open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
বসুধা থোজুৰ

**বসুধা থোজুৰ** এগৰাকী শিল্পকলাৰ বিভিন্ন ক্ষেত্ৰৰ শিল্পী যদিও মূলতঃ চিত্ৰকলাৰ ওপৰত তেওঁ গুৰুত্ব আৰোপ কৰে। বৰ্তমান নয়দাৰ শিৱ নাদৰ বিশ্ববিদ্যালয়ৰ কলা আৰু পৰিৱেশন কলা বিভাগৰ অধ্যাপিকা। ২০০২ৰ গুজৰাট হিংসাপৰা ৰক্ষা পোৱা লোকসকলৰ সৈতে কাম কৰা আহমেদাবাদৰ ভাটভাত অৱস্থিত হিম্মত নামৰ এটা সক্ৰিয় সংগঠনৰ সৈতেও সহযোগিতা আগবঢ়াইছে।

## প্ৰাথমিক জীৱন
১৯৫৬ চনৰ ১৪ অক্টোবৰত মহীশূৰত থোজুৰৰ জন্ম হৈছিল। ১৯৮১-১৯৯৭ চনলৈকে চেন্নাইত বাস কৰিছিল আৰু কাম কৰিছিল।

## শিক্ষা
থোজুৰে তেওঁৰ প্ৰশিক্ষণ চেন্নাইত কৰিছিল। ১৯৭৯ চনত চেন্নাইৰ কলেজ অৱ আৰ্টছ এণ্ড ক্ৰাফ্টছৰপৰা চিত্ৰকলাৰ ডিপ্লমা সম্পূৰ্ণ কৰে। 
তেওঁ যুক্তৰাজ্যৰ ক্ৰয়ডন স্কুল অৱ আৰ্ট এণ্ড ডিজাইনৰপৰা চিত্ৰকলাৰ পোষ্ট ডিপ্লমা লাভ কৰে। তেওঁ শ্বেডন মিলছ ভিজুৱেল আৰ্টছ চেণ্টাৰ, কাৰ্লাইল এণ্ড গেছৱৰ্কছ ষ্টুডিঅ', লণ্ডনত বসবাস কৰিছিল। ১৯৮৮ চনত কেন্দ্ৰীয় ললিত কলা একাডেমীৰ গৱেষণা অনুদান আৰু ১৯৮৯ চনত শিল্পীৰ বাবে সংস্কৃতি মন্ত্ৰ্যালয়ৰ ফেল’শ্বিপ লাভ কৰে। ১৯৯৬ চনত তেওঁ ফ্ৰান্স চৰকাৰৰ বৃত্তি আৰু দ্য চাৰ্লছ ৱালেছ গ্ৰাণ্ট লাভ কৰে।

## কেৰিয়াৰ
থোজুৰে নিজকে প্ৰকাশৰ এটা মাধ্যমতে সীমাবদ্ধ কৰি ৰখা নাই। তেলৰ লগতে জলৰঙেৰেও কাম কৰে। তেওঁৰ শিল্প ভিন্নমুখী বৈশিষ্ট্যৰ। তেওঁৰ এটা প্ৰদৰ্শনীত পেৰিছৰ চাইট ইণ্টাৰনেশ্যনেল ডেছ আৰ্টছত দুজনীয়া প্ৰদৰ্শনী আছিল। ২০০৪ চনৰ জানুৱাৰী মাহৰপৰা আৰম্ভ হোৱা তেওঁৰ গৱেষণা প্ৰকল্প ‘দ্য হিমমত কৰ্মশালা’ক সহায় কৰিবলৈ ২০০৪ – ২০০৬ আৰু ২০০৯ – ২০১১ চনত বাংগালুৰুৰ ইণ্ডিয়া ফাউণ্ডেশ্যন ফৰ দ্য আৰ্টছৰপৰা দুটা অনুদান লাভ কৰে।

নৰোদা পাটিয়াত সংঘটিত হোৱা গুজৰাট দাঙ্গাৰ ওপৰত তেওঁৰ কাম ব্যাপকভাৱে ভিত্তি কৰি কৰা হৈছে, য’ত তেওঁ হত্যাকাণ্ডৰপৰা ৰক্ষা পোৱা আৰু নিজৰ পৰিয়ালক হেৰুওৱা লোকসকলৰ সৈতে ‘বিয়ণ্ড পেইন – এন আফটাৰলাইফ’ শীৰ্ষক এটা প্ৰকল্পৰ সৈতে সহযোগিতা কৰিছিল। খোজৰ আৱাসীয়ে এই প্ৰকল্পটোক সমৰ্থন কৰিছিল। এই প্ৰকল্পটো ইণ্ডিয়া ফাউণ্ডেশ্যন ফৰ দ্য আৰ্টছ (আই এফ এ)ৰ পৃষ্ঠপোষকতাত আছিল আৰু হিম্মতৰ সহযোগিতা পাইছিল। তেওঁৰ প্ৰকল্পটোৱে সামূহিক আঘাত আৰু হত্যাকাণ্ডৰ পৰিণতি জীৱিতসকলৰ জীৱনৰ ওপৰত চিত্ৰিত কৰিছিল।

তেওঁৰ আৰু কিছুমান ৰচনা হ’ল: ‘ভইচছ এগেইনষ্ট ভিলেন্স’, ফেকাল্টি অৱ ফাইন আৰ্টছ, এম এছ ইউ, বাডোদাৰা (২০০২); মুম্বাইৰ নেশ্যনেল গেলেৰী অৱ মডাৰ্ণ আৰ্টত গীতা কাপুৰ আৰু চৈতন্য সম্ব্ৰানীয়ে কিউৰেট কৰা ‘ডাইভাৰ্জ’ (২০০৩); ‘এজ অৱ ডিজায়াৰ: ৰিচেণ্ট আৰ্ট ইন ইণ্ডিয়া’, চৈতন্য সম্ব্ৰানীৰ কিউৰেটৰ আৰু ৱেষ্টাৰ্ণ অষ্ট্ৰেলিয়াৰ আৰ্ট গেলেৰী আৰু দ্য এছিয়া ছ’চাইটি, নিউয়ৰ্কৰদ্বাৰা সমৰ্থিত (২০০৪); সাক্ষী গেলেৰী মুম্বাই আৰু বাদেহৰা আৰ্ট গেলেৰী, নতুন দিল্লীত একক অনুষ্ঠান ‘অস্পৰ্শযোগ্য’ (২০০৭); নতুন দিল্লীৰ খোজত কৰ্মশালা: ‘শান্তি কল্পনা কৰক’ (এপ্ৰিল ২০০৯), আৰু সম্প্ৰদায়ৰ প্ৰকল্পৰ চাৰিওফালে কৰ্মশালা/আলোচনা (অক্টোবৰ ২০০৯); সাক্ষী গেলেৰীয়ে দ্য ইণ্ডিয়া আৰ্ট ছামিটত প্ৰতিনিধিত্ব কৰা (২০১১); নতুন দিল্লীৰ লেটিচুড ২৮ত একক অনুষ্ঠান ‘দ্য এনাটমী অৱ চেলিব্ৰেচন’ (২০১২) আৰু হিম্মত (২০১৩)ৰ সহযোগত সাক্ষী গেলেৰী আৰু প্ৰজেক্ট ৮৮, মুম্বাইত একক অনুষ্ঠান ‘বিয়ণ্ড পেইন: এন আফটাৰলাইফ’।

কলাৰ কেৰিয়াৰৰ উপৰি তেওঁ এম এছ ইউনিভাৰ্চিটি বডোদৰা, নেচনেল ইনষ্টিটিউট অৱ ডিজাইন আহমেদাবাদ আৰু ইণ্ডিয়ান ইনষ্টিটিউট অৱ ক্ৰাফ্টছ এণ্ড ডিজাইন, জয়পুৰত অতিথি অধ্যাপক হিচাপেও অধ্যাপনা কৰিছে।

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:চিত্ৰশিল্পী
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় নাৰী
অপৰ্ণা সিন্ধূৰ

**অপৰ্ণা সিন্ধূৰ** (জন্ম ১৯৭০/১৯৭১) এগৰাকী ভাৰতীয়-আমেৰিকান নৃত্য পৰিচালক, নৃত্যশিল্পী আৰু শিক্ষয়িত্ৰী।
তেওঁ নৱৰস নাট্যালয় নৃত্য থিয়েটাৰৰ কলা পৰিচালক। 

## পটভূমি আৰু শিক্ষা
সিন্ধূৰ ভাৰতৰ মহীশূৰৰ। পাঁচ বছৰ বয়সৰপৰাই তেওঁ নাচিবলৈ আৰম্ভ কৰে, নৃত্য তেওঁ প্ৰথমে মাকৰপৰা শিকিছিল। অভিনয় (মুখৰ ভাব) আৰু জাতি (বিশুদ্ধ নৃত্যৰ ৰচনা)ৰ ওপৰত গুৰুত্ব দিয়া কে ভেংকটালক্ষম্মাৰ সৈতে প্ৰায় ১৫ বছৰ ধৰি তেওঁ ভাৰতনাট্যমত প্ৰশিক্ষণ লৈছিল। তেওঁ গায়ন-বায়ন আৰু নাট্যশাস্ত্ৰও অধ্যয়ন কৰিছিল।

ইংৰাজী বিষয়ত স্নাতকোত্তৰ আৰু নৃত্য, সাহিত্য, নাটকত স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰিছে। বষ্টন বিশ্ববিদ্যালয়ৰপৰা "নৃত্য, মহিলা আৰু সংস্কৃতি"ত ডক্টৰেট ডিগ্ৰী লাভ কৰে।

## কেৰিয়াৰ আৰু বঁটা
১৯৮৯ চনত এৰেঞ্জেট্ৰাম (স্নাতক একক আবৃত্তি)ৰপৰাই সিন্ধূৰে পেছাদাৰী অভিনয় কৰি আহিছে। 

১৯৯১ চনত ভাৰতৰ মহীশূৰত স্বামী, চলচ্চিত্ৰ পৰিচালক এছ এম ৰাজু আৰু সহযোগী নৃত্য পৰিচালক অনিল নাট্যবেদৰ সৈতে সিন্ধুৰে ভাৰতৰ মহীশূৰত নৱৰাস নৃত্য থিয়েটাৰ সিন্ধূৰ প্ৰতিষ্ঠা কৰে। ১৯৯৭/১৯৯৮ চনত তেওঁ আমেৰিকালৈ গুচি যায়। স্থানান্তৰিত হোৱাৰ পিছত থিয়েটাৰখন মেছাচুচেটছৰ বষ্টনত স্থাপন কৰা হৈছিল। ২০১২ চনত সিন্ধূৰে নৱৰাসৰ বাবে মহাস্বেতা দেৱীৰ চুটিগল্পৰ আধাৰত এনকাউণ্টাৰ নামৰ নৃত্য-নাট্য পৰিৱেশন প্ৰস্তুত কৰে।

২০১৩ চনত সিন্ধূৰে ব্ৰেণ্ডেইছ থিয়েটাৰৰ ছাত্ৰ-ছাত্ৰীৰ বাবে "ভিজনছ অৱ এন্সিয়েণ্ট ড্ৰিমাৰৰ" নৃত্য পৰিচালনা কৰে।

সিন্ধুৰৰ কৰ্মৰাজি আমেৰিকা, কানাডা, জাৰ্মানী, ভাৰতত প্ৰদৰ্শিত হৈছে, য’ত জেকবছ পিল’, লিংকন চেণ্টাৰ, নিউ জাৰ্চি পাৰফৰ্মিং আৰ্টছ চেণ্টাৰ, লা মামা, নিউ হেভেন ফেষ্টিভেল অৱ আৰ্টছ এণ্ড আইডিয়াছৰ দৰে স্থান আৰু উৎসৱসমূহো প্ৰদৰ্শিত হৈছে। নিউ ইংলেণ্ড ফাউণ্ডেশ্যন ফৰ দ্য আৰ্টছৰ আৰ ডি ডি আই কাৰ্যসূচীৰ বাবে নিৰ্বাচিত কৰা নৃত্য পৰিচালকসকলৰ ভিতৰত অন্যতম আছিল তেওঁ।  ২০১৪ চনত বষ্টনস্থিত আণ্ডাৰগ্ৰাউণ্ড ৰেলৱে থিয়েটাৰৰ "এ ডিচাপেয়াৰিং নম্বৰ"ত ছিন্ধুৰৰ নৃত্য প্ৰদৰ্শন অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হয়।

২০২২ চনত তেওঁ কেলিফৰ্ণিয়াৰ পালো আল্ট'ত এনএক্ট আৰ্টৰ "দ্য জংঘল বুক: ৰুডিয়াৰ্ড ৰিভাইজড"ৰ নৃত্য পৰিচালনা কৰে।

তেওঁ ছাণ্টা মনিকা কলেজৰ অংশকালীন অধ্যাপিকা।

## বঁটা
অপৰ্ণা সিন্ধূৰে মহীশূৰ বিশ্ববিদ্যালয়ৰপৰা নৃত্যত স্বৰ্ণ পদক লাভ কৰে।

২০১৩ চনত সিন্ধূৰে মাই ডিয়াৰ মুদ্দু পালানীৰ বাবে এনপিএন ক্ৰিয়েচন ফাণ্ডছ বঁটা লাভ কৰে। একে বছৰতে তেওঁ কোৰিঅ'গ্ৰাফীৰ বাবে লছ এঞ্জেলছ ষ্টেজ এলায়েন্স অভেচন বঁটাৰ বাবেও মনোনীত হয়।

২০২০ চনত সিন্ধূৰে ভোটাৰৰ ভোটদানক উৎসাহিত কৰিবলৈ ডিজিটেল শিল্পকৰ্ম সৃষ্টি কৰিবলৈ এএপিআই চিভিক এংগেজমেণ্ট ফাণ্ডৰপৰা ১০০০ ডলাৰ লাভ কৰে।

## তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:নৃত্যশিল্পী
শ্ৰেণী:শিক্ষক
শান্তামণি মুদ্দাইয়া

**শান্তামণি মুদ্দাইয়া** ভাৰতৰ এগৰাকী ভাস্কৰ্য শিল্পী, যিয়ে নিজৰ দৃশ্য কলাৰ কামত কাগজ আৰু কয়লাৰ দৰে ক্ষণস্থায়ী প্ৰাকৃতিক সামগ্ৰী ব্যৱহাৰ কৰি প্ৰদৰ্শনী সৃষ্টি, স্থাপন আৰু প্ৰদৰ্শন কৰে। ভাৰতৰ বহু দ্বিবাৰ্ষিক কলা প্ৰদৰ্শনীত আৰু বহু আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় কেন্দ্ৰত তেওঁৰ ভাস্কৰ্যসমূহ প্ৰদৰ্শিত হৈছে। তেওঁৰ কৰ্মৰাজিৰ বাবে তেওঁ বহুতো বঁটা লাভ কৰিছে।

## জীৱনী
১৯৬৭ চনত কৰ্ণাটকৰ মহীশূৰত জন্মগ্ৰহণ কৰিছিল মুদ্দাইয়াই। মহীশূৰৰ চামৰাজেন্দ্ৰ একাডেমী অৱ ভিজুৱেল আৰ্টছৰপৰা পেইণ্টিংত স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰে। ইয়াৰ পিছতে এম এছ ইউনিভাৰ্চিটি বৰোদাৰপৰা চিত্ৰকলাৰ স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী লাভ কৰে। ২০০৪ চনত স্কটলেণ্ডৰ গ্লাছগোত চাৰ্লছ ৱালেছ বৃত্তিৰ ফেল’শ্বিপৰ অধীনত কাগজ নিৰ্মাণৰ পাঠ্যক্ৰমৰ বাবে এবছৰ অধ্যয়ন কৰে। ২০০৬–০৮ চনৰ বাবে নতুন দিল্লীৰ পৰ্যটন আৰু সংস্কৃতি মন্ত্ৰ্যালয়ৰপৰাও ৰাষ্ট্ৰীয় জুনিয়ৰ ফেল'শ্বিপ লাভ কৰিছে।

## কাম আৰু প্ৰদৰ্শনী
চিমেণ্ট আৰু উজ্জ্বল চিণ্ডাৰৰদ্বাৰা নিৰ্মিত *বেকব’ন* শীৰ্ষক ভাস্কৰ্যটো ২০১৪ চনত কোচি-মুজিৰিছ বিয়েনালেত প্ৰদৰ্শিত হৈছিল। ইয়াৰ জোখ আছিল ৭x৫x৭০ ফুট আৰু ইয়াক মেৰুকৰণ নদীৰ আকৃতিত ভাস্কৰ্য নিৰ্মাণ কৰা হৈছিল। এই শিল্পকৰ্মৰ প্ৰেৰণা ২০১০ চনৰ ভিতৰত গংগা নদীৰ কাষেৰে তিনিমাহৰ ভ্ৰমণৰপৰাই লাভ কৰিছিল আৰু ইয়াক "আমাৰ সংস্কৃতিৰ মেৰুদণ্ড" হিচাপে এক উপমা হিচাপে গণ্য কৰা হয়। মুদ্দাইয়াই লগতে কয় যে প্ৰসৱৰ সময়ত তেওঁৰ মেৰুদণ্ডত এনাস্থেচিয়াৰ বেজী দিয়াৰ পৰাই তেওঁৰ মনত এই ভাস্কৰ্যটোৰ ধাৰণা হৈছিল। কোচিত ভাস্কৰ্যটো প্ৰদৰ্শন কৰা কোচি-মুজিৰিছ বিয়েনালে ২০১৪ৰ কিউৰেটৰ জিতিশ কল্লাটে কয় যে ইয়াক "আপাত দৃষ্টিত উন্মোচিত হোৱা এই ভাস্কৰ্যই জীৱাশ্মৰ ৰূপত বহুদিনৰপৰা পাৰ হৈ যোৱা ইতিহাসৰ আমন্ত্ৰণ কৰা হৈছে" আৰু "চিণ্ডাৰৰ দৰে আগ্নেয়গিৰিৰ শিলৰ ব্যৱহাৰ বিশেষভাৱে অতি আকৰ্ষণীয় কাৰণ পদাৰ্থটোৰ ছিদ্ৰযুক্ত পৃষ্ঠত কিছু ভূ-তাত্ত্বিক লেখ-জোখ থাকে, আৰু ই নিজেই এনেকুৱা দেখা যায় জীৱাশ্ম।"

আন এটা উল্লেখযোগ্য ভাস্কৰ্যৰ শিৰোনাম হৈছে মেটামৰ্ফছিছ ফেভাৰিট যিটো হৈছে প্যুপাৰ ভাস্কৰ্য যিয়ে পিউপা আৰু পখিলাৰ মাজৰ বিৱৰ্তনৰ পৰ্যায়ক প্ৰতিনিধিত্ব কৰে। ইয়াক কাঠৰ কয়লা আৰু কপাহৰ টুকুৰাৰ পাল্পৰপৰা তৈয়াৰ কৰা হয়। ই "ক্ষয়, ৰোগ আৰু মৃত্যু"ৰ ইংগিত দিয়ে।

বছৰ বছৰ ধৰি তেওঁৰ আন কিছুমান ভাস্কৰ্য প্ৰদৰ্শনী হ’ল ফ্ৰ’জেন ফিনিক্স, চাইলেণ্ট স্পিক, জ্যেষ্ঠাৰছ স্পিক আৰু টাৰ্নিং হুইল -ভাৰত আৰু শ্ৰীলংকাত অনবাউণ্ড ট্ৰেডিচন। তেওঁৰ ভাস্কৰ্য্যসমূহ বাংগালুৰুৰ কৰ্ণাটক ৰাজ্যিক সংগ্ৰহালয়ৰ ভেংকটপ্পা আৰ্ট গেলেৰীত স্থায়ী প্ৰদৰ্শনী। তেওঁৰ কৰ্মৰাজিও বহুতো ব্যক্তিগত গেলেৰীৰ অংশ।

২০১৯ চনত তেওঁ চেটল ষ্ট'ৰীছ আৰু ইয়ৰ্কশ্বাৰ ডেলছৰ লোকসকলৰ সৈতে সহযোগিতা কৰি এটা নতুন কাম লাইফ ইন আৱাৰ হেণ্ডছ তৈয়াৰ কৰে যিটো আছিল স্থানীয় লোকসকলৰ সৈতে ক্ৰেভেন জিলাৰ জীৱন আৰু ইতিহাসৰ বিষয়ে হোৱা কথা-বতৰাৰ ভিডিঅ' ৰেকৰ্ড য'ত প্লাষ্টাৰ কাষ্টিঙৰ কৌশলৰ জৰিয়তে অংশগ্ৰহণকাৰীসকলৰ হাতৰ ছবিও তৈয়াৰ কৰিছিল। সেই বছৰতে তেওঁ আন এটা ভাস্কৰ্য *ড্ৰপ*ও উলিয়াইছিল। মাটি স্পৰ্শ কৰাৰ মুহূৰ্ততে জমা হৈ থকা চিয়াঁহীৰ এটা টোপালৰ দৃশ্যায়ন, ই আছিল প্ৰতিটো টোপালৰ তাৎপৰ্য্যৰ স্মৃতি।  মুদ্দাইয়াই কয় যে এই ভাস্কৰ্যটো আৰম্ভণিৰেপৰা গংগা নদীৰ মুখলৈকে যাত্ৰাৰপৰাই উদ্ভৱ হৈছিল য’ত তেওঁ লাখ লাখ লোকে অৰ্ঘ্য আগবঢ়োৱা দেখা পাইছিল। তেওঁলোকে পানীৰে ভৰা পাত্ৰৰ পানী পুনৰ নদীত উছৰ্গা কৰা দেখি তেওঁ জীৱনৰ চক্ৰীয় প্ৰকৃতিত ৰূপকটো দেখিবলৈ পাইছিল।
## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ভাৰতীয় নাৰী
শ্ৰেণী:ভাস্কৰ্যশিল্পী
উডুপি (খাদ্য)

**উডুপি খাদ্য** (উদিপি বুলিও জনা যায়) দক্ষিণ ভাৰতত প্ৰচলিত খাদ্য। ই দক্ষিণ ভাৰতৰ টুলুসকলৰ তুলুভা খাদ্যৰ এক গুৰুত্বপূৰ্ণ অংশ হিচাপে গঠিত আৰু কৰ্ণাটক ৰাজ্যৰ তুলুনাদ অঞ্চলৰ ভাৰতৰ দক্ষিণ-পশ্চিম উপকূলৰ এখন চহৰ উডুপিৰপৰাই ইয়াৰ নাম লোৱা হৈছে। 

উডুপি ৰন্ধনশৈলীৰ বেছিভাগ খাদ্যই কঠোৰভাৱে নিৰামিষ। অৱশ্যে উডুপি খাদ্যৰ অন্যান্য উপাদানসমূহ নিৰামিষভোজী আৰু মাংগালোৰ অঞ্চলৰ খাদ্যত অতি সাধাৰণ। 

উডুপি খাদ্যৰ উৎপত্তি মধ্বাচাৰ্যই প্ৰতিষ্ঠা কৰা উডুপি শ্ৰীকৃষ্ণ মঠৰপৰাই হৈছে। শিৱল্লী ব্ৰাহ্মণসকল "উডুপি হোটেল" (নিৰামিষভোজী ৰেষ্টুৰেণ্ট)ৰ বাবে বিখ্যাত যি ইডলি, ৱড়া, দোছা, চিৰা আৰু উপমা আদি সাধাৰণ দক্ষিণ ভাৰতীয় খাদ্য পৰিৱেশন কৰাৰ বাবে জনাজাত। উডুপি কৃষ্ণ মন্দিৰত কৃষ্ণক বিভিন্ন ধৰণৰ খাদ্য আগবঢ়োৱাৰ উদ্দেশ্যে মাধৱ ব্ৰাহ্মণে এই ৰান্ধনীশাল বিকশিত কৰিছিল।  সেয়েহে উডুপি খাদ্যক সমাৰ্থকভাৱে শিৱল্লী মাধৱ খাদ্য বুলিও কোৱা হয়।

উডুপি খাদ্যত মূলতঃ শস্য, বীন, শাক-পাচলি আৰু ফল-মূলৰপৰা তৈয়াৰী খাদ্য থাকে। খাদ্যৰ বৈচিত্ৰ্য আৰু পৰিসৰ বহুল, আৰু খাদ্যৰ এটা বৈশিষ্ট্য হৈছে স্থানীয়ভাৱে উপলব্ধ উপাদানৰ ব্যৱহাৰ।  বিখ্যাত দোছা (ডাঠ ক্ৰিস্প পেনকেক, আলুৰে ভৰাই থ'লে সাধাৰণ বা মচলা) এই খাদ্যৰপৰাই উৎপত্তি হোৱা বুলি কোৱা হয়।

এটা নিৰ্দিষ্ট সময় বা ঋতুত কিছুমান খাদ্য উপাদানৰ প্ৰতিবন্ধকতা হিচাপে পৰিগণিত হোৱা চতুৰ্মাস ব্ৰতৰ পৰম্পৰা অনুসৰণ কৰাৰ ফলত হয়তো উডুপি খাদ্যত বিভিন্ন ধৰণৰ খাদ্যৰ উদ্ভাৱন হ’ল। কুমলীয়া ৰঙালাও আৰু লাও হৈছে ছাম্বৰৰ মূল উপাদান, যিটো ষ্টু পিহি লোৱা নাৰিকল আৰু নাৰিকল তেলক ভিত্তি হিচাপে লৈ প্ৰস্তুত কৰা হয়।

সৰ্বব্যাপী প্ৰচলিত ভাৰতীয় খাদ্য দোছাৰ উৎপত্তি পি থানপ্পান নাইৰৰ মতে উডুপি। ছাৰু, টেঙা জলকীয়াৰ পানী, মেনুৰ আন এটা অপৰিহাৰ্য অংশ, আৰু লগতে কঁঠাল, কল’কেচিয়া পাত, কেঁচা সেউজীয়া কল, আমৰ আচাৰ, ৰঙা মৰিচা, আৰু নিমখ। এডিয়ে (ডাম্পলিং), আজাডিনা (শুকান তৰকাৰী বা ষ্টাৰ ফ্ৰাই তৰকাৰী), আৰু জিকাৰ ছালৰপৰা তৈয়াৰী চাটনিকে ধৰি বিশেষ খাদ্য।
## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:দক্ষিণ ভাৰতৰ খাদ্য
শ্ৰেণী:খাদ্য
চাগুদানা বড়া

**চাগুদানা বড়া**, যাক ‘ছাবু ভাদা’ বুলিও কোৱা হয়, ভাৰতৰ মহাৰাষ্ট্ৰৰ পৰা অহা পৰম্পৰাগত গাঢ়কৈ তেলত ডুবাই ভজা মুখৰোছক খাদ্য। ইয়াক চাগুৰ মুকুতা সদৃশ দানা, আলু পিটিকা, বাদাম আৰু মছলাৰ পৰা তৈয়াৰ কৰা হয়। ইয়াক প্ৰায়ে গৰম চাহৰ সৈতে দৈৰ টেঙা বা সেউজীয়া শাক-পাচলিৰ চাটনিৰ সৈতে পৰিবেশন কৰা হয় আৰু গৰমে গৰমে খোৱাটো ভাল। দেশৰ আন আন প্ৰান্তত উপবাসৰ সময়ত *ছাবুদানা ভাদা*ই সৰ্বোত্তম বিকল্প। সাধাৰণতে ধৰ্মীয় উৎসৱৰ সময়ত আৰু ৰোজা বা ব্ৰত বা উপবাসৰ সময়ত বিশেষকৈ হিন্দুসকলে নৱৰাত্ৰি ব্ৰতত ইয়াক খাদ্য হিচাপে গ্ৰহণ কৰে। সকলো বড়াৰ দৰে এইবোৰো গৰমে গৰমে খোৱাটো ভাল। চাগুদানা বড়াবোৰ খালে দানাবোৰ "মুখত গলি যায়।"

## প্ৰস্তুতি
প্ৰথমে বগা চাগু মুকুতা বা চাগু দানা ধুই কেইঘণ্টামান পানীত তিয়াই কোমল কৰি লোৱা হয়। কোমল কৰা চাগুদানাৰ লগত সিজোৱা আলু পিটিকা, শুকানে ভাজি থেতেলিয়াই লোৱা বাদাম আৰু কেইবিধমান বনৌষধি আৰু মছলা মিহলাই নেমুৰ ৰস, চেনি আৰু নিমখ দি জুতি লগাই লোৱা হয়। তাৰপিছত ইয়াক হাতেৰে মোহাৰি এই মিশ্ৰণৰ পৰা ঘূৰণীয়া ঘিলা আকৃতিৰ গঠন দিয়া হয় আৰু সেইবোৰ তেলত ডুবাই গাঢ়কৈ ভজা হয়।  

## পৰিৱেশন
চাগুদানা বড়া বাৰিষা কালত অতি জনপ্ৰিয়। কাৰণ সেমেকা বতৰত পকোৰা জাতীয় খাদ্য আৰু একাপ আদাৰ চাহ লগত খোৱাটো বহুতৰে প্ৰিয়। তেনে এটা বাৰিষাৰ বিশেষ খৰখৰীয়া ভজা প্ৰস্তুতি হ’ল চাগুদানা বড়া। যদিও ইয়াক তেলত ডুবাই ভজা হয়, তথাপিও ই আড়ম্বৰপূৰ্ণ আৰু লঘুপাকী খাদ্য। দৈ বা আন সেউজীয়া চাটনিৰ সৈতে চাগুদানা বড়া খোৱা হয়। মহাৰাষ্ট্ৰত উপবাসৰ দিন যেনে চতুৰ্থী আদিতো ইয়াক খোৱা হয়।

File:Sabudana vada with chutney.JPG|চাটনিৰ সৈতে চাগুদানা বড়াৰ ক্ল'জআপ
File:Sabudana Vada With Yogurt-Celantro Chutni.jpg|দৈ-চিলেন্ট্ৰ' চাটনিৰ সৈতে 
File:Sabudana Wada.jpg|চাগুদানা বড়া


## তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় খাদ্য
শ্ৰেণী:নিৰামিষ আহাৰ
মেডু বড়া

**মেডু বড়া** *ভিগনা মুংগো* (ক'লা মাটি মাহ)ৰপৰা তৈয়াৰী দক্ষিণ ভাৰতীয় ব্ৰেকফাষ্ট স্নেক। ইয়াক সাধাৰণতে ডোনাটৰ আকৃতিত তৈয়াৰ কৰা হয়, ইয়াৰ বাহিৰৰ অংশ খৰখৰীয়া আৰু ভিতৰৰ অংশ কোমল। দক্ষিণ ভাৰতীয় খাদ্যৰ জনপ্ৰিয় খাদ্য সামগ্ৰী ইয়াক সাধাৰণতে ব্ৰেকফাষ্ট বা জলপান হিচাপে খোৱা হয়।

## ব্যুৎপত্তিবিজ্ঞান
"মেডু"ৰ অৰ্থ দুয়োটা ভাষাতে "কোমল", গতিকে "মেডু ৱাড়া"ৰ অৰ্থ হৈছে "কোমল বড়া।" মেনুত এই খাদ্যক প্ৰায়ে কেৱল "ৱাড়া" বুলি উল্লেখ কৰা হয়। এই খাদ্যৰ আন নামসমূহ হ'ল উদ্দিন ভাড়ে কানাড়া, উৰাদ ৱাদা, মেধু বদৈ, উলুণ্ডু বদৈ (তামিল), গেৰেলু (তেলেগু), উজুন্নু ৱাদা (মালয়ালম), বাটুক (নেপালী), আৰু উলুণ্ডু ৱাদৈ (সিংহল)।

## ইতিহাস
বীৰ সংঘৱীৰ মতে মেডু ৱাড়াৰ উৎপত্তি বৰ্তমানৰ কৰ্ণাটকৰ মাদ্দূৰ চহৰৰপৰা "কিছু নিশ্চিতভাৱে" অনুসন্ধান কৰিব পাৰি। দক্ষিণ ভাৰতৰ বাহিৰত মুম্বাইৰ উডুপি ৰেষ্টুৰেণ্টৰ মালিকসকলে এই খাদ্য জনপ্ৰিয় কৰি তুলিছিল।

## প্ৰস্তুতি
মেডু বড়া প্ৰধানকৈ মাটিমাহৰ দাইলৰ গুড়িৰে তৈয়াৰ কৰা হয়। ক'লা মাটি দাইল কেইঘণ্টামান পানীত তিয়াই থোৱা হয়, আৰু তাৰ পিছত পিহি পেষ্ট কৰা হয়। পেষ্টত অন্যান্য উপাদান যেনে আছাফ'ইটিডা, মেথি গুটি (মেথি), আদা, জিৰা, ক'লা জলকীয়া, তৰকাৰী পাত, মৰিচা আৰু নাৰিকলৰ টুকুৰা আদিৰে সোৱাদ দিব পাৰি। তাৰ পিছত ইয়াক ডোনাটৰ আকৃতিত পেট কৰি তেলত সোণালী বৰণৰ হোৱালৈকে ভাজি লোৱা হয়।

এটা ভিন্নতাত ভজাৰ পৰিৱৰ্তে বেকিং কৰা হয়। খাদ্যৰ অন্যান্য ভিন্নতাত মাটিমাহৰ দাইলৰ বাহিৰে আন দালি ব্যৱহাৰ কৰা হয়। যেনে, আম-বাড়া (বা আমা ৱদৈ) চানা দালি (বিভক্ত চজিনাৰ মচুৰ দাইল)ৰে তৈয়াৰ কৰা হয়; মাজে মাজে টুয়াৰ (পাৰ চৰাই) আৰু মচুৰ দাইলো ব্যৱহাৰ কৰা হয়।

## পৰিৱেশন
সাধাৰণতে চাম্বাৰ (মচুৰ দাইল আৰু শাক-পাচলিৰ ষ্টু) আৰু নাৰিকলৰ চাটনিৰ সৈতে এই খাদ্য পৰিৱেশন কৰা হয়। ইডলীৰ লগতে ইয়াক প্ৰায়ে ব্ৰেকফাষ্টৰ ব্যঞ্জন হিচাপে খোৱা হয়। ইয়াক দুপৰীয়াৰ আহাৰ গ্ৰহণৰ আৰম্ভণি বা জলপান হিচাপেও খোৱা হয়।

মেডু বড়া কেতিয়াবা দৈৰ সৈতেও পৰিৱেশন কৰা হয়, চাটৰ জলপান হিচাপে (দহি বাদা চাওক)।

নেপালত মাঘে সংক্ৰান্তিৰ দিনা মানুহে বাটুক তৈয়াৰ কৰে, যিটো বিভিন্ন ধৰণৰ সিজোৱা কন্দ যেনে ৰঙালাও, তাৰো, মিঠা আলুৰ সৈতে খায়।
## চিত্ৰশালা

File:Medu Vadas.JPG|Medu vadas served with coconut chutney
File:Vada at Sagar Ratna restaurant, New Delhi.jpg|fried Medu vada with chutney
File:Breakfast South India.jpg|A common South Indian breakfast: idli, medu vada, sambar and coconut chutney
File:GKN Pongal Vada DSC 1069.JPG|Another common breakfast: medu vada, pongal, sambar and coconut chutney
File:Dahi Vada or Dahi Bhalla.JPG|In form of dahi vada, with yogurt


## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ভাৰতীয় খাদ্য
শ্ৰেণী:দক্ষিণ ভাৰতৰ খাদ্য
মন্তি ফেষ্ট

**মন্তি ফেষ্ট** হৈছে প্ৰতি বছৰে ৮ ছেপ্টেম্বৰত অনুষ্ঠিত হোৱা কেথলিক খ্ৰীষ্টান উৎসৱ, ভাৰতৰ কোংকণ অঞ্চলৰ কোংকণী জনগোষ্ঠীৰ লেটিন খ্ৰীষ্টান সম্প্ৰদায় আৰু ভাৰতৰ কৰ্ণাটক কানাৰা উপ-অঞ্চলৰ কোংকণী খ্ৰীষ্টান প্ৰব্ৰজনকাৰীসকলে পালন কৰে। এই উৎসৱত পৱিত্ৰ কুমাৰী মেৰীৰ জন্মদিন উদ্‌যাপন কৰা হয়। 

মাংগালোৰীয়ান খ্ৰীষ্টানসকলৰ বাবে উৎসৱৰ দিনটোত নভেম (নতুন শস্য)ৰ আশীৰ্বাদ অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হয়, ইয়াক *নভেম জেভান* (নিৰামিষভোজী)দ্বাৰাও চিহ্নিত কৰা হয় আৰু ই মাংগালোৰীয়ান খ্ৰীষ্টানসকলৰ বাবেও শস্য চপোৱাৰ উৎসৱ। কিছুমান গোৱা কেথলিক উপভাষাত এই উৎসৱৰ নাম "মোটি ফেষ্ট" বুলি বিকৃত কৰা হয়।

কোংকণী পণ্ডিত প্ৰতাপ নাইকৰ মতে, পুৰণি গোৱাৰ কেপেলা দে নোছা চেনহোৰা ডো মণ্টে (পৰ্তুগীজ ভাষাত "পৰ্বতৰ আৱাৰ লেডীৰ চেপেল")ৰপৰাই এই উৎসৱৰ নাম লোৱা হৈছে। ১৫১৯ চনত আৱাৰ লেডীৰ সন্মানত আফন্সো ডি আলবাকুৱেৰ্কৰ নিৰ্দেশত মাণ্ডোভি নদীৰ দৃশ্য আদেশ দিয়া এটা পাহাৰত নিৰ্মাণ কৰা হৈছিল। ৮ ছেপ্টেম্বৰৰ এই উৎসৱ দিৱস, যাক মণ্টি চাইবিনিচেম ফেষ্ট (কোংকনী ভাষাত চেপেল অৱ আৱাৰ লেডী অৱ দ্য মাউণ্ট) বুলি কোৱা হয়, ষোড়শ শতিকাত প্ৰতিষ্ঠা কৰা হৈছিল আৰু আজিও চলি আছে। ফুল আৰু মালা এই উদ্‌যাপনৰ এক অবিচ্ছেদ্য অংগ, যাৰ ফলত কোংকণী উপনাম *ফুলাঞ্চেম ফেষ্ট* (ফুলৰ উৎসৱ)ৰ সৃষ্টি হয়।

নাইকে তলত দিয়া কথাবোৰ পালন কৰে: সেই সময়ৰ শৈৱী কোংকণী মানুহে গৌৰী হাব্বা আৰু গণেশ চতুৰ্থীৰ লগত জড়িত উৎসৱ পালন কৰিছিল। হিন্দু পঞ্জিকা অনুসৰি ভাদ্ৰপদ মাহ শ্ৰাৱণ মাহৰ পিছত আৰম্ভ হয়। ভাদ্ৰপদৰ চতুৰ্থ দিনা আহে গণেশ চতুৰ্থী। 
এই ভোজৰ বাবে কোংকণী হিন্দু পৰিয়ালৰ সকলো সদস্যই একগোট হৈ ডেৰদিনৰপৰা দহ দিনলৈকে উদ্‌যাপন কৰে। এই উৎসৱৰ সময়ছোৱাত ঘৰত গণেশৰ মূৰ্তি স্থাপন কৰি নিতৌ পুষ্প অৰ্পণ কৰা হয়। এই উৎসৱৰ সময়ছোৱাত এদিন নতুন কুঁহিয়াৰ আনুষ্ঠানিকভাৱে গ্ৰহণ কৰা হয়। গোৱাৰ খ্ৰীষ্টানীকৰণৰ ফলত হিন্দুসকলে ইলহাছ দে গোৱা (টিছৱাদী)ৰপৰা গণ ধৰ্মান্তৰিত হয়, জেচুইটসকলে ধৰ্মান্তৰিতসকলক ইয়াৰ পৰিৱৰ্তে মণ্টি চাইবিন (পৰ্বতৰ ভদ্ৰমহিলা)ক সন্মান জনোৱাৰ বাবে ফুলৰ প্ৰতিজ্ঞামূলক প্ৰসাদ দিবলৈ শিকাইছিল। এইদৰে সমগ্ৰ বিশ্বৰ বেছিভাগ খ্ৰীষ্টানে ৮ ছেপ্টেম্বৰত পালন কৰা জন্মভোজটোক কোংকনী খ্ৰীষ্টানসকলৰ বাবে মণ্টি চাইবিনিচেম ফেষ্ট (পৰ্বতৰ ভদ্ৰমহিলাৰ উৎসৱ) বুলি কোৱা হ’ল। 

জোয়াচিম মিৰাণ্ডাই লোৱা পদক্ষেপৰ বাবেই ১৭৯৯ চনত মঙলদৈৰ ফাৰংগিপেটৰ মণ্টি মাৰিয়ানো চাৰ্চত মণ্টি ফেষ্ট উদ্‌যাপন নবীকৰণ কৰা হয়, চেৰিংগাপাটামত মঙলদৈ কেথলিকসকলৰ বন্দিত্বৰ বাবে ১৫বছৰীয়া বিৰতিৰ পিছত যিটো চেৰিংগাপাটাম ঘেৰাও (১৭৯৯)ৰ সৈতে শেষ হয়। মিৰাণ্ডা সেই সময়ত মঙলদৈত পোষ্ট কৰা গোৱালীয়া আছিল, আৰু গোৱাৰ উৎসৱ উদ্‌যাপনৰ সৈতে পৰিচিত হ’লহেঁতেন। এইদৰে গোৱাক মণ্টি ফেষ্টৰ মূল আয়োজক বুলি কোৱা হয়। যদিও টিপ্পু চুলতানে কানাৰাৰ গীৰ্জা, চেমিনাৰী আৰু কনভেণ্ট ধ্বংস কৰিছিল; তেওঁ মিৰাণ্ডাৰ সৈতে পিতৃ হাইদৰ আলীৰ বন্ধুত্বৰ প্ৰতি সন্মান জনাই ফাৰাংগিপেটৰ মণ্টে মাৰিয়ানো গীৰ্জাক ৰেহাই দিছিল। বোম্বাই ইষ্ট ইণ্ডিয়ান কেথলিকসকলে উদ্‌যাপন কৰা বান্দ্ৰা ফেষ্টটোও একেধৰণৰ গ্ৰেণ্ড এফেয়াৰ আৰু বছৰি মণ্টি ফেষ্টৰ সৈতে মিল খায়। 
## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:উৎসৱ
আই জিং

**আই জিং** (চীনা:艾敬; পিনয়ন: Ài Jìng; জন্ম: ১০ ছেপ্টেম্বৰ ১৯৬৯) এগৰাকী চীনা গায়িকা, অভিনেত্ৰী আৰু চিত্ৰশিল্পী। চীনৰ নৰ্থইষ্ট নিউজে তেওঁক “চীনৰ আটাইতকৈ প্ৰতিভাৱান মহিলা লোক-ৰক গায়িকা” বুলি অভিহিত কৰিছে।

আইৰ জন্ম হৈছিল শ্বেনয়াং, লিয়াওনিঙৰ এটা সংগীত পৰিয়ালত। তেওঁৰ পিতৃয়ে কেইবাটাও বাদ্যযন্ত্ৰ বজাইছিল, আৰু মাক আছিল এগৰাকী পিংজু গায়িকা। তেওঁ ১৮ বছৰ বয়সত বেইজিঙৰ অৰিয়েণ্টেল ছং এণ্ড ডান্স ট্ৰুপত যোগদান কৰে আৰু প্ৰথমে ১৯৯২ চনত তেওঁৰ গীত "মাই ১৯৯৭"-ৰদ্বাৰা ব্যাপক মনোযোগ লাভ কৰে। সামাজিক প্ৰভাৱৰ ক্ষেত্ৰত কুই জিয়ানৰ *নাথিং টু মাই নেম*ৰ সৈতে তুলনা কৰা এটা অৰ্ধ-আত্মজীৱনীমূলক বেলাড গীতটোৱে হংকঙত বাস কৰা এজন পুৰুষৰ প্ৰতি তেওঁৰ প্ৰেমৰ বিষয়ে কয়, আৰু উল্লেখ কৰে, কেনেকৈ তেওঁ ১৯৯৭ চনত হংকং চীনক গতাই দিয়াৰ বাবে আগ্ৰহেৰে অপেক্ষা কৰি আছে যাতে তেওঁ তেওঁক লগ ধৰিব পাৰে। "মাই ১৯৯৭"ৰ পিছত তেওঁ কেইবাবছৰ ধৰি সমগ্ৰ পূব আৰু দক্ষিণ-পূব এছিয়াত অনুষ্ঠান পৰিৱেশন কৰে। ১৯৯৩ চনত তেওঁৰ "ৱাণ্ডাৰিং শ্বেল'"ৰ মিউজিক ভিডিঅ'টোৱে চুনলান কাপ এমটিভি কনভেনচনত জয়লাভ কৰে।

নিমৰড বাৰানোভিচে আইক চীনৰ প্ৰথম "স্বাধীন, মুক্ত, সক্ৰিয়, গতিশীল, হয়তো আনকি বিদ্ৰোহী" মহিলা পপ তাৰকাসকলৰ ভিতৰত অন্যতম বুলি বৰ্ণনা কৰিছে। তেওঁ নিজৰ সংগীতৰ বহুখিনি লিখা আৰু প্ৰযোজনা কৰাৰ বাবেও পৰিচিত, যি সময়ত চীনৰ শিল্পী কমসংখ্যকেহে তেনেকুৱা কৰিছিল। তেওঁৰ সংগীতৰ বেছিভাগেই শৈলীগত নিয়মক অৱজ্ঞা কৰিছিল আৰু পশ্চিমীয়া লোক আৰু ৰক শৈলীসমূহ অন্তৰ্ভুক্ত কৰিছিল। কিন্তু তেওঁৰ প্ৰাৰম্ভিক এলবামসমূহত, বাৰানোভিচে দাবী কৰে, আইৰ জনপ্ৰিয়তা হ্ৰাস পায় কাৰণ তেওঁৰ বিষয়-বস্তু অধিক "ব্যক্তিগত আৰু অসংগত" হৈ পৰিছিল, আৰু তেওঁ সংগীত উদ্যোগৰ ভিতৰত পুৰুষৰপৰা "বিৰোধিতা"ৰ সন্মুখীন হৈছিল কাৰণ তেওঁ নিজকে যৌনভাৱে বস্তুনিষ্ঠ কৰা নাছিল আৰু কাৰণ তেওঁৰ নতুন সংগীত শৈলীৰ প্ৰৱৰ্তনে পুৰুষ প্ৰধান উদ্যোগটোক প্ৰত্যাহ্বান জনাইছিল।

১৯৯৭ চনত আই নিউয়ৰ্কলৈ গুচি যায় আৰু তেতিয়াৰপৰাই তেওঁ বেছিভাগেই [আমেৰিকা][ত বাস কৰে যদিও ২০০৩ চনত তেওঁৰ এলবাম ''ইজ ইট এ ড্ৰিম?'' [যুক্তৰাজ্যত মুক্তি লাভ কৰে। ১৯৯০ চনৰ শেষৰফালে আয়ে নিজৰ মনোযোগ চিত্ৰকলালৈ সলনি কৰে, আৰু ২০০৮ চনত তেওঁৰ প্ৰথম পেছাদাৰী প্ৰদৰ্শনী অনুষ্ঠিত হয়। তেওঁ তিনিখন ছবিতো অভিনয় কৰিছে। ছবিকেইখন হ'ল: *ফাইভ গাৰ্লছ এণ্ড এ ৰ'প* (১৯৯১), *বেইজিং বাষ্টাৰ্ডছ* (১৯৯৩), আৰু *ফ্ৰম দ্য কুইন টু দ্য চিফ এক্সিকিউটিভ* (২০০১)।

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:চীনৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:গায়িকা
শ্ৰেণী:চীনা অভিনেত্ৰী
শ্ৰেণী:চিত্ৰশিল্পী
বজালী বিধানসভা সমষ্টি

**বজালী বিধানসভা সমষ্টি** অসম বিধানসভাৰ ১২৬টা বিধানসভা সমষ্টিৰ ভিতৰত অন্যতম বিধানসভা সমষ্টি। ২০২৩ চনত নতুনকৈ গঠন কৰা এই সমষ্টিটো বৰপেটা লোকসভা সমষ্টিৰ অংশ। 

## নিৰ্বাচনৰ ফলাফল

### ২০২৬

## তথ্যসূত্ৰ
অনিচি

**অনিচি** (Nüoshi) বুলিও কোৱা হয় (Nüoshi) হৈছে কল’কেচিয়া প্ৰজাতিৰ কিম্বন কৰা পাতৰপৰা তৈয়াৰী নগা সুস্বাদু খাদ্য।

অনিচি বনাবলৈ তাৰো পাতবোৰ গুণি বেগ বা কলৰ পাতত প্ৰায় ৩-৪ দিন মেৰিয়াই পেষ্ট কৰা হয়, সাধাৰণতে নিমখ আৰু অন্যান্য মচলাৰ সৈতে, তাৰ পিছত চেপি পিঠাৰ দৰে কৰি জুইত ধোঁৱা দি বা ৰ'দত শুকুৱাই ক’লা কৰি থোৱা হয়। 

ভাৰতীয় নাগালেণ্ড ৰাজ্যৰ আও নগা জনগোষ্ঠীয়ে ইয়াক গাহৰিৰ মাংসৰ সৈতে মচলা আৰু সংৰক্ষক হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰে।
## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ভাৰতীয় খাদ্য
পট্টানাজে

**পট্টানাজে** ভাৰতৰ তুলুনাডুত উৎসৱৰ বতৰ শেষ হোৱাৰ এদিনীয়া উদযাপন। তুলুনাডুৰ জনসাধাৰণৰ সকলো ধৰণৰ উৎসৱৰ বাবে নিজস্ব ধৰ্মীয় আৰু সামাজিক সময়সীমা থাকে। ই এটা নিৰ্দিষ্ট দিনৰ উদযাপন যিটো তুলুভাৰ আঞ্চলিক পঞ্জিকাত বেছা (বেছা পাঠ) নামৰ দ্বিতীয় সৌৰ মাহৰ দশম দিনত সাধাৰণতে প্ৰতি বছৰৰ ২৪ বা ২৫ মে’ত পৰে।

## বৰ্ণনা
তুলু সংস্কৃতি অনুসৰি বাৰ্ষিক ৰথ উৎসৱ, নেমোৎসৱ, লোক অনুষ্ঠান নৃত্য, কাম্বালা, যক্ষগান আৰু অন্যান্য বিভিন্ন অনুষ্ঠান তুলুনাডুৰ ওপৰেৰে তুলু কেলেণ্ডাৰৰ ‘জৰ্দে’ মাহত পুনৰ আৰম্ভ হয় আৰু পট্টানাজেত সমাপ্ত হয়। তুলুনাডুত উদযাপনৰ সময়সীমা নিৰ্ধাৰণ কৰিছে পাট্টানাজে। দক্ষিণ কানাড়া, উডুপি আৰু কাছাৰগোড আৰু ৰাজ্য কৰ্ণাটকৰ মাদিকেৰী জিলাৰ কিছু অংশত পট্টানাজে শাসন প্ৰচলিত। বাৰ্ষিক উৎসৱ, বিশেষ পৰ্ব আৰু ঐশ্বৰিক মন্দিৰত অনুষ্ঠিত হোৱা উৎসৱৰ সামৰণি পৰে এই দিনটোতে। অহা তিনিমাহ বিৰতি আৰু কোৰিকটা (কক ফাইট), বুথাকোলা, গাড়ী উৎসৱ নাথাকিব, তুলুনাডু মন্দিৰত কোনো বিশেষ উৎসৱ অনুষ্ঠিত নহয় কিন্তু সচৰাচৰৰ দৰে নিয়মীয়া পূজা আৰু চিৰন্তন যজ্ঞহে কৰা হয়।

ত্ৰিশটাতকৈও অধিক লোককথা তুলুনাডুত আছে। ইয়াৰে কিছুমান বিভিন্ন জাতিৰ দ্বাৰা পৰিচালিত। এই পৰম্পৰাবোৰ আতিৰ পৰা পাটানাজেলৈকে বেলেগ ধৰণে চলি আছে। আতি কালেঞ্জা, সোনাদা জোগী, সোনাদা মাদিমাল, কাবেৰী পুৰুছে, মাদিৰা, মাইতা পাৰ্চ, মানকলি, মাৰ্ভে, কন্যাপু, পলছণ্ডি পপিনি, মূৰলে নালিকে, সিদ্দাৱেশা, কৰাগা নালিকে, কণ্ডাকোৰি নালিকে, কেদ্দাসো লেপ্পূ ইত্যাদি। তাৰ বাহিৰত মহিলাৰ অংশগ্ৰহণৰ ভূমিকাত মাদিৰা, সোনা মাডিমামাল, পলচোডি পোপ, মূৰ নালাইকে আদি অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হৈছে।

## পৰম্পৰা
পট্টানাজেৰ দিনা গুলিগা, বৈৰৱ, আৰু আন সকলো কোনো দেৱতাৰ পূজাস্থলী, ভূটাৰ মন্দিৰ, বিশেষ আত্মাক সন্তুষ্ট কৰাৰ বাবে কেৰেলাৰ পাতত চাউল আৰু অন্যান্য খাদ্য সামগ্ৰী পৰিবেশন কৰা। পট্টানাজেৰ বেছিভাগ অনুষ্ঠান ঘৰৰ বাহিৰত বেছিভাগেই দৈৱস্থান, গুলিগনা কট্টে, বৈৰভা কট্টে বা কেৱল *আত্মা শিল*ৰ সম্মুখত অনুষ্ঠিত হয়।

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ সংস্কৃতি
শ্ৰেণী:উৎসৱ
এঞ্জেলা হোৱাইট

**এঞ্জেলা গেব্ৰিয়েল হোৱাইট** (ইংৰাজী: Angela Gabrielle White; জন্ম: ১৯৮৪ বা ১৯৮৫) এগৰাকী অষ্ট্ৰেলিয়ান পৰ্ণগ্ৰাফিক চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেত্ৰী আৰু পৰিচালক। তেওঁ এভিএন হল অৱ ফেম আৰু এক্সআৰচিঅ' হল অৱ ফেমত অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হয় আৰু ২০২০ চনত এভিএনৰ প্ৰথম তিনিবাৰৰ বছৰৰ মহিলা অভিনেতা বিজয়ী হয়।

## প্ৰাৰম্ভিক জীৱন
হোৱাইটে ২০১০ চনত মেলবৰ্ণ বিশ্ববিদ্যালয়ৰপৰা প্ৰথম-শ্ৰেণীৰ সন্মানসহ লিংগ অধ্যয়নত স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী লাভ কৰে। তাতে তেওঁ অষ্ট্ৰেলিয়াৰ পৰ্ণগ্ৰাফি উদ্যোগত মহিলাসকলৰ অভিজ্ঞতাৰ ওপৰত গৱেষণা কৰিছিল। তেওঁৰ সন্মান থিছিছ "The Porn Performer: The Radical Potential of Pleasure in Pornography" ২০১৭ চনত The Routledge Companion to Media, Sex and Sexuality গ্ৰন্থত প্ৰকাশিত হয়।

২০১৪ চনত তেওঁ কয় যে তেওঁ পুনৰ বিশ্ববিদ্যালয়লৈ গৈ ডক্টৰ অৱ ফিলছফি (পিএইচডি) সম্পূৰ্ণ কৰিব বিচাৰে আৰু নিজৰ গৱেষণা অধিক বিস্তৃত পৰিসৰৰ শিল্পীলৈ সম্প্ৰসাৰিত কৰিব বিচাৰে।

## কেৰিয়াৰ
হোৱাইটে ২০০৩ চনত, এতিয়াও বিদ্যালয়ত অধ্যয়ন কৰি থকা অৱস্থাত, প্ৰাপ্তবয়স্ক উদ্যোগত নিজৰ কৰ্মজীৱন আৰম্ভ কৰে। তেওঁ এভিএন আলোচনীত কয় যে তেওঁৰ প্ৰথম দৃশ্যখন তেওঁৰ ১৮ বছৰৰ জন্মদিনৰ কিছুদিন পাছতে দ্য স্ক’ৰ গ্ৰুপে চিত্ৰায়ণ কৰিছিল। ২০০৭ চনত তেওঁ টেলিভিছন হাস্যধাৰাবাহিক পিজ্জাৰ পঞ্চম ছিৰিজত ৰুবি নামৰ চৰিত্ৰত সহায়ক ভূমিকাত অভিনয় কৰে। তেওঁৰ প্ৰথম পূৰ্ণদৈৰ্ঘ্য প্ৰাপ্তবয়স্ক চলচ্চিত্ৰ ২০১১ চনত মুক্তি পায়।

এক্সবিজ আলোচনীয়ে হোৱাইটক "অষ্ট্ৰেলিয়াৰ আটাইতকৈ সুপৰিচিত প্ৰাপ্তবয়স্ক অভিনয়শিল্পী" বুলি উল্লেখ কৰিছে, আৰু দ্য ডেইলী বিষ্টে তেওঁক "পৰ্ণৰ মেৰিল ষ্ট্ৰীপ" বুলি অভিহিত কৰিছে। হোৱাইটে কৈছে যে তেওঁ নিজৰ কৰ্মজীৱনত মঞ্চনাম ব্যৱহাৰ নকৰি নিজৰ প্ৰকৃত নাম ব্যৱহাৰ কৰাৰ সিদ্ধান্ত লৈছিল, আৰু এইটো তেওঁ "এটা ৰাজনৈতিক বক্তব্য" বুলি উল্লেখ কৰি কৈছিল, "মই কৰা কামৰ বাবে মই লাজ নাপাওঁ।"  ২০১৩ চনত তেওঁ নিজৰ আনুষ্ঠানিক ৱেবছাইট, Angelawhite.com, আৰম্ভ কৰে।

২০১৪ চনৰ অক্টোবৰ মাহত হোৱাইটে গাৰ্লফ্ৰেণ্ডছ ফিল্মছৰ সৈতে চলচ্চিত্ৰ বিতৰণ চুক্তিত স্বাক্ষৰ কৰে। সেই মাহতেই ফ্লেশলাইটে তেওঁক তেওঁলোকৰ নতুন "ফ্লেশলাইট গাৰ্ল" হিচাপে ঘোষণা কৰে; তেওঁ এই সন্মান লাভ কৰা প্ৰথম অষ্ট্ৰেলিয়ান।

২০১৬ চনৰ ছেপ্টেম্বৰ মাহত এক্সবিজৰ সৈতে হোৱা এক সাক্ষাৎকাৰত হোৱাইটে জনায় যে তেওঁ যুক্তৰাষ্ট্ৰলৈ স্থানান্তৰিত হৈছে আৰু স্পিগলাৰ গাৰ্লছৰ সৈতে চুক্তিবদ্ধ হৈছে, যাৰ ফলত তেওঁ ব্ৰাজাৰ্ছ, নটি আমেৰিকা আৰু জুল্‌ছ জৰ্ডান আদি সংস্থাৰ বাবে কাম কৰে।

২০১৮ চনৰ জানুৱাৰী মাহত হোৱাইটে লাছ ভেগাছ, নেভাডাত অনুষ্ঠিত ৩৫তম বাৰ্ষিক এভিএন বঁটা অনুষ্ঠানত সহ-সঞ্চালক হিচাপে অংশগ্ৰহণ কৰে।

২০২১ চনৰ অক্টোবৰ মাহত হোৱাইটে ব্ৰাজাৰ্ছৰ সৈতে একচেটিয়া চুক্তিত স্বাক্ষৰ কৰে।

হোৱাইটে নিয়মীয়াকৈ ৱেবকেম মডেল হিচাপেও কাম কৰিছে।

## তথ্যসূত্ৰ


## বাহ্যিক সংযোগ

* 
* 

শ্ৰেণী:অষ্ট্ৰেলিয়ান পৰ্ণগ্ৰাফিক চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেত্ৰী
কেদ্দাছো

**কেদ্দাছো**, *কেদ্দাসোৱে বা কেদ্দাছা* বা *ভূমি পুজে* বুলিও বানান কৰে, দক্ষিণ ভাৰতৰ তুলুনাডু অঞ্চলত "পৃথিৱী মাতৃ পূজাৰ উৎসৱ" বুলি জনপ্ৰিয়ভাৱে জনা যায়। পৃথিৱী মাতৃ (ভূমি দেৱী) ঋতুস্ৰাৱ হয় আৰু তুলুনাডুত ‘কেদ্দাছা’ৰ নামত এই দিনটো সামগ্ৰিকভাৱে পালন কৰা হয়। টুলু মাহ পনি (গ্ৰেগ’ৰিয়ান মাহ ফেব্ৰুৱাৰী)ৰ সামৰণি দিনত পালন কৰা এইটো এটা গুৰুত্বপূৰ্ণ চাৰিদিনীয়া প্ৰজনন পূজা। এই উৎসৱে সেই অঞ্চলত বাস কৰা লোকসকলৰ পৰিৱেশ সজাগতা দেখুৱাইছে।

## পৰম্পৰা

কেদ্দাছো সাধাৰণতে ফেব্ৰুৱাৰী মাহত পৰে আৰু তিনিদিন ধৰি কেদ্দাছা, নাডু কেদ্দাছা আৰু কাদে কেদ্দাছা নামেৰে উদ্‌যাপন কৰা হয়। এই অঞ্চলৰ শীতকালত এই উদ্‌যাপন কৰা হয়, য'ত ইয়াৰ বিশ্বাস যে ভূমি দেৱী ঋতুস্ৰাৱ হয় আৰু খেতিৰ বাবে উৰ্বৰ হৈ পৰে। 
তিনিদিন ধৰি দেৱীয়ে অশৌচ কৰি বিশ্ৰাম লয়। এই অঞ্চলৰ মানুহে কোনো খেতিৰ কাম নকৰে যাতে পৃথিৱী মাতৃৰ সৈতেও একে মাতৃক জিৰণি দিয়ে।জনবিশ্বাস অনুসৰি মহিলাসকলে ঋতুস্ৰাৱ হোৱাৰ দৰে, যিটো উৰ্বৰতাৰ লক্ষণ, তেনেকৈয়ে পৃথিৱী মাতৃকো ঋতুস্ৰাৱ হয়। গতিকে এই উৎসৱৰ তিনিওটা দিনকে পৃথিৱী মাতৃৰ ঋতুস্ৰাৱ বুলি ধৰা হয়। উৎসৱৰ সময়ত সকলো কৃষি কাম-কাজ বন্ধ হৈ থাকে। হিন্দু ঘৰত যেনেকৈ ঋতুস্ৰাৱী মহিলাসকল নিৰ্জন হৈ থাকে আৰু একো স্পৰ্শও নকৰে আৰু সম্পূৰ্ণ বিশ্ৰাম দিয়া হয়, ঠিক তেনেকৈয়ে পৃথিৱী মাতৃকো তিনিদিন সম্পূৰ্ণ বিশ্ৰাম দিয়া হয় যাৰ বাবে সকলো কৃষি কাৰ্য বন্ধ কৰা হয়। কাদে কেদ্দাছাৰ সময়ত পৰিয়ালৰ এগৰাকী বৃদ্ধা ভদ্ৰমহিলাই এই অনুষ্ঠানটো কৰে, য'ত তেওঁ সাৰ্নাদ্দে বনায়; তুলুনাদৰ অনন্য খাদ্য আৰু তুলাছি কাটেৰ সন্মুখত প্লেট কৰে। ৰাতিপুৱাই তাই সাৰ পাই তুলসী কট্টেৰ চাৰিওফালে গৰুৰ গোবৰ (আম্বি) দি লেম্প জ্বলাই দিয়ে। তাৰ লগতে তাই কুমকুম, শিকাকাইক কট্টেৰ সন্মুখত ৰাখে। তেওঁ গা ধুবলৈ যোৱাৰ আগতে, পৃথিৱী মাতৃক তেল দি থকাৰ প্ৰতীক হিচাপে মাটিত নাৰিকল তেল ঢালি দিয়ে।

মাটি মাতৃয়ে শিকাকাইৰে গা ধোৱে বুলি কৰা বিশ্বাসৰ ভিত্তিত শিকাকাই ৰখা হয়। গা-ধোৱাৰ পিছত তেওঁ ঘূৰি আহে; কুমকুম ৰাখে আৰু কলৰ পাতত ৰখা সাৰ্নাদ্দেক লৈ যায়।

## বিশেষ খাদ্য
কেদ্দাছাৰ সময়ত আৰু এটা প্ৰথা প্ৰচলিত আছিল ঘোঁৰাৰ চকা, সেউজীয়া চকা, শুকান নাৰিকল, চাউল আৰু বাদামৰ দৰে মচুৰ দাইল যাক কুডু আৰি বুলি কোৱা হয়।[7] সকলোবোৰ পোৰা হয় আৰু সকলোকে দিয়া হয়। কাৰণ শীতকালত শৰীৰত বহুত প্ৰটিন আৰু তেলৰ প্ৰয়োজন হয়। এই মচুৰ দাইলবোৰে কামৰ অৱস্থাত শৰীৰক অক্ষত অৱস্থাত ৰখাত সহায় কৰিব।

## চিকাৰ কৰা
গাঁৱৰ আৰাছুসকলে গাঁৱৰ মানুহৰ সৈতে বন্টে (চিকাৰ)ৰ বাবে গৈছিল। এইটো এক প্ৰকাৰে কৃষি কামত অশান্তি দিয়া জীৱ-জন্তুৰ পৰা মুক্তি পোৱাৰ লগতে মনোৰঞ্জনৰ বাবেও আছিল। খেতিৰ পৰা বিৰতি পাবলৈ তুলুভাছে কেদ্দাছাৰ সময়ত চিকাৰ কৰাৰ অভ্যাস গঢ়ি তুলিছিল।

পৰম্পৰাগতভাৱে ভূত কোলা কৰা নালিকে সম্প্ৰদায়ে ঘৰৰ প্ৰতিজন সদস্যক নিজৰ নিজৰ আজালু গাঁও অনুসৰি ভ্ৰমণ কৰি আমন্ত্ৰণ জনায় আৰু কেদ্দাছা বন্টে (চিকাৰ)ৰ আহ্বান জনায়। পৰিয়ালৰ জ্যেষ্ঠ ভদ্ৰমহিলাই ডাঙৰ নাৰিকল, ভাল পৰিমাণৰ চাউল, এৰিকানাট, সুমথিৰা পাত, মৰিচা, হালধি, পিয়াঁজ, অমিতা আৰু অন্যান্য উপাদান আগবঢ়ায় যিবোৰ চিকাৰ কৰা চিকাৰৰ তৰকাৰী বনাবলৈ ব্যৱহাৰ কৰা হয়।

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ সংস্কৃতি
সিদ্দাৱেশা

**সিদ্দাৱেশা** একপ্ৰকাৰৰ ধৰ্মীয় আৰু পৰম্পৰাগত লোকনৃত্য। চুলিয়াৰ আৰেভাহছে লোকসকলে তুলু পঞ্জিকাত সুগ্গী মাহৰ পূৰ্ণিমাৰ সময়ত এই নৃত্য প্ৰদৰ্শন কৰে। এই মাহত চুগী নালিকেও পৰিৱেশন কৰা হয়। সন্ধিয়াৰপৰা ৰাতিপুৱালৈকে সিদ্দাৱেশা অনুষ্ঠান অনুষ্ঠিত হয়, নৃত্যশিল্পীসকলে সকলো সামাজিক স্তৰৰ লোকৰ ঘৰলৈ যায়। 

## বিৱৰণ
সিদ্দাৱেশা নাথ পন্থাৰদ্বাৰা প্ৰভাবিত। ইয়াত পৌৰাণিক অনুকৰণ, অভিনয়, গায়ন-বায়ন আৰু নৃত্য অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হৈছে। সিদ্দাৱেশাত অংশগ্ৰহণকাৰীসকলে বিভিন্ন চৰিত্ৰক মূৰ্ত কৰি ৰাখে, প্ৰণয়নৰ বিভিন্ন পৰ্যায়ত ইজনে সিজনৰ সৈতে আৰু জনসাধাৰণৰ সৈতে মত বিনিময় কৰে। সিদ্দাৱেশাৰ তিনিটা মূল পৌৰাণিক প্ৰহসন চৰিত্ৰ হ'ল সন্ন্যাসী, ভাত্ৰু আৰু দাসায়।

## সাজ-পোছাক আৰু আভৰণ
সিদ্দাৱেশাৰ অভিনয়ত কেইবাটাও ভিন্ন চৰিত্ৰক চিত্ৰিত কৰা হৈছে, য’ত দাসায়, ভাত্ৰু, সংস্যাসী, কোৰাগা, কোটি চেন্নয়া, বিটল পুৰ্বু, ব্যাৰী, আৰু পিলিয়েছা আদিকে ধৰি কেইবাটাও ভিন্ন চৰিত্ৰক চিত্ৰিত কৰা হৈছে। 

বগা ধূতি আৰু ৰঙা চাদৰ পিন্ধি শংখ আৰু ঢোল লৈ দাসায় আবিৰ্ভাব হয়। তেওঁৰ মূৰটো মুণ্ডাছুৱে আবৃত, আৰু কপালত দীঘলীয়া নাম চিহ্নিত কৰা হৈছে। 

ভাতৰু, গাঁৱৰ পুৰোহিতে ডাঙৰ গাঁঠি থকা পৱিত্ৰ সূতা (জনীভাৰ) পিন্ধে, বগা ধূতি পিন্ধি শৰীৰত চন্দনৰ প্ৰলেপ লগায়, কপালত চন্দন আৰু কুমকুম লগায়। 

সন্যাসী, এই পৌৰাণিক নৃত্যৰ কেন্দ্ৰীয় ব্যক্তিজনে শুকান ছদ্মবেশৰ পাতৰপৰা নিৰ্মিত এক অস্বাভাৱিক সাজ-পোছাক পিন্ধে। তেওঁ কঁকালৰপৰা ওলাই থকা ৪-৫টা কাঠৰ লাঠিৰে বান্ধি থোৱা এটা ডাঙৰ, প্ৰতীকী ফেলাছ কঢ়িয়াই লৈ ফুৰে। 

কোৰাগাই নিজৰ গোটেই শৰীৰটো গাঢ় ৰঙেৰে ঢাকি ৰাখে। 

ব্যাৰীয়ে বগা বনিয়ন, মাটি স্পৰ্শ নকৰিবলৈ কঁকালৰ অলপ ওপৰত বান্ধি থোৱা বহুৰঙী চেকযুক্ত ধূতি আৰু পৰম্পৰাগত টুপী (টপ্পি) পিন্ধে।

## প্ৰদৰ্শন
সূৰ্যাস্তৰ পিছত পৰিৱেশনকাৰী শিল্পীসকলে পূৰ্বনিৰ্ধাৰিত পৱিত্ৰ স্থানত গোট খায়, সাধাৰণতে দৈৱ্ৰাধনে চাৱাড়ী বা গুট্টু ঘৰৰ সন্মুখত। 
প্ৰাৰ্থনা চলোৱাৰ পাছত তেওঁলোকে স্থানীয়ভাৱে উপলব্ধ সাজ-পোছাক পৰিধান কৰে, এই সময়ত গোটৰ জ্যেষ্ঠ সদস্যসকলে কাদ্ৰী মঞ্জুনাথ, স্থানীয় আত্মা আৰু পূৰ্বপুৰুষৰ ওচৰত প্ৰাৰ্থনা কৰে। তাৰ পিছত গোটটোৱে নিজৰ অঞ্চলৰ ভিতৰতে ঘৰে ঘৰে গৈ প্ৰতিখন চোতালত অনুষ্ঠান পৰিৱেশন কৰে। পৰিৱেশন এলেকাৰ মাজত বা তুলসী গছৰ ওচৰত এটা লেম্প জ্বলোৱা হয়।

যেতিয়া দলটোৱে প্ৰথম প্ৰদৰ্শনৰ বাবে ঘৰত উপস্থিত হয়, তেতিয়া তেওঁলোকে সন্ন্যাসীজনক ঘৰৰ কাষত আত্মগোপন কৰিবলৈ পঠিয়াই দিয়ে। বাকী দলটোৱে চোতালত সোমাই বাসিন্দাসকলক জগাই দিয়ে। চোতালৰ মাজত জ্বলোৱা লেম্প এটা লগাই তাৰ চাৰিওফালে নাচিবলৈ আৰম্ভ কৰে। সকলো ভাৱৰীয়াই নিজৰ নিজৰ ভূমিকা অনুসৰি কাম কৰে, যিবোৰ দলৰ মুৰব্বীয়ে পূৰ্বনিৰ্ধাৰিত কৰে, সাধাৰণতে জ্যেষ্ঠ সদস্যই। সিদ্দাৱেশাৰ অভিনয়ৰ সময়ত মঞ্চত অকলে এৰি দিয়া হয় সন্ন্যাসীজনক, ৪-৫ টা কাঠৰ লাঠিৰে নিৰ্মিত নিজৰ প্ৰতীকী ফেলাছটো ধৰি ৰাখি চোতালত ঘূৰি ফুৰে। তেওঁ অস্বাভাৱিক আৰু উত্তেজক ভাষা ব্যৱহাৰ কৰে
## তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:লোক-সংস্কৃতি
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ সংস্কৃতি
মহীশূৰী পেটা

**মহীশূৰী পেটা** এটা চহকী আনুষ্ঠানিক পাগুৰি, যিটো মূলতঃ মহীশূৰৰ ৰজাসকলে পিন্ধিছিল। এই পাগুৰীটোত ৰেচম বা কপাহৰ দৰে কাপোৰৰ দীঘল ফিতা এডাল থাকে, যিটো মূৰৰ পাগুৰীটোৰ চাৰিওফালে ঘূৰাই অলংকৰণ কৰি থোৱা হয়। ইয়াক সোণ বা ৰূপৰ জৰীৰ ফিতাৰে আৰু আলংকাৰিক ধাতুৰ লকেটৰে সজাই তোলা হ’ব পাৰে। 

১৯৪৭ চনত ভাৰত স্বাধীন হোৱাৰ পিছৰেপৰা পৰম্পৰাগত মহীশূৰী পেটা অঞ্চলটোৰ সাংস্কৃতিক ঐতিহ্যৰ প্ৰতীক হৈ পৰিছে, আনুষ্ঠানিক অনুষ্ঠানত পিন্ধা আৰু সন্মানৰ চিন হিচাপে বিশিষ্ট লোকক এই পাগুৰী প্ৰদান কৰা হয়, আৰু লগত প্ৰায়ে চাদৰ দিয়া হয়।

## পৰম্পৰা

ৱাডিয়াৰ বংশৰ শাসকসকলে ৰঙীন ৰাজকীয় সাজ-পোছাকৰ সৈতে মিলাবলৈ ৰেচম আৰু সোণৰ সূতাযুক্ত জৰীৰ প্ৰচুৰ ৰত্নযুক্ত পাগুৰি পৰিধান কৰিছিল। ৰজাসকলে ৰাজদৰবাৰৰ সভাত, দাসৰা ধৰ্মীয় উৎসৱ পালনৰ সময়ত আৰু দৰ্শনাৰ্থী হিচাপে অহা গণ্য-মান্য ব্যক্তিৰ বাবে পেৰেডত আদি ৰাজহুৱা অনুষ্ঠানৰ বাবে পৰম্পৰাগত মহীশূৰী পেটা পিন্ধিছিল।

মহীশূৰী পেটা ৰজাৰ উচ্চপদস্থ বিষয়াসকলেও পিন্ধিছিল, যেনে প্ৰধানমন্ত্ৰী (দেৱান)। ৰজাৰ দৰবাৰত উপস্থিত থকা পুৰুষসকলে দীঘল ক’লা কোট আৰু বগা ট্ৰাউজাৰৰ সৈতে মহীশূৰী পেটা পিন্ধিব বুলি আশা কৰা হৈছিল।

## আজিকালিৰ দিনত

বিশেষকৈ মহীশূৰী আৰু কোডাগুত সামাজিক অনুষ্ঠান যেনে, বিয়া, ধৰ্মীয় সমাৱেশ আৰু বঁটা প্ৰদান অনুষ্ঠানৰ বাবে আনুষ্ঠানিক সাজ-পোছাক হিচাপে মহীশূৰী পেটা পাগুৰি পিন্ধা হয়।

তদুপৰি, কৰ্ণাটকৰ ছাত্ৰ-ছাত্ৰী আৰু বিশ্ববিদ্যালয়ৰ অধ্যাপকসকলক ভাৰতৰ ঔপনিৱেশিক অতীতৰপৰা উত্তৰাধিকাৰী সূত্ৰে পোৱা মৰ্টাৰবৰ্ডৰ পৰিৱৰ্তে সমাৱৰ্তন অনুষ্ঠানৰ বাবে মহীশূৰী পেটা পিন্ধিবলৈ উৎসাহিত কৰা হয়।

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:বস্ত্ৰ
ৰচম পাগ্ৰী

**ৰচম পাগ্ৰী** (Rasam Pagri) ভাৰতৰ উত্তৰ অংশৰ হিন্দুসকলৰ মাজত প্ৰচলিত এক সামাজিক অনুষ্ঠান। পৰিয়ালৰ জ্যেষ্ঠ পুৰুষ সদস্যৰ মৃত্যুৰ পিছত এই অনুষ্ঠান অনুষ্ঠিত কৰা হয়, য'ত পৰিয়ালৰ জ্যেষ্ঠ জীয়াই থকা পুৰুষ সদস্যই সমগ্ৰ পৰিয়াল বা বংশৰ  লোকসকলৰ উপস্থিতিত মূৰত পাগ্ৰী  বা পাগুৰী পৰৱৰ্তী জ্যেষ্ঠ্য পুৰুষজনৰ মূৰত বান্ধি দিয়ে। হিন্দু পৰম্পৰা অনুসৰি এই অনুষ্ঠান সাধাৰণতে বংশৰ ডাঙৰ, জীয়াই থকা পুৰুষ সদস্যৰ পত্নীৰ পিতৃয়ে সম্পন্ন কৰে। সাধাৰণতে এই অনুষ্ঠানটো মৃতকৰ অন্ত্যেষ্টিক্ৰিয়াৰ দিনৰ পৰা চতুৰ্থ দিনত (আন্তিম সংস্কাৰ, উথালা বুলিও জনা যায়), বা তেৰ তাৰিখে তেহৰাভিন কৰা হয়। পাগুৰিটোৱে পৰিয়ালৰ সন্মানক বুজায় আৰু এই অনুষ্ঠানে পৰিয়ালৰ সুৰক্ষা আৰু কল্যাণৰ দায়িত্ব মৃতকৰ পৰা জীয়াই থকা আটাইতকৈ বয়সীয়াল পুৰুষ সদস্যলৈ পৰিৱৰ্তনক বুজায়। (যদিও এইটো প্ৰধানকৈ হয়, হিন্দু ধৰ্ম শাস্ত্ৰত আচলতে মৃতকৰ মৃতদেহত "জুই দিয়া" বা মুখাগ্নি কৰা পুৰুষ সদস্যজনেই এই পাগুৰি পিন্ধাৰ অধিকাৰী। পৰম্পৰা অনুসৰি এই চূড়ান্ত অনুষ্ঠানটো জীৱিত আটাইতকৈ ডাঙৰ পুত্ৰয়েই কৰে।

## ব্যুৎপত্তিবিজ্ঞান
ৰচমৰ অৰ্থ হ’ল ভাৰতৰ বিভিন্ন ভাষাত অনুষ্ঠান, য’ত আটাইতকৈ বেছি প্ৰচলিত হিন্দীও আছে। ইয়াৰ উৎপত্তি আৰবী শব্দ ৰচমৰ পৰা উদ্ভৱ হৈছে যাৰ অৰ্থ হৈছে পদ্ধতি বা পদ্ধতি। ৰচম পাগ্ৰীৰ আক্ষৰিক অৰ্থ হ’ল পাগুৰিৰ অনুষ্ঠান।

## সংস্কাৰ আন্দোলন
বৰ্তমান মৃত্যুৰ লগত জড়িত ভোজৰ (শোককালৰ অন্ত পৰাৰ ভোজ) লগত সম্পৃক্ত হৈ থকাৰ বাবেই একাংশ জনগোষ্ঠীয়ে *ৰচম পাগ্ৰী* প্ৰথা শেষ কৰাৰ সিদ্ধান্ত লৈছে। কিছুমান সংস্কাৰবাদী পৰিয়ালত পুৰুষৰ পৰিৱৰ্তে কন্যাসকলকো পাগ্ৰী দিয়াৰ ব্যৱস্থা কৰা হৈছে।
## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:বস্ত্ৰ
নাদিয়া আলি

**অনাই মালিক** (জন্মনাম **অনাজা মালিক**; ) পেছাগতভাৱে **নাদিয়া আলী** নামেৰে পৰিচিত, এগৰাকী পাকিস্তান-জন্ম আমেৰিকান প্ৰাক্তন পৰ্ণগ্ৰাফিক চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেত্ৰী। তেওঁ ২০১৫ চনৰপৰা ২০১৬ চনলৈ প্ৰাপ্তবয়স্ক অভিনেত্ৰী হিচাপে কাম কৰিছিল।

## প্ৰাৰম্ভিক জীৱন
নাদিয়া আলীৰ জন্ম পাকিস্তানত হৈছিল আৰু তেওঁৰ জন্মনাম আছিল অনাজা মালিক। শৈশৱত তেওঁ আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰলৈ প্ৰব্ৰজন কৰে আৰু নিউ জাৰ্চীত ডাঙৰ-দীঘল হয়। বৰ্তমান তেওঁ অনাই মালিক নাম ব্যৱহাৰ কৰে। মালিকে হিন্দী, উৰ্দু আৰু পাহাড়ী ভাষা কয়। তেওঁ মুছলিম হিচাপে ডাঙৰ-দীঘল হৈছিল, কিন্তু আলী নিজে ধৰ্মীয়ভাৱে অধিক অনুশীলনকাৰী নাছিল। ২০১৬ চনত ৰিফাইনেৰী২৯ক দিয়া এটা সাক্ষাৎকাৰত মালিকে কয় যে তেওঁ এতিয়াও নিজকে অনুশীলনকাৰী মুছলিম হিচাপে পৰিচয় দিয়ে, আৰু নিজৰ পেচা আৰু ধৰ্মৰ মাজৰ প্ৰতীয়মান দ্বন্দ্বসমূহৰ সৈতে তেওঁ সংগ্ৰাম কৰি অহা বুলি উল্লেখ কৰে।

## কেৰিয়াৰ
### পৰ্ণগ্ৰাফিক কেৰিয়াৰ
২০১৩ চনত ২১ বছৰীয়া মালিকে ছান ফ্ৰান্সিস্ক’ত ভ্ৰূ থ্ৰেডিং কাম কৰি আছিল, যেতিয়া এগৰাকী বন্ধুৱে তেওঁক ষ্ট্ৰিপাৰ হিচাপে লগত যাবলৈ পৰামৰ্শ দিয়ে; সেই নিশা তেওঁ ৫০০ ডলাৰ উপাৰ্জন কৰে আৰু ২০১৪ চনত নৃত্যশিল্পী আৰু এস্কৰ্ট হিচাপে কাম কৰে।

যৌন টেবু বিষয়বস্তুৰ বাবে আৰু অধিক সুযোগ লাভৰ উদ্দেশ্যে তেওঁক পৰ্ণগ্ৰাফিত হিজাব পিন্ধিবলৈ উৎসাহিত কৰা হৈছিল। তেওঁৰ এখন চলচ্চিত্ৰ, *উইমেন অৱ দ্য মিডিল ইষ্ট* শীৰ্ষক, ঘৰুৱা হিংসাৰ এটা দৃশ্যৰ পিছত যৌন দৃশ্য সংযুক্ত কৰা হৈছে, য’ত পুৰুষজন উত্তেজিত হৈ উঠে। ইয়াৰ প্ৰচাৰমূলক বৰ্ণনাত কোৱা হৈছিল: "তেওঁলোক দমন কৰা যেন লাগিব পাৰে, কিন্তু নিজকে মুক্তভাৱে প্ৰকাশ কৰাৰ সুযোগ পালে তেওঁলোকৰ অশান্ত, অবদমিত স্বাভাৱিক যৌনতা উন্মোচিত হয়।" তেওঁ পাকিস্তানত পিতৃতান্ত্ৰিক ব্যৱস্থাৰ বাবে ধৰ্মতকৈ সংস্কৃতিক দায়ী কৰে আৰু কৈছে যে তেওঁ একক আৰু সমলিঙ্গীয় দৃশ্যত অভিনয় কৰিব বিচাৰিছিল, যাতে "বিশ্বৰ আগত দেখুৱাব পাৰে যে পাকিস্তানী বংশোদ্ভূত মধ্যপ্ৰাচ্যৰ ছোৱালীবিলাকো যৌন অনুভূতি অনুভৱ কৰে।" তেওঁ কৈছে যে হিজাব পিন্ধি পৰ্ণগ্ৰাফিত অভিনয় কৰাৰ বাবে তেওঁ পাকিস্তানত "নিষিদ্ধ" কৰা হৈছে আৰু এই কাৰণে অনলাইন মৃত্যুৰ ভাবুকিও লাভ কৰিছে।

২০১৬ চনত, প্ৰায় বিছটা দৃশ্যত অভিনয় কৰাৰ পিছত, তেওঁৰ মাতৃয়ে তেওঁ পৰ্ণগ্ৰাফিত কাম কৰি থকা কথা জানি হতাশাত ভুগাৰ ফলত তেওঁ উদ্যোগখন এৰি দিয়ে। তেওঁ এইটোও কৈছে যে তেওঁৰ ২১ সংখ্যক চলচ্চিত্ৰৰ ধাৰণা—য’ত ডোনাল্ড ট্ৰাম্প সদৃশ এজন পুৰুষে এগৰাকী মুছলিম মহিলাৰ সৈতে যৌন সম্পৰ্ক স্থাপন কৰে—তেওঁ অপমানজনক বুলি অনুভৱ কৰিছিল। ২০১৬ চনৰ পালছ অৰলেণ্ডো গুলীচালনাৰ পিছত ফ্ল’ৰিডাত অভিনয়ৰ বাবে তেওঁৰ বুকিংসমূহ সম্ভাৱ্য প্ৰতিক্ৰিয়াৰ আশংকাত বাতিল কৰা হৈছিল।

### অন্যান্য উদ্যোগ

২০১৮ চনত তেওঁ লছ এঞ্জেলিছত "Onai Here 2 Slay" নামৰ এটা বিউটি বাৰ আৰম্ভ কৰে।

## তথ্যসূত্ৰ

## বাহ্যিক সংযোগ
* 
* 

শ্ৰেণী:পাকিস্তানী পৰ্ণগ্ৰাফিক চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেত্ৰী
শ্ৰেণী:আমেৰিকান পৰ্ণগ্ৰাফিক চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেত্ৰী
প্ৰেটৱা

**প্ৰেটৱা** ভাৰতৰ বিহাৰৰ দুজনীয়া বিমূৰ্ত কৌশলগত খেল, আৰু ইয়াৰ বৰ্ণনা এইচ.জে.আৰ. মাৰে *ইন এ হিষ্ট্ৰী অৱ ব'ৰ্ড-গেমছ অদাৰ দেন চেছ* (১৯৫২)ত কৰিছিল। খেলখনৰ ফলকখন তিনিটা সমকেন্দ্ৰিক বৃত্তৰদ্বাৰা গঠিত আৰু তিনিটা ব্যাসৰদ্বাৰা ভাগ কৰা হয়। প্ৰেটৱা ভাৰতীয় যুদ্ধ খেল নামৰ খেলৰ এটা শ্ৰেণীৰ অন্তৰ্গত, য’ত লাউ কাটা কাটি, দছ-গুটি, এঘাৰ-গুটি, গোল-স্কুইছ খেলো অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হয়। ভাৰতীয় যুদ্ধৰ সকলো খেলতে এটা গুৰুত্বপূৰ্ণ কথা মিল আছে, আৰু সেয়া হ’ল কেন্দ্ৰীয় বিন্দুটোৰ বাহিৰে প্ৰতিটো ছেক্সন পইণ্টতে সকলো টুকুৰা বৰ্ডত ৰখা হয়। ইয়াৰ ফলত প্ৰথম খোজটো কেন্দ্ৰীয় পইণ্টত খেলিবলৈ বাধ্য হয়, আৰু আনজন খেলুৱৈৰ টুকুৰাৰদ্বাৰা ধৰা পৰে। 

প্ৰেটৱা হৈছে গেম গোল-স্কুইছৰ সৰু সংস্কৰণ। 

## স্থাপন
বৰ্ডখন তিনিটা ব্যাসৰদ্বাৰা ভাগ কৰা তিনিটা সমকেন্দ্ৰিক বৃত্তৰে গঠিত যিবোৰ ইটোৱে সিটোৰপৰা সমানে দূৰত্বত থাকে (চিত্ৰ চাওক)। 
ইয়াৰ ফলত ১৯টা ছেদ বিন্দু (এতিয়াৰপৰা "বিন্দু" বুলি কোৱা হয়) উৎপন্ন হয়। তিনিটা ব্যাসৰ ছেদকটোৱে ফলকখনৰ কেন্দ্ৰীয় বিন্দুটো গঠন কৰে। টুকুৰাবোৰ বিন্দুবোৰৰ ওপৰত অৱস্থিত, আৰু বৰ্ডৰ ৰেখাৰে গতি আৰু ধৰি ৰাখে। 

প্ৰতিজন খেলুৱৈৰ ৯টা টুকুৰা থাকে। এজনে ক’লা টুকুৰাবোৰ লয়, আৰু আনজনে বগা টুকুৰাবোৰ খেলে, যিয়েই নহওক যিকোনো দুটা ৰং বা পৃথক কৰিব পৰা বস্তুৱে কাম কৰিব। খেলুৱৈসকলে কোনটো ৰং খেলিব, আৰু কোনে প্ৰথমে আৰম্ভ কৰিব সেইটো বাছি লয়। 

ডায়েগ্ৰামত দেখুওৱাৰ দৰে প্ৰতিজন খেলুৱৈয়ে প্ৰথমতে নিজৰ ৯টা টুকুৰা একেৰাহে তিনিটা ব্যাসাৰ্ধত ৰাখে আৰু কেন্দ্ৰীয় বিন্দুটো খালী কৰি ৰাখে। 

## নিয়মসমূহ
খেলুৱৈসকলে এটা টুকুৰা ব্যৱহাৰ কৰি নিজৰ পাল পৰ্যায়ক্ৰমে প্ৰতিটো পালত একচেটিয়াভাৱে গতি বা ধৰি ৰাখে। এটা টুকুৰাই প্ৰতিটো পাকত এটাকৈ ঠাই ৰেখাৰ কাষেৰে খালী কাষৰীয়া বিন্দু এটালৈ লৈ যায়। ধৰা পেলোৱাটো বাধ্যতামূলক আৰু ড্ৰাফ্ট আৰু এলকুৱেৰ্কৰ দৰে চুটি জাঁপৰদ্বাৰা কৰা হয়। এজন খেলুৱৈৰ টুকুৰাটোৱে কাষৰ শত্ৰুৰ টুকুৰা এটাৰ ওপৰেৰে জঁপিয়াই পিছফালে কাষৰ খালী ঠাই এটাত অৱতৰণ কৰে। শত্ৰুৰ টুকুৰা এটা ধৰা পেলোৱাটো একান্তভাৱে সমকেন্দ্ৰিক বৃত্তৰ কাষেৰে, বা ব্যাসৰ কাষেৰে সম্পূৰ্ণ কৰিব লাগিব। এটা টুকুৰাই ধৰি ৰাখিব লাগিব যদিহে ই তেনে কৰিবলৈ সক্ষম হয়, আৰু এটা সমকেন্দ্ৰিক ৰেখাৰ কাষেৰে ধৰা পৰাৰপৰা এটা ব্যাসলৈ আৰু বিপৰীতভাৱে সলনি হ'ব পাৰে। ধৰা পৰা টুকুৰাবোৰ লগে লগে বৰ্ডৰপৰা আঁতৰাই পেলোৱা হয়। 
যদি কোনো খেলুৱৈয়ে তেওঁলোকৰ প্ৰতিপক্ষৰ সকলো টুকুৰা ধৰি ৰাখে বা অন্ততঃ তেওঁলোকৰ সংখ্যা তিনিটালৈ হ্ৰাস কৰে তেন্তে তেওঁ বিজয়ী। যদি কোনো খেলুৱৈয়ে তেওঁৰ টুকুৰাবোৰ আন খেলুৱৈৰ টুকুৰাবোৰে ব্লক বা স্থবিৰ কৰি ৰখাৰ বাবে কোনো খোজ বা কেপচাৰ কৰিব নোৱাৰে, তেন্তে ইয়াক অচলাৱস্থা বুলি জনা যায়, আৰু খেলুৱৈজন পৰাস্ত হয়; আনজন খেলুৱৈয়ে জয়ী হয়। 
যদি দুয়োজন খেলুৱৈয়ে আৰু টুকুৰা ধৰিব নোৱাৰে তেন্তে অধিক টুকুৰা থকা খেলুৱৈয়ে জয়ী হয়। যদি দুয়োজন খেলুৱৈৰে একেসংখ্যক টুকুৰা থাকে, তেন্তে খেলখন ড্ৰ’। 
## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:লোক-খেল
মিছ ৱাও

**মিছ ৱাও** হৈছে গুজৰাটৰ চুৰাটত অনুষ্ঠিত হোৱা এটা বাৰ্ষিক সৌন্দৰ্য প্ৰতিযোগিতা। ইয়াৰ উদ্দেশ্য হৈছে সৌন্দৰ্যৰ লগতে বুদ্ধিমত্তা আৰু সামাজিক সচেতনতা থকা মহিলাসকলক সন্মানিত কৰা, যিসকলে সমাজক প্ৰেৰণা, শক্তি আৰু সংযোগ প্ৰদান কৰিব পাৰে। এই প্ৰতিযোগিতাখন প্ৰথমবাৰ ২০১৪ চনত আৰম্ভ হয় আৰু সাধাৰণতে বছৰৰ মাজভাগত অনুষ্ঠিত হয়। 

## ইতিহাস
প্ৰথম মিছ ৱাও প্ৰতিযোগিতাখন ২৯ মাৰ্চ ২০১৪ তাৰিখে ছুৰাটত অনুষ্ঠিত হৈছিল। ৰাজ্যজুৰি মুঠ ১৪ গৰাকী প্ৰতিযোগীক মূল অনুষ্ঠানৰ বাবে নিৰ্বাচিত কৰা হৈছিল। পেছাদাৰী মডেল নজ্‌নীণ শ্বেখে মিছ ৱাও ২০১৪ খিতাপ লাভ কৰে। তেওঁ ফেমিনা মিছ ইণ্ডিয়াৰ শীৰ্ষ ২০ গৰাকী প্ৰতিযোগীৰ মাজতো অন্তৰ্ভুক্ত আছিল। কুনিকা তনেজা আৰু আকাংক্ষা সোলাঙ্কীক ক্ৰমে প্ৰথম আৰু দ্বিতীয় ৰানাৰ্ছ আপ ঘোষণা কৰা হয়।

মিছ ৱাও ২০১৫ সংস্কৰণটো বলিউড চেলিব্ৰিটি পুনম পাণ্ডেয়ে উদ্বোধন কৰে। আশ্না শ্বাহক মিছ ৱাও ২০১৫ হিচাপে অভিষিক্ত কৰা হয়।

২০১৬ চনৰ জুন মাহত অনুষ্ঠিত হোৱা মিছ ৱাও চূড়ান্ত পৰ্বত বিচাৰক হিচাপে উপস্থিত আছিল ফেমিনা মিছ ইণ্ডিয়া ২০১৪ বিজয়িনী কোয়েল ৰানা। তেওঁ মিছ ৱৰ্ল্ড ২০১৪ প্ৰতিযোগিতাত ভাৰতক প্ৰতিনিধিত্ব কৰিছিল আৰু শীৰ্ষ ১০ গৰাকী প্ৰতিযোগীৰ মাজত স্থান লাভ কৰিছিল। ২০১৬ চনত প্ৰথম পৰ্যায়ত ১৫০ গৰাকী প্ৰতিযোগীক নিৰ্বাচিত কৰা হৈছিল, যাৰপৰা ৩০ গৰাকী পৰৱৰ্তী পৰ্যায়লৈ আগবাঢ়ে আৰু অন্ততঃ ১৪ গৰাকীয়ে চূড়ান্ত পৰ্বত প্ৰতিযোগিতা কৰে।

মুম্বাইস্থিত কোমল চাণ্ডেলক মিছ ৱাও ২০১৬ হিচাপে অভিষিক্ত কৰা হয়। নূপুৰ টেইলৰ আৰু ৰাশি শ্বাহ ক্ৰমে প্ৰথম আৰু দ্বিতীয় ৰানাৰ্ছ আপ আছিল।

## মিছ ৱাও সংস্কৰণসমূহ

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:সৌন্দৰ্য প্ৰতিযোগিতা
দছ-গুটি

**দছ-গুটি** দুজন খেলুৱৈৰ বিমূৰ্ত কৌশল বৰ্ড গেম, যিটো লাউ কাটা কাটি নামৰ আন এটা অনুৰূপ খেলো আছে, আৰু ইয়াৰ বৰ্ণনা এইচ.জে.আৰ. মাৰে *ইন এ হিষ্ট্ৰী অৱ ব'ৰ্ড-গেমছ অদাৰ দেন চেছ* (১৯৫২) নামৰ কিতাপত কৰিছে।
খেলখন ড্ৰাফ্টৰ সৈতে জড়িত আৰু তাতোকৈ বেছি আলকুয়াৰৰ সৈতে জড়িত। টুকুৰাবোৰ এটাৰ ওপৰেৰে আনটো জপিয়াই ধৰি ধৰা পৰে। দছ-গুটি এটা লাউ কাটা কাটিবৰ্ডৰে গঠিত, কিন্তু শিখৰৰ সৈতে সংযুক্ত দুটা ৰেখা খণ্ড (প্ৰতিটো ফালে এটা) কিন্তু দুয়োটা ত্ৰিভুজৰ বাহিৰৰ অংশ যোগ কৰা হয়। ডেচ-গুটি ভাৰতীয় যুদ্ধ-গেম নামৰ খেলৰ এটা নিৰ্দিষ্ট শ্ৰেণীৰ অন্তৰ্গত, আৰু এই শ্ৰেণীৰ আন খেলসমূহ হ’ল লাউ কাটা কাটি, এঘাৰ-গুটি, প্ৰেটৱা, গোল-স্কুইছ। সকলো ভাৰতীয় যুদ্ধ-খেলতে এটা গুৰুত্বপূৰ্ণ কথা মিল আছে, আৰু সেয়া হ’ল সকলো টুকুৰা গ্ৰীড পেটাৰ্ণযুক্ত বৰ্ডত ৰখা হৈছে, কেন্দ্ৰত মাত্ৰ এটা খালী বিন্দু।
ইয়াৰ ফলত প্ৰথম খোজটো কেন্দ্ৰীয় পইণ্টত খেলিবলৈ বাধ্য হয়, আৰু আনজন খেলুৱৈৰ টুকুৰাৰ দ্বাৰা ধৰা পৰে।

## স্থাপন
বৰ্ডখন এটা সাধাৰণ শিখৰত একেলগে সংযুক্ত দুটা ত্ৰিভুজৰ দ্বাৰা গঠিত। খেলুৱৈসকলে বৰ্ডৰ বিপৰীত ফালে বহি খেলে আৰু প্ৰতিটো ত্ৰিভুজৰ ভিত্তিই প্ৰতিজন খেলুৱৈৰ প্ৰথম ৰেংক গঠন কৰে। প্ৰতিটো ত্ৰিভুজৰ বহল দুটা ৰেখাই পাৰ হৈ প্ৰতিজন খেলুৱৈৰ ক্ৰমে দ্বিতীয় আৰু তৃতীয় ৰেংক গঠন কৰে। সাধাৰণ শিখৰ আৰু সাধাৰণ শিখৰৰ প্ৰতিটো ফালে এটাকৈ কিন্তু দুয়োটা ত্ৰিভুজৰ বাহিৰৰ দুটা ৰেখা খণ্ডই প্ৰতিজন খেলুৱৈৰ চতুৰ্থ ৰেংক গঠন কৰে। সাধাৰণ শিখৰটোও বৰ্ডৰ কেন্দ্ৰীয় বিন্দু। প্ৰতিটো ত্ৰিভুজৰ গুৰিৰ লগত লম্বভাৱে থকা এটা ৰেখা সাধাৰণ শিখৰৰ মাজেৰে গৈছে। মুঠ ২১টা বিন্দুৰ বাবে মুঠ ১৯টা ছেদক বিন্দু আৰু ২টা শেষ বিন্দু (দুয়োটাকে এতিয়াৰ পৰা "বিন্দু" বুলি কোৱা হ'ব) আছে। টুকুৰাবোৰ বিন্দুবোৰৰ ওপৰত অৱস্থিত, আৰু ৰেখাবোৰৰ কাষেৰে গতি কৰে।

প্ৰতিজন খেলুৱৈৰ ১০টা টুকুৰা থাকে। এজনে ক’লা টুকুৰাবোৰ লয়, আৰু আনজনে বগা টুকুৰাবোৰ খেলে, যিয়েই নহওক যিকোনো দুটা ৰং বা পৃথক কৰিব পৰা বস্তুৱে কাম কৰিব।

খেলুৱৈসকলে কোনটো ৰং খেলিব, আৰু কোনে প্ৰথমে আৰম্ভ কৰিব সেইটো বাছি লয়।

খেলুৱৈসকলে তেওঁলোকৰ ১০টা টুকুৰা তেওঁলোকৰ প্ৰথম চাৰিটা ৰেংকত ৰাখে। চতুৰ্থ ৰেংকত কেন্দ্ৰীয় বিন্দুটো খালী কৰি ৰখা হয় আৰু ইয়াৰ দুয়োফালে ক’লা টুকুৰা আৰু বগা টুকুৰা এটাই দখল কৰে।

## গুটি খেল
খেলুৱৈসকলে এটা টুকুৰা ব্যৱহাৰ কৰি নিজৰ পাল পৰ্যায়ক্ৰমে প্ৰতিটো পালত একচেটিয়াভাৱে গতি বা ধৰি ৰাখে।

এটা টুকুৰাই প্ৰতিটো পাকত এটাকৈ ঠাই ৰেখাৰ কাষেৰে খালী কাষৰীয়া বিন্দু এটালৈ লৈ যায়।
বন্দী কৰাটো বাধ্যতামূলক আৰু ড্ৰাফট আৰু এলকুৱেৰ্কৰ দৰে চুটি জাঁপৰ দ্বাৰা কৰা হয়, য'ত কাষৰীয়া শত্ৰুৰ টুকুৰাটোক পিছফালে কাষৰ খালী বিন্দু এটাত জপিয়াই পৰিব লাগিব। বৰ্ডত থকা আৰ্হি অনুসৰণ কৰি সৰলৰেখাত ধৰা পেলাব লাগিব। এটা টুকুৰাই সক্ষম হ’লে ধৰি ৰাখিব লাগিব। ধৰা পৰা টুকুৰাবোৰ লগে লগে বৰ্ডৰ পৰা আঁতৰাই পেলোৱা হয়। যদি কোনো খেলুৱৈয়ে তেওঁলোকৰ প্ৰতিপক্ষৰ সকলো টুকুৰা ধৰি ৰাখে তেন্তে তেওঁ বিজয়ী হয়। যদি কোনো খেলুৱৈয়ে তেওঁৰ টুকুৰাবোৰ আন খেলুৱৈৰ টুকুৰাবোৰে ব্লক বা লৰচৰ কৰিব নোৱাৰা কৰি ৰাখে, তেন্তে ইয়াক অচলাৱস্থা বুলি জনা যায়, আৰু খেলুৱৈজন পৰাস্ত হয়; আনজন খেলুৱৈয়ে জয়ী হয়।
যদি দুয়োজন খেলুৱৈয়ে আৰু টুকুৰা ধৰিব নোৱাৰে তেন্তে অধিক টুকুৰা থকা খেলুৱৈয়ে জয়ী হয়। যদি দুয়োজন খেলুৱৈৰে একে সংখ্যক টুকুৰা থাকে, তেন্তে খেলখন ড্ৰ’।
## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:লোক-খেল
এঘাৰ-গুটি

**এঘাৰ-গুটি** হৈছে ভাৰত, বিশেষকৈ মধ্য প্ৰদেশত প্ৰচলিত দুজন খেলুৱৈৰ বিমূৰ্ত কৌশলগত খেল আৰু ইয়াৰ বৰ্ণনা এইচ.জে.আৰ. মাৰে *ইন এ হিষ্ট্ৰী অৱ ব'ৰ্ড-গেমছ অদাৰ দেন চেছ* (১৯৫২)ত কৰিছে। খেলখন ড্ৰাফ্টৰ সৈতে জড়িত আৰু তাতোকৈ বেছি আলকুয়াৰৰ সৈতে জড়িত। টুকুৰাবোৰ জঁপিয়াই ধৰি ধৰা পৰে। এঘাৰ-গুটি লাউ কাটা কাটি বৰ্ডৰে গঠিত, কিন্তু ত্ৰিভুজ দুটা সংযোগ কৰি তাৰ মাজেৰে যোৱা দুটা ৰেখা সংযোজন কৰা হয়। এঘাৰ-গুটি ভাৰতীয় যুদ্ধ-খেল নামৰ খেলৰ এটা নিৰ্দিষ্ট শ্ৰেণীৰ অন্তৰ্গত; এই শ্ৰেণীৰ আন কিছুমান খেল হ'ল লাউ কাটা কাটি, দছ-গুটি প্ৰেটৱা আদি। 
সকলো ভাৰতীয় যুদ্ধ-খেলতে এটা গুৰুত্বপূৰ্ণ কথা মিল আছে, আৰু সেয়া হ’ল আৰম্ভণিতে সকলো টুকুৰা গ্ৰীড পেটাৰ্ণযুক্ত বৰ্ডত ৰখা হয়, কেন্দ্ৰত মাত্ৰ এটা খালী বিন্দু থাকে।  ইয়াৰ ফলত প্ৰথম খোজটো কেন্দ্ৰীয় বিন্দুত খেলিবলৈ বাধ্য হয়, আৰু আনজন খেলুৱৈৰ টুকুৰাৰদ্বাৰা ধৰা পৰে।

## স্থাপন

বৰ্ডখন এটা সাধাৰণ শিখৰত একেলগে সংযুক্ত দুটা ত্ৰিভুজৰদ্বাৰা গঠিত। খেলুৱৈসকলে বৰ্ডৰ বিপৰীত ফালে খেলে আৰু প্ৰতিটো ত্ৰিভুজৰ ভিত্তিই প্ৰতিজন খেলুৱৈৰ প্ৰথম ৰেংক গঠন কৰে। প্ৰতিটো ত্ৰিভুজৰ বহল দুটা ৰেখাই পাৰ হৈ প্ৰতিজন খেলুৱৈৰ ক্ৰমে দ্বিতীয় আৰু তৃতীয় ৰেংক গঠন কৰে। সাধাৰণ শিখৰটো প্ৰতিজন খেলুৱৈৰ চতুৰ্থ ৰেংক, আৰু ই বৰ্ডৰ কেন্দ্ৰীয় বিন্দুও। প্ৰতিটো ত্ৰিভুজৰ গুৰিৰ লগত লম্বভাৱে থকা এটা ৰেখা সাধাৰণ শিখৰৰ মাজেৰে গৈছে। আৰু দুটা ৰেখাই ত্ৰিভুজ দুটা সংযোগ কৰে য'ত দ্বিতীয় ৰেংকবোৰে নিজ নিজ ত্ৰিভুজৰ সৈতে ছেদ কৰে আৰু প্ৰতিটো ত্ৰিভুজৰ ভিত্তিলৈকে বিস্তৃত হয়। মুঠ ২৩টা ছেক্সন পইণ্ট। টুকুৰাবোৰ ছেদ বিন্দুবোৰত অৱস্থিত, আৰু ৰেখাবোৰৰ কাষেৰে গতি কৰে। 

প্ৰতিজন খেলুৱৈৰ হাতত ১১টা টুকুৰা থাকে। এজনে ক’লা টুকুৰা লয়, আৰু আনজনে বগা টুকুৰাবোৰ খেলে, যিয়েই নহওক যিকোনো দুটা ৰং বা পৃথক কৰিব পৰা বস্তুৱে কাম কৰিব। 

খেলুৱৈসকলে কোনটো ৰং খেলিব, আৰু কোনে প্ৰথমে আৰম্ভ কৰিব সেইটো বাছি লয়। 

১১টা ক’লা টুকুৰা প্ৰথমে এটা ত্ৰিভুজৰ ছেদ বিন্দুত ৰখা হয়, আৰু ১১টা বগা টুকুৰা আনটো ত্ৰিভুজৰ ছেদ বিন্দুত ৰখা হয়। 
খালী হৈ থকা একমাত্ৰ ছেক্সন পইণ্টটো হ’ল ব’ৰ্ডৰ কেন্দ্ৰীয় বিন্দু। 

এতিয়াৰপৰা ছেদ বিন্দুসমূহক "বিন্দু" বুলি কোৱা হ'ব।

## নিয়মসমূহ
খেলুৱৈসকলে এটা টুকুৰা ব্যৱহাৰ কৰি নিজৰ পাল পৰ্যায়ক্ৰমে প্ৰতিটো পালত একচেটিয়াভাৱে গতি বা ধৰি ৰাখে। 
এটা টুকুৰাই প্ৰতিটো পাকত এটাকৈ ঠাই ৰেখাৰ কাষেৰে খালী কাষৰীয়া বিন্দু এটালৈ লৈ যায়। 
বন্দী কৰাটো বাধ্যতামূলক আৰু ড্ৰাফট আৰু এলকুৱেৰ্কৰ দৰে চুটি জাঁপৰদ্বাৰা কৰা হয়, য'ত কাষৰীয়া শত্ৰুৰ টুকুৰাটোক পিছফালে কাষৰ খালী বিন্দু এটাত জঁপিয়াই দিয়া হয়। বৰ্ডত থকা আৰ্হি অনুসৰণ কৰি সৰলৰেখাত ধৰা পেলাব লাগিব। এটা টুকুৰাই সক্ষম হ’লে ধৰি ৰাখিব লাগিব। ধৰা পৰা টুকুৰাবোৰ লগে লগে বৰ্ডৰপৰা আঁতৰাই পেলোৱা হয়। 
যদি কোনো খেলুৱৈয়ে তেওঁলোকৰ প্ৰতিপক্ষৰ সকলো টুকুৰা ধৰি ৰাখে তেন্তে তেওঁ বিজয়ী হয়। 
যদি কোনো খেলুৱৈয়ে তেওঁৰ টুকুৰাবোৰ আন খেলুৱৈৰ টুকুৰাবোৰে ব্লক বা স্থবিৰ কৰি ৰখাৰ বাবে কোনো খোজ বা কেপচাৰ কৰিব নোৱাৰে, তেন্তে ইয়াক অচলাৱস্থা বুলি জনা যায়, আৰু খেলুৱৈজন পৰাস্ত হয়; আনজন খেলুৱৈয়ে জয়ী হয়। 
যদি দুয়োজন খেলুৱৈয়ে আৰু কোনো টুকুৰা ধৰিব নোৱাৰে তেন্তে বেছিভাগ টুকুৰা থকা খেলুৱৈয়ে জয়ী হয়। যদি দুয়োজন খেলুৱৈৰে একেসংখ্যক টুকুৰা থাকে, তেন্তে খেলখন ড্ৰ’। 
## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:লোক-খেল
খৰম

**খৰম** বা **পাদুকা** (সংস্কৃত: पादुक, pāduka) দক্ষিণ এছিয়াৰ এটা প্ৰাচীন পাদুকাৰ ৰূপ, য'ত এখন তলুৱা আৰু বুঢ়া আঙুলি আৰু দ্বিতীয় আঙুলিৰ মাজত ধৰা এটা খুঁটি থাকে। ইয়াক ঐতিহাসিকভাৱে দক্ষিণ এছিয়া আৰু দক্ষিণ-পূব এছিয়াত ব্যৱহাৰ কৰা হৈছিল। খৰম বিভিন্ন আকাৰ আৰু উপাদানত নিৰ্মিত হয়; কেতিয়াবা ইমানো ভৰিৰ আকাৰত বা মাছৰ আকৃতিত তৈয়াৰ কৰা হয় আৰু কাঠ, হাতীদাঁত বা ৰূপৰেও নিৰ্মাণ কৰা হয়। সজোৱা খৰম কইনাৰ যৌতুকৰ অংশ হিচাপে ব্যৱহৃত হ’ব পাৰে, আনহাতে ধৰ্মীয় অৰ্পণ বা পূজাৰ বিষয় হিচাপেও ব্যৱহৃত হয়।

সাধাৰণ লোকসকলে সাধাৰণ কাঠৰ খৰম ব্যৱহাৰ কৰিলেও উৎকৃষ্ট আৰু চন্দন কাঠত হাতীদাঁত বা ধাতুৰ কাৰুকাৰ্য কৰা খৰম উচ্চ সামাজিক মৰ্যাদাৰ প্ৰতীক আছিল। আধুনিক যুগতো হিন্দু, বৌদ্ধ আৰু জৈন ধৰ্মৰ সন্ন্যাসী আৰু সাধুসকলে খৰম পিন্ধে। হিন্দু ধৰ্মত ইয়াৰ বিশেষ গুৰুত্ব ৰামায়ণ মহাকাব্যৰ সৈতে জড়িত। খৰম শব্দটো দেবতা বা সাধুসকলৰ ভৰিৰ ছাপৰ প্ৰতীকী ৰূপকো বুজায়, যাক ঘৰত বা নিৰ্মিত মন্দিৰত পূজা কৰা হয়। ইয়াৰ এটা উদাহৰণ হৈছে গয়াৰ বিষ্ণুপদ মন্দিৰ। অনুৰূপভাৱে বোধগয়াৰ বোধি গছৰ তলত বুদ্ধৰ ভৰিৰ ছাপ পূজিত হয়।

মালয়েছিয়াত খৰম ৰাজচিহ্ন হিচাপে বিবেচিত হয়। “শ্ৰী পাদুকা” শব্দবন্ধই “মহামহিম” উপাধি বুজায়, যি মালয়েছিয়াৰ ৰাজদৰবাৰত সন্মানসূচকভাৱে প্ৰদান কৰা হয়।

## শব্দউৎপত্তি
সংস্কৃত শব্দ “পাদুকা” শব্দটো “পাদ” (ভৰি)ৰ পৰা উৎপন্ন হৈছে, যাৰ অৰ্থ ‘ভৰি’।

## কিংবদন্তী
ঋগ্বেদত “পদ” (ভৰি) শব্দটোৱে পৃথিৱী, বায়ু, আকাশ আৰু তাৰ ওপৰৰ জগতক প্ৰতিনিধিত্ব কৰা বুলি উল্লেখ আছে।

ৰামায়ণ অনুসাৰে, ৰজা দশৰথে নিজৰ পত্নী কৈকেয়ীৰ অনুৰোধত পুত্ৰ ৰামক ১৪ বছৰৰ বনবাসলৈ প্ৰেৰণ কৰে। ভৰতে ৰাজত্ব গ্ৰহণ নকৰিবলৈ ইচ্ছা প্ৰকাশ কৰি বনবাসত ৰামৰ ওচৰলৈ যায় আৰু তেওঁক অযোধ্যালৈ উভতি আহিবলৈ অনুৰোধ কৰে। ৰামে বনবাস সম্পূৰ্ণ নকৰালৈকে উভতি নাহিম বুলি ক’লে, ভৰতে ৰামৰ খৰম বিচাৰে আৰু তাক সিংহাসনত প্ৰতিষ্ঠা কৰি “ৰামৰ খৰম”ৰ নামত কৌশল দেশ শাসন কৰে।

## নিৰ্মাণ
খৰম সাধাৰণতে এখন কাঠৰ তলুৱা আৰু বুঢ়া আঙুলি আৰু দ্বিতীয় আঙুলিৰ মাজত ধৰা খুঁটি থকা এক প্ৰকাৰৰ চেণ্ডেল। ইয়াত ফিতা নাথাকে; সেয়েহে পৰিধানকাৰীয়ে দুটা আঙুলিৰ মাজত খুঁটিটো ধৰি ৰাখি চলিব লাগে।

ইয়াক খড়াউ, খড়ম আদি নামেও জনা যায়। সাধু-সন্ন্যাসীসকলে অহিংসাৰ নীতি পালন কৰাৰ বাবে এই ধৰণৰ খৰম ব্যৱহাৰ কৰে, যাতে পোক-পতংগ বা উদ্ভিদৰ ওপৰত ভুলতে পা নপৰে।

উচ্চ মৰ্যাদাৰ লোকসকলে টিক, আবনুছ বা চন্দন কাঠৰ খৰম ব্যৱহাৰ কৰিছিল, য’ত হাতীদাঁত বা ধাতুৰ সূক্ষ্ম কাম থাকিব পাৰে। কেতিয়াবা মাছৰ আকৃতিতো তৈয়াৰ কৰা হয়, যাক উৰ্বৰতাৰ প্ৰতীক বুলি ধৰা হয়।

ৰূপ বা পিতলৰ খৰম ধৰ্মীয় অনুষ্ঠানত ব্যৱহৃত হয়। কিছুমান বিশেষ খৰমত ঘণ্টাও লগোৱা থাকে।

## পূজা আৰু সন্মান
খৰম কইনাৰ যৌতুক হিচাপে দিয়া হয় আৰু ভক্তসকলে পূজা সামগ্ৰী হিচাপেও অৰ্পণ কৰে। পাণ্ডৰপুৰত অনুষ্ঠিত উৎসৱত আলন্দী আৰু দেউহুৰ পৰা সাধু জ্ঞানেশ্বৰ আৰু তুকাৰামৰ খৰম ৰূপৰ পালখিত বহন কৰি মন্দিৰলৈ নিয়া হয়।

দীপাৱলীৰ দিনা লক্ষ্মী দেৱীৰ পায়ৰ ছাপৰ প্ৰতীকী “খৰম” ঘৰৰ প্ৰৱেশদ্বাৰৰ পৰা ভিতৰলৈ অঙ্কন কৰা হয়, যাক সৌভাগ্যৰ আহ্বান বুলি বিশ্বাস কৰা হয়।

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:পাদুকা
শ্ৰেণী:লোক-সংস্কৃতি