open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Fort van Petrus en Paulus

duimnael|250px|’n Lugfoto van die Fort van Petrus en Paulus.

Die **Fort van Petrus en Paulus** (Russies: Петропа́вловская кре́пость, *Petropawlofskaja krepost*) is die fort wat in 1706–1740 deur Pieter die Grote in Sint Petersburg, Rusland, laat bou is volgens die ontwerp van Domenico Trezzini.

Dit is die sentrale en belangrikste deel van die Staatsmuseum van Sint Peterburgse Geskiedenis. Die museum het geleidelik die enigste eienaar van die fort geword, buiten die gebou van die Sint Petersburgse Munt.

## Geskiedenis 
duimnael|250px|Paleisbrug en die fort.
Die fort is op 16 Mei (volgens die Juliaanse kalender) 1703 gestig deur Pieter die Grote op die klein Zajatsji-eiland aan die Newarivier. Volgens die Gregoriaanse kalender was dit 27 Mei. Dis gebou te midde van die Noordelike Oorlog met Swede om die toekomstige hoofstad te beskerm teen aanvalle deur die vyand. Die aanvanklike fort van grond en hout is binne ’n jaar voltooi en in 1706–1740 met stene oorgebou.

Van omstreeks 1720 af het die fort gedien as ’n basis vir die stad se garnisoen en ook as ’n tronk vir politieke gevangenes. Die Troebetskoi-bastion, wat in die 1870's herbou is, het die hooftronk geword. Die eerste mens wat uit die tronk ontsnap het, was die anargis prins Pjotr Kropotkin in 1876. Ander mense wat hier aangehou is, sluit in Pieter die Grote se seun Aleksei Petrowitsj, Artemi Wolinski, die Dekabriste, Fjodor Dostojefski, Leon Trotsky en Josip Broz Tito.

Tydens die Februarie-rewolusie van 1917 is die fort aangeval deur oproerige soldate en die gevangenes is bevry. Onder die bewind van die Russiese Oorgangsregering is honderde tsaristiese amptenare hier aangehou.

In 1924 is die grootste deel van die fort in ’n museum omskep. Dit het tydens die Tweede Wêreldoorlog groot skade gely weens die bombardement van die stad deur Nazi-Duitsland, maar is ná die oorlog gerestoureer.

## Besienswaardighede 
Die fort bevat verskeie geboue van belang rondom die Katedraal van Petrus en Paulus (1712–1733) met sy kloktoring van 123,2 meter (die hoogste in die middestad).

In die katedraal is die grafte van al die Russiese tsaars van Pieter die Grote tot Aleksander III, met die uitsondering van Pieter II en Iwan VI. Die oorskot van Nikolaas II en sy gesin is op 17 Julie 1998 hier herbegrawe. In 2006 is die oorskot van keiserin Maria Fjodorowna van Kopenhagen gebring en langs haar man, Aleksander III, herbegrawe.

Die strande om die fort se mure is van die gewildstes in Sint Petersburg. Dit is gewoonlik stampvol in die somer.

## Galery 

Lêer:Ioann bridge gates 640.jpg|Die ingang vanaf die Ioannofski-brug.
Lêer:Peter and Paul Cathedral.jpg|Die Katedraal van Petrus en Paulus.
Lêer:Peter and Paul Fortress at sunset, Saint Petersburg, Russia.jpg|Die fort en katedraal van die Newa af gesien.

## Verwysings 
* 15px Hierdie artikel is vertaal uit die Engelse Wikipedia
Gruinard-eiland

**Gruinard-eiland** is 'n klein, ovaalvormige eilandjie in Gruinardbaai ongeveer 1.1&nbsp;km vanaf die Skotse hoofland. Die eiland is 2&nbsp;km lank en 1&nbsp;km breed. Daar is tydens die Tweede Wêreldoorlog met antraks op die eiland ge-eksprimenteer met die gevolg dat die eiland vir jare gevaarlik was vir mense om op te woon. Op 24 April 1990 is die eiland veilig verklaar.

## Verwysings
Kim Koo

**Kim Koo** (11 Julie 1876-26 Junie 1949; Koreaans: 김구/金九) was 'n Koreaanse onafhanklikheidsaktivis en politikus. Hy was van 1940 tot 1948 president van die voorlopige regering van Korea. Van 1921 tot 1927 was hy eerste minister en van 1923 tot 1924 minister van binnelandse sake.

## Bronne 
*  Gedenkmuseum Kim Koo
*  Gedenkvereniging Kim Koo
*  Gedenkstigting Kim Koo
Brandrissie

duimnael|Thaise rissies, 'n tipe Cayenne-peper
duimnael|*Capsicum annuum* 'Cayenne'

Die **brandrissie** (in Engels bekend as *Cayenne pepper*,
*cow-horn pepper*, *aleva*, *bird pepper*),
of, in sy poeiervorm, bekend as **rooipeper** of **paprika** — is 'n skerp rissie wat gebruik word om smaak en geur aan disse te verleen. Wanneer dit ryp is, het dit 'n helder rooi kleur, maar kan ook groen geëet word. Dié kultivar van *Capsicum annuum* is vernoem na die stad Cayenne in Frans-Guyana en is verwant aan soetrissies, jalapeños en andere. Die genus *Capsicum* is in die nagskadufamilie *Solanaceae*.

Die vrugte word normaalweg gedroog en gemaal, of verpulp en in koekies gebak, wat dan gemaal en gesif word om die verpoeierde spesery te lewer.

## In kos 
[regs|duimnael|200px|Brandrissies kan gebruik word vir die sagmaak van [hoendervleis|hoenderporsies]]

Rissies word gebruik tydens die kook van sterkgegeurde disse, as 'n poeier of in sy heel vorm (bv. in Indië, Korea, Sichua en ander Asiatiese lande), of in 'n dun, asyn-gebaseerde sous. Die hitte word op 30&nbsp;000 tot 50&nbsp;000 eenhede op die Scoville-skaal  gereken. Dit word ook gebruik as 'n kruietoevoegsel.

## In drankies 
Drankies is deesdae beskikbaar met brandrissie-ekstrak, kapsisien, as 'n aktiewe bestanddeel.

## Verbouing 
Meeste verboude soorte van die brandrissie, *Capsicum annuum*, kan op enige plek gekweek word en neem omtrent 100 dae om volgroei te raak. Rissies verkies warm, vogtige, voedingsryke grond in 'n warm klimaat. Die plante bereik ongeveer 0,6 tot 1 meter in hoogte en moet omtrent een meter uitmekaar geplant word.

## Voedingswaarde 
Brandrissies het 'n redelike hoë vitamien A-inhoud. Verder bevat dit ook vitamien B6, riboflavien,vitamien C, vitamien E, kalium en mangaan.
Die relatief klein hoeveelhede rissie wat met etes ingeneem word, maak die voedingswaarde van die indiwiduele stowwe egter weglaatbaar klein in die daaglikse waardetabel. 

Baie vrae is al gevra oor die hitte-effek van brandrissies. Daar is beweer Kanadese inwoners het brandrissies in hulle stewels gebruik om hitte te behou in temperature onder vriespunt.

## Verwysings en notas 
## Verdere leesstof 
* 

## Eksterne skakels 
* How spicy foods can kill cancers – BBC News
Laurie Kay

**Laurie Kay** (sterfdatum 24 April 2013) was 'n Suid-Afrikaanse kommersiële vlieënier. Hy word onthou as die vlieënier wat in 1995 met ’n Boeing 747-straler laag oor Ellispark-stadion gevlieg het voor die Rugbywêreld­beker-eindstryd tussen die Springbokke en Nieu-Seeland.

## Verwysings
Boesmanland (bantoestan)

**Boesmanland** is 'n voormalige tuisland (Bantoestan) in die noordooste van Suidwes-Afrika. Dit het 'n oppervlak van sowat 23&nbsp;927 vierkante kilometer beslaan. Die hoofstad was Tsumkwe. Die tuisland was geskep om die Sanprekende mense (die *Boesmans*) te huisves, en in 1964 het dit meer as 12&nbsp;000 inwoners gehad.

duimnael|links|Kaart van Boesmanland
Die tuisland was nooit volledig onafhanklik nie. Volgens die voorbereiding van die Namibiese onafhanklikheid van Suid-Afrika, is die tuisland in Mei 1989 weer by Suidwes-Afrika heringedeel, en wel as deel van Otjozondjoepa.

## Eksterne skakels 
*
Damaraland

**Damaraland** was 'n vorige Bantoestan (*tuisland*) in die noorde van Suidwes-Afrika. Dit het 'n oppervlak van sowat 47&nbsp;990 vierkante kilometer beslaan. Die hoofstad was Khorixas. Die tuisland is geskep vir die Damarasprekende mense te huisves en het in 1964 meer as 44&nbsp;000 inwoners gehad.

duimnael|links|Kaart van Damaraland
Ter die voorbereiding van die Namibiese onafhanklikheid van Suid-Afrika, is die tuisland heringelyf by Suidwes-Afrika, en wel as deel van Kunene.

## Eksterne skakels 
*
Oos-Caprivi

duimnael|links|Kaart van Oos-Caprivi
**Oos-Caprivi** was 'n vorige Bantoestan (*tuisland*) in die noordooste van Suidwes-Afrika. Dit het 'n oppervlak van sowat 19&nbsp;532 vierkante kilometer beslaan. Die hoofstad was Katima Mulilo. Die tuisland was geskep vir die Loziprekende mense te huisves en in 1964 het dit meer as 90&nbsp;422 inwoners gehad.

Volgens die voorbereiding van die Namibiese onafhanklikheid van Suid-Afrika, is die tuisland heringelyf by Suidwes-Afrika, en wel as deel van Caprivi.
Herbert Henry Asquith

**Herbert Henry Asquith, 1ste graaf van Oxford en Asquith** (* 12 September 1852; † 15 Februarie 1928) was 'n liberale Britse politikus wat tussen 1908 en 1916 as eerste minister van die Verenigde Koninkryk gedien het. Sy ampstermyn was tot en met 5 Januarie 1988 die langste aaneenlopende van alle Britse eerste ministers in die 20ste eeu - 'n rekord wat eers deur Margaret Thatcher gebreek is.

As Britse premier het Asquith met sy Liberale Party 'n aantal belangrike hervormings ingestel, waaronder sosiale versekering en die beperking van die politieke invloed van die Britse Hoërhuis. Onder sy regering het die Verenigde Koninkryk tot die Eerste Wêreldoorlog toegetree, maar 'n reeks militêre en politieke krisisse het in laat 1916 tot sy vervanging deur David Lloyd George gelei. Asquith se politieke geskil met Lloyd George was 'n beslissende faktor in die agteruitgang van die Liberale Party.

Voor sy ampstermyn as eerste minister het hy as minister van binnelandse sake (*Home Secretary*, 1892-95) en as minister van finansies (*Chancellor of the Exchequer*, 1905-08) gedien. Voor sy verheffing tot die adelstand in 1925, toe hy die graaf van Oxford en Asquith geword het, het hy algemeen as *H.H. Asquith* bekend gestaan.

Asquith se prestasies in vredestye is deur sy swakhede in oorlogstye oorskadu. Baie geskiedkundiges beskryf hom as 'n aarselende eerste minister wat nie in staat was om vir die publiek die indruk van 'n aktiewe en dinamiese politieke leier te skep nie. Ander historici beklemtoon die uitstekende administratiewe vaardighede wat hy deurgaans vertoon het en voer aan dat baie van die beduidende hervormings, wat algemeen met Lloyd George as "die man wat die oorlog gewen het" verbind word, in werklikheid deur Asquith geïmplementeer is.

Die oorheersende geskiedkundige oordeel is dat daar in der waarheid twee Asquiths was: die hoflike en versoenende Asquith wat sukses as politieke leier in vredestye behaal het, en die weifelende Asquith wat in toenemende mate uitgeput geraak het en gedurende die Groot Oorlog 'n beleid van verwarring en vertraging gevoer het.

## Bronnelys 
* Stephen Bates: *Asquith. (20 British Prime Ministers of the 20th Century)*. Haus Publishing, London 2006, .
* John Campbell: *Pistols at Dawn: Two Hundred Years of Political Rivalry from Pitt and Fox to Blair and Brown.* Vintage Books, London 2009, ,
* Roy Jenkins: *Asquith: Portrait of a Man and an Era.* Collins, London 1986, .
* Stephen Koss: *Asquith.* Lane, London 1976, .
* V. Markham Lester: *H. H. Asquith: Last of the Romans.* Lexington Books, London 2019, .
Ek gaan na die maan

duimnael|300px|Wat wil jy na die maan neem?

**Ek gaan na die maan** is 'n woordspeletjie wat deur (of saam met) kinders gespeel kan word.

Die spel word begin deur te sê, "''Ek gaan na die maan en vat 'n [iets eksoties] saam*." Die tweede persoon moet al die vorige spelers se items herhaal en iets bylas. So kan die tweede speler sê, "*Ek gaan na die maan en vat 'n tennisbaan en 'n swembad saam.''" Die spel gaan voort deur die lys al langer en langer te maak. As 'n speler 'n fout begaan is hy uit. Die speler wat die langste lys van items kan onthou wen.

Die spel kan gebruik word om ouditiewe geheue te verbeter. Dit is veral nuttig om kinders in 'n ingeperkte ruimte soos 'n kar besig te hou.

As 'n variasie kan die items in alfabetiese volgorde herhaal word.

## Sien ook 
* Lys van kinderspeletjies
Dekabriste-eiland

**Dekabriste-eiland** (Russies: остров Декабристов, *ostrof Dekabristof*) is ’n eiland in Sint Petersburg, Rusland, wat noord van Wasiljefski-eiland in die delta van die Newarivier lê. In die noorde word dit begrens deur die Klein-Newa en in die weste deur die Golf van Finland. Die eiland word van Wasiljefski-eiland geskei deur die Smolenka-rivier. Saam vorm hulle die Wasileostrofski-distrik, ’n administratiewe afdeling van Sint Petersburg.

Die eiland, wat laag lê en dikwels oorvloei het, is nietemin as ’n begraafplaas gebruik. Die naam was eers **Golodai-eiland** (остров Голодай), maar is in die Sowjettyd verander na Dekabriste-eiland ter herdenking van vyf leiers van die Dekabriste-opstand in Desember 1825 teen Nikolaas I van Rusland. Hulle is in ongemerkte grafte op Golodai begrawe.

In 1911 het ’n Britse maatskappy ’n deel van 1 vierkante kilometer in die westelike deel van Golodai-eiland begin ontwikkel in ’n neoklassieke woonbuurt. ’n Klein deel van die projek is voltooi voor die Eerste Wêreldoorlog en die Russiese Rewolusie van 1917. Die oostelike en noordelike deel van die eiland is in ’n groot mate geïndustrialiseer; op die westelike deel is woonstelblokke uit die tyd van Leonid Brezjnef.

Dekabriste-eiland word met Wasiljefski-eiland verbind met vyf brûe en aan die vasteland met die Primorskaja-moltreinstasie.

## Eksterne skakels 
* 15px Hierdie artikel is vertaal uit die Engelse Wikipedia
Jelagin-eiland

duimnael|240px|links|Jelagin-eiland

**Jelagin-eiland** (Russies: Елагин остров) is ’n eiland in Sint Petersburg, Rusland, wat in die delta van die Newarivier lê tussen die Groot- en die Middel-Nefka. Dit word met brûe aan Krestofski- en Kamenni-eiland en aan Primorski verbind. Dit kan ook met die Krestofski Ostrof- en die Staraja Derewnja-moltreinstasie bereik word.

Die bekendste baken is die Jelagin-paleis, een van die min geboue op die eiland. Dit was aanvanklik ’n ontspanningsplek vir die adel. Dit was eers bekend as **Melgoenof-eiland** en kry sy huidige naam van sy eertydse eienaar, Iwan Jelagin (1725–1793), die stigter van die Russiese Vrymesselaars. Ná die Russiese Rewolusie is die eiland oopgestel vir die publiek as ’n openbare park wat genoem is na die Bolsjewistiese leier Sergei Kirof.

Die eiland is ’n gewilde naweekbestemming vir inwoners van Sint Petersburg. Besoekers kan bote huur om op die eiland se verskeie damme en kanale te vaar. Ook rolskaatse en fietse kan gehuur word en kinders kan op ponies en miniatuurtreine ry. Daar is verskeie wandelpaaie van verskeie kilometers.

## Verwysings 
* 15px Hierdie artikel is vertaal uit die Engelse Wikipedia
USS Nimitz

Die '*USS *Nimitz''''' is 'n kernaangedrewe vliegdekskip van die Amerikaanse Vloot. Hy het sy naam verleen aan die *Nimitz*-klas vliegdekskepe.

## Geskiedenis 
Op 1 Julie 1966 is fondse goedgekeur deur die Amerikaanse Kongres om *Nimitz* te bou. Daar is beplan vir voltooiing gedurende 1971. Sy kiel is gelê in 1968. Hy is toegerus met slegs twee kernkragreaktors - teenooor die agt van die USS *Enterprise* (CVN-65). Hy is voltooi en in diens gestel op 3 Mei 1975 teen 'n koste van VS$1,881 miljard.

## Tegniese besonderhede 
Hy verplaas 100&nbsp;020 ton water met vol vrag - en is 332,9 m lank, 76,8 m breed en het 'n diepgang van 11,3 m. Hy word aangedryf deur twee A4W kernreaktors wat vier stelle *General Electric* stoomturbines aandryf. Die turbines lewer 280&nbsp;000 dryfasperdekrag gesamentlik. Dié krag kan 'n topspoed van 31,5 knope verseker. Hy dra meer as 90 vliegtuie en helikopters. Vir selfbeskerming is hy toegerus met grond-tot-lugmissiele.

## Bron 
* The US War Machine. Salamander Books. 1979. ISBN O-86101-016-7
Krestofski-eiland

**Krestofski-eiland** (Russies: Крестовский остров, *Krestofski ostrof*) is ’n eiland van 4,2&nbsp;km2 in Sint Petersburg, Rusland, wat in die delta van die Newarivier lê tussen die Klein- en die Middel-Nefka. Dit val in die administratiewe distrik Petrograd. Die eiland is met ’n paar brûe verbind aan Petrogradski-, Jelagin- en Kamenni-eiland. Dit kan ook bereik word deur die Krestofski Ostrof-moltreinstasie.

## Naam 
Die naam *Krestofski ostrof* kan vertaal word as "Kruiseiland". Daar is verskeie verhale oor waar die naam vandaan kom. Een is dat daar voor die stigting van Sint Petersburg ’n kapel met ’n groot kruis gestaan het. ’n Ander is dat toe Pieter die Grote se suster, Natalia, ’n huis daar laat bou het, ’n groot kruis in die grond gekry is. Dit kan ook sy naam kry van die meer in die middel van die eiland wat die vorm van ’n kruis het.

In die Sowjet-tyd het die eiland saam met Kamenni- en Jelagin-eiland die Kirof-eilande gevorm.

## Geskiedenis 
Die eiland het in die 18de eeu aan die howeling graaf Kirill Razoemofski behoort en is in 1803 deur prins Aleksander Michailowitsj Belosselski-Belozerski gekoop, wie se familie dit tot met die Russiese Rewolusie van 1917 besit het. Hulle het ’n huis daarop laat bou wat later in ’n klein paleis omskep is.

Die oostelike deel van die eiland het sedert die 1900's verstedelik. Tans is verskeie projekte vir duurder behuising aan die gang.

Die eiland het ’n tradisie van sport en ontspanning. ’n Nuwe stadion, wat die tuiste sal wees vir die Zenit Sint Petersburg-sokkerklub, word tans in die westelike deel van die eiland gebou in die plek van die ou Kirof-stadion. Dit het nog nie ’n naam nie en word voorlopig in Russies "die stadion in die westelike deel van Petrofski-eiland" genoem. Dit sal waarskynlik in 2015 klaar wees, nadat die datum verskeie kere uitgestel is, en sal plek hê vir 62&nbsp;000 mense. Daar is ook heelwat tennis-, boot- en roeiklubs.

## Verwysings 
## Eksterne skakels 
* Krestovsky Island @ *Encyclopaedia of Saint Petersburg*
* 15px Hierdie artikel is deels vertaal uit die Engelse Wikipedia
Petrogradski-eiland

duimnael|240px|Bolsjoi-prospekt op Petrogradski-eiland.

**Petrogradski-eiland** (Russies: Петроградский остров, *Petrogradski ostrof*) is die derde grootste eiland in die delta van die Newarivier in Sint Petersburg, Rusland. Saam met Zajatsji- Aptekarski- en Petrofski-eiland vorm dit die Petrogradskaja-kant (Russies: Петроградская сторона).

## Geografie 
Petrogradski-eiland lê tussen die Newa en sy sytak die Groot-Nefka. Dit word van die Aptekarski-eiland in die noorde geskei deur die Karpofka-rivier, van Krestofski-eiland in die weste deur die Klein-Nefka, van Petrofski-eiland in die suide deur die Zjdanofka-rivier en van Zajatsji-eiland in die suidooste deur die Kronwerkski-straat. Dit word deur verskeie brûe met dié dele verbind.

## Geskiedenis 
duimnael|links|240px|Kamennoostrofski-prospekt.
Finse en Sweedse plase het ’n groot Russiese nedersetting geword nadat die gebied deur Rusland beset is en het in die 17de eeu aanhou ontwikkel. In 1703 het Pieter die Grote die fondament van die Fort van Petrus en Paulus op die nabygeleë Zajatsji-eiland gelê. In dié tyd het hy naby die huidige Troitskaja-plein gewoon in die suidooste van die eiland, wat toe as **Gorodskoi-eiland** bekend was. Ná Pieter se dood in 1725 is dit hernoem na **Peterboergski-eiland**.

Die administratiewe sentrum van Sint Petersburg is in die 1720's na Wasiljefski-eiland verskuif en in die 1730's het die eiland ’n residensiële voorstad geword.

Die ander hoofpad is Kamennoostrofski-prospekt, wat Bolsjoi-prospekt in die noorde kruis en na die huidige Troitski-brug loop. Die laan is in die 18de eeu na Kamenni-eiland gebou. In die 1870's het perdekarre die laan begin gebruik en in 1909 is ’n elektriese tremspoor aangelê. In 1903 is die laan uitgebrei tot by Troitskaja-plein.

Toe Sint Petersburg in 1914 hernoem is na Petrograd, het die eiland sy huidige naam gekry.

Op die eiland is ook die Lenfilm-rolprentateljees, die Joebileini-sportpaleis,
die Sint Peterburgse Planetarium
en die Leningrad-dieretuin.

## Verwysings 
* 15px Hierdie artikel is vertaal uit die Engelse Wikipedia
Soetrissie

duimnael|Rooi, geel en groen soetrissies. Dit word in pakke van drie verkoop en staan bekend as "verkeerslig-rissies"

Die **soetrissie** is die vrug van 'n kultivar van die *Capsicum annuum*. Ander kultivars van dieselfde spesie lyk heel anders en staan ook bekend as brandrissies. Die spesie kom oorspronklik uit Suid-Amerika, maar het in Europa bekendheid verwerf in Hongarye en Turkye. Rissiesaad is in 1493 na Spanje versprei en daarvandaan na ander lande in Europa, Afrika en Asië. China is tans die wêreld se grootste rissieprodusent, gevolg deur Meksiko en Indonesië.

Engelse name sluit in *bell pepper*, *sweet pepper* of net *pepper* (in Brittanje en Ierland) en *capsicum* (in Indië, Australië en Nieu-Seeland). Dit is 'n kultivargroep van die spesie *Capsicum annuum*. Kultivars van die plant produseer vrugte in verskillende kleure: rooi, geel, oranje, groen, asook bruin, ivoor, lig- en donkerpers.

## Voedingswaarde 
Soetrissies het 'n redelike hoë vitamien A-inhoud. Verder bevat dit ook vitamien B6, riboflavien,vitamien C, vitamien E, kalium en mangaan.

## Top rissie-produserende lande 
## Galery 

Lêer:oranje paprika.jpg|'n Oranje soetrissie
Lêer:Capsicum1.jpg|'n Versameling soetrissies van verskillende kleure
Lêer:Red capsicum and cross section.jpg|'n Halwe en heel rooi soetrissie
Lêer:Purple bellpepper.jpg|'n Heel pers soetrissie
Lêer:Capsicum annuum 2008.jpg|Rooi soetrissie
Lêer:Piiman green pepper-garden.jpg|Groen Japannese soetrissie
Lêer:Green-Yellow-Red-Pepper-2009.jpg|Groen, geel en rooi soetrissie
Lêer:Bell Pepper (Quadrato d'Asti Giallo) Flower.jpg|Rissiebloeisels
Lêer:Baby Bell pepper Capsicum annuum.jpg|Sekondêre groei binne 'n rissievrug
Lêer:PaprikaarrangementSide.jpg|Rooi soetrissies dien as versiering
Lêer:Paprika Rumba.jpg|'n Soetrissieplant
Petrofski-eiland

duimnael|260px|links|Petrofski-eiland.

**Petrofski-eiland** (Russies: Петровский остров, *Petrofski ostrof*) is ’n eiland in Sint Petersburg, Rusland, wat in die delta van die Newarivier lê tussen die Klein-Newa, Zjdanofka, Klein-Nefka en die Golf van Finland.

Voordat Rusland die gebied oorgeneem het, was die Finse naam Patsassaari-eiland ("Pilaareiland") en die Russiese naam Stolbovoi-eiland. Dit was waarskynlik vanweë die lang vorm daarvan. Die moderne naam is sedert 1713 bekend.

* 15px Hierdie artikel is vertaal uit die Russiese Wikipedia
Zajatsji-eiland

[duimnael|280px|links|Die [Fort van Petrus en Paulus op Zajatsji-eiland.]]

**Zajatsji-eiland** (Russies: За́ячий остров, *Zajatsji ostrof*), wat vertaal kan word as "Haaseiland", is ’n eiland in Sint Petersburg, Rusland, wat in die breedste deel van die Newarivierdelta lê. Dit word van Petrogradski-eiland in die noorde geskei deur die Kronwerkski-straat en daarmee verbind deur die Kronwerkski- en die Ioannofski-brug.

Die eiland bied ’n prentjiemooi uitsig op die stad se historiese sentrum en die Newa.

## Geskiedenis 
Zajatsji-eiland was vir die grootste deel van sy geskiedenis ’n moerasagtige, onbewoonde eiland tot in 1703, toe Pieter die Grote sy Fort van Petrus en Paulus daar begin bou en self die eerste stene van die fondament gelê het.

Tot in die 19de eeu was daar drie kanale in die fort, wat die eiland in vier verdeel het. Die kanale is in die laat 19de eeu opgevul.

## Verwysings 
: *15px Hierdie artikel is vertaal uit die Engelse Wikipedia*
Groot-Newarivier

Die **Groot-Newarivier** of **Bolsjaja Newa** (Russies: Больша́я Нева́) is die grootste sytak van die Newarivier. Dit begin min of meer by die Strelka, die mees oostelike punt van Wasiljefski-eiland.

Die rivier is 3,5&nbsp;km lank en tot 12,8 meter diep, en die breedte wissel van 200 tot 400 meter. Sy sytakke is die Fontanka, Moika en Nowo-Admiralteiski-kanaal.

Daar is twee brûe oor die Bolsjaja Newa, Paleis- en Blagowesjtsjenski-brug.
Klein-Newarivier

Die **Klein-Newarivier** of **Malaja Newa** (Russies: Ма́лая Нева́) is die tweede grootste sytak van die Newarivier. Die Newa verdeel naby die Strelka, die mees oostelike punt van Wasiljefski-eiland in Sint Petersburg, in die Bolsjaja Newa (die suidelike tak) en die Malaja Newa (die noordelike tak).

Die rivier is 4,25&nbsp;km lank en tot 7 meter diep, en die breedte wissel van 200 tot 400 meter. Sy sytakke is die Smolenka en Zjdanofka. 

Daar is twee brûe oor die Malaja Newa, Beurs- en Toetsjkof-brug.
Aptekarski-eiland

**Aptekarski-eiland** (Russies: Аптекарский остров, *Aptekarski ostrof*) is ’n klein eiland van sowat 2&nbsp;km2 in Sint Petersburg, Rusland, wat in die noordelike deel van die Newarivierdelta lê. Dit word van Petrogradski-eiland geskei deur die Karpofka-rivier, van Kamenni- en Krestofski-eiland deur die Klein-Nefka en van die Wiborg-streek deur die Groot-Nefka. Verskeie brûe verbind die eiland met dié streke.

## Naam 
Die oorspronklike Finse naam was *Korpisaari* ("Eiland met die digte woud") of *Korppisaari* ("Kraai-eiland"). Die moderne naam beteken "Apteekeiland".

## Geskiedenis 
duimnael|240px|links|Die Lopoechinski-tuin met die Gromof-*datsja*.
In 1714 het tsaar Pieter die Grote opdrag gegee dat die eiland in ’n mediese hoofkantoor omskep word. Aan die suidoostelike kant is ’n tuin aangelê vir medisinale kruie. Mettertyd het dit die Sint Petersburgse Botaniese Tuin geword en eindelik is die Komarof- Botaniese Instituut hier gestig. Mediese toerusting is later hier vervaardig ná die stigting van die eerste laboratorium vir mediese toerusting. Die laboratorium het intussen die maatskappy Krasnogwardejets geword.

Tydens die bewind van keisers Paul en Aleksander I van Rusland het die eiland ’n vakansieoord geword vir die Russiese adel, wat huise gebou en tuine soos die Lopoechinski-tuin aangelê het. Met die industrialisasie van die eiland is woonstelle vir die werkers hier gebou wat deur bekende Russiese argitekte ontwerp is.

Groot opvoedingsinstellings op die eiland sluit in die Sint Petersburgse Elektrotegniese Universiteit, Chemiese Farmaseutiese Akademie en die Instituut vir Instrumentele Medisyne van die Russiese Akademie vir Mediese Wetenskap. ’n Kompleks is ook in die Sowjet-tyd gebou vir Leningrad-TV, onder meer die TV-toring, die hoogste konstruksie in die stad.

## Verdere leesstof 
* Aptekarsky Ostrov, Gribanov, B.I. en Lurye, L.Y. 1988, Lenisdat, 

15px Hierdie artikel is vertaal uit die Engelse Wikipedia
Fontanka

**Fontanka** (Russies: Фонтанка) is ’n sytak van die Newarivier wat deur die hele Sentrale Sint Petersburg in Rusland loop. Dit is 6&nbsp;700&nbsp;m lank, tot 70&nbsp;m breed en tot 3,5&nbsp;m diep. Eertydse wonings van die Russiese adel staan ingeryg op die Fontanka-oewer.

Die rivier, een van 93 riviere en kanale in Sint Petersburg, was eens bekend as die "Naamlose Spruit" (Безымянный ерик). Dit het in 1719 sy huidige naam gekry omdat die rivier water verskaf vir die fonteine van die Somertuin.

Tot in die middel van die 18de eeu is die Fontanka beskou as die suidelike grens van Sint Petersburg. Die adel het hul huise en paleise op die oewer gebou – die grootste hiervan is die Somer- en Anitsjkof-paleis. In 1780–1789 is die oewers met sement uitgepleister.

Van die Barok-wonings aan die ower is die Sjeremetjef-, Beloselski-Belozerski- en Sjoewalof-paleis en die Kerk van Sint Panteleimon. Die Neoklassieke strukture uit die 18de eeu sluit in die Katharina-instituut en die Joesoepof-paleis. Van die huise bevat vandag museums van die skrywers en komponiste wat daar gewoon het, soos Aleksander Poesjkin, Anna Achmatowa en ander.

Daar loop 15 brûe oor die Fontanka, onder meer die 18de-eeuse Lomonosof en die uitspattige Egiptiese Brug. Nefski-prospekt loop oor die bekendste van die brûe, die Anitsjkof-brug.

## Verwysings 
* Канн П. Я. Прогулки по Петербургу: Вдоль Мойки, Фонтанки, Садовой. Sint Petersburg, 1994 
* 
* 15px Hierdie artikel is vertaal uit die Engelse Wikipedia
Suman Sahai

**Suman Sahai** is 'n Indiese aktivis en die stigter van "Gene Campaign".

## Loopbaan 
Sahai het 'n Ph.D. van die Indian Agricultural Research Institute (1975). Sy het gewerk aan die Universiteit van Alberta, Universiteit van Chicago, en die Universiteit van Heidelberg, waar sy haar habilitasie in menslike genetika gedoen het. Volgens die Web of Science het Sahai meer as 40 artikels gepubliseer, meestal oor beleidkwessies met betrekking tot geneties-gemodifiseerde organismes, wat meer as 150 keer aangehaal is (h-indeks = 7).

## Toekennings 
* Order of the Golden Ark, 2001
* Padma Shri, 2011

## Omstredenheid 
In April 2013 is aangedui dat Sahai plagiaat gepleeg het in haar habilitasie-tesis, wat ingedien was aan die Universiteit van Heidelberg in 1986. Verder is sy beskuldig dat sy haarself as 'n professor van daardie universiteit voorgegee het, sonder dat sy ooit werklik so 'n posisie beklee het. Op 14 April 2013 het die Universiteit van Heidelberg bevestig dat plagiaat plaasgevind het, dat Sahai geen reg het om haarself 'n professor van die Universiteit van Heidelberg te noem nie, en dat haar habilitasie teruggetrek is.

## Verwysings
Moika

Die **Moika** (Russies: Мо́йка) is ’n klein rivier wat om die sentrale deel van Sint Petersburg, Rusland, loop en dit in werklikheid ’n eiland maak. Die rivier, wat aanvanklik **Mia** genoem is, het dié naam gekry van die Ingriese woord vir "modder" of "slyk". Dit is 5&nbsp;km lank en 40&nbsp;m breed.

duimnael|links|Die Blou Brug van 99&nbsp;m breed loop naby die Maria-paleis oor die Moika.
Die rivier vloei van die Fontanka naby die Somertuin verby die Marsveld oor Nefski-prospekt en die Krjoekof-kanaal tot in die Newarivier. In 1711 het Pieter die Grote gelas dat die rivier versterk word. Nadat die Krjoekof-kanaal dit met die Fontanka verbind het, het die water so helder geword dat die naam verander is van Mia na die huidige Moika, wat vebind word met die Russiese woord vir "om te was".

Vier brûe het aanvanklik oor die Moika geloop: die Blou, Groen, Geel en Rooi brug. Die Blou Brug van 99&nbsp;m breed, wat nou skaars gesien kan word onder Sint Isak-plein, is steeds die breedste brug in die stad. Daar is tans 15 brûe.

Van die weelderige 18de-eeuse geboue aan die oewer sluit in die Stroganof-, Razoemofski- en Moika-paleis, die Nieu-Holland-boog, Ronde Mark en Aleksander Poesjkin-museum.

## Verwysings 
* Канн П. Я. Прогулки по Петербургу: Вдоль Мойки, Фонтанки, Садовой. Sint Petersburg, 1994 

* 15px Hierdie artikel is vertaal uit die Engelse Wikipedia
Marsveld

duimnael|280px|Lugfoto van die Marsveld.
duimnael|280px|Die Marsveld in die vroeë 19de eeu.
duimnael|180px|Die Ewige Vlam.

Die **Marsveld** of **Marsowo Polje** (Russies: Ма́рсово по́ле) is ’n groot park in die middel van Sint Petersburg, Rusland, wat na die god Mars uit die Romeinse mitologie genoem is. Dit beslaan sowat 9&nbsp;ha. In die noorde grens die veld aan die Marmerpaleis, Soeworowa-plein en die Betskoi- en Saltikof-wonings. Aan die westekant is die kasernes van die Pawlofski-regiment. Die Moikarivier vorm die grens in die suide.

## Geskiedenis 
Die geskiedenis van die Marsveld begin in die eerste jare van Sint Petersburg se bestaan, toe dit die **Groot Veld** genoem is. Later is vierings van die Russiese oorwinning in die Groot Noordelike Oorlog daar gehou en is dit hernoem na die **Plesierveld**. In die 1740's is die Plesierveld vir ’n kort rukkie verander in ’n wandelpark met paadjies, grasperke en blomme. Sy volgende naam, die **Tsarinaveld**, is begin gebruik nadat die Somerpaleis vir keiserin Katharina I gebou is. Na aan die einde van die 18de eeu het die Tsarinaveld egter ’n militêre paradegrond geword waar monumente opgerig is ter viering van die oorwinnings van die Russiese leër.

Een van die generaals wat daar vereer is, was Aleksander Soeworof, wat uitgebeeld is as die Romeinse god Mars. In 1805 is die Tsarinaveld amptelik hernoem tot die Marsveld. Ná die Februarie-rewolusie het die Marsveld sy funksie as militêre paradegrond verloor en het dit ’n gedenkteken geword. In die somer van 1942 is die Marsveld toegeplant met groente om kos te verskaf tydens die Beleg van Leningrad.

## Grafte 
Op 23 Mei 1917 is deelnemers aan die Februarie-rewolusie daar begrawe. Altesaam 184 van die 1&nbsp;382 burgers wat tydens die rewolusie dood is, is daar ter ruste gelê in een gesamentlike graf. In 1917 tot 1919 is ’n monument ter ere van "vegters van die rewolusie" daar opgerig. In 1918 is die plein se naam verander na **Plek van Slagoffers van die Rewolusie**, maar in 1944 is die naam terugverander.

## Die Ewige Vlam 
Op 6 November 1957 is ’n Ewige Vlam, die eerste in Rusland, in die middel van die Marsveld aangesteek. Van hier is die vlam in 1967 na Moskou geneem en naby die Kremlinmuur op die Graf van die Onbekende Soldaat geplaas. Die vlam van die Marsveld brand ook by ander gedenktekens in Sint Petersburg.

## Eksterne skakels 
* Field of Mars in Encyclopaedia of St. Petersburg
* Inligting 

* 15px Hierdie artikel is vertaal uit die Engelse Wikipedia
Lisburn

**Lisburn** (Iers-Gaelies: *Lios na gCearrbhach*) is 'n stad in Noord-Ierland wat suid-wes van Belfast aan die Laganrivier geleë is. Lisburn maak deel uit van die metropolitaanse gebied van Belfast, met 'n bevolking van 71&nbsp;465 volgens die sensus van 2011. Lisburn se groter *council area*, die tweede grootste in Noord-Ierland na Belfast, het 'n groeiende bevolking van sowat 114&nbsp;000.
duimnael|links|*The Island Spinning Company, Ltd.* - 'n plaaslike linnespinnery
Lisburn is in die Laganvallei geleë, en alhoewel dit lankal tot 'n besige voorstad van Belfast gegroei het, het die stad sy 18de eeuse argitektoniese erfenis van historiese geboue en strate in die middestad bewaar. Die nabygeleë M1-snelweg en die A1-grootpad verbind die stad met Belfast en Dublin.

Lisburn was oorspronklik 'n *borough*, maar het in 2002 as deel van koningin Elizabeth II se Goue Jubileumfeesvierings stadstatus ontvang. Dit is die derde grootste stad in Noord-Ierland en die sesde grootste op die eiland Ierland.

Lisburn is in die vroeë 17de eeu gestig. Sy Ierse naam, Lios na gCearbhach of Lisnagarvey, beteken "fort van die dobbelaars". Die eerste verwysing na die naam *Lisburn* verskyn in 'n doopboekinskrywing gedateer 11 Januarie 1662. Die dorpsnaam is moontlik van Lisnagarvey na Lisburn gewysig nadat die nedersetting tydens die opstand van 1641 aan die brand gesteek is. Tans dra baie plaaslike sportklubs nog die stad se oorspronklike naam. Vanaf die eerste helfte van die 18de eeu het Lisburn tot 'n belangrike sentrum van die Ierse linnebedryf gegroei.

## Verwysings
Nefski-prospekt

regs|duimnael|250px|Nefski Prospekt in Januarie 2010.
duimnael|250px|Die laan en die Admiraliteitsgebou in 1753.
regs|duimnael|250px|Die laan naby die Nikolaas-stasie in die 1890's.

**Nefski Prospekt** of **Nefskilaan** (Russies: Не́вский проспе́кт) is die hoofstraat van Sint Petersburg, Rusland. Dit is aanvanklik deur Pieter die Grote beplan as die begin van die pad na Nowgorod en Moskou, en loop van die Admiraliteitsgebou tot by die Moskou-stasie in Sint Petersburg. Daarna maak dit ’n draai by Wosstanija-plein en loop tot by die Aleksander Nefski-lawra.

Die hoofattraksies sluit in die Stroganof-paleis, Kazan-katedraal, Dom Knigi ("Boekhuis"), Elisejef-handelsentrum, ’n halfdosyn 18de-eeuse kerke, ’n monument vir Katharina die Grote, ’n enorme 18de-eeuse inkopiesentrum, ’n middel-19de-eeuse afdelingswinkel, die Russiese Nasionale Biblioteek en die Anitsjkof-brug met sy perdestandbeelde. Die besige lewe in die laan is deur Nikolai Gogol beskryf in sy verhaal *Nefski Prospekt*. Fjodor Dostojefski het die laan dikwels as agtergrond gebruik in sy boeke, soos in *Misdaad en Straf*.

In die vroeë jare van die Sowjetunie (1918–'44) is die laan se naam verander na **Proletkoelt-straat** *(Oelitsa Proletkoelta)* ter ere van dié Sowjet-kunstenaarsorganisasie. Ná die ondergang van die organisasie is die naam verander na **Laan van 25 Oktober** (*prospekt 25-go Oktjabrja*) na aanleiding van die dag van die Oktoberrewolusie.

Vandag is die grootste deel van Sint Petersburg se winkels en naglewe in of naby Nefski Prospekt, asook die stad se duurste woonstelle. Verskeie moltreinroetes loop daarheen.

## Verwysings 
* 15px Hierdie artikel is vertaal uit die Engelse Wikipedia
Fahrenheit

[duimnael|300px|[Termometer met die temperatuur in Fahrenheit op die buiterand en in Celsius daarbinne.]]
duimnael|350px|

**Fahrenheit** (meer presies, grade Fahrenheit) is 'n eenheid vir die meet van temperatuur. Grade Fahrenheit word afgekort as °F. Om grade Fahrenheit na grade Celsius om te skakel, gebruik die formule: °C = 5/9 x (°F − 32).

## Vergelyking met Celsius en Kelvin 
## Verwysings 
## Sien ook 
* Celsius
* Kelvin
* Britse en Amerikaanse maateenhede
Vlae van Oseanië

duimnael|400px|’n Kaart van Oseanië met nasionale vlae, sonder afhanklike gebiede en gedeeltelik-erkende state.

Die artikel gee ’n oorsig van internasionale en nasionale **vlae in Oseanië**.

## Indo-Australiese Argipel 

Lêer:Flag of Brunei.svg|
Lêer:Flag of the Philippines.svg|
Lêer:Flag of Indonesia.svg|
Lêer:Flag of Malaysia.svg|
Lêer:Flag of East Timor.svg|

## Australië 

Lêer:Flag of Australia.svg|
Lêer:Flag of Christmas Island.svg|
Lêer:Flag of the Cocos (Keeling) Islands.png|
Lêer:Flag of Lord Howe Island.png|
Lêer:Flag of Norfolk Island.svg|

## Melanesië 

Lêer:Flag of Fiji.svg|
Lêer:Flags of New Caledonia.svg|
Lêer:Flag of Papua New Guinea.svg|
Lêer:Flag of the Solomon Islands.svg|
Lêer:Flag of Vanuatu.svg|

## Mikronesië 

Lêer:Flag of Federated States of Micronesia.svg|
Lêer:Flag of Guam.svg|
Lêer:Flag of Kiribati.svg|
Lêer:Flag of the Marshall Islands.svg|
Lêer:Flag of Nauru.svg|
Lêer:Flag of the Northern Mariana Islands.svg|
Lêer:Flag of Palau.svg|

### Komponente van die Gefedereerde State van Mikronesië 

Lêer:Flag of Chuuk.svg|
Lêer:Flag of Kosrae.svg|
Lêer:Flag of Pohnpei.svg|
Lêer:Yap flag.svg|

## Polinesië 

Lêer:Flag of American Samoa.svg|
Lêer:Flag of Chatham Islands.svg|
Lêer:Flag of the Cook Islands.svg|
Lêer:Flag of French Polynesia.svg|
Lêer:Flag of Hawaii.svg|
Lêer:Flag of New Zealand.svg|
Lêer:Flag of Niue.svg|
Lêer:Flag of Rapa Nui, Chile.svg|
Lêer:Flag of the Pitcairn Islands.svg|
Lêer:Flag of Samoa.svg|
Lêer:Flag of Tokelau.svg|
Lêer:Flag of Tonga.svg|
Lêer:Flag of Tuvalu.svg|
Lêer:Flag of Wallis and Futuna.svg|

### Komponente van Frans-Polinesië 

Lêer:Flag of the Austral Islands.svg|
Lêer:Flag of the Gambier Islands.svg| 
Lêer:Flag of Marquesas Islands.svg|
Lêer:Flag of Tuamotu Archipelago.svg|

## Klein afgeleë eilande van die Verenigde State van Amerika in die Stille Oseaan 

Lêer:Nuvola Johnston flag.svg|
Lêer:Flag of the Midway Islands (local).svg|
Lêer:Flag of Wake Island.svg|
Castillo de Bellver (skip)

Die Spaanse olietenkskip **Castillo de Bellver** het op 5 Augustus 1983 met 'n vrag van 252&nbsp;000 ton ruolie aan boord voor die weskus van Suid-Afrika aan die brand geslaan. Dit het een van die wêreld se grootste oliebesoedelingsrampe tot gevolg gehad.

Op  6 Augustus dryf die skip weg, breek in twee en die agterste gedeelte slaan om op ongeveer 40&nbsp;km van Saldanhabaai. Die sleepboot **John Ross** sleep die boeggedeelte verder weg en blaas dit op.  'n Reusagtige olielaag op die see dryf aanvanklik in die rigting van die land. 'n Buiten-normale suidoosterwind waai die oliekol weg van die kus in die noordwes-vloeiende Benguela-stroom. Hierdie fratswind voorkom 'n reuse ekologiese en besoedelingsramp.

Ten spyte van die groot hoeveelheid olie wat gestort is, bly die omgewingsinvloed beperk. 'n Beperkte hoeveelheid oplosmiddel is op die kol gespuit. In die etmaal na die voorval het “swart reën” (bestaande uit fyn oliedruppels) oor die graanlande en weiding aan die Weskus uitgesak. Ongeveer 1&nbsp;500 seevoëls is besmet deur die olie.

## Bibliografie 
* Turner, Malcolm: Shipwrecks and salvage in South Africa – 1505 to the present. Kaapstad: Struik, 1988.
Middel-Nefkarivier

Die **Middel-Nefkarivier** of **Srednaja Nefka** (Russies: Сре́дняя Не́вка) is een van die sytakke van die Newarivier by Sint Petersburg, Rusland.

Dit is geleë tussen Jelagin-, Kamenni- en Krestofski-eiland en vloei uit in die Newa-baai. Die rivier is sowat 2,6&nbsp;km lank en tot 8,4 meter diep, en die breedte wissel van 100 tot 230 meter. Die 1ste en 2de Jelagin-brug loop oor die Srednaja Nefka.

## Verwysings
HMS Sussex

duimnael|260px|Die HMS Sussex (96)

Die **HMS Sussex** was 'n *County*-klas swaarkruiser van die Britse Vloot tydens die Tweede Wêreldoorlog. Hy is gebou onderhewig aan die Washingtonooreenkoms; dit het waterverplasing en slaankrag beperk. Hierdie klas kruiser was ontwerp om die handelsroetes te beskerm en het 'n groot brandstofvoorraad gedra.

## Tegniese besonderhede 
Hy het 9 730 ton water verplaas en sy stoomturbines van gesamentlik 80 000 dryfasperdekrag het 'n topspoed van 32,5 knope verseker. Hy was toegerus met agt 8-duim kanonne, agt 4-duim lugafweerkanonne en agt 21-duim torpedobuise.

## Bron 
* The Encyclopedia of Sea Warfare. Spring Books. 1975.
Anna Rita Del Piano

**Anna Rita Del Piano** (gebore as Anna Rita Viapiano op 26 Julie 1966 in Cassano delle Murge, Apulië, Italië) is
'n Italiaanse aktrise.

## Eksterne skakels 
* Anna Rita Del Piano in die Internet Rolprent Databasis
HMS King George V

duimnael|300px|Die HMS King George V.

Die '*HMS *King George V''''' was destyds die nuutste geslag slagskip van die Britse Vloot tydens die Tweede Wêreldoorlog. Sy was 'n bietjie kleiner en stadiger as die *Bismarck* maar was dikker gepantser op die regte plekke gebaseer op ondervinding uit die Eerste Wêreldoorlog. Die konsep het sy waarde bewys deurdat haar susterskip, die *HMS Prince of Wales* relatief min skade opgedoen het nadat sy getref is deur die *Bismarck* se 15-duim kanonne en die *Prinz Eugen* toe eersgenoemde gekelder is.

## Tegniese besonderhede 
Sy het 36,830 ton water verplaas en was aangedryf deur vier turbines wat gesamentlik 122,000 dryfasperdekrag gelewer en haar aangedryf het teen 29,25 knope. Sy was toegerus met tien 14-duim kanonne en sestien 5.25-duim meervoudige kanonne. Die 14-duim kanonne was gegroepeer in drie skiettorings, een met vier kanonne op die agterste dek en twee skiettorings met vier en twee kanonne elk op die voordek. Sy was ook die eerste slagskip wat toegerus is met twee vliegtuie.

## Bron 
* The Encyclopedia of Sea Warfare. Spring Books. 1975.
Albert Ballin

**Albert Ballin** (* 15 Augustus 1857; † 9 November 1918 in Hamburg) was 'n Hamburgse reder en een van die vernaamste sakepersoonlikhede van Joodse afkoms in die tyd van die Duitse Keiserryk. As besturende direkteur het hy van sy redery, die *Hamburg-Amerikanische Packetfahrt-Actien-Gesellschaft*, kort *HAPAG*, die grootste skeepvaartlyn ter wêreld gemaak. Hy word as die vader van moderne plesierboot-toerisme beskou.

Ballin was 'n vurige patriot en het aktief aan die politieke lewe deelgeneem. As vriend en raadgewer van keiser Wilhelm II het hy die monarg probeer oorreed om liewer met die Verenigde Koninkryk te koöpereer as om konfrontasie te soek. Die keiser het egter voortgegaan om die Britse regering met sy beleid van vlootuitbreiding uit te daag.

As gevolg van die Eerste Wêreldoorlog het Ballin die vernietiging van sy lewenswerk en die verlies van sy skepe in die gesig gestaar. Twee dae voor die einde van die oorlog het hy selfmoord gepleeg deur 'n oordosis slaappille te drink.

## Verwysings 
## Eksterne skakels 
;Mediaberigte
----
* *welt.de, 2 November 2018: Albert Ballin - Woran der Topmanager des Kaiserreichs zerbrach*
* *ndr.de - Geschichte, 8 November 2018: Albert Ballin: Der Mann, der die Hapag prägte*
* *Bilderreisen.at: Porträt Albert Ballin, deutscher Reeder*
;Hamburg
----
* *Fink.Hamburg: Große Hamburger - Auf den Spuren von Albert Ballin*
;Plesierbootvaarte
----
* *The German Way & More: Albert Ballin, Inventor of the Pleasure Cruise*
* *Initiative Neue Soziale Marktwirtschaft (INSM): Reeder Albert Ballin - Innovativer Luxus*
;Globalisering
----
* *Hapag-Lloyd.com: Albert Ballin – an early shaper of globalization*
;Emigrasie na die Verenigde State
----
* *The National Library of Israel: Albert Ballin, the HAPAG Shipping Company, and the Immigrants to America*
;Duits-Joodse Geskiedenis
----
* *Institut für die Geschichte der deutschen Juden - Jewish History Online: Johannes Gerhardt - The Kaiser, Dignitaries, and the Press as Guests of Albert Ballin*
;Biografieë
----
* *Princeton University Press 1967 | Lamar Cecil: Albert Ballin: Business and Politics in Imperial Germany, 1888-1918*
* *Siedler Verlag 2001 | Eberhard Straub: Albert Ballin - Der Reeder des Kaisers*
;Uitstallings
----
* *Binnenschifffahrt - Das Magazin für Technik und Logistik, 9 November 2018: Neuer Blick auf Leben und Tod des Reeder-Pioniers Albert Ballin*
Conti di Cavour

duimnael|300px|Die *Conte di Cavour* op spoed, in sy oorspronklike konfigurasie.

Die **Conti di Cavour** was 'n slagskip van die Italiaanse Vloot. Sy was in diens gestel in 1915 en het min aktiewe diens gedoen tydens die Eerste Wêreldoorlog. Tussen 1933 en 1937 was sy herbou en verbeter. Daar is weg gedoen met die sentrale skiettoring, haar romp is verleng en die bowerk was oorgedoen. Na die verbeterings was sy 5 knope vinniger as in 1915. Sy was gedurende November 1940 by Taranto gekelder deur 'n torpedo van 'n vliegtuig van die Britse Vloot. Sy was later geberg en was nog onder herstelwerk toe Italië oorgegee het aan die Geallieerdes in 1943. Sy was later oorgeneem deur die Duitsers en finaal gekelder deur die Geallieerdes gedurende 1945.

## Bron 
* The Encyclopedia of Sea Warfare. Spring Books. 1975. 

## Eksterne skakels 
*
Kamenni-eiland

duimnael|280px|Kamenni-eiland in 2017.

**Kamenni-eiland** (Russies: Каменный остров, *Kamenni ostrof*) is ’n eiland van 10,6&nbsp;km2 in Sint Petersburg, Rusland, wat in die delta van die Newarivier lê tussen die Groot- en die Klein-Newa. Dit is een van die mooiste en groenste dele van Sint Petersburg.

## Naam 
*Kamenni ostrof* kan vertaal word as "Klipeiland". Volgens legende het ’n groot klip aan die suidkus van die eiland op die bodem van die Newa gelê wat bo die water uitgetroon het, vandaar die naam.

In die Sowjet-tyd het die eiland saam met Krestofski- en Jelagin-eiland die Kirof-eilande gevorm.

## Geskiedenis 
Pieter die Grote het die eiland geskenk aan graaf Gavriil Golofkin, kanselier van die Russiese Ryk. Nadat hy in onguns geraak het, het die eiland gegaan aan sy opvolger, graaf Aleksei Petrowitsj Bestoezjef-Rjoemin. ’n Dekade later het keiserin Elisabeth dit aan haar susterskind en opvolger, keiser Pieter III, gegee.

In die 19de eeu was die eiland die tuiste van somerhuise (*datsjas*) van die Russiese adel. Aan die oostekant van die eiland staan die Kamennoostrofski-paleis wat vir keiser Paul gebou is, en die Neo-Gotiese Kerk van Sint Johannes van Jerusalem wat gebou is ter viering van die oorwinning in die Slag van Tsjesma. Dit is dikwels deur Aleksander Poesjkin besoek en ’n paar van sy laaste gedigte dateer uit dié tydperk.

Na die westekant lê verskeie wonings uit die begin van die 20ste eeu en van die beste Art Nouveau-geboue in die stad. In die Sowjet-tyd was daar regeringshuise op Kamenni-eiland en dit is vandag nog die geval.

## Verwysings 
## Verdere leesstof 
* Витязева, В.А. *Каменный остров*. Л., 1975. 

## Eksterne skakels 
* Foto's van Kamenni-eiland
* Die Kamennoostrofski-paleis
* *Datsjas* van Kamenni-eiland
* Geskiedenis van die argitektuur
* 15px Hierdie artikel is vertaal uit die Engelse Wikipedia
Redery

duimnael|300px|Boot van die Lovers-redery

'n **Redery** is 'n firma wat mense en goedere per skip vervoer, 'n skeepsvaartbedryf of die beheer en uitrus van skepe.

Daarteenoor is 'n **reder** 'n skeepseienaar. 'n Reder besit een of meer skepe, of het ten minste 'n beherende belang daarin.

## Sien ook 
* Lugredery, firma wat passasiers of goedere per vliegtuig vervoer.

## Verdere naleeswerk 
* Taalwenk, Beeld, 28 Oktober 1996
Belfast-hawe

duimnael|'n Uitsig oor Belfast-hawe. Die foto is in 2012 op *MS Stena Superfast VIII* se agterdek geneem
[duimnael|*Paint Hall*, waar vroeër nuut geboude skepe van die *[Harland and Wolff|Harland & Wolff*-werf geverf is, is in Europa se  grootste rolprentateljee omgeskep. Hier ontstaan onder meer HBO se *Game of Thrones-*reeks]]

**Belfast-hawe** (Engels: *Belfast Harbour* of *Port of Belfast*) is 'n belangrike seehawe in Belfast, Noord-Ierland wat die Noord-Ierse ekonomie en in 'n toenemende mate ook dié van die Republiek Ierland bedien. Met jaarliks byna 1,4 miljoen passasiers, meer as 120&nbsp;000 houers wat hanteer word en 'n halfmiljoen vrageenhede is dit die tweede grootste hawe in Ierland.

Die Belfast-hawe is 'n belangrike nywerheids- en handelsentrum en speel 'n sleutelrol by logistiese aktiwiteite in Noord-Ierland. Sowat twee derdes van Noord-Ierland se seegebonde handel, en 'n kwart vir die hele Ierland, word deur die hawe gehanteer waar jaarliks 6&nbsp;000 skepe aandoen. Die hawe is in die sentrum van Noord-Ierland se grootste nywerheids- en handelsone geleë, en twee derdes van die gebied se belangrikste werkgewers is binne 'n afstand van 15 kilometer van die hawe af gesetel.

Belfast-hawe is Ierland se leidende seehawe vir grootmaat-droëvrag (4,6 miljoen ton in 2012) en speel 'n oorheersende rol ten opsigte van invoere soos graan, veevoer, steenkool, kunsmis en sement. Meer as 95 persent van Noord-Ierland se ruolie en olieprodukte word eweneens deur die hawe hanteer.

## Eksterne skakels 
;Wiki-webtuiste
----

;Amptelike webtuiste en statistieke
----
*  *Belfast se hawe – interaktiewe webtuiste*