Toepolef Tu-4

Die **Toepolef Tu-4** (NAVO-verslagnaam: **Bull**) was 'n Sowjet-suierenjin strategiese bomwerper wat in die Sowjetlugmag gedien het vanaf die laat 1940's tot middel-1960's. Dit was 'n omgekeerde-ontwerpkopie van die Amerikaans-geboude Boeing B-29 Superfortress.

## Ontwerp en ontwikkeling 
Teen die einde van die Tweede Wêreldoorlog het die Sowjetunie 'n behoefte ontwikkel vir 'n strategiese bombardeervermoë soortgelyk aan dié van die United States Army Air Forces. Die Sowjet-VVS-lugarm het die plaaslikontwerpte Petlyakov Pe-8 viermotorige "swaar bomwerper" in diens geplaas aan die begin van die oorlog, maar slegs 93 is gedurende die oorlog gebou, en die tipe het in onbruik verval. Die VSA het gereeld bomaanvalle op Japan onderneem vanaf hul verre-Stille Oseaan buitebasisse met die B-29 Superfortress. Josef Stalin het daarop die ontwikkeling van 'n vergelykbare bomwerper vir die Sowjetunie beveel.

Die VSA het twee keer geweier om die Sowjetunie met B-29s te voorsien onder die leen-en-pagwet.  Maar, op vier geleenthede gedurende 1944, moes individuele B-29s noodlandings in die Sowjetgebied maak, asook een wat neergestort het na die bemanning uitgespring het. Drie herstelbare B-29s is na Moskou gevlieg en afgelewer by die Toepolef OKB. Een B-29 is afgetakel, die tweede is gebruik vir vlugtoetse en opleiding, en die derde een is as 'n standaardverwysing gelaat.

Die vliegtuie het ingesluit 1 Boeing-Wichita −5-BW, 2 Boeing-Wichita −15-BWs en die wrak van 1 Boeing-Renton −1-BN – drie verskillende modelle van twee verskillende produksielyne (onderskeidelik Wichita- en Rentonfabrieke). Slegs een van die vier het anti-ysbekisting gehad, soos gebruik op die Tu-4. Verdere veranderinge is gemaak weens probleme wat ondervind is tydens die toetsfase, wat verband hou met enjin- en skroefmislukkings. Reeksproduksie het onmiddellik begin, en die tipe het in grootskaalse diens getree in 1949. Die indiensstelling van die Tu-4 het die Amerikaanse regering in 'n paniek gelaat, want die Tu-4 het oor voldoende reikafstand beskik om selfs Chicago of Los Angeles op 'n eenrigtingmissie aan te val. Dit kan die maneuvers en lugverdedigingspraktyke verklaar wat deur die Amerikaanse en Britse lugmagte met hul vlote van B-29s uitgevoer is in 1948. 'n Paar pogings is aangewend ter ontwikkeling van lug-tot-lugbrandstofhervulling, om die bomwerper se reikafstand te vergroot, maar hierdie stelsel is uiteindelik slegs op enkele vliegtuie aangebring.

## Eerste openbare verskyning 
Die vliegtuig is die eerste keer vertoon tydens 'n verbyvlug op die lugvaartparadedag van 3 Augustus 1947 by die Tushino Lughawe in Moskou. Drie vliegtuie het oorgevlieg. Die Weste het aangeneem dat hierdie net die drie B-29 bomwerpers is wat tydens die Tweede Wêreldoorlog deur die USSR afgeneem is. Enkele minute later het 'n identiese vierde vliegtuig verskyn. Die Weste se ontleders het besef dat die Sowjetunie die B-29 moes tru-ontwerp het. Die verskyning van 'n Superfortress-afgeleide Tu-70 vragdraer oor die skare het enige twyfel oor die sukses van die Sowjetunie se omgekeerde ingenieurswese die nek ingeslaan.

## Operasionele geskiedenis 
Agthonderd-sewe-en-veertig Tu-4s was reeds gebou toe produksie gestaak is in die Sowjetunie in 1952, met sommiges wat aan China gelewer is in die laat-1950s.

## Verwysings 
## Bibliografie 
* Bowers, Peter M. *Boeing B-29 Superfortress*. Stillwater, Minnesota: Voyageur Press, 1999. .
* Duffy, Paul and A. I. Kandalov. *Tupolev: The Man and his Aircraft*. Warrendale, Pennsylvania: SAE, 1996. .
* Gordon, Yefim and Vladimir Rigmant. *Tupolev Tu-4: Soviet Superfortress*. Hinckley, Leicestershire: Midland Counties Publications Ltd., 2002. .
* Hess, William N. *Great American Bombers of WW II*. St. Paul, Minnesota: Motorbooks International,  1999. .
* Nowicki, Jacek. *B-29 Superfortress*. Gdansk, Pole: AJ Press, 1994. .
* Pace, Steve. *Boeing B-29 Superfortress*. Ramsbury, Marlborough, Wiltshire, UK: Crowood Press, 2003. .
* Rigmant, Vladimir. *B-29, Tу-4 – стратегические близнецы – как это было (Авиация и космонавтика 17 (Крылья 4))* (in Russies). Moskou, Rusland, 1996.