D.P.M. Huet

duimnael|regs|200px|Ds. Pierre Huet.

**Piet Huet** (*7 Desember 1827, Amsterdam – † 9 April 1895, Goes) was ’n Nederlandse predikant wat hom in die negentiende eeu in Suid-Afrika vestig en verskeie digbundels en prosawerke publiseer.

## Lewe en werk 
### Herkoms en vroeë lewe 
Dammes Pierre Marie Huet is op 7 Desember 1827 in Amsterdam in Nederland gebore as die seun van ’n Amsterdamse predikant by die Waalse kerk, Pierre Josué Louis Huet. Hy studeer eers aan die Athenaeum in Amsterdam en vanaf 20 Oktober 1847 in Utrecht. In sy studentetyd in Leiden en in Montauban leef hy losbandig en maak hom aan allerlei uitspattighede skuldig, waarvoor hy een keer tot drie weke in Frankryk in die tronk sit.

### Na Suid-Afrika 
Hy lê in 1853 sy kandidaatseksamen af. Die Paarlse predikant ds. G.W.A. van der Lingen stuur in 1853 ’n versoek na Holland om ’n redakteur wat onder sy toesig ’n tydskrif vir Suid-Afrika moet redigeer. Hy wou ’n eie Christelike tydskrif onder die titel *Elpis* uitgee, waarvoor hy ’n bekwame letterkundige in die redaksie wou hê. Huet neem die uitnodiging aan en vertrek in Oktober 1853 na die Kaap, waar hy na sy aankoms in Februarie 1854 in die Paarlse pastorie woon. Om hom voor te berei vir sy taak as redakteur, bestudeer hy die joernalistiek van die Kaapse pers en veral van *De Zuid-Afrikaan*. Reeds in hierdie tyd publiseer hy sy eerste digbundel, *Paarlsche Gedichtjens*.

Hy word opnuut bekeer deur sy beskermheer en sy kop staan dan sendingveld toe, eerder as om redakteur te word. Ds. Van der Lingen raai hom aan om by die Sinodale kommissie aansoek te doen om tot die proponentseksamen toegelaat te word. Hierdie kommissie sit eers in 1857 en hy aanvaar intussen ’n beroep tot hulpprediker in die NG gemeente Aliwal-Noord.

Op sy reise deur Aliwal-Noord en die Vrystaat bewerkstellig hy vele bekerings onder die swart mense, sodanig dat hy hierdeur en deur hulle lot aangegryp word. In Oktober 1857 is hy terug in Kaapstad om voor die Sinode sy proefpreek te hou, waarvoor hy as teks kies “Roept Simson, dat hij voor ons spele”. Dieselfde dag word hy na stemming tot leraarskap in die NG Kerk toegelaat en hy stel homself beskikbaar as leraar vir die NG gemeente Lydenburg. Ten einde hom in staat te stel om sy amp op te neem, besluit die sinode om onmiddellik tot sy ordening oor te gaan, wat geskied in ’n seremonie wat op 2 November 1857 in die Groote Kerk in Kaapstad gehou is. By hierdie sinode word daar ook besluit om afsonderlike kerkdienste vir blanke en gekleurde lidmate goed te keur, weens besware uit blanke geledere teen gemeenskaplike dienste.

Vroeg in die volgende jaar onderneem hy ’n reis as afgevaardigde van die Kaapse Sinode na die Oos-Transvaal en reis eers deur Natal. Sy verblyf van twee maande in Pietermaritzburg gee aanleiding tot die verse wat in sy godsdienstige digbundel *Uit Natal* opgeneem word. Hy beywer hom vir die gelykstelling van blank en swart en dit maak die gemeentes onrustig, sodat hy op Utrecht die gerug verneem dat die mense op Lydenburg hom liefs nie wil ontvang nie. Hy arbei tog vir ’n ruk met seën op Lydenburg. Van Lydenburg gaan hy verder noord na die Zoutpansberg, waar ’n gemeente hom beroep het. Intussen word hy ook na die NG gemeente Ladysmith in Natal beroep en hier word hy op 28 November 1858 bevestig.

In dieselfde uitgawe van *De Kerkbode* (dié van 1 Januarie 1859) waarin die aankondiging van sy bevestiging gepubliseer word, verskyn daar ook ’n aankondiging dat die Uitvoerende Raad van die Zuid-Afrikaansche Republiek die beroep deur die Kerkraad van Zoutpansberg afgekeur het en dat ds. Dirk van der Hoff die kerkraad tot verantwoording geroep het weens hulle versuim om vooraf sy toestemming vir die beroep te verkry. Op Ladysmith verwek Huet opskudding deur, teenstrydig met die besluit van die Sinode, daarop aan te dring dat alle rasse ’n plek in die kerk kry.

Sy voornemens in 1860 om in Holland hulp te soek vir die uitgestrekte gemeentes, staan in noue verband met sy sendingywer. Hy vertrek na Kaapstad, waar die eerste aflewering van die liberale maandblad *De Onderzoeker* onder redaksie van L. Marquard pas sy verskyning gemaak het. Huet gooi sy gewig agter die ortodoksie en vaardig ’n pamflet uit om te waarsku teen die “valsche bedriegelijke arbeiders, menschen die lasteren hetgeen zij niet weten”. Hy neem dan in 1860 ’n beroep na die NG gemeente Pietermaritzburg aan in plaas daarvan om sy beoogde Europese reis te onderneem. Op Pietermaritzburg trou hy in 1861 met Meinonda Robbé, ’n Hollander van geboorte.

## Bronnelys 
### Boeke 
* Antonissen, Rob. *Die Afrikaanse letterkunde van aanvang tot hede*. Nasou Beperk. Derde hersiene uitgawe. Tweede druk, 1964.
* Conradie, Elizabeth. *Hollandse skrywers in Suid-Afrika (Deel I) (1652–1875)* J.H. de Bussy. Pretoria, 1934.
* Dekker, G. *Afrikaanse Literatuurgeskiedenis.* Nasou Beperk. Kaapstad. Elfde druk, 1970.
* Kannemeyer, J.C. *Geskiedenis van die Afrikaanse literatuur 1*. Academica. Pretoria en Kaapstad. Tweede druk, 1984.
* Kannemeyer, J.C. *Die Afrikaanse literatuur 1652–2004.* Human & Rousseau. Kaapstad en Pretoria. Eerste uitgawe, 2005.
* Nienaber, P.J. *Hier is ons skrywers!* Afrikaanse Pers-Boekhandel. Johannesburg. Eerste uitgawe, 1949.
* Schoeman, Karel. *Merksteen: ’n Dubbelbiografie*. Human & Rousseau. Kaapstad., Pretoria en Johannesburg. Eerste uitgawe, 1998.
* Van Coller, H.P. (red.) *Perspektief en Profiel Deel 3.* Van Schaik-Uitgewers. Pretoria. Eerste uitgawe, 2006.

### Tydskrifte en koerante 
* De Villiers, Johannes Bertus. *Wat klop so? Dominee hoor dit dan ook…*By, 19 Maart 2011.

## Verwysings