open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Goeteërs

Die **Goeteërs** was ’n stam van die noordelike en sentrale Zagrosgebergte wat Suid-Mesopotamië oorgeneem het toe die Akkadiese Ryk in omstreeks 2154 v.C. tot ’n val gekom het.

Sumeriese bronne beeld die Goeteërs uit as ’n barbaarse volk van **Goetium** in die bergstreek, vermoedelik die sentrale gebied van Zagros oos van Babilon en noord van Elam. Goetium word ook genoem as ’n plek in die hedendaagse Irak. Die *Sumeriese Koningslys* noem dat hulle vir ’n kort ruk oor Sumer regeer het ná die val van die Akkadiese Ryk en skilder ’n prentjie van chaos in die Goetese administrasie.

Fietlik niks is oor hul oorsprong bekend nie omdat geen "Goetese" artifakte uit dié tyd ontdek is nie en min bekend is uit moderne bronne. Niks is oor hul taal bekend nie, buiten die name op die *Sumeriese Koningslys* en die feit dat dit nie verwant was aan ander tale in die streek soos Sumeries, Akkadies, Horities, Hetities en Elamities nie.

## Verwysings 
* 15px Hierdie artikel is vertaal uit die Engelse Wikipedia
Manneërs

Die **Manneërs** van **Mannea** (Akkadies: *Mannai*, moontlik die Bybelse **Minni**) was ’n antieke volk wat tussen omstreeks die 10de en 7de eeu v.C. in die hedendaagse Noordwes-Iran suid van die Urmiameer gewoon het. Hulle was toe bure van die ryke Assirië en Urartu saam met ander bufferstate tussen die twee lande.

In Jeremia 51:27 word die Manneërs die "Minni" genoem. In die Joodse Ensiklopedie (1906) word Minni verbind met Armenië, maar dit kan verwys na een van die provinsies van antieke Armenië; Minni, Ararat en Ashkenaz. 

Volgens ’n ondersoek van die plek- en persoonlike name in Assiriese en Urartiese geskrifte, het die Manneërs, of minstens hul heersers, Horities gepraat – ’n nie-Semitiese en nie-Indo-Europese taal verwant aan Urarties.

## Ligging 
In opgrawings wat in 1956 begin is, is die ommuurde stad Hasanlu ontdek wat eens as ’n moontlikheid vir die terrein van Mannea beskou is. Meer onlangs is die terrein van Qalaichi verbind met die Manneërs na aanleiding van steles met dié naam wat daar gevind is.

## Verwysings 
*15px Hierdie artikel is vertaal uit die Engelse Wikipedia
Clarkebury

**Clarkebury** is 'n nedersetting en 'n voormalige sendingstasie (in die ou Transkeistreek) in die Oos-Kaap, Suid-Afrika. Die nedersetting val tans in die Engcobo Plaaslike Munisipaliteit van die Chris Hani-distriksmunisipaliteit.

## Sien ook 
* Lys van dorpe in Suid-Afrika

## Verwysings
Seleukidiese Ryk

Die **Seleukidiese Ryk** was ’n Hellenistiese staat wat van 312 tot 64 v.C. regeer is deur ’n dinastie wat gestig is deur Seleukos I Nikator ná die verdeling van die ryk wat Alexander die Grote tot stand gebring het. Seleukos het Babilonië gekry.

## Geskiedenis 
Seleukos het sy heerskappy van Babilonië af uitgebrei om ’n groot deel van Alexander se Nabye-Oosterse gebiede in te sluit. Op die hoogtepunt van die ryk het dit Sentraal-Anatolië, Persië, die Levant en Mesopotamië ingesluit, asook wat nou bekend is as Koeweit, Afganistan, Pakistan, Turkmenistan en noordwestelike dele van Indië.

Die Seleukidiese Ryk was ’n belangrikse sentrum van Hellenistiese kultuur wat die Antieke Griekse gebruik behou het waar ’n politieke elite oorheers het, meestal in die stedelike gebiede. Die Griekse bevolking in die stede wat voorheen die dominante elite gevorm het, is uit Griekeland verdryf.

## Verwysings 
## Eksterne skakels 
*  
*  
* 15px Hierdie artikel is vertaal uit die Engelse Wikipedia
Institut polytechnique des sciences avancées

Die **Institut polytechnique des sciences avancées** (ook bekend as **IPSA**) is 'n universiteit in Toulouse, Frankryk. Die universiteit is, saam met die École nationale de l'aviation civile, een van die twee beroemdste Franse universiteite wat in in lug- en ruimtevaart spesialiseer.

## Geskiedenis 
Die *Institut polytechnique des sciences appliquées* is in 1961 geskep deur Michel Cazin, Maurice Pradier en Paul Lefort, drie ingenieurs wat uit die lugvaartsektor gekom het en hulle in Parys gevestig het. In 2001 is die naam verander na *Institut polytechnique des sciences avancées*. In 2007 het dit 'n filiaal in Toulouse geopen, beskut van die belangrike lugvaartbedryf in die gebied.

Die Franse regering het in 2005 die titel "Deskundige in ingenieurswese van lugvaart- en ruimtestelsels" aan die skool se gegradueerdes erken, en in 2011 het die ''Commission des titres d'ingénieur'' die instituut gemagtig om die titel van ingenieur toe te ken. Die eerste gegradueerdes van hierdie ingenieurswese het hul studies aan die einde van die 2013-2014 akademiese jaar voltooi. Die skool bied 'n twee-jaar voorbereidingsiklus en 'n drie-jaar gevorderde siklus van spesialisasie in: "Telekommunikasiestelsels", "Bordrekenaars", "Elektromeganiese stelsels", "Meganika en strukture", en "Energie en aandrywing" . Die gegradueerdes verlaat die skool met die amptelike titel "*Expert en ingénierie des systèmes aéronautiques et spatiaux*".

Sedert 2017 bied die skool ook 'n Baccalaureus in Lugvaartkunde en 'n somerskool aan.

## Bekende gegradueerdes 
* Cyril Bourlon de Rouvre, Franse sakeman en politikus

## Bibliografie 
* Nicolas Tenoux (IPSA 2007), *6 mois dans la vie d’un Pilote de ligne: Les secrets du quotidien...*, 2020, Amazon, 51p., (), p.&nbsp;10
* Nicolas Tenoux (IPSA 2007), *6 months in the life of an Airline pilot: Daily life secrets …*, 2020, Amazon, 77p., (), p.&nbsp;10
* ''Le futur de l'avion : Les prochains défis de l’industrie aéronautique'', Ivry-sur-Seine, FYP Éditions, 2020, 160 p. ()

## Eksterne skakels 
* https://www.ipsa.fr/ - Die universiteit se webwerf.  
* IPSA Alumni
École nationale de l'aviation civile

Die '''École nationale de l'aviation civile** (ook bekend as **French Civil Aviation University''') is 'n universiteit in Toulouse, Frankryk. Die universiteit is, saam met die Institut polytechnique des sciences avancées, een van die twee beroemdste Franse universiteite wat in lug- en ruimtevaart spesialiseer.

In Junie 2025 het die skool die Toulouse School of Aviation and Aerospace Engineering in vennootskap met ISAE-SUPAERO geskep.

## Bibliografie 
* Nicolas Tenoux (MS EAGTA ENAC 2007), *6 mois dans la vie d’un Pilote de ligne: Les secrets du quotidien...*, 2020, Amazon, 51p., (), bl.&nbsp;10
* Nicolas Tenoux (MS EAGTA ENAC 2007), *6 months in the life of an Airline pilot: Daily life secrets …*, 2020, Amazon, 77p., (), bl.&nbsp;10

## Eksterne skakels 
* Die universiteit se webwerf  
* ENAC-stigting 
* ENAC Alumni
Mnyameni

**Mnyameni** is 'n Xhosa-gemeenskap in die Amahlathi Plaaslike Munisipaliteit in die Oos-Kaap, Suid-Afrika, ongeveer 13 km noordwes van Keiskammahoek.

In Desember 2012 het die gemeenskap van Mnyameni 'n ooreenkoms onderteken met die Afrikanergemeenskap van Orania in die Noord-Kaap, met die doel om samewerking op die gebied van landbou, onderwys en toerisme te verbeter. 

## Sien ook 
* Lys van dorpe in Suid-Afrika

## Verwysings
Burnshill

**Burnshill** is 'n klein dorpie in die Amahlathi Plaaslike Munisipaliteit in die Oos-Kaap, Suid-Afrika.

Dit is 'n voormalige sendingstasie van die Glasgow Sendinggenootskap, aan die voet van die Amatholeberge, in 1831 vernoem na John Burns, die predikant van die Barony-kerk, Glasgow, en een van die stigters van die genootskap. 

Dit is in 1851 vernietig nadat dit in 1846 deur Britse soldate in die Oorlog van die Byl aangeval is.

## Sien ook 
* Lys van dorpe in Suid-Afrika

## Verwysings
Border Post, Oos-Kaap

**Border Post** is 'n nedersetting in die Amahlathi Plaaslike Munisipaliteit van die Oos-Kaap in Suid-Afrika. Die naam dui op die grenspos wat hier bestaan het tussen die destydse tuisland van Ciskei en die Republiek van Suid-Afrika gedurende die apartheidsjare, van 1981–1994.

## Sien ook 
* Lys van dorpe in Suid-Afrika

## Verwysings
Wooldridge, Oos-Kaap

**Wooldridge** is 'n gehug in die Ngqushwa Plaaslike Munisipaliteit van die Oos-Kaap in Suid-Afrika. Dit is 16 km oos van Peddie geleë en het in die 19de eeu ontstaan uit 'n nedersetting van veterane van die Duitse Legioen. 

## Sien ook 
* Lys van dorpe in Suid-Afrika

## Verwysings
Kimmeriërs

Die **Kimmeriërs** (Grieks: Κιμμέριοι, *Kimmerioi*) was ’n antieke Indo-Europese volk wat reeds in 1300 v.C. noord van die Kaukasus en die See van Azof gewoon het. Hulle is in die 8ste eeu v.C. deur die Skitiërs suidwaarts na Anatolië verdryf. Taalkundig word hulle gewoonlik beskou as Irans, of moontlik Thracies met ’n Iranse heersersklas.

Ná hul uittog uit die Ponties-Kaspiese Steppe het die Kimmeriërs moontlik in 714&nbsp;v.C. Urartu aangeval, maar in 705&nbsp;v.C., nadat hulle deur Sargon II uit die Nieu-Assiriese Ryk verdryf is, het hulle na Anatolië opgeruk en Frigië in 696–695&nbsp;v.C. verower. In 652 v.C., nadat hulle die Lidiese hoofstad, Sardis, ingeval het, het hulle die hoogtepunt van hul mag bereik. 

Kort ná 619&nbsp;v.C. het die Lidiërs hulle verslaan. Hulle word nie weer in historiese bronne genoem nie, maar het waarskynlik na Kappadosië uitgewyk.

## Verwysings 
*15px Hierdie artikel is vertaal uit die Engelse Wikipedia
Blythswood

**Blythswood** is 'n nedersetting in die Mnquma Plaaslike Munisipaliteit van die Oos-Kaap in Suid-Afrika. Blythswood is 'n voormalige Presbyterian sendingstasie naby Butterworth. Dit is vernoem na Kaptein Matthew T Blyth, eerste Hooflanddros van die Transkei. Dit is 'n belangrike opvoedkundige sentrum.

Die Nqamakwe rotskunsplek, wat sommige voorbeelde van die Khoisanrotskuns uitbeeld, is relatief naby aan die nedersetting. 

## Sien ook 
* Lys van dorpe in Suid-Afrika

## Verwysings
Debenek

**Debenek** is 'n nedersetting in die Amahlathi Plaaslike Munisipaliteit in die Oos-Kaap, Suid-Afrika.

Hierdie nedersetting is 19 km wesnoordwes van King William's Town en 38 km oos van Alice. Dit ontleen sy naam aan "Debe" (Khoikhoi vir "brak") en die "nek" waardeur die Deberivier vloei. Dit was die plek van die Slag van Amalinda tussen Ndlambe en Gaika in 1818.

Die gebied rondom Debenek het 'n kommetjie-landskap wat veroorsaak word deur die reuse-erdwurms wat in hierdie gebied voorkom.

## Sien ook 
* Lys van dorpe in Suid-Afrika

## Verwysings
Calderwood

**Calderwood** is 'n gehug in die Raymond Mhlaba Plaaslike Munisipaliteit en Amathole-distriksmunisipaliteit in die Oos-Kaap, Suid-Afrika.

Nedersetting sowat 12 km suidoos van Fort Beaufort en 16 km suidwes van Alice. Dit is vernoem na eerwaarde Henry Calderwood van die Londense Sendinggenootskap, die skrywer van Caffres and Caffre Missions.

## Sien ook 
* Lys van dorpe in Suid-Afrika

## Verwysings
Frankfort, Oos-Kaap

**Frankfort** is 'n nedersetting in die Amahlathi Plaaslike Munisipaliteit in die Oos-Kaap, Suid-Afrika. Die plekkie is 51 km noordoos van King William’s Town. Dit het ontwikkel uit 'n nedersetting vir afgetrede lede van die Duitse Legioen in 1857 en is genoem na Frankfurt in Duitsland.

## Sien ook 
* Lys van dorpe in Suid-Afrika
* Duitse Setlaarsmonument

## Verwysings
Assirië (seun van Sem)

**Assirië** (Hebreeus: אַשּׁוּר; *Asjsjoer*) was die tweede oudste seun van Sem en dus die kleinseun van Noag. Assirië se broers was Elam, Arpaksad, Lud en Aram.

Die Hebreeuse teks van Genesis 10:10 & 11 is effens dubbelsinnig oor of dit Assirië self (soos in sommige vertalings) of Nimrod (soos in ander vertalings) is wat die Assiriese stede Nineve, Resen, Regobot-Ir en Kalag laat bou het, want die Hebreeuse (en Afrikaanse) naam kan na die persoon of die land verwys (Genesis 10:8–12|9). In die Afrikaanse Bybel word Nimrod genoem as die bouer van dié stede.

Die 1ste-eeuse historikus Flavius Josephus meen: "Assirië het in die stad Nineve gewoon en sy onderdane Assiriërs genoem; hulle het die gelukkigste nasie geword" (*Ou Geskiedenis van die Jode*, i, vi, 4).

Assirië die seun van Sem word soms vergelyk met die god Assur, vir wie ’n tempel in die 21ste eeu v.C. in die stad Assur opgerig is deur die vroeë Assiriese koning Uspia. Die stad en nasie is heel waarskynlik na dié god genoem.

## Verwysings 
## Bronne 
*15px Hierdie artikel is vertaal uit die Engelse Wikipedia
Uspia

**Uspia** (ook **Ušpia** of **Oesjpia**) was ’n vroeë Assiriese koning wat van omstreeks 2030 v.C. regeer het, volgens die *Assiriese Koningslys* as een van die "konings wat in tente gewoon het". 

Uspia het ook glo die tempel vir die god Assur in die stad Assur laat bou, volgens die veel later inskripsies van Salmaneser I (13de eeu&nbsp;v.C.) en Esarhaddon (8ste eeu&nbsp;v.C.). Dit moet egter nog deur artefakte uit dié tyd bewys word, en niks anders is oor hom bekend nie.

Hy is volgens die koningslys opgevolg deur Apiashal.

## Verwysings 
*15px Hierdie artikel is vertaal uit die Engelse Wikipedia
Boskop

**Boskop** is 'n gehug in die Noordwesprovinsie, in Suid-Afrika.

## Sien ook 
* Lys van dorpe in Suid-Afrika

## Verwysings 
* Op Pad in Suid-Afrika. B.P.J. Erasmus. 1995
Siries-Ortodokse Kerk

duimnael|180px|Die embleem van die Siries-Ortodokse Kerk.
Die **Siries-Ortodokse Kerk** (Siries: ܥܕܬܐ ܣܘܪܝܝܬܐ ܬܪܝܨܬ ܫܘܒܚܐ), ook bekend as die **Siries-Ortodokse Kerk van Antiogië**, is ’n outokefale Oriëntaal-Ortodokse kerk in die oostelike Middellandse See-gebied, met lidmate oor die hele wêreld. Dit gebruik die oudste bestaande liturgie in die Christendom en Siries as die amptelike en liturgiese taal. Die hoof van die kerk is die Siries-Ortodokse patriarg van Antiogië. 

## Agtergrond 
Die kerk behoort tot die Oriëntaal-Ortodokse kerke, wat ’n afsonderlike kerkliggaam is sedert die skeuring ná die Konsilie van Chalcedon in 451, maar sy oorsprong strek terug na die eerste kerk wat buite Jerusalem gestig is, in 37 n.C. in Antiogië, waar die volgelinge van Jesus Christus vir die eerste keer Christene genoem is. 

Volgens ’n gesamentlike verklaring deur patriarg Mor Ignatius Zakka I Iwas en die Rooms-Katolieke pous Johannes Paulus II in 1984 het die verskille in die teologie wat die skeuring veroorsaak het, "slegs ontstaan weens verskille in terminologie en kultuur en in die verskillende formuliere wat deur verskillende teologiese skole aanvaar is om die saak uit te druk". Dié standpunt word egter nie algemeen gehandhaaf nie deur die Oosters-Ortodokse Kerk, een van die deelnemers aan die Konsilie van Chalcedon (sien Geskiedenis van Oriëntale Ortodoksie). 

Die Siries-Ortodokse Kerk neem sedert 1960 deel aan ekumeniese besprekings as lid van die Wêreldraad van Kerke, waarvan patriarg Mor Ignatius Zakka I Iwas president was, en sedert 1974 as lid van die Midde-Oosterse Raad van Kerke.

Die Kerk het 26 aartsbiskopdomme en 11 patriargale vikariate. Die patriargaat is in 1959 na Damaskus in die hedendaagse Sirië geskuif.

## Sien ook
*Christendom in Sirië

## Verwysings 
*15px Hierdie artikel is vertaal uit die Engelse Wikipedia
Doringkruin

**Doringkruin** is 'n voorstad of buurt van Klerksdorp in die Noordwes-provinsie van Suid-Afrika.

## Sien ook 
* Lys van dorpe in Suid-Afrika

## Verwysings
Tigane

**Tigane** is 'n swart woonbuurt van Orkney in die Dr Kenneth Kaunda-distriksmunisipaliteit van die Noordwesprovinsie van Suid-Afrika.

Die buurt het 'n bevolking van meer as 17&nbsp;000, meestal Tswanasprekende inwoners.

## Sien ook 
* Lys van dorpe in Suid-Afrika

## Verwysings
Tudia

**Tudia** of **Toedija** is die vroegste Assiriese koning wat op die Assiriese Koningslys genoem word en die eerste van die 17 "konings wat in tente gewoon het". Volgens die Assirioloog Georges Roux sou hy in die laaste helfte van die 25ste eeu v.C. gelewe het, iewers tussen 2450 en 2400 v.C. Volgens die koningslys is hy opgevolg deur Adamu.

Volgens argeologiese verslae van die vroeë koninkryk Ebla lyk dit of Tudia se bestaan bevestig word deur die ontdekking van ’n tablet waarvolgens hy ’n verdrag vir die bestuur van ’n *karum* (handelspos) in Ebla se gebied gesluit het met "koning" Ibrium van Ebla (wat, soos nou bekend is, eintlik ’n onderkoning van koning Ishar-Damu was). Dié hele tablet is nou onder verdenking omdat verskeie geleerdes onlangs gereken het die spesifieke verdrag was nie met koning Tudia van Assur nie, maar eerder met ’n onbekende koning van ’n gebied met die naam Abarsal.

## Verwysings 
*Georges Roux - Ancient Iraq
*Edmond Sollberger, "The so-called treaty between Ibla and 'Ashur'", Studii Eblaiti 3 (1980:129-155).
*15px Hierdie artikel is vertaal uit die Engelse Wikipedia
Georges Roux

**Georges Raymond Nicolas Albert Roux** (16 November 1914 &ndash; 12 Augustus 1999) was ’n Franse skrywer. Hy het onder meer gewilde geskiedenisboeke oor antieke Nabye Oosterse lande soos antieke Irak en Mesopotamië geskryf.

*15px Hierdie artikel is vertaal uit die Engelse Wikipedia
Floruit

**Floruit** (IFA: , afgekort **fl.** of soms **flor.**), is ’n Latynse woord wat "hy het floreer" beteken. Dit dui die tydperk aan waarin iemand gelewe het of aktief was. In Afrikaans kan die woord as 'n selfstandige naamwoord gebruik word om die tydperk aan te dui wanneer iemand "floreer" het.

## Bron 
*Floruit* is die 3de persoon perfektum van die Latynse werkwoord *floreo*: "om te bot, blom", van die Latynse selfstandige naamwoord *flos, floris*, "’n blom".

## Verwysings
Lys van Assiriese konings

duimnael|180px|Adad-nirari I (ca. 1295–1263 v.C.)
duimnael|180px|Tiglat-Pileser III (745–727 v.C.)
duimnael|180px|Assurbanipal (669–631 v.C.)

Die onderstaande **lys van Assiriese konings** is veral gebaseer op die Assiriese Koningslys – lyste van konings van dié antieke koninkryk in Noord-Mesopotamië (in die hedendaagse Noord-Irak), met inligting bygevoeg uit onlangse argeologiese vondste. Die Assiriese Koningslys sluit regeertye in wat gebaseer is op nou verlore *limmu*-lyste (lyste name van amptenare na wie elke jaar genoem is). Die regeertye stem ooreen met koningslyste van die Hetiete, Babilonië en Antieke Egipte asook met argeologiese rekords, en word beskou as betroubaar vir dié tydperk.

Die nommers van 1 tot 110 weerspieël die nommers op die lys, en volg van daar vir konings ná Salmanasser V wat nie op ontdekte lyste voorkom nie.

Die konings van Assirië was tot in 1813&nbsp;v.C. primi inter pares (die eerste onder gelykes), maar Samsi-Adad I het die absolute monargie in Assirië ingestel.

In 612 v.C. het Nineve, die Assiriese hoofstad, geval voor die Mede en Babiloniërs. Gesteun deur die Perse en Egiptenare, het ’n Assiriese generaal nog bly regeer vanuit Harran totdat dit ook verower is.

## Verwysings
Sanherib

**Sanherib** (Akkadies: *Sîn-ahhī-erība*, "Sin het (verlore) broers vir my vervang"; 705–681 v.C.) was ’n koning van Assirië. Hy was die seun van Sargon II en het hom opgevolg. Hy was die vader van Esarhaddon en oupa van Assurbanipal.

## Besonderhede 
Sy naam is geskryf as *mdSîn-aḫḫēmeš-eri4-ba*. Hy was ook bekend as **Sennacherib**.

Sanherib word veral onthou vir sy militêre veldtogte teen Babilon en Juda en sy bouprogramme, veral in sy hoofstad, Nineve. Sy grootste kommer tydens sy bewind was die "Babiloniese probleem", die weiering van die Babiloniërs om Assiriese heerskappy te aanvaar, wat gelei het tot sy verwoesting van Babilon in 689&nbsp;v.C. Verdere veldtogte is in Sirië-Palestina uitgevoer, wat opgeneem is in die Bybelboek 2 Konings, asook in die berge oos van Assirië, teen die koninkryke van Anatolië en teen die Arabiere in die Noord-Arabiese woestyne. 

Sanherib was ook ’n ywerige bouer en onder hom het Assiriese kuns ’n hoogtepunt bereik. Hy het Nineve verfraai, ’n kanaal van 50&nbsp;km lank laat bou om water na die stad te bring, en ’n enorme paleis laat bou wat die prototipe van die legendariese Hangende Tuin van Babilon kon bevat het.

Sanhrib is in 681&nbsp;v.C. in vreemde omstandighede vermoor, blykbaar deur sy oudste seun. (Sy aangewese opvolger, Esarhaddon, was die jongste.) Sy dood is in Babilon beskou as ’n goddelike straf vir sy verwoesting van dié stad.

## Verwysings 
## Bronne 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

## Eksterne skakels 
* Seldsame stele van Sanherib.
* Prisma van Sanherib
* Die moordenaar van Sanherib deur Simo Parpola
* Sanherib se inval in Juda deur Craig C. Broyles
* Ondersoek van Sanherib deur Jack Taylor 
*15px Hierdie artikel is vertaal uit die Engelse Wikipedia
Esarhaddon

**Esarhaddon** (Akkadies: *Aššur-ahu-iddin*, "Assur het ’n broer gegee") was ’n koning van Assirië wat van 681 tot 669 v.C. regeer het. Hy was die jongste seun van Sanherib en die Wes-Semitiese koningin Naqi'a, Sanherib se tweede vrou.

## Opkoms 
duimnael|205px|Esarhaddon se oorwinningstele.
Omdat Esarhaddon die jongste seun was en deur sy pa as sy opvolger aangewys is, het sy ouer broers teen hom in opstand gekom en hy is uit Assirië verdryf.

Sanherib is in 681&nbsp;v.C. vermoor, waarskynlik deur sy oudste seun of seuns. Esarhaddon het toe na Nineve teruggekeer en sy broers in ’n burgeroorlog verslaan. Hy is in die lente van 681&nbsp;v.C. amptelik tot koning verklaar. In dieselfde jaar het hy Babilon begin herbou, insluitende die bekende Esagila en die Ekur by Nippur (strukture wat soms met die Toring van Babel verbind word). Hy het ook die Assiriese heiligdom Esharra in Assur laat herbou. 

## Militêre veldtogte 
Esarhaddon se eerste militêre veldtogte was gemik teen die nomadiese stamme van Suid-Mesopotamië wat die Assiriese boere aangeval het. In 679&nbsp;v.C, het hy die Kimmeriërs, wat sy oupa Sargon II doodgemaak het, verslaan. 

Die koning van Sidon, wat in opstand teen die Assiriese koning gekom het, is in 677&nbsp;v.C. verslaan en onthoof. Die stad is verwoes en die inwoners na Assirië verban. ’n Gedeeltelik bewaarde verdrag met Tirus noem die konings van Juda, Edom, Moab, Gaza, Ekron, Bublos, Arwad en ander as Assiriese bondgenote. Daarna het hy onder meer die Manneërs, Skitiërs en Goeteërs aangeval. Die Mede was ook die teiken van ’n veldtog. ’n Veldtog teen Antieke Egipte het blykbaar misluk. 

In 672&nbsp;v.C. is kroonprins Sin-iddina-apla, die oudste seun en aangewese opvolger van Esarhaddon, dood terwyl die tweede oudste seun, Shamash-shum-ukin, die koning van Babilon sou word. Die jongste seun, Assurbanipal, het dus die kroonprins van Assirië geword, maar hy was baie ongewild in die hof en onder die priesters. Kontrakte is aangegaan met vooraanstaande Assiriërs, lede van die koninklike familie en buitelandse heersers om hul lojaliteit aan die kroonprins te verseker. 

In 671&nbsp;v.C het Esarhaddon oorlog verklaar teen farao Taharqa van Antieke Egipte. In die somer van dié jaar het hy Memphis verower, en Taharqa het na Bo-Egipte gevlug. Esarhaddon het homself nou "koning van Egipte, Patros en Koesj" genoem en ’n oorwinningstele opgerig. Die oomblik toe die koning Egipte verlaat, het die land egter in opstand gekom teen Assiriese heerskappy.

## Dood 
Esarhaddon het sy generaal, Sha-Nabu-shu, na die Nylvallei gestuur om orde in Egipte te herstel en in 669&nbsp;v.C. is hy self daarheen, maar hy is in die herfs van dié jaar skielik in Harran dood. Hy is deur Assurbanipal opgevolg as koning van Assirië en deur Shamash-shum-ukin as koning van Babilonië.

## Verwysings 
## Eksterne skakels 
*’n Opsomming van die Assiriese konings
*Die moord op Sanherib deur Simo Parpola
*Leenheerverdrae en Esharhaddon se "Brief aan God"
*Esarhaddon-kronieke

*15px Hierdie artikel is vertaal uit die Engelse Wikipedia
Joshua Nkomo

**Joshua Mqabuko Nyongolo Nkomo** (19 Junie 1917 – 1 Julie 1999) was die stigter en leier van die Zimbabwean African People's Union (ZAPU), asook 'n lid van die Ndebele (Kalanga)-stam.

Nkomo was 'n vakbondleier, wat die president van die verbode Nasionale Demokratiese Party geword het, en is vir tien jaar deur Rhodesië se destydse wit regering tronk toe gestuur. Ná sy vrylating het ZAPU tot die val van die regering bygedra, maar in konflik met die mededinger ZANU-groep gekom, wat deur Robert Mugabe gelei is. Net na 'n omstrede samesmelting tussen ZAPU en ZANU, moes hy uit vrees vir sy lewe die land uit vlug.

Hy het verskeie byname gehad, onder andere "Umafukufuku", "Vader Zimbabwe" en "Chibwechitedza", die gladde rots.

## Verdere naleeswerk 
* Joshua Nkomo with Nicholas Harman, *Nkomo: The Story of My Life* (outobiografie), 1984; , .
* ''The Zimbabwe African People's Union 1961–1987: A Political History of Insurgency in Southern Rhodesia*.
* Terence O. Ranger, ‘"Nkomo, Joshua Mqabuko Nyongolo (1917–1999)", *Oxford Dictionary of National Biography'', Oxford University Press, 2004. besoek op 18 Junie 2006

## Verwysings
Warren Whiteley

**Warren Whiteley** (gebore in Durban, 18 September 1987) is 'n Springbokrugbyspeler wat voorheen vir die Goue Leeus in die Curriebeker en die Lions in Superrugby gespeel het. Whiteley word op 23 Mei 2017 aangewys as Suid-Afrika se 58ste Springbokkaptein vir drie toetse teen 'n Franse toerspan.

## Eksterne skakels 
* 
* 
* Warren Whiteley by itsrugby.co.uk
Nunavik

duimnael|Die Nunavik-streek

**Nunavik ** (Inuktitut: *ᓄᓇᕕᒃ*) bestaan uit die noordelike derde van Quebec-provinsie, Kanada in Kativik, 'n deel van die Nord-du-Québec-streek. Dit beslaan 'n gebied van 443&nbsp;684,71km2 noord van die 55ste parallel, en is die tuiste van die Inuïete van Quebec. Meeste van die 12&nbsp;090 inwoners, waarvan 90% Inuïete is, bly in veertien dorpies langs die kus of in die Cree-gereserveerde gebied (TC) van Whapmagoosti, naby die noordelike dorp van Kuujjuarapik.

Nunavik beteken "groot land" in die plaaslike Inuïtiese dialek, en die Inuïete van die streek noem hulself *Nunavimmuit*. Tot 1912 was die gebied deel van die Distrik van Ungava van die Noordwestelike Gebiede.

Onderhandelinge vir streeksoutonomiteit en die uitsortering van uitstaande grondeise het in die 2000's plaasgevind. Die streek se hoofstad sou Kuujjuaq gewees het. Onderhandelinge vir die bevordering van die Inuïete se politieke regte is steeds aan die gang.

## Geografie 
duimnael|Kuujjuamiuq of "mense van Kuujjuaq"
Nunavik is 'n enorme streek, groter as die staat Kalifornië in die Verenigde State, geplaas in die noordelikste dele van Quebec. Dit lê in beide die Arktiese en subarktiese klimaatstreke. Altesaam bly daar ongeveer 12&nbsp;000 mense in Nunavik se gemeenskappe, en die totaal is besig om te groei.

Nunavik is verdeel vanaf die Nunavut-gebied deur Hudson-baai in die weste en die Hudson-seestraat en Ungava-baai in die noorde. Nunavik deel 'n grens met die Côte-Nord streek van Quebec en die Labrador-streek van die provinsie van Newfoundland en Labrador. Die Ungava-skiereiland vorm die noordelike twee-derdes van die streek.

Nunavik het veertien dorpe, bevolk deur 'n Inuit-meerderheid. Die hoofdorp en administratiewe sentrum in Nunavik is Kuujjuaq, op die suidelike kus van Ungava Baai; die ander dorpe is Inukjuak (waar die film *Nanook of the North* geskiet was), Salluit, Puvirnituq, Ivujivik, Kangiqsujuaq, Kangiqsualujjuaq, Kangirsuk, Tasiujaq, Aupaluk, Akulivik, Quaqtaq, and Umiujaq. Die dorpe se bevolking, volgens die 2011 sensus, wissel vanaf 2&nbsp;375 in Kuujjuaq tot 195 in  Aupaluk.

Daar is geen padskakels tussen Nunavik en suidelike Quebec nie, maar die Trans-Taiga Pad van die Jamésie-streek eindig naby die 55ste parallel op die Caniapiscau Reservoir, 'n paar honderd kilometer suid van Kuujjuaq. Daar is 'n lugdiens tot alle dorpe jaarlank en seisoenale skeepsvaart in die somer en herfs. Dele van die binneland van suidelike Nunavik kan ook bereik word deur verskeie staproetes te volg wat noord gaan vanaf Schefferville.

Daar is drie bekende meteoorkraters in Nunavik: Pingualuitkrater, Couturekrater, en La Moineriekrater.
## Gemeenskappe 
duimnael|400x400px|Dorpies in Nunavik.
* Akulivik
* Aupaluk
* Inukjuak
* Ivujivik (Quebec se noordelikste gemeenskap)
* Kangiqsualujjuaq
* Kangiqsujuaq
* Kangirsuk
* Kuujjuaq (administratiewe sentrum)
* Kuujjuarapik/Whapmagoostui (bikulturele gemeenskap van Inuïete en Cree)
* Puvirnituq
* Quaqtaq
* Salluit
* Tasiujaq
* Umiujaq
* Whapmagoostui/Kuujjuarapik

## Notas
Tshing

**Tshing** is 'n hoofsaaklik swart nedersetting in die Noordwes-provinsie van Suid-Afrika. Dit is aangrensend aan Ventersdorp geleë.

## Sien ook 
* Lys van dorpe in Suid-Afrika

## Verwysings
Jesse Kriel

**Jesse Kriel** (gebore in Kaapstad, 15 Februarie 1994) is 'n Springbokrugbyspeler wat vir die  in Superrugby speel. Hy was ook deel van Suid-Afrika se span tydens die Rugbywêreldbeker 2015 en die Rugbywêreldbeker 2019. Kriel se oupagrootjie, John Hodgson (1909-1970), het in die 1930's 15 keer vir die Britse en Ierse Leeus gespeel.

## Springbokloopbaan 
Kriel was die eerste keer ingesluit in the Springbokgroep vir die 2015-Rugbykampioenskapreeks. Hy het die eerste keer opgedraf vir die Springbokke teen Australië op 18 Julie 2015 in Brisbane. Hy was ook deel van Suid-Afrika se span tydens die rugbywêreldbekertoernooie in 2015, 2019 en 2023.

## Verwysings 
## Eksterne skakels 
* 
* 
* Jesse Kriel by itsrugby.co.uk
Goedgevonden B

**Goedgevonden B** is 'n 99.7% swart nedersetting, suid van Mahikeng in die Ngaka Modiri Molema-distriksmunisipaliteit van die Noordwes-provinsie van Suid-Afrika.

## Sien ook 
* Lys van dorpe in Suid-Afrika

## Verwysings
Skopos-teorie

**Skopos-teorie **is ’n konsep uit die veld van vertaalstudies. Dit voorsien insig in die aard van vertaling as ’n doelgerigte aktiwiteit, wat direk van toepassing is op elke vertaalprojek.

Dit is deur die Duitse taalkundige Hans Vermeer gevestig en bestaan uit die idee dat vertaling en tolking hoofsaaklik die funksie van die bron- en teikenteks in ag neem.

## Mikpunt en gehoor 
Skopos-teorie fokus op vertaling as 'n aktiwiteit met 'n doel of oogmerk en op die voorgenome ontvanger of gehoor van die vertaling. Om te vertaal beteken om 'n teikenteks in 'n teikenomgewing te produseer met 'n teikendoel en teikenontvangers in teikenomstandighede. In skopos-teorie is die status van die bronteks laer as in ekwivalensiegebaseerde vertaalteorieë. Die bron is 'n "aanbod van inligting", wat die vertaler in 'n "aanbod van inligting" vir die teikengehoor verander.

Paul Kussmaul skryf oor hierdie teorie: "Die funksionele benadering is nou verwant aan die *Skopos-teorie*. Die funksie van 'n vertaling hang af van die kennis, verwagtinge, waardes en norme van die teikenlesers, wat weer beïnvloed word deur die situasie waarin hulle hulle bevind en deur die kultuur. Hierdie faktore bepaal of die funksie van die bronteks of gedeeltes van die bronteks behou kan word, of selfs gewysig of verander moet word."

## Sien ook 
* Vertaling

## Notas
Grootbrulpadda

Die **grootbrulpadda** (*Pyxicephalus adspersus*) is 'n padda wat voorkom in die binneland van Suidelike Afrika. Die padda se lengte wissel van 15 – 20&nbsp;cm en is olyfgroen en die pens is oranjegeel. Hy bly ondergronds in die droë winter maar kom na swaar somerreën uit om tydelike panne in die grasveld te beset. Sy roep is 'n diep, stadige brul. Sy getalle is besig om te daal in die Hoëveld. In Engels staan die padda bekend as die *African bullfrog*.

raamloos|links|'n Grootbrulpadda op 'n grasperk
duimnael|links|Onderkant

## Bronnelys 
* Kruger, Elfriede: Die Paddaprins. In: Suid-Afrikaanse Panorama. Jaargang 36, nr. 2, Maart/April 1991. ISSN 0491-4783
* *Natuurlewe van Suid-Afrika* Duncan Butchart Struik Nature 2012 

## Eksterne skakels 
*
Gebande rubberpadda

Die **Gebande rubberpadda** (*Phrynomantis bifasciatus*) is 'n padda wat voorkom in die noorde van die Noordwes en Limpopo, die ooste van Mpumalanga en die noorde van KwaZulu-Natal. Die padda word 6&nbsp;cm lank. Die padda is blinkswart met breë rooi, pienk of geel strepe langs die kante van die rug en oor die pote.

## Bron 
* *Natuurlewe van Suid-Afrika* Duncan Butchart Struik Nature 2012
Gilgamesj

[duimnael|140px|links|Gilgamesj in die [Louvre, Parys.]]

**Gilgamesj** (Akkadies: , Gilgameš, Sumeries: , Bilgamesj) is die hoofkarakter in die Akkadiese epiese gedig *Heldedig van Gilgamesj*, wat beskou word as die eerste groot letterkundige werk, asook in vroeëre Sumeriese gedigte. In die heldedig is Gilgamesj ’n halfgod met bomenslike krag wat die stadsmure van Uruk bou om sy volk te beskerm en op reis gaan om die ewige lewe te vind.

Gilgamesj word gewoonlik deur geleerdes as ’n historiese figuur beskou omdat geskrifte ontdek is wat sy bestaan en dié van ander mense in die heldedig bevestig. Hy was waarskynlik ’n koning iewers tussen 2800 en 2500 v.C. Volgens die Sumeriese Koningslys het Gilgamesj 126 jaar lank oor Uruk regeer. 

Volgens ’n uitgebreide koningslys het hy en sy seun Urlugal die godin Ninlil se tempel in Tummal, ’n heilige deel van die stad Nippur, herbou.

## Verwysings 
*15px Hierdie artikel is vertaal uit die Engelse Wikipedia
Biblioteek van Assurbanipal

duimnael|220px|Tablet met ’n deel van die *Heldedig van Gilgamesj*, Britse Museum.
duimnael|160px|Die Venus-tablet van Ammisaduqa met sterrevoorspellings.
duimnael|160px|’n Tablet met sinonieme.

Die **Biblioteek van Assurbanipal**, wat genoem is na die groot koning Assurbanipal van die Nieu-Assiriese Ryk,  is ’n versameling van duisende kleitablette en -fragmente met ’n verskeidenheid inligting uit die 7de eeu v.C.. Daaronder is die bekende *Heldedig van Gilgamesj*. Weens die slordige hantering van die oorspronklike materiaal is ’n groot deel daarvan onherstelbaar beskadig en is dit onmoontlik vir geleerdes om baie van die tekste te rekonstrueer.

Die tablette is ontdek op die terrein van die ou stad Nineve, die hoofstad van Assirië in Noord-Mesopotamië (in die hedendaagse Irak).

Volgens Oud-Persiese en Armeense tradisies was Alexander die Grote so beïndruk met die biblioteek toe hy dit sien dat dit hom laat besluit het om sy eie biblioteek te bou. Hy is dood voordat hy dit kon doen, maar sy vriend en opvolger in Antieke Egipte, Ptolemeus I Soter, het die projek begin wat later die beroemde Biblioteek van Alexandrië sou word.

## Inhoud 
Assurbanipal was bekend as ’n sterk krygsheer, maar hy was ook ’n intellektueel wat geletterd was en beide Akkadies en Sumeries kon lees en skryf. Hy was ook ’n passievolle versamelaar van tekste en tablette. Hy het skribas na elke streek in die Nieu-Assiriese Ryk gestuur om antieke tekste te versamel. Hy het ook geleerdes en skribas gehuur om veral Babiloniese tekste te kopieer.

Die biblioteek bevat sowat 30&nbsp;000 tablette en geskrewe borde, hoewel die meeste daarvan gebreek is. Daar is sowat 6&nbsp;000 tablette in verband met wette, buitelandse korrespondensie en afsprake, adellike deklarasies en finansiële sake. Van die oorblywende tekste bevat voorspellings, omens en gesange oor verskillende gode, terwyl ander handel oor mediese sorg, sterre- en letterkunde. Net 10 bevat ritmiese gedigte soos heldedigte en mites. Dit sluit in die *Heldedig van Gilgamesj*, ’n skeppingsverhaal; die mite van Adapa, die eerste man; en stories soos *Die Arm Man van Nippur*.

Die tekste is hoofsaaklik in Akkadiese wigskrif geskryf; ander is van onsekere afkoms. Die tablette is dikwels volgens vorm en inhoud georganiseer. Dié met vier kante het gewoonlik inligting oor finansies bevat en ronde tablette inligting oor landbou.

Nineve is in 612 v.C. verwoes deur ’n koalisie van Babiloniërs, Skitiërs en Mede, ’n Antieke Iranse volk. Daar word geglo van die tablette is gedeeltelik gebak in ’n groot brand wat die paleis verwoes het.

Daar was waarskynlik ’n veel groter versameling dokumente in die biblioteek, waarvan dié op was, leer en moontlik papirus in die brand verwoes is.

## Voorbeelde van tablette 
* Azekah-inskripsie
* Esarhaddon se Verdrag met Baäl van Tirus
* Nimrod-tablet K.3751
* Sargon II se Prisma A
* Venus-tablet van Ammisaduqa
* *Heldedig van Gilgamesj*
* *Enûma Eliš*

## Verwysings 
## Eksterne skakels 
* BBC-legger. *In our time*, besprekingsprogram. 45 minute.

* 15px Hierdie artikel is vertaal uit die Engelse Wikipedia
Heldedig van Gilgamesj

Die ***Heldedig van Gilgamesj*** is ’n epiese gedig uit antieke Mesopotamië. Dit dateer uit die Derde Dinastie van Ur (omstreeks 2100 v.C.) en word dikwels beskou as die eerste groot letterkundige werk. Die letterkundegeskiedenis van Gilgamesj begin met vyf Sumeriese gedigte oor "Bilgamesj" (die Sumeries vir Gilgamesj), die koning van Uruk. Dié onafhanklike stories is later saamgevoeg as een heldedig. Die eerste weergawe wat behoue gebly het, bekend as die "Oud-Babiloniese weergawe", dateer van die 18de eeu v.C.. Net ’n paar kleitablette daarvan bestaan nog. Die latere "standaardweergawe" dateer van die 13de tot 10de eeu v.C. Sowat twee derdes van dié langer weergawe (12 tablette) is al ontdek: van die beste eksemplare in die ruïnes van die Biblioteek van Assurbanipal uit die 7de eeu v.C.

## Inhoud 
Die eerste helfte van die heldedig bespreek Gilgamesj, die koning van Uruk, en Enkidu, ’n wilde man wat deur die gode geskep is om Gilgamesj se verdrukking van die mense van Uruk stop te sit. Ná ’n aanvanklike stoeigeveg raak Gilgamesj en Enkidu groot vriende. Saam reis hulle na Berg Cedar en verslaan Humbaba, sy monsteragtige bewaker. Later maak hulle die Bul van die Hemel dood wat die godin Isjtar stuur om Gilgamesj te straf omdat hy haar toenaderings verwerp het. As straf vir dié dade veroordeel die gode Enkidu ter dood.

In die tweede helfte van die heldedig onderneem Gilgamesj, wat treur oor die dood van Enkidu, ’n lang en gevaarlike reis om die geheim van die ewige lewe te ontdek. Hy leer eindelik: "Die lewe, waarvoor jy soek, sal jy nooit vind nie. Want toe die gode die mens geskape het, het hulle die dood deel van hom gemaak, en die lewe in hul eie hande weerhou." Danksy sy groot bouprojekte, sy weergawe van ’n wyse man se advies en wat ’n onsterflike man vir hom vertel het oor die Groot Vloed, oorleef Gilgamesj se roem egter sy dood.

## Verwysings 
*15px Hierdie artikel is vertaal uit die Engelse Wikipedia
Borrelvleipadda

Die **Borrelvleipadda** (*Kassina senegalensis*) is 'n padda wat voorkom in sentraal en die ooste van Suidelike Afrika en is 4 – 5&nbsp;cm lank. Die padda het duidelike patrone oor die rug. Die rugkleur wissel van vaalbruin, geel of olyfkleurig met kenmerkende donker kleure op. Die sye is gevlek en die pens is naaswit.

## Bron 
* *Natuurlewe van Suid-Afrika* Duncan Butchart Struik Nature 2012
Ninlil

In die Mesopotamiese mitologie is **Ninlil** (wigskrif: DNIN.LÍL, , "dame van die oop veld" of "dame van die wind"), ook genoem **Sud** of **Mullissu**, ’n godin en die metgesel van die god Enlil. Haar ouers verskil van bron tot bron.  

Ninlil het saam met haar gesin in Dilmun gewoon. Sy is deur haar man, Enlil, verkrag en met water swanger gemaak. Sy het ’n seun, Sin, gehad wat die maangod sou word. As straf is Enlil na die onderwêreld verban waar Ninlil by hom aangesluit het. Enlil, vermom as die poortwagter, het haar weer swanger gemaak en sy het daarna die lewe geskenk aan Nergal, die god van die dood. Op ’n soortgelyke manier het sy die lewe geskenk aan Ninazu, die god van die onderwêreld, nadat Enlil haar swanger gemaak het vermom as die "man van die rivier van die onderwêreld". Later het Enlil hom vermom as "die man van die boot" en haar swanger gemaak met hul vierde kind, Enbilulu, die god van riviere en kanale. In sommige tekste is Ninlil ook die ma van Ninurta, die heroïese god wat die demoon Asag verslaan het.

Ná haar dood het sy die godin van die wind geword, nes Enlil. Sy kon die godin van die suidewind geword het waarna in die mite oor Adapa verwys word, want Enlil is verbind met die noordewind van die winter. 

## Verwysings 
*Michael Jordan, Encyclopedia of Gods, Kyle Cathie Limited, 2002.

## Eksterne skakels 
*Antieke Mesopotamiese gode en godinne: Ninlil (Mulliltu, Mullissu, Mylitta)
*Assyro-Babiloniese Mitologie, VVV
*15px Hierdie artikel is vertaal uit die Engelse Wikipedia
Enkidu

duimnael|170px|links|’n Moontlike voorstelling van Enkidu.

**Enkidu** (wigskrif: EN.KI.DU3, , "Enki se skepping") is ’n sentrale figuur in die Mesopotamiese *Heldedig van Gilgamesj*. 

## Heldedig 
Enkidu word deur Aruru uit klei en spoeg geskep om Gilgamesj, die koning van Uruk, se onderdrukking van sy volk stop te sit. In die verhaal is hy ’n wilde man wat deur diere grootgemaak is en nie die beskawing ken nie, totdat hy met die tempelprostituut Shamhat seks het. Daarna maak ’n paar wisselwerkings met mense en menslike gedrag hom meer beskaafd. Dit lei tot ’n stoeigeveg met Gilgamesj. Hoewel Enkidu net so sterk soos Gilgamesj is, verteenwoordig hy die ongerepte en natuurlike wêreld en is hy eintlik die teenpool van die opgevoede en beskaafde koning. 

Enkidu word Gilgamesj se metgesel en vriend totdat hy deur die gode ter dood veroordeel word en sterf. Die treurende Gilgamesj vertrek hierna op ’n reis om die ewige lewe te soek. Daar is ’n groeiende beweging wat meen Gilgamesj en Enkidu het ’n erotiese verhouding gehad.

Ouer bronne translitereer sy naam soms as Enkimdu, Eabani of Enkita. Enkidu is ’n moderne vorm.

## Verwysings 
*15px Hierdie artikel is vertaal uit die Engelse Wikipedia
Ninhursag

In die Sumeriese mitologie was **Ninhursag** (, Ninḫursag of **Ninkharsag**) die vrou van die god Enki en ’n moedergodin van die heilige berge. Sy is een van die sewe hoofgode van Sumer en hoofsaaklik ’n vrugbaarheidsgodin. Tempelgesange identifiseer haar as die "ware en groot dame van die hemel" (moontlik vanweë haar staanplek op die berge), en konings van Sumer is "gevoed deur Ninhursag se melk". 

Sy het baie name gehad, soos **Ninmah** ("groot koningin"); **Nintu** ("dame van geboorte"); **Mamma** of **Mami** ("moeder"); **Aruru**, **Belet-Ili** (dame van die gode) ensovoorts.

Volgens legendes is haar naam van Ninmah na Ninhursag verander deur haar seun Ninurta om sy skepping van die berge te gedenk. 

## Verwysings 
*Michael Jordan, Encyclopedia of Gods, Kyle Cathie Limited, 2002.

## Eksterne skakels 
*Antieke Mesopotamiese gode en godinne: Moedergodin (Ninmah, Nintud/r, Belet-ili)
*"Gateways of Babylon": Enki en Ninhursag
*15px Hierdie artikel is vertaal uit die Engelse Wikipedia
Andrew Smith

**Andrew Smith** kan na een van verskeie persone met die naam verwys, onder andere:

* Andrew Smith, Skotse chirurg, ontdekkingsreisiger, volkekundige en dierkundige wat as die vader van dierkunde in Suid-Afrika beskou word.
* Andrew Smith, Suid-Afrikaanse rugbyspeler wat o.a. in die 2011 en 2012 Superrugbyseisoen gespeel het.
Grumman G-21 Goose

Die **Grumman G-21 Goose** is 'n amfibiese vliegtuig wat deur Grumman ontwerp is om as 'n agt-sitplek pendelvliegtuig vir sakemanne in die Long Island area te dien. Die **Goose** was Grumman se eerste enkelvlerkvliegtuig om te vlieg, sy eerste tweeling-enjin vliegtuig, en sy eerste vliegtuig om in kommersiële lugrederydiens te tree. 

Tydens die Tweede Wêreldoorlog het die Goose 'n doeltreffende vervoermiddel vir die Amerikaanse Gewapende Magte (insluitend die Amerikaanse Kuswag) geword, sowel as by vele ander lugmagte. Tydens die oorlog het die Goose in 'n toenemende aantal gevegs- en opleidingsrolle betrokke geraak. Die aanpasbare vliegtuig se diens het in na-oorlogse gebruik voortgeduur.
Northrop Grumman E-2 Hawkeye

Die **Northrop Grumman E-2 Hawkeye** is 'n Amerikaanse alleweer, vliegdekskip-bruikbare, taktiese lugontpooide vroeë waarskuwingsvliegtuig. Dit tweeling-turboskroef vliegtuig is gedurende die laat 1950's en vroeë 1960's deur die Grumman Vliegtuigmaatskappy ontwerp en ontwikkel vir die Amerikaanse Vloot as 'n plaasvervanger vir die vroeëre, radiale suier-enjin E-1 Tracer, wat vinnig besig was om in onbruik te verval.

Die vliegtuig se verrigting is opgegradeer met die E-2B en 2C E-weergawes, waartydens meeste van die veranderinge aan die radar en radio kommunikasie gedoen is, as gevolg van vooruitgang in elektroniese geïntegreerde stroombane en ander elektronika. Die vierde weergawe van die Hawkeye is die E-2D, wat die eerste keer in 2007 gevlieg het.

## Ander gebruikers 
[duimnael|links|260px|'n [Franse Vloot Hawkeye met sy vlerke gevou]]
[duimnael|senter|250px|Lugmag van [Republiek China se E-2K by Songshan Lugmagbasis, 2011.]]

regs|300px
## Tegniese gegewens 
* Lengte: 17,60 m
* Vlerkspan: 24,56 m
* Hoogte: 5,58 m
* Leë massa: 18&nbsp;090 kg
* Gelaaide massa: 19&nbsp;536 kg
* Maksimum opstygmassa: 26&nbsp;083 kg
* Maksimum snelheid: 648&nbsp;km/h (350 knope)
* Reikafstand: 2&nbsp;708 km
* Plafonhoogte:10&nbsp;576 m
* Motore: 2 Allison/Rolls-Royce T56-A-427
* Bemanning: 5

## Verwysings
Grumman C-2 Greyhound

Die **Grumman C-2 Greyhound** is 'n tweelingenjin, hoëvlerk vragvliegtuig, wat ontwerp is om voorraad, pos en passasiers van en na die vliegdekskepe van die Amerikaanse Vloot te vervoer. Sy primêre missie is draeraanboordaflewering. Die vliegtuig bied logistieke ondersteuning wat van kritieke belang is vir vliegdekgevegsgroepe. Die vliegtuig word hoofsaaklik gebruik om hoë prioriteitsvrag, pos en passasiers tussen vliegdekskepe en landbasisse te vervoer, en kan ook vrag soos stralerenjins en spesiale onderdele aflewer.

Prototipes van die C-2 het die eerste keer in 1964 gevlieg en volle produksie het die volgende jaar gevolg. Die aanvanklike Greyhound vliegtuie is opgeknap in 1973. In 1984 is meer C-2As bestel onder die naam "Reprocured C-2A" of C-2A(R). Die C-2As is toegerus met opgedateerde skroewe (vermeerder van 4 na 8 blaaie) en nuwer navigasie.

## Ontwerp en nut 
Die C-2 het vier vertikale stabiliseerders, waarvan drie toegerus is met roere. 'n Enkele vertikale stertstabiliseerder, groot genoeg vir voldoende rigtingbeheer, sou die vliegtuig te hoog gemaak het om in 'n loods op 'n vliegdekskip te pas. Die vier-stabiliseerder opset het die voordeel dat die buiteboord-roeroppervlaktes direk in lyn met die skroefspoel geplaas kon word. Dit verskaf sodoende effektiewe rigtingbeheer tot en met 'n lae lugspoed, soos tydens opstyg en landing.

Die C-2A word aangedryf deur twee Allison T56 turboskroefmotore en kan 4&nbsp;500&nbsp;kg (10&nbsp;000 pond) se vrag, passasiers of beide dra. Dit kan ook bedlêende pasiënte in mediese ontruimingsmissies vervoer. 'n Hokstelsel of vervoerstaander hou vrag in plek tydens lansering en landing op vliegdekskepe. Die groot agterste vragdeur en vragoprit met 'n aangedrewe katrol vergemaklik vraglaai en -aflaai vir 'n vinnige omkeertyd.

Die Greyhound se vermoë om voorraad en personeel per lug oor te dra, sy vlerke op te vou, en krag op te wek vir enjinaansitter- en ander gebruike bied 'n operasionele veelsydigheid wat in geen ander vragvliegtuig gevind word nie.

## Tegniese gegewens C-2A (R) 
regs|500px
* Lengte: 17,30 m
* Vlerkspan: 24,6 m
* Vlerkoppervlak: 65 m²
* Hoogte: 4,85 m
* Leë massa: 33&nbsp;746 kg
* Gelaaide massa: 22&nbsp;405 kg
* Vragmassa: 9&nbsp;350 kg
* Maksimum opstygmassa: 24&nbsp;655 kg
* Maksimum snelheid: 635&nbsp;km/h (343 knope)
* Kruissnelheid: 465&nbsp;km/h (251 knope)
* Reikafstand: 2&nbsp;400 km
* Plafonhoogte (leeg):10&nbsp;210 m
* Klimkoers: 13,3 m/s (by seevlak)
* Enjins: 2 × Allison T56-A-425, 3&nbsp;430 kW elk
* Bemanning: 2 vlieëniers, 2 lugbemanning
* Kapasiteit: 26 passasiers, 12 bedlêende pasiënte

## Verwysings
Shinkansen

duimnael|300px|'n Paar JR West Shinkansentreine, Oktober 2008
Die **Shinkansen** (新 幹線) is 'n groot netwerk hoëspoedspoorlyne wat deur vier Japan Railways Group maatskappye in Japan bedryf word. Die netwerk, wat die modernste ontwerpe van hoëspoedtreine dra, het begin met die **Tōkaidō Shinkansen** (515.4 km, 320.3 myl) in 1964,  is deurlopend uitgebrei en bestaan tans uit 2&nbsp;616 km (1&nbsp;625 myl) se lyne met 'n maksimumspoed van 240-320 km/h (150-200 mpu), 283.5 km (176.2 myl) van Mini-Shinkansen lyne met 'n maksimum snelheid van 130 km/h (80 mpu), en 10.3 km (6.4 myl) se sylyne met Shinkansen dienste.

Die netwerk verbind die meeste groot stede op die eilande van Honsjoe en Kyushu, met die konstruksie van 'n verbinding na die noordelike eiland Hokkaido byna voltooi. Die bynaam "bullet train" word soms in Engels gebruik vir hierdie hoëspoed treine.

## Prestasies en statistiek 
Die maksimum bedryfspoed is 320 km/h (200 mpu) (op 'n 387.5 km gedeelte van die Tōhoku Shinkansen). Toetsritte het wel 443 km/h (275 mpu) behaal op 'n konvensionele spoorlyn in 1996, en 'n wêreldrekord van 603 km/h (375 mpu) vir maglev treine in April 2015.

Die Tokaido Shinkansen is die wêreld se besigste hoëspoedspoorlyn. Dit vervoer 151 miljoen passasiers per jaar (Maart 2008) en het meer passasiers vervoer (meer as 5 miljard, hele netwerk oor die 10 miljard)as enige ander hoëspoedlyn in die wêreld. Tussen Tokio en Osaka, die twee grootste metropole in Japan, loop tot dertien treine per uur met sestien waens elk ('n 1323-sitplek kapasiteit) in beide rigtings met 'n minimum van drie minute tussen treine. Hoewel grootliks 'n langafstandvervoerstelsel, bedien die Shinkansen ook pendelaars wat vanaf afgeleë stede werk toe reis in die metropolitaanse gebiede. 

Japan se Shinkansen-netwerk het die hoogste jaarlikse passasiersgetalle ('n maksimum van 353 miljoen in 2007) van enige hoëspoed-spoornetwerk tot 2011, toe China se hoëspoed-spoornetwerk dit oortref het met 370 miljoen passasiers per jaar.

## Verwysings