open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Severiano Ballesteros

**Severiano "Seve" Ballesteros Sota** (1957–2011) was ’n Spaanse beroepsgholfspeler wat talle toernooie (veral in die 1970’s en 1980’s) gewen het. Vanweë sy sjarme en gewildheid het die publiek hom dikwels 'Seve' genoem. In 1997 was hy die kaptein van die Europese Ryderbeker-span.

Ballesteros is op 9 April 1957 in Pedrena, Cantabria gebore. Hy het op 'n jong ouderdom begin gholf speel en het met 'n nommer-drie-yster in die vallei buite sy geboortedorp begin oefen. Hy het ook baie ervaring as joggie (*caddie*) vir ander gholfspelers opgedoen. Gedurende die jare 1970 en 1980 was hy een van die beste spelers ter wêreld.

Ballesteros het die Britse Ope in 1979, 1984 en 1988 gewen. Hy het ook die Amerikaanse Meesterstoernooi in 1980 en 1983 verower. In die 1980's was hy 'n paar keer die nommer-een-gholfspeler op die wêreldranglys.

## Siekte en sterwe 
Hy is op 12 Oktober 2008 met kwaadaardige breinkanker gediagnoseer, en het hierna verskeie kere 6-uurlange breinsjirurgie ondergaan om die gewas te verwyder. Hy sterf op 7 Mei 2011 in die ouderdom van 54.

## Verwysings 
## Eksterne skakels 
* Amptelike webtuiste
Stian Bam

**Stian Bam** is 'n Suid-Afrikaanse akteur. Hy is een van die jonger geslag akteurs wat sonder die beskerming van die eertydse streeksrade uit vryskutwerk ’n bestaan moet maak. Hy is ’n sterk akteur en is gereeld in aanvraag by regisseurs soos Marthinus Basson, Nicola Hanekom, Brink Scholtz, Juanita Swanepoel en Jaco Bouwer. Hy het onder ander in Nicola Hanekom se *Lot* en *Babbel* gespeel, in Ingrid Winterbach se *Spyt* (onder regie van Brink Scholtz), asook talle ander stukke. Hy het die hoofrol in kykNET se reeks *Die Bolandmoorde* vertolk.

Bam is op 27 Mei 1977 in Walvisbaai gebore en het drama aan die Universiteit van Stellenbosch studeer. Hy is op 28 Maart 2009 met Truda Serfontein getroud. Die egpaar het twee kinders, 'n seuntjie en 'n dogtertjie. In 2020 het hy verklaar hulle skei.

## Filmografie 
* ''My Father's War*, 2016 as David Smit
* *Uitvlucht*, 2016
* Modder en bloed, 2016 as Willem Morkel
* Die laaste tango, 2013 as Christoffel Basson
* Verraaiers, 2013 as Gerrie Jacobs
* 7de Laan 2008–2009 (TVreeks) as Dawid Greef
* *Fees van die ongenooides'', 2008 as Petrus Minter (TV-reeks)

## Verwysings
Honoré de Balzac

**Honoré de Balzac** (1799–1850) was ’n Franse romanskrywer en dramaturg. Hy het veral oor die Franse samelewing geskryf en is bekend vir sy romanreeks *La Comédie humaine* (Die menslike komedie). Dit is 'n versameling van romans en kortverhale oor die lewe in Frankryk ná 1815. Van die bekendste boeke in die reeks is *La Peau de chagrin* (1831), *Eugénie Grandet* (1833) en *Le Père Goriot* (1835). Sy werk het talle ander skrywers beïnvloed, onder andere vir Marcel Proust, Émile Zola, Gustave Flaubert, Charles Dickens en Edgar Allan Poe.

As gevolg van sy skerp waarneming van detail en ongefiltreerde voorstelling van die samelewing, word Balzac beskou as een van die grondleggers van realisme in die Europese letterkunde. Hy is bekend vir sy veelsydige karakters waarvan selfs sy mindere karakters kompleks, moreel dubbelsinnig en volkome menslik is. Ook lewelose voorwerpe is deurdrenk van karakter. So neem die stad Parys, 'n agtergrond vir baie van sy skryfwerk, baie menslike eienskappe aan. 

Balzac, 'n entoesiastiese leser en onafhanklike denker as kind, het probleme ondervind om by die onderrigstyl van sy skool aan te pas. Sy moedswillige geaardheid het dwarsdeur sy lewe moeilikheid veroorsaak en sy ambisies om sukses in die sakewêreld te behaal, in die wiele gery. 

Toe hy klaar was met skool, het Balzac met 'n vakleerlingskap in 'n regskantoor begin, maar hy het sy rug op regstudies begin draai nadat hy moeg geword het vir die onmenslikheid en banale roetine daarvan.

Voor en tydens sy loopbaan as skrywer het hy gepoog om 'n uitgewer, drukker, sakeman, kritikus en politikus te wees, en hy het in al hierdie pogings misluk. *La Comédie Humaine* weerspieël sy werklike probleme, en sluit tonele uit sy eie ervaring in.

Balzac het sy lewe lank aan gesondheidsprobleme gely, moontlik as gevolg van sy intense skryfprogram. Sy verhouding met sy familie was dikwels gespanne as gevolg van finansiële en persoonlike drama, en hy het meer as een vriend verloor oor kritiese resensies. In 1850 trou Balzac met Ewelina Hańska, 'n Poolse aristokraat en sy jarelange liefde. 

Sy boek, *Eugénie Grandet*, is in 1945 deur J.F. Marais in Afrikaans vertaal.

Balzac is op 20 Mei 1799 in Tours in Frankryk gebore. Hy sterf op 18 Augustus 1850 in die ouderdom van 51 in Parys en is in die Père-Lachaise-begraafplaas begrawe.

## Bibliografie 
**Werke behorende tot die "Comédie humaine"**

## Verwysings
Gespikkelde koraalskuiler

Die **Gespikkelde koraalskuiler** (*Caracanthus madagascariensis*) is 'n vis wat voorkom in die westelike Indiese Oseaan; ook aan die kus van Afrika suidwaarts tot by die noorde van KwaZulu-Natal. In Engels staan die vis bekend as die *Spotted croucher*.

## Identifikasie 
Die vis word slegs 5 cm lank. Die vis is liggrys tot pienkerig van kleur en bedek met verskeie klein rooi tot maroen onreëlmatige kolletjies en vlekke. Hulle is alleenlopers of kom in klein groepies voor. Hulle jag klein vissies en skaaldiere snags. Die vis is sku en moeilik om te sien.

## Sien ook 
* Alfabetiese lys van visse
* Lys van Suider-Afrikaanse visse volgens wetenskaplike name
* Lys van varswater visfamilies
* Lys van visfamilies

## Bron 
* *The Reef Guide: Fishes, corals, nudibranchs & other invertebrates: East & South Coasts of Southern Africa.* Dennis King & Valda Fraser. Struik Nature. 2014 

## Eksterne skakels 
* http://www.fishbase.de/summary/Caracanthus-madagascariensis.html
Caracanthus

**Caracanthus** is 'n genus van visse wat hoort tot die familie *Caracanthidae*. Hulle staan ook bekend as die *koraalskuilers*. Dit is die enigste genus in die familie, dit is dus 'n monotipiese takson. Daar is vier spesies wat hoort tot die genus. Visse in hierdie genus het ovaalvormige plat lywe en die pektorale vinne is kort wat help dat die visse hulself tussen die takke van korale kan in wurm. Hul dorsale vinne is giftig. Visse van die genus verlaat bedags selde hulle skuilings.

## Spesies 
Die volgende vier spesies vorm deel van die genus:
* *Caracanthus maculatus* (J. E. Gray, 1831)
* *Caracanthus madagascariensis* (Guichenot, 1869) - Gespikkelde koraalskuiler
* *Caracanthus typicus* Krøyer, 1845
* *Caracanthus unipinna* (J. E. Gray, 1831)

## Sien ook 
* Alfabetiese lys van visse
* Lys van Suider-Afrikaanse visse volgens wetenskaplike name
* Lys van varswater visfamilies
* Lys van visfamilies

## Bron 
* *The Reef Guide: Fishes, corals, nudibranchs & other invertebrates: East & South Coasts of Southern Africa.* Dennis King & Valda Fraser. Struik Nature. 2014 

## Eksterne skakels 
*
Blouvin-knorhaan

Die **blouvin-knorhaan** (*Chelidonichthys kumu*) is 'n vis wat in die westelike Stille Oseaan, die Indiese Oseaan en aan die kus van suidelike Afrika tussen Kaapstad en Maputo voorkom. In Engels staan dit as die *bluefin gurnard* bekend.

## Identifikasie 
Die vis word tot 60&nbsp;cm lank. Die lyf is bruinerig tot rooi aan die bokant en ligbleek aan die onderkant. Die pektorale vinne is kleurryk; hulle is donker blougroen met 'n blou rand. Daar is ook 'n swart kol en blou-wit kolletjies op die basis van die pektorale vin. Die visse leef in rotsagtige kusareas en aflandige riwwe in water wat 1 tot 200&nbsp;m diep is. Die vis is 'n alleenloper en lê en wag op die bodem om skaaldiere te vang.

## Sien ook 
* Alfabetiese lys van visse
* Lys van Suider-Afrikaanse visse volgens wetenskaplike name
* Lys van varswater visfamilies
* Lys van visfamilies

## Bron 
* *The Reef Guide: Fishes, corals, nudibranchs & other invertebrates: East & South Coasts of Southern Africa.* Dennis King & Valda Fraser. Struik Nature. 2014 

## Eksterne skakels 
* http://www.fishbase.org/summary/Chelidonichthys-kumu.html
Franja du Plessis

**Franja du Plessis** (* 2 Januarie 1994, Windhoek) is 'n Namibiese sangeres. Sy was in 2013 in die film *As jy sing* as Marna te sien. Haar debuutalbum, *My verhaal*, verskyn in 2016 en behaal platinumstatus.  Sy is die dogter van die sangeres Juanita du Plessis en die suster van die sanger Ruan Josh.

## Jeug 
Sy matrikuleer aan Hoërskool Die Wilgers in Pretoria.

## Diskografie 
* 2016: My Verhaal
*2018: Hittegolf
*2022: Los Jou Hart

## Filmografie 
* 2013: *As jy sing*

## Verwysings 
## Eksterne skakels 
*
Johanna Postma

duimnael|links|Johanna Postma.

duimnael|200px|regs|Johanna Postma.

[duimnael|regs|200px|Johanna van Biljon se ouers, Willem en [Gerbrechta van Biljon|Breggie.]]

[duimnael|regs|320px|'n Gesinsfoto van prof. [Dirk Postma en sy vyfde en laaste vrou, Johanna (gebore Van Biljon). Ds. Willem Postma staan agter in die middel. Sy suster Lettie (links) was getroud met prof. J.A. du Plessis en die moeder van proff. Wicus du Plessis, Hugo du Plessis en mev. Ida Bosman. Marie sit in die middel. Breggie (naas regs) was getroud met ds. J.A. van Rooy, en Laurika (regs) was prof. J.A. du Plessis se eerste vrou.]]

**Johanna Wilhelmina Postma** (gebore Van Biljon, 27 Mei 1854 – Kaapstad, 12 Julie 1901) was die laaste van ds. Dirk Postma se vyf vroue en die moeder van die laaste ses van sy 20 kinders. Van hul ses kinders het vyf volwassenheid bereik: Al vier die dogters het met 'n predikant getrou en die seun het self predikant geword, nes sy vader en vier van sy halfbroers.

Johanna Wilhelmina van Biljon se ouers was Willem Johannes van Biljon (gebore 1825, Cradock) en Gerbrechta Sophia Smit. Sy is op 20 Desember 1869 met ds. Postma getroud. Hy was 51 en sy 15. Dit was twee maande en 17 dae ná die afsterwe van sy vierde vrou, Susanna Lasea Kruger. Hul eerste kind, Brechtje, is op 26 Maart 1871 gebore. Sy het die eggenote van ds. J.A. (Koos) van Rooy geword. Helenius het net twee jaar en twee weke oud geword. Die derde kind en enigste seun uit dié huwelik wat volwassenheid bereik het, Willem, was ook ’n Gereformeerde predikant soos sy vader en halfbroers Petrus, Martinus, Dirk en Stephanus. Ná Willem, wat bekend geword het as die skrywer Dr. O'Kulis, volg Laurika in 1875, prof. J.A. du Plessis se eerste vrou, en daarna Aletta in 1876, prof. Du Plessis se tweede vrou. Laastens kom Maria aan die beurt, vier jaar en sewe maande ná Aletta. Sy was getroud met Totius. 'n Kleinkind van Johanna Postma, Laurika (’n dogter van ds. Willem Postma), het roem verwerf as beeldhouer, terwyl haar suster Aletta die lewe geskenk het aan Wicus, later ’n professor aan die PUK. 

Nadat Johanna Postma op 36-jarige ouderdom weduwee geword het, moes sy in die onderhoud van haar vyf kinders voorsien deur studente van die Teologiese Skool Burgersdorp as loseerders in te neem. Tydens die Tweede Vryheidsoorlog was sy in Pretoria dikwels by pres. Paul Kruger aan huis. Sy is in 1901 in Kaapstad oorlede ná ’n smartlike lyding (moontlik weens kanker).

## Bronne 
*  Die Gereformeerde Vroueblad. 1959. *Die Gereformeerde vrou 1859-1959*. Potchefstroom: Potchefstroom Herald.
*  Haar genealogiese besonderhede op die webtuiste geni.com. URL besoek op 2 Oktober 2016.
Bamboesgordyn

duimnael|Die bamboesgordyn in 1959. Die gordyn word in swart aangedui.

Die **bamboesgordyn** is 'n kleurvolle uitdrukking wat verwys na die politieke afbakening tussen China en ander magtige lande, veral in die tyd toe Mao Zedong die leier was. Mense in China en ander Asiatiese kommunistiese lande is as "agter die bamboesgordyn" beskryf. Die term is afgelei van die ystergordyn, wat Europa simbolies, ideologies en fisiek in twee verskillende gebiede verdeel het

Tydens China se Kulturele Rewolusie het owerhede dele van die bamboesgordyn afgesper, en kon mense nie die grense sonder toestemming van die Chinese regering oorsteek nie. Voornemende vlugtelinge wat probeer het om na kapitalistiese lande te vlug, is sodoende verhinder en ongewensde invloede is uitgehou. Tydelike verslapping van die maatreëls het tot verskeie golwe van vlugtelinge na die destydse Britse kroonkolonie van Hongkong gelei.

Betrekkinge tussen China en die Verenigde State van Amerika het teen die einde van die Koue Oorlog begin verbeter. Daarna het die term grootliks in onbruik verval, en word dit vandag selde gebruik.

## Sien ook 
* Ystergordyn

## Verwysings
Leah van Niekerk

**Leah van Niekerk** (gebore Leani) (24 November 1986, Kaapstad) is 'n Suid-Afrikaanse sangeres en aktrise. Van Niekerk is haar getroude van. Sy was te sien in *As jy sing* (2013) as juffrou Elise de Bruyn. Haar debuutalbum *Wonderwerk* het in 2015 verskyn.

## Diskografie 
* 2015: *Wonderwerk*
* 2019: *Kyk Na My*
* 2020: *In Afrikaans **(Live)***

## Filmografie 
* 2013: *As jy sing*
Enkellensreflekskamera

duimnael|regs|180px|Die historiese Zeiss Ikon VEB Contax S
duimnael|regs|180px|'n Moderne digitale enkellensreflekskamera(Konica Minolta Dynax 5D)
duimnael|regs|180px|Die beweegbare dele van 'n reflekskamera
'n **Enkellensreflekskamera** (Engels: *single lens reflex camera*, SLR) is 'n soort kamera wat 'n spieël gebruik wat tussen die lens en filmsluiter geplaas is om die beeld (prentjie) deur die lens in die oogstuk waar te neem. In moderne weergawes word die beeld via 'n pentaprisma of pentaspieël binne-in die kamera weerkaats.

Hierdie kameras het die algemene kamera geword wat deur toegewyde amateurfotograwe, en vir die meeste toepassings, deur professionele persone gebruik word.

Digitale SLR's is baseer op enkellensreflekskameras en word net soos hul analoogeweknieë deur 'n spieël- en refleksstelsel gekenmerk. Analoë SLR's was oorspronklik gemik op professionele en semi-professionele fotograwe, tog het hulle danksy die invoering van digitale SLR's geleidelik ook bekostigbaar geword vir diegene wat fotografie slegs as 'n stokperdjie beoefen. Digitale SLR's beskik oor meer gesofistikeerde optiese stelsels met groot zoem en 'n groter beeldsensor as kompakte digitale kameras, is ook geskik vir swak ligtoestande, en lewer beter fotokwaliteit. Gewoonlik is daar 'n groot verskeidenheid omruilbare lense vir SLRs beskikbaar.

## Nuttigheid 
Die grootste voordeel van reflekskameras is hul vermoë, deur slegs deur die lens te kyk, om te bepaal watter dele van 'n beeld in fokus is. Die meeste moderne SLR's bied bykomende fokushulpmiddels, insluitend bestektoestelle (*range finder*) en outomatiese fokusmetodes. SLR kameras bied die fotograaf die vermoë om die lens vinnig en maklik te verander, wat hul nog veelsydiger maak. Dieselfde kamera kan gebruik word vir 'n portret, landskap, aksie of nabyfotografie. Terwyl sommige vroeëre kameras wel hierdie vermoë gebied het, laat die SLR die fotograaf toe om dadelik te sien wat die verskillende lense sal vaslê.

duimnael|center|380px|Die dele van 'n reflekskamera:
1) Fotografiese voorglaslens
2) Interne glaslense
3) Diafragma
4) Fokusvlaksluiter
5) Filmrol
6) Nekbandhegting
7) Sluiterknoppie
8) Sluiterspoedkieser
9) Raampieteller
10) Sigraampie
11) Flitsprop
12) Fokusring
13) Pentaprisma/pentaspieël 
14) Refleksspieël
Vendahoender

duimnael|Vendahoenders in porselein-kleurslag
Die **Vendahoender** is 'n inheemse Suid-Afrikaanse hoenderras.

## Geskiedenis 
Die ras is in 1979 deur Dr. Naas Coetzee in Limpopo ontdek. Die hoenders het opgeval deur hul gehardheid, siektebestandheid en eierproduksie. Later is soortgelyke hoenders in die suide van die Wes-Kaap en in die voormalige Qwaqwa aan die voet van die Drakensberge gevind. Die ras word tans deur die SASPO erken.

## Eienskappe 
Die ras is gehard en siektebestand. Van die oorspronklike Suid-Afrikaanse landrasse staan hulle bekend as die beste eierprodusente. Die hane weeg gewoonlik 2,9 tot 3,6&nbsp;kg, die henne 2,4 tot 3,0&nbsp;kg. Die bene en die snawel is geel. Daar is twee erkende kleurslae: porselein en swart-bont.

## Eksterne skakels 
* Webwerft van die SASPO
* Inheemse hoenderrasse op kossestorie.co.za 
* Beskrywing van die ras op poultryclubsa.co.za
Onafhanklikheidsdag (Indië)

[duimnael|[Delhi se Rooifort op Onafhanklikheidsdag]]
In die Indië is die **Onafhanklikheidsdag** (Engels: Independence Day, Hindi: स्वतंत्रता दिवस) 'n nasionale openbare vakansiedag ter herdenking van die Onafhanklikheid van Indië op 15 Augustus 1947, waarop die land deur die nie-gewelddadige stryd van die Indian National Congress (INC), die koloniale bewind van Groot-Brittanje afgeskud het.

Elke jaar, ter geleentheid van Onafhanklikheidsdag is die Vlag van Indië deur die Eerste Minister op die Rooifort in Delhi gehys.
Craigavon

**Craigavon** is 'n beplande nedersetting in Noord-Ierland wat vanaf 1966 28 myl (33&nbsp;km) suidwes van Belfast ontstaan het om stadspreiding in die gebied in te perk. Die dorp is vernoem na James Craig, 1ste Visegraaf Craigavon wat tussen 1921 en 1940 die amp van eerste minister van Noord-Ierland beklee het.

Craigavon is kragtens die Wet op Nuwe Nedersettings (*New Towns Act*) van 1965 as kommersiële sentrum en residensiële gebied ontwikkel wat twee bestaande ouer nedersettings, Lurgan en Portadown, met mekaar verbind het. Die nuwe nedersetting se beplanningskonsep, wat deur Sir Robert Matthew ontwikkel is, het voorsiening gemaak vir die ontwikkeling van 'n stedelike gebied op die platteland buite Belfast, met 'n roostervormige straatuitleg, ligte nywerhede en maklike toegangsroetes. Volgens die *Belfast Regional Survey and Plan* (algemeen bekend as *Matthew Plan*) is Craigavon ontwerp om 100&nbsp;000 bewoners te huisves. In die vroeë 1980's was Craigavon 'n belangrike ekonomiese groeipunt buite Belfast.

## Verwysings 
## Eksterne skakels 
**Toerisme**
* *Discover Craigavon*
Reyner Banham

**Peter Reyner Banham** (* 2 Maart 1922; † 19 Maart 1988) was 'n Engelse argitektuurkritikus en produktiewe skrywer wat veral bekendheid verwerf het met sy teoretiese ondersoek *Theory and Design in the First Machine Age* (1960) en sy befaamde boek oor boukuns in Los Angeles, *Los Angeles: The Architecture of Four Ecologies* (1971), waarin hy sy stadservaring en visie van dié Suid-Kaliforniese metropool in vier ekologiese modelle kategoriseer – *Surfurbia*, *Foothills*, *The Plains of Id* en *Autopia* – en hul kenmerkende argitektoniese kulture beskryf.

Banham was aanvanklik in Londen werksaam, maar het vanaf die laat 1960's tot en met sy afsterwe in 1988 hoofsaaklik in die Verenigde State gewoon. Ná sy akademiese opleiding in meganiese ingenieurswese en kunsgeskiedenis het Reyner Banham tot die oortuiging gekom dat tegnologie 'n samelewing nie net opwindender sou maak nie, maar ook demokratieser. In sy werk en teorieë het 'n ongewone kombinasie uit die kruispunt van akademiese strengheid en popkultuur gegroei wat in opvallende opposisie tot beide tradisionaliste en ortodokse Marxiste was, maar Reyner Banham se oë geopen het vir die kulturele, maatskaplike en politieke implikasies van visuele kunste in die naoorlogse tydperk, soos sy biograaf Nigel Whiteley opgemerk het. Sy insig en visies het van hom in die tydperk tussen die 1950's en laat 1980's een van die invloedrykste skrywers op die gebied van argitektuur, ontwerp en popkultuur gemaak.

## Verwysings 
## Eksterne skakels 
* ''The Guardian, 24 Augustus 2016: Cities – A 'radical alternative': how one man changed the perception of Los Angeles. Besoek op 7 Maart 2019''
Crosshatch

**Crosshatch** is 'n Britse mode-etiket wat op denim- en straatmode fokus. Die onderneming is in 2000 in Manchester, Engeland gestig en het vinnig sukses behaal met sy mode-ontwerpe wat deur Manchester se lewendige en ikoniese popmusiekbedryf geïnspireer is en waarvoor illustratiewe grafieke, buitengewone kleurpatrone en vernuwende denim-style gebruik word. Crosshatch se mode het sodoende veral 'n jonger generasie van modebewustes as teikengroep – in Manchester is dit onder meer fees- en konsertgangers wat van popkonserte en danspartytjies in verlate fabriekgeboue hou.

Crosshatch se mode en toebehore soos horlosies en rugsakke word intussen in onafhanklike asook kettingwinkels dwarsoor die wêreld verkoop, insluitende metropole in die Suidelike Halfrond soos Johannesburg en Sydney.

## Verwysings
Canon PowerShot G

Die **Canon PowerShot G** is 'n reeks digitale kameras wat sedert 2000 deur Canon vervaardig en bemark word. Die G-reeks kameras is Canon se kompakte vlagskipmodelle wat gemik is op fotografie-entoesiaste wat meer buigsaamheid as 'n mik-en-druk verlang, maar sonder die lompheid van 'n digitale enkellensreflekskamera. Die G-reeks bied funksies soos die gebruik van 'n litiumioonbattery, volle handbeheer, 'n geartikuleerde LCD-skerm (G7, G9, G10, G15, en G16 het 'n vaste skerm), RAW-formaatbeeldstring (alle modelle behalwe G7), 'n lens met 'n wyer maksimumdiafragma as die standaard PowerShotmodelle, verafopname (behalwe G11), en vinniger beeldverwerking. Die reeks sluit ook 'n warm skoen in (behalwe G7X) vir 'n eksterne flitslig, insluitend Canon se EX-reeks. Drie modelle in die reeks beskik oor groter sensors as die meeste ander mik-en-druk kameras (G1X, G1X Mark II, G7X).

## Modelle 
## Verwysings
Fort Merensky

duimnael|Fort Merensky

**Fort Merensky**, ook genoem **Fort Wilhelm**, staan op 'n prominente heuwel in 'n indrukwekkende posisie naby Botshabelo, 'n voormalige Berlynse Sendingstasie, 13 kilometer vanaf Middelburg op die pad na Groblersdal. Dit is gebou om die sendelinge en hulle kudde te beskerm teen die aanvalle deur die plaaslike Bantoestamme. Die fort is gebou met behulp van stapelmuurkonstruksies.

## Geskiedenis 
In Februarie 1865 in die voormalige Transvaalse Republiek (ZAR) het Merensky gevlug met 'n klein aantal van die gemeentelede na aanleiding van die aanvalle op sy vorige sendingstasie, Ga-Ratau, deur die soldate van Sekhukhune, die koning van die Pedi's. Binne 'n jaar nadat die sendingstasie gevestig is, het die bevolking gegroei tot 420 persone. Om hulle nuwe nedersetting te beskerm het Merensky Fort Wilhelm gebou. Die fort staan waak bo die kerk en die dorp en saam met twee verdere forte was die hele Moutse area beskerm. Botshabelo was die groot geestelike, kulturele en opvoedkundige sentrum van die Berlynse Sendinggenootskap in daardie deel van die Zuid-Afrikaansche Republiek (ZAR). Dit het 'n belangrike rol gespeel tydens die Sekhukuni-, die Mapoch-, die Eerste en die Tweede Vryheidsoorlog.

## Sien ook 
* Lys van kastele en fortifikasies in Suid-Afrika

## Verwysings
SANAE

**SANAE** is die **Suid-Afrikaanse Nasionale Antarktiese Ekspedisie**. Die naam verwys beide na die oorwinterbasisse (genommer in Romeinse syfers, bv. SANAE IV), en die span wat die winter deurleef in die basis (genommer in arabiese syfers, bv. SANAE 47). Die huidige basis, SANAE IV, is op Vesleskarvet in Koningin Maudland, Antarktika, geleë. Somerspanne bestaan uit die administratiewe- en onderhoudspersoneel, helikopterbemanning en wetenskaplikes uit verskillende lande en die bevolking kan tot 100 mense groei. Oorwinterspanne bestaan uit wetenskaplikes en ondersteuningspersoneel uit Suid-Afrika, tipies met 'n totaal van 10 lede in die afgelope jaar.

Die navorsingsprogram by die SANAE IV-basis word onder die vaandel van die Suid-Afrikaanse Nasionale Antarktiese Program (SANAP) uitgevoer.
duimnael|SANAE IV

## Geskiedenis 
Die eerste ekspedisie, SANAE 1, het oorwinter by Noorweë Stasie, wat oorgeneem is deur Suid-Afrika by Noorweë aan die einde van die IGY in 1958. Latere spanne het oorwinter by SANAE I, SANAE II en SANAE III, wat almal gebou was op die Fimbul-ysrak naby die Blåskimen-eiland. Omdat hierdie stasies gebou was op 'n bewegende ysrak, is hulle onvermydelik later onder sneeu begrawe, en het die ys uiteindelik afgebreek as deel van 'n ysberg wat weggedryf het. Opeenvolgende stasies is altyd op dieselfde geografiese posisie van S 70º18 W 2º22 gebou. SANAE IV is gebou op die nunatak Vesleskarvet in die hoop dat die basis 'n langer tydperk bruikbaar sal bly. Die eerste span wat in SANAE IV oorwinter het was SANAE 36 in 1997. Die basis is sedertdien ononderbroke beman.

## Sien ook 
* Die Suid-Afrikaanse Nasionale Antarktiese Program
* Gougheiland
* Marioneiland
* SA Agulhas
* SA Agulhas II

## Verwysings 
## Bronnelys 
* Maree, Berna: 'n Ysige redding. In: Suid-Afrikaanse Panorama. Jaargang 37, nr. 1, Januarie/Februarie 1992. ISSN 0491-4783
* van Niekerk, Louise: Footprints in the snow. In: Conserva. Departement van Omgewingsake. Deel 8, nr. 3, Mei/Junie 1993. ISSN 0258-3313
* van Schalkwyk, Dirk: Antarktika - Suid-Afrika se aandeel. In: Conserva. Departement van Omgewingsake. Deel 7, nr. 1, Januarie/Februarie 1992. ISSN 0258-3313
* van Wijk, Elfriede: Antarktika en die eilande. In: Suid-Afrikaanse Panorama. Jaargang 37, nr. 2, Maart/April 1992. ISSN 0491-4783

## Eksterne skakels 
* Suid-Afrikaanse Navorsing Stasie  – Amptelike webwerf
* Facebook Groep – SANAE spanbesprekings
Corrie de Klerk

[duimnael|regs|370px|Eggenotes van dr. [H.F. Verwoerd se kabinet nadat veranderinge in Oktober 1958 aangebring is. Mev. Mabel Jansen, as die eggenote van die goewerneur-generaal, sit voor in die middel. Links van haar is mev. Betsie Verwoerd. Staande is van links die eggenotes van ministers Albert Hertzog, W.A. Maree, Jan de Klerk (Corrie), P.K. le Roux en M.D.C. De Wet Nel.]]

duimnael|links|180px|Corrie de Klerk.

duimnael|regs|300px|Kabinetsvroue van Suid-Afrika, 1967. Corrie de Klerk sit derde van links.

[duimnael|regs|200px|Corrie de Klerk se grafsteen in die Sterkfontein-begraafplaas, [Krugersdorp.]]

**Corrie de Klerk** (gebore Hendrina Cornelia Coetzer, Reddersburg, Oranje-Vrystaat, 3 Junie 1904 – Pretoria, 18 Augustus 2001) was die eggenote van minister Jan de Klerk en die moeder van die Gereformeerde predikant, professor en koerantredakteur dr. Willem de Klerk en die laaste staatspresident van die ou Suid-Afrika, FW de Klerk.

Corrie Coetzer is op Reddersburg gebore as een van vyf kinders uit Frederik Willem Coetzer (Bloemfontein, 21 September 1860 – Reddersburg, 11 Augustus 1938), provinsiale raadslid vir Edenburg, se tweede huwelik, met Anna Cecilia Fouché (omstreeks 1883 – 11 Januarie 1931). F.W. Coetzer het altesaam vyf kinders uit sy drie huwelike gehad. Die latere staatspresident is na hom genoem, terwyl Corrie se ander seun Willem Johannes genoem is na haar skoonvader, ds. W.J. de Klerk, wat nes sy F.W. Coetzer, Jan, Willem (Wimpie) en FW de Klerk in die politiek belanggestel het. Haar skoonsuster Susan Strijdom was met Suid-Afrika se vyfde premier, adv. Hans Strijdom, getroud en dit was hy wat Corrie se man in 1958 as senator en later as minister in sy kabinet aangestel het.

Corrie het haar opleiding in huishoudkunde, kuns, huis- en tuinversiering op Reddersburg en Bethlehem ontvang. Voor haar huwelik het sy die Unie deurreis. Op 11 April 1927 is sy met Jan de Klerk getroud waarna die opvoeding van haar twee seuns en die aktiewe medewerking met haar eggenoot in die uitvoering van sy pligte haar lewe gevul het. Gedurende hulle verblyf in Johannesburg, Germiston en Krugersdorp het sy 'n lewende belangstelling in die sustersaksie van haar kerk openbaar en was jare lank komiteelid in die gemeente van Germiston. Sy het 'n wye belangstelling gehad en was veral 'n kenner van tuinuitleg en modeontwerp waarin sy wyd belese was. Hulle tuiste was 'n sierlike plaas in die omgewing van Krugersdorp waar sy haar belangstelling in tuinversiering kon toepas, maar ook by die ministerswoning in Pretoria (Bryntirion 19) en by soveel van hul vriende moontlik.

Haar eie sibbes was: Jacob Erasmus; Emily Hobhouse Hoppe; Paul Fouché en Vivia Perpetua. Haar halfbroers en –susters was: Susanna Maria Margaretha; Jacob Erasmus; Arnoldus Jacobus; Frederik Willem en Elizabeth Catharina Jacoba Johanna van der Linde.

## Bronne 
*  Die Gereformeerde Vroueblad. 1959. *Gedenkboek: Die Gereformeerde vrou 1859-1959*. Potchefstroom: Potchefstroom Herald.
*  Genealogiese besonderhede op geni.com. URL besoek op 25 Augustus 2016.
*   Kruger, dr. D.F. 1963. *Wie is wie in Suid-Afrika*. Johannesburg: Vitae Uitgewers.
Sintetisme

duimnael|*Die Talisman*, deur Paul Sérusier, een van die belangrikste werke uit die sintetismeskool.

**Sintetisme** is ’n term wat deur postimpressionistiese kunstenaars soos Paul Gauguin, Émile Bernard en Louis Anquetin gebruik is om hul werk van impressionisme te onderskei. Vroeër is dit verbind met die term cloisonnisme en later met simbolisme. 

Die woord is afgelei van die Franse werkwoord *synthétiser* (*om tot ’n sintese of eenheid te bring*).

## Verwysings
David A. R. White

**David A. R. White** (* 12 Mei 1970 in Dodge City, Kansas) is 'n Amerikaanse akteur, filmregisseur en -vervaardiger. White het op 'n klein plaasdorpie buite Dodge City in Kansas grootgeword. Hy is 'n medestigter van *Pure Flix Entertainment*, 'n maatskappy wat in die verspreiding en produksie van Christelike rolprente spesialiseer. Die maatskappy se eerste film was *Hidden Secrets*. Hy is met die aktrise en regisseur Andrea Logan getroud (geb. 29 Julie 1978), wat ook die rol van sy vrou in die 2009-film *Blink of an Eye* gespeel het.

## Verwysings 
## Eksterne skakels 
*
Cloisonnisme

duimnael|180px|Paul Gauguin, *Die Geel Christus* (*Le Christ jaune*), 1889, olie op doek; Albright-Knox-kunsmuseum, Buffalo, New York.

**Cloisonnisme** is ’n styl in postimpressionistiese skilderwerk met sterk en plat vorms wat deur donker lyne geskei word. Die term is in Maart 1888 gevestig deur die Franse kunsresensent Edouard Dujardin by die Salon van die Société des Artistes Indépendants. Die kunstenaars Émile Bernard, Louis Anquetin, Paul Gauguin, Paul Sérusier en ander het in die laat 19de eeu in dié styl begin skilder. Die naam is afgelei van die woord *cloisonné*, ’n tegniek in keramiekwerk. Baie van dieselfde kunstenaars het hul werk beskryf as sintetisme, ’n verwante beweging.

In *Die Geel Christus* deur Gauguin (1889), wat dikwels beskou word as die tipiese cloisonnistiese werk, het die skilder die beeld gedegradeer tot areas van enkelkleure wat deur dik, swart buitelyne geskei word. In sulke werke het Gauguin min aandag geskenk aan klassieke perspektief en subtiele oorgange van kleur – twee van die kenmerkende beginsels van post-Renaissance-skilderwerk.

## Galery 

Beeld:Émile Bernard 1888 - Self-portrait with Gauguin portrait for Vincent.jpeg|Émile Bernard, *Selfportret met portret van Gauguin, opgedra aan Vincent van Gogh.* Bernard, 1888.
Beeld:Émile Bernard 1888-08 - Breton Women in the Meadow (Le Pardon de Pont-Aven).jpg|Émile Bernard, *Bretonse Vroue in die Weiveld*, Augustus 1888.
Beeld:Breton Women.jpg|Vincent van Gogh, *Bretonse Vroue en Kinders*, November&nbsp;1888 (waterverf).
Beeld:Paul Gauguin 137.jpg|Paul Gauguin, *Visie ná die Diens*, 1888.
Beeld:Louis Anquetin.jpg|Louis Anquetin, *Lesende Vrou*, 1890.
Beeld:Serusier - the talisman.JPG|Paul Sérusier, *Die Talisman*, 1888, Musée d'Orsay, Parys.

### Verwysings 
## Eksterne skakels 
* by ArtFacts
*15px Hierdie artikel is vertaal uit die Engelse Wikipedia
Sirimavo Bandaranaike

**Sirima Ratwatte Dias Bandaranaike** (Singalees: සිරිමා රත්වත්තේ ඩයස් බණ්ඩාරනායක, Tamil: சிறிமா ரத்வத்தே டயஸ் பண்டாரநாயக்கே; 17 April 1916 – 10 Oktober 2000), algemeen bekend as **Sirimavo Bandaranaike**, was ’n Sri Lankaanse politikus en die wêreld se eerste vroulike premier. Haar man, Solomon Bandaranaike, is in 1960 oorlede, waarna sy drie keer die premier van Ceylon en Sri Lanka was (van 1960 tot 1965, 1970 tot 1977 en 1994 tot 2000).

## Biografie 
Bandaranaike kom van 'n aristokratiese familie en het 'n Rooms-Katolieke skool vir nonne in die hoofstad Colombo bygewoon. Sy trou in 1940 met Solomon Bandaranaike, 'n grondbaron wat van 1956 die premier van Ceylon was. Hulle het drie kinders gehad. Haar man is egter op 26 September 1959 deur 'n ekstremistiese Boeddhis doodgeskiet.

Sy het haar man se sosialistiese beleid voortgesit en die bynaam "wenende weduwee" gekry, nadat sy gedurende die daaropvolgende verkiesingsveldtog verskeie kere in trane uitgebars het. Sy was die leier van die Sri Lankaanse Vryheidsparty. Sy wen die verkiesing van 1960 en word so die eerste gekose vroulike regeringsleier ter wêreld. Sy was ook die moeder van Chandrika Kumaratunga, die derde president van Sri Lanka.

## Verwysings 
## Eksterne skakels
Theo van Gogh

**Theodorus "Theo" van Gogh** (1 Mei 1857 – 25 Januarie 1891) was ’n Nederlandse kunshandelaar. Hy was die jonger broer van die skilder Vincent van Gogh; Theo se finansiële en emosionele steun het sy broer in staat gestel om sy lewe geheel en al aan skilderwerk te wy. Theo is op 33-jarige ouderdom oorlede, ses maande ná Vincent (op 37).

## Lewe 
Theo het ’n paar jaar lank in die Nederlandse kantoor van die Paryse kunshandelaars Goupil & Cie in Den Haag gewerk. Hy het op 1 Januarie 1873 by die Brusselse kantoor aangesluit as hul jongste werknemer. Nadat hy na die Londense kantoor verplaas is, het hy na die kantoor in Den Haag geskuif, waar hy ’n belangrike kunshandelaar geword het. Teen 1884 is hy na die hoofkantoor in Parys verplaas.

Van die Europese winter van 1880–1881 af het hy skildermateriaal en ’n maandelikse bedrag gestuur aan Vincent, wat in Nederland gewoon het.

## Verwysings 
## Eksterne skakels 
* John Lichfield, "Van Gogh's little brother goes on show", 1999, *The Independent*, URL besoek op 27 Januarie 2009

* 15px Hierdie artikel is vertaal uit die Engelse Wikipedia
Hiva-Oa

**Hiva-Oa** is ’n munisipaliteit in Frans-Polinesië, ’n oorsese gebied van Frankryk in die Stille Oseaan. Dit is deel van die Marquesaseilande.

Die munisipaliteit Hiva-Oa bestaan uit die eiland Hiva Oa self (316 km2), wat die hele bevolking bevat, en twee onbewoonde eilande:
* Mohotani, 18&nbsp;km suid van Hiva Oa
* Fatu Huku, 31&nbsp;km noord van Hiva Oa

Die administratiewe hoofdorp is Atuona, in die suide van die eiland Hiva Oa.

## Eksterne skakels 
* 15px Hierdie artikel is vertaal uit die Engelse Wikipedia
Afrikaanse knorhaan

Die **Afrikaanse knorhaan** (*Trigloporus lastoviza*) is 'n vis wat voorkom aan die suidelike kus van KwaZulu-Natal en die kus van die Oos-Kaap. In Engels staan die vis bekend as die *African gurnard*.

## Identifikasie 
Die vis word tot 60cm lank. Die lyf is gevlek met rooi, bruin en wit skakerings. Die pektorale vinne het skouspelagtige blou, helder vlekke op op 'n groen agtergrond. Die bokant van die kop is soms ligpers. Hulle leef in aflandige riwwe en sanderige areas in water wat 25 tot 150m diep is. Die visse is alleenlopers en lê op die bodem en wag om skaaldiere te vang.

Dit is die enigste spesie in die genus.

## Sien ook 
* Alfabetiese lys van visse
* Lys van Suider-Afrikaanse visse volgens wetenskaplike name
* Lys van varswater visfamilies
* Lys van visfamilies

## Bron 
* *The Reef Guide: Fishes, corals, nudibranchs & other invertebrates: East & South Coasts of Southern Africa.* Dennis King & Valda Fraser. Struik Nature. 2014 

## Eksterne skakels 
* http://www.fishbase.se/summary/Trigloporus-lastoviza.html
Shabbir Banoobhai

**Shabbir Banoobhai** (1949-) is ’n Suid-Afrikaanse digter. Onder sy bundels tel *echoes of my other self*, *shadows of a sun-darkened land* en *inward moon outward sun*.

## Biografie 
Banoobhai is op 23 Oktober 1949 in Durban gebore. Hy wou na skool aan 'n universiteit gaan studeer, maar dit was te duur. Hy studeer aan die Springfield Kollege om 'n onderwyser te word. In 1970 word hy tot voorsitter van die studente se Verteenwoordigende Raad verkies. Hy was ook die assistentredakteur van die kollege se koerant, *Aspect*, wat soms vir sy protes teen die apartheidstaat verban was.

Op kollege ontmoet hy Fatima Meer. Toe sy uitgevind het dat hy gedigte skryf, stel sy voor dat hy die prominente digter Douglas Livingstone ontmoet.

Terwyl hy nog op kollege was verwerf hy 'n Baccalaureus Commercii-graad aan Unisa. Hy werk daarna vir 'n kort rukkie as 'n onderwyser, waarna hy 'n rekenmeester word.

In sy eie woorde, is sy werk daarop gemik: "om 'n visie van 'n meer menslike samelewing te bevorder – 'n samelewing wat nie net sy lede as mense respekteer nie, maar wat hulle as geestelike wesens en essensieel heilig beskou".

## Digbundels 
* *echoes of my other self* (1980)
* *shadows of a sun-darkened land* (1984)
* *inward moon – outward sun* (2002)
* *lightmail* (2002)
* *book of songs* (2004)
* *lyrics in paradise* (2009)
* ''dark light – the spirit's secret* (2009)
* *the drums beat all night* (2013)

## Ander werke 
* *wisdom in a jug: reflections of love* (1999)
* *if i could write – Ramadan letters that can be read at Christmas or on any other day* (2006)
* *water would suffice: reflections of love* (2007)
* *a mountain is an upside down valley* (2008)
* *the mirror's memory – reflective essays and thoughts* (2009)
* *Heretic – a novel* (2012)
* *Seeing Perfection – meditations for living in peace'' (2013)

## Verwysings 
## Eksterne skakels 
* Onderhoud met Bijuraj
Swartsaal-luiperdkabeljou

Die **swartsaal-luiperdkabeljou** (*Plectropomus laevis*) is 'n vis wat voorkom in die Stille Oseaan en die Indiese Oseaan; asook aan die ooskus van Afrika suidwaarts tot by die noorde van KwaZulu-Natal. In Engels staan die vis bekend as die *Black-saddled leopardgrouper*.

## Identifikasie 
Die vis word tot 125cm lank. Dit is 'n groot vis met 'n lang lyf wat in twee kleur variasies voorkom. Die een variasie is bleekwit kleur met vier swart vlekke op en daar is 'n swart band bokant die oë. Daar word vermoed dat die variasie net voorkom by die kleiner visse, die wyfies en jong vissies. Die ander variasie is bruin met drie tot vier kenmerkende, donker vlekke op die lyf. Daar is ook klein, blou kolletjies met donker rantjies op die kop, lyf en vinne. Die vinne is geel.

Hulle leef rotsagtige kus areas en aflandige riwwe in water wat 4 tot 90m diep is. Die visse is alleenlopers en vreet vis en skaaldiere.

## Sien ook 
* Alfabetiese lys van visse
* Lys van Suider-Afrikaanse visse volgens wetenskaplike name
* Lys van varswater visfamilies
* Lys van visfamilies

## Bron 
* *The Reef Guide: Fishes, corals, nudibranchs & other invertebrates: East & South Coasts of Southern Africa.* Dennis King & Valda Fraser. Struik Nature. 2014 

## Eksterne skakels 
* http://www.fishbase.se/summary/Plectropomus-laevis.html
Band Aid

**Band Aid** is 'n organisasie wat in 1984 deur Bob Geldof en Midge Ure gestig is om geld vir mense wat in Ethiopië van honger omkom in te samel. Hulle het talle bekende musikante byeengebring om die liedjie *Do They Know It’s Christmas?* op te neem. Hulle het ook die *Live Aid*-konserte in Londen en Philadelphia gereël.

Die naam *Band Aid* het 'n dubbele betekenis: 'n band van musici wat hulp verleen, maar tegelykertyd ook die besef dat die projek maar net een pleister op 'n veel groter wond is. Die organisasie is by die Britse *Charity Commission* geregistreer. Hulle het, as voorbeeld, byna 4 miljoen Britse pond in 2011 aan projekte uitbetaal.

Die liedjie ''Do they know it's Christmas?'' is op 28 November 1984 vrygestel. Dit is deur Bob Geldof geskryf en deur Midge Ure vervaardig. Die snit, wat op 25 November in een dag opgeneem is, het in verskeie lande die nommer een posisie op die treffersparade bereik, onder andere in Groot-Brittanje, België en Nederland. Peter Blake het die enkelspeler se omslag ontwerp.

Nadat hongersnood weer in Ethiopië uitgebreek het, het 'n groep kunstenaars in 1989 byeengekom om dieselfde liedjie op te neem. Die groep het hulself *Band Aid II* genoem, maar die snit was minder suksesvol as die eerste.

In 2004 verskyn 'n derde weergawe onder die naam *Band Aid 20*, wat verwys na die 20 jaar sedert die eerste opname. Die snit is op 14 November opgeneem en verskyn op 29 November op winkelrakke. Die opbrengste is na Soedan gestuur. Engeland het selfs die belasting wat op die CD's gehef is aan die land geskenk.

'n Vierde weergawe verskyn in 2014 onder die naam *Band Aid 30*, verwysend na die 30-jaarige viering van die eerste opname. Die snit is op 15 November opgeneem en op 17 November as 'n digitale aflaai beskikbaar gestel. Die opbrengste is aan die slagoffers van die Ebola-uitbraak in Wes-Afrika geskenk.

## Verwysings
Geffrye Museum

230px
**Geffrye Museum**

**in Kingsland Road, Shoreditch, Londen**
Engeland

----

**Opgerig**

1714

----

**Boustyl**

Restourasie/Georgiaans

----

**Uitbreiding**

Aan die gang (2016–2020)

----
200px
**Opening as museum**

1914

----

**Webtuiste**
*Geffrye Museum*

Die **Geffrye Museum** (amptelik: ***The Geffrye - Museum of the Home***) is 'n museum in Shoreditch, Londen wat aan die geskiedenis van interieurstyle vanaf die 16de eeuse Elisabethaanse tydperk tot hede gewy is. Die museum is vernoem na Sir Robert Geffrye (1613–1703), 'n vroeëre Londense burgemeester (*Lord Mayor of London*) en *Master of the Worshipful Company of Ironmongers* ("Gilde van Ysterhandelaars"), een van die *City of London* se tradisionele gildes.
duimnael|links|'n Londense loftwoonstel van 1998
Die museum, wat in 1914 ingerig is, word in 'n reeks historiese almoeseniershuise gehuisves wat in 1714 uit die nalatenskap van Sir Robert Geffrye vir lede van die Gilde van Ysterhandelaars opgerig is. Naas elf vertoonkamers, waarvan elkeen die interieurstyl van 'n bepaalde historiese tydperk vertoon, en spesiale uitstallings is daar ook 'n tuin wat volgens die styl van verskillende historiese periodes beplant is. 'n Bykomende ommuurde tuin met kruie is in 1993 aangelê. Vyf jaar later het 'n nuwe museumvleuel volgens die ontwerp van die ateljee *Branson Coates Architects* ontstaan.

Nuwe uitbreidings, wat teen 2020 voltooi sal wees, maak voorsiening vir 'n nuwe galery, biblioteek en studeerkamer. Die uitstalruimtes sal aansienlik vergroot word, van die bestaande 2&nbsp;000 m2 tot 3&nbsp;500 m2.

## Verwysings 
## Eksterne skakels 
* Amptelike webwerf
Swartkol-snapper

Die **Swartkol-snapper** (*Lutjanus ehrenbergii*) is 'n vis wat voorkom in die westelike Stille Oseaan, die Indiese Oseaan; die Rooisee en aan die ooskus van Afrika suidwaarts tot by die noorde van KwaZulu-Natal. In Engels staan die vis bekend as die *Blackspot snapper*; in sommige plekke as die ''Ehrenberg's seaperch''.

## Identifikasie 
Die vis word tot 35 cm lank. Dit is grys tot silwer met vyf nou, geel strepe onder die sylyn. Die stert- en analevinne is gelerig. Daar is 'n groot ovaalvormige swart kol op die sylyn onder die middel dorsalevin. Die kol kan verdwyn met ouderdom.

Die vis leef  in strandmere en aflandige riwwe in water wat 5 tot 60 m diep is. Hulle verkies hellings van die riwwe waar hulle skuil onder oorhange en in grotte. Die vis is 'n alleenloper maar kom ook in klein groepies voor, soms saam met ander snapperspesies. Hulle vreet klein vissies wat hulle hoofsaaklik snags vang.

Die vis lyk baie soos die dorie-snapper (*Lutjanus fulviflamma*).

## Sien ook 
* Alfabetiese lys van visse
* Lys van Suider-Afrikaanse visse volgens wetenskaplike name
* Lys van varswater visfamilies
* Lys van visfamilies

## Bron 
* *The Reef Guide: Fishes, corals, nudibranchs & other invertebrates: East & South Coasts of Southern Africa.* Dennis King & Valda Fraser. Struik Nature. 2014 

## Verwysings 
## Eksterne skakel 
* http://www.fishbase.se/summary/Lutjanus-ehrenbergii.html
2016 Belgiese Grand Prix

Die 2016 Formule Een Belgiese Grand Prix is op 28 Augustus 2016 op die Circuit de Spa-Francorchamps, in België, gehou. Dit was die dertiende wedren van die kampioenskapseisoen en is deur Nico Rosberg in 'n Mercedes AMG gewen.

## Bande deur Pirelli beskikbaar gestel 
## Kwalifisering 
## Renuitslag 
## Puntestand ná die Grand Prix 
### Renjaers 
### Vervaardigers 
## Verwysings
Geelstreep-snapper

Die **Geelstreep-snapper** (*Lutjanus fulvus*) is 'n vis wat voorkom in die westelike Stille Oseaan, die Indiese Oseaan, meer spesifiek die Rooisee en aan die kus van Oos-Afrika suidwaarts tot by die Oos-Kaap. In Engels staan die vis bekend as die *Blacktail snapper*.

## Identiteit 
Die vis word tot 40 cm lank. Die lyf is liggeel tot geel met rooiswart stert- en dorsalevinne. Die pektorale-, anale en pensvinne is geel. Die jong vissies het nie 'n swart stert nie. Hulle leef in rotskusareas en aflandige riwwe in water wat 1 tot 75 m diep is. Die onvolwasse vissies verkies vlakker beskermde riwwe, manglietbome en seegrasbeddings. Hulle is alleenlopers maar kom ook in klein groepies voor en vreet bodem ongewerweldes en vis.

## Sien ook 
* Alfabetiese lys van visse
* Lys van Suider-Afrikaanse visse volgens wetenskaplike name
* Lys van varswater visfamilies
* Lys van visfamilies

## Bron 
* *The Reef Guide: Fishes, corals, nudibranchs & other invertebrates: East & South Coasts of Southern Africa.* Dennis King & Valda Fraser. Struik Nature. 2014 

## Eksterne skakel 
* Lutjanus fulvus by Fishbase.
Charles Laval

[duimnael|260px|Charles Laval, *Selfportret*, 1888, olie op doek, Van Gogh-museum, [Amsterdam.]]

**Charles Laval** (17 Maart 1862 &ndash; 27 April 1894) was ’n Franse skilder wat verbind word met die sintetistiese beweging en die Pont-Aven-skool.

Laval is in Parys, Frankryk, gebore en was ’n tydgenoot en vriend van Paul Gauguin en Vincent van Gogh. Gauguin het in 1886 ’n portret van hom, *Stillewe met Profiel van Laval*, geskilder waarop Laval na een van Gauguin se keramiekbeelde kyk.

## Laval en Gauguin 
duimnael|200px|Paul Gauguin se *Stillewe met Profiel van Laval,* 1886, Indianapolis-kunsmuseum.

Gauguin en Laval het in 1886 albei na Pont-Aven gegaan en vriende geword. In ’n soeke na ’n eksotisisme wat die sleutel tot kuns kon verskaf, het die twee kunstenaars in 1887 na Panama gereis. Om geld te maak het Laval akademiese portrette geskilder (almal verlore). ’n Reeks ongelukke het veroorsaak dat Laval en Gauguin van daar na die eiland Martinique, ’n Franse oorese gebied, is. Daar het hy ’n klein reeks landskappe met spikkels helder kleur geskilder waarvoor Gauguin in die verlede foutiewelik die eer gekry het. Laval is in 1894 op 32-jarige ouderdom dood aan tering. 

## Laval en Van Gogh 
Laval het sy selfportret geskilder ná ’n ooreenkoms tussen Van Gogh en van sy vriende. Hy het Laval, Gauguin en Émile Bernard gevra om vir hom ’n portret te stuur in ruil vir een van sy eie selfportrette.

Van Gogh was beïndruk deur Laval se bydrae. Hy het ’n klein tekening daarvan ingesluit by ’n brief wat hy aan sy broer, die kunshandelaar Theo van Gogh, gestuur het om aan hom ’n idee van die skildery te gee. Hy het dit beskryf as "kragtig, uitsonderlik en presies een van die skilderye waarvan jy praat: wat ’n mens besit voordat ander die talent raakgesien het".

## Galery 

(Albi) Femmes au bord de la mer dit La Martinique (1887) - Charles Laval - Musée D'Orsay.jpg|*Vroue by die See*.
Beeld:Laval harvest in brittany.jpg|*Oes in Bretagne*.
Beeld:Laval, Charles - Going to Market, Brittany - Google Art Project.jpg|*Op Pad na die Mark, Bretagne*. 
Beeld:Laval bretons.jpg|*Bretons*.

## Verwysings 
## Eksterne skakels 
*Charles Laval se skilderye by die Musée d'Orsay

*15px Hierdie artikel is vertaal uit die Engelse Wikipedia
Bank van Engeland

duimnael|Hoofkantoor van die Bank van Engeland, Threadneedle-straat, Londen
duimnael|225px|Bank van England, afbeelding uit die sogenaamde "Nordisk familjebok" ( 'n Sweedse ensiklopedie).
[duimnael|225px|Die Bank van Engeland se kantore in [Leeds.]]

Die **Bank van Engeland** is die sentrale bank van Brittanje. Van die bank se pligte is om vas te stel hoeveel geld die regering kan leen en om die koers waarteen individue en ondernemings lenings kan aangaan vas te stel.  Dit is die tweede oudste sentrale bank (naas die Sweedse Riksbank), en die wêreld se 8ste oudste bank. Die bank was sedert 1694 in privaat besit, maar die regering het dit in 1946 oorgeneem. Dit is tans deel van die Europese Stelsel van Sentrale Banke.

Die bank se hoofkantoor is sedert 1734 in Londen se finansieel distrik, die City of London langs Threadneedle-straat, geleë. Dit word soms *The Old Lady of Threadneedle Street* (Threadneedle-straat se ou dame) genoem.

Die bank is een van agt banke wat gemagtig is om banknote in die Verenigde Koninkryk uit te reik. Dit het 'n monopolie op die uitreiking van banknote in Engeland en Wallis, en reguleer die uitreiking van banknote deur kommersiële banke in Skotland en Noord-Ierland.

## Verwysings 
## Eksterne skakels 
*  Amptelike webtuiste
*
Mahu

**Mahu** of **māhū** in die tradisionele kulture van Hawaii en Tahiti is derdegeslagspersone met tradisionele rolle in die gemeenskap, soortgelyk aan dié in kulture van Tonga en Samoa.

In die hedendaagse Hawaii is dit alledaagse groeptaal vir transvestiete en transgender mense.

## Verwysings 
## Eksterne skakels 
*Onderhoud met Kanaka Maoli, ’n mahu van Hawaii
*Cocoa Chandelier The Atlantic
* *Like a Lady in Polynesia* 
*15px Hierdie artikel is vertaal uit die Engelse Wikipedia