open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Vlae van state van Venezuela

Hierdie galery van **vlae van state van Venezuela** wys die vlae van die 23 state van Venezuela asook dié van die Federale Distrik en die Federale Gebiede.

## Vlae van die state 

Beeld:Flag of Amazonas Indigenous State.svg|Amazonas
Beeld:Flag of Anzoátegui State (original version).svg|Anzoátegui
Beeld:Flag of Apure State.svg|Apure
Beeld:Flag of Aragua State.svg|Aragua
Beeld:Flag of Barinas State.svg|Barinas
Beeld:Flag of Bolívar State.svg|Bolívar
Beeld:Flag of Carabobo State.svg|Carabobo
Beeld:Flag of Cojedes State.svg|Cojedes
Beeld:Flag of Delta Amacuro State.svg|Delta Amacuro
Beeld:Flag of Falcón State.svg|Falcón
Beeld:Flag of Guárico.svg|Guárico
Beeld:Flag of Lara State.svg|Lara
Beeld:Flag of Mérida State.svg|Mérida
Beeld:Flag of Miranda State.svg|Miranda
Beeld:Flag of Monagas State.svg|Monagas
Beeld:Flag of Nueva Esparta.svg|Nueva Esparta
Beeld:Flag of Portuguesa.svg|Portuguesa
Beeld:Flag of Sucre State.svg|Sucre
Beeld:Flag of Táchira.svg|Táchira
Beeld:Flag of Trujillo State.svg|Trujillo
Beeld:Flag of La Guaira State.svg|Vargas
Beeld:Flag of Yaracuy State.svg|Yaracuy
Beeld:Flag of Zulia State.svg|Zulia

## Vlae van die federale gebiede 

Beeld:Flag of Caracas.svg|Federale Distrik
Beeld:Federal dependencies of Venezuela's Flag.svg|*Dependencias Federales*

## Sien ook 
* Vlag van Venezuela
* State van Venezuela

## Eksterne skakels 
*  Venezuela – State by *Flags of the World*.
Nobelium

**Nobelium** (IFA: ), ook bekend as **unnilbium** (IFA: , simbool **Unb**), is 'n sintetiese element in die periodieke tabel met die simbool **No** en atoomgetal 102. 'n radioaktiewe metallieke transuraan in die actinide reeks, nobelium word gesintetiseer deur curium met koolstof ione te bombardeer. Dit is vir die eerste keer deur 'n span gelei deur Albert Ghiorso en Glenn T. Seaborg in 1958 geïdentifiseer.

## Merkbare eienskappe 
Min is bekend oor nobelium en slegs klein hoeveelhede is ooit vervaardig. Dit het hoegenaamd geen gebruike buite die laboratorium nie. Die stabielste isotoop, 259No, het 'n halfleeftyd van 58 minute en verval na 255Fm deur alfaverval of na 259Md deur elektronvangs.

## Geskiedenis 
Nobelium (vernoem na Alfred Nobel) is vir die eerste keer gesintetiseer deur Albert Ghiorso, Glenn T. Seaborg, John R. Walton en  Torbjørn Sikkeland in April 1958 by die Universiteit van Kalifornië, Berkeley. Die span het die nuwe swaar-ioon lineêre versneller (HILAC) gebruik om 'n curium teiken (95% 244Cm en 4.5% 246Cm) met 12C ione gebombardeer om 254No (halflewe van 55 sekondes) te maak. Hulle werk is deur Sowjet navorsers in Dubna bevestig.

'n Jaar tevore het fisici by die Nobel Instituut in Swede egter aangekondig dat hulle 'n isotoop van element 102 gesintetiseer het. Die span het rapporteer dat hulle 'n isotoop met 'n  halfleeftyd van 10 minute teen 8.5 MeV geskep het nadat hulle 244Cm met 13C kerne gebombardeer het. Gebaseer op die verslag het die Kommissie op Atoommassas van die Internasionale Unie van Suiwer en Toegepaste Chemie die naam nobelium en die simbool No vir die "nuwe" element toegeken en aanvaar. Russiese en Amerikaanse pogings om die eksperiment te herhaal het gefaal.

In 1966 het navorsers te UC Berkeley die eksperimente van 1958 bevestig en verder die bestaan van 254No (halfleeftyd 55 s), 252No (halfleeftyd 2.3 s) en 257No (halfleeftyd 23 s). Die volgende jaar het Ghiorso se groep daarop besluit om die naam *nobelium* vir element 102 te behou.

## Isotope 
13 radioisotope van is gekarakteriseer, waarvan die stabielste 259No met 'n halfleeftyd van 58 minutes, 255No met 'n halfleeftyd van 3,1 minute, en 253No met 'n halfleeftyd van 1,7 minute is.  Al die ander radioaktiewe isotope het halfleeftye van minder as 56 sekondes. Die element het ook een metastaat,  254mNo (t½ 0,28 sekondes).

Die bekende isotope van nobelium wissel in atoommassa van 249,088 u (249No) tot 262,108 u (262No). Die primêre vervalmodus voor die stabielste isotope, 259No, is alfastraling, en die primêre modus daarna is spontane kernsplyting. Die primêre vervalprodukte voor 259No is element 100 (fermium) isotope, en die primêre produkte daarna is energie en subatomiese deeltjies.

## Verwysings 
* Los Alamos National Laboratory – Nobelium
* *Guide to the Elements – Revised Edition*, Albert Stwertka, (Oxford University Press; 1998) 
* It's Elemental – Nobelium

## Eksterne skakels 
* WebElements.com – Nobelium
Bahrein

**Bahrein** (Arabies: البحرين, *al-Baḥrayn*, [aɫ baħrajn], letterlik: "die twee mere"), amptelik die **Koninkryk Bahrein** (مملكة البحرين, *Mamlakat al-Baḥrayn*, , letterlik: "Koninkryk van die twee mere"), is 'n eilandstaat in die Midde-Ooste en Wes-Asië. Die land bestaan uit 33 eilandjies in die Persiese Golf, hier "Arabiese Golf" genoem. Dit lê noordoos van Saoedi-Arabië, wes van Katar en suidwes van Iran. Bahrein beslaan 'n oppervlakte van 780&nbsp;km² en het 'n bevolking van 1&nbsp;569&nbsp;446 in 2018 gehad. Die hoofstad en grootste stad is Manama, met die Bahrein Wêreldhandelsentrum. Bahrein is die derde kleinste nasie van Asië volgens oppervlakte na die Maledive en Singapoer. Die amptelike taal is Arabies en van die belangrikste etniese groepe sluit in Arabiere en Bedoeïene. Bahrein beskik oor 'n groot aantal immigrante wat sowat 48% van die land se bevolking vorm. Bahrein se binnelandse beleid word deur die konflik tussen die toonaangewende Soennitiese minderheid en die Sjiitiese meerderheid van die bevolking oorheers. Terwyl Saoedi-Arabië die Bahreinse regering ondersteun het, die Sjiitiese opstand te onderdruk, word die Sjiiete deur Iran ondersteun.

Bahrein beskik oor 'n hoë Menslike-ontwikkelingsindeks en word deur die Wêreldbank as 'n hoë-inkomste ekonomie beskou. Bahrein is 'n lidland van die Verenigde Nasies, Beweging van Onverbonde Lande, Arabiese Liga, Organisasie van Islamitiese Samewerking en die Samewerkingsraad van die Arabiese Golflande.

## Nedersettings 
Ander plekke sluit in: Awali, Diraz, Hidd, Sar en Bani Jamrah.

## Sport 
Bahrein huisves sedert 2004 die Formule Een se Bahreinse Grand Prix op die Bahrein Internasionale Renbaan in Sakhir.

## Verwysings 
## Bronnelys 
; Algemeen
*  
*  

## Eksterne skakels 
*  
*  Amptelike webwerf
Ontdekking van die chemiese elemente

Die **ontdekking van die chemiese elemente** waarvan die bestaan vandag bekend is word in kronologiese volgorde voorgestel. Die elemente word in die algemeen gelys in die volgorde waarin elkeen vir die eerste keer as 'n suiwer element gedefinieer is, aangesien die presiese datum waarop meeste elemente ontdek is nie akkuraat gedefinieer word nie. Die ontdekking van die eerste paar elemente het geen geskrewe rekord nie.

## Antieke tyd 
## 13de eeu 
duimnael|125px|regs|Albertus Magnus

## 15de eeu 
## 16de eeu 
duimnael|regs|125px|Paracelsus

## 17de eeu 
## 18de eeu 
duimnael|regs|125px|Antoine Lavoisier
duimnael|regs|125px|Martin Heinrich Klaproth

## 19de eeu 
## 20ste eeu 
## 21ste eeu 
## Kyk ook 
* Periodieke tabel

## Verwysings
Homer Simpson

**Homer Jay Simpson** is 'n geanimeerde tekenprentkarakter in die televisiereeks *The Simpsons*. Hy is getroud met Marge en pa van Bart, Lisa en Maggie Simpson. Hy is genoem na Matt Groening, die skepper van die program, se pa, Homer Groening. Hy word uitgebeeld as 'n lui, eetlustige en nie baie skerp karakter. Homer het een van die Verenigde State se TV-ikone geword. Sy stem word gespeel deur Dan Castellaneta. Homer verteenwoordig die negatiewe aspekte van die Amerikaanse werkersklas.

## Bronne 
*  
*  *Planet Simpson: How a Cartoon Masterpiece Documented an Era and Defined a Generation* deur Chris Turner. .

## Eksterne skakels 
*  Homer Simpson  in die Internet-rolprentdatabasis
*  Biografie vanaf die amptelike Simpsons-webwerf
Marge Simpson

**Marjorie Jacqueline "Marge" Simpson** (néé **Bouvier**) (ongeveer 34 jaar oud) is 'n geanimeerde tekenprentkarakter in die televisiereeks *The Simpsons*. Sy word gespeel deur Julie Kavner. Sy is die geduldige vrou van Homer Simpson en ma van Bart, Lisa en Maggie. Marge kan uitgeken word deur haar blou hare. Sy is genoem na Matt Groening, die skepper van die program, se ma, Marge Groening. Marge verteenwoordig 'n stereotipiese  1950-huisvrou.

## Bronne 
*  
*  *Planet Simpson: How a Cartoon Masterpiece Documented an Era and Defined a Generation* deur Chris Turner. .

## Eksterne skakels 
*  Marge Simpson  in die Internet-rolprentdatabasis
*  Biografie vanaf die amptelike Simpsons-webwerf
Bart Simpson

**Bartholomew JoJo "Bart" Simpson** (uitgespreek "Baart") (10 jaar oud) is 'n geanimeerde tekenprentkarakter in die televisiereeks *The Simpsons*. Hy is die oudste kind en enigste seun van Homer en Marge Simpson en broer van Lisa en Maggie. Bart is een van die mees bekende tekenprentkarakters ter wêreld. In teenstelling met die ander *The Simpsons*-familielede is Bart nie na een van Matt Groening, die skepper van die program, se familielede genoem nie. Sy naam is egter 'n anagram, afgelei van *brat*.

## Bronne 
*  
*  *Planet Simpson: How a Cartoon Masterpiece Documented an Era and Defined a Generation* deur Chris Turner. .

## Eksterne skakels 
*  Bart Simpson  in die Internet-rolprentdatabasis
*  Biografie vanaf die amptelike Simpsons-webwerf
Pedro I van Brasilië

**Dom Pedro**, Keiser van Brasilië (Pedro I) en Koning van Portugal (Pedro IV) (12 Oktober 1789 tot 24 September 1834) het Brasilië onafhanklik verklaar en die Brasiliaanse Keiserryk gestig.

## Agtergrond 
Dom Pedro is in die Queluz paleis naby Lissabon gebore as *Pedro de Alcântara Francisco António João Carlos Xavier de Paula Miguel Rafael Joaquim José Gonzaga Pascoal Cipriano Serafim de Bragança e Bourbo*. Hy was die tweede seun van die koninklike egpaar. Toe sy ouer broer Antonio Francisco in 1801 sterf, ontvang Dom Pedro die titel prins van Beira en word die tweede in lyn van die Portugese kroon.
In 1807 vlug die koninklike familie uit Lissabon en arriveer in Brasilië in 1808 waar hulle vir die volgende 13 jaar sou bly. Hul teenwoordigheid het bygedra dat Rio de Janeiro die *de facto* hoofstad van die Portugese koninkryk geword het. Met die dood van Koningin Maria I word Dom Pedro se vader gekroon as Koning John VI. Dom Pedro ontvang die titel Prins van Brasilië en Hertog van Braganza. Op 5 November 1817 trou hy met Groothertoging Maria Leopoldina van Oostenryk.

## Brasiliaanse Onafhanklikheid 
Toe Koning Johannes VI terug na Portugal vertrek het, het hy van die voorregte ontneem. Dom Pedro het in Brasilië agtergebly en op 7 September 1820 op die oewer van die Ipiranga rivier sy swaard uitgetrek en onafhanklikheid van Portugal verklaar. Op 12 Oktober is hy as Keiser van Brasilië verklaar en op die eerste Desember as Keiser gekroon.

Dom Pedro I het die titel keiser in plaas van koning gekies om die verskeidenheid van die Brasiliaanse kultuur te beklemtoon asook die feit dat Napoleon die term keiserryk beklemtoon het as 'n moderne idee. Met die dood van sy vader Koning Johannes VI op 10 Maart 1826, proklameer Dom Pedro homself as Koning Pedro IV van Portugal maar moes ten gunste van sy dogter Maria II, toe sewe jaar oud, abdikeer.

Op 17 Oktober 1829 trou hy met sy tweede vrou prinses Amelie de Beauharnais von Leuchtenberg.

## Terugkeer na Portugal 
Te midde van 'n ekonomies- en politieke krisis abdikeer Dom Pedro ten gunste van sy seun Dom Pedro II op 7 April 1831(wat 5 jaar oud was). Hy gebruik toe weer sy ou titel as Hertog van Braganza.
Dom Pedro sterf later op die ouderdom van 36 in die stad van sy geboorte aan tuberkulose.

## Bronnelys 
: ''Hierdie artikel is 'n gedeeltelike vertaling van die Engelse Wikipedia artikel Pedro I of Brazil.''
* Fausto, Boris. A Concise History of Brazil. Vertaal deur Arthur Brakel. New York: Cambridge University Press, 1999.
* Manchester Alan K. The Paradoxical Pedro, First Emperor of Brazil. The Hispanic American Historical Review, Vol. 12, No. 2. (May, 1932), pp. 176-197.
Lissabon

**Lissabon** (Portugees: *Lisboa*, [liʒˈβoɐ], ) is die hoofstad van Portugal en die gelyknamige distrik en administratiewe gewes. Die stad is aan die monding van die rivier Taag in die Atlantiese Oseaan in die uiterste suidweste van Europa en aan die weskus van die Iberiese Skiereiland geleë.

[duimnael|links|Die misomhulde Vasco da Gama-brug oor die [Taag]]
[duimnael|links|Uitsig oor die stadsdeel Belém, met die Italiaanse argitek [Vittorio Gregotti se *Centro Cultural de Belém* aan die linker- en die jaghawe an die regterkant]]
As die grootste stad van Portugal met sy belangrikste seehawe, die setel van die Portugese regering en talle nasionale owerhede, ses universiteite en die Portugese Akademie vir Wetenskap is Lissabon die politieke, ekonomiese en kulturele sentrum van die land.

Lissabon is ook die setel van 'n aantal instellings van die Europese Unie, waaronder die Europese Kontrolekantoor vir Dwelmmiddels en Dwelmverslaafdheid en die Europese Agentskap vir Veiligheid op See. Die stad huisves daarnaas ook die hoofkantoor van die Gemeenskap van Portugeessprekende Lande (CPLP).

Lissabon het in 205 v.C. onder Romeinse heerskappy gekom. Gaius Iulius Caesar het die status van Romeinse *municipium* en die Latynse naam *Felicitas Iulia* aan die destydse nedersetting Olisipo toegeken.

Die stad het vanaf die 5de eeu n.C. onder die gesag van verskillende Germaanse stamme gestaan en is in die 8ste eeu deur More verower. Sedert die Christelike herowering in 1147 deur kruisvaarders onder die bevel van Afonso Henriques het Lissabon tot die politieke, ekonomiese en kulturele sentrum van Portugal ontwikkel. In teenstelling met die meeste ander hoofstede het Lissabon sy status as hoofstad en regeringsetel nie aan enige statuut of ander geskrewe ooreenkoms te danke nie, maar fungeer danksy 'n grondwetlike konvensie as die de facto-hoofstad van Portugal.

## Museums in Lissabon 
Die Museum Calouste Gulbenkian het skilderye van Domenico Ghirlandaio, Peter Paul Rubens, Rembrandt van Rijn, Frans Hals, Auguste Renoir, Antoon van Dyck, Jean-Baptiste Camille Corot, Edgar Degas, Édouard Manet, Claude Monet en J.M.W. Turner.

Die *Museu Nacional de Arte Antiga*, die belangrikste kunstmuseum van Portugal het skilderye van Jheronimus Bosch en Albrecht Dürer.

## Sport 
Die Portugese nasionale rugbyspan speel die meeste van sy tuiswedstryde op die Estádio Universitário de Lisboa by die Universiteit van Lissabon se kampus. In die stad is ook die Portugese Rugbyfederasie se hoofkantoor geleë.

## Eksterne skakels 
*  
*  Amptelike webwerf
*
Aktinied

Die **aktiniedreeks** bestaan uit die 14 chemiese elemente van aktinium tot nobelium op die periodieke tabel, met atoomgetalle 89 tot 102. Die reeks is genoem na die element aktinium. Alle aktiniede is f-blokelemente. Daar is ook alternatiewe rangskikkings wat aktinium uitsluit en/of die oorgangsmetaal lawrensium insluit. Lawrensium, al is dit 'n d-blokelement, het vermoedelik eienskappe wat meer soortgelyk is aan die aktiniede as aan die oorgangsmetale. Die aktiniedreeks word in sommige definisies van die seldsame aardelemente ingesluit.

Die aktiniede vertoon minder ooreenkoms in hulle chemiese eienskappe as die lantaniedreeks. Dit het byvoorbeeld 'n groter verskeidenheid oksidasietoestande, wat aanvanklik daartoe gelei het dat daar onduidelikheid betaan het of aktinium, torium en uraan as d-blokelemente beskou moes word. Alle aktiniede is radioaktief.

Slegs aktinium, torium en uraan kom natuurlik in meer as spoorhoeveelhede in die aardkors voor. Neptunium en Plutonium is al in spoorhoeveelhede in uraanerts as vervalproduk aangetref of deur bombardering vervaardig. Die oorblywende aktiniede is in kernneerslag ontdek, of is in deeltjieversnellers gesintetiseer. Die tweede helfte van die reeks het geweldige kort halfleeftye.

Die aktiniede word gewoonlik onderaan die hoofdeel van die periodieke tabel geplaas. Indien dit deel van die hooftabel vorm, is hul posisie duideliker.

'n Organometalliese verbinding van 'n aktinied staan bekend as 'n **organoaktinied**.

## Geskiedenis van die aktiniedreeks 
Tydens sy Manhattan-projeknavorsing in 1944 het Glenn T. Seaborg onverwagte probleme ondervind met die isolering van amerikium (95) en curium (96). Hy het begin wonder of die elemente eintlik tot 'n ander reeks behoort, wat sou verduidelik hoekom die verwagte chemiese eienskappe van die nuwe elemente verskil het van wat verwag is. In 1945 het hy teen die advies van kollegas 'n voorstel gemaak vir die mees beduidende verandering aan Dmitri Mendelejef se periodieke tabel wat universeel deur die wetenskapgemeenskap aanvaar is: die aktiniedreeks.

In 1945 publiseer Seaborg sy aktiniedkonsep van swaar elemente en voorspel die aktiniede sou 'n oorgangsreeks vorm soortgelyk aan die seldsameaardreeks van die lantaniede.

In 1961 het Antoni Przybylski 'n ster ontdek met 'n ongewoon hoë hoeveelheid aktiniede.

## Sien ook 
* Lantanied

## Verwysings 
* The Columbia Encyclopedia, Sixth Edition. 
* Chemical Elements website
* Actinides on the Book Rags website
* Lawrence Berkeley Laboratory image of historic periodic table by Seaborg showing actinide series for the first time 
* Lawrence Livermore National Laboratory, *Uncovering the Secrets of the Actinides*
* Los Alamos National Laboratory, *Actinide Research Quarterly*
Flerovium

**Flerovium** is 'n radioaktiewe chemiese element op die periodieke tabel met die simbool **Fl** en atoomgetal 114. Op 30 Mei 2012 is die tydelike naam **ununquadium** en simbool **Uuq** deur die IUPAC in flerovium en Fl verander.

## Geskiedenis 
Die ontdekking van flerovium in Desember 1998 is in Januarie 1999 deur wetenskaplikes by die Gesamentlike Instituut vir Kernnavorsing in  Doebna, Rusland, aangekondig. Dieselfde span het drie maande later 'n ander isotoop van Fl vervaardig  en die sintese in 2004 en 2006 bevestig.

In 2004 het die Gesamentlike Instituut vir Kernnavorsing die sintese van hierdie element deur 'n ander metode bevestig (die chemiese identifisering op finale vervalprodukte van die element).

Flerovium word soms **eka-lood** genoem aangesien die eienskappe daarvan volgens veronderstelling soortgelyk is as dié van lood. Daar word verwag dat dit 'n sagte, digte metaal is wat in lug verweer met 'n smeltpunt van ongeveer 200 grade Celsius.

## Sintese 
Flerovium kan vervaardig word deur plutonium-244 teikens met kalsium-48-swaarioonstrale te bombardeer.

### Sintese van isotoop 298 
Die vervaardiging van flerovium-298 sou baie moeilik wees, omdat kerne wat na 114 protone en 184 neutrone optel nie in weegbare hoeveelhede beskikbaar is nie.

Dit kan egter moontlik wees om dit te doen as kernoordragreaksies behaal kan word.  Een van die reaksies kan wees: 204Hg + 136Xe → 298Unq + 40Ca + 2n

## Stabiele(r) flerovium 
Volgens die eiland van stabiliteit-teorie kan verwag word dat sommige nukliede in die omgewing van 114 protone en 184 neutrone (d.w.s. isotoop Fl-298) betreklik stabiel behoort te wees in vergelyking met die omliggende nukliede. Flerovium kom nie natuurlik in die natuur voor nie en word geheel en al in laboratoriums vervaardig. Alle isotope van flerovium wat tot dusver vervaardig is, is neutron-arm. Dit beteken hulle bevat beduidend minder neutrone as 184, wat een van die magiese getal neutrone is wat vermoedelik die isotoop stabieler kan maak. Neutron-arm dui ook aan dat die isotope verval deur óf spontane splyting en 'n verskeidenheid radionukliede vervaardig óf deur positron-uitstraling óf elektronvangs om die element nihonium te lewer.

## Verwysings 
## Eksterne skakels 
* 

* WebElements.com – Uuq
* Apsidium – Flerovium
* First postcard from the island of nuclear stability 
* Second postcard from the island of stability
Amerikaanse kolonies

duimnael|400px|Amerikaanse kolonies
Die Verenigde State van Amerika het hul kolonies verkry deur die Spaans-Amerikaanse Oorlog van 1898. Spanje het toe sy laaste steunpunte in die Karibiese gebied verloor; 

* Kuba, 
* Santo Domingo (Dominikaanse Republiek) en 
* Puerto Rico. 

Op Kuba het die VSA die Baai van Guantánamo beset, waar hulle tot vandag 'n militêre basis behou (teen die wil van Kuba). In 1999 is die Panamakanaalsone oorgedra aan Panama. Puerto Rico is nou nog Amerikaans, maar geniet 'n groot mate van outonomie en gebruik bowendien Spaans as amptelike taal. 

Verder het Amerika in 1898 in die Stille Oseaangebied die Filippyne en Guam van Spanje verower. Die Filippyne het in 1946 onafhanklikheid verkry, terwyl Guam, die Noordelike Mariana-eilande en baie andere eilande (Eilandgebiede van die Verenigde State van Amerika en Klein afgeleë eilande van die Verenigde State van Amerika) in die Stille Oseaan vir strategiese doeleinde deur die Amerikaners behou is.
Oganesson

**Oganesson** (met die elementsimbool **Og**) is die naam vir die superswaarelement met die atoomgetal 118, tans die hoogste atoomgetal toegeken aan 'n element (kyk elemente wat in die 21ste eeu ontdek is). Dit het die tydelike IUPAC-naam "ununoctium" en elementsimbool "Uuo" gehad totdat dit op 28 November 2016 sy nuwe naam gekry het. Dit is genoem na die fisikus Yuri Oganessian, wat 'n belangrike rol gespeel het in die ontdekking van die swaarste elemente op die periodieke tabel.

Oganesson deel waarskynlik eienskappe met ander elemente in sy groep, die edelgasse, en kom waarskynlik ooreen met radon in terme van chemiese eienskappe. Sommige navorsers verwys daarom daarna as *eka-radon*. Dit is waarskynlik die tweede radioaktiewe gasagtige element en die eerste standaard halfgeleidende gas.

As kernonstabilitiet vanweë radioaktiwiteit weggelaat word, verwag wetenskaplikes oganesson is chemies baie meer reaktief as xenon of radon. Dit sou waarskynlik stabiele oksiede (OgO3, etc.) sowel as chloriede en fluoriede vorm.

## Geskiedenis 
In 1999 het navorsers by die Lawrence Berkeley Nasionale Laboratorium die ontdekking van elemente 116 (Livermorium) en 118 in *Physical Review Letters* aangekondig.

Die navorsers het beweer hulle het die reaksie uitgevoer:
: \,^{86}_{36}\mathrm{Kr} + \,^{208}_{82}\mathrm{Pb} \, \to \,^{293}_{118}\mathrm{Uuo} + 1 \; ^1_0\mathrm{n} \; 

Die jaar daarna het hulle die bewering teruggetrek nadat ander navorsers nie hulle resultate kon herhaal nie.
In Junie 2002 het die direkteur van die laboratorium aangekondig die aanvanklike bewering omtrent die ontdekking van die twee elemente was gegrond op data wat deur die hoofouteur, Victor Ninov, versin is.

Die Amerikaanse groep wou die element *ghiorsium* noem na Albert Ghiorso voordat hulle die bewering moes terugtrek.

Op 10 Oktober 2006 kondig navorsers by die Gesamentlike Instituut vir Kernnavorsing in Doebna, Rusland, in *Physical Review C* aan hulle het ununoctium-294 vervaardig deur die botsing van kalifornium-249-atome en kalsium-48-ione indirek waar te neem:

: \,^{249}_{98}\mathrm{Cf} + \,^{48}_{20}\mathrm{Ca} \, \to \,^{294}_{118}\mathrm{Uuo} + 3 \; ^1_0\mathrm{n} \; 

Die navorsingspan het bestaan uit werknemers van die Gesamentlike Instituut vir Kernnavorsing en die Lawrence Livermore Nasionale Laboratorium in Kalifornië, VSA. Die vervalprodukte van drie atome van oganesson, nie die atome self nie, is in Doebna waargeneem. 'n Halfleeftyd van 0,89 ms is waargeneem: 294Og verval na 290Fl deur alfaverval. 290Og is baie onstabiel en verval binne 'n breukdeel van 'n sekonde na 286Fl, wat ook spontane splyting kan ondergaan of kan alfaverval na 282Cn, wat spontane splyting sal ondergaan.

## Sien ook 
* Ontdekking van die chemiese elemente

## Verwysings 
## Eksterne skakels 
* Livermore persverklaring omtrent die ontdekking 
* WebElements.com – Uuo
* Apsidium – Oganesson
* 
* Theory of atomic-mass calculation
Koerse kolonies

duimnael|Koerse kolonies in Afrika
**Koerland** was 'n klein hertogdom onder die rivier Daugava in die huidige Letland. Dit het aan Lyfland en Litaue gegrens.

In Koerland se gloriedae bekom die hertogdom die volgende kolonies:
* Die westelike deel van die eiland Tobago (die ooste was 'n kolonie van Nederland wat later ook die westelike deel verower het) in die periode 1652-1655
* Die eiland Sint-Andreas in die monding van die Gambiërivier in die periode 1651-1655

Toe Swede tydens die uitbreek van die Sweeds-Poolse oorlog Koerland binneval en die hertog Jacob Kettler gevange neem verloor Koerland sy kolonies aan Die Republiek van die Sewe Verenigde Nederlande. Aan die einde van die oorlog het Koerland tevergeefs probeer om die eiland Tobago weer terug te kry.
Noorse kolonies

duimnael|250px|Noorweë in 1265
duimnael|250px|Denemarke-Noorweë tot 1814

Byna alle eertydse **Noorse kolonies** is deur Denemarke oorgeneem, maar Noorweë besit steeds 'n aantal oorsese gebiede.

## Noorse kolonies 
### Europa 
*Faroëreilande (1100 - 1814, nou Deens)
*Ysland (1260 - 1814, tot 1918 Deens)
*Svalbard (1920 - hede)
*Jan Mayen (1925 - hede)

### Noord-Amerika 
*Groenland (1260 - 1814, nou Deens)
*Eirik Raudes Land (Oos-Groenland, 1932-1933)

Kortstondige kolonies wat nou deel vorm van oostelike Kanada:

*Helluland
*Markland
*Vinland

### Antarktika (Territoria) 
(onbewoon)

*Bouvet-eiland (1929 - hede)
*Peter I-Eiland (1929 - hede)
*Koningin Maudland (1939 - hede)
Helluland

**Helluland** is die naam van drie gebiede wat deur Leif Erikson circa 1000 aan die Noord-Atlantiese kus van Noord-Amerika ontdek is. Helluland is beskryf in die Yslandse sagas (die Eiríks saga rauða en die Grœnlendinga saga) as 'n land van groot plat klippe (van waar dit die naam "Helluland" of "Land van Plat Klippe") gekry het.  Dit het daartoe gelei dat historici raai dat Helluland Baffineiland in die Kanadese gebied Nunavut was.

Uit die getuienis van die sagas, het die Noorse ontdekkers waarskynlik kontak gemaak met die plaaslike Dorsetkultuur van die gebied, mense wat die sagas as skraelings beskryf, maar daar was geen beduidende kulturele gevolg vir enige van die twee kulture nie.

Helluland was die eerste van drie gebiede in Noord-Amerika wat deur Leif Erikson besoek is. Hy het besluit om nie met vestiging voort te gaan in die gebied nie as gevolg van die onherbergsaamheid daarvan. Hy sou later verder suid gaan na Markland (waarskynlik Labrador) en Vinland (byna verseker Newfoundland). 

## Kyk ook 
* L'Anse aux Meadows

## Eksterne skakels 
* Markland and Helluland Archaeology
Tórshavn

**Tórshavn** (Faroëes: [ˈtʰɔuʂhaun], ; Deens: *Thorshavn*, [ˈtˢoɐ̯ˀshɑʊ̯ˀn]; Noors: *Torshavn*; Yslands: *Þórshöfn*; Sweeds: *Torshamn*) is die hoofstad en grootste stad van die Faroëreilande. Die stad is geleë in Tórshavn-munisipaliteit op die suidelike deel van Streymoyeiland en het 'n bevolking van 14&nbsp;099 in 2024 gehad. Tórshavn is een van die kleinste hoofstede van Europa en 'n beduidende internasionale veerboothawe. Die naam van die stad beteken "Thor se hawe" en is genoem na die god van donderweer en weerlig in die Noorse mitologie.

duimnael|links|Tórshavn-katedraal en hawekantgeboue
Gongin, die klein ou hoofstraat met 18de eeuse huise, loop regstreeks na die historiese stadsbuurt Tinganes wat op 'n skiereiland geleë is en vandag as die administratiewe distrik en regeringsetel dien. Tinganes word nog steeds deur talle 17de en 18de eeuse huise met grasdakke gekenmerk. Die parlement, die Løgting, was oorspronklik op Tinganes geleë, maar is in 1856 na 'n klein wit gebou op die dorpsplein, Vaglið, in die sentrum verskuif. Noordwes van die dorp rys die bergpiek Húsareyn op 'n hoogte van 347 meter bo seevlak, terwyl die berg Kirkjubøreyn suidwes van Tórshavn geleë is.

Die katedraal van Tórshavn is vir die eerste keer in 1788 opgerig en in 1865 gedeeltelik herbou. Sedert 1990 is dit die setel van die Biskop van die Faroëreilande in die nasionale Evangelies-Lutherse kerk.

## Sport 
Sokkerspanne in Tórshavn:
* HB – tuisblad (1904)
* B36 – tuisblad (1936)
* AB – tuisblad (1973)
* FRAM (1975)

Handbalspanne in Tórshavn:
* Kyndil – tuisblad (1956)
* Neistin – tuisblad (1978)
* H71 – (1971)

## Eksterne skakels 
*  
*  Amptelike webwerf
*  
*    Faroeislands.dk: Tórshavn Beelde en beskrywings van al die dorpe op die Faroëreilande.
Seldsame aardelement

duimnael|Seldsame aarderts

**"Seldsame aardelemente"** en **"seldsame aardmetale"** is triviale name wat soms toegepas word op 'n versameling van sestien chemiese elemente in die periodieke tabel, naamlik skandium, yttrium, en veertien van die vyftien lantaniede (uitgesluit  prometium), wat natuurlik op Aarde voorkom. Die eerste twee word ingesluit aangesien hulle neig om saam met die laasgenoemde dieselfde ertsneerslae. Sommige definisies sluit ook die aktiniede in.

"Aard" is 'n verouderde term vir oksied.  Tydens die ontdekking van die elemente is daar geglo dat ertse van die elemente as minerale baie skaars was. Die term "seldsame aard" is egter nou uitgedien aangesien die elemente in werklikheid betreklik volop in die aardkors voorkom; die volopste , serium, teen 68 dele per miljoen, is die 25ste volopste element in die aardkors, meer algemeen as lood, terwyl selfs die skaarste "seldsame" aardelement, lutesium, 200 keer meer volop as goud is.

Die hoog ekonomiese bronne van seldsame aardelemente is die minerale, bastnasiet, monaziet, en lopariet en die lateritiese ioon-absorpsie kleie. Ondanks hulle betreklike volopheid is dit moeiliker om die elemente te ontgin as die bronne van oorgangsmetale (deels as gevolg van hulle baie soortgelyke eienskappe), wat hulle relatief duur maak.

Vir meer detail oor die eienskappe en gebruike van die elemente, sien lantaniede.

Die seldsame aardelement (skandium en yttrium word ook ingesluit, as gevolg van hulle soortgelyke chemiese eienskappe, al is hulle nie seldsame aard elemente nie), met hul simbool en atoomgetal word hieronder gelys:

## Verwysings
Rassemblement National

[duimnael|links|upright|[Marine Le Pen (2008)]]
[duimnael|links|upright|[Jean-Marie Le Pen tydens 'n vergadering van die *Front National* in Parys, 25 Mei 2005]]
Die **Rassemblement National** (tot 1 Junie 2018: **Front National** (FN))  is 'n regsgesinde, populistiese en nasionalistiese politieke party in Frankryk, gestig in 1972 deur Jean-Marie Le Pen. Die RN beweer dat hulle omtrent 75&nbsp;000 lede het. In die Franse 2002 presidensiële verkiesing het Jean-Marie Le Pen tweede na Jacques Chirac gekom. Marine Le Pen het in Januarie 2011 haar vader opgevolg.

Alhoewel die RN homself as 'n hoofstroom regse party beskryf, word hy in die media en deur akademici beskryf as ekstreem regs en selfs anti-semities.

## Politiese raamwerk 
Die *Rassemblement National* staan vir 'n terugkeer na tradisionele waardes en 'n herinstelling van die doodstraf. Die FN is gekant teen immigrasie veral van Islamitiese lande. In die 1995-verkiesing het mnr. Le Pen voorgestel dat "drie miljoen nie-Europeërs uit Frankryk verwyder moet word op 'n humanitêre manier."
Norn

**Norn** is 'n uitgestorwe Noord-Germaanse of Skandinawiese taal wat op die Shetland- en Orkney-eilande en in Caithness op die vasteland van Skotland gepraat is. Nadat die eilande in die vyftiende eeu deur Noorweë aan Skotland teruggegee is, is die gebruik van die taal deur die regering en die Kerk van Skotland (die nasionale kerk) ontmoedig en is dit deur Skots vervang.

Dit is onseker presies wanneer Norn uitgesterf het. Die laaste rekords oor Nornsprekers dateer uit die negentiende eeu, maar dit is moontlik dat die taal reeds in die agtiende eeu uitgesterf het. Brokstukke van die taal en leenwoorde is in die Skotse taal aangeneem en bly tot vandag deel van die spreektaal.

Dialekte van Norn is ook op die vasteland van Skotland gepraat – byvoorbeeld in Caithness – maar dié het uitgesterf self voordat Norn op die Orkney-eilande en Shetland-eilande verdwyn het. Sommige akademici verwys dus ook na "Caithness Norn", maar ander stem nie saam nie. Daar is veel minder oor "Caithness Norn" bekend as oor die Orkney-eilande en Shetland-eilande se taalvariëteite. Baie min geskrifte in Norn bestaan vandag. Geskrifte wat wel nog bestaan sluit in 'n weergawe van die Onse Vader, ballades, amptelike dokumente en verskeie rune-inskrifte.

## Bibliografie 
* Barnes, Michael P. "Orkney and Shetland Norn". In *Language in the British Isles*, ed. Peter Trudgill, 352-66. Cambridge: Cambridge University Press, 1984.
* Barnes, Michael P. *The Norn Language of Orkney & Shetland*. Lerwick: Shetland Times 1998. 
* Jakobsen, Jakob. *An Etymological Dictionary of the Norn Language in Shetland*. 2 vols. London/Copenhagen: David Nutt/Vilhelm Prior, 1928-32 (reprinted 1985).
* Low, George. *A Tour through the Islands of Orkney and Schetland*. Kirkwall: William Peace, 1879.
* Marwick, Hugh. *The Orkney Norn*. London: Oxford University Press, 1929.
* Rendboe, Laurits. "The Lord's Prayer in Orkney and Shetland Norn 1-2". *North-Western European Language Evolution* 14 (1989): 77-112 and 15 (1990): 49-111.
* Wallace, James. *An Account of the Islands of Orkney*. London: Jacob Tonson, 1700.

## Eksterne skakels 
* Ethnologue verslag oor Norn
Kennetjie

**Kennetjie** is 'n kinderspel wat gewoonlik deur kinders gespeel word. Aangesien die spel redelik gevaarlik is, is dit gereeld deur skoolhoofde van die speelgrond verban. Dit is 'n ingewikkelde spel met baie reëls. Kennetjie is moontlik gedeeltelik afkomstig van een of meer van die weergawes van Tip-cat.

## Reëls en speelwyse 
Die spel word gespeel met 'n dun stok wat 1 voet (±30.5 cm) lank is wat as *kolf* dien. 'n Korter stok van 4 duim (±10cm) lank word die kennetjie genoem en dien as die *bal*. Die kolf en kennetjie word gewoonlik uit 'n ou besemstok gesaag. 'n Slootjie, gewoonlik die *gaatjie* genoem, so 6 duim lank en nie dieper as een duim nie word in die grond gemaak en die kennetjie daaroor geplaas.  Die gaatjie se punte moet skuins uitloop. Die eerste speler (kolwer) slaan dan die kennetjie met die langer stok van die gaatjie af so ver as moontlik, as die kennetjie gevang word sonder om die grond te raak is die kolwer se beurt verby. Een van die veldwerkers gooi die kennetjie terug en probeer om so na as moontlik aan die gaatjie te land, as hy in die gaatjie land is die kolwer se beurt verby. Die kolwer kan die kennetjie wegslaan voor dit te ruste kom, maar sodra dit stop meet hy met sy slaanstok hoeveel lengtes van die gaatjie die kennetjie is. Hoe nader die kennetjie aan die gaatjie is, hoe moeiliker hou moet die *kolwer* dan uitvoer wanneer hy die volgende hou moet uitvoer. As die kolwer die kennetjie mis slaan tydens die uitvoer van 'n hou is sy beurt verby.

## Sien ook 
* Lys van kinderspeletjies

## Verwysings
L'Anse aux Meadows

'''L'Anse aux Meadows'* (uit Frans *L'Anse-aux-Méduses'' oftewel "Kwal-inham") is 'n terrein in die mees noordelike punt van die Newfoundland-eiland, in Newfoundland en Labrador, Kanada, waar die oorblyfsels van 'n Wikingnedersetting in 1960 deur die Noorweegse verkenner Helge Ingstad en sy argeoloog vrou, Anne Stine Ingstad, ontdek is. 

duimnael|links|Wiking-koloniseringsterrein by L'Anse-aux-Meadows
duimnael|links|Kaart van Wiking uitbreiding
duimnael|links|L'Anse-aux-Meadows, Newfoundland
duimnael|links|Landing by L'Anse aux Meadows heruitbeelding in 2000
duimnael|250px|Ligging van L'Anse aux Meadows in Newfoundland
Dit is die enigste bevestigde Wikingnedersetting in Noord-Amerika buite Groenland. Hierdie terrein van 'n Veeljarige argeologiese uitgrawing het wonings, gereedskap en implemente onthul wat die tydvak van die nedersetting bevestig het. Die nedersetting wat dateer van 500 jaar voor Christopher Columbus, bevat die vroegste Europese strukture in Noord-Amerika. Dit is deur UNESCO as 'n Wêrelderfenisgebied benoem. Daar word algemeen geglo dat dit die semi-legendariese 'Vinland' nedersetting van die ontdekker Leif Erikson was.

Die klimaat in Newfoundland was toe heelwat warmer as wat dit vandag is. Soos in die sagas vertel word, het Leifur van Groenland af vertrek om te soek na die land wat Bjarni Herjólfsson hom van vertel het. Hy vind toe 'n gebied ryk aan druiwe, salm, en 'n ysvrye winter, en keer terug om hout af te kap om na die boom-arm Groenland terug te neem. L'Anse aux Meadows is moontlik: (a) die eerste kamp wat opgerig is, (b) die kamp wat opgerig is nadat daar van die vyandige Skrælinge gevlug is, of (c) 'n kamp wat nie in die saga genoem word nie.
Die nedersetting by L'Anse aux Meadows het uit minstens 8 geboue bestaan insluitend 'n smedery en smelter, en 'n houtwerf wat hout aan 'n skeepswerf verskaf het. Die grootste huis was 'n ruime 28,8 by 15,6 m groot, en het uit verskeie kamers bestaan.

Die saga beskryf 'n koloniseringspoging gelei deur Thorfinn Karlsefni, met soveel as 135 mans en 15 vroue, wat Leifur se kamp, moontlik L'Anse aux Meadows, as basis gebruik het. Onder hulle was Freydís Eiríksdóttir, halfsuster van Leif. Alhoewel dit nie moontlik is om te bevestig dat L'Anse aux Meadows inderdaad die Vinland van die saga is nie, is dit seker dat 'n groep Noorse koloniste omstreeks 1000 n.C. daar geleef het.

Die terrein is vir slegs 2 of 3 jaar gebruik. Daar word bespeigel dat, gegrond op beide literêre en argeologiese getuienis, swak verhoudings met inboorlinge die vestiging tot mislukking gedoem het. Inter-groep konflik oor vrouens en onverwagte slegte weer is ook al voorgestel as moontlike oorsake vir die ontruiming van die nedersetting.

L'Anse aux Meadows kan ook verband hou met die Algonquin legende van 'n *Koninkryk van Saguenay* wat deur 'n ras van blonde mans ryk aan pelse en matele, maar dit kan ook blote bespiegeling wees.

## Verwysings en notas 
## Eksterne skakels 
*   Amptelike UNESCO bladsy
*   *Parks Canada / Parcs Canada*
Vlae van state van Brasilië

Hierdie galery van die **vlae van state van Brasilië** wys die vlae van die 26 Brasiliaanse state asook die federale distrik.

## Vlae van die state 

Lêer:Bandeira do Acre.svg|Acre
Lêer:Bandeira de Alagoas.svg|Alagoas
Lêer:Bandeira do Amapá.svg|Amapá
Lêer:Bandeira do Amazonas.svg|Amazonas
Lêer:Bandeira da Bahia.svg|Bahia
Lêer:Bandeira do Ceará.svg|Ceará
Lêer:Bandeira do Espírito Santo.svg|Espírito Santo
Lêer:Flag of Goiás.svg|Goiás
Lêer:Bandeira do Maranhão.svg|Maranhão
Lêer:Bandeira de Mato Grosso.svg|Mato Grosso
Lêer:Bandeira de Mato Grosso do Sul.svg|Mato Grosso do Sul
Lêer:Bandeira de Minas Gerais.svg|Minas Gerais
Lêer:Bandeira do Pará.svg|Pará
Lêer:Bandeira da Paraíba.svg|Paraíba
Lêer:Bandeira do Paraná.svg|Paraná
Lêer:Bandeira de Pernambuco.svg|Pernambuco
Lêer:Bandeira do Piauí.svg|Piauí
Lêer:Bandeira Estado RiodeJaneiro Brasil2.svg|Rio de Janeiro
Lêer:Bandeira do Rio Grande do Norte.svg|Rio Grande do Norte
Lêer:Bandeira do Rio Grande do Sul.svg|Rio Grande do Sul
Lêer:Bandeira de Rondônia.svg|Rondônia
Lêer:Bandeira de Roraima.svg|Roraima
Lêer:Bandeira Santa Catarina.svg|Santa Catarina
Lêer:Bandeira do estado de São Paulo.svg|São Paulo
Lêer:Bandeira de Sergipe.svg|Sergipe
Lêer:Bandeira do Tocantins.svg|Tocantins

## Vlag van die federale gebied 

Lêer:Bandeira do Distrito Federal (Brasil).svg|Distrito Federal (Brasília)

## Sien ook 
* Deelstate van Brasilië
* Vlag van Brasilië

## Eksterne skakels 
*  Brasilië – Subnasionale vlae by *Flags of the World*.
J-five

**J-five**/**Johnny five **(gebore 1982) is 'n Amerikaanse sanger (rapper en rock sanger in die Amerikaanse musiekgroep *Dusty white*).

## Diskografie 
* *Sweet little nothing*, J-five 2004
* *Summer*, Johnny Five 2004

## Eksterne skakels 
* Amptelike webwerf van Dusty white
* Amptelike webwerf van Johnny five
* Fan webwerf van J-five 
* Clip *Modern times* 
* Clip *Find a way* 
* Lyrics
Latium

**Latium** (Italiaans: *Regione Lazio*) is 'n historiese landskap en administratiewe streek in Sentraal-Italië. Die grootste stad in Latium is die Italiaanse hoofstad Rome.

## Geskiedenis 
In die Romeinse tydperk het *Latium* verwys na die min of meer reghoekige area tussen die Tiber-rivier, die Sabine-gebergte, en die Middelandse See. Die moderne geografie lys die naam nie meer nie, aangesien die konnotasie met antieke Rome verband hou.
Voor die aankoms van die Romeine, het verskeie etniese groepe hier gewoon. Sommige van hulle het nie eers Indo-Europese tale gepraat nie. Die Etruskers was die hoofgroep van hierdie mense, gedurende hierdie pre-Romeinse periode. Elke streekstad het sy eie staat gevorm. Indo-Europese stamme het die gebied begin binnedring, onder andere die groep wat vandag as die Latyners bekend staan. Hulle was onmiddellik deur die oorspronklike stamme in posisie van onderdrukking geplaas, wat hulle laat verenig het en teen 338 v.C. het hul stad Rome beheer oor die hele gebied gehad. Na die Bondgenote-oorlog in 90 v.C. het Rome burgerskap verleen aan al die bewoners van die stede in die gebied.

## Provinsies, stede en enkele besienswaardighede 
duimnael|links|250px|Provinsies van Latium

Die administratiewe streek Lazio word verder onderverdeel in die volgende provinsies: Frosinone, Latina, Rieti, Metropolitane Stad Rome en Viterbo.

### Rome-provinsie 
* Rome, hoofstad van die gebied.
* Anzio, die vastelandse landingsplek van die Geallieerde Magte tydens die Tweede Wêreldoorlog.
* Castel Gandolfo, waar die vroeëre pouslike somerwoning geleë is.
* Fiumicino, waar die Leonardo da Vinci Internasionale Lughawe geleë is.
* Frascati, 'n wynstad.
* Ostia Antica, die oorspronklike Romeinse hawe wat Rome bedien het.
* Marino, 'n wynstad

### Ander provinsies 
* Frosinone, hoofstad van die provinsie (bevolking ongeveer 480 000 teen Desember 2006)
* Latina, hoofstad van die provinsie (bevolking ongeveer 490 000 teen Desember 2006)
* Rieti, hoofstad van die provinsie (bevolking ongeveer 150 000 teen Desember 2006)
* Viterbo, hoofstad van die provinsie (bevolking ongeveer 290 000 teen Desember 2006)

## Bron 
* Ooreenstemmende artikel op die Engelse Wikipedia
Concepción

**Concepción** is die grootste hawestad van Chili. Volgens die 2002-sensus woon daar 216&nbsp;061 mense. Die stad is ongeveer 509,04&nbsp;km ten weste van die hoofstad Santiago geleë. Die Universiteit van Concepcion is ook in die stad geleë.

## Geskiedenis 
Die Stad van Concepción is op 1550 deur Pedro de Valdivia gestig, ten noorde van die Biobío-rivier, op die plek wat vandag as Penco bekend staan.

## Klimaat 
Die klimaat van Concepción word algemeen beskou as oseanies, maar met 'n droë somer nader in Februarie.

## Demografie 
Volgens data wat ingesamel is op 2002 in die sensus van die Nasionale Instituut vir Statistiek (Chili), het die stad 'n oppervlakte van 221,6 km2 (86 vierkante myl) en 'n bevolking van 216&nbsp;061 inwoners, waarvan 103&nbsp;860 mans, en 112&nbsp;201 vrouens is.

## Foto's 

Lêer:Bahia de concepcion.JPG|
Lêer:Arco de Medicina UdeC.jpg|
Lêer:Moderno Edificio en Concepción.jpg|
Lêer:Desembocadura del Biobío.jpg|
Lêer:Ex Catedral de Concepción.jpg|
Lêer:Biobus01.jpg|
Lêer:Hotel El Araucano.JPG|
Lêer:Plaza de Armas Concepción.jpg|

## Susterstede 
## Sien ook 
* Groter Concepción
* Universiteit van die Bio-Bio

## Verwysings 
## Bronne 
*  Ida Stevenson Weldon Vernon (1969) *Pedro de Valdivia, Conquistador of Chile*, Greenwood Press
*  John Milton Nickles, Marie Siegrist (1965) *Bibliography and Index of Geology Exclusive of North America*, Geological Society of America, v.28

## Eksterne skakels 
*  *Die amptelike webwerf van Munisipaliteit van Concepción*
*  Concepción (Google Maps)
*  Encyclopedia Britannica — Concepción
Duitse koloniale ryk

duimnael|links|Duitse kolonies:
Die Duitse Keiserryk het sy kolonies verwerf in die laaste kwart van die negentiende eeu. Die Duitse kolonies het hul bevind in Afrika, Asië en Oseanië:

* Togo
* Duits-Kameroen
* Duits-Suidwes-Afrika, teenswoordig bekend as Namibië
* Duits-Oos-Afrika, bestaande uit Tanganjika (die vasteland van Tanzanië), Rwanda en Burundi. 
* Keiser Wilhelmsland was 'n Duitse uitpos in Noordoos-Nieu-Guinee. 
* Jiaozhou-baai, Volksrepubliek China
* Klein-Venedig of *Welser-Kolonie* was 'n mislukte poging om 'n Duitse kolonie in Venezuela te vestig.

Duitsland het na die Eerste Wêreldoorlog al sy kolonies verloor. Togo en Kameroen is onder Franse protektoraat geplaas; Rwanda en Burundi onder Belgiese protektoraat; en Tanganjika, Suidwes-Afrika en Noordoos-Nieu-Guinea onder Britse protektoraat (die laaste twee langs Suid-Afrika en Australië).
Dibeke

**Dibeke** of **skununu** (ook bekend as Nikkies, Skaloulo en Kimberley Jim) is 'n balspeletjie inheems aan Suid-Afrika met spanne van twaalf spelers elk wat beurte neem as aanvallers en verdedigers wat lopies probeer behaal. Die sport is 'n sokkeragtige  weergawe van *stingers* of *dodge ball* wat met 'n plastiek bal gespeel word. Die bal word sover as moontlik van die verdedigende span af geskop en dan word daar oor die veld gehardloop terwyl gepoog word om nie deur die bal getref te word nie.

## Verwysings
Langstertflap

Die **langstertflap** (*Euplectes progne*) is 'n sangvoël in die wewerfamilie. Hulle word algemeen in oop grasveld soos onder meer dié van die sentrale hoëveld van Suid-Afrika aangetref. Hulle is ook inheems aan die subtrope en trope, en word lokaal in Angola, Kenia, die Demokratiese Republiek van die Kongo en Zambië gevind. In Engels staan dit as die *long-tailed widowbird* bekend.

## Identifikasie 
Die voël is 16 tot 20&nbsp;cm lank, die broeiende mannetjie is 60&nbsp;cm lank, en weeg 25 tot 46 gram. Die mannetjie verkry 'n kenmerkende swart veredos en lang stert tydens die broeiseisoen. Behalwe die lang stert het die broeiende mannetjie ook rooi skouers en breë swarterige skouers wat met witterige dofgeel begrens is. Die wyfie is groter as ander flapwyfies en die borskant is dofgelerig wit met ligte strepe op die bors en sye.

Die voël is groter as die kortstertflap.

## Bron 
* *Sasol Voëls van Suider-Afrika.* Struik Nature. Vierde Uitgawe 2011. 

## Sien ook 
* Alfabetiese lys van Suid-Afrikaanse voëls
* Lys van Suid-Afrikaanse voëls (Groepeer)
* Lys van Suider-Afrikaanse voëls volgens wetenskaplike name
Bonsai

duimnael|regs|'n Bonsaiboompie

'n **Bonsai** is 'n miniatuurplant, meestal 'n boomsoort, wat in 'n pot verbou word. "Bonsai" (Japannees: 盆栽) beteken "houer" of "potplant", dit wil sê bome wat in potte geplant word. Die boom moet onderhou word en sy blare en wortels moet gesnoei word. Die bome se groei word hierdeur gestrem sodat dit die vorm van 'n dwergboompie behou.

## Geskiedenis 
Daar word gesê dat die Chinese die eerste volk was wat bome (klein) gemaak het. Daarna het die Japannese die bonsaikuns aangeleer en verskillende style ontwikkel.

## Style 
Mens kry verskillende bonsaistyle:

Lêer:Bonsai streng aufrechte Form.svg|Formeel regop
Lêer:Bonsai locker aufrechte Form.svg|Informeel regop
Lêer:Bonsai geneigte Form.svg|Skuins op
Lêer:Bonsai windgepeitschte Form.svg|Verwaaide vorm
Lêer:Bonsai Halbkaskaden-Form.svg|Halfkaskadevorm
Lêer:Bonsai Kaskaden-Form.svg|Kaskadevorm
Lêer:Bonsai Literaten-Form.svg|Wysgeervorm
Lêer:Bonsai Besen-Form.svg|Besemvorm
Lêer:Bonsai Floss-Form.svg|Versperringvorm
Lêer:Bonsai-auf-Felsen-Form.svg|Rotsgesteunde vorm
Lêer:Bonsai über-Felsen-Form.svg|Rotsgedrapeerde vorm
Lêer:Bonsai Wurzelstamm-Form.svg|Stutwortelvorm
Lêer:Bonsai Doppelstamm-Form.svg|Dubbelstamvorm
Lêer:Bonsai Wald-Form.svg|Woudvorm
Lêer:Bonsai Bankan-Form.svg|Slingervorm

## Bibliografie 
* Ceronio, Charles: Bonsai. In: Lantern. Tydskrif vir Kennis en Kultuur. Jaargang 32, nr. 1, Desember 1982
* Kurscheid, Claudia: Klein boompies vir ruimhartiges. In: Suid-Afrikaanse Panorama. Jaargang 34, nr. 4, April 1989. ISSN 0-491-4783
Negerhollands

**Negerhollands** is 'n Zeeuwse kreooltaal wat op die Deense Wes-Indië, wat nou as die Amerikaanse Maagde-eilande bekendstaan, gepraat is. Nederlands was die basis daarvan met invloede uit Deens, Engels, Frans, Spaans en Afrika-tale.

Morawiese en Deense sendelinge het 'n formele weergawe van die taal gevestig, wat as Hoog-Kreol bekend staan. In 1770 het hulle die eerste leerboek en 'n klein Lutherse kategismus gepubliseer, wat met 'n vertaling van die Nuwe Testament in 1781 gevolg is.

Die taal het aan die begin van 19de eeu begin verval toe Engels die oorheersende taal op die eilande geword het. Die Lutherse Kerk het diens in die taal vir die inboorlinggemeente tot die 1830's gehou. Die nuwe generasies het Engels as eerste taal begin leer en het stadig opgehou om Negerhollands te praat en dit het beperk tot kerkdienste geword. In alle waarskynlikheid was Mrs Alice Stevenson die laaste spreker, wat in 1987 gesterf het.

Mense het Negerhollands tot die 20ste eeu op die Morawiese Weeshuis by Nyherrehut naby Tutu aangehou praat. Die ou weeskinders was destyds vrywilligers en dus het hulle die ou kreool gepraat.