Thomas de Quincey

**Thomas Penson de Quincey** (;  Thomas Penson Quincey; 15 Augustus 17858 Desember 1859) was 'n Engelse skrywer, essayis en literêre kritikus. Hy is veral bekend vir sy *Confessions of an English Opium-Eater* (1821). Baie skolastici is die mening toegedaan dat de Quincey deur die publikasie van sy werk die tradisie van die "verslawingsliteratuur" in die Weste laat posvat het.

## Lewe en werk 
### Kind en leerling 
Thomas Penson Quincey is gebore te 86 Cross Street, Manchester, Lancashire. Sy vader was 'n suksesvolle handelaar met 'n belangstelling in letterkunde. Kort na Thomas se geboorte het die gesin na *The Farm* verhuis en later na Greenheys, 'n groter plattelandse huis in Chorlton-on-Medlock, naby Manchester. In 1796, drie jaar na die dood van sy vader, Thomas Quincey, het sy moeder – die eertydse Elizabeth Penson – die naam **de Quincey** aangeneem. Dieselfde jaar het sy moeder na Bath verhuis en hom by King Edward's School ingeskryf. Hy was 'n swak en sieklike kind. Sy jeug is in eensaamheid en afsondering deurgebring. Wanneer sy ouer broer William tuis was het hy verwoesting in die stil en besadigde omgewing gesaai. De Quincey se moeder het 'n sterk karakter gehad en was intelligent, maar het blykbaar meer ontsag as toegeneentheid by haar kinders aangewakker. Sy het hulle streng grootgemaak en de Quincey ná drie jaar uit die skool gehaal omdat sy bang was dat hy sy wortels sou vergeet en hoogmoedig sou word, en hom na 'n minderwaardige skool in Wingfield, Wiltshire gestuur. Hy is na Manchester Grammar School gestuur sodat hy na drie jaar 'n beurs kon kry om aan Brasenose College, Oxford te studeer, maar na 19 maande het hy hiervan af gevlug. De Quincey het van Julie tot November 1802 gereis. Hy het gou sy "gienie" verloor omdat hy nie sy familie op hoogte gehou het van waar hy hom bevind nie, en het gesukkel om homself te onderhou. Nietemin, blykbaar uit vrees vir agtervolging, het hy geld geleen en na Londen gereis, waar hy meer probeer het om nog geld te leen. Nadat hy misluk het, het hy honger gely, eerder as om na sy familie terug te keer. De Quincey is in 1816 getroud en het kort daarna uit geldnood literêre werk begin doen.

### Loopbaan as joernalis 
duimnael|200px|Thomas Penson de Quincey se tuiste by 1 Forres Street, Edinburgh
In Julie 1818 het de Quincey redakteur geword van die *Westmorland Gazette*, 'n Tory koerant wat gepubliseer is in Kendal, nadat die koerant se eerste redakteur afgedank is. De Quincey kon egter nie spertye haal nie, en in Junie 1819 het die eienaars gekla oor "hulle ongelukkigheid met die gebrek aan 'gereelde kommunikasie tussen die redakteur en die drukker'", en in November 1819 het de Quincey bedank. Sy politieke simpatie het na regs geneig. Hy was "'n voorstander van aristokratiese voorregte" en "het die term Jakobyn beskou as die grootste belediging wat iemand maar toegesnou kon word." Boonop het hy reaksionêre standpunte gehuldig oor die Peterloo-slagting en die Sepoy-rebellie, oor Katolieke emansipasie en oor die stemreg en vryhede van gewone burgers.

De Quincey was ook 'n voorstander van Britse imperialisme en het geglo dat dit inherent geregverdig en geoorloof was ongeag die koste. Ten spyte van sy ideologiese toewyding aan persoonlike identiteit en vryheid wat gespruit het uit sy verslawing aan opium, en ten spyte van sy teenstand teen die idee van slawerny, In sy artikels vir die *The Edinburgh Post*, oor die einste kwessie, in 1827 en 1828, het hy die teen-slawerny beweging daarvan beskuldig dat hulle "slegs daarop uit was om hulself te verheerlik". Hy was bekommerd dat die afskaffing van slawerny die Britse Ryk sou ondermyn en opstande soos die Haïtiaanse Revolusie teen koloniale heerskappy sou meebring. In pleks hiervan het hy voorgestel dat daar 'n stapsgewyse hervorming moet plaasvind, op die slaafeienaars se eie inisiatief. De Quincey het toe kennis gemaak met 'n klompie nuwe literêre figure. Thomas Hood het die skrywer gevind "at home in a German ocean of literature, in a storm, flooding all the floor, the tables and the chairs—billows of books..." die naburige dorpie Polton, en Glasgow. Hy het die res van sy lewe in Skotland deurgebring.

''Blackwood's Edinburgh Magazine* en sy mededinger, *Tait's Magazine*, het talle bydraes ontvang. *Suspiria de Profundis* (1845) het in *Blackwood's* verskyn, so ook *The English Mail-Coach* (1849). *Joan of Arc* (1847) is gepubliseer in *Tait's*. Tussen 1835 en 1849 het *Tait's'' 'n reeks gepubliseer van de Quincey se herinneringe aan Wordsworth, Coleridge, Robert Southey en ander figure onder die "Lake Poets", 'n reeks wat in geheel een van sy mees belangrike werke uitmaak.

## Finansiële druk 
duimnael|links|Thomas de Quincey
Saam met sy opiumverslawing, was skuld een van die grootste kopsere van de Quincey se volwasse lewe. Die skuldenaars wat daar skuiling gesoek het kon slegs op Sondae vryelik rondbeweeg, wanneer inhegtenisname weens skuld nie toegelaat is nie.) Tog het De Quincey se geldprobleme voortgeduur; hy het verder in die moeilikheid beland weens skuld wat hy binne die "skuilplek" aangegaan het. Volgens de Quincey het hy die eerste keer in 1804 opium gebruik het om sy neuralgie te verlig. Derhalwe, soos met baie verslaafdes die geval is, het hy sy opiumverslawing moontlik as "selfmedikasie" beskou vir sy werklike fisiese pyn, maar die verslawing behels ook 'n sielkundige komponent. 
regs|duimnael|upright=1.25|De Quincey se graf in St. Cuthbert's Kirkyard, Edinburgh.
Volgens sy eie getuienis het de Quincey die eerste keer in 1804 opium gebruik om sy neuralgie te verlig; hy het dit ook vir die plesierige uitwerking daarvan gebruik, maar nie meer as weekliks nie, tot 1812. In 1813 het hy in reaksie op ongesteldheid en sy smart oor die dood van Wordsworth se jong dogter Catherine die eerste keer met daaglikse gebruik begin. Gedurende 1813–1819 was sy daaglikse dosis baie hoog, wat die lyding meegebring het wat hy beskryf in die laaste gedeeltes van sy *Confessions*. Vir die res van sy lewe het sy opiumgebruik tussen uiterstes gewissel; hy het in 1843 "enorme dosisse" geneem, maar laat in 1848 het hy vir 61 dae geen opium gebruik nie. Daar bestaan baie teorieë rondom die uitwerking van opium op die literêre skeppingsdrang, en dit is veral opmerklik dat de Quincey se literêre uitset gedurende tye van lae opiumgebruik laag was. Van 1842 tot 1859 het hy vir lang tye in 'n kothuis naby Midfield House, suid van Lasswade, deurgebring, en sy skryfwerk gedoen in die vreedsame atmosfeer van die platteland.

## Afsterwe 
Hy het gesterf in sy kamers in 42 Lothian Street in die suide van Edinburgh, en is begrawe in St Cuthbert's Church se kerkhof aan die westekant van Princes Street. Sy grafsteen, in die suidwestelike gedeelte van die kerkhof op 'n muur wat na die weste front, is eenvoudig en vermeld niks oor sy werk nie. Sy woning in Lothian Street is in die 1970's gesloop om plek te maak vir die Universiteit van Edinburgh se studentesentrum.

## Versamelde werke 
Gedurende die laaste dekade van sy lewe het de Quincey gewerk aan 'n uitgawe van sy versamelde werke. Ticknor and Fields, 'n Bostonse uitgewery, was die eerste om 'n versamelde werke voor te stel en de Quincey se goedkeuring en samewerking te versoek. Dit was eers toe de Quincey, 'n chroniese uitsteller, versuim het om die briewe van James Thomas Fields

## Belangrikste publikasies 
* *Confessions of an English Opium-Eater* (1821)
* *On the Knocking at the Gate in Macbeth* (1823)
* *Walladmor* (1825)
* *On Murder Considered as One of the Fine Arts* (1827)
* *Klosterheim, or the Masque* (1832)
* *Lake Reminiscences* (1834–40)
* *Revolt of the Tartars* (1837)
*  (1844)
* *Suspiria de Profundis* (1845)
* *The English Mail-Coach* (1849)
* *Autobiographic Sketches* (1853)

## Verwysings 
## Verdere leesstof 
* Abrams, M.H. (1971). *Natural Supernaturalism: Tradition and Revolution in Romantic Literature.* New York: Norton.
* Agnew, Lois Peters (2012). ''Thomas De Quincey: British Rhetoric's Romantic Turn*. Carbondale: Drukpers van die Universiteit van Suid-Illinois.
* Barrell, John (1991). *The Infection of Thomas De Quincey.* New Haven: Drukpers van Yale-universiteit.
* Bate, Jonathan (1993). "The Literature of Power: Coleridge and De Quincey." In: *Coleridge’s Visionary Languages*. Bury St. Edmonds: Brewer, pp.&nbsp;137–50.
* Baxter, Edmund (1990). *De Quincey's Art of Autobiography.* Edinburgh: UDrukpers van die Universiteit van Edinburgh.
* Berridge, Virginia and Griffith Edwards (1981). *Opium and the People: Opiate Use in Nineteenth-century England.* Londen: Allen Lane.
* Clej, Alina (1995). *A Genealogy of the Modern Self: Thomas De Quincey and the Intoxication of Writing.* Stanford: Drukpers van Stanford-universiteit.
* De Luca, V.A. (1980). *Thomas De Quincey: The Prose of Vision*. Toronto: Drukpers van die Universiteit van Toronto.
* Devlin, D.D. (1983). *De Quincey, Wordsworth and the Art of Prose*. Londen: Macmillan.
* Elwin, Malcolm (1935). *De Quincey*. London: Duckworth. "Great Lives" series
* Goldman, Albert (1965). *The Mine and the Mint: Sources for the Writings of Thomas De Quincey*. Carbondale: Drukpers van die Universiteit van Suid-Illinois.
* Le Gallienne, Richard (1898). "Introduction." In: *The Opium Eater and Essays*. Londen: Ward, Lock & Co., pp. vii–xxv.
* McDonagh, Josephine (1994). *De Quincey's Disciplines.* Oxford: Clarendon Press.
* Morrison, Robert (2010). *The English Opium-Eater: A Biography of Thomas De Quincey.* New York: Pegasus Books. 
* North, Julian (1997). *De Quincey Reviewed: Thomas De Quincey’s Critical Reception, 1821-1994*. Londen: Camden House.
* Oliphant, Margaret (1877). "The Opium-Eater," *Blackwood's Magazine*, Vol. 122, pp.&nbsp;717–41.
* Roberts, Daniel S. (2000). *Revisionary Gleam: De Quincey, Coleridge and the High Romantic Argument.* Liverpool: Drukpers van die Universiteit van Liverpool.
* Russett, Margaret (1997). *De Quincey’s Romanticism: Canonical Minority and the Forms of Transmission.* Cambridge: Drukpers van die Universiteit van Cambridge.
* Rzepka, Charles (1995). *Sacramental Commodities: Gift, Text and the Sublime in De Quincey.* Amherst: Drukpers van die Universiteit van Massachusetts.
* Saintsbury, George (1923). "De Quincey." In: *The Collected Essays and Papers*, Vol. 1. Londen: Dent, pp.&nbsp;210–38.
* Snyder, Robert Lance, red. (1985). *Thomas De Quincey: Bicentenary Studies.* Norman: Drukpers van die Universiteit van Oklahoma.
* Stephen, Leslie (1869). "The Decay of Murder," *The Cornhill Magazine,* Vol. 20, pp.&nbsp;722–33.
* Stirling, James Hutchison (1867). "De Quincey and Coleridge Upon Kant," *Fortnightly Review*, Vol. 8, pp.&nbsp;377–97.
* Utz, Richard (2018). "The Cathedral as Time Machine: Art, Architecture, and Religion." In: *The Idea of the Gothic Cathedral. Interdisciplinary Perspectives on the Meanings of the Medieval Edifice in the Modern Period'', ed. Stephanie Glaser (Turnhout: Brepols, 2018). pp.&nbsp;239–59. [on "The Glory of Motion" 1849]
* Wellek, René (1944). "De Quincey's Status in the History of Ideas," *Philological Quarterly*, Vol. 23, pp.&nbsp;248–72.
* Wilson, Frances (2016). *Guilty Thing: A Life of Thomas De Quincey*. New York: Farrar, Straus and Giroux. 
* Woodhouse, Richard (1885). "Notes of Conversation with Thomas De Quincey." In: *Confessions of an English Opium-Eater*. Londen: Kegan Paul, pp.&nbsp;191–233.

## Eksterne skakels 
* "Drugs and Words", Laura Marsh, *The New Republic*, 15 Februarie 2011.
* "The fascinating life of an English writer, essayist and 'opium eater'", Michael Dirda, *Washington Post*, 30 Desember 2010
* Argivale materiaal by 
* Finding aid to De Quincey Family papers at Columbia University. Rare Book & Manuscript Library.
* Thomas De Quincey e-biblioteek DDL's van *Confessions of an English Opium-Eater*, *On Murder Considered as One of the Fine Arts* en *The Literature of Knowledge and the Literature of Power*
* Thomas de Quincey tuisblad, onderhou deur Dr. Robert Morrison
* 
* Werke deur Thomas de Quincey by Hathi Trust
*