Troyes

**Troyes** [tʁwa] is die hoofstad (prefektuur) van die Franse département Aube in die administratiewe gewes Grand Est met 'n oppervlakte van 13,2 vierkante kilometer en 60&nbsp;958 inwoners (1999). Troyes is die sentrum van die agglomerasie ''Communauté d'agglomération Troyenne (CAT)'' met 'n totale bevolking van 130&nbsp;000 mense.

## Geskiedenis 
Troyes was oorspronklik die hoofstad van die Keltiese Trikasse en is deur die Romeine Augustobona Tricassium genoem. In die 4de eeu het die stad die setel van 'n biskop geword. In 451 het die Slag op die Katalauniese Velde (Latyns: *Campus Mauriacus*) tussen Attila en die Romeinse veldheer Aëtius wes van Troyes plaasgevind.

Die stad is in 483 deur die Franke ingeneem en was vanaf die Karolingiese tydperk die setel van 'n graaf. In die laat 9de eeu het Troyes 'n besitting van die hertogdom Boergondië geword, maar is nog steeds deur die plaaslike grawe geregeer wat as hertoglike leenmanne gedien het.

In die 10de eeu was Troyes die administratiewe, kulturele en ekonomiese sentrum van die graafskap Troyes, 'n besitting van die Karolingiese grawe van Vermandois, en later ook die hoofstad van die historiese landskap Champagne nadat graaf Thibaut IV van Blois Troyes tot sy hoofstad verklaar het.

Van die bekendste persoonlikhede uit hierdie tydperk was die Joodse geleerde Rasji (rabbi Sjelomo ben Isaak, 1040–1105) wat hier sy beroemde kommentaar oor die Talmoed geskryf het, en die beroemde Middeleeuse Franse digter Chrétien de Troyes (omtrent 1140 tot 1190), skrywer van die werk Parsival oor die soektog na die Heilige Graal. Troyes het danksy Thibaut IV se seun, Hendrik die Vrygewige, tot een van die beduidendste literêre en kulturele sentra in Wes-Europa en die bakermat van die Franse roman ontwikkel. Daarnaas het hier in 1128 die Konsilie van Troyes plaasgevind.

Vanaf die 12de eeu is twee van Champagne se ses beroemde jaarbeurse, wat as handelskoue vir 'n groot aantal Europese handelsgoedere soos Nederlandse lakens en Oosterse produkte soos sy wat via Italië ingevoer is, in Troyes gehou. Die grawe van Champagne het ook Troyes se ontwikkeling tot een van die vroegste finansiële sentra van Europa bevorder, en die stad het as 'n belangrike geldmark gedien.
duimnael|links|250px|Tradisionele vakwerkhuise
Tydens die Honderdjarige Oorlog tussen Engeland en Frankryk (1337–1452) was Troyes in een van die Franse gebiede geleë wat deur die Engelse beset is en het sodoende, maar ook vanweë sy insluiting by die Franse kroondomein, sy ekonomiese belangrikheid grotendeels verloor. Nogtans is hier in 1420 die Verdrag van Troyes onderteken, waardeur die Franse koning Karel VI die Waansinnige (op aandringe van sy eggenote Isabeau de Bavière), die Engelse koning Hendrik V en Filips III, hertog van Boergondië, bondgenote geword het in hulle poging om die kroonprins (Frans: *Dauphin*) en latere koning Karel VII se troonopvolging ten gunste van Hendrik V uit te sluit.

Nege jaar later is die Engelse besetters uit die gebied verdryf, en Johanna van Arkel het die kroonprins na Reims gelei waar hy as koning van Frankryk gekroon is.

Gedurende die laat Middeleeue en die vroeë Renaissance-tydperk het Troyes tot een van die beduidendste sentra van die beeldhoukuns ontwikkel waar onder meer die Meester van Chaource en Jacques Bachot werksaam was.

Die verskuiwing van handelsaktiwiteite na die seehandel het Troyes se posisie as 'n handelsentrum verswak, en die inwoners het met die ontwikkeling van die plaaslike tekstielbedryf begin wat van Troyes in die 16de en 17de eeu 'n beduidende nywerheidstad en ook 'n sentrum van die Hugenote gemaak het. Die herroeping van die Protestantse godsdiensvryheid in die Edik van Nantes in 1685 het Troyes se ekonomie 'n nekslag toegedien.