Purana

Die term **Purana** (Sanskrit: पुराण *purāṇa*; letterlik "antiek, oud") verwys na ’n uitgebreide genre van Indiese letterkunde oor ’n groot reeks onderwerpe, veral mites, legendes en ander tradisionele verhale. Dit is hoofsaaklik in Sanskrit geskryf, maar ook in streekstale. 

Verskeie van hierdie geskrifte is genoem na belangrike Hindoegode soos Vishnu, Shiva en Devi. Die Purana-letterkundegenre word in beide Hindoeïsme en Djainisme aangetref.

Die Puranas is ensiklopedies met meer as 400&nbsp;000 verse. Die Puranas word beskou as smriti, werke waarvan aangeneem word dit berus op ’n goddelike openbaring maar is deur mense saamgestel en oorvertel.

Die Puranas was invloedryk in die Hindoekultuur en het groot jaarlikse nasionale en streeksfeeste geïnspireer. Hul rol en waarde as sektariese godsdienstekste en historiese tekste is omstrede, want baie gode en godinne word geprys en dit is nie duidelik presies hoe sektaries hulle is nie, volgens Ludo Rocher. Die godsdienspraktyke wat daarin vervat is, word beskou as *Vaidika* (in ooreenstemming met Vediese letterkunde). 

Die *Bhagavatapurana* word beskou as een van die gewildste tekste in die genre. 

## Geskrifte 
### Mahapuranas
Die belangrikste van die baie tekste wat Puranas genoem word, is die *Mahāpurāṇas*, of Groot Puranas. Rocher sê die onderskeid is niehistories; dit kom selde in die Puranas voor en is waarskynlik "van onlangse oorsprong".

Daar is 18 Upapuranas, maar die titels wat op dié lys hoort, word betwis. Hulle sluit in die Sanatkumara-, Narasimha-, Brihannaradiya-, Shivarahasya-, Durvasa-, Kapila-, Bhargava-, Kalika-, Samba-, Nandi-, Surya-, Parasara-, Vasishtha-, Devibhagavata- en Ganeshapurana. Net ’n paar van hulle is met ’n kritiese oog versorg.

Beide die Ganesha- en Mudgalapurana is aan Ganesha gewy. Die Devibhagavatapurana, oor die godin Durga, het (saam met die Devi Mahatmya van die *Markandeyapurana*) ’n basiese teks geword vir Devi-aanbidders.

## Inhoud 
Verskeie Puranas, soos die *Matysapurana*, noem "vyf eienskappe" of "vyf tekens" van ’n Purana:
#*Sarga*: kosmogonie
#*Pratisarga*: kosmogonie en kosmologie
#*Vamśa*: die genealogie van die gode, wysgeers en konings
#*Manvañtara*: kosmiese siklusse, die geskiedenis van die wêreld tydens die bewind van een patriarg
#*Vamśānucaritam*: legendes in die tyd van verskeie konings.

’n Paar Puranas, soos die gewilde *Bhagavatapurana*, voeg nog vyf eienskappe by: pligte, regte, dharma, goddelike ingryping in kosmiese en menslike sake, liefdesverhale, feeste en filosofie.

Mettertyd is hoofstukke en verse van een Purana opgeneem in die teks van ’n ander. Net so is inhoud uit Vediese geskrifte, smriti's en soetras oorgeneem, ouer verse is met nuwes vervang en so is manuskripte geskep met dieselfde naam, maar teenstrydige inhoud. Die inhoud oor konings, wysgeers en ander mense is deels histories, deels hagiografies, en soms is dit selfs opgemaak. ’n Voorbeeld van ’n mite wat algemeen voorkom, is die *lingabhava* – die "verskyning van die linga". Die verhaal gaan oor die drie hoofgode, Brahma, Vishnu en Shiva, wat byeenkom en debatteer. Ná verskillende weergawes van die daaropvolgende gebeure, word Shiva se glorie eindelik gevestig deur die verskyning van die linga. Dié mite kom in die Vayu-, Brahmanda-, Shiva-, Skanda- en ander Puranas voor.

Die geskrifte is in Sanskrit sowel as streektale geskryf,]]

### Betekenis van die Puranas 
Die inhoud van die Puranas is volgens Max Muller onafhanklik, het dikwels in die loop van die geskiedenis verander en hou min verband met geskrifte van die **Vediese religie**. Sommige geleerdes meen daar is ’n verband, ten minste in spirituele temas en teologie. Die Puranas probeer die Vediese geskrifte aanvul en interpreteer.

Ondanks die baie uiteenlopende manuskripte uit die antieke en Middeleeuse Indië wat bewaar gebly het, is daar ’n gebrek aan historiese data in hulle. Nie die naam van die skrywer of die datum van hul samestelling is bekend nie, want hulle is van een geslag tot die volgende gekopieer. Hierdie gebrek het 19de-eeuse geleerdes in die versoeking gebring om die Puranas as ’n bron van chronologiese en **historiese inligting** oor Indië en Hindoeïsme te gebruik. Van hulle, soos die *Agnipurana* en *Matsyapurana*, dek alle soorte onderwerpe en behandel volgens Rocher alles van fiksie tot feite, van praktiese resepte tot abstrakte filosofie, van geografiese reisgidse tot grimeermiddels, van feeste tot astronomie. Nes ensiklopedieë is die Puranas gereeld bygewerk en aangepas om aktueel te bly. 

Sommige van die 36 groot en klein Puranas is egter handboeke met ’n meer gespesifiseerde fokus. So behandel die *Skandapurana*, *Padmapurana* en *Bhavishyapurana* hoofsaaklik pelgrimsreise, terwyl die *Vayupurana* en *Brahmandapurana* meer op geskiedenis, mitologie en legendes fokus.

## Verwysings 
### Nog bronne 
*
* 
* 
* 
* 
* 

## Eksterne skakels 
*
*15px Hierdie artikel is vertaal uit die Engelse Wikipedia