open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Ida Noddack

**Ida Eva Noddack**, née **Ida Tacke** (* 25 Februarie 1896 in Lackhausen, naby Wesel; † 24 September 1978 in Bad Neuenahr) was 'n Duitse chemikus en fisikus.

Sy is een van die eerste vrouens wat in Duitsland Chemie gestudeer het. Sy het in 1919 haar graad aan die Technische Hochschule Berlin behaal. Haar proefskrif het die titel *Über Anhydride höherer aliphatischer Fettsäuren* gehad en sy het eers in die nywerheid gewerk.

Later het sy saam met haar man Walter Noddack aan die *Physikalisch-Technische Bundesanstalt* navorsing oor die onbekende elemente 43 en 75 gedoen. Hulle het van 'n spesialis in X-strale, Otto Berg, hulp gekry. In 1925 het hulle in die tydskrif *Popular Science* die ontdekking van die elemente *Masurium* en *Renium* aangekondig. Die ontdekking van renium is later deur ander wetenskaplikes bevestig en hierdie element word steeds so genoem. "Masurium" word nou tegnesium genoem. Later werk kon egter nie die element isoleer en die ontdekking bevestig nie en daaroor het 'n bittere geskil met Emilio Segrè en Carlo Perrier ontstaan wat wel die element in 1937 geïsoleer het. Hulle het hierdie element in die produkte van 'n kernreaktor aangetref – dit ontstaan deur kernsplyting van uraan – en dit tegnesium genoem. Hierdie element besit geen stabiele isotope nie en het op aarde uitgesterf. Daarom is gedink dat Noddack dit onmoontlik het kon vind nie en die naam masurium is vergeet. In uraanertse kan egter spontane kernsplyting optree en dit beteken dat element 43 wel in uiters klein konsentrasie op aarde aangetref kan word.

Ida Noddack was die eerste wetenskaplike wat die moontlikheid van splyting vermoed het. Reeds in 1934 skryf sy: „*daß bei der Beschießung schwerer Kerne mit Neutronen diese Kerne in mehrere größere Bruchstücke zerfallen*“. Dit is veral deur Enrico Fermi, wie se werk sy bekritiseer het, met ongeloof begroet. Eers in 1938/39 het Otto Hahn, Fritz Strassmann en Lise Meitner dit bevestig.

Ida Noddack is drie keer vir 'n Nobelprys vir Chemie genomineer, maar het dit, dalk omdat sy 'n vrou was of vanweë Hitler, nooit gekry nie.

## Verwysings 
## Bronne 
* *Noddack, Ida Eva.* In: *Lexikon bedeutender Chemiker*  . Bibliographisches Institut, Leipzig 1988, , bl. 324
* Schubert, Fritz: *Die "deutsche Marie Curie"*. RP-Serie: Berühmte Niederrheiner, 36. Rheinische Post Düsseldorf, 15 Augustus 2009, bl. B 6 (met 3 s/w foto's)

## Eksterne skakels 
* 
* Die stad Wesel oor Ida Noddack-Tacke
Tennessien

**Tennessien** is ’n superswaar, kunsmatige element met die atoomgetal 117 en simbool **Ts**. Dit is die tweede swaarste bekende element en die tweede laaste element van die 7de periode op die periodieke tabel.

Die ontdekking van tennessien is in 2010 in Doebna, Rusland, aangekondig deur ’n Russies-Amerikaanse span; dit is dus die mees onlangs ontdekte element (soos in 2017). Die nuwe element het soos volg verval:

: \,^{48}_{20}\mathrm{Ca} + \,^{249}_{97}\mathrm{Bk} \to \,^{297}_{117}\mathrm{Ts} ^{*} \to \,^{294}_{117}\mathrm{Ts} + 3\,^{1}_{0}\mathrm{n}

: \,^{48}_{20}\mathrm{Ca} + \,^{249}_{97}\mathrm{Bk} \to \,^{297}_{117}\mathrm{Ts} ^{*} \to \,^{293}_{117}\mathrm{Ts} + 4\,^{1}_{0}\mathrm{n}

Een van sy vervalprodukte is in 2011 regstreeks geskep en dit het die resultate van die eksperiment gedeeltelik bevestig. Die eksperiment self is in 2012 suksesvol herhaal deur dieselfde span en in 2014 deur ’n gesamentlike Duits-Amerikaanse span. In 2015 het ’n gesamentlike span van die Internasionale Unie van Suiwer en Toegepaste Chemie (IUSTC) en die Internasionale Unie van Suiwer en Toegepaste Fisika (IUSTF)) wat bewerings van die ontdekking van nuwe elemente ondersoek, die element erken. In Junie 2016 het die IUPAC ’n verklaring gepubliseer waarin aangekondig word die ontdekkers het die naam "tennessien" voorgestel na aanleiding van die Amerikaanse streek Tennessee in Amerika.

Tennessien val dalk in die "eiland van stabiliteit", ’n begrip wat verduidelik hoekom sommige superswaar elemente stabieler is in vergelyking met die algemene neiging van afnemende stabiliteit vir elemente ná bismut op die periodieke tabel. Die kunsmatige tennessienatome het tiene en honderde millisekondes lank bestaan. Op die periodieke tabel word verwag tennessien val in groep 17, waarvan al die ander elemente halogene is. Tennessien is egter dalk nie ’n halogeen nie. Sommige van sy eienskappe kan aansienlik verskil van dié van die halogene vanweë die relativistiese effekte. Daarom word vermoed tennessien is ’n vlugtige metaal wat nie anione vorm of hoë oksidasietoestande bereik nie. ’n Paar sleuteleienskappe, soos sy smelt- en kookpunt en sy eerste ionisasie-energie, volg egter vermoedelik die periodieke neigings van die halogene.

## Notas 
## Verwysings 
## Bronnelys 
* 
:* 
:* 
:* 

## Eksterne skakels
Messerschmitt Me 323

Die **Messerschmitt Me 323** was 'n Duitse sesmotorige vragvliegtuig wat gedurende die Tweede Wêreldoorlog gebruik is. Dit was die enigste sesmotorige vliegtuig wat gedurende die oorlog gebruik is.

## Tegniese besonderhede 
## Bron 
* Munson, Kenneth: *Bombers 1939–1945*. Bounty Books. 2012.
Graf van die Onbekende Soldaat

duimnael|*Landsoldate* (1858)

'n **Graf van die Onbekende Soldaat** is 'n monument wat gebou is om die stoflike oorskot van een of meer ongeïdentifiseerde soldate te begrawe. Vanaf die 19de eeu is sulke monumente in verskeie lande opgerig. Hierdie soldate word 'n simbool vir die talle geïdentifiseerde en ongeïdentifiseerde soldate wat tydens 'n oorlog omkom. 'n Jaarlikse herdenking word soms by hierdie grafte gehou.

Die oudste monument van sy soort is vermoedelik die van die *Landsoldate* (beeldhouer Herman Wilhelm Bissen), wat in 1858 in Frederica, Denemarke opgerig is. Die monument herdenk die gesneuweldes tydens die Eerste Duits-Deense Oorlog. 'n Meer onlangse voorbeeld is 'n monument wat in 2004 in Wellington, Nieu-Seeland opgesit is.

Ná die Eerste Wêreldoorlog het verskillende lande sulke monumente opgerig. Op 11 November 1920 is die *Tomb of the Unknown Warrior* in Londen en die *Tombe du Soldat Inconnu* in Parys ingewy. In Frankryk word 'n ewige vlam in 1923 by die graf gevoeg. Dit is later ook op ander plekke, soos in Brussel, gedoen.

## Voorbeelde 
## Eksterne skakels 
*
Brandstoftenk

duimnael|links|Veiligheidsbrandstofblaas in die Porsche GT3 Cup-renmotor
'n **Brandstoftenk** (of **petroltenk**) is 'n veilige houer vir vlambare vloeistowwe. Alhoewel enige opgaartenk vir brandstof so genoem kan word, word die term gewoonlik toegepas op 'n onderdeel van 'n enjinstelsel wat die brandstof stoor en aan die enjin gelewer word deur 'n aangedrewe brandstofpomp. Brandstoftenks wissel in grootte en kompleksiteit van die klein plastiektenk van 'n butaanaansteker tot die multi-kamer kriogene ruimtetuig se eksterne tenk.
[duimnael|Die brandstoftenks vir [North American B-25 Mitchell|B-25 bomwerpers]]
[duimnael|Vuldoppe aan 'n [BMW motorkar vir waterstof (links) en vir petrol (regs)]]

## Gebruik 
Tipies, moet 'n brandstoftenk die volgende funksies toelaat of verskaf:
* Die stelsel moet 'n gegewe hoeveelheid brandstof veilig kan stoor, en moet lekkasie verhoed en verdamping of uitsetting beperk.
* Aanvul: die brandstoftenk moet op 'n veilige manier hervul kan word, sonder enige vonke.
* Die stelsel moet 'n metode verskaf vir die bepaling van die brandstofvlak in die tenk.

* Ventilasie verskaf (as oor-druk nie toegelaat word nie, moet die brandstofdampe beheer word deur middel van kleppe).
* Lewering aan die enjin bied (deur middel van 'n pomp).
* Die stelsel moet die verwagte potensiaal vir skade kan beperk en 'n veilige oorlewingspotensiaal bied.
[duimnael|Brandstoftenk vir die [Apollo-maanmodule, 1960]]
duimnael|Uitleg van 'n moderne vliegtuig se brandstoftenks
Yokosuka MXY7 Ohka

Die **Yokosuka MXY7 Ohka** was 'n vuurpylaangedrewe vlieënde bom wat deur 'n vlieënier beheer was. Dit was deur die Japannese Keiserlike Vloot gebruik vir kamikaze-aanvalle. Voor die koms van die Yokosuka was gewone vliegtuie omgebou vir kamikaze-aanvalle. Daar was in Augustus 1944 begin met die ontwerp van die vlieënde bom en produksie het reeds in September 1944 begin. Model 11 was die eerste model wat operasioneel gebruik was en 755 is gebou tot Maart 1945. 

Die vliegtuig was aangedryf deur 'n vuurpylmotor en het ook 'n bom van 1&nbsp;200 kg in die neus gedra. Die vliegtuig is deur 'n moedervliegtuig gedra, die G4M2E waarvan die bomdeure verwyder was. Die Yokosuka was tot 80&nbsp;km van die teiken geneem en dan losgelaat op 'n hoogte van 8&nbsp;200 m teen 'n spoed van 320 km/h. Die vliegtuig moes dan die laaste stuk na die teiken op sy eie aflê.

## Tegniese besonderhede 
## Bron 
* Munson, Kenneth: *Bombers 1939–1945*. Bounty Books. 2012.
António Guterres

**António Manuel de Oliveira Guterres** (Portugees: [ɐ̃ˈtɔnju ɡuˈtɛʁɨʃ]; 1949-) is 'n Portugese en Oos-Timorees politikus en die huidige sekretaris-generaal van die Verenigde Nasies (VN). Guterres was van 1995 tot 2002 die minister-president van Portugal en van 2005 tot 2015 die VN se Hoë Kommissaris vir Vlugtelinge in Genève.

## Biografie 
duimnael|links|upright|António Guterres in 2003
Guterres is op 30 April 1949 in Lissabon gebore, waar hy 'n graad in elektriese ingenieurswese (cum laude) verwerf. Hy betoog nie saam met ander studente teen die regime van Antonio Salazar nie, maar was aktief by sosiale projekte betrokke.

In 1972 sluit Guterres by die Sosialistiese Party aan en word kort daarna 'n voltydse politikus. Ná die militêre staatsgreep van 1974 help hy sy party om te herorganiseer. In die jare daarna beklee hy verskillende funksies, onder andere as die party se sekretaris-generaal.

In 1995 wen hy die algemene verkiesing en word hy Portugal se minister-president. Hy was 'n gewilde leier en sy bewind is deur ekonomiese groei gekenmerk. Ná sy herverkiesing in 1999 taan sy gewildheid egter as gevolg van interne konflik in die party.

Die Sosialistiese Party verloor die verkiesing van 2002 en hy is deur José Manuel Barroso as premier opgevolg. Guterres was daarna tot Junie 2005 die president van Sosialistiese Internasionaal. Toe Ruud Lubbers die VN se Hoë Kommissaris vir Vlugtelinge in 2005 verlaat, is Guterres as sy opvolger verkies.

Guterres is op 5 Oktober 2016 deur die VN se Veiligheidsraad as Ban Ki-moon se opvolger aangewys. Hy lê die ampseed op 12 Desember 2016 af en fungeer vanaf 1 Januarie 2017 as die VN se sekretaris-generaal.

## Publikasies 
* António Guterres *Millions uprooted – Saving refugees and the displaced* in *Foreign Affairs*, September/Oktober 2008

## Eksterne skakels 
* 
*  Amptelike webwerf
Livermorium

**Livermorium** is ’n superswaar, kunsmatige element met die atoomgetal 116 en simbool **Lv**. Dit is die derde swaarste bekende element en die derde laaste element van die 7de periode op die periodieke tabel.

Dit is ’n uiters radioaktiewe element wat in ’n laboratorium geskep is en nie sover bekend in die natuur voorkom nie. Dit is genoem na die Lawrence Livermore Nasionale Laboratorium in Livermore, Amerika, wat saam met die Gesamentlike Instituut vir Kernnavorsing in Doebna, Rusland, gewerk het om dit in 2000 te ontdek. Die naam is op 30 Mei 2012 deur die Internasionale Unie van Suiwer en Toegepaste Chemie (IUSTC) aanvaar. Daar is vier bekende isotope met massagetalle van tussen 290 en 293; die een met die langste leeftyd is livermorium-293, met ’n halfleeftyd van sowat 60&nbsp;millisekondes.

Op die periodieke tabel kom livermorium in die p-blok in die 7de periode voor. Dit is die swaarste chalkogeen in groep 16, maar daar is nog nie bevestig dat dit optree soos die swaarder homoloog van die chalkogeen polonium nie. Daar is bereken livermorium het dieselfde eienskappe as sy ligter homoloë, suurstof, swael, seleen, telluur en polonium, en dat hy ’n hoofgroepmetaal is, hoewel dit ook grootliks van hulle kan verskil.

## Verwysings 
## Eksterne skakels 
* Livermorium at *The Periodic Table of Videos* (Universiteit van Nottingham)
* Livermorium by WebElements.com
Park Bo-gum

**Park Bo-gum** (Koreaans: 박보검; * 16 Junie 1993 in Seoul, Suid-Korea) is 'n Suid-Koreaanse akteur.

## Selektiewe filmografie 
### Films 
duimnael|upright|In June 2016

### TV-reekse 
## Verwysings 
## Eksterne skakels
Diamagnetisme

**Diamagnetisme** is 'n swak vorm van magnetiese reaksie wat deur alle materiale vertoon word.  Die magnetisasie is geïnduseerd en staan 'n opgelegde magnetiese veld teen.

'n Suiwer diamagnetiese materiaal sal deur die veld afgestoot word. Indien die materiaal ook paramagnetisme vertoon -wat ook 'n swak reaksie is maar wat aantrekkend is- wen hierdie aantrekkende wisselwerking gewoonlik van die afstotende een. Die gevolg is dat die afstoting gewoonlik net dan opgemerk kan word indien die materiaal geen paramagnetiese sentra (ongepaarde spins) bevat nie.

Die oorsaak van diamagnetisme is die induksie van kringstroompies van die elektrone in die materiaal. Hierdie stroompies presedeer rond die rigting van die magneetveld **H** wat probeer die materiaal binne te dring en hulle wek self 'n (swak) magneetveld op in die teenoorgestelde rigting wat die magneetveld probeer buite te sluit. Die reaksie is gewoonlik lineêr en kan beskryf word met 'n negatiewe magnetiese susseptibiliteit:

:: B=\chi H

## Bydraes 
duimnael|Ione met edelgaskonfigurasie
Die grootte van die susseptibiliteit \chi hang veral van die elektronkonsentrasie van die materiaal af. Byvoorbeeld vir die reeks  van metaan (n=1) tot undekaan (n=11) word dit goed beskryf met die formule:

:: \chi_{diam.}= -4,80 - 11,56.n

Die eenhede is 10-6cgs-emu
Die interpretasie van hierdie formule is dat die twee waterstofatome aan die einde van 'n koolstofketen 'n bydrae van -4,80 maak en dat elke -- eenheid daar -11,56 byvoeg. Hierdie voorbeeld is 'n reeks kovalente koolwaterstowwe, maar vergelykbare waardes kan ook vir ione gegee word.:

Die kernelektrone van die swaarder elemente dra duidelik ook tot hierdie afstotende reaksie by en nie net die valenselektrone nie. Die vergelyking van die ioonpare met dieselfde konfigurasie toon egter dat ook die ioonradius 'n rol speel. Byvoorbeeld, die jodiumanioon is groter as die sesiumkatioon, hoewel dit dieselfde getal elektrone besit. Indien die ioon wat groter is, is dit makliker om kringstroompies te genereer.

## Superdiamagnetisme 
'n Sterk vorm van diamagnetisme tree by supergeleidende stowwe op. In hul supergleidende toestand word 'n aangelegde veld heeltemal buitegesluit. Hierdie effek word superdiamagnetisme genoem.

## Verwysings
Bernard Cazeneuve

**Bernard Cazeneuve** (Senlis, 2 Junie 1963) is 'n Franse politikus. Hy was Eerste Minister van Frankryk van 6 Desember 2016 tot 10 Mei 2017 onder president François Hollande.

Hy was lid van die en die Radikale Linksparty (*Parti radical de gauche*, *PRG*) van 1985 tot 1987, toe van die Sosialistiese Party (*Parti Socialiste*, *PS*).

Hy was Staatsminister vir die Begroting van Mei 2013 tot Maart 2013, Staatsminister vir Europese sake van Maart 2013 tot Maart 2014 en Minister van Binnelandse Sake van Maart 2014 tot Desember 2016.

## Verwysings 
## Eksterne skakels
Handley Page Halifax

Die **Handley Page Halifax** was 'n viermotorige bomwerper wat deur die Britse Lugmag gebruik was tydens die Tweede Wêreldoorlog. Die eerste van twee prototipes het op 24 September 1939 sy nooiensvlug onderneem. Die vliegtuig het ook aan die Berlynse Lugbrug deelgeneem.

## Tegniese besonderhede 
Hier is die besonderhede van die Handley Page Halifax:

## Bron 
* *Bombers 1939–1945* Kenneth Munson, Bounty Books 2012
Moskovium (element)

**Moskovium** is ’n superswaar, kunsmatige element met die atoomgetal 115 en simbool **Mc**. Dit is in 2003 in Doebna, Rusland, die eerste keer sinteties vervaardig deur ’n gesamentlike Amerikaanse en Russiese span. In Desember 2015 was dit een van vier nuwe elemente wat deur die Internasionale Unie van Suiwer en Toegepaste Chemie (IUSTC) en Internasionale Unie van Suiwer en Toegepaste Fisika (IUSTF) erken is.

Dit het op 28 November 2016 amptelik die naam "moskovium" gekry. Dit is genoem na die Moskou-oblast, waar Doebna geleë is.

Dit is ’n uiters radioaktiewe element wat in ’n laboratorium geskep is en nie sover bekend in die natuur voorkom nie. Sy stabielste bekende isotoop, moskovium-290, het ’n halfleeftyd van net 0,8&nbsp;sekondes. Op die periodieke tabel kom moskovium in die p-blok in die 7de periode voor. Dit is die swaarste element in die stikstofgroep, groep 15, maar daar is nog nie bevestig dat dit optree soos die swaarder homoloog van bismut net bo hom in dié groep nie. Daar is bereken moskovium het dieselfde eienskappe as sy ligter homoloë, stikstof, fosfor, arseen, antimoon en bismut, en dat dit ’n hoofgroepmetaal is, hoewel dit ook grootliks van die ander kan verskil.

Sowat 100 atome van moskovium is al waargeneem, wat almal massagetalle van tussen 287 en 290 gehad het.

## Verwysings 
## Eksterne skakels 
* *Uut and Uup Add Their Atomic Mass to Periodic Table*
* Superswaar elemente
* Geskiedenis en etimologie
* Moskovium by *The Periodic Table of Videos* (Universiteit van Nottingham)
Neodimium

|}

**Neodimium** is 'n element wat in 1885 deur Carl Auer von Welsbach ontdek is.

'n Ander belangrike gebruik is as die aktiewe dotering in lasers, veral die Nd:YAG-laser.

*Sien ook :Kategorie:Verbindings van neodimium

## Geochemie 
Een van die stabiele isotope van neodimium 143Nd is die vervalproduk van 'n radioaktiewe isotoop van samarium 147Sm.  Hierdie isotoop ondergaan  α-verval met 'n uiters lang halfleeftyd van 106 miljard jaar, wat 23 keer langer as die Aarde se ouderdom is. Hierdie proses verander die isotoopverhouding van neodimium 'n bietjie en hierdie klein verskille kan met massaspektrometrie gemeet word. Hierdie metings kan gebruik word om die ouderdom van gesteentes en die chemiese evolusie van planete te bepaal.

## Verwysings 
## Eksterne skakels 
* webelements.com/neodymium
Sundra

**Sundra** is 'n gehug in Victor Khanye Plaaslike Munisipaliteit in westelike Mpumalanga, Suid-Afrika. Die R555-streeksroete gaan deur die dorp.

## Sien ook 
* Lys van dorpe in Suid-Afrika

## Verwysings
Nihonium

**Nihonium** is ’n sintetiese, uiters radioaktiewe element met die simbool **Nh** en atoomgetal 113. Die stabielste bekende isotoop, nihonium-286, het ’n halfleeftyd van 20&nbsp;sekondes.

Nihonium is eers in 2003 deur die Gesamentlike Instituut vir Kernnavorsing in Doebna, Rusland, ontdek en in 2004 deur ’n span Japannese wetenskaplikes by Riken, ’n groot navorsingsinstituut in Japan. In Desember 2015 het die Internasionale Unie van Suiwer en Toegepaste Chemie (IUSTC) en die Internasionale Unie van Suiwer en Toegepaste Fisika (IUSTF) die element erken en die prioriteit van die ontdekking aan Riken toegeken.

In November 2016 is aangekondig die voorlopige naam van die element, **ununtrium** (**Uut**), word in nihonium (Nh) verander, na aanleiding van die algemene Japannese naam Nihon vir Japan.

Op die periodieke tabel lê nihonium in die p-blok (die hoofgroepelemente), in die 7de periode (die boorgroep), hoewel nog nie bevestig is dat dit soos die swaarder homoloog van tallium in dié groep optree nie. Daar word bereken dat dit van dieselfde eienskappe het as sy ligter homoloë, boor, aluminium, gallium, indium en tallium, en soos ’n hoofgroepmetaal optree, hoewel dit ook groot verskille sal toon van die ander elemente in die groep. Anders as al die ander elemente in die p-blok, sal dit miskien sy d-elektrone in verbindings betrek, hoewel dié voorspelling betwis word.

## Verwysings 
## Eksterne skakels 
* 
* Nihonium by *The Periodic Table of Videos* (Universiteit van Nottingham)
* *Uut and Uup Add Their Atomic Mass to Periodic Table*
* Die ontdekking van elemente 113 en 115 
* Superswaar elemente
* WebElements.com: Nihonium
Kopernikium

duimnael|links|180px|Nicolaas Copernicus.

**Kopernikium** is ’n superswaar, kunsmatige element met die atoomgetal 112 en simbool **Cn**. Dit kom nie in die natuur voor nie en kan net in ’n laboratorium vervaardig word. Die stabielste bekende isotoop, kopernikium-285, het ’n halfleeftyd van sowat 29&nbsp;sekondes. Dit is in 1996 deur die Sentrum vir Swaarioonnavorsing naby Darmstadt, Duitsland, sinteties vervaardig en genoem na die sterrekundige Nicolaas Copernicus.

Op die periodieke tabel lê kopernikium in die d-blok, in groep 12 en periode 7. Tydens reaksies met goud het dit gewys dit is ’n hoogs vlugtige metaal, en dit is dus moontlik ’n gas by ’n standaardtemperatuur en .

Daar word gereken kopernikium het verskeie eienskappe wat verskil van dié van sy ligter homoloë, sink, kadmium en kwik. Vanweë relativistiese effekte kan dit selfs sy 6d-elektrone afstaan in plaas van sy 7s-elektrone. Daar is ook bereken kopernikium het moontlik ’n oksidasietoestand van +4, terwyl kwik dit net in een verbinding het (wat betwis word) en sink en kadmium dit glad nie het nie. Daar is ook voorspel dit sal moeiliker wees om kopernikium te oksideer vanuit sy neutrale toestand as die ander elemente in groep&nbsp;12.

## Verwysings 
## Eksterne skakels 
* Kopernikium by *The Periodic Table of Videos* (Universiteit van Nottingham)
Skandiumgroep

Die **skandiumgroep** is 'n groep chemiese elemente van die periodieke tabel wat in die derde kolom van hierdie tabel geplaas word. Hulle is metale met 'n taamlik lae elektronegatiwiteit.

Daar is net twee elemente waaroor alle chemici saamstem dat hulle in hierdie kolom geplaas moet word: skandium en yttrium. Hulle is die eerste oorgangsmetale, die d-blok van die 4de en 5de periode en vorm net 3+ ione. Die plek onder yttrium word dikwels aan lantaan gegee, maar soms word ook lutesium as die eerste d-blokelement van die 6de periode gesien. Vir die 7de periode geld dieselfde: dit kan aan aktinium of aan lawrensium toegeken word. Dikwels word ook die hele f-blok tot die elemente van groep 3 gereken.

Die elemente van die skandiumgroep (veral Sc, Y en die lantaniede) word ook die *seldsame aarde* genoem, hoewel hierdie naam vandag minder gebruik word. Van die elemente is taamlik seldsaam soos skandium of tulium, maar ander lede van die groep soos serium is dit hoegenaamd nie. Die lantaniede toon nes skandium en yttrium hoofsaaklik 3+ ione. In die aktiniede-ry is daar meer uitsonderings as in die lantaniede-ry. Die ione van Sc, Y, La en Lu het 'n f-subskil wat leeg of heeltemal vol is en hulle is kleurloos. Die ander ione vertoon lig-absorpsie in die sigbare gebied en het dikwels 'n kenmerkende kleur. Tuliumione is byvoorbeeld groen en fluoresseer blou.

Die 3+-ione het amper dieselfde radius, hoewel hierdie grootte in die reeks La - Lu kleiner word. Dit is belangrik vir die skeiding van die elemente wat dikwels saam in een mineraal voorkom en chemies amper dieselfde eienskappe besit. Die minerale is dikwels mengkristalle. Hierdie eienskap word ook gebruik om kleurlose kristalle van yttriumaluminiumgranaat te doteer. Hierdie gedoteerde kristalle word gebruik as ligversterkers en lasers.

## Verwysings
Röntgenium

duimnael|links|140px|Wilhelm Röntgen.

**Röntgenium** is ’n superswaar, kunsmatige element met die atoomgetal 111 en simbool **Rg**. Dit kom nie in die natuur voor nie en kan net in ’n laboratorium vervaardig word. Die stabielste bekende isotoop, röntgenium-282, het ’n halfleeftyd van 2,1&nbsp;minute.

Dit is in 1994 deur die Sentrum vir Swaarioonnavorsing naby Darmstadt, Duitsland, sinteties vervaardig en genoem na die fisikus Wilhelm Röntgen, die ontdekker van X-strale.

Op die periodieke tabel lê dit in die d-blok, in groep 11 en periode 7. Geen chemiese eksperimente is egter al uitgevoer om te bevestig dat dit optree soos die swaarder homoloog van goud net bo dit op die periodieke tabel nie.

Daar word gereken röntgenium het soortgelyke eienskappe as sy ligter homoloë, koper, silwer en goud, hoewel dit ook in sekere opsigte van hulle kan verskil.

## Verwysings 
## Eksterne skakels 
* 
* Röntgenium by *The Periodic Table of Videos* (Universiteit van Nottingham)
Orde van den Prince

duimnael
Die **Orde van den Prince** is 'n Vlaams-Nederlandse genootskap wat ten doel het die bevordering van die Nederlandse taal en kultuur.

Wêreldwyd het die organisasie 'n 3 000 lede versprei oor Suid-Afrika, Nederland, België, Frankryk, Suriname en Curaçao. In Suid-Afrika is die leiersfigure die eiendomsekonoom Erwin Rode en die akademikus en Indonesië-kenner dr. Han Mets en hulle vergader in die Huis der Nederlanden (SASNEV) in Pinelands. Die sekretaris is Nicol Stassen.

Die naam van die beweging verwys na Willem de Zwijger, prins van Oranje, weens sy rol in die geskiedenis van Nederland. As logo dien 'n hoofletter P omkring met die woorde Amicitia (vriendskap) en Tolerantia (verdragsaamheid). In November 1955 het Guido van Ghelwe die eerste tak van die beweging in Kortrijk gestig.

Soortgelyke organisasies is die Van Ewijck-stigting, Algemeen Nederlands Verbond, Stigting Studiefonds vir Suid-Afrikaanse Studente, Maandblad Zuid-Afrika, Zuid-Afrikaansche Stichting Moederland, en die Nederlands-Zuid-Afrikaanse Vereniging.

## Bibliografie 
* www.ovdp.net
Ban Ki-moon

**Ban Ki-moon** (Koreaans: 반기문; Hangoel: 반기문; Hanja: 潘基文; Eumseong, 13 Junie 1944) is 'n Suid-Koreaanse diplomaat en politikus. Vanaf 17 Januarie 2004 tot 1 Desember 2006 was hy Suid-Korea se minister van Buitelandse Sake en Handel. Van 1 Januarie 2007 tot 31 Desember 2016 het hy as die sekretaris-generaal van die Verenigde Nasies (VN) gedien. Hy het Kofi Annan opgevolg en is later deur António Guterres vervang.

duimnael|links|upright|Ban Ki-moon in 2004
Op 9 Oktober 2006 stel die VN se Veiligheidsraad Ban eenparig as nuwe sekretaris-generaal vir 'n tydperk van vyf jaar (van 1 Januarie 2007 tot 1 Januarie 2012) voor. Later onttrek die Letse kandidaat, Vaira vike-Freiberga, wat Ban se nominasie bloot 'n formaliteit maak. Die VN se Algemene Vergadering keur sy aanstelling op 13 Oktober 2006 amptelik goed en op 14 Desember lê hy die ampseed af.

Op 21 Junie 2011 is Ban Ki-Moon eenparig deur die Algemene Vergadering herverkies. Sy tweede en laaste termyn het op 31 Desember 2016 ten einde gekom.

Voordat hy 'n minister was, het hy verskeie ander politieke asook diplomatieke poste beklee. Hy was onder andere 'n ambassadeur in Oostenryk en ook voorheen in verskeie hoedanighede by die VN werksaam.

Ban Ki-moon praat naas sy moedertaal Koreaans ook Engels, Frans en Japannees. Hy is getroud en het drie kinders.

## Verwysings 
## Eksterne skakels 
* 
*
Honda CBR600RR

Die **Honda CBR600RR** is 'n 599&nbsp;cc sportmotorfiets, deel van die CBR-reeks wat bemark word deur Honda sedert 2003 as 'n resiesweergawe van Honda se CBR600F-reeks. Dit het reeds elke Supersport Wêreldkampioenskaptitel van 2002 tot 2008 gewen, en weer in 2010 en 2014.

## 2003-2004 
Die CBR600RR is in 2003 vrygestel as 'n alternatiewe renreplika vir Honda se meer straatgeoriënteerde 600-klassportfiets, die CBR600F4i. Dit is gebasseerd op tegnologie wat reeds in die Honda RC211V MotoGP-fiets gebruik was, en het 'n soortgelyke beeld gehad. 

## 2005-2006 
## 2007-2008 
Op 6 September 2006 het dit aan die lig gekom dat Honda 'n heelnuwe CBR600RR vir die 2007-modeljaar beplan.

Massabesparing was die primêre fokuspunt van die herontwerp. Die resultaat was 'n  vermindering in massa teenoor die 2006-model. 

## Gekombineerde ABS prototipe 
Op 9 Junie 2008 het Honda aangekondig dat die CBR600RR-prototipe met 'n heelnuwe remstelsel ("Gekombineerde ABS") wat geïntegreerd en gekombineerd rem, asook 'n sluitweer-remstelsel, en elektroniese remstelsels toegerus sal wees. Gekombineerde ABS gebruik 'n rekenaarbeheereenheid om te verseker dat die korrekte balans tussen die voor- en agterem gebruik word en ook beheer neem oor wanneer die ABS betrokke moet raak. Die stelsel is ontwerp om so onopsigtelik as moontlik te funksioneer, deur die uitstel van die betrokkenheid van die ABS tot op die laaste moontlike oomblik. Gekombineerde ABS was egter nie beskikbaar op die 2008-produksie-CBR600RR nie.

## 2013–2016 
Volgens *Motor Cycle News* het 'n naamlose Japannese bron by Honda gesê dat CBR600RR-verkope in Europa en Brittanje gestaak gaan word aan die einde van die 2016-model jaar, as gevolg van die herontwerpkoste wat nodig is om te voldoen aan Euro4-uitlaatgasregulasies, wat in werking tree op 1 Januarie 2017. Die verkope van die 2017-modeljaar CBR600RRs in ander markte is onaangeraak.

## Rensport 
In die Supersport Wêreldkampioenskap, het die CBR600 agt van die twaalf titels verower sedert sy bekendstelling in 2003, terwyl dit ook tien vervaardigerskrone aan Honda besorg het sedert 2003 (korrek soos in 2015). Michael Dunlop hou die supersportrondterekord by die *Isle of Man TT*.

## Verwysings
BMW S1000RR

Die **BMW S1000RR** is 'n sportmotorfiets wat aanvanklik deur BMW Motorrad gebou is om aan die 2009 Wêreldsuperfietskampioenskap deel te neem, maar nou ook in kommersiële produksie is. Dit is in München bekend gestel in April 2008, en word aangedryf deur 'n 999 cc inlynviersilinderenjin wat tot by sy maksimum van 14&nbsp;200&nbsp;opm kan toer.

BMW het eenduisend S1000RRs in 2009 gebou om aan die Wêreldsuperfietskompetisie se homologiseringsvereiste te voldoen, maar het produksie uitgebrei vir kommersiële verkoop van die fiets in 2010. Dit het 'n sluitweer-remstelsel as standaard, met 'n opsionele elektroniese vastrapbeheer. Teen 2016 het dit 'n nat gewig van , en produseer 148,4 kW @ 13&nbsp;500&nbsp;opm. Met 133.6 kW (179.2 hp) op die agterwiel, is dit die kragtigste motorfiets in sy klas op die dinamometer.

## Renfietsverskille 
duimnael|320px|'n 2011 S1000RR in BMW Motorsport-kleure.
Die fabrieksrenfiets wat gebruik word in die Wêreldsuperfietskampioenskap verskil in 'n aantal opsigte van die produksiefiets.
Die enjin het 'n hoër drukverhouding van 14.0:1 in vergelyking met 13.0:1, en dit lewer meer as 150 kW (200 pk) teen 14&nbsp;000&nbsp;opm, in vergelyking met 144 kW (193 pk) teen 13&nbsp;000&nbsp;rpm. Die renfiets het 44&nbsp;mm Öhlinsvurke, in vergelyking met 46&nbsp;mm ZF Sachsvurke. Die belangrikste verskil is dat dit slegs 'n massa van  het, in vergelyking met  vir die produksiemodel.

## Isle of Man TT 
Die S1000RR word sedert 2010 deur verskeie jaers tydens die "Isle of Man TT" gebruik. Op 31 Mei 2014 het Michael Dunlop die superfietswedren gewen op sy fabrieksvoorbereide fiets wat deur Hawk Racing ingeskryf is. Drie dae later het Dunlop sy oorwinning herhaal in die *Superstock* klas, onder sy eie *MD Racing BMW* vaandel. Hy het gesê: "...hierdie is 'n fantastiese uitslag vir BMW. Dit is 'n groot eer vir enige vervaardiger wanneer sy padfiets 'n TT wen." Dunlop het 'n driekuns van oorwinnings met BMW behaal nadat hy ook 'n Senior TT op Vrydag, 6 Junie gewen het.

## Verwysings
Isotope van moskovium

Die chemiese element **moskovium** (Mc), met ’n atoommassa van ongeveer 288 u, het geen stabiele **isotope** nie en word dus geklassifiseer as ’n radioaktiewe element. Die vier radionukliede (radioaktiewe isotope) is onstabiel en het ’n relatief kort halfleeftyd (almal minder as ’n sekonde).

In die natuur kom geen moskovium voor nie; alle isotope is sinteties in ’n laboratorium berei. Die eerste sintetiese isotoop was 288Mc, in 2004.

Die kortslewende isotoop van moskovium is 290Mc, met ’n halfleeftyd van ongeveer 16 millisekondes. Die langslewende een is 289Mc, met ’n halfleeftyd van 220 millisekondes.

## Oorsig 
## Isotope per element 
## Bronne 
*  (1999) - *Table of Isotopes* (aanlyn weergawe van die CD-ROM)
*  (2003) - *The NUBASE evaluation of nuclear and decay properties*, *Nuclear Physics A*, **729**, pp. 3-128
*  (2003) - *Atomic weights of the elements. Review 2000 (IUPAC Technical Report)*, *Pure and Applied Chemistry*, **75** (6), pp. 683–800
*  (2006) - *Atomic weights of the elements 2005 (IUPAC Technical Report)*, *Pure and Applied Chemistry*, **78** (11), pp. 2051–2066
*  (2004) - *CRC Handbook of Chemistry and Physics* (85ste uitg.), hoofstuk 11, CRC Press - 
*15px Hierdie artikel is vertaal uit die Nederlandse Wikipedia
Javier Pérez de Cuéllar

**Javier Pérez de Cuéllar** (Spaans: [xaˈβjeɾ ˈperez ðe ˈkweʝaɾ]; Lima, 19 Januarie 1920 – 4 Maart 2020, aldaar) was 'n Peruaanse diplomaat en politikus. Van 1981 tot 1991 was hy die sekretaris-generaal van die Verenigde Nasies (VN). Vanaf 1940 werk hy as 'n diplomaat en was aan ambassades in onder andere Switserland en die Sowjetunie verbonde. Van 1971 was hy 'n permanente verteenwoordiger by die VN.

## Lewe 
duimnael|links|upright|Javier Pérez de Cuéllar in 1982
Ná die verdeling van die eiland Siprus in 1974, wat 'n ernstige krisis tussen NAVO-bondgenote Griekeland en Turkye veroorsaak het, lei Perez de Cuellar in die jare 1975-'77 'n VN-missie daarheen. In 1981 word hy tot sekretaris-generaal van die Verenigde Nasies verkies om Kurt Waldheim op te volg.

Sy ampstermyn is in 1986 met vyf jaar verleng. In 1991 is hy versoek om langer aan te bly, omdat daar nog nie eenstemmigheid oor sy opvolger bereik is nie. In 1992 is hy eindelik deur die Egiptenaar Boutros Boutros-Ghali opgevolg.

In sy eie land was Perez de Cuellar in 1995 'n kandidaat vir die presidentskap, as teenstander van Alberto Fujimori. Ná Fujimori se val word hy in November 2000 die premier van 'n oorgangsregering wat die land bestuur totdat pres. Alejandro Toledo sy amp in Julie 2001 aanvaar. Daarna word hy ambassadeur in Parys en werk ook daar vir Unesco. Op 31 Desember 2004 beëindig hy sy ambassadeurskap, maar bly in Frankryk by Unesco werksaam. In Julie 2005 kry hy 'n hartaanval, maar herstel daarvan.

## Onderskeidings 
Perez de Cuellar ontvang onder meer 'n eredoktoraat van die Vrije Universiteit Brussel.

Die Olof Palme-prys is in 1988 aan die VN-vredesmag onder sy leiding toegeken.

In 1992 word die Vier Vryhede-prys (*Four Freedoms Award*) aan hom oorhandig.

## Eksterne skakels 
*
Kurt Waldheim

**Kurt Josef Waldheim** (1918–2007) was 'n Oostenrykse regsgeleerde, diplomaat en politikus. Hy was van 1972 tot 1981 die sekretaris-generaal van die Verenigde Nasies (VN), en van 1986 tot 1992 die bondspresident van Oostenryk.

## Lewensloop 
[duimnael|links|upright|Kurt Waldheim, sekretaris-generaal van die VN, neem die [Duitse Demokratiese Republiek|DDR in die VN op, 25 September 1973]]
Waldheim is op 21 Desember 1918 in Sankt Andrä-Wördern in Oostenryk gebore. Sy familie was van Tsjeggiese afkoms en sy pa het hul familienaam van Václavík na Waldheim verander. Ná skool voltooi hy sy militêre dienspligtig en studeer hy vervolgens regte.

In 1941 word Waldheim 'n soldaat in die Duitse Wehrmacht, waar hy aan die oosfront dien. Hy is in Desember 1941 gewond, maar keer spoedig na aktiewe diens terug. Hy was tot 1945 'n soldaat, hoewel hy in sy outobiografie beweer dat hy die leër in 1942 verlaat het om aan die Universiteit van Wene te studeer.

As sekretaris van die minister van buitelandse sake maak hy opgang in die ministerie en werk hy later as 'n diplomaat in Parys, Toronto en New York. Van 1968 tot 1970 dien hy as Oostenryk se minister van buitelandse sake. In 1971 stel hy homself as kandidaat vir die presidensiële verkiesing beskikbaar, maar verloor teenoor Franz Jonas.

Van 1964 tot 1968 en van 1970 tot 1971 was hy Oostenryk se ambassadeur by die VN. In 1971 word hy tot sekretaris-generaal van die VN verkies. Hy dien twee termyne van vyf jaar, maar sy derde termyn is deur China geveto.

Voor die presidensiële verkiesing van 1986 word dit bekend dat hy tydens die Tweede Wêreldoorlog 'n intelligensie-beampte in die Wehrmacht was, wat internasionale omstredenheid veroorsaak. Hy wen tog die verkiesing en dien van 8 Julie 1986 tot 8 Julie 1992 as Oostenryk se bondspresident. 'n Kommissie is aangestel om sy betrokkenheid by die Wehrmacht te ondersoek. Daar was geen bewyse dat hy oorlogsmisdade gepleeg het nie, maar die kommissie bevind dat Waldheim meer weet as hy wou erken.

In 1990 reis Waldheim na Irak en om die vryheid van westerse gyselaars van Saddam Hoesein te eis. Dit lei tot die vrylating van Oostenrykse en Switserse burgers (beide lande was neutraal).

Waldheim is op 14 Junie 2007 in Wene aan 'n hartaanval oorlede. Hy was  op 88 jaar oud.

## Verwysings 
## Eksterne skakels 
*
Isotope van plutonium

Die chemiese element **plutonium** (Pu), met ’n atoommassa van ongeveer 239&nbsp;u, het geen stabiele **isotope** nie en word dus as ’n radioaktiewe element geklassifiseer. Altesaam 21 isotope van plutonium is bekend. 244Pu is met ’n halfleeftyd van sowat 80&nbsp;miljoen jaar die stabielste. Die belangrikste isotope van plutonium is:
* 238Pu, met ’n halfleeftyd van 88 jaar
* 239Pu, ’n splytbare isotoop met ’n halfleeftyd van 24&nbsp;000 jaar
* 240Pu, met ’n halfleeftyd van 6&nbsp;500 jaar
* 241Pu, ’n splytbare isotoop met ’n halfleeftyd van 14 jaar
* 242Pu, met ’n halfleeftyd van 373&nbsp;000 jaar

Alle ander isotope het ’n halfleeftyd van minder as 7&nbsp;000 jaar.

Die splytbare isotope word gebruik as brandstof in ’n kernreaktor. 240Pu kan neutrone absorbeer en is daarna splytbaar. By die verval van 238Pu word vervalhitte vrygestel. Hiermee kan termo-elektriese kragopwekkers elektriese energie lewer. Onder meer Voyager 1, Voyager 2 en Cassini-Huygens gebruik hierdie energiebron.

## Oorsig 
## Isotope per element 
## Verwysings 
## Bronne 
*  (1999) - *Table of Isotopes* (aanlyn weergawe van die CD-ROM)
*  (2003) - *The NUBASE evaluation of nuclear and decay properties*, *Nuclear Physics A*, **729**, pp. 3-128
*  (2003) - *Atomic weights of the elements. Review 2000 (IUPAC Technical Report)*, *Pure and Applied Chemistry*, **75** (6), pp. 683–800
*  (2006) - *Atomic weights of the elements 2005 (IUPAC Technical Report)*, *Pure and Applied Chemistry*, **78** (11), pp. 2051–2066
*  (2004) - *CRC Handbook of Chemistry and Physics* (85ste uitg.), hoofstuk 11, CRC Press - 
*15px Hierdie artikel is vertaal uit die Nederlandse Wikipedia
Arado Ar 196

Die **Arado Ar 196** was 'n eenmotorige Duitse vlottervliegtuig wat op slagskepe gelaai kon word en het ook bomme onder sy vlerke gedra. Die vliegtuig was deel van die Bismarck, Gneisenau, Admiral Graf Spee, Lützow, Scharnhorst en Scheer se bewapening.

## Tegniese besonderhede 
## Bron 
* Munson, Kenneth: *Bombers 1939–1945*. Bounty Books. 2012.
Meitnerium

**Meitnerium** is ’n superswaar, sintetiese element met die atoomgetal 109 en simbool **Mt**. Dit is ’n uiters radioaktiewe element. Die stabielste isotoop, meitnerium-278, het ’n halfleeftyd van 7,6&nbsp;sekondes. Die Sentrum vir Swaarioonnavorsing, Darmstadt, Duitsland, het dit in 1982 die eerste keer vervaardig. Dit is genoem na die Oostenrykse fisikus Lise Meitner.

In die periodieke tabel lê dit in die d-blok, in periode 7 en groep 9, hoewel geen chemiese eksperimente al uitgevoer is om te bevestig dat dit optree soos die swaarder homoloog van iridium net bo dit nie. Daar is bereken meitnerium het dieselfde eienskappe as sy ligter homoloë, kobalt, rodium en iridium.

## Verwysings 
## Eksterne skakels 
* 
* Meitnerium by *The Periodic Table of Videos* (Universiteit van Nottingham)
U Thant

**U Thant** (Birmaans: သန့်; [θa̰ɴ]; 1909–1974) was 'n Birmaanse diplomaat. Hy was van 1961 tot 1971 die derde sekretaris-generaal van die Verenigde Nasies.

## Lewensloop 
duimnael|links|upright|U Thant in 1927
duimnael|links|U Thant se graf, Shwedagon Pagoda-weg, Yangon
U Thant is op 22 Januarie 1909 in Pantanaw, Birma (nou Mianmar) gebore. Hy is aan die *National High School* in Pantanaw en die *University College* in Rangoen (tans Yangon) opgelei. Voor sy funksie as sekretaris-generaal was hy 'n diplomaat, onderwyser en vryskutjoernalis.

Ná die destydse sekretaris-generaal, Dag Hammarskjöld, se dood in 'n vliegongeluk, is U Thant op 30 November 1961 tot die amp verkies. Beide die Verenigde State en die Sowjetunie was ontevrede met Hammarskjöld se onafhanklike optrede, en het U Thant se verkiesing as 'n bewuste keuse vir 'n swakker sekretaris-generaal gesien.

In sy tyd word die posisie van die VN in die internasionale politiek toenemend gemarginaliseer. U Thant gee toe aan Egipte se versoek om VN-troepe (wat 'n buffer tussen Egipte en Israel gevorm het) terug te trek. As gevolg hiervan val die Egiptiese leër Sinai in. Dit het die VN se geloofwaardigheid ernstig aangetas. Die VN het ook nouliks 'n rol in die eskalerende konflik in Indo-China gespeel.

Hy is op 25 November 1974 in New York Stad aan longkanker oorlede. Sy liggaam is na Rangoen teruggevlieg, waar dit sonder seremonie of eerbetoon begrawe sou word. Duisende daag egter by sy begrafnis op, en studente kaap sy kis voordat hy ter ruste gelê kon word. Die studente het hom toe op die voormalige terrein van die Rangoon Universiteit se Studente Unie, wat in 1962 deur die land se president met dinamiet opgeblaas is, ter ruste gelê en 'n mausoleum vir hom gebou. Soldate bestorm die betogende studente op 11 Desember en neem die kis terug, waarna dit aan die voet van die Shwedagon Pagoda-tempel begrawe is.

## Eksterne skakels 
*
Moskovium (dubbelsinnig)

Die term **Moskovium** kan na een van die volgende verwys:

*Moskovium, ’n stratigrafiese etage en geologiese  tydsnede.
*Moskovium, ’n superswaar, kunsmatige element met die atoomgetal 115 en simbool Mc.
Hassium

**Hassium** is ’n superswaar, kunsmatige element met die atoomgetal 108 en simbool **Hs**. Dit kom nie in die natuur voor nie, kan net in ’n laboratorium vervaardig word en is radioaktief. Die stabielste bekende isotoop, hassium-269, het ’n halfleeftyd van ongeveer 9,7&nbsp;sekondes, hoewel ’n onbevestigde toestand, hassium-277, ’n langer halfleeftyd van sowat 130 sekondes kan hê. Meer as 100 hassiumatome is reeds geskep.

Dit is genoem na *Hassia*, die Latynse naam vir die staat Hesse in Duitsland, waar dit ontdek is.

Op die periodieke tabel lê dit in die d-blok, in groep 8 en periode 7. Dit is dus die sesde lid van die 6d-reeks oorgangsmetale. Chemiese eksperimente het bevestig dit tree op soos die swaarder homoloog van osmium net bo dit. Sy eienskappe stem baie ooreen met dié van ander elemente in groep 8.

In groot hoeveelhede word verwag hassium sal ’n silwerige metaal wees wat geredelik met suurstof in die lug reageer en ’n vlugtige tetroksied vorm.

## Verwysings 
## Eksterne skakels 
* 
* Hassium by *The Periodic Table of Videos* (Universiteit van Nottingham)
Isotope van amerikium

Die chemiese element **amerikium** (Am), met ’n atoommassa van ongeveer 237&nbsp;u, het geen stabiele **isotope** nie en word dus as ’n radioaktiewe element geklassifiseer. Die 18 isotope is onstabiel en het ’n relatief kort halfleeftyd (die meeste minder as ’n minuut).

In die natuur kom geen amerikium voor nie; alle isotope is sinteties in ’n laboratorium berei. Die eerste sintetiese isotoop was 241Am, in 1944.

Die kortslewende isotoop van amerikium is 225Am, met ’n halfleeftyd van ongeveer 3 millisekondes. Die langslewende een is 243Am, met ’n halfleeftyd van 7&nbsp;370 jaar.

## Oorsig 
## Isotope per element 
## Bronne 
*  (1999) - *Table of Isotopes* (aanlyn weergawe van die CD-ROM)
*  (2003) - *The NUBASE evaluation of nuclear and decay properties*, *Nuclear Physics A*, **729**, pp. 3-128
*  (2003) - *Atomic weights of the elements. Review 2000 (IUPAC Technical Report)*, *Pure and Applied Chemistry*, **75** (6), pp. 683–800
*  (2006) - *Atomic weights of the elements 2005 (IUPAC Technical Report)*, *Pure and Applied Chemistry*, **78** (11), pp. 2051–2066
*  (2004) - *CRC Handbook of Chemistry and Physics* (85ste uitg.), hoofstuk 11, CRC Press - 
*15px Hierdie artikel is vertaal uit die Nederlandse Wikipedia
Dag Hammarskjöld

**Dag Hammarskjöld** (Sweeds: [dɑːɡ ²hamarˌɧœld] ; 1905–1961) was 'n Sweedse diplomaat. Hy was van 10 April 1953 tot 18 September 1961 die sekretaris-generaal van die Verenigde Nasies. Hammarskjöld sterf tydens 'n vliegongeluk op 'n vredesmissie na die Demokratiese Republiek van die Kongo. In 1961 is die Nobelprys vir Vrede postuum aan hom toegeken.

## Lewensloop 
[duimnael|links|upright|Dag Hammarskjöld buite die VN-hoofkwartier in [New York Stad in 1953]]
Dag Hjalmar Agne Carl Hammarskjöld is op 29 Julie 1905 in Jönköping in Swede gebore. Hy was die vierde seun van Hjalmar Hammarskjöld (premier van Swede tydens die Eerste Wêreldoorlog) en M.C. (Agnes) Almquist.

Hammarskjöld is op op 7 April 1953 as die sekretaris-generaal van die Verenigde Nasies verkies. In 1957 word hy vir 'n tweede termyn van vyf jaar benoem, meer as ses maande voor die beëindiging van sy eerste ampstermyn.

Hy is op 18 September 1961 in Ndola oorlede. Sy vliegtuig, 'n Douglas DC-6, stort tydens 'n missie om 'n wapenstilstand te onderhandel neer. Hy is postuum met die Nobelprys vir Vrede vereer en die Amerikaanse president John F. Kennedy het hom "*die grootste staatsman van ons eeu*" genoem.

## Verwysings 
## Eksterne skakels 
* 

## Bibliografie
* Margo, Cecil: Reminiscences of a crowded life - final postponement. Johannesburg: Jonathan Ball-uitgewers,1998.
Gladwyn Jebb

**Hubert Miles Gladwyn Jebb**, 1ste Baron Gladwyn (25 April 1900 in Firbeck – 24 Oktober 1996 in Halesworth) was 'n prominente Britse politikus.

In Augustus 1945 (na die Tweede Wêreldoorlog) dien hy as uitvoerende sekretaris op die Voorbereidende Kommissie van die Verenigde Nasies. Van Oktober 1945 tot Februarie 1946 fungeer hy as die waarnemende sekretaris-generaal van die VN, tot Trygve Lie as die eerste amptelike sekretaris-generaal benoem is. Daarna word hy die Verenigde Koninkryk se ambassadeur by die Verenigde Nasies.

Ná die beëindiging van sy diplomatieke loopbaan word hy in 1960 tot die adelstand verhef, as Baron Gladwyn. Hy word lid van die Britse Hoërhuis waar hy hom by die Liberale Party skaar. Hy dien as plaasvervangende voorsitter van die liberale Hoërhuis-fraksie en woordvoerder vir Buitelandse Sake en Verdediging. Van 1973 tot 1976 was hy 'n lid van die Europese Parlement. In 1979 was hy 'n onsuksesvolle kandidaat tydens die verkiesing van die Europese Parlement.

## Publikasies 
Van sy publikasies sluit in:
* *Is Tension Necessary?*, 1959
* *Peaceful Co-existence*, 1962
* *The European Idea*, 1966
* *Half-way to 1984*, 1967
* ''De Gaulle's Europe, or, Why the General says No*, 1969
* *Europe after de Gaulle*, 1970
* *The Memoirs of Lord Gladwyn'', 1972

## Eksterne skakels 
*
Honda Valkyrie

Die **Honda Valkyrie** is 'n motorfiets wat vervaardig is deur Honda vanaf 1996 tot 2003. Dit was aangewese as die **GL1500C** in die Amerikaanse mark en **F6C** ("**Flat Six Custom**") in ander markte.
links|duimnael|240px|Die plat-6-enjin van die Valkyrie

Die Valkyrie se enjin is 'n  vloeistofverkoelde, horisontale platsesenjin verplant van Honda se Gold Wing-model, in teenstelling met die V-tweelingenjin wat algemeen gevind word op kruiserstylmotorfietse. In sy oorplanting van die Gold Wing, was die mees noemenswaardige enjinveranderinge die nokas en die verandering tot ses individuele 28&nbsp;mm vergassers, een vir elke silinder, veranderinge wat verhoogde krag en wringkrag gelewer het.

Die Valkyrie was ook met 'n trurat beskikbaar in Japan. Die Valkyrie is in die Verenigde State vervaardig deur die Honda-motorfietsaanleg in Marysville, Ohio.
links|duimnael|Pasgemaakte Honda F6
duimnael|280px|EVO6 by die 2007-Tokio-motorskou

## Verwysings