open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Kaäba

duimnael|Die Kaäba in Mekka.
duimnael|Al-Masdjid al-Haram, waar die Kaäba geleë is.

Die **Kaäba** of '''Ka'aba''' (Arabies: الكعبة) is ’n vierkantige geboutjie op die binneplein van die Groot Moskee in Mekka, Saoedi-Arabië, wat deur Moslems beskou word as die heiligste plek op aarde.

Die struktuur self is bedek met ’n swart behangsel wat met goud versier is. Moslems glo die Kaäba is oorspronklik opgerig deur Adam, die eerste profeet, en later deur Abraham en sy seun Ismael herbou. Abraham het glo jaarlikse pelgrimstogte daarheen ingestel vir diegene wat die Een Ware God wou aanbid.

Teen die tyd dat die profeet Mohammed in Mekka gebore is (570&nbsp;n.C.), het die Kaäba ’n baie belangrike rol gespeel in die godsdiens van die meeste Arabiese stamme en volke. Anders as wat Abraham volgens Islam bedoel het, is die Een God egter nie daar aanbid nie, maar minstens 354 verskillende afgode (een vir elke dag van die maanjaar).

In die een muur van die Kaäba is die Swart Steen vasgemessel (moontlik ’n meteoriet, hoewel dit betwis word). Dit is volgens oorlewering deur die engel Gabriël aan Abraham gegee. Die steen was glo eers wit en het swart geword weens die mensdom se sonde.

Die aanbidding van verskillende afgode was ’n algemene praktyk onder voor-Islamitiese Arabiere voor en tydens Mohammed se tyd. In die Kaäba was daar in sy tyd 360 afgode. Een van die beelde was van die maangod Sin. Hy was die oppergod van die Arabiere en sy aanspreektitel was Al-Ilah (Allah) wat "Dié God" beteken.

Pelgrims na die Kaäba soen vandag nog die Swart Steen. Moslems vereer egter nie die steen of die Kaäba as Allah of ’n afbeelding van hom nie, maar glo dat sy teenwoordigheid daar besonder sterk is.

Moskees oral ter wêreld het nisse wat in die rigting van die Kaäba wys sodat Moslems weet in watter rigting (kiebla) om te bid.
Renault Mégane

duimnael|links|240px|Renault Mégane
duimnael|links|240px|'n Renault Mégane-model bekend in Suid-Afrika
**Renault Mégane** is 'n kompakte gesinsmotor wat deur die Franse motormaatskappy Renault vervaardig word. Die reeks bestaan uit die Mégane luikrug, sedan, Scenic (familiebus of multigebruikvoertuig) en die Mégane Sport. Die Méganemotors strek vanaf 'n 1500 cc dieselenjin tot die 2000 cc turbo-enjin wat in die Mégane Sport diens doen. Ander spesifikasies is die 1600 cc, 2000 cc petrol en die 1900 cc diesel. Die standaard 1600 cc Mégane petrolenjin lewer 'n drywing van 83 kW, maar die topmodel Mégane Sport lewer 'n volle 165 kW uit sy 2000 cc turbo-enjin, wat die motor van 0 - 100 km/h in net 6.5 sekondes kan versnel.

## Bronnelys 
* Renault Tuisblad
Fobie

'n **Fobie** is 'n oorheersende en sinlose vrees wat met 'n bepaalde situasie of voorwerp verband hou wat normaalweg nie vreeswekkend behoort te wees nie. Fobies verskil van gewone vrees daarin dat hulle lank duur en sinloos is en dat die voorwerp of situasie wat die vrees uitlok, vermy word.

## Eenvoudige fobie 
Eenvoudige fobies word gekenmerk deur 'n allesoorheersende vrees vir en die behoefte om te vlug van 'n spesifieke voorwerp of situasie. Hierdie voorwerpe of situasies sluit 'n wye verskeidenheid in, byvoorbeeld 'n vrees vir hoogtes (akrofobie), geslote ruimtes (kloustrofobie), oop ruimtes (agorafobie), water (akwafobie), diere (soöfobie), vuur (pirofobie) ensovoorts. Die angsontlokkende stimuli is feitlik onbeperk. Die vrees vir die getal 13 staan bekend as *Triskaidekafobie*.
Geofisika

**Geofisika** handel oor die fisiese eienskappe van die aarde, byvoorbeeld magnetisme en gravitasie. Ook word die invloed en oorsake van aardbewings en die fisiese eienskappe van gesteentes ondersoek. Verder word die aarde se fisiese eienskappe gebruik om ertsafsettings op te spoor.

## Sien ook 
* Geofisiese opsporingsmetodes
Struktuurgeologie

**Struktuurgeologie** is die studie van die vervorming van gesteentes en gesteenteformasies deur kragte in die aardkors wat plooiing en verskuiwings meebring. Groot bergreekse soos die Himalaja en die Kaapse Plooigordel in Suid-Afrika het deur plooiing en verskuiwing ontstaan.
Geochemie

**Geochemie** is die chemiese studie van die verspreiding van die elemente en hul verbindings in die aarde en in sy atmosfeer.

## Geskiedenis 
duimnael|350px|Die klassifikasie volgens Goldschmidt
Hierdie afdeling van die vakgebied chemie het ontstaan in die 1950's. Dit stel geoloë in staat om die chemiese of isotopiese samestelling van minerale te ondersoek. Aanvanklik was daar 'n kloof van onbegrip tussen die vakgebiede chemie, fisika en geologie, maar dit het vinnig verander toe dit duidelik geword het dat geochemie die begrip van baie prosesse hier op aarde en in die sonnestelsel kan verbeter.

## Die elemente 
'n Belangrike geochemiese vraag is: ''Wat gebeur met die elemente wat in sterre gevorm word en deur 'n supernova uitgestoot word?.* Goldschmidt onderskei vier tipe elemente:
#*atmofiele* elemente (in geel) wat dikwels in die atmosfeer beland
#*litofiele* elemente (in bruin) wat in die aluminosilikate van die kors beland
#*chalkofiele* elemente (in pienk) wat saam met sulfiede minerale vorm
#*siderofiele'' elemente (in grou) wat saam met yster in die kern beland

## Isotoopontleding 
Een werkswyse wat in geochemie gebruik word, is die bepaling van die isotoopverhoudings van stabiele kerne. Die studie van isotope in die geochemie het maar taamlik onlangs begin, en die eerste resultate is eers in die 1950s gepubliseer.

Soms betref hierdie ontleding die studie van eenvoudige ruiling van isotope, 'n termodinamiese ewewig wat se studie 'n soort geotermometer oplewer. Maar die verhouding wat gemeet word kan ook deur die kinetiek van die isotoopfraksionering bepaal wees.  Dit lewer inligting oor die roete waarlangs die isotoopverhouding gevorm is.

Die belangrikste elemente waarvan die isotope ondersoek word is H, C, N, O en S. Hulle is volop en belangrik vir alle lewensprosesse. Hulle is ook taamlik ligte elemente. Die isotope wat geskik is vir hierdie soort navorsing is gewoonlik taamlik lig. Die swaarder isotope Z>16 raak in die natuur nie so maklik gefraksioneer nie. 

By ligte nukliede is die verskil in massa tussen isotope taamlik groot. Die grootste verskil is tussen H en H. Deuterium is twee keer so swaar as protium. 

Vir swawel is die verskil baie kleiner: S is slegs 6,25% swaarder as S. 

## Verwysings
Sedimentologie

**Sedimentologie** handel veral oor oppervlakprosesse en bestudeer hoe wind, water en ys die landskap verweer en hoe hierdie opgebreekte gesteentedeeltjies weer deur sedimentêre prosesse neergelê word.

## Eksterne skakels 
*
Stratigrafie

[duimnael|250px|Strata in Salta, [Argentinië]]
**Stratigrafie** is die studie van die veranderende voorkoms van die aarde. Hierdie studierigting, waarby ook die paleogeografie (die rekonstruksie van die vroeë geografie van die aarde) betrokke is, handel veral oor die relatiewe ouderdom, die opeenvolging en die oorsprong van sedimentêre gesteentes. Die verspreiding van gesteentelae en -formasies, die volgorde waarin hulle neergelê is en die vervorming waaraan dié formasies blootgestel is, word bestudeer.

## Sedimentêre prosesse
Die stratigrafie van sedimente kan net verstaan word as die plaaslike omstandighede tydens die sedimentasie verduidelik word.

### Walther se beginsel
'n Voorbeeld is die stratigrafie van kuslyne. Langs 'n seestrand sal sedimentêre fasies 'n geleidelike afname in korrelgrootte vertoon vanaf gebiede ver bokant die getysone na gebiede ver onder die golfbasis.

Aan kuste is veranderinge in seevlak een van die sleutelveranderlikes wat beïnvloed hoe die strata ontwikkel. Seevlakverandering is voortdurend. Sedimentneerlegging langs kuslyne is ook deurlopend tydens hierdie veranderinge in die seevlak. Wanneer dit styg, noem ons dit 'n transgressie. Wanneer dit val 'n regressie. As die watervlak styg migreer die fasies na die kus. As dit daal, tydens 'n regressie, migreer die fasies seewaarts. Hierdie beginsel is na die Duitse geoloog Johannes Walther vernoem. Dit beskryf hoe veranderinge in seevlak lei tot veranderinge in die stratigrafiese stapeling van strata.

### Later veranderings
Die stratigrafie vereis dus kennis van die vormingprosesse van sedimentêre gesteentes. Maar dit is nie voldoende nie omdat gesteentelae wat op 'n bepaalde plek aangetref word later aan vervorming blootgestaan kan hê en daar bv. metamorfe gesteentes gevorm is.

## Korrelasie
Wat op een plek aangetref word, verskil ook dikwels van die lae wat elders gevind word, maar daar is ook ooreenkomste. Die studie van stratigrafie vereis ook 'n kennis van die korrelasie met wat op ander plekke gevind word.

## Diskordansie
Soms word jonger lae bo-op gesteentes gevind wat baie ouer is en neerslae uit die tyd daartussen ontbreek. Dit word diskordansie genoem en kan net verklaar word as daar insigte is oor wat in die tussentyd met hierdie gebied gebeur het. Ystydperke kan bv. hele bergkettings afgeslyp het. Bv. die kriogenium is 'n periode waarin dit 'n groot rol gespeel het.

## Verwysings
Proposisionele logika

As ons kyk na die logiese vorm van sinne wat uit eenvoudige ("atomiese") sinne opgebou is met behulp van die logiese woordjies, konnektiewe, soos "nie", "en", "of" en "as …, dan ...", dan het ons te doen met **proposisionele logika**, waar 'n proposisie dit is wat 'n sin sê, 'n bewering dus.

Om die logiese vorm van sinne duidelik na vore te bring, gebruik ons in die proposisielogika 'n verkorte notasie, wat uit letters en spesiale simbole bestaan. Die atomiese sinne word deur letters aangedui:
"Andries gaan" skryf ons net as A; en "Bettie gaan" as B.

Die konnektiewe word deur spesiale simbole aangedui:

"nie" deur ¬;
"en" deur Ù;
"of" ("en/of") deur Ú;
"as …, dan ..." deur ®

Met hierdie afsprake kan ons nou ons voorbeeld van 'n argument in die proposisielogika soos volg neerskryf:
* (1)	A Ú B
* (2)	¬A
* (3)	B

Wat ons hier het, is 'n geldige argumentvorm: vir enige twee sinne in die plek van A en B kry ons 'n geldige argument. Ons kan die geldigheid toets met 'n waarheidstabel: stel "waar" voor met die syfer 1 en "onwaar" met 0; skryf dan al die moontlike kombinasies van die waarheid of onwaarheid van A en B neer; kyk vir elk van hierdie (vier) kombinasies wat die waarheid of onwaarheid van (1), (2) en (3) is; kontroleer of vir al daardie gevalle waar (1) en (2) beide waar is, (3) ook waar is; indien wel, dan is die argumentvorm geldig.

Let op dat daar net een geval (een ry in die tabel) is waarin (1) en (2) beide waar is, naamlik die derde van die vier rye. In daardie geval is (3) ook waar, en ons het dus 'n geldige argument.
Predikaatlogika

Dikwels is dit nodig om die atomiese sinne verder te ontleed in die ekwivalent van naamwoorde en werkwoorde. So kan ons die individu Andries aandui met a, die eienskap of aksie "om te gaan" met G( ), en die sin "Andries gaan" met G(a). Ons noem a 'n objeksimbool of konstante en G( ) 'n eenledige predikaat- of relasiesimbool. Enige letters kan gebruik word. In die predikaatlogika sal ons ons eerste argument hierbo só skryf:

*(1)	G(a) Ú G(b)
*(2)	¬G(a)
*(3)	G(b)

Twee- en drieledige predikaatsimbole word gebruik om relasies tussen twee of drie objekte of individue uit te druk:
P(a,b) kan beteken "a is groter as b"; en Q(a,b,c) kan beteken "a en b is onderskeidelik die pa en die ma van c".

Verder het ons nog name, genoem veranderlikes, nodig. Hiervoor gebruik ons gewoonlik x,y,z,... en hulle verwys nie na 'n spesifieke objek nie, maar na enigeen van al die objekte of individue onder bespreking. Die simbole ("x) lees ons as "vir alle x (uit die besprekingsdomein) geld dat ..." en ($x) lees ons as "daar bestaan (in die besprekingsdomein ten minste een) x sodanig dat ...". Ons kan dus "Iemand is ryk" weergee as ($x)R(x), "Almal is siek" as ("x)S(x), en "Elkeen het 'n pa en 'n ma" as ("z)($x)($y)Q(x,y,z).

Die predikaatlogika 'n baie beperkte uitdrukkingsvermoë in vergelyking met 'n natuurlike taal (soos Afrikaans of Zoeloe of Engels) Dit kan byvoorbeeld nie vrae of bevele of uitroepe weergee nie; kan alle wiskundige argumente (aksiomas, bewyse en stellings) daarin uitgedruk word. Dit speel ook 'n groot rol wanneer mens 'n rekenaar programmeer om te redeneer en 'n programmeertaal soos Prolog is daarop geskoei.
Bewys

In die eenvoudige argument en argumentvorm wat ons as voorbeeld gebruik het, kan mens onmiddellik, as't ware met een gedagtegreep, insien dat dit geldig is, dus dat die konklusie waar moet wees as die premisse waar is. By meer ingewikkelde argumente kan daar 'n groter begripsgaping wees tussen premisse en konklusie – 'n gaping wat ons volgens sekere reëls moet oorbrug met tussenstappe wat ons 'n bewys noem. 'n Voorbeeld:

* (i)	Andries of Bettie gaan; A Ú B.
* (ii)	As Andries of Chris gaan, dan gaan Bettie ook; (A Ú C) ® B.
* (iii)	Dus gaan Bettie; B.

Omdat dit nou nie so maklik is om onmiddellik in te sien dat die argument geldig is nie, bou mens 'n bewys op wat tussenstappe in die argument invoeg, op so 'n wyse dat elke tussenstap se geldigheid onbetwisbaar is.
Die leser word gevra om self sulke tussenstappe in die argument te verskaf. Hier is 'n wenk: Dit is sekerlik 'n logiese waarheid wat ons mag aanvaar dat Andries nie gaan nie of wel gaan; ¬A Ú A. As ons dié twee moontlikhede afsonderlik ondersoek, word dit duidelik dat Bettie in beide gevalle wel gaan.

In die wiskunde noem ons die premisse waarmee ons 'n argument begin die aksiomas en die gevolgtrekkings van bewyse noem ons stellings of teoremas. Om 'n bewys (volgens sekere bewysreëls) vir 'n geldige argument in die wiskunde of elders op te stel, is dikwels uiters moeilik.

Die logikus Kurt Gödel (1906–1978) het in 1930 bewys dat in die proposisie- en predikaatlogika (hieronder) daar vir elke geldige argument wel 'n bewys volgens die betrokke reëls opgestel kan word. Daarteenoor het die logikus Alonzo Church (1903–1995) in 1936 bewys dat daar vir die predikaatlogika geen algemene prosedure (en dus geen rekenaarprogram) bestaan om vir enige argument te beslis of dit geldig of ongeldig is nie.

## Eksterne skakels 
*
Biofisika

**Biofisika** is 'n interdissiplinêre veld wat tegnieke van die fisiese wetenskap toepas ten einde biologiese struktuur en funksie te begryp. Soos enige veld wat raakpunte met verskeie dissiplines het, is dit moeilik om te bepaal presies waar dit begin en waar dit eindig. Enersyds oorvleuel dit met molekulêre biologie en fisiese biochemie, en andersyds met selbiologie en fisiologie. Dit het as 'n afsonderlike dissipline in die 1950's 'n bloeitydperk beleef met die snelle invloei van fisici en hul tegnieke in die biologie. Die voorbeelde wat hieronder verskaf word, is enkele belangrikes van die uitwerking wat fisiese denkmetodes op die studie van biologiese stelsels gehad het.

Teen die middel van die twintigste eeu het moderne fisika in 'n wye reeks toepassings sukses begin behaal. Die omvang daarvan het vertikaal uitgebrei vanaf die ondenkbaar klein binnekant van die kern tot die onbegrypbare eindeloosheid van die heelal. Fisika het terselfdertyd egter ook 'n kragtige horisontale uitwerking op ander vertakkings van die wetenskap gehad - dikwels dmv nuwe instrumentasie - asook op tegnologie. Fisiese metodes het vir biologie opvallende resultate opgelewer. Die ontdekking van die dubbele heliks van die DNS, ontbloot deur die generasie van X-straalbeelde van gekristalliseerde DNS, is sekerlik die mees opvallende voorbeeld wat 'n revolusie in genetika teweeggebring het. Sedertdien kon die meganismes van oorerwing in tasbare, stoflike terme verstaan en uiteindelik selfs gemanipuleer word. Nog 'n baie belangrike voorbeeld is kernmagnetiese resonansiebeelding, wat die vermoë het om chemiese beelde van selle, weefsel en selfs volledige liggame te verkry.

## Eksterne skakels 
*
Elektronmikroskopie

[duimnael|regs|'n Beeld van 'n [mier vanaf 'n skandering-elektromikroskoop]]

In die 1930's het Ernst Ruska die eerste elektronmikroskoop gebou deur gebruik te maak van elektromagnetiese lense om die elektronbundel te fokus.

Transmissie-elektronmikroskopie (TEM) is 'n regstreekse manier om makromolekulêre struktuur te bepaal. Dit het in die 1990's naby-atoomresolusie  vir proteïenstrukture bereik. Die elektronkanon-, elektronlens- en elektronkamerastelsels word saam met die dun monsters in 'n vakuumkolom geplaas.
Aangesien die elektrone wat vanaf die monster verstrooi word deur die objektieflens herenig word om 'n vergrote beeld te vorm, word die fase-inligting behou. Dus is geen bykomende eksperimente nodige om fase-inligting te verkry, soos in die geval van X-straalkristallografie nie.
Die elektrongolflengte is ongeveer 0,5 nm, maar beperkings op elektronlensgehalte noodsaak die gebruik van klein openings wat die mikroskoopresolusie tot 10 nm beperk. Hierdie resolusie kan verkry word van moderne TEM'e van dun monsters wat sterk verstrooi en sensitief is vir elektronbundelskade. In die 1950's is die membraantopologie van selstrukture soos die mitochondrion eers op beeld vasgelê in dun snitte van vaste, gedehidreerde en ingebedde biologiese weefsel. Die snitte is met swaar metaalsoute gekleur om die proteïen- en lipiedstrukture sigbaar te maak. In die 1960's is van negatiewe verkleuring gebruik gemaak. Dit is 'n eenvoudige en uiters doeltreffende manier om die algehele vorm en simmetrie van makromolekulêre komplekse te beskou.
Aan die begin van die 1960's, en deur die loop van die 1970's en die 1980's, is die belangrikste beeldprosesseringsmetodes vir biologiese strukture, simmetrie-analise en die driedimensionele heropbou van ikosaëdriese virusse en heliese vesels gevestig.
In die 1990's is krio-TEM ontwikkel in 'n belangrike instrument vir strukturele biologie. Naby-atoomresolusie is bereik vir tweedimensionele kristalle van die membraanproteïene bakteriorhodopsin  en tubulien. Gesofistikeerde metodes vir die herstel van versteurings is ontwikkel vir beelde van tweedimensionele kristalle en heliese samestellings. Die snelste ontwikkeling was die verhoging in resolusie verkrygbaar met enkeldeeltjies (ongeveer 70 nm vir hepatitis-B-kerndeeltjies), wat alfaheliese sekondêre strukture geskei het. Hierdie vooruitgang is te danke aan verbeterings in die hoëresolusie-kontras van swak verstrooide monsters wat verkry is deur veldemissiekanonmikroskope te gebruik, verbeterings in rekenaarverwerking en veel groter datastelle.

## Bronne
Logika

duimnael|regs|300px|'n Logiese bewys.

**Logika** is 'n vak wat die vorm van argumente in taal ondersoek om vas te stel of hulle geldig, of ten minste aanneemlik, is. Die twee belangrikste soorte logika is proposisionele logika, wat die rol van woordjies soos "nie", "en", "of" en "as" in argumente nagaan, en predikaatlogika, wat die rol van dinge, bewyse hul eienskappe en verhoudings in argumente betrek. Rekenaarwetenskap en kunsmatige intelligensie stimuleer nuwe vertakkings in dié meer as tweeduisend jaar oue wetenskap.

## Wat is logika? 
Wanneer ons sê "dit is logies", praat ons oor iets wat gesê of geskryf is, dus 'n string sinne in taal, met 'n sekere soort samehang. Die samehang is dat sommige van die sinne (aan die begin) redes gee om aan te neem dat 'n ander sin (teen die einde) waar is. Kyk na 'n eenvoudige voorbeeld van so 'n lys van sinne, wat ons 'n redenasie of argument noem:
* (1) Andries of Bettie gaan.
* (2) Andries gaan nie.
* (3) Dus gaan Bettie.

Die verband tussen (1), (2) en (3) is dít: as (1) en (2) albei waar is, dan moet (3) ook waar wees. Die sinne wat die redes of steun verskaf, (1) en (2), noem ons die aannames of premisse van die argument. Die sin, (3), wat geloofwaardig gemaak of ondersteun word, noem ons die gevolgtrekking of konklusie van die argument.

Ons noem 'n argument geldig as die waarheid van die premisse absoluut waarborg dat die konklusie dan ook waar sal wees: in enige denkbare situasie waarin (1) en (2) waar is, sal (3) ook waar wees. By die beoordeling van die geldigheid, al dan nie, van 'n argument, sê ons nie dat die premisse waar is nie.

Ons hoef niks oor Andries en Bettie en hul ganery te weet om bostaande argument se geldigheid vas te stel nie: as (1) en (2) waar is, dan is (3) ook waar. Ons hoef trouens nie eens te weet waaroor die argument presies gaan nie: "Andries" en "Bettie" mag na 'n man en 'n vrou verwys, of dalk na twee wedvlugduiwe; "gaan" mag beteken "vertrek na die Olimpiese Spele", of dalk "word ontslaan".

Die geldigheid van 'n argument hang dus nie soseer van sy spesifieke inhoud af nie, maar wel van die logiese vorm van sy sinne.

## Verlede en toekoms van die logika 
'n Onderdeel van die predikaatlogika, die sillogismelogika, is al deur die antieke Griekse filosoof Aristoteles (384-322 vC) opgeteken, maar die groot ontplooiing van die logika het in die negentiende en twintigste eeue plaasgevind, toe die proposisie- en predikaatlogika en hul verband met die wiskunde volledig ontwikkel is.

Die jongste ontwikkelinge in die logika hou sterk verband met die ontstaan van die rekenaar, rekenaarwetenskap en kunsmatige intelligensie sedert die middel van die twintigste eeu. Een van dié ontwikkelinge bestudeer argumente waarin die premisse die konklusie wel aanneemlik maak, sonder om dit absoluut te waarborg. Ander ontwikkelinge bestudeer die logika's van moontlikheid en noodsaaklikheid; van kennis en opvattings; of van tyd: verlede, hede en toekoms.
Stade Geoffroy-Guichard

Die **Stade Geoffroy-Guichard** is 'n meerdoelige stadion in die Franse stad Saint-Étienne. Dit is genoem na Geoffroy Guichard, die stigter van die Franse kettingwinkel-groep *Casino*. Guichard het die perseel gekoop waarop die stadion opgerig is, en ook die sokkerklub AS Saint-Étienne is oorspronklik deur *Casino*-werkers gestig.

duimnael|links|Die Stade Geoffroy-Guichard se spelertonnel
In die Stade Geoffroy-Guichard word hoofsaaklik sokkerwedstryde gehou soos dié van die Europese Sokkerkampioenskap 1984, die FIFA Sokker-Wêreldbekertoernooi in 1998, die FIFA Sokker-Konfederasiebeker in 2003 en die Europese Sokkerkampioenskap 2016. Die stadion word daarnaas ook vir rugbywedstryde gebruik en was een van die gasheerstadions van die Rugbywêreldbeker 2007 en die Rugbywêreldbeker 2023.

Die stadion dra die byname *le Chaudron vert* ("die Groen Ketel") en ''l'Enfer vert'' ("die Groen Hel") – 'n verwysing na die plaaslike sokkerklub AS Saint-Étienne se spankleure. Die byname is sedert die 1960's en 1970's gebruiklik toe die klub nog baie gewild was en groot getalle toeskouers gelok het. Die stadion se grootste aantal toeskouers was 47&nbsp;000 in die jaar 1985.

Die stadion is op 13 September 1931 ingewy en die eerste wedstryd tussen AS Saint-Étienne en FAC Nice het vier dae later plaasgevind.

## Fotogalery 

Lêer:TifoMaillotBleu.JPG|Franse ondersteuners tydens 'n sokkerwedstryd tussen Frankryk en China in 2006
Lêer:RWC-2007-SCOvsITA.JPG|Wedstryd tussen Skotland en Italië tydens die Rugbywêreldbeker 2007

## Wedstryde 
### Europese Sokkerkampioenskap 1984 
### FIFA Sokker-Wêreldbekertoernooi in 1998 
### FIFA Sokker-Konfederasiebeker in 2003 
### Rugbywêreldbeker 2007 
### Europese Sokkerkampioenskap 2016 
### Rugbywêreldbeker 2023 
## Eksterne skakels
Grzegorz Bębnik

**Grzegorz Bębnik** (1970 in Mikołów) is 'n Poolse historikus. 

In 2004 publiseer hy 'n boek genaamd *Ostatnia walka Afrykanerów* () wat beteken 'Die laaste geveg van Afrikaners'.

## Eksterne skakels 
* Inligting oor Bębnik se boek *Ostatnia walka Afrykanerów*
Werkvloei

'n **Werkvloei** is 'n betroubaar herhalende patroon van aktiwiteite wat die gevolg is van 'n sistematiese organisering van hulpbronne, gedefinieerde rolverdeling en massa-, energie- en inligtingsvloeie wat dan saam 'n *werksproses* vorm wat gedokumenteer en aangeleer kan word. Werkvloeie word altyd ontwerp met die een of ander prosesdoelwit voor oë, soos om fisiese verandering te vermag, 'n diens te verskaf of om inligting te verwerk.

Werkvloeibegrippe het dikwels noue verbintenisse met ander begrippe wat gebruik word om organisasiestrukture te beskryf, soos silos, funksies, spanne, projekte, beleid en hiërargie. Werkvloeie kan gesien word as die basiese boustene van 'n organisasie. Verskeie sagteware is op die mark beskikbaar wat dit vir gebruikers moontlik maak om ingewikkelde inligtingsverwerking in 'n visuele vorm voor te stel in die vorm van 'n vloeidiagram.

## Verwante begrippe 
Die begrip **werkvloei** is nou verwant aan verskeie begrippe wat in operasionele navorsing en ander vakgebiede wat die aard van werk analiseer bestudeer, hetsy kwantitatief of kwalitatief. Die term werkvloei word meer algemeen in sommige nywerhede gebruik waar die begrip 'n meer spesifieke betekenis kan hê.

#**Prosesse**: 'n Proses is 'n meer spesifieke begrip as werkvloei wat byvoorbeeld van toepassing kan wees op fisiese of biologiese prosesse. In die geval van begrippe wat met werk verband hou, kan 'n werkvloei van 'n proses onderskei word deurdat dit goed omskryfde insette, uitsette en doelwitte het, terwyl 'n werkvloei meer algemeen van toepassing kan wees tot enige sistematiese aktiwiteitspatroon (soos byvoorbeeld die aktiwiteite wat in 'n werkswinkel plaasvind).
#**Beplanning en Skedulering**: 'n Plan is 'n beskrywing van die logies benodigde, gedeeltelik geordende stel aktiwiteite om 'n spesifieke doelwit te bereik gegewe sekere vertrekpunte. 'n Plan wat met 'n skedule en berekeninge van hulpbrontoekenning gepaard gaan is 'n volledige omskrywing van 'n spesifieke geval van sistematiese verwerking in die strewe na 'n doelwit. 'n Werkvloei kan beskou word as 'n verwesenliking van die meganismes wat vereis word om dieselfde (of soortgelyke) planne herhaaldelik uit te voer.

## Geskiedkundige ontwikkeling 
Werkvloeie as 'n ondernemingsbestuursbegrip is 'n baie moderne verskynsel. Alhoewel daar waarskynlik indiwiduele pogings kon gewees het met die bou van geskiedkundige geboue soos die piramides om werk rasioneel te organiseer, is die gedagte dat 'n mens waarde kan skep deur werk self te bestudeer en dít dan beter te organiseer, baie modern. Dit is moontlik dat Adam Smith een van die eerstes is wat die gedagte geopper het. Om die ontwikkeling van die begrip te verstaan kan 'n mens kyk na verskeie gebiede waar die begrip gebruik is.
Detroit (rivier)

Die **Detroitrivier** (Engels: *Detroit River*, Frans: *Rivière Détroit*) is 'n rivier van 45 km tussen die St. Clair-meer en die Eriemeer en merk die grens tussen die deelstaat Michigan, Verenigde State, en Ontario, Kanada. Hierdie binnelandse waterweg behoort tot die besigstes van die wêreld.

Die stad Detroit is geleë waar die Detroitrivier uit die St. Clair-meer vloei na die Eriemeer.
Pous Anastasius I

**Anastasius I** was die 39ste pous van die Rooms-Katolieke Kerk.

## Biografie 
Pous Anastasius I is 'n Romein van geboorte. Op 27 November 399 volg hy Pous Siricius op en regeer tot sy dood op 19 Desember 401. Hy word opgevolg deur Pous Innocentius I. Die naam ‘Anastasius’ beteken ‘die heropgestane’.

## Pontifikaat 
Pous Anastasius I het Origenisme (die leerstellings van die teoloog Origenes van Alexandrië) veroordeel. Hy was bevriend met Hieronimus van Stridon, Augustinus en Paulinus van Nola. Daar word gesê dat hy die vader van sy opvolger Pous Innocentius I was.

Volgens oorlewering het hy karig en baie vroom gelewe. Daar is slegs drie briewe van hom wat behoue gebly het. Pous Anastasius I het die kerkskeuring met die kerk van Antiogië oorbrug.

## Verering 
Anastasius word as heilige in die Rooms-Katolieke Kerk vereer. Sy feesdag is 19 Desember. Die reliek van Anastasius is in 846 saam met die reliek van sy opvolger Pous Innocentius I deur die Saksiese hertog Liudolf na Gandersheim gebring.

## Verwysings 
* Davis, R. (2001) Book of the Pontiffs (English Translation of the Liber Pontificalis) Liverpool University Press. 

## Eksterne skakels 
* 
* 

## Nota 
Saamgestel uit die Nederlandse, Engelse, Duitse en Franse wikipedia.

## Opvolging 
|}
Montréal, Yonne

**Montréal** is 'n munisipaliteit (commune) in die Franse département Yonne (gewes Boergondië-Franche-Comté).

## Geografie 
Montréal is op 'n heuwel bo-oor die Sereinrivier en sowat tien kilometer oos van Avallon geleë.

## Geskiedenis 
duimnael|links|250px|Die kapittelkerk (*église collégiale*) 
Montréal pronk met 'n geskiedenis wat tot die 6de eeu teruggaan. Destyds het koningin Brunehilde hier gebly. Die dorp is in 888 deur Noormanne ingeneem. In die 11de eeu het die magtige Anséric-gesin Montréal oorheers. In die 13de eeu is die dorp versterk. Op die heuwel van Montréal het destyds ook 'n kapittelkerk ontstaan.

Koning Frans I van Frankryk het 'n tyd lank in Montréal gebly. Die kasteel en versterkings van die dorp is later op bevel van koning Hendrik IV van Frankryk afgebreek.
Suid-Afrikaanse etniese groepe en kulture

duimnael|400px|Oorheersende bevolkingsgroepe in Suid-Afrika:

Suid-Afrika staan bekend as die "Reënboognasie" weens sy etno-kulturele verskeidenheid. Die Khoisan of Boesmans word as die oudste inwoners van Suid-Afrika geag.

Die etniese kulture van Suid-Afrika behoort aan 'n aantal breër kulturele en linguistiese groepe:

* Die Sotho, bestaande uit die Noord-Sotho's, die Suid-Sotho's en die Tswanas.
* Die Sjangaan, Tsongas en Vendas van die noordelike streke, wat as eiesoortige groepe onderskei word.
* Die grootste groep is die Nguni, wat bestaan uit die Zoeloe-, Swazi-, Xhosa- en Ndebele-volke.
* Europese etniese groepe in Suid-Afrika, waaronder Afrikaners en Anglo-Afrikane die beduidendste is.

Ten spyte van die eenheid gesuggereer deur taalooreenkomste, toon hierdie etniese groepe uiteenlopende kulturele kenmerke.

## Sien ook 
* Griekwas
* Kaap-Maleiers
* Khoisan
* Bruin mense

## Eksterne skakels
Zoeloes

Die woord "Zoeloe" beteken letterlik "lig", maar vandag woon die amaZulu in KwaZulu-Natal, waar die Vallei van 'n Duisend Heuwels geleë is.

## Geskiedenis 
duimnael|links|'n Jong Zoeloekryger, in 1860 afgeneem. Alle mans jonger as 40 is opgeroep tot krygsdiens in drie ouderdomsregimente, elk met kenmerkende hooftooisels en skilde.

Historici en mondelingse geskiedenis voer die oorsprong van die Zoeloe-volk terug na ongeveer 1670 en 'n ou man genaamd Malandela en sy vrou, Nozinja, wat twee seuns gehad het, Qwabe en Zoeloe. Die Zoeloe-geskiedenis begin toe Qwabe jaloers geword het op sy broer en sy sluipmoord beplan het. Sy moeder het egter tot Zoeloe se redding gekom deur hom weg te neem.

Min is bekend oor Zoeloe se lewe, of oor die heerskappy van sy opvolgers, Punga, Mageba, Ndaba en Jama, maar in 1787 het hoofman Senzangakona se vrou, Nandi, geboorte geskenk aan 'n merkwaardige seun – Shaka. Ná Senzangakona se dood in 1816, het die Zoeloe-volk trou gesweer aan koning Dingiswayo van die Mthethwa. Sy militêre leierskap en sterk dissipline het Shaka beïnvloed in sy opleiding as soldaat en leier.

Shaka se meteoriese opgang het gedurende hierdie periode plaasgevind, waartydens hy die breëlem-assegaai en die ovale gevegskild ingevoer het. Deur briljante strategie en bloedige oorwinnings het hy 'n merkwaardige beweging van mense deur die hele Suider-Afrika ontketen, waartydens slagoffers wat voor die Zoeloe-krygers uitgevlug het in 'n poging om aan die oorlogvoering te ontkom, baie stamme ontwortel het.

Shaka het vir 'n kort tydperk van 12 jaar tot 1828 geheers, toe sy halfbroers Dingaan en Mpande hom vermoor het. In hierdie tydperk het hy al die stamgroepe van Zoeloeland oorwin en onder sy merkwaardige heerskappy in 'n enkele Zoeloe-nasie verenig.

## Vandag 
duimnael|links|Zoeloekrygers
[duimnael|regs|270px|Zoeloe-ystersmede aan die werk, geskilder deur [G.F. Angas omstreeks 1846.]]
Die Zoeloe-koninkryk bestaan nog en dwing steeds aansienlike respek af vir die huidige koning, Misuzulu Zulu, wat van dieselfde bloedlyn as Shaka afstam. Die Zoeloe-kultuur het burgeroorloë tussen stamme oorleef, sowel as oorloë teen die Boere en die Britte. Hulle identifiseer nog sterk met hul kryger-voorvaders, behou baie kulturele gebruike soos dans en inkorporeer 'n militêre styl.

Benewens die tradisie van lobola of "bruidskat" word beeste gebruik om mee te ploeg en om melk en vleis aan gesinne te voorsien. Die diere word ook geslag as offerandes aan voorvaderlike geeste om rykdom, status en geestelike welsyn te bekom. Die Zoeloes se godsdiens is voorvaderlike aanbidding – soortgelyk aan ander Nguni-groepe, waar respek vir die voorvaders belangrik geag word.

Die voorvaders beïnvloed die daaglikse lewe, oeste en vee en tree as tussengangers op met die Skepper, wat die Zoeloes Nkulunkulu of Tixo noem. Die tussenganger tussen die mense en die voorvaders is die waarsêer, toordokter of sangoma, wat steeds 'n baie belangrike rol in die Zoeloe-tradisie speel.

## Sien ook 
* Isivivane
* Zoeloedans
* Zoeloe tradisionele godsdiens

## Verwysings 
## Eksterne skakels
Sjangaans

Die **Sjangaan** is 'n etniese groep wat in Suider-Afrika in die lande van Suid-Afrika, Mosambiek en Zimbabwe woon.

## Geskiedenis 
Die groepering wat vandag as die **Sjangaan** bekend staan, is eintlik 'n samesmelting van Tsongas en Zoeloes wat hulle vernoem het na **SoShangane**, 'n leier van die militêre Zoeloe-regimente van Shaka Zoeloe, wat in 1820 uit KwaZulu gestuur is om die vredeliewende Tsongas aan te val en te onderwerp. Toe die Zoeloe-impi's daar aankom, het hulle 'n vreedsame landbougemeenskap met vrugbare grond en groot getalle beeste aangetref.
In plaas daarvan om die beeste te steel en terug te neem Natal toe, het die vlugtelinge saam met SoShangane hulle vir 'n kort tydjie op die oewers van die Thembe-rivier suidoos van Swaziland gevestig. In ooreenstemming met Zoeloe-tradisie het hulle die naburige Tsonga-stamme begin assimileer en onderwerp. SoShangane en sy volgelinge het later – nadat hulle 'n Tsonga-element geassimileer het – die Thembe-rivier verlaat en verder noordwaarts begin trek, waar hulle hulle uiteindelik in die vrugbare Limpopo-vallei gevestig het. Die gebied waar hulle gewoon het, het as Kashangana begin bekend staan en daar is mettertyd na hulle verwys as die Mashangana.
Steeds bevrees omdat hy Shaka se heerskappy verraai het, het SoShangane die Limpopo in 1835 verlaat en verder noordwaarts tot so ver as die Zambezirivier getrek. Ná etlike botsings met buurstamme het hulle hulle by Musapa in Zimbabwe gevestig. Vanaf hierdie basis het SoShangane die Ndzawu- (Mashona-)stamme begin onderwerp. Mettertyd het hy die gebied tussen die Zambezirivier en Maputo onder sy heerskappy gekonsolideer en 'n koninkryk opgebou wat bekend gestaan het as die Gaza-koninkryk, vernoem na sy grootvader Gaza. Gevolglik praat die Sjangaan-Tsongas vandag 'n verskeidenheid dialekte wat oral oor Mosambiek, suidelike Zimbabwe en Mpumalanga gevind word.

## Vandag 
Baie Sjangaans is steeds bekwame landboukundiges en boer met mielies, pampoene, bone en grondbone. 'n Houtstamper en -vysel word gebruik om mieliepitte in 'n poeier te vermaal – die hoofbestanddeel van 'n taaierige pap. Terwyl vrouens hul landerye beplant en onderhou, word van die mans vereis om die lande voor te berei en die hele gesin help met die oes.
Die gevolg van so 'n Sjangaan-Tsonga-mengsel is hierdie mense se insluiting van baie Zoeloe-tradisies en -gebruike, wat uitdrukking vind in groot artistieke kreatiwiteit in hul houtgraverings, vlegwerk, erdewerk en musiek.
Tsongas

Die **Tsonga** is 'n bevolkingsgroep wat hoofsaaklik Tsonga as taal gebruik.

## Geskiedenis 
Vroeë Portugese verslae dui aan dat die Tsonga alreeds in 1554 in die Maputo-gebied van Mosambiek woonagtig was. Aan die begin van die negentiende eeu was hulle egter nog beperk tot die sentrale en suidelike dele van Mosambiek tussen die Indiese Oseaan en die Lebomboberge. Volgens klassifikasie kan die Tsonga-groep in drie hoofgroepe verdeel word: die suidelike groep (Maputa, Mpfumo en Tembe, waarna saam verwys word as Ronga), 'n sentrale groep (Khosa, Kuna, Mavunda, Valoyi, Maluleke en Nhlanganu) en 'n noordelike groep (Hlengwe en Tswa).

Ons weet baie min van die vroeë geskiedenis van die Tsonga, en tradisies wissel van stamgroep tot stamgroep. Wat ons wel weet, is dat hulle 'n redelik geïsoleerde landboukundige volk was wat oor 'n lang tydperk in verspreide nedersettings gewoon het. Eers toe die Nguni-indringers hul vreedsame bestaan verwoes het, is baie van hulle uitgedryf na die Laeveld-gebiede van die Limpopo-provinsie naby die Nasionale Krugerwildtuin. Daarvandaan het party weswaarts na die binnelandse plato getrek, terwyl sommiges in Mosambiek gebly het. As gevolg van hierdie migrasies word daar deesdae na die Tsonga verwys as òf die Tsongas van Mosambiek òf die Tsongas van Suid-Afrika.

## Vandag 
Kenmerkend van hierdie mense is dat hulle reeds honderde jare lank seelewe langs die strande van Maputaland oes. Hulle is nog steeds hoogs bekwame vissers en hul viskrale en -fuike dateer waarskynlik baie eeue terug. Die visdryfjag is een van hul mees fassinerende tradisies en vind gewoonlik in die wintermaande plaas, wanneer baie van die streek se panne opdroog.
Wanneer die watervlakke laag was, sou die mans bymekaarkom en - gewapen met spiese en vismandjies - afsit na die panne toe. 'n Groep sou tot by die middel in die water inloop en die water "klop", waardeur hulle die vis oor die pan sou dryf. Wanneer hulle 'n skool visse geïsoleer het, sou hulle die vis in die mandjies vasvang. Deur 'n gat bo in die mandjie kon hulle dan die visse met die hand vang of met 'n spies steek.
Die Tsonga-viskrale en -fuike, wat in hul eenvoudige prag byna na beeldhoukuns lyk, word nog steeds in die helder water van Kosibaai gebou. Dit bestaan uit 'n omheining van dun pale met riete vervleg, wat noukeurig in die waterweë geplaas word op so 'n wyse dat visse wat vanuit die see inswem, of die meer verlaat, in die ronde kraal ingelei en daar vasgekeer word. Hierdie unieke Tsonga-gebruik word van generasie tot generasie gehandhaaf, met elke familie wat sy eie fuik besit. Tsonga-mans is deskundige vlegters en vorm nie net hul eie fuike uit die blare van inheemse plante nie, maar ook ander vlegwerk.

## Bibliografie
* Roux, Heléne: Tsonga se toeka lewe. In: Omgewing RSA. Departement Omgewingsake. Deel 12, nr. 11, November / Desember 1985
Lys van openbare vakansiedae in die Verenigde State van Amerika

Die **Verenigde State van Amerika** het 'n aantal vakansiedae wat plaaslik gevier word, maar streng gesproke is daar geen amptelike openbare vakansiedae waarop werknemers geregtig is ten volle betaling. Die federale regering kan slegs nasionale **openbare vakansiedae** met betrekking tot sy eie werknemers erken, terwyl die vyftig deelstate die diskresie het om hul amptelike vakansiedae self vas te lê.

Die meeste Amerikaanse vakansiedae het geen religieuse betekenis nie, maar word ter ere van geskiedkundige persoonlikhede of ter herinnering aan belangrike nasionale gebeurtenisse gevier. Net twee vakansiedae, Kersfees en Nuwejaarsdag, word ooreenkomstig met die tradisies in ander lande gevier.

Tans is daar elf "federale vakansiedae", waarvan tien jaarliks en een vierjaarliks gevier word. Die jaarlikse openbare vakansiedae word grotendeels ook deur die regerings van deelstate en plaaslike owerhede erken, maar hulle is nogtans daartoe geregtig om die datums volgens die plaaslike tradisies te wysig, bykomende plaaslike vakansiedae te vier of selfs vakansiedae te skrap.

Volgens die *Uniform Holiday Bill* ("Wet aangaande die eenvormigheid van vakansiedae") uit die jaar 1968, wat in 1971 in werking getree het, word die viering van die meeste amptelike vakansiedae verskuif na die Maandag wat naaste aan die eintlike datum lê, met uitsondering van Nuwejaarsdag, Onafhanklikheidsdag, Veteranedag (*Veterans Day*), Oesdankfees (*Thanksgiving*, op die vierde Donderdag in November) en Kersfees. Daar is ook besondere vakansiedae in 'n aantal deelstate wat uitsluitlik plaaslik gevier word.

Die meeste Amerikaanse winkels is net gesluit vir Oesdankfees en Kersfees. Privaat maatskappye en besighede vier dikwels slegs die "groot ses" vakansiedae (Nuwejaarsdag, Memorial Day, Onafhanklikheidsdag, Werkersdag (*Labor Day*), Oesdankfees en Kersfees. Sommige ondernemings voeg ook die Vrydag ná Oesdankfees en een of meer van die ander federale vakansiedae by.

Die winterlike vakansieseisoen duur van Oesdankfees tot en met Nuwejaarsdag en behels die Wintersonstilstand (wat byvoorbeeld deur die Amerikaanse Ateïste gevier word), Kersfees, die Joodse Hanukkah en Kwanzaa.

Die somerseisoen duur tradisioneel van *Memorial Day* tot en met Werkersdag (alhoewel hierdie seisoen geen amptelike erkenning geniet nie).

## Oorsig
Gnosis

**Gnosis** is 'n kernbegrip van Gnostisisme. Die term is afgelei van die Griekse woord gnosis wat "*kennis*" beteken. Gnostisiste glo dat die mens se siel, wat deel is van die godheid of Gees van God, in die fisieke wêreld vasgevang is en net daaruit kan ontsnap en na sy goddelike oorsprong kan terugkeer deur spesiale kennis (gnosis).

## Eksterne skakels
Suid-Afrikaanse Inkomstediens

regs|duimnael|Die SARS-embleem.

Die **Suid-Afrikaanse Inkomstediens** (SAID), ook algemeen bekend as **SARS**, is 'n administratief- onafhanklike staatsinstelling wat verantwoordelik is vir die invordering van staatsinkomste uit belasting en heffings, asook om die nakoming van die verskillende belastingwette af te dwing. Die organisasie het op  ontstaan met die inwerkingtreding van die *Wet op die Suid-Afrikaanse Inkomstediens (Wet 34 van 1997)*. Die organisasie se voorgangers was die staatsdepartemente *Binnelandse Inkomste* en *Doeane en Aksyns*, asook die 10 belastingadministrasies van die voormalige onafhanklike tuislande en selfbesturende gebiede.

Die belastingraamwerk en die verskillende belastingwette is die verantwoordelikheid van die Nasionale Tesourie. Die relevante wetgewing, met die belastings en heffings wat die SAID moet invorder, sluit in:

* Inkomstebelastingwet, no 58 van 1962
** Inkomstebelasting
** Belasting op geskenke
** Belasting op kapitaalwins
** Sekondêre belasting op maatskappye

* Wet op Belasting op Toegevoegde Waarde, no 89 van 1991
** Belasting op toegevoegde waarde

* Wet op Hereregte, no 40 van 1949
** Hereregte

* Wet op Seëlregte, no 77 van 1968
** Seëlregte

* Wet op Belasting op Sertifikaatlose Aandele, 1998
** Belasting op sertifikaatlose aandele

* Boedelbelastingwet, no 45 van 1955
** Boedelbelasting

* Wet op Doeane en Aksyns, 1964
** Doeaneheffings
** Aksynsbelasting
** Lugpassasiersbelasting

* Wet op Belasting op Uittreefondse, no 38 van 1996
** Belasting op uittreefondse

Verder vorder die SAID ook vaardigheidsontwikkelingsheffings en bydraes tot die werkloosheidversekeringsfonds namens die betrokke instansies in.

Die organisasie se hoof is die Kommissaris van die Suid-Afrikaanse Inkomstediens, bygestaan deur 'n uitvoerende komitee. Die organisasie het ongeveer 14&nbsp;000 werknemers (in Maart 2006).

## Verwysings 
## Eksterne skakels 
* Amptelike webwerf
Pous Innocentius I

**Innocentius I** was die 40ste pous van die Rooms-Katolieke Kerk.

## Biografie 
Pous Innocentius I is in Albano gebore. Volgens Hieronimus van Stridon was hy die seun van sy voorganger Pous Anastasius I, maar die Liber Pontificalis beweer hy was die seun van Innocentius van Albano. Op 21 Desember 401 volg hy Pous Anastasius I op en regeer tot sy dood op 12 Maart 417. Hy word opgevolg deur Pous Zosimus. Die naam ‘Innocentius’ beteken ‘Onskuldige’.

## Pontifikaat 
Tydens sy pontifikaat word Rome verower deur die Wes-Gote onder die leiding van Alarik I op 24 Augustus 410.

Pous Innocentius I het gestrewe na die uitbreiding van die mag van die biskop van Rome as die hoogste gesag in die beslegting van dispute. Sy briewe, wat behoue gebly het, aan Victricius van Rouen, Exuperius van Toulouse, Alexander van Antiogië en ander, sowel as sy optrede teen Theofilus van Alexandrië na die versoek van John Chrysostom bewys dat hy genoeg geleentheid daartoe gehad het. Hy het onder andere stelling ingeneem teen Pelagius, 'n Britse monnik, wat die erfsonde verwerp het. Augustinus het hom in die opsig gesteun.

## Verering 
Pous Innocentius I word as heilige vereer in die Rooms-Katolieke Kerk. Sy feesdag is op 12 Maart (voorheen 28 Julie). Sy reliek is saam met die van sy voorganger Pous Anastasius I deur die Saksiese hertog Liudolf na Gandersheim gebring.

## Verwysings 
* Davis, R. (2001) Book of the Pontiffs (English Translation of the Liber Pontificalis) Liverpool University Press. 

## Eksterne skakels 
* 
* Ekumeniese Heiligesleksikon (Duits)
* 

## Nota 
Saamgestel uit die Nederlandse, Engelse, Duitse en Franse wikipedia.

## Opvolging 
|}
Hondefluitjie

'n **Hondefluitjie** (ook bekend as 'n **stilfluit** of **Galton se fluit**) is 'n tipe fluit wat klank in die ultrasoniese reeks uitstraal, wat mense nie kan hoor nie, maar sommige ander diere kan, insluitend honde en huiskatte, en word in hul opleiding gebruik. Dit is in 1876 deur Francis Galton uitgevind en word genoem in sy boek *Inquiries into Human Faculty and Its Development*,  waarin hy eksperimente beskryf om die reeks frekwensies te toets wat deur verskeie diere, soos 'n huiskat, gehoor kan word.

Die boonste limiet van die menslike gehoorreeks is ongeveer 20 kilohertz (kHz) vir kinders, en daal tot 15–17 kHz vir middeljarige volwassenes. Die boonste punt van 'n hond se gehoorreeks is ongeveer 45 kHz, terwyl 'n kat s'n 64 kHz is. Daar word gereken dat die wilde voorouers van katte en honde hierdie hoër gehoorreeks ontwikkel het om hoëfrekwensie-klanke te hoor wat gemaak word deur hul voorkeur prooi, klein knaagdiere.[2] Die frekwensie van die meeste hondefluitjies is binne die reeks van 23 tot 54 kHz, dus bo die omvang van menslike gehoor, hoewel sommige verstelbaar is tot in die hoorbare reeks.

Vir menslike gehoor gee hondefluitjies net 'n stil sisgeluid uit. Die belangrikste voordeel van hondefluitjies is dat dit nie 'n harde, potensieel irriterende geluid vir mense produseer wat 'n normale fluitjie sou produseer nie en dus gebruik kan word om diere op te lei of te beveel sonder om mense naby aan hulle te steur. Sommige hondefluitjies het verstelbare skuiwers vir aktiewe beheer van die frekwensie wat geproduseer word. Afrigters kan die fluitjie gebruik bloot om 'n hond se aandag te trek of om pyn te veroorsaak vir die doel van gedragsverandering.

Benewens longaangedrewe fluitjies, is daar ook elektroniese hondefluitjietoestelle wat ultrasoniese klank via piëso-elektriese uitstralers uitstraal. Die elektroniese variëteit word soms met blafsensors gekoppel in 'n poging om blafgedrag te stuit. Hierdie soort fluitjie kan ook gebruik word om die gehoorreeks vir mense te bepaal en vir fisika-demonstrasies wat ultrasoniese klanke vereis.

## Verwysings
Deutschlandlied

duimnael|*Das Lied der Deutschen*: Handskrif uit die boedel van Hoffmann
duimnael|Teks van die Duitse Volkslied (derde vers van die Lied van die Duitsers)
duimnael|Melodie van die *Deutschlandlied*
duimnael|Heinrich Hoffmann von Fallersleben, portret deur Carl Georg Christian Schumacher (1819)

Die **Deutschlandlied** (*Duitslandlied*) of **Das Lied der Deutschen** (*Die Lied van die Duitsers*) is op 26 Augustus 1841 deur Heinrich Hoffmann von Fallersleben op die destydse Britse eiland Helgoland geskryf. Sy melodie is in 1796/97 deur Joseph Haydn vir die destydse keiser van die Heilige Romeinse Ryk, Frans II, gekomponeer as *Gott erhalte Franz den Kaiser*. Die derde strofe van die lied is die volkslied van die Federale Republiek Duitsland.

## Teks en vertaling 
Die volgende is die lirieke van die "Lied der Deutschen" (Deutschlandlied) soos geskryf deur Hoffmann von Fallersleben.

Net die derde vers is die Bondsrepubliek Duitsland se amptelike nasionale lied.

*Let wel: Die laaste twee lyne, tussen die |: en :|, word herhaal wanneer die lied gesing word.*

## Volkslied 
Sedert 1922 het dié lied 'n amptelike status as die Duitse volkslied, maar gedurende die "Derde Ryk" het 'n mens net die eerste strofe en die *Horst-Wessel-Lied* gesing. Ná die Tweede Wêreldoorlog het die Duitse president Theodor Heuss en kanselier Konrad Adenauer besluit dat die derde strofe van die lied by amptelike gebeure gesing moet word. Ná die Duitse hereniging was die derde strofe van die Deutschlandlied as die volkslied van Duitsland verklaar. Die begin daarvan, *Einigkeit und Recht und Freiheit* (*Eenheid en Reg en Vryheid*), is ook die nasionale leuse van dié land.

## Verwysings 
## Eksterne skakels 
*