open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
ৰেখা (অভিনেত্ৰী)

**ভানুৰেখা গণেশন** (; জন্ম ১০ অক্টোবৰ ১৯৫৪) ভাৰতীয় চলচ্চিত্ৰৰ এগৰাকী বহুমুখী প্ৰতিভা সম্পন্ন আৰু অতি নিপুণ অভিনেত্ৰী, যাৰ জনপ্ৰিয় বৃত্তিগত নাম **ৰেখা**। তেওঁ ১৮০খনতকৈ অধিক চলচ্চিত্ৰত অভিনয় কৰিছে আৰু এটা ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা আৰু তিনিটা ফিল্মফেয়াৰ বঁটা লাভ কৰিছে। তেওঁ মুখ্য ধাৰা তথা সমান্তৰাল ধাৰাৰ ছবিত বহুতো শক্তিশালী আৰু জটিল নাৰী চৰিত্ৰসমূহ ৰূপায়ণ কৰিছে। ২০১০ চনত তেওঁক ভাৰত চৰকাৰৰ চতুৰ্থ শ্ৰেষ্ঠ অসামৰিক সন্মান পদ্মশ্ৰী প্ৰদান কৰা হৈছে।

## কৰ্মজীৱন
ৰেখা আছিল চলচ্চিত্ৰ অভিনেতা জেমিনী গণেশন আৰু অভিনেত্ৰী পুষ্পাৱলীৰ জীয়ৰী। ৰেখাই এজনী শিশুশিল্পী ৰূপে তেলেগু চলচ্চিত্ৰ ‘ইণ্টি গুট্টু’ৰে (১৯৫৮) অভিনয় জীৱনৰ পাতনি মেলে। শিশুশিল্পী ৰূপে অভিনয় কৰা আন এখন ছবি ‘ৰঙ্গুলা ৰত্নম’ (১৯৬৬)। মূল ভূমিকাত অভিনয় কৰা তেওঁৰ প্ৰথম ছবি কন্নড় ভাষাৰ- ‘অপাৰেচন জেকপট নাল্লি চি.আই.ডি. ৯৯৯’ (১৯৬৯)। হিন্দী ছবিত প্ৰবেশ ‘সাৱন-ভাদো’ৰে (১৯৭০), যিখন ছবিয়ে তেওঁক উঠি অহা তাৰকা ৰূপে প্ৰতিষ্ঠা দিছিল। আৰম্ভণি কালৰ এনে সফলতাৰ পিছতো ৰেখা প্ৰচাৰ মাধ্যমৰ দ্বাৰা তেওঁৰ চেহেৰা আৰু ওজনৰ বাবে সমালোচিত হৈছিল। শৰীৰৰ সৌন্দৰ্যৰ বাবে বাবে তেওঁ কাম কৰাৰ উপৰিও অভিনয় কৌশলৰ বিকাশ তথা হিন্দী ভাষাৰ দক্ষতা বঢ়োৱাৰ বাবে প্ৰচেষ্টা চলাইছিল আৰু ইয়াৰ সুফলো দেখা গৈছিল। ১৯৭৮ চনৰ ছবি ‘ঘৰ’ আৰু ‘মুকদ্দৰ কী চিকন্দৰ’ৰ অভিনয় তেওঁৰ অতি সফল কৰ্মজীৱনৰ সূত্ৰপাত বুলি চিহ্নিত হৈছিল। ১৯৮০ আৰু ১৯৯০ৰ দশকটোত তেওঁ হিন্দী ছবিজগতৰ অন্যতম শীৰ্ষপৰ্যায়ৰ তাৰকা আছিল।

কৌতুকধৰ্মী ছবি ‘খুবচুৰত’ৰ (১৯৮০) অভিনয়ৰ বাবে ৰেখাই প্ৰথম শ্ৰেষ্ঠ অভিনেত্ৰীৰ ফিল্মফেয়াৰ বঁটাৰ অধিকাৰী হয়। ইয়াৰ পিছত তেওঁক ‘বচেৰা’ (১৯৮১), ‘এই হী ভুল’ (১৯৮১), ‘জীৱন ধাৰা’ (১৯৮২) আৰু ‘অগৰ তুম না হোতে’ৰ (১৯৮৩) মূল ভূমিকাত দেখা যায়। জনপ্ৰিয় ধাৰাৰ হিন্দী ছবিত দপদপাই থকাৰ সময়তে ৰেখাক নৱ-বাস্তৱবাদী চলচ্চিত্ৰ বা সমান্তৰাল ধাৰাৰ চলচ্চিত্ৰতো সক্ৰিয় অংশগ্ৰহণ কৰা দেখা গৈছিল। তেওঁৰ সমান্তৰাল ধাৰাৰ কেইখনমান ছবি হ’ল- ‘কলয়ুগ’ (১৯৮১), ‘বিজেতা’ (১৯৮২) আৰু ‘উৎসৱ’ (১৯৮৪)। এইটো ধাৰাৰে ‘উমৰাও জান’ৰ (১৯৮১) বাবে তেওঁ শ্ৰেষ্ঠ অভিনেত্ৰীৰ ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা লাভ কৰে। ১৯৮০ৰ দশকৰ মাজভাগত এক সাময়িক বিপৰ্যয় আহে যদিও নাৰীকেন্দ্ৰিক প্ৰতিশোধমূলক ছবিৰ যি নতুন জোঁৱাৰ আহে আৰু তাত যিসকল অভিনেত্ৰী চামিল হৈ আছিল, তাৰ ভিতৰত ৰেখাও আছিল অন্যতম। তেনে এখন নাৰীকেন্দ্ৰিক প্ৰতিশোধমূলক ছবি 'খুন ভৰী মাঙ্গ'ৰ (১৯৮৮) যোগেদি তেওঁ দ্বিতীয় শ্ৰেষ্ঠ অভিনেত্ৰীৰ ফিল্মফেয়াৰ বঁটা জিকিবলৈ সক্ষম হয়।

## ব্যক্তিগত জীৱন
১৯৯০ চনত ৰেখাই উদ্যোগপতি মুকেশ আগৰৱালাক বিয়া কৰায়। এবছৰ পিছত তেওঁ যেতিয়া আমেৰিকাত আছিল, মুকেশে আত্মহত্যা কৰে আৰু লিখি থৈ যায় যে তেওঁৰ মৃত্যুৰ বাবে কোনো দায়ী নহয়। ইয়াৰ পূৰ্বে মুকেশে বহুকেইবাৰ আত্মহত্যাৰ চেষ্টা চলাইছিল। ১৯৭৩ চনত প্ৰচাৰ মাধ্যমত খবৰ ৰটে যে তেওঁ বিনোদ মেহৰাক বিয়া কৰাইছে। কিন্তু ২০০৪ চনত এটা টেলিভিচন চেনেলত চিমি গাৰৱেলৰ সৈতে হোৱা সাক্ষাৎকাৰভিত্তিক অনুষ্ঠানত বিনোদ মেহৰাক বিয়া কৰোৱা কথাটো ৰেখাই নস্যাৎ কৰে আৰু মেহৰাক তেওঁৰ এজন শুভাকাঙ্খী হিচাপে উল্লেখ কৰে। বৰ্তমান ৰেখা মুম্বাইৰ বান্দ্ৰাত তেওঁৰ নিজা ঘৰত বসবাস কৰি আছে।

## তথ্য উৎস

## বাহ্যিক সংযোগ
* 
* 

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী
শ্ৰেণী:শ্ৰেষ্ঠ অভিনেত্ৰীৰ ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা বিজয়ী
শ্ৰেণী:ফিল্মফেয়াৰ বঁটা বিজয়ী
শ্ৰেণী:পদ্মশ্ৰী বঁটা বিজয়ী
শ্ৰেণী:হিন্দী চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেত্ৰী
গিদ্ধা

**গিদ্ধা** () ভাৰত আৰু পাকিস্তানৰ পঞ্জাব অঞ্চলত প্ৰচলিত মহিলাসকলৰ এক জনপ্ৰিয় লোক নৃত্য। গিদ্ধা নৃত্য প্ৰাচীন ৰিং নৃত্যৰ উত্তৰাধিকাৰী বুলি গণ্য কৰা হয়। ই ভাংৰাৰ দৰেই উত্তেজনাপূৰ্ণ আৰু একে সময়তে ই সৃজনশীলভাৱে নাৰীসূলভ কৰুণা, সৌন্দৰ্য আৰু নমনীয়তা প্ৰদৰ্শন কৰে। এইটো অতি ৰঙীন নৃত্যৰ প্ৰকাৰ। এতিয়া দেশৰ সকলো অঞ্চলতে গিদ্ধা নৃত্যৰ প্ৰচলন দেখা যায়। মহিলাসকলে মুখ্যতঃ উৎসৱ বা সামাজিক অনুষ্ঠানত এই নৃত্য পৰিৱেশন কৰে। নৃত্যৰ লগত ছন্দ তুলি হাততালি বজোৱা হয় আৰু নেপথ্যত বয়স্ক মহিলাসকলে সাধাৰণ পৰম্পৰাগত লোকগীত গায়। 

গিদ্ধা পৰম্পৰাগত আন পঞ্জাবী নৃত্যকৈ পৃথক। কাৰণ ইয়াৰ বাবে ঢোল বা তেনেজাতীয় বাদ্যযন্ত্ৰৰ প্ৰয়োজন নহয়। তাৰ পৰিৱৰ্তে মহিলাসকলে বৃত্ত গঠনত থিয় হৈ থাকে আৰু ছন্দ মিলাই হাততালি মাৰে। এগৰাকী মুখ্য মহিলাই এটা বলি বা গীতৰ শাৰী গায় আৰু গোটেই বৃত্তত মহিলাসকলে সেই শাৰী পুনঃ দোহাৰে। গিদ্ধাৰ লগত প্ৰচলিত লোকগীতসমূহ গোটেই ৰূপত এই মাতা আৰু সঁহাৰি হিচাপে থাকে। গীতসমূহত যৌনতাকে ধৰি মহিলাৰ জীৱনৰ কাহিনীৰ বিৱৰণ পোৱা যায়।

## ইতিহাস

গিদ্ধা প্ৰাচীন ৰিং নৃত্যৰ পৰা উদ্ভৱ হৈছিল বুলি কোৱা হয়। পুৰণি সময়ত ৰিং নৃত্য পঞ্জাব অঞ্চলত প্ৰভাৱশালী আছিল। মহিলাসকলে গিদ্ধাৰ জৰিয়তে একে স্তৰৰ শক্তি দেখুৱায় যি পুৰুষে ভাংৰা প্ৰদৰ্শন কৰোঁতে প্ৰদৰ্শন কৰে। গিদ্ধায়ে পঞ্জাবী নাৰীত্ব প্ৰদৰ্শন কৰাৰ এক পৰম্পৰাগত পদ্ধতি প্ৰদৰ্শন কৰে। কোৰিঅ’গ্ৰাফী আৰু গীতৰ ভাষাৰ জৰিয়তে এয়া দেখা পোৱা যায়। ১৯৪৭ চনত ভাৰত বিভাজন আৰু পঞ্জাব অঞ্চলৰ পশ্চিম পঞ্জাব (পাকিস্তান) আৰু পূব পঞ্জাব, ভাৰত) দুটা অংশ হোৱাৰ পিছত সীমান্তৰ ভাৰতীয় দিশৰ পঞ্জাবৰ লোকনৃত্য একত্ৰিত আৰু মঞ্চস্থ কৰা হৈছে আৰু পঞ্জাবী সংস্কৃতিৰ প্ৰতীক অভিব্যক্তি হিচাপে উন্নীত কৰা হৈছে। যদিও গিদ্ধাৰ পাৰম্পৰিক ৰূপ বিভাজনৰ দ্বাৰা গুৰুত্বৰভাৱে প্ৰভাৱিত হোৱা নাছিল, গিব শ্ৰেফলাৰে লিখিছে যে ইয়াক সম্পূৰ্ণৰূপে নহ’লেও পুৰুষ ৰূপ ভাংৰাৰ মহিলা নৃত্য সমকক্ষ হিচাপে শ্ৰেণীবদ্ধ কৰা হৈছে।

১৯৬০ দশকৰ পিছত পঞ্জাবী নৃত্য প্ৰকাৰবোৰ বিধিবদ্ধ হোৱাৰ লগে লগে ভাংৰা আৰু গিদ্ধা প্ৰতিযোগিতা সমগ্ৰ পঞ্জাব আৰু পঞ্জাবী প্ৰবাসীসকলৰ মাজত জনপ্ৰিয় হৈ পৰিছে। পঞ্জাবী নৃত্যৰ বিভিন্ন প্ৰকাৰবোৰ ১৯৬০ দশকৰ পৰা পঞ্জাবত আৰু ১৯৯০ দশকৰ দক্ষিণ এছিয়াৰ শিক্ষাৰ্থী গোটৰ জৰিয়তে আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰ, যুক্তৰাজ্য আৰু কানাডালৈ বিয়পি পৰিছে।

## পাৰম্পৰিক সাজ-পাৰ

গিদ্ধা নৃত্যত পৰম্পৰাগতভাৱে মহিলাসকলে উজ্জ্বল ৰঙৰ ছালৱাৰ কামীজ আৰু গহনা পিন্ধে। চুলিসমূহ দুটা ভাগত ভাগ কৰি বান্ধি আৰু লোক অলংকাৰ যেনে কপালত টিক্কা পিন্ধি গিদ্ধা নৃত্য প্ৰদৰ্শন কৰা হয়।

## তথ্য উৎস

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ লোকনৃত্য
সাৰন্য পোনভান্নন

**সাৰন্য পোনভান্নন** (; জন্ম ২৬ এপ্ৰিল ১৯৭০) এগৰাকী জনপ্ৰিয় দক্ষিণ ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী, যাৰ জন্মৰ নাম শীলা ক্ৰিষ্টিনা। তামিল, তেলুগু আৰু মালয়ালম চলচ্চিত্ৰত অভিনয়ৰ বাবে তেওঁ বিশেষভাৱে জনাজাত। তেওঁ কমকৈ কন্নড় ভাষাৰ চলচ্চিত্ৰতো অভিনয় কৰিছে। মণি ৰত্নমৰ ‘নায়কন’(১৯৮৭) ছবিৰ এটা মুখ্য চৰিত্ৰৰ অভিনয়েৰে তেওঁ চলচ্চিত্ৰ জগতত পদাৰ্পন কৰে। তাৰপিছত ১৯৯৬ চনলৈ তেওঁ বহু কেইখন ছবিৰ মুখ্য ভূমিকাত অভিনয় কৰি গৈছে। আঠ বছৰৰ বিৰতিৰ পিছত ২০০৩ চনত এগৰাকী চৰিত্ৰাভিনেত্ৰীৰ ৰূপত, বিশেষকৈ নায়কৰ মাকৰ চৰিত্ৰত তেওঁৰ চলচ্চিত্ৰ জগতলৈ প্ৰত্যাৱৰ্তন ঘটে।

## কৰ্মজীৱন
১৯৮৭ চনত মণি ৰত্নমৰ ‘নায়কন’ত কমল হাচানৰ বিপৰীতে নায়িকাৰ ভূমিকাত অভিনয়তেৰে সাৰন্যই তামিল চলচ্চিত্ৰত প্ৰবেশ কৰে। তেলুগু চলচ্চিত্ৰত নিৰঞ্জনম ছবিযোগে ১৯৮৯ চনত প্ৰথম ভূমুকি মাৰে। তেওঁৰ প্ৰথম মালায়লম ছবি অৰ্থম (১৯৮৯)। অৰ্থমত তেওঁ মামুতিৰ বিপৰীতে অভিনয় কৰিছিল। নায়িকাৰ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰাৰ প্ৰায় সামৰণি পৰাৰ সময়তে ১৯৯৬ চনত ‘আপ্পাজি’ৰ যোগে কন্নড়ত ছবিত তেওঁ প্ৰথম ভূমুকি মাৰে।

১৯৯৫ চনত বিয়া হৈ যোৱাৰ পিছত তেওঁ অভিনয় এৰি দিছিল যদিও ২০০০ চনত পুনৰ কমেডী টেলিভিচন ধাৰাবাহিক ‘ভিট্টুকু ভিডু লোট্টি’ত মূল ভূমিকাত অভিনয় কৰে। লগতে অন্য কিছু প্ৰকল্পতো সহযোগী অভিনেত্ৰী ৰূপে কাম কৰে। ২০০৬ চনত তেওঁ চান টিভিত সম্প্ৰচাৰিত পাৰিবাৰিক বিষয়ক ধাৰাবাহিক ‘মুগাঙ্গল’ত অভিনয় কৰে।

এক দীঘলীয়া বিৰতিৰ পিছত ২০০৩ চনত তামিল ছবি ‘আলাই’ৰ যোগে তেওঁ চলচ্চিত্ৰ জগতলৈ পুনৰ উভতি আহে।‘আলাই’ত তেওঁ অভিনেতা ৰঘুবৰণৰ (চৰিত্ৰৰ নাম শিলাম্বৰষণ) মাকৰ ভূমিকাত অভিনয় কৰে। তেতিয়াৰে পৰা তেওঁক ২০০০ দশকৰ মাজভাগৰ ছবি ‘ৰাম’ (২০০৫), ‘থাৱমাই থাৱমিৰুন্ধু’, ‘এম মগন’ আদি ছবিত বিশেষকৈ মাকৰ ভুমিকাত দেখা গৈছে।

২০১০ চনত তেওঁৰ শততম মুক্তিপ্ৰাপ্ত ছবি, তামিল ভাষাৰ ‘থেনমেৰকু পাৰুৱকাত্ৰু’ত প্ৰেম আৰু অধিকাৰৰ টনা-আজোৰাত জৰাজীৰ্ণ হোৱা এগৰাকী বিধবা মাতৃ ‘বিৰায়ি’ৰ ভাওত অভিনয় কৰি তেওঁ শ্ৰেষ্ঠ অভিনেত্ৰীৰ ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা দখল কৰিবলৈ সক্ষম হৈছিল। ২০০৫ চনৰ এখন গুৰুত্বপূৰ্ণ তামিল ছবি ‘থাৱামাই থাৱামিৰুন্ধু’ৰ যোগে তেওঁ দক্ষিণ ভাৰতৰ এগৰাকী শীৰ্ষস্থানীয় আৰু বিশিষ্ট অভিনেত্ৰী ৰূপে নিজকে সাব্যস্ত কৰিবলৈ সক্ষম হৈছিল। ২০১৭ চনলৈ তেওঁ দক্ষিণৰ আটাইতকৈ অধিক মাননি পোৱা সহযোগী অভিনেত্ৰী হৈছিল।

২০১৪ চনত তেওঁ ‘ডিজাইন এণ্ড স্কুল অফ ফেচন টেকনোলজী’ (DSOFT) নামেৰে চেন্নাইত এখন ফেচন প্ৰতিষ্ঠান স্থাপন কৰে।২০১৬ চনৰ ছবি ‘আচামিন্দ্ৰি’ত তেওঁ খলনায়িকাৰ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰে।
## ব্যক্তিগত জীৱন
কেৰালাৰ আলাপ্পুঝাৰ এটা খ্ৰীষ্টিয়ান পৰিয়ালত তেওঁৰ জন্ম হৈছিল। মালায়লম ছবিৰ পৰিচালক এ.বি. ৰাজ তেওঁৰ দেউতাক। দেউতাক এ.বি. ৰাজে ৭৫খনতকৈও অধিক চলচ্চিত্ৰ পৰিচালনা কৰিছে। ১৯৯৫ চনত তেওঁ অভিনেতা তথা পৰিচালক পোনভান্ননক বিয়া কৰায়। পোনভান্নন দম্পত্তিৰ দুজনী জীয়েক আছে।

## তথ্য উৎস

## বাহ্যিক সংযোগ
* 

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী
শ্ৰেণী:শ্ৰেষ্ঠ অভিনেত্ৰীৰ ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা বিজয়ী
শ্ৰেণী:ফিল্মফেয়াৰ বঁটা বিজয়ী
ভাল্লাম কালি

**ভাল্লাম কালি** () ভাৰতৰ কেৰালাত প্ৰচলিত পৰম্পৰাগত নাও খেল। আক্ষৰিক ভাবে ভাল্লাম কালি মানে নাও খেল। এইটো মুখ্যতঃ বসন্তত কৃষিভিত্তিক উৎসৱ ওনামৰ সময়ত পতা কৰা হয়। ভাল্লাম কালিত বহু প্ৰকাৰৰ বৈঠাযুক্ত দীঘল নৌকা আৰু 'সাপৰ নাও'ৰ নাওখেলৰ প্ৰতিযোগিতা অন্তৰ্ভুক্ত আছে। প্ৰতিটো দলে নেহৰু ট্ৰফীৰ বাবে প্ৰায় ৬ লাখ টকা ব্যয় কৰে।

চুনদান ভাল্লাম বা 'সাপ নাও' প্ৰায় ৩০-৩৫ মিটাৰ (১০০-১২০ ফুট) দীঘল আৰু ৬৪ বা ১২৮ বৈঠাযুক্ত নাও খেল হৈছে ইয়াৰ মুখ্য অনুষ্ঠান। সেয়েহে ভাল্লাম কালিক সাপৰ নাও খেল বুলিও কোৱা হয় আৰু ই এক মুখ্য পৰ্যটকৰ আকৰ্ষণ। নাওখেল বিভিন্ন অনুষ্ঠানত অংশগ্ৰহণ কৰা অন্যান্য প্ৰকাৰৰ নাও হৈছে চুৰুলান ভাল্লাম, ইৰুট্টুকুথি ভাল্লাম, ওডিআই ভাল্লাম, ভেপপুৰ ভাল্লাম, ভাদাক্কানোডি ভাল্লাম আৰু কোচু ভাল্লাম। নেহৰু ট্ৰফী নাও খেল হৈছে ভাৰতৰ কেৰালাৰ আলাপুঝাৰ ওচৰৰ পুন্নমাদা হ্ৰদত অনুষ্ঠিত এক জনপ্ৰিয় ভাল্লাম কালি অনুষ্ঠান।

## ইতিহাস
১৩ শতিকাৰ আৰম্ভণিতে কেৰালাৰ কায়মকুলম আৰু চেম্বাকাচেৰীৰ সন্মুখৰ ৰাজ্যবোৰৰ মাজত যুদ্ধৰ সময়ত চেম্বাকাচেৰীৰ ৰজা দেৱনাৰায়ণে চুনদান ভাল্লাম নামৰ এখন যুদ্ধ নাও নিৰ্মাণৰ দায়িত্ব দিছিল। তেওঁ সেই সময়ৰ এজন বিখ্যাত কাঠমিস্ত্ৰীক এই কামৰ দায়িত্ব দিছিল। সেয়েহে এই সাপ আকৃতিৰ নাও সৃষ্টিৰ কাৰিকৰী পদ্ধতিবোৰ প্ৰায় ৮ শতাব্দী পুৰণি। আজিও ব্যৱহাৰ হৈ থকা সাপৰ নাওবোৰৰ ভিতৰত পাৰ্থসাৰথি চুনদান হৈছে আটাইতকৈ পুৰণি মডেল।

ভাল্লাম কালি মুখ্যতঃ শৰতৰ কৃষিভিত্তিক উৎসৱ ওনামৰ সময়ত অনুষ্ঠিত কৰা হয়। চুনদান ভাল্লাম নাওখেল ইয়াৰ মুখ্য অনুষ্ঠান। ভাল্লাম কালিত কেৰালাৰ আন বহু পৰম্পৰাগত বৈঠাযুক্ত নাও খেল অন্তৰ্ভুক্ত আছে আৰু ই ৰাজ্যখনৰ অন্যতম মুখ্য পৰ্যটক আকৰ্ষণ।

## ভাঞ্চিপাট্টু
ভাঞ্চিপাট্টু হৈছে মালায়ালম ভাষাৰ কবিতাৰ ৰূপ যি সাধাৰণে ভাল্লাম কালি আৰু সম্পৰ্কিত উৎসৱৰ সময়ত গীত হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰা হয়। আৰনমুলা উথৰাত্তাদি ভাল্লাম কালি সময়ত অনুষ্ঠানত ইয়াৰ গুৰুত্বৰ বাবে অংশগ্ৰহণকাৰীসকলে ভাঞ্চিপাট্টু সম্পাদন কৰে। ৰামপুৰাথু ৱাৰিয়াৰক ভাঞ্চিপাট্টুৰ বিখ্যাত অগ্ৰণী বুলি গণ্য কৰা হয়।

## সময়
ভাল্লাম কালি বা কেৰালা খেল মুখ্যতঃ ওনামৰ সময়ত পৰিচালনা কৰা হয়, যি সাধাৰণতে আগষ্ট আৰু ছেপ্টেম্বৰত পৰে। কেৰালাত, জুলাই আৰু ছেপ্টেম্বৰ মাহৰ ভিতৰত চাৰিটা মুখ্য নাও খেল অনুষ্ঠিত হয়। এই সকলোবোৰ এলেপি চহৰ আৰু ইয়াৰ আশে-পাশে অনুষ্ঠিত হয়। সেই চাৰিটা হৈছে:
* নেহৰু ট্ৰফী ৰেচ
* পেইপড জালটাভাম
* আৰনমুলা নাও খেল
* চম্পাকুলম মুলাম

তদুপৰি বিভিন্ন অঞ্চলত কেইবাটাও সৰু-ডাঙৰ নাও খেল অনুষ্ঠিত হয়। ঠাই ভেদে খেলৰ নীতি নিয়ম, নাৱৰ আকৃতি আৰু সংগীতৰ ভিন্নতা পৰিলক্ষিত।

## চিত্ৰ বিথিকা

Boat race chundan.jpg|সাপ নাও খেল
വെള്ളംകുളങ്ങര ചുണ്ടൻ വള്ളം.jpg|ভাল্লাম কুলংগৰা - সাপৰ নাও
Vallam-kali.jpg|ভাল্লাম কালি
നെഹ്റു ട്രോഫി Nehru Trophy Boat Race 2012 7775.JPG|নেহৰু ট্ৰফী নাও খেল


## তথ্য উৎস

## বাহ্যিক সংযোগ

* বিভিন্ন নাও খেলে দিন আৰু তাৰিখ আৰু পৰ্যটকৰ বাবে তথ্য 
* আৰানমূলা
* নেহৰু ট্ৰফী নাও খেল 

শ্ৰেণী:পৰম্পৰাগত ক্ৰীড়া
শ্ৰেণী:কেৰালা
অনন্যা চট্টোপাধ্যায়

**অনন্যা চট্টোপাধ্যায়** (; জন্ম ১৬ জানুৱাৰী ১৯৭৭) এগৰাকী বঙালী চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেত্ৰী। ঋতুপৰ্ণ ঘোষ পৰিচালিত বঙালী ছবি আবহমানৰ বাবে তেওঁ শ্ৰেষ্ঠ অভিনেত্ৰীৰ ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা লাভ কৰিছে। এগৰাকী টেলিভিচনৰ অভিনেত্ৰী ৰূপে তেওঁ কৰ্মজীৱনৰ পাতনি মেলিছিল। অঞ্জন দত্তৰ তিনিখন ধাৰাবাহিককে ধৰি তেওঁ বহুতো টেলিভিচন ধাৰাবাহিকত অভিনয় কৰিছে।
## প্ৰাৰম্ভিক জীৱন আৰু শিক্ষা
১৯৭৬ চনত তেওঁৰ কলকাতাত জন্ম হয় আৰু ডাঙৰ-দীঘলো হয় কলকাতাতে। জি.ডি. বিৰলা চেণ্টাৰ ফৰ এডুকেচনত তেওঁ পঢ়া-শুনা কৰে আৰু ১৯৯৪ চনত দশম শ্ৰেণীৰ পৰীক্ষা উত্তীৰ্ণ হয়। কলকাতা বিশ্ববিদ্যালয়ৰ স্বীকৃতিপ্ৰাপ্ত যোগমায়া দেৱী কলেজত তেওঁ অনুজীৱবিদ্যা অধ্যয়ন কৰে।
## কৰ্মজীৱন
চট্টোপাধ্যায়ে মমতা শঙ্কৰৰ নৃত্য প্ৰতিষ্ঠানৰ শিক্ষাৰ্থী আছিল। তাত নৃত্যশিক্ষা গ্ৰহণ কৰি থকা অৱস্থাতে তেওঁ টেলিভিচন ধাৰাবাহিক দিন প্ৰতিদিনত অভিনয়ৰ সুযোগ পায় আৰু তেনেকৈয়ে তেওঁ অভিনয় জীৱনৰ আৰম্ভণি হয়। ধাৰাবাহিকখনত তেওঁ ৰুদ্ৰনীল ঘোষৰ বিপৰীতে অভিনয় কৰিছিল। তেওঁ ‘তিথিৰ অতিথি’, ‘আলেয়া’ আৰু ‘অনন্যা’কে ধৰি কেইখনমান টিভি নাটকতো ভূমুকি মাৰে। অভিনয়ৰ কোনো আনুষ্ঠানিক প্ৰশিক্ষণ নথকা সত্বেও তেওঁৰ কাম-কাজ দৰ্শকে গ্ৰহণ কৰে আৰু তেওঁ এটা ঘৰুৱা নাম হৈ পৰে। কমদিনৰ ভিতৰতে অঞ্জন দত্তৰ তিনিখন ধাৰাবাহিক- ‘জন জনী জনাৰ্দন’, ‘এক দিন দাৰ্জিলিং’ আৰু ‘আমাৰ বাবা’ত তেওঁক দেখা যায়। অঞ্জন দত্তৰ বোমকেশ বক্সি থ্ৰীলাৰ ‘আদিম ৰিপু’তো তেওঁ অভিনয় কৰে।

তেওঁ চলচ্চিত্ৰাভিনয় আৰম্ভ কৰে বাসু চেটাৰ্জীৰ বঙালী ছবি ‘টক ঝাল মিষ্টি’ৰে (২০০২)। ইয়াৰ পিছত অভিনয় কৰে শৰণ দত্তৰ থ্ৰীলাৰ ছবি ‘ৰাত বাৰটা পাঁচ’ত (২০০৫) ২০০৬ ত কমেডী ‘আমৰা’ত অভিনয় কৰাৰ পিছত তেওঁৰ পৰৱৰ্তী গুৰুত্বপূৰ্ণ ছবি ‘প্ৰভু নষ্ট হয়ে যায়’। অগ্নিদেৱ চেটাৰ্জীৰ প্ৰথম পৰিচালিত এই ছবিখন কলকাতা চলচ্চিত্ৰ মহোৎসৱত প্ৰিমিয়াৰ হৈছিল।

২০০৯ চনত তেওঁ সুমন ঘোষৰ ‘দ্বন্দ’ ছবিত প্ৰবীণ অভিনেতা সৌমিত্ৰ চেটাৰ্জী বিপৰীতে অভিনয় কৰি নিজৰ স্থিতি বৰ্তাই ৰাখিবলৈ সক্ষম হৈছে। একে বছৰতে অনুপ সেনগুপ্তৰ ‘মামা ভাগনে’ত অনন্যা চট্টোপাধ্যায়ই কৰা কামত "তাৰকীয়" ৰূপে পৰ্যালোচিত হৈছে। ২০১০ চনত মুক্তি পোৱা ঋতুপৰ্ণ ঘোষ পৰিচালিত ‘আবহমান’ ছবিখনত শ্ৰেষ্ঠ অভিনেত্ৰীৰ ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা লাভ কৰাটোৱে এগৰাকী অভিনেত্ৰী ৰূপে তেওঁক খ্যাতিমন্ত কৰি তুলিছে। কমলেশ্বৰ মুখাৰ্জী পৰিচালিত ‘মেঘে ঢাকা তাৰা’ৰ তেওঁ দুৰ্গা নামৰ চৰিত্ৰ এটাত অভিনয় কৰিছে।

জনপ্ৰিয় ‘জী বাংলা চেনেল’ত সম্প্ৰচাৰিত বঙালী ধাৰাবাহিক ‘সুবৰ্ণলতা’ত তেওঁ মূল চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছে।

## তথ্য উৎস

## বাহ্যিক সংযোগ
* 
* Change is the Constant at *[[The Times of India]]*

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:শ্ৰেষ্ঠ অভিনেত্ৰীৰ ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা বিজয়ী
শ্ৰেণী:পশ্চিমবঙ্গৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:বঙালী চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেত্ৰী
অনুৰাধা ৰায়

**অনুৰাধা ৰায়** () এগৰাকী ভাৰতীয় ঔপন্যাসিক, সাংবাদিক আৰু সম্পাদক। তেওঁ 'এন এটলাছ অৱ ইমপছিব'ল লঙিং' (২০০৮), 'দ্য ফল্ডেড আৰ্থ' (২০১১), 'শ্লিপিং অন জুপিটাৰ' (২০১৫) আৰু 'অল দ্য লাইভচ্‌ ৱুই নেভাৰ লিভড্‌' নামৰ চাৰিখন উপন্যাস লিখিছে।

## সংক্ষিপ্ত জীৱনী
১৯৬৭ চনত, কলকাতাত ৰায়ৰ জন্ম হৈছিল। তেওঁৰ দেউতাক এজন ভূ-বিজ্ঞানী আছিল আৰু ৰায়ে তেওঁৰ শৈশৱৰ প্ৰাৰম্ভিক সময়খিনি দেউতাকৰ সৈতে ভাৰতৰ গাঁওসমূহত ক্ষেত্ৰ অধ্যয়ন কৰি কটাইছিল। অসুখৰ বাবে অৱসৰ লৈ দেউতাক যেতিয়া হায়দৰাবাদলৈ গ'ল, ৰায়ে তেতিয়া তেওঁৰ শৈশৱৰ বাকী সময়খিনি তাৰ ব্যক্তিগত স্কুলত অধ্যয়ন কৰি কটালে। প্ৰেচিডেন্সি কলেজত তেওঁ ইংৰাজী সাহিত্য অধ্যয়ন কৰিছিল, তাৰপিছত কলিকতা বিশ্ববিদ্যালয়ৰ সৈতে তেওঁ সংযুক্ত হয় আৰু কেব্ৰিজ বিশ্ববিদ্যালয়ৰ 'নিউ হল'ৰপৰা তেওঁ ইংৰাজীত দ্বিতীয়টো স্নাতক ডিগ্ৰী- 'দ্য ইংলিচ ট্ৰাইপজ' লাভ কৰে।

ৰায় আৰু তেওঁৰ স্বামী, ৰুকুন আদৱানি ৰাণীখেতত থাকে।

## কেৰিয়াৰ
### লিখন
ৰায়ৰ প্ৰথমখন উপন্যাস 'এন এটলাছ অৱ ইমপছিব'ল লঙিং' ৰ প্ৰথম কেইটামান পেইজ লেখক আৰু প্ৰকাশক খ্ৰিষ্ট'ফাৰ মেকলিহ'জক দেখুৱাৰ পাছতে প্ৰকাশৰ ব্যৱস্থা হয় আৰু কিতাপখন ১৮টা ভাষালৈ অনূদিত হয়। ইয়াক 'ৱৰ্ল্ড লিটাৰেচাৰ টুডে'ৰ দ্বাৰা ভাৰতীয় আধুনিক সাহিত্যৰ ৬০খন অত্যাৱশ্যকীয় কিতাপৰ তালিকাত অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হয়।

তেওঁৰ দ্বিতীয়খন উপন্যাস, দ্য ফল্ডেড আৰ্থে 'ইকনমিষ্ট ক্ৰছৱৰ্ড প্ৰাইজ' লাভ কৰে আৰু বহুলভাৱে অনূদিত হয়।

'শ্লিপিং অন জুপিটাৰ', তেওঁৰ তৃতীয়খন উপন্যাস। কিতাপখনে দক্ষিণ এছীয় সাহিত্যৰ বাবে প্ৰদান কৰা 'ডি এচ চি প্ৰাইজ লাভ' কৰে আৰু বুকাৰ বঁটা বাবে নিৰ্বাচিত হয়।

তেওঁৰ চতুৰ্থখন উপন্যাস 'অল দ্য লাইভচ্‌ ৱুই নেভাৰ লিভডে্‌' ২০১৮ চনত কল্পকাহিনী শাখাত 'টাটা'ৰ বছৰটোৰ শ্ৰেষ্ঠ কিতাপ সম্মান লাভ কৰে আৰু ঐতিহাসিক কল্পকাহিনী বিভাগত 'ৱাল্টাৰ স্কট' বঁটাৰ মনোনয়ন লাভ কৰে। ২০২০ চনত, 'ডাবলিন লিটাৰেৰী এৱাৰ্ড'ৰ বাবেও কিতাপখনে মনোনয়ন লাভ কৰিছিল।

তেওঁৰ ৰচনা আৰু সমালোচনাবোৰ ভাৰতৰ 'ইণ্ডিয়ান এক্সপ্ৰেছ', 'টেলিগ্ৰাফ', 'দ্য হিন্দু'; আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ 'অ'ৰিয়ন'; ব্ৰিটেইনৰ 'গাৰডিয়েন', 'দি ইক'ন'মিষ্ট' আদি বিভিন্ন কাকত আৰু আলোচনীত প্ৰকাশ হৈছে। শেহতীয়াকৈ 'জন ফ্ৰীমেন'ত তেওঁৰ লেখা প্ৰকাশ হৈছে।

### প্ৰকাশন
ৰায়ে প্ৰথমতে নতুন দিল্লীৰ অ'ক্সফৰ্ড ইউনিভাৰচিটি প্ৰেছত অধিগ্ৰহণ সম্পাদক হিচাপে কাম কৰিছিল, কিন্তু 'অ ইউ পি'ৰ নিয়োগ নীতি সম্পৰ্কীয় বিবাদৰ পিছত চাকৰি এৰি দিছিল, যি ৰায় আৰু তেওঁৰ স্বামী ৰুকুন আদৱানিক প্ৰেছৰ একেটা বিভাগত কাম কৰাত বাধা দিবলৈ বিচাৰিছিল। ২০০২ চনত, আদৱানি আৰু ৰায়ে 'পাৰ্মেনেণ্ট ব্লেক' নামেৰে পাঠ্যক্ৰম ভিত্তিক সাহিত্যৰ এটি প্ৰকাশন কোম্পানি প্ৰতিষ্ঠা কৰে। ৰায় আছিল কোম্পানিটোৰ ডিজাইনাৰ। ৰায়ে আগতে কলিকতাৰ স্বাধীন প্ৰকাশন গোষ্ঠী 'স্ত্ৰী'ৰ সৈতে কাম কৰিছিল।

## উপন্যাস
* 'এন এটলাছ অৱ ইমপছিব'ল লঙিং' (২০০৮)
* 'দ্য ফল্ডেড আৰ্থ' (২০১১)
* 'শ্লিপিং অন জুপিটাৰ' (২০১৫)
* 'অল দ্য লাইভচ্‌ ৱুই নেভাৰ লিভড্‌' (২০১৮)

## বঁটা আৰু সম্মান
* ২০১১ চনত, ইকন'মিষ্ট ক্ৰছৱৰ্ড বুক এৱাৰ্ড, ('দ্য ফল্ডেড আৰ্থ')
* ২০১৬ চনত, ডি এচ ছি প্ৰাইজ ফ'ৰ ছাউথ এছিয়ান লিটাৰেচাৰ, ('শ্লিপিং অন জুপিটাৰ')
* ২০১৯ চনত, টাটা বুক অৱ দি ইয়েৰ এৱাৰ্ড ফ'ৰ ফিকচন ২০১৮, ('অল দ্য লাইভচ্‌ ৱুই নেভাৰ লিভড্‌')

## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় সাহিত্যিক
সুৰভি লক্ষ্মী

**সুৰভি চি.এম.** বা **সুৰভি লক্ষ্মী** (; জন্ম: ৫ অক্টোবৰ ১৯৮৬) এগৰাকী ভাৰতীয় মঞ্চ, টেলিভিচন আৰু চলচ্চিত্ৰ অভিনেত্ৰী। ২০১৬ চনত মুক্তি পোৱা মালয়ালম চলচ্চিত্ৰ ‘মিন্নামিনুঙ্গু’ত তেওঁ এগৰাকী সংগ্ৰামী মধ্যবয়সীয়া মাতৃৰ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰি শ্ৰেষ্ঠ অভিনেত্ৰীৰ ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা লাভ কৰে। ‘মেডিয়া ৱান টিভি’ত সম্প্ৰচাৰ কৰা কৌতুক ধৰ্মী ধাৰাবাহিক ‘এম৮০ মুচা’ত পাথু নামৰ চৰিত্ৰত কৰা অভিনয়ৰ বাবে তেওঁ প্ৰখ্যাত।

## ব্যক্তিগত জীৱন
১৯৮৭ চনৰ ৫ অক্টোবৰত লক্ষ্মীৰ জন্ম হৈছিল। কেৰালাৰ কোঝিকোড জিলাৰ নাৰিক্কুনিৰ নিবাসী লক্ষ্মীৰ মাক-দেউতাকৰ নাম আছিল ক্ৰমে ৰাধা আৰু এণ্ডি। সুৰভিৰ দুজনী ভনীয়েক- সুবিথা সন্তোষ আৰু আৰু সুমিথা অখিল। একমাত্ৰ ভায়েকৰ নাম- সুধীশ কুমাৰ। আইতাক লক্ষ্মী আছিল সুৰভিৰ অনুপ্ৰেৰণা। উত্তৰ কেৰালাৰ মঙ্গডত কুলিক্কুলঙ্গৰাত তেওঁৰ শৈশৱ কটাইছিল।  পঢ়া-শুনা কৰে মঙ্গডৰ এ.ইউ.পি. স্কুলত।

তেওঁ শ্ৰী শঙ্কৰাচাৰ্য সংস্কৃত বিশ্ববিদ্যালয়ৰ অধীনস্থ শ্ৰী শঙ্কৰাচাৰ্য কলেজ, কালাদীৰ পৰা ভাৰতনাট্যমত প্ৰথম বিভাগত স্নাতক আৰু একে কলেজৰ পৰাই কেৰালা সঙ্গীত নাটক একাডেমীৰ বৃত্তি লৈ নাট্যকলাত স্নানকোত্তৰ (২০১১) উপাধি লয়। ২০১২ চনত কেৰালাৰ মহাত্মা গান্ধী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা পৰিবেশ্য কলাত এম.ফিল. কৰে। ২০১৭ চনত তেওঁ শ্ৰী শঙ্কৰাচাৰ্য কলেজৰ এগৰাকী পি.এইচ.ডি. ছাত্ৰী আছিল।

২০১৪ চনত তেওঁৰ ব্যৱসায়ী বিপিন সুধাকৰৰ সৈতে বিয়া হয়। ২০১৭ চনত তেওঁলোকৰ বিবাহ-বিচ্ছেদ হয়।

## কৰ্মজীৱন
নাটকৰ প্ৰতিহে সুৰভিৰ প্ৰথম ভালপোৱা আছিল। সুবৰ্ণ থিয়েটাৰৰ ‘য়ক্ষিকথাকুলুম নাট্টুৱৰ্থমনঙ্গলুম’ত নাটকত অভিনয় কৰি ২০১০ চনত তেওঁ কেৰালা সাহিত্য নাটক একাডেমীৰ শ্ৰেষ্ঠ অভিনেত্ৰীৰ বঁটা পায়। ২০১৭ চনত অতিথি স্কুল অফ পাৰ্ফৰমেঞ্চে কে. বিনোদকুমাৰ পৰিচালিত নাটক বোম্বে টেইলচৰৰ অভিনৰ বাবে শ্ৰেষ্ঠ অভিনেত্ৰীৰ বঁটাৰ তেওঁক সন্মানিত কৰে। ২০১৬ চনত ফ্লাৱাৰ্চ টিভিয়ে তেওঁক শ্ৰেষ্ঠ কৌতুক শিল্পীৰ বঁটা প্ৰদান কৰে। ২০১২ চনত তেওঁ কে.কে. ৰাজবীৰ পৰিচালিত টেলিভিচন ধাৰাবাহিক 'কান্ধাইলে ৰাজকুমাৰী'ত এটা গুৰুত্বপূৰ্ণ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰে। তেওঁ বহুতো টেলিভিচনৰ বিজ্ঞাপনতো অংশ লয়।

অমৃতা টিভিয়ে সম্প্ৰচাৰ কৰা ৰিয়েলিটি শ্বোৰ তেওঁ শ্ৰেষ্ঠ অভিনয় শিল্পীৰ বঁটা লাভ কৰে।  মালায়ালম ছবি ‘মিন্নামিনুঙ্গু’য়ে তেওঁলৈ এক ডাঙৰ সন্মান কঢ়িয়াই আনে। এই ছবিখনত অভিনয় কৰি  তেওঁ শ্ৰেষ্ঠ অভিনেত্ৰীৰ ৬৪তম ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা অধিকাৰী হয়। ছবিখন ছবিখনৰ পৰিচালনা আছিল অনিল থমাচৰ আৰু চিত্ৰনাট্য মনোজ ৰামসিঙৰ। সুৰভিয়ে ছবিখনৰ এটা মুখ্য চৰিত্ৰ- পাথুৰ ভাওত অভিনয় কৰে। এইটো চৰিত্ৰ তেওঁৰ অভিনয় জীৱনৰ শ্ৰেষ্ঠ চৰিত্ৰসমূহৰ এটা। ২০১৬ চনত এই ছবিখনৰ বাবেই দ্বিতীয় শ্ৰেষ্ঠ অভিনেত্ৰীৰ মালয়ালম ফিল্ম ক্ৰিটিক এৱাৰ্ডো লাভ কৰে। তেওঁ ২০খনতকৈও অধিক মালয়ালম চলচ্চিত্ৰ আৰু দুখন টেলিভিচন ধাৰাবাহিকত অভিনয় কৰিছে।

## তথ্য উৎস

## বাহ্যিক সংযোগ

* 
* Official Facebook Page
* Press Information Bureau, Government of India (64th National Film Awards, 2016 Announcement)

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী
শ্ৰেণী:শ্ৰেষ্ঠ অভিনেত্ৰীৰ ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা বিজয়ী
মনিষা উন্নি

**মনিষা উন্নি** (; ২৪ জানুৱাৰী ১৯৭১ – ৫ ডিচেম্বৰ ১৯৯২) এগৰাকী ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী আছিল। তেওঁক বিশেষকৈ মালয়ালম ছবিলৈ আগবঢ়োৱা অৱদানৰ বাবে জনা যায়। মাত্ৰ পোন্ধৰ বছৰ বয়সতে তেওঁ 'নখক্ষথঙ্গল' (; ১৯৮৬) ছবি যোগে শ্ৰেষ্ঠ অভিনেত্ৰীৰ ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা লাভ কৰিছিল। এইখন তেওঁৰ প্ৰথম ছবি আছিল আৰু এতিয়ালৈ আটাইতকৈ কম বয়সত এই সন্মান লাভ কৰাৰ খ্যাতি তেওঁৰ নামতে অঙ্কিত হৈ আছে। মনিষা উন্নিকে ধৰি সাৰদা, শোভানা, মীৰা জেচমিন, সুৰভি লক্ষ্মী আৰু শোভা- মুঠ ছয়গৰাকী মালয়ালম অভিনেত্ৰীয়ে শ্ৰেষ্ঠ অভিনেত্ৰীৰ ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা লাভ কৰিছে। তেওঁৰ চমু কৰ্মজীৱনত মনিষাই এম.টি. বাসুদেৱন নায়াৰ, হৰিহৰণ, প্ৰিয়দৰ্শন, অজয়ন, কমল, সিবি মালয়ী আদি খ্যাতনামা পৰিচালকৰ সৈতে কাম কৰিছে।

## প্ৰাৰম্ভিক জীৱন
নাৰায়াণ উন্নি আৰু শ্ৰীদেৱী উন্নিৰ জীয়ৰী মনিষাৰ জন্ম ১৯৭১ চনত কেৰালাৰ কোঝিকোড জিলাৰ পন্নিয়ানকাৰাত হৈছিল। নাৰায়ণ উন্নি শোৰনুৰৰ পৰা আহিছিল আৰু বাঙ্গালুৰুত চামৰাৰ ব্যৱসায়ত জড়িত আছিল। মনীষায়ো ডাঙৰ-দীঘল হয় বাঙ্গালুৰু চহৰতে। মাক শ্ৰীদেৱী উন্নি এগৰাকী মোহিনীঅট্টমৰ প্ৰশিক্ষিত শাস্ত্ৰীয় নৃত্যশিল্পী আছিল। মনিষাই শৈশৱৰে পৰা নৃত্যৰ প্ৰশিক্ষণ লৈছিল। ন বছৰ বয়সত তেওঁ প্ৰথম মঞ্চত নৃত্য প্ৰদৰ্শন কৰে। ১৯৮৫ চনত তেওঁ কৰ্ণাটক ৰা্জ্যভিত্তিক মোহিনীঅট্টমৰ প্ৰতিযোগিতাত ‘কৌশিক বঁটা’ লাভ কৰে। তেওঁ বাঙ্গালুৰুৰ চেণ্ট চাৰ্লচ হাইস্কুল আৰু বিচপ কটন গাৰ্লচ্ হাইস্কুলৰ পৰা বিদ্যালয় পৰ্যায়ৰ শিক্ষাগ্ৰহণ কৰে। মনস্তত্ত্বত স্নাতক উপাধি লয় বাঙ্গালুৰুৰে মাউণ্ট কাৰ্মেল কলেজৰ পৰা। তেওঁৰ শ্ৰীজিৎ উন্নি নামত এজন ককায়েক আছে।

## কৰ্মজীৱন
মালয়ালম উপন্যাসিক এম.টি. বাসুদেৱ নায়াৰ মনিষাহঁতৰ পাৰিবাৰিক বন্ধু আছিল। এম.টি. এগৰাকী চলচ্চিত্ৰ পৰিচালক আৰু চিত্ৰনাট্য ৰচকো আছিল আৰু তেওঁৰ সাহায্যতে মনিষাই চলচ্চিত্ৰ জগতত প্ৰবেশ কৰে। মনিষাৰ প্ৰথম ছবি আছিল মালয়ালম ভাষাৰ ‘নখক্ষথঙ্গল’ (১৯৮৬)। ছবিখনৰ চিত্ৰনাট্য লিখিছিল এম.টি.য়ে আৰু পৰিচালনা কৰিছিল হৰিহৰণে। ছবিখনৰ বিষয়-বস্তু আছিল তিনিজন কিশোৰ-কিশোৰীৰ প্ৰেম-ত্ৰিভুজ; য’ত মনিষাই ছবিৰ নায়িকা গৌৰীৰ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰি ১৯৮৭ চনত শ্ৰেষ্ঠ অভিনেত্ৰীৰ ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা পাবলৈ সক্ষম হয়

তেওঁ মালয়ালম ছবি ‘পেৰুমথচন’ (১৯৯০), ‘কাডভু’ (১৯৯১), ‘কমলদলম’ আদি ছবিত কৰা অভিনয়ৰ বাবে জনাজাত। তেওঁ তামিল ভাষাৰ ‘পুক্কল ৱিডুম থুধু’ (‘নখক্ষথঙ্গল’ৰ ৰিমেক), ‘মুন্দ্ৰাৱধু কন্ন’, ‘উন্না নেনাচেন পট্টু পড়িচেন’, ‘দ্ৰাৱিড়িয়ান’ (১৯৮৯) আদি ছবিত আৰু কন্নড় ভাষাৰ ‘চিৰঞ্জীৱী সুধাকৰ’ (১৯৮৮) ছবিত অভিনয় কৰিছে। তেলুগু ভাষাৰ ছবি ‘লয়াৰ ভাৰতী দেৱী’তো (১৯৮৯) তেওঁ অভিনয় কৰিছে।

## মৃত্যু
এটা মটৰ দুৰ্ঘটনাত মৃত্যু হোৱাৰ সময়ত মনিষাই মালয়ালম ভাষাৰ চেপ্পাডিৱিডিয়া ছবিখন কৰি আছিল। ১৯৯২ চনৰ ৫ ডিচেম্বৰত মনিষা আৰু মাক শ্ৰীদেৱী উন্নিক কঢ়িয়াই নিয়া কাৰখন আলাপ্পুঝা জিলাৰ চেৰথালা নামৰ ঠাইখনৰ ওচৰত দুৰ্ঘটনাত পতিত হয়। দুৰ্ঘটনাত মাক বাচি যায় যদিও মনিষাৰ মৃত্যু হয়।

## তথ্য উৎস

## বাহ্যিক সংযোগ
* Monisha at MSI 
* 

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী
শ্ৰেণী:শ্ৰেষ্ঠ অভিনেত্ৰীৰ ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা বিজয়ী
লিপুতা

**লিপুতা** () হৈছে কংগো গণৰাজ্যৰ মহিলাসকলে পিন্ধা এটা পাৰম্পৰিক সাজৰ ধৰণ। ‘লিপুতা’ অৰ্থ ৰং বিৰঙৰ কাপোৰ পিন্ধা। কংগো দেশৰ মহিলাসকলৰ সাজপাৰ সাধাৰণতে ৰং বিৰঙী আৰু ই দেশখনৰ সংস্কৃতিৰ দিশৰ পৰা গুৰুত্বপূৰ্ণ৷ কংগো মহিলাই লিপুতা বিয়া-বাৰু, সবাহ, পাৰ্বনৰ লগতে দৈনন্দিন জীৱনতো পৰিধান কৰে। কেঁচুৱা থকা মহিলাসকলক পিঠিত কেঁচুৱা বান্ধোঁতে পোচাকযোৰৰে সৈতে একে এখন কাপোৰ ব্যৱহাৰ কৰা দেখা যায়।

## পিন্ধন শৈলী

লিপুতাৰ অংশ দুটা৷ কঁকালৰ ওপৰচোৱাত এটা কামিজৰ দৰে দীঘল ব্লাউজ পিন্ধে আৰু কঁকালৰ পৰা ভৰিৰ গেঢ়োৱালৈকে এখন কাপোৰ মেৰিয়াই স্কাৰ্টৰ দৰে পিন্ধে। কঁকালত মেৰিয়াই লোৱা কাপোৰৰ অংশটো প্ৰায় দুই মিটাৰ দৈৰ্ঘ্যৰ। এইখন কাপোৰৰ কাষটো কেতিয়াবা চিলোৱা হয় আৰু কেতিয়াবা নিচিলোৱাকৈয়ো পিন্ধে। কঁকালৰ পৰা দীঘলে মেৰিয়াই লোৱা কাপোৰখন টানকৈ ধৰি ৰাখিবৰ বাবে আন এখন কাপোৰ কঁকালত গাঠি মাৰি বান্ধি লোৱা হয়। এই কাপোৰখন কঁকালৰ কাষত বান্ধোঁতে কেতিয়াবা ফুল পাহৰ দৰে বান্ধে। ব্লাউজৰ হাতখন ঘটিহাতৰ নিচিনাকৈ ডাঙৰকৈ চিলায় আৰু কেতিয়াবা চুপিটোৰ দৰে হাতৰ তল টুকুৰা খোলাকৈ সীয়ে। ডিঙিৰ ভাগটো কিছু ডাঙৰকৈ তৈয়াৰ কৰি এম্ব্ৰইডাৰী কৰা হয়। ব্লাউজটোৰ বক্ষৰ ভাগটোত ৰঙীণ সূতা আৰু মনিৰ কাৰিকৰী কাম বেছিকৈ দেখা যায়। ব্লাউজৰ হাতখনতো পাৰিৰ দৰে সৰুকৈ এমব্ৰইডাৰী কৰা দেখা যায়।  একেধৰণৰ আন এখন কাপোৰ মহিলাসকলে মূৰত মেৰিয়াই পাগুৰিৰ দৰে বান্ধে যাতে চুলি ভালদৰে ঢাক খায়। এইখন কাপোৰ সাধাৰণতে বহুত পৰিমাণে মমৰ (wax) পানীত ধোৱা হয় যাতে পাগুৰিটো বান্ধোতে ফুলৰ পাহিৰ দৰে থিয় হৈ থাকে। বৰ্তমান বহু মহিলাই চুলি ঢাক খোৱাৰ ওপৰত বিশেষ গুৰুত্ব নিদিয়ে। এই গোটেই সাজ পোচাক যোৰৰ পিন্ধনশৈলীক লিপুতা বোলা হয়।

## নমুনা
আফ্ৰিকা মহাদেশৰ কাপোৰৰ বিশেষত্ব হৈছে এই কাপোৰবোৰ চকুত লগাকৈ ৰঙীণ আৰু মমৰ পানীৰে ধোৱা। কেতিয়াবা কাপোৰৰ দুয়োফালে প্ৰিণ্ট বা নক্সা থাকে। ৰঙীণ মমেৰে ছাব মৰা বা নক্সা অঁকাকে আঙ্কাৰা বা ডাটচ্‌ ৱেক্‌চ প্ৰিণ্ট বোলা হয়। এই নক্সাৰ ছাব বিলাকত চৰাই, ফুল, গছ-গছনি আদিৰ উপৰিও বিখ্যাত ব্যক্তি যেনে কোনো গায়ক, ৰাজনীতিবিদ, খেলুৱৈ আদিৰ ছবিও অঁকা হয়। এই কাপোৰ বোৰ ১০০ শতাংশ কপাহী সূতাৰে তৈয়াৰ কৰে। কংগো গণৰাজ্য দেশৰ মহিলাসকলে এই আঙ্কাৰাৰ পৰা গোটেই পোছাকযোৰ চিলায়। সাধাৰণতে ৬ মিটাৰ দীঘল কাপোৰৰ পৰা ছাৰিটা টুকুৰা কৰি মূৰৰ পৰা ভৰিলৈকে সম্পূৰ্ণ পোছাকযোৰ তৈয়াৰ কৰা হয়। পুৰুষসকলেও এই আঙ্কাৰাৰ পৰা পোছাক তৈয়াৰ কৰে।

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:বস্ত্ৰ
শ্ৰেণী:কংগো গণৰাজ্য
বিঝু নৃত্য

**বিঝু নৃত্য** () ভাৰত আৰু বাংলাদেশৰ চাকমা জনগোষ্ঠীৰ লোকসকলৰ পাৰম্পৰিক লোকনৃত্য। এই নৃত্য চাকমা লোকসকলে তেওঁলোকৰ নতুন বছৰত পালন কৰা বিঝু উৎসৱৰ সময়ত পৰিৱেশন কৰে। বিঝু ত্ৰিপুৰাৰ অন্যতম পৰম্পৰাগত নৃত্য।

## বিঝু উৎসৱ
বিঝু হৈছে একপ্ৰকাৰৰ কৃষিভিত্তিক বসন্তকালীন উৎসৱ। তিনিদিনীয়া পালন কৰা এই উৎসৱ চাকমাসকলৰ নৱবৰ্ষ হিচাপে পালন কৰা হয়। ই তেওঁলোকৰ আটাইতকৈ গুৰুত্বপূৰ্ণ উৎসৱ। বিঝু চ'ত মাহৰ সংক্ৰান্তিৰ পৰা আৰম্ভ হয়। এই দিন অসমীয়া আৰু বঙালী বৰ্ষপঞ্জিৰ অন্তিম দিন। এই উৎসৱ চ'ত মাহৰ সংক্ৰান্তিৰ পৰা আৰম্ভ হৈ তিনি দিনলৈ উদযাপনৰ কৰা হয়। আগতে উৎসৱটো সম্পূৰ্ণ পষেক ধৰি চলিছিল। চাকমাসকলৰ মাজত ঝুম খেতিৰ অনুশীলনৰ সৈতে বিঝুৰ ঘনিষ্ঠ সম্পৰ্ক আছে আৰু কৃষি ঋতুৰ প্ৰথম বৰষুণৰ পিছত পৃথিৱীক শস্যৰ প্ৰাচুৰ্যতাৰ বাবে ই উৎসৱ হিচাপে উদ্ভৱ হৈছিল বুলি বিশ্বাস কৰা হয়। শেহতীয়া সময়ত, উৎসৱটোৱে ইয়াৰ কিছুমান প্ৰাথমিক পৰম্পৰা হেৰুৱাইছে আৰু চাকমাসকলৰ বাবে এক সামাজিক অনুষ্ঠান হৈ পৰিছে। বিঝুৰ সৈতে জড়িত ৰীতি-নীতিবোৰো সময়ৰ সৈতে সৰলীকৰণ কৰা হৈছে।

উৎসৱৰ প্ৰথম দিন ফুল বিঝু বুলিও কোৱা হয়। এইদিনা চাকমা পৰিয়ালবোৰে ঘৰ-দুৱাৰ পৰিষ্কাৰ কৰে আৰু ফুলেৰে সজ্জিত কৰে। সন্ধিয়া বুদ্ধক বিশেষ প্ৰাৰ্থনা কৰা হয় আৰু চাকমাসকলৰ ঘৰ আৰু বৌদ্ধ মন্দিৰত চাকি জ্বলোৱা হয়। পিছদিনা মুল বিঝু বোলা হয়। ই সামাজিক মিলা-প্ৰীতিৰ দিন। এইদিনা মানুহে তেওঁলোকৰ গাঁৱৰ বন্ধু-বান্ধৱ আৰু আত্মীয় স্বজনক সাক্ষাৎ কৰে। ইয়াৰ লগতে পৰম্পৰাগত খেলত অংশগ্ৰহণ কৰে আৰু দিনটোৰ বাবে বিশেষ খাদ্য আৰু মিঠাই প্ৰস্তুত কৰে। চাকমা লোকবিশ্বাস অনুসৰি মুল বিঝুৰ দিনা মৃত ব্যক্তিৰ আত্মা স্বৰ্গলৈ যায়। মুল বিঝু বিঝু নৃত্যৰ প্ৰদৰ্শনেৰে শেষ হয়। অন্তিম দিনটোক গোজেপোজে দিন বোলে। এইদিনা বিভিন্ন ধৰ্মীয় আৰু সামাজিক কাৰ্যকলাপৰ প্ৰদৰ্শনৰ বাবে ৰখা হয়। এই উৎসৱ অসমৰ বহাগ বিহুৰ সমপৰ্যায়ৰ।

## বিঝু নৃত্য
বিঝু নৃত্য একপ্ৰকাৰৰ দলীয় নৃত্য। ইয়াত অংশগ্ৰহণকাৰীসকলে দলগতভাৱে নৃত্য প্ৰদৰ্শন কৰে। অংশগ্ৰহণকাৰীসকলে নিজকে এটা বৰ্গ বা বৃত্তাকাৰ আৰ্হিত সজ্জিত কৰি নৃত্য কৰে। চাকমাসকলে বিঝু নৃত্যত অংশগ্ৰহণ কৰোঁতে তেওঁলোকৰ পৰম্পৰাগত পোছাক পিন্ধে। এই নৃত্য সাধাৰণতে চাকমাসকলৰ উপাসনাথলীৰ পৰিসৰৰ ভিতৰত কৰা এক ভক্তিমূলক নৈবেদ্য বুলি গণ্য কৰা হয়। এই নৃত্য আন নৃত্যৰ বিপৰীতে ইয়াক ইয়াৰ প্ৰদৰ্শনৰ সময়ত আকস্মিক বিৰামৰ দ্বাৰা চিহ্নিত কৰিব পাৰি। বৰ্তমান সময়ত ইয়াৰ আকৰ্ষণীয় ছন্দ আৰু সহজ সুৰৰ বাবে জনপ্ৰিয়তা বৃদ্ধি হৈছে। বিঝু নৃত্যৰ জৰিয়তে চাকমাসকলে পুৰণি বৰ্ষক বিদায় জনাই নতুন বছৰৰ সূচনা কৰে।

## সাজ-পাৰ
বিঝু নৃত্যত চাকমাসকলে তেওঁলোকৰ পাৰম্পৰিক সাজ-পাৰ পৰিধান কৰে। মহিলাসকলে পিনন আৰু খাদি পিন্ধে আৰু নিজকে ৰূপৰ অলংকাৰত সজ্জিত কৰে। আনহাতে পুৰুষসকলে খাবাং নামৰ পাগুৰীৰ লগতে ধুতি আৰু জেকেট পিন্ধে।

## বাদ্যযন্ত্ৰ
বিঝু নৃত্যত পৰম্পৰাগত লোকবাদ্য বজোৱা হয়। এই নৃত্য ইয়াৰ সৈতে থকা সংগীতৰ গুণৰ বাবে বিখ্যাত। নৃত্যৰ সৈতে থকা পৰম্পৰাগত বাঁহী আৰু বিশেষ প্ৰকাৰৰ ঢোলে ইয়াৰ ছন্দ স্থাপন কৰে। ঢোল, বাজি, খেংগাৰাং আৰু ধুদুকে নৃত্যৰ মূল বাদ্য।

## তথ্য উৎস

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ লোকনৃত্য
শ্ৰেণী:ত্ৰিপুৰী সংস্কৃতি
শ্ৰেণী:বাংলাদেশৰ উৎসৱ
নুৰান চিষ্টাৰ্চ

**নুৰান চিষ্টাৰ্চ** বা **নুৰান ভগ্নীদ্বয়** () দুগৰাকী ভগ্নী জ্যোতি নুৰান আৰু চুলতানা নুৰানৰ বেণ্ড। ভাৰতৰ জলন্ধৰৰ এই বেণ্ড তেওঁলোকৰ চুফী সংগীতৰ প্ৰদৰ্শনৰ বাবে বিখ্যাত। ভাৰতীয় শাস্ত্ৰীয় সঙ্গীত পৰম্পৰাত তেওঁলোক শাম চৌৰাছিয়া ঘৰাণাৰ অন্তৰ্গত।

## প্ৰাৰম্ভিক জীৱন
নুৰান ভগ্নীদ্বয় এক সাংস্কৃতিক পৰিয়ালত জন্মগ্ৰহণ কৰিছিল। তেওঁলোকৰ দেউতাক উস্তাদ গুলচন মীৰে তেওঁলোকক প্ৰাৰম্ভিক সংগীতৰ শিক্ষা প্ৰদান কৰিছিল। তেওঁ বিবি নুৰানৰ নাতি আৰু ১৯৭০ দশকৰ চুফী সংগীতজ্ঞ স্বৰ্ণ নুৰানৰ পুত্ৰ আছিল। শৈশৱৰ পৰা নুৰান ভগ্নীক চুফী সংগীতৰ প্ৰশিক্ষণ দিয়া হৈছিল। মীৰৰ মতে, তেওঁলোকৰ পৰিয়াল অতি কঠোৰ সময় পাৰ কৰিছিল আৰু মীৰে তেওঁলোকক সহযোগিতা কৰিবলৈ সংগীতৰ পাঠ দিছিল।

যেতিয়া চুলতানা নুৰান সাত বছৰীয়া আছিল আৰু জ্যোতি নুৰান পাঁচ বছৰীয়া আছিল, তেওঁলোকৰ দেউতাক মীৰে ঘৰত খেলি থাকোঁতে তেওঁলোকৰ প্ৰতিভা আৱিষ্কাৰ কৰিছিল। তেওঁলোকে বুলেহ শ্বাহ কালাম এটা গাইছিল যি তেওঁলোকে তেওঁলোকৰ আইতাৰ পৰা শুনিছিল। , 'কুল্লী ভিচন নি য়াৰ লেব লাই' শীৰ্ষক গীতৰ মাজেৰে দেউতাকে তেওঁলোকৰ প্ৰতিভাৰ উমান পাইছিল। মীৰে তেওঁলোকক সুধিছিল যে তেওঁলোকে ইয়াক বাদ্যৰ সৈতে গাব পাৰিব নে নাই। তেওঁলোকে এটাও তাল নকটাকৈ তবলা আৰু হাৰমনিয়ামৰ সৈতে পেছাদাৰীভাৱে গান গাইছিল। কানাডাৰ সংগীত প্ৰচাৰক ইকবাল মহলে ২০১০ চনত ভগ্নীদ্বয়ক আৱিষ্কাৰ কৰিছিল আৰু তেওঁলোকৰ সফলতাত এক ডাঙৰ ভূমিকা পালন কৰিছিল। ২০১৩ চনত তেওঁলোকে প্ৰথমবাৰৰ বাবে নাকোদাৰৰ বাবা মুৰাদ শ্বাহ দৰগাত প্ৰদৰ্শন কৰিছিল আৰু সেই নিশাৰে পৰা তেওঁলোক অতি জনপ্ৰিয় হৈ পৰে। তেওঁলোকৰ গান "আল্লাহ হু" এটা ইউটিউবত হিট হৈছিল। তাৰ পিছত, "ময়ে য়াৰ দা দিৱানা" আৰু "পাটখা গুডি"ৰ দৰে গানবোৰে দুয়োগৰাকীৰ জনপ্ৰিয়তা বৃদ্ধি কৰাত এক গুৰুত্বপূৰ্ণ ভূমিকা পালন কৰিছিল। বলিউডৰ চিনেমাসমূহত তেওঁলোকৰ বহুতো গান গাইছে।

## কৰ্মজীৱন
তেওঁলোকে হৰপাল তিৱানা চেণ্টাৰ অফ পাৰফমিং আৰ্টছত স্বৰ্গীয় গজল সম্ৰাট জগজিৎ সিঙৰ ৭২তম জন্মদিনৰ অনুষ্ঠানত প্ৰদৰ্শন কৰিছিল। তেওঁলোকে ভাৰতত থকা এমটিভি টেলেণ্ট হাণ্ট শৃংখলাৰ সৈতে খ্যাতি লাভ কৰিছিল, তেওঁলোকৰ গান "টুং টুং" আৰু পিছলৈ টিভি আনপ্লাগড আৰু কোক ষ্টুডিঅ'ৰ সৈতে জড়িত হৈছিল।

তেওঁলোকে ২০১৬ আৰু ২০১৭ চনত ঢাকা আন্তৰ্জাতিক লোক উৎসৱত প্ৰদৰ্শন কৰিছিল।

### বলিউড
তেওঁলোকে ২০১৪ চনত 'হাইৱে' ছবিখনত 'পাটাখা গুডি' গানৰ সৈতে বলিউডত প্ৰথম সুযোগ লাভ কৰিছিল। এই ছবিৰ সংগীত পৰিচালক এ. আৰ. ৰহমানৰ আছিল। তেওঁলোকে কণ্ঠদান কৰা চিনেমাবোৰৰ ভিতৰত আছে 'চুলতান', 'মিৰ্জায়া', 'দঙ্গল', 'জব হেৰী মেট চেজল' আৰু 'ভাৰত'।

## ডিস্ক'গ্ৰাফী
* চুফী মেজিক ফ্ৰম নুৰান চিষ্টাৰ্চ (লাইভ)
* ছন্নো
* মেৰি মা বেষ্ট অফ দুৰ্গা মাতা জাগৰণ ভেণ্ট এণ্ড ভজন বীৰেন্দ্ৰ সিং

## ফিল্ম'গ্ৰাফী
* 'হাইৱে' (২০১৪)
* 'সিং ইছ ব্লিং' (২০১৫)
* 'দম লগা কে হাইশা' (২০১৫)
* 'তনু ৱেডছ মনু: ৰিটাৰ্ণ' (২০১৫)
* 'পায়ূম পুলি' (২০১৫)
* 'চুলতান' (২০১৬)
* 'মিৰ্জায়া' (২০১৬)
* 'চাৰ চাহিবজাদে: ৰাইছ অফ বান্দা সিং বাহাদুৰ' (২০১৬)
* 'ডংগল' (২০১৬)
* 'জব হেৰী মেট চেজল' (২০১৭)
* 'কাৰিব কাৰিব চিংগেল' (২০১৭)
* 'বগান' (২০১৭)
* 'টাইগাৰ জিন্দা হে' (২০১৭)
* 'চাহেব, বিবি অৰ গেংষ্টাৰ ৩' (২০১৮)
* 'মনমাৰ্জিয়া' (২০১৮)
* 'জিৰ'' (২০১৮)
* 'ভাৰত' (২০১৯)

## পুৰস্কাৰ আৰু মনোনয়ন
* গিমা বঁটা ২০১৫
* স্ক্ৰীণ পুৰস্কাৰ

## তথ্য উৎস

## বাহ্যিক সংযোগ
*নুৰান ভগ্নীদ্বয়ৰ টেলিভিছনত প্ৰদৰ্শন
*
*

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় কণ্ঠশিল্পী
শ্ৰেণী:সংগীত গোষ্ঠী
মমতা চন্দ্ৰকৰ

**মমতা চন্দ্ৰকৰ** (, জন্ম: ৩ ডিচেম্বৰ ১৯৫৮) এগৰাকী ভাৰতীয় কণ্ঠশিল্পী। তেওঁ ছত্তীছগঢ়ী লোকসংগীতৰ ক্ষেত্ৰখনলৈ আগবঢ়োৱা অৱদানৰ বাবে বিশেষভাৱে জনাজাত। তেওঁক ছত্তীছগঢ়ৰ নাইটিংগেল বুলি কোৱা হয়। ছত্তীছগঢ়ৰ খৈৰাগঢ়ত অৱস্থিত ইন্দিৰা কলা সংগীত বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা সংগীতত মামতা চন্দ্ৰকাৰে স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী অৰ্জন কৰিছে। ১০ বছৰ বয়সৰ পৰায়ে তেওঁ গান গাবলৈ আৰম্ভ কৰিছিল আৰু ১৯৭৭ চনত আকাশবাণী ৰায়পুৰ কেন্দ্ৰৰ লোক কণ্ঠশিল্পী হিচাপে স্বীকৃতি লাভ কৰিছিল। তেওঁ আগবঢ়োৱা অৱদানৰ বাবে ২০১৬ চনত ভাৰত চৰকাৰৰ পৰা দেশৰ চতুৰ্থ সৰ্বোচ্চ অসামৰিক সন্মান পদ্মশ্ৰী লাভ কৰিছিল। তেওঁৰ স্বামী প্ৰেম চন্দ্ৰকাৰ চৌলিউদৰ এজন প্ৰযোজক আৰু পৰিচালক। বৰ্তমান মমতা চন্দ্ৰকৰ ইন্দিৰা কলা সংগীত বিশ্ববিদ্যালয়ৰ উপাচাৰ্য পদত অধিষ্ঠিত।

## জীৱনী
১৯৫৮ চনৰ ৩ ডিচেম্বৰ তাৰিখে অবিভক্ত মধ্য প্ৰদেশৰ (বৰ্তমান ছত্তীছগঢ়) দুৰ্গত মমতা চন্দ্ৰকৰৰ জন্ম হৈছিল। তেওঁৰ পিতৃ দাও মানসিংহ চন্দ্ৰকৰ আৰু মাতৃ গয়াবাঈ চন্দ্ৰকৰ। দাও মানসিংহ চন্দ্ৰকৰ এজন লোকসংগীতৰ পণ্ডিত আছিল। যেতিয়া বলিউডৰ সংগীতত স্থানীয় লোকসংগীতক প্ৰভাৱিত কৰি আছিল সেইসময়ত তেওঁ ১৯৭৪ চনত "চনহা-বিহান" নামৰ এটা কোম্পানী আৰম্ভ কৰিছিল। চনহা-বিহানৰ লক্ষ্য আছিল লোকসংগীতৰ আত্মাক মানুহৰ হৃদয় আৰু মনত জীয়াই ৰখাৰ বাবে ১৯৭৪ চনৰ মাৰ্চত চল্লিশৰ পৰা পঞ্চাশ হাজাৰ লোকৰ সন্মুখত প্ৰদৰ্শন কৰিছিল। স্বৰ্গীয় দাউ মহা সিঙে লোকসংগীতৰ প্ৰচাৰৰ বাবে তেওঁৰ গোটেই জীৱন উৎসৰ্গিত কৰিছিল। মামতা চন্দ্ৰকৰে তেওঁৰ দেউতাকৰ পৰা নিজেই লোকসংগীতৰ প্ৰাৰম্ভিক শিক্ষা গ্ৰহণ কৰিছিল। তাৰ পিছত তেওঁ সংগীতৰ অধিক অধ্যয়নৰ বাবে ইন্দিৰা কলা সংগীত বিশ্ববিদ্যালয়ত নামভৰ্তি কৰিছিল। ১৯৮৬ চনত তেওঁ ছত্তীছগঢ়ী চিনেমাৰ পৰিচালক আৰু প্ৰযোজক প্ৰেম চন্দ্ৰকৰৰ সৈতে বিবাহপাশত আৱদ্ধ হয়। ১৯৮৮ চনত দম্পতীহালৰ এগৰাকী কন্যা পুৰ্ভি চন্দ্ৰকৰৰ জন্ম হয়।

১৯৭৭ চনত তেওঁ আকাশবাণীৰ লোকসংগীতৰ বাবে এগৰাকী স্বীকৃতিপ্ৰাপ্ত শিল্পীত পৰিগণিত হয়।
তেওঁ ১৯৮৪ চনৰ আকাশবাণীৰ বাৰ্ষিক প্ৰতিযোগিতাত ছত্তীছগঢ়ৰ লোক জীৱনৰ প্ৰতিচ্ছবি স্বৰূপ নৃত্য উপস্থাপনৰ বাবে সৰ্ব ভাৰতীয় স্তৰত এক মেধা প্ৰমাণপত্ৰ প্ৰদান লাভ কৰিছিল। ১৯৯২ চনত মমতা চন্দ্ৰকৰে লোকসংগীতৰ বাবে আকাশবাণীৰ এ গ্ৰেড শিল্পীৰ স্বীকৃতি লাভ কৰে। ২০১২ চনত তেওঁ ছত্তীশগড় চৰকাৰৰ মুখ্য নিৰ্বাচনী বিষয়াৰ দ্বাৰা ভোটাৰ সজাগতাৰ বাবে ৰাজ্যিক আইকন হিচাপে বাছনি কৰা হৈছিল। ২০১৩ চনত তেওঁক লোক সংগীতৰ বাবে শীৰ্ষ শ্ৰেণী প্ৰদান কৰা হৈছিল।

তেওঁ ছত্তীছগঢ়ৰ আকাশবাণী ৰায়পুৰ কেন্দ্ৰৰ সহকাৰী পৰিচালক (কাৰ্যসূচী) হিচাপে সুদীৰ্ঘ ৩৬ বছৰ চাকৰি কৰাৰ পিছত ২০১৮ চনৰ ৩১ মে' তাৰিখে চৰকাৰী সেৱাৰ পৰা অৱসৰ গ্ৰহণ কৰে। দেশ আৰু বিদেশত তেওঁৰ কলা প্ৰদৰ্শন কৰা মমতা চন্দ্ৰকাৰে বৰ্তমান ইন্দিৰা কলা সংগীত বিশ্ববিদ্যালয়ৰ উপাচাৰ্যৰ দায়িত্বভাৰ পালন কৰি আছে।

## বঁটা আৰু সন্মান
* ২০১৯: ছত্তীছগঢ় বিভূতি অলংকৰণ
* ২০১৭: সন্মানীয় ডি.লিট. ডিগ্ৰী, ইন্দিৰা কলা সংগীত বিশ্ববিদ্যালয়
* ২০১৬: পদ্মশ্ৰী
* ২০১৩: ছত্তীছগঢ় ৰত্ন
* ২০১২: দাও গুলাৰ সিং মান্দৰাজী সন্মান

## তথ্য উৎস

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় কণ্ঠশিল্পী
শ্ৰেণী:পদ্মশ্ৰী বঁটা বিজয়ী
য়ুমলেম্বম গম্ভিনী দেৱী

**য়ুমলেম্বম গম্ভিনী দেৱী** (, জন্ম: ১ জানুৱাৰী ১৯৪৫) এগৰাকী ভাৰতীয় কণ্ঠশিল্পী তথা নৃত্য শিল্পী। তেওঁ মূলতঃ মণিপুৰৰ নাট সংকীৰ্তন আৰু মণিপুৰী ৰাসৰ লগত জড়িত। তেওঁ জৱাহৰলাল নেহৰু মণিপুৰ নৃত্য একাডেমীৰ অনুষদৰ সদস্য। তেওঁ ১৯৮৮ চনত সংগীত নাটক একাডেমী বঁটাৰ লাভ কৰিছিল। মণিপুৰী নৃত্য আৰু সংগীতৰ ক্ষেত্ৰখনলৈ তেওঁৰ অৱদানৰ বাবে ভাৰত চৰকাৰে তেওঁক ২০০৫ চনত দেশৰ চতুৰ্থ সৰ্বোচ্চ অসামৰিক সন্মান পদ্মশ্ৰী প্ৰদান কৰে।

## প্ৰাৰম্ভিক জীৱন আৰু শিক্ষা
১৯৪৫ চনৰ নৱবৰ্ষৰ দিনা উত্তৰ পূৰ্বাঞ্চল মণিপুৰ ৰাজ্যৰ ৱাইস্কুল হিৰুহানবা লেইকাইত য়ুমলেম্বম গম্ভিনী দেৱীৰ জন্ম হৈছিল।
আঠটা সন্তানৰ ভিতৰত চতুৰ্থ সন্তান হিচাপে নাট সংকীৰ্তন প্ৰদৰ্শক ৱাই গোলাপ সিংহ ঘৰত তেওঁ জন্ম গ্ৰহণ কৰিছিল। তেওঁ মাত্ৰ ৫ বছৰ বয়সতে সংগীত আৰু নৃত্য শিকিবলৈ আৰম্ভ কৰিছিল আৰু পিছত জৱাহৰলাল নেহৰু মণিপুৰ নৃত্য একাডেমীত যোগদান কৰিছিল। ইয়াৰ পৰা তেওঁ মণিপুৰী ৰাসত স্নাতকোত্তৰ ডিপ্লোমা লাভ কৰে। একাডেমীত তেওঁ অমুদন শৰ্মা, মাইচনাম আমুবি সিংহ, খাইডেম লোকেশ্বৰ সিংহ, ক্ষেত্ৰীটম্বি দেৱী, ঙাংগম যোগেন্দ্ৰ সিং আৰু ইবোপিশাক শৰ্মা, মণিপুৰী নৃত্যত আৰু নংমাইথম টম্বা সিংহ, খাণ্ডা মইনা দান, ঙাংগম যোগেন্দ্ৰ সিংহ আৰু থকচোম গোপাল সিংহৰ পৰা সংগীতত প্ৰশিক্ষণ লাভ কৰে। তেওঁ বিশেষকৈ মনোহাৰছাই কীৰ্তনৰ শিক্ষা লাভ কৰিছিল।

## কৰ্মজীৱন
তেওঁৰ প্ৰথম প্ৰদৰ্শন মাত্ৰ ৭ বছৰ বয়সত আৰম্ভ কৰিছিল আৰু তেতিয়াৰ পৰা ভাৰত আৰু বিদেশৰ বিভিন্ন ঠাইত তেওঁ মণিপুৰী সংস্কৃতি প্ৰদৰ্শন কৰিছে। তেওঁৰ শিক্ষকতা জীৱন তেওঁৰ মাতৃশিক্ষানুষ্ঠানতে আৰম্ভ হৈছিল য'ত তেওঁ ২০০৫ চনত তেওঁৰ অৱসৰৰ লৈকে অনুষদৰ সদস্য হিচাপে কাম কৰিছিল। একাডেমীত ভ্ৰমণকাৰী জ্যেষ্ঠ গুৰু (গুৰুহান) হিচাপে অব্যাহত থাকোঁতে তেওঁ শীৰ্ষ শ্ৰেণীৰ শিল্পী হিচাপে অ'ল ইণ্ডিয়া ৰেডিঅ'ৰ ইম্ফল ষ্টেচনৰ বাবে কাম কৰিছিল। তেওঁ আকাশবাণীৰ শীৰ্ষ শ্ৰেণী লাভ কৰা ৰাজ্যৰ প্ৰথম মহিলা শিল্পী। তেওঁ 'ৱাইজিআৰ, নাট সংকীৰ্তন শ্বেডাম শ্বাং' নামৰ এখন সংগীত প্ৰশিক্ষণ প্ৰতিষ্ঠানো প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল। তেওঁ ৰবীন্দ্ৰ ভাৰতী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ বাছনি সমিতি আৰু ভাৰতীয় ৰাষ্ট্ৰীয় টেলিভিছন নেটৱৰ্ক দূৰদৰ্শনৰ কেন্দ্ৰীয় নৃত্য অডিচন বোৰ্ডৰ প্ৰাক্তন সদস্য আছিল। তেওঁৰ গীতসমূহ দুটা এলবামত সংকলিত কৰা হৈছে আৰু তেওঁ বাসক গানৰ 'বাসক' নামৰ এখন গ্ৰন্থ প্ৰকাশ কৰিছে।

## বঁটা আৰু সন্মান
মণিপুৰী সংগীত পৰিষদে দেৱীক ১৯৭৯ চনত নৃত্য ৰত্ন বঁটা প্ৰদান কৰে আৰু তেওঁ ১৯৮০ চনত মণিপুৰ ৰাজ্যিক কলা একাডেমীৰ পৰা নাট সংগীত বঁটা লাভ কৰে। নাট সংকীৰ্তনৰ বাবে ১৯৮৮ চনত তেওঁ সংগীত নাটক একাডেমী বঁটা লাভ কৰে। একে বছৰতে তেওঁ মানৱ সম্পদ উন্নয়ন মন্ত্ৰালয়ৰ অধীনত সংস্কৃতি বিভাগৰ দ্বাৰা জ্যেষ্ঠ ফেল'শ্বিপৰ বাবে নিৰ্বাচিত হৈছিল।
ভাৰত চৰকাৰে তেওঁক ২০০৫ চনত পদ্মশ্ৰী বঁটাৰে সন্মানিত কৰে।

## তথ্য উৎস

## বাহ্যিক সংযোগ
* 
* 

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:মণিপুৰৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় নৃত্যশিল্পী
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় কণ্ঠশিল্পী
শ্ৰেণী:সংগীত নাটক একাডেমী বঁটা বিজয়ী
শ্ৰেণী:পদ্মশ্ৰী বঁটা বিজয়ী
তাৰা (কন্নড় অভিনেত্ৰী)

**অনুৰাধা** (; জন্ম ৪ মাৰ্চ ১৯৭১) যাৰ মঞ্চ-নাম **তাৰা**, তেওঁ এগৰাকী কন্নড় চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেত্ৰী আৰু ৰাজনীতিবিদ। ২০০৯ চনত তেওঁ ভাৰতীয় জনতা পাৰ্টিত অংশগ্ৰহণ কৰে আৰু ২০১২ চনত এগৰাকী মনোনীত সদস্যৰূপে কৰ্ণাটক বিধানসভাত প্ৰবেশ কৰে।

তাৰাই ১৯৮৪ চনত তামিল ভাষাৰ ‘ইঙ্গেয়ুম ওৰু গঙ্গাই’ ছবিৰে চলচ্চিত্ৰ জগতত পদাৰ্পন কৰে। তেওঁৰ প্ৰথম কন্নড় ভাষাৰ ছবি- ১৯৮৬ চনত মুক্তি পোৱা ‘থুলচিডালা’। ‘কৰ্মা’ (১৯৯১), ‘মঞ্জনেয়া মঞ্জু’ (১৯৯৩), ‘কানুৰু হেগ্গাদিথি’ (১৯৯৯), ‘মথদানা’ (২০০১), ‘হাচিনা’ (২০০৫), ‘চায়ানাইড’ (২০০৬), ‘এ বন্ধন’ (২০০৭) আদি ছবিত তেওঁৰ বিশিষ্ট প্ৰদৰ্শন দেখা গৈছিল। ‘হাচিনা’ত কৰা অভিনয়েৰে তেওঁ শ্ৰেষ্ঠ অভিনেত্ৰীৰ ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা আজুৰি আনিবলৈ সক্ষম হৈছিল।

ভাৰতীয় জনতা পাৰ্টিত যোগ দিয়াৰ পিছত তেওঁ ২০১২ চনত কৰ্ণাটক চলচ্চিত্ৰ একাডেমীৰ সভাপতি হয় আৰু এই পদবীত তেওঁ এবছৰ থাকে। সেই বছৰতে তেওঁ কৰ্ণাটক বিধানসভাৰ উচ্চ সদনলৈ মনোনীত সদস্য ৰূপে বাছনি হয়।

## কৰ্মজীৱন
তাৰাই ১৯৮৪ চনত প্ৰখ্যাত অভিনেতা মণি ৰত্নম পৰিচালিত তামিল ছবি ‘ইঙ্গেয়ুম ওৰু গঙ্গাই’ৰ যোগে চলচ্চিত্ৰ জগতত ভূমুকি মাৰে; য’ত মুৰলিয়ে মূল চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছিল। তেওঁৰ প্ৰথম কন্নড় ছবি ‘তুলসীদল’ (১৯৮৫)। তেওঁৰ কৰ্মজীৱনৰ এক ডাঙৰ ব্ৰেক ১৯৮৬ চনত মুক্তি পোৱা, ৰাজকুমাৰ অভিনীত ‘গৌৰী’। ইয়াৰ পিছত তেওঁ বহুকেইখন ছবিত মূল ভূমিকাত অথবা সহযোগী অভিনেত্ৰীৰ ৰূপে অভিনয় কৰে। গিৰীশ কৰ্ণাডে পৰিচালনা কৰা ‘কানুৰু হেগ্গাডিথি’য়ে তেওঁক ব্যপক স্বীকৃতি দিয়ে। তেওঁ শ্ৰেষ্ঠ অভিনেত্ৰীৰ প্ৰথম বঁটা লাভ কৰে কন্নড় ছবি ক্ৰমৰ (১৯৯১) যোগে, আচৰাৰ আবিদৰ প্ৰথম পৰিচালিত ছবি আছিল। ১৯৮০ৰ দশকৰ শেহৰ ফালে মণিৰত্নমৰ ব্লকবাষ্টাৰ ছবি নায়কন আৰু অগ্নি নাটচাথিৰমত তেওঁ সহযোগী অভিনেত্ৰী ৰূপে অভিনয় কৰে।

তেওঁ ৰাজকুমাৰ, শঙ্কৰ নাগ, বিষ্ণুবৰ্দ্ধন, অম্বৰীশ, অনন্ত নাগ, ভি. ৰবিচন্দ্ৰন, শশীকুমাৰ, টাইগাৰ প্ৰভাকৰ, শিৱৰাজকুমাৰ, ৰাঘবেন্দ্ৰ ৰাজকুমাৰ, মুৰলী, কাৰ্তিক মুথুৰমন, সুনীল, দেৱৰাজ আদি ১৯৮০ আৰু ১৯৯০ৰ দশকৰ প্ৰায় আটাইবোৰ শীৰ্ষস্থানীয় তাৰকাৰ সৈতে কাম অভিনয় কৰিছে। ‘কানুৰু হেগ্গাডিথি’ ছবিত কৰা অভিনয়েৰে তেওঁ দ্বিতীয় শ্ৰেষ্ঠ অভিনেত্ৰীৰ ৰাজ্যিক বঁটা আৰু ‘মুঞ্জানেয়া মঞ্জু’ৰ বাবে শ্ৰেষ্ঠ সহযোগী অভিনেত্ৰীৰ বঁটা পায়। ২০০৫ চনত গিৰিশ কাচৰৱল্লীৰ ছবি ‘হাচিনা’ত তেওঁ শ্ৰেষ্ঠ অভিনেত্ৰীৰ ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা লাভ কৰে। কন্নড় ছবি ডেডলী সোমাৰে তেওঁ প্ৰশংসা বুটলিবলৈ সক্ষম হৈছে। তেওঁৰ আন এখন সফল ছবি ‘চায়ানাইড’। অভিনয়ৰ উপৰিও তেওঁ গিৰিশ কাচৰৱল্লীয়ে পৰিচালনা কৰা হাচিনাৰ প্ৰযোজনা কৰে। তেওঁ এগৰাকী পৰিচালক হোৱাৰ ইচ্ছাও প্ৰকাশ কৰিছিল।

## তথ্য উৎস

## বাহ্যিক সংযোগ

* 
* 

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় ৰাজনীতিবিদ
শ্ৰেণী:শ্ৰেষ্ঠ অভিনেত্ৰীৰ ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা বিজয়ী
মাধুৰী কানিটকৰ

লেফ্টটেনেণ্ট জেনেৰেল (ড॰) **মাধুৰী কানিটকৰ** (), এভিএছএম, ভিএছএম এগৰাকী ভাৰতীয় থল সেনাৰ বিষয়া। লেফ্টটেনেণ্ট জেনেৰেল পুনিতা অৰোৰা আৰু এয়াৰ মাৰ্শ্বাল পদ্মাৱতী বন্দ্যোপাধ্যায়ৰ পিছত তেওঁ ভাৰতীয় সশস্ত্ৰ বাহিনীৰ তৃতীয় মহিলা যি তিনিতাৰকা পদলৈ উন্নীত হৈছিল। তেওঁ বৰ্তমান ভাৰতৰ প্ৰতিৰক্ষা বাহিনীৰ প্ৰধানৰ অধীনত ইণ্টিগ্ৰেটেড ডিফেন্স ষ্টাফৰ (চিকিৎসা) উপ-প্ৰধান হিচাপে কৰ্মৰত। কানিটকৰে প্ৰধানমন্ত্ৰীৰ বিজ্ঞান, প্ৰযুক্তি আৰু উদ্ভাৱন উপদেষ্টা পৰিষদৰ লগতো জড়িত।

তেওঁৰ স্বামী লেফ্টটেনেণ্ট জেনেৰেল ৰাজীৱ কানিটকৰ এজন অৱসৰপ্ৰাপ্ত সেনা বিষয়া। তেওঁ শেষবাৰৰ বাবে ভাৰতীয় সেনাৰ কোৱাৰ্টাৰমাষ্টাৰ জেনেৰেল হিচাপে সেৱা আগবঢ়াইছিল। তেওঁলোক হৈছে ভাৰতীয় সশস্ত্ৰ বাহিনীৰ প্ৰথমহাল দম্পতী যিয়ে তিনি তাৰকা পদবী লাভ কৰিছে।

## প্ৰাৰম্ভিক জীৱন আৰু শিক্ষা
তেওঁ ১৯৬০ চনত কৰ্ণাটকৰ ধাৰৱাদত মহাৰাষ্ট্ৰীয়ান ব্ৰাহ্মণ পৰিয়ালত জন্ম গ্ৰহণ কৰিছিল। তেওঁৰ আইতা আৰু ককাদেউতাক দুয়োগৰাকী চিকিৎসক আছিল। তেওঁ ১৯৭৮ চনত পুনেৰ সশস্ত্ৰ বাহিনী চিকিৎসা মহাবিদ্যালয়ত যোগদান কৰে। তেওঁ এমবিবিএছৰ তিনিটা পৰ্যায়ত পুনে বিশ্ববিদ্যালয়ত প্ৰথম স্থান লাভ কৰিছিল। শিক্ষাৰ ক্ষেত্ৰত উৎকৃষ্টতাৰ বাবে কলিংগ ট্ৰফীৰ উপৰিও শিক্ষা আৰু পাঠ্যক্ৰমৰ বাহিৰা কাৰ্যৰ বাবে স্নাতক শাখাৰ শ্ৰেষ্ঠ বিদায়ী শিক্ষাৰ্থীৰ হিচাপে ৰাষ্ট্ৰপতিৰ স্বৰ্ণ পদক প্ৰদান কৰা হৈছিল।

## কৰ্মজীৱন
মাধুৰী কানিটকাৰে ১৯৮২ চনৰ ডিচেম্বৰ মাহত আৰ্মী মেডিকেল কৰ্পছত যোগদান কৰে। তেওঁ ১৯৯০ চনত স্নাতকোত্তৰ সম্পূৰ্ণ কৰিছিল আৰু এগৰাকী শিশু চিকিৎসাৰ বিশেষজ্ঞ হিচাপে ডিগ্ৰী অৰ্জন কৰিছিল। তেওঁ নতুন দিল্লীৰ সৰ্বভাৰতীয় চিকিৎসা বিজ্ঞান প্ৰতিষ্ঠানত পেডিয়াট্ৰিক নেফ্ৰোলজিত প্ৰশিক্ষণ গ্ৰহণ কৰিছিল। কানিটকৰে ৰাষ্ট্ৰীয় বিশ্ববিদ্যালয় চিকিৎসালয়, ছিংগাপুৰ আৰু গ্ৰেট অৰমণ্ড ষ্ট্ৰীট হস্পিটেল, লণ্ডন আৰু চিকিৎসা শিক্ষাত এফএআইএমইআৰ ফেলোশ্বিপ সম্পূৰ্ণ কৰিছে।

তেওঁ পুনেৰ সশস্ত্ৰ বাহিনী চিকিৎসা মহাবিদ্যালয়ত শিশু ৰোগ বিভাগৰ অস্থায়ী সহযোগী অধ্যাপক হিচাপে যোগদান কৰে। ইয়াৰ লগতে তেওঁ মহাবিদ্যালয়খনৰ অস্থায়ী অধ্যাপক আৰু মুৰব্বী অধ্যাপকো আছিল। তেওঁ আৰ্মী কলেজ অৱ মেডিকেল চাইন্সেচ আৰু সেনা চিকিৎসালয়ত অধ্যাপক হিচাপেও কাম কৰিছিল। তেওঁ আৰ্মী মেডিকেল কৰ্পছত প্ৰথম পেডিয়াট্ৰিক নেফ্ৰোলজি সেৱা স্থাপন কৰাত গুৰুত্বপূৰ্ণ অৱদান আগবঢ়াইছিল আৰু ভাৰতীয় শিশু চিকিৎসা বিজ্ঞান সমাজৰ সভাপতি পদতো অধিষ্ঠিত হৈছিল। তেওঁ নতুন দিল্লীৰ কাৰ্যালয়ত সশস্ত্ৰ বাহিনী চিকিৎসা সেৱাৰ উপ সঞ্চালক হিচাপে কৰ্মৰত আছিল।

২০১৭ চনৰ ২৮ জানুৱাৰী তাৰিখে তেওঁ পুনেৰ মাতৃশিক্ষানুষ্ঠান সশস্ত্ৰ বাহিনী চিকিৎসা মহাবিদ্যালয়ৰ ডিন আৰু ডেপুটি কমাণ্ডেণ্টৰ কাৰ্যভাৰ গ্ৰহণ কৰে। তাৰ পিছত তেওঁ উধামপুৰৰ উত্তৰ কমাণ্ডত মুখ্য জেনেৰেল মেডিকেল হিচাপে কাম কৰিছিল।

২০২০ চনৰ ২৯ ফেব্ৰুৱাৰী তাৰিখে তেওঁক লেফ্টটেনেণ্ট জেনেৰেল পদলৈ উন্নীত কৰা হয়। ভাৰতীয় থলসেনাৰ এই পদবী লাভ কৰা তেওঁ দ্বিতীয় গৰাকী মহিলা।

## পুৰস্কাৰ আৰু সন্মান
মাধুৰী কানিটকৰক জিঅ'চি-ইন-চি প্ৰশংসা কাৰ্ড প্ৰদান কৰা হৈছে আৰু পাঁচবাৰ সেনা প্ৰধানৰ প্ৰশংসা কাৰ্ড প্ৰদান কৰা হৈছে।

তেওঁক ২০১৪ চনত বিশিষ্ট সেৱা পদক আৰু ২০১৮ চনত আতি বিশিষ্ট সেৱা পদক প্ৰদান কৰা হৈছিল।

## তথ্য উৎস

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:চিকিৎসাবিদ
শ্ৰেণী:সেনা বিষয়া
নিগাৰ চুলতানা

**নিগাৰ চুলতানা** (; ২১ জুন ১৯৩২- ২১ এপ্ৰিল ২০০০) এগৰাকী ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী আছিল। তেওঁ হিন্দী ভাষাৰ ‘আগ’ (১৯৪৮), ‘পতঙ্গ’ (১৯৪৯), ‘শীশ মহল’ (১৯৫০), ‘মীৰ্জা গালিব’ (১৯৫৪), ‘ইহুদী’ (১৯৫৮), ‘দো কলিয়া’ (১৯৬৮) আদি ছবিত অভিনয় কৰি গৈছে। কিন্তু তেওঁক বুৰঞ্জীমূলক মহাকাব্যিক ছবি ‘মুগল-ই-আজম’ (১৯৬০) ছবিৰ বাহাৰ বেগমৰ চৰিত্ৰটোৰ বাবে বিশেষভাবে স্মৰণ কৰা হয়। তেওঁ ছবি নিৰ্মাতা কে. আচিফৰ পত্নী আছিল। ২০০০ চনত মুম্বাইত তেওঁৰ মৃত্যু হয়।

## প্ৰাৰম্ভিক জীৱন আৰু শিক্ষা
নিগাৰৰ জন্ম ১৯৩২ চনৰ ২১ জুনত ভাৰতৰ হায়দৰাবাদত হৈছিল। তেওঁ ঘৰখনৰ পাঁচজন ল’ৰা-ছোৱালীৰ ভিতৰত আটাইতকৈ সৰুজনী আছিল। তেওঁৰ দুজন ভায়েক আৰু দুজনী ভনীয়েক আছিল। তেওঁৰ শৈশৱ হায়দৰাবাদত কটাইছিল। তাত দেউতাক হায়দৰাবাদৰ নিজামৰ ৰাজকীয় সেনাবাহিনীৰ মেজৰ আছিল। তেওঁ ঘৰতে পঢ়া-শুনা কৰিছিল আৰু অলপ পলমকৈয়ে স্কুললৈ গৈছিল। স্কুলত হোৱা নাটকত তেওঁ অংশ লৈছিল।

## কৰ্মজীৱন
নিগাৰ চুলতানাক প্ৰথম দেখা গৈছিল ‘হম তুম ঔৰ ৱো’ (১৯৩৮) ছবিত। যেতিয়া তেওঁৰ দেউতাকৰ বন্ধু জগদীশ সেঠীয়ে মোহন ভাগৱতৰ সৈতে নিৰ্মাণ কৰিব বিচৰা ছবিখনত মুখ্য চৰিত্ৰ এটাত অভিনয় কৰাৰ প্ৰস্থাৱ দিয়ে, তেতিয়া নিগাৰ শিহৰিত হৈ উঠিছিল আৰু লগেলগে এই প্ৰস্থাৱ স্বীকাৰ কৰি লৈছিল।

১৯৪৬ চনত তেওঁ ‘ৰংভূমি’ত অভিনয় কৰে। ৰাজ কাপুৰৰ ‘আগ’ (১৯৪৮) বলীউডত খোপনি পোতাৰ তেওঁৰ বাবে প্ৰথমটো ডাঙৰ সুযোগ আছিল। তেওঁ নিৰ্মলাৰ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছিল, যিটো দৰ্শক আৰু সমালোচক- উভয়ৰে দ্বাৰা প্ৰশংসিত হৈছিল। তাৰ পিছৰে পৰা তেওঁ অগণন ছবিত চৰিত্ৰাভিনয় কৰি গ’ল।

তেওঁৰ প্ৰথম ডাঙৰ ছবি, পুণেত নিৰ্মিত ‘শিকায়ত’ (১৯৪৮)। পৰৱৰ্তী ছবি ৰঞ্জিত প্ৰডাকচনৰ ‘বেলা’ (১৯৪৭)। তাৰপিছত তেওঁ বহুতো ছবিত মূল ভূমিকাত অভিনয় কৰিছিল। ‘বাহাৰ’ত তেওঁক ৰাজনৰ্তকীৰ চৰিত্ৰত দেখা গৈছিল, যিয়ে চেলিম (দিলীপ কুমাৰ) আৰু আনাৰকলিৰ (মধুবালা)-ৰ প্ৰেমক ঈৰ্ষা কৰিছিল। ‘তেৰি মেহফিল মেঁ’ আৰু ‘ৰাত এইচি মতৱালী’ এই গীত দুটা নিগাৰৰ ওপৰত চিত্ৰিত কৰা হৈছিল। তেওঁৰ অন্য দুখন ছবি হ'ল- 'দাৰা' (১৯৫৩) আৰু 'খায়বাৰ'।

তেওঁৰ উল্লেখযোগ্য চলচ্চিত্ৰবোৰৰ ভিতৰত ‘পতঙ্গ’ (১৯৪৯), ‘দিল কী বস্তী’ (১৯৪৯), ‘শীশ মহল’ (১৯৫০), ‘খেল’ (১৯৫০), ‘দমন’ (১৯৫১), ‘আনন্দ ভৱন’ (১৯৫৩), ‘মীৰ্জা গালিৱ’ (১৯৫৪), ‘তনখাহ’ (১৯৫৬), ‘দুৰ্গেশ নন্দিনী’ (১৯৫৬) আৰু ‘ইহুদী’ (১৯৫৮) অন্যতম। ১৯৫০ৰ দশকত তেওঁ অতি সক্ৰিয় হৈ আছিল। পিছলৈ তেওঁৰ ছবিৰ সংখ্যা কমি গৈছিল। ‘জাম্বিশঃ এ মুভমেণ্ট’ ১৯৮৬ চনৰ এই ছবিখনে আছিল তেওঁৰ শেষ ছবি।

## ব্যক্তিগত জীৱন
১৯৬০ৰ দশকৰ আৰম্ভণিত তেওঁৰ পাকিস্তানী অভিনেতা চৈয়দ ইচৰত আব্বাছৰ (দৰ্পন কুমাৰ) সৈতে এটা সংযোগ ঘটিছিল। ইচৰত আব্বাছো এজন ভাৰতীয় হায়দৰাবাদী আছিল। ১৯৫৯ চনৰ ১৩ জুনত, নিগাৰ চুলতানাই পাকিস্তানী অভিনেতাক বিয়া কৰোৱা সম্পৰ্কীয় প্ৰতিবেদন অস্বীকাৰ কৰিবলৈ বিশেষভাৱে এখন সংবাদমেল অনুষ্ঠিত কৰে।

নিগাৰে ১৯৬০ৰ দশকৰ শেহৰ ফালে ‘মুগল-ই-আজম’ৰ (১৯৬০) পৰিচালক, নিৰ্মাতা কে. আচিফক বিয়া কৰাইছিল। তেওঁলোকৰ পাঁচটা সন্তান জন্মিছিল। কে. আচিফৰ ইতিমধ্যে এগৰাকী পত্নী আছিলেই। পূৰ্বৰ পত্নী আখতাৰ আচিফৰ সৈতে নিগাৰৰ এক শীতল সম্পৰ্ক আছিল। ঘটনাক্ৰমে আখতাৰ আচিফ হিন্দী ছবিৰ তাৰকা দিলীপ কুমাৰৰ ভনীয়েক আছিল।

## তথ্য উৎস

## বাহ্যিক সংযোগ
*

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী
শ্ৰেণী:হিন্দী চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেত্ৰী
বিশাখা হৰি

**বিশাখা হৰি** (, জন্ম: ২১ মে' ১৯৮১) এগৰাকী ভাৰতীয় কণ্ঠশিল্পী। তেওঁ ভাৰতীয় শাস্ত্ৰীয় সংগীতৰ কৰ্ণাটিক শাস্ত্ৰীয় সংগীতৰ লগত জড়িত। তেওঁ বিশেষকৈ হৰিকথাৰ ব্যাখ্যাকাৰ আৰু কাথাকলাক্ষেপামৰ কথক হিচাপে জনাজাত। তেওঁ এগৰাকী ৰাজকীয় চনদপ্ৰাপ্ত হিচাপৰক্ষক বা চাৰ্টাৰ্ড একাউণ্টেণ্ট।

## প্ৰাৰম্ভিক জীৱন
১৯৮১ চনৰ ২১ মে' তাৰিখে তামিলনাডুৰ ৰাজধানী চেন্নাইত বিশাখা হৰিৰ জন্ম হৈছিল। বিশাখা হৰিয়ে কৰ্ণাটিক বেহেলাবাদক পদ্মবিভূষণ শ্ৰী লালগুড়ি জয়ৰমনৰ অধীনত কৰ্ণাটিক শাস্ত্ৰীয় সংগীত শিকিছিল। তেওঁৰ আধ্যাত্মিক গুৰু আৰু শহুৰ হৈছে শ্ৰী শ্ৰীকৃষ্ণ প্ৰেমী স্বামীগল (শ্ৰী শ্ৰী আন্না)। তেওঁ তেওঁৰ স্বামী শ্ৰী হৰিজীৰ পৰা হৰিকথাৰ কলা শিকিছিল। তেওঁ এজন অভিজ্ঞ হৰিকথা প্ৰদৰ্শক যিয়ে তামিল, ইংৰাজী আৰু হিন্দীত হৰিকথা ব্যাখ্যা কৰে। তেওঁলোকৰ এজন পুত্ৰ ৰাজাগোপাল হৰি। তেওঁ ২০০৭ চনত জন্ম গ্ৰহণ কৰিছিল।

## সাংগীতিক জীৱন
বিশাখা হৰিয়ে ২০০৬ চনৰ পৰা চেন্নাই মিউজিক চিজনৰ কেইবাটাও সভাত তেওঁৰ কলা প্ৰদৰ্শন কৰিছে।

তেওঁ প্ৰায়ে তেওঁৰ স্বামী শ্ৰী হৰিৰ সৈতে প্ৰদৰ্শন কৰে, যি তেওঁৰ কথাকলাক্ষপম প্ৰদৰ্শন দৰ্শকক ইংৰাজী ভাষাত বুজাই দিয়ে। তেওঁৰ ভাতৃ সাকেথৰামন শ্ৰী লালগুড়ি জয়ৰমনৰ শিষ্য ভাৰতৰ এজন কৰ্ণাটিক শাস্ত্ৰীয় সংগীতজ্ঞ। তেওঁ এগৰাকী আকাশবাণীৰ দ্বাৰা স্বীকৃতিপ্ৰাপ্ত শিল্পী। তেওঁ বিদেশত বহুতো আলোচনাচক্ৰ আৰু সংগীতানুষ্ঠান কৰিছে।

বিশাখা হৰিয়ে বিশিষ্ট নৃত্যশিল্পী অধ্যাপক সুধাৰাণী ৰঘুপতিৰ পৰা ভাৰতনাট্যম শিকিছিল। বিশাখায়ে ৰামায়ণ, শ্ৰীমদ ভাগৱত আৰু স্কন্দ পুৰণাৰ ওপৰত আধাৰিত কৰি বিভিন্ন বিষয়ত হৰিকথা প্ৰদৰ্শন কৰে। তেওঁ শ্ৰীশ্ৰী আন্নাৰ কৰ্ম যেনে: শ্ৰী বৈষ্ণৱ সংহিতা, শ্ৰী বৃন্দাবন মাহাত্ম্যম, দিব্য দেশ বৈভৱম, হৰিকথা অমৃত লাহৰী, শ্ৰী ভকতপুৰীশ স্তৱম, সতী বিজয়ম, শতকামস আৰু কীৰ্ত্তন আদিতো প্ৰদৰ্শন আগবঢ়ায়।

## বঁটা আৰু সন্মান
তেওঁ হৰিকথা আৰু কৰ্ণাটিক শাস্ত্ৰীয় সংগীত ক্ষেত্ৰলৈ তেওঁৰ অৱদানৰ বাবে বহুতো বঁটা আৰু পুৰস্কাৰ লাভ কৰিছে।

তেওঁ 'মহিলা পাৰ উৎকৃষ্টতা' বঁটা তেওঁৰ সংগীত গুৰু শ্ৰী লালগুড়ি জয়ৰমন আৰু ত্যাগৰাজ পৰা লাভ কৰিছিল। তেওঁৰ আধ্যাত্মিক গুৰু আৰু শহুৰ শ্ৰীকৃষ্ণ প্ৰেমী স্বামীগালৰ পৰা 'ত্যাগৰাজ স্বামীৰ প্ৰতিধ্বনি' উপাধি লাভ কৰিছিল।

তেওঁ ২০১৬ চনৰ ১৩ ছেপ্টেম্বৰ তাৰিখে তেওঁক মুম্বাইৰ শ্ৰী সমুখনন্দ ফাইন আৰ্টছ আৰু সংগীত অনুষ্ঠানত ড॰ এম এছ চুব্বালক্ষ্মী শতবৰ্ষ বঁটা প্ৰদান কৰা হৈছিল। এই বঁটা লাভ কৰা তেওঁ দেশৰ ৭ গৰাকী শিল্পীৰ অন্যতম।

২০১৬ চনৰ ১৬ নৱেম্বৰ তাৰিখে চেন্নাইৰ ভাৰতীয় বিদ্যা ভৱনে তেওঁক 'জীৱনজোৰা প্ৰাপ্তি' বঁটা প্ৰদান কৰে।

## তথ্য উৎস

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় কণ্ঠশিল্পী
কাত্যায়নী

**কাত্যায়নী** () হৈছে হিন্দু ধৰ্মৰ দেৱী দুৰ্গাৰ এক অৱতাৰ। তেওঁ নৱৰাত্ৰিত পূজিত নৱদুৰ্গাৰ ষষ্ঠ ৰূপ। কাত্যায়নীক মহিষাসুৰৰ নিধনকাৰী দেৱী হিচাপেও জনা যায়। দেৱী কাত্যায়নীক চতুৰ্ভূজা, অষ্টভূজা অথবা দশভূজা ৰূপত চিত্ৰায়িত কৰা হয়। কিংবদন্তি অনুসৰি সীতা, ৰাধা আৰু ৰুক্মিণীয়ে উপযুক্ত বৰ লাভৰ অৰ্থে দেৱী কাত্যায়নীৰ উপাসনা কৰিছিল।

শক্তি পন্থাৰ মতে, কাত্যায়নী শক্তি বা দুৰ্গাৰ ৰুদ্ৰৰূপ ভদ্ৰকালী আৰু চণ্ডিকাৰ সৈতে জড়িত। খ্ৰীষ্টপূৰ্ব দ্বিতীয় শতিকাত পতঞ্জলীয়ে ৰচনা কৰা মহাভাষ্যত ৰঙা ৰংৰ সৈতে কাত্যায়নীৰ সম্পৰ্কৰ কথা উল্লেখ আছে।

যজুৰবেদত কাত্যায়নীৰ পোন প্ৰথমবাৰৰ বাবে উল্লেখ পোৱা যায়। স্কন্দ পুৰাণৰ মতে দেৱতাসকলৰ অবিৰত কোপৰ পৰা তেওঁৰ জন্ম হয় আৰু পৰৱৰ্ত্তী কালত সিংহৰ পিঠিত উঠি মহিষাসুৰ বধৰ পৰ্যায় পায়গৈ। ইয়াকে দুৰ্গা পূজা হিচাপে সমগ্ৰ ভাৰততে উদযাপন কৰা হয়।

দেৱী ভাগৱত পুৰাণ আৰু ৪০০-৫০০ চনত মাৰ্কণ্ডেয় মুনিয়ে ৰচনা কৰা মাৰ্কণ্ডেয় পুৰাণৰ অংশ দেৱী মাহাত্ম্যমত তেওঁৰ আখ্যানসমূহ বৰ্ণনা কৰা হৈছে। বৌদ্ধ, জৈন আৰু তান্ত্ৰিক পুথিসমূহতো কাত্যায়নীৰ বৰ্ণনা পোৱা যায়ম দশম শতিকাৰ কালিকা পুৰাণৰ মতে উড়িয়ানা বা উদ্ৰদেশত (উড়িষ্যা) দেৱী কাত্যায়নী আৰু জগন্নাথৰ বসতি।

## ব্যুৎপত্তি
​বামন পুৰাণৰ মতে মহিষাসুৰৰ প্ৰতি দেৱতাসকলৰ ক্ৰোধৰ ফলত তেওঁলোকৰ শক্তিয়ে সন্মিলিত জ্যোতিকণাৰ ৰূপ লয়। এই জ্যোতিকণাসমূহ কাত্যায়ন ঋষিৰ আশ্ৰমত পুঞ্জীভূত হোৱাত ঋষিয়ে ইয়াক প্ৰকৃত ৰূপ প্ৰদান কৰে। সেয়ে কাত্যায়নীক কাত্যায়ন ঋষিৰ নামেৰেই তেওঁৰ জীয়ৰী হিচাপে জনা যায়। কালিকা পুৰাণত থকা বৰ্ণনা অনুসৰি ঋষি কাত্যায়নে তেওঁক সৰ্বপ্ৰথমে উপাসনা কৰাৰ বাবে তেওঁ কাত্যায়নী নাম পায়। দুয়ো ক্ষেত্ৰতে তেওঁক দুৰ্গাৰ ৰূপ হিচাপে নৱৰাত্ৰিৰ ষষ্ঠ দিনা উপাসনা কৰা হয়।

## আখ্যান
আখ্যান অনুসৰি কলহাসুৰৰ সংগী ৰক্তবীজ নামৰ এক অসুৰৰ এনে এক শক্তি আছিল যাৰ ফলত তেওঁৰ শৰীৰৰ পৰা নিৰ্গত প্ৰতিটোপাল তেজ মাটিত পৰাৰ লগে লগে একোটা অসুৰৰ জন্ম হয়। সেয়ে ভৈৰৱৰ বাবে ৰক্তবীজক বধ কৰাটো অসম্ভৱ হৈ পৰে। কাত্যায়নীয়ে ৰক্তবীজৰ এটোপালো তেজ মাটিত পৰিবলৈ নিদিয়াকৈ পান কৰে। তেওঁ আনকি ভৈৰৱৰ সৈন্যবাহিনীক পুনৰ্জীৱন দিবৰ বাবে এক অমৃত কুণ্ডৰো সৃষ্টি কৰে।

তন্ত্ৰৰ মতে কাত্যায়নী শিৱৰ ছখন মুখৰ এখনৰ (উত্তৰমুখী) যোগেদি আত্মপ্ৰকাশ কৰে। ইয়াত তেওঁৰ মুখমণ্ডল নীলৰঙী আৰু ত্ৰিনয়নযুক্ত। এই মুখেৰে তেওঁ দক্ষিণকালিকা, মহাকালী, শ্মশানকালী, উগ্ৰতাৰা, চিন্নমস্তা, ধূমাৱতী আদি দেৱীসকলৰ ধৰ্মীয় আচাৰ আৰু মন্ত্ৰকো প্ৰকাশ কৰে।

## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:হিন্দু দেৱী