Geige

D **Wioliine** (au **Giige**, us ital. *Violino*, Abk.: *Vl.*) isch e Schdriichinstrumänt us verschidnige Arte vo Holz (oder nöjerdings au us Verbundwärkstoff wie Kunststoff wo mit Choolestofffaasere versterkt si). Si het vier Säite (g – d1 – a1 – e2), wo mit eme Booge gstriche wärde. In dr Dradizioon vo dr klassische öiropäische Muusig spiilt d Wioliine e wichdigi Rolle – e Hufe groossi Komponiste häi für sii bedütendi Däil vo ihrem Wärk gschriibe. Wioliine wärde vo Giigebauer härgstellt.

## Ursprung vom Naame
Historisch bezeichnet de düütschi Begriff "Giige" au anderi Striichinstrument, nämli Bratsche, Cello und d'Vorläufer vom Kontrabass und de Gambe.

D'Bezeichnig *Wioliine* bedüüted eigentli "chliini Viola". En ursprünglechi Bezeichnig isch zum Bispil *Viola con tre corde senza tasti* (drüüsaitigi Viola ohni Bünd). Um 1523 isch im Französische de Begriff *Vyollon* nochegwise. S'Wort *Giige* isch no im Mittelalter uf dr alemannisch Sprochruum bschränkt gsi, im übrige düütsche Sprochruum hed me *Fidel* gsäit. Mit em Uusdruck hed do no alli Saiteninstrumänt, wo mit eme Booge gstriche wärde, gmeint. Sit de Entwicklig vo de drei Familie *Viola da braccio*, *Viola da gamba* und *Lira* us de Giige im 16. Johrhundert het sich de Begriff uf d'Braccio-Familie iigängt und gältet hüt nur no für dere iiri Diskantvariante, d'Wioliine. De Uusdruck Giige isch äis vo de wenige Biischpil, wo sich e Wort us em alemannische uf de ganz düütsch Sproochruum uusbräitet. S dütsch Wort *Fidel* gältet hüt als veraltet und isch iigschränkt uf elteri Forme vom Instrumänt oder uf d Folkmusik.

## Fuessnote


## Litratuur
* Lothar Cremer: *Physik der Geige*, Hirzel Verlag Stuttgart 1981, ISBN 3-7776-0372-4. – 
* N. V. Fletcher, T. D. Rossing: *The Physics of Musical Instruments*. Springer Verlag, New York 1991, ISBN 0-387-96947-0.
* W. Güth: *Einführung in die Akustik der Streichinstrumente.* Hirzel Verlag, Stuttgart/Leipzig 1995, ISBN 3-7776-0644-8.
* E. Jansson: *Acoustics for Violin and Guitar Makers*. Download under: http://www.speech.kth.se/music/acviguit4/index.html
* Heike Prange: *Die Violine – Bestandteile, Bau, Geschichte, Pflege, Spiel*. Bärenreiter Verlag, Kassel 2005 (2. Auflage); ISBN 3-7618-1900-5
* Paul O. Apian-Bennewitz: *Die Geige. Der Geigenbau und die Bogenverfertigung*. Simon & Wahl, Egweil 1998, ISBN 3-923330-34-0 (Repr. d. Ausg. Weimar 1892)
* Otto Möckel: *Geigenbaukunst*, Nikol, 2005, ISBN 3-937872-09-4, 8. Aufl.
* Stefan Drees (Hrsg.): *Lexikon der Violine*, Laaber-Verlag, Laaber 2004, ISBN 978-3-89007-544-0
* Walter Kolneder: *Das Buch der Violine. Bau, Geschichte, Spiel, Pädagogik, Komposition*. Atlantis Musikbuchverlag, Zürich 2002 (6. Aufl.); ISBN 3-254-00147-8
* Eduard Melkus: *Die Violine. Eine Einführung in die Geschichte der Violine und des Violinspiels*, Schott, Mainz 2000 (3. Aufl.), ISBN 3-7957-2359-0
* Yehudi Menuhin, William Primrose: *Violine und Viola* (Yehudi Menuhins Musikführer), Edition Bergh im Ullstein, Frankfurt/M. 1993, ISBN 3-7163-0175-2
* Leopold Mozart: *Versuch einer gründlichen Violinschule*, Bärenreiter, Kassel 2005, ISBN 3-7618-1238-8 (Faksimile)
* Hugo Pinksterboer: *Pocket-Info Violine und Viola. Praktisch, klar und aktuell*, Schott, Mainz 2003, ISBN 3-7957-5535-2

## Weblingg

* Iifüerig in d Giigebaukunst und in die akustischi Giigeforschig – Multimedials Handbuech „Akustik der Geige“
* Iifüerig in d Giigeakustik und e Hufe Ardikel – ängl.