The Matter with Things

***The Matter with Things: Our Brains, Our Delusions, and the Unmaking of the World*** is 'n 2021-boek oor neurowetenskap, epistemologie en metafisika geskryf deur psigiater, denker en voormalige letterkundige Iain McGilchrist.
Na aanleiding van McGilchrist se 2009-werk, *The Master and His Emissary: The Divided Brain and the Making of the Western World*, ondersoek *The Matter with Things* die radikaal verskillende wêreldbeskouings wat deur die twee hemisfere van die brein aangebied word, en die vele kognitiewe en wêreldse implikasies van dit.

Die boek "is 'n poging om 'n manier oor te dra om na die wêreld te kyk wat heeltemal anders is as die een wat die Weste vir ten minste driehonderd-en-vyftig jaar grootliks oorheers het [dws sedert die Wetenskaplike Revolusie en die Verligting] - sommige sou sê so lank as tweeduisend jaar."

## Oorsig 
Die werk is 1 500 bladsye lank en verdeel in twee volumes – "*The Ways to Truth*" en "*What Then is True?*" – met baie wetenskaplike, filosofiese en literêre aanhalings, aanhalings en voetnote, en verskeie bylaes. Die bibliografie alleen is 180 bladsye lank.

### Basiese uitgangspunt: Die verdeelde brein 
links|duimnael|Serebrale hemisfere.
McGilchrist distansieer homself van die diskoers oor die linkerbrein-regterbreinverdeling in popsielkunde, en skryf dat "omtrent alles wat oor die hemisfere in popsielkunde gesê word, verkeerd is omdat dit berus op oortuigings oor wat die hemisfere doen, nie oor hoe hulle dit benader nie."

Albei benaderings is nodig en aanvullend, maar die linkerhemisfeer se werking behoort nie die regterkant te oorheers nie. Dit maak "'n goeie dienskneg, maar 'n baie arm meester." 

McGilchrist skryf:
 "[Jy] kan sê, om 'n baie komplekse saak in 'n frase op te som, dat die brein se linkerhemisfeer ontwerp is om ons te help om die wêreld te begryp - en dus te manipuleer -; die regterhemisfeer om dit te begryp - sien dit alles vir wat dit is."

Hy glo dat "ons deesdae nie meer in die teenwoordigheid van die wêreld leef nie, maar eerder in 'n hervoorstelling daarvan. Die betekenis daarvan is dat die linkerhemisfeer se taak is om dit wat eerste 'teenwoordighede' aan die regterhemisfeer voor te stel."

McGilchrist voer aan dat die Westerse wêreld deur die geskiedenis tussen hoofsaaklik linkerbrein- en oorwegend regterbreinfunksies "ge-ossilleer" het, met sommige periodes van relatiewe balans.  terwyl dit sedert die Wetenskaplike Revolusie en die Era van Verligting – met uitsonderings soos die Romantiese beweging – toenemend linkerbrein dominant geword het,

Die skrywer Philip Pullman het *The Matter with Things* gekies as sy gunstelingboek van die jaar 2021 vir die *New Statesman*. Hy beskryf McGilchrist se vroeëre werk, *The Master and His Emissary*, as 'n "dig nagevorsde" en "heeltemal opwindende" ondersoek van die hemisferiese funksionering van die brein. Hy is van mening dat McGilchrist "'n stil maar verreikende revolusie lei in die begrip van wie ons as mense is, een met potensieel belangrike gevolge vir baie van die bekommernisse - van ekologie en gesondheidsorg tot ekonomie en kunsmatige intelligensie - wat op ons hede kompliseer en ons toekoms verduister." is die boek "meer gefokus op die filosofiese en metafisiese implikasies" van die hemisferiese funksionering van die brein voorgestel in sy vroeëre boek, *The Master and His Emissary*.

Smith beskryf die boek as 'n "uiters breë en ambisieuse werk". Hy is van mening dat *The Matter with Things* "baie bydra tot ons begrip van die wêreld en 'n formidabele kontemporêre argument bied vir 'n verenigde visie"

Oor die algemeen waarderend vir die "magistrale argument" wat die skrywer aanbied, Louth skryf dat "McGilchrist se hoofargument is dat ons oor die afgelope drie en 'n half eeue 'n wêreldbeskouing ontwikkel het wat feitlik geheel en al op die neigings van die LH-kant van die brein steun, en die bydrae van die RH-kant vir die grootste deel ignoreer. Dit beteken dat ons begrip van die wêreld grootliks op die besondere fokus, met die oog daarop om dit te beheer en te manipuleer. Dit word gedryf deur 'n soeke na sekerheid, wat bereik word deur 'n soort 'verdeel en heers'-strategie, wat die fragmentariese bevoordeel en alles wat gemeet en ontleed kan word, terwyl alles wat nie aan hierdie regime onderwerp kan word nie, ignoreer of as 'subjektief' beskou word."

Louth is bekommerd oor die manier van McGilchrist se aanbieding, en skryf dat "Benewens sy streng wetenskaplike geleerdheid, is hy 'n man van wyd en diep lees wat sy saak ondersteun deur 'n beroep op filosowe en digters, sowel as wetenskaplikes, veral fisici, wat besin oor die implikasies van hul ontdekkings. Ek het egter gevoel dat sy beroep op hul ondersteuning te dikwels neerkom op aanhalings en te min op werklike betrokkenheid by hul gedagtes." Hy merk op, byvoorbeeld in die behandeling van Plato, dat "die probleem met sulke oorkoepelende besprekings is dat hulle te veel hoeke sny en die risiko loop van wanvoorstelling," en hy het ook kommer oor McGilchrist se behandeling van die afdeling oor paradoks. Louth kom tot die gevolgtrekking dat "die saak wat [McGilchrist] maak ... nie ongehoord is nie: dit val saam met al te algemene klaagliedere oor moderniteit, wat wys op die heerskappy van kwantiteit, die opkoms van individualisme, die verlating van tradisie - menings maklik verwerp deur diegene wat trots is op die prestasies van moderniteit. Miskien is dit vir hierdie 'gekultiveerde veragters' wat McGilchrist se saak gerig is - 'n [regterhemisfeer (RH)] saak teen die hegemonie van die [linkerhemisfeer (LH)]." Hy verklaar dat "hierdie boek amper uniek is deur uitgebreide wetenskaplike kundigheid te kombineer met leer kenmerkend van die geesteswetenskappe, 'n sensitiwiteit vir taal en 'n beroep op poësie as die uiteindelike taal van waarheid. McGilchrist klink soos iemand wat weet wat hy praat. [Die] RH, vertel hy ons, is geneig tot pessimisme, maar hierdie boek gee gronde vir ten minste 'n versigtige optimisme, wat neerkom op 'goeie gedagtes in slegte tye'.

## Verwysings