open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Die Oukraalliedjie

**Die Oukraalliedjie** is 'n bekende tradisionele Afrikaanse liedjie. Die liedjie handel oor 'n bekende kampplek bo-op Pêrelberg wat as Oukraal bekend staan. Die kampplek is 'n kringvormige bos van olienhoutbome met 'n groot eiervormige granietrots aan die westekant van die bos. Boere het hul vee hier laat wei en saans by die oukraal bymekaar gemaak om hulle teen wilde diere te beskerm. Manas de Villiers het die inspirasie vir die woorde hier gekry. Tesame met sy vrou Amie en sy vriend Dirkie de Villiers het hulle een aand aan die einde van 1946 die woorde vir die liedjie gekomponeer. Hulle het 'n mandolien en 'n banjo gebruik vir begeleiding. In die liedjie verwys bandolientjie na 'n banjo. Die liedjie is later in die FAK-sangbundel ingesluit.

In 1967 het Sias Reinecke en Gert van Tonder van die sangroep Groep Twee die liedjie opgeneem en dit op 'n kortspeler met "Die padda wou gaan opsit" op die keersy, vrygestel. Op 10 Maart 1967 het "Die Oukraalliedjie" in die dertiende plek tot Springbokradio se Top 20 toegetree; die hoogste toetrede deur 'n Afrikaanse liedjie in die geskiedenis van dié trefferslys. Dit het derde plek bereik en vyftien weke lank op die Top 20 gebly. Sedertdien het verskeie kunstenaars dit opgeneem.

## Woorde 
## Verwysings
Mieliegifbol

Die **mieliegifbol** (*Scadoxus puniceus*) is 'n bekende lid en geofiet van die familie *Amaryllidaceae*, een van die Lelieagtiges. Die naam is afgelei van die feit dat die bol skynbaar giftig is en dat die plant die voorkoms van ŉ mielieplant het wanneer dit nie blom nie. 'n Alternatiewe naam, seeroogblom, verwys na die irriterende uitwerking wat die stuifmeel het. 

Die wetenskaplike naam verwys na die rooi blomme (*aima* = "bloed"; *anthos* = "blom"). Die plant word ongeveer 60 cm hoog, terwyl die individuele blare ongeveer 25 cm lank word. In die middel is die blare ongeveer 9 cm breed en die rande gegolf. Die bol kan tot 30 cm in deursnee word en het 'n groot aantal lang, vlesige wortels. 

Die blomsteel is 30 tot 40 cm lank en groot getalle klein blommetjies kom saam op 'n enkele hofie voor. Rondom die hofie is beskermende blare, sodat die hele hofie die voorkoms van 'n enkele blom met kelkblare het. Na die blomtyd verskyn helderrooi kersieagtige vruggies wat volgens oorlewering giftig is. 

Die mieliegifbol het 'n wye verspreiding in Suid-Afrika, van Oos-Kaap tot in Gauteng. Dit is betreklik volop aan die Witwatersrand, waar dit normaalweg onder groepies bome of struike groei. Ook in die res van die land word hulle byna altyd onder bome aangetref.

Die plant is ook inheems aan Botswana, Eswatini, Ethiopië, Malawi, Mosambiek, Soedan, Tanzanië, Zambië en Zimbabwe.

## Galery 

Scadoxus puniceus00.jpg
Scadoxus puniceus2.jpg
Scadoxus puniceus - Kirstenbosch botanical garden - 1.jpg

## Bronnelys 
* Wêreldspektrum, 1982, , volume 19, bl. 41
* SANBI Redlist
* Plants of the World Online
Jonathan Littell

**Jonathan Littell** (gebore op 10 Oktober 1967) is 'n Amerikaanse skrywer wat in Barcelona woon. Hy het grootgeword in beide Frankryk en die VSA en is 'n burger van beide lande. 

Nadat hy sy BA-graad verwerf het, het hy nege jaar vir 'n humanitêre organisasie gewerk. Hy het die pos in 2001 verlaat ten einde op sy skryfwerk te konsentreer. Sy eerste roman, *Les Bienveillantes* (2006), geskryf in Frans, het twee toonaangewende Franse pryse gewen, insluitende die Prix Goncourt en die Prix de l'Académie française.

## Werke
*1989 – *Bad Voltage*
*2006 – *Les Bienveillantes* 
*2006 – *The Security Organs of the Russian Federation. A Brief History 1991–2004*
*2008 – ''Le Sec et L'Humide*
*2008 – *Études*
*2008 – *Georgisches Reisetagebuch*
*2009 – *Récit sur Rien*
*2009 – *Tchétchénie, An III*
*2010 – *En Pièces*
*2011 – *Triptyque: Trois études sur Francis Bacon* (*Triptych: Three Studies after Francis Bacon*, 2013)
*2011 – *The Invisible Enemy*
*2012 – *Une vieille histoire*
*2012 – *Carnets de Homs* (*Syrian Notebooks: Inside the Homs uprising*, 2015)
*2013 – *The Fata Morgana Books''

## Pryse
*Grand prix du roman de l'Académie française, 2006, vir *Les Bienveillantes*
*Prix Goncourt, 2006, vir *Les Bienveillantes*

## Bronne 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

## Eksterne skakels
Vossius Gimnasium

thumb|Vossius Gimnasium in Amsterdam
**Vossius Gimnasium** is een van vyf gimnasia (skole) wat in Amsterdam, Nederland geleë is.

Die ander is: Barlaeus Gimnasium, Ignatius Gimnasium, Cygnus Gimnasium en Het 4e Gimnasium. Die gimnasium is vernoem na Gerardus Joannes Vossius en is gestig in 1926. In 2014 is Vossius Gimnasium deur RTL Nieuws as beste VWO skool in Amsterdam, en algeheel die 4de beste in Nederland gelys.

Noemenswaardige alumni sluit Arnon Grunberg en Gerard Reve in. Hulle het egter nie hul opvoeding aldaar voltooi nie; Arnon Grunberg is geskors, wat beskryf word in sy deurbraak-debuutroman *Blauwe maandagen* (Blou Maandae). Gerard Reve beskryf ook die skool in sy boek *De avonden* (Die aande).

Ander noemenswaardige voormalige studente sluit Rob du Bois, Rogier van Otterloo, Karel van het Reve, Renate Rubinstein en Igor Sijsling in. Noemenswaardige voormalige onderwysers sluit professors Arnold Heertje en Jacques Presser in.

## Sien ook
* Arnon Grunberg
* Gerard Reve

## Verwysings
Grumman F7F Tigercat

Die **Grumman F7F Tigercat** is 'n Amerikaanse swaar vegvliegtuig wat met twee suierenjins aangedryf word. Die ontwerp van die vliegtuig het reeds in 1941 begin. Die doelwit was dat dit vanaf 'n vliegdekskip bedryf kan word. Soos die vliegtuig ontwikkel is, was dit duidelik dat die groter en swaarder as enige ander vliegdekskip gebaseerde vliegtuig gaan wees. Die ontwerp was ook uniek vir sy tyd omrede die vliegtuig oor 'n driewiel onderstel beskik het, tog het dit oor 'n vanghaak beskik en die vlerke kon opvou vir gebruik in vliegdekskepe. Reeds voor die prototipe in Desember 1943 sy nooiensvlug afgelê het, het die Amerikaanse Marinierskorps reeds 'n bestelling vir 500 eenhede van die F7F-1 model geplaas. Hulle wou die *Tigercat* gebruik as 'n land gebaseerde vegvliegtuig vir nabye ondersteuning vir hulle troepe op die grond. Aflewering van die vliegtuig het reeds in April 1944 begin maar die vliegtuig kon nie betyds gesertifiseer word om deel te neem aan die Tweede Wêreldoorlog nie.

Produksie was verander om die F7F-2N model bou, dit is 'n nagvegter en verskil van die F7F-1 deur 'n brandstof tenk te vervang met 'n radar operateur. Die wapens in die neus is vervang met radartoerusting.

Model F7F-3 was 'n verdere verbetering as 'n vegter/bomwerper: die enjins was kragtiger vir meer krag op hoër hoogtes, die stertvin en die brandstof tenks was groter. 

Ontwikkeling het na die oorlog voortgegaan en modelle F7F-3N en F7F-4N is geproduseer. Beide het oor langer neuse beskik om beter radartoerusting te kan huisves. Sommige F7F-3's was toegerus vir elektroniese en fotografiese verkenning. Die *Tigercat* was in aksie tydens die Korea-oorlog. Eenheid VMF(N)-513 was in Japan gebaseer toe die oorlog uitgebreek het en was onmiddellik in aksie as nagvegters. Die Marinierskorps was die enigste diens wat die *Tigercat* gebruik het.

## Tegniese besonderhede 
## Sien ook 
* Lys van vegvliegtuie

## Bron 
* Crosby, Francis: *THE WORLD ENCYCLOPEDIA OF FIGHTERS & BOMBERS*. 2015.
Kaapse wolfslang

duimnael|Foto wat 'n wolfslang se onderkant (ventraal) toon. Pretoria, Gauteng.
Die **Kaapse wolfslang** (*Lycophidion capense*) is 'n onskadelike slang wat wydverspreid oor Suidelike Afrika voorkom behalwe in die Wes-Kaap waar dit net aan die suidkus en in die noorde van die Noord-Kaap voorkom. Die slang het sy naam verkry weens die lang, teruggebuigde voortande aan albei kake.

Die slang se rug is lig tot donkerbruin of swarterig. Soms het die skubbe wit rande wat die slang gespikkel laat voorkom. Die pens is normaalweg wit, daar is soms donker spikkels op die pens. Daar kan ook soms 'n onreëlmatige band in die middel van die pens af wees. Die koppie is klein, plat en puntig. Die slang word 30 tot 40 cm lank, die rekord is 64 cm. Die slang is ovipaar en die wyfie lê 3-9 eiers in die vroeë somer.

Hulle verkies laaglandwoude, fynbos, vogtige savannegebiede, grasveld en Karoostruikveld. Hier verkies hulle klam plekke en word gewoonlik onder klippe, stompe, hope dekgras, rommelhope of verlate termiethope aangetref.

Die wolfslang hou geen gevaar vir die mens in nie en probeer selde byt. Hulle beweeg stadig en is grondlewend. Hulle is snags aktief en jag dan akkedisse, skinke en geitjies, wat aangeval word met 'n byt en versmoring deur konstriksie. Hulle vreet ook ander slange. Indien die slang bedreig word, maak hy sy hele lyf plat.

Die wolfslang se natuurlike vyande is karnivore, roofvoëls asook ander slange.
 
## Sien ook 
* Alfabetiese lys van slange

## Bron 
* Slange & slangbyt in Suider-Afrika. Johan Marais. Struik Nature. 2014
Ken Follett

**Kenneth Martin Follett**, CBE, FRSL (* 5 Junie 1949 – ) is 'n Walliese skrywer van spanningsfiksie en geskiedkundige romans.

Daar is reeds meer as 160 miljoen kopieë van sy werk verkoop 

Baie van sy boeke was ook bo-aan die topverkoperlyste. Baie van sy boeke het byvoorbeeld in die VSA die no. 1 posisie op die New York Times topverkoperslys gehaal, insluitende *Edge of Eternity*, *Fall of Giants*, *A Dangerous Fortune*, *The Key to Rebecca*, *Lie Down with Lions*, *Triple*, *Winter of the World*, en *World Without End*.

## Bibliografie
, Spanje]]
**Apples Carstairs reeks (as Simon Myles)**
* *The Big Needle* (1974) (ook bekend as *The Big Apple* – V.S.)
* *The Big Black* (1974)
* *The Big Hit* (1975)

**Piers Roper reeks**
* *The Shakeout* (1975)
* *The Bear Raid* (1976)

**Kingsbridge Reeks**
* *The Pillars of the Earth* (1989)
* *World Without End* (2007)
**A Column of Fire* (2017)

**Die Century Trilogie**
* *Fall of Giants* (2010)
* *Winter of the World* (2012)
* *Edge of Eternity* (2014)

**Alleenstaande romans**
* *Amok: King of Legend* (1976) (as Bernard L. Ross)
* *The Modigliani Scandal* (1976) (as Zachary Stone)
* *The Mystery Hideout* (1976) (as Martin Martinsen) (a.k.a. ''The Secret of Kellerman's Studio*)
* *The Power Twins* (1976) (as Martin Martinsen)
* *Paper Money* (1977) (as Zachary Stone)
* *Capricorn One'' (1978) (as Bernard L. Ross) (gebaseer op 'n draaiboek deur Peter Hyams)
* *Eye of the Needle* (1978) (a.k.a. *Storm Island*) (Edgar-prys, 1979, Beste Roman)
* *Triple* (1979)
* *The Key to Rebecca* (1980)
* *The Man from St. Petersburg* (1982)
* *On Wings of Eagles* (1983)[Nie-fiksie]
* *Lie Down with Lions* (1985)
* *Night Over Water* (1991)
* *A Dangerous Fortune* (1993)
* *A Place Called Freedom* (1995)
* *The Third Twin* (1996)
* *The Hammer of Eden* (1998)
* *Code to Zero* (2000)
* *Jackdaws* (2001)
* *Hornet Flight* (2002)
* *Whiteout* (2004)

**Nie-fiksie**
* *The Heist of the Century* (1978) (met René Louis Maurice, en andere) (a.k.a. *The Gentleman of 16 July* (V.S.), *Under the Stars of Nice*, *Robbery Under the Streets of Nice*, en ''"Cinq Milliards au bout de l'égout"'' (1977)

## Verwysings
Frank Westerman

**Frank Westerman** (13 November 1964, Emmen) het in Assen grootgeword en Tropiese Kultuurtegnologie aan die Landbou-universiteit in Wageningen studeer.

As voormalige korrespondent vir die Nederlandse De Volkskrant en NRC Handelsblad het hy onder meer in Belgrado en Moskou gewoon.

Sedert die verskyning van El Negro en ik (wat in Afrikaans vertaal is deur Dr. Daniël Hugo as El Negro en ek en uitgegee word deur Protea Boekhuis) in 2004 in Nederland, spits Westerman hom voltyds toe op skryfwerk. Sy werk is onder meer vertaal in Duits, Tsjeggies, Frans, Italiaans, Spaans, Katalaans en Japannees. 

## Bibliografie
* *De wereld volgens Darp, Querido Fosfor, 2019
* *Wij, de mens*. Querido Fosfor, 2018
**In het land van de ja-knikkers*. Querido Fosfor, 2017
**Een woord een woord*. De Bezige Bij, 2016. Bekroon met die Brusseprijs en die Bob den Uyl-prijs 2017
**De slag om Srebrenica*. De Bezige Bij, 2015. Bekroon met die Prinsjesboekenprijs 2015
**De moord op de boekverkoopster*. (luisterboek en -toep) Fosfor, 2014
**Stikvallei*. De Bezige Bij, 2013
**Daden van licht kaliber*. Stichting Collectieve Propaganda van het Nederlandse Boek, 2012
**Larski slaat alarm*. Frank & Vera Westerman; met illustrasies deur Martijn van der Linden. Querido, 2012
**Dier, bovendier*. Olympus, 2010
**Ararat*. Atlas, 2007. Kortlysbenoeming - AKO Literatuurprijs 2007
**El Negro en ik*. Atlas, 2004. Bekroon met die Gouden Uil-prys 2005, kortlysnominasie AKO Literatuurprijs 2005, benoem vir die Bob den Uyl-prijs 2005. In Afrikaans vertaal as *El Negro en ek*
**Ingenieurs van de ziel*. Atlas, 2002. Bekroon met die *Dr. Wijnaendts Franckenprijs* in 2003 en die Jan Greshoff-prys in 2004, ge-kortlys vir die Gouden Uil 2003, kortlys vir die AKO Literatuurprijs 2002
**De graanrepubliek*. Atlas, 1999. Bekroon met die Dr. Lou de Jongprijs in 2000, kortlys vir die Generale Bank Literatuurprijs 1999, kortlys vir die Gouden Uil 2000
**Srebrenica, het zwartste scenario*. Frank Westerman & Bart Rijs. Contact, 1997
**De brug over de Tara''. Atlas, 1994. Uitgebreide uitgawe gepubliseer in 2006/2007

## Verwysings
El Negro en ek

***El Negro en ik*** is 'n Nederlandse boek deur Frank Westerman. Dit is in Afrikaans vertaal deur dr. Daniël Hugo onder die titel ***El Negro en ek***.

Dit volg die wedervaringe van Westerman as negentienjarige ryloper in Spanje waartydens hy in die Katalaanse dorpie Banyolez beland en 'n opgestopte "Kalahari-Boesman" wat slegs bekend is as El Negro teëkom wat uitgestal word in die plaaslike museum.

Westerman se indrukke bly hom by – en toe hy dekades later weer van *El Negro* lees, dié keer in 'n Franse koerant, is dit die begin van 'n speurtog wat belangrike vrae oor rasopvattings en die Westerse beskawing na vore bring; soos wie dié naamlose man was, en wat sy opgestopte "museumteenwoordigheid" vertel van Europese denke oor slawerny, rassisme en kolonialisme. Die boek probeer die vraag beantwoord of *El Negro* slegs 'n spieël op 'n vergange tyd daarstel, of ook op die hede.

## Notas 
## Verwysings
De Bezige Bij

***De Bezige Bij*** ("Die Besige By") is een van die belangrikste literêre uitgewersmaatskappye in Nederland.

## Geskiedenis 
Die maatskappy is in 1943 tydens die Duitse besetting van Nederland (gedurende die Tweede Wêreldoorlog) deur Geert Lubberhuizen gestig. 

Die maatskappy se eerste publikasie was 'n gedig genaamd *De Achttien Dooden* wat geskryf is deur Jan Campert en die teregstelling van 15 weerstandsvegters en drie kommuniste beskryf. Die gedig is verkoop om geld in te samel vir die plasing van Joodse kinders saam met Nederlandse gesinne. Toe die gedig in die Lente van 1943 gepubliseer is het Campert egter reeds in die Neuengamme konsentrasiekamp beswyk.

Die uitgewer se naam is afgelei van een van Lubberhuizen se skuilname, "Bas" (besig). Nadat hy 'n nota onderteken het, het 'n Engelssprekende vriend gegrap, "Bas, so besig soos 'n by," welke gelei het tot die huidige naam.

In 1997 het De Bezige Bij deel geword van die Weekbladpersgroep, alhoewel dit sy redaksionele onafhanklikheid en koöperatiewe struktuur behou het.

## Skrywers en digters 
De Bezige Bij se skrywers en digters sluit in:
* Remco Campert
* Hugo Claus
* Jan Cremer
* Louis Ferron
* Willem Frederik Hermans
* Erik Menkveld
* Harry Mulisch
* Gerard Reve
* Jan Siebelink
* Ruth Thomas
* Simon Vinkenoog
* Tommy Wieringa
* Leon de Winter

## Verwysings
Oorlog en terpentyn

***Oorlog en terpentyn***  is 'n roman wat vertaal is in Afrikaans uit die Nederlands (met die titel "Oorlog en terpentijn" – oorspronklik uitgegee in 2013 deur De Bezige Bij, Amsterdam) deur Dr. Daniël Hugo.

Dit is 'n meesleurende roman wat geskryf is deur die Vlaamse skrywer Stefan Hertmans, en het in 2014 die AKO Literatuur-prys verower sowel as die Vlaamse Cultuurprys voor de Letteren en die Lezersjury Gouden Uil-prys.

The Guardian se Neel Mukherjee het oor die werk geskryf dat dit "al die eienskappe van 'n klassieke werk het".

## Kort beskrywing 
Kort voor sy dood in 1981 gee Hertmans se oupa vir hom 'n paar verslete, volgeskrewe boeke. Jare lank kyk Hertmans nie daarna nie – totdat hy dit op 'n dag wel beetkry en meer as een geheim daarin vind. Hertmans lees van sy oupa se armoedige kinderjare in Gent, van sy gruwelike ervarings as frontsoldaat tydens die Eerste Wêreldoorlog, en van 'n vroeggestorwe liefde.

## Verwysings
Neuengamme-konsentrasiekamp

duimnael|300px|'n Poolse oorlewende ontvang medikasie van 'n Duitse lid van die Rooi Kruis.
**Neuengamme** was 'n Duitse konsentrasiekamp tydens die Tweede Wêreldoorlog. Die kamp was ongeveer agtien kilometer aan die suidooste van Hamburg in die dorp Neuengamme geleë.

## Sien ook 
*Lys van konsentrasiekampe in Nazi-Duitsland

## Verwysings 
## Eksterne skakels
Teldec

**Teldec** (Telefunken-Decca Schallplatten GmbH) is 'n Duitse plaatetiket wat geleë is in Hamburg, Duitsland. Vandag is die plate-etiket die eiendom van die Warner Musiekgroep.

## Verwysings
Stanley Skewes

[duimnael|Skewes (links) in [Zürich 1932]]
duimnael | Me. Skewes (links, voorgrond) vergesel Stanley Skewes by die Internasionale Kongres van Wiskundiges, Zürich 1932.
**Stanley Skewes** was 'n Suid-Afrikaanse wiskundige, bekend vir sy ontdekking van die Skewes-getalle in 1933 en 1955. Hy was een van John Edensor Littlewood se studente aan Cambridge-universiteit. Skewes se getalle het bygedra tot die verfyning van die teorie van priemgetalle.

## Akademiese loopbaan 
Skewes het 'n graad in siviele ingenieurswese aan die Universiteit van Kaapstad behaal voordat hy na Engeland geëmigreer het. Hy het wiskunde aan die Universiteit van Cambridge studeer en in 1938 'n PhD in wiskunde behaal.

Hy het die eerste Skewes-getal in 1933 ontdek. Dit word ook na verwys as die "Riemann true Skewes number" as gevolg van sy verwantskap met die Riemann-hipotese in verband met die teorie van priemgetalle. Hy het die tweede Skewes-getal in 1955 ontdek. Hierdie nommer was van toepassing indien die Riemann-hipotese vals is. Sedert sy oorspronklike ontdekking is die getalle verder verfyn.

## Publikasies 
* 
* 

## Persoonlike lewe 
Stanley Skewes is in 1899 in Germiston gebore. Sy ouers was Henry (Harry) Skewes, 'n blikmynwerker en metaaltoetser van Cury, Cornwallis en Emily Moyle, wat in Amerika geboore was. Sy ouers het van Redruth, Cornwallis in 1894 na die Transvaal verskuif.

Hy het met Ena Allen getrou. Sy was die dogter van die hoofsjef by King's College, Cambridge en was ook 'n talentvolle operasanger. Onder sy tydgenote in Cambridge was Alan Turing. Hulle het saam by Cambridge geroei. Alhoewel Skewes na Suid-Afrika teruggekeer het, het hy Cambridge en Cornwall herbesoek. Hy was ook 'n ywerige rugbyspeler in sy jeug.

Skewes en sy nommer word deur Isaac Asimov bespreek in sy boek *Of Matters Great and Small* en in die 20ste uitgawe van die *Guinness Book of Records*.

'n Nota wat deur Skewes op sy aftrede geskryf is, is in 'n glaskas in die departement van wiskunde aan die Universiteit van Kaapstad bewaar. Die nota bespreek die Skewes-getal en verdere ontwikkeling daarvan.

Hy is in 1988 in Kaapstad dood.

## Verwysings
Unitêre owerhede van Engeland

duimnael|Die 55 unitêre owerhede van Engeland vanaf 2009
Die **unitêre owerhede van Engeland** (*unitary authorities of England*) is plaaslike owerhede wat verantwoordelik is vir die verskaffing van alle plaaslike regeringsdienste binne 'n bepaalde distrik. Hulle is gevorm ingevolge die Wet oor Plaaslike Regering van 1992 (*Local Government Act 1992*) waardeur die vorige Wet oor Plaaslike Regering van 1972 aangevul is om graafskappe te vorm wat nie uit meerdere distrikte bestaan nie. Sodoende mag groter nedersettings hul eie plaaslike owerhede vestig, onafhanklik van minder sterk verstedelikte streke in hul graafskappe. Dieselfde geld vir kleiner graafskappe waar 'n onderverdeling in distrikte onprakties sou wees.

Net 'n deel van Engeland is onderverdeel in unitêre owerhede. Die meeste van hulle is in die 1990's gevorm, terwyl 'n reeks bykomende unitêre owerhede in 2009 geskep is. Die bevoegdhede en funksies van unitêre owerhede word in ander administratiewe eenhede verdeel tussen die rade van nie-metropolitaanse graafskappe en die nie-metropolitaanse distrikte waarin hulle verder onderverdeel word.

## Verwysings
Natalse groenslang

Die **Natalse groenslang** (*Philothamnus natalensis*) is 'n skadelose slang wat aan die oostekant van Suid-Afrika voorkom. Dit kan maklik verwar word met die groenmamba of boomslang.

Daar is twee subspesies:
* *Philothamnus natalensis natalensis* - Oostelike Natalse groenslang
* *Philothamnus natalensis occidentalis* - Westelike Natalse groenslang

Die Oostelike Natalse groenslang kom voor van Amanzimtoti noordwaarts al langs die ooste van KwaZulu-Natal, deur Mpumalanga en Limpopo, Mosambiek, Eswatini en Lesotho.

Die Westelike Natalse groenslang kom voor in die Wes-Kaap, Oos-Kaap, suide en weste van KwaZulu-Natal, die Oos-Vrystaat, Mpumalanga, Gauteng, Limpopo en Noordwes en Eswatini.

Die slang is heldergroen tot turkooisgroen aan die rugkant en die pens is groenwit of liggelerig. Die kop is onderskeibaar van die lyf. Onvolwasse slange kan soms donker dwarsbande oor die voorlyf hê. Hulle verkies laaglandwoude, vogtige en dorre savanne, grasveld en die onderste hange van berge. 

Die groenslang is 'n aktiewe slang wat in die dag bedrywig is waar dit die meeste van sy tyd in bome en struike deurbring. Dit word dikwels naby water aangetref. Dit verkies digte plantegroei waar dit baie goed gekamoefleer is. 

Die slang het gekielde pensskubbe, kan goed klim en verdwyn vinnig in die plantegroei wanneer dit versteur word. Indien die slang gevang word, sal dit sy nek opblaas en maklik byt. Die slang vreet akkedisse, veral geitjies en paddas uitgesonderd skurwepaddas. Sy natuurlike vyande is roofvoëls, klein karnivore, en ander slange - veral die takslang.

Die slang is ovipaar en dit lê 4-6 eiers, veertien is al waargeneem. Die klein slangetjies is 15 cm lank wanneer hulle uitbroei. 

## Sien ook 
* Alfabetiese lys van slange

## Bron 
* Slange & slangbyt in Suider-Afrika. Johan Marais. Struik Nature. 2014 

## Eksterne skakel 
* https://eol.org/pages/1055636
Jan Cremer

duimnael|Jan Cremer
**Jan Cremer** (Nederlands: jɑn ˈkreːmər; gebore op 20 April 1940, Enschede, Nederland - 19 Junie 2024, Amsterdam) was 'n Nederlandse skrywer, fotograaf en skilder. Sy bekendste werk is die roman *Ik, Jan Cremer* en die opvolg daarop, *Ik, Jan Cremer, tweede boek* . Laasgenoemde boek het 'n skandaal in Nederland veroorsaak weens die eksplisiete seksuele inhoud daarvan. Cremer was daarna aktief as fotograaf en skilder.

In 1963 het Cremer en die skilder Rik van Bentum 'n obskure strokiesverhaal oor die Profumo-skandaal geskep wat twee jaar later uitgegee is.

## Openbare versamelings 
Van die openbare versamelings wat werke deur Jan Cremer bevat is:
* Museum de Fundatie, Zwolle, Nederland
* Museum Boijmans Van Beuningen, Rotterdam, Nederland

## Verwysings 
## Verdere leesmateriaal 
* 
* 

## Eksterne skakels 
* 
* Profiel by die Digitale Biblioteek vir Nederlandse Letterkunde
* Lambiek Comiclopedia artikel oor sy lewe en loopbaan
* Klank- en videogreep
Edmund de Waal

**Edmund Arthur Lowndes de Waal**, (gebore op 10 September 1964) is 'n Britse kunstenaar en skrywer. Hy is bekend vir sy grootskaalse vertonings van porseleinstukke, en het verskeie toekennings en pryse gewen vir sy werk. Hy het *The Hare with Amber Eyes* (2010) en *The White Road* (2015) geskryf.

## Bibliografie 
##### Boeke 
* de Waal, Edmund (2015). The White Road. London / New York: Chatto & Windus / Farrar, Straus & Giroux.
* de Waal, Edmund (2011). The Pot Book. London: Phaidon Press. 
* de Waal, Edmund (2010). *The Hare with Amber Eyes: a hidden inheritance*. London / New York: Chatto & Windus / Farrar, Straus & Giroux. 
* de Waal, Edmund (2007). Rethinking Bernard Leach: Studio Pottery and Contemporary Ceramics, with Kenji Kaneko. Kyoto: Shibunkaku Publishing.
* de Waal, Edmund (2003). 20th Century Ceramics. London: Thames and Hudson. 
* de Waal, Edmund (1999). Design Sourcebook: Ceramics. London: New Holland Publishers.
* de Waal, Edmund (1998). Bernard Leach. London: Tate Publishing.[29] 
##### Katalogusse 
* wavespeech, Bath, UK: Wunderkammer Press. 2018.
* ten thousand things. Beverly Hills, CA: Gagosian Gallery. 2016. [30]
*atmosphere. Margate, UK: Turner Contemporary. 2014. 
* Atemwende. New York: Gagosian Gallery. 2013. 
* a thousand hours. London: Alan Cristea Gallery. 2012.
* Edmund de Waal at Waddesdon Manor. Buckinghamshire: Waddesdon. 2012.
* From Zero. London: Alan Cristea Gallery. 2010.
* Signs & Wonders. London: Victoria & Albert Museum. 2009.
* Edmund de Waal at Kettle’s Yard, MIMA and elsewhere. Cambridge / Middlesbrough Institute of Modern Art, Middlesbrough: Kettle’s Yard. 2007.
* Arcanum: mapping 18th-century European porcelain. Cardiff: National Museums and Galleries of Wales. 2005.
* Edmund de Waal: A line around a shadow. Bowness-on-Windemere: Blackwell House: The Arts & Crafts House. 2005.
* A Secret History of Clay: From Gauguin to Gormley. Liverpool: Tate. 2004.
* Modern Home. Dartington Hall, Devon: High Cross House. 1999.

## Verwysings 
## Eksterne skakels
Negozio Olivetti

**Negozio Olivetti**

**Procuratie VecchieSint Markusplein, Venesië**

----

 

----

**Inwyding**

1958

----

**Argitek**

Carlo Scarpa

----

**Bestuurders**

150px
Fondo Ambiente Italiano 

----

**Webtuiste**
*negozioolivetti.it*

Die **Negozio Olivetti**, een van die belangrikste voorbeelde van moderne 20ste eeuse boukuns in Venesië wat deur die befaamde argitek Carlo Scarpa ontwerp is, is oorspronklik in 1958 as 'n toonlokaal vir die Italiaanse onderneming Olivetti geopen.

Die toonlokaal het danksy die inisiatief van die Italiaanse ingenieur, politikus en entrepreneur Adriano Olivetti (1901−1960) ontstaan om hier die onderneming se befaamde tik- en rekenmasjiene te vertoon. Reeds kort ná sy opening het die vlagskipwinkel ook as uitstallingsruimte vir klein kunsskoue gedien. Nadat Olivetti die toonlokaal in 1997 gesluit het, het die lokaal in Venesië se Procuratie Vecchie-gebou 'n tyd lank 'n aandenkingwinkel gehuisves. 

Later is die toonlokaal deur sy eienaar, die versekeringmaatskappy *Assicurazioni Generali*, sorgvuldig gerestoureer. Dit word sedertdien bestuur deur die *Fondo Ambiente Italiano (FAI)*, 'n nie-winsgewende stigting wat kulturele monumente bewaar en vir die publiek toeganklik maak. So het ook die Negozio Olivetti in 2011 sy deure weer vir besoekers geopen.

## Eksterne skakels 
* *ARCHITECTOURS: Negozio Olivetti in Venice by Carlo Scarpa* 
* *archdaily.com: AD Classics - Olivetti Showroom / Carlo Scarpa*
* *venicecafe.it: Arte Misteri e Segreti a Venezia - Negozio Olivetti in Piazza San Marco*
* *La Biennale di Venezia: Negozio Olivetti*
Louis Ferron

duimnael|Foto van Ferron
** Louis Ferron ** (gebore as **Karl Heinz Beckering**; 4 Februarie 1942 – 26 Augustus 2005) was 'n Nederlandse romansier en digter.

## Biografie 
Beckering was die buite-egtelike kind van 'n Duitse soldaat en 'n kelnerin van Haarlem. Sy vader het die seun na Duitsland geneem, en toe die vader kort voor die einde van die Tweede Wêreldoorlog sneuwel, is Beckering in Bremen grootgemaak as die stiefkind van sy vader se weduwee. Na die oorlog het hy teruggekeer na Nederland, waar hy hernoem is na Aloysius (Louis) Ferron. Hy is grootgemaak deur sy moeder se ouers, maar het ook by aanneemouers en in kinderhuise gewoon. Aanvanklik wou hy graag 'n skilder word; op 18 jaar is hy getroud (met 'n dogter van die skryfster Lizzy Sara May). Sy vrou het hom aangemoedig om 'n skrywer te word.

Ferron se literêre buiging was 'n stel gedigte getiteld "Kleine Krijgskunde" wat verskyn het in die Mei 1962 uitgawe van die literêre tydskrifjoernaal *Maatstaf*. Die tydskrifjoernaal het ook in Augustus 1965 sy kortverhaal "Ergens bij de grens." gepubliseer. Sy eerste boeklengte publikasie was die poësiebundel  *Zeg nu zelf, is dit ontroerend?*, wat gepubliseer is in 1967. In 1974 het hy 'n tweede bundel poësie gepubliseer getiteld *Grand Guignol*. Na hierdie publikasie het hy hoofsaaklik prosawerk gepubliseer—waarvoor hy die bekendste is. Ferron het ook James Baldwin en Vladimir Nabokov se werke vertaal.

Ferron is aan dermkanker dood, drie dae nadat hy die eerste afskrif van sy laaste roman, *Niemandsbruid,* ontvang het.

## Temas 
Ferron se werk bevat onderwerpe wat ook gevind kan word in die werke van Friedrich Nietzsche en Sigmund Freud; hy is beïnvloed deur Thomas Bernhard en veral deur Louis-Ferdinand Céline. In sy romans ontmasker Ferron ideologieë en romantiese verbeeldings ten einde die chaos van begeerte en geheime formele gebruike te ontsyfer. 'n Aantal kritici het sy werk as postmodernisties getipeer, inaggenome sy voorstelling van die realiteit as onbegrypbaar. In  *Turkenvespers* (1977) weet die protagonis ('n onbetroubare verteller om mee te begin) byvoorbeeld nie meer of hy by homself op onafhanklike wyse bestaan nie, en of hy maar slegs 'n akteur is in die verbeelding van 'n perverse rolprentregisseur. 

In sy behandeling van geskiedkundige onderwerpe tematiseer Ferron ook 'n ietwat onduidelike realiteit. Veral die Duitse historiografie het hom gefassineer. Die romans Gekkenschemer, Het stierenoffer en De keisnijder van Fichtenwald word dikwels beskou as sy "Teutoniese trilogie," en is in 'n enkelvolume gepubliseer in 2002.

## Pryse 
* Multatuli-prys, 1977, *De Keisnijder van Fichtenwald of de Metamorfose van een Bultenaar*
* AKO Literatuur-prys, 1990, *Karelische nachten*
* Ferdinand Bordewijk-prys, 1994, *De walsenkoning*
* Constantijn Huygens-prys, 2001, vir sy volledige oeuvre

## Verwysings
Natalse swartslang

Die **Natalse swartslang** (*Macrelaps microlepidotus*) is 'n gevaarlike slang met die giftande agter in die mond. Dit is swart op die rug- en penskant. Dit kom in Oos-Kaap en KwaZulu-Natal se kusgebiede voor, vanaf die kus tot op hoogtes van 1,300 m. Dit kan moontlik in Mosambiek voorkom.

Die verkies klam plekke in laaglandwoude en langs strome in kusbos; dit word ook gevind in voorstedelike tuine. Hier kom dit voor onder ontbindende stompe, klippe, blaarafval, diere se gate asook afvoerslote.

Die slang is mak en huiwerig om te byt. Hulle word meestal op warm dae en nagte gesien. Die slang is 'n goeie swemmer en is al in strome in woude gewaar. Hulle grawe graag en soek ook ondergronds na kos. Hulle gryp die prooi, krul om dit en kou daaraan om die gif te laat deurwerk.

Dit kan met die Suidelike sypikslang verwar word. Sy natuurlike vyande is ander slange, roofvoëls en klein karnivore. Die swartslang vreet paddas, veral reënpaddas, pootlose akkedisse, slange en knaagdiertjies. Die dier is ovipaar en lê 3 - 30 eiers in die somer. Die klein slangetjies is 20 - 29 cm lank.

Die slang se gif is gevaarlik vir die mens, alhoewel byte uiters seldsaam is. In een opgetekende geval het die slagoffer bewussynsverlies van 30 minute ondervind. Die slang se gif is nie bestudeer nie, teengif is nie doeltreffend nie en moenie nie gebruik word nie.

## Sien ook 
* Alfabetiese lys van slange

## Bron 
* Slange & slangbyt in Suider-Afrika. Johan Marais. Struik Nature. 2014
Neuengamme

alt=Plaashuis in Hamburg-Neuengamme|duimnael|Plaashuis in Hamburg-Neuengamme
**Neuengamme** is 'n kwartier van Hamburg, Duitsland, wat geleë is in die Bergedorf gemeente naby die *Dove Elbe* rivier ('n sytak van die Elbe rivier). Die bevolkingsgetalle van hierdie landelike kwartier, wat deel is van die *Vierlande*, was in 2016 3,691 siele.   

Gedurende die bewind van die Nasionaal-Sosialistiese Duitse Arbeidersparty was die Neuengamme-konsentrasiekamp in Neuengamme geleë.

## Verwysings
Voertaal

**Voertaal** is 'n webwerf of webtuiste wat beheer word deur Litnet.
Dit bevat artikels wat van algemene belang vir beide Afrikaans-en Nederlandssprekendes is, en dien om hulle in te lig en op hoogte hou van kulturele en taalsake wat vir beide verwante kultuur-en taalgroepe van belang is, welke doel en gees geïllustreer word deur die webblad se subtitel *Afrikaans, Nederlands, gewoon voor iedereen*.

Die webwerf se Internettopvlakdomein is .nu.

## Verwysings
Programma 101

duimnael|Programma 101*Museo nazionale della scienza e della tecnologia Leonardo da Vinci, Milaan*
Die **Olivetti Programma 101**, ook bekend as **Perottina** of **P101**, was die eerste kommersiële tafelrekenaar ter wêreld wat vry geprogrammeer kon word. Die rekenaar, wat deur die Italiaanse onderneming Olivetti in Ivrea, Piëmont vervaardig is, is ontwerp deur die ingenieur Pier Giorgio Perotto. 

Die rekenaar is in 1964 vir die eerste keer ter geleentheid van die Wêreldtentoonstelling in New York bekendgestel. In Oktober 1965 is dit nog eens ter geleentheid van 'n handelskou, wat deur die *Bema (Business Equipment Manufacturer Association)* gereël is, in New York vertoon en vanaf die volgende jaar bemark. Altesaam 44&nbsp;000 eenhede is verkoop, hoofsaaklik in die Verenigde State, teen 'n prys van $3&nbsp;200 (wat gelykstaan aan $25&nbsp;400 in 2018). 

Na Programma 101 word deesdae gewoonlik verwys as programmeerbare tafelrekenmasjien met drukker aangesien sy aritmetiese instruksies ooreenkom met rekenmasjienbedrywighede. Nogtans is dit 'n rekenaar in sy eie reg wat oor 'n ewetoeganklike geheue, sentrale verwerkingseenheid (wat nog uit transistors bestaan het), sleutelbord, drukker en skerm (bestaande uit twee lampies) beskik.

## Verwysings 
## Eksterne skakels 
;Artikels
* *inexhibit.com: Olivetti Programma 101: at the origins of the Personal Computer*
;Media
* *YouTube.com: La Programma 101 - 1965 quando Olivetti inventò il primo personal computer*
* *YouTube.com: Olivetti se Amerikaanse televisie-advertensie vir Programma 101 - 1966−1967*
* *YouTube.com: Programming example of Olivetti Programma 101 (first personal PC)*
;Oorspronklike gebruiksaanwysing
* *Programma 101 General Reference Manual*
Jan Siebelink

**Jan Geurt Siebelink** (13 Februarie 1938, Velp, Gelderland) is 'n Nederlandse skrywer. In 2005 het hy die roman Knielen op een bed violen  geskryf, waarvan meer as 700,000 eksemplare verkoop is. In 1991 het hy die Ferdinand Bordewijk-prys vir De overkant van de rivier ontvang.

## Bibliografie 
##### Geselekteerde werke 
* *Nachtschade* (1975)
* *Een lust voor het oog* (1977)
* *J.K. Huysmans, Tegen de keer* (1977)
* *Weerloos* (1978)
* *Oponthoud* (1979)
* *De herfst zal schitterend zijn* (1980)
* *De reptielse geest* (1981)
* *En joeg de vossen door het staande koren* (1982)
* *Arnhem. Beeld en verbeelding* (1983)
* *Koning Cophetua en het bedelmeisje* (1983)
* *De hof van onrust* (1984)
* *De prins van nachtelijk Parijs* (1985)
* *Ereprijs* (1986)
* *Met afgewend hoofd* (1986)
* *Schaduwen in de middag* (1987)
* *De overkant van de rivier* (1990)
* *Hartje zomer en andere verhalen* (1991)
* *Pijn is genot* (1992)
* *Met een half oog* (1992)
* *Verdwaald gezin* (1993)
* *Laatste schooldag* (1994)
* *Dorpsstraat Ons Dorp* (1995)
* *Vera* (1997)
* *Daar gaat de zon nooit onder* (1998)
* *Schuldige hond* (1998)
* *De bloemen van Oscar Kristelijn* (1998)
* *Bergweg 17, Bosweg 19* (1999)
* *Mijn leven met Tikker* (1999)
* *Engelen van het duister* (2001)
* *Margaretha* (2002)
* *Knielen op een bed violen* (2005)
* *De kwekerij* (2007)
* *Suezkade* (2008)
* *Het lichaam van Clara* (2011)
* *Oscar* (2012)
* *Daniël in de vallei* (2013)
* *De blauwe nacht (2014)*
* *Margje* (2015)

## Verwysings 
## Eksterne skakels 
*
Tommy Wieringa

duimnael|Tommy Wieringa in 2015
**Tommy Wieringa** (gebore op 20 Mei 1967) is 'n Nederlandse skrywer. Hy het in 2006 die Ferdinand Bordewijk-prys ontvang vir sy roman Joe Speedboot (2005) en in 2013 die Librisprys vir Dit zijn de namen.

## Bibliografie 
* 1995 - ''Dormantique's manco* (roman)
* 1997 - *Amok* (roman)
* 2002 - *Alles over Tristan* (roman)
* 2005 - *Joe Speedboot* (roman) 
* 2005 - *Pleidooi voor de potscherf* (reisverhale)
* 2006 - *Ik was nooit in Isfahaan* (reisverhale)
* 2009 - *Caesarion* 
* 2010 - *Alles over Tristan*
* 2010 - *Ga niet naar zee*
* 2010 - *Omdat hij het was, omdat ik het was*
* 2012 - *Dit zijn de namen* (roman) 
* 2014 - *Een mooie jonge vrouw* 
* 2017 - *De dood van Murat Idrissi* 
* 2017 - *De heilige Rita*
* 2019 - *Zwaan schuif aan* (kortverhaal)
* 2019 - *Dit is mijn moeder*
* 2019 - *Totdat het voorbij is'' (verhale)

## Verwysings 
## Eksterne skakels 
*Tommy Wieringa , amptelike webwerf
Hedi Turki

duimnael|Hedi Turki in 1980
**Hedi Turki** (15 Mei 1922 - 31 Maart 2019) was 'n was 'n Tunisiese kunstenaar van Turkse oorsprong. Hy word beskou as 'n pionier van abstrakte skilderkuns in Tunisië en was 'n invloedryke lid van die Skool van Tunis. Sy jonger broer was Zoubeir Turki, wat in 2009 gesterf het.

## Verwysings
Antje Huber

**Antje Huber** (23 Mei 1924 - 30 September 2015) was 'n Duitse politikus wat vanaf 1976 tot 1982 as die Federale Minister van Jeug, Gesin en Gesondheid gedien het. Sy was tussen 1969 en 1987 'n lid van die Bundestag vir die SPD. 

duimnael|links|Vroulike parlementslede in kanseliershuis ontvang. 4de van links: Antje Huber

## Verwysings
Gemini

**Gemini** verwys meestal na:

* Tweeling (sterrebeeld)
* Tweeling (sterreteken)

**Gemini** kan ook verwys na:

## Wetenskap en tegnologie 
### Ruimte 
* Gemini-program, die tweede Amerikaanse bemande ruimtevlugprogram

### Rekenaarkunde 
* Gemini (kletsbot), 'n kletsbot ontwikkel deur Google
** Gemini (taalmodel), 'n multimodale groot taalmodel van Google
* Gemini (protokol), 'n Internet-kommunikasieprotokol wat toegang bied tot hoofsaaklik teksdokumente in Gemini-ruimte. (Soos Gopher of HTTP)
* Gemini PDA, 'n Android/Linux PDA/foon met 'n sleutelbord

## Mitologie 
* Gemini-tweeling, in Griekse mitologie
Weskoppies

Weskoppies, informeel bekend as die Groendakkies, is 'n openbare psigiatriese hospitaal in Pretoria, Gauteng. Dit is wes van die middestad geleë, gebou op die terrein van die ou botaniese tuine, en in 1981 tot nasionale monument verklaar. 

Die hospitaal word deur beide die Universiteit van Pretoria en die Universiteit van Limpopo as 'n onderrighospitaal gebruik. 

## Geskiedenis 
In 1892 is die eerste psigiatriese instelling in die destydse Zuid-Afrikaansche Republiek, die Krankzinnigengesticht te Pretoria geopen, wat later as die Weskoppies-hospitaal hernoem is. 

## Verwysings 
## Eksterne skakels 
* ABLEWIKI Artikel
Konotop

**Konotop ** (Oekraïens: Конотоп) is 'n stad in Oekraïne met 'n bevolking van omtrent 87 099 in 2018.

## Susterstede 
* 23px Mezdra, Bulgarye
* 23px Krasnhorivka, Oekraïne

## Eksterne skakels
Ruth Thomas

**Ruth Thomas** (gebore op 7 Julie 1967 in Horsmonden, Kent) is 'n Britse romansier en skrywer van kortverhale.

## Biografie 
Thomas het Engelse literatuur by die Universiteit van Edinburgh gestudeer , en toe in verskeie administratiewe poste in die privaatsektor gewerk voordat sy haar aandag aan skryfwerk toegespits het. Haar eerste versameling kortverhale, *Sea Monster Tattoo*, was geplaas op die kortlys vir die John Llewellyn Rhys-prys en die Saltire Genootskap Literêre Toekennings. Haar tweede versameling, *The Dance Settee* het 'n Skotse Kunsteraad Boektoekenning gewen. Beide boeke was gepubliseer deur Polygon, wat nou 'n druknaam van Birlinn Beperk is.  Haar eerste roman, *Things to Make and Mend*, was in 2007 gepubliseer deur die Faber and Faber uitgewersmaatskappy , en het 'n *Good Housekeeping* Boek-toekenning gewen. Haar nuutste versameling kortverhale, *Super Girl*, was in 2009 gepubliseer. (ook deur die Faber and Faber uitgewersmaatskappy) Van diè versameling was *Rock of Ages* die naaswenner vir die 2009 V. S. Pritchett-gedenkprys van die Koninklike Genootskap van Literatuur. Haar tweede roman, *The Home Corner*, was in 2013 gepubliseer.

Thomas woon in Edinburgh saam met haar drie kinders en eggenoot, Mike Norman.

## Werke 
##### Romans 
* *Things to Make and Mend* (2007), Faber & Faber . Vertaal na Nederlands onder die titel *Vaardigheden Voor Meisjes* deur Inge de Heer vir die uitgewersmaatskappy De Bezige Bij
* *The Home Corner* (2013), Faber & Faber 

## Versamelings van kortverhale  
* *Sea Monster Tattoo* (1997) Birlinn Beperk
* *The Dance Settee* (1999) Birlinn Beperk
* *Super Girl* (2009) Faber & Faber 

Ruth Thomas se werke word al sedert 1990 gebundel in verskeie versamelings. Haar verhale verskyn dikwels op BBC Radio.

## Eksterne skakels  
* Ruth Thomas (Outeur) se bladsy op die Faber & Faber webwerf
* Ruth Thomas se agent - Jenny Brown - by Jenny Brown Assosiate
* 'Letters from Moomin Valley' - Ruth Thomas se gedagtes op die Faber & Faber blog, The Thought Fox 

## Verwysings
Simon Vinkenoog

thumb|Simon Vinkenoog (2008)

**Simon Vinkenoog** (18 Julie 1928, Amsterdam – 12 Julie 2009, Amsterdam) was 'n Nederlandse digter en skrywer. Hy was die redakteur van die bundel *Atonaal* , wat die Nederlandse *Vyftigers-beweging* begin het.

In 2004 is hy gekies as "Dichter des Vaderlands". Op 11 Julie 2009 is Vinkenoog in die hospitaal opgeneem nadat hy 'n beroerte gehad het. Hy het die volgende dag gesterf.

## Bibliografie 
* 1950 - *Wondkoorts* - gedigte
* 1951 - *Atonaal* - bundel (redakteur) 
* 1954 - *Zo lang te water, een alibi* - roman
* 1962 - *Hoogseizoen* - roman
* 1965 - *Liefde* - roman
* 1968 - *How to Enjoy Reality* - pamflet, ingesluit in International Times. Met Jean-Paul Vroom
* 1976 - *Mij best* - roman
* 1978 - *Het huiswerk van de dichter* - gedigte
* 1979 - *(1972-1978) Bestaan en begaan*
* 1980 - *Jack Kerouac in Amsterdam*
* 1980 - *Moeder Gras*
* 1981 - *Poolshoogte*
* 1982 - *Voeten in de aarde en bergen verzetten* - gedigte
* 1986 - *Stadsnatuur, dagboeknotities*
* 1986 - *Coito ergo Sum: samenspraak der eenwording*
* 1986 - *O boze droom*
* 1987 - *Leven en dood van Marcel Polak* - biografie
* 1987 - *Heren zeventien, proeve van waarneming*
* 1988 - *Op het eerste gehoor* - gedigte
* 1993 - *Louter genieten* - gedigte
* 1996 - *Het hoogste woord: De stem van Simon Vinkenoog*
* 1998 - *Vreugdevuur* - gedigte
* 1998 - ''Herem 'n tijd* - versamelde artikels
* 2000 - *De ware Adam* - gedigte
* 2001 - *Me and my peepee '' (vertaling van gedigte deur Allen Ginsberg)

## Verwysings 
## Eksterne skakels 
* Webstek Simon Vinkenoog
* NL Planet Blog - obit Simon Vinkenoog 
* Simon Vinkenoog te gast bij Barend en van Dorp
Sagittarius

**Sagittarius** kan verwys na:

* Boogskutter (sterrebeeld)
* *Sagittarius serpentarius*, die sekretarisvoël
Olivetti

**Olivetti S.p.A.** is 'n Italiaanse vervaardiger van tikmasjiene, rekenaars, tabletrekenaars, slimfone, drukkers en ander elektroniese toestelle soos sakrekenaars, rekenmasjiene en telefaksmasjiene. Die onderneming, wat sy hoofkwartier in Ivrea naby Turyn, Piëmont het, maak sedert 2003 deel uit van die Telecom Italia-groep (TIM S.p.A.).
[duimnael|links|220px|Adriano Olivetti in 1957 in [Venesië]]
duimnael|links|220px|Olivetti-tikmasjien *Studio 42* van 1936, ontwerp deur die Bauhaus-alumnus Alexander Schawinsky
Olivetti is in 1908 oorspronklik as 'n vervaardiger van tikmasjiene gestig. Die onderneming het vervolgens steeds gereageer op veranderende markbehoeftes in die inligtings- en kommunikasiebedryf en nuwe ontwikkelinge op tegnologiese gebied. So het die onderneming oorgeskakel van meganiese tot elektroniese toestelle en sy portefeulje van kantoortoerusting uitgebrei met rekenaars, IT-stelsels en telekommunikasie.

In 1964 het Olivetti 'n noemenswaardige deurbraak behaal met die bekendstelling van die wêreld se eerste programmeerbare tafelrekenaar, Programma 101, wat veral in die Verenigde State 'n kommersiële sukses was.

Ewe belangrik en uniek was die bydraes van Adriano Olivetti (1901−1960), die seun van die Olivetti-stigter, tot die ontwikkeling van moderne fabrieke en vervaardigingsaanlegte en werkverhoudings. Sy oortuiging was dat die winste, wat hy as nyweraar gemaak het, herbelê sou word tot voordeel van die hele samelewing. Binne en buite die Olivetti-nywerheidskompleks in Ivrea het hy die utopiese visie en ideaal van 'n gemeenskapsbeweging nagestreef. Die Piëmontese nywerheidstad Ivrea, wat hy tussen 1930 en 1960 beplan en opgerig het, is as industriële modelstad van die 20ste eeu in 2008 tot Unesco-wêrelderfenis verklaar, onder meer danksy die tegnologies innoverende mylpale wat in die Olivetti-kompleks met navorsing in verband met moderne staalstrukture volgens die Bauhaus-ideale behaal is en rigtingwysend sou wees vir industriële argitektuur in Italië.

Die *Movimento Communità* of «Gemeenskapsbeweging», 'n politieke beweging wat in 1947 gestig is en waarin Adriano Olivetti liberale en sosialistiese gedagtes probeer versmelt het, het goed gevaar in die algemene verkiesing van 1958 (waartydens Olivetti as afgevaardigde vir die Piëmontese parlement verkies is), maar het ná sy afsterwe in 1960 uit die politieke lewe verdwyn. Die party se gedagtes het later herleef as stroming binne die Lega Nord (tans Lega) se jeugorganisasie *Movimento Giovani Padani*.

## Verwysings 
## Eksterne skakels 
;Geskiedenis
----
*  *Google Arts and Culture - Camillo Olivetti. story of an Italian pioneer*
*  ''Archivio Storico Olivetti: Olivetti, storia di un'impresa*
*  *The History of Olivetti (web archive)*
;Ivrea
----
*  *The New York Times Style Magazine: Utopia, Abandoned''
Adolphe Adam

**Adolphe Charles Adam** (Frans: [adolf adɑ̃]; 24 Julie 1803 – 3 Mei 1856) was 'n Franse komponis en musiekkritikus. 
Hy het baie operas en balletstukke geskryf. Vandag is hy onder meer bekend om sy ballette *Giselle* (1841) , *Le corsaire* (1856, sy laaste werk), en sy operas *Le postillon de Lonjumeau* (1836), *Le toréador* (1849) en ''Si j'étais roi* (1852) asook sy Kersfeeslied *Minuit, chrétiens!'' (1844), wat later Engelse lirieke gekry het, en wyd gesing word as "O Holy Night" (1847). 

Adam was 'n bekwame onderwyser en het Léo Delibes en ander invloedryke komponiste onderrig.

## Verwysings 
## Eksterne skakels
Tim Bonyhady

**Tim Bonyhady** (gebore 1957) is 'n Australiese historikus, skrywer, kuns-kurator en omgewingsadvokaat. Hy is die direkteur van die Sentrum vir Klimaatsreg en -beleid by die Australiese Nasionale Universiteit en woon in Canberra. 

## Lewe 
Bonyhady is 'n afstammelinge van die *Gallia-familie*, wat voor die Eerste Wêreldoorlog en in die tussen-oorlogse tydperk tot die bourgeoisie van Wene behoort het. Bonyhady is een van twee seuns van Anne Gallia (ook bekend as Annelore Herschmann, 1922-2003) en Eric Bonyhady (* 1923) , en die kleinseun van Gretl Gallia (1896-1975). 

Bonyhady is 'n professor aan die *ANU* Kollege vir Regsgeleerdheid. Bonyhady is ook die direkteur van die Australiese Sentrum vir Omgewingsreg ,en Direkteur van die Sentrum vir Klimaatsreg en -beleid. Hy is verder 'n Genoot van die Akademie vir Sosiale Wetenskappe in Australië, en 'n Genoot van die Australiese Akademie vir Geesteswetenskappe. Bonyhady het verskeie geskiedkundig-gebaseerde werke gepubliseer, en het ook verskeie kunsgeskiedkundige uitstallings gereël. 
Hy het reeds talle kere toekennings vir sy wetenskaplike werk ontvang. Bonyhady het die boek *Die familiegeskiedenis van Gallia 2011* geskryf. Die werk is vereer met een van Nieu-Suid-Wallis se mees gerekende toekennings, naamlik die ''Premier se Literêre Toekenning, Gemeenskapsverhoudinge vir 'n Multikulturele NSW*.

## Werke 
* met Tom Griffiths: *Words for Country: Landscape and Language in Australia*, Universiteit van Nieu-Suid Wallis, 2001
* *The Colonial Earth*, University Press, Melbourne 2003; vereer met onder andere die *New South Wales Premier's History Awards* en ontvang die *Australiese Geskiedenis-prys
* Patricia Tryon MacDonald, Tim Barringer en Tim Bonyhady: *Exiles & Immigrants: Epic Journeys to Australia in the Victorian Era*, Nasionale Gallery van Victoria, 2006
* met Peter Christoff: *Climate Law in Australia*, Federation Press, 2007
* met Andrew Macintosh: *Mills, Mines and Other Controversies: The Environmental Assessment of Major Projects*, Federation Press, 2010
* *Good Living Street. The Fortunes of My Viennese Family*, Allen & Unwin, Sydney 2011
** In *Duits* vertaal en uitgegee as *Wohllebengasse. Die Geschichte meiner Wiener Familie*, vertaal deur von Brigitte Hilzensauer, Paul Zsolnay Verlag, Wene 2013, 

## Verwysings 
* Flapteks van sy boek *Wohllebengasse...* oftewel *Good Living Street* … (sien Werke)
* Lys van Uitstaande boeke vir 2012 op die webwerf van die Staatsbiblioteek van Nieu-Suid-Wallis

## Bronne 
## Eksterne skakels 
* 
* *Tim Bonyhady*, by Hanser Verlag
* *Tim Bonyhady*, by ANU
* *Tim Bonyhady*, by ANU College of Law