Mario Kempes

**Mario Alberto Kempes Chiodi** (gebore 15 Julie 1954) is 'n Argentynse voormalige professionele sokkerspeler wat as 'n voorspeler of aanvallende middelveldspeler gespeel het. As 'n produktiewe doelskieter het hy twee keer as La Liga se topskieter geëindig met Valencia, waar hy 116 doele in 184 liga-wedstryde aangeteken het. Hy word beskou as een van die grootste spelers van alle tye.

Op internasionale vlak was Kempes die spilpunt van Argentinië se Wêreldbeker-oorwinning in 1978, waar hy twee keer in die eindstryd aangeteken het en die Goue Skoen vir topskieter ontvang het. Hy het ook die Goue Bal gewen as speler van die toernooi, wat hom een van slegs drie spelers maak wat al drie toekennings tydens 'n enkele Wêreldbeker gewen het, saam met Garrincha in 1962 en Paolo Rossi in 1982.

Kempes het in 1978 die Suid-Amerikaanse Sokkerspeler van die Jaar, die ''Onze d'Or* Europese sokkerspeler van die Jaar, en die Wêreldbeker Goue Bal gewen. In 2004 is hy aangewys as een van die Top 125 beste lewende sokkerspelers as deel van FIFA se 100ste bestaansjaarviering. Kempes was bekend onder die byname *El Toro* en *El Matador''.

## Klubloopbaan 
, 1981]]
Kempes is in Bell Ville, Córdoba gebore. Sy vader, Mario Quemp, was van Duitse afkoms. Sy moeder, Teresa Chiodi, was Italiaans. Op die ouderdom van sewe het hy begin speel vir ’n junior span, en op veertien het hy by die reserwespan van Talleres aangesluit.

Kempes se loopbaan het by die plaaslike klub Instituto begin, waar hy saam met Osvaldo Ardiles gespeel het voordat hy vinnig na Rosario Central verskuif het. Daar het hy homself gevestig as ’n merkwaardige doelskieter en 85 doele in 105 wedstryde aangeteken, wat Valencia daartoe gelei het om hom te kontrakteer. By Valencia het hy die Copa del Rey, die Europese Bekerwennerbeker, die UEFA Superbeker, asook twee opeenvolgende Pichichi-toekennings gewen, met onderskeidelik 24 en 28 doele in die seisoene 1976/77 en 1977/78. Bekend as ’n hardwerkende voorspeler, het hy dikwels van buite die strafgebied af geslaan met kragtige lopies doel toe, en was nie ’n tradisionele sentervoorspeler wat net binne die doelgebied funksioneer nie. Baie verdedigers het gesukkel om sy aanvallende styl te hanteer.

Voor die 1978 Wêreldbeker was Kempes die enigste speler in aflandige diens wat op afrigter César Luis Menotti se lys vir die Argentynse nasionale span verskyn het. By die aankondiging van die span vir die toernooi het Menotti hom soos volg beskryf: "Hy is sterk, hy het vaardigheid, hy skep ruimtes en hy skiet hard. Hy is ’n speler wat ’n verskil kan maak, en hy kan in ’n sentervoorspeler-posisie speel".

Ná sy vertrek van Valencia in 1984, het Kempes twee jaar by Hércules in die nabygeleë Alicante deurgebring voordat hy ses jaar lank vir verskeie Oostenrykse klubs gespeel het. Sy spel het in sy dertigs begin afneem en hy het nie meer vir topskieter-eerbewyse in die Oostenrykse topvlak meegeding nie. Hy het sy loopbaan afgesluit met kort verblywe by minder bekende klubs in Indonesië, Chili en Albanië gedurende die 1990's.

## Internasionale loopbaan 
 Wêreldbeker-eindstryd teen Nederland in Buenos Aires.]]
 in 1980.]]
Gedurende sy klubloopbaan het Kempes 43 wedstryde vir Argentinië gespeel en 20 doele aangeteken. Hy het sy land in drie Wêreldbekertoernooie verteenwoordig – in 1974, 1978 en 1982 – en die kompetisie in 1978 gewen. Hy was die voorste doelskieter in die 1978-toernooi, met ses doele in drie dubbels: die eerste twee in Argentinië se eerste halfeindstryd-groepswedstryd teen Pole, nog twee teen Peru, en die laaste twee in die eindstryd teen Nederland, wat Argentinië met 3–1 gewen het. Sy tweede doel, in die 105de minuut, was die wen-doel in ekstra tyd.

Tog het hy in dieselfde toernooi berug geraak toe hy ’n doel met die hand gestop het in ’n tweede-rondte-wedstryd teen Pole. Dit het tot ’n strafskop gelei, wat egter deur Ubaldo Fillol gestop is. 

Sy doele in die 1978 Wêreldbeker-eindstryd was sy laaste vir Argentinië, op die jong ouderdom van net 23 jaar.

In 1978 is hy aangewys as die Suid-Amerikaanse Sokkerspeler van die Jaar. In Maart 2004 is hy deur Pelé aangewys as een van die top 125 grootste lewende sokkerspelers.

## Verwysings