open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Groenlo

duimnael|links|150px|Gragt in Groenlo met kanons (2008)
**Groenlo** () (Nedersaksies: *Grolle* of ouer Nederlands: *Grol*) is 'n stad in die gemeente Oost Gelre en lê in die provinsie Gelderland in Nederland en het ongeveer 10000 inwoners (2007). Hierdie stad is in oostelike deel van die Achterhoek geleë.
Die bierbrouery Grolsch is in 1615 in Groenlo ontstaan, en dra die ou naam van Groenlo: Grol.

## Geskiedenis 
[duimnael|links|200px|Beleg van Groenlo deur [Ambrosio Spinola|Spinola in 1606]]
Groenlo is ontstaan in die 7de eeu en het stadsregte in 1277 gekry.
In die Tagtigjarige oorlog is Groenlo belê deur Maurits van Nassau (1595, 1597), Ambrosio Spinola (1606) en Frederik-Hendrik (1627).
Aston Martin

**Aston Martin** is die handelsnaam vir vinnige, duur sportmotors wat deur die gelyknamige Britse motormaatskappy vervaardig word. Die motors is onder andere bekend vir die gebruik daarvan in die vroeë James Bond-flieks. Aston Martins is bekend as klassieke statusmotors wat met die hand aanmekaar gesit word en van uiters hoë kwaliteit materiale gebou word.

duimnael|links|'n Aston Martin Mk II, 1935.
Die maatskappy is in 1913 deur Lionel Martin en Robert Bamford gestig. Tussen die Eerste en Tweede Wêreldoorloë het die firma 'n paar keer in en uit bedryf gegaan. Lionel Martin verlaat die maatskappy in 1926. Daarna is dit van die een persoon aan 'n volgende verkoop, totdat David Brown dit in 1947 gekoop het. Brown het ook Lagonda gekoop, en gebruik Lagonda-enjins in sy motors. Die Aston Martins wat tydens Brown se besit gebou is, het die letters "DB" in die naam gehad. In 1959 wen 'n Aston Martin die 24-uur wedren by Le Mans.

Brown verkoop die maatskappy later en in die 1970's sukkel hulle om in bedryf te bly. Victor Gauntlett koop 'n deel van die maatskappy en hou dit met die verkoop van onderdele aan die gang. In 1991 het die Ford Motormaatskappy Aston Martin gekoop en begin hulle weer om "DB"-motors te vervaardig. Ford besit Aston Martin tot 2007, waarna dit aan *Investment Dar* en *Adeem Investments* verkoop is.

## Verwysings 
## Eksterne skakels 
* www.astonmartin.com – Aston Martin se amptelike webwerf.
*
Bloc Party

**Bloc Party** is 'n Engelse musiekgroep wat uit die lede Kele Okereke, Russell Lissack, Gordon Moakes en Matt Tong bestaan. In Februarie 2005 het Bloc Party hul debuutalbum *Silent Alarm* vrygestel, wat later deur die tydskrif NME as die beste album van die jaar aangewys is. Hul tweede ateljee-album, *A Weekend in the City*, is op 5 Februarie 2007 in die Verenigde Koninkryk vrygestel en op 6 Februarie in die VSA.

## Diskografie 
### Ateljeealbums 
* *Silent Alarm* (2005)
* *A Weekend in the City* (2007)
* *Intimacy* (2008)
* *Four* (2012)
* *Hymns* (2016)

### Remix-albums 
* *Silent Alarm Remixed* (2005)
* *Intimacy Remixed* (2009)

### EP's 
* *Bloc Party EP* (2004)
* *Little Thoughts EP* (2004)
* *Two More Years EP* (2005)
* *The Nextwave Sessions* (2013)

### Treffers 
## Eksterne skakels 
* Amptelike webwerf
* NME Artist page
Minch

**Die Minch** (Engels: *The Minch* (Skots-Gaelies *An Cuan Sgitheanach*, *An Cuan Sgìth*, *Cuan na Hearadh*, *An Cuan Leòdhasach*), ook die Noord-Mich (Engels: *The North Minch*) genoem, is 'n seestraat in Noordwes-Skotland wat die noordwestelike Skotse Hoogland en die noordelike Binne-Hebride van Lewis en Harris in die Buite-Hebride skei. Die laer-Minch (*The Lower Minch* / *an Cuan Canach*), ook die Little Minch (Kleiner Minch) genoem, is suid van die Minch geleë en skei die eiland Skye van die Buite-Hebride: Noord-Uist, Benbecula, Suid-Uist, Barra ens. Dit loop uit in die See van die Hebride. Die kombinasie van die Minch, die See van die Hebride, en stuk see wat tot by Ierland strek is te same die "Binne-Seë van die Weskus van Skotland wat ook as die Binne-Skotse See bekend staan.

Die Minch se wydte wissel van 30 tot 70&nbsp;km wyd en dit is omtrent 110&nbsp;km lank. Die Laer Minch is omtrent 25&nbsp;km wyd.

Die *Minch Project* is 'n gesamentlike inisiatief van Comhairle nan Eilean Siar, die Highland Council en die *Scottish Natural Heritage* wat daarop gemik is om besoedeling te verminder, erosie en rommel te beperk en toerisme in die Minchaan te moedig – veral toerisme toegespits op wild soos dolfynkyk. Besoedeling is veral 'n probleem aangesien die Minch 'n besige *shipping lane* is – twee en 'n half ton se skeepvaart vaar elke maand deur die kanaal.

Kommersiële veerbootdienste oor die Minch word deur Caledonian MacBrayne bedryf.

## Bibliografie 
*  *Islands in the Sound: Wildlife in the Hebrides:* Alison Johnson. Describes area between Scotland and Hebrides (Contains black and white drawings by John Busby).

## Verwysings 
## Eksterne skakels 
*  Western Isles local government Minch project 
*  Gazeteer for Scotland
Mauna Kea-sterrewag

[duimnael|regs|260px|Die koepels van die *Subaru*-teleskoop, die twee *Keck*-teleskope en van die IRTF op [Mauna Kea]]

Die sterrewagte op die vulkaan Mauna Kea behoort tot die mees gesofistikeerde astronomiese navorsingsinstellings ter wêreld. Alhoewel die teleskope deur verskeie universiteite en instellings uit altesaam elf lande beheer word, word na hulle gewoonlik as die Mauna Kea-sterrewag verwys.

Die sterrewagte is op die piek van Mauna Kea, 'n vulkaan op 'n hoogte van 4&nbsp;200 meter bo seevlak op Hawaii, die grootste eiland van die gelyknamige Amerikaanse deelstaat, in 'n spesiale sone in die Mauna Kea-Wetenskapsreservaat (Engels: *Mauna Kea Science Reserve*) met 'n oppervlakte van 500 akkers geleë. Hierdie sogenaamde *Astronomy Precinct* bestaan sedert die jaar 1967 en word deur die Universiteit van Hawai'i beheer wat land aan verskeie multinasionale instellings verhuur. Die sone, waar reeds meer as 2 miljard belê is, lê in 'n gebied wat vanweë sy besondere betekenis vir die Hawaise kultuur deur die Amerikaanse *Historical Preservation Act* beskerm word. Volgens die Hawaise skeppingslied was Mauna Kea die skepper van die Hawaiïese volk.

Sy hoogte en afgeleë ligging te midde van die Stille Oseaan en bo die wolklaag maak van Mauna Kea met sy helder naghemel en baie droog, dun lug 'n uiters geskikte plek vir aardgebonde sterrekunde met submillimeter-, infrarooi- en optiese teleskope.

Tussen 1968 en 1999 is altesaam nege spieëlteleskope vir die optiese en infrarooi-spektrum in bedryf gestel, waaronder die *Gemini North*- en *Subaru*-teleskope met 8-meter-hoofspieëls en die twee teleskope van die W. M. Keck-sterrewag. Die laasgenoemdes se hoofspieël het 'n deursnee van 10 meter en bestaan uit talle kleiner seshoekige segmente wat bymekaargevoeg is. Hulle was tot by Julie 2007 die grootste optiese teleskope ter wêreld (die huidige rekordhouer is die Spaanse *Gran Telescopio Canarias* met sy hoofspieël van 10,4 meter). Die twee teleskope kan ook gemeenskaplik as'n optiese interferometer gebruik word.

Naas die optiese teleskope is daar ook drie instrumente vir die submillimeter-spektrum (mikrogolwe). Die *Submillimeter Array*, wat uit agt antenne met 'n deursnee van ses meter elk bestaan, is eers in 2002 in bedryf gestel. Daarnaas huisves die Mauna Kea-sterrewag nog 'n radioteleskoop met 'n deursnee van 25 meter wat saam met ander radioteleskope elders in die wêreld as 'n radio-astronomiese interferometer ingespan word.

Die huisvesting vir sterrekundige navorsers is benede die piek teen 'n hoogte van 2&nbsp;835 meter geleë, terwyl 'n inligtingsentrum teen 'n hoogte van 2&nbsp;775 meter opgerig is. Vanweë Mauna Kea se groot hoogte word wetenskaplikes en ander besoekers aangeraai om eers 30 minute lank in die laer geleë geriewe te bly waar hulle hulself by die atmosferiese toestande kan aanpas voordat hulle die piek aandurf.

## Sien ook 
* Kanada-Frankryk-Hawaii-Teleskoop

## Eksterne skakels 
*
Danie Goosen

Professor **Danie Goosen** is 'n Suid-Afrikaanse filosoof, voormalige voorsitter van die Groep van 63 (2000–2004) en sedert 2004 die voorsitter van die FAK.

## Geskiedenis 
Goosen is in 1953 in Johannesburg gebore. Hy het sy skoolopleiding in Johannesburg en Pretoria ontvang en het aan die universiteite van Pretoria en Suid-Afrika ekonomie, teologie en filosofie gestudeer. Hy behaal sy doktorsgraad oor die filosofie van verwondering deur Nietzsche in 1989.

Vanaf 1985 is hy 'n lektor in die departement Godsdienswetenskap aan die Universiteit van Suid-Afrika en word later senior lektor en mede-professor (1997) in dié departement. Vanaf 2008 is hy professor in godsdienswetenskap aan Unisa.

Goosen was vir 'n lang ruk 'n verdediger van 'n filosofiese posisie (dekonstruksie) waarin figure soos Nietzsche, Martin Heidegger en Jacques Derrida 'n groot rol gespeel het. Vanaf 2000 swaai sy denke weg van Heidegger en Derrida en meer in die rigting van die verdediging van die politieke teologie van 'n "ander moderne", waarin die begrip gemeenskap 'n sentrale rol speel. In sy boek *Nihilisme* (2007) beskryf hy die werklikheid (syn) in deelnemende en dramatologiese terme. Belangrike figure wat tans sy denke inspireer sluit in: Plato, Aristoteles, Thomas van Aquino, Hegel, Heidegger, Gadamer, Taylor en MacIntyre.

Professor Danie Goosen is met ingang Februarie 2019 aangestel as akademiese hoof by die privaat Afrikaanse verskaffer van tersiêre onderrig, Akademia.

## Bibliografie 
* 2007. *Nihilisme. Notas oor ons tyd*. Johannesburg: Praag.
* 2013. *Die republikeinse gedagte*. Pretoria: FAK.
* 2015. *Oor gemeenskap en plek*. Anderkant die Onbehae. Pretoria: FAK.
Monopoly

duimnael|'n Monopolybord tydens 'n speletjie
[duimnael|[Eloffstraat was in die Suid-Afrikaanse Monopoly van 1963 die begeerlikste eiendom in die spel.]]

**Monopoly** is een van die bekendste bordspele en is gemaak deur Hasbro en Parker Brothers. Deelnemers kompeteer om rykdom te vermag deur gestileerde ekonomiese aktiwiteite, soos die koop, huur en verhandel van eiendom. Speelgeld word gebruik en deelnemers maak beurte om oor die bord te skuif met behulp van twee dobbelstene. Die spel is na die ekonomiese konsep "monopolie" vernoem: die dominering van 'n mark deur 'n enkele verskaffer.

Sedert Charles Darrow die speletjie in 1935 gepatenteer het (aldus Hasbro), het 750 miljoen mense dit gespeel, wat dit die mees gespeelde kommersiële bordspeletjie in die wêreld maak. Die 1999 Wêreldrekordboek deur Guinness het Hasbro se vorige statistiek van 500 miljoen mense aangehaal. Die speletjie is in meer as 103 lande gelisensieer en in meer as 37 tale gedruk. In 2015 is daar beraam dat die speletjie wêreldwyd 275 miljoen kopieë verkoop het.

Met die uitreiking van die oorspronklike Suid-Afrikaanse weergawe was Eloffstraat die waardevolste eiendom in die vier stede wat destyds deel was van die spel: Johannesburg, Kaapstad, Bloemfontein en Durban. Indertyd kon spelers eiendom in Eloffstraat koop vir R400. In die jongste plaaslike weergawe, dié van 2002, is die tradisionele eiendomme in middestede verruil vir meer eksklusiewe eiendomme (soos R40 000 vir eiendom in Clifton) en is die strate in die vier stede vervang deur stede, buurte en bakens.

*Monopoly* is afgelei van ''The Landlord's Game'', geskep deur Lizzie Magie in die Verenigde State in 1903 as 'n manier om te demonstreer dat 'n ekonomie wat individue beloon, beter is as een waar monopolieë al die rykdom hou. en om die ekonomiese teorieë van Henry George te bevorder - veral sy idees oor belasting.

## Verwysings 
## Eksterne skakels
Oudnoors

**Oudnoors** of **Ou Noors** is die Noord-Germaanse taal wat gepraat is deur inwoners van Skandinawië en sy oorsese nedersettings tydens die Wikingtydperk, tot ongeveer 1300&nbsp;n.C. Die moderne taal wat die nouste met Oudnoors ooreenkom, is Yslands, waarvan die geskrewe vorm oor die eeue heen min verander het.

Oudnoors het in die 8ste eeu uit die ouer Proto-Noors ontwikkel tot die moderne Noord-Germaanse tale Sweeds, Deens, Noors, Yslands en Faroëes asook die nou uitgestorwe Norn wat in Shetland, Orkney en die noordelike dele van Skotland gepraat is. Die Wikings se teenwoordigheid het ook gesorg vir talle Oudnoorse plekname in onder meer Skotland, Ierland, Engeland en Normandië. Verder is woorde uit Oudnoors in ander tale opgeneem soos Engels en dialekte van Skots, veral in plekke soos die Shetland- en Orkneyeilande.

Die meeste sprekers van Oudnoors het die **Oudoosnoorse** dialek gepraat in wat vandag Denemarke en Swede is. In Yslandse tekste wat uit die Middeleeue dateer, het skrywers beide Oudyslands en Oudnoorweegse dialekte gebruik. Hierdie dialekte is afkomstig van die **Oudwesnoorse** dialek.

Geen duidelik geografiese grens kan tussen die twee dialekte getrek word nie. Oudoosnoorse eienskappe is in Oos-Noorweë aangetref en Oudwesnoorse eienskappe in Wes-Swede.

Oudgutnies word soms by Oudoosnoors ingesluit omdat daar min daaroor bekend is. Dit word soms as 'n derde dialek beskou omdat dit beide Oudwes- en Oudoosnoorse eienskappe het en ook sy eie eienskappe ontwikkel het.

## Verwysings 
## Eksterne skakels 
*
Alan Stevenson

duimnael|Alan Stevenson se graf by die New Calton Cemetery
**Alan Stevenson** (1807 in Edinburg &ndash; 1865) was 'n vuurtoringingenieur wat as Ingenieur by die Board of Northern Lighthouses in Skotland gewerk het. Hy was 'n lid van die beroemde Stevenson ingenieursfamilie, die oudste seun van Robert Stevenson, en broer van David en Thomas Stevenson. Tussen 1843 en 1853 het hy dertien vuurtorings in en om Skotland gebou. Die skrywer Robert Louis Stevenson was die seun van Thomas en dus die kleinneef van Alan Stevenson.

## Vuurtorings van Alan Stevenson 
* Little Ross (1843)
* Skerryvore (1844)
* Covesea Skerries (1846)
* Chanonry Point (1846)
* Cromarty (1846)
* Cairn Point (1847)
* Loch Ryan (1847)
* Noss Head (1849)
* Ardnamurchan Point (1849)
* Sanda (1850)
* Hestan Eiland (1850)
* Hoy High en Hoy Low, Graemsay (1851)
* Arnish Point (1853)

## Eksterne skakels 
* *Biographical Sketch of the Late Robert Stevenson: Civil Engineer*, read at the Royal Society of Edinburgh, at the meeting of 17th February 1851. From Google Book Search
* *A Rudimentary Treatise on the History, Construction and Illumination of Lighthouses*, 1850, from Google Book Search
Cher

**Cher** (1946–) is 'n Amerikaanse sangeres en rolprentaktrise wat rock/pop liedjies sing. Sy is veral bekend vir haar diep, lae kontra-alt sangstem.

Sy het in die 1960’s saam met haar man, Sonny Bono, in die groep *Sonny and Cher* gesing. Hulle groot trefferliedjie was “*I Get You Babe*". Sy het ook verskeie suksesvolle solo-albums opgeneem, soos *Gypsies*, *Tramps & Thieves*, *If I Could Turn Back Time* en *Believe*. Haar rolprente sluit in *Mask* en *Moonstruck*, waarvoor sy met ’n Oscar bekroon is.

## Diskografie 
duimnael|Cher in die 1970's

; Studio-albums
* *All I Ready Went to Do* (1965)
* *The Sonny Side of Cher* (1966)
* *Cher* (1966)
* *With Love, Cher* (1967)
* *Backstage* (1968)
* *3614 Jackson Highway* (1969)
* *Gypsys, Tramps & Thieves* (1971)
* *Foxy Lady* (1972)
* *Bittersweet White Light* (1973)
* *Half-Breed* (1973)
* *Dark Lady* (1974)
* *Stars* (1975)
* ''I'd Rather Believe in You* (1976)
* *Cherished* (1977)
* *Take Me Home* (1979)
* *Prisoner* (1979)
* *I Paralyze* (1982)
* *Cher* (1987)
* *Heart of Stone* (1989)
* *Love Hurts* (1991)
* *It's a Man World* (1995)
* *Believe* (1998)
* *Not.com.mercial* (2000)
* *Living Proof* (2001)
* *Burlesque* (2010)
* *Closer to the Truth* (2013)
* *Dancing Queen* (2018)
* *Christmas'' (2023)

## Verwysings 
## Eksterne skakels 
* Cher se webwerf
Wes-Germaanse tale

Die **Wes-Germaanse tale** verteenwoordig die grootste van die drie tradisionele takke van die Germaanse taalfamilie en sluit tale soos Afrikaans, Duits, Engels, Nederlands en Fries in sowel as Jiddisj. Die ander twee tradisionele takke van die Germaanse taalfamilie is die Noord-Germaanse tale en die Oos-Germaanse tale. 

## Eksterne skakels 
*  
*
Tomsk (dubbelsinnig)

Die term **Tomsk** kan verwys na:

*Tomsk (stad), ’n stad in die Russiese Federasie.
*Tomsk (oblast), ’n deelgebied in die Russiese Federasie.
Zabaikalski-krai

**Zabaikalski-krai** (Russies: Забайкальский край) is genoem na die geografiese gebied Transbaikal ("agter die Baikal") en is sedert 1&nbsp;Maart 2008 ’n krai van Rusland. Dit het ontstaan deur die samesmelting van die Tsjita-oblast en die Agin-Boerjatiese Outonome Okroeg nadat ’n referendum daaroor op 11 Maart 2007 gehou is. Meer as 90% van die inwoners het daarvoor gestem.

Volgens die sensus van 2010

## Geskiedenis
Die eerste tekens van menslike lewe in die streek dateer terug na 35&nbsp;000 tot 150&nbsp;000 jaar gelede. Vroeë bewyse is ontdek aan die oppervlak van antieke riviergruis van die Girsjeloenki (’n sytak van die Chilokrivier) naby die stad Tsjita.

Mongoolsverwante plaatgrafmonumente is in die Baikalstreek ontdek. Die Zabaikalsk-streek is beheer deur die Xiongnu-ryk (209 v.C. - 93 n.C.), die Mongoolse Xianbei-staat (93-234), Rouran-khaganaat (330-555), Mongoolse Ryk (1206-1368) en Noord-Yuan (1368-1691). 

In die 17de eeu het Mongoolssprekende Daurs aan die Sjilka-, die Amoer- en die Boerejarivier gewoon. Die streek Dauria is na hulle genoem – dit is ook die Transbaikal genoem en is nou die gebied van Rusland oos van die Baikalmeer. Vandag is daar nog Boerjat-Mongole in die streek.

In April 2006 het streeksowerhede begin met voorbereidingswerk vir die vereniging van die Tsjita-oblast en Agin-Boerjatiese Outonome Okroeg. Leiers van die streke het op 17 November dié jaar ’n brief na die Russiese president, Wladimir Poetin, gestuur en hy het die inisiatief ondersteun.

’n Referendum oor die vereniging is op 11 Maart 2007 gehou. In Tsjita-oblast het 90,29% (535&nbsp;045 kiesers), ja gestem en net 8,89% (52&nbsp;698 kiesers) nee. Die stempersentasie was 72,82%. In die Agin-Boerjatiese Outonome Okroeg het 94% (38&nbsp;814 kiesers) ja gestem en net 5,16% (2&nbsp;129 kiesers) nee. Die stempersentasie was 82,95%.

Op 23 Julie 2007 het president Poetin ’n federale konstitusionele wet onderteken vir die vereniging van die twee streke en op 1 Maart 2008 is die Zabaikalski-krai gebore. 

## Demografie
### Godsdiens
Volgens ’n opname in 2012

### Stede en dorpe
## Geografie
Die krai is geleë binne die historiese streek Transbaikalië (Dauria) en het aansienlike buitelandse grense met China (Binne-Mongolië; 998&nbsp;km) en Mongolië (die Dornod-, Khentii- en Selenge-provinsie; 868&nbsp;km). In Rusland self grens dit aan die Irkoetsk- en Amoer-oblast, sowel as aan Boerjatië en Sacha (Jakoetië). Die Chentei-Daur-hooglande kom aan die suidwestekant voor.

## Verwysings 
## Skakels
Oudnederlands

**Oudnederlands** (ook bekend as **Oudwes-Nederfrankies**) was 'n tak van Oud-Nederfrankies wat gedurende die vroeë Middeleeue (c. 500 - 1150) in Nederland en die noordelike deel van die hedendaagse België (Vlaandere) gepraat en geskryf is, so wel as in dele van noordelike Frankryk langs die Noordseekus. Die taal verteenwoordig die eerste gestaafde stadium van Nederlands en sy dialekte en het later tydens die Middeleeue ontwikkel tot Middelnederlands wat weer tot die moderne tale Nederlands en Afrikaans ontwikkel het.

## Eksterne skakels 
*
Pous Gregorius III

**Gregorius III** was die 90ste pous van die Rooms-Katolieke Kerk.

## Biografie 
**Pous Gregorius III** is gebore Sirië. Op 18 Maart 731 volg hy Pous Gregorius II op en regeer tot sy dood op 28 November 741. (Die BBKL gee 10 Desember 741; sien eksterne skakels vir die verwysing). Hy word opgevolg deur Pous Sagarias. Die naam ‘Gregorius’ beteken 'wagter'.

## Pontifikaat 
Pous Gregorius III is verkies op 11 Februarie 731 maar eers in die amp bevestig op 13 Maart 731 omdat toestemming van die Bisantynse keiser verkry moes word. Gregorius III was die laaste pous wat toestemming van die Bisantynse keiser gekry het om pous te word. Hy het die ikonoklasme van keiser Leo III laat veroordeel op 'n konsilie in 731 waaraan 193 biskoppe deelgeneem het. Voortaan sou persone wat afbeeldings van Jesus van Nasaret, die Maagd Maria, die Apostels of die Heiliges beskadig, geëkskommunikeer word.

Die pous het hom toegespits op die uitbreiding van die kerk in Noord-Europa. Hy het die sendelinge Bonifatius en Willibrordus soontoe gestuur. In 732 verhef hy Bonifatius tot aartsbiskop en in 738 tot pouslike legaat vir die Germane. Gregorius het die Franke gehelp om Ravenna te herower van die Lombarde wat dit in 733 ingeneem het. Die koning van die Saksers het tydens Gregorius se pontifikaat 'n pelgrimsreis na Rome onderneem en met sy terugkeer die jaarlikse offer van die Petruspenning (Engels: ''Peter's Pence*) ingestel, wat tans nog gebruiklik is.

## Verering 
Pous Gregorius III word as heilige vereer in die Rooms-Katolieke Kerk. Sy feesdag is op 28 November.

## Bibliografie 
* Davis, R. (2001) Book of the Pontiffs (English Translation of the Liber Pontificalis) Liverpool University Press. 
* Duff, Eamon. *Saints and Sinners: A History of the Popes*, Yale University Press, 2001. bl. 62–63. 
* Maxwell-Stuart, P. G. *Chronicle of the Popes: The Reign-by-Reign Record of the Papacy from St. Peter to the Present'', Thames & Hudson, 2002, bl.&nbsp;47. .
* Bauer, F. A. 2004. Das Bild der Stadt Rom im Frühmittelalter. Papststiftungen im Spiegel des Liber Pontificalis von Gregor der Dritten bis zu Leo der Dritten. Wiesbaden 2004.

## Eksterne skakels 
* 
* 
* 

## Nota 
Saamgestel en vertaal uit die Nederlandse, Engelse, Duitse en Franse wikipedia.

## Opvolging 
|}
Iwan VI van Rusland

**Iwan VI Antonowitsj** (Russies: Иоанн VI Антонович) (Sint Petersburg, 23 Augustus 1740 – Sjlisselboerg, 16 Julie 1764) was van 1740 tot 1741 keiser van Rusland.

Iwan was die seun van Anton Ulrich van Brunswyk-Wolfenbüttel en Anna Leopoldowna, dogter van keiserin Anna van Rusland se suster Elisabeth. Anna het die agt weke oue seuntjie op 5 Oktober 1740 aangeneem en hom as haar opvolger aangewys. In dieselfde maand is Anna dood en het Iwan keiser geword.

## Bewind 
Sy belangrikste regent in die eerste drie weke van sy bewind was Ernst Johann Biron, maar dié se teenstander Burkhard Christoph von Münnich het gesorg dat Biron ná net drie weke van sy amp onthef en deur ’n hof ter dood veroordeel is. Die vonnis is nie voltrek nie, maar hy is wel verban na ’n dorpie in Siberië. In sy plek is Iwan se ma as sy regent aangewys.

Iwan VI is gekies bo Elisabeth, hoewel die troon haar as dogter van Pieter die Grote en Katharina I eintlik toegekom het. Dit is egter teengestaan deur die regerende adel onder leiding van die Dolgoroekof-familie, wat ’n hekel gehad het in alles wat aan Pieter die Grote herinner het.

## Aanhouding 
Iwan was gesond en dus ’n hindernis vir Elisabeth. Daarom het sy en ’n aantal vriende hom op 6 Desember 1741, slegs dertien maande nadat hy aan die bewind gekom het, laat gevange neem met behulp van die paleiswag. Hy is eers in die fort by Dünamünde aangehou en daarna in Cholmogori aan die Witsee, waar hy sonder sy familie die volgende twaalf jaar deurgebring het. Hier het hy niemand behalwe sy bewaker gesien nie. Nadat sy teenwoordigheid uitgelek het, is hy in 1756 laat opsluit in die fort by Sjlisselboerg.

Nadat Katharina II die troon in 1762 bestyg het, is hy nog strenger aangehou. Sy bewakers het opdrag gekry om hom te vermoor as enigiemand hom probeer bevry. Teen daardie tyd het twintig jaar van eensame aanhouding Iwan se geestestoestand aangetas, hoewel daar geen bewyse is dat hy versteur was nie.

## Dood 
Sy teenwoordigheid kon egter nie altyd geheim bly nie. ’n Luitenant Wasili Mirowitsj het van hom uitgevind en die fort op 5 Julie 1764 binnegeval om hom te bevry. Iwan se bewakers het hom daar en dan vermoor. Hy is stil-stil in die fort begrawe.

## Verwysings 
: *Hierdie artikel is merendeels vertaal vanaf die Nederlandse Wikipedia-artikel :nl:Ivan VI van Rusland*
Górnik Zabrze

**Górnik Zabrze** (voluit:**Klub Sportowy Górnik Zabrze**) is 'n Poolse Sokkerklub in die stad Zabrze. Górnik Zabrze is in 1948 gestig.

## Erelys 
**Poolse sokkerkampioen** **(14)**
: 1957, 1959, 1961, 1963, 1964, 1965, 1966, 1967, 1971, 1972, 1985, 1986, 1987, 1988

**Poolse Beker** **(6)**
: 1965, 1968, 1969, 1970, 1971, 1972

## Verwysings 
## Eksterne skakels 
* Górnik Zabrze
Oleg van Kiëf

[duimnael|regs|235px|Oleg se soldate rou by sy graf, [Wiktor Wasnetsof (1899)]]

Grootprins **Oleg die Wyse** (Russies: Олег; Oudnoors: Helgi) was die heerser van die Rjoerik-dinastie wat die hoofstad van Roes geskuif het van Nowgorod na Kiëf, en daarmee die magtige Kiëf-Roes gestig het. Hy het vermoedelik van 879 tot 912 regeer.

Oleg was ’n familielid van Rjoerik (waarskynlik sy swaer) en Rjoerik het dus die ryk wat hy gestig het, in 879 aan Oleg toevertrou sodat hy as regent vir sy seun Igor kon optree. Oleg het sy mag in die rigting van die Dnjepr-rivier vergroot. Hy het eindelik Kiëf verower en die stad se heersers, Askold en Dir (ook Warangiërs), vermoor. Hy het daarna Kiëf sy nuwe hoofstad gemaak.

Vanuit Kiëf kon hy Konstantinopel in 911 aanval, wat gelei het tot ’n handelsverdrag waaruit albei partye voordeel getrek het. ’n Deel van die teks het behoue gebly in die Primêre Kronieke.

Oleg is waarskynlik in 912 dood. In sowel Staraja Ladoga as Kiëf is daar ’n grafheuwel waar hy na bewering begrawe is.

## Verwysings 
:''Hierdie artikel is merendeels vertaal vanaf die Nederlandse Wikipedia-artikel :nl:Oleg van Kiev
Åland

**Åland** (Sweeds: *Åland*, [ˈǒːland], ; Fins: *Ahvenanmaa*) is 'n argipel in die Oossee. Dit is geleë by die ingang tot die Botniese Golf en vorm 'n outonome, gedemilitariseerde enkeltalig Sweeds administratiewe provinsie en gebied van Finland. Dit is die kleinste provinsie van Finland en beslaan 0,50% van Finland se bevolking en 0,49% sy die grondgebied.

[duimnael|links|[Nasa-Satellietbeeld van Åland]]
duimnael|links|Kaart van Åland
Die Ålandeilande bestaan uit die hoofeiland *Fasta Åland* (waar 90% van die bevolking woonagtig is) en 'n argipel oos daarvan wat uit meer as 6&nbsp;500 skere en eilande bestaan. *Fasta Åland* word in die weste geskei van die kus van Swede deur veertig kilometer oopsee. In die ooste is die Åland-argipel so te sê aaneenlopend met die Finse Argipelsee. Åland se enigste landgrens is kort met 'n vreemde vorm; dit is geleë op die onbewoonde eiland Märket, wat met Swede gedeel word. Dié grens is in 1985 opnuut onderhandel.

As gevolg van Åland se outonome status word die magte wat op provinsiale vlak uitgeoefen word deur verteenwoordigers van die sentrale staatadministrasie in die res van Finland grootliks deur die Regering van Åland uitgevoer in Åland.

## Demografie 
Die meeste mense is Sweeds (91,2%), maar 5% praat ook Fins. Op skool is Sweeds die mees gebruiklike taal, maar in party skole word ook Fins gepraat. Meer as 94,8% van Åland se bevolking is aanhangers van die Evangelies-Lutherse Kerk.

## Ekonomie 
Die euro is die amptelike valuta, maar die Sweedse kroon word ook gesirkuleer.

## Verwysings 
## Bronnelys 
; Algemeen
*  

## Eksterne skakels 
*  
*  Amptelike webwerf
*  Amptelike webwerf van die regering
Igor I van Kiëf

duimnael|regs|235px|Bootgraf van Igor die Oue in 945, Heinrich Semiradski

**Igor** (Russies: Игорь; Oudnoors: Ingvar), ook Igor die Oue genoem, was ’n Warangiër-prins wat tussen 912 en 945 oor Kiëf-Roes regeer het. Hy word in die Russiese Primêre Kronieke genoem en is een van die eerste leiers van dié ryk wat vir seker bestaan het en nie ’n legendariese figuur was nie. Daar is egter onenigheid oor of hy die seun van Rjoerik was.

## Bewind 
Igor onderwerp die Slawiese Drewljanen-stam ná ’n stryd in 914 en laat hulle belasting betaal. Die jaar daarna sluit hy vrede met die magtige Petsjenegen-stam, maar raak in 920 opnuut in ’n oorlog met hulle gewikkel.

Hy beleër Konstantinopel twee keer; in 941 en in 944. In 941 trek Igor met ’n groot vloot op na die stad, waarna die Kiëfse leër die gebied om die stad verwoes. Die Bisantynse leër val Igor se soldate egter met Griekse vuur aan, waarop Igor terugtrek. Die Bisantynse keiser hef hierna waarskynlik die gunstige handelsverdrag met Kiëf-Roes op. In 944 ruk Igor opnuut op na die stad om die handelsverdrag weer aan die Bisantyne op te dwing. Laasgenoemde stuur ’n afvaardiging wat die verdrag hernu, maar die bepalings daarvan is minder positief vir die handelaars van Kiëf-Roes. Die teks van die verdrag word genoem in die Primêre Kronieke. Deur dié verdrag word die Kiëfse ryk oopgestel vir christelike invloede.

## Dood 
Igor word vermoor terwyl hy in 945 belasting van die Drewljanen-stam insamel. Sy dood word gewreek deur sy vrou, Olga. Volgens die Primêre Kronieke is Igor se dood aan sy geldgierigheid te wyte, aangesien hy die tweede keer in een maand belasting ingesamel het. Wat wel seker is, is dat Igor die belasting wou verhoog en vermoor is in ’n veldtog teen die Drewljanen. Sy seun Swjatoslaf word by sy dood nie dadelik die nuwe heerser nie aangesien sy ma, Olga, eers regent word namens hom.

## Verwysings 
:*Hierdie artikel is merendeels vertaal vanaf die Nederlandse Wikipedia-artikel :nl:Igor van Kiev*
Swjatoslaf I van Kiëf

[duimnael|regs|235px|Swjatoslaf I van Kiëf en die [Bisantynse Ryk|Bisantynse keiser Johannes I Tzimiskes, skildery deur Klavdy Lebedev, 1916]]

duimnael|regs|235px|Kiëf-Roes aan die begin van Swjatoslaf se bewind (in rooi), met sy invloedsfeer tot 972 (in oranje)

**Swjatoslaf I** (Russies: Святослав) (±942 – 972) was van 962 tot met sy dood in 972 grootprins van Kiëf-Roes. Hy was die seun van Igor en Olga en was bekend vir sy veldtogte na die ooste en suide om sy grondgebied uit te brei.

## Vroeë lewe 
Swjatoslaf was die eerste heerser van Kiëf-Roes wie se naam suiwer Slawies was en nie uit Oudnoors gekom het soos sy voorgangers s'n nie. Sekere geleerdes glo die naam Swjatoslaf, wat saamgestel is uit die stamme van die Slawiese woorde vir "heilig" en "glorie", was ’n kunsmatige afleiding van die name van sy voorgangers Oleg en Rjoerik (wat onderskeidelik "heilig" en "glorie" in Oudnoors beteken).

Oor sy jeug, toe hy oor Nowgorod geheers het, is niks bekend nie. Sy pa, Igor, is in 942 deur die Drewljanen vermoor en sy ma, Olga, het as regent oor Kiëf-Roes regeer totdat Swjatoslaf meerderjarig was.

## Bewind 
Die dekade waarin Swjatoslaf oor Kiëf regeer het, is gekenmerk deur ’n wilde uitbreiding van sy mag. Aan die einde van sy kort lewe was hy leier van die grootste staat in Europa.

Hy was so "vinnig soos ’n luiperd"  en het nie die geduld vir administratiewe take gehad nie. Saam met sy troepe was hy heeltyds in oorlog gewikkel teen die naburige state. Die Russiese Primêre Kronieke sê oor hom:

Volgens die Kronieke was hy van gemiddelde lengte en liggaamsbou. Hy het sy hare en baard geskeer, maar ’n lang snor gehad. Hy het ook ’n lok of twee aan die kant van sy kop gehad om sy adellike afkoms aan te dui. Hy het verkieslik wit gedra asook ’n goue oorring met ’n robyn en twee pêrels. Ondanks die bekering van sy ma het hy die Slawiese heidense gode bly aanbid. Hy was blykbaar bang dat sy manskappe hul respek vir hom sou verloor as hy hom bekeer. Die steun van sy soldate was immers van lewensbelang in sy uitbreiding en behoud van die ryk.

Weens sy skielike dood was hy nie in staat om die mag oor sy verowerde gebiede te konsolideer en ’n doeltreffende ryk te skep nie.

## Familie 
Baie min is bekend oor Swjatoslaf se familie. Hy het verskeie kinders gehad, maar wie sy vroue was, word nie in die Kronieke genoem nie. By sy vroue het hy Jaropolk en Oleg gehad. Dis onbekend of hulle broers of halfbroers was. By Maloesja, ’n vrou van onbekende oorsprong, het hy Wladimir gehad, wat eindelik daarvoor gesorg het dat die hele Kiëf-Roes gekersten word.

## Dood 
Op sy terugkeer van ’n veldtog is Swjatoslaf op die Dnjepr-rivier deur die Petsjenege verras en verslaan (972). Volgens die Kronieke het Koerja, die khan van die Petsjenege, ’n drinkbeker uit sy skedel gemaak. Ná Swjatolaf se dood het die spanning tussen sy seuns gestyg en het ’n burgeroorlog tussen Oleg en Jaropolk uitgebreek. Oleg is gedood en Jaropolk het Swjatoslaf opgevolg.

## Verwysings 
: *Hierdie artikel is merendeels vertaal vanaf die Nederlandse Wikipedia-artikel :nl:Svjatoslav I van Kiev*
Olga van Kiëf

**Olga** (Russies: Ольга; Oudnoors: Helga), ook genoem Olga die Heilige (Pskof, 881? – Kiëf, 11 Julie 969), uit die Rjoerik-dinastie was van 945 tot en met 963 regent van Kiëf-Roes. Volgens die Russiese Primêre Kronieke is sy in 879 gebore, maar dit sou beteken dat sy op 65-jarige leeftyd die lewe aan haar seun Swjatoslaf geskenk het.

Olga trou volgens oorlewering in 903 met die toekomstige grootprins Igor van Kiëf. In 945 word Igor deur die Drewljanen-stam vermoor. Sy dood word gewreek met verskeie veldtogte. So word daar glo by Igor se grafheuwel 5 000 Drewljane vermoor en by ander geleenthede word verskeie lede van die stam lewend verbrand. Ook is hul hoofstad, die huidige Korosten, glo afgebrand.

Ná Igor se dood word Olga regentes vir haar seun Swjatoslaf.

## Bekering 
Olga is die eerste heerser van Kiëf-Roes wat haar tot die Christendom bekeer. Omstreeks 955 word sy in Konstantinopel gedoop en kry die naam Helena, na keiserin Helena Lecapena. Die seremonies rondom haar doop word in besonderhede beskryf deur keiser Konstantyn VII in sy boek *De cerimoniis aulae byzantinae*. In 959 vra sy keiser Otto I om ’n biskop te benoem om die kerstening van Kiëf-Roes te bespoedig, maar omdat net die pous ’n biskop kan benoem, word nie aan haar versoek voldoen nie.

In 1547 word sy deur die Russies-Ortodokse Kerk tot heilige verklaar vanweë haar pogings om die Christendom in haar ryk te versprei. Dit was egter haar kleinseun Wladimir wat eindelik die Christendom die amptelike godsdiens van die staat gemaak het.

## Toekennings 
Twee toekennings is ingestel wat na Olga genoem is. Albei is vir vroue wat ’n besonderse prestasie behaal het:
* Rusland: Die Orde van die Heilige Apostoliese Prinses Olga (Russies: Орден Святой Равноапостольной Княгини Ольги)
: Die orde is in 1914 as militêre orde vir vroue ingestel deur tsaar Nikolaas II, maar het weens die Russiese Rewolusie in onbruik geraak. Dit is uitgereik aan vroue wat ’n besonderse diens gelewer het aan hul medemens in die staatsdiens. In 1988 is die orde opnuut ingestel as kerklike toekenning.
* Oekraïne: Die Orde van Prinses Olga (Oekraïens: Орден княгині Ольги)
: Die orde is op 15 Augustus 1997 ingestel deur die president van die Oekraïne, Leonid Koetsjma, en word toegeken vir besonderse verdienste op die gebied van bestuur, kultuur, wetenskap, nywerheid, die samelewing, liefdadigheid en ander openbare aktiwiteite.

## Verwysings 
: *Hierdie artikel is merendeels vertaal vanaf die Nederlandse Wikipedia-artikel :nl:Olga van Kiev*
Nominatief

Die **nominatief ** (van die Latynse *casus nominativus* &ndash; "nominatiewe naamval") is die naamval van 'n selfstandige naamwoord wat oor die algemeen die onderwerp van 'n sin aandui, teenoor die voorwerp.

Die nominatief is die gewone, natuurlike vorm (meer tegnies, die *mins gemerkte*) van sekere woordsoorte, soos selfstandige naamwoorde, byvoeglike naamwoorde, voornaamwoorde en minder gereeld telwoorde en deelwoorde, en dui soms nie enige spesiale verhouding met ander woordsoorte aan nie. Daarom is die nominatief in sommige tale ongemerk, dit is, die vorm van die stam, met geen verbuigings nie; alternatiewelik kan daar gesê word dat dit met 'n zero morfeem gemerk is. Verder, in meeste tale met 'n nominatiewe naamval, is die nominatief die lemma; dit wil sê, dit is die een wat gebruik word om 'n woord aan te haal, dit in 'n woordeboek te lsy en so voorts.

Nominatiewe naamvalle word onder meer in Duits, Latyn, Yslands en Oudengels aangetref. Afrikaans en Engelse behou steeds sommige nominatiewe voornaamwoorde, teenoor die akkusatief of oblique case: *Ek* (akkusatief, *my*), *hy* (akkusatief, *hom*) *jy* (akkusatief, *jou*) en *sy* (akkusatief, *haar*), maar  *ons* (akkusatief, *ons*), en *hulle* (akkusatief, *hulle*).

Die term "nominatiewe naamval" word die mees behoorlik gebruik in die bespreking van  nominatief-akkusatiewe tale, soos Latyn, Grieks, en meeste moderne Wes-Europese tale.

In aktief-statiewe tale is daar 'n naamval wat soms nominatief genoem word wat die *mees* gemerkte naamval is, en wat gebruik word vir die onderwerp van 'n oorganklike werkwoord of 'n vrywillige onderwerp van 'n onoorganklike werkwoord, maar nie vir 'n onvrywillige onderwerp van 'n onoorganklike werkwoord nie; aangesien sulke tale 'n betreklike nuwe studieveld is, is daar geen standaardnaam vir die naamval nie.

## Subjektiewe Naamval 
Sommige skrywers van Engels gebruik die term **subjektiewe naamval** in plaas van nominatief, om aandag te vestig op die verskille tussen die "standaard" generiese nominatief en die manier waarop dit in Engels gebruik word.

In die algemeen, waar die term subjektiewe naamval gebruik is, word die akkusatief en datief gesamentlik die objektiewe naamval genoem. Dit is moontlik in Engels en Afrikaans omdat die twee naamvalle saamgesmelt het; daar is geen oorblywende voorbeelde waar die akkusatief en die datief in vorm onderskeibaar is nie, hoewel hulle funksies wel nog verskillend is. Die genitief word dan gewoonlik die *besit*-vorm genoem en word baie keer nie as 'n selfstandige naamwoord naamval as sulks gesien nie; Afrikaans en Engels het in die stelsel slegs twee naamvalle, die subjektief en die objektief. Die siening is 'n oorvereenvoudiging maar dit is didakties nuttig.

## Eksterne skakels 
* 
* Nominative Case In Russian
Brandstofinspuiting

**Brandstofinspuiting** is 'n stelsel waarmee brandstof vir vermenging met lug vir 'n binnebrandenjin gelewer word.  Dit het die primêre stelsel in voertuigenjins geword, en het die vergasser grootliks vir hierdie doel in die 1980's vervang.

'n Brandstofinspuitstelsel word ontwerp en gekalibreer spesifiek vir die soort brandstof wat dit gaan hanteer: petrol, VPG, etanol, metanol, metaan (aardgas), waterstof of diesel.  Die meeste brandstofinspuitstelsels word vir petrol- of dieselaanwendings gebou.  Met die bekendstelling van elektroniese brandstofinspuiting het die hardeware vir petrol en diesel dieselfde begin lyk.  Elektroniese brandstofinspuiting het dit moontlik gemaak om dieselfde hardeware vir 'n verskeidenheid brandstowwe te gebruik.  Vir petrolenjins was vergassers die hoofmetode waarop brandstof tot die enjin toegevoer is.  'n Wye verskeidenheid brandstofinspuitstelsels het egter reeds sedert die vroegste gebruik van die binnebrandmotor bestaan. 

Die hoofverskil tussen vergassers en brandstofinspuitings is dat brandstofinspuitings die brandstof atomiseer deur dit deur 'n klein opening onder hoë druk te pomp, terwyl 'n vergasser op die vakuum staatmaak wat deur die luginlaat veroorsaak word namate dit by die enjin ingesuig word.

Die brandstofinspuiter self is slegs 'n spuitstuk en 'n klep: die aandrywing om die brandstof in te spuit, word verder terugwaarts in die brandstoftoevoerstelsel verkry, van 'n pomp of 'n drukhouer.

## Sien ook 
* Superaanjaer
* Turboaanjaer
Noord-Europa

[duimnael|[Nasa-Satellietbeeld van Noord-Europa]]
[duimnael|Nasa-Satellietbeeld van [Skandinawië]]
[duimnael|Noord-Europa soos gedefinieer deur die [Verenigde Nasies

]]
duimnael|Noord-Europese tale:
duimnael|'n Nederlandse kaart van Noord-Europa wat 1601 gedruk is

**Noord-Europa** of **Noordelike Europa** is 'n term wat verwys na die noordelike deel van Europa waarvan die grense op 'n paar verskillende manier gedefinieer kan word. Die Nordiese Lande:
* Denemarke, Finland, Ysland, Noorweë en Swede, sowel as die outonome gebiede Åland, die Faroëreilande, Jan Mayen en Svalbard. Hoewel polities en histories nou geskakel met Noord-Europa, word die Nordiese gebied Groenland geografies eerder as deel van Noord-Amerika gesien.

saam met 'n seleksie van die volgende wat van definisie tot definisie afhang:
* Die Baltiese lande: Estland, Letland en Litaue.
* Die Britse Eilande: Groot-Brittanje, die Kanaaleilande en die Eiland Man (sien ook Wes-Europa).
* Ierland
* Gebiede wat aan die Oossee of Noordsee is of wat daaraan grens, i.e. Noordwestelike Rusland (insluitend Kaliningrad), Nederland, België, Luxemburg, die noordelike dele van Pole, Duitsland en Frankryk (Nord-Pas-de-Calais).
* Soms word Ingria, Karelië en die Kola-skiereiland ook ingesluit (sien ook Oos-Europa).

Die Verenigde Nasies definieer **Noord-Europa** as:
*  (Finland)
* 
* 
*  (Denemark)
* 
* 
*  Kanaaleilande:  en  
* 
* 
* 
* 
*  Svalbard en Jan Mayen (Noorweë)
* 
* 
* 

Voor die 19de eeu is die terme "Nordies" of "Noordelik" algemeen gebruik om Noord-Europa te bedoel in 'n sin wat die Nordiese lande Europese Rusland, die Baltiese lande (op daardie stadium Lyfland en Koerland) en Groenland ingesluit het.

Selfs vroeër toe Europa deur die Middellandse Seegebied oorheers is (i.e. die Romeinse Ryk), is alles wat nie naby die See was nie as Noord-Europa gesien, insluitend Duitsland, die Lae Lande en Oostenryk.  Hierdie betekenis word vandag not in sekere omstandighede gebruik soos wanneer daar van die Noordelike Renaissance gepraat word.

## Verwysings 
## Eksterne skakels
Svenska språkbyrån

**Svenska språkbyrån** is die afdeling vir die Sweedse taal van die Navorsinginstituut vir die tale van Finland in Finland. Svenska språkbyrån sien om na die belange van Sweeds in Finland en kan gesien word as Finland se amptelike taalliggaam vir Sweeds.

## Eksterne skakels 
*Svenska språkbyråns hemsida 
*Forskningscentralen för de inhemska språken i Finland
Sweedse Taalraad

Die **Sweedse Taalraad** (Sweeds: *Språkrådet*) is die hoof regulatoriese liggaam vir die bevordering en ontwikkeling van die Sweedse taal. Die raad word deels deur die Sweedse regering befonds en het semi-amptelike status. Die raad voer beheer oor die taal uit deur die publikasie van verskeie boeke met aanbevelings oor spelwyse en grammatika sowel as boeke oor taalkunde wat vir 'n algemene gehoor bedoel is. Die verkope van die boeke word gebruik om die werksaamhede van die raad te help befonds.

Die Sweedse Taalraad bestaan uit ander organisasies wat 'n belang het by die Sweedse taal, soos die Sweedse Akademie en die Sweedse Uitsaaikorporasie. 'n Aantal organisasies wat joernaliste, onderwysers, skrywers, akteurs en vertalers verteenwoordig word ook ingesluit.

Die raad publiseer sedert 1965 die kwartaallikse vaktydskrif *Språkvård* (letterlik "Taalbewaring"), wat artikels publiseer oor die gebruik en ontwikkeling van die Sweedse taal, lesers beantwoord oor spelwyse en grammatika sowel as die verskaffing van riglyne oor die gebruik van Sweeds in verskillende omstandighede. Dit het tans meer as 6&nbsp;500 intekenaars.

## Geskiedenis 
Die Sweedse Taalraad se wortels lê in die poging om beheer te vestig oor die amptelike taalgebruik onder die Nordiese lande. Die eerste idees van 'n gesamentlike Nordiese projek het in die 1930's opgeduik en het gelei tot 'n Deense organisasie vir Nordiese taalontwikkeling wat in 1941 gestig is. Die idee van pan-Nordiese samewerking is in die wiele gery deur die betrokkenheid van al die Nordiese lande behalwe Swede by die Tweede Wêreldoorlog. Op 3 Maart 1944 het 'n groep van 16 organisasies die stigtingsvergadering bygewoon van wat toe *Nämnden för svensk språkvård* ("Die Komitee vir Sweedse Taalontwikkeling") genoem is.

Om finansiële probleme te bekamp is die raad in 1973 herorganiseer en is die huidige naam aangeneem. Die regering het ook die toekoms van die raad verseker deur die finansiering van vier personeellede te waarborg. Die regeringsbefondsing het intussen gestyg en is nie meer beperk tot die aantal lede nie, maar deur die behoeftes van die raad. Sedert die regering verantwoordelikheid vir finansies aanvaar het, het dit ook die reg om die voorsitter en die hoof van die sekretariaat aan te stel.

## Eksterne skakels 
* Språkrådet
* 'n Opsomming van die raad se status en doelwitte in Engels 
* Boeke wat onlangs deur die raad gepubliseer is
Anna van Rusland

**Anna Iwanowna** (Russies: Анна Иоанновна; Anna Ioannowna) (Moskou, 28 Februarie 1693 – Moskou, 28 Oktober 1740) was die dogter van Pieter I van Rusland se halfbroer, Iwan V. Sy het ná haar man, Frederik Willem Kettler, se dood in 1711 hertogin van Koerland en Semgallen geword en was van 1730 tot 1740 keiserin van Rusland.

## Troonkrisis 
Na Pieter die Grote se dood in 1725, sterf die volgende twee leiers, Katharina I en Pieter II, kort ná mekaar. Met laasgenoemde se dood was die manlike Romanof-lyn uitgesterf en ’n opvolger moes dus uit die vroulike lyn gekies word. 

Drie lede van Rusland se Opperste Geheime Raad, Aleksander Mensjikof, Heinrich Johann Friedrich Ostermann en prins Dmitri Golitsin, verkry in dié tyd ál meer mag, maar Mensjikov word in 1727 deur die adellike families Glitsin en Dolgoroekof verban omdat hy te veel mag wou hê. Die raad hou ná Pieter II se dood ’n beraad om te besluit wie hom moet opvolg. 

Hulle kies Iwan V se tweede oudste dogter, Anna, wat toe oor Koerland regeer. Om te verseker hulle behou hulle mag, stel hulle ’n lys van agt eise op wat sy moet onderteken. Sy moet ook beloof om nie haar minnaar, Ernst Johann von Biron, saam te bring Rusland toe nie. Anna aanvaar die eise en gaan in Januarie 1730 na Sint Petersburg. 

## Outokrasie 
Een van die adellikes wat Anna as keiserin steun, is die wetenskaplike en mynbou-ingenieur Wasili Tatisjtsjef. Hy wil egter ook die herstel van die outokrasie bewerkstellig. 

Op 15 Februarie gaan ’n groep van 150 soldate na die Kremlin en eis ’n gesprek met Anna. Hier lê Tatisjtsjef ’n dokument met nuwe eise voor waarin hy onder meer beweer dat die meerderheid van die volk die eise van die Opperste Geheime Raad verwerp. Volgens sy plan kan Anna as ’n outokraat regeer, maar met ’n raadgewende liggaam. Anna aanvaar die gewysigde voorstel en beloof om ’n senaat aan te stel, maar van dié belofte kom niks. Sy hef kort daarna die Opperste Geheime Raad op, maar laat die regering tog oor aan iemand anders: haar oud-minnaar Biron (wat intussen met iemand anders getrou het), Ostermann en die militêre politikus Burkhard von Münnich.

## Dood 
In November 1740 sterf Anna. Biron het intussen toegesien dat hy aangestel word as regent terwyl Anna se opvolger, Iwan VI, nog klein is. Sy teenstander Von Münnich sorg egter dat hy ná net drie weke van sy amp onthef en deur ’n hof ter dood veroordeel word. Die vonnis word nie voltrek nie, maar hy word wel verban na ’n dorpie in Siberië. Hy keer ’n jaar later terug toe Elisabeth, dogter van Pieter die Grote, die bewind oorneem en Iwan VI en sy ma en regent, Anna Leopoldowna, van die troon afskop.