open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Harold Botha

duimnael|links|180px|Ds. H.C. Botha.

[duimnael|regs|160px|Ds. Botha se oupa aan vaderskant, M.C. Botha, was leraar van [NG gemeente Knysna|Knysna van 1866 tot 1884 en daarna van St. Stephen's tot sy aftrede in 1908. Hy is oorlede op 17 Junie 1915.]]

[regs|160px|duimnael|Ds. Botha se vader, H.S.M. Botha, was leraar van die [NG gemeente Rouxville van 1907 tot sy aftrede in 1943. Sy enigste ander gemeente was Ugie van 1906 tot sy bevestiging op Rouxville.]]

[duimnael|160px|regs|Ds. Botha se oupa aan moederskant, ds. J.F. Marais, was leraar van [NG gemeente Molteno|Molteno van 1885 tot 1899 en daarna van Dordrecht tot sy aftrede in 1921. Hy is oorlede in sy 99ste lewensjaar.]]

Ds. **Harold Christian Botha** (2 Desember 1909 – Marble Hall, 7 November 1983) was predikant in agt gemeentes van die Nederduitse Gereformeerde Kerk, op een na almal in die destydse Wes-Transvaal.

Ds. Botha was ’n skakel in ’n hele ry predikante, want sy grootvader was ds. M.C. Botha, wat 18 jaar lank in die NG gemeente Knysna en toe 24 jaar lank in die NG gemeente St. Stephen's gestaan het, terwyl sy vader, die bekwame ds. Harold S.M. Botha nagenoeg sy hele bediening aan die Vrystaatse gemeente Rouxville (1907–1943) gewy het. Daarby was sy oupa aan moederskant, ds. J.F. Marais, 36 jaar lank predikant in twee Oos-Kaapse gemeentes en toe nog 33 jaar rustend tot hy oorlede is in Oos-Londen in sy 99ste lewensjaar. Hierdie lyn is voortgesit deur twee van ds. Botha se seuns wat ook predikant geword het.

Ná aflegging van die kursus aan die Stellenbosse Kweekskool in 1934 het hy ook die grade M.A. en M.Th. verwerf. Nadat hy hulpprediker in die NG gemeente Johannesburg was, is hy op 18 Januarie 1936 georden en as leraar van Biesiesvlei bevestig. Daarna bedien hy agtereenvolgens die gemeentes Vorentoe (1942), Coligny (1943), Zeerust ( 1948), Lichtenburg-Oos (1969) tot hy op 16 Februarie 1975 sy emeritaat aanvaar het. 

Hy en sy vrou het hulle daarna in Pretoria gevestig. Hy is oorlede op Marble Hall in die ouderdom van 82.

## Bronne 
* Maree, W.J. 1985. *Jaarboek 1985 van die Nederduitse Gereformeerde Kerke*. Pretoria: Tydskriftemaatskappy van die Nederduitse Gereformeerde Kerk.
Conway

**Conway** is 'n klein gemeenskappie in die gebied van die Inxuba Yethemba Plaaslike Munisipaliteit. Die nedersetting is 'n slagoffer van die ontvolking van die platteland.

Die dorpie lê suidoos van Middelburg in die Oos-Kaap, net oos van die N10-nasionale pad, by die kruising van die R401-pad van Wapadsberg na Hofmeyr, die ou pad tussen Middelburg en Cradock, die spoorlyn en die Klein-Brakrivier. Enkele kilometers oos van die gehug is die Grassridgedam.

In sy bloeitydperk het die dorpie  'n kerk, winkel, spoorwegstasie, poskantoor, en twee skole gehad.  Sommige huise word nog bewoon, ander staan leeg en verval. 'n Rif in die Joubertsberge beskerm die dorpie teen die koue suidewind. Die nabygeleë spoorwegtonnel by Middelpoort is 'n besienswaardigheid.
Southwell

**Southwell** is 'n nedersetting gestig deur direkte afstammelinge van die Britse setlaars in die Oos-Kaap. Dit is geleë tussen die Kowierivier en die Kariegarivier, 23&nbsp;km van Port Alfred en 35&nbsp;km van Grahamstad.

Reeds in 1849 is daar met 'n sendingstasie begin naby die plaas Lombard's Post. Toe was daar ook 'n Xhosaskool, maar dit is weens die Agtste Grensoorlog gesluit. In 1870 is die Anglikaanse kerkie van St. James gebou. Op 6 Desember 1871 is hierdie middelpunt van die gemeenskappie deur biskop Nathaniel James Merriman (die vader van John X. Merriman), biskop Robert Gray, eerw. Robert Washington Stumbles en eerw. Henry Waters ingewy. Die winkel en poskantoor het jare gelede reeds hul deure gesluit. Slegs die kerkie, skool en krieketveld met sy klubhuis het van Southwell oorgebly. John Lomax is op die dorpie gebore.

duimnael|links|Southwell se Anglikaanse St. James Kerk

## Bibliografie 
* Logie, Bartle: Dusty road to long ago. Port Elizabeth: Bluecliff, 2008.
* www.albanyanglicans.org
Gendun Drup

**Gendun Drup** (Tibettaans: དགེ་འདུན་གྲུབ་པ།; 1391–1474, gebore as **Péma Dorje**) is nadoods aangewys as die **1ste Dalai Lama**.

## Lewe 
Gendun Drup is in Sentraal-Tibet gebore as die seun van Gonpo Dorje en Jomo Namkha Kyi van ’n nomadiese volk. Hy is as ’n skaapwagter grootgemaak tot op die ouderdom van sewe, waarna hy in die Narthang-klooster geplaas is. Toe hy 20 jaar oud was (in omstreeks 1411) het hy die naam Gendun Drup gekry toe hy ’n monnik word. Hy het toe ’n student en eindelik die hoofdissipel geword van die ghoeroe Je Tsongkhapa (1357–1419), wat die Gelug-skool van Boeddhisme gestig het. Teen die middel van sy leeftyd was hy een van die hoogs aangeskrewe geleerdes van sy tyd.

## Verwysings
Gendun Gyatso

**Gendun Gyatso** (Tibettaans: དགེ་འདུན་རྒྱ་མཚོ།; lekenaam **Yonten Phuntsok**; 1475–1542) is nadoods aangewys as die 2de Dalai Lama. Hy is naby Shigatse by Tanak, Sentraal-Tibet, gebore as die seun van Kunga Gyaltsen  (1432–1481), ’n bekende meester van die Nyingma-tantra, en Machik Kunga Pemo. Sy naam word ook geskryf Gendün Gyatso of Gedun Gyatsho.

## Lewe 
Volgens legende het hy kort nadat hy leer praat het vir sy ouers vertel sy naam is Péma Dorje, die geboortenaam van die 1ste Dalai Lama, Gendun Drup (1391–1474), en sy pa is Lobsang Drakpa, die oorspronklike naam van Je Tsongkhapa, stigter van die Gelug-Boeddhisteskool.

Hy was ’n bekende geleerde en digter, het uitgebreid gereis en het die ab van die grootste Gelug-klooster, Drepung, geword wat daarna nou met die Dalai Lamas verbind is. Gedun Gyatso is in 1542 op 67 jaar tydens ’n diep meditasie dood.

## Verwysings
Kagyu

**Kagyu** of **Kagyü** is een van die vyf hoofskole van Tibettaanse Boeddhisme. Die ander vier is Gelug, Nyingma, Sakya en Jonang.

Vanweë die Kagyu-tradisie se sterk klem op ghoeroe-verering en , asook die persoonlike oordrag van esoteriese instruksies van meester aan dissipel, het die vroeë Kagyu-tradisie gou gelei tot ’n groot getal onafhanklike subskole of subsektes wat sentreer om individuele charismatiese Kagyu-onderwysers en hul opvolgingslyne. Hierdie lyne is oorerflik.
Lotus F1-span

:*Vir die vroeëre renspan, sien Team Lotus (1958-1994).*
Die **Lotus F1-span** was 'n Britse Formule Eenmotorwedrenspan. Die span het onder die Lotusnaam deelgeneem sedert 2012, na aanleiding van die naamsverandering van die voormalige Renaultspan gebaseer in Enstone in Oxford. Die **Lotus F1-span** was besit deur Luxemburg-gebaseerde waagkapitaalgroep Genii Capital, wat die span weer aan Renault terugverkoop het op 18 Desember 2015.

**Lotus F1-span** is vernoem na sy handelsmerkvennoot **Group Lotus**. Die span het 'n wedren gewen en die vierde posisie behaal in die F1-wêreldvervaardigerskampioenskap in hul eerste seisoen (2012) onder die Lotusvaandel.

## Uitslae 
duimnael|regs|360px|Twee Lotus E23 Hybrid-renmotors
Tsongkhapa

**Tsongkhapa** of **Je Rinpoche** (1357-1419) is die stigter van die Gelug-skool van Tibettaanse Boeddhisme. Sy naam beteken "Man uit die Uievallei". Hy word ook soms **Je Tsongkhapa** genoem; sy naam as monnik was **Lobsang Drakpa**. Die twee belangrikste eienskappe van die Gelug-tradisie is die eenheid van soetra en tantra en die klem op die vinaya (morele kloosterkode).

## Lewe 
Tsongkhapa is in 1357 gebore in die Amdo-provinsie in Noordoos-Tibet. Die Kumbum-klooster is later op sy geboorteplek gebou.

Van driejarige ouderdom af is hy opgelei deur Rolpey Dorje, die 4de karmapa, wat hom die naam Kunga Nyingpo gegee het. Toe hy sewe was, het hy die kloosterbelofte afgelê en het hy die naam Lobsang Drakpa gekry. 

Tsongkhapa het in 1409 die Ganden-klooster gestig en het so die 1ste Ganden Tripa, hoof van die klooster en van die latere Gelug-skool, geword. Hier het hy sy eie leringe verkondig, wat later Gelug genoem is. Dit is op ’n kombinasie van verskillende skole se leringe gebaseer. Toe hy in 1419 sterf, het hy 18 versamelings geskrifte oor honderde onderwerpe nagelaat. Dié geskrifte vorm die belangrikste studiebron (buiten die leringe van die Boeddha) in die Gelug-tradisie.

Een van Tsongkhapa se leerlinge was Gendun Drup (1391-1474), wat nadoods as die eerste Dalai Lama aangewys is.

## Verwysings 
*15px Hierdie artikel is vertaal uit die Nederlandse Wikipedia
Benetton Formula-span

[duimnael|regs|[Michael Schumacher jaag vir Benetton in die Britse Grand Prix van 1995. Benetton het die 1995 F1-wêreldvervaardigerskampioenskap in hul eerste seisoen met Renaultenjins gewen.]]
Die **Benetton Formula-span** (amptelik Benetton Formula Ltd, algemeen na verwys as **Benetton**), was 'n Formule Eenmotorwedrenspan wat van 1986 tot 2001 aan Grand Prixwedrenne deelgeneem het.

Die span was besit deur die Benettonfamilie, eienaars van die wêreldwye klerewinkelgroep Benetton.

In 2000 is die span vir VS$120 miljoen aan Renault verkoop, maar het bly meeding as Benetton vir die 2001-seisoen. In 2002 het die span Renault F1 geword, en in 2012 weer die Lotus F1-span.

## Nasionaliteit 
Die Benetton-span het 'n Britse lisensie gehad van 1986-1995 en 'n Italiaanse lisensie van 1996-2001, dus slegs die tweede vervaardiger (naas Shadow in 1976) om sy nasionaliteit amptelik te verander. Die Benettonfamilie wou hierdie verandering van burgerskap hê om 'n F1-span in hulle eie land te besit. Benetton is steeds die enigste vervaardiger om onder twee verskillende nasionaliteite Grand Prixoorwinnings te behaal. Die span was altyd gebaseer in die Verenigde Koninkryk, aanvanklik in die ou Tolemanfabriek, in Witney, Oxford en later in 1992 in 'n nuwe, groter fabriek in Enstone, Engeland.

## Voorbeelde van Benetton se renmotors 

Lêer:Benetton B190B.jpg|'n Benetton B190B Formule Eenmotor bestuur deur Nelson Piquet in die 1991 seisoen.
Lêer:Thierry Boutsen 1988 Canada 2.jpg|Thierry Boutsen jaag vir Benetton in die 1988 Kanadese Grand Prix.
Lêer:Giancarlo Fisichella 1999 Canada.jpg|Giancarlo Fisichella in 'n Benetton in die 1999 Kanadese Grand Prix.
Lêer:Button 2001 French Grand Prix.jpg|Benetton se laaste Formule Eenmotor, die B201, bestuur deur Jenson Button.

## Verwysings
Muğam

[duimnael|200px|Muğam-musiek [16de eeu]]
duimnael|200px|Die Internasionale Sentrum vir Muğam-musiek in Bakoe op 'n Azerbeidjanse Posseël
[duimnael|200px|Seëls van [Azerbeidjan, 2014]]

**Muğam** (Azerbeidjans: *Muğam*) of **Muğam-musiek**, Azerbeidjanse muğam-musiek is 'n soort simfoniese werk wat in dele met gesang en instrumentele musiek gerangskik word. Sy wortels lê in die Persiese hoofse musiek sodat Europese musikale konsepte soos tonale skema's met toonaarde net soos Europese ritmes hier nie toegepas kan word nie.

Opvoerings kan soms ure duur, waarby die sanger op Azerbeidjan se drie nasionale instrumente begelei word – die tar ('n soort luit), die kamança ('n soort knieviool met 'n dik resonansie-ruimte) en die daf ('n soort tamboeryn).

Aserbaidschanische Volksinstrument Gaval 2.JPG|Daf
Aserbaidschanische Volksinstrument Tar.JPG|Tar
Aserbaidschanische Volksinstrument Kamanca.JPG|Kamança

Die simfoniese grondslag van muğam-musiek het in die vroeë 20ste eeu die oorname en plaaslike ontwikkeling van westerse klassieke musiek vergemaklik. So het Azerbeidjanse komponiste 'n leidende rol in die klassieke musikale lewe van die Sowjetunie gespeel. 'n Tweede komponent van muğam-musiek, improvisasies, het daarvoor gesorg dat dié tradisionele musiekstyl ewe maklik ingang in die plaaslike jazz-musiek gevind het.

In 2003 is muğam-musiek deur UNESCO eweneens as *"meesterwerke van die mondelinge en immateriële erfenis van die mensdom"* gelys.

## Eksterne skakels 
**Media**
* "Aypara" muğam üçlüyünün TRT Avaz və İctimai TV-nin birgə hazırladığı "Yeni Gün" verilişində ifası: "Mən aşiq gözlərinə", "Yandırar səni", "Gözəldir". 
* "YouTube"də Mugam Azerbaycan  kanalı. 

**Algemene inligting**
* Vüqar Əhməd. "Əfsanəvi tarzən" . Bakı, 2010 
* Zülfü Adıgözəlov adına muğam üçlüyü . maisondesculturesdumonde.org 
* Muğam axşamları . icherisheher.gov.az 
* UNESCO proclaimes Mugham of Azerbaijan a Masterpiece of the Oral and Intangible Heritage of Humanity 
* Mugham Society of America
* Declared Masterpiece of Oral World Heritage by UNESCO
* azer.com on Mugham
* Louis Werner about Mugham 
* Discography of Azerbaijan  (with audio samples)
* e-book "Principles of Azerbaijani Folk Music"
Honda Racing F1

[duimnael|350px|[Rubens Barrichello toets 'n renmotor in 2008 by die Barcelona-Catalunya-renbaan.]]

**Honda Racing F1** behels die Formule Eenwedrenbedrywighede van die Japannese motorvervaardiger Honda. Dit omvat grotendeels die verskaffing en ondersteuning van spesiaalontwerpte en doelgeboude renmotorenjins aan die verskillende F1-renspanne.

Gedurende 2006–2008 het Honda as 'n selfstandige span deelgeneem aan Formule Een.

Spanne wat reeds van Honda-enjins gebruik gemaak het, is:
* Red Bull Racing
* McLaren
* Williams
* Toro Rosso
* Jordan-Mugen
* Lotus
* Spirit en
* Tyrrell Racing.

## Uitslae
Cosworth

**Cosworth** is 'n hoë-prestasie ingenieursmaatskappy, gestig in Londen in 1958, wat spesialiseer in die verskaffing van enjins en elektronika vir die motorrensport asook die hoofstroommotorbedryf. Cosworth se werke is gebaseer in Northampton, Engeland, met Noord-Amerikaanse fasiliteite in Torrance, Indianapolis en Mooresville, Noord-Carolina.

Cosworth het reeds 176 oorwinnings behaal as enjinverskaffer in die Formule Eenkampioenskapsreeks, die tweede meeste na Ferrari.

## Geskiedenis 
Die maatskappy is gestig as 'n Britse binnebrandenjinbouer vir renmotors deur Mike Costin en Keith Duckworth (COStin en duckWORTH).

Die eerste Cosworth-ontwerp was 'n silinderkop vir die SCA-reeks met 'n enkele bonokas (EBNA) met omgekeerde vloeiopset soortgelyk aan die Coventry Climax FWE-enjin. Ware sukses is behaal met die volgende ratgedrewe dubbelbonokas (DBNA) vierklep-FVA in 1966, toe Cosworth, met die hulp van Chapman, Ford kon oortuig om die ontwerpsregte aan te koop en 'n ontwikkelingskontrak te teken, insluitend vir 'n agtsilinderweergawe. Dit het gelei tot die Cosworth DFV, wat Formule Een vir baie jare oorheers het. 

Sedert daardie tyd is Cosworth lank deur Ford ondersteun, en baie van die Cosworth-ontwerpe word besit deur Ford en is aangewys as Fordenjins onder soortgelyke kontrakte. Verdere sukses met die BD-reeks in die 1970s het Cosworth op 'n groeipad geplaas.

## Voorbeelde van Cosworth-enjins oor die jare 

Lêer:Cosworth DFV.jpg|'n Ford-Cosworth-enjin in 'n Ligier JS11-renmotor
Lêer:Lotus 20 engine detail.jpg|Cosworth Mk.IV in 'n Lotus 20 van 1962
Lêer:Lotus 59 engine.jpg|Cosworth Mk.XIII in 'n Lotus 59
Lêer:Chevron B19.jpg|Aluminiumblok 2L BDG in 'n Chevron B19
Lêer:Ford RS200 engine.jpg|1803&nbsp;cc BDT Ford RS200 met sy turboaanjaer en ontsnapklep meer sigbaar as die enjin self

Lêer:Cosworth Capri DRM 1974.jpg|Die GA V6 in 'n 1974 Ford Capri DRM
Lêer:Cosworth BOA V6.JPG|Die FBA V6 in 'n MkIII Granada Scorpio 24-klepper
Lêer:Cosworth V6 24v.jpg|'n Cosworth FBA
Lêer:Escort Cosworth engine bay.jpg|'n Latere weergawe van die YB-enjin is in die Ford Escort RS Cosworth gebruik
Lêer:Haynes International Motor Museum - IMG 1494 - Flickr - Adam Woodford.jpg|'n Cosworth GBA

## Verwysings
Pininfarina

**Pininfarina S.p.A.** (kort vir Carozzeria Pininfarina) is 'n onafhanklike ontwerper en vervaardiger van motorvoertuie in Cambiano, Italië. Die maatskappy is in 1930 deur Battista "Pinin" Farina gestig.

Pininfarina word deur 'n groot aantal motorvervaardigers gekontrakteur om voertuie te ontwerp, onder andere Ferrari, Alfa Romeo, Peugeot, Fiat, GM, Lancia en Maserati.

## Motorontwerpe 
* Alfa Romeo 6C
* Alfa Romeo 1750
* Alfa Romeo 1900
* Alfa Romeo 33
* Alfa Romeo Brera
* Alfa Romeo Giulia
* Alfa Romeo Giulietta
* Alfa Romeo GTV
* Alfa Romeo Spider
* Bentley Azure
* Cadillac Allanté
* Cadillac Eldorado Brougham
* Cisitalia
* Fiat 1100
* Ferrari 212 Inter
* Ferrari 250 GT
* Ferrari 330
* Ferrari 365 GTC/4
* Ferrari 375 MM Spider
* Ferrari 400
* Ferrari 456 GT
* Ferrari Testarossa
* Fiat 124 Sport Spider
* Fiat 130
* Fiat Campagnola
* Fiat Coupé
* Fiat Dino
* Ford Focus
* Ford Ka
* Lancia 037
* Lancia 2000
* Lancia Appia
* Lancia Aurelia
* Lancia Beta
* Lancia D20
* Lancia D24
* Lancia D25
* Lancia Flaminia
* Lancia Flavia
* Lancia Gamma
* Lancia Kappa
* Lancia Montecarlo
* Maserati A6
* Mitsubishi Colt CZC
* Mitsubishi Pajero Pinin
* Nash-Healey
* Peugeot 205
* Peugeot 306
* Peugeot 404
* Peugeot 406
* Peugeot 504
* Talbot Samba
* Volvo C70

## Eksterne skakels 
* Pininfarina se amptelike korporatiewe webwerf
John Gaisford

duimnael|links|180px|John Gaisford.

[duimnael|regs|200px|[NG gemeente Robertson|Robertson se NG moederkerk is in 1905 in gebruik geneem. Die argitek was Gaisford.]]

[210px|links|duimnael|Die [NG gemeente Calvinia se tweede kerkgebou is in 1899 voltooi en in 1982 tot nasionale gedenkwaardigheid verklaar. Dis een van net drie NG kerke waarvan met sekerheid gesê kan word dat hy dit ontwerp het.]]

[duimnael|regs|200px|Die NG kerk op [Nieuwoudtville, ontwerp deur Gaisford. Die hoeksteen is op 3 Februarie 1906 gelê.]]

duimnael|260px|Lombardstraat 74 (foto) en 76 is spieëlbeelde van mekaar en albei ontwerp deur Gaisford. Die straat se nuwe naam is James Morokalaan. Die nabygeleë aandelebeursgebou word ook aan hom toegeskryf.

[duimnael|regs|260px|Gaisford het die Anglikaanse kerk St. Mary's op Potchefstroom se ontwerp by George Crone oorgeneem nadat die boog oor die koorgedeelte ineengestort het. Dis ingewy op [14 Junie 1891.]]

**John William Gaisford** (Onbekend, 7 Oktober 1853 – Potchefstroom, 21 Augustus 1928) was 'n Suid-Afrikaanse argitek wat op Potchefstroom gewoon en in die laat 19de en vroeë 20ste eeu daar as argitek gewerk het. Hy word beskryf as die stad se eerste argitek. 

Van die geboue wat hy ontwerp het, kan net van enkeles met sekerheid gesê word dat hy daarvoor verantwoordelik was. Hy het 'n leidende rol op die dorp gespeel en was meermale tussen 1913 en 1918 burgemeester. Gaisford het in 1928 afgetree, maar sy laaste jare is versuur deur 'n geskil oor die sinagoge op Potchefstroom waaraan bouwerk in 1923 begin het. Hy het op sy tuisdorp gesterf twee jaar nadat hy afgetree het.

Van die geboue wat hy ontwerp het, is die eerste aandelebeursgebou in Kerkstraat, Potchefstroom, wat in 1891, 'n jaar nadat dit voltooi is, deur 'n brand in puin gelê is. Dit is herbou, maar dis onbekend of hy ook die nuwe plan geteken het. Die Anglikaanse kerk St. Mary (omstreeks 1890) word ook aan hom toegeskryf. Twee van sy bekendste ontwerpe is die NG kerke Robertson en Nieuwoudtville.

## Bronne 
*  'n Kort lewensbeskrywing op die webtuiste Artefacts.co.za. URL besoek op 20 September 2015.
*  'n Foto van Gaisford se grafsteen in die hoofbegraafplaas op Potchefstroom. URL besoek op 20 September 2015.

## Verwysings 
## Eksterne skakels 
*  Foto's van die voormalige Joodse sinagoge op Potchefstroom. URL besoek op 20 September 2015.
Sterkbos

Die **sterkbos** (*Terminalia prunioides*) is klein, bladwisselende boom of somtyds ook 'n struik wat voorkom in Limpopo en Mpumalanga in Suid-Afrika. Dit is ook inheems in Angola, Botswana, Ethiopië, Kenia, Mosambiek, Namibië, Somalië, Tanzanië, Zambië en Zimbabwe.

Die boompie kan enkel of meerstammig wees. Dit groei in swak gedreineerde kleigrond of klipperige heuwelhange en word tot 8&nbsp;m groot. Die bas is bruingrys en ouer bome s'n kan gegroef wees. Gepaarde of enkeldorings kom voor by die basis van die sytakkies. Die blare is enkelvoudig, in spirale aan die punte van die takkies. Massas wit blommetjies kom vanaf Oktober tot Januarie voor; die blommetjies is in are gerangskik. Die saadpeule is papieragtig en is helder pruimrooi.

Die FSA-nommer van die boom is 550.

## Galery 

Terminalia prunioides - dans la Forêt Pétrifiée du Damaraland.jpg|Loof en vrugte
Purple-pod Cluster-leaf (Terminalia prunioides) (12025978225).jpg|Bloeiwyse en vrugte
Purple-pod Cluster-leaf Terminalia prunoides (8389893975).jpg|Vrugte

## Sien ook 
* Alfabetiese lys van Suid-Afrikaanse bome

## Verwysings 
## Bronnelys 
* *Natuurlewe van Suid-Afrika* Duncan Butchart Struik Nature 2012 
* Plants of the World Online
* REDLIST Sanbi

## Eksterne skakels 
* 
*
Boskoorsboom

Die **boskoorsboom** (*Anthocleista grandiflora*) is 'n immergroen boom wat in die Laeveld  van Suid-Afrika voorkom. Dit is ook inheems in Burundi, Comore-eilande, Demokratiese Republiek die Kongo, Eswatini, Kameroen, Kenia, Malawi, Mosambiek, Caprivistrook in Namibië, Rwanda, Soedan, Tanzanië, Uganda, Zambië en Zimbabwe.

Die boom is hoog, skraal, hoog op vertak en word tot 30&nbsp;m hoog. Dit groei in bergwoudrande, beskutte klowe en rivieroewers. Die bas is liggrys en glad. Die blare is enkelvoudig, baie groot en aan takpunte saamgebondel. Hulle voorkoms is glansend donkergroen aan die bokant en ligter onder. Die vrug is 'n groen bessie ongeveer so groot soos 'n druiwekorrel. Vrugtevlermuise, loeries en neushoringvoëls vreet graag die vrugte. Die blomme is roomwit, tulpvormig en ruik na jasmyn. Blomme word gedra as vertakte, eindstandige trosse van September tot Januarie.

## Galery 

Anthocleista grandiflora03.jpg
Anthocleista grandiflora.jpg|'n Boskoorsboom
Anthocleista grandiflora, flowering buds.jpg|Bloeisels
Anthocleista grandiflora 1DS-II 3-1729.jpg
Anthocleista grandiflora 1DS-II 3-1744.jpg
Anthocleista grandiflora flower.jpg

## Sien ook 
* Alfabetiese lys van Suid-Afrikaanse bome

## Bronnelys 
* *Natuurlewe van Suid-Afrika*. Duncan Butchart. Struik Nature. 2012 
* REDLIST Sanbi
* Plants of the World Online

## Eksterne skakels 
* 
*
Aartappelbos

Die **aartappelbos** (*Phyllanthus reticulatus*) is 'n skraal, meerstammige struik, klimplant of klein boompie wat in die Laeveld en ooskus van KwaZulu-Natal voorkom en dikwels ruigtes vorm. Dit kan tot 4 m hoog word. Die bas is rooibruin of grys en word met tyd veselrig en gegroef. Die blare is enkelvoudig, klein en afwisselend en midgroen. Hulle is ewe ver uitmekaar aan neerhangende takke gespasieer. Die geel blommetjies is onopvallend wat in trosse voorkom. Die boom het 'n sterk gaaraartappelgeur.

Die boom se FSA-nommer is 311.

duimnael|links|Vrugte
duimnael|links|Loof

## Sien ook 
* Alfabetiese lys van Suid-Afrikaanse bome

## Verwysings 
## Bron 
* Butchart, Duncan: *Natuurlewe van Suid-Afrika*. Struik Nature. 2012 

## Eksterne skakels 
* 
*
Nagana

duimnael|'n Perd wat nagana onder lede het.
duimnael|'n Koei met nagana.

**Nagana** is 'n siekte wat by gewerwelde diere voorkom. Die siekte word deur die nagana-bloedparasiet (bekend as tripanosome) veroorsaak, wat deur tsetsevlieë versprei word. Hierdie siekte kom alleen voor in streke waar die tsetsevlieë hou; in die warm dele van Afrika.

Die tripanosome besmet die bloed van die gewerwelde gasheer. Die inkubasietydperk duur 3-12 dae. Dit veroorsaak koors (wat kenmerkend styg en daal), maar wissel na dierespesie: 'n perd is besonder vatbaar vir *T. brucei* en daarom is die siekte gewoonlik akuut (vinnig). Daarteenoor is die beeste en skape meer vatbaar vir *T. congolense* en ly aan 'n langdurige siekte wat chronies voorkom. Die hond is vatbaar vir albei parasiete (*T. brucei* en *T. congolense*) en daarom kan die siekte of chronies (en uitgerek) voorkom of vinnig verloop. By varke kom *T. simiae* voor. 'n Minder belangrike soort is die *T. vivax*. Verskeie wilde diere is ook hierteen weerstandig. Diere wat bestand is kan egter steeds draers daarvan wees. Tsetsevlieë kan byvoorbeeld die patogeen van bokke, wat daarteen bestand is, na beeste, skape, perde, varke en honde, wat daarvoor vatbaar is, oordra.

By die nadoodse ondersoeke is die milt en limfkliere ook dikwels vergroot, maar by perde is dit soms hoegenaamd nie die geval nie. 'n Diagnose d.m.v. bloedsmere moet dikwels herhaaldelik gemaak word, omrede parasiete soms skaars en moeilik opgespoor kan word.

Vir behandeling is braakwynsteen jare lank gebruik deur binneaarse toediening. Dit is veral doeltreffend teen *T. congolense*. Voor 1981 is die middel Bayer 205 ingevoer en is hoofsaaklik doeltreffend teen *T. brucei* en die slaapsiekteparasiet by die mens. Die middel is egter nie goed teen nagana by beeste nie, maar wel by perde. Sedert 1945 is nuwe middels met sukses aangewend, soos dimidiumbromied (1553) en antriside. Daar was teen 1981 nog geen entstof teen die siekte nie. Die bestryding van die siekte kom neer op die uitroei van die oordraers, die tsetsevlieë self.

Die parasiete is langwerpig, spits aan die ente en leef in bloedvog of -plasma tussen die bloedliggaampies. Die tripanosome teel aan deur hulself in die lengte in twee te verdeel. Dié wat deur 'n tussengasheer oorgedra word, maak 'n meer ingewikkelde aanteelproses in die tussengasheer deur.

## Verwysings
Coventry Climax

duimnael|links|180px|Coventry Climax Godiva vuurpomp in 'n "Green Goddess"-brandbestryder.
**Coventry Climax** was 'n Britse vurkhyser-, brandbestryder-, wedren-, en ander spesialis-enjinvervaardiger.

In die 1920's en 1930's het hulle enjins voorsien aan vele maatskappye wat ligte motors vervaardiging het, soos Abbey, AJS, Albatross, Ashton-Evans, Bayliss-Thomas, Clyno, Crossley, Crouch, GWK, Marendaz, Morgan, Triumph, Swift en Standard. 

In die 1920's verskuif die maatskappy sy fabriek na Friarsweg, Coventry en in die laat 1930's verkry hulle die ou *Riley Motors*-perseel in Widdringtonweg, Coventry. In die vroeë 1930's het die maatskappy ook enjins vir busse verskaf.

## Voorbeelde van Climax se renenjins 

Lêer:Climax_FPF_2500.jpg|'n Climax FPF 2500 renenjin in 'n Lotus 18
Lêer:Climax_FWA_1098.jpg|Climax FWA 1098
Lêer:Kieft GP car Donington pits.jpg|Kieft GP-motor in Donington se kuipe
Lêer:Climax FWMV 1500.jpg|Climax FWMV 1500 in 'n Lotus-renmotor
Lêer:Coventry Climax FWMV in Cooper T66.jpg|Coventry Climax FWMV in 'n Cooper T66
Lêer:Cooper-Climax T54 "The Kimberly Special" - Flickr - andrewbasterfield.jpg|Cooper-Climax T54 "The Kimberly Special"
Autobianchi Y10

Die **Autobianchi Y10** is 'n motorvoertuig wat van 1985 tot 1995 deur Autobianchi vervaardig is, en in die meeste lande verkoop is as 'n **Lancia Y10**.
Knysna-dwergverkleurmannetjie

Die **Knysna-dwergverkleurmannetjie** (*Bradypodion damaranum*) is 'n verkleurmannetjie wat voorkom in die Knysna-omgewing se digte woude. 'n Kenmerk van die verkleurmannetjie is dat sy stert langer as die lyf is. Die wyfie word tot 'n maksimum van 18&nbsp;cm lank en die mannetjies 16&nbsp;cm. Die reptiel het 'n baie prominente helm (boggel op die nek) en is gewoonlik heldergroen van kleur met skakerings van pers, geel en pienk. Hulle is ovovivipaar.

duimnael|links|'n Knysna-dwergverkleurmannetjie in 'n mens se hand.
duimnael|links|Mannetjie in 'n onderdanige kleur.

## Verwysings 
## Bronne 
* *Knysna-bos se helder, unieke trapsuutjies.* *Beeld*. 19 September 2015.

## Eksterne skakels 
* 
* 
*
Sterkastaiing

Die **sterkastaiing** (*Sterculia rogersii*) is 'n dik- en meerstammige boom of struik. Dit kom voor in Limpopo en die Laeveld in Suid-Afrika. Dit is ook inheems in Botswana, Eswatini, Mosambiek en Zimbabwe. Die boom leef in klipbanke en koppies. Hulle word 2-5m hoog. Die boom is bladwisselend en dikwels vir lang tye blaarloos. Die bas is liggrys, skilfer af om pienk of geel kolle te ontbloot. Die blare is enkelvoudig, drielobbig, grysgroen bo en ligter en fluweelagtig onder. Die blaar vergeel eers voor hy val. Die blomme is groenerig pienk en in oorvloed vanaf Julie tot Januarie.

Die boom se FSA-nommer is 477.

## Fotogalery 

Sterculia rogersii02.jpg|Stam in die Krugerwildtuin
Sterculia rogersii00.jpg|Vrugte
Sterculia rogersii01.jpg|Blomme
Sterculia rogersii03.jpg|Stamme
Sterculia rogersii, bas, naby Swartwater, a.jpg|Groeivorm en bas, wintertyd naby Swartwater, Limpopo
Sterculia rogersii, habitus, naby Swartwater, a.jpg

## Sien ook 
* Alfabetiese lys van Suid-Afrikaanse bome

## Verwysings 
## Bronnelys 
* *Natuurlewe van Suid-Afrika* Duncan Butchart Struik Nature 2012 
* Plants of the World Online
* REDLIST Sanbi

## Eksterne skakels 
* 
*
NG gemeente Greylingstad

[duimnael|regs|170px|Ds. [Bernhardus Hattingh|B.R. Hattingh, van 22 Oktober 1910 tot 1916 die gemeente se eerste leraar.]]

[duimnael|links|300px|Die NG kerk Greylingstad, waarvan genl. [Christiaan Frederik Beyers|C.F. Beyers die hoeksteen op 18 Januarie 1913 gelê het. Die argitekte was Cowin & Powers.]]

[duimnael|regs|170px|Ds. N.H.C. De J. Theunissen, leraar van 1916 tot sy dood op [9 November 1929.]]

Die **NG gemeente Greylingstad** is ’n gemeente in die Nederduitse Gereformeerde Kerk se Sinode Hoëveld met sy setel op die dorp Greylingstad, tussen Balfour en Standerton, Mpumalanga.

Die gemeente bestaan uit dele wat eers behoort het tot Heidelberg en Standerton en is tot afsonderlike gemeente van die Ned. Herv. of Geref. Kerk van Transvaal afgestig deur die Ringskommissie van Potchefstroom op 27 April 1909. Sy word geplaas onder Ring van Utrecht en tot haar eerste konsulent word benoem die predikant van Standerton, ds. N.H.C. De J. Theunissen. Die gemeente was een van die weinige wat nie na haar dorp genoem is nie, aangesien die dorp destyds bekendgestaan het as Willemsdal. Dog later is die dorpie ook Greylingstad genoem.

Die eerste predikant van die gemeente was ds. B.R. Hattingh, vroeër van Sutherland, Kaapkolonie. Hy is tot herder en leraar beroep op 11 Julie 1910 en bevestig op Saterdag 22 Oktober 1910. Op dieselfde dag is ’n gebou van yster en hout, wat tydelik vir godsdiensoefeninge sou gebruik word, deur ds. A.J. Louw van Heidelberg ontsluit.

Die vooruitgang van die gemeente was baie snel. Toe die eerste predikant hier aankom, was daar op die hele plek wat tot dorp verklaar sou word, geen enkele ander gebou as dié wat vir kerklike doeleindes opgerig is nie. Drie jaar later is ’n voorlopige pastorie gebou en betaal en kon die hoeksteen van die nuwe Godshuis gelê word deur genl. C.F. Beyers op 18 Januarie 1913. Die plegtige inwyding van die sierlike en doelmatige kerkgebou het op 2 Mei 1914 plaasgevind.

Van die gemeente se stigting in 1909 tot 30 Junie 1916 was die inkomste £17 784.18s.8d, of gemiddeld byna £3 000 per jaar. In daardie jaar het die ywerige leraar bedank om hom te wy aan die werk van die Helpmekaar-beweging  (Helpmekaar Studiefonds) en om “nationale bedrijvigheid aan te moedigen”. Sy opvolger was ds. N.H.C. De J. Theunissen, wat sy liefde vir Transvaal nie vergeet het nie en van Die Strand hierheen oorgekom het aan die einde van 1916.

## Bronne 
*  Maeder, ds. G.A. en Zinn, Christian. 1917. *Ons Kerk Album*. Kaapstad: Ons Kerk Album Maatschappij Bpkt.

## Eksterne skakels 
*  'n Groot verskeidenheid foto's van die kerkgebou . URL besoek op 22 September 2015.
*  Die kerkgebou soos te sien op Google Maps. URL besoek op 22 September 2015.
Diepgezet

**Diepgezet** is 'n gehuggie in die Albert Luthuli Plaaslike Munisipaliteit in Gert Sibande-distriksmunisipaliteit van Mpumalangaprovinsie, Suid-Afrika.

## Sien ook 
* Lys van dorpe in Suid-Afrika

## Verwysings
Gentianaceae

**Gentianaceae** is 'n familie van blomplante. Die familie bestaan uit meer as 1500 spesies, wat in 87 genera ingedeel word. Die familie is vir die eerste keer in 1789 deur Antoine Laurent de Jussieu beskryf.

Verspreiding is kosmopolities. Die familie bestaan uit bome, struike en kruie, met 'n wye verskeidenheid van kleure en blompatrone.

Sommige spesies word as ornamentele plante gekweek en verskeie spesies word vir medisinale doeleindes en geurmiddels ingespan.

## Genera 
* *Adenolisianthus*
* *Anthocleista*
* *Aripuana*
* *Bartonia*
* *Belmontia*
* *Bisgoeppertia*
* *Blackstonia*
* *Calolisianthus*
* *Canscora*
* *Celiantha*
* *Centaurium*
* *Chelonanthus*
* *Chironia*
* *Chlora*
* *Chorisepalum*
* *Cicendia*
* *Comastoma*
* *Congolanthus*
* *Cotylanthera*
* *Coutoubea*
* *Cracosna*
* *Crawfurdia*
* *Curtia*
* *Deianira*
* *Djaloniella*
* *Enicostema*
* *Eustoma*
* *Exaculum*
* *Exacum*
* *Fagraea*
* *Faroa*
* *Frasera*
* *Geniostemon*
* *Gentiana*
* *Gentianella*
* *Gentianopsis*
* *Gentianothamnus*
* *Halenia*
* *Helia*
* *Hockinia*
* *Hoppea*
* *Irlbachia*
* *Ixanthus*
* *Jaeschkea*
* *Karina*
* *Klackenbergia*
* *Lagenanthus*
* *Lapithea*
* *Latouchea*
* *Lehmanniella*
* *Lisianthius*
* *Lomatogoniopsis*
* *Lomatogonium*
* *Macrocarpaea*
* *Megacodon*
* *Microrphium*
* *Monodiella*
* *Neblinantha*
* *Neurotheca*
* *Obolaria*
* *Oreonesion*
* *Ornichia*
* *Orphium*
* *Parajaeschkea*
* *Phyllocyclus*
* *Potalia*
* *Prepusa*
* *Pterygocalyx*
* *Pycnosphaera*
* *Rogersonanthus*
* *Sabatia*
* *Saccifolium*
* *Schinziella*
* *Schultesia*
* *Sebaea*
* *Senaea*
* *Sipapoantha*
* *Swertia*
* *Symbolanthus*
* *Symphyllophyton*
* *Tachia*
* *Tachiadenus*
* *Tapeinostemon*
* *Tetrapollinia*
* *Tripterospermum*
* *Urogentias*
* *Veratrilla*
* *Voyria*
* *Voyriella*
* *Wurdackanthus*
* *Xestaea*
* *Zonanthus*
* *Zygostigma*

## Verwysings 
## Eksterne skakels 
* 
*
Sally Field

**Sally Margaret Field** is 'n Oscar-bekroonde Amerikaanse regisseur en aktrise. Field is op 6 November 1946 in Pasadena, Kalifornië in die Verenigde State van Amerika gebore. Sy het in verskeie rolprente gespeel, onder andere *Norma Rae*, ''Murphy's Romance*, *Forrest Gump*, *Steel Magnolias*, *The Amazing Spider-Man*, *Lincoln* en *80 For Brady''. Sy het ook in 'n aantal TV-programme opgetree en het verskeie pryse vir haar toneelspel ontvang.

## Verwysings 
## Eksterne skakels 
* Amptelike webtuiste
*
Suid-Afrikaanse Klas NG4 4-6-2T

Die **Suid-Afrikaanse Klas NG4 4-6-2T lokomotief** is 'n Suid-Afrikaanse smalspoor tenklokomotief wat in die eerste dekade van die twintigste eeu in die Natalkolonie ontwerp is.

In 1911, nadat die Unie van Suid-Afrika gestig is, maar voordat die spoorweë van die voormalige kolonies heeltemal versmelt is, is twee 4-6-2T tenklokomotiewe wat gebaseer is op die NGR Klas N 4-6-2T namens die NGR bestel vir die 39&nbsp;km Alfred&nbsp;County-lyn tussen Port Shepstone en Paddock. In 1912 en 1913 is nog vyf lokomotiewe van hierdie klas deur die Suid-Afrikaanse Spoorweë bestel. Hulle is in 1913 en 1914 afgelewer.

Toe die eerste twee lokomotiewe na die Suid-Afrikaanse Spoorweë oorgedra is, is hulle as Klas NG4 geklassifiseer en hul nommers het 'n voorvoegsel "NG" gekry.

## Notas 
## Verwysings
Universiteit Gabriele d'Annunzio

Die '''Universiteit Gabriele d'Annunzio'* (Italiaans: *Università degli Studi Gabriele d'Annunzio'') is ’n universiteit in Italië wat die stede Chieti en Pescara bedien. Die universiteit is in 1965 gestig en bestaan uit twaalf fakulteite. Ongeveer 30&nbsp;000 studente studeer tans aan die universiteit.

## Eksterne skakels 
* Die universiteit se webwerf
NG gemeente Amersfoort

duimnael|regs|160px|Ds. William Frederick Knobel, van 1896 tot 1904 die eerste leraar.
[duimnael|links|230px|Die NG kerk Amersfoort. Dis ontwerp deur [Wynand Louw en in 1920 ingewy.]]
duimnael|regs|160px|Ds. J.P.W. de Vries, leraar van 1935 tot 1941.
duimnael|160px|Ds. Jannie Malan, leraar vanaf Maart 1951.

Die **NG gemeente Amersfoort** is 'n gemeente in die Nederduitse Gereformeerde Kerk se Oostelike Sinode met sy middelpunt op die dorp Amersfoort, Mpumalanga. In 2016 het die gemeente 300 belydende en 53 dooplidmate gehad.

## Stigting 
Al die oudste boeke van die gemeente is tydens die Driejarige Oorlog deur die vyand verbrand en daar bestaan selfs onder historici verskil van gedagte oor die juiste verloop van die vroegste geskiedenis van die gemeente. Die volgende feite is wel bekend: In 'n skrywe van ds. Frans Lion Cachet aan die Skriba van die Algemene Kerkvergadering van die NG Kerk van die ZAR in sy vergadering van 5 Desember 1866, is gesê dat, aangesien die lede van die NG Kerk aan Vaalrivier, distrik Marthinus Wesselstroom, afgevaardigdes na die Algemene Kerkvergadering gestuur het, so het die vergadering “hen erkend als de gemeente der Ned. Ger. Kerk aan Vaalrivier, district Marthinus Wesselstroom, het bestaan eenen gemeente als die van Wakkerstroom onaangeroerd latende", en op die tweede Algemene Kerkvergadering van die NG Kerk te Nazareth (Middelburg), van 7 tot 12 Oktober 1867, was die gemeente Amersfoort nou ook teenwoordig. 'n Week ná hierdie Algemene Kerkvergadering het ds. Cachet die hoeksteen van die eerste grasdakkerkie op Amersfoort gelê, wat gebou is op grond geskenk deur oudoudl. N.J. Grobler. Daardie kerkie is in 1879 onder ds. H.L. Neethling vergroot, en in 1886 onder ds. D.P. Ackermann het dit 'n stewige klipkerk geword. 

Hierna volg die geskiedenis van die kerkstryd in Transvaal en die uiteindelike kerkvereniging, totdat in die notule van die tweede Algemene Kerkvergadering van die NH of G Kerk op Pretoria op 14 Mei 1888 gemeld word dat voorlopige stappe gedoen word in verband met die stigting van nuwe gemeentes, onder meer op Amersfoort. En dan, op 'n Buitengewone Algemene Vergadering op 6 Mei 1889 byeengeroep om die kerk se naam vas te stel, kom onder die vier nuwe gemeentes wat toe vir die eerste maal verteenwoordig is, ook die gemeente Amersfoort voor. 

## Leraars 
As leraars dien in die eerste sowat 60 jaar: di. W.F. Knobel (1896–1904); P.J. van der Merwe (1905–'12); W.F. de Vos (1913–'29) H.M. Hofmeyr (1929–'35); J.P.W. de Vries (1935–'41); G.C. van Schouwenburg (1945 – September 1951); J. du P. Malan (vanaf Maart 1951). 

Die sierlike kerkgebou is ingewy in ds. De Vos se tyd nadat die hoeksteen gelê is deur prof. P.J.G. de Vos. 'n Pragtige nuwe orrel is omstreeks 1952 in die kerk ingebou en die gebou is destyds ook skoongemaak en met lugreëling verhit.

## Enkele leraars 
* Gerhard Jakobus Green, 15 November 2020 – 01 Desember 

## Bronne 
* Olivier, ds. P.L. (samesteller), *Ons gemeentelike feesalbum*. Kaapstad en Pretoria: N.G. Kerk-uitgewers, 1952.
Kerriebos

Die **kerriebos** (*Hypericum revolutum*) is 'n bosserige struik of klein boompie wat deel van die Hypericaceae familie is. 

## Voorkoms 
Die boompie is immergroen en is dikwels 'n pioneerspesie in woudkolle. Die boom groei verkieslik aan stroomoewers en woudrande op hoë hoogtes. Die boompie word 1 tot 3&nbsp;m hoog. Die bas is rooibruin met hoekige takkies. Die blare is enkelvoudig, ellipties en blougroen. Hulle is by takpunte saamgebondel. Die blomme is heldergeel en pieringvormig met breë kroonblare. Die baie meeldrade is in die middel van die blom.

## Verspreiding 
Die spesie is inheems aan Burundi, Demokratiese Republiek die Kongo, Eritrea, Eswatini, Ethiopië, Golf van Guinee-eilande, Jemen, Kameroen, Kenia, Malawi, Mosambiek, Nigerië, Republiek die Kongo, Rwanda, Saoedi-Arabië, Soedan, Suid-Afrika, Suid-Soedan, Tanzanië, Uganda, Zambië en Zimbabwe.

In Suid-Afrika kom die spesie in Gauteng, KwaZulu-Natal, Limpopo, Mpumalanga en die Oos-Kaap voor.

## Infraspesies 
Die spesie het twee infraspesies:
* *Hypericum revolutum subsp. keniense* (Schweinf.) N.Robson
* *Hypericum revolutum subsp. revolutum*

## Galery 

Hypericum revolutum, blomme, Jan Celliers Park.jpg|Lenteblomme van 'n kerriebos in Jan Celliers Park, Pretoria.

## Sien ook 
* Alfabetiese lys van Suid-Afrikaanse bome

## Bronnelys 
* *Natuurlewe van Suid-Afrika* Duncan Butchart Struik Nature 2012 
* REDLIST Sanbi
* Plants of the World Online
* Biodiversityadvisor

## Eksterne skakels 
* 
*
Jan Celliers

Genl. **Johannes Gerhardus Celliers** (Fraserburg, 21 Julie 1861 – 9 Januarie 1931) was 'n generaal aan Boerekant in die Tweede Vryheidsoorlog.

Hoewel hy op Fraserburg in die Karoo gebore is, het hy reeds as jongeling in Transvaal gaan woon waar hy in 1880/'81 saam met die Marico-burgers aan die Eerste Vryheidsoorlog deelgeneem het. Met die uitbreek van die Tweede Vryheidsoorlog was hy aan die Krugersdorpse polisie verbonde en het hy aktief aan die oorlog deelgeneem. Die wyse waarop hierdie Boeregeneraal die Britse kanonniers buite aksie gestel het, het hom wyd bekendgemaak. Hy het ook bekendgestaan as die vader van die aanvalsmetode om in volle jaaggalop te skiet.

Hy was ook betrokke toe die Verdrag van Vereeniging geteken is.

## Bronne 
*  Swart, dr. M.J. (voorsitter redaksiekomitee). 1980. *Afrikaanse kultuuralmanak*. Aucklandpark: Federasie van Afrikaanse Kultuurvereniginge.
Ou Wêreld

duimnael|300px|'n Kaart van die Ou Wêreld

Die **Ou Wêreld** verwys na die kontinente wat voor die Europese ontdekkingsreise vanaf 1492 aan Europa bekend was. Dit verwys dus na Europa, Afrika en Asië. Die Nuwe Wêreld, daarteenoor, verwys na Noord- en Suid-Amerika, asook die gebiede in Oseanië.

Die term word algemeen gebruik om dier- en plantspesies te beskryf. Die baardaasvoël word byvoorbeeld as 'n ou-wêreldse aasvoël beskryf.

## Sien ook 
* Nuwe Wêreld
* Afrika-Eurasië
Gewone wildepietersieliebos

Die **gewone wildepietersieliebos** (*Heteromorpha arborescens*) is 'n struik of klein boompie met 'n yl loof en neerhangende takke. In struikvorm is die takke oop. Die plant groei in klipperige heuwelhange en koppies. Die bas is kenmerkend koperbrons en wasagtig. Dit dop ook in papieragtige stukke af. Die blare is op verskillende wyses saamgestel en gee 'n aromatiese pietersieliegeur af wanneer dit fyngedruk word. Die gelerige blomme lok skoenlappers.

Die plant word in Suid-Afrika vir tradisionele behandelings gebruik. Die wortels word saam met melk of bier teen pyn aangewend. Die aktiewe komponent is 'n anti-inflammatoriese kumarien, 6,7-dimetoksi-2H-chromen-2-oon. Die boom se hout is baie sag en word deur die Xhosa's vir musiekinstrumente gebruik.

## Verspreiding 
Die boom is inheems in Angola, Botswana, Burundi, Eritrea, Eswatini, Ethiopië, Jemen, Kenia, Lesotho, Malawi, Mosambiek, Namibië, Rwanda, Soedan, Suid-Afrika, Tanzanië, Uganda, Zambië en Zimbabwe.

## Subspesies 
Die spesies het vier subspesies:
* *Heteromorpha arborescens var. abyssinica* (Hochst. ex A.Rich.) H.Wolff
* *Heteromorpha arborescens var. arborescens*
* *Heteromorpha arborescens var. collina* (Eckl. & Zeyh.) Sond.
* *Heteromorpha arborescens var. frutescens* P.J.D.Winter

## Sien ook 
* Alfabetiese lys van Suid-Afrikaanse bome

## Verwysings 
## Bronne 
* *Natuurlewe van Suid-Afrika* Duncan Butchart Struik Nature 2012 
* REDLIST Sanbi
* Plants of the World Online

## Eksterne skakels 
* 
*
Geelwortelboom

Die **geelwortelboom** (*Steganotaenia araliacea*) is 'n oopvertakte struik of klein, bladwisselende  boompie met 'n yl loof. Die bas is liggroen of gelerig, wasagtig en skilfer in vlokkies af. Die blare is saamgestel. Die blaarrand is opvallend getand en die punte fyn en haargtig. Die blommetjiies is groengeel terwyl die sade afgeplat is met papieragtige vlerke. 

## Verspreiding 
Die spesie is inheems in Angola, Benin, Botswana, Burkina Faso, Burundi, Djiboeti, Eritrea, Ethiopië, Ghana, Guinee, Ivoorkus, Kameroen, Kenia, Malawi, Mali, Mosambiek, Namibië, Nigerië, Republiek die Kongo, Rwanda, Sentraal-Afrikaanse Republiek, Sierra Leone, Soedan, Somalië, Tanzanië, Togo, Tsjad, Uganda, Zambië en Zimbabwe.

## Sien ook 
* Alfabetiese lys van Suid-Afrikaanse bome

## Bronne 
* *Natuurlewe van Suid-Afrika* Duncan Butchart Struik Nature 2012 
* REDLIST Sanbi
* Plants of the World Online

## Eksterne skakels 
* 
*
Jerez-renbaan

Die **Ángel Nieto-renbaan** (amptelik *Circuito Ángel Nieto*) is 'n motorsportrenbaan wat in Jerez de la Frontera, Andalusië, in die suide van Spanje geleë is.

## Geskiedenis 
Circuito de Jerez, voorheen bekend as Circuito Permanente de Jerez, is 'n 4,428 km (2,752 myl)-lange renbaan naby aan die stad van Jerez de la Frontera, diep in die sjerrie-produserende suide van Spanje. Die projek is bestuur deur die Spaanse ingenieur Manuel Medina Lara, gebaseer op 'n voorlopige idee van Alessandro Rocci.

Die baan is op 8 Desember 1985 geopen. In Maart 1986 was die baan die gasheer vir die eerste internasionale motorfietsbyeenkoms in Spanje en die Formule Een Spaanse Grand Prix in April. Die relatief afgeleë ligging van die baan het beduidende toeskoueropkoms verhinder, alhoewel dit tot 125 000 toeskouers kan akkommodeer. As gevolg hiervan is die F1 na Barcelona verskuif na die wedren in 1991.

Voordat die Europese Grand Prix in 1994 by die baan aangebied is, is veiligheidsveranderinge aangebring, insluitend 'n nuwe oorkruising (die Senna kurwe) op die hoek waar Martin Donnelly 'n verskriklike ongeluk gehad het tydens kwalifisering vir die 1990 Spaanse Grand Prix. Jerez was ook die gasheer vir die Europese Grand Prix van 1997, die beslissende rondte van die kampioenskap tussen Michael Schumacher en Jacques Villeneuve, wat heelaas teen mekaar gebots het tydens die wedren.

## Voorval 
Tydens die podiumvieringe ná die F1-wedren van 1997, het die burgemeester van Jerez, Pedro Pacheco, die podiumverrigtinge ontwrig met die oorhandiging van 'n trofee wat veronderstel was om deur 'n hooggeplaaste persoon van Daimler-Benz oorhandig te word. Dié voorval het daartoe gelei dat die baan tydelik verbied is om weer 'n Grand Prix aan te bied. Daar was sedertdien nooit weer 'n Grand Prix daar nie, maar dit bly een van die gewildste plekke vir wintertoetse. 

Gedurende 2005 is die baan oorgeteer. Daar is verwag dat die *Champ Car World Series* daar sou plaasvind in 2008, maar die reeks is vroeg in die jaar gekanselleer na sy samesmelting met die *IndyCar*-reeks. Die baan word tans gebruik vir Formule Een-voorseisoentoetse, gedeel met die Barcelona-Catalunya-renbaan. Daar is op 2 Mei 2013 aangekondig dat die laaste draai vernoem sou word na die Spaanse MotoGP-wêreldkampioen, Jorge Lorenzo.

## Verwysings
Woonstelblok aan Kotelnitsjeskaja-wal

duimnael|Die woonstelblok aan Kotelnitsjeskaja-wal.
duimnael|Die woonstelblok aan Kotelnitsjeskaja-wal, naguitsig
Die **woonstelblok aan Kotelnitsjeskaja-wal** is een van die geboue in Moskou bekend as die Sewe Susters van Josef Stalin. Dit is deur Dmitri Tsjetsjoelin en Andrei Rostkofski ontwerp en in 1952 voltooi. Die hoofgebou is 176&nbsp;m hoog en het 32 vlakke (insluitende die meganiese verdiepings).

## Beskrywing 
Die gebou sluit ook ’n ouer woonstelgebou van nege verdiepings in met ’n uitsig oor die Moskwarivier wat deur dieselfde argitekte ontwerp en in 1940 voltooi is. Hoewel dit aanvanklik in ’n streng Stalinistiese styl gebou is, is dit later verander om by die hoofgebou te pas.

Die hoofgebou is seshoekig en het drie vleuels. Dit is nie besonder hoog of groot nie, maar die vyf groter wordende vlakke en die vleuels van nege verdiepings laat dit veel groter lyk as wat dit is. Die gebou verberg die sogenaamde "Sjwiwaja Gorka", ’n heuwel met historiese argitektuur en ’n doolhof van steil strate. Tsjetsjoelin is aanvanklik gekritiseer omdat hy nie dié gebied in ag geneem het nie, maar sy burokratiese invloed het gemaak dat die kritiek geïgnoreer is.

## Verwysings 
* 15px Hierdie artikel is vertaal uit die Engelse Wikipedia

## Eksterne skakels 
* Geboudata by emporis.com
* Geskiedenis van Moskouse wolkekrabbers
Woonstelblok op Koedrinskajaplein

duimnael|Koedrinskajastraat 1, Moskou.

Die **woonstelgebou op Koedrinskajaplein** is een van die geboue in Moskou bekend as die Sewe Susters van Josef Stalin. Dit is deur Michail Posochin en Asjot Mndojants ontwerp en in 1954 voltooi.

## Beskrywing 
Die wolkekrabber het 22 vlakke in sy sentrale deel en is 160&nbsp;m hoog. Dit het ’n toring van 30&nbsp;m bo-op wat in ’n vyfpuntster eindig. Die torings aan weerskante is laer. Dit was die laaste van die Sewe Susters wat gebou is en is minder ryklik versier.

Die woonstelle was aanvanklik bestem vir die politieke elite van die voormalige Sowjetunie, maar word tans bewoon deur welgestelde Russe.

## Verwysings 
## Eksterne skakels 
* Geboudata by emporis.com

* 15px Hierdie artikel is vertaal uit die Engelse Wikipedia