Sri Lankaanse nasionale krieketspan

: *Hierdie artikel handel oor die Sri Lankaanse nasionale manskrieketspan. Vir die artikel oor die nasionale vrouekrieketspan, sien Sri Lankaanse nasionale vrouekrieketspan.*

Die **Sri Lankaanse nasionale krieketspan** (Singalees: ශ්‍රී ලංකා ජාතික ක්‍රිකට් කණ්ඩායම; Tamil: இலங்கை தேசிய கிரிக்கெட் அணி), met die bynaam **The Lions** (Engels vir: „die leeus“), is die nasionale krieketspan wat Sri Lanka in toets- en kitskrieket verteenwoordig. Dit word beheer en geadministreer deur Sri Lanka Krieket (SLC) en is ’n volle lid van die Internasionale Krieketraad (IKR) met toets-, EDI- en T20I-status. Die span het sy eerste internasionale krieketwedstryd in 1926/27 (as Ceylon) gespeel en in 1981 toetsstatus verkry, wat van Sri Lanka die agtste toetsland, en die derde in Asië, maak. Sri Lanka is tans (Februarie 2026) sesde op die IKR-toetsranglys, sesde op die eendagranglys en agtste die Twintig20-wêreldranglys.

Die Sri Lankaanse nasionale krieketspan het in die vroeë 1990’s hul grootste sukses behaal, toe hulle die 1996-krieketwêreldbeker tuis kon wen. Sedertdien het die span tot ’n krag in internasionale krieket ontwikkel. Sri Lanka het ook die eindstryde van die 2007- en 2011-toernooie gehaal, maar hulle het by albei dié toernooie as naaswenners geëindig.

Sri Lanka het die krieketwêreldbekertoernooi in 1996 gewen, die Kampioenetrofee 2002-titel met Indië gedeel en die T20I-wêreldbeker 2014 beklink, is agtereenvolgende naaswenners in die krieketwêreldbekertoernooie van 2007 en 2011 en naaswenners in die T20I-wêreldbekertoernooie in 2009 en 2012. Die Sri Lankaanse krieketspan hou op die oomblik ’n paar wêreldrekords, waaronder die rekord vir hoogste spantotale in al drie vorms van die spel: toets-, eendag- en Twintig20-wedstryde. Vier voormalige Sri Lankaanse spelers is in die Internasionale Krieketraad se Heldesaal opgeneem.

Die kolfwerk van Sanath Jayasuriya, Aravinda de Silva, Mahela Jayawardene en Kumar Sangakkara gerugsteun deur die boulwerk van Muttiah Muralitharan, Chaminda Vaas en Lasith Malinga, asook baie ander talentvolle spelers, ondersteun die sukses van Sri Lanka se krieket gedurende die laaste twee dekades.

## Beheerliggaam 
duimnael|links|Kaart van die Lanka Premierliga se T20-spanne
Sri Lanka Krieket (SLC) is op 30 Junie 1975 as Raad van Krieket vir Sri Lanka (BCCSL) gestig en verantwoordelik vir die reël van krieket in Sri Lanka. Op 21 Julie 1981 het Sri Lanka ’n volle lid van die Internasionale Krieketraad (IKR) geword en mag dus toetskrieket speel, wat na die belangrikste en vernaamste internasionale krieketwedstryde verwys. Daarbenewens was die Sri Lankaanse beheerliggaam in 1983 ’n stigtingslid van die Asiatiese Krieketkonferensie (*Asian Cricket Conference*, ACC; nou Asiatiese Krieketraad).

Sri Lanka Krieket bestuur al die Sri Lanka-verteenwoordigende nasionale spanne, insluitende die mans, vroue en jeug. Hulle is ook verantwoordelik vir die bestuur en organisasie van toets-, EDI- en T20I-reekse teen ander spanne, en die reël van internasionale wedstryde tuis. Daarbenewens is die SLC verantwoordelik vir inkomsteverkryging deur die verkoop van kaartjies, borgskappe en uitsaairegte, veral in verband met die Sri Lankaanse span.

Kinders en jongmense word reeds op skool aan krieket bekend gestel en na gelang van hul belangstelling en talent begin hulle met hul afrigting. Net soos ander krieketlande beskik Sri Lanka oor ’n o/19-nasionale span wat aan die o/19-krieketwêreldbeker deelneem. Sri Lanka A is die tweede nasionale span van Sri Lanka en van hul wedstryde geniet eersterangse of A-lys-status.

## Geskiedenis 
### Beginjare 
Krieket is deur die Britte tydens die Britse koloniale tydperk na Sri Lanka, destyds Ceylon genoem, gebring. Daar word aangeneem dat krieket in die vroeë 1800’s in Sri Lanka gespeel is en die eerste bekende spelverslag het op 5 September 1832 in *The Colombo Journal* verskyn. Die Colombo Krieketklub is kort daarna gestig en vanaf November 1832 is die eerste krieketwedstryde gereël. Teen 1880 is die eerste nasionale krieketspan saamgestel, destyds onder die naam „Ceylon“, en vanaf die 1920’s het hulle eersterangse wedstryde begin speel.

In Oktober 1882, op pad na Australië om „die As teruggekry“, het Ivo Bligh se Engelse span in ’n wedstryd in Colombo gespeel. In 1888/89 het ’n Engelse span, aangevoer deur George Vernon, na Ceylon en Indië getoer en ’n Elf-per-kant-wedstryd teen ’n „All-Ceylon“-span in Kandy gespeel. In 1890 het die Australiese span op pad na Engeland in Colombo gespeel. Die Marylebone-krieketklub (MKK) het Ceylon sedert 1911/12 by 23 geleenthede besoek, mees onlangs in 2000/01. Teen 1911 het reeds vyf Engelse spanne Ceylon besoek. Die kapteine was Ivo Bligh (in 1882/83), George Vernon (in 1889/90), W. G. Grace (in 1891/92), Lord Hawke (in 1892/93) en Andrew Stoddart (in 1894/95). Die Bligh-, Grace- en Stoddart-spanne was op pad na Australië, terwyl die Vernon- en Hawke-spanne tydens hul Indiese toere in Ceylon aangedoen het.

### Op pad na volle lidmaatskap 
Ceylon het in 1927 sy eerste eersterangse wedstryd onder dié naam teen die MKK op Nomads Ground, Victoriapark, Colombo met ’n beurt verloor. In 1933 het die eerste oorwinning oor Patiala op Dhruve Pandove-stadion gevolg. Aanvanklik is in Ceylon eersterangse krieketwedstryde net gespeel as toerende spanne dié eiland besoek het. Dit was veral die geval as Engelse en Australiese spanne tydens die wedersydse toere se lang reis die eiland as ’n tussenhalte gebruik het. Douglas Jardine se berugte „lyfkrieketspan“ het tydens hul Australiese 1932/33-toer in Ceylon aangedoen. By geleentheid het verteenwoordigende spanne van Ceylon wedstryde oorsee gespeel, veral in Indië. Sir Julien Cahn se Engelse span het Ceylon in 1936/37 besoek. Die Indiese nasionale krieketspan het Ceylon in April 1945 besoek en een eersterangse wedstryd teen Ceylon op die Paikiasothy Saravanamuttu-stadion in Colombo gespeel. Dié wedstryd het as gevolg van slegte weer onbeslis geëindig. Die Indiese span was ’n volstoomspan aangevoer deur Vijay Merchant en het noemenswaardige spelers ingesluit. Daarna het verskeie Australiese spanne op pad na Engeland en terug Australië toe vir wedstryde in Ceylon aangedoen. In die nadraai van die Tweede Wêreldoorlog het die Australiese Dienstespan in 1945/46 na Ceylon en Indië getoer, waartydens Keith Miller ’n honderdtal in Colombo aangeteken het. Miller het in 1948 met die Australiese span op pad na Engeland teruggekom en in ’n wedstryd in Colombo gespeel.

In Februarie 1949 het die Wes-Indiese nasionale krieketspan vir die eerste keer Ceylon besoek en twee eersterangse wedstryde gespeel. Wes-Indië het die eerste wedstryd op die Paikiasothy Saravanamuttu-stadion in Colombo met ’n beurt en 22 lopies gewen, nadat hulle 462/2 met honderdtalle deur Allan Rae, Everton Weekes en Clyde Walcott aangeteken het. Prior Jones het in dié wedstryd tien paaltjies geneem. Die tweede wedstryd op dieselfde stadion het in ’n gelykop geëindig, en Rae het ’n verdere honderdtal vir Wes-Indië aangeteken. In Augustus 1949 het Pakistan vir twee eersterangse wedstryde Ceylon besoek. Albei wedstryde is op die Paikiasothy Saravanamuttu-stadion in Colombo gespeel. Pakistan, aangevoer deur Mohammad Saeed, het die eerste wedstryd met ’n beurt en 192 lopies gewen, Saeed self het 93 aangeteken. Die Pakistanse sterbouler Fazal Mahmood het 4/15 geneem en Ceylon is op net 95 lopies in hul tweede beurt uitgeboul. Pakistan het die tweede wedstryd met tien paaltjies gewen, ondanks soms goeie kolfwerk deur Ceylon in hul eerste beurt.

Van 1953/54 tot 1975/76 het die Ceylon Krieketvereniging eersterangse wedstryde teen Madras (later Tamil Nadu genoem) vir die M. J. Gopalan-trofee gereël. Dié trofee is amper al om die twee jaar in Colombo, afwisselend met die wedstryd in Madras, uitgespeel, met een bykomende wedstryd in 1982/83. In November 1956 het Indië vir twee eersterangse wedstryde op die Paikiasothy Saravanamuttu-stadion in Colombo Ceylon besoek. Albei wedstryde het onbeslis geëindig. Toe hulle vir volle lidmaatskap aansoek gedoen het, het Ceylon van 1965 tot 1981 ’n geassosieerde lid van die Internasionale Krieketkonferensie (IKK; nou Internasionale Krieketraad, IKR) geword. In 1964/65 het Ceylon ’n Pakistanse A-span tuis en ’n Indiese volstoomspan in Indië verslaan. In Januarie 1967 het Wes-Indië vir een eersterangse wedstryd op die Paikiasothy Saravanamuttu-stadion in Colombo Ceylon besoek. Die wedstryd het onbeslis geëindig. Wes-Indië is aangevoer deur Gary Sobers, wat 115 lopies in sy span se enigste beurt aangeteken het. Ander honderdtalle is deur beide Basil Butcher en Clive Lloyd aangeteken.

In 1968 het Ceylon ter verbetering van sy kanse op toetsstatus ’n toer na Engeland beplan. Tussen Junie en Augustus is 19 wedstryde gereël, waaronder ’n wedstryd teen die MCC op Lord’s, nege eersterangse wedstryde teen countyspanne en vyf bykomende eersterangse wedstryde. Die Raad vir Beheer van Krieket in Ceylon het egter gesukkel om geld vir dié toer te verkry en vervolgens moes privaat skenkings ingesamel word. Buitendien het die regering gehuiwer, om die nodige valutareserwes vry te stel, omdat hulle probleme met die betaling van belangrike invoere gehad het.

Tydens die Krieketwêreldbeker 1975 in Engeland het Sri Lanka in sy eerste EDI-wedstryd gespeel en hulle is op Old Trafford in Manchester deur die latere kampioen Wes-Indië met nege paaltjies verslaan. Nadat hulle ook in die ander twee groepwedstryde deur Australië en Pakistan verslaan is, is hulle vroeg uitgeskakel. Enkele dae ná die wêreldbekertoernooi is op 30 Junie 1975 die beheerliggaam Raad vir Beheer van Krieket in Sri Lanka gestig. Pakistan, aangevoer deur Majid Khan, het Sri Lanka in April 1979 vir een eendaagse wedstryd besoek. Dié wedstryd op die Paikiasothy Saravanamuttu-stadion is deur Pakistan met 55 lopies gewen, nadat hulle 164/8 in hul 40 beurte aangeteken het. Sri Lanka het net daarin geslaag om met 109/8 te antwoord. In Februarie 1979 het Wes-Indië Sri Lanka besoek. Die eersterangse wedstryd teen Sri Lanka op die Paikiasothy Saravanamuttu-stadion in Colombo het in ’n gelykop geëindig. Wes-Indië het voorheen gelykop in ’n opwarmingswedstryd teen die Sri Lanka Raadspresidentspan op die Colombo Sportklub-krieketveld gespeel. Wes-Indië het ook in drie eendaagse wedstryde teen Sri Lanka gespeel.

Aangesien Sri Lanka nie oor toetsstatus beskik het nie, moes hulle vir die volgende krieketwêreldbekertoernooi kwalifiseer, waarin hulle met hul oorwinning tydens die IKR-trofee 1979 geslag het. Tydens die Krieketwêreldbeker 1979 in Engeland is Sri Lanka weer in die groepfase uitgeskakel, maar hulle het ’n verrassende oorwinning met 47 lopies oor die toetsland Indië aangeteken. Om dié rede het die wêreldbeheerliggaam in 1981 besluit om aan Sri Lanka volle lidmaatskap en daarmee toetsstatus toe te ken. Kort tevore het die Australiese span op pad na Engeland Sri Lanka besoek en een wedstryd in Colombo gespeel.

### Die jong toetsland 
Sedert 21 Julie 1981 is Sri Lanka ’n volle lid van die IKR en hulle het sodoende die agtste toetsland geword. In Februarie 1982 het Sri Lanka in sy eerste toetswedstryd teen Engeland op die Paikiasothy Saravanamuttu-stadion in Colombo gespeel. Bandula Warnapura was die kaptein van Sri Lanka in dié wedstryd wat Engeland met sewe paaltjies gewen het. Nadat die daaropvolgende vier toetswedstryde gedurende dieselfde jaar ook in nederlae geëindig het, het ’n deel van die span ’n rebeelletoer na Suid-Afrika onderneem. Die Suid-Afrikaanse span was weens die apartheidsbeleid internasionaal geskors, waarvolgens hierdie toer in ’n skandaal ontaard het. Al die betrokke spelers van die *Arosa Sri Lanka* genoemde span, waaronder die eerste toetskaptein van Sri Lanka, Bandula Warnapura, is uit al die krieket verband, waardeur hul loopbane beëindig is. Vervolgens het die span aanvanklik gesukkel om sukses te behaal. Tydens die Krieketwêreldbeker 1983 in Engeland is Sri Lanka ná net een oorwinning in die groepfase uitgeskakel.

In Desember 1983 het Zimbabwe na Sri Lanka getoer. Destyds het Sri Lanka oor toetsstatus beskik, maar nie Zimbabwe nie. Die Zimbabwiese span het twee eersterangse wedstryde teen die Sri Lankaanse Raadspresidentspan op die Tyronne Fernando-stadion en ’n Sri Lankaanse span op die Paikiasothy Saravanamuttu-stadion gespeel. Albei wedstryde het onbeslis geëindig. Zimbabwe het ook drie eendaagse wedstryde teen Sri Lanka gespeel. Die Engelse span het tydens hul Indiese toer 1984/85 ’n kort oponthoud in Sri Lanka gemaak. Dit was nie in hul oorspronklike skedule nie; dié verandering is ná die moord op Indira Gandhi spontaan gemaak. Gedurende dieselfde seisoen het Nieu-Seeland twee eendaagse wedstryde in Sri Lanka gespeel. Sri Lanka het die eerste wedstryd met vier paaltjies gewen en Nieu-Seeland die tweede met sewe paaltjies.

[duimnael|upright|[Sanath Jayasuriya, bekend as „Master Blaster“, het as gevolg van die verwoestende vertonings van ’n hoë gehalte in EDI-wedstryde gedurende die 1990’s bekendheid verwerf. Tussen 1990 en 2002 was hy ook kaptein van Sri Lanka en het sy span onder andere in hul oorwinning in die Krieketwêreldbeker 1996 oor Indië aangevoer]]
Op 6 September 1985 het Sri Lanka sy eerste toetsoorwinning aangeteken, nadat hulle onder kaptein Duleep Mendis Indië in die tweede wedstryd van die toetsreeks met 149 lopies op die Paikiasothy Saravanamuttu-stadion in Colombo verslaan het. Nadat die eerste en derde toetswedstryde onbeslis geëindig het, het Sri Lanka eindelik sy eerste toetsreeks met 1–0 gewen. ’n Jaar later het hulle as gasheer vir die eerste keer die Asiatiese Beker gewen. Tydens die Krieketwêreldbeker 1987 in Indië en Pakistan is Sri Lanka ná ses nederlae in die groepfase uitgeskakel. Tydens die Krieketwêreldbeker 1992 in Australië en Nieu-Seeland is Sri Lanka ná net twee oorwinnings in die groepfase, waar al die deelnemende spanne teen mekaar te staan gekom het, uitgeskakel. In Desember dieselfde jaar het Sri Lanka egter sy tweede toetsoorwinning aangeteken, nadat hulle Nieu-Seeland verslaan het. Sri Lanka het die tweetoetsreeks met 1–0 gewen. Dit is onmiddellik opgevolg deur ’n oorwinning met een paaltjie tydens die Engelse toer wat uit ’n eensame toetswedstryd bestaan het; dit was hul eerste oorwinning oor dié span. Twee jaar later, op 15 Maart 1995, het Sri Lanka onder kaptein Arjuna Ranatunga sy eerste oorsese toetswedstryd in Nieu-Seeland gewen, nadat hulle die Black Caps met 241 lopies op McLeanpark in Napier verslaan het. Met dié oorwinning het Sri Lanka sy eerste oorsese toetsreek met 1–0 gewen. Hul volgende toetsreeks was ook oorsee, in Pakistan, en dit het ook in ’n oorwinning vir Sri Lanka geëindig, dié keer met 2–1.

### Eerste internasionale titeloorwinning 
duimnael|links|upright|Die Krieketwêreldbekertrofee van 1996 wat Sri Lanka gewen het
duimnael|’n Sri Lankaanse 5-roepeemunt ter herdenking aan die oorwinning tydens die Krieketwêreldbeker 1996
Die Krieketwêreldbeker 1996 is deur Indië, Pakistan en Sri Lanka saam aangebied. Sri Lanka is aangevoer deur Arjuna Ranatunga, en hulle het hul groepwedstryde in A teen Australië, Wes-Indië, Indië, Zimbabwe en Kenia gespeel. Beide Australië en Wes-Indië het hul wedstryde teen Sri Lanka in Sri Lanka weens veiligheidskwessies verbeur (destyds is Sri Lanka deur ’n burgeroorlog tussen die regering en die separatistiese Tamilse Tiere geteister), waardeur Sri Lanka albei wedstryde sonder teenstanders gewen het. Sri Lanka het teen Zimbabwe met ses paaltjies gewen, danksy Aravinda de Silva se 91 lopies, destyds die meeste aangetekende lopies deur ’n Sri Lankaanse speler tydens ’n krieketwêreldbekertoernooi en die meeste deur ’n speler op die Singalese Sportklub-krieketveld. In die volgende wedstryd het Sanath Jayasuriya die Indiese boulers verras, waardeur Sri Lanka dié wedstryd met ses paaltjies gewen het. In die laaste groepwedstryd teen Kenia het Sri Lanka destyds die hoogste telling deur ’n span met 398/5 aangeteken, waartoe Aravinda 145 lopies bygedra het. Dié telling was die hoogste deur ’n Sri Lankaanse speler tydens ’n krieketwêreldbekertoernooi. In die kwarteindstryd teen Engeland het Sanath 82 vinnige lopies uit net 44 aflewerings aangeteken. Sri Lanka het dié wedstryd met vyf paaltjies gewen en sy eerste halfeindstryd tydens ’n krieketwêreldbekertoernooi gehaal. Op Eden Gardens in Kolkata het Sri Lanka en Indië herontmoet. Toe die teenstander op die rand van ’n nederlaag was, het die Indiese ondersteuners kwaad geword. Hulle het bottels en ander goed op die veld gegooi, waardeur die wedstryd nie voltooi kon word nie. Die skeidsregters het met albei spanne gesels en daarop besluit om die wedstryd aan Sri Lanka toe te ken. Sri Lanka het toe tot sy eerste eindstryd van ’n krieketwêreldbekertoernooi gevorder. In die eindstryd het Sri Lanka teen Australië onder Mark Taylor op Gaddafistadion in Lahore te staan gekom. Sri Lanka het glo sy grootste krieketoomblik beleef, toe die span daarin geslaag het om die wedstryd teen die groot gunsteling te wen, veral te danke aan die uitstekende prestasie deur Aravinda de Silva. Sri Lanka het sy aanvangskolwers Sanath Jayasuriya en Romesh Kaluwitharana vroeg verloor. Asanka Gurusinha en De Silva het egter daarin geslaag om hulle te vestig. Gurusinha is ná ’n belangrike 57 lopies kleedkamer toe en De Silva het die beslissende vennootskap met die kaptein Ranatunga begin. Sri Lanka het 51 lopies in die oorblywende tien boulbeurte nodig gehad. De Silva se honderdtal was die derde honderdtal in ’n krieketwêreldbekereindstryd, ná Clive Lloyd s’n in 1975 en Viv Richards s’n in 1979. Dit was die eerste keer wat ’n span ’n krieketwêreldbekereindstryd wen nadat hulle met veldwerk begin het en Sri Lanka was ook die eerste span, wat ’n krieketwêreldbekertoernooi op eie vasteland gewen het. ’n Jaar later kon hulle tydens die Asiatiese Beker nog ’n tuistoernooi beklink.

Tydens die Krieketwêreldbeker 1999 in Engeland, Skotland, Ierland, Nederland en Wallis het die verdedigende kampioen in Groep A teen Suid-Afrika, Indië, Zimbabwe, Engeland en Kenia te staan gekom. In die eerste groepwedstryd teen Engeland is hulle op 204 lopies na 48.2 boulbeurte uitgeboul. Die hoogbonsende kolfblad het aan die spelers van die subkontinent ’n groot kopseer besorg. Engeland het dié wedstryd maklik met agt paaltjies gewen. In die tweede groepwedstryd teen Suid-Afrika het hulle weer gesukkel. Nadat Suid-Afrika 199 lopies voorgelê het, kon Sri Lanka net 110 lopies aanteken; Mahanama was die beste kolwer met 36 lopies. Teen Zimbabwe het Sri Lanka eindelik geseëvier (met vier paaltjies). In die daaropvolgende wedstryd het Indië 373/6 aangeteken, waaronder Sourav Ganguly ’n uitstekende 183 lopies in 158 aflewerings. Sri Lanka het met net 216/10 geantwoord en Indië het dié wedstryd met 157 lopies gewen. As gevolg van hierdie nederlaag is Sri Lanka uit die toernooi geskakel. In vergelyking met die vorige krieketwêreldbekertoernooi was hierdie toernooi as ’t ware teleurstellend. Hul laaste wedstryd teen Kenia het Sri Lanka met 45 lopies gewen.

Op 11 September 1999 het Sanath Jayasuriya Sri Lanka in hul eerste toetsoorwinning oor Australië aangevoer, toe hulle met ses paaltjies op die Asgiriya-stadion in Kandy geseëvier het. Nadat die twee ander toetswedstryde onbeslis geëindig het, het hulle dié toetsreeks met 1–0 beklink.

### Draai van die nuwe millennium 
[duimnael|Toetswedstryd tussen Sri Lanka en England in [Colombo, 2001]]
Op 14 Junie 2000 het Sri Lanka in sy 100ste toetswedstryd teen Pakistan gespeel. Hulle het hierdie wedstryd op die Singalese Sportklub in Colombo onder kaptein Sanath Jayasuriya gespeel. Pakistan het dié wedstryd met vyf paaltjies gewen. Hulle het die toetsreeks met 0–2 verloor, nadat Pakistan ook die tweede toetswedstryd gewen en die derde onbeslis geëindig het.

Sri Lanka het die Asiatiese Toetskampioenskap 2001/02 gewen, nadat hulle Pakistan in die eindstryd met ’n beurt en 175 lopies verslaan het. Tydens die Kampioenetrofee 2002 het Sri Lanka die titel met Indië gedeel, nadat die eindstryd twee keer uitgereën is.

### Tyd van goeie toernooiprestasies 
duimnael|upright|Chaminda Vaas het in die groepwedstryd teen Bangladesj met die eerste drie aflewerings ’n driekuns behaal
Tydens die Krieketwêreldbeker 2003, wat deur Suid-Afrika, Zimbabwe en Kenia saam aangebied is, is Sri Lanka aangevoer deur Sanath Jayasuriya. Hulle het in Groep B teen Suid-Afrika, Nieu-Seeland, Wes-Indië, Bangladesj, Kanada en Kenia te staan gekom. Die eerste groepwedstryd teen Nieu-Seeland het Sri Lanka met 47 lopies gewen. In die daaropvolgende wedstryd teen Bangladesj het Chaminda Vaas die eerste bouler geword om ’n driekuns in die eerste drie aflewerings te behaal, nadat hy die eerste drie paaltjies geneem het. Met hierdie prestasie het Vaas die derde van slegs vier spelers geword wat twee driekunste behaal het. Bangladesj het net 124/10 aangeteken. Sri Lanka se aanvangskolwers het die teiken behaal sonder om ’n paaltjie af te staan. In die volgende wedstryd teen Kanada het Sri Lanka weer ’n wêreldrekord aangeteken, nadat Kanada met 36 lopies die laagste telling nog in ’n krieketwêreldbekerwedstryd en in ’n EDI-wedstryd aangeteken het. Sri Lanka het dié wedstryd maklik met nege paaltjies gewen. In die aansluitende wedstryd is hulle egter deur die „buiteperd“ Kenia vir die eerste keer in ’n wedstryd verslaan. Dié wedstryd is op die Nairobi Gymkhana Club in Nairobi gespeel, Kenia het eerste gekolf en 201 lopies aangeteken, terwyl Sri Lanka ná 45 boulbeurte op net 157 lopies uitgeboul is. Dit is die eerste keer wat Sri Lanka deur ’n assosiaatlid verslaan is. In die wedstryd teen Wes-Indië het Sri Lanka herstel en met ses lopies gewen. In die laaste groepwedstryd teen Suid-Afrika het Sri Lanka eerste gekolf en 268/9 aangeteken. Suid-Afrika was op 229/6, toe reën uitgesak het. Volgens die Duckworth-Lewis-metode is dié wedstryd as ’n gelykop geag. Sri Lanka het eerste in Poel B geëindig en tot die Super Ses gevorder. In die Super Ses het Sri Lanka teen beide Australië en Indië verloor en net Zimbabwe verslaan. Hierdie uitslag het aan hulle die vierde plek in die tabel besorg, nadat Kenia vir die eerste keer die halfeindstryd gehaal het. In die halfeindstryd het Sri Lanka weer teen Australië te staan gekom. Op ’n moeilike, stadige kolfblad in Port Elizabeth het Australië gesukkel om 212 lopies aan te teken en die Sri Lankaanse kolfwerk te weerstaan. Toe tydens die 39ste boulbeurt reën begin uitsak het, het die Australiese boulwerk Sri Lanka op 123 lopies beperk, heelwat minder as die teiken soos bepaal deur die Duckworth-Lewis-metode. Die wedstryd het ’n denkwaardige oomblik gehad, toe Adam Gilchrist van die kolfblad stap sonder dat sy paaltjie gekantel het. Tydens die Asiatiese Beker 2004 kon die gasheer nog ’n titel beklink.

[duimnael|links|upright|[Mahela Jayawardene was tussen 2005 en 2012 Sri Lanka se kaptein]]
duimnael|Eindstryd van die Krieketwêreldbeker 2007 op Kensington-ovaal in Barbados tussen Australië en Sri Lanka
Wes-Indië het die Krieketwêreldbeker 2007 aangebied. Onder Mahela Jayawardena het Sri Lanka in Groep B teen Indië, Bangladesj en Bermuda te staan gekom. Bermuda se debuut het in die ergste nederlaag tydens dié toernooi geëindig, 40 lopies minder as Skotland se nederlaag teen Australië die vorige dag. Sri Lanka het die wedstryd met 243 lopies gewen. In die volgende wedstryd is Bangladesj met 198 lopies verslaan. Dit was Bangladesj se derde hoogste nederlaag en hul hoogste sedert hulle vier jaar voorheen deur Indië met 200 lopies verslaan is. Dit was net as gevolg van reën gedurende Bangladesj se beurt en die gevolglike vermindering van die teiken dat hul nederlaag kleiner was. Bangladesj is op net 112 lopies uitgeboul, nadat amper al die Sri Lankaanse boulers paaltjies geneem het. Die laaste groepwedstryd was teen Indië. Sri Lanka het onoorwonne tot die tweede rondte gevorder, nadat hulle Indië op 185 lopies uitgeboul het. Tydens die Super 8 het Sri Lanka redelik goed gevaar en hulle is net deur beide Suid-Afrika en Australië verslaan. In die wedstryd teen Suid-Afrika het Malinga die eerste bouler in internasionale krieket geword om vier paaltjies met vier agtereenvolgende aflewerings te neem. In die daaropvolgende wedstryd het Sri Lanka die gasheer die derde agtereenvolgende nederlaag binne vier dae toegedien. Engeland is naelskraap met twee lopies verslaan. In dié wedstryd het Jayasuriya die mees ingespanne speler in EDI-wedstryde geword en by Sachin Tendulkar verbygesteek. Sri Lanka het twee van sy oorblywende drie wedstryde gewen – teen Nieu-Seeland en Ierland. Ten spyte van hul nederlaag teen Australië het Sri Lanka die halfeindstryd gehaal. Sri Lanka het weer teen Nieu-Seeland te staan gekom en 289/7 danksy ’n honderdtal deur die kaptein Jayawardena aangeteken. Sri Lanka het tot sy tweede eindstryd in ’n krieketwêreldbekertoernooi gevorder; die eindstryd was ’n herhaling van die 1996-eindstryd teen Australië. Die begin van die wedstryd is deur reën vertraag en vervolgens tot 38 boulbeurte per span verminder. Gilchrist het ’n ongelowige beurt van 149 lopies aangeteken – die hoogste vir ’n kolwer in ’n krieketwêreldbekereindstryd – wat aan Australië ’n indrukwekkende voorloop teen pouse besorg het. Die beurt was egter ietwat omstrede aangesien Gilchrist ’n muurbalbal in die linkerhandskoen gebruik het. Verdere reën het daartoe gelei dat Sri Lanka se beurt tot 36 boulbeurte verminder en die teiken tot 269 hersien is. Aan die einde van die 33ste boulbeurt, toe Sri Lanka vir die hersiene D/L-teiken ’n verdere 37 lopies benodig het, het die skeidsregters die wedstryd weens slegte ligtoestande afgelas. Terwyl die Australiese spelers reeds begin vier het (omdat die vereiste 20 boulbeurte gespeel is), het die skeidsregters foutiewelik aangekondig dat die oorblywende boulbeurte die volgende dag gespeel sou word, aangesien die wedstryd weens lig, maar nie reën nie, afgelas is. Omdat Sri Lanka 61 lopies in 18 aflewerings moes aanteken, was Jayawardene van mening dat dit nie nodig is om die volgende dag terug te keer nie, en hy het sy span aangewys om weer te kolf. Die skeidsregters het later om verskoning gevra vir hul fout: die wedstryd moes toe geëindig en Australië met 37 lopies gewen het. Die laaste drie boulbeurte is in byna volledige duisternis gespeel en Sri Lanka het net nege lopies bygevoeg, waardeur Australië volgens die D/L-metode met 53 lopies gewen het, omdat Sri Lanka twee boulbeurte minder gekolf het.

Sri Lanka het sy eerste internasionale T20I-wedstryd op 15 Junie 2006 op Rose Bowl in Engeland gespeel en met twee lopies gewen. Met die bekendstelling van Twintig20-krieket het die invoering van ’n nuwe toernooiformaat gepaard gegaan. Tydens die eerste T20I-wêreldbeker 2007 in Suid-Afrika het Sri Lanka in die groepfase teen Kenia en Nieu-Seeland te staan gekom. In die eerste wedstryd het Sri Lanka ’n nuwe wêreldrekord aangeteken, toe hulle hul beurt met 260/6 afsluit, destyds die hoogste T20I-telling in internasionale krieket. Sri Lanka het die wedstryd met 172 lopies beklink, die hoogste oorwinning in ’n T20I-wedstryd. Die telling het 30 viere ingesluit, tot op hede die meeste in ’n T20I; 186 lopies is deur viere en sesse behaal, die meeste in ’n T20I. In die volgende groepwedstryd teen die Nieu-Seelandse Black Caps het hulle 164/7 aangeteken en die wedstryd met sewe paaltjies gewen. In die eerste wedstryd van die daaropvolgende hoofrondte is Sri Lanka deur Pakistan met 33 lopies verslaan. Aansluitend het hulle teen Bangladesj met 64 lopies gewen. In die beslissende wedstryd teen Australië het Sri Lanka met tien paaltjies verloor en hulle is uit die toernooi geskakel. ’n Jaar later het hulle die Asiatiese Beker in Pakistan beklink.

### 2009-aanval op die span in Lahore 
Op 3 Maart 2009 is die Sri Lankaanse spankonvooi in Lahore, Pakistan, deur gewapende mans aangeval. Tydens dié aanval is vyf polisiemanne en twee burgerlikes dood. Sewe krieketspelers en ’n lid van die afrigtingsspan is beseer. Die span was op pad na die Gaddafistadion, waar die derde dag van die tweede toets teen Pakistan sou begin. Ná die aanval is die toetswedstryd deur Sri Lanka Krieket afgelas. Voorheen het die beheerliggaam ingestem om pleks van Indië, wat met verwysing na veiligheidsoorwegings geweier het, na Pakistan te toer. Samaraweera en Paranavitana is in ’n hospitaal opgeneem. Van die ander spelers het ligte beserings en skrapnelwonde opgedoen. Samaraweera het skrapnelwonde aan sy been en Paranavitana aan sy bors opgedoen. Die hoofafrigter Trevor Bayliss en die hulpafrigter Paul Farbrace is ook lig beseer. As gevolg van die aanval is die tydens die Krieketwêreldbeker 2011 in Pakistan beplande wedstryde aan die ander gashere Bangladesj, Indië en Sri Lanka toegeken.

### Verdere goeie toernooiprestasies 
[duimnael|upright|[Kumar Sangakkara was tussen 2009 en 2011 Sri Lanka se kaptein]]
[duimnael|[Lasith Malinga boul teen die Pakistanse Shahid Afridi tydens die T20I-wêreldbeker 2009 se eindstryd op Lord’s in Engeland]]
Tydens die tweede T20I-wêreldbeker 2009 in Engeland het Sri Lanka in die groepfase teen Australië en Wes-Indië te staan gekom. Die eerste wedstryd het hulle met ses paaltjies gewen, waardeur Australië vir die eerste keer in die groepfase van ’n belangrike toernooi uitgeskakel is. In die volgende wedstryd het Sri Lanka Wes-Indië met 15 lopies verslaan. In die hoofrondte het Sri Lanka al sy drie wedstryde teen Pakistan (met 19 lopies), Ierland (met nege lopies) en Nieu-Seeland (met 48 lopies) gewen. In die halfeindstryd het Sri Lanka Wes-Indië met 57 lopies verslaan. In die eindstryd op Lord’s is Sri Lanka deur Pakistan met agt paaltjies geklop.

Alhoewel die T20I-wêreldbeker sedert 2007 al om die twee jaar aangebied is, is die beplande Kampioenetrofee, wat 2010 in Wes-Indië sou plaasvind, in ’n T20I-formaat verander, nadat die Kampioenetrofee 2008 in Pakistan weens veiligheidskwessies met een jaar uitgestel is en die internasionale krieketkalender aangepas moes word. Vervolgens het die T20I-wêreldbeker 2010 net tien maande ná die vorige toernooi plaasgevind. In Wes-Indië het Sri Lanka in die groepfase teen Nieu-Seeland en Zimbabwe te staan gekom, maar hulle is in die eerste wedstryd met twee paaltjies verslaan. In die wedstryd teen Zimbabwe het Mahela sy eerste T20I-honderdtal en die eerste deur ’n Sri Lankaan aangeteken. Hy het die vierde speler geword wat ’n T20I-honderdtal aangeteken het en die derde tydens ’n T20I-wêreldbekertoernooi. In die Zimbabwiese beurt het reën uitgesak en volgens die D/L-metode het Sri Lanka met 14 lopies gewen. In die hoofrondte se eerste wedstryd het Sri Lanka Wes-Indië met 57 lopies verslaan. Aansluitend het hulle teen Australië met 81 lopies verloor. Teen Indië het Sri Lanka met vyf paaltjies geseëvier. Daarmee het Sri Lanka sy tweede agtereenvolgende T20I-halfeindstryd bereik, maar hulle is deur Engeland met sewe paaltjies verslaan.

duimnael|Die Wankhedestadion in Mumbai tydens die eindstryd van die Krieketwêreldbeker 2011 tussen Indië en Sri Lanka; die gasheer wen met ses paaltjies
Indië, Bangladesj en Sri Lanka het die Krieketwêreldbeker 2011 saam aangebied. In die groepfase het Sri Lanka teen Kanada, Pakistan, Kenia, Australië, Zimbabwe en Nieu-Seeland te staan gekom. Die eerste wedstryd het hulle met 210 lopies gewen. In die volgende wedstryd teen Pakistan het Sri Lanka sy eerste tuisnederlaag tydens ’n krieketwêreldbekertoernooi gely (met elf lopies). Teen Kenia het Malinga ’n driekuns behaal, die tweede van sy loopbaan. Hy het die eerste bouler geword om twee driekunste tydens krieketwêreldbekertoernooie te behaal, en die vierde bouler wat twee EDI-driekunste behaal het. Sri Lanka het die wedstryd met nege paaltjies beklink. Die wedstryd tussen Sri Lanka en Australië is uitgereën. In die volgende wedstryd teen Zimbabwe het Tharanga en Dilshan ’n nuwe krieketwêreldbekerrekord vir die aanvangsvennootskap opgestel en 282 lopies aangeteken. Dit was ook die eerste keer wat albei aanvangskolwers tydens ’n krieketwêreldbekertoernooi ’n honderdtal aangeteken het. Met hul oorwinning oor Zimbabwe (met 139 lopies) het Sri Lanka die kwarteindstryd gehaal. In die laaste groepwedstryd het hulle Nieu-Seeland met 112 lopies verslaan. In die kwarteindstryd het Sri Lanka Engeland met tien paaltjies geklop, nadat albei aanvangskolwers die teiken van 229 lopies suksesvol gejaag het. Daarmee het Sri Lanka ’n nuwe rekord vir die hoogste suksesvolle lopiejaag in ’n oorwinning met tien paaltjies in die EDI-geskiedenis opgestel. In die halfeindstryd het hulle Nieu-Seeland met vyf paaltjies verslaan en vir die tweede agtereenvolgende keer tot die eindstryd gevorder. Sri Lanka is egter deur Indië met ses paaltjies geklop. Ná dié wedstryd het Murali, wat as die beste draaibouler beskou is, uit al die internasionale formate van krieket bedank.

[duimnael|upright|[Tillakaratne Dilshan was tussen 2011 en 2012 Sri Lanka se kaptein]]
Die eilandstaat het die T20I-wêreldbeker 2012, die eerste toernooi van sy soort in Asië, aangebied. Sri Lanka het in die groepfase teen Zimbabwe en Suid-Afrika te staan gekom. Die eerste wedstryd het hulle met 82 lopies gewen. Die volgende wedstryd teen die Proteas moes weens reën herhaaldelik onderbreek word, waarvolgens die wedstryd tot net sewe boulbeurte per span verminder is. Suid-Afrika het die wedstryd met 32 lopies gewen. Sri Lanka het nogtans tot die hoofrondte gevorder. Teen Nieu-Seeland het hulle gelykop gespeel, nadat albei spanne 174 lopies aangeteken het. Sri Lanka het die Superboulbeurt gewen en die wedstryd beklink. Die volgende twee wedstryde het Sri Lanka maklik teen beide Wes-Indië (met nege paaltjies) en Engeland (met 19 lopies) gewen. In die halfeindstryd het Sri Lanka Pakistan met 16 lopies verslaan. In die eindstryd is hulle egter deur Wes-Indië met 36 lopies geklop. Hul troosprys was dat Sri Lanka die eerste gasheer geword het om in ’n T20I-wêreldbekereindstryd te verskyn. Ajantha Mendis het met 15 paaltjies die meeste geneem.

### Derde internasionale titeloorwinning 
[duimnael|links|upright|[Lasith Malinga was tussen 2012 en 2014 Sri Lanka se kaptein en het hulle tot die T20I-titel in 2014 geneem]]
Sri Lanka het die jaar 2014 met die titeloorwinning tydens die Asiatiese Beker in Bangladesj begin. In die hoofrondte van die T20I-wêreldbeker 2014 in Bangladesj het hulle teen Suid-Afrika, Nederland, Engeland en Nieu-Seeland te staan gekom. Die eerste wedstryd het Sri Lanka met vyf paaltjies gewen. In die volgende wedstryd het hulle Nederland op 39 lopies uitgeboul, wat die laagste telling van ’n span in ’n T20I-wedstryd was en Sri Lanka het dié maklike teiken van 40 lopies binne in vyf boulbeurte gejaag, wat die hoogste T20I-oorwinning volgens oorblywende aflewerings is. In die volgende wedstryd is Sri Lanka deur Engeland met ses paaltjies verslaan. In die laaste beslissende groepwedstryd is Nieu-Seeland op 60 lopies uitgeboul, die laagste telling deur ’n toetsland in ’n T20I-wedstryd, en Sri Lanka het met 59 lopies gewen. Met hierdie oorwinning het Sri Lanka sy vierde agtereenvolgende T20I-halfeindstryd gehaal. In die halfeindstryd het hulle die verdedigende T20I-wêreldkampioen Wes-Indië met 27 lopies (volgens die D/L-metode) verslaan. In die eindstryd het hulle Indië met ses paaltjies verslaan, waarmee Sri Lanka ná die Krieketwêreldbeker 1996 en die gedeelde titel tydens die Kampioenetrofee 2002 sy derde internasionale titel ingepalm het. Ná die wedstryd het Mahela en Sanga uit T20I-krieket bedank.

### Gemengde toernooiprestasies 
[duimnael|Wedstryd tussen Sri Lanka en Australië tydens die Krieketwêreldbeker 2015 op die [Sydney-krieketveld]]
Tydens die Krieketwêreldbeker 2015 in Australië en Nieu-Seeland het Sri Lanka in die groepfase teen Nieu-Seeland, Afghanistan, Bangladesj, Engeland, Australië en Skotland te staan gekom. In die eerste wedstryd is hulle deur die Black Caps met 98 lopies verslaan. Aansluitend het Sri Lanka teen Afghanistan met vier paaltjies gewen, hoewel albei aanvangskolwers in die tweede boulbeurt met nulletjies uitgeboul is; dit was eers die tweede keer in die EDI-geskiedenis. Teen Bangladesj het Sri Lanka geseëvier met honderdtalle deur beide Dilshan (161*) en Sangakkara (105*). Met sy honderdtal het Dilshan die vorige rekord vir die hoogste individuelle krieketwêreldbekertelling deur ’n Sri Lankan van Aravinda (144) verbeter. Sri Lanka het die wedstryd met 92 lopies beklink. Teen Engeland het Sangakkara sy tweede agtereenvolgende honderdtal aangeteken en saam met Thirimanne, wat ook ’n honderdtal aangeteken het, het hy Sri Lanka na ’n oorwinning met nege paaltjies geneem. In die wedstryd teen Australië het Dilshan in Mitchell Johnson se boulbeurt ses viere geslaan, dit was die eerste keer in ’n krieketwêreldbekertoernooi. Sangakkara het sy derde agtereenvolgende honderdtal aangeteken, daarna het Sri Lanka egter vinnig sy paaltjies begin verloor. Australië het dié wedstryd met 64 lopies gewen. In die laaste groepwedstryd het Sri Lanka Skotland maklik met 148 lopies verslaan. Sangakkara het sy vierde agtereenvolgende honderdtal met 124 lopies aangeteken. Hy het die eerste kolwer in die EDI-geskiedenis geword wat daarin geslag het. In die kwarteindstryd is Sri Lanka deur Suid-Afrika met nege paaltjies geklop. Ná hierdie teleurstellende wedstryd het beide Sanga en Jayawardena hul EDI-loopbane beëindig. Met hierdie nederlaag het Sri Lanka vir die eerste keer sedert die Krieketwêreldbeker 1999 nie die halfeindstryd gehaal nie.

[duimnael|upright|[Angelo Mathews was tussen 2013 en 2017 Sri Lanka se kaptein]]
Een van die groot verrassings in Sri Lanka se krieketgeskiedenis was tydens die T20I-wêreldbeker 2016 in Indië. Voor die T20I-wêreldbeker 2016 het Sri Lanka in vyf T20I-reekse gespeel, maar net een oorwinning oor Wes-Indië aangeteken (hulle het teen Pakistan, in Nieu-Seeland, in Indië en tydens die Asiatiese Beker 2016 verloor). Die kaptein Lasith Malinga het tydens elke reeks beserings opgedoen en Sri Lanka se nuwe keurkomitee het Angelo Mathews as kaptein vir die T20I-wêreldbeker 2016 benoem, waardeur Malinga sy pos in die span verloor het. Sri Lanka het die toernooi in die hoofrondte met ’n oorwinning van ses paaltjies oor Afghanistan begin. In die volgende wedstryd is hulle deur Wes-Indië met sewe paaltjies verslaan. In die beslissende wedstryd teen Engeland is Sri Lanka met tien lopies geklop. Sri Lanka is saam met Suid-Afrika, teen wie hulle in die laaste wedstryd met agt paaltjies verloor het, uit die toernooi geskakel. Hul swak vertoning in al drie bestanddele van die spel (boulwerk, kolfwerk en veldwerk) het hul uitskakeling meegebring.

Op 4 Augustus 2016 het Sri Lanka in sy 250ste toetswedstryd teen Australië in Galle gespeel. Hulle het met 229 lopies gewen en vir die eerste keer die Warne-Muralidaran-trofee sedert sy bekendstelling ingepalm. Op 17 Augustus 2016 het Sri Lanka onder Angelo Mathews Australië vir die eerste keer in sy krieketgeskiedenis met 3–0 platgeloop. Op 6 Oktober 2017 het Sri Lanka in sy eerste dag/aandtoetswedstryd teen Pakistan op die Doebai Internasionale Krieketstadion gespeel. Aangevoer deur Dinesh Chandimal het Sri Lanka dié wedstryd met 68 lopies gewen en die toetsreeks met 2–0 beklink. Dimuth Karunaratne het die eerste Sri Lankaan geword wat ’n vyftigtal, ’n honderdtal en 150 lopies in ’n dag/aandtoetswedstryd aangeteken het. Die nuweling Lahiru Gamage het die eerste Sri Lankaan geword wat ’n paaltjie in ’n dag/aandtoetswedstryd geneem het, terwyl Dilruwan Perera die eerste vyfpaaltjie-oes geneem het.

Die Krieketwêreldbeker 2019 is in Engeland en Wallis aangebied en Sri Lanka is deur Dimuth Karunaratne aangevoer. Hoewel hy Sri Lanka tydens hul twee noemenswaardige toetsoorwinnings in Suid-Afrika aangevoer het, het Karunaratne laas tydens die Krieketwêreldbeker 2015 vir Sri Lanka in EDI-wedstryde gespeel. In die eerste wedstryd is hulle deur Nieu-Seeland op 136 binne-in 29.2 boulbeurte uitgeboul. Karunaratne het die tweede aanvangskolwer geword wat tydens ’n krieketwêreldbekertoernooi ’n hele kolfbeurt gespeel het sonder om sy paaltjie te verloor. Nieu-Seeland het die Krieketwêreldbeker 2019 met ’n maklike oorwinning van tien paaltjies oor Sri Lanka begin. In die tweede wedstryd het hulle Afghanistan met 34 lopies geklop. Die volgende twee wedstryde teen Pakistan en Bangladesj is uitgereën en elke span het twee punte elk ontvang. In die volgende wedstryd is Sri Lanka deur die verdedigende kampioen Australië met 87 lopies verslaan. Daarna het Sri Lanka die gunsteling en latere kampioen Engeland vir die vierde agtereenvolgende keer tydens ’n krieketwêreldbekertoernooi verslaan (met 20 lopies). Gedurende dié wedstryd het Malinga die vierde bouler geword wat 50 paaltjies tydens krieketwêreldbekertoernooie geneem het, na Sri Lanka se Muralitharan, Pakistan se snelbouler Wasim Akram en die Australiese snelbouler Glenn McGrath. Met 26 beurte in krieketwêreldbekertoernooie was hy ook die vinnigste om dié mylpaal te bereik. In die volgende beslissende wedstryd is Sri Lanka deur Suid-Afrika met nege paaltjies verslaan. Vervolgens is Sri Lanka uit die Krieketwêreldbeker 2019 geskakel. In die volgende wedstryd teen Wes-Indië het Avishka Fernando sy eerste EDI-honderdtal aangeteken en sodoende Sri Lanka se jongste speler geword om ’n krieketwêreldbekerhonderdtal aan te teken. In antwoord daarop was Wes-Indië vir die meeste van die beurt in beheer en die jong kolwer Nicholas Pooran het ook sy eerste EDI-honderdtal aangeteken. Dit was die eerste keer tydens ’n krieketwêreldbekerwedstryd dat twee spelers onder 25 honderdtalle in dieselfde wedstryd aangeteken het. Sri Lanka het dié wedstryd met 23 lopies gewen. In die laaste wedstryd teen Indië het Sri Lanka 264 lopies in 50 boulbeurte aangeteken, danksy ’n honderdtal deur Angelo Mathews. Dit was sy derde EDI-honderdtal, wat hy al drie teen Indië aangeteken het. Indië het die teiken binne-in 43 boulbeurte gejaag en met sewe paaltjies gewen.

Tydens die T20I-wêreldbeker 2021 in Oman en die Verenigde Arabiese Emirate het Sri Lanka in die eerste rondte al sy drie wedstryde teen Namibië, Ierland en Nederland gewen en die Super 12 gehaal. In dié rondte het die Sri Lankane egter slegs Bangladesj en Wes-Indië verslaan, terwyl hulle teen Australië, Suid-Afrika en Engeland verloor het, waarvolgens hulle uit die toernooi geskakel is. Die Asiatiese Beker 2022 in die Verenigde Arabiese Emirate het die span met sy sesde titeloorwinning beëindig. Tydens die T20I-wêreldbeker 2022 in Australië het Sri Lanka in die eerste wedstryd teen Namibië ’n historiese nederlaag gely, maar daarvan herstel, sowel die Verenigde Arabiese Emirate as Nederland verslaan en sodoende die Super 12 gehaal. In dié rondte het die Sri Lankane egter slegs Ierland en Afghanistan verslaan, terwyl hulle teen Australië, Nieu-Seeland en Engeland verloor het, waarmee die span uit die toernooi geskakel is. Die Krieketwêreldbeker 2023 se groepfase in Indië het op ’n soortgelyke manier verloop en die Sri Lankane kon slegs Nederland en Engeland klop, terwyl hulle teen Suid-Afrika, Pakistan, Australië, Afghanistan, Indië, Bangladesj en Nieu-Seeland verloor het. Daarmee het hulle vir die eerste keer versuim om vir die Kampioenetrofee 2025 in Pakistan te kwalifiseer. Tydens die T20I-wêreldbeker 2024 in die Verenigde State van Amerika en Wes-Indië is die span deur Suid-Afrika en Bangladesj verslaan, terwyl die wedstryd teen Nepal weens reën afgelas moes word, waarna hulle slegs Nederland kon klop en sodoende uit die toernooi geskakel is. Tydens die T20I-wêreldbeker 2026 in Indië en Sri Lanka het die medegasheer die Super 8 gehaal, waar hulle egter ná drie nederlae teen Engeland, Nieu-Seeland en Pakistan uit die toernooi geskakel is.

## Kleure 
duimnael|links|Sri Lanka se krieketspan op Pallekele
[duimnael|links|Die [leeu (*Panthera leo*), Sri Lanka se nasionale tier en naamgewer van die Sri Lankaanse nasionale krieketspan]]
In toetswedstryde dra die span wit krieketkleure met ’n opsionele oortrektrui of sweetpak-baadjie, met ’n donkerblou en blou V-halslyn gedurende koue weer, soos tydens toere na Australië, Engeland en Nieu-Seeland. Sri Lanka se vlag is op die linkerbors met die toetsnommer gewoonlik bo die vlag; helms is donkerblou en die veldwerkers se pette (gewoonlik ’n bofbalpet of ’n wit breedgerande sonhoed) is soortgelyk geverf. Die borg se kenteken is op die regterbors en op die mou met Krieket Sri Lanka se kenteken op die linkerkant in toetskrieket. In die tydperk tussen 2000 en 2010 het al Ceylon Tea, Reebok, Mobitel Sri Lanka en Dialog Axiata as borge van Sri Lanka opgetree; Dilmah het in die vroeë 2000’s as borg aangebly, nadat hulle by Singer, die hoofborg gedurende die 1990’s, oorgeneem het. Voormalige truivervaardigers sluit in Reebok, AJ Sports, Asics, ISC en Adidas.

Sri Lanka se EDI- en T20I-truis wissel van jaar tot jaar aangesien die span truie in verskeie skakerings van ligblou met geel strepe langs die skouers en heupe gebruik. In die verlede het Sri Lanka se trui skakerings van helderblou en goudgeel gebruik. Tydens die Wêreldreeksbeker 1984/85 het Sri Lanka geel truie met blou strepe gedra.

Tydens amptelike IKR-toernooie soos die Krieketwêreldbeker, T20I-wêreldbeker en Asiatiese Beker, staan *SRI LANKA* op die voorkant van die trui pleks van die borg se kenteken, en die borg se kenteken verskyn op die mou. ’n Merkwaardige verandering in die truikleur het met die T20I-wêreldbeker 2007 in Suid-Afrika gekom. Die span het ’n ligte silwertrui gebruik en dié trui is sedertdien nie meer gesien nie. Sedertdien gebruik Sri Lanka se trui die gewone briljante blou kleur en fyn geel strepe. Tydens die T20I-wêreldbeker 2016 is die kleure oranje en groen van Sri Lanka se vlag ontleen en op die trui gebruik. Tydens die Kampioenetrofee 2017-wedstryd teen Indië het die trui verander na ’n meestal geel geverfde trui met blou strepe en die gewone blou broek.

Vir die Krieketwêreldbeker 2019 is Sri Lanka se trui van herwinde plastiekvullis van Sri Lanka se kus gemaak. Naas MAS Holdings het Krieket Sri Lanka sy vennootskap met Kent RO Systems as hoofborg vir dié krieketwêreldbekertoernooi bekend gemaak. Aan die kant van die hemp se blou agtergrond is ’n tekening van ’n skilpad.

Tydens nieamptelike toernooie soos bilaterale en driehoekige toernooie verskyn die borg se kenteken prominent op die voorkant van die trui. Tans is Sri Lanka se hoofborge Amul, Nippon Paint, Brandix en Red Bull.

### Kenteken 
Sri Lanka se krieketkenteken is ’n goue leeu met ’n swaard in die regterhand op ’n helderblou agtergrond. Die naam *Sri Lanka Cricket* staan bo die leeu. In toetskrieket word die kenteken op die pet effens verander, waar die leeu met ’n swaard deur blomblare omring word en dan ’n blou sirkel omring die helmteken en ’n geel sirkel omring die blou sirkel.

Die Sri Lanka nasionale krieketspan se bynaam is *The Lions*, genoem na die nasionale dier van Sri Lanka, die leeu. Sri Lanka Krieket se kenteken toon derhalwe ’n leeu.

## Tuisstadions 
Net soos ander vername krieketlande soos Australië, Bangladesj, Engeland, Ierland, Indië, Nieu-Seeland, Pakistan, Suid-Afrika, Wes-Indië en Zimbabwe beskik Sri Lanka oor geen amptelike tuisstadion vir sy nasionale span nie. Die Sri Lankaanse nasionale krieketspan gebruik vir hul krieketwedstryde eerder ’n verskeidenheid stadions dwarsdeur Sri Lanka.

Die Sri Lankaanse nasionale krieketspan het tot dusver agt tuisstadions tydens toetswedstryde gebruik:

### Krieketwêreldbekerstadions 
Die Krieketwêreldbeker 1996 is deur Indië, Pakistan en Sri Lanka saam aangebied. Indië het 17 wedstryde op 17 verskeie plekke gehuisves, terwyl Pakistan 16 wedstryde op ses plekke en Sri Lanka vier wedstryde op drie plekke aangebied het. Al drie die gashere het hul wedstryde tydens die groepfase tuis gespeel (behalwe vir die ontmoeting tussen Indië en Sri Lanka wat in Indië aangebied is). Die eindstryd is op Lahore se Gaddafistadion beslis.

Sri Lanka het beide die Kampioenetrofee 2002 en die T20I-wêreldbeker 2012 op sy eie aangebied.

Die Krieketwêreldbeker 2011 is deur Indië, Sri Lanka en Bangladesj saam aangebied. Oorspronklik is ook wedstryde in Pakistan beplan, maar dié land is ná die 2009-aanval op die Sri Lankaanse nasionale krieketspan van sy gasheerregte ontneem. Indië het 29 wedstryde op agt verskeie plekke gehuisves, terwyl Sri Lanka twaalf wedstryde op drie plekke en Bangladesj agt wedstryde op twee plekke aangebied het. Die drie gashere het die meeste van hulle wedstryde tuis gespeel.

Sri Lanka het saam met Indië die T20I-wêreldbeker 2026 aangebied.

## Internasionale toere 
Soos gebruiklik sedert die begin van internasionale krieket, onderneem die Sri Lankaanse nasionale krieketspan deels maandelange oorsese toere, waartydens hulle teen ander nasionale spanne, plaasliksaamgestelde spanne en klubspanne speel. Eweneens huisves hulle ander nasionale spanne wat na Sri Lanka toer. Gedurende die plaaslike somer tree hulle as gasheer op of onderneem op hul beurt toere deur die ander krieketlande van die Noordelike Halfrond en gedurende die plaaslike winter onderneem hulle toere deur krieketlande van die Suidelike Halfrond. As deel hiervan ding Sri Lanka in toetskrieket sedert 2007/08 teen Australië om die Warne-Muralitharan-trofee en sedert 2015/16 teen Wes-Indië om die Sobers-Tissera-trofee mee.

## Spelers 
### Bekende spelers 
duimnael|upright|Mahela Jayawardene (2014)
duimnael|upright|Muttiah Muralitharan (2013)
duimnael|upright|Kumar Sangakkara (2014)
Vier voormalige Sri Lankaanse spelers is vir hul uitstekende prestasies in die Internasionale Krieketraad se Heldesaal opgeneem:

### Spelerstatistieke 
Daar het altesaam 170 spelers toets-, 219 spelers EDI- en 112 spelers T20I-wedstryde vir Sri Lanka gespeel. Vervolgens die spelers wat vir die Sri Lankaanse span die meeste lopies aangeteken en die meeste paaltjies geneem het.

#### Lopies 
#### Paaltjies 
### Spankapteins 
Tot op hede was 18 spelers reeds die kaptein vir Sri Lanka tydens ’n toetswedstryd, 27 tydens ’n EDI en 14 tydens ’n T20I.

## Rekords 
### Toetsrekord teen ander lande 
### Wêreldtoetskampioenskaprekord 
### EDI-rekord teen ander lande 
### Krieketwêreldbekerrekord 
### Kampioenetrofeerekord 
### T20I-rekord teen ander lande 
### T20I-wêreldbekerrekord 
### Asiatiese Bekerrekord 
## Sien ook 
* Sri Lankaanse nasionale vrouekrieketspan

## Verwysings 
## Eksterne skakels 
*    Amptelike webwerf van Sri Lanka Krieket
*  Sri Lanka op ESPNcricinfo
*  Sri Lanka by die IKR