰাম দাস বিৰচিত একমাত্ৰ নাটক। দাসক ১৯৩৭ চনত বহা অসম সাহিত্য সভাৰ গুৱাহাটী অধিৱেশনত শ্ৰেষ্ঠ গায়কৰূপে নিৰ্বাচন কৰা হৈছিল। ১৯৫৪ চনত গুৱাহাটীত অনুষ্ঠিত ‘ভাৰতীয় গণনাট্য সন্মিলন’ৰ বাৰ্ষিক অধিৱেশনত দাসে সাংস্কৃতিক বিভাগৰ সভাপতিত্ব কৰিছিল। তেওঁ কিছুকাল গণনাট্য সংঘৰ অসম শাখাৰ উপ-সভাপতিও আছিল। গুৱাহাটীৰ ‘প্ৰগতি শিল্পী সংঘ’ই তেওঁক ১৯৫৯ ‘*বন কোঁৱৰ*’ আৰু ‘নিউ আৰ্ট প্লেয়াৰ্চে’ ‘*বন গীতৰ ওজা*'’ উপাধি প্ৰদান কৰিছিল। 

১৯৬৯ চনৰ ৪ আগষ্টত আনন্দিৰাম দাসৰ মৃত্যু হয়।

## বাহ্যিক সংযোগ
* গীত সংকলন ৱেবচাইটত আনন্দিৰাম দাসৰ গীত

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:অসমীয়া ভাষাৰ গীতিকাৰ
ইদ্ৰিছ আলি

**ইদ্ৰিছ আলি** (; জন্ম: ১৯৪১ ) অসমৰ এগৰাকী সাহিত্যিক আৰু প্ৰসিদ্ধ গীতিকাৰ। তফজ্জুল আলিৰ প্ৰেৰণাৰে তেওঁ সাহিত্য আৰু সংগীত জগতত প্ৰৱেশ কৰিছিল যদিও ঘাইকৈ তেওঁ গীতিকাৰ ৰূপে পৰিচিত।চাকৰিসূত্ৰে তেওঁ এগৰাকী অধ্যাপক আছিল। 

## সংক্ষিপ্ত জীৱনী
১৯৪১ চনৰ ১ মে' তাৰিখে [দৰং জিলাৰ শিঙিমাৰীত ইদ্ৰিছ আলিৰ জন্ম হয়। ১৯৬৫ চনত তেওঁ [গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়|গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা অসমীয়া বিষয়ত স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী লাভ কৰিছিল। কিছু বছৰ অসম প্ৰকাশন পৰিষদৰ সহায়ক ৰূপে কাম কৰাৰ পিছত তেওঁ মঙলদৈ মহাবিদ্যালয়ত প্ৰবক্তা ৰূপে যোগদান কৰে। ১৯৮৭ চনৰ পৰা ২০০১ চনলৈ তেওঁ এই মহাবিদ্যালয়ত চাকৰি কৰি ইয়াৰ পৰাই অৱসৰ গ্ৰহণ কৰিছিল। গীত ৰচনাৰ উপৰিও ইদ্ৰিছ আলিয়ে বহুসংখ্যক কবিতা আৰু প্ৰৱন্ধ, কেইবাখনো উপন্যাস আৰু শিশু গ্ৰন্থ ৰচনা কৰিছে। ‘নিৰিবিলি’ আৰু ‘সুৰনিতা’ ইদ্ৰিছ আলিৰ দুখন প্ৰকাশিত গীতৰ পুথি। লিখা-মেলাৰ উপৰিও আলি বিভিন্ন সাহিত্য-সংস্কৃতিমূলক অনুষ্ঠানৰ সৈতে জড়িত আছিল। ২০০৫ চনত তেওঁ অসম চৰকাৰে প্ৰদান কৰা সাহিত্যিক পেঞ্চন লাভ কৰে। 

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:অসমীয়া ভাষাৰ গীতিকাৰ
শৈলেন ভৰালী

**শৈলেন ভৰালী** () একবিংশ শতাব্দীৰ অসমৰ এগৰাকী লেখক, সমালোচক আৰু অধ্যাপক। উপন্যাস আৰু নাট্য সমালোচক ৰূপে তেওঁৰ বিশেষ পৰিচিতি আছে। অসমৰ অংকীয়া নাটকে ধৰি বিভিন্ন দেশী-বিদেশী নাটক সম্পৰ্কে তেওঁ ঐতিহাসিক সমালোচনা আগবঢ়াইছে। ‘গডোৰ প্ৰতীক্ষাত’ নাম দি ছেমুৱেল বেকেটৰ বিখ্যাত নাটক *ৱেইটিং ফৰ গ’ড’* ৰ তেওঁ অসমীয়া ভাঙনি কৰিছে। ৰাষ্ট্ৰীয় আৰু আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় বহুকেইখন সন্মিলনত ভৰালীয়ে অসমৰ হৈ যোগাদান কৰিছে।

## সংক্ষিপ্ত জীৱনী
১৯৪২ চনৰ ১ জানুৱাৰী তাৰিখে, নলবাৰীৰ বৰবুকিয়া গাঁৱত ড° শৈলেন ভৰালীৰ জন্ম হয়। তেওঁৰ দেউতাকৰ নাম আছিল অভয় ৰাম ভৰালী আৰু মাক অৱলা চৌধুৰী ভৰালী। ১৯৬২ চনত ভৰালীয়ে গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়পৰা ইংৰাজীত স্নাতক আৰু ১৯৬৪ চনত স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী লাভ কৰে। ১৯৭২ চনত তেওঁ পি এইচ ডি ডিগ্ৰী লাভ কৰে।

ভৰালীৰ কৰ্মজীৱন আৰম্ভ হয় গুৱাহাটীৰ আৰ্য বিদ্যাপীঠ মহাবিদ্যালয়ৰ অধ্যাপক ৰূপে, ১৯৬৫ চনত। ১৯৬৯ চনত তেওঁ ডিব্ৰুগড় বিশ্ববিদ্যালয়ৰ অসমীয়া বিভাগত যোগদান কৰে। পিছত তেওঁ গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যলয়ৰ অসমীয়া বিভাগলৈ বদলি হয়। ১৯৮৪ চনত তেওঁ এই বিশ্ববিদ্যালয়ৰ ৰীডাৰৰ পদ অলংকৃত কৰে আৰু তাৰপৰাই অৱসৰ গ্ৰহণ কৰে। ১৯৯৩ চনত জৱাহৰলাল নেহৰু অধ্যাপক আছিল। 

১৯৭১ চনৰ এপ্ৰিল মাহত পাৰুল বুজৰবৰুৱাৰ সৈতে শৈলেন ভৰালী বিবাহপাশত আৱদ্ধ হয়। মৃগাংক আৰু হেমাংক তেওঁলোকৰ সন্তানদ্বয়।

## গ্ৰন্থপঞ্জী
* ট্ৰেজিক আউটলুক ইন আচামিজ ড্ৰামা (১৯৮০, গৱেষণামূলক গ্ৰন্থ)
*  ঐতিহাসিক উপন্যাস (১৯৭৩)
*  সাহিত্যৰ কথা (১৯৭৩)
*  নাটক (১৯৭৩)
*  অসমীয়া লোক-নাট্য পৰম্পৰা (১৯৮৪)
*  উপন্যাস:বিচাৰ আৰু বিশ্লেষণ (১৯৮৬)
*  নাট্যকলা : দেশী আৰু বিদেশী (১৯৮৭)
*  আধুনিক ভাৰতীয় সাহিত্য (২০০২)
*  ট্ৰেজেডি বিচাৰ 
*  নাটক আৰু অসমীয়া নাটক (১৯৯০)

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:অসমীয়া সাহিত্যিক
কুমুদ গোস্বামী

**কুমুদ গোস্বামী** () এগৰাকী অসমীয়া গল্পকাৰ, সম্পাদক আৰু অসম প্ৰকাশন পৰিষদৰ প্ৰাক্তন সচিব। ষাঠিৰ দশকত গল্প, কবিতা আৰু উপন্যাসেৰে সাহিত্য চৰ্চা আৰম্ভ কৰা কুমুদ গোস্বামী শেষৰ ফালে গল্পকাৰ ৰূপে বিশেষ পৰিচিতি লাভ কৰে। 

১৯৪৮ চনত কামৰূপ জিলাৰ পলাশবাৰীত কুমুদ গোস্বামীৰ জন্ম হৈছিল। ১৯৬৩ চনত কৃতিত্বৰে হাইস্কুল শিক্ষান্ত পৰীক্ষাত উৰ্ত্তীণ হৈ তেওঁ কটন কলেজত নামভৰ্তি কৰে  আৰু কটনৰপৰাই সু-খ্যাতিৰে স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰে। পঢ়া শেষ কৰি তেওঁ অসম প্ৰকাশন পৰিষদৰ সাহিত্য সচিব ৰূপে কৰ্মজীৱন আৰম্ভ কৰে আৰু পিছলৈ অনুষ্ঠানটোৰ সচিব পদত কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰে। তেওঁৰ কিছুবছৰ প্ৰকাশ আলোচনীৰ সম্পাদক আছিল। প্ৰান্তশ্ৰী, শিক্ষা আৰু সঁফুৰা আলোচনীও তেওঁ সম্পাদনা কৰিছিল।

## গ্ৰন্থপঞ্জী
### গল্প সংকলন
* দুৱাৰ (১৯৭৪)
* ঘনচিৰিকাৰ বাহ (১৯৭৬)
* প্ৰাৰ্থনা (১৯৮০)
* ৰাতিৰ চৰাই  (১৯৯০)
### উপন্যাস
* পান্থশালা (১৯৭৫)
* উল্কাৰ পোহৰ (১৯৮৩)
* অনিৰুদ্ধ (২০০৪)
## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:অসমীয়া সাহিত্যিক
শ্ৰেণী:অসমীয়া গল্পকাৰ
শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
শিৱানন্দ কাকতি

**শিৱানন্দ কাকতি** () এগৰাকী অসমীয়া গল্পকাৰ তথা চৰকাৰী চাকৰিয়াল। সত্তৰৰ দশকত একাংকিকা আৰু অনাতাঁৰ নাট লিখি তেওঁ সাহিত্যিক জীৱনৰ পাতনি মেলিছিল। নব্বৈৰ দশকত তেওঁ গল্পকাৰ ৰূপে আত্মপৰিচয় দিয়ে। ১৯৯০ চনত *পষেক* নামৰ আলোচনীত তেওঁৰ প্ৰথমটো গল্প *আমৃত্যু অমৃত* প্ৰকাশ পাইছিল। একে নামৰ গল্প সংকলনখনৰ বাবে ১৯৯৫ চনত তেওঁ মুনীন বৰকটকী বঁটা লাভ কৰিছিল। পুনৰ ২০০৪ চনত জলছবিত শেষ সাজ শীৰ্ষক গল্পটোৰ বাবে তেওঁ সৰ্বভাৰতীয় কথা বঁটাৰে সন্মানিত হৈছিল। 

১৯৫৮ চনত নগাঁও জিলাৰ শেতালিত শিৱানন্দ কাকতিৰ জন্ম হৈছিল। 

## সাহিত্য কৃতি
### গল্প-সংকলন
* আমৃত্যু অমৃত (১৯৯৬)
* গাগিনী তোৰ পানী কিমান (২০০০)
* বৰদৈচিলা (২০০১)
* জলছবিত শেষ সাঁজ (২০০৭)
* বৰণীয়া আলিবাট
* আলিবাটত
* আয়ু যায় আলে-জালে
* আয়ু যায় আলে-জালে (২০২২)
### নাটকৰ সংকলন
* কেন্দ্ৰবিহীন বৃত্ত আৰু অন্যান্য নাটক (১৯৯৮)
### প্ৰৱন্ধ সংকলন
* স্বৰাজোত্তৰ নগাঁও : নিবন্ধমালা (১৯৯৮)
* সৰ্বগুণাকৰ (১৯৯৯)
## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:অসমীয়া সাহিত্যিক
শ্ৰেণী:অসমীয়া গল্পকাৰ
শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
প্ৰদীপ আচাৰ্য্য

**প্ৰদীপ আচাৰ্য্য**  একবিংশ শতাব্দীৰ অসমৰ এগৰাকী প্ৰসিদ্ধ লেখক, সমালোচক ।

## সংক্ষিপ্ত জীৱনী
## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:অসমীয়া সাহিত্যিক
দেৱব্ৰত দাস

**দেৱব্ৰত দাস** () ৰামধেনু যুগৰ পৰৱৰ্তী কালৰ এগৰাকী অসমীয়া গল্পকাৰ, ঔপন্যাসিক আৰু স্তম্ভলেখক। সাদিন কাকতত ‘হিয়াৰ পখিলাবোৰ’ শীৰ্ষক স্তম্ভ লিখি তেওঁ জনপ্ৰিয়তা অৰ্জন কৰিছিল। ১৯৮১ চনত দাসৰ প্ৰথমখন গল্প-সংকলন ‘অৰ্পিতাৰ এৰাতি’ প্ৰকাশ পায়। শিক্ষাসূত্ৰে এগৰাকী অভিযন্তা দাস কৰ্মসূত্ৰে ভাৰতীয় ষ্টেট বেংকৰ এগৰাকী বিষয়া আছিল।

‘কড়ি খেলাৰ সাধু’ উপন্যাসখনৰ বাবে দাসে ২০২৫ বৰ্ষৰ সাহিত্য অকাডেমি বঁটা লাভ কৰিছে। 

১৯৫০ চনৰ ৩ জানুৱাৰী তাৰিখে গুৱাহাটীত দেৱব্ৰত দাসৰ জন্ম হৈছিল।  সৰুতে মাকক কিতাপ পঢ়ি থকা দেখি তেওঁৰ বাহিৰা কিতাপলৈ আগ্ৰহ জন্মে। পঞ্চম মান শ্ৰেণীত পঢ়ি থাকোঁতে তেওঁ পুথিভঁৰালৰ এখন কাৰ্ড বনাই আৰু প্ৰেমনাৰায়ণ দত্তৰ পাফু চিৰিজ আছিল তেওঁৰ প্ৰথম প্ৰেম। নৱম শ্ৰেণীত পঢ়ি থকাৰ পৰা তেওঁ লেখা-মেলা আৰম্ভ কৰিছিল। ২০২৫ চনত দাসৰ নিৰ্বাচিত এটি গল্প সংকলন *ওৱান ম’ৰ ষ্ট’ৰি এৱাউট ক্লাইম্বিং আ হিল (One More Story About Climbing A Hill)* নাম দি ব্ৰিটিছ প্ৰকাশন গোষ্ঠী স্পিকিং টাইগাৰে (Speaking Tiger) প্ৰকাশ কৰিছে। 

দাসৰ *ধূসৰতাৰ কাব্য* উপন্যাসখনক সমালোচক সকলে অসমীয়া ভাষাৰ প্ৰথম উত্তৰ আধুনিক উপন্যাস আখ্যা দিছে। এই উপন্যাসখন গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ স্নাতকোত্তৰ পাঠ্যক্ৰমত অন্তৰ্ভুক্ত হৈছে। 

## গ্ৰন্থপঞ্জী
### গল্প-সংকলন
* অৰ্পিতাৰ এৰাতি (১৯৮১)
* হয়তোবা ভেশ্ছন আৰু অন্যান্য গল্প (১৯৮৭)
* অৰ্পিতাৰ অন্য এৰাতি (১৯৯২)
* বিষয় মূলত: প্ৰেম (১৯৯৫)
* নিৰ্মালীৰ প্ৰেম ( ২০০২)
* দেৱব্ৰত দাসৰ নিৰ্বাচিত গল্প (২০০৭)
* ৰাতিপুৱালৈ (২০১১)
* ৰাজহাঁহৰ গান (২০২২)

### উপন্যাস
* গধূলিৰপৰা গধূলিলৈ (১৯৮৩)
* মধ্যান্তৰ (১৯৯৩)
* পুতলা নাচৰ সাধু (১৯৯৫)
* ধূসৰতাৰ কাব্য (২০০৫)
* কড়ি খেলাৰ সাধু (২০২২)

### উপন্যাসিকা-সংকলন
* মৃগয়া, নিঠুৰ মৃগয়া (১৯৯৩)
* গান, গোলাপ আৰু কাঁইটৰ কথা (১৯৯৩)
* দূৰলৈ নেযাবা কাবেৰী (১৯৯৩)
* দুৱাৰদলিৰ সময় (১৯৯৩)
* সপোনৰ দৰে দিঠকৰ দৰে ( ১৯৯৫)
* বৰষাৰ প্ৰথম সুবাস (১৯৯৬)
* পূজাৰ অসুখ (২০০৯)
## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:অসমীয়া সাহিত্যিক
শ্ৰেণী:অসমীয়া গল্পকাৰ
শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:অসমীয়া ভাষাৰ সাহিত্য অকাডেমি বঁটা বিজয়ী
নীলমণি ফুকনৰ সম্পূৰ্ণ কবিতা

**নীলমণি ফুকনৰ সম্পূৰ্ণ কবিতা** () হৈছে অসমৰ জ্ঞানপীঠ বঁটা বিজয়ী কবি-সাহিত্যিক নীলমণি ফুকনৰ দ্বাৰা লিপিবদ্ধ কবিতাৰ একত্ৰ সংকলন৷ এই সংকলনত কবিৰ আটাইবোৰ কবিতা সংৰক্ষিত হৈছে৷ ২০০৬ চনত *অৰ্থাৎ* সংস্কৰণে *সম্পূৰ্ণ কবিতা* নামেৰে প্ৰকাশিত কৰা এই সংকলকখন আঁক-বাক প্ৰকাশনে ২০১৩ চনত নতুনকৈ মুদ্ৰণ কৰে৷ ৷

## কবিৰ চমু পৰিচয়

**নীলমণি ফুকন** অসমীয়া ভাষাৰ এজন কবি, কলা-সমালোচক, অধ্যাপক আৰু সাহিত্যিক। তেখেতৰ উল্লেখযোগ্য কৰ্ম হ'ল 'সূৰ্য হেনো নামি আহে এই নদীয়েদি', 'কবিতা', আৰু 'গোলাপী জামুৰ লগ্ন'।

'কবিতা' শীৰ্ষক স্বনিৰ্বাচিত কাব্যগ্ৰন্থৰ কাৰণে তেওঁক ১৯৮১ চনত সাহিত্য অকাডেমি বঁটা প্ৰদান কৰা হয়। ১৯৯০ চনত ভাৰত চৰকাৰে পদ্মশ্ৰী সন্মানেৰে সন্মানিত কৰে। ইয়াৰোপৰি ১৯৯১ চনত ছগনলাল জৈন বঁটা, ১৯৯৭ চনত অসম উপত্যকা সাহিত্য বঁটা আৰু সাহিত্য অকাডেমিৰ ফালৰ পৰা শ্ৰেষ্ঠ সাহিত্যিক সন্মান সাহিত্য অকাডেমিৰ ফেল' ২০০২ চনত প্ৰদান কৰা হয়। কবি ফুুুুকনক ২০১৯ বৰ্ষৰ ১৯ আগষ্ট তাৰিখে ডিব্ৰুগড় বিশ্ববিদ্যালয়ে সন্মানীয় 'ডি লীট' উপাধি প্ৰদান কৰে। নতুন দিল্লী স্থিত ভাৰতীয় জ্ঞানপীঠে ২০২১ চনত, নীলমণি ফুকনক সাহিত্যক্ষেত্ৰলৈ আগবঢ়োৱা তেওঁৰ অসামান্য অৱদানৰ বাবে ২০২০ বৰ্ষৰ জ্ঞানপীঠ বঁটা প্ৰদান কৰে। এই বঁটা লাভ কৰা তেওঁ তৃতীয় গৰাকী অসমীয়া সাহিত্যিক।

## গ্ৰন্থৰ নেপথ্য
*অৰ্থাৎ* সংস্কৰণৰ উদ্যোগত প্ৰকাশিত হোৱা কবিতা-পুথিখনৰ প্ৰথমটো সংস্কৰণৰ (২০০৬) 'আগকথা'ত কবি নীলমণি ফুকনে নিজৰ দুকুৰি বছৰীয়া জীৱনত লিখি উলিওৱা কবিতাসমূহ আঠখন ভিন্ন পুথিত একত্ৰিত হৈ থকা বুলি মত ব্যক্ত কৰিছিল৷ এই প্ৰসংগত তেখেতে কৈছে- *আচম্বিতে এদিন 'অৰ্থাৎ' প্ৰকাশন আহি মোৰ গোটেইখিনি কবিতাৰ এটা সংগ্ৰহ প্ৰকাশ কৰিবলৈ বিচৰাত মই ততালিকে সন্মতি দিলোঁ'৷  গ্ৰন্থখনৰ আঁক-বাক সংস্কৰণটো ২০১৩ চনত পোনপ্ৰথমবাৰৰ বাবে প্ৰকাশিত হয়৷ ইয়াত বিশেষ সংযোজন হোৱা নাই৷ কেৱল উপেন্দ্ৰনাথ শৰ্মাৰ সমালোচনাত্মক নিবন্ধ এটা সংযোজিত হৈছে৷ 
==গ্ৰন্থখনৰ বিষয়বস্তু==
উল্লেখ্য যে, সম্পূৰ্ণ কবিতাৰ এই সংকলনত কবিৰ প্ৰথমখন কাব্য-সংকলন *গোলাপী জামুৰ লগ্ন*ত অপ্ৰকাশিত কবিতাখিনিও সংকলিত হৈছে৷ সংকলনত সন্নিৱিষ্ট হোৱা কবিতাসমূহ কবিৰ কাব্য-পুথিৰ নাম অনুযায়ী খণ্ডিত কৰা হৈছে৷ সেইবোৰ হৈছে-(১) গোলাপী জামুৰ লগ্ন, (২) কবিতা, (৩) নৃত্যৰতা পৃথিৱী, (৪) অলপ আগতে আমি কি কথা পাতি আছিলোঁ, (৫) আৰু চাৰিটা কবিতা, (৬) সূৰ্য হেনো নামি আহে এই নদীয়েদি, (৭) নিৰ্জনতাৰ শব্দ, (৮) আৰু কি নৈ:শব্দ্য, (৯) ফুলি থকা সূৰ্যমুখী ফুলটোৰ ফালে, (১০) কাঁইট আৰু গোলাপ আৰু কাঁইট৷ ইয়াৰ উপৰি গ্ৰন্থখনত কবি-সমালোচক হৰেকৃষ্ণ ডেকা আৰু উপেন্দ্ৰনাথ শৰ্মাৰ একোটা সমালোচনাত্মক প্ৰবন্ধ, কবিৰ তিনিটা বক্তৃতা আৰু তিনিটা গদ্য সন্নিৱিষ্ট হৈছে৷ 

অসমৰ কবি-সাহিত্যিক [[হৰেকৃষ্ণ ডেকা]]ই নীলমণি ফুকনৰ কাব্যৰীতিৰ বিষয়ে গ্ৰন্থখনৰ সমালোচনাত্মক প্ৰবন্ধটোত মন্তব্য কৰিছে-<br />



১৯৫৩ চনত নীলমণি ফুকনে কটন কলেজৰ প্ৰথম বাৰ্ষিকত পঢ়ি থাকোঁতে লিখা *জাৰুৱালীৰ গান* আৰু তাৰ পৰৱৰ্তী বৰ্ষত অৰ্থাৎ ১৯৫৪ চনত লিখা *বুৰঞ্জী* কবিতা দুটাক সমালোচক হৰেকৃষ্ণ ডেকাই *আধুনিক কবিতাত দুই ধৰণৰ পদক্ষেপ'' বুলি কৈছে৷ 

## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:অসমীয়া গ্ৰন্থ
শ্ৰেণী:কবিতা
কীৰ্তন ঘোষা সংকলন

শংকৰদেৱ ৰচিত কীৰ্তন ঘোষা পুথিখন এখন সংকলন পুথি আৰু ই শংকৰদেৱৰ মৃত্যুৰ পিছত সংকলয়িত হৈছিল৷ শংকৰদেৱে ভাগৱত পুৰাণৰ কাহিনীৰ আলমতে তেওঁ সৰহভাগ কীৰ্তন লিখিছিল যদিও  ব্ৰহ্মপুৰাণ, পদ্মপুৰাণ আৰু বৃহন্নাৰদীয় পুৰাণৰ পৰাও তেওঁ তিনিটা খণ্ডৰ কীৰ্তন লিখিছিল৷ কীৰ্তনৰ প্ৰতিটো খণ্ডত বেলেগ বেলেগ কাহিনীৰ অৱতাৰণা কৰা হৈছে আৰু সেই খণ্ডসমূহ তেওঁ অসমৰ বিভিন্ন ঠাইত বসতি কৰোঁতে ৰচনা কৰা বাবে সিবোৰ য’তে ত’তে সিঁচৰতি হৈ পৰি ৰৈছিল৷ গুৰুজনাই শিষ্য মাধবদেৱক কীৰ্তনসমূহ একত্ৰিত কৰাৰ কথা কৈছিল যদিও বিভিন্ন কাৰণত সেই কাম হৈ উঠা নাছিল আৰু জীৱনৰ বিয়লি বেলাত মাধবদেৱৰ আজ্ঞামতে তেওঁৰ শিষ্য আৰু ভাগিনীয়েক ৰামচৰণ ঠাকুৰে কীৰ্তন ঘোষা পুথিখন সংকলন কৰে৷
## গুৰুৰ আজ্ঞা
শংকৰদেৱে বিভিন্ন কাৰণত বিভিন্ন সময়ত বিভিন্ন ঠাইত থাকিবলগীয়া হৈছিল আৰু য’তে আছিল ত’তে গীত পদ ঘোষা কীৰ্তন আদি ৰচনা কৰিছিল৷ শংকৰদেৱে তেওঁৰ জীৱন কালত এই লেখাসমূহ আৰু কীৰ্তনসমূহ একত্ৰিত কৰি সংকলন কৰিব পৰা নাছিল৷ সেয়ে এই কামৰ ভাৰ দিছিল মাধবদেৱক৷ 
মাধবদেৱৰ জীৱনৰ বিয়লিবেলাত কোচবিহাৰত থকা সময়ত তেওঁৰ ভগ্নী উৰ্বশীয়ে পুত্ৰ ৰামচৰণক ক’লে,
সেই কথাত হৰিচৰণৰ সৈতে ৰামচৰণ গ’ল মোমায়েক মাধবদেৱক সাক্ষাৎ কৰিবলৈ৷ কলয়া পথাৰত গুৰুজনা ধৰ্মকথা আলোচনা কৰি থাকোঁতে দুয়ো গৈ দেখা কৰে৷ মাধবদেৱৰ বাৰ্দ্ধক্য অৱস্থালৈ চাই আৰু মাধবদেৱৰ অনুৰোধত তেওঁৰ আলধৰা হিচাপে তাতেই ৰামচৰণ থাকি যায়৷  পিছত ৰামচৰণকে চাউল ভোজনী দি ৰান্ধনিৰ দায়িত্ব দিয়া হয়৷ 
কথাপ্ৰসঙ্গত এদিন মাধবদেৱে ভাগিন ৰামচৰণক ক’লে, যে গুৰু শংকৰদেৱে মোক তেওঁৰ কীৰ্তনসমূহ একত্ৰিত কৰিবলৈ কৈছিল যদিও সেই কাম কৰাটো সম্ভৱ হোৱা নাই৷ এতেকে, তুমিয়েই মোৰ হৈ এই কাম কৰা৷ কথা গুৰুচৰিতত আছে,মাধবদেৱৰ আজ্ঞা পাই ৰামচৰণ ঠাকুৰে কীৰ্তনৰ খণ্ডসমূহ একত্ৰিত কৰাৰ কামত লাগি গ’ল৷

## ৰামচৰণৰ প্ৰচেষ্টা
দৈত্যাৰী ঠাকুৰ ৰচিত চৰিত পুথিত আছে, 

ক’তো আছে হাজো দক্ষিণ কূলত
কতো বৰনগৰত
কতো বৰপেটা আসাম ৰাজ্যত
কতোহো কালজাৰত৷ 

মোমায়েকৰ আজ্ঞামতে ৰামচৰণ ঠাকুৰে কীৰ্তন ঘোষাৰ খণ্ডসমূহ সংগ্ৰহৰ কামত উঠিপৰি লাগিল৷ প্ৰায় এবছৰ কাল বিভিন্ন ঠাইত ঘূৰি ঘূৰি তেওঁ কীৰ্তনৰ খণ্ডসমূহ একত্ৰিত কৰিলে আৰু কোচবিহাৰলৈ উভতি আহিল৷ মোমায়েকক সাক্ষাৎ কৰি সেৱা কৰাৰ পিছত মাধবদেৱে কুশল বাতৰি লৈ কীৰ্তনৰ কথা সুধিলে৷ কথা গুৰুচৰিতত আছে,
পুথিখন গোটাই থৈ অকলে আনিব নোৱাৰি চাৰিজন ভকতসহিতে গৈ চাৰিদিন পাছত পুনৰ মাধবদেৱৰ ওচৰত পুথিখন নিবেদন কৰিলে৷ মাধবদেৱে পুথিখন পাই আনন্দত উত্ৰাৱল হ’ল৷ 

দেখি পুথিখান আনন্দিত মন
তাৱক্ষণে উঠিলন্ত
শিৰৰ উপৰে পুথিখান ধৰি
আনন্দতে নাচিলন্ত৷

গুৰুবাক্য ৰাখিব পৰাৰ আনন্দিত হৈ মাধবদেৱে পুথিখন মেলি চাই, “য’ত যি থ’ব লাগিছিল সেইমতে থোৱা দেখি’’ পুথিখন চাৰিজন ভকতক চাৰিভাগ কৰি লিখি উলিয়াবলৈ উপদেশ দিলে৷ সেইমতে চাৰিজন ভকতে আঠদিনত কীৰ্তন পুথিখনৰ সংকলন কৰি উলিয়ালে৷ উল্লেখযোগ্য যে সাঁচিপতীয়া পুথিমতে চতুৰ্বিংশতি অৱতাৰৰ পৰা উৰেষা বৰ্ণনলৈ কীৰ্তন ঘোষা পুথিৰ মূল পাঠ৷ সহস্ৰ নাম বৃত্তান্ত আৰু ঘুনুচা কীৰ্তন পিছতহে সংযোগ কৰা হয়৷ সহস্ৰ নাম বৃত্তান্ত ৰত্নাকৰ কন্দলিৰ ৰচিত আৰু ঘুনুচা কীৰ্তন শ্ৰীধৰ কন্দলিৰ ৰচনা৷

## তথ্য সূত্ৰ

শ্ৰেণী:অসমীয়া গ্ৰন্থ
অকলে আছোঁ কুশলে আছোঁ

**অকলে আছোঁ কুশলে আছোঁ** () অসমীয়া ভাষাৰ এখন কাব্যগ্ৰন্থ। এই সংকলনখনৰ কবি মৃদুল হালৈ। এই কবিতা পুথিখনে ২০১৩ চনত মুনীন বৰকটকী বঁটা আৰু ২০১৫ চনৰ সাহিত্য অকাডেমী বঁটা যুৱ পুৰস্কাৰ লাভ কৰে। এই কবিতা পুথিখনত কবিগৰাকীৰ মুঠ ৩০টা কবিতা অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হৈছে। ২০১০ চনৰ মাৰ্চ মাহত কুশীলৱৰ দ্বাৰা প্ৰথম প্ৰকাশিত হোৱা এই কাব্যগ্ৰন্থখন ২০১১ চনত আঁক-বাক প্ৰকাশনে পুনঃ প্ৰকাশ কৰে। ২০১৯ চনৰ ডিচেম্বৰত পুথিখনৰ চতুৰ্থ মুদ্ৰণ মুকলি কৰা হয়। ইয়াৰ প্ৰচ্ছদ সজ্জা মনজিত ৰাজখোৱাৰ। 

## কবিতাসমূহ
অকলে আছোঁ কুশলে আছোঁ কাব্য-সংকলনখনিত সৰ্বমুঠ ৩০টা কবিতা সন্নিৱিষ্ট কৰা হৈছে। এই কবিতাসমূহ ২০০৬ চনৰ পৰা ২০১০ চনৰ ভিতৰত ৰচনা কৰা হৈছে। সৰহ সংখ্যক কবিতাই প্ৰান্তিক আলোচনীত প্ৰকাশিত। মূলতঃ নীলমণি ফুকন, হীৰেন ভট্টাচাৰ্য আৰু নীলিম কুমাৰৰ দ্বাৰা অনুপ্ৰাণিত হোৱা হালৈৰ কবিতাত আইতাকৰ মুখত শুনা লোকগীত, পদ, লোককথা আদিৰ যথেষ্ট প্ৰভাৱ আছে বুলি তেওঁ স্বীকাৰ কৰিছে।

* অকলে আছোঁ কুশলে আছোঁ 
* বিচ্ছেদৰ কাব্য 
* সহোদৰ
* ৰুমাল
* মাত 
* ঘৰ 
* মাটিকুঁৱৰী 
* উৰি যাম জলফাই
* আই
* ভনী
* পাঠশালা
* এনেকৈয়ে
* ৰাইজ মেল
* ডাকি বোলহু হৰি হৰি
* হৰিনাম ৰসে
* এটা গান
* কালি দুপৰীয়া
* জোনাক
* শিশুহঁত ভালে থাকক
* বেলুন
* আজিয়েই যেন প্ৰথম দেখিলোঁ তোমাক
* ৰ'দৰ ৰে'ল
* আমি/১
* সন্ধ্যা
* দুপৰীয়া
* আমি/২
* টোপনি
* প্ৰেমৰ পদ্য
* জন্মদিন

## কবিৰ চমু পৰিচয়

মৃদুল হালৈ এগৰাকী অসমীয়া কবি আৰু সাংবাদিক। প্ৰান্তিক আলোচনীৰ পাতত তেওঁ কবি হিচাপে আত্মপ্ৰকাশ কৰে। অকলে আছোঁ কুশলে আছোঁ কাব্য সংকলনৰ বাবে তেওঁ মুনীন বৰকটকী বঁটা আৰু সাহিত্য অকাডেমী যুৱ পুৰস্কাৰ লাভ কৰে। তেওঁৰ আমাৰ ভাল হ'ব শীৰ্ষক দ্বিতীয় এখন কাব্য সংকলন আৰু নীলমণি ফুকনৰ কবিতাৰ নেপথ্য নামৰ এখন সাক্ষাৎকাৰ তথা কথোপকথন মুলক গ্ৰন্থও প্ৰকাশিত হৈছে য'ত তেওঁ কবি নীলমণি ফুকনৰ বিভিন্ন কবিতা আৰু চিত্ৰকৰ্ম সম্বন্ধে আলোচনা কৰিছে। 

## মন্তব্য আৰু সমালোচনা
কবি হৰেকৃষ্ণ ডেকাই কৈছে

"তেওঁৰ অনুচ্চ কণ্ঠৰ কবিতাবোৰত নিসংগতা, বিষাদ, বিচ্ছেদৰ বেদনা মৰ্মস্পৰ্শী হৈ প্ৰকাশ পাইছে আৰু এই সংকলনৰ কেইবাটাও কবিতাই মোক মুগ্ধ কৰিছে। নিসংগতাৰ পৰা সমাগমৰ মাজলৈ আহিলে তেওঁ সমাজ জীৱনৰ বহু নতুন দিশৰ অভিজ্ঞতা লাভ কৰিব আৰু উপলব্ধিও সমৃদ্ধ হ'ব।" 

সমালোচক অৰিন্দম বৰকটকীয়ে কৈছে

"ভাব আৰু ভাষাৰ মাধুৰ্য মৃদুলৰ কবিতাত আছে। তেওঁৰ কবিতাৰ চিন্তা-ঐতিহ্য আমাৰ সংস্কৃতিৰ পৰা সৃষ্টি হোৱা, বিদ্যায়তনিক আধুনিকতাৰ পৰা তেওঁ দূৰৈত, ৰোমাণ্টিক, কিন্তু বাস্তৱ জগতক তেওঁ অস্বীকাৰ কৰা নাই। আধুনিকতাৰ অৱক্ষয়ধৰ্মীতাৰ বিপৰীতে জীৱন আকাংক্ষাক পৰম (absolute) মৰ্যাদা দিয়া এইজন কবিৰ ছোঁঘৰত নীৰৱতা আৰু নিসংগতা লুকাই আছে। সেয়েহে তেওঁ লিখা কবিতাবোৰ পঢ়ি, ভাল কবিতাবোৰ সাম্প্ৰতিক জীৱনৰ হাই-উৰুমি, কোহালৰ পৰা তুলি অনা ব্যাখ্যা নহয় বুলি আমি পতিয়ন গৈছোঁ। বহুদিনৰ মূৰৰ্ত মৃদুলৰ কেইটামান কবিতাই কবিতা পঢ়াৰ virgin অনুভূতিৰ মুখামুখি কৰোৱাইছে।" 

## বঁটা আৰু সন্মান
* ২০১৩ চনৰ মুনীন বৰকটকী বঁটা 
* ২০১৫ চনৰ সাহিত্য অকাডেমী যুৱ পুৰস্কাৰ

## তথ্য সংগ্ৰহ
চলচ্চিত্ৰৰ ৰসাস্বাদন

**চলচ্চিত্ৰৰ ৰসাস্বাদন** () হৈছে অসমৰ লেখক আৰু চলচ্চিত্ৰ সমালোচক উৎপল দত্তৰ দ্বাৰা লিখিত আৰু পূৰ্বায়ণ প্ৰকাশন গোষ্ঠীৰ দ্বাৰা সংকলিত এখনি সমালোচনাত্মক গ্ৰন্থ৷  গ্ৰন্থখনৰ ভাষা অসমীয়া৷ মূলতঃ চলচ্চিত্ৰৰ কাৰিকৰী ভাষাৰ বিভিন্ন দিশ সম্পৰ্কে আলোকপাত কৰি যুগুত কৰা এই গ্ৰন্থখনত মুঠতে দহটা প্ৰবন্ধ আছে৷ গ্ৰন্থখন পোনপ্ৰথমবাৰৰ বাবে প্ৰকাশিত হৈছিল ২০১৯ চনৰ ডিচেম্বৰ মাহত৷ 

## সমালোচকৰ চমু পৰিচয়

**উৎপল দত্ত** এগৰাকী ভাৰতীয় চলচ্চিত্ৰ সমালোচক। তেওঁ বিনোদনধৰ্মী মাহেকীয়া আলোচনী 'বিস্ময়' আৰু উত্তৰ-পূৰ্বাঞ্চলৰ প্ৰথম চলচ্চিত্ৰজগত বিষয়ক সাংস্কৃতিক আলোচনী 'ৰূপকাৰ'ৰ সৈতে চলচ্চিত্ৰ সাংবাদিক আৰু সমালোচক হিচাপে জড়িত আছিল। পিছলৈ তেওঁ আকাশবাণী গুৱাহাটীত যোগদান কৰে। তেওঁৰ এখন গ্ৰন্থ '২৪ ফ্ৰেমছ' (২০০৮) আকাশবাণী গুৱাহাটীত অনুষ্ঠান হিচাপে প্ৰচাৰিত হৈছিল। তেওঁৰ কেইবাখনো গ্ৰন্থ প্ৰকাশিত হৈছে। তেওঁ চলচ্চিত্ৰম গোষ্ঠীৰ অধ্যক্ষ আৰু চলচ্চিত্ৰম ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ মহোৎসৱৰ সঞ্চালক। 
## গ্ৰন্থৰ নেপথ্য
গুৱাহাটীৰ কটন কলেজ, গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ সাংবাদিকতা বিভাগকে প্ৰমুখ্য কৰি অসমৰ ভালেমান শিক্ষানুষ্ঠানত লেখক-সমালোচক উৎপল দত্তক চলচ্চিত্ৰৰ বিভিন্ন দিশ সম্পৰ্কে আলোচনা কৰিবলৈ আমন্ত্ৰণ জনাই থকা হৈছিল৷ সেই ভাষণবোৰ প্ৰস্তুত কৰিবলৈ উৎপল দত্তই নিজাকৈ কিছুমান লেখা যুগুতাবলগীয়া হৈছিল৷ তেনেধৰণৰ লেখা আৰু পৰিয়ালবৰ্গ তথা আত্মীয়ৰ পৰামৰ্শ মানি দত্তই উক্ত গ্ৰন্থখন লিখিবলৈ প্ৰেৰণা পায়৷ গ্ৰন্থখন লিখিবলৈ তেখেতক প্ৰয়োজন হয় প্ৰায় তিনি বছৰ৷ গ্ৰন্থখন কলেজীয়া ছাত্ৰৰ পঠন-উপযোগী হোৱাকৈ লিখি উলিওৱা হৈছে৷ উল্লেখ্য যে, লেখকৰ মতে-এইখন চলচ্চিত্ৰৰ ৰসাস্বাদন সম্পৰ্কীয় প্ৰাথমিক কিতাপ৷ গ্ৰন্থৰ পাতনিত লেখকগৰাকীয়ে কৈছে -*চলচ্চিত্ৰৰ দৰে এটি আপাত দৃষ্টিত সৰল, কিন্তু নিৰ্মাণৰ দিশৰ পৰা অতি জটিল কলা মাধ্যম এটিৰ ৰস আহৰণ কৰাটো কিছু পৰিমাণে কষ্টকৰ কাম৷ ...... এই কথাবোৰৰ এটি প্ৰাথমিক ধাৰণা দিয়াৰ উদ্দেশ্যে আগত ৰাখিয়েই এই কিতাপখন প্ৰস্তুত কৰা হৈছে৷ *  
## গ্ৰন্থখনৰ বিষয়বস্তু
গ্ৰন্থখনৰ বিষয়বস্তুৱে চিনেমাৰ নিৰ্মাণশৈলীৰ কেতবোৰ দিশ সাঙুৰি লৈছে৷ চলচ্চিত্ৰৰ সংজ্ঞা-নিৰূপণকে ধৰি চলচ্চিত্ৰৰ লগত জড়িত পৰিচালনা, চিত্ৰগ্ৰহণ, শব্দ আদি বৈশিষ্ট্যবোৰ গ্ৰন্থখনত আলোচিত হৈছে৷ গ্ৰন্থৰ শেষৰফালে লেখকে দেশ-বিদেশৰ মুঠ এশখন চিনেমাৰ স্ব-নিৰ্বাচিত তালিকাৰে এখন *চাবলগীয়া এশখন চিনেমা*ৰ তালিকা প্ৰস্তুত কৰিছে৷ উল্লেখ্য যে, এইসমূহ চিনেমাৰ ভিতৰত অসমীয়া ভাষাত নিৰ্মিত চাৰিখন ছবিয়ে ঠাই পাইছে৷ সেইকেইখন হৈছে-ড০ ভবেন্দ্ৰ নাথ শইকীয়াৰ *[[অনিৰ্বাণ]]* আৰু *[[অগ্নিস্নান]]*, অতুল বৰদলৈৰ *[[কল্লোল (চলচ্চিত্ৰ)]]*, আৰু ব্ৰজেন বৰুৱাৰ *[[ড: বেজবৰুৱা]]*৷ 

*সময়ৰেখাত চিনেমা* শীৰ্ষক লেখাটোত লেখকে ১৮৮০ চনত গতিশীল বস্তুৰ ফটো তুলিব পৰা ব্যৱস্থাটোক সময়ৰেখাৰ প্ৰাৰম্ভত স্থান দিছে৷ আৰু ২০০৩ চনত থ্ৰি ডি ফিল্মৰ ব্যাপক প্ৰসাৰত এই সময়ৰেখা শেষ কৰা হৈছে৷

গ্ৰন্থখনত সন্নিৱিষ্ট হোৱা মূল বিষয়সমূহ হৈছে-
(১) চলচ্চিত্ৰৰ সংজ্ঞা
(২) চলচ্চিত্ৰৰ নিৰ্মাণ পদ্ধতি
(৩) চলচ্চিত্ৰৰ সংজ্ঞা
(৪) চিত্ৰনাট্য
(৫) চিত্ৰগ্ৰহণ
(৬) শব্দ
(৭) চলচ্চিত্ৰ আৰু সাহিত্য
(৮) চলচ্চিত্ৰ আৰু অন্য কলা মাধ্যমৰ সম্বন্ধ
(৯) পৰিচালনা
(১০) সামৰণি

ইয়াৰ উপৰি গ্ৰন্থখনত সংযোজন হিচাপে *সময়ৰেখাত চিনেমা*, *মিজ-অন-চেন*, *এশখন চাবলগীয়া ছবি* শীৰ্ষক অনুচ্ছেদকেইটা যোগ কৰা হৈছে৷

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:সমালোচনা
শ্ৰেণী:অসমীয়া গ্ৰন্থ
লাম্‌বাদা নাচৰ শেষত

**লাম্‌বাদা নাচৰ শেষত** অসমীয়া গল্পকাৰ, প্ৰবন্ধকাৰ, কলা-সমালোচক, শিল্পকলাৰ গৱেষক আৰু অধ্যাপিকা মৌচুমী কন্দলীৰ এখন অসমীয়া গল্প সংকলন। ১৯৯৮ চনত সৰস্বতী প্ৰকাশনৰ পৰা প্ৰকাশিত সংকলনখনত লেখিকাৰ মুঠ এঘাৰটা গল্প সন্নিৱিষ্ট কৰা হৈছে। এই গল্পসমূহ প্ৰান্তিক, গৰীয়সী আদি আলোচনীত প্ৰকাশিত হৈছিল। এইখন লেখিকাৰ প্ৰথম গল্প সংকলন। উক্ত সংকলনখনৰ বাবে কন্দলীয়ে ২০০০ চনত মুনীন বৰকটকী বঁটা লাভ কৰিছিল। সংকলনখনিৰ বাবে কন্দলীয়ে ২০০৫ চনত ভাৰতীয় ভাষা পৰিষদৰ যুৱ পুৰস্কাৰো লাভ কৰিছিল।
 
## লেখিকাৰ চমু পৰিচয়

মৌচুমী কন্দলী এগৰাকী অসমীয়া সাহিত্যিক হোৱাৰ লগতে শিল্প কলাৰো গৱেষক আৰু লেখক। তেওঁ তেজপুৰ বিশ্ববিদ্যালয়ৰ কালচাৰেল ষ্টাডিজ বিভাগৰ সহকাৰী অধ্যাপক। তেওঁ জাৰ্মানীৰ ফ্ৰেংকফ'ৰ্ট, বাৰ্লিন, মিউনিখ, লাইপজিগ, হালে, আউচবাৰ্গ আদি ঠাইত গল্প পাঠ কৰাৰ লগতে অসম আৰু ভাৰতৰ কলা-সংস্কৃতি, সাহিত্য আদি বিষয়ত আলোকপাত কৰিছে। কন্দলীৰ কলা সম্পৰ্কীয় বহুসংখ্যক প্ৰবন্ধ বিভিন্ন ৰাষ্ট্ৰীয় আৰু অসমীয়া ভাষাৰ স্থানীয় কাকত-আলোচনীত প্ৰকাশিত হৈছে। তেওঁ কৰা চালভাড'ৰ দালিৰ গ্ৰন্থ Diary of A Genius-ৰ অনুবাদ এক ধীমানৰ আত্মজীৱনী নামেৰে প্ৰকাশ পায়। ২০০৮ চনত সাহিত্য অকাডেমীয়ে প্ৰকাশ কৰা মিচিং লোক কবিতাৰো তেওঁ ইংৰাজী অনুবাদ (Listen My Flower-bud : Mishing Oral Poetry of Assam) কৰিছে। তেওঁৰ গল্প ইংৰাজীৰ লগতে জাৰ্মান, হিন্দী, বাংলা, নেপালী, উড়িয়া, কাচী আদি ভাষালৈ অনূদিত হৈছে। ২০২২ চনত The Black Magic Women নামেৰে তেওঁৰ গল্পৰ ইংৰাজী অনুবাদ পেংগুইনৰ বেনাৰত প্ৰকাশিত হয়।

## বিষয়বস্তু
সংকলনখনিৰ গল্পসমূহৰ বিষয়বস্তু মানৱ জীৱনৰ বিভিন্ন ভাবানুভূতি। এই বিষয়ে ৰঞ্জিৎ কুমাৰ দেৱগোস্বামীয়ে মন্তব্য কৰিছে:

সংকলনখনিৰ প্ৰথমটো গল্প *জোনাকত ঢেঁ‌কীয়াবোৰ*ক ড° প্ৰফুল্ল কটকীয়ে "লেখিকাৰ নিজৰ অস্তিত্বৰ অনুভৱ বা সচেতনতা সম্পৰ্কে লিখা একপ্ৰকাৰৰ স্বীকাৰোক্তি" বুলি অভিহিত কৰিছে। *লাম্‌বাদা নাচৰ শেষত* শীৰ্ষক গল্পটোত জনজাতীয় সমাজ এৰি দিল্লীত আত্মপ্ৰতিষ্ঠা কৰাৰ চেষ্টা কৰা এজন কাৰ্বি যুৱকৰ প্ৰতিক্ৰিয়াৰ জৰিয়তে পৰম্পৰাগত কাৰ্বি জীৱন-যাত্ৰাৰ পৰিপূৰ্ণতা আৰু স্থিৰতাৰ বিপৰীতে আধুনিক নাগৰিক জীৱনযাত্ৰাৰ অস্থিৰতা, অগভীৰতা আৰু অৰ্থহীনতাৰ চেতনা ব্যক্ত কৰা হৈছে। *চিৰন্তন* নামৰ গল্পটোত স্বাধিকাৰেৰে গৌৰৱময়ী এগৰাকী আধুনিক নাৰীৰ প্ৰতি আদৰ আৰু সন্মানৰ ভাবৰ বিপৰীতে নাৰীৰ সমাজৰ চিৰন্তন শোষণ-দমনৰ কথা চিত্ৰিত কৰা হৈছে।

## গল্পসমূহ
*লাম্‌বাদা নাচৰ শেষত* সংকলনখনিত লেখিকাৰ মুঠ ১১টা গল্প সন্নিৱিষ্ট হৈছে। ইয়াৰ লগতে শেষৰ ফালে *লাম্‌বাদা নাচৰ শেষত* শীৰ্ষক ড° হীৰেন গোহাঁ‌ইৰ *নতুন পদাতিক*ত প্ৰকাশিত আৰু *সাহিত্যত নতুন মাত্ৰা আৰু নতুন সুৰ* শীৰ্ষক ড° প্ৰফুল্ল কটকীৰ *আমাৰ অসম*ত প্ৰকাশিত সংযোজন সন্নিৱিষ্ট কৰা হৈছে।
;গল্পসমূহ

#জোনাকত ঢেঁ‌কীয়াবোৰ
#লাম্‌বাদা নাচৰ শেষত
#কলা-বীথিকাত এটা ফিনিক্স
#অনিৰ্বাণ
#এসময়ত এখন মহানগৰত
#চিৰন্তন
#বিলীয়মান দেৱতাৰ সন্ধানত
#এটা প্ৰাচীন ত্ৰিভুজৰ আখ্যান
#প্ৰাত্যাহিকতাত মনু
#সুৰম্য উপত্যকাৰ স্তৱক
#বাস্তৱ

## মন্তব্য আৰু সমালোচনা
ড° প্ৰফুল্ল কটকীয়ে সংকলনখনিৰ সংযোজনত লিখিছে:

ড° হীৰেন গোহাঁ‌ইৰ মতে:

## অনুবাদ
সংকলনখনিৰ গল্পসমূহ প্ৰদীপ্ত বৰগোহাঞি, ড° শান্তি থাপা, ড° উঅদয়ভানু পাণ্ডে, সুস্মিতা মজুমদাৰ আদিয়ে একাধিক ভাষালৈ অনুবাদ কৰিছে।

## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:অসমীয়া গ্ৰন্থ
বিষ্ণু শৰ্মা

**বিষ্ণু শৰ্মা** () এজন ভাৰতীয় পণ্ডিত আৰু লেখক আছিল। তেওঁ  উপকথাৰ সংকলন পঞ্চতন্ত্ৰ ৰচনা কৰিছে বুলি জনা যায়।

## ৰচনাসমূহ
ইতিহাসৰ পাতত পঞ্চতন্ত্ৰক সৰ্বাধিক অনুবাদ হোৱা অনাধৰ্মীয় গ্ৰন্থসমূহৰ ভিতৰত অন্যতম বুলি জনা যায়। পঞ্চতন্ত্ৰক ৫৭০ খ্ৰীষ্টাব্দত বৰজুয়াই মধ্য পাৰ্চী/পাহলৱীলৈ আৰু ৭৫০ খ্ৰীষ্টাব্দত পাৰ্চী পণ্ডিত আব্দুল্লাহ ইবনে আল-মুকাফাই আৰবীলৈ কলিলা ৱা ডিমনাহ (আৰবী: كليلة و دمنة) বুলি অনুবাদ কৰে। এই গ্ৰন্থখনৰ বাগদাদত দ্বিতীয় আব্বাছি খলিফা আল-মানছুৰৰ নিৰ্দেশনাত হোৱা অনুবাদটো "জনপ্ৰিয়তাৰ ক্ষেত্ৰত কোৰানৰ পিছতে দ্বিতীয়" হৈ পৰা বুলি দাবী কৰা হয়। "একাদশ শতিকাৰ পৰাই এই গ্ৰন্থখন ইউৰোপৰ সাহিত্য ক্ষেত্ৰত ভুমুকি মাৰে আৰু ইয়াৰ আগতেও ১৬০০ চনত ইয়াৰ অস্তিত্ব গ্ৰীক, লেটিন, স্পেনিছ, ইটালীয়, জাৰ্মান, ইংৰাজী, পুৰণি স্লাভনিক, চেক আৰু হয়তো অন্যান্য স্লাভনিক ভাষাটো আছিল। ইয়াৰ পিছৰ জাভাৰ পৰা আইচলেণ্ডলৈ প্ৰসাৰিত হৈ পৰে। ফ্ৰান্স সাহিত্যিক জিন ডি লা ফণ্টেইনৰ ৰচনাত প্ৰায় এঘৰটা পঞ্চতন্ত্ৰৰ সাধু অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হৈছে।"

## কিংবদন্তি
পঞ্চতন্ত্ৰৰ প্ৰস্তাৱনাত বিষ্ণু শৰ্মাক গ্ৰন্থখনৰ লেখক হিচাপে চিহ্নিত কৰা হৈছে। অৱশ্যে ইয়াৰবাদে তেওঁৰ বিষয়ে আন কোনো স্বতন্ত্ৰ বাহ্যিক প্ৰমাণ নাই, "তেওঁ গ্ৰন্থখনৰ ঐতিহাসিক লেখক আছিল নেকি . . .বা তেওঁ নিজেই এক কাল্পনিক চৰিত্ৰ নেকি সেয়া কোৱা অসম্ভৱ"।  বিভিন্ন ভাৰতীয় অনুসন্ধান আৰু গল্পসমূহত বৰ্ণনা কৰা ভৌগোলিক বৈশিষ্ট্য আৰু প্ৰাণীসমূহৰ বিশ্লেষণৰ ভিত্তিত বিভিন্ন পণ্ডিতে কাশ্মীৰক তেওঁৰ জন্মস্থান বুলি মত প্ৰকাশ কৰিছে।

বিষ্ণু শৰ্মাই কেনেকৈ কথিতভাৱে পঞ্চতন্ত্ৰ সৃষ্টি কৰিছিল তাৰ কাহিনী প্ৰস্তাৱনাত বৰ্ণনা কৰা হৈছে। সুদৰ্শন নামৰ এজন ৰজা আছিল যিয়ে এখন ৰাজ্য শাসন কৰিছিল, যাৰ ৰাজধানী আছিল মহিলাৰোপ্য নামৰ এখন নগৰ, অৱশ্যে এই ৰাজ্যৰ অৱস্থান ভাৰতৰ বৰ্তমানৰ মানচিত্ৰত অজ্ঞাত। ৰজাৰ বহুশক্তি, উগ্ৰশক্তি আৰু শক্তি নামৰ তিনিজন পুত্ৰ আছিল। যদিও ৰজা নিজেই এজন পণ্ডিত আৰু শক্তিশালী শাসক আছিল, তেওঁৰ পুত্ৰসকল আছিল অকমন্য। ইয়াকেলৈ ৰজা বৰ হতাশ হৈছিল আৰু তেওঁৰ মন্ত্ৰীসকলৰ ওচৰত পৰামৰ্শ বিচাৰিছিল। তেওঁলোকে তেওঁক পৰস্পৰ বিৰোধী পৰামৰ্শ আগবঢ়াইছিল যদিও সুমতী নামৰ এজনৰ কথাই ৰজাক প্ৰভাৱিত কৰে।  তেওঁ কয় যে বিজ্ঞান, ৰাজনীতি আৰু কূটনীতি হৈছে সীমাহীন শাখা যিবোৰ আনুষ্ঠানিকভাৱে আয়ত্ত কৰিবলৈ আজীৱন সময় লাগে। ৰাজকুমাৰসকলক শাস্ত্ৰ আৰু গ্ৰন্থ শিকোৱাৰ পৰিৱৰ্তে তেওঁলোকক কেনেবাকৈ তেওঁলোকৰ মাজত অন্তৰ্নিহিত প্ৰজ্ঞা শিকোৱা উচিত আৰু সেই কাম কৰা মানুহজন আছিল বৃদ্ধ পণ্ডিত বিষ্ণু শৰ্মা।

বিষ্ণু শৰ্মাক দৰবাৰলৈ আমন্ত্ৰণ জনোৱা হয়, য'ত ৰজাই তেওঁক ৰাজকুমাৰসকলক শিকাব পাৰিলে এশ ভূমি অনুদান আগবঢ়োৱাৰ প্ৰস্তাৱ দিয়ে। বিষ্ণু শৰ্মাই ৰজাই প্ৰতিশ্ৰুতি দিয়া বঁটা অস্বীকাৰ কৰি কয় যে তেওঁ ধনৰ বিনিময়ত জ্ঞান বিক্ৰী কৰা নাই আৰু ছমাহৰ ভিতৰত ৰাজনীতি আৰু নেতৃত্বৰ পদ্ধতিৰ প্ৰতি ৰাজকুমাৰসকলক জ্ঞানী কৰি তোলাৰ প্ৰত্যাহ্বান গ্ৰহণ কৰে। বিষ্ণু শৰ্মাই জানিছিল যে তেওঁ এই তিনিওজন ছাত্ৰক গতানুগতিক উপায়েৰে কেতিয়াও নিৰ্দেশনা দিব নোৱাৰে। তেওঁ ইয়াৰ বাবে উপযুক্ত পদ্ধতি হিচাপে একেৰাহে জীৱ সম্পৰ্কীয় উপকথা কোৱা আৰম্ভ কৰে। যিসমূহে তেওঁলোকক পিতৃৰ উত্তৰাধিকাৰী হ’বলৈ প্ৰয়োজনীয় জ্ঞান প্ৰদান কৰিছিল। ভাৰতত হাজাৰ হাজাৰ বছৰ ধৰি কোৱা কাহিনীসমূহক অভিযোজিত কৰি পঞ্চতন্ত্ৰক কূটনীতি, সম্পৰ্ক, ৰাজনীতি আৰু প্ৰশাসনৰ সাৰমৰ্ম ৰাজকুমাৰসকলৰ মাজত জনোৱাৰ বাবে এক মনোৰঞ্জনমূলক পাঁচ খণ্ডৰ গ্ৰন্থ হিচাপে ৰচনা কৰা হৈছিল।

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ভাৰতীয় সাহিত্যিক
শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
নিৰ্বাচিত সমালোচনা

**নিৰ্বাচিত সমালোচনা** () হৈছে অসমৰ সমালোচক-সাহিত্যিক ড০ হীৰেন গোহাঁইৰ দ্বাৰা লিখিত আৰু অসম প্ৰকাশন পৰিষদৰ দ্বাৰা সংকলিত এখনি সমালোচনাত্মক গ্ৰন্থ৷ গ্ৰন্থখনৰ ভাষা অসমীয়া৷ ২১ টা ভিন্নধৰ্মী বিষয়ত  আলোকপাত কৰা গ্ৰন্থখনত লেখকে অসমৰ কলা-সাহিত্য আৰু সাংস্কৃতিক জগতৰ বহুকেইগৰাকী লেখত ল'বলগীয়া ব্যক্তিৰ কৰ্মৰাজিৰ আলোচনা আগবঢ়াইছে৷ গ্ৰন্থখন পোনপ্ৰথমবাৰৰ বাবে প্ৰকাশিত হৈছিল ২০০৭ চনৰ ডিচেম্বৰত৷ 

## সমালোচকৰ চমু পৰিচয়

**হীৰেন গোহাঁই** (; জন্ম: ১৯৩৯) অসমীয়া আৰু ইংৰাজী সাহিত্যৰ এগৰাকী সাহিত্যিক আৰু সমালোচক। ইয়াৰ উপৰিও তেওঁ এগৰাকী কবি, সাংবাদিক, শিক্ষাবিদ আৰু শিক্ষক।  তেওঁ ১৯৩৯ চনত অসমৰ গোলাঘাট চহৰত জন্মগ্ৰহণ কৰিছিল। গোহাঁইৰ পিতৃ মহেন্দ্ৰনাথ গোহাঁই আৰু মাতৃ শৰৎকুমাৰী গোহাঁই। মহেন্দ্ৰ নাথ গোহাঁই শিক্ষক আছিল। তেওঁ পূৰ্বে গুৱাহাটী আৰু বৰপেটা জিলাৰ বিদ্যালয়সমূহৰ পৰিদৰ্শক আছিল আৰু অৱসৰৰ পাছত আৰ্য বিদ্যাপীঠত অধ্যক্ষৰূপে কাম কৰিছিল। অসমীয়া জাতীয় জীৱনত মহাপুৰুষীয়া পৰম্পৰা" শীৰ্ষক গ্ৰন্থৰ বাবে ১৯৮৯ চনত ড॰ হীৰেন গোহাঁইক সাহিত্য অকাডেমি বঁটাৰে সন্মানিত কৰা হৈছিল। উল্লিখিত গ্ৰন্থখন ১৯৮৭ চনৰ ফ্ৰেব্ৰুৱাৰী মাহত প্ৰকাশ পাইছিল।
## গ্ৰন্থৰ বিষয়বস্তু
বিশেষ গ্ৰন্থখনত লেখক-সমালোচক ড০ হীৰেন গোহাঁয়ে জ্যোতিপ্ৰসাদ আগৰৱালা, লক্ষ্মীনাথ বেজবৰুৱা, ৰবীন্দ্ৰনাথ ঠাকুৰ, দেৱকান্ত বৰুৱা, অজিৎ বৰুৱা, বিষ্ণু ৰাভাৰ সাহিত্য আৰু কৰ্মৰাজিৰ অৱলোকন কৰাৰ উপৰি অসমৰ প্ৰেক্ষাপটত বুৰঞ্জী-লিখনৰ সমস্যা, সমালোচনাৰ নতুন পৰিসৰ আদিৰ দৰে বহুমাত্ৰিক বিষয়তো নিজৰ চিন্তা ব্যক্ত কৰিছে৷ গ্ৰন্থৰ শেষৰখন ৰচনা *কিয় লিখোঁ*ত লেখকগৰাকীয়ে কৈছে যে-*'...মই মোৰ লেখাৰ উপযুক্ত পাঠক বিচাৰিয়েই লিখোঁ৷ তেনে পাঠকেই জীয়াই ৰাখে মোৰ লেখকসত্তা৷* 
গ্ৰন্থখনত সন্নিৱিষ্ট আলোচনাসমূহ লেখকৰ দ্বাৰা ইতিপূৰ্বে অসমৰ একাংশ কাকত-আলোচনীত প্ৰকাশিত৷ কিছুমান আলোচনা প্ৰকাশ-কাল চল্লিছ-পঞ্চাছ বছৰ পুৰণি৷ পাতনিৰ আৰম্ভণিতে সমালোচকগৰাকীয়ে মন্তব্য কৰিছে যে-*নিৰ্বাচিত বিশেষ কোনো ৰীতি অনুসৰণ কৰা হোৱা নাই৷ আমাৰ পৰিচিত-অপৰিচিত ৰচনা মিহলাই পাঠকক আমাৰ চিন্তা আৰু সমালোচনা পদ্ধতিৰ এটা স্পষ্ট আভাস দিবলৈ বিচৰা হৈছে৷ বিভিন্ন সময়ত লিখা ৰচনাসমূহৰ মাজত কিছু পাৰ্থক্য আৰু আনকি মতভেদো আছে৷ দুখনমান ৰচনাৰ মাজত সময়ৰ ব্যৱধান চল্লিছ বছৰ৷*

গ্ৰন্থখন লেখকে শোণিত বিজয় দাসলৈ উছৰ্গা কৰিছে৷

গ্ৰন্থত সন্নিৱিষ্ট হোৱা লেখাসমূহ হৈছে-
(১) জ্যোতিপ্ৰসাদ, শিল্পী আৰু সংস্কৃতি
(২) জ্যোতিপ্ৰসাদ,জীৱন আৰু জগৎ
(৩) জ্যোতিপ্ৰসাদৰ এটা কবিতাৰ সন্দৰ্ভত
(৪) উপন্যাসত ৰবীন্দ্ৰনাথৰ মানৱদৰ্শন
(৫) ৰবীন্দ্ৰনাথ আৰু জনগণ
(৬) ৰবীন্দ্ৰমানসত বিজ্ঞান আৰু মানৱতা
(৭) ঐতিহ্য আৰু 'জীৱনৰ বাটত'
(৮) অসমীয়া কবিতাৰ বিকাশৰ বেজবৰুৱাৰ স্থান
(৯) ৰঘুনাথ চৌধুৰীৰ স্মৃতি দিৱস
(১০) দেৱকান্ত বৰুৱাৰ কাব্যৰ বিষয়ে দুআষাৰ
(১১) অজিৎ বৰুৱা: কবিসত্তা আৰু ব্যক্তিসত্তা
(১২) মহিম বৰাৰ গল্প
(১৩) হেম বৰুৱাৰ কবিতা
(১৪) বিষ্ণুৰাভা ৰচনাৱলী
(১৫) আদি ঊনবিংশ শতাব্দীৰ অসমৰ নৱযুগৰ ওপৰত বঙালী প্ৰভাৱ
(১৬) অসমৰ বুৰঞ্জী ৰচনাৰ কেতবোৰ সমস্যা
(১৭) প্ৰকৃতি, জীৱনানন্দ আৰু বিভূতিভূষণ
(১৮) সমালোচনাৰ নতুন কক্ষপথ আৰু ভাৰত
(১৯) শংকৰী ঐতিহ্য আৰু গণতন্ত্ৰ: এটি সমালোচনামূলক বিচাৰ
(২০) অংকীয়া নাট আৰু শংকৰদেৱৰ মৌলিকতা
(২১) কিয় লিখোঁ 
## তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:সমালোচনা
শ্ৰেণী:অসমীয়া গ্ৰন্থ
ক্ল'জ আপ

**ক্ল'জ আপ** () হৈছে অসমৰ চলচ্চিত্ৰ সমালোচক নয়ন প্ৰসাদৰ দ্বাৰা লিখিত আৰু বনফুল প্ৰকাশন গোষ্ঠীৰ দ্বাৰা সংকলিত লেখকৰ ব্যক্তিগত অভিজ্ঞতা-সম্বলিত এখনি চলচ্চিত্ৰ-বিষয়ক গ্ৰন্থ৷ অসমীয়া ভাষাত ৰচিত গ্ৰন্থখনত সন্নিৱিষ্ট হোৱা লেখাসমূহ ইতিপূৰ্বে অসমৰ দৈনিক বাতৰি কাকত *আমাৰ অসম*ত প্ৰকাশিত হৈছিল৷ গ্ৰন্থাকাৰে ২০১৪ চনৰ নৱেম্বৰ মাহত পোনপ্ৰথমবাৰৰ বাবে প্ৰকাশিত হোৱা সমালোচনা-পুথিখনে ভাৰতৰ আঞ্চলিক ভাষাৰ চিনেমাৰ উপৰি বিদেশৰ চলচ্চিত্ৰকাৰৰ কৰ্মৰাজিকো সামৰি লৈছে৷ গ্ৰন্থখনত কেইবাটাও ভিন্নধৰ্মী তথা চলচ্চিত্ৰৰ কলাৰ লগত জড়িত কিছুমান আনুষংগিক লেখা সন্নিৱিষ্ট হৈছে৷ 
## লেখক পৰিচয়

***নয়ন প্ৰসাদ*** হৈছে অসমৰ এগৰাকী চলচ্চিত্ৰ সাংবাদিক-আলোচক প্ৰযোজক, পৰিচালক আৰু অভিনেতা৷ ১৯৫৮ চনত গুৱাহাটীত জন্মগ্ৰহণ কৰা নয়ন প্ৰসাদে শৈশৱৰ সময়তে গুৱাহাটী কেন্দ্ৰৰ শিশু অভিনেতা হিচাপে আত্মপ্ৰকাশ কৰে আৰু পৰৱৰ্তী সময়ত মঞ্চতো অভিনয় কৰে৷ পাছলৈ গুৱাহাটী কেন্দ্ৰত নাট প্ৰযোজকৰূপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰি ২০১১ আৰু ২০১২ চনত আকাশবাণীৰ বছেৰেকীয়া প্ৰতিযোগিতাত নাট শাখাত পুৰস্কাৰ অৰ্জন কৰে৷ ১৯৮৫ চনত পৰিচালক হিচাপে তেখেতে পোনপ্ৰথমবাৰৰ বাবে *হোলী* পৰিচালনা কৰে৷ ১৯৯২ চনত তেখেতে সঞ্জীৱ হাজৰিকা পৰিচালিত ৰাষ্ট্ৰীয় পুৰস্কাৰপ্ৰাপ্ত অসমীয়া কথাছবি *[[হলধৰ (চলচ্চিত্ৰ)|হলধৰ]]*তো অভিনয় কৰে৷ ১৯৯৭ চনত সান্ত্বনা বৰদলৈ পৰিচালিত ছবি *[[অদাহ্য]]*ৰ কাৰ্যবাহী প্ৰযোজকৰ দায়িত্ব পালন কৰে৷ ২০০৯ আৰু ২০১২ চনত ৰাষ্ট্ৰীয় নাট্য বিদ্যালয়ৰ 'ভাৰত ৰঙ্গ মহোৎসৱ'ৰ নিৰ্বাচক সমিতিৰ সদস্যৰূপে অংশ লয়৷ ইয়াৰ উপৰি নয়ন প্ৰসাদে ভাৰতীয় চেঞ্চৰ বৰ্ডৰ আঞ্চলিক গোটটোৰ সদস্যৰূপে চাৰিটা বছৰ কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰে৷ ২০০০ চনত তেখেতৰ প্ৰবন্ধ সংকলন *ইনছাৰ্ট* প্ৰকাশিত হয়৷ 
## গ্ৰন্থৰ নেপথ্য
বিশেষ গ্ৰন্থখনৰ পাতনিত লেখক নয়ন প্ৰসাদে উল্লেখ কৰা অনুসৰি, সাংবাদিক মণ্টু শইকীয়াৰ অনুৰোধত তেখেতে *আমাৰ অসম* কাকতৰ বুধবৰীয়া পৰিপূৰিকাত *ক্ল'জ আপ* নামেৰে এটি ধাৰাবাহিক শিতানত লিখিছিল৷ মণ্টু শইকীয়াই পাছলৈ গ্ৰন্থকাৰে চপোৱাৰো দায়িত্ব লয় আৰু আমাৰ অসমৰ গোটেইবোৰ লেখা সংগ্ৰহ কৰি লেখকক ছমজায়৷ এইদৰেই গ্ৰন্থখনে বনফুল প্ৰকাশনৰ সহযোগিতাত ২০১৪ চনত প্ৰকাশৰ মুখ দেখে৷  

## গ্ৰন্থৰ বিষয়বস্তু
কেইবাটাও চুটি-দীঘল প্ৰবন্ধৰে প্ৰস্তুত কৰা এই সংকলনখনত পোলেণ্ডৰ বিখ্যাত পৰিচালক আণ্ড্ৰে ৱাইডাৰ আত্মজীৱনীৰ প্ৰসংগ, জাপানী পৰিচালক আকিৰা কুৰোছাৱাকে ধৰি হিন্দী ভাষাৰ কথাছবি *ধোবীঘাত*, *মেট্ৰ*, *ভেজা ফ্ৰাই*ৰ বিষয়ে আলোচনা কৰা হৈছে৷ বিজয় টেণ্ডুলকাৰৰ নাটক, সত্যজিৎ ৰায়ৰ *অপুৰ পাঁচালি*, কিং লিয়েৰ, অসমীয়া অভিনেতা আদিল হুছেইনৰ কৰ্মকো কিছুমান প্ৰবন্ধত আধাৰ কৰি লোৱা হৈছে৷ গ্ৰন্থখনৰ প্ৰথমটো প্ৰবন্ধ *এগৰাকী তৰুণ পৰিচালকৰ বিষয়ে*ত লেখকে ২০০৪ চনত কলিকতা চলচ্চিত্ৰ উৎসৱৰ প্ৰসংগ টানি আনি নিজৰ অভিজ্ঞতা বৰ্ণনা কৰিছে৷ প্ৰবন্ধটোৰ আৰম্ভণিতে আলোচকে কৈছে যে-* যিকোনো চলচ্চিত্ৰ উৎসৱলৈ গ'লে প্ৰতিনিধিসকলৰ প্ৰথম কাম দুটা-প্ৰদৰ্শন হ'ব লগা ছবিসমূহৰ তালিকাখন আৰু ছবিসমূহৰ বিষয়ে খৰচি মাৰি জানিবলৈ স্মৰণিকা বা আলোচনীখন সংগ্ৰহ কৰা*৷ 

## তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:সমালোচনা
শ্ৰেণী:অসমীয়া গ্ৰন্থ