Pedro Terol

**Pedro Terol** (nombre artistico de **Pedro Sánchez Terol**), naixiu d'Oriuela (Provincia d'Alicant, Espanya) o 22 d'octubre de 1909 y muerto en Madrit (Comunidat de Madrit, Espanya) o 19 d'agosto de 2003, estió un cantaire (baritono) d'opera y zarzuela espanyol, activo en o mundo d'a musica y d'o cine espanyols dende que nomás teneba que 9 anyadas dica l'anyo 1965, alto u baixo. Ye l'avuelo d'a cantaire Sonia Terol.

A suya primera actuación como profesional estió con a cantaire chitana de flamenco *[[La Niña de los Peines]]*, a la vegada que treballaba mesmo en una fustería que en un banco, en considerar que la suya carrera musical no abanzaba. Tanimientres, o director d'a oficina bancaria a on i treballaba l'escuitó cantar en acompanyado-se d'as teclas d'a suya maquina d'escribir y dende alavez s'adedicó a aduyar-lo en promocionar a suya carrera artistica. Asinas, en a suya localidat natal s'establió la *Sociedad Pedro Terol*, con a sola misión de financiar-lo y aduyar-le en a suya carrera. Asinás podió aprender solfeyo y recibir clases d'o tenor Ignacio Genovés, y finalment marchó enta Madrit ta recibir-ie clases d'o baritono Ignacio Tabuyo.

En 1927 cantó en publico en Alicant l'Himno d'a Comunidat Valenciana sin microfono, estando la suya gran presentación a lo publico. Bien luego recibió una beca d'o *[[Círculo de Bellas Artes]]* de Madrit ta enamplar os suyos estudios en Milán (Italia), a on i estudió con una carta de recomienda d'o cantaire Marcos Redondo ta Rafael Grani y estudiando dimpués tamién con Giuseppe Russitano. En Milán tamién fació amistat con Cristóbal Altube y Antonio Cortis.

Debutó (como tenor) en o Teatro Dal Verme en Milán en aviento de 1930 con l'opera *[[Tosca (opera)|Tosca]]*, con prou exito, continando con as suyas actuacions en Italia dica que en 1931 li retiroron a suya beca. En tornar enta Espanya, substituyó a Emilio Sagi Barba (ya como baritono) en a zarzuela *[[La rosa del azafrán]]* en o Teatro Calderón de Madrit, ta dimpués cantar en Barcelona en *[[Las golondrinas (zarzuela)|Las golondrinas]]*. Bien luego cantó succesivament en cuantas zarzuelas, como *[[La Giralda (zarzuela)|La Giralda]]* de José Padilla Sánchez, *[[La tabernera del puerto]]* de Pablo Sorozábal, *[[La violetera (zarzuela)|La violetera]]* de José Padilla u *[[La del manojo de rosas]]* de Pablo Sorazábal. Tamién interpretó en cintas de cine, como en *[[Odio (cinta)|Odio]]* (1933, Richard Harlan), *[[La reina mora (cinta de 1937)|La reina mora]]* (1937, Eusebio Fernández Ardavín), u *[[Diego Corrientes (cinta de 1937)|Diego Corrientes]]* (1937, Ignacio F. Iquino).

En rematar a Guerra Civil Espanyola, Pedro Terol formó la suya propia companyía teatral, con a-saber-lo exito y con chiras por toda la peninsula y tamién en l'estranchero, colaborando tamién con Pablo Sorozábal en as suyas composicions de zarzuela. Finalment, a meyaus d'os anyos 1960 anunció la suya retirada d'o teatro, encara que de cabo ta cuan feba bnella aparición en os escenarios. Tanimientres, mas que mas d'adedicaba a la chestión d'un hotel en Alchecira, d'o cual yera lo propietario.

A partir d'os anyos 1980 y dica la suya muerte se succedioron os homenaches enta la suya carrera y en l'anyo 1996 lo nombroron Fillo Predilecto d'a suya ciudat natal. Morió por un infarto de miocardio.

## Se veiga tamién
* Cintas interpretadas por Pedro Terol.