Cartuixa d'a Inmaculada Concepción

A **cartuixa d'a Inmaculada Concepción**, tamién conoixida como **cartuixa de Miraflors**, ye un monesterio situau en o barrio zaragozano d'a Cartuixa Baixa, que prene o suyo nombre d'iste monesterio, a cantos d'o río Ebro.

## Historia
Don Alonso de Funes y Villalpando (†1630), un noble de Zaragoza, director d'o hespital de Sant Felipe y Sant Chaime y deputau d'o Reino d'Aragón, declaró en 1629, en o suyo testamento a suya voluntat d'establir un monesterio cartuixo en tierras aragonesas. Dimpués d'a suya muerte, a suya muller, Donya Jerónima Zaporta y Albión, se convertió en a fundadora d'a nueva cartuixa. As conversacions prencipioron en 1630 y ella sinyó a carta de fundación, o 20 d'agosto de 1634. O monesterio s'instala en primeras en un puesto amán d'a villa d'Alcanyiz dito *Torre de Fuente los Martucos*. O terreno fue crompau en 1639 y una comunidat s'instaló ascape en bels edificios preexistents. A presencia de tropas francesas con motivo d'a guerra d'os Segadors, forzó a os cartuixos a albandonar as instalacions y en 1643 se tresladan ta *Torre de las Vacas* u *Torre de Martín Cabrero*, que ye o puesto de l'actual Cartuixa Baixa en Zaragoza.

A primera piedra se mete en l'anyo 1651. A construcción ye prou lenta y no ye dica 1674 que os primers miembros d'a comunidat arriban. Os edificios d'o convento se rematoron en 1693, a resta de dependencias en 1696 y a ilesia en 1718, tot feito en una arquitectura prou simpla. O claustro gran, rematau en 1682, ye o mas gran d'a orden, con cuaranta y dos celdas. En 1731, a ilesia ye consagrada.

En 1767, os cartuixos declaran que o monesterio ye rematau y que no mancan so que nueu celdas por fer en o costau este d'o claustro gran. Dimpués, bellas zonas d'o monesterio, como a celda d'o prior (1767), a ilesia (1780) y a bodega d'o monesterio (1791) son esvielladas. A restauración d'a ilesia, prencipiada por o cartuixo Joaquín Gracián en 1780, esvielló tot o suyo interior.

En zaguerías d'agosto de 1802, a cartuixa recibió a vesita de Carlos IV y María Loisa de Parma, vesita que deixó veyer o esplendent momento por o que travesaba o monesterio.

A cartuixa fue zarrada por o rechimen napoleonico entre a guerra d'o Francés dende 1808 dica 1814. O gubierno ordenó a nacionalización d'os biens d'as comunidaz relichiosas. A cartuixa se converte alavez en puesto de mando d'o estau mayor d'o cheneral Junot, mientres o seche de Zaragoza de 1809.

Anyos dimpués a desamortización d'o Trienio Liberal (1820-1823), obligó a os monches a albandonar o monesterio, tornando atra vegada en 1823. A orden d'os Cartuixos ye definitivament suprimida con todas as atras ordens relichiosas d'Espanya debiu a la desamortización de Mendizábal, qui ordenó a confiscación d'as propiedaz d'as congregacions en 1835. A cartuixa y os suyos biens se sacan a barata y os suyos monches son definitivament forachitaus.

O monesterio ye crompau por cuantos propietarios que logan o terreno y as dependencias a agricultors que ocupan as celdas d'os monches y, en bels casos, las transforman.

En 1982, o monesterio ye declarau bien d'intrés cultural y prencipian as obras de restauración con l'aprebación d'un plan especifico.

Actualment, os suyos edificios fan parti d'o barrio d'a Cartuixa Baixa de Zaragoza, y belún s'utiliza como vivienda particular. De l'antigo monesterio barroco se conservan as dependencias: a portalada, a hospedería, l'almadacén, a ilesia, a torre y a sacristía, l'exterior d'o refectorio, partis de bellas celdas, parti d'o patio d'o claustro gran y parti d'o muro que rodia o recinto con as suyas chicotas torretas semicirculars. O trazau cheneral d'a cartuixa coincide con as carreras d'o barrio actual.

## Bibliografía
*  "Aula de Dios, Cartuxa Real de Zaragoza, Fundación del Excelmo. Príncipe Don Fernando de Aragón su Arçobispo", Miguel de Mencos, Miguel de Dicastillo. Zaragoza, Dormer, 28+139 p., 1637 (Atras edicions: Zaragoza, Bueno, 1667 et 1679, 247 p. ; Londres, Wood, 1842, 28 p. ; Pamplona, 1897, 24 p., ); facsimil, Zaragoza, 1987)).
*  ["Saint Bruno et l’Ordre des chartreux"](http://www.liberius.net/livres/Saint_Bruno_et_l_Ordre_des_Chartreux_(tome_2)_000000901.pdf), t. 2, F.A. Lefebvre. Paris, Librairie catholique internationale, 1883, 682 p., p.&nbsp;357.
*  "Las cartujas de Zaragoza", J.L. Morales Y Marin. Zaragoza, 1983, 245 p. ill.
*  "Las cartujas construídas de nueva planta durante los siglos XVII y XVIII en la provincia cartujana de Cataluña : Ara Christi (Valencia), la Inmaculada Concepción (Zaragoza), Nuestra Señora de las Fuentes (Huesca) y Jesús Nazareno de Valldemosa (Mallorca)", Elena Barlés Báguena. *Artigrama*, n. 10, 1993. 
*  "Nouvelle Bibliographie Cartusienne : Cartusiana, Grande Chartreuse", Augustin Devaux y Gabriel Van Dijck. 2005, Maisons de l'Ordre, 2005, 785 p.
*  "La cartuja de la Inmaculada Concepción: Historia, arquitectura y arte, Ayuntamiento de Zaragoza", Elena Barlés Báguena. Zaragoza, 2005.
*  "Las Cartujas zaragozanas", Elena Barlés Báguena. Aguilera Aragón, Isidro y Ona González, José Luis (coords.): Delimitación Comarcal de Zaragoza'', Gubierno d'Aragón. 2011.p.&nbsp;221-231.

## Referencias

## Se veiga tamién
* Cartuixa d'Aula Dei

## Vinclos externos

*  Cartuja de la Inmaculada Concepción en Monestirs.cat.