The Tao of Physics

***The Tao of Physics: An Exploration of the Parallels Between Modern Physics and Eastern Mysticism*** is 'n boek uit 1975 deur fisikus Fritjof Capra. Dit is 'n topverkoper in die Verenigde State en is in 23 tale vertaal. Capra het sy motivering vir die skryf van die boek opgesom: "Wetenskap het nie mistisisme nodig nie en mistisisme het nie wetenskap nodig nie. Maar die mens het albei nodig."

## Oorsprong
Volgens die voorwoord van die eerste uitgawe, wat in daaropvolgende uitgawes herdruk is, het Capra gesukkel om teoretiese fisika en Oosterse mistisisme te versoen en is aanvanklik "op pad gehelp deur 'kragsentrales'" of psigedeliese middels, met die eerste ervaring "so oorweldigend dat ek in trane uitgebars het, terselfdertyd, nie anders as Castaneda nie, my indrukke op 'n stuk papier uitgestort". (bl. 12, 4de uitgawe)

Capra het later sy idees met Werner Heisenberg in 1972 bespreek, soos hy in die volgende onderhouduittreksel genoem het:
 “Ek het verskeie gesprekke met Heisenberg gehad. Ek het toe in Engeland gewoon [ongeveer 1972], en ek het hom verskeie kere in München besoek en hom die hele manuskrip hoofstuk vir hoofstuk gewys. Hy was baie geïnteresseerd en baie oop, en hy het my iets vertel wat ek dink nie publiek bekend is nie, want hy het dit nooit gepubliseer nie. Hy het gesê dat hy deeglik bewus was van hierdie parallelle. Terwyl hy aan kwantumteorie gewerk het, het hy na Indië gegaan om lesings te gee en was 'n gas van Tagore. Hy het baie met Tagore oor Indiese filosofie gepraat. Heisenberg het my vertel dat hierdie gesprekke hom baie gehelp het met sy werk in fisika, want dit het hom gewys dat al hierdie nuwe idees in kwantumfisika eintlik nie so mal was nie. Hy het besef dat daar in werklikheid 'n hele kultuur was wat baie soortgelyke idees onderskryf het. Heisenberg het gesê dat dit 'n groot hulp vir hom was. Niels Bohr het 'n soortgelyke ervaring gehad toe hy na China gegaan het.”

Bohr het die jin-jang-simbool as deel van sy wapen aangeneem toe hy in 1947 tot ridder geslaan is; daar word in die boek beweer dat dit 'n gevolg was van oriëntalistiese invloede.

Die *Tao of Physics* is gevolg deur ander boeke van dieselfde genre soos *The Hidden Connection*, *The Turning Point* en *The Web of Life* waarin Capra die argument uitgebrei het oor hoe Oosterse mistiek en wetenskaplike bevindinge van vandag verband hou, en hoe Oosterse mistiek moontlik ook die taalkundige en filosofiese gereedskap het wat nodig is om van die grootste wetenskaplike uitdagings wat oorbly, aan te pak.

## Nawoord in die derde uitgawe
In die nawoord van die derde uitgawe (gepubliseer in 1982, bl 360–368 van die 1991-uitgawe) bied Capra ses voorstelle vir 'n nuwe paradigma in die wetenskap.
*Beskou die deel en die geheel as meer simmetries wat mekaar kondisioneer.
*Vervang denke in terme van struktuur met denke in terme van proses.
*Vervang 'objektiewe wetenskap' met 'epistemiese wetenskap', waar die benadering om te besluit wat as kennis tel, aanpas by die onderwerp wat bestudeer word.
*Vervang die idee van kennis as geboue gebaseer op fondamente met 'n idee van kennis as netwerke.
*Laat vaar die soeke na waarheid met 'n soeke na beter benaderings.
*Laat vaar die idees van oorheersing van die natuur met een van samewerking en geweldloosheid.

Capra verbind hierdie nuwe paradigma weer met die teorieë van lewende en selforganiserende stelsels wat uit kubernetika ontstaan het. Hier haal hy Ilya Prigogine, Gregory Bateson, Humberto Maturana en Francisco Varela aan (bl. 372 van die 1991-uitgawe).

## Toekenning en kritiek
Volgens Capra het Werner Heisenberg saamgestem met die hoofgedagte van die boek:
 “Ek het die manuskrip hoofstuk vir hoofstuk aan hom gewys, kortliks die inhoud van elke hoofstuk opgesom en veral die onderwerpe wat met sy eie werk verband hou, beklemtoon. Heisenberg was baie geïnteresseerd in die hele manuskrip en baie oop om my idees te hoor. Ek het hom meegedeel dat ek twee basiese temas deur al die teorieë van moderne fisika sien loop, wat ook die twee basiese temas van alle mistieke tradisies is - die fundamentele onderlinge verband en afhanklikheid van alle verskynsels en die intrinsiek dinamiese aard van die werklikheid. Heisenberg het met my saamgestem wat fisika betref en hy het my ook meegedeel dat hy deeglik bewus was van die klem op onderlinge verband in Oosterse denke. Hy was egter onbewus van die dinamiese aspek van die Oosterse wêreldbeskouing en was gefassineer toe ek hom met talle voorbeelde uit my manuskrip gewys het dat die belangrikste Sanskritterme wat in Hindoe- en Boeddhistiese filosofie gebruik word - brahman, rta, lila, karma, samsara, ens. - dinamiese konnotasies gehad het. Aan die einde van my redelik lang aanbieding van die manuskrip het Heisenberg eenvoudig gesê: "Basies stem ek volkome met jou saam."

Die boek was 'n topverkoper in die Verenigde State. Dit het 'n positiewe resensie van *New York*-tydskrif ontvang:
 "'n Briljante topverkoper.... Analiseer helder die beginsels van Hindoeïsme, Boeddhisme en Taoïsme om hul treffende parallelle met die nuutste ontdekkings in siklotrone te toon."

Victor N. Mansfield, 'n professor in fisika en sterrekunde aan die Colgate-universiteit wat baie artikels en boeke van sy eie geskryf het wat fisika met Boeddhisme en ook met Jungiaanse sielkunde verbind, het The Tao of Physics in Physics Today gekomplimenteer:

 "Fritjof Capra, in *The Tao of Physics*, soek ... 'n integrasie van die wiskundige wêreldbeskouing van moderne fisika en die mistieke visioene van Boeddha en Krishna. Waar ander jammerlik misluk het om hierdie skynbaar verskillende wêreldbeskouings te verenig, het Capra, 'n hoë-energie teoretikus, bewonderenswaardig geslaag. Ek beveel die boek sterk aan vir beide leek en wetenskaplikes."

Dit is egter nie sonder kritici nie. Jeremy Bernstein, 'n professor in fisika aan die Stevens Instituut vir Tegnologie, het *The Tao of Physics* gekritiseer:

 "Die kern van die saak is mnr. Capra se metodologie – sy gebruik van wat vir my lyk na toevallige ooreenkomste in taal asof dit op een of ander manier bewys is van diepgewortelde verbande. Dus stem ek saam met Capra wanneer hy skryf: "Wetenskap het nie mistiek nodig nie en mistiek het nie wetenskap nodig nie, maar die mens het albei nodig." Wat niemand na my mening nodig het nie, is hierdie oppervlakkige en diep misleidende boek."

Leon M. Lederman, 'n Nobelpryswenner-fisikus en Direkteur Emeritus van Fermilab, het beide *The Tao of Physics* en Gary Zukav se *The Dancing Wu Li Masters* in sy 1993-boek *The God Particle: If the Universe Is the Answer, What Is the Question?* gekritiseer.

 “Hy begin met redelike beskrywings van kwantumfisika en konstrueer uitgebreide bywerkings, heeltemal sonder die begrip van hoe noukeurig eksperiment en teorie saamgeweef is en hoeveel bloed, sweet en trane in elke pynlike vooruitgang ingaan.”

Wetenskapsfilosoof Eric Scerri kritiseer beide Capra en Zukav en soortgelyke boeke.

Peter Woit, 'n wiskundige fisikus aan die Universiteit van Columbia, het Capra gekritiseer omdat hy voortgegaan het om sy argument vir fisika-mistiek-parallelle te bou op die *bootstrap*-model van sterkkrag-interaksies wat aan die einde van die boek uiteengesit word,

 “*The Tao of Physics* is in Desember 1974 voltooi, en die implikasies van die November-rewolusie 'n maand tevore wat gelei het tot die dramatiese bevestigings van die standaardmodel-kwantumveldteorie, het duidelik nog nie vir Capra ingesink nie (soos baie ander destyds). Wat moeiliker is om te verstaan, is dat die boek nou verskeie uitgawes deurgemaak het, en in elkeen daarvan het Capra die nou verouderde fisika ongeskonde gelaat, insluitend nuwe voor- en nawoorde wat met 'n reguit gesig ontken wat gebeur het. Die voorwoord tot die tweede uitgawe van 1983 beweer: "Dit was vir my baie bevredigend dat geeneen van hierdie onlangse ontwikkelings enigiets wat ek sewe jaar gelede geskryf het, ongeldig gemaak het nie. Trouens, die meeste daarvan is in die oorspronklike uitgawe verwag," 'n stelling ver van enige verband met die werklikheid dat die standaardmodel in 1983 byna universeel in die fisika-gemeenskap aanvaar is, en die bootstrap-teorie 'n dooie idee was ... Selfs nou kan Capra se boek, met sy mal ontkennings van wat in deeltjieteorie gebeur het, goed verkoop by elke groot boekwinkel. Dit is vergesel deur ander boeke oor dieselfde onderwerp, veral Gary Zukav se *The Dancing Wu-Li Masters*. Die *bootstrap*-filosofie, ten spyte van sy algehele mislukking as 'n fisiese teorie, leef voort as deel van 'n verleentheidvolle Nuwe Era-kultus, met sy volgelinge wat weier om te erken wat gebeur het.”

In 'n herdenkingseremonie in 2019 ter ere van fisikus Geoffrey Chew, het Capra op kritiek soos dié van Woit gereageer:
 “Die standaardmodel sluit egter nie swaartekrag in nie, en slaag dus nie daarin om alle bekende deeltjies en kragte in 'n enkele wiskundige raamwerk te integreer nie. Die tans gewildste kandidaat vir so 'n raamwerk is snaarteorie, wat alle deeltjies as verskillende vibrasies van wiskundige "snare" in 'n abstrakte 9-dimensionele ruimte voorstel. Die wiskundige elegansie van snaarteorie is oortuigend, maar die teorie het ernstige tekortkominge. As hierdie probleme voortduur, en as 'n teorie van "kwantumswaartekrag" steeds ontwykend bly, kan die "*bootstrap*"-idee dalk eendag herleef word, in een of ander wiskundige formulering.”

## Uitgawes
**The Tao of Physic*s, Fritjof Capra, Shambhala Publications, 1975
*Shambhala, 2de uitgawe 1983:  Bantam reprint 1985: 
*Shambhala, 3de uitgawe 1991: 
*Shambhala, 4de uitgawe 2000: 
*Shambhala, 5de uitgawe 2010: 
*Audio Renaissance, 1990 oudiokassetband: 
*Audio Renaissance, 2004 oudio-kompakskyf (verkort) 

## Verwysings