Seewater

duimnael|Die saliniteit van die oseane in psu

**Seewater** is water van 'n see of oseaan. Dit bedek amper 70% van die oppervlakte van die aarde. Dit is die tuiste van baie lewende organismes en is baie in beweging.

## Korrosie
Dit is 'n baie korrosiewe medium wat die konstruksie van platforms, pyplyne, skepe, duikbote, fabrieke wat dit as koelmiddel gebruik, seewaterakwariums, ontsoutingsaanlegte ensomeer bemoeilik. Dit stel hoë eise aan konstruksiemateriale. By petroleumontginning waar dikwele koolstofdioksied vrygestel word, is die vorming van ysterkarbonaat en verwante verbindings dikwels 'n probleem. Daar is egter legerings met 'n goeie weerstand teen korrosie, soos monel.

## Ontsouting
Varswater is skaars, veral in droë streke, terwyl seewater volop is, maar seewater kan gewoonlik nie pleks van varswater aangewend word nie. Dit bevat 3,5% opgeloste soute veral natriumchloried. Die soute kan vandag vir meer as 99,3% met omgekeerde osmose verwyder word en daar is kuste waar dit reeds aangewend word. Die outsouting gebruik 'n membraan en lê 'n druk van 23 bar op die seewater aan. Ongelukkig vir die drinkwatervoorsiening is dit nie goedkoop nie. 'n Tipiese outsoutingsfabriek lewer in 2015 varswater vir ongeveer $0,75-$1 (VSA) per kubieke meter.

## Die soute
Die samestelling van seewater is nie oral dieselfde nie. Seë soos die Middellandse See en Rooisee waar veel verdamping maar weinig reënval is, het hoër konsentrasies as die gemiddelde.

Seewater is oorversadig met betrekking tot die vorming van dolomiet, maar dit word vandag selde as neerslag gevorm, hoewel in die geologiese geskiedenis dit die volopste karbonaatneerslag was. Hierdie teenstrydigheid word die dolomietprobleem genoem.

## Die saliniteit
Die soutgehalte word dikwels uitgedruk in PSU (*Practical Salinity Units*) oftwel 1 PSU= 1 [g/kg]. 

In die verlede is die saliniteit dikwels bepaal deur titrasie van die chloorione wat teenwoordig is, maar dit het tot verskille tussen laboratoriums gelei. Dit word vandag bepaal deur die geleibaarheid van 'n seewatermonster te vergelyk met 'n standaardoplossing van kaliumchloried met 'n massafraksie van 32,4356 x 10-3. Die meting word verrig by T=15 °C and P=1 Atm. 
Die gemiddelde saliniteit van die oseane is 35,5 PSU. In die Botniese Golf wissel dit egter van net 2,5 tot 4 PSU.  Die saliniteit is effens anders as die metings hierbo omdat elke ioon sy eie massa en sy eie beweeglikheid besit.

## Die drievoudpunt
duimnael|Die verandering van die dampdruk en die drievoudpunt van water
Die ewewigsdampdruk van water en die drievoudpunt van water verander afhanklik van die saliniteit. 
## Geleibaarheid
Seewater het 'n hoë elektriese geleibaarheid. Vergelyk:

## Digtheid
duimnael|Seewater se digtheid aan die oppervlakte
Die digtheid van seewater word gewoonlik in kg/m uitgedruk en dit word deur drie faktore bepaal:
#die saliniteit **S**, gewoonlik in kg sout per 1000 kg seewater, uitgedruk in promille ‰
#die temperatuur **t**, gewoonlik in °C
#die hoeveelheid gesuspendeerde materiaal (slib)

Die laaste faktor kan groot verskille in digtheid veroorsaak, maar is gewoonlik net dig by die kus naby riviermondings belangrik. 

Die digtheid kan tussen 0 \rho = 1000 -0,0166*(t-4  + 0,212*S)^{1,69} + 0,805*S

Water se digtheid het 'n anomalie. Dit bereik 'n maksimum by:

: t_{\rho-maks}= 4 - 0,212*S  °C

Omdat saliniteit 'n groter invloed het dan temperatuur kan seewater se digtheid in onderskeidbare lae verskillend wees. Die gelaagdheid kan stabiel wees maar daar is ook seisoensinvloede vanweë die anomalie. As in die najaar die bolaag kouer word as die water daaronder kan die bolaag begin om te sink en water van verskillende dieptes kan begin om te meng.

## Hidrografie
Die studie van wat onder die oppervlakte lê word hier op aarde gedoen en is die fokus van die hidrografie.

## Verwysings