Interrex

duimnael|Simbool van Interrex
Die **interrex** (meervoud: **interreges**) was 'n buitengewone magistraat tydens die Romeinse Koninkryk en -Republiek. Die interrex is aanvanklik aangestel na die afsterwe van die koning van Rome tot die verkiesing van sy opvolger, vandaar die naam van die amp—'n heerser "tussen konings" (Latyns *inter reges*). Die amp is behou gedurende die Republiek indien dit vir beide konsuls onmoontlik was om hul pligte te vervul, veral tydens verkiesings. Interreges was vir slegs vyf dae aan bewind, wat dikwels daartoe gelei het dat verskeie van hulle opeenvolgend verkies is, met 'n rekord getal van 15 interreges in 326 v.C. Hulle is slegs gekies uit die patrisiërklas van die Romeinse senators, en gedurende die *Konflik van die Ordes* of die *Stryd van die Ordes* het hul aanstelling somtyds ten doel gehad om die plebejers te verhinder om die mag te bekom of wette deur te voer.  

Soos met die diktatuur, is die amp van interreges grotendeels toegepas tot die tyd van die Tweede Puniese Oorlog. Die amp het slegs in 82 v.C. herleef sodat Sulla sodoende diktator kon word, en tussen 55 en 52 v.C., toe Pompeius die Romeinse Grondwet tot sy eie voordeel misbruik het.

## Geskiedenis 
Die amp van *interrex* is vermoedelik geskep na die dood van Rome se eerste koning Romulus, en dus word die oorsprong daarvan verduister deur mite. Die Senaat van die Romeinse Koninkryk kon aanvanklik nie 'n nuwe koning kies nie. Met die doel om die regering van die stad voort te sit, is die Senaat, wat toe uit honderd lede bestaan het, in tien *decuriae* (groepe van tien) verdeel; en uit elk van hierdie *decuriae* is een senator as *decurio* benoem. Elkeen van die tien *decuriones* het opeenvolgend die koninklike mag en sy kentekens vir vyf dae as *interrex* gehou; indien daar na die verloop van vyftig dae geen koning aangestel is nie, het die rotasie opnuut begin. Die tydperk waarin hulle hul mag uitgeoefen het, is 'n interregnum genoem, en het vir een jaar geduur. Hierna is Numa Pompilius as die nuwe koning verkies.

Na die dood van elke daaropvolgende koning is 'n *interrex* deur die Senaat aangestel. Sy funksie was om 'n vergadering van die Wetgewende Vergaderings van die Romeinse Koninkryk (*Comitia Curiata*) byeen te roep, wat daarna 'n nuwe koning verkies het.

Onder die Republiek is *interreges* aangestel om die *comitia* byeen te roep vir die verkiesing van die Romeinse konsuls, wanneer die konsuls deur burgerlike onluste of ander oorsake soos bv. die dood, dit nie gedurende hul ampsjaar kon doen nie. Elke *interrex* het die amp vir slegs vyf dae beklee, soos onder die konings. Tydens die kort *interregnum* het hulle die meeste van die oorspronklike mag van die koning gehad, of die mag van die twee konsuls in die eerste jare van die Republiek. Die *comitia* is as 'n algemene reël nie byeengeroep deur die eerste *interrex* nie, wat oorspronklik die *curio maximus* was, maar meer gewoonlik deur die tweede of derde; in een geval lees ons van 'n elfde, en in 'n ander van 'n veertiende *interrex*. Die *comitia* om die eerste konsuls te verkies is byeengeroep deur Spurius Lucretius Tricipitinus óf as *interrex* óf as *praefectus urbi.*Die *interreges* onder die Republiek, ten minste vanaf 482 v.C., is deur die Senaat uit die geledere van die ou-konsuls verkies, en was nie beperk tot die *decem primi* of tien hoofsenatore soos onder die konings nie. Plebejers was egter nie verkiesbaar vir die amp nie; en toe die Senaat gevolglik wel plebejers verkiesbaar gestel het, het die patrisiër-senatore sonder die plebejers bymekaargekom om 'n *interrex* te kies. Om hierdie rede, sowel as vanweë die invloed wat die *interrex* in die verkiesing van die magistrate uitgeoefen het, vind ons dat die tribune van die plebejers sterk gekant was teen die aanstelling van 'n * interrex*. Dit is moontlik dat *interreges* die enigste magistrate was wat vrygestel is van die vetoreg van 'n tribuun. - wat buitengewoon sou wees, aangesien elke Romeinse diktator gewoonlik onderhewig was aan die veto.

*Interreges* is steeds af en toe aangestel tot die Tweede Puniese Oorlog. Daarna is geen *interrex* aangestel totdat die Senaat, op bevel van Lucius Cornelius Sulla, vir Lucius Valerius Flaccus aangestel het om die *comitia* byeen te roep vir sy verkiesing as Romeinse diktator in 82 v.C. In 55 v.C. is 'n ander *interrex* aangestel om die *comitia* te hou waartydens Pompeius en Crassus tot konsuls verkies is. Daar was verskeie *interreges* in 53 en 52 v.C.; die laaste interreges was Marcus Aemilius Lepidus; in 52 het 'n *interrex* die *comitia* byeengeroep waartydens Pompeius verkies is as die enigste konsul. Die aantal *interreges* gedurende die twee jaar was so hoog dat Cicero op ironiese wyse daaroor geskryf het in 'n brief.

## Lys van Romeinse *interreges* (509 - 52 v.C.) 
Tensy andersins aangedui, is die name en datums van die *interreges* geneem uit Thomas Broughton se *The Magistrates of the Roman Republic*.

## Verwysings 
## Bronnelys 
*