David Coulthard

**David Marshall Coulthard**, MBE (* 27 Maart 1971 in Twynholm, Skotland), met die bynaam "DC", is 'n voormalige Britse Formule Een renjaer en TV-kommentator. Coulthard het 13 Grands Prix oor 15 seisoene (van 1994 tot 2008) gewen en was die naaswenner in die 2001 Formule Een-wêreldbestuurderskampioenskap, terwyl hy vir McLaren gejaag het.

Coulthard is in Skotland gebore en getoë, en het op 11-jarige ouderdom begin kartry en vroeë sukses behaal voordat hy tot motorrenne in die Britse Formule Ford-kampioenskap en die Formule 3000-reeks gevorder het. Hy het die eerste keer in Formule Een vir Williams in die 1994-seisoen gery en die oorlede Ayrton Senna opgevolg. Die volgende jaar het hy sy eerste Grand Prix in Portugal gewen, en toe vir die 1996-seisoen verskuif na McLaren. Nadat hy twee wedrenne in die 1997-seisoen gewen het, het hy in die 1998-seisoen derde geëindig in die Wêreldjaerskampioenskap.

Hy het vyf wedrenne gedurende 1999 en 2000 gewen voordat hy tweede geëindig het in die bestuurderskampioenskap na Michael Schumacher in 2001. Nog twee oorwinnings het tussen 2002 en 2003 gevolg voordat hy McLaren aan die einde van 2004 verlaat het. Hy het in 2005 na Red Bull verskuif en 'n jaar later hul eerste podium verseker. Coulthard het aan die einde van 2008 uit Formule Een getree, nadat hy 13 oorwinnings, 12 voorwegspronge, 18 vinnigste rondtes en 62 podiums behaal het.

Nadat hy uit Formule Een getree het, het Coulthard voortgegaan om saam met Red Bull as konsultant te werk en by die BBC aangesluit as kommentator en kenner vir hul dekking van Formule Een. Hy het in 2010 na aktiewe motorsport teruggekeer en by Mücke Motorsport in DTM aangesluit en aan die einde van 2012 uitgetree. Coulthard het ook aan die Race of Champions deelgeneem, in 2008 as naaswenner in die Bestuurdersbeker geëindig en die kompetisie in 2014 en 2018 gewen. Sedert 2016 werk hy as kommentator en ontleder vir Channel 4 nadat hulle die BBC se terrestriële televisieregte oorgeneem het. In 2022 het hy by die Nordiese stroomdiens Viaplay aangesluit. Daar verskyn hy tydens Formule Een-rennaweke as verslaggewer en kundige kommentator saam met Mika Häkkinen en Tom Kristensen.

In 2019 is hy verkies tot president van die British Racing Drivers' Club (eienaar van die Silverstone-renbaan).

links|duimnael|300px|Coulthard se Formule 3000-motor wat hy in die 1993-seisoen vir Pacific Racing bestuur het
[links|duimnael|Coulthard in die geslote area by die [1993 Britse Grand Prix as Williams-toetsjaer]]

## Formule Een-loopbaan
### Williams (1994–1995)
#### 1994
[duimnael|regs|Coulthard by die [1994 Britse Grand Prix]]
Coulthard was gedurende 1993 en 1994 in diens van die Williams-span as hul amptelike toetsbestuurder. Williams se nommer-eenjaer, Ayrton Senna, het in die 1994 San Marino Grand Prix verongeluk, wat beteken het dat die span 'n tweede jaer sou benodig. Coulthard het 'n telefoonoproep van spanbaas Frank Williams ontvang om die Williams-renmotor oor vier dae by die Jerez-renbaan te toets, wat veroorsaak het dat hy 'n Formule 3000-ren by Pau misgeloop het.

Coulthard het sy debuut in Spanje gemaak, in die agtste posisie gekwalifiseer, en sou 'n punt aanteken voordat sy enjin 34 rondtes van die eindpunt die gees gegee het. Hy het dit opgevolg deur sy eerste punte aan te teken met 'n vyfde plek in Kanada. Williams het Coulthard vir die volgende wedren in Frankryk weg gelaat, wat die 1992-jaerskampioen Nigel Mansell toegelaat het om 'n eenmalige verskyning te maak weens druk van enjinverskaffer Renault. Die skuif het die verhouding tussen Williams en Coulthard versuur, wat vir die Britse Grand Prix teruggekeer het en vyfde geëindig het. Vir Duitsland het Williams 'n hersiene weergawe van hul motor, die Williams FW16B, bekendgestel. Nadat die motor twee keer gefaal het, is in drie agtereenvolgende renne punte aangeteken - insluitend 'n podium met 'n tweede plek in Portugal. Mansell het later teruggekeer om Coulthard se plek vir die laaste drie wedrenne van die seisoen te vul. Coulthard het die seisoen in die agtste plek afgesluit met Williams eerste in die vervaardigerskampioenskap. Vir sy rol is Coulthard as "BBC Young Sports Personality of the Year" bekroon en hy het ook 'n toekenning by die "BBC Scottish Sports Personality of the Year" ontvang.

In November 1994 het Coulthard in 'n kontrakdispuut gewikkel geraak. Tydens die Australiese Grand Prix het Coulthard verkies om Williams te verlaat en 'n kontrak met McLaren gesluit. Williams het egter daarop aangedring dat hulle die reg het om hul opsie uit te oefen om Coulthard, wat op 'n driejaarkontrak by die span was, te behou.[2] Coulthard se bestuur het aangevoer dat die Williams-opsie nie bindend was nie. Die dispuut het in Formule Een se kontrakerkenningsraad gedraai, wat op 14 Desember ten gunste van Williams beslis het, wat Coulthard gedwing het om by die span aan te bly.

#### 1995
In 1995 het Coulthard weer vir Williams meegeding, saam met sy spanmaat Damon Hill. Hy was optimisties vir die seisoen en het gesê: "Ek dink ek kan vanjaar 'n Grand Prix wen. Dit is regtig my doel, plus om punte in soveel wedrenne as moontlik aan te teken." Coulthard se seisoen het met omstredenheid begin toe hy en Benetton-jaer Michael Schumacher in die eerste ronde in Brasilië gediskwalifiseer is weens brandstofonreëlmatighede, waar Coulthard tweede geëindig het.  Op appèl is die oorspronklike resultate van albei bestuurders weer ingestel. Die volgende vyf wedrenne het vier uitvalle aan Coulthard besorg, plus 'n vierde plek in San Marino.

Ten spyte van sy swak vorm vroeg in die seisoen, het Coulthard vier opeenvolgende podiums verseker, met 'n verdere twee uitvalle in België en Italië. Vir Portugal het Williams 'n hersiene weergawe van hul motor, die Williams FW17B, bekendgestel. Coulthard het die voorwegspringposisie ingeneem en meeste van die wedren gelei om sy eerste Formule Een-renoorwinning te behaal. Hy het nog twee podiums by die Nürburgring en Pasifiese Grand Prix ingepalm, by Suzuka getol en berug in die 19de rondte in die kuipemuur vasgery terwyl hy in Adelaide voorgeloop het. Coulthard het die seisoen derde in die bestuurderskampioenskap geëindig, wat Williams gehelp het om die tweede plek in die vervaardigerskampioenskap te verseker.

### McLaren (1996–2004) 
#### 1996 
[links|duimnael| Coulthard tydens die [1996 San Marino Grand Prix]]
Vir 1996 was Coulthard se McLarenspanmaat die ervare bestuurder Mika Häkkinen en hy het geglo dat daar 'n kans was om wedrenne te wen, hoewel 'n uitdaging vir die Wêreldkampioenskap onwaarskynlik was tot 1997 of 1998.  Sy seisoen het sleg begin; hy het 'n versnellerprobleem in Australië ondervind, insluitend 'n botsing met die Jordan-bestuurder Martin Brundle in die eerste rondte. Coulthard het in Brasilië uitgetol en in Argentinië sonder punte geëindig. Coulthard het egter 'n podiumplek by die Nürburgring verseker en die wedren in San Marino gelei voordat hy 'n hidrouliese fout opgedoen het.

Hy het die uitslag opgevolg met 'n tweede plek in die nat wedren by Monaco voordat hy 'n ongeluk in die eerste rondte in die nat wedren in Spanje gemaak het. Voor die 1996 Kanadese Grand Prix het Coulthard 'n verlenging van sy kontrak geteken wat hom tot 1998 by McLaren sou hou.  Coulthard het punte aangeteken in die volgende vier wedrenne, voordat hy in drie agtereenvolgende renne moes onttrek. Hy het hierna buite die punteplekke in Portugal en Japan geëindig. Coulthard het daarin geslaag om die sewende plek in die Bestuurderskampioenskap te verower. Coulthard kon nie in die volgende vier rondes punte aanteken nie, weens 'n botsing in Argentinië en onbetroubaarheid met sy motor. Die faktor van onbetroubaarheid het dwarsdeur die seisoen 'n impak gehad, wat in Kanada opmerklik geword het toe Coulthard 'n kuipstop moes maak terwyl hy voor was en die motor koppelaarprobleme ontwikkel het. Hy moes in die seisoen nog vier keer onttrek, maar kon die Italiaanse Grand Prix wen. Hy kon nog twee podiumplekke in Oostenryk en Jerez behaal, toe Coulthard die tweede plek aan sy spanmaat Häkkinen onder spanbevele afgestaan het. Coulthard het daarin geslaag om die derde plek in die Bestuurderskampioenskap in te neem, gelykop in punte met die Benetton-bestuurder Jean Alesi.

#### 1998 
[regs|duimnael| Coulthard tydens die [1998 Kanadese Grand Prix|Kanadese Grand Prix van 1998]]
In 1998 het Coulthard by McLaren gebly, steeds met Häkkinen as spanmaat. Die seisoen het kontroversieel in Australië vir die McLaren-span begin toe Coulthard, wat voor was, Häkkinen verbygelaat het om die wedren te wen. Coulthard het later 'n ooreenkoms voor die wedren deur die span onthul dat wie ook al in die eerste draai in die eerste rondte die wedren sou lei, toegelaat sou word om te wen. Die wedren het egter 'n reeks bestendige resultate gekenmerk, met Coulthard wat drie verdere podiumplekke behaal het, insluitend 'n oorwinning in San Marino. Coulthard het uit drie van die volgende vier wedrenne onttrek, en het dit opgevolg deur 'n verdere vyf podiumplekke gedurende die res van die seisoen te behaal, insluitend 'n onttrekking in Italië.

Sy enigste resultaat buite die punteplekke was in België, na 'n 7de plek. In nat toestande het Coulthard aanvanklik in die eerste rondte gebots, wat 'n enorme botsing tussen verskeie motors veroorsaak het. Die wedren is herbegin, en hy was later betrokke in 'n omstrede botsing met Michael Schumacher toe hy verbygesteek is, wat tot 'n woedende konfrontasie in die kuipelaan gelei het. Coulthard het vyf jaar later erken dat die ongeluk sy fout was.. Coulthard het derde in die Bestuurderskampioenskap gekom, agter Schumacher en Häkkinen, en McLaren gehelp om die Vervaardigerskampioenskap te beklink. Coulthard is bekroon met die Hawthorn-gedenktrofee, 'n jaarlikse toekenning wat toegeken word aan die suksesvolste Britse of Statebondsbestuurder in Formule Een oor die verloop van een seisoen.

#### 1999 
[regs|duimnael| Coulthard tydens die [1999 Kanadese Grand Prix|Kanadese Grand Prix van 1999]]
Coulthard het vir 1999 by McLaren gebly, saam met Häkkinen. Sy seisoen het afgeskop met twee agtereenvolgende uittrede in Australië en Brasilië wat onderskeidelik weens hidrouliese en ratkasfoute veroorsaak is. Coulthard het daarin geslaag om tweede plek in San Marino te behaal voordat hy nog 'n ratkasprobleem in Monaco ondervind het. Hy het sy tweede podiumplek van die jaar in Spanje behaal voordat Coulthard later buite die puntetellingposisies in Kanada geëindig het en in Frankryk weens elektriese probleme uitgetree het. en McLaren gehelp om die tweede plek in die Vervaardigerskampioenskap te behaal.

#### 2000 
[regs|duimnael| Coulthard tydens die [2000 Belgiese Grand Prix]]
Vir 2000 het Coulthard sy skedule vir die seisoen herorganiseer, gekonsentreer op sy vertonings en minder tyd spandeer aan promosieveldtogte. Baie motorsportkritici het 2000 as Coulthard se "maak of breek"-jaar bestempel.

Die eerste rondtes van die seisoen was moeilik vir Coulthard; In die openingsronde in Australië het hy weens enjinprobleme onttrek en tweede in Brasilië geëindig voordat hy gediskwalifiseer is omdat die voorste vlerk-eindplate van sy motor 7 mm laer as die vereiste 50 mm bo die verwysingsvlak was. Coulthard het hierdie terugslae oorkom en in die volgende vyf wedrenne op die podium geëindig, wat oorwinnings in Brittanje en Monaco ingesluit het. In Junie het Coulthard 'n verlenging van sy kontrak onderteken, wat bevestig het dat hy vir 2001 by McLaren sou bly. 'n Nie-punte-aantekening in Kanada, gevolg deur 'n oorwinning in Frankryk, 'n oorwinning wat hy later beskryf het as die mees onvergeetlike van sy loopbaan, wat ook McLaren se enigste oorwinning ooit by die Magny-Cours-renbaan was. 'n Driekuns van podiumplekke het in die volgende drie rondes gevolg en 'n vierde plek in België verseker. Coulthard was tydens die eerste rondte in Italië betrokke in 'n botsing tussen verskeie motors. Dit sou gekenmerk word deur punte in die laaste drie rondes aan te teken, insluitend podiumplekke in Japan en Maleisië . Coulthard het derde in die Bestuurderskampioenskap geëindig, met 73 punte, en McLaren het tweede in die Konstruksiekampioenskappe geëindig. Coulthard het goed presteer in die eerste sewe wedrenne en veertig punte aangeteken, insluitend oorwinnings in Brasilië en Oostenryk. In Kanada het hy sy eerste uittrede van die seisoen beleef toe sy motor enjinprobleme ontwikkel het terwyl hy in die vierde posisie gehardloop het. Coulthard het sy nie-einde opgevolg met 'n podiumplek by die Nürburgring en deur vierde te eindig in Frankryk. Hy het 'n moeilike begin verduur: Sy motor het aan ratkasprobleme gely en hy het na 35 rondtes onttrek; en in die volgende wedren in Maleisië het albei motors na 24 rondtes weens enjinfaling onttrek. Twee weke later, in die Brasiliaanse Grand Prix, het Coulthard sy eerste podiumplek van die seisoen met 'n derde plek verseker. Als het verbeter vir Coulthard wat vier agtereenvolgende resultate binne die puntelys behaal het; dit het sy enigste oorwinning van die seisoen in Monaco ingesluit.

By die Kanadese Grand Prix het Coulthard sy tweede agtereenvolgende podiumplek behaal deur tweede te eindig. Hy het uit die volgende wedren by die Europese Grand Prix op die Nürburgring onttrek weens 'n botsing met Williams-bestuurder Juan Pablo Montoya. Dit was egter 'n keerpunt, aangesien Coulthard daarin geslaag het om in vyf uit die volgende agt wedrenne punte aan te teken, met slegs 'n onttrekking in die laaste rondte van die seisoen in Japan. Coulthard het die seisoen vyfde in die Bestuurderskampioenskap met 41 punte afgesluit.

Coulthard het die seisoen begin deur in Australië te wen en het in Maleisië uitgeval toe sy motor 'n elektriese probleem ontwikkel het. Hy het daarin geslaag om agtereenvolgens punte in Brasilië en San Marino te behaal nadat hy ná 'n botsing in Spanje uitgeval het. In Augustus het Coulthard 'n verlenging van sy kontrak geteken wat hom tot 2004 by McLaren sou hou. Coulthard kon nog twee podiumplekke in Duitsland en Japan verseker. Coulthard het sewende in die Bestuurderskampioenskap geëindig en 51 punte aangeteken. Coulthard het sy vierde agtereenvolgende Hawthorn-gedenktrofee vir sy pogings gedurende die seisoen verdien. en belowe dat sy benadering vir 2004 meer aggressief sou wees. Hy het 'n bestendige begin gehad: hy het twee keer agtereenvolgens punte aangeteken in die eerste twee wedrenne in Australië en Maleisië, ten spyte daarvan dat hy uit vorm was. Coulthard kon nie in die volgende vier wedrenne enige punte aanteken nie, wat opeenvolgende uitvalle in Monaco en by die Nürburgring ingesluit het. Hy kon egter punte behaal tydens die volgende twee wedrenne in Kanada en die Verenigde State. Die verandering van motor het betroubaarheid en resultate verbeter, wat Coulthard gehelp het om sesde plek tydens die Grand Prix te behaal, en verdere punte in vier verdere wedrenne gedurende die seisoen verseker het, Uiteindelik het Coulthard tiende in die Bestuurderskampioenskap geëindig, gelykop in punte met Ralf Schumacher. Hy het geen podiumplekke gedurende die seisoen behaal nie. Coulthard is 'n toetsrol by Ferrari aangebied, maar hy het dit van die hand gewys omdat hy besluit het om in 'n renstoel te bly.

Coulthard het die seisoen begin deur punte in vier van die eerste vyf wedrenne aan te teken. Voor die San Marino Grand Prix is Klien vervang deur Red Bull-toetsbestuurder Vitantonio Liuzzi, wat vir die volgende vier wedrenne as Coulthard se spanmaat gedien het. Die gedwonge onttrekking van alle spanne wat Michelinbande gebruik het, insluitend Red Bull, by die omstrede Grand Prix van die Verenigde State, het beteken dat Coulthard vir die eerste keer in sy loopbaan nie 'n wedren begin het nie. In Julie is aangekondig dat Coulthard vir 2006 by Red Bull sou bly. Dit het 'n keerpunt in sy seisoen gemerk, aangesien Coulthard nie punte in ses van die nege oorblywende wedrenne aangeteken het nie. Hy het drie keer punte behaal gedurende hierdie tydperk — in Duitsland, Turkye en Japan. Hy het die seisoen in die twaalfde plek afgesluit met Red Bull sewende in die Vervaardigerskampioenskap.  Hy het daarin geslaag om die volgende tien wedrenne waaraan hy deelgeneem het, te voltooi, insluitend punte in Kanada, die Verenigde State en Hongarye. Voor die Chinese Grand Prix, het Klien sy sitplek by Red Bull verloor, dus was Coulthard se spanmaat nou Robert Doornbos. Hy kon sy eerste punte van die seisoen aanteken met 'n vyfde plek in Spanje. Coulthard het opeenvolgend uitgeval in Kanada en die Verenigde State, voordat hy die vyfde plek in die 2007 Europese Grand Prix verseker het. In Julie is aangekondig dat Coulthard in 2008 by Red Bull sou bly.  Coulthard het die tiende plek in die Bestuurderskampioenskap verseker, met 14 punte. In Maleisië het Coulthard tydens oefening 'n veringprobleem met sy motor opgedoen, wat daartoe gelei het dat Red Bull vir motorveiligheid ondersoek is. Coulthard is later toegelaat om te jaag, en het daarin geslaag om 9de te eindig. Hy kon nie punte aanteken tot Kanada nie, toe hy derde op die podium geëindig het. Voor die Britse Grand Prix, waar hy in die eerste rondte uitgeval het toe hy deur Toro Rosso-bestuurder Sebastian Vettel getref is, het Coulthard aangekondig dat hy aan die einde van die seisoen uit Formule Een sou aftree, hoewel hy by Red Bull as 'n toets- en ontwikkelingskonsultant sou aanbly..

Oor die volgende vyf wedrenne kon Coulthard almal klaarmaak, alhoewel sonder enige punte. Hy het die laaste punte van sy loopbaan met 'n sewende plek in Singapoer aangeteken. In sy laaste wedren in Brasilië, is Coulthard se Red Bull RB4 versier in die kleure van "Wings for Life", 'n liefdadigheidsorganisasie wat toegewy is aan die bewusmaking van rugmurgbeserings. Hy kon nie die wedren voltooi nie, toe sy motor deur Williams-bestuurder Nico Rosberg getref is en sy motor in die pad van Rosberg se spanmaat Kazuki Nakajima gestuur is.

## Formule Een-uitslae
(Renne in **vetdruk** is voorste wegspringplek; renne in *skuinsdruk* is vinnigste rondte)

## Verwysings