open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
ৰেৱতী

**আশা কেলুন্নী** (জন্ম: ৮ জুলাই ১৯৬৬)-ৰ জনপ্ৰিয় নাম হৈছে **ৰেৱতী** ()। ৰেৱতী ভাৰতীয় ছবি জগতৰ অভিনেত্ৰী। তেখেতেক সচৰাচৰ তামিল আৰু মালয়ালম ছবিত দেখিবলৈ পোৱা যায়। ফিল্মফেয়াৰ বঁটা আৰু ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটাকে ধৰি একাধিক স্বীকৃতি-সন্মান তেখেতে আহৰণ কৰিবলৈ সক্ষম হৈছে। তেখেতে তিনিটা ভিন্ন শিতানত ৰাষ্ট্ৰীয় ছবি বঁটা লাভ কৰিছে, আনহাতে নবাৰকৈ দাক্ষিণাত্য ফিল্মফেয়াৰ বঁটাৰে সন্মানীত হৈছে।

৮০ আৰু ৯০ৰ দশকত তামিল, তেলুগু আৰু মালয়ালম ভাষাত ফিল্মফেয়াৰৰ শ্ৰেষ্ঠ অভিনেত্ৰীৰ বঁটা লাভ কৰা ৰেৱতী হৈছে একমাত্ৰ ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী। তাৰে ভিতৰত তিনিবাৰকৈ ক্ৰমাগতভাৱে লাভ কৰা তামিল ভাষাৰ বঁটাটোও সন্নিৱিষ্ট। ছবিত অভিনয় কৰাৰ উপৰি, ৰেৱতীয়ে কিছুমান সামাজিক সংগঠনৰ লগত জড়িত হৈ সমাজহিতৈষী কৰ্মও সম্পাদন কৰিছে। তাৰে ভিতৰত 'Banyan', 'Ability foundation', 'Tanker foundation' আৰু 'Vidyasagar' হৈছে অন্যতম। ৰেৱতীয়ে চেন্নাই আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় ছবি মহোৎসৱ আৰু ভাৰতৰ আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় ছবি মহোৎসৱৰ দৰে সন্মানীয় ছবি মহোৎসৱতো সদস্য হিচাপে কৰ্মনিৰ্বাহ কৰিছে।

## প্ৰাৰম্ভিক জীৱন
ভাৰতৰ কোচীত ৰেৱতীয়ে জন্মগ্ৰহণ কৰিছিল। পিতৃ মালাংক কেলুন্নী আছিল ভাৰতীয় সেনাবাহিনীৰ মেজৰ। আনহাতে মাতৃ আছিল ললিতা কেল্লুনী।

বিদ্যালয়ত পঢ়ি থকাৰ কালতেই ৰেৱতীয়ে এটা ফেশ্বন শ্ব'ত অংশগ্ৰহণ কৰিছিল। তেওঁলোকৰ দলটোৰ এখন দলীয় ফটো লোৱা হৈছিল আৰু সেইখন ফটোকে এখন জনপ্ৰিয় তামিল আলোচনীৰ প্ৰচ্ছদ হিচাপে নিৰ্বাচিত কৰা হৈছিল। এইখন ছবি পৰিচালক ভাৰতীৰাজাই প্ৰত্যক্ষ কৰে। ভাৰতীৰাজা সেইসময়ত তেখেতৰ পৰৱৰ্তী ছবিৰ বাবে এগৰাকী নায়িকাৰ সন্ধানত আছিল। ছবিখনৰ নাম আছিল 'মন বাসনায়'। এইখন ছবিয়েই ৰেৱতীৰ জীৱনৰ প্ৰথমখন ছবি হৈ পৰে।

## কৰ্মজীৱন
১৯৮৩ চনত মুক্তিলাভ কৰা তামিল ভাষাৰ ছবি 'মন বাসনায়' হৈছে ৰেৱতীৰ জীৱনৰ প্ৰথমখন ছবি। ছবিখনৰ বাবে তেখেতে 'ফিল্মফেয়াৰ বিশেষ বঁটা-দাক্ষিণাত্য' লাভ কৰে। একেটা বৰ্ষতে ৰেৱতীয়ে মালয়ালম ছবি 'কাট্টাহে কিলিকুড়ু'ত অভিষেক ঘটায়।

১৯৮৪ চনত মুক্তি লাভ কৰে ৰেৱতীয়ে অভিনয় কৰা প্ৰথমখন তেলুগু ভাষাৰ ছবি 'সীতাম্মা পেল্লী'। ছবিখনৰ পৰিচালক আছিল বাপু। একেটা বৰ্ষতে মুক্তিলাভ কৰা আনখন ছবি 'মানসা বীনা' মালয়ালম ভাষালৈও ডাবিং কৰা হয়। নাম ৰখা হয় 'Thennal Thedunna Poovu'।

## ব্যক্তিগত জীৱন
১৯৮৬ চনত ৰেৱতীয়ে চিনেমেটোগ্ৰাফাৰ আৰু পৰিচালক সুৰেশ চন্দ্ৰ মেননৰ লগত বিয়াত বহে। ২০১৩ চনত তেওঁলোকৰ বিচ্ছেদ ঘটে। শেহতীয়াকৈ ২০১৮ চনত ৰেৱতীয়ে ব্যক্ত কৰিছে যে, তেখেতৰ পাঁচ বছৰীয়া এগৰাকী কন্যা সন্তান আছে; যাক তেখেতে ইন-ভিট্ৰ' ফাৰ্টিলাইজেশ্যনৰ জৰিয়তে লাভ কৰিছে।

## বঁটা আৰু স্বীকৃতি
ৰেৱতীয়ে ১৯৯২, ২০০১ আৰু ২০১১ চনত ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটাৰে সন্মানীত হৈছে। তাৰে ভিতৰত 'থেবাৰ মগন' নামৰ ছবিখনৰ বাবে লাভ কৰা শ্ৰেষ্ঠ সহ-অভিনেত্ৰীৰ বঁটাটো উল্লেখযোগ্য।

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী
শ্ৰেণী:সমাজকৰ্মী
শ্ৰেণী:শ্ৰেষ্ঠ সহযোগী অভিনেত্ৰীৰ ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা বিজয়ী
শ্ৰেণী:ফিল্মফেয়াৰ বঁটা বিজয়ী
শ্ৰেণী:হিন্দী চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেত্ৰী
আন্তৰ্জাতিক বিজ্ঞান ক্ষেত্ৰত মহিলা আৰু কন্যা দিৱস

**আন্তৰ্জাতিক বিজ্ঞান ক্ষেত্ৰত মহিলা আৰু কন্যা দিৱস** () প্ৰতি বছৰে ১১ ফেব্ৰুৱাৰী তাৰিখে পালন কৰা হয়। ২০১৫ চনৰ ২২ ডিচেম্বৰ তাৰিখে ৰাষ্ট্ৰসংঘৰ সাধাৰণ সভায়ে গৃহীত কৰা প্ৰস্তাৱ অনুসৰি এই দিৱস উদযাপন কৰা হয়। এই দিৱসৰ জৰিয়তে বিজ্ঞান আৰু প্ৰযুক্তিবিদ্যাত মহিলা আৰু ছোৱালীসকলে পালন কৰা গুৰুত্বপূৰ্ণ ভূমিকাক স্বীকৃতি প্ৰদান কৰা হয়। আন্তৰ্জাতিক বিজ্ঞান ক্ষেত্ৰত মহিলা আৰু কন্যা দিৱস ইউনেস্কো আৰু ৰাষ্ট্ৰসংঘ মহিলাৰ দ্বাৰা আন্তঃচৰকাৰী সংস্থা আৰু প্ৰতিষ্ঠানৰ লগতে অসামৰিক সমাজৰ অংশীদাৰসকলৰ সহযোগত ৰূপায়ণ কৰা হয়। এই দিৱসৰ লক্ষ্য হৈছে বিজ্ঞান ক্ষেত্ৰত মহিলা আৰু ছোৱালীসকলক প্ৰচাৰ কৰা। ইয়াৰ উদ্দেশ্য হৈছে মহিলা আৰু ছোৱালীৰ বাবে বিজ্ঞানত অংশগ্ৰহণৰ সম্পূৰ্ণ আৰু সমান প্ৰৱেশাধিকাৰ বৃদ্ধি কৰা।

## ইতিহাস
চৈধ্যখন দেশত চলোৱা ক্ষেত্ৰভিত্তিক সমীক্ষা অনুসৰি বিজ্ঞানত স্নাতক, স্নাতকোত্তৰ আৰু ডক্টৰেট ডিগ্ৰী লাভ কৰা কন্যাৰ সম্ভাৱিতাৰ হাৰ ক্ৰমান্বয়ে ১৮%, ৮%,আৰু ২% (ল’ৰাৰ ক্ষেত্ৰত এই হাৰ ক্ৰমে ৩৭%, ১৮%, আৰু ৬%)। এই বিষয়টোৰ প্ৰতি লক্ষ্য ৰাখি, অধিক সংখ্যক কন্যাক বিজ্ঞান তথা আনুসঙ্গিক বিষয়সমূহৰ লগত জড়িত হৈ আগুৱাই আহিবলৈ উৎসাহ দিয়াৰ মানসেৰে ৰাষ্ট্ৰসংঘৰ সাধাৰণ পৰিষদৰ বৈঠকত এক সংকল্প গ্ৰহণ কৰি ১১ ফেব্ৰুৱাৰী তাৰিখটো আন্তৰ্জাতিক বিজ্ঞান ক্ষেত্ৰত মহিলা আৰু কন্যা দিৱস হিচাপে ঘোষণা কৰা হয়। ৰাষ্ট্ৰসংঘৰ সাধাৰণ সভাই ইয়াৰ বাবে ২০১৫ চনৰ ২২ ডিচেম্বৰ তাৰিখে এ/আৰইএছ/৭০/২১২ নামৰ এক প্ৰস্তাৱ গৃহীত কৰিছিল। পিছত অসামৰিক সমাজৰ অংশীদাৰ, ইউনেস্কো আৰু অন্যান্য প্ৰতিষ্ঠানৰ সহযোগত ৰাষ্ট্ৰসংঘৰ মহিলাসকলে স্বীকৃতি প্ৰদান কৰে। তেতিয়াৰে পৰা প্ৰতিবছৰে এই দিৱস পালন কৰি অহা হৈছে।

## তাৎপৰ্য
ৰাষ্ট্ৰসংঘৰ সাধাৰণ সভাই ২০১৫ চনৰ ২২ ডিচেম্বৰ তাৰিখে সিদ্ধান্ত লৈছিল যে বিজ্ঞান আৰু প্ৰযুক্তিবিদ্যাত মহিলা আৰু ছোৱালীসকলে পালন কৰা গুৰুত্বপূৰ্ণ ভূমিকাক চিনাক্ত কৰিবলৈ বাৰ্ষিক পালনৰ প্ৰয়োজন। তেতিয়াৰ পৰা, এই দিনটো "মহিলা আৰু ছোৱালীৰ বাবে বিজ্ঞানত সম্পূৰ্ণ আৰু সমান প্ৰৱেশ আৰু অংশগ্ৰহণ" প্ৰচাৰ কৰিবলৈ ব্যৱহাৰ কৰা হৈছে।

## উদযাপন
আন্তৰ্জাতিক বিজ্ঞান ক্ষেত্ৰত মহিলা আৰু কন্যা দিৱস ৰাষ্ট্ৰসংঘৰ সকলো সদস্য ৰাষ্ট্ৰয়ে উদযাপন কৰে। এই দিৱসৰ উপলক্ষে স্থানীয়, আঞ্চলিক, ৰাষ্ট্ৰীয় আৰু গোলকীয় পৰ্যায়ত বিভিন্ন অনুষ্ঠান অনুষ্ঠিত কৰা হয়। বিশেষকৈ সভা-সমিতি, আলোচনা চক্ৰ আদি মহিলা আৰু কন্যা সকলৰ বিজ্ঞানৰ ক্ষেত্ৰত অৱদানক মূল বিষয় হিচাপে অনুষ্ঠিত কৰা হয়। বিদ্যালয়সমূহত সজাগতা সভা আৰু কুইজ, চিত্ৰাংকন প্ৰতিযোগিতা আদি অনুষ্ঠিত কৰা হয়। ৰাষ্ট্ৰসংঘয়ে প্ৰতি বছৰে ইয়াৰ বাবে থিম নিৰ্ণয় কৰে। 

## তথ্য উৎস

## বাহ্যিক সংযোগ
*

শ্ৰেণী:দিৱসসমূহ
মুনাৱৰ চুলতানা

**মুনাৱৰ চুলতানা** (; ১৯২৪-২০০৭) হিন্দী-উৰ্দু চলচ্চিত্ৰত অভিনয় কৰা এগৰাকী ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী আছিল। ১৯৪০ আৰু ১৯৫০ৰ দশকৰ এগৰাকী অন্যতম জনপ্ৰিয় অভিনেত্ৰী হিচাপে নুৰজাহান, স্বৰণ লতা, ৰাগিনী আদিৰ সৈতে তেওঁকো উল্লেখ কৰা হয়।

## কৰ্মজীৱন
১৯৪৫ চনত অভিনেতা পৰিচালক মজহৰ খানে তেওঁক মাহে ৪০০০ টকা মাননি আৰু এটা ফ্লেটৰ বিনিময়ত চুক্তিবদ্ধ কৰে আৰু বোম্বেলৈ লৈ আহে। মুনাৱৰে অভিনয় কৰা মজহৰৰ প্ৰথম ছবি পেহলী নজৰ। ইয়াত তেওঁ নায়ক মতিলালৰ বিপৰীতে অভিনয় কৰিছিল। মতিলালৰ বাবে মুকেশে গোৱা দিল ‘জ্বলতা হ্যায় তো জ্বলনে দো’ শীৰ্ষক গীতো চিত্ৰায়ণৰ সময়ত পৰিচালকে মুনাৱৰৰ ক্লোজ-আপ শ্বটৰ ওপৰত বিশেষ গুৰুত্ব দিছিল। এই ছবিখনৰ পিছতে ১৯৪৭ চনৰ পৰা ১৯৪৯ চনলৈ তেওঁ বহুতো ছবিৰ কামত ব্যস্ত থাকে। বাবু ৰাও পেটেলে ১৯৪৯ চনৰ ফিল্মইণ্ডিয়া পত্ৰিকাত সুৰাইয়া আৰু নাৰ্গিছৰ সৈতে তেওঁকো এগৰাকী অতিব্যস্ত অভিনেত্ৰী বুলি লিখি থৈ গৈছে।

১৯৪৭ চনত মুনাৱৰে চাৰিখন ছবিত অভিনয় কৰে- ‘দৰ্দ’, ‘এলান’, ‘অন্ধো কী দুনীয়া’ আৰু ‘নৈয়া’। কৰদাৰ প্ৰডাকচনৰ বেনাৰত নিৰ্মিত আৰু আব্দুল ৰচিদ কৰদাৰ পৰিচালিত দৰ্দত কোনো ডাঙৰ তাৰকা নথকা সত্ত্বেও ছবিখন বক্স-অফিচত মিউজিকেল হিট ৰূপে প্ৰতিপন্ন হৈছিল। ছবিৰ নায়ক আছিল কৰদাৰৰ ভায়েক নুচৰত কৰদাৰ। নৌশাদৰ আৱিষ্কাৰ উমা দেৱীয়ে গোৱা তিনিটা গীত মুনাৱৰৰ ওঁঠত দিয়া হৈছে। ‘আফচানা লিখ ৰহী হুঁ’ গীতটো প্ৰভুত জনপ্ৰিয় হৈছিল। এলানে (১৯৪৭) মনুৱাৰৰ বাবে ইতিবাচক সমীক্ষা কঢ়িয়াই আনিছিল। এখন মুছলমান সমাজত শিক্ষাৰ প্ৰয়োজনীয়তা সম্পৰ্কে ছবিখনত দাঙি ধৰা প্ৰগতিশীল দৃষ্টিভঙ্গী প্ৰশংসিত হৈছিল। মেহবুবে পৰিচালনা কৰা ছবিখনৰ মূল পুৰুষ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছিল সুৰেন্দ্ৰই।

১৯৪৮ চনতো মুনাৱৰে চাৰিখন ছবিত কাম কৰাৰ সুযোগ পায়। গ্ৰেট ইণ্ডিয়া পিকচাৰছৰ ‘পৰায় আগ’ পৰিচালনা কৰিছিল নজাম নকভীয়ে। ইয়াত মুনাৱৰৰ সৈতে কাম কৰিছিল মধুবালা আৰু উলহাসে। ‘সোণা’ আন এখন ছবি; মজহৰ আৰ্ট প্ৰডাকচনৰ হৈ ছবিখন পৰিচালনা কৰিছে মজহৰ খানে। মুনাৱৰৰ বিপৰীতে অভিনয় কৰিছিল শ্যামে। হিমাংশু ৰয়ৰ মৃত্যুৰ পিছত বোম্বে টকীজত বহুতো পৰিবৰ্তন অনা হয়। এচ. মুখাৰ্জীৰ সৈতে অংশীদাৰীত্বৰে দেৱিকা ৰাণীয়ে বহুকেইখন বক্স-অফিচত সফলতা লাভ কৰা ছবি উপহাৰ দিবলৈ সক্ষম হৈছিল। তেওঁলোকৰ প্ৰথম ছবি আছিল মজবুৰ। ছবিৰ কাহিনী আছিল এজন মুছলমান ল’ৰাই এজনী হিন্দু ছোৱালীক ভাল পোৱাৰ বিষয়ে; এক আন্তঃসাম্প্ৰদায়িক প্ৰেমকাহিনী। মুনাৱৰে এই ছবিতে শ্যামৰ সৈতে এক জনপ্ৰিয় জুটি গঠন তৈয়াৰ কৰিছিল আৰু অন্যহাতে গুলাম হায়দাৰৰ সঙ্গীত পৰিচালনাত লতা মংগেশকাৰে কণ্ঠেৰে প্ৰাধ্যন্য বিস্তাৰ কৰিছিল। চুপাৰ টীম ফেডাৰেল প্ৰডাকচনৰ (বোম্বে) বেনাৰত শৰফে প্ৰযোজনা কৰা ‘মেৰী কহানী’ পৰিচালনা কৰিছিল কেমেৰামেন কেকী মিস্ত্ৰীয়ে। ইয়াত মুনাৱৰৰ সৈতে আছিল মধুবালা আৰু সুৰেন্দ্ৰ। তেওঁৰ আন কেইখনমান সফল ছবি ‘কানীজ’ (১৯৪৯) আৰু ‘বাবুল’ (১৯৫০)।

## ব্যক্তিগত জীৱন
মুনাৱৰৰ জন্ম এটা পঞ্জাবী মুছলমান পৰিয়ালত ৮ নবেম্বৰ ১৯২৪ত ব্ৰিটিছ ভাৰতৰ লাহোৰত, যি বৰ্তমান লাহোৰৰ অন্তৰ্গত। দেউতাক এখন অনাতাঁৰ কেন্দ্ৰৰ ঘোষক আছিল। এগৰাকী চিকিৎসক হব বিচৰা মুনাৱৰে ১৯৪১ চনত মুক্তি পোৱা দিলসুখ পাঞ্চলীৰ খাজাঞ্চী ছবিত এটা সৰু চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিবলৈ সুযোগ পায়।

১৯৫০ চনৰ পৰা তেওঁৰ অভিনয় জীৱনৰ ভাটা পৰি আহে। তেওঁ স্বামী ব্যৱসায়ী শৰফ আলি ভগতক এখন চলচ্চিত্ৰৰ চেটত লগ পায়, য’ত তেওঁ আচবাব যোগান ধৰিছিল। শৰফে পত্নী মুনাৱৰক মূল ভূমিকাত লৈ মেৰী কহানী আৰু প্যাৰ কী মঞ্জিল প্ৰযোজনা কৰিছিল।

## তথ্য উৎস

## বাহ্যিক সংযোগ
*

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী
শ্ৰেণী:হিন্দী চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেত্ৰী
কমলা ভাচিন

**কমলা ভাচিন** (; জন্ম: ২৪ এপ্ৰিল, ১৯৪৬ - ২৫ ছেপ্টেম্বৰ ২০২১) হ'ল এগৰাকী ভাৰতীয় প্ৰগতিশীল নাৰীবাদী কৰ্মী, কবি, লেখক আৰু সমাজ বিজ্ঞানী। ১৯৭০ চনৰপৰা ভাচিনে লিংগ, শিক্ষা, মানৱ উন্নয়ন আৰু সংবাদ মাধ্যমক কামৰ ক্ষেত্ৰ হিচাপে বাচি লৈ কাম কৰি আহিছে। তেওঁ ভাৰতৰ নতুন দিল্লী নিবাসী আছিল। ভাচিনক ঘাইকৈ নাৰীবাদী নেটৱৰ্ক 'সংগত' ৰ সৈতে জড়িত হৈ কৰা কামবোৰ আৰু তেওঁৰ কবিতা 'কিউকি ম্যে লড়কী হুঁ, মুঝে পঢ়না হ্যে।'-ৰ বাবে জনা যায়। ১৯৯৫ চনত তেওঁ এক সন্মিলনত জনপ্ৰিয় কবিতা 'আজাদী' (স্বাধীনতা)-ৰ এক পুনৰ্নিৰ্মাণ, নাৰীবাদী সংস্কৰণ পাঠ কৰে। তেওঁ 'ওৱান বিলিয়ন ৰাইজিং' ৰ দক্ষিণ এছিয়াৰ সমন্বয়ক।

তেওঁ 'সংগত'ৰ সৈতে কাম কৰিবলৈ ২০০২ চনত সংযুক্ত ৰাষ্ট্ৰৰ চাকৰিৰপৰা পদত্যাগ কৰে। 'সংগত'ৰ তেওঁ প্ৰতিষ্ঠাপক সদস্য আৰু পৰামৰ্শদাতা আছিল। ভাচিনে নাৰীবাদী তত্ত্ব আৰু সমুদায়িক কাম-কাজৰ একত্ৰীকৰণৰ ওকালতিত বিশ্বাস কৰিছিল। তেওঁ আদিবাসী আৰু শ্ৰমিক শ্ৰেণীৰ অৱহেলিত মহিলা সকলৰ হৈ কাম কৰিছিল আৰু অশিক্ষিতসকলৰ সৈতে কাম কৰিবলৈ বিভিন্ন পোষ্টাৰ, নাটক আৰু অন্যান্য পদ্ধতিৰ সহায় লৈছিল। কাৰ্যকৰী পৰিৱৰ্তনৰ বাবে সমুদায়িক কৰ্ম কাণ্ডৰ সৈতে শ্লোগানৰ মিল ৰাখি ভাচিনে কাম কৰিছিল।

২০২১ চনৰ ২৫ ছেপ্টেম্বৰত কৰ্কট ৰোগত আক্ৰান্ত হৈ ৭৫ বছৰ বয়সত ভাচিনৰ মৃত্যু হয়।

## প্ৰাৰম্ভিক তথা ব্যক্তিগত জীৱন
তেওঁ নিজকে 'মধ্যৰাতিৰ প্ৰজন্ম' বুলি কৈছিল, যি স্বাধীনতাৰ সময়ত জন্ম গ্ৰহণ কৰা ভাৰতীয়সকলক দৰ্শায়। মাক-দেউতাকৰ ছটি সন্তানৰ তেওঁ আছিল চতুৰ্থটি। ভাচিনৰ দেউতাক ৰাজস্থানৰ এজন চিকিৎসক আছিল। গাঁৱলীয়া পাৰিপাৰ্শ্বিকতাত ডাঙৰ-দীঘল হোৱা বাবে ই তেওঁক ভাৰতৰ গাঁৱৰ মহিলাসকলৰ সমস্যাসমূহ বুজাত সহায় কৰিছিল। এই অভিজ্ঞতাই কমলাৰ জীৱন আৰু কৰ্মজীৱনত গুৰুত্বপূৰ্ণ প্ৰভাৱ পেলাইছিল। তেওঁ চৰকাৰী বিশ্ববিদ্যালয়ৰপৰা স্নাতক আৰু স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী লাভ কৰিছিল। পিছত তেওঁ কৈছিল যে, এই অভিজ্ঞতা হতাশাজক আছিল আৰু তেওঁ দ্বিতীয় বিভাগতহে উৰ্ত্তীৰ্ণ হৈছিল।

সেৱা মন্দিৰত কাম কৰাৰ সময়ত তেওঁ তেওঁৰ প্ৰাক্তন স্বামীক ৰাজস্থানত লগ পাইছিল। স্মৃতি ৰোমন্থন কৰি তেওঁ কৈছে যে, তেওঁৰ স্বামী এজন অবিশ্বাস্যভাৱে নাৰীবাদী আৰু প্ৰগতিশীল ভাৱধাৰাত বিশ্বাসী লোক আছিল। তেওঁলোকৰ সন্তানে তেওঁলোক দুয়োজনৰে উপাধি লোৱাটো কমলাৰ স্বামীয়ে বিচাৰিছিল আৰু কমলাৰ ৭০ বছৰীয়া মাক তেওঁলোকৰ সৈতে থাকিবলৈ আহোঁতেও তেওঁ পূৰ্ণ সহযোগিতা আগবঢ়াইছিল। অৱশ্যে তেওঁ সংঘটিত কৰা ঘৰুৱা হিংসাৰ ঘটনাবোৰৰ বাবে পিছলৈ কমলাৰ সৈতে তেওঁৰ সম্পৰ্কত ভাঙোন ধৰে। তেওঁৰ পূৰ্ণযৌৱনা জীৰ মৃত্যুক ভাচিনে তেওঁৰ জীৱনৰ বৃহৎ ক্ষতি বুলি গণ্য কৰিছিল। তাই তেওঁৰ বাবে বৰ আদৰৰ আছিল। ভাচিন এজন পুত্ৰ সন্তানৰো অধিকাৰী, এটা ভেকচিনৰ বিপৰীত ক্ৰিয়াৰ বাবে যি অক্ষম হৈ পৰিছিল।

## তথ্য সংগ্ৰহ

## বাহ্যিক সংযোগ
* 

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় সাহিত্যিক
শ্ৰেণী:সমাজকৰ্মী
শ্ৰেণী:কৰ্কট ৰোগত মৃত্যু
শ্ৰেণী:নাৰীবাদী লেখক
শ্ৰেণী:বিংশ শতিকাৰ ভাৰতীয় মহিলা বিজ্ঞানী
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় মহিলা কবি
নলিনী জয়ৱন্ত

**নলিনী জয়ৱন্ত** (; জন্ম ১৮ ফেব্ৰুৱাৰী ১৯২৬) ১৯৪০ আৰু ১৯৫০ৰ দশকত হিন্দী চলচ্চিত্ৰৰ সৈতে জড়িত এগৰাকী ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী। ‘কালাপানী’ ছবিৰ বাবে ১৯৫৯ চনত তেওঁ শ্ৰেষ্ঠ সহযোগী অভিনেত্ৰীৰ ফিল্মফেয়াৰ বঁটা লাভ কৰিছিল।

## ব্যক্তিগত জীৱন
নলিনী জয়ৱন্তৰ জন্ম ১৯২৬ চনত বোম্বেত হৈছিল। তেওঁ নূতন আৰু তনুজাৰ মাতৃ অভিনেত্ৰী শোভনা সমৰ্থৰ সম্পৰ্কীয় ভগ্নী আছিল। ১৯৮৩ চনৰ পৰা তেওঁ বৈৰাগ্য জীৱন কটাই আহিছিল। ১৯৪০ চনত তেওঁ পৰিচালক বীৰেন্দ্ৰ দেশাইক বিয়া কৰাইছিল। দ্বিতীয় বাৰ তেওঁ একেলগে বহু কেইখন ছবিত অভিনয় কৰা প্ৰভু দয়ালক বিয়া কৰায়।

## কৰ্মজীৱন
কিশোৰী অৱস্থাতে তেওঁ মেহবুব খানৰ এজন ভায়েকৰ ভনীয়েকৰ প্ৰতি থকা আকৰ্ষণৰ কাহিনীৰে নিৰ্মিত ‘বেহেন’ত (১৯৪১) অভিনয় কৰে। আৰু কিছু ছবিত কাম কৰাৰ পিছত ১৯৪৮ চনত ‘অনোখা প্যাৰ’ত অভিনয় কৰে। শীৰ্ষস্থানীয় তাৰকা অশোক কুমাৰৰ বিপৰীতে ১৯৫০ চনত মুক্তি পোৱা ‘সমাধি’ আৰু ‘সংগ্ৰাম’ত অভিনয় কৰি তেওঁ যথেষ্ট খ্যাতি অৰ্জন কৰে। সমাধি সুভাষ চন্দ্ৰ বসু আৰু আজাদ হিন্দ ফৌজৰ সৈতে সম্পৰ্ক থকা এটা দেশপ্ৰেমমূলক ছবি। সেই সময়ৰ শীৰ্ষস্থানীয় চলচ্চিত্ৰ পত্ৰিকা ‘ফিল্ম ইণ্ডিয়া’ই ৰাজনৈতিকভাবে অপ্ৰচলিত আখ্যা দিছিল যদিও ছবিখনে বক্স-অফিচত সফলতা পাইছিল। তেওঁ শাম্মী কাপুৰৰ সৈতেও ৰোমাণ্টিক ছবি ‘মেহবুবা’ (১৯৫৪) আৰু কমেডী ছবি ‘হম সব চোৰ হ্যায়’ত (১৯৫৬) অভিনয় কৰিছিল। ‘সংগ্ৰাম’ এখন অপৰাধমূলক ছবি, য’ত নলিনীয়ে প্ৰতি-নায়িকাৰ পৰা সংশোধিত হৈ নায়িকালৈ ৰূপান্তৰিত হয়। অশোক কুমাৰৰ সৈতে তেওঁ আৰু কিছু ছবিত কাম কৰে। যেনে- ‘জলপৰী’ (১৯৫২), ‘কাফিলা’ (১৯৫২), ‘ নৌবহৰ’ (১৯৫২), ‘সালোনী’ (১৯৫২), ‘লকিড়ে’ (১৯৫৪), ‘নাজ’ (১৯৫৪), ‘মিষ্টাৰ এক্স’ (১৯৫৭), ‘শেৰু’ (১৯৫৭) আৰু ‘তুফান মে প্যাৰ কহা’ (১৯৬৩)।

নলিনীয়ে ১৯৫০ৰ দশকৰ মধ্যভাগৰ ‘ৰাহী’ (১৯৫৩), ‘শিকষ্ট’ (১৯৫৩), ‘ৰেলৱে প্লেটফৰ্ম’ (১৯৫৫), ‘নাস্তিক’ (১৯৫৪), ‘মুনীমজী’ (১৯৫৫), ‘হম সব চোৰ হ্যায়’ (১৯৫৬) আদি ছবিত গুৰুত্বপূৰ্ণ নায়িকাৰ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছে। ১৯৫৮ চনৰ ‘কালাপানী’ নলিনীৰ জীৱনৰ শেষ সফল ছবি, যিখন ছবিৰ বাবে তেওঁ শ্ৰেষ্ঠ সহযোগী অভিনেত্ৰীৰ ফিল্মফেয়াৰ বঁটা লাভ কৰিছিল। অৱসৰ গ্ৰহণৰ সময়ত অভিনয় কৰা ‘বোম্বে ৰেচ কোৰ্চ’ (১৯৬৫) তেওঁৰ শেষ ছবি। ১৮ বছৰ পিছত ‘নাস্তিক’ত (১৯৮৩) চৰিত্ৰাভিনেত্ৰীৰ ভূমিকাত দেখা গৈছিল; যি তেওঁ চলচ্চিত্ৰ জীৱনৰ অন্তিম অভিনয়।

## মৃত্যু
নলিনী জয়ৱন্তৰ ২২ ডিচেম্বৰ ২০১০ৰ দিনা ৮৪ বছৰ বয়সত, মুম্বাইৰ চেম্বুৰৰ ইউনিয়ন পাৰ্কত থকা তেওঁৰ বাসভৱনত সম্পূৰ্ণ অকলশৰীয়া অৱস্থাত মৃত্যু হয়। তেওঁৰ মৃত্যুৰ বিষয়ে ওচৰ-চুবুৰীয়া কোনো জ্ঞাত নাছিল। তিনিদিন পিছত এম্বুলেঞ্চে তেওঁৰ মৃতদেহ কঢ়িয়াই নিয়াৰ পিছত সকলোৱে এই বিষয়ে জানিব পাৰে। প্ৰতিবেশীসকলে জনাইছিল যে জয়ৱন্তই নিজকে সমাজৰ পৰা আঁতৰাই ঘৰৰ ভিতৰত আবদ্ধ কৰি ৰাখিছিল আৰু স্বামীৰ মৃ্ত্যুৰ পিছত কোনো মানুহক লগ কৰা নাছিল বা আত্মীয়সকলৰ সৈতেও সম্পৰ্ক ৰখা নাছিল।

## তথ্য উৎস

## বাহ্যিক সংযোগ

* 

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী
শ্ৰেণী:হিন্দী চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেত্ৰী
শ্ৰেণী:ফিল্মফেয়াৰ বঁটা বিজয়ী
অসমৰ ঠাইৰ নামকৰণ

অসমৰ ঠাই কিছুমানৰ নামৰ গাঁথনিত এক বিশেষ সাদৃশ্য দেখা যায়। কৌতূহলত বহুবোৰ ঠাইৰ নামবোৰ সংগ্ৰহ কৰি সেইবোৰক শেষৰ শব্দটোৰ ভিত্তিত পৃথক কৰাত ঠাইবোৰৰ নামকৰণত এক ধৰণৰ নিয়ম ওলাই পৰিল। দেখা যায় যে, অসমত বহুবোৰ ঠাইৰ নাম দুটা শব্দ লগ লগাই কৰা হয়। প্ৰথম শব্দটো সাধাৰণতে সংখ্যা, গছ-বিৰিখ, নদী-জান-জুৰি, আৰু বহতো বিশেষ্য নতুবা বিশেষণৰ ভিত্তিত। দ্বিতীয় (শেষৰ) শব্দটো পাছত লগোৱা অব্যয়ৰ (Post-position equivalent to Preposition in English) দৰে ব্যৱহাৰ কৰা হয়, যদিও ই সূত্ৰমতে অব্যয় নহয়। সাধাৰণতে দ্বিতীয় শব্দটো এক বিশেষ্য বা ক্ৰিয়া ধাতুৰ এটা ৰূপ। এই দ্বিতীয় শব্দটোৱে ঠাই এখনৰ বৈশিষ্ট্যৰ গুৰি (Root)ৰ আভাস দিয়ে। তলত সংক্ষিপ্তভাৱে অসমৰ ঠাই কিছুমানৰ নামৰ উদাহৰণ দিয়া হ’ল।

## ঠাইৰ নাম - প্ৰচলিত অন্তিম শব্দৰ ভিত্তিত
***আলি** – ধোদৰআলি, গড়আলি, চাৰিআলি, পাঁচআলি, ন আলি
* **কাটা** – কুমাৰীকাটা, নাগকাটা
* **কুছি** – কাঁহিকুছি, কুটনিকুছি, কঠাল(কৈঠাল)কুছি, শুৱালকুছি, বেটকুছি, গণককুছি
* **খাট (খাটা)** – বোকাখাট, বামাখাটা
* **গড়** – ৰাজগড়, ভঙাগড়, ডিব্ৰুগড়. অগ্নিগড়, নুমলীগড়
* **গাঁও** – দেৰগাঁও, চাৰিগাঁও, পাঁচগাঁও, ছয়গাঁও, সাতগাঁও, আঠগাঁও, নগাঁও, বনগাঁও, বঙাইগাওঁ, গড়গাওঁ, বাসুগাঁও, গোসাঁইগাঁও, মৰিগাঁও, আমিনগাঁও, কাজলগাঁও, কৰিমগাঁও, হয়বৰগাঁও, মিকিৰগাঁও
* **গুৰি** – শিমলুগুৰি, মইনাগুৰি, আঁহতগুৰি, জামুগুৰি, বিহুগুৰি, ওদালগুৰি, ভোমোৰাগুৰি, আমগুৰি, গণেশগুৰি
* **ঘাট** – গোলাঘাট, নিমাতিঘাট, হাওৰাঘাট, নেতাই ধুবুনী ঘাট, জামুগুৰিঘাট, লোহাৰঘাট, চৈখোৱাঘাট, বিজলীঘাট
* **জান (জানী)** – বালাজান, বালিজান, বোকাজান, কাকজান, নাওজান, বাহঁজানী, বৰুৱাজানী
* **ঝাৰ** – কোকৰাঝাৰ, বৰঝাৰ
* **তল (তলা)** – মদাৰতল, কদমতল, ধৰমতলা, বেলতলা
* **দিয়া** – শদিয়া, পাগলাদিয়া, সুন্দৰীদিয়া
* **পট্টি** – আমোলাপট্টি, কমাৰপট্টি, কেঞাপট্টি
* **পাৰ** – কলংপাৰ, ঘগ্ৰাপাৰ
* **পাৰা** – কুমাৰপাৰা, বামুণপাৰা, বালিপাৰা, বিলাসীপাৰা, গোৱালপাৰা, কোচপাৰা, ৰাঙাপাৰা
* **পুখুৰী** – শিলপুখুৰী, জোৰপুখুৰী, নাগকাটা পুখুৰী
* **পুৰ** – তেজপুৰ, শোণিতপুৰ, মধুপুৰ, প্ৰাগজ্যোতিষপুৰ, গৌৰীপুৰ, চন্দ্ৰপুৰ, ধাৰাপুৰ, গহপুৰ, লখিপুৰ, কামপুৰ, বদৰপুৰ, কমলপুৰ, তামোলপুৰ, ধৰ্মপুৰ, মুছলপুৰ, দিশপুৰ, ৰামপুৰ, অভয়পুৰ, গোপালপুৰ, হেদায়াতপুৰ
* **বজাৰ** – পাণ বজাৰ, উজান বজাৰ, পল্টন বজাৰ, কুন্দিল বজাৰ, নিলামবজাৰ, পুলিচ বজাৰ
* **বস্তি** – গান্ধীবস্তি, মণিপুৰীবস্তি
* **বাট** – জোৰাবাট, মাজবাট
* **বাৰী** – নলবাৰী, সৰ্থেবাৰী, বগৰীবাৰী, খৈৰাবাৰী, বাশঁবাৰী, জালুকবাৰী, পলাশবাৰী, বৰ্ণিবাৰী, তিতাবাৰী, ৰিহাবাৰী, বিৰুবাৰী, মোহনবাৰী, লিলাবাৰী
* **মুখ** – যমুনামুখ, দিচাংমুখ, দিখৌমুখ, ভৰলুমুখ, গগাঁমুখ, চেঁচাঁমুখ, চাপৰমুখ, কোকিলামুখ
* **হাট** – মৰাণহাট, বৰহাট, বৰ্ণিহাট 
* **হাটী** – গুৱাহাটী, কুলহাটী, কৈহাটী
চোহা আলী খান

**চোহা আলী খান পাটাউদী** (, জন্ম: ৪ অক্টোবৰ ১৯৭৮) হৈছে এগৰাকী ভাৰতীয় চলচ্চিত্ৰ অভিনেত্ৰী। তেখেতে বিশেষকৈ হিন্দী ছবিৰ উদ্যোগত কাম কৰিছে। ইয়াৰ লগতে ইংৰাজী ভাষা আৰু বঙালী ভাষাৰ ছবিতো তেখেতে ভূমুকি মাৰিছে। তেখেত যশস্বী চিত্ৰাভিনেত্ৰী শৰ্মিলা ঠাকুৰ আৰু ক্ৰিকেটাৰ মনছুৰ আলী খান পাটাউদীৰ জীয়েক। আনহাতে অভিনেতা চেইফ আলী খানৰ তেখেত কনিষ্ঠ ভগ্নী। ২০০৪ চনত মুক্তি লাভ কৰা ৰোমাণ্টিক কমেডি ছবি 'দিল মাংগে ম'ৰ'ৰ জৰিয়তে তেখেতে ছবি জগতত অভিষেক কৰে। ২০০৬ চনত মুক্তিপ্ৰাপ্ত জনপ্ৰিয় আৰু সমাদৃত হিন্দী ছবি 'ৰং দে বাসন্তী'ত কৰা অভিনয়ৰ জৰিয়তে তেখেতে সমালোচকৰ দৃষ্টি আকৰ্ষণ কৰে আৰু শ্ৰেষ্ঠ সহ-অভিনেত্ৰীৰ ফিল্মফেয়াৰ বঁটাৰ বাবেও মনোনীত হয়।

## সংক্ষিপ্ত জীৱন

১৯৭৮ চনৰ ৪ অক্টোবৰত ভাৰতৰ নতুন দিল্লীত চোহা আলী খানৰ জন্ম হয়। তেখেতৰ পৰিয়ালটো আছিল পাটাউদী বংশৰ। চোহা আলী খান মনছুৰ আলী খান পাটাউদীৰ কনিষ্ঠ জী। মনছুৰ আলী খান হৈছে পাটাউদী পৰিয়ালৰ নৱমজন নৱাব। চোহা আলী খানৰ মাতৃ হৈছে ভাৰতীয় ছবি জগতৰ পৰিচিত অভিনেত্ৰী শৰ্মিলা ঠাকুৰ। চোহা দেউতাক আৰু ককাদেউতাক-দুয়োজনেই আছিল ভাৰতীয় ক্ৰিকেট দলৰ অধিনায়ক। আনহাতে আইতাক ছাজিদা চুলতান পাটাউদী আছিল ভূপালৰ বেগম। চোহা আলী খানৰ জ্যেষ্ঠ ভ্ৰাতৃ ছয়ফ আলী খান হৈছে বলিউডৰ জনপ্ৰিয় তাৰকা আৰু জ্যেষ্ঠা ভগ্নী চাবা আলী খান হৈছে জুৱেলাৰী ডিজাইনাৰ।

নতুন দিল্লীত থকা ব্ৰিটিছ স্কুলৰ পৰা চোহাই প্ৰাৰম্ভিক শিক্ষা গ্ৰহণ কৰে আৰু অক্সফৰ্ডৰ বালিঅ'ল কলেজত আধুনিক বুৰঞ্জী অধ্যয়ন কৰে। তেখেতে 'লণ্ডন স্কুল অৱ ইক'নমিকছ এণ্ড পলিটিকেল ছায়েঞ্চ'ৰ পৰা 'আন্তৰ্জাতিক সম্পৰ্ক'ত স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী লাভ কৰে।

২০০৪ চনত মুক্তিলাভ কৰা বলিউদৰ হিন্দী ছবি 'দিল মাংগে ম'ৰ'ৰ জৰিয়তে চোহা আলী খানে অভিনয় জগতত অভিষেক ঘটায়। পৰৱৰ্তী সময়ত তেখেতে বঙালী ভাষাৰ ছবি 'অন্তৰ মহল' (২০০৫)-ত অভিনয় কৰে। ২০০৬ চনত মুক্তিপ্ৰাপ্ত হিন্দী ভাষাৰ ছবি 'ৰং দে বাসন্তী' আছিল চোহা আলী খানৰ জীৱনৰ গুৰুত্বপূৰ্ণ ছবি। তেখেতৰ আন কেইখনমান চিনেমা হৈছে- 'খোয়া খোয়া ছান্দ', '৯৯', 'তুম মিলে'। চোহা আলী খানে গদৰেজ খেলো জিতৌ জিঅ' নামৰ গেম শ্ব' এটাতো উপস্থাপকৰ ভূমিকা পালন কৰে। তেখেতে 'মি. জো ভি কৰৱালো' নামৰ ছবিখনতো অভিনয় কৰিছে। ২০১৭ চনত তেখেতৰ জীৱনৰ কিছুমান ৰসাত্মক অভিজ্ঞতা আৰু ঘটনাৰ বিৱৰণী সংকলন *The Perils of Being Moderately Famous* প্ৰকাশিত হয়। ২০১৭ চনত চোহা আলী খানে 'ছাউণ্ডপ্ৰুফ' নামৰ চুটি ছবি এখনত অভিনয় কৰে। আদিত্য কেলগাঁৱকাৰে পৰিচালনা কৰা এই চুটি ছবিখন নিউয়ৰ্ক ভাৰতীয় ছবি মহোৎসৱকে ধৰি বহুকেইটা ছবি মহোৎসৱত প্ৰদৰ্শিত হয় আৰু বঁটাও অৰ্জন কৰে।

২০১৪ চনৰ জুলাই মাহত চোহা আলী খানে বলিউদৰ অভিনেতা কুনাল খেমুৰ লগত বৈবাহিক জীৱনৰ সূত্ৰপাত ঘটে আৰু ২০১৫ চনৰ ২৫ জানুৱাৰীত মুম্বাইত তেওঁলোকৰ বিয়া হয়। ২০১৭ চনত ২৯ ছেপ্টেম্বৰত তেওঁলোকে এটি কন্যা সন্তান লাভ কৰে। সন্তানটিৰ নাম হৈছে ইনায়া নাউমি খেমু।

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী
শ্ৰেণী:হিন্দী চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেত্ৰী
পাওলি দাম

**পাওলি দাম** (; জন্ম: ৪ অক্টোবৰ ১৯৮০) হৈছে এগৰাকী ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী; যিয়ে বঙালী ভাষাৰ টেলিভিছন ধাৰাবাহিক 'জীৱন নিয়ে খেলা' (২০০৩)ৰ জৰিয়তে কেৰিয়াৰৰ আৰম্ভ কৰিছিল। পাওলি দামে কলিকতাত শৈশৱ অতিবাহিত কৰিছে আৰু ৰাজাবজাৰ বিজ্ঞান মহাবিদ্যালয়ৰ পৰা ৰসায়ন বিজ্ঞানত স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী অৰ্জন কৰিছে। তেখেতৰ ইচ্ছা আছিল এগৰাকী ৰাসায়নিক গৱেষক অথবা এগৰাকী পায়লট হোৱাৰ।

পাওলি দামৰ প্ৰথমখন বঙালী ছবি হৈছে 'তিন য়াৰী কথা'। ২০০৪ চনত মুক্তিপ্ৰাপ্ত এই ছবিখনৰ পৰিচালনা সুদেষ্ণা ৰয় আৰু অভিজিৎ গুহৰ। অৱশ্যে ছবিখন ২০১২ চনলৈকে চিত্ৰগৃহত মুক্তি দিয়া হোৱা নাছিল। সেইগতিকে দামৰ প্ৰথম মুক্তিপ্ৰাপ্ত ছবিখন হয়গৈ 'অগ্নিপৰীক্ষা'। পৰিচালনা আছিল ৰবী কিনাগীৰ। ২০০৬ আৰু ২০০৯ চনৰ ভিতৰত পাওলি দামে পাঁচখন বঙালী ছবিত অভিনয় কৰে। ২০০৯ চনত মুক্তি লাভ কৰা 'কালবেলা'ৰ জৰিয়তে পাওলি দামে দৰ্শক-সমালোচকৰ বিশেষ দৃষ্টি আকৰ্ষণ কৰে। ছবিখনৰ পৰিচালক আছিল গৌতম ঘোষ।

২০১১ চনত পাওলি দামে বঙালী ভাষাৰ ছবি 'চত্ৰক'ৰ বাবে আন্তৰ্জাতিক খ্যাতি লাভ কৰিবলৈ সক্ষম হয়। ছবিখনে কাঁৰ চলচ্চিত্ৰ মহোৎসৱতো প্ৰদৰ্শিত হয়। আনহাতে টৰণ্টো আৰ গণৰাজ্যৰ ছবি মহোৎসৱতো ছবিখনে বিশেষ দৰ্শনী লাভ কৰে। ২০১২ চনত পাওলি দামে বলিউডত অভিষেক কৰে। ছবিখনৰ নাম আছিল 'হেইট ষ্টৰী'। বিক্ৰম ভাটৰ ছবি 'অংকৰ অৰোৰা মাৰ্ডাৰ কেছ'তো পাওলিক এক গুৰুত্বপূৰ্ণ ভূমিকাত দেখা পোৱা যায়। ছবিখনৰ পৰিচালক আছিল ছোহেইল টাটাৰী। ২০১৬ চনত হায়দৰাবাদ বঙালী ছবি মহোৎসৱত, 'নাটকৰ মত'ত আগবঢ়োৱা অনবদ্য প্ৰদৰ্শনৰ বাবে তেখেতে শ্ৰেষ্ঠ অভিনেত্ৰীৰ "ভিউৱাৰ্ছ ছয়ছ" বঁটা লাভ কৰে।

## জন্ম আৰু পৰিয়াল
পাওলি দামৰ জন্ম হৈছিল পশ্চিমবংগৰ কলিকাতত, এটি বঙালী পৰিয়ালত। তেওঁলোকৰ পৰিয়ালটোৰ মূল নিবাসস্থল আছিল এতিয়াৰ বাংলাদেশ আৰু তেতিয়াৰ ফৰিডপুৰ। মাতৃৰ নাম পাপিয়া আৰু পিতৃৰ নাম আমোল। তেখেতৰ এগৰাকী ভ্ৰাতৃও আছে; যাৰ নাম হৈছে ময়নাক।
## শিক্ষা
পাওলি দামে বৌবজাৰত থকা লৰেটো স্কুলৰ পৰা প্ৰাৰম্ভিক শিক্ষা সমাপ্ত কৰে। ইয়াৰ আগতে তেখেতে উচ্চতৰ মাধ্যমিকৰ শিক্ষা সাং কৰে। তেখেতে এগৰাকী মেধাৱী ছাত্ৰী আছিল আৰু জলপানিও লাভ কৰিছিল। কলিকতা বিশ্ববিদ্যালয়ৰ অন্তৰ্গত বিদ্যাসাগৰ কলেজৰ পতা পাওলিয়ে ৰসায়ন বিজ্ঞানত স্নাতক ডিগ্ৰী অৰ্জন কৰে। পৰৱৰ্তী সময়ত পাওলিয়ে কলিকতা বিশ্ববিদ্যালয়ৰে অন্তৰ্গত ৰাজাবজাৰ বিজ্ঞান মহাবিদ্যালয়ৰ পৰা ৰসায়ন বিজ্ঞানতে স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰীও অৰ্জন কৰে।

খুব কম বয়সতে পাওলি থিয়েটাৰৰ প্ৰতি আকৰ্ষিত হয়। ইয়াৰ লগতে তেখেতে ধ্ৰুপদী নৃত্যৰ শিক্ষাও গ্ৰহণ কৰে। কিন্তু পাওলিয়ে অভিনয়ৰ প্ৰতি আকৰ্ষণ অনুভৱ কৰা নাছিল।

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:পশ্চিমবঙ্গৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী
শ্ৰেণী:বঙালী চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেত্ৰী
শ্ৰেণী:হিন্দী চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেত্ৰী
ভাগ্যশ্ৰী

**ভাগ্যশ্ৰী পটৱৰ্ধন** (; জন্ম: ২৩ ফেব্ৰুৱাৰী ১৯৬৯) হৈছে এগৰাকী ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী আৰু সমাজকৰ্মী। তেখেতে ফিল্মফেয়াৰ বঁটা লাভ কৰিবলৈ সক্ষম হৈছে। হিন্দী ছবিৰ জগত আৰু টেলিভিছনৰ জগতত ভাগ্যশ্ৰী এক সুপৰিচিত আৰু প্ৰতিষ্ঠিত নাম।

১৯৮৯ চনত মুক্তি লাভ কৰা হিন্দী ছবি 'মেইনে প্যাৰ কিয়া'ৰ জৰিয়তে ভাগ্যশ্ৰীয়ে পোনপ্ৰথমে দৰ্শকৰ দৃষ্টি আকৰ্ষণ কৰে। তেখেতৰ চৰিত্ৰটোৰ নাম আছিল 'সুমন'। এই বিশেষ চৰিত্ৰটোৰ দ্বাৰা তেখেতে সমালোচকৰ পৰাও প্ৰশংসা লাভ কৰে। আনহাতে ফিল্মফেয়াৰৰ পৰা শ্ৰেষ্ঠ নৱাগতাৰ বঁটা লাভ কৰে। ছবিখনত তেখেতৰ বিপৰীতে অভিনয় কৰিছিল ছলমান খানে। উল্লেখযোগ্য যে, এইখন ছবিত কৰা অভিনয়ৰ বাবে ভাগ্যশ্ৰী আজিও জনপ্ৰিয় আৰু সমাদৃত। এইখন তেখেতৰ সফল ছবি হিচাপেও পৰিগণিত।নবৈৰ দশকত তেখেতে 'ত্যাগী', 'ৰানা'ৰ দৰে ছবি দুখনমানতহে অভিনয় কৰে। ১৯৯০ চনত হিমালয়া দশানীৰ লগত তেখেতে বৈবাহিক জীৱন আৰম্ভ কৰে।

একবিংশ শতিকাৰ প্ৰথমভাগৰ পৰা ভাগ্যশ্ৰীক পুনৰ পৰ্দাত দেখিবলৈ পোৱা যায়। ২০০২ চনৰ ছবি 'শত্ৰু ধ্বংস', ২০০৬ চনৰ ছবি 'উথাইলা ঘুংগতা ছান্দ দেখলে' আছিল তাৰে ভিতৰত দুখন। ২০০৬ চনতে তেখেতে 'হামকো দিৱানা কৰ গয়ে'তো এটা গুৰুত্বপূৰ্ণ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰে। ২০১৪ চনত মুক্তি লাভ কৰা হিন্দী ছবি 'টু ষ্টেটছ্'ৰ তেলুগু ভাষাৰ ৰিমেকৰ বাবে তেখেত এতিয়া সাজু হৈছে।

ছবিত অভিনয় কৰাৰ লগতে, ভাগ্যশ্ৰীয়ে ২০০৫ চনত 'ষ্টুডিঅ ওৱান' নামৰ টেলিভিছিন চিৰিজটোও পৰিচালনা কৰে। ২০১৪-১৫ বৰ্ষত 'লৌট আও তৃষা'ৰ বাবে ভাগ্যশ্ৰীয়ে 'ইণ্ডিয়ান টেলিভিছন একাডেমী এৱাৰ্ড'ৰ বাবে মনোনয়ন লাভ কৰে। ভাগ্যশ্ৰী এগৰাকী সমাজকৰ্মীও। ২০১৫ চনৰ মাৰ্চত, ভাগ্যশ্ৰী 'ভাগ্যশ্ৰী স্কিম'ৰ ব্ৰেণ্ড এম্বাচাদৰ হিচাপে নিযুক্ত হয়। যিটো আছিল মহাৰাষ্ট্ৰ চৰকাৰৰ দ্বাৰা আৰম্ভ হোৱা এটা বিশেষ আঁচনি। দৰিদ্ৰ সীমা ৰেখাৰ তলত স্থানপ্ৰাপ্ত কন্যা শিশুৰ শিক্ষাৰ বাবে ভাগ্যশ্ৰী আঁচনিয়ে সহায়ৰ হাত আগবঢ়ায়।

১৯৯৩ চনত ভাগ্যশ্ৰীয়ে অভিনাশ ৱাধৱানৰ ছবি 'ঘৰ আয়া মেৰা পৰদেশী'ত অভিনয় কৰে। নবৈৰ দশকত এইখনেই হৈছে ভাগ্যশ্ৰীৰ অন্তিমখন হিন্দী ছবি। ইয়াৰ পিছত তেখেতে দুখনমান তামিল, তেলুগু আৰু কন্নড় ভাষাৰ ছবিত অভিনয় কৰে। ভাগ্যশ্ৰীয়ে অভিনয় কৰা প্ৰথমখন তেলুগু ভাষাৰ ছবি আছিল 'য়ুৱাৰত্ন ৰাণা'। ছবিখনে মুক্তি লাভ কৰিছিল ১৯৯৮ চনত। ভাৰতৰ জনপ্ৰিয় টেলিভিছন অপৰাধমূলক ধাৰাবাহিক 'চিআইডি'ৰ কেইটামান খণ্ডতো ভাগ্যশ্ৰীয়ে ভূমুকি মাৰে। ইয়াৰ লগতে 'কভি কভি' নামৰ টিভি চিৰিজটোতো তেখেতক দেখিবলৈ পোৱা যায়।

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী
শ্ৰেণী:হিন্দী চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেত্ৰী
শ্ৰেণী:ফিল্মফেয়াৰ বঁটা বিজয়ী
শ্ৰেণী:সমাজকৰ্মী
শ্ৰেণী:ভোজপুৰী চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেত্ৰী
শ্ৰেণী:তামিল চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেত্ৰী
শ্ৰেণী:তেলুগু চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেত্ৰী
শ্ৰেণী:কন্নড় চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেত্ৰী
কাজল

**কাজল দেৱগন** (; জন্ম: ৫ আগষ্ট ১৯৭৪) ভাৰতীয় চলচ্চিত্ৰ জগতত **কাজল** হিচাপে অধিক পৰিচিত। কাজল এগৰাকী চলচ্চিত্ৰ অভিনেত্ৰী। হিন্দী ছবিৰ সৰ্বাধিক চৰ্চিত আৰু সমধিক প্ৰতিষ্ঠিত অভিনয়-শিল্পীসকলৰ ভিতৰত কাজল হৈছে অন্যতম। কাজলে লাভ কৰা অনেক বঁটা-সন্মানৰ ভিতৰত ছটা ফিল্মফেয়াৰ বঁটা অন্তৰ্ভুক্ত। উল্লেখনীয় যে, সৰ্বাধিক বাৰৰ বাবে শ্ৰেষ্ঠ অভিনেত্ৰীৰ ফিল্মফেয়াৰ লাভ কৰাটো কাজলৰ অন্যতম অভিলেখ। যিটো অভিলেখৰ পূৰ্বসুৰী আছিল তেখেতৰ খুৰীয়েক নূতন। ২০১১ চনত কাজলক ভাৰত চৰকাৰে দেশৰ চতুৰ্থটো অসামৰিক সন্মান পদ্মশ্ৰীৰে সন্মানীত কৰে।

## ব্যক্তিগত জীৱন
১৯৭৪ চনত ৫ আগষ্টত মুম্বাইত কাজলৰ জন্ম হয়। কাজলৰ মাক তনুজা এগৰাকী অভিনেত্ৰী আৰু পিতৃ শমু মুখাৰ্জী এগৰাকী ছবি পৰিচালক আৰু প্ৰযোজক। ২০০৮ চনত পিতৃৰ বিয়োগ ঘটে।

১৯৯৯ চনৰ ২৪ ফেব্ৰুৱাৰিত বলিউডৰ অভিনেতা অজয় দেৱগনৰ সৈতে কাজলে বৈবাহিক জীৱনৰ পাতনি মেলে।

## সংক্ষিপ্ত কৰ্মজীৱন
১৯৯২ চনত মুক্তি লাভ কৰা ছবি 'বেখুদি' আছিল কাজলৰ প্ৰথমখন ছবি। বিদ্যালয়ত পঢ়ি থকাৰ কালতেই কাজলে সেই ছবিখনত অভিনয় কৰিছিল। সেইসময়ত কাজলৰ বয়স আছিল ষোল্ল। কাজলে বৰ্ডি স্কুলত অধ্যয়ন কৰিছিল। স্কুলখনৰ নাম আছিল ছেইণ্ট জোছেফ কনভেণ্ট স্কুল, পঞ্চগিৰি। অধ্যয়নৰ বাদেও কাজলে পাঠ্যক্ৰম-বৰ্হিভূত কৰ্ম যেনে-নৃত্যাদিত অংশগ্ৰহণ কৰিছিল।পৰৱৰ্তী সময়ত কাজলে শিক্ষা ত্যাগ কৰে আৰু ১৯৯৩ চনত কেৰিয়াৰৰ প্ৰথমখন ব্যৱসায়িকভাৱে সফল ছবিত অভিনয় কৰে। শ্বাহৰুখ খানে অভিনয় কৰা সেই ছবিখনৰ নাম আছিল বাজীগৰ। ১৯৯৪ চনত কাজলে অইন এখন সফল ছবিত অভিনয় কৰে। নাম আছিল 'য়েহ দিললগী'। কাজলে শ্বাহৰুখ খানৰ লগত একাধিক ছবিত অভিনয় কৰে, যিবোৰৰ অধিকাংশ ছবিয়েই ছুপাৰহিটৰ মৰ্যাদা পায়। তাৰে ভিতৰত 'দিলৱালে দুলহানীয়া লে জায়েংগে' (১৯৯৫) আৰু 'কুচ কুচ হোতা হ্যেয়' (১৯৯৮) হৈছে অন্যতম। এই দুয়োখন ছবিৰ জৰিয়তেই কাজলে আন্তৰ্জাতিক খ্যাতি লাভ কৰে। 'কুচ কুচ হোতা হ্যেয়' আছিল স্কটলেণ্ডত দৃশ্যগ্ৰহণ হোৱা প্ৰথমখন ভাৰতীয় ছবি। পৰৱৰ্তী সময়ৰ দুখন বিশেষ ছবি 'গুপ্ত' (১৯৯৭) আৰু 'দুশমন' (১৯৯৮)ৰ জৰিয়তে কাজলে সমালোচকৰ পৰা নিৰ্মেদ ইতিবাচক সমালোচনা লাভ কৰে।

২০০১ চনত কাজলে 'কভি খুচি কভি গম'ত অভিনয় কৰে আৰু তৃতীয়টো ফিল্মফেয়াৰ বঁটা লাভ কৰে। ২০০৬ চনত কাজলক দেখা যায় আমিৰ খানৰ লগত, এখন ৰোমাণ্টিক থ্ৰিলাৰধৰ্মী ছবি 'ফানা'ত। ২০১০ চনত মুক্তিলাভ কৰা 'মাই নেইম ইজ খান' হৈছে কাজলৰ জীৱনৰ আন এখন গুৰুত্বপূৰ্ণ ছবি। এই দুয়োখন ছবিৰ বাবেই কাজলে ফিল্মফেয়াৰত শ্ৰেষ্ঠ অভিনেত্ৰীৰ বঁটা লাভ কৰে।

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী
শ্ৰেণী:হিন্দী চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেত্ৰী
শ্ৰেণী:পদ্মশ্ৰী বঁটা বিজয়ী
শ্ৰেণী:ফিল্মফেয়াৰ বঁটা বিজয়ী
এম. কে. বিনোদিনী দেৱী

**মহাৰাজ কুমাৰী বিনোদিনী দেৱী** চমুকৈ **এম. কে. বিনোদিনী দেৱী** (, ৬ ফেব্ৰুৱাৰী ১৯২২ - ১৭ জানুৱাৰী ২০১১) এগৰাকী ভাৰতীয় ঔপন্যাসিক, চুটিগল্প লেখক, নাট্যকাৰ তথা চিত্ৰনাট্যকাৰ। তেওঁ মণিপুৰ ৰাজপৰিয়ালৰ সদস্য আছিল। তেওঁৰ গ্ৰন্থ সমূহত কেৱল **বিনোদিনী দেৱী** নাম ব্যৱহাৰ কৰে। ১৯৭৬ চনত তেওঁ মেইতেই ভাষাৰ সাহিত্য অকাডেমি বঁটা লাভ কৰিছিল। ১৯৭৯ চনত ভাৰত চৰকাৰে তেওঁক দেশৰ চতুৰ্থ সৰ্বোচ্চ অসামৰিক সন্মান পদ্মশ্ৰী প্ৰদান কৰে।

## ব্যক্তিগত জীৱন
১৯২২ চনৰ ৬ ফেব্ৰুৱাৰী তাৰিখে মণিপুৰৰ ৰাজপৰিয়ালত বিনোদিনী দেৱীৰ জন্ম হৈছিল। তেওঁৰ পিতৃ মণিপুৰৰ ৰজা ছাৰ মহাৰাজ চুড়াচান্দ সিং আৰু মাতৃ মহাৰাণী ধনমঞ্জুৰী। তেওঁক ৰাজকীয় ৰাজপ্ৰাসাদক ৱাংলোলসানা বা চানা ৱাংলোল নামেৰে জনা গৈছিল। তেওঁ মণিপুৰৰ প্ৰথম মহিলা স্নাতক। তেওঁ শিক্ষা সম্পূৰ্ণ কৰাৰ ঠিক পিছতে তেওঁ ড॰ লাইফুংবাম নন্দলাল ৰায়ক বিয়া কৰাইছিল। দম্পতীহালৰ দুজন পুত্ৰ এল. দেৱব্ৰত ৰায় আৰু এল. চমি ৰায়।

## সাহিত্য জীৱন
১৭ বছৰ বয়সত বিনোদিনী দেৱীয়ে চুটিগল্প 'ইমাটোন'ৰ সাহিত্য জগতত খোজ পেলাইছিল। তেওঁৰ প্ৰথমখন প্ৰকাশিত গ্ৰন্থ হৈছে 'নুংগাইৰক্ত চন্দ্ৰমুখী'। ১৬টা চুটিগল্পৰ সংকলন এই গ্ৰন্থখন ১৯৬৫ চনত প্ৰকাশিত হৈছিল। তেওঁ এই কিতাপখনৰ বাবে যামিনী সুন্দৰ গুহা স্বৰ্ণ পদক লাভ কৰিছিল। তেওঁ ১৯৭৯ চনত তেওঁৰ জীৱনৰ শ্ৰেষ্ঠ কৃতি 'বোৰো চাহেব ওংবি চানাটম্বী' বাবে সন্মানীয় সাহিত্য অকাডেমি বঁটা লাভ কৰিছিল। উপন্যাসখন লেখকৰ মাহী চানাটম্বী আৰু মণিপুৰৰ ৰাজনৈতিক প্ৰতিনিধিৰ বিষয়ে আছিল।

তেওঁ এগৰাকী নাট্যকাৰ হিচাপে কেইবাখনো নাটক ৰচনা কৰিছে। ইয়াৰে ভিতৰত উল্লেখযোগ্য নাট হৈছে এজন চিত্ৰশিল্পী গৌতমৰ কাহিনীৰ ওপৰত আধাৰিত 'আচাংবা নংজাবি'। তেওঁ বাদল চিৰকাৰৰ দ্বাৰা লিখা এখন নাটকক 'আমাচুং ইন্দ্ৰজিৎ' হিচাপে অনুবাদ কৰিছিল। এই নাটকখন পিছলৈ ইম্ফলৰ মণিপুৰ নাট্য সংঘৰ শিল্পীসকলে প্ৰদৰ্শন কৰিছিল। বিনোদিনী দেৱীয়ে মণিপুৰী ছবিৰ বাবে চিত্ৰনাট্যও লিখিছিল। ইয়াৰে ভিতৰত কেইখনমান উল্লেখযোগ্য ছবি হৈছে: 'ওলাংথাগি ৱাংমাদাচু', 'ইমেজি নিংগেম', 'পাওখম আমা', 'ইছানু', 'সানাবি', 'মায়োফিগি মাচা' আৰু 'নাংগানা কাপ্পা পাকচাদে'। তেওঁ 'মণিপুৰৰ আৰ্কিড', 'চাংগাই: মণিপুৰ আৰু লাৰ নৃত্যৰত হৰিণ'ৰ তথ্যচিত্ৰৰ চিত্ৰনাট্য লিখিছিল। তেওঁৰ নাট 'আচাংবা নংজাবি'ৰ আধাৰত পিছলৈ এখন চলচ্চিত্ৰ নিৰ্মাণ কৰা হৈছিল। তেওঁৰ অন্তিম কিতাপখন হৈছে 'মহাৰাজ চুৰাচাণ্ডগী ইমুং'। এইখন উপন্যাস ২০০৮ চনত প্ৰকাশিত হৈছিল।

## বঁটা আৰু সন্মান
* যামিনী সুন্দৰ গুহা সোণৰ পদক, ১৯৬৬
* পদ্মশ্ৰী, ১৯৭৬
* মেইতেই ভাষাৰ সাহিত্য অকাডেমি বঁটা, ১৯৭৯
* কমল কুমাৰী ৰাষ্ট্ৰীয় বঁটা, ২০০২

## জনপ্ৰিয় মাধ্যমত
২০০১ চনত 'বিনোদিনী: এ ৰাইটাৰছ লাইফ' নামৰ এখন তথ্যচিত্ৰ অৰিবাম শ্যাম শৰ্মাই তেওঁৰ জীৱনৰ আধাৰত নিৰ্মাণ কৰিছিল।

## তথ্য উৎস

## বাহ্যিক সংযোগ
*

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:মণিপুৰৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় সাহিত্যিক
শ্ৰেণী:মেইতেই ভাষাৰ সাহিত্য অকাডেমি বঁটা বিজয়ী
শ্ৰেণী:পদ্মশ্ৰী বঁটা বিজয়ী
শ্ৰেণী:কমল কুমাৰী ৰাষ্ট্ৰীয় বঁটা বিজয়ী
জাতক

**জাতক** শব্দটোৰ আভিধানিক অৰ্থ অতীতৰ কাহিনী৷ বৌদ্ধ ধৰ্মমতে, ব্যক্তিবিশেষে বুদ্ধত্বপ্ৰাপ্তিৰ আগতে অনেক জন্ম-জন্মান্তৰৰ মাজেদি চৰিত্ৰৰ উৎকৰ্ষ সাধন কৰিব লাগে৷ বুদ্ধত্ব লাভ কৰিলে বিগত জন্মৰ কথাবোৰ স্মৰণ কৰাৰ ক্ষমতা থাকে বুলি ভৱা হয়৷ গৌতম বুদ্ধৰ এই ক্ষমতা লাভ হৈছিল৷ তেওঁঁৰ কোনো এটা নহয় কোনো এটা পূৰ্বজন্মৰ বিষয়ে ৰচিত কাহিনীবোৰেই জাতক নামে পৰিচিত৷ জাতকমালা বৌদ্ধসকলৰ ধৰ্মগ্ৰন্থ৷ জাতকবিলাকৰ সৰহভাগৰে ৰূপ আখ্যানধৰ্মী৷ ই পশু-পক্ষী সম্বন্ধীয় আখ্যানো হ’ব পাৰে নতুবা সাধাৰণজনৰ কাহিনীও হ’ব পাৰে৷ লোক কাহিনীও হ’ব পাৰে৷

## জাতকৰ ভাগ
জাতক মাত্ৰৰে তিনিটা প্ৰধান ভাগ থাকে৷ প্ৰথমভাগৰ নাম প্ৰত্যুৎপন্নবস্তু বা বৰ্তমান কথা৷ ইয়াত বুদ্ধৰ জীৱনৰ কোনো ঘটনা থাকে৷ সেই প্ৰসংগতে তেওঁৰ পূৰ্বজীৱনৰ কোনো এটা কাহিনী (জাতক) কোৱা হয়৷ এই ভাগটো দ্বিতীয় ভাগঃ ইয়াৰ নাম অতীত বস্তু৷ এয়ে প্ৰকৃত জাতক৷ তৃতীয় ভাগৰ নাম সমবধান ইয়াত অতীত কাহিনীৰ পাত্ৰ-পাত্ৰীসকলক বৰ্তমানৰ কাহিনীৰ পাত্ৰ-পাত্ৰীৰ লগত চিনাক্ত কৰা হয়৷ 

## বিৱৰণ
মূল জাতকবোৰ পালি ভাষাত লিখা৷ প্ৰত্যেক জাতকৰে অতীত বস্তু গদ্য-পদ্যমিশ্ৰিত ৰচনা৷ পদ্যাংশৰ নাম গাথা৷ জাতকমাত্ৰৰে পৰিণতিৰ অংশটো সদায় পদ্যত লিখা আৰু ইয়াক বোধিসত্ত্বৰ উক্তি বুলি গণ্য কৰা হয়৷ অধিকাংশ জাতক ‘অতীতকালত বাৰাণসীত ব্ৰহ্মদত্ত নামে এজন ৰজা আছিল’- এই কথাৰে আৰম্ভ হয়৷ জাতকবোৰ সুত্তপিটৰ অন্তৰ্গত খুদ্দক নিকায়ৰ দশম গ্ৰন্থৰ অন্তৰ্ভূক্ত৷ মূল জাতকসমূহৰ প্ৰকৃত সংখ্যা নিৰ্ণয় কৰা টান৷ ‘জাতকত্থবন্ননা’ নামৰ এক সংকলন গ্ৰন্থত পাঁচশৰো অধিক জাতকৰ উল্লেখ আছে৷
জাতকবোৰৰ বহুতো বিষয় ঈছপৰ সাধুৰ লগত প্ৰায় হুবহু মিলে৷ আন কিছুমান ‘পঞ্চতন্ত্ৰ’ৰ আখ্যানৰ লগত মিলে৷ এনেবোৰ ক্ষেত্ৰত দেখা যায় যে অনা-বৌদ্ধ মূলৰপৰা আখ্যানবোৰ লোৱা হৈছে, আৰু মাত্ৰ জাতকৰ ৰূপ দিবলৈ তাত বোধিসত্ত্বৰ অৱতাৰণা কৰা হৈছে৷ জাতকবোৰৰ প্ৰত্যেকটোতে একোটা নৈতিক আদৰ্শ উত্থাপন কৰা হৈছে, কৰ্মফল আৰু জন্মান্তৰবাদৰ যোগেদি পাপ-পূণ্যৰ ওপৰত গুৰুত্ব দিয়া হৈছে৷ জাতকবোৰ সাহিত্যগুণসম্পন্ন৷ বহুতো জাতকত অতীত কালৰ ৰাজনীতি, সমাজনীতি, আচাৰ-ব্যৱহাৰ ইত্যাদিৰ বিষয়ে অনেক তথ্য পোৱা যায়৷ জাতকবোৰ পৃথিৱীৰ বিভিন্ন ভাষালৈ বৰ্তমান সময়ত অনুবাদ হৈছে৷ 

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:বৌদ্ধ ধৰ্ম
শ্ৰেণী:জাতকৰ সাধু
আধুনিক অসমীয়া কবিতা-মঞ্জৰী (গ্ৰন্থ)

**আধুনিক অসমীয়া কবিতা-মঞ্জৰী** হৈছে লেখক, অধ্যাপক ড॰ নগেন শইকীয়াই সম্পাদনা কৰা অসমীয়া কবিতাৰ সংকলন বিষয়ক এখন গ্ৰন্থ। গ্ৰন্থখন প্ৰথমে ১৯৯৬ চনত বনলতা প্ৰকাশনে প্ৰকাশ কৰে। গ্ৰন্থখনৰ আগকথাৰ শিৰোনাম- আধুনিকতাবাদ আৰু আধুনিক অসমীয়া কবিতা। গ্ৰন্থখনত সন্নিৱিষ্ট কবিসকলৰ নাম হৈছে ক্ৰমে- নৱকান্ত বৰুৱা, মহিম বৰা, কেশৱ মহন্ত, অজিৎ বৰুৱা, মহেন্দ্ৰ বৰা, হীৰেন ভট্টাচাৰ্য, নিৰ্মলপ্ৰভা বৰদলৈ, ৰাম গগৈ, নীলমণি ফুকন, ভৱেন বৰুৱা, হৰেকৃষ্ণ ডেকা।

## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:অসমীয়া গ্ৰন্থ
শ্ৰেণী:সংকলন
মানৱ দুগ্ধ বেংক

**মানৱ দুগ্ধ বেংক** বা **মাতৃদুগ্ধ বেংক** () প্ৰাপক শিশুৰ সৈতে জৈৱিকভাৱে সম্পৰ্কিত নোহোৱা দুগ্ধৱতী মাতৃসকলে দান কৰা মানৱ দুগ্ধ সংগ্ৰহ, সংৰক্ষণ, সংসাধন আৰু বিতৰণ কৰা একপ্ৰকাৰৰ সেৱা। নৱজাতক শিশুৰ বাবে সৰ্বোত্তম পুষ্টিৰ উৎস হৈছে মাতৃদুগ্ধ। সেয়ে পৰাপক্ষত শিশুৰ জন্মৰ প্ৰথম বছৰত স্তন্যপান কৰা অত্যন্ত প্ৰয়োজনীয়। মানৱ দুগ্ধ বেংকে যিসকল মাতৃয়ে নিজৰ সন্তানক নিজৰ দুগ্ধ যোগান ধৰিব নোৱাৰে তেনে সন্তানক মানৱ দুগ্ধৰ যোগান ধৰে। কিছু ৰুগীয়া মাতৃৰ পৰা শিশুলৈ মাতৃৰ পৰা ৰোগৰ সংক্ৰমণ হোৱাৰ আশংকা থকাৰ সময়তো তেনে শিশুক মানৱ দুগ্ধ বেংকে মাতৃদুগ্ধ যোগান ধৰে।

জন্মৰ সময়ত অতি কম ওজনৰ শিশু আৰু ইয়াৰ ফলত হোৱা স্বাস্থ্যজনিত সমস্যা সমূহতো বেংকৰ পৰা মাতৃদুগ্ধ ব্যৱহাৰ কৰা হয়। মাতৃ দুগ্ধৰ পৰা বঞ্চিত নৱজাতকক প্ৰয়োজনীয় দুগ্ধ যোগানৰ বাবে এই ব্যৱস্থা গ্ৰহণ কৰা হয়। এই ব্যৱস্থাই দেশত নৱজাতক শিশুৰ মৃত্যু হাৰ কমোৱাত সহায়ক হিচাপে পৰিগণিত হৈছে।

মানৱ দুগ্ধ বেংকবোৰে ২০০৭ চনৰ তুলনাত ২০১২ চনত সংগ্ৰহ কৰা গাখীৰৰ পৰিমাণ বৃদ্ধি পাইছে। ইয়াৰ উপৰিও প্ৰতিজন দাতাৰ দ্বাৰা দান কৰা গাখীৰৰ পৰিমাণও বৃদ্ধি পাইছে। মাতৃ দুগ্ধ বেংক সেৱাই মাতৃসকলক নৱজাতক পুষ্টিৰ উৎসৰ বিকল্প প্ৰদান কৰে আৰু মাতৃক তেওঁলোকৰ নৱজাতকক স্বাস্থ্যকৰ বিকাশৰ বাবে প্ৰয়োজনীয় পুষ্টি যোগান ধৰে। ২০০৫ চনত আন্তৰ্জাতিক এইচএমবানা কংগ্ৰেছত আন্তৰ্জাতিক গাখীৰ বেংকিং উদ্যোগ স্থাপন কৰা হৈছিল। এই দুগ্ধ বেংক কাৰ্যসূচীৰ সৈতে ৩৩খন দেশ অন্তৰ্ভুক্ত আছে। বিশ্ব স্বাস্থ্য সংস্থাৰ মতে জৈৱিক মাতৃৰ স্তন্যপান কৰিব নোৱাৰা শিশুৰ বাবে প্ৰথম বিকল্প হৈছে আন উৎসতকৈ মানৱ দুগ্ধৰ ব্যৱহাৰ।

মানৱ দুগ্ধ বেংকৰ প্ৰাথমিক আৰু এতিয়ালৈকে মুখ্য সৰ্ববৃহৎ উপভোক্তা হৈছে পূৰ্বম্যাদী শিশু। পাচনতন্ত্ৰৰ বিকাৰ বা বিপাকীয় বিকাৰ থকা শিশুসকলেও এই প্ৰকাৰৰ গাখীৰ গ্ৰহণ কৰিব পাৰে। মানুহৰ মাতৃদুগ্ধই অন্য উৎসৰ পৰিৱৰ্তে বিকল্প হিচাপে কাম কৰে। যেতিয়া মাতৃয়ে নিজৰ গাখীৰ প্ৰদান কৰিব নোৱাৰে তেতিয়া বেংকৰ সহায় লোৱা হয়। মাতৃদুগ্ধ চিকিৎসা স্থিতি থকা অলপ ডাঙৰ শিশুকো খুৱাব পাৰি। যেনে কৰ্কট ৰোগৰ কিম'থেৰাপী আৰু বিকাশ বিফলতাত ভোগা শিশুক মাতৃদুগ্ধ যোগান ধৰিব পাৰি।

২০২০ চনৰ ডিচেম্বৰ মাহত গুৱাহাটী ৰটাৰী ক্লাৱৰ উদ্যোগত গুৱাহাটীৰ ছাত্ৰীবাৰী খ্ৰীষ্টান হাস্পতালত উত্তৰ-পূৰ্বাঞ্চলৰ প্ৰথম মানৱ দুগ্ধ বেংক স্থাপন কৰা হয়।

## দাতাৰ অৰ্হতা
এগৰাকী মানৱদুগ্ধ দাতাৰ বাবে নিম্নলিখিত চৰ্ত বা অৰ্হতাৰ প্ৰয়োজন:
* দাতা গৰাকী স্বাস্থ্যৱান হ'ব লাগিব
* তেওঁ দুগ্ধপান কৰাই থকা অৱস্থাত হ'ব লাগিব
* বুকুৰ এক্স-ৰে বা টাইন পৰীক্ষা কৰিব লাগিব
* ভিডিআৰএল নেগেটিভ হ'ব লাগিব
* হেপাটাইটিছ থাকিব নালাগিব
* এইচ.আই.ভি. নেগেটিভ হ'ব লাগিব
তদুপৰি দেশ আৰু অঞ্চলৰ ভেদে অধিক প্ৰয়োজনীয়তা প্ৰযোজ্য হ'ব পাৰে।

## উদ্বেগসমূহ
মানৱ দুগ্ধ বেংকৰ লগত জড়িত থকা কিছুমান উল্লেখযোগ্য উদ্বেগ হৈছে:
* ব্যয়
* উপলব্ধতা
* স্বাস্থ্য সেৱা প্ৰদানকাৰীৰ আগ্ৰহৰ অভাৱ
* দান কৰিব পৰা মহিলাৰ প্ৰকাৰৰ বিষয়ে উদ্বেগ ইত্যাদি

## উপভোক্তা
মানৱ দুগ্ধ দান কৰাৰ পিছত ইয়াৰ প্ৰাথমিক উপভোক্তা হৈছে সময়ৰ পূৰ্বে জন্ম লাভ কৰা পূৰ্ণ বিকশিত নোহোৱা অপৰিপক্ব শিশু। অন্যান্য উপভোক্তাসকলৰ ভিতৰত চিকিৎসা জটিলতা বা স্থিতিৰ জন্মলাভ কৰা প্ৰাপ্তবয়স্ক। পূৰ্বম্যাদী শিশোৱে দাতাৰ গাখীৰ খোৱাৰ মুখ্য কাৰণ হৈছে যে মাকে কেঁচুৱাটোৰ বাবে গাখীৰ প্ৰদান কৰিব নোৱাৰে। সেয়েহে দাতা গাখীৰে বিকল্প হিচাপে কাম কৰে। মানৱ দুগ্ধ বেংকে পৰিয়ালবোৰক তেওঁলোকৰ সন্তানক আন মাতৃৰ পৰা নিৰ্ভৰযোগ্য আৰু স্বাস্থ্যকৰ গাখীৰ প্ৰদান কৰাৰ সুযোগ প্ৰদান কৰে।

## তথ্য উৎস

শ্ৰেণী:প্ৰকল্প
শ্ৰেণী:পানীয়
শ্ৰেণী:মানৱ গৰ্ভধাৰণ
সুহাসিনী মণিৰত্নম

**সুহাসিনী মণিৰত্নম** (; জন্ম ১৫ আগষ্ট ১৯৬১) তেলুগু, মালয়ালম, তামিল আৰু কন্নড় ভাষাৰ চলচ্চিত্ৰত অভিনয় কৰা এগৰাকী ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী; যাক সাধাৰণতে **সুহাসিনী** নামেৰে জনা যায়। ১৯৮০ চনত তেওঁ তামিল ছবি 'নেনজাঠাই কিল্লাথে'ৰ জৰিয়তে চলচ্চিত্ৰ জগতত পদাৰ্পন কৰে। তামিল ছবি 'সিন্ধু ভৈৰৱ'ৰ বাবে তেওঁ ১৯৮৫ চনৰ শ্ৰেষ্ঠ অভিনেত্ৰীৰ ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা লাভ কৰিছে। তেওঁ দুটাকৈ 'কেৰালা ৰাজ্যিক চলচ্চিত্ৰ বঁটা, এটা ফিল্মফেয়াৰ বঁটা (তেলুগু), তামিলনাডু ৰাজ্যিক চলচ্চিত্ৰ বঁটা আৰু শ্ৰেষ্ঠ অভিনেত্ৰীৰ নন্দী বঁটাও লাভ কৰিবলৈ সক্ষম হৈছে।

অভিনেতা চাৰুহাচান আৰু কোমলমৰ তিনিজনী ছোৱালী সন্তানৰ সুহাসিনী আছিল মাজুজনী। তেওঁৰ দুজনী ভনীয়েকৰ নন্দিনী এগৰাকী চিকিৎসক আৰু আনজনী ভনীয়েক সুভাষিণী এগৰাকী ইংৰাজী ভাষাৰ শিক্ষক। তেওঁৰ নিকট-আত্মীয় চন্দ্ৰহাচান আৰু কমল হাচান তামিল চলচ্চিত্ৰ উদ্যোগৰ প্ৰখ্যাত ব্যক্তিত্ব।
## কৰ্মজীৱন
সুহাসিনীয়ে তেলুগু, মালয়ালম, তামিল আৰু কন্নড় ভাষাৰ চলচ্চিত্ৰত অভিনয় কৰিছে। বহু কেইজন শীৰ্ষস্থানীয় অভিনেতাৰ মেক-আপ শিল্পী ৰূপে চলচ্চিত্ৰত কৰ্মজীৱন আৰম্ভ কৰিছিল। প্ৰথম অভিনয় তামিল ভাষাৰ 'নেনজাঠাই কিল্লাথে' ছবিত। ১৯৮০ৰ দশকত তামিল আৰু তেলুগু উভয় ভাষাৰ ছবিতে তেওঁ এগৰাকী শীৰ্ষৰ অভিনেত্ৰী আছিল। কন্নড় ভাষাত প্ৰথম অভিনয় কৰিছে- কে. বালচন্দ্ৰৰ 'বেনকিয়াল্লি আৰলিডা হুভু' (১৯৮৩), যিখন ছবি যথেষ্ট জনপ্ৰিয় হৈছিল। ৰাজেন্দ্ৰ সিং বাবুৰ বন্ধনৰ বৃহৎ সফলতাই তেওঁক কন্নড় ছবিত সু-প্ৰতিষ্ঠিত কৰিছিল। লগতে পৰৱৰ্তী বছৰবোৰত আৰু কেইখনমান হিট ছবি তেওঁ উপহাৰ দিবলৈ সক্ষম হৈছিল- 'মুথিনা হাৰ ' (১৯৯০),'সুপ্ৰভাত ', 'হেণ্ডথিগ হেলথিনী', 'অমৰুথবাসিনী ' আদি। অভিনেতা বিষ্ণবৰ্দ্ধনৰ সৈতে তেওঁৰ জুটিটোক কন্নড় চলচ্চিত্ৰৰ সৰ্বশ্ৰেষ্ঠ জুটি বুলি বিবেচনা কৰা হয়। তেওঁলোক দুয়ো 'বন্ধন ', 'সুপ্ৰভাত ', 'মুথিনা হাৰ ', 'হেণ্ডথিগ হেলথিনী ', 'হিমপথ ', 'মথড় মথড় মল্লিগে ' 'স্কুল মাষ্টৰ ' আদি বহুতো ব্লুক-বাষ্টাৰ ছবি উপহাৰ দিছে। পদ্মৰাজনৰ 'কুডেভাইড' (১৯৮৩) ছবিৰে তেওঁৰ মালয়ালম ছবিত অভিষেক ঘটিছে। তামিল ছবি, কে. বালচন্দৰ পৰিচালিত 'সিন্ধু ভৈৰৱী'ত (১৯৮৫) অভিনয় কৰি তেওঁ ১৯৮৫ চনৰ শ্ৰেষ্ঠ অভিনেত্ৰীৰ ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা লাভ কৰে।
### পৰিচালকৰ ৰূপত
১৯৯১ চনত সুহাসিনীয়ে মাদ্ৰাজ দূৰদৰ্শনৰ বাবে নৃতত্ত্বমূলক ক্ষুদ্ৰ ধাৰাবাহিক এখন পৰিচালনা কৰে। সুকীয়া সুকীয়া আঠটা খণ্ডৰ এই ধাৰাবাহিকখনত দক্ষিণ ভাৰতীয় মহিলাৰ জীৱনধাৰাৰ চিত্ৰিত কৰা হৈছে; য’ত তেওঁৰ সমকালীন অভিনেত্ৰী ৰেৱতী, ৰাধিকা শৰৎকুমাৰ, অমলা আক্কিনেনী আদিয়ে অভিনয় কৰিছে।

তেওঁ পৰিচালনা কৰা প্ৰথম ছবি 'ইন্দিৰা' (১৯৯৬)। জি.ভি. ফিল্মছৰ এই ছবিখনত অনু হাচান আৰু অৰবিন্দ স্বামীয়ে মূল চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছিল। জাতি-ভেদ সমস্যা আৰু নতুন প্ৰজন্মই ইয়াক অতিক্ৰম কৰিবলৈ কৰা প্ৰচেষ্টাৰ কাহিনীৰে নিৰ্মিত ছবিখনে কিন্তু বক্স-অফিচত মুখ থেকেচা খাইছিল যদিও 'ইন্দিৰা'ই দুটাকৈ তামিলনাডু ৰাজ্যিক চলচ্চিত্ৰ বঁটা লাভ কৰিছিল- এটা সন্তোষ চিবানলৈ শ্ৰেষ্ঠ চিনেমেটোগ্ৰাফাৰ বঁটা আৰু আনটো বিশেষ জুৰী বঁটা। বেলাৰুচ আৰু জাপানকে ধৰি বিশ্বৰ বিভিন্ন চলচ্চিত্ৰ মহোৎসৱত ছবিখন প্ৰদৰ্শিত হৈছিল।

আমাজন প্ৰাইমৰ 'পুথম পুধু কালাই'ৰ (২০২০) 'কফী এনিৱান' নামেৰে এটা খণ্ড সুহাসিনীয়ে পৰিচালনা কৰিছে।

## তথ্য উৎস

## বাহ্যিক সংযোগ

* 

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী
শ্ৰেণী:শ্ৰেষ্ঠ অভিনেত্ৰীৰ ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা বিজয়ী
শ্ৰেণী:ফিল্মফেয়াৰ বঁটা বিজয়ী
শ্ৰেণী:নাস্তিকতাবাদী
তনুজা

**তনুজা সমৰ্থ** (, জন্ম: ২৩ ছেপ্টেম্বৰ ১৯৪৩)ৰ জনপ্ৰিয় নাম হৈছে **তনুজা**। ভাৰতীয় চলচ্চিত্ৰ জগতৰ পৰিচিত ব্যক্তিত্ব তনুজাই সৰ্বাধিক কাম কৰিছে হিন্দী ভাষাৰ ছবিত। তেখেত অভিনেত্ৰী শোভনা সমৰ্থ আৰু ছবি প্ৰযোজক কুমাৰসেন সমৰ্থৰ জীয়েক। আনহাতে তনুজাৰ বিবাহ সম্পন্ন হৈছে ছবি-নিৰ্মাতা শমু মুখাৰ্জীৰ সৈতে। তেওঁলোকৰ দুয়োগৰাকী জীয়েক কাজল আৰু তনিষা মুখাৰ্জী অভিনেত্ৰী। দুটাকৈ ফিল্মফেয়াৰ বঁটা লাভ কৰিবলৈ সক্ষম হোৱা তনুজাক 'মেমডিডি' (১৯৬১), 'ছান্দ অঔৰ সুৰজ' (১৯৬৫), 'বাহাৰেন ফিৰ ভি আয়েংগি' (১৯৬৬), 'জুৱেল থিফ' (১৯৬৭), 'হাথী মেৰে সাথী (১৯৭১), আৰু 'মেৰে জীৱন সাথী' (১৯৭২)-ৰ দৰে ছবিত আগবঢ়োৱা অনবদ্য প্ৰদৰ্শনৰ বাবে স্মৰণ কৰা হয়। ১৯৬০ আৰু ১৯৭০ৰ দশকত তনুজাই বলিউদৰ প্ৰসিদ্ধ তাৰকা সঞ্জীৱ কুমাৰ, ৰাজেশ খান্না আৰু ধৰ্মেন্দ্ৰৰ লগত যুটি বান্ধিছে। 

## ব্যক্তিগত জীৱন
তনুজাৰ জন্ম হৈছিল এটি মাৰাঠী পৰিয়ালত। পিতৃ আছিল ছবি-নিৰ্মাতা কুমাৰছেন সমৰ্থ আৰু মাতৃ আছিল অভিনেত্ৰী শোভনা সমৰ্থ। তনুজাৰ বাই-ভনী আছিল তিনিগৰাকী। তাৰে ভিতৰত অভিনেত্ৰী নূতনো আছিল। তনুজাৰ আইতাক আছিল ৰত্তন বাই আৰু খুৰীয়েক আছিল নলিনী জয়ৱন্ত। তেওঁলোকো অভিনেত্ৰী আছিল। শোভনাই তনুজাৰ বাবে প্ৰথম ছবিখন নিৰ্মাণ কৰিছিল। তনুজাই ১৯৭৩ চনত ছবি-নিৰ্মাতা শমু মুখাৰ্জীৰ লগত বৈবাহিক জীৱনৰ আৰম্ভণি কৰে। তেওঁলোকৰ দুটি কন্যা সন্তান কাজল আৰু তনিষা মুখাৰ্জীও অভিনেত্ৰী। ২০০৮ চনৰ ১০ এপ্ৰিলত স্বামী শমু মুখাৰ্জীৰ হৃদৰোগৰ ক্ৰিয়া বন্ধ হৈ মৃত্য হয়।

## কৰ্মজীৱন
জ্যেষ্ঠ ভগ্নী নূতনৰ দ্বাৰা নিৰ্মিত ছবি 'হামাৰী বেটী' (১৯৫০)ত 'বেবি তনুজা' শীৰ্ষক চৰিত্ৰটোত অভিনয় কৰি তনুজাই ছবি-জগতত পদাৰ্পণ কৰে। ১৯৬০ চনত 'চাবিলি' নামৰ ছবিখন আছিল কিশোৰী তনুজাৰ প্ৰথমখন ছবি। এইখন ছবি পৰিচালনা কৰিছিল তনুজাৰ মাতৃয়ে আৰু কেন্দ্ৰীয় চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছিল নূতনে। তাৰ পিছৰটো বছৰতে তনুজাই জীৱনৰ উল্লেখযোগ্য ছবিখনত অভিনয় কৰে। সেইখন ছবি আছিল 'হামাৰী য়াদ আয়েগী'। ছবিখনৰ পৰিচালক আছিল কিদাৰ শৰ্মা। এইগৰাকী পৰিচালকেই ইয়াৰ পূৰ্বে ৰাজ কাপুৰ, মধুবালা আৰু গীতা বালীৰ প্ৰতিভাক আৱিষ্কাৰ কৰিছিল। ১৯৬৯ চনত তনুজাই ফিল্মফেয়াৰৰ পৰা শ্ৰেষ্ঠ সহ-অভিনেত্ৰীৰ বঁটা লাভ কৰে। সেইখন ছবিৰ নাম আছিল 'পেইছা য়া প্যাৰ'। সত্তৰৰ দশকৰ মধ্যভাগতে তনুজাই বঙালী ভাষাৰ ছবিতো অভিনয় আৰম্ভ কৰে। তাৰে দুখনমান ছবি হৈছে 'দেয়া নেয়া' (১৯৬৩), 'ৰাজকুমাৰী' (১৯৭০)। 'দেয়া নেয়া'ত তনুজাৰ বিপৰীতে অভিনয় কৰিছিল উত্তম কুমাৰে। ১৯৭১ চনৰ ছুপাৰহিট ছবি 'হাথী মেৰে ছাথী'ত অভিনয় কৰি উঠি তনুজাই 'দূৰ কা ৰাহী', 'মেৰে জীৱন সাথী' (১৯৭২)ৰ দৰে ছবিত অভিনয় কৰে। ২০০৩ চনত তনুজাই 'খাকী' নামৰ ছবিখনত অভিনয় কৰে।

## বঁটা আৰু সন্মান
*১৯৬৪: 'বেনাজিৰ'ৰ বাবে বেংগল ছবি সংগঠনৰ শ্ৰেষ্ঠ সহ-অভিনেত্ৰীৰ বঁটা
*১৯৬৮ - 'জিৱেল থিফ'ৰ বাবে শ্ৰেষ্ঠ সহ-অভিনেত্ৰীৰ ফিল্মফেয়াৰ মনোনয়ন
*১৯৭০ - 'পেয়ছা য়া প্যাৰ'ৰ বাবে ফিল্মফেয়াৰৰ পৰা শ্ৰেষ্ঠ সহ-অভিনেত্ৰীৰ বঁটা
*২০১৩ - মাৰাঠী ভাষাৰ ছবি 'পিটুৰ ৰুন'ৰ বাবে শ্ৰেষ্ঠ অভিনেত্ৰীৰ বঁটা, বিংশতম লাইফ অকে স্ক্ৰীণ এৱাৰ্ডত
*২০১৪ - অপছৰা ফিল্ম এণ্ড টেলিভিছন প্ৰডিউছাৰত গিল্ড এৱাৰ্ডত জীৱনজোৰা সাধনাৰ বঁটা
*২০১৪ - ফিল্মফেয়াৰ জীৱনজোৰা সাধনাৰ বঁটা।

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী
শ্ৰেণী:হিন্দী চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেত্ৰী
শ্ৰেণী:ফিল্মফেয়াৰ বঁটা বিজয়ী
খালেদা জিয়া

**খালেদা জিয়া** (; জন্ম: **খালেদা খানম পুতুল**; ১৯৪৫ চন–৩০ ডিচেম্বৰ ২০২৫) এগৰাকী বাংলাদেশৰ ৰাজনৈতিক নেতা; যিয়ে ১৯৯১ চনৰ পৰা ১৯৯৬ চনলৈ আৰু পুনৰ ২০০১ চনৰ পৰা ২০০৬ চনলৈ বাংলাদেশৰ প্ৰধানমন্ত্ৰিত্বৰ দায়িত্বত আছিল। এগৰাকী প্ৰধানমন্ত্ৰী ৰূপে এখন গণতান্ত্ৰিক চৰকাৰৰ মুৰব্বীৰ আসনত উপবিষ্ট হোৱা তেৱেঁ দেশখনৰ প্ৰথম আৰু মুছলমানপ্ৰধান দেশবোৰৰ ভিতৰত (বেনাজিৰ ভুট্টোৰ পিছত) দ্বিতীয় মহিলা ৰাজনৈতিক নেতা। তেওঁ দেশখনৰ পূৰ্বৰ ৰাষ্ট্ৰপতি জিয়াউৰ ৰহমানৰ পত্নী। তেওঁ সাম্প্ৰতিক সময়ত (২০২১) স্বামী ৰহমানে প্ৰতিষ্ঠা কৰি থৈ যোৱা বাংলাদেশ নেচনেল পাৰ্টিৰ (BNP) মুৰব্বী।

## ব্যক্তিগত জীৱন
খালেদা খানম "পুতুল"ৰ জন্ম ১৯৪৫ চনত অবিভক্ত দিনাজপুৰ জিলাৰ জলপাইগুৰিত হয়। ভাৰত বিভাজনৰ পিছত এই দিনাজপুৰ জিলাৰ এটা অংশ পূব পাকিস্তানৰ আৰু আনটো অংশ ভাৰতৰ পশ্চিমবঙ্গৰ অন্তৰ্ভুক্ত হয়। মাক-দেউতাৰ পাঁচটা ল’ৰা-ছোৱালীৰ তেওঁ তৃতীয় আছিল। বৰ্তমান বাংলাদেশৰ নোৱাখালি জিলাৰ মূল নিবাসী তেওঁৰ দেউতাক এজন চাহৰ ব্যৱসায়ী আছিল। মাকৰ নাম তৈয়বা মজুমদাৰ। ১৯৪৭ চনৰ ভাৰত বিভাজনৰ পিছত তেওঁলোক দিনাজপুৰ চহৰলৈ (বৰ্তমান বাংলাদেশত) গুছি যায়। প্ৰথমে দিনাজপুৰৰ মিচনেৰী স্কুলত পঢ়া-শুনা কৰে আৰু তাৰপিছত দিনাজপুৰ চৰকাৰী হাইস্কুলৰ পৰা ১৯৬০ চনত তেওঁ মেট্ৰিকত উত্তীৰ্ণ হয়। একে বছৰতে তেওঁ পাকিস্তান সেনাৰ এজন কেপ্তেইন জিয়াউৰ ৰহমানক বিয়া কৰায়। জিয়াউৰ ৰহমান পিছলৈ বাংলাদেশৰ ৰাষ্ট্ৰপতি হয়। পশ্চিম পাকিস্তানত গিৰিয়েকৰ সৈতে একেলগে থাকিব নোযোৱালৈকে জিয়াই ১৯৬৫ চনলৈ দিনাজপুৰ সুৰেন্দ্ৰনাথ কলেজত অধ্যয়ন কৰে। ১৯৬৯ চনত তেওঁলোক কৰাচীৰ পৰা ঢাকালৈ গুছি আহে।

## ৰাজনৈতিক জীৱন
১৯৮২ চনত সেনাবাহিনীৰ প্ৰধান জেনেৰেল হুছেইন মহম্মদ ইৰচাদে নেতৃত্ব দিয়া এক সামৰিক অদ্ভুত্থানৰ পৰা ১৯৯০ চনত সামৰিক স্বৈৰাচাৰী শাসন হিচাপে ইৰচাদৰ পতনলৈকে জিয়াই গণতান্ত্ৰিক আন্দোলনটোৰ নেতৃত্ব দিছিল। ১৯৯১ চনৰ সাধাৰণ নিৰ্বাচনত বি.এন.পি. জয়ী হোৱাত তেওঁ দেশখনৰ প্ৰধানমন্ত্ৰী হয়। ১৯৯৬ চনতো তেওঁ অলপীয়া সময়ৰ বাবে প্ৰধানমন্ত্ৰী হয় যদিও ফেব্ৰুৱাৰী ১৯৯৬ চনত অনুষ্ঠিত হোৱা সাধাৰণ নিৰ্বাচনটো অন্য ৰাজনৈতিক দলবোৰে বৰ্জন কৰিছিল। সেই বছৰৰে জুন মানহত অনুষ্ঠিত হোৱা সাধাৰণ নিৰ্বাচনত বাংলাদেশ আৱামী লিগ শাসনলৈ আহে। তেওঁৰ দল বি.এন.পি. পুনৰ ২০০১ চনত শাসনভাৰ দখল কৰে। ১৯৯১, ১৯৯৬ আৰু ২০০১ চনৰ সাধাৰণ নিৰ্বাচনত তেওঁ পাঁচটা পৃথক পৃথক সংসদীয় সমষ্টিৰ পৰা নিৰ্বাচিত হৈছিল।

২০০৪ চনত *ফ’ৰ্বচ আলোচনী*ৰ তালিকাত জিয়াক বিশ্বৰ এশগৰাকী ক্ষমতাশালী মহিলাৰ তালিকাত চতুৰ্দশ স্থান দিছিল। ২০০৫ চনৰ তালিকাত ২৯তম স্থানত আৰু ২০০৬ চনৰ তালিকাত ৩৩তম স্থানত আছিল।

২০০৬ চনত তেওঁৰ চৰকাৰ কাৰ্যকাল শেষ হয়। ২০০৭ চনৰ জানুৱাৰীত অনুষ্ঠিত হবলগীয়া নিৰ্বাচন দেশখনত হিংসাত্মক ঘটনা ঘটি থকাৰ পৰিপ্ৰেক্ষিতত পিছুৱাই যায় আৰু ফলস্বূৰুপে ৰক্তপাতহীন ভাবে সামৰিক কৰ্তৃপক্ষই দেশৰ তত্ত্বাৱধায়ক চৰকাৰৰ দায়িত্বভাৰ গ্ৰহণ কৰে। অন্তৰ্ৱৰ্তীকালিন সামৰিক চৰকাৰৰ কাৰ্যকালত জিয়া আৰু তেওঁৰ দুই পুত্ৰৰ ওপৰত দুৰ্নীতিৰ অভিযোগ অনা হয়। ১৯৮০ৰ দশকৰ পৰাই জিয়াৰ মুখ্য প্ৰতিদ্বন্দ্বী আছিল আৱামী লিগৰ নেতা শেখ হাছিনা। ১৯৯১ চনৰ পৰা দুয়োগৰাকী মহিলা নেতাই অনুক্ৰমিকভাবে প্ৰধানমন্ত্ৰী হৈ আহিছে।
২০১৮ চনত ‘জিয়া অনাথালয় ট্ৰাষ্ট’ আৰু জিয়া চেৰিটেবল ট্ৰাষ্ট দুৰ্নীতি গোচৰত দোষী সাব্যস্ত কৰি জিয়াক সোতৰ বছৰৰ বাবে কাৰাদণ্ড দিয়া হয়। প্ৰধানমন্ত্ৰী হৈ থাকোঁতে জিয়াই অনাথালায় পুঁজিৰ অপব্যৱহাৰৰ দোষী সাব্যস্ত হয়। ২০২০ চনত মানৱীয় কাৰণত তেওঁক ঢাকাৰ নিজ বাসভৱনতহে থকাৰ চৰ্তত ছয়মাহৰ বাবে মুক্তি দিয়া হয়।

## তথ্য উৎস

## বাহ্যিক সংযোগ
* 
* 
* 
* 
* 

শ্ৰেণী:বাংলাদেশৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:ৰাজনীতিবিদ
শ্ৰেণী:বাংলাদেশৰ প্ৰধানমন্ত্ৰী
কোণ্ডাপল্লী খেলনা

**কোণ্ডাপল্লী খেলনা** () ভাৰতৰ অন্ধ্ৰ প্ৰদেশৰ বিজয়ৱাড়াৰ ওচৰৰ কৃষ্ণা জিলাৰ এখন গাওঁ কোণ্ডাপল্লীত কাঠৰে তৈয়াৰ কৰা খেলনাৰ প্ৰকাৰ। কোণ্ডাপল্লীৰ বুম্মলা কলনী বা খেলনাৰ কলনীত এই শিল্প চৰ্চা কৰা হয়। সামগ্ৰীৰ ভৌগোলিক স্বীকৃতি (পঞ্জীয়ন আৰু সুৰক্ষা) আইন, ১৯৯৯ অনুসৰি অন্ধ্ৰ প্ৰদেশৰ পৰা ভৌগোলিক স্বীকৃতি প্ৰাপ্ত হস্তশিল্প হিচাপে পঞ্জীয়ন কৰা হৈছে। সংক্ৰান্তি আৰু নৱৰাত্ৰি উৎসৱৰ সময়ত এই পুতলাবোৰ ঘৰবোৰত একত্ৰিত কৰা বিভিন্ন খেলনাৰ ভিতৰত অন্যতম আৰু ইয়াক বুম্মলা কোলুভু বুলি উল্লেখ কৰা হয়।

## ইতিহাস
কোণ্ডাপল্লী খেলনা এক প্ৰকাৰৰ ৪০০ বছৰ পুৰণি হস্তশিল্প। খেলনা তৈয়াৰ কৰা শিল্পীসকলক আৰ্যক্ষত্ৰিয় বুলি কোৱা হয়। ব্ৰহ্মাণ্ড পুৰাণত তেওঁলোকৰ উল্লেখ পোৱা যায়। তেওঁলোক ষোড়শ শতিকাত ৰাজস্থানৰ পৰা কোণ্ডাপল্লীলৈ প্ৰব্ৰজন কৰিছিল আৰু ভগৱান শিৱৰ দ্বাৰা কলা আৰু শিল্পৰ দক্ষতাৰে সমৃদ্ধ ঋষি মুক্তিঋষিৰ পৰা তেওঁলোকৰ উৎপত্তি বুলি দাবী কৰে।

## নিৰ্মাণ
কোণ্ডাপল্লী খেলনাবোৰ কোমল কাঠৰ পৰা তৈয়াৰ কৰা হয়। স্থানীয়ভাৱে ইয়াক টেল্লা পোনিকী বুলি কোৱা হয়। এই উদ্ভিদ ওচৰৰ কোণ্ডাপল্লী পাহাৰত পোৱা যায়। খেলনাৰ প্ৰতিটো অংশ পৃথকে কাৰুকাৰ্য খচিত কৰা হয়। তাৰ পিছত মাক্কু নামৰ কাঠৰ গুৰি আৰু তেঁতেলী গুটিৰ পিটিকা কৰি টুকুৰা সমূহ জোৰা লগাবলৈ আঠা হিচাপে ব্যবহাৰ কৰা হয়। তাৰপিছত কলাকৃতি সমূহ শেষৰ পৰ্যায়ত উপনীত কৰা হয়।
ইয়াৰ পিছৰ পদক্ষেপত তেল আৰু পানী-ৰং বা পাচলিৰ ৰং আৰু এনামেল ৰঙৰ সৈতে ৰং পুতলাৰ বিভিন্ন প্ৰকাৰৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি প্ৰয়োগ কৰা হয়। শিল্পীসকলে মুখ্যতঃ ধৰ্মীয় আকৃতি, দেৱ-দেৱী, জন্তু, চৰাই, গৰুগাড়ী, গ্ৰাম্য জীৱনৰ উপাদান ইত্যাদি প্ৰস্তুত কৰে। আটাইতকৈ উল্লেখযোগ্য খেলনাৰ ভিতৰত দশৱতাৰ, নৃত্যৰত পুতলা অন্যতম।

## বৰ্তমান স্থিতি
প্ৰাচীন কালত শাসকসকলৰ পৰা এই কলায়ে পৃষ্ঠপোষকতা লাভ ৰখা কৰিছিল। যদিও বৰ্তমান সময়ত লাভৰ অভাৱ, খেলনা উৎপাদন কৰিবলৈ সময় লোৱা, পশ্চিমীয়া কলাৰ প্ৰভাৱ আৰু যুৱ প্ৰজন্মক এই কলাৰ প্ৰতি উৎসাহিত নকৰাৰ বাবে ইয়াৰ গুৰুত্ব ক্ৰমে হ্ৰাস পাইছে। লেপাক্ষী আৰু লেংক' ইনষ্টিটিউট অফ জেনেৰেল ইউমেৰনেটিয়েল ট্ৰাষ্টে পুতলা তৈয়াৰ কৰাৰ কলা জীয়াই ৰাখিবলৈ কিছুমান উদ্যোগ হাতত লৈছে। সামগ্ৰীৰ ভৌগোলিক স্বীকৃতি (পঞ্জীয়ন আৰু সুৰক্ষা) আইন, ১৯৯৯ অনুসৰি অন্ধ্ৰ প্ৰদেশৰ পৰা ২০১৬ চনত ভৌগোলিক স্বীকৃতি প্ৰাপ্ত হস্তশিল্প হিচাপে পঞ্জীয়ন কৰা হৈছে। ইয়াৰ ফলত শিল্পবিধৰ বিপনন আৰু বাণিজ্যৰ ক্ষেত্ৰত কিছু সহায় হব বুলি আশা কৰা হৈছে।

## তথ্য উৎস

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ হস্তশিল্প
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ভৌগোলিক স্বীকৃতি
কুল বৰুৱা

**কুল বৰুৱা** () অসমৰ এজন গীতিকাৰ, সুৰকাৰ, কণ্ঠশিল্পী আৰু সংগীত পৰিচালক। তেখেতে একাধিক অসমীয়া গান জয়ন্তীকা হাজাৰিকাৰ সৈতে গাইছিল আৰু গীটাৰ, মেণ্ডোলিন, আফ্ৰিকাৰ ড্ৰামৰ দৰে পশ্চিমীয়া সঁজুলি অন্তৰ্ভুক্ত থকা গানবোৰ গাই সেই সময়ত অসমীয়া সমাজত আধুনিক সংগীতৰ নতুন ঢৌৰ সৃষ্টি কৰিছিল।

## জন্ম পৰিচয়
১৯৩৮ চনৰ ২১ জানুৱাৰীত কণ্ঠশিল্পী কুল বৰুৱাৰ জন্ম হয়। তেওঁৰ পিতৃৰ নাম প্ৰেমধৰ বৰুৱা আৰু মাতৃৰ নাম লিলি বৰুৱা। মাক লিলি বৰুৱা আছিল বিখ্যাত মজিন্দাৰ বৰুৱা পৰিয়ালৰ বংশধৰ।  কুল বৰুৱা স্কুলত পঢ়ি থকা কালতে আকাশবাণী গুৱাহাটী কেন্দ্ৰৰ অকণিৰ চ’ৰা আৰু চেমনীয়া চ’ৰাত গীত পৰিবেশন কৰিছিল। ১৯৬৮ চনত আকাশবাণী গুৱাহাটী কেন্দ্ৰৰ নিয়মীয়া কণ্ঠশিল্পী স্বীকৃতি লাভ কৰে। তেওঁ সেন্দূৰ, সাদৰী, বৃষ্টি, প্ৰভাতী পখীৰ গান আদিৰ চলচ্চিত্ৰত নেপথ্য গায়ক ৰূপেও কণ্ঠদান কৰিছে। অসম চৰকাৰৰ সাংস্কৃতিক সঞ্চালকালয়ে বিশিষ্ট সংগীত শিল্পী অণিমা বৰঠাকুৰ আৰু কুল বৰুৱালৈ ২০১৮ বৰ্ষৰ শিল্পী বঁটা আগবঢ়াইছে।

## শিক্ষাগ্ৰহণ
স্কুলীয়া শিক্ষা লাভ কৰিছিল প্ৰথমে তেজপুৰত। পাছলৈ কটন কলেজীয়েট স্কুলত পঢ়ে। কলেজীয়া শিক্ষা লাভ কৰিছিল বি বৰুৱা কলেজত।

## সংগীত পৰিচালনা
এজন দক্ষ গায়কৰ উপৰিও, বাৰুৱাই সংগীত পৰিচালক হিচাপেও নিজৰ দক্ষতা প্ৰমাণ কৰিছিল। তেওঁ অতুল মেধিৰ সৈতে দুখন বোলছবি – শ্ৰীমতী মহিমাময়ী আৰু সাদৰিত সংগীত পৰিচালনা কৰিছিল। বোলছবিৰ উপৰিও, তেওঁ দুৰদৰ্শনত প্ৰচাৰিত দুখন টেলিভিছন ধাৰাবাহিক- *লহৰ* আৰু *নামঘৰীয়া*ত সংগীত পৰিচালকৰ হিচাপে কাম কৰিছিলে। কুলা বাৰুৱাই গান গোৱাৰ উপৰিও হাৱাইন গীটাৰ, কঙ্গো আৰু বেঞ্জোৰ দৰে বাদ্য বজাইছিল। এজন সংগীতজ্ঞ হিচাপে, মহাবিদ্যালয়ৰ দিনত তেওঁ ‘মেলোডিকা’ নামৰ এটা সংগীত গোটৰ সদস্য আছিল। মেলোডিকা অসমৰ প্ৰথম লাইভ প্ৰদৰ্শন কৰা বেণ্ডৰ ভিতৰত অন্যতম আছিল আৰু ইয়াত ৰমেন চৌধুৰী, ৰমেন বৰকটকী, পদ্ম বৰুৱা, প্ৰভাত শৰ্মা, শিব গগৈ আৰু উৎপল বৰুৱাৰ দৰে বিশিষ্ট শিল্পীসকল অন্তৰ্ভুক্ত আছিল। দলটোৱে প্ৰয়াত ভূপেন হাজৰিকা, খগেন মহন্ত আৰু জয়ন্ত হাজৰিকাৰ দৰে কিংবদন্তী শিল্পীসকলৰ সৈতেও জড়িত আছিল। তেওঁ সংগীত পৰিচালনা কৰা বোলছবিৰ দুটা জনপ্ৰিয় গীত-
* দুহাততে দিছা মোক ফুল (শ্ৰীমতী মহিমাময়ী)
* নীলা আকাশৰে ৰূপোৱালি পৰী জীয়াঁৰে (শ্ৰীমতী মহিমাময়ী)

## কণ্ঠ দিয়া গীতৰ তালিকা
কুল বৰুৱা কণ্ঠদান কৰা গীতসমূহ হৈছে:

## মৃত্যু
২০২১ চনৰ ২৪ ফেব্ৰুৱাৰীত কুল বৰুৱাৰ মৃত্যু হয়। মৃত্যুৰ সময়ত তেওঁৰ বয়স আছিল ৮৩ বছৰ।

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি
শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:অসমীয়া ভাষাৰ গীতিকাৰ
শ্ৰেণী:অসমৰ কণ্ঠশিল্পী
শ্ৰেণী:অসমীয়া চলচ্চিত্ৰৰ নেপথ্য কণ্ঠশিল্পী
শ্ৰেণী:অসমীয়া চলচ্চিত্ৰৰ সংগীত পৰিচালক