Das Lied von der Glocke (Oratorium)

**Das Lied von der Glocke** (uff Schwäbisch *S Liad vo dr Glock*) ischt a weltlichs Oratorium fir Solischda (Sopran, Alt, Tenor, Bass), Chor, Orgl ond Orkeschtr vom deitscha Kombonischa Max Bruch. Als Libreddo hôt’r em Friedrich Schiller sei gleichnamigs Gedicht vrwendet. Em Bruch seim Werk-Kadalog lauft dui Kombosizioo als opus 45. A Uffihrong – ohne Paus – dauret knabb zwoi Stond. Em 19. Jôhrhondert isch des Oratorium ois vo de beliabdeschde Chorwerk en de Konzertsäl gwäa.

## Wia des Werk entstanda ischt
Vo älle deitsche Dichter ischt em Max Bruch dr Schiller emmer dr liabschde gwäa. Hauptsächlich en deam seim *Lied von der Glocke* hôt’r älle seine Ideal wiidrgfonda. Drom hôt’s-en au a langa Zeit richdich pfupferlet, des Werk irgendwann amôl zo vrtona, obwohl des bereits etliche Jôhr vor ehm dr Andreas Romberg (1767 bis 1821) mit-ma graußa Erfolg gmacht ghet hôt. Abr em sella sei Werk hend sich en erschtr Linie d Laia-Cheer ôôgnomma, während dr Bruch sei Werk fir d Profi-Senger gschriiba hôt. Ôgfanga zo komboniira hôt’r mit-em erschda Doil em Januar 1877 z Bonn, ond ferdich wôrra ischt’r mit-em Entwurf vom zwoida Doil gega Ende vom gleicha Jôhr en Bergisch-Gladbach. Am 8. Januar 1878 hôt’r ôôgfanga, seine Klaviir-Ausziig zo orkeschtriira, ond an Oschtra vo deam Jôhr isch’r ferdich wôrra. Weil dr Bruch koi Persoo hôt ausfendich macha kenna, wo nôch seira Ôsicht wirdich gwäa wär, als Widmongsträger en Frôg zo komma, hôt’r sei Glocka-Liad em Dichter selbr gwidmet, au wenn dr sell scho ibr 70 Jôhr drvor s Zeitliche gsegnet hôt. D **Uruffihrong** vom Oratorium ischt schliaßlich am 12. Mai 1878 ondrem Max Bruch seira Leidong em Kelner Girzenich gwäa.

## Musik
### Allgemeines
Em Max Bruch sei Oratorium ischt a Kend vo dr Romantik, wo an Haufa Stemmongsbilder – oft mit-ra padedischa Hochstemmong ond viil Leidaschaft – zoichnet, wo fir älle Zuaheerer leicht zuagänglich send, au fir soddiche, wo normalerweis mit dr klassischa Musik et viil am Huat hend. Als musikalische Forma fendet sich Aria, Rezidadiv, Duett, Terzett, Quardett ond Cheer. Dôbei hôt jeda Stemm ihr oigna Charakderischdik: Em Bass sei Hauptaufgab ischt, da Vorgang vom Glockaguss zo schildra. Dr Tenor stôht fir d Jugend, wo noh-so vor Kraft strotzt, stirmisch ond ohne viil nôchzdenket. Dr Sopran schliaßlich wuud mit seim hell strahlenda Glanz ond seira oifacha Melodik zor Vrkerperong vo dr jongfrailicha Ooschuld. D Altstemm stôht fir d Begriff *Vrnunft* ond *Tugend*, *Schmerz* ond *Trauer*.

### Ablauf vom Werk

## Uffnahm
A Dobbl-CD mit de Solischda Eleonore Marguerre (Sopran), Annette Markert (Alt), Klaus Florian Vogt (Tenor), Mario Hoff (Bass), em Filharmonischa Chor Prag ond dr Staatskabell Weimar ondr dr Leidong vom Jac van Steen (cpo 777 130-2). Dô drbei handlet sich’s om an Live-Mitschnidd vom Silveschtr- ond Nuijôhrskonzert vo dr Staatskabell Weimar zor Ereffnong vom Schiller-Jôhr 2005 ôôlässlich vo seim 200. Todesdag.

## Quell
*S Heftle zor oba erwehnda CD mit zwoi Uffsätz vo dr Kerstin Klaholz: *Festgemauert in den Köpfen – Schillers «Lied von der Glocke»*, ond *Das Epos in Musik gegossen – Bruchs dramatische Verdichtung des Glockenlieds*.
*Lueg d Weblink

## Weblink
*Heerproba
*Dr ganze Tekscht vom Schiller seim Gedicht

## Oinzlne Nôchweis ond Fuaßnoda