open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Ísafjörður

**Ísafjörður** (letterlik "Ysfjord") is 'n stad in die noordweste van Ysland met 'n bevolking van 2&nbsp;867 mense (2008) en maak deel uit van die munisipaliteit Ísafjarðarbær met altesaam 4&nbsp;098 inwoners. Die stad dien as die administratiewe en ekonomiese sentrum van die Yslandse Wesfjorde-streek.

## Geografie 
Ísafjörður is aan die Skutulsfjörður, 'n sytak van die Ísafjarðardjúp-fjord, geleë en word omring deur die steil berghellings van die Eyrarfjall met 'n hoogte van tot 731 meter bo seevlak en die Kirkjubólsdfjall (tot 832 meter).

Die sandbank (Yslands *eyri*) waarop die stad ontstaan het is verskeie kere vergroot om nuwe land aan te win. Die stadsgebied is sodoende aansienlik uitgebrei en strek tans byna van een oewer van die fjord tot die ander. As gevolg van die landwinning het ook 'n beskermde seehawe ontstaan.

## Geskiedenis 
Die *Landnámabók*, die belangrikste historiese bron oor die Skandinawiese volksplanting in Ysland, noem Helgi Hrólfsson as die eerste Wiking-setlaar in die gebied wat hom hier in omtrent 920 gevestig het. Helgi het die Fjord Skutulsfjörður na 'n harpoen (Yslands *skutull*) vernoem wat hy by die strand gevind het.

Later het Noorse en Yslandse handelaars gevolg wat tydelik in Ísafjörður gebly het. In die 16de eeu het ook Engelse en Duitse ondernemings hier handelsposte gestig. Die huise, wat tydens die Deense handelsmonopolie in Ysland aan die suidpunt van die skiereiland opgerig is, vorm vandag die seevaartsmuseum Neðstakaupstað. Hulle word as die oudste stadskern van Ysland beskou wat bewaar gebly het (die Tjöruhúsið dateer uit die jaar 1734).

Die verwerking van klipvis (gedroogde en gesoute Europese kabeljou) het in die 18de eeu die basis vir die stad se ekonomiese welvaart gevorm. in 1787 is Ísafjörður tot 'n amptelike handelsentrum verklaar, en in 1866 het die nedersetting stadstatus verkry.

## Eksterne skakels 
* Die amptelike webwerf van Ísafjörður
* Die Ósvör-museum
Stratosfeer

thumb|260px|Die lae van die Aarde se atmosfeer.

Die **stratosfeer** is die laag in die aarde se atmosfeer (of dampkring) tussen die troposfeer en die mesosfeer. Die lae word geskei deur die tropopouse en die stratopouse, respektiewelik.

By die ewenaar begin die stratosfeer op ongeveer 17km bo die aardoppervlak (seevlak) en by die pole op ongeveer 10km. Op 'n hoogte van 50km gaan die stratosfeer oor na die mesosfeer.

Die begin van hierdie laag word - in teenstelling met die onderliggende troposfeer - gekenmerk deur 'n temperatuur wat toeneem soos die hoogte toeneem. Waar die stratosfeer oorgaan na die mesosfeer, neem die temperatuur weer af. Dit is ongeveer -50 °C by die laagste punt van die stratosfeer en tussen 0 en 30°C by die hoogste punt.

Die troposfeer en stratosfeer se samestellings verskil aansienlik. Die stratosfeer bevat meer osoon ('n vorm van suurstof) en minder waterdamp en Koolstofdioksiede as die troposfeer.

Bo in die stratosfeer vind mens 'n hoër konsentrasie osoon en dus word die gebied dan ook die osoonlaag genoem. Die toename van die temperatuur in die stratosfeer is as gevolg van die absorbering van die ultraviolet lig van die son. Die hoeveelheid straling wat deurdring verminder soos mens nader aan die aardoppervlak beweeg. Gekombineerd met die groter digtheid van die atmosfeer, skep dit 'n temperatuurdaling.
Hugenotekruis

duimnael|regs|Die hugenotekruis

Die **Hugenotekruis** is 'n Christelike simbool wat in Frankryk ontstaan het ná die herroeping van die Edik van Nantes. Die kruis word met protestantisme geassosieer en spesifiek met die Franse Hugenote. 

Die Hugenotekruis is in 1688 deur die goudsmid Mystre van Nîmes ontwerp en deur hom vervaardig. Die kruis bestaan uit 'n Malteserkruis met vier Fleurs-de-Lis wat die arms van die kruis met mekaar verbind. Agt knoppies versier die buitepunte van die kruis se arms. Die Malteserkruis is tevore deur die *Hospitaler* Ridders van die Heilige Johannes van Jerusalem, ook bekend as die Ridders van Malta, gebruik. Die Ridders van Malta was 'n godsdienstige en Kruisvaarderorde wat in die 7de eeu in Jerusalem gestig is en in 1308 die eiland Rhodos beset het na die ineenstorting van die Kruisvaarderstate. Die orde van die Ridders van Malta is in 1530 gestig nadat Rhodos deur die Ottomaanse Turke verower is en hulle na Malta moes vlug waar hulle vir 4 eeue gewoon het - vandaar die naam "Malteserkruis".

Die Hugenotekruis is ryk aan simboliek:
* Die kruis is 'n gesiene simbool van die Christelike geloof. Dit verteenwoordig nie net die dood van Jesus Christus nie, maar ook die oorwinning oor dood en goddeloosheid. Dit geld ook vir die maltese kruis wat in die Hugenotekruis gebruik word.
* Die agt knoppies op die punte van die kruis se arms verteenwoordig die agt Saligsprekinge van Matteus 5:3-10.
* Die vier fleurs-de-lis het elkeen drie blare wat in een opsig die goddelike drie-eenheid verteenwoordig en die altesaam twaalf blare die twaalf apostels. Dit kan ook die doringkroon verteenwoordig. Die fleurs-de-lis saam met die arms van die kruis neem die vorm van 'n hart aan wat dui op die lyding van Christus. Die fleurs-de-lis verwys as tipies Franse simbool ook terug na die moederland van die Franse Hugenote.
* Onderaan die kruis hang 'n duif met uitgespreide vlerke in afwaartse vlug wat die Heilige Gees simboliseer. In tye van vervolging is die duif dikwels deur 'n pêrel, wat 'n traan voorstel, vervang.

Die Hugenotekruis word vandag algemeen in juweliersware gebruik of gegraveer op geboue van die Gereformeerde kerk in Frankryk. Dit is ook 'n onderdeel van die amptelike kenteken van die Gereformeerde Kerk in Frankryk. 

## Sien ook 
* Hugenoot
* Camisard
* Edik van Nantes
* Edik van Fontainebleau
* Johannes Calvyn

## Verwysings
Audrey Hepburn

**Audrey Hepburn** (4 Mei 1929 – 20 Januarie 1993) was 'n Brits-Nederlandse aktrise.

## Filmografie 
Sy het in die volgende rolprente gespeel:

* 1953: *Roman Holiday* as Ann (Oscar)
* 1954: *Sabrina* as Sabrina
* 1957: *Love in the Afternoon* as Ariane
* 1961: ''Breakfast at Tiffany's* as Holly Golightly

duimnael|senter|Audrey Hepburn in *Breakfast at Tiffany's''
Domein van Soissons

[duimnael|regs|300px|[Gallië in 481, met die domein van Soissons in pienk.]]
Die term **Domein van Soissons** verwys na 'n outonome Romeinse gebied uit die Laat-Oudheid. 

Soissons was reeds sedert 418 'n setel van Romeinse regering in Gallië. Tydens die heerskappy van die Wes-Romeinse Ryk Keiser Majorianus (457&ndash;461) het hy Aegidius tot *magister militum* van die Galliese provinsies bevorder. Teen daardie tyd was die enigste oorblywende Romeinse gebied in Gallië die Noordweste, met slegs 'n smal strook wat dit aan Italië verbind het. Toe die strook deur Germaanse stamme wat Gallië beset het geannekseer is, is Aegidius en sy burgers en die naburige Armorica van die res van die Ryk afgesny.

Aegidius was 'n bondgenoot van Childeric I, Koning van die Saliese Franke, en het die Wesgote in 463 saam met hom by Orléans verslaan. Aegidius het die gebied aanhou regeer tot met sy dood in 464. Sy seun, Syagrius, het hom daarna opgevolg. Syagrius het onder die titel *dux* (provinsiale militêre bevelvoerder) regeer. Die naburige Germaanse stamme het egter na hom verwys as *Rex Romanorum* (Koning van die Romeine), wat daartoe gelei het dat die gebied soms verkeerdelik *Die Koninkryk van Soissons* genoem word. Selfs na die val van die Westelike Ryk in 476 het Syagrius die skyn dat hy 'n Romeinse provinsie regeer het gehandhaaf.

Childeric het intussen gesterf en sy seun Clovis was nou die koning van die Franke. Clovis het aanhoudend met Syagrius oorlog gevoer en in 486 die laaste Romeinse streek waaroor Syagrius regeer het oorwin. Syagrius wou by die Wesgotiese koning Alarik II skuiling soek, maar hy is gevang en na Clovis teruggestuur wat hom in 487 tereggestel het.

## Verwysings
Kapok

**Kapok** kan na een van die volgende verwys:

# 'n Ander naam vir sneeu.
# Die wit vesels in die vrugte van die kapokboom.

## Eksterne skakels 
*
Villasayas

**Villasayas** is 'n munisipaliteit in die provinsie Soria in die Spaanse outonome gebied Kastilië en León.
Oorlams

**Oorlams** (ook: *Oorlands*, *Oorlans*) is 'n Afrikaans-gebaseerde dialek in Suid-Afrika. Oorlams word veral in die gebied van die ou Transvaal gepraat. Dit word deur taalkundiges as 'n kreooltaal beskou. Oorlams het sommige elemente van Bantoetale. Dit is die taal van die Oorlams wat nou in Namibië bly.

* Nederlands
** Afrikaans
*** *Oorlams*

Ander dialekte van Afrikaans is: Oosgrens-Afrikaans, Oranjerivier-Afrikaans en Kaapse Afrikaans.

## Verwysings 
## Eksterne skakels
Boeremusiek

duimnael|regs|300px|'n Tradisionele konsertina.
duimnael|regs|300px|Die konsertina word gespeel.

**Boeremusiek** is 'n unieke vorm van instrumentele volksmusiek wat in Suid-Afrika hoofsaaklik deur Afrikaanssprekendes beoefen word. Dit dateer uit die era toe die persone wat dit beoefen het internasionaal bekend gestaan het as "Die Boere" van Suid-Afrika. Dit is informele musiek wat op 'n kenmerkende manier gespeel word en is hoofsaaklik bedoel as begeleiding vir sosiale danse. 

Die mees algemene instrumente wat in boeremusiek gebruik word is die konsertina, kitaar, trekklavier, banjo en baskitaar. Soms word 'n klavier, kontrabas, traporrel, elektroniese klawerbord, tjello, mondfluitjie of viool ook gebruik. Enkele boereorkeste gebruik ook 'n saag, klarinet en 'n teekis-bas.

Dansritmes wat tipies is aan boeremusiek is die settees, polka, wals, mazurka, asook die kwadriel en die vastrap. 

Daar is tans twee organisasies wat hulle beywer vir boeremusiek, naamlik die Tradisionele Boeremusiekklub en die Boeremusiekgilde. 

Min boeremusieknommers is in musieknotasie beskikbaar en die musiek word maar op gehoor gespeel. Elke orkes het ook 'n unieke klank en 'n eie manier van speel. 

Tydens die 1930's het boeremusiek 'n groot oplewing gehad. Orkeste soos die Vyf Vastrappers, Vier Transvalers, die Ses Hartbrekers het boeremusiek op 78-spoed plate vrygestel, wat die musiekvorm se gewildheid vinnig laat toeneem het. 

Gemoderniseerde boeremusiek vermeng verskeie musiekvorme deur rock, hip-hop en diskoritmes en effekte saam met konsertinaklanke en boeremusiekwysies te kombineer.

## Eksterne Skakels 
*Die Boeremusiekgilde van Suid-Afrika 

* Die Tradisionele Boeremusiekklub van Suid-Afrika
Hammerfest

**Hammerfest** is 'n stad met 'n oppervlakte van 847 vierkante kilometer en 9&nbsp;372 inwoners (2007) in die Noord-Noorse *fylke* (provinsie) Finnmark. Dit staan bekend as een van die wêreld se noordelikste stede en as die eerste nedersetting in Europa wat in 1891 elektriese straatbeligting gekry.

Hammerfest is saam met sy susterstad Vardø die oudste stad in Noord-Noorweë en het op 17 Julie 1789 stadstatus gekry. Hammerfest het sy stigting aan die natuurlike seehawe in die gebied te danke en het ondanks sy afgeleë geografiese posisie al vroeg internasionale bande gehandhaaf. In 1852 is die eerste internasionale meting van die aarde se omtrek in Hammerfest voltooi.

Hammerfest se ekonomiese basis is vissery en akwakulture, handel, dienste, toerisme en maritieme nywerhede. Sy hawe beskik oor 'n belangrike houerterminaal en dien as die basis vir die Barentssee-visseryvloot. Hammerfest het daarnaas tot 'n beduidende sentrum van die aardgas- en oliebedryf in Noord-Noorweë ontwikkel. Vandag is Hammerfest 'n internasionaal gewilde toeristebestemming en word onder meer deur die redery *Hurtigruten* se passasierskepe met die res van Noorweë verbind. Hammerfest se lughawe is een van die besigste in die land.
Kunstenaarskolonie Worpswede

Die **Kunstenaarskolonie Worpswede** (Duits: *Künstlerkolonie Worpswede*) was 'n lewens- en werkgemeenskap van kunstenaars wat in 1889 in die dorp Worpswede (tans Nedersakse in Noord-Duitsland), sowat 18 kilometer noordoos van Bremen, gestig is. Worpswede het sodoende die tuisdorp van beduidende impressionistiese en ekspressionistiese Duitse kunstenaars geword.

## Geskiedenis 
duimnael|Worpswede: *Bonze des Humors* van Bernhard Hoetger, 1914 als kopie van een kleinplastiek (1912) ontstaan

In 1889 het die kunstenaars Fritz Mackensen, Hans am Ende en Otto Modersohn hulle in die dorp Worpswede gevestig en hier 'n kunstenaarskolonie gestig. In 1893 het Fritz Overbeck en in 1894 Heinrich Vogeler by hulle aangesluit, terwyl Carl Vinnen uit Beverstedt informele kontak met die groep gehad het. Paula Becker, wat in 1901 met Otto Modersohn sou trou, het haar in 1898 in Worpswede gevestig waar Fritz Mackensen skilderlesse aan haar gegee het.

In 1895 het Heinrich Vogeler die voormalige plaashuis Barkenhoff gekoop wat hy volgens die Art Nouveau-styl omgebou het. Die Barkenhoff het vervolgens tot die sentrum van die kunstenaarsbeweging in Worpswede ontwikkel. Die eenvoudige landelike lewe en die Noord-Duitse landskapstoneel het ook skrywers soos Rainer Maria Rilke, sy latere vrou, die beeldhoueres Clara Westhoff, en Manfred Hausmann geïnspireer. Die argitek Bernhard Hoetger, skepper van die Böttcherstraße in Bremen, het in Worpswede ekspressionistiese baksteengeboue en -monumente geskep soos die Niedersachsenstein op die klein bergspits Weyerberg, wat met 'n hoogte van 50 meter bo-oor die heidelandskap van Worpswede verrys.

Die kunstenaars het veral belang gestel in die landskap se natuurlike lig, die landelike motiewe en landskapstonele, maar was ook gedryf deur romantiese verlange na die idille van die eenvoudige boerelewe in die natuur. Die kunstenaars se kunsgalerye en ateljees staan vandag oop vir besoekers, en daar woord ook gereeld uitstallings gehou.

Beeld:Hans am Ende.jpg|*Voorjaar in Worpswede*, 1900, van Hans am Ende
Beeld:Paula Modersohn-Becker 025.jpg|Worpsweder landskap, 1900, van Paula Modersohn-Becker
Beeld:

## Verwysings
Arbitrasie

**Arbitrasie** is 'n wetlike middel om geskille tussen partye buite die hof te skik.  Die partye verwys hulle geskil na 'n derde neutrale party (arbiter) en kom ooreen om hulself deur die party se beslissing te laat bind.  Anders as ander middele vir die skikking van geskille (mediasie en onderhandeling) is die beslissing net soos in 'n hofgeding bindend op die betrokke partye.

Arbitrasie word meestal gebruik om kommersiële geskille op te klaar en soms om skuldverpligtinge af te dwing.  In baie lande word dit ook gebruik om arbeidsgeskille, geskille tussen verbruikers en verskaffers en selfs geskille tussen familielede by te lê.

## Geskiedenis 
Dit is nie duidelik presies wanneer buiteregtelike formele arbitrasie begin het nie, maar dit kan met redelike sekerheid gesê word dat arbitrasie as metode vir die beslegting van geskille, formele howe voorafgegaan het.  Rekords uit antieke Egipte lewer getuie van die gebruik daarvan veral ten opsigte van hul hoëpriesters en hulle interaksie met die publiek.  Arbitrasie was ook baie gewild in antieke Griekeland en -Rome.

Onder die Engelse reg was die eerste wet in die verband die Arbitration Act van 1697.  Arbitrasie was egter reeds 'n algemene verskynsel toe die wet uitgevaardig is. Die eerste aangetekende geregtelike beslissing wat verband hou met arbitrasie is in 1610 in Engeland gevel.  Die bekende Engelse regsgeleerde uit die Elizabethaanse tydperk het ook verwys na 'n vroeëre beslissing wat gedateer het uit Koning Edward IV se heerskappy (wat in 1483 geëindig het).  Vroeëre arbitrasies volgens gemenereg het die ernstige tekortkoming gehad dat enige van die partye tot die geskil die arbiter se mandaat kon terugtrek selfs al geskied dit kort voor die beslissing gevel word, gewoonlik as een van die partye begin vermoed dat die beslissing nie in sy guns gaan wees nie (In Engeland is dit deur die bogenoemde wet van 1697 reggestel).

Baie lande het aan die begin van die twintigste eeu wetgewing uitgevaardig om arbitrasie moontlik te maak en selfs te bevorder as 'n alternatief tot wat dikwels gesien word as ondoeltreffende hofstelsels.

Die groei in internasionale handel het daartoe gelei dat die arbitrasieproses baie meer gesofistikeerd geraak het.  Voorheen was dit grootliks 'n ad hoc proses waar geskille tussen handelaars onder die vaandel van die lex mercatoria besleg is.  Soos handel gegroei het, het die arbitrasieproses ook daarmee saam gegroei en het uiteindelik gelei tot die skep van 'n variant bekend as internasionale arbitrasie om geskille met betrekking tot internasionale handelskontrakte te besleg.

## Verwysings
Childeric I

**Childeric I** (c. 437– c. 481) was die Merowingiese koning van die Saliese Franke van 457 tot met sy dood in 481. Hy was die vader van Clovis.

Childeric I het volgens oorlewering sy vader Merovech as koning opgevolg, tradisioneel gedateer in 457 of 458. Met sy Frankiese krygsbende is het hy sy hoofstad in Doornik gevestig op grond wat hy as 'n *foederatus* van die Romeine ontvang het. Hy het daarna vir 'n tyd lank die vrede met die Romeine bewaar.

In ongeveer 463 in Orléans, het hy saam met die Romeinse generaal Aegidius, wat in Soissons gestasioneer was, die Wesgote verslaan wat van plan was om hulle gebied langs die oewers van die Loirerivier uit te brei. Na die dood van Aegidius het hy eers *Comes* ("Graaf") Paulus van Angers, saam met 'n gemengde groep Gallo-Romane en Franke, ondersteun in die verslaan van die Gote en die buit van goedere. Odoacer het Angers gehaal, maar Childeric het die volgende dag daar aangekom en gevegte is hervat. Graaf Paulus het gesterf en Childeric het die stad geneem. Na Childeric se verowering van Angers het hy 'n Saksiese krygsbende agternagesit tot by die eilande aan die mond van die Loire aan die Atlantiese Oseaan en hulle daar verdelg. Volgens Gregorius van Tours, het hy daarna kante geruil en saam met Odoacer 'n groep Alamanni wat Italië wou binneval, gekeer. 

Hy het in 481 gesterf en is in Doornik begrawe. Hy het sy seun Clovis gelaat wat na hom Koning van die Franke geword het.

## Childeric se graftombe 
Childeric se graftombe is op 27 Mei 1653 ontdek deur 'n messelaar wat besig was met herstelwerk aan die Sint-Brice kerk in Doornik in België. Talle waardevolle voorwerpe is gevind insluitend 'n weelderig versiende swaard, 'n *torse*-agtige armband, juwele uit goud en *cloisonné* emalje met granate, goue muntstukke, 'n gou bulkop en 'n ring met die inskripsie CHILDERICI REGIS ("van Childeric die koning"), wat die graftombe se identifikasie moontlik gemaak het. Sowat 300 goue bye is ook gevind. Aartshertog Leopold Willem, goewerneur van die Suidelike Nederlande het die vonds in Latyn laat publiseer en die skat het eers na die Habsburgs in Wene gegaan en is later aan Lodewyk XIV geskenk. Dié was nie beïndruk daarmee nie en het dit in die Bibliothèque Nationale de France laat stoor tydens die Franse Rewolusie. Napoleon was meer geïnteresseerd in in Childeric se bye toe hy opsoek was na 'n heraldiese simbool om die Bourbon fleur-de-lis te troef. Hy het dan ook Childeric se bye as simbool van die Franse Ryk gebruik.

In die nag van 5-6 November 1831 is Childeric se skat saam met 80 kg ander skatte uit die biblioteek gesteel en vir die goud gesmelt. 'n Paar stukke is teruggevind waar dit in die Seine weggesteek is, insluitend twee bye. Die rekord van die ontdekking bestaan nou egter slegs in die gravure wat tydens die ontdekking gemaak is en in 'n paar reproduksies wat vir die Habsburgs gemaak is.

## Eksterne skakels 
* Northvegr webite:  Gregorius van Tours, *Historia Francorum*
* "A note on Childeric's bees": the discovery of his tomb: volg die skakels vir die graverings van Childeric se skat en die twee oorblywende goue bye.
Lys van grootste sterre

[350px|duimnael|Relatiewe groottes van die [planeet|planete van die Sonnestelsel en verskeie bekende sterre, onder meer van die grootstes bekend: VY Canis Majoris, NML Cygni en UY Scuti.

Mercurius 
Aarde 
Jupiter 
Sirius 
Aldebaran 
Betelgeuse 

]]

Hierdie **lys van grootste sterre** is gerangskik volgens hul radius. Die meeteenheid is ’n sonradius (sowat 695&nbsp;500&nbsp;km). Sterre met 'n radius van tot 1&nbsp;000 sonradiusse word aangedui, met 'n paar ander ter vergelyking.

Die presiese volgorde van die sterre is nie honderd persent vasgestel nie:
*Daar is taamlike onsekerhede oor geraamde waardes en groottes;
*Die afstand na die verskillende sterre is nie oral ewe seker nie en dit beïnvloed die meting van die groottes;
*Sommige sterre het ’n uitgebreide atmosfeer, is omring deur stof of pulseer, sodat hul radius nie presies bereken kan word nie;
*Verskeie ander faktore kan ook die meting van die groottes beïnvloed.

Op dié lys is verskeie voorbeelde van sterre in uiters verre sterrestelsels, wat effens verskillende eienskappe het as die huidige grootste bekende sterre in die Melkweg. Sommige rooisuperreuse in die Magellaanse Wolke het byvoorbeeld na verwagting effens ander beperkende temperature en ligsterktes. Sulke sterre kan perke oorskry deur oor slegs ’n paar maande (of jaar) groot ontploffings of ’n verandering in hulle spektraaltipe te ondergaan.

Die grootste ster wat waarskynlik nog ontdek is, is Stephenson 2-18. As dit in die plek van die Son geplaas word, sal dit tot anderkant Saturnus se wentelbaan strek.

__TOC__

## Lys 
## Sien ook 
* Sterrekundeportaal
* Lys van naaste sterre
* Lys van helderste sterre

## Verwysings
## Eksterne skakels 
* Giant Stars ’n Interaktiewe webtuiste wat stergroottes vergelyk
* BBC News Drie grootste sterre geïdentifiseer
*15px Hierdie artikel is vertaal uit die Engelse Wikipedia
Draadkar oor die see

Titel snit van Lize Beekman se album **Draadkar oor die see**. Die album is in 2005 vrygestel en was die finalis vir die SAMA-toekenning in 2006 in die kategorie "Best Adult Contemporary album: Afrikaans".

Die liedjie was vir 8 weke op die OFM top 20 in 2006.

## Bronne 
* *Lise Beekman*
Arara

**Arara** is 'n dorp in die Brasiliaanse deelstaat Paraíba. Dit is geleë op die koördinate 06°49'40″S, 35°45'28″W sowat 142 km vanaf João Pessoa.

## Eksterne skakels 
* Amptelike webwerf van Arara
Plasmabrander

'n **Plasmabrander** is 'n toestel wat 'n plasmavloei in 'n spesifieke rigting bewerkstellig.  Die plasmastraal kan gebruik word vir:

* Plasmasnywerk
* Plasmasproei
* Plasmaboog afvalverbranding

'n Plasmabrander werk deur 'n elektriese boog deur 'n gas te ontlaai wat deur 'n beperkte opening gespuit word.  Induktief gekoppelde plasmabranders wat radiofrekwensie opwekking gebruik word hoofsaaklik in die halfgeleier- en optiese veselbedrywe gebruik.  Daar is ook nuwe ontwikkelinge waar die plasma met mikrogolwe opgewek word en daar sodoende weggedoen kan word met elektrodes.  Anders as 'n gewone brander hoef die gas nie 'n brandstof te wees nie en kan dit uit enige gas soos lug, argon, stikstof, suurstof ensovoorts wees.  Streng gesproke is enige brander wat met brandstof aangedryf word ook 'n plasmabrander aangesien die vlamme uit 'n plasma bestaan.  'n Plasmabrander word egter onderskei van gewone branders in die opsig dat die plasma nie deur die termiese energie van verbranding opgewek word nie.

## Verwysings 
* Webwerf met inligting oor die werking van 'n plasmasnyer 
* Beskrywing van mikrogolf plasmabrander
DR 877

duimnael|Die *Fliegender Hamburger* voor sy nooiensvaart van Berlyn na Hamburg in 1933
duimnael|Die *Fliegender Hamburger*

**DR 877**, in die omgangstaal algemeen bekend as **Fliegender Hamburger** ("Vlieënde Hamburger"), was 'n dieselaangedrewe tweeledige spoorwa wat deur die *Deutsche Reichsbahn-Gesellschaft* (die spoorwegmaatskappy van die Duitse Ryk) vanaf 1933 op die roete tussen Berlyn en Hamburg gebruik is. Dit was die eerste stroombelynde trein wat vir 'n gereelde diens gebruik en van 'n verbrandingsenjin-spoorwa (oorspronklik DR 877, later modelreeks VT 04.0 van die Federale Duitse Spoorweë *Deutsche Bundesbahn*) voorsien is. Die spoorwa is in 1931 deur die *Waggon- und Maschinenbau AG* in Görlitz ontwerp en vervaardig.

Die trein het oor 98 sitplekke in twee ruim tweedeklas-kompartemente en 'n verversingslokaal met vier sitplekke beskik. Om hul eksklusiwiteit te beklemtoon was die spoorwaens net soos die bekende *Rheingold*-sneltrein room- en perskleurig.

Die gereelde treindiens is op 15 Mei 1933 tussen die Berlynse stasie Lehrter Bahnhof en Hamburg se hoofstasie in bedryf gestel. Die afstand tussen dié twee stasies (286 kilometer) is in 'n reistyd van slegs 138 minute afgelê – 'n rekord wat eers 64 jaar later in Mei 1997 deur 'n ICE-hoëspoedtrein van die *Deutsche Bahn AG* (die huidige Duitse spoorwegmaatskappy) gebreek is.

Die Fliegende Hamburger is as prototipe vir 'n aantal soortgelyke sneltreindienste gebruik wat Berlyn voor die Tweede Wêreldoorlog met ander Duitse metropole soos Keulen, Frankfurt am Main, München en Stuttgart, asook Leipzig met Wesermünde (Bremerhaven) en Keulen verbind het. Vanweë die tekort aan dieselbrandstof, wat oorwegend vir militêre doeleindes benodig is, is die sneltreindienste gedurende die oorlog gestaak. Een van die dieselwaens word vandag in die Duitse Vervoermuseum in Neurenberg vertoon.

Tot en met 15 Desember 2002 het 'n ICE-hoëspoedtreindiens tussen Berlyn en Hamburg die tradisionele naam *Fliegender Hamburger* gedra.

## Verwysings 
## Notas 
## Eksterne skakels 
*  *Amptelike webwerf van die Deutsche Bahn AG – Fliegende Züge*
*  "Fliegender Hamburger" 
*  [*www.bahnbilder.de – Fotogalery*](http://www.bahnbilder.de/name/galerie/kategorie/Deutschland~Triebz%FCge~SVT+137+(Fliegender+Hamburger).html)
Gela

**Gela** is 'n belangrike hawestad in Suid-Italië en hoofstad van die historiese landskap en administratiewe gebied Sisilië. Dit was 'n Griekse kolonie, gestig deur mense van die eiland Rhodos en Kreta in 689 v.C., en vernietig deur Mamertines ('n leër van huursoldate in diens van Syracuse) in 282 v.C. Die agglomerasie van Gela het 'n bevolking van 77&nbsp;307 in 2011 gehad.

## Verwysings
Oos-Chinese See

Die **Oos-Chinese See** (Chinees: 東海/東中國海, pinyin: *Dōng Hǎi*, letterlik: "Oostelike See"; Koreaans: 동중국해/東中國海; Japannees: ひがしシナかい) is 'n see van die Stille Oseaan in Asië tussen die Republiek China op Taiwan in die suidweste, die Volksrepubliek China in die weste, Suid-Korea in die noorde asook die Japanse eilande Kioesjoe en Ryukyu-eilande in die ooste. Die Oos-Chinese See grens aan die Filippynse See in die suidooste. Die Oos-Chinese See word in die suidweste deur die Straat van Taiwan met die Suid-Chinese See en in die noordooste deur die Straat van Korea met die See van Japan verbind. Die see het 'n oppervlakte van sowat 750&nbsp;000&nbsp;km² en 'n gemiddelde diepte van 350&nbsp;m.

duimnael|links|Ligging van die Oos-Chinese See
duimnael|links|'n Uitsig oor die Oos-Chinese See vanaf Yeliou, Taiwan
In Suid-Korea word die Oos-Chinese See soms "Suidelike See" genoem. Die noordelike deel van die see, tussen China en Korea, word Geelsee genoem.

Groot stede aan die see is Dalian, Hangzhou, Incheon, Nieu-Taipei, Qingdao, Sjanghai en Taoyuan en die belangrikste riviere wat in die see uitmond, is die Geelrivier in die noorde en die Yangtze verder suid.

Die Oos-Chinese See is onderworpe aan gebiedsgeskille tussen die Volksrepubliek China en Japan, wat in besonder betrekking het op ryk ondersese ruoliebronne, soos by die Senkaku-eilande.

## Verwysings 
## Eksterne skakels
Keiserlike Seël van Japan

Die  Word gebruik deur lede van die Japanse Keiserlike familie. Onder die Meijigrondwet word niemand behalwe die Keiser van Japan toegelaat om die Keiserlike Seël te gebruik nie. Elke lid van die Keiserlike familie gebruik dus 'n effens aangepaste weergawe daarvan. Shinto heiligdomme vertoon of die seël, of gebruik dele daarvan in hulle eie embleme.

Die simbool is 'n geel of oranje krisant met swart of rooi buitelyne en agtergrond. 'n Sentrale skyf word omring deur 'n voorste stel van 16 blomblare. 'n Agterste stel van 16 blomblare is half-gespreid in verhouding met voorste stel en is slegs sigbaar aan die rante van die blom. 'n Voorbeeld van die krisant se gebruik kom voor in die wapen van die Orde van die Krisant. 'n Krisant wat in 'n nie-adellike se *mon*, of tradisionele heraldiese wapen, verskyn sou 17 blomblare hê.

Ander lede van die Keiserlike Familie gebruik 'n weergawe met 14 blomblare, terwyl 'n vorm met 16 enkel-blomblare vir die lede van die Kokkai (parlementslede) se borspelde, ordes, paspoorte, ens gebruik word. Die Keiserlike Seël word ook op die vlae van die keiserlike familie gebruik.

## Verwysings
Oos-Asië

**Oos-Asië**

250px|Ligging van Oos-Asië

**Oos-Asië** is 'n geografiese subgebied in die ooste van Asië wat op verskillende maniere gedefinieer kan word en wat met die verander het. Dit wissel van 'n eng-definisie wat net die lande in Asië insluit wat deur die subtropiese monsoon en die historiese Chinese beskawing beïnvloed is tot 'n baie breër polities-ekonomiese definisie. **Oos-Asië** en **Oostelike Asië** word soms as 'n alternatief vir die tradisionele term, die Verre-Ooste, gebruik.
 
Die volgende politieke entiteite word konsekwent as deel van Oos-Asië gesien:  Die *East Asia Summit* sluit die 10 lande van die ASEAN, plus China, Korea en Japan in.

Selfs in die eng definisie van Oos-Asië dek die gebied ongeveer 12&nbsp;000&nbsp;000 km², of omtrent 28% van die Asiatiese vasteland en is dit omtrent 15% groter as Europa. Meer as 1,5 miljard mense, of omtrent 40% van die bevolking van Asië, of 'n kwart van al die mense in die wêreld leef in die geografiese Oos-Asië, wat omtrent twee keer Europa se bevolking is. Die gebied is een van die digsbevolkste gebiede ter wêreld; teen 130 per km², is dit ongeveer drie keer die wêreldgemiddelde.

Kultureel omvat dit die samelewings wat lank deel was van die Chinese kulturele sfeer:
* wat sterk invloede van die Klassieke Chinese taal, insluitend die tradisionele Chinese skrif vertoon. 
* Konfusianisme en Neo-Konfusianisme,
* Mahayana-Boeddhisme/Zen-Chan-Boeddhisme en 
* Taoïsme (Daoïsme).

## Verwysings 
## Eksterne skakels
Pous Adeodatus

**Adeodatus** was die 77ste pous van die Rooms-Katolieke Kerk. Hierdie pous word ook **Adeodatus II** genoem. Die verwarring het ontstaan omdat Pous Deusdedit ook Pous Adeodatus genoem is en hy dan Pous Adeodatus I sou wees. Die name 'Deusdedit' en 'Adeodatus' beteken dieselfde in Latyn, nl. 'deur God gegewe'. Dit het waarskynlik die verwarring veroorsaak.

## Biografie 
**Pous Adeodatus** is 'n Benediktynse monnik van die Sint Erasmusklooster in Celio by Rome. Hy is in Rome gebore, die seun van Jovinian. Op 11 April 672 volg hy Pous Vitalianus op en regeer tot sy dood op 17 Junie 676. Hy word opgevolg deur Pous Donus. Hy was bekend vir sy vrygewigheid vir die armes en die pelgrims.

## Pontifikaat 
Pous Adeodatus was voorstander van die kloosterlewe. Hy het die dissipline onder die monnike verbeter, verder gegaan met die onderdrukking van die Monotelitisme en het Venesië die reg gegee om self hulle doge te kies. Die pous het die keiser Konstantyn IV gesteun teen die troonrower Melezio. Daarvoor het hy die dankbaarheid en die agting van die keiser gekry.

Die pous het toestemming gegee vir die bou van die Sint Pietersklooster in Canterbury en hy het die Sint Erasmusklooster, waarvan hy voorheen ab was, laat vergroot.

Pous Adeodatus was die eerste pous wat sy amptelike handelinge gedateer het met die jaar van sy pontifikaat. Die gebruik is tans nog van krag.

Die pous was reeds 'n ou man toe hy tot pous verkies is en hoewel hy vir vier jaar regeer het, het hy nie daarin geslaag om die verskille tussen Rome, Konstantinopel en Ravenna te besleg nie.

## Verering 
Pous Adeodatus word as heilige in die Rooms-Katolieke Kerk vereer. Sy feesdag is op 17 Junie.

## Bibliografie 
* Davis, R. (2001) Book of the Pontiffs (English Translation of the Liber Pontificalis) Liverpool University Press.  
* Duff, Eamon. *Saints and Sinners: A History of the Popes*, Yale University Press, 2001. bl. 62–63. 
* Maxwell-Stuart, P. G. *Chronicle of the Popes: The Reign-by-Reign Record of the Papacy from St. Peter to the Present*, Thames & Hudson, 2002, bl.&nbsp;47. .

## Eksterne skakels 
* 
* 
* 

## Nota 
Saamgestel en vertaal uit die Nederlandse, Engelse, Duitse en Franse wikipedia.

## Opvolging 
|}
Smaragtablet

Die smaragtablet van Hermes Trismegistus was een van die mees invloedryke dokumente in Alchemie. Volgens oorlewing is die werk toegedig aan Apollonios van Tyana 'n Griekse filosoof van die 1ste eeu n.C. Die oudste weergawe is in Arabies en dateer uit die 6de eeu n.C. wat deur 'n Christelike priester van Nablus vertaal is. Die dokument kom uit 'n boek "Kitâb sirr al-halîqa" (Die geheime boek van die skepping) deur Balinus. Balinus was die Arabiese naam vir Appolonius. Volgens die boek eien Appolonius nie self die outeurskap van die dokument nie. Hy beweer dat hy dit gevind het in die grafkelder van Hermes, in die hande van 'n ou man wat op 'n troon gesit het.

Die invloed van die dokument was hoofsaaklik te danke aan die gerug dat die dokument die somtotaal is van alle kennis.

Die smaragtablet bevat die volgende woorde:

## Bronne 
*2001, S. Martin, Alchemy and alchemists, bladsy 20, 21
*2007, C. Rebisse, Rosicrucian History and Mysteries, Antenaeum Press Ltd, bladsy 29.
Honsjoe

**Honsjoe** (Japannees: 本州, *Honshū / Honsyū*, [hoꜜɯ̃ɕɯː], , letterlik: "Hoofeiland" of "Hoofprovinsie") is die grootste en mees bevolkte eiland van Japan. Dit is suid van Hokkaido, wat aan die ander kant van die Tsoegaroe-seestraat geleë is, noord van Sjikokoe aan die ander kant van die Binnelandse See en noordoos van Kioesjoe aan die ander kant van die Kanmon-seestraat. Dit is die sewende grootste eiland ter wêreld volgens oppervlakte en die eiland met die tweede grootste bevolking ter wêreld ná Java. In Honsjoe se suidooste is Tokio, Japan se hoofstad en grootste stad, geleë.

[duimnael|links|[Tokio, Japan se hoofstad en grootste stad op Honsjoe]]
Honsjoe vorm saam met Hokkaido, Kioesjoe en Sjikokoe die vier hoofeilande van die Japanse Argipel tussen die See van Japan in die weste en die oop Stille Oseaan in die ooste. Dié eiland grens in die noordweste aan die See van Japan, in die ooste aan die oop Stille Oseaan en in die suide aan die Filippynse See.

Honsjoe is ongeveer 1&nbsp;300&nbsp;km lank en wissel in wydte tussen 50 en 230&nbsp;km met 'n totale oppervlakte van 225&nbsp;800&nbsp;km², omtrent 60% van die totale oppervlakte van Japan. Dit is groter as die eiland Groot-Brittanje en effens groter as die Amerikaanse deelstaat Minnesota. Honsjoe se kuslyn is 5&nbsp;450&nbsp;km lank.

Honsjoe is bergagtig en vulkanies en loop gereeld onder aardbewings deur. Die Groot Kanto-aardbewing het Tokio byvoorbeeld in September 1923 erg beskadig. Die hoogste bergpiek op dié eiland is die aktiewe vulkaan Foedji teen 3&nbsp;776&nbsp;m, wat dit die wêreld se sewende hoogste eiland maak. Honsjoe het talle riviere insluitend die Shinanorivier, Japan se langste rivier. Dié eiland se klimaat is gematig, maar daar is 'n merkbare verskil tussen die oostelike en suidelike kant en die westelike en noordelike (See van Japan-kus) kant. 'n Bergreeks loop oor die hele lengte van Honsjoe. Benewens Foedji is die Japannese Alpe 'n belangrike landmerk van Honsjoe. Honsjoe se vulkane behoort tot die Ring van Vuur wat die Stille Oseaan van Nieu-Seeland tot Chili omsirkel.

## Verwysings 
## Eksterne skakels 
*
344

Die **jaar 344** was 'n skrikkeljaar wat volgens die Gregoriaanse kalender op 'n Saterdag begin het. Dit was die 44ste jaar van die 4de eeu n.C. In teenstelling met gewone jare het die jaar 366 dae en 'n 29 Februarie gehad.

## Gebeure 
*

## Geboortes 
*

## Sterftes 
* 13 April – Simeon, biskop van Persië word onthoof.
Japannese Argipel

[duimnael|[Nasa-Satellietbeeld van Japan in 1999]]
Die , wat die eilandnasie Japan vorm, strek van noord tot suid langs die ooskus van Asië, met die Stille Oseaan aan die ooste en die See van Japan in die weste. Die term *Tuiseilande* is teen die einde van die Tweede Wêreldoorlog gebruik om die gebied van Japan te definieer waartoe die land se soewereiniteit en grondwetlike heerskappy van die Keiser beperk sou word. Die term word ook vandag gebruik om 'n onderskeid te tref tussen die argipel en Japan se kolonies en ander gebiede in die eerste helfte van die 20ste eeu.

Die argipel bestaan uit meer as 3&nbsp;000 eilande, insluitend die vier hoofeilande. Die Japannese Argipel se vulkane behoort tot die Ring van Vuur wat die Stille Oseaan van Nieu-Seeland tot Chili omsirkel. Saam met Foedji vorm die Japannese Alpe die belangrikste gebergtes van die Japannese Argipel.

## Die vier hoofeilande 
Die hoofeilande van noord na suid is:
* Hokkaido
* Honsjoe
* Sjikokoe
* Kioesjoe

## Die Noordelike Streke 
Die Koerile-eilande is 'n reeks vulkaniese eilande onder Russiese beheer wat vir ongeveer 1&nbsp;300&nbsp;km noordoos van Hokkaido, Japan, strek tot by die Kamtsjatka-skiereiland, Rusland, wat die See van Ochotsk van die Noordelike Stille Oseaan skei. Daar is altesaam 56 eilande en baie rotse. Japan maak aanspraak op die suidelikste Koerile-eilande wat ná die Tweede Wêreldoorlog deur Sowjetmagte beset is. Japan verwys na die eilande as die Noordelike Streke (北方領土 *Hoppō Ryōdo*) of Suidelike Chishima (南千島 *Minami Chishima*). Die eilande wat die onderwerp van die gebiedsgeskil is:
* Kunashir in Russies (Кунашир) of Kunashiri in Japannees (国後島)
* Iturup in Russies (Итуруп) of Etorofu in Japannees (択捉島)
* Shikotan in beide Russies (Шикотан) en Japannees (色丹島)
* Die Habomairotse in beide Russies (Хабомай) en Japannees (歯舞諸島)

## Eilande in die See van Japan 
Die eilande in die See van Japan:
* Rotse van Liancourt (Takeshima) – omstrede tussen Japan en Suid-Korea
* Oki
* Okushiri
* Rishiri
* Rebun
* Sado
* Terui
* Todo-eiland
* Yagishiri
* Mitsukejima

## Eilande in die Stille Oseaan 
* Izu-eilande
** Aogashima
** Hachijō
** Izu Ōshima
** Kōzu
** Miyake
** Mikura
** Niijima
** Shikine
** Toshima
** Tori Shima
* Ogasawara-eilande
** Chichi
** Haha
** Iwo Jima
** Minami Torishima (Marcus-eiland)
** Okino Torishima (Parece Vela)
* Enoshima

## Eilande om Kjoesjoe 
Meeste van die eilande is in die Oos-Sjinese See
* Amakusa
* Gotō-eilande
* Hirado
* Hashima
* Iki
* Koshiki
* Tsushima

## Ryukyu-eilande 
* Amami Ōshima
* Miyako
* Okinawa-eiland (Okinawan-hoofeiland)
* Senkaku-eilande – omstrede tussen Japan en China
* Tanegashima
* Yaeyama-eilande
** Iriomote
** Ishigaki
* Yaku
* Daito

## Eilande in die Binnelandse See 
* Awaji
* Etajima
* Itsukushima (populêr bekend as "Miyajima")
* Shōdoshima

## Eilande in mere 
* Daikon-eiland

## Kunsmatige eilande 
* Chūbu Centrair-Internasionale lughawe
* Desjima
* Kansai Lughawe
* Kobe-Lughawe
* Odaiba
* Hawe-eiland
* Rokko-eiland
Inkunabel

[duimnael|200px|*[Valerius Maximus*, gedruk in Mainz deur Peter Schöffer, 18 Julie 1471]] Die term **inkunabel** of **wiegdruk** (afgelei van die Latynse onsydige meervoudsvorm *incunabula* "wiege") verwys na gedrukte skrifte uit die vroeë tydperk van die boekdrukkuns wat tot en met 31 Desember 1500 vervaardig is. Daar is sowat 29&nbsp;000 verskillende wiegdrukke waarvan na raming 'n half miljoen eksemplare bewaar gebly het.
Sint-Elmusvuur

duimnael|Sint-Elmusvuur op 'n skip ter see

**Sint-Elmusvuur** is 'n elektriese weerverskynsel waartydens gloeiende plasma gevorm word deur korona-ontlading van 'n geaarde voorwerp in 'n atmosferiese elektriese veld.  Sint-Elmusvuur is vernoem na Sint Erasmus van Formiae, die beskermheilige van matrose.  Die verskynsel het soms op skeepsmaste tydens donderstorms voorgekom en is deur matrose met bygelowige ontsag gade geslaan, vandaar die naam.

## Eksterne skakels 
*
AMD

**Advanced Micro Devices, Inc.** (Afrikaans: gevorderde mikro-apparate) (verkort **AMD**) is 'n Amerikaanse vervaardiger van halfgeleiertoestelle gesetel in Sunnyvale, Kalifornië. Die besigheid is gestig deur 'n groep voormalige werkers van Fairchild Semiconductor, ingesluit in die groep is Jerry Sanders, Edwin Turney, John Carey, Sven Simonsen, Jack Gifford en drie lede van Gifford se span, Frank Botte, Jim Giles, en Larry Stenger. Die huidige voorsitter is Lisa Su.

AMD is die wêreld se tweede grootste vervaardiger van x86-gegronde verwerkers asook die wêreld se derde grootste verskaffer van grafiese verwerkingseenhede, nadat hulle vir ATI in 2006 oorgekoop het. AMD het ook 21% aandele in Spansion, 'n verskaffer van nie-vlugtige flitsgeheue.

Hulle het die AMD Fusion-tegnologie in 2006 bekend gestel.

## Verwysings
Flytoget

duimnael|links|'n *Flytoget*-hoëspoedtrein in Oslo se hoofstasie **Flytoget** (Afrikaans: "Lughawe-sneltrein") is 'n hoëspoedtreindiens wat die Oslo-lughawe in Gardermoen met die Noorse hoofstad Oslo verbind. Die treindiens word deur die maatskappy *Flytoget AS* op die Gardermobanen-hoëspoedtrajek bedryf. Treine bereik 'n maksimale snelheid van 210 kilometer per uur sodat die reistyd tussen Oslo se hoofstasie (*Oslo Sentralstasjon*, Oslo S) en die lughawe tot 19 minute verkort word. Treine vertrek op werkdae elke tien minute (behalwe vir Saterdae wanneer treine slegs elke twintig minute vertrek).

Die hoëspoedtreindiens is in 1998 ingestel nadat Oslo se internasionale lughawe vanuit Fornebu na Gardermoen, 'n landelike gebied noord van die stad, verskuif is. Dit is tans die enigste hoëspoedtreindiens in die land.

Sowat die helfte van die treine loop sonder om te stop tussen die lughawe en Oslo S, terwyl die ander treine ook voorstede in die ooste en weste van Oslo op die spoorlyn Gardermoen - Lillestrøm - Oslo S - Nationalteateret - Skøyen - Lysaker - Sandvika - Asker bedien. Sowat 'n derde van alle passasiers van Oslo-lughawe ry op die Flytoget-treine, en die treindiens het sodoende die grootste markaandeel van alle lughawe-treine ter wêreld. Die treinvloot bestaan uit 16 BM71 elektriese eenhede wat deur *Adtranz* (tans 'n dogtermaatskappy van die Kanadese vervaardiger *Bombardier*) gebou is.

## Geskiedenis 
duimnael|250px|'n *Flytoget*-trein in die Nationalteateret-stasie
Toe die Noorse parlement, die *Stortinget*, in 1992 die besluit geneem het om 'n nuwe lughawe in Gardermoen te bou het hulle hul ten gunste van treine as die hoofsaaklike vervoermiddel uitgespreek en sodoende die bou van nuwe hoëspoedtrajekte en -treine asook die integrasie van die lughae se stasie in die hoofterminaalgebou bevorder.

Boubedrywighede het in 1994 begin en was in 1999 voltooi. 66 kilometer se nuwe hoëspoedspoorweë is gebou waarvan 13,8 kilometer deur die Romeriksporten-tonnel loop. In 1997 is naas ander tegniese probleme lekkasies in die tonnel ontdek sodat die projek vertraag is en koste gestyg het.

Op 8 Oktober 1998 is die Oslo-lughawe in Gardermoen (OSL) saam met 'n gedeelte van die trajek noord van Lillestrøm ingewy, maar die Lughawe-sneltrein was gedwing om verby Romeriksporten te ry. Die treindiens is eers met die tonnel se inwyding op 22 Augustus volledig in bedryf gestel.

Die treindiens is oorspronklik deur die maatskappy *NSB Gardermobanen AS* bedryf, 'n dogtermaatskappy van die Noorse Spoorweë (*Norges Statsbaner*). In 2001 is die maatskappy egter deur die Noorse Departement van Handel oorgeneem, en die naam is gewysig tot *Flytoget AS*.

## Verwysings 
## Eksterne skakels 
* Die amptelike webwerf van *Flytoget*
Hurtigruten

duimnael|300px|regs|*MS Polarlys* – 'n plesierboot van *Hurtigruten* se "Nuwe Generasie" met die huidige amptelike kleureduimnael|300px|regs|*MS Nordstjernen* (1956)
**Hurtigruten** ([hʉrtirʉtən], Nynorsk: **Hurtigruta**, letterlik "Die snel veerdiens") is 'n gekombineerde veer- en vragbootdiens wat in 1893 op inisiatief van die Noorse regering ingestel is om die stede en dorpe langs Wes- en Noord-Noorweë se meer as 2&nbsp;700 kilometer lange kuslyn met mekaar te verbind. Dit neem die huidige plesierboote sowat ses en 'n half dae om die roete te voltooi wat vanweë sy natuurskoon naas sy oorspronklike funksie as pos- en vragdiens lankal 'n gewilde toeriste-trekpleister geword het. Die plesierboote doen in die somer ook kusgebiede soos die Trollfjord en Geirangerfjord aan, en die hoogtepunte van die reis sluit naas die fjordlandskap ook die historiese Hanse-handelspos Bergen en die Lofoten-eilande in.

19de eeuse rederye het die roete langs die ruwe en dramatiese kuslyn veral tydens die lang en donker Noorse winter as minder aantreklik beskou, en aanvanklik was net een maatskappy, *Vesterålens Dampskibsselskab A/S* bereid om 'n gereelde veerdiens aan te bied. Die diens was veral daarop gemik om die stadige posvervoer tussen Sentraal-Noorweë en noordelike stede soos Hammerfest deur 'n posskipdiens te vervang - die posvervoer het nou slegs sewe dae in plaas van drie weke in die somer en tot by vyf maande in die winter geneem.

Nadat *Vesterålens* veerdiens 'n sukses geword het, het ook verskeie ander rederye aansoek om konsessies gedoen, en die diens is uitgebrei tot die huidige roete tussen Bergen in die suidweste en Kirkenes in die uiterste noordooste van die land. 'n Vloot van elf skepe verseker dat elkeen van die 34 hawens twee keer per dag aangedoen word - een keer deur skepe op die noordwaartse roete (*Nordgående*) en een keer deur skepe op die suidwaartse roete (*Sørgående*).

In die 1980's het die rol van *Hurtigruten* geleidelik begin verander nadat subsidies besnoei is en rederye die klemtoon op toerisme begin lê het. Nuwe en groter luukse skepe met jacuzzi-borrelbaddens, kroeë, restourante en ander geriewe vir toeriste is in bedryf gestel. *Hurtigruten* fungeer egter nog steeds as 'n belangrike veer- en vragbootdiens vir Noorse klante. 

Die laaste twee onafhanklike rederye, *Ofotens og Vesterålens Dampskibsselskab (OVDS)* en *Troms Fylkes Dampskibselskap (TFDS)*, het op 1 Maart 2006 saamgesmelt en hul naam gewysig tot *Hurtigruten Group*. Sedert April 2007 staan die redery bekend as *Hurtigruten ASA*. Naas die tradisionele veerdiens langs die Noorse kuslyn het die nuwe redery ook veerbote en hoëspoed-veerbootdienste in ander dele van die land in bedryf gestel en bied tans ook plesiervaarte na Groenland, Suid-Amerika en Antarktika aan.

## Eksterne skakels 
* Die amptelike webwerf van *Hurtigruten*
* Hurtigruten: Explore beautiful Norway... 'n blog oor die Hurtigruten
Dagur B. Eggertsson

**Dagur Bergþóruson Eggertsson** (* 19 Junie 1972) is 'n Yslandse politikus en beklee sedert 16 Junie 2014 die amp van burgemeester (Yslands *borgarstjóri*) van die Yslandse hoofstad Reykjavík. Hy het dié amp ook tussen 16 Oktober 2007 en 21 Januarie 2008 beklee. Hy is ook die voorsitter van die Sosiaal-Demokratiese *Samfylkingin* (Alliansie) in die stadsraad van Reykjavík. 

Dagur is 'n boorling van Oslo en het in Reykjavík se Árbæjar-kwartier grootgeword. Hy is 'n arts van beroep en is sedert 2002 'n lid van Reykjavík se stadsraad. Dagur is ook die skrywer van 'n biografie oor die voormalige eerste minister van Ysland, Steingrímur Hermannsson, wat tussen 1998 en 2000 in drie boekdele verskyn het.

Nadat die Liberale en die Onafhanklikheidsparty in Januarie 2008 in die stadsraad van Reykjavík in 'n koalisie verenig het, is Ólafur F. Magnusson as nuwe burgemeester verkies. Dagur B. Eggertsson is op 28 Maart 2009 as vise-voorsitter van die Sosiaal-Demokratiese Alliansie verkies.

## Verwysings 
## Eksterne skakels 
* *Die amptelike webwerf van Reykjavík*