open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Chinhoyi-grotte

duimnael|regs
Die **Chinhoyi-grotte** (Sinoia-grotte) in Masjonaland-Wes in Zimbabwe is ‘n unieke natuurverskynsel.

## Ligging
Hierdie kalksteengrotte is naby die Alaska-kopermyn en 9km van die dorp Chinhoyi. Dit is 136km noordwes van Harare, langs die hoofpad wat lei na Karoi en die Otto Beit-brug by Chirundu op die grens tussen Zimbabwe en Zambië.

## Ontstaan
Kalksteengrotte word veroorsaak deur die inwerking van water op die oplosbare dolomietiese klip. Hierdie doolhof is ‘n geskatte 600 miljoen jaar oud en vorm deel van ‘n reuse onderaardse stelsel. In die vlak grond het ‘n deel van die bogrond ingestort en die ronde sinkgat veroorsaak.

## Grotte
Dit bestaan uit ‘n netwerk van gange, kanale en spelonke met stalagmiete en stalaktiete. Die opvallendste kenmerk is die sinkgat met vertikale wande waarin op ‘n diepte van ‘n 50m die Sleeping Pool lê. Die water daarin is so helder dat tot 52m ver daardeur gesien kan word. Kenners skat die meer se diepte op ‘n 170m. Dwarsdeur die jaar wissel die watertemperatuur slegs tussen die 22º en 24ºC.

## Geskiedenis
Tydens die Steentydperk was die eerste mense reeds hier. Daarna het die bewoners die grotte as bêreplek vir voedsel en as skuilplek teen aanvallers gebruik. In 1830 is die bewoners aangeval en is slagoffers in die meer gegooi. Die grotte en die bos rondom het ‘n groot rol gespeel in die folklore van die oorspronklike bewoners. Rituele vir die maak van reën het hier plaasgevind en daarom moes die heilige bos ongeskonde bly. Uit 1888 dateer Frederick Courtney Selous se eerste beskrywing van die grottestelsel.

## Toerisme
Die Chinhoyi-grotte en die terrein daar rondom is in 1955 tot nasionale park verklaar. Ervare en professionele duikers gebruik die poel gereeld as oefenplek. In 1992 het duikers van die V.S.A. se vloot tot ‘n diepte van 136m daarin  afgedaal. Vir voëlkenners is die oorspronklike plantegroei  ‘n paradys.

## Lees ook
*Albionbron
*Draakasemgat
*Gerhardminnebron
*Guinasmeer
*Oog van Kuruman
*Otjikotomeer
*Schoonspruitoog
*Wondergat
*Zuurbekom
*Oog (fontein)
*Warmwaterbronne van Suid-Afrika

## Bibliografie
* Green, Lawrence G.: Full  many a glorious morning. Kaapstad: Howard Timmins, 1968.
Gustaf VI Adolf van Swede

**Gustaf VI Adolf** (Oscar Fredrik Wilhelm Olaf Gustaf Adolf; 11 November 1882 - 15 September 1973) was van 29 Oktober 1950 tot met sy dood koning van Swede. Hy was die oudste seun van Gustaf V en sy vrou, Victoria van Baden, en was 42 jaar lank kroonprins tydens die bewind van sy vader. Kort voor sy dood het hy die grondwetlike veranderings goedgekeur wat die Sweedse monarg se laaste politieke magte weggeneem het. 

Hy was sy lewe lank 'n amateur-argeoloog wat in die besonder geïnteresseerd was in antieke Italiaanse kulture.

## Bewind
Kroonprins Gustaf Adolf het die troon bestyg op 29 Oktober 1950, 'n paar dae voor sy 68ste verjaardag, ná die dood van sy vader, koning Gustaf V. Hy was destyds die wêreld se oudste regmatige troonopvolger. Dié rekord is op 2 November 2016 verbygesteek deur sy verlangse neef Charles, Prins van Wallis. 

Tydens Gustaf VI Adolf se bewind het die regering 'n nuwe grondwet opgestel met vernuwings wat met moderne tye sou tred hou. Een van die veranderings was die vervanging van die Sweedse monargie of 'n derglike verandering.

Gustaf VI Adolf se persoonlike eienskappe het hom gewild onder die publiek gemaak en baie burgers was ten gunste daarvan dat die monargie behou word. Sedert veranderings in 1917 het die koning nog aansienlike nominale reserwemag behou. Op 'n paar uitsonderings na moes hy egter op advies van die ministers optree.

Die koning het in 1973 gesterf, 10 weke voor sy 91ste verjaardag. Hy was die laaste oorlewende seun van Gustaf V. Hy is opgevolg deur sy 27-jarige kleinseun, Carl XVI Gustaf, die seun van wyle prins Gustaf Adolf. 

Kort voor sy dood het koning Gustaf Adolf 'n nuwe grondwet goedgekeur wat die monargie van sy laaste politieke mag gestroop het. Die nuwe grondwet het in 1975 van krag geword, twee weke ná die koning se dood. Sy kleinseun was dus van die begin af net 'n seremoniële skynhoof.

## Skakels
Mercury-Atlas 10

duimnael|regs|Die kapsule van MA-10
**Mercury-Atlas 10** (**MA-10**) is 'n gekanselleerde bemande ruimtevlug, wat die laaste vlug van NASA se Mercury-program sou gewees het. Dit was beplan as 'n verlengde driedag sending wat later in 1963 gelanseer sou gewees het. Die ruimtetuig sou die naam ***Freedom 7-II*** gedra het en deur Alan Shepard beman wees. 

Die vlug is egter gekanselleer na die sukses van die eendag Mercury-Atlas 9-sending in Mei 1963. Dit het NASA kans gegee om al hulle hulpbronne vir die meer gevorderde Gemini-program te gebruik.
Groot Bittermeer

duimnael|regs|Die Groot Bittermeer uit die ruimte. Noord is links
Die **Groot Bittermeer** (; Transliterasie: *al-Buḥayrah al-Murra al-Kubrā*) is 'n groot soutwater meer in Egipte wat deel van die Suezkanaal is. Voordat die kanaal in 1869 gebou is, was die meer 'n varswater meer wat gevoer is deur 'n sytak van die Nylrivier. Toe was dieselfde boerdery gedoen as wat in die Nyl-delta en rivierbanke gedoen is. Die Britse kaart wys 'n meer van varswater voordat die Suezkanaal dit na 'n soutmeer verander het. Daar is verwysings na die Groot Bittermeer in die antieke Piramiede teks.

Die kanaal verbind die meer met die Middellandse See en die Rooisee. Die kanaal verbind dit ook met die Klein Bittermeer. Skepe wat deur die kanaal vaar gebruik dit as 'n verbysteek gebied; hulle kan skepe verbysteek of selfs omdraai.

## Verwysings
Gustaf V van Swede

**Gustaf V** (Oscar Gustaf Adolf; 16 Junie 1858 - 29 Oktober 1950) was van 1907 tot met sy dood in 1950 koning van Swede. Hy was die oudste seun van koning Oscar II van Swede en Sophia van Nassau, 'n halfsuster van Adolphe, groothertog van Luxemburg. Met sy bewind wat geduur het van sy vader se dood in 1907 tot met sy eie dood meer as 42 jaar later, hou hy die rekord vir die oudste monarg van Swede en die derde langste bewind, ná Magnus IV en Carl XVI Gustaf. 

## Bewind
[thumb|links|180px|Die ontmoeting van drie konings, 18 Desember 1914: [Haakon VII van Noorweë, Gustaf V en Christiaan X van Denemarke.]]
Gustaf was die laaste Sweedse koning wat sy koninklike prerogatiewe uitgeoefen het. Hulle is basis saam met hom graf toe, hoewel hulle amptelik eers in 1974 afgeskaf is met destydse veranderings aan die Sweedse grondwet. 

Gustaf was die eerste Sweedse koning sedert die hoë Middeleeue wat nie 'n kroning gehad het nie en het dus nooit die koning se kroon gedra nie, 'n praktyk wat sedertdien toegepas word.

Tydens Gustaf se vroeë bewind het die mag van die Sweedse parlement groter geword, en nadat die Liberale en Sosiale Demokrate ná die Tweede Wêreldoorlog 'n parlementêre meerderheid onder Nils Edén behaal het, is Edén toegelaat om 'n regering te vorm wat die monargie teen 1919 de facto van al sy mag gestroop het en algemene stemreg, ook vir vroue, ingestel het. 

Hy het agteruitgetree voor die beginsels van 'n parlementêre demokrasie en vir die oorblywende 31 jaar van sy bewind 'n gewilde staatshoof gebly, maar nie heeltemal sonder invloed nie.   

Hy is ná sy dood deur sy seun Gustaf VI Adolf opgevolg.

## Persoonlike lewe
Gustaf was 'n geesdriftige jagter en sportman. Hy was gasheer van die Olimpiese Somerspele van 1912 en van 1897 tot 1907 voorsitter van die Sweedse Sportvereniging. Hy het Swede in tennis verteenwoordig (onder die naam "Mr G.") en het tot in sy 80's mededingende tennis gespeel, totdat sy sig vinnig agteruitgegaan het. 

## Verwysings
## Skakels
Mercury-Atlas 5

duimnael|regs|Mercury-Atlas 5 word gelanseer
**Mercury-Atlas 5** was 'n Amerikaanse ruimtevlug wat deel was van die Mercury-program. Die ruimtetuig is op 29 November 1961 by Kaap Canaveral gelanseer met die sjimpansee genaamd "Enos" aanboord. Die ruimtetuig het twee keer om die Aarde gewentel en ongeveer 320 km suid van Bermuda in die water geplons. Enos was die eerste primaat van Amerika en die derde van die groot ape wat om die Aarde gewentel het.
Oscar II van Swede

**Oscar II** (Oscar Fredrik, 21 Januarie 1829 - 8 Desember 1907) was van 1872 tot met sy dood in 1907 koning van Swede en van 1872 tot 1905 koning van Noorweë.

Oscar was die seun van koning Oscar I en sy vrou, Josephine van Leuchtenberg. Hy het die Sweedse en Noorweegse troon bestyg ná die dood van sy oudste broer, Charles, in 1872. Oscar II het regeer in 'n tyd toe albei lande industrialisasie en vinnige tegnologiese vooruitgang ondergaan het. 

Die Unie van Swede en Noorweë het geleidelik agteruitgegaan, en dit het gelei tot die ontbinding daarvan in 1905. In 1905 het die Noorweegse troon gegaan aan prins Carl van Denemarke onder die troonnaam Haakon VII. Toe Oscar in 1907 sterf, is hy in Swede deur sy oudste seun, Gustaf V, opgevolg.

Oscar II is die grootoupagrootjie aan vaderskant van koning Carl XVI Gustaf van Swede. Koningin Margrethe II van Denemarke is 'n afstammeling van hom deur sy seun Gustaf V. Ook koning Harald V van Noorweë; Filip van België en Henri, groothertog van Luxemburg, is afstammelinge van Oscar II.

## Skakels
Kluesrivier

Die **Kluesrivier** is 'n rivier wat in die Wes-Kaap, Suid-Afrika vloei. Dit ontspring in die Kammanassieberge noord van die N9 en mond uit in die Kammanassierivier, 'n boloop van die Gouritsrivier, ongeveer 25 km wes van Uniondale. 

## Eksterne skakel 
* Google-kaart van die Kluesrivier se monding by Geonames.org (cc-by)
Oscar I van Swede

**Oscar I** (Joseph François Oscar; 4 Julie 1799 - 8 Julie 1859) was van 8 Maart 1844 tot met sy dood koning van Swede en Noorweë. Hy was die tweede monarg van die Huis van Bernadotte.

Oscar was die enigste kind van koning Karl XIV Johan en het die troon ná sy vader se dood bestyg. Hy het dwarsdeur sy bewind 'n liberale rigting in politiek gevolg, in teenstelling met sy vader, en het hervormings ingestel en bande tussen Swede en Noorweë versterk.

## Bewind
links|thumb|180px|Kroonprins Oscar van Swede, deur Joseph Karl Stieler.
In 1824 en 1833 het Oscar kortliks as onderkoning van Noorweë gedien. In 1838 het Karl XIV Johan begin vermoed sy seun sweer saam met Liberale politici om 'n verandering van ministers of selfs sy eie abdikasie te bewerkstellig. Oscar se teenkanting teen sy vader se despotisme was berug, hoewel hy 'n skeuring probeer verhoed het. Sy liberalisme was egter versigtig en gematig van aard, soos die opposisie gou ná sy troonbestyging in 1844 agtergekom het. Die koning wou niks weet van radikale hervormings aan die grondwet, wat die koning 'n amperoutokraat gemaak het, nie. Hy het egter persvryheid ingestel en die eerste wet bekragtig wat geslagsgelykheid ondersteun het toe hy in 1845 verklaar het dat seuns en dogters gelyke erfporsies sal hê in die afwesigheid van 'n testament met ander bepalings. Hy het ook amptelik gelykheid tussen sy twee koninkryke bewerkstellig deur nuwe vlae in te stel met die uniewapen van Noorweë en Swede, sowel as 'n nuwe wapen vir die unie.

Reeds in 1850 het Oscar I aan 'n plan gedink om die drie koninkryke van Skandinawië te verenig, maar daar was soveel probleme dat die skema afgestel is. Hy het egter sy vader se positiewe gevoelens teenoor die Russiese Ryk omgeswaai en neutraal gebly in die Krimoorlog. Hy het 'n bondgenootskap met Engeland en Frankryk aangegaan om Swede-Noorweë se territoriale integriteit te beskerm.

In die 1850's het Oscar se gesondheid vinnig versleg en in 1857 was hy verlam. Hy is twee jaar later, op 8 Julie 1859, in Stockholm oorlede. Sy oudste seun, wat in sy afwesigheid as regent opgetree het, het hom opgevolg as Karl XV.

## Verwysings
## Skakels
Oekraïense Gewapende Magte

duimnael|Embleem van die Oekraïense gewapende magte.
Die **Oekraïense Gewapende Magte**  (Oekraïens: Збройні сили України [ЗСУ]; Zbroini sili Oekrajini, [**ZSU**]) is die militêre magte van die Oekraïne. Hulle is die vernaamste verdedigingsmag teen enige aggressie teen die soewereine staat Oekraïne. Alle militêre en veiligheidsmagte, insluitend die gewapende magte, is onder die bevel van die president van Oekraïne en onderhewig aan toesig deur 'n permanente Werchowna Rada- parlementêre kommissie.

Oekraïne se gewapende magte is saamgestel uit die Oekraïense Grondmagte, die Oekraïense Lugmag, die Oekraïense Vloot, die Oekraïense Lugstormmagte, die Spesiale Operasionele Magte en die Oekraïense Onbemande Stelselmagte. Oekraïne se vloot sluit sy eie Oekraïense vlootinfanterie, sowel as Oekraïnse vlootlugvaart in. Die Territoriale Weermag dien as die militêre reserwemag en in gevalle van oorlog kan dit massagemobiliseer word vir burgerlike vrywilligers om in plaaslike verdediging te dien.  Die Oekraïense Kuswag is die kuswagdiens van Oekraïne, maar dit is deel van die grenswagdiens en nie van die vloot nie. Die Oekraïense Lugverdedigingsmagte was 'n tak verantwoordelik vir lugafweeroorlogvoering vanaf 1991 totdat dit in 2004 met die lugmag saamgesmelt is.

As gevolg van die Russiese militêre ingryping in Oekraïne in 2014, het die president die goewerneurs van oblaste van Oekraïne opdrag gegee om vrywilligerseenhede onder die regering se Territoriale Verdedigingsmagte te skep. Aanvanklik het hierdie eenhede minimale befondsing uit streeksbegrotings ontvang en meestal op skenkings staatgemaak. In November 2014 is die meeste van die territoriale verdedigingsbataljons by die Oekraïense grondmagte ingelyf. Die Nasionale Wag van Oekraïne dien as 'n paramilitêre reserwekomponent van die gewapende magte van Oekraïne.

Na vyandelikhede met Rusland in 2014, het Oekraïne die grootte van sy gewapende magte vergroot tot 204 000 soldate (+46 000 staatsamptenare), sonder bykomende magte soos die grenswagte (53 000), die nuutgestigte Nasionale Wag van Oekraïne (60 000) of die sekuriteitsdiens. In 2021 maak die grootte van Oekraïne se gewapende magte, wat uit 246 445 (195 626 militêre personeel) bestaan, dit die tweede grootste in die streek ná die Russiese gewapende magte. In 2022 het president Wolodimir Zelenski 'n vergroting van die magte met 100 000 teen 2025 gelas, terwyl diensplig in 2024 beëindig sou word. Diensplig sou vervang word met korttermyn- intensiewe militêre opleiding.

## Verwysings
Karl XIV Johan van Swede

**Karl XIV Johan** (gebore Jean Bernadotte; 26 Januarie 1763 - 8 Maart 1844) was van 1818 tot met sy dood koning van Swede en Noorweë. Hy was die eerste monarg van die Huis van Bernadotte.

## Loopbaan en bewind
Bernadotte, wat in Pau in die suide van Frankryk gebore is, het in 1780 by die Franse weermag aangesluit. Ná die uitbreek van die Franse Rewolusie het hy groot militêre talent geopenbaar en vinnig deur die range gevorder. Teen 1794 was hy brigadier-generaal. Hy het uitgeblink tydens sy diens in Italië en Duitsland, en was vir 'n kort ruk minister van oorlog. Sy verhouding met Napoleon was stormagtig, en tog het Napoleon hom as ryksmaarskalk aangestel met die stigting van die Franse Ryk. Bernadotte het 'n groot rol gespeel in die Franse oorwinning in die Slag van Austerlitz en hy is as beloning as prins van Pontecorvo aangestel. Bernadotte was, deur sy huwelik met Désirée Clary, die swaer van Joseph Bonaparte, Napoleon se broer, en dus 'n lid van die uitgebreide Huis van Boneparte.

In 1810 is Bernadotte onverwags gekies as vermoedelike opvolger van die kinderlose koning Karl XIII van Swede. Hy het die naam Karl Johan aangeneem en is aangestel as regent. In 1813, ná die skielike Franse inval sonder aanleiding in Sweeds-Pommere, was kroonprins Karl Johan instrumenteel in die skepping van die Sesde Koalisie deur 'n bondgenootskap te sluit met tsaar Aleksander I. Hy het Sweedse diplomasie gebruik om die vegtende Engeland en Rusland byeen te bring in 'n bondgenootskap. 

Ná die Sesde Koalisieoorlog, waarin die ander Europese magte Napoleon verslaan het, het Karl Johan koning Frederik VI van Denemarke gedwing om Noorweë aan Swede af te staan, en dit het gelei tot die Sweeds-Noorweegse Oorlog van 1814, waarin Noorweë verslaan is. Dit het Noorweë in 'n unie met Swede gedwing, wat amper 'n eeu lank geduur het totdat die unie in 1905 vreedsaam ontbind is. 

Ná die dood van Karl XIII in 1818 het Karl Johan die troon bestyg. Hy het oor 'n tyd van vrede en vooruitgang geheers tot met sy dood in 1844. Hy is deur sy enigste seun, Oscar, opgevolg.

## Verwysings
## Skakels
Collège de France

duimnael|200px|Collège de France
**Collège de France** is 'n Franse elite-instelling in wiskundige, wetenskaplike, sosiale wetenskappe en geesteswetenskaplike navorsing. Die werknemers hou slegs een reeks lesings per jaar en is andersins heeltemal vry om hul eie belange na te streef. Die instelling is in 1530 gestig. Dit het tans 52 professorate in verskeie dissiplines. Dit is nie 'n gewone universiteit nie, maar eerder 'n instelling waar jy jou geheel en al aan jou eie navorsing kan toewy. Dit is ook 'n besonderse kenmerk dat professore oop lesingsreekse moet hou, wat enigiemand kan bywoon. Dit beteken dat daar elke jaar heeltemal nuwe lesingreekse gehou word, wat verseker dat daar altyd innoverende onderrig is.

## Bekende onderwysers 
* Pierre Bourdieu, Franse sosioloog
* Sylvestre François Lacroix, Franse wiskundige

## Verwysings 
## Eksterne skakels 
* Collège de France
Nicholas Teo

**Nicholas Teo** (gebore 29 November 1981) is 'n Maleisië Chinese sanger geteken onder Red Bean Entertainment gebaseer in Taiwan.

## Diskografie 
### Album 
* 2004: 1st Choice Nicholas / 首選張棟樑
* 2005: Nicholas / 張棟樑首張同名專輯 
* 2006: Only Nicholas / 主打張棟樑 
* 2007: Prince Nicholas / 王子 
* 2008: From Now On New Songs + Best Selection / 新歌+精选 
* 2009：The Moment of Silence 
* 2011：Let's Not Fall in Love Again 别再惊动爱情 

### EP 
* 2003: Nicholas Teo First EP (solo Malesia)
* 2005: Dearly Love You EP / 只在乎你 EP (solo Malesia) 
* 2015: To Be Nicholas Teo 怎樣的張棟樑 
* 2018: The Best is Yet to Come 最好的快要發生 

### Klankbane 
* 2006：Smiling Pasta OST 微笑PASTA電視原聲帶 
* 2008: Invincible Shan Bao Mei OST

## Filmografie 
### Rolprente 
* 2006: *Third Generation* 
* 2010: *Ice Kachang Puppy Love* 
* 2012: *Warm* 
* 2012: *Companionship* 
* 2018: *Crazy Little Things* 

### Televisiereekse 
* 2006: *Smiling Pasta* 
* 2008: *Invincible Shan Bao Mei* 
* 2010: *Four Gifts*
* 2012: *Lady Maid Maid* 
* 2013: *K Song Lover* 
* 2015: *AQUARIUS* 
* 2019: *A Thousand Goodnights*

## Verwysings 
## Eksterne skakels 
* 
*
Lier

[duimnael|regs|'n Antieke Romeinse [fresko van Pompeii, 1ste eeu, wat 'n man in 'n teatermasker uitbeeld en 'n vrou wat 'n guirlande  dra terwyl sy 'n lier speel]]
'n **Lier** is 'n snaarinstrument wat uit 1400 v.C. in Antieke Griekeland dateer. Dit is veral tydens die Griekse Klassieke Oudheid en in latere tydperke gebruik.

## Bronne 
* Andersson, Otto. *The Bowed Harp*, translated and edited by Kathleen Schlesinger (London: New Temple Press, 1930).
* Bachmann, Werner. *The Origins of Bowing*, trans. Norma Deane (London: Oxford University Press, 1969).
* Jenkins, J. "A Short Note on African Lyres in Use Today." *Iraq* 31 (1969), p.&nbsp;103 (+ pl. XVIII).
* Kinsky, George. *A History of Music in Pictures* (New York: E.P. Dutton, 1937).
* Sachs, Curt. *The Rise of Music in the Ancient World, East and West* (New York: W.W. Norton, 1943).
* Sachs, Curt. *The History of Musical Instruments* (New York: W.W. Norton, 1940).

## Eksterne skakels 
* Anglo Saxon Lyres at Yahoo!Groups
* Ensemble Kérylos a music group directed by scholar Annie Bélis, dedicated to the recreation of ancient Greek and Roman music, and playing instruments reconstructed on archaeological reference. 
* "The Universal Lyre – From Three Perspectives"  Article by Diana Rowan: a survey of three current lyre practitioners and builders – Temesgen Hussein of Ethiopia, Michalis Georgiou of Cyprus and Michael Levy of the United Kingdom.
1963 Suid-Afrikaanse Grand Prix

Die **1963 Suid-Afrikaanse Grand Prix** (amptelik die **10de Internasionale RAC Grand Prix van Suid-Afrika**), was 'n Formule Een-motorren wat op 28 Desember 1963 op die Prins George-renbaan in Oos-Londen, Suid-Afrika gehou is. Dit was die tiende en laaste wedren in beide die 1963 Wêreldkampioenskap van Bestuurders en die 1963 Internasionale Beker vir Formule Een-vervaardigers. 

Die wedren oor 85 rondtes is deur Jim Clark in 'n fabrieks-Lotus-Climax gewen, nadat hy vanuit die voorste posisie weggespring het. Die Skotse jaer het daarmee sy sewende oorwinning in die 1963-kampioenskap behaal. Dan Gurney het tweede geëindig in 'n Brabham-Climax, terwyl Graham Hill derde in 'n BRM was. Dit sou die laaste Formule Een-ren in Desember wees tot die 2019 Aboe Dhabi Grand Prix.

## Klassifikasie 
## Verwysings
Mercury-Atlas 2

duimnael|regs|Die Mercury-Atlas 2 lansering.
**Mercury-Atlas 2** (**MA-2**) was 'n onbemande toetsvlug wat deel was van die Mercury-program en die Atlas LV-3B vuurpyl gebruik het vir die sending. Die ruimtetuig is op 21 Februarie 1961 vanaf Kaap Canaveral, Florida gelanseer. 

Die doelwit van die vlug was om die Mercurykapsule te toets wanneer dit die atmosfeer binnedring onder temperatuurkritiese- aborteerkondisies. Die vervaardiger, Convair, het belowe dat hulle Atlas-vuurpyle voortaan dikker bedekking sal hê, tog was missiel 67D die laaste van die dun bedekking vuurpyle en moes dus aangepas word vir die Mercury sending. Hulle het 'n vlekvrye staalband om die vuurpyl geplaas tussen stasies 502 en 510, daar was ook 'n dun laag asbes tussen die vlekvrye staal en die romp van die vuurpyl geplaas. Dit was gedoen om soortgelyke voorvalle te verhoed wat met die Mercury-Atlas 1-vlug ondervind is. Die vuurpyl se baan is ook aangepas en was ietwat platter as dié van Mercury-Atlas 1; dit het die aërodinamiese kragte wat op die vuurpyl inwerk verminder.

Die vuurpyl is op 'n helder, sonskyndag in Februarie gelanseer, in teenstelling met die lansering van Mercury-Atlas 1. Almal het gespanne gewag vir die vuurpyl om die kritiese Maks Q sone verby te steek. Toe dit gebeur, was daar groot blydskap in die beheerkamer. Mercury-Atlas 2 het sy sub-orbitale vlug suksesvol voltooi gedurende 'n vlug wat 17 minute en 56 sekondes geduur het. Dit het 'n hoogte van 183&nbsp;km bereik en 'n snelheid van 21&nbsp;287&nbsp;km/h behaal. Al die sending doelwitte was bereik. Die enigste probleem ondervind was met brandstof beweging in die tenks. Die kapsule was geberg 2305&nbsp;km vanaf die lanseerplatform. Die grootste versnelling wat bereik is, was 15.9 *g* (156&nbsp;m/s²) en die massa van die kapsule was 1&nbsp;154&nbsp;kg.

Mercurykapsule met reeks nommer #6 en Atlas #67-D is gebruik vir die Mercury-Atlas 2-sending. Die kapsule word tans vertoon in die *Houston Museum vir Natuur Wetenskap* in Houston. 

## Verwysings
Bongbong Marcos

duimnael|Ferdinand Romualdez Marcos jr.
**Ferdinand Romualdez Marcos jr.** (Tagalog: [ˈmaɾkɔs], Engels: /ˈmɑːrkɔːs/ MAR-kawss; gebore 13 September 1957), algemeen na verwys as **Bongbong Marcos** of met sy voorletters **BBM**, is 'n Filippynse politikus wat die huidige president van die Filippyne is. Hy het voorheen as 'n senator van 2010 tot 2016 gedien. Hy is die tweede kind en enigste seun van voormalige president, diktator, en kleptokraat Ferdinand Marcos sr. en voormalige presidentsvrou en veroordeelde misdadiger Imelda Romualdez Marcos. Hy het toe in 1983 goewerneur van Ilocos Norte geword en dié amp beklee totdat sy gesin deur die EDSA-revolusie uit die mag gedryf is en in Februarie 1986 in ballingskap na Hawaii gevlug het. Na die dood van sy pa in 1989, het president Corazon Aquino uiteindelik toegelaat dat sy gesin na die Filippyne terugkeer om verskeie aanklagte in die gesig te staar. Marcos jr. en sy ma, Imelda, staar tans inhegtenisneming in die Verenigde State in die gesig vir die verontagsaming van 'n hofbevel om VS$353 miljoen in restitusie te betaal aan slagoffers van menseregtemisbruik tydens sy pa se diktatuur.

Marcos is verkies as verteenwoordiger van Ilocos Norte se 2de kongresdistrik van 1992 tot 1995. Marcos het hom verkiesbaar gestel en is weer verkies tot goewerneur van Ilocos Norte in 1998. Na nege jaar het hy teruggekeer na sy vorige posisie as verteenwoordiger van 2007 tot 2010, en toe senator geword onder die Nacionalista Party van 2010 tot 2016. In 2015 het Marcos aan die 2016-verkiesing vir visepresident deelgeneem. Met 'n verskil van 263 473 stemme (0,64 persent), het Marcos teen die Camarines Sur-verteenwoordiger Leni Robredo verloor. In reaksie hierop het Marcos 'n verkiesingsprotes by die Presidensiële Verkiesingstribunaal aan hangig gemaak. Sy petisie is later eenparig van die hand gewys nadat die toetsstelling daartoe gelei het dat Robredo haar voorsprong met 15 093 bykomende stemme vergroot het.

In 2021 het Marcos aangekondig dat hy aan die 2022-verkiesing as president van die Filippyne sou deelneem, onder die Partido Federal ng Pilipinas (PFP}, wat hy met 'n groot meerderheid gewen het. Hy is amptelik op 25 Mei 2022 deur die Kongres as verkose president verklaar. Hy is die eerste kandidaat wat 'n visepresidentsveldtog verloor, maar die presidentskap wen.

Sy veldtog het kritiek van feiteondersoekers en disinformasiegeleerdes ontvang, wat bevind het dat sy veldtog gedryf is deur historiese ontkenning wat daarop gemik is om die Marcos-handelsmerk op te knap en sy mededingers swart te smeer. Sy veldtog is ook daarvan beskuldig dat hul die menseregtevergrype en plundering wat tydens sy pa se presidentskap plaasgevind het, afgewit het.

## Verwysings
1962 Suid-Afrikaanse Grand Prix

Die **1962 Suid-Afrikaanse Grand Prix**, amptelik getiteld die **9de Internasionale RAC Grand Prix van Suid-Afrika**,  was 'n Formule Een -motorren wat op 29 Desember 1962 in Oos-Londen gehou is. Dit was die negende en laaste wedren in beide die 1962 Wêreldkampioenskap van Bestuurders en die 1962 Internasionale Beker vir Formule Een-vervaardigers. Die wedren van 82 rondtes is gewen deur Graham Hill wat 'n BRM bestuur het, die Engelsman wat sy eerste jaerskampioenskap in die proses geneem het, met die Nieu-Seelander Bruce McLaren en plaaslike jaer Tony Maggs onderskeidelik tweede en derde in fabrieks-Cooper-Climaxes.

Hill het die wedren begin met 'n voorsprong van nege punte in die jaerskampioenskap bo Skotland se Jim Clark, met 'n Lotus -Climax. 'n Oorwinning vir Clark sou hom die kampioenskap gee ongeag Hill se prestasie, want slegs die top 5 resultate het vir die kampioenskap getel. Nadat hy die voorste wegspringplek ingeneem het, het Clark gemaklik gelei totdat 'n olielek 20 rondtes van die einde hom gedwing het om te onttrek, wat die kampioenskap aan Hill oorhandig het. Die oorwinning het ook aan BRM hul eerste en enigste Vervaardigersbeker besorg.

## Klassifikasie 
## Verwysings
Coerney

**Coerney** is ‘n rivier en spoorwegstasie net noord van die dorp Addo op die spoorlyn van Gqeberha (voorheen Port Elizabeth) na die binneland.

Die halte is by die koördinate , in die Sondagsriviervallei in Sarah Baartman-distriksmunisipaliteit en 64 km van die stad op die spoorlyn wat deur die Addo-olifant Nasionale Park loop na Cradock en Rosmead.

Vroeë reisigers het die omgewing Hoender Craal genoem weens die aanwesigheid van so baie “parelhoenders”, die Nederlands vir tarentaal.
 Op 17 Mei 1752 besoek vaandrig August Beutler die kontrei. Sy dagboekskrywer Carl Haupt skryf dat die plaaslike bewoners dit ken as Koernoe, ‘n woord met die betekenis van “klein bos”. Dit het in die mond van die setlaars Coerney geword.

In Maart 1936 het ‘n trop olifante uit die park gekom en die stasie beset. Dit het tot groot konsternasie gelei en die treinverkeer vir ‘n tyd tot stilstand gedwing.

## Bronne
*Boonzaaier, Boon: Spore oor die veld – ‘n spoorwegsafari deur Suider-Afrika. Warmbad: J.N.C. Boonzaaier, 2008. 
*Logie, Bartle: Sundays – Tales from a Wandering River. Port Elizabeth: Bluecliff. 2011.
Umbilorivier

Die **Umbilorivier** is 'n belangrike rivier wat sentraal-oos in KwaZulu-Natal, Suid-Afrika vloei. Die rivier ontspring in Kloof wes van die stad Durban en mond in die Durbanse hawe.

Die Umbilorivier vorm deel van die Durban Metro se d'Moss-roete en bewaringspogings.

## Omgewingskwessies 
In 2015 het inwoners gekla oor die voortdurende besoedeling van die rivier die afgelope twee jaar, insluitend 'n verskriklike stank en 'n kleurverandering na "smurfblou". In Oktober 2020 is hoë vlakke van *E. coli* in die rivier bespeur, weens 'n wanfunksie by 'n rioolpompstasie. 'n Week later is 100 duisende liter ru-olie in die Umbilorivier gestort.

Daar is reeds in Julie 2020 met 'n petisie deur Greenpeace Africa en die uMbilo River Watch-gemeenskapsgroep begin om die hewige besoedeling stop te sit.

## Verwysings
Potjiesrivier

Die **Potjiesrivier** is 'n rivier wat in die Wes-Kaap, Suid-Afrika vloei. Dit ontspring in die Potjiesberg teenaan die N9 en mond uit in die Kammanassierivier, 'n boloop van die Gouritsrivier, ongeveer 7 km wes van Uniondale. 

## Eksterne skakel 
* Google-kaart van die Potjiesrivier se monding by Geonames.org (cc-by)
Kerklatyn

**Kerklatyn**, ook genoem Liturgiese Latyn of Italiaanse Latyn, is 'n vorm van Latyn wat aanvanklik ontwikkel is om Christelike denke te bespreek en later as 'n lingua franca deur die Middeleeuse en Vroeë Moderne hoërklas van Europa gebruik is. Dit bevat woorde uit Vulgêrlatyn en Klassieke Latyn (asook Grieks en Hebreeus) wat herdoel is met Christelike betekenis. Dit is minder gestileerd en rigied in vorm as Klassieke Latyn, wat woordeskat, vorme en sintaksis deel, terwyl dit terselfdertyd informele elemente insluit wat altyd deel van die taal was, maar wat deur die literêre skrywers van klassieke Latyn uitgesluit is.

Die uitspraak daarvan is gedeeltelik gestandaardiseer in die laat 8ste eeu tydens die Karolingiese Renaissance as deel van Karel die Grote se opvoedkundige hervormings. Hierdie nuwe letter-vir-letter-uitspraak, wat in Frankryk en Engeland gebruik is, is 'n paar eeue later in Iberië en Italië aangeneem. 

Soos die tyd verbygegaan het, het die uitspraak verskil na gelang van die plaaslike omgangstaal, wat aanleiding gegee het tot selfs hoogs uiteenlopende vorme soos die tradisionele Engelse uitspraak van Latyn, wat nou grootliks laat vaar is vir die lees van Latynse tekste. Binne die Katolieke Kerk en in sekere Protestantse kerke, soos die Anglikaanse Kerk, het 'n uitspraak gebaseer op moderne Italiaanse fonologie teen die 20ste eeu algemeen geword.

Kerklatyn was die taal van liturgiese rites in die Katolieke Kerk, sowel as die Anglikaanse Kerk, Lutherse Kerk, Metodistekerk en in die Westerse Oos-Ortodokse Kerk. Vandag word Kerklatyn hoofsaaklik gebruik in amptelike dokumente van die Katolieke Kerk, in die Tridentynse Mis, en dit word steeds deur geestelikes aangeleer. 

Die Kerklatyn wat in teologiese werke, liturgiese rites en dogmatiese verkondigings gebruik word, verskil in styl: sintakties eenvoudig in die Vulgaatbybel, baie terughoudend in die Romeinse Miskanon, bondig en tegnies in Thomas Aquinas se *Summa Theologica*, en sintakties kompleks in Pous Johannes Paulus II se brief *Fides et Ratio*.

## Bronne 
* *A Primer of Ecclesiastical Latin* by John F. Collins, (Catholic University of America Press, 1985) . A learner's first textbook, comparable in style, layout, and coverage to ''Wheelock's Latin'', but featuring text selections from the liturgy and the Vulgate: unlike Wheelock, it also contains translation and composition exercises.
* 
* 
*
Karl XV van Swede

**Karl XV** of **Karel XV** (Carl Ludvig Eugen; 3 Mei 1826 - 18 September 1872) was van 1859 tot met sy dood in 1872 koning van Swede en Noorweë. In laasgenoemde land word hy dikwels korrek **Karl IV** genoem. Hoewel hy in Swede as Karl XV bekend is, was hy eintlik die negende Sweedse koning met dié naam, want een van sy voorgangers, Karl IX (bewind: 1604-1611), het die syfer agter sy naam geskoei op 'n fiktiewe geskiedenis van Swede. 

Karl XV was die derde Sweedse monarg van die Huis van Bernadotte en die eerste een wat in Swede gebore is.

## Biografie
thumb|links|180px|Karl XV as ruiter, deur Carl Fredrik Kiörboe, omstreeks 1860.  

Hy is in 1826 in Stockholm gebore as die oudste seun van kroonprins Oscar van Swede en sy vrou, Josephine van Leuchtenberg. Hy was die tweede aanspraakmaker op die troon van sy oupa Karl XIV Johan van Swede. Hy het by sy geboorte die titel Hertog van Skone gekry.

Die koning het op sy 81ste verjaardag in 1844 'n beroerte gehad en is minder as 'n maand later oorlede. Hy is deur sy seun, Karl se pa, opgevolg as Oscar I van Swede. Kroonprins Karl was van 1856 tot 1857 vir 'n kort ruk onderkoning van Noorweë. Hy het op 25 September 1857 regent geword en ná sy vader se dood op 8 Julie 1859 koning.

As kroonprins het Karl se kortaf maniere gelei tot ongerustheid oor sy troonbestyging, maar hy was een van die gewildste Skandinawiese konings en 'n konstitusionele heerser in die beste sin van die woord. Sy bewind is gekenmerk deur verreikende hervormings. Hy het die wet in 1858 deurgevoer waarkragtens ongetroude vroue wetlik volwasse kon word – sy suster prinses Eugenie het die eerste vrou geword wat volwasse verklaar is.

Karl XV het 'n mate van sukses behaal as 'n skilder en digter. 

## Persoonlike lewe
In 1872 het hy omstrede planne gehad om 'n niemorganatiese huwelik met die Poolse gravin Marya Krasińska aan te gaan, planne wat teenstand in die koningshuis én regering gekry het en net deur sy dood in die wiele gery is.

Hy het by sy vrou, Louise van Nederland, 'n dogter gehad, asook 'n seun wat as baba dood is. Hy is op die Sweedse en Noorweegse troon opgevolg deur sy jonger broer, Oscar II. Hy het ook minstens een buite-egtelike seun en dogter gehad, en daar was gerugte van nog buite-egtelike kinders.

Van sy afstammelinge was al op die trone van Denemarke, Luxemburg, Griekeland, België en Noorweë, maar nie van Swede nie. Die huidige koning van Noorweë, Harald V, is Karl se agteragterkleinseun.
 
## Verwysings
## Skakels
Krans

duimnael|Mont-aux-Sources se kranse in die Drakensberge.
[upright|duimnael|Die [Trango Towers in Pakistan. Hulle vertikale gesigte is die wêreld se hoogste kranse.]]
[duimnael|Die [White Cliffs of Dover]] 

In aardrykskunde en geologie, is 'n **krans** is 'n area van rots wat 'n algemene hoek het wat deur die vertikale, of byna vertikaal, gedefinieer word. Kranse word gevorm deur die prosesse van verwering en erosie, met die effek van swaartekrag. Kranse is algemeen aan kuste, in bergagtige gebiede, platorande en langs riviere. Kranse bestaan gewoonlik uit rotse wat bestand is teen verwering en erosie. Die afsettingsgesteente wat die mees waarskynlik kranse sal vorm, sluit in sandsteen, kalksteen, kryt, en dolomiet.  Stollingsgesteentes soos graniet en basalt vorm ook dikwels kranse.
Klein-Caledonrivier (Lesotho)

:*Nota*: Moet nie verwar word met 'n ander Klein-Caledonrivier, wat naby Bethlehem in die Vrystaat vloei nie.

Die **Klein-Caledonrivier** of **Phuthiatsana** is 'n linkersytak van die Caledonrivier in die verre-weste van Lesotho. Dit mond suidwes van Maseru uit in die Caledon (of Mohokare).

## Sien ook 
* Lys van riviere in Afrika

## Eksterne skakel 
* Little Caledon River op 'n Google-kaart by Geonames.org (cc-by)
Klein-Caledonrivier (Vrystaat)

:*Nota*: Moet nie verwar word met 'n ander Klein-Caledonrivier, wat as die Phuthiatsanarivier bekend staan in Lesotho nie.

Die **Klein-Caledonrivier** is 'n rivier in die ooste van die Vrystaat, Suid-Afrika. Dit ontspring teen die hange van Wodehousekop (2&nbsp;433 m) in die Rooiberge van die Golden Gate-Hoogland. Hiervandaan vloei dit weswaarts na Clarens, waar dit by tye deur die Klein-Caledonrivieruitval, 'n uitval van die Lesotho-Hoogland-waterprojek aangevul word. Dit draai dan suidwaarts en eindelik weer suidoos om te Caledonspoort 'n regtersytak van die Caledonrivier, 'n voorloper van die Oranjerivier te vorm.
[links|duimnael|Die Klein-Caledonuitval van die [Lesotho-Hoogland-waterprojek verskaf water aan die Vrystaat tydens droogtes en waterkrisisse.]]
Geesterivier

Die **Geeste** is 'n rivier in Nedersakse, Duitsland, die laaste sytak wat by Bremerhaven uitmond in die Weser.

Vlak voor die monding is daar 'n stormvloedkering onder die *Kennedybrücke*, wat sedert 1961 in gebruik is. In sy laatste been vloei die rivier sterk. Die monding is by .

Geeste_Mundung_uf.JPG|Monding by Bremerhaven
Elbe-Weser-Schifffahrtsweg 2006 by RaBoe.png|Die Geeste vorm die westelike deel van die skeepsvaartroete Elbe na/van Weser
Geeste-Schleuse-Bremerhaven-2012-05-28-DSCF9376.jpg|Geeste-sluis te Bremerhaven
Geestebogen-Bremerhaven-2012-05-28-DSCF9380.jpg|Geeste-meander in Bremerhaven

## Eksterne skakel 
*  Flusslandschaft Geeste op de website van BUND Landesverband Bremen
Krans (versiering)

duimnael|regs|'n Vrou met 'n krans om haar kop.
'n **Krans** of **Slinger** is 'n dekoratiewe vlegsel, knoop of kring van blomme, blare of ander materiaal. Kranse kan op die kop of om die nek gedra word, aan 'n lewelose voorwerp gehang word, of op 'n plek van kulturele of godsdienstige belang gelê word.

## Bronne 
* Adolf Ernst Napp: *Bukranion und Guirlande. Beiträge zur Entwicklungsgeschichte der hellenistischen und römischen  Dekorationskunst.* Bechstein, Wertheim am Main 1933,  (Inauguraldissertation zur Erlangung der Doktorwurde einer Hohen Philosophischen Fakultät der Ruprecht-Karls Universität zu Heidelberg 1930, 49 Seiten).
* Hans Cappelen: «Våpensegl og slektspapirer fra Skiens-distriktet». *Norsk Slektshistorisk Tidsskrift* bind 35, Oslo 1996. http://www.cappelen-krefting.no/hans/vaapenseglskien.htm
* Hans Cappelen: «Hva seglene på Grunnloven kan vise oss» i Anders Bjønnes m.fl. (redaktører): *Eidsvollsmennene – Hvem var de?*, Norsk Slektshistorisk Forening, Oslo 2014
Emerson Fittipaldi

duimnael|Fittipaldi jaag in 1971 op die Nurburgring
**Emerson "Emmo" Fittipaldi** (; (gebore 12 Desember 1946 in São Paulo) is 'n voormalige Brasiliaanse renjaer. Hy het twee keer Formule 1-wêreldbestuurderskampioen en een keer IndyCar-kampioen geword.

## Loopbaan 
Emerson Fittipaldi het sy motorsportloopbaan in Engeland in die Britse Formule Ford begin. (Ná hom sou baie meer Brasiliane dieselfde roete volg: Nelson Piquet, Ayrton Senna, Rubens Barrichello en Felipe Massa). ’n Jaar later, in 1970, het hy sy Formule 1-debuut by die Britse Grand Prix gemaak as Lotus se derde jaer. Nadat die leier Jochen Rindt tydens oefening in Monza gesterf het, het hy op sensasionele wyse die rol van nommer een oorgeneem: op slegs sy vierde wegspring in 'n Formule 1-ren het hy die Verenigde State Grand Prix by Watkins Glen International gewen, en sodoende verseker dat Jochen Rindt (postuum) die wêreldtitel wen, deur sy grootste mededinger, Jacky Ickx, van die nodige punte te ontneem.

### Die jongste wêreldkampioen 
In 1972 het Fittipaldi die heersende Wêreldkampioen Jackie Stewart verslaan. Hy het in die jaar vyf Grand Prix-oorwinnings behaal in die heeltemal herstileerde en bygewerkte Lotus 72: die rooi en goud van Gold Leaf het plek gemaak vir die baie opvallende en eksklusiewe swart en goud van John Player Special. Op 25 jaar en 99 dae was hy die jongste wêreldkampioen in die geskiedenis. Hy het hierdie titel eers in 2005 aan Fernando Alonso verloor. (L.w. Sedert 2010 kan Sebastian Vettel homself die jongste wêreldkampioen in die geskiedenis noem.)

### Oorskakel na McLaren 
Vir 1974 vertrek hy na McLaren. Daar het hy sy tweede wêreldtitel in die laaste wedren van die seisoen verower in 'n kop-aan-kop tweestryd met Clay Regazzoni (Ferrari) en Jody Scheckter (Tyrrell).

In 1975 het Niki Lauda koning gekraai in sy Ferrari 312T. Fittipaldi se 1973 McLaren M23 het goed begin, maar het 'n swak middelseisoen gehad. Dit was eers teen die einde van die jaar, ná die nodige meganiese en aërodinamiese opdaterings, dat die motor weer met Ferrari kon meeding en Fittipaldi het die tweede plek in die wedren behaal met 'n sterk eindpoging in Monza (Italië) en Watkins Glen (Verenigde State). Hy eindig tweede in 1975 se Wêreldkampioenskap.

## Rengeskiedenis 
### Loopbaanopsomming 
### Volledige Formule 1-uitslae 
duimnael|Fittipaldi by die 1974-wedloop van kampioene

## Verwysings
Konvulsie

'n **Konvulsie** of **stuipe** is 'n abnormale, ritmies afwisselende spanning en ontspanning van die spiere van die liggaam.

## Verwysings
Jacky Ickx

duimnael|Jacky Ickx by Mille Miglia in 2018
duimnael|links|170px|'n Jong Ickx in 1975
**Jacques Bernard** "**Jacky**" **Ickx** (gebore op 1 Januarie 1945) is 'n voormalige Belgiese renjaer wat die 24-uur van Le Mans ses keer gewen het (tweede meeste van alle tye) en agt oorwinnings en 25 podiumplekke in Formule Een behaal het. Hy het grootliks bygedra tot verskeie Wêreldkampioenskappe vir fabrikate en Wêreldsportmotorkampioenskappe: Ford (1968), Ferrari (1972), Porsche (1976–1977) en (1982–1985) deur sy 37 groot wêreldsportmotoroorwinnings. Hy het ook die Can-Am-kampioenskap in 1979 en die 1983 Parys-Dakar-tydren gewen.

## Renloopbaan 
Ickx het twee keer as kampioenskap-naaswenner in Formule Een geëindig, in die agtereenvolgende jare van 1969 en 1970. Hy het die meerderheid van sy wedrenne vir Scuderia Ferrari gewen, die span se voorste jaer vir verskeie seisoene in die laat 1960's en vroeë 1970's.
links|duimnael|190px|Jacky Ickx se Ferrari 312B2 (1971/72)
In 1971 het Ickx en Ferrari as gunstelinge begin, maar die kampioenskap het aan Jackie Stewart gegaan met die nuwe Tyrrell. Ferrari het tradisioneel die seisoen met sy volle aandag op die sportmotorkampioenskap eerder as Formule Een begin, 'n feit wat John Surtees reeds in die middel van die 1966-seisoen laat vertrek het. Ickx het in die reën op Zandvoort gewen op Firestone nat bande, terwyl Stewart geen kans gehad het met sy Goodyear-rubber nie. 

Daarna moes hy baie keer onttrek, terwyl Stewart die een oorwinning na die ander behaal het, ten spyte daarvan dat Ickx hom weer 'n goeie uitdaging by die Nürburgring gegee het, waar albei jaers van 1968 tot 1973 oorwinnings gedeel het. Daardie lang en baie uitdagende baan was die gunsteling van Ickx, terwyl Stewart dit die 'Groen Hel' genoem het, sowel as 'n dryfkrag agter die jaersboikot van 1970 wat die Duitsers aangespoor het om die uitleg van die baan, wat reeds in 1927 gebou is, te herwerk. Stewart het gesê die enigste ding wat sedertdien verander het, was die bome wat groter gegroei het. Soos versoek, is bome naby aan die baan afgesaag en vervang met 'n klein aflooparea, en armco. Dus het die Skot en die Belg nie net op die baan baklei nie, maar ook van die baan af. Stewart het voortdurend geveg vir meer veiligheid in Formule Een, terwyl Ickx gedink het dat dit die uitdaging uit die sport neem.

In 1972 het Ickx by Ferrari gebly en tweede in Spanje en Monaco geëindig. Daarna het die Ferrari vele kere uitgeval. Tog was dit weereens die Nürburgring waar Ickx gretig was om te wys dat dit "sy baan" was, wat sy groot mededinger Stewart glad nie kans gegee het nie. Net soos Stewart 'n jaar later betref, en ander kampioene soos Juan Manuel Fangio in 1957, het dit geblyk dat Ickx se laaste Formule Een-oorwinning by Nürburgring gekom het, waar voortreflike bestuursvernuf voortreflike masjinerie kon klop.
Carina Horn

duimnael|regs|Carina Horn in 2015.
**Carina Horn** (gebore 9 Maart 1989 in Durban) is 'n Suid-Afrikaanse atleet en spesialiseer in die naellope. 

## Biografie 
Sy het haar persoonlike beste in die 100m tot 11,06 in Julie 2015 in Madrid verbeter en daarmee die Suid-Afrikaanse rekord geëwenaar.

Op 22 Junie 2016 het Carina Horn die halfeindstryd van die Afrika-kampioenskappe in 11,14 gewen voordat sy die volgende dag na Murielle Ahouré die silwermedalje in die eindstryd gewen het met 'n tyd van 11,07. 

Op 9 Februarie 2018 het sy in Eaubonne haar persoonlike beste en die Suid-Afrikaanse rekord in die 60 m na 7,10 verbeter.

Op 17 Maart 2018 het sy die Suid-Afrikaanse rekord in die 100m verbeter deur haar halfeindstryd van die nasionale kampioenskappe, in 11,03 te wen. Sy het toe die eindstryd in 11,08 gewen. Op 4 Mei 2018, by die Doha-byeenkoms, die eerste skof van die 2018 Diamantliga, het sy haar eie nasionale 100m-rekord verbeter en die eerste vroue Suid-Afrikaner geword om onder 11 sekondes te hardloop, in 10,98.

Op 16 September 2019 is sy geskors vir verbode middels, 10 dae voor die begin van die wêreldbyeenkoms. Een van die monsters het die teenwoordigheid van twee verbode stowwe aan die lig gebring. 

Sy keer terug na kompetisie in 2022 en wen die 100m nasionale titel in April, en daarna die bronsmedalje by die Afrika-kampioenskappe.

## Verwysings
1966 Suid-Afrikaanse Grand Prix

Die **1966 Suid-Afrikaanse Grand Prix**, formeel getiteld die **12de Internasionale RAC Grand Prix van Suid-Afrika** (Afrikaans: *12de Internasionale RAC Grand Prix van Suid-Afrika*), was 'n nie-kampioenskap Formule Een motorren wat op 1 Januarie 1966 by Prince George Circuit, Oos-Londen, Suid-Afrika gehou is. Die wedren oor 60 rondtes, is deur die Britse jaer Mike Spence in 'n fabrieks-Lotus-Climax gewen. Spence het twee rondtes voor die private Brabham-BRM van die Switserse jaer Jo Siffert geëindig, met mede-Brit Peter Arundell derde in die ander fabrieks-Lotus-Climax.

## Verwysings
Coerneyrivier

Die **Coerneyrivier** is 'n rivier wat in die Oos-Kaap, Suid-Afrika vloei. Die rivier ontspring in die Suurberge en vloei dan ooswaarts in die rigting van die Addo-olifant Nasionale Park, dan suid- en weer weswaarts om aan te sluit by die Sondagsrivier op pad na die Indiese Oseaan. Addo se Nyathi-ruskamp (2017 heropen) is aan die wal van die rivier geleë.

## Ontspring 
* Suurberge by 

## Monding 
* Sondagsrivier by 

## Eksterne skakel 
* Google-kaart van die Courneyrivier se monding by Geonames.org (cc-by)
Clay Regazzoni

[duimnael|Reggazoni op [Zandvoort-renbaan|Zandvoort in 1971]]
**Gianclaudio Giuseppe** "**Clay**" **Regazzoni** (5 September 1939 – 15 Desember 2006) was 'n Switserse renjaer. Hy het van 1970 tot 1980 aan Formule Een-renne deelgeneem en vyf Grands Prix gewen. Sy eerste oorwinning was die Italiaanse Grand Prix op Monza in sy debuutseisoen, teryl hy  vir Ferrari gery het. Hy het tot 1972 by die Italiaanse span gebly. Na 'n enkele seisoen by BRM, het Regazzoni vir 'n verdere drie jaar, 1974 tot 1976, na Ferrari teruggekeer. Nadat hy Ferrari uiteindelik aan die einde van 1976 verlaat het, het Regazzoni by die Ensign- en Shadow-spanne aangesluit, voordat hy in 1979 na Williams verskuif het, waar hy die Britse span se eerste Grand Prix-oorwinning ooit behaal het, die 1979 Britse Grand Prix op Silverstone.

Hy is vir 1980 deur Carlos Reutemann by Williams vervang en het teruggeskuif na Ensign. Ná 'n ongeluk by die 1980 Verenigde State Grand Prix West is hy van sy middellyf af verlam gelaat, wat sy loopbaan in Formule Een beëindig het. Regazzoni het egter nie opgehou jaag nie; hy het gedurende die laat 1980's en vroeë 1990's aan die Parys-Dakar-tydren deelgeneem en Sebring 12 uur met 'n handbeheerde motor. In 1996 het Regazzoni 'n kommentator vir Italiaanse TV geword.

Hy was bekend as 'n onverskrokke renjaer; Jody Scheckter het gesê dat "as hy 'n cowboy was, sou hy die een met die swart hoed wees."  Regazzoni sterf op 15 Desember 2006 in 'n motorongeluk in Italië.

## Verwysings 
## Eksterne skakels 
* 1974 Verenigde State Grand Prix www.gpracing.net192.com besoek 1 Maart 2007.
* Chequered Flag Motorsport's Tribute to Clay
* Aiutiamo la paraplegia – Club Clay Regazzoni Onlus. Die enigste klub wat deur Clay Regazzoni self gemagtig is.
Morningside Manor

**Morningside Manor** is 'n voorstad van Johannesburg, Suid-Afrika. Dit is in Johannesburg Streek E geleë.

## Verwysings