open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Swaarmoedpas

**Swaarmoedpas** is 'n bergpas wat op P1452- grondpad in die Warm Bokkeveld lê, noordoos van Ceres en oos van die R46-provinsiale pad. Die pas is 6km lank, bereik 'n hoogte van 1 036m bo seespieël en het 'n maksimum helling van 1:16. Dit is deel van die Tankwa-Camino-staproete.

Op dieselfde pad is die **Bo-Swaarmoeldpas**. Dit bereik 'n hoogte van 1172m en 'n steilte van 1:6.

## Sien ook 
* Lys van bergpasse in Suid-Afrika
Oldebroek

**Oldebroek** is ’n dorp en munisipaliteit in die provinsie Gelderland in Nederland.

## Eksterne skakels 
*  Amptelike webwerf
Die Koo

[300px|duimnael|Die Keerom Koo naby [Robertson, Suid-Afrika.]]

**Die Koo** is 'n vallei net noord van die Langeberg en noordwes van Montagu. Vanaf Montagu lei die R318 provinsiale pad via die Burgerspas en die Rooihoogtepas deur die streek. Die pad sluit naby Matroosbergstasie, 20 km suidwes van Touwsrivier, by die N1 nasionale pad aan.

Die vallei is bekend vir vrugteverbouing, veral appelkose, perskes en pruime. Die boederybedrywighede word deur toerisme aangevul. Die Proteaplaas-trekkerrit is 'n gewilde attraksie wat besoekers na die top van Arangieskop neem om panoramiese uitsigte oor die vallei en omliggende berge te kry. Die vallei word ook deur sy natuurskoon gekenmerk, met heuwels, wingerde en boorde wat seisoenaal van kleur verander.

## Sien ook 
* Lys van streeksname in Suid-Afrika
Geert Hofstede

**Geert Hofstede** (3 Oktober 1928 te Haarlem, Nederland) is ’n invloedryke Nederlandse navorser in die studieareas van organisatoriese studies en meer konkreet organisasiekultuur asook kulturele ekonomie en bestuur. Hy is welbekend in sy navorsing van kruis-kulturele groepe en organisasies en het ’n groot rol gespeel in die ontwikkeling van ’n sistematiese raamwerk vir die assessering en differensiëring van nasionale kulture en organisasiekulture. Sy studies het aangetoon dat daar nasionale en streekskultuurgroepe is wat die gedrag van gemeenskappe en organisasies beïnvloed. Sy belangrikste werk was die ontwikkeling van die teorie van kulturele dimensies. Hy is bekend vir sy boeke *Die gevolge van kultuur* en *Kulture en organisasies: sagteware van die brein*, wat hy saam met sy seun, Gert Jan Hofstede geskryf het.

Met sy aftrede in 1993 het Hofstede baie universiteite regoor die wêreld besoek om studente op te lei in sy teoretiese benaderings en om sy navorsing in hierdie studiearea voort te sit. Hy is tans emeritus professor in organisatoriese antropologie en internasionale bestuur aan die Universiteit van Maastricht in Nederland en dien ook as buitemuurse genoot aan die Sentrum vir Ekonomiese Navorsing aan die Universiteit van Tilburg in Tilburg, Nederland.

## Verwysings
Viljoenspas

Die **Viljoenspas** is 'n bergpas wat op die R321-streeksroete net buite Grabouw in die rigting van Villiersdorp lê oor die Groenlandberg. Die pas bereik 'n hoogte van 524 m en het 'n maksimumhelling van 1:16. Die pas verskaf pragtige uitsigte.

## Sien ook 
* Lys van bergpasse in Suid-Afrika
Witelskloofpas

Die **Witelskloofpas** is 'n bergpas op 'n grondpad suidsuidwes van Clanwilliam wat die N7 nasionale pad en die R365-streeksroete deur die Swartberg verbind. Die pas bereik 'n hoogte van 487m en 'n maksimum helling van 1:7.

## Sien ook 
* Lys van bergpasse in Suid-Afrika
Dasklippas

**Dasklippas** is 'n bergpas wat op 'n toegangsroete tot die Groot-Winterhoekberge net noordoos van Porterville geleë is. Alhoewel die pas geteer is, is dit baie steil en kronkelrig. Die uitsig vanaf die pas is besonder. Die pas dateer uit 1948.

## Sien ook 
* Lys van bergpasse in Suid-Afrika
John Baragwanath

**John Albert Baragwanath** (1839 in Redruth, Cornwallis, Engeland – Desember 1928 te The Downs, dist. Haenertsburg, Noord-Transvaal) was ’n Engels-gebore Suid-Afrikaanse sakeman, prospekteerder en boer.

## Koms na Suid-Afrika 
Baragwanath het, saam met sy vader, ook John Baragwanath, ’n broer en twee susters op 8 Mei 1850 met die bark *Lady Bruce* in Natal aangekom as lede van die Byrne-setlaarsgroep.  Hulle het saam met die pachters van die hertog van Buccleuch by Bealieu (nou Richmond) in Natal grond gekry.  Baragwanath het sy vader, wat ’n skeepskaptein van St. Ives was, op sommige van sy reise tussen die Kaap en Mauritius vergesel.  Na sy vader se dood is hy in 1857 na Port Elizabeth waar hy vakleerling by ’n tuie- en saalmaker geword het.  Later het hy suksesvol in die Transkei handel gedryf, en by geleentheid as magistraat te Lady Grey opgetree.

## Mynbedrywighede 
Terwyl hy oppad was om in die Barbertongebied te gaan prospekteer, het berigte van goudvondse hom in 1887 na die Witwatersrand gelok. Hy het hom op die plaas Vierfontein ten suide van Johannesburg gevestig waar hy by verskillende plekke geprospekteer het. Hy het aandele in die Vierfontein Farm Gold Mining Company (later Crown Mines) besit, ’n aantal boupersele in Commissionerstraat op ’n vendusie gekoop en met grond langs die pad tussen Kimberley en Johannesburg gespekuleer. Hy het die Concordia (’n bekende hotel) bestuur, ’n winkel besit en sodoende baie ryk geword. Al die verkeer op die Kimberley-Witwatersrandpad het by sy hotel verby gegaan en dit het ook as stasie vir koetse wat daarlangs verby gery het, gedien. Ondertussen het hy sy prospekteerbedrywighede voortgesit en stampmeulens vir die goudmynbedryf by die De Pass- en Eagle’s Nest-rif aangeskaf; dit was egter nie suksesvol nie. Hy het ook heelwat eiendomme in verskillende dele van Johannesburg besit, onder meer die plaas Booysens. In 1906 het hy lid van Rand Pioneers geword.

## Privaat lewe 
Baragwanath het aan die Tweede Vryheidsoorlog en verskillende oorloë teen die ander inheemse volke deelgeneem.  In 1903  het hy ’n tydjie in Noord-Transvaal deurgebring, maar terugkeer en sy sakebedrywighede tot 1923 voortgesit, waarna hy sy laaste jare by sy een van sy seuns in Noord-Transvaal deurgebring het.

Baragwanath is op die plaas Southeyvale, naby Queenstown, met Adelaide Trennery getroud.  Hulle het vier seuns en ses dogters gehad van wie Orlando die ontdekker van die kopergordel in Noord-Rhodesië (nou Zambië) was.

Die plaas Vierfontein waar die Concordia-hotel was, is in 1954 as die dorpsgebied Baragwanath geproklameer, hoewel dit reeds vir ’n aantal jare so bekend gestaan het. Die Baragwanath-hospitaal en die Baragwanath-lughawe, wat albei in dieselfde omgewing geleë is, het ook hul name aan hom te danke.

## Bronne 
*
Versfeldpas

**Versfeldpas** is 'n bergpas in die Wes-Kaapprovinsie van Suid-Afrika wat wes van die R366 geleë is. Die pas is twee bane wyd en gee toegang tot die inwoners en besoekers van die Berg, en aan swaar motorvoertuie wat die pas gebruik om by die bogenoemde plase op die bergtop uit te kom. Die kruin van die pas is op 600 m geleë. Daar is 'n twee gewilde uitsigpunte op die pas geleë, een op die kruin en 'n ander ongeveer halfpad boontoe. Die pas is in 1889 deur Johannes Paulus Eksteen Verfeld (John) gebou. 

Voordat die pas gebou is, was die reis na die bokant van die berg 'n gevaarlike en stadige reis, wat volgens oorlewing ongeveer 4 uur per ossewa geneem het. Later is aangeteken dat John baie noue ontkominge op hierdie reise gehad het, wat sy vasberadenheid versterk het en hom oorreed het dat die bou van 'n pas inderdaad nodig was. Dit was kort na een van hierdie gevaarlike reise dat John na die plaaslike regering gegaan het en met n 'n petisie aansoek gedoen het dat 'n pas gebou moes word. Toe sy aansoek afgekeur is, het hy besluit om self met die bouwerk te begin. Hy het dit vir ongeveer 'n maand gedoen, totdat hy eendag in die middel van die nag wakker geword het, na sy horlosie gekyk het wat in 'n lus-vorm gelê het en in die maanlig geglinster het en uitgeroep: “Dis dit!... Dit is wat ek met my pas sal doen!”. Die vorm wat hy in die maanlig gesien het, sou later die kenmerkende lusse op die eerste pas word. John het dag in en dag uit onverpoos aan die pas gewerk, en het volgens oorvertelling net huis toe gegaan vir die geboorte van sy seun. Omdat die pas die eerste keer verkeerd gebou is, het die voltooiingstyd 'n totaal van 3 maande geneem.

Die pas is met 'n gradiënt van 1:4, teen 'n koste van £200 of R400 gebou (£32,000 of R750,000 in 2023 se geldeenheid).

### Tweede Bergpas 
Die eerste motorvoertuie het die ou ossewa-pas in 1926 begin gebruik totdat 'n man met die naam van Christopher Armstrong van Heldervue-plaas in 1943 besef het dat die pas nie meer voldoende was vir die standaarde van 'n moderne pas nie. In 1958 is die eerste verbeteringe aan die Pas aangebring. Tydens 2017 is weereens groot opknappingswerk aan die Pas gedoen, waartydens die pad in 2017 opgeknap en verbreed is.

## Galery 

Lêer:Versfeldpas Lower Tourist Information sign.jpg|alt=Versfeldpas tourist sign at the start of the pass|Versfeld pas toeriste teken aan die begin van die pas
Lêer:Versfeld Pass, Piket Bo-Berg, Direction signboard.jpg|Versveld-pasaanwysingsbord, 500m voor die begin van die pas
Lêer:Versfeldpas view from rest point.jpg|Uitsig vanaf die middelste uitsigpunt van Versfeldpas
Lêer:Versfeldpas, view from second stop point.jpg|Uitsig vanaf middel van pas
Lêer:Versfeldpas third stop point.jpg|Uitsig vanaf klein stoppunt naby bo
Lêer:Top of Versfeldpas.jpg|Uitsig vanaf bokant pas
Lêer:Versfeldpas Tourist Information sign.jpg|Versfeldpas-toeristeteken by die boonste uitkykpunt van pas

## Verwysings
Goudsaal-varkvis

Die **Goudsaal-varkvis** (*Bodianus perditio*) is 'n vis wat voorkom in die Indiese-Pasifiese area en aan die ooskus van Afrika tot by die Aliwal-bank. In Engels staan die vis bekend as die *Goldensaddle hogfish*.

## Voorkoms 
Die is gelerig tot rooierig van kleur en daar is verskeie klein geel kolletjies op die kop en voorste gedeelte van die lyf. Die stertvin is geel.

## Sien ook 
* Alfabetiese lys van visse
* Lys van Suider-Afrikaanse visse volgens wetenskaplike name
* Lys van varswater visfamilies
* Lys van visfamilies

## Bron 
* Coastal Fishes of Southern Africa. Phil & Elaine Heemstra. 2004. 

## Verwysings 
## Eksterne skakel 
* http://fishbase.org/summary/Bodianus-perditio.html
Verdeelde lipvis

Die **verdeelde lipvis** (*Macropharyngodon bipartitus*) is 'n vis wat voorkom in die westelike Indiese Oseaan en aan die ooskus van Afrika vanaf Oman tot by die Aliwal-bank in KwaZulu-Natal. In Engels staan die vis bekend as die *Divided wrasse*.

## Voorkoms 
Die vis is groenerig met onreëlmatige donker strepe en kolle. Die dorsale en anale vinne het rye groen kolletjies op. Die wyfie is rooi met wit kolle en die pens is swarterig met ligte merke op.

## Sien ook 
* Alfabetiese lys van visse
* Lys van Suider-Afrikaanse visse volgens wetenskaplike name
* Lys van varswater visfamilies
* Lys van visfamilies

## Bron 
* Coastal Fishes of Southern Africa. Phil & Elaine Heemstra. 2004. 

## Verwysings 
## Eksterne skakel 
* http://fishbase.org/summary/Macropharyngodon-bipartitus+bipartitus.html
Van Rhynspas

Die **Van Rhynspas** is 'n bergpas in die Bokkeveldberge op die R27 en lei van Van Rhynsdorp na Nieuwoudtville, die Hantam en die Groot Karoo. Die pad is aanvanklik in 1880 deur Thomas Bain gebou en in 1963 geteer. Die pas in 8km lank, bereik 'n hoogte van 900m en 'n maksimum helling van 1:9.

## Sien ook 
* Lys van bergpasse in Suid-Afrika

## Eksterne skakels 
*
Hillsborough-kasteel

duimnael|250px|Die amptelike ingang van Hillsborough-kasteel.

**Hillsborough-kasteel** (Engels: *Hillsborough Castle*) is ’n amptelike regeringswoning in Noord-Ierland. Dit is die tuiste van die Britse staatsekretaris vir Noord-Ierland, en die amptelike woning van koningin Elizabeth II en ander lede van die koninklike familie wanneer hulle die land besoek. Dit is ook ’n gastehuis vir belangrike buitelandse besoekers. In 2003 het pres. George W. Bush van die Verenigde State daar gebly. Die kasteel word sedert 1 April 2014, net soos die Londense Tower, Hampton Court-paleis, Banqueting House, Kensington-paleis en Kew Palace (almal in Londen), deur *Historic Royal Palaces (HRP)* bestuur. HRP het 'n omvattende restourasieprojek begin om die herehuis en die omliggende tuin tot sy volle vorige glorie te herstel.

Hillsborough-kasteel, wat net buite Belfast in Hillsborough in die graafskap Down geleë is, is nie ’n regte kasteel nie. Dit is ’n Georgiaanse herehuis wat in die 18de eeu vir die Hill-familie gebou is. Hulle het dit tot in 1925 besit en dit daarna vir £24&nbsp;000 (die ekwivalent van £1,3 miljoen teen huidige pryse) aan die Britse regering verkoop. Die kasteel het vervolgens tot 1972 as ampswoning van die goewerneurs van Noord-Ierland gedien wat die Britse monarg verteenwoordig het en is amptelik *Government House* genoem.

Die kasteel het 'n belangrike rol tydens onderhandelinge vir die Noord-Ierse Vredesooreenkoms gespeel, veral omdat dit deur alle rolspelers as 'n neutrale plek waargeneem is. ’n Presedent is geskep vir ’n regeringswoning toe die staatsekretaris vir Noord-Ierland rondom 2000, Peter Mandelson, tydens sy ampstermyn met koninklike toestemming daar gebly het saam met sy gay lewensmaat. Sy voorganger, Mo Mowlam, het self ’n presedent geskep toe sy die groot terrein van die kasteel vir die publiek oopgestel het. Voorheen is dit nie gedoen nie uit vrees vir ’n terroriste-aanval.

## Verwysings
Avery Fisher

**Avery Robert Fisher** (* 4 Maart 1906 in Brooklyn, New York; † 26 Februarie 1994 in New York) was 'n Amerikaanse uitvinder, ondernemer, musiekgeesdriftige en filantroop wat 'n groot bydrae tot die tegniese ontwikkeling van verbeterde lewensgetroue klankweergawe gelewer het. Sy tegniese prestasies in die hoëtroubedryf sluit onder meer getransistoriseerde versterkers en die stereo-radio-platespeler in.

## Vroeë lewe 
Avery Fisher is in Brooklyn, New York gebore. Hier het hy die DeWitt Clinton-hoërskool bygewoon en in 1929 'n akademiese graad aan die Universiteit van New York verwerf. Hy was aanvanklik twee jaar lank in die uitgewersbedryf werksaam en het in hierdie tyd as geesdriftige amateur-vioolspeler met klankontwerp en akoestiek begin eksperimenteer.

In 1937 het hy sy eerste onderneming, *Philharmonic Radio*, gestig. In 1945 het Fisher hierdie maatskappy verkoop om 'n tweede oudio-onderneming, *Fisher Radio*, te begin wat produkte van buitegewone gehalte en klankkwaliteit onder die handelsmerk *The Fisher* bemark het.

## Latere prestasies 
duimnael|Die Fisher 500 (TA500), Fisher se eerste HiFi ontvanger (1957)
In die 1950's het Fisher die getransistoriseerde versterker en die eerste stereo-radio-platespeler ontwikkel. Met hierdie tegniese deurbrake het Fisher opslae in die hoëtroubedryf gemaak en ook groot ekonomiese sukses behaal. Tussen 1959 en 1961 het hy ook belangrike tegniese verbeterings aan die ontwerp van AM-FM-stereo-radio-ontvangers aangebring.

Fisher se onderneming is in 1969 vir VSA-$ 31 miljoen deur *Emerson Electric Company* oorgeneem wat dit op hulle beurt aan die Japannese vervaardiger *Sanyo* verkoop het. Avery Fisher was sowel vir *Emerson* asook vir *Sanyo* as konsultant werksaam.

Fisher het sy lewensukses steeds as weldoener met ander gedeel. Hy was 'n raadslid vir die *Philharmonic-Symphony Society of New York* en *The Chamber Music Society of Lincoln Center*.

Avery Fisher is op 26 Februarie 1994 op die ouderdom van 87 in New York oorlede nadat hy 'n beroerte gehad en komplikasies ingetree het.

## Nalatenskap 
Vandag staan Avery Fisher veral bekend vir die ouditorium in Manhattan se kulturele kompleks *Lincoln Center* wat sy naam dra. Die *Avery Fisher Hall* huisves naas 'n verskeidenheid kulturele en musikale ensembles ook die *Philharmonic-Symphony Society of New York* (kort *New York Philharmonic* genoem). Die ouditorium is in 1973 na Fisher vernoem nadat hy 'n skenking van VSA-$ 10,5 miljoen aan die *New York Philharmonic* gemaak het.

Fisher het 'n reputasie vir beskeidenheid gehad. John Mazzola, die bestuurder van die *Lincoln Center*, moes Fisher eers oorreed om sy toestemming vir die hernoeming van die *Philharmonic Hall* te verleen. Fisher het opgemerk dat niemand aandag aan sulke dinge sou skenk nie en gevra: "Wie is Major Deegan?" ('n verwysing na die Major Deegan-snelweg).

## Verwysings
Coenie Oosthuizen

**Coenie Oosthuizen** (gebore in Potchefstroom, 22 Maart 1989) is 'n Springbokrugbyspeler wat vir die Vrystaat Cheetahs op stut speel in die Curriebeker en vir die Cheetahs in die Superrugbyreeks.

Aan die einde van die 2010 Curriebekerseisoen was Oosthuizen die Vrystaat se tweede voorste driedrukker.

Alhoewel hy reeds in 2010 en 2011 saam met die Springbokspan na Europa getoer het, maak Oosthuizen sy eerste verskyning in 'n toets op 9 Junie 2012 teen Engeland in Durban. Hy was ook deel van Suid-Afrika se span tydens die Rugbywêreldbeker 2015.

## Verwysings 
## Eksterne  skakels 
* 
* 
* Coenie Oosthuizen by itsrugby.co.uk
Johan Goosen

**Johan Goosen** (gebore in Burgersdorp, 27 Julie 1992) is ’n rugbyspeler wat vir die Cheetahs as losskakel gespeel het in die Curriebeker en die Superrugbyreeks.  Hy het vir die Suid-Afrikaanse Skolespan gespeel en het ook Suid-Afrika verteenwoordig in die 2011 IRR Junior Rugbywêreldbeker.

Goosen is gekies as lid van die Suid-Afrikaanse onder 20-span wat sou deelneem aan die 2011 IRR Junior Wêreldkampioenskap maar doen ’n skouerbesering op teen die Highlanders wat hom uit die toernooi hou.

In Junie 2014 is bekend gemaak dat Goosen ’n driejaarkontrak met die Franse klub Racing 92 geteken het.

## Springbokloopbaan 
Goosen maak sy Springbokdebuut op 8 September 2012 teen Australië in Perth.  Hulle verloor 26–19 nadat hy opdraf as plaasvervanger-losskakel vir Morné Steyn in the 59ste minuut van die wedstryd.

Sy insluiting as jong Bok het ’n sensasie onder menige ondersteuners verskaf, omdat gereken is dat die nommer-een Springboklosskakel, Steyn, die balbesit te veel wegskop; nie aanval deur te hardloop nie, en boonop ook nie met al sy stelskoppe pale toe geslaag het nie. Die volgende twee Saterdae speel Goosen in die begin-vyftiental vir die Springbokke op losskakel, waar hy hom goed van sy taak gekwyt het. 

In Maart 2013 doen hy 'n kniebesering op tydens 'n Cheetah-spanoefening in Sydney wat hom tot Oktober van die veld af gehou het. Op 14 Junie 2014 speel hy vir ongeveer 10 minute vir die Springbokke teen Wallis in Durban, maar is weer af met 'n skouerbesering.

## Eksterne skakels 
* 
* itsrugby.co.uk profiel

## Verwysings
Seewier

duimnael|Seewiere op rotsblokke.
duimnael|Eetbare seewiere.
duimnael|Japannese sop van *Onigiri* en *Wakame*.

**Seewiere** is 'n los groepering van nie-verwante alges wat in die see lewe. Deurgaans word na meersellige, relatief groot (makroskopiese) wiere verwys wat aan die bodem geheg is. Seewiere sluit sekere spesies van groenalge (Chlorophyta), rooialge (Rhodoplantae) en bruinalge (Phaeophyta) in.

Seewiere kry hul energie deur fotosintese. Omdat seewiere soveel anders as ander plante lyk, word dit gewoonlik nie as plante gereken nie.

## Seewiere aan die Suider-Afrikaanse kus 
Die volgende seewiere kom voor aan die Suider-Afrikaanse kus:

* Band-caulerpa (*Caulerpa filiformis*)
* Kalkoenstert (*Padina boryana*)
* Koraalalg (*Corallina spp*)
* Saagrandjellieseewier (*Gelidium pristoides*)
* Sargassum-seewier (*Sargassum heterophyllum*)
* Seeslaai (*Ulva spp.*)
* Waaierkelp (*Laminaria pallida*)
* Wigseewier (*Halimeda cuneata*)

## Gebruike 
Algemene gebruike vir seewiere sluit in:

### Voedsel 
Mense wat naby die kus woon eet gewoonlik seewiere, veral in Oos-Asië waar dit algemeen in lande soos Japan, China, Korea, Taiwan, Thailand en Viëtnam opgedis word. Dit word ook in plekke soos Belize, Peru, die Kanadese provinsie Maritimes, Skandinawië, Ierland, Wallis, Filippyne en Skotland genuttig.

### Medikasie 
Seewiere is 'n bron van jodium wat vir die behandeling van die skildklier benodig word.

Dieetpille word ook daarvan vervaardig.

### Ander gebruike 
Ander gebruike sluit in die vervaardiging van bioetanol en bemesting. Dit word ook vir die vervaardiging van sekere tandepastas, kosmetiese produkte en verwe gebruik.

## Verwysings
Saagrandjellieseewier

**Saagrandjellieseewier** (*Gelidium pristoides*) is 'n seewier wat voorkom aan die hele Suider-Afrikaanse kus. 

## Voorkoms 
Die plant het 'n hoofstam met baie kort takkies en die blare is dun met saagrande.

## Habitat 
Die plant vorm dominante bosse of matte op middelrotsstrande of slordige klossies op die skulpe van klipmossels en mossels. Die lengte van die plant is 60&nbsp;mm. Die plant word geoes vir agar-agar of seewierjellie wat in die ingemaakte vleis-, vis-, en pluimveebedryf gebruik word. Dit word ook gebruik tydens die vervaardiging van medisyne, skoonheidsmiddels, wyn en roomys.

## Bron 
* Gids tot die Kusgebiede. Jana Media. 2007.
Kalkoenstert

**Kalkoenstert** (*Padina boryana*) is 'n seewier wat voorkom aan die ooskus van Suid-Afrika tot by die Transkei. 

## Voorkoms 
Die plat het regop, ronde, waaieragtige blaaie met ligte en donkerbruin strepe wat oortrek is met *kallkorse* (sic). 

## Habitat 
Die plant kom voor in tussengetysones en verkies vlak rotspoele.

## Bron 
* Gids tot die Kusgebiede. Jana Media. 2007.
Band-caulerpa

**Band-caulerpa** (*Caulerpa filiformis*) is 'n seewier wat voorkom aan die suid- en ooskus van Suider-Afrika.

## Voorkoms 
Die plant het dun, heldergroen blare wat oortrek is met donkergroen vlekke en spruit uit wortelagtige risome.

## Bron 
* Gids tot die Kusgebiede. Jana Media. 2007. 

## Eksterne skakels 
*
Sozopol

**Sozopol** [soˈzɔpoɫ] (Bulgaars: Созопол, *Sozopol*, Grieks: Σωσόπολις, *Sozopolis*, Oud-Grieks en Bisantyns: Ἀπολλωνία Ποντική, Latyns: *Apollonia Pontica*) is 'n klein stad aan die Bulgaarse Swartseekus.

Sozopol is die oudste nedersetting aan die Bulgaarse kus wat sowat 2&nbsp;600 jaar gelede deur Griekse koloniste uit Milet as *Apollonia Pontika* gestig is. Die vroegste spore van menslike bewoners dateer selfs terug in die 4de millennium v.C.

Vandag is Sozopol 'n gewilde toeristetrekpleister waar tienduisende jongmense gedurende die somervakansie partytjies vier, terwyl die ouer generasies na die historiese ou stad stroom wat op 'n rotsige skiereiland geleë is. In die Sint Joris-die-Oorwinnaar-kerk word relieke van Johannes die Doper bewaar.
Irina Allegrowa

**Irina Aleksandrowna Allegrowa** (Russies: Ирина Александровна Аллегрова, wetenskaplike transliterasie: *Irina Allégrova*) is 'n Russiese sangeres van Russies-Armeense afkoms. 

## Biografie 
Irina Allegrowa is op 20 Januarie 1952 in Rostof aan die Don gebore. Haar Armeense voorouers het hulle Armeense van Sarkissian (Саркисян) gerussifiseer en na Sarkissof gewysig. Haar vader het sy geboortenaam Aleksander Sarkissof (Александр Саркисов) later verander na Aleksander Allegrof, volgens sy bynaam *Allegris* wat deur sy kollegas in die skouburg op die ouderdom van 17 aan hom gegee is. Haar Russiese moeder was Serafima Sosnofskaja.

Irina het in 'n gesin groot geword wat baie lief was vir toneelkuns en het reeds in haar kinderjare in aanraking met bekende toneelpersoonlikhede gekom. Sy het in Bakoe, Azerbeidjan opgegroei waar sy klaviermusiek en balletkuns gestudeer het. Sy was twee keer getroud, en uit die tweede huwelik is 'n dogter, Lala, gebore wat deur haar ouers grootgemaak is nadat Irina op die ouderdom van 22 jaar na Moskou verhuis het.

In die Russiese hoofstad het sy aanvanklik as kelnerin gewerk. Nadat sy kennis met die musiekvervaardiger Wladimir Doebowitski gemaak het, het sy op 26-jarige leeftyd saam met die sanger Igor Talkof en David Toechmanof se groep *Elektroklub* opgetree. In die laat 1980's het Oskar Feltsman haar die kans gegee om 'n solo-loopbaan te begin en 'n aantal liedjies vir haar geskryf.

Haar debuutalbum is deur haar destydse buurman en vriend Igor Nikolajef geskryf en vervaardig. Die enkelsnit *Strannik* ("Wandelaar") het 'n groot treffer geword, net soos die album wat nommer een op die trefferlys bereik en daar byna een jaar lank gebly het. Vir haar tweede album *Oegonsjitsa* (1994) het sy die Russiese toekenning *Owatsija* as beste vroulike popster ontvang en 'n konserttoer in die Verenigde State onderneem.

Irina het daarna met Igor Kroetoi begin saamwerk, in die huwelik getree en - nadat haar eerste kleinseun gebore is - 'n huis aan die stadsrand van Moskou gekoop. Irina en Igor het in 1996 en 1998 twee albums opgeneem. Ná haar egskeiding het Irina die langspeler *Teatr* ("Teater") opgeneem en haar slag met 'n wêreldkonserttoer gewys. 

In 2005 het Irina haar samewerking met Aleksei Garnizof begin waaruit die album-trilogie  "Po Lezwijoe Ljoebwi" sou voortspring. Daarnaas het die sangeres drie liefdesverhale geskryf en haar eie prystoekenningsplegtigheid in die lewe geroep waar sy saam met ander sterre die "Goue Eend"-prys aan joernaliste toeken wat die grootste leuens in die media verkondig het.

Irina Allegrowa het aangekondig dat sy haar musikale loopbaan in Maart 2012 met 'n laaste konsert sal beëindig waartydens ook al haar vriende sal optree.

## Eksterne skakels 
**Media**
* YouTube-musiekvideo: Ирина Алегрова - Жди меня, Армения ("Wag vir my, Armenië")
Draadvin-spieëlvis

Die **Draadvin-spieëlvis** (*Alectis ciliaris*) is 'n vis wat voorkom in tropiese seë wêreldwyd en word ook aan die ooskus van Afrika gevind, vanaf Algoabaai noordwaarts. In Engels staan die vis bekend as die *Threadfin mirrorfish*.

## Sien ook 
* Alfabetiese lys van visse
* Lys van Suider-Afrikaanse visse volgens wetenskaplike name
* Lys van visfamilies

## Bron 
* Coastal Fishes of Southern Africa. Phil & Elaine Heemstra. 2004. 

## Eksterne skakel 
* *Alectis ciliaris* by FishBase.

## Verwysings
W.A. Joubert

duimnael|links|230px|Ds. W.A. Joubert as predikant van Uniondale, 1878 tot 1892.
duimnael|regs|230px|Ds. W.A. Joubert.

Ds. **Willem Adolph Joubert** (plaas Bij den Weg, Stellenbosch, 30 Desember 1847 - Stellenbosch, 25 Januarie 1932) was 'n predikant in die Nederduitse Gereformeerde Kerk en 'n skrywer van Christelike kinderboeke.

Joubert het tot sy elfde jaar op die plaas onderwys ontvang by sy tante. Daarna het hy verskillende skole besoek totdat hy in 1865 na die Suid Afrikaanse Kollege in Kaapstad gegaan het. Die volgende jaar is hy na die Gimnasium op Stellenbosch wat toe opgerig is en waaruit ook die Victoria-kollege gespruit het. Nie lank daarna nie het hy sy admissie-eksamen vir die Kweekskool afgelê en op 9 November 1871 is hy gelegitimeer.

Ds. Joubert het die volgende gemeentes bedien: Victoria-en-Peddie (1872), Uniondale (1878), Riversdal (1892) en Noorder-Paarl. Op 70-jarige leeftyd het hy in 1917 sy emeritaat aanvaar en hom in Kaapstad gaan vestig waar hy die geestelike versorging van die bewoners van die Dorkas-huis en van die pasiënte van die Diakones-hospitaal op hom geneem het. In 1930 het hy na Stellenbosch verhuis, waar hy oorlede is. 

In 1873 is ds. Joubert getroud met Rijkie Sophia Hofmeijr, die derde suster van Onze Jan Hofmeyr. Saam met sy swaer het hy in 1885 'n reis na Europa onderneem. Hy was 'n ywerige kollektant van fondse vir die Normaalskool en die Hugenote-Gedenkteken, en het gedurende sy hele ampsbediening baie geywer vir die opvoeding, waarvan die Hugenote-Seminarie in die Paarl 'n bewys is. Aan die Kerk het hy uitmuntende diens bewys en hy was lid van 'n groot aantal kommissies.

Sy kanselarbeid het altyd getuig van grondige voorbereiding. In keurige Nederlands het hy sy boodskap aan die gemeente gelewer. Hy was 'n man tot wie die jongere predikante altyd graag opgesien het. Ruim was hy ook van blik wat die taal betref. Die taalvorm wat op die kansel en in sy korrespondensie gebruik het, was Nederlands, maar vir kinders het hy in Afrikaans geskryf, soos die *Bybelse prenteboek vir die Afrikaanse kinders* (1929) in ses dele, en *Groot Bybelse prenteboek* (1923).

## Bronne 
*  Nienaber, P.J. *Hier Is Ons Skrywers! Biografiese Sketse van Afrikaanse Skrywers*. Johannesburg: Afrikaanse Pers-Boekhandel.
Bludger

Die **Bludger** (*Carangoides gymnostethus*) is 'n vis wat voorkom in die Indiese-Pasifiese area en aan die ooskus van Afrika tot by Algoabaai. In Engels staan die vis ook as die *Bludger* bekend.

## Sien ook 
* Alfabetiese lys van visse
* Lys van Suider-Afrikaanse visse volgens wetenskaplike name
* Lys van visfamilies

## Bronnelys 
* Coastal Fishes of Southern Africa. Phil & Elaine Heemstra. 2004. 

## Verwysings 
## Eksterne skakels 
* *Carangoides gymnostethus* by FishBase.
Royal Lodge

duimnael|260px|Die Royal Lodge in 1827.

Die **Royal Lodge** is ’n woning op die dorp Old Windsor, 4,8&nbsp;km suid van Windsor-kasteel. Dit was die Windsor-tuiste van koningin Elizabeth, die koninginmoeder, van 1952 tot met haar dood in 2002. Sedert 2004 is dit die amptelike tuiste van Andrew Mountbatten Windsor.

Die Lodge dateer oorspronklik van die middel 17de eeu. Teen 1750 het daar ’n klein steenhuis in die koningin Anna-styl op die terrein gestaan. Dit is teen 1792 vergroot.

George, die Prins van Wallis (later koning George IV) het tydelik daar gebly terwyl hy die groter, nabygeleë Cumberland Lodge wou laat herbou. Later is dit vergroot en was dit ’n groot huis met ’n grasdak, verandas en ’n kweekhuis. Die prins het in 1815 daar gaan bly en die herbouing van Cumberland Lodge laat vaar. Aanbouings is na 1820 gedoen en dit het bekend geword as die Royal Lodge.

Die huis het sedert die 1840's broksgewys gegroei, maar is steeds relatief klein en informeel. Op die terrein is die miniatuur-kothuis Y Bwthyn Bach, ’n geskenk in 1932 van die mense van Wallis aan die destydse prinses Elizabeth. Daar is ook ’n kapel wat steeds deur koningin Elizabeth en ander lede van die koningshuis gebruik word.

In 1931 het koning George V die lodge aan die destydse Hertog en Hertogin van York (later koning George VI en koningin Elizabeth) toegeken as ’n landelike rusplek.

Ná die dood van George VI in 1952 het die koninginmoeder steeds die huis gebruik as ’n rusplek tot met haar dood in 2002. Ná uitgebreide restourasiewerk het prins Andrew in 2004 uit Sunninghill Park daar ingetrek en totdat 2025 is dit sy amptelike tuiste.

## Verwysings 
* 15px Hierdie artikel is vertaal uit die Engelse Wikipedia
Thatched House Lodge

duimnael|Thatched House Lodge

**Thatched House Lodge** is ’n koninklike woning in Londen, Engeland. Die hoofhuis het ses onthaalkamers en ses slaapkamers, en die terrein is 1,6&nbsp;ha groot. In die tuin staan ’n 18de-eeuse somerhuis met ’n grasdak en twee kamers, vandaar die hoofhuis se naam. Sedert 1963 is dit die tuiste van prinses Alexandra, die agbare lady Ogilvy, ’n niggie van oorlede koningin Elizabeth. Dit is deur haar oorlede man, sir Angus Ogilvy, van die owerhede gehuur ná hul troue.

Dit is aanvanklik in 1673 as twee huise gebou. Dit is in 1727 vergroot, en in 1771 is die huise verbind en herdoop na Thatched House Lodge. Die huis is voorheen deur verskeie lede van die koninklike huishouding gebruik.

## Verwysings 
* 15px Hierdie artikel is vertaal uit die Engelse Wikipedia
Paleis van Beaulieu

duimnael|300px|Die Paleis van Beaulieu omstreeks 1580.

Die **Paleis van Beaulieu** (Engels: *Palace of Beaulieu*), ook bekend as **New Hall**, was noord van Chelmsford in Essex, Engeland, geleë.

Nadat dit verskeie kere van eienaar verwissel het, is dit in 1516, teen daardie tyd bekend as New Hall, aan koning Hendrik VIII verkoop teen £1&nbsp;000 (in vandag se geld £421&nbsp;000 of sowat R5&nbsp;miljoen). Die koning het die huis in steen laat herbou teen £17&nbsp;000, ’n groot bedrag in dié tyd. Hy het sy paleis die nuwe naam Beaulieu gegee, wat mooi plek beteken.

Op 23 Julie 1527 het Hendrik se hof by Beaulieu aangekom waar hulle, baie ongewoon, langer as ’n maand gebly het. In die geselskap was verskeie adellikes en hul vroue, onder andere Thomas Boleyn, burggraaf Rochford, die pa van Anna Boleyn. Dit is hier waar Hendrik, wat toe nog met Katherina van Aragon getroud was, planne beraam het om met Anna te trou.

In Oktober 1533 is die dogter van koningin Katherina, Maria (later Bloedige Maria), wat geruime tyd hier gebly het, uit die huis gesit omdat die paleis kort tevore aan Anna se broer, George Boleyn, toegesê is. George was voorheen ’n opsigter van Beaulieu. Volgens die koninklike inventaris van 1547 was daar onder meer 29 groot beddens, vier badkamers met houtvloere en ’n biblioteek.

Nadat Anna Boleyn onthoof is en Hendrik met Jane Seymore getrou het, het sy nuwe vrou hom oorreed om sy twee dogters uit sy vorige huwelike terug te bring na die koninklike hof. Maria is daarna toegelaat om weer in onder andere Beaulieu te bly. Anna Boleyn se dogter, koningin Elizabeth I, het die landgoed in 1573 aan Thomas Radcliffe, die 3de Graaf van Sussex, toegeken en hy het die noordelike vleuel laat herbou. Kort daarna het hy Elizabeth se koninklike wapen bo die hoofingang laat aanbring, waar dit steeds is. Dis is daarna vir £30&nbsp;000 verkoop.

Tydens die Engelse Burgeroorlog het Oliver Cromwell in 1640 vir vyf sjielings besit geneem van die landgoed. Daarna het die landgoed weer verskeie kere van eienaar verwissel. In 1798 het Engelse nonne dit gekoop en ’n Katolieke skool daar geopen. New Hall-skool bestaan vandag nog en die koninklike wapen van Hendrik VIII hang in die skool se kapel.

In Februarie 2009 het die *Time Team* van die Britse Channel 4 opgrawings op die terrein gedoen. Die kapel, westelike vleuel en hekhuis is gevind.

## Verwysings 
## Eksterne skakels 
* New Hall-geskiedenis 
* Die geskiedenis van Beaulieu
* 15px Hierdie artikel is vertaal uit die Engelse Wikipedia
Beaumont-paleis

duimnael|links|Die gedenkplaat aan Beaumontstraat naby die terrein van Beaumont-paleis.
duimnael|Beaumont-paleis in 1785.
duimnael|’n Skets van die ruïnes in 1800.

**Beaumont-paleis** (Engels: *Beaumont Palace*) is omstreeks 1130 buite die noordelike poort van Oxford gebou as ’n koninklike woning vir koning Hendrik I naby die koninklike jaghuis by Woodstock in Oxfordshire. ’n Gedenkplaat aan Beaumontstraat in Oxford lees: *Naby hierdie terrein het die Koningshuise gestaan wat later bekend was as Beaumont-paleis. Koning Richard I is in 1157 hier gebore en koning Jan in 1167.*

Koning Edward I was die laaste koning wat in Beaumont gebly het terwyl dit amptelik ’n paleis was. In 1275 het hy dit toegesê aan ’n Italiaanse prokureur, Francesco Accorsi, wat diplomatieke sendings vir hom onderneem het. In 1314 het hy belowe om ’n klooster te bou as sy lewe gespaar bly; in 1318 het hy sy woord gestand gedoen en Beaumont aan ’n godsdienstige orde, die Karmeliete, gegee.

Toe die Karmeliete ontbind is tydens die reformasie van koning Hendrik VIII, is die grootste deel van die gebou afgebreek.

## Verwysings 
## Eksterne skakels 
* Oxford-inskripsies 

* 15px Hierdie artikel is vertaal uit die Engelse Wikipedia
Andries Adriaan Louw

duimnael|300px|regs|Ds. A.A. Louw.
[duimnael|links|250px|Ds. Andries Louw en sy gesin. Agter: [Abraham Faure Louw|Abraham Faure (Affie), Andrew en George, later parlementslid vir die kiesafdeling Hanover. Middel: Jannie, ds. A.A. Louw, sy vrou, Jemima (gebore Murray), en Willie. Derde: Miemie, Mymie en Charlie. Voor: Jimmy.]] 

Ds. **Andreas Adriaan (Andries) Louw** (Paarl, 30 Mei 1827 - Paarl, 24 Junie 1908) was 'n invloedryke leraar in die Nederduitse Gereformeerde Kerk, die vader van ds. Andries Adriaan Louw sr. en grootvader van dr. Andries Adriaan Louw jr.

Hy was van 1848 tot 1867 die eerste leraar van die eerste gemeente in die Oranje-Vrystaat, NG gemeente Fauresmith en praeses van die stigtingsvergadering van die Sinode van die Vrystaat in 1864. Van 1867 tot 1882 was hy leraar van die NG gemeente Murraysburg in die Karoo en van 1882 tot hy sy emeritaat aanvaar het in 1897 van die Toringkerk in die Paarl. In sy eerste gemeente hy sowat 19 jaar gestaan, in die tweede 15 jaar en ook in die derde. Uit sy huwelik met Jemima Murray, 'n dogter van ds. Andrew Murray sr., is nog drie bekende leraars gebore, Andries Adriaan Louw sr., Abraham Faure Louw en James Murray Louw.

## Kinders 
* Maria Johanna (Mimie), 4 Augustus 1856 – Julie 1902 (getroud met ds. P.F. Hugo van Pearston en ná sy dood met ds. J.C. Reyneke van Sutherland en daarna 38 jaar lank van Cradock)
* Andrew Murray, 24 Maart 1860 – 27 Augustus 1861
* Andries Adriaan (Andrew), 26 Februarie 1862 – 12 Augustus 1956
* George Albertyn, 12 Mei 1864 – 30 Augustus 1950
* Abraham Faure (Affie), 12 Desember 1866 – 16 Augustus 1960
* James Murray (Jimmy), 18 Januarie 1869 – 21 November 1939
* William Hofmeyr (Willie), 17 Desember 1870 – 23 November 1901 Kaapse rebel; gefusilleer op Colesberg) 
* Johannes Rudolph (Jannie), 7 November 1872 – 14 Augustus 1946
* Charles Robert (Charlie), 11 Januarie 1875 – 19 September 1909
* Jemima Theodora (Mymie), 23 Junie 1880 – 6 Maart 1967

## Bronne 
*Hofmeyr, George (hoofred.), 2002. *NG Kerk 350*. Wellington: Lux Verbi.BM.
*NG Kerk in Suid Afrika Argief, Stellenbosch.
* Olivier, ds. P.L. (samesteller), 1952. *Ons gemeentelike feesalbum*. Kaapstad en Pretoria: N.G. Kerk-uitgewers.
* Potgieter, D.J. (hoofred.) 1974. *Standard Encyclopaedia of Southern Africa*. Cape Town: Nasou Limited.
Abraham Faure Louw jr.

Ds. **Abraham Faure Louw** was 'n predikant in die Nederduitse Gereformeerde Kerk wat sy hele bediening van 1938 tot 1978 in die destydse NG Sinode van Midde-Afrika deurgebring het. Hy was die seun van ds. Abraham Faure Louw en 'n agterkleinseun van ds. Andrew Murray, die stamvader van die Murrays in Suid-Afrika en van 1822 tot 1866 leraar van die NG gemeente Graaff-Reinet en 'n kleinseun van ds. Andreas Adriaan Louw, die eerste leraar van die NG gemeente Fauresmith, die tweede oudste NG gemeente in die Vrystaat. Ds. A.A. Louw, die stigter van die NG Kerk se sendingveld in Masjonaland en die sendingstasie Morgenster in die destydse Suid-Rhodesië, was sy oom. 

Louw studeer aan die Kweekskool op Stellenbosch en behaal hierna die graaf Th.M. aan die Princeton-universiteit in die VSA. Hy word in 1937 gelegitimeer as leraar in die NG Kerk en in 1938 georden in die NG gemeente Bulawayo, vanwaar hy in 1946 na die gemeente Gwelo vertrek. Hier speel hy 'n deurslaggewende rol in die oprigting van die Daisyfield-kinderhuis, waarvan hy die eerste direkteur was, en beywer hy hom vir die saak van skoolopvoeding. In Rhodesië was hy 'n leier op kerklike gebied en ook van die Afrikanergemeenskap. Hy word dan ook later verkies tot moderator van die destydse NG Sinode van Midde-Afrika. Van 1950 is hy medeleraar van Gwelo en direkteur van Bothashof, die Afrikaanse skool in Rhodesië wat uit Daisyfield ontstaan het. In 1956 verskuif hy na die NG gemeente Salisbury en, met die verhuising van die skool na die hoofstad van die kolonie, bly hy aan as direkteur van Bothashof tot 1976. 

## Bronne 
* Gaum, Frits (hoofred.), *Christelike Kernensiklopedie*, Lux Verbi.BM, Wellington, 2008.
* Potgieter, D.J. (hoofred.) 1974. *Standard Encyclopaedia of Southern Africa*. Cape Town: Nasou Limited.
* Olivier, ds. P.L. (samesteller). 1952. *Wie is Wie in ons Sendingvelde - Mashonaland en Betsjoeanaland*. Kaapstad: N.G. Kerk-Uitgewers.
Abraham Faure Louw

duimnael|regs|200px|Ds. A.F. Louw.

[duimnael|links|250px|Ds. Affie Louw se ouers met hul kinders. Agter: Hy, [Andrew Louw|Andrew en George, later parlementslid vir die kiesafdeling Hanover. Middel: Jannie, ds. A.A. Louw, sy vrou, Jemima (gebore Murray), en Willie. Derde: Miemie, Mymie en Charlie. Voor: Jimmy.]] 

Ds. **Abraham Faure Louw** (Fauresmith, 28 Desember 1866 - Somerset-Wes, 16 Augustus 1960) was 'n predikant in die Nederduitse Gereformeerde Kerk en 'n kenner op die gebied van die Sending.

Hy was een van ds. A.A. Louw, 'n skoonseun van ds. Andrew Murray van Graaff-Reinet en die eerste leraar van die NG gemeente Fauresmith, se drie seuns wat 'n evangeliedienaar geword het. Die ander twee as di. A.A. Louw en James Murray Louw. Hy ontvang sy opleiding op Murraysburg en in die Paarl, waarna hy verder studeer aan die Victoria-kollege en die Kweekskool op Stellenbosch. In 1894 word hy georden as leraar in die NG Kerk en dien agtereenvolgens die NG gemeente Graaff-Reinet (tot in 1900 en weer vanaf 1906), waar sy oupa aan moederskant, ds. Andrew Murray van 1822 tot 1866 leraar was, NG gemeente Aberdeen (1917-'20), NG gemeente Bloemfontein-Noord (1920-'28) en daarna 18 jaar op Stellenbosch.

Tydens die Anglo-Boereoorlog het hy as kapelaan onder sowat 5&nbsp;000 krygsgevangenes op St. Helena gewerk en daarna van 1903 tot 1906 aan die hoof gestaan van die Boeren Zending School of Drostdy op Worcester waar 175 veral voormalige krygsgevangenes vir sendingwerk opgelei is. Hy verlaat Graaff-Reinet in 1912 en werk tot 1917 as die eerste organiserende sendingsekretaris van die Kaapse Kerk. Hy het die bynaam "oom Affie" gekry en was bekend om sy veelsydige en hoogs merkwaardige persoonlikheid. Hy was van nature vroom, evangelies geesdriftig en nederig, maar het ook 'n fyn humorsin gehad, treffende voorkoms, buitengewone geheue, skerp sêgoed en uitstaande preek- en skryfstyl. Hy het vele artikels en traktaatjies geskryf asook die outobiografie *My eerste neëntig jaar* (1958).

Sy seun ds. Abraham Faure Louw jr. het sy hele bediening van 1938 tot 1978 in die destydse NG Sinode van Midde-Afrika deurgebring en was ook in 'n stadium moderator van daardie Sinode. 

## Bronne 
* Gaum, Frits (hoofred.), *Christelike Kernensiklopedie*, Lux Verbi.BM, Wellington, 2008.
* Potgieter, D.J. (hoofred.) 1974. *Standard Encyclopaedia of Southern Africa*. Cape Town: Nasou Limited.
Brantridge Park

**Brantridge Park** in Wes-Sussex was een van die minder belangrike koninklike wonings in Engeland. Dit is in die Brantridge-woud geleë en was die huis van die 1ste Graaf van Athlone en sy vrou, prinses Alice van Albany, die laaste oorlewende kleindogter van koningin Victoria. Victoria se jongste dogter, prinses Beatrice, het ook van 1919 tot 1944 hier gewoon.

Die huis is later in woonstelle opgedeel.
Carlton House

duimnael|300px|Die vooraansig van Carlton House.
duimnael|180px|Die hooftrap, uit ''Pyne's Royal Residences'' (1819).

**Carlton House** was ’n woning in Londen en veral bekend as die tuiste van die prinsregent George, Prins van Wallis, vir verskeie dekades van 1783 af. Dit het ’n uitsig op die suidekant van Pall Mall gehad en sy tuine het aan Sint James-park gegrens. Twee blokke luukse huise, Carlton House Terrace, is nou op die terrein geleë.

George het die bestaande huis tussen 1783 en 1796 laat herbou. Toe hy in 1820 koning George IV word, het hy dit as sy tuiste beskou omdat Sint James-paleis en Buckingham House nie aan sy behoeftes voldoen het nie. Hy het dit oorweeg om die huis verder te laat vergroot, maar eindelik is Buckingham House eerder herbou as Buckingham-paleis. Carlton House is in 1825 gesloop. Die meeste van die meubels en skilderye is na Buckingham-paleis geneem.

## Verwysings 
## Eksterne skakels 
* Carlton House at georgianindex.net 

* 15px Hierdie artikel is vertaal uit die Engelse Wikipedia
Vlug in die Namib

**Vlug in die Namib** is ’n ware avontuurverhaal deur Henno Martin. Dit speel af tydens die Tweede Wêreldoorlog in die destydse Suidwes-Afrika (nou Namibië) toe die Suid-Afrikaanse regering besluit het om alle Duitse onderdane te interneer. Twee jong Duitsers met doktorsgrade in die geologie, Henno Martin en Hermann Korn, wat beide maar kort tevore in die land aangekom het, was vasbeslote dat dit nie hul lot gaan wees nie. Hulle besluit om vir die duur van die oorlog die Namibwoestyn hul tuiste te maak. Met ’n vragmotor gelaai met alles wat hulle as noodsaaklik geag het, het hulle saam met hul hond Otto in  die vallei van die Kuisebrivier gaan wegkruip. Die boek handel nie alleen oor die fisiese gevare van die lewe in die woestyn nie, maar ook oor die geestespanninge wat  eensaamheid en afgesonderdheid oplewer. Martin skets die lewe in die Namib deur die oë van ’n vlugteling, wetenskaplike, filosoof en natuurliefhebber. 

Die boek is aanvanklik in 1956 in Duitsland uitgegee onder die titel **Wenn es Krieg gibt, gehen wir in die Wüste**. In 1959 het die eerste Afrikaanse uitgawe verskyn en het daarna verskeie herdrukke beleef. Die boek is jare lank as leesboek deur Afrikaanstalige junior hoërskoolleerlinge gebruik. In 2002 is die boek in Engels vertaal met die titel **The Sheltering Desert**.

Henno Martin (Freiburg, 15.3.1910 - Göttingen, 7.1.1998) was professor in Kaapstad en Sao Paulo en later professor in die geologie en paleontologie aan die Universiteit van Göttingen.

## Bibliografie 
**Allgemeine Zeitung* (Windhoek), 13 Maart 1998
*Martin, Henno: Vlug in die Namib. ’n Robinsonade in die woestyn. Uit die Duits vertaal en verkort deur S. Vivier. Kaapstad: Tafelberg, 1959.
*Martin, Henno: Wenn es Krieg gibt, gehen wir in die Wüste. Eine Robinsonade in der Namib. Stuttgart: Union Verlag, 1956
Tsjernjachofsk

**Tsjernjachofsk** (Russies: Черняхо́вск; wetenskaplike transliterasie: Černjachovsk; tot 1946 Инстербург; Duits *Insterburg*, Litaus *Įsrutis*) is die derde grootste stad in die Russiese eksklawe Kaliningrad-oblast en setel van die stedelike munisipaliteit *Tsjernjachofskoje gorodskoje posselenije* met 'n bevolking van sowat 38&nbsp;571 (2013).

Die stad, wat in die sentrale deel van die Kaliningrad-oblast by die samevloeiing van die Inster-, Angerapp- en Pissa-rivier geleë is, is die administratiewe hoofstad van die gelyknamige rajon en die ekonomiese hoofstad van die streek wat deur bewoners van die oblast met 'n relatief hoë lewensgehalte geassosieer word.

Die vroeëre Duitse stad Insterburg in Oos-Pruise het rondom 'n kasteel ontstaan wat hier in 1336 deur die Duitse Orde as militêre basis vir veldtogte in die aangrensende Litaue opgerig is. Die Litauers het egter twee keer – in 1376 en 1457 – daarin geslaag om die kasteel te verwoes. In 1583 het markgraaf Georg Friedrich stadstatus aan Insterburg verleen.

Die Tatare-inval van 1656 en die opmars van Napoleon Bonaparte se Franse leër teen Rusland in 1812 was van die ergste gebeurtenisse in die geskiedenis van Insterburg. Tydens die Eerste Wêreldoorlog is die stad tussen Augustus en September 1914 deur Russiese troepe beset sonder dat groot skade berokken is. Eers in die Tweede Wêreldoorlog het 'n Britse lugaanval in 1944 die helfte van die stadsgebied in puin gelê. Op 21 Januarie 1945 is Insterburg deur die Rooi Leër ingeneem.

Die Duitse bevolking is in die volgende jare verdryf en die stadsnaam ter ere van die Sowjet-generaal Iwan Danilowitsj Tsjernjachofski (wetenskaplike transliterasie: Ivan Danilovič Černjachovskij), wat naby Insterburg gesneuwel het, in 1946/1947 na Tsjernachofsk gewysig.

## Verwysings 
## Eksterne skakels
Coombe Abbey

duimnael|200px|Coombe Abbey in 1797, ’n skildery deur Maria Johnson.
duimnael|200px|Coombe Abbey vandag.

**Coombe Abbey** is in die 12de eeu gestig as ’n klooster. Dit is min of meer halfpad tussen Coventry en Brinklow geleë in Warwickshire, Engeland.

Ná die ontbinding van die Engelse kloosters in die 16de eeu het dit ’n koninklike eiendom geword. In 1682 is die westelike vleuel bygevoeg deur die argitek kaptein William Winde, wat ook Buckingham House ontwerp het wat later Buckingham-paleis geword het. Coombe Abbey is tot in 1923 vir verskeie geslagte deur die Graaf van Craven besit.

In November 1964 het die Coventry-stadsraad Coombe Abbey met 60 hektaar grond gekoop. Dit is nou ’n park en die huis is ’n hotel.

## Eksterne skakels 
* Webtuiste van die Coombe Abbey-hotel
* Aanlyn-weergawe van ’n 1961-boek, *The Story of Combe Abbey*

* 15px Hierdie artikel is vertaal uit die Engelse Wikipedia
Suidelike sonvis

Die **Suidelike sonvis** (*Mola alexandrini*) is 'n vis wat in die suidelike halfrond aan die kuste van Suid-Afrika, Australië en Nieu-Seeland voorkom. In Engels staan die vis bekend as die *Southern sunfish*. Die vis word nog groter as die Sonvis (*Mola mola*).

## Taksonomie 
duimnael|regs|'n Reuse Suidelike sonvis wat by Sydney se Darling-hawe gevang is
In Desember 2017, was dit bewys dat die *Mola alexandrini* 'n senior sinoniem van *Mola ramsayi* (Ranzani 1839) is deur historiese sowel as nuut gepubliseerde morfologiese gegewens.

Die sonvisse is in die genus *Mola*, wat tans bestaan uit drie spesies: *Mola mola*, *Mola alexandrini*, *Mola tecta*. *Mola alexandrini* is in Augustus 2013 vir die eerste keer in die Omansee naby Iran gesien (Yasemi en Narari Bejgan, 2013).

## Sien ook 
* Alfabetiese lys van visse
* Lys van Suider-Afrikaanse visse volgens wetenskaplike name
* Lys van varswater visfamilies
* Lys van visfamilies

## Bron 
* Coastal Fishes of Southern Africa. Phil & Elaine Heemstra. 2004. 

## Verwysings 
## Eksterne skakel