Objet trouvé

En **Objet trouvé** (franz. für ‚gfundnige Geegestand‘) isch e Kunstwärk, beziejigswiis e Däil vom ene Kunstwärk, wo us Alldaagsgeegeständ oder Abfäll, wo mä gfunde het, gmacht wird. Mä säit ene **Ready-mades**, wenn dr Künstler s Objekt, won er gfunde het, gaar nit oder kuum bearbäitet het.

## S Entstoo und d Objekt
Entstande isch s Objet trouvé im Umkräis vom Dadaismus as skulpturaali Erwiiterig vo dr Kollaasche (Kurt Schwitters, Merz-Baute). Dr *Missbruuch* und die zwäckfreiji Kombinazioon vo driviaale Geegeständ und Materiaalie in Zämmehäng, wo e nöije Sinn gee häi, und d Erheebig zum Kunstwärk häi spiilerischi, anarchischi und provokanti Züüg ghaa.

Im Surrealismus het s Objet trouvé en eender fetischartige Charakter überchoo. Im Lautréamont si Bild, won er scho im 19.&nbsp;Joorhundert formuliert het, „Schöön wie d Begeegnig von ere Näimaschiine mit eme Räägeschirm uf eme Operazionsdisch“ (gmäint isch e junge Maa gsi) isch nit nume zum „Slogan“ vom Surrealismus worde, sondern au s Objet trouvé in dere *surreale* Form literarisch vorwäggnoo. S bekanntiste Bischbil vom surrealistische Objet trouvé isch woorschiinlig dr Meret Oppenheim iir *Das Frühstück im Pelz* (1936): e Dasse, Underdasse und Löffel, alle mit Belz überzooge.

Dr Franzoos Marcel Duchamp het vor de Dadaiste und Surrealiste s Konzept vom Objet trouvé in sine *Ready-mades* wie *[[Fahrradrad|Veloraad]]* (1913), *Fläschedrochner* (1914) und *[[Fountain (Duchamp)|Fontääne]]* (1917) verwirkligt und er isch radikaaler gsi as die. S Veloraad isch no e Kombinazioon gsi vom ene Raad, ere Velovordergable und eme Holzhocker, für die bäide andere es Drootgstell für zum Fläschedröchne und e Urinal, wo industriell härgestellt worde si, ganz äifach uf e Sockel gstellt und sä zur Kunst erkläärt.

In dere Dradizioon stoot au im Picasso si *Muunischäädel* (1943), en Abguss in Bronse vom ene Velosaddel as Schäädel mit em Gidoo vom ene Velo as Hörner.

Mit em Multiple (Uflaagenobjekt) *ich kenne kein Weekend* (1971–1972) het dr Joseph Beuys uf em Duchamp sini *Boîtes-en-valises* reflektiert, de dräägbaare Künstlermuseum mit Reprodukzioone und chliine Objekt. Im ene Koffer, eme Ready-made, wo din Künstlergrafike dransportiert wärde, het dr Beuys uf dr Innesite vom Deckel no anderi Ready-mades aagmacht, e Maggifläsche und en Exemplaar vo dr Reclam-Usgoob vom Immanuel Kant siner „Kritik der reinen Vernunft“, mit eme Stämpeldruf wo säit: *BEUYS: ich kenne kein Weekend*. Im Boode vom Koffer si – zuedeckt und dorum nit sichtbar – Grafike vom KP Brehmer, Karl Horst Hödicke, Peter Hutchinson, Arthur Køpcke, Sigmar Polke und Wolf Vostell. 

Objet trouvé und Ready-made häi bis hüte immer no e groosse Iifluss – dr „gfundnigi Geegestand“ isch zum Bischbil in dr Pop Art und Land Art e wääsentligs Elimänt.

Für Kunstwärk, wo vor allem us Materiaalie bestöön, wo gfunde worde si, het sich dr Begriff Objektkunst iibürgeret.

## Liddratuur
* Matthias Bunge: *Vom Ready-made zur Fettecke. Beuys und Duchamp – ein produktiver Konflikt*. In: Hessisches Landesmuseum Darmstadt (Hrsg.): *Joseph Beuys. Verbindungen im 20. Jahrhundert*, Darmstadt 2001, ISBN 3-926527-62-5.
* Francis M. Naumann: *Marcel Duchamp – The Art of Making Art in the Age of Mechanical Reproduction.* Harry N. Abrams, New York 1999, ISBN 0-8109-6334-5.

## Fuessnoote