Autodromo Nazionale di Monza

Die **Autodromo Nazionale di Monza** is 'n historiese motorsportrenbaan naby die stad Monza, noord van Milaan, in Italië. Dit is in 1922 gebou en is die wêreld se derde doelgeboude motorrenbaan ná die van Brooklands en Indianapolis.
Die renbaan is algemeen bekend om die jaarlikse Formule Een Italiaanse Grand Prix te huisves.

Die baan is in Royal Villa of Monza-park in 'n bosarea gebou en beskik oor drie bane – die 5,793&nbsp;km Grand Prix-baan, 'n 2,405&nbsp;km Juniorbaan en 'n 4,250&nbsp;km hoësnelheid-ovaalbaan met steil kante wat al dekades lank nie meer gebruik word nie. Die belangrikste kenmerke van die Grand Grand Prix-baan is die *Curva Grande*, die *Curva di Lesmo*, die *Variante Ascari* en die *Curva Parabolica*. Die hoëspoedkurwe, Curva Grande, is geleë na die *Variante del Rettifilo* aan die einde van die *Rettifilo Tribune*, wat gewoonlik volspoed deur Formule Een-jaers aangedurf word.

Bestuurders is die grootste deel van die rondte vol op die petrolpedaal vanweë die lang pylvakke en vinnige draaie. Dit is gewoonlik die scenario waarin die oopwiel-Formule Een-motors die ware spoed toon waartoe hulle in staat is: 372&nbsp;km/h (231 mpu) behaal in die middel-2000s met die V10-enjinformule, hoewel dit in 2012 met die 2.4L V8-enjins, topsnelhede in Formule Een selde meer as 340&nbsp;km/h (211 mpu) was; die 1.6L turbo-baster V6-enjin, verminderde afwaartse drukformule van 2014 behaal 'n topspoed van tot 360&nbsp;km/h (224 mpu).

Die baan is oor die algemeen plat, maar het 'n geleidelike gradiënt van die tweede Lesmos tot by die *Variante Ascari*. As gevolg van die lae aërodinamiese profiel wat benodig word, met die gevolglike laer afwaartse druk, is die greep baie laag; onderstuur is 'n ernstiger saak as by ander renbane; die teenoorgestelde effek, oorstuur, is egter ook in die tweede sektor aanwesig, wat die gebruik van 'n baie kenmerkende teenoorgestelde sluitstuurtegniek vereis. Aangesien beide maksimum krag en minimale sleur die sleutel is vir hoë topsnelhede in die pylvakke, kan slegs deelnemers met genoegsame krag of aërodinamiese doeltreffendheid tot hul beskikking goeie wedrenuitslae behaal.

## Ander sportkodes 
Benewens Formule Een, was die baan vroeër die gasheer vir die 1000&nbsp;km Monza en uithourit-sportmotorwedren wat gehou is as deel van die Wêreld-sportmotorkampioenskap en die Le Mans-reeks. Monza het ook die unieke Race of Two Worlds-byeenkomste aangebied, wat probeer het om Formule Een- en USAC Nasionale Kampioenskapmotors teen mekaar te laat meeding. Die renbaan het ook vroeër renne gehou van die Grand Prix-motorfietsrenne (Italiaanse Motorfiets-Grand Prix), die wêreldkampioenskapstoernooi, die TCR Internasionale reeks, die Superfiets-wêreldkampioenskap, die Formule Renault 3.5-reeks en die Auto GP. Monza hou tans rondes van die Blancpain GT-reeks uithourit, die Internasionale GT-ope en die Euroformula-ope-kampioenskap, asook verskeie plaaslike kampioenskappe, soos die TCR Italiaanse reeks, die Italiaanse GT-kampioenskap, die Porsche Carrera Cup Italia en die Italiaanse F4-kampioenskap, asook die Monza-tydrenskou.

Monza is ook gasheer vir fietsry- en hardloopbyeenkomste, veral die Monza 12-uurfietsmaraton en die Monza 21-halfmaraton. Die plek is ook deur Nike-wetenskaplikes gekies vir die Breaking2-byeenkoms, waar drie hardlopers probeer het om die 2 uur-hindernis vir die maraton te breek. Eliud Kipchoge het dit in 2:00:25 gehardloop.

Die Monza-baan was ook reeds die plek van baie noodlottige ongelukke, veral in die vroeë jare van die Formule Een-wêreldkampioenskap,

In 1928 eindig die ernstigste Italiaanse renongeluk tot nog toe  Om hierdie rede is die Italiaanse Grand Prix eers weer in 1931 gehou nadat Vincenzo Florio die *Florio Circuit* in 1930 bekendgestel het. Die Italiaanse Grand Prix van 1933 is op die oorspronklike volledige uitleg gehou, maar dit is gekenmerk deur die dood van drie renjaers en die uitleg van die Grand Prix-baan is daarom verander: in 1934 word 'n korter baan met twee lane van die reguit lyn verbind met 'n haarnaaldboog, *Curva Sud* van die helling (met 'n dubbele chicane) wat in die teenoorgestelde rigting as gewoonlik gery word, die 'Florio-skakel' en die *Curva Sud* (met 'n klein chicane). Hierdie opset is as te stadig beskou en in 1935 is die Florio Circuit weer gebruik, hierdie keer met vier tydelike chicanes en nog 'n permanente een (langs die *Curva Sud* van die helling). In 1938 word slegs die laaste gebruik.

In 1938–39 is daar 'n groot herbouing onderneem, met die oprig van nuwe pawiljoene en ingange, die oppervlak van die baan is oorgeteer, die hoëspoedring is verwyder en twee nuwe draaie is by die suidelike deel van die baan ingevoeg. Die uitbreek van die Tweede Wêreldoorlog het tot gevolg gehad dat resies op die baan tot 1948 opgeskort is,  en dele van die baan het verwaarloos weens 'n gebrek aan onderhoud en militêre gebruik. Die wedrenne behels dat bestuurders voordurend mededingende motors se windstroom gevolg het, wat verskeie noue uitslae opgelewer het, soos in 1967, 1969 en 1971.

Namate die spoed van die masjiene toegeneem het, is daar in 1972 twee chicanes bygevoeg om die snelheid van die resies te verminder – die Variante del Rettifilo in die middel van die begin / eindpylvak, en die Variante *Ascari*. Die infrastruktuur is ook verbeter, met kuipe wat nou 46 motors kon akkommodeer, en 'n opgegradeerde berging- en ondersoekfasiliteite.  Hierdie veranderinge het die wêreldkampioenskap vir motorfietse aangemoedig om in 1981 terug te keer, maar verdere veiligheidswerk moes gedurende die 1980s onderneem word.  Ook in die 1980's is die podium-, berging- en kuipekompleks, pawiljoene en die kampeerterrein herbou of verbeter.]]
Monza bestaan uit baie lang pylvakke en nou chicanes, wat 'n premie plaas op goeie remstabiliteit en -traksie. Die 5,973&nbsp;km baan is veeleisend op ratkaste, met baie ratwisselings per rondte. Formule 1-enjins is byna 80% van die rondte op volstoom, met enjins wat ingee 'n algemene gesig, soos met Fernando Alonso in die Italiaanse Grand Prix van 2006.

Vir Monza word Formule Een-motors met een van die kleinste vlerkhoeke op die F1-kalender opgestel, om die laagste sleur in die pylvakke te verseker. Daar is net 6 hoekkomplekse by Monza: die eerste twee chicanes, die twee *Lesmos*, die *Ascari-*kompleks en die *Parabolica*. Om hierdie rede word motors vir die beste prestasie op 'n reguit pylvak opgestel.

Motors nader die eerste draai teen 340&nbsp;km/h in agtste rat,

Goeie trekkrag uit die eerste draai is noodsaaklik vir 'n vinnige rondte. Die behoud van spoed deur die eerste chicane word moontlik gemaak deur 'n byna-reguit lyn te ry, aangesien 'n klein fout hier daartoe kan lei dat baie tyd deur die *Curva Grande* tot by die *Variante della Roggia*-chicane in sewende rat verlore gaan, teen 330&nbsp;km/h. Renjaers ervaar 'n maksimum g-krag van 4,50 tydens spoedafname, aangesien die baan baie dramatiese hoë tot lae snelheidsoorgange het.

## Verwysings