open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Vlae van departemente van Colombia

Hierdie is 'n lys van **vlae van departemente van Colombia**.

## Vlae van die departemente 

Beeld:Flag of Amazonas (Colombia).svg|Vlag van Amazonas
Beeld:Flag of Antioquia Department.svg|Vlag van Antioquia
Beeld:Flag of Arauca.svg|Vlag van Arauca
Beeld:Flag of Atlántico.svg|Vlag van Atlántico
Beeld:Flag of Bolívar (Colombia).svg|Vlag van Bolívar
Beeld:Flag of Boyacá Department.svg|Vlag van Boyacá
Beeld:Flag of Caldas.svg|Vlag van Caldas
Beeld:Flag of Caquetá.svg|Vlag van Caquetá
Beeld:Flag of Casanare.svg|Vlag van Casanare
Beeld:Flag of Cauca.svg|Vlag van Cauca
Beeld:Flag of Cesar.svg|Vlag van Cesar
Beeld:Flag of Chocó.svg|Vlag van Chocó
Beeld:Flag of Córdoba.svg|Vlag van Córdoba
Beeld:Flag of Cundinamarca.svg|Vlag van Cundinamarca
Beeld:Flag of Guainía.svg|Vlag van Guainía
Beeld:Flag of La Guajira.svg|Vlag van Guajira
Beeld:Flag of Guaviare.svg|Vlag van Guaviare
Beeld:Flag of Huila.svg|Vlag van Huila
Beeld:Flag of Magdalena.svg|Vlag van Magdalena
Beeld:Flag of Meta.svg|Vlag van Meta
Beeld:Flag of Nariño.svg|Vlag van Nariño
Beeld:Flag of Norte de Santander.svg|Vlag van Norte de Santander
Beeld:Flag of Putumayo.svg|Vlag van Putumayo
Beeld:Flag of Quindío.svg|Vlag van Quindío
Beeld:Flag of Risaralda.svg|Vlag van Risaralda
Beeld:Flag of San Andrés y Providencia.svg|Vlag van San Andrés en Providencia
Beeld:Flag of Santander Department.svg|Vlag van Santander
Beeld:Flag of Sucre (Colombia).svg|Vlag van Sucre
Beeld:Flag of Tolima.svg|Vlag van Tolima
Beeld:Flag of Valle del Cauca.svg|Vlag van Valle del Cauca
Beeld:Flag of Vaupés.svg|Vlag van Vaupés
Beeld:Flag of Vichada.svg|Vlag van Vichada

## Vlag van die federale gebied 

Beeld:Flag of Bogotá.svg|Vlag van die hoofdstedelike distrik (Bogotá)

## Sien ook 
* Vlag van Colombia
* Departemente van Colombia

## Eksterne skakels 
*  Colombia – Departemente – Oorsig en indeks by *Flags of the World*.
Alpegloei

[duimnael|regs|300px|Alpegloei teen sononder in die Duitse [Alpe (met die bergspitse Kehlstein, Hoher Göll en Hohes Brett)]]

Die term **Alpegloei** (Duits: *Alpenglühen*) verwys na 'n optiese verskynsel in 'n gebergte wat deur die verspreide lig van sonop en sononder veroorsaak word. Rotse, sneeu en ys weerkaats hierdie lig met 'n besonderse rooi kleur, terwyl die voorgrond in die donker lê. Saans word die Alpegloei verder versterk, sodra die aardskadu in die ooste ná sononder begin styg.

## Eksterne skakels 
*
Steve Mokone

**Stephen Madi Mokone** (23 Maart 1932 in Doornfontein, Johannesburg – 19 Maart 2015 in Washington, D.C., VSA) was 'n Suid-Afrikaanse sokkerspeler.

Hy het as jongeling aanvanklik in Johannesburg, Sophiatown en Kilnerton (Pretoria) gespeel. Later het hy vir Coventry City in Engeland (1955-1957) en die Nederlandse klub SC Heracles (1957-1958) gespeel, en ook by FC Barcelona, Olympique de Marseille, Torino FC en Valencia CF. Hy was een van die grootste sokkerspelers van sy tyd.

Die Nederlandse joernalis Tom Egbers het 'n boek, *De Zwarte Meteoor*, geskryf oor sy lewe by SC Heracles in die Nederlandse stad Almelo. In 2000 is 'n rolprent van hierdie boek gemaak.
Michel-Gabriel Paccard

duimnael|regs|Monument van Michel-Gabriel Paccard - Chamonix (Frankryk).|250px
**Michel-Gabriel Paccard** (1757 - 1827 in Chamonix) was 'n Italiaanse geneeskundige. Paccard het geneeskunde aan die Universiteit van Turyn gestudeer. Danksy sy passie vir plantkunde en minerale het hy vir Horace-Bénédict de Saussure ontmoet, wat die wedloop om die eerste bestyging van die Mont Blanc, Europa se hoogste berg, begin het. Saam met Marc-Théodore Bourrit het Paccard in 1783 'n eerste onsuksesvolle poging onderneem om die Mont Blanc te beklim. In 1784 het hy weer 'n aantal pogings saam met Pierre Balmat onderneem. Op 8 Augustus 1786 slaag hy saam met Jacques Balmat, 'n gemsbokjagter en bergkristalversamelaar, daarin om die Mont Blanc-bergspits vir die eerste keer te bestyg.
Aiguille du Midi

Die **Aiguille du Midi** is 'n rotsige voorpos van Europa se hoogste berg Mont Blanc. Die berg in die Franse gedeelte van die Mont Blanc-massief het 'n hoogte van 3&nbsp;842 meter en toring sowat 2&nbsp;800 meter oor die skioord Chamonix-Mont-Blanc.

Die kabelkar (Frans: ''Télépherique de l'Aiguille du Midi''), wat besoekers in twee seksies – met 'n tussenstop by die stasie aan die Plan de l'Aiguille teen 'n hoogte van 2&nbsp;310 meter – na die bergspits neem, is in 1955 geopen en was destyds met sy eindstasie teen 'n hoogte van 3&nbsp;777 meter die hoogste ter wêreld. Ná die opening van die kabelkar van die Klein Matterhorn in Zermatt (Switserland) is dit egter nog steeds die tweede hoogste. Die bergstasie met sy uitsigpunt, restourant en kafee is een van die gewildste besienswaardighede in Chamonix. Op die bergspits is ook radio- en televisie-uitsaaigeriewe ingerig.

duimnael|links|280px|Aiguille du Midi (regs) en Dôme de Goûter (heel links)
Die kabelkar na die Aiguille du Midi maak deel uit van 'n reeks kabelkarre in die Mont Blanc-massief. Twee ander belangrike kabelkarre neem toeriste oor die gletser Glacier de Géant en vanuit Entrèves naby Courmayeur (Aostavallei) – met 'n tussenstop by die Refugio (berghotel) Torino (3&nbsp;375 meter) na die Italiaanse Pointe Helbronner teen 'n hoogte van 3&nbsp;462 meter. Die sweefspoor oor die gletser is weens die sterk winde in die gebied slegs onreëlmatig in bedryf.

Die bergstasie op die Aiguille du Midi is die uitgangspunt van 'n roete na die Mont Blanc, wat oor die berghut Refuge des Cosmiques en die Mont Maudit-bergspits lei, en van die beroemde skiroete Vallée Blanche, wat oor die gletsers Glacier de Géant en Mer de Glace tot by Montenvers en Chamonix lei. Dit is met 'n lengte van sowat 20 kilometer en 'n hoogteverskil van 2&nbsp;800 meter die langste in die Alpe.

## Die panorama 
duimnael|regs|250px|Die bergspits van die Aiguille du Midi

Danksy die ligging teenoor die Mont Blanc en bo-oor die Vallée Blanche bied die Aiguille du Midi 'n pragtige uitsig oor die belangrikste berge met 'n hoogte van meer as 4&nbsp;000 meter in Frankryk, Switserland en Italië, waaronder die Cervin, die Mont Rose, die Aiguilles de Chamonix, die Grandes Jorasses (4&nbsp;208 meter), L'Aiguille Verte en die Drus, die Dôme du Goûter en natuurlik die Mont Blanc (4&nbsp;810 meter).

In die weste bied die bergspits 'n asemberowende uitsig oor Chamonix en 'n aantal berggebiede, waaronder die bergmassief van die Aiguilles Rouges, die Aravis, die Chablais, die Genevois, die Jura en die Chartreuse.

## Eksterne skakels 
* 'n Panoramiese uitsig oor die berglandskap van die Aiguille du Midi – benodig Quicktime-sagteware
Mosambiek-ooreenkoms

|}

Die **Mosambiek-ooreenkoms** is in 1912 deur die destydse Unie van Suid-Afrika en Portugal gesluit en daarna, tot by die jaar 1975, verskeie kere gewysig. Die ooreenkoms het die gebruik van Mosambiekse spoorweggeriewe en die hawe van Lourenço Marques (later Maputo) vir die vervoer van Suid-Afrikaanse goedere gereël, wat vir die Witwatersrandse nywerheids- en mynbougebied bestem was of van daar uitgevoer is. 

Tegelykertyd is Mosambiekse trekarbeiders toegestaan om in Suid-Afrika te gaan werk. Die ooreenkoms het hiervoor 'n sogenaamde goudopsie bevat, waarvolgens Suid-Afrika die invoer van Mosambiekse mannekrag met goud betaal het. Met die eensydige opsegging van die goudopsie deur die Republiek van Suid-Afrika in 1978 het Mosambiek se buitelandse valuta-inkomste ten opsigte van trekarbeid in Suid-Afrika van tussen 150 en 175 miljoen VSA-dollar in die jaar 1975 tot slegs 15 miljoen in 1978 verminder.

## Kritiek 
Die Mosambiek-ooreenkoms word dikwels as 'n tipiese voorbeeld van Portugal se sogenaamde "surrogaat-" of "ultra-kolonialisme" aangevoer, aangesien die Portugese owerhede Mosambiek se produksiefaktore land en mannekrag aan buitelandse maatskappye (soos die Britse Lonrho-korporasie) en Suid-Afrika "uitgeleen" het. Die staatsinkomste, wat uit hierdie ooreenkoms gevloei het, is deur Portugal weer gebruik om sy koloniale heerskappy in Mosambiek te finansieer - waaronder sy polisie- en weermag, geheimediens en koloniale administrasie.

## Bronne 
* W.J. Breytenbach: *Migratory Labour in Southern Africa*, in: Communications of the Africa Institute, No. 20, Pretoria 1972, veral hoofstuk 4, bladsy 19.
* James H. Mittelman: *Mozambique: The Political Economy of Underdevelopment*, in: Journal of Southern African Affairs, Vol. 3, No. 1 (1978), bladsy 36.
* W.J. Breytenbach: *Mozambique: Migrant Labour and Gold*, in: Bulletin of the Africa Institute of South Africa, Pretoria, Vol. 8, No. 3 (1978), bladsye 116-119.
* Perry Anderson: *Portugal and the End of Ultra-Colonialism*, in: New Left Review, No. 15/16 (1962).
Arve

Die **Arve** is 'n rivier in die Frans-Switserse Wes-Alpe met 'n lengte van 102 kilometer, wat by die Col de Balme in die Chamonixvallei ontspring en naby Genève in die Rhône uitmond. 
[duimnael|links|250px|Die Arve in [Chamonix (Frankryk)]]
Talle bergstroompies mond in die Arverivier uit, waaronder ook die Arveyron, wat sy oorsprong in die Mer de Glace het. Die Arve loop byna heeltemaal deur die Franse département Haute-Savoie, met die uitsondering van die laaste kilometers van sy benedeloop in die Switserse kanton Genève. Die belangrikste dorpe, waardeur die Arve vloei, is Chamonix, Les Houches, Sallanches, Cluses, Bonneville, Annemasse en uiteindelik Carouge in die kanton Genève, waar die rivier in die Rhône uitmond.
Matola

**Matola** is 'n stad in die suide van Mosambiek, wes van die nasionale hoofstad Maputo, met 1&nbsp;032&nbsp;197 inwoners (volgens die sensus van 2017). Matola is die hoofstad van die Maputo-provinsie en beskik sedert 1998 oor sy eie verkose stadsregering.

Die stad is 'n nywerheidsentrum en dien as 'n belangrike uitvoerhawe vir minerale soos chroom en ystererts vanuit Eswatini en Suid-Afrika. Matola beskik ook oor raffinaderye (wat tans nie in bedryf is nie) en 'n verskeidenheid ander nywerhede, wat onder meer seep en sement vervaardig en landbouprodukte verwerk. Die belangrikste nywerheid is 'n aluminiumsmeltery, wat in 2002 opgerig is en Mosambiek se bruto binnelandse produk meer as verdubbel het.

Matola is ook die naam van 'n klein rivier met 'n lengte van sowat 60 kilometer, wat die noordelike grens van die Matola-munisipaliteit vorm en in Maputobaai uitmond.

Die naam van die stad, wat ook algemeen as 'n van voorkom, is afgelei van *Matsolo a Ronga*, 'n koninkryk van die Ronga-stam, wat tot en met die aankoms van die eerste Portugese setlaars in die gebied bestaan het.
duimnael|300px|links|Verkeer in Matola
ASPRO-Alliansie

Die **ASPRO-Alliansie** was 'n informele militêre ooreenkoms, wat in die tydperk tussen 1969 en 1974 tussen die Republiek van Suid-Afrika (onder sy Eerste Ministers H.F. Verwoerd en John Vorster), Rhodesië (onder sy Eerste Minister Ian Smith) en Portugal (onder sy leiers António de Oliveira Salazar en Marcello Caetano) gesluit is. Aspro is 'n akroniem vir die Portugese **Á**frica do **S**ul, **P**ortugal en **Ro**désia.

Die ASPRO-Alliansie het uit die nouer politieke bande tussen die nuutgestigte, maar internasionaal geïsoleerde Republiek van Suid-Afrika met die blanke regering van Rhodesië en Portugal as die koloniale moondheid, wat Angola en Mosambiek oorheers het, voortgespruit.

Die lede van die ASPRO-Alliansie het ooreengekom om gemeenskaplik die militêre basisse in die Suidwes-Afrikaanse Caprivistrook te benut, polisie-eenhede op te lei en strategieë teen terroriste-insypelings en -aanvalle te ontwikkel en deur te voer. Die samewerking van die drie lande was egter nie beperk tot militêre aangeleenthede nie. Daar is ook projekte op die gebied van gesondheidsorg, waterwese, kragopwekking en die lewering van ander infrastruktuur aangepak. Teen die einde van die sestigerjare het ook Lesotho en Malawi daarin belanggestel om met die ASPRO-Alliansie saam te werk.

In 1974, een jaar voor die onafhanklikheidsverklaring van Angola en Mosambiek, is die ASPRO-Alliansie ontbind.

## Bronne 
* Stephen L. Weigert: *Alliances and Regional Integration: The Case of Southern Africa*, 1964-1974, twee boekdele, Ann Arbor 1979: University Microfilms International
Aérotrain

duimnael|regs|250px|'n Aérotrain 02-prototipe in die Tegniese Museum van Speyer, Duitsland (2004)

Die **Aérotrain** was 'n Franse sweeftrein, wat in die tydperk tussen 1965 en 1977 deur die ingenieur Jean Bertin ontwerp is. 

Die konsep van die Aérotrain het baie ooreenkomste met dié van die magneetsweeftrein getoon; albei is ontwerp om bo-oor hulle spoor te sweef, sodat die enigste weerstand wat hulle moet oorkom die lugweerstand sou wees. Sodoende was die Aérotrain in staat om baie hoë reissnelhede te bereik, terwyl sy energieverbruik en geraas matig gebly het. Bowendien was sy tegnologie - in vergelyking met magneetsweeftreine - minder ingewikkeld, en sy spoor kon teen 'n laer koste gebou word.

Daar is altesame vyf prototipes ontwikkel en gebou: Die 01, 02 (wat ook op die beeld vertoon word), S44, I-80 en I-80 HV. Die I-80 was 'n passasierswa, wat op sy toetslyn 80 passasiers kon vervoer. Met 'n gemiddelde snelheid van 417,6 en 'n maksimale snelheid van 430 kilometer per uur het dit op 5 Maart 1974 'n nuwe wêreldrekord vir landgebonde lugkussingvoertuie opgestel.

Die Aérotrain-projek is in 1977 - weens 'n gebrek aan fondse, die afsterwe van die ontwikkelaar Jean Bertin en die goedkeuring van die TGV-konsep deur die Franse regering as die oplossing vir die vraagstuk van landgebonde hoësnelheidsvervoer - gestaak.

## Eksterne skakels 
* Die Aérotrain
* Bertin Technologies: Aérotrain-video 
* 'n Promosionele video van Windrider Train Company, wat die Aérotraintegnologie verder wil ontwikkel, uit die jaar 2005
Nederlandse dialekte

regs|duimnael|Nederlandse dialekte in Nederland, België en Frans-Vlaandere
regs|400px|'n Kaart van die Nederlandse dialekte in Nederland, België, Frans-Vlaandere en Duitsland

In die Nederlandse taal is daar verskeie plaaslike verskille, sowel in Nederland as in Vlaandere, die hoofgebied waar Nederlands gepraat word. Die plaaslike verskille is dialekte of streektale wat onderverdeel is in stadsdialekte en streekdialekte (*soos: Hollands >> Suid-Hollands >> Amsterdams*).

## Hollands-Frankiese dialekte 
***Wes-Vlaams**, België
** Frans-Vlaams, Frankryk
***Seeus**, Nederland
***Suid-Hollands**  
***Waterlands**
**Volendams
*Amsterdams
***Saans**
***Kennermerlands**
***Wes-Fries
***Bildts/Amelands**
***Stadsfries**
***Weshoeks**
***Utrechts**
Kyk ok Hollands en Noord-Hollands

## Brabants-Frankiese dialekte 
***Suid-Gelders (Kleverlands)**, Nederland en Duitsland
**Pella-Nederlands

***Noord-Brabants**, Nederland
**Noord-Limburgs, Nederland

***Brabants**, België
**Antwerps
**Leuvens
**Brabants
**Kempens

***Oos-Vlaams**, België en Nederland
**Aalsters

## Limburgs-Frankiese dialekte 
***Limburgs**, Nederland en België
**Suid-Limburgs
**Maastrichts
**Valkenburgs
**Platdiets (Wallonië en die Voerstreek)

## (Nederlandse) Nedersaksiese dialekte 
duimnael|regs|380px|Nedersaksiese streektale in Nederland en Duitsland

Die Nedersaksiese dialekte in Nederland:
* **Kollumerlands**
* **Gronings/Noord-Drents**
* **Stellingwerfs**
* **Midden-Drents** 
* **Suid-Drents**
* **Twents**
* **Twents-Graafschaps**
* **Gelders-Overijssels** 
**Achterhoeks
**Urks
* **Veluws'''

Die taalgrense en dialekgrense tussen Duitsland en Nederland is nie baie duidelik nie.

## Nie-kontinentale dialekte 
*Surinaams-Nederlands, Suriname
*Antiliaans-Nederlands, (die ses eilande van die) Nederlandse Antille 
*Pella-Nederlands
* Afrikaans
**Kaapse Afrikaans
**Oorlams
**Namibiese Afrikaans
**Oranjerivier-Afrikaans
**Oosgrens-Afrikaans

## Dialekte teenoor die Standaard-Nederlands 
400px|duimnael|Taalafstand tussen dialekte en die Standaardtaal (1). (Nederland, België, Frankryk, Suid-Afrika, Namibië, Suriname en die Nederlandse Antille en Aruba
Die dialekte groei oor die algemeen nader aan die standaardtaal (of Algemeen Nederlands, ABN). Die norm van Standaardnederlands lê in Haarlem. Die dialekte uit Drenthe, Groningen, Limburg en West-Vlaandere is ver van die standaardtaal verwyder, selfs meer as Afrikaans:

## Sien ook 
*Nederlands - Nederlandse dialekte
*Geskiedenis van het Nederlands
Moment-magnitude-skaal

Die **moment-magnitude-skaal**, wat in 1979 deur Thomas C. Hanks en Hiroo Kanamori ingevoer is, is 'n meer presiese skaal vir die sterkte van 'n aardbewing as die Richterskaal wat in 1935 ingevoer is. Terwyl die Richterskaal die magnitude (sterkte) van 'n aardbewing deur middel van 'n seismograaf meet wat seismiese golwe of die energie, wat in die diepte van die aarde deur die uiteenskeuring van gesteentes vrygestel word, aanteken, dui die moment-magnitude-skaal die totale energie aan wat deur 'n aardbewing vrygestel word. Dit word gedeeltelik bereken deur die oppervlakte van die breuk wat deur die aardbewing geraak is met die afstand te vermenigvuldig waarmee die grond langs die breuklyn beweeg het.

## 'n Vergelyking van sterk aardbewings volgens die Richter- en moment-magnitude-skaal 
## Bronne 
* National Geographic, Vol. 187, No.4, April 1995, ''Living with California's Faults'', bladsy 10
Santa Cruz, Kalifornië

**Santa Cruz** is die administratiewe hoofstad van die Santa Cruz-distrik van die deelstaat Kalifornië (in die Verenigde State) met 'n oppervlakte van 41 vierkante kilometer en sowat 60&nbsp;000 inwoners (2010). Die stad lê teen die noordelike kant van die Montereybaai, sowat 100 kilometer suid van San Francisco. 'n Kampus van die Universiteit van Kalifornië in Santa Cruz (Engels: *University of California, Santa Cruz*) lê noordwes van die stad.

## Geskiedenis 
duimnael|links|Die vermaaklikheidspark *Boardwalk*
Die gebied is oorspronklik deur die Ohlone, jagters en versamelaars en een van Kalifornië se Eerste Nasies, bewoon. Op 28 Augustus 1791 het Padre Fermín Lasuén die sendingstasie Santa Cruz gestig, wat na die naamdag van sy stigtingsdatum vernoem is. Dit was die twaalfde van altesame 21 sendingstasies in Alta California (Opper-Kalifornië). Hier het aanvanklik lede van die Ohlone-stam, later ook Yokut begin werk. Die sendingstasie is in 1818 uit vrees vir 'n roofaanval ontruim. In plaas daarvan om dit te beskerm, het Spaanse setlaars die stasie geplunder. Nadat dit later deur 'n aardbewing verwoes is, is die sendingwerk in Santa Cruz gestaak.

Die naam Santa Cruz is later vir die nedersettings in die omgewing oorneem. Terwyl die Ohlone deur Spaanse setlaars verdryf is of aan siektes en dwangarbeid beswyk het, het Santa Cruz in die 19de eeu danksy setlaars van die Amerikaanse Ooskus en Midweste en immigrante uit Skotland, Italië, China en Portugal begin groei. Die Spaanse setlaars is onteien en verdryf, nadat Kalifornië 'n deelstaat van die Verenigde State geword het.

Die Loma Prieta-aardbewing van die jaar 1989 het baie historiese geboue in die binnestad van Santa Cruz verwoes en vyf menselewens geëis. Danksy sy ligging naby die Kaliforniese Silicon Valley het die eiendomspryse as gevolg van die groei in die hoëtegnologiesektor die hoogte ingeskiet, en Santa Cruz word nog steeds as een van die vyf Amerikaanse stede met die hoogste eiendomspryse gelys.

## Toerisme 
duimnael|links|'n Groot golf breek in Santa Cruz
Santa Cruz, wat ook *Surf City USA* genoem word, was in 1885 die eerste stad in Kalifornië, waar die branderplankrysport beoefen is. Talle internasionale branderplankrywedstryde vind nog steeds hier plaas.

Die vermaaklikheidspark *Santa Cruz Beach Boardwalk* is die oudste in Kalifornië. Toerisme is naas landbou, tersiêre onderwys en hoëtegnologie nog steeds een van die hoofsaaklike bronne van inkomste in Santa Cruz.

## Ekonomie 
Santa Cruz het met die oprigting van die universiteitskampus 'n groot aantal jong mense gelok en ook alternatiewe lewensstyle gewild gemaak. Die stad het sodoende ook 'n sentrum van die organiese boerdery geword.

Die bekendste plaaslike hoëtegnolgie-maatskappye is *The Santa Cruz Operation (SCO)* (tans *Tarantella, Inc.*) en *Plantronics*. Ander belangrike ondernemings, wat hulle hoofkwartiere in Santa Cruz het, is *Giro* (fietshelme), *The Santa Cruz Guitar Company* (kitare), *Good Earth Tea* (tee) en ''Erik's Deli Café''.

## Eksterne skakels 
*  
*  Amptelike webwerf van Santa Cruz
*  Santa Cruz Beach Boardwalk
*
Griekwaland-Wes

duimnael|links|Kaart van Suider-Afrika in 1885
**Griekwaland-Wes** is 'n streek in Sentraal-Suid-Afrika, wat nou deel uitmaak van die provinsie Noord-Kaap. Die gebied is oorspronklik deur die Griekwas bewoon.

Griekwaland-Wes het in 1873 'n Britse kolonie geword, met Kimberley as sy hoofstad. In 1880 is die gebied deur die kolonie Kaap die Goeie Hoop geannekseer. Met die stigting van die Unie van Suid-Afrika in 1910 het Griekwaland-Wes 'n deel van die Kaapprovinsie geword, maar het nog steeds sy eie "provinsiale" sportspanne behou.

Nog 'n gebied wat deur die Griekwas bewoon is nadat hulle uit Griekwaland-Wes weggetrek het deur die Vrystaat en Lesotho, het eers as Niemandsland bekend gestaan, maar nadat dit in 1878 deel van die Kaapkolonie geword het, is dit Griekwaland-Oos gedoop.
Gamkaskloof

duimnael|250px|Die pas af na die Gamkaskloof.

Die **Gamkaskloof** (ook bekend as **Die Hel**) is 'n smal, afgesonderde vallei omtrent 20&nbsp;kilometer lank en 'n maksimum van 600&nbsp;meter wyd geleë in die Swartberge in die provinsie Wes-Kaap, Suid-Afrika.

## Geskiedenis 
Die Gamkaskloof is vermoedelik in die vroeë 19de eeu ontdek deur trekboere, maar die eerste inwoner (Petrus Swanepoel) het hom eers in 1830 permanent in die kloof gevestig. Ná hom het die Marais, Cordier, Joubert, Mostert en Nel hulle ook in die kloof gevestig, en die gemeenskap het 'n maksimum grootte van ongeveer 160 bereik. Die inwoners moes altyd te perd oor die Swartberge gaan na Prins Albert en Calitzdorp. Daar was later 'n skool met 'n onderwyser wat op Sondae as kerk gedien het.

Hulle het hul eie koring, groente, vrugte, tee en tabak verbou. Verder het hulle ook witblits gestook en bier van wilde heuning gemaak.

Hulle het lank die regering gevra om 'n pad na die kloof te bou, en die uiteindelike voltooiing in 1962 was sekerlik die begin van die einde vir die gemeenskap. Die kinders het skoolgegaan by hoërskole in die nabygeleë dorpe en meeste het nie teruggekeer na die bestaanslewe in die vallei nie. Bejaardes het ook na aftreeoorde buite die kloof getrek en so het die getal inwoners verminder totdat die laaste persoon, Piet Swanepoel, sy huis in 1991 aan Kaapse Natuurbewaring verkoop het.

Die kloof is in 1997 tot nasionale erfenisgebied verklaar en ingelyf by die Swartberg Natuurreservaat. Die huisies is opgeknap en toegerus met sonkrag en badkamers.

## Die Hel 
Niemand is seker waar die naam vandaan kom nie. 'n Gewilde storie is dat ene Piet Botha ('n veeinspekteur) die vallei in die 1940's besoek het en 'n besonder moeilike pad bekend as "die leer" geneem het. Hy het die ondervinding as "hel" beskryf. Maar in 1901 tydens die Anglo-Boereoorlog het Deneys Reitz en sy kommando die kloof besoek en toe reeds daarna as "Die Hel" verwys.

Die inwoners het nooit van die naam gehou nie en na hulle self as "Kloovers" verwys.

Die benaming Hel kan moontlik n inkrimping van die term "helling" wees. Iets wat teen 'n hoek lê, en moontlik verwys na die vorm van die klowe en berge.

## Verwysings in letterkunde 
* In '''n Seisoen in die Paradys*, deur B.B. Lazarus (Breyten Breytenbach) het hulle die Gamkaskloof besoek.
* *Duiwelskloof* deur André P. Brink is geïnspireer deur die Gamkaskloof, maar die storie is nie gebaseer op ware gebeure nie.

## Bron Verwysings 
* Die Hel
* IOL Oorspronklik gepubliseer in die *Cape Times'' 19 Mei 2003

## Eksterne skakels 
* Gamkaskloof by Kaapse Natuurbewaring
Erfenisdag (Suid-Afrika)

[duimnael|regs|300px|Die dag staan ook as [Braai#Nasionale Braaidag|Nasionale Braaidag bekend.]]

**Erfenisdag** is 'n openbare vakansiedag wat jaarliks op 24 September in Suid-Afrika gedenk word. Voor 1994 was dié dag as Shakadag bekend, waartydens die Zoeloes hulle koning herdenk het. Ná 1994 is dit omskep in 'n dag waarop alle kulture hulle eie erfenis kan herdenk. Dit het egter gou as Braaidag bekend geraak.

## Ontstaan 
Met die oorgang na 'n nuwe Suid-Afrika het die kabinet besluit dat daar 'n dag (24 September) moet wees waarop Suid-Afrikaners, van watter bevolkingsgroep ook al, hul eie erfenis mag gedenk. Dit het beteken dat niemand moes vergeet wie en wat hy is, of waar hy vandaan kom nie. Elkeen moes op dié dag sy eie kultuur, geskiedenis en kultuurgeskiedenis in ere hou. Dit is toe **Erfenisdag** genoem.

Oud-president Nelson Mandela het self die woord "reënboognasie" bedink om Suid-Afrika se uiteenlopende kulture, gebruike, tradisies, geskiedenisse en tale te beskryf. Erfenisdag moes ’n viering van daardie kleurryke verskeidenheid wees.

Dit is aan die Departement van Kuns, Kultuur, Wetenskap en Tegnologie, as beskermheer van Suid-Afrika se kultuur, opgedra om jaarliks byeenkomste op 'n nasionale vlak vir Erfenisdag te reël en te bestuur. Die eerste Erfenisdag is op 24 September 1995 gehuldig. 

Erfenisdag gaan egter nie net oor die eie kulture van afsonderlike groepe nie, maar veral ook oor uitreiking oor die verskillende kultuurgrense heen. Elemente van nasionale eenheid, nasiebou, versoening en landspatriotisme moet dus benadruk word.  Die doel is ook om veral die jeug aan te moedig om Suid-Afrikaners se gedeelde erfenis in ere te hou.

Erfenis is al omskryf as "dit wat ons geërf het: die somtotaal van die natuurlewe en natuurskoon, plekke van wetenskaplike of geskiedkundige belang, nasionale monumente, historiese geboue, kunswerke, literatuur, musiekstukke, volksvoorvaders en -moeders, mondelinge tradisies en museumversamelings saam met hul dokumentasie."

As sodanig staan dit ook nie los van die politieke verlede van Suid-Afrika nie. Soos oud-pres. Mandela op die tweede Erfenisdag in 1996 in 'n toespraak gesê het: "As ons nasie inderdaad soos die spreekwoordelike feniks uit die as van verdeling en konflik moet verrys, moet ons erkenning gee aan diegene wie se onbaatsugtige werke en talente toegewy was aan hierdie doelwit van ’n nie-rassige demokrasie."

## Sien ook 
* Lys van openbare vakansiedae in Suid-Afrika
* Nasionale Braaidag, inisiatief wat jaarliks op Erfenisdag val.
Golden Gate

:*Hierdie artikel handel oor die seestraat in Noord-Amerika. Vir die Nasionale Park in Suid-Afrika, sien Golden Gate Hoogland Nasionale Park.*

Die **Golden Gate** (Afrikaans: "Goue Poort") is 'n seestraat met 'n lengte van sowat agt kilometer en 'n wydte van tussen 1,6 en drie kilometer, wat die Stille Oseaan met die San Franciscobaai (Kalifornië, Verenigde State) verbind. Die deurvaart is as gevolg van die groot verskil in waterhoogte tussen eb en vloed oor duisende jare en die water van die riviere Sacramento en San Joaquin geskep. Die bekende Golden Gate-brug oorspan die seestraat sedert die jaar 1930.

Die Golden Gate en sy omgewing verdwyn gedurende die somer dikwels in die newel, sodat die seestraat deur die vroeë Europese seevaarders nie ontdek is nie. Die Spaanse vlootoffisier Juan de Ayala was die eerste Europeër wat op 5 Augustus 1775 deur die Golden Gate geseil het. Die Spanjaarde het die seestraat oorspronklik *Boca del Puerto de San Francisco* genoem, tog staan dit sedert die groot Kaliforniese goudstormloop van die jaar 1848 onder sy huidige naam bekend.

Destyds het duisende gouddelwers met hulle skepe deur die seestraat gevaar en daarna in die hawe van San Francisco anker gegooi. Aangesien die goudkoors welvaart en rykdom voorspel het, het die publiek die nuwe naam vinnig aanvaar. Die naam het 'n sinoniem vir die "toegang tot geluk" geword.

## Eksterne skakels 
*
Athlone

:''Hierdie artikel handel oor Athlone, 'n voorstad van Kaapstad in Suid-Afrika. Vir die dorp in die Republiek van Ierland, sien Athlone, Ierland.''

**Athlone** is een van die oudste voorstede van Kaapstad (provinsie Wes-Kaap, Suid-Afrika), op die Kaapse Vlakte en suid van die Nasionale Roete 2. Dit is vernoem na Alexander Cambridge, 1ste Graaf van Athlone en goewerneur-generaal van die Unie van Suid-Afrika in die tydperk tussen 1924 en 1930.

Twee van die bekendste bakens van Athlone is die Athlone-stadion en die torings van die ou Athlone-steenkoolkragsentrale, wat in 2010 gesloop is. Die voorstad is hoofsaaklik 'n woongebied, maar dit beskik ook oor 'n aantal nywerhede en sy eie gelyknamige spoorwegstasie.
Athlone, Ierland

**Athlone** (Iers: **Baile Átha Luain**, wat letterlik "stad by die Luandrif" beteken), is 'n dorp in die Republiek Ierland met 'n bevolking van 21&nbsp;800 volgens die sensus van 2011. 

Athlone is teen die Leerivier en aan die suidelike oewer van die Inisfreemeer, sowat 130 kilometer wes van Tullamore, geleë. Die dorp lê eweneens naby die geografiese sentrum van Ierland en die grense van twee graafskappe (*counties*) en provinsies. Alhoewel die westelike gedeelte van Athlone in die graafskap Roscommon lê, is die graafskap Westmeath se grens weens administratiewe redes tot by Athlone se dorpsgrens verskuif.
Bethulie

[duimnael|links|230px|Bethulie se [NG gemeente Bethulie|NG kerkgebou in 2012.]]
[duimnael|links|270px|[Gereformeerde kerk Bethulie|Bethulie se Gereformeerde kerkgebou, ontwerp deur die argitek Gerard Moerdijk. Die hoeksteen is gelê op 16 Februarie 1924.]]
duimnael|320px|regs|Bethulie in die laatrepublikeinse tydperk, omstreeks 1895.
[duimnael|links|270px|Die Hoërskool Pellissier op Bethulie is so genoem ter ere van die Franse sendeling [Jean Pellissier.]]

**Bethulie** is 'n dorp in die suide van die Suid-Afrikaanse provinsie Vrystaat, 180&nbsp;km suid van Bloemfontein, met 2&nbsp;100 inwoners (2011-sensus), van wie 514 (24,5%) wit was.

Alhoewel Bethulie nie langs een van die provinsiale hoofpaaie lê nie, dien die dorp nogtans as 'n landbou- en spoorwegsentrum. Die naam, wat letterlik "deur God uitverkies" beteken, gaan terug op die direkteure van die plaaslike sendingstasie, wat as die bakermat van die dorp gedien het. Die sendingstasie se hoofgebou, Pellisierhuis, die voormalige tuiste van die Franse sendeling eerw. Jean Pellissier, dateer van 1843 en word as die oudste gebou noord van die Oranjerivier beskou.

Tydens die Tweede Vryheidsoorlog is van die grootste Britse konsentrasiekampe in Bethulie opgerig. Bethulie is ook die geboorteplek van die Suid-Afrikaanse akteur Patrick Mynhardt, ook bekend as die *Boytjie van Bethulie*.
duimnael|links|270px|D.H. Steynbrug naby Bethulie

## Besienswaardighede 
* Die Pellissierhuis is op 20 Julie 1979 geopen en behandel die geskiedenis van Bethulie en sy omgewing. Die huis vertoon ook 'n versameling van 19de-eeuse huis- en landbougereedskap en oorblyfsels van die Vryheidsoorlog.
* Die **D.H. Steynbrug** naby Bethulie oorspan die Oranjerivier en is met 2&nbsp;993 meter die langste in Suid-Afrika.
* Die belangrikste toeristebestemmings in die omgewing is **Bethuliedam** met uitstekende watersportgeriewe en die **Mynhardtwildtuin**.

## Sien ook 
* NG gemeente Bethulie
* Gereformeerde kerk Bethulie
* Lys van dorpe in Suid-Afrika

*Nota*: Afstande per pad gemeet

## Verwysings
Denise Darvall

**Denise Ann Darvall** (27 Februarie 1942 – 3 Desember 1967) was die skenker vir die eerste menslike hartoorplanting wat onder leiding van dr Chris Barnard op 3 Desember 1967 in die Groote Schuur-hospitaal in Kaapstad uitgevoer is.

Darvall was ernstig beseer in 'n motorongeluk in Observatory, Kaapstad. Denise se ma is op slag dood in die ongeluk. Denise het skedelbreuk opgedoen en het ernstige kopbeserings gehad. Sy is deur lewensondersteunende apparaat aan die lewe gehou en is breindood verklaar. Teen 21h00 (9 nm) op die dag van die ongeluk het die dokters besluit om pogings om haar by te bring, te staak.

Ná Denise se pa toestemming verleen het, is haar hart geskenk vir die oorplanting op Louis Washkansky. Haar niere is geskenk vir die 10 jarige Jonathan van Wyk. Weens apartheid was die nierskenking aan Van Wyk kontroversieël,  aangesien die seun as 'n Kleurling geklassifiseer was en Denise as Blank.

## Verwysings 
## Eksterne skakels 
* Suid-Afrikaanse Geskiedenis: Denise Darvall
Colonia del Sacramento

duimnael|links|'n Tipiese straat in Colonia del Sacramento
duimnael|links|Vuurtoring in Colonia de Sacramento
**Colonia del Sacramento** (Portugees: *Colônia do Sacramento*) is 'n dorp in die suidweste van Uruguay, teen die Río de la Plata en sowat 177 kilometer wes van die hoofstad Montevideo af geleë, met 'n bevolking van 25&nbsp;762 in 2011. Dit is die oudste nedersetting in die land en hoofstad van die *departamento* Colonia. Veerbote verbind die nedersetting met die Argentynse hoofstad Buenos Aires.

## Geskiedenis 
Die vesting en dorp is in Januarie 1680 deur die Portugese goewerneur van Rio de Janeiro, Manuel Lobo, in opdrag van die prins-regent Pedro II van Portugal vir verdedigingsdoeleindes gestig. Later het die Spanjaarde, wat hulle aan die oorkant van die Río de la Plata in Buenos Aires gevestig het, vanweë sy strategies belangrike ligging aanspraak gemaak op Colonia del Sacramento. Die inheemse Guaraní-stamme het in 1742 oorlog teen die Portugese gevoer om hulle te verdryf.

In 'n aantal ooreenkomste soos die Verdrag van Madrid van 1750 en die Verdrag van Santo Ildefonso van 1777 het die nedersetting en sy vesting om die beurt onder Spaanse en Portugese bewind gekom, totdat dit uiteindelik vir goed in Spaanse hande gebly het. Later het dit nog een keer onder Portugese heerskappy gekom. Met die inlywing van Uruguay by Brasilië in 1816 as *Banda Oriental* het die dorp ook 'n tyd lank onder Brasiliaanse bewind gekom.

Die historiese dele van Colonia del Sacramento is in Desember 1995 deur UNESCO as 'n wêrelderfenisgebied gelys. Die 17de eeuse katedraal is die oudste kerkgebou in Uruguay.

## Eksterne skakels 
*  Amptelike webwerf
*   Amptelike UNESCO bladsy
Louis Washkansky

**Louis Washkansky** (1913 – 21 Desember 1967) het die wêreld se eerste menslike hartoorplanting ondergaan.

Washkansky was 'n Litause Jood wat in 1922, toe hy nege was, saam met sy familie na Suid-Afrika geïmmigreer het. Hy was 'n groentehandelaar in Kaapstad. Washkansky het diens gedoen gedurende die Tweede Wêreldoorlog in Oos- en Noord-Afrika sowel as Italië. Na die oorlog trou hy met sy vrou Ann.

Washkansky was 'n geesdriftige sportman. Hy het deelgeneem aan sokker, swem en gewigoptel. Later in sy lewe het sy gesondheid agteruitgegaan. Hy was 'n diabeet en het aan ernstige hartversaking begin ly. Hy het drie hartaanvalle gehad.

Washkansky ondergaan 'n hartoorplanting op 3 Desember 1967 in die Groote Schuur-hospitaal in Kaapstad. Die skenker was Denise Darvall, wat in 'n motorongeluk gesterf het. Die hartoorplanting is onderneem deur dr Chris Barnard en sy hartspan. Die operasie was 'n sukses maar Washkansky het 'n verswakte immuunstelsel gehad en sterf aan dubbele longontsteking agtien dae na die oorplanting.

## Eksterne skakel 
*Suid-Afrikaanse Geskiedenis: Louis Washkansky (Engels)
Robertson

**Robertson** is 'n dorp in die Kaapse Wynland-distriksmunisipaliteit van die provinsie Wes-Kaap, Suid-Afrika met sowat 28&nbsp;000 inwoners (indien die township Nkqubela ook ingereken word).

## Geskiedenis 
Die dorp het ontstaan toe die NG Kerk 'n gemeente gestig het in 1852. 'n Deel van die plaas Roode Zand is gekoop en die eerste erwe is in 1853 verkoop. Die dorp is vernoem na dr. William Robertson, een van die Skotse predikante wat deur goewerneur lord Charles Somerset na Suid-Afrika gebring is om die tekort aan Hollandse predikante aan te vul maar veral om die Afrikanerbevolking te verengels.

## Wapens 
**Munisipaliteit** — Robertson se munisipale raad het in 1913 'n wapen aangeneem: ''In silwer, 'n geblaarde druiwetros van natuurlike kleur, in die skildvoet vergesel van vier versmalde golwende dwarsbalke van blou en op 'n rooi skildhoof drie afgerukte wolwekoppe van silwer''. Die helmteken was 'n regterhand wat 'n kroon vashou; die skildhouers was 'n skimmelperd en 'n volstruis;  en die wapenspreuk was "Boutez en avant". Die wapen is in 1974 by die Buro vir Heraldiek geregistreer.

**Nkqubela** — Die Swart woongebied Nkqubela het oor sy eie plaaslike owerheid beskik van 1982 tot 1996. Die dorpskomitee het in 1989 'n wapen by die Buro vir Heraldiek geregistreer: ''Kepersgewys verdeel, rooi en blou, 'n keper, die piek gepylpunt, alles silwer''. Die helmteken was 'n blou muurkroon en die wapenspreuk "Bambanani". Die R317-streekroete tak van die R60 af en verbind Robertson met Bonnievale.

## Sien ook 
* Lys van dorpe in Suid-Afrika
* NG gemeente Robertson

## Bron 
*

## Verwysings 
## Eksterne skakels 
* Die amptelike webwerf vir voornemende toeriste
Niterói

**Niterói** (vroeëre spelling: *Nictheroy*) is 'n stad in die Brasiliaanse deelstaat Rio de Janeiro met 'n oppervlak van 130 vierkante kilometer en 474&nbsp;002 inwoners (2007). Niterói is 'n satellietstad sowat 5 kilometer van Rio de Janeiro af en word met hierdie metropool deur 'n brug en 'n veerboot verbind. Niterói staan bekend vir sy hoë lewensgehalte. Die argitek Oscar Niemeyer se Museum vir Kontemporêre Kuns (Portugees: *Museu de Arte Contemporânea*) is die belangrikste argitektoniese besienswaardigheid in Niterói.

## Geskiedenis 
[duimnael|links|Uitsig oor Niteói en die Museu de Arte Contemporânea (MAC, op die voorgrond) wat in [1991 deur die argitek Oscar Niemeyer ontwerp is]]
duimnael|links|Die MAC bied nie net van binne 'n uitsig oor Rio de Janeiro se Guanabarabaai nie
duimnael|links|Die laaste sonlig op 'n herfsaand in die stadsbuurt Camboinhas
Niterói is op 22 November 1573 deur Araribóia, 'n lid van die inheemse Tupí-stam, gestig – dit is die enigste stad in Brasilië, wat deur 'n inheemse Brasiliaan gestig is.

Ná die oorlog teen Frankryk, wat weens 'n geskil oor die Guanabarabaai uitgebreek het, het Araribóia by die goewerneur Mem de Sá aansoek gedoen om 'n stuk land. Nadat die land aan hom toegestaan is, het hy die dorp *São Lourenço dos Índios* gestig.

Die sentrale regering het die dorp in 1819 amptelik erken en die naam gewysig na *Vila Real da Praia Grande* ("Koninklike Stad van die lang Strand"). Die dorp het destyds slegs die huidige binnestad van Niterói beslaan, en eers ná die bou van 'n tremlyn in die laat 19de eeu het die stad vinnig begin groei. In die vroeë 20ste eeu het die industrialisering begin.

Die naam van die stad is op 6 Maart 1835 weer gewysig na Nictheroy, wat in die Tupí-taal letterlik "verborge water" beteken. Tegelykertyd het Nictheroy stadstatus gekry. Die naam is later volgens 'n nuwe spelling nog eens na Niterói verander.

Niterói het in die tydperk tussen 1834 en 1975, toe die huidige deelstaat Rio de Janeiro nog in twee state verdeel was, naamlik Rio de Janeiro en die federale distrik Guanabara met die hoofstad Rio de Janeiro, as die hoofstad van die deelstaat Rio de Janeiro gedien. Net in die tydperk tussen 1894 en 1903 het Petrópolis as administratiewe hoofstad gedien. Met die samesmelting van Guanabara en Rio de Janeiro op 15 Maart 1975 het Rio de Janeiro hierdie funksie oorgeneem.
DSCH (Dmitri Sjostakovitsj)

duimnael|250px|regs|Die DSCH-motief
**DSCH** is 'n musikale motief wat deur die Russiese komponis Dmitri Sjostakovitsj gebruik is om homself voor te stel, soortgelyk aan die manier waarop die BACH-motief Johann Sebastian Bach voorstel. Dit bevat die note D-E&nbsp;mol-C-B, of D-Es-C-H in Duitse notasie, wat vir sy voorletters (Д. Ш.) in die Duitse spelling (D. Sch.) van sy naam staan.

Die motief kom in baie van sy werk voor, insluitend die  Simfonie  No. 10 in E mineur, die Strykkwartet No. 8 in C mineur, die  Vioolkonsert No. 1 in A mineur, die  Tjellokonsert No. 1 in E mol Majeur en die Opus 60  Klaviersonata  No. 2 in B mineur.

*DSCH Journal*, die standaard joernaal vir Sjostakovitsjstudies, se naam kom van die motief, en "DSCH" word soms gebruik as 'n afkorting van die komponis se naam.

## Eksterne skakels 
* The DSCH journal
* Melodic Signatures in Shostakovich's 10th Symphony op Azerbaijan International
Prostaatklier

Die **prostaatklier**, 'n deel van die voortplantingstelsel, kom voor by manlike soogdierspesies en is geleë onder die blaas en tussen die rektum, die sluitspier, 'n paar slagare en bondels senuwees. Dit blyk dat die funksie van die klier is om omtrent een derde volume van 'n man se saadvloeistof te produseer. Die klier is egter nie noodsaaklik vir voortplanting nie en dus kan dit as 'n relatief onbelangrike orgaan beskou word. Sommige wetenskaplikes vermoed egter dat die hoofdoel van die prostaatklier is om die voortplantingskanaal teen infeksie in die urienweg te beskerm.

Hoe dit ookal sy, vir sy grootte kan die prostaatklier heelwat probleme veroorsaak.
* Prostaatkanker – die mees algemene kanker onder mans, en die tweede grootste oorsaak van mans se kankersterftes na longkanker.
* Vergroting van die prostaat – een van die goedaardige gewasse wat die meeste in mans voorkom en baie ongemak en pyn veroorsaak.
* Prostaatontsteking – die hoofoorsaak van urienweginfeksie by mans.

## Sien ook 
* Urologie
Ethnologue

In 1971 het die Summer Institute of Linguistics (SIL) **Ethnologue** as 'n databasis geskep om inligting oor alle tale in die wêreld te vergader. Hulle het aan elke taal 'n drieletterkode toegewys. In 2000 het hulle die stel drieletterkodes vrygestel sodat inligting oor die internet afgelaai kan word deur enigiemand wat dit wou gebruik in hul eie databasis of webwerf. Enige rekenaarprogram wat van die drieletterkodes gebruik maak kan via die internet al die beskrywende inligting oor 'n gegewe taal in Ethnologue bekom.

Die Ethnologue-kode vir Afrikaans is *afr*.

## Eksterne skakels 
* Ethnologue
* Ethnologue se inskrywing vir Afrikaans
Houtbaai

**Houtbaai** is 'n voorstad van Kaapstad geleë in 'n baai 5&nbsp;km suid van die sentrale sakekern van Kaapstad.

## Geskiedenis 
duimnael|links|Houtbaai in die skemerlig, soos gesien vanaf Chapmanspiek
[duimnael|links|Panorama van Houtbaai met die [Constantiaberg op die agtergrond]]
Die eerste skriftelike verwysing na Houtbaai is in 1607 toe John Chapman van die Engelse skip *Consent* daarna verwys het as ''Chapman's Chaunce* (Chaunce is ou Engels vir *chance'').

Toe die Verenigde Oos-Indiese Kompanjie in 1652 in Tafelbaai geland het, het hulle hout nodig gehad om strukture op te rig (onder andere die eerste fort). Daar was egter nie genoegsame goeie hout in die baai nie en die VOC moes verder weg soek. So het hulle die bos aan die suidekant van Tafelberg ontdek en dit het hulle nie lank geneem om 'n buitepos daar te vestig nie.

Jan van Riebeeck het in sy geskrifte daarna verwys as ''t' Hout Baaitjen'' en dit die mooiste bos in die wêreld genoem. Vandag is daar egter nie veel van die bosse oor nie.

## Geografie 
Houtbaai word aan drie kante omring deur berge en dit is net die suide waar dit aan die see grens wat plat is. In die noorde grens dit aan Oranjekloof wat deel uitmaak van die Tafelberg Nasionale Park. In die noordweste lê die Twaalf Apostels, en in die weste Klein Leeukop, Karbonkelberg, Kaptein's piek en die Sentinel. In die ooste grens dit aan Vlaakenberg, Skoorsteenberg en Constantiaberg.

Daar is drie paaie wat uit Houtbaai lei. Die eerste gaan noordwes langs die Twaalf Apostels verby na Llandudno en Kampsbaai, die tweede gaan in die noordooste tussen Oranjekloof en Vlaakenberg oor Constantianek na Constantia.

Die laaste pad (genaamd Chapmanspiek-rylaan) loop suid teenaan die kus na Noordhoek. Dit is deur gevangenis gebou en amptelik op 6 Mei 1922 geopen deur die goewerneur-generaal Prins Arthur van Connaught. Dit het ongeveer sewe jaar geneem om te bou teen 'n koste van R40&nbsp;000. Die pad is gereeld gesluit as gevolg van rotsstortings en is in 2004 herbou en omskep in 'n tolpad.

## Besienswaardighede 
Die bronsluiperd wat op die rotse staan in Florabaai is aan Houtbaai geskenk deur die plaaslike beeldhouer Ivan Mitford Barbeton. Dit is ter nagedagtenis aan al die luiperds wat in die woude gebly het. Die laaste Kaapse luiperd is in 1930 geskiet. Die ou hawe by Florabaai is die enigste ooblyfselfs van die tyd toe daar mangaan gemyn is tussen 1909 en 1911 teen die hange van Constantiaberg.

## Sien ook 
* Duikereiland, 'n eiland naby Houtbaai.
* Lichtenstein-kasteel (Suid-Afrika), 'n Woning in Houtbaai.
* Lys van dorpe in Suid-Afrika
* Lys van Kaapstad se voorstede

## Verwysings 
## Eksterne skakels 
*  
* Hout bay online community
* Inligting oor Houtbaai
* Houtbaai en Llandudno erfenis trust
Adam Dollard des Ormeaux

'*Adam Dollard, sieur des Ormeaux (Dollard des Ormeaux; in sy doodsertifikaat word sy naam *Daulat* gespel, terwyl ook spellings soos *Daulac* voorkom)*' (23 Julie 1635 - 25 Mei 1660) was die kommandant van die fort in Ville-Marie (die huidige Montreal), Nieu-Frankryk. Hy het op die ouderdom van 22 jaar na Nieu-Frankryk gekom en is deur Maisonneuve in diens geneem.

In die lente van 1660 het hy saam met 16 metgeselle 'n klein fort naby die Long Sault-stroomversnellings teen 'n groot leër van die Irokesestam verdedig. Sowat 'n week later het hulle gesneuwel toe kruit in die fort ontplof het.

19de eeuse geskiedkundiges het die slag tussen Irokese en Franse setlaars uitgebeeld as 'n godsdienstige en nasionalistiese heldedig waarin Rooms-Katolieke hulself opsetlik opgeoffer het om 'n aanval op die kolonie Nieu-Frankryk af te weer. Adam Dollard word as een van die "helde van Nieu-Frankryk" vereer, aangesien sy weerstand moontlik 'n beplande Irokese aanval op die kolonie Nieu-Frankryk vertraag het. Dollard-Des Ormeaux, 'n stad in die metropolitaanse gebied van Montreal met 48&nbsp;000 inwoners, is na Adam Dollard vernoem.

## Verwysings
Limpopo (rivier)

Die **Limpopo** is 'n groot rivier in die binneland van Suider-Afrika wat in die Indiese Oseaan uitmond. Die rivier vorm die internasionale grens tussen verskeie lande, waaronder Suid-Afrika, Botswana, Zimbabwe en Mosambiek. Vasco da Gama, die Portuguese ontdekkingsreisiger, het die Limpopo in 1498 "ontdek".

## Ontstaan en roete 
Die **Limpoporivier** ontspring by die samevloei van sy twee hoofsytakke in die noorde van Suid-Afrika en is ongeveer 1&nbsp;750&nbsp;km lank met 'n stroomgebied van 413&nbsp;000&nbsp;km², die tweede grootste rivier in die streek. Dit loop in 'n boogvorm al langs die grens van die voormalige Transvaal – eers noordoostelik, dan noord, draai oos na Mosambiek en dan in 'n suidoostelike rigting voor dit naby Xai-Xai in Mosambiek in die Indiese Oseaan uitmond.

Dit dien as 'n internasionale grens vir sowat 640&nbsp;km, tussen die suidooste van Botswana en die noordweste van Suid-Afrika en verder tussen suidelike Zimbabwe en die noorde van Suid-Afrika.

Sowat 14 miljoen mense woon in die Limpoporivierbekken, 'n area van ongeveer 413&nbsp;000 vierkante kilometer. Daar heers groot armoede in hierdie streek, en die rivier kan nie in die waterbehoeftes van al die inwoners voorsien nie.

## Sytakke van die Limpopo 
### Krokodilrivier 
Die oorsprong van die Krokodilrivier is net noord van Ontdekkersweg by Witpoortjiestasie in Krugersdorp. Hier is die rivier nog 'n klein stroompie, dit vloei noord, gaan oor die Witpoortjie waterval en onder deur die N14 nasionale pad by Muldersdrift. Hiervandaan kronkel die rivier verder noordwaarts, verby die Lanseria-lughawe en vloei in die Hartbeespoortdam in. Anderkant die dam hou die rivier noordwes, verby Brits en deur die Rooikoppiesdam. Die rivier vloei steeds noordwes, suid verby Thabazimbi tot waar die Maricorivier saamvloei met die Krokodilrivier om die Limpoporivier te word.

### Groot Maricorivier 
'n Groot sytak is die Maricorivier. Die rivier ontspring net suid van die dorp Groot Marico, vloei noord verby Groot Marico, deur die Marico-Bosvelddam en verby Silkaatskop tot by Derdepoort. Hier swaai die rivier noordoos tot dit saamvloei met die Krokodilrivier.

### Ander sytakke 
Die Notwanerivier is nog 'n belangrike sytak van die Limpopo, dit ontspring op die rand van die Kalahariwoestyn in Botswana en vloei in 'n noord-oostelike rigting. Die hoofsytak van die Limpopo,  die Olifantsrivier, wat in Mosambiek saamvloei, lewer byna 1,233 miljoen&nbsp;m3 water per jaar.

## Lys van sytakke 
### Linkerkant (almal vloei in Botswana) 
* Notwanerivier
* Bonwapitserivier
* Mahalatswerivier
* Lotsanerivier
* Motloutserivier
* Shasherivier (grens)

### Linkerkant (vloei in Zimbabwe) 
* Mzingwanerivier (Umzingwani)
* Bubirivier
* Nuanetsirivier (Mwenezirivier)

### Linkerkant (vloei in Mosambiek) 
* Changanerivier

### Regterkant 
;almal ontspring in Suid-Afrika
* Maricorivier
* Krokodilrivier
* Matlabasrivier
* Mokolorivier
* Lephalalarivier
* Mogalakwenarivier
* Sandrivier
* Nzhelelerivier
* Nwanedirivier
* Levuburivier
* Letabarivier (vloei in Olifants in)
* Olifantsrivier

## Sien ook 
* Lys van riviere in Afrika

## Verwysings 
## Eksterne skakels