Swartmagie

duimnael|220px|Twee mans roep ’n gees op (omstreeks 1807).

**Swartmagie** of **swartkuns** is ’n vorm van towerkuns waar "bose kragte" ingespan word met gewoonlik negatiewe doeleindes of vir eie gewin sonder om die moontlik negatiewe gevolge vir ander in ag te neem. Dit sal byvoorbeeld gebruik word om iemand dood te maak, te wond of skade te berokken. Dit word beskou as die kwaadwillige, "linkerhandse" weergawe van witmagie.

In moderne tye beskou mense dikwels enige magiese of rituele praktyke wat hulle afkeur as "swartmagie".

## Geskiedenis 
Nes by witmagie kan die oorsprong van swartmagie teruggespoor word na die primitiewe, rituele aanbidding van geeste soos omskryf word in die Amerikaanse skrywer Robert M. Place se boek van 2009, *Magic and Alchemy*. Anders as met witmagie, waar Place ’n ooreenkoms sien met primitiewe sjamaanse pogings om ’n nabyheid aan spirituele wesens te bewerkstellig, het die rituele wat in swartmagie ontwikkel het, ten doel om dieselfde geeste op te roep vir die gewin van die beoefenaar. 

Gedurende die Renaissance is baie magiese praktyke en rituele beskou as boos of ongodsdienstig, en dus "swartmagie" in ’n breë sin. Towery en esoteriese studie wat nie as hoofstroom beskou is nie, is verbied en deur die Inkwisisie geteiken. Daarom is natuurmagie ontwikkel as ’n manier vir denkers en intellektuele om esoteriese en ritualistiese studie te bevorder (hoewel dikwels steeds in die geheim) sonder ’n groot kans van vervolging.

duimnael|220px|’n Illustrasie deur Martin van Maële van ’n heksesabat in die 1911-uitgawe van *La Sorciere*, deur Jules Michelet.
In die besonder is die term "swartkuns" egter gebruik vir mense wat daarvan beskuldig is dat hulle demone en ander bose geeste aanroep, dié wat hul bure vervloek het, dié wat towerkuns gebruik het om oeste te vernietig en dié wat hul aardse liggame kon verlaat en in gees oor groot afstande kon reis. Summers beklemtoon ook die etimologiese ontwikkeling van die term "nekromansie" (dodewiggelary) in "nigromansie" (swart wiggelary), wat van 1200 tot omstreeks 1500 algemeen in gebruik was (Latyn: *niger*, "swart"; Grieks: *manteia*, "waarsêery", dus in ’n breë sin "die beoefening van swartkuns").

## Satanisme en duiwelsaanbidding 
Onder invloed van die populêre kultuur is ander praktyke ook bygesleep onder die mantel van "swartmagie", soos satanisme. Hoewel die aanroep van demone en geeste ’n aanvaarde deel van swartkuns is, behels dit nie die aanbidding of vergoddeliking van hierdie spirituele wesens nie. 

LaVey self sê daaroor:

## Voedoeïsme 
duimnael|220px|’n Voedoepop.

Voedoeïsme word ook met swartkuns verbind vanweë populêre kultuur en fiksie. Hoewel heksery en vervloeking deel van swartkunspraktyke is, het voedoeïsme sy eie geskiedenis en tradisies wat min te doen het met die tradisie van moderne towery wat in Europa ontstaan het.

Voedoeïsme maak eintlik ’n aparte onderskeid tussen wit- en swartmagie en sommige beoefenaars gebruik rituele van albei. Maar hul neiging tot towery wat verbind word met vervloekings, gif en zombies het meegebring dat voedoeïsme in die algemeen dikwels met veral swartkuns verbind word.

## Swartmagie en godsdiens 
Daar is ’n groot verband tussen swartmagie en godsdiens. Benewens die verbintenis van swartkuns met satanisme en die historiese vervolging van beoefenaars van swartmagie deur die Christendom en sy inkwisisies, is daar ’n verband tussen godsdienstige en swartkunsrituele. Die swart mis is byvoorbeeld ’n godslasterlike parodie op die Rooms-Katolieke mis. Net so is daar, hoewel dit ’n praktyk in witmagie is, ’n Wicca-ritueel wat ooreenstem met die doop van ’n baba.

## Verwysings 
## Skakel 
*15px Hierdie artikel is vertaal uit die Engelse Wikipedia