open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Canon EOS 400D

Die **Canon EOS 400D**, ook bekend as die **Digital Rebel XTi** in Noord-Amerika en **EOS Kiss Digital X** in Japan, is 'n intreevlak digitale enkellensreflekskamera wat op 24 Augustus 2006 deur Canon bekendgestel is.

## Besonderhede 
Dit is die opvolger van die EOS 350D, met opgradering na 'n 10.1 megapieksel CMOS sensor, 'n groter deurlopende skietbuffer, 'n geïntegreerde beeldsensor, vibrerende skoonmaakstelsel (die eerste keer gebruik op 'n Canon EOS DSLR), 'n akkurater negepunt-outofokusstelsel van die EOS 30D, verbeterde greep, en 'n groter 64 mm LCD met 230&nbsp;000 pieksels en 'n groter vertoonhoek.

File:Canon 400D.jpg|Die Canon EOS 400D met 'n EF-S 18-55mm std. uitrustinglens en nekband
File:Canon_EOS_400D_9510.jpg|Die 400D beskik oor 'n 2.5" TFT LCD (met 'n opsionele batterygreep)
File:Canon_Digital_Rebel_XTi.jpg|'n Canon EOS 400D met die EF 50 mm f/1.8 II lens

## Verwysings
Kopties-Ortodokse Kerk

Die **Kopties-Ortodokse Kerk van Alexandrië** is die grootste Christelike kerk in Egipte en Noordoos-Afrika.

Volgens tradisie is die kerk in die middel van die 1ste eeu (omstreeks 42&nbsp;n.C.) gestig deur die apostel en evangelis Markus. Die hoof van die kerk en die aartsbisdom van Alexandrië is die "Patriarg van Alexandrië en die Heilige Aartsbisdom van Sint Markus", wat ook die titel "Koptiese pous" het. Die aartsbisdom van Alexandrië is net in naam; die Koptiese pous se setel is vandag in Kaïro.

Die Koptiese Kerk behoort tot die Oriëntaal-Ortodokse kerkgroep, wat afgestig het van die Oosters-Ortodokse en Rooms-Katolieke Kerk ná die Konsilie van Chalcedon in 451&nbsp;n.C. omdat dit ’n ander siening gehad het van Christologie. Die presiese aard van die onmin wat tot die skeuring gelei het, is baie tegnies en het hoofsaaklik te doen met die natuur van Christus. Die kerk het sy wortels in Egipte, maar het ’n wêreldwye aanhang.

## Verwysings 
## Eksterne skakels 
* Amptelike webtuiste van die Koptiese pous 
*
*15px Hierdie artikel is vertaal uit die Engelse Wikipedia
Floraryk

duimnael|Die floraryke
duimnael|Die WWF-ekosones
duimnael|Die floraryke aan die grens van die Karboon en die Perm

'n **Floraryk** is 'n *fito*geografiese indeling van die (land)oppervlak van die aarde. Dit beteken dat dié indeling net op die verspreiding van *plante* oor die planeet gebaseer is, en nie op die (*soö*geografiese) verspreiding van die fauna nie.

Gewoonlik word ses floraryke onderskei:
* 
* 
* 
* 
* 
* 

Die indeling na plante verskil van die soögeografiese indeling. Byvoorbeeld die plante van die ryk Holarctis het groot ooreenkomste in 'n baie groot gebied, maar die diere in Noord-Amerika is verskillend van dié in Asië en Europa. In 'n soögeografiese indeling word gewoonlik Holarctis verdeel in 'n Palearktiese- en Nearktiese gebied. Die omgekeerde situasie word in Suid-Afrika aangetref. Die plantewêreld van die Kaap verskil baie van die res van Afrika. Fitogegrafies spreek mens van die floraryk Capensis, maar die diere is baie minder verskillend.

Daar is nóg verskille. Byvoorbeeld eilande soos Nieu-Guinea en die eilande van die Stille Oseaan word fitogeografies by Paleotropis gereken, maar die WWF-indeling, wat 'n sintese van fito- en soögeografiese indelings is, reken dit by die Australasiatiese en Oseaniese ekosones. Die suide van Suid-Amerika en die Suideiland van Nieu-Seeland word gewoonlik by die floraryk Antarctis gereken, maar nie by die Antarktiese ekosone nie.

## Paleoryke 
In die aarde se lang geskiedenis het floraryke verskil van die huidige en paleontoloë probeer om uit die fossiele gegewens en die kennis van die plaattektoniek die vroër omstandighede te herkonstrueer. Aan die begin van die Perm het byvoorbeeld 'n Gondwaniese, Euroamerikaanse, Angoraanse en Cathayse floraryk bestaan.

## Verwysings
Olympus C-150

Die **Olympus C-150** (ook bekend as **D-390**) is 'n intreevlak digitale kamera van Olympus.

Dit funsioneer as 'n standaard USB stoortoestel, en gebruik xD-Picture Cards as stoormedium.
Lina Gugat

**Lina Gugat** is ’n Afrikaanse digter.

## Lewe en werk 
Sy is nog op skool wanneer sy die boekhouding van ’n motorhawe in Walvisbaai in Namibië behartig ná standerd nege verlaat sy die skool, maar haar liefde vir syfers bly. Sy begin dan werk by ’n ouditfirma en studeer verder, wat haar toelaat om te matrikuleer en ’n sertifikaat in boekhouding te verwerf. In 1974 voltooi sy ook ’n joernalistieke kursus en in die tagtigerjare voltooi sy ’n tweejarige kursus van die Instituut vir Sakestudies, waarvoor sy in Februarie 1989 as die Instituut se beste student vir die vorige jaar aangewys word. Daarna skryf sy haar in vir ’n gevorderde kursus van die Instituut vir Geoktrooieerde Sekretarisse en Administrateurs. Sy werk by ’n versekeringsmaatskappy in Windhoek en word bevorder tot streekbestuurder. In Mei 1980 begin sy haar eie onderneming, Namtax (afkorting vir Namibian Tax), wat aan ondernemings en individue advies gee oor finansiële sake soos inkomstebelasting, boekhouding, versekering en beleggings. Die onderneming is so suksesvol dat sy takke open in Swakopmund, Karibib en Walvisbaai. In Maart 1989 wys die Instituut vir Sakestudies haar aan as die Afrikaanse Sakevrou van die maand. Sy is in 1986 getroud met die Duitser Willfried Gugat en hulle bly op Swakopmund.

## Skryfwerk 
Sy bundel haar gedigte oor Suidwes-Afrika (Namibië) in “*Kaleidoskoop*”.

## Publikasies 
## Bronnelys 
### Boeke 
* Kannemeyer, J.C. “Die Afrikaanse literatuur 1652-2004” Human & Rousseau Kaapstad en Pretoria Eerste uitgawe 2005

### Tydskrifte en koerante 
* Anoniem “Top-sakevrou leer ander oor syfers” “Die Burger” 4 April 1989

### Ander verwysings
Woestynvaders

[duimnael|180px|’n [Kopties-Ortodokse Kerk|Koptiese ikoon van sint Antonius die Grote.]]

Die **Woestynvaders** was vroeë Christelike hermiete, askete en monnike wat in die 3de eeu hoofsaaklik in die Sketiese Woestyn van Egipte gewoon het. Die *Apophthegmata Patrum* is ’n versameling wyshede van sommige van hulle; dit is steeds in Engels in druk as *Sayings of the Desert Fathers*. 

Die bekendste van die vaders was sint Antonius die Grote, wat in 270-271&nbsp;n.C. na die woestyn getrek en bekend geword het as beide die vader en stigter van die woestynkloosterwese. Ten tyde van Antonius se dood in 356 n.C. het duisende monnike en nonne volgens sy voorbeeld in die woestyn gewoon – sy biograaf, Atanasius van Aleksandrië, het geskryf "die woestyn het ’n stad geword". Die Woestynvaders het ’n groot invloed op die ontwikkeling van die Christendom gehad.

Die kloostergemeenskappe wat in die woestyn uit die informele groepe hermiete ontstaan het, het die model geword vir die Christelike kloosterwese. Die Oosters-Ortodokse tradisie van Berg Athos en die Katolieke Reël van Sint Benediktus is albei sterk beïnvloed deur die tradisies wat in die woestyn ontstaan het. Die mense wat in die Middeleeue verantwoordelik was vir die herlewing van die kloosterwese het inspirasie en leiding in die woestyn gesoek.

## Verwysings 
## Eksterne skakels 
*Uittreksels uit die *Apophthegmata Patrum* 
*15px Hierdie artikel is vertaal uit die Engelse Wikipedia
Sanlam

Die **Suid-Afrikaanse Nasionale Lewens Assuransie Maatskappij** (Sanlam) is 'n Suid-Afrikaanse finansiële dienstegroep met sy hoofkwartier in Kaapstad. Sanlam Groep het met verloop van tyd ontwikkel tot 'n gediversifiseerde finansiële dienstemaatskappy. Deur middel van sy besigheidseenhede - Sanlam Persoonlike Finansies, Sanlam Ontluikende markte, Sanlam Beleggings, Sanlam Korporatief en Santam - bied die groep finansiële oplossings vir individue asook institusionele kliënte oor alle marksegmente heen.

Die Sanlam Groep het in Desember 2021 samesprekings met Allianz getree vir die verkryging van die hele groep in Afrika behalwe Suid-Afrika. Samesprekings word gevoer tussen die groep se hoofkwartiere in Kaapstad en München.

## Verwysings 
## Eksterne skakels 
*  Amptelike webwerf
Konica Minolta Maxxum 5D

Die **Konica Minolta Maxxum 5D** (sy Noord-Amerikaanse marknaam; **Dynax 5D** genoem in Europa/Hongkong en **α-5 Digitale** en **α Sweet Digital** in Japan; amptelik aangewys as **DG-5D**) is 'n digitale enkellensreflekskamera wat deur Konica Minolta bekendgestel is in 2005.

Die kamera het 'n sensor-verskuiwende beeldstabiliseringsfunksie by die Konica Minolta Maxxum 7D geërf.

## Verwysings
Antonius van Egipte

**Sint Antonius** (Grieks: Ἀντώνιος, *Antonios*; Latyn: Antonius; omstreeks 251-356&nbsp;n.C.) was ’n Christelike monnik van Egipte wat ná sy dood tot heilige verklaar is. Hy word van ander heiliges met dieselfde naam onderskei deur die name Antonius die Grote, Antonius van Egipte, Antonius die Ab, Antonius van die Woestyn en Antonius van Thebe. Vir sy belangrikheid onder die Woestynvaders en die Christelike kloosterwese is hy ook bekend as die **Vader van Alle Monnike**. Sy feesdag is op 17 Januarie in die Grieks-Ortodokse en die Rooms-Katolieke Kerk en op Tobi&nbsp;22 op die Egiptiese kalender wat die Kopties-Ortodokse Kerk gebruik.

Sy biografie deur Atanasius van Alexandrië het gehelp om die idee van die Christelike kloosterwese te versprei, veral in Wes-Europa danksy die vertalings daarvan in Latyn. Hy word dikwels verkeerdelik beskou as die eerste Christelike monnik, maar soos sy biografie en ander geskrifte dit duidelik stel, was daar voor hom ander askete. Antonius het egter eerste in die wildernis gaan woon (omstreeks 270&nbsp;n.C.) – ’n feit wat blykbaar tot sy bekendheid bygedra het. Verhale van hoe Antonius tydens sy verblyf in die woestyn bonatuurlike versoekings weerstaan het, het gelei tot die dikwels herhaalde tema van "die versoeking van sint Antonius" in die Westerse kuns en letterkunde.

Antonius word aangeroep in tye van besmetlike siektes, veral velaandoenings. In die verlede is die term "Sint Antoniusvuur" dikwels gebruik in verwysing na baie sulke siektes, soos kriebelsiekte, belroos en gordelroos.

## Verwysings 
## Eksterne skakels 
* "Spiritual Considerations on the Life of Saint Antony the Great"
* "Saint Anthony Abbot" by Christian Iconography
* 
* 15px Hierdie artikel is vertaal uit die Engelse Wikipedia
Canon EOS 500D

raam|80px

Die **Canon EOS 500D** is 'n 15.0 megapieksel intreevlak digitale enkellensreflekskamera, wat op 25 Maart 2009  deur Canon bekendgestel is. Dit was sedert Mei 2009 in winkels beskikbaar. Dit is bekend as die **EOS Kiss X3** in Japan, en as die **EOS Rebel T1i** in Noord-Amerika. Dit het die Rebelreeks van digitale SLR kameras voortgesit, as die opvolgermodel van die EOS 450D, en is later vervang deur die EOS 550D (T2i).

Dit is die derde digitale enkellensreflekskamera om 'n rolprentfunksie te bied en die tweede met die funksie van volle 1080p video-opname, al is dit teen die koers van 20 rame/sek. Die kamera deel 'n paar funksies met die luukse Canon EOS 5D Mark II, insluitend rolprent, lewendige voorskou en DiGIC 4 prosesering. Soos die EOS 450D en EOS 1000D, maak dit gebruik van SDHC mediastoor, dit is reeds die derde Canon EOS-model wat hierdie medium gebruik in plaas van CompactFlash. Soos die EOS 5D Merk II, word videoskote opgeneem as MOV (QuickTime) lêers met H. 264/MPEG-4 saamgeperste video en lineêre PCM klank.

## Verwysings
Canon EOS 600D

raam|80px

Die **Canon EOS 600D** is 'n 18.0 megapieksel digitale enkellensreflekskamera, wat op 7 Februarie 2011 deur Canon vrygestel is. Dit is bekend as die **EOS Kiss X5** in Japan en die **EOS Rebel T3i** in Noord-Amerika. Die 600D is die tweede Canon EOS kamera met 'n artikulerende LCD-skerm en vervang die 550D, hoewel die vorige model nie gestaak is tot Junie 2012, toe die opvolger van die 600D, die 650D, bekend gestel is nie.

## Funksie lys 
* 18.0 effektiewe megapieksel APS-C CMOS sensor
* Full HD 1080p video-opname op 24/25/30 raampies/s
* HD 720p video-opname teen 50/60 raampies/s
* 3-10× Digitale Zoem in video-opname (slegs beskikbaar in 1080p).
* DIGIC 4 beeldverwerker
* 14-bit analoog na digitale sein-omskakeling
* 3.0-duim (76&nbsp;mm) Vari-hoek 3:2 aspekverhouding LCD artikuleringskerm.
* Lewendige terugspeel
* Ingeboude flits met Speedlite koordlose multiflitsondersteuning
* 9 punt AF met die sentrum kruis-tipe sensor sensitief op 2.8
* Vier metingmodes, met behulp van 63 sones: plek, gedeeltelike, sentrum-geweegde gemiddelde, en evaluerende meting.
* Die hoogtepunt toon prioriteit
* EOS geïntegreerde skoonmaakstelsel
* sRGB en Adobe RGB-kleurruimtes
* ISO 100-6,400 uitgebrei tot 12,800
* Deurlopende skiet tot 3.7 raampies/s (34 beelde (JPEG), 6 beelde (rou))
* SD, SDHC, en SDXC geheuekaartlêerstoor
* Rou en groot JPEG gelyktydige opname
* Eye-Fi ondersteuning
* USB 2.0, HDMI-koppelvlak
* LP-E8 battery

## Opvolger 
Die opvolger van Canon EOS 600D is die Canon EOS 650D, toegerus met 'n nuut-ontwikkelde hibriede CMOS sensor wat voltydse outofokus in staat gestel het tydens video. Die DIGIC V beeldverwerker bied 'n deurlopende skietspoed van 5 rame/sek en is in staat om HDR foto's met net een kliek van die sluiterknoppie te neem.

## Verwysings
Kasteel Aarau

Die **Kasteel Aarau** is 'n kasteel in die Switserse stad Aarau. Dit is op die Noord-Oostelike rand van die ou-stad geleë en dateer uit die 13de eeu. Dit is een van die oudste geboue in die stad wat in sy oorspronklike toestand behoue gebly het. Vandag huisves dit die Museum van die stad van Aarau.

## Geskiedenis 
Volgens dendrochronologiese ondersoeke het die kasteel sy ontstaan in die laat-13de eeu – in die tyd van die stigting van die stad van Aarau deur die Hertoeë van Kyburg. Die gebou was heel waarskynlik van die oorspronklike staduitleg. Vorige studies het aangeneem dat dit in die 11de eeu gebou is. Na die afsterwe van die laaste Kyburger in 1263 het die stad en die deur beamptes bewoonde kasteel in die hande van die Habsburgers geval. Die kasteel self word vir die eerste keer in 'n dokument van 1334 genoem waar dit "die ou toring" genoem word. Hierdie naam het gehelp om 'n onderskeiding te tref met die jonger Toring Rore wat vandag deel vorm van die stadssaal.

## Literatuur 
* Michael Stettler: *Die Kunstdenkmäler des Kantons Aargau.*  *Band I (Bezirke Aarau, Kulm, Zofingen).* Hrsg.: Gesellschaft für Schweizerische Kunstgeschichte. Birkhäuser Verlag, Basel 1948, S.&nbsp;30–34.
* Ortsbürgergemeinde Aarau (Hrsg.): *Aarauer Neujahrsblätter 2016, 2.* Folge, 90. Jahr. Hier und Jetzt, Baden 2015, S.&nbsp;7–48.

## Eksterne skakels 
* Stadtmuseum Aarau
* Forum Schlossplatz
* Emyl Innenarchitektur und Szenografie
* Luftaufnahmen und Fotos
* *Schlössli Aarau* im Online- Denkmalschutzinventar des Kantons Aargau
Vesting Aarburg

duimnael|Die Suid-fasade van die vesting
duimnael|Uitleg van die vesting

Die **Vesting Aarburg** is 'n magtige vesting in die suidweste van die Kanton van Aargau in Switserland. Dit is op 'n steil rotsrand hoog bo die dorp van Aarburg geleë. Die kasteel is in die vroeë 12de eeu gebou om die smal stuk van die Aare (rivier) te beheers. Die stad van Bern het die kasteel tussen 1659 en 1673 uitgebrei om 'n meer as 400-meter-lange vesting te vorm.

## Literatuur 
* Annelies Hüssy, Christoph Reding, Jürg Andrea Bossardt, Manfred A. Frey, Hans Peter Neuenschwander: *Die Burg und Festung Aarburg*. Hrsg.: Gesellschaft für Schweizerische Kunstgeschichte. Schweizerische Kunstführer, Band 819, Serie 82. Bern 2007, 

## Eksterne skakels 
* Kantonales Jugendheim Aarburg
* Weitere Bilder der Festung
* Informationen über die Festung und Führungen 
* *Festung Aarburg*im Online-Denkmalschutzinventar des Kantons Aargau
Ruïne Baldingen

Die **Kasteel Baldingen**, ook bekend as die **Ruine Baldingen** verwys na die oorblyfsels van 'n middeleeuse kasteel in die munisipaliteit van Baldingen in die Kanton van Aargau.

## Geskiedenis 
Oor die ruïne self is amper niks bekend nie. Die familie "van Baldingen", wie se verteenwoordiger *Heini von Baldingen* in 'n dokument uit die jaar 1317 genoem word, was 'n beamptefamilie  van die Habsburgers. Hulle het waarskynlik in Baldingen 'n klein kasteel gehad. Die presiese ligging daarvan is egter tot vandag toe onbekend.

## Eksterne skakels 
* Andreas Steigmeier: Baldingen in die Historiese Ensiklopedie van Switserland
Leica M6

Die **Leica M6** is 'n meetsoekerkamera wat deur Leica in Duitsland vervaardig is van 1984 tot 1998.

Die M6 kombineer die silhoeët van die Leica M3 en Leica M4 met 'n moderne, sluiterlose ligmeter met geen bewegende dele en LED-pyltjies in die beeldsoeker. Die bo- en onderpanele is gemaak van ligter, goedkoper magnesiumlegering, eerder as die swaarder gemasjineerde koper van die M3 en M4.

Die M6 en M6 TTL is meganiese kameras; al die funksies behalwe die ligmeter werk sonder batterye, in teenstelling met die daaropvolgende M7, wat elektriese krag benodig om behoorlik te werk.
Canon EOS D6000

Die **Canon EOS D6000** (ook **Kodak DCS 560**) was Kodak se Canon EOS-gebaseerde digitale enkellensreflekskamera wat in 1998 vrygestel is.

## Eksterne skakels 
* Canon Museum: EOS D6000
Kodak Retina Reflex

Die **Kodak Retina Reflex** was 'n reeks van vier enkellensreflekskameras wat deur Kodak vervaardig is, as verlenging van hulle Kodak Retina-reeks.

## Retina Reflex 
Die **Kodak Type 025 Retina Reflex** is 'n SLR-kamera met sogenaamde veranderbare lense (Duits: Satzobjektiv), omruilbare lenskomponente vervaardig deur "Kodak AG" in Stuttgart, Duitsland. Dit was gemaak tussen April 1957 en Oktober 1958.
Ruïne Hasenburg

Die **Ruïne van Hasenburg** verwys na die nie meer sigbare oorblyfsels van 'n middeleeuse kasteel op die gebied van die munisipaliteit van Bergdietikon in die Kanton van Aargau.

## Geskiedenis 
Soos in die geval van die Ruïne Kindhausen wat in dieselfde munisipaliteit geleë is, bestaan daar geen skriftelike bronne oor die gebou. Die bouers en bewoners is nie bekend nie. Dit word geglo dat die geboue gebou is ter beveiliging van die hertoglike pad oor die Mutschellen.

## Literatuur 
* *Die Kunstdenkmäler der Schweiz*, Band 87 Kunstdenkmäler des Kanton Aargaus.- Band 7 Der Bezirk Baden II. - 1995  Seite 8

## Sien ook 
* Lys van Kastele en Ruines in Switserland
Canon PowerShot SX410 IS

Die **Canon PowerShot SX410 IS** is 'n digitale brugkamera wat deur Canon vrygestel is op 6 Februarie 2015. Dit het nog min aandag getrek en word hoofsaaklik deur die verbruiker-nutsmark gebruik.

## Verwysings
Canon EF-S-18-200 mm-lens

duimnael
Die **Canon EF-S 18–200mm lens** is 'n superzoemlens, vervaardig deur Canon.
 Dit is die hoëvlaklens in die Canon EOS 60D digitale kamerapakket, en vervang die vorige EF-S 17–85mm in Canon se produkreeks, met die verlies van 1mm aan die wye kant, maar met die voordeel van ongeveer 2.5x langer aan die tele-kant.

Alhoewel Canon superzoems vir die volraam EF-passing vervaardig, funksioneer hulle slegs as die normale lengte van lang telefotolense op kameras toegerus met 'n APS-C sensor. Dit is die eerste EF-S lens gemaak deur Canon wat beide wyehoek en telefoto-skietdekking in dieselfde pakket. Ander vervaardigers, insluitend Sigma en Tamron het soortgelyke lense beskikbaar vir EF-S kameras vir 'n geruime tyd, maar hul lense werk oor die algemeen slegs op 6.3 wanneer dit ten volle ingezoem word, wat outofokus onbetroubaar kan maak (Canon se APS-C kameras is net ontwerp om te outofokus tot op f/5.6). Canon se weergawe is 'n derde van 'n stop vinniger wanneer dit ten volle ingezoem word, wat beteken dat outofokus nie meer betroubaar is nie, en die lens word ook effens vinniger.

Dit is byna funksioneel identies aan die Canon 28–300L lens, wat ook 'n beeldstabilisering en vergelykbare lensopeninge en brandpunt het wanneer gemonteer op 'n 35mm (of volraam) kamera. Resensies dui daarop dat die 18-200 nie vergelykbaar is met die 28–300L in terme van die beeldkwaliteit, maar dit is te verstane aangesien die laasgenoemde se prys baie hoër is, weens die feit dat dit deel uitmaak van die L-reeks lyn. Die meeste resensente kritiseer die lens vir die hoë vlakke van vat ondergang op die wye einde, en chromatiese afwyking en sagtheid duidelik op al die brandpunt en openinge. Die gebrek aan 'n Ultrasoniese Motor is ook opgemerk deur die beoordelaars, en saam met die 18-55 IS, aanleiding gegee tot kommer dat Canon kan beweeg na die verwydering van USM van hul laevlakke. Dit word egter oor die algemeen hoër aangeslaan as Sigma en Tamron se modelle, en het oor die algemeen positiewe resensies met die voorbehoud dat dit ontwerp is vir gerief eerder as die kwaliteit van die prent.

## Verwysings
Bergfynbos en -renosterveld

Die **bergfynbos en -renosterveld** is 'n WWF-ekostreek van Suid-Afrika.

Die ekostreek is veral in die berge van die Wes-Kaap geleë en ongeveer 81,5% daarvan bestaan uit fynbos en 18,5% uit renosterveld.

## Gebiede 
Dit bestaan uit vier gebiede:

## Flora 
Die plante van die fynbosdeel omvat vier belangrike groepe: restio's, ericoïde, proteas en geofiete. 'n Endemiese plant wat hier groei is die klipkreupelbos. Daar is min bome, hoewel die Clanwilliamseder 'n endemiese boomspesie van die hierdie streek verteenwoordig.

Sandkool is van die soorte wat in die bergrenosterveld voorkom.

## Verwysings
Indiese Oseaan se Antarktiese eilande

Die **Indiese Oseaan se Antarktiese eilande** is 'n WWF-ekostreek van die Antarktiese gebied wat 'n toendra-bioom besit.

Die ekostreek omvat die eilande:
#Prins Eduard-eiland en Marion, wat by Suid-Afrika behoort
#De Crozeteilande, Franse besit
#De argipel van Kerguelen, Franse besit
#Die eiland Heard en die McDonald-eilande, Australiese besit

## Flora 
Daar is min vaatplante op hierdie eilande, maar party van hulle is endemies.

Daar is nóg party nie-endemiese species, soos: *Crassula moshata*, *Aceana magellanica*, *Azorella selago*, *Cotula plumosa*, die grasspesie *Agrostis magellanica* en die varing *Blechnum penna-marina*.

## Fauna 
'n Endemiese voëlspesie is Eaton se pylsterteend.

## Galery 

Blechnum penna-marina at the Sub Antarctic Plant House, Royal Tasmanian Botanical Gardens 01.jpg|*Blechnum penna-marina*
Poa cookii at the Sub Antarctic Plant House, Royal Tasmanian Botanical Gardens 01.jpg|*Poa Cookii*
Choux.kerguelen.jpg|'n bloeiende *Pringlea antiscorbutica* tussen *Aceana magellanica*
Azorella selago Hook.f. (Valdivia Expedition - Fig.15).jpg|*Azorella selago*

## Verwysings
Ruïne Urgiz

Die **Ruïne Urgiz** is die oorblyfsels van 'n kasteel in die munisipaliteit van Densbüren in die Switserse Kanton van Aargau. Dit is op 'n smal bergrug Noordoos van die dorp geleë, op 'n hoogte van 577&nbsp;m bo seevlak - en ongeveer 120 meter bo die vloer van die vallei.

## Geskiedenis 
Dit is nie bekend wanneer die kasteel gebou is nie, maar dit het reeds in die 12de eeu reeds bestaan. Die eerste histories genoemde eienaars van die kasteel was die here van Uriols wat in 1277 die kasteel van die Biskop van Straatsburg ontvang het. Die dorpe Densbüren en Asp het deel gevorm van die klein landgoed van Urgiz. Na 1315 is geen rekords meer oor die here van Uriols, en die daaropvolgende eienaars is nie bekend nie. Die groot aardbewing van Basel van 1356 veroorsaak groot skade aan die struktuur van die gebou.

## Eksterne skakels 
* Fotos und Beschreibung der Ruine
* Felix Müller: Urgiz in die Historiese Ensiklopedie van Switserland
* *Ruine Urgiz* im Online- Denkmalschutzinventar des Kantons Aargau
Hermie Hendriks

**Hermie Hendriks** (*9 Junie 1925, Swellendam – 25 Junie 2020) was joernalis, redakteur van *Die Transvaler* en hoofbestuurder vir koerante van Perskor. Hy skryf etlike Afrikaanse spanningsromans. Die skrywer R. Hendriks is een van sy broers.

## Lewe en werk 
### Herkoms en vroeë lewe 
Hermanus Johannes (Hermie) Hendriks is op 9 Junie 1925 op Swellendam gebore as die jongste van drie broers. Sy oudste broer is die bekende skrywer R. Hendriks. Hy gaan skool en matrikuleer op sy geboortedorp, waarna hy verder studeer aan die Universiteit van Stellenbosch en ’n B.Com.-graad verwerf.

### Loopbaan in die joernalistiek 
Hy word joernalis en is op negentienjarige ouderdom deur dr. H.F. Verwoerd, destyds redakteur van *Die Transvaler*, in die redaksie in Johannesburg aangestel. Hy is dan verbonde aan verskeie koerante, waarna hy nuusredakteur en in 1982 redakteur van *Die Transvaler* word. Tussen-in was hy lid van die redaksie van *Die Vaderland*, vir ’n tyd assistent-redakteur van *Die Brandwag*, vryskutskrywer vir ’n jaar, kopieskrywer by ’n reklamefirma en nuusredakteur van ’n destydse Sondagkoerant. Na ’n ruk as redakteur van *Die Transvaler* word hy deur Perskor as senior hoofbestuurder vir koerante aangestel, ’n pos wat tot met sy aftrede in Junie 1985 beklee het. In 1970 stel die Afrikaanse Pers Boekhandel hom aan as hoof van die eerste Afrikaanse joernalisteskool.

### Persoonlike lewe 
Hy is getroud met Johanna Nel, oorspronklik van die Witwatersrand, en een dogter word uit die huwelik gebore. Na sy vrou se dood in Julie 1987 woon hy in ’n aftree-oord naby Wespark en werk weer in ’n tydelike hoedanigheid by die administrasie van die Perskor-koerante. Later gaan bly hy in die aftree-oord Huis Hoëveld in Johannesburg, waar hy in 2014 val en sy heup breek.

## Skryfwerk 
Reeds as negentienjarige student skryf hy sy eerste boek, *Berg van die grafte*. Daarna volg verskeie kortverhale, vervolgverhale en romans.

### Romans 
*Goud sonder glorie* het ’n goudmyndorpie in Noord-Transvaal aan die einde van die negentiende eeu as onderwerp. Die fortuinsoekers stuit vir niks om hulle deel van die rykdom te kry nie. Georganiseerde saboteurs steel goud, brand huise af, vergiftig diere en pleeg selfs moord. In hierdie omgewing is daar egter ook die begin van nuwe liefde.

In *Vloek van die heilige trom* kry Gerhard Barken by ’n navorser ’n trom waarop daar volgens oorlewering ’n vloek rus. Hy sit die trom in sy studeerkamer en kort daarna verongeluk hy. Die mense blameer die trom vir sy ongeluk.

### Diamantveld-reeks 
Hy skryf die Diamantveld reeks met swerwer-dokter Hugo de Villiers as held. Hierdie reeksspeel af op die diamantdelwerye naby Kimberley in die ou dae, kort na die ontdekking van diamante.

## Bronnelys 
### Boeke 
* Kannemeyer, J.C. *Geskiedenis van die Afrikaanse literatuur 2.* Academica. Pretoria, Kaapstad en Johannesburg. Eerste uitgawe. Eerste druk, 1983.

### Tydskrifte en koerante 
* Dorsvloer, Daantjie. *Hermie ’n koerantman deur en deur.* Oggendblad, 9 September 1982

### Verwysings
Ruïne Clanx

duimnael|Ruïne Clanx
Die **Ruïne Clanx**, of "Kasteel te Appenzell", is die oorblyfsels van 'n middeleeuse kasteel noord van die stad Appenzell.

Die kasteel aan die begin van die 13de eeu deur die Here van Sax, onder Abd Ulrich van St. Gallen gebou en het as toevlugsoord  vir die abde van die klooster van St. Gallen gedien. In 'n dokument uit die jaar 1219 word die kasteel vir die eerste keer genoem.

Die vernietiging van die kasteel deur opstandige boere in 1401 het die Appenzeller Vryheidsoorloë ontketen. Die uitgrawings in en om die kasteel het in 1949 plaasgevind.

## Verwysings 
## Eksterne skakels 
* Burg Clanx / Appenzell op burgenwelt.org
* Interaktives 360-Grad-Panorama von der Ruine Clanx
Dirk Hertzog

**Dirk Hertzog** (1914–1991) was 'n medestigter van die Rembrandt-groep van maatskappye en skrywer van ’n bundel spreuke.

## Lewe en werk 
Dirk Willem Ryk Hertzog is op 1 Desember 1914 op Jagersfontein in die Vrystaat gebore. Hy is die enigste seun van generaal J.B.M. Hertzog se oudste broer Dirk. Sy moeder is Rykie Hester de Waal. Van moederskant is die skrywer J.H.H. de Waal een van sy ooms. Hy word op ’n plaas in die distrik Jagersfontein groot. Sy vader word as lid van die sentrale raad van die Landbank aangestel en verhuis die gesin in 1926 na Pretoria. Hy voltooi sy hoërskoolopleiding aan die Afrikaanse Hoër Seunskool in Pretoria, waarna hy die B.A.-graad en die LL.B.-graad aan die Universiteit van Pretoria verwerf. Hy bekwaam hom as regsgeleerde en word vennoot in die bekende prokureursfirma Couzyn, Hertzog en Horak. In 1941 begin hy saam met dr. Anton Rupert en dr. Nic Diederichs ’n droogskoonmakery in Pretoria, waarna hy en Anton Rupert in 1943 medestigters is van Tegniese en Industriële Beleggings, waaruit die Rembrandt-groep van maatskappye later sou groei. Hy was ook onder meer direkteur van die destydse Uniewinkels, ’n voormalige voorsitter van die Afrikaanse Handelsinstituut en dien ook vanaf 1989 tot 1991 as president van die Vryemarkstigting. Hy is getroud met Lorraine en hulle het drie kinders, Dirk Willem Ryk Hertzog, Edwin de la Harpe Hertzog en Erna de la Harpe Meaker. Vir die laaste jare van sy lewe woon hy op Hermanus. Hy is op 2 Desember 1991 na ’n noodoperasie in ’n hospitaal in Somerset-Wes aan mesenteriese trombose oorlede.

## Skryfwerk 
*Rooimiere*” is ’n bundel spreuke op die trant van Langenhoven, waarin baie waarheid opgesluit lê.Sommiges klink bekend, al weet jy dat jy dit nie elders kon gelees het nie, want so is dit met tydlose waarhede: sien jy iets een keer in, word ’n alledaagse ding ’n bron van verwondering. Tussen die sêdinge is daar ook die “rooimiere” van die titel, wat geniepsige byt het en moeilik is om te vergeet.

## Publikasies 
## Bronnelys 
### Boeke 
* Kannemeyer, J.C. “Die Afrikaanse literatuur 1652-2004” Human & Rousseau Kaapstad en Pretoria Eerste uitgawe 2005

### Tydskrifte en koerante 
* Anoniem “Dirk Hertzog laat meer as R9,6m na” “Die Burger” 12 Desember 1991

### Internet 
* Beeld: http://152.111.1.88/argief/berigte/beeld/1991/12/3/1/5.html
* Die Burger: http://m24arg02.naspers.com/argief/berigte/dieburger/1991/12/12/1/4.html
* Esaach: http://www.esaach.org.za/index.php?title=Hertzog,_Dirk
* Geni: https://www.geni.com/people/Dirk-Hertzog/6000000020893482918

### Resensies
Frik Hermann

**Fredrik Stephanus Hermann (Frik) ** (1933 - 8 Februarie 2011) was ’n boer, digter en skrywer. Hy is die oom van Dirk Hermann, die uitvoerende adjunkhoof van Solidariteit.

## Lewe en werk 
Frik S. Hermann was ’n ongetroude boer wat op die plaas Laaste Watergat naby Alma in die distrik Nylstroom in Limpopo se Waterberge woon. Hy is bekend in nasionalistiese bewegings en is onder meer stigterslid van die Afrikaner Nasionalistiese Beweging. Na sy aftrede skep hy sy plaas om in ’n volksmuseum, waar hy verskeie beelde van volkshelde en gedenkplate oprig. Hy is die oom van dr. Dirk Hermann, die uitvoerende adjunkhoof van die vakbond Solidariteit. Hy word in 2011 wreed op sy plaas vermoor en sy lyk word op Dinsdag 8 Februarie 2011 deur sy buurman gevind, waarskynlik dae nadat hy reeds dood is. Hy was waarskynlik nog lewend toe sy moordenaars hom verlaat het, maar styf vasgebind sodat hy nie kon loskom nie en ’n pynlike dood moes sterf.

## Skryfwerk 
Hy skryf onder andere die koorspel “***Ysterpilaar***”, waarin regverdiging gesoek word vir die teenwoordigheid van die Afrikaner in Afrika. “***Onder die sonlyn van Afrika***” bevat twee verhale, terwyl “***Heilige opstand***” en “***God se bos***” poësie is.

## Publikasies 
## Bronnelys 
### Internet 
* Esaach: http://www.esaach.org.za/index.php?title=Hermann,_Frik
* Facebook: https://www.facebook.com/permalink.php?id=136542513044323&story_fbid=918556544842912
* Heilbron Herald: http://heilbronherald.co.za/Images/Binders/2011-02-11_12-45-08BINDER%2011%20FEB%202011.pdf
* Louw-Carstens, Marietie Beeld: http://152.111.1.88/argief/berigte/beeld/2011/02/15/B1/4/mlhermanngraf.html
* OCLC Classify: http://classify.oclc.org/classify2/ClassifyDemo?search-author-txt=%22Hermann%2C+Frik%22
* Politicsweb: http://www.politicsweb.co.za/party/anc-condemns-murder-of-frik-hermann-78
* Steenkamp, Lizel Volksblad: http://152.111.11.6/argief/berigte/volksblad/2011/02/11/VB/2/POLplaasmoorde_1805.html
* Worldcat: http://www.worldcat.org/search?q=au%3AHermann%2C+Frik.&qt=hot_author

### Resensies
Alan Manor

**Alan Manor** is 'n voorstad van Johannesburg in Suid-Afrika. Dit is 'n klein woongebied wat aan die oostekant van Johannesburg se middestad geleë is.

## Verwysings
Bellevue

**Bellevue**  is 'n voorstad van Johannesburg in Suid-Afrika. Bellevue is sowat 5&nbsp;km noordoos van die stadsaal geleë. 

Bellevue word begrens deur Yeoville in die weste, Bellevue-Oos in die ooste, Houghton Estate in die noorde en Highlands in die suide. Die woonbuurt is omstreeks 1890 deur Robert Fuller Bertram (na wie Bertrams genoem is) op die plaas Doornfontein uitgelê. Die naam, wat Frans is vir "pragtige uitsig", verwys moontlik na die uitsig van hier op die Johannesburgse middestad, die suidelike streke en die Magaliesbergreeks na die noorde. 

Die voorstede Bellevue-Oos en Bellevue-Sentraal is in 1896 bygevoeg.

Volgens die 2011-sensus is 96,1% van Bellevue se 9 323 inwoners swart, terwyl net 145 hul ras as wit aangedui het. In die ou Suid-Afrika was dit 'n oorwegend Engelssprekende voorstad met byvoorbeeld 2 379 Engelssprekende munisipale kiesers in 1934, maar net 109 Afrikaanssprekendes. In 1949 was dit 3 911 en 543, maar teen 1961 het die albei groep se getalle teruggesak: tot 3 643 en 343.

## Verwysings 
## Bronne 
*  Raper, Peter E. 2004. *New Dictionary of South African Place Names*. Johannesburg & Cape Town: Jonathan Ball Publishers.
*  Stals, prof. dr. E.L.P (red.). 1978. *Afrikaners in die Goudstad. Deel 1. 1886 - 1924*. Kaapstad en Pretoria: HAUM.
Ruïne Horen

Die **Ruïne Horen** word op topografiese kaarte dikwels ook "kasteel Rosenberg" genoem. Die ruïne was oorspronklik 'n kasteel op 'n heuwel bo Küttigen in die Switserse Kanton Aargau. Dit is op 'n uitloper van die Kirchberg - ongeveer 500&nbsp;m noordwes van die dorp se kerk - en 450 meter bo seespieël geleë. Hierdie kasteel behoort tot die soort wat "motte" genoem word wat los vertaal kan word as "heuwelkasteel". (Horen is 'n verkorte vorm van die woord Hochrain.)

## Geskiedenis 
Dit is onbekend wie die familie was wat die kasteel laat bou het asook die jaar waarin dit gebou is. Opgrawings dui egter aan dat die kasteel in die 12de eeu bewoon is. Die kasteel het oorspronklik uit slegs 'n ovale "bering" (ringmuur) met bevestigde ingang en 'n woon-toring bestaan. Die suidooste-kant van die kasteel is deur 'n diep sloot (halsgraben) beveilig. Om 1200 is  die kasteel reeds nie meer bewoon nie. Die laaste bewoners van die kasteel was die Kloosterhere van Münster.

Die oorspronklike naam van die kasteel is nie bekend nie. Sy huidige naam het hy van die omliggende plase ontleen en dateer uit die tyd na die middeleeue. Deur die loop van die 19de eeu het die kasteel die naam van "Kasteel Rosenberg" gekry.

In 1960 het argeologiese uitgrawings in en om die ruïne begin en is die murasies gerestoureer. Voor die uitgrawings het slegs die toegegroeide sloot en 'n stuk muur daarvan getuig dat daar eens 'n kasteel op die heuwel gestaan het. Die murasies is toe weer in 1989 gerestoureer.

## Verwysings 
## Eksterne skakels 
* Ruine Horen op dickemauern.de 
* Vloerplan en Fotos 
* *Ruine Horen* im Online - Denkmalschutzinventar des Kantons Aargau
Elizabeth Spiller

duimnael|regs|320px|Ds. en mev. Postma, hul kinders, skoonkinders en kleinkinders.

duimnael|links|230px|Ds. Martinus Postma en sy eerste vrou, Elizabeth Spiller.

duimnael|regs|200px|Haar grafsteen in die Kerkstraat-begraafplaas, Pretoria-Wes.

**Elizabeth (Bettie) Spiller** (Burgersdorp, Kaapkolonie, 14 Mei 1853 – Pretoria, Transvaal, 12 Augustus 1907), 'n boorling van Burgersdorp, was die eerste vrou van ds. Martinus Postma, in lewe leraar van die Gereformeerde kerk Middelburg, Kaap en later van Fordsburg. Weens die druk werksaamhede van haar man is sy vernaamlik met die opvoeding van hul 10 kinders belas. Net ses van die kinders, onder wie die onderwyseres Adelaide, het nog gelewe ten tyde van hul vader se dood in 1926. Vir die beginsel van Christelik-nasionale onderwys het sy en haar man alles feil gehad. Die hoogtes wat haar kinders in die kerk en maatskappy bereik het, was dan ook in ’n groot mate aan haar opofferings te danke. Twee van haar seuns, Dirk en Ferdinand, het hulle as teoloë onderskei.

## Bron 
*  Die Gereformeerde Vroueblad. 1959. *Die Gereformeerde vrou 1859-1959*. Potchefstroom: Potchefstroom Herald.
Ruïne Iberg

Die **Ruine Iberg** is die oorblyfsels van 'n kasteel op die gelyknamige berg (Iberg) op die grens van die munisipaliteit  van Riniken in die Switserse Kanton Aargau. Vandag is daar slegs enkele murasies van die ruïnes sigbaar.

## Die geskiedenis van die kasteel 
links|300x300px|Plan der Burganlage
Die kasteel is in die 11de eeu aan die noordoostelike kant van die berg Iberg gebou. Hierdie eerste gebou het uit 'n hoofgebou, beveiligde ingang en twee kleiner geboue bestaan. Bykomend is 'n diep sloot gegrawe om die kasteel te beskerm teen aanvalle uit die suide. Daar is geen oorgelewerde dokumente wat na kasteel of sy inwoners verwys nie en argeologiese opgrawings lewer die enigste aanduidings. Aan die einde van die 12de eeu is die kasteel deur 'n brand verwoes. Na die brand is die kasteel weer herbou, waartydens bykomende verdedigingsslote en 'n bykomende toring bygevoeg is. Die kasteel is egter nooit voltooi nie en is nie weer daarna bewoon nie. Die gebied om die kasteel het in die 11de en 12de grotendeels aan die Habsburgers behoort en is dit dus waarskynlik dat die kasteel deur hulle gebou is.

## Eksterne skakels 
* *Ruine Iberg* im Online- Denkmalschutzinventar des Kantons Aargau
Ruïne Böbikon

Die **Ruïne Böbikon** is die ruïnes van 'n middeleeuse "motte" of heuwelkasteel op die gebied van die munisipaliteit Böbikon in die Kanton van Aargau.

## Geskiedenis 
Daar is nie veel bekend oor die voormalige kasteel nie. Volgens argeologiese opgrawings is die kasteel vermoedelik rondom die jaar 1100 gebou. In 'n dokument uit die jaar 1113 word Erfridus van die familie "van Bebikon" genoem. Hy kon moontlik die kasteel gebou het.

Die oorspronklike kasteel het uit 'n bering (ringmuur) bestaan waarbinne een gebou bestaan het. In die 13de eeu is die kasteel herbou. Die nuwe bering (ringmuur) het nou 'n vyfhoekige uitleg gehad en 'n beveiligde ingang aan die westekant. Aan die bergkant van die gebou is 'n toring gebou met fondasies van sewe maal sewe meter. Dit is onbekend wie hierdie "tweede" kasteel gebou het. Die opgrawings dui aan dat die kasteel vanaf die middel van die 13de eeu verlate was en toe vervalle geraak het.

## Literatuur 
* Peter Frey: *Neues zur Baugeschichte der Burg Böbikon.* In: *Jahresschrift Nr. 18 der Historischen Vereinigung des Bezirks Zurzach.* Zurzach 1987.

## Eksterne skakels 
* Geskiedenis  van die kasteel op www.dickemauern.de
* *Ruine Böbikon* im Online-Denkmalschutzinventar des Kantons Aargau
Ruïne Besserstein

Die **Ruïne Besserstein** is die oorblyfsels van 'n sogenaamde "Spornburg" in Switserland (wat op 'n kliprif gebou is sodat die kasteel ten minste aan twee kante deur natuurlike kranse beskerm word). Dit is op die gebied van die munisipaliteit van Villigen in Kanton Aargau geleë – op 'n hoogte van 550 meter bo seespieël op die hang van die Geissberg. Vandag is dit is erg vervalle en is daar slegs enkele murasies oor.

## Geskiedenis 
Dit is onbekend wanneer en deur wie die kasteel gebou is. Dit word vir die eerste keer in 'n dokument uit 1244 genoem. Dit was toe die eiendom van die klooster van Murbach. Dit was deel van die landgoed Rein wat aan die klooster behoort het. Volgens geskrifte het 'n ontmoeting op 13 Februarie 1259 in die kasteel tussen hertog Rudolf van Habsburg en sy neef Gottfried von Habsburg-Laufenburg plaasgevind. In April 1259 laat vaar hulle hul eise teen die landgoed St. Amarintal in die Vogese-berge ten gunste van die klooster van Murbach. In 1291 word die landgoed aan die Habsburgers verkoop, en so het die kasteel ook in hul besit gekom. In die jaar 1305 word reeds genoem dat die kasteel onbewoon was.

## Die uitleg van die kasteel 
Die kasteel is op die oostelike rand van 'n rotsrif op die Geissberg geleë. Na die weste toe word die kasteel deur 'n wal beskerm wat 200 meter lank en vandag nog ongeveer 4 meter hoog is. Voor die wal is daar nog 'n diep verdedigingssloot. Die murasies waarvan slegs die voetstuk van die toring sigbaar is dek 'n gebied van ongeveer 45 maal 25 meter.

## Eksterne skakels 
* Informationen über die Burg Besserstein auf der Website des Kantons Aargau (pdf) (448&nbsp;kB)
* *Ruine Besserstein* im Online- Denkmalschutzinventar des Kantons Aargau
Klariste

duimnael|250px|’n Muurskildery van sint Klara en nonne van haar orde, San Damiano-kapel, Assisi.

Die **Klariste** (Engels: *Poor Clares*), amptelik die **Orde van sint Klara** (Latyn: *Ordo sanctae Clarae*) en ook bekend as die **Tweede Orde van Sint Franciskus**, is lede van ’n godsdiensorde vir nonne in die Rooms-Katolieke Kerk. Dit is die tweede Franciskaanse orde wat gestig is – op Palmsondag in 1212 deur die heiliges Klara van Assisi en Franciskus van Assisi.

Die Klariste is georganiseer volgens die struktuur van die Franciskaanse Orde (die eerste orde). In 2011 was daar meer as 20&nbsp;000 Klariste in meer as 75 lande reg oor die wêreld.

Die Klariste volg die Reël van Sint Klara, wat die dag voor haar dood in 1253 deur pous Innocentius IV goedgekeur is, maar het verskillende voorskrifte en word in federasies georganiseer.

## Verwysings 
## Eksterne skakels 
* Poor Clares Amptelike webtuiste in die VSA
* The Catholic Encyclopedia: The Poor Clares
* 
* 15px Hierdie artikel is vertaal uit die Engelse Wikipedia
Wortelboommoerasse van Suid-Afrika en Mosambiek

Die **Wortelboommoerasse van Suid-Afrika en Mosambiek** vorm 'n klein ekostreek van die Afrotropiese gebied. Die streek bestaan uit party klein wortelboomgebiedjies in suidelike Mosambiek en die Suid-Afrikaanse provinsies KwaZulu-Natal en Oos-Kaap.

Verder noordwaarts, langs die kus van Mosambiek en Oos-Afrika lê die ekostreek wortelboommoerasse van Oos-Afrika (AT1402), wat groter en beter ontwikkel is. Die verskil is hoofsaaklik dat die suidelike wortelboommoerasse die enigste *subtropiese* wortelboommoerasse van Afrika vorm. Hulle is op hoër breedte geleë, maar die Agulhasstroom, wat kuslangs vloei, verwarm hul habitat.

Op die voormalige Transkei se kus kom wortelbome in 17 riviermondings voor, maar hul totale oppervlakte beslaan slegs  0,17&nbsp;km². Spesies soos *Avicennia marina*, *Bruguiera gymnorrhiza* en *Rhizophora mucronata* word daar aangetref. In die Mkozi-monding word ook die manglietvaring *Acrostichum aureum* L. aangetref.

## Galery 

Avicennia marina flowers Paihia.JPG|Witseebasboom*A. marina* – bloeisel
Avicennia marina - capsules (8444618230).jpg|Witseebasboom*A. marina* – vrugkapsules
Brugu gymno 110319-0164 sagt.jpg|Swartwortelboom*B. gymnorhiza* – blom
Bruguiera gymnorhiza roots.jpg|Swartwortelboom*B. gymnorrhiza* – wortels
Rhizophora mucronata13.JPG|Rooiwortelboom*R. mucronata* – vrugte
Acrostichum-aureum.jpg|Manglietvaring*A. aureum* – loof

## Sien ook 
* iSimangaliso-vleilandpark

## Verwysings
SANBI-rooilys van Suid-Afrikaanse plante

Die **SANBI-rooilys van Suid-Afrikaanse plante** wat in 2010 geskep is, is die mees omvattende inligtingsbron van die bewaringstatus van Suid-Afrika se flora en word geadministreer deur SANBI.

Die lys is opgestel met presiese kriteria om die uitsterwingsrisiko van die duisende spesies van die land se ryk flora te evalueer. Die kriteria is vergelykbaar met die IUBN-kriteria:

## Verwysings
Franciskane

duimnael|200px|Die eerste bekende uitbeelding van sint Franciskus, die orde se stigter, 1223-1224.

Die **Franciskanerorde** (Latyn: *Ordo Fratrum Minorum*; Engels: *Order of Friars Minor*), of **Franciskane(rs)**, is ’n Rooms-Katolieke monnike-orde wat in 1209 deur Franciskus van Assisi gestig is. Die orde volg die leringe en spirituele beginsels van die stigter en van sy belangrikste volgelinge, soos Klara van Assisi. 

Die Franciskanerorde is die oudste van drie ordes van die Franciskaanse beweging; die tweede is die Orde van Sint Klara en die derde die Derde Orde van Sint Franciskus.

## Eksterne skakels 
* Order of Friars Minor (amptelike webtuiste)
*
*15px Hierdie artikel is vertaal uit die Engelse Wikipedia
Benrose

**Benrose** is 'n voorstad van Johannesburg in Suid-Afrika. 

Benrose en sy uitbreidings is voorstede sowat 6&nbsp;km oos van Johannesburg se stadsaal, suid van die spoorlyn na Germiston en van die woonbuurt Belgravia, ’n onderafdeling van Jeppestown. Dis hoofsaaklik nywerheidsgebiede en pakhuisvoorstede, genoem na R. Horowitz, wat die gebiede aangelê het op die plaas Doornfontein No. 92, ter nagedagtenis aan sy moeder, Rose, wat tydens die Tweede Wêreldoorlog in ’n Duitse konsentrasiekamp omgekom het. Die naam Benrose teken “seun van Rose”. 

Die dorpsgebiede is op 4 Junie 1952 geproklameer. Horowitz het bekendgestaan as die “mynhoopkoning” omdat sy maatskappy grond wat ontsier is deur mynhope gekoop, die grond laat gelykmaak en dan nywerheidsgebiede daarop aangelê het.

Volgens die sensus van 2011 was die inwonertal net 23, van wie 15 wit, vyf swart en drie Asies of Indiërs was. Vir sensusdoeleindes is die voorstad 0,74&nbsp;km2 groot. In die vorige sensus was die gebied amper twee keer so groot en het dit ook die plakkerskamp George Goch ingesluit. Toe was die bevolking 4&nbsp;323, van wie 99,72% swart was, nege wit en drie bruin.

## Bronne 
*  Potgieter, D.J. (ed.) 1972. *Standard Encyclopaedia of Southern Africa*, volume 6. Cape Town: Nasionale Opvoedkundige Uitgewery (Nasou).

## Verwysings
Canon EOS 450D

raam|80px

Die **Canon EOS 450D** (bekend as die **EOS Rebel XSi** in Noord-Amerika en **EOS Kiss X2** in Japan ) is 'n 12.2 megapieksel digitale enkellensreflekskamera wat deel is van die Canon EOS lyn van kameras. Dit is die opvolger van die EOS 400D/Digital Rebel XTi. Dit is aangekondig op 23 Januarie 2008 en vrygestel in Maart en April 2008 in Noord-Amerika. Dit is opgevolg deur die Canon EOS 500D (Rebel T1i in Noord-Amerika) wat op 25 Maart 2009 aangekondig is.

Soos sy voorgangers, pas dit EF en EF-S lense sowel as 'n groot keuse van die EOS stelsel bykomstighede.

## Funksies 
* 12.2-megapieksel CMOS sensor.
* DIGIC III beeldverwerker
* 14-bit analoog-na-digitale seinomskakeling
* 3.0-duim 76&nbsp;mm LCD monitor
* Lewendige sigmodus
* Nege-punt AF met middelkruis-tipe sensors
* Vier metingmodes, met behulp van 35-sones: plek, gedeeltelik, senter-geweegde gemiddelde, en evaluerende meting.
* Ingeboude flits
* Outomatiese beligtingoptimiseerder
* Die hoogtepunt toon prioriteit
* EOS geïntegreerde skoonmaakstelsel
* sRGB en Adobe RGB-kleurruimtes
* ISO 100-1600 (aparte ISO knoppie soortgelyk aan die Canon EOS-1D professionele reeks)
* Deurlopende skiet tot 3.5&nbsp;rame per sekonde (53 JPEG-beelde, 6 roubeelde)
* Canon EF/EF-S lense
* Canon EX Speedlites
* PAL/NTSC video uitset
* SD en SDHC geheuekaart lêerstoor
* Lêerformate sluit in: JPEG, RAW (14-bit, Canon oorspronklike, 2de uitgawe)
* RAW en groot JPEG gelyktydige opname
* USB 2.0-rekenaarkoppelvlak
* LP-E5 battery
* Opsionele BG-E5 batterygreep
* Massa: 475&nbsp;g
* Video-opname is ook moontlik deur derdepartysagteware direk in die rekenaar met behulp van 'n datakabel.

## Verwysings 
## Eksterne skakels 
* Amptelike webwerf