open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Kuvempu-universiteit

**Kuvempu Universiteit** is 'n instelling van hoër onderwys in die weste van die Suid-Indiese deelstaat Karnataka. Die universiteit, wat in 1987 gestig is, is vernoem na die Kannada-taal-skrywer K.V. Puttappa, algemeen bekend as Kuvempu.

Die hoofkampus is in 'n ​​landelike omgewing sowat 17 myl (28 km) suid van Shimoga (Shivamogga) geleë. Daar is 'n nagraadse sentrum in die stad Kadur suidoos van die hoofkampus, twee samestellende kolleges in Shimoga, en 'n paar dosyn kolleges en navorsingsinstellings in die hele streek wat met die universiteit geaffilieer is. Akademiese skole sluit in dié vir biologiese wetenskappe; chemiese wetenskappe; onderwys; die aardwetenskappe; ekonomie en besigheidstudie; tale, letterkunde, skone kunste, regsgeleerdheid, fisiese wetenskappe, en sosiale wetenskappe.

## Eksterne skakels 
* Kuvempu Universiteit
* Direktoraat van afstandsonderrig
* Universal Education Trust
Azawad

**Azawad** (Arabies: أزواد / *Azawād*, Toearegtale: ⴰⵣⴰⵓⴷ), amptelik die **Onafhanklike Staat Azawad** (Arabies: دولة أزواد المستقلة‎ / *Dawlat Azawād al-Mustaqillah*, Frans: *État indépendant de l’Azawad*), was 'n selfregerende gebied in die noordweste van Mali, wat op 6 April 2012 sy eensydige onafhanklikheid verklaar het nadat die regering van Mali onder Amadou Toumani Touré ná 'n opstand van die Toearegs in 'n militêre staatsgreep afgeset is. Op 11 Januarie 2013 het Frankryk soldate ná Azawad ontplooi om Mali se soldate in die konflik by te staan en tot einde Januarie is die groot stede van die gebied herower. Op 14 Februarie 2013 het die MNLA sy eis ná onafhanklikheid van Mali opgegee en die regering vir onderhandelinge oor die toekoms van die gebied gevra.

duimnael|links|Konflik in Mali soos in Januarie 2013
Gao is die hoofstad en grootste stad van die streek. Azawad het 'n oppervlakte van 822&nbsp;000&nbsp;km² en 'n bevolking van 1&nbsp;295&nbsp;000 in 2009 gehad.

## Geskiedenis 
Selfs tydens die Franse bewind, in 1958, het 'n separatistiese beweging, die ''Mouvement popular de l'Azawad'' (MPA) in Kidal, 'n staat vir die Toearegs geëis.

Nadat Mali in 1960 van Frankryk onafhanklik geword het, het 'n aantal opstande reeds uitgebreek. In die pers word daarna gewoonlik verwys as "Toearegrebellies".

### 1963 
Drie jaar na onafhanklikheid het 'n gewapende stryd uitgebreek. Dit is verm deur die Maliese leër onderdruk. Die onafhanklikheidsbeweging is verder verswak deur die droogte in die streek gedurende die 1970's.

### 1990–1991 
In 1988 is 'n opstandbeweging, die ''Mouvement popular de libération de l'Azawad'' (MPLA), gestig. Dit het in 1990 begin met 'n opstand, wat gelei het tot die Tamanrasset-ooreenkomste, en 'n nasionale verdrag in 1992 wat aan die streek meer outonomie besorg het.

### 2006 
'n Nuwe opstand het in 2006 uitgebreek, wat met die Algiers-ooreenkoms besleg is.

### 2012-opstand 
duimnael|links|Kaart van Azawad
Ná die staatsgreep wat die bewind van Amadou Toumani Touré in Mali omvergewerp het, het die onafhanklikheidsbeweging vinnig gegroei. Toearegrebelle, saam met Islamitiese groepe, het beheer oor die drie groot stede in die gebied oorgeneem. Dit het gebeur sonder te veel opposisie van die swak toegeruste en ongeorganiseerde leër van Mali. Hierna het 'n broederlike stryd ontstaan tussen die vegters van die MNLA en die Islamitiese groepe, waaronder die Ansar Dine (onder leiding van die Toeareg-stamleier Iyad Ag Ghaly), en dele van die AQMI. Die MNLA het 'n skietstilstand aangekondig en ook op Vrydag, 6 April 2012, sy onafhanklikheid verklaar.

Op 11 Januarie 2013 het Frankryk soldate ná Azawad ontplooi om Mali se soldate in die konflik by te staan en tot einde Januarie is die groot stede in die gebied herower. Op 14 Februarie 2013 het die MNLA hul eis ná onafhanklikheid van Mali opgegee en die regering vir onderhandelinge oor die toekoms van die gebied gevra.

## Verwysings 
## Eksterne skakels 
*  Azawad se amptelike webwerf
Gao

**Gao** (Arabies: غاو) is die grootste stad in Noord-Mali en is aan die Nigerrivier geleë. Die stad het 'n bevolking van 86&nbsp;633 in 2009 gehad. Vanaf 6 April 2012 tot 14 Februarie 2013 het dit as hoofstad van die voormalige omstrede gebied Azawad gedien.

## Verwysings
San Andreas-breuk

duimnael|regs|'n Diagram van die *United States Geological Survey (USGS)* wys die loop van die San Andreas-breuklyn langs die Kaliforniese kus
Die **San-Andreas-breuk** of **San Andreas-verskuiwing** is 'n breuklyn waarlangs twee tektoniese plate, die Stille Oseaan- en die Noord-Amerikaanse Plaat, by mekaar verbyskuif. Dit loop oor 'n lengte van sowat 1&nbsp;100 kilometer parallel met die kuslyn vanaf Meksiko in die suide tot by San Francisco in die noorde en verdeel die Amerikaanse deelstaat Kalifornië in twee helftes, waarby San Francisco op die Noord-Amerikaanse Plaat en Los Angeles op die Stille Oseaan-plaat geleë is. Dit is een van min tektoniese plaatgrense wat op die land en nie - soos die meeste breuklyne - op die seebodem van die oseane geleë is nie. Sodoende word wetenskaplike navorsing vergemaklik. Die San Andreas-verskuiwing bestaan nie uit een enkele breuklyn nie, maar vorm 'n hele netwerk van breuke wat dwarsdeur Kalifornië strek - vanaf die Saltonmeer in die suide tot Kaap Mendocino in Noord-Kalifornië.
duimnael|links|Die San Andreas-breuklyn in die Carrizo-vlakte, afgeneem in November 2007 van 'n hoogte van 8&nbsp;500 voet

Die breuklyn, wat diep in die grond strek, is na die San Andreas-meer vernoem, 'n deel van die breuk wat suid van San Francisco geleë is en met water volgeloop het. Groot dele van die breuklyn is nie sigbaar nie en is met pale gemarkeer. Sterk aardbewings soos dié van 18 April 1906, die sogenaamde San Francisco-aardbewing, laat egter dikwels nuwe breuklyne ontstaan wat duidelik in die landskap waarneembaar is.

Die San Andreas-breuk word as 'n sogenaamde transform-verskuiwingsgrens geklassifiseer. Dit beteken dat die twee tektoniese plate hier by mekaar verbyskuif sonder dat hulle enige litosfeer vernietig of vorm. Kenmerkend vir dié soort breuklyne is plaaslike skuifskeursones en vlak aardskokke. Die Pasifiese Plaat met die Stille Oseaan en dele van Kalifornië wes van die San Andreas-breuk beweeg jaarliks sowat 2,5 sentimeter in noordwestelike rigting, terwyl die Noord-Amerikaanse Plaat met die res van die vasteland oos van die breuklyn teen 'n heelwat stadiger tempo in suid-oostelike rigting skuif. Die stres, wat opgebou word sodra die plate in verskillende rigtings aan mekaar vashaak, kan rampspoedige gevolge inhou.

Die wrywing van die twee plate laat gereeld aardbewings en drukgolwe diep in die aardkors ontstaan. Hierdie drukgolwe beweeg heen en weer in nabygeleë gesteentelae. Die oppervlak van hierdie lae begin as gevolg van sekondêre golwe inmekaarsak sodat breuke en klowe naby die breuklyn ontstaan. In 1906 was die energie, wat deur hierdie tektoniese prosesse vrygestel word, groot genoeg om 'n sterk aardbewing in San Francisco te veroorsaak wat 7,8 op die Richterskaal gemeet het.

## Verwysings 
## Eksterne skakels 
* *Live Science: San Andreas Fault Facts*
* *USGS United States Geological Survey: Earthquake Hazards - Education*
Abjad

’n **Abjad**, ook **konsonantskrif** genoem, is ’n soort skryfstelsel waar elke simbool gewoonlik ’n konsonant voorstel. Dit word aan die leser oorgelaat om die regte klinker in te sit. In algemene bevat abjads gewoonlik die woord "alfabet" in hul naam, soos die "Arabiese alfabet" en "Fenisiese alfabet", hoewel hulle nie ware alfabette is nie omdat alfabette ook klinkers bevat. Die term "abjad" is afgelei van die ou volgorde van die Arabiese konsonante 'alif, bā', jīm, dāl. Dit is steeds die woord vir alfabet in Arabies, Maleis en Indonesies.

## Oorsprong 
duimnael|150px|upright=1.10|’n Proto-Sinaïtiese frase.
Alle bekende abjads behoort tot die Semitiese skriffamilie. Daar word geglo dat die eerste konsonantale alfabet sy verskyning voor 2000 v.C. in die Bronstydperk gemaak het, vir ’n taal wat in die Sinai-skiereiland deur Semitiese stamme ontwikkel is.

Die eerste abjad wat in ’n groot deel van die wêreld gebruik is, was die Fenisiese abjad. Dit het uit net sowat twee dosyn simbole bestaan. Die skrif was dus maklik om te leer en Fenisiese seevaarders het die skrif bekend gestel oral waar hulle gekom het. Die meeste ander moderne alfabette in die wêreld het hieruit ontwikkel, soos die Griekse en Aramese alfabet, en hieruit het onder meer die Latynse en Cyrilliese alfabet weer ontstaan.

Aramees het oor Asië versprei, tot in Indië, waar dit die Brahmi-skrif geword het. Hieruit het die meeste moderne Indiese en Suidoos-Asiatiese skrifte ontwikkel. In die Midde-Ooste het Aramees aanleiding gegee tot die Hebreeuse en die Nabatese abjad, wat baie van die Aramese lettervorms behou het. Die Siriese skrif was ’n kursiewe variasie van Aramees. Dit is onduidelik of die Arabiese abjad uit die Nabatese of Siriese abjad ontwikkel het.

## Onsuiwer abjads 
duimnael|150px|upright=1.0|’n Voorbeeld van die Arabiese skrif, wat ’n "onsuiwer" abjad is.
"Onsuiwer" abjads het simbole vir sekere klinkers, opsionele klinkertekens of albei. Die term "suiwer" abjads verwys na skrifte wat geen aanduiding van klinkers het nie. Die meeste moderne abjads is egter onsuiwer. ’n Voorbeeld van ’n suiwer abjad is die Fenisiese alfabet.

In die 9de eeu v.C. het die Grieke die Fenisiese skrif vir Grieks aangeneem. Die fonetiese struktuur van Grieks het egter meegebring dat daar te veel dubbelsinnighede was sonder die gebruik van klinkers, en die skrif is aangepas deur sekere ongebruikte simbole vir klinkers aan te wend. Die Griekse alfabet is dus die wêreld se eerste volwaardige alfabet.

## Abjads en Semitiese tale 
Die abjad-vorm is baie geskik vir die morfologiese struktuur van die Semitiese tale waarvoor dit ontwikkel is. Dis is omdat Semitiese tale gevorm word van stamme wat uit drie konsonante bestaan; klinkers word dan gebruik om afleidings en verbuigings te vorm. ’n Voorbeeld hiervan is die Arabiese wortel  '** (om te offer). Daarvan kan afgelei word  **' (hy offer),  '** (jy, manlik, offer),  **' (hy het geslag),  '** (hy slag) en  **' (slagplaas).

## Vergelykingstabel van uitgestorwe en bestaande abjads 
## Verwysings 
* 
* 15px Hierdie artikel is vertaal uit die Engelse Wikipedia
Lettergreepskrif

’n **Lettergreepskrif** of **sillabiese skrif** is ’n skryfstelsel waar ’n stel simbole die verskillende lettergrepe van ’n taal voorstel. ’n Simbool in so ’n stelsel verteenwoordig gewoonlik ’n konsonantale klank gevolg deur ’n vokale klank, of slegs ’n vokaal (klinker). In ’n lettergreepskrif is daar geen sistematiese grafiese ooreenkoms tussen foneties verwante simbole nie; Die simbool vir "ka" lyk dus glad nie soos dié vir "ki" of "a" nie.

’n Skryfstelsel wat ’n lettergreepskrif gebruik, is volledig wanneer dit alle lettergrepe dek in die gesproke taal sonder dat ingewikkelde ortografiese of grafemiese reëls nodig is.

## Tale wat lettergreepskrif gebruik 
duimnael|Lettergreepskrifte begin dikwels as vereenvoudigde logogramme, soos hier te sien met die Japannese katakana-skryfstelsel. Links is die moderne simbool en regs die oorspronklike Chinese karakter.

Tale wat ’n lettergreepskrif gebruik, sluit in Miceense Grieks, die Noord-Amerikaanse tale Cherokees en Cree, die Afrikataal Vai, die Engels-gebaseerde kreools Ndyuka wat met die Afaka-skrif geskryf word, en die taal van die Yao-volk in China (Yi-skrif). Daar word ook geglo die ongedekodeerde taal Kreties is ’n lettergeepskrif, maar dit is nog nie bewys nie.

Die Sjinese wigskrif en die Maja-skrif is in ’n groot mate lettergeepskrifte, maar is gebaseer op logogramme. Daar word dikwels na hulle verwys as logo-lettergreepskrifte. Hedendaagse Japannees gebruik twee lettergeepskrifte wat katakana en hiragana genoem word. Hulle word hoofsaaklik gebruik om sommige plaaslike woorde en grammatikale elemente te skryf, sowel as leenwoorde – hotel word byvoorbeeld met drie simbole geskryf: ホテル (*ho-te-roe*). Omdat Japannees baie lettergrepe met ’n konsonant en klinker gebruik, is ’n lettergreepskrif baie geskik vir die taal.

## Verwysings 
## Eksterne skakels 
* Lettergreepskrifte by Omniglot
* 15px Hierdie artikel is vertaal uit die Engelse Wikipedia
Abugida

’n **Abugida** (van Ge'ez: አቡጊዳ *’äbugida*) of **alfasillabiese skrif** is ’n skryfstelsel waarin opeenvolgende konsonante en klinkers as ’n eenheid geskryf word: elke eenheid is gebaseer op ’n konsonant, en die aanduiding van die klinker is verpligtend, maar sekondêr. Dit verskil van ’n alfabet, waarin klinkers dieselfde status as konsonante het, en van ’n abjad, waarin klinkers afwesig of opsioneel is. (In informele situasies word al drie skryfstelsels alfabette genoem.) Abugidas sluit die uitgebreide Brahmi-skriffamilie van Suid- en Suidoos-Asië in.

Die term "abugida" is in 1990 deur die taalkundige Peter T. Daniels voorgestel vir dié skryfstelsel. Dit is ’n Ethiopiese naam van die Ge'ez-skrif, *’ä bu gi da* – die eerste letters van die skrif. Soos wat Daniels die woord gebruik, verskil ’n abugida van ’n lettergreepskrif deurdat daar in laasgenoemde geen sistematiese grafiese ooreenkoms tussen foneties verwante simbole is nie. Die term "alfasillabiese skrif" is in 1997 deur die taalkundige William Bright voorgestel om die idee oor te dra dat dié soort skrif eienskappe van beide ’n alfabet en sillabiese skrif (lettergreepskrif) het.

## Beskrywing 
In die algemeen stel ’n letter in ’n abugida ’n konsonant voor. Letters word in ’n lyn geskryf, gewoonlik van links na regs. Klinkers word aangedui deur die konsonant te verander, óf deur ’n leesteken óf deur ’n verandering aan die konsonant self.

Daar is drie hoofsoorte abugidas, wat ingedeel word volgens die manier waarop die klinker aangedui word: deur leestekens, distorsie of oriëntasie.
* Die oudste en grootste familie is die Brahmi-familie van Indië en Suidoos-Asië, waarin klinkers aangedui word met leestekens.
* In die Ethiopiese familie word klinkers aangedui deur die vorm van die konsonant aan te pas.
* In die Cree-familie word klinkers aangedui deur die konsonant te roteer of te kantel.

## Verwysings 
## Eksterne skakels 
* Abugidas by Omniglot
* Alfabette – lys abugidas en ander skrifte 
* 15px Hierdie artikel is vertaal uit die Engelse Wikipedia
Kenmerk-alfabet

’n **Kenmerk-alfabet** is ’n skryfstelsel waarin simbole nie foneme voorstel nie, maar spraakklanke of onderskeidende kenmerke van foneme. So is ’n bry-/r/ en gewone /r/ variante/kenmerke van dieselfde foneem en in ’n kenmerk-alfabet sal daar aparte letters vir hulle wees omdat hulle verskillend uitgespreek word. Die term "kenmerk-alfabet" is deur die taalkundige Geoffrey Sampson voorgestel om die Hangoel-stelsel (vir Koreaans) en Pitman-snelskrif te beskryf.

Ander alfabette kan ook beperkte kenmerk-elemente hê. Baie tale wat die Latynse alfabet gebruik, maak gebruik van bykomende letters met leestekens wat soms as aparte letters beskou word. Die Poolse alfabet dui byvoorbeeld ’n palatale uitspraak van sekere konsonante met ’n akuut aan. Die Turkse alfabet gebruik ’n kol of twee bo ’n klinker om aan te dui dit is ’n voorklinker. Die Internasionale Fonetiese Alfabet (IFA) het ook kenmerk-elemente, byvoorbeeld die hakies en stertjies wat kenmerkend is van implosiewe, , en retroflekse konsonante, .

## Verwysings 
## Bronne 
* 
* 

* 15px Hierdie artikel is vertaal uit die Engelse Wikipedia
Logogram

duimnael|150px|Egiptiese hiërogliewe, wat uit logogramme ontstaan het.

’n **Logogram** is ’n grafeem (skryfteken) wat ’n woord of morfeem (die kleinste betekenisvolle eenheid van taal) voorstel. Aangesien logogramme visuele simbole is wat woorde eerder as die klanke van ’n woord voorstel, is dit makliker om te onthou of die betekenis te raai as by alfabeties geskrewe woorde. Nog ’n voordeel is dat ’n enkele logogram in verskeie tale gebruik kan word vir woorde met ’n soortgelyke betekenis.

Logografiese stelsels sluit die vroegste ware skryfstelsels in; die eerste historiese beskawings van die Nabye-Ooste, Afrika, China en Sentraal-Amerika het ’n vorm van logografiese skrifte gebruik.

’n Suiwer logografiese skrif sal onprakties wees omdat daar vir elke woord ’n simbool sal moet wees. Alle logografiese stelsels brei ’n relatief beperkte aantal logogramme uit met karakters van fonetiese waarde, óf konsonantaal óf sillabies, of met bepalers.

Logogramme word ook in ander skryfstelsels gebruik, soos moderne snelskrif. Syfers en wiskundige simbole in alfabetiese stelsels is ook logogramme: **1** "een", **2** "twee", **+** "plus", **=** "is gelyk aan", ens. Ook die ampersand **&** word gebruik vir "en", **%** vir "persent", **$** vir "dollar", **#** vir "nommer", ens.

## Sien ook 
* Piktogram

## Verdere leesstof 
* Williams and Bright, ''The World's Writing Systems,'' Oxford, 1996.
* 15px Hierdie artikel is vertaal uit die Engelse Wikipedia
Nasionale Biblioteek van Israel

duimnael|240px|Die Nasionale Biblioteek van Israel
Die **Nasionale Biblioteek van Israel** (Hebreeus: הספרייה הלאומית, *HaSifria HaLeumit*; Arabies: المكتبة الوطنية في إسرائيل; **NLI**), voorheen die **Joodse Nasionale en Universiteitsbiblioteek**; בית הספרים הלאומי והאוניברסיטאי, ''Beit Ha-Sfarim Ha-Le'umi ve-Ha-Universita'i''), is ’n biblioteek wat gewy is aan die versameling van kultuurskatte van Israel en die Joodse erfenis. Dit bevat meer as 5&nbsp;miljoen boeke en is geleë op die Givat Ram-kampus van die Hebreeuse Universiteit van Jerusalem.

Die biblioteek besit die wêreld se grootste versameling Hebraïca en Judaïca, onder meer baie skaars en unieke manuskripte en artefakte.

Die biblioteek se doel is om afskrifte te maak van alle materiaal wat in Israel gepubliseer is, in enige taal; alle publikasies oor Israel, Judaïsme en die Joodse volk, in enige taal, in enige land ter wêreld; en alle materiaal wat gepubliseer is in Hebreeus of enige tale wat in die Joodse diaspora gepraat word, soos Jiddisj en Ladino.

Kragtens wet moet twee afskrifte van alle gedrukte materiaal wat in Israel gepubliseer word, in die biblioteek geberg word. Die wet is in 2001 aangepas om oudio- en video-opnames asook ander niegedrukte media in te sluit. Baie van die manuskripte is ingeskandeer en is nou op die internet beskikbaar.

## Verwysings
## Eksterne skakels 
* Amptelike webtuiste
Mercè Rodoreda

**Mercè Rodoreda i Gurguí** (Barcelona, ​​10 Oktober 1908 - Girona, 13 April 1983) was 'n Katalaanse skrywer.

Sy word as die belangrikste naoorlogse Katalaanse skrywers beskou. Haar roman *La plaça del diamant* is die beroemdste Katalaanse roman ooit en is sedert die eerste uitgawe in 20 tale vertaal. Dit word ook as die beste roman oor die Spaanse Burgeroorlog beskou.

## Romans 
* *Sóc una dona honrada?* (1932).
* *Del que hom no pot fugir* (1934).
* ''Un dia en la vida d'un home* (1934).
* *Crim (1936)*.
* *Aloma (1938)*.
* *La plaça del Diamant* (1962).
* *El carrer de les Camèlies* (1966).
* *Jardí vora el mar* (1967).
* *Mirall trencat* (1974).
* *Quanta, quanta guerra...* (1980).
* *La mort i la primavera Barcelona* (1986).
* *Isabel i Maria'' (1991).
Atlas Shrugged

***Atlas Shrugged*** is 'n boek geskryf deur Ayn Rand en is vir die eerste keer in 1957 in die V.S.A gepubliseer. Die boek was haar laaste en ook langste novelle en word allerweë as haar magnum opus beskou. *Atlas Shrugged* sluit elemente van misterie en wetenskapsfiksie in  en dit bevat die mees omvangryke beskrywing van haar filosofie van Objektivisme.

Die boek handel oor 'n fiktiewe distopiese Verenigde State waar 'n groep van die samelewing se mees produktiewe burgers hul uit protes teen uitbuiting en toenemende belastings uit die samelewing onttrek. Hulle word gelei deur John Galt. Galt beskryf die doelwit van die staking as om die "motor van die wêreld" tot stilstand te bring deur die breinkrag te onttrek wat die samelewing se groei en produktiwiteit aandryf. Hierdie mense "van verstand" hoop om die wêreld te wys dat 'n beskawing waar die indiwidu nie vry is om te skep nie, gedoem is en dat 'n samelewing waar elke mens 'n slaaf van die regering en die samelewing is, nie kan bestaan nie en dat die vernietiging van die winsmotief die ineenstorting van 'n beskawing tot gevolg het.

In die verhaal sien die hoofkarakter, Dagny Taggart, hoe die samelewing rondom haar ineenstort soos die regering meer en meer beheer oor besighede en nywerhede uitoefen.

Die boek se titel is 'n verwysing na Atlas, 'n Titaan uit Griekse mitologie, wat in die verhaal beskryf word as 'n "reus wat die wêreld op sy skouers dra". Die betekenis van die verwysing word duidelik in 'n gesprek tussen twee karakters in die boek, naamlik Francisco d'Anconia en Hank Rearden, waarin d'Anconia Rearden vra watter advies hy Atlas sou gee as hy sou waarneem dat hoe harder hy probeer om die wêreld op te hou, hoe swaarder die las word. Rearden kon nie 'n antwoord verskaf nie en d'Anconia gee hom sy eie antwoord: dit is dat hy moet afskud (oftewel "shrug" in Engels).

Die tema van *Atlas Shrugged*, soos Rand dit beskryf, is "die rol van die mens se verstand in sy bestaan". Die boek ondersoek 'n aantal filosofiese temas wat Rand uiteindelik verder ontwikkel het tot die filisofie van Objektivisme. Die boek maak voorspraak vir die kernbeginsels van Rand se filosofie van Objektivisme en beskryf haar begrip van menslike prestasie. Die boek raak aan vele fasette van Rand se filosifie soos die steun vir rede, indiwidualisme, kapitalisme en die mislukking van regeringsdwang.

*Atlas Shrugged* het baie negatiewe reaksie ontlok na die publikasie daarvan in 1957, maar het sedertdien baie gewildheid geniet met goeie verkope in die dekades daarna.

## Konteks 
Rand het na *Atlas Shrugged* verwys as 'n roman, "nie oor die moord van 'n mens se liggaam nie, maar oor die moord – en hergeboorte – van 'n mens se siel".

## Verwysings
Christoph Wilhelm Alheit

Eerw. **Christoph Wilhelm Alheit** (Mühlhausen, Thüringen, Duitsland, 13 November 1817 - Tulbagh, Suid-Afrika, 21 Februarie 1882) was 'n Rynse sendeling in Suid-Afrika en die stamvader van die Alheits in Suid-Afrika.

Alheit was die seun van Wilhelm Alheit en Anna Rebecca Pappe. Ná sy opleiding as sendeling in Barmen kom hy in 1842 na Suid-Afrika. Sy proeftydperk maak hy deur onder eerw. G.A. Zahn op Tulbagh. Op Kersfees 1847 neem hy sy eerste sendingstasie, Schietfontein, oor. Hier het die Kaapse koloniale regering in die 1840's 'n rondtrekkende swart stam gevestig. Sy gemeente vir swart lidmate was die eerste en enigste van dié aard van die Rynse Sendinggenootskap en later kom vestig Kleurlinge en Basters hulle ook daar. Deur sy bemoeiinge word 'n groot plaas deur die regering aangekoop en vir die gekleurde inwoners gereserveer, en aan die Genootskap word 'n groot stuk grond as eiendom gegee. Hierdie grond, waaruit die dorp Carnarvon sou ontstaan, laat Alheit in erwe uitmeet en verkoop.

Deur die verkoop van die erwe word die gemeente selfstandig en met die opbrengs kon Alheit die nodige kerk- en skoolgebou oprig. Hy slaag daarin om die vertroue van die omliggende boere te wen en met die hulp van eerw. J.M. Dönges word 'n skool vir blanke kinders opgerig.

Vanweë Alheit se belangstelling in die onderwys word hy in 1864 na Stellenbosch verplaas om 'n skool vir die kinders van Rynse sendelinge te stig. Hy bly egter aan as onderwyser en die seuns van die sendelinge ontvang gratis opleiding aan sy skool. Hy het ook 'n groot aandeel gehad aan die stigting van die Rynse Meisieskool in die Eikestad. Gedurende 1873 volg hy eerw. J.F. Budler op Saron op waar hy met vrug werk tot hy aan beserings sterf wat hy in 'n perdekarongeluk opdoen.

Uit sy huwelik op 14 September 1847 op Tulbagh met Magchel Johanna Sanetta Vos (7 Oktober 1817 - 13 Junie 1906), 'n dogter van Tulbagh se bekende ds. M.C. Vos, is 'n seun, die latere ds. Wilhelm Adolph Alheit, en twee dogters gebore. Een van die dogters, Maria Petronella Wilhelmina, is later getroud met eerw. Johann Gerdener (1841-1891). Hulle was die ouers van o.a. prof. dr. G.B.A. Gerdener en Elisabeth Anna Luise, wat getrou het met Pierre Daniel Rousseau, seun van ds P.D. Rossouw, die leraar van onder meer die NG gemeente Fraserburg.

## Bronne 
* Krüger, prof. D.W. 1976. *Suid-Afrikaanse Biografiese Woordeboek Deel III*. Pretoria: Nasionale Raad vir Sosiale Navorsing, Departement van Hoër Onderwys.
Mandese alfabet

duimnael|280px|Die Mandese alfabet

Die **Mandese alfabet** is gebaseer op die Aramese alfabet en word gebruik om die taal Mandees te skryf. Die Mandese naam vir die skrif is *Abagada* of *Abaga*, na aanleiding van die eerste letters daarvan. Anders as die antieke Semitiese name van die letters ("alaph", "beth", "gimal"), is die letters bekend as "â", "bâ", "gâ", ens.

## Letters 
Die alfabet bestaan uit 24 letters: die 22 letters van die Aramese alfabet plus twee bykomende letters. Omdat dit die aantal ure is van sonsondergang tot sonsondergang, is 24 ’n gelukkige getal vir die Mandese en die bykomende letters is ietwat kunsmatig. Die 23ste letter is die betreklike partikel "adu" en die laaste letter is ’n herhaling van die eerste letter, "a".

Die eerste en laaste letter, "a", word gebruik vir ’n reeks oop klinkers. Die sesde letter, "wa", word gebruik vir die agterklinkers "u" en "o" en die tiende letter, "ya", vir die voorklinkers "i" en "e". Laasgenoemde twee kan ook as die konsonante "w"/"v" en "y" dien. Die agtste letter, "eh", word uitgespreek as ’n lang "i"-klank, maar word selde gebruik omdat die Mandese glo dit is ’n heilige voorstelling van die oog van God. Die sestiende letter, "e", verteenwoordig gewoonlik "e" aan die begin van ’n woord, of wanneer dit deur "wa" of "ya" gevolg word, vir ’n begin-"u" of -"i" onderskeidelik. Die Mandese glo dat al die letters in hul alfabet magiese eienskappe het, soos gesien kan word in die laaste kolom van die voorbeeld regs.

Moderne Mandees gebruik baie Persiese woorde. Vier bykomende letters word gebruik om nie-klassieke woorde te skryf. Hulle is egter aanpassings van ander letters en word nie as deel van die alfabet beskou nie. Die letters "gha", "dha", "fa" en "ja" is geskep deur twee punte onder onderskeidelik "ga", "da", "pa" en "sha" te sit.

## Unicode 
Die Mandese alfabet is by die Unicode-standaard gevoeg in Oktober 2010, met die uitreiking van weergawe 6.0. Die Unicode-blok vir Mandees is U+0840–U+085F

## Sien ook 
Geskiedenis van die alfabet

## Verwysings 
* Häberl, C.G.  2006. “Iranian Scripts for Aramaic Languages: The Origin of the Mandaic Script”, *Bulletin of the American Schools of Oriental Research* 341: 53-62.

## Eksterne skakels 
* Omniglot.com – Mandese alfabet
* 15px Hierdie artikel is vertaal uit die Engelse Wikipedia
Aramese alfabet

Die **Aramese alfabet** is ’n aanpassing van die Fenisiese alfabet en het teen die 8ste eeu v.C. as ’n aparte alfabet ontwikkel. Die letters stel almal konsonante voor en dit is dus nie ’n volwaardige alfabet nie, maar ’n abjad.

Die Aramese alfabet is histories belangrik omdat feitlik alle moderne Midde-Oosterse skryfstelsels asook baie stelsels van Sentraal- en Oos-Asië terugherlei kan word daarheen. Dit is hoofsaaklik omdat die taal Aramees wydverspreid voorgekom het en ook die amptelike taal was van die Nieu-Assiriese Ryk en sy voorloper, die Achaemenidiese Ryk. Tussen die skrifte wat vandag gebruik word, is die Hebreeuse alfabet die naaste aan die Keiserlike Aramese skryfstelsel van die 5de eeu v.C..

## Geskiedenis 
Vir die vroegste inskripsies in Aramees is die Fenisiese alfabet gebruik. Mettertyd het die alfabet verander in die vorm wat hier onder gewys word. Aramees het geleidelik die gebruikerstaal regdeur die Midde-Ooste geword – die skrif het aanvanklik die Assiriese wigskrif aangevul en later vervang as die belangrikste skryfstelsel.

Omstreeks 500 v.C., ná die verowering van die Achaemenides onder Darius I van Persië is Oud-Aramees deur die veroweraars aanvaar as die vorm van geskrewe kommunikasie tussen die verskillende streke van die uitgebreide ryk met sy talle volke en tale. Die gebruik van ’n enkele amptelike taal, wat moderne geleerdes Keiserlike Aramees noem, het waarskynlik grootliks bygedra tot die verstommende sukses van die Achaemenides om hul groot ryk vir so lank te laat voortduur.

Eeue ná die val van die Achaemenidiese Ryk in 331 v.C. het die taal nog ’n groot invloed op verskeie Iranse tale gehad. Die skrif het nog voortgeduur as die basiese eienskappe van die Pahlewi-skrif.

Later is die alfabet gebruik om die Hebreeuse alfabet te skep. Voor dié tyd is Hebreeus geskryf in ’n skrif wat nader aan die Fenisiese alfabet was. Ook die alfabette van die Levant, Persië, Sentraal-Asië en Indië word beskou as uitlopers van die Aramese alfabet.

Aramees is ook die taal waarin groot dele van die Bybelse boeke Daniël en Esra geskryf is, en die hooftaal van die Joodse Talmoed. Dit was daarnaas die moedertaal van Jesus.

## Keiserlike Aramese alfabet 
Oorgeteken uit *A Grammar of Biblical Aramaic*, Franz Rosenthal; vorms is soos dié in die 5de eeu v.C. in Egipte.

## Unicode 
Die Aramese alfabet is by die Unicode-standaard gevoeg in Oktober 2009, met die uitreiking van weergawe 5.2. Die Unicode-blok vir Keiserlike Aramees is U+10840–U+1085F.

## Sien ook 
* Geskiedenis van die alfabet

## Verwysings 
## Bronne
* Byrne, Ryan. “Middle Aramaic Scripts.” *Encyclopaedia of Language and Linguistics*. Elsevier. (2006)
* Daniels, Peter T., et al. reds. ''The World's Writing Systems*. Oxford. (1996)
* Coulmas, Florian. *The Writing Systems of the World''. Blackwell Publishers Ltd, Oxford. (1989)

## Eksterne skakels 
* Vergelyking met verwante alfabette
* Aramees by Omniglot

* 15px Hierdie artikel is vertaal uit die Engelse Wikipedia
Akademie van die Hebreeuse taal

duimnael|250px|regs|Akademie van die Hebreeuse taal se gebou.

**Die Akademie van die Hebreeuse taal** (Hebreeus: *הָאָקָדֶמְיָה לַלָּשׁוֹן הָעִבְרִית*, *HaAkademya laLashon haIvrit*) is gestig deur die Israeliese regering in 1953 as die hoogste instelling vir geleerdheid in die Hebreeuse taal by die Hebreeuse Universiteit van Jerusalem se Givat Ram-kampus.

## Eksterne skakels 
* Die Akademie van die Hebreeuse taal
Elba

duimnael|links|Die weskus van Elba

**Elba** is eiland in die Middellandse See in die Toskaanse argipel langs die weskus van Italië en is onder Italiaanse beheer. Die eiland is 20&nbsp;km vanaf die kusdorp Piombino en in die ooste van die Franse eiland Korsika geleë. Die eiland is met 'n kuslyn van 147&nbsp;km en 'n oppervlakte van 224&nbsp;km² die derde grootste eiland van Italië ná Sisilië en Sardinië.

## Etruskers
Die eiland was in Etruskiese hande tot 453 v.C.. Hulle het daar mynbou bedryf en die Monte Castello was 'n Etruskiese fort. 

## Napoleon
Elba is beroemd as die plek van bannelingskap van Napoléon Bonaparte tussen 4 Mei 1814 en 26 Februarie 1815, waar hy sy eie vorstedom gekry het.

## Eksterne skakels 
*
Piombino

Die stad **Piombino** is geleë in die Italiaanse streek Toskane, in die provinsie Livorno. Die naam is afgelei van *piombo* (lood). Dit lê aan die einde van die skiereiland *Massoncello*, reg teenoor die eiland Elba. Piombino is die belangrikste hawe vir bote na die eiland. Daar is 'n bootverbinding met Portoferraio op Elba en een na Bastia op Korsika.

## Eksterne skakels 
* Munisipaliteit van Piombino
Piet de Wet

**Pieter Daniël de Wet** (18 Augustus 1861, Dewetsdorp – 1929, Lindley) was 'n jonger broer van genl. Christiaan de Wet en ook 'n Boeregeneraal in die Tweede Vryheidsoorlog. De Wet het onder meer deelgeneem aan die Slag van Poplar Grove, die Slag van Sannaspos en die skermutseling by Lindley. Hy gee egter oor gedurende Julie 1900, word 'n *joiner* en word verwerp deur sy mense.

## Kinderjare 
Pieter Daniël de Wet is op 18 Augustus 1861 op die plaas 'Nuwejaarsfontein' in die Dewetsdorpdistrik van die Oranje-Vrystaat gebore. Hy was een van veertien kinders van Jacobus Ignatius en Aletta Susanna Margaretha de Wet. Hy het bitter min formele onderwys ontvang, maar is tog beskou as intelligent en wel ter tale. In 1879 het hy en sy broer, Christiaan, die Vrystaat verlaat en gaan boer in die Heidelbergdistrik van die Zuid-Afrikaansche Republiek. Daar het hulle deelgeneem aan die Eerste Anglo-Boereoorlog. Piet het ook deelgeneem aan die ekspedisie om Mampuru te vang.

## Boer en Volksraadslid 
De Wet het in 1883 na die Vrystaat teruggekeer en begin boer op die plaas 'Vinkfontein' in die Lindleydistrik. Hy is met Susanna de Wet getroud en hulle het vyf seuns en ses dogters gehad. Hy was ’n vooruitstrewende boer en gewild in die distrik. In 1895 is hy as volksraadslid verkies vir die Midden-Liebensbergvlei-wyk in die Bethlehemdistrik. In 1897 het hy bedank as volksraadslid en na Pretoria verhuis. Hy keer egter terug en word verkies as veldkornet van die Lindleykommando. Piet en sy kommando's het by Christiaan en sy kommando's aangesluit voor die slag by Abrahamskraal op 10 Maart 1900.

## Die oorgawe 
Op 19 Julie 1900 het Piet sy broer Christiaan gaan spreek en hom gevra of hy steeds enige kans sien om die stryd voort te sit. Christiaan het gevra of hy mal is en omgedraai en weggeloop. Piet het op sy perd geklim en homself aan die Engelse op Kroonstad gaan oorgee.. Daarna het Piet ’n groot rol gespeel in die aktiwiteite van die vredeskomitees in die Vrystaat. Hierdie komitees is deur Kitchener op die been gebring om vegtende burgers te oorreed om oor te gee. Piet de Wet het 'n stap verder geneem. Hy was aktief betrokke by die stigting van die joiner-groep bekend as die Orange River Colony Volunteers. Hierdie eenhede is eers in 1902 op die been gebring en De Wet was in bevel van 248 manskappe op Heilbron.

## Sien ook 
* Skermutselinge van die Tweede Vryheidsoorlog

## Leesstof 
* The Hall Handbook of the Anglo Boer War. Darren Hall. 1999. .
* http://samilitaryhistory.org/vol116mc.html

## Verwysings
Guus Hiddink

**Guus Hiddink** (gebore op 8 November 1946 in Varsseveld) is 'n Nederlandse voormalige sokkerspeler en afrigter. Hy staan as een van die beste sokkerafrigters ter wêreld bekend. Hy het die Champions League in 1988 gewen met PSV Eindhoven en het met die Nederlandse, Suid-Koreaanse, Australiese en Russiese nasionale sokkerspanne baie sukses tydens die Wêreldkampioenskappe en Europese kampioenskappe behaal.

## Speler 
As speler het *Guus Hiddink* tussen 1967 en 1983 uitgedraf vir De Graafschap, PSV Eindhoven, weer by *De Graafschap*, Washington Diplomats, San Jose Earthquakes, NEC Nijmegen en weer by *De Graafschap*. As speler kon *Hiddink* net by *De Graafschap* die kampioenskap in die Tweede divisie in seisoen 1968/69 gewen het.

## Afrigter 
By PSV het Guus Hiddink heelwat kampioenskappe gewen, maar ook deur met Suid-Korea die halfeindronde van die Wêreldkampioenskappe te bereik, het hom baie gewild gemaak. Die stadion in die Suid-Koreaanse dorp Gwangju, waar wedstryde ook tydens die FIFA Sokker-Wêreldbekertoernooi in 2002 gespeel is, is hierna na hom vernoem: Guus Hiddinkstadion.

## Verwysings
Oldenzaal

**Oldenzaal** is 'n munisipaliteit in die Nederlandse provinsie Overijssel. Die dorp is in die streek Twente geleë. Ongeveer 32&nbsp;000 mense woon hier. *Oldenzaal* is bekend vir sy Karnaval, wat die grootste in Nederland ten noorde van die riwiere is.

## Geskiedenis 
Die dorp *Oldenzaal* het moontlik al in die Romeinse tyd ontstaan. In hierdie tyd het Tubante ('n Germaanse stam) hier geleef. In 806 is bekend dat op hierdie plek 'n dorpie met die naam *Audenzeel* geleë was. Ongeveer hierdie tyd is ook die fundamente van die Sint-Plechelmusbasiliek gebou. Wanneer *Oldenzaal* stadsregte het gekry is nie bekend nie, maar in 1249 het hulle seker stadsregte. Tot in die 19de eeu, as die industrie hom ontwikkel in *Twente*, bly *Oldenzaal* naas Enschede 'n belangrike dorp in hierdie streek. In *Oldenzaal* word egter ampel fabrieke gebou, sodat Hengelo en Almelo baie sterker groei as *Oldenzaal*. Tans is *Oldenzaal* die vierde grootste nedersetting in *Twente*.

## Besienswaardighede 
* Die Sint-Plechelmusbasiliek (die ouste stene kerk in Nederland)
* Die middeleeuse stadsentrum

## Sport 
In *Oldenzaal* het met Quick '20 'n sokkerspan wat in die Topklasse speel. Ook is die vrouespan van VV Pollux een van die beste Volleybalspanne in Nederland.

## Bekende boorlinge 
* Mieke Telkamp (1934-2016), sangeres
Rosebergpas

Die **Rosebergpas** is 'n bergpas in die Nuweveldberge noord van Beaufort-Wes en suid van die Moltenopas op die R381 na Loxton. Ten weste van die Rosebergpas lê die Karoo Nasionale Park.

## Sien ook 
* Lys van bergpasse in Suid-Afrika
Marcus Vipsanius Agrippa

**Marcus Vipsanius Agrippa** (23 Oktober/November 63 v.C. - 12 v.C.) was 'n belangrike Romeinse generaal van die Romeinse Ryk en 'n staatsman. Hy was ook 'n goeie vriend en skoonseun van Keiser Augustus.

## Biografie 
Agrippa is tussen 23 Oktober en November 63-62 v.C. op 'n onbekende plek gebore. Sy pa was moontlik Lucius Vipsanius Agrippa. Hy het 'n ouer broer gehad wat se naam ook Lucius Vipsanius Agrippa was, en 'n suster met die naam Vipsania Polla. Die familie was nie prominent in die Romeinse openbare lewe nie. Agrippa was die skoonseun van Keiser Tiberius. Hy was die oupa van Caligula en die oupagrootjie van Nero.
63 v.C.

## Gebeure 
*Cicero stel in die senaat 'n sameswering bekend van Lucius Catalina.
## Geboortes 
* Marcus Vipsanius Agrippa, Romeinse generaal en staatsman († 12 v.C.).
* 19 Augustus – Augustus, Romeinse keiser († 14)

## Sterftes 
*

## Verwysings
61 v.C.

## Gebeure 
* In Rome vier Pompeius die Grote met 'n groot geskal sy triomf oor Mediterreense seerowers en die oorlog teen koning Mithridates VI van Pontus in Klein-Asië, asook sy 45ste verjaardag.

## Geboortes 
* 

## Sterftes 
*
18 v.C.

## Gebeure 
* Seoel, die hoofstad en grootste stad van Suid-Korea word gestig.
* In Rome word die Lex Iulia de adulteriis coercendis ingestel.
*Keiserin Xu wat geen kinders het kry die skuld van die onlangse sonsverduistering. Sy word beskuldig van heksery en afgesit.

## Geboortes 
*

## Sterftes 
*
## Verwysings
Cartouche

duimnael|120px|Antieke Egiptiese cartouche van Toetmoses III.

’n **Cartouche** in Egiptiese hiërogliewe is ’n ovaal met ’n horisontale streep aan die einde wat aandui dat die teks daarbinne die naam van ’n farao is. Dit is soms ook vir die naam van gode gebruik. Hoewel die cartouche gewoonlik vertikaal met ’n horisontale eindstreep is, is dit soms horisontaal met ’n vertikale eindstreep. In populêre skrif, ’n vereenvoudigde vorm van die hiërogliewe wat later ontstaan het, is die cartouche gereduseer tot twee hakies en ’n vertikale lyn.

Die farao se troon- en persoonlike naam is gewoonlik binne die cartouche geskryf. Die doel daarvan was om hom te beskerm teen bose geeste, in die lewe en die dood.

## Naam 
Die antieke Egiptiese naam daarvoor was *sjenoe*, want die cartouche was die uitbreiding van ’n sjen-ring, die simbool vir ewigheid.

Die woord "cartouche" is die eerste keer deur die soldate van Napoleon gebruik toe hulle Egipte binnegeval en dié ovaal ringe teëgekom het oral waar hulle gegaan het. Dit het vir hulle gelyk soos ’n geweer se patroon (Frans: *cartouche*).

## Voorbeeld 
Die naam van Cleopatra binne-in ’n cartouche lyk so:

## Verwysings 
## Eksterne skakels 
* 

* 15px Hierdie artikel is vertaal uit die Engelse Wikipedia
Tlaxcala

|-
| align=center colspan=2 | 200px
|-
|colspan="2" style="text-align:center;" | Sien ander Meksikaanse deelstate
|-
|colspan="2" style="text-align:center;" | Amptelike naam:*Estado Libre y Soberano de Tlaxcala*("Vrye en onafhanklike staat van Tlaxcala")
|-
|colspan="2" style="text-align:center;" | Leuse:*Cuna de la Nación*("Wieg van die Nasie")
|-
|colspan="2" style="text-align:center;" | Volkslied:*Himno a Tlaxcala*("Volkslied van Tlaxcala")
|-
| style="white-space: nowrap;" | **Land**
| style="white-space: nowrap;" | 
|-
| style="white-space: nowrap;" | **Hoofstad**
| style="white-space: nowrap;" | Tlaxcala de Xicohténcat
|-
| style="white-space: nowrap;" | **Grootste stad**
| style="white-space: nowrap;" | San Pablo del Monte
|-
| style="white-space: nowrap;" | **Munisipaliteite**
| style="white-space: nowrap;" | 60
|-
| style="white-space: nowrap;" | **Oppervlakte**
| style="white-space: nowrap;" | 3&nbsp;991&nbsp;km² (31ste)
|-
| style="white-space: nowrap;" | **Hoogste punt**
| style="white-space: nowrap;" | Malintzin (4&nbsp;420&nbsp;m)
|-
| style="white-space: nowrap;" | **Bevolking** (2020)&nbsp; - Totaal &nbsp; - Digtheid
| style="white-space: nowrap;" | 1&nbsp;342&nbsp;977 (28ste)334.4 inw./km² (3de)
|-
| style="white-space: nowrap;" | **Demoniem**
| style="white-space: nowrap;" | Tlaxcalteca
|-
| style="white-space: nowrap;" | **Goewerneur**
| style="white-space: nowrap;" | Lorena Cuéllar Cisneros (MORENA)
|-
| style="white-space: nowrap;" | **Senators**
| style="white-space: nowrap;" | José Antonio Álvarez Lima (MORENA)Ana Lilia Rivera Rivera(MORENA)Minerva Hernández Ramos(PAN)
|-
| style="white-space: nowrap;" | **Stigting**
| style="white-space: nowrap;" | 9 Desember 1856 (22ste)
|-
| style="white-space: nowrap;" | **MOI** (2010)
| style="white-space: nowrap;" | 0,808 –  (23ste)
|-
| style="white-space: nowrap;" | **BBP (KKP)** (2010)&nbsp; - Totaal&nbsp; - Per capita
| style="white-space: nowrap;" | 3&nbsp;601&nbsp;104,70 VSA-$3&nbsp;078 VSA-$
|-
| style="white-space: nowrap;" | **Tydsone**&nbsp; - Somertyd
| style="white-space: nowrap;" | CST (UTC−6)CDT (UTC−5)
|-
| style="white-space: nowrap;" | **Poskode**
| style="white-space: nowrap;" | 90
|-
| style="white-space: nowrap;" | **ISO 3166-2**
| style="white-space: nowrap;" | MX-TLA
|-
| style="white-space: nowrap;" | **Amptelike webwerf**
| style="white-space: nowrap;" | tlaxcala.gob.mx
|}

**Tlaxcala** (uitgespreek [tɬa(k)sˈkala]) is een van die 31 deelstate wat, saam met die Federale Distrik, die 32 Federale Entiteite van Meksiko vorm.

* Hoofstad: Tlaxcala de Xicohténcatl
* Grootste stad: San Pablo del Monte
* Oppervlakte: 3&nbsp;991 km²
* Bevolking: 1&nbsp;342&nbsp;977 (2020 sensus)

## Verwysings 
## Eksterne skakels 
*  Amptelike webwerf
Proto-Sinaïtiese skrif

**Proto-Sinaïties** is ’n skrif uit die middel-Bronstydperk wat aangetref is in ’n klein versameling inskripsies wat op die Sinai-skiereiland ontdek is.  Weens die uiterse seldsaamheid van Proto-Sinaïtiese tekens, is baie min bekend oor die aard daarvan. Aangesien die skrif in dieselfde tyd as Egiptiese hiërogliewe gebruik is, was dit waarskynlik die metode van ware skryfwerk, maar dit is nie seker nie. Daar word ook soms gereken dit was ’n alfabet en die voorloper van die Fenisiese alfabet, waarvan feitlik alle moderne alfabette afgelei is.

Daar was twee groot ontdekkings van inskripsies wat moontlik verband hou met die Proto-Sinaïtiese skrif – die Serabit-inskripsies, wat uit die 19de eeu v.C. dateer, in die winter van 1904–1905 in Sinai deur Hilda en Flinders Petrie, en die Wadi el-Hol-inskripsies, wat uit die 18de eeu v.C. dateer, in 1999 in Midde-Egipte deur John en Deborah Darnell.

## Serabit-inskripsies 
Die meeste Sinai-inskripsies kom voor in gegraveerde graffiti op ’n berg met die naam Serabit el-Khadim en sy tempel aan die Egiptiese godin Hathor (). Daar is turkoois-myne op die berg wat oor 800 jaar deur verskeie ekspedisies besoek is. Baie van die werkers en amptenare was van die Nyl-delta en het groot getalle Kanaänities-sprekers ingesluit wat toegelaat is om in die oostelike delta te woon. Volgens die teorie is net die grafiese vorm van die Proto-Sinaïtiese karakters van die Egiptiese hiërogliewe afgelei is en het hulle die klankwaarde gekry van die eerste letter van die Semitiese vertaling van die hiëroglief. Die hiëroglief vir *pr* (huis), ’n vierkant, sou byvoorbeeld gebruik word om die Semitiese  te skryf, na aanleiding van die eerste konsonant van die woord *baitoe*, die Semitiese woord vir huis.   Volgens die teorie het die Proto-Sinaïtiese vorms van die letters ontwikkel in die Fenisiese lettervorms, maar het die name van die letters dieselfde gebly. Hier onder is ’n tabel van ’n paar Proto-Sinaïtiese tekens en die voorgestelde ooreenkomstige Fenisiese letters. Ook die klankwaarde, naam en afleidings van die Fenisiese letters word aangetoon.

## Wadi el-Hol-inskripsies 
Die Wadi el-Hol-inskripsies is gegraveer op die rotsagtige kante van ’n pad wat Thebe en Abidos verbind, en kom voor tussen ander heilige en hiëroglifiese inskripsies. Dit stem in ’n groot mate ooreen met die Serabit-inskripsies, maar toon ’n groter hiëroglifiese invloed.

## Sien ook 
* Geskiedenis van die alfabet

## Verwysings 
## Eksterne skakels 
* Wadi el-Hol-navorsingsprojek, met foto's 
* Foto's van Proto-Sinaïtiese en latere Semitiese inskripsies 
* 15px Hierdie artikel is vertaal uit die Engelse Wikipedia
Rietfontein

**Rietfontein** kan verwys na: 

*Rietfontein, Noord-Kaap, dorp en grenspos tussen Suid-Afrika en Namibië.
*Rietfontein, Pretoria, voorstad van Pretoria, Gauteng.
*Rietfontein, Vrystaat, nedersetting noord van Sasolburg.
*Rietfontein, Limpopo
Hans Martin Sutermeister

**Hans Martin Sutermeister** (Schlossrued, 29 September 1907 - Basel, 4 Mei 1977) was ’n Switserse geneeskundige, skrywer, politikus en verdediger van gevangenes se burgerregte.

## Biografie 
Sutermeister was die seun van Friedrich Sutermeister en 'n kleinseun van die skrywer Otto Sutermeister. Hy ontvang sy skoolopleiding aan die Humanistiese Gimnasium van Basel en studeer geneeskunde aan die Universiteit van Basel, waar hy die graad Ph.D. in 1942 behaal. In 1942 bring hy sy outobiografie, *Zwischen zwei Welten*, uit onder die skuilnaam **Hans Moehrlen**. Ná vyf jaar as geneeskundige word hy aangestel as lektor aan die Universiteit van Bern. Hy trou in 1957 en het drie dogters. Hy was ook lid van die gemeenteraad van Bern. In 1972, ná 'n politieke nederlaag, verhuis hy na Basel.

Hy is die skrywer van talle boeke en artikels oor die geskiedenis van geneeskunde en regsdwalings (hoofsaaklik in sy werk *Summa Iniuria*).

## Belangrikste werke 
* (Skuilnaam Hans Moehrlen:) *Zwischen zwei Welten: Novelle.* (1942) 
* *Psychologie und Weltanschauung: Wirklichkeitsfragen und ihre Beantwortung nach dem heutigen Stande der Wissenschaft in allgemeinverständlicher Darstellung*. (1944)
* *Von Tanz, Musik und anderen schönen Dingen: Psychologische Plaudereien.* (1944)
* *Über die Wandlungen in der Auffassung des Krankheitsgeschehens.* (1947)
* *Psychosomatik des Lachens und Weinens.* In: *Gesundheit und Wohlfahrt.* (1952) 
* *Schiller als Arzt: ein Beitrag zur Geschichte der psychosomatischen Forschung.* (1955)
* (Met Werner Bärtschi-Rochaix:) *Zur Pathophysiologie des Lachens, zugleich ein Beitrag über licht-aktivierte Lachanfälle* (1955) 
* *Psychosomatik des Musikerlebens. Prolegomena zur Musiktherapie.* (1964) 
* *Möglichkeiten einer inneren und äusseren Schulreform im Sinne der Gesamtschule in der Stadt Bern.* (1971)
* *Grundbegriffe der Psychologie von heute.* (1976) 
* *Summa Iniuria: Ein Pitaval der Justizirrtümer.* (1976) 

## Verwysings 
## Eksterne skakels 
* Besonderhede van sy pennevrug op World Catalogue
* „Wählt Landesring: Dr. med. Hans–Martin Sutermeister in den Gemeinderat.“  ’n Foto van Sutermeister.
Op pad in Suid-Afrika

***Op pad in Suid-Afrika*** is 'n Afrikaanse naslaanboek wat deur Barend Erasmus geskryf is en deur Jonathan Ball Publishers uitgegee word.

Die boek behandel die magdom gehuggies, dorpe en stede van Suid-Afrika. Die klem val op die verhale wat in hierdie plekke opgesluit lê. Die oorsprong van plekname word in besonderhede beskryf en die karakter en aantreklikhede van plekke word geskets. Gedetailleerde streekskaarte is by elke hoofstuk ingesluit, wat aangevul word met roete-aanwysings in die teks.

Die boek se hoofstukke is logies gerangskik vanaf Kaapstad en kring verder noordwaarts uit. Dit beeld die diversiteit van Suid-Afrika uit, wat wissel van die groen en rustige valleie van die Kaapse hinterland tot die windverwaaide sandveld in die weste tot die subtropiese geilheid van die ooste; van die uitgestrekte bosveldvlaktes van die noordooste tot die droë wildernisse van die noordweste; van bedrywige metropole tot klein gehuggies. 

## Uitgawes 
* 1995, hardeband, 
* 1 Oktober 2005, hardeband, 
* April 2007, sagteband, 400 bladsye, 

## Eksterne skakels 
* Die boek op Google Boeke