Coritiba Foot Ball Club

El **Coritiba Foot Ball Club**, mas conoixiu como **Coritiba**, ye un club de fútbol brasilero d'a ciudat de Curitiba. Fundau lo 12 d'octubre de 1909 por descendients d'alemans, ye un d'os clubs mas populars d'o Paraná y tradicionals d'o sud de Brasil, estando lo mas antigo d'o estau, y entre los clubs campions brasileiros, o tercer mas antigo d'a rechión, amás de estar o club con mas títols d'o Paraná.

Popularment dito **Coxa**, tien como colors suyas o verde y o blanco, y como estadio l'Couto Pereira, inaugurau en 1932 y con capacidat actual pa recibir mas de 40.000 personas. O suyo rival local ye l'Athletico Paranaense, con qui fa lo clásico Atletiba, una de las grans rivalidaz d'o fútbol brasileiro, disputando tamién o clásico Paratiba, contra lo Paraná Club.

Estió lo primer club d'o fútbol paranaense en conquerir o campionato brasileiro, en 1985, crebando la hechemonía d'equipos de São Paulo, Río de Janeiro, Río Grande do Sul y Minas Gerais que se manteneba dende 1960. Amás d'este títol, o Coritiba poseye 39 campionatos paranaenses, mas que os suyos toz dos rivals chuntos. Posei tamién dos subcampionatos d'a Copa d'o Brasil, en 2011 y 2012, amás de dos Campionatos Brasileros d'a serie B, conquiestos en 2007 y 2010.

L'equipo *verde y blanco* de Curitiba ye tamién o primer equipo de Paraná en participar en a Copa Libertadores d'a América. O Coritiba ye un d'os poseyedors d'o récord de victorias consecutivas en competicions oficials, con 24, cifra alcanzada en 2011, habendo chugau mas de 4.900 partius en a suya historia.

## Vista cheneral
O Coritiba ye o primer club d'o sul de Brasil en haber conquiesto un títol nacional, o Torneio do Povo de 1973, y tamién o primer club d'o sul en haber competiu en as dos prencipals competicions continentals, a Copa Libertadores d'America y a Copa Sudamericana. A millor partecipación d'o Coritiba en a Copa Sudamericana esdevenió en 2016, quan l'equipo plegó dica os cuartos de final. Manimenos, en a Copa Libertadores d'America, o club no consiguió superar a fase de grupos en garra d'as edicions en as que partecipó.

Estió o primer club de Paraná en conquerir a Série A (o prencipal títol en Brasil) y en aconsiguir as semifinals en a segunda prencipal competición d'o país, a Copa do Brasil, en 1991, 2001, 2009, amás de plegar a las finals en 2011 y 2012. Unico en conquerir seis títols consecutivos d'o *Paranaense*, entre 1971 y 1976, o Coritiba ye tamién o club con més partecipacions en iste campionato.

Con més de 35 mil socios, o Coxa ye una d'as agremiacions con o mayor numero de socios torcedors d'o país.

O máximo goleyador d'a Historia d'o Coritiba ye Duílio Dias, con 254 gols marcaus, y qui més chugó por o Coxa estió o ex-portero Jairo, con 410 partius.

Dende 2013, tien partenadatos (incluyindo emprésamos y intercambios de chugadors chóvens) con o Porto y o Benfica de Portugal, as Chivas Guadalajara de Mexico, o Daegu de Corea d'o Sud y o VVV-Venlo d'os Países Baixos. En 2022, o Coritiba anunció un partenadiato con o Norwich City, d'Anglaterra.

## Historia

En 1909, un grupo de chóvens se reuniba en o club **Teuto Brasilianischer Turnverein Zu Curitiba** (en portugués, *Clube Ginástico Teuto-Brasileiro Turnverein*), a on a comunidat d'inmigrants alemans de Curitiba se reuniba pa chugar una variedat de esportes. En chulio d'ixe anyo, un destaque d'o club, Frederico "Fritz" Essenfelder plegó con una pilota de cuero en a man. Explicó a os amigos que yera una pilota de fútbol y explicó as reglas d'iste nuevo chuego. Fritz y os suyos amigos d'o club prencipioron a organizar partius en o campo d'o Quartel d'a Forza Publica.

Mas tardi, plegó a invitación pa disputar un partiu contra un club de treballadors, muitos d'éls angléses, d'o ferrocarril de Ponta Grossa. O 12 d'octubre de 1909, Fritz convocó una reunión en l'antigo Teatro Hauer (Hauer Theatre) pa organizar o primer partiu. Se decidió formar un club de fútbol, que él clamaría **Teuto-Brasileiro**. O Teuto-Brasileiro sería o primer club de fútbol de l'estato de Paraná.

L'endemán d'o chuego en Ponta Grossa, entusiasmaus con o nuevo esporte, os chóvens discutioron a posibilidat d'a creyación d'un nuevo club dedicau exclusivament a la practica d'o fútbol. Dimpués de bella reunión, o 30 de chinero de 1910, se fundó o "Coritibano Foot Ball Club", nombre por o cual os chóvens fuoron tractaus en Ponta Grossa quan alá chugoron. A primera asamblea se realizó o 21 d'abril de 1910, dimpués que o club solicitó todas as reglas d'o esporte en o Río de Janeiro y en São Paulo. En ella esdevenió a votación pa a primera directoria, composada por o president João Viana Seiler y o suyo vice Arthur Hauer.

Estió en ista asamblea que o nombre d'o club fue alterau ta "Coritiba", antiga grafía d'a capital paranaense, una vegada que ya i heba en a ciudat un club social clamau Coritibano. Prencipia-se entonces a busca por un campo. O local esleito estió l'hipódromo d'o Guabirotuba, actual PUC-PR, que amás de tener as arquibancadas necesarias pa acommodar os torcedors, poseyeba en o centro d'a pista de cursas una gran aria que no yera utilizada.

En 1915, se disputan por primera vegada o Campionato d'a Ciudat y o Campionato Paranaense, con o Coritiba partecipando en as dos competicions. Ya en l'anyo siguient, se sagra campión en as dos competicions. O 2 de chulio de 1916, a goleada de 7x0 sobre l'Espartano Esporte Clube por o campionato estatal, se converte en a primera gran goleada d'o club en chuegos oficials. O destaque d'a equipa en l'anyo estió José Bermudes, mas conoixiu como Maxambomba, que plegaría a convertir-se en o primer chugador d'una equipa paranaense en estar convocau ta a selección brasilera. En 1917, vence tamién o Torneio Afonso Camargo y pasa a chugar en o Parque da Graciosa, en o Juvevê, a on alzó un nuevo estadio en o cual quedó dica 1932.

En 1920, ye campión d'o Torneio Início. En l'anyo siguient, vence de nuevo o Torneio Início, asinas como o Torneio da Cruz Vermelha y o Torneio de Tiradentes. En o mesmo anyo, o 15 d'agosto, a victoria por 1x0 sobre a Selección Paulista, que yera a base d'a Selección Brasilera, mete por primera vegada o fútbol paranaense en evidencia a ambito nacional. O atacante Maxambomba y o meyo Gonçalo Pena son convocaus ta servir a la selección brasilera en o Campionato Sud-americano de 1921, actual Copa América. En 1924, disputa o primer partiu oficial contra aquel que plegaría a convertir-se en o suyo mayor rival dentro de l'estato, o Athletico Paranaense. O partiu, disputau o 8 de chunio, remata en a goleada de 6x3 ta o Coritiba, con cuatro gols de Ninho.

En 1927, ya con Antônio Couto Pereira como president, vence o campionato estatal en una campanya de ueito victorias en nueu chuegos, y con Staco marcando siet gols en a victoria de 9x0 sobre o Savoia. En o mesmo anyo, vence tamién o Campionato d'a Ciudat y a Taça Fox, que da prencipio a rivalidat entre Coritiba y Athletico Paranaense. En 1930 o Coritiba ye campión d'o Torneiro Início. O 23 de noviembre, a goleada de 7x4 sobre o Athletico Paranaense, se converte en o clasico con mayor numero de gols d'a historia. En l'anyo siguient, vence o Campionato Paranaense y o Campionato d'a Ciudat. O campionato estatal de 1931 ye un capítulo a parte en a historia coritibana, prencipalment a decisión con o Palestra Itália, que contó con un personache que ye eternizau en a historia d'o club, Moacyr Gonçalves, apelidau **Príncipe**, o primer chugador afrodescendient a vestir a camiseta d'un club d'a capital.

En 1932, vence o Torneio Início y o Torneio dos Cronistas Esportivos. O 7 d'agosto, vence l'Atletiba por 6x1 chugando en a casa d'o rival y con una equipa composada, en a suya mayor parte, por reservas. O 19 de noviembre, s'inaugura l'estadio Belfort Duarte. O chuego d'inauguración estió debant d'o América-RJ, actual campión carioca, que remató en 4x2 ta l'equipa paranaense. Contina entonces una fase de victorias en bels campionatos, contando con Campionato d'a Ciudat (1933, 1935 y 1939), campionato estatal (1933, 1935 y 1939), Torneio Arthur Friedenreich (1934) y Torneio Início (1939).

En 1941 y 1942, conquista o suyo primer bicampionato estatal, Neno marca siet gols en a victoria de 10x2 sobre o Jacarezinho o 1 de febrero de 1942. O 8 d'aviento, o Coritiba aplica a suya primera gran goleada contra un equipo de difuera de l'estato, venciendo o Internacional por 7x4 en un amistoso en o Belfort Duarte. En 1943 vence o Torneio Imprensa y o Torneio Luis Aranha. En 1944, vence o Torneio Getúlio Vargas, y en l'anyo siguient, conquistan o torneio Ciudat de Curitiba.

En 1950, o Coritiba conquista o Torneio Triangular de Curitiba y, en 1951 y 1952, o Torneio Início y o bicampionato estatal. Ye campión en 1953 d'os Torneios Quadrangular Interestadual y Quadrangular de Londrina. Tanto en 1954 como en 1956 ye campión estatal. En 1956, ya baixo o comando de Aryon Cornelsen, que permaneixió en a presidencia dica 1963. En l'anyo siguient, ye bicampián paranaense y gana tamién o Torneio Início. En 1959 ye de nuevo campión estatal, rematando a decada de 1950 con seis títols estatals conquiestos.

En 1960, o Coxa ye bicampián paranaense. En o mesmo anyo, perdió o celebre *chuego d'a moneda* ta o Grêmio, por a Taça Brasil. Dimpués de tres empates succesivos entre as equipas, a plaza se decidió en cara u cruz. En 1967 Evangelino da Costa Neves ye esleiu president d'o club, permaneixendo por mas de vint anyos, en tres mandatos. O 6 d'agosto, vence o Atlético de Madrid d'Espanya en o Belfort Duarte, por 3 x 2, con 3 gols de Walter. O 12 d'aviento, vence a selección d'Hongría, por 1 x 0 en o Belfort Duarte. Hongría heba venciu a la selección brasilera en a Copa d'o Mundo de 1966.

En 1969, o Coritiba ye bicampián estatal y fa a suya primera excursión ta l'exterior, partecipando de chuegos amistosos en Alemanya, Austria, Bulgaria, Holanda y Belchica, participa tamién d'o III Torneio Ciudat de Murcia, en Espanya, y conquista a Taça Pierre Colon, en Francia. Mientres istes torneos, o Coxa enfrentó as prencipals equipas de cada país, o Valencia d'Espanya, o Borussia Dortmund d'Alemanya, o Bordeaux de Francia, o Feyenoord d'Holanda, o Austria Wien d'Austria, o Levski Sofia de Bulgaria, y o Anderlecht de Belchica.

En 1971, o Coxa asume a hechemonia definitiva d'o fútbol paranaense en a clamada *decada d'oro*. O títol estatal ubre a serie d'o hexacampionato (1971, 1972, 1973, 1974, 1975, 1976). O 18 de chinero d'o mesmo anyo, vence a selección de Francia por 2 x 1 en o Belfort Duarte. Díadas antes Francia heba venciu a la selección Archentina.

En 1973, o Coritiba vence o Torneio do Povo, se convertindo en a primera equipa d'o sul de Brasil en conquerir un torneio d'ambito nacional. O 18 de chunio d'o mesmo anyo, vence a selección de Paraguai por 1 x 0 en o Belfort Duarte. Conquesta encara o Quadrangular de Goiás en 1975 y a Taça Ciudat de Curitiba/Taça Clemente Comandulli en 1976 y 1978. En 1977 o nombre de l'estadio Belfort Duarte ye alterau ta Major Antônio Couto Pereira, y en os anyos de 1978 y 1979 l'equipa ye bicampián estatal, rematando a decada de 1970 con ueito títols estatals conquiesto. Encara en 1979, remata o campionato nacional en tercer puesto.

En 1985, esdevenió a mayor gloria d'o Coritiba y d'o fútbol paranaense dica entonces. Desacreditada, a equipa comandada por Ênio Andrade supera os desafíos y conquista o títol brasilero venciendo en os penaltis o Bangu en pleno Maracanã. Torcedors de Vasco, Flamengo, Fluminense y Botafogo fuoron apoiar o Bangu, sumando mas de 91 mil pagants. Encara estando campión, o Coritiba remató o Campionato Brasilero de 1985 con saldo de gols negatibo. Debido a la sumatoria d'a malisma primera fase, con as fases subsequents d'o Campionato de 1985, o Coritiba ye l'unico equipo d'o mundo que estió campión d'una competición nacional con saldo de gols negatibo, encara que heba teniu saldo negatibo nomás en a primera fase. En 1986, o Coxa participa d'a Copa Libertadores d'America se convertindo en o primer equipo paranaense en disputar a competición. En o mesmo anyo ye campián paranaense. En 1987, ye convidau pa integrar o Clube dos 13 y participa d'a Copa União (Campionato Brasilero), mesmo habendo sufriu o descenso en 1986, debiu a o feito que a CBF heba reorganizau o Campionato Brasilero en ixe anyo.

En 1989, conquista o campionato estatal. En o mesmo anyo, feba buena campanya en o Brasilero, pero se niega a aceptar un cambio de calendario que feba que l'equipa chugase un día debant d'o Vasco – o suyo adversario en o grupo. O Coxa entonces no compareixió a o chuego contra o Santos en Juiz de Fora y fue castigau por a CBF con a derrota por 1 x 0, a perda de mas 5 puntos y a caita automatica ta a Serie B. O 18 de chunio, o Coxa vence a selección de Chapón por 1 x 0 en o Couto Pereira.

En 1990, o drama de l'anyo anterior encara abate o club, que entra en una nueva crisis que se propaga por toda a primera metat d'a decada. Encara asinas, l'equipa consiguió un buen desempenyo en a Copa do Brasil de 1991, plegando a las semifinals. Dimpués de dos anyos amargando a segundona, en 1992 o Coxa consigue tornar ta a primera división d'o campionato nacional, pero torna a cayer en 1993. En 1995, dimpués d'una derrota ta a Sociedade Esportiva Matsubara, Evangelino Neves ye pressionau a deixar o club. Édison Mauad, Sérgio Prosdócimo y Joel Malucelli asumen o Coritiba y luitan pa aplacar as deudas y montar un buen equipo. Consiguen o vice campionato d'a Serie B, veyendo o suyo mayor rival Atlético Paranaense estar campión, y recolocan o Coritiba en a primera división.

En o Brasilero de 1998, l'equipa fa una gran campanya, rematando a primera fase en tercer puesto. En a fase de mata-mata, manimenos, ye eliminau por a Portuguesa, rematando a competición en a siesena colocación. En 1999, o club torna a estar campián paranaense dimpués d'un chunio de nueu anyos.

En 2001, o club tenió un buen primer semestre, estando vice-campión d'a Copa Sul-Minas y plegando a la semifinal d'a Copa do Brasil. En 2002, dimpués d'un prencipio claudicant, o Coritiba millora en a temporada y brilla como una d'as millors equipas d'o campionato brasilero. Manimenos, o Coxa remató derrotau por o ya descendiu Gama en a fase de clasificación, por 4 a 0 en o Districto Federal, dizendo adiós a la posibilidat de disputar o títol brasilero. En 2003, amás d'estar campión estatal invicto, plega en quinto en o Campionato Brasilero, o primero de puntos corridos d'a historia, conquistando o dreito de disputar a Libertadores d'America en l'anyo siguient. En 2004, conquista o bicampionato estatal y participa d'as copas Sudamericana y Libertadores d'America.

En 2007, Guilherme Macuglia yera o nuevo tecnico, asumindo a posición mientres o Campionato Paranaense, a Copa do Brasil y parte d'o Campionato Brasilero. En chunio de 2007, Renê Simões ye contractau como nuevo tecnico dimpués d'a dimisión de Macuglia. Mientres iste periodo, os chugadors relevaus por as categorías de base d'o club destacaban-se en l'equipa, como o zaguero Henrique, os meyos Marlos y Pedro Ken y o atacante Keirrison, amás de chugadors como Gustavo, Túlio y o porter Edson Bastos. O 3 de noviembre, con cuatro chornadas d'anticipación, o Coritiba garantió matematicament l'ascenso ta a Serie A d'o Campionato Brasilero en empatar con o Vitória en o Couto Pereira. O 24 de noviembre, valendo por a zaguera chornada, con a victoria sobre a equipa d'o Santa Cruz en l'Estadio d'o Arruda, o Coxa se sagró campión d'a Serie B d'o Campionato Brasilero de 2007.

En o Campionato Brasilero, o club se mantuvo basicament en a zona intermedia, plegando a la zaguera chornada con oportunidades de estar descendiu. O chuego yera en casa, contra o Fluminense, y o Coritiba nomás necesitaba una victoria pa evitar o descenso. O chuego remató empatau y a combinación d'iste resultau con a victoria d'o Botafogo debant d'o Palmeiras por 2 a 1, resultó en o descenso d'o club. Bels vándalos, insatisfeitos, protagonizoron escenas de violencia: invadioron o campo pa intentar agredir l'arbitro y agredioron policials, tirando obchectos. En razón d'a irreflechida conducta d'istos vándalos, o STJD castigó o club con a perda d'o mando de campo de 10 chuegos y multa de 5 mil reals. L'equipa cumplió a integra d'a sanción esportiva, chugando mas que una vuelta entera d'o Brasilero d'a Serie B, de 2010, luent de l'Estadio Couto Pereira, mandando os suyos chuegos en l'Arena Joinville, situada en a ciudat de Joinville d'a on se despedió o 7 de setiembre de 2010, con victoria de 3x1 sobre a equipa d'o Náutico.

O 24 d'abril de 2011, necesitando nomás d'un empate pa levar o títol con una chornada d'anticipación, o Coritiba se sagró una vegada mas Campión Paranaense de Fútbol, en golear por 3 a 0 o Atlético-PR, en chuego disputau en l'Arena da Baixada. O bicampionato estatal fue conquistau de forma invicta, con nomás dos empates.

O 28 d'abril, en vencer o Caxias por 1 a 0 en chuego valido por as ueitenas-de-final d'a Copa do Brasil de 2011, o club entró ta a historia d'o Fútbol Brasilero en batir o récord de victorias seguidas, que dica entonces o club partiba con o Palmeiras de 1996, que consiguió 21 victorias en serie, y que pasa a estar d'o Coxa. Con a victoria sobre o Cianorte, zarrando invicto o Campionato Paranaense de 2011, y a goleada por 6 x 0 contra o Palmeiras, por a Copa do Brasil, o Coxa acotió a marca de 24 victorias seguidas.

Encara en 2011, o Coritiba se clasificó ta la final d'a Copa do Brasil de 2011, dimpués de vencer o Ceará, feito inedito ta un club de l'estato. En a final, contra o Vasco, perdió o primer chuego por 1 a 0 y ganó o segundo, en casa, por 3 a 2, perdenedo a disputa en o criterio de gols marcaus difuera de casa.

En 2012, o *Coxa* venció de nuevo o Campionato Paranaense, acotindo o tricampionato y tamién se clasificó de nuevo ta la final d'a Copa do Brasil. Manimenos, en a decisión d'o torneio nacional, una vegada mas quedó en segundo puesto, de nuevo debant d'a suya torcedera, con un empate (1 a 1) contra o Palmeiras. O club paranaense ya heba estau derrotau en o primer partiu debant d'a equipa palestrina por 2 a 0, en Barueri. En a Copa Sudamericana, eliminación precoz: derrota por 1 a 0 ta o Grêmio en Porto Alegre y victoria por 3 a 2 en o Couto Pereira clasificoron a equipa gaucha ta la fase final d'a competición por o criterio d'os gols marcaus como visitant.

A temporada de 2013 consagró o club con o suyo tetra-campionato estatal consecutivo (2010/2011/2012/2013), dimpués de dos Atletibas, con un empate en o primer chuego d'a final y una victoria dentro d'a suya casa.

O 22 de chunio de 2023, o Coritiba anunció a venda d'o 90% d'a Sociedat Anonima d'o Fútbol (SAF) ta la interpresa *Treecorp Investimentos*, por o valor de R$ 1,1 mil millons. A transacción fue aprobada en chuzgau dimpués d'aval d'o Ministerio Publico. Os 10% restants d'a SAF permaneixen baixo responsabilidat d'a Asociación Civil d'o Club.

A temporada de 2023, primera d'a SAF d'o Coritiba, no trayó bons resultaus esportivos. O Coxa fue eliminau d'o Campionato Paranaense encara en as ueitenas-de-final, ta o FC Cascavel, cayó debant d'o Sport en a tercera fase d'a Copa do Brasil, y amargó o descenso en o Campionato Brasilero.

En 2024, l'anyo d'o Coritiba estió encara pior. Dimpués d'a eliminación en a Copa do Brasil debant d'o modesto Águia de Marabá, fue eliminau d'o Paranaense en as semifinals, y encara remató a Serie B en a 12ª colocación, luent de l'ascenso.

En l'anyo de 2025, o club homenachió os campions brasilers por os 40 anyos d'o títol de 1985, momentos debant d'o partiu valido por a 19ª chornada d'a Serie B, chuntament con o president d'a Confederación Brasilera de Fútbol (CBF), Samir Xaud. Díadas dimpués en a suya seu en Río de Janeiro, a CBF tamién prestó homenache y entregó as medallas oficials referents a o títol, debiu a o feito de no haber estau entregadas dimpués d'a final, Dida, Rafael Cammarota, André, Índio y Elizeu, recibioron as medallas y as restants serán entregadas a os que no compareixioron y as familias d'os ya falleixius. En o mesmo anyo, torna ta la Serie A d'o Brasilero dimpués de dos temporadas disputando a Serie B, dimpués d'empatar sin gols con l'Athletic Club, en o Couto Pereira, y en a zaguera chornada, conquista a Serie B de 2025 dimpués de vencer o ya descendiu Amazonas por 2 a 1 difuera de casa, se aislando como mayor campión d'a competición, con tres títols.

## Equipación
* *Primera equipación*: Camiseta blanca y verda, pantalons negros y calzas blancas.
* *Segunda equipación*: Camiseta verda con linias blancas, pantalons blancos y calzas verdas.

## Estadio

L'Estadio Major Antônio Couto Pereira (con un aforo de 40.502 personas), mas conoixiu como *Couto Pereira*, s'inaguró con un partiu entre lo Coritiba y l'America de Rio de Janeiro o 15 de noviembre de 1932. O resultau estió de 4-2 ta lo São Paulo.

### Couto Pereira
* **Nombre**: Estadio Major Antônio Couto Pereira
* **Aforo**: 40.502
* **Carrera**: Rua Ubaldino do Amaral, 37
* **Ciudat**:  Curitiba
* **Devantad.**: 1935

## Palmarés
### Torneyos nacionals
* **Campionato de Brasil (1)**: 
**1985
* **Torneio d'o Povo (1)**
**1973
* **Campionato d'o estau de Paraná (37)**
**1916, 1927, 1931, 1933, 1935, 1939, 1941, 1942, 1946, 1947, 1951, 1952, 1954, 1956, 1957, 1959, 1960, 1968, 1969, 1971, 1972, 1973, 1974, 1975, 1976, 1978, 1979, 1986, 1989, 1999, 2003, 2004, 2008, 2010, 2011, 2012, 2013
* **Taça Ciudat d'Curitiba (2)**
**1976, 1978

### Torneyos Internacionals
* **Pierre Colon Trophy (1)** (Vichèi, Francia)
** 1969
* **Akwaba Trophy (1)** (Africa)
** 1983
* **Torneyo Internacional de Verano (3)**
** 1968, 1970, 1971

## Datos d'o club
* **Mayor goleyada conseguida**
** Coritiba 13 x 1 Paraná Sports

## Vinclos externos
* Pachina web oficial d'o club.

## Notas y referencias