Peter Mandelson

Peter Benjamin Mandelson, Baron Mandelson (gebore 21 Oktober 1953 in Londen, Engeland) is 'n Britse politikus. Hy was een van die voorste politici van die Arbeidersparty tussen 1994 en 2010.

Hy was een van die argitekte van "New Labour" en 'n topadviseur vir Tony Blair. In die Blair-kabinet het hy gedien as Minister sonder Portefeulje (1997–1998), Minister van Ekonomie (1998) en Staatssekretaris vir Noord-Ierland (1999–2001). Van 2004 tot 2008 was hy Europese Kommissaris vir Handel in die Barroso I-kommissie. In die Brown-kabinet het hy weer gedien as Minister van Ekonomie (2008–2010) en Lord President van die Raad en Eerste Staatssekretaris (2009–2010).

In 2024 het Eerste Minister Keir Starmer Mandelson as Britse Ambassadeur in die VSA aangestel. Op 11 September 2025 is hy uit hierdie posisie verwyder. Hy was in kontroversie gewikkel oor sy verhouding met die oorlede seksoortreder Jeffrey Epstein. In Februarie 2026 is dit onthul dat hy, as minister, vertroulike en marksensitiewe inligting met Epstein gedeel het. Mandelson het die Arbeidersparty verlaat en ook sy setel in die Britse Hoërhuis bedank.

## Lewensloop
Mandelson se pa was Joods. Sy oupa, Herbert Morrison, was 'n prominente Arbeidersparty-politikus tussen 1935 en 1955 en het verskeie kere as minister in die Churchill I- en Attlee-kabinette gedien.

Hy het politieke wetenskap, filosofie en ekonomie gestudeer. Hy het ook 'n BA-graad aan St. Catherine's College, Oxford, verwerf. In 1979 is hy verkies tot die Londense stadsdeel Lambeth. Hy het kortliks in televisie gewerk voordat hy in 1985 hoof van kommunikasie vir die Arbeidersparty geword het. In daardie hoedanigheid is hy as Brittanje se eerste "*spindoctor*" beskou. Mandelson is 'n verklaarde ondersteuner van die Derde Weg-ideologie.

In 1992 is hy self verkies tot die Laerhuis vir die Hartlepool-kiesafdeling. Ook in die Laerhuis het hy hoofsaaklik op openbare betrekkinge en inligting gefokus. Hy het Tony Blair se hoogs suksesvolle verkiesingsveldtog in 1997 gelei en by sy kabinet aangesluit as 'n minister sonder portefeulje, hoofsaaklik verantwoordelik vir interne en eksterne kommunikasie. Hy het ook verantwoordelik geword vir die Millennium Dome-projek. In 1998 het hy Minister van Handel en Nywerheid geword. Aan die einde van daardie jaar het hy onder skoot gekom omdat hy 'n rentevrye lening van 'n miljoenêrvriend aangegaan het wie se transaksies ook deur Mandelson se ministerie ondersoek is. Hy het daarna bedank en tien maande later teruggekeer as Minister van Binnelandse Sake vir Noord-Ierland. In 2001 is hy gedwing om weer te bedank, hierdie keer omdat hy probeer het om druk op sy kollega, die Minister van Binnelandse Sake, te plaas om 'n Indiese sakeman, een van die hoofborge van die Millennium Dome-projek, te naturaliseer.

Hy was van 2004 tot 2008 Europese Kommissaris vir Handel in die Barroso I-kommissie. In 2008 is hy in die Britse Hoërhuis aangestel.

In 2008 het hy na die Brown-kabinet teruggekeer as Lord Mandelson: eers as Minister van Ekonomie en, vanaf 2009, ook as Eerste Minister van Staat en Lord President van die Raad. Nadat Arbeid die algemene verkiesing van 2010 verloor het, het Mandelson Global Counsel, 'n lobbyfirma in Londen, mede-gestig. In Julie 2010 het hy sy politieke memoires gepubliseer, wat heelwat opskudding veroorsaak het, deels omdat hy Blair en Brown as mafiosi en bedrieërs uitgebeeld het.

Mandelson het aktief gebly in die Arbeidersparty. Toe Arbeid die algemene verkiesing van 2024 gewen het, het Keir Starmer Mandelson as ambassadeur in Washington aangestel. Op 11 September 2025 is hy uit daardie posisie verwyder nadat dit aan die lig gekom het dat sy bande met die veroordeelde seksoortreders Jeffrey Epstein en Ghislaine Maxwell nouer was as wat oorspronklik aanvaar is.

In Februarie 2026 het nuwe inligting na vore gekom oor Mandelson se kontakte met Epstein. As 'n minister tydens die finansiële krisis van 2008 en die daaropvolgende eurokrisis, het hy na bewering marksensitiewe inligting aan Epstein gelek oor 'n reddingsboei vir die euro, onder andere. Mandelson het sy bedanking uit die Arbeidersparty aangekondig om verdere skade aan die party te voorkom; 'n dag later het hy ook sy setel in die Britse Hoërhuis bedank. Die polisie het die saak as moontlike wangedrag ondersoek.

## Verwysings