Ica-klippe

[thumb|260px|Een van die Ica-klippe, wat verskeie soorte [dinosourusse uitbeeld.]]

Die **Ica-klippe** is ’n versameling andesietklippe met gegraveerde motiewe wat in die 1960’s as kunswerke geskep is deur die Peruaanse boer Basilio Uschuya en ander in die Ica-provinsie. Die artefakte, waarvan baie opvallend nievlieënde dinosourusse en moderne tegnologie uitbeeld in ’n styl wat Meso-Amerikaanse kuns naboots, is aanvanklik verkoop asof hulle ’n egte pre-Columbiese oorsprong het. Later het Uschuya en ander boere egter erken hulle het die klippe vir wins geskep.

Klippe met gegraveerde kunswerk is in die middel van die 16de eeu vir die eerste keer in Peru aangemeld tydens die Spaanse verowering. Daaropvolgende argeologiese vondste was feitlik niebestaande, hoewel grafrowers in ’n stadium voor die 1960’s begin het om klippe soortgelyk aan die Ica-klippe te verkoop. Die moderne stel klippe is vir die eerste keer in die 1960’s en '70’s gewild gemaak. Die bekendste versameling, wat sowat 20&nbsp;000 individuele voorwerpe bevat het, het aan die geneesheer Javier Cabrera Darquea behoort. Cabrera het die meeste van sy klippe by Uschuya gekoop voordat laasgenoemde die vervalsing erken het, en het geglo dat hulle bewys lewer van ’n antieke interstellêre beskawing wat honderde miljoene jare gelede in Peru bestaan het.

Ten spyte daarvan dat die vervalsing aan die lig gekom het en die kunswerke dinosourusspesies uitbeeld wat nie sover bekend in Suid-Amerika voorgekom het nie, met verouderde opvattings oor hulle anatomie,

Gegraveerde klippe is reeds lank voor die aanmelding van die Ica-klippe in die streek bekend. Die vroegste bekende verslae van soortgelyke artefakte is opgeteken deur die Jesuïet-sendingpriester Padre Simón, wat in die vroeë en middelste 16de eeu tydens die Spaanse verowering van die Inkaryk deur Peru gereis het.

’n Buitengewone aantal Ica-klippe is vandag bekend, met die totale getal wat op ongeveer 50&nbsp;000

### Cabrera se versameling 
thumb|260px|’n Versameling Ica-klippe omring ’n portret van Javier Cabrera Darquea.

Die bekendste versameling Ica-klippe is dié van die geneesheer Javier Cabrera Darquea (1924-2001).

Om sy versameling uit te brei, het Cabrera die broers Carlos en Pablo Soldi, versamelaars van Peruaanse artefakte van voor die Inkas, genader. Volgens berigte het die Soldi’s ’n groot versameling soortgelyke gegraveerde klippe gehad wat, volgens hulle, in die Ocucaje-streek ontdek is, en hulle het 341 daarvan aan Cabrera verkoop. om sy versameling ten toon te stel. Pezzia het die soektog voortgesit. In die San Evaristo-begraafplaas in Toma Luz het hy die vonds van ’n gegraveerde klip van soortgelyke grootte as die vorige een aangemeld wat ’n vis uitbeeld. In ’n nabygeleë graf in dieselfde begraafplaas het Pezzia die vonds van ’n klip wat ’n lama uitbeeld, aangemeld. Pezzia het sy bevindings in 1968 gepubliseer, met tekeninge en beskrywings. 

Sommige van die beelde lyk asof hulle ’n dinosouruslewensiklus uitbeeld waarin larwes uit dinosouruseiers uitbroei voordat hulle ’n vorm van metamorfose ondergaan om tot die verskillende volwasse vorme te groei; dit is hoogs onversoenbaar met werklike dinosouruslewensiklusse.

### Mense en tegnologie
thumb|260px|'n Steen wat na bewering breinchirurgie uitbeeld.

Die mense wat op die klippe uitgebeeld word, wat veronderstel is om aan die een of ander onbekende antieke Peruaanse kultuur te behoort, herinner aan Inkas of Asteke. en as knoeiwerk wat geskep is met die doel om geld uit toeristekopers te maak.

### Ontleding
thumb|260px|'n Klip wat na bewering ’n hartoorplanting uitbeeld.

Geen formele wetenskaplike navorsing oor die Ica-klippe is gepubliseer nie. die idee dat sommige eg is. Die aantal klippe kan byvoorbeeld geïnterpreteer word as bewys teen hulle egtheid, aangesien dit kan dui op groot hoeveelhede wat vervaardig is met die doel om dit aan toeriste te verkoop. Moderne “Ica-kunstenaars” het na bewering in Uschuya en Gutiérrez se voetspore gevolg deur nuwe vervalste klippe te vervaardig, sommige gebaseer op hulle ontwerpe.

Geen studies is gedoen wat probeer om moontlik egte klippe in die versamelings te onderskei nie. Selfs al sou sommige van die buitensporiger klippe egte artefakte wees, sou hulle motiewe waarskynlik minder anachronistiese tonele uitbeeld as wat beweer is; die beelde is almal hoogs gestileer en wat presies uitgebeeld word, is in baie gevalle nie duidelik nie. Dit is byvoorbeeld moontlik dat tonele wat as gevorderde chirurgie vertolk word, in werklikheid dade van verminking toon, en dat sommige sogenaamde vlieënde masjiene alternatiewelik as voëls geïnterpreteer kan word.

Dit is moontlik dat die klippe wat deur Calvo aan die streekmuseum van Ica geskenk is, eg is. In teenstelling met dié in Cabrera se versameling het Calvo se klippe na bewering vlakker snitte, toon hulle fyner vakmanskap en beeld hulle geen uitgestorwe diere, onkonvensionele mense of gevorderde tegnologie uit nie. Die motiewe van Calvo se klippe is tipies van pre-Columbiese kuns, byvoorbeeld uitbeeldings van blomme en voëls. Indien Calvo se klippe as eg bevestig sou word, sou dit egter nie impliseer dat die buitensporiger klippe in Cabrera se versameling ook eg is nie.

Ten einde die stelling te verdedig dat die klippe deur ’n gevorderde beskawing gemaak is, het Cabrera verklaar dat andesiet ’n harde steen is wat moeilik is om te kerf, veral met klipgereedskap. In teenstelling met Cabrera se beoordeling is die klippe nie gekerf nie, maar gegraveer; die gravures is gemaak deur die geoksideerde oppervlaklaag weg te krap. Verder het baie pre-Columbiese kulture, insluitend die Asteke, Inkas en die Maja, gevorderde metallurgie gehad en was hulle nie tot klipgereedskap beperk nie.

## Verwysings
## Skakels
*Ica stones by die Pseudoarcheology Research Archive
*Museo Científico Javier Cabrera – webtuiste van Cabrera se museum