open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Klitoris

Die **klitoris** is ’n vroulike seksorgaan wat by soogdiere, volstruise en ’n beperkte aantal ander diere voorkom. By mense is die sigbare deel – die "glans" – aan die bokant tussen die labia majora (groot skaamlippe), bo die opening van die urinebuis. Anders as die penis, die manlike ekwivalent, bevat dit gewoonlik nie die opening van die urinebuis nie en word dus nie vir urinering gebruik nie. Die klitoris het ook nie ’n voortplantingsfunksie nie. ’n Paar diere, soos die gevlekte hiëna, het ’n besonder groot klitoris en hulle urineer, paar en bring kleintjies in die wêreld deur die klitoris. Sommige ander diere, soos die lemur en slingeraap, het ook ’n groot klitoris.

## By mense
thumb|240px|links|Die anatomie van die vulva, met die klitoris aangedui.
thumb|240px|links|Die ooreenstemmende dele van die penis en klitoris.
Die klitoris is by mense die vrou se sensitiefste erogene (seksueel sensitiewe) sone en gewoonlik die hoofbron van seksuele plesier. Dit ontwikkel uit ’n uitgroeisel in die embrio wat die genitale tuberkel genoem word. Dit lyk aanvanklik dieselfde by albei geslagte en ontwikkel in óf ’n penis óf ’n klitoris tydens die ontwikkeling van die voortplantingstelsel, na gelang van die blootstelling daarvan aan androgene (wat hoofsaaklik manlike hormone is). Die klitoris is ’n komplekse struktuur, en die grootte en sensitiwiteit daarvan wissel. Die glans (kop) van die menslike klitoris het rofweg dieselfde grootte en vorm as ’n ertjie en het na raming sowat 8&nbsp;000 senuwee-eindpunte.

Seksologiese, mediese en sielkundige debatte het al op die klitoris gefokus, en dit was al die onderwerp van baie ontledings en studies. Sulke besprekings wissel van anatomiese akkuraatheid, genderongelykheid, vroulike genitale verminking en orgasmiese faktore en die fisiologiese verduideliking daarvan vir die G-kol. Hoewel die enigste doel van die menslike klitoris vir seksuele plesier is, is al gedebatteer of dit onontwikkel of ’n aanpassing is en of dit ’n voortplantingsfunksie het. Sosiale persepsies van die klitoris sluit in die betekenis van sy rol in vroulike seksuele plesier, skattings van sy grootte en diepte, en wisselende sienings oor genitale modifikasie soos die vergroting daarvan, maak van gaatjies daarin of die chirurgiese verwydering daarvan. Genitale modifikasie kan om estetiese, mediese of kulturele redes wees.

Kennis van die klitoris word aansienlik beïnvloed deur kulturele persepsies van die orgaan. Studies dui aan kennis oor die bestaan en anatomie daarvan is min in vergelyking met ander seksorgane, en dat groter opvoeding daaroor kan help om sosiale stigmas te verminder wat oor die vroulike liggaam en vroulike seksuele plesier bestaan – soos dat die klitoris en vulva oor die algemeen nie mooi lyk nie, dat vroulike masturbasie taboe is of dat van mans verwag word om vroue se orgasmes te beheer.

## Verwysings
### Bronne
*
*
*
*
*
*
*
* 
* 
* 
*  
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
*

## Bykomende bronne
*15px Hierdie artikel is vertaal uit die Engelse Wikipedia
Alain Delon

**Alain Fabien Maurice Marcel Delon** (8 November 1935 - 18 Augustus 2024) was 'n Franse akteur en sakeman. Gedurende die 1960's en 1970's het hy internasionale bekendheid verwerf as een van Europa se gewildste rolprentsterre en manlike silwerdoek-sekssimbole. Gedurende sy loopbaan as akteur, waartydens hy in 'n tagtigtal rolprente opgetree het, het Delon met 'n verskeidenheid bekende regisseurs saamgewerk, onder wie Luchino Visconti, Jean-Luc Godard, Jean-Pierre Melville, Michelangelo Antonioni en Louis Malle. Dikwels het hy in sy rolprente die rolle van rowwe boosdoeners vertolk en ook in die openbare lewe graag die rol van *enfant terrible* gespeel; onder meer as aanhanger van Frankryk se regsgesinde party *Front National* en sy leier Jean-Marie Le Pen.

Alain Delon het sedert 1985 in Switserland gewoon en het in 1999 Switserse burgerskap as burger van die kanton Genève aanvaar.

## Alain Delon as handelsmerk 
'n Groot verskeidenheid produkte word onder die handelsmerk Alain Delon bemark.

## Verwysings 
## Eksterne skakels 
; Wiki-webtuistes
----

; Amptelike webtuistes
----
* *alaindelon.ch*
Todor Zjifkof

duimnael
**Todor Christof Zjifkof** (Bulgaars: Тодор Христов Живков; 7 September 1911 - 5 Augustus 1998) was 'n Bulgaarse politikus wat van 1956 tot 1989 in die hoedanigheid as sekretaris-generaal van die Bulgaarse Kommunistiese Party as die de facto-leier van die Volksrepubliek Bulgarye (PRB) gedien het.

## Eksterne skakels
Marie Laforêt

**Marie Laforêt** (5 Oktober 1939 - 2 November 2019) was 'n Frans-Switserse sangeres en aktrise. As sangeres was sy bekend vir haar enkelsnit "Mon amour, mon ami". As aktrise was sy bekend vir haar rolle in *Male Hunt* en *Who Wants to Kill Sara?*. 

Laforêt is op 2 November 2019 op die ouderdom van 80 in Genolier, Switserland oorlede. 

## Verwysings 
## Eksterne skakels 
*    
* 'n onderhoud oor haar gesinslewe, in Frans 
* enkele biografiese gegewens in Généalogie Magazine Nr 294. 2010
Gustáv Husák

duimnael
**Gustáv Husák** (UK: /ˈhuːsæk/, US: /ˈh(j)uːsɑːk/, Slovak: [ˈɡustaːʊ̯ ˈɦusaːk]; 10 Januarie 1913 - 18 November 1991) was 'n Slowaakse kommunistiese politikus, wat van 1969 tot 1987 die langtermyn Eerste Sekretaris van die Kommunistiese Party van Tsjeggo-Slowakye was, en die president van Tsjeggo-Slowakye van 1975 tot 1989. Sy heerskappy staan bekend as die periode van die sogenaamde "Normalisering" na die Praagse Lente.

## Eksterne skakels
Nicolae Ceaușescu

duimnael|Nicolae Ceausescu

**Nicolae Ceaușescu** (/tʃaʊˈʃɛskuː/, Romanian: [nikoˈla.e tʃe̯a.uˈʃesku] (listen); 26 Januarie 1918 - 25 Desember 1989) was 'n Roemeense kommunistiese politikus en leier. Hy was van 1965 tot 1989 die sekretaris-generaal van die Roemeense Kommunistiese Party gewees, en was derhalwe die tweede en laaste kommunistiese leier van Roemenië. Hy was ook die land se staatshoof vanaf 1967, president van die Staatsraad, en vanaf 1974 ook gelyklopend president van die Republiek, tot sy omverwerping en teregstelling in die Roemeense Revolusie in Desember 1989 wat deel gevorm het van 'n reeks anti-kommunistiese opstande in die Sowjetunie en elders in Oos-Europa in 1989.

## Eksterne skakels
Wojciech Jaruzelski

duimnael
**Wojciech Witold Jaruzelski** (/ˌvɔɪtʃɛx ˌjæruːˈzɛlski/ *VOY-chekh YARR-oo-ZEL-skee*, ook VK: /- ˌjærʊˈ-/ *-⁠ YARR-uu-*, VSA: /- ˌjɑːruːˈ-/ *-⁠ YAR-oo-*, Pools: [ˈvɔjtɕɛɣ ˈvitɔlt jaruˈzɛlskʲi] (luister); 6 Julie 1923 - 25 Mei 2014) was 'n Poolse militêre offisier en politikus. Hy was die eerste sekretaris van die Poolse Verenigde Arbeidersparty vanaf 1981 tot 1989, en was as sodanig die laaste leier van die Volksrepubliek Pole. Hy was ook vanaf 1981 tot 1985 premier, en vanaf 1985 tot 1990 die land se staatshoof (met die titel van voorsitter van die Raad van State vanaf 1985 tot 1989, en as president vanaf 1989 tot 1990). Hy was ook die laaste opperbevelvoerder van die Poolse volksleër (LWP). Hy bedank ná die Poolse Ronde Tafelooreenkoms in 1989 wat tot veelpartyverkiesings in Pole sou lei.

## Eksterne skakels
János Kádár

duimnael
**János Kádár** (/ˈkɑːdɑːr/; Hungarian: [ˈjaːnoʃ ˈkaːdaːr]; 26 Mei 1912 - 6 Julie 1989) was 'n Hongaarse kommunistiese leier en die sekretaris-generaal van die Hongaarse Sosialistiese Arbeidersparty. Hy het vanaf 1956 tot en met sy aftrede in 1988 as president van die land gedien. Sy termyn van 32 jaar as sekretaris-generaal het die grootste deel van die tydperk van die Hongaarse Volksrepubliek se bestaan gedek. Vanweë Kádár se ouderdom en dalende gesondheid en politieke beheersing, het hy in 1988 as algemene sekretaris van die party uitgetree; sodoende het 'n jonger geslag wat meestal uit hervormers bestaan het oorgeneem.

## Eksterne skakels
Lys van Stradivarius-instrumente

Hier volg 'n **lys van Stradivarius instrumente** wat deur lede van die huis van Antonio Stradivari gemaak is.

## Stradivarius instrumente
### Viole
Die lys beskik oor 248 inskrywings.

### Altviole
Daar is dertien bekende en bestaande Stradivari altviole.

### Tjellos
Antonio Stradivari het tussen 70 en 80 tjellos gedurende sy leeftyd gebou, waarvan 63 nog bestaan.

### Kitaars (ook ghitaars)
Vyf volledige kitaars deur Stradivari bestaan, asook 'n paar fragmente van andere&nbsp;– insluitende die nek van 'n sesde kitaar, wat besit word deur die *Conservatoire de Musique* in Parys. Hierdie kitare beskik oor tien snare, wat tipies was van die era.

### Harpe
Die enigste oorblywende Stradivarius harp is die *arpetta* (klein harp), wat besit word deur die *San Pietro a Maiella Musiekkonservatorium* in Napels, Italië.

### Mandoliene
Daar bestaan twee bekende Stradivari mandoliene. Die *Cutler-Challen Choral Mandolino* uit 1680 word gehuisves in die versameling van die Nasionale Musiekmuseum van die Universiteit van Suid-Dakota in Vermillion, Suid-Dakota. Die ander, gedateer ca. 1706, word besit deur die private versamelaar, Charles Beare van Londen. Dit staan bekend as *Mandolino Coristo*, en beskik oor agt snare.

## Verwysings
Lys van Afrikaanse Tydskrifte

Hiedie artikel is 'n lys van tydskrifte wat in Afrikaans gepubliseer is of waarvan dele in Afrikaans is.

## B 
* *Die Brandwag*

## D 
* *De Kat*
**Donga*

## H 
**Huisgenoot*

## J 
* *Die Jongspan*

## L 
* *Landbou Weekblad*

## M 
* *Mense*

## R 
* *Rooi Rose*

## S 
* *Sarie*

## W 
* *Weg!*
**Wiel*
Sebumklier

thumb|’n Skematiese voorstelling van die haarsakkie en sebumkliere.
**Sebumkliere** of **talgkliere** is mikroskopiese kliere in die vel wat ’n olierige of wasagtige stof deur buise afskei. Die afskeiding word **sebum** of **talg** genoem. Die sebum smeer die vel en hare van soogdiere en maak dit waterdig. In mense kom die grootste aantal kliere aan die gesig en kopvel voor, maar ook aan ander dele van die vel behalwe die handpalms en voetsole. In die ooglede is ’n soort sebumkliere wat ’n spesiale sebum in trane afskei. Areolêre kliere om ’n vrou se tepels is nog ’n voorbeeld van sebumkliere. 

As die kliere te veel sebum afskei, kan dit verskeie mediese toestande veroorsaak, soos aknee of sebumsiste.

## Ligging
Sebumkliere kom aan alle dele van die vel voor buiten die handpalms en voetsole. Daar is twee soorte, dié wat aan haarsakkies verbind is en dié wat onafhanklik voorkom.

In die haarstreke kom een of meer kliere om elke haarsakkie voor. Die kliere is trosvormig en verskeie kliere se afskeiding loop saam in ’n enkele buis uit. Die kliere skei sebum op die hare af wat met die haarskag na die vel vervoer word.

Sebumkliere word ook in haarlose streke aangetref soos aan die ooglede, neus, penis, labia minora, die binneste slymvliesmembraan van die wange en die tepels.

## Verwysings 
## Bronne
*15px Hierdie artikel is vertaal uit die Engelse Wikipedia
Jan Bloukaas

**Jan Bloukaas** (gebore **Jean Prieur du Plessis**; 7 Oktober 1999 - 3 Desember 2024) Sy album *Lewe* word in 2019 vir die Suid-Afrikaanse Musiektoekenning vir beste Afrikaanse popalbum genomineer.

## Vroeë lewe en opvoeding 
Du Plessis is op 7 Oktober 1999 gebore. Sy ouers was Roelof Daniel du Plessis en Ronelle van Wyk.

Hy gaan skool by Laerskool De Tyger en matrikuleer aan die Hoërskool Tygerberg.

## Diskografie 
### Ateljeealbums 
* 2018: *Lewe*
* 2019: *The Party Starter*
* 2023: *Vreemdeling*
* 2024: *God kan*

### EP's 
* 2017: *Lassit*

### Enkelspelers 
* 2017: "Kaas elke dag" Hy sterf op 3 Desember 2024 daaraan.

## Verwysings 
## Eksterne skakels 
* 
* 
* 
*
George Findlay MacRobert

**George Findlay MacRobert** (Omtrent 1864 - 04 Januarie 1907) was 'n staatsamptenaar van die Kaapkolonie sedert Mei 1884.

George se familie het die plaas Wagenaarskraal in 1870 gekoop. In Augustus 1890 word George as posmeester daar aangestel, 'n pos wat hy tot sy dood vroeg in 1907 beklee het.

## Meteorologie werk vir die Meteorologiese Kommissie van die Kaap die Goeie Hoop 
Vanaf 1887 het MacRobert gereeld reënvalgegewens van Wagenaarskraal aan die Meteorologiese Kommissie van die Kaap die Goeie Hoop gerapporteer. In 1889 was hy in beheer van 'n meteorologiese stasie in Wagenaarskraal en het die Kommissie die volledige stel meteorologiese waarnemings voorsien totdat die stasie aan die einde van 1905 gesluit het.

## Persoonlike Lewe 
George was die seun van John MacRobert en sy vrou Ann Barker MacRobert (nee Findlay). Op 27 Mei 1890 trou George met Mabel Louisa Nugent.

## Verwysings
Enver Hoxha

duimnael|Hoxha in 1971
**Enver Halil Hoxha** (/ˈhɒdʒə/ *HOJ-ə*, Albanian: [ɛnˈvɛɾ ˈhɔdʒa] (luister); 16 Oktober 1908 - 11 April 1985) was 'n Albanese kommunistiese politikus wat van 1944 tot sy dood in 1985 as staatshoof van Albanië gedien het, as die Eerste Sekretaris van die Party van Arbeid van Albanië. Hy was voorsitter van die Demokratiese Front van Albanië en opperbevelvoerder van die gewapende magte vanaf 1944 tot sy dood. Hy was van 1944 tot 1954 die 22ste premier van Albanië en was op verskillende tye ook minister van buitelandse sake en minister van verdediging.

## Verwysings 
## Eksterne skakels
Egon Krenz

duimnael|Egon Krenz

**Egon Rudi Ernst Krenz** (Duitse uitspraak: [ˈeːgɔn ˈkʁɛnts]; gebore op 19 Maart 1937) is 'n voormalige Oos-Duitse politikus wat gedurende die laaste maande van 1989 die laaste kommunistiese leier van Oos-Duitsland was. Hy het Erich Honecker opgevolg as die algemene sekretaris van die regerende Sosialistiese Eenheidsparty van Duitsland (SED), maar is eers maande later gedwing om te bedank toe die Berlynse Muur geval het.

Gedurende sy loopbaan beklee Krenz 'n aantal prominente posisies in die SED. Hy was van 1984 af Honecker se adjunk, totdat hy hom in 1989 opgevolg het te midde van betogings teen die regering. Krenz slaag nie in sy poging om die kommunistiese regering te ontbind nie, en is gedwing om te bedank enkele weke na die val van die Berlynse Muur. Hy is op 21 Januarie 1990 uit die SED-party geskors. Na die Duitse hereniging in 1990 is hy ses-en-'n-half jaar gevangenisstraf gevonnis weens manslag vir sy rol in die kommunistiese regering. Hy het na sy vrylating uit die tronk laat in 2003 na die klein dorpie Dierhagen in Mecklenburg-Vorpommern getree.

## Eksterne skakels
Stelsel

'n **Stelsel** is 'n groep van verwante entiteite wat interaksie het met mekaar om 'n verenigde geheel te vorm. 'n Stelsel word bepaal deur sy ruimtelike en tydelike grense, omring en beïnvloed deur sy omgewing, beskryf deur sy struktuur en die doel daarvan, en word uitgedruk in sy werking daarvan.

Stelsels word bestudeer in sisteemteorie.

## Voorbeelde 
* Biologiese stelsel
* Dinamiese stelsel
* Fisiese stelsel
* Formelestelsel
* Inligtingstelsel
* Komplekse stelsel
* Mark (Ekonomiese stelsel)
* Meta-stelsel
* Sonnestelsel
* Termodinamiese stelsel

## Verwysings 
## Verdere leesstof
* Alexander Backlund (2000). "The definition of system". In: *Kybernetes* Vol. 29 nr. 4, pp.&nbsp;444–451.
* Kenneth D. Bailey (1994). *Sociology and the New Systems Theory: Toward a Theoretical Synthesis*. New York: State of New York Press.
* Bela H. Banathy (1997). "A Taste of Systemics", ISSS The Primer Project.
* Walter F. Buckley (1967). * Sociology and Modern Systems Theory*, New Jersey: Englewood Cliffs.
* Peter Checkland (1997). *Systems Thinking, Systems Practice*. Chichester: John Wiley & Sons, Ltd.
* Michel Crozier, Erhard Friedberg (1981). *Actors and Systems*, Chicago University Press.
* Robert L. Flood (1999). *Rethinking the Fifth Discipline: Learning within the unknowable *. London: Routledge.
* George J. Klir (1969). Approach to General Systems Theory, 1969.
* Brian Wilson (1980). *Systems: Concepts, methodologies and Applications*, John Wiley
* Brian Wilson (2001). *Soft Systems Methodology—Conceptual model building and its contribution*, J.H.Wiley.
* Beynon-Davies P. (2009). *Business Information + Systems*. Palgrave, Basingstoke. 

## Eksterne skakels 
* *Definitions of Systems and Models* deur Michael Pidwirny, 1999–2007.
* *Definitionen von "System" (1572–2002)* deur Roland Müller, (meestal in Duits).
François Duvalier

duimnael|Duvalier (1968)
**François Duvalier** (Franse uitspraak: ​[fʁɑ̃swa dyvalje]; 14 April 1907 - 21 April 1971), ook bekend as **Papa Doc**, was die President van Haïti van 1957 tot 1971.

Hy is in 1957 tot president verkies op 'n populistiese en swart nasionalistiese platform. Nadat hy in 1958 'n militêre staatsgreep in die wiele gery het, het sy regime vinnig totalitêr en despoties geword. Die Tonton Macoute, 'n geheime dodekorps van die regering, het Duvalier se teenstanders onoordeelkundig doodgemaak, en dit is so deurdringend dat Haïtiërs baie bang geword het om enige vorm van verdeeldheid uit te spreek, selfs in privaatheid. Duvalier het verder probeer om sy bewind te versterk deur elemente van die Haitiese mitologie in 'n persoonlikheidskultus op te neem.

Voor sy bewind was Duvalier 'n mediese dokter van beroep. Sy beroep en kundigheid op die gebied het hom die bynaam "Papa Doc" verwerf. Hy is eenparig 'herkies' in 'n 1961-verkiesing waarin hy die enigste kandidaat was. Daarna konsolideer hy sy mag stap vir stap, waarna hy in 1964 homself ná nog 'n foutiewe verkiesing tot "Lewenslange President" verklaar het. 

Hy het aan bewind gebly totdat hy in April 1971 oorlede is. Hy is opgevolg deur sy seun, Jean-Claude, wat die bynaam "Baby Doc" gedra het.

## Verwysings 
## Eksterne skakels
Marius de Waal

**Marius Theodorus de Waal** (12 Maart 1925 - 10 Julie 2019) was 'n sakeleier in Suid-Afrika, voorsitter van die ou Yskor, Transnet, Siemens SA, direkteur van SASOL, BMW SA en die Reserwebank. Hy was ook ondervoorsitter van die staatspresident se ekonomiese adviesraad. Sy laaste betrekking was as die voorsitter van die Nywerheidsontwikkelingskorporasie (NOK).

De Waal is op 'n plaas in die Paarl gebore as die jongste van sewe kinders. Hy slaag matriek op die ouderdom van 16. Hy studeer in die ingenieursfakulteit by die Universiteit van Stellenbosch. Hy het sy vrou, Kitty,  in 1943 ontmoet. Hy laat vier kinders, twaalf kleinkinders en  vyf agterkleinkinders agter. Hy het die laaste drie jaar van sy lewe aan Alzheimer se siekte gely.

## Bron 
* ''Hy was 'n swaargewig van die destydse sakewêreld'' Rapport, 21 Julie 2019.
Drieklowedam

Die **Drieklowedam** is 'n hidroëlektriese-dam wat oor die Yangtze-rivier strek by die dorp van Sandouping in China. Dit is sedert 2012 die grootste kragsentrale ter wêreld ten opsigte van geïnstalleerde kapasiteit (22 500 MW).

duimnael|links|Kaart van die ligging van die dam en die belangrikste stede langs die Yangtze
duimnael|links|Een van die dam se turbines.

## Verwysings 
## Eksterne skakels 
* China Drieklowe Korporasie
* China Yangtze Power Co., Ltd.
*
Coreca Riwwe

Die **Coreca Riwwe** vorm 'n groep gesteentes van Italië wat in die Tirseense See, in Calabria, in die Frazione of Coreca geleë is.  
duimnael|350x350px| Coreca Reefs gesien van Colle degli Ulivi
Dit is 'n groep van tien gesteentes: Capoto (die grootste daarvan), Formica, Ginario, Longarino, Piccirillo, Tirolé (ook bekend as Pirolé) en die vier Scuagli da Funtana het 'n verspreidingsgebied vanaf die nabygeleë "La Tonnara" aan die die rand van die seelug van die hoofdorp van Coreca. 

Capoto is die grootste van hulle met 'n oppervlakte van 50 vierkante meter, en word hoofsaaklik gebruik vir duik en vir fotografiese en kinematografiese amateursport.

Gedurende die 1960's, 1970's en 1980's was dit 'n bestemming vir radio-amateurs en kameramanne, en 'n meta van omgewingsgebeurtenisse soos die LIPU vir die uitgestrekte mariene ornitologiese fauna wat nou heeltemal verdwyn het. 

## Sien ook 
* Coreca 
* Coreca grotte 

## Bronne 
* Martinucci, Mimmo (2007). Sognando le isole italiane. Guida per radioamatori. Vol. 4 - Tutte le isole del mar Tirreno e del mar Jonio . Sandit Libri Albino. ISBN    Martinucci, Mimmo (2007).   Martinucci, Mimmo (2007). 

## Verwysings
Henrik Petersson

**Henrik Petersson** (gebore 6 April 1973  in Uppsala, Swede), is 'n Sweedse wiskundige, onderwyser in wiskunde en 'n skrywer. Petersson is 'n dosent aan die Chalmers Universiteit van Tegnologie en werk as 'n lektor in wiskunde aan die Hvitfeldtska Gymnasiet in Gotenburg.  Hy is die skepper van 'n webgebaseerde kursus in wiskunde vir hoërskoolleerlinge. Die webwerf problemnet.n.nu is gefinansier deur die stigting Solstickan. 

## Biografie 
Henrik Peterson het in 2001 'n dokter in Wiskunde geword. In 2010 word hy 'n wiskunde-onderwyser op hoërskool. 

Tussen 2005 en 2008 publiseer hy 12 wetenskaplike verslae en tekste.

Petersson is veral bekend vir sy boek, Problemlösningens grunder.

## Prestasie as onderwyser 
Verskeie van sy studente het groot sukses behaal in internasionale wiskundekompetisies. 

## Persoonlike prestasies 
Henrik Petersson het verskillende pryse ontvang in verskillende sportsoorte, soos hardloop en langlauf. Veral. Hy was die vinnigste 14-jarige in Lidingö se kampioenskap (34.50, 1987), en sy rekord van 'n halfmarathon is tans 1.07.12 (by Borås, 1994). Hy was ook die distrikskampioen van Uppland (in 1983 en 1985) en dié van Småland (1986, 1987 en 1989). Sien ook Bronne Eksterne skakels.

## Bibliografie 
* *Problemlösningens grunder*, 2013
* *Undersökande matematik*, 2017
* *Avancera I*, 2019
* *Avancera II*, 2019

## Verwysings
Ongeluk (dwaling)

**Die Informele Dwaling van Ongeluk** (in Latyn genoem *"dicto simpliciter ad dictum secundum quid"* of "**vernietiging van die uitsondering**") is 'n deduktief-geldige maar onooglike argument wat voorkom in 'n statistiese silogisme ('n argument gebaseer op 'n veralgemening) wanneer 'n uitsondering van 'n algemene reël geïgnoreer word. Dit is een van die dertien foute wat oorspronklik deur Aristoteles in *Sophistical Refutations* geïdentifiseer is. Die fout is wanneer 'n mens 'n algemene reël op 'n onvanpaste situasie probeer toepas.

Byvoorbeeld:
*Om mense met messe te sny is 'n misdaad.
*Chirurge sny mense met messe.
*Chirurge is misdadigers.

Dit is maklik om foutiewe argumente te konstrueer deur algemene verklarings toe te pas op spesifieke voorvalle wat uiteraard uitsonderings is.

Veralgemenings wat swak is het oor die algemeen meer uitsonderings, en veralgemenings wat baie uitsonderings het is dikwels swak. Die aantal uitsonderings op die veralgemening hoef ook nie 'n minderheid van die gevalle te wees nie.

Hierdie dwaling kan voorkom as besonderhede ("sommige") verwar word met kategoriese stellings ("altyd" en "oral"). Dit kan aangemoedig word as geen kwalifiserende woorde soos "sommige", "baie", "selde", ens. gebruik word om die veralgemening aan te dui nie.

Verwante induktiewe foute sluit in: oorweldigende uitsondering, oorhaastige veralgemening en foutiewe veralgemening.

Die teenoorgestelde soort dwaling is die omgekeerde ongeluk.

## Verwysings
Arthur Nikisch

duimnael|Arthur Nikisch.
duimnael|regs|220px|Arthur Nikisch in 1901.
**Arthur Nikisch** (12 Oktober 185523 Januarie 1922) was 'n Hongaarse dirigent wat op internasionale vlak opgetree het en betrekkinge in Boston, Londen, Leipzig en—van grootste belang—Berlyn, gehou het. Hy was beskou as 'n uitstaande interpreteerder van die musiek van Bruckner, Tsjaikofski, Beethoven en Liszt. Johannes Brahms het Nikisch se uitvoering van sy Vierde Simfonie geprys as "werklik onberispelik en bewonderenswaardig, dit is onmoontlik om 'n beter weergawe daarvan te hoor."

## Erfenis 
Hy word beskou as een van die stigters van moderne dirigeerkuns, en het oor 'n breedvoerige analise van die partituur, 'n gemaklike en eenvoudige ritme, en charisma beskik, wat daartoe gelei het dat hy die volle sonoriteit van die orkes en die dieptes van die musiek kon uitbring. Groot meesters soos Leopold Stokowski, Arturo Toscanini, Adrian Boult, Fritz Reiner, Ervin Nyiregyházi en vele ander, insluitende George Szell; wat Nikisch " 'n orkestrale towenaar" genoem het; het Nikisch se dirigeerstyl bewonder. Reiner het hom verwonder oor Nikisch se styl en gesê, "Dit was [Nikisch] wat my aangeraai het om nooit my arms te swaai terwyl ek dirigeer nie, en dat ek my oë moet gebruik om wenke te gee.

Henry Wood het geskryf, "Ek onthou... die wonderbaarlike manier waarop hy na elke enkele frase wat hy gelei het kon luister.... Wanneer hy 'n melodie repeteer het hy dit sonder uitsondering met groot emosionele gevoel aan die orkes voorgedra  – en dan sou hy sê: 'Speel dit nou soos wat *jy* dit voel.' Geen dirigent wat ek al ooit gehoor het, het ooit Nikisch se emosionele gevoel en dramatiese intensiteit oortref nie."

Arthur Nikisch het 'n reuse impak op Wilhelm Furtwängler uitgeoefen. Laasgenoemde het altyd vir Nikisch as sy model beskou. Nikisch het Furtwängler aan die begin van sy loopbaan ondersteun en voorspel dat Furtwängler sy opvolger sou wees.'n Film van Nikisch terwyl hy dirigeer bestaan nog; nadat Herbert von Karajan dit gesien het, het hy beskryf hoe beïndruk hy was deur Nikisch se gebruik van sy oĕ in pleks van handbewegings.

## Bronne 
*Kalisch, Alfred (1922). “Arthur Nikisch.” *Musical Times* 63, no. 649, 172-74
* 
* Ferdinand Pfohl: *Arthur Nikisch als Mensch und Künstler*, Hermann Seemann Nachfolger, Leipzig, (ca. 1900) 
* Ferdinand Pfohl: *Arthur Nikisch: Sein Leben, seine Kunst, sein Wirken.* Alster, Hamburg 1925

## Verwysings 
## Eksterne skakels 
* 
*Fotos (Gallica)
John James

**John James** is 'n Afrikaanse kletsrymduo wat uit Chris Delport (John) en James Janse van Rensburg (James) bestaan. Hul eerste enkelsnit, "Ek is meer werd", word in 2019 vrygestel en behaal die *Maroela Media-* Afrikaanse Top-20-trefferlys. Delport skryf die lirieke en Janse van Rensburg die musiek.

## Geskiedenis 
Delport en Janse van Rensburg maak sedert hul laerskooldae saam musiek. Hulle matrikuleer beide aan die Hoërskool Carletonville.

## Diskografie 
### Enkelspelers 
* 2019: "Ek is meer werd"
* 2019: "Nintendo"
* 2019: "Gedislokeerde hart"
* 2020: "Almal saam alleen"
* 2021: "Liewe genade feat. Loufi"

## Verwysings 
## Eksterne skakels 
* 
*
Lina Bo Bardi

duimnael|Lina Bo Bardi
[duimnael|Die *Casa de Vidro* of «Glashuis» in Morumbi, 'n stadsbuurt van [São Paulo, wat Lina Bo Bardi in 1951 - die jaar waarin sy Brasiliaanse burgerskap aanvaar het - vir haarself en haar man Pietro Maria Bardi ontwerp het, toon sterk invloede van Italiaanse rasionalisme (*razionalismo*) - *n boustyl wat veral in die 1920's en 1930's gefloreer het en deur gereduseerde argitektoniese grondelemente en die gebruik van nuwe rewolusionêre boumateriale soos ysterbeton, glas en staal gekenmerk word. Die huis, 'n ikoon van Brasiliaanse modernisme, het meer as veertig jaar lank as die Bardis se woning gedien. Dit huisves sedert 1990 die *Instituto Lina Bo e P.M. Bardi* (kort *Instituto Bardi* genoem), 'n instelling wat argitektoniese studies bevorder ]]
[duimnael|In [Milaan, Italië, is 'n plein ter ere van die argitek en ontwerper *Piazza Lina Bo Bardi* genoem]]
**Lina Bo Bardi**, gebore as **Achillina Bo** (5 Desember 1914 – 20 Maart 1992), was 'n Brasiliaanse argitek en ontwerper van Italiaanse afkoms wat 'n beslissende bydrae tot die ontwikkeling van moderne boukuns in Brasilië gelewer het. Haar argitektoniese projekte is net soos haar ontwerpe vir toneeldekor, mode en meubels asook haar grafiese kuns sterk beïnvloed deur internasionale modernisme, maar bly uniek danksy hul individualiteit. Die bewuste refleksie met Brasilië as haar nuwe tuiste (waar sy 'n dubbele uitdaging die hoof moes bied - om as nuwe aankomeling en vroulike argitek 'n bestaan te maak in 'n beroepswêreld wat deur mans oorheers is), sy kultuur, samelewing en politiek, staan sentraal in haar werk. 

Lina Bo Bardi het haar dikwels radikale visie op 'n hoogs provokatiewe, maar ook produktiewe manier in talle uitstallings en publikasies uitgelig. Haar werke oor argitektuur het grotendeels onvertaal gebly en is derhalwe hoofsaaklik toeganklik vir Portugeessprekende belangstellendes.

## Verwysings 
## Eksterne skakels 
;Boukuns
----
* ''BBC Culture - Lina Bo Bardi: Brazil's best-kept secret*
* ArchEyes Timeless Architecture Passionates: Glass House / Lina Bo Bardi*
* *The Guardian, 9 September 2012: Lina Bo Bardi: buldings shaped by love*
* *Brasil Wire: Lina Bo Bardi - 100 Years*
* *The Towner: Lina Bo Bardi's Brazil*
* *Sabiá Brazilian Design: Lina Bo Bardi* 
* *Architects' Journal: Buildings for people: The work of Lina Bo Bardi*
;Uitstallings
----
* *Architekturmuseum der Technischen Universität München: Lina Bo Bardi 100 - Brasiliens alternativer Weg in die Moderne*
* *Metalocus.es: Lina Bo Bardi. Brazil's alternative path to modernism*
* *Lina Bo Bardi - Together. British Council Gallery London 2012 | SESC São Paulo 2016*
;Media - Lesings
----
* *Renato Anelli, professor in Argitektuur, São Paulo: Lina Bo Bardi in the Frame of Brazilian Architecture. Texas A&M College of Architecture - Spring 2013 Architecture Lecture Series''
Stefan Zweig

**Stefan Zweig** (Wene, Oostenryk, 28 November 1881 − Petrópolis, Rio de Janeiro, Brasilië, 22 Februarie 1942) was 'n Oostenrykse skrywer van internasionale formaat wat as een van die suksesvolste outeurs van sy tyd beskou word. Sy literêre werk, wat grotendeels buite Europa in ballingskap ontstaan het, bestaan hoofsaaklik uit prosa, waaronder 'n groot aantal novelles en historiese verhale. Die *Schachnovelle* (1942), een van sy bekendste werke, beskryf op 'n indrukwekkende manier die sielkundig-emosionele pyn van 'n gevangene wat deur die geheime staatspolisie van Nazi-Duitsland, die Gestapo, aangehou is. Sommige van sy publikasies toon sterk impressionistiese invloede.

Met die Nasionaal-Sosialistiese magsoorname in Duitsland is Stefan Zweig, wat as  seun van Joodse ouers gebore is, as een van die skrywers gelys wie se werke as ongewens was en met openbare boekeverbrandings vernietig is. Nog voor die aansluiting by die Duitse Ryk is hy ook in Oostenryk aan vervolging deur die plaaslike outoritêre bewind blootgestel. In 1934 is sy huis in Salzburg deur die polisie deursoek nadat hy, as pasifis, valslik daarvan beskuldig is dat hy wapens aangehou het. Die Britse hoofstad Londen was die eerste bestemming van 'n Lewe in ballingskap wat tot sy dood sou voortduur.

Vir sy studies en lesings het Zweig nie net besoeke aan talle Wes-Europese lande gebring nie, maar ook na oorsese bestemmings gereis, soos Indië (1912), Noord- en Sentraal-Amerika (1912), die Sowjetunie (1928) en vanaf 1935 verskeie kere na Suid-Amerika. Nadat sy eerste huwelik met Friderike von Winternitz in 1938 geskei is, het hy in die volgende jaar met sy sekretaresse Charlotte (Lotte) Altmann getrou. Hy het vir 'n kort tyd in New York gebly voordat hy hom met sy vrou in 1941 in Petrópolis gevestig het. Hy was in besit van 'n permanente visum vir Brasilië, 'n land waar hy groot verering geniet het, en het toestemming ontvang van die destydse Brasiliaanse president Getúlio Vargas om hom in die land te vestig. Een jaar voor sy dood het sy monografie oor Brasilië verskyn getitel, *Brasilien. Ein Land der Zukunft*. 

Alhoewel hy anders as baie ander ballinge geen materiële nood moes ly nie, het hy op 22 Februarie 1942 saam met sy vrou in Petrópolis sy eie lewe geneem. Sy nalatenskap bevat die herinneringe van 'n ontwortelde Europeër wat vol nostalgie 'n verlore wêreld betreur, maar ook politieke en geskiedkundig-literêre essays waarin Zweig hom as humanistiese wêreldburger definieer. Sy doktoraat in wysbegeerte van 1904, waarvan hy deur die Nazi-bewindhebbers om rassistiese redes ontneem is, is eers in 2003 volgens 'n besluit, wat deur die  Universiteit van Wene se senaat geneem is, amptelik aan hom teruggegee.

## Verwysings 
## Eksterne skakels
Voorbereiding van natrium deur Down se sel

Bereiding van natrium:

Ons weet dat natrium (bereiding van natrium) 'n chemiese element is en die simbool NA en atoomgetal het 11. Dit behoort tot groep nommer 1 omdat dit 'n enkele elektron in die buitenste dop het. Dit kan maklik elektron vanaf die buitenste skulp skenk. Dit is baie reaktiewe, sagte en silwer skoon wit alkalimetall.

Kommersiële bereiding van natrium deur Down se sel: 

In diesel word natrium berei deur elektrolise van gesmelte (gesmelte) natriumchloried.

Sommige CaCl2 word bijgevoegd om die smeltpunt van Nacl van 801 ℃ tot 600 lower te verlaag. Die sel bestaan uit 'n yster vaartuig. 'N Groot blok grafiet dien as anode. Bo die anode is daar 'n ysterkoepel vir die versameling van chloor. Die katode is van yster of koper. Dit is apart van die anode deur 'n ystergaasskerm. As elektriese stroom deur gesmelte Nacl beweeg, vind die reaksie plaas.

Nacl ⮂ Na + + Cl–

Na ++ e– → Na (by die katode)

2Cl– → Cl2 + 2e– (by anode)

Die natrium verzamel oor kathode en chloor oor anode. Hulle word uit verskillende gate gehaal.

Voordele van Down se selproses:

Die metaalmis word nie geproduseer nie.

Vloeibare natrium word by 600 c versamel.

Dit gee 99,9% suiwer natrium.

Stowwe van die sel word nie tydens die elektrolise deur die produkte aangeval nie.
Tarryn Lamb

**Tarryn Lamb** is 'n Afrikaanse sangeres. Sy wen die Ghoema-toekennings in 2019 vir vroulike kunstenaar van die jaar, album van die jaar en beste kontemporêre album deur 'n vroulike kunstenaar vir *Mal oor jou*. Sy is 'n mentor op die Afrikaanse sangkompetisie *Die Kontrak*.

## Diskografie 
* *Mal Oor Jou* (2018)
* *Kersfees Met Tarryn Lamb* (2019)

## Eksterne skakels 
* 
* 
* 
* 
*
Slag van Cannae

Die **Slag van Cannae** (/ˈkæni, -eɪ, -aɪ/) was 'n groot geveg van die Tweede Puniese oorlog wat op 2 Augustus 216 v.C. in Apulië, in die suidooste van Italië plaasgevind het. Die poging van konsuls L. Aemelius van die Romeinse Republiek en C. Terentius Varro, om 'n einde te maak aan die Kartaagse bedreiging, het misluk. By Cannae het Hannibal, die onoorwonne aanvoerder van die Kartagers, oor die Romeinse magte geseëvier.

duimnael|links|Die dood van Paulus Aemilius tydens die Slag van Cannae
Hoewel alleen en geïsoleer met sy leër, wou dit voorkom of hy beheer oor die hele Italië gehad het. Van die Romeinse leër het 44&nbsp;000 gesneuwel, insluitende 80 senatore en die konsul Paullus. Nie net Italië nie, maar die hele Middellandse See-gebied se lot was op die stadium in Hannibal se hande.

Varro het tydens die slag waargeneem in die konsuls se plek as bevelvoerder. Die Romeinse leër het 48&nbsp;000 voetsoldate gehad, waar Hanibal slegs 35&nbsp;000 gehad het – waarvan die helfte nie Kartagers nie, maar Spaanse en Galliese bondgenote was. Maar hy het ’n ruitery van 10&nbsp;000 gehad, minstens 4&nbsp;000 meer as die Romeine.

Varro het die voetsoldate in digter linies as gewoonlik laat saamtrek in die hoop dat hul groter getalle hulle in staat sou stel om deur Hannibal se voetsoldaatlinies te breek. Sy kavallerie-bondgenote het hy aan sy linkerkant opgestel en sy paar Romeinse ruiters aan sy regterkant.

Hannibal het sy Spaanse en Galliese ruiters aan sy linkerkant geplaas, teenoor die swak Romeinse regtersy, met slegs sy Africa-kavallerie aan sy regterkant. In die middel het hy sy Galliese en Spaanse voetsoldate wigvormig opgestel. Sy beste troepe, die veterane van Africa, het hy weerskante van die middel en ver terug in reserwe gehou. Een bewys van hierdie troepe se bekwaamheid wat dat hulle, ander as die halfnaakte Galliërs, Romeinse harnaste gedra het wat hulle in vorige oorwinnings gebuit het. Hannibal het die slagveld met groot versigtigheid gekies. Toe die Romeine opruk om hom aan te val, was die oggendson in hul oë en het 'n sterk wind stof in hul gesigte gewaai.

Die Romeine het baie swaar verliese gely. Varro het weggekom, maar Aemelius Paullus het saam met 80 senatore gesneuwel. Van die hele Romeinse leër kon skaars 10&nbsp;000 ontsnap het. Die Kartaagse verliese was sowat 5&nbsp;700.

## Sien ook 
* Puniese Oorloë

## Bronnelys 
* *Kennis*, 1980, , volume 3, bl. 458, 459

## Eksterne skakels 
*
Meseta

duimnael|469x469px|'n tipiese beeld van die Meseta
Die hoë plato, die **Meseta**, is 'n dorre, uitgestrekte gebied waar 'n mens ver kan ry sonder om 'n boom of 'n huis te sien. Die klimaat wissel tussen uiterstes. In die winter is dit bitter koud, veral wanneer 'n ysige noordewind, die *norte*, waai, terwyl die warm somerwind uit Afrika, die solano, in die somer soms ondraaglike hitte veroorsaak. 

Afgesien van die klimaatsgesteldheid is die grondbedekking van die plato so dun dat die natuurlike plantegroei die van 'n steppe of half-woestyn is. Die enigste plantsoort wat werklik floreer, is *esparto*, 'n geharde grassoort, wat ook geskik is vir die maak van toue en mandjies. 

Die Spaanse kleinboere gebruik dit selfs vir die vervaardiging van sole vir hul skoene, wat as *alpargatas* bekend staan. Nieteenstaande die swak plantbedekking is die Meseta die tuisgebied van die merinoskaap. Die meeste riviere ontspring op die plato. Die hoofstad van Spanje, Madrid, is in die middel van die plato. Dit lê 650 meter bo seevlak en is die hoogste hoofstad in Europa.

## Bronnelys 
* KENNIS, 1980, , volume 3, bl. 471

## Eksterne skakels
Marieke Vervoort

duimnael|Marieke in 2012
**Marieke Vervoort** (10 Mei 1979 - 22 Oktober 2019) was 'n Belgiese paralimpiese atleet wat dood is in 'n genadedood in Diest, België waar dit wettig is. Sy het aan degeneratiewe miëlopatie gely, 'n siekte van die ruggraat wat haar verlam gelaat het. Dit het ook uiteindelik haar ander liggaamsfunksies aangetas. Haar siekte het haar reeds voor 2000 verlam gelaat. Haar ouers was Odette en Jos.

Sy het in 2012 'n goue medalje in die 100&nbsp;m (T52-klas) en 'n silwer in die 200&nbsp;m by die Londense Paralimpiese Spele gewen. By die Paralimpiese Somerspele 2016 in Rio de Janeiro het sy 'n silwermedalje in die 400&nbsp;m en brons in die 100&nbsp;m rolstoelresies gewen. 

## Bron 
* *Dapper Paralimpiese atleet sterf soos sy wou* Rapport Weekliks. 27 Oktober 2019.

## Eksterne skakels
Ofir

**Ofir** is ‘n legendariese streek of hawe wat in die Bybel, letterkunde en historiese geskrifte vermeld word en bekend is weens sy geweldige rykdomme.

Volgens die Ou Testament bring koning Salomo se skepe elke derde jaar ‘n vrag goud, silwer, ivoor, sandelhout, poue en ape uit Ofir na Jerusalem.

Oor die ligging van die plek (indien dit werklik bestaan het) is historici dit nie eens nie. Die suidelike deel van Arabiese skiereiland en die ooskus van Afrika is glo die sterkste moontlikhede. Maar Indië en Amerika word ook genoem. Die Portugese het tevergeefs verskeie ekspedisies na die binneland van Afrika gestuur om na Ofir te soek. ‘n Soektog in 1659 onder Francisco Barreto en 1 000 man het meer as 300 km langs die Zambezi na die stad gesoek. Dit het ook misluk en slegs 180 man het Mosambiek weer bereik. Daarna het die Portugese hul belangstelling in die binneland van Afrika verloor. 

Daar word ook beweer dat Zimbabwe dalk die land Ofir is. Veral omdat Arabië glo nooit goud opgelewer het nie. Alexander Merensky het na Ofir gaan soek, maar nie verder as die Limpopo gevorder nie. Met Merensky se hulp het Karl Mauch in 1871 die Zimbabwe-ruïnes ontdek en hy het dit beskou as die oorblyfsels van Ofir.

## Soortgelyke plekke 
* agtertang
* Arcadia
* Atlantis
* boendoe
* bryberg
* Eldorado
* Eden
* ghopse
* gramadoelas
* Kammaland
* Land van Kokanje
* Land van melk en heuning
* Luilekkerland
* Monomotapa
* Paradys
* Shangri
* Ultima Thule
* Utopie
* Vigiti Magna

## Bronne 
* 
* 
* 
*  Quatremère (1861), *Mémoire sur le pays d’Ophir*, in Mélanges d'histoire, Ducrocq, Paris, p. 234 (read @ Archive).

## Eksterne skakels 
* Onshore explorations at Sopara and Kalyan, India
* Chisholm, Hugh, ed. (1911). "Ophir". Encyclopædia Britannica (11th ed.). Cambridge University Press.
Verwirrung der Gefühle

**Verwirrung der Gefühle** (Verwarring van die gevoelens,vertaal in Engels as *Confusion*, ook bekend onder die letterlike vertaling *Confusion of Feelings*, en as *Episode in the Early Life of Privy Councilor D.* is 'n novelle uit 1927 deur die Oostenrykse skrywer Stefan Zweig. Dit vertel die verhaal van 'n student en sy vriendskap met 'n professor.  Dit is oorspronklik gepubliseer in die omnibus-bundel *Conflicts: Three Tales*, saam met twee ander Zweig-novellas, * Vierundzwanzig Stunden aus dem Leben einer Frau* en *Untergang eines Herzens*. Die novelle is opgeneem in Le Monde se 100 boeke van die eeu.

## Storielyn 
Roland, die verteller, begin die verhaal nadat hy 'n professor in Engels geword het jare nadat die sentrale aksie plaasgevind het. Roland verduidelik dat hy 'n arme student was en hoe hy bedwelm op straat in Berlyn sou beland. Sy pa stuur hom dan universiteit toe in die platteland.

 "Verwarring is die verhaal van [...] Roland, wat verheug geraak het oor die intellektuele, verwarrende en geïsoleerde wêreld van sy grootste held - sy professor. Roland word getrek na die afgesonderde huis van sy professor, die afsondering as gevolg van die vrees dat sy geheim onthul sou word. Die novelle, met verwysing na die Grotes (sowel skrywers as filosowe), vervaag al drie die grootste onderskeidings van die liefde van die Antieke Grieke: *Philia*, *Èros* en *Agápe*, hoewel die novelle dit nie eksplisiet aanspreek nie. Roland vertel dat hy '...meer het om te bedank [sy professor] as my moeder en vader voor hom of my vrou en kinders ná hom. Ek het nog nooit iemand meer liefgehad nie.'"
## Ontvangs 
In die novelle van Zweig is daar kommentare van Sigmund Freud en ander bekende persoonlikhede. Die storie  is verskeie kere gedramatiseer en verfilm.

## Verwysings 
## Eksterne skakels 
* Engelse webwerf met informasie
Lockheed L-188 Electra

Die **Lockheed L-188 Electra** is 'n Amerikaanse turboskroefpassasiersvliegtuig wat deur Lockheed gebou is. Dit is die eerste groot turboskroefpassasiersvliegtuig wat in Amerika gebou is. Dit  is ontwerp as ’n passasiersvliegtuig met vier Allison Model 501-turboskroefenjins van 2794.5 kilowatt elk wat kort en medium afstande kon vlieg. Die eerste prototipe van die Electra het sy nooiensvlug op 6 Desember 1957 gehad. American Airlines het die eerste bestelling geplaas, en hierdie bestelling is deur bestellings van ander lugrederye gevolg. Dit het Eastern Air Lines ingesluit, wat, op 12 Januarie 1959, die eerste was om met die Electra dienste te bedryf. Ander lugrederye wat die Electra bestel het, was Braniff International Airways, KLM en Qantas. Verskeie lugrederye in die VSA het die Electra gebruik, maar die enigste Europese lugredery was KLM, wat 12 Electras tussen September 1959 en Januarie 1969 in Europa en oos na Saigon en Kuala Lumpur gebruik het. Aanvanklik was die verkope van die vliegtuig goed, maar ná twee noodlottige ongelukke was daar geen bestellings meer nie. Die Electra is van 1957 tot 1961 gebou.Die lugraam van die vliegtuig is gebruik om die Lockheed P-3 Orion te bou.   
duimnael|250x250px|Lockheed Electra by Lanseria-lughawe
Met sy redelik hoë krag-tot-gewigverhouding, enorme lugskroewe en kort vlerke (wat daartoe aanleiding gegee het dat die grootste deel van die vlerkspan aan wind vanaf die lugskroewe blootgestel was), groot Fowler-klappe wat die effektiewe vlerkoppervlakte aansienlik verhoog het wanneer die klappe ontplooi is, en vierenjinontwerp, het die Lockheed L.188 Electra landing-en-opstygvermoëns gehad wat nie deur baie straaltransportvliegtuie – selfs vandag nog – geëwenaar kon word nie veral op kort aanloopbane en by vliegvelde wat hoog geleë is. 

## Verwysings 
## Eksterne skakels
Tipegenus

[thumb|'n [Groenkopeend|Wyfiegroenkopeend (*Anas platyrhynchos*) en haar broeisel van kuikens. *Anas* is die tipegenus van die familie Anatidae.]]

'n **Tipegenus** is in biologiese klassifikasie — veral in soölogie (dierkunde) — die genus wat die biologiese familie en die stam van die familienaam definieer.
Louis Huard

duimnael|Portret van Louis Huard uit sy doodsberig in die *Illustrated London News*, 10 Oktober 1874.
**Louis Huard** (1813 – 9 September 1874) was 'n Frans-gebore illustreerder wat in Londen gewerk het. Huard is in Aix-en-Provence gebore, en het in Antwerpen gestudeer.

## Verwysings 
## Eksterne skakels
Skroef (lugvaart)

[duimnael|Een van die skroewe aan 'n [Antonof An-140-100.]]
’n **Skroef** of **lugskroef** in lugvaart skakel die draaibeweging van ’n enjin of ander kragbron om in ’n skroefwind wat die skroef (en daarmee ook die vaartuig waaraan dit geheg is) vorentoe of agtertoe stoot. Dit bestaan uit ’n draaiende, kragaangedrewe naaf waaraan verskeie blaaie geheg is sodat die hele eenheid om ’n lengte-as draai. 

Die steekhoek van die blaaie kan vasgestel wees, met die hand veranderbaar wees tot enkele bepaalde posisies of van die veranderbare steekhoekskroewe tipe met konstante snelheid wees. 

Die skroef van ’n helikopter word ’n **rotor** genoem.

## Faanposisie 
[duimnael|Die buitenste skroef van 'n [Europrop TP400|TP400 turboskroefenjin van 'n Airbus A400M in die faanposisie]]
Op die meeste veranderbare steekhoekskroewe kan die blaaie so gestel word dat dit parallel met die lugvloei is. Die sal eerstens verseker dat die skroef ophou draai en ook weerstand verminder. In Engels staan dit bekend as *feathering*, 'n term wat hulle uit roei geleen het. By enkelenjin vliegtuie word oliedruk gebruik om die steekhoek te **vergroot**, dus growwer te stel. Indien die konstantesnelheid eenheid faal sal die skroef outomaties herstel na 'n fyn steekhoek sodat die vliegtuig steeds teen laer snelhede kan vlieg. Daarteenoor sal die konstantesnelheid eenheid, by 'n multi-enjin vliegtuig, die oliedruk gebruik om die steekhoek te **verminder**. Sodoende, indien die konstantesnelheid eenheid faal, sal die skroef outomaties na die faanposie gaan om weerstand te verminder terwyl die vliegtuig voortvlieg met die goeie enjin.

## Sien ook 
* Turboskroef

## Eksterne skakels
Golfstroom

duimnael|Termografiese beeld van die wateroppervlaktemperatuur in die Westelike Noord-Atlantiese Oseaan. Die Noord-Amerikaanse vasteland word swart aangedui, met koue seewater (donkerblou) en die warm Golfstroom (rooi). Bron: NASA.

Die **Golfstroom** is 'n snelvloeiende seestroom in die Atlantiese Oseaan. Dit maak deel uit van die seestrominge dwarsoor die wêreld. Op pad na Europa word die Golfstroom uiteindelik die Noord-Atlantiese seestroom, wat op sy beurt weer deel van die Westelike randstrome uitmaak wat die klimaat van Noord-Europa beïnvloed.

Die Golfstroom lewer sowat 30 miljoen kubieke meter water per sekonde (30 Sv) by die Floridastroom, vloei teen 'n stroomsnelheid van 1,8 meter per sekonde, tot hoogstens 150 miljoen kubieke meter water (150 Sv) op die lengtegraad 55° Wes. Dit is altesaam meer as 'n honderd maal soveel water as wat al die riviere dwarsoor die wêreld in die see stort. Die vloeisterkte se vermoë is 1,5 petawatt; wat selfs die opwekking van 'n miljoen van die grootste kernkragstasies sal oortref.

Die benaming Golfstroom is deur Benjamin Franklin bedink ('Gulf Stream') en het betrekking op die Golf van Mexiko. Dit is vroeër ook die Floridaseestroom genoem; op die ou kaarte uit die 16de en 17de eeu is die Straat van Florida die *Canal de Bahama* genoem.

## Verwysings 
## Eksterne skakels
Haaksbergen

**Haaksbergen** (Nedersaksies: *Hoksebarge*) is 'n dorp en 'n munisipaliteit in die Nederlandse provinsie Overijssel, met 'n bevolking van sowat 24&nbsp;000 in 2019 en 'n oppervlakte van 106 km².

## Geografie 
Haaksbergen is in die streek Twente geleë, en grens aan die provinsie Gelderland en die Duitse deelstaat Noordryn-Wesfale.

Deur die munisipaliteit vloei die Buurserbeek, wat is 'n IJssel-rivier se sytak.

In die Haaksbergen-munisipaliteit lê die natuurgebiede die Lankheet, die Buurserzand (lê gedeeltelik in die munisipaliteit Enschede), en die Haaksbergerveen en die Witte Veen (lê beide vir 'n klein deel ook in Duitsland).

### Plekke 
Plekke in die munisipale gebied van Haaksbergen:

## Sien ook 
* HSC '21, amateursokkerspan

## Naburige munisipaliteite 
## Eksterne skakels 
*  Amptelike webwerf

250px|senter|duimnael|Buursermeertje
Gap, Hautes-Alpes

**Gap** (Frans: [ɡap]; Oksitaans: *Gap*) is 'n dorp in suidelike Frankryk, asook die hoofstad en grootste stad van die département Hautes-Alpes. Met 'n hoogte van 750&nbsp;m bo seevlak is dit Frankryk se hoogsgeleë prefektuur.

## Eksterne skakels 
*  Amptelike webwerf
*
Chaim Weizmann

**Chaim Azriel Weizmann** (1874 - 1952) was 'n Brits-Israelse biochemikus, politikus, en belangrike Sionis.

Weizmann is gebore in die Russiese Ryk. Hy het skeikunde in Duitsland en Switserland gestudeer, en was 'n professor in die biochemie aan die Universiteit van Manchester gewees. Vanaf 1948 tot 1949 was hy die voorsitter van die Voorlopige Staatsraad van Israel (sê dit president), en vanaf 1949 tot 1952 die eerste president van Israel gewees.

## Eksterne skakels 
* Knesset se webwerf