open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Edward Bulwer-Lytton

**Edward George Earle Bulwer Lytton**, 'n skrywer en politikus is gebore op 25 Mei 1803 in Londen. Hy ontvang sy opvoeding deur middel van private opvoeders en ook van Trinity College in Cambridge. Hy sterf op 18 Januarie 1873.

Hy was die outeur van, onder andere, die bekende frase "die pen is magtiger as die swaard" en die openingslyn "dit was 'n donker en stormagtige nag" (*it was a dark and stormy night*). Alhoewel hy gewild was in sy leeftyd, word hy vandag met swak skryfstyl geassosieer. Die San Jose Staatsuniversiteit in Kalifornië het selfs 'n jaarlikse tong-in-die-kies kompetisie, die *Bulwer-Lytton Fiction Contest* wat pryse toeken aan die slegste openingslyne.

Bulwer-Lytton het internasionale bekendheid verwerf met sy geskiedkundige roman: "Die laaste dae van Pompeii" in 1834. Sy roman Zanoni is geskryf net voordat die Orde van die Rosekruis weer na vore getree het in die 19de eeu. Zanoni beskryf die lewe van twee rosekruisers van die 18de eeu, Zanoni en Mejnour as die laaste oorlewendes van die Orde van die Rosekruis in die 18de eeu. Verskeie verwysings kom voor na hermitisme, Paracelsus, Cornelius Agrippa, Cagliostro en Mesmer. 

Bulwer-Lytton het van jongs af in die paranormaal belang gestel en het hom daaraan toegewy om die okkult te bestudeer. Twaalf jaar na die publikasie van Zanoni het Bulwer-Lytton vir Levi Eliphas ontmoet en het hulle gepoog om die gees van Appolonius van Tyana op te roep deur middel van 'n okkultiese ritueel beskryf in die "Magia Philosphica" geskryf deur Franciscus Patricius. 

## Bibliografie 
* *The last days of Pompeii* 1834
* *Night and morning* 1841
* *Zanoni* 1842
* *The last of the Barons*1843
* *The Caxtons* 1850

## Bronne 
* 2007, C Rebisse, Rosicrucian History and Mysteries, Antenaeum Press Ltd, Great Britain. Bl. 220
Santiago de Chile

**Santiago de Chile** (Spaans: [san̪ˈtja.ɣo ðe ˈtʃi.le]) is die hoofstad, ekonomiese sentrum en grootste metropolitaanse gebied van Chili, wat met sowat ses miljoen inwoners veertig persent van die land se bevolking huisves. Die stad lê in die sentrale vallei van Chili en maak in administratiewe opsig deel uit van die Metropolitaanse Gewes van Santiago. Alhoewel Santiago as regeringsetel fungeer, is Valparaíso die wetgewende hoofstad van die land.

duimnael|links|*Pedro de Valdivia stig Santiago de Chile*, 'n skildery deur Pedro Lira in 1889
Santiago de Chile is op 12 Februarie 1541 deur Pedro de Valdivia gestig en na die apostel sint Jakobus genoem. Ná drie dekades van ononderbroke ekonomiese groei het Santiago tot een van die modernste metropole in Latyns-Amerika ontwikkel, wat met uitgestrekte voorstede, tientalle winkelsentrums en 'n indrukwekkende sentrale besigheidsdistrik met baie wolkekrabbers spog. Die stad beskik oor 'n hoogs moderne infrastruktuur, wat onder meer 'n moltreinstelsel insluit, en is die hoofkwartier van 'n groot aantal nasionale en internasionale maatskappye. Dit was een van die gasheerstede tydens die FIFA Sokker-Wêreldbekertoernooi in 1962.

## Galery 

Lêer:Palacio de LaMoneda02.png|Palacio de La Moneda
Lêer:Bolsantiago.jpg|
Lêer:Catedral de Santiago.JPG|
Lêer:Las Condes at night.jpg|
Lêer:Andes y Torre Entel.jpg|
Lêer:Teatromunicipal.jpg|
Lêer:Alameda.jpg|
Lêer:Santiago1std (2).jpg|
Lêer:PaseoAhumada.jpg|
Lêer:Oriente Santiago Nocturno.JPG|
Lêer:TorreTelefónicaChile.jpg|
Lêer:Cerro el plomo.JPG|
Lêer:Stgo centre.jpg|
Lêer:Transantiago bus articulado.jpg|
Lêer:Bellasartes.jpg|

## Eksterne skakels 
*  
*  Amptelike webwerf
*
Grabouw

duimnael|links|260px|Ingang en toring van die NG kerkgebou op Grabouw.
duimnael|right|250px|Historiese geboue in Grabouw

**Grabouw** is 'n dorp in die munisipaliteit Theewaterskloof van die Overberg-distrik (provinsie Wes-Kaap, Suid-Afrika), met sowat 16&nbsp;000 inwoners. Grabouw is genoem na die Duitse dorp Grabow, die geboortedorp van sy stigter. Dit lê in die Groenlandvallei en is die handelsentrum van die bekende Elgin-appelstreek, wat meer as 'n derde van die jaarlikse appelproduksie in Suid-Afrika oplewer. 65 persent van alle Suid-Afrikaanse appels, wat uitgevoer word, word in Grabouw en sy omgewing geoes. Grabouw het nou ook bekendheid vir sy wynplase verwerf. Die N2 nasionale pad gaan by Grabouw verby.

## Geskiedenis 
Die Duitse immigrant Wilhelm Langschmidt het op 22 November 1856 die plaas Grietjiesgat gekoop, wat ook oor 'n winkel oorkant die Palmietrivier beskik het. Die dorp het vanuit hierdie plaas begin ontwikkel, en Wilhelm Langschmidt het met sy 23 kinders 'n belangrike bydrae tot die groei van Grabouw gelewer.

Grabouw het in 1956 'n munisipaliteit geword. Die plaaslike bewoners van die gebied verwys na die dorp dikwels as Elgin-Grabouw, aangesien Elgin, Grabouw se spoorwegstasie, steeds meer bekend was as die dorp.

## Wapen 
Die munisipale raad het in 1959 'n wapen by die Kaapse Provinsiale Administrasie geregistreer : ''In blou, 'n klimmende leeu vergesel van drie appels alles goud;  'n skildhoof geskaak van rooi en goud''.  Die helmteken was 'n dennebol en die wapenspreuk "Fructus laboris".  Ivan Mitford-Barberton het die wapen ontwerp.

## Ekonomie 
Grabouw is die ekonomiese sentrum van die plaaslike vrugtebedryf, en die Elginvallei staan bekend as die grootste uitvoergerigte landbougebied vir sagtevrugte in Suid-Afrika.

## NG gemeente 
Grabouw was vroeër deel van die gemeente Somerset-Wes, hoewel die dorp in die distrik Caledon geval het. Die gebied is jare lank onder moeilike omstandighede deur leraars van Somerset-Wes bearbei. In 1933 is prop. G.C. van Schalkwyk as hulpprediker vir Somerset-Wes met standplaas Grabouw aangestel en in 1934 is tot afstigting oorgegaan. Die broeders van die ring het aanbeveel dat Grabouw 'n hulpbehoewende gemeente word omdat hulle nie kon insien hoe 460 lidmate, van wie min selfstandig was, sonder hulp van buite die mas sou kon opkom nie. Die lede van die nuutgestigte gemeentetjie het egter geweier en hulle geloof het hulle ook nog nooit beskaam nie.

In 1979 het die getal belydende (volwasse) lidmate tot 834 aangegroei, in 1990 tot 1 008, maar in 2007 het die getal afgeneem tot net 655. Die plaaslike sendinggemeente (tans VGK) is in 1955 gestig.

## Besienswaardighede 
* Die plaaslike **Appelmuseum** behandel die geskiedenis van die appelbedryf in die gebied.
* Die **Kathleen Murray-natuurbewaringsgebied** lê naby Grabouw.

## Sien ook 
* Lys van dorpe in Suid-Afrika

## Bron 
* Olivier, ds. P.L. (samesteller), *Ons gemeentelike feesalbum*. Kaapstad en Pretoria: N.G. Kerk-uitgewers, 1952.

## Verwysings
Trompsburg

**Trompsburg** is 'n dorp in die provinsie Vrystaat (Suid-Afrika) en die ekonomiese sentrum van die Suid-Afrikaanse merinoskaapteelt. Die dorp is 37&nbsp;km suid van Edenburg, 30&nbsp;km noord van Springfontein en die N1 nasionale pad gaan langs die dorpie verby.

## Geskiedenis 
duimnael|links|Trompsburgspoorwegstasie
duimnael|links|Verinneweerde stasie
Met die bou van 'n spoorlyn in die gebied het die dorp ontwikkel op die plaas Middelwater, wat aan Jan en Bastiaan Tromp behoort het.

Die dorp se naam is verskeie kere gewysig. Dit het aanvanklik bekend gestaan as Jagersfontein Road, maar is later ter ere van Sir Hamilton John Goold-Adams, goewerneur van die Oranjerivierkolonie in die tydperk tussen 1902 en 1910, herdoop tot Hamilton. Die huidige naam herinner aan die oorspronklike eienaars van die plaas Middelwater.

Trompsburg het in 1902 munisipale status verkry.

## Distrik 
Die distrik is ongeveer 2&nbsp;000&nbsp;km² groot. Daar word hoofsaaklik met Merinoskape geboer.

## Boorlinge 
* Karel Schoeman, Afrikaanse skrywer.

## Sien ook 
* Gereformeerde kerk Reddersburg, waaronder Trompsburg ressorteer
* NG gemeente Trompsburg
* Lys van dorpe in Suid-Afrika

## Bron 
* 

## Verwysings 
## Eksterne skakels
Witblits

duimnael|'n Bottel witblits

**Witblits** (dit was die bynaam van die Suid-Afrikaanse snelbouler Allan Donald, op grond van sy blitsvinnige en soms skrikwekkende aflewerings) wat ook as Kaapse Wingerdblits bekend staan, is 'n klare brandewyn, wat sedert die 19de eeu aan die Kaap gedistilleer is. Gewoonlik is druiwedoppe, die oorskiet van die wynmakery, vir die distillasie van dié alkoholiese drank gebruik, wat ook as uitstekende geneesmiddel bekend gestaan het.

Alhoewel die Kaapse Wijnbouwersvereniging (KWV) in 1924 die monopolie op brandewyn gekry het, word kolleges en landboumuseums toegelaat om hul eie witblits te stook. Die Kleinplasie-museum naby Worcester in die Wes-Kaap distilleer byvoorbeeld egte Kaapse witblits.

Die Voortrekkers van die 19de eeu het hierdie tradisie bewaar en hulle potketels saamgeneem tydens die Groot Trek. In Transvaal word nog steeds verskillende vrugte gefermenteer en gedistilleer vir die plaaslike brandewynsoort, Mampoer.

## Verwysings 
## Bibliografie
*van Waart, Sue: Swartberg en sy mense. Pretoria: J.P. van der Walt, 1989.
Alberton

**Alberton** is 'n dorp aan die Oos-Rand (Gauteng) met 121&nbsp;536 inwoners. Dit is geleë op die oewers van die Natalspruit, en naby groot sentra soos Johannesburg (15&nbsp;km) en Pretoria (60&nbsp;km). Dit is uniek uit 'n stadsbeplannings-oogpunt deurdat daar nie 'n rede vir sy ligging is nie, maar bloot die nabyheid aan die groot sentra. Die dorp is genoem na genl. H.A. Alberts, die hoof van die sindikaat wat in 1904 'n gedeelte van die plaas Elandsfontein aangekoop het met die doel om 'n dorp daarop aan te lê. Die Newmarket-perderenbaan in Alberton is welbekend, veral vir nagwedrenne wat hier plaasvind. Met sy groot industriële gebied, Alrode (deel van die Alrode-Wadeville-korridor) is Alberton nou deel van die Ekurhuleni Metropolitaanse Munisipaliteit.

## Voorstede van Alberton 
## Sien ook 
* Gereformeerde kerk Alberton
* NG gemeente Alberton
* Laerskool President Steyn
* Lys van dorpe in Suid-Afrika

## Fotogalery 

Lêer:Meyer Graves.JPG|Georg en Johanna Meyer se grafte.
Lêer:Royal York Building Alberton.JPG|Die *Royal York*-gebou.
Lêer:Alberton Post Office.JPG|Alberton se poskantoor
Lêer:Dutch Reformed Church Alberton.JPG|Destydse NG moederkerk.
Lêer:Alberton Civic Centre.JPG|Burgersentrum.
Lêer:Town Hall Alberton.JPG|Ou stadshuis.
Lêer:Van Riebeeck Avenue south.JPG|Van Riebeecklaan.
Lêer:Natal Spruit.JPG|Natalspruit.
Lêer:Alberton City Entrance.JPG|Alberton Stad winkelsentrum.
Lêer:Reading Golf Course.jpg|Reading-gholfbaan.
Lêer:The Blue Mill.JPG|Die Blou Meul ('n buitelewe-spesialiswinkel).
Lêer:Alberton Service Delivery Centre.JPG|Ekurhuleni se administrasiegebou.
Lêer:Gereformeerde kerk Alberton-Wes, Morné van Rooyen, 31 Desember 2017.jpg|Die Gereformeerde kerk Alberton-Wes, een van drie Gereformeerde gemeentes op die dorp.

## Verwysings
Kombuis-Duits

**Kombuis-Duits** (Duits: *Küchendeutsch*, Engels: *Namibian Black German*) is 'n kontaktaal of pidgin, wat vandag nog deur sowat 15&nbsp;000 oorwegend bejaarde mense in Namibië gepraat word. Die term *Kombuis-Duits* verwys na die feit dat dit 'n doelbewus vereenvoudigde vorm van Duits is, wat ontwikkel is om die kommunikasie tussen Duitse setlaars en nie-Blankes in die voormalige kolonie Duits-Suidwes-Afrika te vergemaklik.

Voorbeelde:
Germiston

**Germiston** is 'n stad aan die Oos-Rand van Gauteng en is Suid-Afrika se agtiende grootste nedersetting. Dit beskik oor Suid-Afrika se grootste spoorwegaansluiting en die besigste burgerlike lughawe, die Randse Lughawe. Sewe spoorlyne uit verskillende rigtings sluit by die spoorwegstasie aan.

## Geskiedenis 
Die dorp is in die vroeë dae van die goudstormloop gestig, toe twee prospekteerders, ene John Jack van die plaas Germiston naby Glasgow in Skotland en August Simmer van Vacha in Duitsland goudneerslae ontdek het op die plaas Elandsfontein. Albei van hulle het ryk geword daaruit en die dorp het langs die myn, Simmer & Jack, ontstaan. Die myn is in 1964 gesluit nadat dit reeds 15 miljoen onse goud opgelewer het. Die dorp het in 1903 'n munisipaliteit geword en het in 1950 stadstatus verkry. Die wêreld se grootste goudraffinadery, die Rand Refinery, is in 1921 in Germiston geopen.

## Infrastruktuur 
Germiston is nou deel van die Ekurhuleni Metropolitaanse Munisipaliteit, oos van die Stad Johannesburg Metropolitaanse Munisipaliteit. Die stad is ook die tuiste van die Wesbank Motorrenbaan (waar die bekende Gosforth Park perderenbaan geleë was). Op die Germistonmeer word ook verskeie soorte watersport beoefen.

## Bekende inwoners 
Bekende mense wat van Germiston af kom, sluit in:
*Dr Sydney Brenner, wenner van die 2002 Nobelprys vir Fisiologie of Geneeskunde
*Neville Colman, hematoloog en DNS-kenner
*John Cundill, joernalis en dramaturg
*Jeannie de Gouveia (beter bekend as Jeannie D), TV-aanbieder, mediapersoonlikheid en stigter van Finery Gin.
*Trevor Denman, 'n Amerikaanse sportuitsaaier en openbare omroeper wat spesialiseer in volbloed perdewedrenne
*Arlene Dickinson, Suid-Afrikaans-Kanadese entrepreneur
*Mike dos Santos, strateeg, danser en skrywer
*Ernie Els, gholfspeler wat die Laerskool Delville en die Hoërskool Jan de Klerk bygewoon het.
*Ted Grant, Trotskyistiese politikus en teoretikus
*Bertha Gxowa, anti-apartheids- en vroueregte-aktivis en vakbondlid
*Pierre Issa, Libanese Suid-Afrikaanse voormalige sokkerspeler
*Albert Johanneson, professionele sokkerspeler en eerste swart speler wat in die FA Cup gespeel het
*Bobby Locke, professionele gholfspeler, wenner van vier ope kampioenskappe
*Malcolm Marx, Suid-Afrikaanse rugbyspeler (Wêreldbeker-wenner in 2019)
*André Nel, Suid-Afrikaanse krieketsnelbouler
*Stanley Skewes, wiskundige
*Helen Suzman, anti-apartheidsaktivis en politikus
*Marie Warder, joernalis wat die oorsaak van hemochromatose beywer het

## Sien ook 
* Gereformeerde kerk Germiston
* NG gemeente Germiston
* Lys van dorpe in Suid-Afrika

## Verwysings
Swartbewussynsbeweging

Die **Swartbewussynsbeweging** was ’n beweging teen apartheid in Suid-Afrika. Die beweging het begin in die middel van die Sestigerjare, na die slagting by Sharpeville in 1960 wat aanleiding gegee het tot landwye onluste. In daardie tyd was die leiers van die African National Congress (ANC) en Pan Africanist Congress (PAC) verban of in die tronk gesit deur die regering. Die mees bekende verteenwoordiger van die Swartbewussynsbeweging was Steve Biko. Hy was van die voorste politieke denkers en aktiviste in die stryd teen apartheid en het die geweldlose verset gepropageer. Biko het in 1977 gesterf in die tronk na ernstige mishandelings. Skrywers van die Swartbewussynsbeweging het hul werke – veral gedigte en kortverhale - gepubliseer in tydskrifte soos Drum en Staffrider Magazine.

## Sien ook 
* Negrologie
Aartappelskyfies

**Aartappelskyfies** is dun snye aartappels, wat in diepolie, in 'n oond of in 'n mikrogolfoond gebak word. Hulle dien as bykos of versnappering en word in 'n groot aantal variante aangebied.

## Geskiedenis 
duimnael|regs|250px|Aartappelskyfies
Die eerste aartappelskyfies is vermoedelik op 24 Augustus 1853 deur George Crum, 'n kok van die Moon Lake Lodge-hotel in Saratoga Springs (New York, Verenigde State) gebak, nadat 'n gas - na bewering die bekende nyweraar Cornelius Vanderbilt - verskeie kere gekla het dat sy gebraaide aartappels te dik gesny was. Crum het die aartappels uiteindelik so dun gesny dat hulle nie meer met die vurk geëet kon word nie. Nogtans was Vanderbilt mal oor die aartappelskyfies, en hulle is voortaan onder die naam *Saratoga Chips* op die hotel se spyskaart gelys en het vinnig orals in Nieu-Engeland bekend geraak.
duimnael|links|300px|Saratoga tjips
Die industriële vervaardiging van aartappelskyfies begin sedert die twintigerjare van die 20ste eeu ontwikkel, nadat Herman Lay, 'n middelman uit die suide van die VSA, 'n aartappelskiller uitgevind het. Die aartappelskyfies is aanvanklik nie gekruie nie, wat hulle gewildheid nadelig beïnvloed het.

Die eienaar van 'n klein familiebedryf in Dublin (Ierland), Tayto, het in die veertigerjare 'n metode ontwikkel waarmee speserye en geurmiddels toegevoeg kon word. Ná 'n aantal eksperimente het Tayto die eerste gekruide aartappelskyfies vervaardig, wat as *Cheese and Onion* (kaas-en-uie) en ''Salt 'n' Vinegar'' (sout-en-asyn) aangebied is. Vir die laasgenoemde soort is 'n pakkie sout saam met die aartappelskyfies verkoop, sodat die verbruiker die sout volgens smaak kon byvoeg.

Tayto se idee het vir baie opwinding in die voedselbedryf gesorg, en die bestuurders van leidende aartappelskyfie-vervaardigers uit die VSA het na Dublin gekom om die nuwe produk te proe en 'n lisensie vir die vervaardiging in Noord-Amerika te kry. Danksy die verkoop van die regte het Tayto 'n welvarende man geword, en sy onderneming is nog steeds die grootste vervaardiger van aartappelskyfies in Ierland.

## Metode 
Die basiese resep vir die bereiding van aartappelskyfies het steeds dieselfde gebly. Rou aartappels word geskil, in dun snye van sowat een millimeter gesny, in soutwater geplaas, gedroog en in diepolie gebak. Nadat die oortollige olie verwyder is, word die aartappelskyfies gesout en met speserye gegeur. Hulle kan warm of koud bedien word. Aangesien die water byna volledig verwyder is, hou die skyfies baie lank as hulle lugdig verpak word.

Rou aartappelskyfies kan ook met sout en ander speserye in die mikrogolfoond gaargemaak word. Ná dertien minute baktyd teen 800 Watt is die skyfies bros. Hulle is ook geskik vir mense wat 'n vetvrye dieet behoort te volg.
Crème fraîche

duimnael|regs|250px|Aarbeie met crème fraîche
duimnael|regs|200px|Crème fraîche

**Crème fraîche** (Frans vir "vars room") is 'n soort vars room, wat sy oorsprong in Frankryk het. Crème fraîche word uit koeimelk gemaak en het 'n vetgehalte van ten minste 30%, terwyl die melksuiker- of laktosegehalte verminder is tot hoogstens 15%.

Vir die vervaardiging van crème fraîche word room in groot tenks geplaas en met melksuurbakterieë vermeng. Ná sowat 18 tot 40 ure teen 'n temperatuur van 20-40 °C het die bakterieë die melksuiker (laktose) tot melksuur verwerk, wat aan die crème sy besonderse smaak verleen. Stabilisatore en ander bymiddels word nie by die vervaardiging toegelaat nie. Crème fraîche is nou verwant aan crème double, wat egter 'n hoër vetgehalte het en van soet room gemaak word.

Crème fraîche het 'n aangename, effens suur smaak en is 'n belangrike bestanddeel van die verfynde kookkuns, wat byvoorbeeld nie uitvlok sodra dit by warm geregte soos souse gevoeg word nie en ook – net soos slagroom – geklop kan word.
ANC-jeugliga

[duimnael|regs|300px|[Julius Malema, voormalige leier van die Jeugliga en tans leier van die Economic Freedom Fighters.]]

Die **ANC-Jeugliga** (Engels: *African National Congress Youth League, ANCYL*) is die jeugvleuel van Suid-Afrika se grootste politieke party, die African National Congress (ANC), wat sedert die algemene verkiesing van 1994 ook die regeringsparty is.

## Geskiedenis 
In die veertigerjare het die ANC sy swart nasionalistiese denkpatrone gedeeltelik laat vaar en geleidelik in die rigting van 'n organisasie beweeg, wat die belange van alle Suid-Afrikaners sou behartig. 'n Aantal jonger lede was hieroor ontevrede en het vir 'n orgaan binne die ANC gepleit, wat net die belange van swartes sou nastreef.

Dit het gelei tot die skepping van die ANC-Jeugliga in Maart 1944 deur Nelson Mandela, Walter Sisulu, Oliver Tambo, Anton Lebede en Robert Sobukwe, wat almal tot 'n nuwe generasie van jong leiers in die swart gemeenskap van Suid-Afrika behoort het. Die Jeugliga het in dieselfde jaar sy manifes en in 1948 ook sy politieke program bekend gestel.

Teen die einde van die veertigerjare het die Jeugliga die ANC begin oorheers. Hulle het die swart bevolking uit protes teen die honderde wette, wat destyds met die beleid van rasseskeiding in verband gebring word, tot burgerlike ongehoorsaamheid en stakings opgeroep. Die proteste is deur die Suid-Afrikaanse regering dikwels met geweld onderdruk. 

Die voormalige President van Suid-Afrika, Thabo Mbeki, het in 1956 'n aktiewe lid van die ANC-Jeugliga geword. Vir sy deelname aan 'n staking is hy in 1959 van sy hoërskool verban. In 1960 is die ANC en alle organisasies wat met hom verbonde was deur die regering verban. Mbeki het 'n wegbly-aksie georganiseer uit protes teen die Suid-Afrikaanse regering se besluit om uit die Britse Statebond te tree en is daarna deur die ANC aangeraai om die land te verlaat. 

Die Jeugliga het sy aktiwiteite tot by die einde van die apartheidstelsel as 'n ondergrondse beweging voortgesit. In 1990 het die destydse Suid-Afrikaanse President Frederik Willem de Klerk die ANC en sy verbonde organisasies, waaronder ook die ANC Jeugliga, weer toegelaat. Peter Mokaba het die Jeugliga se nuwe leier geword. 

Na Peter Mokaba het Malusi Gigaba, Fikile Mbalula en Julius Malema die Jeugliga agtereenvolgens gelei.

Lidmaatskap in die Liga word vandag veral as 'n voorvereiste beskou vir 'n suksesvolle loopbaan in die party en moontlik ook 'n pos in die regering.

## Bronne 
* W.J. Booyse: ''Die Pan Africanist Congress - 'n historiese oorsig''. In: Oënskou 4 (10) November 1986. Tydskrif van die Instituut vir Politieke en Afrikastudie, Potchefstroomse Universiteit vir CHO
VIM

**Vim**, wat staan vir **V**i **IM**proved (vi-verbeterd) is 'n Oop-bronkode, multiplatform tekswysiger, wat uitgebrei is vanaf *vi*. Dit was aanvanklik deur Bram Moolenaar in 1991 vrygestel. Sedert die eerste weergawe is baie funksionaliteit tot Vim bygevoeg, waarvan baie te doen het met die wysigning van program bronkode. Vim is vandag een van die mees populêre wysigers vir pogrammeerders en gebruikers van Unix-soortige berdyfstelsels, naas Emacs.

## Verwysings
Ernest Oppenheimer

**Ernest Oppenheimer** (oorspronklik *Ernst Oppenheimer*, * 22 Mei 1880 in Friedberg (Hesse, Duitsland); † 25 November 1957 in Brenthurst, Johannesburg) was 'n diamant en goud mynbou-ondernemer, finansierder en filantroop, wat De Beers beheer het en die Anglo American-korporasie van Suid-Afrika.

## Loopbaan 
Ernest Oppenheimer was die vyfde seun van 'n Duits-Joodse sigarehandelaar op die dorp Friedberg. Sy een broer was Bernard Oppenheimer. Ná sy leerjare in Londen (1896-1902) het hy vir die juwelehandelaar Anton Dinkelsbuhler in Kimberley (Suid-Afrika) gewerk, die destydse sentrum van die diamantbedryf. In 1906 het hy sy leerskap voltooi en in Londen met Mary Lina Pollock, die dogter van 'n beursmakelaar, getrou. Ná sy terugkeer na Kimberley het hy eers 'n lid van die stadsraad en later, op 32-jarige leeftyd, burgemeester geword.

Die Duitse Vloot se torpedering van die passasierskip *Lusitania* tydens die Eerste Wêreldoorlog het tot anti-Duitse onluste gelei, en Oppenheimer het in 1915 na Engeland geëmigreer. Hy het Britse burgerskap aanvaar en sy voornaam na Ernest gewysig.

In 1921 is hy tot ridder beslaan in die koning se nuwejaarslys van daardie jaar. Dit is opgeteken dat hy die ere-sekretaris van die South African War Memorial Fund was en dat hy 'n belangrike rol gespeel het in die werwing van soldate en werkers tydens die oorlog.

Nogtans het Oppenheimer een jaar later na Suid-Afrika teruggekeer om in Johannesburg die mynboumaatskappy Anglo-American Corporation te stig. Danksy die handel met grondstowwe het Anglo-American tot een van die belangrikste mynboumaatskappye ter wêreld gegroei. Oppenheimer het die onderneming na 'n aantal Afrikalande uitgebrei en daarnaas ook aandele in De Beers verkry. In 1929 het hy voorsitter van *De Beers Consolidated Mines Bpk.* geword.

Hy het deelgeneem aan die Suid-Afrikaanse algemene verkiesing van 1924 en is verkies tot die Volksraad van Kimberley. Hy het die setel tot 1938 beklee. In 1927 het Ernest Oppenheimer daarin geslaag om beheer oor die De Beers-ryk van Cecil Rhodes te stoei en die maatskappy se monopolie oor die wêreld se diamantbedryf tot sy aftrede op te bou en te konsolideer. Hy word in 1929 die voorsitter van De Beers.

Tydens die Groot Depressie het hy in 1930 die internasionale diamantmarkte begin leegkoop en sy wêreldwye monopolie onder die naam *Central Selling Organisation* gevestig. Voortaan het dié monopolie met sy 180 lede die wêreldmark vir diamante beheer. In 1935 het hy hom tot die Christendom bekeer.

Tydens die Tweede Wêreldoorlog het hy 'n versoek van die Amerikaanse president Franklin D. Roosevelt geweier om industriële diamante aan die Verenigde State te verskaf - uit vrees vir 'n daling in die diamantprys. Oppenheimer is in die Verenigde State vervolgens tot "ongewenste persoon" verklaar, en alle bedrywighede van De Beers is weens 'n oortreding van die Amerikaanse anti-kartelwette verbied.

## Sterfte 
Met sir Ernest Oppenheimer se afsterwe in 1957 in Johannesburg het sy seun Harry die besigheid oorgeneem. Oppenheimer se broer, Bernard Oppenheimer, was ook baie betrokke in die diamantbedryf.

## Verwysings
Trier

**Trier** is 'n stad in die Duitse deelstaat Rynland-Palts. Die stad het 106&nbsp;284 inwoners in 2011 gehad en 'n oppervlakte van 117,13 km². Trier lê aan die Moeselrivier, wat ook deur Frankryk vloei. Die Romeinse monumente van Trier, die Katedraal van St. Peter en die Kerk van Ons Dame is in 1986 deur UNESCO as wêrelderfenisgebied gelys.

## Sien ook 
* Augusta Treverorum
* Porta Nigra

## Verwysings 
## Eksterne skakels 
*  Amptelike webwerf
*   Amptelike UNESCO bladsy
Ekurhuleni Metropolitaanse Munisipaliteit

[duimnael|Airways Park, die hoofkantoor van die [Suid-Afrikaanse Lugdiens]]
**Ekurhuleni Metropolitaanse Munisipaliteit** (ook bekend as die **Oos-Rand**) is 'n metropolitaanse munisipaliteit wat die plaaslike regering van die Oos-Rand-gebied van Gauteng vorm. 

Ekurhuleni is een van die 5 distrikte van die Gauteng-provinsie in Suid-Afrika. Die hoofsetel van Ekurhuleni is in Germiston. Die meeste van die 3&nbsp;178&nbsp;470 inwoners praat Zoeloe (2011-sensus).

Die naam Ekurhuleni beteken "Plek van Vrede" in Tsonga, maar word amptelik nie in die ander landstale vertaal nie. So word na die gebied in Afrikaans steeds as Oos-Rand verwys, terwyl Engelssprekendes dit *East Rand* noem. Die Nederlandse Taalunie, gee *Oost-Rand* aan as die Nederlandse naam van die gebied.

Ekurhuleni is naburig aan:
* Tshwane aan die noordekant
* Metsweding (CBDC2) in die noordooste 
* Nkangala (DC31) aan die oostekant
* Sedibeng (DC42) aan die suidekant
* Johannesburg aan die westekant

## Stede en dorpe 
Die volgende stede, dorpe en buurte is ingesluit by hierdie reuse munisipaliteit, wat in 2000 geskep is:
* Alberton 
* Bedfordview 
* Benoni 
* Boksburg 
* Brakpan 
* Edenvale 
* Germiston 
* Kemptonpark 
* Nigel 
* Springs

## Tale 
* Zoeloe: 753&nbsp;094 (30,38%)
* Afrikaans: 320&nbsp;841 (12,94%)
* Noord-Sotho: 282&nbsp;815 (11,41%)
* Suid-Sotho: 278&nbsp;163 (11,22%)
* Engels: 277&nbsp;942 (11,21%)
* Xhosa: 213&nbsp;368 (8,61%)
* Tsonga: 141&nbsp;510 (5,71%)
* Tswana: 76&nbsp;912 (3,10%)
* Swazi: 45&nbsp;354 (1,83%)
* Suid-Ndebele: 44&nbsp;475 (1,79%)
* Venda: 25&nbsp;757 (1,04%)
* Ander: 18&nbsp;393 (0,74%)

## Etniese groepe 
* Swart 2&nbsp;502&nbsp;769 (78,7%)
* Wit 502&nbsp;439 (15,8%)
* Bruin 85&nbsp;910 (2,70%)
* Asiate 68&nbsp;058 (2,1%)

## Verwysings
Sachertorte

duimnael|*Sachertorte* in die Weense Hotel Sacher word tradisioneel met 'n sjokoladeseël versier en met ongesoete slagroom bedien
duimnael|Sacher-winkel in Wene
duimnael|Die Hotel Sacher in Wene
duimnael|Die koffiehuis en fynbakkery Demel het sy eie weergawe van die befaamde koek geskep
Die **Sachertorte** word as die wêreld se bekendste koek beskou. Die sjokoladekoek het sy oorsprong in die Oostenrykse hoofstad Wene en is vir die eerste keer in 1832 deur die sestienjarige Franz Sacher (1816–1907), 'n tweedejaarse leerjonge aan die hof van Prins Metternich, gebak nadat hy die opdrag gekry het om 'n buitengewone nagereg vir 'n amptelike onthaal te skep. Sy seun Eduard Sacher het die resep later met couverture en appelkooskonfyt verfyn. In 1876 het Eduard Sacher die Restourant en Hotel Sacher gestig.

Net die hoofbestanddele van die geheime resep is bekend. Watter bestanddele gebruik mag word, word deur die Oostenrykse Departement van Gesondheid se Kode van kosbestanddele (Latyns: *Codex Alimentarius Austriacus*, Duits: *Österreichisches Lebensmittelbuch*) bepaal. Volgens kenners speel die verskillende sjokoladesoorte, wat vir die koek gebruik word, en hul mengselverhouding 'n beslissende rol.

Volgens die Hotel Sacher word jaarliks meer as 270&nbsp;000 *Sachertorten* vervaardig, waarvoor 1,2 miljoen eiers, 80 ton suiker, 70 ton sjokolade, 37 ton appelkooskonfyt, 25 ton botter en 30 ton koekmeel benodig word. *Original Sacher-Torte* is 'n handelsmerk van die Hotel Sacher, en die koek is net beskikbaar in die Hotel Sacher in Wene, die Hotel Sacher in Salzburg, die Café Sacher in Innsbruck, die Café Sacher in Graz, die Sacher-winkel in Bozen (Bolzano, Suid-Tirool) en op die internasionale lughawe Wene-Schwechat. Daarnaas kan dit ook by die Hotel se aanlynwinkel bestel word.

Die Hotel Sacher het dekades gelede 'n regsaak teen die Weense fynbakkery Demel begin, wat ook 'n *Original Sacher-Torte* aangebied het, en eers in 1955 kon dié saak deur die Weense handelsgeregshof besleg word. Sedert 1965 word hierdie koek onder die naam ''Demel's Sachertorte'' bemark. Demel se koek verskil ten opsigte van die appelkonfyt-laag, wat hier in die middel van die koek lê en nie regstreeks onder die sjokolade-glasering nie.

Aangesien Sachertorte 'n relatief droë koek is, word dit in Oostenryk meestal met (ongesoete) slagroom bedien. Oorspronklik het fynproewers dit met 'n glasie cognac geniet.

## Verwysings
Oaxaca

|-
| align=center colspan=2 | 200px
|-
|colspan="2" style="text-align:center;" | Sien ander Meksikaanse deelstate
|-
|colspan="2" style="text-align:center;" | Amptelike naam:*Estado Libre y Soberano de Oaxaca*("Vrye en onafhanklike staat van Oaxaca")
|-
|colspan="2" style="text-align:center;" | Leuse:*El Respeto al Derecho Ajeno es la Paz*("Respek vir die regte van ander is vrede")
|-
|colspan="2" style="text-align:center;" | Volkslied *(de facto)*:*Dios Nunca Muere*("God sterf nooit")center
|-
| style="white-space: nowrap;" | **Land**
| style="white-space: nowrap;" | 
|-
| style="white-space: nowrap;" | **Hoofstad**
| style="white-space: nowrap;" | Oaxaca de Juárez
|-
| style="white-space: nowrap;" | **Grootste stad**
| style="white-space: nowrap;" | Oaxaca de Juárez
|-
| style="white-space: nowrap;" | **Munisipaliteite**
| style="white-space: nowrap;" | 570
|-
| style="white-space: nowrap;" | **Oppervlakte**
| style="white-space: nowrap;" | 93&nbsp;793 km² (5de)
|-
| style="white-space: nowrap;" | **Hoogste punt**
| style="white-space: nowrap;" | Cerro Nube (3&nbsp;720 m)
|-
| style="white-space: nowrap;" | **Bevolking** (2010)&nbsp; - Totaal &nbsp; - Digtheid
| style="white-space: nowrap;" | 3&nbsp;801&nbsp;962 (22ste)41 inw./km² (23ste)
|-
| style="white-space: nowrap;" | **Demoniem**
| style="white-space: nowrap;" | oaxaqueño, (ña)
|-
| style="white-space: nowrap;" | **Goewerneur**
| style="white-space: nowrap;" | Alejandro Murat Hinojosa
|-
| style="white-space: nowrap;" | **Senators**
| style="white-space: nowrap;" | Ericel Gómez (CON)Salomón Jara Cruz (PRD)Adolfo Toledo (PRI)
|-
| style="white-space: nowrap;" | **Stigting**
| style="white-space: nowrap;" | 21 Desember 1823 (3de)
|-
| style="white-space: nowrap;" | **MOI** (2010)
| style="white-space: nowrap;" | 0,756 –  (30ste)
|-
| style="white-space: nowrap;" | **BBP (KKP)** (2010)&nbsp; - Totaal&nbsp; - Per capita
| style="white-space: nowrap;" | 10&nbsp;076&nbsp;445,90 VSA-$2&nbsp;650 VSA-$
|-
| style="white-space: nowrap;" | **Tydsone**&nbsp; - Somertyd
| style="white-space: nowrap;" | CST (UTC−6)CDT (UTC−5)
|-
| style="white-space: nowrap;" | **Poskode**
| style="white-space: nowrap;" | 68-71
|-
| style="white-space: nowrap;" | **ISO 3166-2**
| style="white-space: nowrap;" | MX-OAX
|-
| style="white-space: nowrap;" | **Amptelike webwerf**
| style="white-space: nowrap;" | oaxaca.gob.mx
|}

**Oaxaca** (uitgespreek [waˈxaka]) is een van die 31 deelstate wat, saam met die Federale Distrik, die 32 Federale Entiteite van Meksiko vorm.

* Hoofstad (en grootste stad): Oaxaca de Juárez 
* Oppervlakte: 93&nbsp;793 km²
* Bevolking: 3&nbsp;801&nbsp;962 (2010 sensus)

## Verwysings 
## Eksterne skakels 
*  Amptelike webwerf
Indre

**Indre** (Bretons: *Antr* of *Endrez*) is 'n stad in die Franse département Loire-Atlantique (région Pays de la Loire) met 3&nbsp;986 inwoners (2009). Indre staan ook bekend as die "Stad van die drie eilande".

Die naam is afgelei van die Latynse *antrum* ("grot") en later verskeie kere gewysig (*Antrum* en *Antrinse monasterium* in 840, Andra in 1044, *Aindre* en uiteindelik *Indre*).

## Demografiese ontwikkeling 

Colors=
  id:lightgrey value:gray(0.9)
  id:darkgrey  value:gray(0.7)
  id:sfondo value:rgb(1,1,1)
  id:barra value:rgb(0.5,0.7,0.9)

ImageSize = width:650 height:250
PlotArea = left:50 bottom:50 top:30 right:30
DateFormat = x.y
Period = from:0 till:6000
TimeAxis = orientation:vertical
AlignBars = justify
ScaleMajor = gridcolor:darkgrey increment:500 start:0
ScaleMinor = gridcolor:lightgrey increment:100 start:0
BackgroundColors = canvas:sfondo

BarData=
  bar:1801 text:1801
  bar:1866 text:1866
  bar:1921 text:1921
  bar:1936 text:1936
  bar:1954 text:1954
  bar:1962 text:1962
  bar:1966 text:1966
  bar:1968 text:1968
  bar:1975 text:1975
  bar:1982 text:1982
  bar:1990 text:1990
  bar:1999 text:1999
  bar:2006 text:2006

PlotData=
  color:barra width:30 align:left

  bar:1801 from:0 till: 1600
  bar:1866 from:0 till: 3660
  bar:1921 from:0 till: 4323
  bar:1936 from:0 till: 4244
  bar:1954 from:0 till: 4571
  bar:1962 from:0 till: 4625
  bar:1966 from:0 till: 4629
  bar:1968 from:0 till: 4286
  bar:1975 from:0 till: 3709
  bar:1982 from:0 till: 3513
  bar:1990 from:0 till: 3262
  bar:1999 from:0 till: 3643
  bar:2006 from:0 till: 3670

PlotData=
  bar:1801 at: 1600 fontsize:S text: 1600 shift:(-10,5)
  bar:1866 at: 3660 fontsize:S text: 3660 shift:(-10,5)
  bar:1921 at: 4323 fontsize:S text: 4323 shift:(-10,5)
  bar:1936 at: 4244 fontsize:S text: 4244 shift:(-10,5)
  bar:1954 at: 4571 fontsize:S text: 4571 shift:(-10,5)
  bar:1962 at: 4625 fontsize:S text: 4625 shift:(-10,5)
  bar:1966 at: 4629 fontsize:S text: 4629 shift:(-10,5)
  bar:1968 at: 4286 fontsize:S text: 4286 shift:(-10,5)
  bar:1975 at: 3709 fontsize:S text: 3709 shift:(-14,5)
  bar:1982 at: 3513 fontsize:S text: 3513 shift:(-14,5)
  bar:1990 at: 3262 fontsize:S text: 3262 shift:(-14,5)
  bar:1999 at: 3643 fontsize:S text: 3643 shift:(-14,5)
  bar:2006 at: 3670 fontsize:S text: 3670 shift:(-14,5)
Far breton

duimnael|*Far breton*
duimnael|*Far aux raisins* (Far met rosyntjies)
**Far breton** is 'n gewilde melktert wat in Bretagne warm as nagereg of koud as tert bedien word. Daar is baie variasies van die resep, maar die hoofbestanddele is tans gewoonlik meelblom, eiers, melk, suiker, droë vrugte (pruime), botter, vanielje en calvados of rum na smaak.

## Geskiedenis 
Far breton, wat in Bretons ook as *Farz Forn* bekend staan, was oorspronklik 'n spesiale nagereg, wat net op feesdae soos *Mardi Gras*, Paassaterdag, Pase en tradisionele Bretonse feeste soos die *pardons* bedien is.

Net soos die bekende crêpes en graanpap was *farz* vroeër 'n belangrike stapelvoedsel van die plattelandse bevolking, en die resepte is eintlik uit nood gebore. Al kon die meeste arm boeregesinne vleis en ander geregte nie bekostig nie, was meelblom, eiers, melk, suiker en botter steeds volop.

Die historiese voorloper van die huidige Far breton is *farz* wat in 'n sop gekook, verbrokkel of in snye gesny en daarna saam met vleis en groente geniet is. Hierdie tradisie leef nog steeds voort in die département Finistère waar *kig ha farz* veral op Saterdae geniet word.

Die term *farz forn* verwys na *farz* wat in die oond gebak word en onder meer in Bretonse bakkerye te koop is.

## Metode 
* 250 gram meelblom
* 150 gram suiker
* 4 eiers
* 1 pakkie vanieljesuiker of vanieljegeursel
* 1 liter melk
* 100 gram droë vrugte (pruime; vars pruime of rosyntjies kan ewe goed gebruik word)
* botter
* 1 glasie calvados of rum na smaak
* Kaneel na smaak

Vermeng eers droë bestanddele (meelblom, suiker en vanieljesuiker). Voeg eiers by en klits saam (of skei eiers en voeg geklitste eiergele en geklitste eierwit apart by). Maak aan met melk en voeg calvados of rum na smaak by.

Smeer botter in tertbak en plaas droë vrugte in die bak. Gooi deeg daaroor. Bak 45 tot 60 minute in voorverhitte oond by 175 °C tot 200 °C tot ligbruin en gaar. Strooi suiker en/of kaneel na smaak daaroor.
Boksburg

**Boksburg** is 'n stad aan die Oos-Rand van Gauteng, Suid-Afrika. Dit is in 1887 uitgelê om die omliggende goudmyne te bedien, en is die tweede oudste stad aan die Witwatersrand. Dit is genoem na die staatsekretaris van die Zuid-Afrikaansche Republiek, Willem Bok. Hoofrifweg het Boksburg verbind aan al die ander hoofmyndorpe aan die Witwatersrand en die Angelo Hotel (1887) het gedien as 'n skofpos.

Die mynkommissaris, Montague White, het 'n groot dam laat bou wat "White's Folly" gedoop is omdat dit vir jare lank leeg was. Na 'n oorstroming was die spotdrywers stil. Hierdie 150&nbsp;000-vierkante meter dam is nou die Boksburgmeer wat omring word deur groot grasperke, bome en terrasse. 'n Spoorlyn is gebou om Boksburg met Johannesburg te verbind in 1890.

Boksburg vorm 'n deel van die Ekurhuleni Metropolitaanse Munisipaliteit, wat die groter Oos-Rand insluit.

duimnael|links|350px|'n Fontein en welkomteken na Boksburg reg voor die East Rand Mall
[duimnael|links|200px|Naas [Kempton Park met drie is Boksburg die enigste Oos-Randse stad wat nog twee Gereformeerde kerke het, Boksburg-gemeente (foto) en Boksburg-Suid.]]
## Demografie 
Volgens die 2011-sensus het Boksburg 260&nbsp;321 inwoners gehad, dus die 16de meesbewoonde gebied in Suid-Afrika, waarvan 147&nbsp;623 (56,7%) Swartes en 73&nbsp;887 (28,4%) Blankes was. Afrikaans (28,5%) en Engels (18,6%) is die grootse huistale

## Skole 
* Hoërskool Oosterlig
* Hoërskool Dr. E.G. Jansen
* Hoërskool Voortrekker
* Boksburg High School
* St. Dominic's Convent

## Verwysings 
## Sien ook 
* Gereformeerde kerk Boksburg
* NG gemeente Boksburg
Negrologie

***Negrologie – Waarom Afrika vergaan*** is 'n omstrede boek, wat deur die Amerikaans-Duitse joernalis en gewese Afrika-redakteur van die gesaghebbende Franse koerant *Le Monde*, Stephen Smith, geskryf en in 2003 in Frankryk vrygestel is. Stephen Smith het meer as twintig jaar se ervaring as Afrika-verslaggewer en word as een van die voorste Afrikakenners in Europa beskou.

*Negrologie* is in 2004 met die *Prix Essai France Télévision 2* vir die beste nie-fiksieboek van die jaar bekroon. 'n Afrikaanse vertaling is in 2005 deur PRAAG, die Pro-Afrikaanse Aksiegroep, vrygestel.

## Kritiek op die Swartbewussynsbeweging 
Dekades lank is Frankryk se voormalige kolonies as modellande beskou, wat gunstig vergelyk het met die res van Afrika. Die krisis in Côte d'Ivoire (die voormalige Ivoorkus) het dus as 'n groot skok vir baie Franse gekom. Die oorsake van Ivoorkus se agteruitgang is egter té ingewikkeld vir Smith se behandeling van sowat 250 bladsye.

Stephen Smith beweer in sy boek, wat in 'n polemiese styl geskryf is, dat veral die kultus van Negrologie oftewel Swartbewussyn, Afrikane verhoed om die oorsake van Afrika se agteruitgang te soek. Hy blameer nie kolonialisme en apartheid nie, maar verwyt Europese regerings vir hulle geneigdheid om hulp aan die administrasies en elites van Afrikalande te verskaf, alhoewel daar geen politieke, sosiale en ekonomiese vooruitgang plaasvind nie. Afrikane het volgens hom net verslaaf geraak op Europese hulp. Smith konsentreer op die probleme van Franstalige Afrikalande, maar lewer ook kommentaar op toestande in Suid-Afrika.

Die slotsom, waartoe Smith kom, is dat Afrika langsamerhand doodgaan, aangesien sy elites en sy bevolkings nie in staat is om die uitdagings van modernisering te aanvaar nie.

## Empirie 
Smith stel ondersoek in na die ontwikkeling van lande soos Ghana en Suid-Korea, wat volgens hulle geskiedenis (albei was kolonies en is genadeloos uitgebuit en onderdruk) en natuurlike hulpbronne baie gunstig met mekaar vergelyk. Ghana het 'n ontwikkelende land gebly, terwyl Suid-Korea nou een van die mees ontwikkelde nywerheidslande ter wêreld is. Smith blameer die mentaliteit van die Afrika-elites, en haal voorbeelde van Frankofone Afrikane aan, wat oor Franse paspoorte beskik en 'n luukse lewe in Parys lei, maar ook die tribalisme van Afrikane.

## Bibliografie 
* Stephen Smith: ''Negrologie: Pourquoi l'Afrique Meurt.* Parys 2003 : Calmann-Levy
* Stephen Smith: *Negrologie: Waarom Afrika vergaan.* PRAAG (Pro-Afrikaanse Aksiegroep) 2005

## Eksterne skakels 
* Steve Hofmeyr se standpunt oor *Negrologie* in *Die Vrye Afrikaan*
* Danie Goosen reageer in *Die Vrye Afrikaan'' op Steve Hofmeyr se resensie
Helderberg

[duimnael|270px|Die deel van die Helderberg naaste aan die [Valsbaaikus, soos gesien vanaf Sir Lowryspas.]]

:*Vir inligting oor die Helderberg-ramp, sien Suid-Afrikaanse Lugdiens Vlug 295.*

Die **Helderbergkom** is 'n gebied in die Wes-Kaap, Suid-Afrika, sowat 45&nbsp;km vanaf Kaapstad, geleë aan die voetenent van die Helderberg en Hottentots-Hollandberge. Gordonsbaai, Lwandle, Macassar, Sir Lowryspas, Somerset-Wes en Strand is dorpe in die Helderberg-gebied. 

Die Helderbergkom bied aan toeriste, natuurliefhebbers en fotograwe 'n besondere natuurskoon, wingerde, kuslyne, sandstrande en warm seewater.
Peter Henry Abrahams

**Peter Henry Abrahams** OIS (1919–2017) was 'n Suid-Afrikaanse romanskrywer, digter, joernalis en politieke kommentator.

Abrahams is op 3 Maart 1919 in Vrededorp naby Johannesburg gebore. Hy was 'n seun van 'n Ethiopiese vader en 'n kleurlingmoeder, Angelina du Plessis. Hy verlaat Suid-Afrika in 1940 en word eers 'n matroos. Daarna gaan werk hy as joernalis in Engeland, waar hy kontak met swart leiers soos Jomo Kenyatta en Kwame N'krumah maak. Hy was 'n mede-organiseerder van die PAC in Manchester in 1946.

Sy romans en kortverhale, onder meer *Mine Boy*, *Dark Testament*, *The Path of Thunder*, *A Wreath far Udomo*, *A Night of Their Own* en *This Island Now*, handel hoofsaaklik oor politieke en maatskaplike kwessies, veral rassisme. Hy het ook memoires, genaamd *Tell Freedom*, geskryf.

Die boek, *The Path of Thunder* (1948), is Abrahams se bekendste roman. Dit gaan oor die verbode liefde tussen wit en swart. Die roman is in nagenoeg dertig tale vertaal.

Abrahams het vanaf 1956 in Jamaika gewoon en is op 18 Januarie 2017 daar oorlede.

## Werke 
* *A black man speaks of freedom* (1940), poësie
* *Dark testament* (1942), kortverhale
* *Song of the city* (1945)
* *Mine boy* (1946), roman
* *The path of thunder* (1948)
* *Wild conquest* (1950)
* *Return to Goli* (1953)
* *Tell freedom* (1954), outobiografie
* *A wreath for Udomo* (1956), roman
* *A night of their own* (1965), roman
* *This island now* (1966), roman
* *A new creation* (1982), roman
* *A view from Coyaba* (1985), roman

## Sien ook 
* Lys van Suid-Afrikaanse skrywers

## Verwysings 
## Eksterne skakels 
* PETER HENRY ABRAHAMS op ChickenBones: A Journal for Literary & Artistic African-American Themes
Hezbollah

**Hezbollah** (Arabies: حزب الله, baie keer ook *Hizbullah*, *Hizb-Allah* of *Hisbollah* geskryf, letterlik "Party van God/Allah") is 'n Islamitiese Libanese Organisasie. Dit het in 1982 ontstaan deur die samesmelting van verskeie Sjiïtiese groepe om teen die Israeliese Inval in Libanon te veg. Dit word blykbaar finansieel en ideologies deur Iran ondersteun.

In Libanon is dit enersyds 'n politieke party wat sedert 1992 ook in die parlement verteenwoordig word. Tans het hulle 15 van die 128 parlementslede. Die minister van energiesake in die huidige Libanese Regering is lid van die party. Aan die anderkant beskik dit egter ook oor paramilitêre eenhede wat veral in die suide van die land onafhanklik van staatsbeheer optree. Hezbollah streef ook sosiaal-politieke doelstellings soos gesondheid, opvoeding en media na. Hezbollah was deur Hassan Nasrallah gelei tot met dy dood op 27 September 2024 in 'n lugaanval. 

Die Verenigde State en 'n paar ander lande beskou Hezbollah as 'n Terroriste organisasie.

## Oorsig 
### Ontstaan 
duimnael|Sjiïtiese gebiede in Libanon.
In 1982, kort na die Israeliese besetting van Suid-Libanon word Hezbollah uit radikale elemente van die Sjiïtiese Amal-Beweging en verskeie kleiner groepe gevorm. Nadat dit aanvanklik aan die kant van die Amal-militêre teen die Israeliese weermag in Libanon geveg het, ontstaan daar in 1985 swaar gevegte tussen die deur Iran ondersteunde Hezbollah en Amal wat weer deur Sirië ondersteun is. Die einde van die Libanese Burgeroorlog lei opnuut tot versoening tussen die twee Sjiïtiese militêre groepe. Hulle politieke vleuels het ondertussen ook 'n verkiesingsooreenkoms aangegaan.

### Finansiering 
Hezbollah word gefinansier deur hoofsaaklik onverklaarde donateurs asook deur Iran wat maandeliks tot 50 miljoen euro aan Hezbollah skenk. Baie van Hezbollah se wapens kom ook uit Iran.

## Verwysings 
## Eksterne skakels
Swartwoud-ham

duimnael|Swartwoud-ham
duimnael|'n Snytjie swartwoud-ham

**Swartwoud-ham** (Duits: *Schwarzwälder Schinken*) is 'n soort gerookte ham, wat volgens tradisionele resepte en metodes in die Duitse Swartwoud-bergreeks geproduseer word. Swartwoud-ham word in die Europese Unie as 'n "ham van oorsprong" beskou.

Die ham word gewoonlik droog gepekel en met kruie, knoffel, koljander, swart peper en jenewerbessies gekruie. Die ham moet vervolgens saamgepers word totdat hy sy optimale vorm het. Daarnaas word die ham oor vars denneboom- en sparboomhout, sprokkelhout en saagmeel teen 'n temperatuur van 25 °C enkele weke lank koud gerook. Hierdie proses preserveer die vleis en gee aan die ham sy kenmerkende aromatiese geur en sy tipiese swartbruin swoerd.

Die ham word uiteindelik twee tot drie weke lank in spesiale stoorkamers met lugreëling en teen 'n konstante lugvogtigheid en temperatuur bewaar om sy smaak verder te verfyn. Die oorspronklike gewig van die ham het nou met naastenby dertig persent verminder, en is gereed om verpak te word.

Swartwoud-spek word volgens dieselfde resep en metode as buikspek gemaak.

## Eksterne skakels 
*
Gimcheon

**Gimcheon** (Koreaans: 김천시) is 'n stad in die provinsie Gyeongsangbuk-do in Suid-Korea, met 144,587 inwoners (2004). Gimcheon is geleë tussen die groote stade Daejeon en Daegu.

## Administratiewe afdelings 
* Apo-eup
* Bongsan-myeon
* Buhang-myeon
* Daedeok-myeon
* Daehang-myeon
* Eomo-myeon
* Gamcheon-myeon
* Gammun-myeon
* Gaeryeong-myeon
* Guseong-myeon
* Jirye-myeon
* Joma-myeon
* Jeungsan-myeon
* Nam-myeon
* Nongso-myeon
* Daesin-dong
* Jijwa-dong
* Pyeonghwa-dong
* Seongam-dong
* Yanggeum-dong
* Yongam-dong

## Sien ook 
* Lys van nedersettings in Suid-Korea

## Eksterne skakels 
* Amptelike webwerf van die stad 
* Open Directory oor Gimcheon 
* Galbijim wiki webwerf oor Gimcheon
Triberg-watervalle

duimnael|regs|250px|Die Triberg-watervalle 
Die **Triberg-watervalle** in die Swartwoud-stad Triberg word met hulle hoogte van 163 meter dikwels as die hoogste in Duitsland beskryf. Die bergstroom Gutach stort hier in sewe watervalle na die stadsentrum. Nogtans word die Triberg-watervalle nog oortref deur die Röthbach- en Todtnau-watervalle, wat egter minder bekend is. Die Röthbach-waterval naby die Königmeer is byna 470 meter hoog, maar minder toeganklik.

Die Triberg-watervalle word net soos ander toeristebestemmings in die Swartwoud in Europa en oorsee bemark en lok jaarliks groot getalle besoekers. Die watervalle is maklik toeganklik, en daar is uitstekende voetslaanpaaie. Danksy die illuminasie, wat saans tot middernag beskikbaar is, kan besoekers die besonderse atmosfeer van die valle geniet. Die watervalle is ook oop tydens die winter, wanneer hulle soms bevries en 'n wonderlike gesig bied.

## Eksterne skakels 
* Amptelike webwerf van Triberg
* Webkamera digby die Triberg-watervalle
Moklobemied

**Moklobemied** is 'n omkeerbare inhibeerder van monoamienoksidase (MAO) en inhibeer selektief die A-vorm van die ensiem. Op hierdie wyse lei dit dan tot toename in konsentrasie van serotonien, noradrenalien, adrenalien en dopamien sonder om tiramien noemenswaardig te beïnvloed.  Anders as standaard MAOI's, het dit minder newe effekte - veral t.o.v. kardiovaskulêre stelsel (hipertensie), enkefalopatie, lewertoksisiteit of hipertermie. 

duimnael|300px|Moklobemied se struktuurformule

**Aanduidings:**
Major depressiewe versteuring;
Sosiale fobie

**Dosering:**
150–600&nbsp;mg daagliks, verkieslik in verdeelde dosisse.

Moklobemied moet gewoonlik nie saam met ander antidepressante geneem word nie, weens spesifieke middel-interaksies. 'n Uitwasperiode van minstens vier tot vyf halfleeftye is aangedui. By fluoksetien is die periode tot vyf weke voor met moklobemied begin kan word. 
 
## Bronnelys 
*South African Medicines Formulary.* 6de uitgawe. SAMA: Health and Medical Publishing Group. 2003.