open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Omar Bongo

duimnael
**El Hadj Omar Bongo Ondimba** (gebore Albert-Bernard Bongo; 30 Desember 1935 - 8 Junie 2009) was 'n Gaboense politikus wat 42 jaar lank president van Gaboen was, vanaf 1967 tot sy dood in 2009. 

Omar Bongo is in die 1960's bevorder tot sleutelposisies as jong amptenaar onder die eerste president van Gaboen,  Léon M'ba, voordat hy tot vise-president verkies is in 1966. In 1967 volg hy M'ba op na die dood van laasgenoemde om die tweede president van Gaboen te word.

Bongo was die leier van die eenparty-regime van die Gaboense Demokratiese Party (PDG) tot 1990, toe hy, met openbare druk, gedwing is om veelpartypolitiek in Gaboen in te voer. Sy politieke voortbestaan ondanks hewige teenkanting teen sy heerskappy in die vroeë negentigerjare blyk weer te spruit uit die konsolidasie van mag deur die meeste van die belangrikste opposisieleiers destyds na sy kant te bring. 

Die presidensiële verkiesing in 1993 was uiters kontroversieel, maar eindig met sy herverkiesing en die daaropvolgende verkiesings van 1998 en 2005. Sy onderskeie parlementêre meerderhede het toegeneem en die opposisie het met elke daaropvolgende verkiesing verswak. Nadat die Kubaanse president Fidel Castro in Februarie 2008 uitgetree het, het Bongo die wêreld se langsdienende nie-koninklike leier geword.

Daar word gekritiseer dat Bongo eintlik vir homself, sy familie en plaaslike elite gewerk het, en nie vir Gaboen en sy mense nie. Die Franse groen politikus Eva Joly het byvoorbeeld beweer dat Gaboen gedurende Bongo se lang bewind, ondanks die olie-geleide BBP per capita-groei tot een van die hoogste vlakke in Afrika, slegs 5 km se snelweë per jaar gebou het en steeds een van die wêreld se hoogste kindersterftesyfers gehad het teen sy dood in 2009.

Na Bongo se dood in Junie 2009, is sy seun Ali Bongo - wat lank deur sy vader die belangrikste ministeriële verantwoordelikhede opgedra is - verkies om hom in Augustus 2009 op te volg.

## Eksterne skakels
Galeazzo Ciano

duimnael
**Gian Galeazzo Ciano** (/ˈtʃɑːnoʊ/ *CHAH-noh*, Italian: [ɡaleˈattso ˈtʃaːno]; 18 Maart 1903 - 11 Januarie 1944) was 'n Italiaanse diplomaat en politikus wat van 1936 tot 1943 as minister van Buitelandse Sake gedien het in die regering van sy skoonpa, Benito Mussolini.

Hy was die seun van admiraal Costanzo Ciano, 'n stigterslid van die Nasionale Fascistiese Party; pa en seun het albei in 1922 aan die Mussolini-Mars na  Rome deelgeneem. Kiano het in die Italo-Ethiopiese oorlog (1935–36) optrede gesien en is met sy terugkeer as minister van Buitelandse Sake aangestel. Ná 'n reeks nederlae in die Tweede Wêreldoorlog het Ciano begin om die oorgawe van Italië te aanvaar en is hy uit sy pos ontslaan. Hy dien toe as ambassadeur in die Vatikaan.

In Julie 1943 was Ciano onder die lede van die Groot Raad van Fascisme wat Mussolini se vervolging en daaropvolgende arrestasie afgedwing het. Ciano het voortgegaan om na Duitsland te vlug, maar is gearresteer en uitgelewer aan die nuwe regime van Mussolini, die Italiaanse Sosiale Republiek. Onder Duitse druk het Mussolini beveel dat Ciano gelikwideer word, en op 11 Januarie 1944 is hy deur 'n vuurpeleton tereggestel.

Ciano het 'n dagboek geskryf en agtergelaat wat deur verskeie geskiedkundiges as eerstehandse bron gebruik is, waaronder William Shirer in sy *The Rise and Fall of the Third Reich* en in die vieruurlange HBO-dokumentêre drama *Mussolini en I*.

## Eksterne skakels
Giovanni Messe

duimnael
**Giovanni Messe** (10 Desember 1883 - 18 Desember 1968) was 'n Italiaanse generaal, politikus en veldmaarskalk (Maresciallo d'Italia). Hy word deur baie beskou as die beste Italiaanse generaal van die Tweede Wêreldoorlog.

## Eksterne skakels
Ismaïl Omar Guelleh

duimnael|Ismaïl Omar Guelleh
**Ismaïl Omar Guelleh** (Somalies: Ismaaciil Cumar Geelle; Arabies: إسماعيل عمر جليه‎) (gebore 27 November 1947) is die huidige president van Djiboeti, sedert 1999 in sy amp. Daar word gereeld in die streek na sy voorletters verwys, **IOG**.

Guelleh is in 1999 vir die eerste keer tot president verkies as die uitgesoekte opvolger van sy oom, Hassan Gouled Aptidon, wat sedert onafhanklikheid in 1977 regeer het oor Djiboeti. 

Guelleh is herkies in 2005, 2011 en weer in 2016; die verkiesing van 2011 is grootliks deur die opposisie geboikot te midde van klagtes oor wydverspreide onreëlmatighede. Guelleh is gekenmerk as 'n diktator, en sy heerskappy is deur sommige menseregte-groepe gekritiseer.

Hy is op 25 Januarie 2019 bekroon met die Padma Vibhushan, Indië se tweede hoogste burgerlike toekenning vir sy rol in die veilige ontruiming van Indiese burgers uit Jemen.

## Eksterne skakels
Emilio De Bono

duimnael
**Emilio De Bono** (19 Maart 1866 - 11 Januarie 1944) was 'n Italiaanse generaal, fascistiese aktivis, veldmaarskalk en lid van die Fascistiese Groot Raad (Gran Consiglio del Fascismo). De Bono het in die Italies-Turkse oorlog, die Eerste Wêreldoorlog en die Tweede Italies-Ethiopiese oorlog geveg.

## Eksterne skakels
Faure Gnassingbé

duimnael|Faure Gnassingbé
[duimnael|[Michelle Obama, Faure Gnassingbé en Barack Obama, 23 September 2009]]
**Faure Essozimna Gnassingbé Eyadéma** (Franse uitspraak: ​[foʁ ɡnasiŋɡbe]; gebore 6 Junie 1966) is 'n Togolese politikus wat sedert 2005 die president van Togo is. Voordat hy die presidentskap aanvaar het, is hy deur sy vader, president Gnassingbé Eyadéma, aangestel as minister van toerusting, myne, pos en telekommunikasie, van 2003 tot 2005.

Na die dood van president Eyadéma in 2005, is Gnassingbé onmiddellik met hulp van die leër as president geïnstalleer. Twyfel oor die grondwetlike legitimiteit van die opvolging het daartoe gelei dat Gnassingbé hewige streeksdruk verduur het, en hy het daarna op 25 Februarie bedank. Daarna het hy 'n omstrede presidentsverkiesing op 24 April 2005 gewen en is as president ingehuldig. Gnassingbé is in 2010 vir 'n tweede termyn herkies.

In die presidensiële verkiesing in April 2015 het Gnassingbé 'n derde termyn gewen en sy hoofuitdager, Jean-Pierre Fabre, volgens die amptelike resultate met 'n marge van 59% teen 35% verslaan.

In Oktober 2021 het Faure Gnassingbé Vrydag die "HeForShe" -onderskeiding van UN Women ontvang vir sy beleid om vroue te bevorder, en geslagsgelykheid en gelykheid, het die regeringsportaal République Togolaise aangekondig. HeForShe (Lui pour Elle) is 'n wêreldwye solidariteitsbeweging onder leiding van UN Women vir groter gelykheid en geslagsgelykheid. Vrydag het die 'HeForShe' -onderskeiding van UN Women ontvang, vir sy beleid om vroue te bevorder, en geslagsgelykheid en gelykheid, kondig die regering se portaal aan Togolese Republiek. HeForShe (Hom for Her) is 'n wêreldwye solidariteitsbeweging onder leiding van UN Women vir groter gelykheid en geslagsgelykheid.

## Eksterne skakels
Ukraine International Airlines-vlug 752

**Ukraine International Airlines Vlug 752 (PS752)** was 'n geskeduleerde internasionale passasiersvlug van Teheran na Kijif, bedryf deur Ukraine International Airlines. Op 8 Januarie 2020 is die Boeing 737-800 wat die roete bedien deur gewapende magte van die Islamitiese Republiek van Iran afgeskiet, kort nadat dit opgestyg het vanaf die Internasionale Iman Khomeini Lughawe in Teheran. Al 176 passasiers en bemanning is dood, wat dit die dodelikste lugvaartramp in meer as 'n dekade op Iranse grondgebied maak. Die voorval was die eerste noodlottige lugvaartvoorval vir die Ukraine International Airlines sedert die aanvang van hul werksaamhede in 1992.

Aanvanklik het die Iranse owerhede ontken dat hulle die vliegtuig afgeskiet het en aantygings daarvan as "sielkundige oorlogvoering" afgemaak en gemeld dat daar 'n tegniese fout met die vliegtuig was. Na die aanvanklike verklaring van Iran het die owerhede in die Oekraïne gesê dat die afskiet van die vliegtuig een van hul "belangrikste werksteorieë" was. 

Amerikaanse, Kanadese en Britse amptenare het gesê dat hulle glo dat die vliegtuig afgeskiet is deur 'n Tor-M1-grond-tot-lug-missiel wat deur Iran gelanseer is. Die Kanadese eerste minister, Justin Trudeau, het gesê dat Kanada se eie intelligensie sowel as bewyse deur Amerikaanse intelligensie-agentskappe voorgestel het dat die vliegtuig afgeskiet is. Iran het op 11 Januarie erken dat hy die vliegtuig afgeskiet het weens menslike foute omdat hul weermag die vliegtuig verkeerdelik aangesien het as 'n "vyandige teiken". 

Die voorval het plaasgevind gedurende 'n tydperk van toenemende spanning tussen die Verenigde State en Iran, na 'n hommeltuigaanval wat die Iranese generaal-majoor Qasem Soleimani doodgemaak het en 'n reeks vergeldingsaanvalle van ballistiese missielle deur Iran op Amerikaanse troepe in Irak. Dit is voorafgegaan deur 'n bevel van die Verenigde State dat alle Amerikaanse burgerlike vliegtuie die Iranse lugruim moet vermy en is gevolg deur verskeie ander nasies en lugrederye wat ook hul vliegtuie beveel het om Iran se lugruim te vermy.

## Verwysings
Qaboos bin Said al Said

duimnael
**Qaboos bin Said Al Said** (Arabies: قابوس بن سعيد آل سعيد‎, IPA: [qaː.buːs bin sa.ʕiːd ʔaːl sa.ʕiːd]; 18 November 1940 - 10 Januarie 2020) was die Sultan van Oman van 1970 tot sy dood in 2020. Hy was 'n afstammeling van die veertiende generasie van die stigter van die Huis van Al Said, en was die langste dienende leier in die Midde-Ooste en die Arabiese wêreld ten tyde van sy dood.

Die enigste seun van Sultan Said bin Taimur van Maskat en Oman, Qaboos, is in Engeland opgelei en was 'n gegradueerde van die Royal Military Academy Sandhurst. Hy het in 1966 na Oman teruggekeer en is deur sy vader onder virtuele huisarres geplaas. In 1970 bestyg Qaboos die Omani-troon nadat hy sy eie vader in 'n staatsgreep omvergewerp het, met Britse steun. Die land is vervolgens herbenoem tot die Sultanaat van Oman.

Qaboos het 'n beleid van modernisering en ontwikkeling geïmplementeer en 'n einde gemaak aan die internasionale isolasie van Oman. Sy regering het 'n toename in die lewenstandaard en ontwikkeling in die land, die afskaffing van slawerny, die einde van die Dhofar-rebellie en die bekendmaking van die grondwet van Oman. In die latere lewe ly hy aan swak gesondheid, en hy is in 2020 oorlede en het Haitham bin Tariq Al Said as sy erfgenaam genoem.

## Eksterne skakels
Takeichi Nishi

duimnael
Kolonel Baron **Takeichi Nishi** (西 竹一, *Nishi Takeichi*, 12 Julie 1902 - 22 Maart 1945) was 'n offisier van die Japanse weermag, 'n perdespringruiter en Olimpiese goue medalje wenner by die Olimpiese Spele in Los Angeles in 1932. Hy was 'n tenkbevelvoerder tydens die Slag van Iwo Jima en is tydens die verdediging van die eiland in aksie gedood.

## Eksterne skakels
Ergatief

Die **ergatief** is die naamval wat 'n selfstandige naamwoord as die onderwerp van 'n oorganklike werkwoord in ergatief–absolutiewe tale identifiseer.

## Gebruike 
Die ergatief word in die volgende tale gebruik:
Georgies, Tsjetsjnies, Majatale, Groenlands, Baskies, Tibetaans, Koerdies, Hindi en Oerdoe.
Geen (genetika)

duimnael|260px|Skematiese voorstelling van 'n geen op 'n chromosoom.

'n **Geen** is in die biologie 'n diskrete eenheid van erflike materiaal, waarmee organismes erflike eienskappe deurgee aan hul nageslag. Gene is onderdele van chromosome en bestaan uit stukke DNS. Ál die gene saam bepaal die eienskappe en die funksionering van die selle waaruit die organisme opgebou is.

## Funksie 
In die klassieke genetika volgens Mendel kan die alleel van 'n geen dominant, resessief of intermediêr wees. Die dominante alleel is sigbaar as dit in die organisme aanwesig is deur byvoorbeeld 'n verskil in haarkleur of kleur van die oë; die resessiewe alleel word alleen sigbaar as die dominante alleel ontbreek.

'n Geen bestaan in sommige organismes uit introns en eksons. Eksons is die gedeeltes verantwoordelik vir die kodering, die inligting in introns word nie in die uiteindelike geenproduk gevind nie.

In die sel kan individuele gene van die DNS afgelees en omgesit word in sogenaamde boodskapper-RNA (bRNA). Dié proses heet transkripsie. Aan die hand van 'n komplekse reëlmeganisme wat aandui wanneer die sel 'n behoefte het aan die eiwit wat deur die geen gekodeer word, word besluit wanneer dié bRNS gemaak moet word. Allereers word 'n pre-bRNS gemaak wat deur splitsing omgesit word in bRNS. Die bRNS word in die sel afgelees deur ribosome met behulp van oordrag-RNS (tRNS)-molekules wat help om die aminosure in die korrekte volgorde te plaas. Die ribosoom koppel hierdie aminosure aan mekaar om 'n polipeptied te vorm. Dié proses heet omskakeling (translasie).

'n Enkele bRNS kan etlike kere afgelees word, waardeur 'n polipetiedketting gevorm word. So word die proteïenketting stuk vir stuk opgebou. Meerdere ribosome kan tegelykertyd oor die bRNS loop om proteïene op te bou. As 'n proteïenketting volledig is, word die nuwe proteïenmolekuul tot sy aktiewe vorm gevou. Sommige eiwitte bestaan uit 'n enkele polipeptiedketting, ander weer uit 'n hele aantal. Hemoglobien bestaan byvoorbeeld uit vier polipeptiedkettings.

Die volledige stel gene van 'n organisme word 'n genoom genoem. Die geskatte aantal gene in die menslike genoom is na benede aangepas. Die vorige skatting was 27 000 tot 40 000 gene, die nuwe skatting is 20 000 tot 25 000 gene.

Na die ontdekking van die struktuur van die DNS word die woord "geen" gebruik vir 'n deel van die DNS-molekuul waaruit 'n chromosoom bestaan. Deesdae word dié onderwerp nog meer gekompliseerd. 'n Geen word miskien nog die beste beskryf as 'n natuurlike eenheid van erflike inligting.

## Verwysings 
## Eksterne skakels
Maximilian von Weichs

duimnael
**Maximilian Maria Joseph Karl Gabriel Lamoral Reichsfreiherr von und zu Weichs an der Glon** (12 November 1881 - 27 September 1954) was 'n veldmaarskalk in die Wehrmacht van Nazi-Duitsland tydens die Tweede Wêreldoorlog.

Weichs, gebore in 'n aristokratiese gesin, het in 1900 by die Beierse kavallerie aangesluit en in die Eerste Wêreldoorlog geveg. Met die uitbreek van die Tweede Wêreldoorlog het hy die XIII Corps beveel in die inval van Pole. Hy het later die 2de leër tydens die invalle van Frankryk, Joego-Slawië en die Sowjetunie beveel.

In Augustus 1942 tydens Case Blue, die Duitse offensief in die suide van Rusland, word hy aangestel as bevelvoerder van Army Group B. In 1944 het Weichs opdrag gegee om Army F in die Balkan, wat toesig hou oor die Duitse toevlug van Griekeland en die grootste deel van Joego-Slawië. Tydens die Neurenberg-verhore is Weichs aangekla vir oorlogsmisdade wat op die Balkan gepleeg is en daar is beplan om hom deel te maak van die Amerikaanse leër se gyselaarsverhoor. Hy is weens 'mediese redes' uit die proses verwyder, sonder dat hy veroordeel of gevonnis is.

## Eksterne skakels
Yoweri Museveni

**Yoweri Kaguta Museveni** (gebore 15 September 1944) is 'n Ugandese politikus wat sedert 1986 as president van Uganda dien. Museveni was betrokke by rebelle wat berugte Ugandese leiers Idi Amin (1971–79) en Milton Obote (1980–85) omvergewerp het voordat hy die mag in die 80's oorgeneem het.

In die middel- tot laat 1990's is Museveni deur die Weste gevier as deel van 'n nuwe generasie Afrikaleiers. Tydens Museveni se presidentskap het Uganda relatiewe vrede en aansienlike sukses beleef in die stryd teen MIV/VIGS. Terselfdertyd bly Uganda 'n land wat ly onder hoë vlakke van korrupsie, werkloosheid en armoede.

Museveni se presidentskap is geskend deur betrokkenheid by die burgeroorlog in die Demokratiese Republiek die Kongo en ander konflikte in die Groot Mere van Afrika-streek; die rebellie in Noord-Uganda deur die Lord's Resistance Army wat 'n humanitêre nood veroorsaak het en die onderdrukking van politieke opposisie en grondwetlike wysigings wat die presidensiële limiete (2005) en die presidensiële ouderdomsbeperking (2017) vernietig, wat die uitbreiding van sy bewind moontlik maak.

In Junie 2025 het Yoweri Museveni sy kandidatuur vir die presidentsverkiesing van Januarie 2025 aangekondig.

## Verwysings 
## Eksterne skakels
Felix Steiner

duimnael|Steiner (1942)
**Felix Martin Julius Steiner** (23 Mei 1896 - 12 Mei 1966) was 'n Duitse SS-bevelvoerder gedurende die Nazi-era. Gedurende die Tweede Wêreldoorlog het hy in die Waffen-SS, die strydvertakking van die SS, gedien en op verskeie SS-afdelings en korps bevel gegee. Hy is bekroon met die Knight's Cross of the Iron Cross met eikeblare en swaarde. Saam met Paul Hausser het hy 'n belangrike bydrae gelewer tot die ontwikkeling en transformasie van die Waffen-SS tot 'n gevegsmag wat bestaan uit vrywilligers en dienspligtiges uit beide besette en onbesette lande.

Steiner is deur Heinrich Himmler gekies om toesig te hou oor die skepping van die SS-afdeling Wiking en daarna die bevel van die SS-afdeling. In 1943 word hy bevorder tot bevel van die III SS Panzer Corps. Op 28 Januarie 1945 word Steiner onder bevel van die 11de SS Panzer-weermag geplaas, wat deel vorm van 'n nuwe weermaggroep Vistula, 'n ad-hoc-formasie om Berlyn te verdedig teen die Sowjet-leërs wat van die Vistula-rivier af weggevoer het.

Op 21 April, tydens die Slag van Berlyn, is Steiner onder leiding van Army Detachment Steiner geplaas, terwyl Adolf Hitler opdrag gegee het dat Steiner die 1ste Belo-Russiese Front moes omvou deur 'n snuifbeweging wat vanuit die noorde van die stad gevorder het. Aangesien sy eenheid egter tien teen een oortref is, het Steiner dit duidelik gemaak dat hy nie die kapasiteit vir 'n teenaanval op 22 April tydens die daaglikse situasie-konferensie in die *Führerbunker* gehad het nie.

Na die kapitulasie van Duitsland is Steiner gevange geneem en vir oorlogsmisdade ondersoek. Steiner was in die Neurenberg-verhore tereggestel, maar is van die hand gewys en is in 1948 vrygelaat. Steiner was saam met ander voormalige hooggeplaaste Waffen-SS-personeellede 'n stigterslid van HIAG, 'n lobbygroep van negatiwistiese apologete wat in 1951 tot stand gekom het vir die wettige, ekonomiese en historiese rehabilitasie van die Waffen-SS. Hy is in 1966 oorlede.

## Eksterne skakels
Helmuth Weidling

duimnael|Weidling (1943)
**Helmuth Otto Ludwig Weidling** (2 November 1891 - 17 November 1955) was 'n Duitse generaal tydens die Tweede Wêreldoorlog. Hy was die laaste bevelvoerder van die Berlynse Verdedigingsgebied tydens die Slag van Berlyn, en het die verdediging van die stad teen die Sowjetmagte gelei en uiteindelik oorgegee net voor die einde van die Tweede Wêreldoorlog in Europa.

## Eksterne skakels
Du gamla, Du fria

duimnael|'n Instrumentale versie van *Du gamla, Du fria*.
**Du gamla, Du fria** (Sweeds: *Jy oue, Jy vrye*) is die *de facto* nasionale volkslied van Swede. Die twee eerste verse is in 1844 deur Richard Dybeck geskryf op 'n ou Sweedse volksmelodie. 'n Nuwe versie van die liedjie is in 1910 gepubliseer, met 'n totaal van vier verse waarvan die twee laaste deur Louise Ahlén geskryf is. By die meeste geleenthede is net die twee oorspronklike verse gesing.

Die oorspronklike titel van die liedjie is **Sång till Norden** (*Liedjie aan die Noorde*).

## Lirieke
Ugo Cavallero

duimnael|Ugo Cavallero
**Ugo Cavallero** (20 September 1880 - 13 September 1943) was 'n Italiaanse bevelvoerder voor en tydens die Tweede Wêreldoorlog. Hy was 'n ontvanger van die Ridderskruis van die Ysterkruis van Nazi-Duitsland.

## Eksterne skakels
Mwai Kibaki

**Mwai Kibaki** (15 November 1931 – 21 April 2022) was 'n Keniaanse politikus wat van Desember 2002 tot April 2013 as die derde president van Kenia gedien het.

Kibaki was voorheen vir tien jaar, van 1978 tot 1988, adjunkpresident van Kenia onder president Daniel arap Moi. Hy het ook ministeriële poste in die Kenyatta- en Moi-regerings beklee, waaronder vir 'n tyd as minister van finansies (1969 tot 1981) onder Kenyatta, asook minister van binnelandse sake (1982 tot 1988) en minister van gesondheid (1988 tot 1991) onder Moi.

Kibaki het van 1992 tot 2002 as 'n opposisielid in die parlement gedien. Hy is in 1992 en 1997 as parlementspresident verkies. Hy was van 1998 tot 2002 die amptelike opposisieleier in die parlement. In die presidentsverkiesing in 2002 is hy verkies tot president van Kenia.

## Eksterne skakels
Daniel arap Moi

**Daniel Toroitich arap Moi** (2 September 1924 – 4 Februarie 2020) was 'n Keniaanse politikus wat van 1978 tot 2002 as die tweede president van Kenia gedien het. Hy het president geword ná die dood van die destydse president Jomo Kenyatta. Deur populêre aksies en druk van buite is hy gedwing om in 1991 veelpartyverkiesings toe te laat; hy het sy party, Kenya African National Union (KANU), tot 'n oorwinning geneem in die 1992- en 1997-verkiesings. Voordat hy president geword het, was hy van 1967 tot 1978 die derde adjunkpresident van Kenia.

Moi is algemeen bekend onder Keniane as *Nyayo*, 'n Swahili-woord vir "voetstappe", soos hy gereeld gesê het dat hy in die voetspore van die eerste president, Jomo Kenyatta, gevolg het. Hy het ook die bynaam "Professor in Politiek" gekry as gevolg van sy lang bewind van 24 jaar, die langste in die Keniaanse geskiedenis tot nog toe. Hy is op die ouderdom van 95 jaar, op 4 Februarie 2020 in Kenia oorlede.

## Verwysings 
## Eksterne skakels
Abigail Keats

duimnael|Abigail Keats, op 19 Desember 2009, Johannesburg, Suid-Afrika
**Abigail Keats** (gebore 11 November 1986) is 'n Suid-Afrikaanse modeontwerper.

## Agtergrond 
Abigail Keats het Dainfern College in haar tienerjare bygewoon. Later het sy in 2007 die eerste keer aan die SA London International School of fashion voltooi en haar eerste versameling by die Audi Modeweek in 2008 bekendgestel as deel van die herfs / winter New Generation Designer-vertoning.

Hierna was haar versamelings te sien by die *Joburg Modeweek*, Audi Fashion Week en Arise Africa Fashion Week - AFI

Keats is ook uitgenooi om ten toon te stel in New York, London en Miami, en is in Suid-Afrika gekies as die 'ontwerper van die maand' deur die Elle-tydskrif en die 'ontwerper om na te kyk' in Cosmopolitan-tydskrif en 'featured ontwerper' in die lewensstyltydskrif *Ray*.

## Unieke styl 
Keats se eie styl word die beste beskryf as 'n gesofistikeerde tydgenoot kunsvorm wat speel met die paradoks van manlik maat, terwyl jy 'n vroulike figuur oordryf. Die fokus in al haar versamelings is ingebed in die uitoefening van 'n vrouekrag terwyl sy die skoonheid en grasie van haar wese en vorm vergroot. Haar liefde vir kuns, selfuitdrukking en skepping is die inspirasie waarop al haar werke gevorm is.

## Brokkies 
In 2009, Mej FTV Grand Finale, het finaliste die verhoog betower en gehore verras met elegante en modieuse ontwerpe deur bekende ontwerpers soos David Tlale, Abigail Keats, Earth Child en Heni.

Keats is in Junie 2010 deur die Mail & Guardian koerant as een van die top 200 invloedryke jong Suid-Afrikaners aangewys.

Junie 2010 word Keats deur die Suid-Afrikaanse regering gekies om Suid-Afrika te verteenwoordig World Expo 2010 in Shanghai, China - 'n Groot byeenkoms van die wêreldkulture.

## Galery 
## Verwysings 
## Eksterne skakels 
*
Wilhelm List

duimnael|List (1935)
**Wilhelm List** (14 Mei 1880 - 17 Augustus 1971) was 'n Duitse veldmaarskalk tydens die Tweede Wêreldoorlog wat na die oorlog deur 'n Amerikaanse weermag-tribunaal skuldig bevind is aan oorlogsmisdade. List was in bevel van die 14de leër tydens die inval van Pole en die 12de weermag in die inval in Frankryk, Joego-Slawië en Griekeland. In 1941 was hy in bevel van die Duitse magte in Suidoos-Europa wat verantwoordelik was vir die besetting van Griekeland en Joego-Slawië. In Julie 1942 tydens Case Blue, die Duitse somer-offensief in Suid-Rusland, word hy aangestel as bevelvoerder van die leërgroep A, verantwoordelik vir die hoofstoot na die Kaukasus en Bakoe.

Ná die oorlog is List aangekla van oorlogsmisdade en misdade teen die Mensdom en is hy verhoor tydens die gyselaarsverhoor van 1947. Hy is skuldig bevind en tot lewenslange gevangenisstraf gevonnis. List is vroeg vrygelaat en is in 1971 oorlede.

## Eksterne skakels
Joel Krige

**Christman Joel Ackerman Krige** (3 Maart 1868 - 10 Augustus 1933) was 'n Speaker van die Volksraad van die Unie van Suid-Afrika. Hy is in Stellenbosch gebore, kwalifiseer as prokureur en vestig hom in Caledon. Hier tree hy toe tot die politiek as lid van die Afrikanerbond en word tydens die Tweede Vryheidsoorlog gedeporteer. 

Nadat hy burgemeester was, is hy in 1910 verkies tot die eerste Unie-parlement as volgeling van generaal Louis Botha. Hy word die hoofsweep van die Suid-Afrikaanse Party en volg sir John Molteno in 1915 op as Speaker van die Volksraad, 'n pos wat hy beklee tot 1924. 

Hy was getroud met Anna Susanna Christina Roos. Hulle het ses kinders gehad: Willem Adolph, Tielman Johannes Roos, Elizabeth Renée, Louisa Jacoba, Christman Joel McKinley en Desirée Suzanna. Issie Smuts was sy niggie. Hy is in 1933 oorlede.

## Sien ook 
* Krige, die van.

## Bronne 
* 

## Eksterne skakel 
* https://www.wikitree.com/wiki/Krige-493
David Tennant

**Sir David Tennant** (10 Januarie 1829 – 29 Maart 1905) was 'n Kaapse politikus, staatsman en die tweede Speaker van die Kaapkolonie. Hy is die politikus wat die rekord hou as die langsdienende Speaker in Suid-Afrikaanse geskiedenis, altesaam 22 jaar.
Kuisheid

duimnael|293x293px|Die maansikkel as simbool van kuisheid.
duimnael|300x300px|Maria-beeld met 'n wit sluier gemaak van kant
**Kuisheid** (ook wel **pruderie**) is terughoudendheid ten aansien van seksuele gedrag, of afwesigheid van sodanige gedrag (seksuele onthouding).

## Betekenis in die Christendom 
Die aard van die terughoudendheid kan verskil. By baie groepe binne die Christendom word dit belangrik geag om die maagdelikheid te bewaar tot die huwelik toe, en vervolgens alleen met die huweliksmaat seks te hê. 

Die kuisheid of seksuele onthouding word soms gereken tot die sewe deugde (begryp onder die meer algemene 'gematigdheid'). Dit is ook een die drie geloftes (naas armoede en gehoorsaamheid) wat 'n Katolieke religieuse skolier aflê.

## Kuisheid in die Christelike ikonografie 
In die Christelike ikonografie is 'n maansikkel die simbool van die kuisheid. In beeldhouwerken van gotiese kerke is die sluier ook 'n simbool vir kuisheid. 

Die palmtak word gedra deur maagdelike martelaresse.

## Sien ook 
* Selibaat
* Onkuisheid
* Hoofddoek
* Maagdelikheid
* Sluier (klere)
* Kuisheidsgordel
* Kuisheidsring

## Verwysings
Rodolfo Graziani

duimnael|Rodolfo Graziani (1940)
Maarskalk **Rodolfo Graziani** (Italiaanse uitspraak: [roˈdolfo ɡratˈtsjaːni]; 11 Augustus 1882, Filettino - 11 Januarie 1955) was 'n prominente Italiaanse militêre offisier in die Koninklike Italiaanse Leër (*Regio Esercito*) van Italië, veral bekend vir sy veldtogte in Afrika voor en tydens die Tweede Wêreldoorlog. Hy was 'n toegewyde fascis en was 'n sleutelfiguur in die Italiaanse Weermag tydens die bewind van Victor Emmanuel III.

Graziani het 'n belangrike rol gespeel in die konsolidasie en uitbreiding van die ryk van Italië gedurende die 1920's en 1930's, eers in Libië en daarna in Ethiopië. Hy het berug geraak vir ongenaakbare onderdrukkende maatreëls, soos die gebruik van konsentrasiekampe, wat talle burgerlike sterftes veroorsaak het, en vir uiterste maatreëls wat teen die inheemse verset getref is, soos die ophang van Omar Mukhtar. 

In Februarie 1937, na 'n sluipmoordpoging op hom tydens 'n seremonie in Addis Abeba, het Graziani 'n tydperk van wrede vergelding, nou bekend as Yekatit 12, toegestaan. Kort nadat Italië tot die Tweede Wêreldoorlog toegetree het, het hy na Libië teruggekeer as die bevelvoerder van die troepe in die Italiaanse Noord-Afrika, maar het gevlug na 'n Britse offensief sy magte tydens *Operation Compass* in 1940-41 verpletter het.

Tydens die staatsgreep op 25 Julie 1943, was hy die enigste Italiaanse maarskalk wat aan Mussolini lojaal gebly het en is as die Minister van Verdediging van die Italiaanse Sosiale Republiek aangewys. Hy het bevel oor sy leër behou en vir die res van die oorlog na aktiewe diens teen die Geallieerdes teruggekeer.

Graziani is nooit deur die Verenigde Nasies se oorlogsmisdade-kommissie vervolg nie; hy is op die lys van Italianers wat vir oorlogsmisdade vervolg kan word geplaas, maar Italië en Brittanje het Ethiopiese pogings om hom te laat verhoor teengestaan ná die oorlog. In 1948 het 'n Italiaanse hof hom tot 19 jaar gevangenisstraf gevonnis vir sy samewerking met die Nazi's, maar hy is vrygelaat nadat hy slegs vier maande uitgedien het.

## Eksterne skakels 
## Verwysings
Ricardo Lagos

**Ricardo Froilán Lagos Escobar** (Spaans: [riˈkaɾðo fɾojˈlan ˈlaɣos eskoˈβaɾ]; gebore op 2 Maart 1938) is 'n Chileense prokureur, ekonoom en sosiaaldemokratiese politikus wat van 2000 tot 2006 as president van Chili gedien het. Hy het die presidensiële verkiesing 1999–2000 naelskraap gewen en Joaquín Lavín van die Onafhanklike Demokraatunie (UDI) verslaan. Lagos was die derde president uit die middel-linkse partykoalisie wat Chili sedert 1990 regeer het. Hy is op 11 Maart 2006 opgevolg deur die sosialis Michelle Bachelet uit dieselfde koalisie. Ná Mei 2007 het hy as 'n spesiale gesant oor klimaatsverandering vir Ban Ki-moon, die destydse sekretaris-generaal van die Verenigde Nasies gedien.

Hy doseer politieke en ekonomiese ontwikkeling aan die Brown-universiteit in die Verenigde State.

## Eksterne skakels
Niels Walseth

**Niels Walseth** (12 Augustus 1914 - 2001) was 'n Deense skilder. Altwee sy ouers was skilders. Hy het by Teknisk Skole gestudeer, en en het ook lesse by die skilder Jacob Meyer geneem.

## Kuns 
Walseth was geïnspireerd deur die beroemde skilder Peder Mønsted, en sy kuns het dikwels klein vissersdorpies in Zeeland uitgebeeld.

Walseth het soms die skuilnaam **Carl Soderberg** gebruik vir sy skilderye.

## Verwysings
Peder Mørk Mønsted

**Peder Mørk Mønsted** (10 Desember 1859 – 20 Junie 1941) was 'n Deense realistiese skilder. Hy is die bekendste vir sy landskapskilderye.

## Geselekteerde skilderye 

Lêer:Peder Mønsted - Sleigh ride on a sunny winter day.jpg|*Sleigh Ride on a Sunny Winter Day*
Lêer:Peder Mønsted - Sunset over a forest lake.jpg|* Sunset Over a Forest Lake*
Lêer:Peder Mørk Mønsted - Wood in snow.jpg|*Woods in the Snow*
Lêer:Peder Mønsted - En strøm gennem dal, rådyr i afstanden.jpg|*A Stream and a Deer*
Lêer:Peder Mønsted - Spring Landskab.jpg|*Reflections of Spring*
Lêer:Peder Mønsted - 2.jpg|*Rural Landscape*
Lêer:Peder Mønsted - Watering the garden.jpg|*Watering the Garden*
Lêer:Peder Mørk Mønsted - The Woodland Glade.jpg|*The Woodland Glade* 
Lêer:Peder Mønsted - Vinterlandskap.jpg|*Winter Landscape*
Lêer:A Forest Stream by Peder Mork Monsted.jpg|*A Forest Stream*

## Verwysings 
## Eksterne skakels 
* https://artandinfluence.com/peder-monsted
* http://www.artnet.com/artists/peder-monsted/past-auction-results
Kirill Meretskof

duimnael|Meretskof (1940)
**Kirill Afanasievich Meretskof** (Russies: Кири́лл Афана́сьевич Мерецко́в; 7 Junie [O.S. 26 Mei] 1897 - 30 Desember 1968) was 'n Sowjet-militêre bevelvoerder. Nadat hy in 1917 by die Kommunistiese Party aangesluit het, dien hy vanaf 1920 in die Rooi Leër. Tydens die winteroorlog van 1939-1940 teen Finland het hy die taak gehad om die Mannerheim-lyn binne te dring as bevelvoerder van die 7de leër. Hy is kort daarna met die titel Held van die Sowjetunie bekroon.

Die NKVD het Meretskof gearresteer aan die begin van die Tweede Wêreldoorlog. Twee maande later is hy vrygelaat en het gedurende die Belegging van 1941-1944 die 7de leër en later die Volkhov Front bevel gegee. Hy was vanaf Februarie 1944 in bevel van die Kareliese Front, veral die Petsamo-Kirkenes-offensief van Oktober 1944. Vanaf April 1945 word hy na die Verre Ooste opgeplaas, waar hy in bevel was van 'n front tydens die Sowjet-inval in Japanese Mantsjoerye. Tydens die oorlog het hy die rang van Maarskalk van die Sowjetunie bereik.

## Eksterne skakels
Nikolai Watoetin

**Nikolai Fyodorovich Watoetin** (Russies: Никола́й Фёдорович Вату́тин; 16 Desember 1901 - 15 April 1944) was 'n Sowjet-militêre bevelvoerder tydens die Tweede Wêreldoorlog. Watoetin was verantwoordelik vir baie operasies van die Rooi Leër in die Oekraïne as bevelvoerder van die Suidwestelike Front en die Voronezh Front tydens die Slag van Koersk. Gedurende die Sowjet-offensief het Watoetin die 1ste Oekraïense Front gelei om die regterbank van Oekraïne weer in te neem en hy verantwoordelik vir die offensiewe van die Rooi Weermag in die weste en suidweste van Kiëf en die uiteindelike bevryding van die stad.

Hy het in Februarie 1944 in 'n hinderlaag gestap en dodelik gewond deur die Oekraïeniese Rebelle Leër.

## Eksterne skakels
Rodion Malinofski

duimnael
**Rodion Yakovlevich Malinofski** (Russies: Родио́н Я́ковлевич Малино́вский; 23 November [O.S. 11 November] 1898 - 31 Maart 1967) was 'n Sowjet-militêre bevelvoerder in die Tweede Wêreldoorlog, Maarskalk van die Sowjetunie en Minister van Verdediging van die Sowjetunie in die laat 1950's en 1960's. Hy het bygedra tot die groot nederlaag van Nazi-Duitsland tydens die Slag van Stalingrad en die Slag van Boedapest. Gedurende die naoorlogse era lewer hy 'n belangrike bydrae tot die versterking van die Sowjetunie as militêre supermag.

## Eksterne skakels
Iwan Konef

duimnael
**Iwan Stepanovich Konef** (Russies: Ива́н Степа́нович Ко́нев; 28 Desember [O.S. 16 Desember] 1897 - 21 Mei 1973) was 'n Sowjet-generaal en maarskalk van die Sowjetunie wat tydens die Tweede Wêreldoorlog die Rooi Leërmagte aan die Oostelike Front gelei het, wat verantwoordelik was vir die onttrekking van 'n groot deel van Oos-Europa deur die Spilmoondhede.

Gebore aan 'n boeregesin, word Konef in 1916 in die keiserlike Russiese leër ingewy en veg hierna in die Eerste Wêreldoorlog. In 1919 sluit hy by die Bolsjewiste aan en dien tydens die Russiese burgeroorlog in die Rooi Leër. Nadat hy in 1926 aan die Frunze Militêre Akademie gegradueer het, vorder Konef geleidelik deur die geledere van die Sowjet militêre strukture. Teen 1939 word hy 'n lid van die Sentrale Komitee van die Kommunistiese Party.

Ná die Duitse inval in die Sowjetunie in 1941 neem Konef aan 'n reeks groot veldtogte deel, waaronder die gevegte van Moskou en Rzhev. Konef was die bevelvoerder tydens groot Sowjet-offensiewe in Kursk, die Dnjepr-Karpaten en Vistula-Oder. In Februarie 1944 word hy bevorder tot 'n maarskalk van die Sowjetunie. Op die vooraand van die Duitse nederlaag was Konev se 1ste Oekraïense front in kompetisie met die leërs van Georgi Zjoekof in 'n poging om Berlyn te beset. Konef was die eerste bevelvoerder van die Geallieerdes wat na die opstand van Praag, die hoofstad van Tsjeggo-Slowakye, binnegegaan het.

Na die oorlog is Konef deur Zjoekof vervang as bevelvoerder van die Sowjet-landmagte. In 1956 word hy aangestel as bevelvoerder van die gewapende magte van die Warskou-verdragslande, en lei hy die gewelddadige onderdrukking van die Hongaarse Rewolusie van 1956. Konef het tot sy dood in 1973 'n gewilde militêre figuur in die Sowjetunie gebly.

## Eksterne skakels
Uhuru Kenyatta

**Uhuru Muigai Kenyatta** (gebore op 26 Oktober 1961) is 'n Keniaanse politikus, sakeman en die vierde President van Kenia. Hy was van 2002 tot 2013 'n parlementslid (LP) vir Gatundu-Suid. Hy is tans 'n lid en die partyleier van die Jubilee Party of Kenya. Uhuru was voorheen verbonde aan die Kenya African National Union voordat hy by The National Alliance aangesluit het, een van die geallieerde partye wat tydens die algemene verkiesing van 2017 vir sy herverkiesing geveg het.

Hy is die seun van Jomo Kenyatta, die eerste president van Kenia, en sy vierde vrou Ngina Kenyatta. Uhuru is in die algemene verkiesing in Augustus 2017 vir 'n tweede termyn herkies, met 54% van die gewilde stemme. Die voorsitter van die onafhanklike verkiesings- en grenskommissie Wafula Chebukati is formeel op nasionale televisie verklaar. Uhuru se verkiesing is egter suksesvol in die Hooggeregshof van Kenia betwis deur sy belangrikste mededinger, Raila Odinga. Die hof het op 1 September 2017 die verkiesing ongeldig verklaar en gelas dat 'n nuwe presidentsverkiesing binne 60 dae vanaf die dag van die beslissing moet plaasvind. 'n Nuwe presidensiële verkiesing is op 26 Oktober gehou, wat hy gewen het, met 39%-deelname as gevolg van moegheid van die kiesers, apatie van die kiesers en 'n boikot deur die opposisie. In Oktober 2021 is hy in die Pandora-dokumente genoem.

## Eksterne skakels
Jiang Zemin

duimnael|Jiang Zemin in 2002
**Jiang Zemin** (UK: /dʒiˈæŋ ʒeɪˈmɪn/, US: /dʒiˈɑːŋ zəˈmɪn/; 17 Augustus 1926 - 30 November 2022) was 'n Chinese politikus. Hy het van 1989 tot 2002 as sekretaris-generaal van die Kommunistiese Party van China gedien het as voorsitter van die Sentrale Militêre Kommissie van die Kommunistiese Party van China van 1989 tot 2004. Hy was president van die Volksrepubliek China van 1993 tot 2003 en Jiang was beskou as die "kern van die derde generasie" van die leiers van die Kommunistiese Party.

Jiang het onverwags aan bewind gekom as 'n 'kompromiskandidaat' na aanleiding van die Tiananmen-betogings van 1989 toe hy Zhao Ziyang as sekretaris-generaal vervang het nadat Zhao vir sy steun aan die studentebeweging ontslaan is. Met die afnemende invloed van Agt senior oud leiers as gevolg van die ouderdom en met die dood van Deng Xiaoping in 1997, het Jiang sy mag aan bewind gekonsolideer en in die negentigerjare die 'belangrikste leier' van die party en die land geword.

Aangevuur deur die suidelike toer van Deng in 1992 om die "oopstelling en hervorming" te bespoedig, stel Jiang die term "sosialistiese markekonomie" amptelik in sy toespraak tydens die 14de nasionale kongres van die Kommunistiese Party van China wat later daardie jaar gehou is, en eindig 'n periode van ideologiese onsekerheid en ekonomiese stagnasie na 1989. Onder Jiang se leiding het China aansienlike ekonomiese groei beleef met die voortsetting van hervormings, die vreedsame terugkeer van Hongkong van die Verenigde Koninkryk in 1997 en Macau van Portugal in 1999 en sy betrekkinge met die buitewêreld verbeter, terwyl die Kommunistiese Party het sy streng beheer oor die regering behou. Sy bydraes tot die partyleer, bekend as die 'Drie verteenwoordigers', is in 2002 in die party se grondwet opgeskryf. Jiang het in 2002 die pos van die Algemene Sekretaris van die Party en die Staande Komitee van die Politburo ontruim, maar het nie al sy leierskapstitels in 2005 prysgegee nie, en het tot veel later voortgegaan om sake te beïnvloed. 

## Eksterne skakels
Leonid Goworof

duimnael|Goworof (1950)
**Leonid Aleksandrovich Goworof** (Russies: Леони́д Алекса́ндрович Го́воров) (22 Februarie [O.S. 10 Februarie] 1897 - 19 Maart 1955) was 'n Sowjet-militêre bevelvoerder. In 1920 word hy opgelei as 'n artillerie-offisier, en sluit by die Rooi Leër aan. Hy studeer aan verskeie Sowjet-militêre akademies, waaronder die Militêre Akademie van die Algemene Leër van die Rooi Leër. Hy neem deel aan die Winteroorlog van 1939-1940 teen Finland as 'n senior artillerie-offisier.

In die Tweede Wêreldoorlog het Goworof na vore getree om in November 1941 bevel oor te neem vir 'n leër tydens die Slag van Moskou. Hy het vanaf April 1942 tot die einde van die oorlog bevel gevoer oor die Leningradfront. Hy het in 1944 die posisie van Maarskalk van die Sowjetunie bereik, en is bekroon met die titel Held van die Sowjetunie en vele ander toekennings.

## Eksterne skakels
Wjatsjeslaf Molotof

duimnael|Molotof (1945)
**Wjatsjeslaf Mikhailovich Molotof** (/ˈmɒləˌtɒf, ˈmoʊ-/; né **Skryabin**; 9 Maart 1890 - 8 November 1986) was 'n stalinistiese Sowjet-politikus en diplomaat, 'n Oud-Bolsjewis, en 'n toonaangewende figuur in die Sowjet-regering vanaf die 1920's, toe hy aan bewind gekom het as protégé van Josef Stalin. Molotof was van 1930 tot 1941 voorsitter van die Raad van Volkskommissarisse (Premier), en van 1939 tot 1949 en weer van 1953 tot 1956 as Minister van Buitelandse Sake. Hy was van 1942 tot 1957 Eerste Adjunk Premier, toe hy ontslaan is deur die Presidium van die Sentrale Komitee Nikita Chroesjtsjof. Molotof is in 1961 uit alle poste verwyder na 'n paar jaar waar hy nie 'n prominente posisie beklee het nie.

Molotof was die belangrikste Sowjetondertekenaar van die Nazi-Sowjet-nie-aggressie-verdrag van 1939 (ook bekend as die Molotof-Ribbentrop-verdrag), waarvan die belangrikste bepalings bygevoeg is in die vorm van 'n geheime protokol wat 'n inval in Pole en verdeling van dié land tussen Nazi-Duitsland en die Sowjetunie. Hy was bewus van die Katyn-slagting wat deur die Sowjet-owerhede in hierdie tydperk gepleeg is.

Na die Tweede Wêreldoorlog (die Groot Patriotiese Oorlog) was Molotof betrokke by onderhandelinge met die Westerse bondgenote, waarin hy bekend geword het vir sy diplomatieke vaardighede. Hy het sy plek behou as 'n toonaangewende Sowjet-diplomaat en politikus tot Maart 1949, toe hy uit Stalin se guns verval het en die leierskap van die ministerie van Buitelandse Sake aan Andrey Vyshinsky afgestaan het. Molotof se verhouding met Stalin het verder versleg, terwyl Stalin Molotof in 'n toespraak op die 19de Party-kongres gekritiseer het. Na Stalin se dood in 1953 was Molotov egter hewig gekant teen Chroesjtsjof se de-stalinisasiebeleid. Molotov het Stalin se beleid en nalatenskap tot sy dood in 1986 verdedig en kritiek op die opvolgers van Stalin, veral Chroesjtsjof, gekritiseer.

## Eksterne skakels
Trần Đại Quang

duimnael|Quang (2018)
**Trần Đại Quang** (12 Oktober 1956 - 21 September 2018) was 'n Viëtnamese politikus wat die agtste president van Viëtnam was, in sy amp van 2 April 2016 tot sy dood in 2018. Trần Đại Quang is verkies tot die pos deur die Nasionale Vergadering van Viëtnam, en benoem deur sy voorganger Trương Tấn Sang wat uitgetree het uit kantoor. Trần Đại Quang was een van die land se topleiers, saam met die Sekretaris van die Kommunistiese Party, Nguyễn Phú Trọng (die de facto-leier).

Trần Đại Quang was voorheen minister van Openbare Veiligheid van 2011 tot 2016, vise-hoof van die komitee vir die voorkoming van MIV / vigs van 2011 tot 2014, en president van die Rooi Kruisvereniging Viëtnam van 2017 tot 2018. Hy was lid van die 12de Politburo van die Kommunistiese Party van Viëtnam, waarin hy tweede was, na sekretaris-generaal Nguyễn Phú Trọng.

Trần Đại Quang het op 26 Julie 1980 by die Kommunistiese Party van Viëtnam aangesluit en op 26 Julie 198 amptelik partylid geword. En vanaf 1997 word hy lid van die Politburo van die Kommunistiese Party van Vietnam en lid van die Sentrale Komitee van die party.

Op die 12de Kongres van die Kommunistiese Party van Viëtnam in Januarie 2016 is Trần Đại Quang as president van die Sosialistiese Republiek Viëtnam benoem en op 2 April 2016 deur die Nasionale Vergadering van Viëtnam bevestig. Op daardie dag het hy Trương Tấn Sang opgevolg. Op dieselfde dag het hy Nguyễn Xuân Phúc voorgestel as die nuwe regeringshoof. Hy is op 21 September 2018 in die amp oorlede aan 'n virussiekte, 61 jaar oud.

## Eksterne skakels
Wynand Myburgh

**Wynand Myburgh** is 'n Suid-Afrikaanse musikant. Hy het groot geword in Bellville, Wes-Kaap.

## Loopbaan 
In 2003 het Wynand saam met Francois van Coke, Johnny de Ridder, Jaco Venter en Hunter Kennedy die groep Fokofpolisiekar begin. Nadat die groep 'n breek geneem het om elk op hul individuele musiek te fokus, het Wynand Myburgh en Francois van Coke die groep Van Coke Kartel gestig.

Behalwe vir die baskitaar wat Wynand in Fokofpolisiekar speel, bestuur hy ook Tasché Burger (The Voice SA – 3 se wenner), Fokofpolisiekar, Fokof Lager, Fokof Bar en Jack Parow.

In 2015 het Wynand die premium lager bier bekendgestel, Fokof Lager, wat Fokofpolisiekar verteenwoordig. In 2019 was hy deel van die span wat die deure van die Fokof Bar in Pretoria oopgemaak het. Die bier en kroeg is albei uitvloeisels van die groep se kreatiwiteit en identiteit.

Wynand is ook op 'n produksievlak betrokke by die Francois van Coke & Vriende konsert wat in 2018 en 2019 elk meer as 9 000 toeskouers gehuisves het.

## Verwysings 
## Eksterne skakels 
* Instagram
* Facebook
Gotthard Heinrici

duimnael|Heinrici (1943)
**Gotthard Fedor August Heinrici** (25 Desember 1886 - 10 Desember 1971) was 'n Duitse generaal tydens die Tweede Wêreldoorlog. Heinrici word beskou as die voorste verdedigingsdeskundige van die Wehrmacht. Hy was die opperbevelvoerder van die weermaggroep Vistula, gevorm uit die oorblyfsels van weermaggroep A en weermaggroepsentrum om Berlyn te verdedig teen die Sowjet-leërs wat van die Vistula-rivier af opgevlieg het.

## Eksterne skakels
Werner von Fritsch

duimnael
**Thomas Ludwig Werner Freiherr von Fritsch** (4 Augustus 1880 - 22 September 1939) was lid van die *Oberkommando der Wehrmacht* (OKW - die Duitse Hoër Bevelstruktuur). Hy was opperbevelvoerder van die Duitse Leër vanaf 1933 tot Februarie 1938, toe hy gedwing is om te bedank nadat hy vals beskuldig is dat hy homoseksueel was.

## Eksterne skakels
Johannes Blaskowitz

duimnael
**Johannes Albrecht Blaskowitz** (10 Julie 1883 - 5 Februarie 1948) was 'n Duitse generaal tydens die Tweede Wêreldoorlog en ontvanger van die Ridderkruis van die Ysterkruis (met eikeblaar en swaarde).

Blaskowitz het die 8ste leër gelei tydens die inval van Pole en was van 1939 tot 1940 die opperbevelhebber van die besette Pole; hy het verskeie memorandums aan die Duitse Hoë-kommando gerig ten einde teen die SS-gruweldade te betoog. Hy het ook doodsvonnisse aan lede van die SS uitgereik vir misdade teen die burgerbevolking. Hy is ontslaan, maar toe weer aangestel. Hy was onder leiding van die weermaggroep G tydens die Geallieerde inval in Suid-Frankryk en tydens *Operasie Nordwind*, te wete die laaste groot Duitse offensief van die Tweede Wêreldoorlog aan die Westelike Front.

Na die oorlog is hy aangekla van oorlogsmisdade in die Hoë-kommando-verhoor in Neurenberg. Hy het op 5 Februarie 1948 selfmoord gepleeg. Hy is postuum vrygespreek van alle aanklagte.

## Eksterne skakels
Friedrich Dollmann

duimnael
**Friedrich Karl Albert Dollmann** (2 Februarie 1882 - 28 Junie 1944) was 'n Duitse generaal tydens die Tweede Wêreldoorlog wat vanaf die Slag van Frankryk en die vroeë fases van die Geallieerde inval in Normandië tot en met sy dood in Junie 1944 in bevel was van die 7de Duitse leër.

## Eksterne skakels
Hermann Hoth

duimnael|Hoth (1941)
**Hermann Hoth** (12 April 1885 - 25 Januarie 1971) was 'n Duitse leërbevelvoerder en oorlogsmisdadiger tydens die Tweede Wêreldoorlog. Hy het geveg in die Slag van Frankryk en as pantserkommandant aan die Oostelike Front. Hoth was in bevel van die 3de Pantser-groep tydens Operasie Barbarossa in 1941 asook die 4de Pantser-leër tydens die Wehrmacht se somer-offensief in 1942.

Nadat die 6de leër tydens die Slag van Stalingrad in November 1942 omring is het die pantserleër van Hoth sonder sukses probeer om dit tydens Operasie Winterstorm te ontset. Na Stalingrad was Hoth betrokke in die Derde Slag van Kharkov, die Slag van Kursk in die somer van 1943, en die Slag van Kiëf.

Hoth het die kriminele kommissarisorde tydens die inval in die Sowjetunie geïmplementeer. Na die oorlog is Hoth skuldig bevind aan oorlogsmisdade en misdade teen die mensdom in die verhoor van die Hoë-kommando en tot 15 jaar tronkstraf gevonnis. Hy is in 1954 op parool vrygelaat.

## Eksterne skakels