open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Stephen Harper

**Stephen Joseph Harper** (Toronto, Ontario, 30 April 1959) het vanaf 6 Februarie 2006 tot 4 November 2015 as 22ste Eerste Minister van Kanada gedien. Harper is die voorsitter van die Konserwatiewe Party van Kanada. Hy is sedert 1993 getroud en is die vader van twee kinders. Sy party het die federale verkiesing op 23 Januarie 2006 met 37 persent van die stemme gewen. Alhoewel die Konserwatiewe Party vir die eerste keer in dertien jaar weer die sterkste groepering in die parlement geword het, het dit nie oor die absolute meerderheid van setels beskik nie. Stephen Harper het gevolglik die Eerste Minister in 'n minderheidsregering geword.

## Politieke profiel 
[duimnael|links|Stephen Harper tydens die G-7 spitsberaad van 2015 saam met [Shinzō Abe, Barack Obama, Angela Merkel, François Hollande, David Cameron en Matteo Renzi in Beiere, Duitsland.]]
[duimnael|links|Die [President van die Verenigde State van Amerika|Amerikaanse president Barack Obama ontmoet Stephen Harper in Ottawa op 19 Februarie 2009.]]
Stephen Harper se regse politieke opvattings is meer gewild in die Christelik-plattelandse gebiede van Kanada, terwyl sy Konserwatiewes in die groot metropolitaanse gebiede van Montreal en Toronto geen direkte setels gewen het nie. In die negentigerjare pleit Harper vir die privatisering van die Kanadese gesondheidsdienste. Hy is gekant teen die onlangse uitbreiding van burgerregte soos byvoorbeeld die wetgewing aangaande gay- en lesbiese huwelike en omgewingsbeskermingsmaatreëls soos besluit in die Kyoto-protokol. Harper pleit aanvanklik vir 'n Kanadese betrokkenheid by die Irak-veldtog van die Verenigde State en die Verenigde Koninkryk.

Tydens sy verkiesingsveldtog slaag hy daarin om eerder as 'n gematigde politikus op te tree. Alhoewel hy nou die bestaande gesondheidsorgstelsel ondersteun, word daar verwag dat Kanada se binne- en buitelandse beleid duidelik gaan verander. Harper beoog 'n verligting van belasting en die instelling van toelaes vir gesinne. Nouer bande met die VSA-bewind onder George Walker Bush is net soos die verhoging van militêre uitgawes op sy agenda geplaas.

In November 2006 het Stephen Harper eise vir die onafhanklikheid en selfbeskikking van die Franstalige provinsie Quebec van die hand gewys, maar tegelykertyd beklemtoon dat Quebec 'n "nasie in die boesem van Kanada" (*nation au sein du Canada*) is.

In Julie 2025, volgens Harper, is die handelsoorlog met die Verenigde State 'n "wekroep" wat Kanada behoort aan te moedig om sy handelsvennote te diversifiseer.

## Verwysings
Kaapse fisant

Die **Kaapse fisant** is 'n voël wat endemies is in Suid-Afrika, veral in die ekostreek kusfynbos en -renosterveld van die Wes-Kaap.

## Ander name 
Engels: *Cape spurfowl (Francolin)*

## Sien ook 
* Alfabetiese lys van Suid-Afrikaanse voëls
* Lys van Suid-Afrikaanse voëls (gegroepeer)
* Lys van Suider-Afrikaanse voëls volgens wetenskaplike name

## Bronne 
* Newman se Voëls van Suider-Afrika. 

## Verwysings
Natalse fisant

Die **Natalse fisant** (*Pternistis natalensis*) is 'n voël in die familie van fisantagtiges (*Phasianidae*). Hulle kom in die suidooste van Afrika voor. Volgens die IUCN Rooilys is die spesie se status veilig.

## Sien ook 
* Alfabetiese lys van Suid-Afrikaanse voëls
* Lys van Suid-Afrikaanse voëls (Groepeer)
* Lys van Suider-Afrikaanse voëls volgens wetenskaplike name

## Bronnelys 
* Newman se Voëls van Suider-Afrika, 
*
Gewone troupant

Die **gewone troupant** (*Coracias caudatus*) is 'n algemene standvoël in savanne. In Engels staan die voël bekend as die *Lilac-breasted Roller*.

## Identifikasie 
Die voël is 29&nbsp;cm lank en 37&nbsp;cm met die middelstert ingesluit. Die volwasse voël het gepunte stertvere, die kroon, agternek en mantel is turkoois en die bors is ligpers. Die langstertvere val uit in die winter wanneer die voël verveer. Die jong voël is valer en het nie verlengde stertvere nie. Dit word onderskei van die Europese troupant deur dat die kop en snawel kleiner en die slagvere blou en nie swart is nie.

Die voël sit oop en bloot en dikwels op telefoondrade.

## Fotogalery 

Lêer:Coracias caudata-01-2.jpg|Gewone troupant in die Nasionale Etoshawildtuin, Namibië.
Lêer:Coracias caudatus 1.jpg|Gewone troupant in die Suid-Luangwa Nasionale Park, Zambië.
Lêer:Lilac-breasted Roller with Grasshopper on Acacia tree in Botswana (small).jpg|Gewone troupant met 'n sprinkaan in Botswana.
Lêer:Lilacbreastedroller.JPG|Gewone troupant in die Samburu Nasionale Reservaat, Kenia.
Lêer:Coracias caudatus (Zambia).jpg|Gewone troupant in die Suid-Luangwa Nasionale Park, Zambië.
Lêer:Carraca lila (Coracias caudata), parque nacional Kruger, Sudáfrica, 2018-07-26, DD 17.jpg| Gewone troupant in die Krugerwildtuin, Suid-Afrika.

## Sien ook 
* Alfabetiese lys van Suid-Afrikaanse voëls
* Lys van Suid-Afrikaanse voëls (gegroepeer)
* Lys van Suider-Afrikaanse voëls volgens wetenskaplike name

## Bron 
* *Sasol Voëls van Suider-Afrika.* Struik Nature. Vierde Uitgawe 2011. 

## Eksterne skakels
Bruinkopvisvanger

Die **bruinkopvisvanger** (*Halcyon albiventris*) is 'n algemene standvoël in boomvelde, kuswoude, parke en tuine. In Engels word dit die *Brown-hooded kingfisher* genoem.

## Identifikasie 
Die voël is 20 tot 22&nbsp;cm lank en weeg 50 tot 75 gram. Dit het 'n bruinerige kop met swart strepe. Daar is rooibruin gedeeltes aan die kante van die bors. Dit is groter as die gestreepte visvanger en die snawel is rooi. Daar is geen wit aan die bo- of ondervlerk nie. Die mannetjie se rug is swart en die wyfie en die jong voëltjies se rug is bruin.

## Galery 

Male Brown-hooded Kingfisher, Halcyon albiventris caught a wasp, Tzaneen area, Limpopo, South Africa (14897213695).jpg|Mannetjie met prooi
Brown-hooded Kingfisher (Halcyon albiventris) (12714571205), crop.jpg|Langs die Sabierivier, Krugerwildtuin
Juvenile Brown-hooded Kingfisher (Halcyon albiventris).jpg|'n Jong voël

## Sien ook 
* Alfabetiese lys van Suid-Afrikaanse voëls
* Lys van Suid-Afrikaanse voëls (gegroepeer)
* Lys van Suider-Afrikaanse voëls volgens wetenskaplike name

## Bron 
* *Sasol Voëls van Suider-Afrika.* Struik Nature. Vierde Uitgawe 2011.
Kuifkophoutkapper

Die **kuifkophoutkapper** (*Trachyphonus vaillantii*) is 'n voël wat aan die familie van Afrika-houtkappers (*Lybiidae*) behoort. Hulle kom in oop savannes in Afrika suid van die Sahara voor. In Engels staan die spesie as die *Crested barbet* bekend.

Die spesie kan maklik aan hul dik snawel en kleurvolle vere uitgeken word. Hierdie klein voëltjie het 'n geel en rooi gesig met 'n klein swart kuifie. Die buik is geel met rooi spikkels, die vlerke is swart met wit spikkels en dit het 'n breë swart band om die nek.

duimnael|links|'n Kuifkophoutkapper

## Subspesies 
* *Trachyphonus vaillantii suahelicus* - kom voor in Angola, Demokratiese Republiek van die Kongo, Uganda tot Tanzanië, Zambië, Zimbabwe, Malawi en Mosambiek
* *Trachyphonus vaillantii vaillantii* - kom voor in Angola, Namibië, Botswana, Zimbabwe, Mosambiek en Suid-Afrika.

## Sien ook 
* Alfabetiese lys van Suid-Afrikaanse voëls
* Lys van Suid-Afrikaanse voëls (gegroepeer)
* Lys van Suider-Afrikaanse voëls volgens wetenskaplike name

## Verwysings
Charles Aznavour

**Charles Aznavour** (22 Mei 1924 in Parys - 1 Oktober 2018 in Mouriès, Bouches-du-Rhône; sy oorspronklike naam is Shahnour Varenagh Aznavourian (Armeens: Շահնուր Վաղինակ Ազնավուրյան) of soms ook  Charles Aznavurijan) was 'n Franse skrywer, komponis, chansonnier (sanger) en akteur van Armeense afkoms. Hy was een van die bekendste Franse sangers.

Charles Aznavour word deur die beroemde sangeres Édith Piaf in 1946 op 'n konserttoer in Frankryk en die Verenigde State saamgeneem en verwerf sodoende internasionale bekendheid. Hy staan nou vir meer as 'n halfeeu bekend as een van die groot verteenwoordigers van die moderne Franse chanson-musiekgenre. Die meeste van die meer as 1&nbsp;000 chansons wat hy geskryf het, behandel tradisionele onderwerpe soos die liefde. Sy diskografie van meer as eenhonderd opnames sluit weergawes van sy liedere in vyf tale in. 

As akteur tree Charles Aznavour in meer as sestig rolprente op. In 2002 speel hy die hoofrol in sy mees persoonlike film, *Ararat* van die Kanadees-Armeense direkteur Atom Egoyan, wat die Armeense volksmoord in Turkye behandel.

Op 30 September 2006 het Charles Aznavour se konsert op die Republiekplein van die Armeense hoofstad Jerevan 50&nbsp;000 toehoorders gelok, met wie hy ook Armeens gepraat het. Hy het ter geleentheid van die eerste amptelike besoek van 'n Franse Staatspresident in Armenië opgetree.

## Bibliografie
**Aznavour par Aznavour*, Parys, Fayard, 1970, 311 p. ().
*''Des mots à l'affiche*, Parys, Le Cherche-midi, 1991, 153 p. ().
**Mes chansons préférées*, (mede-outeur saam met Daniel Sciora), Christian Pirot, 2000
**Le Temps des avants*, Parys, Flammarion, 2003, 354 p. ().
**Images de ma vie* (fotoboek), Flammarion, 2005
**Mon père, ce géant*, Parys, Flammarion, 2007, 152 p. ( et 2-08-120974-8)
**À voix basse*, Parys, Don Quichotte, 2009, 225 p. ().
**D'une porte l'autre*, Parys, Éditions Don Quichotte, 2011, 163 p. ()
**En haut de l'affiche*, Parys, Flammarion, 2011, 150 p. ()
**Tant que battra mon cœur*, Parys, Éditions Don Quichotte, 2013, 228 p. ()
**Ma vie, mes chansons, mes films*, (mede-outeur saam met Philippe Durant & Vincent Perrot), Parys, Éditions de la Martinière, 2015, 232 p. ()
**Retiens la vie'', Parys, Éditions Don Quichotte, 2017, 139 p. ()

## Eksterne skakels 
* Die webwerf van Charles Aznavour
* Charles Aznavour- Armenian-Russian fan site

## Sien ook 
* Diskografie van Charles Aznavour
São Tomé en Príncipe

**São Tomé en Príncipe** (Portugees: *São Tomé e Príncipe*, [sɐ̃w tuˈmɛ i ˈpɾĩsɨpɨ]; letterlik: "Sint Tomas en Prins"), amptelik die **Demokratiese Republiek São Tomé en Príncipe** (*República Democrática de São Tomé e Príncipe*), is 'n klein eilandstaat in die Golf van Guinee. Dit bestaan uit twee eilande: São Tomé en Príncipe, omtrent 140&nbsp;km van mekaar geleë en onderskeidelik omtrent 250 en 225&nbsp;km van die noordwestelike kus van Gaboen. São Tomé en Príncipe is tussen die twee eilande Bioko en Annobón geleë, wat deel uitmaak van Ekwatoriaal-Guinee. Die hoofstad en grootste stad is São Tomé op die gelyknamige hoofeiland. São Tomé en Príncipe beslaan 'n oppervlakte van 964&nbsp;km² en het 'n bevolking van 223&nbsp;561 in 2024 gehad. São Tomé en Príncipe is na die heilige apostel Tomas en die prins van Portugal genoem.

duimnael|links|Kaart van São Tomé en Principe
[duimnael|links|'n Mark in die hoofstad [São Tomé]]
[duimnael|links|[Nederlandstalige kaart van São Tomé deur Johannes Vingboons in 1665]]
Beide eilande is deel van 'n aktiewe vulkaniese bergreeks wat van Kameroenberg in die noordooste oor die vier eilande São Tomé, Príncipe, Bioko en Annobón tot in die suidweste in die Golf van Guinee strek. Die *Ilha de São Tomé*, die groter en suidelike eiland, is byna reg op die ewenaar geleë. Dit is genoem na Sint Thomas omdat Portugese ontdekkers die eiland op Sint Thomasdag (21 Desember 1471) ontdek het, terwyl *Ilha do Príncipe* die "prins se eiland" beteken. In die noordooste sluit die Golf van Bonny aan.

## Demografie 
Van die bevolking van amper 223&nbsp;000 in 2016 woon ongeveer 172&nbsp;000 op São Tomé, 7&nbsp;000 op Príncipe en nog ander op ander eilande. Die verskillende etniese groepe behels:
* Mestiços: afstammelinge van slawe aan die begin van die koloniale era en Europeërs;
* Angolares: dikwels vissers, die tradisie wil dit hê dat hulle die afstammelinge is van oorlewendes van 'n skeepswrak in 1540;
* Forros: afstammelinge van bevryde slawe teen die tyd van die afskaffing van slawerny;
* Serviçais: kontrakarbeiders uit Angola, Mosambiek en Kaap Verde;
* Tongas: Kinders a.g.v. vermenging tussen Serviçais en Forros;
* Europees: Mense van Europa, meestal Portugese.
* Asiaties: Mense van Asië, meestal Han-Chinese.

Portugees is die amptelike taal van São Tomé en Príncipe, terwyl Fang 'n erkende minderheidstaal is. Meer as 80% van die bevolking is Christene, waarvan die meeste Rooms-Katolieke.

## Ekonomie 
Landbou (kakaoverbouing) is baie belangrik en maak die grootse gedeelte van die ekonomie uit, maar dié land is ook op soek na ruolie in die Golf van Guinee.

## Verwysings 
## Bronnelys 
; Algemeen
*  
*  

## Eksterne skakels 
*
Sentraal-Afrikaanse Republiek

Die **Sentraal-Afrikaanse Republiek** (kort **SAR**; Sango: *Ködörösêse tî Bêafrîka*; Frans: *République centrafricaine*, [ʁepyblik sɑ̃tʁafʁikɛn] of *Centrafrique*, [sɑ̃tʁafʁik]) is 'n landingeslote land in Sentraal-Afrika net noord van die ewenaar. Dit grens aan Tsjad in die noorde, Soedan en Suid-Soedan in die ooste, die Republiek die Kongo en die Demokratiese Republiek die Kongo in die suide, en Kameroen in die weste. Die Sentraal-Afrikaanse Republiek beslaan 'n oppervlakte van 622&nbsp;984&nbsp;km² en het 'n bevolking van 4&nbsp;666&nbsp;368 in 2018 gehad. Die hoofstad en grootste stad van dié land is Bangui en is in die suide langs die Ubangirivier net noord van die grens tot die Demokratiese Republiek die Kongo geleë.

[duimnael|links|[Nasa-Satellietbeeld van die Sentraal-Afrikaanse Republiek]]
duimnael|links|Kaart van die Sentraal-Afrikaanse Republiek
duimnael|links|Topografiese kaart van die Sentraal-Afrikaanse Republiek
duimnael|links|Oes en verpakking van kassava in die Sentraal-Afrikaanse Republiek
Die grootste deel van die SAR bestaan uit Soedano-Guinese savanne maar sluit ook 'n Sahelo-Soedannese gebied in die noorde en 'n reënwoudgebied in die suide in. Twee derdes van die land lê in die bekkens van die Ubangirivier, wat suid in die Kongorivier invloei, terwyl die oorblywende derde in die bekken van die Sharirivier, wat noord in die Tsjadmeer invloei, lê. Aangesien die grootste deel van die landgebied in die Ubangi- en Sharirivierbekkens geleë is, het die Franse die kolonie wat dit in die gebied uitgekerf het Ubangi-Shari, of Oubangui-Chari in Frans, genoem. Die Franse kolonie Ubangi-Shari word in 1958 'n semi-outonome gebied binne die Franse Unie en 'n onafhanklike nasie op 13 Augustus 1960. Jean-Bédel Bokassa het vanaf 1966 tot 1976 as die tweede president van die Sentraal-Afrikaanse Republiek gedien, voordat hy homself in 1976 tot keiser van die Sentraal-Afrikaanse Keiserryk verklaar het. Dit het egter net vir drie jaar bestaan.

Vir drie dekades na onafhanklikheid is die SAR regeer deur presidente wat nie op werklik demokratiese wyse verkies is nie of wat die mag met geweld oorgeneem het. Die eerste regverdige demokratiese verkiesings word 1993 gehou en stel Ange-Félix Patassé tot bewind, maar president Patassé se regering word in 2003 deur generaal François Bozizé omvergewerp. Generaal Bozizé wen in Mei 2005 'n demokratiese verkiesing en word op 24 Maart 2013 deur die Séléka-koalisie omvergewerp. Sedert 2016 dien Faustin-Archange Touadéra as president van die Sentraal-Afrikaanse Republiek.

## Verwysings 
## Bronne 
; Algemeen
*  
*  

## Eksterne skakels 
*
Mauritius

**Mauritius** (Engels: *Mauritius*, [məˈrɪʃ(i)əs, mɔː-], ; Frans: *Maurice*, [mɔʁis, moʁis], ; Morisyen: *Moris*, [moʁis]), amptelik die **Republiek Mauritius** (Engels: *Republic of Mauritius*; Frans: *République de Maurice*; Morisyen: *Repiblik Moris*), is 'n eilandstaat in die suidwestelike Indiese Oseaan, omtrent 900&nbsp;km oos van Madagaskar en 3&nbsp;943 kilometer suidwes van Indië. Benewens die hoofeiland Mauritius sluit die republiek die eilande Sint Brandon en Rodrigues en die Agalegaëilande in. Mauritius is deel van die Maskareense Eilande, wat die Franse eiland Réunion 200&nbsp;km suidwes insluit. Die hoofstad en grootste stad van Mauritius is Port Louis. Mauritius is die enigste Afrikaland waar Hindoes die bevolkingsmeerderheid vorm.

duimnael|links|Mauritius en geëiste gebiede
Mauritius het op 12 Maart 1968 sy onafhanklikheid van die Verenigde Koninkryk verkry en op 12 Maart 1992 'n grondwetlike republiek binne die Britse Statebond geword. Volgens die bruto binnelandse produk per kapita is Mauritius een van die welvarendste lande van Afrika. Die ekonomie is veral op suiker, toerisme, tekstiele, klere en finansiële dienste gebaseer.

Op 3 Oktober 2024 het die Britse en Mauritius-regerings in 'n gesamentlike verklaring die soewereiniteitsoordrag van die argipel aan Mauritius aangekondig. Die eiland Diego Garcia, waar die militêre basis *Camp Justice* geleë is, is die enigste uitsondering in hierdie nuwe verdrag, waarvan die beheer deur die Mauritius-regering vir 'n tydperk van ten minste 99 jaar aan die Verenigde Koninkryk afgestaan word. Op 22 Mei 2025 het die Britse eerste minister Kier Starmer die formele ooreenkoms oor die soewereiniteitsoordrag van die Chagos-eilande aan Mauritius onderteken. Ingevolge die bepalings van die ooreenkoms is die strategiese atol van Diego Garcia en sy 38 kilometer lange buffersone onmiddellik aan die Verenigde Koninkryk terugbesorg. Hierdie ooreenkoms maak voorsiening vir die voortgesette bedryf van die gesamentlike Anglo-Amerikaanse basis op die eiland vir die volgende 99 jaar met 'n verlenging van 40 jaar en 'n daaropvolgende voorkoopreg. Mauritius sal vir die eerste drie jaar van die VK 'n jaarlikse huurbetaling van £165 miljoen ontvang, gevolg deur jaarliks £120 miljoen vir die daaropvolgende tien jaar. Daarna sal hierdie jaarlikse betaling van £120 miljoen teen inflasie geïndekseer word.

## Dorpe in Mauritius 
* Bambous
* Flic-en-Flac
* Grand-Baie

## Verwysings 
## Bronnelys 
; Algemeen
*  
*  

## Eksterne skakels 
*  
*   Amptelike webwerf van Mauritius
Tsjad

**Tsjad** (verouderde vorm: **Tsjaad**, Arabies: تشاد‎, *Tshād*, [ˈtʃaːd]; Frans: *Tchad*, [tʃa(d)], ), amptelik die **Republiek Tsjad** (Arabies: جمهورية تشاد‎, *Jumhūriyyat Tshād*; Frans: *République du Tchad*; letterlik: "Republiek van die Tsjad"), is 'n landingeslote land in Sentraal-Afrika. Dit grens aan Libië in die noorde, Soedan in die ooste, die Sentraal-Afrikaanse Republiek in die suide, Kameroen en Nigerië in die suidweste en Niger in die weste. Tsjad beslaan 'n oppervlakte van 1&nbsp;284&nbsp;000&nbsp;km² en het 'n bevolking van 19&nbsp;093&nbsp;595 in 2024 gehad. Die hoofstad en grootste stad is N'Djamena, tot in November 1973 Fort Lamy genoem. Ander stede sluit in Sarh in die suide en Faya-Largeau in die noorde.

[duimnael|links|[Nasa-Satellietbeeld van Tsjad]]
duimnael|links|Kaart van Tsjad
Die Republiek Tsjad is die noordelikste van die vier onafhanklike Afrikalande wat uit die vroeëre Frans-Ekwatoriale Afrika ontstaan het en het op 11 Augustus 1960 onafhanklik geword.

As gevolg van die land se afstand van die see en die grootliks woestynklimaat word die land soms die "dooie hart van Afrika" genoem. In die noorde sluit dit die Tibestigebergte (3&nbsp;415&nbsp;m) in, die grootste bergreeks in die Saharawoestyn. Die sentrale gedeelte van Tsjad vorm deel van die Sahel en die suide behoort tot die Soedangebied. Die land beslaan ook 'n deel van die Tsjadmeer wat as gevolg van dehidrasie krimp. Hierdie meer is op 'n hoogte van 281&nbsp;m geleë, is net meer as 'n meter diep en word deur 'n moerasgebied omring. Tsjad se belangrikste waterweë is die Chari- (1&nbsp;200&nbsp;km) en die Logonerivier (970&nbsp;km), wat albei na die Tsjadmeer vloei.

Tsjad is een van die armste lande wêreldwyd, hoewel in onlangse jare die ontginning van ruolie begin het. Die klein landbousektor word deur die toenemende droogte in die streek ernstig bedreig. Naas die twee amptelike tale Arabies en Frans word onder meer Fula, Hausa en Kanuri gebesig. Van die etniese groepe sluit in Sara, Arabiere, Fula, Hausa en Kanuri. Sowat 52% van die land se bevolking is Moslems, gevolg deur Christene.

Nywerheidsontwikkeling is gering en die land het nouliks enige delfstowwe. Die bevolking bestaan uit 'n groot aantal stamme wat verskeie tale en dialekte praat. Die belangrikste teenstelling lê egter in die verskil tussen die relatief dig bevolkte vrugbare suide (met 'n bevolking wat waarde heg aan hut tradisionele Afrika-waardes), en ’n gearabiseerde bevolking in die onvrugbare, yl bevolkte noorde van die land.

Tsjad kan volgens sy landskap in drie streke ingedeel word. Die vrugbaarste deel is die savannes in die suide, waar die meeste reën val. Ook die sentrale deel van die land word deur grasagtige vlaktes gekenmerk, maar in die noorde is daar uitsluitend sand van die Sahara. Tsjad is oor die algemeen 'n baie plat land.

## Verwysings 
## Bronnelys 
; Algemeen
*  
*  

## Eksterne skakels 
*  
*   Amptelike webwerf van die Tsjadiese regering
Farfalle

duimnael|regs|250px|Farfalle
**Farfalle** is 'n Italiaanse soort vermicelli, wat in die vorm van 'n skoenlapper vervaardig word; die naam is ook afgelei van die Italiaanse woord vir skoenlapper: *farfalla*. Hierdie soort pasta het sy oorsprong in die antieke stad Emilia.

'n Vierkantige stuk pastadeeg word in die middel saamgepers, waarby dit begin welf, terwyl die buitekante dun bly en sodoende die gedaante van skoenlappervlerke kry.

Variasies van die farfalle is *farfalle tonde* (met afgeronde kante), *farfalle tricolori* (driekleurige farfalle), *farfalloni* (groot farfalle) en *fiocchi rigati* (farfalle sonder tande).
Britse Indiese Oseaangebied

Die **Britse Indiese Oseaangebied** (Engels: *British Indian Ocean Territory / BIOT*) is 'n oorsese gebied van die Verenigde Koninkryk geleë in die Indiese Oseaan, halfpad tussen Afrika en Indonesië, suid van die Maledive. Die gebied bestaan uit die 7 atolle van die Chagos-argipel (Hindi: फेहंद्वीप / Phehandweep, Tamil: பேகான தீவுகள் / Paeikaana Theevukal, Dhivehi: ފޭހަންދީބު / Feyhandheebu) met meer as 1000 individuele eilande met 'n oppervlakte van 60&nbsp;km².

## Verwysings 
## Eksterne skakels 
*  
*
Logis de France

**Logis Hôtels** is 'n gemeenskaplike handelsmerk van sowat 2 000 klein hotelle en restourante in Frankryk en Frans-Guyana, wat grotendeels in familiebesit is. Die gemiddelde aantal kamers per hotel is net sestien. 

Die ruggraat van die vereniging se gemeenskaplike konsep is gasvryheid en 'n outentieke streekkarakter, wat ten opsigte van die kookkuns die klemtoon op plaaslike spesialiteite lê. 

Lede van die Logis Hôtels is ingedeel in drie kategorieë, wat met die aantal simbole aangedui word. Drie simbole word aan luukse hotelle en restourante toegeken. Daarbenewens word aanvullende name vir restaurante soos Restaurant de Terroir, Restaurant Gourmand, Restaurant Savoreux en Table Distingué gebruik. 

## Eksterne skakels 
* Die webwerf van Logis de France
Action Directe

duimnael|250px|Kenteken van die Action Directe

Die **Action Directe** is 'n linkse terreur-organisasie in Frankryk, wat in die tydperk tussen 1979 en 1987 vir meer as vyftig aanslae verantwoordelik is, waarby onder meer die generaal René Audran en die bestuurder van die Franse motorvervaardiger Renault, George Besse, vermoor is. 

Die Action Directe ontstaan in die laat sewentigerjare as 'n anti-kapitalistiese Marxisties-Leninistiese groepering, wat in die naam van die Franse werkersklas optree en moontlik ook kontakte onderhou met die Duitse RAF (*Rote-Armee-Fraktion*, soms ook Baader-Meinhof-bende genoem) en die Italiaanse *Brigate Rosse* (Rooi Brigades).

Toe die Duitse RAF die grootste deel van sy lede verloor het, sluit sy tweede generasie met die Action Directe saam, wat vir Duitse terroriste die geleentheid bied om in Frankryk te skuil.

In teenstelling met die Duitse regering is die Franse owerhede aanvanklik eerder terughoudend teenoor die aanslae van die Action Directe. Frankryk word in dié tydperk deur 'n Sosialisties-Kommunistiese koalisie geregeer wat net soos 'n groot aantal intellektueles nie daarvan oortuig is dat die linkse terrorisme enige bedreiging vir die staat inhou nie, en die Franse owerhede bied selfs asiel vir Italiaanse terroriste, wat destyds as politieke vlugtelinge beskou is.

Tydens 'n amnestie in die herfs van die jaar 1981 word 'n aantal anargistiese en linkse gevangenes vrygelaat, waaronder ook Jean-Marc Rouillan, een van Action Directe se aanvoerders.

Die houding teenoor Action Directe verander in die jare 1983 en 1984, toe aanslae van die groep die eerste menselewens eis. Ná die koelbloedige moorde op generaal Audran in Januarie 1985 en die Renault-bestuurder Besse in November 1986 reik die owerhede lasbriewe vir die inhegtenisneming van die aanvoerders - onder meer Jean-Marc Rouillan en Nathalie Ménigon - uit. Enkele maande later, op 21 Februarie 1987, is die leiers van die Action Directe - Rouillan, Ménigon, Régis Schleicher, Joëlle Aubron en Georges Cipriani op 'n plaas naby Orléans deur die polisie betrap.
Winnipeg

**Winnipeg** (Engels: [ˈwɪnɪpɛɡ],  is die hoofstad en grootste stad van die Wes-Kanadese provinsie Manitoba met 'n bevolking van 749&nbsp;607 in die stad (2021) en 834&nbsp;678 (of twee derdes van die provinsiale bevolking) in die metropolitaanse gebied. Winnipeg staan bekend as die Poort na die Weste (*Gateway to the West*) en speel 'n belangrike rol as nywerheid-, vervoer-, landbou-, finansiële en onderwyssentrum.

duimnael|links|Winnipeg se stadshorison
Winnipeg lê naby die geografiese middelpunt van Noord-Amerika, in 'n oorstromingsvlakte digby die samevloeiing van die Red- en Assiniboineriviere, en in die oorgangsgebied tussen die uitgestrekte woudgebiede van die Kanadese Skild en die oop graslandskappe van die Groot Vlaktes.

Met die voltooiing van die spoorweg tussen Winnipeg en die Kanadese ooste in 1885 het die stad 'n vinnige ekonomiese opswaai beleef. Die bevolking het van 25&nbsp;000 in 1891 tot 540&nbsp;000 in 1971 gegroei. Dit was byna 'n eeu lank die snelste groeiende stad in die Groot Vlaktes van Kanada, en eers met die ontdekking van ruolievelde in Alberta in 1947 het Calgary en Edmonton tot die twee beduidendste groeisentra ontwikkel wat Winnipeg in 1976 as grootste metropole in die Groot Vlaktes verbygesteek het.

Die Universiteit van Manitoba is in die stad geleë. Winnipeg was een van die Kanadese gasheerstede tydens die Vrouesokkerwêreldbeker 2015.

## Klimaat 
Winnipeg is een van die koudste groot stede ter wêreld, met gemiddelde temperature benede vriespunt van November tot Maart (en koue nagte met 'n gemiddelde van -18&nbsp;°C teen die middel van die winter). Desondanks is die somers tussen Mei en September dikwels baie warm met uiterstes van meer as 35&nbsp;°C. Die stad kry meer reën- en sneeuval as enige ander stad in die Kanadese prairiegebiede, ten spyte van die oorwegend sonnige weer.

## Eksterne skakels 
*  
*   Amptelike webwerf
*  
*
Trigraaf (ortografie)

'n **Trigraaf** (uit die Griekse woorde *treis* = drie en *graphein* = skryf) is 'n groep van drie letters wat 'n enkele klank verteenwoordig of 'n kombinasie van klanke wat nie ooreenkom met die kombinasie van letter nie. Byvoorbeeld, in die woord schilling, verteenwoordig "sch" die 'sh' klank. In die Engelse woord "night", verteenwoordig "igh" die vokaal (IFA: ) ('n diftong). Ander voorbeelde sluit in "beautiful" (eau) en "adieu" (ieu). 

Ander tale as Engels gebruik ook trigrawe.

Sommige tale gebruik trigrawe om hulle natuurlike triftonge sonder onderskeidingstekens voor te stel wanneer die gewone Latynse alfabet gebruik word. 'n Voorbeeld hiervan is die Hongaarse letter **dzs**. Al bestaan dit uit drie karakters, is dit slegs een letter. Dit word gebruik vir die klank (met Engelse uitspraak en letter romanisering) *jay* in die alfabet, en *j* in 'n woord. Kyk *Hongaarse dzs* vir meer inligting oor die letter.

Vir meer verduidelikings oor trigrawe, kyk die digraaf artikel.

Langer "multigrawe" kom ook voor. Dit is moontlik dat die langste een 'n "octagraaf" **schtschj** is wat in Duits gebruik word om die Russiese gepalataliseerde foneem щь te verteenwoordig (wat terloops in Russies as 'n digraaf voorgestel word).

Die enigste trigraaf in Duits is "sch" wat ekwivalent is aan die Engelse "sh"
Maputobaai

**Maputobaai** (Portugees: *Baía de Maputo*), voorheen **Delagoabaai** (*Baía da Lagoa*, letterlik: "baai van die lagune") is 'n inham van die Indiese Oseaan aan die kus van Mosambiek, tussen 25° 40′ en 26° 20′ suiderbreedte, met 'n lengte van 90&nbsp;km van noord na suid en 'n breedte van ongeveer 20&nbsp;km.

## Beskrywing 
Die baai is in die noorde van 'n reeks strandmere wat gevind word aan die kus vanaf St. Lucia in Suid-Afrika noordwaarts. Die opening van die baai is aan die noord-oostelike kant. Die suidelike deel van die baai word gevorm deur 'n skiereiland, bekend as die Inhacaskiereiland, wat 'n veilige hawe bied. Port Melville is aan die noord-westelike punt. Noord van die skiereiland is Inhaca-eiland, en verder aan 'n kleiner eiland bekend as Olifante-eiland.

Alhoewel Maputobaai op verskeie plekke vlak is en 'n rif digby die ingang het, is dit 'n waardevolle hawe wat deur groot vaartuie in alle seisoene gebruik kan word. Die omliggende landskap is laag en baie ongesond, maar Inhaca-eiland het 'n hoogte van 73m, en word gebruik as 'n sanatorium. Die Manhissa of Komatirivier vloei die baai binne aan die noordekant, verskeie kleiner spruite uit die Lebomboberge ontmoet in die middel van die baai in 'n monding bekend as Espirito Santo (algemeen bekend as die Engelserivier), en die Maputorivier (wat ontspring in die Drakensberge) vloei vanaf die suide die baai binne, asook die Umfusirivier. Seekoeie en krokodille word in die riviere aangetref.

## Geskiedenis 
Die baai is in 1502 ontdek deur die Portugese reisiger Antonio de Campo, een van Vasco da Gama se reisgenote. Nie lank daarna nie is die Portugese pos Lourenço Marques (nou Maputo) aan die noordekant van die Engelserivier opgerig.

In 1720 het die Verenigde Oos-Indiese Kompanjie 'n fort en faktory onder beheer van die Kaapkolonie daar gevestig. Vir 'n paar maande in 1722 is die fort deur seerowers beset, en uiteindelik finaal ontruim in Desember 1730.

Daarna het die Portugese met tussenposes handelsposte langs die monding opgerig wat deur klein forte beskerm is. Aanvalle deur die plaaslike stamme het die Portugese genoop om 'n verdrag te sluit met plaaslike stamhoofde. Dit het uiteindelik gelei tot die militêre besetting van die land deur die Portugese — ten spyte van die Britte se beste pogings, asook latere pogings deur die Zuid-Afrikaansche Republiek (die Transvaalse regering), om die hawe te bekom.

Maputobaai het onder Portugese beheer gebly totdat Mosambiek onafhanklikheid verkry het in 1975.

## Verwysings 
## Eksterne skakels
Grafeem

'n **Grafeem** of **skryfteken** dui die atomiese eenheid in 'n geskrewe taal aan. Grafeme sluit letters, Chinese ideogramme, syfers, leestekens en ander simbole in.

In 'n fonologiese ortografie stem 'n grafeem ooreen met een foneem. In spelstelsels wat nie-foneties is word sulke spelstelsels algemeen gebruik vir geskrewe Engels &mdash; en kan veelvuldige grafeme 'n enkele foneem voorstel. Dit word digrawe (twee grafeme vir 'n enkele foneem) en trigrawe (drie grafeme) genoem. Selfs in Afrikaans wat meer foneties as Engels is, bevat die woord *China* byvoorbeeld vyf grafeme (*c*, *h*, *i*, *n* en *a*) maar slegs vier foneme, omdat *ch* 'n digraaf is. 'n Voorbeeld van 'n trigraaf is die *tsj* in *Tsjad*.

Verskillende gliewe kan dieselfde grafeem verteenwoordig, wat beteken dat hulle allograwe is. Byvoorbeeld die kleinletter *a* kom in twee variante voor, met 'n hak aan die bokant, en daarsonder. Nie alle gliewe is grafeme nie; byvoorbeeld die logogram ampersand (*&amp;*) verteenwoordige die Latynse woord *et* (Afrikaans: *en*), wat twee foneme bevat.

## Sien ook 
* Digraaf (ortografie)
* Trigraaf (ortografie)
* Allograaf (ortografie)
* Tilde
* Karakter (rekenaars)
Mitologie

duimnael|regs|Iris en Jupiter
Die woord ***mitologie*** (vanuit die Grieks μυϑολογία *mythología*, vanaf μυϑολογειν *mythologein* om mites oor te vertel, vanaf μυϑος *mythos*, 'n vertelling, en λογος *logos*, 'n gesprek) beteken letterlik om mites oor te vertel, bedoelende verhale wat 'n spesifieke kultuur glo waar is en wat bonatuurlike karakters of gebeurtenisse gebruik om die aard van die wêreld en die mensdom voor te stel. Die moderne gebruik van "mitologie" verwys óf na die mites van 'n spesifieke kultuur (soos in *Griekse mitologie*, *Noorse mitologie* of *Zoeloe mitologie*) óf die studieveld handel oor die versamel, studie en uitlê van mites.

In die volksmond beteken *mite* ook valsheid - iets wat sommige glo maar nie waar is nie - maar in die veld van mitologie word so definisie nie gebruik nie.

## Definisie 
Oor die algemeen is mites verhale wat tradisioneel gebruik word om die begin van die wêreld, natuurverskynsels of enigiets anders wat moeilik verklaarbaar is, te verduidelik. Nie alle mites speel egter 'n verduidelikende rol nie. 'n Ander algemene doel van mites kan wees om 'n kultuur se waardestelsel oor te dra. 

Mites is per definisie heilig en laat blyk gewoonlik bonatuurlike of goddelike magte. Dikwels word mitologie en legendes - verhale van heldefigure en geskiedkundige gebeurtenisse - gemeng, afhangende van die hoeveelheid bonatuurlike inhoud in die verhaal.

In volksverhale, wat 'n mengsel van sekulêre en heilige verhale kan insluit, verkry mites 'n invloed deurdat in hulle geglo word. In die studie van volksverhale word daar erken dat alle heilige tradisies mites bevat, 'n erkenning waardeur geen skending plaasvind nie anders as wat sou gebeur in die algemene verstaning van wat 'n mite is.  

Hierdie breë waarheid loop 'n dieper koers as die aankoms van kritiese geskiedenis wat moontlik bestaan as 'n gesaghebbende geskrewe vorm wat "die storie" word (voorgeletterde tradisies kan verdwyn as die geskrewe weergawe "die storie" word en die letterkunde "die gesag"). Maar, soos Lucien Lévy-Bruhl dit hou: "Die primitiewe gesteldheid is 'n geestestoestand, en nie 'n fase in sy historiese ontwikkeling nie." (Mâche 1992, bl.8) 

Gewoonlik verwys die term 'mite' spesifiek na die antieke verhale van baie ou kulture, soos in Griekse mitologie. Party mites het oorspronklik ontstaan in 'n gesproke tradisie voordat dit neergelê is in skrif, en baie bestaan in verskeie weergawes.

Volgens die agtste hoofstuk van F. W. J. Schelling se *Inleiding tot Filosofie en Mitologie is* "Mitologiese voorstellings nie uitgevonde nog algemeen aanvaar nie. Hul is die produkte van 'n proses onafhanklik van beide denke en wil. Hulle is, vir die bewustelikheid wat hulle ondergaan het, 'n onbestrybare realiteit. Volke en individûe is slegs instrumente van dié proses, wat verby hul horison gaan en wat hulle dien sonder hul verstand."

## Eksterne skakels 
*
Perpignan

**Perpignan** (Katalaans: *Perpinyà*, Spaans: *Perpiñán*) is die prefektuur of hoofstad van die Suid-Franse département Pyrénées-Orientales. Die stad met 119&nbsp;188 inwoners (soos op 1 Januarie 2018) lê aan die Golf van Lion van die Middellandse See, sowat 70 kilometer suid van Narbonne en 30 kilometer noord van die Spaanse grens. 

Perpignan is die grootste stad en historiese sentrum van die Katalaanstalige gebied Roussillon (Katalaans: *Rosselló*), wat soms ook Noord-Katalonië (Katalaans: *Catalunya del Nord*) genoem word. 

Talle historiese geboue, veral in die gotiese styl, dateer uit Perpignan se roemryke geskiedenis. Die stad is vandag 'n handelsentrum vir plaaslike landbouprodukte soos wyn, en beskik oor 'n eie universiteit.

## Geografie 
Perpignan lê teen die Têtrivier in die sentrum van die Roussillon-vlakte, met die Corbières-streek as sy westelike, die Pireneë-bergreeks as sy suidelike en die Middellandse See as sy oostelike grens. Perpignan is die suidelikste van die groot stede van die metropolitaanse Frankryk.
duimnael|center|300px

## Geskiedenis 
Perpignan ontstaan in die 10de eeu as 'n dorp digby die burg van die grawe van Roussillon en groei vinnig danksy die strategiese ligging tussen die Roussillon en Languedoc. 

Perpignan is sedert die jaar 1172 'n besitting van die Aragonees-Katalaanse kroon en word eers in 1659 danksy die Pireneëverdrag by Frankryk ingelyf. Die reusagtige versterking van die Paleis van die Konings van Mallorca dateer uit die tydperk tussen 1276 en 1344, toe Perpignan as die hoofstad van die Koninkryk van Mallorca en 'n belangrike militêre basis gedien het. 

## Demografie 
Met die Spaanse Burgeroorlog in die 1930s en die groot aantal vlugtelinge wat hulle in Frankryk kom vestig het, begin die demografiese struktuur van Perpignan duidelik verander. Ná die einde van die Algerië-oorlog in 1962 vestig ook talle Franse setlaars uit Noord-Afrika hulle in die stad, terwyl die laaste groot groep immigrante oorwegend van Noord-Afrikaans-Arabiese afkoms is.

## Susterstede 
*  Hannover, Duitsland (1960)
*  Lancaster, Verenigde Koninkryk (1962)
*  Lake Charles, Verenigde State van Amerika (1991)
*  Mostaganem, Algerië (2010)
*  Sarasota, Verenigde State van Amerika (1995)
*  Tyrus, Libanon (1997)

## Eksterne skakels 
* Die amptelike webwerf van Perpignan
France Prešeren

**France Prešeren** (3 Desember 1800 – 8 Februarie 1849) was 'n Sloweense digter. Sy energieke en emosionele, tog nie kraslik sentimentele, lirieke het hom die hoofverteenwoordiger gemaak van die Romantiek in Slowenië.

France Prešeren word beskou as die leidende Sloweense digter met erkenning wat verder strek as nasionale vlak; hy word beskou as 'n uitmuntende Europese romantikus.

Hy is in die Sloweense dorpie Vrba gebore, die kind van 'n plattelandse familie. Sy ma wou gehad het dat hy 'n predikant word, maar hy het nooit daardie veld betree nie. Hy het eers filosofie en later regte studeer by die universiteit in Wene. Nadat hy sy Ph.D. in regte verwerf het, het hy 'n pos aanvaar as assistent in 'n regsfirma in die Oostenrykse provinsiale hoofstad Ljubljana (toe *Laibach*). Hy het nooit 'n onafhanklike prokureur geword nie.

Prešeren het gedig in sy vry tyd. Sy bekendste werk, *Sonetni Venec* ('n Krans van Sonnette), is geïnspireer deur sy ongeluk in liefde met Julija Primic (ver-Duits as "Julia Primitz") en die dood van sy vriend, die digter Matija Čop (Matthias Tschop). *Sonetni Venec* is in 'n vreemde formaat geskryf: die laaste lyn van 'n sonnet word die eerste lyn van die volgende, dus word al veertien dié sonnette 'n aaneenlopende "krans" van emosionele liriek; geen sonnet kan sonder die ander bestaan nie. Die eerste lyne van die veertien sonnette vorm 'n verdere sonnet, en die eerste letters van dié lyne vorm die woorde "Primicovi Julji" ("aan Julija Primic"). Die sewende stansa van Prešeren se gedig *Zdravljica* ('' 'n Heildronk'') het in 1991 die Sloweense volkslied geword. Sy gedigte is in verskeie tale in vertaal, en hy het ook baie in Duits geskryf. Soms as sy gedigte vir die eerste keer in 'n koerant verskyn het, is dit in beide hul Sloweense en Duitse weergawes gepubliseer – 'n aanduiding van dié digter se talent.

Hy het gesterf op 8 Februarie 1849 in Kranj, Slowenië. 8 Februarie word herdenk as Prešeren Dag en is die Sloweense Kulturele Herdenkingsdag. Prešeren verskyn ook op die Sloweense 1000 tolar-banknoot. Prešeren Plein in Ljubljana bevat 'n standbeeld van die digter wat 'n bas-reliëf van Julija aankyk – die is hoog op die muur van die gebou oorkant die plein.

Sy naam word soms ver-Duits as "Franz Prescheren", veral in ou dokumente uit die tyd toe Slowenië regeer is deur Oostenryk.

## Eksterne skakels 
* Preseren.net – biografiese data, teks van meeste van sy gedigte in Sloweens, Engels en Duits.
* Gedig in Engelse Wikibronne
La Grande-Motte

**La Grande-Motte** is 'n moderne vakansieoord met 8&nbsp;391 inwoners (2009) in die département Hérault (Languedoc-Roussillon, Suid-Frankryk), wat op 1 Oktober 1974 amptelik gestig is.

La Grande-Motte lê in die historiese gebied Petite Camargue, sowat 30&nbsp;km van Montpellier af, en is in die 1960's as een van die tipiese destydse Franse vakansieoorde beplan. Boubedrywighede het in 1966 begin, en reeds twee jaar later is die eerste geriewe vir toeriste geopen. Die dorp word nog steeds uitgebou en huisves gedurende die somervakansies sowat 100&nbsp;000 vakansiegangers.

Die bekendste bakens van die stad is die "Piramides", 'n reeks geboue wat 'n groot aantal vakansiewoonstelle huisves, en *Point Zéro*, die Nulmeridiaan, wat deur La Grande-Motte loop. Die dorp beskik daarnaas oor 'n moderne jaghawe, watersportgeriewe, 'n gholfbaan, 'n winkelsentrum en 'n sentrum vir thalassoterapie. Alhoewel die dorp deur groot toringblokke oorheers word, is daar ook talle villa's in die Provensaalse styl met binnehowe.

## Bronne 
* Patitz, Alex: *Languedoc-Roussillon, Cevennen*. Ostfildern: Mairdumont 2006, bl. 36-37
Costa del Sol

duimnael|Die Costa del Sol
duimnael|Strand by Fuengirola

Die **Costa del Sol** (Spaans vir *Sonkus*) is 'n kusgebied langs die Middellandse See met 'n gesamentlike lengte van sowat 300 kilometer in die suide van Spanje, wat onder meer die strande van die provinsies Málaga en Cádiz (Andalusië) insluit. Dit grens aan die Costa del Luz in die weste en die Costa Tropical in die ooste. Vele pakkettoere word daarheen aangebied.

Die subtropiese klimaat met sy aangename temperature en meer as 320 sonskyndae per jaar en die omringende bergreekse, wat as beskerming teen koue noordelike winde dien, het die Costa del Sol se ontwikkeling tot een van die gewildste Europese vakansiegebiede bevorder. Die belangrikste toeristesentrums met 'n groot aantal hotelle en sportgeriewe lê wes van Málaga langs die kuslyn van Torremolinos, Benalmádena en Marbella en strek weswaarts tot by San Pedro de Alcantara, terwyl die Costa Tropical-gebied oos van Málaga tussen Vélez-Málaga, Torre del Mar en Nerja lê.

## Verwysings 
## Eksterne skakels 
*
Swartkopreier

Die **swartkopreier** (*Ardea melanocephala*) is 'n reier wat algemeen deur die Sub-Sahara en Madagaskar voorkom. Die voël is 'n algemene standvoël en plaaslike nomade in grasveld, landerye en bossieveld. Dit leef ook in vleioewers maar jag selde in water. In Engels staan die voël bekend as die *black-headed heron*.

## Identifikasie 
Die reier is 86 tot 94&nbsp;cm lank en weeg 1,2 tot 1,9&nbsp;kg. Die voël is groot en grys. Dit is effens kleiner as die bloureier. Die slagvere en ligter onderdekvere is kontrasterend donker tydens vlug. Die kroon en agternek is swart terwyl die keel wit is. Die borskant is grys en die bene swart. Die jongvoël het 'n leikleurige kroon en agternek terwyl die voornek dofgeel getint is. Die borskant is ligter.

Die reier broei koloniaal saam (tot 50 pare) en soms ook saam met ander reiers, witreiers, kormorante en ibisse.

## Fotogalery 

Black-headed Heron, Ardea melanocephala at Marievale Nature Reserve, Gauteng, South Africa (20653382183).jpg|Volwassene in vlug, Marievale, Gauteng
Ardea_melanocephala2.jpg|Die versamel van nesmateriaal
Black-headed Heron, Ardea melanocephala at Marievale Nature Reserve, Gauteng, South Africa (21263932772).jpg|Kop van volwassene te Marievale, Gauteng
Ardea melanocephala Fuertes.jpg|Volwassene, geskilder deur Louis Agassiz Fuertes

## Sien ook 
* Alfabetiese lys van Suid-Afrikaanse voëls
* Lys van Suid-Afrikaanse voëls (Groepeer)
* Lys van Suider-Afrikaanse voëls volgens wetenskaplike name

## Bron 
* *Sasol Voëls van Suider-Afrika.* Struik Nature. Vierde Uitgawe 2011.
Volksraad van die Zuid-Afrikaansche Republiek

duimnael|Die wapenskild van die Zuid-Afrikaansche Republiek
[duimnael|regs|Die Volksraad ontvang pres. [Paul Kruger by die Ou Raadsaal, om en by 1890]]
duimnael|regs|Die Ou Raadsaal in Pretoria

Die **Volksraad van die Zuid-Afrikaansche Republiek** was die parlement van die voormalige Zuid-Afrikaansche Republiek (ZAR), ook bekend as die *Transvaalse Republiek*. Die ZAR het bestaan vanaf 1857 tot 1902 as deel van wat nou die Republiek van Suid-Afrika is. Die Volksraad was vir die grootste deel van die bestaan daarvan 'n eenkamerstelsel. Dit het ophou bestaan na die Britse oorwinning in die Tweede Vryheidsoorlog wat gelei het tot die totstandkoming van die Transvaalkolonie wat in 1910 deel geword het van die Unie van Suid-Afrika.

## Grondwet van die Zuid-Afrikaansche Republiek 
Die Grondwet van die Zuid-Afrikaansche Republiek het, anders as in die vroeëre boererepublieke, voorsiening gemaak vir afsonderlike instellings vir wetgewende, uitvoerende en regterlike mag. Uitvoerende mag het by die President en die Uitvoerende Raad berus. Alle staatsamptenare, met die uitsondering van die regterlike amptenare was aan die President ondergeskik. Die President is direk deur stemgeregtigde kiesers verkies vir 'n tydperk van 5 jaar nadat hy per versoekskrif of rekwisisie as kandidaat voorgestel is. Die Uitvoerende Raad het verder bestaan uit die Kommandant-generaal, wat ook direk verkies is, twee lede wat deur die volksraad verkies is en 'n Staatsekretaris wat ook deur die volksraad verkies is. In terme van regterlike mag is voorsiening gemaak vir 'n Hof van Landdros, vier tot ses heemrade en jurielede vir elke distrik. Drie van die landdroste sou 'n hooggeregshof uitmaak wat ook as rondgaande en appèlhof sou dien.

## Kyk ook 
* Die Oranje-Vrystaat het ook 'n Volksraad gehad; dié het ook ophou bestaan na die Britse oorwinning in 1902 in die Tweede Vryheidsoorlog.

## Verwysings
Kanariese Eilande

|-
| bgcolor="#c6c6c6" align="center" colspan="2" | 250px
|-
| valign=top | Hoofstede
| Santa Cruz de Tenerife Las Palmas de Gran Canaria
|-
| Oppervlak&nbsp;– Totaal&nbsp;– % van Spanje
| Gelys 13de&nbsp;7&nbsp;447 vk km&nbsp;1,5%
|-
| Bevolking&nbsp;– Totaal (2025 skatting)&nbsp;– % van Spanje&nbsp;– Bevolkingsdigtheid
| Gelys 7de&nbsp;2 258 219&nbsp;4,5%&nbsp;303/vk km
|-
| Statuut van Selfregering
| 16 Augustus 1982
|-
| ISO 3166-2
| ES-CN
|-
| Parlementêre verteenwoordiging&nbsp;– Setels in die Spaanse Kongres&nbsp;– Setels in die Spaanse Senaat
| valign=bottom | &nbsp;14&nbsp;2 (benoem deur outonome regering) 3 vir Tenerife, 3 vir Gran canaria, een vir elkeen van die ander eilande=13
|-
| President
| Adán Martín Menis (CC)
|-
| align=center colspan=2 | [gobiernodecanarias.org/ Gobierno de Canarias]
|}

Die **Kanariese Eilande** (Spaans: *Islas Canarias*) (28° 06'N, 15° 24'W) is 'n eilandgroep van die Koninkryk van Spanje wat bestaan uit sewe eilande van vulkaniese oorsprong in die Atlantiese Oseaan. Dit is geleë naby die noordwestelike kus van Afrika (Marokko en Wes-Sahara). Dit vorm 'n outonome gewes van Spanje.

[duimnael|links|[Nasa-Satellietbeeld van die Kanariese Eilande]]
duimnael|links|Kaart van die Kanariese Eilande
Die naam is waarskynlik afkomstig van 'n Noord-Afrikaanse stam, (die Canarii), of moontlik die Latynse term *Insularia Canaria* wat Eiland van die Honde beteken, 'n naam wat aanvanklik slegs op die eiland Gran Canaria van toepassing was. Daar word geglo dat die hoë bevolking van 'n endemiese spesie groot en kwaai honde die kenmerk was wat die paar antieke Romeine, wat per see kontak met die eiland bewerkstellig het, die meeste opgeval het.

Die Kanariese Eilande is die enigste Outonome Gemeenskap van Spanje met twee hoofstede: Santa Cruz de Tenerife en Las Palmas de Gran Canaria. Saam met die Asore, Kaap Verde en die Madeiraeilande vorm die Kanariese Eilande 'n eie biogeografiese streek, Makaronesië, wat – ten spyte van die lang afstande – ooreenkomste tussen die eilande se fauna en flora toon.

## Eilande 
* Tenerife
* Fuerteventura
* Gran Canaria
* Lanzarote
* La Palma
* La Gomera
* El Hierro

## Bibliografie
*Green, Lawrence G.: South African beachcomber. Memories of the people of the shore and the stories they told; sand and dunes and treasure, seabirds and creatures of the sea; and personal impressions of certain islands in African waters. Kaapstad: Howard B. Timmins, 1958.

## Eksterne skakels 
*  
*  Amptelike webwerf
*