open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Tetrose

'n **Tetrose** is 'n monosakkaried met 4 koolstofatome. Dit kan óf 'n aldehied funksionele groep hê, as die karbonielgroep in posisie 1 is (aldotetrose) óf 'n ketoon funksionele groep, as die karbonielgroep  in posisie 2 is (ketotetrose).

File:DErythrose Fischer.svg |D-Erythrose
File:DThreose Fischer.svg |D-Threose
File:DErythrulose Fischer.svg |D-Erythrulose
Die aldotetrose het twee chirale sentrums (asimmetriese koolstofatome) en dus is 4 verskillende stereoisomere moontlik. Daar is twee stereoisomere wat in die natuur voorkom: die enantiomere van erythrose en threose met die D opset - die L enantiomere kom nie in die natuur voor nie. Die ketotetroses het slegs een chirale sentrum en dus is daar slegs twee moontlike stereoisomere: erythrulose (L- en D-vorm). Weereens is slegs die D enantiomeer in die natuur teenwoordig.

## Verwysings
2017 Aboe Dhabi Grand Prix

Die **2017 Formule Een Aboe Dhabi Grand Prix** het op 26 November 2017 op die Yas Marina-renbaan in Aboe Dhabi plaasgevind. Dit was die twintigste en laaste wedren van die 2017-kampioenskapseisoen gewees.

## Bande verskaf deur Pirelli 
Pirelli het die volgende bande aan alle spanne beskikbaar gestel in Aboe Dhabi.

## Vrye oefening 
## Kwalifisering 
duimnael|links|800px|Wegspringrooster vir die 2017 Aboe Dhabi Grand Prix

## Renuitslag 
## Puntestand na afloop van die Grand Prix-seisoen 
### Renjaers 
### Vervaardigers 
## Verwysings
Cosenza (provinsie)

**Cosenza** (Italiaans: *Provincia di Cosenza*)  is 'n provinsie geleë in die suidelike Italiaanse streek van Kalabrië. In die noorde grens dit aan die provinsies Potenza en Matera, wat deel uitmaak van die Basilicata- streek. In die suide is die Calabriese provinsies Catanzaro en Crotone. Cosenza is aan beide kante langs die see begrens; die Tirreense See in die weste en die Ioniese See in die ooste.
Cosenza

duimnael|links|Panorama van Cosenza
**Cosenza** is die hoofstad en grootste stad van die provinsie Cosenza in die streek Kalabrië in Italië.

## Eksterne skakels
Albatros D.V

Die **Albatros D.V** was 'n Duitse dubbeldekker vegvliegtuig wat in die tweede helfte van die Eerste Wêreldoorlog in diens gestel was. Die *D.V* was die einde van 'n reeks vliegtuie wat begin het met die *Albatros D.I*. Die *D.V* se romp was uiters vaartbelyn en het bestaan uit laaghout. Dit was in groot getalle gebou en meer as 1 500 het aan die wesfront diens gedoen. Die swakheid van die vliegtuig was strukturele swakhede in die onderste vlerk; dit het soms opgebreek gedurende die vlug.

## Tegniese besonderhede 
## Sien ook 
* Lys van vegvliegtuie

## Bron 
* Crosby, Francis: *THE WORLD ENCYCLOPEDIA OF FIGHTERS & BOMBERS*. 2015.
George Santayana

**George Santayana** (gebore **Jorge Agustín Nicolás Ruiz de Santayana y Borrás**; Madrid, 16 Desember 1863 – Rome, 26 September 1952) was 'n Spaans-Amerikaanse skrywer, digter en filosoof. Hy behou gedurende sy lewe sy Spaanse nationaliteit, maar skryf al sy werke in Engels.

## Lewe en werk 
Santayana verhuis op negejarige leeftyd na die Verenigde State. Hy studeer aan die Universiteit van Harvard en later in Berlyn en Cambridge. Tot 1912 doseer hy in filosofie aan Harvard (waar hy onder meer T.S. Eliot onder sy leerlinge tel), waarna hy homself as literator in Frankryk vestig. Tydens die Eerste Wêreldoorlog bly hy in Engeland en uiteindelik in Italië.

Santayana begin sy loopbaan as skrywer van helder, ondersoekende gedigte: *Sonnets and Other Verses* (1894). Hy word egter veral bekend deur sy omvangryke filosofiese en kritiese oeuvre, wat bekend raak weens sy kunssinnige kwaliteit en beheerste, poëtiese styl. Teenoor die moderne wêreld neem hy 'n skeptiese houding in. As teenstander van die utilitarisme en pragmatisme bepleit hy 'n ‘redelike lewe’, gebaseerd op die Griekse ideaal van skoonheid en goedheid.

Santayana se hoofwerke is *The Life of Reason* (1905-1906) en *The Realms of Being* (1927-1940). In die eerste word kritiek gelewer op die beperkheid van die rede op alle gebiede van die menslike aktiwiteite soos (godsdiens, kuns, wetenskap, ensovoorts). In die tweede werk word die vier velde van materie, essensie, waarheid en gees noukeurig ondersoek.

Santayana skryf ook nog verskeie ander filosofiese werke, verskeie kritiese werke, 'n outobiografie en een roman: *The Last Puritan* (1935). Hierdie "romantiese biografie" speel af tydens die ondergang van die Calvinisme in Nieu-England en skets op ironiese wyse die kontrasterende waarhede van 'n puritein en 'n hedonis. Dit boek word wel gesien as Santayana se mees toeganklike werk en word 'n besverkoper.

## Bekende aanhalings 
* "Fanatisme bestaan daaruit dat jy dubbele pogings moet aanwend as jy jou doel vergeet het."
* "Wie die geskiedenis nie ken nie is gedoem om dit te herhaal." (1905)

## Bibliografie ('n seleksie) 
* *The Sense of Beauty* (1896)
* *The Life of Reason* (1905/06)
* *Three Philosophical Poets* (1910)
* *Soliloquies in England and Later Soliloquies* (1922)
* *Scepticism and Animal Faith* (1923)
* *Dialogues in Limbo* (1925)
* *Platonism and the Spiritual Life* (1927)
* *The Realms of Being* (1927-1940)
* *The Realm of Matter* (1930)
* *Some Turns of Thought in Modern Philosophy* (1933)
* *The Last Puritan* (1935)
* *Obiter Scripta* (1936)
* *The Idea of Christ in the Gospels; or, God in Man: A Critical Essay* (1946)

## Literatuur en bronne 
* A. Bachrach e.a.: *Encyclopedie van de wereldliteratuur*. Bussum, 1980-1984. 
* Irving Singer: *George Santayana, Literary Philosopher*. Yale University Press, 2000.
 
## Verwysings 
* Hierdie artikel is vertaal van die Nederlandse Wikipedia

## Eksterne skakels
Sarah Gertrude Millin

**Sarah Gertrude Millin** (gebore Liebson 19 Maart 1889 – Johannesburg, 6 Julie 1968) was ’n Suid-Afrikaanse skrywer.

Millin is gebore in Žagarė, in die Kowno-goewerneurskap in die destydse Russiese Ryk (nou Litaue) as een van ’n gesin met sewe kinders. Vyf maande later het haar ouers, Isaiah en Olga, na Suid-Afrika geïmmigreer as van die 40&nbsp;000 Jode uit Litaue en omstreke wat van 1881 tot die begin van die Eerste Wêreldoorlog na Suid-Afrika gekom het.

Die gesin het hulle op Beaconsfield by Kimberley gevestig. In 1894, toe sy ses jaar oud was, het hulle na die diamantdelwery aan die oewers van die Vaalrivier in Griekwaland-Wes verhuis, waar haar vader ’n winkel geopen het. Dié omgewing sou as die agtergrond van baie van haar skryfwerk dien, wat ’n liefde getoon het vir die Suid-Afrikaanse landskap en ’n afkeer van die armoede en haglike omstandighede waaronder die meeste delwers gewoon het.

Nadat sy in 1904 aan die Hoër Meisieskool Kimberley gematrikuleer het, het sy besluit om nie 'n beurs te aanvaar om haar naskoolse studie aan die Suid-Afrikaanse Kollege in Kaapstad voort te sit nie, maar om musiek in Kimberley te studeer. Sy het ’n klavieronderwysdiploma verwerf, maar nooit dié loopbaan beoefen nie. Reeds van die ouderdom van ses jaar af was sy daarvan oortuig dat sy bestem was om ’n skrywer te wees; van kleins af het sy kortverhale geskryf. Van haar eerste werke het in die jare van 1910 tot 1912 in koerante verskyn.

Op 1 Desember 1912 is sy getroud met Philip Millin en het die paartjie hulle in Johannesburg gevestig. Philip, ’n advokaat wat later ’n regter in die hooggeregshof geword het, het haar aangespoor om haar droom van ’n skrywersloopbaan te bewaarheid. Hy is oorlede weens hartversaking terwyl Millin pas begin skryf het aan haar outobiografie, *The Measure of My Days*. Dit het haar diep geraak. Sy is in Johannesburg oorlede.

## Bronne 
* Snyman, J.P.L.: The writings of Sarah Gertrude Millin. Lantern. Tydskrif vir Kennis en Kultuur. Jaargang 18, no.2, Desember 1968.
*  Jewish Women's Archive. URL besoek op 13 November 2017.
Matterhorn

**Matterhorn** (Duits: *Matterhorn*, [ˈmatərˌhɔrn]; Frans: *Mont Cervin*, [mɔ̃ sɛʁvɛ̃]; Italiaans: *Cervino*, [ˈtʃerˈviːno]) is 'n berg in die Alpe wat op die waterskeiding en grens tussen Switserland en Italië geleë is. Dit is 'n groot, byna simmetriese piek in die Penniniese Alpe wat 4&nbsp;478&nbsp;meter hoog is; dit is een van die hoogste bergpieke in die Alpe en Europa.

Die berg staan in die Wallis-Alpe tussen Zermatt en Breuil-Cervinia. Die flanke van die berg in die ooste, noorde en weste is Switsers, terwyl dié in die suide Italiaans is. Die Matterhorn-museum in Zermatt bied nuttige inligting oor die Matterhorn.

duimnael|regs|300px|Vlug rondom die Matterhorn
## Galery 

ZmuttValley.jpg | Die Zmuttvallei naby Zermatt. Matterhorn (links) en Dent d’Hérens (regs).
Matterhorn-SouthSide-viewedFromSkiRegionBreuilCervinia.jpg| Suidkant vanaf die Breuil-Cervinia-skigebied.
Matterhorn und hoernlihuette august 2010.JPG| Uitsig op die Matterhorn tydens die opgang na die Hörnlihütte onder die Hörnligrat.
Aerial image of Matterhorn (view from the northwest).jpg| West-gesig met Pic Tyndall en Galleria Carrel
Horu.jpg | Tipiese wolkformasie
Hauteroute.jpg | Uitsig oor die Matterhorn en Dent d’Hérens van die Tête Blanche
Gornergrat-matterhorn-2010-s.ogv | Van die Gornergrat.
RoyLindmanScweizerGipfelMatterhorn.JPG | Switserse spits van die berg
Solvayposizione.JPG | Die Solvay-hut
ETH-BIB-Matterhorn-Inlandflüge-LBS MH05-18-02.tif| 1934
ETH-BIB-Matterhorn-Inlandflüge-LBS MH01-007422.tif | 1933
Matterhorn - Rothornhütte (valo139).jpg | Van die Rothornhütte

## Verwysings
Weg!

***Weg!*** is 'n Afrikaanse taal buitelug- en reistydskrif. Dit is die eerste keer in April 2004 gepubliseer en word deur die Media24-afdeling van Naspers besit. Die tydskrif fokus op bekostigbare bestemmings in Suid-Afrika en die res van Afrika.

Benewens reisartikels, bevat die tydskrif ook fotografiese portefeuljes wat op natuur en resepte fokus, sowel as motor-, boek-, musiek- en buitelugtoerusting resensies.

Die oorspronklike naam van die tydskrif was Wegbreek, maar dit was gedwing om sy naam te verander na 'n hofsaak met Ramsay, Son & Parker, die uitgewers van die mededingende Getaway-tydskrif.

In Februarie 2006 het die tydskrif 'n sirkulasie van 77&nbsp;174 behaal (soos geouditeer deur die Ouditburo van Sirkulasiesyfers van Suid-Afrika), wat dit die grootste buitelug- en reistydskrif in enige taal in Suid-Afrika maak. Hierdie posisie is gekonsolideer deur die bekendstelling van sy Engelse taal suster tydskrif, Go! in Junie van dieselfde jaar, wat gelei het tot 'n gesamentlike sirkulasiegetal van 113&nbsp;248 teen November 2006.

In Desember 2006 is WegSleep, 'n voormalige karavaan- en kampaanvulling, as 'n onafhanklike tydskrif bekendgestel.

Die stigterredakteur van die tydskrif was Bun Booyens. Hy is in 2010-2013 deur Barnie Louw opgevolg as redakteur, en toe Pierre Steyn vroeg in 2014.

In 2011, Weg! het sy eerste losstaande reiskaart van die Baviaanskloof deur die in-huis kartograaf François Haasbroek vervaardig. Sedertdien het die tydskrif gedetailleerde reiskaarte van Namibië en die Krugerwildtuin gepubliseer.

## Toekennings 
Die tydskrif het verskeie toekennings ontvang, insluitend:
* By die 2006 Tydskrif Uitgewersvereniging van Suid-Afrika se Sappi Pica-toekennings:
** Die eerste Jane Raphaely-toekenning vir die redakteur van die jaar vir Booyens.
** Die beste tydskrif in die Reis, Wild en Bewaring kategorie.
** Die beste aanvulling, vir WegSleep.
* In beide 2005 en 2006 het reisredakteur en rubriekskrywer Dana Snyman die ATKVeertjie-toekenning van die Afrikaanse Taal en Kultuurvereniging vir tydskrifjoernalistiek gewen.
* By die 2006 ADvantage-toekennings van die Suid-Afrikaanse tydskrifbedryf:
** Beste algehele tydskrif.
** Tydskrifredakteur van die jaar.
** Beste tydskrif in die vryetydskategorie.

## Verwysings 
## Eksterne Skakels 
* Weg Tydskrif amptelike webwerf
* Go! Tydskrif amptelike webwerf 
* Data oor sirkulasiesyfers
Louis Karol

[duimnael|220px|regs|Die [Portside Tower, Kaapstad se hoogste wolkekrabber. Louis Karol se firma het dit ontwerp.]]

**Louis Karol** (30 Junie 1928–19 Julie 2021) was ’n Suid-Afrikaanse argitek.

Hy is in Litaue gebore en het in 1936 saam met sy Joodse gesin na Suid-Afrika geïmmigreer. Pas nadat hy aan die Universiteit van Kaapstad afstudeer het, het hy in 1952 sy eie praktyk geopen. Sy firma het twee pryse van die Instituut van Argitekte gewen, een vir ’n skool en die ander vir ’n kantoorblok. Van sy prestigeprojekte sluit die hotelle Cape Grace, Table Bay en Cape Sun in. 

## Bronne 
*  Artefacts.co.za. URL besoek op 13 November 2017.
*  Famed Cape Town architect Louis Karol dies at 93. URL besoek op 3 Junie 2022.

## Verwysings
Jacques Pauw

**Jacques Pauw** is 'n Suid-Afrikaanse ondersoekende joernalis. Hy was medestigter van en joernalis vir die anti-Apartheid-koerant *Vrye Weekblad* en uitvoerende vervaardiger van die Suid-Afrikaanse Uitsaaikorporasie se aktuele nuusprogram *Special Assignment*. Hy het sy televisieloopbaan in 1994 begin, en spesialiseer in dokumentêre films oor die vasteland van Afrika. 

Deur sy joernalistieke loopbaan het Pauw kriminele aktiwiteite in die onderwêreld van Suider-Afrika ondersoek en gruweldade wat deur regerings regoor die Afrika-kontinent gepleeg is, aan die lig gebring. Sake wat deur Pauw se dokumentêre rolprente gedek word, sluit in die Rwandese volksmoord, die Oorlog in Darfoer, en die polisie se doodsgroepe in Suid-Afrika onder apartheid. 

In November 2017 het Suid-Afrika se staatsveiligheidsagentskap (SSA) kriminele klagte teen Pauw gebring weens aansprake wat in sy boek, "The President's Keepers" gemaak is. Die Suid-Afrikaanse polisie het in Februarie 2018 op sy huis toegeslaan.  

## Aftrede 
In 2014 het Jacques Pauw uit die joernalistiek getree. Hy was destyds die hoof van ondersoeke by Media24-koerante. Hy was drie dekades lank ’n joernalis, voor die drie jaar lange onderbreking ná aftrede waartydens hy (en sy vrou) ’n restaurant begin en bestuur het. Pauw was die meeste van daardie tyd as die sjef by die restaurant, *Red Tin Roof*, in Riebeek-Kasteel. 

## Erkenning en eerbewyse 
Pauw se werk is regoor die wêreld vertoon en hy het verskeie nasionale en internasionale toekennings ontvang, insluitend die Toekenning vir Uitstaande Internasionale Ondersoekende Verslaggewing, die Media-instituut van Suider-Afrika se toekenning vir ondersoekende joernalistiek en die *Young African Leadership Award.*

Pauw is twee keer aangewys as CNN se Afrika-joernalis van die jaar en hy het ook die Vodacom-joernalis van die jaar-toekenning in Suid-Afrika ontvang. In 2007 het hy die Nakasa-toekenning vir Media-integriteit gewen.

## Verwysings 
## Bibliografie 
* 1991: *In the Heart of the Whore: The Story of Apartheid’s Death Squads*
* 1997: *Into the Heart of Darkness: Confessions of Apartheid’s Assassins*
* 2007: *Dances with Devils: A Journalist’s Search for Truth*
* 2009: *Little Ice-Cream Boy*
* 2012: *Rat Roads: One Man’s Incredible Journey*
* 2017: ''The President's Keepers: Those Keeping Zuma in Power and out of Prison''
Sirkassiërs

[duimnael|links|Verspreiding van Sirkassiërs in die [Kaukasus-streek in rooi]]
Die **Sirkassiërs** of **Tsjerkessiërs** (Sirkassies: Адыгэхэр, *Adygekher*) is 'n Noordwes-Kaukasiese etniese groep inheems aan Sirkassië in Rusland. Hulle praat Sirkassiese tale soos Adigies en Kabardies as moedertaal en Turks, Russies, Engels, Arabies, Hebreeus, Duits of Persies as tweede taal. Die Sirkassiërs noem hulself **Adyghe**, wat moontlik van *atté* vir "hoogte" en *ghéi* vir "meer" afgelei is en dus "'n volk van 'n bergagtige land naby die seekus/tussen twee seë" beteken. Die Turke en Russe noem die Adyghe egter Sirkassiërs of Tsjerkessiërs.

Sirkassiërs vorm die titulêre nasie van die Russiese deelrepublieke Adigea, Karatsjai-Tsjerkessië en Kabardino-Balkarië. Hulle tuisland is die historiese streek Sirkassië in die Noord-Kaukasus van Rusland. In die Russiese Federasie leef sowat 720&nbsp;000 Sirkassiërs, maar die meeste Sirkassiërs leef in Turkye. As gevolg van die Russiese verowering tydens die Russies-Sirkassiese oorlog in 1864 het die meeste Sirkassiërs dié streek verlaat en in die destydse Ottomaanse Ryk gevestig.

Die Sirkassiërs is hoofsaaklik aanhangers van die Soennitiese Islam, gevolg deur klein minderhede Oosters-Ortodokse en Rooms-Katolieke Christene sowel as Abchasies-Sirkassiese neopaganisme. Die etniese groep van die Sirkassiërs is verwant aan die Abchasiërs van Abchasië en die Abazyne in die Noordwestelike Kaukasus.

## Verwysings 
## Eksterne skakels
Wallonië

Die term **Wallonië** kan verwys na:

* **Waalse Gewes**, een van die drie Belgiese geweste
* **Franse Taalgebied** een van die vier Belgiese taalgebiede
* **Wallonië**, 'n territoriale-  en identiteitsbegrip van die Waalse beweging
* **Reichsgau Wallonien**
Oscar II-land

**Oscar II Land** is die grondgebied tussen Isfjorden en Kongsfjorden op Spitsbergen, Svalbard. Die 30 km lange gletser Sveabreen verdeel Oscar II Land van James I Land.

regs|duimnael|300x300px|Oscar II Land is geleë op die westelike kant van Spitsbergen, tussen Isfjorden en Kongsfjorden.
regs|duimnael|200x200px|Eskers van Oscar II Land. In die agtergrond is Prins Charles Foreland.

Die Hofgaardtoppen-berg is die hoogste piek in Oscar II-land.

Die gebied is vernoem na Oscar II van Swede en Noorweë. Ouer naamvariante is ''Oscar II's Land* en *Terre Oscar II''.

## Verwysings
Presidentstraat-sinagoge

duimnael|regs|270px|Die Presidentstraat-sinagoge van buite gesien.

duimnael|regs|270px|Die binnekant van die sinagoge, wat in gebruik was van 1889 tot 1926, toe dit verkoop is.

Die **Presidentstraat-sinagoge** was die eerste sinagoge in Transvaal.

Die eerste Joodse erediens in Johannesburg is blykbaar in die winkel van ene Weinstein gehou op die hoek van Mark- en Harrisonstraat. Die eerste diens die heilige dae in 1887 is in die oorspronklike Randklub in Commissionerstraat deur rabbi Joel Rabinowitz waargeneem.

Kort daarna, in 1888/’89, is die Presidentstraat-sinagoge opgerig. Dit was een van die eerste baksteengeboue in die ontluikende Goudstad en is ontwerp deur Arthur Reid & Robert McCowat en gebou deur ene Rowe. E. Mendelsohn het die hoeksteen op 24 September 1889 gelê, maar die datum daarop was blykbaar November 1888. Toe dit voltooi is, het Johannesburg se Joodse bevolking sowat 100 getel. Die sinagoge het suid op Presidentstraat gefront en was tussen Kruis- en Von Brandisstraat. Dis in Maart 1926 verkoop.

## Bronne 
*  Johannesburg 1912. URL besoek op 14 November 2017.
Makhonjwaberge

Die **Makhonjwaberge**, ook bekend as die **Barbertonse Groensteengordel** of **Barbertonse Bergland**, is 'n reeks van klein berge en heuwels wat 'n oppervlakte van 120 by 60&nbsp;km beslaan, waarvan ongeveer 80% in Mpumalanga is, 'n provinsie van Suid-Afrika, en die res in die naburige Eswatini.

## Geografie 
Die gebied wissel in hoogte van 600 tot 1&nbsp;800&nbsp;m bo gemiddelde seevlak. Dit het 'n aantal rotsagtige heuwels, met klam grashooglande en beboste valleie. Die streek lê in die Barbertonse sentrum van endemisme. Die gemiddelde jaarlikse neerslag is 600–1&nbsp;150 millimeter (24–45&nbsp;dm), met nat somers en droë winters.

## Geologie 
Die berge lê op die oostelike rand van die Kaapvaal-kraton. Die reeks is die beste bekend vir die feit dat dit van die oudste blootgestelde rotse op die Aarde bevat, na raming tussen 3,2 en 3,6 miljard jaar oud, wat dateer uit die Paleoarcheïkum. Die bergreeks se uiterste ouderdom en uitsonderlike bewaring het sommige van die oudste onbetwiste tekens van lewe op aarde opgelewer en bied insig in die vyandige aard van die Prekambriese omgewing waaronder lewe ontwikkel het. Dit het gelei tot die gebied wat andersins bekend staan as die "Ontstaan van lewe".

Die reeks is ook bekend vir sy goudneerslae en 'n aantal komatiïetes, 'n ongewone tipe ultramafiese vulkaniese rots genoem na die Komatirivier wat deur die gordel vloei.

In April 2014 het wetenskaplikes berig dat bewyse vir die grootste aardse meteoriet-impakgebeurtenis tot op hede gevind is, en dat dit naby hierdie gebied sou plaasgevind het. Hulle beraam dat die impak ongeveer 3,26 miljard jaar gelede plaasgevind het en dat die impak ongeveer 37 en 58&nbsp;km (23 tot 36&nbsp;km) breed was. Die krater as gevolg van hierdie geleentheid, as dit nog bestaan, is nog nie gevind nie.

## Geskiedenis 
Swazi's en ander pastorale mense het waarskynlik hul vee daar laat wei, maar nie in groot getalle, tot en met die aankoms van Europese setlaars in die 1860's. Goud was ontdek naby Kaapsehoop in 1875, maar dit was die vonds deur George Barbier en sy neefs Fred en Harry Barbier wat aanleiding tot 'n goudstormloop in 1884 gegee het en gelei het tot die stigting van die dorp Barberton. Dit was later oorskadu deur die Witwatersrand goudstormloop van 1886.

Ekonomies gesproke is mynbou besig om af te neem en die belangrikste aktiwiteite is nou bosbou en weiding. Kommersiële plantasies groei denne en bloekombome.

In 2009 is  'n voorlegging gedoen vir die streek se klassifikasie as 'n wêrelderfenisgebied. In 2018 is dit deur Unesco as wêrelderfenisgebied gelys.

## Verwysings
Uchida

**Uchida** (Japannees: **内田**) is 'n Japannese familienaam en kan na die volgende persone verwys:

* Atsuto Uchida, Japannese sokkerspeler
* Hifuyo Uchida, Japannese sokkerspeler
* Mitsuko Uchida (gebore in 1948), Britse pianis wat in Japan gebore is
Mikrobiese konsortium

'n **Mikrobiese konsortium** is twee of meer mikrobiese groepe wat simbioties saamleef. Konsortiums kan endosimbioties of ektosimbioties word.

Die konsep van 'n konsortium is vir die eerste keer deur Johannes Reinke in 1872 bekendgestel. Die term is voorafgegaan deur die term simbiose, wat 'n paar jaar later ingestel is in biologie.

## Verwysings
Doornfontein-sinagoge

duimnael|regs|270px|Die Doornfontein-sinagoge in 1907, twee jaar nadat dit voltooi is.

[duimnael|regs|170px|Die mynmagnaat [Carl Hanau, wat grootgeword het op Victoria-Wes, was in 1905 die sinagoge se eerste president.]]

Die **Doornfontein-sinagoge** of **Leeue-sinagoge** is die oudste sinagoge in Johannesburg wat nog as sodanig gebruik word.

Die sinagoge is geleë by Siemertweg 120, Nieu-Doornfontein, twee straatblokke vanaf Ellispark. Dis in 1905 opgerig teen ’n koste van £4 000 en die Leeue-sinagoge (Lions Shul) genoem na die twee leeus van gegote yster wat waghou aan weerskante van die ingang. Die argitek was Morrie Jacob Harris. ’n Brand het die gebou in 1930 in puin gelê. Dit is volledig gerestoureer, maar so is die gebou se oorspronklik voorkoms verander.

Links van die sinagoge was ’n saal wat die Joodse gemeente vir geleenthede gebruik het. Dit is later verkoop en omskep toe die gemeente se lidmate afgeneem het weens die verhuising van inwoners na aangenamer voorstede.

## Bronne 
*  Johannesburg 1912. URL besoek op 14 November 2017.
Saint-Paul-en-Cornillon

**Saint-Paul-en-Cornillon** is 'n Franse dorp in die département Loire (région Auvergne-Rhône-Alpes), weste van Saint-Étienne, met sowat 1400 inwoners (2014).

Die dorp is op die regteroewer van die Loirerivier. 

Die dorp word as *Curnillon* vir die eerste keer in 1284 genoem.

## Naburige munisipaliteite 
## Demografie 
duimnael|senter|Kasteel van Cornillon.
Loire

**Loire** (42) (IPA: lwaʁ, Arpitaans: *Lêre*, Oksitaans: *Léger*) is 'n Franse département van die gewes Auvergne-Rhône-Alpes wat vernoem is na die rivier Loire.

## Administratiewe onderverdeling 
## Naburige départements 
## Demografie 
## Sien ook 
* Kantons van Loire 
* Munisipaliteite van Loire

## Eksterne skakels 
* Die webwerf van die Prefektuur
* Die webwerf van die Conseil général
* Comité départemental du tourisme de la Loire
Rovaniemi

**Rovaniemi**  (Fins: [roʋɑˈniemi] ) is 'n stad en munisipaliteit van Finland. Dit is die administratiewe hoofstad en kommersiële sentrum van Finland se noordelike provinsie, Lapland. Dit is ongeveer 6 kilometer suid van die Arktiese Sirkel geleë en lê tussen die heuwels van Ounasvaara en Korkalovaara, by die samevloeiing van die Kemijoki en sy sytak, die Ounasjoki. Die stad en die omliggende *Rovaniemen maalaiskunta* (Landelike munisipaliteit van Rovaniemi) is op 1 Januarie 2006 in een entiteit gekonsolideer. Die nuwe munisipaliteit het 'n oppervlakte van 7,581,86 vierkante kilometer, waardeur dit die grootste stad in die Europese Unie per land is. Rovaniemi het 'n geskatte bevolking van 62,000.

center|duimnael|1000px

## Naam 
Die rova-deel in die naam Rovaniemi word dikwels beskou as van Saamiese oorsprong, aangesien "roavve" in Saami 'n beboste rif of heuwel of die plek van 'n ou bosvuur aandui. In Suid-Saami-dialekte beteken dit egter 'n hoop klippe, 'n rots of 'n groep rotse in 'n stroomversnelling of selfs 'n sauna-stoof. Die niemi-deel van die naam beteken "kaap". Verskillende spellings sluit in Inari Sami: Ruávinjargâ; Noordelike Sami: Roavenjárga en Roavvenjárga; Skolt Sami: Ruä'vnjargg.

## Geskiedenis 
Periodieke opruiming van nuwe grond vir landbou en die beoefening van Sny-en-brand-landbou het ongeveer 750-530 vC begin. Artefakte gevind in die gebied dui daarop dat 'n toenemende aantal reisigers uit Karelië in die ooste, Häme in die suide en die kus van die Arktiese Oseaan in die noorde vanaf 500 nC daarvandaan moet kom. Die Sami word beskou as Lapland se mees inheemse bestaande bevolking.

Dit word eers in 1453 in die amptelike dokumente genoem. Dit is effektief as 'n stel klein dorpe waarvan die inwoners hul hoofsaaklik in landbou en veeteelt verdien het - met visvang en jag die belangrikste uitlopers.

Die uitbuiting van Lapland se natuurlike hulpbronne in die 1800's het Rovaniemi se groei versterk. Uitgebreide houtkappery en goudstormloop het duisende mense na Lapland gelok. Namate die mynbou van natuurlike hulpbronne toegeneem het, het Rovaniemi die sakesentrum van die provinsie van Lapland geword.

## Verwysings
Park-sinagoge

[duimnael|270px|regs|President [Paul Kruger (middel voor) het in 1892 die inwyding van Johannesburg se Park-sinagoge waargeneem. Hy het die vier erwe geskenk waarop dit gebou is.]]

[duimnael|270px|links|'n Poskaart van omstreeks 1900 met afbeeldings van drie van [Johannesburg se eerste sinagoges, onder meer die Park-sinagoge en die Presidentstraat-sinagoge.]]

duimnael|270px|regs|Die Park-sinagoge in De Villiersstraat.

Die **Park-sinagoge** was die tweede sinagoge in die stad Johannesburg.

Dit was geleë op die hoek van De Villiers- en Joubertstraat oorkant die telefoontoring. Dis in 1892 opgerig deur Alpine en Short na die plan van die argitekte Menze & Brauer. President Paul Kruger het die vier standplase geskenk waarop die sinagoge gebou is en ook die inwyding daarvan waargeneem.

In 1896 het J.F. Kroll die predikantswoning ontwerp en Kallenbach & Reynolds was verantwoordelik vir veranderings aan die sinagoge in 1903. Die gebou is tot 1912 gebruik, toe dit aan die spoorweë verkoop en gesluit is. In sy plek is later ’n spoorweggebou opgerig.

Iewers tussen 1903 en 1905 is ’n skool by die sinagoge aangehou, ontwerp deur Benzie & Deeble. Ná die Eerste Wêreldoorlog is die skool verskuif na Endstraat langs die spoorweglyn, waar dit vandag voortbestaan as die Laerskool I.H. Harris.

## Bronne 
*  Johannesburg 1912. URL besoek op 14 November 2017.
St. Gotthardpas

Die **St. Gotthardpas** (Duits: *Gotthardpass*, Frans: *Col du Saint-Gothard*, Italiaans: *Passo del San Gottardo*) is 'n bergpas wat Noord- en Suid-Switserland met mekaar verbind. Dit gaan oor die Sint-Gotthard-massief in die Alpe en is 2&nbsp;106&nbsp;m (6&nbsp;909&nbsp;voet) hoog. Dit verbind die dorp Airolo in die Italiaanssprekende kanton van Ticino met Andermatt in die Duitssprekende kanton Uri. Daar gaan drie tonnels onder die pas deur: die Gotthard-spoorwegtonnel (1882), die Gotthard-padtonnel (1980) en die Gotthard-basistonnel (2016).

## Sien ook 
* Lys van bergpasse oor die Alpe
* Lys van Switserse bergpasse
Groot St. Bernardpas

Die **Groot St. Bernardpas** (Duits: *Grosser Sankt Bernhard*, Frans: *Col du Grand St-Bernard*, Italiaans: *Colle del Gran San Bernardo*) is die derde hoogste bergpas in Switserland op 2&nbsp;469 m (8&nbsp;100 voet), geleë in die munisipaliteit Bourg-Saint-Pierre. Dit verbind Martigny in die kanton van Valais in Switserland met Aosta in die Aostavallei en Piëmont in Italië.

Dit is die laagste pas op die rug van die Alpe tussen Mont Blanc en Monte Rosa. Die pas self is in Switserland, baie naby aan Italië. Dit is geleë op die hoofwaterskeiding van die Rhône en die Poriviere. Die Groot St. Bernardtonnel is in 1964 voltooi om verligting te bring vir die pas. Vandag het dit slegs historiese en ontspanningswaarde.

in 1800 het Napoleon Bonaparte en sy leër oor die pas gemasjeer om Italië binne te val.

## Sien ook 
* Lys van bergpasse oor die Alpe
* Lys van Switserse bergpasse

## Verwysings
Klein St. Bernardpas

Die **Klein St. Bernardpas** (Frans: *Col du Petit Saint-Bernard*, Italiaans: *Colle del Piccolo San Bernardo*) is 'n bergpas in die Alpe op die Frans-Italiaanse grens en is 2&nbsp;188&nbsp;m bo seevlak. Dit is tussen Savoie, Frankryk, en die Aostavallei aan die Italiaanse kant op die suide van die Mont Blanc-massief. Die pas het sy naam verleen aan die Sint Bernardhonde.

## Sien ook 
* Lys van bergpasse oor die Alpe
Hermann Martin Asmuss

**Hermann Martin Asmuss** (31 Mei 1812 - 6 Desember 1859) was 'n Balties-Duitse paleodierkundige en professor aan die Imperiale Universiteit van Dorpat. Hermann Martin Asmuss is gebore in Dorpat, vandag Estland, die seun van die skrywer Johann Martin Asmuss en Christine Luise Asmuss, gebore Luhde. Hy het by die Imperiale Universiteit van Dorpat gestudeer en sy doktorsgraad van die Albertus Universiteit van Königsberg ontvang. In 1857 is hy aangestel as voltydse professor en direkteur van die "Cabinet of natural history" by die Tartu-universiteit. Sy hoofveld van werk lê in die klassifikasie van Hemiptera. Die akkedis Saara Asmussi is na hom vernoem. In 1856 het hy *Das vollkomste Hauteskelet van bisher bekannten Thierreihe* gepubliseer. 

## Sien ook 
* Paleontologie
* Dierkunde

## Verwysings
Richard Bergmann

duimnael|regs|Richard Bergmann in 1950
**Richard Bergmann** (* 10 April 1919 - † 5 April 1970) was 'n Oostenrykse en Britse tafeltennisspeler. Hy was die wenner van sewe Wêreld Tafeltenniskampioenskappe, insluitende vier enkelspeltitlels, een mansdubbelspeltitel, twee spantitels en 22 medaljes in totaal.

## Nalatenskap 
Bergmann is in 1982 by die *International Jewish Sports Hall of Fame* ingelyf en in 1993 as een van die twaalf stigterslede van die Internasionale Tafeltennisstigting se *Hall of Fame*. Sedert 1967 word die *Richard Bergmann Fair Play-trofee* aangewys by die Liebherr-wêreldkampioenskap.

## Verwysings
Saul Joseph Adelman

**Saul Joseph Adelman** (18 November 1944, Atlantic City) is 'n sterrekundige by The Citadel se Fisika Departement in Charleston, Suid-Carolina. Adelman het sy baccalaureusgraad in fisika van die Universiteit van Maryland in 1966 ontvang en sy Ph.D in sterrekunde van die California Institute of Technology in 1972. Hy spesialiseer in sterrekunde. 

Saul Adelman is mede-skrywer van *Bound for the Stars: Travel in the Solar System and Beyond (1981, )*. Daarbenewens is hy die skrywer / mede-outeur van 502 wetenskaplike artikels in sterrekunde.

## Sien ook 
* Gamma Ceti
* Vega

## Verwysings
Alexander Bittner

duimnael|regs|Graf van Alexander Bittner by die *Wiener Zentralfriedhof*

**Alexander Bittner** (16 Maart 1850, Friedland - 31 Maart 1902, Wene) was 'n Oostenrykse paleontoloog en geoloog. Nadat hy in 1873 aan die Universiteit van Weneen gegradueer het, het hy in Wene as assistent van Eduard Suess aangebly. In 1874-76 het hy geologiese navorsing in Italië en Griekeland gedoen, gevolg deur 'n internskap aan die Imperiale Instituut van Geologie in Wene (1877). In 1897 is hy aangestel as hoofgeoloog van die instituut.

Bittner is bekend vir sy stratigrafies-paleontologiese navorsing van die Oos-Alpe, veral studies van brachiopoda van die Alpe se Trias-periode.

## Geselekteerde Werke 
* *Vorschläge für eine Normirung der Regeln der stratigraphischen Nomenclatur*, 1879 - Proposal for a normalization of rules for stratigraphic nomenclature.
* *Die geologischen verhältnisse von Hernstein in Niederosterreich und der weiteren umgebung*, 1882 - Geological conditions of Hernstein in Lower Austria, etc.
* *Beiträge zur Kenntniss tertiärer Brachyuren-Faunen*, 1884 - Contribution to the knowledge of Tertiary Brachyura.
* *Brachiopoden der Alpinen Trias*, 1890 - Brachiopods of the Alpine Triassic.
* *Neue Koninckiniden des alpinen Lias*, 1893 - New Koninckiniden of the Alpine Lias.    
* *Lamellibranchiaten der Alpinen Trias*, 1895 - Lamellibranchia of the Alpine Triassic.

## Sien ook 
* Paleontologie
* Geologie

## Verwysings
2018 Formule Een-seisoen

80px|links

regs|260px
Die **Formule Een-seisoen van 2018** het uit 21 Grands Prix-wedrenne bestaan, wat oor alle wêrelddele, behalwe Afrika, gehou is.

Lewis Hamilton was die huidige wêreldbestuurderskampioen, en Mercedes AMG die verdedigende wêreldkampioen vir vervaardigers. 

Pirelli was weereens die enigste bandverskaffer vir die 2018-seisoen.

[duimnael|280px|Die [Mercedes AMG Petronas F1-span was die verdedigende vervaardiger in die F1-Wêreldkampioenskapsreeks. Hier afgeneem is hul 2017-renmotor, bestuur deur Valtteri Bottas.]]

## Kalender en uitslae 
*Die Duitse Grand Prix en Franse Grand Prix keer na die kalender terug na respektiewelik een en tien jaar se afwesigheid.
*Die Maleisiese Grand Prix verdwyn na negentien jaar van die kalender, weens finansiële oorwegings.

## Ingeskrewe spanne en renjaers 
Die volgende spanne en renjaers beoog om aan die FIA Formule 1-wêreldkampioenskap in 2018 deel te neem:

### Veranderinge van renjaers in 2018 
*Felipe Massa van Williams-Mercedes tree finaal uit Formule 1.

### Veranderinge by spanne in 2018 
*Op 30 April 2017 het Sauber aangekondig dat hy na agt seisoene sy verhouding met enjinverskaffer Ferrari gaan beëindig en oorgaan na Honda-enjins. Einde Julie word dit egter bekendgemaak dat die beplande samewerking met Honda nie sal voortgaan nie. Direk hierna word aangekondig dat hul met nuwe Ferrari-enjins in 2018 gaan jaag.

*Op 15 September 2017 word aangekondig dat McLaren na drie seisoene met Honda-enjins, in 2018 sal oorskakel na Renault-enjins.  Terselfdertyd is aangekondig dat Toro Rosso vanaf 2018 met Honda-enjins gaan deelneem in plaas van Renault-enjins.

*Op 25 September 2017 is bekendgemaak dat Aston Martin vanaf 2018 die hoofborg van Red Bull Racing sal wees.

*Op 29 November 2017 is bekendgemaak dat Alfa Romeo die titelborg van Sauber word vanaf 2018.

## Verwysings
San Bernardinopas

Die **San Bernardinopas** (Duits: *Bernhardinpass*, Italiaans: *Passo del San Bernardino*; 2&nbsp;066&nbsp;meter (6&nbsp;778&nbsp;voet)) is 'n bergpas in die Alpe in Switserland. Die pas verbind die Hinterrhein- en Mesolcina-valleie tussen Thusis en Bellinzona. Die hoogste punt van die pas verteenwoordig die Italiaans-Duitse taalgrens en is ook op die waterskeiding van die Ryn en Poriviere.

## Sien ook 
* Lys van bergpasse oor die Alpe
* Lys van Switserse bergpasse
Mário Costa Barberena

**Mario Costa Barberena** (17 April 1934 - 16 Desember 2013) was 'n Brasiliaanse paleontoloog.

## Biografie 
Hy het vanaf 1956 tot 1959 Natuurwetenskappe by die Pontifícia Universidade Católica do Rio Grande do Sul gestudeer. Hy het sy doktorsgraad aan die Harvard-universiteit in Stratigrafie en Paleontologie (1977-1978) voltooi. Hy was in 1974 'n dosent aan die Universidade Federal Rio Grande do Sul (Federale Universiteit van Rio Grande do Sul). Die genus Barberenachampsa is na hom vernoem. Het 'n noemenswaardige bydrae tot die Geopark van Paleorrota gemaak.

## Sien ook 
* Paleontologie
* Geologie

## Verwysings 
* Curriculum 1 (portuguese). 
* Curriculum 2. (portuguese) 
* Boek **Os Fascinantes Caminhos da Paleontologia.** Author : *Antônio Isaia.* Publisher Pallotti. (**Portuguese**)
* Boek: "*Cronologia Histórica de Santa Maria e do extinto município de São Martinho.*" 1787-1933. Vol I. Author: *Romeu Beltrão*, Publisher *Pallotti*, 1958. (**Portuguese**)
Pentose

'n **Pentose** is 'n monosakkaried met vyf koolstofatome. Pentoses word in twee groepe onderverdeel: aldopentoses het 'n aldehied funksionele groep op die koolstofatoom by posisie 1, en ketopentoses het 'n ketoon funksionele groep op die koolstofatoom by posisie 2 of 3.

## Aldopentoses 
Die aldopentoses het drie chirale sentrums en het dus elkeen agt (23) verskillende stereoisomere.

Ribose is 'n bestanddeel van RNA, en die verwante molekule, deoksiribose, is 'n bestanddeel van DNA. Gefosforileerde pentoses is belangrike produkte van die pentosefosfaat pad, spesifiek ribose 5-fosfaat (R5P), wat gebruik word in die sintese van nukleotiede en nukleïensure, en eritrose 4-fosfaat (E4P), wat gebruik word in die sintese van aromatiese aminosure. 

## Ketopentoses 
Die 2-ketopentoses het twee chirale sentrums, en dus vier (23) verskillende stereoisomere. Die 3-ketopentoses is skaars.

## Eienskappe 
Die aldehied en ketoon funksionele groepe van pentoses reageer met die naburige hidroksiel funksionele groepe om intramolekulêre hemiasetale en hemiketale, onderskeidelik, te vorm. Die gevolglike ringstruktuur is verwant aan furan, en staan bekend as 'n furanose. Die ring gaan spontaan oop en toe, in 'n omkeerbare reaksie, sodat rotasie van die binding tussen die karbonielgroep en die aangrensende koolstofatoom plaasvind, waardeur twee verskillende konfigurasies (α en β) ontstaan. Hierdie proses word mutarotasie genoem.

'n Polimeer wat bestaan uit pentose-eenhede staan bekend as 'n pentosaan.

### Toetse vir pentoses 
Die belangrikste toetse vir pentoses maak staat op die omskakeling van die pentose na furfuraal, wat dan reageer met 'n chromofoor. In Tollens se toets vir pentoses (wat nie verwar moet word met Tollens se silwer-spieël toets vir reduserende suikers) reageer die furfuraalring met floroglucinol om 'n gekleurde verbinding te vorm; in die anilienasetaat toets reageer dit met anilienasetaat; en in Bial se toets reageer dit met orsinol. In elkeen van hierdie toetse, reageer pentoses baie sterker en vinniger as heksoses.

## Verwysings
Glasgow Warriors

**Glasgow Warriors** is een van die twee professionele rugbyspanne van Skotland. Hulle ding mee in die Verenigde Rugbykampioenskap en die Europese Rugbykampioenebeker. Warriors het die 2014-’15-seisoen van die Pro12 gewen en die eerste Skotse span geword wat in die professionele era van rugby ’n vername toernooi kon wen.

## Geskiedenis 
Glasgow het in 1996 ’n professionele rugbyspan geword waar dit sedert die stigting van die klub in 1872 ’n amateurklub was. Die span het in 1996 as Glasgow Rugby bekend gestaan voor hulle in 1998 as Glasgow Caledonians bekend gestaan het na ’n samesmelting met die Caledonian Reds. In 2001 het hulle die ‘Caledonians’ laat vaar en weer as Glasgow Rugby bekend gestaan voor hulle in 2005 uiteindelik die Glasgow Warriors geword het.

## Seisoenbepalings 
### Keltiese Liga/Pro12/Pro14 
:

### Heinekenbeker/Rugbykampioenebeker 
:

### Europese Rugbyuitdaagbeker 
:

## Huidige span 
Glasgow Warriors se span vir die 2017-’18-seisoen:

## Eksterne skakels 
*  Amptelike werf

## Verwysings
Helene Bechstein

**Helene Bechstein** née Capito (26 Mei 1876 – 20 April 1951) was'n Duitse sosiale persoonlikheid en sakevrou. Sy het vir Adolf Hitler in etiket opgelei en was die vrou van Edwin Bechstein, die eienaar en later meerderheidsaandeelhouer van C. Bechstein, 'n toonaangewende vervaardiger van klaviere.

## Agtergrond 
Helene Capito is in Düsseldorf in 1876 gebore. Sy het met Edwin Bechstein getrou, die seun van Carl Bechstein, die eienaar van die C. Bechstein klavierfabriek. In 1923, nadat C. Bechstein 'n beperkte maatskappy geword het, het Helene en Carl begin om aandele in die maatskappy op te koop, totdat hulle die meerderheidsaandeel gehad het. Helene het as woordvoerder van die maatskappy opgetree. Sy het dikwels antisemitiese opmerkings gemaak, wat daartoe gelei het dat 'n aantal hoë-profiel-musici 'n boikot van C. Bechstein klaviere begin het. In 1934 is die maatskappy herstruktureer sodat Helene die meerderheidsaandeelhouer geword het. Om kapitaal in te win, het sy van die maatskappy se eiendom aan Hermann Göring in sy hoedanigheid as Minister President van Pruise verkoop.

## Hitler 
Bechstein het Adolf Hitler in 1921 vir die eerste keer deur Marlene Eckart by haar Berchtesgaden Villa ontmoet. Sy het aanklank by hom gevind, en toe hy in die tronk was na die mislukte "biersaal putsch", het sy hom gereeld besoek, en eenkeer haarself by die tronk as sy aangenome moeder opgegee. Op Hitler se vrylating, het Bechstein hom aan die Duitse hoë sosiale kringe in Berlyn voorgestel. Saam met Elsa Bruckmann en Winifred Wagner, het sy gehelp om vir Hitler tafelmaniere te leer, en het bygedra tot die hervorming van sy openbare beeld. Bechstein en Hitler het hegte vriende geword: sy het vir hom geskenke gegee, insluitend 'n Mercedes ter waarde van RM26,000, het vir hom "Wölfchen" ("wolfie") genoem, en het gesê dat sy hom graag as haar eie seun sou wou gehad het. Hitler het vir haar na bewering 'n oorspronklike manuskrip van *Mein Kampf* gegee. Die Bechsteins het vir Hitler openbaar befonds, en het vir hom die geld voorgeskiet om voort te gaan met die publikasie van die *Völkischer Beobachter* koerant.

Toe die Nazi's aan bewind gekom het in 1934, het Hitler vir haar die Goue Partyembleem van die NSDAP toegeken. Bechstein self het eers in 1944 by die Nazi-Party aangesluit. Sy het gehoop dat Hitler sou trou met haar dogter.

## Later lewe 
Na Nazi-Duitsland se oorgawe in die Tweede Wêreldoorlog, is die C. Bechstein maatskappy deur die Geallieerdes in die Amerikaanse Besettingsone opgekommandeer, en Bechstein se aandele is gekonfiskeer deur die Amerikaners. Die maatskappy is eers in 1948 toegelaat om weer te begin om klaviere te vervaardig. Bechstein self is gevonnis tot 60 dae harde arbeid en 30% bates is onteien weens haar aktiwiteit as 'n ondersteuner van die Nazi's. Sy is in 1951 oorlede.

## Verwysings
John Evan Baldwin

**John Evan Baldwin** FRS  (6 Desember 1931 - 7 Desember 2010) het vanaf 1954 by die Cavendish Astrofisika Groep  (voorheen die Mullard Radio Astronomy Observatory) gewerk. Hy het 'n sleutelrol gespeel in die ontwikkeling van interferometrie in radio-astronomie, en later astronomiese optiese interferometrie en gelukkige beeldvorming (Engels: *lucky imaging*). Hy het die eerste kaarte van die radio-uitsending van die Andromeda-sterrestelsel en die Perseus-groep gemaak, en die eienskappe van baie aktiewe sterrestelsels gemeet. In 1985 het hy die eerste *Aperture Masking Interferometry* waarnemings uitgevoer, en toe die konstruksie en werking van die *Cambridge Optical Aperture Synthesis Telescope* gelei, en die *lucky imaging* metode ontwikkel. In 2001 is die Jackson-Gwilt-medalje  aan hom toegeken vir sy tegniese bydraes tot die interferometrie en diafragmasintese.  Hy het in 1949 as 'n lid van Queen's College, Cambridge, gematrikuleer en is sedert 1999 'n Lewensgenoot van die Kollege.

## Sien ook 
* Sterrekunde
* Astrofisika

## Verwysings 
## Eksterne skakels 
* - John Baldwin's page at the MRAO
* [- Photo of John Baldwin with Jan Hendrik Oort(https://af.wikipedia.org/wiki/Jan_Hendrik_Oort), Bob Rubin and Vera Rubin]
Price-medalje

Die **Price-medalje** is 'n medalje van die Royal Astronomical Society, vir navorsing van uitstaande meriete in geofisika, oseanografie of planetêre wetenskappe. Die medalje is vernoem na Albert Thomas Price. Dit is die eerste keer in 1994 toegeken en is aanvanklik elke drie jaar tegeken. In 2005 het dit verander na elke twee jaar, en vanaf 2014 word dit jaarliks toegeken.

## Price Medaliste 
Onlangse wenners is:
* 1994 John Arthur Jacobs
* 1997 Catherine Constable
* 2000 Jean-Louis Le Mouël
* 2003 Y. Kaminde
* 2005 Gillian Foulger
* 2007 Andrew Jackson
* 2009 Malcolm Sambridge
* 2011 Roger Searle
* 2013 Kathryn Whaler
* 2014 Seth Stein
* 2015 John Brodholt
* 2016 John Tarduno

## Verwysings
Jackson-Gwilt-medalje

Die **Jackson-Gwilt-medalje** is 'n toekenning wat sedert 1897 deur die Royal Astronomical Society (RAS) uitgereik is. Die oorspronklike kriteria was vir die uitvinding, verbetering of ontwikkeling van astronomiese instrumentasie of tegnieke; vir prestasie in observasionele sterrekunde; of vir prestasie in navorsing in die geskiedenis van sterrekunde. Vanaf 2017 is die geskiedenis van die sterrekunde -kategorie verwyder en oorgedra na 'n nuwe toekenning, die Agnes Mary Clerke-medalje. 

Die frekwensie van die medalje het oor tyd verander. Aanvanklik was dit onreëlmatig, met gapings van tussen drie en vyf jaar tussen toekennings. Vanaf 1968 is dit elke drie jaar gereeld toegeken; vanaf 2004 elke twee jaar; en sedert 2008 is dit elke jaar toegeken. Die toekenning is vernoem na Hannah Jackson (gebore Gwilt). Sy was 'n niggie van Joseph Gwilt ('n argitek en genoot van die Royal Astronomical Society) en dogter van George Gwilt ('n ander genoot); Hannah het die oorspronklike fondse vir die medalje geskenk. Dit is die tweede oudste toekenning wat deur die RAS uitgereik is, na die Goue Medalje.  tensy anders aangedui:

* 2017 Ian Parry
* 2016 Bruce Swinyard
* 2015 Allan Chapman
* 2014 George W. Fraser
* 2013 Vikram Dhillon
* 2012 Joss Bland-Hawthorn
* 2011 Matt Griffin
* 2010 Craig Mackay
* 2009 Peter Ade
* 2008 Stephen Shectman
* 2006 Keith Taylor
* 2004 Pat Wallace
* 2001 John Evan Baldwin
* 1998 Alexander Boksenberg
* 1995 Janet Akyüz Mattei
* 1992 F. Richard Stephenson
* 1989 Richard Edwin Hills
* 1986 David Malin
* 1983 Grote Reber
* 1980 Roger Griffin
* 1977 Patrick Moore
* 1974 Geoffrey Perry
* 1971 Alan William James Cousins
* 1968 John Guy Porter
* 1963 George Eric Deacon Alcock
* 1960 Frank Bateson en Albert F. A. L. Jones
* 1956 Reginald Purdon de Kock
* 1953 John Philip Manning Prentice
* 1949 Algernon Montagu Newbegin
* 1946 Harold William Newton
* 1942 Reginald Lawson Waterfield
* 1938 Frederick James Hargreaves en Percy Mayow Ryves
* 1935 Walter Frederick Gale
* 1931 Clyde William Tombaugh
* 1928 William Reid en William Herbert Steavenson
* 1923 A. Stanley Williams en William Sadler Franks
* 1918 Theodore E. R. Phillips
* 1913 Thomas Henry Espinell Compton Espin
* 1909 Philibert Jacques Melotte
* 1905 John Tebbutt
* 1902 Thomas David Anderson
* 1897 Lewis Swift

## Verwysings
Chapman-medalje

Die **Chapman-medalje** is 'n medalje van die Royal Astronomical Society, genoem na die Britse sterrekundige Sydney Chapman. Dit word elke tweede jaar toegeken vir navorsing van uitstaande meriete in son-terrestriêle fisika, insluitende geomagnetisme en aëronomie. 

## Medaliste 
Gelys volgens die *Royal Astronomical Society*: 

* 2016 Philippa Browning
* 2015 Alan Hood
* 2014 Louise Harra
* 2013 Stephen Milan
* 2012 Andrew Fazakerley
* 2010 Bernard Roberts
* 2008 André Balogh
* 2006 Steven J. Schwartz
* 2004 Richard Harrison
* 2001 Jeremy Bloxham
* 1998 Mike Lockwood
* 1994 Ian Axford
* 1991 Stan W.H. Cowley
* 1988 D. Ian Gough
* 1985 Peter Goldreich
* 1982 James W. Dungey
* 1979 Eugene Parker
* 1976 Syun-Ichi Akasofu
* 1973 Drummond Matthews en Frederick Vine

## Verwysings