open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Magneetkies

**Magneetkies** (ook bekend as **pirrotiet**) is 'n ongewone ystersulfied-mineraal met 'n varieerbare ysterinhoud: Fe(1-x)S (x = 0 tot 0.2). Die FeS-eindlid is bekend as troiliet. Magneetkies word ook beskryf as magnetiese piriet aangesien dit soos piriet gekleurd en swak magneties is. Die magnetisme neem toe volgens die ysterinhoud, terwyl die troiliet nie magneties is nie. Die naam **pirrotiet** is afgelei van Grieks *pyrrhos*, vlamkleurig.

## Kristalstruktuur 
Magneetkies is nie-stoigiometries: die Fe:S verhouding kan effens van 1:1 afwyk. Dit kan as  geskryf word. Die eienskappe hang van die waarde van x af, maar algemeen kan gesê word dat dit 'n defek-NiAS-struktuur het bo 'n temperatuur van 138 (x=0) tot 74&nbsp;°C (x=0.08). Onder hierdie temperatuur het dit 'n supersel met a'= a√3.

## Verwysing
NG gemeente Omaruru

duimnael|160px|regs|Ds. L.W. Lemkuhl, van 1941 tot 1945 die eerste leraar van Omaruru.
[duimnael|regs|160px|Ds. P. de Vos Grobbelaar, leraar van 1954 tot 1956, hy was vroeër onder meer leraar van die [NG gemeente Jamestown (1933-'38), die NG gemeente Rondebosch (1938-'41) en die NG gemeente Bloemfontein-Noord (1946-'51). Hy was in 1991 met die gemeente Rondebosch se eeufeesviering die oudste oorlewende leraar wat dit kon bywoon.]]
[duimnael|regs|160px|Ds. A.J. Stals, leraar van 1949 tot 1953. Sy eerste gemeente was [NG gemeente Douglas|Douglas in 1921. Hy tree in 1960 af as leraar van die NG gemeente Leipoldtville, sy sesde gemeente.]]

Die **NG gemeente Omaruru** is feitlik die oudste dogter van die NG gemeente Otjiwarongo (vroeër Moria), waaruit al die gemeentes noord en wes van die Namibiese hoofstad Windhoek mettertyd regstreeks of onregstreeks ontstaan het. Omaruru stig op 1 Maart 1941 af van Otjiwarongo met Omaruru, Karibib, Usakos, Swakopmund, Walvisbaai en Kalkfeld as vernaamste sentrums. Die gemeente was steeds onhanteerbaar groot en so stig NG gemeente Usakos (Walvisbaai-Swakopmund) in 1946 af.

Omaruru is op die oewers van die boomryke en waterryke Omarururivier geleë en naby die romantiese en skouspelagtige Omarurukoppie. Nadat ds. Ignatius C. Schutte van Otjiwarongo die jong gemeente 'n tyd lank as konsulent bedien het, is ds. L.W. Lehmkuhl op 30 Augustus 1941 as eerste leraar bevestig. Ná 'n vrugbare bediening van byna drie jaar is aan hom op 24 Junie 1944 demissie verleen en is hy opgevolg deur ds. G.P. du Toit, wat op 10 Februarie 1945 hier georden is en tot 19 Maart 1949 in die gemeente gearbei het.

Ná 'n vakature van ongeveer ses maande is die volgende leraar, ds. A.J. Stals, van 12 Oktober 1929 tot 1935 die eerste leraar van die NG gemeente Warmbad in die suide van Namibië, op 10 September 1949 op Omaruru bevestig. Vir die eerste maal kon die gemeente in Augustus 1950 van 'n eie pastorie in besit neem. Op Omaruru en Kalkfeld het die gemeente 'n doelmatige kerksaal opgerig en later ook op Karibib, wat altyd deel sou bly van Omaruru se gemeente, al is die dorpie 65&nbsp;km van Omaruru geleë, twee keer verder as van Usakos.

Hoewel Omaruru 'n geweldige uitgestrekte gemeente is, was die ledetal nooit groot nie omdat dit oorspronklik 'n byna oorwegend Duitse gemeenskap was, en later weens die gedurige ontvolking van die platteland. In 1985 het die gemeente nog 318 belydende lidmate gehad, maar teen 2012 slegs 158. Die NG gemeente Usakos, wat uiteindelik Walvisbaai en Swakopmund as dogtergemeentes moes afstaan, het in dieselfde tydperk afgeneem van 231 belydende lidmate tot net 97.

## Enkele leraars 
* Louis Wessels Lemkuhl, 1941–1944
* George Philip du Toit, 10 Februarie 1945 – 1949
* Albert Jacobus Stals, 1949–1953
* Pieter de Vos Grobbelaar, 1954–1956
* Wynand Arnoldus Pretorius, 26 Januarie 1957 – ?
* Bennie Meyer, 19 Augustus 1967–1972

## Bronne 
* Olivier, ds. P.L. (samesteller). 1952. *Ons gemeentelike feesalbum*. Kaapstad en Pretoria: N.G. Kerk-Uitgewers.

## Verwysings 
## Sien ook 
* Gereformeerde kerk Erongo
Aktuarius

[duimnael|[Petrus Swart was die eerste aktuarius van die nuwe Sinode van Suidwes-Afrika, wat op 5 Maart 1957 selfstandig geword het.]]

'n **Aktuarius** is 'n lid van die moderatuur van 'n kerk wat oor kerkregtelike sake geraadpleeg word.

In die uitdrukking "*actuarius synodi*" word dit met 'n "c" geskryf (Latyns).

Die woord *aktuarius* moenie met aktuaris verwar word nie. 'n Aktuaris is 'n wiskundige wat 'n versekeringsmaatskappy adviseer oor risiko aan die hand van statistiese berekenings. Albei woorde kom van die Latyn *actuarius*, waarvan die stam, *actum*, *openbare transaksie*, *register*, beteken.
Jeremy Schulman

**Jeremy Schulman** (1896 - 1969) was 'n Suid-Afrikaanse violis en SAUK-orkesdirigent. Hy is op 
11 Februarie in Londen gebore en op 26 Oktober 1969 in Johannesburg oorlede. Hy was saam met Theo Wendt een van die eerste gereelde omroepers van musiekprogramme op SAUK.
Solowjetski-klooster

Die **Solowjetski-klooster** (Russies: Соловецкий монастырь) was lank die grootste vesting van die Christendom in die Russiese noorde. Dit is geleë op die Russiese Solowjetski-eilande in die Witsee. 

duimnael|links|200px|Die bombardement van die klooster tydens die Krimoorlog (afdruk, 1868).
Die klooster en kerke is tydens die bewind van Iwan die Verskriklike in steen opgerig. Die belangrikste geboue dateer uit die 16de eeu. Die klooster moes verskeie aanslae weerstaan deur die Sweedse leër (in 1571, 1582 en 1611) en is tydens die Krimoorlog (1853-1856) deur Brittanje aangeval. Met die skeuring in die Russies-Ortodokse Kerk in 1666-1667 het die monnike gehou by die ou geloof en die tsaar se verteenwoordigers verban. Dit het gelei tot die agt jaar lange beleg van die fort deur tsaar Aleksei.

Van 1926 tot 1939 was dit een van die eerste Goelag-strafkampe van die Sowjetunie. In 1974 het die eilande ’n historiese en argitektuurmuseum en ’n natuurlike reservaat geword. In 1992 is hulle verklaar tot ’n Unesco-wêrelderfenisgebied. Vandag is die eilande en die klooster ’n groot toeriste-attraksie.

## Verwysings 
## Eksterne skakels 
* Amptelike webtuiste
* Aanlyn-museum 
*  Inligting in Russies
Nizjni Nowgorod-kremlin

duimnael|400px|Die Nizjni Nowgorod-kremlin.
Die **Nizjni Nowgorod-kremlin** (Russies: Нижегородский кремль, *Nizjegorodski kreml*) is ’n fort in die historiese middestad van Nizjni Nowgorod, Rusland. 

Tydens die bewind van tsaar Iwan III het Moskouse troepe in Nizjni Nowgorod byeengekom vir die tsaar se veldtog teen die Khanaat van Kazan. Die mure is gebou om as versterking teen aanvalle te dien. Die belangrikste geboue is in die 16de eeu opgerig. 

In die Sowjet-tyd is die kremlin aansienlik opgeknap.

## Verwysings 
## Eksterne skakels 
*Kremlin
Staraja Ladoga

**Staraja Ladoga** (Russies: Старая Ладога; Fins: Vanha Laatokka), of die *Aldeigjuborg* van Noorse sagas, is ’n vesting in die Leningrad-oblast in Rusland. Dit is aan die Wolchof-rivier naby die Ladogameer geleë, 8&nbsp;km noord van die dorp Wolchof. Dit het in 2007 altesaam 2&nbsp;183 inwoners gehad.

Ladoga was in die 8ste en 9de eeu ’n vooruitstrewende handelspos. Die veelvolkige nedersetting is oorheers deur Skandinawiërs wat die "Roes" genoem is, en daarom word dit soms Rusland se eerste hoofstad genoem.

In 1703 het Pieter die Grote die dorp Nowaja Ladoga (Nuwe Ladoga) nader aan die Ladogameer laat bou. Die fort het daarna agteruitgegaan en is herdoop tot Staraja Ladoga (Ou Ladoga).

## Eksterne skakels 
* Geskiedenis van Staraja Ladoga
*Inligting oor die fort
Smolensk-kremlin

250px|regs|duimnael|Foto uit 1912 van die Smolensk-muur deur Sergei Prokoedin-Gorski.
Die **Smolensk-kremlin** (Russies: Смоленский кремль) is ’n fort wat die middestad van Smolensk in die weste van Rusland omring. Die fortmuur, wat gedeeltelik behoue gebly het, is tussen 1595 en 1602 gebou tydens die bewind van tsaars Fjodor I en Boris Godoenof. 

Die Smolensk-kremlin het ’n groot rol gespeel in die verdediging van Rusland teen aanvalle uit die weste. Dit is die eerste keer in 1554 uit hout gebou en is later deur ’n klipvesting vervang. Dit is ’n argitektuurmonument wat op federale vlak beskerm word. 

## Verwysings 
## Eksterne skakels 
*Versterkings van Smolensk
Kolomna-kremlin

duimnael|250px|Die Kolomna-kremlin se Swiblowa-troing. (Foto deur M. Kazakof, 1778)
Die **Kolomna-kremlin** is ’n groot fort in Kolomna, Rusland. Die aanvanklike houtfort is met ’n steenkonstruksie vervang wat van 1525 tot 1531 gebou is tydens die bewind van tsaar Wasili III. Daar is verskeie kerke en kloosters in die kremlin.
Tobolsk-kremlin

[250px|duimnael|Lugfoto van die Tobolsk-kremlin, geneem deur die Russiese president, [Dmitri Medwedef (www.kremlin.ru).]]

Die **Tobolsk-kremlin** (Russies: Тобольский кремль) in Tobolsk, Rusland, is die enigste kremlin van stene in Siberië.

Tobolsk is in 1587 gestig en in 1683 tot 1686 is die Sint Sofia-katedraal van die Mariahemelvaart op ’n heuwel gebou. In die vroeë 18de eeu is die steenmure en die torings van die kremlin gebou, asook ander geboue wat nie behoue gebly het nie. Daarna is verskeie kerke en ander geboue opgerig. Om die erosie van die heuwel te voorkom is die Tobolrivier na die suide herlei.

In 1939 is die Tobolsk-kremlin tot ’n historiese argitektuurmonument verklaar wat deur die staat beskerm word. In 1952 is ’n plan opgestel om die kremlin te restoureer nadat dit begin verval het. Werk het in die vroeë 1970's begin.

## Eksterne skakels 
*  Geskiedenis
*  Geskiedenis van Tobolsk en die kremlin
Toela-kremlin

200px|duimnael|Die Mariahemelvaart-katedraal in die Toela-kremlin. 
Die **Toela-kremlin** (Russies: Тульский кремль) is ’n fort in Toela, ’n voormalige Russiese grensstad wat ’n groot rol gespeel het in die verdediging van Moskou teen aanvalle van buite. Die kremlin is in die 16de eeu deur tsaar Wasili III laat bou, eers van hout en daarna van stene. Daar is tans twee katedrale:
*Die Mariahemelvaart-katedraal (1762-1766)
*Die Epifanie-katedraal (1855-1863)

Nadat Moskou so ver uitgebrei het dat Toela nie meer ’n grensstad was nie, het die kremlin sy belangrikheid as verdedigingsfort verloor, maar dit is steeds ’n belangrike deel en monument van die stad.

## Verwysings 
## Eksterne skakels 
*Meer oor die kremlin
Astrachan-kremlin

180px|duimnael|Een van die torings van die Astrachan-kremlin.
Die **Astrachan-kremlin** (Russies: Астраханский кремль) is ’n fort in Astrachan, Rusland. Dit is op ’n eiland geleë wat deur die Wolga en drie ander klein riviere omring word.

Die aanvanklike houtfort is in 1557 deur tsaar Iwan die Verskriklike laat bou om die suidoostelike grense van Rusland te help versterk. In 1582 tot 1589 is dit met stene herbou. 

Sedert 2009 is daar pogings om die kremlin te laat verklaar as ’n Unesco-wêrelderfenisgebied.

## Eksterne skakels 
*Argitektuur en geskiedenis  
*Kremlin-museum
Whitney Houston

**Whitney Elizabeth Houston** (Newark, New Jersey, 9 Augustus 1963 - Beverly Hills, Kalifornië, 11 Februarie 2012) was 'n Amerikaanse model, aktrise, rolprentvervaardiger en sangeres wat R&B, soul- en popmusiek gesing het.

Houston word algemeen beskou as een van die beste sangeresse ooit vanweë haar uiters professionele optredes, groot stemreikte van 5 oktawe en die moontlikheid om in verskillende genres te sing. Sy is wyd gerespekteer vir haar lewendige optredes en kragtige stem. 

## Persoonlike lewe 
Sy was getroud met Bobby Brown en hulle het een kind gehad: Bobbi Kristina Brown.

## Eksterne skakels 
* Amptelike tuisblad
Archangelsk-oblast

**Archangelsk-oblast** (Russies: Арха́нгельская о́бласть, *Archangelskaja oblast*) is ’n deelgebied van Rusland. Dit lê in die Noordwestelike Federale Distrik en die hoofstad is Archangelsk. 

Die oblast sluit die argipels Franz Josef-land en Nowaja Zemlja in die Noordelike Yssee in, sowel as die Solowjetski-eilande in die Witsee. Dit het ook regsmag oor die Outonome Okroeg Nenets (Nenetsië). Met Nenetsië ingesluit, het die oblast ’n oppervlakte van 587&nbsp;400&nbsp;km². Die bevolking (insluitende Nenetsië) is 1&nbsp;227&nbsp;626 volgens die sensus van 2010. Die eilande in die Noordelike Yssee is bergagtig met gletsers en is permanent met ys bedek. ’n Geneties afsonderlike bevolking van die ysbeer kom in dié gebied voor.

## Demografie 
**Bevolking**: 1&nbsp;227&nbsp;626 (2010-sensus); 1&nbsp;336&nbsp;539 (2002-sensus); 1&nbsp;570&nbsp;256 (1989-sensus).

**Etniese samestelling** (2010):

Vissery was tradisioneel die hoofinkomste van die dorpe aan die Witseekus. In die Sowjettyd is vissermanne georganiseer in kollektiewe plase en vissery was gesubsidieer. In die 1990's is die subsidies gestaak en het vissery ’n groot krisis beleef.

In die valleie van die hoofriviere is daar beeste en aartappelverbouing, wat weens die koue klimaat nie juis floreer nie. In die Oestjanski-distrik word met bye geboer. Die Mezenperde waarmee in die  Mezenriviervallei geteel word, is taamlik klein, maar hulle is geskik vir moeilike werk en is bestand teen koue winters.

## Verwysings 
## Eksterne skakels 
* Amptelike webtuiste van Archangelsk-oblast

*15px Hierdie artikel is vertaal uit die Engelse Wikipedia
Izborsk

**Izborsk** (Russies: Изборск; Estnies: Irboska) is ’n dorp in die Pskof-oblast, Rusland. Dit het een van die oudste en indrukwekkendste forte in Wes-Rusland. Die dorp lê 30 km wes van Pskof en net oos van die grens met Estland. Volgens die Russiese Primêre Kronieke was die dorp van 862 tot 864 die setel van die eerste Russiese leier, Rjoerik, se broer, Troewor. Argeologiese opgrawings het egter geen bewyse daarvan opgelewer nie.

## Geskiedenis 
duimnael|links|250px|Algemene aansig van die Izborsk-kremlin.
duimnael|links|250px|Binne-in die kremlin.
In 1233 is die dorp ingeneem deur die Lyflandse Orde van die Swaardbroers en in 1302 het die inwoners van Pskof die fort na ’n meer geleë plek geskuif. In die laat 1500's was Izborsk een van die kleinste, maar mees strategiese forte wat Rusland se noordwestelike grens teen aanvalle help beskerm het. Die fort was veronderstel om ondeurdringbaar te wees, en daarom was die oorname daarvan deur ’n klein Litause regiment in 1569 ’n groot skok vir die destydse heerser, tsaar Iwan die Verskriklike. Die maklike en verraderlike oorname het die toe reeds paranoïese Iwan omgekrap: In die middel van die nag het ’n oorloper, vermom as ’n lid van die Opritsjnina, gelas dat die hekke oopgemaak word "in die naam van die Opritsjnina". Die regiment het die fort toe oorgeneem.

Hoewel Iwan die fort redelik maklik weer teruggeneem het, was hy oortuig daarvan dat die verraad en sameswering veel wyer gestrek het. Die feit dat Nowgorod so na aan Izborsk was, het hom dié stad laat wantrou. Dit en ander faktore het meegebring dat hy Nowgorod in 1570 laat plunder en duisende inwoners laat vermoor het.

Volgens ’n verdrag tussen Rusland en Estland in 1920 om laasgenoemde land se stryd om onafhanklikheid te beëindig, is die grens tussen die twee lande na oos van Izborsk geskuif en het dit deel van Estland geword. Toe Estland later deel van die Sowjetunie word, is die Russiese Sosialistiese Federale Sowjetrepubliek (RSFSR) se grens weer weswaarts geskuif en het Izborsk weer deel van die RSFSR geword.

## Eksterne skakels 
* Beskrywings en foto's van Izborsk
* Izborsk-kremlin
Astrachan-oblast

**Astrachan-oblast** (Russies: Астраха́нская о́бласть, *Astrachanskaja oblast*) is ’n deelgebied van Rusland. Dit lê in die Suidelike Federale Distrik en die hoofstad is Astrachan.

Die bevolking in 2010 was 1&nbsp;010&nbsp;073.

## Geografie 
[duimnael|links|200px|Die [Wolgadelta in die Astrachan-oblast.]]
Die nooroostelike lyn van gelyke breedte- en lengtegraad loop deur Astrachan. Suid van die oblast lê die Kaspiese See, oos Kazachstan, noord Wolgograd-oblast en wes Kalmikië.

## Geskiedenis 
Die oblast is op 27 Desember 1943 gestig op dele van die ou Kalmikiese Outonome Sosialistiese Sowjetrepubliek en die Astrachan-okroeg van die Stalingrad-oblast.

## Demografie 
Bevolking: 1&nbsp;010&nbsp;073 (2010-sensus); 998&nbsp;114 (1989-sensus).

Etniese groepe:
* Russe 67,6%
* Kasakke 16,3%
* Tatare 6,6%
* Oekraïners 0,9%
* Nogai 0,8%
* Tsjetsjniërs 0,8%
* Azerbeidjanners 0,9%
* Kalmik 0,7%
* Armeniërs 0,6%
* Roma 0,6%
* Aware 0,5%
* Lezgin 0,5%
* Dargin 0,5%
* Wit-Russe 0,3%
* Ander 2,4%

## Administratiewe rajons 
## Verwysings 
## Eksterne skakels 
*  Amptelike webtuiste van Astrachan-oblast

* 15px Hierdie artikel is vertaal uit die Engelse Wikipedia
Iwanowo-oblast

**Iwanowo-oblast** (Russies: Ива́новская о́бласть, *Iwanowofskaja oblast*) is ’n deelgebied van Rusland. Dit lê in die Sentrale Federale Distrik en die hoofstad is Iwanowo. Dit het in 2010 ’n bevolking van 1&nbsp;061&nbsp;651 gehad.

Die Wolgarivier vloei deur die noordelike deel van die gebied.

## Geskiedenis 
**Iwanowo-nywerheidsoblast** (Ива́новская промы́шленная о́бласть) is op 14 Januarie 1929 gestig. Op 11 Maart 1936 het dié gebied die moderne Iwanowo-oblast geword, terwyl dele van die provinsie geskei is en die Jaroslawl-oblast gevorm het.

## Geografie 
Die oblast grens in die noorde aan Kostroma-oblast, in die ooste aan Nizjni Nowgorod-oblast, in die suide aan Wladimir-oblast en in die weste aan Jaroslawl-oblast.

Die klimaat is kontinentaal, met lang en koue winters en kort en warm somers. Die koudste maand is Januarie (gemiddeld  in die weste en  in die ooste). Die warmste maand is Julie (gemiddeld sowat ).

## Demografie 
Bevolking: 1&nbsp;061&nbsp;651

Etniese samestelling:
* Russe 95,6%
* Oekraïners 0,8%
* Tatare 0,7%
* Armeniërs 0,4%
* Azerbeidjanners 0,3%
* Ander: 2,2%

## Verwysings 
## Eksterne skakels 
* 15px Hierdie artikel is vertaal uit die Engelse Wikipedia
Kemerowo-oblast

**Kemerowo-oblast** (Russies: Ке́меровская о́бласть, *Kemerofskaja oblast*) is ’n deelgebied van Rusland. Dit lê in die Siberiese Federale Distrik en die hoofstad is Kemerowo.

Die oblast, wat ’n gebied van 95&nbsp;500&nbsp;km2 beslaan, grens aan Tomsk-oblast in die noorde, Krasnojarsk-krai en Chakassië in die ooste, die Republiek Altai in die suide en Nowosibirsk-oblast en Altai-krai in die weste. Hoewel Kemerowo die hoofstad is, is Nowokoeznetsk die oblast se grootste stad. Kemerowo-oblast is een van Rusland se mees verstedelikte streke, met meer as 70% van die bevolking wat in sy nege grootste stede woon. Die bewoners is hoofsaaklik Russies, maar Oekraïners, Tatare en Tsjoewasjiërs kom ook voor.

## Geskiedenis 
Die oblast is op 26 Januarie 1943 gestig, maar is lank voor dit bewoon. Die oudste stad in die streek is Nowokoeznetsk, wat in 1618 gestig is, kort nadat die Kosak-ataman Jermak in Siberië aangeland het.

Die gebied wat die moderne Kemerowo-oblast beslaan, is verskeie duisende jare lank bewoon. In 1618 is die Koeznetsk-fort in die suide van die streek opgerig om dit teen Russiese en Mongoolse invalle te beskerm.

### Sowjet-tydperk 
Ná die Oktober-rewolusie het die streek deel van die Wes-Siberiese Krai geword, en daarna van die Nowosibirsk-oblast. Tydens die Tweede Wêreldoorlog het die streek ’n groot verskaffer van steenkool en metaal geword.

Op 26 Januarie 1943 is die Kemerowo-oblast gestig met Kemerowo as hoofstad. Dit het 17,5% van die Nowosibirsk-oblast ingesluit.

## Klimaat 
Die klimaat van die oblast is kontinentaal: die winters is lank en koud en die somers kort en warm. Die gemiddelde temperatuur in Januarie is  tot , en in Julie 17 tot .

Die gemiddelde jaarlikse reënval wissel tussen 300&nbsp;mm op die vlaktes en voetheuwels tot 1&nbsp;000&nbsp;mm of meer in berggebiede.

## Kleinplaneet 
’n Kleinplaneet, 2140 Kemerovo, wat in 1970 deur die Sowjet-sterrekundige Tamara Smirnowa ontdek is, is na die Kemerowo-oblast genoem.

## Etniese samestelling 
Die etniese samestelling is:
* Russe – 93,7%
* Tatare – 1,5%
* Oekraïners – 0,8%
* Duitsers – 0,9%
* Ander – 1,5%

## Verwysings 
: *Hierdie artikel is vertaal uit die Engelse Wikipedia*
Kirof-oblast

**Kirof-oblast** (Russies: Ки́ровская о́бласть, *Kirofskaja oblast*) is ’n deelgebied van Rusland. Dit lê in die Wolga- Federale Distrik en die hoofstad is Kirof.

Die oblast het volgens die Russiese sensus van 2010 altesaam 1&nbsp;341&nbsp;312 inwoners. Dit is op 5&nbsp;Desember 1936 in die Kirof-oblast omskep ná die aanvaarding van die Sowjetse grondwet van 1936. Die ooreenkoms is op 24&nbsp;Januarie 2002 afgeskaf.

## Geografie
Die grondslag van die krai se natuurlike hulpbronne is woude (meestal naaldbome), fosfaat, rots, veen en pelse. Daar is groot neerslae veen en niemetaalagtige minerale: kalksteen, vrugbare kleigrond, sand en gruis. Die gebied is ryk aan minerale bronne en terapeutiese modder. Nizhnejifkino is ’n dorp met ’n oord waarheen mense van oor Rusland kom vir behandeling en rus.

Die streek se 19&nbsp;753 riviere is altesaam 66&nbsp;650&nbsp;km lank. Die grootste deel van die streek word beslaan deur die Wjatkarivierbekken. Die Wjatka is ’n sytak van die Kamarivier in Tatarstan. Ander groot riviere sluit in die Moloma, Pizjma, Loeza, Kobra en Tsjeptsa.

Daar is altesaam 4&nbsp;500 mere in die oblast – die grootstes is die Aksjoeben, Orlofskoje en Moeserskoje. Die diepste meer is die Lezjninskoje  (36,6&nbsp;m).

## Demografie
Die bevolkingsyfer van die Kirof-oblast volgens die Russiese sensus van 2010 is 1&nbsp;341&nbsp;312.

### Godsdiens
Volgens ’n opname in 2012 behoort 40,1% van die Kirof-oblast se bevolking tot die Russies-Ortodokse Kerk, 5% is Christene maar behoort nie tot ’n spesifieke denominasie nie, 1,3% is Ortodokse Christene maar behoort nie tot die Russiese Kerk nie, 1% is Ougelowiges en 0,9% is Moslems. Daarbenewens beskou 32,9% hulle as spiritueel maar nie gelowig nie, 13,1% is ateïsties en 5,4% volg ander godsdienste of het nie die vraag beantwoord nie.

### Stede en dorpe
## Verwysings 
## Skakels
*
Irkoetsk-oblast

**Irkoetsk-oblast** (Russies: Ирку́тская о́бласть, *Irkoetskaja oblast*) is ’n deelgebied van Rusland. Dit lê in die Siberiese Federale Distrik in die stroomgebied van die Angara-, Lena- en Nizjnjaja Toengoeskarivier. Die hoofstad is Irkoetsk. Die oblast het in 2010 ’n bevolking van 2&nbsp;428&nbsp;750 gehad.

## Geskiedenis 
Platsteengraf-monumente is in Noord-, Midde- en Oos-Mongolië, Binne-Mongolië, Noordwes-China, en dele van die Baikalmeergebied gevind. Dié kultuur was eie aan die Mongole van destyds. Die Xiongnu-ryk (209&nbsp;v.C. tot 93&nbsp;n.C.) het oor die gebied van die suidelike Irkoetsk-oblast regeer en Mongoolse geleerdes glo die Xiongnu was ’n Mongoolse staat, maar sommige ander dink dit was ’n Turkse staat.

[duimnael|links|Die [Transsiberiese Spoorlyn aan die suideroewer van die Baikalmeer.]]
Van die begin van die 9de eeu tot die 13de eeu het die Khori-Tümed-Mongole naby die westelike oewer van die Baikal gewoon. Hulle was die belangrikste inwoners van Suid-Irkoetsk en Suidwes-Boerjatië. Julie is die natste maand van die jaar, met sowat 96,2&nbsp;mm reën.

## Ekonomie 
[duimnael|Die [Oest-Ilimsk-dam.]]
Die hoofnywerhede van die oblast is metale, energie, hout, olie, brandstof, masjienbou, chemikalieë, voedsel en hidroëlektrisiteit.

## Demografie 
Die oblast is baie yl bevolk, met ’n bevolkingsdigtheid van 3,5&nbsp;mense per vierkante kilometer, in vergelyking met die nasionale gemiddeld van 8,7.

Bevolking: 2&nbsp;428&nbsp;750

Etnisiteit:
* Russe 93,5%
* Boerjate 3,3%
* Ander 3,2%

## Verwysings 
## Eksterne skakels 
* 15px Hierdie artikel is vertaal uit die Engelse Wikipedia
Penza-oblast

**Penza-oblast** (Russies: *Пе́нзенская о́бласть*, *Penzenskaja oblast*) is ’n deelgebied van Rusland. Dit lê in die Wolga- Federale Distrik en die hoofstad is Penza.

## Verwysings 
: ''Hierdie artikel is vertaal uit die Engelse Wikipedia'
Slag van Guadalcanal

Die **Slag van Guadalcanal** het tydens die Tweede Wêreldoorlog in die Salomonseilande tussen Japannese magte en Geallieerde magte plaasgevind. Dit was die eerste offensief wat die Geallieerdes teen Japan na die aanval op Pearl Harbor en Slag van Midway gevoer het. Die slag is bekend vir die bittere gevegte op land en verskeie seegevegte tussen die twee lande se vlote.

Op 7 Augustus 1942 het 19&nbsp;000 Amerikaanse seesoldate onder bevel van Majoor-generaal Alexander A. Vandegrift op die eilande Tulagi en Guadalcanal geland. Tulagi is binne 'n paar dae oorgeneem. Op Guadalcanal het die seesoldate die vliegveld (daarna Henderson-vliegveld genoem) binne 'n paar dae oorgeneem en in bedryf gestel. Daarna het dit hulle nog maande geneem om die strawwe Japannese weerstand deur bloedige gevegte te oorkom en die eiland oor te neem. Die Japannese het op 7 Februarie 1943 finaal van die eiland onttrek en op 9 Februarie 1943 het die Geallieerdes die eiland veilig verklaar.

## Seeslagte om en by Guadalcanal 
Daar was verskeie gevegte tussen die Geallieerde en Japanese vlote tydens die slag. Party van die seeslagte het by Guadalcanal plaasgevind, terwyl ander verder van die eiland was soos die twee magte mekaar se versterkings en logistieke planne in die wiele probeer ry het. Die Japanese Vloot het ook tevergeefs probeer om Henderson-vliegveld te bombardeer.

* 9 Augustus 1942 – Seeslag van Savo-eiland.
* 23-25 Augustus 1942 – Seeslag van die Oostelike Salomonseilande.
* 11-12 Oktober 1942 – Seeslag van Kaap Esperance
* 26-27 Oktober 1942 – Seeslag van Santa Cruz
* 12 November 1942 – Aksie suid van Savo-eiland
* 14-15 November 1942 – Tweede aksie van Savo-eiland
* 30 November – 1 Desember 1942 – Seeslag van Tassafaronga

## Bron 
* The Encyclopedia of Sea Warfare. Spring Books. 1975.
Sachalin-oblast

**Sachalin-oblast** (Russies: Сахали́нская о́бласть, *Sachalinskaja oblast*) is ’n deelgebied van Rusland. Dit lê in die Verre-Oosterse Federale Distrik en die hoofstad is Joezjno-Sachalinsk.

Die oblast sluit die eiland Sachalin en die Koerile in die Russiese Verre Ooste in. Dit het ’n oppervlakte van 87&nbsp;100&nbsp;km2 en volgens die Russiese sensus van 2010 het dit 497&nbsp;973 inwoners. Sachalin is ryk aan natuurlike gas en olie en is die vierde rykste federale gebied in Rusland. Dit grens in die weste aan Chabarofsk-krai, in die noorde aan Kamtsjatka-krai en in die suide aan Hokkaido, Japan.

## Demografie
Die oblast se bevolkingsyfer in 2010 was 497&nbsp;973. In 1947 het dit deel van Sachalin-oblast geword.

Die status van die Suid-Koerile word steeds betwis en sorg vir groot spanning in betrekkinge tussen Rusland en Japan. Geen amptelike vredesooreenkoms is nog deur die twee lande onderteken nie. Japan het in 1952 afstand van Suid-Sachalin gedoen, maar nooit Rusland se aanspraak op die gebied erken nie. Dit word steeds op Japannese kaarte as niemandsland aangedui. 

Op 24 April 1996 het Sachalin- en Rostof-oblast ’n magsdelingsooreenkoms met die federale regering gesluit waarvolgens outonomie aan hulle toegeken is. Die ooreenkoms is op 4&nbsp;Maart 2002 afgeskaf.

## Verwysings 
## Skakels
Samara-oblast

**Samara-oblast** (Russies: Сама́рская о́бласть, *Samarskaja oblast*) is ’n deelgebied van Rusland. Dit lê in die Wolga- Federale Distrik en die hoofstad is Samara. Volgens die Russiese sensus van 2010 het dit ’n inwonertal van 3&nbsp;&nbsp;215&nbsp;532.

Die oblast grens in die noorde aan Tatarstan, in die ooste aan Orenburg-oblast, in die suide aan Kazachstan, in die suidweste aan Saratof-oblast en in die weste aan Oeljanofsk-oblast.

## Geskiedenis
Die Russiese Ryk het in 1851 ’n goewernaat in die gebied gestig. Die Samara-goewernaat is uit Samara geadministreer. Tydens die Russiese Rewolusie van 1905 het ’n rebellie in November dié jaar op die dorp Nowaja Tsarewsjtsjina (nou Wolzjski) uitgebreek en na die dorp Stari Boejan versprei. Dit het daartoe gelei dat die afgestigte Republiek Stari Boejan vir ’n kort rukkkie in die goewernaat gestig is. Nadat die plaaslike polisie nie daarin kon slaag om die rebellie te beëindig nie, is dit deur ’n ekspedisie Kosakke en gendarmes onder die visegoewerneur van die Samara-goewernaat onderdruk.

Onder Sowjetbewind is die grootste deel van die goewernaat se gebied omskep in die Middel-Wolga-oblast, wat op 14 Mei 1928 gestig is. Meer as ’n jaar later, op 20 Oktober 1929, is dit weer omskep in die Middel-Wolga-krai. Op 27 Januarie 1935 is Samara en die krai hernoem tot onderskeidelik Koeibisjef en Koeibisjef-krai, ter ere van die Bolsjewistiese leier Walerian Koeibisjef. Dié ooreenkoms is op 22 Februarie 2002 afgeskaf.

Toljatti in Samara-oblast is die grootste stad in Rusland wat nie die hoofstad van ’n deelgebied is nie.

## Demografie
Volgens die Russiese sensus van 2010 behoort 35% van die oblast se inwoners tot die Oosters-Ortodokse Kerk. Ander Ortodokse lidmate maak 1,6% van die bevolking uit, ander Christene 7,8%, Moslems 1,9% en aanhangers van inheemse gelowe 0,8%. Altesaam 29,6% is spiritueel, maar nie godsdienstig nie, 12,6% is ateïsties en 10,7% hang ander gelowe aan of het nie die vraag beantwoord nie.

## Verwysings 
## Skakels
Toela-oblast

**Toela-oblast** (Russies: Ту́льская о́бласть, *Toelskaja oblast*) is ’n deelgebied van Rusland. Dit lê in die Sentrale Federale Distrik en die hoofstad is Toela. Die oblast se oppervlakte is 25&nbsp;700&nbsp;km2 en volgens die Russiese sensus van 2010 het dit ’n inwonertal van 1&nbsp;553&nbsp;925. 

Toela-oblast grens in die noorde aan Moskou-oblast, in die ooste aan Rjazan-oblast, in die suidooste aan Lipetsk-oblast, in die suidweste aan aan Orjol-oblast en in die weste aan Kaloega-oblast. Dit is een van die mees ontwikkelde en verstedelikte oblaste en die grootste deel word beslaan deur die Toela-Nowomoskofsk-agglomeraat, ’n stedelike gebied met meer as ’n miljoen inwoners.

## Geskiedenis
Toela-oblast word al sedert die Steentydperk bewoon, soos bewys deur die ontdekking van begrafnisheuwels (koergans) en ou nedersettings. Teen die 8ste eeu is die gebied bewoon deur die Wjatitsji, ’n Oos-Slawiese volk wat die land bewerk, handel gedryf en vakmanne was. Die eerste keer dat die stad Toela genoem is, is in 1146 in die Nikon-kroniek in verband met die veldtog van prins Swjatoslaf Olgowitsj van Tsjernigof. In dié tyd het die grond aan die Prinsdom Rjazan behoort, en prins Swjatoslaf het deur ’n paar nedersettings gereis op pad na Rjazan, onder meer deur Toela.

## Geografie
Toela-oblast het meer as 1&nbsp;600 riviere en strome. Groot riviere sluit in die Don, Oka en Oepa.

Die gebied is ryk aan ystererts, klei, kalksteen en ligniet (steenkool). Die ligniet is deel van die Moskou-steenkoolbekken.

### Klimaat
Die oblast het ’n matige kontinentale klimaat, met warm somers en koue winters. Die gemiddelde temperatuur in Januarie is  in die noorde en  in die suide. In Julie is die gemiddeld sowat  tot . 

Die gemiddelde jaarlikse neerslag is 470&nbsp;mm in die suidooste en 575&nbsp;mm in die noordweste.

## Demografie
Toela-oblast het in 2010 1&nbsp;553&nbsp;925 inwoners gehad. Hiervan was 95,3% Russe, 1% Oekraïners, 0,6% Armeniërs en 0,5% Tatare. Ander groepe was Azerbeidjanners, Roma, Belarusse en Duitsers.

Altesaam 19&nbsp;778 mense het nie hulle etnisiteit verklaar nie. Daar word geraam die verspreiding van dié groep is dieselfde as vir die groep wat wel hulle etnisiteit verklaar het.

### Stede en dorpe
## Verwysings 
## Skakels
Swerdlofsk-oblast

**Swerdlofsk-oblast** (Russies: Свердло́вская о́бласть, *Swerdlofskaja oblast*) is ’n deelgebied van Rusland. Dit lê in die Oeral- Federale Distrik en die hoofstad is Jekaterinburg.
Twer-oblast

**Twer-oblast** (Russies: Тверска́я о́бласть, *Twerskaja oblast*) is ’n deelgebied van Rusland. Dit lê in die Sentrale Federale Distrik en die hoofstad is Twer.

## Verwysings 
: *Hierdie artikel is vertaal uit die Engelse Wikipedia*
Tsjeljabinsk-oblast

**Tsjeljabinsk-oblast** (Russies: Челя́бинская о́бласть, *Tsjeljabinskaja oblast*) is ’n deelgebied van Rusland in die Oeralgebergte, op die grens tussen Europa en Asië. Dit lê in die Federale Distrik Oeral en die hoofstad is Tsjeljabinsk.

Die oblast het volgens die Russiese sensus van 2010 ’n inwonertal van 3&nbsp;476&nbsp;217.

## Geskiedenis
Gedurende die Middeleeue het Basjkiriese stamme die suidelike streek van die Oeralgebergte bewoon. Hulle was deel van die Goue Horde, Nogai-horde en kleiner Basjkiriese groepe. Die Tsaredom Rusland het die gebied in die laat 16de eeu beset. Die Russiese kolonisasie van die streek het egter eers in die 18de eeu begin, met die vestiging van ’n stelsel forte en handelsposte in 1734 aan wat toe die Russiese grens was. Baie stede in die oblast, ook Tsjeljabinsk self, kan hulle geskiedenis na hierdie forte terugspeur.

In 1743 het die Tsjeljabinsk-fort die middelpunt geword van die Iset-provinsie, ’n deel van die Orenburg-goewernaat. Van die 1750's tot 1770's het nywerhede in die suidelike Oeral hulle verskyning begin maak. Nadat die streek herstel het van die Poegatsjof-rebellie van 1773-1775, het die gebied van die hedendaagse oblast meer mense uit die Europese deel van Rusland gelok. Teen die middel 19de eeu was Tsjeljabinsk ’n groot handelsentrum in die Oeral, en ná die bou van die Transsiberiese Spoorlyn in die 1890's het dit ’n belangrike vervoersentrum geword wat Siberië met die res van die Russiese Ryk verbind het.

thumb|230px|links|Die setel van die oblast se regering in Tsjeljabinsk.
In 1919 het Tsjeljabinsk die streekhoofstad van die nuut gestigte Tsjeljabinsk-goewernaat van die Russiese SFSR geword wat oostelike dele van die Orenburg-goewernaat asook Koergan en die Tobolsk-goewernaat ingesluit het. In 1923 het dit met die Perm-, Jekaterinburg- en Tobolsk-goewernaat saamgesmelt en die Oeral-oblast gevorm, Dit het 10 jaar bestaan. In Januarie 1934 is die Tsjeljabinsk-oblast gestig. Sy huidige grense is gevorm toe Koergan in 1943 ’n aparte oblast geword het.

In die 1930's het die streek se ekonomie en nywerheidsbedryf aansienlik gegroei toe dit ’n sleutelfokuspunt van die eerste Sowjetse vyfjaarplan geword het. 

Op 4 Julie 1997 het Tsjeljabinsk saam met die Brjansk-, Magadan-, Saratof- en Wologda-oblast ’n magdelingsooreenkoms met die federale regering gesluit waarvolgens outonomie aan hulle toegeken is. Die ooreenkoms is op 2&nbsp;Februarie 2002 afgeskaf.

Op 15 Februarie 2013 het ’n meteoroïde van 10&nbsp;000&nbsp;ton die Aarde se atmosfeer oor Rusland binnegedring. Dit het oor die suidelike Oeralstreek beweeg en bo Tsjeljabinsk-oblast ontplof. Sowat 1&nbsp;500 mense is na berig word beseer, baie deur glas wat deur ’n skokgolf uit vensters geskiet is. Tot 3&nbsp;000 geboue in ses stede dwarsoor die oblast is beskadig. Die ontploffing was so groot dat dit helder oordag skadu's op die grond gegooi het.

## Demografie
Die oblast het in 2010 altesaam 3&nbsp;476&nbsp;217 inwoners gehad. Daarvolgens was 83,8% Russe, 5,4% Tatare, 4,8% Basjkiriërs, 1,5% Oekraïners en 1,05% Kasakke. Ander groepe sluit in Duitsers, Belarusse en Armeniërs.

## Verwysings
## Skakels
Lokeren

**Lokeren** is 'n Belgiese stad in die Vlaamse provinsie Oos-Vlaandere.  Lokeren het 'n oppervlakte van 67&nbsp;km² en 40 332 inwoners (2014). Die Durme-rivier is 'n sytak van die Schelde en vloei deur die stad.

Die stad beskik oor 'n spoorwegstasie wat verbindings na Sint-Niklaas, Antwerpen, Brussel, Zele, Dendermonde en Gent bied.

Lokeren kry in 1804 stadstatus.

## Eksterne skakels 
*  Die amptelike webwerf van die munisipaliteit
*  Lokeren http://users.telenet.be/oochappan/Lokeren/
Ingoesjetië

Die **Republiek van Ingoesjetië** (Russies: Респу́блика Ингуше́тия, *Respoeblika Ingoesjetija*; Ingoesjeties: ГӀалгӀай Мохк, *Ğalğaj Moxk*) is ’n republiek (’n deelgebied) van Rusland. Die hoofstad is Magas.Dit is die kleinste van die federale deelgebiede buiten die twee federale stede, Moskou en Sint Petersburg.

Dit is op 4 Junie 1992 gestig nadat die OSSR Tsjetsjnië-Ingoesjetië in twee verdeel is. Die republiek se inheemse bevolking is die Ingoesjetiërs. Die bevolking volgens die 2010-sensus is 412&nbsp;529.

Die naam Ingoesjetië is afgelei van die antieke dorp Ongoesjt (in 1859 hernoem na Tarskaja en in 1944 verskuif na Noord-Ossetië) en die Georgiese uitgang *-eti* – saam beteken dit "(land) waar die *Ingoesj* woon".
Ingoesjetië is een van Rusland se armste en onrustigste gebiede. Die voortslepende militêre konflik in die naburige Tsjetsjnië het van tyd tot tyd oorgespoel na Ingoesjetië, en die republiek is gedestabiliseer deur korrupsie, ’n paar opspraakwekkende misdade (insluitende ontvoering en moord op burgers deur veiligheidsmagte van die regering ), opstande teen die regering, aanvalle op soldate en offisiere, Russiese militêre onmatighede en ’n afname in menseregte.

## Geografie 
duimnael|210px|links|'n Kaart van Ingoesjetië en sy bure.
Ingoesjetië is aan die noordelike hange van die Kaukasusgebergte geleë. Dit grens aan die republieke Noord-Ossetië-Alanië (SW/W/NW/N) en Tsjetsjnië (NO/O/SO) en die land Georgië (S). Die hoogste piek is die Gora Shan (4451&nbsp;m).

### Riviere 
Groot riviere sluit in:
* Terek
* Assa
* Soenzja

### Natuurlike hulpbronne 
Die republiek is ryk aan marmer, hout, dolomiet, kalkklip, gruis, graniet, warmbronne, mineraalwater, seldsame metale olie en gas.

## Verwysings 
: *Hierdie artikel is vertaal uit die Engelse Wikipedia-artikel*
Noord-Ossetië-Alanië

Die **Republiek van Noord-Ossetië-Alanië** (Russies: Республика Северная Осетия – Алания, Respoeblika Sewjernaja Osetija – Alanija; Osseties: Республикӕ Цӕгат Ирыстон – Алани, *Respublikæ Tsægat Iryston-Alani*) is ’n republiek (’n deelgebied) van Rusland. Die hoofstad is Wladikafkaz. Die bevolking van Noord-Ossetië se godsdiens is grotendeels Russies-Ortodoks.

## Politiek en ekonomie 
In teenstelling met die Georgiese Suid-Ossetië beskik die Russiese Noord-Ossetië oor 'n goed ontwikkelde industriële sektor wat grotendeels in die hoofstad Wladikafkaz gekonsentreer is en 'n moderne burgerlike lughawe in Beslan. Die belangrikste Russiese militêre basis en lughawe in die Kaukasus-gebied, Mosdok, is eweneens in Noord-Ossetië geleë.

Betrekkinge met die naburige Islamitiese republieke Ingoesjetië en Tsjetsjnië in die ooste en Kabardino-Balkarië in die weste was in die verlede uiters gespanne. In 1992 is vermoedelik 400 Ingoesjete in pogroms vermoor. Die gyselaarsdrama in 'n skool in Beslan het meer as 300 menselewens geëis. In die 1990's het duisende bewoners van Suid-Ossetië na die noorde gevlug.

## Geografie 
duimnael|links|200px|Kaart van Noord-Ossetië-Alanië
Die republiek lê in die Noord-Kaukasus en sowat 22% bestaan uit woude.

Al die riviere behoort tot die opvanggebied van die Terekrivier. Van die grootstes sluit in:
* Terek (~600&nbsp;km)
* Oeroech (104&nbsp;km)
* Ardon (101&nbsp;km)
* Kambileiefka (99&nbsp;km)
* Gizeldon (81&nbsp;km)
* Fiagdon
* Soenzja (278&nbsp;km)

Al die berge in die republiek is deel van die Kaukasus. Berg Kazbek is die hoogste piek (5&nbsp;033&nbsp;m) en Berg Dzjimara die tweede hoogste (4&nbsp;780&nbsp;m).

### Natuurlike hulpbronne 
Natuurlike hulpbronne  sluit in minerale (koper, silwer en sink), hout, mineraalwater, hidroëlektriese krag, olie en gas.

## Verwysings 
: *Hierdie artikel is vertaal uit die Engelse Wikipedia-artikel*
Oedmoertië

Die **Republiek van Oedmoertië** (Russies: Удму́ртская Pеспу́блика, *Oedmoertskaja Respoeblika*; Oedmoerts: Удмурт Республика, *Oedmoert Respoeblika*) is ’n republiek (’n deelgebied) van Rusland. Die hoofstad is Izjefsk.

duimnael|220px|links|'n Kaart van Oedmoertië en sy bure.

## Verwysings 
: *Hierdie artikel is vertaal uit die Engelse Wikipedia-artikel*
Beiteltand-lipvis

Die **beiteltand-lipvis** (*Pseudodax moluccanus*) is 'n vis wat voorkom in die Indiese-Pasifiese gebied en aan die ooskus van Afrika vanaf die Rooisee tot by Sodwanabaai. In Engels staan die vis bekend as die *Chiseltooth wrasse*.

## Voorkoms 
Die vis se lyf is reghoekig en dun. Daar is 'n paar plat tande voor in elke kaak wat uitstaan. Die sylyn is geboë. Die kop en lyf is grysgroen of bruin en daar is 'n donker kol op elke skub. Die dorsale vin is oranje-rooi gekleurd. Die lippe is geel en daar is 'n blou streep oor die boonste lip wat oor die wang strek. Die stertvin is swart terwyl die basis ligter is.

Die onvolwasse vis is donkerbruin met twee blou horisontale strepe; een aan die bokant en die ander van die mond tot by die anale vin se basis. Die vinne is donkerbruin tot rooibruin.

Die vis word tot 25&nbsp;cm lank.

## Habitat 
Die vis leef in koraalriwwe, gewoonlik in grotte tot op dieptes van 40&nbsp;m.

## Sien ook 
* Alfabetiese lys van visse
* Lys van Suider-Afrikaanse visse volgens wetenskaplike name
* Lys van varswater visfamilies
* Lys van visfamilies

## Bron 
* Coastal Fishes of Southern Africa. Phil & Elaine Heemstra. 2004. 

## Eksterne skakel 
* http://fishbase.org/summary/Pseudodax-moluccanus.html
Chanto-Mansië

**Chanto-Mansië** (Russies: Ха́нты-Манси́йский автоно́мный о́круг&nbsp;— Югра́, *Chanti-Mansiiski aftonomni okroeg-Joegra*), ook bekend as **Joegra**, is ’n outonome okroeg (’n deelgebied) van Rusland. Die hoofstad is Chanti-Mansiisk.

## Verwysings 
: *Hierdie artikel is vertaal uit die Engelse Wikipedia-artikel*
Wladimir-oblast

**Wladimir-oblast** (Russies: Влади́мирская о́бласть, *Wladimirskaja oblast*) is ’n deelgebied van Rusland. Dit lê in die Sentrale Federale Distrik en die hoofstad is Wladimir, sowat 190&nbsp;km oos van Moskou. Volgens die Russiese sensus van 2010 is die inwonertal 1&nbsp;443&nbsp;693.

Unesco se lys Wêrelderfenisgebiede sluit die 12de-eeuse katedrale van Wladimir, Soezdal, Bogoljoebowo en Kideksja in.

## Geskiedenis
Die gebied van die hedendaagse oblast word sedert antieke tye bewoon. Die oudste bewyse van menslike bewoners dateer uit die Laat Paleolitikum. ’n Nedersetting van *Homo sapiens* uit omstreeks 25000&nbsp;v.C. is in die omgewing van Soengir ontdek. Verskillende volke het die streek deur die eeue bewoon, onder andere Slawiërs, Tatare, Fins-Oegriërs en Balte. 

Die Slawiese kolonisasie van die omgewing van Moerom en Soezdal het in die 10de eeu begin. Die hedendaagse Wladimir-oblast het in die 11de eeu deel van die Prinsdom Rostof-Soezdal geword en in die 12de eeu deel van die prinsdom Wladimir-Soezdal. In die middel 12de eeu, tydens die bewind van Joeri Dolgoroeki en Andrei Bogoljoebski, het Wladimir vinnig ontwikkel. Nuwe nedersettings het ontwikkel, onder meer Kideksja en Bogoljoebowo, waarvan historiese monumente steeds te sien is. 

Die oblast was in die Sowjettyd eers deel van die Iwanowo-oblast totdat dit in 1944 ’n aparte oblast geword het.

## Geografie
Wladimir-oblast grens aan Moskou-, Jaroslawl-, Iwanowo-, Rjazan- en Nizjni Nowgorod-oblast. Dit is in die middel van die Oos-Europse Vlakte geleë. Die Kljazma en Oka is die belangrikste riviere. Daar is ook sowat 300 mere en gemengde woude.

Daar is tans meer as 50 soogdierspesies in die oblast, onder meer elande, wildevarke, reebokke, edelherte en sikaherte, asook rooikatte, wolwe, eekhorings, jakkalse en veel meer. Die Russiese watermol, ’n halfwaterdier, word as bedreig beskou. 

Daar is ook sowat 216 spesies voëls, onder meer auerhoenders, korhoenders, patryse, houtsnippe, ganse, eende, ensovoorts. 

Sowat 40 spesies vise kom in die streek se water voor. Dit sluit in palings, karpers, snoek, baarse, brasems en steure in die Kljazmarivier.

Die omvang van die oblast se oppervlakwater is 32,9 hektaar. Daar is honderde riviere met ’n totale lengte van meer as 8,6&nbsp;miljoen kilometer. Die Kljazma vloei in die Oka in die suidoostelike hoek van die oblast, wat aan Nizjni Nowgorod-oblast grens. Dit het verskeie sytakke, soos die Sjerna, Kirzjatsj, Peksja, Koloksja, Nerl, Soedogda, Oewod en Loech. Sytakke van die Oka in Wladimir sluit in die Goes, Oenzja en Oesjna. Die Doebna, ’n sytak van die Wolga, se oorsprong is naby die dorp Aleksandrof. Die Oka is dwarsdeur die streek vaarbaar (157&nbsp;km). Verder is daar sowat 300 meestal vlak mere.

## Demografie
In 2010 het die oblast 1 443 693 inwoners gehad. Daarvan was 95,6% Russe, 0,9% Oekraïners, 0,5% Tatare, 0,5% Armeniërs en 0,3%
Belarusse.

### Stede en dorpe
## Verwysings 
## Skakels
Jamalo-Nenetsië

**Jamalo-Nenetsië** of **Jamalië** (Russies: Яма́ло-Нене́цкий автоно́мный о́круг, *Jamalo-Nenetski Aftonomni Okroeg*) is ’n outonome okroeg (’n deelgebied) van Rusland. Die hoofstad is Salechard.

## Verwysings 
: *Hierdie artikel is vertaal uit die Engelse Wikipedia-artikel*
Snylint-lipvis

Die **Snylint-lipvis** (*Stethojulis interrupta*) is 'n vis wat voorkom in die Indiese-Pasifiese area, die Rooisee en aan die ooskus van Afrika vanaf die Oman tot by Algoabaai. In Engels staan die vis bekend as die *Cutribbon wrasse*.

## Voorkoms 
Die vis se lyf is plat en die vis word tot 13&nbsp;cm groot. Daar is skerp snytande in die kake. Die sylyn buig skerp afwaarts halfpad op die lyf.

Aanvanklik is die vis pienkerig bruin of groen aan die bokant en wit aan die onderkant. Daar is swart merke agter die pektorale vinne en 'n wit streep van die mond tot by die boonste punt van die pektorale vin se basis.

Die volwasse vis is groenerig-bruin aan die bokant met 'n blou lyn – aan die bokant van die lyf onder die dorsale vin – wat begin by die dorsale vin se voorkant tot by die stertvin. Die onderste helfte van die lyf is ligblou tot wit. Daar is 'n blou-wit lyn  in die middel van die lyf en daar is ook twee blou strepe op die kop. Daar is ook 'n kort blou strepie onder die pektorale vin en 'n oranje kol bokant die pektorale vin se basis.

## Habitat 
Die vis leef in koraalriwwe in water wat 2 – 15&nbsp;m diep is. Dit kom ook voor in getypoele en seegrasbeddings. Die vis vreet bodem ongewerweldes soos skaaldiere en slakke. By rots bodems word die prooi net so ingesluk en by sanderige bodems word 'n mondvol sand in gesuig, die kos uitfiltreer en die res deur die kieu openinge uitgeblaas.

## Sien ook 
* Alfabetiese lys van visse
* Lys van Suider-Afrikaanse visse volgens wetenskaplike name
* Lys van varswater visfamilies
* Lys van visfamilies

## Bron 
* Coastal Fishes of Southern Africa. Phil & Elaine Heemstra. 2004. 

## Verwysings 
## Eksterne skakel 
* http://fishbase.org/summary/Stethojulis-interrupta.html
Drielint-lipvis

Die **Drielint-lipvis** (*Stethojulis strigiventer*) is 'n vis wat voorkom in die westelike Indiese-Pasifiese area en aan die ooskus van Afrika van Oman tot by Algoabaai. In Engels staan die vis bekend as die *Three-ribbon wrasse*.

## Voorkoms 
Die vis se lyf is lank en plat. Die kake is vol snytande en die sylyn buig afwaarts net waar die dorsale vin eindig. Die onvolwasse vissies is liggroen of bruin aan die bokant en daar is 'n patroon soos die van 'n doolhof op die kop. Die skubbe aan die rugkant het twee kolletjies op. Die onderste helfte van die lyf is wit met dowwe strepe op.

Die volwasse vis is groen aan die rugkant met 'n blou streep oor die basis van die dorsale vin. Daar is ook 'n blou streep van die kop, dit begin by die snoet, gaan deur die oog, bokant die pektorale vin verby tot by die stertvin. Daar is ook 'n pienk area vanaf die operkulum tot onder die pektorale vin. Daar is altyd 'n swart kolletjie op die stertvin se basis. Die vis word tot 15&nbsp;cm groot.

## Habitat 
Die vis leef in koraal- en rots riwwe, seegrasbeddings en getypoele.

## Sien ook 
* Alfabetiese lys van visse
* Lys van Suider-Afrikaanse visse volgens wetenskaplike name
* Lys van varswater visfamilies
* Lys van visfamilies

## Bron 
* Coastal Fishes of Southern Africa. Phil & Elaine Heemstra. 2004. 

## Verwysings 
## Eksterne skakels 
* http://fishbase.org/summary/Stethojulis-strigiventer.html
Goudstaaf-lipvis

Die **Goudstaaf-lipvis** (*Thalassoma hebraicum*) is 'n vis wat voorkom in die Indiese Oseaan en aan die ooskus van Afrika vanaf Kenia tot by Algoabaai. In Engels staan die vis bekend as die *Goldbar wrasse*.

## Voorkoms 
Die vis se lyf is lank en plat. Die sylyn buig afwaarts net agter die dorsale vin. Die vis is aanvanklik blou-groen met donker vertikale lyne met twee blou bane op die kop en bors. Die stertvin is geel met die boonste en onderste rante groenerig. Die dorsale en anale vinne is geel-groen en daar is 'n swartkol tussen die 1ste en 2de strale in die dorsale vin.

Die volwasse vis is vol vertikale blou strepe en lyne en daar is 'n goue streep van die dorsale vin tot by die pens. Daar is ook groen strepe op die kop. Die stertvin is blou en die boonste en onderste strale verleng.

## Habitat 
Die vis leef in koraal en rots riwwe in water wat 1 – 30&nbsp;m diep is. Hulle eet onder andere slakke, skaaldiere, wurms en seesterre.

## Sien ook 
* Alfabetiese lys van visse
* Lys van Suider-Afrikaanse visse volgens wetenskaplike name
* Lys van varswater visfamilies
* Lys van visfamilies

## Bron 
* Coastal Fishes of Southern Africa. Phil & Elaine Heemstra. 2004. 

## Verwysings 
## Eksterne skakel 
* http://fishbase.org/summary/Thalassoma-hebraicum.html