open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Anastas Mikojan

duimnael|Mikojan (1939)
**Anastas Ivanovich Mikojan** (Armeens: Անաստաս Հովհաննեսի Միկոյան; Russies: Анаста́с Ива́нович Микоя́н; Engels: /miːkoʊˈjɑːn/; 25 November 1895 - 21 Oktober 1978) was 'n Sowjet-rewolusionêr, oud-Bolsjewist en staatsman tydens die mandate van Lenin, Stalin, Chroesjtsjof en Brezjnef. Hy was die enigste Sowjet-politikus wat daarin geslaag het om op die hoogste vlakke van mag binne die Kommunistiese Party van die Sowjetunie te bly, aangesien daardie mag tussen die Sentrale Komitee en die Politburo, vanaf die laaste dae van Lenin se bewind, in die hele tyd van Stalin geswik het. en Chroesjtsjof, tot sy rustige aftrede na die eerste maande van Brezjnef se bewind.

Mikojan het 'n vroeë bekeerling tot die Bolsjewistiese saak geword. Hy was 'n sterk ondersteuner van Stalin in die onmiddellike na-Lenin-jare. Tydens Stalin se bewind het Mikojan verskeie hoë regeringsposte beklee, waaronder die van Minister van Buitelandse Handel. Aan die einde van die bewind van Stalin begin Mikoyan guns by hom verloor, en in 1949 verloor Mikojan sy jarelange pos as minister van buitelandse handel. In Oktober 1952 het Stalin op die 19de Partykongres selfs Mikoyan kwaai aangeval. Toe Stalin in 1953 sterf, neem Mikojan weer 'n leidende rol in beleidmaking. Hy steun Chroesjtsjof en sy de-stalinisasiebeleid en word eerste adjunk-premier onder Chroesjtsjof. Mikojan se posisie onder Chroesjtsjof het hom die tweede magtigste figuur in die Sowjetunie destyds gemaak.

Mikojan het verskeie sleutelreise na die kommunistiese Kuba en na die Verenigde State onderneem, en 'n belangrike statuur op die internasionale diplomatieke toneel verwerf, veral met sy vaardigheid om sagte mag uit te oefen om die Sowjetbelange te bevorder. In 1964 word Chroesjtsjof gedwing om uit te tree in 'n staatsgreep wat Brezhnev aan bewind gebring het. Mikojan was voorsitter van die Presidium van die Hoogste Sowjet, die nominale staatshoof, vanaf 1964 tot sy gedwonge aftrede in 1965.

## Eksterne skakels
Benjamin Mkapa

**Benjamin William Mkapa** (12 November 1938 – 24 Julie 2020) was 'n Tanzaniese politikus wat van 1995 tot 2005 as die derde president van Tanzanië gedien het. Hy was ook voorsitter van die Revolutionary State Political Party (Chama Cha Mapinduzi, CCM).

## Verwysings 
## Eksterne skakels
Nguyễn Minh Triết

duimnael|Triet (2010)
**Nguyễn Minh Triết** (gebore 8 Oktober 1942) is 'n Viëtnamese politikus wat van 2006 tot 2011 as die sesde president van Viëtnam gedien het. Hy is in Junie 2006 deur die Nasionale Vergadering van Vietnam verkies met 464 stemme (94%).

Nguyễn Minh Triết was voorheen die sekretaris van die Kommunistiese Party van Vietnam in Ho Chi Minh-stad. Die presidentskap van Viëtnam is 'n seremoniële posisie en die Politburo besluit regeringsbeleid. Triết was van 2006 tot 2011 die vierde lid van die Politburo. Sy termyn as president het in Julie 2011 verstryk. Senior lid van die Politburo Trương Tấn Sang het hom opgevolg.

Op die 10de Partykongres van die Kommunistiese Party van Viëtnam in April 2006 is hy as president van die Sosialistiese Republiek Viëtnam benoem en op 27 Junie 2006 deur die Nasionale Vergadering bevestig. Op daardie dag het hy Trần Đức Lương opgevolg. Hy het Nguyễn Tấn Dũng daarna as die nuwe premier voorgestel.

## Eksterne skakels
Choummaly Sayasone

duimnael
Luitenant Generaal **Choummaly Sayasone** (Lao: ຈູມມະລີ ໄຊຍະສອນ; gebore 6 Maart 1936) is 'n Laotiaanse politikus wat sekretaris-generaal (leier) van die Volksrevolusionêre Party van Laos (LPRP) en president van Laos (staatshoof) van 2006 tot 2016 was.

Hy is op 21 Maart 2006 gekies as die sekretaris-generaal van die LPRP, in die nasleep van die 8ste Kongres van die Party, deur die eerste plenum van die agtste Sentrale Komitee, wat Khamtai Siphandon opgevolg het as de facto-leier van Laos. Hy het Siphandon op 8 Junie 2006 as die 6de president van Laos opgevolg.

In Maart 2011 is hy weer verkies tot sy posisie as die LPRP se algemene sekretaris op die 9de LPRP-kongres. In Junie 2011 is hy op die sewende nasionale vergadering as president van Laos herkies. Hy het nie op die 10de LPRP-kongres in Januarie 2016 opnuut verkiesing tot die LPRP-sentrale komitee gesoek nie, wat aandui dat hy uitgetree het. Bounnhang Vorachit is verkies om hom op 22 Januarie 2016 op te neem as sekretaris-generaal.

## Eksterne skakels
Hassanal Bolkiah

duimnael
**Hassanal Bolkiah** (volle naam: Sultan Haji '''Hassanal Bolkiah Mu'izzaddin Waddaulah''' ibni Al-Marhum Sultan Haji Omar 'Ali Saifuddien Sa'adul Khairi Waddien Sultan en Yang di-Pertuan van Brunei Darussalam; gebore op 15 Julie 1946) is die 29ste en huidige Sultan en Yang di-Pertuan van Broenei, sowel as die premier van Broenei, wat hom een van die laaste absolute monarge maak. As die oudste seun van Sultan Omar Ali Saifuddien III en Raja Isteri (koningin) Pengiran Anak Damit, het hy sy vader op die troon opgevolg as die Sultan van Brunei, na Sultan Omar se abdikasie op 5 Oktober 1967.

Die sultan is onder die rykste individue ter wêreld. In 2008 skat Forbes die totale netto waarde van die sultan op 20 miljard dollar. Ná  die afsterwe van koningin Elizabeth II is die sultan die langste heersende monarg ter wêreld. Op 5 Oktober 2017 het die sultan sy Goue Jubileum van 50 jaar op die troon gevier.

## Eksterne skakels
Norodom Sihamoni

duimnael
**Norodom Sihamoni** (Khmer: នរោត្តម សីហមុនី; gebore 14 Mei 1953) is die koning van Kambodja. Hy word op 14 Oktober 2004 'n week na die ontvoering van koning Norodom Sihanouk. Hy is die oudste seun van koning Sihanouk en koningin Norodom Monineath. Hy was die ambassadeur van Kambodja by UNESCO en word deur 'n troonraad van nege lede benoem om die volgende koning te word nadat sy vader Norodom Sihanouk in 2004 onttrek het. Sihamoni, voordat hy op die troon opgevaar het, is opgelei in Tsjeggo-Slowakye en was veral bekend vir sy werk as 'n kulturele ambassadeur. in Europa en as klassieke dansinstrukteur. Hy is ongetroud.

## Eksterne skakels
Tanja Storm

**Tanja Storm**, alias **Tanja Bodenstein** (* 1984 in Melkbosstrand) is ‘n veelsydige kunstenaar wat teater- en dansopleiding het, en ook naam maak in die musiekbedryf.

## Opvoeding 
Sy het in 1991 haar laerskoolloopbaan by Laerskool van Riebeeckstrand begin en vanaf 1992 tot 1997 was sy op Laerskool Hartenbos. Sy matrikuleer aan die Hoërskool Punt in 2002. 

Haar tersiêre opleiding het sy by South Cape College in George deurloop, en het in 2013 'n verdere kwalifikasie by UNISA behaal.

## Toneel 
Sy het reeds in verskeie toneelstukke by die George Kunsteater verskyn en het 'n rol vertolk op Klikkerland, 'n kinderprogram wat op kykNET uitgesaai is.

## Musiekloopbaan 
In 1999 sluit sy aan by haar eerste musiekgroep. In dieselfde jaar begin sy ook met musiekoptredes. In 2009 stel sy haar eerste album vry by die KKNK, waar sy 20 optredes in een week gedoen het. 

Tanja het verskeie huldeblyk musiek produksies vervaardig, regiseer en opgevoer, onder meer: ''Rockolution: The Evolution of Rock 'n Roll,*  *Women Who Rock* en *The Eva Cassidy Story.''  Sy is deel later verhoë met verskeie ander kunstenaars. 

Sy is ook by liefdadigheidsprojekte betrokke onder andere vir die DBV, SAPREC, S.M.A.R.T. en ODIN. 

## Diskografie 
### Tanja - Debuut (2009) 
1. Vergeet my nie

2. Never Enough

3. Tevergeefs

4. History

5. Jy's 'n Harlekyn

6. Voices Carry (cover)

7. Bly By My Vanaand

8. There's Still Me

9. Ewig Groen

10. Not Gone

11. Vervalle Hart

12. Talking in your sleep (cover)

### Ek is op pad (2019) 
1. Blues vir Jou

2. Ek is oppad

3. Grootste Wens

4. Hi Hi

5. Is Jy 'n Engel

6. Jou Liefde's 'n Leuen

7. Môreson

8. Vergader Jou Skatte

9. Vergete Kind

10. Laksman

### Enkelsnitte 
Empty Promises (2016)

I Fall (2016) 

I Have Come Home (2017)

Môreson (2017)

No Place Like Home (2018)

Wicked Games (2018)

Time (2019)

No More Money Blues (2019)

Too Tired (2020)

Mal Verlief Op Jou (2020) 

Waiting For You (2020)

Goodbye Tiger, Hello Rat (2020)

## Gemeenskap 
In 2013 het Tanja by die *Oliver Twist* Projek by die Barnyard Teater in Reed Valley vir SAPREC opgetree. In 2017 het sy by Mnr. Gay Wêreld in die Atterburyteater in Pretoria opgetree. Sy het ook in 2018 'n gratis opvoering gelewer vir ODIN (Oudtshoorn Dogs In Need).

## Bronnelys 
* https://www.gigster.co.za/artists/tanja/
* https://www.backabuddy.co.za/champion/project/tanja-storm
* https://www.backabuddy.co.za/charity/profile/tanja-storm-album
* http://legendsshowcase.co.za/?p=1318 

## Eksterne skakels 
* http://tanjastorm.co.za/
* https://www.youtube.com/playlist?list=UU_DKd-7BaI3na6CshWGCfMA
* https://twitter.com/tanjamusicsa?lang=en
Georgi Malenkof

duimnael
**Georgi Maximilianovich Malenkof** (8 Januarie 1902 [O.S. 26 Desember 1901] - 14 Januarie 1988) was 'n Sowjet-politikus wat Josef Stalin kort opgevolg het as die leier van die Sowjetunie. Op aandrang van die res van die Presidium het hy egter afstand gedoen van die party in ruil vir die eerste plek onder gelykes as die land se premier. Malenkof het gevolglik in 'n magstryd gewikkel geraak wat uiteindelik uitloop op die verwydering van die premierskap in 1955 en die Presidium in 1957.

Gedurende sy politieke loopbaan het Georgi Malenkofse persoonlike verbintenisse met Wladimir Lenin sy opgang binne die regerende Kommunistiese Party van die Sowjetunie aansienlik vergemaklik. Teen 1925 is aan hom die toesig gehou oor die rekords van die party. Dit het hom in kontak gebring met Stalin wat destyds die mag as algemene sekretaris van die Kommunistiese Party van die Sowjetunie suksesvol gekonsolideer het om die de facto-leier van die Sowjetunie te word. As gevolg van hierdie vereniging het Malenkof baie betrokke geraak by die suiwering van Stalin voordat hy later alleen verantwoordelik was vir die Sowjet-raketprogram tydens die Tweede Wêreldoorlog. Van 1946 tot 1947 was hy voorsitter van die Spesiale Komitee van die Raad van Ministers vir Raketegnologie. Om sy posisie as Stalin se gunsteling te bewerkstellig, het hy Marshal Georgi Zjoekof suksesvol in diskrediet gebring en alle glorie verbonde aan Leningrad tydens die Tweede Wêreldoorlog onderdruk, sodat Moskou sy beeld behou het as die enigste kulturele en politieke hoofstad van die Sowjetunie.

Na die dood van Stalin op 5 Maart 1953 tree Malenkof tydelik op as die onbetwiste opvolger van die Sowjet-leier deur hom te vervang as voorsitter van die Ministerraad (of Premier) en die hoogste lid van die Sekretariaat van die party. Maar slegs nege dae later het die Politburo (destyds bekend as die Presidium) hom gedwing om sy posisie in die Sekretariaat op te gee, terwyl hy hom toegelaat het om die premierskap te behou. Malenkof het voortaan voorsitter van 'n kollektiewe leierskap totdat hy in 1955 deur premier van die party, Nikita Chroesjtsjof, as premier verwyder is. Nadat hy in 1957 later 'n mislukte staatsgreep teen Chroesjtsjof gereël het, is hy uit die Presidium geskors en in 1957 na Kazakstan verban, waarna hy uiteindelik in November 1961 uit die Party geskors is. Na 'n kort vakansie in Kazakhstan, keer hy terug na Moskou en hou 'n lae profiel vir die res van sy lewe.

## Eksterne skakels
TOI 700 d

**TOI 700 d** is ’n eksoplaneet, moontlik ’n aardplaneet, wat om die rooidwerg TOI 700 wentel. Die ster is 101,4 ligjare van hier in die sterrebeeld Swaardvis. Die planeet is die eerste aardgrootte-eksoplaneet wat deur die Transiting Exoplanet Survey Satellite (TESS) in die bewoonbare sone van sy ster ontdek is, vroeg in Januarie 2020.

TOI 700 d wentel elke 37,4260 dae om sy ster, binne die bewoonbare sone. Die stelsel het nog twee planete, TOI&nbsp;700&nbsp;b en TOI&nbsp;700&nbsp;c, wat nie in die bewoonbare sone is nie.

## Ontdekking
TOI 700 d is vroeg in Januarie 2020 deur TESS (’n ruimteteleskoop van Nasa) ontdek.

## Verwysings 
## Eksterne skakels
* TESS se amptelike webtuiste
* ExoFOP TIC 150428135 Waarnemingsinligting oor TOI-700
* The First Habitable Zone Earth-sized Planet from TESS. III: Climate States and Characterization Prospects for TOI-700 d, Gabrielle Suissa et al., 3 Januarie 2020
Barry Douglas

**William Barry Douglas** (gebore op 23 April 1960 in Belfast, Noord-Ierland) is 'n klassieke pianis en dirigent.

## Vroeë lewe en onderrig 
Douglas het klavier, tjello,klarinet en orrel gestudeer terwyl hy in Belfast grootgeword het. Hy het aanvanklik in Belfast gestudeer terwyl hy die *Methodist College* aldaar bygewoon het. Op 16-jarige leeftyd het hy lesse ontvang van Felicitas LeWinter, te wete 'n leerling van Emil von Sauer. In Londen het hy vier jaar by John Barstow gestudeer, en daarna privaat by Maria Curcio, welke die laaste en gunsteling leerling van Artur Schnabel was. Hierna het hy voortgegaan met  sy studies en by die Russiese pianis Jefgeni Malinin in Parys studeer. Hy het die bronsmedalje tydens die Van Cliburn Internasionale Klavierkompetisie in 1985 in Texas verower en in 1980 tweede prys gewen tydens die Paloma O'Shea Internasionale Klavierkompetisie in Spanje. Hy het in 1986 die goue medalje tydens die Internasionale Tsjaikofski-kompetisie gewen; hiermee het hy die eerste nie-Russiese pianis sedert Van Cliburn in 1958 geword wat die kompetisie kon wen. 

## Loopbaan
Douglas se debuutalbum is 'n opname van Modest Moessorgski se ''Prente by 'n Uitstalling*. Hy het sedertdien verskeie opnames gemaak, en in 2007 saam met *Camerata Ierland* die vyf klavierconcertos van Beethoven sowel as sy Trippelconcerto (met Kim Chee-yun en die tjellis Andrés Díaz) opgeneem. Hy is die artistieke direkteur van die Internasionale Klavierfees in Manchester, Engeland en die Clandeboye-fees in Clandeboye, Bangor, County Down. Hy het die musikale ensemble, *Camerata Ireland*, in 1998 op die been gebring, met Elizabeth II en Mary McAleese (die destydse President van Ierland) as gesamentlike beskermhere.

Douglas spandeer toenemend tyd aan die dirigeer van die *Camerata Ireland-orkes*. Hy het reeds siklusse van die volledige Beethoven (in November 2002), Mozart en Schubert -simfonieë en Mozart-konserte in 2000 en 2001 gedirigeer. Hy het ook opnames vir die *RCA Victor Red Seal*, *Chandos* (die solo-klavierwerke van Brahms) en *Satirino France'' plate-etikette gemaak.

## Verwysings 
## Eksterne skakels 
*
Dmitri Oestinof

duimnael|Oestinof (1981)
**Dmitri Fyodorovich Oestinof** (Russies: Дмитрий Фёдорович Устинов; 30 Oktober 1908 - 20 Desember 1984) was 'n Marshal van die Sowjetunie en Sowjet-politikus tydens die Koue Oorlog. Hy was van 1965 tot 1976 sekretaris van die Sentrale Komitee in diens van die Sowjet-militêre-nywerheidskompleks en van 1976 tot sy dood in 1984 as Minister van Verdediging van die Sowjetunie.

Oestinof is in 1908 in die stad Samara gebore in 'n Russiese werkersklasgesin. Toe hy volwassenheid bereik het, het hy in 1927 by die Kommunistiese Party aangesluit voordat hy 'n loopbaan in ingenieurswese was. Nadat hy in 1934 aan die Instituut vir Militêre Meganiese Ingenieurswese studeer het, word hy 'n konstruksie-ingenieur aan die Leningrad Artillery Marine Research Institute. Teen 1937 skuif hy na die Bolsjewistiese "Arms" -fabriek op waar hy uiteindelik opstaan om die direkteur te word. Terwyl hy tydens die Tweede Wêreldoorlog as People's Commissar of Armaments gedien het, het hy onderskeiding in die party se geledere behaal deur suksesvol toesig te hou oor die ontruiming van Leningrad se nywerhede na die Oeralberge, waarvoor hy die titel Hero of Socialist Labour ontvang het. Aan die einde van die oorlog is aan hom toevertrou dat grondstowwe, wetenskaplikes en navorsing wat oorbly uit die missielprogram van Duitsland, beslag gelê het.

Onder leiding van Leonid Brezjnef het Oestinof hom by die sentrale komiteesekretariaat aangesluit en teen 1965 opgestaan om kandidaat van die Politburo te word. Na sy aanleiding tot die sentrale partyapparaat het hy die taak gehad om die Sowjetunie se verdedigingsbedryf en sy gewapende magte te administreer. Teen 1976 neem hy Andrei Grechko op as Minister van Verdediging en ontvang hy die rang van Marshal van die Sowjetunie. Namate Brezjnef se gesondheid agteruitgegaan het gedurende die laaste jare van sy leierskap, het Ustinov 'n troika gevorm saam met Andrei Gromiko, minister van buitelandse sake, en die KGB-voorsitter, Joeri Andropof, wie se harde houding die Sowjet-beleid oorheers het totdat Michail Gorbatsjof aan bewind gekom het.

## Eksterne skakels
Lef Kamenef

duimnael
**Lef Borisowitsj Kamenef** (gebore **Leo Rosenfeld** of **Lef Borisowitsj Rozenfeld**; 18 Julie [O.S. 6 Julie] 1883 - 25 Augustus 1936) was 'n Bolsjewistiese revolusionêr en 'n prominente Sowjet-politikus. Hy was een van die sewe lede van die eerste Politburo wat in 1917 gestig is om die Bolsjewistiese Rewolusie te bestuur: Lenin, Zinowijef, Kamenef, Trotsky, Stalin, Sokolnikof en Boebnof.

Kamenef was die swaer van Leon Trotsky. Hy dien kortliks as ekwivalent van die eerste staatshoof van Sowjet-Rusland in 1917, en van 1923-'24 as waarnemende premier in die laaste jaar van Wladimir Lenin se bewind. Josef Stalin beskou hom as 'n oorsaak van ontevredenheid en teenkanting teen sy eie leierskap. Kamenef is op 25 Augustus 1936 tereggestel na 'n skouverhoor gedurende die tydperk van die Groot Suiwering.

## Eksterne skakels
Aleksei Kosigin

duimnael|Kosigin (1967)
**Aleksei Nikolajewitsj Kosigin** (Russies: Алексе́й Никола́евич Косы́гин, IPA: [ɐlʲɪˈksʲej nʲɪkɐˈlajɪvʲɪtɕ kɐˈsɨɡʲɪn]; 21 Februarie [O.S. 8 Februarie] 1904 - 18 Desember 1980) was 'n Sowjet-Russiese staatsman tydens die Koue Oorlog. Kosigin is in 1904 in 'n Russiese werkersklas-gesin in die stad Sint-Petersburg gebore. Hy is tydens die Russiese Burgeroorlog in die arbeidsleër opgeneem en na die demobilisasie van die Rooi Weermag in 1921 werk hy in Siberië as nywerheidsbestuurder. Kosigin het in die vroeë dertigerjare na Leningrad teruggekeer en in die Sowjet-hiërargie gewerk. Tydens die Groot Patriotiese Oorlog (Tweede Wêreldoorlog) was Kosigin lid van die Staatsverdedigingskomitee en moes die Sowjet-industrie uit die gebiede beweeg om binnekort deur die Duitse leër oorrompel te word. Hy was 'n jaar lank Minister van Finansies voordat hy Minister van Ligte Nywerheid geword het (later Minister van Ligte Nywerheid en Voedsel). Stalin het Kosigin 'n jaar voor sy eie dood in 1953 uit die Politburo verwyder en Kosigin se posisie binne die Sowjet-hiërargie opsetlik verswak.

Stalin is in 1953 oorlede, en op 20 Maart 1959 word Kosigin aangestel as voorsitter van die Staatsbeplanningskomitee (Gosplan), 'n pos wat hy vir 'n bietjie meer as 'n jaar sou beklee. Kosigin word daarna die eerste adjunkvoorsitter van die Ministerraad. Toe Nikita Chroesjtsjof in 1964 uit die mag verwyder is, het v en Leonid Brezjnef hom opgevolg as onderskeidelik premier en eerste sekretaris. Daarna het Kosigin 'n trojka gevorm met Brezhnev en Nikolai Podgorni, die voorsitter van die Presidium van die Hoogste Sowjet, wat die Sowjetunie in Chroesjtsjof se plek regeer.

Gedurende die laaste helfte van die 1960's het Kosigin aanvanklik na vore getree as die prominentste figuur in die trojka ná die Chroesjtsjof. Benewens die bestuur van die Sowjetunie se ekonomie, het hy 'n belangrike rol in die buitelandse beleid van die land aangeneem deur wapenbeheer-samesprekings met die VSA te lei en direkte toesig te hou oor die betrekkinge met ander kommunistiese lande. Die aanvang van die lente van Praag in 1968 het egter gelei tot 'n hewige terugslag teen sy beleid wat Brezjnef in staat gestel het om hom as die dominante figuur in die Politburo te verduister. Terwyl hy en Brezjnef mekaar nie van gehou het nie, bly hy in die amp totdat hy op 23 Oktober 1980 gedwing is om af te tree weens slegte gesondheid. Hy is twee maande later op 18 Desember 1980 oorlede.

## Eksterne skakels
Nikolai Podgorni

duimnael|Podgorni (1963)
**Nikolai Viktorovich Podgorni** (Oekraïens: Микола Вікторович Підгорний, Russies: Никола́й Ви́кторович Подго́рный, IPA: [nʲɪkɐˈlaj ˈvʲiktərəvʲɪtɕ pɐdˈgornɨj]; 18 Februarie [O.S. 5 Februarie] 1903 - 12 Januarie 1983) was 'n Sowjet-staatsman wat van 1965 tot 1977 voorsitter was van die Presidium van die Opper-Sowjet, die staatshoof van die Sowjetunie.

Podgorni is gebore uit 'n Oekraïense werkersklasgesin in die stad Karlovka, en het in 1926 aan 'n plaaslike werkerskool gegradueer en in 193 aan die Kiev Technological Institute of Food Industry. Podgorni het in 1930 lid geword van die Kommunistiese Party van die Sowjetunie en het die Sowjet-hiërargie deur die industriële leer opgeklim deur die produksiedoelwitte wat deur die burokrate van die sentraal beplande ekonomie gestel is, te lewer. Podgorni word in 1953 tweede sekretaris van die Kommunistiese Party van die Oekraïne en word van 1957 tot 1963 tot Eerste Sekretaris van die Sentrale Komitee van die party verhef.

Podgorni is verkies tot voorsitter van die Presidium van die Hoogste Sowjet ná die bedanking van Anastas Mikojan in 1965 en regeer die Sowjetunie in 'n trojka met Leonid Brezjnef en Aleksei Kosigin na die verwydering van die Sowjet-leier Nikita Chroesjtsjof. Podgorny het die tweede magtigste figuur in die Sowjetunie geword agter Brezjnef na die val van Kosigin in 1968. Podgorni is in 1977 verwyder as voorsitter van die Presidium tydens Brezjnef se konsolidasie van mag as sekretaris-generaal, en later sy setel in die Politburo verloor. Podgorni is gedwing om uit die aktiewe politiek te bedank en is in die Sowjet-aangeleenthede geplaas totdat hy in 1983 gesterf het.

## Eksterne skakels
Andrei Gromiko

duimnael|Gromiko (1972)
**Andrei Andreyevich Gromiko** (Russies: Андре́й Андре́евич Громы́ко; Belarussies: Андрэ́й Андрэ́евіч Грамы́ка; 18 Julie [O.S. 5 Julie] 1909 - 2 Julie 1989) was 'n Sowiet-Belo-Russiese kommunistiese politikus tydens die Koue Oorlog. Hy dien as Minister van Buitelandse Sake (1957–1985) en as Voorsitter van die Presidium van die Hoogste Sowjet (1985–1988). Gromiko was verantwoordelik vir baie topbesluite oor die Sowjet-buitelandse beleid totdat hy in 1988 uitgetree het. In die 1950's het die Westerse kenners hom ***Mnr. Nyet*** ('mnr. No') of 'Grim Grom' genoem, vanweë die geleerde gebruik van die Sowjet-veto in die Veiligheidsraad van die Verenigde Nasies in die jare.

Gromiko se politieke loopbaan het in 1939 begin met sy diens by die People's Commissariat for Foreign Affairs (hernoem in 1946 tot Ministerie van Buitelandse Sake). Hy word in 1943 die Sowjet-ambassadeur in die Verenigde State, en verlaat daardie pos in 1946 om die Sowjet-permanente verteenwoordiger by die Verenigde Nasies te word. Na sy terugkeer na die Sowjetunie word hy 'n adjunkminister van buitelandse sake en later die eerste adjunkminister van buitelandse sake. In 1952 word hy die Sowjet-ambassadeur in die Verenigde Koninkryk.

Tydens sy ampstermyn as Minister van Buitelandse Sake van die Sowjetunie was Gromiko direk betrokke by die Kubaanse missielkrisis en het hy gehelp om 'n vredesverdrag te onderhandel wat die Indies-Pakistanse Oorlog van 1965 beëindig het. Onder leiding van Leonid Brezjnef het hy 'n sentrale rol gespeel in die vestiging van detente met die Verenigde State deur middel van sy onderhandeling oor die ABM-verdrag, die verdrag van die verbod op kerntoetse, en onder andere SALT I & II. Nadat Brezjnef in 1975 'n beroerte gehad het en sy vermoë om te regeer verswak het, het Gromiko 'n troika gevorm met die KGB-voorsitter Joeri Andropof en die minister van verdediging Dmitri Oestinof wat die Sowjet-beleidmag gedurende die laaste jare van Brezjnef se bewind oorheers het. Voortaan het Gromiko se konserwatisme en pessimistiese siening van die Sowjet-diplomasie teenoor die Weste gedikteer tot die opkoms van Michail Gorbatsjof in 1985.

Na die verkiesing van Gorbatsjof as sekretaris-generaal het Gromiko sy amp as minister van buitelandse sake verloor en is hy aangestel tot die grotendeels seremoniële kantoor van die staatshoof. Daarna het hy in 1988 uit die politieke lewe getree, en die jaar daarna in Moskou oorlede.

## Eksterne skakels
Michail Froenze

duimnael
**Michail Wasiljewitsj Froenze** (Russies: Михаи́л Васи́льевич Фру́нзе; 2 Februarie 1885 - 31 Oktober 1925) was 'n Bolsjewistiese leier net voor en tydens die Russiese Revolusie van 1917. Froenze is gebore in die hedendaagse Kirgisië en het in die Russiese Burgeroorlog tot die rang van 'n bevelvoerder van die Rooi Leër gevorder. Hy is veral bekend daarvoor dat hy die baron Peter von Wrangel in die Krim verslaan het. 

Van 1926 tot 1991 is die hoofstad van die Kirgisiese Sosialistiese Sowjetrepubliek (moderne Bisjkek) tot sy eer genoem.

## Eksterne skakels
Lemma

**Lemma** kan verwys na:

## Taalkunde 
* Lemma (morfologie), die kanonieke of woordeboekvorm van 'n woord
* Lemma (psigolinguistiek), 'n verstandelike abstraksie van 'n woord

## Natuurwetenskap 
* Lemma (botanie), 'n deel van 'n gras
* Lemma (wiskunde), 'n tipe proposisie
Sara se Geheim

**Sara se Geheim** is 'n drama reeks op KykNET, DStv kanaal 144

Die reeks speel af in Kaapstad en kyk veral na die lewens van twee families wat in en om Athlone en Durbanville woon. Sara Abrahams, dra swaar aan 'n geheim wat sy 35 jaar gelede moes vertel om haar seun se lewe te red.

Seisoen 1 en 2 was Dinsdae om 20h00 op KykNET uitgesaai.

Seisoen 3 word Donderdae om 20h00 op KykNET uitgesaai.

Die reeks is ook beskikbaar op DStv Now en Showmax

## Reekse 
## Rolverdeling 
* June van Merch as Sara Abrahams
* Dawid Minnaar as Johan Vermeulen
* Charlton George as Virgil Cloete
* Brendon Daniels as Ricky Baatjies
* Natania van Heerden as Nicola Vermeulen
* Lee-Ann van Rooi as Maggie Cloete
* Lisa Marie Richardson as Inge Vermeulen
* Quanita Adams as Elizabeth "Lizzie" Kiewiets
* Marlo Minnaar as Aiden Cloete
* Keeno-Lee Hector as "Father Benjamin Sass" 
* Edwin van der Walt as Gerhard
* Nicola Hanekom as Sanel
* Andre Weideman as Ebert

## Episodes 
### Reeks 1 (2017) 
### Reeks 2 (2018) 
### Reeks 3 (2020)
Michail Misjoestin

**Michail Wladimirowitsj Misjoestin** (, gebore 3 Maart 1966) is 'n Russiese ekonoom en politikus wat deur president Wladimir Poetin op 15 Januarie 2020 as opvolger van Dmitri Medwedef vir die amp van eerste minister van die Russiese Federasie genomineer is. Hoorings oor sy aanstelling het op 16 Januarie in die Duma van die Staat plaasgevind, en hy is daardie dag bevestig in die amp. Hy was voorheen die direkteur van die Federale Belastingdiens van 2010 tot 2020.

Misjoestin het die federale staatsburgerlike diensrang van 1ste klas Aktiewe Staatsraadslid van die Russiese Federasie.

## Vroeë lewe en opleiding
Michail Misjoestin is gebore op 3 Maart 1966 in Lobnja, 'n dorp naby Moskou, aan die Mishustin-familie, Wladimir Moiseyevitsj en Luiza Michailovna. Sy moeder is gebore in die stad Kotlas in die Arkhangelsk-streek terwyl Misjoestin se vader in Polotsk Wladimir Moiseyevitsj Misjoestin was 'n lid van die Sentrale Komitee van die Komsomol.

In 1989 het hy aan die Moskouse Staatsuniversiteit vir Tegnologie (STANKIN) gegradueer, met 'n hoofvak in sisteemingenieurswese, en in 1992 het hy nagraadse studies aan dieselfde instelling voltooi.

In 2003 het Misjoestin 'n doktorsgraad in Ekonomie aan die Plechanov Universiteit voltooi. In 2010 het Misjoestin 'n DSc in Ekonomie van die Presidensiële Akademie vir Nasionale Ekonomie en Openbare Administrasie ontvang.

## Buitelandse beleid 
Volgens die BBC het "Eerste Minister Michail Misjoestin die onaangename taak om die ekonomie te red, maar het min invloed oor" die Russiese inval in Oekraïne. Bronne naby die Kremlin beweer dat Misjoestin nie van Poetin se planne om 'n volle inval in Oekraïne te loods bewus was nie en nie met die oorlog geassosieer wil word nie.

In Mei 2023 het Misjoestin en Adjunk-Eerste Minister Alexander Novak Beijing besoek en met die Chinese President Xi Jinping vergader. Misjoestin het gesê dat "verhoudings tussen Rusland en China op 'n ongekende hoë vlak is."

In April 2024 het Misjoestin die bewaring en versterking van Rusland se teenwoordigheid in sleutelstreek-georiënteerde internasionale organisasies soos BRICS en die Sjanghai-samewerkingsorganisasie beklemtoon. Hy het ook sy voorneme uitgespreek om die dialoog met ander internasionale organisasies wat konstruktief teenoor Rusland is te verdiep. Volgens hom werk Rusland hard om samewerking met sy strategiese vennote te ontwikkel te midde van ongekende sanksies van Westerse lande.

## Verwysings
## Eksterne skakels
Mae West-lippesofa

Die ***Mae West-lippesofa*** is 'n Surrealistiese beeldhouwerk wat in 1972 deur Salvador Dalí in die vorm van 'n sofa geskep is. Die ligrooi sitplekke van die meubelstuk bestaan uit poli-uretaanspons, wat bedek is met 'n rooi polidurlaag. Die grootte van die sofa is 110 x 183 x 81,5 cm (34 x 72 x 32 dm). Dalί was so gefassineer deur die lippe van die aktrise Mae West dat hy dit as inspirasie vir die vorm van die sofa gebruik het.  Dit was nie Dalí se bedoeling dat die sofa funksioneel gebruik sou word nie.  Hy beweer ook dat hy die ontwerp van die sofa deels gebaseer het op 'n hoop rotse naby Cadaqués en Portlligat, waar hy en sy vrou, Gala Éluard Dalí, jare lank gebly het. Die sofa is in 1973 deur Bocaccio Design (ook bekend as BD Barcelona Design) vervaardig. 

Edward James, 'n ryk Britse beskermheer van die Surrealiste in die dertigerjare, het oorspronklik die opdrag vir die beeldhouwerk aan Dalí gegee. Die sofa vorm nou deel van die kunsversamelings in die Museum Boijmans Van Beuningen in Rotterdam. 'n Ander weergawe is in die Dalí-teater en museum in Figueres, Katalonië, Spanje, te sien.  'n Weergawe is ook in die besit van die Victoria en Albert Museum, nadat 'n ander weergawe tydens die 2007-uitstalling *Surreal Things: Surrealism and Design*, uitgestal is. Nog 'n weergawe word by die Brighton Museum uitgestal.   

Hierdie sofa word tans deur BD Barcelona Design vervaardig en bemark onder die handelsmerk "dalilips". Dit word gemaak van rotovormige plastiek. dalilips  

## Sien ook 
* Kreeftelefoon
* Reënerige taxi

## Verwysings 
## Eksterne skakels
Grigori Zinowijef

duimnael
**Grigori Yevseyevich Zinowijef** (23 September [O.S. 11 September] 1883 - 25 Augustus 1936), gebore **Hirsch Apfelbaum**, ook bekend onder die naam **Ovsei-Gershon Aronovich Radomyslsky**, was 'n Bolsjewistiese rewolusionêr en 'n Sowjet-kommunistiese politikus.

Zinowijef was een van die sewe lede van die eerste Politburo wat in 1917 gestig is om die Bolsjewistiese rewolusie te bestuur: Lenin, Zinowijef, Kamenef, Trotsky, Stalin, Sokolnikov en Bubnov. Zinowijef word die beste onthou as die jarelange hoof van die Kommunistiese Internasionale en die argitek van verskeie mislukte pogings om Duitsland in die vroeë 1920's tot 'n kommunistiese land te omskep. Hy was in kompetisie teen Josef Stalin wat hom in 1925 uit die Sowjet-politieke leierskap uitgeskakel het, gevolg in 1926 uit die Petrograd-Sowjet.

Zinowijef was 'n verweerder in 'n verhoor in 1936, die verhoor van die sestien, wat die begin van die Groot Terreur in die USSR was en wat tot die teregstelling van die dag na sy skuldigbevinding in Augustus 1936 gelei het.

Zinowijef was die beweerde skrywer van die Zinowijef-brief aan Britse kommuniste, wat dringend op revolusie aangedring het, en gepubliseer net voor die algemene verkiesing van 1924. Die brief word wyd as 'n vervalsing van die hand gewys.

## Eksterne skakels
Sooronbaj Jeenbekof

duimnael|Sooronbaj Jeenbekof (2016)

**Sooronbaj Sharipovich Jeenbekof** (Kirgisies: Сооронбай Шарипович (Шарип уулу) Жээнбеков, *Sooronbay Şaripoviç (Şarip uulu) Jéénbekov*; [soːrɔnˈbɑj ʃɑˈripɐvit͡ʃ d͡ʒeːnˈbɛkəf] or **Sooronbay Zheenbekov**; gebore op 16 November 1958) is 'n Kirgisiese politikus wat van 24 November 2017 tot 15 Oktober 2020 as president van Kirgisië gedien het. Hy was ook die Eerste Minister van Kirgizië van April 2016 tot Augustus 2017.

## Eksterne skakels
Moehammetkalij Aboelgazijef

duimnael
**Moehammetkalij Aboelgazijef** (Kirgisies: Мухамметкалый Дүйшекеевич (Дүйшеке уулу) Абылгазиев, geromaniseerd: *Muhammetqalí Düyşekeyeviç (Düyşeke uulu) Abılğaziyev*, [muχɑmːetqɑˈlɯj dyjʃeˈkejevɪtʃ ɑbɯɫɢɑˈzijɪf]; gebore op 20 Januarie 1968) is 'n Kirgiziese politikus wat van 20 April 2018 tot 15 Junie 2020 as die Eerste Minister van Kirgisië dien.

Aboelgazijef is op 20 Januarie 1968 in die Kochkor-distrik van die Naryn-oblast in Kirgisië gebore. In 1994 studeer hy aan die Landbou-instituut vernoem na Constantin Scriabine met 'n spesialisasie in Landboukunde. In 1997 het hy aan die Fakulteit Ekonomie en Besigheid aan die Internasionale Universiteit van Kyrgyzstan gegradueer.

## Eksterne skakels 
* https://www.rferl.org/a/kyrgyz-parliament-approves-new-prime-minister-cabinet/29182781.html
Otto Günsche

duimnael
**Otto Günsche** (24 September 1917 - 2 Oktober 2003) was tydens die Tweede Wêreldoorlog 'n middelrangse offisier ("Sturmbannführer") in die Waffen-SS van Nazi-Duitsland. Hy was 'n lid van die SS-afdeling Leibstandarte voordat hy Adolf Hitler se persoonlike adjudant geword het. 

Günsche is op 2 Mei 1945 deur soldate van die Rooi Leër in Berlyn in hegtenis geneem. Nadat hy in die Sowjetunie in verskillende gevangenisse en arbeidskampe aangehou is, is hy op 2 Mei 1956 uit die Bautzen Penitentiary vrygelaat.

## Bronne 
* Der letzte Adjutant, Die Welt, 18 Oktober 2003

## Eksterne skakels
Kurt Meyer

duimnael|Meyer (1943)
**Kurt Meyer** (23 Desember 1910 - 23 Desember 1961) was 'n SS-bevelvoerder en oorlogsmisdadiger van Nazi-Duitsland. Hy het in die Waffen-SS (die gevegsvertakking van die SS) gedien en aan die Slag van Frankryk, Operasie Barbarossa en ander aanstellings tydens die Tweede Wêreldoorlog deelgeneem. Meyer was tydens die Geallieerde inval in Normandië die 12de SS Panzer-afdeling Hitlerjugend se bevelvoerder en was 'n ontvanger van die Ridderkruis van die Ysterkruis met eikeblare en swaarde.

Na die bevel van die massamoord op burgerlikes en krygsgevangenes tydens die konflik, is Meyer skuldig bevind aan oorlogsmisdade vir sy rol in die Ardenne Abbey-slagting (die moord op Kanadese krygsgevangenes in Normandië). Hy is ter dood veroordeel, maar die vonnis is later in die tronk ter syde gestel. Meyer was een van die laaste Duitse oorlogsmisdadigers wat uit die tronk vrygelaat is.

Na sy vrylating het hy aktief geword in HIAG, 'n drukgroep wat deur voormalige hooggeplaaste Waffen-SS-lede georganiseer is. Meyer was 'n toonaangewende Waffen-SS-apologeet en die doeltreffendste woordvoerder van HIAG, en het die meeste van die Waffen-SS uitgebeeld as apolitieke, roekelose dapper vegters wat nie by die misdade van die Nazi-regime betrokke was nie. Hierdie idees is sedertdien deur historici ontbloot.

### Bronne
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

## Eksterne skakels
Hermann Fegelein

duimnael|Fegelein (1942)
**Hans Otto Georg Hermann Fegelein** (30 Oktober 1906 - 28 April 1945) was 'n hooggeplaaste bevelvoerder in die Waffen-SS van Nazi-Duitsland. Hy was 'n lid van Adolf Hitler se binnekring en die swaer van Eva Braun deur sy huwelik met haar suster Gretl.

Fegelein het in 1925 by 'n kavallerieregiment van die Reichswehr aangesluit en is op 10 April 1933 na die SS oorgeplaas. Hy het 'n leier van 'n SS-ruitergroep geword en was verantwoordelik vir die voorbereiding vir die perdesport van die Olimpiese Spele in Berlyn in 1936. Hy het self die Olimpiese perdryspan probeer haal, maar is in die kwalifiserende rondes uitgeskakel.

In September 1939, na die inval in Pole, was Fegelein in bevel van die *SS Totenkopf Reiterstandarte* (Doodkop-perderegiment). Hulle is tot Desember in Warskou gestasioneer. In Mei en Junie 1940 neem hy deel aan die Slag van België en Frankryk as lid van die *SS-Verfügungstruppe* (later die kern van die Waffen-SS). Vir sy diens aan hierdie veldtogte is hy op 15 Desember 1940 met die Ysterkruis in die 2de klas vereer. Eenhede onder sy bevel aan die Oostelike Front in 1941 was verantwoordelik vir die dood van meer as 17 000 burgerlikes tydens die Pripyat-moerasse se strafoperasie in die Wit-Russiese SSR. As bevelvoerder van die 8ste SS Kavalleriedivisie *Florian Geyer* in 1943, was hy betrokke by operasies teen partisane sowel as verdedigingsoperasies teen die Rooi Leër, waarvoor hy die *Nahkampfspange* (nabygevegbalkie) in brons ontvang het.

Nadat hy in September 1943 ernstig gewond is, is Fegelein deur Heinrich Himmler aan sy hoofkantoorpersoneel oorgedra as sy skakelbeampte en verteenwoordiger van die SS. Fegelein was teenwoordig tydens die mislukte poging om Hitler se lewe op 20 Julie 1944. Hy was aan diens by die Führerbunker in Berlyn in die laaste maande van die oorlog en is op 28 April 1945, twee dae voor Hitler se selfmoord, vir verraad geskiet. Fegelein was 'n opportunis wat hom nou met Himmler verbind het, wat hom die beste opdragte en vinnige promosies verleen het. Geskiedkundiges William L. Shirer en Ian Kershaw karakteriseer hom as sinies en onbetwisbaar. Albert Speer noem hom "een van die walglikste mense in Hitler se kring".

## Eksterne skakels
Wilhelm Mohnke

duimnael|regs|Wilhelm Mohnke en Otto Günsche in 1999.
**Wilhelm Mohnke** (15 Maart 1911 - 6 Augustus 2001) was een van die oorspronklike lede van die *Schutzstaffel* (*Stabswache*) "Berlyn" wat in Maart 1933 gestig is. Uit hierdie geledere is Mohnke bevorder om een van Adolf Hitler se laaste oorblywende generaals te word. Hy het in September 1931 by die Nazi-party aangesluit.

Met die SS-afdeling *Leibstandarte* het Mohnke aan die gevegte in Frankryk, Pole en die Balkan deelgeneem. Hy is aangestel om 'n regiment in die SS-afdeling *Hitlerjugend* in 1943 te beveel. Hy het die eenheid in die Slag van Caen gelei en die Ridderkruis van die Ysterkruis op 11 Julie 1944 ontvang. Mohnke het opdrag gekry oor sy oorspronklike afdeling, die *Leibstandarte*, tydens die Ardenne-offensief in Desember 1944.

Tydens die Slag van Berlyn het Mohnke die *Kampfgruppe Mohnke* aangevoer en is opdrag gegee om die verdediging van die Berlynse regeringsdistrik, waaronder die *Reichskanzlei* en die *Reichstag*, aan te voer. Hy is ondersoek na die oorlog vir oorlogsmisdade, insluitend die aantygings dat hy verantwoordelik was vir die moord op gevangenes in Frankryk in 1940, Normandië in Junie 1944 en België in Desember 1944. Hy is nooit aangekla nie en is in 2001, 90 jaar oud, dood.

## Verwysings 
## Bronnelys 
* Botting, Douglas & Sayer, Ian. ''Hitler's Last General: The Case Against Wilhelm Mohnke.'' Bantam Books, 1989. 

## Eksterne skakels
Kurt Student

duimnael|Student (1941)
**Kurt Arthur Benno Student** (12 Mei 1890 - 1 Julie 1978) was 'n Duitse generaal in die Luftwaffe tydens die Tweede Wêreldoorlog. Student was 'n vroeë pionier van valskermmagte, en het opdrag gehad om 'n valskermsweermag te ontwikkel wat bekend sou staan as die *Fallschirmjäger*. As die mees senior lid van die *Fallschirmjäger* was hy die bevelvoerder van die mag gedurende die hele oorlog. Student het die eerste groot valskermaanval in die geskiedenis, die Slag om Den Haag in Mei 1940, gelei. Hy was ook in bevel van die *Fallschirmjägers* tydens hul laaste groot lugoperasie, die inval in Kreta in Mei 1941. Die operasie was 'n sukses ondanks die ernstige Duitse verliese, en het aanleiding gegee dat die Geallieerdes hulle opleiding en ontwikkeling van hul eie valskermeenhede bespoedig het.

Student is in 1947 verhoor en skuldig bevind aan oorlogsmisdade vir die mishandeling en moord op krygsgevangenes deur sy manskappe op Kreta. Student was ook verantwoordelik gehou vir vergelding optrede en massamoorde teen die Kretaanse burgerlikes nadat hy tydens die inval hewige weerstand van die burgerlikes ondervind het. Hy is egter net 'n ligte vonnis opgelê.

## Eksterne skakels
Erhard Milch

duimnael
**Erhard Milch** (30 Maart 1892 - 25 Januarie 1972) was 'n Duitse veldmaarskalk wat toesig gehou het oor die ontwikkeling van die Luftwaffe as deel van die herbewapening van Nazi-Duitsland na die Eerste Wêreldoorlog. Tydens die Tweede Wêreldoorlog was hy verantwoordelik vir die vervaardiging van vliegtuie.

Hy is in 1947 skuldig bevind aan oorlogsmisdade deur die Amerikaanse militêre hof tydens die Milch-verhoor. Hy is tot lewenslange gevangenisstraf gevonnis; maar is in 1954 weer vrygelaat.

## Verwysings 
## Eksterne skakels
Robert Ritter von Greim

duimnael
**Robert Ritter von Greim** (gebore **Robert Greim**; 22 Junie 1892 - 24 Mei 1945) was 'n Duitse veldmaarskalk. Hy was 'n vegvlieënier in die Eerste Wêreldoorlog. In April 1945, in die laaste dae van die Tweede Wêreldoorlog, het Adolf Hitler von Greim as opperbevelvoerder van die *Luftwaffe* (Duitse Lugmag) aangestel nadat Hermann Göring weens hoogverraad ontslaan is. 

Na die oorgawe van Nazi-Duitsland in Mei 1945, is von Greim deur die Geallieerdes gevange geneem. Hy het op 24 Mei 1945 selfmoord gepleeg in 'n Amerikaans-beheerde gevangenis.

## Bibliografie 
* Scherzer, Veit (2007). *Die Ritterkreuzträger 1939–1945 Die Inhaber des Ritterkreuzes des Eisernen Kreuzes 1939 von Heer, Luftwaffe, Kriegsmarine, Waffen-SS, Volkssturm sowie mit Deutschland verbündeter Streitkräfte nach den Unterlagen des Bundesarchives* [Die ridderkruis ontvangers 1939–1945 Die houers van die ridderkruis, die ysterkruis 1939 deur leër, lugmag, vloot, Waffen-SS, Volkssturm en geallieerde magte met Duitsland volgens die dokumente van die Federale Argief] (in Duits). Jena, Germany: Scherzers Militaer-Verlag. .

*Thomas, Franz (1997). D*ie Eichenlaubträger 1939–1945 Band 1: A–K* [Die akkerblare draers 1939–1945 Volume 1: A–K] (in Duits). Osnabrück, Duitsland: Biblio-Verlag. .

## Eksterne skakels
Boom van die lewe (Bybel)

[thumb|200px|’n Ruit van gebrandskilderde glas in die kerk St Mary the Virgin in Iffley, [Oxfordshire (1995).]]
Die **boom van die lewe** (Hebreeus: עֵץ הַחַיִּים,* ‘êṣ ha-ḥayyîm*) is ’n term wat in die Bybel gebruik word.

In die Ou Testament word die boom die eerste keer in Genesis 2:9 beskryf as "in die middel van die tuin [van Eden]", saam met die boom van alle kennis. Ná die uitdrywing van die mens uit die tuin is gerubs oos van die tuin geplaas om toegang tot die boom te bewaak (Genesis 3:24) sodat die mens nie "sy hand uitsteek en die vrug van die boom van die lewe vat en daarvan eet en altyd bly lewe nie" (Genesis 3:22). Daar is al heelwat gedebatteer oor of die boom van die lewe en die boom van alle kennis dieselfde boom is.

Buite Genesis noem die Bybel die boom van die lewe (soms as "bron van lewe") in Spreuke 3:18, 11:30, 13:12 en 15:4, en in Openbaring 2:7 en 22:2,14,19. 

## Sien ook
*Adam en Eva
*Tuin van Eden

## Verwysings 
## Skakels
Hugo Sperrle

duimnael
**Hugo Sperrle** (7 Februarie 1885 - 2 April 1953) was 'n Duitse militaris in die Eerste Wêreldoorlog en 'n *Generalfeldmarschall* in die Luftwaffe tydens die Tweede Wêreldoorlog.

Sperrle, gebore in 1885, het in 1903 by die Keiserlike Duitse leër aangesluit. Hy het in die artillerie gedien na die uitbreek van die Eerste Wêreldoorlog. In 1914 het hy by die Luftstreitkräfte aangesluit as waarnemer wat toe as vlieënier opgelei is. Sperrle het die oorlog beëindig op die rang van Hauptmann (kaptein) aan die bevel van 'n lugverkenningsaanhang van 'n veldleër.

In die tussenoorlogse periode is Sperrle benoem tot die Algemene Personeel in die Reichswehr, en dien die Weimar-republiek in die lugoorlogtak. In 1934 nadat die Nazi-party die mag oorgeneem het, is Sperrle tot Generalmajor (Brigadier-generaal) bevorder en van die leër na die Luftwaffe oorgeplaas. Sperrle is in November 1936 bevel gegee oor die Condor-legioen en het in die Spaanse burgeroorlog tot Oktober 1937 met die ekspedisiemag geveg. Die legioen het wêreldwye aandag getrek vir die meedoënlose bomaanval op dorpe en stede in Spanje.

Sperrle is in Februarie 1938 aangestel as bevelvoerder van die Luftwaffengruppenkommando 3 (Air Force Group Command 3), die voorloper van Luftflotte 3 (Air Fleet 3). Sperrle is tydens die Anschluss en Tsjeggiese krisis deur die Nazi-leierskap gebruik om ander regerings met bombardement te dreig. Sperrle het op uitnodiging van Adolf Hitler verskeie belangrike vergaderings met Oostenrykse en Tsjeggiese leiers vir hierdie doel bygewoon.

In September 1939 begin die Tweede Wêreldoorlog met die inval in Pole. Sperrle en sy lugvloot het uitsluitlik aan die Westelike Front gedien. Hy speel 'n belangrike rol in die Slag van Frankryk en die Slag om Brittanje in 1940. In 1941 het Sperrle operasies tydens die Blitz oor Brittanje gedoen. Vanaf middel 1941 het sy lugvloot die enigste bevel in die weste geword. Deur middel van 1941 en 1942 verdedig hy die Duits-besette Europa teen die Royal Air Force, en vanaf 1943 en die Amerikaanse Army Air Force. Sperrle se opdrag is uitgeput in die slagtingsgevegte wat deur die Combined Bomber Offensive op hom gedwing is.

Teen die middel van 1944 is die lugvloot van Sperrle tot impotensie verminder en dit kon nie die geallieerde landings in Wes-Europa afstoot nie. Gevolglik is Sperrle na die Führererve ontslaan en het hy nooit weer 'n senior bevel gehad nie. Op 1 Mei 1945 word hy deur die Britte gevange geneem. Na die oorlog is hy tydens die Hoë Kommando-verhoor van oorlogsmisdade aangekla, maar hy is vrygespreek. Sperrle is in 1953 in die ouderdom van 68 oorlede.

## Eksterne skakels
Gabrieli-kwartet

Die **Gabrieli-strykkwartet** is 'n bekende strykkwartet wat in 1966 gestig is. Dit beskik oor 'n lang assosiasie met Essex-universiteit in Engeland.

## Spelers 
1ste viool:
*Kenneth Sillito (1966-1986)
*John Georgiadis (1986-1990)
*Yossi Zivoni (1995-2000)

2de viool:
*Claire Simpson (1966-1969)
*Brendan O'Reilly (1969-2015)

altviool
*Ian Jewel

tjello
*Keith Harvey (oorlede)

## Oorsprong en aktiwiteite 
Die stigtingsjaar van die kwartet word gegee as 1966 of 1967. Die kwartet het na Europa, Noord-Amerika, die Verre Ooste en Australië getoer. In die Verenigde Koninkryk het dit opgetree  by die Aldeburgh -, *City of London* - en Cheltenham feeste. Dit tree ook elke jaar op in die *Mostly Mozart Festival* van die Londense Barbican Centre. Die kwartet is sedert 1971 inwonende kunstenaars aan die Essex-universiteit. Die kwartet het die eerste opvoerings van werke deur William Alwyn, Benjamin Britten, Alan Bush, Daniel Jones, Gordon Crosse, Nicholas Maw, Panufnik en John McCabe gegee. Hulle het ook die eerste Britse uitvoering van die Sibelius klavierkwintet gegee. Hulle het reeds verskeie opnames gemaak, insluitende Tsjaikofski se Strykkwartet No. 1 in D-majeur op die Decca plate-etiket.

Keith Harvey, die tjellis van die kwartet, het op 28 April 2017 in die ouderdom van 79 jaar beswyk.

## Eksterne skakels 
* Kenneth Sillito profiel
* John Georgiadis webwerf
* Notice of Ian Jewell
* Notice of Keith Harvey
* Notice of Brendan O'Reilly

## Notas en verwysings