Teenaarde

thumb|200px|Philolaus het geglo daar is 'n "Teenaarde" (*Antichthon*) wat om die ander kant van die "Sentrale Vuur" (sonder naam op die skets) wentel wat nie van die Aarde af sigbaar is nie. Die boonste illustrasie wys die Aarde in die nag en die onderste een die Aarde in die dag.

Die **Teenaarde** is 'n hipotetiese hemelliggaam wat aan die ander kant van die Sonnestelsel as die Aarde voorkom. Die bestaan van 'n Teenaarde, of ***Antichthon*** (Grieks: Ἀντίχθων), is uitgedink deur die pre-Sokratiese Griekse filosoof Philolaus (omstreeks 470-385 v.C.) om sy nie-geosentriese kosmologie te ondersteun. Daarin sou alle liggame in die heelal draai om 'n "Sentrale Vuur", wat nie van die Aarde af gesien kon word nie. Dit is onderskei van die Son, wat ook daarom gewentel het.

In moderne tye word 'n hipotetiese planeet wat aan die ander kant van die Son voorkom 'n "Teenaarde" genoem. Dit is 'n herhalende tema in gerugte oor VVV's, sowel as in fiksie (veral wetenskapsfiksie).

## Griekse Pitagoriese heelal
'n Sterrekundige stelsel met die Aarde, Maan, Son, planete en Teenaarde wat om 'n onsigbare "Sentrale Vuur" wentel, is in die 5de eeu ontwikkel en word toegeskryf aan die Pitagoriese filosoof Philolaus. In sy heelal het die Aarde nie meer die middelpunt van die kosmos gevorm soos voorheen nie, en was die oënskynlike beweging van die hemelliggame danksy die "reële beweging van die waarnemer", dus die Aarde.

In Philolaus se stelsel het die Aarde en Teenaarde elke 24 uur om die onsigbare Sentrale Vuur gewentel, terwyl die Maan se wentelbaan 'n maand en die Son s'n 'n jaar geduur het. Dit was die Aarde se vinnige beweging verby die stadiger bewegende Son wat dit laat lyk het of die Son in die ooste opkom en in die weste sak. Verder van die Sentrale Vuur af het die liggame nog stadiger beweeg, en die buitenste "lug" (dus die sterre) het blykbaar nie beweeg nie. Volgens Aristoteles, wat 'n kritikus van die Pitagoreërs was, was die doel van die Teenaarde om verduistering van die Maan en hulle frekwensie te verduidelik, wat nie kon verduidelik hoe die Aarde alleen die Son sou kon blokkeer as die Aarde nie om die Son gedraai het nie. Burch het egter geglo die ware doel van die Teenaarde was om Philolaus se kosmos te balanseer – wat nodig was omdat daar sonder die Teenaarde net een groot, digte massa in die stelsel sou wees (die Aarde). 

Hoewel die Aarde en planete in die stelsel om 'n enkele punt gewentel het, het die antieke Grieke die Aarde nie as 'n planeet beskou nie. Voordat Galileo met sy teleskoop gesien het die planete is ook sfere soos die Aarde, is geglo hulle verskil net van sterre wat hulle helderheid en beweging behels, en dat hulle nes die sterre uit vuur bestaan, sonder 'n digtheid. Die Aarde het egter bestaan uit die digte elemente aarde en water. Daar was net een ander sodanige liggaam – die Teenaarde aan die ander kant van die sentrale punt. Navorsers het nog geen so 'n invloed bespeur nie en ruimtetuie wat na Venus, Mars en ander planete gestuur is, het geland waar dit veronderstel was, wat onmoontlik sou gewees het in die geval van 'n Teenaarde. Enigiets met 'n deursnee van groter as rofweg 160&nbsp;km sou bespeur kon word.

Enige planeet 180 grade van die Aarde af sou ook sigbaar gewees het vir sommige ruimtetuie, soos Nasa se STEREO-koronagrafiese tuie (twee tuie wat in 2006 in wentelbane om die Son geplaas is, een voor die Aarde uit en een wat die Aarde volg). Die skeiding van die STEREO-tuie van die aarde sou hulle vroeg in die sending 'n uitsig gegee het op die L3-punt.

## Verwysings
## Nog leesstof
**The Secret Teachings of All Ages: An Encyclopedic Outline of Masonic, Hermetic, Qabbalistic and Rosicrucian Symbolical Philosophy*, deur Manly P. Hall, Philosophical Research Society Inc. 
**Book of Earths*, deur Edna Kenton, Kessinger Publishing. 

## Skakels