Ilesia de Santa Cilia de Montserrat

A **ilesia de Santa Cilia de Montserrat** ye una ilesia adedicata a Santa Cilia, que se troba situata en o termin municipal de Marganell (Baches, Catalunya). Repui de l'antigo **monesterio de Santa Cilia de Montserrat** d'a Orden de Sant Benedet, se debantó en estilo romanico arredol de l'anyo 945. Se troba situata a ponient d'a montanya de Montserrat amanata a o castiello de Marro, baixo o mont de Sant Cheronimo y a metat de camín entre can Maçana de Marganell y o monesterio de Montserrat.

Se troba en un puesto notable por a suya situació en un plano orientato enta la val d'o río Llobregat. O templo romanico, composato por tres naus de desigual extensión y tres absides con arcuacions ciegas, se conserva en buen estato gracias a cuantas restauracions y ye un magnifico eixemplar romanico d'o sieglo XI, a sola parte que s'ha conservato d'as antigas construccions.

O casal vecino s'ha refeito cuasi de raso, y dende 1900 dica 1954 i residiba una comunidat de monches d'a Orden de Sant Benedet, filial d'o monesterio de Sant Per de les Puel·les, que en 1954 se trasladó enta o nuevo monesterio de Sant Benedet de Montserrat, amán d'a Colònia Puig. Actualment ixe casal s'ha convertito en un refuchio d'excursionistas, amás de locals t'actividaz chovenils.

## Historia

S'erichió arredol de 945 por l'abat Cesario (con confirmación en ixa mesma calendata por Chorche, bispe de Vic), qui entre 966 y 981 preteneba estar l'arcebispe d'a diocesi de Tarragona. En 951, Cesario obtenió un precepto d'o rei Loís IV de Francia, que li confirmaba la dotación inicial asignata por os contes Sunyer I de Barcelona y a suya muller Riquilda, que yeran os suyos protectors. Cuan se debantó, estió o primer monesterio existent en a montanya de Montserrat.

En 956 fue sozmesa canonicament a la diocesi de Vic. En 961 fue consagrata (inicialment n'estió a Santa Cilia, Santa María y Sant Per Apóstol, encara que bien luego desapareixioron ixas advocacions). En 1023, en morir Cesario, cuasi que quedó sozmesa a o monesterio de Ripoll (rechito en ixas envueltas por l'abat Oliva), que fundó contino o vecín priorato de Santa María de Montserrat (l'actual monesterio de Montserrat). Se cedió a o monesterio de Sant Cugat d'o Vallés en 1058 por Remón Berenguer II de Barcelona, ta deseparar-se'n 50 anyadas dimpués. En 1143, o bispe de Vic donó a parroquia de Marganell a o monesterio.

Mientres o sieglo XIV dentró en decadencia, y luego se convertió en un puesto d'hospedache ta os pelegrins de Santa María de Montserrat, dentrando en a orbita d'ista monesterio en 1410, estando annexato en 1539. Os abaz de Santa María paraban cuenta dende alavez d'a casa, a on i residiba nomás que un mosén con os suyos sirvients.

Mientres a guerra d'o Francés, quedó cuasi esboldregata en 1811-1812, dimpués d'estar espullata y cremata dos vegatas, estando esviellata por l'abat Muntadas entre 1862 y 1866, y definitivament restaurata por Josep Puig i Cadafalch en 1928.

## Arquitectura
L'edificio que se conserva hue no ye pas l'orichinal, estando una obra ya d'o sieglo XI. Sindembargo, bels autors afirman que as naus d'a ilesia son anteriors a o sieglo XI.

Ye un edificio con planta basilical, que posete tres naus, cubiertas con vuelta de canyón; a nau central ye de mayor longaria que as naus laterls, comunicando-se con istas a traviés d'arcadas de meyo punto. Antiparte, cadaguna d'istas naus remata en un abside semicercular.

## Galería d'imáchens

Imachen:Montserrat Sanat Cecilia1288.JPG|Abside d'a ilesia.
Imachen:Montserrat Santa Cecilia338.JPG|Frontera.
Imachen:Catalunya en Miniatura-Santa Cecília de Montserrat.JPG|Maqueta d'o conchunto en Catalunya en Miniatura.


## Referencias

## Bibliografía
*  Isidro G. Bango Torviso: *El románico en España*, Ed. Espasa Calpe, Madrit, 1992, 420 pachinas. ISBN 84-239-5295-9.

## Vinclos externos

*  Santa Cilia de Montserrat en www.monestirs.cat.
*  Santa Cilia de Montserrat en www.romanicat.net.