Innovasie

[duimnael|[Thomas Edison met fonograaf in die laat 1870's. Edison was een van die mees produktiewe uitvinders in die geskiedenis, met 1 093 Amerikaanse patente in sy naam.]]
**Innovasie** is die praktiese implementering van idees wat lei tot die bekendstelling van nuwe goedere of dienste of verbetering in die aanbieding van goedere of dienste. ISO TC 279 in die standaard ISO 56000:2020 definieer innovasie as "'n nuwe of veranderde entiteit wat waarde besef of herverdeel". Ander het verskillende definisies; 'n algemene element in die definisies is 'n fokus op nuutheid, verbetering en verspreiding van idees of tegnologieë.

Innovasie vind dikwels plaas deur die ontwikkeling van meer doeltreffende produkte, prosesse, dienste, tegnologieë, kunswerke of sakemodelle wat innoveerders aan markte, regerings en die samelewing beskikbaar stel.

Innovasie hou verband met, maar is nie dieselfde as, uitvinding nie:  innovasie is meer geneig om die praktiese implementering van 'n uitvinding (d.w.s. nuwe / verbeterde vermoë) te behels om 'n betekenisvolle impak in 'n mark of samelewing te maak, en nie alle innovasies vereis 'n nuwe uitvinding nie.

Tegniese innovasie manifesteer hom dikwels deur die ingenieursproses wanneer die probleem wat opgelos word van 'n tegniese of wetenskaplike aard is. Die teenoorgestelde van innovasie is ontginning.

## Definisie
Opnames van die literatuur oor innovasie het 'n verskeidenheid definisies gevind. In 2009 het Baregheh et al. het ongeveer 60 definisies in verskillende wetenskaplike artikels gevind, terwyl 'n 2014-opname meer as 40 gevind het.

In 'n studie van hoe die sagteware-industrie innovasie oorweeg, is die volgende definisie wat deur Crossan en Apaydin gegee is, as die volledigste beskou. Crossan en Apaydin het voortgebou op die definisie gegee in die Organisasie vir Ekonomiese Samewerking en Ontwikkeling (OESO) Oslo-handleiding: 

Innovasie is produksie of aanvaarding, assimilasie en ontginning van 'n waardetoegevoegde nuwigheid in ekonomiese en sosiale sfere; vernuwing en vergroting van produkte, dienste en markte; ontwikkeling van nuwe produksiemetodes; en die vestiging van nuwe bestuurstelsels. Dit is beide 'n proses en 'n uitkoms.

Die Amerikaanse sosioloog Everett Rogers het dit soos volg gedefinieer:
"'n Idee, praktyk of voorwerp wat deur 'n individu of ander eenheid van aanneming as nuut beskou word"

Volgens Alan Altshuler en Robert D. Behn sluit innovasie oorspronklike uitvinding en kreatiewe gebruik in. Hierdie skrywers definieer innovasie as generering, toelating en verwesenliking van nuwe idees, produkte, dienste en prosesse.
Twee hoofdimensies van innovasie is graad van nuutheid (d.w.s. of 'n innovasie nuut vir die firma, nuut op die mark, nuut vir die industrie of nuut vir die wêreld is) en soort innovasie (d.w.s. of dit proses of produk-diens stelselinnovasie is).

Peter Drucker het geskryf:
Innovasie is die spesifieke funksie van entrepreneurskap, hetsy in 'n bestaande besigheid, 'n staatsdiensinstelling, of 'n nuwe onderneming wat deur 'n eensame individu in die gesinskombuis begin is. Dit is die middel waardeur die entrepreneur óf nuwe welvaartproduserende hulpbronne skep óf bestaande hulpbronne met verbeterde potensiaal om welvaart te skep, toeken.

### Kreatiwiteit en innovasie
In die algemeen word innovasie van kreatiwiteit onderskei deur die klem op die implementering van kreatiewe idees in 'n ekonomiese omgewing. Amabile en Pratt in 2016, op grond van die literatuur, onderskei tussen kreatiwiteit ("die produksie van nuwe en nuttige idees deur 'n individu of klein groepie individue wat saamwerk") en innovasie ("die suksesvolle implementering van kreatiewe idees binne 'n organisasie").

### Ekonomie en innovasie
In 1957 kon die ekonoom Robert Solow aantoon dat ekonomiese groei twee komponente het. Die eerste komponent kan toegeskryf word aan groei in produksie, insluitend loonarbeid en kapitaal. Daar is gevind dat die tweede komponent produktiwiteit is. Sedertdien het ekonomiese historici probeer om die proses van innovasie self te verduidelik, eerder as om aan te neem dat tegnologiese uitvindings en tegnologiese vooruitgang produktiwiteitsgroei tot gevolg het.

Die konsep van innovasie het na die Tweede Wêreldoorlog ontstaan, meestal danksy die werke van Joseph Schumpeter (1883–1950) wat die ekonomiese gevolge van innovasieprosesse as Konstruktiewe vernietiging beskryf het. Vandag sien konsekwente neo-Schumpeteriaanse geleerdes innovasie nie as neutrale of apolitieke prosesse nie. Innovasie kan eerder as sosiaal gekonstrueerde prosesse gesien word. Daarom hang die konsepsie daarvan af van die politieke en samelewingskonteks waarin innovasie plaasvind. Volgens Shannon Walsh word "innovasie vandag die beste verstaan as innovasie onder kapitaal" (bl. 346).  Dit beteken dat die huidige hegemoniese doel vir innovasie kapitaalvalorisering en winsmaksimering is, geïllustreer deur die toe-eiening van kennis (bv. deur patentering), die wydverspreide praktyk van beplande veroudering (insluitend gebrek aan herstelbaarheid deur ontwerp), en die Jevons-paradoks, wat negatiewe gevolge van eko-doeltreffendheid beskryf aangesien energieverminderende effekte geneig is om meganismes te aktiveer wat lei tot energie-verhoging effekte.

## Sien ook
* Vinnova

## Verwysings