open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Palma (Mosambiek)

**Palma** is 'n stad aan die noordoostelike kus van die provinsie Cabo Delgado in Mosambiek. Minder as 32 km daarvandaan in die noorde en noordweste is die grens met Tanzanië.

## Ekonomie en tale 
Verskeie tale, waaronder Makwe, Makonde, Mwani, Swahili en Portugees, word in die stad gepraat.  Die stad was histories bekend vir sy vissery-, mandjie- en matweefbedryf. Palma is naby die ontwikkelende fasiliteite vir die ontginning van aardgas aan die kus van Mosambiek, 'n groot buitelandse gasprojek deur die Franse maatskappy Total. 

## 2021 aanval 
Begin Oktober 2017 het gewapende Islamitiese ekstremiste wat aan die Islamitiese Staat Irak en die Levant (ISIL) gekoppel is, 'n jihadistiese opstand in die Cabo Delgado-streek geloods. Die militante het aanvalle geloods en  onthoofdings uitgevoer,

Ansar al-Sunna val Palma op 24 Maart 2021 aan; met meer as 35 000 mense wat daarna vlug, baie vlug na die provinsiale hoofstad, Pemba. Tientalle burgers is vermoor, met onthoofde lyke in die straat agtergelaat. Die militante het met die Mosambiekse weermag, die polisie en die Dyck Advisory Group ('n private militêre maatskappy wat deur die polisie gehuur is) geveg.  Op 29 Maart beweer die Islamitiese Staat van Irak en die Levant dat die provinsie Sentraal-Afrika van die Islamitiese Staat verantwoordelik is vir die aanval en het gesê dat hulle 55 mense doodgemaak het, waaronder Mosambiekse leërsoldate; hierdie bewerings kon nie onmiddellik onafhanklik bevestig word nie.

Die aanval op Palma het die vrees laat ontstaan vir 'n moontlike humanitêre krisis.

## Verwysings
Robert D. Kaplan

**Robert David Kaplan** (gebore 23 Junie 1952) is 'n Amerikaanse skrywer. Sy boeke en artikels fokus op  politiek, veral buitelandse beleid, en reis. Sy werk oor drie dekades verskyn in *The Atlantic*, *The Washington Post*, *The New York Times*, *The New Republic*, *The National Interest*, *Foreign Affairs* en *The Wall Street Journal*, onder ander koerante en publikasies.

Een van Kaplan se invloedrykste artikels is *The Coming Anarchy*, wat in 1994 in *The Atlantic Monthly* gepubliseer is. Kritici van die artikel het dit vergelyk met die tesis van Samuel Huntington se *Clash of Civilizations*, aangesien Kaplan konflikte in die hedendaagse wêreld voorstel as die stryd tussen primitivisme en beskawings. Nog 'n gereelde tema in Kaplan se werk is die opkoms van kulturele en historiese spanning wat tydens die Koue Oorlog tydelik opgeskort is.

Van 2008 tot 2012 was Kaplan 'n senior genoot by die Center for a New American Security in Washington, DC; en het hy weer in 2015 by die organisasie aangesluit.  Tussen 2012 en 2014 was hy hoof geopolitieke ontleder by Stratfor, 'n private wêreldwye besigheidsintelligensieonderneming. In 2009 het die minister van verdediging, Robert Gates, Kaplan in die Defence Policy Board aangestel, 'n federale advieskomitee vir die Amerikaanse departement van verdediging. In 2011 en 2012 het die tydskrif *Foreign Policy* Kaplan aangewys as een van die wêreld se 'top-100 wêrelddenkers'. In 2017 het Kaplan as senior adviseur by Eurasia Group, 'n politieke risikokonsultasie, aangesluit. In 2020 is hy benoem tot die Robert Strausz-Hupé-leerstoel in geopolitiek aan die Foreign Policy Research Institute in Philadelphia.

## Verwysings
Blouputsbrug

Die Blouputsbrug is ‘n brug in die Kalahari oor die Oranjerivier.

Die brug is by 28°  30′  48.78″  suid en 20°  11′  12.37″ oos by die nedersetting Vredesvallei op die noordelike oewer van die rivier. Hier hou die teerpad op, maar ‘n 14km verder is Riemvasmaak. ‘n 20km stroomaf is Namibië se suidoostelike hoek. Die brug is dus net stroomaf van die Augrabieswaterval in die Augrabies Nasionale Park en die punt waar die Moloporivier  by die Oranje aansluit.

Langs die brug aan die stroomopkant is daar ‘n keerwal  waaruit uitgebreide wingerde besproei word.

## Sien ook 
* Lys van kruisings oor die Oranjerivier
Johann Rissikbrug

Die **Johann Rissikbrug** is ‘n brug in die middestad van Johannesburg.

Hierdie brug in Rissikstraat verbind die middestad met die noordelike voorstede. Dit is in 1952 geopen en vernoem na Johann Rissik.
Generaal Hertzogbrug

duimnael|280px|Generaal Hertzogbrug vanaf die Oranjerivier gesien, 2011.
Die **Generaal Hertzogbrug** op die N6-nasionale pad gaan by Aliwal-Noord oor die Oranjerivier.

In 1872 is daar 'n pont oor die rivier ingestel om die drif te vervang. Dit het slegs tot 1880 diens gedoen, want toe is die **Frerebrug** in gebruik geneem. Die Generaal Hertzogbrug het die Frerebrug in 1938 vervang.

## Sien ook 
* Lys van kruisings oor die Oranjerivier

## Bibliografie
* http://artefacts.co.za/main/Buildings/bldgframes.php?bldgid=11657
Jokong

**Jokong** is 'n landelike nedersetting in die Limpopoprovinsie, Suid-Afrika. Dit lê 15&nbsp;km suidwes van Giyani in die Groter Tzaneen Plaaslike Munisipaliteit wat onder die Mopani-distriksmunisipaliteit ressorteer.

## Sien ook 
* Lys van dorpe in Suid-Afrika

## Verwysings
R531 (Suid-Afrika)

Die **R531** is 'n streeksroete wat die R527-streeksroete, 12 km wes van Hoedspruit met die Orpenhek in die Krugerwildtuin verbind. Tussen die twee punte gaan die roete deur Klaserie waar dit 'n verspringende kruising van 2 km met die R40-provinsiale pad maak.

## Sien ook 
* Lys van streeksroetes in Suid-Afrika
* Genommerde roetes in Suid-Afrika

## Bron 
* Dept. Transport
R521 (Suid-Afrika)

Die **R521** is 'n streeksroete wat die R101-streeksroete by Polokwane met Pontdrif op die Botswanagrens verbind. Die roete begin as Marketstraat in Polokwane en gaan noord-noordwes. Dit gaan deur Dendron, Vivo, Alldays en Bridgewater. Hierna word dit medebeskryf met die R572 vir 46.3 km tot in Pontdrif. 

## Sien ook 
* Lys van streeksroetes in Suid-Afrika
* Genommerde roetes in Suid-Afrika

## Bron 
* Dept. Transport
R572 (Suid-Afrika)

Die **R572** is 'n streeksroete wat die R510-streeksroete vanaf Monte Christo met die N1-nasionale pad by Musina verbind. Vanaf Monte Christo hou die roete noordoos en kruis die N11-nasionale pad by Tom Burke. Hier vandaan gaan die roete deur Swartwater, Maasstroom waar dit die R561 kruis. Hiervandaan gaan die roete amper oos, deur Gregory tot in Alldays. Die roete word nou medebeskryf met die R521 vir ongeveer 46.3 km. Dan draai die R572 regs af (die R521 hou aan tot by grenspos Pontdrif) en gaan oos tot in Musina waar dit by die N1-aansluit.

## Sien ook 
* Lys van streeksroetes in Suid-Afrika
* Genommerde roetes in Suid-Afrika

## Bron 
* Dept. Transport
R524 (Suid-Afrika)

Die **R524** is 'n streeksroete wat die N1-nasionale pad vanuit Louis Trichardt met die Punda Maria-hek in die Krugerwildtuin verbind. Vanaf Louis Trichardt hou die roete oos tot by Thohoyandou. Hier gaan dit verby die oostelike punt van die R523 en later verby die noordelike punt van die R81-provinsiale pad. Hiervandaan hou die roete noordoos tot by die Punda Maria-hek van die Krugerwildtuin.

## Sien ook 
* Lys van streeksroetes in Suid-Afrika
* Genommerde roetes in Suid-Afrika

## Bron 
* Dept. Transport
R534 (Suid-Afrika)

Die **R534** is 'n streeksroete en 'n lus wat 2km noord van Graskop van die R532 afdraai, verby ''God's Window'' gaan en 9 km noord van Graskop weer by die R532 aansluit.

## Sien ook 
* Lys van streeksroetes in Suid-Afrika
* Genommerde roetes in Suid-Afrika

## Bron 
* Dept. Transport
R535 (Suid-Afrika)

Die **R535** is 'n streeksroete wat begin net na die Kowynspas waar dit van die R533-streeksroete aftak, ongeveer 15 km oos van Graskop en eindig waar dit by die R40, net noord van Hazyview, aansluit.

## Sien ook 
* Lys van streeksroetes in Suid-Afrika
* Genommerde roetes in Suid-Afrika

## Bron 
* Dept. Transport
R536 (Suid-Afrika)

Die **R536** is 'n streeksroete wat die R532-streeksroete vanaf Sabie met die Paul Krugerhek by die Krugerwildtuin verbind. 

Die roete begin in Sabie en net daarna tak die R537 af. Die roete hou oos en maak 'n verspringende kruising van 950 m in Hazyview met die R40. Die roete hou steeds ooswaarts en eindig by die Paul Krugerhek van die Krugerwildtuin.

[duimnael|links|200px|Die sandsteenmonument van Paul Kruger by die roete se eindpunt by die [Krugerwildtuin]]

## Sien ook 
* Lys van streeksroetes in Suid-Afrika
* Genommerde roetes in Suid-Afrika

## Bron 
* Dept. Transport
R532 (Suid-Afrika)

Die **R532** is 'n streeksroete wat die R37-provinsiale pad met die R36-provinsiale verbind. Die roete begin waar dit van die R37 aftak, ongeveer 5 km suid vanaf Sabie en gaan deur die dorp. In Sabie gaan dit langs die Sabiewaterval verby. Die roete gaan noord, verby die Mac-Macwaterval en dan die Forestwaterval. Die roete deel dan die R533-streeksroete deur Graskop vir ongeveer 5 km. 

Drie kilometer nadat dit van die R533 afgetak het, tak die R534 sirkelroete (die ''God's Window''-pad) hier af en sluit 6 km verder weer aan. Net voor die aansluiting is die afdraai vir die Lisbonwaterval en daarna die Berlynwaterval. Die roete gaan verby die Bourke's Luck-kolkgate en die Blyderivierspoort-natuurreservaat voor dit weswaarts draai en by die R36-provinsiale pad aansluit. (By hierdie aansluiting met die R36, moet gekies word om noord na die Abel Erasmuspas te draai, of suid na Ohrigstad.)

## Sien ook 
* Lys van streeksroetes in Suid-Afrika
* Genommerde roetes in Suid-Afrika

## Bron 
* Dept. Transport
Longvalley

**Longvalley** is 'n nedersetting in die Limpopoprovinsie, Suid-Afrika. Dit val onder beheer van die Groter Tzaneen Plaaslike Munisipaliteit wat onder die Mopani-distriksmunisipaliteit ressorteer. Dit lê in die berge ongeveer 30&nbsp;km suid van Tzaneen

## Sien ook 
* Lys van dorpe in Suid-Afrika

## Verwysings
Sterkspruit (Kraai)

:*Die rivier moet nie verwar word met die Sterkspruit wat laer af deur die dorp Sterkspruit vloei nie.*

Die **Sterkspruit** is 'n voorloper van die Kraairivier in die verre-noorde van die Oos-Kaap. Dit ontspring 16 km noordoos van Elliot en oos van Mountain Shadows Hotel in die Drakensberge suid van Lesotho.

Hierdie Sterkspruit vloei saam met die Bellrivier en die Bokspruit by Moshesh's Ford om die Kraairivier te vorm.

## Ontspring 
## Samevloei 
## Sien ook 
* Lys van riviere in Afrika
* Sterkspruit, dorp wat die naam van die rivier dra.

## Eksterne skakel 
* Google-kaart van Sterkspruit se monding by Geonames.org (cc-by)
R538 (Suid-Afrika)

Die **R538** is 'n streeksroete wat die N4-nasionale pad by Karino, met die R40-provinsiale by Hazyview verbind. Die roete begin waar dit aftak vanaf die N4 by Karino, noordwaarts hou en deur Witrivier gaan waarna dit medebeskryf word met die R40 vir 2.6 km. Hierna gaan dit verby die R569-streeksroete en eindig in Hazyview waar dit weer by die R40 aansluit.

## Sien ook 
* Lys van streeksroetes in Suid-Afrika
* Genommerde roetes in Suid-Afrika

## Bron 
* Dept. Transport
R539 (Suid-Afrika)

Die **R539** is 'n streeksroete wat die R36-provinsiale pad met die R37-provinsiale by Rosehaugh, 30 km suid van Sabie, verbind. Die R539 tak af van die R36 net voor Patattanek op die Schoemanskloof pad. Die roete gaan deur die Schoemanskloofpas en word medebeskryf met die N4-nasionale pad vir 3 km. Hierna gaan die R539 noord, verby die Sudwalagrotte en sluit by die R37 aan by Rosehaugh.

## Sien ook 
* Lys van streeksroetes in Suid-Afrika
* Genommerde roetes in Suid-Afrika

## Bron 
* Dept. Transport
Hennie le Roux

'''Hendrik Pieter 'Hennie' le Roux''' (gebore 10 Julie 1967) is 'n voormalige Suid-Afrikaanse rugbyspeler. Hy was die eerste president van die spelersvereniging wat in 1997 gestig is. Hy was 'n lid van die span wat die Rugbywêreldbeker 1995 gewen het.

## Loopbaan 
### Provinsiaal 
Le Roux het vir die Oostelike Provinsie se skoolrugbyspan aan die 1986 Craven-week deelgeneem. In 1987 speel hy vir dieselfde provinsie se o/20 span. Hy maak sy buiging in 1990 vir die Oostelike Provinsie se seniorspan en in 1992 gaan hy na die Transvaalse Rugbyspan. Hy het tot in 1998 aan die Super 12-reeks vir Transvaal deelgeneem waarna die opset na die franchisestruktuur verander het. Ná 1998 speel hy vir die Cats.

## Verwysings
Durban Internasionale Lughawe

:**Nota**: *Hierdie lughawe word nie meer kommersieel gebruik nie. Vir Durban se huidige lughawe, sien Koning Shaka Internasionale Lughawe.*

**Durban Internasionale Lughawe** (voorheen bekend as **Louis Botha-lughawe**) was die internasionale lughawe van Durban van 1951 tot 2010, toe dit vervang is deur Koning Shaka Internasionale Lughawe, 60&nbsp;km na die noorde. Die lughawe huisves tydelik die Lugmagbasis Durban.

## Geskiedenis 
Die lughawe is in 1951 geopen toe dit die Stamford Hill-vliegveld vervang het. Die oorspronklike naam van die lughawe was Louis Botha Internasionaal, vernoem na die Suid-Afrikaanse eerste minister. Die lughawe het hierdie naam behou tot 1994, toe die politieke veranderinge wat in daardie jaar in Suid-Afrika gekom het, gelei het tot die verandering van die naam na die Durban Internasionale Lughawe. Terwyl die lughawe die plaaslike mark goed bedien het, het die lughawe gebuk gegaan onder die lae internasionale passasiersgetalle en 'n aanloopbaan wat te kort was vir 'n volgelaaide Boeing 747 om op te styg.  Weens die kort aanloopbaan en die middelpunt-beleid wat in die negentigerjare aangeneem is (ten gunste van die O.R. Tambo Internasionale Lughawe in Johannesburg), het Durban byna al sy internasionale lugverkeer verloor.

Planne om die lughawe na La Mercy, ongeveer 60 km noord van Durban Internasionale Lughawe te verskuif, is tussen die 1970's en 2007 verskeie kere voorgestel en uitgestel voordat die bou van die Koning Shaka Internasionale Lughawe in September 2007 begin het. Die konstruksie van die nuwe lughawe is in 2010 voltooi, met die Durban Internasionale Lughawe wat sy finale vlug op 30 April 2010 hanteer het. Alle vlugte is in een enkele skuif oornag na die King Shaka Internasionale Lughawe oorgeplaas. 

Die lughawe is deur die Suid-Afrikaanse Lugmag en die Polisie se Lugvleuel gebruik gedurende die FIFA Sokker-Wêreldbekertoernooi in 2010 voor dit uit gebruik gestel is.

## Verwysings
R540 (Suid-Afrika)

Die **R540** is 'n streeksroete wat die R33-provinsiale pad in Belfast met die R36-provinsiale in Lydenburg verbind. Die roete begin waar dit aftak van die R33 in Belfast en noord gaan. Dit gaan deur Dullstroom en hou ongeveer noordoos. Dit gaan verby die R577 aansluiting en eindig waar dit aansluit by die R36 net buite Lydenburg.

## Sien ook 
* Lys van streeksroetes in Suid-Afrika
* Genommerde roetes in Suid-Afrika

## Bron 
* Dept. Transport
Dan

**Dan** is 'n nedersetting sentraal in die Limpopoprovinsie, Suid-Afrika. Dit lê 18&nbsp;km oos-suidoos van Tzaneen, in die Groter Tzaneen Plaaslike Munisipaliteit van die Mopani-distriksmunisipaliteit.

## Sien ook 
* Lys van dorpe in Suid-Afrika

## Verwysings
R541 (Suid-Afrika)

Die **R541** is 'n streeksroete wat die N4-nasionale pad, noord van Machadodorp, met die N17-nasionale pad by Lochiel verbind. Die roete begin waar dit afdraai van die N4 en suidoos gaan tot in Badplaas. Hier deel dit die R38-provinsiale pad vir 6 km en eindig waar dit by die N17-nasionale pad aansluit by Lochiel, 26 km vanaf die Oshoek-grenspos met Eswatini.

## Sien ook 
* Lys van streeksroetes in Suid-Afrika
* Genommerde roetes in Suid-Afrika

## Bron 
* Dept. Transport
MBB/Kawasaki BK 117

Die **MBB/Kawasaki BK 117** is 'n tweemotorige medium nutsvervoer helikopter. Dit is gesamentlik ontwikkel en vervaardig deur Messerschmitt-Bölkow-Blohm (MBB) van Duitsland en Kawasaki van Japan. MBB is later deur Daimler-Benz gekoop en het uiteindelik deel geword van Eurocopter, wat later na Airbus Helicopters hernoem is.

## Ontwerp 
Die MBB/Kawasaki BK 117 besit heelwat eienskappe wat hom geskik maak vir die uitvoering van verskillende rolle, soos kragoorvoorsiening deur die tweelingenjins, aansienlike groot agtertoekyk-dubbeldeure, en 'n relatiewe ruim kajuit. 'n Missie waarvoor dit veral geskik geag is, is vir mediese nooddienste (EMS).  

Die lugraamwerk is saamgestel uit geklinkte metaal, wat minimaal gebruik maak van saamgestelde materiale en volgens 'n hoë standaard gemasjineer is. Ten einde meer binneruimte beskikbaar te maak, is beide die enjins en die transmissie bo die hoofkajuit geplaas. Daar is groot pogings aangewend om die massa van die vliegtuig, waar moontlik, te verminder, sonder om die strukturele integriteit in te boet.  Die kajuit kan met verskillende binneruimtes uitgerus word om by sy doel te pas, wat maatreëls insluit om geraas en vibrasies te demp.

## Tegniese enjinvermoë 
Vroeë weergawes van die BK 117 was aangedryf deur 'n paar Lycoming LTS101-turbo-enjins, met 'n aanslag van 550 pk teen opstyg met aansienlike reserwekrag om dit te beskerm teen 'n enkele enjinstaking. Terwyl elke enjin voldoende krag het om vlug en selfs opstyg te handhaaf in die geval dat 'n enkele enjin onbruikbaar word, het die tipe ook gunstige outorotasiemoontlikhede.  

Om hul lewensduur te verleng en hul betroubaarheid te verhoog, het MBB die enjins ingestel om teen 'n laer toerusting opm te werk. Die enjins word gereguleer met behulp van 'n gespesialiseerde beheerstelsel wat die toere en wringkrag tussen albei enjins glad en eweredig reguleer, selfs tydens kragtige manoeuvres. Kragbestuur is grootliks verlig deur die toevoeging van 'n outomatiese enjinbeheerstelsel, sodat vlieëniers bloot 'n enjin se wringkrag- en temperatuurmeters hoef te monitor. Die vliegtuig is geskik vir vlug onder instrumentvlugreëls sowel as vir enkelvlieënier-operasies. 
regs|duimnael|STARS Lugambulans by Foothills mediese sentrum.
duimnael|'n Polizei BK 117
regs|duimnael|SX = HFH. 'n BK-117 van die Helleense Brandweerdiens

; 
* Suid-Afrikaanse Lugmag 
* Suid-Afrikaanse Polisiediens 

## Verwysings
R543 (Suid-Afrika)

Die **R543** is 'n streeksroete wat Vrede in die Vrystaat met die Mahamba-grenspos by Eswatini verbind. Die roete begin by Vrede waar dit van die R34 aftak en oos hou. Die roete kruis die Kliprivier, die grens tussen die twee provinsies, en word medebeskryf met die R23 vir 1.1 km en die N11-nasionale pad vir 1.2 km in Volksrust. Hierna gaan die roete steeds oos, deur Wakkerstroom en Dirkiesdorp tot in Piet Retief. Hier word dit medebeskryf met die R33 en N2-nasionale pad vir 990 m voor suidoos gaan tot by die Mahamba-grenspos waar dit eindig.

## Sien ook 
* Lys van streeksroetes in Suid-Afrika
* Genommerde roetes in Suid-Afrika

## Bron 
* Dept. Transport
R544 (Suid-Afrika)

Die **R544** is 'n streeksroete wat die R35-provinsiale pad 10 km noord van Bethal met die R25-provinsiale by Verena verbind. Die roete begin waar dit 10 km noord van Bethal van die R35 aftak en noordwes gaan. Dit gaan verby die R547-streeksroete, dan die R542 gevolg deur die R575. Hierna kruis die roete die N12-nasionale pad, gaan deur Witbank, kruis die N4-nasionale pad, word medebeskryf met die R555 vir 900 m in 'n verspringende kruising voor dit eindig in die R25 in Verena.

## Sien ook 
* Lys van streeksroetes in Suid-Afrika
* Genommerde roetes in Suid-Afrika

## Bron 
* Dept. Transport
Malbek

regs|180px|duimnael|Malbek word gekenmerk deur sy donker kleur.
**Malbek** is 'n pers druifsoort wat gebruik word om rooiwyn van te maak. Die druiwe het 'n donker kleur en robuuste tanniene, en staan bekend as een van die ses druiwe wat toegelaat word in die mengsel van rooi Bordeaux-wyn. In Frankryk word Malbec-aanplantings nou hoofsaaklik in Cahors in Suidwes-Frankryk aangetref, hoewel die druif wêreldwyd verbou word. Dit word toenemend verbou as 'n Argentynse variëteit.

Die druif het ná 1956 minder gewild geraak in Bordeaux, toe swartryp 75% van die oes laat vrek het. Ten spyte daarvan dat Cahors deur dieselfde ryp getref is as wat die wingerde verwoes het, is Malbek weer aangeplant en is steeds gewild in die omgewing. Wynmakers in die streek het Malbek gereeld met Merlot en Tannat gemeng om donker, volronde wyne te maak, maar het onlangs begin om 100% Malbek-variëteitswyne te produseer. 

Volgens 'n gewilde, maar onbevestigde teorie, is Malbek vernoem na 'n Hongaarse boer wat die druifsoort die eerste keer deur Frankryk versprei het.  As gevolg van ooreenkomste in sinonieme, word Malbek dikwels met ander druifsoorte verwar. *Malbec argenté* is nie Malbek nie, maar eerder 'n variëteit  van die suidwes-Franse druiwe Abouriou. Dit word in die middel van die seisoen ryp en kan 'n baie diep kleur, baie tannien en 'n besondere pruimagtige geurkomponent hê, wat dit 'n mengsel van klaret-kompleksiteit gee. Soms, veral in sy tradisionele groeistreek, word die lote nie opgelei nie, maar word dit eerder vir die *dopstelsel* (bekerstelsel) gekweek. In sulke gevalle word dit soms tot 'n relatiewe lae opbrengs van ongeveer 6&nbsp;ton per hektaar gehou. Wyn wat met hierdie groeimetode geproduseer word, is ryk, donker en sappig. 

Ander streke met enkele aanplantings van Malbek sluit in Noord-Italië, Nieu-Seeland, Brasilië, Suid-Afrika, die Kanadese streke van British Columbia en Ontario, Peru, Bolivië en Meksiko, en Suid-Indiana en Israeliese wyn in die Negev Teperberg 1870.

Lêer:Malbec_leaves.JPG|Blare van die Malbekdruif
Lêer:Malbec grapes.jpg|Malbekdruiwe
Lêer:Malbec_grapes_on_the_vine.jpg||Malbekdruiwe groei in Cafayate, Argentinië
Lêer:Cahors_Chateau.jpg|'n Wingerd in Cahors

## Verwysings
R542 (Suid-Afrika)

Die **R542** is 'n streeksroete wat die R544-provinsiale pad, in Vandyksdrif, met die R38-provinsiale pad by Hendrina verbind. Dit kruis die R35-provinsiale pad.

## Sien ook 
* Lys van streeksroetes in Suid-Afrika
* Genommerde roetes in Suid-Afrika

## Bron 
* Dept. Transport
R546 (Suid-Afrika)

Die **R546** is 'n streeksroete wat die R34-provinsiale pad in die Vrystaat met die R29-provinsiale in Mpumalanga verbind. Die roete begin waar dit aftak van die R34 by Vrede in die Vrystaat en noord gaan en die Kliprivier kruis. Dit word medebeskryf met die R23-provinsiale pad deur Standerton vir 3.5 km. en daarna met die R50 vir 2.2 km en gaan verby die R39. Hierna gaan die roete deur Charl Cilliers, deur Evander, kruis die N17-nasionale pad, word medebeskryf met die R547 vir 870 m en eindig waar dit aansluit by die R29 in Kinross.

## Sien ook 
* Lys van streeksroetes in Suid-Afrika
* Genommerde roetes in Suid-Afrika

## Bron 
* Dept. Transport
Hans Bethe

**Hans Albrecht Bethe** ( 2 Julie 1906 – 6 Maart 2005) was 'n Duits-Amerikaanse kernfisikus wat belangrike bydraes gelewer het tot astrofisika, kwantumelektrodinamika en vaste toestand fisika, en wat in 1967 die Nobelprys vir Fisika gewen het vir sy werk oor die teorie van sterre kernsintese. Die grootste deel van sy loopbaan was Bethe professor aan die Cornell-universiteit.

Gedurende die Tweede Wêreldoorlog was hy hoof van die Teoretiese Afdeling by die geheime Los Alamos-laboratorium en deel van die Manhattan-projek waar die eerste kernwapens ontwikkel is. Daar het hy 'n sleutelrol gespeel in die berekening van die kritieke massa van hierdie wapens en die ontwikkeling van die teorie onderliggend tot die inploffingsmetode wat in die Trinity-kernwapentoets gebruik was. Voorts werk hy ook op die *Fat Man* wapen wat in Augustus 1945 in Nagasaki ontplof is.

Na die oorlog het Bethe ook 'n belangrike rol gespeel in die ontwikkeling van die waterstofbom, hoewel hy oorspronklik by die projek aangesluit het met die hoop om te bewys dat dit nie gemaak kon word nie. Bethe het later 'n veldtog gevoer met Albert Einstein en die Noodkomitee van Atoomwetenskaplikes teen kernwapentoetsing en die kernwapenwedloop. Hy het gehelp om die administrasies van Kennedy en Nixon te oorreed om onderskeidelik die 1963-verdrag vir gedeeltelike verbod op kerntoetse en die verdrag teen anti-ballistiese missiele (SALT I) van 1972 te onderteken.

Sy wetenskaplike navorsing het nooit opgehou nie en hy het tot in sy negentigerjare artikels gepubliseer, wat hom een van die min wetenskaplikes gemaak het wat gedurende elke dekade van sy loopbaan ten minste een groot artikel in sy vakgebied gepubliseer het, wat in Bethe se geval byna oor sewentig jaar gestrek het. Freeman Dyson, eens sy doktorale student, noem hom die "grootste probleemoplosser van die 20ste eeu".

## Verwysings 
## Eksterne skakels 
*1986 Video Interview War and Peace in the Nuclear Age
*1993 Audio Interview with Hans Bethe by Richard Rhodes Voices of the Manhattan Project
*1982 Audio Interview with Hans Bethe by Martin Sherwin Voices of the Manhattan Project
*2014 Video Interview with Rose Bethe by Cynthia C. Kelly Voices of the Manhattan Project
* Three Lectures by Hans Bethe, van die Cornell-universiteit
* Text of the Eddington Medal award speech
R545 (Suid-Afrika)

Die **R545** is 'n streeksroete wat die N17-nasionale pad met die R104-provinsiale pad verbind. Die roete begin waar dit aftak van die N17 in Bethal, noordwes gaan verby Kriel, die R547-streeksroete kruis, dan medebeskryf word met die R555 vir 580 m deur Ogies, kruis die N12-nasionale pad en eindig waar dit by R104 aansluit suid van Balmoral.

## Sien ook 
* Lys van streeksroetes in Suid-Afrika
* Genommerde roetes in Suid-Afrika

## Bron 
* Dept. Transport
Mariron

**Mariron** is 'n landelike nedersetting in die Limpopoprovinsie, Suid-Afrika. Dit val onder beheer van die Groter Tzaneen Plaaslike Munisipaliteit wat onder die Mopani-distriksmunisipaliteit ressorteer.

## Sien ook 
* Lys van dorpe in Suid-Afrika

## Verwysings
Stanislaw Ulam

**Stanisław Marcin Ulam** (3 April 1909 - 13 Mei 1984) was 'n Pools-Amerikaanse wetenskaplike op die gebied van wiskunde en kernfisika. Hy het deelgeneem aan die Manhattan-projek, die oorsprong van die Teller–Ulam-ontwerp vir termonukleêre wapens, die konsep van die sellulêre outomatisering ontdek, die Monte Carlo-berekeningsmetode uitgevind en die voorstel van kernpulsaandrywing voorgestel. In suiwer en toegepaste wiskunde het hy enkele stellings bewys en verskeie veronderstellings voorgestel.

Ulam is in 'n welgestelde Pools-Joodse familie gebore en het wiskunde aan die Lwów Polytechnic Institute gestudeer, waar hy in 1933 gepromoveer het onder toesig van Kazimierz Kuratowski. In 1935 het John von Neumann, wat Ulam in Warskou ontmoet het, hom genooi om vir 'n paar maande aan die Instituut vir Gevorderde Studie in Princeton, New Jersey, deur te bring. Van 1936 tot 1939 het hy sy somers in Pole en akademiese jare aan die Harvard-universiteit in Cambridge, Massachusetts, deurgebring, waar hy gewerk het om belangrike resultate rakende ergodiese teorie te bekom. Op 20 Augustus 1939 vaar hy vir die laaste keer saam met sy 17-jarige broer Adam Ulam na die Verenigde State. Hy word 'n assistent-professor aan die Universiteit van Wisconsin – Madison in 1940, en 'n Amerikaanse burger in 1941.

In Oktober 1943 ontvang hy 'n uitnodiging van Hans Bethe om by die Manhattan-projek by die geheime Los Alamos-laboratorium in Nieu-Mexiko aan te sluit. Daar het hy aan die hidrodinamiese berekeninge gewerk om die gedrag van die plofbare lense wat deur 'n inploffingswapen benodig word, te voorspel. Hy is toegewys aan Edward Teller se groep, waar hy aan Teller se "Super"-bom vir Teller en Enrico Fermi gewerk het. Na die oorlog vertrek hy om 'n medeprofessor aan die Universiteit van Suid-Kalifornië te word, maar keer in 1946 terug na Los Alamos om aan termonukleêre wapens te werk. Met behulp van 'n groep vroulike 'rekenaars', waaronder sy vrou, Françoise Aron Ulam, het hy bevind dat Teller se 'Super'-ontwerp onwerkbaar was. In Januarie 1951 het Ulam en Teller die ontwerp van die Teller – Ulam bedink, wat die basis vir alle termonukleêre wapens geword het.

Ulam het die probleem van kernpulsaandrywing van vuurpyle, wat deur *Projek* *Rover* nagestreef is, oorweeg en voorgestel om, as alternatief vir *Rover* se kerntermiese vuurpyl, klein kernontploffings vir voortstuwing aan te wend, wat *Projek* *Orion* geword het. Met Fermi, John Pasta en Mary Tsingou het Ulam die probleem Fermi – Pasta – Ulam – Tsingou bestudeer, wat die inspirasie geword het vir die veld van nie-lineêre wetenskap. Hy is veral bekend daarvoor dat hy besef het dat elektroniese rekenaars dit prakties maak om statistiese metodes toe te pas op funksies sonder bekende oplossings, en soos rekenaars ontwikkel het, het die Monte Carlo-metode 'n algemene en standaardbenadering vir baie wiskundige probleme geword.

## Bronnelys 
*
*
*
* (autobiography).
*
*

## Eksterne skakels 
*1979 Audio Interview with Stanislaus Ulam by Martin Sherwin Voices of the Manhattan Project
*1965 Audio Interview with Stanislaus Ulam by Richard Rhodes Voices of the Manhattan Project
*
R547 (Suid-Afrika)

Die **R547** is 'n streeksroete wat die R23-provinsiale pad met die R555-streeksroete verbind. Die roete begin waar dit van die R23 aftak tussen Greylingstad en Standerton en noord gaan. Dit word medebeskryf met die R50-provinsiale roete vir 2.2 km voor dit verder noord gaan. Dit kruis die N17-nasionale pad by Kinross en word medebeskryf met die R546 vir 1/9 km deur Kriel. Daarna gaan dit verby die R544, oor die N12-nasionale pad en eindig waar dit by die R555 tussen Ogies en eMalahleni aansluit.

## Sien ook 
* Lys van streeksroetes in Suid-Afrika
* Genommerde roetes in Suid-Afrika

## Bron 
* Dept. Transport
R548 (Suid-Afrika)

Die **R548** is 'n streeksroete wat die R51-provinsiale pad met die R50-provinsiale verbind. Die roete begin waar dit aftak van die R51, 9 km noord van Balfour. Dit kruis die N17-nasionale pad, gaan verby die R550-streeksroete, gaan deur Devon waar dit die R29 kruis en eindig waar dit by die R50 aansluit, oos van Delmas.

## Sien ook 
* Lys van streeksroetes in Suid-Afrika
* Genommerde roetes in Suid-Afrika

## Bron 
* Dept. Transport
André Joubert

**André Johan Joubert** (gebore 15 April 1964 in Ladysmith, KwaZulu-Natal) is 'n voormalige Suid-Afrikaanse rugbyspeler. Hy was welbekend as "die Rolls-Royce van Heelagters" vir sy spoed, klas en moeitelose styl. Hy het 34 keer op heelagter vir die Springbokke uitgedraf in die 1990′s, en 115 toetspunte waarvan tien drieë, 17 strafskoppe en sewe doelskoppe opgestapel. Hy was 'n lid van die span wat die Rugbywêreldbeker 1995 gewen het.

## Rugbywêreldbeker 1995 
Joubert het 'n groot rol in die Springbokke se sukses tydens die Rugbywêreldbeker 1995 gespeel. Hy het 'n uitstaande vertoning gelewer in die 15–12-oorwinning teen die All Blacks in die eindstryd, al het hy met 'n gebreekte hand gespeel. Die kwarteindstryd was byna Joubert se laaste toe hy sy hand gebreek het in kontak met die Wes-Samoaanse speler George Harder. Hy het daardie selfde nag 'n operasie ondergaan.

## Verwysings
Sauvignon blanc

duimnael|200px|Sauvignon blanc-druiwe
**Sauvignon blanc** is 'n druifsoort met 'n groen skil wat afkomstig is van die Bordeaux-streek in Frankryk. Die druif kry sy naam waarskynlik van die Franse woorde *sauvage* ("wild") en *blanc* ("wit") as gevolg van sy vroeë oorsprong as 'n inheemse druif in Suidwes-Frankryk.  Sauvignon blanc word in baie van die wêreld se wynstreke geplant en produseer 'n skerp, droë en verfrissende witwyn. Die druif is ook 'n bestanddeel van die beroemde nageregwyne van Sauternes en Barsac. Sauvignon blanc word wyd verbou in Frankryk, Chili, Roemenië, Kanada, Australië, Nieu-Seeland, Suid-Afrika, Bulgarye en in die deelstate Washington en Kalifornië in die VSA. Sommige nuwewêreldse Sauvignon blancs, veral uit Kalifornië, kan ook 'Fumé Blanc' genoem word, 'n bemarkingsterm wat deur Robert Mondavi geskep is met verwysing na Pouilly-Fumé.

Afhangend van die klimaat, kan die geur wissel van aggressief grasagtig tot soet tropies. In koeler klimaatstelsels het die druif die neiging om wyne te produseer met 'n merkbare suurgehalte en "groen" geure van gras, groen soetrissies en brandnetels met tropiese vrugte (soos passievrugte) en blomme (soos vlierblom). In 'n warmer klimaat kan dit meer tropiese vrugtenote ontwikkel, maar die risiko is dat dit baie aroma verloor as gevolg van oormatige rypheid, wat 'n effense pomelo- en boomvrug (soos perske) geur oorlaat. 

Wynkenners het die uitdrukking "helder, elegant en vars" gebruik as 'n gunstige beskrywing van Sauvignon blanc uit die Loire-vallei en Nieu-Seeland.   Sauvignon blanc, indien effens verkoel, pas goed saam met vis of kaas, veral chèvre. Dit staan ook bekend as een van die min wyne wat goed saam met soesji gaan. 
links|duimnael| 'n Sauvignon blanc van Marlborough, Nieu-Seeland.
[center|duimnael|250x250px|Wingerde in Sancerre word dikwels met [Roos|rose beplant rondom Sauvignon blanc as 'n vroeë opspoorder van skimmel.]]
regs|duimnael| 'n Droë wit Bordeaux gemaak van 'n mengsel van Sauvignon blanc en Sémillon.

## Verwysings
R549 (Suid-Afrika)

Die **R549** is 'n streeksroete wat die R716-streeksroete by Deneysville in die Vrystaat met die R23 in Heidelberg, Gauteng verbind. Die roete gaan oor die Vaalrivier net onder die Vaaldam se wal.

## Sien ook 
* Lys van streeksroetes in Suid-Afrika
* Genommerde roetes in Suid-Afrika

## Bron 
* Dept. Transport
Meksikaanse Lugmag

duimnael|280px|Hooffasade van die Lugmagakademie
Die **Meksikaanse Lugmag** (**FAM** ; Spaans : *Fuerza Aérea Mexicana*) is die primêre lugdienstak van die Meksikaanse Weermag. Dit is 'n onderdeel van die Meksikaanse Leër en is afhanklik van die Nasionale Verdedigingsekretariaat (SEDENA). Die doel van die FAM is om die integriteit, onafhanklikheid en soewereiniteit van Meksiko te verdedig. Die hulptake sluit in interne veiligheid, hulp met openbare werke en bestuur van natuurrampe. Sedert Desember 2017 is die bevelvoerder Miguel Enrique Vallín Osuna.

'n Nasionale bevelvoerder in opdrag van die Sekretaris van Nasionale Verdediging is in beheer van die Meksikaanse Lugmag. Die tweede in bevel is die stafhoof van die lugmag, wat toesig hou oor 'n adjunkhoof van operasies en 'n adjunkhoof van bestuur. Die lugmag verdeel die land se grondgebied in vier streke: Noordwes (Mexicali, Baja California), Noordoos ( Chihuahua, Chihuahua), Sentraal (Meksikostad) en Suidoos (Tuxtla Gutiérrez, Chiapas); elke streek is onder bevel van 'n generaal. Die streekhoofkwartier is verantwoordelik vir 18 lugmagbase regoor die land.

Lêer:Fuerza_Aérea_Mexicana,_Boeing_787-8_Dreamliner,_XC-MEX_(cropped).jpg|Meksikaanse Lugmag se Presidensiële Boeing 787 land
Lêer:Eurocopter_EC_725_Caracal,_Mexico_-_Air_Force_JP7645622.jpg|'n Eurocopter EC225 op die internasionale lughawe in Meksiko-stad
Lêer:Bell_412EP,_Mexico_-_Air_Force_AN2158278.jpg|'n Bell 412EP van die Meksikaanse Lugmag
Lêer:C-130_MK1_FAM_2_(altered).jpg|Fuerza Aerea Mexicana C-130
Lêer:F5_FAM_popocatepetl.jpg|'n Meksikaanse Lugmag F-5 Tiger II wat naby die Popocatépetl-vulkaan vlieg
R550 (Suid-Afrika)

Die **R550** is 'n streeksroete wat die R82-provisiale roete by Eikenhof met die R548-streeksroete by Devon verbind. Die roete begin vanaf 'n kruising met die R82 en R554-streeksroete. Hier staan die pad bekend as die Kliprivierrylaan en gaan suidoos. Dit kruis die R59 en net daarna die M61 (Vereeniging Weg). Dan kruis dit die N3-nasionale pad en die R103. Die roete gaan deur die suide van Brakpan, kruis die R23 en die M63 buite Nigel. In die Nigel is die roete as volg: Springs weg, Nigel Marievale Weg, Balfour Weg en Devon Weg, hier deel dit die R51 en die R42. Dit kruis die N17-nasionale pad net voor Devon waar dit aansluit by die R548 wat 'n entjie verder by die R29-provinsiale pad aansluit.

## Sien ook 
* Lys van streeksroetes in Suid-Afrika
* Genommerde roetes in Suid-Afrika

## Bron 
* Dept. Transport
Merlot

duimnael|regs|Die merlotdruif

**Merlot** is 'n bloudruifsoort wat gebruik word vir die maak van wyn. Dit is een van die tradisionele druifsoorte in die Franse Bordeaux-streek, sowel as in Médoc, waar Cabernet Sauvignon oorheers, en in Pomerol en Saint-Émilion. Die naam Merlot is na bewering vernoem na die merel, 'n pikswart sangvoël.

Die druif is effens groter en het 'n dunner skil as die Cabernet Sauvignon. Die druif het van nature 'n lae suurgehalte. Merlot bevat minder kleur en minder tanniene as Cabernet Sauvignon. Die druiwe word vroeg ryp en word die eerste van alle blou druiwe geoes. Hierdie vinnige rypwording van die merlot is ideaal in gebiede met 'n koeler klimaat. Merlot wat in eikehoutvate ryp geword het, kan baie lank geberg word.

Lêer:Merlot_Grape.jpg|Merlotdruiwe in die wingerd
Lêer:Merlot.jpg|Druiwe en blare van die merlot.
Lêer:Merlot - Joseph Daurel.jpg|Merlotdruiwe
Lêer:Petrus04.jpg|'n Wingerd in Château Pétrus, waar 95% van die aanplanting merlot is.

Die Merlot is 'n internasionale druiweras en is in geur en smaak herkenbaar aan rooi vrugte soos kersies, bessies en pruime. Die wyn van hierdie druif is oor die algemeen sappiger en sagter op die pallet as dié van cabernet sauvignon, met minder tanniene. Daarom gaan dit gemakliker af en kan ook jonger genuttig word.

Hierdie druifsoort word in die Côtes de Gascogne gebruik vir rooiwyn en roséwyn.

Behalwe vir Frankryk en Kalifornië, word merlotwyn geproduseer in Italië (veral in die noordooste), Suid-Afrika, Nieu-Seeland, Australië, Hongarye, Kroasië en Suid-Amerika, by name in Chili en Spanje.

Chilean Merlot 2005.jpg|Donkerpers Chileense merlot.
California Merlot.jpg|Persrooi Kaliforniese merlot.
Merlot rose.jpg|Rosé merlot van Roemenië.
Chicago Pile-1

duimnael|Die eerste kernreaktor is in 1942 in die westelike stellasies  van die Stagg Field aan die Universiteit van Chicago opgerig

**Chicago Pile-1 (CP-1)** was die eerste kernreaktor ter wêreld. Op 2 Desember 1942 is die eerste mensgemaakte, selfonderhoudende kernkettingreaksie in CP-1 begin tydens 'n eksperiment onder leiding van Enrico Fermi. Die geheime ontwikkeling van die reaktor was die eerste groot tegniese prestasie vir die Manhattan-projek, die Geallieerde poging om kernwapens te skep tydens die Tweede Wêreldoorlog. Dit is ontwikkel deur die Metallurgiese Laboratorium aan die Universiteit van Chicago en is onder die westelike stellasies van die oorspronklike Stagg Field gebou. Alhoewel die burgerlike en militêre leiers van die projek twyfel oor die moontlikheid van 'n rampspoedige reaksie, vertrou hulle Fermi se veiligheidsberekeninge en besluit hulle kan die eksperiment in 'n digbevolkte gebied uitvoer. Fermi het die reaktor beskryf as 'n "ru stapel swart bakstene en houtbalke."

Die reaktor is in November 1942 saamgestel deur 'n span wat Fermi, Leó Szilárd (wat voorheen 'n idee geformuleer het van kettingreaksie sonder fisie), Leona Woods, Herbert L. Anderson, Walter Zinn, Martin D. Whitaker en George Weil ingesluit het. Die reaktor het natuurlike uraan gebruik. Dit het 'n baie groot hoeveelheid materiaal benodig om krities te word, tesame met grafiet wat as neutronmoderator gebruik is. Die reaktor bevat 45 000 ultra-suiwer grafietblokke met 'n gewig van 360 kort ton (330 ton) en word aangedryf deur 5,4 kort ton (4,9 ton) uraanmetaal en 45 kort ton (41 ton) uraanoksied. In teenstelling met die meeste daaropvolgende kernreaktors, het dit geen bestralingsbeskermings- of verkoelingstelsel gehad nie, want dit werk teen 'n lae krag - ongeveer een-en-'n-half watt.

Die strewe na 'n reaktor is veroorsaak deur die kommer dat Nazi-Duitsland 'n wesenlike wetenskaplike voorsprong gehad het. Die sukses van die *Chicago Pile-1* het die eerste tasbare bewys gelewer van die uitvoerbaarheid van die militêre gebruik van kernenergie deur die Geallieerdes, en die realiteit van die gevaar dat Nazi-Duitsland daarin kon slaag om kernwapens te vervaardig. Voorheen was die beramings van kritieke massas 'n ru berekening, wat gelei het tot onsekerhede oor die grootte van 'n hipotetiese bom. Die suksesvolle gebruik van grafiet as moderator het die weg gebaan vir vooruitgang in die Geallieerde poging, terwyl die Duitse program deels verswak het as gevolg van die oortuiging dat skaars en duur swaarwater hiervoor gebruik moes word.

In 1943 is CP-1 na Red Gate Woods verskuif en geherkonfigureer om **Chicago Pile-2 (CP-2)** te word.  Daar is dit tot 1954 vir navorsing bedryf, toe dit afgebreek en begrawe is. Die staanplekke by Stagg Field is in Augustus 1957 gesloop; die terrein is nou 'n Nasionale Historiese Landmerk en 'n Chicago Landmerk.

## Verwysings 
## Bronne 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
*
Mausolus

**Mausolus** (Grieks: [𐊪𐊠] 𐊲𐊸𐊫𐊦; Karies: *Mauśoλ* 'veel geseënd') was 'n heerser van Karië (regerend 377–353 v.C.), naamlik 'n satraap van die Achaemenidiese Ryk. Hy het die status van koning of dinastie geniet op grond van die magtige posisie wat sy vader Hecatomnus (Grieks: 𐊴𐊭𐊪𐊳𐊫; Karies: *K̂tmño*) geskep het, wat die vermoorde Persiese Satraap Tissaphernes in die Kariaanse satrapie opgevolg het en die erflike dinastie van die Hecatomnids gestig het. Hy is veral bekend vir die monumentale heiligdom, die Mausoleum van Halikarnassos, opgerig en na hom vernoem in opdrag van sy weduwee (wat ook sy suster was) Artemisia.

Mausolus was die oudste seun van Hecatomnus, 'n inheemse Kariaan wat die satraap van Karië geword het toe Tissaphernes dood is, omstreeks 395 v.C.

Mausolus het aan die Opstand van die Satraps deelgeneem, beide aan sy nominale soewereine Artaxerxes Mnemon se kant en (kortstondig) teen hom. In 366 v.C. het Mausolus saam met Autophradates of Lidië op versoek van Artaxerxes die beleg van Adramyttium teen Ariobarzanes, een van die lede van die Groot Satraps-opstand, gelei totdat Agesilaus, die koning van Sparta, die terugtog van die beleggers onderhandel het.

## Verwysings
John Ross-brug

Die **John Ross-brug** is 'n brug oor die Tugelarivier.

Die kusroete bekend as Shaka’s Way wat Durban verbind met Zoeloeland en verder met eSwatini en Mpumalanga kruis met hierdie brug die Tugela, die tradisionele suidgrens van Zoeloeland. Die brug is 8 km van die riviermond en 88 km van Durban.

Hierdie brug is in 1959 gebou en was 410 m lank. Dit het op 26 September 1987 na 'n groot vloed ineengestort, maar is later herbou.

John Ross was 'n 15-jarige seun wat in 1827 van die handelspos by Port Natal na die Portugese vestiging by Lourenco Marques gestap het om noodsaaklike voorrade en veral medisyne vir die setlaars en ivoorjagters te gaan haal. Weens die goeie samewerking van die Zoeloes onder Tsjaka het die seun die staptog veilig in 40 dae afgelê.

## Bibliografie
*stravaig-books.com
*trid.trt.org
*zululandobserver.co.za
R551 (Suid-Afrika)

Die **R551** is 'n streeksroete wat die R553-streeksroete met die R42-provinsiale pad verbind. Die roete begin in Evaton waar dit van die R553 aftak en oos gaan. Dit maak 'n verspringende kruising van 740 m met die R82 in Meyerton en gaan dan deur Meyerton as Johan le Roux- en Verwoerdstrate en kruis beide die R42 en M61. Daarna kruis dit die R557 en eindig waar dit aansluit by R42, 17 km oos van Heidelberg.

## Sien ook 
* Lys van streeksroetes in Suid-Afrika
* Genommerde roetes in Suid-Afrika

## Bron 
* Dept. Transport
R552 (Suid-Afrika)

Die **R552** is 'n streeksroete in die Stad Johannesburg Metropolitaanse Munisipaliteit in Gauteng, Suid-Afrika. Dit verbind die R564-streeksroete vanaf Lanseria-lughawe met die R512 by Fourways.

Dit kruis die R114 en N14-nasionale pad. Dit is 'n kort streeksroete.

## Sien ook 
* Lys van streeksroetes in Suid-Afrika
* Genommerde roetes in Suid-Afrika

## Bron 
* Dept. Transport
Bodrum

**Bodrum** is 'n distrik en 'n hawestad in die provinsie Muğla, in die suidwestelike Egeïese streek van Turkye. Dit is aan die suidkus van Bodrum-skiereiland geleë, op 'n punt wat op die ingang na die Golf van Gökova uitkyk, en is ook die middelpunt van die gelyknamige distrik. 

Die stad is in die antieke tyd Halikarnassos van Karië genoem en was bekend vir die huisvesting van die Mausoleum van Halikarnassos of praalgraf van Mausolus, een van die sewe wonders van die antieke wêreld.

Die Kasteel van Bodrum is in die 15de eeu deur die Knights Hospitaller gebou en kyk uit oor die hawe en die marina. Die kasteel bevat 'n museum vir argeologie onderwater en bied verskeie kulturele feeste gedurende die jaar aan. Die stad het 36&nbsp;317 inwoners in 2012 gehad.
Leona Woods

**Leona Harriet Woods** (9 Augustus 1919 - 10 November 1986), later bekend as **Leona Woods Marshall** en **Leona Woods Marshall Libby**, was 'n Amerikaanse fisikus wat gehelp het met die bou van die eerste kernreaktor en die eerste kernwapen. 

Op 23-jarige ouderdom was sy die jongste en enigste vroulike lid van die span wat die wêreld se eerste kernreaktor (destyds bekend as 'n stapel), *Chicago Pile-1*, gebou en geëksperimenteer het in 'n projek onder leiding van haar mentor Enrico Fermi. In die besonder was Woods instrumenteel in die konstruksie en dan gebruik van geigertellers vir analise tydens eksperimentering. Sy was die enigste vrou wat teenwoordig was toe die reaktor kritiek geword het. Sy het saam met Fermi aan die Manhattan-projek gewerk, en saam met haar eerste man, John Marshall, het sy daarna gehelp om die probleem van xenonvergiftiging op die Hanford-plutoniumproduksieterrein op te los, en het toesig gehou oor die konstruksie en werking van Hanford se plutoniumproduksiereaktore.

Na die Tweede Wêreldoorlog word sy 'n genoot by Fermi se Institute for Nuclear Studies aan die Universiteit van Chicago. Sy werk later by die Institute for Advanced Study in Princeton, New Jersey, die Brookhaven National Laboratory en die Universiteit van New York, waar sy in 1962 professor word. Haar navorsing het hoë-energie fisika, astrofisika en kosmologie behels. In 1966 skei sy van Marshall en trou met die Nobelpryswenner Willard Libby. Sy word professor aan die Universiteit van Colorado, en 'n personeellid by RAND Korporasie. Later in haar lewe het sy belanggestel in ekologiese en omgewingskwessies, en sy het 'n metode ontwerp om die isotoopverhoudings in boomringe te gebruik om klimaatsverandering te bestudeer. Sy was 'n sterk voorstander van bestraling van voedsel as 'n manier om skadelike bakterieë dood te maak.

## Verwysings 
## Bronne 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

## Eksterne skakels 
* Leona Marshall Libby's Interview (Oral History), Voices of the Manhattan Project
* Women in the Manhattan Project
* Spring, Kelly. "Leona Libby". National Women's History Museum. 2017.
Bell 407

links|duimnael|links|Bell 407 by die HeliRussia 2008
duimnael|regs|Bell 407 GX kajuit
Die **Bell 407** is 'n vierlem, enkelmotorige, burgerlike helikopter; 'n afgeleide van die Bell 206L-4 LongRanger. Die 407 maak gebruik van die vierlem-sagte-in-vliegtuig-ontwerprotor met 'n saamgestelde naaf wat ontwikkel is vir die Amerikaanse weermag se OH-58D Kiowa Warrior in plaas van die tweelem, semi-rigiede, wankelende rotor van die 206L-4.

## Ontwerp en ontwikkeling 
Bell het in 1993 begin met die ontwikkeling van die "New Light Aircraft" as 'n plaasvervanger vir sy Model 206-reeks. Die program het gelei tot die 407, 'n ontwikkeling van Bell's LongRanger.  'n 206L-3 LongRanger is aangepas om as die 407-demonstreerder te dien.  Dit het die hardeware van die 407 gebruik en vormskerms bygevoeg om die breër romp van die 407 voor te stel wat hieruit ontwikkel is. 

Die Bell 407 het 'n vierlemhoofrotor wat ontwikkel is vir die OH-58D (Model 406). Die lemme en naaf gebruik saamgestelde konstruksie sonder lewensbeperkings, en bied beter werkverrigting en 'n gemakliker rit. Die romp van die 407 is 20 cm breër, het verbeterde interne kajuitruimte, en bevat 35% groter hoofkajuitvensters. Die kragtiger Rolls-Royce/Allison 250-C47 turbo-as laat die maksimum opstygmassa toe en verhoog die werkverrigting by warmer temperature of hoër hoogtes. 

## Verwysings