C/2011 W3 (Lovejoy)

**Komeet Lovejoy**, amptelik **C/2011 W3 (Lovejoy)**, is 'n langperiodekomeet en Kreutz-sonskeerder. Dit is in November 2011 deur die Australiese amateursterrekundige Terry Lovejoy ontdek. Met die komeet se perihelium op 16 Desember 2011 het dit deur die Son se korona beweeg. Dit het daarna weer verskyn, hoewel dit grootliks deur die gebeurtenis beïnvloed is.

Toe komeet Lovejoy op die 16de herdenking van die lansering van die sterrewag SOHO aangekondig is, het dit bekend geword as die "Groot Verjaardagkomeet van 2011". Omdat dit oor die Kerstyd van die Aarde af sigbaar was, is dit ook die "Groot Kerskomeet van 2011" genoem.

## Waarnemings
Die eerste wentelbaaneienskappe wat 'n veronderstelde paraboliese baan gebruik het, is op 2&nbsp;Desember 2011 deur Gareth Williams van die Kleinplaneetsentrum gepubliseer, met 'n geraamde perihelium by 0,0059&nbsp;AE op 15/16&nbsp;Desember. Verfynings is op die daaropvolgende dae gepubliseer, insluitende een op 5&nbsp;Desember met 'n perihelium by 0,0056&nbsp;AE net voor middernag op 15&nbsp;Desember. Op 11 Desember is die eerste elliptiese wentelbaan gepubliseer, wat perihelium by 0,0055&nbsp;AE voorspel het net ná middernag op 16&nbsp;Desember.

In die ruimte het die komeet op 3&nbsp;Desember die eerste keer sigbaar geword vir die STEREO-A-ruimtetuig en op 14&nbsp;Desember vir die SOHO-ruimtetuig. Terwyl die komeet die Son genader het, is dit deur 18 instrumente waageneem.

'n Klein metgeselkomeet is op 14&nbsp;Desember deur Zhijian Xu op SOHO-foto's ontdek. Dit is later ook deur die STEREO-ruimtetuig gesien. Daar word geglo dit is 'n deel van komeet Lovejoy wat verskeie dekades gelede afgebreek het. Dié ontdekking was nie onverwags nie, aangesien lede van die Kreutz-groep dikwels kleiner metgeselle het.

Op sy helderste het komeet Lovejoy 'n skynbare magnitude van tussen  en  gehad, wat omtrent so helder soos die planeet Venus is. Dit is die helderste sonskerende komeet wat nog deur SOHO bespeur is, en die helderste komeet sedert komeet McNaught van 2007, wat 'n skynbare magnitude van  gehad het. Lovejoy was egter grootliks onsigbaar vir die blote oog tydens sy grootste helderheid omdat dit so naby die Son was.

## Perihelium
Komeet Lovejoy se perihelium was op 16&nbsp;Desember&nbsp;2011 toe dit sowat 140&nbsp;000&nbsp;km van die Son se oppervlak af verbybeweeg het teen 'n snelheid van 536&nbsp;km/s, of 0,18% die ligsnelheid. Daar is nie verwag dat dit perihelium sou oorleef nie weens die uiterse toestande in die korona, soos temperature van tot meer as 'n miljoen kelvin en die blootstellingstyd van byna 'n uur. Die komeet het egter ongeskonde agter die Son uitgekom. Die STEREO- en die SOHO-ruimtetuig het dit bly waarneem terwyl dit weg van die Son beweeg het.

Voor perihelium is die komeet se kern op tussen 100 en 200&nbsp;m breed geraam. Omdat dit perihelium oorleef het, is vermoed die kern was groter, miskien tot 500&nbsp;m. Daar word vermoed dat 'n groot deel van Lovejoy se massa tydens perihelium verdamp het.

## Moontlike opbrekingsgeskiedenis
'n Elliptiese wentelbaan wat in 2012 deur Sekanina en Chodas bereken is, dui daarop dat komeet Lovejoy die fragment van 'n onaangetekende sonskerende komeet is wat omstreeks 1329 perihelium bereik het. Die opbrekingsgeskiedenis wat deur dié skrywers voorgestel is, is dat 'n moedersonskeerder, waarskynlik die komeet wat in 467&nbsp;n.C. waargeneem is, naby die Son opgebreek het weens getykragte tydens sy verbygang. Die hoofdeel het teruggekeer as die Groot komeet van 1106, maar 'n sekondêre deel met 'n langer wentelperiode het omstreeks 1329 teruggekeer. Die sekondêre deel het ook by perihelium opgebreek en sy grootste deel sal omstreeks 2200 terugkeer, moontlik as 'n groep verdere fragmente. 

Die een of ander tyd ná perihelium het dié sekondêre fragment weer verbrokkel en een van die fragmente daarvan het komeet Lovejoy geword. Ander, soortgelyke fragmente kan ook bestaan en kan in die nabye toekoms as sonskeerders terugkeer.

## Galery
## Verwysings
## Eksterne skakels