open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Bontelsie

Die **Bontelsie** is 'n waadvoël en 'n algemene standvoël in suidelike Afrika. Dit het 'n wye verspreiding in die Ou Wêreld, en is ten dele ook 'n trekvoël. 

## Identifikasie 
Volwasse voëls het wit vere behalwe vir 'n swart hoof en swart vlekke op die vlerke en op die rug. Hulle het lang na bo-gekeerde snawels en lang blouerige bene.

## Habitat 
Die habitat is hoofsaaklik vlak damme, mere en vleie. Hulle broei op oop grond, soms in klein groepies. Die broeisel bestaan normaalweg uit 3 tot 5 eiers.

## Verspreiding 
Die Bontelsie broei in Europa en sentraal-Asië en oorwinter in Afrika en Suid-Asië. In 1840 het dit as 'n broeispesie in Brittanje uitgesterf, maar dit kon die eiland sedert 1947 herkoloniseer.

## Geluid 
Die Bontelsie uiter harde *kloet-kloet-kloet* geluid.

## Ander name 
* Engelse naam: *Pied avocet*
* Wetenskaplike naam: *Recurvirostra avosetta*

## Fotogalery 

Recurvirostra avosetta MHNT.JPG|'n Liggekleurde eier uit Frankryk
Gelege vom Säbelschnäbler.jpg|Nes met legsel in Nedersakse
Skärfläckans fötter med simhud.jpg|Hulle is goeie swemmers danksy hul gewebde pote
Бъдещето на преден план.jpg|Kuiken by volwassene
Avocet (Recurvirostra avosetta) juvenile, crop.jpg|'n Jongvoël in Norfolk, Engeland
Pied avocet taking off.jpg|Volwassene in vlug, Indië
Pied Avocet (Recurvirostra avosetta).jpg|'n Swerm van 17 te Strandfontein, Wes-Kaap

## Sien ook 
* Alfabetiese lys van Suid-Afrikaanse voëls
* Lys van Suid-Afrikaanse voëls (Groepeer)
* Lys van Suider-Afrikaanse voëls volgens wetenskaplike name

## Verwysings 
## Bron 
* *Sasol Voëls van Suider-Afrika.* Struik Nature. Vierde Uitgawe 2011.
Familie (biologie)

**Familie** (Latyn: *familia*, meervoud *familiae*) is 'n rangorde in die taksonomie, oftewel wetenskaplike klassifikasie, tussen orde en genus. Die 'familie' is die mees belangrike rangorde in die klassifikasie, naas 'spesie' en 'genus'.

## Geskiedenis van die begrip 
Die familiebegrip is van redelik onlangse oorsprong in klassifikasie. Die Franse plantkundige Pierre Magnol het die Latynse woord in 1689 vir die eerste keer in hierdie konteks gebruik, toe hy 76 plantgroepe in families onderverdeel het. Carolus Linnaeus het 62 jaar later ook die Latynse woord benut om plante in hoofgroepe te onderskei, naamlik bome, kruie, varings, palmbome ensovoorts. Die woord in sy moderne betekenis, as 'n rangorde tussen orde en genus, is in 1796 vir die eerste keer deur Pierre André Latreille gebruik, as deel van sy klassifikasiestelsel vir insekte. In die laasgenoemde opsig het dit eers in die afgelope honderd jaar in algemene gebruik gekom.

## Agtervoegsels van die familie 
In die taksonomie-sisteem het die familiewoord in Latyn tipiese agtervoegsels, om dit te kan onderskei as 'n familie-verwante woord. Dit is as volg:
* plante: -aceae
* alge: -aceae
* swamme: -aceae; en
* diere: -idae

## Sien ook 
* Lys van varswater visfamilies‏
* Lys van visfamilies

## Bron 
Vertaal vanaf die artikel *Family (biology)* op die Engelse Wikipedia, en vanaf eie bronne.
Deïsme

**Deïsme** verwys na die geloof in 'n godheid wat betrokke was (direk of indirek) by die skepping van die wêreld, maar sedertdien nie meer daarby betrokke is nie. (Hy het die horlosie opgewen, maar is nou nie meer hier nie.) Dit gaan gewoonlik gepaard met die verwerping van enige vorm van die bonatuurlike, en kan beskou word as 'n naturalistiese godsdiens.  Dit was 'n siening van die vryedenkers wat veral na vore gekom het tydens die Verligting tussen die 17'e en 18'e eeu, en is gekenmerk deur rasionalisme.  Vir hulle is die natuurlike rede die basis op grond waarvan morele besluite geneem word.

## Kyk ook 
* Religie
* Agnostisisme
* Ateïsme
* Gnostisisme
* Monoteïsme
* Paganisme
* Pandeïsme
* Panenteïsme
* Panteïsme
* Politeïsme
* Post-teïsme
* Teïsme
* Universalisme
Europese slopeend

## Identifikasie 
Hierdie spesie in onverwisselbaar in die Noordelike halfrond as gevolg van hulle groot plat snawel. Die broeiende manlike voël het 'n groen kop, wit bors en bruin onderkant en flanke. In vlug kan vaal-blou voorvlerkvere gesien word wat deur 'n wit grens geskei word van die res van die groen vere. Die vroulike eend is ligbruin en het grys voorvlerkvere.

## Habitat 
Hierdie eend verkies oop waterryke areas soos grasvlaktes en vleie.

## Verspreiding 
Die Europese slopeend broei in die noorde van Europa en Asië en in die meeste van Noord-Amerika.

## Geluid 
Hierdie eend-spesie is redelik stil.

## Ander name 
* Engelse naam: *Northern (European) Shoveler * / *Shoveler* / *Northern Shoveler*
* Wetenskaplike naam: *Anas clypeata*

## Sien ook 
* Alfabetiese lys van Suid-Afrikaanse voëls
* Lys van Suid-Afrikaanse voëls (Groepeer)
* Lys van Suider-Afrikaanse voëls volgens wetenskaplike name

## Galery 

Lêer:Northern Shoveler.jpg|Europese Slopeend
Spatula clypeata MHNT.ZOO.2010.11.18.2.jpg |Museum specimen - 

## Verwysings
Lys van Suid-Afrikaanse entrepreneurs

Hier volg ’n lys van **Suid-Afrikaanse entrepreneurs**:

## A 
* Raymond Ackerman
* George Albu
* George Werner Albu
* Leopold Albu

## B 
* Barney Barnato
* Henry Barnato
* Joseph Barry
* Marx Bashew
* Otto Beit
* Koos Bekker

## C 
* Theodorus Colenbrander

## D 
## E 
## F 
* William Fehr

## G 
## H 
## I 
## J 
* Charles Ocean Johnson

## K 
* Sol Kerzner

## L 
* Vinny Lingham

## M 
* John Molteno
* Elon Musk

## N 
## O 
* Ernest Oppenheimer
* Harry Frederick Oppenheimer

## P 
* John Pyott
## Q 
## R 
* Anton Rupert
* Johann Rupert

## S 
* Mark Shuttleworth

## T 
## U 
## V 
## W 
## X 
## Y 
## Z 
## Sien ook
Lys van Mazdavoertuie

Hierdie is 'n lys van voertuig modelle wat ooit deur Mazda gemaak is. Die meeste Mazdavoertuie het ander name in Japan as in die res van die wêreld. Beide name word hieronder gelys alhoewel die Japanse name in meeste gevalle eerste genoem word.

Mazda het ook verskeie ander name gebruik vir hulle voertuie in Japan, insluitende Autozam, Eunos, en Efini, alhoewel hulle intussen uitgefaseer is.  Vroeg in 1990 het Mazda 'n luukse model *Amati* geskep om te kompeteer met Acura, Infiniti, en Lexus in Noord-Amerika, maar dit het nooit gerealiseer nie.

## Historiese lys 
* 1931-1960 Mazdago drie-wiel vragmotor
* 1960-1966 R360 keicar sedan
* 1961-1962 P360/P600 "Carol" keicar sedan
* 1961-1964 B1500/Proceed bakkie
* 1961-1966 B360/B600 keicar bakkie
* 1964-1966 Familia/800 kompakte voertuig
* 1965-1971 B1500/Proceed bakkie
* 1966-1973 Luce/1500/1800/R130 luukse voertuig
* 1966-1977 Bongo klein minivan
* 1967-1972 Familia/1000/1200/1300/R100 kompakte voertuig
* 1968-1977 E360/Porter klein bakkie
* 1970-1976 Capella/616/RX-2 middelslagsedan
* 1971-1978 Savanna/RX-3 koepee
* 1972-1977 Chantez keicar
* 1972-1977 Luce/RX-4 kompakte voertuig
* 1973-1976 Familia/808/818/Mizer kompakte voertuig
* 1974-1977 Rotary Pickup (REPU) bakkie
* 1975-1978 Roadpacer sedan
* 1975-1980 Cosmo/RX-5 luukse voertuig
* 1976-1984 121 kompakte voertuig
* 1977-1981 Luce Legato luukse voertuig
* 1977-1982 Capella/Montrose/626 middelslagsedan
* 1977-1983 Familia/GLC kompakte voertuig
* 1978-1982 Bongo small minivan
* 1978-1984 Savanna/RX-7 sportmotor
* 1980-1984 Familia/323 kompakte voertuig
* 1981-1986 929/Luce luukse voertuig
* 1983-1987 Capella/626 middelslagsedan
* 1983-1988 Bongo klein minivan
* 1985-1988 Familia/323 kompakte voertuig
* 1985-1992 Savanna/RX-7 sportmotor
* 1985-1995 121/Demio kompakte voertuig
* 1986-1991 929/Luce luukse voertuig
* 1988-1992 Capella/626 middelslagsedan
* 1988-1992 MX-6 koepee
* 1988-1998 MPV minivan
* 1989-1990 Carol keicar
* 1989-1993 Familia/323 kompakte voertuig
* 1989-1994 Bongo small minivan
* 1989-1998 MX-5/Miata cabriolet sportmotor
* 1990-1994 Carol keicar
* 1990-1998 929/Sentia luukse voertuig
* 1991-1994 Mazda Navajo SUV
* 1993-1997 MX-6 koepee
* 1993-1997 Cronos/626 middelslagsedan
* 1993-1996 Millenia luukse voertuig
* 1993-2002 RX-7 sportmotor
* 1994-1999 Familia/Protegé/Etude/323 kompakte voertuig
* 1994-2003 AZ-Wagon stasiewa
* 1996-2005 121/Demio kompakte voertuig
* 1992-1997 AZ-3/MX-3 koepee
* 1995-1998 Bongo klein minivan
* 1995-1998 Carol keicar
* 1998-2002 Capella/626 middelslagsedan
* 1998-2003 AZ-Offroad SUV
* 1998-2005 MX-5/Miata cabriolet sportmotor
* 1999-2000 Carol keicar
* 1999-2004 Bongo klein minivan
* 1999-2005 Premacy klein minivan
* 1999-2005 MPV minivan
* 2000-2003 Familia/Protegé/323 kompakte voertuig
* 2001-2005 Carol keicar
* 2001-2005 Mazda Tribute SUV
* 2002-2005 Spiano keicar
Kleinflamink

Die **kleinflamink** is 'n spesie in die flaminkfamilie wat in Afrika, Pakistan en Noordwes Indië voorkom. Alhoewel dit die volopste van die flaminkspesies is, is die bevolking steeds kwesbaar weens etlike bedreigings.

## Identifikasie 
Die meeste van die vere is pient-wit. Die duidelikste verskil van die grootflamink is die addisionele swart op die snawel.

## Habitat 
Dié flamink eet hoofsaaklik die alge *Spirulina plantensis*, wat voorkom in mere met 'n baie hoë sout gehalte. Hulle snawels is goed aangepas vir klein voedselitems.
Soos die meeste flaminke word 'n enkele kalk-wit eier gelê op 'n klein modderhoop.

## Verspreiding 
Die kleinflamink kom voor in Afrika, hoofsaaklik in die *Groot Skeurvallei* en in die noord-weste van Indië. In Suid-Afrika broei die flamink by Kamferdam digby Kimberley. Dit is die kleinste van die flaminkspesies.

## Ander name 
* Engelse naam: *Lesser flamingo*
* Wetenskaplike naam: *Phoenicopterus minor*

## Fotogalery 

Lesser Flamingo, Phoenicopterus minor at Marievale Nature Reserve, Gauteng, South Africa (27825325771), crop.jpg|'n Nabyskoot van die kop
Persuasion for crop milk, crop2.jpg|Volwassene by jongvoël wat kos bedel, Indië
Phoeniconaias minor.jpg|'n Rustende individu
Phoeniconaias minor MHNT 226 RdN Aftout Es Saheli Mauritanie.jpg|Twee eiers uit Mauritanië

## Sien ook 
* Alfabetiese lys van Suid-Afrikaanse voëls
* Lys van Suid-Afrikaanse voëls (Groepeer)
* Lys van Suider-Afrikaanse voëls volgens wetenskaplike name

## Verwysings 
## Bron 
* Newman se Voëls van Suider-Afrika;
Geelstreepboskruiper

Die **geelstreepboskruiper** (*Phyllastrephus flavostriatus*) is 'n gelokaliseerde algemene standvoël in woude se middelstrata en blaredak. Die voël staan ook bekend as die *Geelstreeptiptol* en in Engels as die *Yellow-streaked bulbul*. Die spesie kom voor in verskeie Afromontane woudkolle aan die oostekant van Suid-Afrika, en noordwaarts in soortgelyke Afromontane bergwoude.

## Voorkoms 
Die voël is 18 tot 20&nbsp;cm lank en weeg 22 tot 38 gram. Die borskant is lig en die snawel lank en dun. Die dowwe geel borsstrepe is net van naby en in goeie lig sigbaar. Die oë wissel van wit tot grysbruin.

## Identifikasie 
Die voël is aansienlik groter as die kleinboskruiper maar word die beste uitgeken aan sy manier van vreet: hy kruip teen takke op, pik insekte van blare af en flits aanhoudend een vlerk op 'n slag.

Hulle kom in groepe van vyf tot ses voor, en roep gereeld.

## Sien ook 
* Alfabetiese lys van Suid-Afrikaanse voëls
* Lys van Suid-Afrikaanse voëls (Groepeer)
* Lys van Suider-Afrikaanse voëls volgens wetenskaplike name

## Bron 
* *Sasol Voëls van Suider-Afrika.* Struik Nature. Vierde Uitgawe 2011.
Rooipootelsie

Die **rooipootelsie** (*Himantopus himantopus*) is 'n wydverspreide, langbeenwaadvoël in die steltfamilie *Recurvirostridae*.

## Identifikasie 
Volwasse voëls is 33–36&nbsp;cm lank. Hulle het lang pienk bene, 'n lang dun swart snawel en is hoofsaaklik wit met 'n swart hoof en 'n swart rug.

## Habitat 
Hulle broei hoofsaaklik in vleie, vlak mere en vlak damme. Die nes is op oop grond naby water.

## Verspreiding 
Die rooipootelsie kom voor in die suide en Suid-Ooste van Europa, Sentraal-Asië, Afrika, Australië, Sentraal-Amerika, Suid-Amerika, Hawaii, die Filippyne, Suid-Sentraal Kanada, die Weste en Suid-Ooste van die VSA.

## Subspesies 
* *H. h. himantopus*
* *H. h. leucocephalus*
* *H. h. knudseni*
* *H. h. mexicanus*
* *H. h. melanurus*

## Ander name 
* Engelse naam: *Black-winged Stilt*
* Wetenskaplike naam: *Himantopus himantopus*

## Galery 

Black-necked Stilt.jpg|Amerikaanse swartnek-waadvoël
Himantopus himantopus MHNT.jpg|*Himantopus himantopus*

## Sien ook 
* Alfabetiese lys van Suid-Afrikaanse voëls
* Lys van Suid-Afrikaanse voëls (gegroepeer)
* Lys van Suider-Afrikaanse voëls volgens wetenskaplike name
Grootflamink

Die **grootflamink** (*Phoenicopterus roseus*) is die mees wydverspreide spesie van die flamink-familie, maar migreer slegs in sommige gevalle en dan slegs oor kort afstande. Die voël is nou verwant aan die rooiflamink en die Chileense flamink en somtyds word na die drie as dieselfde spesie verwys.

## Identifikasie 
[duimnael|links|Die kop van 'n grootflamink in die Nehru-dierepark in [Hyderabad]]
duimnael|links|Met die kop hangend in die voedingsposisie, Suid-Afrika
Soos die naam aandui, is die grootflamink 'n groot voël, met 'n algemene lengte van 120–140&nbsp;cm. Die meeste van die grootflamink se vere is pienk-wit, maar die binnevlerke is rooi en die primêre en sekondêre vliegvere is swart. Die snawel is pienk met 'n swart punt en die pote is is heeltemal pienk.

## Verspreiding 
Die grootflamink kom voor in verskeie dele van Afrika, Suidwes-Asië (insluitende Turkye), Suidelike-Asië (die kusgebiede van Indië) en Suid-Europa (insluitende Spanje, Siprus, Portugal en die Camargue-gebied van Frankryk).

## Voorplanting 
Grootflaminke is monogaam vir die duurte van die broeiseisoen. In opvolgende jare kan hulle egter met dieselde of 'n nuwe maat afpaar. Die ouers werk saam om die nes te bou en die kuiken groot te maak. Die grootflaminkwyfie lê 'n enkele bordkryt-wit eier op 'n ronde modderhopie. Die eier neem 27 tot 31 dae om uit te broei. Na kwalik 'n week of effe meer verlaat die kuiken die nes en sluit by 'n crèche van jongelinge aan. Daar word hulle deur enkele ouers versorg. Op 10 tot 13 weke ouderdom het hul vlugvere ontwikkel, en leef hulle onafhanklik. Op ouderdom van drie jaar kan hulle geslagsryp wees, maar die eerste broeipoging is meestal van die vierde jaar of later by mannetjies, en van die vyfde jaar of later by wyfies.

## Langlewendheid
In die natuur word grootflaminke tussen 20 en 30 jaar oud. Hulle kan arende of bobbejane ten prooi val, en kan voedselskaarste beleef. In gevangenskap waar voorgenoemde faktore nie 'n rol speel nie, kan hulle meer as 50 jaar oud word, en 'n rekordouderdom van 83 jaar is by die Adelaide-dieretuin in Australië aangeteken.

## Geluid 
Die geluid van 'n grootflamink is 'n "honk" geluid wat sterk aan 'n gans s'n herinner.

## Ander name 
Ander name sluit in *greater flamingo* in Engels, en *uKholwase* of *uNondwebu* in Zoeloe.

## Fotogalery 

Lêer:Flock of flying greater flamingos (Phoenicopterus roseus) on water, Ria Formosa, Faro, Portugal (approx. GPS location) julesvernex2-4, crop1.jpg|In vlug oor die Ria Formosa-vleiland in Portugal
Lêer:Phoenicopterus roseus solo flight (Walvis bay).jpg|In vlug naby Walvisbaai, Namibië
Lêer:Phoenicopterus roseus flight (Walvis bay).jpg|'n Volwassene en subvolwassene in vlug naby Walvisbaai
Lêer:Phoenicopterus roseus (Walvis Bay).jpg|'n Rustende groep by Walvisbaai se soutpanne tooi hul vere
Lêer:Bristol.zoo.greater.flamingo.arp.jpg|In die Bristol-dieretuin

## Sien ook 
* Alfabetiese lys van Suid-Afrikaanse voëls
* Lys van Suid-Afrikaanse voëls (Groepeer)
* Lys van Suider-Afrikaanse voëls volgens wetenskaplike name

## Verwysings 
## Bronnelys 
* Newman se Voëls van Suider-Afrika, 

## Eksterne skakels
Kaptein

**Kaptein** is 'n woord wat gebruik word binne 'n seevaart- en 'n militêre verband wat dui op 'n titel of rang van 'n persoon. Dit was oorspronklik 'n  Franse woord, wat op sy beurt weer van die Latynse *capitaneus* ("hoof") stam. Laasgenoemde is 'n vervoeging van die woord "caput" wat *kop* beteken.

Die woord het verskillende betekenisse, afhangende of dit in die weermag, die vloot, die lugmag, of in nie-militêre verband gebruik word. Hierdie artikel handel oor die gebruik van die woord in die burgerlike verband en in die Suid-Afrikaanse Nasionale Weermag, aangesien ander lande verskillende range het.

## See 
Daar is twee verskillende betekenisse van **kaptein** ter see.

Eerstens is *kaptein* die wetlike status van die meester van enige skip ter see. 'n Seekaptein mag óf 'n gewone burger wees, óf 'n vlootoffisier van enige rang. 'n Kaptein van 'n vaartuig het vele wetlike bevoegdhede, onder meer die reg om enigiets te doen om muitery en kaping te voorkom. 'n Skeepskaptein het egter nie die wetlike mag om 'n huwelik te voltrek nie. Die kaptein van 'n skip ter see is in totale bevel, hetsy persone met 'n hoër rang aan boord is of nie.
 
In vervloë dae was die kaptein van 'n skip 'n edelman wat die verantwoordelikheid van die skip gehad het, maar nie noodwendig seevaartervaring nie. Sy offisiere onder hom het dus die uitvoerende verantwoordelikhede van 'n kaptein hanteer.

Tweedens, in die vloot, is **kaptein** die rang van 'n senior offisier tussen kommodoor (meer senior) en kommandeur (minder senior). Om verwarring met die laer rang in die leër te voorkom, word dit as ***Kapt. (SAV) Pieterse*** geskryf, wat dus aandui dat die rang dié van 'n vlootkaptein is.

## Land en lug 
In die leër en die lugmag is 'n kaptein die rang laer as 'n majoor en bo 'n luitenant. Dit is die mees senior rang van die junior offisiere. Die gesondheidstak van die weermag gebruik dieselfde rangstruktuur.  

Die hoofvlieënier op 'n handelsvliegtuig word ook 'n *kaptein* genoem.

## Bron 
Vertaal vanaf 'n artikel in die Engelse Wikipedia *Captain*

## Sien ook 
* Kaptein (sport) 
*https://nl.wiktionary.org/wiki/kapitein
Wiesloch

**Wiesloch** is 'n stad Duitsland, in die noorde van Baden-Württemberg, en is 13 kilometers geleë suid van Heidelberg.

Na Weinheim, Sinsheim en Leimen is dit die vierde-grootste stad in die Ryn-Neckar gebied en vorm die sentrum van die boonste area van Heidelberg met sy buur-dorp Walldorf. Die volgende stede en dorpe val ook in die Wiesloch area; Dielheim, Malsch, Mühlhausen, Rauenberg en Sankt Leon-Rot.

## Geografie 
Wiesloch is geleë aan die voet van Odenwald, gedeeltelik in die Ryn-vallei en gedeeltelik in Kraichgau.

Vyf strome vloei op die grens van Wiesloch: Leimbach, Gauangelbach, Waldangelbach, Ochsenbach en Maisbach.

## Sien ook 
* Bertha Benz Gedenkroete

## Verwysings
Kaapse bosbontrokkie

Die **Kaapse bosbontrokkie**, ook genoem die **Kaapse vlieëvanger**, (*Batis capensis*) is 'n standvoël wat endemies aan Suider-Afrika is.

Die volwasse voëls van hierdie spesie is tussen 11 en 13&nbsp;cm lank. Die mannetjie se kop en agterkop is donkergrys, terwyl sy mantel en kruis meer olyfkleurig-grys is. Die vlerkdekvere is rooibruin en vertoon as 'n rooibruin kol wanneer die vlerke gevou is. Die mannetjie is ook die enigste bosbontrokkie in Suider-Afrika waarvan die vlerke en sye geheel en al 'n rooibruin tint het. Die onderdekvlerke is wit en die stertvere swart met wit puntjies. Die sye van die Kaapse bosbontrokkie is swart, so ook sy oordekvere en streep, wat byna aan die agterkant van sy nek ontmoet. Mannetjies het ook 'n duidelike breë swart borsband. Die voëls se oë is geel-oranje, met 'n swart snawel en pote. Die wyfie lyk baie op die mannetjie, behalwe dat sy nie 'n swart borsband het nie, maar eerder 'n rooibruin een. Sy het ook 'n rooibruin vlek op haar ken, terwyl die mannetjie s'n wit is. Jong voëls lyk op die wyfies, maar het lig-geelbruin strepe op hul bo-sy, in plaas van rooibruin strepe.

duimnael|links|'n Mannetjie
Die Kaapse bosbontrokkie word al langs die kus (of naby daaraan) van die suidweste van Suid-Afrika aangetref, tot aan die kus in die suidooste, vanwaar dit tot in Zimbabwe ook meer binnelands gevind word. Hierdie voëls verkies die rande van klam immergroen woude en dig beboste klowe in bergreekse. Hulle word gewoonlik in pare aangetref, maar dikwels ook as lede van 'n groep gemengde voëlspesies.

Soos ander bosbontrokkies vreet hulle ook insekte, maar vang hulle eerder in die lug en in die lower van bome as op die grond. Opgewonde voëls vlieg rond met 'n hoorbare gons van die vlerke. Veral in broeityd duld hulle mense se teenwoordigheid meer, maar sal gewoonlik wegvlieg voor hulle aangeraak word.

Hierdie voëltjies se alarmroep is 'n lae, sagte "whie-wharra-wharra". Ander roepe is 'n deurdringende, eentonige "riep-riep-riep" wat gewoonlik 'n paar keer herhaal word, of "foe-foe-foe".

## Sien ook 
* Alfabetiese lys van Suid-Afrikaanse voëls
* Lys van Suid-Afrikaanse voëls (gegroepeer)
* Lys van Suider-Afrikaanse voëls volgens wetenskaplike name

## Bronnelys 
* *Voëls van Suider-Afrika*, deur O.P.M. Prozesky (1975). Perskor: Doornfontein, Johannesburg.
* *Sasol Voëls van Suider-Afrika*, deur Phil Hockey, Ian Sinclair, Warwick Tarboton (2002). Derde uitgawe. Struik-uitgewers. .
Mosambiekbosbontrokkie

Die **Mosambiekbosbontrokkie** (*Batis soror*) is 'n sangvoël wat aan die familie Platysteiridae behoort. Die voël is 'n redelik algemene standvoël wat in laagland- en veral miombo-boomveld leef. Dit word aangetref in Kenia, Malawi, Mosambiek, Tanzanië en Zimbabwe. In Engels staan die voël bekend as die *Pale batis*.

## Voorkoms 
Die voëltjie word 11&nbsp;cm groot en weeg dan slegs 10&nbsp;gram. Dit is die mees algemene bontrokkie in die savannes van Mosambiek se kusvlakte. Die voëltjie is effens kleiner as die witliesbosbontrokkie en albei geslagte het 'n gespikkelde grys-en-wit rug. Die mannetjie het 'n smaller borsband as die wyfie. Die jong voëltjie lyk soos die wyfie maar die rugkant is dofgeel gespikkeld.

## Sien ook 
* Alfabetiese lys van Suid-Afrikaanse voëls
* Lys van Suid-Afrikaanse voëls (gegroepeer)
* Lys van Suider-Afrikaanse voëls volgens wetenskaplike name

## Bron 
* *Sasol Voëls van Suider-Afrika*. Struik Nature. Vierde uitgawe 2011
Beloogbosbontrokkie

Die **beloogbosbontrokkie** (*Platysteira peltata*) is 'n sangvoël wat aan die familie Platysteiridae behoort. Die voël is 'n gelokaliseerde algemene standvoël wat leef in kus- laagland en rivierwoude met 'n voorkeur vir plekke met rankplante onder blaredak en digte ruigtes. In Engels staan dit as die *Black-throated Wattle-eye* bekend. Dit staan ook bekend as die *leloogbosbontrokkie*.

## Voorkoms 
Die voël is 13&nbsp;cm groot en weeg ook 13 gram. Die klein voëltjie het kenmerkende rooi ooglelle. Die mannetjie het 'n smal borsband terwyl die wyfie se keel en bobors swart is. Die onvolwasse voël se rugkant is grys en die keel bruin gevlek. Die jong voël se rugkant is ligbruin met rooibruin spikkels, die borskant is naaswit met 'n verspreide borsband terwyl die ooglelle klein en oranje is.

## Verspreiding en woongebiede 
Die spesie het 3 subspesies:
* *Platysteira peltata cryptoleuca*: van Somalië tot noordelike Mosambiek.
* *Platysteira peltata mentalis*: van sentraal Angola tot westelike Kenia, westelike Tanzanië en Malawi.
* *Platysteira peltata peltata*: van Zambië tot sentraal Mosambiek en oostelike Suid-Afrika.

## Sien ook 
* Alfabetiese lys van Suid-Afrikaanse voëls
* Lys van Suid-Afrikaanse voëls (gegroepeer)
* Lys van Suider-Afrikaanse voëls volgens wetenskaplike name

## Bron 
* *Sasol Voëls van Suider-Afrika.* Struik Nature. Vierde uitgawe 2011. 

## Verwysings
Jan Theuninck

**Jan Theuninck**, gebore op 7 Junie 1954 in Zonnebeke, is 'n skilder en digter uit Vlaandere.

Theuninck verwerf internasionale bekendheid deur sy gedigte oor die Sjoa, die Joodse Volksmoord van die 20ste eeu.
Sy skilderwerk is meestal abstrak en in felle kleure.

## Eksterne skakels 
* Skildery *Holocaust* by Gedigte oor Skilderye 
* Versamelde gedigte
* ...van ´n kunstenaar bietjie anders as die res ...
Woodwardse bosbontrokkie

Die **Woodwardse bosbontrokkie** (*Batis fratrum*) is 'n sangvoël wat aan die familie Platysteiridae behoort. Dit is 'n amper-endemiese, gelokaliseerde standvoël in woude langs die oostelike kusvlakte. In Engels staan die voël bekend as die ''Woodward's Batis''.

## Identifikasie 
Die voël is 11&nbsp;cm lank en weeg 12 gram en is beperk tot laagland en kuswoude. Albei geslagte het 'n dofgeel getinte bors en geen swart borsrand nie. Die wyfie het 'n dofgeel (nie wit nie) vlerkstreep en die mannetjie het 'n wit (nie dofgeel nie) keel en ryker oogkleur. Die wyfie het 'n dofgelerge vlerkstreep teenoor die van die Kaapse bosbontrokkie.

## Sien ook 
* Alfabetiese lys van Suid-Afrikaanse voëls
* Lys van Suid-Afrikaanse voëls (gegroepeer)
* Lys van Suider-Afrikaanse voëls volgens wetenskaplike name

## Bron 
* *Sasol Voëls van Suider-Afrika.* Struik Nature. Vierde uitgawe 2011.
Sinsheim

**Sinsheim** (Duits: [ˈzɪnshaɪm], ) geleë aan die Elsenz is 'n stad in die noordweste van Baden-Württemberg, ongeveer 22&nbsp;km suidoos van Heidelberg en ongeveer 28&nbsp;km noordwes van Heilbronn.

Sinsheim was een van die gasheerstede tydens die Vrouesokkerwêreldbeker 2011.

## Geografie 
[duimnael|links|Ligging van die Munisipaliteit in die [Ryn-Neckar-omgewing]]
Sinsheim lê in die hart van Kraichgau tussen Heidelberg en Heilbronn en grens aan die Odenwald. Die Elsenz-rivier vloei deur die stad.

## Verwysings 
## Eksterne skakels 
*  
*  Amptelike webwerf
Heilbronn

:*Om nie met Heilbron, in Suid-Afrika, verwar te word nie*.

**Heilbronn** is 'n stad in die noorde van Baden-Württemberg. Die stad het ongeveer 122&nbsp;000 inwoners en is die sesde grootste stad in Duitsland. 

## Geografie 
Heilbronn lê in 'n dal wat geskep is deur die Neckarrivier aan die voet van die Wartberg (308 m).

## Verwysings 
## Eksterne skakels
Île aux Cochons

**Île aux Cochons** (Varkeiland), is 'n eiland geleë by  110&nbsp;km wes van Île de la Possession met oppervlak 67&nbsp;km² is die mees westelike van die Crozeteilande. Dit is van vulkaniese oorsprong met klein onaktiewe kraters wat plek-plek voorkom. Die hoogste punt is 826&nbsp;m op Mont Richard-Foy. Die kuslyn word deur lae hange gevorm. Die varke wat ingevoer is om kos te verskaf aan robjagters en ander besoekers aan die eilande is reeds uitgeroei, maar daar kom steeds katte, konyne en muise voor. Daar is geen menslike infrastruktuur op die eiland nie en die eiland word selde deur wetenskaplike ekspedisies besoek.

Île aux Cochons behoort tot die westelike groep Crozet eilande (Frans: ''L'Occidental*) wat in 1772 deur Marion-Dufresne die *Iles Froides* (Koue eilande) genoem is. Die Engelse en Amerikaanse robjagters het die eilande in die 19de eeu herdoop na *Hog Island* (Frans: *Ile des Cochons*) as gevolg van die invoer van die soogdiere as voedselbron. Guillaume Lesquin gee dit in 1825 die naam *Ile Dauphine* ter ere van die hertogin van Angoulême, dogter van Louis XVI.

Die eiland bied tuiste aan honderde-duisende pikkewyne. Tussen 400 en 500- duisend koningpikkewyne broei op die eiland. Langkuifpikkewyn (272&nbsp;000) en die Oostelike geelkuifpikkewyn (51&nbsp;000 ) en witoorpikkewyne (5000 tot 6000) word ook aangetref.

Ander voëls wat op die eiland voorkom sluit in die grootmalmok, bruinmalmok, grootnellie, Marionwalvisvoël (4&nbsp;000&nbsp;000 ), swartstertwalvisvoël, kleinduikstormvoël (*Pelecanoides georgicus* – 1&nbsp;000&nbsp;000), keiserduiker (*Phalacrocorax atriceps'') en bruinroofmeeu.

Ander diere op die eiland sluit pelsrobbe en suidelike seeolifante in.

## Eksterne skakels 
* Virtuele besoek aan die Crozeteialnde
* Birdlife inskrywing oor Île aux Cochons
Île des Pingouins

**Île des Pingouins** (*Pikkewyneiland*) is aan die westelike rand van die Crozeteilandgroep geleë naby Île aux Cochons. Die eiland behoort soos Île aux Cochons 30&nbsp;km noord daarvan aan die Westelike groep (''L'Occidental'') van die Crozetargipel, 100&nbsp;km wes van Île de la Possession. Dit is 'n klein eiland, 4&nbsp;km by 1&nbsp;km. Die kushange wat die eiland omring wissel in hoogte van 50&nbsp;m tot 300&nbsp;m. Die hoogste punt is die 360 meter hoë *Mont des Manchots*. Die eiland is so te sê heeltemal ontoeganklik vanaf die see en word daarom baie selde deur mense besoek. Dit is vry van uitheemse spesies wat beteken dat beide die plant- en dierelewe ongeskonde is. Ten minste 29 voëlspesies broei op die eilande. Dit het 'n uitsonderlike hoë digtheid seevoëls insluitend ses malmok spesies.

Marion-Dufresne het die eiland in 1772 die naam *Ile Inaccessible* (Ontoeganklike eiland) gegee. Engelse en Amerikaanse Robjagters het die eiland in die 19de eeu *Penguin Island* gedoop as gevolg van die teenwoordigheid van verskeie pikkewynkolonies. Die huidige naam is 'n misvertaling van die Engelse naam na Frans aangesien *pingouin* na alke verwys wat slegs in die Noordelike halfrond voorkom. Die Franse woord vir pikkewyn is *Manchot*.

## Eksterne skakels 
* Birdlife inskrywing oor Île des Pingouins 
* Virtuele toer van die Crozeteilande
Île de la Possession

[duimnael|links|Île de la Possession (links) en [Île de l'Est (regs)]]
Die 150&nbsp;km² groot **Île de la Possession** is die grootste van die vyf Crozeteilande. Die eiland se naam verwys na die In-besit-neem plegtigheid wat op 24 Januarie 1772 gehou is toe Julien Crozet aan wal gegaan het en 'n  bottel met 'n perkament in die naam van koning Louis XV van Frankryk neergelê het. Die eiland se bergagtige landskap word deur diep gletservalleie deurkruis. Die hoogste punt is die 934 meter hoë *Pic du Mascarin*. Die valleie en kusgebiede is bedek deur subantarktiese plantegroei. Swart rotte kom op die grootste deel van die eiland voor. Die eiland is onbewoon behalwe vir 'n navorsingstasie, beman deur omtrent 20 mense, aan die oostelike punt. Aan die Ooskus bied die *La Baie du Marin* beskutting teen die winde uit die weste. Die eerste kamp is in 1961 in die omgewing van *La Grande Manchotière* opgerig. Die permanente basis is in 1963–1964 op die plato bo Port-Alfred en la Grande Manchotière aan die voet van *Mont Branca* opgerig, op 'n hoogte van byna 130 meter. Die naam, Base Alfred Faure is in 1969 aan die basis gegee en dit is vernoem na die Alfred Faure (1925–1968), meteoroloog  en eerste hoof van die sending van 1961 tot 1962.

## Eksterne skakels 
* Virtuele toer van die Crozeteilande
* Bird life inskrywing oor Île de la Possession
Sorbet

duimnael|regs|200px|Somerbessies soos frambose is 'n geskikte basis vir 'n sorbet.

'n **Sorbet** (afgelei van die Persies-Arabiese woord *sjerbet*, wat eintlik "bevrore water" beteken, en die Franse *sorbet*) is 'n ysgereg wat van vrugtesap, vrugtepuree, suiker, suikerstroop en geurstowwe (waaronder ook alkoholiese dranke soos wyn, vonkelwyn en likeur, waarby laasgenoemde graag gebruik word om die smaak van vrugte te verfyn) en soms eierwit gemaak word, maar in teenstelling met roomys geen melkbestanddele soos melk of room en ook geen eiers bevat nie.

Ten einde 'n romerige massa te verkry en die vorming van yskristalle te vermy, moet 'n sorbet, terwyl dit vries, steeds geroer word.

Sorbets word volgens die Franse tradisie gewoonlik as 'n verfrissing tussen twee gange van 'n dinee bedien. Daarnaas is sorbets ook geskik om as 'n aperitief te dien, met byvoorbeeld groen tee as hoofbestanddeel.

## Geskiedenis 
Volgens oorlewerings het die Romeinse keiser Nero in die 1ste eeu die sorbet uitgevind; lopers het in dié tyd met sneeu gevulde emmers uit die Alpe oor die Via Appia (Appiaanse grootpad) na die keiserlike bankethal in Rome gebring. Die sneeu is vervolgens met heuning en wyn vermeng en as nagereg bedien. Sorbets is ook al duisende jare lank 'n gewilde nagereg in die Sjinese kookkuns, waarby sneeu met vrugtesap en vrugtepuree vermeng is.

Die tradisie van bevrore nageregte is deur Katharina van Medici in 1533 ook in Frankryk ingevoer, toe sy haar geboorteland Italië verlaat het om met die hertog van Orléans (en latere koning Hendrik II van Frankryk) te trou. Teen die einde van die 17de eeu het Paryse straatverkopers sorbets aangebied, en die resep het ook al in ander Europese lande gewild geraak.

## Sjerbet 
Alhoewel die woord *sjerbet* dikwels as 'n sinoniem vir sorbet gebruik word, verwys dit in die Europese kulinêre literatuur nou oorwegend na die Amerikaanse sorbet, wat in teenstelling met die Europese variasie wél melk, karringmelk of room mag bevat.
Îlots des Apôtres

Die **Îlots des Apôtres** of **Îles des Apôtres** (Aposteleilande) is omtrent 15&nbsp;km noordoos van  Île aux Cochons geleë. Dit is deel van die Westelike groep (Frans: ''L'Occidental'') van die Crozeteilandgroep, 105&nbsp;km Noordwes van Île de la Possession. Dit bestaan uit 'n klein groep rif en loodregte eilande. Die hoofeilande is *Grande Île* (2&nbsp;km2) en *Petite Île* (1 km2). Grande Île is 3&nbsp;km lank. Die belangrikste klein eilandjies en rotse is: ''le Donjon, l'Obélisque, le Hangar, l'Enclume, le Caillou, la Grande Aiguille et la Petite Aiguille, le Rocher Percé, le Rocher Fendu, le Rocher Nord* en *le Rocher Sud*.

duimnael|links|Kaart van die Îlots des Apôtres
Die styl kushange maak toegang vanuit die see byna onmoontlik en die eilande is dus baie selde deur mense besoek en daar is geen uitheemse dierspesies nie. Die eilande is dus grootliks in ongerepte toestand. Die hoogste punt is *Mont Pierre* (290 meter) op Grande Île.

Engelse en Amerikaanse Robjagters het die eilande in die 19de eeu die naam *the Apostles* gegee as gevolg van die bestaan van 12 hoof eilandjies. Lesquin gee dit in 1825 die naam *les Sauvages''.

Ten minste 25 voëlspesies broei op die eilande insluitend ses spesies Malmok (Albatros).

## Eksterne skakels 
* Virtuele toer van die Crozeteilande
* Birdlife-inskrywing oor Îles des Apôtres
Kerguelenkool

**Kerguelenkool** (*Pringlea antiscorbutica*) is 'n blomplant in die familie *Brassicaceae* en is dus verwant aan kool. Die spesie groei op Heardeiland en die McDonaldeilande, die Crozet-, Prins Eduard-eilande, Marion- en die Kergueleneilande. Dié afgeleë rotseilande is naby die 50º suiderbreedtegraad geleë en word konstant deur sterk yswinde getref. Die Kerguelenkool is gevolglik selfbestuiwend aangesien vlieënde insekte nie in die omstandighede kan oorleef nie.

Die plant is eetbaar en bevat hoë hoeveelhede kalium. Die blare is ook ryk aan vitamien C, 'n eienskap wat dit in die tyd van seilskepe baie aantreklik onder matrose wat aan skeurbuik gely het gemaak het.

## Eksterne skakels 
* https://archive.is/20120529193515/http://www.btinternet.com/~sa_sa/kerguelen/kerguelen_cabbage.html
* http://www.anbg.gov.au/anbg/sub-antarctic/article3.html
Eilandboog

400px|duimnael|Subduksie van 'n oseaniese plaat onder 'n kontinentale plaat

'n **Eilandboog** is 'n tipe argipel of eilandgroep wat deur plaattektoniek gevorm word wanneer een oseaniese tektoniese plaat onder 'n ander een afgedruk word en magma produseer. Dit is 'n soort vulkaanboog. Gedeeltelike smelting van die  mantel genereer lae-digtheid kalk-alkaliese magma wat drywend na bo styg om die litosfeer van die boonste plaat te deurdring en dan uitgestoot te word. Die vulkaanketting wat veroorsaak word het 'n boogvorm, en wel ewewydig aan die konvergerende plaatgrens en konveks teenoor die onderskuiwende plaat. Verwering en erosie van die vulkaanrotse produseer swart-groen strande wat uit oliviene sand bestaan wat van die vulkaniese keëls ge-erodeer is.

Aan die subduksiekant  van die eilandboog vorm 'n diep en noue seetrog wat die spoor op die aardoppervlak is van die grens tussen die neerdalende en oorskuiwende plate verteenwoordig. Die trog word veroorsaak deur die wrywing van die subduksieplaat wat die voorste punt van die boonste plaat afwaarts trek. Groot wrywingskragte verhit die rotswande van beide plate in die gebied. Veelvuldige aardbewings vind langs die grens plaas met seismiese episentra al hoe dieper onder die eilandboog geleë.

Oseaanbekkens wat deur die ondergang verminder word, word "oorblyfsel-oseane" genoem aangesien dit geleidelik sal krimp tot dit nie meer bestaan nie en in die volgende orogeniese botsing vergruis sal word. Die proses vind herhalend in die geologiese geskiedenis van die aarde plaas.

## Eilandboë 
* Aleoetiese Eilande
* Crozeteilande
* Koerile
* Japan
* Filippyne
* Mariana-eilande
* Tonga en Kermadec-eilande
* Ryukyu-eilande
* Ogasawaraeilande
* Andaman en Nicobar-eilande
* Mentawai-eilande
* Klein-Soenda-eilande
* Tanimbar en Kai Eilande
* Solomoneilande
* Klein Antille
* Suid-Georgië en die Suidelike Sandwicheilande
* Sundaboog
* Nieu-Seeland
Julien-Marie Crozet

**Julien-Marie Crozet** (1728 - 1782), 'n seevaarder uit Port Louis, Mauritius, na wie die Crozeteilande vernoem is, word op 26 November 1728, as die oudste van 17 kinders van Joseph Crozet in Port Louis gebore. Na 'n kort skoolopleiding vertrek hy in September 1739, op 11 jarige ouderdom as *pilotin*, op die skip *Maurepas* na Pondichéry in Frans-Indië. Hy keer in Mei 1741 terug. In Desember 1742 vertrek hy vir twee jaar na China, steeds as pilotin, aan boord die *Philibert*. Van toe af spandeer hy meer en meer tyd op die see en begin hy die sporte van 'n vloot loopbaan klim.

## Seeloopbaan 
In 1771 is hy as tweede in bevel op die *Mascarin* deel van die ontdekking van die Crozeteilande deur Marc-Joseph Marion du Fresne. Die ontdekking vorm deel van 'n reis vanaf Mauritius na Tahiti wat oorspronklik daarop gemik was om Ahu-toru, 'n Tahitiaan wat na Parys gebring is, terug te neem na Tahiti.  Die skepe, die *Mascarin* en die *Marquis de Castries*, verlaat Port Louis in Oktober 1771. Die Tahitiaan sterf egter in Madagaskar van pokke en 'n suidelike rigting word ingeslaan. Marion-Dufresne en **Julien Crozet**, herontdek die Marion- en Prins Eduard-eilande voor hulle die Crozeteilande op 22 Januarie 1772 bereik. 'n In-besit-neemplegtigheid word op 24 Januarie op Île de la Possession gehou - Julien Crozet word aan wal gestuur waar hy die eilande in besit neem deur 'n  bottel met 'n perkament in die naam van koning Louis XV neer te lê. Die eiland word Île de la Possession na aanleiding van die gebeurtenis. Crozet oorleef die voorval in Nieu-Seeland waar Marion-Dufresne en twaalf ander bemanningslede in 'n Maoriaanval sterf.

Hy keer in Augustus 1776 na Port Louis terug. In sestien jaar van getroude lewe was hy skaars 3 jaar tuis. Dit verhoed hom egter nie om in Maart 1777 as kaptein van die *Elisabeth* sy swanger vrou by huis te laat nie. Volgens sommige berigte sterf hy  in 1780 op sy laaste reis, "iewers op die see". Ander berigte wil dit hê dat hy op 24 September 1782 in Parys gesterf het. Sy vrou, Jeanne-Marguerite Crozet, sterf op 14 Januarie 1784 op twee-en-veertig-jarige ouderdom in Port Louis. 

Sedert 1966 dra 'n straat in die Kerzo-distrik van Port Louis die naam Julien Crozet. 

## Eksterne skakel 
* Julien Crozet, 1725 - 1782, un navigateur port-louisien
Alix

**Alix**, geteken deur die Fransgebore Belgiese kunstenaar Jacques Martin, is een van die bekendste Frans-Belgiese reekse van strokiesverhale, wat in die jaar 1948 vir die eerste keer onder die titel ''Alix, l'intrépide* ("Alix, die dappere") in die *Journal de Tintin'' verskyn het. Die strokiesprente behandel die avonture van Alix, die dertienjarige seun van 'n Galliese stamhoof en aangenome seun van 'n Romeinse adellike, en sy metgesel Énak in die tydperk van Gaius Julius Caesar. In opdrag van sy beskermheer Caesar reis Alix na die verste hoeke van die Romeinse Ryk waar hy baiemaal groot gevare trotseer. Die hoofsaaklike tonele is Rome, Gallië, Mesopotamië, Afrika en Klein-Asië. Die tekenstyl van *Alix* baseer net soos "Die avonture van Kuifie" op die *ligne claire* en strewe daarna om 'n outentieke indruk van die antieke wêreld te gee.

Die *Alix*-reeks was 'n goue geleentheid vir Jacques Martin wat nou sy brood met strokiesprente kon verdien en daarnaas ook met sy idool Hergé kon saamwerk. Sedert 1998 word die Alix-strokiesprente deur Rafael Moralès en sy medewerker Marc Henniquiau geteken, terwyl Jacques Martin nog steeds die verhale skryf. 

Die album-reeks ''Les Voyages d'Alix* ("Die reise van Alix") behandel die geografiese en historiese agtergronde van die antieke tydperk en is deur die Alix-strokiesprente geïnspireer.

## Verwysings 
## Eksterne skakels 
* *Alix - L'univers de Jacques Martin*  
* *Alix l'intrépide - nie-amptelike webwerf oor Alix''
Radio France Internationale

duimnael|Radio France Internationale se tak in Dar-es-Salam wat in swahili uitsaai
**Radio France Internationale** is 'n openbare Franse uitsaaidiens vir die buiteland, wat in 1931 onder sy oorspronklike naam *Poste Coloniale* gestig is. Die naam is in 1938 verander na *Paris Mondial*. Sedert die jaar 1975 staan die uitsaaidiens as *Radio France Internationale* (RFI) bekend. RFI maak aanvanklik deel uit van *Radio France* se dienste. In die herfs van 1983 word dit 'n outonome diens binne die Radio France-groep en word in 1987 'n selfstandige maatskappy, wat deur die Franse Departement van Buitelandse Sake gefinansieer word.

RFI se dienste is oorspronklik veral gemik op luisteraars in Afrikalande en saai in vyf tale uit (Frans, Engels, Spaans, Duits en Portugees).

Tydens die presidentskap van François Mitterrand begin RFI se dienste geleidelik op 'n wêreldwye skaal uitbrei en word ook in Oos-Europese en Asiatiese tale aangebied, en sy programme word nou ook vir gehore op die Noord- en Suid-Amerikaanse vastelande uitgesaai.

Die destydse voorsitter van RFI, Jean-Paul Cluzel, ontwikkel RFI in 1996 tot 'n nuusdiens wat wêreldwyd opgevang kan word, met programme in Frans en 19 ander tale.

Tans word RFI as kortgolfradio, op die internet en deur middel van talle satelliete en kabelradio wêreldwyd uitgesaai. Daarnaas beskik RFI oor mediumgolf- en FM-dienste in 'n aantal stede soos Parys, Berlyn, Koeweit-stad, Kinshasa en Maputo. Antoine Schwartz is in 2005 as die nuwe voorsitter van RFI benoem.

## Eksterne skakels 
* Die amptelike webwerf van RFI
Île de l'Est

'''Île de l'Est'* (*Ooseiland*) is die mees oostelike en tweede grootste eiland in die Crozeteilande. Dit is 18&nbsp;km oos van Île de la Possession. Die eiland se oppervlak is ongeveer 100&nbsp;km2. Dit is bergagtig met styl kushange en verskeie diep valleie wat deur gletsers uitgekerf is.  *Mont Marion-Dufresne'' is teen 1&nbsp;090&nbsp;m nie net die hoogste piek op die eiland nie maar is ook die hoogste punt in die Crozeteilande.

duimnael|links|Kaart van die Île de l'Est
Marion-Dufresne het die eiland in 1772 tydens die ontdekking van die Crozeteilande *Île Aride* gedoop. Engelse en Amerikaanse robjagters het dit, as gevolg van die eiland se ligging,  *East Island* genoem. Guillaume Lesquin gee dit in 1825 die naam *Île Chabrol* ter ere van *Comte Chabrol de Crouzo*, Vlootminister onder Charles X.

Daar is geen menslike teenwoordigheid op die eiland nie en daar is tans geen soogdiere op die eiland nie. Soos die ander Crozeteilande het Île de l'Est 'n ryk voëllewe. Meer as 'n miljoen Marionwalvisvoëls broei op die eiland wat tagtig persent van die wêreld bevolking verteenwoordig. 'n Klein bevolking van Eaton se Pylsterteend in die vorm *Anas eatoni drygalskyi* kom ook op die eiland voor.

Die eiland bied ook tuiste aan meer as 'n miljoen pikkewyne. 100-duisend Koningpikkewyne broei op die eiland, 900000 Langkuifpikkewyne, 93000 Oostelike Geelkuifpikkewyn en 9000 Witoorpikkewyne.

## Eksterne skakels 
* Virtuele besoek aan Île de l'Est
* Birdlife inskrywing oor Île de l'Est
Waterwiggelary

duimnael|regs|'n Waterwiggelaar, van 'n 18de eeu Franse boek oor bygelowe.
**Waterwiggelary** is 'n woord  wat veral verwys na die praktyk om ondergrondse lopende water op te spoor, gewoonlik met behulp van die swaai van 'n stokkie, stafie of pendulum oor 'n kaart, of terwyl die wiggelaar beweeg oor 'n landsoppervlakte. Sommige handboeke oor waterwiggelary dring daarop aan dat dit slegs met behulp van varsgesnyde takkies kan geskied. Wetenskaplike navorsing omtrent hierdie bedryf kon nie bewys dat dit werk nie, maar dit word steeds deur talle mense geglo.

Die beweging van stokkies word nou algemeen toegeskryf aan die Idiomotoriese effek. Die ideomotoriese effek is 'n sielkundige verskynsel waarin 'n persoon onbewustelike bewegings maak.
In minder komplekse terme beweeg stokke slegs as gevolg van toevallige of onwillekeurige bewegings van die persoon wat dit gebruik.

## Geskiedenis 
Wiggelary bestaan al in die een of ander vorm vir duisende jare. Oorspronklik skyn dit dat dit meestal gebruik was om die toekoms, of die wil van die gode, te voorspel. Tydens die Middeleeue is gedink dat waterwiggelary die Duiwel se werk is. Wiggelary soos dit vandag beoefen word, het moontlik in die 16de eeu in Duitsland ontstaan, toe dit gebruik is in pogings om metale te vind.

## Wetenskaplike studies 
Dié navorsingstudies wat wel getoon het dat dit werk, was nie ontwerp volgens wetenskaplike standaarde nie, en kon verklaar word deur ander veranderlikes, soos leidrade vervat in die geografie van die terrein waarin die waterwiggelaar gewerk het. Waterwiggelary word beskou as 'n skynwetenskap en daar is dusver geen wetenskaplike bewys dat waterwiggelary slegs werk so dikwels as wat dit toevallig reg sou wees deur net wild te raai.

### Sydney, Australië 
In 1980 het 'n objektiewe wetenskaplike toets tot stand gekom. Tien plastiese pype is ondergronds begrawe, parallel met mekaar, met net een pyp wat lopende water daardeur het. Dit het sedertdien tot 'n jaarlikse kompetisie ontwikkel, en teen 2005, was die uitslag in slegs 15 van 111 pogings suksesvol. 

### München, Duitsland 
Die mees uitgebreide toetsing het hier, tussen 1987 en 1988, plaasgevind. Meer as 500 wiggelaars het deelgeneem in meer as 10 000 dubbelblinde toetse. Van die 500 het slegs ses wiggelaars uitslae gehad wat effens beter as toevallig was.

## Sien ook 
* Wiggelary getoets: die faling van die navorsingstoetse in München 
* Die wiggelarytoets van Australiese skeptici 

## Verwysings
Woepies Wurm

**Woepies Wurm** is die hoofkarakter van 'n produksie van die Suid-Afrikaanse Uitsaaikorporasie (SAUK) van die 1980's wat op kasset beskikbaar gestel is. Met behulp van sang en interaksie tussen die karakters is die natuurlike wêreld op 'n prettige manier aan die luisteraar bekend gestel.

## Ander karakters 
* Marius Mot
* Snakkie Slak
* Kriekie Kriek
* Gertjie Gloeiwurm
* Ignatius Naaldekoker

## Eksterne skakels 
*
Foksterriër

duimnael|250px|'n Foksterriër met sy tipiese wakker gesigsuitdrukking.
Die naam **Foksterriër** verwys na 'n honderas wat oorspronklik in Engeland in die middel-19de eeu geteel is. Daar is hoofsaaklik twee soorte: steekhaar en gladdehaar, maar ander soorte soos Jack Russell-terriërs word ook erken.

## Oorsprong 
Hierdie honderas is geteel om van hulp te wees met die Engelse tradisie van vosjagtery. Voordat hierdie hond geteel is, was alles gedaan teen die tyd wat die vos sy gat bereik het. Dit het die eienskappe van die hondsoort gedefinieer: die hond moes die stamina gehad het om saam met die jagtende hondesoorte te kon hardloop, moes klein genoeg wees om die vos in sy gat in te volg, en moes taai genoeg wees om die vos se desperate verdedigingsaanval teen te staan. Die eerste geregistreerde foksterriër, 'n hond genaamd *Foiler*, is ongeveer 1875-'76 geregistreer.

## Kleur 
Geneties is die agtergrondkleur van die pels van die foksterriër ligbruin, of swart en bruin. Die wit kleur van die pels kom van 'n kol-geen, wat die agtergrondskleurformasie teëstaan. Die twee allele ter sprake is *sp* vir lukrake kolle, maar met die kop meestal 'n soliede kleur, teenoor die *sw* wat die hele hond wit maak, behalwe miskien vir die ore en stukkies kleur rondom die oë. Die pigment van die neus, lippe, en pootkussings bly altyd swart. 

## Bronnelys 
* The Fox Terriers. *AKC Featured Breed article*. 
* Little, Clarence. *Inheritance of Coat Color in Dogs*. 
* Willis, Malcolm. *Genetics of the Dog*.

## Notas 
* Hierdie artikel is 'n gedeeltelike vertaling van die Engelse Wikipedia artikel *Fox Terrier*.

## Eksterne skakels 
* *The Fox Terriers* - 'n artikel deur Norma Bennet Woolf.