See van Azof

Die **See van Azof** (Russies: Азо́вское мо́ре, *Azofskoje more*; Oekraïens: Азо́вське мо́ре, *Azofske more*, Krim-Tataars: *Azaq deñizi*), in die klassieke oudheid bekend as die **Maeotis-meer**, is ’n see in die suide van Oos-Europa. Dit word in die suide deur die smal Kertsj-seestraat (sowat 4&nbsp;km) aan die Swartsee verbind en grens in die noorde aan die Oekraïne, in die Ooste aan Rusland, en in die weste aan die Oekraïense Krim-skiereiland. Die belangrikste riviere wat in die See van Azof vloei, is die Don en Koeban. Dit is die vlakste see in die wêreld met ’n diepte wat wissel tussen 0,9&nbsp;m en 14&nbsp;m. Water vloei voortdurend uit die See van Azof in die Swartsee in.

Die see word grootliks beïnvloed deur verskeie riviere wat daarin vloei en sand, slik en skulpe daarin stort. So word talle baaie, limans en smal uithamme gevorm. Vanweë hierdie neerslag is die seebodem taamlik glad en plat, met die diepte wat algaande toeneem na die middel van die see. Nog ’n gevolg is dat die see langsamerhand vlakker word. As gevolg van die baie rivierwater het die see ook ’n lae soutinhoud en bevat dit baie biologiese materie soos groen alge, wat die water se kleur beïnvloed. Volop plankton sorg dat die see baie vis het. Die kuslyn en inhamme is baie laag en ryk aan plantegroei en voëls.

## Geologie 
duimnael|links|250px|Stede om die See van Azof
duimnael|links|250px|'n Trop perde galop in die Nasionale Azof-Siwaskinatuurpark op Birjoetsjiskiereiland in die See van Azof, Nowotroitski-distrik
Die see is 360&nbsp;km lank en sy maksimum breedte is 180&nbsp;km. Die oppervlakarea is 39&nbsp;000&nbsp;km2 – dit is die kleinste see in die lande van die voormalige Sowjetunie.  Dit is ook die vlakste see in die wêreld – op sy diepste 14&nbsp;m.

Die See van Azof is ’n binnelandse see wat toegang tot die Atlantiese Oseaan bied deur die Swartsee, See van Marmara, Egeïese See en Middellandse See. Dit is aan die Swartsee verbind met die Kertsj-seestraat, wat op sy smalste 4&nbsp;km en hoogstens 15&nbsp;m diep is.

Terwyl meer as 20 riviere in die See van Azof vloei, die meeste vanuit die noorde, kry die see sowat 60&nbsp;persent van sy water van die Don en sowat 30&nbsp;persent van die Koeban.

Die Taman-skiereiland het sowat 25 moddervulkane, waarvan die meeste aktief is. Hulle spuug modder en gasse uit en die uitbarstings is gewoonlik stil, maar kan soms net so erg soos gewone vulkaniese uitbarstings wees. ’n Groot uitbarsting het op 6 September 1799 naby Goloebitskaja plaasgevind. Dit het twee uur geduur en ’n moddereiland van 2&nbsp;m hoog en 100&nbsp;m in deursnee gevorm; die see het daarna die eiland weggespoel. Soortgelyke uitbarstings het in 1862, 1906, 1924, 1950 en 1952 plaasgevind.

Van die grootste stede aan die See van Azof is (kloksgewys van noord): Taganrog, (bevolking: 257&nbsp;600), Azof (83&nbsp;200), Jeisk (87&nbsp;500), Primorsko-Achtarsk (32&nbsp;165), Kertsj (151&nbsp;300), Henitsjesk (22&nbsp;500), Berdjansk (112&nbsp;000) en Marioepol (491&nbsp;600).

## Klimaat 
duimnael|’n Ysbreker op die See van Azof
Die see het ’n kontinentale klimaat met koue winters en warm, droë somers. In die herfs en winter vloei koue lug van Siberië af in en kan die temperatuur tot onder −30 °C daal. Die gemiddelde somertemperatuur is 23–25 °C, met ’n maksimum van sowat 40 °C. Reënval is tussen 12 en 528&nbsp;mm per jaar.

Winde bring dikwels storms mee, met golwe wat tot 6&nbsp;m hoog kan wees in die Taganrog-baai, 2–4&nbsp;m aan die suidelike kuslyn en 1&nbsp;m in die Kertsj-seestraat.

Omdat die see vlak en die soutinhoud laag is, vries dit in die winter. In die huidige klimaat vries dit nie meer geheel en al nie, maar tot aan die einde van die 19de eeu het nog dit teen Februarie elke jaar toegevries. Voordat ysbrekers gebruik is, was die rivier in die winter onbegaanbaar.

## Verwysings 
: *Hierdie artikel is merendeels vertaal vanaf die Engelse Wikipedia-artikel :en:Sea of Azov*

## Bibliografie 
* 

## Eksterne skakels 
* Azov Strand-kamera in Oekraïne
* Foto's van die See van Azof aan die Krim-kus