open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
2019-Rugbykampioenskapreeks

Die **2019-Rugbykampioenskapsreeks** was die agtste jaarlikse rugbytoernooi tussen die nasionale spanne van Argentinië, Australië, Suid-Afrika en Nieu-Seeland. Die kompetisie word bedryf deur SANZAAR, ’n gesamentlike onderneming van die vier lande se nasionale rugbyunies. Die spanne is onderskeidelik die Pumas, Springbokke, Wallabies en die All Blacks.

Die toernooi het op 20 Julie afgeskop met Suid-Afrika teen Australië en Argentinië as gasheer vir Nieu-Seeland, en geëindig op 10 Augustus; vroeër en korter as in 2018, omrede die Rugbywêreldbeker nog ingepas moes word. Suid-Afrika het die toernooi vir die vierde keer gewen. Nieu-Seeland het die Bledisloebeker ingepalm en die Vryheidsbeker gewen, terwyl Suid-Afrika met die Mandela Uitdaagplaat en Australië met die Poematrofee weggestap het.

## Formaat 
Die formaat vir die 2019-toernooi was soortgelyk aan dié van 2015 verkort weens die Rugbywêreldbeker wat later die jaar in Japan plaasgevind het. Elke span het ’n totaal van drie wedstryde gespeel, en ses in totaal. Met ’n wen het ’n span vier punte verdien, gelykop twee ligapunte, en ’n verloor met agt of meer punte nul ligapunte. ’n Bonuspunt kon verdien word op een van twee maniere: deur ten minste drie drieë meer as die teenstander in ’n wedstryd te druk, of deur met sewe punte of minder te verloor. Die kompetisie se wenner was die span met die meeste ligapunte aan die einde van die toernooi.

## Telkaart 
## Wedstryddatums 
### Week 1 
### Week 2 
### Week 3 

## Statistiek 
### Meeste punte en drieë 
| Meeste drieë gedruk:

|}

## Sien ook 
## Verwysings 
## Eksterne skakels 
*  2019-Rugbykampioenskapreeks op ESPNscrum
Bălți-Leadoveni Internasionale Lughawe

Die **Bălți-Leadoveni Internasionale Lughawe** (IATA: **BZY**, ICAO: **LUBL**) is die tweede grootste lughawe in Moldowa na Chisinau Internasionale Lughawe en lê sowat 15&nbsp;kilometer oos van die middestad van Bălţi. Die lughawe is in 1987 as die "Grigori Leadov" geopen en word later in die negentiger jare na **Bălți International Airport (BIA)** herdoop. Die volume van lugverkeer het sedert die jaar 1987 aansienlik toegeneem.

Balti Internasionale Lughawe is die tweede spil van Air Moldova en is vir die meeste buitelandse toeriste die poort na Noord-Moldowa.

## Eksterne skakels 
*  Airport data (worldaerodata)
Tadao Ando

230px
**Tadao Ando**

**Japannese argitek**

----

**Gebore**
13 September 1941
in Minato-ku, Osaka, Japan

----

**Skool**
*Verskeie invloede*:

ModernismeMinimalismeJapannese tradisies

----

**Beduidende projekte**

Azuma-huis, Osaka (1976) 
Kerk van die Lig, Ibaraki (1989)
Berg van die Boeddha, Sapporo (2015)

----
**Toekennings en pryse**
* *Pritzker-prys* (VSA) in 1995

* *RIBA Goue medalje vir argitektuur* (VK) in 1997
----

**Webtuiste**
*tadao-ando.com*
----

**Tadao Ando** (* 13 September 1941 in Osaka) word as die mees befaamde eietydse argitek in Japan beskou. 'n Boek oor die boukuns van die Switsers-Franse argitek Le Corbusier, wat hy as vyftienjarige seun gekoop het, het sy belangstelling vir argitektuur gewek. Alhoewel hy nooit 'n formele opleiding as argitek gevolg het nie en oorspronklik 'n loopbaan as professionele bokser nagestreef het, het hy in 1969 as outodidak in Osaka sy eie argitekte-ateljee geopen, *Tadao Andō Architect & Associates*, nadat hy tekenkunde en binnenshuise ontwerp gestudeer en tussen 1962 en 1969 tydens reise na bestemmings in Europa, die Verenigde State en Afrika eerstehandse kennis oor boukuns opgedoen het. 

Ando se werk word onder andere gekenmerk deur sy voorkeur vir minimalistiese ontwerpe waarin tradisionele Japannese boukuns en westerse modernistiese argitektuur tot 'n nuwe estetiese vormtaal versmelt, met sigbeton as sy gunsteling-boumateriaal, soos reeds uit sy eerste projek geblyk het - die Azuma-huis in sy geboortestad Osaka wat in 1979 deur die *Japan Institute of Architects* met 'n prys bekroon is. Gedurende sy mees onlangse werkfase het Ando in omgewingsake begin belangstel. In 2007 het hy die projek *Umi-ni-Mori* (*«Seebos»*) in Tokio begin waardeur 'n voormalige vullisstortterrein tot 'n beboste ontspanningsgebied omgeskep word.

As dosent was Tadao Ando vir Amerikaanse universiteite soos Yale (1987), Columbia (1988) en Harvard (1990) werksaam. Vanaf 1997 het hy aan die Universiteit van Tokio onderrig tot hy in 2003 geëmeriteer het. Tadao Ando is tot dusver die enigste argitek aan wie elkeen van die vier mees prestigieuse argitektuurpryse toegeken is - die Pritzker-prys, die Carlsberg-prys, die Praemium Imperiale en die Kyoto-prys.

Die beoordelaarspaneel van die Pritzker-prys het berig dat Tadao Ando die prysgeld van VSA-$100&nbsp;000, wat aan die prys verbonde is, aan weeskinders geskenk het wat hul ouers as gevolg van die verwoestende aardbewing, wat die Japannese stad Kobe in 1995 getref het, verloor het. Alle 35 geboue, wat hy self in Kobe ontwerp en gebou het, het die aardbewing weerstaan.

## Verwysings 
## Eksterne skakels 
* *CNN Style | Architecture - Tadao Ando: The Japanese boxer turned Pritzker Prize winner who buried the Buddha*
John Barbirolli

duimnael|240px|Barbirolli in Ravello gefotografeer deur Paolo Monti, 1960.
[duimnael|regs|[Fritz Kreisler (bo links), Jascha Heifetz (bo regs), Alfred Cortot (onder links) en Arthur Rubinstein, wat Barbirolli begelei het in sy vroeëre HMV-opnames]]

Sir **John Barbirolli**, (* 2 Desember 1899 – † 29 Julie 1970), geboortename **Giovanni Battista Barbirolli**, was 'n Britse dirigent en tjellis. Hy word veral onthou as dirigent van die *Hallé Orkes* in Manchester wat hy in 1943 van ontbinding help red het en vir die res van sy lewe sou dirigeer. Vroeër in sy loopbaan was hy die opvolger van  Arturo Toscanini as musikale direkteur van die New York Filharmoniese Orkes, waar hy vanaf 1936 tot 1943 gedien het. Hy was ook vanaf 1961 tot 1967 hoof-dirigent van die Houston Simfonieorkes, en het as gasdirigent van baie ander orkeste opgetree, insluitende die BBC Simfonieorkes, Londen Simfonieorkes, die Philharmonia Orkes, die Berliner Philharmoniker en die Weense Filharmoniese Orkes. Hy het saam met al die gemelde orkeste opnames gemaak.

Barbirolli is in Londen van Italiaanse en Franse ouers gebore, en het grootgeword in 'n familie van professionele musikante. Nadat hy aanvanklik tjello gespeel het, het hy egter vanaf 1926 die kans waargeneem om te dirigeer met die *British National Opera Company*, en daarna saam met die Covent Garden se toergeselskap. Toe hy die dirigeerstok opgeneem het by Hallé het hy agter minder geleentheid gehad om in die operahuis te werk, maar in die 1950's het hy met sulke sukses produksies van die werke van Verdi, Wagner, Gluck, en Puccini by Covent Garden gedirigeer dat hy uitgenooi was om die geselskap se permanente musikale direkteur te word, welke uitnodiging hy egter van die hand gewys het. Later in sy loopbaan het hy verskeie opnames van operas gemaak, ten opsigte waarvan sy 1967 opname van Puccini se *Madama Butterfly* vir EMI sekerlik die beste bekend is.

Barbirolli was in beide die konsertsaal en opname-ateljees veral geassosieer met die musiek van Engelse komponiste soos Elgar, Delius en Vaughan Williams. Sy interpretasies van ander laat-romantiese komponiste soos Mahler en Sibelius sowel as vroeëre klassieke komponiste, insluitende Schubert, word ook steeds bewonder.

## Bronne
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

## Eksterne skakels
* 
* John Barbirolli roep sy verskyning op This Is Your Life in herinnering
* Fotos van Barbirolli deur sy loopbaan
* František Sláma, "Czech Philharmonic Conductors and a few more recollections besides"
Stephen Gunzenhauser

**Stephen Gunzenhauser** (* 8 April 1942 - ) is ‘n Amerikaanse dirigent. Hy is in New York Stad gebore en is ‘n gegradueerde van die stad se Hoërskool van Musiek en Kuns.

Hy het ‘n Baccalaureus artium in musiek aan Oberlin Kollege, 'n meestersgraad in musiek aan die New England Konservatoria en ‘n Diploma by  Salzburg Mozarteum in Oostenryk behaal nadat drie opeenvolgende Fulbright-beurse aan hom toegeken is. ‘n Eredoktorsgraad in Lettere en Wysbegeerte is ook deur Widener Universiteit aan hom toegeken.

Gunzenhauser het onder beide Igor Markevich in Monte Carlo en Leopold Stokowski in New York gedien voordat hy in 1974 Uitvoerende en Artistieke Direkteur van die Wilmington Musiekskool geword het.

In 1979 is Stephen Gunzenhauser aangestel as dirigent en direkteur van musiek van die Delaware Simfonieorkes. Gunzenhauser was ook dirigent en direkteur van musiek van die Lancaster Simfonieorkes in Pennsilvanië. Die Staat van Delaware het in 1990 vir Gunzenhauser as die staat se eerste kulturele ambassadeur aangestel. In Desember 1999 het Gunzenhauser die Orde van die Eerste Staat ontvang, welke die hoogste eerbewyse is wat deur die staat van Delaware toegeken word.

Gunzenhauser is ‘n produktiewe opnamekunstenaar en het reeds oor die tweemiljoen plate verkoop. Hy het vir Naxos van hul suksesvolste titels opgeneem, insluitende werke en concertos deur  Mozart, Vivaldi, Beethoven, Saint-Saëns, Brahms, Bruch, Orff, Borodin, Dvořák, Rachmaninoff, Copland, Goldmark, Paganini en Prokofiëf. Hy het ook vir die Marco Polo plaatetiket verskeie opnames gemaak van werke deur Liadov, Gliere, Dvořák, Rubinstein, Lachner, Taneyev en die Chinese komponis Chen Gang.

Hy woon tans in Wilmington, Delaware, VSA met sy vrou en twee dogters. 

## Verwysings
Antoni Wit

duimnael|Antoni Wit

**Antoni Wit** (* 7 Februarie 1944, Krakow – ) is 'n Poolse dirigent. Hy is een van die mees vooraanstaande Poolse dirigente, en het saam met Henryk Czyz by die Akademie van Musiek te Krakow gestudeer. Hy het daarna sy musikale studies voortgesit by Nadia Boulanger in Parys. Hy het ook 'n regsgraad behaal by die Jagielloniese Universiteit in Krakow. 

Onmiddellik nadat hy sy studies voltooi het is hy aangestel as assistent by die Warskou Filharmoniese Orkes deur Witold Rowicki. Nadat hy die tweede prys gewen het tydens die Internasionale Herbert von Karajan Dirigeerkompetisie in Berlyn in 1971 het hy assistent-dirigent geword tot die beskermheer van die kompetisie. Later was hy aangestel as dirigent van die Poznań Filharmoniese Orkes, en het hy met die Warskou Teater saamgewerk. Vanaf 1974 tot 1977 was hy artistieke direkteur van die Pomeranse Filharmoniese Orkes; voor sy aanstelling as direkteur van die Poolse Radio- en Televisie-orkes en -koor vanaf 1977 tot 1983. 

Van 1983 tot 2000 was hy die besturende en artistieke direkteur van die Poolse Nasionale Radiosimfonieorkes in Katowice, en van 1987 tot 1992 die hoofdirigent en toe die Eerste gasdirigent van die Orquesta Filarmónica de Gran Canaria. In 2002 het hy die besturende en artistieke direkteur van die Warskou Filharmoniese Orkes en Koor geword. Hy is sedert die 2010/11-seisoen die Eerste gasdirigent van die Orquesta Sinfónica de Navarra in Pamplona. 

Sy internasionale loopbaan het samewerkingsgeleenthede met talle groot orkeste regoor Europa, die Amerikas en die Verre-Ooste ingesluit. Hy het reeds oor die 200 plate-opnames gemaak, insluitende 'n bekroonde vrystelling vir Naxos van die klavierconcertos van Prokofiëf wat die *Diapason d’Or* en *Grand Prix du Disque de la Nouvelle Académie du Disque* gewen het. In Januarie 2002 het sy opname van die Turangalîla Simfonie deur Olivier Messiaen die Cannes Klassieke Toekenning tydens die MIDEM Classic 2002 gewen. 

In 2004 het hy die "Classical Internet Award" gewen. Hy het vir Naxos 'n CD-reeks van Szymanowski se simfoniese; en grootskaalse vokaal-instrumentale werke opgeneem, wat elk onder die *discs of the month* plate gelys is deur Gramophone en die  BBC Music Magazine. Hy het ook die Record Academy Award 2005 van die Japannese musiektydskrif *Record Geijutsu* gewen vir Penderecki  se Poolse Mis (opgeneem op Naxos), asook vier Fryderyk Toekennings van die Poolse Fonografiese Akademie. Hy het ses Grammy nominasies vir Penderecki se Sint Luke Passie in 2004, 'n Poolse Mis in 2005, Sewe Hekke van  Jerusalem in 2007, Utrenja in 2009, en Karol Szymanowski se Stabat Mater in 2008 en Simfonieë Nos. 1 en 4 in 2009 ontvang. 

In 2010 het Wit die jaarlikse toekenning van die Karol Szymanowski-stigting ontvang vir sy bevordering van die musiek van Szymanowski deur sy Naxos-opnames. Wit is 'n professor by die Fryderyk Chopin Universiteit van Musiek in Warskou. 

## Verwysings
Weichai Group

**Weichai Holding Group Co., Ltd.** (Chinees: 潍柴控股集团有限公司) is 'n Chinese houermaatskappy in staatsbesit wat op die ontwerp, vervaardiging en bemarking van dieselenjins fokus. Die onderneming het belange in ses verskillende sektore - enjins en voertuie, boumasjinerie, aandryflyne, luukse motorjagte, intelligente logistiek en finansiële en onderhouddienste. 

[duimnael|links|'n Vragmotor in Kamsar, [Guinee, gebou deur Shaanxi Heavy-duty Motor Co. Ltd (of te wel SHACMAN), 'n filiaal van Weichai-groep]]
Vanuit sy hoofkwartier in Weifang in die provinsie Shandong bestuur Weichai Group meer as 80 dogtermaatskappye in China en in oorsese lande. Die groep vervaardig produkte en verskaf dienste asook tegnologieë vir kommersiële voertuie, boumasjinerie, mariene kragopwekking, landboumasjinerie en landgebonde kragopwekking. Deur middel van dogterondernemings is die groep se portefeulje verder uitgebrei om vervoertourusting, busse, luukse motorjagte en hidrouliese produkte in te sluit. Daarnaas word ook finansiële en onderhouddienste aan klante verskaf.

Weichai Group se afsetmarkte in sowat 110 lande word deur meer as 35 kantore en 245 geoutoriseerde diensstasies bedien.

## Waterstofaangedrewe voertuie 
Die Chinese regering het besluit om grootskaals in die ontwikkeling en vervaardiging van waterstofaangedrewe voertuie en die uitbou van die bestaande netwerk van waterstof-vulstasies te belê. In 2018 is beleggings ter waarde van €10,9 miljard gemaak. Die doelwit is om die wêreldmarkleier in hierdie sektor word - 'n posisie wat China reeds in die batterysegment behaal het. Chinese ondernemings, wat tot nuwe sektore toetree, trek voordeel uit staatssubsidies sodat hulle van begin af 'n wins in dié bedrywe kan maak.

Kommersiële voertuie soos busse en vragwaens, wat tot dusver hoofsaaklik deur dieselenjins aangedryf word, sal in plaas daarvan ook maklik van brandstofselle voorsien kan word. So het *Weichai Power* in 2018 19,9 persent van die aandele aan *Ballard Power Systems*, 'n Kanadese vervaardiger van brandstofselle, en 20 persent van die aandele aan die Britse onderneming *Ceres Power*, wat eweneens in die brandstofselbedryf werksaam is, oorgeneem. Hierdie beleggings sal die stigting van gemeenskaplike ondernemings, wat groter winsgewendheid en verminderde afhanklikheid van staatssubsidies verseker, maar ook die oordrag van tegnologie na China bevorder.

Die eerste gemeenskaplike onderneming met *Ballard Power* sal tot 2021 jaarliks sowat 2&nbsp;000 brandstofselle vervaardig waarmee aanvanklik veral busse aangedryf word.

## Verwysings
Azaadville

**Azaadville** is 'n township naby Krugersdorp aan die Wesrand.  Dit huisves histories 'n meerderheid Indiër-Suid-Afrikaners.

## Verwysings
Gelykheid (wiskunde)

In wiskunde, is **gelykheid** die verhouding tussen twee hoeveelhede, of tussen twee wiskundige-uitdrukkings, en beweer dat die hoeveelhede dieselfde waarde het. Die gelykheid tussen  en  is geskryf: , en is uitgespreek:  is gelyk aan . Die "" simbool is 'n gelykteken genoem.

Byvoorbeeld:
* x=y beteken dat  en  dieselfde voorwerp noem.

'n Aantal voorwerpe of 'n hele kan op meer as een manier in gelyke dele verdeel word. Dieselfde gedeelte van die versameling voorwerpe of van die hele kan aangedui word deur verskillende breuke wat dieselfde waarde het.

Breuke soos ½ = 2/4 = 3/6 = 4/8 = 5/10 word ekwivalente breuke genoem omdat dit gelyk is aan mekaar, m.a.w. hulle waardes is dieselfde.

Om ekwivalente breuke van ŉ genoemde breuk te kry is dit nodig om beide die teller en noemer met dieselfde getal te vermenigvuldig of deel. 

Wanneer breuke met verskillende noemers opgetel word, kan die breuk herskryf word deur ekwivalente breuke te gebruik. Dit is sodat die een breuk dieselfde noemer as die ander breuk het. Bepaling van ekwivalente breuke kan ons dus met optelling van breuke help.

Wanneer breuke met verskillende noemers afgetrek word, kan die een breuk herskryf word deur ekwivalente breuke te gebruik. Dit is sodat die een breuk dieselfde noemer as die ander breuk het.

* **Egte breuk**:   Teller is kleiner as noemer 
* **Onegte breuk**:   Teller is groter as noemer.
* **Gemengde breuk**:   Heelgetal en ‘n egte breuk.

## KGV – Kleinste gemene veelvoud 
Die KGV bepaal die veelvoude van die gegewe getalle. Deur te kyk watter getal kom eerste by al twee se veelvoude voor, word die KGV geïdentifiseer. 

Bv.  V12 = = 12; 24; 36; 48; 60: …….  En V18 = 18; 36; 54; 72; 90; …..

  KGV van 12 en 18 is 36                   

## Optel en aftrek van breuke 
Stappe:

# Skryf gemengde breuke as onegte breuke.
# Bepaal die KGV.
# Trek ‘n langlyn en skryf die KGV onder (as noemer).
# Wat jy onder (noemer) gedoen het, MAAL nou bo (tellers) ook.
# Plus/ minus net BO (tellers). 
# Vereenvoudig jou antwoord indien nodig.  

## Bronne 
* *Almal verstaan Wiskunde Graad 6 Leerderboek*. 2012. Northlands: Macmillan South Africa
* Vereniging vir Afrikaanse Wiskunde-onderwysers

## Verwysings
Selby Baqwa

**Selby Baqwa** (gebore 4 Mei 1951) was die Openbare Beskermer van Suid-Afrika van 1995 tot 2002.

## Verwysings
Lawrence Mushwana

**Lawrence Mabendle Mushwana** (gebore 3 Maart 1948) was Openbare Beskermer van Suid-Afrika van 2002 tot 2009.
Ferenc Fricsay

duimnael|200 px|right|Ferenc Fricsay, 1 Jan. 1941.

**Ferenc Fricsay** (Hongaars:ˈfɛrɛnt͡s ˈfrit͡ʃɒi; 9 Augustus 1914 – 20 Februarie 1963) was 'n Hongaarse dirigent. Hy was vanaf 1960 tot sy dood 'n Oostenrykse burger gewees.

## Repertoire en Opnames
Fricsay was bekend vir sy interpretasies van die musiek van Mozart en Beethoven, sowel as die van sy onderwysers Béla Bartók en Zoltán Kodály. Sy 1958 opname van Beethoven se *Simfonie No. 9* word gebruik in die rolprent *A Clockwork Orange*. 

Hy het volgens die inskrywing in die *New Grove* sonder 'n dirigeerstaf gedirigeer, maar het "die ongunstige kritici van sy tegniek tot skande laat kom deur die buitengewone helderheid en presisie van sy uitvoerings," aan welke uitvoerings ook 'n dinamiese gees en helderheid van karakter in die bekende werke toegedig is.

Hy het van die 1950s tot sy dood vir die Deutsche Grammophon plate-etiket opnames gemaak en die inhuldiging van die herboude Deutsche Oper Berlin gelei met 'n uitvoering van *Don Giovanni* op 24 September 1961. 'n Video van hierdie uitvoering is op DVD uitgereik.

## Verwysings
## Eksterne skakels
* Ferenc Fricsay webblad
* 
* Kort biografie van sy tyd in Switserland
Neeme Järvi

**Neeme Järvi** (Estiese uitspraak:ˈneːme ˈjærʋi; * 7 Junie 1937) is 'n Amerikaanse dirigent van Estiese afkoms.

## Vroeë lewe
Järvi is in Tallinn gebore. Hy het aanvanklik aldaar musiek studeer, en later in Leningrad by die Leningrad Konservatoria onder o.a. Yevgeny Mravinsky en Nikolai Rabinovich studeer. Hy het vroeg in sy loopbaan poste gehou met die Estiese Radio en Televisie Simfonieorkes, die Estiese Nasionale Simfonieorkes en die Estiese Nasionale Opera in Tallinn. 

In 1971 het hy die eerste plek behaal in die Internasionale Dirigeerkompetisie by die Accademia Nazionale di Santa Cecilia in Rome.  Järvi het in 1980 saam met sy gesin na die Verenigde State geïmmigreer, en in 1985 'n VSA-burger geword.
## Werk
Järvi se platelys sluit oor die 400 opnames vir plate-etikette soos BIS, Chandos en Deutsche Grammophon in.  Hy is die bekendste om sy interpretasies van Romantiese musiek en 20ste eeuse klassieke musiek en is 'n voorstander van die werk van sy mede Estlanders Eduard Tubin en Arvo Pärt (wie se *Credo* hy in 1968 die eerste opvoering van gegee het). Sy interpretasies van Jean Sibelius met die Gotenburg Simfonieorkes is ook goed bekend. Hy het ook verskeie werke opgeneem wat min in hul volledige vorm opgeneem is, soos bv. Edvard Grieg se orkestrale musiek, insluitende die volledige insidentele musiek vir Peer Gynt, sowel as Tsjaikofski se volledige insidentele musiek vir Alexander Ostrofski se toneelstuk *Snegurochka* (*The Snow Maiden*), en al drie Rimski-Korsakof se simfonieë en orkestrale suites.

Hy het op SACD Tsjaikofski se volledige simfonieë (met die Gotenburg SO - BIS label) en ballette (met die Bergen FO - Chandos etiket) opgeneem.  Hy het ook SACD opnames van musiek deur Mahler, Bruckner, Wagner, Raff en Kurt Atterberg vir Chandos saam met sy ou orkes, die Koninklike Skotse Simfonieorkes, gemaak.

Järvi het ook 'n jaarlikse meestersklas, die Neeme Järvi Somerakademie wat al sedert 2008 in Pärnu, Estland gehou word, gegee gedurende die David Oistrakh fees. Die meesterklas word sedert 2009 gehou gedurende die Leigo Musiekdae in Suid-Estland. Bykomend hiertoe, het hy gehelp om fondse in te samel vir die Estiese Akademie van Musiek, wat in September 2000 oopgemaak het.

## Verwysings
## Eksterne skakels
*Neeme Järvi amptelike webwerf
*
*NJN - New Jersey Openbare Televisie en Radio
*David Oistrakh fees
*Onderhoud met Neeme Järvi, Desember 1987 in Chicago
Leonard Slatkin

duimnael|260px|Leonard Slatkin
**Leonard Edward Slatkin** (* 1 September 1944 – ) is 'n Amerikaanse  dirigent, outeur en komponis.

## Verwysings
Lorin Maazel

duimnael|250px|Lorin Maazel
**Lorin Varencove Maazel** (* 6 Maart 1930 – † 13 Julie 2014) was 'n Amerikaanse dirigent, violis en komponis. Hy het sy buiging op die podium op die ouderdom van agt gemaak, en in 1953 sy loopbaan van stapel gestuur. Teen 1960 het Maazel reeds 'n goeie reputasie in Europese konsertsale verwerf, maar in teenstelling hiermee het sy loopbaan in die VSA teen 'n slakkepas gegroei. 

Hy sou egter later onder andere aangestel word as musikale direkteur van die Cleveland Simfonieorkes, Orchestre National de France, Pittsburgh Simfonieorkes, Beierse Radio Simfonieorkes en die New York Filharmoniese Orkes. Maazel was gerespekteer wat betref sy tegniek en hantering van die dirigeerstaf en het oor 'n fotografiese geheue met betrekking tot partiture beskik. Hy is as onverbiddelik beskryf wat repetisies betref, maar sy houding het egter in sy gevorderde jare versag.

## Verwysings
## Eksterne skakels
* Lorin Maazel amptelike webwerf
* Pittsburgh Jeug Simfonieorkes
* Oral History Collection at the University of Pittsburgh, Marie Maazel in 1974 
* Oral History Collection at the University of Pittsburgh, Lincoln Maazel in 1994 
* Lorin Maazel Biografie
* 
* Interview with Marion Maazel mother of Lorin Maazel (1974) *University of Pittsburgh*
* Die Châteauville Stigting was in 1997 deur Lorin en Dietlinde Maazel by Castleton Farms, VA gestig. Die stigting se doel is om jong kunstenaars by te staan, samewerkingsgeleenthede van stapel te stuur en geleenthede binne die gemeenskap te skep. 
* *USA Today* Q&A with Lorin Maazel about leadership
* Interview with Lorin Maazel, 22 Oktober 1986
* Castleton Festival, "Maestro Lorin Maazel – 1930–2014". 13 July 2014
* THE MARRIAGE OF FIGARO (YouTube)
Philip Hammond

**Philip Anthony Hammond** (gebore 4 Desember 1955) is 'n Britse politikus van die Konserwatiewe Party en van 13 Julie 2016 tot 24 Julie 2019 minister van finansies van die Verenigde Koninkryk onder eerste minister Theresa May.

## Verwysings
Jeremy Hunt

**Jeremy Richard Streynsham Hunt** (gebore 1 November 1966 in Londen) is 'n Britse politikus van die Konserwatiewe Party. Hy was van 9 Julie 2018 tot 24 Julie 2019 minister van Buitelandse Sake en sedert 14 Oktober 2022 is hy Minister van Finansies (Kanselier van die Tesourie of *Chancellor of the Exchequer*).

Hunt was ook minister van Gesondheid, Kultuur en Sport gewees.
Wesgro

**Wesgro** is die organisasie wat toerisme, handel en beleggings in die Wes-Kaap bevorder.

In November 2018 het Wesgro sy wêreldwye veldtog *Nerens Beter Nie* (in Engels: 'Nowhere Does it Better') in Kaapstad begin met die doeleinde om reisigers weer te inspireer en Kaapstad weer "op die kaart te plaas" nadat die droogte die toerisme in die Wes-Kaap negatief beïnvloed het.

## Sien ook 
Impakte van toerisme

## Verwysings 
## Bibliografie
*Wesgro-se webwerf
Beekdaelen

**Beekdaelen** (Limburgs: *Baekdale*) is 'n munisipaliteit in die Nederlandse provinsie Limburg, wat grens aan die Duitse deelstaat Noordryn-Wesfale. Die munisipale gebied het sowat 36&nbsp;000 inwoners (2019) en 'n oppervlakte van 78&nbsp;km².

Beekdaelen is in 2019 gestig en gevorm uit die munisipaliteite Nuth, Onderbanken en Schinnen. Eersgenoemde is die administratiewe setel van die nuwe munisipaliteit.

## Plekke 
Plekke in die munisipale gebied van Beekdaelen:
Amstenrade, Bingelrade, Doenrade, Hulsberg, Jabeek, Merkelbeek, Nuth, Oirsbeek, Puth, Schimmert, Schinnen, Schinveld, Sweikhuizen, Vaesrade en Wijnandsrade.

## Verwysings 
## Eksterne skakels 
*  Die amptelike webwerf van die munisipaliteit
Neil Black

**Neil Cathcart Black** OBE (28 Mei 1932 &ndash; 14 Augustus 2016) was 'n Engelse hobospeler. Hy het die posisie van prinsipiële hobo in vier Londense orkeste gehou, en onderrig gegee by die Koninklike Akademie van Musiek en die  *Guildhall School of Music and Drama*.

## Platelys
*''For a Girls' Night In'*.  Decca (028947610427). (Bevat Black se speelwerk in Vivaldi se Hoboconcerto in F.)
**Mozart and Beethoven: Quintets for Piano and Winds*.  Sony Classics (074644209921).
**Mozart: Klarinetkwintet, Horingkwintet, Hobokwartet*.  (ASIN B00000411T) (Bevat Black se speelwerk in Mozart se Hobokwartet in F.)
**Mozart, Strauss, Weber: Concertos vir Blaasinstrumente*. Sony. (ASIN B0000029S9) (Bevat Black se speelwerk in Richard Strauss se Hoboconcerto in D majeur.)
**Vaughan Williams: Concerto Vir Hobo; Concerto Vir Tuba; The Lark Ascending*. Deutsche Grammophon (B0017IAUOK).
**Mozart: Klarinetconcerto in A, KV 622 en Hoboconcerto in C, KV 314.'' Decca (416 483-2)

## Notas 
## Verwysings
Tenkman

[duimnael|Muurskildery in [Keulen geïnspireerd deur die tenkman]]
Die **tenkman** (Engels: **Tank Man**;  Chinees: **王维林**, ook bekend as die **onbekende protesganger** of die **onbekende rebel**), is die bynaam vir 'n anonieme man wat internasionaal beroemd geword het toe hy op 5 Junie 1989 in die nasleep van die Tiananmen-betogings in 'n straat naby Tiananmen-plein, 'n kolom tenks se pad versper het. Foto- en videomateriaal is beskikbaar oor die voorval, wat een van die bekendste beelde van die twintigste eeu is en 'n simbool van protes geword het.

## Die voorval 
Die gebeurtenis het op 5 Junie 1989 in die omgewing van die Tiananmen-plein, in Chang'anlaan, plaasgevind. Die plein was destyds verlate, die dag nadat die studenteprotesaksies op die Plein van die Hemelse Vrede op bevel van die owerhede wreedaardig beëindig is. Die oomblik toe agtien tenks opdaag, het een man met inkopiesakke in die hand in die straat gestap, en daarin geslaag om die aankomende tenks tot stilstand te bring. Die voorste tenk probeer toe om die man te kry om uit die pad te gaan, maar hy bly staan in die pad. Die man klim toe op die eerste tenk en praat met die bestuurder. Uiteindelik, nadat hy van die tenk afgeklim het, is die man deur anonieme omstanders weggetrek en het in die skare verdwyn. en die foto is opgeneem in 'n oorsig van "100 foto's wat die wêreld verander het", saamgestel deur *Life* in 2003.

## Fotomateriaal 
Na afloop van die betogings word vier stelle foto's van die gebeurtenis bekend gemaak.

Stuart Franklin van Magnum Photos was ook op dieselfde balkon. Sy foto gee 'n meer uitgebreide beeld van die situasie waarin verskeie tenks sigbaar is. Hy kon die materiaal deur 'n Franse student uit die land smokkel.

## Identiteit 
Die tenkman se identiteit is nog nooit met sekerheid vasgestel nie. Die op daardie staduim 19-jarige student met die naam Wang Weiling word geidentifiseer as die persoon maar dit kon nog nie bevestig word nie.

## Kuns 
Die tenkman inspireer ook kunstenaars. In 2013 het die Spaanse kunstenaar Fernando Sánchez Castillo 'n vyf meter hoë wit plastiekbeeldhouwerk van die tenkman gemaak vir sy tentoonstelling "The Sleep of Reason" in Rabo Art Zone Utrecht.   Een weergawe was volgens skaal en dit was op 'n gereelde basis in Hoog Catharijne in Utrecht tydens die Call of the Mall uitgestal. Die beeld is so lewensgetrou dat dit bewaak moes word, angesien mense aan die tenkman wou raak. Die Centraal Museum Utrecht het hierdie kunswerke aangekoop nadat Call of the Mall geëindig het. Dit is nou deel van die permanente uitstalling.

## Eksterne skakels 
*  Behind the Scenes: Tank Man of Tiananmen, artikel met die 4 foto's in *The New York Times*, 3 Junie 2009
* 1989 Tiananmen Square Protests, video op YouTube

## Verwysings 
## Bronne 
* http://www.pbs.org/wgbh/pages/frontline/tankman/view/

## Notas
George Osborne

**George Gideon Oliver Osborne** (gebore **Gideon Oliver Osborne** op 23 Mei 1971) is 'n Britse politikus van die Konserwatiewe Party.
Numeriese en meetkundige patrone

**Numeriese en meetkundige patrone**, soos dit in skoolkurikula bekend staan, het betrekking op:

* Rekenkundige rye, en
* Meetkundige rye
Digitale en analogiese tyd

Galileo Galilei was ’n uitvinder wat in 1564 gebore is. Hy het gekyk hoe ’n lamp teen die plafon van die Pisa-katedraal geswaai het. Hy het die lamp se tyd met sy polsslag gemeet. Hy het besef die lamp het altyd dieselfde tyd geneem om ’n swaai van een kant na die ander te voltooi. Hy het later ’n slinger gebruik om tyd te meet.

Mense het met verloop van tyd die tyd op baie maniere gemeet. Hulle het verskillende soorte sonwysers, kerse, uurglase, waterhorlosies en slingerklokke gebruik.

Vandag weet ons hoe laat dit is deur ’n horlosie met ’n lang wyser en ’n kort wyser wat elk beweeg te gebruik. Die getalle 1 tot 12 om die horlosie wys vir ons die uur. Die kort wyser wys die uur. Ons tel die minute in 5’e om die horlosie. Die lang wyser wys die minute. Dit word ’n analooghorlosie genoem.

’n Digitale horlosie wys die tyd net met syfers en het nie wysers wat die ure en minute wys nie. Dit wys hoeveel minute sedert die laaste uur verby is. Digitale tyd word oor 24 uur gemeet. Dus is 3 nm. is 15:00 (12 ure + 3 ure). Eenuur kan 01:00 of 13:00 wees in 24-uur-tyd, afhangend of dit dag of nag is.

## Tydsones 
Tyd word gemeet deur na die posisie van die son te kyk. Die son is by sy hoogste punt om 12-uur in die middag. Die aarde voltooi elke 24 uur ’n rotasie op sy eie as soos dit om die son beweeg.

Wetenskaplikes het die idee gekry om die Aarde in tydsones te verdeel. Daar is 24 ure in ’n dag, so daar is 24 tydsones. Op ’n spesifieke tydstip het verskillende dele van die wêreld verskillende tye op hulle horlosies.

In Suid-Afrika is daar net een tydsone. Dus is die tyd dieselfde in alle dele van Suid-Afrika. Maar wanneer dit 12-uur in die middag in Londen is, is dit 2 nm. in Johannesburg.

## Lees van tyd 
### Analoog 
* Horlosie met wysers.
* Gebruik slegs 1:00 – 12:00
* vm. – voormiddag (Middernag tot 12:00 die middag)
* nm. – namiddag (12:00 Middag tot Middernag)

### Digitaal 
* Slegs syfers
* Gebruik 0:00 – 24:00
* 00:00 – 12:00 (middernag tot 12:00 die middag)
* 13:00 – 24:00 (12:00 middag tot middernag)

### Omskakeling 
* 1 minuut = 60 sekondes
* 1 uur = 60 minute
* 24 uur = 1 dag
* 7 dae = 1 week
* 12 maande = 1 jaar
* 52 weke = 1 jaar
* 365 dae = 1 jaar
* 366 dae = Skrikkeljaar
* 10 Jaar = 1 dekade
* 100 Jaar = 1 eeu
* 1 000 Jaar = 1 millennium

## Optel van tyd 
* Tel elke eenheid apart op
* Verwerk jou antwoord na die regte eenheid

## Aftrek van tyd 
* Skryf alle eenhede onder mekaar

* NB! Wanneer daar geleen word, moet jy die eenhede omskakel. Bv. Wanneer daar 1 week geleen word, leen ons eintlik 7 dae

## Instrumente 
* Polshorlosies
* Klokhorlosie
* Stophorlosies

## Bronne 
*Almal verstaan Wiskunde Graad 4 Leerderboek*. 2012. Northlands: Macmillan South Africa

*Almal verstaan Wiskunde Graad 5 Leerderboek*. 2012. Northlands: Macmillan South Africa

*Almal verstaan Wiskunde Graad 6 Leerderboek*. 2012. Northlands: Macmillan South Africa

Vereniging vir Afrikaanse Wiskunde-onderwysers
Witali Klitsjko

duimnael|200px|Witali Klitsjko.
**Witali Wolodimirowitsj Klitsjko** (Oekraïens: Віталій Володи́мирович Кличко; gebore 19 Julie 1971 in Belowodskoje, Kirgisiese SSR, Sowjetunie) is 'n Oekraïense politikus en vroeëre professionele bokser. Hy is die stigter van die party Oekraïense Demokratiese Alliansie vir Hervormings, of OeDAR (Український демократичний альянс за реформи Віталія Кличка, УДАР: UDAR).

Op 25 Mei 2014 is Klitsjko tot burgemeester van die Oekraïense hoofstad, Kijif, verkies. Daarnaas is hy in die algemene verkiesing van 26 Oktober 2014 as afgevaardigde in die Oekraïense parlement verkies.

Klitsjko is 'n afgetrede kampioen (*WBC Emeritus Champion*) in die swaargewigklas van die Wêreldboksraad WBC asook vroeëre wêreldkampioen van die Wêreldboksorganisasie WBO. Altesaam 87,23 persent van sy teëstanders is uitgeslaan - een van die hoogste persentasies in die geskiedenis van professionele boks.
John Bolton

**John Robert Bolton** (gebore 20 November 1948 in Baltimore, Maryland) is 'n Amerikaanse prokureur, politieke kommentator, konsultant (in diens van die Republikeinse Party), regeringsamptenaar en vroeëre diplomaat wat van 9 April 2018 tot 10 September 2019 die amp van 27ste Nasionale Veiligheidsadviseur van die Verenigde State beklee het.

Bolton is 'n gewese senior vennoot van die *American Enterprise Institute (AEI)* en kommentator vir die nuuskanaal *Fox News Channel*. Hy was adviseur oor buitelandse beleid vir Mitt Romney, die Republikeinse Party se kandidaat vir die presidensiële verkiesing van 2012. Bolton was betrokke by 'n verskeidenheid konserwatiewe organisasies, waaronder die *Gatestone Institute* waar hy tot Maart 2018 as voorsitter gefungeer het, en as 'n direkteur vir die Projek vir die Nuwe Amerikaanse Eeu (*Project for the New American Century*) wat vir die militêre intervensie in Irak gepleit het.

Bolton word deur politieke opponente as oorlogsvalk beskryf, onder meer weens sy steun vir regimeverandering in Iran, Sirië, Libië, Venezuela, Kuba, Jemen en Noord-Korea. Ondanks sy betrokkenheid by organisasies wat as «neokonserwatief» bestempel word, hou Bolton nie daarvan om as aanhanger van hierdie stroming binne die Amerikaanse politiek gekategoriseer te word nie.

Bolton het hom as 'n kenner van Britse politiek voorgedoen en het persoonlike kontak met 'n verskeidenheid Britse politici. Die Verenigde Koninkryk (VK) se onttrekking uit die Europese Unie geniet sy entoesiastiese steun. So het hy 'n omvattende bilaterale handelsooreenkoms in die vooruitsig gestel.

Bolton publiseer sy outobiografie in Junie 2020, getiteld *The Room Where It Happened*. 

In Julie 2025 het John Bolton voorgestel dat Algerië ’n geskenk aan Donald Trump bied sodat hy die Amerikaanse erkenning van Marokkaanse soewereiniteit oor Wes-Sahara sou laat vaar. .

## Verwysings
Cecil Skotnes

**Cecil Edwin Frans Skotnes** (1 Junie 1926 in Oos-Londen – 4 April 2009 in Kaapstad) was 'n Suid-Afrikaanse kunstenaar.

Skotnes is op 1 Junie 1926 in Oos-Londen gebore en het sy skoolopleiding in Johannesburg ontvang. Terwyl hy gedurende die Tweede Wêreldoorlog in Italië militêre diens gedoen het, het hy in 1945 vir ses maande tekenonderrig in Florence ontvang. Na sy terugkeer het hy vir 'n jaar aan die kunsskool van die Witwatersrandse Tegniese Kollege en daarna (1947) aan die Universiteit van die Witwatersrand gestudeer.

Hy het die BA-graad in die skone kunste in 1950 behaal. In 1951 het hy op 'n studiereis na Europa vertrek, waar die werk van veral Pablo Picasso en Henry Moore hom beïnvloed het. In 1952 het hy direkteur van die Polly Street Kunssentrum in Johannesburg geword, ’n pos wat hy tot in 1966 beklee het. Skotnes se deeglike kennis van die Westerse kuns en sy sterk aanvoeling vir die Afrika-tradisie en die sogenaamde Afrika-idioom het hom in staat gestel om die twee kulture in sy kuns te verenig.

Skotnes se grootste bydrae tot en grootste invloed op die Suid-Afrikaanse kuns was dan ook die opleiding wat hy aan Swart kunstenaars tydens sy verbintenis met die Polly Street Kunssentrum verskaf het (onder andere aan Louis Maqhubela, Ephraim Ngatane, Leonard Matsoso, Sydney Kumalo, Dumile Feni en Ezrom Legae). Hoewel Skotnes ook die landskap as onderwerp gebruik, spits hy hom hoofsaaklik toe op die menslike figuur, wat as bron van inspirasie dien vir die half-abstrakte, verwronge en later ook kubistiese vorme wat hy met 'n besliste Afrika-element weergee.

Na 1966 het Skotnes sterker kleure gebruik en hom, benewens die houtsnykuns, ook op ander media toegelê (olieverf en houtskool). Hy stel besonder belang in die legendes en geskiedenis van die Swart stamme van Afrika en een van die temas wat hy intensief behandel het, was die van die Zoeloekoning Shaka.

In 1973 het hy 'n hele verhalende reeks van die historiese figuur in hout gemaak. Skotnes het al talle openbare opdragte uitgevoer, waaronder ’n fries en gravering vir die African Life-sentrum in Kaapstad, 'n muurpaneel vir 'n gebou in Mafikeng en versierings vir die altaarmuur in ’n Rooms-Katolieke kerk in Welkom.

In 1979 het Skotnes na Kaapstad verhuis, waar hy tot sy dood gewoon het. Hy is op 4 April 2009 oorlede op die ouderdom van 82.

## Toekennings 
Hy is in 2003 die Orde van Ikhamanga (Goud) toegeken deur die Suid-Afrikaanse regering vir sy bydrae tot die Suid-Afrikaanse kuns.

## Verwysings 
## Bronnelys 
* *Wêreldspektrum*, 1982, , volume 25, bl. 191
Rudolf Kempe

duimnael|Rudolf Kempe
**Rudolf Kempe** (14 Junie 1910 &ndash; 12 Mei 1976) was 'n Duitse dirigent.

## Biografie 
Kempe is in Dresden gebore waar hy vanaf die ouderdom van veertien jaar by die Dresden Staatsoperaskool studeer het. Hy het van 1929 af in die opera-orkes van Dortmunder Philharmoniker hobo gespeel, en later ook in die Leipzig Gewandhausorkes. Bykomend tot die hobo het hy ook gereeld die klavier bespeel, hetsy  as solis, hetsy as begeleiding in kamermusiek, as gevolg waarvan die nuwe Direkteur van die Leipzig Opera hom in 1933 uitgenooi het om 'n *répétiteur*, en later 'n dirigent, vir die operahuis te word.

Gedurende die Tweede Wêreldoorlog was Kempe na die leër opgeroep, maar in stede van aktiewe diens is hy ontplooi in musikale aktiwiteite, waar hy vir die troepe gespeel het, en later die hoofdirigeerpos van die  Chemnitz operahuis oorgeneem het.  Hy het vir die res van sy lewe 'n verhouding met die Dresden orkes onderhou, en sommige van die bekendste opnames saam met die orkes gemaak gedurende die stereo era.

Sy internasionale loopbaan het afgeskop met betrekkinge by die Weense Staatsopera in die 1951 seisoen, waarvoor hy *Die Zauberflöte*, *Simon Boccanegra,* en *Capriccio.* gedirigeer het As gas-dirigeer het Kempe dikwels München herbesoek waar hy meestel werke uit die Italiaanse repertoire gelei het.

Kempe se eerste uitvoering by die Bayreuth Festspielhaus was in 1960. Hy het aldaar die Ringsiklus gelei, welke uitvoering noemenswaardig was vir 'n veelvuldige rolverdeling, met die rol van Wotan wat verdeel is tussen Hermann Uhde en Jerome Hines, en die rol van Brünnhilde tussen Astrid Varnay en Birgit Nilsson.

### Orkestraal 
Kempe was vanaf 1955 met die Koninklike Filharmoniese Orkes (RPO) geassosieer. In 1960 het hy die orkes se assosiaatdirigent geword (hy was deur die orkes se stigter, Sir Thomas Beecham, vir die rol gekies).  In 1961 en 1962 was hy die hoofdirigent van die RPO, en vanaf 1963 tot 1975 die Artistieke Direkteur daarvan. 'n Lid van die RPO sou later van Kempe sê, "Hy was 'n wonderlike beheerder van die orkes, en 'n baie goeie begeleier...Kempe was soos iemand wat 'n resiesmotor bestuur, en die klavier rondom die draaie volg." 

Van 1965 tot 1972 het Kempe saam met die Tonhalle-Orchester Zürich gewerk, en hy het vanaf 1967 tot en met sy dood die München Filharmoniese orkes saam met wie hy internasionale toere onderneem het, gelei.

Tydens die laaste maande van sy lewe was Kempe die hoofdirigent van die BBC Simfonieorkes. Die openingskonsert van die Henry Wood Promenade Concerts op 16 July 1976, waarin hy sy BBC-spelers sou lei tydens Beethoven se *Missa solemnis*, het egter 'n gedenkkonsert vir Kempe geword na sy sterfte twee maande tevore in Zürich op die ouderdom van 65 jaar.

## Verwysings 
## Eksterne skakels 
*
Priti Patel

**Priti Sushil Patel** (gebore 29 Maart 1972) is 'n Britse politikus van die Konserwatiewe Party wat van 24 Julie 2019 tot 6 September 2022 die amp van minister van Binnelandse Sake van die Verenigde Koninkryk beklee het. Ideologies word Priti Patel by die Konserwatiewe Party se regtervleuel gereken. Sy is as dogter van Indiese immigrante uit Uganda in Londen gebore. Haar ouers het Uganda in 1972 verlaat kort voordat diktator Idi Amin die meeste Asiatiese bewoners uit die land gedryf het. Patel het aan die Keel-universiteit en aan die Universiteit van Essex gestudeer.

## Omstredenheid 
In 2012 het Patel saam met vier ander afgevaardigdes in die Britse Laerhuis, na wie as "*young guns*" verwys is, opslae gemaak nadat sy Britse werkers van luiheid beskuldig en beweer het dat "die Verenigde Koninkryk luiheid nog beloon".

Die gesiene Britse dagblad *The Guardian *het Priti Patel gedurende haar ampstermyn as minister in 2017 as onbevoeg beskryf, net soos Boris Johnson. Op 8 November 2017 het Priti Patel as minister van internasionale ontwikkeling bedank nadat sy ongemagtigde gesprekke met Israeliese regeringslede en sakelui gevoer en aanvanklik nie die waarheid aangaande hierdie kontakte teenoor die destydse eerste minister Theresa May erken het nie.

## Verwysings
Sajid Javid

**Sajid Javid** (gebore 5 Desember 1969) is 'n Britse politikus wat van 24 Julie 2019 tot 13 Februarie 2020 die amp van minister van Finansies van die Verenigde Koninkryk beklee het.
Dominic Raab

**Dominic Rennie Raab** (gebore 25 Februarie 1974) is 'n Britse politikus wat sedert 24 Julie 2019 die amp van minister van Buitelandse Sake van die Verenigde Koninkryk beklee. Hy is 'n lid van die Konserwatiewe Party en is sedert die algemene verkiesing van 2010 lid van die parlement vir Esher en Walton.

Hy het sedert 6 April 2020 waargeneem as premier van Brittanje as gevolg van Boris Johnson se opname in die waakeenheid weens erge simptome van COVID-19.

## Verwysings
Chris Grayling

**Christopher Stephen Grayling** (gebore 1 April 1962) is 'n Britse politikus wat aan die Konserwatiewe Party behoort.

Hy was minister van Vervoer, Justisie en Arbeid gewees.
Penny Mordaunt

**Penelope Mary Mordaunt** (gebore 4 Maart 1973) is 'n Britse politikus en sedert 6 September 2022 die Leier van die House of Commons en Here President van die Raad. She was voorheen minister van verdediging van Mei tot Julie 2019, minister van internasionale ontwikkeling van 2017 tot 2019, asook minister van vroue en gelykhede tussen 2018 en 2019. Mordaunt verteenwoordig sedert 2010 die Portsmouth-Noord-kiesafdeling in die Huis van Commons as 'n lid van die regerende Konserwatiewe Party.
## Biografie
Penny Mary Mordaunt is op 4 Maart 1973 in Torquay in Devon in die suide van Engeland gebore. Haar vader, John Mordaunt, het in die Valskerm Regiment gedien voordat hy 'n onderwyser geword het. Hy het later as 'n jeugwerker vir die Hampshire-streeksraad gewerk. Haar moeder, Jennifer, het as 'n spesiale behoefte onderwyseres gewerk.

Mordaunt het twee broers: haar tweeling, James, en 'n jonger broer, Edward. Sy het die Oaklands Rooms Katolieke Skool in Waterlooville, Hampshire, bygewoon en het drama aan die Victoryland Theatre School gestudeer.

Mordaunt was 15 toe haar ma aan borskanker gesterf het en nadat sy skool klaargemaak het, het sy haar jonger broer Edward se primêre versorger geword. Die jaar daarna is haar pa ook met kanker gediagnoseer, waarvan hy herstel het. Om haar studies te finansier, het Mordaunt in 'n Johnson & Johnson-fabriek gewerk en was towenaar Will Ayling se assistent.

Sy is die eerste persoon in haar familie wat universiteit bygewoon het. Sy het 'n graad in filosofie aan die Universiteit van Reading behaal. Mordaunt was aktief in studentepolitiek en het as president van die Reading University Studente-unie gedien.
## Politieke loopbaan
Mordaunt is in die 2010-verkiesing tot die Britse Huis van Kommons verkies. Sy is in 2015  herverkies. Mordaunt is in Mei 2015 as Minister van Staat vir die Weermag aangestel en het die eerste vrou geword om die pos beklee.

Na Theresa May se aanstelling as Eerste minister in Julie 2016, is Mordaunt as Staatsminister vir Gestremde Mense, Werk en Gesondheid aangewys.

Mordaunt het in November 2017 'n lid van die kabinet geword toe sy as minister van internasionale ontwikkeling aangewys is. Sy het vir Priti Patel opgevolg. In April 2018 is sy as minister van vroue en gelykhede nadat Amber Rudd bedank het.

Op 1 Mei 2019 het Mordaunt die eerste vrou geword om as Britse Minister van Verdediging te dien. Na Boris Johnson se verkiesing as leier van die Konserwatiewe Party in Julie 2019, het hy vir Mordaunt afgedank.

Mordaunt was in 2022 twee keer 'n kandidaat vir die Britse Konserwatiewe Party-leierskap. Sy het teen Liz Truss en Rishi Sunak onderskeidelik verloor.

Op 6 September 2022 is Mordaunt deur Truss as die Leier van die House of Commons en as die Here President van die Raad aangewys. Vier dae later, as Lord President van die Raad, het sy die Toetredingsraad-seremonie van koning Charles III voorgesit.

## Verwysings
## Eksterne skakels
Liz Truss

**Mary Elizabeth Truss** (gebore 26 Julie 1975) is 'n Britse politikus wat van 6 September 2022 tot 25 Oktober 2022 as Eerste minister van die Verenigde Koninkryk gedien het. Sy het te midde van 'n finansiële en politieke krisis bedank. Met 'n ampstermyn van 50 dae in die amp, is sy die kortste dienende eerste minister in die Verenigde Koninkryk se geskiedenis. Sy het voorheen kabinetsposisies beklee onder premiers David Cameron, Theresa May en Boris Johnson, insluitende as buitelandse sekretaris van 2021 tot 2022. Sy was die Parlementslid (LP) vir Suidwes-Norfolk van 2010 tot 2024. 

Op 5 September 2022 is sy tot leier van die Konserwatiewe Party verkies nadat Boris Johnson bedank het. Voorheen was sy minister van internasionale handel, minister van buitelandse sake en minister van vroue en gelykheid. 

Sy het op 20 Oktober 2022 as leier van die Konserwatiewe Party bedank met die voorneme om die pos van eerste minister prys te gee sodra ’n opvolger gekies is. Sy is deur Rishi Sunak as eerste minister opgevolg.

## Verwysings
Ben Wallace (politikus)

**Robert Ben Lobban Wallace** (gebore 15 Mei 1970) is 'n Britse politikus wat sedert 24 Julie 2019 die ampt van minister van Verdediging van die Verenigde Koninkryk beklee.
Stephen Barclay

**Stephen Paul Barclay** (gebore 3 Mei 1972) is 'n Britse politikus en sedert 16 November 2018 minister van Brexit van die Verenigde Koninkryk.
Nicky Morgan

**Nicky Morgan** (gebore 1 Oktober 1972) is 'n Britse politikus wat aan die Konserwatiewe Party behoort.

Sedert 24 Julie 2019 is sy minister van Digitale Sake, Kultuur, Media en Sport in die Johnson-kabinet.

Morgan was voorheen die minister van Onderwys gewees.

## Eksterne skakels
Gavin Williamson

**Gavin Alexander Williamson** (gebore 25 Junie 1976) is 'n Britse politikus wat sedert die 24 Julie 2019 die amp van minister van Onderwys van die Verenigde Koninkryk beklee.
Matt Hancock

**Matthew John David Hancock** (gebore 2 Oktober 1978) is 'n Britse politikus wat tussen Julie 2018 en Junie 2021 die amp van minister van Volksgesondheid en Maatskaplike Werk van die Verenigde Koninkryk beklee het. 

Op 26 Junie 2021, nadat 'n buite-egtelike verhouding openbaar is waarin hy die sosiale afstandsriglyne oortree het, het Matt Hancock as gesondheidsekretaris bedank.
Andrea Leadsom

**Andrea Jacqueline Leadsom** (gebore 13 Mei 1963) is 'n Britse politikus wat sedert 24 Julie 2019 die amp van minister van Sake, Energie en Industriële Strategie van die Verenigde Koninkryk beklee.