Béla Tarr

**Béla Tarr** (21 Julie 1955 – 6 Januarie 2026) was 'n Hongaarse rolprentregisseur, -draaiboekskrywer en -vervaardiger. Sy rolprente word onderskei deur 'n langsame tempo, skerp swart-en-wit visuele elemente en 'n gebrek aan konvensionele dramatiese strukture en storielyne, en word ook gekenmerk deur ongewone kamerawerk met soms baie langsame bewegings. 

Tarr het sy buiging gemaak met *Családi tűzfészek* (1979). Sy aanvanklike regisseursloopbaan was daarop gemik om alledaagse stories oor gewone mense te vertel, dikwels in die styl van cinema vérité. *Őszi almanach* (1984) handel oor die inwoners van 'n vervalle woonstel wat dit moeilik vind om saam te leef en vyandelik teenoor mekaar is. Die drama *Kárhozat* (1988) is geprys vir sy langsame en beheerste kamerabewegings, waarvoor Tarr internasionaal bekend sou word. *Sátántangó* (1994) en *Werckmeister harmóniák* (2000) sit sy somber en verlate voorstellings van die werklikheid voort en sluit apokaliptiese temas in. Tarr sou later by die Cannes-rolprentfees 2007 meeding met sy rolprent, *A londoni férfi*, wat in die algemeen positiewe resensies ontvang het.

Na die vrystelling van die krities bekroonde *A torinói ló* (2011), het Tarr sy uittrede as filmregisseur aangekondig. In Februarie 2012 het hy na Sarajevo verhuis en in 2013 'n internasionale filmskool bekend as film.factory begin, en daarna in Boedapest en Sarajevo gewoon. Die filmskool word geprys as een van die opwindendste ter wêreld, en beoefen 'n onkonvensionele en oop studieformaat, met bekroonde internasionale filmkunstenaars as onderwysers. 

Gedurende sy laaste dekades het hy voortgegaan om nie-tradisionele rolprentgenres te verken. In 2017 het hy by die Eye-rolprentmuseum in Amsterdam 'n tentoonstelling gehou met die titel *Till the End of the World* 'n kruising tussen 'n rolprent, 'n teaterstel en 'n tentoonstelling, wat meer as 40 000 besoekers gelok het. In opdrag van die Wiener Festwochen het hy in 2019 *Missing People* geskryf, 'n plekspesifieke projek wat 'n skepping is tussen opvoering, tentoonstelling en rolprent, waarby 250 Weense haweloses betrokke was.

Die regisseuse en redaktrise Ágnes Hranitzky was sedert hul ontmoeting in 1978 Tarr se lewensmaat en het saam met hom gewerk as rolprentredaktrise en mede-regisseur. Tarr het ook saamgewerk met die Nobelpryswenner en romansier László Krasznahorkai, die rolprentkomponis Mihály Víg, die kinematograaf Fred Kelemen en die aktrise Erika Bók.
duimnael|regs|Béla Tarr tydens die Sarajevo-rolprentfees in 2007
## Filmografie 
### Rolprente 
* *Családi tűzfészek / Family Nest* (1979)
* *Szabadgyalog / The Outsider* (1981)
* *Őszi almanach / Almanac of Fall* (1984)

### Kortfilms 
* *Hotel Magnezit* (1978)
* *Cinemarxisme* (1979)
* *Utazás az alföldön / Journey on the Plain* (1995)*

### Dokumentêre rolprente 
* *Az utolsó hajó / The Last Boat* (1990, 31 min), segment uit *City Life*
* *Muhamed* (2017, 10 min)
* *Missing People* (2019, 95 min)

## Verwysings 
## Bronnelys 
* Ramón Andrés, «Nada. A propósito de *El caballo de Turín* de Béla Tarr», en *Pensar y no caer* (Barcelona: Acantilado, 2016), pp.&nbsp;195–220.
* Thorsten Botz-Bornstein, *Organic Cinema: Film Architecture, and the Work of Bela Tarr* (New York: Berghahn, 2017)
* Jacques Rancière, *Béla Tarr, the Time After*  (Minneapolis: Univocal, 2013)
* András Bálint Kovács, *The Cinema of Béla Tarr: The Circle Closes* (Londen: Wallflower, 2013) 
* Ira Jaffe: *Slow Movies, Countering the Cinema of Action* (Nieu-York: Wallflower Press, 2014)

## Eksterne skakels 
* 
* 
* Béla Tarr on the Board of Directors for Cine Foundation International
* Brightlightsfilm.com Onderhoud
* Kinoeye Essay
* Declaration of Solidarity for Béla Tarr, deur Fred Kelemen, FIPRESCI-webwerf, Maart 2005, besoek op 17 April 2006
* Vajramedia Presents: *Sátántangó'' Berlinale 1994 Forum Dokumentasie
*