open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Connie Hines

**Connie Hines** (24 Maart 1931 – 18 Desember 2009) was 'n Amerikaanse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprent *Thunder in Carolina* (1960) en in die televisiereekse *M Squad* (1957), *Mister Ed* (1958), en *Sea Hunt* (1958).

## Filmografie 
### Rolprente 
* 1960: *Thunder in Carolina*

### Televisiereekse 
* 1957: *M Squad*
* 1958: *Mister Ed*
* 1958: *Sea Hunt*
* 1958: *Dotto*
* 1959: *Philip Marlowe*
* 1965: *Make the Scene*

## Eksterne skakels 
*
Rose Hobart

**Rose Hobart** (1 Mei 1906 – 29 Augustus 2000) was 'n Amerikaanse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente *Liliom* (1930), *Dr. Jekyll and Mr. Hyde* (1931), ''I'll Sell My Life* (1941), en *Conflict* (1945).

## Filmografie 
### Rolprente 
* 1930: *Liliom*
* 1930: *A Lady Surrenders*
* 1931: *Dr. Jekyll and Mr. Hyde*
* 1931: *Chances*
* 1931: *Compromised*
* 1931: *East of Borneo*
* 1932: *Scandal for Sale*
* 1933: *The Shadow Laughs*
* 1935: *Convention Girl*
* 1940: *A Night at Earl Carroll's*
* 1940: *Wolf of New York*
* 1941: *I'll Sell My Life*
* 1941: *No Hands on the Clock*
* 1942: *Mr. and Mrs. North*
* 1942: *Gallant Lady*
* 1943: *The Adventures of Smilin' Jack*
* 1944: *The Soul of a Monster*
* 1945: *Conflict*
* 1947: *The Trouble with Women*
* 2011: *A Arca do Éden*

### Televisierolprente 
* 1996: *Bogart: The Untold Story*
* 1997: *Humphrey Bogart: You Must Remember This...''

## Eksterne skakels 
*
Ongeluksrivier (spruit, Wes-Kaap)

::*Hierdie spruit vloei in die Wes-Kaap. Vir ander riviere met dieselfde naam, sien die dubbelsinnigheidsbladsy by Ongeluksrivier.*

Die **Ongeluksrivier** is 'n spruit wat in die Wes-Kaap, Suid-Afrika vloei. 

## Eksterne skakel 
* Google-kaart van die Ongeluksrivier se monding by Geonames.org (cc-by)
Engadinerhuis

duimnael|Schellenurslihaus, 'n Engadinerhuis in Guarda met die twee ingangspoorte tot die woonvertrekke en die stal
duimnael|Engadinerhuis in Sur En met sgraffiti wat deur die Switserse kunstenaar Steivan Liun Könz (1940−1998) aangebring is
[duimnael|Engadinerhuis in Guarda met [erker]]
Die **Engadinerhuis** is 'n tipe plaashuis wat eie is aan die Engadin-vallei in die Switserse kanton Groubunderland, die Vinschgau (die boonste gedeelte van die Etsch- of Adige-vallei in Suid-Tirol, Italië) en die Tiroolse Bo-Innvallei in Oostenryk.

Kenmerkend vir die Engadinerhuis is massiewe buitemure (dikwels versier met muurskilderye wat volgens 'n verfynde variant van die Italiaanse sgraffitotegniek aangebring is), diep vensteropeninge, en twee ingangspoorte wat toegang bied tot die *sulèr* (voorkamer) en die stal aan die voorkant. Gewoonlik is Engadinerhuise met drie verdiepings opgerig, waarby woonvertrekke, skure en stalle altyd onder een dak gehuisves is.

## Eksterne skakels 
*  *Kantonsbibliothek Graubünden – Amt für Kultur: Engadinerhaus*
Leaving Neverland

***Leaving Neverland*** is 'n 2019 dokumentêre film gerig en vervaardig deur die Britse rolprentmaker Dan Reed. Dit fokus op twee mans, Wade Robson en Jimmy Safechuck, wat beweer hulle is seksueel mishandel deur Michael Jackson as kinders.

## Eksterne skakels 
*
Veneters

duimnael|'n Venetiese helm uit die 5de eeu v.C. wat in Oppeano, provinsie Verona, opgegrawe is*Nasionale Argeologiese Museum, Florence*

Die **Veneters** was 'n antieke volk in die noordooste van die huidige Italië. In Italiaans word na hulle verwys as *Paleoveneti* om verwarring te voorkom met die benaming vir die bewoners van die moderne administratiewe streek Veneto, *Veneti*. Die Veneters was naamgewers vir sowel Veneto asook dié streek se administratiewe setel, Venesië. Die Adriatiese Veneters (Latyn: *Veneti*) moenie verwar word met die Keltiese Veneters in Gallië (Latyn: *Veneti* of *Venetes*) nie.

Die Veneters was 'n Indo-Europese volk met 'n taal wat nou verwant was aan Latyn en het in die 10de eeu v.C. oor die oostelike Alpe na Noord-Italië getrek. Hier het hulle 'n gebied bewoon wat in die weste tot die Athesis (antieke naam vir die rivier *Etsch* of *Adige*), volgens ander bronne tot die Adda; in die noorde tot die Alpe en in die ooste tot Timavo in die huidige Frioelië gestrek het. In hierdie gebied was Patavium (die latere Padua) en Ateste (Este, destyds nog aan die oewer van die Etsch/Adige geleë) die belangrikste politieke en kulturele sentrums.

Die twee nedersettings het 'n dorpsagtige karakter gehad en hoofsaaklik uit eenvoudige leemhutte bestaan. Oorledenes is in verstrooide grafte of in nekropole begrawe wat rondom die nedersettings aangelê is. Die Veneters het handel gedryf met die Villanova-beskawing en die opvolgende Etruskers in die suide, maar ook verder afgeleë gebiede soos die Griekse Micene. Van daar, maar ook uit Tiryns en Pylos, is ivoor en volstruis-eierskille uit Afrika ingevoer. In die laasgenoemdes is salwe en rare kos bewaar. Uit Etrurië is metale soos yster, koper en tin, maar ook verwerkte goedere en tegniese vaardighede (wat onder meer vir bronsvervaardiging benodig is) ingevoer. Ook is die Etruskiese alfabet oorgeneem. Venetiese handelsgoedere was barnsteen, wat oor die Barnsteenroete uit Noord-Europa ingevoer is, en bronsvoorwerpe. In Romeinse bronne word ook na perdeteelt verwys.

Toe Keltiese stamme verskeie kere die Venetiese gebied binnegeval het, het die Veneters Rome om militêre bystand versoek. Die bande met Rome is gaandeweg verstewig. In 89 v.C. is met die *Lex Pompeia* Romeinse burgerreg aan die Veneters verleen en 'n assimilasieproses aan die gang gesit wat tot die versmelting met die Romeinse kultuur gelei het. Patavium, die geboortestad van die geskiedskrywer Titus Livius, word gedurende die regentskap van Augustus as die welvarendste nedersetting in Italië naas Rome beskryf danksy 'n florerende see- en binnelandse handel en die vervaardiging van wolprodukte. Die Venetiese gebied het later deel geword van die administratiewe *Regio X Venetia et Histria* waarna in die laat Keisertyd net as *Venetia* verwys is.
Mulholland Drive (rolprent)

**Mulholland Drive** is 'n 2001 neo-noir misterierolprent wat geskryf en gemaak is deur David Lynch. Naomi Watts, Laura Harring, Justin Theroux, Ann Miller en Robert Forster speel daarin.

Die verhaal fokus rondom 'n aspirant aktrise genaamd Betty Elms (gespeel deur Watts) wat 'n vrou met geheueverlies (Harring), wat van 'n motorongeluk herstel, ontmoet en bevriend. Die storie volg verskeie ander gebeure en karakters, insluitende 'n Hollywood film direkteur (Theroux). Die rolprent is oorspronklik beplan as 'n televisiereeks, en 'n groot deel van die rolprent was verfilm in 1999 met Lynch se plan om dit 'n oop-einde te gee, met 'n potensiele reeks ingedagte. 

Die rolprent word gekategoriseer as 'n sielkundige riller, en het aan Lynch die Prix de la mise en scene (Beste Direkteurstoekenning) tydens die Cannes Filmfees van 2001 besorg, sowel as 'n Oscar-nominasie vir Beste Direkteur. Mulholland Drive het Harring se loopbaan geloods, en Watts se Hollywood profiel aansienlik versterk; en was die laaste rolprent waarin die veteraan Hollywoodaktrise Ann Miller gespeel het. Dit word deesdae algemeen beskou as een van Lynch se beste werke, en as een van die grootste rolprente van die 21ste eeu. 

Ingevolge die Britse Filminstituut se 2012 Sight & Sound Peiling, was Mulholland Drive die 28ste grootste film wat ooit gemaak was. Bykomend hiertoe is Mulholland Drive in 2016 aangewys as die grootste rolprent van die 21ste eeu, in 'n meningspeiling deur BBC Culture.

## Eksterne skakels 
*
Dwarsrivier (Ceres)

::*Hierdie spruit vloei in die Wes-Kaap. Vir meer riviere met dieselfde naam, sien gerus Dwarsrivier (veelsinnig).*

Die **Dwarsrivier** is 'n rivier wat verby die dorp Ceres in die Wes-Kaap, Suid-Afrika vloei. 

Die rivier ontspring aan die oostekant van die Skurweberge en stroom deur die Warmbokkeveld suidwaarts, waar dit water van die Modder- en daarna van die Koekedouwrivier ontvang, wat albei verder suidwaarts in die Skurweberge ontspring. In die Koekedouw is 'n studam op die berg aangebring wat vir Ceres se watervoorsiening van belang is. Die Titusrivier vloei hierna vanuit die suidooste in die Dwars. Van Ceres af kerwe dit deur 'n ravyn in die Skurweberge, en word hier deur die Ceres-natuurreservaat bewaar. Dit volg die kloof aan die suidekant van Michellspas totdat dit aan die oorkant van die Skurweberge met die Witelsrivier saamvloei om die Breederivier te vorm.

## Kyk ook
* Dwarsrivier (veelsinnig)
* Dwarsrivier (nedersetting)

## Verwysings 
## Eksterne skakels 
* Google-kaart van die Dwarsrivier se monding by Geonames.org (cc-by)
André Pretorius (skrywer)

**André Pretorius** is 'n skrywer van reisjoernale en -sketse. Hy skryf in Afrikaans, en gee so aan die gemiddelde Afrikaanse persoon in Suid-Afrika die geleentheid om deur sy besondere veelsydigheid, skryfvernuf, vertelstyl en idiomaties-bekende skryfstyl as't ware die verre wêreld en interessanthede daarvan saam met hom te verken.

Hy het grootgeword in Marble Hall in die teenswoordige Limpopoprovinsie, maar is tans woonagtig in Cambridge, Engeland.
Onder sy pen het verskyn "Iets Ver en Nuut", "Eilande en Enklaves" (Protea), "Italiaanse Intermezzi" en "Geloof Alleen" (Naledi). Sy nuutste publikasie is "Spanje: Reise in 'n palimpses".

## Werke 
* 2010: *Iets ver en nuut: reissketse* (Protea)
* 2012: * Eilande en enklaves: reissketse* (Protea)
* 2016: *Italiaanse intermezzi: reissketse* (Naledi)
* 2017: *Geloof Alleen: Reise deur die Kerkhervormings* (Naledi)
* 2025: ''Spanje: Reise in 'n palimpses'' (Naledi)

## Verwysings
Bayer

**Bayer AG** is 'n Duitse multinasionale farmaseutiese en lewenswetenskappe-maatskappy en een van die grootste farmaseutiese maatskappye in die wêreld. Die hoofkwartier is in Leverkusen, waar sy verligte korporatiewe logo, die Bayer kruis, 'n landmerk is. Bayer se besigheidsvelde is onder meer menslike en diergeneeskunde; verbruikersgesondheidsorgprodukte; landbouchemikalieë en biotegnologieprodukte; en hoëwaarde-polimere. Werner Baumann is die uitvoerende hoof vanaf 2016. Bayer se netto inkomste het in die fiskale jaar 2018 sowat €1,7 miljard beloop.

duimnael|links|Bayer-fasiliteit in Leverkusen
Bayer se eerste en bekendste produk was aspirien in 1863 as 'n kleurstoffabriek in Barmen gestig. In 1898 het Bayer die handelmerk vir die naam *heroïen* gestig, en die dwelm-diacetylmorfien tot 1910 as 'n hoesonderdrukkende en nieverslawende plaasvervanger vir morfine bemark. Bayer het ook *phenobarbital* en *prontosil* bekendgestel, die eerste wydverspreide antibiotika en die onderwerp van die 1939 Nobelprys in Geneeskunde.

## Verwysings 
## Eksterne skakels 
*  Amptelike webwerf
Huis van Wysheid

duimnael|Geleerdes by 'n Abbasidiese-biblioteek. Maqamat van al-Hariri Illustrasie deur Yahyá al-Wasiti, 1237
Die **Huis van Wysheid** (Arabies: بيت الحكمة *Bayt al-Hikma*) was 'n akademie vir navorsing en onderwys in die middeleeuse Bagdad. Die huis is gestig deur kalief Haroen ar-Rashid as sy biblioteek en die Abbasiede-kalief al-Ma'mun het dit in 825 of 830 oopgemaak vir verskeie wetenskaplikes en filosowe. Dit Huis van Wysheid kry later diverse volgelinge.

Die Huis van Wysheid was vermoedelik geïnspireerd deur die Iraanse Akademie van Gondesjapoer, 'n Sassanidiese sentrum van wetenskap. 
      
Die Huis het die vertalingsbeweging in gang gesit waar vertalings van werke van die klassieke Griekse filosowe en wiskundiges en later ook vanuit Persië en Indië gedoen word. Baie van hierdie vertalings is gedoen deur Christene en Jode. Een bekende vertaler was Hunayn ibn Ishaq.

Naas die onderneming van vertalings, is daar ook wiskunde, astronomie en astrologie (toe nog as een vakgebied gesien), geneeskunde en natuurkunde bedryf.

Diverse wetenskaplikes werk in die Huis van Wysheid. Thabit ibn Qurra en Muḥammad ibn Mūsā al-Khwārizmī was twee wiskundiges en sterrekundiges wat daar gewerk het. 'n Bekende filosoof wat werk in die Huis was al-Kindi. Ook die taalkundige Sibawayh (ongeveer 760 - 793), wat die eerste grammatika van Arabies opgestel het, werk uit die Huis van Wysheid.

Onder die puriteinse bestuur van kalief Al-Moetawakkil (9de eeu) word die Huis gesluit en verdere wetenskaplike inisiatiewe het verspreid plaasgevind.
Arata Isozaki

230px
**Arata Isozaki**

**Japannese argitek**

----

**Gebore**
23 Julie 1931
in Ōita, Kyushu, Japan

----

**Skool**
*Verskeie invloede*:

BrutalismeMetabolismePostmodernisme

----

**Beduidende projekte**

Museum of Contemporary Art (MOCA), Los Angeles (1986)
----
**Toekennings en pryse**
* *Pritzker-prys* (VSA) in 2019
* ''Leone d'Oro | Goue Leeu*, Argitektoniese Biënnale van Venesië in 1996
* *RIBA Goue medalje vir argitektuur* (VK) in 1986

**Arata Isozaki** (Japannees: 磯崎 新, *Isozaki Arata''; * 23 Julie 1931 in Ōita, prefektuur Ōita, Japan) is 'n Japannese argitek, argitektuurteoretikus en stadsbeplanner van internasionale formaat. Sy lewenswerk is in 2019 met die gesiene Pritzker-prys vir argitektuur bekroon. Isozaki is die agste boorling van Japan aan wie die prys, waarna dikwels as die "Nobelprys vir argitektuur" verwys word, toegeken is.

Arata Isozaki het sy jeugjare in die na-oorlogse Japan deurgebring waar hy onder die indruk van oorlogsverwoestinge - net 'n smal waterliggaam het sy geboortestad op die eiland Kyushu geskei van Hirosjima waar 'n enkele kernwapen binne minute 'n hele nedersetting in puin gelê het - en die ambisieuse heropbouprogram gestaan het. Sy ervarings met totale verwoesting as die volledige afwesigheid van enige vorm van argitektuur het sy fassinasie gewek vir die verskillende maniere waarmee mense iets heropbou.

Sy loopbaan as argitek strek oor meer as ses dekades, met 'n portefeulje wat meer as honderd projekte in Asië, Europa, Noord-Amerika, die Midde-Ooste en Australië insluit.

## Verwysings 
## Eksterne skakels 
* *Architectural Digest, 5 Maart 2019: The 2019 Pritzker Prize Is Awarded to Arata Isozaki*
Birgit Õigemeel

**Birgit Õigemeel** (* 24 September 1988 in Kohila, Estland) is 'n Estniese pop-sangeres en aktrise.

## Biografie 
Õigemeel het in 2007 nasionale bekendheid verwerf met haar deelname aan die eerste seisoen van *Eesti Otsib Superstaari*, die Estniese weergawe van die talentprogram *Idol*. In die volgende jaar is haar debuutalbum *Birgit Õigemeel* vrygestel. Vier verdere langspelers sou later volg.
Thulamela

[duimnael|regs|280px|'n Herboude ringmuur in die skadu van 'n [Adansonia digitata|kremetart]]
**Thulamela** is die mees indrukwekkende van sowat 300 argeologiese terreine wat in die onlangse geskiedenis in die Nasionale Krugerwildtuin geïdentifiseer is. Dit is op 'n landhoogte suid van die Luvuvhurivier geleë, en bied uitsigte in alle rigtings. Tussen Desember 1993 en Julie 1995 is daar opgrawings onder leiding van Sidney Miller gedoen, en die terrein is ook deels herbou. 

Die opening van die herboude Thulamela is deur honderde gaste bygewoon, insluitend die destydse Minister van Omgewingsake, Pallo Jordan, en die voorsitter van SANParke, wyle Dr Enos Mabuza. Die naam Thulamela is afgelei van *thulwi*, 'n hoop grond, en *mela*, groei, wat sou verwys na die talle miershope in die omgewing.

Die Thulamela-klipvesting is vanaf 1250 n.C. tot 1700 n.C. deur die Makahane- (of Makhahani)-faksie van die Vhalembethu bewoon. Die teenwoordigheid van glaskrale, Chinese porselein, ingevoerde tekstiel, ivoorarmbande, goud, brons en ander juweliersware getuig van lewendige handel met verafgeleë streke. Die inwoners was vaardige goudsmede, en goud was hul handelsvaluta. Hulle het ook vir ystererts gemyn, wat in yster omskep is vir handel. Hierdie metale het hulle in staat gestel om ivoor, glaskrale en graan te bekom van handelaars nader aan die ooskus. Waarskynlik was daar ook handelskontak met Wes-Afrika.

Die grafte van die koning en koningin wat in die 16de eeu hier geheers het is in die 1990s opgegrawe. Argeoloë het die koningin Losha genoem, en die koning Ingwe. Die koningsvesting by Thulamela het na raming 1000 mense gehuisves. Buite die vesting is die hellings oortrek met die vervalle mure van tuistes wat aandui dat tot 2000 mense moontlik hier gewoon het. 

Bouvalle van verwante nedersettings is in die Matekeheuwels oorkant die Limpoporivier in Zimbabwe te vinde. In dieselfde gebied van die Krugerwildtuin word ook die Makahane-klipmure aangetref. Laasgenoemde terrein is noordoos van Punda Maria naby die Levuvhurivier geleë, en was ook 'n woonplek van die Vhalembethu. 

Besoekers aan die wildtuin kan erfenistoere vanaf Punda Maria-kamp bespreek om Thulamela te besigtig.

## Verwysings
## Bron 
* Miller, Sidney Mears: *Thulamela: The Lost Gold of the Vha Venda*.
Marit Larsen

**Marit Elisabeth Larsen** (* 1 Julie 1983, Lørenskog, Noorweë) is 'n Noorse sanger, liedjieskrywer en musikant.

## Loopbaan 
In haar jeug speel Larsen in die Noorse band M2M, saam met haar jeugvriendin en woonstelmaat Marion Raven. Na 'n suksesvolle wêreldtoer, twee albums en singles as *Don’t Say You Love Me*, *Mirror Mirror* en *Everything*, gaan M2M in September 2002 uit mekaar. M2M was van die maatskappy Atlantic Rekords.

Nadat M2M uitmekaar geval het, begin Marion Raven 'n sololoopbaan. Larsen neem 'n paar jaar rus, om vervolgens in 2005 ook met 'n sololoopbaan te begin. In die noordelike herfs van 2005 begin hulle om haar debuutalbum *Under the Surface* by die maatskappy EMI op te neem. Die eerste enkelsnit *Don’t Save Me* betree in Februarie 2006 die Noorse trefferlyste en het gou die top 10 bereik. In die tweede week staan die treffer al op nommer 1.

## Verwysings
McDonnell F2H Banshee

Die **McDonnell F2H Banshee** is 'n enkelsitplek, tweemotorige vegvliegtuig wat deur die Amerikaanse Vloot gebruik is. Die *Banshee* lyk baie soos die FH Phantom waarvan dit ontwikkel is, dit is groter en het kragtiger motore gehad. Die Westinghouse J34 motors het bykans dubbel die krag verskaf as die J30 motors van die FH-1. Die vliegtuig moes voldoen aan die Vloot se presiese spesifikasies vir werking op 'n vliegdekskip en moes ook oor 'n hoër maksimum snelheid beskik en beter kon klim as die FH. Die *Banshee* het in Januarie 1947 sy nooiensvlug voltooi. 

Die vloot het die vliegtuig gebruik as 'n alleweerstoestand vegvliegtuig en dit is in 1948 in diens gestel as slegs hul tweede vliegdekskip-gebaseerde vegvliegtuig na die FH. Hulle was ook in aksie in die Korea-oorlog; in die begin het hulle goed presteer maar is aan die einde van die oorlog oorskadu deur beter ontwerpte vliegtuie. Tog het hulle diens gedoen vir die vloot tot in die middel van die 1960's.

Die Koninklike Kanadese Vloot het 39 ''Banshee's* gekoop tussen 1955 en 1958. Daar is in totaal 895 *F2H Banshee's* vervaardig.

## Tegniese besonderhede 
## Sien ook 
* Lys van vegvliegtuie

## Bron 
* Crosby, Francis: *THE WORLD ENCYCLOPEDIA OF FIGHTERS & BOMBERS''. 2015.
American Psycho (roman)

***American Psycho*** is 'n roman deur Bret Easton Ellis wat gepubliseer is in 1991. Die verhaal word vanuit 'n eerstepersoons-perspektief vertel deur die karakter Patrick Bateman, 'n reeksmoordenaar en Manhattan sakeman. Allison Kelly van *The Observer* het opgemerk dat terwyl sommige lande dit so potensieel steurend vind dat dit slegs "shrink-wrapped" verkoop kan word, sommige kritici gaande is daaroor, en dat akademici hulle verlustig in die transgressiewe en postmoderne eienskappe daarvan.

'n Rolprent verwerking daarvan, met Christian Bale in die hoofrol, is in 2000 vrygestel, wat oor die algemeen gunstige resensies ontvang het..

In 2008 is dit bevestig dat die filmproduseerders David Johnson en Jesse Singer in die proses was om 'n musikale produksie daarvan te ontwikkel om op Broadway te verskyn. Die eerste vertoning van die gevolglike musiekblyspel het plaasgevind in Desember 2013 te die Almeida Teater, Londen.

## Verwysings
Louis Maqhubela

**Louis Maqhubela** (gebore 1939) is 'n Suid-Afrikaanse skilder wat in Durban gebore is. Hy het sy skoolopleiding aan die Orlando High School ontvang en het daarna 'n tyd lank aan die Polly Street Kunssentrum onder Cecil Skotnes, en later ook onder Guiseppe Cattaneo gestudeer. In 1966 het hy die eerste prys in die Artists of Fame and Promise Exhibition verower.

Hy het sowel in Suid-Afrika as in die buiteland uitgestal en het die Cambridge Shirt-toekenning op die Art South Africa Today-uitstalling ontvang. Hy het sedert die sewentigerjare in Ibiza, Spanje gewoon. In 1975 het hy aan 'n tentoonstelling van die Londense tak van die Johannesburgse Galery 21 deelgeneem.

Sedert sy eerste eenmanstentoonstelling in 1967 het Maqhubela se werk ontwikkel van 'n amateuragtige, naïewe benadering tot ’n professionele vaardigheid. Sy werk is abstrak en simbolies met 'n unieke poëtiese krag. Sy besondere gevoel vir kleur is 'n voortreflike kenmerk van Maqhubela se kuns.

## Werke 
* Zebra (1962)
* Untitled
* Composition
* Pondo Forms (1996)
* Trellis (1997)
* Inyoka II (2002)

## Verwysings 
## Bronnelys 
* *Wêreldspektrum*, 1982, , volume 18, bl. 41

## Eksterne skakels 
*  Persoonlike webtuiste
Simon & Schuster

**Simon & Schuster, Inc.**, sedert 2006 'n dogtermaatskappy van CBS Corporation, is 'n Amerikaanse uitgewer wat in 1924 in New York deur Richard Simon en Max Schuster gestig is. Teen 2016 het Simon & Schuster jaarliks 2&nbsp;000 titels gepubliseer onder 35 verskillende drukname (waarvan Simon & Schuster self een is).

## Verwysings
Transgressiewe fiksie

**Transgressiewe fiksie** is 'n literêre genre wat fokus op karakters wat beperk voel deur die norme en verwagtinge van die samelewing en hul losmaak van daardie beperkinge op ongewone of onwettige wyses.

Omdat die karakters in 'n toestand van opstand verkeer teen die basiese norme van die samelewing, mag protagoniste van transgressiewe fiksie soms as geestesversteurd, antisosiaal of nihilisties voorkom. Die genre handel breedvoeriglik met taboe onderwerpe soos dwelms, seksuele aktiwiteit, geweld, bloedskande, pedofilie, en misdaad. Die genre van transgressiewe fiksie was gedefinieër deur die Los Angeles Times literêre kritikus Michael Silverblatt.

Michel Foucault se essay "A Preface to Transgression" (1963) voorsien 'n belangrike metodologiese oorsprong vir die begrip van transgressie in literatuur. Die essay gebruik "Story of the Eye" deur Georges Bataille as 'n voorbeeld van transgressiewe fiksie.

Rene Chun, 'n joernalis vir die "The New York Times", het transgressiewe fiksie beskryf as (vryelik vertaal):

“'n Literêre genre wat op grafiese wyse onderwerpe soos bloedskande, en ander verfoeilike seksuele praktyke ondersoek soos mutilasie, die voorkoms  van seksuele organe op verskeie plekke op die menslike liggaam, stedelike geweld en geweld teenoor vroue, dwelmgebruik, en hoogs disfunksionele gesinsverhoudinge; en wat gebaseer is op die uitgangspunt dat kennis gevind kan word op die buiterand van menslike ondervinding, en dat die liggaam die bron van daardie kennis is."

## Verwysings
Bret Easton Ellis

**Bret Easton Ellis** (gebore op 7 Maart 1964) is 'n Amerikaanse outeur, draaiboekskrywer en kortverhaalskrywer.
Sy werke is reeds in 27 tale vertaal. Aan die begin van sy loopbaan is hy as een van die sogenaamde literêre "brat pack" beskou, wat ook Tama Janowitz en Jay McInerney ingesluit het. Hy is 'n selfverklaarde satiris, wie se hooftegnieke as 'n skrywer die uitdrukking van buitengewone of ekstreme handelinge en opinies behels, wat uitgevoer word op 'n sorgelose styl. Ellis maak gebruik van die tegniek om romans te verbind met algemene, terugkerende karakters.

Op die ouderdom van 21 jaar is sy eerste roman, die kontroversiële topverkoper "Less than Zero", gepubliseer deur Simon & Schuster. Sy derde roman, American Psycho (1991) was sy mees suksesvolste werk, en by verskyning daarvan het mense die roman luidkeels veroordeel as té, oftewel oordadiglik geweldadig. Alhoewel menigte petisies ten einde die boek te verban, daartoe gely het dat Simon & Schuster sy sakeverhouding met Ellis beëindig het, het die allesoorheersende berugtheid daarvan Alfred A. Knopf daartoe beweeg om dit as 'n sagteband uitgawe later daardie jaar te publiseer. Ellis se romans het in al hoe groter wordende mate metafiksioneel begin raak. Lunar Park (2005), 'n spookstorie en pseudo-memoires, het ook positiewe resensies ontvang. Imperial Bedrooms (2010), wat bemark is as 'n vervolg op Less Than Zero, gaan ook voort in die trant. Vier van Ellis se werke is verwerk in rolprente.

## Bibliografie 
;Fiksie:
* 1985: *Less Than Zero*
* 1987: *The Rules of Attraction*
* 1991: *American Psycho*
* 1994: *The Informers*
* 1998: *Glamorama*
* 2005: *Lunar Park*
* 2010: *Imperial Bedrooms*
* 2023: *The Shards*

;Nie-fiksie:
* *White* (2019)

## Verwysings 
## Eksterne skakels 
*
*Amptelike webwerf
Metafiksie

**Metafiksie** is 'n vorm van literêre werk, wat sy eie struktuursvorm of -aard benadruk op 'n wyse wat die leser aanhoudend daaraan herinner dat hulle 'n fiksionele werk lees of besigtig.

Metafiksie is o.a. selfbewus van taal, literêre vorm, verhaal en diskoers, en hou die aandag deurentyd, op direkte of indirekte wyse, op spesifieke aspekte . Metafiksie word gereeld gebruik as 'n vorm van parodie, of 'n gereedskapstuk ten einde literêre gebruike of konvensies te ondermyn en die verhouding te ondersoek tussen die literatuur en realiteit, die lewe, en die kuns.

Alhoewel metafiksie dikwels geassosieer word met postmodernistiese literatuur, kan die gebruik daarvan teruggetrek word na veel vroeër werke van fiksie soos Geoffrey Chaucer se *Canterbury Tales* (1387), Miguel de Cervantes se *Don Quijote*, (1605), William Shakespeare se *Perokles, Prins van Tyre* (c.1608), Laurence Stern se *The Life and Opinions of Tristram Shandy, Gentleman* (1759), en William Makepeace Thackeray se *Vanity Fair* (1847). 

Meer onlangse werke in die vorm sluit in J.R.R. Tolkien se *Lord of the rings* (1954-1955), of Douglas Adams se ''The Hitchiker's Guide to the Galaxy'' (1979). Nietemin het metafiksie baie prominent geword in die 1960's, met skrywers en werke soos John Barth se *Lost in the Funhouse*, Robert Coover se *The Babysitter* en *The Magic Poker*, Kurt Vonnegut se *Slaughterhouse-Five*, John Fowles se ''The French Lieutenant's Woman*, Thomas Pynchon se *The Crying of Lot 49* en laastens William H. Gass se *Willie Master's Lonesome Wife.''

## Verwysings
McDonnell F3H Demon

Die **McDonnell F3H Demon** is 'n Amerikaanse vegvliegtuig wat deur die Amerikaanse Vloot gebruik is op vliegdekskepe. Dit is die eerste vliegtuig wat McDonnell ontwerp het met swiepvlerke asook die eerste vegvliegtuig wat slegs met missiele toegerus was en geen masjiengewere gehad het nie.

Die *Demon* is 'n vliegdekskip gebaseerde, supersoniese, alleweerstoestand vegvliegtuig wat ontwerp is met een doel voor oë: om net so goed of beter te wees as enige land gebaseerde vegvliegtuig. Ongelukkig het die eerste J40 motors nie aan die verwagtinge voldoen nie en het die eerste modelle (F3H-1N) onderpresteer. Produksie was ook vertraag deur die vloot se spesifikasie dat dit 'n alleweerstoestand nagvegter model moet wees. Alhoewel die prototipe op 7 Augustus 1951 sy nooiensvlug voltooi het, is die produsie modelle eers in 1956 in diens gestel as die F3H-2N met die *Allison J71 motor. 

Teen die tyd dat produksie gestaak is in 1959 is 519 vliegtuie gebou. Op een stadium was elf eskaders toegerus met die *Demon*.

## Tegniese besonderhede 
## Sien ook 
* Lys van vegvliegtuie

## Bron 
* Crosby, Francis: *THE WORLD ENCYCLOPEDIA OF FIGHTERS & BOMBERS''. 2015.
Metabolisme (argitektuur)

duimnael|Met die gekombineerde kantoor- en woonstelkompleks *Nagakin Capsule Tower*, wat deur Kishō Kurokawa ontwerp en in 1972 in slegs dertig dae in Tokio opgerig is, is een van die Metaboliste se konsepte van moderne boukuns verwesenlik. Hiervoor is eenvormige, gestandaardiseerde en voorafvervaardigde woonkapsules, wat te eniger tyd uitgeruil of nuut gegroepeer kon word, aan 'n sentrale toringkern aangebring
duimnael|Binne-aansig van 'n woonkapsule. Die kapsules is in 'n fabriek vir skeepshouers vervaardig
**Metabolisme** (Japannees: メタボリズム, metaborizumu) was 'n avantgardistiese stroming in die na-oorlogse Japannese argitektuur waarin sekere vorme van organiese biologiese prosesse op argitektoniese megastrukture toegepas is. Net soos die liggaam deur middel van sy metabolisme aan wisselende behoeftes kan aanpas, sou 'n nuwe vorm van boukuns voortdurend verander volgens die behoeftes van die samelewing. Sodoende sou die lewenssiklus van geboorte, groei, ontbinding en heropbou ook toepasbaar wees op enige vorm van woonruimte.

Die beweging het voortgespruit uit 'n byeenkoms van jong Japannese argitekte, ontwerpers en stadsbeplanners tydens die laaste *Congrès Internationaux d’Architecture Moderne* (CIAM XI) in Otterlo, Nederland in 1959. Argitektuurstudente van Kenzo Tange se ateljee MIT het die uitvoerbaarheid van hul voorstelle vervolgens begin toets.

Een jaar later het 'n groep argitekte en ontwerpers na wie as metaboliste verwys sou word - onder wie Kiyonori Kikutake, Kishō Kurokawa en Fumihiko Maki - ter geleentheid van die Wêreldontwerpkonferensie (*World Design Conference*), wat in Tokio plaasgevind het, die eerste manifes van metabolistiese boukuns saamgestel waarin 'n verskeidenheid uiteenlopende invloede ingang gevind het, insluitende Marxistiese teorieë en biologiese prosesse. Die manifes het uit vier essays bestaan, betitel "Stad in die Oseaan", "Ruimtestad", "Op pad na 'n groepsvorm" en "Materiaal en Mens". Hierby ingesluit is eerste ontwerpe vir uitgestrekte kunsmatige stadlandskappe wat op die wateroppervlak van die oseane sou dryf, en woonsteltorings wat op enige gewenste manier uit gelykvormige kapsules of kubusse saamgebou kon word. Alhoewel die voorstelle aan 'n breër publiek bekendgestel is, was hulle nog grotendeels teoreties van aard.

## Verwysings
Ryūnosuke Akutagawa

**Ryūnosuke Akutagawa** (芥川 龍之介 Akutagawa Ryūnosuke, 1 Maart 1892 – 24 Julie 1927), artistieke naam Chōkōdō Shujin (澄江堂主人) was 'n  Japannese skrywer wat aktief was tydens die Taishō periode in Japan. 

Hy word beskou as die "vader van die Japannese kortverhaal". Japan se mees luisterryke literêre toekenning, die Akutagawa-prys, is na hom vernoem. 

Hy het op die ouderdom van 35 jaar selfmoord gepleeg deur 'n oordosis barbital te neem.

## Keur uit sy werke 
## Keur uit sy werke wat vertaal is 
**Tales of Grotesque and Curious*. Vert. Glenn W. Shaw. Tokyo: Hokuseido Press, 1930.
::Tobacco and the devil.--The nose.--The handkerchief.--Rashōmon.--Lice.--The spider's thread.--The wine worm.--The badger.--The ball.--The pipe.--Mōri Sensei.
*"The Christ of Nanking" (*Nankyo no Kirisuto*). Vert. Ivan Morris. In *The Columbia Anthology of Modern Japanese Literature, Volume 1: From Rsotriation to Occupation, 1868-1945.* New York: Columbia University Press (2005).
*''Fool's Life*. Vert. Will Peterson Grossman (1970). 
**Kappa*. Vert. Geoffrey Bownas. Peter Owen Publishers (2006) 
**Hell Screen*. Vert. H W Norman. Greenwood Press. (1970) 
**Mandarins*. Vert. Charles De Wolf. Archipelago Books (2007) 
**Rashomon and Seventeen Other Stories*. Vert. Jay Rubin. Penguin Classics (2004). 
**Travels in China* (*Shina yuki*). Vert. Joshua Fogel. *Chinese Studies in History* 30, no. 4 (1997). 
**TuTze-Chun*. Kodansha International (1965). ASIN B0006BMQ7I
**La fille au chapeau rouge''. Vert. Lalloz red. Picquier (1980).  (Franse uitgawe)
*"পটচিত্র : নরক ও অন্যান্য গল্প"। অনুবাদ শেখর মৈত্র, আনন্দ পাবলিশার্স প্রাইভেট লিমিটেড (২০১২),  (Bangla/Bengali uitgawe).

## Verwysings
Barbital

**Barbital**, bemark deur Bayer in 1904 onder die handelsname of handelsmerke "Veronal" ten opsigte van die suiwer suur, en "Medinal" ten opsigte van die natriumsout, was die eerste kommersieël beskikbare barbituraat.

Dit was gebruik as 'n slaapmiddel (vir hipnotiese doeleindes) vanaf 1903 tot die middel 1950's. Die chemiese name vir barbital is diëtielmalonielureum of diëtielbarbituursuur; en derhalwe is die natriumsout (bekend as "Medinal", 'n generiese handelsmerk in die Verenigde Koninkryk) ook bekend as natriumdiëtielbarbituraat.

## Galery 

Barbital.svg
Barbital ball-and-stick.png
Abihu

duimnael|*Aäron met sy dooie seuns* uitgebeeld op die groot Knesset-menorah as simbool vir die Halacha.
In die Ou Testament van die Bybel is **Abihu** die tweede seun van Aäron.

## Etimologie 
"אֲבִיהוּא" is ´n Hebreeuse voornaam (Foneties "ǎvîhû", Duits "Abihu", Afrikaans "Abihu"). Die betekenis van hierdie naam kan soos volg omskryf word: 'God is die Vader, wat by die geboorte bygestaan het".  Soortgelyke Hebreeuse name is Elihu (אֱלִיהוּא 'älîhû' "God is Hy") en Jehu (יֵהוּא jehû " Jahwe is Hy").

Die naam "Abihu" word in die Septuaginta as αβιουδ *Abiud* , in die Vulgata as *Abiu* ,en in die "Samaritaanse Pentateug" as "Ābiyyu" weergegee.

## Bybelse verhaal 
Abihu is die tweede seun van Aäron en Eliseba, die dogter van Amminadab. Volgens Ex 6: 23 is sy broers Nadab, Eleasar en Itamar. In Ex 24: 1-9 het Abihu, sy broer Nadab en sewentig van die oudstes vir Moses en Aäron na die berg Sinai begelei waar die Here die verbond met Israel gesluit het. In Ex 28: 1 bepaal die Here dat Abihu, sy vader en sy broers die priesteramp moet bedien. In Lev 10: 1 bring hy en sy broer Nadab ´n "vreemde vuur" voor die aangesig van die Here "wat hy hulle nie beveel het nie". Daarom word hulle verteer deur die vuur "wat van die aangesig van die Here uitgegaan het" en "het hulle gesterwe voor die aangesig van die Here".  Volgens Num 3: 4 sterf hulle kinderloos en word die priesterramp deur hulle broers hulle broers Eleasar en Itamar oorgeneem.

## Literatuur 
* Die Bybel (1953-vertaling in Afrikaans)
* Reinhard Achenbach "Abihu". In: Michaela Bauks, Klaus Koenen, Stefan Alkier (Hrsg.): *Das wissenschaftliche Bibellexikon im Internet* (WiBiLex), Stuttgart 2006&nbsp;ff.
* Art. אֲבִיהוּא, In: Wilhelm Gesenius: *Hebräisches und Aramäisches Handwörterbuch über das Alte Testament*, 18. Aufl. 2013, S. 5.
* Martin Noth: *Die israelitischen Personennamen im Rahmen der gemeinsemitischen Namengebung*, Stuttgart: Kohlhammer, 1928, S. 143.234.
* Hans Rechenmacher: *Althebräische Personennamen*, Münster 2012, S. 109.

## Sien ook 
* Lys van persone in die Bybel
Adige

Die **Adige** (Italiaans: [ˈaːdidʒe]; Duits: *Etsch*, [ɛtʃ]; Venesiaans: *Àdexe*; Romansch: *Adisch*, ; Ladinies: *Adesc*; Latyn: *Athesis*; Antieke Grieks: Ἄθεσις) is 'n groot suidoos-vloeiende rivier in Italië. Die rivier, met 'n lengte van 410&nbsp;km, is die tweede langste rivier in Italië na die Po, asook die langste rivier van die Italiaanse outonome provinsie Suid-Tirol in die outonome gewes Trentino-Suid-Tirol.

[duimnael|links|Die Adige in [Verona, Italië]]
Die Adige ontspring in die Alpe naby die Reschenpas by Graun im Vinschgau in die outonome gebied Suid-Tirol van Italië. Die Reschenpas vorm die waterskeiding tussen die Middellandse See en die Swartsee en behoort sedert die Eerste Wêreldoorlog tot die grens tussen Italië en Oostenryk. Net noord van dié pas vloei die Inn. Aansluitend vloei die Adige in 'n suidelike rigting deur die stede Bolzano en Trient, voordat hy net wes van Verona in 'n oostelike rigting omslaan en net noord van die Po in 'n oostelike rigting vloei. Net suid van Venesië mond die rivier in die Adriatiese See (Middellandse See) uit.

## Geskiedenis 
In antieke tye was die vallei van die Adige 'n belangrike roete oor die Alpe en tydens die volksverhuising het baie volke deur dié vallei Italië bereik.

Die Adige is, onder sy Duitse naam Etsch, een van die waterliggame wat in die Deutschlandlied genoem word, die ander is die Maas, Memel en Belt. Die vers "Von der Maas bis an die Memel, von der Etsch bis an den Belt" dui sekere historiese nedersettingsgrense van die Duitssprekende etniese groepe aan.

## Eksterne skakels 
*
Rooivleis

[duimnael|200px|Dungesnyde rou [beesvleis.]]
In kookkuns, is **rooivleis** rooi wanneer dit rou is en 'n donkerder kleur nadat dit gekook is, in teenstelling met witvleis, wat ligter van kleur is voor en na gaarmaak.

In kulinêre terme word slegs vleis van soogdiere of voëls (nie vis nie) geklassifiseer as rooi- of witvleis. In voedingswetenskappe word rooivleis egter gedefinieer as enige vleis wat meer mioglobien as "witvleis" het, gedefinieer as vleis van hoender (uitgesonderd die been) of vis. Varkvleis, word geklassifiseer as rooivleis onder die voedingsdefinisie, en witvleis onder die algemene of gastronomiese definisie.

## Verwysings
Padon

**Padon** is ´n persoon wat in die boek Nehemia (Neh 7: 47) van die Ou Testament van die Bybel genoem word.

Hy is een van die name in die geslagslys van die persone wat saam met Serubbabel uit die ballingskap in Babel teruggekeer het.

## Literatuur 
* Die Bybel (1953-Vertaling)
* Reinecker, Fritz: Lexikon zur Bibel. R. Brockhaus Verlag, Wuppertal 1981. 

## Sien ook 
* Lys van persone in die Bybel
Peter Zumthor

duimnael|Peter Zumthor in 2018
**Peter Zumthor** (* 26 April 1943 in Basel, Switserland) is 'n internasionaal bekende Switserse argitek en gewese amptenaar belas met monumentesorg in Chur in die kanton Groubunderland waar hy tans woonagtig is. In Haldenstein, 'n dorpie net buite Chur, het Zumthor in 1978 sy ateljee ingerig. Sy lewenswerk is in 2009 met die gesiene Pritzker-prys vir argitektuur bekroon.

Peter Zumthor het in Oberwil naby Basel grootgeword. Ná sy beroepsopleiding as meubelmaker het hy 'n akademiese opleiding gevolg en binneargitektuur, ontwerp en argitektuur gestudeer. As gasprofessor tree hy by verskeie universiteite op.

## Verwysings 
## Eksterne skakel 
* *Dezeen.com: Peter Zumthor*
Adonikam

Die **Kinders van Adonikam** word in die boek van Nehemia van die Ou Testament van die Bybel genoem. Hulle is deel van die name in die geslagslys van die persone wat saam met Serubbabel uit die ballingskap in Babel teruggekeer het.

## Verwysings in die Bybel 
Neh 7: 18

## Literatuur 
* Die Bybel (1953-Vertaling)

## Sien ook 
* Lys van persone in die Bybel
Wilhelm Dilthey

duimnael|Wilhelm Dilthey
**Wilhelm Dilthey** (Wiesbaden-Biebrich, 19 November 1833 - Seis am Schlern (Bozen-Suid-Tirool), 1 Oktober 1911) was 'n Duitse historikus, sielkundige, sosioloog en filosoof. Hy is veral bekend as 'n verteenwoordiger van die hermeneutiek en die lewensfilosofie.

## Idees 
Dilthey het Friedrich Schleiermacher se teorie van tekstuele interpretasie omskep in 'n algemene metode van die geesteswetenskappe. Hy bly getrou aan die begrip van verstaan as 'n rekonstruksie en beklemtoon die samehang van die ervaring, die uitdrukking en die begrip. Terwyl Immanuel Kant die ervaring op grond van wetenskaplike kennis ontleed, wil Dilthey die ervaring wat onderliggend aan die geesteswetenskappe is, analiseer. Die ervaringstruktuur is nie tydloos nie, soos by Kant, maar is onderworpe aan historiese veranderinge. Volgens Dithey veronderstel kulturele kennis 'n historiese *a priori*. Benewens die intellek sluit dit ook die wil en die gevoel in.

Dilthey beskou persepsie as 'n wetenskaplike eweknie vir die wetenskaplike ervaring. Onderwerp en voorwerp kan nie geskei word nie. Die werklikheid wat ons ervaar, is altyd op 'n sekere manier 'n beleefde werklikheid, gekoppel aan praktiese doeleindes en met 'n estetiese waardering. Ervarings vorm 'n samehang, 'n psigiese struktuur of 'n ervaringshorison en is inherent gekoppel aan verlede, hede en toekoms. Ervarings het 'n dinamiese struktuur, dit is nie suiwer persoonlik nie. Uitgedrukte ervarings vorm die hele historiese sosiale wêreld (moraliteit, wet, die staat, godsdiens, kuns, ens.). Aanhoudende uitdrukkings vorm die samehang wat ons kan verstaan omdat ons grootword in 'n domein van gemeenskaplikheid.

Verstaan is die nabelewing van 'n ervaring deur middel van die uitdrukking daarvan. Die begrip beweeg van die uitdrukking na die betekenis, van buite na binne.

Begrip is 'n heropbou van betekenis, wat ons eie horison verbreed. Dilthey wil 'n objektiewe begrip aantoon. Hy streef na 'n waarheid wat bestaan in die ooreenstemming van interpretasie en die geinterpreteerde lewe, en dus getrou bly aan die korrespondensiemodel van die waarheid.

By Dilthey het die idee van objektiwiteit 'n ander betekenis in die geesteswetenskappe as in die natuurwetenskappe. 'n Teks is 'n onveranderlike, objektiewe werklikheid in die geesteswetenskappe.

## Werke 
•	1981 *The Critique of Historical Reason;* (onder red. van: Michael Ermarth)

•	1988 *Introduction to the Human Sciences*; (onder red. van: Ramon J. Betanzos)

•	*Selected Works;* (onder red. van: Rudolf A. Makkreel | Frithjof Rodi) 

o	*Volume I: Introduction to the Human Sciences*

o	*Volume II: Different Modes of Formation in the Natural Sciences and in the Human Sciences*

o	*Volume III: The Formation of the Historical World in the Human Sciences*

o	*Volume IV: Hermeneutics and the Study of History*

## Bron 
*Steenstra, S.G. (red.), *Inleiding in de filosofie: Hedendaagse filosofie* (Open Universiteit, Heerlen 1994),
Hedi Slimane

**Hedi Slimane** (Frans: [eˈdi sliˈman]; gebore op 5 Julie 1968 in Parys, Frankryk) is 'n Franse fotograaf en modeontwerper. Tussen 2000 en 2007 het hy die pos van kreatiewe direkteur vir *Dior Homme*, die modehuis Christian Dior se mansklerereeks, beklee. Vanaf 2012 tot 2016 was hy kreatiewe direkteur vir Yves Saint Laurent. Laat in Januarie 2018 het die Franse vervaardiger van luukse goedere LVMH bekend gemaak dat Slimane opvolger sou word van Phoebe Philo as *Artistic, Creative and Image Director* vir die modehuis *Céline* waar hy damesmodes sal ontwerp asook nuwe reekse met Haute Couture-mode en mansklere loods. Daarnaas sal hy betrokke wees by die markinvoering van *Céline*-reukwater en die ontwerp en opening van *Céline*-modewinkels.

In November 2018 het die tydskrif *Vanity Fair* Hedi Slimane eerste geranglys in sy jaarlikse lys van die "50 invloedrykste Franse persoonlikhede ter wêreld". Slimane het wonings in Parys en Los Angeles (sedert 2007). Slimane se besluit om die Saint-Laurent-ontwerpateljee na Los Angeles te verskuif was 'n huldeblyk aan die Suid-Kaliforniese metropool se groeiende modebedryf.

## Vroeë lewe 
Slimane is in 1968 in die 19de arrondissement (stadsdistrik) van Parys vir 'n Tunisiese vader en Italiaanse moeder gebore. Op die ouderdom van 11 is sy belangstelling vir fotokuns gewek, en hy het sy eerste kamera ontvang en vinnig geleer hoe om prentjies in 'n donkerkamer te ontwikkel.

Alhoewel nie van voorneme was om 'n loopbaan in die modebedryf te volg nie, het hy as 16-jarige begin om sy eie klere te ontwerp. Later het hy kunsgeskiedenis aan die Louvre-skool (*École du Louvre*) gestudeer en 'n beroepsopleiding as kleremaker in 'n modehuis vir mans gevolg. Vroeg in sy loopbaan het hy ook belang gestel in joernalisme en verslaggewing. Hiervoor het hy besoeke gebring aan die redaksiekantore van die gesiene dagblad *Le Monde*.

## Verwysings 
## Eksterne skakels 
*  Persoonlike webwerf
Inn

Die **Inn** (Latyn: *Aenus*; Romansch: *En*) is 'n groot noordoos-vloeiende rivier in Switserland, Oostenryk en Duitsland. Die rivier, met 'n lengte van 518,5&nbsp;km, is die enigste rivier wat in Switserland ontspring en wie se water in die Swartsee – deur die Donau – opeindig.

[duimnael|links|Monding van die Inn (links) en die Ilz (regs) in die [Donau (middel), Passau, Duitsland]]
Die Inn ontspring in die Alpe naby Lunghinmeer, in die kanton Groubunderland van Switserland, net noord van die grens tot Italië. Die Alpe vorm hier die waterskeiding tussen die Middellandse See en die Swartsee en ook die grens tussen Italië en Switserland. Net suid vloei sytakke van die Po. Aansluitend vloei die Inn in 'n noordoostelike rigting deur St. Moritz en bereik Oostenryk. Hier vloei die Inn meer in 'n oostelike rigting deur die Innvallei tussen Duitsland in die noorde en Italië in die suide. Amper in die middel van die Oostenrykse gedeelte van die langgestrekte Innvallei is die stad Innsbruck geleë, die grootste stad aan die rivierloop. Verder noordoos bereik die Inn die grens tussen Duitsland en Oostenryk en vloei verder deur die Duitse deelstaat Beiere in 'n noordoostelike boog tussen München in die weste en Salzburg in die ooste. Net wes van Braunau am Inn begin die Inn vir 'n tweede keer die grens tussen Duitsland en Oostenryk vorm en mond verder noordoos in Passau in die Donau uit.

## Verwysings 
## Eksterne skakels 
*
Uria

[duimnael|300px|[Pieter Lastman, *David handing over a letter to Uriah*, 1619.]]
**Uria die Hetiet** is een van die 37 helde van koning Dawid wat in 2 Sam 23 van die Ou Testament van die Bybel genoem word.

Die lys van helde kom ook in 1 Kron 11 voor (1 Kron 11:41).

## Bronnelys 
* Die Bybel (1953-Vertaling)
* Reinecker, Fritz: Lexikon zur Bibel. R. Brockhaus Verlag, Wuppertal 1981. 

## Sien ook 
* Lys van persone in die Bybel
Anne Hidalgo

**Anne Hidalgo** (* 19 Junie 1959 in San Fernando naby Cádiz, Andalusië, Spanje as *Ana María Hidalgo Aleu*) is 'n Franse politikus en lid van die Sosialistiese Party van Frankryk (*Parti socialiste*). Sy het naas Franse ook Spaanse burgerskap. Met haar oorwinning in die munisipale verkiesing van 2014 het Anne Hidalgo die eerste vrou geword wat die amp van burgemeester van Parys beklee.

Anne Hidalgo is in 'n Spaanse werkersgesin gebore - haar vader was as elektrisiën werksaam, haar moeder as naaister. Die gesin het in die 1960's gedurende Francisco Franco se diktatoriese bewind uit Spanje gevlug en hulle in Lyon, Frankryk gevestig waar Anne saam met haar ouer suster grootgemaak is. Sy het Frans vinnig aangeleer en op die ouderdom van veertien Franse burgerskap aanvaar. Ná 'n suksesvolle skoolloopbaan het sy in  arbeidsreg gestudeer en was voor haar politieke loopbaan onder meer as werksinspekteur werksaam.

## *Grand Paris Express* 
duimnael|links|Die nuwe openbare vervoernnetwerk vir Groter Parys, *Grand Paris Express*, is deel van 'n visioenêre stadsbeplanning wat, aldus Franse politici, van die Paryse agglomerasie 'n 21ste eeuse wêreldmetropool sal maak
duimnael|links|Die Paryse metronetwerk word tans stapsgewys gemoderniseer met 'n *Conduite Automatique*-stelsel, dit wil sê geoutomatiseerde moltreinstelle. Hiervoor moet stasies van glaspanele en deure tussen trein en platform voorsien word
In haar beleid fokus Hidalgo op openbare vervoer, die fietsryrewolusie, die bestryding van lugbesoedeling en sosiale woningsbou. Met die oog op die Olimpiese Somerspele 2024 in Parys is in 2015 'n grootskaalse bouprogram geloods, *Grand Paris Express*, waarvolgens die Paryse moltreinetwerk met vier nuwe geoutomatiseerde asook uitbreidings van bestaande lyne tot 'n totale lengte van 400&nbsp;km verdubbel sal word. Die program is daarop gemik om Parys se lughawens (Roissy-CDG, Le Bourget en Orly) en voorstede beter by die bestaande openbare vervoernetwerk in te skakel, onder meer deur die bou van 'n kringlyn. Paryse voorstede is tot dusver net deur middel van buslyne met mekaar verbind.

## Verwysings 
## Eksterne skakels
Iets Ver en Nuut

**Iets Ver en Nuut** is 'n reisskets of -joernaal geskryf deur André Pretorius en uitgegee deur Protea Boekhuis.

Dit is ingedeel in die afdelings "Koloniale Relieke", "'n Sin vir die sakramentele", "Van brood alleen...", "Breuklyne", "Vliegtuie, rytuie, vaartuie", "Kwashale, woorde en akkoorde" en laastens "Terug na Afrika"; die titel synde 'n blaadjie geneem uit Koos du Plessis se "Die somer is verby".
## Bronne
* *Iets Ver en Nuut*, (2010), 
## Verwysings