12P/Pons-Brooks

is 'n kortperiodekomeet met 'n wentelperiode van 71&nbsp;jaar. Komete met 'n wentelperiode van 20-200&nbsp;jaar word Halley-tipe komete genoem. Dit is een van die helderste bekende kortperiodekomete en bereik 'n absolute magnitude van sowat 5 terwyl dit sy perihelium (kleinste afstand van die Son af) nader. Daar is antieke rekords van komete wat vermoedelik verskynings van  was.

Sy volgende perihelium is op 21&nbsp;April 2024, en dit sal op 2 Junie 2024 die naaste aan die Aarde wees: 1,55&nbsp;AE (232&nbsp;miljoen&nbsp;km). Die komeet sal na verwagting 'n skynbare magnitude van 4,5 bereik. Die komeetkern se deursnee word op sowat 30&nbsp;km geraam.

 is vermoedelik die oorsaak van die swak meteoorreën κ&nbsp;Draconides in Desember wat van omstreeks 29&nbsp;November tot 13&nbsp;Desember aktief is.

## Waarnemingsgeskiedenis
### Voor 1812
 word geïdentifiseer as 'n komeet wat in 1385 en 1457 waargeneem is. In 1385 is dit deur die Chinese opgeteken en dit is ook in sommige Europese bronne genoem. 'n Komet wat in Januarie 1457 deur Paolo dal Pozzo Toscanelli gesien en in Chinese bronne genoem is, word ook as komeet  geïdentifiseer. In albei verskynings het die komeet 'n magnitude van 3 of helderder gehad, sonder inagneming van enige moontlike uitbarstings. Dit kon moontlik ook 'n komeet gewees het wat in September 245 in Chinese bronne genoem word.

### 1884
Op 2&nbsp;September 1883 is 'n dowwe komeet deur William Robert Brooks ontdek en dit is later geïdentifiseer as die komeet van 1812. Die komeet het op 20 November met die blote oog sigbaar geword en verhelder tot magnitude&nbsp;3. Dit het op 1 en 19 Januarie 1884 uitbarstings ondergaan.

### 2024
Op 10&nbsp;Junie 2020 is Pons-Brooks weer gesien deur die Lowell-teleskoop op 'n sigbare magnitude van 23 toe dit verby die wentelbaan van Saturnus, op 11,9&nbsp;AE (1,78&nbsp;miljard&nbsp;km) van die Son af, was. 

thumb|Die komeet op 27&nbsp;Julie 2023, 'n week ná sy eerste uitbarsting.
Die uitbarsting het daartoe gelei dat die komeet 'n hoefysteragtige koma gehad het. Dit is moontlik veroorsaak deur die vrylating van miljarde kilogramme stof en ys in die ruimte in. Teen 5 Augustus het die deursnee tot 600&nbsp;000&nbsp;km vergroot, met 'n uitbreidingstempo van 220&nbsp;m/s. Hoewel die koma aanvanklik sferies was, het dit asimmetries geword weens die uitwerking van die stralingsdruk op die stof.

Op 5 Oktober 2023 was daar weer 'n uitbarsting, van magnitude&nbsp;15 tot magnitude&nbsp;11. Nog twee uitbarstings is op 1&nbsp;November en 14&nbsp;November waargeneem, en daarna het die komeet se helderheid toegeneem tot 'n skynbare magnitude van 9,3. Uitbarstings is ook op 14&nbsp;Desember
en 18&nbsp;Januarie 2024 waargeneem.

Teen middel Februarie het die komeet tot 'n magnitude van 7,5 verhelder en 'n ioonstert van omtrent 2&nbsp;grade lank ontwikkel met strale en filamente. 'n Klein uitbarsting het op 29&nbsp;Februarie plaasgevind, toe die komeet met 0,9&nbsp;magnitudes verhelder het.

Teen 7 Maart het die komeet verhelder tot 'n magnitude van 5,5, toe dit sowat 10&nbsp;grade van die Andromeda-sterrestelsel af was. Oor die volgende dae is aangemeld dat die komeet met die blote oog gesien kan word en 'n stert van 5&nbsp;grade lank gehad het. 

Nog 'n uitbarsting het op 3 April plaasgevind, toe die komeet tot 'n magnitude van omtrent 3,8 toegeneem het. Daar sal op 8 April 'n sonsverduistering in sekere dele van die wêreld te sien wees, wanneer die komeet 25&nbsp;grade van die Son af is.

Die komeet se perihelium is op 21&nbsp;April 2024, op 0,781&nbsp;AE (116,8&nbsp;miljoen&nbsp;km) van die Son af. Ná die waarnemings van 2020-2023 word die volgende perihelium bereken op 15 August 2095.

## Verwysings
## Skakels