open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
The Hindoo Dagger

***The Hindoo Dagger*** is 'n Amerikaanse stilfilm uit 1909. Die film is geregisseer deur D.W. Griffith.

## Hoofrolspelers 
* Harry Solter - Jack Windom
* Marion Leonard
* Arthur V. Johnson - Tom
* Robert Harron
* John R. Cumpson

## Verwysings 
## Eksterne skakels 
*
Diskografie van Alfred Brendel

duimnael|regs|Brendel in 2010
Die pianis **Alfred Brendel** (5 Januarie 1931 – 17 Junie 2025) het vir meer as 'n halfeeu opnames gemaak. Sy eerste album (op 21-jarige leeftyd) was 'n opname van Prokofiëf se Klavierconcerto No. 5, en sy laaste opnames was 'n reeks afskeidskonserte in 2008, opgeneem in Hanover en Wene. Hy het slegs saam met drie plaatetikette opnames gemaak: Vox Records, Decca Records en Philips. Sy diskografie sluit verskeie albums en samestellings (kompilasies) van veelvuldige opnames van 'n verskeidenheid komponiste in. 

## Oorsig 
Alfred Brendel het sy eerste opname op 21-jarige ouderdom gemaak en sedert dié opname sy repertorium aansienlik uitgebrei. Hy was die eerste pianis ooit wat die volledige solo-klavierwerke van Beethoven opgeneem het. Hy het ook werke van Mozart, Liszt, Brahms, Schumann en Schubert opgeneem. Wat kontemporêre klassieke musiek betref het hy ondermeer Schoenberg se Klavierconcerto op. 42 en Alban Berg se klaviersonate opgeneem.

Brendel het uitgebreide opnames gemaak vir die VOX-plaatetiket met die eerste van drie stelle van Beethoven se volledige klaviersonates. Hy het eers in die 1970's 'n groot opnamekontrak verkry. Sy deurbraak het gekom ná 'n Beethoven-konsert by die Queen Elizabeth Hall in Londen; die dag daarna het drie groot platemaatskappye sy agent gebel. Brendel het vanaf die 1970's vir Philips Classics Records opnames gemaak.

## Gedeeltelike diskografie 
### Albums 
### Samestellings 
### Boksstelle 
### Videovrystellings 
## Verwysings 
## Eksterne skakels 
*Alfred Brendel se amptelike webwerf
*'n Meer omvattende lys van Brendel se opnames.
Carlo Ancelotti

**Carlo Ancelotti** (Italiaanse uitspraak: [ˈkarlo antʃeˈlɔtti]; gebore 10 Junie 1959) is 'n Italiaanse professionele sokkerafrigter en voormalige speler wat tans die afrigter van die Brasiliaanse nasionale span is. In Italië staan hy bekend as "Carletto" en in Spanje as "Don Carlo". Hy word beskou as een van die grootste sokkerafrigters van alle tye. he is regarded as one of the greatest football managers of all time. Ancelotti het die UEFA Champions League vyf keer gewen – ’n rekord vir ’n afrigter – en is die enigste afrigter wat aan ses Champions League-eindstryde deelgeneem het. Hy is ook die enigste afrigter wat ligatitels in al vyf van Europa se topligas gewen het. Hy het die FIFA-Klubwêreldbeker drie keer gewen en die UEFA Super Cup vyf keer, nóg ’n rekord vir ’n afrigter.

As speler het Ancelotti twee Europese Bekers met AC Milan gewen in 1989 en 1990, wat hom een van sewe mense maak wat die Europese Beker/Champions League as speler én afrigter gewen het. Hy was ’n middelveldspeler en het sy loopbaan by die Italiaanse klub Parma begin, waar hy gehelp het om die klub na Serie B te laat promoveer in die 1978–79-seisoen. Die volgende seisoen het hy na Roma geskuif, waar hy een Serie A-titel en vier Coppa Italia-titels gewen het. Daarna het hy vir die laat 1980’s se Milan-span gespeel en verskeie titels gewen, insluitend twee Scudetti en twee Europese Bekers. Op internasionale vlak het hy 26 wedstryde en een doel vir die Italiaanse nasionale span gehad. Hy het Italië by twee Sokker-Wêreldbekers en die Europese Kampioenskap in 1988 verteenwoordig, en in die 1990 Wêreldbeker het hulle derde geëindig.

As afrigter het Ancelotti vir Reggiana, Parma en Juventus gewerk tussen 1995 en 2001. Hy het in 2001 by Milan aangesluit en die 2002–03 Champions League en Coppa Italia gewen. Die volgende seisoen het hy die Scudetto gewen met ’n Italiaanse rekord van 82 punte. In 2007 het hy sy tweede Champions League met Milan gewen. Ancelotti is twee keer as Serie A-afrigter van die Jaar aangewys. Hy het ná die 2008–09-seisoen by Milan bedank en was die klub se langsdienende afrigter.

In 2009 het Ancelotti die afrigter van Chelsea geword en die plaaslike dubbel gewen: die Premier League en die FA Cup in sy eerste seisoen. In 2011 het hy die afrigter van Paris Saint-Germain geword; die volgende seisoen het hy hulle eerste Ligue 1-titel in 19 jaar gewen en is hy as gesamentlike Ligue 1-afrigter van die Jaar aangewys. Ná sy sukses in Frankryk het Ancelotti Real Madrid se afrigter geword. In sy eerste seisoen het hy Real Madrid na hulle tiende Champions League-titel gelei en ook die Copa del Rey gewen. Ten spyte van verdere trofeë en die Miguel Muñoz-trofee in 2014–15 vir beste La Liga-afrigter, is Ancelotti in Mei 2015 afgedank. In 2016 het hy die afrigter van Bayern München geword en die Bundesliga in sy eerste seisoen gewen. Ná tydperke by Napoli en Everton tussen 2018 en 2021, het hy in 2021 teruggekeer na Real Madrid, waar hy twee La Liga–Champions League-dubbels in 2022 en 2024 gewen het. In 2025 is hy vir die eerste keer as afrigter van ’n nasionale span aangestel toe hy die pos by Brasilië aanvaar het.

## Verwysings
Bobby Robson

**Sir Robert William “Bobby” Robson** (18 Februarie 1933 – 31 Julie 2009) was ’n Engelse sokkerspeler en afrigter wat ’n merkwaardige loopbaan in die wêreld van sokker gehad het. As aanvaller het hy vir byna 20 jaar vir Fulham, West Bromwich Albion en kortliks Vancouver Royals gespeel. Hy het 20 keer vir Engeland uitgedraf en vier doele aangeteken.

Na sy spelersloopbaan het Robson ’n suksesvolle afrigterloopbaan begin. Hy het van 1969 tot 1982 Ipswich Town gelei, waar hy groot sukses behaal het, insluitend die wen van die FA Cup en die UEFA-beker. Sy afrigtingstyl is gekenmerk deur lojaliteit, taktiese insig en ’n diep menslikheid, wat hom wyd geliefd gemaak het onder spelers en ondersteuners.

Tussen 1982 en 1990 was hy die afrigter van die Engelse nasionale span en het hulle na die halfeindronde van die 1990 Wêreldbeker geneem — hul beste prestasie sedert 1966. Ná sy tyd by Engeland het hy in Europa verdere roem verwerf as afrigter van PSV Eindhoven, Sporting CP, Porto en Barcelona. Gedurende sy tyd in Portugal en Spanje het hy nou saamgewerk met 'n jong José Mourinho, wat later self 'n wêreldberoemde afrigter sou word. By Barcelona het Robson die Copa del Rey en die Bekerwenner-beker gewen.

In 1999 is hy afrigter van sy jeugklub Newcastle United, waar hy weer sukses behaal het en die span na Europese kompetisie gelei het. In 2002 is hy geridderd vir sy bydrae tot sokker en vereer met lidmaatskap van die Orde van die Britse Ryk; in 2003 is hy in die Engelse Football Hall of Fame opgeneem. Bobby Robson is op 31 Julie 2009 oorlede ná ’n lang stryd teen kanker.

## Verwysings
Martin Bormann

duimnael
**Martin Ludwig Bormann** (17 Junie 1900 – 2 Mei 1945) was 'n Duitse Nazi-partybeampte en hoof van die Nazi-partykanselierskap, privaatsekretaris van Adolf Hitler, en 'n oorlogsmisdadiger. Bormann het geweldige mag verkry deur sy posisie as Hitler se privaatsekretaris te gebruik om die vloei van inligting en toegang tot Hitler te beheer. Hy het sy posisie gebruik om 'n uitgebreide burokrasie te skep en soveel as moontlik by die besluitneming te betrek.

Bormann het in 1922 by 'n paramilitêre Freikorps-organisasie aangesluit terwyl hy as bestuurder van 'n groot landgoed gewerk het. Hy het byna 'n jaar tronkstraf uitgedien as medepligtige van sy vriend Rudolf Höss (later kommandant van die Auschwitz-konsentrasiekamp) in die moord op Walther Kadow. Bormann het in 1927 by die Nazi-party en in 1937 by die Schutzstaffel (SS) aangesluit. Hy het aanvanklik in die party se versekeringsdiens gewerk en in Julie 1933 na die kantoor van Adjunk-Führer Rudolf Hess oorgeplaas, waar hy as stafhoof gedien het.

Bormann het aanvaarding in Hitler se binnekring gekry en hom oral vergesel, terwyl hy inligtingsessies en opsommings van gebeure en versoeke verskaf het. Hy is op 12 April 1943 as Hitler se persoonlike sekretaris aangestel. Na Hess se solo-vlug na Brittanje op 10 Mei 1941 om vredesonderhandelinge met die Britse regering te soek, het Bormann Hess se vorige pligte oorgeneem, met die titel van Hoof van die *Parteikanzlei* (Partykanselierskap). Hy het finale goedkeuring oor staatsdiensaanstellings gehad, wetgewing hersien en goedgekeur, en teen 1943 de facto beheer oor alle binnelandse sake gehad. Bormann was een van die voorste voorstanders van die voortdurende vervolging van die Christelike kerke en was ten gunste van die harde behandeling van Jode en Slawiërs in die gebiede wat deur Duitsland tydens die Tweede Wêreldoorlog verower is.

Bormann het op 16 Januarie 1945 saam met Hitler na die Führerbunker in Berlyn teruggekeer toe die Rooi Leër die stad genader het. Nadat Hitler selfmoord gepleeg het, het Bormann en ander op 2 Mei probeer om uit Berlyn te vlug om gevangeneming deur die Sowjets te vermy. Bormann het waarskynlik selfmoord gepleeg op 'n brug naby Lehrter-stasie. Sy liggaam is op 8 Mei 1945 naby begrawe, maar is eers in 1973 gevind en as Bormann s'n bevestig; die identifikasie is in 1998 deur DNS-toetse herbevestig. Die vermiste Bormann is in absentia deur die Internasionale Militêre Tribunaal in die Neurenberg-verhore van 1945 en 1946 verhoor. Hy is skuldig bevind aan Oorlogmisdaad en Misdade teen die Mensdom en ter dood veroordeel deur te hang.

## Bronnelys
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

## Eksterne skakels
Biograph Company

Die **Biograph Company**, ook bekend as die **American Mutoscope and Biograph Company**, was 'n rolprentmaatskappy wat in 1895 gestig is en tot 1916 aktief was. Dit was die eerste maatskappy in die Verenigde State wat geheel en al aan filmvervaardiging en -uitstalling gewy was, en was vir twee dekades een van die produktiefste, met die vrystelling van meer as 3000 kortfilms en 12 speelfilms. Gedurende die hoogtepunt van stilfilm as medium was Biograph die prominentste Amerikaanse filmateljee en een van die mees gerespekteerde en invloedryke ateljees wêreldwyd, slegs meegeding deur Duitsland se UFA, Swede se Svensk Filmindustri en Frans se Pathé. Die maatskappy was die tuiste van baanbrekersdirekteur D.W. Griffith en akteurs soosMary Pickford, Lillian Gish, en Lionel Barrymore.

## Verwysings
Mas-Kom-Yah

**Mas-Kom-Yah** is 'n toneelstuk geskryf deur die toekomstige burgemeester van Istanboel, eerste minister en president van Turkye, Recep Tayyip Erdoğan, in 1975, gebaseer op die boek *Kızıl Pençe* ("Rooi Klou") deur die Islamitiese prediker Mustafa Bayburtlu. Die naam Mas-Kom-Yah is 'n afkorting vir ***Mas**on, **Kom**ünist ve **Yah**udi* (Vrymesselaar, Kommunis en Jood).

## Storie 
Die nie-godsdienstige fabriekseienaar Ayhan Bey stuur sy seun oorsee om te studeer. Jare later keer die seun, wat Islam verloën het, terug na Turkye. Dit lei tot 'n meningsverskil tussen Ayhan Bey en sy seun. Terselfdertyd kom die fabriekseienaar se werkers in opstand en neem Ayhan Bey se eiendom oor. Hulle word aangehits deur 'n Joodse werker wat voorgee dat hy 'n Turkse Moslem is. Die leier, wat in die toneelstuk as uiters boos uitgebeeld word, spoor uiteindelik sy kollegas aan om Ayhan Bey te vermoor.

## Verwysings
His Ward's Love

'''''His Ward's Love''''' is 'n Amerikaanse stilfilm uit 1909. Die film is geregisseer deur D. W. Griffith.

## Hoofrolspelers 
* Arthur V. Johnson - Howson
* Florence Lawrence
* Owen Moore - Winthrop
* Linda Arvidson

## Verwysings 
## Eksterne skakels 
*
Die Skreeu

***Die Skreeu*** (of ***Die Gil***) is 'n kunskomposisie wat in 1893 deur die Noorse kunstenaar Edvard Munch geskep is. Die Noorse naam van die stuk is ***Skrik*** ('Skreeu'), en die Duitse titel waaronder dit die eerste keer uitgestal is, is ***Der Schrei der Natur*** ('Die Skreeu van die Natuur'). Die gekwelde gesig in die skildery het een van die mees ikoniese beelde in kuns geword, gesien as 'n simbool van die angs van die menslike toestand. Munch se werk, insluitend Die Skreeu, het 'n vormende invloed op die Ekspressionistiese beweging gehad.

Munch het onthou dat hy met sonsondergang gaan stap het toe die lig van die ondergaande son die wolke skielik "bloedrooi" gemaak het. Hy het 'n "oneindige gil deur die natuur aangevoel". Geleerdes het die plek langs 'n fjordpad met uitsig oor Oslo opgespoor en verskeie verklarings vir die onnatuurlik oranje lug voorgestel, wat wissel van die gevolge van 'n vulkaniese uitbarsting tot 'n sielkundige reaksie deur Munch op sy suster se opname in 'n nabygeleë kranksinnige inrigting.

Munch het twee weergawes in verf en twee in pastelle geskep, sowel as 'n litografiese klip waaruit verskeie afdrukke behoue ​​gebly het. Beide geverfde weergawes is uit openbare museums gesteel, maar is sedertdien teruggevind. In 2012 het een van die pastelweergawes die hoogste nominale prys behaal wat destyds vir 'n kunswerk by 'n openbare veiling betaal is.

## Verwysings 
## Eksterne skakels
Sint Johannesfees

[220px|thumb|'n Sint Johannes-vreugdevuur en feesvierings voor 'n Christelike kalvariekruis in [Historiese Bretagne|Bretagne, 1893.]]

Die **Sint Johannesfees** of** Sint Jansfees**, wat op 23 Junie met sonsondergang begin, is die herdenking van die geboorte van Johannes die Doper. Dit is die vooraand van die heilige se feesdag. Laasgenoemde is een van die min feesdae wat 'n heilige se geboorte herdenk en nie sy dood nie. Volgens Lukas (Lukas 1:26-37, 56-57) is Johannes die Doper ses maande voor Jesus gebore. Johannes se feesdag is dus op 24 Junie vasgestel, wat ses maande voor Kersfees is. 

In die Romeinse kalender was 24 Junie die dag van die somersonstilstand (in die Noordelike Halfrond), en die Sint Johannesfees is nou verbind met midsomerfeeste in Europa. Dit sluit in vreugdevure, optogte, feesvierings, kerkdienste en die versameling van wildeplante.

[thumb|220px|links|'n Vreugdevuur op 'n Sint Johannesfees in [Quimper, Frankryk.]]
## Wydverspreide gebruike
Vuur is 'n element wat algemeen met Sint Johannesfeesvierings verbind word. Vreugdevure, wat tradisioneel in verskeie tale Sint Johannesvure genoem word, is tradisioneel op die feesdag en die vorige aand aangesteek en was veronderstel om hekse en bose geeste af te skrik. 

'n Christelike vertolking van die dra van brandende fakkels op dié aand is dat hulle 'n "embleem is van Johannes die Doper, wat 'n "brandende en skynende lig" is wat die weg na Christus voorberei het. Sint Johannesdag is ook 'n gewilde dag om kinders te laat doop en in die 19de eeu is die "doop van kinders wat as 'heidene' gesterf het, nagemaak". 

Vandag sluit algemene Sint Johannesdagtradisies optogte, kerkdienste, vreugdevure, vuurwerk en feesvierings in.

## Verwysings
## Skakels
The Honor of Thieves

***The Honor of Thieves*** is 'n Amerikaanse stilfilm uit 1909. Die film is geregisseer deur D.W. Griffith.

## Hoofrolspelers 
* Florence Lawrence - Rachel Einstein
* Harry Solter - Mr. Einstein
* George Gebhardt
* Anita Hendrie
* Arthur V. Johnson

## Verwysings 
## Eksterne skakels 
*
Rudolf Höss

duimnael
**Rudolf Franz Ferdinand Höss** (ook **Höß**, **Hoeß**, of **Hoess**; 25 November 1901 – 16 April 1947) was 'n Duitse SS-offisier en die kommandant van die Auschwitz-konsentrasiekamp. Na die nederlaag van Nazi-Duitsland en die einde van die Tweede Wêreldoorlog is hy in Pole skuldig bevind en tereggestel vir oorlogsmisdade wat teen die gevangenes van die Auschwitz-konsentrasiekamp gepleeg is en vir sy rol in die Holocaust.

Höss was die langsdienende kommandant van die Auschwitz-konsentrasiekamp (van 4 Mei 1940 tot November 1943, en weer van 8 Mei 1944 tot 18 Januarie 1945). Hy het middele getoets en geïmplementeer om Hitler se bevel om die Joodse bevolking van Nazi-besette Europa sistematies uit te roei, bekend as die Finale Oplossing, te versnel. Op inisiatief van een van sy ondergeskiktes, Karl Fritzsch, het Höss die plaagdoder Zyklon B bekendgestel om in gaskamers gebruik te word, waar meer as 'n miljoen mense dood is.

Höss is in 1947 gehang na 'n verhoor voor die Poolse Hooggeregshof. Tydens sy gevangenisstraf het Höss, op versoek van die Poolse owerhede, sy memoires geskryf, wat in Engels vrygestel is onder die titel Kommandant van Auschwitz: Die outobiografie van Rudolf Hoess.

## Eksterne skakels
Afro-Iraniërs

**Afro-Iraniërs** (Persies: ایرانیان آفریقایی‌تبار) verwys na swart mense wat in Iran woon en wat deels of geheel van Afrika afstam. Die meeste Afro-Iraniërs is gekonsentreer in die suidelike provinsies van Iran, insluitend Hormozgan, Sistan en Beloetsjistan, Bushehr, Khuzestan en Fars. Hulle is verdeel tussen Afro-Iraniërs wat hulself as Perse, Irannese Arabiere of Beloetsjie identifiseer.

## Geskiedenis 
Die slawehandel in die Indiese Oseaan was multidireksioneel en het oor tyd verander. Om die vraag na eenvoudige arbeid te bevredig, is swart slawe wat deur Arabiese slawehandelaars gevang is, oor eeue in groot getalle verkoop aan die Persiese Golf, Egipte, Arabië, Indië, die Verre Ooste, die eilande in die Indiese Oseaan en Ethiopië. Ander het as immigrante oor duisende jare gekom, of van Portugese slawehandelaars wat teen die vroeë 16de eeu die meeste van die betwiste hawens van Koninkryk Ormus se Bandar Abbas, Hormoes en Qesjm-eilande in suidelike Iran beset het.

Tydens die Kadjar-heerskappy het baie ryk huishoudings swart Afrikaanse vroue en kinders ingevoer om huishoudelike werk te verrig, saam met Oos-Europese Tsjerkessiese slawe. Hierdie slawe is hoofsaaklik uit die Zanj-groep geneem, wat ’n Bantoe-sprekende volk was wat in die streek gewoon het wat ongeveer die moderne Tanzania, Mosambiek en Malawi beslaan.

Onder Britse druk het Mohammad Shah Qajar in 1848 ’n *firman* (’n koninklike bevel) uitgevaardig wat die slawerny onderdruk het.

Sommige Afro-Iraniërs is ook afstammelinge van 19de-eeuse pêrelduikers en meer onlangse ekonomiese migrante uit Afrika.

## Verwysings
Strateeg

'n **Strateeg** is 'n persoon wat verantwoordelik is vir die formulering en implementering van 'n strategie. Strategie behels oor die algemeen die stel van doelwitte, die bepaling van aksies om die doelwitte te bereik, en die mobilisering van hulpbronne om die aksies uit te voer. 'n Strategie beskryf hoe die doelwitte bereik sal word deur die hulpbronne te gebruik. Organisasies gee oor die algemeen senior leiers die taak om strategie te bepaal. Strategie kan doelbewus wees of kan as 'n aktiwiteitspatroon ontstaan ​​soos die organisasie by sy omgewing aanpas of meeding. Dit behels aktiwiteite soos strategiese beplanning en strategiese denke.

## Sien ook 
* Strategiese bestuur
* Militêre strategie

## Verwysings
AFSD

**African Foundation for Savings and Development** (**AFSD**) is 'n nie-winsgewende organisasie en gelisensieerde bank wat in Suid-Afrika geregistreer is. Die organisasie fokus op die bevordering van finansiële insluiting, armoedeverligting en volhoubare ontwikkeling in gemeenskappe in Afrika.

## Agtergrond 
AFSD is in die vroeë 2010’s gestig in reaksie op die behoefte aan toeganklike finansiële dienste vir mense in landelike en onderbediende gebiede. Die organisasie fokus op drie kernareas: bestaansmiddele, weerbaarheid en opvoeding.

## Banklisensie 
AFSD beskik oor 'n formele banklisensie wat deur die Suid-Afrikaanse Reserwebank se Prudential Authority uitgereik is. Dit stel die organisasie in staat om:

* Deposito's te ontvang;
* Lenings aan individue en besighede uit te reik;
* Handels- en beleggingsaktiwiteite te verrig;
* Spaarskemas en transaksiedienste aan te bied.

Die lisensie verhoog AFSD se geloofwaardigheid as 'n betroubare finansiële instelling in Afrika.

## Hoofaktiwiteite 
### Mikrofinansiering en bestaansmiddele 
AFSD bied mikrolenings, spaardienste en basiese finansiële opleiding aan. Die doel is om kleinboere en entrepreneurs te help om hul inkomste te verhoog. Volgens AFSD:

* Ongeveer 80 % van kliënte is selfstandig of betrokke in landbou;
* Die terugbetalingsyfer van lenings is gemiddeld 93 %.

### Weerbaarheid 
AFSD werk aan die versterking van huishoudings se vermoë om eksterne skokke (soos klimaatsverandering, siekte of droogtes) te weerstaan. Projekte sluit in:

* Toegang tot skoon water en sanitasie;
* Gesondheidsdienste en hernubare energie;
* Ondersteuning vir volhoubare landboupraktyke.

### Onderwys 
AFSD bevorder onderwys en vaardigheidsontwikkeling as ’n sleutel tot armoedeverligting. Die organisasie ondersteun:

* Finansiële geletterdheid vir vrouekoöperasies;
* Digitale leerprogramme vir kinders;
* Beroepsopleiding en entrepreneurskap.

## Geografiese bereik 
Die organisasie se hoofkantoor is in Sandton, Johannesburg, maar dit bedien ook kliënte in:

* Uganda
* Zambië
* Malawi
* Tanzanië

Mobiele bankeenhede en digitale platforms stel AFSD in staat om afgeleë gebiede te bereik.

## Finansiering 
AFSD ontvang befondsing vanaf internasionale skenkers, beleggingsfondse en inkomste uit sy eie finansiële dienste. Die organisasie beweer dat 97 % van elke geskenkte dollar direk aan programme spandeer word.

## Eksterne skakels 
* Amptelike webwerf van AFSD
* South African Reserve Bank – Prudential Authority
* CGAP – Consultative Group to Assist the Poor
Senegalia seigleri

***Senegalia seigleri*** is 'n struik wat deel van die *Fabaceae* familie is. Die spesie is endemies aan noordoos Brasilië.

## Sien ook 
* Alfabetiese lys van Suid-Afrikaanse bome

## Bron 
* Plants of the World Online
I Did It

***I Did It*** is 'n Amerikaanse stilfilm uit 1909. Die film is geregisseer deur D. W. Griffith.

## Hoofrolspelers 
* Adele DeGarde - Gladys
* Anita Hendrie
* Linda Arvidson]
* Gladys Egan
* Arthur V. Johnson

## Verwysings 
## Eksterne skakels 
*
Cecidomyiidae

Die **galmuggies** (Cecidomyiidae) is 'n familie van insekte wat tot die orde Diptera (tweevlerkiges) hoort. Die spesies is klein, 1-3&nbsp;mm groot. Die muskietagtige muggies het 'n kenmerkende dik gepunte agterlyf. Die meeste larwes leef in plantgalle wat hulle seld veroorsaak. Sommige van die die spesies is landbouplae. Daar is tans 26 spesies bekend maar kenners is van mening dat honderde spesies nog ontdel sal word.

## Verwysings 
## Bronnelys 
* Insektopedie, Erik Holm, Struik Nature, 2017,
Simuliidae

Die **swartmuggies** (Simuliidae) is 'n familie van insekte wat tot die orde Diptera (tweevlerkiges) hoort. Die spesies is klein, 2-3&nbsp;mm groot en is swart, harde muggies met 'n konvekse bors. Die voelers is korter as die kop. Die larwes leef in lopende water terwyl die volwassenes bloedsuiers is. Die familie is ernstige plae van vee en daar is tans 65 spesies bekend.

## Verwysings 
## Bronnelys 
* Insektopedie, Erik Holm, Struik Nature, 2017,
Tabanidae

Die **blindevlieë**, ook **steekvlieë**, (Tabanidae) is 'n familie van insekte wat tot die orde Diptera (tweevlerkiges) hoort. Die spesies is middelgroot, 10-25&nbsp;mm. Die familie het groot, dikwels kleurvolle oë, 'n driehoekige kop en opvallende V-vormige voelers. By sommige spesies is die steek-suigende monddele lank. Die mannetjies suig nektar en die wyfies is bloedsuiers by soogdiere, maar kan ook nektar suig en selfs water drink. Die wyfies is die draers van verskeie siektes. Daar is 250 spesies bekend. 

## Verwysings 
## Bronnelys 
* Insektopedie, Erik Holm, Struik Nature, Bl. 180, 2017,
The Woman in the House Across the Street from the Girl in the Window

***The Woman in the House Across the Street from the Girl in the Window*** (algemeen afgekort as ***TWITHATSFTGITW***) is 'n Amerikaanse swartkomediereeks vir televisie wat vir Netflix geskep is. Dit is hoofsaaklik 'n parodie op sielkundige rillers. Die reeks van agt episodes is op 28 Januarie 2022 begin stroom en het gemengde resensies gekry.

Die reeks is geïnspireer deur A.J. Finn se roman waarvan die rolprent *The Woman in the Window* gemaak is, Paula Hawkins se *The Girl on the Train*, Daphne du Maurier se *Rebecca*, Alfred Hitchcock se *Rear Window* en Gillian Flynn se *Sharp Objects*. 

## Storielyn
'n Gebroke vrou met die naam Anna is onseker of sy 'n moord gesien het. Sy meng alkohol met medisyne wat deur haar sielkundige voorgeskryf is, het dikwels hallusinasies en ly aan 'n verlammende vrees vir reën (ombrofobie). 

Anna word beskinder deur lede van haar gemeenskap, insluitende haar nuwe bure. Ongeag of sy 'n moord gesien het of nie, Anna besluit om die waarheid uit te vind.

## Hoofkarakters
* Kristen Bell as Anna Whitaker, 'n skilder wat 'n ruskans neem van haar loopbaan om te rou oor die dood van haar negejarige dogter, 'n tragedie wat ook die einde van haar huwelik beteken het. Sy ly aan 'n vrees vir reën en meng dikwels hele bottels wyn met haar medisyne, wat hallusinasies veroorsaak.
* Michael Ealy as Douglas Whitaker, Anna se eksman en sielkundige wat in reeksmoordenaars spesialiseer.
* Shelley Hennig as Lisa, Neil se meisie wat Anna glo vermoor is. Dit word later onthul haar regte naam is Chastity Linkous.
* Samsara Yett as Emma Coleman, Neil se negejarige dogter.

## Ontvangs
Op Rotten Tomatoes het die reeks 'n goedkeuringsyfer van 54%, gebaseer op 57 resensies, en 'n gemiddelde punt van 5,9/10. Op Metacritic kry die reeks 'n punt van 49 uit 100, gebaseer op 21 resensies, wat dui op 'n "gemengde of gemiddelde" ontvangs. 

Chitra Ramaswamy van *The Guardian* gee die prent 2 sterre uit 5 en noem dit "op sy beste belaglik en op sy slegste ontstellend". 

## Verwysings
## Skakels
*
Artie Shaw

duimnael|Artie Shaw
**Artie Shaw** (gebore as **Arthur Jacob Arshawsky**; 23 Mei 1910 – 30 Desember 2004) was 'n Amerikaanse klarinettis, komponis, orkesleier van jazzmusiek, akteur en die skrywer van beide fiksie en nie-fiksie. 

Shaw word alomweë beskou as "een van jazz se beste klarinettiste" en het in die laat-1930's tot die vroeë 1940's aan die hoof gestaan van een van die VSA se gewildste jazzorkeste. Alhoewel hy verskeie treffers gehad het, word hy veral onthou vir sy 1938-opname van Cole Porter se "Begin the Beguine". Voor die vrystelling van "Beguine" was Shaw en sy ontluikende orkes relatief onbekend. Na die vrystelling van "Beguine" het Shaw spoedig te voorskyn getree as 'n bekende popmusikant. Die plaat sou uiteindelik een van die rigtinggewendste opnames van die era word. As musikant was Shaw rusteloos, en hy het spoedig 'n voorstander geword van wat later bekend sou staan as "Third Stream"-musiek, wat karakteristieke van klassieke musiek vermeng met jazzvorme en -tradisies. Sy musiek het ander musikante beïnvloed, soos Monty Norman in Engeland. Norman se "James Bond-tema" is waarskynlik beïnvloed deur Shaw se 1938-opname van "Nightmare".

Shaw het, buiten sy werk saam met groot orkeste of "big Bands", ook opnames gemaak saam met klein jazz-orkeste. Hy het van 1942 tot 1944 gedien in die Amerikaanse Vloot en gedurende die tyd aan die hoof gestaan van 'n orkes wat deur die Suid-Stille Oseaan getoer het en die gees van die soldate en matrose hoog gehou het. Na sy ontslag in 1944 het hy teruggekeer na die VSA en 'n orkes gelei. Na ontbinding van dié orkes het hy op ander belangstellings begin konsentreer en hom geleidelik onttrek van die professionele musiekwêreld, alhoewel hy steeds 'n gesaghebbende figuur in populêre- en jazzmusiek was, voordat hy hom in 1954 geheel en al onttrek het uit die musiekwêreld.

## Keur uit sy diskografie 
## Verwysings 
## Bronnelys 
* Tom Nolan, *Artie Shaw, King of the Clarinet: His Life and Times* (W. W. Norton, New York, 2011).
* John White, *Artie Shaw: His Life and Music* (Bloomsbury Academic, Londen, 2004).
* Vladimir Simosko, *Artie Shaw: A Musical Biography and Discography* (Scarecrow Press, Lanham, MD, 2000).

## Eksterne skakels 
*
* Onderhoud met Artie Shaw by NAMM Oral History Collection (1994)
* Biography at swingmusic.net 
* Rare film blog: Artie Shaw 1985
* "Swing Bandleader, Clarinetist Artie Shaw Dies", *The Washington Post,* 31 Desember 2004
* Universiteit van Arizona: Artie Shaw-versameling
* Artie Shaw opnames by die Discography of American Historical Recordings
*Classic Artie Shaw Bluebird And Victor Sessions (Mosaic Records)
Louis van Gaal

**Aloysius Paulus Maria "Louis" van Gaal** (gebore 8 Augustus 1951) is ’n Nederlandse voormalige sokkerspeler en voormalige afrigter wat tans as ’n adviseur vir Ajax dien. Op klubvlak was hy hoofafrigter van Ajax, Barcelona, AZ, Bayern München en Manchester United, en hy het ook drie termyne gehad as hoofafrigter van die Nederlandse nasionale span. Van Gaal is een van die mees bekroonde afrigters in die geskiedenis van die spel en het 20 groot trofeë op klubvlak gewen, saam met drie tydperke as nasionale afrigter van Nederland. Hy staan soms bekend as die “Ystertulp”.

Voor sy loopbaan as afrigter het Van Gaal as middelveldspeler gespeel vir Royal Antwerp, Telstar, Sparta Rotterdam, Ajax en AZ. Hy is ook ’n gekwalifiseerde liggaamlike opvoedingsonderwyser, en het tydens sy loopbaan as semiprofessionele sokkerspeler in hoërskole gewerk.

Na ’n kort tydperk as assistent-afrigter by AZ, het Van Gaal as assistent onder Leo Beenhakker by Ajax gedien, en uiteindelik in 1991 die hoofafrigterspos oorgeneem. Onder sy leiding het Ajax drie Eredivisie-titels, die UEFA-beker en die UEFA Champions League gewen. Hy het in 1997 na Barcelona verhuis en daar twee liga-titels en ’n Copa del Rey gewen, maar het die klub verlaat ná meningsverskille met die bestuur.

Van Gaal is toe aangestel as hoofafrigter van Nederland, maar het daarin gefaal om vir die 2002 FIFA Wêreldbeker te kwalifiseer. Daarna het ’n kort terugkeer na Barcelona gevolg, voordat hy na AZ teruggekeer het, waar hy ’n Eredivisie-titel gewen het – die klub se tweede ooit. In 2009 het hy by Bayern München aangesluit, en in Duitsland het hy die Bundesliga, die DFB-Pokal, en die Champions League-eindstryd bereik.

Hy het weer die Nederlandse nasionale span in 2012 oorgeneem, en hulle na ’n derde plek by die 2014 FIFA Wêreldbeker gelei. Later daardie somer is hy as hoofafrigter van Manchester United aangestel, waar hy die FA-beker gewen het, maar in 2016 afgedank is.

Alhoewel hy in 2019 sy aftrede aangekondig het weens gesinsredes, het Van Gaal in Augustus 2021 teruggekeer as hoofafrigter van Nederland vir ’n derde keer. Hy het ná die 2022 FIFA Wêreldbeker amptelik afgetree uit afrigtingsrolle.

## Bronnelys 
* Jonathan Wilson: *The Barcelona Legacy: The Evolution of winning soccer Tactics from Cruyff to Guardiola*, Blink Publishing, London, 2018. .

## Verwysings
Anton Drexler

duimnael
**Anton Drexler** (13 Junie 1884 – 24 Februarie 1942) was 'n Duitse verregse politieke opstoker vir die Völkisch-beweging in die 1920's. Hy het die Duitse Arbeidersparty (DAP) gestig, die pan-Duitse en antisemitiese voorloper van die Nazi-party (NSDAP). Drexler het sy opvolger in die NSDAP, Adolf Hitler, gedurende sy vroeë jare in die politiek gementor.

## Eksterne skakels
In Little Italy

***In Little Italy*** is 'n Amerikaanse stilfilm uit 1909. Die film is geregisseer deur D. W. Griffith.

## Hoofrolspelers 
* Marion Leonard - Marie Cadrona.
* George Nichols - Tony Guilletto.
* Henry B. Walthall - Victor Ratazzi.
* Anthony O'Sullivan.
* James Kirkwood.

## Verwysings 
## Eksterne skakels 
*
Jones and His New Neighbors

***Jones and His New Neighbors*** is 'n Amerikaanse stilfilm uit 1909. Die film is geregisseer deur D. W. Griffith.

## Hoofrolspelers 
* John R. Cumpson - Mr. Jones
* Florence Lawrence - Mrs. Jones
* Anita Hendrie
* Mack Sennett
* Gertrude Robinson

## Verwysings 
## Eksterne skakels 
*
Lady Helen's Escapade

'''''Lady Helen's Escapade''''' is 'n Amerikaanse stilfilm uit 1909. Die film is geregisseer deur D. W. Griffith.

## Hoofrolspelers 
* Florence Lawrence - Helen
* David Miles
* Anita Henrie
* Owen Moore
* Dorothy West

## Verwysings 
## Eksterne skakels 
*
Tephritidae

Die **Tephritidae** is een van twee vlieg-families waarna verwys word as **vrugtevlieë**, die ander familie is die Drosophilidae.

Tephritidae hoort tot die orde Diptera (tweevlerkiges). Die spesiesin die familie is klein tot middelgroot, 3-7&nbsp;mm. Die kop is beweeglik en die oë het dikwels metaalagtige kleurkaatsings. Die wyfies se geronde agterlyf eindig in 'n punt. Die vlerke is driehoekig, gewoonlik met bruin en swart patrone. Maaiers ontwikkel in vrugte en talle is ernstige landbouplae. Daar is 375 spesies bekend. 

## Verwysings 
## Bronnelys 
* Insektopedie, Erik Holm, Struik Nature, 2017, Bl.181,
Wilhelm Burgdorf

duimnael
**Wilhelm Emanuel Burgdorf** (15 Februarie 1895 – 2 Mei 1945) was 'n Duitse generaal wat gedurende die laaste jare van die Tweede Wêreldoorlog tot prominensie verhef is. Burgdorf het van Mei 1940 tot April 1942 as bevelvoerder van die 529ste Infanterieregiment gedien (deel van die 299ste Infanteriedivisie). In Oktober 1944 het Burgdorf die rol van hoof van die Leërpersoneelkantoor en hoofadjudant van Adolf Hitler oorgeneem. In hierdie hoedanigheid het hy 'n sleutelrol gespeel in die gedwonge selfmoord van Veldmaarskalk Erwin Rommel. Burgdorf het op 2 Mei 1945 selfmoord gepleeg in die Führerbunker aan die einde van die Slag van Berlyn.

## Eksterne skakels
Die vesting van Sint Elisabeth

duimnael|lugfoto vanaf 2019
duimnael|250px|Militêre begraafplaas
**Die vesting van Sint Elisabeth** (Oekr. **Фортеця Святої Єлизавети**) Dit is 'n stervormige vesting in die stad Kropiwnitski, een van 10 sulke vestings in die hele Europa en die hoofsimbool van sentraal-Oekraïne.

Na die stigting van die kolonie "Nuwe Serwië" deur Suid-Europese setlaars, het Oekraïense Kosakke, op bevel van die Russiese keiserin Elizabeth, hierdie vesting gebou om hierdie gebiede teen aanvalle deur die Ottomaanse Ryk te beskerm. In 1654 is 'n militêre alliansie geskep, binne die raamwerk waarvan Oekraïners aan verskeie oorloë aan die kant van Rusland deelgeneem het. Tydens die oorlog met die Ottomaanse Ryk van 1768 tot 1774 het die vesting, beman deur 6&nbsp;000 soldate, 'n massiewe beleg deur 70&nbsp;000 aanvallers suksesvol weerstaan ​​en 'n Turkse aanval afgeweer. In 1784 is kanonne vanaf Cherson na die vesting vervoer. In 1794 was daar 162 kanonne, wat 277 soldate bedien het. Na die 18de eeu het slegs twee kanonne oorleef - hulle is op klipvoetstukke by die ingang van die hoofhek geplaas. Op 17 September 1842 het keiser Nicholas I by die vesting aangekom vir 'n parade, in 1874 - Alexander II, en in 1888 - Alexander III.

Tydens die oorlog met die Oekraïense Volksrepubliek is die stad deur kommuniste beset, wat hier 'n gevangenis vir politieke teenstanders opgerig het. Tydens die hongersnood van 1932-1933, kunsmatig veroorsaak en as volksmoord erken, en die onderdrukking van 1937, het die OGPU en NKVD (Sowjet-geheime dienste) in die geheim die liggame van diegene wat aan honger gesterf het en die liggame van diegene wat aan onderdrukking gesterf het, in massagrafte begrawe. Die onderwerp van Sowjet-politieke onderdrukking was verbode om selfs in privaat gesprekke bespreek te word, wat nog te sê in die media; enige melding daarvan kon daartoe lei dat die outeur gevange geneem of in 'n psigiatriese hospitaal geplaas word, wat die geval gebly het tot die val van die diktatorskap in 1991.

Tydens die Nazi-besetting van die stad van 1941 tot 1944 is duisende Jode en weerstandsvegters herhaaldelik hier doodgeskiet. Na bevryding is die dooies hier begrawe. Sedert 1950 is 'n groot gedenkteken vir die slagoffers van die Tweede Wêreldoorlog hier gebou, wat 50&nbsp;000 grafte bevat, meestal Oekraïners en Jode.
duimnael|220px|Standbeelde
In die 1960's is klipmonumente op die grafte opgerig, en in die vroeë 1980's is beeldhouwerke in die middel van die grafte geplaas. Daar is monumente gewy aan die helde van die Tweede Wêreldoorlog en die Russies-Oekraïense Oorlog (2014-). Daarbenewens is in 2016 'n monument opgerig vir die slagoffers van die hongersnood van 1932-1933.

## Verwysings
William Franklyn

**William Franklyn** (22 September 1925 – 31 Oktober 2006) was 'n Engelse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente *Above Us the Waves* (1955), *Quatermass 2* (1957), en *Cul-de-sac* (1966).

## Filmografie 
### Rolprente 
* 1954: *Time Is My Enemy*
* 1954: *The Crowded Day*
* 1955: *The Love Match*
* 1955: *Above Us the Waves*
* 1957: *Quatermass 2*
* 1957: *That Woman Opposite*
* 1957: *The Flesh Is Weak*
* 1958: *The Snorkel*
* 1959: *Danger Within*
* 1960: *The Big Day*
* 1961: ''Fury at Smugglers' Bay*
* 1961: *Pit of Darkness*
* 1965: *The Intelligence Men*
* 1966: *Cul-de-sac*
* 1972: *Ooh... You Are Awful*
* 1973: *The Satanic Rites of Dracula*
* 1982: *Nutcracker*
* 1993: *Splitting Heirs*
* 1996: *Robert Rylands' Last Journey''

## Eksterne skakels 
*
Leather Stocking

***Leather Stocking*** is 'n Amerikaanse stilfilm uit 1909. Die film is geregisseer deur D.W. Griffith, aangepas van James Fenimore Cooper se 1826-roman *The Last of the Mohicans*.

## Hoofrolspelers 
* George Nichols
* Mack Sennett
* Marion Leonard
* Linda Arvidson
* Owen Moore

## Verwysings 
## Eksterne skakels 
*
The Life of Moses

***The Life of Moses*** is 'n Amerikaanse stilfilm uit 1909. Die film is geregisseer deur J. Stuart Blackton.

## Hoofrolspelers 
* Pat Hartigan - Moses
* Julia Arthur
* William J. Humphrey
* Charles Kent
* Edith Storey

## Verwysings 
## Eksterne skakels 
*
The Little Darling

***The Little Darling*** is 'n kort 1909 komedie stilfilm vervaardig deur die Biograph Company van New York, geregisseer deur D. W. Griffith, met Mary Pickford in die hoofrol. Dit is in teaters vrygestel op 'n gedeelde rol saam met Griffith se elf-minute drama *The Sealed Room*.

## Tema
'n Vrou wat 'n losieshuis bestuur, ontvang 'n brief van 'n vriendin wat haar inlig dat haar "klein liefling"-dogter daarheen stuur. Die losiesgangers, almal jong mans, gaan na 'n winkel en koop speelgoed en 'n baba-stootwaentjie, terwyl die vrou 'n wiegie kry. Twee van die losiesgangers gaan na die treinstasie om vir die kind te wag, maar die "klein liefling" blyk 'n jong vrou te wees.

## Hoofrolspelers 
* Mary Pickford
* Mack Sennett
* John R. Cumpson
* Owen Moore
* Arthur V. Johnson

## Verwysings 
## Eksterne skakels 
*
Udo Horstmann

**Udo Horstmann** (* 1941 in Witten)is 'n Duitse sakeman, kunsversamelaar en beskermheer.

## Lewe 
Horstmann het in Noordryn-Wesfale grootgeword. Ná sy militêre diensplig het hy in Keulen gestudeer. 

Daarna het hy tussen 1970 en 1980 vir besigheid in die Verenigde State en Suid-Afrika gewoon. 

Hy was daar 'n sleutelvennoot van Marc Rich, wat daarop gemik was om grondstof-embargo's teen die destydse apartheidsregime te omseil.

Die belang van Horstmann in hierdie verband blyk ook uit die feit dat die kodewoord "Udo" vir Suid-Afrika gebruik is tydens die kwartaalvergaderings van die topbestuur van Rich se maatskappy in Zürich. Verder was hy betrokke by verskeie grondstof-termyntransaksies wat verband gehou het met Russiese steenkool tydens die Koue Oorlog.

## Versameling van Nie-Europese Kuns 
Sedert die 1980’s het Horstmann begin om versamelings van Afrika- en Oseaniese kuns op die internasionale kunsmark op te bou, wat wêreldwyd bekendheid verwerf het deur uitstallings en publikasies. In verband met die uitstallings van sy versamelingsvoorwerpe was daar verskeie samewerkings met museums. 

Deur die jare het Horstmann ook voorwerpe uit sy versameling as geskenke aan internasionale museums gegee, onder andere aan die Museum Rietberg in Zürich, die Museum of Fine Arts, Bostonen die Brooklyn Museum in New York. In 1992 het ’n besonder groot skenking van Suid-Afrikaanse kuns aan die Johannesburg Art Gallery plaasgevind. Hy het ook deelgeneem aan sosiale diskusse oor die ontvangs van nie-Europese kuns, die kunsmark en die uitstallingsektor. Sy openbare kritiek op die Sammlung Reinhard Klimmt was deel van kontroversiële debatte.

## Eerbewyse 
Vir sy bydrae tot die behoud van die Franse kulturele erfenis is Udo Horstmann op 17 Mei 2016 deur Audrey Azoulay, destydse Minister van Kultuur en Kommunikasie, aangewys as “Chevalier de l'Ordre des Arts et des Lettres”.

## Ander 
Volgens Rainer Erler is die karakter Istvan Kaltenbach in sy roman “Die Kaltenbach-Papiere” (en die filmverwerking daarvan) op Udo Horstmann gebaseer.

## Verwysings
The Lonely Villa

***The Lonely Villa*** is 'n Amerikaanse stilfilm uit 1909. Die film is geregisseer deur D. W. Griffith.

## Hoofrolspelers 
* David Miles - Robert Cullison
* Marion Leonard - Mrs. Robert Cullison
* Mary Pickford
* Gladys Egan
* Adele DeGarde

## Verwysings 
## Eksterne skakels 
*
Love Finds a Way

***Love Finds a Way*** is 'n Amerikaanse stilfilm uit 1909. Die film is geregisseer deur D. W. Griffith.

## Hoofrolspelers 
* Anita Hendrie
* Arthur V. Johnson
* Marion Leonard
* Harry Solter
* Charles Inslee

## Verwysings 
## Eksterne skakels 
*
In Old Kentucky

***In Old Kentucky*** is 'n Amerikaanse stilfilm uit 1909. Die film is geregisseer deur D. W. Griffith.

## Hoofrolspelers 
* Verner Clarges - Mr. Wilkinson
* Kate Bruce - Mrs. Wilkinson
* Henry B. Walthall - Robert
* Owen Moore
* Linda Arvidson

## Verwysings 
## Eksterne skakels 
*
Johannesburg Metro Centre

Die **Johannesburg Metro Centre** (Johannesburg Burgersentrum) is die ikoniese munisipale gebou op Braamfontein heuwel in Johannesburg. Tans onder die toesig van die Johannesburg Property Company (JPC), hierdie enorme gebou is ‘n goeie voorbeeld van brutalistiese argitektuur. Johannesburg het, in die 1960’s, hulle bedrywighede begin konsilideer in die nuutgeboude stadsaal.

## Geskiendenis
In die 1960's het die stad 'n openbare argitektuurkompetisie vir die Burgersentrum aangekondig. 'n 25 akker werf in Braamfontein was op gerig om administratiewe kantore op te stel. Die wenner was Monty Bryer en 'n konsortium van sewe ander argitekte (Berns,  Feitelberg, Lange, Laser, Meyer en Schwellnus). 

Hierdie groep was bekend as die "Geassosieerde argitekte van die Johannesburg se Burgersentrum" en tussen 1963 en 1977, was 'n kompleks van kantoorgeboue, stadspleine, tuine en fonteine op Braamfonteinkoppie gebou.

## Twee brande
In 2023 (Maart en September) was daar twee brande in hierdie gebou. 'n Gebrek aan instandhouding van stadseiendomme het daartoe gelei en die administratiewe sentrum was onveilig en onbewoonbaar verklaar, weens ernstige infrastruktuurprobleme. Jare se verwaarlosing en onopgeloste strukturele en voldoeningskwessies het tot die situasie gelei,  en die burgersentrum is verlate sedert die tweede brand.

Nadat die gebou ongeskik vir gebruik verklaar was, moes die 48 000 personeellede na nabygeleë gehuurde fasiliteite verskuif word.

## Verwysings
Asilidae

Die **roofvlieë** (Asilidae) is 'n familie van insekte wat tot die orde Diptera (tweevlerkiges) hoort. Die spesies is klein tot groot, 3–40&nbsp;mm. 

## Identifikasie 
Kenmerkend van die vlieë is 'n lang agterlyf en smal vlerke wat plat oor die agterlyf gevou word. Die bokant van die kop is uitgehol tussen die groot oë terwyl die steek-suigende monddele na onder gerig is.

Die larwes leef meestal in kompos, maar by enkele spesies is hulle roofdiere wat ander insekte vang en dan uitsuig. Daar is 500 spesies bekend. 

## Bronnelys 
* Holm, Erik: *Insektopedie*, Struik Nature, bl. 180, 2017,
Vlag van Åland

Die **vlag van Åland** (Fins: *Ahvenanmaan lippu*; Sweeds: *Ålands flagga*) is in 1954 amptelik in gebruik geneem. Dit vertoon ’n rooi Skandinawiese kruis met wit fraiings op ’n blou veld. Die vertikale arm van die kruis is in die rigting van die vlagpaal verskuif volgens die patroon van die ander Skandinawiese vlae. Die Skandinawiese kruis verteenwoordig Christenskap.

Die vlag is ontwerp om soos die vlag van Swede te lyk, terwyl die rooi kruis Finland verteenwoordig. Die vlag is in 1954 amptelik in gebruik geneem en op 3 April dieselfde jaar in Mariehamn vir die eerste keer gehys. Voor sy outonomie het Åland ’n nieamptelike horisontale tweekleur met bane in blou, geel en blou gebruik voordat dit in 1935 onwettig verklaar is.

## Kleure 
Die kleurskema word hieronder gelys:

## Geskiedenis 
[duimnael|Die vlag van Åland saam met die [vlag van Finland]]
Toe Finland in 1917 onafhanklikheid verkry het van Rusland, het baie Ålanders gevrees dat hulle hul Sweedse kultuur en taal sou verloor, wat daartoe gelei het dat die inheemse bevolking ’n veldtog geloods het om met Swede te verenig. Dit het daartoe gelei dat Finland, Swede en Rusland die Volkebond aangeroep het wat ten gunste van Ålandse outonomie beslis het. Van die vroeë 1920’s af het Åland ’n nieamptelike blou en geel driekleur begin gebruik totdat dit deur die Finse regering in 1935 onwettig verklaar is. In 1952 het nuwe wette aan Åland die reg gegee om sy eie vlag te ontwerp en ’n vlagvoorstel wat soos die Sweedse vlag gelyk het met ’n blou kruis in die middel is deur die Finse president verwerp. Die finale ontwerp was uiteindelik die eerste voorgestelde model met ’n rooi kruis op om Finland te verteenwoordig.

Lêer:Åland flag 1922.svg|  Nieamptelike vlag van Åland, 1921 tot 1954
Lêer:Åland flag (proposal 1).svg|  Oorspronklike vlagvoorstel
Lêer:Åland flag (proposal 2).svg|  Tweede vlagvoorstel

## Verwante vlae 

Lêer:Flag of Denmark.svg|  Vlag van Denemarke
Lêer:Flag of Finland.svg|  Vlag van Finland
Lêer:Flag of Norway.svg|  Vlag van Noorweë
Lêer:Flag of Sweden.svg|  Vlag van Swede
Lêer:Flag of Iceland.svg|  Vlag van Ysland
Lêer:Flag of the Faroe Islands.svg|  Vlag van die Faroëreilande

## Sien ook 
## Verwysings 
## Eksterne skakels 
*  Åland by *Flags of the World*.
Vlag van die Faroëreilande

Die **vlag van die Faroëreilande** (Faroëes: *Merkið*) is in op 25 April 1940 amptelik in gebruik geneem. Dit vertoon ’n rooi Skandinawiese kruis met blou fraiings op ’n wit veld. Die vertikale arm van die kruis is in die rigting van die vlagpaal verskuif volgens die patroon van die ander Skandinawiese vlae. Die Skandinawiese kruis verteenwoordig Christenskap.

In Faroëes word na die vlag as *Merkið* (“die vaandel” of “die merk”) verwys. Dit lyk soos die vlae van die naburige Noorweë en Ysland.

## Ontwerp 
Die rooi kruis is asuur op ’n wit veld. Die vlagontwerp lyk baie soos dié van Noorweë met die kruis en dieselfde verhoudings 6-1-2-1-6 en 6-1-2-1-12.

Wit verteenwoordig die skuim van die see en die suiwer, stralende lug van die Faroëreilande, terwyl die ou Faroëse kleure blou en rooi herinner aan ander Skandinawiese en Nordiese vlae, wat die Faroëreilande se bande met ander Nordiese lande verteenwoordig.

### Kleure 
Die vlag se kleure is in ’n 1959-wet bepaal.

Die vlag van die Faroëreilande het dieselfde kleure as die vlae van Noorweë en die Ysland, waarmee die Faroëreilande sterk voorvaderlike bande het, maar elkeen in ’n omgekeerde volgorde.

## Geskiedenis 
[duimnael|Merkið by [Funningur, Eysturoy]]
Die huidige Faroëse vlag is bedink in 1919 deur Jens Oliver Lisberg en ander terwyl hulle in Kopenhagen gestudeer het. Die *Merkið* is op 22 Junie dieselfde jaar vir die eerste keer op die Faroëreilande in Fámjin gehys tydens ’n huwelik. Op 25 April 1940 het die Britse besettingsregering tydens die bewind van Carl Aage Hilbert as Deense prefek die vlag goedgekeur vir gebruik deur Faroëse skepe. Die Britte wou vermy dat dieselfde vlag as in die Duis-besette Denemarke gebruik word. Sedertdien word 25 April as *Flaggdagur* (“Vlagdag”) gevier en dit is ’n openbare vakansiedag. Met die Wet van Huisregering op 23 Maart 1948 is die vlag deur die Deense regering as die nasionale vlag van die Faroëreilande erken. Die oorspronklike vlag word in die kerk van Fámjin in Suðuroy vertoon.

## Verwante vlae 

Lêer:Flag of Denmark.svg|  Vlag van Denemarke
Lêer:Flag of Finland.svg|  Vlag van Finland
Lêer:Flag of Norway.svg|  Vlag van Noorweë
Lêer:Flag of Sweden.svg|  Vlag van Swede
Lêer:Flag of Iceland.svg|  Vlag van Ysland
Lêer:Flag of Åland.svg|  Vlag van Åland

## Sien ook 
## Verwysings 
## Eksterne skakels 
*  Faroëreilande by *Flags of the World*.