Max Waibel

De **Max Waibel** (* 9. April 1943 z Lozäärn; † 6. Februaar 2023 z Vischp) isch en Schwyzer Gèrmanischt und Volchskundler gsy. Er hät si guet i Sache Walser uusgchänt – und au ganz bsunders im südwalserische Makanaatitsch.

## sys Läben und Schaffe
Uf d Wält choo isch de Waibel z Lozäärn, as Soo vomenen Offizier. Drum hät er au drüü Jaar vo synere Chindhäit z Washington, D.C. verbraacht, wo syn Vatter Militèèr-Attaché gsy isch. D Matuur hät er dän aber 1963 wider z Luzèèrn gmachet. A d Uniwèrsitèèt isch er uf Bèèrn, und deet hät er Gèrmanischtik, Etnology und Rächtsgschicht gstudiert. Syni Lizänziaatsaarbet und syni Tokteraarbet hät er bim Paul Zinsli gschribe: D Lizaarbet vo 1977 hät s Theema *Mundartleben in der Walserkolonie [[Macugnaga]], Provinz Novara, Italien* ghaa und d Diss vo 1982 (truckt 1985) s Theema *Die volkstümliche Überlieferung in der Walserkolonie Macugnaga (Provinz Novara)*. Mit em Zinsli isch er au verschideni Maal uf Exkursioon bi den änetbiirgische Walser gsy, und er hät z Alagna, Gressoney, Issime, Pomatt, Rima, Rimella und Saley Uufnaame gmachet, wo hüt im Fonogrammarchyv z Züri ligged.

Vo 1985 bis 2003 isch de Waibel Fachreferänt für Gèrmanischtik, Literatuurwüsseschafte, Etnology und Volchskund a de Stadt- und Uniwèrsitèèts-Biblioteek Bèèrn und langi Zyt au dèren ire Öffentlichkäits-Biuufträit gsy. Drufaben isch er mit synere Frau Erna Anthea Waibel (1940–2023), wo au e Bibliotekaarin gsy isch, uf Leigg i s Walis zoge und hät d «Walser-Bibliothek» und s «Walser-Archiv» z Briig gläitet. Er hät au lengeri Zyt as Wüsseschaftsbyraat im Voorstand vo der Internazionaale Veräinigung für Walsertum gwürkt. Dezue ane hät er e ganzi Räie populèèri Büecher zum Theema Walser gschribe. Wo-n-er 2013 en Schlaagaafall überchoo hät, isch s Paar vom Wyler St.&nbsp;Barbara ob Leuk furt und uf Briig go wone.

## syni Büecher
* *Die volkstümliche Überlieferung in der Walserkolonie Macugnaga (Provinz Novara).* Schweizerische Gesellschaft für Volkskunde, Basel 1985 (Schriften der Schweizerischen Gesellschaft für Volkskunde 70).
* *Walser Weisheiten. Sprichwörter und Redensarten.* Huber, Frauenfeld 1998.
* (mit Zäichnige vom Arthur Loosli:) *Auf den Spuren der Zwerge.* Krebser, Thun 1998 (Kultur im Berner Oberland 12/13).
* *Unterwegs zu den Walsern in der Schweiz, in Italien, Frankreich, Liechtenstein, Vorarlberg und dem Tirol.* Huber, Frauenfeld 2003.
* *Das Walser Wanderbuch. Unterwegs zu den schönsten Walserorten in der Schweiz, in Liechtenstein, Österreich, Italien und Frankreich.* Huber, Frauenfeld 2004.
* (zäme mit der Erna A. Waibel:) *Auf Walserspuren durchs Lauterbrunnental. Der etwas andere Führer.* Schlaefli, Interlaken 2007.
* (as Usegäber:) *Das Grosse Buch der Walser Sagen.* Huber, Frauenfeld 2010.
* (zäme mit der Erna A. Waibel:) *Zwischen Visp und Macugnaga. Unterwegs auf Säumer- und Walserwegen. Kleiner Kultur- und Wanderführer.* Rotten, Visp 2010.
* (zäme mit der Erna A. Waibel; as Usegäber:) *Blickpunkt Leuk. 515–2015.* 2 Bänd. Rotten, Visp 2015.

## Quäle
Dèè Artikel stützt si hauptsächli uf
* de Chlappetäggscht vom Buech *Die volkstümliche Überlieferung in der Walserkolonie Macugnaga (Provinz Novara)* vo 1985.
* rro.ch, di alt Website vo Radio Rottu Oberwallis (Sändig vom 5.&nbsp;Oktoober 2007; abgrüeft am 12.&nbsp;Februaar 2021).
* *Walliser Bote* vom 11.&nbsp;Mäi 2015, S.&nbsp;10 (zwee Artikel im Zämehang mit de Publikazioon über 1500 Jaar Leigg; online).

Umgcheert stützt si de Naachrueff im *Wir Walser* hauptsächli uf de Wikipediaartikel:
* Josef Eberle: *† Dr. Max Waibel 1943–2023.* I: *Wir Walser. Halbjahreszeitschrift für Walsertum.* 61 (2), 2023, S.&nbsp;58.

## Fuessnoote