Dasein

**Dasein** (Duitse uitspraak: [daːzaɪn]) is 'n Duitse woord wat beteken "daar wees" of "teenwoordigheid" (Duits: *da* "daar"; *sein* "wees"), en word dikwels vertaal met die woord "bestaan". Dit is 'n fundamentele konsep in die eksistensiële filosofie van Martin Heidegger, veral in sy *magnum opus* *"Sein und Zeit" *. Heidegger gebruik die uitdrukking *Dasein* om te verwys na die ervaring van menswees wat eie is aan mense. Dit is dus 'n vorm van wees wat bewus is van en kwessies moet konfronteer soos persoonlikheid, sterftes en die dilemma of paradoks van die lewe in verhouding met ander mense terwyl jy uiteindelik alleen met jouself is.

## Heidegger se herinterpretasie 
In Duits is Dasein die volkstaal vir "bestaan", soos in "Ek is tevrede met my bestaan" (*Ich bin mit meinem Dasein zufrieden*). Die term is gebruik deur verskeie filosowe voor Heidegger, veral Georg Wilhelm Friedrich Hegel, met die betekenis van menslike "bestaan" of "teenwoordigheid. Dit is afgelei van *da-sein*, wat letterlik beteken daar wees / daar bestaan- hoewel Heidegger vasbeslote was dat dit 'n onvanpaste vertaling van Dasein was.

Dasein vir Heidegger kan 'n manier wees om betrokke te raak met en omgee vir die onmiddellike wêreld waarin jy leef, terwyl jy altyd bewus is van die voorwaarde van daardie betrokkenheid, van die prioriteit van die wêreld vir die self en van die ontwikkelende natuur van die self ditself.

In ooreenstemming met Nietzsche se kritiek op die onderwerp, as iets definieerbaar in terme van bewussyn, onderskei Heidegger Dasein van die alledaagse bewussyn om die kritiese belangrikheid van "Syn" te beklemtoon vir ons begrip en interpretasie van die wêreld, ensovoorts.

 "Hierdie entiteit wat elkeen van ons self is.... sal ons aandui deur die term" Dasein "(Heidegger, vertaal. 1927/1962, bl.27). 

 "[Dasein is] daardie entiteit wat in sy wese hierdie wese as 'n probleem het ..." (Heidegger, vertaal. 1927/1962, bl.68). dat Dasein altyd 'n wese is wat in die wêreld betrokke is: nie 'n onderwerp of die objektiewe wêreld alleen nie, maar die samehang van "Wees in-die-wêreld". Hierdie ontologiese grondslag van Heidegger se werk is dus teen die Kantiese "abstrakte agent" ten gunste van praktiese betrokkenheid met die omgewing.Dasein word geopenbaar deur projeksie in en betrokkenheid met 'n persoonlike wêreld- 'n nimmereindigende proses van betrokkenheid by die wêreld soos bemiddel deur die projekte van die self.

Heidegger beskou daardie taal, alledaagse nuuskierigheid, logiese stelsels, en algemene oortuigings verberg Dasein se aard van ditself.Outentieke keuse beteken om weg te draai van die kollektiewe wêreld van Hulle, aangesien Dasein, jou individualiteit, jou eie beperkte lewensduur, jou eie wese in die gesig staar.Heidegger het dus die konsep Dasein bedoel om 'n stap in die bevraagtekening van wat dit beteken om te wees-om jou eie wese te hê, jou eie dood te voorsien, jou eie waarheid te beleef.

Heidegger het ook die vraag van Dasein gesien as verder as die areas wat deur die positiewe wetenskap of in die geskiedenis van die metafisika beskryf word. "Wetenskaplike navorsing is nie die enigste manier van Syn wat hierdie entiteit kan hê nie, en dit is ook nie die een wat die naaste lê nie. Daarbenewens het Dasein self 'n besondere onderskeid in vergelyking met ander entiteite; [...] word dit ontologies onderskei deur die feit dat dit in Wese, dat Wese is 'n probleem daarvoor. "*Sein und Zeit* (Syn en Tyd) beklemtoon die ontologiese verskil tussen entiteite en die wese van entiteite:" Wese is altyd die Wese van 'n entiteit nie." Die vasstelling van hierdie verskil is die algemene motief wat deur *Sein und Zeit* loop.

Sommige geleerdes stem nie saam met hierdie interpretasie nie, maar beweer dat vir Heidegger "Dasein" 'n gestruktureerde bewustheid of 'n institusionele "lewenswyse" aangedui het.Ander suggereer dat Heidegger se vroeë aandrang op die ontologiese prioriteit van Dasein in sy na-oorlogse geskrifte gedemp is.

## Oorsprong en inspirasie 
Sommige het geargumenteer dat die oorsprong van Dasein in die Chinese filosofie en die Japannese filosofie gevind kan word. Volgens Tomonobu Imamichi is Heidegger se konsep van Dasein geïnspireer, (alhoewel Heidegger stilgebly het hieroor) deur Okakura Kakuzo se konsep van *das-in-der-Welt-sein* (synde in die wêreld-wees, wêreldwys) uitgedruk in*The Book of Tea* om Zhuangzi se Taoïstiese filosofie te beskryf. Imamichi se onderwyser het in 1919 dit aan Heidegger aangebied, nadat hy die vorige jaar lesse met hom gevolg het.Parallelle konsepte word ook gevind in die Indiese filosofie en in die inheemse Amerikaanse kennisstelsels.

## Karl Jasper se Dasein en Existenz 
Vir Karl Jaspers het die term "Dasein" bestaan in sy minimale sin, die gebied van objektiwiteit en wetenskap, in teenstelling met wat Jaspers "Existenz" genoem het, die gebied van die outentieke wese. As gevolg van die drasties verskillende in gebruik van die term "Dasein" tussen die twee filosowe, is daar dikwels verwarring onder studente wat met Heidegger of Jaspers begin en daarna die ander een bestudeer.

In *Philosophy*  (3 vol, 1932) het Jaspers sy siening van die geskiedenis van die filosofie verskaf en sy hoof temas bekendgestel. Vanuit die moderne wetenskap en empirisme wys Jaspers daarop dat ons, soos ons die werklikheid bevraagteken, grense konfronteer wat 'n empiriese (of wetenskaplike) metode eenvoudig nie kan oorkom nie. Op hierdie stadium staan die individu voor 'n keuse: sink in wanhoop en aanvaarding, of neem 'n sprong van geloof na wat Jaspers "Transendensie" noem. Om hierdie sprong te maak, konfronteer individue hul eie onbeperkte vryheid, wat Jaspers Existenz noem en uiteindelik die outentieke bestaan kan ervaar.

## Ander toepassings 
Eero Tarasti beskou Dasein baie belangrik in eksistensiële semiotiek.

Jacques Lacan het hom in die 1950's na Heidegger se Dasein gewend vir sy karakterisering van die psigoanalis as dat "hy vir die dood is" (*être-pour-la-mort*). Net so het hy die analise gesien as die soekke na outentieke spraak, in teenstelling met "die onderwerp wat sy betekenis verloor in die vooroordeel van diskoers ... [wat] hom sal gee om sy eie bestaan en sy eie dood te vergeet." 

Alfred Schutz onderskei tussen direkte en indirekte sosiale ervaring en beklemtoon dat in die laasgenoemdeː  "My oriëntasie is nie teenoor die bestaan (Dasein) van 'n konkrete individuele U nie.  Dit is nie teenoor enige subjektiewe  ervarings wat nou in al hul uniekheid in ander se gedagtes saamgestel word nie."

## Kritiek 
Theodor W. Adorno het Heidegger se konsep van Dasein as 'n idealistiese terugtrekking van die historiese realiteit gekritiseer.

Richard Rorty het dit gestel; dat met Dasein, het Heidegger 'n  konserwatiewe mite van bestaan geskep, wat medepligtig was met die romantiese elemente van die Nasionaal-Sosialisme.

## Verwysings 
## Notas