Carlos III d'Aragón

L**'archiduque Carlos d'Austria** (Viena, Sacro Imperio Romano Chermanico 1 d'octubre de 1685 - *id.* 20 d'octubre de 1740) estió pretendient a lo trono de la Monarquia Hispanica mientres a Guerra de Succesión Espanyola, conseguindo o refirme d'Aragón y de Valencia (1706-1707 / 1714), de Mallorca (1706-1715), de Cerdenya (1706-1720) y de Catalunya (1706-1714), a on que gobernó con o nombre de **Carlos III d'Aragón**, y de Sicilia (1706-1714 / 1720-1738) y de Nápols (1706-1738), a on estió **Carlos IV**. Mientres a guerra se yera desembolicando recayó en él a corona imperial, estando nombrato **Carlos VI d'o Sacro Imperio Romano Chermanico** (1711-1740).

## Orígens familiars
Naixió l'1 d'octubre de 1685 d'a cort imperial de Viena y estió o segundo fillo de l'emperador Leopoldo I d'o Sacro Imperio Romano Chermanico y a suya tercera esposa Alionor d'o Palatinato-Neuburg. Yera nieto por linia paterna d'o tamién emperador Ferrando III d'o Sacro Imperio Romano Chermanico y d'a infanta María Ana d'Espanya, y por linia materna d'o elector Felipe Guillén I y d'a *landgravina* Isabel-Amalia de Hessen-Darmstadt

## Núpcias y descendients
Se casó l'1 d'agosto de 1708 en a Seu de Barcelona con Isabel-Cristina de Brunswick-Wolfenbüttel (1691-1750). D'ista unión naixioron:
* o prencipe Leopoldo d'Habsburgo (1716),
* María-Tresa I d'Austria (1717-1780), emperatriz d'o Sacro Imperio Romano Chermanico,
* a princesa María-Ana d'Habsburgo (1718-1744), casata en 1744 con Carlos de Lorena,
* a princesa María-Amalia d'Habsburgo (1724-1730).

## Guerra de Succesión Espanyola

En morir o rei Carlos II d'Aragón sin succesión en 1700, l'archiduque Carlos yera suposadament o candidato a la corona hispana en virtut d'un antigo pacto entre o rei Carlos II, o zaguer Habsburgo, que estipulaba a suya succesión en un atro miembro d'a Dinastía Habsburgo. Pero Carlos III testó a favor de Felipe d'Anchú, nieto d'o rey Loís XIV de Francia y biznieto de Felipe IV de Castiella, como succesor, por o que s'inició un conflicto entre os dos pretendients, conoixito con o nombre de Guerra de Succesión Espanyola.

En 1705, l'archiduque Carlos embarcó con un exercito aliato en Lisbona en dirección a la Mediterrania. S'aturó en Alteya, y o 17 d'agosto os aliaus proclamaron rei a l'archiduque Carlos en a ciudat de Denia, con o refirme d'a población civil y a revuelta valenciana d'os maulets s'estendilló liderata por Joan Baptista Basset. Mientres soldatos armatos zarran o paso a os borbonicos en a plana de Vic. A flota de l'Archiduque arribó a Barcelona o 22 d'agosto de 1705. Barcelona, rodiata d'as tropas aliatas rebló o 9 d'octubre y o Virrei de Catalunya Francisco Antonio Fernández de Velasco y Tovar sinyó a capitulación. O 22 d'octubre entra en Barcelona l**'Archiduque Carlos**, que o 7 de noviembre de 1705 chura as constitucions catalanas, y ye proclamato rei adoptando o nombre de Carlos III d'Habsburgo.

En 1706, l'archiduque Carlos ye proclamato rei en Zaragoza. A reacción belica de Felipe d'Anchú a anyo siguient levó a o prencipal exercito pro-Habsburgo a la peninsula, o duque d'Anchú ganó a iniciativa y James Fitz-James Stuart se dirichió enta l'Ebro mientres François Bidal d'Asfeld recibió o encargo de prener as villas d'o sud d'o Reino de Valencia tenendo como consecuencia a conquiesta d'os reinos de Valencia y d'Aragón, dimpués d'a batalla d'Almansa o 25 d'abril de 1707.

En a peninsula, a guerra se desembolica entre ataques y contraataques d'os dos bandos. Carlos III ocupó Madrit, pero Felipe V la recuperó. Tan y mientres, Anglaterra, que no perdeba de vista as suyas ambicions d'instalar-se permament en a Mediterrania ocupó Menorca en nombre de Carlos III o 29 de setiembre de 1708.

Estando a guerra en curso y en un punto critico, cuan Carlos perdeba en a península y os suyos aliaus ganaban en l'exterior, su chermano, o emperador Chusé I, morió de pronto, por o que a succesión a lo trono recayo en l'archiduque, feito que prevocó un cambio de refirmes d'as potencias europeas.

## Emperador d'o Sacro Imperio Romano Chermanico

En 1711 fue coronato emperador d'o Sacro Imperio Romano Chermanico, y no estió dica 1725 cuan renunció por ixe motivo a la corona hispana, en o Tractau de Viena, por él y por os suyos descendients, encara que mantenindo dica a suya muerte os títols que heba preso en prencipiar o conflicto succesorio.

En puyar a lo trono habió de fer frent a os ataques d'os otomans entre 1716-1718, conquerindo parti d'as tierras otomanas en Vlaquia y Serbia, as cualas, manimenos, perdió entre 1737 y 1739. Introdució en l'Imperio o protocolo espanyol (*[[Escuela Espanyola d'Equitación|Spanische Hofreitschule]]*). Mientres o suyo reinau se construyioron a Biblioteca Nacional y as obras mas importants d'o barroco en Viena. Tamien teneba aficions musicals: fació composicions y en ocasions dirichiba a orquesta d'a cort.

En 1713, debant d'a manca de fillos masclos, promulgó a Pragmatica Sanción, que establiba a indivisibilidat d'o reino asinas como permitiba l'acceso d'as mullers a lo trono.

Carlos VI d'Austria morío o 20 d'octubre de 1740 en Viena. Se mantiene a teoría de que morió a causa d'una intoxicación alimentaria por setas, probablement por *[[Amanita phalloides]]*.

## Títols, cargos y succesors
L'archiduque Carlos ye nombrato primero como rei Carlos III de Castiella, Leyón, Aragón y as dos Sicilias, entre atros, y a partir de 1711 como Carlos VI *electus Romanorum Imperator semper Augustus*. Tamién estió titular d'o ducau de Parma (1735-1740) como **Carlos II de Parma**.

## Vinclos externos



	



## Referencias