open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
শিয়ালৰ শিং

**শিয়ালৰ শিং** হৈছে এটা পৌৰাণিক হাড়ৰ শঙ্কু আকৃতিৰ এক্সক্ৰেছেন্স যিটো মাজে মাজে সোণালী শিয়ালৰ মূৰৰ খুলিত গজি উঠে বুলি কোৱা হয়। ই দক্ষিণ এছিয়াৰ যাদুকৰী শক্তিৰ সৈতে জড়িত। ইয়াৰ অস্তিত্বৰ প্ৰমাণৰ অভাৱৰ পিছতো ইয়াক বাস্তৱ বুলি বহুলভাৱে বিশ্বাস কৰা হয়। এই শিংটোৰ দৈৰ্ঘ্য সাধাৰণতে আধা ইঞ্চি বুলি কোৱা হয়, আৰু ইয়াক নোমৰ দ্বাৰা লুকুৱাই ৰখা হয়। 

১৮০০ চনত শ্ৰীলংকাৰ স্থানীয় লোকসকলে এই বৃদ্ধিক *নাৰিক-কম্বু* বুলি কয় আৰু তামিল আৰু সিংহলী উভয় লোকে পৰম্পৰাগতভাৱে ইয়াক এক শক্তিশালী তাবিজ বুলি বিশ্বাস কৰে যিয়ে ইচ্ছা পূৰণ কৰিব পাৰে আৰু হেৰুৱালে নিজৰ ইচ্ছামতে মালিকৰ পুনৰ আবিৰ্ভাৱ হ'ব পাৰে। কিছুমান সিংহলীৰ মতে এই শিঙে যিকোনো গোচৰত অভিযুক্ত ব্যক্তিক সক্ষমতা প্ৰদান কৰিব পাৰে৷ 

নেপালৰ ৰোগ নিৰাময়কাৰী আৰু ডাইনী চিকিৎসকৰ মতে, জুৱা খেলত জয়ী হ'বলৈ, আৰু দুষ্ট আত্মাক আঁতৰাই পেলাবলৈ শিয়ালৰ শিং ব্যৱহাৰ কৰিব পাৰি। নেপালৰ বাৰ্দিয়া অঞ্চলৰ থাৰু লোকসকলে বিশ্বাস কৰে যে শিয়ালৰ শিঙবোৰ প্ৰত্যাহাৰযোগ্য, আৰু কেৱল যেতিয়া শিয়ালবোৰে সমবেতভাৱে চিঞৰে তেতিয়াহে ওলাই আহে। যিজন চিকাৰীয়ে শিংটো উলিয়াবলৈ সক্ষম হয়, তেওঁ ইয়াক ৰূপৰ কাচকেটত ভৰমিলিয়ন পাউদাৰত ৰাখে, যিয়ে বস্তুটোক জীৱিকা প্ৰদান কৰে বুলি ভবা হয়। থাৰুসকলে বিশ্বাস কৰে যে শিংটোৱে মালিকক আন্ধাৰত দেখাৰ ক্ষমতা প্ৰদান কৰিব পাৰে। 

কিছুমান অঞ্চলত শিংটোক *সীয়াৰ সিংহী* বা *গীদাৰ সিংহী* বুলি কোৱা হয় আৰু শিশুৰ ডিঙিত বান্ধি ৰখা হয়। এই শিংটোৰ ব্যৱসায় নিম্নবৰ্ণৰ লোকে কৰে তথা এইবোৰত বিশ্বাসী লোকৰ ওচৰত বিক্ৰী কৰা হয়, যিয়ে হৰিণৰ শিঙৰ টুকুৰা বুলি ভাবে। 

পশ্চিমবঙ্গত বিশ্বাস কৰা হয় যে যেতিয়া এটা সুৰক্ষিত স্থানৰ ভিতৰত ৰখা হয়, তেতিয়া শিয়ালৰ শিঙে ধনৰ পৰিমাণ তিনিগুণ বৃদ্ধি কৰিব পাৰে।

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:লোকবিশ্বাস
শ্ৰেণী:লোক-সংস্কৃতি
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় সংস্কৃতি
শ্ৰেণী:শ্ৰীলংকাৰ সংস্কৃতি
ৰাজীৱ গান্ধী আঞ্চলিক প্ৰাকৃতিক বিজ্ঞান সংগ্ৰহালয়

**আঞ্চলিক প্ৰাকৃতিক ইতিহাস সংগ্ৰহালয়, ছাৱাই মাধোপুৰ** বা **ৰাজীৱ গান্ধী আঞ্চলিক প্ৰাকৃতিক বিজ্ঞান সংগ্ৰহালয়** () ভাৰতৰ চতুৰ্থ আঞ্চলিক প্ৰাকৃতিক বিজ্ঞান সংগ্ৰহালয়, য’ত ভাৰতৰ পশ্চিম অঞ্চলৰ উদ্ভিদ, জীৱ-জন্তু আৰু ভূতত্ত্বৰ প্ৰদৰ্শন হয়। প্ৰতিষ্ঠানখন ৰাজস্থানৰ ছাৱাই মাধোপুৰৰ পৰা ৯ কিলোমিটাৰ (৫.৬ মাইল) দূৰত্বত ৰামসিংপুৰা গাঁৱৰ ওচৰত অৱস্থিত।
## ইতিহাস
ৰাজীৱ গান্ধী আঞ্চলিক প্ৰাকৃতিক ইতিহাস সংগ্ৰহালয়ৰ আধাৰশিলা স্থাপন অনুষ্ঠান, ভাৰতৰ উপ-ৰাষ্ট্ৰপতি মহম্মদ হামিদ আনছাৰীয়ে ২০০৭ চনৰ ২৩ ডিচেম্বৰত অনুষ্ঠিত কৰে আৰু ২০১৪ চনৰ ১ মাৰ্চত ৰাজ্যৰ বিত্তমন্ত্ৰী নমো নাৰায়ণ মীনাই উদ্বোধন কৰে।

সংগ্ৰহালয়টো পৰিৱেশ, বন আৰু জলবায়ু পৰিৱৰ্তন মন্ত্ৰালয়ৰ অধীনস্থ। ই ৰামসিংপুৰা, ৰন্থাম্ভোৰ ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যান, ছাৱাই মাধোপুৰৰ ওচৰত ৭.২ একৰ মাটিত বিস্তৃত আৰু প্ৰতিষ্ঠানটোৰ পৰামৰ্শদাতা  হৈছে নতুন দিল্লীৰ ৰাষ্ট্ৰীয় প্ৰাকৃতিক ইতিহাস সংগ্ৰহালয়। মহীশূৰ, ভূপাল আৰু ভুৱনেশ্বৰৰ পিছত এইটো দেশৰ ভিতৰতে চতুৰ্থ এনে সংগ্ৰহালয়।
## বিৱৰণ
সংগ্ৰহালয়ৰ অভ্যৰ্থনা স্থানৰ বিপৰীতে থকা এটা হলত এটা পুথিভঁৰাল আছে, য’ত দৰ্শকে পশ্চিম ভাৰতৰ বন্যপ্ৰাণী, ৰাজস্থানৰ জৈৱ বৈচিত্ৰ্য আৰু বহুতো বিষয়ৰ কিতাপ পঢ়িব পাৰে। ইয়াত ৩০০ লোক বহিব পৰাকৈ এটা প্ৰেক্ষাগৃহ আছে। প্ৰেক্ষাগৃহটো আলোচনা চক্ৰ আৰু বন্যপ্ৰাণী বিষয়ক তথ্যচিত্ৰ প্ৰদৰ্শনৰ বাবে ব্যৱহাৰ কৰা হয়। সংগ্ৰহালয়টোৱে দেশৰ প্ৰাকৃতিক ঐতিহ্য আৰু ইতিহাসৰ চিত্ৰণ আৰু পৰৱৰ্তী বছৰবোৰত আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় স্বীকৃতি লাভ কৰাৰ লক্ষ্য বান্ধি লৈছে।
## প্ৰসংগ

## বাহ্যিক সংযোগ

*Homepage of Natural Museum of Natural History

শ্ৰেণী:ৰাজস্থানৰ সংগ্ৰহালয়
চোলাপুৰী চাদৰ

**চোলাপুৰী চাদৰ** (; "চোলাপুৰ কম্বল ") হৈছে ভাৰতৰ মহাৰাষ্ট্ৰ ৰাজ্যৰ এখন চহৰ চোলাপুৰত নিৰ্মিত কপাহৰ কম্বলজাতীয় ডাঠ চাদৰ ।  এই চাদৰসমূহ ভাৰতত জনপ্ৰিয়। পূৰ্বে হাতৰ তাঁতশালৰ দ্বাৰা আৰু বৰ্তমানে জেকাৰ্ড মেচিনৰ দ্বাৰা এই চাদৰ নিৰ্মাণ কৰ হয়। এই চাদৰ বা কম্বলসমূহ ইয়াৰ অনন্য ডিজাইন আৰু স্থায়িত্বৰ বাবে পৰিচিত।  চোলাপুৰী চাদৰ মহাৰাষ্ট্ৰৰ চোলাপুৰতে প্ৰথমে উৎপাদিত। ইয়াৰে স্বীকৃতি হিচাপে এই চাদৰে ভৌগোলিক সূচক (GI) মৰ্যাদা লাভ কৰিছিল। 

## ইতিহাস
বস্ত্ৰ উদ্যোগৰ বাবে চোলাপুৰ পৰিচিত ৷ এসময়ত এই চহৰখনত এছিয়াৰ আটাইতকৈ ডাঙৰ স্পিনিং মিল আছিল ৷  চোলাপুৰৰ হস্ততাঁত  উদ্যোগৰ বিকাশ পেশ্বৱাৰ সকলৰ শাসনৰ পৰাই আৰম্ভ হৈছিল বুলি জনা যায় ৷  উদ্যোগটোত অসংখ্য সৰু সৰু স্বতন্ত্ৰ শিল্পী, শিপিনী কৰ্মৰত আছিল। প্ৰতিগৰাকী শিল্পীৰ ঘৰতে এখন বা দুখনকৈ তাঁতশাল আছিল যিবোৰ সাধাৰণতে পৰিয়ালৰ মুৰব্বীয়ে চম্ভালিছিল। সমগ্ৰ পৰিয়ালটোৱেই এই কৰ্মত জড়িত হৈছিল। ইয়াৰে মহিলা আৰু শিশুসকলে শিপিনীক প্ৰস্তুতি প্ৰক্ৰিয়াত আৰু কিছুমান ক্ষেত্ৰত ৰং কৰাত সহায় কৰিছিল। ১৯৭০ চনত ভাৰতত আধুনিক কাৰখানাৰ উত্থানে স্থানীয় হাতৰ তাঁতশালত কাপোৰ বোৱা উদ্যোগ সংগঠনৰ পৰিৱৰ্তন ঘটালে।   ১৯৫০ চনত সোলাপুৰত থকাৰ দিনৰে পৰাই দক্ষিণ ভাৰতৰ পদ্মশালি শিপিনীসকলে এইবোৰ নিৰ্মাণ কৰি আহিছে। বৰ্তমান সোলাপুৰ জিলাত বহু কোম্পানীয়ে চাদৰ নিৰ্মাণ কৰে। 

## ৰপ্তানি
মহাৰাষ্ট্ৰৰ উপৰিও ভাৰতৰ ভিতৰত কৰ্ণাটক, তেলেংগানা, অন্ধ্ৰ প্ৰদেশ, মধ্যপ্ৰদেশ, গুজৰাট, ৰাজস্থানত চোলাপুৰী চাদৰৰ চাহিদা আছে, আনহাতে সংযুক্ত আৰব আমিৰশ্বাহী, কুৱেইট, দক্ষিণ আফ্ৰিকা, আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰ, যুক্তৰাজ্য আৰু কানাডাতো ইয়াৰ চাহিদা আছে বাবে এইসমূহলৈ চোলাপুৰী চাদৰ ৰপ্তানি কৰা হয়। 

## তথ্যসূত্ৰসমূহ

শ্ৰেণী:বস্ত্ৰ
শ্ৰেণী:ভৌগোলিক স্বীকৃতি
নাজমা আখতাৰ

**নাজমা আখতাৰ** (; জন্মঃ ১৯৫৩) হ'ল এগৰাকী ভাৰতীয় শিক্ষাবিদ আৰু শৈক্ষিক প্ৰশাসক। তেওঁ ১২ এপ্ৰিল ২০১৯-ৰ পৰা ১২ নৱেম্বৰ ২০২৩-লৈকে জামিয়া মিলিয়া ইছলামিয়াৰ উপাচাৰ্য হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল। তেওঁ জেএমআইত এই পদত অধিষ্ঠিত হোৱা প্ৰথম গৰাকী মহিলা। ২০২২ চনত তেওঁক ভাৰত চৰকাৰে পদ্মশ্ৰী সন্মান প্ৰদান কৰিছিল।
## শিক্ষা
আখতাৰৰ জন্ম হৈছিল ১৯৫৩ চনত। তেওঁ আলিগড় মুছলিম বিশ্ববিদ্যালয় অধ্যয়ন কৰিছিল আৰু তেওঁ স্বৰ্ণ পদক বিজয়ী হোৱাৰ লগতে ৰাষ্ট্ৰীয় বিজ্ঞান প্ৰতিভা বৃত্তি লাভ কৰিছিল। তেওঁ কুৰুক্ষেত্ৰ বিশ্ববিদ্যালয় পৰা শিক্ষাতত্ত্ব বিষয়ত পি.এইচডি. লাভ কৰিছে। তেওঁ ইউকেৰ ৱাৰউইক বিশ্ববিদ্যালয়ত বিশ্ববিদ্যালয় প্ৰশাসন অধ্যয়ন কৰিবলৈ কমনৱেলথ ফেল'শ্বিপ লাভ কৰিছিল আৰু লগতে পেৰিছৰ আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় শৈক্ষিক পৰিকল্পনা প্ৰতিষ্ঠানত প্ৰশিক্ষণ লৈছিল।

## কেৰিয়াৰ
ৰাষ্ট্ৰীয় শৈক্ষিক পৰিকল্পনা আৰু প্ৰশাসন প্ৰতিষ্ঠানত পোন্ধৰ বছৰ ধৰি কাম কৰাৰ অভিজ্ঞতাৰে আখতাৰ পুষ্ট; আৰু ১৩০ খন দেশৰ জ্যেষ্ঠ বিষয়াসকলৰ বাবে তেওঁ অগ্ৰণী পাঠ্যক্ৰমসমূহৰ নেতৃত্ব দিছিল। এলাহাবাদত তেওঁ প্ৰথম ৰাজ্যিক পৰ্যায়ৰ ব্যৱস্থাপনা প্ৰতিষ্ঠান স্থাপন কৰিছিল আৰু আলিগড় মুছলিম বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰীক্ষা নিয়ন্ত্ৰক আৰু শৈক্ষিক কাৰ্যসূচীৰ সঞ্চালক পদতো আছিল। তেওঁ ইউনেস্কো, ইউনিচেফ আৰু ডানিডাৰ পৰামৰ্শদাতা হিচাপেও কাম কৰিছে।

২০১৯ চনৰ এপ্ৰিলত মানৱ সম্পদ উন্নয়ন মন্ত্ৰালয়ে ভাৰতৰ ৰাষ্ট্ৰপতি ৰামনাথ কোবিন্দৰ পৰা আখতাৰক জামিয়া মিলিয়া ইছলামিয়াৰ উপাচাৰ্য হিচাপে পাঁচ বছৰৰ কাৰ্যকালৰ বাবে বা ৭০ বছৰ বয়স পৰ্যন্ত (যিটো আগতে হয়) আৰু ২০২৩ চনৰ ১২ নৱেম্বৰলৈকে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰাৰ অনুমোদন লাভ কৰিছিল। আখতাৰ লিংগ সমতাৰ প্ৰবক্তা আৰু বিভিন্ন সাংস্কৃতিক পটভূমিৰ আগশাৰীৰ দলসমূহৰ বাবে জনাজাত। তেওঁ কৈছিল যে, তেওঁৰ লক্ষ্য হৈছে তেওঁৰ কাৰ্যকালত জামিয়াত এখন চিকিৎসা মহাবিদ্যালয় স্থাপন কৰা। বিশ্ববিদ্যালয়খনৰ ৯৯ বছৰৰ ইতিহাসত প্ৰথমগৰাকী মহিলা উপাচাৰ্য হিচাপে তেওঁৰ নিযুক্তি সন্দৰ্ভত তেওঁ কয়, "মোৰ লক্ষ্য কাঁচৰ চিলিং ভাঙি পেলোৱা নহয় যদিও মই নিশ্চিতভাৱে কাঁচৰ চিলিঙৰ বিৰুদ্ধে আছিলোঁ। আনকি কিয় আছে, যদি আপুনি একে শিক্ষাগত অৰ্হতা আৰু অভিজ্ঞতা লাভ কৰে?”
২০২২ চনত আখতাৰক ভাৰত চৰকাৰে পদ্মশ্ৰী সন্মান প্ৰদান কৰিছিল। ২০২৩ চনৰ ১৯ জানুৱাৰীত তেওঁক কৰ্ণেলৰ সন্মানীয় পদবী প্ৰদান কৰা হয় আৰু জামিয়া মিলিয়া ইছলামিয়াৰ "কৰ্ণেল্ কমাণ্ডেণ্ট" হিচাপে নিযুক্তি দিয়া হয়।
## অৱসৰৰ পিছৰ অনুভৱ
নিজৰ কাৰ্যকালত নাজমাই তেওঁৰ কৃতিত্ব আৰু আৰম্ভ কৰা প্ৰকল্পসমূহৰ বিষয়ে অৱগত কৰি এনেদৰে‍ কয়,"মোৰ প্ৰথম কৃতিত্ব আছিল বিশ্ববিদ্যালয়খনে‍ প্ৰথমগৰাকী মহিলা ভি-চি হিচাপে গ্ৰহণ কৰা, যিটো ইমান আধুনিক নহয় বুলি গণ্য কৰা হয়। দ্বিতীয়তে, বিশ্ববিদ্যালয়খন ৰাষ্ট্ৰীয় প্ৰতিষ্ঠানিক ৰেংকিং ফ্ৰেমৱৰ্ক (এন আই আৰ এফ)ৰ ক’তো নাছিল যদিও মই যোগদান কৰাৰ প্ৰথম বছৰতে ই ১২ নং ৰেংক পাইছিল। দ্বিতীয় বছৰত দশম স্থান, তৃতীয় বছৰত ৬ষ্ঠ, চতুৰ্থ বছৰত তৃতীয় স্থান আৰু পঞ্চম বছৰত দেশৰ শীৰ্ষ তিনিটা প্ৰতিষ্ঠানৰ দৰেই একে ৰেংকিং বজাই ৰাখিছিল। মই কোনো কৰ্মচাৰী সলনি কৰি বা বিশ্ববিদ্যালয়ত অতিৰিক্ত পৰিৱৰ্তন কৰি এই কাম কৰা নাছিলো। কেৱল যে মই বিষয়াসকলৰ মাজত লুকাই থকা প্ৰতিভাক চিনাক্ত কৰিছিলোঁ।”

তেওঁ লগতে উল্লেখ কৰে,"আমাৰ অভিযান্ত্ৰিক আৰু বিজ্ঞান বিভাগতো ছোৱালীৰ শতকৰা হাৰ বৃদ্ধি কৰিবলৈ সক্ষম হ’লোঁ। ছোৱালীৰ শতাংশৰ ক্ষেত্ৰত আমি আই আই টিতকৈ আগবাঢ়িছো। মই মোৰ কাৰ্যকালত পৰিৱেশ আৰু জলবায়ু পৰিৱৰ্তন বিভাগ, ডিজাইন আৰু উদ্ভাৱন বিভাগ, বিদেশী ভাষা বিভাগ, ভাইৰ’লজী বিভাগ আদিকে ধৰি বহু নতুন পাঠ্যক্ৰমো আৰম্ভ কৰিলোঁ।"

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় নাৰী
শ্ৰেণী:বিংশ শতিকাৰ ভাৰতীয় মহিলা বিজ্ঞানী
পাঞ্জাবী ঘাগৰা

পাঞ্জাবী ঘগ্ৰা (, পাঞ্জাবী: ਘੱਗਰਾ) হৈছে তেৱাৰ বা 'টি-অৰ' নামেৰে জনাজাত চাৰিটা টুকুৰাৰ সাজ-পোছাক যিটো পৰম্পৰাগতভাৱে সমগ্ৰ পঞ্জাৱ অঞ্চলৰ পাঞ্জাবী মহিলাসকলে পিন্ধে। এই সাজ-পোছাকযোৰৰ লগত মূৰত ফুলাম চুন্নি, কুৰ্তা বা কুৰ্তি (চোলা), ঘাগ্ৰা (দীঘল স্কাৰ্ট) আৰু এটা বহল পেণ্ট পিন্ধা হয়।  আধুনিক যুগত হাৰিয়ানাৰ কিছু অংশ, দক্ষিণ-পশ্চিম পঞ্জাৱৰ গ্ৰাম্য অঞ্চল, হিমাচল প্ৰদেশৰ কিছু অংশ আৰু পূব পঞ্জাৱত গিদ্ধা প্ৰদৰ্শনৰ সময়ত মহিলাসকলে ঘাগ্ৰা পিন্ধে।
## ইতিহাস
ঘগ্ৰাৰ উৎপত্তি কণ্ডাটকৰ পৰাই হৈছে, যিটো গুপ্ত যুগত জনপ্ৰিয় কাপোৰত পৰিণত হৈছিল। কণ্ডাটক আছিল পুৰুষৰ হাফ ট্ৰাউজাৰ যি অৱশেষত ঘগ্ৰালৈ বিকশিত হৈছিল। মধ্যৱৰ্তী গঠনটোক ডিঙিৰ পৰা উৰুলৈকে পুৰুষ আৰু মহিলাৰ বাবে চাৰ্টৰ দৰে পোছাক বুলি বৰ্ণনা কৰা হৈছে। সপ্তম শতিকাতো কাণ্ডাটক জনপ্ৰিয় মহিলাৰ সাজ-পোছাক হিচাপে চলি থাকিল।
## সাজ-পোচাক
ফুলকাৰী, কুৰ্তা/কুৰ্তি, ঘগ্ৰা আৰু চুথান ছালৱাৰ পাঞ্জাবী ঘাগ্ৰাৰ চাৰিটা অংশ। তেৱাৰ বা টি-অৰ শব্দটোৱে বুজায় যে এই সাজ-পোছাকটো প্ৰথমে তিনিটা টুকুৰাৰ আছিল য'ত মূৰৰ স্কাৰ্ফ, কুৰ্তা/কুৰ্তি/আংগি আৰু ঘগ্ৰা অন্তৰ্ভুক্ত হয়। কিন্তু কইনাক দিবলৈ কাপোৰ প্ৰস্তুত কৰাৰ সময়ত চুথান/কুৰ্তা বা ছালৱাৰ কামিজৰ সাজ-পোছাকক দুটা বস্তুৰে গঠিত হিচাপে গণ্য কৰা হয়, আৰু মূৰৰ স্কাৰ্ফখন অন্তৰ্ভুক্ত নহয়। ৰান্ধৱাই (১৯৬০) কৈছে যে ঘাগ্ৰা সমষ্টি আৰু পাঞ্জাবী চুটৰ সাজ-পোছাকৰ মাজত একমাত্ৰ পাৰ্থক্য হ’ল ঘগ্ৰা সাজ-পোছাকত ঘগ্ৰাৰ সংযোজন। সেই অনুসৰি পাঞ্জাবী ঘাগ্ৰাক তেৱাৰ/তি-অৰ বুলি কোৱা হ’লেও ই চাৰিটা টুকুৰাৰ সাজ-পোছাক আৰু পাঞ্জাবী চুট, তিনিটা টুকুৰাৰ পোচাক হয়। 
### ফুলকাৰী
ফুলকাৰীহৈছে মূৰৰ স্কাৰ্ফ, সাধাৰণতে স্থানীয় নক্সা ব্যৱহাৰ কৰি এম্ব্ৰয়ডাৰী কৰা হয়।
### কুৰ্তা/কুৰ্তি/অংগী/চোলি
;কুৰ্তা/কুৰ্তি
ওপৰৰ কাপোৰ পৰম্পৰাগতভাৱে দীঘল বা চুটি কুৰ্তা হয় ।  কুৰ্তা কুৰ্তাকাৰ অৱশিষ্ট আছিল যিটো চুটি  আৰু কাষৰ ফাট আছিল। ই একাদশ শতিকাত ব্যৱহাৰ কৰা হৈছিল আৰু ই পঞ্জাৱ অঞ্চলৰ কুৰ্তাৰ সৈতে সংযোগ প্ৰদান কৰে।

কুৰ্তি হৈছে চুটি কপাহী কোট বা কাষৰ ফাট নথকা মিনি অংগা (ড্ৰেছ) যিটো শুংগা যুগৰ (খ্ৰীষ্টপূৰ্ব দ্বিতীয় শতিকা) টিউনিকৰ পৰা অহা বুলি বিশ্বাস কৰা হয়। ১৭০০ চনৰ আৰম্ভণিতে কুৰ্টিৰ  বুটামবোৰ সোঁফালে দিছিল
;অংগি/চোলি
এংগি হৈছে ব্লাউজৰ পাঞ্জাবী নাম যিটো চুটি হাতৰ ভেষ্ট, যিয়ে বুকুখন আংশিকভাৱে উদং ৰাখে আৰু পেটটো সম্পূৰ্ণৰূপে উন্মুক্ত কৰি ৰাখে। কুৰতিৰ লগত অংগি পিন্ধিব পাৰি। নিজাববীয়াকৈ পিন্ধিলে আংগীক চোলি বোলা হয়, যিয়ে বুকুখন ঢাকি ৰাখে আৰু সন্মুখত আৰু তললৈ যোৱা এটা স্লিপ থাকে। ইয়াৰ হাতৰ আঁচল চুটি আৰু পিছফালে বান্ধি থোৱা থাকে। চোলিৰ পৰা অংগিৰ পাৰ্থক্য কেৱল সন্মুখৰ স্লিপ নথকাৰ বাবে।

## তথ্য সূত্ৰ

শ্ৰেণী:পোচাক
কৰ্ণাটক সাহিত্য পৰিষদ

**কানাড়া সাহিত্য পৰিষদ** (; কানাড়া: ಕನ್ನಡ ಸಾಹಿತ್ಯ ಪರಿಷತ್ತು) এটা ভাৰতীয় অ-লাভজনক সংস্থা, যিয়ে কানাড়া ভাষা আৰু ইয়াৰ সাহিত্যৰ প্ৰসাৰৰ বাবে কাম কৰে। ইয়াৰ মুখ্য কাৰ্যালয় কৰ্ণাটক ৰাজ্যৰ বেংগালুৰু চহৰত। কিতাপ প্ৰকাশ, সাহিত্য আলোচনা চক্ৰ আয়োজন আৰু গৱেষণা প্ৰকল্পৰ প্ৰসাৰৰ জৰিয়তে কানাড়া ভাষাৰ উন্নয়নৰ বাবে চেষ্টা কৰে। ইয়াৰ উপৰিও কানাড়া সাহিত্য সন্মিলন (Kannada Literary Meet) নামেৰে এখন বাৰ্ষিক সন্মিলনৰ আয়োজন কৰে। বৰ্তমান পৰিষদৰ সভাপতি ড° মহেশ যোশী।
## মূল
ভাৰতবৰ্ষত ব্ৰিটিছ শাসনৰ সময়ত কানাড়া ভাষীসকল বিভিন্ন প্ৰদেশত বিয়পি পৰিছিল। সেই প্ৰদেশসমূহৰ বিভিন্ন ভাষাৰ প্ৰভাৱত কানাড়া ভাষাৰ উচ্চাৰণ আৰু ব্যাকৰণত বিভিন্ন অঞ্চলত বিভিন্ন ৰূপ দেখা গ’ল। ফলস্বৰূপে এই প্ৰদেশসমূহৰ লোকসকলৰ মাজত যোগাযোগৰ ব্যৱধানৰ সৃষ্টি হয় যদিও তেওঁলোকে কানাড়াৰ একেটা ভাষাই কয়। মোক্ষগুণ্ডম বিশ্বেশ্বৰিয়া মহীশূৰ ৰাজ্যৰ দেৱান আছিল। তেওঁ কানাড়া ভাষা আৰু সাহিত্যৰ সংৰক্ষণ আৰু প্ৰচাৰৰ প্ৰয়োজনীয়তা অনুভৱ কৰে। এই উদ্দেশ্য আগত ৰাখি তেওঁ মহীশূৰ অৰ্থনৈতিক সন্মিলন আৰম্ভ কৰে আৰু এইচ ভি নানজুণ্ডায়াৰ অধীনত এটা অধ্যয়ন চক্ৰ গঠন কৰে। অধ্যয়ন চক্ৰৰ অধীনত গঠন কৰা এখন উপ-সমিতিই পাঁচটা ভিন্ন বিষয় বাচি উলিয়াইছিল আৰু এই সংক্ৰান্তত পৰামৰ্শ বিচৰা হৈছিল:
# বিভিন্ন অঞ্চলত বিয়পি থকা কানাড়া ভাষীসকলৰ মাজত ঐক্য আৰু সহযোগিতা বৃদ্ধিৰ বাবে ধাৰণা বিকশিত কৰ
# বিভিন্ন অঞ্চলত বৈচিত্ৰ্যময় এটা সাধাৰণ লিখিত কানাড়া ভাষাৰ বাবে পৰামৰ্শ প্ৰস্তুত কৰা।
# এয়া সুনিশ্চিত কৰা যে কানাড়া ভাষা শিকি থকা ছাত্ৰ-ছাত্ৰীসকলে যাতে একে পাঠ্যপুথি ব্যৱহাৰ কৰে।
# উপযুক্ত গ্ৰন্থ প্ৰকাশ কৰি কানাড়াভাষী জনসাধাৰণৰ মাজত সাধাৰণ জ্ঞান উন্নত কৰা।
# অন্য ভাষাত ব্যৱহৃত শব্দ বিশেষকৈ বৈজ্ঞানিক শব্দৰ বাবে উপযুক্ত কানাড়া অনুবাদ প্ৰস্তুত কৰা।

## বিকাশ
এইচ ভি নানজুণ্ডায়াই পৰিষদৰ আৰম্ভণিৰ প্ৰথম পাঁচ বছৰ সভাপতি হিচাপে আছিল। ১৯৩৫ চনত পৰিষদৰ তত্বাৱধানত কানাড়া সাহিত্য সন্মিলন নামেৰে এক বাৰ্ষিক অনুষ্ঠান আৰম্ভ হয়। কৰ্পুৰা শ্ৰীনিবাস ৰাওৰ সভাপতিত্বত ১৯৩৭ চনৰ ১২ এপ্ৰিলত পৰিষদৰ বাবে এটা সুকীয়া ভৱনৰ প্ৰতিষ্ঠা অনুষ্ঠানৰ আয়োজন কৰা হয়। ১৯৩৮ চনৰ ২৯ মে'ত এই ভৱন নিৰ্মাণ সম্পূৰ্ণ হয়। ১৯৩৮ চনৰ পৰা ১৯৪২ চনলৈকে বি এম শ্ৰীকান্তয়া পৰিষদৰ উপ-সভাপতি আছিল। ১৯৩৮ চনত কৰ্ণাটক সাহিত্য পৰিষদৰ নাম সলনি কৰি কানাড়া সাহিত্য পৰিষদ কৰা হয়। বি এম শ্ৰীকান্তয়াৰ নিৰ্দেশনাত পৰিষদৰ প্ৰতীক চিহ্ন তৈয়াৰ কৰা হয় য'ত মহীশূৰ প্ৰদেশৰ মানচিত্ৰৰ ভিতৰত ‘’চিৰিগন্নদম গেলগে, কানাড়া সাহিত্য পৰিষদ’’ বুলি লিখা আছিল। সময়ৰ লগত খোজ মিলাই পৰিষদৰ ৰেপাৰ্টৰীত মহিলা শাখা, প্ৰকাশন প্ৰতিষ্ঠান, কানাড়া আলোচনী আৰু সাহিত্য পৰীক্ষাও সংযোজন কৰা হৈছিল। জিলা আৰু তালুক পৰ্যায়ত কানাড়া সাহিত্য পৰিষদৰ শাখাও সৃষ্টি কৰা হয়। পৰিষদৰ বৰ্তমানৰ অট্টালিকাটোৰ ঠাইত পাঁচ কোটি টকা ব্যয় কৰি এটা নতুন অট্টালিকা নিৰ্মাণ কৰা হৈছে। সন্মিলনে বিতৰ্কৰ আয়োজন, গ্ৰন্থ প্ৰকাশ আৰু উন্মোচন, বিশিষ্ট সাহিত্যিকসকলৰ দ্বাৰা আলোচনা চক্ৰ আৰু লগতে বাৰ্ষিক কানাড়া সাহিত্য সন্মিলন অনুষ্ঠিত কৰি কানাড়া ভাষাৰ বৃদ্ধিত অৰিহণা যোগাইছে।
## সমালোচনা
ধনৰ অভাৱ আৰু ৰাজনৈতিক হস্তক্ষেপকে ধৰি বিভিন্ন কাৰণত পৰিষদে লক্ষ্যৰ পৰা বিচ্যুত হৈছে। ১৯৮৭ চনত পৰিষদৰ ভিতৰ চৰাত সংঘটিত অনিয়মৰ খবৰো প্ৰকাশ পাইছিল, যাৰ বাবে কৰ্ণাটক চৰকাৰে পৰিষদত এজন প্ৰশাসক মনোনীত কৰিছিল। ১৯৮৯ চনত প্ৰশাসকৰ কাৰ্যালয় আঁতৰাই দিয়া হয়।
## আৰু চাওক
* Kannada Sahitya Sammelana
## বাহ্যিক সংযোগ
* Kannada Sahitya Parishat website
## টোকা

শ্ৰেণী:কৰ্ণাটকৰ সংস্কৃতি
শ্ৰেণী:অব্যৱসায়িক সংস্থা
কাৰেন্সি বিল্ডিং

**কাৰেন্সি বিল্ডিং** () ভাৰতৰ পশ্চিম বংগৰ কলকাতাৰ বি বি ডি বাগ (ডেলহাউছি স্কোৱাৰ) কেন্দ্ৰীয় ব্যৱসায়িক জিলাত অৱস্থিত, ১৯ শতিকাৰ আৰম্ভণিৰ এটা অট্টালিকা।  প্ৰথমে ১৮৩৩ চনত আগ্ৰা বেংকৰ কলিকতা শাখাৰ বাবে এই ভৱনটো  নিৰ্মাণ কৰা হৈছিল। ১৮৬৮ চনত ইয়াক ব্ৰিটিছ ৰাজৰ অধীনত মুদ্ৰা নিয়ন্ত্ৰকৰ কাৰ্যালয়, চৰকাৰী মুদ্ৰা নিৰ্গম আৰু বিনিময় কাৰ্যালয়ৰ ব্যৱহাৰৰ বাবে ৰূপান্তৰিত কৰা হয়। ১৯৩৫ চনৰ পৰা ১৯৩৭ চনলৈকে ভাৰতীয় ৰিজাৰ্ভ বেংকে এই ভৱনটো প্ৰথম কেন্দ্ৰীয় কাৰ্যালয় হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰিছিল। এই ভৱনটো ব্যৱহাৰ হৈয়েই আছিল আৰু এটা সময়ত কেন্দ্ৰীয় লোক নিৰ্মাণ বিভাগে ইয়াক ভঁৰাল হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰিছিল। ১৯৯৪ চনত কৰ্তৃপক্ষই ইয়াক ভাঙি পেলোৱাৰ সিদ্ধান্ত লয়।  

১৯৯৬ চনৰ পৰা ১৯৯৮ চনলৈকে লোক নিৰ্মাণ বিভাগে ভাঙি পেলোৱাৰ কাম হাতত লৈছিল; কিন্তু ইণ্ডিয়ান নেচনেল ট্ৰাষ্ট ফৰ আৰ্ট এণ্ড কালচাৰেল হেৰিটেজ (INTACH) আৰু কলকাতা পৌৰ নিগমে এই ভৱনটো সম্পূৰ্ণৰূপে ভাঙি পেলোৱাৰ পৰা ৰক্ষা কৰে। ২০০৩ চনত ইয়াৰ চোৱাচিতাৰ দায়িত্ব ভাৰতীয় পুৰাতাত্ত্বিক জৰীপৰ হাতলৈ যায় আৰু ২০০৫ চনৰ পৰা ২০১৯ চনলৈ তেওঁলোকে এই ভৱনটো সংস্কাৰ কৰে।২০২০ চনৰ ১১ জানুৱাৰীত প্ৰধানমন্ত্ৰী নৰেন্দ্ৰ মোদীয়ে ইয়াক আনুষ্ঠানিকভাৱে জাতিলৈ উচৰ্গা কৰে আৰু সংগ্ৰহালয় হিচাপে মুকলি কৰে।  

কাৰেন্সি বিল্ডিংটো এটা তিনিমহলীয়া ইটালিয়ান শৈলীৰ স্থাপত্য; মাৰ্বল আৰু চুনাৰ বালিশিলৰে আবৃত গঠিত। ইয়াৰ মূল প্ৰৱেশদ্বাৰত লোহা আৰু ভেনিচীয়ান খিৰিকীৰে নিৰ্মিত তিনিটা অংশৰ গেট আছে।  অট্টালিকাটোৰ কেন্দ্ৰীয় হলঘৰ, যিটো এতিয়া মুকলি চোতাল, পূৰ্বতে স্কাইলাইট থকা তিনিটা ডাঙৰ গম্বুজ আছিল। মুদ্ৰা কাৰ্যালয় হিচাপে ব্যৱহাৰৰ সময়ত কেন্দ্ৰীয় হলটোত বেংক নোট, সোণ, ৰূপ আৰু সৰু সৰু  বিনিময়ৰ কাউণ্টাৰ আছিল। অট্টালিকাটোৰ সংস্কাৰৰ সময়ত কেন্দ্ৰীয় হলটো পুনৰ সংগঠিত কৰি মুকলি আকাশৰ তলত কাৰ্যসূচীৰ বাবে স্থান হিচাপে গঢ়ি তোলা হয়। 
## প্ৰসংগ

### বাখ্যামূলক টোকা

### উদ্ধৃতি

## বাহ্যিক সংযোগ

*The Currency Building at verdensteatret
শ্ৰেণী:পশ্চিম বংগৰ সংগ্ৰহালয়
একাডেমী অফ ফাইন আৰ্টচ

**একাডেমী অফ ফাইন আৰ্টচ** () কলকাতা (পূৰ্বৰ কলিকতা)ৰ পুৰণি ললিত কলা একাডেমীবোৰৰ অন্যতম। একাডেমীৰ গেলেৰীসমূহে ৬,৩০০ বৰ্গফুটৰ বিশাল ঠাই আগুৰি আছে আৰু ইয়াত এটা প্ৰেক্ষাগৃহ, এটা সন্মিলন কেন্দ্ৰ আৰু কেইবাটাও গুৰুত্বপূৰ্ণ আৰু অমূল্য চিত্ৰকলা, বস্ত্ৰশিল্প আদিৰ সংগ্ৰহ আছে।
## ইতিহাস
১৯৩৩ চনত লেডী ৰাণু মুখাৰ্জীয়ে এই একাডেমীখন আনুষ্ঠানিকভাৱে প্ৰতিষ্ঠা কৰে। প্ৰথমতে ভাৰতীয় সংগ্ৰহালয়ে ধাৰে দিয়া এটা কোঠাত ইয়াৰ স্থান আছিল আৰু বাৰ্ষিক প্ৰদৰ্শনীসমূহ আগতে কাষৰীয়া বাৰাণ্ডাত অনুষ্ঠিত হৈছিল।

১৯৫০ চনত লেডী ৰানু মুখাৰ্জীৰ প্ৰচেষ্টা আৰু পশ্চিম বংগৰ মুখ্যমন্ত্ৰী বিধান চন্দ্ৰ ৰায়ৰ লগতে ভাৰতৰ প্ৰধানমন্ত্ৰী জৱাহৰলাল নেহৰুৰ পৃষ্ঠপোষকতাত একাডেমীখন কেথেড্ৰেল ৰোডৰ আহলবহল স্থানলৈ স্থানান্তৰিত কৰা হয়। এই একাডেমীখন চহৰৰ মাজমজিয়াত অৱস্থিত আৰু ইয়াৰ এফালে চেণ্ট পলছ কেথেড্ৰেল আৰু আনফালে ৰবীন্দ্ৰ সদন-নন্দন-শিশিৰ মঞ্চ পৰিসৰ আছে। বৰ্তমান প্ৰসুন মুখাৰ্জী ন্যাস বোৰ্ডৰ অধ্যক্ষ আৰু কল্লোল বসু কাৰ্যনিৰ্বাহক সমিতিৰ সম্পাদক।
## সংগ্ৰহ
একাডেমীখন বেংগল স্কুলৰ বিভিন্ন চিত্ৰ আৰু বস্ত্ৰশিল্পৰ বহুমূলীয়া সংগ্ৰহৰ এক বৰ্ণিল মিশ্ৰণ, যিবোৰ মূলতঃ লেডী ৰানু মুখাৰ্জীয়ে উপহাৰ দিছিল। ইয়াত কিছুমান বিখ্যাত চিত্ৰ আছে, যেনে গগনেন্দ্ৰনাথ ঠাকুৰৰ ‘সাত ভাই চম্পা’, যামিনী ৰায়ৰ ‘গণেশৰ সৈতে শিৱ’। বস্ত্ৰশিল্পৰ ভিতৰত বালুচাৰী, জামদানী বস্ত্ৰ, প্ৰাচ্যৰ বিদেশী কাৰ্পেট আদি। ৰবীন্দ্ৰনাথ ঠাকুৰৰ ভানুসিংহৰ পদাৱলীৰ পাণ্ডুলিপিসমূহে এক বিশেষ স্থান অধিকাৰ কৰিছে। ঠাকুৰৰ শিল্পকৰ্মঃ ৰবীন্দ্ৰনাথ, অবনীন্দ্ৰনাথ আৰু গগনেন্দ্ৰনাথৰ উপৰিও সুনয়নী দেৱী, অতুল বসু, নন্দলাল বসু, ৰামকিংকৰ বেইজ আৰু বিনোদ বিহাৰী মুখাৰ্জীৰ শিল্পকৰ্মও আছে। এই একাডেমীত যামিনী ৰয় আৰু যোগেন চৌধুৰীৰ আৰম্ভণি কালৰ কৃতিসমূহো আছে।
## প্ৰসংগ

## বাহ্যিক সংযোগ
* 

শ্ৰেণী:পশ্চিম বংগৰ সংগ্ৰহালয়
যামিনী ৰায় সংগ্ৰহালয়

**যামিনী ৰায় সংগ্ৰহালয়** () শিল্পী যামিনী ৰায়ৰ পূৰ্বৰ বাসগৃহত অৱস্থিত এটা পৰিকল্পিত সংগ্ৰহালয়। ২০২৩ চনৰ আৰম্ভণিতে DAG-এ (পূৰ্বতে দিল্লী আৰ্ট গেলেৰী) ৰায়ৰ কলকাতাৰ বালিগঞ্জত অৱস্থিত, ৭৫ বছৰ পুৰণি বাসগৃহ অধিগ্ৰহণ কৰে। যামিনী ৰায়ৰ সৃষ্টিশীল জগতখনৰ দুৱাৰ মুকলি কৰাৰ উদ্দেশ্যে ঘৰটোক আধুনিক সংগ্ৰহালয়লৈ ৰূপান্তৰিত কৰাৰ লক্ষ্য লোৱা হৈছে।

ভাৰতৰ প্ৰথম ব্যক্তিগত মালিকানাধীন একক শিল্পী সংগ্ৰহালয় হিচাপে গণ্য কৰা এই প্ৰকল্পটো  DAG-এ ২০২৪ চনৰ ভিতৰত সম্পূৰ্ণ কৰাৰ লক্ষ্য লৈছে। সংগ্ৰহালয়টোত ৰোটেচনেল শ্ব’ আৰু আধুনিক পৰিৱেশ বিৰাজ কৰা এখন কেফে থাকিব। ইয়াৰ উপৰিও ই সমগ্ৰ ভাৰত আৰু বিশ্বৰ শিল্পী আৰু পৰ্যটকৰ বাবে এক মাইলৰ খুটি হিচাপে কাম কৰিব, যিয়ে যামিনী ৰায়ৰ কৰ্ম আৰু উত্তৰাধিকাৰ সংৰক্ষণ কৰাত সহায় কৰিব। এই ধৰণৰ সংগ্ৰহালয়ৰ বিশিষ্ট উদাহৰণসমূহ হ'ল এডভাৰ্ড মাঞ্চে বাস কৰা আৰু কাম কৰা ঠাইত সৃষ্টি কৰা নৰৱেৰ মাঞ্চ সংগ্ৰহালয়, মেক্সিকোৰ ফ্ৰিডা কাহলো সংগ্ৰহালয় আৰু ফ্ৰান্সৰ ফাউণ্ডেশ্যন ক্ল'ড মনেট।

## ইতিহাস
১৯৪৯ চনত যামিনী ৰায়ে বাগবাজাৰত থকা পূৰ্বৰ ঘৰৰ পৰা বালিগঞ্জৰ নতুন বাসগৃহলৈ স্থানান্তৰিত হয়, যিটো তেওঁ আৰু তেওঁৰ পুত্ৰ অমিয়ই মিলি ডিজাইন আৰু পৰিকল্পনা কৰিছিল। ১৯৭২ চনত মৃত্যুৰ আগলৈকে তেওঁ ইয়াত নিজৰ ষ্টুডিঅ'ত থাকি কাম কৰি থাকে। নিজৰ সোণালী সময়খিনিত ঘৰটো সকলো মানুহৰ বাবে মুকলি আছিল আৰু তেতিয়া সেই সময়ৰ বিশিষ্ট ব্যক্তিসকলে শিল্পীজনক লগ পাবলৈ আৰু তেওঁৰ সৈতে মত বিনিময় কৰিবলৈ ইয়ালৈ আহিছিল। ঘৰটোত ৰবীন্দ্ৰনাথ ঠাকুৰ, সৰোজিনী নাইডু, ইন্দিৰা গান্ধী, ৰাজীৱ আৰু সঞ্জয় গান্ধীৰ দৰে দৰ্শনাৰ্থীৰ লগতে পশ্চিম বংগৰ প্ৰাক্তন মুখ্যমন্ত্ৰী, জ্যোতি বসু, বুদ্ধদেৱ ভট্টাচাৰ্য আৰু বিশ্বৰ বিভিন্ন প্ৰান্তৰ বিশিষ্ট বিশিষ্ট ব্যক্তিসকলে পদাৰ্পন কৰিছিল।
## লগতে চাওক
*যামিনী ৰায়
## প্ৰসংগ

শ্ৰেণী:পশ্চিম বংগৰ সংগ্ৰহালয়
ফুলকাৰী

**ফুলকাৰী**(,Gurmukhi: ਫੁਲਕਾਰੀ; Shahmukhi: پھلکاری) দক্ষিণ এছিয়াৰ পঞ্জাব অঞ্চল আৰু সিন্ধৰ গুলকাৰীৰ লোক এম্ব্ৰয়ডাৰীক বুজায়।
যদিও ফুলকাৰিৰ অৰ্থ হৈছে 'ফুলৰ কাম', ডিজাইনসমূহত কেৱল ফুলেই নহয়, আৱৰণৰ মটিফ আৰু জ্যামিতিক আকৃতিও অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হৈছে। ফুলকাৰি এম্ব্ৰয়ডাৰীৰ মূল বৈশিষ্ট্য হ’ল ৰঙীন ৰেচমী সূতাৰে মোটা কপাহী কাপোৰৰ ওলোটা ফালে ডাৰ্ণ চিলাই ব্যৱহাৰ কৰা।

পৰম্পৰাগতভাৱে ফুলকাৰি কাপোৰৰ বৃহৎ মহত্ব আছে আৰু ইয়াৰ ভিতৰত চোপ, টিলপাত্ৰ, নীলাক, বাগ আদি অন্তৰ্ভুক্ত। কিছুমান ফুলকাৰী কম এম্ব্ৰয়ডাৰীৰ আৰু 
কিছুমান ফুলকাৰী সমগ্ৰ কাপোৰখন ঢাকি থকাকৈ এম্ব্ৰয়ডাৰী কৰা হয়। এনে  ফুলকাৰীক বাগ('বৃহৎ বাগিচা') বুলি জনা যায়।

যুগ যুগ ধৰি ফুলকাৰি শিল্পৰ পৰিৱৰ্তন ঘটিছে। পাল (১৯৬০)ৰ মতে, ফুলকাৰী এম্ব্ৰয়ডাৰীৰ পৰম্পৰাগত পদ্ধতি আৰু ভাৰতৰ পঞ্জাৱত ইয়াৰ ব্যাপক ব্যৱহাৰ ১৯৫০ চনৰ ভিতৰত হ্ৰাস পায়। পৰম্পৰাগতভাৱে মহিলাসকলে ষ্টেনচিল ব্যৱহাৰ নকৰাকৈয়ে ফুলকাৰি এম্ব্ৰয়ডাৰ কৰিছিল। পালে(১৯৬০) কৈছে যে মহিলাসকলে নিজৰ চোতাললৈ বন্ধু-বান্ধৱ আৰু পৰিয়ালক আমন্ত্ৰণ জনাইছিল যাতে আনুষ্ঠানিকভাৱে ফুলকাৰী এম্ব্ৰয়ডাৰী কৰাৰ প্ৰক্ৰিয়া আৰম্ভ কৰিব পাৰে। এই উপলক্ষে লোকগীত গোৱা হ'য়। "ইহ ফুলকাৰী মেৰী মান নে কাধি / ইছ নূ ঘুট ঘুট জাফিয়ান পাৱন" ('এই ফুলকাৰীখন মোৰ মায়ে এম্ব্ৰয়ডাৰী কৰিছিল, মই ইয়াক মৰমেৰে আকোৱালি লৈছো')। এই ধৰণৰ লোকগীতবোৰে মাক, আইতাক বা পেহীয়েকে এম্ব্ৰয়ডাৰী কৰা ফুলকাৰীৰ ছোৱালীজনীৰ আৱেগিক মোহ দেখুৱাই।

ফুলকাৰী আৰু বাগ এম্ব্ৰয়ডাৰীৰ জ্যামিতিক মটিফে আৰু চিলাইৰ ব্যৱহাৰে গুজৰাটৰ এম্ব্ৰয়ডাৰীক প্ৰভাৱান্বিত কৰিছে আৰু ইয়াক 'হীৰ ভাৰত' নামেৰে জনা যায় ।
## ব্যুৎপত্তিবিজ্ঞান
*ফুলকাৰী* দুটা শব্দৰে গঠিত: 'ফুল' আৰু *কাৰি* ‍। ফুল মানে ফুল ' আৰু কাৰি মানে 'আকৃতি'। ফুলকাৰীৰ অৰ্থ আছিল ফুলৰ আকৃতি/দিশ যিয়ে জীৱনৰ প্ৰতীক বুজায়। পঞ্জাৱত জনসাধাৰণৰ মতে পৰিয়ালত কন্যা সন্তানৰ জন্ম শুভ। মাক আৰু আইতাই জন্মৰ লগে লগে ফুলকাৰী দুপট্টা এম্ব্ৰয়ডাৰী কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰিছিল কাৰণ তেওঁলোকৰ বিশ্বাস আছিল যে তেওঁ ভৱিষ্যত প্ৰজন্মৰ বাবে সৃষ্টিকৰ্তা হ’ব। মূলতঃ ফুলকাৰী প্ৰকৃত ফুলেৰে কৰা হৈছিল। ৰেচম আৰু মুলমুল (কোমল কপাহী মছলিন) কাপোৰৰ বিশুদ্ধতা আৰু দীৰ্ঘায়ুৰ বাবে ব্যৱহাৰ কৰা হৈছিল। নাৰীৰ গুণ আৰু চৰিত্ৰই ফুলকাৰীক গঢ় দিছিল বুলি বিশ্বাস কৰা হৈছিল। 
## তথ্য সূত্ৰ

শ্ৰেণী:পোচাক
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় লোকশিল্প
বিজয় অটলুৰি

**বিজয়ল্ক্ষী অটলুৰি** (; জন্মঃ ১৯৫৬) ভাৰতীয় তথ্য প্ৰণালী সুৰক্ষা আৰু ডাটাবেছ ব্যৱস্থাপনাৰ বিশেষজ্ঞ কম্পিউটাৰ বিজ্ঞানী। তেওঁ নিউৱৰ্কৰ ৰাটজাৰ্ছ বিজনেছ স্কুলৰ ব্যৱস্থাপনা বিজ্ঞান আৰু তথ্য প্ৰণালীৰ অধ্যাপক। অটলুৰি হৈছে ইউনিভাৰ্চিটি অৱ দ্য পিপলৰ কম্পিউটা বিজ্ঞান বিভাগৰ উপদেষ্টা পৰিষদৰ সদস্য।
## শিক্ষা
অটলুৰিয়ে ১৯৭৭ চনৰ মে’ মাহত কাকিনাডাৰ জৱাহৰলাল নেহৰু প্ৰযুক্তিবিদ্যা বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা ইলেক্ট্ৰনিক্স আৰু যোগাযোগ অভিযান্ত্ৰিকীত প্ৰযুক্তিবিদ্যাত স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰে। ১৯৭৯ চনৰ জুন মাহত তেওঁ আই আই টি খড়গপুৰৰ পৰা ইলেক্ট্ৰনিক্স আৰু কমিউনিকেচন ইঞ্জিনিয়াৰিং (কণ্ট্ৰলছ এণ্ড অটোমেচন)ত টেকন’লজিত স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী লাভ কৰে। ১৯৯৪ চনৰ মে’ মাহত অটলুৰীয়ে পি.এইচডি. সহ জৰ্জ মেছন বিশ্ববিদ্যালয়ত তথ্য প্ৰযুক্তিবিদ্যাত স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰে। তেওঁৰ গৱেষণাৰ শিৰোনাম আছিল *বহুস্তৰীয় সুৰক্ষিত ডাটাবেইচত সমকালীন নিয়ন্ত্ৰণ*। তেওঁ সুশীল জাজোদিয়াৰ গৱেষণা তত্ত্বাৱধায়ক আছিল৷

## কেৰিয়াৰ
১৯৮০ চনৰ আগষ্টৰ পৰা ১৯৮২ চনৰ ডিচেম্বৰলৈ আৰু পুনৰ ১৯৮৩ চনৰ ডিচেম্বৰৰ পৰা ১৯৮৫ চনৰ মাৰ্চলৈকে আচাৰ্য নাগাৰ্জুন বিশ্ববিদ্যালয়ত অটলুৰি‍ প্ৰবক্তা হিচাপে কৰ্মৰত আছিল৷ ১৯৮২ চনৰ ডিচেম্বৰৰ পৰা ১৯৮৩ চনৰ ডিচেম্বৰ মাহলৈ অন্ধ্ৰ বিশ্ববিদ্যালয়ৰ প্ৰবক্তা হিচাপে কৰ্মৰত অটলুৰি ১৯৮৫ চনৰ মাৰ্চৰ পৰা ১৯৯০ চনৰ আগষ্ট মাহলৈ নাগাৰ্জুন বিশ্ববিদ্যালয়ৰ ইলেক্ট্ৰনিকছ আৰু যোগাযোগ আৰু কম্পিউটাৰ ইঞ্জিনিয়াৰিং বিভাগৰ সহকাৰী অধ্যাপিকা হিচাপে কৰ্মৰত আছিল।

১৯৯০ চনৰ আগষ্টৰ পৰা ১৯৯৪ চনৰ আগষ্টলৈকে অটলুৰি‍ জৰ্জ মেছন বিশ্ববিদ্যালয়ৰ নিৰাপদ তথ্য ব্যৱস্থা কেন্দ্ৰত গৱেষণা সহায়ক আছিল৷

১৯৯৬ চনৰ অক্টোবৰ মাহত অটলুৰিয়ে ৰাটগাৰ্ছ বিজনেছ স্কুল – নেৱাৰ্কত মেনেজমেণ্ট ডক্টৰেট প্ৰগ্ৰেমৰ অধ্যাপক পদত যোগদান কৰে। ১৯৯৬ চনত তেওঁ ৰাষ্ট্ৰীয় বিজ্ঞান ফাউণ্ডেশ্যনৰ CAREER বঁটা লাভ কৰে। অটলুৰি ১৯৯৫ চনৰ জুলাইৰ পৰা ২০০১ চনৰ জুনলৈকে সহকাৰী অধ্যাপক আৰু ২০০১ চনৰ জুলাইৰ পৰা ২০০৬ চনৰ জুনলৈকে সহযোগী অধ্যাপক আছিল৷ ২০০৬ চনৰ জুলাই মাহত তেওঁ পৰিচালনা বিজ্ঞান আৰু তথ্য ব্যৱস্থা বিভাগৰ অধ্যাপিকা হয়। অটলুৰিয়ে ডাটাবেছ ব্যৱস্থাপনা, কম্পিউটাৰ তথ্য ব্যৱস্থা, তথ্য ব্যৱস্থা সুৰক্ষা, ইলেক্ট্ৰনিক বাণিজ্য, কম্পিউটাৰ আৰ্কিটেকচাৰ, আৰু কম্পিউটাৰ ভাষাৰ পাঠ্যক্ৰম পঢুৱায়৷

২০১০ চনত তেওঁ ইউনিভাৰ্চিটি অৱ দ্য পিপলৰ কম্পিউটাৰ বিজ্ঞান বিভাগৰ এডভাইজাৰী ব’ৰ্ডত যোগদান কৰে।

অটলুৰি ২০০৭ চনৰ ফেব্ৰুৱাৰী মাহৰ পৰা ২০১১ চনৰ ফেব্ৰুৱাৰীলৈকে কম্পিউটাৰ ছিকিউৰিটি ডিভিজন, চিষ্টেমছ এণ্ড নেটৱৰ্ক ছিকিউৰিটি গ্ৰুপৰ নেচনেল ইনষ্টিটিউট অৱ ষ্টেণ্ডাৰ্ডছ এণ্ড টেকন'লজি ইনফৰ্মেচন টেকন'লজি লেবৰেটৰীত কম্পিউটাৰ বিজ্ঞানী আছিল৷ ২০১১ চনৰ ছেপ্টেম্বৰৰ পৰা ২০১৩ চনৰ ছেপ্টেম্বৰ মাহলৈকে তেওঁ নেচনেল ছায়েন্স ফাউণ্ডেশ্যন বিভাগৰ তথ্য আৰু বুদ্ধিমত্তাসম্পন্ন ব্যৱস্থা, তথ্য সংহতি আৰু তথ্যবিজ্ঞান আৰু সুৰক্ষিত আৰু বিশ্বাসযোগ্য চাইবাৰস্পেচ বিভাগৰ এগৰাকী প্ৰগ্ৰেম ডাইৰেক্টৰ হয়।

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:একবিংশ শতিকাৰ ভাৰতীয় বিজ্ঞানী
শ্ৰেণী:বিংশ শতিকাৰ ভাৰতীয় বিজ্ঞানী
শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় নাৰী
শ্ৰেণী:বিংশ শতিকাৰ ভাৰতীয় মহিলা বিজ্ঞানী
ভিক্টোৰিয়া মেম’ৰিয়েল, কলকাতা

**ভিক্টোৰিয়া মেম’ৰিয়েল** () মধ্য কলকাতাৰ মৈদানত অৱস্থিত মাৰ্বলৰ এটা বৃহৎ কীৰ্তিচিহ্ন, যাৰ প্ৰৱেশদ্বাৰ কুইনছ ৱে’ত আছে। ব্ৰিটিছ ৰাজৰ দ্বাৰা ইয়াক ১৯০৬ চনৰ পৰা ১৯২১ চনৰ ভিতৰত  নিৰ্মাণ কৰা হৈছিল। ১৮৭৬ চনৰ পৰা ১৯০১ চনলৈ ভাৰতৰ সম্ৰাজ্ঞী হৈ থকা ৰাণী ভিক্টোৰিয়াৰ স্মৃতিত এই কীৰ্তিচিহ্ন উচৰ্গা কৰা হৈছে।

পৃথিৱীৰ যিকোনো ঠাইতে সম্ৰাটৰ স্মৃতিত নিৰ্মিত এয়া আটাইতকৈ ডাঙৰ স্মৃতিসৌধ। ৬৪ একৰ বাগিচাত অৱস্থিত আৰু বৰ্তমান ভাৰত চৰকাৰৰ সাংস্কৃতিক মন্ত্ৰালয়ৰ নিয়ন্ত্ৰণত থকা সংগ্ৰহালয়। ভাৰত-ছাৰাচেনিক স্থাপত্যৰ বিশেষ বৈশিষ্ট্যৰ অধিকাৰী ই চহৰখনৰ অন্যতম জনপ্ৰিয় আকৰ্ষণলৈ বিকশিত হৈছে।
## সংগ্ৰহালয়
ভিক্টোৰিয়া মেম'ৰিয়েলত ২৫ টা গেলেৰী আছে। ইয়াৰ ভিতৰত ৰাজকীয় গেলেৰী, ৰাষ্ট্ৰীয় নেতাৰ গেলেৰী, প’ৰ্ট্ৰেইট গেলেৰী, চেণ্ট্ৰেল হল, ভাস্কৰ্য্য গেলেৰী, অস্ত্ৰ আৰু অস্ত্ৰভাণ্ডাৰ গেলেৰী, আৰু নতুন, কলকাতা গেলেৰী অন্যতম। ভিক্টোৰিয়া মেম'ৰিয়েলত থমাছ ডেনিয়েল (১৭৪৯–১৮৪০) আৰু তেওঁৰ ভতিজাক উইলিয়াম ডেনিয়েল (১৭৬৯–১৮৩৭)ৰ ৰচনাৰ সৰ্ববৃহৎ একক সংগ্ৰহ আছে। ইয়াৰ উপৰিও ইয়াত উইলিয়াম শ্বেক্সপীয়েৰৰ সচিত্ৰ ৰচনা, আৰবীয়ান নাইটচ, ওমৰ খৈয়ামৰ ৰুবায়তৰ দৰে বিৰল আৰু প্ৰাচীন গ্ৰন্থৰ সংকলন আছে আৰু লগতে নবাব ৱাজিদ আলী শ্বাহৰ কথক নৃত্য আৰু থুমৰি সংগীত সম্পৰ্কীয় গ্ৰন্থও আছে। কিন্তু গেলেৰী আৰু ইয়াৰ প্ৰদৰ্শনী, স্মৃতিসৌধৰ কাৰ্যসূচীগত উপাদানসমূহে বিশুদ্ধ স্থাপত্যৰ স্থানৰ সৈতে প্ৰতিযোগিতা নকৰে।
## প্ৰসংগ

## বাহ্যিক সংযোগ

*
*"360 degree spherical panoramas of Victoria Memorial."  India Tourism.
শ্ৰেণী:পশ্চিম বংগৰ সংগ্ৰহালয়
কমলা সাংকৃত্যায়ন

**কমলা সাংকৃত্যায়ন** (; ১৫ আগষ্ট ১৯৩০ – ২৫ অক্টোবৰ ২০০৯) আছিল বিংশ শতিকাৰ এগৰাকী ভাৰতীয় সাহিত্যিক, সম্পাদিকা আৰু হিন্দী তথা নেপালী সাহিত্যৰ পণ্ডিত। তেওঁ প্ৰখ্যাত বুৰঞ্জীবিদ ৰাহুল সাংকৃত্যায়নৰ পত্নী আছিল।

## জীৱনী
১৯৩০ চনৰ ১৫ আগষ্ট তাৰিখে, পশ্চিমবংগৰ কালিম্পঙত এক নেপালী দমাই পৰিয়ালত কমলা সাংকৃত্যায়নে জন্মগ্ৰহণ কৰিছিল। কমলা সাংকৃত্যায়নৰ পিতৃৰ নাম চন্দ্ৰমন পাৰিয়াৰ আৰু মাতৃৰ নাম চন্দ্ৰমায়া পাৰিয়াৰ। ১৯৪৭ চনত, মেট্ৰিক পৰীক্ষাত উত্তীৰ্ণ হৈ তেওঁ আগ্ৰা বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা ডক্টৰেট ডিগ্ৰী লাভ কৰে আৰু ইতিহাসবিদ ৰাহুল সাংকৃত্যায়নৰ সৈতে বিবাহপাশত আবদ্ধ হয়। তেওঁলোকৰ এগৰাকী পুত্ৰ, জেটা আৰু এগৰাকী কন্যা, জয়া আছিল।

## কৰ্মজীৱন
সাংকৃত্যায়ন আছিল এগৰাকী সুপৰিচিত সাহিত্যিক, পণ্ডিত আৰু অনুবাদক। তেওঁ বাল্মিকীৰ *[[ৰামায়ণ]]*খন নেপালী ভাষালৈ অনুবাদ কৰিছিল। ইয়াৰ উপৰিও তেওঁ দ্য নেচনেল বিব্লিঅ’গ্ৰাফী অৱ ইণ্ডিয়ান লিটাৰেচাৰ (১৯০১–১৯৫৩)ৰ সদস্য আছিল। *এছিয়াত ৰামায়ণী পৰম্পৰা*, *মহামানৱ মহাপণ্ডিত*, *প্ৰভা*, *নেপালী সাহিত্য*, *ৰাহুল সাংকৃত্যায়ন*কে ধৰি ভালেকেইখন গ্ৰন্থও ৰচনা কৰিছিল। তেওঁ বহুকেইটা ভাষাত পাকৈত আছিল। 

১৯৫০ চনৰ পৰা নেপালী আৰু হিন্দী সাহিত্যৰ ক্ষেত্ৰখনত সক্ৰিয়ভাৱে অংশগ্ৰহণ কৰা তেখেতে হিন্দী আৰু নেপালী সাহিত্যৰ অসংখ্য আঞ্চলিক আৰু ৰাষ্ট্ৰীয় বঁটা লাভ কৰিছিল। *বিচাৰ তথা বিৱেচনা* শীৰ্ষক ৰচনাৰ সৃষ্টি আৰু সংকলনৰ বাবে তেওঁ ১৯৮২ চনত *ভানূপুৰস্কাৰ* আৰু ১৯৯৩ চনত *মহাপণ্ডিত ৰাহুল সাংকৃত্যয়ন বঁটা*ৰে সন্মানিত হৈছিল। ভাৰতীয় সাহিত্য বিশ্বকোষ সৃষ্টিতো অৰিহণা আগবঢ়াইছিল। তেওঁ ১৩খন ভিন্ন হিন্দী আৰু নেপালী গ্ৰন্থ আৰু ৫০০ৰো অধিক প্ৰবন্ধ লিখিছিল। তেওঁ দাৰ্জিলিঙৰ লৰেটো কলেজৰ হিন্দী বিভাগৰ মুৰব্বীও আছিল। ২০০৮ চনত তেওঁৰ শেষৰখন গ্ৰন্থ দিব্য মণি প্ৰকাশ পাইছিল। 

## গ্ৰন্থসমূহ
**এছিয়াত ৰামায়ণ পৰম্পৰা*
**মহামানৱ মহাপণ্ডিত* – ১৯৯৫
**প্ৰভা* – ১৯৯৪ চন
**নেপালী সাহিত্য* – ১৯৮৬
**অসম কি লোককথায়েঁ* – ১৯৮১–১৯৯৩
**দিব্য মণি* – ২০০৮
**বিচাৰ তথা বিৱেচনা*

## তথ্য উৎস

## বাহ্যিক সংযোগ
* ''Great Litterateur Dr. Kamala Sankrityayan passed away''.
* ''Tribute to Late Dr. Kamala Sankrityayan''.
* ''डा. कमला सांकृत्यायन का निधन'' 

শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:শিক্ষাবিদ
শ্ৰেণী:অনুবাদক
শ্ৰেণী:পশ্চিমবঙ্গৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় কবি
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় সাহিত্যিক
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ইতিহাসবিদ
শ্ৰেণী:বিংশ শতিকাৰ ভাৰতীয় বিজ্ঞানী
শ্ৰেণী:বিংশ শতিকাৰ ভাৰতীয় মহিলা বিজ্ঞানী
বিনীতা বল

**বিনীতা বল** আছিল *নেচনেল ইনষ্টিটিউট অৱ ইমিউন’লজি*ৰ বিজ্ঞানী তথা বিজ্ঞান আৰু প্ৰযুক্তি মন্ত্ৰালয়ৰ অধীনস্থ প্ৰধানমন্ত্ৰীৰ মহিলা বিজ্ঞানৰ টাস্ক ফ’ৰ্চৰ সদস্য।

## শিক্ষা আৰু কেৰিয়াৰ
তেওঁ পুনে বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা এম বি বি এছ আৰু বোম্বে বিশ্ববিদ্যালয়ৰ হাফকাইন ইনষ্টিটিউটৰ পৰা মাইক্ৰ’বায়’লজীত এম ডি আৰু পিছলৈ লণ্ডনৰ ৰয়েল স্নাতকোত্তৰ মেডিকেল স্কুলত পোষ্ট ডক্টৰেট প্ৰশিক্ষণ গ্ৰহণ কৰে।

## বাহ্যিক সংযোগ

* সাক্ষাৎকাৰ: ডাঃ বিনীতা বল, নেচনেল ইনষ্টিটিউট অৱ ইমিউন’লজি, শ্বাহিদ আখতাৰ, *ইটি হেল্থ ৱাৰ্ল্ড*

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:নাৰী শ্ৰেণী:নাৰীবাদী শ্ৰেণী:ভাৰতীয় নাৰী শ্ৰেণী:ব্যক্তি শ্ৰেণী:ভাৰতীয় ব্যক্তি
শ্ৰেণী:বিংশ শতিকাৰ ভাৰতীয় মহিলা বিজ্ঞানী
ৰ’জ কামিং

**ৰ’জ কামিং** (), যাৰ জন্ম হৈছিল ১৮৮৭ চনত অষ্ট্ৰেলিয়াত আৰু মৃত্যু ২১ মাৰ্চ, ১৯৬৮ চনত; এগৰাকী চমৎকাৰী আৰু চিত্তহৰণকাৰী অভ্যন্তৰীণ গৃহ সজ্জাকাৰী আছিল, যাৰ কৰ্মজীৱন নিউয়ৰ্ক চহৰক ভিত্তি কৰি গঢ় লৈ উঠিছিল।

## জীৱনী
ৰ’জ কামিঙৰ জন্ম হৈছিল অষ্ট্ৰেলিয়াৰ নিউ চাউথ ৱেলছৰ এটা ভেড়াৰ নোম আদিৰ বাবে সৃষ্ট উদ্যোগিক এলেকাৰ কাষত। ১৯১৭ চনত তেওঁ নিৰ্বাক ছবিৰ অভিনেত্ৰী ভগ্নী ড'ৰথী কামিঙৰ সৈতে নিউয়ৰ্কলৈ আহে আৰু বসবাস আৰম্ভ কৰে।

পৰৱৰ্তীকালত *ভেনিটি ফেয়াৰ* নামৰ আলোচনীৰ সম্পাদক তেওঁৰ বন্ধু ফ্ৰেংক ক্ৰাউনিনশ্বিল্ডৰ পৰামৰ্শ অনুসৰি কামিঙে অভ্যন্তৰীণ ৰূপসজ্জাকাৰ হোৱাৰ সিদ্ধান্ত লয়। ১৯২১ চনত নিজাকৈ দোকান খোলাৰ আগতে তেওঁ মেৰী বুয়েলৰ বাবে কাম কৰিছিল। কামিঙৰ দোকানখন আছিল, তেওঁৰ সজ্জাৰ কাৰ্যালয় আৰু প্ৰাচীন সামগ্ৰী আৰু কাপোৰৰ খুচুৰা বিক্ৰী কেন্দ্ৰ। তেওঁ নিজৰ সকলোতকৈ শ্ৰেষ্ঠ আচবাববোৰ দোকানৰ খিৰিকীৰ কাষত থৈ ৰাতি লাইট জ্বলাই থৈ যায়, যিটো কোনেও কেতিয়াও কৰা নাছিল। তেওঁৰ দোকানত মিহি ফৰাচী আচবাবৰ লগতে ব্ৰ’মো-চেল্টজাৰৰ বটল আৰু খালী মিঠাইৰ বাকচ বিক্ৰী কৰা হৈছিল। তেওঁৰ ভাষাৰে, “এই সকলোবোৰ বিক্ৰীৰ বাবে।”

তেওঁৰ দোকানৰ বস্তুবোৰ চাইন'ইজেৰী অৰ্থাৎ ইউৰোপ আৰু চীনা শৈলীৰ বাবে পৰিচিত আছিল, তেওঁৰ দ্ৰয়িং ৰুমত সততে চীনা ৱালপেপাৰৰ ফটো প্ৰদৰ্শন কৰা হৈছিল, আৰু বেৰক; আৰু ৰ'কোকো ভেনিচিয়ান নামৰ, দক্ষিণ জাৰ্মান আৰু অষ্ট্ৰিয়ান আচবাব, যিবোৰৰ মাজত ৰক্ষণশীল নিউয়ৰ্কৰ ৰুচি পঞ্চদশ লুই আৰু ইংৰাজী জৰ্জিয়ান আচবাবলৈকে তেওঁ কাৰুকাৰ্য লৈ ​​গৈছিল। তেওঁৰ ৰঙৰ জ্ঞানে সংপৃক্ত, নাটকীয় পৰশ অনুভৱ কৰাইছিল। তেওঁ অনানুষ্ঠানিক ড্ৰেছিং ৰুম আৰু বেডৰুমলৈ চিণ্ট্জ নামৰ পোছাক আনিছিল, নকলী সোণৰ শিৰাযুক্ত আইনাৰ প্ৰচলনৰ আৰম্ভণি কৰিছিল আৰু প্ৰতিফলিত আৰু লেকৰ পৃষ্ঠৰ প্ৰতি থকা আগ্ৰহক লেকৰ দেৱাল, চেটিন আপহলষ্টৰী আৰু তেওঁ উদ্ভাৱন কৰা ধাতুৰ ৱাল পেপাৰলৈকে সম্প্ৰসাৰিত কৰিছিল। 

কামিঙৰ নিজৰ টাউন হাউচটোৰ ড্ৰয়িং ৰূমত অষ্টাদশ শতিকাৰ আৰম্ভণিতে হাতেৰে অংকন কৰা ৰূপালী পটভূমিৰে চীনা ৱাল পেপাৰ আৰু পঞ্চদশ লুইৰ আচবাব আছিল। গতানুগতিকভাৱে প্ৰচলিত লেম্প তেওঁৰ পোহনীয়া জন্তুবোৰে অতি বেয়া পাইছিল, গতিকে তেওঁ ক'লা মমবাতিবোৰেৰে কোঠাটো উজ্জ্বলাই ৰাখিছিল। তেওঁৰ টাউন হাউচৰ ওপৰত আছিল কুখ্যাত “অগ্লি ৰুম”, যিটো সাপ, শগুণ, গাহৰি আৰু বান্দৰৰ চিকাৰী ছবিৰে ভৰি আছিল।

তেওঁৰ ক্লায়েণ্টসকলৰ ভিতৰত আছিল মাৰ্লিন ডাইট্ৰিচ, মেৰী পিকফৰ্ড, আৰু নৰ্মা শ্বিয়াৰ। তেওঁ কাপোৰ ডিজাইন আৰু প্ৰিণ্টৰ কামো কৰিছিল। ১৯৬৮ চনত কামিঙৰ মৃত্যুৰ পিছত তেওঁৰ ভগ্নী আইলিন চেচিল, হাৰ্পাৰ্ছ বজাৰৰ প্ৰাক্তন সম্পাদিকা, ষ্টাইলিষ্ট আৰু বিজ্ঞাপন বাহিনী, ১৯৬৮ চনত কামিঙৰ মৃত্যুৰ পিছত এই ব্যৱসায় চলাইছিল। তেওঁৰ ভতিজীৰ জীয়েক, নাতিনী চাৰা কামিং চেচিলে "ৰ’জ কামিং ডিজাইন" এটেলিয়াৰ চলাইছিল, যিটো এতিয়া পৰ্টলেণ্ড, এম ইক ভিত্তি হিচাপে লৈ এটা ষ্ট্ৰিপড-ডাউন সৰলীকৃত শৈলী উপস্থাপন কৰিছিল।
## তথ্য সূত্ৰ

শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:উদ্যোগপতি
শ্ৰেণী:অষ্ট্ৰিয়াৰ ব্যক্তি
মিৰ্জা চাহিবান

**মিৰ্জা চাহিবান** () হৈছে প্ৰথমে ১৭ শতিকাৰ কবি পিলুৱে লিখা এখন পৰম্পৰাগত পাঞ্জাবী ট্ৰেজেডী। ঝাঙৰ এখন গাঁৱত পৰিৱেশিত এই ট্ৰেজেডীখনে নিজ নিজ বংশৰ মুখিয়াল পৰিয়ালৰ যুৱক-যুবতীৰ মাজত হোৱা ৰোমাঞ্চ, তেওঁলোকৰ পলায়ন আৰু অৱশেষত মৃত্যুৰ পিছত লয়। ইয়াক পঞ্জাৱৰ চাৰিটা জনপ্ৰিয় কৰুণ ৰোমাঞ্চৰ ভিতৰত অন্যতম হিচাপে গণ্য কৰা হয়। বাকী তিনিজন হ'ল হীৰ ৰাঞ্জা, সোহনী মহিৱাল আৰু ছাছুই পুন্নহুন। 

## সাৰাংশ

এই কাহিনীটো লিখিছিল ১৬ শতিকাৰ সময়ছোৱাত পঞ্জাৱত বাস কৰা কবি পিলুৱে। মিৰ্জা আৰু চাহিবান আছিল প্ৰেমিক-প্ৰেমিকা যি ঝাং জিলাৰ এখন চহৰ খেৱাত বাস কৰিছিল যিখন চহৰ আছিল চাহিবানৰ পূৰ্বপুৰুষৰ গাঁও। মিৰ্জা দানাবাদৰ খৰাল জাটৰ মুখিয়াল বঞ্জলৰ পুত্ৰ আছিল আৰু চাহিবান আছিল ছিয়াল জাটৰ মুখিয়াল খিভা খানৰ কন্যা।

মিৰ্জা আৰু চাহিবান দুয়োজনেই বিয়া পাতিবলৈ পলায়ন কৰে, চাহিবানৰ পিতৃ-মাতৃৰ ইচ্ছাৰ বিৰুদ্ধে। দৌৰি থাকোঁতে মিৰ্জাই জাণ্ড গছৰ তলত ৰৈ অলপ সময় জিৰণি লৈ শুই পৰিল। ভায়েকহঁতৰ ৰক্তপাতেৰে নতুন জীৱন আৰম্ভ কৰিব বিচৰা নাছিল চাহিবানে। চাহিবানে মিৰ্জাৰ সকলো কাঁড় ভাঙিবলৈ সিদ্ধান্ত ল’লে, এই ভাবি যে তেওঁ ভায়েকক তেওঁলোকৰ গ্ৰহণৰ বাবে ভিক্ষা কৰিব যাতে কাৰো কোনো আঘাত নহয়। চাহিবানৰ ভায়েকহঁতে তেওঁলোকৰ ওচৰ পাওঁতে মিৰ্জা সাৰ পাই উঠিল কিন্তু দেখিলে যে তেওঁৰ কাঁড়বোৰ ভাঙি গৈছে, আৰু চাহিবানৰ ভায়েকহঁতে তেওঁক হত্যা কৰিলে। চাহিবানে এই ক্ষতি সহ্য কৰিব নোৱাৰি নিজকে কাঁড় মাৰি আত্মহত্যা কৰাৰ সিদ্ধান্ত লয়। 

## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:পাঞ্জাবী লোককথা
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ সংস্কৃতি
মঞ্জু গোৱেল

**ন্যায়াধীশ মঞ্জু গোৱেল** (, জন্ম ১৯৪৫) দিল্লীৰ উচ্চ ন্যায়ালয়ৰ প্ৰাক্তন ন্যায়াধীশ। ১৯৭০ চনৰ এপ্ৰিল মাহত তেওঁ পশ্চিম বংগৰ অসামৰিক সেৱা (ন্যায়িক)ত যোগদান কৰা প্ৰথম মহিলা হিচাপে পৰিগণিত হয়।

## প্ৰাথমিক জীৱন আৰু শিক্ষা
তেওঁ প্ৰয়াত শ্ৰী হাজৰি লাল আৰু প্ৰয়াত শ্ৰীমতী ৰাজ কুমাৰীৰ কন্যা। তেওঁ কলিকতা বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা এল এল বি সম্পূৰ্ণ কৰিছিল। কলিকতা বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা অৰ্থনীতিত স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী লাভ কৰা মঞ্জু গোৱেলে ১৯৬৭ চনৰ পৰা ১৯৭০ চনলৈকে স্নাতক শ্ৰেণী আৰু শিক্ষক প্ৰশিক্ষণৰ অৰ্থনীতিৰ প্ৰবক্তা হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল।
## কৰ্মজীৱন
১৯৭০ চনৰ এপ্ৰিল মাহত পশ্চিম বংগ অসামৰিক সেৱা (জুডিচিয়েল), (বৰ্তমান পশ্চিম বংগ ন্যায়িক সেৱা)ত তেওঁ যোগদান কৰে।তাৰ পিছত তেওঁ দিল্লী ন্যায়িক সেৱাৰ জৰিয়তে যোগদান কৰে আৰু ১৯৭২ চনৰ মে' মাহত দিল্লী ন্যায়িক সেৱাত যোগদান কৰে।১৯৮৬ চনৰ জানুৱাৰী মাহত দিল্লী উচ্চ ন্যায়িক সেৱালৈ তেওঁ পদোন্নতি লাভ কৰে।

২০০৪ চনৰ ৫ জুলাইত দিল্লী উচ্চ ন্যায়ালয়ৰ অতিৰিক্ত ন্যায়াধীশ হিচাপে নিযুক্তি লাভ কৰা মঞ্জু গোৱেলে ২০০৭ চনৰ ৩ জানুৱাৰীত দিল্লীৰ উচ্চ ন্যায়ালয়ৰ পৰা ন্যায়াধীশ হিচাপে অৱসৰ গ্ৰহণ কৰে।

অৱসৰৰ পিছত ২০০৭ চনৰ ২৫ জানুৱাৰীত তেওঁক বিদ্যুতৰ আপীল ন্যায়াধিকৰণৰ ন্যায়িক সদস্য হিচাপে নিযুক্তি দিয়া হয়।তেওঁ ব্ৰিটিছ কাউন্সিলৰ তত্বাৱধানত "লিংগ আৰু আইন"ৰ প্ৰশিক্ষণ লাভ কৰে। তেওঁ অসংখ্য আলোচনীত গৱেষণা পত্ৰ প্ৰকাশ কৰিছে আৰু ন্যায়িক বিষয়াসকলক প্ৰশিক্ষণ দিবলৈ ৰাষ্ট্ৰীয় ন্যায়িক একাডেমীয়ে প্ৰস্তুত কৰা পঠন সামগ্ৰীত নিয়মিতভাৱে অৰিহণা যোগাইছে।

তেওঁ ৰাষ্ট্ৰীয় ন্যায়িক একাডেমী, দিল্লী ন্যায়িক একাডেমী আৰু ভাৰতৰ বিভিন্ন ৰাজ্যিক ন্যায়িক একাডেমীত সম্পদ ব্যক্তি হিচাপে কাম কৰি আহিছে। ৰাষ্ট্ৰীয় আইনী সেৱা প্ৰাধিকৰণৰ কেন্দ্ৰীয় কৰ্তৃপক্ষৰ প্ৰাক্তন সদস্য হিচাপে বৰ্তমান তেওঁ আইনী সেৱাৰ উকীল, পেৰা আইনী স্বেচ্ছাসেৱক আৰু পৰীক্ষামূলক বিষয়াৰ বাবে প্ৰশিক্ষণ মডিউল প্ৰস্তুত কৰা সমিতিৰ অধ্যক্ষ।

তেওঁ এগৰাকী মধ্যস্থতাকাৰীও। তেওঁ দিল্লী আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় সালিসী কেন্দ্ৰৰ অন্যতম পেনেল আৰ্বিট্ৰেটৰ। তেওঁ লণ্ডনৰ চেণ্টাৰ ফৰ ইফেক্টিভ ডিছপিউট ৰিজ’লিউচনৰ পেনেলৰ মুখ্য মধ্যস্থতাকাৰী। দিল্লীৰ ৰাষ্ট্ৰীয় আইন বিশ্ববিদ্যালয়ৰ কাৰ্যকৰী পৰিষদ আৰু যোধপুৰৰ ৰাষ্ট্ৰীয় আইন বিশ্ববিদ্যালয়ৰ একাডেমিক কাউন্সিলৰ সদস্য আৰু ডেৰাডুনৰ পেট্ৰলিয়াম আৰু শক্তি অধ্যয়ন বিশ্ববিদ্যালয়ৰ আইন বিদ্যালয়ৰ একাডেমিক পৰামৰ্শদাতা সমিতিৰ সদস্য।

## তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:ন্যায়াধীশ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ মহিলা ন্যায়াধীশ
শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় নাৰী
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ন্যায়াধীশ
শাকু আট্ৰে

**শকুন্তলা "শাকু" আত্ৰে** (; ১৯৪০ - ২০২৪) এগৰাকী ভাৰতীয় তথ্য বিজ্ঞানী আৰু এগৰাকী আমেৰিকান ব্যৱসায়ী মহিলা। আই.বি.এম.-ৰ সৈতে চৌধ্য বছৰীয়া কেৰিয়াৰৰ পিছত তেওঁ নিজা প্ৰতিষ্ঠান আৰম্ভ কৰিছিল আৰু ব্যৱসায়িক প্ৰযুক্তি আৰু ডাটাবেছ ব্যৱহাৰৰ বিশেষজ্ঞ হিচাপে বহুলভাৱে পৰিচিত হৈছিল। এট্ৰে ডাটাবেছঃ ষ্ট্ৰাকচাৰ্ড টেকনিকছ ফৰ ডিজাইন, পাৰ্ফমেন্স এণ্ড মেনেজমেণ্টঃ উইথ কেইছ ষ্টাডিজ (১৯৮০) আদি কিতাপৰ বাবে আটাইতকৈ বেছি পৰিচিত। ডাটাবেছ পৰিচালনা বিষয়ত লিখা প্ৰথম কিতাপসমূহৰ ভিতৰত এইবোৰ অন্যতম। সহ-লেখক হিচাপে লাৰিছা মোছৰ সৈতে লিখা তেওঁৰ গ্ৰন্থখন হ'ল বিজনেছ ইণ্টেলিজেন্স ৰোডমেপ। তেওঁ পুনে বিশ্ববিদ্যালয় আৰু আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ কেইবাখনো প্ৰতিষ্ঠানত তথ্য বিজ্ঞানৰ সহযোগী অধ্যাপক হিচাপে কাম কৰিছে। তেখেতৰ ৰচনাসমূহ বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পাঠ্যপুথি হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰা হৈছে। 

## প্ৰাৰম্ভিক জীৱন আৰু শিক্ষা
১৯৪০ চনত ভাৰতৰ এক মাৰাঠী পৰিয়ালত জন্মগ্ৰহণ কৰা আত্ৰে মুম্বাইৰ ওচৰৰ এখন গাঁও পানভেলত ডাঙৰ-দীঘল হৈছিল। তেওঁ পুনা বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা গণিত আৰু পৰিসংখ্যা বি‍জ্ঞান অধ্যয়ন কৰি বিজ্ঞান শাখাত স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী লাভ কৰে। শিক্ষা গ্ৰহণৰ সময়ছোৱাত তেওঁ ভাষাও অধ্যয়ন কৰিছিল, পাঁচটা ভিন্ ভিন্ ভাষা কোৱাৰ দক্ষতা তেওঁ লাভ কৰিছিল। আট্ৰে হাইডেলবাৰ্গ বিশ্ববিদ্যালয়ত গণিত আৰু পদাৰ্থ বিজ্ঞানত স্নাতক ডিগ্ৰীৰ বাবে‍ অধ্যয়ন আৰম্ভ কৰিছিল আৰু জ্যোতিৰ্বিজ্ঞানৰ সন্দৰ্ভত তেওঁ তেওঁৰ থিছিছ প্ৰস্তুত কৰিছিল। তেওঁ থিছিছ প্ৰস্তুত কৰিবলৈ বৃহৎ পৰিসৰৰ গণনা কৰিবলগীয়া হৈছিল, সেয়েহে তেওঁ কম্পিউটাৰ প্ৰগ্ৰেমিং অধ্যয়ন কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰে, যাৰ ফলত কম্পিউটাৰ প্ৰযুক্তিৰ ক্ষেত্ৰখনৰ প্ৰতি তেওঁৰ আগ্ৰহ জন্মে। পঢ়াৰ সময়ত ১৯৬৭ চনত আই বি এমৰ দ্বাৰা তেওঁক নিযুক্তি দিয়া হয়। চাৰে তিনি বছৰৰ পিছত যেতিয়া তেওঁৰ ছাত্ৰ ভিছাৰ ম্যাদ উকলি যায়, তেতিয়া আত্ৰে আৰু তেওঁৰ স্বামী আমেৰিকালৈ প্ৰব্ৰজন কৰে।

## কেৰিয়াৰ
১৯৭১ চনত যেতিয়া তেওঁলোক নিউয়ৰ্ক চহৰত উপস্থিত হয়, তেতিয়া আই বি এম-এ নিযুক্তি নিষেধাজ্ঞা কাৰ্যকৰী কৰিছিল, কিন্তু আট্ৰে তেওঁলোকক পতিয়ন নিয়াবলৈ সক্ষম হৈছিল যে তেওঁ নতুন ভাড়াতীয়া নহয় কাৰণ তেওঁ জাৰ্মানীত কোম্পানীটোত কাম কৰিছিল। তেওঁলোকে তেওঁক চিষ্টেম প্ৰগ্ৰেমাৰ হিচাপে ষ্টাফত নিযুক্তি দিয়ে আৰু তেওঁ পৰৱৰ্তী দহ বছৰ কোম্পানীটোৰ বাবে কাম কৰে, ইনষ্টলেচন আৰু কাৰিকৰী সহায়ৰ পৰা জখলাৰে ওপৰলৈ উঠি আই বি এমৰ চিষ্টেম ইনষ্টিটিউটৰ প্ৰশিক্ষকলৈ, শাখা কাৰ্যালয়ৰ চিষ্টেম ইঞ্জিনিয়াৰলৈ আৰু শেষত আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় প্ৰডাক্ট মুক্তিৰ বাবে প্ৰগ্ৰেম মেনেজাৰ হিচাপে কাম কৰে।
১৯৭৭ চনৰ পৰা ১৯৮১ চনলৈকে আই বি এমত থকা সময়ছোৱাত তেওঁ কোম্পানীটোৰ চিষ্টেমছ জাৰ্নেলৰ অন্যতম ৰেফাৰী হিচাপে কাম কৰিছিল, প্ৰকাশৰ বাবে কোনবোৰ গৱেষণা-পত্ৰ সহযোগীৰ দ্বাৰা পৰ্যালোচনা কৰা হ'ব সেইটো নিৰ্বাচন কৰিছিল। ১৯৮০ চনত তেওঁ ডাটা বেছ: ষ্ট্ৰাকচাৰ্ড টেকনিকছ ফৰ ডিজাইন, পাৰফৰমেন্স, এণ্ড মেনেজমেণ্ট উইথ কেছ ষ্টাডিজ প্ৰকাশ কৰে, এইবোৰ কিতাপ বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পাঠ্যপুথি হিচাপে ব্যৱহাৰ হোৱাৰ সম্ভাৱনা উজ্জ্বল হৈ উঠে‍। ইয়াক কেইবাটাও ভিন্ন ভাষালৈ অনুবাদ কৰা হৈছিল আৰু প্ৰকাশৰ প্ৰথম দুটা দশকৰ ভিতৰত ইয়াৰ ১ লাখ ৫০ হাজাৰতকৈ অধিক কপি বিক্ৰী হৈছিল। এই সময়ছোৱাত তেওঁ নিউয়ৰ্কৰ পলিটেকনিক ইনষ্টিটিউটকে ধৰি বিভিন্ন বিশ্ববিদ্যালয়ত এডজাণ্ট প্ৰফেচাৰ হিচাপেও শিক্ষকতা কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰে।

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ভাৰতীয় মূলৰ আমেৰিকান
শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:বিংশ শতিকাৰ ভাৰতীয় মহিলা বিজ্ঞানী
স্বপ্না সঞ্জীৱ যোশী

**স্বপ্না সঞ্জীৱ যোশী** (জন্ম ২৬ আগষ্ট ১৯৫৯) ভাৰতৰ মহাৰাষ্ট্ৰৰ *বম্বে উচ্চ ন্যায়ালয়*ৰ ন্যায়াধীশ।নাগপুৰত কন্যাৰ বিয়াত অংশগ্ৰহণ কৰি সহযোগী ন্যায়াধীশ ব্ৰিজগোপাল হৰকিষণ ল'য়াৰ ৰহস্যজনক পৰিস্থিতিত মৃত্যু হোৱাৰ পিছত যোশীয়ে জনসাধাৰণৰ দৃষ্টি আকৰ্ষণ কৰে। তাৰ পিছত যোশীয়ে লয়াৰ মৃত্যুৰ সৈতে জড়িত বিষক্ৰিয়াৰ অভিযোগ সম্পৰ্কীয় এটা গোচৰৰ শুনানিৰ পৰা নিজকে আঁতৰাই ৰাখে।

## জীৱন
যোশীয়ে মূলতঃ মহাৰাষ্ট্ৰৰ গণ্ডিয়াত শিক্ষা গ্ৰহণ কৰিছিল আৰু তাৰ পৰাই তেওঁ বি. আৰু এল এল বি ডিগ্ৰী লাভ কৰে।

## ন্যায়িক কেৰিয়াৰ
১৯৮১ চনত অধিবক্তা হিচাপে জড়িত হোৱা যোশীয়ে গণ্ডিয়াত অনুশীলন কৰাৰ পিছত ১৯৯৫ চনত মুম্বাইৰ চিটি চিভিল এণ্ড চেচনছ কোৰ্টত ন্যায়াধীশ হিচাপে নিযুক্তি লাভ কৰে। ২০০৪ চনৰ পৰা ২০০৫ চনৰ ভিতৰত মুম্বাইৰ পৰিয়াল আদালতত তেওঁ ন্যায়াধীশ হিচাপে কাম কৰে৷ ২০০৮ চনলৈকে তেওঁ চিটি চিভিল কোৰ্টলৈ উভতি আহে৷ ২০০২ চনৰ সন্ত্ৰাসবাদ প্ৰতিৰোধ আইন, মহাৰাষ্ট্ৰ সংগঠিত অপৰাধ নিয়ন্ত্ৰণ আইন আৰু দুৰ্নীতি আৰু যৌন নিৰ্যাতনৰ সৈতে জড়িত অপৰাধৰ বিচাৰৰ বাবে গঠিত বিশেষ আদালতত ন্যায়াধীশ হিচাপেও কাম কৰিছিল। ২০০৮ চনৰ পৰা ২০১১ চনলৈ মহাৰাষ্ট্ৰৰ চন্দ্ৰপুৰৰ প্ৰধান জিলা ন্যায়াধীশ আৰু ২০১১-২০১৩ চনলৈ মুম্বাইৰ চিটি চিভিল এণ্ড চেচন আদালতৰ প্ৰধান ন্যায়াধীশ হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল। ২০১৩ চনৰ পৰা ২০১৬ চনলৈকে মহাৰাষ্ট্ৰ আইনী সেৱা কৰ্তৃপক্ষৰ সদস্য আছিল, তাৰ পিছত ২০১৬ চনৰ ২৮ মাৰ্চত বম্বে উচ্চ ন্যায়ালয়ত ন্যায়াধীশ হিচাপে নিযুক্তি লাভ কৰিছিল।

২০১০ চনত যোশীয়ে চন্দ্ৰপুৰত জিলা ন্যায়াধীশ হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰি থকাৰ সময়তে স্থানীয় উপ-আৰক্ষী অধীক্ষক চেৰিং দৰ্জে ন্যায়াধীশ হিচাপে তেওঁৰ কাম-কাজ সম্পৰ্কে কৰা মন্তব্যৰ অভিযোগ উত্থাপন কৰিবলৈ বোম্বাই উচ্চ ন্যায়ালয়লৈ পত্ৰ লিখিছিল। যোশীয়ে জিলাখনৰ নিম্ন আদালতত ৱাৰেণ্টৰ বিষয় সন্দৰ্ভত ডৰ্জেক ধাৰাবাহিক বৈঠকত অংশগ্ৰহণ কৰিবলৈ বাধ্য কৰাইছিল, কিয়নো ডৰ্জেয়ে ইতিমধ্যে এনে কেইবাখনো বৈঠকত অংশ ল'ব নোৱাৰিছিল, আৰু যোশীয়ে "বেয়াকৈ" কথা কোৱাৰ অভিযোগ উঠিছিল। ডৰ্জেক বম্বে উচ্চ ন্যায়ালয়ে মাতি আনি যোশীৰ আগত কৰা মন্তব্যৰ জবাবদিহি দিবলৈ কয়।

২০১৪ চনৰ নৱেম্বৰ মাহত নাগপুৰত কন্যাৰ বিয়াত অংশগ্ৰহণ কৰি যোশীৰ সহকৰ্মী সতীৰ্থ ন্যায়াধীশ ব্ৰিজগোপাল হৰকিষণ ল’য়াৰ ৰহস্যজনক পৰিস্থিতিত মৃত্যু হয়। ২০১৮ চনত যোশীয়ে ল'য়াক বিষক্ৰিয়া কৰা বুলি দাবীৰ সৈতে জড়িত এটা গোচৰৰ শুনানিৰ পৰা নিজকে আঁতৰাই ৰাখে৷ তেওঁ অস্বীকাৰ কৰাৰ কাৰণো উল্লেখ কৰা নাছিল।
## তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:ন্যায়াধীশ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ মহিলা ন্যায়াধীশ
শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় নাৰী
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ন্যায়াধীশ
ৰীতা বহুগুণা যোশী

**ৰীতা বহুগুণা যোশী** (; জন্মঃ ২২ জুলাই ১৯৪৯) এগৰাকী ভাৰতীয় ৰাজনীতিবিদ আৰু এসময়ত উত্তৰ প্ৰদেশ চৰকাৰৰ কেবিনেট মন্ত্ৰী আছিল। তেওঁ ২০০৭ চনৰ পৰা ২০১২ চনলৈকে উত্তৰ প্ৰদেশ কংগ্ৰেছ কমিটিৰ সভাপতি আছিল। ভাৰতৰ উত্তৰ প্ৰদেশ ৰাজ্যৰ প্ৰাক্তন মুখ্যমন্ত্ৰী হেমৱতী নন্দন বহুগুণাৰ তেওঁ কন্যা। ২০১৬ চনৰ ২০ অক্টোবৰত ভাৰতীয় জনতা পাৰ্টিত তেওঁ যোগদান কৰিছিল। ২০১৯ চনৰ ভাৰতৰ সাধাৰণ নিৰ্বাচনত উত্তৰ প্ৰদেশৰ এলাহাবাদৰ পৰা ভাৰতীয় জনতা পাৰ্টি সদস্য হিচাপে তেওঁ ভাৰতৰ সংসদৰ নিম্ন সদন লোকসভালৈ নিৰ্বাচিত হৈছিল।

## প্ৰাৰম্ভিক জীৱন
ৰীতা বহুগুনা যোশী ইউ.পি.ৰ প্ৰাক্তন মুখ্যমন্ত্ৰী প্ৰয়াত এইচ এন বহুগুণাৰ কন্যা। তেওঁৰ মাতৃ প্ৰয়াত কমলা বহুগুণা এগৰাকী প্ৰাক্তন সাংসদ আছিল। ইতিহাসত এম এ আৰু পি এইচ ডি ডিগ্ৰী লাভ কৰা যোশী এলাহাবাদ বিশ্ববিদ্যালয়ৰ মধ্যযুগীয় আৰু আধুনিক ইতিহাসৰ অধ্যাপিকা আছিল। তেখেতে "দক্ষিণ এছিয়াৰ আটাইতকৈ বিশিষ্ট মহিলা মেয়ৰ" হিচাপে ৰাষ্ট্ৰসংঘৰ উৎকৃষ্টতাৰ বঁটাও লাভ কৰিছে। ভাৰতীয় জাতীয় কংগ্ৰেছত যোগদান কৰাৰ পূৰ্বে তেওঁ দুখন ইতিহাসৰ গ্ৰন্থ ৰচনা কৰিছিল। তেওঁ এলাহাবাদ বিশ্ববিদ্যালয়ৰ মধ্যযুগীয় আৰু আধুনিক ইতিহাসৰ অধ্যাপিকাও আছিল।

## ৰাজনৈতিক জীৱন
ৰীতা বহুগুণা ১৯৯৫ চনৰ পৰা ২০০০ চনলৈ এলাহাবাদৰ মেয়ৰ পদত অধিষ্ঠিত হৈছিল। তেওঁ ৰাষ্ট্ৰীয় মহিলা পৰিষদৰ প্ৰাক্তন উপ-সভানেত্ৰী, ২০০৩ চনৰ পৰা সৰ্বভাৰতীয় মহিলা কংগ্ৰেছ আৰু ২০০৭ চনৰ ছেপ্টেম্বৰৰ পৰা উত্তৰ প্ৰদেশ কংগ্ৰেছ কমিটিৰ সভানেত্ৰী আছিল। তেওঁ দুবাৰকৈ লোকসভাৰ নিৰ্বাচনত বিফল হৈছিল। ২০১২ চনৰ ৰাজ্যিক নিৰ্বাচনত লক্ষ্ণৌ ছাউনীৰ পৰা তেওঁ বিধানসভাৰ সদস্য নিৰ্বাচিত হৈছিল। ২০১৪ চনৰ লোকসভা নিৰ্বাচনত লক্ষ্ণৌৰ পৰা প্ৰতিদ্বন্দ্বিতা কৰিছিল আৰু পৰাস্ত হৈছিল।

কংগ্ৰেছত ২৪ বছৰ কটোৱাৰ পিছত ২০ অক্টোবৰ, ২০১৬-ত তেওঁ বিজেপিৰ সভাপতি অমিত শ্বাহৰ উপস্থিতিত বিজেপি দলত যোগদান কৰে।

## ব্যক্তিগত জীৱন
পেট্ৰিচ লুমুম্বা বিশ্ববিদ্যালয়ৰ মেকানিকেল ইঞ্জিনিয়াৰ পি চি যোশীৰ সৈতে তেওঁ বিবাহপাশত আৱদ্ধ হয়; মায়ংক যোশী তেওেঁলাকৰ পুত্ৰ। তেওঁৰ দুজন ভাতৃৰ ভিতৰৰ বিজয় বহুগুণ উত্তৰাখণ্ডৰ মুখ্যমন্ত্ৰী আছিল আৰু শেখৰ বহুগুণাই ২০১২ চনৰ বিধানসভা নিৰ্বাচনত উত্তৰ প্ৰদেশৰ ফাফামাউ সমষ্টিৰ পৰা প্ৰতিদ্বন্দ্বিতা কৰি বিফল হৈছিল। 

ৰীতা বহুগুণাই ২০০৩ চনৰ পৰা ২০০৮ চনলৈকে সৰ্বভাৰতীয় মহিলা কংগ্ৰেছৰ সভানেত্ৰী হিচাপে ভাৰতীয় মহিলাৰ পক্ষত কাম কৰি আহিছে। তৃণমূল পৰ্যায়ত নাৰী আন্দোলনৰ লগত জড়িত হৈ তেওঁ মহিলাসকলৰ বাবে কেইবাখনো আলোচনা চক্ৰ, বিক্ষোভ আদিৰ আয়োজন কৰিছিল। ১৯৯১–৯২ চনৰ উত্তৰ প্ৰদেশৰ স্থানীয় সংস্থাত মহিলাৰ বাবে সংৰক্ষণ আন্দোলনত তেওঁ সক্ৰিয় নেতৃত্ব দিছিল। নাৰীৰ ওপৰত হোৱা অন্যায় আৰু উত্তৰ প্ৰদেশৰ ঘটা ধৰ্ষণৰ ঘটনাৰ বিৰুদ্ধে কৰা সংগ্ৰামৰ বাবে‍ ২০০৯ চনত তেওঁক জেললৈ প্ৰেৰণ কৰা হৈছিল। উত্তৰ প্ৰদেশৰ মহিলাসকলক দুৰ্দশাৰ পৰা মুক্তি দিয়াৰ বাবে কৰা তেওঁৰ প্ৰচেষ্টাৰ বাবে তেওঁক ২০০১ চনৰ জুন মাহত থাইলেণ্ডৰ ফিটছানুলোকত "দক্ষিণ এছিয়াৰ আটাইতকৈ বিশিষ্ট মহিলা মেয়ৰ" হিচাপে ৰাষ্ট্ৰসংঘৰ উৎকৃষ্টতাৰ বঁটা প্ৰদান কৰা হয়। 

ৰীতা বহুগুণা যোশী ব্যক্তিগত ট্ৰেজেডীত ভুগিছিল, ২০২০ চনৰ দীপাৱলী উৎসৱৰ সময়ত তেওঁৰ পুত্ৰ মায়ংকৰ কন্যা তথা ছবছৰীয়া নাতিনী কিয়া যোশীৰ সৈতে খেলি থাকোঁতে জুইত পোৰাৰ ফলত প্ৰয়াগৰাজত তেওঁৰ মৃত্যু হয়।

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:একবিংশ শতিকাৰ ভাৰতীয় বিজ্ঞানী
শ্ৰেণী:বিংশ শতিকাৰ ভাৰতীয় বিজ্ঞানী
শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:বিংশ শতিকাৰ ভাৰতীয় মহিলা বিজ্ঞানী
টি মীনা কুমাৰী

**টি মীনা কুমাৰী** (জন্ম ১৯৫১) ভাৰতৰ এগৰাকী অৱসৰপ্ৰাপ্ত উচ্চ ন্যায়ালয়ৰ ন্যায়াধীশ। তেওঁ মেঘালয় উচ্চ ন্যায়ালয়ৰ প্ৰথমগৰাকী মুখ্য ন্যায়াধীশ আছিল।[1] ইয়াৰ পূৰ্বে তেওঁ অন্ধ্ৰ প্ৰদেশ উচ্চ ন্যায়ালয় আৰু পাটনা উচ্চ ন্যায়ালয়ৰ ন্যায়াধীশ হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল।

২০১৩ চনত মেঘালয়ৰ প্ৰথমগৰাকী মুখ্য ন্যায়াধীশ হিচাপে নিযুক্তি পোৱাৰ সন্দৰ্ভত তেওঁ কয় যে তেওঁৰ প্ৰথম অগ্ৰাধিকাৰ হ'ব ৰাজ্যখনত ফাষ্ট-ট্ৰেক আদালত স্থাপন কৰা, লগতে অঞ্চলটোৰ সমস্যাসমূহ বুজি পোৱা আৰু বিচাৰধীন গোচৰসমূহৰ সৈতে মোকাবিলা কৰা।২০১৩ চনৰ আগষ্ট মাহত মেঘালয়ৰ মুখ্য ন্যায়াধীশ হিচাপে অৱসৰ লোৱাৰ পিছত ২০১৪ চনৰ ডিচেম্বৰ মাহত তেওঁক তামিলনাডু ৰাজ্যিক মানৱ অধিকাৰ আয়োগৰ অধ্যক্ষ হিচাপে নিযুক্তি দিয়া হয়।২০১১ চনৰ পৰা এই পদ খালী হৈ আছিল।

অন্ধ্ৰ প্ৰদেশ উচ্চ ন্যায়ালয়ত ন্যায়াধীশ হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰি থকাৰ সময়তে সাতজন ন্যায়াধীশৰ বিচাৰপীঠৰ সদস্য হিচাপে টি মুৰালিধৰ ৰাও বনাম অন্ধ্ৰপ্ৰদেশ ৰাজ্য ২০১০ গোচৰৰ সৈতে জড়িত আছিল। গোচৰটোত বিশেষকৈ পিছপৰা শ্ৰেণীৰ মুছলমানসকলৰ বাবে সংৰক্ষণৰ সৈতে জড়িত ধৰ্মভিত্তিক সংৰক্ষণৰ বিষয়ে আলোচনা কৰা হৈছিল। কোটাটোক বাদ দিয়া সংখ্যাগৰিষ্ঠতাৰ মতামতৰ সৈতে একমত হোৱাৰ বিপৰীতে ন্যায়াধীশ টি মীনা কুমাৰীয়ে এটা সুকীয়া ৰায়দান আগবঢ়ায়।

তেওঁ অন্ধ্ৰপ্ৰদেশৰ হায়দৰাবাদৰ ওছমানিয়া বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা আইনৰ ডিগ্ৰী সম্পূৰ্ণ কৰে। তেওঁ প্ৰয়াত ভায়লিনবাদক পদ্মশ্ৰী ভেংকটেস্বামী নাইডুৰ নাতিনী।

## তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:ন্যায়াধীশ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ মহিলা ন্যায়াধীশ
শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় নাৰী
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ন্যায়াধীশ
শ্ৰেণী:অন্ধ্ৰপ্ৰদেশৰ ব্যক্তি
জ্যোৎস্না য়াগনিক

**জ্যোৎস্না য়াগনিক** () ভাৰতৰ এগৰাকী অৱসৰপ্ৰাপ্ত ভাৰতীয় ন্যায়াধীশ আৰু শিক্ষাবিদ।
## উল্লেখযোগ্য বিচাৰ
### নৰোদা পাটিয়াৰ হত্যাকাণ্ডৰ ৰায়
২০১২ চনত গুজৰাটত নৰোদা পাটিয়া হত্যাকাণ্ডৰ গোচৰত ১৯০০ পৃষ্ঠাৰ ৰায়দান কৰি য়াগনিকে গুজৰাটৰ প্ৰাক্তন মন্ত্ৰী তথা ভাৰতীয় জনতা পাৰ্টিৰ নেত্ৰী মায়া কোডনানীকে ধৰি ৩২ জন লোকক যাৱজ্জীৱন কাৰাদণ্ডৰ শাস্তি প্ৰদান কৰিছিল। কোডনানীক ২৮ বছৰৰ কাৰাদণ্ড বিহা হয়। শাস্তি পোৱা আন কেইজনৰ ভিতৰত আছে বজৰং দলৰ নেতা বাবু বজৰংগী।
### মৃত্যুদণ্ডৰ ওপৰত মতামত
মৃত্যুদণ্ডই মানৱ মৰ্যাদাক ক্ষতিগ্ৰস্ত কৰে বুলি য়াগনিকে মৃত্যুদণ্ড প্ৰদান কৰা নাছিল।
### ৰায়দানৰ পিছৰ পৰিণতি
ৰায়দানৰ পিছতে য়াগনিকে মৃত্যুৰ ভাবুকি লাভ কৰিছিল৷ তেওঁক জেড কেটেগৰী ছিকিউৰিটি দিয়া হৈছিল। তেওঁক ভাবুকি দিয়াৰ অপৰাধত এজন লোকক গ্ৰেপ্তাৰ কৰা হয়।.

### অন্যান্য উল্লেখযোগ্য গোচৰত বিচাৰক
২০০৮ চনত য়াগনিকে এটা হাই-প্ৰফাইল দলবদ্ধ ধৰ্ষণৰ গোচৰত ৫ জন ব্যক্তিক যাৱজ্জীৱন কাৰাদণ্ডৰ আদেশ দিয়ে।] তেওঁ বৌদ্ধিকভাৱে অক্ষম এগৰাকী নাবালিকা ছোৱালীকে ধৰি ধৰ্ষণ বা ধৰ্ষণৰ চেষ্টাৰ সৈতে জড়িত অন্যান্য গুৰুত্বপূৰ্ণ বিচাৰৰ সভাপতিত্ব কৰিছে।

## শৈক্ষিক জীৱন
য়াগনিকে আদামাছ বিশ্ববিদ্যালয়ৰ প্ৰ' ভাইচ-চান্সেলৰ (আৰু স্কুল অৱ ল এণ্ড জাষ্টিছৰ ডীন) হিচাপে কাম কৰিছিল, আৰু গুজৰাট ফৰেনছিক বিজ্ঞান বিশ্ববিদ্যালয়, ৰক্ষা শক্তি বিশ্ববিদ্যালয় আৰু নিৰ্মা বিশ্ববিদ্যালয়ত অধ্যাপক হিচাপে কাম কৰিছিল।
## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ন্যায়াধীশ
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ মহিলা ন্যায়াধীশ
শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় নাৰী
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ন্যায়াধীশ
মালদা সংগ্ৰহালয়

**মালদা সংগ্ৰহালয় ** () পশ্চিম বংগ পুৰাতত্ত্ব সঞ্চালকালয়ৰ অধীনস্থ এটা পুৰাতাত্ত্বিক সংগ্ৰহালয়। ১৯৩৭ চনত প্ৰতিষ্ঠা হোৱা এই সংগ্ৰহালয়টো ভাৰতৰ পশ্চিম বংগৰ মালদা জিলাৰ ইংলিছ বজাৰৰ শুভংকৰ বন্ধ পথত অৱস্থিত।
## অৱলোকন
এই সংগ্ৰহালয়টো প্ৰথম অৱস্থাত জিলাখনৰ ভিতৰত পোৱা ঐতিহাসিক সামগ্ৰীৰ সংগ্ৰহ হিচাপে আৰম্ভ কৰা হৈছিল আৰু মালদা জিলা পুথিভঁৰালৰ চৌহদৰ ভিতৰত স্থাপন কৰা হৈছিল। পিছলৈ ইয়াক নিজা এটা নতুন কাষৰীয়া অট্টালিকালৈ স্থানান্তৰ কৰা হয় আৰু ৰাজ্যিক পুৰাতত্ত্ব সঞ্চালকালয়ৰ অধীনত নিজাববীয়াকৈ সংগ্ৰহালয়ৰ মৰ্যাদা প্ৰদান কৰা হয়।

যদিও মালদা ব্ৰিটিছ ঔপনিৱেশিক শাসনৰ সময়তহে অস্তিত্বলৈ আহিছিল, তথাপিও সপ্তম শতিকাৰ পৰা ষোড়শ শতিকাৰ শেষলৈকে এই অঞ্চলটো বংগৰ ক্ষমতাৰ কেন্দ্ৰবিন্দু আছিল, যেতিয়া ওচৰৰ গৌৰ আৰু পাণ্ডুৱাই সমগ্ৰ বংগ অঞ্চলৰ ৰাজধানী চহৰ আছিল। শেহতীয়াকৈ পুনৰ্নবীকৰণ আৰু সংস্কাৰ সাধন কৰা এই সংগ্ৰহালয়টোৱে অঞ্চলটোৰ পুৰাতাত্ত্বিক, নৃতত্ত্ববিজ্ঞান আৰু ঐতিহাসিক ঐতিহ্য প্ৰদৰ্শন কৰে। সংগ্ৰহালয়টোত ভাস্কৰ্য্য, মূৰ্তি, শিলালিপি, টেৰাকোটা ফলক আৰু অন্যান্য সামগ্ৰীৰ কেইবাটাও সুন্দৰ নমুনা আছে, যিয়ে ১৫০০ বছৰতকৈও অধিক ইতিহাস আৰু ঐতিহ্যক প্ৰতিনিধিত্ব কৰে।
## প্ৰসংগ

 শ্ৰেণী:পশ্চিম বংগৰ সংগ্ৰহালয়
টি.এছ. কনক

**টি.এছ. কনক** (; জন্ম: ৩১ মাৰ্চ ১৯৩২ – মৃত্যু: ১৪ নৱেম্বৰ ২০১৮) বা **থাঞ্জাভুৰ সন্থানাকৃষ্ণ কনক**, যাক থাঞ্জাভুৰ সন্থানা কৃষ্ণ কনক বুস্নায়ুচাৰ্জন। এছিয়াৰ প্ৰথম মহিলা স্নায়ুচাৰ্জন, আৰু বিশ্বৰ প্ৰথম কেইগৰাকীমান মহিলা স্নায়ুচাৰ্জনৰ ভিতৰত অন্যতম। 
ভাৰতৰ প্ৰথমগৰাকী স্নায়ুচাৰ্জন যিয়ে মগজুত ক্ৰনিক ইলেক্ট্ৰ'ড ইমপ্লাণ্ট কৰিছিল,
১৯৭৫ চনৰ পৰাই তেওঁ প্ৰথমগৰাকীয়ে deep brain stimulation কৰিছিল। ১৯৬০ আৰু ১৯৭০ চনত অধ্যাপক বালাসুব্ৰমণিয়াম, অধ্যাপক এছ কল্যাণৰমনৰ সৈতে কাৰ্য্যকৰী স্নায়ুচাৰ্জাৰীৰ পথ প্ৰদৰ্শক আছিল; আৰু তেওঁৰ গৱেষণা আৰু ষ্টেৰিঅ'টেকটিক অস্ত্ৰোপচাৰৰ ক্ষেত্ৰত অৱদানৰ বাবে স্বীকৃতি লাভ কৰে। মাদ্ৰাজ নিউৰ' ট্ৰাষ্টৰ লাইফটাইম এচিভমেণ্ট বঁটাও লাভ কৰিছে।
## প্ৰাথমিক জীৱন আৰু শিক্ষা
মাদ্ৰাজত সন্থাকৃষ্ণ আৰু পদ্মৱতীৰ আঠটা সন্তানৰ ভিতৰত থাঞ্জাভুৰ সন্থাকৃষ্ণ কনক অন্যতম। তেওঁৰ পিতৃ ৰাজহুৱা নিৰ্দেশনাৰ উপ-সঞ্চালক আৰু মাদ্ৰাজ শিক্ষক মহাবিদ্যালয়ৰ অধ্যক্ষ আছিল।আৰম্ভণিতে কনকৰ আধ্যাত্মিক অধ্যয়নৰ প্ৰতি আকৰ্ষিত হৈছিল যদিও আগ্ৰহ থকাৰ পিছতো তেওঁ চিকিৎসা বিজ্ঞানত অধ্যয়ন কৰিবলৈ লয়, ১৯৫৪ চনৰ ডিচেম্বৰ মাহত চিকিৎসা বিজ্ঞানত স্নাতক (এম বি বি এছ) সম্পূৰ্ণ কৰে আৰু ১৯৬৩ চনৰ মাৰ্চ মাহত সাধাৰণ অস্ত্ৰোপচাৰত স্নাতকোত্তৰ (এম এছ) লাভ কৰে।

## কৰ্মজীৱন
কনক আছিল বিশ্বৰ প্ৰথম মহিলা স্নায়ুচাৰ্জনসকলৰ ভিতৰত অন্যতম; 
১৯৬৮ চনৰ মাৰ্চ মাহত তেওঁ স্নায়ুচাৰ্জাৰীত ডিগ্ৰী (MCh) লাভ কৰি যোগ্যতা অৰ্জন কৰিছিল; ডায়েনা বেক (১৯০২-১৯৫৬) আৰু ১৯৫৯ চনৰ নৱেম্বৰ মাহত আয়চিমা আলটিনকৰ যোগ্যতা অৰ্জন কৰে। তাৰপিছত ১৯৬০ চনত যেতিয়া মাদ্ৰাজত ষ্টেৰিঅ'টেক্সি আৰম্ভ হৈছিল, তেতিয়া কনকা ভাৰতত প্ৰথম ষ্টেৰিঅ'টেক্সিক পদ্ধতি সম্পন্ন কৰা বি.ৰামামূৰ্তিৰ অস্ত্ৰোপচাৰ দলৰ সদস্য আছিল।

১৯৬২-১৯৬৩ চনৰ চীন-ভাৰত যুদ্ধৰ সময়ত কনকে ভাৰতীয় সেনাবাহিনীত কমিচনড অফিচাৰ হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল।
তেওঁৰ কেৰিয়াৰৰ বেছিভাগ সময়েই প্ৰধানকৈ চৰকাৰী সাধাৰণ চিকিৎসালয়ৰ সৈতে জড়িত আছিল। কনকাই মাদ্ৰাজ চিকিৎসা মহাবিদ্যালয়তো অধ্যাপনা কৰিছিল,
মহামাৰী বিজ্ঞান গৱেষণা কেন্দ্ৰ, আদয়াৰ কেন্সাৰ ইনষ্টিটিউট, হিন্দু মিছন হাস্পতাল আদি চিকিৎসালয়। তেওঁ ৩০ বছৰতকৈও অধিক সময় ধৰি তিৰুমালা তিৰুপতি দেৱস্থানমছ টিটিডি (তিৰুমালা)কে ধৰি অৰ্থনৈতিকভাৱে বঞ্চিত লোকসকলক স্বাস্থ্যসেৱা প্ৰদান কৰাত সহায় কৰিবলৈ কেইবাটাও সংস্থাৰ সৈতে কাম কৰিছিল।
## ব্যক্তিগত জীৱন
কনকে সফলতাৰে এম এছ ডিগ্ৰী লাভ কৰাৰ পিছত তেওঁৰ সৰু ভাতৃ অসুস্থ হৈ পৰে আৰু ন বছৰ বয়সত তেওঁৰ মৃত্যু হয়।
এই ট্ৰেজেডীয়ে তেওঁ অবিবাহিত হৈ থকাৰ সিদ্ধান্তক প্ৰভাৱিত কৰিছিল আৰু ইয়াৰ পৰিৱৰ্তে চিকিৎসা বিজ্ঞানৰ কেৰিয়াৰ গঢ়ি তুলি ৰোগীক সহায় কৰাৰ বাবে নিজৰ জীৱন উৎসৰ্গা কৰিছিল।

## মৃত্যু আৰু উত্তৰাধিকাৰ
২০১৮ চনৰ ১৪ নৱেম্বৰত চেন্নাইত কনকৰ মৃত্যু হয়।
## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:নাৰী
শ্ৰেণী:চিকিৎসক
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ নাৰী
শ্ৰেণী:বিংশ শতিকাৰ ভাৰতীয় মহিলা বিজ্ঞানী