open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
নাৰিফন

**নাৰিফন** (থাই: นารีผล, পালি ভাষাৰ নাৰিফালা শব্দৰ পৰা) বৌদ্ধ পৌৰাণিক কাহিনীত বৰ্ণিত এক প্ৰকাৰৰ গছ৷ এই গছক **মাক্কালিফন** (থাই: มักกะลีผล, পালি ভাষা মাক্কালিফালা শব্দৰ পৰা) বুলিও কোৱা হয়৷ এই গছৰ ফলবোৰৰ আকৃতি দেখিবলৈ গাভৰু নাৰীৰ দৰে। গছৰ ডালৰ লগত নাৰী সদৃশ ফলবোৰৰ মূৰৰ সৈতে সংলগ্ন হৈ থাকে। এই গছজোপা হিমাফান নামৰ পৌৰাণিক অৰণ্যত গজে৷ এই গছত লগা নাৰীসদৃশ ফলবোৰ গন্ধৰ্বসকলে উপভোগ কৰে আৰু কাটি লৈ যায়।

ভেছান্তৰ জাতকতো (Vessantara Jātaka) নাৰিফনৰ উল্লেখ আছে৷ ইন্দ্ৰই বোধিসত্ত্ব ভেছান্তৰে ধ্যান কৰা বাগিচাখনৰ চাৰিওফালে এই গছবোৰ ৰোপন কৰিছিল।

## শ্ৰুতিকথা
বৌদ্ধ পৌৰাণিক কাহিনী অনুসৰি ইন্দ্ৰ দেৱতাই ভেছান্তৰ, তেওঁৰ পত্নী আৰু দুই সন্তানৰ বাবে বাসস্থান হিচাপে এটা মণ্ডপ নিৰ্মাণ কৰিছিল। অৱশ্যে হাবিত বাস কৰা সন্ন্যাসী বা যোগীৰ আক্ৰমণৰ আশংকা আছিল যদিও ভেছান্তৰৰ পত্নী ফল সংগ্ৰহ কৰিবলৈ অৰণ্যলৈ গৈছিল। অৰণ্যত বাস কৰা সন্ন্যাসী বা যোগীসকলে নিজৰ ধ্যানৰ যোগেদি বিশেষ শক্তি লাভ কৰিছিল যদিও তেওঁলোকে কামনাক জয় কৰিব পৰা নাছিল।

সেয়েহে ইন্দ্ৰই বাৰজোপা বিশেষ নাৰিফন গছৰ সৃষ্টি কৰিছিল। ভেছান্তৰৰ পত্নী যেতিয়াই খাদ্য সংগ্ৰহ কৰিবলৈ ওলাই গৈছিল আৰু তেওঁক দেখি পুৰুষসকলৰ মন বিচলিত হৈছিল তেতিয়াই গছবোৰে ফল দিছিল। ফলবোৰত ইন্দ্ৰৰ সকলো ধুনীয়া পত্নীৰ প্ৰতিমূৰ্তি আছিল। মানুহবোৰে ফলবোৰ নিজৰ বাসস্থানলৈ লৈ গৈছিল আৰু ফলবোৰৰ প্ৰেমৰ নিমগ্ন হৈ চাৰি মাহ ধৰি শুই নিজৰ শক্তি হেৰুৱাই পেলাইছিল।

থাইলেণ্ডৰ লোককথা অনুসৰি ভেছান্তৰ আৰু তেওঁৰ পৰিয়ালৰ মৃত্যুৰ পিছত গছবোৰে দৈনিক ফল দিবলৈ ধৰিলে৷ কিন্তু যেতিয়াই বুদ্ধৰ শিক্ষা হেৰাই যাব (মৃত্যুৰ পাঁচ হাজাৰ বছৰৰ পিছত হ’ব বুলি ভৱিষ্যদ্বাণী কৰা হৈছে) তেতিয়াই অৰণ্যখন নোহোৱা হৈ যাব। এই গছত লগা ফলবোৰ সাত দিনলৈকে থাকে, তাৰ পিছত যদি ছিঙা নহয় তেন্তে মৰহি যায় আৰু মৰি যায়। মানুহৰ দৰেই ফলবোৰৰো আভ্যন্তৰীণ অংগ থাকে যদিও হাড় নাথাকে। ফল সদৃশ এই কুমাৰীসকলৰ যাদুকৰী শক্তি থাকে, আত্মা থাকে আৰু তেওঁলোকে গান গাব আৰু নাচিবও পাৰে।

বেংককৰ সমীপৰ এটা বৌদ্ধ মন্দিৰত দুটা মাক্কালিফনৰ গুটি আছে বুলি কোৱা হয়। এই গুটিকেইটা পৌৰাণিক অৰণ্য হিমাফানৰ পৰা আহিছিল। পাথুম থানিৰ ওচৰৰ ৱাট ফেউট উডোম মন্দিৰত এই গছজোপা ভূত আৰু নৰকৰ দৃশ্যৰ সৈতে একেলগে প্ৰদৰ্শন কৰা হৈছে।

লোককথাত দাবী কৰা হৈছে যে এই গছজোপা ফেটচাবুন পৰ্বতমালাৰ ক’ৰবাত এতিয়াও গজে৷ এই গছজোপা সম্পৰ্কে কিছুমান সাধাৰণ উৰা বাতৰিও প্ৰচলিত আছে; সেইবোৰৰ ভিতৰত গছৰ লাগি থকা নাৰিফন ছোৱালীৰ ছবি লগতে শুকান নাৰিফন ছোৱালীৰ ছবি আদি।

এই নাৰিফন লোককথাৰ অনুপ্ৰেৰণাত ২০০৬ চনৰ থাই ছবি *নাৰিফন* (นารีผล, "ডেভিল আইভী") আৰু ২০১০ চনৰ ''নাৰিফন খন ফ্ৰুয়েক্সা" (นารีผล) নিৰ্মাণ কৰা হৈছিল।

নাৰিফন গছক ম্যানমাৰত থুয়াং গছ (Thuyaung trees) আৰু শ্ৰীলংকাত নাৰি-লাটা-ভেলা (Nari-Lata-Vela) বুলি জনা যায়। ছাং চিনক্সে (Sang Sinxay) নামৰ লাও মহাকাব্যতো নাৰিফনৰ উল্লেখ পোৱা যায়।

## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:কিংবদন্তিমূলক জীৱ
বাম্বা বাক্য

**ভক্কীয়াৰাজ** ( ইংৰাজী: Bhakkiyaraj ; ৩১ অক্টোবৰ ১৯৮০ – ২ ছেপ্টেম্বৰ ২০২২), জনপ্ৰিয়ভাৱে তেওঁৰ মঞ্চনাম **বাম্বা বাক্য**, এজন ভাৰতীয় তামিল প্লেবেক গায়ক আৰু সংগীতজ্ঞ আছিল। তেওঁ প্ৰধানকৈ সংগীত সুৰকাৰ এ আৰ ৰহমানৰ সৈতে অসংখ্য ছবিত সহযোগিতাৰ কাম কৰিছিল। দক্ষিণ আফ্ৰিকাৰ জনপ্ৰিয় সংগীতজ্ঞ বাম্বাৰ দৰেই এ আৰ ৰহমানে তেওঁৰ বাবে গীত গাবলৈ কোৱাৰ পিছত তেওঁ বাম্বা বাক্য নাম লাভ কৰে। পিছলৈ ই মঞ্চনামৰ লগতে তেওঁৰ পৰিচয় হিচাপে পৰিগণিত হয়। তেওঁৰ অনন্য বেৰিটনৰ বাবে সুপৰিচিত আছিল।

এ আৰ ৰহমানে তেওঁক ২০১০ চনৰ *ৰাৱনন* ছবিত অন্তৰ্ভুক্ত কৰিছিল, য'ত তেওঁ "কেদাকৰী" গীতটো গাইছিল (সেই সময়ত তেওঁক ভক্যৰাজ হিচাপে কৃতিত্ব দিয়া হৈছিল)।

২০২৪ চনত এ আৰ ৰহমানে প্ৰকাশ কৰে যে এ আইৰ সহায়ত বাম্বা বাক্য আৰু অন্যান্য প্ৰয়াত গায়ক শ্বাহুল হামিদৰ কণ্ঠ আৰ্হিক আগন্তুক ছবি *লাল চালামৰ* **থিমিৰি য়েজুদা** ট্ৰেকটো ৰচনা কৰাত ব্যৱহাৰ কৰা হৈছিল।

## কেৰিয়াৰ

গায়ক হিচাপে বাক্যৰ  অভিষেক ঘটে এছ শংকৰৰ পৰিচালিত *২.০* ছবিত। উক্ত ছবিৰ বাবে তেওঁ প্ৰথমটো একক গীত "পুলিনংগল" গাইছিল, যিটো তৎক্ষণাত হিট হৈ চাৰ্টবাষ্টাৰ হৈছিল। চলচ্চিত্ৰ জগতত প্ৰৱেশৰ পূৰ্বে তেওঁ বেছিভাগেই ভক্তিমূলক গীত গাইছিল। অকাল মৃত্যুৰ পূৰ্বে তেওঁ মণি ৰত্নমৰ ঐতিহাসিক নাটক ছবি *পনিয়িন চেলভান: আইৰ* বাবেও কণ্ঠদান কৰিছিল।

## মৃত্যু

বুকুত তীব্ৰ বিষ হোৱাত বাক্যক চেন্নাইৰ এখন চিকিৎসালয়ত ভৰ্তি কৰোৱা হৈছিল যদিও ২০২২ চনৰ ২ ছেপ্টেম্বৰ তাৰিখে, মাত্ৰ ৪১ বছৰ বয়সত হৃদযন্ত্ৰৰ ক্ৰিয়া বন্ধ হৈ তেওঁৰ মৃত্যু হয়। 

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:তামিল চলচ্চিত্ৰৰ নেপথ্য কণ্ঠশিল্পী
শ্ৰেণী:সংগীত
থাই লোককথা

**থাই লোককথা** (ইংৰাজী: Thai folklore) হৈছে থাই জনসাধাৰণৰ মাজত প্ৰচলিত পৌৰাণিক কাহিনী আৰু পৰম্পৰাগত বিশ্বাসৰ এক বৈচিত্ৰময় সংগ্ৰহ। থাইলেণ্ডৰ বেছিভাগ লোককথাৰ আঞ্চলিক পটভূমি আছে কাৰণ ইয়াৰ উৎপত্তি থাইলেণ্ডৰ গ্ৰাম্য অঞ্চলত হৈছিল। সময়ৰ লগে লগে, আৰু সংবাদ মাধ্যমৰ প্ৰভাৱৰ ফলত থাই লোককথাৰ বৃহৎ অংশ বিস্তৃত জনপ্ৰিয় থাই সংস্কৃতিৰ সৈতে জড়িত হৈ পৰিছে।

ফাৰায়া অনুমান ৰাজাধন (১৮৮৮–১৯৬৯) আছিল স্থানীয় লোককথাৰ ওপৰত গুৰুত্বসহকাৰে অধ্যয়ন কৰা প্ৰথমজন থাই পণ্ডিত। তেওঁ নিজৰ সংস্কৃতিৰ সৰল বিৱৰণ যেনে থাইলেণ্ডৰ দোকানীসকলে গ্ৰাহকক আকৰ্ষণ কৰিবলৈ ব্যৱহাৰ কৰা মনোমোহা বস্তুৰ ওপৰত প্ৰচুৰ টোকা লিখিছিল। থাই কাহিনীৰ বিভিন্ন গ্ৰাম্য আত্মা আৰু ভূতৰ সৈতে জড়িত মৌখিক সাহিত্যৰ বিষয়েও তেওঁ গভীৰভাৱে অধ্যয়ন কৰিছিল।

## লোক বিশ্বাস
থাই লোককথাৰ মূল হৈছে টাই লোকধৰ্ম। লিপিবদ্ধ নোহোৱালৈকে এই লোককথা আৰু লোকবিশ্বাসবোৰ এটা প্ৰজন্মৰ পৰা আন এটা প্ৰজন্মলৈ চলি আহিছিল।

গাঁৱৰ শ্বেমানসকলক (বেজ) ফ্ৰাম (phram) বুলি জনা যায়, এই শব্দৰ উৎপত্তি ব্ৰাহ্মণৰ পৰাই হৈছে। ফ্ৰামে অন্যান্য অনুষ্ঠানৰ লগতে ভূত-প্ৰেত নিৰ্বাসন কৰে আৰু বিবাহ আদি সম্পন্ন কৰোৱাই।

## সাধুকথা
থাইলেণ্ডৰ সাধুকথা আৰু কিংবদন্তিবোৰ বয়োজ্যেষ্ঠসকলে নৱ প্ৰজন্মৰ মাজত বিশ্বাস জগাই তুলিবলৈ ব্যৱহাৰ কৰিছিল। বেছিভাগ কাহিনীতে পৰম্পৰা অনুসৰণ কৰাৰ গুৰুত্ব আৰু বয়োজ্যেষ্ঠ, পিতৃ-মাতৃ আৰু উৰ্ধতন বিষয়াৰ প্ৰতি শ্ৰদ্ধা প্ৰদৰ্শন কৰা নৈতিক পাঠ থাকে। আত্মা জগতৰ কাহিনীবোৰে শিশুসকলক সতৰ্ক হ’বলৈ, ৰাতি ঘৰতে থাকিবলৈ আৰু মৃত্যুৰ আচাৰ-ব্যৱহাৰ আৰু প্ৰসাদৰ গুৰুত্ব সম্পৰ্কীয় ৰীতি-নীতিক সন্মান কৰিবলৈ শিকাইছিল।

## তথ্য সংগ্ৰহ

শ্ৰেণী:লোককথা
লক্ষ্মী গৌতম (অধ্যাপিকা)

**লক্ষ্মী গৌতম** (; জন্ম প্ৰায় ১৯৬৩) এগৰাকী ভাৰতীয় শিক্ষাবিদ। তেওঁ সমাজৰ পৰা উৎসৃষ্ট বিধৱাসকলৰ যত্ন লোৱাৰ বাবে নিজৰ সময় উচৰ্গা কৰে। তেওঁক "বৃন্দাবনৰ পৰী" বুলি কোৱা হৈছে। ২০১৫ চনত তেওঁ এই সেৱাৰ স্বীকৃতি স্বৰূপে নাৰী শক্তিৰ সন্মান লাভ কৰে। তেওঁ বৃন্দাবনৰ প্ৰাচ্য দৰ্শন প্ৰতিষ্ঠানত অধ্যাপনা কৰে ৷

## জীৱন
গৌতমৰ জন্ম হৈছিল প্ৰায় ১৯৬৩ চনত বৃন্দাবনত।  আগ্ৰা বিশ্ববিদ্যালয়ত হিন্দী আৰু ইতিহাস অধ্যয়ন কৰি ডক্টৰেট ডিগ্ৰী লাভ কৰে। তাৰ পিছত তেওঁ বৃন্দাবনৰ প্ৰাচ্য দৰ্শন প্ৰতিষ্ঠানৰ সহযোগী অধ্যাপিকা হিচাপে কাম কৰে। 

কম বয়সতে তেওঁ বুজিব ধৰিছিল যে বগা কাপোৰ পিন্ধা মুণ্ডন কৰা মহিলাসকলেই বিধৱা আছিল। শিশু কইনাই সকলৰো কোনো কোনো মহিলা অৱস্থা প্ৰাপ্তিৰ আগতেই বিধৱা হ 'ব পাৰে আৰু তাৰ পিছত বাকীচোৱা জীৱন সন্মানৰ অভাৱত বা খাদ্য বা চোৱা-চিতাৰ আশা নোহোৱাকৈ বিধৱা হিচাপে কটাব লগাত পাৰে। ১৯৯৫ চনত তেওঁ উপ-মেয়ৰ হৈছিল।

গৌতমে বিধৱাসকলৰ দুৰ্দশাৰ বিষয়ে কিবা এটা কৰাৰ সিদ্ধান্ত লয় আৰু ২০১৩ চনত তেওঁ  এটা এন জি অ' ফাউণ্ডেচন আৰম্ভ কৰে। বিধৱাসকলৰ প্ৰায়েই টকা-সিকাবিহীনভাৱেই মৃত্যুবৰণ কৰে আৰু গাভৰু বিধৱাসকলে জীয়াই থাকিবলৈ বেশ্যাৰ পথ অনুসৰণ কৰে। 

পৰিত্যক্ত বিধৱাৰ মৃতদেহবোৰ বিচাৰি গৌতমে  তেওঁলোকৰ মৃতদেহ জীৱ-জন্তুৱে খাব নোৱাৰাকৈ  সন্মানজনকভাৱে দাহ কৰাৰ ব্যৱস্থা গ্ৰহণ কৰে। তেওঁ কেৱল মৃতকৰ যত্ন লোৱাই নহয় তেওঁ প্ৰতিষ্ঠা কৰা ভেটিটোৱে পৰিত্যক্ত বিধৱাসকলৰো যত্ন লয়। পঁয়ত্ৰিশগৰাকী বিধৱাই তেওঁৰ সহায়ত জীৱন নিৰ্বাহ কৰি আহিছে। যৌন নিৰ্যাতনৰ বলি হোৱা লোকসকলকো তেওঁৰ ফাউণ্ডেচনে আইনী আৰু আৱেগিক সহায় আগবঢ়াইছে। 

২০১৫ চনত তেওঁৰ কামে স্বীকৃতি লাভ কৰে যেতিয়া তেওঁ নাৰী শক্তিৰ বঁটাৰে সন্মানিত হয়। এই পুৰস্কাৰৰ উদ্ধৃতিটোত উল্লেখ কৰা হৈছে যে তেওঁ দিনে দিনে পচি যোৱা মৃতদেহবোৰ চম্ভালিছিল আৰু ৫০০ টা মৃতদেহৰ ওপৰত শেষকৃতৰ ৰীতি-নীতি সমাপন কৰিছিল। অৱশ্যে এই বঁটাটো আছিল মৃত আৰু জীৱিতসকলক চোৱাচিতা কৰাৰ বাবেহে। কিয়নো এই বিধৱাসকলৰ বাবে তেওঁ খাদ্য, পানীয় আৰু কম্বলৰ ব্যৱস্থা কৰিছিল। 

## তথ্যসূত্ৰসমূহ

শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
স্তনপট্টা

right|thumb| বুকুৰ ওপৰেৰে পিন্ধা স্তনপট্টাৰ উদাহৰণৰ সৈতে চিত্ৰিত ভাৰতীয় নৃত্যশিল্পী।
thumb| দেৱী দুৰ্গাক ''স্তনপট্টা'' বক্ষ-বন্ধনীৰে চিত্ৰিত কৰা, অষ্টম শতিকাৰ ভাস্কৰ্য।
**স্তনপট্টা** () আছিল শৰীৰৰ ওপৰৰ স্তন অংশৰ বাবে ঢিলাকৈ মেৰিয়াই পিন্ধা কাপোৰ। এয়া আছিল প্ৰাচীন ভাৰতত ব্যৱহাৰ কৰা বক্ষ-বন্ধনি। ৰোমান মহিলাসকলে ব্যৱহাৰ কৰা *ষ্ট্ৰফিয়াম* বা *মেমিলাৰৰ* দৰেই প্ৰাচীন কালত মাইকী মানুহৰ ই এক সাধাৰণ ওপৰত পিন্ধা কাপোৰ আছিল। স্তানপট্টা আছিল *[[পোছাক|পোছাকাৰ]]* (মহিলাৰ সাজ-পোছাকৰ) এটা অংশ। কালিদাসে *কুৰ্পসিকা*, বক্ষ-বন্ধনিৰ আন এটা ৰূপৰ কথা উল্লেখ কৰিছে যিটো তেওঁৰ দ্বাৰা উত্তৰসংগ আৰু স্তনপট্টাৰ সমাৰ্থক। তলৰ অংশৰ বাবে আভ্যন্তৰৰ কাপোৰক *নিভি বা নিভি বন্ধ* বুলি কোৱা হৈছিল।   মালহাৰৰ স্কন্দমাতা ভাস্কৰ্যত প্ৰাচীন কালত স্তনপট্টা আৰু *কাঞ্চুকীৰ* ব্যৱহাৰৰ চিত্ৰণ কৰা হৈছে।  মহিলাসকলে বুকুত মেৰিয়াই লোৱা একেধৰণৰ বৰ্তমানো প্ৰচলন থকা কাপোৰক ত্ৰিপুৰাত *"ঋষা"* বুলি কোৱা হয়। 

## শৈলী
এই কাপোৰখন মহিলাসকলে স্তন ঢাকিবলৈ ব্যৱহাৰ কৰিছিল। ইয়াক সজ্জাৰে সজাই তোলা হৈছিল আৰু *উত্তৰিয়াৰ*  অন্যান্য বহুতো কাপোৰৰ সৈতে পিন্ধা হৈছিল, যেনে, শাৰী এই ক্ষেত্ৰত উল্লেখনীয়। সময়ৰ লগে লগে স্তনপট্টা সলনি হৈ পৰে; চোলি বা ব্লাউজৰ কিছুমান ইয়াৰে বিকশিত ৰূপ।  

## লগতে চাওক

* উত্তৰীয়
* অন্তৰীয়

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:নাৰীৰ বস্ত্ৰ
শ্ৰেণী:বস্ত্ৰ
চমথিং লাইক এ ৱাৰ

**চমথিং লাইক এ ৱাৰ** () হ'ল ১৯৯১ চনত দীপা ধনৰাজৰ দ্বাৰা নিৰ্মিত এখন ভাৰতীয় তথ্যচিত্ৰ। ইয়াত ভাৰতৰ পৰিয়াল পৰিকল্পনা কাৰ্যসূচী পৰীক্ষা কৰা হৈছে যিটো ই মূলতঃ প্ৰভাৱিত কৰা লিংগটোৰ ওপৰত আবদ্ধ আছিল: মহিলা।

## সংক্ষিপ্তসাৰ
ভাৰতৰ পৰিয়াল পৰিকল্পনা বা জনসংখ্যা নিয়ন্ত্ৰণ কাৰ্যসূচী পৰীক্ষা কৰাৰ সময়ত ভাৰতৰ মহিলাসকলৰ জোৰ-জবৰদস্তি বন্ধ্যাকৰণ (টিউবাল লাইগেচনৰ দ্বাৰা কৰা) আৰু এই কাৰ্যসূচীসমূহৰ বিষয়ে ভাৰতীয় মহিলাসকলৰ মতামত আৰু ভাৰতীয় মহিলাসকলৰ পৰম্পৰাগত পাৰিবাৰিক জীৱনৰ ওপৰতো গুৰুত্ব আৰোপ কৰা। 

তথ্যচিত্ৰখনে‍ ভাৰতৰ নাৰীৰ প্ৰজনন অধিকাৰৰ অৱস্থা নথিভুক্ত কৰিছে যিয়ে নাৰীৰ বাবে এক নতুন ধৰণৰ অত্যাচাৰৰ কাষত বিজ্ঞানৰ বিচ্ছিন্নতাক পাৰ্শ্বৱৰ্তী কৰি ৰাখিছে। চমথিং লাইক এ ৱাৰ ভাৰতৰ প্ৰজনন অধিকাৰ, বিশেষকৈ মহিলাৰ প্ৰজনন অধিকাৰৰ ওপৰত এখন ছবি। ছবিখনত মহিলাসকলৰ এটা গোটৰ ফুটেজ অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হৈছে য'ত তেওঁলোকৰ যৌনতা আৰু মাতৃত্বৰ বিষয়ে আলোচনা কৰা হৈছিল। 

এই মহিলাসকলৰ মাজত হোৱা আলোচনাত মহিলাসকলে তেওঁলোকৰ প্ৰজনন ভূমিকাতকৈ অধিক মূল্যৱান হোৱাৰ বাবে সন্মুখীন হোৱা প্ৰত্যাহ্বানসমূহৰ ওপৰত গুৰুত্ব আৰোপ কৰে। এগৰাকী মহিলাই উল্লেখ কৰিছে যে তেওঁলোকক (মহিলাসকলক) কেৱল তেওঁলোকৰ গৰ্ভৰ বাবেহে মূল্য দিয়া হয়, আৰু তেওঁলোকৰ গৰ্ভত ল’ৰা জন্ম হ’লেহে। ভাৰতৰ নাৰীক তেওঁলোকৰ যৌনতা আৰু প্ৰজনন ক্ষমতাৰ বাবে বস্তুনিষ্ঠ কৰা হয়। 

ইয়াৰ ফলত মহিলাসকলে প্ৰায়ে নিজৰ যৌনতাক লুকুৱাবলৈ বাধ্য হয়। মহিলাসকলে এবাৰ প্ৰজননক্ষম হ’লে, প্ৰায়ে অতি কম বয়সতে তেওঁলোকৰ বিয়া হৈ যায় আৰু সন্তান জন্ম দিয়াৰ আশা কৰা হয়। পৰিয়ালৰ পৰা সন্তান জন্ম দিয়াৰ হেঁচা থকাৰ বিপৰীতে কম আয়ৰ দলিত আৰু মুছলমান মহিলাৰ প্ৰজনন সীমিত কৰিবলৈও চৰকাৰে হেঁচা প্ৰয়োগ কৰে। ই প্ৰায়ে মহিলাসকলক লাজ অনুভৱ কৰিবলৈ আৰু তেওঁলোকৰ মাহেকীয়া ঋতু লুকুৱাবলৈ বাধ্য কৰে। এটা দৃশ্যত এগৰাকী মহিলাই প্ৰথমবাৰৰ বাবে ঋতুস্ৰাৱ হোৱাৰ বৰ্ণনা কৰি কয় যে বন্ধু এজনে তেওঁক এই কথা লুকুৱাবলৈ কৈছিল, তেনে কৰিবলৈ তাই ভৰিৰে‍ বালি ঠেলিব লগা হৈছিল। 

## প্ৰযোজক
***দীপা ধনৰাজ*** এগৰাকী চলচ্চিত্ৰ নিৰ্মাতা যিগৰাকী ১৯৮০ চনৰ পৰা মহিলাৰ অধিকাৰ আন্দোলনৰ সৈতে জড়িত হৈ আছে। তেওঁ বাংগালুৰুস্থিত যুগন্তৰ নামৰ এখন চলচ্চিত্ৰ সামূহিক অনুষ্ঠান প্ৰতিষ্ঠা কৰে যিয়ে মূলতঃ ভাৰতৰ দক্ষিণ অংশৰ মহিলাৰ শ্ৰম আৰু ঘৰুৱা অৱস্থাৰ ওপৰত চলচ্চিত্ৰ নিৰ্মাণৰ ওপৰত গুৰুত্ব আৰোপ কৰে। 

তেওঁ এনফ অৱ দ্য ছাইলেন্স (২০০৮) আৰু দ্য এডভোকেট (২০০৭) ৰ দৰে চলচ্চিত্ৰ প্ৰযোজনা কৰিছে। তেওঁৰ ছবি চমথিং লাইক এ ৱাৰত ভাৰত চৰকাৰে বলবৎ কৰা জনসংখ্যা নিয়ন্ত্ৰণ নীতিৰ লিংগ আৰু শ্ৰেণী হিংসাৰ চিত্ৰণ কৰা হৈছে। 

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:তথ্যচিত্ৰ
শ্ৰেণী:ভাৰত
পিৰিয়'ড৷এ'ণ্ড অফ চে'নটে'নচ৷

**পিৰিয়'ড। এ'ণ্ড অফ চে'নটে'নচ। ** () হ'ল ৰায়কা জেহতাবচিৰ দ্বাৰা পৰিচালিত ২০১৮ চনৰ এখন চুটি তথ্যচিত্ৰ য'ত ভাৰতীয় মহিলাসকলে ঋতুস্ৰাৱৰ স্বাস্থ্যৰ নিস্তব্ধ বিপ্লৱৰ নেতৃত্ব দি আছে। ছবিখনত অভিনয় কৰিছে অৰুণাচলম মুৰুগানাথম, শাবানা খান, গৌৰী চৌধুৰী, অজেয়া আৰু অনিতাই। চুটি তথ্যচিত্ৰখনত ভাৰতৰ হাপুৰৰ স্থানীয় মহিলাৰ এটা দলে কম খৰচী, জৈৱিকভাৱে ধ্বংস হোৱা চেনিটেৰী পেড নিৰ্মাণ কৰা মেচিন এটা কেনেকৈ চলাব লাগে সেই বিষয়ে শিকে আৰু যিটো তেওঁলোকে আন মহিলাক সুলভ মূল্যত বিক্ৰী কৰে। ইয়াৰ দ্বাৰা কেৱল মৌলিক সামগ্ৰীৰ সুবিধা প্ৰদান কৰি নাৰীৰ পৰিষ্কাৰ-পৰিচ্ছন্নতা উন্নত কৰাত সহায় কৰাই নহয় বৰঞ্চ ভাৰতত ঋতুস্ৰাৱক কেন্দ্ৰ কৰি থকা নিষেধাজ্ঞাসমূহ ত্যাগ কৰিবলৈ মহিলাসকলক সমৰ্থন আৰু শক্তিশালী কৰা হয় – এই সকলোবোৰে তেওঁলোকৰ সম্প্ৰদায়ৰ অৰ্থনৈতিক ভৱিষ্যতত অৰিহণা যোগায়। ছবিখন ভাৰতৰ কইম্বাটুৰৰ এগৰাকী সামাজিক কৰ্মী অৰুণাচলম মুৰুগানাথমৰ জীৱনৰ পৰা অনুপ্ৰাণিত। ছবিখন ভাৰতৰ কইম্বাটুৰ এগৰাকী সামাজিক কৰ্মী অৰুণাচলম মুৰুগানাথমৰ জীৱনৰ পৰা অনুপ্ৰাণিত।
## কাহিনী
ভাৰতৰ দিল্লীৰ পৰা ৬০ কিলোমিটাৰ দূৰত থকা হাপুৰ জিলাৰ কাথীকেৰা গাঁৱত এক বৃহৎ পৰিৱৰ্তনৰ দায়িত্ব মহিলাসকলৰ। তেওঁলোকে ঋতুস্ৰাৱৰ সৈতে জড়িত ব্যাপক লজ্জাজনক পৰিস্থিতিৰ সৈতে যুঁজিছে। বহু শতিকা ধৰি এই মহিলাসকলৰ মাজত পেডৰ প্ৰৱেশাধিকাৰৰ অভাৱৰ ফলত স্বাস্থ্যজনিত সমস্যা, বিদ্যালয়ৰ অনুপস্থিতি আৰু অৱশেষত ছোৱালীবোৰৰ ড্ৰপআউট হৈছিল। অৱশ্যে, যেতিয়া গাঁৱত এখন অনাময় পেড কাৰখানা স্থাপন কৰা হয়, তেতিয়া মহিলাসকলক তেওঁলোকৰ নিজৰ পেড কেনেকৈ উৎপাদন আৰু বিক্ৰী কৰিব লাগে শিকাই দিয়া হয়, সেই শিক্ষাই তাত থকা মহিলাসকলক শক্তিশালী কৰে। তেওঁলোকে তেওঁলোকৰ কোম্পানীৰ বাবে "ফ্লাই" ব্ৰেণ্ড নামটো বাছি লৈছিল কাৰণ তেওঁলোকে মহিলাসকলে "সাৰ পোৱা"টো বিচাৰিছিল।
## সম্বৰ্ধনা
### সমালোচনামূলক প্ৰতিক্ৰিয়া
পিৰিয়'ড। এ'ণ্ড অফ চে'নটে'নচ-ক আঠটা পৰ্যালোচনাৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি ৰিভিউ এগ্ৰিগেটাৰ ৱেবছাইট ৰটেন টমেট'জত এণ্ড অৱ চেণ্টেঞ্চৰে অনুমোদনৰ ৰেটিং ৭৫%, আৰু গড় ৰেটিং ৬.৩/১০ দিছে।
### প্ৰশংসা
শ্ৰেষ্ঠ তথ্যচিত্ৰৰ বাবে একাডেমী বঁটা বিজয়ী (সংক্ষিপ্ত বিষয়-৯১সংখ্যক একাডেমী বঁটা)।

ক্লিভলেণ্ড আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ মহোৎসৱ, ট্ৰেভাৰ্ছ চিটি চলচ্চিত্ৰ মহোৎসৱৰ লগতে এ. এফ. আই. এফ. ই. এফ. আৰু ছাভানাহকে ধৰি আন বহুতো অনুষ্ঠানত শ্ৰেষ্ঠ চুটি ডকৰ বাবে একাডেমী বঁটাৰ যোগ্যতা অৰ্জন কৰিছিল।
## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:মহিলাৰ স্বাস্থ্যবিধি
শ্ৰেণী:২০১৮ বৰ্ষৰ চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:তথ্যচিত্ৰ
ৰাইটিং উইথ ফায়াৰ

**ৰাইটিং উইথ ফায়াৰ** () হৈছে ২০২১ চনত চলচ্চিত্ৰ নিৰ্মাতা সুস্মিত ঘোষ আৰু ৰিণ্টু থমাছৰ পৰিচালনাত নিৰ্মিত ভাৰতীয় তথ্যচিত্ৰ, য’ত দলিত মহিলা নেতৃত্বাধীন বাতৰি কাকত খবৰ লহৰিয়া চলোৱা সাংবাদিকসকলে স্মাৰ্টফোন ব্যৱহাৰ কৰি ১৪ বছৰীয়া ছপাৰ পৰা ডিজিটেল সাংবাদিকতালৈ স্থানান্তৰিত হয়। এইখন শ্ৰেষ্ঠ তথ্যচিত্ৰ বৈশিষ্ট্যৰ বাবে একাডেমী বঁটাৰ বাবে মনোনীত হোৱা প্ৰথম ভাৰতীয় কাহিনীমূলক তথ্যচিত্ৰ।

ঘোষ আৰু থমাছৰ ব্লেক টিকট ফিল্মছৰ বেনাৰত নিৰ্মিত এই তথ্যচিত্ৰখনে‍ ২০২১ চনৰ ছানডান্স চলচ্চিত্ৰ মহোৎসৱত বিশ্ব প্ৰিমিয়াৰ লাভ কৰিছিল৷ তাত এইখনে‍ দৰ্শক বঁটা আৰু বিশ্ব চলচ্চিত্ৰ তথ্যচিত্ৰ শাখাত এটি বিশেষ জুৰী বঁটা লাভ কৰে। এই তথ্যচিত্ৰখনে‍ মহোৎসৱ আৰু সমালোচকসকলৰ পৰা সৰ্বসম্মত প্ৰশংসা লাভ কৰিছিল; কেইবাটাও আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় বঁটা লাভ কৰাৰ লগতে সংবাদ মাধ্যমৰ পৰাও সমালোচকৰ প্ৰশংসাও লাভ কৰে। দ্য নিউয়ৰ্ক টাইমছে ইয়াক "সমালোচকৰ পচন্দ" হিচাপে নাম দিছিল, আৰু দ্য *ৱাশ্বিংটন পোষ্ট* ত জেছন ৰেজাইয়ানে ইয়াক "সম্ভৱতঃ এতিয়ালৈকে, আটাইতকৈ অনুপ্ৰেৰণামূলক সাংবাদিকতাৰ চলচ্চিত্ৰ" বুলি অভিহিত কৰিছিল। ২০২৩ চনত ৰাইটিং উইথ ফায়াৰে শ্ৰেষ্ঠ তথ্যচিত্ৰৰ বাবে পিবডি বঁটা লাভ কৰে, যাৰ ফলত ৰিণ্টু আৰু সুস্মিত এই বঁটাৰ ৮৩ বছৰৰ ইতিহাসত এই স্বীকৃতি লাভ কৰা প্ৰথমগৰাকী ভাৰতীয় চলচ্চিত্ৰ নিৰ্মাতা হিচাপে পৰিগণিত হয়।

## সংক্ষিপ্ত বিৱৰণ
ৰাইটিং উইথ ফায়াৰ-এ দলিত (নিপীড়িত-জাতিৰ) মহিলাৰ দ্বাৰা পৰিচালিত ভাৰতৰ একমাত্ৰ সংবাদ সংস্থা *খবৰ লহাৰিয়া* ৰ কাহিনী কয়। স্মাৰ্টফোনেৰে সজ্জিত এই মহিলা সাংবাদিকসকলে ক্ষমতাৰ আগত সঁচা কথা ক’বলৈ সকলো বিপদত পেলাই দেশৰ কিছুমান কঠিন অঞ্চলৰ পৰা ৰিপ’ৰ্ট কৰে। মুখ্য প্ৰতিৱে‍দক মীৰা আৰু তেওঁৰ অধ্যয়নশীল ক্ৰাইম ৰিপ’ৰ্টাৰ সুনীতাৰ নেতৃত্বত নিৰ্মিত ছবিখনে আমাৰ সময়ৰ আটাইতকৈ জৰুৰী কাহিনীৰ সন্মুখীন হোৱা এই সাংবাদিকসকলৰ বুদ্ধি, বুদ্ধিমত্তা আৰু মমতাৰ সাক্ষ্য বহন কৰিছে।।

ক্ৰমান্বয়ে মেৰুকৃত পৃথিৱীৰ পটভূমিত নিৰ্মিত ৰাইটিং উইথ ফায়াৰত মীৰা আৰু তেওঁৰ ভগ্নীসকলৰ দলটোৱে‍ পাঁচ বছৰ ধৰি যাত্ৰা কৰে - যেতিয়া তেওঁলোকে ভাৰতৰ বৃহত্তম বিষয়সমূহৰ সন্মুখৰ ৰেখাত আৰু নিজৰ ঘৰৰ পৰিসীমাৰ ভিতৰত পৰম্পৰা ভংগ কৰি শক্তিশালী হোৱাৰ প্ৰকৃত অৰ্থ কি সেয়া পুনৰ সংজ্ঞায়িত কৰে।

## মুক্তি
ৰাইটিং উইথ ফায়াৰৰ থিয়েটাৰ মুকলি হৈছিল ২০২১ চনৰ নৱেম্বৰ মাহত নিউয়ৰ্কত (ফিল্ম ফ'ৰাম লস এঞ্জেলেছ (লেমলে ৰয়েল চিকাগো) (জেনে চিছকেল ফিল্ম চেণ্টাৰ) আৰু অষ্টিন (অষ্টিন ফিল্ম ছ'চাইটি)-ত, যাৰ ফলত ই আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ থিয়েটাৰত মুক্তি পোৱা প্ৰথমখন ভাৰতীয় তথ্যচিত্ৰ হিচাপে পৰিগণিত হৈছিল। তথ্যচিত্ৰখনৰ আৰম্ভণি সপ্তাহত সমালোচকৰ অতিশয় ইতিবাচক সমালোচনা আৰু দৰ্শকৰ সঁহাৰিৰ সৈতে সমগ্ৰ আমেৰিকাৰ অধিক চহৰলৈ প্ৰদৰ্শন সম্প্ৰসাৰিত হৈছিল।

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:তথ্যচিত্ৰ
লেডিজ ফাৰ্ষ্ট (২০১৭ চলচ্চিত্ৰ)

**লেডিজ ফাৰ্ষ্ট** () হৈছে আৰ্চাৰ দীপিকা কুমাৰীৰ জীৱনৰ আধাৰত ২০১৭ চনত নিৰ্মাণ কৰা এখন ভাৰতীয় তথ্যচিত্ৰ। উৰাজ বহল আৰু শানা লেভি বহলৰ দ্বাৰা পৰিচালিত এই ছবিখনত ঝাৰখণ্ডৰ দৰিদ্ৰতাত বাস কৰাৰ পৰা টাটা আৰ্চাৰী একাডেমীত নামভৰ্তি কৰা আৰু কেইবাটাও আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় প্ৰতিযোগিতাত ভাৰতক প্ৰতিনিধিত্ব কৰাৰ যাত্ৰাৰ কাহিনী বৰ্ণনা কৰা হৈছে। ই লণ্ডন ইণ্ডিপেণ্ডেণ্ট ফিল্ম ফেষ্টিভেলত বঁটা, নিউয়ৰ্ক ফিল্ম এৱাৰ্ডছত শ্ৰেষ্ঠ তথ্যচিত্ৰৰ বঁটা আৰু লছ এঞ্জেলেছ ফিল্ম এৱাৰ্ডত শ্ৰেষ্ঠ অনুপ্ৰেৰণামূলক চলচ্চিত্ৰ বঁটা লাভ কৰিছিল। এইখন ২০১৭ চনৰ ইভোলিউশ্যন মেলোৰ্কা আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ মহোৎসৱত প্ৰদৰ্শিত হৈছিল।

২০১৬ চনৰ গ্ৰীষ্মকালীন অলিম্পিকলৈ যোৱাৰ তিনি বছৰৰ ভিতৰত ইয়াৰ দৃশ্যগ্ৰহণ কৰা হৈছিল। লেডিজ ফাৰ্ষ্ট ২০১৮ চনৰ ৮ মাৰ্চত আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় নাৰী দিৱসৰ পূৰ্বে নেটফ্লিক্সত মুক্তি দিয়া হৈছিল। এইখন ভাৰতৰ প্ৰথমখন নেটফ্লিক্স মূল তথ্যচিত্ৰ আছিল আৰু ২৮টা ভিন্ন ভাষাত উপশীৰ্ষকৰ সৈতে মুক্তি দিয়া হৈছিল। তথ্যচিত্ৰখন মেজিক বাছ এনজিঅ'ৰ বাবেও প্ৰদৰ্শন কৰা হৈছিল।
## উৎপাদন
উৰাজ বহল আৰু শানা লেভি বহলৰ স্বামী-স্ত্ৰীৰ যুটিটোৱে দীপিকা কুমাৰীৰ বিষয়ে এটা প্ৰবন্ধ পঢ়িছিল। শানাই কৈছিল যে "তেওঁৰ সংগ্ৰামৰ বিষয়ে কিবা এটা আছিল যিয়ে উৰাজৰ সৈতে সম্পৰ্ক স্থাপন কৰিছিল।" তাৰ পিছত তেওঁলোকে তেওঁৰ সন্দৰ্ভত এখন তথ্যচিত্ৰ নিৰ্মাণ কৰাৰ সিদ্ধান্ত লৈছিল। কুমাৰীয়ে প্ৰথমতে ইয়াৰ বাবে আগ্ৰহী নাছিল আৰু কৈছিল যে "[সেই সময়] অলিম্পিকৰ ইমান ওচৰত আছিল আৰু মই অত্যন্ত ব্যস্ত আছিলোঁ আৰু মোৰ প্ৰশিক্ষণত সম্পূৰ্ণ মনোযোগ দিছিলোঁ।" ক্ৰুৱে তেওঁৰ সৈতে মুম্বাই, বেংগালুৰু আৰু দিল্লীলৈ যাত্ৰা কৰিছিল য'ত তেওঁক আৰু অন্যান্য খেলুৱৈসকলক ২০১৬ চনৰ অলিম্পিক গেমছৰ বাবে প্ৰধানমন্ত্ৰীয়ে আনুষ্ঠানিকভাৱে বিদায় জনাইছিল। ২০১৬ চনৰ আগষ্ট মাহত অলিম্পিকৰ কেইমাহমান পূৰ্বে ইয়াৰ শ্বুটিং আৰম্ভ হৈছিল আৰু খেলসমূহ শেষ হোৱাৰ সাত মাহৰ ভিতৰত শেষ হৈছিল।

## সম্বৰ্ধনা
ৱৰ্ল্ড আৰ্চাৰী ফেডাৰেশ্যনৰজন ষ্টেনলীয়ে ইয়াক "চুটি, কিন্তু সুন্দৰভাৱে চিত্ৰগ্ৰহণ কৰা অংশ যিয়ে ৰিঅ'ক দীপিকাৰ উল্লেখযোগ্য কেৰিয়াৰৰ মাজেৰে দৰ্শকক লৈ যোৱাৰ বাবে এক ফ্ৰেম হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰে" বুলি অভিহিত কৰে। ইণ্ডিয়া টুডেৰ সুহানী সিঙে অনুভৱ কৰিছিল যে তথ্যচিত্ৰখনে "খেলপথাৰত তেওঁৰ আকৰ্ষণীয় কাৰ্য্যকলাপ প্ৰদৰ্শন কৰাতকৈ কুমাৰীৰ উৎপত্তিৰ কাহিনীৰ ওপৰত অধিক গুৰুত্ব আৰোপ কৰিছিল।" আইএএনএছ-ৰ দ্বাৰা কৰা এক সমীক্ষাত লিখা হৈছিলঃ "আমি কেতিয়াও দীপিকাৰ অভ্যন্তৰীণ অনুভূতিবোৰ জানিব নোৱাৰোঁ কিয়নো তেওঁ লিংগ বৈষম্য আৰু দৰিদ্ৰতাৰ ভাগ্যৰ বিৰুদ্ধে সংগ্ৰাম কৰিছিল৷

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:২০১৭ বৰ্ষৰ চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:তথ্যচিত্ৰ
মাধুৰী বৰ্থৱাল

**মাধুৰী বৰ্থৱাল** (বিবাহপূৰ্ব **উনিয়াল**) ( ইংৰাজী : Madhuri Barthwal) হ'ল ভাৰতৰ উত্তৰাখণ্ডৰ এগৰাকী লোকশিল্পী। তেওঁ আকাশবাণীৰ সংগীত ৰচনা কৰা প্ৰথমগৰাকী মহিলা। তেৱেঁই প্ৰথমগৰাকী মহিলা গড়ৱালী সংগীতশিল্পী, যি পিছলৈ সংগীত শিক্ষয়িত্ৰী হয়। ২০১৯ চনৰ আন্তৰ্জাতিক নাৰী দিৱসৰ দিনা ৰাষ্ট্ৰপতি ৰামনাথ কোবিন্দে তেওঁক নাৰী শক্তিপুৰস্কাৰ বঁটা প্ৰদান কৰে। তেওঁ ২০২২ চনত পদ্মশ্ৰী বঁটাৰে সন্মানিত হৈছিল। গণৰাজ্য দিৱসৰ বিশেষ অনুষ্ঠানত তেওঁ এই সন্মান লাভ কৰে।

## জীৱন
বৰথৱালৰ পিতৃ চন্দ্ৰমণি উনিয়াল আছিল এগৰাকী গায়ক আৰু চিতাৰবাদক। মাধুৰীয়ে উত্তৰাখণ্ডৰ লেন্সডাউনৰ পৰা সংগীত বিষয়ত স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰে।
স্নাতক উপাধি লাভ কৰাৰ পিছত তেওঁ  কেইবাবছৰ ধৰি এখন কলেজত সংগীত শিক্ষয়িত্ৰী হিচাপে কটায়। আজৰি সময়ত নাজিবাবাদৰ অল ইণ্ডিয়া ৰেডিঅ’ৰ বাবে সুৰ দি আছিল৷ তেওঁ উত্তৰাখণ্ডৰ লোকসংগীতৰ এক উৎসাহী সমৰ্থক হৈ পৰে আৰু তেওঁ অঞ্চলটোৰ ঐতিহ্য আৰু ইয়াৰ লোকসংগীতৰ প্ৰতি উৎসৰ্গিত "ধৰোহৰ" নামৰ ৰেডিঅ' অনুষ্ঠানটো সৃষ্টি কৰে। তেওঁ উত্তৰাখণ্ডত ব্যৱহাৰ হোৱা প্ৰতিটো বাদ্যযন্ত্ৰ চিনি পায় বুলি কোৱা হয়। তাৰোপৰি তেওঁ আন সংগীতজ্ঞৰ সংগীত ৰেকৰ্ডিং কৰাত সহায় কৰিছে।

শিক্ষয়িত্ৰী হিচাপে তেওঁ শিকোৱা বহু সংগীতজ্ঞৰ ভিতৰত কেইবাজনে পেছাদাৰী সংগীতজ্ঞ হ’বলৈ সক্ষম হৈছে। তেওঁ গড়হৱালী গায়ক নৰেন্দ্ৰ সিং নেগীৰ সৈতে গীত গাইছে।

বৰ্থৱালে সংগীত, সম্প্ৰচাৰ আৰু পাঠদানৰ বাবে উচৰ্গা কৰা ষাঠিটা বছৰৰ স্বীকৃতি স্বৰূপে ভাৰতৰ ৰাষ্ট্ৰপতি ৰামনাথ কোবিন্দে প্ৰদান কৰা নাৰী শক্তি পুৰস্কাৰ লাভ কৰে। উদ্ধৃতিটোত উল্লেখ কৰা হৈছে যে তেওঁ সংগীত সংৰক্ষণৰ বাবে "নিজৰ জীৱন উৎসৰ্গা কৰিছিল"।

২০১৯ চনৰ আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় নাৰী দিৱসৰ দিনা নতুন দিল্লীৰ ৰাষ্ট্ৰপতি ভৱনত আনুষ্ঠিত এই বঁটা প্ৰদান অনুষ্ঠানত প্ৰায় চল্লিশগৰাকী মহিলাই এই বঁটা লাভ কৰিছিল। আৰু ইয়াৰে তিনিটা বঁটা দলীয় ভাবে দিয়া হৈছিল। মহিলা আৰু শিশু উন্নয়ন মন্ত্ৰী মানেকা গান্ধী তাত উপস্থিত আছিল আৰু ইয়াৰ পিছত বঁটাপ্ৰাপকসকলে প্ৰধানমন্ত্ৰী নৰেন্দ্ৰ মোদীক সাক্ষাৎ কৰে।

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ভাৰতীয় মহিলা কণ্ঠশিল্পী
শ্ৰেণী:লোকগীত শ্ৰেণী:সংগীতজ্ঞ
নিভি (বস্ত্ৰ)

**নিবী** (নিভি, নিবি, নিবি) আছিল মহিলাই পৰিধান কৰা এক বস্ত্ৰ বিশেষ। এয়া আছিল কঁকালত মেৰিয়াই বা পিন্ধি শৰীৰৰ তলৰ অংশটো ঢাকিবলৈ লোৱা সাধাৰণ কাপোৰৰ টুকুৰা।

## অৰ্থ
সংস্কৃত ভাষাত নিবী শব্দৰ অৰ্থ হৈছে নাৰীৰ কঁকালত পিন্ধা নিম্ন বস্ত্ৰ।

## পৰিধান
ঢাকি ৰখা আৰু মেৰিয়াই লোৱাটো আছিল প্ৰাচীন ভাৰতীয় সাজ-পোছাকৰ সাধাৰণ ৰূপ। ই বৈদিক যুগৰ অন্তৰংগ বস্ত্ৰ আৰু নাৰীৰ সাজ-পোছাকৰ ভিতৰত আটাইতকৈ সংবেদনশীল। বেদত সমসাময়িক সাজ-পোছাকৰ বৰ্ণনা মেৰিয়াই লোৱা কাপোৰৰ ব্যৱহাৰ আৰু শৈলী অনুসৰি কৰা হৈছে। উত্তৰীয়াই শৰীৰৰ ওপৰৰ বস্ত্ৰ, আদিবাসে বাহ্যিক বস্ত্ৰ আৰু বাছে তলৰ শৰীৰৰ বস্ত্ৰ বুজায়। গতিকে নিবীক বাছ হিচাপে শ্ৰেণীভুক্ত কৰিব পাৰি, এয়া আছিল এটুকুৰা সাধাৰণ আয়তাকাৰ কাপোৰ।

## শৈলী

### নিবী বিন্যাস
মহিলাসকলে নিবীখন কঁকালত খুচি ৰাখিছিল। ল শৰীৰৰ ওপৰৰ অংশটো মুকলি কৰি থৈ মহিলাৰ শৰীৰৰ তলৰ অংশৰ বাবে ই আছিল ভিতৰৰ মেৰিয়াই পিন্ধা বস্ত্ৰ, পুৰণি কালত ইয়াক ‘নিবী বান্ধ’ বুলিও জনা গৈছিল।

## লগতেৱচাওক

* উত্তৰ
* ভিতৰৰ
* কাপোৰ
* শাৰী
* ধুতি

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:পোচাক
শ্ৰেণী:নাৰীৰ বস্ত্ৰ
নমকীন

**নমকীন** (; অনু: নিমখীয়া) ১৯৮২ চনত মুক্তি পোৱা গুলজাৰৰ দ্বাৰা পৰিচালিত আৰু প্ৰযোজিত হিন্দী ভাষাৰ এখন সামাজিক নাট্যধ্ৰমী ছবি, য'ত অভিনয় কৰিছে সঞ্জীৱ কুমাৰ, শৰ্মিলা ঠাকুৰ, শাবানা আজমী আৰু ৱাহিদা ৰহমানে। গুলজাৰৰ এই ছবিখন বিশেষকৈ গ্ৰাম্য অঞ্চলৰ ভাৰতীয় সমাজৰ কিছুমান অতি স্পৰ্শকাতৰ, কিন্তু অস্পৃশ্য দিশৰ ওপৰত নিৰ্মিত। “অকাল বসন্ত” নামৰ সমৰেশ বসুৰ গল্প এটাৰ আধাৰত ছবিখন নিৰ্মাণ কৰা হৈছিল। এইজন লেখকৰ গল্পৰ আধাৰত ইয়াৰ পূৰ্বে গুলজাৰে ইয়াৰ পূৰ্বে “কিতাব” (১৯৭৭) নিৰ্মাণ কৰিছিল।[2] 

নমকীনে ১৯৮৩ চনত এছাভাই এম সুৰতৱালাৰ শ্ৰেষ্ঠ অডিঅ’গ্ৰাফীৰ বাবে ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা লাভ কৰে। ৩০তম ফিল্মফেয়াৰ বঁটাত ছবিখন শ্ৰেষ্ঠ কাহিনী আৰু শ্ৰেষ্ঠ কলা পৰিচালনাৰ বঁটা লাভ কৰাৰ বিপৰীতে ৱাহিদাই শ্ৰেষ্ঠ সহযোগী অভিনেত্ৰীৰ মনোনয়ন পাবলৈ সক্ষম হৈছিল।
## বঁটা
;৩০তম ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা
*শ্ৰেষ্ঠ অডিঅ’গ্ৰাফী- ইচাভাই এম সুৰতৱালা
;৩০তম ফিল্মফেয়াৰ বঁটা
*শ্ৰেষ্ঠ কাহিনী- সমৰেশ বসু
*শ্ৰেষ্ঠ কলা নিৰ্দেশক- অজিত নানেৰ্জি

## প্ৰসংগ

## বাহ্যিক সংযোগ
* 
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ নাৰী সম্পৰ্কীয় চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:১৯৮২ বৰ্ষৰ চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:হিন্দী চলচ্চিত্ৰ
মাম্মো

**মাম্মো** () হৈছে ১৯৯৪ চনj শ্যাম বেনেগাল পৰিচালিত এখন ভাৰতীয় হিন্দী ভাষাৰ ছবি। ইয়াত অভিনয় কৰিছে ফৰিদা জালাল, সুৰেখা ছিক্ৰী, অমিত ফাল্কে আৰু ৰজিত কাপুৰে।

ছবিখন ১৯৯৫ চনত হিন্দী ভাষাৰ শ্ৰেষ্ঠ পূৰ্ণদৈৰ্ঘ্য ছবিৰ ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা লাভ কৰে। ফৰিদা জালালে শ্ৰেষ্ঠ অভিনয়ৰ বাবে ফিল্মফেয়াৰ সমালোচক বঁটা লাভ কৰাৰ বিপৰীতে সুৰেখা ছিক্ৰীয়ে শ্ৰেষ্ঠ সহযোগী অভিনেত্ৰীৰ ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা লাভ কৰে। বেনেগালে নিৰ্মাণ কৰা মুছলমান ত্ৰিলজীৰ এইখন প্ৰথম ছবি আছিল। আন দুখন হ’ল  চৰ্দাৰী বেগম (১৯৯৬) আৰু জুবেইদা (২০০১)। সমালোচকৰ প্ৰশংসা লাভ কৰা ছবিখনক বেনেগালৰ অন্যতম শ্ৰেষ্ঠ কৃতি বুলি গণ্য কৰা হয়। ছবিখনৰ লেখক খালিদ মহম্মদে উল্লেখ কৰিছে যে তেওঁ ৱাহিদা ৰেহমানৰ বাবে তেওঁ এই চৰিত্ৰটো লিখিছিল। কিন্তু তেওঁ দ্বিধাবোধ কৰাত পিছত ফৰিদা জালালৰ কাষ চাপিছিল। 
## বঁটা
;১৯৯৫: ৪২তম ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা
*হিন্দী ভাষাৰ শ্ৰেষ্ঠ পূৰ্ণদৈৰ্ঘ্য ছবি
*শ্ৰেষ্ঠ সহযোগী অভিনেত্ৰী- সুৰেখা চিক্ৰি
;১৯৯৫: ৪০তম ফিল্মফেয়াৰ বঁটা
*শ্ৰেষ্ঠ অভিনেত্ৰী (ক্ৰিটিক)- ফৰিদা জালাল
;BFJA বঁটা
*শ্ৰেষ্ঠ অভিনেত্ৰী- ফৰিদা জালাল
## তথ্য সংগ্ৰহ

## বাহ্যিক সংযোগ
*

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ নাৰী সম্পৰ্কীয় চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:১৯৯৪ বৰ্ষৰ চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:হিন্দী চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:শ্ৰেষ্ঠ হিন্দী ছবিৰ ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা বিজয়ী
মোহেনা সিং

**মোহেনা সিং** , যিগৰাকীক **মোহেনা কুমাৰী সিং** বুলিও কোৱা হয়, এওঁ ভাৰতীয় নৃত্যশিল্পী, নৃত্য পৰিচালক, ইউটিউবাৰ আৰু প্ৰাক্তন টেলিভিছন অভিনেত্ৰী আৰু ৰেৱাৰ ৰাজপৰিয়ালৰ সদস্য। ষ্টাৰ প্লাছৰ *য়ে ৰিস্তা ক্যা কেহলাতা হ্যায়* ছবিত কীৰ্তি গোৱেংকা সিংহানিয়াৰ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰি তেওঁ পৰিচিত।

## ব্যক্তিগত জীৱন
মোহেনা কুমাৰী সিং ৰেৱাৰ ৰাজকুমাৰী; তেওঁ ৰেৱাৰ ৰাজপৰিয়ালৰ ছোৱালী। ২০১৯ চনৰ ১৪ অক্টোবৰত   উত্তৰাখণ্ডৰ কেবিনেট মন্ত্ৰী সাতপল মহাৰাজৰ পুত্ৰ সুয়েশ ৰাৱটৰ সৈতে তেওঁৰ বিবাহ পাশত আৱদ্ধ হয়। ২০২২ চনৰ ১৫ এপ্ৰিলত এই দম্পতীহালে এজন ল'ৰা আৰু ২০২৪ চনৰ ২ এপ্ৰিলত এগৰাকী কন্যা সন্তানক আদৰণি জনায়।

## কৰ্ম জীৱন
২০১২ চনত ডান্স ইণ্ডিয়া ডান্সৰ দ্বাৰা তেওঁ প্ৰথম টেলিভিছনৰ পৰ্দাত আবিৰ্ভাব হৈছিল, তাৰ পিছত তেওঁ ‘ষ্টুডেণ্ট অৱ দ্য ইয়েৰ’, দেধ ইছকিয়া, আৰু য়েহ জাৱানী হায় দীৱানীৰ দৰে বিভিন্ন প্ৰজেক্টত ৰেমো ডি’ছৌজাৰ সহকাৰী কৰিঅ’গ্ৰাফাৰ হিচাপে কাম কৰি আহিছে। *দিল দস্তী ডান্স* (২০১৫) ছবিখনত ছাৰাৰ চৰিত্ৰত অভিনয় জীৱন আৰম্ভ কৰিছিল। চেলিব্ৰিটি ডান্স ৰিয়েলিটি শ্ব' *ঝলক দিখলা জা*ৰ বহু ছিজনত কোৰিঅ'গ্ৰাফাৰ হিচাপেও কাম কৰিছিল। তেওঁ য়েহ ৰিষ্ঠা ক্যা কেহলাতা হাই ধাৰাবাহিকত অভিনয় কৰিছিল আৰু ষ্টাৰ প্লাছ (২০১৬)ৰ ছিলচিলা প্যাৰ কাতো দেখা গৈছিল।[citation needed] ডান্স ইণ্ডিয়া ডান্সত তেওঁ সামগ্ৰিকভাৱে পঞ্চম স্থান দখল কৰিছিল। ইয়াৰ উপৰিও ইউটিউব চেনেল, ‘ৰিমোৰভ ভল’গ্ছ’ৰ লগতে তেওঁৰ য়েহ ৰিষ্ঠা ক্যা কেহলাতা হাইৰ সহ অভিনেতা ঋষি দেৱ আৰু গৌৰৱ ৱাধৱাও আছিল। ইয়াত তেওঁলোকে ২ বছৰ নৌহওঁতেই ২০ লাখতকৈ অধিক গ্ৰাহক লাভ কৰিছিল। ২০১৯ চনৰ ছেপ্টেম্বৰ মাহত তেওঁলোকৰ সৈতে বিভাজনৰ পিছত মোহেনা কুমাৰীয়ে নিজাকৈ ইউটিউব চেনেল 'MOHENA VLOGS' আৰম্ভ কৰে।

## ফিল্মগ্ৰাফী
### টেলিভিছন
বছৰ:- শিৰোনাম:- ভূমিকা:- 
২০১১-২০১২ চনত *ডান্স ইণ্ডিয়া ডান্স* (চিজন ৩)- প্ৰতিযোগী- চতুৰ্থ ৰানাৰ্ছ আপ 
২০১৩ চনত *কবুল হাই* - বিশেষ উপস্থিতি	
২০১৫ চনত *দিল দস্তী ডান্স*-ভূমিকাত- চাৰা		
*পিয়াৰ তুনে কিয়া ক্যা*- ভূমিকাত-ঝানভি- ছিজন ৫	
২০১৫-২০১৬ চনত *টুইষ্ট ৱালা লাভ* - সাধুকথা ৰিমিক্সড-ভূমিকাত- নাটাছা- বিশেষ উপস্থিতি	
২০১৫-২০১৬ চনত *গুমৰাহ:এণ্ড অব্ ইনচেন্স*- ভূমিকাত-এ এছ পি সুমেধা- ছিজন ৫	
২০১২-২০১৫ চনত *ঝলক দিখলা জা*- নৃত্য পৰিচালক- ছিজন ৫-৮	
২০১৬ চনত *ছিলচিলা পিয়াৰ কা*-ভূমিকাত- আৰতি সিং- কেমিঅ'	
-২০১৯ চনত *ফিয়েৰ ফাইল*-ভূমিকাত- ৰঞ্জনা		
২০১৪-২০১৬ চনত *নয়া আকবৰ বীৰবল*- ভূমিকাত-ৰাজকুমাৰী ৰূপালী		
২০১৬–২০১৯ চনত *য়েহ ৰিষ্ঠা ক্যা কেহলাতা হায়*- ভূমিকাত-কীৰ্তি গোৱেংকা সিংহানিয়া- পুনৰাবৃত্তিমূলক ভূমিকা 
২০১৭ চনত ইছকবাজ- ভূমিকাত-কীৰ্তি গোৱেংকা সিংহানিয়া- অতিথি হিচাপে উপস্থিত	
চনত কিট্চেন  চেম্পিয়ন -প্ৰতিযোগী 

### চিনেমা
২০১৩ চনত বোলছবি *এবিচিডি*ত নৃত্যশিল্পীৰ ভূমিকাত- গীত: "মান বসিয়ো সাৱাৰিয়ো"।

### মিউজিক ভিডিঅ'
*মোহিত চৌহানৰ *তুমহাৰী আৰজু*
*জিপি গ্ৰেৱালৰ দ্বাৰা *গুচি ভল্ট টাম*

## বঁটা আৰু মনোনয়ন
২০১৯ চনত য়েহ ৰিষ্ঠা ক্যা কেহলাতা হায় ছবিত কীৰ্তি গোৱেংকা সিংহানিয়াৰ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰি শ্ৰেষ্ঠ অভিনেত্ৰী হয় আৰু ভাৰতীয় টেলি বঁটা লাভ কৰে।
## তথ্য সূত্ৰ

শ্ৰেণী:ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী
শ্ৰেণী:ভাৰতীয় ইউটিউবাৰ
বতুল বেগম

**বতুল বেগম** ভাৰতৰ ৰাজস্থান ৰাজ্যৰ জয়পুৰৰ এগৰাকী লোকসংগীত গায়িকা। তেওঁ মাণ্ড আৰু ভজন গীত গাই আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় পৰ্যায়ত বিখ্যাত হৈ পৰিছে। তেওঁ ঢোল, ঢোলক, তবলা আদি বাদ্যযন্ত্ৰ বজায়।

## জীৱনী

বতুল বেগমৰ জন্ম হৈছিলৰাজস্থানৰ দিদৱানা জিলাৰ কেৰাপ গাঁৱত। পঞ্চম শ্ৰেণীতেই তেওঁ স্কুল এৰি দিয়ে। তেওঁ ৰাজস্থানৰ মিৰাচী সম্প্ৰদায়ৰ ব্যক্তি। মাণ্ড গোৱাৰ প্ৰতি তেওঁৰ আগ্ৰহ এটা পাৰিবাৰিক পৰম্পৰা। কিন্তু ভজনবোৰ তেনেকুৱা নহয়। আঠ বছৰ বয়সত তেওঁ প্ৰতিদিনে নগৌৰ কেৰাপ গাঁৱৰ ঠাকুৰ জীৰ মন্দিৰৰ সন্মুখত বন্ধু-বান্ধৱীৰ সৈতে গৈছিল, যাৰ ফলত ভজন গোৱাৰ প্ৰতি আকৰ্ষণ গঢ় লৈ উঠিছিল। পিছলৈ তেওঁ নিজেই ভজন গাবলৈ আৰম্ভ কৰে।

### ব্যক্তিগত জীৱন
বেগমে ১৬ বছৰ বয়সত বিবাহপাশত আবদ্ধ হয়। ৰাজপথত কণ্ডাক্টৰ হিচাপে কাম কৰা ফিৰোজ খানৰ সৈতে বিবাহপাশত আৱদ্ধ হয় আৰু সিহঁতৰ তিনিজন পুত্ৰ সন্তান আছে। তেওঁ সম্প্ৰতি পৰিয়ালসহ জয়পুৰৰ বিদ্যাধৰ নগৰত থাকে৷ 

## কেৰিয়াৰ

মাণ্ড আৰু ভজন শৈলীৰ লোকগীতৰ গায়িকা বেগমে ভাৰতীয় বাদ্যযন্ত্ৰ যেনে তবলা, ঢোলক, ঢোল আদিও বজায়। মুছলমান পৰিয়ালত জন্মগ্ৰহণ কৰিও হিন্দু ধৰ্মৰ ভজন গাবলৈ আৰম্ভ কৰা বেগমে গীতৰ জৰিয়তে সাম্প্ৰদায়িক ঐক্যৰ বাৰ্তা প্ৰেৰণ কৰে।

তেওঁ ভাৰতৰ বিভিন্ন মঞ্চৰ উপৰিও ভাৰতৰ বাহিৰত ফ্ৰান্স, জাৰ্মানী, টিউনিছিয়া, ইটালী, ছুইজাৰলেণ্ড, আমেৰিকা, ব্ৰিটেইনকে ধৰি ৫৬খন দেশত অনুষ্ঠান পৰিৱেশন কৰিছে। বিভিন্ন ধৰ্মৰ শিল্পীয়ে বিভিন্ন সংস্কৃতিৰ ফিউজন সংগীত পৰিবেশন কৰা আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় ফিউজন লোক সংগীত বেণ্ড বলীউড ক্লেজমাৰৰ তেওঁ সদস্য। 

ফ্ৰান্সৰ অলিম্পিকত তেওঁ বাছাণ্ট গ্ৰুপ আৰু অন্যান্য লোকশিল্পীৰ সৈতে অনুষ্ঠান পৰিৱেশন কৰিছিল। তেওঁ পেৰিছৰ টাউন হলত অনুষ্ঠান পৰিৱেশন কৰা ৰাজস্থানৰ একমাত্ৰ মহিলা৷

## বঁটা আৰু সন্মান

২০২২ চনৰ আন্তৰ্জাতিক নাৰী দিৱসৰ দিনা তেওঁক ২০২১ চনৰ নাৰী শক্তি পুৰুষস্কাৰৰ সন্মানেৰে সন্মানিত কৰা হৈছিল। ২০২৫ চনৰ জানুৱাৰী মাহত তেওঁ পদ্মশ্ৰী বঁটা লাভ কৰে। তেওঁক ফ্ৰান্স আৰু টিউনিছিয়া চৰকাৰেও সন্মান জনাইছে। ২০২১ চনৰ আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় নাৰী দিৱসত তেওঁ GOPIO Achievers Award - 2021 আৰু Certificate of Excellence Award লাভ কৰে।

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:সংগীতজ্ঞ শ্ৰেণী:গায়িকা

শ্ৰেণী:ভাৰতীয় মহিলা কণ্ঠশিল্পী
শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
মীৰা ঠাকুৰ

**মীৰা ঠাকুৰ** ভাৰতৰ বিহাৰৰ এগৰাকী শিল্পী। তেওঁ চিকি ঘাঁহৰ শিল্পকলাৰ সাধনা কৰে আৰু শিকায় ৷ তেওঁ ইউনেস্কোৰ পৰা হস্তশিল্পৰ বাবে উৎকৃষ্টতাৰ মোহৰ আৰু নাৰী শক্তি পুৰস্কাৰ লাভ কৰিছে ৷

## কেৰিয়াৰ
alt=|right|thumb| চিকি ঘাঁহৰ পৰা তৈয়াৰী এটা ভাসমান প্ৰতিক
মীৰা ঠাকুৰৰ জন্ম হৈছিল ভাৰতৰ বিহাৰৰ মধুবনীৰ উমৰিত। চাৰি বছৰ বয়সতে তেওঁ মাকৰ পৰা চিকি ঘাঁহৰ শিল্প শিকিবলৈ আৰম্ভ কৰে, ইয়াৰে তেওঁলোকে বিভিন্ন অলংকাৰ, ফুলদানি আৰু বাকচ তৈয়াৰ কৰে।  ছিক্কি হৈছে কেৱল বিহাৰ আৰু উত্তৰ প্ৰদেশত পোৱা এবিধ ঘাঁহ, ইয়াৰপৰা সোণালী ৰঙৰ আঁহ উলিয়াব পাৰি।  ঠাকুৰে মধুবনীতে থাকি হস্তকলা বিকাশ কেন্দ্ৰ চলায়। এই সংস্থাই সমাজ তথা পৰিয়ালৰ পৰা বঞ্চিত মহিলাসকলক শিল্পকৰ্মৰ প্ৰশিক্ষণ দিয়ে।   ইয়াৰ দ্বাৰা লোক কলা হস্তশিল্প প্ৰশিক্ষণ কেন্দ্ৰ গঢ় লৈ উঠিছে। 

## বঁটা আৰু স্বীকৃতি
দিল্লী ক্ৰাফ্ট কাউন্সিলে তেওঁক ১৯৮৮ চনৰ  বাল শিল্পী আৰ্টিষ্ট বঁটা প্ৰদান কৰে আৰু ২০০৫ চনত ইউনেস্কোৰ পৰা হস্তশিল্পৰ বাবে উৎকৃষ্টতাৰ মোহৰ লাভ কৰে।  ২০২২ চনৰ আন্তৰ্জাতিক নাৰী দিৱসত তেওঁক নাৰী শক্তি পুৰস্কাৰৰে সন্মানিত কৰা হয় 

## তথ্যসূত্ৰসমূহ

শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:নাৰী শক্তি পুৰস্কাৰ বিজয়ী
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ হস্তশিল্প
চিত্ৰলেখা (১৯৪১ চলচ্চিত্ৰ)

**চিত্ৰলেখা** () ১৯৪১ চনৰ কিদাৰ শৰ্মা পৰিচালিত এখন ভাৰতীয় হিন্দী ছবি। ১৯৩৪ চনত ৰচিত ভাগৱতী চৰণ বাৰ্মাৰ একে নামৰ হিন্দী উপন্যাসৰ আধাৰত ছবিখন নিৰ্মাণ কৰা হৈছে। ইয়াৰ সংগীত বিখ্যাত শাস্ত্ৰীয় সংগীতজ্ঞ উস্তাদ ঝাণ্ডে খানৰ। ছবিখন যোগে "সুন সুন নীলকমল মুস্কায়ে", "সেইয়া ছাৱাৰে ভায়ে বাৱাৰে", আৰু "তুম যাও বড়ে ভগৱান বনে, ইনছান বনো" আদি গীত জনপ্ৰিয় হৈছিল। খানে ভৈৰৱী আৰু আশাৱৰীৰ দৰে ধ্ৰুপদী ৰাগক সংগীতত ব্যৱহাৰ কৰিছিল, যাৰ ফলত ই ধ্ৰুপদী ভিত্তিক হিন্দী চলচ্চিত্ৰ গীতৰ বাবে প্ৰভাৱশালী হৈ পৰিছিল ।  

১৯৪১ চনৰ দ্বিতীয় সৰ্বাধিক উপাৰ্জন কৰা ভাৰতীয় ছবি আছিল।  চিত্ৰলেখাৰ যোগেদি অভিনেতা ভাৰত ভূষণে আত্মপ্ৰকাশ কৰিছিল, যিয়ে পিছলৈ “বৈজু বাৱৰা” (১৯৫২) ছবিৰে খ্যাতি অৰ্জন কৰিছিল।  চিত্ৰলেখাৰ চৰিত্ৰত মেহতাবক "পাৰফেক্ট" বুলি অনুভৱ কৰি শৰ্মাই মেহতাবক কাষ্ট কৰিছিল। ছবিখনৰ বিখ্যাত গা ধোৱা দৃশ্যটোৰ জৰিয়তে মেহতাবে খ্যাতি আৰু কুখ্যাতি দুয়োটা অৰ্জন কৰে। 

১৯৬৪ চনত শৰ্মাই ছবিখন একে নামত পুনৰ নিৰ্মাণ কৰিছিল; অভিনয় কৰিছিল মীনা কুমাৰী আৰু প্ৰদীপ কুমাৰে।

## প্ৰসংগ

;গ্ৰন্থপঞ্জী
* 
* 
## বাহ্যিক সংযোগ
* 
শ্ৰেণী:ভাৰতৰ নাৰী সম্পৰ্কীয় চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:গণিকা বিষয়ক ভাৰতীয় চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:১৯৪১ বৰ্ষৰ চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:হিন্দী চলচ্চিত্ৰ
উত্তৰ ফাল্গুনী

**উত্তৰ ফাল্গুনী** () ১৯৬৩ চনৰ অসিত সেনৰ পৰিচালনা আৰু উত্তম কুমাৰৰ প্ৰযোজনাত নিৰ্মিত এখন ভাৰতীয় বাংলা ভাষাৰ নাট্যধৰ্মী ছবি, য'ত সুচিত্ৰ সেনে দ্বৈত চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছে। অন্য মুখ্য চৰিত্ৰত আছে বিকাশ ৰায় আৰু দিলীপ মুখাৰ্জী।  ছবিখনে বাংলা ভাষাৰ শ্ৰেষ্ঠ পূ্ৰ্ণদৈৰ্ঘ্য ছবিৰ একাদশ ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা লাভ কৰে। ছবিখনৰ সংগীত ৰবিন চেটাৰ্জীৰ। ছবিখন পৰিচালক অসিত সেনে নিজেই হিন্দী ভাষাত পুনৰ “মমতা” (১৯৬৬) নামেৰে পুনৰ নিৰ্মাণ কৰে; য’ত সুচিত্ৰা সেনে মুখ্য চৰিত্ৰত অভিনয় কৰে। ছবিখন তামিল ভাষাত “কভিয়া থালাইভি” (১৯৭০), আৰু মালয়ালম ভাষাত “পুষ্পাঞ্জলি” (১৯৭২) হিচাপেও পুনৰ নিৰ্মাণ কৰা হয়।
## বঁটা
*১৯৬৪: ১১তম বঙালী ভাষাৰ শ্ৰেষ্ঠ পূৰ্ণদৈৰ্ঘ্য ছবিৰ ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা
*১৯৬৪: BFJA বঁটা- শ্ৰেষ্ঠ অভিনেত্ৰী- সুচিত্ৰা সেন
## তথ্য সংগ্ৰহ

## বাহ্যিক সংযোগ
* 

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ নাৰী সম্পৰ্কীয় চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:১৯৬৩ বৰ্ষৰ চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:বঙালী চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:শ্ৰেষ্ঠ বঙালী পূৰ্ণদৈৰ্ঘ্য ছবিৰ ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা বিজয়ী
উৎসৱ (চলচ্চিত্ৰ)

**উৎসৱ** () ১৯৮৪ চনত শশী কাপুৰৰ প্ৰযোজনা আৰু গিৰীশ কৰ্ণাডৰ পৰিচালনাত নিৰ্মিত এখন হিন্দী এৰোটিক ড্ৰামা ছবি। শুদ্ৰকৰ মৃচ্ছকটিকম নাটকৰ আধাৰত নিৰ্মিত এই ছবিখন। ইয়াৰ হিন্দী আৰু ইংৰাজী ভাষাত একেলগে চিত্ৰগ্ৰহণ কৰা হৈছিল। ইংৰাজী সংস্কৰণৰ পোষ্ট প্ৰডাকচনৰ কাম লণ্ডনত কৰা হৈছিল।

ছবিখনত অভিনয় কৰিছে শংকৰ নাগ, শশী কাপুৰ, ৰেখা, আমজাদ খান, অনুৰাধা পেটেল, শেখৰ সুমন, অনুপম খেৰ, নীনা গুপ্তা, কুলভূষণ খাৰবন্দা, অন্নু কাপুৰ, সঞ্জনা কাপুৰ আৰু কুনাল কাপুৰে।

সমস্থানকৰ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছে ছবিখনৰ প্ৰযোজক শশী কাপুৰে। ইয়াক প্ৰথমে অমিতাভ বচ্চনে অভিনয় কৰাৰ কথা আছিল। কিন্তু ১৯৮২ চনৰ জুলাই মাহত বচ্চনে বাংগালুৰুত এক ডাঙৰ দুৰ্ঘটনাৰ সন্মুখীন হয়। গতিকে প্ৰযোজকজনে নিজেই এই ভুমিকাটো কৰাৰ সিদ্ধান্ত লয়। ছবিখনৰ সংগীত লক্ষ্মীকান্ত-প্যাৰেলালৰ। লতা মংগেশকাৰ আৰু আশা ভোছলেৰ বিখ্যাত দ্বৈতকণ্ঠৰ গীত 'মন কিউ বেহকা ৰে বেহকা আধি ৰাত কো' আদি গীতৰ বাবে ছবিখন বিখ্যাত।  ‘মেৰে মন বাজা মৃদং’গীতটোৰ বাবে ১৯৮৫ চনত অনুৰাধা পড়ৱালে ফিল্মফেয়াৰৰ শ্ৰেষ্ঠ মহিলা নেপথ্য গায়িকাৰ বঁটা লাভ কৰিছিল। ভাৰতৰ কেন্দ্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ প্ৰমাণীকৰণ ব'ৰ্ডে ১৯৮৪ চনৰ ২৩ আগষ্টত ছবিখনক "এ" প্ৰমাণপত্ৰ প্ৰদান কৰে।
## বঁটা
;৩২তম ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা
*শ্ৰেষ্ঠ কলা নিৰ্দেশক- নাচিকেত পটবৰ্ধন আৰু জায়ু পটবৰ্ধন
;৩৩তম ফিল্মফেয়াৰ বঁটা
*শ্ৰেষ্ঠ গীতিকাৰ- বসন্ত দেৱ
*শ্ৰেষ্ঠ মহিলা নেপথ্য গায়িকা- অনুৰাধা পড়ৱাল
## তথ্য সংগ্ৰহ

## বাহ্যিক সংযোগ
* 
* A study of film Utsav

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ নাৰী সম্পৰ্কীয় চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:১৯৮৪ বৰ্ষৰ চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:হিন্দী চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:শ্ৰেষ্ঠ হিন্দী ছবিৰ ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা বিজয়ী
ভগৱন্তী নৱানী

**ভগৱন্তী নৱানী** ( ইংৰাজী : Vagwanti Navani ; ১ ফেব্ৰুৱাৰী ১৯৪০ – ২২ অক্টোবৰ ১৯৮৬) আছিল সিন্ধী ভাষাৰ সংগীত আৰু চলচ্চিত্ৰ জগতৰ পৰিচিত এগৰাকী ভাৰতীয় গায়িকা আৰু অভিনেত্ৰী। তেওঁ লোকগীতৰ লগতে প্লে-বেক ছিংগাৰ আছিল।

সুৰীয়া আৰু মধুৰ কণ্ঠৰ বাবে তেওঁ "সিন্ধি কোয়েল" নামেৰে জনাজাত হৈছিল। "লাদা" নামৰ তাইৰ বিবাহ গীতবোৰ ভাৰত আৰু পাকিস্তানত জনপ্ৰিয়। *সিন্ধুয়া জয় কিনাৰায়* ছবিত নায়িকা হিচাপে অভিনয় কৰাৰ লগতে আঠখন ছবিত প্লেবেক গায়িকা হিচাপে কণ্ঠদান কৰিছিল।

## জীৱনী

১৯৪০ চনৰ ১ ফেব্ৰুৱাৰীত ব্ৰিটিছ ভাৰতৰ সিন্ধু প্ৰদেশৰ কৰাচীত (বৰ্তমান পাকিস্তানত) ভগৱন্তী নৱানীৰ জন্ম হয়। তাইৰ পিতৃ-মাতৃ আছিল সিন্ধুৰ ঐতিহাসিক চহৰ নাছেৰপুৰৰ। তেওঁৰ দেউতাকৰ নাম জছু মাল নৱানী আৰু মাকৰ নাম বিষ্ণী বাই আছিল। তেওঁৰ তিনিজন ভাতৃ আৰু দুগৰাকী ভগ্নী আছিল। পাকিস্তানৰ সৃষ্টিৰ সময়ত তেওঁৰ বয়স মাত্ৰ সাত বছৰ আছিল আৰু পিতৃ-মাতৃৰ সৈতে ভাৰতৰ বম্বে (বৰ্তমান মুম্বাই )লৈ প্ৰব্ৰজন কৰিবলগীয়া হৈছিল। প্ৰব্ৰজনৰ সময়ত তেওঁ ভাৰতীয় বালিকা প্ৰাথমিক বিদ্যালয় কৰাচীত পঢ়ি আছিল। মুম্বাইত কমলা গাৰ্লছ হাইস্কুলত আৰু তাৰ পিছত সিন্ধচ হাইস্কুলত অধ্যয়ন কৰে। ১৯৫৭ চনত তেওঁ মেট্ৰিক পৰীক্ষাত উত্তীৰ্ণ হয়।

তেওঁ দেৱঘৰ সংগীত বিদ্যালয় অৰুণ সংগীত বিদ্যালয়ত আনুষ্ঠানিক সংগীত শিক্ষা লাভ কৰে। ইয়াৰ পিছত পিপল থিয়েটাৰ এছ’চিয়েচনত যোগদান কৰে য’ত কানু ঘোষ আৰু কানু ৰায়ৰ নেতৃত্বত তেওঁৰ সংগীত বিকশিত হয়। তেওঁ সিন্ধী লোকসংগীতৰ যেনে ভজন, দোহিৰস, কালাম, ওৰাণ, লৰী, লাদাস, সখিয়ন আৰু ছাহৰাছ আদিৰ প্ৰতিষ্ঠাপক হিচাপে স্বীকৃতি লাভ কৰিছিল ।

তেওঁ ১৯৬০ৰ পৰা ১৯৭০ চনৰ সিন্ধী চিনেমাৰ অন্যতম জনপ্ৰিয় প্লেবেক গায়িকা। সেই ছবিসমূহৰ ভিতৰত আছিল *ঝুলেলাল*, *লাদলী*, *সিন্ধুয়া জে কিনাৰে*, *শাল ধিয়াৰ না জামান*, *হোজামালো*, *কনোৱাৰ ৰাম*, *হালু তা ভাজী হালুন*, আৰু *পৰদেশী প্ৰীতম*।

ভগৱন্তী নৱানী আছিল এগৰাকী বহুমুখী অভিনেত্ৰীও। তেওঁ বিশিষ্ট সিন্ধী ভাষা সাহিত্যিক গোবিন্দ মালহীয়ে প্ৰতিষ্ঠা কৰা কলাকাৰ মণ্ডলৰ অংশ আছিল৷ ভাৰত আৰু বিদেশত তিনি হাজাৰৰো অধিক মঞ্চত অভিনয় কৰিছিল। তেওঁৰ আটাইতকৈ জনপ্ৰিয় নাটক আছিল *মেহমান*, *গুস্তাখী মাফ*, *তুহিঞ্জো গতিকে মুহিঞ্জো* আৰু *দেশজী লালকাৰ*। ১৯৬৮ চনৰ বিখ্যাত সিন্ধী ছবি *সিন্ধুয়া জে কিনাৰে*ত তেওঁ মূল অভিনেত্ৰী আছিল।

## মৃত্যু

১৯৮৬ চনৰ ২২ অক্টোবৰত তেওঁৰ মৃত্যু হয়। তেওঁৰ স্মৃতিত ১৯৮৭ চনৰ ৩ অক্টোবৰত "ভগৱন্তী নৱানী চেৰিটেবল ট্ৰাষ্ট" গঠন কৰা হয়।

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:সংগীতজ্ঞ শ্ৰেণী:গায়িকা

শ্ৰেণী:ভাৰতীয় মহিলা কণ্ঠশিল্পী
শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি
শ্ৰেণী:সিন্ধী চলচ্চিত্ৰৰ অভিনেত্ৰী
পাকীজা (চলচ্চিত্ৰ)

**পাকীজা** () ১৯৭২ চনৰ কামাল আমৰোহী ৰচিত, পৰিচালিত আৰু প্ৰযোজিত এখন ভাৰতীয় সংগীতমধুৰ ৰোমান্টিক নাট্যধৰ্মী ছবি। ছবিখনত অশোক কুমাৰ আৰু ৰাজ কুমাৰৰ সৈতে নাম ভূমিকাত অভিনয় কৰিছে মীনা কুমাৰীয়ে। ইয়াত লক্ষ্ণৌৰ তৱাইফ চাহিবজানৰ কাহিনী বৰ্ণিত হৈছে। ট্ৰেইনত শুই থাকোঁতে চাহিবজানে এজন অচিনাকি মানুহৰ পৰা তেওঁৰ সৌন্দৰ্যৰ প্ৰশংসা কৰি লিখা  এটা চিঠি পায়। পিছত ঘটনাক্ৰমে এটা তম্বুত আশ্ৰয় লওতে গম পায় যে তাৰ মালিক চেলিম নামৰ বন বিভাগৰ ৰেঞ্জাৰ এজনে চিঠিখন লিখিছিল। চাহিবজান আৰু চেলিমে বিয়াৰ পৰিকল্পনা কৰে, যাৰ ফলত চাহিবজানৰ পেছাদাৰী পটভূমিৰ সৈতে সংঘাতৰ সৃষ্টি হয়।

আমৰোহীয়ে তেওঁৰ পত্নী মীনা কুমাৰীক উৎসৰ্গিত কৰি এখন চিনেমা নিৰ্মাণ কৰিব বিচাৰিছিল; তেওঁলোকৰ সহযোগী ছবি “ডাইৰা’ (১৯৫৩) মুক্তি পোৱাৰ পিছত তেওঁ কাহিনীটোৰ পৰিকল্পনা কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰে। ছবিখনৰ প্ৰডাকচন ১৫ বছৰ ধৰি চলিছিল। ১৯৫৬ চনত জাৰ্মান চিনেমেট’গ্ৰাফাৰ জোচেফ উইৰ্চিঙৰ অধীনত পাকীজাৰ মূল চিত্ৰগ্ৰহণ আৰম্ভ হয়। ছবিখনে বহু বাধাৰ সন্মুখীন হৈছিল, বিশেষকৈ ১৯৬৪ চনত মীনা কুমাৰী আৰু আমৰোহীৰ বিচ্ছেদ আৰু কুমাৰীৰ সুৰাৰ আসক্তিৰ বাবে প্ৰায়ে অভিনয় কৰিব নোৱাৰা হৈ পৰিছিল। বহু বছৰ পিছুৱাই ৰখাৰ পিছত ১৯৬৯ চনত পুনৰ চিত্ৰগ্ৰহণ আৰম্ভ হয় আৰু ১৯৭১ চনৰ নৱেম্বৰ মাহত সমাপ্ত হয়।  ১৯৭০ চনৰ ভিতৰত সৰ্বাধিক বিক্ৰী হোৱা বলীউডৰ গীতৰ অন্যতম আছিল পাকীজাৰ গীতবোৰ। ছবিখনৰ গীতবোৰ গুলাম মহম্মদে ৰচনা কৰিছিল আৰু সংগীত দিছিল নৌশাদে। নৌশাদে আৱহ সংগীতো ৰচনা কৰিছিল।

₹১২.৫ মিলিয়নৰ  (১৪০,০০০ মাৰ্কিন ডলাৰ) পৰা ₹১৫ মিলিয়ন  (১৭০,০০০ মাৰ্কিন ডলাৰ) বাজেটত নিৰ্মাণ কৰা পাকীজাৰ প্ৰিমিয়াৰ ১৯৭২ চনৰ ৪ ফেব্ৰুৱাৰীত হৈছিল আৰু সমালোচকৰ পৰা মিশ্ৰিত সঁহাৰি লাভ কৰিছিল। ইয়াৰ অতিৰিক্ত খৰচ আৰু কাহিনীভাগৰ বাবে ছবিখন সমালোচিত হৈছিল। তথাপিও ই বছৰৰ সৰ্বাধিক উপাৰ্জনকাৰী হিন্দী ছবি হিচাপে আত্মপ্ৰকাশ কৰে। ৫০ সপ্তাহতকৈ অধিক সময় ধৰি ছবিগৃহত চলি থকাৰ পিছত ₹৬ কোটি  (৬৯০,০০০ মাৰ্কিন ডলাৰ) উপাৰ্জন কৰে। বাণিজ্য বিশ্লেষকসকলে কয় যে মুক্তিৰ এমাহৰ পাছত কুমাৰীৰ মৃত্যুৰ বাবেই হয়তো ইয়াৰ জনপ্ৰিয়তা। ছবিখনে তেতিয়াৰ অভিলেখ সৃষ্টিকাৰী শ্ৰেষ্ঠ অভিনেত্ৰীৰ ফিল্মফেয়াৰ বঁটাৰ বাবে মনোনয়ন লাভ কৰাৰ লগতে BFJA বিশেষ বঁটা লাভ কৰে।

## তথ্য সংগ্ৰহ

## বাহ্যিক সংযোগ
*

শ্ৰেণী:ভাৰতৰ নাৰী সম্পৰ্কীয় চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:১৯৭২ বৰ্ষৰ চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:উৰ্দু ভাষাৰ ভাৰতীয় চলচ্চিত্ৰ
শ্ৰেণী:গণিকা বিষয়ক ভাৰতীয় চলচ্চিত্ৰ
সঞ্চিতা ভট্টাচাৰ্য

**সঞ্চিতা ভট্টাচাৰ্য** ( ইংৰাজী : Sanchita Bhattacharya; জন্ম: ১৯ ফেব্ৰুৱাৰী ১৯৯২) এগৰাকী ভাৰতীয় প্লেবেক গায়িকা, সুৰকাৰ আৰু টেলিভিছনৰ সৈতে জড়িত ব্যক্তি। তেওঁ ১৪ বছৰ বয়সত ছা ৰে গা মা পা লিটল চেম্পছত ৰাজহুৱা ভোটদানৰ দ্বাৰা জয়লাভ কৰা প্ৰথমগৰাকী মহিলা। তেওঁ ভাৰতীয় বিভিন্ন ভাষাৰ ছবি আৰু এলবামৰ বাবে গীত ৰেকৰ্ডিং কৰিছে।

## ডিস্ক’গ্ৰাফি

## বাহ্যিক সংযোগ
* 

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ভাৰতীয় মহিলা কণ্ঠশিল্পী
শ্ৰেণী:গায়িকা
সৰ্বেশ্বৰ ভোই

**সৰ্বেশ্বৰ ভোই** (ইংৰাজী: Sarveshwar Bhoi; জন্ম: ১৭ ফেব্ৰুৱাৰী ১৯৮২) হ'ল এজন সম্বলপুৰী লোকগায়ক।  তেওঁ ২০১৪ চনৰ ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা বিজয়ী সম্বলপুৰী চলচ্চিত্ৰ **আদিম বিচাৰ**ত *লিক্ৰি ঝিক্ৰি* আৰু *লাল ঝৰ ঝৰ* গীত গাইছিল।

## চমু জীৱনী
১৯৮২ চনত কালাহাণ্ডী জিলাৰ নৰলাৰ খাৰপুৰ গাঁৱত তেওঁ জন্মগ্ৰহণ কৰিছিল। পিতৃৰ নাম পুৰুষোত্তম ভোই আৰু মাকৰ নাম পান ভোই। তেওঁ নৰলা পঞ্চায়ত সমিতি হাইস্কুলৰ পৰা মেট্ৰিক পাছ কৰি ভৱানীপট্নাৰ চৰকাৰী স্বায়ত্তশাসিত মহাবিদ্যালয়ৰ পৰা স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰে৷

২০০২ চনত স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰি থাকোঁতে মহাবিদ্য সাংস্কৃতিক প্ৰতিষ্ঠানত গায়ন-বায়ন প্ৰতিযোগিতাত জয়লাভ কৰে। ২০০৬ চনত তেওঁ প্ৰথমে গুৰু কৰুণাকৰ দাসৰ পৰা আৰু পিছলৈ গুৰু সন্তোষ কুমাৰ দাসৰ পৰা ওডিছি সংগীত শিকিছিল।

সৰ্বেশ্বৰৰ পত্নী বিষ্ণুপ্ৰিয়া গহীৰ এগৰাকী লোকশিল্পী। তেওঁৰ পুত্ৰৰ নাম ভোলেশ্বৰ ভোই।

## পুৰস্কাৰ
সম্বলপুৰী লোকনৃত্য আৰু গায়ন-বায়নলৈ আগবঢ়োৱা অৱদানৰ বাবে ২০১৭ চনত সংগীত নাটক অকাডেমীয়ে ৰছিদ বিছমিল্লা আলী খান যুৱপুৰাস্কৰ সন্মানেৰে সন্মানিত কৰিছিল। 
*কেন্দ্ৰীয় সংগীত আৰু নাটক একাডেমী জুনিয়ৰ বৃত্তি
*কেন্দ্ৰীয় সংগীত আৰু নাটক একাডেমী ফেল'শ্বিপ
*কলিংগা আইকনিক বঁটা ২০১৮
*কোশল তাৰকা বঁটা।
*২০১৭ চনত আলী খান যুৱ বঁটা	 (লোকনৃত্য আৰু গীত	বিভাগৰ বিজয়ী)।

## তথ্যসূত্ৰ
শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি শ্ৰেণী:ভাৰতীয় কণ্ঠশিল্পী শ্ৰেণী:ওড়িয়া ব্যক্তি
বেল্লি ললিতা

**বেল্লি ললিতা** (; ২৯ এপ্ৰিল ১৯৭৪-২৬ মে' ১৯৯৯) এগৰাকী ভাৰতীয় লোক সংগীত শিল্পী। তেওঁ তেলেংগনা কলা সমিতিৰ প্ৰতিষ্ঠাপক আছিল। ১৯৯৯ চনত তেওঁক হত্যা কৰা হৈছিল।

## জীৱন
তেওঁ যদাদ্ৰী ভূৱনাগিৰি জিলাৰ মতাকোন্দুৰ মণ্ডলৰ নানচাৰীপেটত তেলেগুভাষী কুৰুমা পৰিয়াল এটাত  জন্মগ্ৰহণ কৰিছিল। তেওঁৰ ভাতৃ বেলী কৃষ্ণ, এগৰাকী সক্ৰিয়কৰ্মী তথা চৰকাৰী কৰ্মচাৰী। ইয়াৰোপৰি তেওঁলোকৰ ৫ গৰাকী ভগ্নী আছিল। তেওঁ নাগৰিক স্বাধীনতা আন্দোলনত সক্ৰিয় ভূমিকা গ্ৰহণ কৰিছিল আৰু নব্বৈৰ দশকৰ শেষৰ ফালে তেলেংগানা অঞ্চলৰ বাবে ৰাজ্যিকতা পৰ্যায়ৰ এগৰাকী কৰ্মী আছিল। তেওঁৰ দেউতাক আছিল এগৰাকী 'অগ্গু কথা' গায়ক আৰু শ্ৰমিক। তেলেংগনাক ৰাজ্য হিচাপে স্বীকৃতি দিয়াৰ কাৰণে যুঁজ দিয়া ললিতাই গ্ৰামাঞ্চলত অপৰিসীম জনপ্ৰিয়তা লাভ কৰিছিল। তেওঁক হত্যা কৰাৰ পূৰ্বে ১৯৯৯ চনৰ নিৰ্বাচনত ভোংগীৰ সমষ্টিৰ পৰা সমাজবাদী পাৰ্টিয়ে আসনৰ প্ৰস্তাৱ দিছিল। &#x5B; *[[ৱিকিপিডিয়া:উদ্ধৃতিৰ প্ৰয়োজন|উদ্ধৃতিৰ প্ৰয়োজন]]* &#x5D;

## মৃত্যু
১৯৯৯ চনত তেওঁক অপহৰণ কৰি আক্ৰমণ কৰা হয় আৰু কুঠাৰেৰে ঘপিয়াই হত্যা কৰা হয় যাৰ ফলত তেওঁৰ শৰীৰৰ অংগসমূহ ১৭টা টুকুৰাত খণ্ডিত হয়।   পিছত দুৰ্বৃত্তৰ দলটোৱে তেওঁৰ খণ্ডিত অংগবোৰ চৌতুপোৱাল থানাৰ সন্মুখত পেলাই দিয়ে। প্ৰথম অৱস্থাত তেতিয়াৰ টিডিপি চৰকাৰৰ গৃহমন্ত্ৰী আলিমিনেটি মাধৱ ৰেড্ডীৰনাম হত্যাকাণ্ডৰ সৈতে সাঙোৰ খাইছিল যদিও পিছত স্থানীয় নক্সালবাদী গডফাদাৰ আৰু কিংপিন মহম্মদ নায়েমুদ্দিনৰ বিৰোদ্ধে দাখিল কৰা প্ৰমাণসমূহ অধিল সৱল হোৱাত তেওঁ গোচৰ মুক্ত হয়।    তেওঁৰ তিনিগৰাকী খুলশালীকো হত্যা কৰা হয়। ভায়েক বেলী কৃষ্ণ ২০০০ চনৰ পৰা ২০১৭ চনলৈকে লুকাই থাকে 

## তথ্যসূত্ৰসমূহ

## অধিক পঢ়ক

* 

শ্ৰেণী:গায়িকা
ৰাক্স স্বাৰকী

**ৰাক্স স্বাৰকী** (আক্ষৰিক অৰ্থত "প্ৰাচ্যৰ নৃত্য") ২০ শতিকাৰ প্ৰথমাৰ্ধৰ সময়ছোৱাত বিকশিত হোৱা ধ্ৰুপদী মিচৰীয় বেলী নৃত্য। 

## ইতিহাস
ইজিপ্তৰ চলচ্চিত্ৰ জগতৰ সোণালী বছৰবোৰত খ্যাতি অৰ্জন কৰা তাহেয়া কাৰিঅ’কা, ছামিয়া গামাল, নাইমা আকেফ, জিনাত অলৱি, আৰু অন্যান্য নৃত্যশিল্পীয়ে ৰাক্স স্বাৰকী সৃষ্টি কৰিছিল। ইয়াক ১৯৫০ চনৰ ভিতৰত ইজিপ্তৰ নৃত্যৰ ধ্ৰুপদী শৈলী বুলি গণ্য কৰা হৈছে। এই নৃত্যশিল্পীসকলে কেৱল ইজিপ্তৰ ছবিত অভিনয় কৰাই নহয়, ১৯২৫ চনত বদিয়া মাছাবনীয়ে মুকলি কৰা "অপেৰা কেচিনো"ত অভিনয়ৰ বাবেও বিখ্যাত আছিল। এই স্থানটো আমেৰিকা আৰু ইউৰোপ উভয়ৰে প্ৰভাৱশালী সংগীতজ্ঞ আৰু নৃত্য পৰিচালকসকলৰ বাবে জনপ্ৰিয় স্থান আছিল, গতিকে ইয়াত অগ্ৰগতি লাভ কৰা বহুতো উন্নয়নক নৃত্যৰ নতুন উন্নয়ন বুলি ধৰিব পাৰি। 

পিছৰ এই শিল্পীসকলৰ দ্বাৰা প্ৰভাৱিত হোৱা নৃত্যশিল্পীসকল হ’ল ছ’হেইৰ জাকি, নাগৱা ফৌয়াদ, ফিফি আব্দু, আৰু ডালিলা। ১৯৬০ চনৰ পৰা ১৯৮০ চনৰ ভিতৰত সকলোৱে খ্যাতি লাভ কৰিছিল, আৰু আজিও জনপ্ৰিয়। আৰু পিছৰ প্ৰজন্ম যেনে ডিনা, এই পিছৰ নৃত্যশিল্পীসকলৰ কিছুমানে প্ৰথমে সম্পূৰ্ণ ‘অৰ্কেষ্ট্ৰা’ আৰু মঞ্চৰ চেট-আপ ব্যৱহাৰ কৰি নৃত্য পৰিবেশন কৰিছিল, যিয়ে ‘ক্লাছিকেল’ শৈলী বুলি গণ্য কৰা শৈলীৰ ওপৰত বিপুল প্ৰভাৱ পেলাইছিল। 

যদিও ৰাক্স স্বাৰকীৰ মৌলিক গতিবিধি অপৰিৱৰ্তিত, নৃত্যৰ ৰূপটোৰ বিকাশ এতিয়াও অব্যাহত আছে। নেলী মাজলৌম আৰু মাহমুদ ৰেডা নৃত্যত বেলেৰ উপাদানসমূহ অন্তৰ্ভুক্ত কৰাৰ বাবে বিখ্যাত, আৰু ইয়াৰ প্ৰভাৱ আধুনিক ইজিপ্তৰ নৃত্যশিল্পীসকলৰ মাজত দেখা যায় যিসকলে বৃত্ত বা আঠ সংখ্যাৰ আকৃতিত ঘূৰি বা ভ্ৰমণ কৰাৰ সময়ত ভৰিৰ বুঢ়া আঙুলিৰ ওপৰত থিয় হয়।
## পোছাক
১৯৫০ চনৰ পৰাই ইজিপ্তত বেলি ডান্সাৰসকলে নিজৰ বুকু আৰু পেট নৃত্য উন্মুক্ত কৰি ৰাজহুৱাভাৱে অনুষ্ঠান পৰিৱেশন কৰাটো অবৈধ আছিল বা অত্যধিক আৰীৰ প্ৰদৰ্শন কৰাটো অবৈধ। সেয়েহে কৌশলগতভাৱে স্থাপন কৰা কাট-আউটৰ সৈতে দীঘলীয়া, ফিগাৰ হাগিং লাইক্ৰা ৱান পিছ গাউন পিন্ধি নচাটো অধিক সাধাৰণ হৈ পৰিছে আৰু শ্বিয়ৰ, মাংসৰ ৰঙৰ কাপোৰেৰে ভৰাই স্কাৰ্টটো কেতিয়াবা এম্ব্ৰয়ডাৰী কৰা হয়। এটা নিৰ্মল বডি ষ্টকিঙে শৰীৰৰ মাজৰ অংশটো ঢাকি ৰাখে। ইজিপ্তৰ নৃত্যশিল্পীসকলে পৰম্পৰাগতভাৱে খালী ভৰিৰে নৃত্য কৰে যদিও আজিকালি প্ৰায়ে জোতা আৰু আনকি হাই হিলো পিন্ধে। 
## ইজিপ্তত মান্যতা
সাধাৰণতে ইজিপ্তৰ লোকসকলে ৰাক্স স্বাৰ্কিক সন্মানীয় বৃত্তি বুলি নাভাবে। কিন্তু বহু মিচৰীয়াই বিশেষ অনুষ্ঠানৰ বাবে থলুৱা ইজিপ্তৰ নৃত্যশিল্পীক নিয়োগ কৰিয়েই আছে। কঠোৰ নৈতিক আইনসমূহে স্থানীয় ইজিপ্তৰ বহু নৃত্যশিল্পীক ৰাজহুৱা স্থানত নৃত্য প্ৰদৰ্শন কৰাত বাধা দিয়ে গতিকে আজি নাইটক্লাবত পৰ্যটকৰ বাবে অনুষ্ঠান পৰিৱেশন কৰা বহু নৃত্যশিল্পী বিদেশী। 

ইজিপ্তত বেলি ডান্সাৰসকলৰ সাজ-পোছাক আৰু গতিবিধিৰ ওপৰত নিষেধাজ্ঞা আৰোপ কৰা হয়। আটাইতকৈ উল্লেখযোগ্য কথাটো হ’ল কোনো ধৰণৰ মজিয়াৰ কামৰ অনুমতি নাই আৰু নৃত্যশিল্পীৰ মাজৰ অংশটো ঢাকি ৰাখিব লাগিব। অৱশ্যে ইজিপ্তৰ বহু নাইটক্লাবে চৰকাৰী নিৰ্দেশনা মানি চলাটো বাধ্যতামূলক নহয়। 

২০০৯ চনত ইজিপ্তত পেট নৃত্যশিল্পীক প্ৰশিক্ষণ দিয়াৰ বাবে এটা ৰাষ্ট্ৰীয় প্ৰতিষ্ঠান স্থাপনৰ পৰিকল্পনা তীব্ৰ জুইৰ সন্মুখীন হয় কাৰণ ই "ইজিপ্তৰ সমাজৰ পৰম্পৰাক গুৰুতৰভাৱে প্ৰত্যাহ্বান জনায় আৰু সংবিধানক চকুত পৰাকৈ উলংঘা কৰে", সংসদৰ সদস্য ফৰিদ ইছমাইলে কয়, যিটো কথা ইজিপ্তৰ বহু চেলিব্ৰিটি আৰু নৃত্যশিল্পীয়ে ইজিপ্তৰ কলাৰ বিৰুদ্ধে ঘৃণা হিচাপে বহুলভাৱে গণ্য কৰিছিল।
## তথ্য সূত্ৰ

শ্ৰেণী:নৃত্য
শ্ৰেণী:ইজিপ্ত
দেঝুৰ

[thumb|  [জৱাহৰলাল নেহৰুৰ সৈতে দেঝুৰ পৰিহিতা মাতৃ স্বৰূপ ৰাণী]]
**দেঝুৰ** (বা দেজি-হোৰ) হৈছে কাশ্মীৰী পণ্ডিত বিবাহিত মহিলাসকলে পিন্ধা একপ্ৰকাৰৰ ওলমি থকা কাণৰ অলংকাৰ। নিয়মানুসৰি বিয়া হোৱাৰ আগদিনাৰ পৰা এই অলংকাৰ পৰিধান কৰিব লাগে। 

এই গহনাবিধ কাণৰ লতিৰ ফুটাত ৰঙা সূতা এডালৰে সংযুক্ত কৰি ৰখা হয় আৰু পিছলৈ এই সূতাৰ ঠাইত কণ্যা এগৰাকীয়ে শহুৰেকৰ ঘৰৰ পৰা দিয়া *আথ* নামেৰে জনাজাত সোণৰ শিকলি এডাল লগোৱা হয়। সূতা বা শিকলিডাল প্ৰায় ৮-১২ ইঞ্চিমান দীঘলীয়া হয়। তলৰ অংশটো হৈছে *অথুৰ*, যিটো সোণ, সোণ /ৰূপৰ চেইন বা মুকুতাৰ হ'ব পাৰে আৰু এয়া দেঝুৰৰ লগত সংলগ্ন হৈ থাকে। এই অলংকাৰ মুছলমান কাশ্মীৰী  বা আন কোনো হিন্দু সম্প্ৰদায়ে নিপিন্ধে। 
thumb| ১৯০০ চনত দেঝুৰ পৰিহিত এগৰাকী কাশ্মীৰী পণ্ডিত ভদ্ৰমহিলা
এই অলংকাৰবিধ দুটা কাশ্মীৰী পণ্ডিত পৰিয়ালৰ মাজত মিলনৰ প্ৰতীক। দেঝুৰ অলংকাৰবিধ সদায় ষড়ভুজ আকৃতিৰ আৰু ই শিৱ আৰু শক্তিক বুজোৱা এক য়ন্ত্ৰৰ প্ৰতীক।  

দিজ শব্দটোৰ এটা ব্যাখ্যা হ'ল এই যে, ই "দ্বিজ"ক প্ৰতিনিধিত্ব কৰে আৰু এইদৰে ব্ৰাহ্মণ সম্প্ৰদায়ৰ কোনো যজ্ঞপৱিতৰ নাৰী সমকক্ষ।

ইয়াৰ কাৰ্য্য ভাৰতৰ অন্যান্য অঞ্চলত ব্যৱহৃত অলংকাৰ মংগল-সূত্ৰ বা সেন্দুৰৰ দৰেই। অৱশ্যে ছোৱালীজনীৰ পৰিয়ালেও এটা দেঝুৰ যোগান ধৰে আৰু স্বামীৰ মৃত্যুৰ পিছতো পৰিধান কৰে।

## লগতে চাওক

* কাশ্মীৰৰ সংস্কৃতি

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:অলংকাৰ
অনুপমা দেশপাণ্ডে

**অনুপমা দেশপাণ্ডে** বলিউডৰ প্লেবেক গায়িকা। তেওঁ *সোহনী মহিৱাল* (১৯৮৪) ছবিত "সোহনী চিনাব দে" নামৰ লোকগীতটোৰ বাবে শ্ৰেষ্ঠ মহিলা প্লেবেক গায়িকাৰ ফিল্মফেয়াৰ বঁটা লাভ কৰিবলৈ সক্ষম হৈছে। এই গীতটো প্ৰথমে আশা ভোছলেৰ বাবে আছিল যদিও আশাৰ ব্যস্ততাৰ বাবে অনুপমা দেশপাণ্ডেৰ কণ্ঠত অনু মালিকে এই গীতটো ৰেকৰ্ডিং কৰিছিল যাতে পিছলৈ আশা ভছলেই ডাব কৰিব পাৰে। কিন্তু গীতটো শুনি আশা ভোছলেই গঠনমূলকভাৱে পৰামৰ্শ দিছিল যে অনুপমাৰ সংগীত প্ৰতিভাক সম্পূৰ্ণ কৃতিত্ব দি গীতটো যিদৰে আছে, অনুপমা দেশপাণ্ডেৰ কণ্ঠত ধৰি ৰাখিব লাগে। তেওঁ ৯২ খন ছবিত মুঠ ১২৪ টা গীত গাইছে। তেওঁ বহুকেইখন মাৰাঠী চলচ্চিত্ৰত কণ্ঠদান কৰিছে।

## সংগীত জীৱন
দেশপাণ্ডেই সোহনী মহিৱাল (১৯৮৪) ছবিত "সোহনী চিনব দে" লোকগীত পৰিবেশন কৰি খ্যাতি অৰ্জন কৰে, যাৰ বাবে তেওঁ শ্ৰেষ্ঠ মহিলা প্লেবেক গায়িকাৰ ফিল্মফেয়াৰ বঁটা লাভ কৰে। ১৯৮৮ চনৰ *মৰ মিটেংগে* ছবিত "হায় মেৰা ৰাব্বা" গীতটোত মহম্মদ আজিজ আৰু শৈলেন্দ্ৰ সিঙৰ সৈতে কণ্ঠদান কৰে।

১৯৯০ চনত আনন্দ-মিলিন্দৰ সুৰ উদিত নাৰায়ণৰ সৈতে *তুম মেৰে হো* ছবিৰ শীৰ্ষ গীত গাইছিল। *হাতিম টাই* ছবিত অলকা য়াগনিক আৰু অমৃশ পুৰীৰ সৈতে "আজ বচনা হায় মুছকিল তেৰা" গীতটো গাইছিল। বাপ্পী লাহিৰীৰ ছবি *স্যাইলাব (১৯৯০)ৰ* "হামকো আজ কা হ্যায় ইন্তেজাৰ" গীতটো চাৰ্টবাষ্টাৰত পৰিণত হয়। এই গীতটোত মাধুৰী দীক্ষিতৰ নৃত্যৰ বাবে নৃত্য পৰিচালক সৰোজ খানে ফিল্মফেয়াৰ বঁটা লাভ কৰে৷

তেওঁ নিজৰ কণ্ঠদান কৰিছিল *ৰোজা* ছবিৰ মাৰাঠী সংস্কৰণত, কুমাৰ চানুৰ সৈতে লুটাৰ (১৯৯৩) ছবিখনত "জিছ দিল নে তুঝকো" গীতটোতৈ কণ্ঠদান কৰিছিল। এই দুয়োটা এলবামে ১৯৯৩ চনৰ শীৰ্ষ ১০ টা বিক্ৰী হোৱা এলবামৰ ভিতৰত স্থান লাভ কৰিছিল। তেওঁ ছাজিদ-ৱাজিদৰ দ্বাৰা সুৰচিত *প্যা কিয়া তো ডোৰনা ক্যা (১৯৯৮)* ছবিত চাবৰি ভাতৃদ্বয়ৰ সৈতে *তেৰী জৱানী বৰী মস্ত মস্ত" কাৱালী গীতটোত কণ্ঠদান কৰে।

দেশপাণ্ডেই ২০০১ চনত *ফৰ্জ* ছবিত *বিচুৱা বিচুৱা* গীতটোত কণ্ঠদান কৰিছিল। ইয়াৰ পিছৰ বছৰ তেওঁ হৰিহৰণ আৰু সোনু নিগমৰ সৈতে *শৰৰাত (২০০২)* ছবিত *য়ে মেয় কাহা'' গীতটো পৰিবেশন কৰে।

## তথ্যসূত্ৰ

শ্ৰেণী:ভাৰতীয় মহিলা কণ্ঠশিল্পী
শ্ৰেণী:গায়িকা শ্ৰেণী:লোকগীত
খালীগী

**খালীগী** (আৰবী خليج ৰ পৰা) পাৰস্য উপসাগৰীয় দেশ ইৰাক, চৌদি আৰব, কুৱেইট, ওমান, বাহৰেইন, কাটাৰ আৰু সংযুক্ত আৰব আমিৰশ্বাহীৰ আধুনিক শৈলী আৰু পৰম্পৰাগত লোককথাৰ মিশ্ৰণ। এই নৃত্যৰ নামৰ আক্ষৰিক অৰ্থ আৰবী ভাষাত "গালফ" আৰু ইয়াক মহিলাসকলে বিয়া আৰু অন্যান্য সামাজিক অনুষ্ঠানত পৰিবেশন কৰে। সময়ৰ লগে লগে ই বেলি ডান্সাৰৰ মাজত জনপ্ৰিয়তা লাভ কৰে। 

এই নৃত্যত ইজনে সিজনৰ ওচৰত থকা শাৰী শাৰী মহিলাসকলে চুলিখিনি ছন্দময়ভাৱে দোলা দি লাহে লাহে, হুলস্থূলীয়া ধৰণেৰে গতি কৰে। এই নৃত্য প্ৰদৰ্শন কৰাৰ সময়ত মহিলাৰ নিতম্ব মূলতঃ স্থবিৰ হৈ থাকে। সাজ-পোছাক এই নৃত্যৰ এটা গুৰুত্বপূৰ্ণ দিশ; ই বেছিভাগেই ৰঙীন এম্ব্ৰয়ডাৰী কাপোৰৰ সৈতে জড়িত। এই নৃত্যৰ বহুতো আঞ্চলিক ভিন্নতা অনুশীলন কৰা হয়।. নৃত্যক গ্ৰহণ কৰা খালিজী সংগীতৰ শিপা ১০০০ বছৰতকৈও অধিক আগৰ পৰাই আছে, ইছলামিক যুগৰ পৰা, উমাইয়াদৰ অধীনত।্
## পোছাক
খলীগীৰ বাবে পৰম্পৰাগত সাজ-পোছাক দুটা টুকুৰা বা পোছাকৰ দ্বাৰা গঠিত। তলৰ বা শ্বিফ্ট ড্ৰেছটো ফিগাৰ অনুসৰি ভাঁজ দিয়া হয় আৰু ওপৰৰ ড্ৰেছতকৈ অধিক মজবুত কাপোৰেৰে তৈয়াৰ কৰা হয়। সাধাৰণতে ইয়াক সজোৱা বা এম্ব্ৰয়ডাৰী কৰা নহয় আৰু যেতিয়া হয়, তেতিয়া অলংকাৰবোৰ অতি সাধাৰণ হয়। ৰংবোৰ প্ৰায়ে ওপৰৰ পোছাকৰ লগত বিপৰীতমুখী হৈ সুন্দৰ ৰঙৰ সংমিশ্ৰণ সৃষ্টি কৰে। 

টপ ড্ৰেছটো দীঘল, বহল, আয়তাকাৰ টিউনিকৰ দৰে পোছাক, যাক “থোবে’’ বোলা হয়। ইয়াক পৰম্পৰাগতভাৱে নিৰ্মল কাপোৰেৰে নিৰ্মিত কৰি অৰ্ধস্বচ্ছ প্ৰভাৱ সৃষ্টি কৰা হয় আৰু শ্বিফ্ট ড্ৰেছৰ আভাস দেখা যায়, ইয়াক কেন্দ্ৰৰ পৰা আৰু অতি বহল কান্ধৰ অংশৰ পৰা গুটি, সূতাৰ এম্ব্ৰয়ডাৰী বা যিকোনো চিকচিকিয়া বস্তুৰে গধুৰভাৱে এম্ব্ৰয়ডাৰী কৰা হয়। ডিঙিৰ ৰেখাডালও সুন্দৰকৈ অলংকৃত কৰা হৈছে। থোবে যিকোনো ৰঙৰ হ’ব পাৰে, কিন্তু অতি উজ্জ্বল কঠিন টোন আটাইতকৈ বেছি ব্যৱহাৰ কৰা হয়। সাজ-পোছাকৰ বাবে অতিৰিক্ত আনুষংগিক সামগ্ৰীসমূহৰ ভিতৰত আছে নেকেলেচ, ব্ৰেচলেট, আৰু ডাঙৰ চিকচিকিয়া কাণফুলি। খালী ভৰিৰে নৃত্য কৰা হয়।

## নৃত্যৰ ৰচনা আৰু অৰ্থ
খালীগী হৈছে বিয়া আৰু আন আন আনন্দ আৰু উদযাপনৰ লগত জড়িত আনন্দময়, সজীৱ, প্ৰকাশভংগী, ইংগিত আৰু সূক্ষ্ম নৃত্য। মহিলাসকলে সহযোগিতাৰে নাচে আৰু ইয়াক প্ৰায়ে আৰম্ভ কৰা হয় যে তেওঁলোকৰ এজনে নৃত্যৰ মজিয়াত অকলে থিয় হৈ নৃত্য আৰম্ভ কৰে, আৰু তাৰ পিছত আনসকলেও তেওঁৰ লগত যোগ দিয়ে। 

খালীগীৰ মূল গতিবিধিসমূহ অতি নাৰীসুলভ আৰু ছন্দময় পদ্ধতিৰে কৰা হয়। নৃত্যৰ লগত জড়িত শৰীৰৰ মূল অংগসমূহ হ’ল হাত, মূৰ আৰু থোবে নিজেই; নৃত্যশিল্পীসকলে ইয়াক লৰচৰ কৰি সাগৰৰ ঢৌৰ দৰে ঢৌৱা আকৃতি সৃষ্টি কৰে। হাত দুখনেও বিভিন্ন অৰ্থৰ আকৃতি তৈয়াৰ কৰে: মাছ বা কচ্ছপৰ দৰে সাগৰীয় জীৱক প্ৰতিনিধিত্ব কৰা বা ইহঁতে অনুভৱকো প্ৰতিনিধিত্ব কৰিব পাৰে। চুলি, থোবেৰ বাহিৰেও খালীগী নাচিবলৈ ব্যৱহাৰ কৰা মূল উপাদান: মহিলাসকলে তেওঁলোকৰ দীঘল চুলিখিনি "নাচিবলৈ" দিয়ে, ইয়াক ইফালে সিফালে, আগলৈ পিছলৈ, বৃত্তৰ দৰে লৰচৰ কৰি আন আকৃতি তৈয়াৰ কৰে। 

এই নৃত্যৰ অৰ্থ সাগৰ আৰু পানীৰ সৈতে জড়িত আৰু অঞ্চলটোৰ সৌন্দৰ্য্য আৰু সমৃদ্ধি দেখুৱাইছে।
## সংগীত
খালীগীক প্ৰায়ে আৰব উপদ্বীপৰ পৰম্পৰাগত সংগীতত নৃত্য কৰা হয়। আটাইতকৈ বেছি ব্যৱহৃত ছন্দসমূহ হ’ল আদানি (আৰব উপদ্বীপৰ পৰা, মূল চৌদি আৰৱৰ পৰা) আৰু নাগাজী। গীতবোৰৰ কথা আছে আৰু এজন ভাল নৃত্যশিল্পীয়ে গীতটোৰ প্ৰকৃত তাৎপৰ্য্য তেওঁলোকৰ নৃত্যত প্ৰকাশ কৰিবলৈ হ’লে ইয়াৰ অৰ্থ জানিব লাগিব। সংগীতৰ লগত হাত চাপৰি বজোৱা হয়।

## তথ্য সূত্ৰ

#
#
#

শ্ৰেণী:লোকনৃৃত্য
শ্ৰেণী:আৰব