Kuddegedrag

: *Nie te verwar met tropmentaliteit nie*.
: *Vir kuddegedrag by diere, sien kudde*.

**Kuddegedrag** is die gedrag van individue in 'n groep wat kollektief optree sonder gesentraliseerde leiding. Kuddegedrag kom voor by diere in kuddes, troppe, voëlswerms, visskole, ensovoorts, sowel as by mense. Stemming, demonstrasies, optogte, algemene stakings, sportgeleenthede, godsdienstige byeenkomste, alledaagse besluitneming, oordeel en meningvorming is almal vorme van menslike kuddegedrag.

Raafat, Chater en Frith het 'n geïntegreerde benadering tot kuddegedrag voorgestel en twee sleutelkwessies beskryf: die meganismes van oordrag van gedagtes of gedrag tussen individue, en die patrone van verbindings tussen hulle. Hulle het voorgestel dat die samebring van uiteenlopende teoretiese benaderings tot kuddegedrag die toepaslikheid van die konsep op baie gebiede belig, van kognitiewe neurowetenskap tot ekonomie.

## Vroeë navorsing 
Die filosowe Søren Kierkegaard en Friedrich Nietzsche was onder die eersten wat kritiek uitgespreek het op wat hulle onderskeidelik "die skare" (Kierkegaard) en "kudde-moraliteit" en die "kudde-instink" (Nietzsche) in die menslike samelewing genoem het. Moderne sielkundige en ekonomiese navorsing het kuddegedrag by mense geïdentifiseer om die verskynsel te verklaar waarby groot getalle mense tegelyk op dieselfde wyse optree. Die Britse chirurg Wilfred Trotter het die frase "kuddegedrag" in sy boek, *Instincts of the Herd in Peace and War* (1914), gewild gemaak. In *The Theory of the Leisure Class* het Thorstein Veblen ekonomiese gedrag verduidelik in terme van sosiale invloede soos "navolging", waar sommige lede van 'n groep ander lede van hoër status naboots. In "The Metropolis and Mental Life" (1903) het die vroeë sosioloog George Simmel verwys na die "impuls tot geselligheid in die mens" en probeer om "die vorme van assosiasie waardeur 'n blote som van afsonderlike individue tot 'n 'samelewing' gemaak word" te beskryf. Ander sosiale wetenskaplikes het gedrag ondersoek wat verband hou met kuddegedrag, soos Sigmund Freud (skaresielkunde), Carl Jung (kollektiewe onbewuste), Everett Dean Martin (gedrag van skare) en Gustave Le Bon (die populêre gees).

Swermteorie wat in nie-menslike samelewings waargeneem word, is 'n verwante konsep en word ondersoek soos dit in die menslike samelewing voorkom. Die Skotse joernalis Charles Mackay identifiseer verskeie fasette van kuddegedrag in sy werk van 1841, Extraordinary Popular Delusions and the Madness of Crowds.

## Alledaagse besluitneming 
"Goedaardige" kuddegedrag kan gereeld voorkom in alledaagse besluite wat gebaseer is op leer uit die inligting van andere, soos wanneer 'n persoon op straat besluit in watter van twee restaurante om te gaan eet. Gestel albei lyk aantreklik, maar albei is leeg omdat dit vroeg in die aand is; so kies hierdie persoon willekeurig restaurant A. Kort daarna stap 'n paartjie dieselfde straat af op soek na 'n plek om te eet. Hulle sien dat restaurant A klante het terwyl B leeg is, en kies A op die aanname dat die teenwoordigheid van klante dit die beter keuse maak. Omdat ander verbygangers dieselfde ding doen deur die aand, doen restaurant A dié aand meer besigheid as B. Hierdie verskynsel word ook na verwys as 'n inligtingskaskade.

## Skares 
Skares wat vergader namens 'n grief kan kuddegedrag behels wat gewelddadig word, veral wanneer hulle gekonfronteer word deur 'n teenoorstaande etniese of rassegroepe. Die Los Angeles-opstande van 1992, New York Draft Riots en Tulsa-rassebloedbad is berug in die geskiedenis van die VSA. Die idee van 'n "groepsverstand" of "skaregedrag" is voorgestel deur die Franse sielkundiges Gabriel Tarde en Gustave Le Bon.

## Skaapmense 
Skaapmense (Engels: *sheeple* (; 'n portmanteau van "sheep" (skape) en "people" (mense), ook gespel *sheople*) is 'n neerhalende benaming wat die passiewe kuddegedrag van mense uitlig wat maklik deur 'n regerende mag of markneigings beheer word, deur hulle te verbind met skape, 'n kuddedier wat "maklik" gelei word. Die term word gebruik om dié te beskryf wat vrywillig met 'n voorstel sonder enige noemenswaardige kritiese analise of navorsing instem, grootliks as gevolg van die feit dat die meerderheid van 'n bevolking 'n soortgelyke ingesteldheid het. Word Spy omskryf dit as "mense wat gedwee, maklik oorreedbaar is en geneig is om die skare te volg (skaap + mense)". Merriam-Webster omskryf die term as "mense wat gedwee, meegaande of maklik beïnvloedbaar is: mense wat met skape vergelyk word".

'n Ander vroeë gebruik was deur Ernest Rogers, wie se boek van 1949 *The Old Hokum Bucket* 'n hoofstuk getiteld "We the Sheeple" bevat het. *The Wall Street Journal* het die benaming eerste in druk in 1984 aangemeld; die verslaggewer het die woord gehoor van die eienaar van die American Opinion-boekwinkel. In hierdie gebruik is belastingbetalers bespot vir hul blinde konformiteit teenoor dié wat onafhanklik gedink het. Die term is eers in die laat 1980's en vroeë 1990's gewild gemaak deur die samesweringsteoretikus en omroeper Bill Cooper op sy radioprogram *The Hour of the Time* wat internasionaal via kortgolfradiostasies uitgesaai is. Die program het 'n klein maar toegewyde aanhang gekry, wat baie individue geïnspireer het wat later hul eie radioprogramme uitgesaai het wat krities teenoor die regering van die Verenigde State was. Dit het tot die gereelde gebruik daarvan deur Art Bell op die radioprogram *Coast to Coast AM* gedurende die 1990's en vroeë 2000's gelei. Hierdie gekombineerde faktore het die gewildheid van die woord aansienlik vergroot en gelei tot die wydverspreide gebruik daarvan.

Die term kan ook gebruik word vir dié wat buitengewoon verdraagsaam of verwelkomend blyk te wees teenoor wydverspreide beleide. In 'n rubriek getiteld "A Nation of Sheeple" skryf die rubriekskrywer Walter E. Williams: "Amerikaners het skaamagtig allerhande Transportation Security Administration-onsin aanvaar. In die naam van veiligheid het ons toegelaat dat naelknippers, brilskroewedraaiers en speelgoedsoldate voor die instap op 'n vliegtuig van ons weggeneem word."

## Ekonomie en finansies 
### Valutakrisisse 
Valutakrisisse neig om kuddegedrag te vertoon wanneer buitelandse en binnelandse beleggers 'n regering se geldeenheid na fisiese bates (soos goud) of buitelandse geldeenhede omskakel wanneer hulle besef die regering is nie in staat om sy skuld terug te betaal nie. Dit word 'n spekulatiewe aanval genoem en sal geneig wees om matige inflasie op die kort termyn te veroorsaak. Wanneer verbruikers besef dat die inflasie van noodsaaklike goedere toeneem, sal hulle begin om goedere op te gaar, wat die inflasiekoers nog vinniger sal versnel. Dit sal uiteindelik die geldeenheid laat ineenstort en waarskynlik tot burgerlike onrus lei.

### Aandelemarkborrels 
Groot aandelemarktendense begin en eindig dikwels met periodes van woeste aankope (borrels) of verkope (ineenstortings). Baie waarnemers haal hierdie episodes aan as duidelike voorbeelde van kuddegedrag wat irrasioneel is en deur emosie gedryf word — gierigheid in die borrels, vrees in die ineenstortings. Individuele beleggers sluit by die skare van andere in 'n stormloop aan om by die mark in of uit te kom.

Sommige aanhangers van die tegnieseanaliseskool van belegging beskou die kuddegedrag van beleggers as 'n voorbeeld van uiterste marksentiment. Die akademiese studie van gedragsfinansies het kuddegedrag in die kollektiewe irrasionaliteit van beleggers geïdentifiseer, veral die werk van Nobelpryswenners Vernon L. Smith, Amos Tversky, Daniel Kahneman en Robert Shiller. Hey en Morone (2004) het 'n model van kuddegedrag in 'n markverband ontleed.

Sommige empiriese werke oor metodes vir die opsporing en meting van die omvang van kuddegedrag sluit in Christie en Huang (1995) en Chang, Cheng en Khorana (2000). Hierdie resultate verwys na 'n mark met 'n goed gedefinieerde fundamentele waarde. 'n Noemenswaardige voorval van moontlike kuddegedrag is die 2007-uraniumborrel, wat begin het met die oorstroming van die Cigar Lake-myn in Saskatchewan gedurende 2006.

### Ekonomiese teorie van kuddegedrag 
Daar is twee strome werk in die ekonomiese teorie wat oorweeg waarom kuddegedrag voorkom en raamwerke verskaf vir die ondersoek van die oorsake en gevolge daarvan.

Die eerste van hierdie strome is dié oor kuddegedrag in 'n nie-markverband. Die seminale verwysings is Banerjee (1992) en Bikhchandani, Hirshleifer en Welch (1992), albei van wat getoon het dat kuddegedrag kan voortvloei uit private inligting wat nie openbaar gedeel word nie. Meer spesifiek het albei hierdie artikels getoon dat individue, wat agtereenvolgens optree op grond van private inligting en openbare kennis oor die gedrag van andere, uiteindelik die sosiaal onwenslike opsie kan kies. 'n Groot opvolgende literatuur het die oorsake en gevolge van sulke "kuddes" en inligtingskaskades ondersoek.

Die tweede stroom het betrekking op inligtingsamegevoeging in markverbande. 'n Baie vroeë verwysing is die klassieke artikel deur Grossman en Stiglitz (1976) wat getoon het dat oningeligte handelaars in 'n markverband ingelig kan word deur die prys op so 'n manier dat private inligting korrek en doeltreffend saamgevat word. Opvolgende werk het getoon dat markte openbare inligting sistematies te swaar kan weeg; dit het ook die rol van strategiese handel as 'n struikelblok vir doeltreffende inligtingsamevoeging bestudeer.

## Bemarking 
Kuddegedrag is dikwels 'n nuttige hulpmiddel in bemarking en, indien dit behoorlik gebruik word, kan dit lei tot verhogings in verkope en veranderinge aan die struktuur van die samelewing. Terwyl dit bewys is dat finansiële aansporings aksie by groot getalle mense veroorsaak, wen kudde-mentaliteit dikwels uit in 'n geval van "tred hou met die Joneses".

### Handelsmerk- en produksukses 
Kommunikasietegnologieë het bygedra tot die proliferasie van verbruikerskeuse en "die mag van skares", Verbruikers het toenemend meer toegang tot menings en inligting van beide opinieleiers en -vormers op platforms wat hoofsaaklik gebruikersgeskepte inhoud het, en beskik dus oor meer hulpmiddels waarmee hulle enige besluitnemingsproses kan voltooi. Gewildheid word gesien as 'n aanduiding van beter gehalte, en verbruikers sal die menings van andere wat op hierdie platforms geplaas word gebruik as 'n kragtige kompas om hulle te lei na produkte en handelsmerke wat ooreenstem met hul vooropgestelde idees en die besluite van andere in hul portuurgroepe. Met inagneming van verskille in behoeftes en hul posisie in die sosialiseringsproses het Lessig en Park groepe studente en huisvroue en die invloed van hierdie verwysingsgroepe op mekaar ondersoek. By wyse van kudde-mentaliteit het studente mekaar geneig aangemoedig tot bier, hamburgers en sigarette, terwyl huisvroue mekaar geneig aangemoedig het tot meubels en skoonmaakmiddels. Terwyl hierdie spesifieke studie in 1977 gedoen is, kan 'n mens die bevindinge daarvan in die hedendaagse samelewing nie onderskat nie. 'n Studie deur Burke, Leykin, Li en Zhang in 2014 oor die sosiale invloed op winkelsgedrag toon dat winkelgangers beïnvloed word deur direkte interaksies met metgeselle, en soos 'n groepsgrootte groei, word kuddegedrag meer duidelik. Besprekings wat opwinding en belangstelling skep, het 'n groter impak op aanraakfrekwensie en die waarskynlikheid van aankope groei met groter betrokkenheid wat deur 'n groot groep veroorsaak word. Winkelgangers in hierdie Midwesterse Amerikaanse winkelsentrum is gemonitor en hul aankope aangeteken, en daar is bevind dat potensiële kliënte tot op 'n punt verkies het om in winkels te wees met matige vlakke van verkeer. Die ander mense in die winkel het nie net as geselskap gedien nie, maar ook 'n afleipunt verskaf waarop potensiële kliënte hul gedrag kon modelleer en aankoopbesluite kon neem, soos met enige verwysingsgroep of gemeenskap.

Sosiale media kan ook 'n kragtige hulpmiddel wees om kuddegedrag te bevorder. Die onmeetbare hoeveelheid gebruikersgeskepte inhoud dien as 'n platform vir opinieleiers om op die voorgrond te tree en aankoopbesluite te beïnvloed, en aanbevelings van eweknieë en bewyse van positiewe aanlyn-ervaring help alles verbruikers om aankoopbesluite te neem. Die 2015-studie van Gunawan en Huarng het tot die gevolgtrekking gekom dat sosiale invloed noodsaaklik is in die raming van houdings teenoor handelsmerke, wat op sy beurt lei tot koopintensie. Beïnvloeders stel norme wat hul eweknieë geneig is om te volg, en die teiken van ekstroverte persoonlikhede verhoog die kans op aankope nog verder. Baie handelsmerke het begin om die belangrikheid van handelsmerkambassadeurs en beïnvloeders te besef, en dit word al duideliker dat kuddegedrag gebruik kan word om verkope en winste eksponensieel ten gunste van enige handelsmerk te dryf deur die ondersoek van hierdie gevalle.

### Sosiale bemarking 
Bemarking kan maklik verder as kommersiële wortels strek, in dié sin dat dit gebruik kan word om aksie met betrekking tot gesondheid, omgewingsbewustheid en die algemene samelewing aan te moedig. Kudde-mentaliteit neem dikwels 'n voorplek in wanneer dit kom by sosiale bemarking, wat die weg baan vir veldtogte soos Aarddag, en die verskeidenheid anti-rook- en anti-vetsugveldtogte wat in elke land gesien word. Binne kulture en gemeenskappe moet bemarkers poog om opinieleiers te beïnvloed wat op hul beurt mekaar beïnvloed, aangesien dit die kudde-mentaliteit van enige groep mense is wat die sukses van 'n sosiale veldtog verseker. 'n Veldtog wat deur Som la Pera in Spanje gevoer is om tienervetsug te bekamp, het bevind dat veldtogte wat in skole gevoer word doeltreffender is weens die invloed van onderwysers en eweknieë, en studente se hoë sigbaarheid en hul interaksie met mekaar. Opinieleiers in skole het die logo en handelsmerk vir die veldtog geskep, inhoud vir sosiale media opgebou en in-skool aanbiedings gelei om gehoorinteraksie aan te moedig. Daar is dus tot die gevolgtrekking gekom dat die sukses van die veldtog gegrond was op die feit dat die kommunikasiemiddel die gehoor self was, wat die teikengehoor 'n gevoel van eienaarskap en bemagtiging gegee het. Soos vroeër genoem, oefen studente 'n hoë vlak van invloed op mekaar uit, en deur sterker persoonlikhede aan te moedig om menings te lei, kon die organiseerders van die veldtog die aandag van ander studente verseker wat met die verwysingsgroep geïdentifiseer het.

Kuddegedrag is nie net van toepassing op studente in skole waar hulle hoogs sigbaar is nie, maar ook onder gemeenskappe waar waargenome aksie 'n sterk rol speel. Tussen 2003 en 2004 het die California State University 'n studie uitgevoer om huishoudelike besparing van energie en motiverings daarvoor te meet. Daar is bevind dat faktore soos die redding van die omgewing, die besparing van geld of maatskaplike verantwoordelikheid nie so 'n groot impak op elke huishouding gehad het as die waargenome gedrag van hul bure nie. Alhoewel die finansiële aansporings om geld te spaar, gevolg deur morele aansporings om die omgewing te beskerm, dikwels beskou word as die grootste rigtinggewende kompas van 'n gemeenskap, het meer huishoudings gereageer op die aanmoediging om energie te spaar toe hulle vertel is dat 77% van hul bure waaiers gebruik in plaas van lugversorging, wat bewys dat gemeenskappe meer geneig is om aan 'n gedrag deel te neem as hulle dink dat almal anders reeds deelneem.

Kuddegedrag soos in die twee voorbeelde getoon, staaf dat dit 'n kragtige hulpmiddel in sosiale bemarking kan wees, en indien dit reg benut word, die potensiaal het om groot verandering teweeg te bring. Dit is duidelik dat opinieleiers en hul invloed 'n groot bereik onder hul verwysingsgroepe behaal en dus as die luidste stemme gebruik kan word om andere in enige kollektiewe rigting aan te moedig.

## Sien ook 
*

## Notas 
**a.**  Sien byvoorbeeld die Wikipedia-artikel oor sy boek *Irrational Exuberance*.

## Verwysings 
## Verdere leesstof 
*
*
*
*
*
*
*Martin, Everett Dean, *The Behavior of Crowds, A Psychological Study*, Harper & Brothers Publishers, New York, 1920.
*
* Ebsco. Fall. Keyword: Herd Behaviour.
*