open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Bultrugwalvis

Die **bultrugwalvis** of **boggel(rug)walvis** (*Megaptera novaeangliae*) is 'n baardwalvis en een van die groter vinwalvisspesies. Volwasse bultrugwalvisse het 'n lengte van 12–16&nbsp;m en weeg ongeveer 36&nbsp;000&nbsp;kg. Die blouwalvis het 'n kenmerklike vorm, met uitsonderlike lang borsvinne en 'n bulterige kop. Dit is 'n akrobatiese dier wat dikwels bo die wateroppervlak spring en die water met sy vinne slaan. Mannetjies "sing" komplekse walvisgesange, wat elk tussen 10 en 20 minute duur en vir ure lank herhaal kan word. Die doel van hierdie singery is nog nie duidelik nie, alhoewel dit blyk 'n rol tydens paring te hê.

Bultrugwalvisse word in oseane en seë dwarsoor die wêreld aangetref en migreer elke jaar tipies tot 25&nbsp;000&nbsp;km. Hulle vreet slegs in die somer, in poolwaters, en migreer in die winter na tropiese of subtropiese waters om voort te plant en geboorte te gee. 

Bultrugwalvisse het 'n verskeidenheid vreetmetodes, waaronder die lugborrelmetode: 'n groep walvisse blaas lugborrels terwyl hulle in sirkels swem en skep sodoende 'n ring of "net" wat uit lugborrels bestaan. Die borrels omring 'n groep visse, wat in die gebied tussen die borrels vasgevang is. Soos die walvisse in kleiner en kleiner sirkels swem, word die ring al hoe kleiner en die visse meer vasgevang. Die walvisse sal dan skielik na bo swem, deur hierdie borrelnet, met hulle monde oop, en dan duisende visse in een hap vang. Hierdie metode is al waargeneem met borrelringe van tot 30 m wyd en die samewerking van 'n swetterjoel walvisse. Sommige walvisse blaas lugborrels deur hulle spuitgate, ander duik dieper om visse na die oppervlak te jaag en ander jaag die visse in die "net" in deur geluide te maak.

duimnael|links|200px|Die "net" van lugborrels

Soos ander groot walvisse, is die bultrugwalvis (beide tans en toe) 'n teiken vir die walvisvangsnywerheid. As gevolg van oorvangs het die bevolking met 'n beraamde 90% gedaal voordat regulasies in 1966 ingebring is. Die bultrugbevolkings het sedertdien gedeeltelik herstel, alhoewel verstrikking in visvanggereedskap, botsings met skepe en geraasbesoedeling steeds rede tot kommer is. Daar is vandag ten minste 80&nbsp;000 wêreldwyd. Alhoewel hulle in die verlede deur jagters tot op die randjie van uitsterwing gejag is, is hulle vandag veral gewild onder toeriste wat veral na dele van Australië en die Verenigde State reis om hierdie diere in hulle natuurlik omgewing waar te neem.

## Sien ook 
* Lys van Suider-Afrikaanse soogdiere
* Lys van Suider-Afrikaanse soogdiere volgens wetenskaplike name
* Suider-Afrikaanse soogdiere en hul ordes

## Verwysings
Rostof aan die Don

**Rostof aan die Don** (Russies: Росто́в-на-Дону́, *Rostof-na-Donoe*) is 'n stad in Rusland wat in 1749 gestig is. Dit is die hoofstad van die Rostof-oblast en die politieke, kulturele en ekonomiese sentrum van Suid-Rusland, met 'n bevolking van 1,13 miljoen in 2018. Dikwels word na Rostof, wat sowat 960&nbsp;km suid van Moskou en 46&nbsp;km vanaf van die Don se monding in die See van Azof geleë is, verwys as die "Poort tot die Kaukasus". In die tydperk van die Tsareryk was Rostof 'n belangrike handelspilpunt in die suide en 'n belangrike militêre pos tydens die oorloë teen die Ottomaanse Ryk.

'n Ander bynaam, wat aan die stad gegee is, is "Hawestad van die vyf seë" – 'n verwysing na die kanaal wat die Don met die Wolga verbind en sodoende toegang verleen tot vyf seë: die See van Azof, die Swartsee, die Kaspiese See, die Witsee en die Oossee.

Die stad was op 19 Maart 2016 in die nuus nadat 'n Boeing 737-800 van die lugredery FlyDubai tydens landing daar neergestort het. Al 55 passasiers en ses bemanningslede is op slag dood. Die meeste van die passasiers aan boord van Vlug FZ981 was Russe. Dit was een van die gasheerstede tydens die FIFA Sokker-Wêreldbekertoernooi in 2018.

## Susterstede 
## Verwysings 
## Eksterne skakels 
*  
*  Amptelike webwerf
Bethal

**Bethal** ( / b ɛ θ ʌ l / ) is 'n landboudorp in die suidweste van Mpumalanga, in Suid-Afrika, tussen Ermelo en Leandra. Plase in die streek produseer mielies, sonneblomsaad, sorghum, rog en aartappels. Die dorp lê 155 km oos van Johannesburg op die N17 Nasionale Roete.  

## Geskiedenis 
Die dorp is op 12 Oktober 1880 op die plaas Blesbokspruit gestig en na die vroue van die oorspronklike eienaars vernoem: Eliza**beth** du Plooy en **Al**ida Naudé. Die dorp het in 1921 munisipale status verkry.  

## Ekonomie 
### Landbou 
Bethal is bekend vir sy aartappelbedryf; die jaarlikse Nasionale Aartappelfees is vroeg in Mei daar gehou, maar dit is in 2007 gestaak. Ander landbou aktiwiteite sluit in mielies, sonneblomsaad, sorghum, rog, hawer en gars. Veeteelt sluit bees-, melk- en skaapboerdery in. Bethal was eens die hoofkwartier van AFGRI, 'n landboufirma, nou gesetel in Centurion. Die dorp se meelmeule het aangebly in die dorp.

### Mynbou 
Bethal lê in Suid-Afrika se steenkoolmynstreek en daar is myne in die omgewing. Exxaro het Total Coal South Africa in 2014 verkry en het vyf myne in die area.  Afgesien van uitvoere, word die steenkool gebruik by Eskom-kragstasies in die streek.

## Geografie 
Die Olifantsrivier het sy oorsprong naby Bethal. Die rivier vloei uiteindelik in die Limpoporivier in Mosambiek. 

## Distrik 
Die distrik is 3 000&nbsp;km2 groot. 

## Sien ook 
* Gereformeerde kerk Bethal
* Lys van dorpe in Suid-Afrika

## Verwysings 
## Bronne 
* *Op Pad in Suid-Afrika*. B.P.J. Erasmus. 1995.
Huis van Hohenzollern-Sigmaringen

duimnael|Die Graafskap Hohenzollern-Sigmaringen
duimnael|Kaart van Roemenië in die 20ste eeu

Die **Huis van Hohenzollern-Sigmaringen** is ’n tak van die Swabiese lyn van die Hohenzollern-dinastie. Dit het oor die **Graafskap Hohenzollern-Sigmaringen** geheers wat later ’n prinsdom geword het.

## Geskiedenis 
Die Graafskap Hohenzollern-Sigmaringen het in 1576 ontstaan met die verdeling van die Graafskap Hohenzollern, wat deel was van die Heilige Romeinse Ryk. Met die dood van die laaste Graaf van Hohenzollern, Karl I (1512–1579), is die grond tussen sy drie seuns verdeel:
* Eitel Frederick IV van Hohenzollern-Hechingen (1545–1605)
* Karl II van Hohenzollern-Sigmaringen (1547–1606)
* Christoph van Hohenzollern-Haigerloch (1552–1592)

Die Graafskap (sedert 1623 Prinsdom) Hohenzollern-Sigmaringen was ’n klein leengrondgebied in Suidwes-Duitsland wat in 1815 ’n onafhanklike staat geword het ná die Napoleontiese Oorloë. In die rewolusies van 1848 is die destydse heerser, Karl, onttroon. Sy seun, Karl Anton, het hom opgevolg en Pruise se hulp gevra. In ’n verdrag wat in Desember van dié jaar onderteken is, is Hohenzollern-Sigmaringen deur Pruise geannekseer met ingang van Maart 1850.

Karl Anton was van 1858 tot 1861 minister-president van Pruise. Toe die Hohenzollern-Hechingen-lyn in 1869 uitsterf met die dood van Konstantyn, het Karl Anton van Hohenzollern-Sigmaringen die titel Prins van Hohenzollern aangeneem.

Sy tweede seun, Karl Eitel Friedrich van Hohenzollern-Sigmaringen, het prins (1866–1881) en toe koning (1881–1914) van Roemenië geword onder die naam Carol. Die huis het op die troon gebly tot met die beëindiging van die Roemeense monargie in 1947 toe die land kommunisties geword het.

Franse teenkanting teen die kandidaatskap van Carol se ouer broer, prins Leopold, vir die troon van Spanje het die Frans-Pruisiese Oorlog (1870–1871) veroorsaak wat gelei het tot die stigting van die Duitse Ryk in Januarie 1871.

## Heersers 
### Suid-Duitsland 
#### Grawe van Hohenzollern (1576–1623) 
* Karl II 1576–1606
* Johann 1606–1623

#### Prinse van Hohenzollern-Sigmaringen (1623–1849) 
* Johann 1623–1638
* Meinrad I 1638–1681
* Maximilian 1681–1689
* Meinrad II 1689–1715
* Joseph Franz Ernst 1715–1769
* Karl Friedrich 1769–1785
* Anton Aloys 1785–1831
* Karl 1831–1848
* Karl Anton 1848–1869
* Prins Leopold van Hohenzollern-Sigmaringen 1885–1905
* Prins Wilhelm van Hohenzollern-Sigmaringen 1905–1927
* Prins Friedrich van Hohenzollern-Sigmaringen 1927–1965
* Prins Friedrich Wilhelm van Hohenzollern-Sigmaringen 1965–hede

### Oos-Europa 
#### Prins van Roemenië (1866–1881) 
* Carol I 1866–1881

#### Konings van Roemenië (1881–1947) 
* Carol I 1881–1914
* Ferdinand 1914–1927
* Michael 1927–1930
* Carol II 1930–1940
* Michael 1940–1947

## Eksterne skakels 
* Amptelike webtuiste van die Huis van Hohenzollern-Sigmaringen
* Amptelike webtuiste van die Roemeense koningsgesin

## Verwysings 
: *Hierdie artikel is merendeels vertaal vanaf die Engelse Wikipedia-artikels :en:Hohenzollern-Sigmaringen*
Rorkwal

Die **rorkwal** (*Balaenoptera physalus*) is 'n seesoogdier wat aan die orde van die baardwalvisse behoort. Dit is die tweede grootste walvis en die tweede grootste dier op aarde, na die blouwalvis, met 'n lengte van tot 27&nbsp;m. Die rorkwal se dieet bestaan uit skole vissies, pylinkvis en skulpdiere, waaronder aasgarnale en planktonkrefies.

Soos ander groot walvisse, was die rorkwal 'n teiken van walvisvangers tydens die twintigste eeu en word dit tans as 'n bedreigde spesie beskou. Die Internasionale Walvisvangskomissie (IWK) het 'n moratorium op kommersiële vangs van die vinwalvis ingebring, alhoewel Ysland en Japan aangekondig het dat hulle van plan is om walvisvangs voort te sit. Japan het verklaar dat dit nie meer as 50 walvisse in die 2008-seisoen sal vang nie. Die spesie word ook deur inwoners van Groenland gevang, onder voorsiening deur die IWK wat hulle toestaan om walvisse te vang om aan hulle lewensbehoeftes te voldoen. Botsings met skepe en onderwatergeraas wat deur menslike aktiwiteit veroorsaak word hou ook 'n bedreiging vir die herstelling van die spesie in.

## Sien ook 
* Lys van Suider-Afrikaanse soogdiere
* Lys van Suider-Afrikaanse soogdiere volgens wetenskaplike name
* Suider-Afrikaanse soogdiere en hul ordes

## Verwysings
Nicolas Appert

**Nicolas Appert** (Châlons-en-Champagne, 17 November 1749 - Massy, 1 Junie 1841) was 'n Franse uitvinder en suikerbakker. Hy is bekend vir sy uitvinding van lugdigte bewaring van voedsel. Hy het ook bekendheid verwerf as die "vader van die inmaakproses".

## Eksterne skakels 
*  Biografie
Bryde se walvis

**Bryde se walvis** (*Balaenoptera brydei*) is die onbekendste en in baie opsigte die mees ongewone vinwalvis. Hierdie walvisse is klein (in vergelyking met ander vinwalvisse) en weeg nie meer as 25&nbsp;ton nie. Hulle verkies ook matige en tropiese waters, in vergelyking met die ander vinwalvisse, wat ook volop in poolstreke is. Hierdie walvisse word ook nader aan die kus aangetref en, alhoewel hulle die karakteristieke baardplate besit wat deur baardwalvisse gebruik word om baie klein diertjies mee te vang, bestaan hulle dieet hoofsaaklik uit vis, veral ansjovis en haring.

Hulle is wydverspreid in tropiese en subtropiese waters, met 'n afsonderlike, dwergspesie wat in die tropiese waters van die Westelike Stille Oseaan en Suid-Oos-Asië aangetref word. Die walvis is vernoem na Johan Bryde (1858 – 1925) wat vroeg in die 20ste eeu die Sweedse konsul in Suid-Afrika was. 

## Sien ook 
*Lys van Suider-Afrikaanse soogdiere
*Lys van Suider-Afrikaanse soogdiere volgens wetenskaplike name
*Suider-Afrikaanse soogdiere en hul ordes

## Verwysings
Baardwalvis

Die **baardwalvisse**, ook genoem **baleinwalvisse**, vorm die suborde *Mysticeti*: een van twee subordes van die Cetacea (walvisagtiges: walvisse, dolfyne en tonyne).

[duimnael|links|Walvisbaard, ook bekend as [balein.]]
Baardwalvisse is tandlose walvisse met twee rye horingplate (baleine) wat gebruik word as 'n sif om sy voedsel uit die water te filter. Hierdie eienskap is die *Mysticeti* se kenmerkende eienskap: die ander suborde, die *Odontoceti* het almal tande. Baardwalvisse het wel tande terwyl hulle embrios is en daar is fossiele van baardwalvisse ontdek wat ook tande gehad het, vóór hulle baleinplate ontwikkel het. Die suborde bevat vier families en veertien spesies.

## Sien ook 
* Lys van Suider-Afrikaanse soogdiere
* Lys van Suider-Afrikaanse soogdiere volgens wetenskaplike name
* Suider-Afrikaanse soogdiere en hul ordes
Bedreigde spesie

duimnael|regs

duimnael|links|250px|Die Siberiese tier is 'n tiersubspesie wat bedreig word.

’n **Bedreigde spesie** is ’n organisme wat moontlik kan uitsterf, óf omdat die bevolkingsyfers baie laag is óf omdat ’n verandering in sy habitat ’n bedreiging inhou. In ’n eng sin word die term gebruik vir spesies in die Internasionale Unie vir die Bewaring van die Natuur (IUBN) se rooilyskategorie "Bedreigde spesies". 

Die meer algemene term sluit ook die IUBN-kategorieë Kritiek bedreigde spesies en Byna-bedreigde spesies in. Die unie het aan die hand van waarnemings tot en met 2006 bereken dat 40% van alle organismes op aarde bedreig is. Baie lande het spesiale wette wat sulke spesies beskerm: byvoorbeeld deur die jag van bedreigde diere of die pluk van bedreigde plante te verbied. Sommige wette konsentreer weer op beperkings op nasionale of internasionale handel, die beskerming van die spesie se habitat of die skepping van reservate.

## Bibliografie
*van Niekerk, Louise: Sleuths for the survival of endangered species. In: Conserva. Department van Omgewingsake. Deel 7, nr. 6, November/Desember 1992. ISSN 0258-3313
Mindanao

**Mindanao** (Engels: ), die wêreld se 19de grootste eiland, beslaan 'n oppervlakte van 104&nbsp;530&nbsp;km² en word begrens deur die Celebessee in die suidweste, die Sulusee in die weste, die Filippynse See in die ooste en die Molukkesee in die suide. Mindanao is die tweede grootste, tweede mees bevolkte en mees suidelike van die Filippynse eilande. Dit is in die suide van die Visayas asook in die noorde van Borneo, Sulawesi en die Molukke geleë. Mindanao vorm saam met Luzon en die Visayas die eilandnasie Filippyne.

[duimnael|links|Berg Apo, 'n [vulkaan op Mindanao]]
duimnael|links|Topografiese kaart van Mindanao
Die term Mindanao verwys ook ná die argipel in die suide van die Filippyne, wat die gelyknamige hoofeiland, Basilan, Jolo, Tawitawi, Bucas, Grande, Dinagat, Siargao, Samal en Camiguin insluit.

## Etimologie 
Die benaming *Mindanao* is afgelei van die Spaanse verderwing van die eienaam van die Maguindanao-volk, die dominante hersende etniese groep in die Sultanaat Maguindanao in die suidwestelike Mindanao tydens die Spaanse koloniale bewind. Die eienaam beteken "mense van die see (Lanao)", alhoewel dit in moderne bronne as "mense van die vloedvlaktes" vertaal word.

Die ou naam van dié eiland tydens die Spaanse Ryk was *Gran Moluccas*, letterlik "Groot Molukke", genoem ná die eilandgroep Molukke, ook bekend as "Spesery-eilande", verder suid.

## Verwysings 
## Eksterne skakels 
*
Swindon

**Swindon** is 'n stad in Engeland met 'n bevolking van 155&nbsp;432 in 2001. Die stad is tussen Bristol en Oxford geleë.
François Steyn

**François Steyn** (gebore 14 Mei 1987, Aliwal-Noord) is 'n rugbyspeler wat internasionaal vir Montpellier op heelagter en binnesenter vir die Springbokke speel. Hy het voorheen (tot 2015) vir die Sharks in die Superrugbykompetisie gespeel. Hy was ook deel van Suid-Afrika se span tydens die Rugbywêreldbeker 2007, Rugbywêreldbeker 2011 en Rugbywêreldbeker 2019. Saam met Os du Randt (in 1995 en 2007) is François Steyn (in 2007 en 2019) net een van twee Springbokrugbyspelers wat die Webb Ellis-beker twee keer kon inpalm.

## Eksterne  skakels 
* 
*
Herschelle Gibbs

**Herschelle Herman Gibbs** (gebore 23 Februarie 1974 Kaapstad) is 'n voormalige Suid-Afrikaanse krieketspeler. Hy het vir die Proteas gespeel, en alle vorme vir veertien jaar gespeel. 'n Regterarm kolwer, wat meestal die aanvangskolwer was, was die eerste speler om ses agtereenvolgende sesse te slaan in 'n Internasionale eendagwedstryd teen Nederland in die Krieketwêreldbeker 2007-toernooi. Voorheen het hy ook tydens die krieketwêreldbekertoernooie in 1999 en 2003, die Kampioenetrofeë in 2002, 2004, 2006 en 2009, asook die T20I-wêreldbekertoernooie in 2007, 2009 en 2010 vir Suid-Afrika gespeel.

## Vroeë lewe 
Gibbs het skoolgegaan in Rondebosch. Hy was 'n goeie sportsman op skool en het rugby, krieket en sokker gespeel.

## Persoonlike lewe 
Op 8 Junie 2007 het hy getrou in St Kitts met Tenielle Povey, maar geskei kort daarna.

## Internasionale loopbaan 
duimnael|links|Herschelle Gibbs in 2009
Gibbs het twee keer 200 geslaan in sy toetsloopbaan. Sy eerste was 211 (nie uit) teen Nieu-Seeland in 1999. Sy eerste keer het 468 balle gevat terwyl sy tweede keer was 228 vanaf 240 balle teen Pakistan op Nuwelandstadion, en het 'n nasionale rekord 368 gekry saam met Graeme Smith. Hy het nog twee 300 lopies gemaak met Steyn, die enigste twee in toetskriekte geskiedenis om 300 te kry op drie geleenthede. Hy het ook die Suid-Afrikaanse rekord met Jacques Kallis vir 315*.

## Strydpunte 
In 2001 is Gibbs beboet saam met verskeie spanmaats vir die gebruik van dagga op die Wes-Indiese Eilande.

Gibbs is berug vir sy betrokkenheid by die wedstrydbeslote-skandaal met die voormalige kaptein Hansie Cronjé. Hy het hom VS$ 15&nbsp;000 aangebied om minder as 20 lopies te kry in die derde eendagwedstryd van die reeks. Gibbs het 74 lopies aangeteken. As gevolg hiervan is hy vir slegs ses maande verban. Hy het herhaaldelik geweier om Indië te toer en weier om met die Indiese polisie oor die saak te praat. Gibbs is egter in die Suid-Afrikaanse span aangewys om Indië in die 2006-ICC-kampioenskapsreeks te toer. Hy moes gevolglik met die Indiese Polisie vergader oor sy betrokkenheid by die wedstrydskandaal.

## Verwysings 
## Eksterne skakels 
*  Herschelle Gibbs by CricketArchive
*  Herschelle Gibbs by Cricinfo
Jacques Kallis

**Jacques Henry Kallis** (* 16 Oktober 1975 te Kaapstad) is 'n voormalige Suid-Afrikaanse krieketspeler. Hy het vir etlike jare die titel as die wêreld se veelsydigste internasionale krieketspeler gehou. Hy het onder meer tydens die krieketwêreldbekertoernooie in 1996, 1999, 2003, 2007 en 2011, die T20I-wêreldbekertoernooie in 2009, 2010 en 2012, asook die Kampioenetrofeë in 1998, 2000, 2002, 2004, 2006 en 2009 vir Suid-Afrika gespeel. Hy was ook 'n lid van die Proteaspan wat tydens die Kampioenetrofee 1998 Suid-Afrika se eerste internasionale kriekettitel kon inpalm. Jacques Kallis is in Augustus 2020 in die IKR se Heldesaal opgeneem.

## Toetsrekord 
Soos op 29 Desember 2013

Soos op 25 Desember 2013

## Internasionale eendagwedstrydrekord 
Soos op 18 Desember 2013

## Hoogtepunte 
duimnael|links|Jacques Kallis in 2009
Jacques is die enigste krieketspeler ooit wat meer as 10&nbsp;000 lopies en 250 paaltjies in beide toetskrieket en internasionale eendagwedstryde behaal het. Hy is derde op die internasionale kolflys vir meeste toetslopies ooit:

Soos op 29 Desember 2013

* Hy is die tweede speler wat 40 toetshonderdtalle kon behaal (45). Sachin Tendulkar hou tans die rekord met 51 toetshonderdtalle.
* Hy is die eerste Suid-Afrikaner wat in 160 toetse gespeel het.
* Hy is uiteraard ook die Suid-Afrikaanse toetslopie rekordhouer.
* Hy beklee die tweede plek met vangskote (200) in toetskrieket vir Suid-Afrikaners. Net Mark Boucher (532) het meer vangskote geneem.
* Hy beklee die tweede plek vir toetsvangskote (paaltjiewagters uitgesluit).

## Verwysings 
## Eksterne skakels 
* Jacques Kallis by Cricinfo
* Jacques Kallis by CricketArchive
Sint Petersburg-ope

Die **Sint Petersburg-ope** (Russies: Открытый Санкт-Петербург, Otkriti Sankt-Peterboerg) is ’n professionale tennistoernooi wat op binnenshuise harde oppervlakke gespeel word. Dit is tans deel van die ATP-wêreldtoer-250-reeks. Dit word sedert 1995 jaarliks by die Petersburg-sport-en-konsertkompleks in Sint Petersburg, Rusland, gehou.

Die 2002-kampioen van die Australiese Ope, Thomas Johansson, die voormalige nr. 1-speler Marat Safin en Andy Murray is die enigste spelers wat die enkels-titel meer as een keer gewen het. Sedert 2008 het drie verskillende Russiese spelers die enkels-titel gewen: Yevgeny Kafelnikov in 1995, Marat Safin in 2000 en 2001 en Mikhail Youzhny in 2004.

## Eindrondes tot 2008 
### Enkelspel 
### Dubbelspel 
## Eksterne skakels 
* Amptelike webtuiste
* atptennis.com profile 

## Verwysings 
: *Hierdie artikel is merendeels vertaal vanaf die Engelse Wikipedia-artikel :en:St. Petersburg Open*
Graeme Smith

**Graeme Craig Smith** (gebore 1 Februarie 1981 in Johannesburg) is 'n Suid-Afrikaanse krieketspeler en was kaptein en lid van Suid-Afrika se nasionale krieketspan. In 2003 is hy aangestel as kaptein van die Proteas, en het oorgeneem van Shaun Pollock. Hy het die posisie van die toetskaptein tot sy aftrede gehou op 5 Maart 2014. Hy word beskou as een van die beste Suid-Afrikaanse spelers van alle tye. Hy het onder meer tydens die krieketwêreldbekertoernooie in 2003, 2007 en 2011, die Kampioenetrofeë in 2002, 2004, 2006 en 2009, asook die T20I-wêreldbekertoernooie in 2007, 2009 en 2010 vir Suid-Afrika gespeel. Graeme Smith is in Junie 2025 in die IKR se Heldesaal opgeneem.

## Toetskaptein 
Op 1 Februarie 2013 lei Smith 'n span vir die 100ste keer op die veld (99 keer die Proteas en een keer die Wêreld XI), die eerste speler ooit wat die mylpaal bereik. Op 24 Februarie 2013 lei Smith die Proteas tot 'n toetssege oor Pakistan en word die eerste toetskaptein ooit wat 50 toetsseges behaal.

## Rekords 
duimnael|links|Graeme Smith in 2006
* Smith hou die wêreldrekord van kaptein in die meeste aantal toetswedstryde. Hy is ook die enigste toetskaptein wat meer as 100 toetswedstryde speel. (109-108 as kaptein vir Suid-Afrika en 1 vir die IKR).
* Smith hou die wêreldrekord van die hoogste aantal oorwinnings in toetswedstryde as 'n kaptein met 53 oorwinnings.
* Smith hou die meeste 100s (15) deur 'n kaptein in toetswedstryde.
* Hy hou ook die wêreldrekord vir 'n nie-paaltjiewagter, met die meeste vangste (82) in toetswedstryde.
* Vinnigste Suid-Afrikaanse krieketspeler om 1000 toetslopies te bereik.
* Smith hou die rekord van die meeste toetslopies as kaptein (8659).
* Hy hou saam met Jacques Kallis die rekord vir die hoogste vennootskap as debutante in T20-wedstryde (84 om die 1ste paaltjie).

## Verwysings 
## Eksterne skakels 
*  Graeme Smith by Cricinfo
*  Graeme Smith by CricketArchive
DNS

: *Hierdie artikel handel oor die molekuul. Vir die internetdomeinnaamstelsel, sien Domeinnaamstelsel.*

border|regs|100px

**Deoksiribonukleïensuur**, oftewel **DNS**, is die belangrikste draer van erflike inligting in alle bekende organismes en sommige virusse.

'n DNS-molekuul bestaan uit twee lang stringe nukleotiede, wat saam tot 'n dubbelspiraal buig. Die twee stringe is aanmekaar verbind deur sogenaamde basispare. 'n Basispaar verbind twee nukleotiede wat teenoor mekaar lê. Die volgorde van nukleotiede in 'n string word 'n sekwensie genoem. Omdat daar in beginsel oneindig baie sekwensies moontlik is, kan die volgorde van nukleotiede unieke erflike inligting verskaf.

Die DNS van alle organismes is saamgestel uit vier nukleotiede; adenien (A), timien (T), sitosien (C) en guanien (G). Hulle kan in enige volgorde langs mekaar verbind wees om die een ruggraat van die dubbelspiraal te vorm. Daarenteen kan elke nukleotied net met ’n spesifieke nukleotied teenoor hom verbind om ’n basispaar te vorm. So byvoorbeeld kan A net teenoor T verbind wees en C net teenoor G. Terwyl die verbinding van nukleotiede langs mekaar stabiele kovalente verbindings is, is die verbindings teenoor mekaar swakker waterstofverbindings. Dit verseker dat dit moeilik is om die dubbelspiraal loodreg te sny, maar maklik om dit in die lengte oop te trek soos ’n ritssluiter. Die eienskap om DNS oop te rits, maak DNS-replisering moontlik wat op sy beurt ’n vereiste is vir selverdeling.

In eukariote kom DNS net binne die selkern voor en die meeste eukariote sal verskillende lengtes DNS huisves wat elk bestaan uit miljoene basispare. Binne die selkern is DNS verpak in die vorm van chromosome wat die ruimtelike ordening van DNS vergemaklik voor, tydens en ná selverdeling. In baie prokariote kom DNS in die vorm van ’n kring voor en omdat prokariote aansienlik kleiner is as eukariote, word DNS nie verpak in chromosome of is dit nie beperk tot ’n selkern nie.
Nicole Kidman

**Nicole Mary Kidman** (20 Junie 1967) is 'n Australiese en Amerikaanse aktrise, sangeres, rolprentvervaardiger en model. Na sy in 'n verskeidenheid klein Australiese flieks en televisiereekse verskyn, was Kidman se deurbraak haar rol in die 1989 riller *Dead Calm*. Na verskeie flieks in die vroeë 1990's het sy wêreldwye erkenning gekry vir haar optredes in *Days of Thunder* (1990), *Far and Away* (1992) en *Batman Forever* (1995). Kidman volg dit op met ander suksesvolle flieks in die laat 1990's. Dit was met haar optrede in die musiekfilm, *Moulin Rouge* (2001), wat Kidman haar tweede Golden Globe Award verdien het en haar eerste "Academy Award" nominasie vir Beste Aktrise. Vir haar vertolking van Virginia Woolf die jaar daarop in die dramaprent *The Hours* (2002) ontvang Kidman kritiese erkenning en ontvang die Academy Award vir Beste Aktrise.
duimnael|Nicole Kidman by die Cannes Filmfees in 2013
Kidman se ander suksesvolle flieks sluit in *Cold Mountain* (2003), *The Interpreter* (2005), *Happy Feet* (2006) en *Australia* (2008). Vir haar spel in 2010 se *Rabbit Hole,* wat sy ook vervaardig het, verdien Kidman verdere toekennings en 'n daaropvolgende Academy Award nominasie vir Beste Aktrise. Kidman was 'n Goeiewil-ambassadeur vir UNICEF sedert 1994 en vir UNIFEM sedert 2006. Kidman se werk het haar 'n ster op die Hollywood Walk of Fame verdien, drie Golden Globe-toekennings, een BAFTA en 'n Academy Award. Kidman ontvang die titel van Metgesel van die Orde van Australië, Australië se hoogste siviele eer, en was ook die hoogsbetaalde aktrise in die rolprentbedryf. Weens haar Australiese ouers en geboorte in Hawaii, het Kidman dubbele burgerskap van Australië en die Verenigde State.

## Filmografie
## Verwysings
Spirou et Fantasio

duimnael|regs|300px|Franse logo: *Spirou et Fantasio*
[duimnael|links|Spirou as deel van die [Brusselse Strokiesprentroete op Square Sainctelette]]
***Spirou et Fantasio*** is 'n Belgiese strokiesverhaalreeks wat ook in die tydskrif *Journal de Spirou* verskyn en vir die eerste keer op 21 April 1938 gepubliseer is. Die reeks het tot een van die gewildste Franko-Belgiese strokiesverhale ontwikkel wat net soos "Asterix die Galliër" of "Die avonture van Kuifie" tot een van die klassieke werke van die genre behoort. In teenstelling met die laasgenoemde word daar nog steeds nuwe avonture van Spirou en Fantasio gepubliseer.

Die hooffigure van die verhale is Spirou en Fantasio, twee verslaggewers, en hul metgesel, die eekhorinkie Spip. In hul avonture, wat 'n sterk humoristiese inslag het en genres soos wetenskapsfiksie en fantasie dek, word die hooffigure gewoonlik met misdadigers, diktatore en ander mal karakters gekonfronteer.

Die reeks is in verskillende tale vertaal, waaronder Nederlands, Duits, Spaans, Katalaans, Fins, Deens, Sweeds, Noors, Serwies, Kroaties, Japannees en Viëtnamees. Slegs twee verhale, *Z comme Zorglub* en ''L'ombre du Z'', het in die 1990's ook in Engels verskyn. Tans word egter weer Engelse uitgawes vir die Indiese mark uitgegee.

## Verwysings
Seiwalvis

Die **seiwalvis** (*Balaenoptera borealis*) is 'n baardwalvis; die derde grootste vinwalvis na die blouwalvis en die rorkwal. Seiwalvisse word in al die wêreld se oseane aangetref en verkies diep waters wat nie te ver van die kus is nie.. Hulle is geneigd om poolstreke, tropiese streke en gebiede wat semi-afgeslote is. Seiwalvisse migreer jaarliks van koel en subpoolstreke in die somer na matige en subtropiese waters in die winter. In meeste areas is die presiese migrasieroetes nie baie bekend nie. Een seiwalvis vreet 'n gemiddelde 900&nbsp;kg kos per dag, hoofsaaklik eenoogkrefies, planktonkrefies en ander soöplankton.
 Seiwalvisse word onder die vinnigste van al die walvisagtiges gereken en kan 'n spoed van tot 50&nbsp;km/h oor kort afstande bereik.

As gevolg van grootskaalse kommersiële walvisvangs tussen die laat-negentiende en laat-twintigste eeue, waartydens meer as 238&nbsp;000 individue gevang is, is die seiwalvis tans 'n internasionaal beskermde spesie, Met die ingang van 2006 was die wêreldwye bevolking van die seiwalvis omtrent 54&nbsp;000: ongeveer 'n vyfde van wat dit voor die aanvang van walvisvangs was.

## Sien ook 
* Lys van Suider-Afrikaanse soogdiere
* Lys van Suider-Afrikaanse soogdiere volgens wetenskaplike name
* Suider-Afrikaanse soogdiere en hul ordes

## Verwysings 
## Eksterne skakels 
* *Sei Whale Feeding Frenzy* – 'n BBC-video wat 'n vretende seiwalvis vasvang (op YouTube).
Hérault (département)

duimnael|links|Montpellier
**Hérault** (34) (Oksitaans *Erau*) is 'n Franse departement van die gewes Oksitanië wat vernoem is na die rivier Hérault. Die *département* is in die suide van Frankryk geleë en die hoofstad daarvan is Montpellier.

## Verwysings
Witdolfyn

Die **witdolfyn** of **beloega** (*Delphinapterus leucas*) is 'n Arktiese en sub-Arktiese walvisagtige soogdier. Die witdolfyn vorm saam met die narwal die familie *Monodontidae*. Die witdolfyn is bekend vir sy hoë-frekwensie gekwetter en spierwit kleur. Baie walvisagtiges sal soms die lewe skenk aan albino kleintjies wat dan verkleur namate hulle ouer word, maar die witdolfyn word al witter namate dié ouer word. Witdolfyne kan tot 5&nbsp;m lank word en het 'n kenmerkende boggel op sy hop.

links|border|200px
Hulle woon in klein groepies van tussen twee en vyftien diere. Hierdie groepies bestaan uit wyfies en hulle kleintjies of uitsluitlik uit mannetjies. Hulle jag in vlakkerige water en vreet hoofsaaklik vis. Hulle kan tot 800 meter diep duik

Na 'n dragtydperk van 14 tot 15 maande skenk die wyfie geboorte. Die kleintjies het oorspronklik 'n gryserige kleur, wat vervaag soos hulle ouer word.

## Eksterne skakels 
*Video oor witdolfyne  (National Geograpic)
Oligoseen

Die **Oligoseen** is 'n tydperk in die geologiese tydskaal tussen 33,9 en 23,03 miljoen jaar gelede. Die Oligoseen kom na die Eoseen en voor die Mioseen.

Dit was 'n tydperk met 'n relatief koel klimaat, waartydens daar yskappe op Antarktika was en die bosse wat die kontinente bedek het, plekgemaak het vir oop grasvelde. Dít het die evolusie van die soogdiere beïnvloed: meer groot grasvreters het hulle verskyning gemaak. Ook insekbevolkings het sterk gegroei en versprei. Onder die primate het die eerste soort primate wat op moderne ape lyk verskyn.

## Klimaat 
duimnael|Die ontstaan van die Antarktiese sirkumpolêre stroom.|links
Die Oligoseen begin met die Eoseen-Oligoseen-uitwissing wat saamgaan met 'n groot verandering in die aarde se klimaat. Die Eoseen was 'n warme tydperk, maar aan die einde het Suid-Amerika en Australië losgeraak van die Antarktiese kontinent. Dit het die seestromings van die oseane verander omdat 'n koue sirkumpolêre stroom Antarktika sterk afgekoel het. Dit het die eerste yslae op hierdie kontinent veroorsaak, hoewel nie die hele kontinent onder 'n yskap verdwyn het nie. Die vlak van die oseane het laer geword en die klimaat van die hele planeet het opgehou 'n broeikas te wees. 

## Eksterne skakels 
* 
*
Igloe

duimnael|'n Byna volledige, mediumgrootte igloe.
'n **Igloe** is die Eskimo- of Innuït-woord vir "huis" of "woning" en word in Afrikaans gebruik om na hierdie nasie se yshuise te verwys.

duimnael|links|'n Illustrasie uit Charles Francis Hall se *Arctic Researches and Life Among the Esquimaux* (1865)
'n Tipiese ysigloe is 'n skuiling wat uit sneeublokke gebou word, hoofsaaklik in die vorm van 'n koepel. Alhoewel igloes met alle Eskimo's geassosieer word, is hulle hoofsaaklik gebou deur die volke van Kanada se Sentrale Arktiese gebied en Groenland se *Qaanaaq*-gebied gebou. Ander Eskimo- of Innuïtvolke insuleer hulle huise met huide en walvisbene. Die gebruike van sneeu help om die gebou te insuleer, aangesien die lugborrels in die ys 'n ekstra insulerende laag vorm. Temperature buite die igloe kan tot -45&nbsp;°C daal, terwyl dit binne-in die igloe tussen -7 en 16&nbsp;°C wissel, bloot deur die verwarming van liggaamlike hitte.

## Tradisionele soorte 
duimnael|links|Die metode vir steenlegging by 'n igloe.
Daar was tradisioneel drie soorte igloes, elk met verskillende groottes en verskillende doeleindes.

Die kleinste was bedoel was 'n tydelike skuiling, slegs vir die gebruik van een of twee nagte, veral deur jagters.

Die volgende was 'n semi-permanent, middelgrootte familieskuiling. Hulle was gewoonlik 'n enkelkamergebou wat een of twee gesinne gehuisves het. 'n Aantal van hulle was dikwels in mekaar se nabyheid gebou om 'n soort dorpie te vorm.

Die grootste igloes was gewoonlik in groepe van twee gebou. Een van die geboue was 'n tydelike gebou vir spesiale geleenthede, die ander as 'n woning. Hulle kon tot vyf kamers hê en tot 20 mense huisves. So 'n groot igloe kon gebou word deur klomp kleiner igloes met tonnels te verbind.

## Verwysings
Luik (stad)

**Luik** (Frans: *Liège* [ljɛːʒ], Duits: *Lüttich*) is die vierde grootste stad van België en die amptelike ekonomiese asook die kulturele sentrum van die Franssprekende administratiewe gewes Wallonië met sowat 193&nbsp;000 inwoners (2010). Luik is daarnaas ook die hoofstad van die gelyknamige provinsie Luik, setel van die *Conseil économique et social de la Région Wallonie* ("Ekonomiese en Sosiale Raad van die Gewes Wallonië") en setel van die bisdom Luik. Die Bekken van Luik is die derde grootste metropolitaanse gebied van België met 'n bevolking van sowat 600&nbsp;000.

Luik is die setel van 'n universiteit, die *Université de Liège*, en ander tersiêre onderwysinstellings en beskik daarnaas oor 'n teater, die Koninklike Opera van Wallonië (*Opéra royal de Wallonie*) en ander kulturele instellings. Baie geboue in die stadsentrum weerspieël die geskiedenis van Luik wat meer as duisend jaar teruggaan na die vroeë Middeleeue. Die stad het later ook kunstenaars, skrywers en uitvinders soos Zénobe Gramme, Eugène Ysaye, Georges Simenon en César Franck geïnspireer.

## Etimologie 
Die eerste geskrewe verwysings na Luik dateer uit die jaar 558 toe die nedersetting as *Vicus Leudicus* bekend gestaan het. Volgens sommige deskundiges het die naam Luik dieselfde oorsprong soos dié van Parys, *Lutèce* (Latyns: *Lutetia*) - ook die Duitse naam vir Luik, *Lüttich*, dui in hierdie rigting. Volgens hierdie - omstrede - teorie is sowel Luik asook Lutetia afgelei van *lucotaetia* ("moerasgebied").

Ander etimologiese oorspronge is moontlik *Lætica* ("kolonie") en Lug (wat net soos Lyon van die gelyknamige godheid afgelei is. 'n Meer waarskynlike etimologie is egter *Leudico*, 'n Frankiese benaming wat in 'n dokument uit die jaar 718 voorkom en afgelei is van die Oud-Germaanse terme *leudika* en *leudi* ("volk").

Die oudste vorm van die huidige Franse naam, *Luga*, het in die 12de eeu tot *Lyge* [lidʒ] ontwikkel, waarvan ook die huidige naam in die Waalse taal, *Lîdje*, afgelei is. Tot in 1946 was die amptelike Franse spelling *Liége* (met *accent aigu*). Die oorskakeling na die skryfwyse met *accent grave* kom ooreen met die plaaslike uitspraakgewoonte en is in die tyd van die agteruitgang van Luik se tradisionele industriële basis van mynbou en swaar nywerhede ingevoer.

### Benaming in ander Belgiese en buitelandse taalgebiede 
In die Duitssprekende gedeelte van Wallonië asook in Duitsland, Oostenryk en in die Alemanniese Switserland word na die stad gewoonlik as *Lüttich* verwys. In Vlaandere en Nederland is die stad *Luik* en in Luxemburg *Léck* genoem. Die tradisionele naam in die Waalse streektaal is *Lidje*.
Porsche-museum

duimnael|250px|Winteraansig

Die **Porsche-museum** is 'n motormuseum in die Duitse stad Stuttgart. Die museum is naby die hoofsetel van Porsche in Stuttgart-Zuffenhausen geleë en het sy deure in 1976 geopen. Die nuwe Porsche-museum is op 31 Januarie 2009 geopen.

Vanaf middel-2005 is die museum opgeknap en uitgebrei volgens 'n ontwerp van die Weense argitekfirma Delugan Meissl. In die gebou, met 'n uitstallingsruimte van 5600 m2, word tagtig voertuie tentoongestel en kan mens allerlei feite oor Porsche verneem.

## Galery 

Lêer:Porsche360.jpg|Vierwieldryf Porsche 360 *Cisitalia* (1947)
Lêer:PorscheNo1.jpg|Porsche 356 Nr. 1 Roadster (1948)
Lêer:Porsche 718-2.jpg|Porsche Typ 804, 'n Formule 1 renmotor (1962)
Lêer:Porsche 917C.jpg|Porsche 917 Short coupé (1970)
Lêer:1971 Porsche 917-4.9 LH Coupé.jpg|Porsche 917 Long coupé (1971)
Lêer:Porsche917-30.jpg|The 1100&nbsp;hp Porsche 917/30 Spider (1973)
Lêer:Rothmans Porsche 962C (17) (Chassis 006) 1987 24 Hours of Le Mans winner.jpg|Porsche 956C coupé (1981–1985)
Lêer:McLaren MP4 2C TAG Porsche F1.jpg|McLaren TAG Porsche F1 (1985)
Lêer:Porsche 911 GT1 '98 -25.jpg|Porsche 911 GT1 met sy Le Mans nommer 25 (1998)
Lêer:2003 Porsche Carrera GT.jpg|Die 612&nbsp;pk Carrera GT (2003)
Lêer:Neues Porsche-Museum am Porscheplatz Stuttgart-Zuffenhausen 2007 Foto Wolfgang Pehlemann DSCN8511.jpg|Die nuwe Porsche-museum in aanbou, September 2007
Lêer:Porsche-Museum-Zuffenhausen.jpg|Die nuwe museum in aanbou, November 2008
Lêer:Porsche-Museum from North.JPG|Die voltooide Porsche-museum, Januarie 2009
Lêer:Porsche-Museum from West.JPG|Aansig vanuit die weste

## Eksterne skakels 
* *Nuwe Porsche-museum open op 31 Januarie 2009*  
* Webwerf van die Porsche-museum
Brobergen

**Brobergen** (Nedersaksies *Brobargen*) is 'n dorpie in die Duitse deelstaat Nedersakse en is deel van die district Stade. Brobergen lê aan die Osterivier. Die dorp het 'n oppervlakte van 6,06 vierkante kilometer en 226 inwoners (1 April 2008). Brobergen was tot 1972 'n eie gemeente en is nou deel van die gemeente Kranenburg. Die eerste historiese dokument wat na Brobergen verwys dateer uit die jaar 1286 (*Brocberge*).

Lêer:Roland-Brobargen.JPG|Roland van Brobergen
Lêer:Fähr Brobargen.jpg|veer oor die Oste
Pous Innocentius VI

**Innocentius VI** was die 199ste pous van die Rooms-Katolieke Kerk van 1352 tot 1362.

## Biografie 
**Pous Innocentius VI**  is gebore as **Étienne Aubert** in 1282 in Les Monts, Frankryk die seun van Adhémar Aubert.  Hy studeer en doseer siviele reg in Toulouse en word vervolgens biskop van Noyon op 23 Januarie  1338  en biskop van Clermont in 1340.  In 1342 bevorder Pous Clemens VI hom tot kardinaal-priester van Ste. Johannes en Paulus.  Op 18 Desember  1352 volg hy Pous Clemens VI op en regeer tot sy dood op 12 September 1362.  Hy word opgevolg deur Pous Urbanus V. Die naam ‘Innocentius’ beteken 'onskuldige'.

## Pontifikaat 
Tydens die konklaaf het die kardinale ooreen gekom om elkeen 'n spesifieke beleid te volg as hy verkies word.  Nadat Hugues Roger, die broer van die oorlede pous, geweier het om die pos te aanvaar, word **Pous Innocentius VI**  verkies.  Die eerste ding wat hy doen is om op 6 Julie 1353 die bul “Sollicitudo pastoralis” te publiseer, wat bepaal dat die ooreenkomste van die konklaaf onwettig en ongeldig is.  Hy het hervormings in die kerksake ingevoer en sy legaate kardinaal Albomoz en Cola di Rienzi 'n Romeinse politikus, het probeer om orde te bring in Rome.  Karel IV van Beiere is daar met die pous se goedkeuring tot keiser gekroon op 5 April  1355, nadat hy onder eed belowe het om Rome na die kroning te verlaat.  Soos sy voorganger het die pous die pes ontduik deur tussen twee vure te slaap.  Pous Clemens VI het die meeste van die rykdom wat Pous Johannes XXII en Pous Benedictus XII bymekaar gemaak het, uitgegee.  Innocentius het bespaar deur met minder personeel klaar te kom en kunswerke eerder te verkoop as te laat maak.  In 1357 was die pous nog steeds arm.

### Bulle en Ensiklieke 
6 Julie 1353 – “Sollicitudo pastoralis” oor die onwettigheid van die besluite van die konklaaf waartydens hy verkies is.

## Bibliografie
* Duff, Eamon (2001). *Saints and Sinners: A History of the Popes*, Yale University Press. .
* Maxwell-Stuart, P. G. (2002). *Chronicle of the Popes: The Reign-by-Reign Record of the Papacy from St. Peter to the Present*, Thames & Hudson. .

## Verwysings 
## Eksterne skakels 
* 
* 
* 
* 

## Nota 
Saamgestel en vertaal uit die Nederlandse, Engelse, Duitse en Franse wikipedia en aangevul uit ander bronne soos aangedui.

## Opvolging 
|}
SWAPO

Die '''South West Africa People's Organisation** (**SWAPO''') is 'n politieke party wat Namibië sedert onanfhanklikheid in 1990 regeer. Dié party is in 1960 deur Toivo ya Toivo en Samuel Nujoma gestig.

Al was dit voorheen 'n Marxisties-georiënteerde beweging, staan SWAPO vandag vir die beginsels van veelparty-demokrasie en 'n gemengde ekonomie. SWAPO was sedert sy stigting 'n wettige politieke party in Namibië, en was as politieke party deurentyd aktief. Selfs gedurende die tyd van die VN-monitorplan wat vergaderings van meer as 20 persone verbied het, het SWAPO nog steeds vergader. Die gevolg was dat SWAPO-leiers ook gereeld gearresteer is. SWAPO se stemkrag lê hoofsaaklik, maar nie eksklusief, by die Ovambostam. In Desember 1976 erken die VN Algemene Vergadering SWAPO as die “enkel gesaghebbende verteenwoordiger van die Namibiese bevolking”. Hierdie titel is natuurlik nie deur ander interne partye erken nie.

SWAPO het van 1994 tot 2019 'n tweederdemeerderheid in die parlement gehad. In die algemene verkiesing wat in November 2019 gehou is, het die party 65,5% van die populêre stemme en 63 uit die 104 setels in die Nasionale Vergadering gewen. Dit het ook 40 uit die 42 setels in die Nasionale Raad. Vanaf November 2017 was Namibiese president Hage Geingob die president van SWAPO nadat hy tot die posisie by die party se verkiesingskongres verkies is. SWAPO se sekretaris-generaal is Me. Sophia Shaningwa. SWAPO is 'n volle lid van die Sosialistiese Internasionaal.

## Eksterne skakels
North Shore City

**North Shore City**, wat informeel gewoonlik net **North Shore** of **The Shore** genoem is, was 'n stad in die administratiewe gewes Auckland op Nieu-Seeland se Noordeiland wat in 2010 by *Auckland Council* ingesluit is en tans as **North Shore** deel uitmaak van Auckland. Met 'n bevolking van 205&nbsp;605 volgens die sensus van 2006 - wat in 2008 volgens skattings tot meer as 223&nbsp;000 gegroei het - was dit die vierde grootste stad in Nieu-Seeland, sowel ten opsigte van sy inwonerstal asook sy oppervlakte van 129,81 vierkante kilometer. Sy kuslyn het 'n totale lengte van 141 kilometer gehad.

As een van oorspronklik vier stedelike nedersettings in die metropolitaanse gebied van Auckland het North Shore City 'n sterk stedelike en voorstedelike karakter gehad en was die mees digbevolkte stad in Nieu-Seeland. 'n Relatief groot gemeenskap van Suid-Afrikaanse immigrante het hulle hier kom vestig.

## Geskiedenis 
Aan die voet van die ou vulkaan Mount Victoria in die stadsgebied van North Shore City het reeds voor die aankoms van die eerste Europese setlaars 'n versterkte Māori-nedersetting (*pa*) van die plaaslike Kawerau-stam ontstaan. Oorblyfsel van hierdie dorp se terrasse, wat vroeër met palisades en skerp houtpale beskerm is, kan nog steeds besigtig word.

Teen die 19de eeuwisseling was daar klein nedersettings in Devonport, Takapuna en Northcote. Devonport was die eerste nedersetting op die North Shore en het aanvanklik as Flagstaff bekend gestaan - afgelei van die seinstasie wat op die piek van Mount Victoria opgerig is.

In 1840 het leidende Māori-stamhoofde en verteenwoordigers van die Britse Kroon die Verdrag van Waitangi onderteken - 'n ooreenkoms wat as die stigtingsdokument van die moderne Nieu-Seelandse nasie beskou word. In North Shore City is die eerste land een jaar later deur die plaaslike hapu van Ngati Paoa aan verteenwoordigers van die Kroon oorhandig. Tot in 1843 is die belangrikste hoofpaaie as basis vir die gebied se vroeë ontwikkeling reeds aangelê.

Die stadige ontwikkeling van Takapuna en Devonport het in die 1850's begin. Landprojekte in die gebied het steeds meer setlaars en beleggers gelok, en in 1854 is die eerste veerbootdiens met walvisbote in die hawe ingestel. Later is die veerbootmaatskappy *Devonport Steam Ferry* gestig.

In die loop van die 19de eeu het North Shore met boumateriale, skeepsbou en die houtbedryf as sy ekonomiese basis verdere groei getoon. Die gebied het daarnaas tot 'n gewilde ontspanningsgebied vir Aucklanders ontwikkel sodat 'n plaaslike hotelbedryf vanaf die laat 1870's hier gevestig is. Die vinnige groei van Auckland se binnestad in die laat 1870's en vroeë 1880's het ook North Shore se ekonomie aangewakker.

Nogtans was North Shore se groei stadig in vergelyking met ander nabygeleë stedelike gebiede. Eers met die inwyding van Auckland se nuwe hawebrug in 1959, waardeur 'n regstreekse verbinding met die stadsentrum van Auckland City geskep is, het North Shore maklik toeganklik geword en grootskaalse ontwikkeling van plaaslike nywerhede en woongebiede bevorder.
Psigodinamiese terapie

**Psigodinamiese terapie** is 'n vorm van diepte-sielkunde. Die primêre fokus is om die onbewuste inhoud van 'n pasiënt se psige te openbaar in 'n poging om psigiese spanning te verlig. Dit hou dus verband met psigoanalise, maar is gewoonlik van korter duur en minder intensief as psigoanalise. Psigodinamiese terapie maak ook meer gebruik van die interpersoonlike verhouding tussen die pasiënt en terapeut. Die benadering is ook gewoonlik meer eklekties en maak gebruik van tegnieke uit verskillende bronne, eerder as om staat te maak op net een teorie of benadering.

## Geskiedenis 
Die beginsels van die vorm van terapie is aanvanklik voorgehou in 1874 deur 'n Duitse wetenskaplike, Ernst Wilhelm von Brücke. Brücke, het beginsels ontleen van termodinamika, en voorgestel dat alle lewende organismes eintlik energie-sisteme is, wat beheer word deur die beginsel van energiebesparing. In daardie jaar was Brücke ook toesighouer oor 'n eerstejaar mediese student, Sigmund Freud by die Universiteit van Wene. Freud het later hierdie nuwe konsep van "dinamiese" fisiologie gebruik om sy eie begrip van die menslike psige beter te begryp.

Die konsep en toepassing van psigodinamika is later verder ontwikkel deur mense soos Carl Jung, Alfred Adler, Otto Rank en Melanie Klein.

## Kernbeginsels 
Hoewel psigodinamiese terapie verskeie vorms kan aanneem, word die volgende begrippe algemeen ingesluit:
* Intrapsigiese konflik en onbewuste konflik en die verband daarvan met ontwikkeling, staan sentraal en word beklemtoon.
* Verdedigingsmeganismes ontwikkel vanuit interne psigiese strukture met die doel om onaangename gevolge van konflik te vermy.
* Die geloof dat psigopatologie ontwikkel veral vanuit vroeë ervarings in die kinderjare.
* Lewenskwessies en dinamika sal ter sprake kom in die konteks van die verhouding tussen pasiënt en terapeut in die vorm van oordrag en teenoordrag.
* Die fokus op interpretasie van oordrag, verdedigingsmeganismes en huidige simptome en die deurwerk daarvan.
* Die geloof in insig as 'n kritiese komponent vir suksesvolle terapie.

## Bronne 
# ^ psychodynamic psychotherapy – guidetopsychology.com
# ^ Horacio Etchegoyen: The Fundamentals of Psychoanalytic Technique, Karnac Books ed., New Ed, 2005.
# ^ Sundberg, Norman (2001). Clinical Psychology: Evolving Theory, Practice, and Research. Englewood Cliffs: Prentice Hall.
Vosburg

duimnael|links|280px|Die NG kerk op Vosburg.
[duimnael|links|160px|Ds. Pieter du Toit toe hy in 1911 bevestig is as leraar van die [NG gemeente Vosburg. Hy het 21 jaar hier gebly tot hy 'n beroep na Marydale aanvaar het.]]
**Vosburg** is 'n dorp in die Noord-Kaap, in Suid-Afrika. Die dorp is 61&nbsp;km wes van Britstown. Vosburg was eers 'n plaas genaamd **Processfontein**, maar die dorp is gestig in 1895 en genoem na ene J. Vos en die Van Rensburg-familie. Daar is tans 22 geboue op die dorp.

Die belangrikste ekonomiese bedryf is merinoskape.

## Bron 
* Op Pad in Suid-Afrika. B.P.J. Erasmus. 1995 

## Verwysings
65 v.C.

## Gebeure 
* Apollodotus II van Punjab word deur Hippostratus (wes) en Dionysios (oos) opgevolg.

## Geboortes 
* 8 Desember – Quintus Horatius Flaccus, Romeinse digter († 8 v.C.).

## Sterftes 
*

## Verwysings