Ð

S **Ð**, chlii **ð** (eth) isch en Buechschtabe i de latiinische Schriftsyschteme vom Altenglische, Altnordische, Isländische und Färöische. In gringfüegig anderer Form (**Đ đ**) wird er au im Vietnamesische sowie im Kroatische, Bosnische und dr Latiinschrift vom Serbische verwendet. Es is en *duregschtriches [[D]]*.
Zum dritte is s Ð dr Grossbuechschtabe zum ɖ, wo in einige afrikanische Schpraache verwendet wird („afrikanisches D“).

Im *[[Altenglische Sprache|Altenglisch]]e* isch s Ð dr Vorläufer vom hütige *th* (IPA: [], wie in *mother*. S'stimmlosi *th* wie i *thin* (IPA: [] isch mitem Þ gschribe worde.

Im *[[Isländische Sprache|Isländische]]* heisst s Ð **eð** (oder **edh**) und hät di gliich Qualität wie im Altenglische, wird in Transskriptione aber schtets mit *dh* umschriibe.

Im *[[Färöische Sprache|Färöische]]* heissts **edd** und taucht nur als Chliibuechschtabe ð uuf (usser, wenn es Wort durchgehend in Kapitale gschriebe wird, wie uf Landcharte und Firmenlogos), wils nur innerhalb und am Endi vomene Wort schtah cha. Di möglichi Transkription isch *d*. Es isch i dr Regle schtumm oder markiert je nach Vokalumgebig en Gleitluut [], [] oder [], vor me  selte au de Verschlussluut [], nimmt aber *nie* d Qualität vom isländische Dentalluut aa.

Im *[[Internationales Phonetisches Alphabet|Internationale Phonetische Alphabet]] (IPA)* bezeichnet dr Chliibuechschtabe *ð* en schtimmhafte dentale Frikativ.

Endi vom 19. Jahrhundert isch dr Buechschtabe *Ð* vom serbische Spraachwüsseschaftler Ðuro Daničić, wo damals in dr Südslawische Akademie in Zagreb tätig gsi isch, is latiinische Alphabet vom *[[Kroatische Sprache|Kroatische]]* und *[[Serbische Sprache|Serbische]]* iigfüehrt worde. Er isch ad Schtell vo dr Buechschtabegruppe *dj* oder *gj* trete, um de Buechschtabe Ђ ђ vom serbische kyrillische Alphabet au in latiinischer Schrift mit eme einzige Zeiche wiedergeeh z chönne. Gege d Kritik am ungwöhnliche Erschiinigsbild vom neue Buechschtabe hät de Daničić druuf verwise, dass es den doch au im Altnordische git. Dr entsprechend Chliibuechschtabe gseeht aber andersch uus als i de germanische Spraache (*đ*), und dr südslawischi Buechschtabe *Đ đ* bezeichnet au kein schtimmhafte dentale Frikativ, sondern schtimmhafti palatali Affrikate (IPA: []). Falls d Wiedergaab vo *Đ đ* nöd möglich isch, wirds im Südslawische dur *Dj dj* ersetzt.

I dr latiinbasierte *[[Vietnamesische Sprache|vietnamesische]]* chữ quốc ngữ (nationale Schrift), wo vom Missionar Alexandre de Rhodes (1591 - 1660) gschaffe worde isch, repräsentiert s  de schtimmhafti alveolari Implosiv  , s  degäge bezeichnet ebeso wie   de schtimmhafti alveolari Frikativ .

## Darschtellig uf em Computer

### Unicode
Di drei Variante vom Ð händ folgendi Darschtellige im Unicode:

* Eth:
** Grossbuechschtabe Ð : `U+00D0`
** Chliibuechschtabe ð : `U+00F0`

* D mit Querstrich:
** Grossbuechschtabe Đ : `U+0110`
** Chliibuechschtabe đ : `U+0111`

* Afrikanisches D:
** Grossbuechschtabe Ɖ : `U+0189`
** Chliibuechschtabe ɖ : `U+0256`

### HTML
S Eth cha im HTML au eso dargstellt werre:
* Grossbuechschtabe Ð : &amp;ETH;
* Chliibuechschtabe ð : &amp;eth;

### LaTeX
In LaTeX chönnd s Eth und s D mit Querstrich i dr Cork-Kodierig eso dargschtellt werde:

* Eth:
** Großbuechschtabe Ð : \DH
** Chliibuechschtabe ð : \dh

* D mit Querstrich:
** Grossbuechschtabe Đ : \DJ
** Chliibuechschtabe đ : \dj

Um s afrikanische D darzschtelle, sind d fc-Schrifte erforderlich, d Darschtellig isch dänn

* Afrikanisches D:
** Grossbuechschtabe Ɖ : \M{D}
** Chliibuechschtabe ɖ : \M{d}

## Lueg au
* Þ (Thorn)