open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Aleksandr Wasiljefski

duimnael
**Aleksandr Mikhaylovich Wasiljefski** (Russies: Александр Михайлович Василевский) (30 September 1895 - 5 Desember 1977), is 'n Russiese loopbaanoffisier in die Rooi Leër, het die rang van Marshal van die Sowjetunie in 1943 behaal. Hy was die hoof van die algemene staf van die Sowjet-weermag (1942-1945) en adjunkminister van verdediging tydens die Tweede Wêreldoorlog, en as Minister van Verdediging van 1949 tot 1953. As Chief of the General Staff van 1942 tot 1945 het Wasiljefski betrokke geraak by die beplanning en koördinering van bykans al die beslissende Sowjet-offensiewe in die Tweede Wêreldoorlog, vanaf die Stalingrad-teenoffensief van November 1942 tot die aanrandings op Oos-Pruise (Januarie – April 1945), Königsberg (Januarie – April 1945) en Manchuria (Augustus 1945).

Wasiljefski het sy militêre loopbaan gedurende die Eerste Wêreldoorlog begin en het in 1917 die kaptein verwerf. Na die Oktoberrevolusie van 1917 en die begin van die Burgeroorlog van 1917–1922 is hy in die Rooi Leër ingeskryf en neem deel aan die Pools-Sowjet Oorlog van 1919–1921. In vredestyd het hy vinnig deur die geledere opgetree en teen 1930 'n regerende bevelvoerder geword. In hierdie posisie het hy baie vaardigheid getoon in die organisering en opleiding van sy troepe. Die talent van Wasiljefski is opgemerk, en in 1931 word hy aangestel as lid van die direktoraat militêre opleiding. In 1937 word hy na die Groot Suiwering van Stalin bevorder tot amptenaar van die Algemene Personeel.

Aan die begin van die Sowjet-teenoffensief van die Tweede Wêreldoorlog in 1943 koördineer en voer Wasiljefski die offensiewe van die Rooi Weermag op die boonste Don, in die Donbass, die Krim, Wit-Rusland en die Baltiese state af, en beëindig hy sy oorlog in Europa met die verowering van Königsberg in April 1945. In Julie 1945 word hy aangestel as opperbevelvoerder van die Sowjet-magte in die Verre Ooste. Hy voer die Manchurian Strategic Offensive Operation (Augustus 1945) uit en aanvaar die oorgawe van Japan. Na die oorlog word hy die Sowjet-minister van Verdediging van 1949 tot 1953, 'n pos wat hy beklee het tot en met die dood van Stalin in 1953. Met die opkoms van Nikita Chroesjtsjof in die middel van die vyftigerjare, begin Wasiljefski die mag verloor en is uiteindelik afgetree. Na sy dood is hy in die Kremlin Wall-nekropolis begrawe ter erkenning van sy vorige diens en bydraes tot sy land.

## Eksterne skakels
Imre Nagy

duimnael|Nagy (1945)
**Imre Nagy** (Hungarian: [ˈimrɛ ˈnɒɟ]; 7 Junie 1896 - 16 Junie 1958) was 'n Hongaarse kommunistiese politikus wat van 1953 tot 1955 as premier en voorsitter van die Raad van Ministers van die Hongaarse Volksrepubliek gedien het en in 1956 het Nagy leier geword van die Hongaarse Rewolusie van 1956 teen die Sowjet-gesteunde regering, waarvoor hy tereggestel is twee jaar later.

Nagy was 'n toegewyde kommunistiese funksionaris sedert die Russiese Revolusie en het van 1933 tot 1941 die Sowjet-NKVD-geheime polisie as informant gedien. Hy het meer as 200 kollegas veroordeel, wat toe skoongemaak en gearresteer is en waarvan 15 tereggestel is. Hy het in verskillende ampte gedien, aangesien die Hongaarse Werkende Volksparty (MDP) in die laat 1940's na die Tweede Wêreldoorlog beheer oor Hongarye oorgeneem het en die land die Sowjet-invloedsfeer betree het. Hy het 'n sleutelrol gespeel in die etniese suiwering van honderde duisende Duitssprekende Hongare van 1945 tot 1946 as Minister van Binnelandse Sake van Hongarye. Nagy word in 1953 premier en het probeer om sommige van die ergste aspekte van die Stalinistiese regime van Mátyás Rákosi te verslap, maar is in 1955 ondermyn en uiteindelik uit die regering gedwing deur Rákosi se voortdurende invloed as sekretaris-generaal van die MDP. Nagy was gewild onder skrywers, intellektuele en gewone mense, wat hom gesien het as 'n ikoon van hervorming teen die harde elemente in die Sowjet-gesteunde regime.

Met die uitbreek van die Hongaarse rewolusie op 23 Oktober 1956 word Nagy op 24 Oktober tot die posisie van die premier verhef as 'n sentrale eis van die rewolusies en gewone mense. Nagy se reformistiese faksie het volle beheer oor die regering verkry, het nie-kommunistiese politici toegelaat, die geheime polisie van die ÁVH ontbind, demokratiese hervormings belowe en Hongarye op 1 November eensydig aan die Warskouverdrag onttrek. Die Sowjetunie het op 4 November 'n massiewe militêre inval in Hongarye geloods en Nagy met geweld afgesit wat na die ambassade van Joego-Slawië in Boedapest gevlug het. Nagy is op 22 November onder valse beloftes uit die ambassade gelok, maar is gearresteer en na Roemenië gedeporteer. Op 16 Junie 1958 is Nagy saam met sy naaste bondgenote verhoor en tereggestel vir hoogverraad, en sy liggaam is in 'n ongemerkte graf begrawe.

In Junie 1989 is Nagy en ander prominente figure van die Revolusie van 1956 gerehabiliteer en met volle eer herbegrawe, 'n gebeurtenis wat 'n sleutelrol gespeel het in die ineenstorting van die Hongaarse Sosialistiese Werkersparty-regime.

## Eksterne skakels
Mátyás Rákosi

duimnael|Rakosi (1947)
**Mátyás Rákosi** (9 Maart 1892 - 5 Februarie 1971) was 'n Hongaarse kommunistiese politikus. Hy is gebore **Mátyás Rosenfeld** in Ada (vandag in Serwië). Hy was die leier van die Hongaarse Kommunistiese Party van 1945 tot 1956 - eers as sekretaris-generaal van die Hongaarse Kommunistiese Party (1945–1948) en later dieselfde pos by die Hongaarse Werkende Volksparty (1948–1956). As sodanig was hy van 1949 tot 1956 die *de facto* leier van Hongarye. Hy was 'n ywerige Stalinis en was baie lojaal teenoor die Sowjetunie. Hy was verantwoordelik vir die massa-gevangenisstraf van honderde duisende Hongare en die dood van duisende.

## Eksterne skakels
Irma Grese

duimnael|Irma Grese
**Irma Ida Ilse Grese** (7 Oktober 1923 - 13 Desember 1945) was 'n *SS*-wag by die Nazi-konsentrasiekampe Ravensbrück en Auschwitz.  In die konsentrasiekamp Bergen-Belsen was sy daarnaas as hoof van die vroueafdeling.

Grese is skuldig bevind aan misdade wat mishandeling en moord op gevangenes in Auschwitz en Bergen-Belsen gedoen het, en ter dood veroordeel tydens die Belsen-verhoor. Grese, wat op 22-jarige ouderdom tereggestel is, was die jongste vrou wat in die 20ste eeu onder Britse wetgewing sou sterf. Gevangenes in Auschwitz noem haar die "Hiëna van Auschwitz" (Duits: «die Hyäne von Auschwitz»).

## Eksterne skakels 
;Aanlyn-biografieë
*  ''ati All That's Interesting. History - Science - News: Meet Irma Grese, “The Beautiful Beast” And One Of The Nazis’ Most Feared Guards''
Porto Venere

**Porto Venere** [pɔrtoˈvɛːnere] is 'n nedersetting in die Italiaanse provinsie La Spezia (wat op sy beurt deel uitmaak van die administratiewe streek Ligurië), met 'n oppervlakte van 7&nbsp;km² en 'n bevolking van 3&nbsp;510 (soos op 31 Desember 2018). In Italiaaans word na die bewoners verwys as *Portoveneresi*.

In 1997 het Unesco aan Porto Venere, die hawedorpies van Cinque Terre en die nabygeleë eilande Palmaria, Tino en Tinetto die status van wêrelderfenis toegeken.

## Eksterne skakels
Projek Dina

***Projek Dina*** is 'n Afrikaanse dramareeks wat op KykNET, DStv kanaal 144 uitgesaai word.

Projek Dina speel af in die werks- en lewensomgewing van die blitsreaksie-taakspan, waar die druk hemelhoog en die ruimte vir foute piepklein is. Noudat die taakspan pas saamgestel is deur die Wes-Kaapse polisie – as ’n manier om die vinnigtoenemende gevalle van vermiste persone in Suid-Afrika te bestry – het die lede van die taakspan ’n skynbaar onmoontlike taak op hande: om die vermiste persone in Kaapstad op te spoor en hulle een vir een huis toe te bring. 

## Reekse 
## Produksie 
*Elke vyf uur word ’n kind in Suid-Afrika as vermis aangemeld. Ongeveer 30% van vermiste kinders word nooit gevind nie, terwyl 50% van vermiste volwassenes nooit weer gesien word nie. – SAPD Vermistepersoneburo, 2013*  

Tydens hierdie pogings sien kykers hoe drie speurders, spesifiek uitgesoek deur brigadier Patricia Dlomo, dae aaneen werk sonder om te slaap, hoe hulle regdeur die nag oproepe maak en ontvang, en hoe hulle die Kaap se gevaarlikste hoekies betree.

Die leier van die span, kaptein Deon Visagie (gespeel deur Tim Theron), is van nature ’n strateeg en ’n ware speurhond. Hy raak obsessief oor die kleinste detail, maar sy vermoë om mense te lees skiet erg tekort. Hy sukkel veral met sersant Lux Dladla (Chumani Pan) se benadering tot speurwerk, wat staatmaak op ‘n sterk intuïsie en die vermoë om ‘n groot netwerk van kontakte op te bou en te benut.

Die taakspan gebruik die hulp van ‘n nie-amptelike informant – die vernuftige kuberkraker Charlene “Charlie” Botha (Kay Smith). Selfs Charlie besef egter vinnig dat dié speurtogte haar in meer gevaar plaas as wat sy ooit kon verwag. En die inligting wat sy verskaf is nie altyd betroubaar nie...

Adjudant-offisier Ronel Oosthuizen (Chanelle de Jager) is die persoon wat die span bymekaarhou. Sy is eerlik, hardwerkend, ’n familiemens, maar ’n persoon wat jy nie mee sukkel nie. Sy hou nie van kleinighede nie en word gereeld in die middel geplaas wanneer Deon en Lux koppe stamp, maar sy weet presies hoe om hulle te hanteer. Sy is ook die een wat die taakspan “Projek Dina” doop. 

Voormalige Valke-ondersoeker Marcel van der Watt en Missing Children SA se Nicky Rheeder en Bianca van Aswegen het as konsultante opgetree vir die reeks. Projek Dina is geïnspireer deur ware verhale en is met hierdie speurders se gesamentlike kennis geskryf. 

Projek Dina word vervaardig deur Penguin Films, wat ook Sara se Geheim, *Arendsvlei*, en flieks soos *Krotoa* vervaardig het.

## Rolverdeling 
* Tim Theron as kaptein Deon Visagie
* Chumani Pan as sersant Lux Dladla
* Kay Smith as Charlene "Charlie" Botha
* Chanelle de Jager as adjudant-offisier Ronel Oosthuizen
* Lee-Ann van Rooi as Brenda Klaasen
* Henré Pretorius as Wynand Oosthuizen
* Chiara Roodt as Mia Oosthuizen
* Jana Strydom Kruger as Karen Schoeman
* Crystal Donna Roberts as Bonita
* Laudo Liebenberg as Zander Marais

## Episodes 
### Reeks 1 (2020) 
### Reeks 2 (2022) 
### Reeks 3 (2023)
Zersetzung

duimnael|Statsi Riglyn nr. 1/76 oor die ontwikkeling en hersiening van operasionele prosedures
**Zersetzung** (Duits vir "ontbinding") is 'n sielkundige oorlogvoeringstegniek wat deur die Ministerie van Staatsveiligheid (Stasi) gebruik was om politieke teenstanders in Oos-Duitsland gedurende die 1970's en 1980's te onderdruk. *Zersetzung* het daartoe gelei dat hulle beweerde en werklike andersdenkendes op 'n koverte manier bestry het, met behulp van geheime metodes van misbruikte beheer en sielkundige manipulasie om anti-regeringsaktiwiteite te voorkom.

Zersetzung is sedert die vyftigerjare informeel in Oos-Duitsland gebruik onder leiding van algemene sekretaris Walter Ulbricht  in die gereelde wetstoepassing en regstelsel teen andersdenkendes. In 1971 het die aanstelling van Erich Honecker as sekretaris-generaal die hervorming van "operasionele prosedures" (*Operative Vorgänge*) tot gevolg gehad, weg van die openlike terreur van Ulbricht na 'n meer subtiele form van *Zersetzung*, wat in 1976 geformaliseer is na die uitreiking van Riglyn nr. 1/76 oor die ontwikkeling en hersiening van operasionele prosedures. Die Stasi het operasionele sielkunde en sy uitgebreide netwerk van informele medewerkers (*inoffizielle Mitarbeiter*) gebruik om persoonlike sielkundige aanvalle teen teikens te loods om hul geestesgesondheid te beskadig en die kanse op 'n "vyandige optrede" teen die staat te verlaag.

Die gebruik van *Zersetzung* is goed gedokumenteer as gevolg van Stasi-lêers wat ná die Oos-Duitse *Wende* gepubliseer is, met etlike duisende of tot 10 000 individue wat na raming slagoffers geword het, en 5 000 van hulle het onomkeerbare skade opgedoen. Spesiale pensioene vir restitusie is vir die slagoffers van *Zersetzung* geskep.

## Verwysings
Vlado Goreski

**Vlado Goreski** (21 April 1958) is 'n  skilder van Bitola, Noord-Masedonië. Hy het by die Akademie vir Beeldende Kunste in Ljubljana, Slowenië gestudeer, en die Fakulteit Kunsgeskiedenis in Skopje, Noord-Masedonië.

Sedert 1994 was hy die artistieke direkteur van die International Graphic Triennial - Bitola. 

Hy het aan meer as 100 groepkunsuitstallings en 20 solo-uitstallings deelgeneem:Slowenië, Kroasië, Frankryk, Engeland, Meksiko,Italië,Pools, Rusland, Japan...

Hy het meer as twintig pryse vir artistieke prestasies verower.

## Galery 

File:01 let tus.JPG
File:02 posleden ostrov,bakropis.jpg
File:Let,maslo.JPG
File:XVII,moliv.jpg

## Bronne 
* Vlado Goreski, Drypoint I, Galerie Jan SENNY, 2019.
* Vlado Goreski, Nocturne, variationer, Galerie Van Gis, 2018.
* Vlado Goreski, Cathedral – 2.
* Vlado Goreski, Drypoint I, 2019.

## Verwysings 
## Eksterne skakels 
* Academia.edu
* GORESKI tutte le informazioni
* MAM Multimedia Art Magazine
* Владо Ѓорески
* Grafiche divagazioni - Grafiche divagazioni - Incisori Contemporanei

## Notas
Semjon Boedjonni

duimnael|regs|Semjon Michailowitsj Boedjonni (1943)

**Semjon Michailowitsj Boedjonni** (Russies: Семён Миха́йлович Будённый; 25 April [O.S. 13 April] 1883 - 26 Oktober 1973) was 'n Russiese kavalleris en 'n militêre bevelvoerder tydens die Russiese Burgeroorlog, Pools-Sowjet-oorlog en die Tweede Wêreldoorlog, en 'n noue politieke bondgenoot van die Sowjet-leier Josef Stalin.

Boedjonni was die stigter van die Rooi Kavallerie, wat 'n belangrike rol gespeel het in die Bolsjewistiese oorwinning in die Russiese Burgeroorlog. As politieke bondgenoot van Josef Stalin was hy een van die twee senior leërbevelvoerders wat nog lewend en in die pos was ten tyde van die Duitse inval in die USSR in 1941, maar hy moes uit aktiewe diens verwyder word vanweë sy onbevoegdheid om 'n moderne leër aan te voer.

## Eksterne skakels
Michail Toechatsjewksi

duimnael
**Michail Mikolajewitsj Toechatsjewksi** (Russies: Михаи́л Никола́евич Тухаче́вский, IPA: [tʊxɐˈtɕefskʲɪj]; 16 Februarie [O.S. 4 Februarie] 1893 - 12 Junie 1937) met die bynaam **Red Napoleon** deur buitelandse koerante, was 'n toonaangewende Sowjet-militêre leier en teoretikus van 1918 tot 1937.

Vanaf 1920–1921 was hy onder leiding van die Sowjet-Westelike Front in die Pools-Sowjetoorlog. Sowjet-magte onder sy bevel het die Poolse magte uit Wes-Oekraïne suksesvol afgestoot en teruggevoer na Pole, maar die Rooi Leër is buite Warskou verslaan, en die oorlog het geëindig in die Sowjet-nederlaag. Hy dien later van 1925 tot 1928 as stafhoof van die Rooi Leër, as assistent in die People's Commissariat of Defense na 1934 en in 1937 as bevelvoerder van die Volga Militêre Distrik. In 1935 het hy die rang van Marshal van die Sowjetunie behaal.

Hy was 'n belangrike voorstaander van die modernisering van die Sowjet-bewapening en leërmagstruktuur in die 1920's en 1930's. Hy het 'n belangrike rol gespeel in die ontwikkeling van die Sowjet-lugvaart, gemeganiseerde en lugverspreide magte. As teoretikus was hy 'n dryfkrag agter die Sowjet-ontwikkeling van die teorie van diepe operasies. Die Sowjet-owerhede het hom valslik beskuldig van hoogverraad en het hom tydens die militêre suiwering van Stalin van 1937 tot 1938 geskiet, maar sy reputasie in die laat 1950 herstel.

## Eksterne skakels
Zoja Kosmodemjanskaja

duimnael
**Zoja Anatoljewna Kosmodemjanskaja** (Russies: Зо́я Анато́льевна Космодемья́нская, IPA: [ˈzojə kəsmədʲɪˈmʲjanskəjə]; 13 September 1923 - 29 November 1941) was 'n Sowjet-Partisaan en ontvanger van die Held van die Sowjetunie (postuum toegeken). Sy was een van die mees vereerde heldinne van die Sowjetunie.

## Eksterne skakels
Andrei Jerjomenko

duimnael|Jerjomenko (1944)
**Andrey** (**Andrei**) **Ivanovich Jerjomenko** (of **Jerjomenko**, **Eremenko**; Russies: Андре́й Ива́нович Ерёменко; Oekraïens: Андрій Іванович Єрьоменко; 14 Oktober [O.S. 2 Oktober] 1892 - 19 November 1970) was 'n Oekraïens-Sowjet-generaal tydens die Tweede Wêreldoorlog en daarna 'n Marshal van die Sowjetunie. Tydens die oorlog het Jerjomenko tydens die Slag van Stalingrad in die somer 1942 die Suidoos-front (later die Stalingrad-front hernoem) beveel en die suksesvolle verdediging van die stad beplan. Hy het later die leërs wat in 1945 verantwoordelik was vir die bevryding van Wes-Hongarye en Tsjeggo-Slowakye beveel.

## Eksterne skakels
Laurent-Désiré Kabila

**Laurent-Désiré Kabila** (Frans: [lo.ʁɑ̃ de.zi.ʁe ka.bi.la]; 27 November 1939 – 16 Januarie 2001), of eenvoudig **Laurent Kabila**, was 'n Kongolese rewolusie en politikus wat van 17 Mei 1997 as die derde president van die Demokratiese Republiek die Kongo gedien het, nadat hy Mobutu Sese Seko omvergewerp het, tot sy sluipmoord op 16 Januarie 2001 deur een van sy lyfwagte. Hy is agt dae later opgevolg deur sy 29-jarige seun Joseph.

## Eksterne skakels 
*  Die 22 vermoorde presidente van 1966 tot 2011 in Afrika
Hiroo Onoda

duimnael
**Hirō "Hiroo" Onoda** (小野田 寛郎, *Onoda Hirō*, 19 Maart 1922 - 16 Januarie 2014) was 'n keiserlike intelligensiebeampte van die Japannese leër wat in die Tweede Wêreldoorlog geveg het. Hy het nie aan die einde van die oorlog in Augustus 1945 oorgegee nie. Na die oorlog het Onoda vir 29 jaar in die Filippyne weggekruip totdat sy voormalige bevelvoerder uit Japan gereis het om hom formeel te ontslaan van diens op bevel van keiser Shōwa in 1974. Hy beklee die rang van tweede luitenant in die Keiserlike Japannese Leër. Hy was die voorlaaste Japanse soldaat om oor te gee, terwyl Teruo Nakamura later in 1974 oorgegee het.

## Eksterne skakels
Geodia obscura

***Geodia obscura*** is 'n sponsspesie in die taksonomiese indeling van die Demospongiae (gewone sponse). Die liggaam van die spons bestaan uit kieselnaalde en sponginevesels en is in staat om baie water op te neem. 

Die spons behoort tot die genus *Geodia* en tot die familie Geodiidae. Die wetenskaplike naam van die spesie is die eerste keer geldig gepubliseer in 1898 deur Thiele.

## Bronne 
* Van Soest, R. (2011). *Isops obscura* Thiele, 1898. In: Van Soest, R.W.M., Boury-Esnault, N., Hooper, J.N.A., Rützler, K, De Voogd, N.J., Alvarez de Glasby, B., Hajdu, E., Pisera, A.B., Manconi, R., Schoenberg, C., Janussen, D., Tabachnick, K.R., Klautau, M., Picton, B., Kelly, M., Vacelet, J. (2011) World Porifera database. Gebaseer op inligting uit die World Register of Marine Species, te vinde op http://www.marinespecies.org/aphia.php?p=taxdetails&id=597244.
Felipe González

duimnael
**Felipe González Márquez** (Spaanse uitspraak: [feˈlipe ɣonˈθaleθ ˈmaɾkeθ], gebore 5 Maart 1942) is 'n Spaanse prokureur, professor en politikus, wat van 1974 tot 1997 die sekretaris-generaal van die Spaanse Sosialistiese Werkersparty (PSOE) was, en die derde premier van Spanje sedert die herstel van die demokrasie, van 1982 tot 1996. op datum bly hy die langste dienende premier van Spanje wat vrylik verkies word.

González het in 1964 by die PSOE aangesluit, toe dit onder die Francoistiese regime verbied is. Hy verwerf 'n regsgraad aan die Universiteit van Sevilla in 1965. In 1974 verkies die PSOE González as sy sekretaris-generaal na 'n skeuring in die 26ste Kongres. Ná Franco se dood en die begin van die Spaanse oorgang na demokrasie, het González 'n setel in die Kongres van Afgevaardigdes verwerf nadat hy die PSOE-kandidatuur in die algemene verkiesing van 1977 gelei het, maar teen Adolfo Suárez verloor het.

Na die PSOE-oorwinning in die algemene verkiesing van 1982, het González sy eerste meerderheidsregering gevorm, gesteun deur 202 uit die 350 afgevaardigdes op die Kongres van Deputate, en die regering van Spanje vir dertien en 'n half jaar gelei na drie bykomende oorwinnings in die 1986 , 1989 en 1993 algemene verkiesings. In 1996 het González die verkiesing vir José María Aznar en die People's Party verloor en is hy vir die laaste keer in die algemene verkiesing van 2000 vir Sevilla verkies tot die Kongres van Afgevaardigdes.

## Eksterne skakels
Aleksander Jegorof

duimnael|Jegorof (1930)
**Aleksander Iljitsj Jegorof** (Russies: Алекса́ндр Ильи́ч Его́ров) (25 Oktober [O.S. 13 Oktober] 1883 - 23 Februarie 1939), was 'n Sowjetse militêre leier tydens die Russiese Burgeroorlog, toe hy die Rooi Leër se suidelike front aangevoer en 'n belangrike rol gespeel het in die verslaning van die Wit magte in Oekraïne. In 1920 was Jegorof een van die bevelvoerders van die Rooi Leër tydens die Pools-Sowjetoorlog. In hierdie veldtog was hy 'n hegte kollega van Stalin en Semjon Boedjonni. Die Sowjet-owerhede het hom van hoogverraad aangekla en tydens die militêre suiwering van 1937-1938 geskiet, maar het sy reputasie in die laat 1950 herstel.

## Eksterne skakels
Joseph Kabila

**Joseph Kabila Kabange** (Frans: [ʒozɛf kabila]; gebore op 4 Junie 1971) is 'n Kongolese politikus wat tussen Januarie 2001 en Januarie 2019 as president van die Demokratiese Republiek die Kongo gedien het. Hy het tien dae na die sluipmoord op sy vader, president Laurent-Désiré Kabila, die leisels oorgeneem. Hy is in 2006 tot president verkies en in 2011 vir 'n tweede termyn herkies. Sedert Kabila, as voormalige president, ná die verkiesing in 2018 uitgetree het, sal hy volgens die Grondwet van die DRK lewenslank 'n senator wees.

[duimnael|links|Kabila in 2002, met [Thabo Mbeki, George W. Bush en Paul Kagame.]]
Kabila se termyn sou, volgens die bepalings van die grondwet wat in 2006 aanvaar is, op 20 Desember 2016 verstryk. Amptenare het voorgestel dat verkiesings in November 2016 gehou sou word, maar op 29 September 2016 het die land se verkiesingsowerheid aangekondig dat die verkiesing nie voor vroeg in 2018 sou plaasvind nie. Die gesprek het gefokus op die behoefte aan 'n sensus voordat verkiesings gehou kon word. In Augustus 2018 het Kabila aangekondig dat hy sal uittree en nie herverkiesbaar is in die algemene verkiesing in Desember 2018 nie.

In Oktober 2021 het Joseph Kabila sy proefskrif aan die Universiteit van Johannesburg ingedien. ’n Meestersgraad in politieke wetenskap en internasionale betrekkinge is aan die einde van sy studies wat vyf jaar geduur het, aan hom toegeken.

Terwyl hy aan bewind was, het Joseph Kabila voortdurend met oorloë in die ooste van die Kongo en interne rebellemagte, ondersteun deur die buurregerings van Uganda en Rwanda, te kampe gehad.

In April 2025 het die Prokureur-generaal van die Gewapende Magte 'n versoek by die Senaat ingedien om Joseph Kabila se immuniteit op te hef wat hom in staat sou stel om vervolg te word vir hoogverraad, oorlogsmisdade en misdade teen die mensdom.

## Verwysings 
## Eksterne skakels
Blaise Compaoré

duimnael|links|Ondersteuners van Blaise Compaoré tydens die 2010-verkiesing, geklee in klere met sy beeld op
duimnael
[duimnael|Blaise Compaoré met [Barack Obama|Obama 2014]]
**Blaise Compaoré** (gebore op 3 Februarie 1951) is 'n Burkinabé-politikus wat van 1987 tot 2014 president van Burkina Faso was. Hy was 'n topgenoot van president Thomas Sankara gedurende die tagtigerjare, en in Oktober 1987 lei hy 'n staatsgreep waartydens Sankara vermoor is. Daarna het hy 'n beleid van "regstelling" ingestel, wat die linkse en die Derde Wêreldistiese beleid wat deur Sankara gevoer is, omvergewerp het. Hy het verkiesings in 1991, 1998, 2005 en 2010 gewen in ongeoorloofde omstandighede. Sy poging om die grondwet te wysig om sy termyn van 27 jaar te verleng, het die Burkinabé-opstand in 2014 veroorsaak. Op 31 Oktober 2014 het Compaoré bedank, waarna hy na die Ivoorkus gevlug het. In Augustus 2021 kondig die aanklaer van die Hooggeregshof aan dat die verhoor van lede van die regering wat vermoedelik 'n rol gespeel het in die onderdrukking van die opstand van 2014, sal begin. Blaise Compaoré kan weer ontbied word om die beoordelaars se vrae te beantwoord.

## Eksterne skakels
Laurent Gbagbo

duimnael
**Koudou Laurent Gbagbo** (Gagnoa Bété: *Gbagbo* [ɡ͡baɡ͡bo]; Franse uitspraak: ​[loʁɑ̃ baɡbo]; gebore op 31 Mei 1945) is 'n Ivoriaanse politikus wat van 2000 tot sy arrestasie in April die president van die Ivoorkus was. 'n Historikus, Gbagbo, is in die vroeë 1970's en weer in die vroeë negentigerjare in die ballingskap gevange geneem, en hy het gedurende 'n groot deel van die jare in ballingskap in Frankryk gewoon 1980's as gevolg van sy vakbondaktivisme. Gbagbo het die Ivorian Popular Front (FPI) in 1982 gestig en onsuksesvol vir president teen Félix Houphouët-Boigny aan die begin van die veelparty-politiek in 1990. Hy het in 1990 'n setel in die Nasionale Vergadering van Ivoorkus gewen.

Gbagbo het die oorwinning geëis nadat Robert Guéï, hoof van 'n militêre junta, ander toonaangewende politici in die presidentsverkiesing in Oktober 2000 belet het. Die Ivoorse bevolking is op straat en Guéï omver gewerp. Gbagbo is toe as president geïnstalleer.

In die presidensiële verkiesing in 2010 het die Ivoriaanse Konstitusionele Raad (CC), die enigste liggaam wat grondwetlik gemagtig is om die wenner in enige presidentsverkiesing te bepaal, Gbagbo die wenner verklaar en hom as president geïnstalleer. Frankryk het egter die VN gebruik om Gbagbo te vervang met Ouattara, 'n buitelander wat in Burkina Faso gebore is, en hy weet dat hy gereed was om Franse belange in Côte d'Ivoire te bevorder. In Desember 2010 het beide Gbagbo en Ouattara die presidentskap aanvaar, wat 'n kort tydperk van burgerlike konflik veroorsaak het waarin ongeveer 3000 mense dood is. Die volgende jaar is Gbagbo in hegtenis geneem deur pro-Ouattara-magte, wat deur Franse troepe ondersteun is. Gbagbo is in November 2011 uitgelewer aan Den Haag, waar hy in die Internasionale Strafhof aangekla is van vier aanklagte van misdade teen die mensdom in verband met die geweld ná die verkiesing. Gbagbo was die eerste voormalige staatshoof wat in die hof se bewaring geneem is. In Januarie 2019 het 'n ICC-paneel die aanklagte teen Gbagbo en een van sy voormalige ministers, Charles Blé Goudé, van die hand gewys, en vasgestel dat die bewyse wat aangebied is nie voldoende was om te bewys dat die paar misdade teen die mensdom gepleeg het nie. Aanklaers appelleer teen die beslissing, en Gbagbo word verbied om na die Ivoorkus terug te keer hangende die appèlverrigtinge.

## Eksterne skakels
Adolfo Suárez

duimnael
**Adolfo Suárez González** (Spaanse uitspraak: [aˈðolfo ˈswaɾeθ]; 25 September 1932 - 23 Maart 2014) was 'n Spaanse advokaat en politikus. Suárez was Spanje se eerste demokraties verkose premier sedert die Tweede Spaanse Republiek en 'n sleutelfiguur in die land se oorgang na demokrasie na die diktatuur van Francisco Franco.

Toe Spanje nog 'n outokratiese regime was, word hy in 1976 deur koning Juan Carlos as premier benoem, met die hoop dat sy regering demokrasie kan bewerkstellig. Ten tyde van sy aanstelling was hy nie 'n bekende figuur nie, wat baie politieke magte skepties gemaak het oor sy regering. Hy het egter toesig gehou oor die einde van die Francoist Cortes, en die wettiging van alle politieke partye (insluitend die Kommunistiese Party, veral 'n moeilike stap). Hy het die Unie van die Demokratiese Sentrum gelei en die algemene verkiesing van 1977 gewen. In 1981 bedank hy en stig die party Centro Democrático y Social (CDS), wat verskeie kere tot die Cortes verkies is. Hy het in 1991 afgetree uit die politiek en uit die openbare lewe in 2003 weens Alzheimersiekte.

Na aanleiding van die dood van Adolfo Suárez in 2014, het die Spaanse regering aangekondig dat die Madrid-Barajas Lughawe herdoop word na Adolfo Suárez Madrid–Barajas Lughawe.

## Eksterne skakels
Komma (lied)

**Komma** is die derde ballade wat Fokofpolisiekar geskryf het. Die lied breek weg van die groep se bekende klank en die lied is afgestroop slegs na Francois van Coke se stem en ŉ klavier as enigste instrument.

*Komma* is deel van die album *Selfmedikasie*. Die album sou aanvanklik slegs tien liedjies ophê, maar nadat Johnny de Ridder voor die klavier gaan sit het tydens opnames, het *Komma* die lig gesien.

Op 27 Februarie 2018 is die lied vrygestel en het meer as 240 000 kyke op YouTube.

Wynand Myburgh vertel:

“Ons was besig om Selfmedikasie klaar te skryf en ons het geen planne gehad om ŉ ballade by te gooi nie. Een dag het Johnny voor die klavier gaan sit en dit was die begin van wat *Komma* sou word. Hunter Kennedy het die lirieke begin skryf en teen die einde van die album se opnames het ons ŉ dag opsy geskuif om rowwe idees vir hierdie klavier-gedrewe lied te finaliseer. Ons was nie te bekommerd sou dinge nie bymekaar kom vir die liedjie nie; ons sou dit net laat staan het. Dinge het uitgewerk en *Komma* het aan die lewe gekom. Ek dink ons is almal gelukkig met hoe dit uitgedraai het en hoe spontaan die proses was. Partykeer is hulle juwele.”

Die musiekvideo is by Kirstenbosch Botaniese Tuine verfilm en die omgewing het die lied se weerspieël. Hierdie vertoning het deel gemaak van 2018 se Summer Concert reeks. Voor hierdie optrede het die groep vier jaar gelede in 2014 saam opgetree.

## Lirieke 
in jou gesig is ŉ sterrestelsel

ek is ŉ kind wat na die sterre kyk

as jy jou hande deur my hare vryf

in die donker

voel ek weerloos

voel ek weer klein

as die storm weer begin sanik

die berg brand

en die boom omwaai

en die vlamme aan my gordyne lek

dan skryf ek vir ons ŉ nuwe plek

want as die weer weer kom

sal dit kom om te bly

ek ken die skaamte en die kwesbaarheid

ek onthou ons het hardop gebid

en ek onthou ons het in ons skoolklere gevry

so ek skryf maar vir my ŉ wegkruipplek

Want ek weet die weer sal weer kom om te bly

maar

komma

kom maar

komma

kom maar weer

hierdie keer is ek gereed

ek sal ŉ byl in my hand hê

partykeer moet jy

iets oopbreek

ek ken van in die hoek geskop word en gil

jou teen die ruit stamp dat ons albei kraak

ek skryf maar vir my ŉ wegkruipplek

daar’s ŉ berg houtpiele wat brand in pleks van my verstand

maar

komma

kom maar

kom maar binne

weer

hierdie keer is ek gereed

in jou gesig is ŉ sterrestelsel

ek is ŉ kind wat na die sterre kyk

as jy jou hande deur my hare vryf

in die donker

voel ek weerloos

voel ek weer klein

## Eksterne skakels 
Webwerf: https://www.fokofpolisiekar.co.za/

Facebook: https://web.facebook.com/Fokofpolisiekarband/

Twitter: https://twitter.com/Fokofband 

Instagram: https://www.instagram.com/fokofpolisiekar/?hl=en

## Bron 
* Persverklarings en dokumente van die groep se bestuurder.
Abu Mahdi al-Muhandis

duimnael
[duimnael|[Qasem Soleimani (links) saam met Abu Mahdi al-Muhandis (regs) tydens 'n seremonie van 2017 ter herdenking van die vader van Soleimani, in Musalla, Teheran.]]
'''Jamal Ja'far Muhammad Ali Al Ibrahim''' (Arabies: جمال جعفر محمد علي آل إبراهيم‎ '**Jamāl Jaʿfar Muḥammad ʿAlīy ʾĀl ʾIbrāhīm**', 1 Julie 1954 - 3 Januarie 2020), die kunya **Abu Mahdi al-Muhandis** (Arabies: أبو مهدي المهندس‎, lit. 'Abu Mahdi, die Ingenieur'), ook gespel **Mohandes**, was 'n Irakse politikus en militêre bevelvoerder. Ten tyde van sy dood was hy adjunkhoof van die Komitee vir Populêre Mobilisering (Al-Hashd Al-Sha'abi). Volgens die organisasies het hy noue bande met die Koeds-mag, wat deel is van die gewapende magte van die Islamitiese Republiek van Iran.

Hy was die bevelvoerder van die Kataib Hezbollah-milisie en het voorheen saam met die Iranse Islamitiese Revolusionêre Wagkorps teen die Saddam Hoesein-regime gewerk.

Bewerings van terrorisme is teen hom gemaak oor sy aktiwiteite in Koeweit in die 1980's. Hy is in 2007 in absentia deur die hof in Koeweit ter dood veroordeel vir sy betrokkenheid by die bomaanvalle van 1983 in Koeweit. Muhandis was op die Amerikaanse lys van aangewese terroriste.

Hy is op 3 Januarie 2020 gedood deur 'n Amerikaanse hommeltuig-aanval op die internasionale lughawe in Bagdad, wat ook die Iranse majoor-generaal Qasem Soleimani gedood het.

## Eksterne skakels
Neut

[regs|duimnael|Baie [haselneute, hetsy deur plantkunde of alledaagse definisie, is neute.]]
'n **Neut** is 'n klas van plante vrugte, wat algemeen gebruik word om te verwys na die skil harde (droë vrugte) klas, wat, soos gedefinieer deur die definisie van die (plantkunde), neute is 'n vrug gemaak van hard skil en sade, en die skil nie kraak wanneer die vrugte verval. Maar deur die alledaagse definisie, solank as wat daar is 'n harde dop, olierige neute sal word neute genoem.

Sade in die meeste vrugte kan natuurlik geskei van die dop, maar neute soos die strik, die kastanjes, en die akkers is hard-uitgedopte na die saad en is nie maklik om die harde skulpe skei van die saad. Die reeks van neute gedefinieer daaglikse is wyer, soos die neute pistache en s Brasilië neute, maar neute wat beskou word as die daaglikse definisie van neute in die alledaagse lewe in die algemeen verwys na harde dop, neut eetbare gedroogde vrugte.

## Verwysings 
## Eksterne skakels
Getalteorie

[duimnael|regs|Die eerste faktorisering van die heelgetalle is 'n sentrale punt van studie in getalteorie en kan met hierdie [Ulam spiraal variant gevisualiseer word. Getalteorie poog om die eienskappe van heelgetalle stelsels soos hierdie te verstaan, ten spyte van hul oënskynlike kompleksiteit.]]

**Getalteorie** is 'n tak van die suiwer wiskunde wat hoofsaaklik aan die studie van die heelgetalle en heelwaarde-funksies toegewy is. Duitse wiskundige Carl Friedrich Gauss (1777–1855) het gesê, "Wiskunde is die koningin van die Wetenskappe – en getalteorie is die koningin van wiskunde. Aantal teoretiese studie eerste nommers sowel as die eienskappe van voorwerpe gemaak van heelgetalle (byvoorbeeld rasionele getal) of gedefinieer as veralgemenings van die heelgetalle (byvoorbeeld algebraïese heelgetal).

Heelgetalle kan óf in hulself oorweeg word of as oplossings vir vergelykings (Diophantine meetkunde). Vrae in getalteorie word dikwels die beste verstaan deur die bestudering van analitiese voorwerpe (byvoorbeeld, die Riemann zeta-funksie) wat die eienskappe van die heelgetalle, priemgetalle of ander aantal teoretiese voorwerpe in sommige mode (analitiese nommerteorie) Enkodeer. 'n Mens kan ook die studie werklike nommers in verband met rasionele getalle, byvoorbeeld, as benaderings deur die laasgenoemde (Diophantine benadering).

## Verwysings 
## Eksterne skakels
Celâl Bayar

duimnael
**Mahmut Celâl Bayar** (16 Mei 1883 - 22 Augustus 1986) was 'n Turkse politikus, wat van 1950 tot 1960 die derde president van Turkye was; voorheen was hy premier van Turkye van 1937 tot 1939. Bayar, as die Turkse president, is deur die President van die Verenigde State van Amerika met die Legioen van verdienste gedekoreer, as gevolg van Turkye se deelname aan die Korea-oorlog. 

Hy was die voormalige staatshoof wat die langste geleef het en was tot 8 Desember 2008 die langsdienende staatsleier (toe hy deur Chau Sen Cocsal Chhum verbygesteek is). Celal Bayar is op 22 Augustus 1986 in die ouderdom van 103 oorlede na 'n kort siekbed.

## Eksterne skakels
İsmet İnönü

duimnael|İsmet İnönü
**Mustafa İsmet İnönü** (Turkse uitspraak: [isˈmet ˈinœny]; 24 September 1884 - 25 Desember 1973) was 'n Turkse generaal en staatsman, wat van 10 November 1938 tot 27 Mei 1950 as die tweede president van Turkye gedien het, toe sy Republikeinse Volksparty in die tweede vrye verkiesing van Turkye verslaan is. Hy was ook die eerste hoof van die Algemene Personeel van 1922 tot 1924, en as die eerste premier na die verklaring van die Republiek, en dien drie termyn: van 1923 tot 1924, 1925 tot 1937, en 1961 tot 1965. As president, aan hom is die amptelike titel "Millî Şef" (nasionale hoof) verleen.

Met die aanneming van die Achternaamwet van 1934 het Mustafa Kemal hom 'n familienaam gegee van İnönü, waar hy die leërs van die Weermag van Groot Nasionale Vergadering beveel het as minister van die Chief of the General Staff (Turks: Erkân-ı Harbiye-i Umumiye Reis Vekili) tydens die Grieks-Turkse Oorlog van 1919–1922. Daarna het hierdie veldslae bekend gestaan as die Eerste Slag van İnönü en die Tweede Slag om İnönü.

## Eksterne skakels
Aart Staartjes

**Aart Staartjes** (1 Maart 1938 - 12 Januarie 2020) was 'n Nederlandse akteur, regisseur, televisieaanbieder en dokumentêrmaker. Hy is gebore in Nieuwendam, Amsterdam. Hy is veral bekend vir sy rol as Meneer Aart op *Sesamstraat*, die Nederlandse medeproduksie van *Sesame Street*. Staartjes het ook die jaarlikse aankoms van *Sinterklaas* in Nederland aangebied. 

Staartjes is op 10 Januarie 2020 ernstig beseer in 'n motorongeluk. Hy is twee dae later aan sy beserings in Groningen oorlede. Hy was 81 jaar oud.

## Filmografie 
**De Fabeltjes Krant* (TV-reeks), stem van Rocus *de Vrije Vogel* (1969-72)
**De Stratemaker-op-zee Show* (TV-reeks), as *Stratemaker-op-zee*, afgekort "Straat"
**Oorlogswinter* (*Winter in Wartime*) (1975 TV mini-series), Direkteur
**Pinkeltje* (1978 film), as *Pinkeltje* (Vingerling)
**De Film van Ome Willem* (TV-reeks)
**J.J. de Bom, voorheen de Kindervriend* (TV-reeks), as *Hein Gatje* (1979-81)
**Het Klokhuis* (TV-reeks) 1988-, onder andere as *Fetze Als-vanouds*
**Waltz* (TV-reeks) 2006, as Willy Waltz

## Verwysings 
## Eksterne skakels 
*
Philip Reeve

**Philip Reeve** (gebore 28 Februarie 1966) is 'n Britse skrywer en illustreerder van kinderboeke. Hy is mees bekend vir die *Mortal Engines Quartet* fantasiereeks.

## Bibliografie 
### Mortal Engines Quartet 
* 2001: *Mortal Engines*
* 2003: ''Predator's Gold*
* 2005: *Infernal Devices*
* 2006: *A Darkling Plain''

## Verwysings 
## Eksterne skakels 
* 
*
Walter Warlimont

duimnael
**Walter Warlimont** (3 Oktober 1894 - 9 Oktober 1976) was 'n Duitse stafoffisier en oorlogsmisdadiger tydens die Tweede Wêreldoorlog. Hy het gedien as adjunkhoof van die Operasionele Personeel, een van die departemente in die *Oberkommando der Wehrmacht* (OKW), Nazi-Duitsland se opperbevel oor die Wehrmacht. Na die oorlog is Warlimont skuldig bevind in die Hoë Kommando-verhoor en tot lewenslange gevangenisstraf gevonnis. Hy is in 1954 vrygelaat.

## Eksterne skakels
Friedrich Fromm

duimnael|Fromm (1940)
**Friedrich Fromm** (8 Oktober 1888 - 12 Maart 1945) was 'n Duitse leër offisier. In die Tweede Wêreldoorlog was Fromm bevelvoerder van die Reserweër (*Ersatzheer*), en was hy verantwoordelik vir opleiding en personeelvervanging vir gevegsafdelings van die Duitse leër, 'n pos wat hy die grootste deel van die oorlog beklee het.

Hy het in 1940 die *Ritterkreuz des Eisernen Kreuzes* ontvang. Hy is in Maart 1945 tereggestel omdat hy nie op 20 Julie 1944 teen die komplot opgetree het om Hitler te vermoor nie.

## Eksterne skakels
Ludwig Beck

duimnael
**Ludwig August Theodor Beck** (29 Junie 1880 - 20 Julie 1944) was 'n Duitse generaal en hoof van die Duitse generale staf gedurende die vroeë jare van die Nazi-bewind in Duitsland voor die Tweede Wêreldoorlog. Ludwig Beck het nooit 'n lid van die Nazi-party geword nie, hoewel hy in die vroeë dertigerjare Adolf Hitler se kragtige ontkenning van die Versailles-verdrag en sy geloof in die behoefte aan herlewing van Duitsland ondersteun het. Beck het ernstige kommer oor die Nazi-eis gehad dat alle Duitse offisiere in 1934 'n eed van getrouheid aan die persoon van Hitler moes sweer, hoewel hy van mening was dat Duitsland 'n sterk regering nodig het en dat Hitler dit suksesvol kon lewer solank die *Führer* deur tradisionele elemente beïnvloed kan word binne die weermag eerder as deur die SA en SS.

Terwyl hy tussen 1935 en 1938 as stafhoof van die Duitse leër gedien het, het Beck toenemend ontnugter geraak, gekant teen die toenemende totalitarisme van die Nazi-regime en teen die aggressiewe buitelandse beleid van Hitler. As gevolg van openbare meningsverskille met Hitler, het Beck in Augustus 1938 as stafhoof bedank. Van hierdie punt het Beck geglo dat Hitler nie ten goede beïnvloed kon word nie, en dat Hitler en die Nazi-party uit die regering verwyder moes word . Hy het 'n belangrike leier geword in die sameswering teen Hitler en sou as staatshoof gedien het - met die titel van óf president óf regent ('Reichsverweser'), afhangende van die bron - indien die komplot op 20 Julie sou slaag. Toe die komplot egter misluk, is Beck in hegtenis geneem. Hy het volgens berigte 'n onsuksesvolle poging tot selfmoord gedoen en is daarna doodgeskiet.

## Eksterne skakels
Ibrahim Boubacar Keïta

duimnael
**Ibrahim Boubacar Keïta** (29 Januarie 1945 - 16 Januarie 2022), of soos hy gereeld bekend gestaan het, **IBK**, was 'n politikus wat van September 2013 tot Augustus 2020 president van Mali was, toe hy gedwing is om te bedank tydens die Maliese staatsgreep in 2020. Voorheen was hy premier van Mali van 1994 tot 2000 en president van die Nasionale Vergadering van Mali van 2002 tot 2007.  Hy het 'n politieke party gestig, Rally for Mali (RPM), in 2001.  Hy is tot president verkies in die presidensiële verkiesing van Julie – Augustus 2013 en is op 4 September 2013 ingesweer. Hy is op 18 Augustus 2020 deur muitende elemente van die Malinese Weermag afgesit en het die volgende dag amptelik bedank.

## Verwysings 
## Eksterne skakels
Ali Hassan Mwinyi

**Ali Hassan Mwinyi** (8 Mei 1925 – 29 Februarie 2024) was 'n Tanzaniese politikus wat van 1985 tot 1995 as die tweede president van die Verenigde Republiek Tanzanië gedien het. Vorige poste sluit in minister van binnelandse sake en adjunkpresident. Hy was ook van 1990 tot 1996 voorsitter van die regerende party, die Chama Cha Mapinduzi (CCM).

Gedurende Mwinyi se termyn het Tanzanië die eerste stappe gedoen om die sosialistiese beleid van Julius Nyerere om te keer. Hy het die invoerbeperkings verslap en die private onderneming aangemoedig. Dit was gedurende sy tweede termyn dat veelpartypolitiek onder druk van buitelandse skenkers ingestel is. Na hom is dikwels verwys as *Mzee Rukhsa* ("Alles gaan") en hy het aangedring op die liberalisering van sedes, oortuigings, waardes (sonder om die wet te oortree) en die ekonomie. Baie mense argumenteer dat die land tydens Mwinyi se ampstermyn oorgegaan het van die mislukte sosialistiese oriëntasie van Julius Nyerere wat sy ekonomie op sy knieë gebring het. Dit was tydens die bestuur van Mwinyi dat Tanzanië 'n paar belangrike beslissings geneem het oor die liberalisering van sy ekonomie wat die weg gebaan het vir ekonomiese groei op 'n kort termyn.

## Eksterne skakels
President van Tanzanië

[duimnael|Ikulu in [Dar-es-Salaam is die ampswoning van die President van Tanzanië]]
duimnael|Vlag van die President van Tanzanië

Die **President van die Verenigde Republiek Tanzanië** (Engels: *President of the United Republic of Tanzania*; Swahili: *Rais wa Jamhuri ya Muungano wa Tanzania*) is beide die staats- en regeringshoof van Tanzanië. Die president lei die uitvoerende tak van die Tanzaniese regering en is ook die opperbevelvoerder van die Tanzaniese weermag. Die president se amptelike woning is by *Ikulu*, Dar-es-Salaam. Na die vrou van die president word verwys as die eerste vrou van Tanzanië.

## Presidente van Tanzanië sedert 1964 
; Partye

; Simbole
* † in amp oorlede

## Verwysings 
## Eksterne skakels
Ment

**Ment** kan verwys na:

* *Lamiaceae*, die ment- of saliefamilie
** Kruisement (*Mentha*), 'n genus van aromatiese kruie
Moneyweb

***Moneyweb*** is 'n genoteerde Suid-Afrikaanse internetmediamaatskappy. Aandele van Moneyweb is op die Johannesburgse Effektebeurs se Ontwikkelingskapitaalbord genoteer. Alec Hogg was die maatskappy se hoof- uitvoerende beampte en voorsitter van die raad van direkteure.

## Verwysings 
## Eksterne skakels 
* 
* 
* 
*
Philip Pullman

**Philip Pullman** (gebore 19 Oktober 1946), is 'n Engelse skrywer wat veral bekend is vir die *His Dark Materials* fantasiereeks.

## Bibliografie 
### His Dark Materials 
* 1995: *Northern Lights* (*The Golden Compass*)
* 1997: *The Subtle Knife*
* 2000: *The Amber Spyglass*

## Eksterne skakels 
*
Skurwepadda

**Skurwepadda** is die gewone naam vir sekere spesies van paddas (orde Anura), veral die familie Bufonidae, wat deur 'n droë, leeragtige vel, kort bene, en groot knoppe wat die parotiskliere bedek, gekenmerk word. Skurwepaddas vorm nie 'n taksonomiese indeling nie, maar is eerder 'n volkstaksonomie wat paddas wat met droër, harder velle en meer terrestriële habitatte geassosieer word, groepeer.

## Bronne 
* 

## Eksterne skakels
Reinhard Gehlen

duimnael|Gehlen (1943)
**Reinhard Gehlen** (3 April 1902 - 8 Junie 1979) was 'n Duitse luitenant-generaal en intelligensie-offisier. Hy was hoof van die Wehrmacht-militêre intelligensiediens aan die oostelike front tydens die Tweede Wêreldoorlog, die spioenmeester van die CIA-geaffilieerde anti-kommunistiese Gehlen-organisasie (1946–56) en die stigterspresident van die Federale Intelligensiediens (Bundesnachrichtendienst, BND) ) van Wes-Duitsland (1956–68) tydens die Koue Oorlog.

Gehlen word in 1920 'n professionele soldaat in die Weimar-republiek. In 1942 word hy hoof van FHO, die Duitse leër se militêre intelligensie-eenheid aan die Oostelike Front (1941–45). Hy bereik die rang van generaal-majoor voordat hy deur Adolf Hitler afgedank is vanweë die "nederlaag" van die FHO, na aanleiding van sy pessimistiese intelligensieverslae oor die meerderwaardigheid van die Rooi Leër.

Aan die begin van die Koue Oorlog het die Amerikaanse weermag (G-2 Intelligensie) hom laat in 1945 gewerf om die Gehlen-organisasie te stig, 'n spioenasienetwerk teen die Sowjetunie, met voormalige militêre offisiere van die Wehrmacht en voormalige intelligensiebeamptes van die Schutzstaffel (SS) en die Sicherheitsdienst (SD). As hoof van die Gehlen-organisasie het Gehlen samewerking gesoek met die Central Intelligence Agency (CIA) wat in 1947 gestig is, en die Gehlen-organisasie het uiteindelik 'n hegte filiaal van die CIA geword.

Gehlen had 'n belangrike rol in die onderhandelinge om 'n amptelike Wes-Duitse intelligensiediens op die basis van die Gehlen-organisasie vanaf die vroeë vyftigerjare te stig. In 1956 word die Gehlen-organisasie na die Wes-Duitse regering oorgeplaas om die kern te vorm van die Federale Intelligensiediens, die amptelike buitelandse intelligensiediens van die Bondsrepubliek Duitsland, en Gehlen was sy eerste president tot sy aftrede in 1968. Terwyl dit 'n burgerlike amp was, was hy ook luitenant-generaal in die Reserwemagte van die Bundeswehr, die hoogste offisiersrang in die weermag van Wes-Duitsland. Hy het in 1968 die Groot Kruis van die Verdienste-orde van die Bondsrepubliek Duitsland ontvang.

## Eksterne skakels
Nikolai Boelganin

duimnael|regs|Nikolai Boelganin (1955)
**Nikolai Alexandrovich Boelganin** (Russies: Никола́й Алекса́ндрович Булга́нин; 30 Mei [O.S. 17 Mei] 1895 - 24 Februarie 1975) was 'n Sowjet-politikus wat as minister van verdediging (1953–1955) en premier van die Sowjetunie (1955–1958) onder Nikita Chroesjtsjof gedien het, na diens in die Rooi Leër en as minister van verdediging onder Josef Stalin.

## Eksterne skakels
Lazar Kaganowitsj

duimnael
**Lazar Moiseyevich Kaganowitsj** (Russies: Ла́зарь Моисе́евич Кагано́вич; 22 November [O.S. 10 November] 1893 - 25 Julie 1991) was 'n Stalinistiese Sowjet-politikus en administrateur en een van die hoofgenote van Josef Stalin. Hy is bekend daarvoor dat hy Stalin help om die mag te bekom, vir sy rol in die organisering, beplanning en toesig oor die hongersnood in die Sowjet-Oekraïne, en vir sy harde behandeling en uitvoering van die beskou as bedreigings vir die regime van Stalin. Hy was projekbestuurder en het die oorspronklike ontwerpspan van die Moskou Metro gelei, en Moskou se Metro is tot 1955 na hom vernoem.

By sy dood in 1991 was hy die laaste oorlewende Ou Bolsjewist. Die Sowjetunie self het hom slegs vyf maande oorleef voordat dit uiteindelik gedisintegreer het.

## Eksterne skakels
Christian Zacharias

**Christian Zacharias** (gebore op 27 April 1950 in Jamshedpur) is 'n Duitse pianis en dirigent.

## Musiekloopbaan 
Zacharias het klavier onder Irene Slavin en Vlado Perlemuter in Parys studeer. Hy het tydens beide die Genève-kompetisie in 1969 en die Van Cliburn-kompetisie in 1973 tweede prys gewen. Nadat hy die Ravel-kompetisie in 1975 in Parys gewen het, het hy sy internasionale loopbaan van stapel gestuur. Hy het kamermusiek opvoerings gemaak saam met groepe soos die Alban Berg Kwartet, die Guarneri-kwartet, die Leipzig Stykkwartet, Heinrich Schiff, en Frank Peter Zimmermann . Hy het reeds verskeie opnames gemaak, waaronder 'n opname in 1979 van die 33 sonates deur Domenico Scarlatti, die volledige Schubert-klaviersonates, die volledige Mozart-klavierconcertos (beskikbaar op EMI), en die volledige klavierconcertos van Beethoven en van sy sonates (ook vir EMI). Sy loopbaan het in 1992 begin met 'n konsert saam met die Orchester de la Suisse Romande in Genève. Hy het sy Amerikaanse debuut in 2000 met die Los Angeles Filharmoniese Orkes gemaak. Hy is sedert 2000 artistieke direkteur van die Lausanne Kamerorkes.  Hy is ook sedert 2002 hoof-gasdirigent van die Göteborg Simfonieorkes, en sedert 2009 'n artistieke vennoot by die Saint Paul Kamerorkes. 
duimnael|regs| Christian Zacharias dirigeer die Insula-orkes in La Seine Musicale.

## Verwysings
## Eksterne skakels
* IMG Kunstenaar Volle Biografie 
* Christian Zacharias se amptelike webtuiste