Nederlandse nasionale krieketspan

: *Hierdie artikel handel oor die Nederlandse nasionale manskrieketspan. Vir die artikel oor die nasionale vrouekrieketspan, sien Nederlandse nasionale vrouekrieketspan.*

Die **Nederlandse nasionale krieketspan** (Nederlands: *Nederlands cricketelftal*), met die byname *Oranje* en “vlieënde Nederlanders”, is die nasionale krieketspan wat Nederland in internasionale krieket verteenwoordig. Krieket word in Nederland deur die Koninklike Nederlandse Krieketbond (*KNCB*, van Nederlands: *Koninklijke Nederlandse Cricket Bond*) beheer. Nederland speel sy tuiswedstryde op die VRA-krieketveld in Amstelveen, net buite Amsterdam, en het tydens die Krieketwêreldbeker 1996 in Suid-Asië sy eerste verskyning gemaak. Saam met Skotland is Nederland tradisioneel een van die sterker Europese nasionale krieketspanne ná die toetslande Engeland en Ierland.

Krieket word sedert die 18de eeu in Nederland gespeel en was reeds in die 1860’s ’n gewilde sport in dié land. Ander sportsoorte – veral sokker – het intussen onder Nederlanders meer gewild geword en krieket verbygesteek; tans is daar sowat 6&nbsp;000 krieketspelers in Nederland. Die eerste nasionale vereniging, die voorloper van die huidige Koninklike Nederlandse Krieketbond, is in 1883 gestig, en in 1966 is assosiaatstatus deur die Internasionale Krieketraad aan Nederland toegeken. Die Nederlandse nasionale krieketspan het tot dusver aan elke krieketwêreldbekerkwalifiseringstoernooi deelgeneem; hulle het die 2001-toernooi in Kanada gewen en was drie keer die naaswenner (in 1986, 1990 en 2023). Hulle het ook aan vyf krieketwêreldbekertoernooie (in 1996, 2003, 2007, 2011 en 2023) deelgeneem, en vanaf 1996 het die nasionale span aan die plaaslike Engelse NatWest-trofee, asook sy opvolger, die C&G-trofee, deelgeneem. Tydens die Krieketwêreldbeker 1999 is een wedstryd, dié tussen Suid-Afrika en Kenia, op Nederlandse bodem gespeel, maar die Nederlandse span self het nie aan dié toernooi deelgeneem nie. In 2004 het hulle eersterangse krieket in die Interkontinentale beker gespeel, gelykop gespeel teen Skotland in Aberdeen en in Deventer met ’n beurt teen Ierland verloor.

Nederland het van 1 Januarie 2006 tot 1 Februarie 2014 EDI-status geniet. Hulle het in Junie 2014 hul T20I-status herwin nadat hulle in 2008 hul eerste wedstryd in hierdie formaat gespeel het. Nederland het sy EDI-status ná afloop van die krieketwêreldbekerkwalifiseringstoernooi in Maart 2018 herwin. Hulle het hierdie status ná hul oorwinning tydens die Wêreldkrieketligakampioenskap 2015–17 en hul gevolglike kwalifisering vir die EDI-liga 2020–22 verkry, en sal hierdie status tot die krieketwêreldbekerkwalifiseringstoernooi in 2026 behou.

In April 2018 het die IKR besluit om aan al sy lede volle T20I-status toe te ken. Vervolgens word al die T20I-wedstryde wat Nederland ná 1 Januarie 2019 teen ander IKR-lede speel as ’n volle T20I erken. Nederland is tans (Februarie 2026) 15de op die eendagranglys en 13de op die Twintig20-wêreldranglys.

## Beheerliggaam 
[duimnael|links|Krieketwedstryde by die Krieketklub Bloemendaal, [Noord-Holland]]
Die Koninklike Nederlandse Krieketbond (Nederland: *Koninklijke Nederlandse Cricket Bond*, KNCB) is in 1883 as Nederlandse Krieketbond gestig en het in 1958 ’n Koninklike Handves ontvang. Dit is verantwoordelik vir die reël van krieket in Nederland en verteenwoordig sedert 1966 Nederland as ’n assosiaatlid by die Internasionale Krieketraad (IKR). Spelers van Sint Maarten, ’n outonome land binne die Koninkryk van die Nederlande, mag vir die Wes-Indiese nasionale krieketspan gekeur word.

Die Koninklike Nederlandse Krieketbond bestuur al die Nederland-verteenwoordigende nasionale spanne, insluitende die mans, vroue en jeug. Hulle is ook verantwoordelik vir die bestuur en organisasie van EDI- en T20I-reekse teen ander spanne, en die reël van internasionale wedstryde tuis. Daarbenewens is die KNCB verantwoordelik vir inkomsteverkryging deur die verkoop van kaartjies, borgskappe en uitsaairegte, veral in verband met die Nederlandse span.

Kinders en jongmense word reeds op skool aan krieket bekend gestel en na gelang van hul belangstelling en talent begin hulle met hul afrigting. Net soos ander krieketlande beskik Nederland oor ’n o/19-nasionale span wat aan die o/19-krieketwêreldbeker deelneem.

## Geskiedenis 
### Invoering en vestiging van krieket 
duimnael|links|Die voormalige Instituut Noorthey, waar onder andere krieket onderrig is, in 1849
’n Engelse handelaar het krieket in die 1780’s vir die eerste keer na Nederland gebring, meer spesifiek na Scheveningen. Volgens ’n berig deur die koopman Thomas Hope, wat in Amsterdam gewerk het in die 1790’s, was krieket vir die Nederlandse gemeenskap in Rome ’n belangrike ontspanningsaktiwiteit. Die krieketspel was reeds sedert die teenwoordigheid van Britse soldate tydens die Napoleontiese Oorloë in die vroeë 19de eeu in Nederland bekend.

Die daaropvolgende verwysing na krieket dateer uit 1845, toe leerlinge by die Instituut Noorthey in Leidschendam dié sport beoefen het. In die daaropvolgende jaar word berig dat Suid-Afrikaanse studente by die Universiteit Utrecht krieket speel. In 1856 het leerlinge van die Kaapkolonie en uit Nederland in Utrecht krieket teen mekaar gespeel. In 1857 is die eerste Nederlandse krieketklub in Leidschendam gestig.

Daarna het die sport stadiger ontwikkel en is veral deur Nederlandse aristokrate tydens hul kontak met Engeland beoefen. In 1875 is in Deventer met *Utile Dulci* die oudste Nederlandse krieketklub gestig wat tot vandag toe aktief is, in 1878 het die Haagsche CC gevolg en in 1881 Rood en Wit in Haarlem. Ten minste vanaf die middel-1870’s het ná die stigting van verdere krieketklubs krieket spoedig begin ontwikkel in Nederland. Die sport het veral weens Victoriaanse waardes soos ’n regverdige spel, amateurisme en eksklusiwiteit gewild geraak. Teen 1888 was daar 18 krieketklubs in Nederland met sowat 300 lede. Hulle het soms gespeel volgens hul eie reëls wat nie altyd met dié van die Marylebone-krieketklub (MCC) ooreengestem het nie. Byvoorbeeld was dit by die klub in Deventer as onsportief beskou om die bal agter die paaltjies te slaan en op dié manier lopies aan te teken.

Gedurende die 1880’s en 1890’s het Engelse klubspanne Nederland gereeld besoek. Die kleredrag, speelstyl en houding wat deur hierdie klubspelers vertoon is, is deur die Nederlanders nageboots. Die besoeke deur Engelse spanne het gedurende die 1890’s voortgegaan en op een van dié toere het Carst Posthuma debuteer, wat later die eerste Nederlandse eersterangse krieketspeler sou word.

Aan die einde van die 19de eeu was krieket vir ’n kort tyd onder die hoërklas van die bevolking gewild, maar ná 1890 is dit deur sokker vervang. Baie krieketklubs is in sokkerklubs omskep, nadat hulle vir ’n rukkie albei sportsoorte aangebied het. Maar die sport het nog nooit heeltemal verdwyn nie. In Randstad se hoërklaskringe het krieket ’n beperkte aanhangerskap behou. In die eerste dekade van die 20ste eeu het krieket in Nederland verder aan gewildheid verloor, veral onder jong sportlui, wat deels te wyte was aan die Nederlandse simpatie met die Boere tydens die Tweede Vryheidsoorlog, derhalwe wou hulle nie ’n sport beoefen wat veral met Engeland verbind was nie. en deur Frankryk met 63 lopies, waarop hulle teen België met 116 lopies gewen het. In 1915 is tydens die Eerste Wêreldoorlog, waartydens Nederland neutraal gebly het, ’n groot aantal Britse offisiere geïnterneer en baie van hulle het by plaaslike krieketklubs aangesluit. ’n Span bestaande uit hierdie spelers het selfs die Nederlandse kampioenskap in 1918 gewen.

In 1970 het die Nederlanders vir die eerste keer Ierland en in 1979 Skotland ontmoet. Die suksesvolste Nederlandse krieketspeler in Engeland was Roland Lefebvre, ’n regshandige kolwer en ook ’n medium-snelbouler wat veral vir Somerset (1990–1992) en Glamorgan (1993–1995) gespeel het. Beide Bakker en Lefebvre het hulleself beskikbaar gestel vir die nasionale span indien nodig en Lefebvre het vir ’n aantal jare as kaptein gedien. In teenstelling daarmee het dit latere spelers soos Andre van Troost (Somerset) en Bastiaan Zuiderent (Sussex), verkies om vir hul counties pleks van die nasionale span te speel. As hulle tog vir die nasionale span verskyn het, was hulle minder suksesvol. In 1988 het Nederland ’n suksesvolle toer na Nieu-Seeland onderneem.

In 1990 het Nederland die IKR-trofee gehuisves, die eerste sodanige toernooi buite Engeland, en weer as naaswenner na Zimbabwe afgesluit en sodoende die Krieketwêreldbeker 1992 in Australië en Nieu-Seeland misgeloop. in 1993 Engeland met sewe paaltjies en in 1994 Suid-Afrika met nege paaltjies.

Die IKR-trofee 2005 het Nederland in die vyfde plek afgesluit, vervolgens vir die Krieketwêreldbeker 2007 in Wes-Indië gekwalifiseer In Maart 2006 het Nederland sy eerste Interkontinentale bekerwedstryd teen Kenia in Nairobi gespeel. Dié wedstryd het gelykop geëindig, maar Nederland is ses punte vir hul voorsprong in die eerste beurt toegeken. In Augustus dieselfde jaar het Nederland aan afdeling een van die Europese Kampioenskap deelgeneem. Hulle het Denemarke en Italië verslaan, maar teen Skotland verloor. Hulle het dié toernooi in die derde plek afgesluit.]]
In November het die Nederlandse span na Suid-Afrika getoer. Hulle het eers ’n Interkontinentale bekerwedstryd teen Bermuda gespeel: David Hemp het ’n destydse kompetisierekord van 247 onoorwonne lopies aangeteken, maar dié wedstryd het gelykop geëindig. Daarop het ’n driehoekige reeks in Suid-Afrika teen Bermuda en Kanada gevolg, wat Nederland beklink het. Hul laaste wedstryd in 2006 was ’n Interkontinentale bekerwedstryd teen Kanada in Suid-Afrika. Nederland het dié wedstryd met sewe paaltjies gewen, nadat Ryan ten Doeschate ’n nuwe rekordtelling van 259 onoorwonne lopies gemoker het.

In vroeg 2007 het die Nederlandse span Nairobi vir afdeling een van die Wêreldkrieketliga besoek en in die derde plek van ses deelnemende spanne geëindig, waarvolgens hulle nie vir die eerste T20I-wêreldbeker 2007 in Suid-Afrika gekwalifiseer het nie. Daarop het die Krieketwêreldbeker 2007 in Wes-Indië gevolg, waartydens Nederland ná nederlae teen Suid-Afrika en Australië in die groepfase uitgeskakel is, hoewel hulle Skotland verslaan het. Ná die Krieketwêreldbeker het die Nederlandse span ’n transformasie ondergaan. In dié tydperk is die nasionale span verbygesteek deur die nasionale vrouespan wat in 2007 in hul eerste toetswedstryd gespeel het en daarmee binne die IKR-strukture ’n hoër status geniet as die nasionale mansspan. Dit was die eerste (en tot dusver enigste toetswedstryd) in Nederland. In Junie 2007 het die Nederlandse span Kanada vir ’n Interkontinentale bekerwedstryd teen die gasheer in King City, besoek, wat hulle gewen het. Aansluitend het hulle dié toer se eerste EDI met 117 lopies gewen. Hulle het toe aan ’n vierhoekige toernooi in Ierland deelgeneem, maar met tien paaltjies teen Wes-Indië en met een lopie teen Ierland verloor.

In Augustus 2008 het Nederland aan die T20I-wêreldbekerkwalifisering deelgeneem. Tydens dié toernooi het Nederland sy eerste T20I-wedstryde gespeel. Hulle het in Groep B met ’n beter lopietempo in die eerste plek geëindig. In die halfeindstryd het hulle Skotland geklop, terwyl die eindstryd weens reën afgelas moes word en die span die trofee met Ierland gedeel het. Ná hierdie prestasie het die Nederlanders vir die T20I-wêreldbeker 2009 in Engeland gekwalifiseer. In die openingswedstryd het Nederland die krieketwêreld verras, toe hulle die gasheer op Lord’s met vier paaltjies geklop het. In die tweede wedstryd is Nederland deur die latere kampioen Pakistan geklop, waarvolgens hulle met ’n swakker lopietempo nie die Super Agt kon haal nie, nadat Pakistan tevore deur Engeland verslaan is. Tydens die kwalifisering vir die T20I-wêreldbeker 2010 in Wes-Indië het hulle vierde geëindig en sodoende dié toernooi misgeloop. Twee jaar later het hulle op ’n soortgelyke manier vertoon, toe hulle tydens die kwalifisering vir die T20I-wêreldbeker 2012 in Sri Lanka ook in die vierde plek geëindig het.

### Gereelde deelname aan toernooie 
[duimnael|Die Nederlandse nasionale krieketspan op 5 Julie 2010 in [Rotterdam]]
[duimnael|Wedstryd tussen [Sri Lankaanse nasionale krieketspan|Sri Lanka en Nederland tydens die T20I-wêreldbeker 2022 in Australië]]
[duimnael|Wedstryd tussen Australië en Nederland tydens die [Krieketwêreldbeker 2023 in Indië]]
Op 20 Julie 2010 het die Nederlandse span vir die eerste keer ’n toetsland in ’n EDI-wedstryd verslaan. In ’n eenmalige wedstryd tydens Bangladesj se besoek, wat weens reën tot 30 boulbeurte per span verminder is, het hulle die besoekers met ses paaltjies verslaan. Dié oorwinning, saam met hul wenrekord teen ander assosiaat- en medelede, het daartoe gelei dat Nederland in die IKR se amptelike EDI-ranglys ingesluit is.

Met hul derde plek tydens die krieketwêreldbekerkwalifisering 2009 het hulle vir die Krieketwêreldbeker 2011 in Bangladesj, Indië en Sri Lanka gekwalifiseer. In die oorblywende wedstryde teen Wes-Indië, Suid-Afrika, Indië, Bangladesj en Ierland kon Nederland nie daarin slaag om ’n oorwinning aan te teken nie en het laaste in hul groep geëindig. In September 2011 het Nederland Kenia in ’n kort twee-EDI-wedstrydreeks tuis skoonskip met 2–0 verslaan.

Tydens die T20I-wêreldbekerkwalifisering 2013 het hulle vir die T20I-wêreldbeker 2014 in Bangladesj gekwalifiseer en in die hooftoernooi het Nederland een oorwinning en een nederlaag elk aangeteken, voordat hulle in die laaste beslissende wedstryd te staan gekom het. Om met ’n beter lopietempo bo Zimbabwe en Ierland tot die volgende rondte te vorder moes hulle Ierland se telling binne 14.2 boulbeurte of minder inhaal. Toe Ierland 189 lopies aangeteken het, het dit egter onwaarskynlik gelyk. Met ’n sterk en aggressiewe kolfwerk het hulle nogtans 193/4 in 13.5 boulbeurte aangeteken, waardeur hulle die Super Tien gehaal het. Hoewel Nederland sy volgende drie wedstryde in dié rondte verloor het, insluitende ’n 39/10 teen Sri Lanka, kon hulle herstel en Engeland in die laaste wedstryd klop, Nederland het nogtans in die laaste plek geëindig.

In Junie 2014 is tydens die IKR se jaarlikse vergadering in Melbourne aan beide Nepal en Nederland T20I-status toegeken, nadat hulle vir die T20I-wêreldbeker 2014 gekwalifiseer het. asook vir die Krieketwêreldbeker 2019 in Engeland en Wallis misluk. Daarteenoor het hulle tydens die T20I-wêreldbekerkwalifisering 2015 vir die T20I-wêreldbeker 2016 in Indië gekwalifiseer en in hul groep net benede Bangladesj in die tweede plek geëindig, maar nie tot die Super Tien gevorder nie. Nederland het ook daarin geslaag om vir die T20I-wêreldbeker 2021 in Oman en die Verenigde Arabiese Emirate te kwalifiseer, maar hulle is ná drie nederlae reeds in die eerste rondte uitgeskakel. Die Nederlanders kon ook vir die T20I-wêreldbeker 2022 in Australië kwalifiseer, waar hulle ná oorwinnings in die eerste rondte oor die Verenigde Arabiese Emirate en Namibië, asook ’n nederlaag teen Sri Lanka die Super 12 gehaal het. Hier is hulle deur Bangladesj, Indië en Pakistan verslaan, waardeur hulle uit dié toernooi geskakel is. In sy laaste twee wedstryde het die span daarin geslaag om die toetslande Zimbabwe en Suid-Afrika te klop, waardeur die span regstreeks vir die daaropvolgende T20I-wêreldbeker 2024 gekwalifiseer het.

Nadat Nederland die Wêreldkrieketligakampioenskap 2015–17 gewen het, het hulle as enigste nietoetspan aan die Krieketwêreldbekersuperliga 2020–2023 vir die Krieketwêreldbeker 2023 in Indië deelgeneem, waar hulle teen die toetslande te staan gekom het. Nederland het die Krieketwêreldbekersuperliga 2020–2023 in die 13de en laaste plek afgesluit, waarna hulle die regstreekse kwalifisering misgeloop en aan die Krieketwêreldbekerkwalifisering 2023 in Zimbabwe om die laaste twee plekke deelgeneem en gelyktydig hul plek in die Krieketwêreldbekerliga 2 2023–2027 vir die Krieketwêreldbeker 2027 bespreek het. Tydens die Krieketwêreldbekerkwalifisering 2023 het die Nederlanders die eindstryd gehaal, waarmee hulle vir die hooftoernooi in Indië gekwalifiseer het. In die proses het hulle onder andere hul eerste EDI-oorwinning oor Wes-Indië ooit aangeteken, nadat die wedstryd in ’n gelykop geëindig en hulle die nodige Superboulbeurt gewen het. Tydens die Krieketwêreldbeker 2023 se groepfase in Indië het Nederland nederlae gely teen Pakistan, Nieu-Seeland, Sri Lanka, Australië, Afghanistan, Engeland en Indië, maar hulle kon ook verrassende oorwinnings oor die volle lede Suid-Afrika en Bangladesj aanteken. Met hul laaste plek het hulle egter die Kampioenetrofee 2025 in Pakistan misgeloop. Tydens die T20I-wêreldbeker 2024 in die Verenigde State Wes-Indië kon die Nederlanders Nepal klop, waarna hulle egter deur Suid-Afrika, Bangladesj en Sri Lanka verslaan en daarmee uit die toernooi geskakel is. Tydens die Europa-kwalifisering 2025 in Nederland het die gasheer slegs ’n nederlaag gely teen Skotland, maar al sy ander wedstryde teen Italië, Jersey en Guernsey gewen en sodoende vir die T20I-wêreldbeker 2026 gekwalifiseer. Tydens die hooftoernooi in Indië en Sri Lanka het die span slegs Namibië geklop, waarna hulle ná nederlae teen die Verenigde State, Pakistan en Indië nie die Super Agt kon haal nie.

## Kleure, kenteken en byname 
In EDI- en T20I-krieket dra Nederland oranje truie met oranje moue en ’n blou V-halslyn en oranje broeke. Veldwerkers dra ’n blou bofbalpet met oranje kleuraksente of ’n oranje sonhoed. Die kolwers se helms is op ’n soortgelyke manier geverf. Gedurende IKR-toernooie verskyn die borg se embleem op die regtermou en die belettering *NETHERLANDS* verskyn in die middel van die trui.

Die Koninklike Nederlandse Krieketbond se kenteken toon ’n gekroonde leeu wat trap, voor hom ’n paaltjie wat lê. Die leeu op die kenteken is die nasionale en koningsdier van Nederland.

Een van die Nederlandse nasionale krieketspan se bynaam is *Oranje*, ontleen aan die oranje truie en die Huis van Oranje-Nassau. Die oorsprong was in die Franse graafskap Orange wat Willem van Oranje geërf het. Hy het die Nederlanders in die 16de eeu na onafhanklikheid van Spanje geneem. Die volkslied “Wilhelmus” is ook aan hom gewy en oranje het die nasionale kleur van Nederland geword. ’n Ander bynaam is “vlieënde Nederlanders”.

## Tuisstadions 
Nederland beskik nie oor ’n amptelike tuisstadion vir sy nasionale span nie. Die Nederlandse nasionale krieketspan gebruik vir hul krieketwedstryde eerder ’n verskeidenheid stadions dwarsdeur Nederland:

### Krieketwêreldbekerstadions 
Tydens die Krieketwêreldbeker 1999 is Amstelveen se VRA-krieketveld vir een wedstryd, dié tussen Kenia en Suid-Afrika, gebruik. Nederland het dié toernooi saam met Engeland, Ierland, Skotland en Wallis aangebied, hoewel die nasionale span nie daaraan deelgeneem het nie.

## Spelers 
### Spelerstatistieke 
Daar het altesaam 87 spelers EDI- en 63 spelers T20I-krieket vir Nederland gespeel. Vervolgens die spelers wat vir die Nederlandse span die meeste lopies aangeteken en die meeste paaltjies geneem het.

#### Lopies 
#### Paaltjies 
### Spankapteins 
Tot op hede was agt spelers reeds die kaptein vir Nederland tydens ’n EDI-wedstryd en vyf tydens ’n T20I.

## Rekords 
### EDI-rekord teen ander lande 
### Krieketwêreldbekerrekord 
### Kampioenetrofeerekord 
### T20I-rekord teen ander lande 
### T20I-wêreldbekerrekord 
## Sien ook 
* Nederlandse nasionale rugbyspan
* Nederlandse nasionale sokkerspan
* Nederlandse nasionale vrouekrieketspan

## Verwysings 
## Bronnelys 
*  

## Eksterne skakels 
*  Amptelike webwerf van die Koninklike Nederlandse Krieketbond
*  Nederland op ESPNcricinfo
*  Nederland by die IKR