Hibriede oorlogvoering

**Hibriede oorlogvoering** is in 2007 deur Frank Hoffman gedefinieer as die opkomende gelyktydige gebruik van verskeie tipes oorlogvoering deur buigsame en gesofistikeerde teenstanders wat verstaan dat suksesvolle konflik 'n verskeidenheid vorme vereis wat ontwerp is om by die doelwitte van die tyd te pas. Alhoewel daar geen duidelike, aanvaarde definisie is nie, sluit metodes politieke oorlogvoering in en meng konvensionele oorlogvoering, onreëlmatige oorlogvoering en kuberoorlogvoering met ander beïnvloedingsmetodes, soos vals nuus, diplomasie, regsoorlogvoering, regimeverandering en buitelandse verkiesingsingryping.  Deur kinetiese operasies met subversiewe pogings te kombineer, beoog die aggressor om toeskrywing of vergelding te vermy.

Hibriede oorlogvoering is oorlogvoering wat sommige, dele of al die volgende aspekte insluit:
*'n Nie-standaard, komplekse en vloeibare teenstander. 'n Hibriede teenstander kan 'n staat of nie-staat wees. Byvoorbeeld, in die Israel-Hezbollah-oorlog van 2006 en die Siriese Burgeroorlog was die hoofteenstanders nie-staatsentiteite binne die staatstelsel. Die nie-staatsakteurs kan as gevolmagtigdes vir lande optree, maar het ook onafhanklike agendas. Byvoorbeeld, Iran is 'n borg van Hezbollah, maar dit was Hezbollah se, nie Iran se, agenda wat gelei het tot die ontvoering van Israeliese troepe wat tot die Israel-Hezbollah-oorlog gelei het. Aan die ander kant kan Russiese betrokkenheid in Oekraïne (voor 2022) beskryf word as 'n tradisionele staatsakteur wat 'n hibriede oorlog voer (benewens die gebruik van 'n plaaslike hibriede volmag), hoewel Rusland betrokkenheid by die 2014 Oekraïne-konflik ontken het.

*Gebruik van 'n kombinasie van konvensionele en onreëlmatige metodes. Metodes en taktieke kan konvensionele vermoëns, onreëlmatige taktieke, onreëlmatige formasies, diplomasie, politiek, terroriste-dade, onoordeelkundige geweld en kriminele aktiwiteite insluit. 'n Hibriede teenstander kan ook klandestiene aksies gebruik om toeskrywing of vergelding te vermy. Die metodes word gelyktydig oor die hele spektrum van konflik met 'n verenigde strategie gebruik. 'n Huidige voorbeeld is die Islamitiese Staat se transnasionale aspirasies, gemengde taktieke, gestruktureerde formasies en wrede gebruik van terrorisme as deel van sy arsenaal.

*Gebruik van gevorderde wapenstelsels en ander ontwrigtende tegnologieë. Sulke wapens kan nou teen winskooppryse gekoop word. Boonop word ander nuwe tegnologieë by die slagveld aangepas, soos sellulêre netwerke. In 2006 was Hezbollah bewapen met hoëtegnologie-wapens, soos presisiegeleide missiele, wat nasiestate tipies gebruik. Hezbollah-magte het Israeliese helikopters afgeskiet, 'n patrollieboot ernstig beskadig met 'n kruismissiel, en swaar gepantserde tenks vernietig deur geleide missiele vanuit verborge bunkers af te vuur. Hulle het ook hommeltuie gebruik om intelligensie in te samel, met geïnkripteerde selfone gekommunikeer, en Israeliese troepebewegings met termiese nagsigtoerusting dopgehou.

*Drie afsonderlike slagvelde. Hulle is die konvensionele slagveld, die inheemse bevolking van die konflikgebied en die internasionale gemeenskap.

### Ander definisies
Die Stafhoof van die Amerikaanse Leër het 'n hibriede bedreiging gedefinieer as 'n teenstander wat "diverse en dinamiese kombinasies van konvensionele, onreëlmatige, terroristiese en kriminele vermoëns" insluit.

### Verhouding tot die gryssone
Verdere inligting: Gryssone (internasionale betrekkinge)

Die konsep van gryssone-konflikte of -oorlogvoering verskil van die konsep van hibriede oorlogvoering, alhoewel die twee intiem verbind is, aangesien state in die moderne era meestal onkonvensionele gereedskap en hibriede tegnieke in die gryssone toepas. Baie van die onkonvensionele gereedskap wat deur state in die gryssone gebruik word, soos propagandaveldtogte, ekonomiese druk en die gebruik van nie-staatsentiteite, steek egter nie die drumpel oor na geformaliseerde aggressie op staatsvlak nie.

## Effektiwiteit
duimnael|Taiwanese interagentskap-teenhibriede oorlogvoeringsoefening.
Tradisionele weermagte vind dit moeilik om op hibriede oorlogvoering te reageer, aangesien dit moeilik is om oor die bron van die konflik saam te stem. 'n Artikel gepubliseer in *Global Security Review*, "Wat is Hibriede Oorlogvoering?" vergelyk die idee van hibriede oorlogvoering met die Russiese konsep van "nie-lineêre" oorlogvoering, wat dit definieer as die ontplooiing van "konvensionele en onreëlmatige militêre magte in samewerking met sielkundige, ekonomiese, politieke en kuberaanvalle." Die artikel skryf die moeilikheid gedeeltelik toe aan die "rigiede" of statiese militêre taksonomie wat deur NAVO gebruik word om die konsep van oorlogvoering te definieer.

Om 'n hibriede bedreiging teen te werk, is harde mag dikwels onvoldoende. Dikwels ontwikkel die konflik onder die radar, en selfs 'n "vinnige" reaksie blyk te laat te wees. Oorweldigende mag is 'n onvoldoende afskrikmiddel. Baie tradisionele weermagte het nie die buigsaamheid om taktiek, prioriteite en doelwitte voortdurend te verander nie.

## Sien ook
* Asimmetriese oorlogvoering
* Havana-sindroom

## Verwysings