Jacobo Árbenz

duimnael
**Juan Jacobo Árbenz Guzmán** (14 September 1913 – 27 Januarie 1971) was 'n Guatemalaanse militêre offisier en politikus wat as die 25ste president van Guatemala gedien het. Hy was Minister van Nasionale Verdediging van 1944 tot 1950, voordat hy die tweede demokraties verkose President van Guatemala geword het, van 1951 tot 1954. Hy was 'n groot figuur in die tien jaar lange Guatemalaanse Revolusie, wat van die paar jaar van verteenwoordigende demokrasie verteenwoordig het. in die geskiedenis van Guatemala. Die landmerkprogram van landbouhervorming wat Árbenz as president ingestel is, was baie invloedryk oor Latyns-Amerika.

Árbenz is in 1913 gebore in 'n welgestelde gesin, seun van 'n Switserse Duitse vader en 'n Guatemalaanse ma. Hy het in 1935 met hoë lof aan 'n militêre akademie gegradueer en tot 1944 in die weermag gedien, en vinnig deur die geledere gestyg. Gedurende hierdie tydperk was hy getuie van die gewelddadige onderdrukking van agrariese arbeiders deur die Verenigde State-gesteunde diktator Jorge Ubico, en was persoonlik verplig om kettingbendes van gevangenes te begelei, 'n ervaring wat bygedra het tot sy progressiewe sienings. In 1938 ontmoet en trou hy met María Vilanova, wat 'n groot ideologiese invloed op hom was, asook José Manuel Fortuny, 'n Guatemalaanse kommunis. In Oktober 1944 het verskeie burgerlike groepe en progressiewe militêre faksies gelei deur Árbenz en Francisco Arana in opstand gekom teen Ubico se onderdrukkende beleid. In die verkiesings wat gevolg het, is Juan José Arévalo tot president verkies, en het 'n hoogs gewilde program van sosiale hervorming begin. Árbenz is as Minister van Verdediging aangestel, en het 'n deurslaggewende rol gespeel in die afbreek van 'n militêre staatsgreep in 1949.

Ná die dood van Arana het Árbenz die presidensiële verkiesings wat in 1950 gehou is betwis en sonder noemenswaardige opposisie Miguel Ydígoras Fuentes, sy naaste uitdager, met 'n marge van meer as 50% verslaan. Hy het op 15 Maart 1951 die amp aanvaar en die maatskaplike hervormingsbeleid van sy voorganger voortgesit. Hierdie hervormings het 'n uitgebreide stemreg, die vermoë van werkers om te organiseer, die legitimering van politieke partye en die toelaat van openbare debat ingesluit. Die middelpunt van sy beleid was 'n agrariese hervormingswet ingevolge waarvan onbewerkte gedeeltes van groot grondbesit onteien is in ruil vir vergoeding en herverdeel is aan armoedige landbouarbeiders. Ongeveer 500 000 mense het by die dekreet baat gevind. Die meerderheid van hulle was inheemse mense wie se voorvaders ná die Spaanse inval onteien is.

Sy beleid het in die stryd getree met die United Fruit Company, wat die regering van die Verenigde State beywer het om hom omver te werp. Die VSA was ook bekommerd oor die teenwoordigheid van kommuniste in die Guatemalaanse regering, en Árbenz is verdryf in die 1954 Guatemalaanse staatsgreep wat deur die regering van die Amerikaanse president Dwight Eisenhower deur die Amerikaanse departement van buitelandse sake en die Sentrale Intelligensie-agentskap ontwerp is. Kolonel Carlos Castillo Armas het hom as president vervang. Árbenz het in ballingskap gegaan deur verskeie lande, waar sy gesin geleidelik uitmekaar geval het, en sy dogter selfmoord gepleeg het. Hy is in 1971 in Mexiko oorlede. In Oktober 2011 het die Guatemalaanse regering 'n verskoning gevra vir Árbenz se omverwerping.
## Eksterne skakels