open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
মদন থিয়েটাৰ

**মদন থিয়েটাৰ কোম্পানী** () ভাৰতীয় চলচ্চিত্ৰৰ অন্যতম অগ্ৰদূত জামছেদজী ফ্ৰেমজী মদন আৰু তেওঁৰ সহযোগী কানহাইয়ালাল কৌশিকে প্ৰতিষ্ঠা কৰা এটা চলচ্চিত্ৰ নিৰ্মাণ কোম্পানী আছিল, যাক মদন থিয়েটাৰছ লিমিটেড বা চমুকৈ মদন থিয়েটাৰ বুলিও কোৱা হয়।
## ইতিহাস
সৰুৰে পৰা থিয়েটাৰ শ্ব’ৰ অভিজ্ঞতা থকা এজন পাৰ্চী যুৱ ব্যৱসায়ী মদনে ১৯০২ চনত কলিকতাৰ মৈদানত এটা টেণ্টত আমদানিকৃত চিনেমাৰে বায়’স্কোপ শ্ব’ আৰম্ভ কৰি মনোৰঞ্জন ব্যৱসায়ত ভৰি দিয়ে।

প্ৰথম বিশ্বযুদ্ধৰ পিছত মদনৰ থিয়েটাৰৰ ব্যৱসায় দ্ৰুতগতিত বৃদ্ধি পাবলৈ ধৰে। ১৯১৯ চনত পণ্ডিত কানহাইয়ালাল কৌশিকে জামছেদজীৰ সৈতে হাত মিলায় আৰু তেওঁৰ ব্যৱসায় মদন থিয়েটাৰছ লিমিটেড নামেৰে যৌথ ষ্টক কোম্পানীত পৰিণত হয়। মদন থিয়েটাৰ আৰু ইয়াৰ সহযোগীসকলৰ সেই সময়ত ভাৰতৰ থিয়েটাৰবোৰৰ ওপৰত যথেষ্ট নিয়ন্ত্ৰণ আছিল।

১৯২৩ চনত পিতৃৰ মৃত্যুৰ পিছত জামছেদজী ফ্ৰেমজীৰ তৃতীয় পুত্ৰ জে জে মদন থিয়েটাৰৰ পৰিচালন সঞ্চালক হয়। ১৯২০ দশকৰ শেষৰ ফালে মদন থিয়েটাৰে ১২৭টা থিয়েটাৰৰ গৰাকী হৈ দেশৰ বক্স অফিচৰ আধা অংশ নিয়ন্ত্ৰণ কৰি শীৰ্ষত উপনীত হয়। ১৯৩৭ চনলৈকে মদন থিয়েটাৰে কেইবাখনো জনপ্ৰিয় আৰু ঐতিহাসিক ছবি নিৰ্মাণ কৰিছিল।
## নিৰ্মিত চলচ্চিত্ৰ
**[[বিল্বমংগল]]* (১৯১৯), বঙালী পূৰ্ণদৈৰ্ঘ্য ছবি, বৰ্তমান শ্ৰীচিনেমা নামেৰে জনাজাত কৰ্ণৱালিচ থিয়েটাৰত প্ৰদৰ্শিত হৈছিল।
**নল দময়ন্তী* (১৯২০)
*'ধ্ৰুৱ চৰিত্ৰ* (১৯২১)
**ৰত্নাৱলী* (১৯২২)
**সাবিত্ৰী সত্যবান* (১৯২৩)
**বিষবৃক্ষ* (১৯২২ আৰু ১৯২৮)
**দুৰ্গেশ নন্দিনী* (১৯২৭) আৰু *ৰাধাৰমণী* (১৯৩০), দুয়োখনে বংকিম চন্দ্ৰ চেটাৰ্জীৰ ৰচনাৰ আধাৰত।
**গিৰিবালা* (১৯২৯), ৰবীন্দ্ৰনাথ ঠাকুৰৰ ৰচনাৰ আধাৰত।
**জামাই ষষ্ঠী* (১৯৩১), ১১ এপ্ৰিল ১৯৩১ত মুক্তি পোৱা বঙালী চুটি সবাক ছবি। 
**ইন্দ্ৰসভা'' (১৯৩২), ৭২টা গীতেৰে এখন সংগীতপ্ৰধান ছবি।

## তথ্যউৎস

## বাহ্যিক সংযোগ
* IMDb page on films produced by Madan Theatres Limited 

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ চলচ্চিত্ৰ ষ্টুডিঅ’
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ বিলুপ্ত কোম্পানী
বিজয় হাজাৰে ট্ৰফী (২০২৪–২৫)

**বিজয় হাজাৰে ট্ৰফী(২০২৪–২৫)** () ভাৰতৰ লিষ্ট এ ক্ৰিকেটৰ এখন বাৰ্ষিক প্ৰতিযোগিতা বিজয় হাজাৰে ট্ৰফীৰ ৩২ সংখ্যক সংস্কৰণ। ২০২৪ চনৰ ২১ ডিচেম্বৰৰ পৰা ২০২৫ চনৰ ১৮ জানুৱাৰীলৈকে এইখন খেল অনুষ্ঠিত হৈছিল। পূৰ্বৱৰ্তী বিজয়ী দল আছিল হাৰিয়ানা। 

ফাইনেলত কৰ্ণাটকে বিদৰ্ভক ৩৬ ৰানত পৰাস্ত কৰি পঞ্চমটো খিতাপ দখল কৰে।

## লীগৰ পৰ্যায়
### গ্ৰুপ এ

### গ্ৰুপ বি

### গ্ৰুপ চি

### গ্ৰুপ ডি

### গ্ৰুপ ই

## নক আউট পৰ্যায়

### প্ৰাৰম্ভিক কোৱাৰ্টাৰ ফাইনেল

----

### কোৱাৰ্টাৰ ফাইনেল

----

----

----

### ছেমি ফাইনেল

----

### ফাইনেল

## তথ্যসূত্ৰ

## বাহ্যিক সংযোগ
* Series home at ESPNcricinfo

শ্ৰেণী:ক্ৰিকেট
প্ৰবীৰ ঘোষ

**প্ৰবীৰ ঘোষ** (জন্ম ১ মাৰ্চ, ১৯৪৫ – ৭ এপ্ৰিল, ২০২৩) কলকাতাত অৱস্থিত ভাৰতীয় বৈজ্ঞানিক আৰু যুক্তিবাদী সন্থাৰ মুৰব্বী আৰু মানৱতাবাদী সন্থাৰ সভাপতি আছিল। ভাৰতীয় বৈজ্ঞানিক আৰু যুক্তিবাদী সন্থাৰ তেওঁ আছিল প্ৰতিষ্ঠাপক। বিজ্ঞান আৰু যুক্তিবাদী সমাজৰ হৈ প্ৰবীৰ ঘোষে যিকোনো ধৰণৰ অলৌকিক শক্তিৰ প্ৰমাণ দিব পৰা ব্যক্তিক ৫০ লাখ ভাৰতীয় টকা পুৰস্কাৰ দিয়াৰ কথা ঘোষণা কৰিছিল। তেওঁ কেইবাজনো জ্যোতিষী আৰু অলৌকিক শক্তিৰ অধিকাৰী বুলি দাবী কৰা লোকৰ অপপ্ৰচাৰক অসাৰ বুলি‍ প্ৰমাণ কৰিছিল।  এনে কিছু ঘটনাক লৈ চেনেল ফোৰে নিৰ্মাণ কৰি উলিয়াইছিল ‘গুৰু বাষ্টাৰছ’ নামৰ এখন তথ্যচিত্ৰ। 

## প্ৰাথমিক জীৱন
১৯৪৫ চনত ফৰিদপুৰত প্ৰবীৰ ঘোষে জন্মগ্ৰহণ কৰিছিল। অৱশ্যে তেওঁ তেওঁৰ কিশোৰ কালচোৱা পশ্চিম বংগৰ খৰগপুৰত অতিবাহিত কৰিছিল। স্কুলীয়া শি‍ক্ষা সাং কৰাৰ পিছত খড়গপুৰৰ পৰা কলকাতালৈ আহি ডুমডুম মতিঝিল কলেজত নামভৰ্তি কৰে।  তেওঁ দীৰ্ঘদিন ভাৰতীয় ষ্টেট বেংকত সেৱা আগ বঢ়াইছিল। ১৯৮৫ চনত তেওঁ আৰু গোটাদিয়েক লোক মিলি‍ কলকাতাত বিজ্ঞান আৰু যুক্তিবাদী সমিতি‍ গঠন কৰি তথাকথিত অতিপ্ৰাকৃতিক শক্তি থকা লোকৰ বিৰুদ্ধে দীৰ্ঘম্যাদী আন্দোলনৰ নেতৃত্ব দিছিল।  এটা সময়ত তেওঁ যুক্তিবাদী সমিতিৰ অভ্যন্তৰীণ বিষয়ত আৰু নিজৰ মনোবিজ্ঞানৰ ডিগ্ৰীক লৈ বিতৰ্কৰ মাজত সোমাই পৰিছিল। ১৯৯৯ চনত প্ৰবীৰ ঘোষে চাকৰি এৰি পূৰ্ণকালীনভাৱে যুক্তিবাদী সংগঠনৰ কাম-কাজত মনোনিৱেশ কৰে।  

## মৃত্যু
দীৰ্ঘদিন ধৰি প্ৰবীৰ ঘোষ বাৰ্ধক্যজনিত ৰোগত আক্ৰান্ত হৈ আছিল। ২০২৩ চনৰ ৭ এপ্ৰিলত দমদমৰ দেৱীনিবাস পথত থকা নিজৰ বাসভৱনত তেওঁৰ মৃত্যু হয়।  

## বাংলা ভাষাত লিখা কিতাপ
যুক্তিবাদ প্ৰচাৰ আৰু অতিপ্ৰাকৃতিকতাবাদৰ বিৰোধিতা কৰা কেইবাখনো গ্ৰন্থৰ লেখক প্ৰবীৰ ঘোষ। তেওঁৰ উল্লেখযোগ্য গ্ৰন্থসমূহ হ'ল: 

* *অলৌকিক নয় লৌকিক* ( ৫ খণ্ডত সমাপ্ত)
* *আমি কেন ঈশ্বৰে বিশ্বাস কৰি না*
* *জ্যোতিষীৰ কফিনে শেষ পেৰেক*
* *মনেৰ নিয়ন্ত্ৰণ যোগ ও মেডিটেসান*
* *সংস্কৃতিঃ সংঘৰ্ষ ও নিৰ্মাণ*
* *আমি কেন ঈশ্বৰে বিশ্বাস কৰি না*
* *পিংকি ও অলৌকিক বাবা*
* *অলৌকিক ৰহস্য জালে পিংকি*
* *ধৰ্ম-সেবা-সম্মোহন*
* *কাশ্মীৰ সমস্যা: এক ঐতিহাসিক দলিল*
* ‘যুক্তিবাদীৰ চোখে গীতা, ৰামায়ণ, মহাভাৰত ইত্যাদি’
* *‘গোলটেবিলে সাফ জবাব’* প্ৰভৃতি।

## ইংৰাজী ভাষাত লিখা গুৰুত্বপূৰ্ণ কিতাপসমূহ হ'ল

* *পেৰানাৰ্মেল এক্সপোজড! * (অস্বাভাৱিকতা প্ৰকাশ! )
* *গড দাচ নট এক্সিট* (ঈশ্বৰৰ অস্তিত্ব নাই)

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:বঙালী সাহিত্যিক
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় সাহিত্যিক
শ্ৰেণী:নাস্তিকতাবাদী
দ্য লাষ্ট কিচ

**দ্য লাষ্ট কিচ** () অম্বুজ গুপ্তাৰ পৰিচালনাত ১৯৩১ চনত নিৰ্মিত ব্ৰিটিছ ভাৰতৰ এখন নিৰ্বাক চলচ্চিত্ৰ। ঢাকাৰ নবাব পৰিয়ালে নিৰ্মাণ কৰা এই ছবিখন পূৰ্ববংগৰ (বৰ্তমান বাংলাদেশ) প্ৰথম পূৰ্ণদৈৰ্ঘ্যৰ ছবি আছিল। ঢাকাত শ্বুটিং কৰা ছবিখনৰ পোষ্ট প্ৰডাকচনৰ কাম কলকাতাত কৰা হৈছিল। মুকুল থিয়েটাৰত দ্য লাষ্ট কিচক  মুক্তি দিয়া হৈছিল। 

ঢাকাৰ বেশ্যালয়ৰ পৰা অনা ললিতা আৰু চাৰুবালা দেৱীয়ে অভিনয় কৰা ছবিখন কলিকতাৰ আৰোৰা ফিল্ম কোম্পানীক বিক্ৰী কৰি দিয়া হয়।
## কাহিনী
ছবিখনৰ সম্পূৰ্ণ কাহিনীভাগ অজ্ঞাত, আৰু ইয়াৰ উৎসৰ ভিন্নতা আছে। খাজা শাহেদে কয় যে কাহিনীটো পৰিয়ালৰ দুজন সদস্যৰ মাজত হোৱা সংঘাতৰ বিষয়ে। খাজা জাহিৰে কয় যে এই কাহিনীভাগত নায়কৰ পত্নীক অপহৰণ কৰা হৈছিল আৰু তাৰ পিছত নায়কে তেওঁক খলনায়কৰ শোৱা কোঠাত বিচাৰি পাইছিল আৰু তাৰ ফলত হোৱা সংঘৰ্ষত  নায়ক আৰু তেওঁৰ পত্নী দুয়োৰে মৃত্যু হৈছিল।
## নিৰ্মাণ
১৯২৮ চনত জগন্নাথ মহাবিদ্যালয়ৰ ক্ৰীড়া প্ৰশিক্ষক অম্বুজ গুপ্তাই নিৰ্বাক ছবি সুকুমাৰী পৰিচালনা কৰে। ১৯২৯ চনৰ অক্টোবৰ মাহত সেই প্ৰকল্পটো শেষ কৰাৰ কিছু দিনৰ পিছতে তেওঁ দ্য লাষ্ট কিচৰ কাম আৰম্ভ কৰে। ছবিখনৰ চিত্ৰগ্ৰহণ খাজা আজাদ আৰু খাজা আজমলে কৰিছিল। ১৪ বছৰীয়া মুখ্য অভিনেত্ৰী ললিতাক ঢাকাৰ বাদামতলি বেশ্যালয়ৰ পৰা আৰু সহযোগী অভিনেত্ৰী চাৰুবালা দেৱীক কুমাৰতুলি বেশ্যালয়ৰ পৰা অনা হয়। ব্ৰিটিছ ভাৰতৰ তেতিয়াৰ বংগ প্ৰদেশৰ পূব অংশত এই প্ৰকল্পৰ সম্পূৰ্ণ চিত্ৰগ্ৰহণ কৰা হয় আৰু কলকাতাত পোষ্ট প্ৰডাকচনৰ কাম কৰা হয়।

বঙালী, ইংৰাজী আৰু উৰ্দু এই তিনিটা ভাষাত ছবিখনৰ টাইটেল কাৰ্ড তৈয়াৰ কৰা হৈছিল। গুপ্তই প্ৰথম দুটা ভাষাত টাইটেল কাৰ্ড ৰচনা কৰিছিল আৰু উৰ্দু কাৰ্ডসমূহ পিছত ড° ডব্লিউ এইচ আন্দালিব ছাদানীয়ে প্ৰস্তুত কৰিছিল। দ্য লাষ্ট কিচক পূৰ্ণদৈৰ্ঘ্যৰ প্ৰথম বাংলাদেশী ছবি বুলি গণ্য কৰা হয়। এইখন ঢাকা ৰাজ-পৰিয়ালে নিৰ্মাণ কৰিছিল।
## মুক্তি
১৯৩১ চনত মুকুল টকীজত (বৰ্তমান আজাদ চিনেমা) দ্য লাষ্ট কিচ মুক্তি পায়। প্ৰিমিয়াৰত অংশগ্ৰহণ কৰা অধ্যাপক ৰমেশ চন্দ্ৰ মজুমদাৰে খাজা শাহেদ আৰু বেবী টুনটুনক দুটা সোণৰ পদক প্ৰদান কৰে। সেই বছৰতে কলকাতাৰ আৰোৰা ফিল্ম কোম্পানীয়ে ছবিখন বিতৰণৰ বাবে দ্য লাষ্ট কিচৰ একমাত্ৰ প্ৰিন্টটো ক্ৰয় কৰে। বৰ্তমান ছবিখনৰ প্ৰিন্ট আৰু নিগেটিভ হেৰাই যোৱা বুলি গণ্য কৰা হয়।

ছবিখন সম্পূৰ্ণ হোৱাৰ পিছতে ছবিখনৰ অভিনেতা-অভিনেত্ৰী আৰু ক্ৰু পৃথক হৈ পৰে। ললিতা আৰু চাৰুবালা দেৱী নামৰ অভিনেত্ৰী দুগৰাকীয়ে নিজৰ বেশ্যালয়লৈ উভতি যায় আৰু পৰিচালক অম্বুজ গুপ্তই কলিকতালৈ গুছি যায়।
## টোকা

## তথ্যউৎস

## বাহ্যিক সংযোগ
* 
শ্ৰেণী:১৯৩১ বৰ্ষৰ চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:নিৰ্বাক চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:বাংলাদেশৰ চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ চলচ্চিত্ৰ
অঞ্জলি শৰ্মা (ক্ৰিকেটাৰ)

**অঞ্জলি শৰ্মা** (জন্ম ১২ ডিচেম্বৰ ১৯৫৬) এগৰাকী প্ৰাক্তন ৱান ডে ইণ্টাৰনেশ্যনেল ক্ৰিকেটাৰ যিয়ে ভাৰতক প্ৰতিনিধিত্ব কৰিছিল। ভাৰতৰ হৈ তিনিখন ৱান ডে ইণ্টাৰনেশ্যনেল খেলিছিল, এই সকলোবোৰ ১৯৭৮ চনৰ জানুৱাৰী মাহত, আৰু দুটা উইকেট দখল কৰিছিল, সৰ্বোত্তম বলিং ১/৩২।

১৯৭৫ চনৰ পৰা ১৯৮৪ চনলৈকে দিল্লী ষ্টেটৰ হৈ প্ৰথম শ্ৰেণীৰ মেচ খেলিছিল শৰ্মাই, আৰু ১৯৮৩ চনৰ ৰাষ্ট্ৰীয় প্ৰতিযোগিতাৰ অধিনায়ক আছিল।

২০২০ চনৰ জুন মাহত দিল্লী আৰু জিলা ক্ৰিকেট সন্থাৰ এপেক্স কাউন্সিললৈ মনোনীত হয়। ২০২০ চনৰ নৱেম্বৰ মাহত ২০২০–২১ বৰ্ষৰ বাবে পৰিষদৰ খেলুৱৈ কল্যাণ সমিতিৰ অধ্যক্ষ হয়।

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ভাৰতীয় মহিলা ক্ৰিকেটাৰ
মিমেটাইট

**মিমেটাইট** হৈছে সীহৰ আৰ্চেনেট ক্লৰাইড খনিজ (Pb₅(AsO₄)₃Cl), যি সাধাৰণতে গেলেনা আৰু আৰ্চেন'পাইৰাইটৰ অক্সিডেচনৰ ফলত সীহৰ জমাত গৌণ খনিজ হিচাপে গঠন হয়। এই নামটো গ্ৰীক *Μιμητής* (*mimetes*) ৰ পৰা আহিছে, যাৰ অৰ্থ "অনুকৰণকাৰী" আৰু ই মিমেটাইটৰ খনিজ পাইৰ'মৰ্ফাইটৰ সৈতে সাদৃশ্যক বুজায়। এই সাদৃশ্য কাকতলীয়া নহয়, কাৰণ মিমেটাইটে পাইৰ'মৰ্ফাইট (Pb₅(PO₄)₃Cl) আৰু ভেনাডিনাইট (Pb₅(VO₄)₃Cl)ৰ সৈতে এটা খনিজ শৃংখলা গঠন কৰে। মাপিমি (ডুৰাংগো, মেক্সিকো) আৰু চুমেব (নামিবিয়া) আদি অঞ্চলত মিমেমাইট পোৱা যায়।

## গঠন আৰু গুণ

মিমেটাইটৰ ৰাসায়নিক সূত্ৰ Pb₅(AsO₄)₃Cl। ই সাধাৰণতে সৰু ষড়ভুজ স্ফটিক ৰূপত পোৱা যায়, যিবোৰ সোণালী হালধীয়া, বাদামী, কমলা ৰঙৰ হয়। ইয়াৰ **Mohs** কঠিনতা ৩.৫–৪ আৰু নিৰ্দিষ্ট মাধ্যাকৰ্ষণ ৭.১–৭.২৪। ই স্বচ্ছৰ পৰা অৰ্ধস্বচ্ছ, ৰেজিনজাত বা এডামেণ্টাইন লুষ্টাৰৰ। নাইট্ৰিক এচিডত দ্ৰৱণশীল।

মিমেটাইটে পাইৰ'মৰ্ফাইটৰ সৈতে সম্পূৰ্ণ কঠিন দ্ৰৱৰ শৃংখলা গঠন কৰে, য'ত ফচফেট (PO₄³⁻) আৰু আৰ্চেনেট (AsO₄³⁻) একে গঠনত স্থান সলনি কৰে। এই দুই খনিজৰ গুণ একেধৰণৰ, পৰীক্ষাগাৰৰ বাহিৰে সহজে পৃথক কৰিব নোৱাৰি। অধিকাংশ স্থানত পাইৰ'মৰ্ফাইট বেছি সাধাৰণ।

"**কেম্পাইলাইট**" নামটো বক্ৰ অৰ্ধগোলাকাৰ মিমেটাইট বা পাইৰ'মৰ্ফাইট স্ফটিকৰ বাবে ব্যৱহৃত। "**বেলাইট**" হৈছে সম্ভৱতঃ ক্ৰ'ক'ইট, মিমেটাইট আৰু কোৱাৰ্টছৰ মিশ্ৰণৰ নাম, যি কমলা ৰঙৰ স্ফটিক ৰূপত পোৱা যায়, কিন্তু এক স্বতন্ত্ৰ খনিজ স্বীকৃত নহয়।

## সংঘটন
মিমেটাইট সাধাৰণতে সীসা আৰু আৰ্ছেনিকযুক্ত খনিজবোৰৰ সৈতে পোৱা যায়, যেনে পাইৰ'মৰ্ফাইট, চেৰুচাইট, হেমিমৰ্ফাইট, স্মিথছ'নাইট, ভেনাডিনাইট, এংগেলচাইট, পাইৰাইট, মট্ৰামাইট, উইলেমাইট আৰু উলফেনাইট। উল্লেখযোগ্য স্থানসমূহঃ
* গিলা কাউণ্টি, এৰিজোনা, আমেৰিকা
* ওজোকালিয়েণ্টে, জাকাটেকাছ, মেক্সিকো
* কাম্বাৰলেণ্ড, ইংলেণ্ড
* জোহানজেঅৰ্গেনষ্টাড, চেক্সনি, জাৰ্মানী
* চুমেব, নামিবিয়া
* ব্ৰকেন হিল, অষ্ট্ৰেলিয়া

## গেলাৰী

File:Mimetite-139756.jpg|চুমেব খনি, নামিবিয়াৰ মিমেটাইট
File:Mimetite-cktsu-48a.jpg|স্বচ্ছ, সোণালী মিমেটাইট স্ফটিকৰ থুপ
File:Mimetite-289052.jpg|বট্ৰ’ইডাল মিমেটাইটৰ গোলাকাৰ সমষ্টি
File:Mimetite-176701.jpg|মিমেটাইট, পিংটৌলিং খনি, গুৱাংডং প্ৰদেশ, চীন। আকাৰ: 2.2 x 2.1 x 1.8&nbsp;চেমি


## উৎস


## বাহ্যিক সংযোগ
* Mindat.org – Mimetite
* Handbook of Mineralogy – Mimetite 

শ্ৰেণী:খনিজ পদাৰ্থ
শ্ৰেণী:খনিজ সম্পদ
শ্ৰেণী:বিজ্ঞান
তনুজা কঁৱৰ

**তনুজা কঁৱৰ** ( ইংৰাজী: Tanuja Kanwar; জন্ম: ২৮ জানুৱাৰী ১৯৯৮) এগৰাকী ভাৰতীয় ক্ৰিকেটাৰ যিয়ে বৰ্তমান ৰেলৱে আৰু গুজৰাট জায়েণ্টছৰ হৈ খেলে। তেওঁ বাওঁহাতৰ গতানুগতিক বলাৰ হিচাপে খেলে। ২০২৪ চনত ভাৰতৰ হৈ আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় পৰ্যায়ত তেওঁৰ অভিষেক ঘটে।

## ঘৰুৱা ক্ৰিকেট
ফেব্ৰুৱাৰী ২০২৪ চনত তেওঁক ₹৫০ লাখত 
গুজৰাট জায়েন্টছ দলৰ হৈ খেলিবলৈ ৱিমেনছ প্ৰিমিয়াৰ লীগৰ নিলামত লোৱা হৈছিল। তেওঁ প্ৰথমখন WPL মেচ মুম্বাই ইণ্ডিয়ানছৰ বিপক্ষে ৪ মাৰ্চ ২০২৩ তাৰিখে খেলিছিল। তেওঁ WPL 2023ত আঠখন মেচ খেলি পাঁচটা উইকেট লৈছিল আৰু তেওঁৰ ইকনমি ৰেট আছিল ৮.৮৫। তেওঁ WPL 2024ত আঠখন মেচত ১০টা উইকেট লৈছিল, ইকনমি ৰেট আছিল ৭.১৩।

## আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় ক্ৰিকেট
২১ জুলাই ২০২৪ তাৰিখে তেওঁক শ্ৰেয়াংকা পাটিলৰ প্ৰতিস্থাপন হিচাপে ২০২৪ মহিলা টুৱেণ্টি২০ এছিয়া কাপৰ বাবে ভাৰতৰ দলত অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হৈছিল। তেওঁ ২১ জুলাই ২০২৪ তাৰিখে সংযুক্ত আৰব আমিৰাতৰ বিপক্ষে সেই একে প্ৰতিযোগিতাত নিজৰ টুৱেণ্টি২০ আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় (T20I) অভিষেক কৰিছিল। তেওঁ ২৭ ডিচেম্বৰ ২০২৪ তাৰিখে ৱেষ্ট ইণ্ডিজৰ বিপক্ষে নিজৰ একদিনীয়া আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় (ODI) অভিষেক কৰিছিল।

## বাহ্যিক সংযোগ
* 
* 

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ভাৰতীয় মহিলা ক্ৰিকেটাৰ
জসিঁতা কেৰকেট্টা

**জসিঁতা কেৰকেট্টা** (ইংৰাজী: Jacinta Kerketta; জন্ম: ৩ আগষ্ট ১৯৮৩) এগৰাকী ভাৰতীয় হিন্দী ভাষাৰ সাংবাদিক, কবি আৰু কৰ্মী। তেওঁৰ কবিতা আৰু সাংবাদিকতাই আদিবাসী যুৱক-যুৱতীসকলৰ পৰিচয়, ভাৰতত আদিবাসীসকলৰ প্ৰণালীবদ্ধ অত্যাচাৰৰ বিৰুদ্ধে প্ৰতিবাদ, বিশেষকৈ মহিলাৰ বিৰুদ্ধে লিংগভিত্তিক হিংসা, স্থানচ্যুতিৰ বিষয়ে আলোচনা কৰে আৰু শাসন ব্যৱস্থাৰ প্ৰতি ৰাষ্ট্ৰৰ উদাসীনতাক লৈ প্ৰশ্ন উত্থাপন কৰে। ফৰ্বছ ইণ্ডিয়াই তেওঁক ভাৰতৰ শীৰ্ষ ২০ গৰাকী স্ব-নিৰ্মিত মহিলাৰ তালিকাৰ ভিতৰত অন্যতম বুলি অভিহিত কৰে। তেওঁৰ প্ৰথম হিন্দী-ইংৰাজী দ্বিভাষিক কবিতা সংকলন *অংগোৰ* জাৰ্মান, ইটালীয় আৰু ফৰাচী ভাষালৈ অনুবাদ কৰা হৈছিল। তেওঁৰ দ্বিতীয়টো হিন্দী-ইংৰাজী দ্বিভাষিক কবিতা সংকলন *জড়ো কী জমীন*  ইংৰাজী আৰু জাৰ্মানলৈ অনুবাদ কৰা হয়। ঈশ্বৰ ঔৰ বজাৰ তেওঁৰ তৃতীয় কবিতা সংকলন।

## প্ৰাৰম্ভিক জীৱন
কেৰকেট্টা ঝাৰখণ্ডৰ পশ্চিম সিংহভূম জিলাৰ খুদপোস গাঁৱৰ এটা আদিবাসী পৰিয়ালত জন্মগ্ৰহণ কৰিছিল। আৰ্থিক অসুবিধাৰ বাবে অতি কঠিন পৰিস্থিতিৰ মাজেৰে তেওঁ পঢ়া-শুনা কৰিব লগা হৈছিল। তেওঁ উচ্চ শিক্ষাৰ গ্ৰহণ কৰিবৰ নিমিত্তে তেওঁৰ‌ মাতৃয়ে মাটি বন্ধকত ৰাখিব লগা হৈছিল। পঢ়া-শুনাৰ খৰচ পাতি উলিয়াবৰ বাবে জসিঁতাই নিজেও অনেক সৰু বৰ‌ কাম কৰিছিল। সংঘৰ্ষৰ এই সময়তে তেওঁ কবিতা লিখিবলৈ আৰম্ভ কৰিছিল। কবিতাসমূহত তেওঁৰ দুখ কষ্ট প্ৰকাশ পোৱাৰ লগতে সমসাময়িক সমাজৰ বিসংগতিসমূহো স্পষ্ট হৈ উঠিছিল।

## কেৰিয়াৰ
কেৰকেট্টাৰ প্ৰথমখন গ্ৰন্থ ২০১৬ চনত আদিবাসী প্ৰকাশনে কলিকতাৰ পৰা হিন্দী আৰু ইংৰাজী ভাষাত ছপা কৰিছিল। ইয়াৰ পিছত এই গ্ৰন্থখনক জাৰ্মানৰ দ্ৰোপদী ৱেৰলগ প্ৰকাশনে 'গ্লুট' নামেৰে হিন্দী আৰু জাৰ্মান ভাষাত প্ৰকাশ কৰিছিল। কিতাপখনৰ জনপ্ৰিয়তাত মুগ্ধ হৈ প্ৰকাশকে উক্ত গ্ৰন্থখন পুনৰ ছপা কৰি উলিয়ায়। ইয়াৰ পিছত ভাৰতীয় জ্ঞানপীঠে জাৰ্মান প্ৰকাশন দ্ৰোপদী ৱেৰলগ আৰু হাইডলবাৰ্গৰ সৈতে মিলি তেওঁৰ কবিতা সংগ্ৰহ 'জড়ো কী জমীন' গ্ৰন্থখনক হিন্দী-ইংৰাজী আৰু হিন্দী-জাৰ্মান ভাষাত প্ৰকাশিত কৰে। ইয়াৰ পূৰ্বে কেতিয়াও কোনো আদিবাসী লেখক/লেখিকাৰ কবিতা এনেদৰে আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় পৰ্য্যায়ত একেলগে তিনিটা ভাষাত প্ৰকাশিত হোৱা নাছিল।

তেওঁৰ কবিতাৰ অনুবাদ বহুতো দেশী-বিদেশী ভাষাত কৰা হৈছে। ইয়াৰ‌ লগতে তেওঁক কাফোস্কাৰী বিশ্ববিদ্যালয়, মিলান বিশ্ববিদ্যালয়, তুৰিনো বিশ্ববিদ্যালয়, জ্যুৰিখ বিশ্ববিদ্যালয় আদি এনেদৰে অনেক মঞ্চত কবিতা পাঠ কৰিবলৈ আমন্ত্ৰিত কৰা হৈছে। বিশ্বৰ বিভিন্ন দেশতো তেওঁক তেওঁৰ কবিতাসমূহৰ বিষয়ে ভাষণ দিবলৈ নিমন্ত্ৰণ কৰা হৈছে। তেওঁক ইটালীৰ তুৰিনো চহৰত আয়োজিত ৩১নং আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় গ্ৰন্থমেলালৈ বিশেষ ব্যক্তিৰূপে আমন্ত্ৰিত কৰা হৈছিল। এই অবসৰতে তেওঁৰ কবিতা সংগ্ৰহ 'অংগোৰ' গ্ৰন্থৰ ইটালী অনুবাদ 'ব্ৰাচে' উন্মোচন কৰা হৈছিল। উক্ত অনুবাদ গ্ৰন্থখন ইটালীৰ মিৰাজী প্ৰকাশনে ছপা কৰি উলিয়াইছিল।

তেওঁক বহুতো ৰাষ্ট্ৰীয় আৰু আন্তৰাষ্ট্ৰীয় সন্মান লাভ কৰিছে। তেওঁ লাভ কৰা সন্মানসমূহ হৈছে - 'বিশংকৰ উপাধ্যায় স্মৃতি যুৱ কবিতা পুৰস্কাৰ','ঝাৰখণ্ড ইণ্ডীজিনাছ পীপ'ল্ছ ফ'ৰম', এ আই পী পী থাইলেণ্ডৰ 'ইণ্ডীজিনাছ বায়াছ অৱ এছিয়া ৰিক'গনিশ্যন এৱাৰ্ড, ছোট নাগপুৰ সাংস্কৃতিক সংঘৰ প্ৰেৰণা সন্মান আদি। তেওঁৰ কবিতাসমূহ পাঞ্জাবী, উৰ্দু, গুজৰাটী, মৰাঠী, অসমীয়া, কন্নড়, তামিল, সন্থালী আদি ভাৰতীয় ভাষাত অনুবাদ কৰা হৈছে।

## তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী: ভাৰতীয় ব্যক্তি
শ্ৰেণী:আদিবাসী মহিলা
শ্ৰেণী:লেখিকা
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় নাৰী
নাটালিয়া মেটলিনেটছ

**নাটালিয়া মেটলিনেটছ** (ইউক্ৰেনিয়ান: Наталія Матолінець; জন্ম:২০ ডিচেম্বৰ, ১৯৯০) এগৰাকী ইউক্ৰেনিয়ান ঔপন্যাসিক আৰু গল্প লেখক। তেওঁ ২০২৩ চনত ইএছএফএছ ক্ৰিচেলাছ বঁটা লাভ কৰিছিল।

## কৰ্মজীৱন
১৯৯০ চনত ইউক্ৰেইনৰ লুভিভত নাটালিয়া মেটলিনেটছৰ জন্ম হৈছিল। তেওঁ আইভান ফ্ৰেংক’ নেচনেল ইউনিভাৰচিটিত সাংবাদিকতা বিষয়ত অধ্যয়ন কৰিছিল আৰু ২০১৩ চনত ইয়াৰপৰাই স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰিছিল।

নাটালিয়া বহু কেইখন উপন্যাসৰ লেখক, ইয়াৰ ভিতৰত তেওঁৰ আৰবান ফেণ্টাচিৰ ত্ৰিলজী *ভাৰ্টা ইন দ্য গেম* উল্লেখযোগ্য।কেইবাখনো ইউৰোপীয় নগৰক প্ৰেৰণা হিচাপে লৈ তেওঁ এই উপন্যাসখন ৰচনা কৰিছিল। পৌৰাণিক কল্পকাহিনীৰ ভেটিত তেওঁ *Hessie*, *Amaterasu Academy*, *All My Keys and Gaia* আদি কেইবাখনো উপন্যাস লেখিছে। *চিৰামিক হাৰ্টচ্‌* উপন্যাসখন বুৰঞ্জীমূলক।

তেওঁ ইউৰ’কন ২০২৩, ইউৰোপিয়ান চাইঞ্চ ফিকচন চ’ছাইটি (ইএছএফএছ)ৰ ক্ৰিচেলাছ বঁটা আদি অনেক সন্মানেৰে সন্মানিত হৈছে। *বাৰাবুকা* (ইউ কে)ৰ পৰা তেওঁ ‘শ্ৰেষ্ঠ আত্মপ্ৰকাশ’ আৰু ‘শ্ৰেষ্ঠ চিৰিজ’ শিতানত সন্মান লভাৰ লগতে তেওঁৰ কিতাপ *বিবিচি চিলড্ৰেন বুক অৱ দ্য ইয়েৰ* সন্মানৰ বাবে তালিকাভুক্ত হৈছে। ২০২২ চনত *গ্ডানস্ক (Gdańsk) চিটি কালচাৰ ইনষ্টিটিউট* আৰু *গ্ডানস্ক চিটি অৱ লিটাৰেচাৰ*ৰ আবাসী হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল, আৰু ২০২৩ চনত প্ৰাগ ইউনেস্কো চিটি অৱ লিটাৰেচাৰত একে পদবীত অধিষ্ঠিত হৈছিল।

তেওঁ পোলেণ্ড, চেক গণৰাজ্য, বুলগেৰিয়া, ছুইডেন আৰু যুক্তৰাজ্যৰ বিভিন্ন উৎসৱ আদিলৈ পেনেল আলোচনাৰ অতিথি বক্তা হিচাপে আমন্ত্ৰিত হৈছিল। ২০২৪ চনৰ পৰা তেওঁ ছুইডিছ পেনৰ (Swedish PEN) সদস্য ৰূপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল।

তেওঁৰ কিতাপ আৰু চুটিগল্পসমূহ পোলিছ, চেক, বুলগেৰিয়ান আৰু ইংৰাজী ভাষালৈ অনুবাদ হৈছে।

## প্ৰকাশিত গ্ৰন্থৰাজি
### উপন্যাস
* *Varta in the Game* (২০১৮)
* *Hessie* (২০১৮)
* *Varta in the Game. The Artifact of Prague* (২০১৯)
* *Amaterasu Academy* (২০১৯)
* *চিৰামিক হাৰ্টচ্‌* (২০২০)
* *Varta in the Game. The Blood of Budapest* (২০২১)
* *All My Keys and Gaia* (২০২২)
* *All My Keys and Gaia. Northern Fire* (২০২৪)

### উপন্যাসিকা
* * দ্য এলায়েন্স ফ’ৰ দ্য ৰেচকিউ অৱ টাইলচ্‌ এণ্ড পিপল* (২০২৩)

### চুটি গল্প
* *[https://sites.google.com/newmyths.com/newmythscomissue67b/issue-67-stories/the-lady-of-the-starry-jars দ্য লেডী অৱ দ্য ষ্টাৰি জাৰচ্‌]* (নিউমিথচ্‌ ডট কম, ২০২৪)
* *আ নেইম বীড এণ্ড আ দিমন* (In Another Time Magazine, ২০২৪)

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ইউক্ৰেইনৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ঔপন্যাসিক
শ্ৰেণী:সাহিত্যিক
নাগাৰ্জুন (বৈদ্যনাথ মিশ্ৰ)

**বৈদ্যনাথ মিশ্ৰ** (১১ জুন ১৯১১ – ৫ নৱেম্বৰ ১৯৯৮), যাক **নগাৰ্জুন** নামেৰে জনা যায়, এজন হিন্দী আৰু মৈথিলী কবি আছিল। তেওঁ উপন্যাস, চুটি গল্প, সাহিত্যিক জীৱনী আৰু ভ্ৰমণকাহিনীও লিখিছিল আৰু *জনকবি* – জনতাৰ কবি হিচাপে জনাজাত আছিল। 
তেওঁক মৈথিলীৰ আধুনিকতাৰ আটাইতকৈ প্ৰধান সমৰ্থক হিচাপে গণ্য কৰা হয়।

## ব্যক্তিগত জীৱন আৰু জীৱনী
### প্ৰাৰম্ভিক জীৱন আৰু শিক্ষা
হিন্দী সাহিত্যৰ এগৰাকী বিখ্যাত কবি নাগাৰ্জুনৰ জন্ম হৈছিল ১৯১১ চনৰ ১১ জুনত। তেওঁৰ প্ৰকৃত নাম আছিল বৈদ্যনাথ মিশ্ৰ। তেওঁ বিহাৰৰ‌ দৰভাংগা জিলাৰ তৰুনী নামৰ গাঁৱত এটা ব্ৰাহ্মণ পৰিয়ালত জন্ম গ্ৰহণ কৰিছিল। তেওঁৰ পিতৃৰ নাম আছিল গকুল মিশ্ৰ আৰু মাতৃৰ নাম আছিল উমা দেৱী। তেওঁৰ প্ৰাথমিক শিক্ষাৰ বাবে গাঁৱৰে সংস্কৃত বিদ্যালয়ত নাম ভৰ্তি কৰিছিল। পিছলৈ তেওঁ কাশী আৰু কলিকতাত সংস্কৃত ভাষাৰ অধ্যয়ন কৰিছিল। কাশীত থকা সময়ছোৱাতে তেওঁ অৱধী, ব্ৰজ আদি ভাষাও অধ্যয়ন কৰিছিল। তেওঁৰ মাতৃভাষা আছিল তেওঁৰ মৈথিলী। 

১৯৩২ চনত অপৰাজিতা নামেৰে এগৰাকী যুৱতীৰ লগত বিবাহ পাশত আবদ্ধ হয়। 

### কেৰিয়াৰ
মাতৃভাষা মৈথিলীত তেওঁ 'বৈদেহ' নামেৰে কবিতা লিখিবলৈ আৰম্ভ কৰিছিল। ইয়াৰ সমানে তেওঁ বাংলা ভাষাতো‌ সাহিত্য চৰ্চা কৰিছিল। 
নাগাৰ্জুনক 'জনকবি' বুলিও কোৱা হয়। কাৰণ তেওঁ জনতাৰ হকে মাত মাতিছিল আৰু ইয়াক সাহিত্যৰ ৰূপত প্ৰকাশ কৰিছিল। সমাজত হৈ থকা অন্যায় অবিচাৰ তথা শোষণৰ বিৰুদ্ধে মাত মাতিছিল। এজন প্ৰগতিশীল কবি হিচাপে তেওঁ সমাজত দেখা দিয়া নানা সমস্যাসমূহক লৈ প্ৰশ্ন উত্থাপন কৰিছিল। ৰাজনীতিক তেওঁ ব্যংগাত্মকভাৱে সাহিত্যৰ মাজেৰে কঠোৰ সমালোচনা কৰিছে। তেওঁ স্বামী সহজানন্দৰ‌ লগত স্বাধীনতা আন্দোলন আৰু কৃষক বিদ্ৰোহত সক্ৰিয়ভাৱে অংশগ্ৰহণ কৰিছিল। 

বৌদ্ধ ধৰ্ম গ্ৰহণ কৰা নাগাৰ্জুনে জীৱনৰ অনেক সময় বৌদ্ধ মঠ আৰু অধ্যয়ন কেন্দ্ৰত অতিবাহিত কৰিছিল। সেই সময়ছোৱাতে তেওঁ তিব্বতী ভাষা অধ্যয়ন কৰাৰ অৱকাশ হোৱাৰ লগতে বৌদ্ধ গ্ৰন্থসমূহো অধ্যয়ন কৰিবলৈ লৈছিল। 

মৈথিলী ভাষাত তেওঁ 'যাত্ৰী' নামেৰে লিখিছিল। 

নাগাৰ্জুনে হিন্দী, সংস্কৃত আৰু মৈথিলী ভাষাত কাব্য ৰচনাৰে সাহিত্য সমৃদ্ধ কৰাৰ লগতে উপন্যাস, গল্প আৰু প্ৰবন্ধও লিখিছিল। অনুবাদৰ ক্ষেত্ৰৰ খনতো যোগদান কৰিছিল। 

১৯৯৮ চনত কবি নাগাৰ্জুনৰ বিহাৰৰ‌ দৰভাংগা জিলাত মৃত্যু হয়। 

## ৰচনা আৰু সাহিত্য
তেওঁৰ কবিতা সংগ্ৰহসমূহ হৈছে 'সতৰংগে পংখো ৱালী', 'পিয়াসী পথৰাই আংখে', 'তালাব কী মছলিয়া', 'চন্দনা', 'তুমনে কহা থা', 'খিচৰি বিপ্লৱ দেখা হমনে', 'হজাৰ‌ হজাৰ‌ বাহো ৱালী', 'ৰত্ন গৰ্ভ', 'আখিৰ এয়সা ক্যা কহ দিয়া মেয়নে', 'ভুল জাও' পুৰানে স্বপ্ন', 'অপনে খেত মে' আদি। তেওঁ 'ভস্মাংকুৰ' নামৰ এখন খণ্ড কাব্য লিখিছিল। মৈথিলী ভাষাত তেওঁ 'চিত্ৰা' আৰু 'পত্ৰহীন নগ্ন গছ' কবিতা সংকলন প্ৰকাশ কৰিছিল। তেওঁৰ গল্পসমূহ 'আসমান মে চন্দা তেৰে' শীৰ্ষক গ্ৰন্থখনত সংকলন কৰা হৈছে। নিবন্ধসমূহ 'অন্নহীনম' আৰু 'ক্ৰিয়াহীনম' নামেৰে সংকলন কৰা হৈছে। তেওঁৰ উপন্যাস সমূহ হৈছে - 'ৰতিনাথ কী চাচী', 'বলচনমা',' বৰুণ কে বেটে', 'বাবা বটেসৰ নাথ', 'দুখমোচন', 'ইমৰিতিয়া', 'উগ্ৰতাৰা', 'জমনিয়া কে বাবা', 'কুম্ভীপাক', 'অভিনন্দন', 'নই প'ধ' আৰু 'পাৰো'। তেওঁ 'মেঘদূত', 'গীত গোবিন্দ' আৰু বিদ্যাপতিৰ পদসমূহ হিন্দীলৈ অনুবাদ কৰিছে। 
১৯৬৯ চনত তেওঁক 'পত্ৰহীন নগ্ন গছ'ৰ বাবে সাহিত্য অকাডেমি পুৰস্কাৰেৰে সন্মানিত কৰা হৈছিল। 

## বাহ্যিক সংযোগ
* নাগাৰ্জুনৰ গদ্য কোষ 
*নাগাৰ্জুনৰ কবিতা কোষ 
*নাগাৰ্জুনৰ ''অনুভূতি''
*নাগাৰ্জুনৰ কবিতা ''অকাল ঔৰ উসকে বাদ''

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:হিন্দী সাহিত্যিক
শ্ৰেণী:হিন্দী কবি
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় কবি
শ্ৰেণী:সাহিত্য অকাডেমি বঁটা বিজয়ী
ফেলানী

**ফেলানী** হ'ল অৰূপা পটংগীয়া কলিতাই লিখা এখন অসমীয়া উপন্যাস। এই উপন্যাসখনৰ মূল বিষয়বস্তু হৈছে জাতি-ধৰ্মীয়  মাজত ভেদ-বিচাৰ নকৰি মানুহৰ মাজত একতা স্থাপন কৰা। উপন্যাসখনৰ মুখ্য চৰিত্ৰ হৈছে মালতী, যি এগৰাকী অপ্ৰতিৰোধ্য নাৰী। মালতীৰ জীৱনৰ কাহিনীয়ে দেখুৱাইছে যে মানুহে নিজৰ জাতি বা ধৰ্মৰ বাবে বিভেদ নকৰি সকলোৰে সৈতে একতা স্থাপন কৰিব পাৰে। উপন্যাসখনৰ প্ৰথম প্ৰকাশ হয় নৱেম্বৰ, ২০০৩ চনত।

## লেখকৰ পৰিচয়

অৰূপা পটংগীয়া কলিতা অসমৰ এগৰাকী প্ৰসিদ্ধ ঔপন্যাসিক তথা গল্পকাৰ। তেওঁৰ গ্ৰন্থসমূহৰ ভিতৰত মৃগনাভি, অয়নান্ত, জছনাৰ ঝিটাছ আদি উল্লেখযোগ্য। তেওঁৰ সাহিত্যিক অৱদানৰ বাবে ভাৰতীয় ভাষা পৰিষদৰ বঁটা, প্ৰবীণা শইকীয়া বঁটা আদিৰে সন্মানিত কৰা হৈছে। তেখেতে “মৰিয়ম আষ্টিন অথবা হীৰা বৰুৱা” নামৰ অসমীয়া চুটি গল্প সংকলনৰ বাবে ২০১৪ চনত সন্মানীয় সাহিত্য অকাডেমি বঁটা লাভ কৰে। তেখেতে টংলা মহাবিদ্যালয়ৰ ইংৰাজী বিভাগৰ অধ্যাপক আছিল৷

## চৰিত্ৰসমূহ
ফেলানী, মালতী, কিনাৰাম, ৰত্নমালা, বড়ো, নবীন, যুতিমালা, ক্ষিতীশ ঘোষ, লম্বোদৰ কোঁচ, মণি, আৰতি, মিনতি, মীৰা, বুলেন, জগুৰ ঘৈণীয়েক, লাতুৰ মাক, মীৰাৰ মাক, ৰত্না ইত্যাদি।

## উপন্যাসৰ সাৰাংশ
অৰূপা পটংগীয়া কলিতাৰ "ফেলানী" উপন্যাসখন এটি নিম্নবৰ্গীয়া লোকৰ জীৱনসংগ্ৰামৰ এক শক্তিশালী আৱেদন। উপন্যাসখনত ফেলানীৰ জীৱন, কষ্ট, আৰু প্ৰতিবাদৰ কথা বৰ্ণনা কৰা হৈছে। ফেলানীয়ে জাতি-বৰ্ণ নিৰ্বিশেষে মানৱতাৰ ধ্বজা উৰুওৱা মালতীৰ কল্পনাতীত জীৱনৰ কাহিনী উপস্থাপন কৰে। 

এই উপন্যাস অসমীয়া সাহিত্যত এক গুৰুত্বপূৰ্ণ স্থান দখল কৰিছে। ইয়াত ফেলানীৰ জীৱনত বিভিন্ন সংকট, জাতিগত বৈষম্য, আৰু সামাজিক অবিচাৰৰ সন্মুখীন হোৱাৰ কাহিনী বৰ্ণনা কৰা হৈছে। ফেলানীয়ে বিভিন্ন প্ৰতিবাদৰ জৰিয়তে নিজৰ অস্তিত্বৰ বাবে যুঁজিছে, আৰু এই উপন্যাসত নিম্নবৰ্গীয় লোকৰ চেতনাৰ এক শক্তিশালী প্ৰতিচ্ছবি প্ৰকাশিত হৈছে।

ফেলানী উপন্যাসটি নিম্নবৰ্গীয় লোকৰ জীৱনত ঘটিয়া নানা ঘটনা, কষ্ট, আৰু সংগ্ৰামৰ এক বাস্তৱিক চিত্ৰ। অৰূপা পটংগীয়া কলিতাই ফেলানীৰ জৰিয়তে জাতি-বৰ্ণ নিৰ্বিশেষে মানৱতাৰ এক গভীৰ বাৰ্তা প্ৰকাশ কৰিছে, যাৰ ফলত উপন্যাসটি অসমীয়া সাহিত্যত এক বিশেষ স্থান লাভ কৰিছে।

## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:অসমীয়া উপন্যাস
পাৰিপাৰ্শ্বিক তত্ত্ব

**পাৰিপাৰ্শ্বিক তত্ত্ব** হৈছে সাহিত্য আৰু পৰিবেশবিদ্যাৰ এক আন্তঃবিদ্যাগত দৃষ্টিভংগীৰে কৰা অধ্যয়ন, য'ত সাহিত্য বিশ্লেষকৰ লগতে পৰিবেশীয় চিন্তাৰ সৈতে জড়িত পাঠসমূহ পৰ্যালোচনা কৰা হয় আৰু সাহিত্যত প্ৰকৃতিৰ বিষয়বস্তু কেনেদৰে উপস্থাপন কৰা হৈছে সেয়া বিচাৰ কৰা হয়। এই ধাৰণাৰ সূচনা জ’চেফ মীকাৰে *The Comedy of Survival: Studies in Literary Ecology* (১৯৭২) নামৰ গ্ৰন্থত "literary ecology" নামেৰে কৰিছিল।

"Ecocriticism" শব্দটো প্ৰথমবাৰ ১৯৭৮ চনত উইলিয়াম ৰুইকাৰ্টে তেওঁৰ প্ৰবন্ধ "Literature and Ecology: An Experiment in Ecocriticism"ত ব্যৱহাৰ কৰিছিল। ই সাহিত্যিক, গৱেষক আৰু কবিসকলৰ কামসমূহক পৰিবেশীয় সমস্যা আৰু প্ৰকৃতিৰ প্ৰতি দৃষ্টিভংগীৰে বিশ্লেষণ কৰে। কিছুমান পাৰিপাৰ্শ্বিক তত্ত্ববিদে বৰ্তমান পৰিবেশগত সমস্যা সমাধানৰ বাবে সম্ভাৱ্য উপায় বিচাৰে, যদিও সকলোৰে একে উদ্দেশ্য, পদ্ধতি বা ক্ষেত্ৰ নাথাকে। 

আমেৰিকাত, পাৰিপাৰ্শ্বিক তত্ত্ব Association for the Study of Literature and Environment (ASLE)-ৰ সৈতে জড়িত হৈ দেখা যায়, যিয়ে সাহিত্য আৰু পৰিবেশৰ সংযোগমূলক গৱেষণাৰ ক্ষেত্ৰত দ্বি-বাৰ্ষিক সন্মিলন আয়োজন কৰে। ASLE-এ *Interdisciplinary Studies in Literature and Environment* (*ISLE*) নামৰ এখন সাময়িকী প্ৰকাশ কৰে, য'ত এই ক্ষেত্ৰৰ আঞ্চলিক আৰু আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় গৱেষণা প্ৰকাশ পায়। 

পাৰিপাৰ্শ্বিক তত্ত্ব হৈছে এক বিস্তৃত পদ্ধতি, যাক "সেউজ (সাংস্কৃতিক) অধ্যয়ন", "ইকোপয়েটিক্‌ছ", আৰু "পৰিবেশীয় সাহিত্য সমালোচনা" আদি নামেও জনা যায়। এই ধাৰণাৰ ওপৰত পৰিবেশবিদ্যা, সুস্থিত নক্সা (sustainable design), জীৱ-ৰাজনীতি (biopolitics), পৰিবেশৰ ইতিহাস, পৰিবেশবাদ, আৰু সামাজিক পৰিবেশবিদ্যা (social ecology) আদি ক্ষেত্ৰৰ প্ৰভাৱ থাকে।

## সংজ্ঞা
উইলিয়াম ৰুকাটে তেওঁৰ 'Literature and Ecology : An Experiment in Ecocriticism' শীৰ্ষক ৰচনাত পাৰিপাৰ্শ্বিক সাহিত্য সমালোচনাৰ বিষয়ে মত প্ৰকাশ কৰিছে যে— 'পাৰিপাৰ্শ্বিক সমালোচনা তত্ত্ব হ'ল সাহিত্য অধ্যয়নত পৰিস্থিতিতত্ত্ব আৰু ইয়াৰ অৱধাৰণাসমূহৰ অনুপ্ৰয়োগ। কিয়নো পৰিস্থিতিতত্ত্ব আৰু পৰিৱেশ আমি জীয়াই থকা পৃথিৱীখনৰ বৰ্তমান আৰু ভৱিষ্যতৰ সৰ্বাধিক প্ৰাসংগিক বিষয়। '

ছেৰিল গ্ল'টফেল্টিৰ ভাষাত, এয়া হৈছে সাহিত্য আৰু ভৌতিক পৰিৱেশৰ আন্তঃসম্পৰ্কৰ অধ্যয়নৰ বাবে নিবেদিত এক নতুন সমীক্ষা পদ্ধতি (The Ecocriticism Reader: Landmarks in Literary Ecology)।

### বিকাশৰ স্তৰ
পাৰিপাৰ্শ্বিক সমালোচনাৰ তত্ত্বক চাৰিটা ভাগত বিভক্ত কৰি আলোচনা কৰিব পাৰি।

### প্ৰথম স্তৰ
পাৰিপাৰ্শ্বিক সমালোচনাৰ প্ৰথম স্তৰত নাৰীবাদৰ অৱদমন, পৰিৱেশৰ প্ৰতি কৰা অবিচাৰ আৰু অত্যাচাৰৰ পাৰস্পৰিক সম্পৰ্কৰ বিষয় আলোচনা কৰা হয়।

### দ্বিতীয় স্তৰ
১৯৯০ দশকৰ মধ্যভাগত পাৰিপাৰ্শ্বিক সমালোচনাত তত্ত্ব আৰু কিছু নতুন ধাৰণাৰ সংযোগ ঘটে— অৰ্থাৎ কেৱল প্ৰকৃতি লেখনত সীমাবদ্ধ নাথাকি পৰিৱেশ-ন্যায় সম্পৰ্কীয় চিন্তা-চেতনাকো গুৰুত্ব দিয়া হয়।

### তৃতীয় স্তৰ
এই স্তৰটোত পাৰিপাৰ্শ্বিক পুৰুষতন্ত্ৰ, গ্ৰীণ কুইয়াৰবাদ, বস্তুবাদী পাৰিপাৰ্শ্বিক নাৰীবাদ, পশু অধ্যয়ন আৰু উত্তৰ-মানৱতাৰ দৰে ধাৰণাসমূহ অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হয়।

### চতুৰ্থ স্তৰ
এই স্তৰত পাৰিপাৰ্শ্বিক সাম্ৰাজ্যবাদ আৰু উত্তৰ-ঔপনিৱেশিক পাৰিপাৰ্শ্বিক সমালোচনাৰ দৰে কিছুমান ধাৰণা আৰু মতবাদ সংযোগ কৰা হয়।

## তথ্যসূত্ৰ




শ্ৰেণী:বিশেষজ্ঞৰ সহায়ৰ প্ৰয়োজন থকা প্ৰবন্ধ
শ্ৰেণী:পৰিৱেশ
মোহন সোণোৱাল

**মোহন সোণোৱাল** (জন্ম-১৯৫১) টেঙাখাত উচ্চতৰ মাধ্যমিক বিদ্যালয়ৰ এগৰাকী অৱসৰপ্ৰাপ্ত অধ্যক্ষ আৰু সাহিত্যিক।

## জন্ম আৰু পৰিচয়
১৯৫১ চনৰ ১ চেপ্তেম্বৰত ডিব্ৰুগড়ৰ টেঙাখাত অঞ্চলৰ অভয়পুৰীয়া গাঁৱত মোহন সোণোৱালৰ জন্ম হয়।

## সাহিত্যিক জীৱন

### প্ৰকাশিত গ্ৰন্থ

# *শিক্ষা সমীক্ষাৰ এটি দুটি তৰাফুল আৰু অন্যান্য*
# *সাহিত্য সংস্কৃতিৰ চমু আভাস*
# *কবিতা কুঞ্জ*
# *সেনোৱাল সুবাস*
# *জীৱন সুৰভি*
# *সোণোৱাল সংস্কৃতি আৰু অন্য়ান্য়*
# *প্ৰজ্ঞান জ্যোতি*
# *ভিন্ন ৰচনাৰ সম্ভাৰ*

### সম্পাদিত গ্ৰন্থ

# *সোণোৱাল কছাৰী সমাজ আৰু সংস্কৃতি* (শ্ৰী গুণেশ্বৰ সোণোৱালৰ সতে যুটীয়াভাৱে সম্পাদিত)
# *সোণোৱাল সৌৰভ* 
# *প্ৰতিভাৰ অমল আলোক*, অভিনন্দন গ্ৰন্থ
# *সুধাকণ্ঠ* (ভুৱন বৰা, দিগন্ত হাজৰিকাৰ সতে সম্পাদিত গ্ৰন্থ)

### সম্পাদিত আলোচনী

# কানৈ কলেজ আলোচনী (১৯৭১-৭২)
# সদৌ অসম কৰ্মচাৰী পৰিষদৰ ডিব্ৰুগড় অধিবেশনৰ স্মৃতিগ্ৰন্থ
# অভিজ্ঞান 
# উত্তৰণ
# উৰ্মি
# সমাহাৰ

## সামাজিক স্বীকৃতি

# ৰাজ্যিক কৃতী শিক্ষকৰ বঁটা(২০০৫বৰ্ষ)
# গণতন্ত্ৰ দিৱস উপলক্ষে ডিব্ৰুগড় জিলা প্ৰশাসনৰ কৃতী শিক্ষকৰ বঁটা
# শিশু বন্ধু উপাধি
# সাহিত্যিক পেঞ্চনাৰ

## উল্লেখযোগ্য সামাজিক কৰ্ম

# সম্পাদক আৰু সভাপতি, টেঙাখাত শাখা সাহিত্য সভা
# সম্পাদক আৰু সভাপতি, সদৌ অসম সোণোৱাল কছাৰী ছাত্ৰ সস্থা
# সম্পাদক, ৰূপালী জয়ন্তী সমাৰোহ, টেঙাখাত শাখা সাহিত্য সভা
# সম্পাদক, ডিব্ৰুগড় জিলা অধিবিদ্যা পৰিষদ
# আজীৱন সভ্য, সদৌ অসম মইনা পাৰিজাত
# আজীৱন সভ্য, অসম সাহিত্য সভা
# সম্পাদক, অভ্যৰ্থনা সমিতি, অবিভক্ত ডিব্ৰুগড় জিলা সাহিত্য সভা আলোচনা চক্ৰ, টেঙাখাত
# সম্পাদক, অভ্যৰ্থনা সমিতি, অবিভক্ত ডিব্ৰুগড় জিলা সাংবাদিক সন্থাৰ আলোচনা চক্ৰ, টেঙাখাত
# সভাপতি, সোণোৱাল কছাৰী সাহিত্য সভা

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি
সাৰ্বভৌম ভট্টাচাৰ্য

**সাৰ্বভৌম ভট্টাচাৰ্য** শংকৰদেৱৰ সমসাময়িক এজন কবি-সাহিত্যিক আছিল। 'সৰু স্বৰ্গখণ্ড' আৰু 'বৰ স্বৰ্গখণ্ড' নামে সাৰ্বভৌম ভট্টাচাৰ্য ভণিতাযুক্ত দুখনি পুথিত ঘাইকৈ শংকৰদেৱৰ মাহাত্ম্য প্ৰচাৰ কৰা হৈছে। ইয়াত শঙ্কৰদেৱৰ ঈশ্বৰত্ব প্ৰমাণ কৰিবৰ উদ্দেশ্যে পদ্ম-পুৰাণৰ স্বৰ্গখণ্ড, ব্ৰহ্মবৈবৰ্ত পুৰাণ, যোগিনী-তন্ত্ৰ, সাত্বত-তন্ত্ৰ, দীপিকাচন্দ্ৰ আদি অনেক প্ৰামাণ্য উদ্ধাৰ কৰিবৰ চেষ্টা কৰা পৰিলক্ষিত হয়।

## ৰচনাৱলী
সাৰ্বভৌম ভট্টাচাৰ্যৰ দুখন সৰু পুথি পোৱা যায়। সেই দুখন হ'ল-

# সৰু স্বৰ্গখণ্ড বা ক্ষুদ্ৰ স্বৰ্গখণ্ড
# বৰ স্বৰ্গখণ্ড বা বৃহৎ স্বৰ্গখণ্ড

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:অসমীয়া কবি
শিষ্ট ভট্টাচাৰ্য

**শিষ্ট ভট্টাচাৰ্য** অষ্টাদশ শতিকাৰ এজন কবি আছিল। ৰচনাৰীতিত ঘৰুৱা কথনভংগীৰ প্ৰয়োগৰ বাবে সত্যেন্দ্ৰনাথ শৰ্মাই 'শিশুপাল বধ' কাব্য আৰু 'কথা-ৰামায়ণ'ৰ কিষ্কিন্ধ্যাকাণ্ডৰ লেখক একেজন বুলি ঠাৱৰ কৰিছে।

## শিশুপাল বধৰ চমু পৰিচয়
শিশুপাল-বধ' কাব্যখন সৰু, বিষয়বস্তু মহাভাৰতৰ সভা পৰ্বৰ। যুধিষ্ঠিৰৰ ৰাজসূয় যজ্ঞত শ্ৰীকৃষ্ণক আগ-মাননি দিয়াত ঈৰ্ষা পৰৱশ হৈ শিশুপালে কৃষ্ণৰ বিৰুদ্ধে যি তিৰষ্কাৰ আৰু বিদ্বেষপূৰ্ণ কথা ক'বলৈ ধৰি শেষত কৃষ্ণৰ হাতত বধপ্ৰাপ্ত হয়, তাৰ এটি ঘৰুৱা, হাস্যোদ্দীপক আৰু গ্ৰাম্য চিত্ৰ পোৱা যাব শিষ্টৰ এই 'শিশুপাল বধ'ত। বিষয়বস্তু মহাভাৰতৰ, কিন্তু বৰ্ণনাসমূহ কবিৰ নিজস্ব।
'শিশুপাল-বধ'ৰ ভাষা কথিত ভাষাৰ অনুৰূপ, বৈষ্ণৱ সাহিত্যৰ সাঁচত ঢলা ভাষা নহয়; কিন্তু বৰ্ণনাভঙ্গী অতি লঘু আৰু তৰল ভাবযুক্ত হোৱাৰ কাৰণে কাব্যিক গাম্ভীৰ্য আৰু মৰ্যাদাবিহীন হৈছে। এই একে বিষয়বস্তুকে লৈ মাধৱদেৱে 'ৰাজসূয় কাব্য' ৰচনা কৰিছিল, য'ত কাব্যিক সৌন্দৰ্য আৰু গাম্ভীৰ্যৰ সুন্দৰ সমন্বয় হৈছে। 'শিশুপাল-বধ'ৰ তলৰ নিদৰ্শনছোৱাই কাব্যৰ লঘু আৰু হাস্যোদ্দীপক দিশটোৰ আভাস দিব।

শ্ৰীকৃষ্ণই শিশুপালৰ তিৰষ্কাৰৰ প্ৰত্যুত্তৰ স্বৰূপে এইদৰে কৈছে :

ভোবোলা ছাগলী সিংহক সিঁয়াৰে আপোনাক বৰ মানি।
ভতুৱা কুকুৰে কামোৰ মাৰায় গৃহস্থ চোৰ নজানি॥
নৰক দেখিলে শৃগাল পলাই লুকাই বন সোমায়। 
গধূলি-পুৱাসে আটাস পাৰায়, মোত পৰে বৰ নাই॥

মহাভাৰতৰ বিষয়বস্তুকে গাঁৱলীয়া পটভূমিত বৰ্ণনা কৰি জনসাধাৰণক আকৰ্ষণ কৰিব পৰা গুণ কাব্যখনৰ আছে। কবিৰ হাস্যৰসিকতাও কাব্যখনত ফুটি উঠিছে। পুথিখন আকাৰত সৰু হ'লেও গ্ৰামীন জনতাক আমোদ দিব পৰা সমল আছে, বিশেষকৈ ইয়াত প্ৰয়োগ হোৱা জতুৱা ঠাঁচ আৰু উপমাই জনসাধাৰণক আকৰ্ষণ নকৰাকৈ নাথাকে।

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:অসমীয়া কবি
অনন্ত কায়স্থ

**অনন্ত কায়স্থ** বা **হৃদয়ানন্দ** সপ্তদশ শতিকাৰ এগৰাকী অসমীয়া বৈষ্ণৱ কবি। সপ্তদশ শতিকাৰ ৰামায়ণ ৰচকসকলৰ ভিতৰত অনন্তদাস বা হৃদয়ানন্দ কায়স্থৰ 'শ্ৰীৰাম-কীৰ্তন' বিশেষভাবে উল্লেখযোগ্য। মায়ঙৰ কালশিৰা গোসাঁইৰ বংশাৱলীৰপৰা জনা যায় যে অনন্ত বা হৃদয়ানন্দৰ পিতৃৰ নাম যদুগিৰি।

## আত্ম পৰিচয়
'শ্ৰীৰাম-কীৰ্তন'ত এওঁৰ পৰিচয় এইদৰে পোৱা যায়ঃ
যশ চন্দ্ৰ খাঁ যে ভূঞা আছিলা প্ৰখ্যাত বৰ

সদায়ে ধৰ্মত যাৰ চিত্ত। 

তাহাৰ কনিষ্ঠ ভাই সুকবি যে গিৰি নামে

খ্যাতি তান পুত্ৰ যদু হয়। 

শংকৰৰ ভ্ৰাতৃ পৌত্ৰী নামে বিষ্ণুপ্ৰিয়া শান্তী

বিহাইলন্ত যদু শুভানয়। 

তান গৰ্ভে ভৈলো জাত নুহিকোহো আমি খ্যাত

পৰম মুৰুখ মূঢ়মতি।

## সাহিত্যকৃতি
হৃদয়ানন্দ বা অনন্তই বৰপেটাৰ বাৰাদিৰপৰা উঠি আহি নগাঁও অঞ্চলৰ মায়ঙত সত্ৰ পাতি 'শ্ৰীৰামকীৰ্তন' আৰু 'প্ৰেমলতা' দুখন পুথি ৰচনা কৰে। শ্ৰীৰামকীৰ্তনৰ ৰচনাৰ শক ১৫৭৭ ইং ১৬৫৫ খ্ৰীষ্টাব্দ। এই গ্ৰন্থ কলাপচন্দ্ৰ দ্বিজৰ ৰামায়ণৰ সাৰস্বৰূপ 'ৰামায়ণ চন্দ্ৰিকা' নামৰ পুথিৰ সহায়ত ৰচনা কৰে। মহাপুৰুষ শঙ্কৰদেৱৰ কীৰ্তনৰ প্ৰভাব এই শ্ৰীৰাম-কীৰ্তনত যথেষ্ট দেখা যায়। পুথিৰ এঠাইত এইদৰে আছেঃজয় জয় শ্ৰীমন্ত শঙ্কৰ পূৰ্ণ কাম। 

কীৰ্তনৰ ছন্দ্ৰে বিৰচিলো গুণ নাম॥ 

কীৰ্তনৰ ছন্দে বিৰচিলো পদ সাৰ। 

শ্ৰীৰাম কীৰ্তন নাম জানিবা ইহাৰ॥শ্ৰীৰামকীৰ্তন, ৰামায়ণৰ চমু, প্ৰাঞ্জল আৰু ত্ৰুটিমধুৰ ৰূপান্তৰ। বাল্মীকিৰ ৰামায়ণৰ লগত প্ৰত্যক্ষ সম্পৰ্ক নাথাকিলেও মোটামুটিভাবে বাল্মীকিৰ কাহিনীৰ অনুগামী। 'প্ৰেমলতা' ভক্তিমূলক গ্ৰন্থ।

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:অসমীয়া সাহিত্যিক
হুদুম গীত

**হুদুম গীত** হৈছে হুদুম পূজা উপলক্ষে পৰিৱেশন কৰা এবিধ লোকগীত। অসমৰ ধুবুৰী জিলাৰ বিভিন্ন অঞ্চলত এই গীতৰ প্ৰচলন আছে। 
## উদ্দেশ্য আৰু বিৱৰণ
সাধাৰণতে অনাবৃষ্টিৰ সময়ত মাজ নিশা পথাৰৰ মাজত মূলতঃ নাৰীসকলে হুদুম পূজা পাতে। হুদুমক বৃষ্টিদাতা দেৱতা বুলি ভবা হয়। মৃদঙ্গ বাদকৰ বাহিৰে কোনো পুৰুষে হুদুম-পূজাত যোগ দিব নোৱাৰে। নাৰীসকলে বিবসনা হৈ গীত-পদ গাই গাই হুদুমদেৱতালৈ পূজা আগ বঢ়ায়। হুদুম-পূজাৰ প্ৰসঙ্গত গোৱা গীতবোৰৰ নামেই হুদুম গীত। এই গীতবোৰৰ কিছুমানত অশ্লীল শব্দৰ প্ৰয়োগ পৰিদৃষ্ট হয়। উদাহৰণ স্বৰূপে; 
জাগৰে জাগৰে হুদুম আজিকাৰ ৰাতি।

গৃহস্থীয়া কৰে পূজা দিয়া ধূপ চাইলন বাতি।।

আকাশতে কৰ পূজা আকাশ কাওলী।

পাতালতে কৰ পূজা এক কাল লাগালি।।

...

হুদুমেৰ মাও বন্দী হইল যোৰ মাৰেয়া তলেৰে।

হুদুম হুদুমৰে হুদুমে কি কাজ কৰিল ৰে।।

হুদুমেৰ ঘৰ সাত ভাই কাৰে খেতত পানী নাই।

আছে পানী গাঙ্গতে ঢালিয়া দিব জমিতে।...

## তথ্য উৎস

শ্ৰেণী:লোক-সংস্কৃতি
শ্ৰেণী:লোকগীত
শ্ৰেণী:লোকসাহিত্য
ভাৱাইয়া আৰু ছতকা গীত

অসমীয়া মৌখিক প্ৰেম-প্ৰণয়মূলক গীতৰ ভিতৰত গোৱালপাৰা অঞ্চলত প্ৰচলিত **ভাৱাইয়া আৰু ছতকা** গীতবোৰ উল্লেখযোগ্য। লিৰিকেল সৌন্দৰ্য এই দুয়োবিধ গীতৰ অন্যতম বৈশিষ্ট্য। আন আন লোকগীতৰ দৰে ভাৱাইয়া আৰু ছতকা কোনো ধৰণৰ ধৰ্মীয় অনুষঙ্গত গোৱা নহয়, হিন্দু-মুছলমান আদি বিভিন্ন ধৰ্মৰ লোকে এই গীতবোৰ অতি আনন্দেৰে শুনে। ভাৱাইয়া গীতবোৰ ভাবপ্ৰধান আৰু ছতকা-গীতবোৰ ব্যঙ্গপ্ৰধান। দোতোৰা, মঞ্জিৰা আদি বাদ্যযন্ত্ৰৰ সহায়ত এই গীতবোৰ গোৱা হয়। ভাৱাইয়া গীতত পৰিস্ফুট প্ৰেম ডেকা-গাভৰুৰ ৰোমাণ্টিক প্ৰেম নহয়, বৰং অবিবাহিতা গাভৰুৰ দৈহিক আসক্তি, বিশেষকৈ যৌন জীৱনৰ আকাঙক্ষাৰ বেদনাৰ স্ফুৰণ। উদাহৰণস্বৰূপে তলত এটি ভাৱাইয়া গীত দিয়া হ'ল—কিসেৰ মোৰ ৰান্ধন, কিসেৰ মোৰ বাঢ়ন 

কিসেৰ মোৰ হলদি বাটা, 

মোৰ প্ৰাণ ধন অন্যেৰ বাৰী যায় 

মোৰ অঙ্গিনাই দিয়া ঘাটা। 

ও সজনী কাৰবা আগে ক'ব মোৰ দুখেৰ কথা॥

মোৰ বন্ধু গান গায় মাথা তুলি না চায়, 

মই নাৰী যাং জলেৰ ঘাটে॥... 

চেতন হুয়া দেখং বন্ধু নাই বগলে 

গাৱখান মোৰ চেংচেঙা কৰে। 

ও সজনী কাৰ আগে ক'ব মোৰ দুখেৰ কথা॥

## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:লোক-সংস্কৃতি
পুহকৰ

হিন্দু সমাজত মানুহ এজন ঢুকোৱাৰ পাছত তেওঁৰ শ দাহন কৰাৰ পাছতে তেওঁৰ মৃত্যুৰ বাৰ, তিথি আৰু নক্ষত্ৰ বহুতে চাই লয়। কিয়নো প্ৰত্যেকে ভাল দিন বা তিথিত মৃত্যু হোৱাটো কামনা কৰে। ঢুকোৱাৰ দিনটোও যদি অশুভবাৰৰ সৈতে অশুভ তিথি আৰু নক্ষত্ৰৰ সংযোগ ঘটে তেতিয়া তাক **পুহকৰ** (পুষ্কৰ) আখ্যা দিয়া হয়। পুহকৰ লাগিলে মৃতক আত্মাই অপূৰণ আশা পূৰাবলৈ গৃহস্থক দীৰ্ঘ দিনলৈ কষ্ট দিয়ে বুলি এটা প্ৰবল জনবিশ্বাস আছে। তাৰপৰা পৰিত্ৰাণ পাবলৈ গৃহস্থই আদ্য শ্ৰাদ্ধৰদিনাখন (দান-দক্ষিণা আগবঢ়োৱাৰ দিনা) পুৰোহিতক ওপৰঞ্চিভাৱে দান-দক্ষিণা আগবঢ়াই সন্তুষ্টি লাভৰ যত্ন কৰে। জ্যোতিষৰ মতে,বাৰৰ পুহকৰ হ'ল- ৰবি, মংগল আৰু শনি; তিথিৰ পুহকৰ— দ্বিতীয়া, সপ্তমী আৰু দ্বাদশী; নক্ষত্ৰৰ পুহকৰ হ'ল- উত্তৰ ষাঢ়া, উত্তৰ ফাল্গুনী কৃত্তিকা, পুনৰ্বসু, পূৰ্বভাদ্ৰ আৰু বিপাশা।

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:লোক-সংস্কৃতি
নটুৱা নাচ

সত্ৰীয়া নৃত্যধাৰাৰ এপদ আকৰ্ষণীয় নাচ হ'ল- **নটুৱা নাচ**। গুৰু দুজনা আৱিৰ্ভাৱৰ পূৰ্বৰেপৰা উজনি-নামনিৰ সত্ৰবোৰত দেৱদাসী নৃত্যৰ পয়োভৰ আছিল। এই নাচৰ বিভিন্ন ৰূপাংগৰ আধাৰত সত্ৰসমূহত নটুৱা নাচে এঙামুৰি দিয়ে। কোনো কোনো লোকৰ মতে এই নাচৰ সৃষ্টিত মহাপুৰুষ মাধৱদেৱৰ অৱদান ভালেখিনি। কম বয়সৰ ল'ৰাক, ছোৱালী সাজ-পাৰ পিন্ধাই সৃষ্টি কৰা এই নাচৰ সৈতে দেৱদাসী নৃত্যৰ ভালেখিনি সাদৃশ্য ধৰা পৰে। যেনে-

# দুয়োটা নাচতে বগা সাজ ব্যৱহাৰ হয়; 
# দেৱদাসীৰ বুকুত মেঠনি আৰু নটুৱা থাকে কঁকালত টঙালি; 
# দেৱদাসীৰ মুখমণ্ডল ওৰণিৰে ঢাক খোৱা, নটুৱাই মূৰত মাৰে এক বিশেষ ধৰণৰ পাগুৰী; 
# তাণ্ডৱৰ বাজনাৰে উভয় নৃত্যৰে আৰম্ভণি আৰু পৰিসমাপ্তি; 
# দুয়োটা নাচতে অযুগ্ম সংখ্যাৰ শিল্পীয়ে ভাগ লয়। 

এই নাচৰ ভাগ তিনিটা- ঘাট, গীতৰ নাচ আৰু মেলা নাচ। এই বিভাগবোৰে সত্ৰভেদে বেলেগ নাম লৈছে। নামনিৰ সত্ৰবোৰত এই নাচ নাই। উজনিৰ দক্ষিণ পাট, আউনীআটী, গড়মূৰ, বেঙেনাআটী প্ৰভৃতি সত্ৰত এই নাচ অদ্যাপি বৰ্তমান। 

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:অসমৰ সংস্কৃতি
শ্ৰেণী:অসমৰ নৃত্যসমূহ
মাকো

thumb
**মাকো** হ'ল তাঁত ববৰ কাৰণে ব্যৱহাৰ কৰা যতন, য’ত মহুৰা ভৰাই তাঁত বোৱা হয়। অসমত প্ৰচলিত মাকোৰ ভাগ দুটা হ'ল: চৰিয়া মাকো আৰু ফলীয়া মাকো। বিহুগীতত 'ক'লীয়া নাহৰৰ মাকো' আৰু 'হাতীদাঁতৰ মাকো'ৰ উল্লেখ আছে। নাৱৰ দৰে দুমূৰ জোঙা চাৰিসিৰীয়া মাকোৰ মাজ ভাগ খুলি (মাকো বাকচ) তাত শলা লগাই সূতাৰ মহুৰাটো ৰাখি কাপোৰ বোৱা হয়।

## সাহিত্যত মাকো
বিহুগীতৰ ভিন্ন কলিত মাকোৰ উল্লেখ আছে-
#'বহো তাঁতৰ শালত চকু আলিবাটত ঘনে মাকো সৰি পৰে'।
#'মাকোৰ ঘিট্ ঘটনি গামখাৰুৰ বাজনি'।

খণ্ড বাক্য হিচাপে 'মাকো মাৰ' শব্দটোৱে 'ঘনাই অহা-যোৱা কৰা' বা 'মাকো যেন চলন-ফুৰণ হোৱা' অৰ্থাৎ চঞ্চল আৰু ক্ষিপ্ৰ স্বভাৱৰ হোৱা বুজায়। 

ইয়াকলৈ সাঁথৰৰো সৃষ্টি হৈছে। যেনে- 
#দুইফালে ঢাপ‌  মাজে মাজে যায় কাৰ্শলা সাপ।
#আলিৰ মূৰত জেঠীৰ বাহ  পুৱাই কি কি কৰে ৰজাৰ পুতেক বন্দীত পৰি  ঘনে অহা-যোৱা কৰে।

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:লোক-সংস্কৃতি
গোসাঁই-নাম

**গোসাঁই-নাম** হ'ল অসমীয়া সমাজত প্ৰচলিত এক শ্ৰেণীৰ মৌখিক সাহিত্য। গোসাঁই-নামৰ গীতবিলাক বালক কৃষ্ণৰ কাহিনীৰ ওপৰত আধাৰিত। কংসৰ কাৰাগাৰত জন্ম হোৱা, যশোদাৰ ঘৰত থাকি বৃন্দাবনত গৰু চৰোৱা, নচা, গোৱা, ধেমালি কৰা-এনেবোৰ কাৰ্যৰ আভাস এই গীতবোৰত পোৱা যায়। ব্ৰজগোপী, বিশেষকৈ ৰাধিকা, আৰু কংস ৰজাৰ চন্দন যোগাঁতী কুঁজী বুঢ়ীৰ লগত নাগৰ কৃষ্ণৰ মধুৰ সম্পৰ্কয়ো গীতকাৰসকলক সমল যোগাইছে, আনফালে তেওঁলোকৰ হৃদয়ো স্পৰ্শ কৰিছে। গোসাঁই-নামত নামৰ মহিমাও ভক্তসকলৰ প্ৰাণৰ উচ্ছ্বাসেৰে উচ্ছ্বসিত হৈ উঠিছে।

## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:অসমৰ সংস্কৃতি
চালি নাচ

**চালিনাচ** হ'ল সত্ৰৰ এটি উল্লেখযোগ্য নাচ। কমলাবাৰী, জৰাবাৰী, ভোগপুৰ, বেলগুৰি প্ৰভৃতি সত্ৰৰ চালিনাচ প্ৰখ্যাত।

## বুৎপত্তি
চালিনাচৰ ব্যুৎপত্তি সম্পৰ্কে মতানৈক্য আছে। যেনে- 
# মণিৰাম দত্ত বায়ন মুক্তিয়াৰৰ মতে ভাগৱত বৰ্ণিত হৰমোহনৰ মোহিনী নৃত্যই চালি। এই নাচ নাচিলে ম'ৰাই চালি ধৰা যেন দেখি গুণে নাচটোৰ নাম চালি। *(পিন্ধি শাৰী খোল্টাজালি যেন মৈৰা কৰে চালি।)* 
#শ্ৰীকৃষ্ণই পথাৰত গৰু চাৰোঁতে যি নৃত্য কৰিছিল, সেয়ে চালি। 
#নাৰদে বৈকুণ্ঠলৈ গৈ ছালিকা নৃত্য প্ৰদৰ্শন কৰাৰ কথা হৰিবংশত বিবৃত হৈছে। 'সংগীত ৰত্নাকৰ'ত ছালিকা নৃত্যৰ লক্ষণ পোৱা যায়। 
#চৰিত পুথিত আছে, মহাপুৰুষ মাধৱদেৱে পোন প্ৰথমে বৰপেটাত ৰঙ্গিয়াল গৃহত চালি নাচ কৰাইছিল যাৰ ফলত কোচ ৰজাই কটোৱাল সুৰানন্দৰ হতুৱাই সত্ৰ তালাছ কৰিবলৈ বাধ্য হৈছিল। 

মাধৱদেৱৰ ৰাজসূয় কাব্যত চালি নাচৰ এটি আদৰ্শ লুকাই থকা বুলি কোনোৱে কয়- "মকৰ কুণ্ডল গণ্ড প্ৰকাশে প্ৰচুৰ  চালি কৰি নাচে যেন দুগোটা ময়ূৰ।" 

## পাৰ্থক্য
সত্ৰভেদে চালি নাচৰ ভংগিমাৰ পাৰ্থক্য দেখা যায়। খোলৰ বোলৰো কিছু গৰমিল ধৰা পৰে। বহুতৰ মতে চালি নাচ আঠ খন। আৰম্ভণি ৰামদানিয়ে নাচৰ ভিন্নতা আনে। বৃদ্ধিতন প্ৰতিখন চালি নাচৰ ভাগ তিনিটা- ৰামদানি, গীতৰ ঘাতৰ নাচ আৰু মেলা নাচ। ৰামদানিত সুকীয়া সুকীয়া তালৰ ব্যৱহাৰ মন কৰিবলগীয়া। ইয়াৰ নামবোৰ বেলেগ বেলেগ। যেনে- সৰু ৰামদানি, বৰ ৰামদানি, হাজোৱলীয়া ৰামদানি আৰু কলাকটীয়া ৰামদানি। দুখনকৈ ৰামদানি প্ৰত্যেকখন চালি নাচত পৰা দেখা যায়। ধীৰ লয়ত আৰম্ভ হৈ এই নাচ দ্ৰুত লয়ত পৰিণত হয়।

## সাজ-পাৰ
নাচৰ সাজ-পাৰৰ বৰ্ণনাৰ ভিতৰত উল্লেখ আছে যে, খোপা মূৰৰ ওপৰত বান্ধি ওৰোণাৰে ঢাকি মুখখন উলিয়াই খুঁতৰিৰ তলত বতিয়াৰে সী গাঁঠি মাৰি দিয়ে। খোপাৰ তলতো তেনে গাঁঠি পৰে। ডিঙিত ফুলৰ মালা পিন্ধে। গাত ক'লা মখমলৰ কাপোৰ পিন্ধি লয়। তাৰ ওপৰত বাহুৰ ওপৰে পটি মেৰিয়াই আনি কঁকালত পকাই বন্ধা হয়। কঁকালত টঙালি, তলত বগা লহঙা, তাৰ ওপৰত বনকৰা আচল বা ৰিহা দুচলা, ভৰিত নেপুৰ, হাতৰ মুঠিত আৰু বাহুৰ তলত চাৰিপাত বাজু পৰিধান কৰে। 

## তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:লোক-নৃত্য
ভোৰতাল নৃত্য

**ভোৰতাল নৃত্য** বৰপেটা সত্ৰৰ সৈতে সম্পৰ্ক যুক্ত ই এবিধ প্ৰখ্যাত নৃত্য। বিখ্যাত সত্ৰীয়া নৃত্যশিল্পী নৰহৰি বুঢ়া ভকতে এই পদ নৃত্যৰ বিকাশত যত্ন কৰি সফল হয়। এই নৃত্যই সত্ৰৰ চাৰিবেৰৰ ভিতৰতে আৱদ্ধ হৈ নাথাকি ভাৰত ভূমিৰ বিভিন্ন মঞ্চত প্ৰদৰ্শিত হৈ কলা ৰসিকসকলৰ পৰা প্ৰশংসা বুটলিবলৈ সমৰ্থ হোৱাটো উল্লেখ কৰিবলগীয়া। 
## শৈলী
নৃত্যত ভোৰতাল আৰু নাগেৰা সংগত কৰি বৰগীত আৰু ঘোষা গোৱা নিয়ম। আৰম্ভণিতকৈ বৰ্তমানে ইয়াৰ সাজ-পাৰৰ কিছু সলনি হৈছে। বৰ্তমানে এই নৃত্যত সত্ৰীয়া পাগুৰী, বগা ধুতি, চৌকন চোলা, বগা চাদৰ, কাণত মণি-কুণ্ডল, হাতত বাজু আৰু ভৰিত জুনুকা ব্যৱহাৰ কৰে। এই নাচত সমভংগী, আভংগী আৰু বহুভংগীৰ প্ৰয়োগ দেখা যায়।
বৰপেটা ৰ সত্ৰীয়া-সংস্কৃতিত ভোৰতাল নৃত্য এক মহৎ অৱদান। বৰ্তমান ভোৰতাল নৃত্য অসমৰ উপৰিও সৰ্বভাৰতীয় পৰ্যায়লৈ বিয়পি পৰিছে। শংকৰী-সত্ৰীয়া সংস্কৃতিৰ এই আকৰ্ষণীয় নৃত্যবিধ থিয়নামৰ পৰাই সুকীয়াকৈ সৃষ্টি হৈছে বুলি ক'ব পাৰি। থিয়নামত ব্যৱহাৰ হোৱা ভোৰতালৰ মাধুৰ্য্যই ভোৰতাল নৃত্যৰ সৃষ্টিত অৰিহণা যোগাইছে। সম্পূৰ্ণ সত্ৰীয়া পৰম্পৰাৰে সত্ৰীয়া গীত-মাতেৰে থিয়নামৰ সাঁচত ভোৰতাল নৃত্য পৰিবেশন কৰা হয়। ভোৰতাল নৃত্যৰ শৈলীয়ে নৃত্যত ব্যৱহাৰ হোৱা মুদ্ৰাই ৰাগ-তালযুক্ত গীত-মাতে অনুষ্ঠানটো উপভোগ্য কৰি তোলে। 

## ভোৰতাল নৃত্যৰ স্ৰষ্টা
ভোৰতাল নৃত্যৰ সৃষ্টিৰ লগত প্ৰধানকৈ বৰপেটাৰ দুজন মহন্ত পুৰুষ আছিল। এজন হ'ল সত্ৰীয়া শিল্পী, গীত-মাত-নৃত্য, পাঠ-প্ৰসংগৰ পুৰোধা বৰপেটা সত্ৰৰ নৰহৰি বুঢ়াভকত। তেওঁ আছিল বৰপেটা সত্ৰৰ বৰবাহাৰ দশমজন বুঢ়াভকত। আনজন খোল-বাদ্য, সত্ৰীয়া নৃত্যৰ সাধক মহানন্দ সূত্ৰধাৰ। 

১৯৪৬ চনত নৰহৰি বুঢ়াভকতে কিছুমান শিল্পীৰ সৈতে লগ লাগি শংকৰী নৃত্য-কলা প্ৰচাৰ সমিতি নামৰ অনুষ্ঠান এটিৰ জন্ম দিছিল। সভাপতি আছিল তেওঁ নিজে, সম্পাদক আছিল কুলদেৱ শৰ্মা। বুঢ়াভকতৰ বহা আছিল এই অনুষ্ঠানৰ কাৰ্যালয়। এই অনুষ্ঠানৰ লগত জড়িত বৰগীতৰ পাৰঙ্গদ বলোৰাম বায়ন আৰু নৃত্য-খোল আদিৰ পুৰোধা মহানন্দ সূত্ৰধাৰ, যিয়ে সৃষ্টিশীল চিন্তা চেতনাৰে থিয়নামৰ তাল সঞ্চালনৰ কৌশল প্ৰয়োগ কৰি তাত মুদ্ৰা সংযোগ কৰি ভোৰতাল নৃত্য উদ্ভাৱন কৰে। 

### ভোৰতাল নৃত্যৰ প্ৰসাৰ
ভোৰতাল নৃত্য বিখ্যাত কৰি তোলে নৰহৰি বুঢ়াভকতে। তেওঁৰ সুদৰ্শন চেহেৰা, আটিল শৰীৰেৰে বুঢ়াভকতে হাতত ভোৰতাল লৈ নৃত্য কৰি দৰ্শকক চমকৃত কৰিছিল। বুঢ়াভকতে ভোৰতাল নৃত্যক জগত সভালৈ লৈ গৈছে। বুঢ়াভকতৰ ভোৰতাল নৃত্যত আন্তৰ্জাতিক খ্যাতি সম্পন্ন নৃত্য শিল্পী উদয়শংকৰ, ভাৰতৰ ভূতপূৰ্ব প্ৰধানমন্ত্ৰী জৱাহৰলাল নেহৰু মুগ্ধ হোৱাৰ তথ্য আছে। ড° ভূপেন হাজৰিকাদেৱে 'এৰাবাটৰ সুৰ' কথাছবিত বৰপেটা সত্ৰৰ পৰিৱেশত সৃষ্ট নৰহৰি বুঢ়াভকত পৰিৱেশিত ভোৰতাল নৃত্যক স্থান দিছে। ভোৰতাল নৃত্য সম্পৰ্কতড° ভূপেন হাজৰিকাই লিখিছে – “ভোৰতাল নৃত্যক বহিঃবিশ্বত বিখ্যাত কৰি তুলিছিল শ্ৰদ্ধেয় নৰহৰি বুঢ়াভকতে। - বুঢ়াভকতৰ সেই নৃত্য পাহৰিব নোৱৰা বিধৰ।” 

## লগতে চাওক
ভোৰতাল 
## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:নৃত্য
শ্ৰেণী:অসমৰ নৃত্যসমূহ
পীতাম্বৰ সিদ্ধান্তবাগীশ

**পীতাম্বৰ সিদ্ধান্তবাগীশ** (১৫২৫-১৬১৫) হ'ল কামৰূপীয় স্মৃতি ধাৰাৰ সৰ্বশ্ৰেষ্ঠ নিবন্ধকাৰ। এইজন পণ্ডিত মঙ্গলদৈৰ নিকটৱৰ্তী অঞ্চলত জন্ম হৈছিল আৰু নিজ পাণ্ডিত্যৰ বলত তেখেতে ৰজা নৰনাৰায়ণৰ মৃত্যুৰ পিছত তেওঁৰ পুত্ৰ ৰজা লক্ষ্মীনাৰায়ণৰ (১৫৮৪-১৬২২) সভাতো কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল। পিছলৈ তেখেতে ক্ৰমে ৰজা ৰঘুদেৱ, পৰীক্ষিত নাৰায়ণ আৰু বলিনাৰায়ণৰ সভা শুৱনি কৰে। তেখেতৰ পৰামৰ্শমতে ৰঘূদেৱে হাজোত হয়গ্ৰীৱ মাধৱ মন্দিৰ নিৰ্মাণ কৰায়। সিদ্ধান্তবাগীশে গ্ৰন্থসমূহৰ পুষ্পিকাত পৃষ্ঠপোষক ৰজাসকলৰ নামোল্লেখ কৰিছে আৰু নিজৰ বিস্তৰ অধ্যয়ন আৰু পাণ্ডিত্যৰ কথাও ঘোষণা কৰিছে। 

## ৰচনাৰাজী
তেখেতে ওঠৰখন স্মৃতি শাস্ত্ৰ ৰচনা কৰিছিল। তাৰ ভিতৰত ব্যৱহাৰ কৌমুদী (১৫৩০ শক), বিবাদ কৌমুদী (১৫২৬ শক) আৰু দণ্ড কৌমুদী— এই তিনিখিন ন্যায়িক বিধি সম্বলিত গ্ৰন্থ। প্ৰথম খনত ন্যায়াধিকৰণ আৰু ন্যায়পালিকাৰ বাবে বিধি বিধান, দ্বিতীয়খনত বিভিন্ন গোচৰ নিষ্পত্তিৰ ব্যৱস্থা আৰু তৃতীয়খনত অপৰাধৰ শাস্তি বিধানৰ ব্যৱস্থা দিয়া আছে। পত্ৰ কৌমুদীত ৰাজকীয় চিঠি পত্ৰ আৰু ৰাজহুৱা সূচনা আদি লিখাৰ বিভিন্ন নিয়ম দিয়া হৈছে। ভালেকেইখন গ্ৰন্থত অসমীয়া হিন্দু সমাজত মানিবলগীয়া নিত্য-নৈমিত্তিক কৰ্মৰ বিষয়ে কোৱা হৈছে।

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:অসমীয়া সাহিত্যিক
হাইদাং গীত

**হাইদাং গীত** হ'ল সোণোৱাল কছাৰীসকলৰ মাজত প্ৰচলিত এক প্ৰকাৰৰ গীত, যি হাইদাং উৎসৱৰ লগত জড়িত। এই গীতৰ ভাষা মিহলি আৰু অনিয়মিত অসমীয়া বুলি ক'ব পাৰি। গীতবিলাক ধৰ্মমূলক। এনে গীতসমূহত পোনতেই নাৰায়ণ, অগ্নিনাৰায়ণলৈ নমস্কাৰ কৰা হয়। তাৰ পিছত পৃথিৱী, আকাশ, চাৰি মুঠি জীৱৰ সৃষ্টিৰ বৰ্ণনা কৰা হৈছে। ইয়াত বিৰিং ৰজা আদি কেইজনমান দেৱতাৰ কথা উল্লেখো আছে। ইয়াৰ শাঁহত এটি কাহিনী সোমাই থকা যেন লাগে— সৰু সৰু ৰজা লগত লৈ নৰে ৰজাই নাও-ব'ঠাৰে ৰণৰ সাজেৰে গৈ ৰূপী, কুৰূপী দুই ভনীৰ ঘৰত ভাৰ শোধাইছে, আৰু ৰূপীক বিয়া কৰাই ঘৰলৈ আনিছে।

সোণোৱাল কছাৰীসকলে চ'ত মাহত অনুষ্ঠিত 'বাইথ পূজা'ত 'হাইদাং গীত' বাদ্যযন্ত্ৰসহ পৰিৱেশ কৰে। এই গীত অসমীয়াত ৰচিত। প্ৰচলিত পৰম্পৰামতে সাতদিন-সাতৰাতি আবৃত্তি কৰিলেহে এই গীত শেষ হয়। এই গীতত জগৎসৃষ্টি আৰু শিৱাদি দেৱতাসৱৰ জন্ম-বৃত্তান্ত পোৱা যায়। গতিকে এনে গীতক পুৰাণগত মালিতা আখ্যা দিব পাৰি। সোণোৱালসকলৰ মাজত প্ৰচলিত পৰম্পৰাগত বিশ্বাসমতে হাইদাংগীত আবৃত্তি কৰিলে বৰষুণ হয়।

## পৰিভাষা
'হাইদাং' শব্দৰ *হা* মানে “মাটি” বা “পৃথিৱী”, *ই* মানে “সৃষ্টি”, আৰু *দাং* মানে “গীত”, অৰ্থাৎ পৃথিৱী সৃষ্টিৰ গীত।  

## গীত
হাইদাং-গীতৰ উদাহৰণ স্বৰূপে তলত দুটি স্তৱক দিয়া হ'ল; যেনে :

হা - অ - হা - অ - হা - অ - হা - অ

হা - ইয়হ নমো নাৰায়ণ। হা ইয়হ পৃথিৱী হেনো সৃজইছে। 

হা - ইয়হ প্ৰকাশ হেনো সৃজইছে। হা ইয়হ আকাশ হেনো সৃজইছে॥

হা - ইয়হ আকাশ হেনো সৃজইছে। হা ইয়হ নিমখ হেনো পাতইছে। ...

ইয়ই কেৰক কেৰক হেনো কেৰইছে। 

ইয়ই কেৰক কেৰক হেনো কেৰইছে। ...

হা ইয়হ ডাঙৰ ডাঙৰ কোন ডাঙৰ?

হা ইয়হ দেৱৰ ডাঙৰ খিৰিং ৰাজ জে। 

হা ইয়হ দেৱী ডাঙৰ কোন ডাঙৰ?

হা ইয়হ দেৱী ডাঙৰ ভূৰুলী - হাবুকী। ..

লৌ লৌ শিমলু চলৌ লাই। 

এহেই খিৰিং ৰজা দেউতাক আনইছোং। 

এনেই বায়ু ৰজা দেউতাক আনইছোং। ...

লৌ লৌ শিমলু চলৌ লাই। 

এহেই গীতৰ শিমলু শোধাইছোং॥...

এহেই সকলো দায়-দোষ একে ঠাই। 

এহেই জামুকৰ খুটাতে দিছোং ঠাই। ...

## আৰু চাওক
*হাইদাং উৎসৱ

## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:অসমৰ লোকগীত
শ্ৰেণী:লোকসাহিত্য
লক্ষীনাথ দ্বিজ

**লক্ষ্মীনাথ দ্বিজ** অষ্টাদশ শতিকাৰ দ্বিতীয়াৰ্ধৰ কবি। কামৰূপৰ হেলেচা নিবাসী পণ্ডিত সৰ্বানন্দৰ নাতি বুলি আত্ম পৰিচয় দিছে। উক্ত সৰ্বানন্দক মহাৰাজ ৰুদ্ৰসিংহই (১৬৯৬-১৭১৪খ্ৰী.) পাণ্ডিত্যৰ কাৰণে বিশেষ পুৰস্কৃত কৰিছিল বুলি 'শান্তি পৰ্বত' উল্লেখ আছে।

যুধিষ্ঠিৰে কুৰুক্ষেত্ৰ যুদ্ধত জ্ঞাতি গোত্ৰক বধ কৰি ৰাজ্যলাভ কৰে যদিও মনত শান্তি নাপাই পিতামহ ভীষ্মৰ ওচৰ চপাত ভীষ্মই শৰশয্যাৰ পৰাই যুধিষ্ঠিৰক ৰাজধৰ্মৰ উপদেশ দি অশান্ত মনলৈ শান্তি ঘূৰাই আনে। শান্তি পৰ্বত ৰাজনীতি,ৰজাৰ উৎপত্তি ৰজাৰ কৰ্তব্য, প্ৰজাপালনৰ বিধান, বৰ্ণাশ্ৰম ধৰ্ম, সাম, দান, ভেদ, দণ্ড আদিৰ প্ৰয়োগ দেখুৱাই নানা সৰু সৰু উপাখ্যানৰ সৃষ্টি হৈছে। লক্ষ্মীনাথে সমস্ত শান্তি-পৰ্ব অসমীয়ালৈ অনুবাদ কৰা নাছিল,কেৱল ৰাজধৰ্ম আৰু আপধৰ্ম এই দুটা খণ্ডহে অসমীয়ালৈ ভাঙিছে। 'মোক্ষধৰ্ম' অনুবাদ নাই। গতিকে মূল শান্তিপৰ্বৰ সকলো বিৱৰণ অসমীয়া অনুবাদ নাই। উদাহৰণ স্বৰূপে, মূলৰ বৈষ্ণৱ-পাঞ্চৰাত্ৰ সম্প্ৰদায়ৰ উৎপত্তি আৰু বিৱৰণ থকা নাৰায়ণী উপাখ্যান অসমীয়া অনুবাদত নাই। লক্ষ্মীনাথৰ ভাষা সৰল আৰু ঘৰুৱা। বিষয় বস্তুৰ প্ৰকৃতিয়ে তেওঁক কবিত্ব প্ৰকাশৰ সুযোগ দিয়া নাই।

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:অসমীয়া সাহিত্যিক
বিষ্ণু ভাৰতী

**বিষ্ণু ভাৰতী** আছিল শঙ্কৰদেৱৰ প্ৰায় সমসাময়িক কবি। তেওঁ ভাগৱতৰ চতুৰ্থ স্কন্ধৰপৰা বিষয়বস্তু সংগ্ৰহ কৰি 'ধ্ৰুৱ চৰিত্ৰ' আৰু 'ভাগৱত-ৰত্ন' নামে দুখন পুথি ৰচনা কৰে। 'ভাগৱত ৰত্ন', গ্ৰন্থখন দ্বাদশ স্কন্ধ ভাগৱতৰ সাৰ স্বৰূপ। এই গ্ৰন্ধখন ভাগৱত আচাৰ্যৰ 'ভাগৱত-কথাসূত্ৰ'ৰ একে পৰ্যায়ৰ। বিষ্ণু ভাৰতীয়ে 'ভাগৱত-ৰত্ন' গ্ৰন্থখনৰ প্ৰাৰম্ভতে কবিয়ে প্ৰসিদ্ধ টীকাকাৰ শ্ৰীধৰ স্বামীৰ প্ৰভাৱ উল্লেখ কৰিছে। বিষ্ণু ভাৰতীয়ে নিজকে 'কবিৰত্নসুত' বুলি পৰিচয় দিছে।

## ৰচনাৱলী
বিষ্ণু ভাৰতীয়ে দুখন পুথি ৰচনা কৰে। সেই কেইখন হ'ল-

# ধ্ৰুৱ চৰিত্ৰ
# ভাগৱত - ৰত্ন 

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:অসমীয়া সাহিত্যিক
শুভনাথ দ্বিজ সৰস্বতী

**শুভনাথ দ্বিজ সৰস্বতী** অষ্টাদশ শতিকাৰ কবি। ডিম্বেশ্বৰ নেওগৰ মতে, মহাৰাজ শিৱসিংহৰ আদেশ অনুসৰি এওঁ *ধৰ্ম সংবাদ* নামে এখন সৰু পুথি ৰচনা কৰে। এই পুথিৰ বিষয়বস্তু গ্ৰহণ কৰিছে মহাভাৰতৰ অশ্বমেধ পৰ্বৰ পৰা। ধৰ্ম সংবাদ পুথি খনত ধৰ্ম ৰজাই চণ্ডাল বেশত যুধিষ্ঠিৰক অশ্বমেধ যজ্ঞ প্ৰসংগত ধৰ্ম সম্পৰ্কে প্ৰশ্ন কৰাৰ কথা বৰ্ণোৱা আছে। 

স্বৰ্গীয় সোণাৰাম চৌধাৰীয়ে শুভনাথ দ্বিজৰ পৃষ্ঠপোষকতা আহোম ৰজা শিৱসিংহ নহয় বুলি ধাৰণা কৰা হয়। শুভনাথৰ ভণিতা "শিৱ সিংহ ধৰ্মৰাজা শুণে নাৰায়ণ। কৰন্ত ভকতি সদায় কৃষ্ণৰ চৰণ"- এই দুটা চৰণ ভুলকৈ উদ্ধৃত হৈছে। তেওঁৰ মতে আচলতে হ'ব লাগে এনে --"শিৱবংশে ধৰ্ম ৰাজা হৱে নাৰায়ণ। কৰন্ত ভকতি সদা কৃষ্ণৰ চৰণ॥ নৰনাৰায়ণ হ'লে শুভনাথ দ্বিজক ষোড়শ শতাব্দীৰ কবি বুলিহে ধৰা হয়। অৱশ্যে 'ধৰ্মৰাজা হ'ৱে নাৰায়ণ' এই দুটা শব্দই ধৰ্ম নাৰায়ণকে বুজাব পাৰে,তেতিয়া পুথিখন সপ্তদশ শতিকাৰ হ'ব। কিন্তু,'ধৰ্মৰাজা হ'বে নাৰায়ণ'ৰ ঠাইত যদি 'ধৰ্মৰাজা হয় নাৰায়ণ'বুলি ধৰা হয় তেন্তে পুথিখন হয় নাৰায়ণৰ ৰাজত্ব কালৰ হ'ব। দৰাচলতে বিশ্ববিদ্যালয়ৰ সংগৃহীত পুথিত 'হয় নাৰায়ণ' আছে। শুভনাথৰ প্ৰকাশভংগী আৰু হয় নাৰায়ণৰ পৰিচয়ৰ পৰা জানিব পাৰি যে কৃষ্ণ নাৰায়ণ মায়ামৰীয়া বিদ্ৰোহৰ সময়ত দৰঙত ৰজা আছিল আৰু হয়নাৰায়ণ বেলতলা ফৈদৰ প্ৰতিষ্ঠাতা আছিল। গতিকে তেওঁৰ সময় অষ্টাদশ শতিকাৰ শেষ ভাগত হ'ব।

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:অসমীয়া সাহিত্যিক
শ্ৰেণী:অসমীয়া কবি
গীতালু গীত

**গীতালু গীত** হৈছে একপ্ৰকাৰ নৃত্য-গীত। অসমৰ হাজং সকলৰ মাজত প্ৰচলিত মনসা -বিষহৰী পূজাৰ প্ৰসংগত অনুষ্ঠিত ওজাপালিয়েই হৈছে গীতালু গীত। গীতালে গোৱা গীতেই 'গীতালুগীত'। গীতাল বা গীতালুৰ সহায়কাৰীসকল পালিৰূপে পৰিচিত। তেওঁ এখন হাতেৰে চোঁৱৰ ঘূৰাই আনখন হাতেৰেসাধাৰণভাৱে মুদ্ৰাভংগী প্ৰদৰ্শন কৰি মজুৰ চাৰিওফালে ঘূৰি ঘূৰি নাচি নাচি মুখ পৰম্পৰা প্ৰচলিত বিষহৰী বিষয়ক গীত -পদ লগাই দিয়ে আৰু পালিসকলে খোল-তাল সংগত কৰি সেই গীত -পদবোৰ নৃত্য়সহ দোহাৰে। মজুৰ চাৰিওফালে পঞ্চতী আয়তীয়েও (অৰ্থাৎ দধনী বা দেওধনী)গীতালৰ লগে লগে ঘূৰি ঘূৰি নাচে। 'মাৰে গান'ৰ দৰে গীতালু -গীতো অৰ্ধ নাটকীয় উপাদান বিশিষ্ট অনুষ্ঠান।

বৰাক উপত্য়কাত অনুষ্ঠিত মনসা পূজা বা নৌকা পূজাৰ অনুষংগত ওজাপালি ধৰ্মী এটি অনুষ্ঠান প্ৰদৰ্শিত হয়। ইয়াৰ নাম 'বিষহৰী গীত'। এই অনুষ্ঠানত বগা সাজপাৰ পিন্ধা এজন লোকে হাতেৰে চোৱঁৰ ঘূৰাই 'পদ্মা-পুৰাণ 'ৰ পৰা গীত-পদ লগাই দিয়ে। এওঁৰ নাম ওজা,দুজন পালি বা বায়নে খোল -তাল বজাই নৃত্য়সহ ওজাই লগাই দিয়া গীতবোৰ দোহাৰে।

## তথ্য সংগ্ৰহ

* শ্ৰেণী:অসমৰ সংস্কৃতি
উদ্যোগ আধাৰ

**উদ্যোগ আধাৰ** ২০১৫ চনৰ ছেপ্টেম্বৰৰ পৰা ভাৰতীয় সূক্ষ্ম, ক্ষুদ্ৰ আৰু মজলীয়া উদ্যোগ মন্ত্ৰালয়ে প্ৰদান কৰা বাৰ সংখ্যাৰ একক চিনাক্তকৰণ নম্বৰ। ব্যৱসায়ৰ বাবে ইয়াক আধাৰ নামেৰেও জনা যায়। ২০১৮ চনৰ জুলাই পৰ্যন্ত ভাৰতত ৪৮ লাখতকৈ অধিক এম এছ এম ই উদ্যোগ আধাৰৰ অধীনত পঞ্জীয়ন কৰা হৈছে।

২০২০ চনত ভাৰত চৰকাৰে উদ্যোগ আধাৰৰ ঠাইত **উদ্যম** পঞ্জীয়ন ৰূপায়ণ কৰে। ২০২৩ চনৰ অক্টোবৰ মাহলৈকে পূৰ্বৰ উদ্যোগ আধাৰ স্মাৰকপত্ৰ (ই এ এম) আঁচনিৰ পৰা প্ৰব্ৰজন কৰাকে ধৰি ২.৮১ কোটিৰো অধিক এম এছ এম ইয়ে উদ্যমৰ অধীনত পঞ্জীয়ন কৰিছে। ২০২৪ চনৰ ৩১ জুলাইলৈকে উদ্যম পঞ্জীয়ন পৰ্টেলত ৪.৭৭ কোটি এমএছএমই পঞ্জীয়ন কৰা হৈছিল, ২০২৩-২৪ বিত্তীয় বৰ্ষত ২.৪৯ কোটি পঞ্জীয়ন হৈছিল।

## ৩৮০০২৬
উদ্যম পঞ্জীয়ন প্ৰক্ৰিয়াত মৌলিক নথি-পত্ৰৰ প্ৰয়োজন হয়, যেনে উদ্যোগটোৰ সৈতে জড়িত ব্যক্তিজনৰ স্থায়ী একাউণ্ট নম্বৰ আৰু আধাৰ নম্বৰ।

## লগতে চাওক

* আধাৰ
* সূক্ষ্ম, ক্ষুদ্ৰ আৰু মজলীয়া উদ্যোগ মন্ত্ৰালয়

## তথ্য সমূহ
9.^ "How To Login in Udyam Portal" by UdyamIndia.in , 22 April 2025.

## বাহ্যিক সংযোগ

* Official website
* Udyog Aadhar booklet
মাটিকালি অনুসৰি এছিয়াৰ দেশসমূহৰ তালিকা

তলত **মাটিকালি অনুসৰি এছিয়াৰ দেশসমূহৰ তালিকা** দিয়া হৈছে। ৰাছিয়া এছিয়াৰ লগতে বিশ্বৰ সৰ্ববৃহৎ দেশ, আনকি ইয়াৰ ইউৰোপীয় অংশটো বাদ দিয়াৰ পিছতো। মালদ্বীপ এছিয়াৰ আটাইতকৈ সৰু দেশ।

### তালিকা

## টোকা

## তথ্য সূত্ৰ

শ্ৰেণী:এছিয়াৰ দেশ
শ্ৰেণী:তালিকাসমূহ
জনসংখ্যা অনুসৰি এছিয়াৰ দেশসমূহৰ তালিকা

এইখন এছিয়া মহাদেশৰ বিভিন্ন দেশৰ জনসংখ্যা নিৰ্ভৰ, ৰাষ্ট্ৰসংঘৰ পৰা মুঠ প্ৰক্ষেপিত জনসংখ্যা আৰু শেহতীয়া চৰকাৰী পৰিসংখ্যা অনুসৰি গঠিত তালিকা।

## মানচিত্ৰ

## তালিকা

## তথ্য সূত্ৰ

শ্ৰেণী:এছিয়া
শ্ৰেণী:তালিকাসমূহ
এক ডাক্তৰ কি মৌত

**এক ডাক্তৰ কি মৌত**  (; অনু. এজন ডাক্তৰৰ মৃত্যু) ১৯৯০ চনত মুক্তি পোৱা তপন সিনহাৰ এখন ভাৰতীয় হিন্দী ভাষাৰ নাট্যধৰ্মী ছবি, য'ত এজন চিকিৎসকে তেওঁৰ গৱেষণাই স্বীকৃতি পোৱাৰ পৰিৱৰ্তে বহিস্কাৰ  আমোলাতান্ত্ৰিক গুৰুত্বহীনতা, ভাবুকি আৰু অপমান পোৱাৰ ঘটনাৱলী চিত্ৰায়িত কৰা হৈছে। ১৯৮২ চনৰ ৰামপদ চৌধুৰী গল্প অভিমন্যুৰ আধাৰত ছবিখন নিৰ্মাণ কৰা হৈছে। ছবিখন ইন ভিট্ৰ’ ফাৰ্টিলাইজেছন চিকিৎসাৰ পথ প্ৰদৰ্শক ভাৰতীয় চিকিৎসক ডাঃ সুভাষ মুখোপাধ্যায়ৰ জীৱনৰ ওপৰত শিথিলভাৱে আধাৰিত। উল্লেখনীয় যে প্ৰায় সেই একে সময়তে আন এজন আগশাৰীৰ বিজ্ঞানী ডাঃ ৰবাৰ্ট এডৱাৰ্ডে ইংলেণ্ডত এই বিষয়টোৰ ওপৰত পৃথক পৰীক্ষা চলাই আছিল।

## অভিনয় শিল্পী

*পংকজ কাপুৰ (ডাঃ দীপাংকৰ ৰায়)
*শাবানা আজমী (সীমা)
*অনিল চেটাৰ্জী (ডাঃ কুণ্ডু)
*ইৰাফান খান )অমূল্য)
*দীপা শ্বাহী 
*বিজয়েন্দ্ৰ ঘাটগে (ডাঃ সেন)
*সুশান্ত সান্যাল 
*কৌশিক কুমাৰ সিং

## বঁটা
;৩৮তম ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা (১৯৯০)
*দ্বিতীয় শ্ৰেষ্ঠ পূৰ্ণদৈৰ্ঘ্য ছবি (ৰজত কমল)
* শ্ৰেষ্ঠ পৰিচালক- তপন সিনহা (ৰজত কমল)
* বিশেষ জুৰী বঁটা- পংকজ কাপুৰ
## তথ্যউৎস

## বাহ্যিক সংযোগ
*

শ্ৰেণী:১৯৯০ বৰ্ষৰ চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:হিন্দী চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:দ্বিতীয় শ্ৰেষ্ঠ পূৰ্ণদৈৰ্ঘ্য ছবিৰ ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা বিজয়ী
শ্ৰেণী:তপন সিনহা পৰিচালিত চলচ্চিত্ৰ