open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Enrico Pace

**Enrico Pace** (gebore in 1967) is 'n Italiaanse pianis van internasionale roem.

## Biografie
Enrico Pace was in Rimini, Italië in 1967 gebore. Hy het klavier saam met Franco Scala gestudeer, hoofsaaklik by die Rossini Konservatoria in Pesaro. Hy was ook aktief as dirigent en komponis. In 1987 het hy eersteprys gewen tydens die Internasionale Yamaha Kompetisie in Stresa en in 1989 het hy ook eersteprys gewen tydens die Internasionale Franz Liszt Klavierkompetisie. Enrico Pace het later in baie Europese stede opgetree en saam met die simfonieorkeste van Sydney en Melbourne op 'n Australiese toer gespeel. Hy het ook saam met die Warskou Filharmoniese Orkes en die Noord-Nederlandse Orkes gespeel.

Met ingang 1997/1998 het hy 'n langtermyn vennootskap met die violis Frank Peter Zimmermann aangegaan met wie hy konserte in baie Europese, Suid-Amerikaanse en Oosterse lande gegee het. Ander musikante saam met wie hy dikwels gespeel het is die horingspeler Marie Luise Neunecker en die pianis Igor Roma.

Pace het baie uitvoerings in Europa gegee in onder andere Amsterdam in die Amsterdam Konsertsaal (hy het alreeds vier kere daar opgetree in die Master Pianists Series), Milan (Sala Verdi en Teatro alla Scala),  Rome, Brescia/Bergamo, Florence,  Berlyn, München, Dortmund, Dublin en in sommige Suid-Amerikaanse stede. Pace het in 1999 as deel van 'n Maurizio Pollini projek 'n uitvoering gegee in Salzburg vir die Salzburger Festspiele (Feesspele). In die somer van 2001 het sy debuutuitvoerings by die Feeste van Husum (Raritäten der Klaviermusik) (Klaviermusiek Rariteite) en La Roque-d'Anthéron 'n diepgaande invloed gemaak en hy was onmiddellik uitgenooi om ook tydens die 2002 uitvoering op te tree. Hy maak gereeld verskynings saam met prominente orkeste soos die Rotterdam Filharmoniese Orkes, die Radio Filharmoniese Orkes en Radio Simfonie Orkes, die Simfonieorkeste van Sydney en Melbourne (as deel van 'n toer in Australië en Nieu-Seeland), Die Berliner Philharmoniker, die MDR Simfonieorkes van Leipzig, die Filharmoniese Orkes van Warskou, die Tsjeggiese Staat-filharmoniese Orkes van Brno, die Amsterdam Sinfonietta, die Gelders Orkes, die Brabantse Orkes, die Limburg Simfonieorkes, die Noord-Nederlandse Orkes, die Noord-Hollandse Filharmoniese Orkes en die Nasionale Jeugorkes.

In die 2003/2004 seisoen het Pace verskeie debute gemaak met onder andere die München Filharmoniese Orkes wat deur Yakov Kreizberg gedirigeer is, die Bamberger Simfonieorkes wat deur Walter Weller gedirigeer is en die BBC Filharmoniese Orkes wat deur Gianandrea Noseda gedirigeer is. Enrico Pace het ook saam met o.a. die dirigente Andrey Boreyko, Mark Elder, Janos Fürst, Junichi Hirokami, Eliahu Inbal, Jan Latham-Koenig, Kazimirz Kord, Alexander Liebreich, Gianandrea Noseda, Tuomas Ollila, Tadaaki Otaka, Stanislav Skrowaczewski, Bruno Weil en Antoni Wit gewerk.

Pace het onlangs sy eerste dubbele CD as solis vir die Londense plate-etiket Piano Classics opgeneem.

## Notas 
## Verwysings
## Eksterne skakels
* Théâtre de la Ville en Théâtre des Abbesses - Parys
Gelykteken

Die **gelykteken** of **gelykaanteken (=)** is 'n wiskundige simbool wat gebruik word om gelykheid aan te dui. Dit is in 1557 deur Robert Recorde geskep. In 'n vergelyking word die gelykteken tussen twee (of meer) uitdrukkings met dieselfde waarde geplaas. In Unicode en ASCII word die gelykteken geënkodeer met U+003D. 

## Bronne 
*
* Boyer, C. B.: *A History of Mathematics*, 2nd ed. rev. by Uta C. Merzbach. New York: Wiley, 1989  (1991 pbk ed. )

## Verwysings 
## Eksterne skakels
* Wetenskaplike simbole, ikone, wiskundige simbole
Sergio Mattarella

**Sergio Mattarella** ([ˈsɛrdʒo mattaˈrɛlla]; gebore 23 Julie 1941) is 'n Christen-Demokratiese Italiaanse politikus, regsgeleerde (met fokus op die Italiaanse grondwet) en akademikus wat tussen 2011 en 2015 as regter aan Italië se grondwetlike hof, die *Corte costituzionale*, gedien het. In Januarie 2015 is hy as die 12de staatspresident van Italië vir 'n ampstermyn van sewe jaar verkies. Sy pligte as staatshoof is hoofsaaklik seremonieel van aard - behalwe tydens 'n regeringskrisis wanneer die president 'n sleutelrol speel en politici deur hom na die *Colle* ontbied word, soos die Quirinaalpaleis, sy ampsetel op die Quirinaalheuwel, in die omgangstaal genoem word.

Sergio Mattarella se vader, Bernardo Mattarella, was 'n invloedryke politikus van Italië se Christen-Demokratiese party *Democrazia Cristiana* wat sewe keer as minister gedien het. Sy ouer broer Piersanti was 'n waagmoedige goewerneur in Sisilië wat ferm teen Mafiastrukture opgetree het. Op Driekoningsdag 1980 is hy, nadat hy 'n mis bygewoon het, in sy motor deur Mafialede geskiet en kort daarna in die arms van Sergio dood. Sergio Mattarella se toetrede tot die aktiewe politiek word deur hom as 'n geleentheid beskou om voort te gaan met Piersanti se politieke missie. In teenstelling met sy voorganger Giorgio Napolitano, wat daarvan gehou het om 'n aktiewe rol in Italië se politieke lewe te speel ('n oortuiging wat hom die bynaam "Koning Giorgio" besorg het), beskou Mattarella homself as 'n soort onpartydige skeidsregter.

Sedert die afsterwe van Sergio Mattarella se eggenote Marisa in 2012 woon hul dogter Laura (* 1968) saam met haar vader belangrike openbare plegtighede by en tree ook as Italië se Eerste Dame op. 

## Verwysings 
## Eksterne skakels 
* *Presidenza della Repubblica: The President Sergio Mattarella*
Gae Aulenti

230px
**Gae Aulenti**

**Italiaanse argitek en ontwerper**

----

**Gebore**
4 Desember 1927
in Palazzolo dello Stella, Italië

----

**Oorlede**
31 Oktober 2012
in Milaan, Italië

----

**Skool**
Avantgarde

----

**Beduidende projekte**

Musée d'Orsay, Parys (1980–86) 
Palazzo Grassi, Venesië (1985–86)
Asian Art Museum, San Francisco (2000-03)

200px
----
**Toekennings en pryse**
* ''Compasso d'Oro* in 1979
* *Chevalier de la Légion d'honneur* in 1987

----

**Webtuiste**
*Archivio Gae Aulenti*
----

**Gae Aulenti** ([ˈɡaːe auˈlɛnti]; * 4 Desember 1927 as *Gaetana Emilia Aulenti'' in Palazzolo dello Stella; † 31 Oktober 2012 in Milaan) was 'n Italiaanse argitek en ontwerper wat bekendheid verwerf het met grootskaalse museumsprojekte soos die ''Musée d'Orsay* in Parys (1980–1986), die Galery vir Eietydse Kuns in die *Centre Pompidou* in Parys, die restourasie van die *Palazzo Grassi* in Venesië (1985–1986), die restourasie van die *MuPiazza Gae Aulenti.jpgseu Nacional d'Art de Catalunya* in Barcelona (1991) en die *Asian Art Museum'' in San Francisco (saam met HOK, 2000–2003).
duimnael|links|Piazza Gae Aulenti in Milaan
duimnael|links|Moderne boukuns op die Piazza Gae Aulenti
Haar werk as ontwerper het oor 'n groot verskeidenheid velde gestrek, soos industriële en uitstallingsontwerpe (insluitende toonlokale vir FIAT en Olivetti), meubels, grafiese kuns, toneelontwerp, beligting en binnenshuise ontwerp. As skrywer het sy grootliks bygedra tot die ontwikkeling van argitektuurteorie in Italië.

Gae Aulenti het haar lewe lank getrou gebly aan haar rebelse gees wat heersende modes verwerp het. Ook haar besluit om argitektuur in Milaan te studeer, het voortgespruit uit haar verwerping van tradisionele vrouerolle. Toe sy in 1953 haar graad aan die universiteit *Politecnico di Milano* verwerf het, was sy een van slegs twee vroulike studente in 'n klas van twintig.

In Milaan is 'n plein ter ere van Gae Aulenti *Piazza Gae Aulenti* genoem.

## *Archivio Gae Aulenti* 
Gae Aulenti se kleindogter Nina Artioli, wat dieselfde beroep soos haar ouma gekies het en in 'n ateljee in Rome werksaam is, het in Gae Aulenti se woonstel, geleë in die Milaanse Brera-buurt, 'n argief ingerig waarin die nalatenskap van Gae Aulenti sedert 2012 gekatalogiseer en klein lesings en uitstallings gehou word.

## Verwysings 
## Eksterne skakels 
; Persberigte en aanlynartikels
----
*  *Wallpaper, 6 Mei 2016: True trailblazer: Turin’s Pinacoteca pays homage to the era and aura of Gae Aulenti*
*  *Die Welt, 12 Oktober 2017: Iconist – „Es ist egal, ob man eine Frau oder ein Mann ist“*
Sleutelblom

Die **sleutelblomme** (orde *Primulales*) bestaan uit drie families en ongeveer 1 700 spesies met 'n wêreldwye verspreiding. Die mirtingfamilie (*Myrsinaceae*) bestaan hoofsaaklik uit bome en struike wat in die tropiese wêrelddele groei, terwyl die sleutelblomfamilie (*Primulaceae*) merendeels uit meerjarige kruide bestaan wat in die gematigde en koue dele van die Noordelike Halfrond groei. Die sleutelblomme (orde *Primulales*) is 'n relatief klein plantegroep wat uit drie families en ongeveer 1&nbsp;700 spesies bestaan.

duimnael|links|*Primula officinalis*
Hulle het almal afwisselende, enkelvoudige blare en reëlmatige blomme, waarvan die kranse uit vyf dele bestaan. Die meeldrade is meestal aan die kroonblare vergroei. Die *Theophrastaceae* is 'n klein familie met vier genera en ongeveer 70 spesies wat slegs in Amerika en op die Wes-Indiese Eilande voorkom. Geeneen van die spesies het noemenswaardige ekonomiese of estetiese waarde nie. Die sleutelblomfamilie (*Primulaceae*) bestaan uit ongeveer 22 genera en 600 spesies, waarvan die meeste in die gematigde en koue dele van die Noordelike Halfrond voorkom.

Verreweg die meeste spesies behoort tot die genus *Primula* (egte sleutelblomme). Die meeste van die lede van die familie is laaggroeiende (25 tot 50&nbsp;cm), meerjarige kruide, maar sommige van hulle word tot 120&nbsp;cm hoog. Die gesteelde blomme word alleen of in skermvormige bloeiwyses gedra en die kroonblare van die blomme is gedeeltelik vergroei en vorm 'n buis met vyf lobbe. Baie van die spesies word vanweë hul aantreklike blomme, wat 'n groot verskeidenheid van kleure kan aanneem, in tuine aangeplant.

*Primula* *officinalis* en *Primula elatio*r is byvoorbeeld sleutelblomme wat dikwels in Suid-Afrikaanse tuine aangetref word. Die mirtingfamilie (*Myrsinaceae*) se blomme kom baie met die van die *Primulaceae* ooreen, maar in teenstelling met die meeste *Primulaceae* is die meeste *Myrsinaceae* bome of struike wat in die tropiese of subtropiese wêrelddele groei. Die familie bestaan uit ongeveer 32 genera en 1&nbsp;000 spesies.

Die grootste genera is *Ardisia*, met ongeveer 240 spesies, *Rapanea*, met ongeveer 140 spesies, *Maesa*, met ongeveer 100 spesies, en *Embelia*, met ongeveer 60 spesies.

Van laasgenoemde drie genera, asook van die genus *Myrsine*, is daar ook verteenwoordigers (1 of 2 elk) in Suider-Afrika. Die bekendstes is die Kaapboekenhout (*Rapanea melanophloeos*), 'n algemene spesie in inheemse woude van Kaapstad tot in Zimbabwe en hoër op in Afrika, en die mirting (*Myrsine africana*) met hoofsaaklik dieselfde verspreiding. Die mirting is in Suid-Afrika en baie ander wêrelddele ’n gewilde tuinplant.

## Bronnelys 
* Wêreldspektrum, 1982, , volume 25, bl. 209, 210
Meetkundige ry

In wiskunde is 'n **meetkundige ry** 'n ry getalle waarvan die verhouding van opeenvolgende terme konstant is. Dit is die rede genoem. Elke daaropvolgende element word geskep deur sy voorganger met die rede te vermenigvuldig. As a die eerste element van die ry is en r die rede is, is die hele ry vas. Die begin van die ry is dan:
:a, ar, ar^2, ar^3, \ldots

## Meetkundige getalpatrone 
duimnael|regs|'n Meetkundige getalpatroon wat uit stafies en vierkante gegenereer word
Die reëlmatige uitbreiding van 'n meetkundige patroon kan 'n getalry genereer soos regs aangedui. Deur die getal stafies (4 stafies per vierkant) in elkeen van die vier wigvormige vierkant-groepe te bereken, verkry ons die getalry "4; 12; 24; 40; ...". Dit is dadelik duidelik dat die grootte van die getalle nie konstant toeneem soos by ons eerste voorbeeld nie. Die aard van hierdie getalry kan ontleed word deur die verskille tussen opeenvolgende getalle te bereken. Die "eerste verskille" is nie konstant nie, maar wel die "tweede verskille". In hierdie voorbeeld is die konstante tweede verskille toevallig +4. Die konstante tweede verskille dui op 'n kwadratiese oplossing vir die getalry.

Daar bestaan verskillende metodes om die kwadratiese oplossing vir Tn te verkry. Byvoorbeeld kan 'n stelsel van lineêre vergelykings opgestel word, en die koeffisiënte kan daaruit bepaal word. In hierdie geval is daar egter weer 'n wenk wat nuttig aangewend kan word. Ons let naamlik op dat die getalry soos volg uitgebrei kan word:

&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; 4 = 1 x  4 = 1 x (2(1) + 2)
&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;12 = 2 x  6 = 2 x (2(2) + 2) 
&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;24 = 3 x  8 = 3 x (2(3) + 2) 
&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;40 = 4 x 10 = 4 x (2(4) + 2) 

Dit lewer vir ons die kwadratiese oplossing:

                     Tn = n(2n + 2) = 2n(n + 1)

## Sien ook 
* Rekenkundige ry

## Bronne 
* Vereniging vir Afrikaanse Wiskunde-onderwysers

## Verwysings
Rudolf Serkin

duimnael|Rudolf Serkin in 1962

**Rudolf Serkin** (28 Maart 1903 – 8 Mei 1991) was 'n Boheems-gebore pianis. Hy word wyd gereken as een van die grootste Beethoven interpreteerders van die 20ste eeu.

## Lewe en vroeë loopbaan 
Serkin was in Eger, Koninkryk van Boheme, Oostenryk-Hongaarse Ryk (nou Cheb, Tsjeggië) gebore in 'n Russiese en Joodse gesin. Sy vader, Mordko Serkin, "was 'n Russiese bas, en het die jong Serkin geleer om musiek te lees selfs voordat hy 'n woord kon lees."

Serkin is as 'n wonderkind beskou; hy is op die ouderdom van nege jaar na Wene gestuur waar hy die klavier saam met Richard Robert, en later komposisie met Joseph Marx, bestudeer het. Hy het sy openbare debuut met die Weense Filharmoniese Orkes op die ouderdom van twaalf jaar gemaak. Van 1918 tot 1920 het hy komposisie saam met Arnold Schoenberg studeer en was hy aktief in Schoenberg se Genootskap vir die Private Uitvoering van Musiek. Hy het in 1920 'n gereelde konsertloopbaan van stapel gestuur en was in Berlyn woonagtig gewees met die Duitse violis Adolf Busch en sy gesin, welke hul driejarige dogter Irene ingesluit het met wie Serkin vyftien jaar later sou trou.

In 1921 het Serkin op die ouderdom van sewentien jaar sy Berlynse debuut gemaak in Busch se ensemble as die klavierspeler tydens die uitvoering van Bach se *Brandenburgconcerto nr. 5*. Teen die einde van die konsert het Busch vir Serkin gevra om vir die entoesiastiese gehoor 'n encore te speel. Serkin het later gerapporteer dat hy Busch gevra het, "Wat sal ek speel?" en Busch het "as 'n grap" vir hom gesê om die  *Goldbergvariasies* van Bach te speel "waarop ek hom ernstig opgeneem het. Toe ek klaar was was daar slegs vier mense in die gehoor oor: Adolf Busch, Artur Schnabel, Alfred Einstein en ek." inslutende die pianis Peter Serkin en tjellis Judith Serkin. Hulle het vyftien kleinkinders, insluitende die komponis David Ludwig en die hobospeler Natalya Rose Vrbsky. Irene Busch Serkin het in 1998 gesterf.

## Verwysings 
## Eksterne skakels 
* 
* JFK Presidential Library & Museum – *Presidential Medal of Freedom* 
* Lifetime Honors – National Medal of Arts
Slag van Vittorio Veneto

Die **Slag van Vittorio Veneto** (ook bekend as die **Derde Piaveslag**) was 'n veldslag wat van 24 Oktober 1918 tot 3 November 1918 by Vittorio Veneto, provinsie Treviso op die Italiaans-Oostenrykse frontlinie plaasgevind het. Dit was die laaste groot veldslag van die Groot Oorlog op Italiaanse bodem waarin Italië en sy geallieerdes 'n oorwinning teen Oostenryks-Hongaarse magte behaal het. 'n Wapenstilstandooreenkoms is in die Villa Giusti naby Padua gesluit.

## *Museo della Battaglia di Vittorio Veneto* 
duimnael|links|*Museo della Battaglia di Vittorio Veneto*
Ter geleentheid van die 20ste herdenking van die Slag van Vittorio Veneto is in 1938 'n museum in die stad ingerig, die *Museo della Battaglia di Vittorio Veneto*. Dit huisves 'n versameling items wat verband hou met die veldslag in 1918.
Rodoljub Vulović

**Rodoljub „Roki“ Vulović** (Serwies: Родољуб „Роки“ Вуловић, gebore op 1 Mei 1955) is 'n Bosniese en voormalige Joego-Slawiese sanger en dosent.

## Geskiedenis 
Rodoljub Vulović is op 1 Mei 1955 in die Bosniese stad Bijeljina gebore. In 1972 begin hy sy musikale karriere met die liedjies „Kristina“ en „Napustićeš me ti“, liedjies oor die liefde.

In 1988 word sy eerste plaat, *Paša*, uitgereik. Sy vertonings voer hy dwarsdeur Europa.

In 1992 breek die Joego-Slawiese Oorlog uit. Vulović word lid van die Garda Panteri-bataljon en sy tweede (eerste oorlogs-)plaat *Semberski junaci* (Helde van Semberië) word uitgereik, met 9 liedjies oor die kommandante van die Garda Panteri, soos Ljubiša „Mauzer“ Savić („Panteri [Mauzer]“) en Zoran Lopandić („Zorane, Zorane“).

In 1993 word sy derde plaat, *Panteri* (Panters), uitgereik, met die treffer „Narod je htio“. Die volgende jaar word Vulović se vierde plaat *Junaci Kozarski* (Helde van Kosara) uitgereik.

In 1995 word sy vyfde en laatste oorlogsplaat, *Crni bombarder* (Swarte bomwerpers) uitgereik. Ná die oorlog word Vulović dosent aan die Bijeljynse Instituut van Landbou en Medisyne. Hy tree in 2012 af.

In 2000 word sy sesde plaat (eerste album oor liefde sinds 1988) *Zbog tebe* (Want van jou) bekend gestel. Die volgende jaar word 'n EP, *Otadžbini na dar*, uitgereik. Ná hierdie album en EP verlaat hy die musiekbedryf.

In 2018 word Vulović se eerste lied in 17 jaar, „U srcu te čuvam“, uitgereik. In 2020 is ook 'n nuwe lied, „Ne plači“, uitgereik.

## Diskografie 
* „Kristina“ / „Napustićeš me ti“ (1972)
* *Paša* (1988)
* *Semberski junaci* (1992)
* *Panteri* (1993)
* *Junaci Kozarski* (1994)
* *Crni bombarder* (1995)
* *Zbog tebe* (2000)
* *Otadžbini na dar* (2001)
* „U srcu te čuvam“ (2018)
* „Ne plači“ (2020)

## Eksterne skakels 
* Rodoljub Vulović op Discogs
Qiu Xiaolong

duimnael|Qiu Xiaolong tydens 'n besoek aan die Universiteit Toulouse, Frankryk, in 2016
**Qiu Xiaolong** (裘小龙, [ˈtʃuː_ˌʃaʊˈlɒŋ]; * 1953 in Sjanghai, Volksrepubliek China) is 'n Chinese digter, skrywer, vertaler, kritikus en dosent wat in ballingskap in die Verenigde State woon. Qiu het in 1988 'n besoek aan die VSA gebring om 'n boek oor T. S. Eliot te skryf, maar het ná die politieke gebeure van 1989, veral onder die indruk van die Tiananmen-betogings, verkies om in die Verenigde State aan te bly. Hy woon saam met sy vrou Wang Lijun en sy kinders in St. Louis.

As skrywer het Qiu onder meer bekendheid verwerf met sy nege misdaadromans wat in die 1990's in Sjanghai afspeel - 'n tydperk van ingrypende veranderinge in die Volksrepubliek China. Die hoofkarakters in hierdie werke is hoofinspekteur Chen Cao, 'n man met 'n regskape karakter wat graag Chinese poësie aanhaal, en sy assistent, speurder Yu.

Qiu, wat sy werke in Engels publiseer, beperk hom in sy fiksie nie tot die blote beskrywing van polisiewerk nie, maar gee die leser ook insig in die Chinese leefwêreld, poësie (met aanhalings uit antieke en moderne digkuns), Konfusius en sy filosofie, kookkuns, boukuns, geskiedenis, politiek en herbologie.

## Eksterne skakel 
* *Amptelike webtuiste*
;Onderhoude
* *Blog // Los Angeles Review of Books, 30 September 2015: Shanghai Mysteries: A Q&A with Qiu Xiaolong*
Sōhei

duimnael|links|'n Krygermonnik uit die Kamakoera-tydperk. Boeddhistiese gemeenskappe  het in dié tyd oor aansienlike strydmagte beskik om hul regte te beskerm of hul grond teen mededingers te verdedig. Hierdie Sōhei dra 'n monnikskleed oor sy wapenrusting, terwyl sy hoof met 'n kesa bedek isFoto: K. Ogawa (1860−1929), in: *Military Costumes in Old Japan*
duimnael|Die *sōhei* Benkei saam met Minamoto no Yoshitsune, militêre bevelvoerder van die Minamoto-familie
duimnael|Boeddha-standbeeld in Enryaku-ji
duimnael|Die ordinasiesaal (*Kaidan-in*) van Enryaku-ji
***Sōhei*** (Japannees: 僧兵|僧兵 [soːheː] «monnik-soldaat») was Boeddhistiese krygermonnike in Middeleeuse en feodale Japan. By tye in die geskiedenis het hulle oor só veel mag en invloed beskik dat selfs keiserlike en militêre owerhede genoodsaak was om met hulle saam te werk.

Die Sōhei se magsgroei het saamgeval met die toenemende invloed van die Boeddhistiese Tendai-skool tussen die 10de en 17de eeu. Die krygermonnike het grondbesit beskerm en 'n strategie van afskrikking teenoor mededingende Boeddhistiese skole gevolg. Hulle het 'n beslissende rol gespeel in die uitbreiding van Boeddhisme en die vorming van verskillende skole gedurende die Kamakoera-tydperk. 

Japannese Sōhei het baie ooreenkomste getoon met Europese lekebroers, lede van 'n monniksorde wat self nie geordineer is nie. Net soos die lede van die Duitse Ridderorde, die krygermonnike van Duitssprekende gebiede, en die militêre ridderordes in die tydperk van die Kruistogte het Sōhei nie as individuele stryders of as lede van kleiner tempelgemeenskappe opgetree nie, maar eerder as krygers binne 'n betreklik groot broederskap of monniksorde. Die stamtempel van 'n Sōhei-orde kon uit 'n aantal, moontlik tientalle of honderde, kleiner tempels, oefensale en ondergeskikte tempels bestaan.

Een van die bekendste Sōhei-kloosters is Enryaku-ji op die bergpiek Hiei-zan, net buite Kioto.

## Literatuur 
* Mikael S. Adolphson: *The Teeth and Claws of the Buddha: Monastic Warriors and Sohei in Japanese History*. Honolulu, HI: University of Hawai’i Press 2007

## Eksterne skakels 
* *War History Online - Sohei: The Warrior Monks of Medieval Japan*
* *Together With Japan: The Sohei*
Marais Poitevin

duimnael|Die *plates*, die streek se kenmerkende plat houtbote, word, soos hier in die klein rivierhawe Le Mazeau in Vendée, aan toeriste verhuur
duimnael|'n Roeiboot en voetgangerbrug in Coulon, Deux-Sèvres
duimnael|'n Historiese huis in Sansais
[duimnael|Die [Ruïne|bouvalle van die Benediktyne-klooster *Abbaye de Maillezais* is teen die noordoostelike rand van die Marais Poitevin geleë. Die foto wys die abdykerk Saint-Pierre. Maillezais het omstreeks 1000 as kloostervesting op 'n kalkrotseiland in die *Golfe des Pictons* ontstaan. Dit het as skuilplek vir kunstenaars en literêre persoonlikhede gedien, onder wie François Rabelais en Théodore Agrippa d’Aubigné]]
Die **Marais Poitevin** [maʁɛ pwatvɛ̃] is 'n uitgestrekte moerasland in die weste van Frankryk, geleë langs die Golf van Poitou noord van La Rochelle. Oorspronklik het die moerasgebied self deel uitgemaak van die Golf van Poitou. Toe die seewater begin terugtrek het, het dit 'n moeraslandskap agtergelaat - die tweede grootste in Frankryk na Camargue in die suide en die vyfde grootste in Europa. Weens sy groot verskeidenheid natuur- en kultuurskatte is die Marais Poitevin in 2010 deur die Franse Departement van Omgewingsake aangewys as een van 18 *Grands Sites de France*.

Vanaf die 11de eeu het monnike uit die nabygeleë kloosters van Maillezais, Saint-Pierre-le-Vieux, l'Absie, Saint-Maixent en Moreilles begin om die moerasse droog te lê en die vrugbare grond vir landbou te ontsluit. Deur middel van kanale en damwalle is die streek gedreineer en water deur die rivier Sèvre Niortaise afgevoer. Die eerste landboupersele het ontstaan. Tydens die regentskap van koning Hendrik IV is die dreineringswerk geïntensiveer en Hollandse setlaars met die benodigde vakkennis en ervaring in die gebied gevestig.

Die Marais Poitevin se landskappe beslaan tans sowat 100&nbsp;000 hektaar en strek oor drie départements - Vendée, Deux-Sèvres en Charente-Maritime. Naas die kusstreek, die halfdroë en die droggelegde terrein, wat ongeveer 70 persent van die totale oppervlakte beslaan, het 'n deel van die oorspronklike moerasland bewaar gebly. Dit beslaan sowat 30 persent. Onder meer vir toerismedoeleindes word na die vogtige deel met sy netwerk van kanale ook verwys as *Venise Verte* of «Groen Venesië». Sterk winterreën bring hier gereeld oorstromings.

## Soortgelyke landskappe in Europa 
* Spreewald in die Duitse deelstaat Brandenburg
Joko Widodo

**Mulyono** (gebore **Joko Widodo**, 21 Junie 1961), ook bekend as **Jokowi**, is 'n Indonesiese politikus en sedert 2014 die 7de president van Indonesië. Hy is die land se eerste president wat nie uit die land se politieke of militêre elite gekom het nie. Voor sy verkiesing as president was hy die goewerneur van Djakarta tussen 2012 en 2014 en die burgemeester van Soerakarta.
## Biografie
Jokowi is op 21 Junie 1961 as Mulyono gebore. Hy is van Javaanse afkoms. Hy is die oudste van vier broers en susters en is die enigste seun van Noto Mihardjo en Sudjiatmi Notomihardjo. Jokowi was dikwels siek as 'n kleuter, en sy naam is dus verander - 'n algemene praktyk in die Javaanse kultuur - na Joko Widodo, met widodo wat "gesond" in Javaans beteken.

Jokowi het sy skoolloopbaan by die Staat Laerskool 111 Tirtoyoso begin. Hy het later by Staat Junior Hoërskool 1 Soerakarta skoolgegaan. Hy wou baie graag die Staat Senior Hoërskool 1 Soerakarta bywoon, maar hy het nie 'n hoog genoeg punt in die toelatingseksamen behaal nie. Jokowi het toe eerder die nuwer Staat Senior Hoërskool 6 in die stad bygewoon.
## Sakeloopbaan
Na universiteit het Jokowi begin werk by PT Kertas Kraft Aceh (id), 'n staatsbeheerde firma in Aceh, Soematra. Hy het tussen 1986 en 1988 by die hedendaagse Bener Meriah Regency gewerk as 'n toesighouer by 'n Soematraanse denneplantasie. Jokowi het egter gou belangstelling in die firma verloor en teruggekeer huis toe. Hy het vir 'n jaar in sy oupa se meubelfabriek begin werk voordat hy sy eie maatskappy, Rakabu, gestig het, wat na sy eerste kinder vernoem is. Hy het sy aanvanklike kapitaal verkry uit 'n Rp 15 miljoen belegging van sy pa en 'n banklening. 'n Franse kliënt het vir hom die bynaam "Jokowi" gegee.

Teen 2002 het Jokowi die voorsitter van Soerakarta se meubelvervaardigersvereniging geword. Hy is in 2010 herverkies nadat hy meer as 90% van die stemme ontvang het. 

In 2012 is Jokowi as goeweneur van Djakarta verkies. Hy is twee jaar daarna as president verkies Hy is in 2019 vir 'n tweede en finale termyn as president herverkies.

## Verwysings
## Eksterne skakels
Snoeker

**Snoeker** word op 'n biljarttafel met vangsakkies langs die kante en 22 gekleurde balle gespeel. Punte word behaal deurdat die balle met ŉ lang houtstok en die wit bat in die sakkies geskiet word. Gewoonlik word dit net deur 2 spelers gespeel, maar pare en spanne kan ook saam deelneem. Snoeker word op 'n biljarttafel gespeel wat van 6 vangsakkies (3 weerskante van die tafel) voorsien is.

Daar is 22 balle, naamlik 15 rooies, 'n gele, 'n groene, 'n bruine, 'n bloue, 'n pienke, 'n swarte en ŉ witte. Elke speler het 'n lang houtstok met 'n viltpunt waarmee hy die wit bal in die rigting van 'n rooie stool met die doel om laasgenoemde in 'n sakkie te laat beland. Indien die hou geslaag het, moet hy 'n bal van 'n ander kleur (ŉ sogenaamde kleurbal) kies en die bal op dieselfde wyse na 'n sakkie skiet. Daarna moet 'n rooi bal weer gespeel word.

Sodra 'n skoot misluk, kry die volgende speler ŉ beurt. Elke bal het 'n puntwaarde wat aan die speler toegeken word sodra die bal in die sakkie beland het. Rooi tel 1 punt, geel 2, groen 3, bruin 4, blou 5, pienk 6 en swart 7. Wanneer die wit bal ook in die sakkie beland, word 4 punte van die speler se puntetotaal afgetrek. Wanneer na 'n rooi bal gespeel word maar 'n kleurbal word raak geskiet, word die bal se puntwaarde van die speler se totaal afgetrek.

Totdat al die rooi balle in die sakkies is, word die kleurballe telkens weer op bepaalde posisies op die tafel geplaas nadat hulle in 'n sakkie beland het. As daar geen rooi balle meer oor is nie, word die ander balle in die volgorde van hul puntewaarde gespeel. Die speler met die meeste punte wen.

## Bronnelys 
* Wêreldspektrum, 1982, , volume
Nicol Viljoen

**Nicol Viljoen** was 'n Suid-Afrikaanse pianis en medeprofessor aan die Odeion Skool vir Musiek, *University of the Free State*, en was die voorste kundige van Schenker-ontleding in Suid-Afrika. Sy navorsing gedurende die laaste drie dekades van sy lewe het gefokus op Schenker-studie asook die toepassing daarvan binne die musikale uitvoerpraktyk deur middel van strukturele gehoorontleding. Gedurende 2003 het hy ’n kompakskyf getitel *Franz Schubert/Johannes Brahms* saam met die altviolis John Wille uitgegee. In 2011 het sy tweede kompakskyf getitel *Transcendental Schubert* onder die Mucavi-plaatetiket verskyn. Viljoen was ook 'n orrelis van die *Sacred Heart Katedraal* in Bloemfontein en ’n toegewyde jazzpianis.

*Transcendental Schubert*, sy tweede kompakskyf, bevat die klaviermusiek van Schubert Paul Boekooi van die Afrikaanse koerant Rapport het soos volg daaroor berig, "Dié uitreiking van prof. Nicol Viljoen se CD met klavierwerke uit Schubert se laat-periode is verrassend. Eweneens geld ook sy wydlopende insae as interpreteerder daarvan. Dié spesifieke sonate was Schubert se swanesang vir die klavier. 'Op 'n manier het ek gevoel dat ek nie meer langer in dié wêreld tuishoort nie,' het Schubert geskryf. Viljoen se spel weerspieël daardie anderwêreldse gevoel en intieme spiritualiteit, terwyl hy Schubert se klassieke én romantiese inslag ideaal versoen. Die breed-golwende, maar ook introverte aspekte, word raak getref.

## Eksterne skakels
* Tuisblad van Viljoen se kompakskyf
* Viljoen se uitgewer (plaatetiket) Mucavi se tuisblad

## Verwysings
Skoeloeloe

**Skoeloeloe** is 'n kinderspeletjie.

## Reëls 
Kinders deel in twee spanne:

* Binnespan - dié wat uitvang, raakgooi en dien.
* Buitespan - dié wat die bal moet slaan/skop en heen-en-weer hardloop tussen twee lyne.

Twee paralelle lyne word getrek, enige iets van 25 tot 100 meter uitmekaar, na gelang van die ouderdom en bereidwilligheid om te hardloop. Die doel van die buitespan wat buite die twee lyne staan is om enige speler 12 keer heen-en-weer te laat hardloop van lyn tot lyn voordat hy/sy uitgegooi word. Indien 'n bal wat deur 'n speler geslaan of geskop is en in die lug uitgevang word, soos met krieket, is daardie speler uit. Die speler wat 12 keer heen-en-weer gehardloop kry sonder om uitgegooi te word, skree "skoeloeloe" en bring al die kinders in sy span wat uitgegooi was weer terug in die spel.

Die doel van die binnespan tussen die twee lyne is om al die buitespanspelers uit te kry voordat iemand skoeloeloe maak.

Een speler dien die bal aan die ander deur 'n bal in die lug te gooi vir slaan of op die grond te rol vir skop. Dit mag nie te hard wees nie. Die binnespan staan binne gerankskik in die veld om die bal wat geslaan/geskop word te vang en spelers uit te vang of uit te gooi. Binnespanspelers vang die bal en gooi enige speler wat hardloop om punte te maak, uit. Enige speler wat deur 'n bal geraak word, is uit. Anderkant die lyn is hulle veilig en mag nie gegooi word nie.
Hamer spyker

**Hamer spyker** is 'n kinderspeletjie.

## Reëls 
Twee groter kinders vat 'n kind tussen hulle vas, elkeen 'n been en 'n hand sodat dié tussen hulle hang.
Hy word dan heen en weer geswaai terwyl hulle hierdie versie opsê:

 Hammer, spyker
 Hammer, spyker 
 Slaan die spyker op sy kop!

Met die laaste woord word 'n kind wat gebukkend staan voor hierdie petalje op die boude getref sodat hy vorentoe skiet. Dus boud op boud.

Kleintyd het dit die spelers se waagmoed getoets, want jy weet nooit hoe hard daardie hou gaan wees nie.
Hoogland van Tibet

duimnael|Die Hoogland van Tibet
duimnael|Topografiese kaart van die Hoogland van Tibet

Die **Hoogland van Tibet** (Tibettaans: བོད་ས་མཐོ།, Wylie: *bod sa mtho*), **Qinghai-Tibettaanse Plateau** of **Qingzang Plateau** (Tradisionele Chinees en Vereenvoudigde Chinees: 青藏高原; pinyin: *Qīng–Zàng Gāoyuán*; Kantonees: ''Ch'ing Chôong Koow Yuun'') is 'n hoogland in Tibet en die provinsies Qinghai in die Volksrepubliek China, asook in Ladakh en Kasjmir van Indië en Pakistan. Die Hoogland van Tibet oorvleuel met dele van die Himalaja, maar word nie as deel van dié bergreeks beskou nie.

Die Hoogland van Tibet bevat met Berg Everest en K2 die twee hoogste bergpieke op aarde en dus word ná dié gebied ook as "Dak van die Aarde" verwys. As gevolg van sy uitgestrekte gebied en koue klimaat word die Hoogland van Tibet ook "Derde Pool" genoem, vergelykbaar met die Noord- en Suidpool.

Die noordelike deel wat meer as die helfte van die Hoogland van Tibet beslaan word Changthang genoem.

## Geografie 
duimnael|links|Tibettaanse landskap
Op die hoogvlakte is daar geen plek wat laer is as 4&nbsp;000&nbsp;meter nie en die gemiddelde hoogte is 4&nbsp;500&nbsp;meter. Daarnaas bestaan dit uit bergreekse en mere met oorwegend brakwater. As gevolg van die klimaat en die onherbergsaamheid is die gebied een van die ylbevolkste plekke op aarde. Die hoogvlakte word omring deur die hoër bergreekse van Kunlun en Qiliangebergte in die noorde, Himalaja in die suide en die Karakoram in die weste. Belangrike riviere wat in die Hoogland van Tibet ontspring sluit in die Brahmaputra, Yangtze, Mekong en Salween.

## Klimaat 
Die Hoogland van Tibet is 'n hooggeleë droë steppe. Die lug op die plato is baie dun; dit bevat net 60% van die suurstof wat op seevlak beskikbaar is. Die gemiddelde jaarlikse temperatuur is -4&nbsp;°C, met 'n minimum temperatuur gedurende die winter van -40&nbsp;°C. Die jaarlikse neerslag is sowat 100 tot 300&nbsp;mm en verskil plek-plek. Die skaars neerslag val oorwegend as hael.

duimnael|senter|800px|Hoogland van Tibet in Yarmothang, aan die oostelike uitlopers van die Changthang

## Verwysings 
## Eksterne skakels 
*
Taklamakan

Die **Taklamakan** is 'n sandwoestyn in Sentraal-Asië, geleë in die Outonome Gewes Xinjiang in die Volksrepubliek China. Die presiese betekenis van die naam is onbekend.

[duimnael|links|Die stroomgebied van die [Tarimrivier met die Taklamakan]]
Die woestyn beslaan 'n oppervlakte van 270&nbsp;000&nbsp;km² in die Tarimbekken en is die tweede grootste sandwoestyn wêreldwyd. In die weste en noorde grens die Taklamakan aan die bergreekse Pamir en Tiensjan (die berg Imeon uit die oudheid), en in die suide aan die Kunlun.

Langs die noordelike en suidelike rand verloop twee takke van die Syroete. Langs die rand van die woestyn is enkele oases met stede soos Kashgar, Yarkand, Hotan in die suidweste, asook Kuqa en Turpan in die noorde geleë.

Die Tarim, die langste rivier van Sentraal-Asië, eindig in die Taklamakan.

In die sand van die Taklamakan is ruïnes begrawe, waarin al argeologiese ontdekkings van verskillende beskawings gemaak is, soos die Togare, met Hellenistiese, Indiese en Boeddhistiese invloede. Die avontuurlike soektogte naar hierdie skatte is onder ander deur die ontdekkingsreisiger Sven Hedin op 'n lewendige manier beskryf.

In die gebied is baie mummies ontdek, waarvan sommige sowat 3000 jaar oud is. Baie volke het deur die gebied migreer. Baie van hierdie Tarimmummies het 'n Europese voorkoms en is dalk afkomstig van die Togare, wat 'n Indo-Europese taal gepraat het.

In latere tydperke is die Taklamakan deur Turkse volke, soos die Oeigoere, bewoon. Vanaf die Tang-dinastie het die Chinese van tyd tot tyd hul mag oor die oasestede van die Taklamakan uitgebrei, omdat hulle die belangrike Syroete deur Sentraal-Asië wou beheer. Tydperke van Chinese bewind het afgewissel met tydperke waarin die gebied onder beheer van Turkse, Mongoolse en Tibettaanse volke was. Die huidige bevolking bestaan in die landelike gebiede veral uit twee Turkstalige volke, die Oeigoere in die suide en die Kasakke in die noorde, terwyl in die groter stede die meerderheid van die bevolking uit Han-Chinese bestaan.

## Verwysings 
## Eksterne skakels 
*  
*
Kailash

**Kailash** (Tibettaans: གངས་རིན་པོ་ཆེ, *Gang Rinpoche*; Vereenvoudigde Chinees: 冈仁波齐峰; Tradisionele Chinees: =岡仁波齊峰; Hindi: कैलाश पर्वत) is 'n berg in die Transhimalaja wat in die weste van die Outonome Gewes Tibet van die Volksrepubliek China, net noord van die grense tot Indië en Nepal, geleë is. Die berg het 'n hoogte van 6&nbsp;638 meter.

duimnael|links|Kailash se suidekant
[duimnael|links|[Stoepas by Kailash]]
[duimnael|links|Kailash op die [vlag van Tibet]]
Die gebied rondom Kailash het 'n baie belangrike rol vir die Hoogland van Tibet se watervoorsiening: Hier ontspring Suid-Asië se vier groot riviere: Indus in die noorde, Sutlej in die weste, Brahmaputra in die ooste en Karnali – 'n sytak van die Ganges – in die suide. Hierdie riviere het 'n belangrike betekenis vir die watertoevoer van die digbevolkte Indiese subkontinent. Die godsdienstige betekenis getuig van hierdie omstandigheid.

*Kailash* beteken "kristal" in Hindi en is afgelei van óf Sanskrit *kelāsa* केलास óf *Kailāsa* कैलास, *Kailāśa* कैलाश. Die Tibettane noem dié berg *Ghang Rimpoche* of *Khang Ripoche* wat "kosbare juweel van sneeu" beteken. Ander name sluit in *Meru* en *Tise*. In Djainisme staan die berg bekend as *Ashtapada*.

Die berg word as heilig in Hindoeïsme, Tibettaanse Boeddhisme, Djainisme en Bön beskou. In Hindoeïsme word die berg Kailash as woonplek van die god Shiva beskou. As gevolg daarvan is Kailash 'n belangrike bedevaartsoord. Kailash word op die vlag van Tibet uitgebeeld. Weens godsdienstige redes is die bestyging van die berg nie gewens nie.

## Verwysings 
## Eksterne skakels 
*
Ohio-klas duikboot

[duimnael|*USS Louisiana*, die laaste van die *Ohio*-klas duikbote wat gebou is, te Vlootbasis Kitsap, [Washington]]
Die **Ohio-klas duikboot** is 'n kernaangedrewe klas duikbote van die Amerikaanse Vloot wat ballistiese missiele dra. Dit is tans die enigste sodanige klas in die Amerikaanse Vloot nadat hulle die *Benjamin Franklin-* en *Lafayette-klasse* vervang het. Hierdie klas is ook bekend as *Trident*-duikbote omrede hulle almal Tridentmissiele dra. Hierdie klas was ontwikkel as 'n afskrikmiddel teen die Sowjetunie tydens die Koue Oorlog.

## Ontwerp 
[duimnael|links|Kunstenaar's voorstelling van 'n *Ohio*-klas lansering van [Tomahawk-missiel|Tomahawk- landaanvalsmissiele]]
Daar is agttien duikbote in die klas gebou waarvan tien aan die Atlantiese Vloot toegeken is en was aanvanklik toegerus met D-5 Trident II missiele. Die ander agt duikbote was toegerus met die C-4 Trident I missiele. Die klas is ook meer vaartbelyn wat beteken dat dit stiller sowel as vinnger onder water was, 'n spoed van 25 knope kan bereik word dieper as 243.8 m. Die vorige klasse ballistiese missiel duikbote kon 16-missiele dra terwyl die *Ohio-klas* 24 kan dra. Dit beteken dat die *Ohio-klas* amper die helfte van Amerika se kernplofkoppe tussen hulle gedra het.

## Operasionele plan
Die *Ohio-klas* was ontwerp om so lank as moontlik ter see te wees. Van die doelwitte was dat die duikbote 66% van hulle dienssiklus ter see sal wees en dit sluit opgraderings tydperke van twaalf maande elke nege jaar in. Die standaard patrollie tyd was 70 dae wat gevolg is deur 25 dae in die basis vir instandhouding, aanvuling van proviand en om die bemannings te ruil.

Die laaste duikboot in die klas wat in diens gestel is, is die *USS Louisiana* en wel in 1997.

## Tegniese besonderhede 
## Sien ook 
* USS George Washington (SSBN-598)

## Bron 
* *The Illustrated Encyclopedia Of Destroyers Frigates & Submarines*, Bernard Ireland en John Parker, 2015,
Dwarsrivier (Wes-Kaap, lat -32,85, long 20,96)

::*Hierdie spruit vloei in die Wes-Kaap. Vir meer riviere met dieselfde naam, sien gerus Dwarsrivier (veelsinnig).*

Die **Dwarsrivier** is 'n spruit wat in die Wes-Kaap, Suid-Afrika vloei.

## Notas 
## Eksterne skakel 
* Google-kaart van die Dwarsrivier se monding by Geonames.org (cc-by)
Dwarsrivier (Oos-Kaap)

::*Hierdie rivier vloei in die Oos-Kaap. Vir meer riviere met dieselfde naam, sien gerus Dwarsrivier (veelsinnig).*

Die **Dwarsrivier** is 'n rivier wat op die eskarp in die Oos-Kaap, Suid-Afrika vloei. Dit is 'n sytak van die Kromrivier.

## Eksterne skakel 
* Google-kaart van die Dwarsrivier se monding by Geonames.org (cc-by)
Marais

**Marais** is 'n Franse en Afrikaanse van wat moeras in Frans beteken en na die volgende persone kan verwys:

* Anlen Elisabeth Marais (gebore 1953), Suid-Afrikaanse skryfster
* Christiaan Ludolph Marais (1849–onbekend), Kaapse sakeman en filantroop
* Daniël Johannes Marais (gebore 1971), Suid-Afrikaanse skrywer
* Daniel Rudolf Marais (gebore 1992), Suid-Afrikaanse rugbyspeler
* Erik Johannes Marais, Suid-Afrikaanse politikus
* Eugène Nielen Marais (1871–1936), Zuid-Afrikaansche skrywer
* Jacob Albertus Marais (1922–2000) Suid-Afrikaanse politikus
* Johannes Frederick Klopper Marais (gebore 1941), Suid-Afrikaanse rugbyspeler
* Johannes Henoch Marais (1851–1915), Kaapse finansier en filantroop
* Johannes Lodewyk Marais (1956–2025), Afrikaanse digter
* Johannes Stephanus Marais (1919–2009), Suid-Afrikaanse finansier
* Lodewikus Stefanus Marais (gebore 1982), Afrikaanse digter
* Willie Marais (predikant) (1929–2014), Suid-Afrikaanse skrywer en geestelike leier
* Rolanda Marais (gebore 1978), Suid-Afrikaanse aktrise
* Sarel Jacobus Marais, Suid-Afrikaanse politikus
* Sarel Petrus Marais (gebore 1989), Suid-Afrikaanse rugbyspeler
* Stephanus le Roux Marais (1896–1979), Suid-Afrikaanse komponis
* Willem Tobias Marais (1928–2007), Suid-Afrikaanse politikus

## As voornaam 
* Marais Steyn (1915–1998), Suid-Afrikaanse politikus
* Marais Viljoen (1915–2007), Suid-Afrikaanse president

## Ander gebruike 
* Eugene Marais-hospitaal, hospitaal in Pretoria, Suid-Afrika
* Eugène Maraisprys, Suid-Afrikaanse letterkundige toekenning
* Glen Marais, voorstad van Kempton Park, Suid-Afrika
* Jan Marais-natuurreservaat, natuurreservaat in Stellenbosch, Suid-Afrika
* Les Marais, woonbuurt in Pretoria, Suid-Afrika
* Maraisburg, voorstad van Roodepoort, Johannesburg
* Marais Poitevin, moeras naby La Rochelle, Frankryk
* Sarie Marais, Afrikaanse oorlogliedjie
* *Sarie Marais*, Suid-Afrikaanse rolprent van 1931
* *Sarie Marais*, Suid-Afrikaanse rolprent van 1949
Ethan Allen-klas duikboot

Die **Ethan Allen-klas duikboot** is die tweede klas kernaangedrewe duikbote van die Amerikaanse Vloot wat ballistiese missiele kon dra. Hierdie klas is ontwikkel vanaf die eerste ballistiese duikboot, die USS George Washington (SSBN-598) en is vernoem na Ethan Allen, 'n Amerikaanse patriot en boer. Die eerste duikboot van die klas, *USS Ethan Allen,* is die eerste duikboot wat 'n Polaris A1-missiel met lewendige kernplofkoppe afgevuur het op 6 Mei 1962. Die missiel is gelanseer terwyl die duikboot onderwater was in die Stille Oseaan en die plofkop is iewers oor die suidelike Stille Oseaan geaktiveer. 

Later is die klas toegerus met A2-missiele en nog later die A3-tipe in die 1970's. Al vyf die duikbote in die klas is later herklassifiseer as jagduikbote as deel van die *Strategic Arms Limitation Treaty* I (SALT) ooreenkoms. Die missielseksies in die duikbote is uit diens gestel in 1981; die missielbeheerstelsel en die missiele verwyder en die missielbuise is volgestop met betongietstukke.

Die Lafayette-klas duikboot is ontwikkel uit die Ethan Allen-klas.

## Duikbote in die klas 
Duikbote van die *Ethan Allen*-klas:

## Tegniese besonderhede 
## Bron 
* *The Illustrated Encyclopedia Of Destroyers Frigates & Submarines*, Bernard Ireland en John Parker, 2015, 

## Verwysings
Parys-sindroom

duimnael|Parys...
[duimnael|Straattoneel in [Montparnasse]]
Die **Parys-sindroom** (Frans: *syndrome de Paris*, Japannees: パリ症候群 *Pari shōkōgun*) is 'n sielkundige versteuring wat van tydelike aard is en oorwegend by Japannese toeriste tydens 'n verblyf in Parys gediagnoseer word. Die sindroom is kultuurgebonde en verwant aan die Stendhal- en Jerusalem-sindroom, maar geen erkende diagnose volgens internasionale klassifikasies soos ICD-10 of DSM-IV nie. Die Parys-sindroom word veroorsaak deur 'n smorende diskrepansie tussen die verwagtinge van toeriste en die werklikhede van Parys.

## Verwysings 
## Eksterne skakel 
*  *meinfrankreich.com: Das «Paris-Syndrom»*
Punjab

: ''Hierdie artikel handel oor die geografiese streek in Suid-Asië. Vir die etniese groep, sien Punjabi's, en vir die taal, sien Pandjabi.*
duimnael|links|Ligging van Punjab in Suid-Asië
duimnael|Ligging van Punjab in Indië
duimnael|links|Kaart van die streek Punjab
duimnael|Ligging van Punjab in Pakistan

**Punjab**, ook gespel en translitereer as **Panjab** (van Persies: پنج, *panj*, [pændʒ], "vyf" en آب, *âb*, [ɒːb] "water" of "rivier". پنجاب beteken dus "vyf riviere"; Pandjabi: ਪੰਜਾਬ, پنجاب, *pañjāb''; Hindi: पंजाब; Oerdoe: پنجاب), is 'n geopolitieke, kulturele en historiese streek in Suid-Asië, meer spesifiek in die noordelike deel van die Indiese subkontinent, wat gebiede van Oos-Pakistan en Noord-Indië behels. Die grense van die streek is swak gedefinieer en het veral 'n historiese betekenis. Die vyf riviere wat deur Punjab vloei is Indus, Jhelum, Chenab, Ravi en Sutlej (van noord na suid). Van Punjab se belangrikste stede sluit in Rawalpindi, Gujranwala, Faisalabad, Lahore, Amritsar, Multan, Ludhiana en Chandigarh; almal met 'n bevolking van meer as een miljoen.

Tot die Verdeling van Indië in 1947 het die Punjabprovinsie van Brits-Indië die hedendaagse deelstate en gebiede Punjab, Haryana, Himachal Pradesh, Chandigarh en Delhi, asook die Pakistanse provinsies Punjab en Islamabad beslaan. Dit het aan die streke Beloetsjistan en Pasjtoenistan in die weste, Kasjmir in die noorde, die Hindigordel in die ooste, asook Rajasthan en Sindh in die suide gegrens. Met die Verdeling van Punjab is die land van die vyf riviere tussen Indië en Pakistan opgedeel, maar in geografiese opsig bestaan dit as 'n ondeelbare eenheid voort.

Die mense van Punjab word Punjabi's genoem, en hul moedertaal is Pandjabi. Die merderheidsgodsdienste van die Indiese Punjab is Sikhisme en Hindoeïsme. Die hoofgodsdiens van die Pakistanse Punjab is Islam. Ander godsdienste sluit in Christendom, Djainisme, Zoroastrisme en Boeddhisme. Die Punjabstreek is al bevolk deur die Indusvalleibeskawing, Indo-Ariese volke en Indo-Skitiërs, asook verskeie kere deur Perse, Grieke, Koesjane, Ghaznawide, Timoeriede, Mogole, Pasjtoene, Britte en ander magte binnegeval. Historiese buitelandse invalle het veral die produktiewe, sentrale gebied van Punjab, die Majha-streek, geteiken, wat ook die hoeksteen van die Punjabiese kultuur en tradisies vorm. Na Punjab word in beide Indië en Pakistan dikwels as die broodmandjie verwys.

## Verwysings 
## Eksterne skakels
Waterkloofrivier (Wes-Kaap, lat -33,65, long 18,37)

Die **Waterkloofrivier** is 'n rivier wat in die Wes-Kaap, Suid-Afrika vloei. Dit mond aan die Weskus uit in die Atlantiese Oseaan.

## Eksterne skakel 
* Google-kaart van die Waterkloofrivier se monding by Geonames.org (cc-by)
Waterkloof (spruit, Noord-Kaap, lat -30,80, long 21,08)

Die **Waterkloofspruit** is 'n spruit wat in die Noord-Kaap, Suid-Afrika vloei.

## Eksterne skakel 
* Google-kaart van die Waterkloofspruit se monding by Geonames.org (cc-by)
Altaigebergte

duimnael|links|Kaart an die Altaigebergte
[duimnael|[Nasa-Satellietbeeld van die Altaigebergte]]
[duimnael|links|Altai- en [Tiensjan-gebergtes]]
duimnael|Ligging van die Altaigebergte

Die **Altaigebergte** is 'n bergreeks tussen Noord-, Oos- en Sentraal-Asië, waar Rusland, die Volksrepubliek China, Mongolië en Kasakstan ontmoet, en waar die riviere Irtisj en Ob ontspring. Die bergmassief gaan in die noordooste na die Sajangebergte oor, en word in die suidooste geleidelik laer, waar dit die hoë plato van die Gobiwoestyn ontmoet. Dit streek van 45° tot 52° N en van 84° tot 99° O. Die Goue Berge van Altai is in 1998 deur Unesco as 'n wêrelderfenisgebied gelys.

Die Altaigebergte is yl bevolk, maar beskik oor 'n etnies diverse bevolking, met etniese groepe soos Russe, Kasakke, Altai en Mongole. Die plaaslike ekonomie is gebaseer op veeteelt van onder meer beeste, skape en perde, landbou, bosbou en mynbou. Die voorgestelde en omstrede Altaïese taalfamilie is na hierdie bergreeks genoem. Daarbenewens is die Russiese deelrepubliek Altai na die Altaigebergte genoem.

Die Altaigebergte word *Altain nuruu* (Алтайн нуруу) in Khalkha-Mongools, *altai-yin niruɣu* in Chakhar-Mongools en *Altay tuular* (Алтай туулар) in Altaïes genoem. Dit word ook *Altaı taýlary* (Алтай таулары of التاي تاۋلارى) in Kasaks; *Altajskije gory* (Алтайские горы) in Russies; *Altay Taghliri* (ئالتاي تاغلىرى of Алтай Тағлири) in Oeigoers; ''ā'ěrtài shānmài'' in Chinees (阿尔泰山脉 Vereenvoudigde Chinees, 阿爾泰山脈 Tradisionele Chinees, of اَعَرتَىْ شًامَىْ in Xiao'erjing); en *Arteː shanmeː* (Артэ Шанмэ) in Dungaans genoem.

Die naam is afgelei van die woord *alt* vir "goud" in Mongoolse tale en die agtervoegsel *-tai* vir "met"; dié naam beteken dus "berge met goud". Dit stem ooreen met die ou Chinese naam 金山 "Goudberge". In Turkse tale is die woord vir "goud" *altın*.

## Galery 

Lêer:Sunset at Kucherla lake.jpg|Sononder oor Kucherlameer in die Altaigebergte
Lêer:2006-07 altaj belucha.jpg|Die berg Beloecha in die Altaigebergte
Lêer:GoraBeluha.jpg|Die berg Beloecha in die Altaigebergte
Lêer:Kazakhstan Altay.jpg|Die Altaigebergte in Kasakstan
Lêer:Kazakhstan Altay 2.jpg|Die Altaigebergte in Kasakstan
Lêer:Kazakhstan Altay 3.jpg|Markakolreservaat in die Altaigebergte, Kasakstan
Lêer:Katun.jpg|Katoenrivier in die Altaigebergte, Rusland
Lêer:Altai Kutscherla-Tal.jpg|Koetsjerlavallei in die Altaigebergte, Rusland

## Bron 
*  

## Eksterne skakels 
*