Fritos

**Fritos** is 'n Amerikaanse handelsmerk van mielieskyfies, oorspronklik 'n produk van die Frito Corporation, wat in 1932 deur Charles Elmer Doolin gestig is. Dit word nou vervaardig deur die Frito-Lay-afdeling van PepsiCo. 

Fritos word gemaak deur geëkstraeerde heel mieliemeel diep te braai, anders as die soortgelyke tortilla-skyfies, wat van mieliemeel gemaak word en 'n ander proses gebruik. Dit is een van twee handelsmerke wat Frito-Lay saam met Lay's verteenwoordig. Die Fritos-handelsmerk verskyn ook op 'n reeks kaassouse en boontjiedoopsous.

## Oorsprong 
Die resep vir die skyfies wat nou as Fritos bekend staan, is ontwikkel deur Gustavo Olguin, 'n sokkerafrigter van Oaxaca, Meksiko, wat 'n tyd lank in San Antonio, Texas, gewoon het. In Julie 1932, omdat hy na Meksiko wou terugkeer, het Olguin 'n advertensie in die *San Antonio Express* geplaas waarin hy sy resep en toerusting te koop aangebied het.

Charles Elmer Doolin, 'n lid van die familie wat San Antonio se *Highland Park Confectionary* besit het, het onlangs 'n Meksikaanse restaurant besoek en vir die eerste keer mielieskyfies geniet. Doolin het op die advertensie gereageer en Olguin se resep, sy persoonlike aartappelrysmasjien en sy 19 gevestigde kleinhandelrekeninge vir VS$100 gekoop. Die Doolin-familie het die skyfies hul naam, Frito, die Spaanse woord vir "gebraai", gegee en die Frito Corporation in September 1932 gestig.

Die Frito Corporation is aanvanklik uit die Doolins se motorhuis bedryf; en hulle het weldra die huis langsaan gekoop om hul bedrywighede uit te brei. In 1933–34 het hulle aanlegte in Dallas en Tulsa geopen. In 1936 is Fritos by die *Texas Centennial Exposition* uitgestal en die uitstalling is na die *Castle of Foods* verskuif tydens die 1938 State Fair of Texas. Teen 1947 het die maatskappy aanlegte in Los Angeles en Denver gehad, en gelisensieerde franchises landwyd, insluitend HW Lay and Company, wat 'n eksklusiewe franchise gehad het om Fritos in die Suidoos-Verenigde State te produseer en te verkoop.

Namate hul besigheid uitgebrei het, het die Frito Company ook ander items begin vervaardig, insluitend Cheetos (1948), chili, boontjiedoopsous, tortillaskyfies en ander Meksikaans-geïnspireerde lekkernye, saam met aartappelskyfies, geroosterde grondboontjies, gebraaide varkvelletjies en ander peuselhappies.

Teen 1955 het die maatskappy meer as vyftig produksieaanlegte besit, insluitend dié in Hawaii en Venezuela, sowel as 'n aantal "Frito-plase" regoor Texas, waar Doolin mielies en ander gewasse verbou het vir gebruik in sy produkte. Die Frito-maatskappy was een van die eerstes wat in Disneyland belê het, en vanaf die park se opening in 1955 het hulle 'n Casa de Fritos-restaurant daar bedryf. In 1961 het die Frito-maatskappy met HW Lay and Company saamgesmelt om Frito-Lay te word. In 1965 het Frito-Lay met die Pepsi-Cola-maatskappy saamgesmelt om PepsiCo te word, een van die wêreld se grootste produsente van koeldrank en peuselhappies.

Volgens die Smithsonian-tydskrif het CE Doolin nie vleis of sout geëet nie en was hy 'n volgeling van sy mede-Texaan Herbert M. Shelton, 'n natuurgeneser wat rou kos en vas as 'n kuur vir siektes voorgestaan het.

## Gelukbringers 
Van 1952 tot 1967 was die Frito Kid die maatskappy se amptelike gelukbringer, ontwerp deur Keitz & Herndon. Die Frito Bandito was hul gelukbringer van 1967 tot 1971, maar is gestaak weens klagtes oor die rassistiese Meksikaanse Bandito-beeld. Hy is aanvanklik vervang deur die Muncha Bunch, 'n groep cowboys, wat weer vervang is deur WC Fritos, gemodelleer na die komediant W. C. Fields.

## Verwysings