open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Universiteit van Rome

[duimnael|regs|Die nuwe kampusvan die Universiteit van Rome, wat in 1935 deur [Marcello Piacentini gebou is, in 'n 1938 foto.]]

Die **Sapienza Universiteit van Rome** (Sapienza - Università di Roma), ook genoem Sapienza  of die "Universiteit van Rome", is 'n kollegiale navorsingsuniversiteit in Rome, Italië. Formeel bekend as Università degli Studi di Roma "La Sapienza", is dit die grootste Europese universiteit volgens inskrywings (die derde grootste die afstandsonderrigskole ook in ag geneem word)   en een van die oudstes in die geskiedenis, wat in 1303 gestig is. Die Universiteit is een van die mees gesogte Italiaanse universiteite wat die eerste plek in die nasionale ranglys en in Suid-Europa beklee. 
Die grootste deel van die Italiaanse regerende klas het aan hierdie Universiteit gestudeer.  La Sapienza het talle noemenswaardige alumni opgelei, waaronder baie Nobelpryswenners, Presidente van die Europese Parlement en Europese Kommissarisse, hoofde van verskeie nasies, noemenswaardige godsdienstige figure, wetenskaplikes en ruimtevaarders.

## Verwysings
Laerskool Jubileum

duimnael|regs|300px|Die skool se gr. 2B-klas, 1962.

duimnael|links|'n Groep jong leerlinge van die Jubileumskool by die sierwapen wat 'n ouer geskenk het by geleentheid van die skool se 21-jarige bestaan in 1957.

Die **Laerskool Jubileum** was ’n Afrikaansmedium in die voorstad Mayfair-Wes, wes van die Johannesburgse middestad. 

Die skool is in 1936 geopen, maar moes einde Maart 1991 sluit nadat die leerlingtal afgeneem het weens die wegtrek van Afrikaansprekendes uit Mayfair-Wes en omstreke. Die skoolgebou huisves nou die Bree Primary School.

## Verwysings
Laerskool Johan Rissik

[duimnael|regs|300px|'n Agteraansig van die skoolgebou, einde 2017, met die [Ponte-toringgebou regs en die Carlton-sentrum links.]]

[duimnael|links|190px|[Johann Rissik, na wie die skool en, saam met Christiaan Johannes Joubert, die stad Johannesburg genoem is.]]

[duimnael|regs|300px|Die bestuur van die Randse Kring van Afrikaanse Skoolhoofde en Onderhoofde, 1954. Van links: J.J. Nel (Richmond-laerskool, penningmeester), dr. J.H. Oosthuizen ([Laerskool Langlaagte|Langlaagte-laerskool, voorsitter), I.J. Grové (Aucklandparkse Laerskool), J.J. van Wyk (Laerskool Mayfair, Mayfair, sekretaris) en J.J.F. du Toit (Laerskool Johan Rissik, ondervoorsitter).]]

Die **Laerskool Johan Rissik** was ’n Afrikaansmedium primêre skool in Troyeville, ’n werkersklasvoorstad oos van Johannesburg se middestad. Dit het in 'n stadium bestaan uit die juniorskool met leerders van gr. 1 tot st. 1 en die laerskool met leerders van st. 2 tot 5. Die juniorskool was in die destydse Kitchenerstraat en die laerskool in Pretoriastraat, aangrensend tot Kitchenerstraat (nou Albertina Sisuluweg). Die skool is genoem na die eerste administrateur van Transvaal, Johann Rissik.

Die skool het op 3 Desember 1991 ophou bestaan, op dieselfde dag as die Laerskool Malvern en die Laerskool Kensington, albei ook in die ooste van Johannesburg, wat al drie met ingang 1992 sou saamsmelt. Ten tyde van die sluiting moes nog besluit word oor die naam van die verenigde laerskool, maar aangesien dit gehuisves is op die perseel van die ou Laerskool Kensington in Cumberlandstraat, Kensington, is die naam Laerskool Kensington behou. 

Dié skool het begin 1992 met sowat 480 leerlinge geopen en ’n personeel van 32 onder leiding van Leon van Eeden, die laaste hoof van die Laerskool Malvern. Van die personeel het net vyf oorgekom van Johan Rissik af, Van Eeden en nog sewe van Malvern af (van dié skool het vyf personeellede einde 1991 afgetree) en 20 was verbonde aan die ou Laerskool Kensington. Met die ontbinding van hul skole het Johan Rissik se laaste hoof, Joon Kruger, en Kensington s’n, Giel Oberholzer, met pensioen afgetree. 

Die gedurige afname in die Afrikaanssprekende bevolking van die oostelike voorstede het kort ná die skole se ontbinding gelei tot die samesmelting van die NG gemeente Jeppestown en die NG gemeente Malvern as die NG gemeente Kensington, ook in 1992. Die NG gemeente Belgravia is reeds omstreeks 1980 by Malvern ingelyf en Bezuidenhoutsvallei min of meer dieselfde tyd by Jeppestown. Die Gereformeerde kerk Johannesburg-Oos in Troyeville het reeds in 1986 ontbind (sien [Gereformeerde kerk Johannesburg herstig]), maar die Nederduitsch Hervormde gemeente Kensington, ’n hanetree vanaf die ou Gereformeerde kerk en NG kerk Jeppestown in Troyeville, het nog tot 2003 uitgehou.

## Bron 
*  "Drie ou skole sluit hul hekke vir die laaste keer", *Beeld*, 4 Desember 1991.

## Eksterne skakels 
*  Die perseel van die destydse Laerskool Johan Rissik in Troyeville. URL besoek op 24 Oktober 2017.
Avioimpex

***Avioimpex*** was 'n lugredery van die Republiek van Macedonië, gebaseer in Skopje. Dit het beide geskeduleerde en handvesdienste bedryf, van en na Skopje en Ohrid.

## Geskiedenis 
[duimnael|Avioimpex [ McDonnell Douglas MD-80 33RC.]]
[duimnael|Avioimpex [Toepolef Tu-154 in 1993.]]
 Avioimpex is gestig as Interimpex-Avioimpex in September 1992. Die lugredery het sy naam verander na Avioimpex op 2 November 1999, en bedrywighede is opgeskort in September 2002 na die Macedoniese CAA  sy bedryfstelsel lisensie herroep as gevolg van finansiële probleme.

## Vloot 
Die vloot het die volgende ingesluit:
* 1 McDonnell Douglas DC-9
* 5 McDonnell Douglas MD-80
* 3 Toepolef Tu-154
* 2 Yakovlev Yak-42

## Ongelukke 
Op 20 November 1993 Avioimpex Vlug 110, het 'n Yak-42 naby Ohrid Lughawe neergestort. Die vliegtuig was op 'n vlug van Genève, Switserland na Skopje, Macedonië, maar dit is na die lughawe verskuif in Ohrid weens swak weerstoestande.

Tydens die finale aantog het die vliegtuig die Trojan Heuwels, wat naby die lughawe lê getref.  Al agt lede van die lugspan en 116 pasassiers het in die ongeluk omgekom. Een passasier, Rade Jevremovich, het die ongeluk oorleef, maar het op 2 Desember aan sy beserings beswyk. 

## Verwysings 
## Eksterne skakels 
* Avioimpex
Sopwith Dolphin

Die **Sopwith Dolphin** is 'n Britse dubbeldekker vegvliegtuig wat tydens die Eerste Wêreldoorlog diens gedoen het. Die *Dolphin* het voortgespruit uit 'n reeks vliegtuig ontwikkelings van Sopwith en daar was veral gefokus op vlieënier uitsig van uit die kajuit en bewapening. Die boonste vlerk was laer gemonteer, net bo die kajuit met 'n gaping in die vlerk sodat die vlieënier se kop bo kon uitsteek. Dit het veroorsaak dat die vliegtuig nie gewild onder alle vlieëniers was nie; hulle was bang dat die vlieënier beseer kon word met ongelukke waar die vliegtuig vorentoe oor rol. Dit het tot gevolg gehad dat ekstra beskerming oor die kajuit aangebring was. Kaptein Gillett van 79 Eskader het 14 vyandelike vliegtuie en 3 lugbalonne afgeskiet.

Die *Dolphin Mk I* is in 1917 in diens gestel en daar is 1,532 van die vliegtuie vervaardig. Daar was ook kleiner getalle Mk II en III's vervaardig met ander motors.

## Tegniese besonderhede 
## Sien ook 
* Lys van vegvliegtuie

## Bron 
* Crosby, Francis: *THE WORLD ENCYCLOPEDIA OF FIGHTERS & BOMBERS*. 2015.
Vurkhyserdrywer Klaus – Die eerste Werksdag

**Vurkhyserdrywer Klaus – Die eerste werksdag** (Duits: *Staplerfahrer Klaus – Der erste Arbeitstag*) is 'n kortfilm uit die jaar 2000 oor die eerste werksdag van vurkhyserbestuurder Klaus Bersek. Die film is 'n parodie op beroepsveiligheidsfilms, in die vorm van 'n bloederige gruwelfilm. Die draaiboek en redaksie is deur Stefan Prehn en Jörg Wagner, en die hoofrol van Klaus word deur die akteur Konstantin Graudus vertolk. Die film is op 'n maatskappyperseel in Buchholz in der Nordheide geskiet en is gedeeltelik deur die filmstigting van Noordryn-Wesfale ondersteun.

## Inhoud 
Die film is in die styl van die opvoedkundige veiligheidsfilms uit die vroeë 1980's en beeld op aanskoulike wyse die gevare van verkeerde hantering van 'n vurkhyser uit. Die agtergrondstem is deur Egon Hoegen, wat bekendheid verwerf het vir sy rol in die ernstige verkeersveiligheidsreeks *Der 7. Sinn* (Die 7de Sintuig).

Die hoofkarakter is Klaus, wat pas sy vurkhyserlisensie gekry het, en wat op sy eerste werksdag 'n klomp foute maak wat lei tot grusame ongelukke.

Terwyl klassieke opvoedkundige films beserings net suggereer, gebruik hierdie film die irrasionaliteit van 'n harlekynspel sowel as 'n bloederige gruwelfilm: arms en koppe word afgesny en mense word deur die vurkhyser se vurk deurboor. Alhoewel noodlottige beserings getoon word, is alle beseerdes buiten vurkhyserdrywer Klaus, wie se kop afgesny word, en 'n pakhuiswerker wat deur 'n kettingsaag in twee gesny word, nog by hulle volle bewussyn, wat hoogs onrealisties is.

Aan die einde van die film is daar 'n verwysing na die Western-genre, wanneer die vurkhyser met die onthoofde Klaus agter die stuur, en met twee pakhuiswerkers wat nog steeds deurboor is deur die vurk van die vurkhyser, en agtervolg deur 'n kettingsaag, die sonsondergang invaar.

## Ontvangs 
Die film het vinnig 'n kultusrolprent geword. Dit het talle toekennings gewen en is in 2001 as 'n kompetisie-inskrywing op die Cannes-rolprentfees vertoon. Sedert 2003 is dit as 'n digitaal opgeknapte weergawe in DVD-formaat met bonusmateriaal beskikbaar.

Die kortfilm word dikwels as 'n komiese onderbreking getoon tydens die opleiding van vurkhyserbestuurders. Die Akademie van DEKRA, die Duitse motorvoertuigoorsigsliggaam het in 2005 op navraag van 'n televisieredaksie bevestig dat die film nie deel van sy opleidingsprogramme uitmaak nie.

## Eksterne skakels 
* Amptelike webbladsy
* 
* Agter die Skerms
Dún Laoghaire

**Dún Laoghaire** [d̪ˠuːn̪ˠ ˈɫeːrʲə] is 'n groot kusdorp en hawestad aan die ooskus van die Republiek Ierland, sowat sewe myl (12 km) suid van die hoofstad Dublin, waarna tradisioneel as die "Poort na Ierland" verwys word. Die dorp, wat deur 'n golwende heuwellandskap omring word, het intussen ook 'n gewilde bestemming vir plesierbote geword.

Dún Laoghaire het vanaf 1821 ter ere van koning George IV van die Verenigde Koninkryk, wat in dié jaar 'n besoek aan die kusdorp gebring het, die Engelse naam **Kingstown** gedra. In 1921 is die Ierse naam herstel wat afgelei is van *dún* ("fort" of "vesting") en die naam van 'n 5de eeuse Hoë Koning van Ierland voor die aankoms van Wiking-setlaars in Dublin, Laoghaire Mac Néill (*Lóegaire mac Néill *volgens die historiese spelwyse).

## Nasionale Seevaartmuseum 
duimnael|links|Versamelings in die National Maritime Museum of Ireland
Ierland se Nasionale Seevaartmuseum (*National Maritime Museum*) is in die historiese Old Mariners-kerk gevestig, een van min sakrale geboue ter wêreld wat vir seelui opgerig is en tot vandag toe bewaar gebly het. Die museum huisves 'n uitgebreide versameling oor alle aspekte van seevaart, insluitende 'n groot anker in die binnehof en klein modelle van skepe wat deur vuurtoringwagters vervaardig is om die lang eensame ure te vul wat hulle langs Ierland se kus deurgebring het. 

Verder is daar meganiese versamelings, 'n kunsgalery met werke wat aan die see gewy is, 'n herboude radiokamer van 'n skip, 'n uitstalling oor die *RMS Titanic* en versamelings oor die fauna en flora van Ierland se kusgebiede.
Killiney

duimnael|links|Killiney-strand
**Killiney** (Iers: **Cill Iníon Léinín** "Kerk van die Dogters van Léinín") is 'n welvarende strandoord aan die ooskus van die Republiek Ierland, geleë in die graafskap Dún Laoghaire-Rathdown. Dit grens aan twee ander welvarende nedersettings net suid van Dublin, Dalkey in die noorde en Shankill in die suide. Die nedersetting het rondom die 11de eeuse Killiney-kerk gegroei en in die 19de eeu tot 'n gewilde strandoord ontwikkel.

Die kuspad vanaf Dalkey na Killiney bied van die pragtigste uitsigte langs Ierland se ooskus wat dikwels met dié oor die Baai van Napels vergelyk word.

## Eksterne skakels 
; Killiney-kasteel
* *Fitzpatrick Castle Hotel Dublin*

## Verwysings
Samuel Cunard

**Sir Samuel Cunard, 1ste Baronet** (* 21 November 1787 in Halifax, Nova Scotia; † 28 April 1865 in Kensington, Londen, Engeland), was 'n Kanadese skeepvaartmagnaat wat bekendheid verwerf het as stigter en naamgewer van die Britse redery *Cunard Line* - die eerste redery ter wêreld wat gereelde vaarte op die transatlantiese roete aangebied het. Cunard se eerste passasierskip op dié roete, die *RMS Britannia*, het haar nooiensvaart op 4 Julie 1840 vanuit Liverpool onderneem.

Samuel Cunard is gebore as die seun van 'n baastimmerman en houthandelaar wat gedurende die Amerikaanse Rewolusie na Brits-Noord-Amerika gevlug en hom in Halifax gevestig het. Samuel het tot die saak van sy vader toegetree, 'n houtonderneming met belange in uiteenlopende bedrywe soos walvisvangs, steenkool, yster en skeepvaart waarmee hy reeds in die 1830's 'n groot fortuin verdien het. Saam met Enos Collins het hy in 1825 die bankonderneming *Halifax Banking Company* gevestig.
[duimnael|links|RMS Britannia in 1840. Die skip is in Greenock, [Skotland gebou]]
Sy skeepvaartbedrywighede het veral op seilskepe gesteun, alhoewel as aandeelhouer van die houtratboot *Royal William* (wat in 1833 geskiedenis geskryf het met sy hoofsaaklik stoomgedrewe transatlantiese vaart) ook ervaring opgedoen het met vroeë stoomboottegnologie. In 1839 het hy vir 'n Britse regeringskontrak getender om 'n gereelde posbootdiens op die Noord-Atlantiese roete tussen Liverpool en Halifax, Quebecstad en Boston in te stel - vir 'n jaarlikse bedrag van £55&nbsp;000 oor 'n tydperk van tien jaar.

Die tender was suksesvol, en nog in dieselfde jaar het Cunard, saam met vennote in Glasgow en Liverpool, die redery *British and North American Royal Mail Steam Packet Company* as historiese voorloper van die *Cunard Line* gestig. Cunard se eerste seilskip het reeds in Mei 1840 vertrek, maar eers met die *Britannia*, wat vir haar vaart na Halifax en Boston 14 dae en agt ure benodig het, het die gereelde posdiens tussen die Verenigde Koninkryk en Noord-Amerika begin.

In die vroeë 1840's het Cunard se sake in Nova Scotia en Nieu-Brunswyk deur moeilike tye gegaan, terwyl sy skeepvaartonderneming steeds gefloreer het danksy Cunard se voortreflike bestuur en 'n aantal tegniese innovasies. Vanaf 1855 het dit op ysterskepe gesteun, terwyl skepratte in die vroeë 1860's deur skroewe vervang is. Strawwe Amerikaanse mededinging het die redery genoodsaak om Halifaxhawe vanaf 1867 as gereelde bestemming in Noord-Amerika deur New York te vervang. Die roete na Kanada is eers kort voor die Eerste Wêreldoorlog hervat. Later het Montrealhawe Cunard se Kanadese bestemming geword totdat ook dié roete weens strawwe mededinging deur lugrederye uiteindelik nie meer bedien is nie.

Cunard het hom in Engeland gevestig om daar sy skeepvaartbelange te bestuur. Vir die dienste, wat sy vloot tydens die Krimoorlog voorsien het, is Cunard in 1859 met die adelstitel baronet vereer. Ses jaar later is hy in Londen oorlede. 

## Verwysings
Laerskool Kensington

duimnael|regs|270px|Die skoolsaal met nog die ou naam daarbo.

duimnael|regs|270px|'n Minstens 10 jaar oue naambord op die skool se perseel, afgeneem op 1 Januarie 2018, sowat 10 jaar nadat die skool verengels is.

duimnael|regs|300px|Die st. 5-klas van die Laerskool Kensington, 1963.

Die **Laerskool Kensington** was die laaste Afrikaansmedium primêre skool in die oostelike voorstede van Johannesburg. 

Afrikaans as onderrigmedium is omstreeks 2008 uitgefaseer nadat die skool in 2003 dubbelmedium geword het, waarna dit eentalig Engelsmedium geword en die skool sedertdien bekendstaan as Kensington Primary School. Die skoolgebou is geleë in Cumberlandstraat, Kensington, reg langsaan die tradisioneel Engelsmedium Sir Edmund Hillary Primary School. 

Die skool in sy oorspronklike gedaante het op 3 Desember 1991 gesluit, dieselfde dag as die Laerskool Malvern en die Laerskool Johan Rissik in Troyeville nadat die Afrikaanssprekende inwoners in die ooste van Johannesburg jare lank algaande verminder het. Dit het ook gelei tot die samesmelting van die NG gemeente Jeppestown en die NG gemeente Malvern as die NG gemeente Kensington, ook in 1992. Die NG gemeente Belgravia is reeds omstreeks 1980 by Malvern ingelyf en die NG gemeente Bezuidenhoutsvallei min of meer dieselfde tyd by Jeppestown. Die Gereformeerde kerk Johannesburg-Oos in Troyeville het reeds in 1986 ontbind (sien Gereformeerde kerk Johannesburg (herstig)), maar die Nederduitsch Hervormde gemeente Kensington, ’n hanetree vanaf die ou Gereformeerde kerk en NG kerk Jeppestown in Troyeville, het nog tot 2003 uitgehou.

Die eerste skoolhoof van die nuwe Laerskool Kensington, Leon van Eeden, was tydens die laaste drie jaar van die Laerskool Malvern se bestaan daardie skool se hoof. Einde 1991 het vyf van sy personeellede met vervroegde aftrede gegaan, terwyl sewe aangesluit het by Kensington. Hy het in 1994 afgetree en is kort daarna oorlede, waarna hy opgevolg is deur Herman van Schyff. Hy het sy eie lewe in 2006 geneem. 

Die nuwe Laerskool Kensington het met sowat 480 leerders begin en dié getal gehandhaaf namate die Afrikaanse leerders ál minder en die Engelse leerders (hoofsaaklik swart) ál meer geword het. Aan die begin het die skool se personeel bestaan uit Van Eeden en sewe van sy personeellede van Malvern, vyf van Johan Rissik en 20 van die ou Kensington. Met die ontbinding van hul skole het ook Johan Rissik se laaste hoof, Joon Kruger, en Kensington s’n, Giel Oberholzer, met pensioen afgetree. 

## Bron 
*  "Drie ou skole sluit hul hekke vir die laaste keer", *Beeld*, 4 Desember 1991.
SPAD S.XIII

Die **SPAD S.XIII** is 'n Franse dubbeldekker vegvliegtuig wat tydens die Eerste Wêreldoorlog diens gedoen het. Dit was ontwikkel deur ''Société Pour L'Aviation et ses Dérivés* (SPAD) uit die *SPAD S.VII''. Dit was ontwerp as 'n teenvoeter vir die Duitse vliegtuie wat oor twee masjiengewere beskik het. Die het 'n groter vlerkspan gehad en kragtiger motor terwyl sy vuurkrag ook verdubbel het teenoor die *S.VII*. Die Franse vlieëniers was gaande oor die vliegtuig en die Franse regering het onmiddellik 2,000 van hulle bestel. Daar was later meer as 8,000 gebou. Die Franse Magte is Mei 1917 met die vliegtuig uit gereik; dit het die *S.VII* en die *Nieuport* vervang. Die Franse bobaasvlieëniers soos Charles Nungesser, Fonck en Guynemer het die vliegtuig gebruik. 

Behalwe die Franse Lugmag, het die voorloper van die Britse Lugmag, die *Royal Flying Corps* asook die lugmagte van Italië en België die vliegtuig gebruik. Die Amerikaanse *Air Service* het ook die vliegtuig gebruik vanaf Maart 1918 en het teen die einde van die oorlog 893 besit. Gedurende 1917 en 1918 het die vliegtuig sy man gestaan teen die Duitse vliegtuie en was eers teen die einde van die oorlog oorskadu deur die *Fokker D.VII*. Toe die oorlog eindig was 'n bestelling vir nog 10,000 eenhede gekanselleer.

## Tegniese besonderhede 
duimnael|

## Sien ook 
* Lys van vegvliegtuie

## Bron 
* Crosby, Francis: *THE WORLD ENCYCLOPEDIA OF FIGHTERS & BOMBERS*. 2015.
Expensive Typewriter

***Expensive Typewriter*** is 'n teksredigeerprogram wat in die 20ste eeu op die DEC PDP-1 -rekenaar geloop het.

## Inligting 
Aangesien dit 'n IBM *Selectric*-tikmasjien ('n briefkwaliteitdrukker) kon beheer, kan dit beskou word as die eerste woordverwerkingprogram. Dit is in 1961–1962 deur Steve Piner en L. Peter Deutsch geskryf en verbeter. In die gees van 'n vorige verwerker met die naam "Colossal Typewriter", is dit "Expensive Typewriter" genoem, want destyds was die PDP-1 baie duur gewees, ongeveer VS$ 100&nbsp;000.

## Verwysings 
## Sien ook 
* PDP-1
* Expensive Desk Calculator
* Expensive Planetarium
* Expensive Tape Recorder
* Text Editor and Corrector
* RUNOFF
* TJ-2
Stefi Baum

**Stefi Baum** (11 Desember 1958) gebore in Chicago, Illinois, is 'n Amerikaanse sterrekundige. Die Amerikaanse Sterrekundige Vereniging het haar werk vereer deur die Annie J. Cannon-prys in 1993 aan haar toe te ken.  Baum het gehelp om die Hubble-ruimteteleskoop te ontwikkel, vanaf 2004 was sy die direkteur van die "*Rochester Institute of Technology*" se Chester F. Carlson Sentrum. 

## Lewe 
Baum het haar Baccalaureus Artium in Fisika van die Harvard-universiteit en 'n Ph.D in Sterrekunde van die Universiteit van Maryland verwerf.  Sy is tans die Dekaan van die Fakulteit Natuurwetenskappe en Professor in Fisika en Sterrekunde aan die Universiteit van Manitoba. 

## Publikasies 
## Sien ook 
* Astronomie
* Planete
* Komete

## Verwysings
Universiteit van Manitoba

Die **Universiteit van Manitoba** (U van M, UMN, of UMB) is 'n openbare universiteit in die provinsie Manitoba, Kanada. Dit is in 1877 gestig en is geleë in Winnipeg, en was die eerste universiteit van Wes-Kanada. 
Die universiteit het 'n reputasie as 'n top-navorsingsintensiewe onderwysinstelling  en doen jaarliks meer navorsing as enige ander universiteit in die streek. Dit is die grootste universiteit, beide deur die totale studente-inskrywing en kampusgebied in die provinsie Manitoba, en die 17de grootste in Kanada. Die universiteit se verhoogde toelatingsstandaarde, wye verskeidenheid professionele dissiplines en wêreldwye uitreikprogramme het gelei tot een van die mees uiteenlopende studenteliggame in Wes-Kanada. Die kampus sluit beide Fakulteite Regsgeleerdheid en Geneeskunde in, en spog met honderde graadprogramme.Vanaf 2010 was daar 96 Rhodes-geleerdes van die Universiteit van Manitoba, meer as enige ander universiteit in Wes-Kanada. 

## Galery 

File:UManitoba Administration Building.jpg|Administrasie Gebou
File:UofMTierBuilding.jpg|Tier Gebou
File:UofMBullerBiologicalLaboratories.jpg|Biologiese Labratoriums
File:UofMStPaulsCollege.jpg|St Pauls College
File:UofMStJohnsCollegeEntrance.jpg|St Johns College
File:UofMStAndrewsCollege.jpg|St Andrews College
File:Aboriginal house of Manitoba university.jpg|Aboriginal House
File:Big fossil turtle.jpg|"Archelon ischyros" in die Wallace Gebou
File:Agricultural College 1.JPG|Administrasien Gebou (Oostelike kant)
File:Tier Building entrance.JPG|Tier Building
File:U of M between Max Bell and Ext. Education.JPG

## Verwysings
B.net

**B.net** is 'n kabelmaatskappy in Kroasië, en 'n filiaal van Vipnet sedert 2011. Dit bied kabeltelevisie, telefoon en internet in Osijek, Rijeka, Solin, Split, Velika Gorica, Zadar en Zagreb.

Die maatskappy is in September 2007 gestig as 'n samesmelting van twee groot Kroatiese kabelmaatskappye, DCM d.o.o. en *Adriatic Kabel* d.o.o. In 2010 het die maatskappy 105&nbsp;000 kabeltelevisiegebruikers gehad, met 'n moontlike uitbreiding na 250&nbsp;000 huishoudings.

## Verwysings 
## Eksterne skakels 
* Amptelike webwerf
Fahimi

**Fahimi** is 'n van. Bekende persone met die van sluit in die volgende :
* Babak Fahimi, Amerikaanse ingenieur
* Yasmin Fahimi (gebore 1967), Duitse politikus
Hoërskool President, Johannesburg

Die **Hoërskool President** is ’n dubbelmedium- sekondêre skool in Ridgeway, ’n suidelike voorstad van Johannesburg.

Sedert die verengelsing van die Hoërskole Die Fakkel (in Forest Hill) en J.G. Strijdom (in South Hills, nou Diversity High School) is dit die enigste hoërskool in die suide van die Goudstad waaraan vakke deur medium Afrikaans onderrig word.

Die skool het in 1967 geopen as die Ridgewayse Hoërskool vanweë die instroming van Afrikaners na Johannesburg in die vroeë 1960’s. Dit het daartoe gelei dat die Hoërskool Die Fakkel onvoldoende plek vir al die leerlinge gehad het. Reeds in 1969 is die skool se naam verander na die Hoërskool President. Weens die afname in die suide van Johannesburg se Afrikaanse bevolking, het President in 2005 ’n nuwe era as tweetalige skool betree.

## Bron 
*  Die skool se webtuiste. URL besoek op 25 Oktober 2017.

## Eksterne skakels 
*  Die skool se Facebook-groep
Babak Fahimi

**Babak Fahimi** van die Universiteit van Texas in Dallas, Richardson, Texas is vereer as Fellow of the Institute of Electrical and Electronics Engineers (IEEE) in 2015 vir "bydraes tot modellering en analise van wisselstroom verstelbare spoed motors".

In 2017, is Fahimi bekroon met die *Distinguished Chair in Engineering* van die Universiteit van Texas in Dallas.

## Verwysings
IEEE Genoot

***IEEE Genood*** (soms ***FIEEE***) is 'n toekenning en genootskap toegestaan aan lede van die Instituut van Elektriese en Elektroniese Ingenieurs (IEEE) wat "buitengewone prestasies" behaal het  in enige van die IEEE velde van belangstelling.

Sien die Genoot-Lede van die IEEE vir meer voorbeelde. Genote van die IEEE soms gebruik die post-nominale letters FIEEE.

## Kyk ook 
* Gerhard Hancke - Suid-Afrikaanse genoot van die IEEE

## Verwysings
Guangqing Snelweg

**Guangqing Snelweg** (广清高速) verbind die stede Guangzhou en Qingyuan in die Chinese provinsie van Guangdong.

## Verwysings
Pickering emulsie

'n **Pickering emulsie** is 'n emulsie wat gestabiliseer word deur soliede deeltjies (byvoorbeeld kolloïdale silika) wat op die tussenvlak tussen twee vloeistoffases adsorbeer. Hierdie tipe van emulsie is vernoem na S.U. Pickering, wat die verskynsel in 1907 beskryf het, alhoewel die effek reeds in 1903 deur Walter Ramsden erken is.

As olie en water gemeng word, en klein druppels olie gevorm word en deur die water versprei, sal die druppels uiteindelik saamvloei om die energie van die sisteem te minimeer. As deeltjies van 'n vaste stof egter by die mengsel gevoeg word, sal hulle aan die tussenvlak bind, en verhoed dat die druppels saamsmelt, wat die emulsie meer stabiel maak.

Eienskappe soos hydrofobisiteit, vorm en partikelgrootte kan 'n uitwerking op die stabiliteit van die emulsie hê. Die deeltjie se kontakhoek met die oppervlak van die druppel is 'n kenmerk van sy hydrofobisiteit. As die kontakhoek van die deeltjie aan die tussenvlak laag is, sal die deeltjie grotendeels deur die druppel benat word, en dus waarskynlik nie die samesmelting van druppels verhoed nie. Deeltjies wat gedeeltelik hidrofobies is, en wat dus 'n kontakhoek van ongeveer 90° het, is beter stabiliseerders, omdat hulle deur beide vloeistowwe benat word, en dus beter in die tussenvlak bly. Die stabiliseringsenergie word gegee deur 
: \Delta E\ = \pi r^2\gamma_{OW}(1-|cos{\theta_{OW}}|)^2
waar r is die deeltjie se radius is, \gamma_{OW} die tussenvlakspanning, en \theta_{OW} die kontakhoek. 

Wanneer die kontak hoek ongeveer 90° is, is die energie wat nodig is om die stelsel te stabiliseer op sy minimum.
Oor die algemeen is die fase wat by voorkeur die deeltjie benat, die deurlopende fase in die emulsie.

Die stabiliteit van Pickering emulsies kan verbeter word deur die gebruik van amfifiliese "Januspartikels", naamlik deeltjies wat een hidrofobiese en een hidrofiliese kant het, as gevolg van die hoër adsorpsie energie van die deeltjies in die vloeistof-vloeistof tussenvlak. Dit is veral duidelik uit die stabilisering van emulsies met behulp van poliëlektroliete.

Gehomogeniseerde melk is 'n voorbeeld van 'n Pickering-gestabiliseerde emulsie. Kaseïen eenhede word geadsorbeer op die oppervlak van die melkvetdruppels, en tree as 'n benatter op. Die kaseïen vervang die membrane van die druppels, wat tydens homogenisering beskadig word.

Dit is moontlik om lateksdeeltjies vir Pickering stabilisering te gebruik, en hulle dan aan mekaar te laat bind om 'n deurlaatbare dop of kapsule te vorm, die sogenaamde kolloïedosoom. Pickering emulsie druppels is ook geskikte template vir mikro-enkapsulering en die vorming van gesluite, nie-deurlaatbare kapsules. Hierdie vorm van enkapsulering kan ook toegepas word op water-in-water emulsies (dispersies van fase-geskeide waterige polimeeroplossings), en kan ook omkeerbaar wees.

## Verwysings
Amerikaanse Sterrekundige Vereniging

Die **Amerikaanse Sterrekundige Vereniging**, in 1899 deur George Ellery Hale gestig, is 'n Amerikaanse Vereniging van professionele sterrekundiges en ander belangstellende individue, met sy  hoofkwartier in Washington, D.C. Die primêre doelwit van die Amerikaanse Sterrekundige Vereniging  is om die bevordering van die sterrekunde en nou verwante vakke van wetenskap te bevorder, en die sekondêre doel is die bevordering van sterrekunde-onderwys en om 'n politieke stem vir sy lede te bied. Sy huidige missie is om die mens se wetenskaplike begrip van die heelal te verbeter en te deel.
Dit is 'n nie regerings organisasie met 'n ledetal van ongeveer 7000 lede. Die President van die Amerikaanse Sterrekundige Vereniging is Megan Donahue.

## Publikasies 
* *Astronomical Journal*
* *Astronomy Education Review*
* *The Astrophysical Journal*
* *Bulletin of the American Astronomical Society*
* *Icarus*

## Pryse/Toekennings 
*Henry Norris Russell Lectureship
*Newton Lacy Pierce Prize in Astronomy
*Helen B. Warner Prize for Astronomy
*Beatrice M. Tinsley Prize
*Joseph Weber Award,
*Dannie Heineman Prize for Astrophysics
*George Van Biesbroeck Prize
*Annie J. Cannon Award in Astronomy
*Chambliss Astronomical Writing Award
*Chambliss Astronomy Achievement Student Award 
*Chambliss Amateur Achievement Award
*Gerard P. Kuiper Prize
*Harold C. Urey Prize
*Harold Masursky Meritorious Service Award
*Brouwer Award
*Bruno Rossi Prize
*LeRoy E. Doggett Prize
*George Ellery Hale Prize
*Karen Harvey Prize

## Presidente 
* Simon Newcomb (1899–1905)
* Edward Charles Pickering (1905–1919)
* Frank Schlesinger (1919–1922)
* William Wallace Campbell (1922–1925)
* George Cary Comstock (1925–1928)
* Ernest William Brown (1928–1931)
* Walter Sydney Adams (1931-1934)
* Henry Norris Russell (1934-1937)
* Robert Grant Aitken (1937-1940)
* Joel Stebbins (1940-1943)
* Harlow Shapley (1943-1946)
* Otto Struve (1946-1949)
* Alfred Harrison Joy (1949-1952)
* Robert Raynolds McMath (1952-1954)
* Donald Howard Menzel (1954-1956)
* Paul Willard Merrill (1956-1958)
* Gerald Maurice Clemence (1958-1960)
* Lyman Spitzer, Jr. (1960-1962)
* Carlyle Smith Beals (1962-1964)
* Leo Goldberg (1964-1966)
* Bengt Strömgren (1966-1967)
* Albert E. Whitford (1967-1970)
* Martin Schwarzschild (1970-1972)
* Bart J. Bok (1972-1974)
* Robert Paul Kraft (1974-1976)
* E. Margaret Burbidge (1976-1978)
* Ivan R. King (1978-1980)
* David S. Heeschen (1980-1982)
* Arthur D. Code (1982-1984)
* Maarten Schmidt (1984-1986)
* Bernard F. Burke (1986-1988)
* Donald Edward Osterbrock (1988-1990)
* John Norris Bahcall (1990-1992)
* Sidney C. Wolff (1992-1994)
* Frank Shu (1994-1996)
* Andrea K. Dupree (1996-1998)
* Robert D. Gehrz (1998-2000)
* Anneila I. Sargent (2000-2002)
* Catherine A. Pilachowski (2002-2004)
* Robert P. Kirshner (2004-2006)
* J. Craig Wheeler (2006-2008)
* John Peter Huchra (2008-2010)
* Debra M. Elmegreen (2010-2012)
* David Helfand (2012–2014)
* Meg Urry (2015-2016)
* Christine Jones-Foreman (2016-2017)
* Megan Donahue (2017–2018)

## Eksterne Skakels 
*
Gutton

**Gutton** is 'n van. Bekende persone met die van sluit in die volgende:
* André Gutton (1904-2002), Franse argitek
* Robert Gutton (fl. 1384-1397), Engelse politikus en lid van die Parlement van Engeland
André Gutton

**André Gutton** (1904-2002) was 'n Franse argitek.

Gutton is in diens geneem deur die Franse regering in 1927 as 'n stad beplanner, en was agtereenvolgens hoof argitek van die burgerlike geboue en paleise in 1936. Hy het as die hoof argitek van die Instituut van Frankryk gedien tydens 1943-1969, en na die Tweede Wêreldoorlog was hy werksaam in Aleppo, Sirië, waar hy deel van die stad herontwerp, en in 1952 het 'n aantal van die paaie verbreed om dit makliker maak vir moderne verkeer.

Hy was die hoof argitek van die Parys Opera (1950-1954), en 'n Professor by die *École nationale supérieure des Beaux-Arts* (1949-1958) en by die Instituut van Stedelike Beplanning aan die Universiteit van Parys (1944-1952).

## Verwysings 
*
Robert Gutton

**Robert Gutton** (fl. 1384 - 1397), van Dorchester, Dorset, was 'n Engelse politikus.

Hy het met Alice Rede getrou. Hy was 'n Lid (LP) van die Parlement van Engeland vir Dorchester in November 1384, 1393 en September 1397.

## Verwysings
Saiph

**Saiph**, ook bekend as onder meer **Kappa Orionis**, is die sesde helderste ster in die sterrebeeld Jagter (Orion) en een van die vier sterre wat die Jagter se hoofvierhoek vorm. Iemand in die Suidelike Halfrond wat noord kyk, sal dit regs bo sien, en iemand in die Noordelike Halfrond wat suid kyk links onder. Metings van sy parallaks dui daarop dit is sowat 650&nbsp;ligjare (198&nbsp;parsek) van die Son af, omtrent dieselfde as Betelgeuse. Hoewel dit ’n warmer ster is, is dit kleiner en dowwer as Rigel, met ’n skynbare magnitude van 2,1. Die ster se helderheid wissel effens, met sowat 0,04&nbsp;magnitudes.

## Eienskappe 
Saiph het ’n sterreklassifikasie van B0,5&nbsp;Ia. Die helderheidsklas "Ia" verteenwoordig ’n helder superreus wat die waterstof in sy kern opgebruik het en wegbeweeg het van die hoofreeks. Saiph het ’n sterk sterwind en verloor massa teen ’n tempo van  keer die massa van die Son per jaar, of een sonmassa elke 1,1&nbsp;miljoen jaar. Groot sterre soos Saiph (en baie ander in die Jagter) sal eindelik as ’n supernova ontplof.

## Verwysings 
## Eksterne skakels 
*15px Hierdie artikel is vertaal uit die Engelse Wikipedia
Pseudoknoop

[duimnael|300x300px|Hierdie voorbeeld van 'n natuurlike pseudoknoop kom in die RNA komponent van die menslike [telomerase voor.]]
[[Lêer:Pseudoknot_1YMO.png|duimnael|357x357px|Driedimensionele struktuur van 'n pseudoknoop van 'n menslike telomerase-RNS. (A) stokke (B) ruggraatmodel. Die pdb-lêer is gebaseer op PDB: 1YMO.]]
'n **Pseudoknoop** is 'n sekondêre struktuur van nukleïnsure waar ten minste twee stamlusstrukture voorkom, en waar die helfte van die een stam tussen die twee helftes van 'n ander stam geïnterkaleer is. Die pseudoknoop is in 1982 vir die eerste keer waargeneem in die raap-geelmosaïekvirus. Pseudoknope vou hulself in knoopvormige driedimensionele konformasies op, maar is nie ware topologiese knope nie.

## Voorspelling en identifikasie 
Die strukturele konfigurasie van pseudoknoope leen homself nie tot opsporing deur bioberekening nie, as gevolg van sy kontekssensitiwiteit of oorvleuelingskarakter. Die basis-paring in pseudoknope is nie goed "genes" nie, met ander woorde, basispare kom voor wat in die volgorde oorvleuel. Dit maak die teenwoordigheid van pseudoknope in ribonukleïensuur (RNS)-reekse moeiliker voorspelbaar deur standaardmetodes van dinamiese programmering: hulle gebruik meesal 'n rekursiewe puntestelsel om gepaarde stingels te identifiseer en kan gevolglik nie ongeneste basispare opspoor nie. Nuwer metodes van stogastiese konteksvrye grammatika ly ook aan hierdie probleem. Gewilde sekondêre struktuurvoorspellingsmetodes soos Mfold  en Pfold  sal dus nie pseudoknoopstrukture uitken nie; hulle sal slegs die meer stabiele een van die twee pseudoknoopstamme uitken.

Dit is moontlik om 'n beperkte klas van pseudoknope te identifiseer deur die gebruik van dinamiese programmering, maar hierdie metodes is nie volledig nie, en skaleer swakker as 'n funksie van die soeklengte as die algoritmes wat nie pseudoknope soek nie. Die algemene probleem om pseudoknope met die laagste vrye energie te voorspel is reeds as NP-volledig bewys.

## Biologiese betekenis 
Verskeie belangrike biologiese prosesse maak staat op RNS-molekules wat pseudoknope vorm; dikwels RNS-molekules met 'n uitgebreide tersiêre struktuur. Die pseudoknoopstreek van RNase P is byvoorbeeld een van die mees gekonserveerde elemente in die hele evolusie. Die telomerase RNS-komponent bevat 'n pseudoknoop wat van kritieke belang is vir sy aktiwiteit, en verskeie virusse gebruik 'n pseudoknoopstruktuur om 'n tRNS-agtige motief te vorm, en sodoende die gasheersel te infiltreer.

## Verwysings 
## Eksterne skakels 
* Rfam inskrywing vir Pseudoknots
Eva Ahnert-Rohlfs

**Eva Ahnert-Rohlfs** (11 Augustus 1912 - 9 Maart 1954) was 'n Duitse sterrekundige. Sy het belangrike waarnemings van veranderlike sterre gemaak.

Ahner-Rohlfs is in Coburg (Hertogdom Saxe-Coburg-Gotha) gebore. Sy het vanaf 1931 tot 1933 in Würzburg, München en Kiel studeer. Na nege jaar waar sy van die beroep onttrek het om aandag aan haar gesinslewe te wy, het sy vanaf 1942 tot die einde van die Tweede Wêreldoorlog aan die Universiteit van Göttingen gestudeer. Vanaf 1945 het sy nou saam met professor Cuno Hoffmeister as assistent sterrekundige by die Sonneberg-sterrewag gewerk. In 1951 het sy 'n doktorsgraad in astrofisika van die Universiteit van Jena ontvang. By die Sonneberg-observatorium ontmoet Eva Rohlfs die sterrekundige Paul Oswald Ahnert, en hulle het in 1952 getrou. Eva Ahnert-Rohlfs is op 41 jarige ouderdom in Sonneberg oorlede.

## Bibliografie 
* *"Strahlungsdruck, Poynting-Robertson-Effekt und interstellare Materie."* Mitteilung der Sternwarte Sonneberg 43 (1953)
* *"Vorläufige Mitteilung über Versuche zum Nachweis von Meteoritischem Staub."* Mitteilung der Sternwarte Sonneberg 45 (1954)
* *"Zur Struktur der Entstehung des Perseidenstroms."* Veröffentlichung der Sternwarte Sonneberg (part 2, p.&nbsp;5 - 38) (1956)

## Doodsgetuienisse 
* AN **281** (1954) 284
* Cuno Hoffmeister: *"Eva Ahnert-Rohlfs"* (*Die Sterne* issue 5/6, 1954, p.&nbsp;103 &ndash; 105)

## Sien ook 
* Astronomie
* Planete
* Komete

## Verwysings
Harold Delos Babcock

**Harold Delos Babcock** (24 Januarie 1882 - 8 April 1968) was 'n Amerikaanse sterrekundige, en die vader van Horace W. Babcock. Hy was van Engelse en Duitse herkoms.  Hy is in Edgerton, Wisconsin, gebore voordat hy sy hoërskool loopbaan in Los Angeles voltooi het, en is in 1901 by die Universiteit van Kalifornië, Berkeley, aanvaar is.  Hy het vanaf 1907 tot 1948 by die Mount Wilson-sterrewag gewerk. Hy het in sonspektroskopie gespesialiseer en die verspreiding van magnetiese velde oor die son se oppervlak gekarteer. Saam met sy seun het hy die bestaan van sterk magnetiese velde in sekere sterre bekend gemaak. In 1953 het hy die Bruce-medalje gewen.  

Die Babcockkrater op die maan is na hom vernoem, asook die asteroïde 3167 Babcock (gesamentlik na hom en sy seun).

## Doodsgetuienisse (orbutuaries) 
* Obs **88** (1968) 174 (one paragraph)
* QJRAS **10** (1969) 68

## Sien ook 
* Astronomie
* Planete
* Komete

## Verwysings 
## Eksterne skakels 
*National Academy of Sciences Biographical Memoir
Horace Welcome Babcock

**Horace Welcome Babcock** (13 September 1912 - 29 Augustus 2003) was 'n Amerikaanse sterrekundige. Hy was die seun van Harold D. Babcock.

## Loopbaan 
Babcock het 'n aantal sterrekundige instrumente ontwerp en gebou, en in 1953 was hy die eerste om die idee van aanpassende optika voor te stel.  Hy het in spektroskopie en die studie van magnetiese velde van sterre gespesialiseer. Hy het die Babcock Model voorgestel, 'n teorie vir die magnetisme van sonkolle.

Tydens die Tweede Wêreldoorlog was hy betrokke by stralingswerk by MIT en Caltech. Ná die oorlog het hy 'n produktiewe samewerking met sy pa (Harold D. Babcock) begin. Sy voorgraadse studie was by Caltech, en het sy doktorsgraad van die Universiteit van Kalifornië, Berkeley verwerf. 

Babcock se doktorale proefskrif het een van die vroegste aanduidings van donker materie (Engels: dark matter) bevat. Hy het metings van die rotasiekurwe vir Andromeda gerapporteer wat voorgestel het dat die massa-tot-helderheidsverhouding radiaal toeneem.  Hy het dit egter toegeskryf aan die absorpsie van lig binne die sterrestelsel of gemodifiseerde dinamika in die buitenste dele van die spiraal, en nie aan enige vorm van ontbrekende materie nie.

Hy was van 1964 tot 1978 direkteur van die Palomar-observatorium vir Caltech.

## Toekennings 
*Henry Draper Medal van die National Academy of Sciences (1957)
*Eddington Medal (1958)
*Lid van die American Academy of Arts and Sciences (1959)
*Bruce-medalje (1969)
*Gold Medal of the Royal Astronomical Society (1970)
*George Ellery Hale Prys van die American Astronomical Society Solar Physics Division (1992)
**Vernoem na hom**
*Asteroïde 3167 Babcock (saam met sy pa)

## Doodsgetuienisse (orbutuaries) 
* PASP **116** (2004) 290 (not available online yet, see http://adsabs.harvard.edu/cgi-bin/nph-bib_query?bibcode=2004PASP..116..290P&amp;db_key=AST&amp;high=40fcc30dde26513)
* 

## Sien ook 
* Astronomie
* Planete
* Komete
* Spektroskopie

## Verwysings 
## Eksterne skakels 
* Bruce Medal page 
* Awarding of Bruce Medal
* Awarding of RAS gold medal
* H.W. Babcock, "The Possibility of Compensating Astronomical Seeing", PASP **65** (1953) 229
* Oral History interview transcript with Horace Babcock 25 July 1977, American Institute of Physics, Niels Bohr Library and Archives
*National Academy of Sciences Biographical Memoir
Hiroshi Araki

**Hiroshi Araki** (荒木 博 志 Araki Hiroshi) is 'n Japannese sterrekundige. Hy werk by die Nasionale Sterrekundige Observatorium van Japan se Mizusawa VLBI-observatorium in Ōshū, en was die wetenskapspan se leier van die MUSES-C-sending. Hy het drie asteroïdes ontdek.  Hy en sy kollegas by die sterrewag het hy 'n gedetailleerde topografiese kaart van die Maan geskep. [2]

## Sien ook 
* Asteroïdes
* Planete
* Komete

## Verwysings 
## Eksterne skakels 
* "Detailed map shows dry Moon" - Canada
* "Crustal thickness of the Moon: Implications for farside basin structures" - GRL 
* "Moonlight project - Observations of Lunar rotation and Ephemeris by optical methods on the Moon" 
* Spacewarn Bulletin - NASA
* "Moon's Puzzling, Thick-Skinned Far Side" - Sky and Telescope 
* "New high-res maps suggest little water in moon" - Universe Today
* "CCD Centroiding Experiment for the Japan Astrometry Satellite Mission (JASMINE) and In Situ Lunar Orientation Measurement (ILOM)"
* "Development ofa LD pumped Nd:YAG Oscillator for Space-borne LaserAItimeter"
Ludwig Biermann

**Ludwig Franz Benedict Bier Mann** (13 Maart 1907 in Hamm - 12 Januarie 1986 in München) was 'n Duitse sterrekundige, wat sy Ph.D. van die Universiteit van Göttingen in 1932 verwerf het. 

Hy het belangrike bydraes gelewer tot astrofisika en plasmafisika, die Biermann-battery ontdek, en die bestaan van die sonwind 1947 voorspel het.

Hy was 'n besoekende dosent aan die Instituut vir Gevorderde Studie in 1961.  Hy het die Bruce-medalje in 1967 gewen en die goue medalje van die Royal Astronomical Society in 1974. Asteroïde 73640 Biermann is na hom vernoem.

## Toekennings 
* Awarding of Bruce Medal
* Awarding of RAS gold medal

## Doodsgetuienisse (orbutuaries) 
* MitAG **66** (1986) 10 
* QJRAS **27** (1986) 698

## Sien ook 
* Astronomie
* Planete
* Komete

## Verwysings 
## Eksterne skakels 
* Bruce medal page
Universiteit van Göttingen

Die **Universiteit van Göttingen** (Duits: Georg-August-Universität Göttingen, GAU, informeel bekend as Georgia Augusta) is 'n openbare navorsingsuniversiteit in Göttingen, Duitsland. Die Universiteit is in 1734 gestig deur George II, die koning van Groot-Brittanje en die kieser van Hanover. Met klasse wat in 1737 begin het, is die universiteit die oudste in die staat Nedersakse en die grootste universiteit i.t.v. studentinskrywing, wat op ongeveer 26 000 staan. As tuiste van baie bekende figure verteenwoordig dit een van Duitsland se historiese en tradisionele instellings. Göttingen is al die *stad van wetenskap* genoem. 

duimnael|links|King George II, stigter en president van die universiteitduimnael|regs|King George II in die Pauliner Kerk in 1748

Wat reputasie betref, is die Universiteit van Göttingen voorheen ondersteun deur die Uitnemendheidsinisiatief van die Duitse Universiteite, hou dit lidmaatskap van die Coimbra Groep en spog met 'n assosiasie met 40 Nobelpryswenners. Verder hou die universiteit sterk konneksies met groot navorsingsinstitute in Göttingen, soos dié van die *Max Planck Society for the Advance of Science* en die Gottfried Wilhelm Leibniz Wetenskaplike Gemeenskap. Met ongeveer 8 miljoen media-eenhede is die Göttingen Staat en Universiteitsbiblioteek een van die grootste biblioteke in Duitsland.

## Verwysings 
## Eksterne skakels 
* The University of Göttingen – home page
* Shame at Göttingen, detailing the 1933 purge
Universiteit van Kalifornië, Berkeley

[duimnael|Uitsig oor die kampus vanaf *Evans Hall*, met [San Francisco en Oakland op die agtergrond.|280px]]
Die **Universiteit van Kalifornië, Berkeley** (ook bekend as UC Berkeley, Berkeley, en Cal) is 'n openbare navorsingsuniversiteit in Berkeley, Kalifornië.

## Verwysings 
## Eksterne skakels 
* California Bears Athletics webwerf
* Student Union webwerf
Universiteit van Maryland

[duimnael|regs|Die [Morrill Hall (Universiteit of Maryland)|Morrill Hall, gebou in 1898, is die oudste akademiese gebou op die kampus.]]

Die **Universiteit van Maryland**, College Park (dikwels bekend as die Universiteit van Maryland, Maryland, UM, UMD, UMCP, of College Park) is 'n openbare navorsingsuniversiteit  geleë in die stad College Park in Prince George County, Maryland, ongeveer 4 myl (6.4 km) van die noordoostelike grens van Washington, D.C. Die universiteit is in 1856 gestig, en is die vlagskipinrigting van die Universiteitstelsel van Maryland. Met 'n 2016-inskrywingsgetal van meer as 39 000 studente, meer as 100 voorgraadse hoofvakke en 120 gegradueerde programme, is Maryland die grootste universiteit in die staat en die grootste in die Washington Metropolitaanse gebied. 
 Dit is 'n lid van die Vereniging van Amerikaanse Universiteite en kompeteer in atletiek as 'n lid van die Groot Tien Konferensie.

## Verwysings
Pollok House

230px
**Pollok House**
**Pollok Country Park, Glasgow**  

----
**Voltooiing**
1752
----
**Styl** 
Palladiaans-Georgiaans
----
**Argitek**
William Adam
----
**Openbare vervoer**
Pollokshaws West-stasie (ScotRail)
----
**Webtuiste**
*Pollok House*

**Pollok House** is 'n herehuis (*stately home*) in Pollok Country Park, geleë aan die suidelike stadsrand van Glasgow, wat tans namens die Stadsraad van Glasgow deur die *National Trust for Scotland* bestuur word. Pollok House vorm saam met die ommuurde tuin, wat rondom die herehuis aangelê is, en die omringende land Pollok Country Park wat in 1966 deur Dame Anne Maxwell McDonald aan die Stad Glasgow geskenk is en tans gewild is by stappers en drawwers. Die herehuis se boonste tweede verdieping dien steeds as woning vir lede van die Maxwell-familie tydens hul besoeke aan Glasgow en is - in teenstelling met die res van die herehuis - nie toeganklik vir die publiek nie.
duimnael|links|Die laat 16de eeuse Spaanse skildery, wat as *A Lady in a Fur Wrap* bekendheid verwerf het, is vroeër aan El Greco toegeskryf. Intussen word Alonso Sánchez Coello as die skepper van die portret beskou
Pollok het ses eeue lank as herewoning van die Maxwell-familie gedien, alhoewel die grootste deel van die huidige herehuis eers teen die middel van die 18de eeu in die Georgiaanse styl ontstaan het. Uitbreidings is in die vroeë 20ste eeu bygevoeg. In 1931 het Sir John Sterling Maxwell tydens 'n vergadering in Pollok House die *National Trust for Scotland* in die lewe geroep. Die kamer, waarin die stigterslede vergader het, mag besigtig word.

Pollok House staan oop vir die publiek en gee besoekers 'n outentieke smakie van die adellike leefstyl tussen die Edwardiaanse tydperk en die 1930's, met destydse meubilering in die privaat vertrekke, 'n elegante gang wat met mahoniehout en marmer afgewerk is, 'n biblioteek met 7&nbsp;000 boeke en die uitgestrekte bediendekwartiere benede. In die huis se beste dae voor die Groot Oorlog het 48 bediendes drie Maxwell-familielede versorg.

Versamelings van antieke meubels, silwerware en keramiek word in Pollok House vertoon. Die herehuis huisves ook Sir William Stirling-Maxwell se kunsversameling wat op Spaanse skilderkuns fokus, met werke van El Greco (waaronder *Lady in a Fur Wrap* - 'n vermeende El Greco-portretskildery wat intussen aan 'n ander skilder toegeskryf word), Francisco Goya en Bartolomé Esteban Murillo, portrette van heersers uit die Huis van Habsburg en godsdienstige visioenêre werke van William Blake soos *The Canterbury Pilgrims* (1808). Privaat versamelings met Spaanse skilderkuns is 'n uitsondering in Britse herehuise omrede adellikes vroeër meestal op kuns uit lande gefokus het wat deel uitmaak van die klassieke Grand Tour.

### Uitstallings 
Die eerste verdieping dien as uitstallingsruimte. Vanaf 19 Mei 2018 word 'n uitstalling aan die fotograaf Harry Benson, 'n boorling van Glasgow, gewy.

## Verwysings 
## Eksterne skakels 
;Wiki-webtuistes
----

;National Trust for Scotland
----
* *National Trust for Scotland: The ‘upstairs, downstairs’ life*
;Kunsversamelings
----
* *Art UK: Pollok House*
Lippmaa

**Lippmaa** is 'n van van Estniese oorsprong. Bekende persone met dié van sluit die volgende in:
* Endel Lippmaa (1930 – 2015), fisikus.
* Teodor Lippmaa (1892 – 1943), plantkundige.