open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Rudi Völler

**Rudolf "Rudi" Völler** (gebore 13 April 1960) is ’n Duitse professionele sokkerafrigter en voormalige speler, wat tans die direkteur van die Duitse nasionale span is. In Duitsland staan hy bekend as "Tante Käthe" ("Tant Käthe"), en in Italië is sy bynaam *Il tedesco volante* ("Die vlieënde Duitser") onder aanhangers van Roma.

As ’n aanvaller het Völler sy professionele loopbaan by Kickers Offenbach begin, voordat hy by 1860 München aangesluit het, waar hy die topskuts van die 2. Bundesliga in die 1981/82-seisoen was. Hy het daarna vir Werder Bremen gespeel, waar hy veral uitgestaan het as ’n betroubare doelskieter, en weer die Bundesliga se topskuts geword het in die 1982/83-seisoen. Völler het toe na die buiteland verhuis en vir Serie A-klub Roma en later vir Ligue 1-klub Olympique Marseille gespeel. By Roma het hy die Coppa Italia gewen en was hy naaswenner in die UEFA-beker tydens die 1990/91-seisoen; hy was ook topskuts van beide hierdie toernooie. By Marseille het hy die Franse liga gewen en ook die Champions League in die 1992/93-seisoen. Ná ’n wedstrydbedrogskandaal is Marseille egter in 1994 van hul ligatitel gestroop en gerelegeer. Daardie jaar het Völler na Duitsland teruggekeer en sy loopbaan by Bayer Leverkusen afgesluit.

Völler het sy debuut vir die Duitse nasionale span (destyds Wes-Duitsland) in 1982 gemaak. Hy het sy land by drie Wêreldbekertoernooie en drie Europese Kampioenskappe verteenwoordig, gedurende ’n suksesvolle tydperk vir *Die Nationalmannschaft*. Völler het in twee agtereenvolgende Wêreldbeker-eindstryde gespeel – albei teen Argentinië – en die trofee in 1990 gewen. Met sy uittrede in 1994 was hy Duitsland se tweede hoogste doelskieter ná Gerd Müller; hy is tans gesamentlik vierde saam met Jürgen Klinsmann, nadat Miroslav Klose en Lukas Podolski hom verbygesteek het.

Na sy spelersloopbaan het Völler by Bayer Leverkusen gebly as sportdirekteur tot 2000, en het tydelik as afrigter vir twaalf wedstryde gedien voordat Berti Vogts oorgeneem het. Daarna is hy aangestel as tydelike afrigter van die Duitse nasionale span, ondanks ’n gebrek aan afrigtingservaring. Ná die dwelmskandaal waarin die DFB se voorkeurkeuse, Christoph Daum, betrokke was, is Völler permanent aangestel en het hy Duitsland tot die eindstryd van die 2002 FIFA Wêreldbeker gelei, waar hulle teen Brasilië verloor het. Saam met Mário Zagallo, Franz Beckenbauer en Didier Deschamps het Völler die onderskeiding om ’n Wêreldbeker-eindstryd as speler (1986 en 1990) én as afrigter (2002) te bereik. Ná Duitsland se vroeë uitskakeling in die Europese Kampioenskap in 2004 het hy as hoofafrigter bedank, en ’n kortstondige afrigterloopbaan by sy voormalige klub Roma gevolg. Hy het later na Leverkusen teruggekeer, waar hy weer tydelik as afrigter opgetree het, en daarna weer as sportdirekteur gedien het tot in 2022. In Februarie 2023 is hy aangestel as direkteur van die Duitse nasionale span.

## Verwysings
Francesco Filippini

duimnael|Francesco Filippini
**Francesco Filippini** (18 September 1853 - 6 Maart 1895) was ’n Italiaanse skilder afkomstig van Brescia in Lombardye. Hy word beskou as een van die belangrikste verteenwoordigers van die laat-19de eeuse naturalisme in Noord-Italië, met latere ontwikkelings wat neig na simboliese en atmosferiese landskappe. Sy werk toon invloed van Tranquillo Cremona, maar Filippini het 'n eie poëtiese styl ontwikkel wat hom onderskei van akademiese konvensies.

## Lewe 
Francesco Filippini is op 18 September 1853 gebore in Brescia, toe deel van die Oostenrykse Ryk. Sy vader, Lorenzo, was ’n timmerman en sy moeder, Silvia Signoria, was ’n naaldwerkster. As kind het hy in ’n banketwinkel en later in ’n notaris se kantoor gewerk. Danksy 'n beurs van die munisipaliteit van Brescia kon hy studeer aan die tekenkool van die Pinacoteca Tosio Martinengo.

In 1875 het hy ’n verdere beurs ontvang om te studeer onder Giuseppe Bertini aan die Akademie van Beeldende Kunste van Brera in Milaan. In 1879 is hy na Parys gestuur om die Salon te besoek. Vanaf 1880 het hy permanent in Milaan gewoon, waar hy ook kuns onderrig het, beide in skole en privaat. In 1878 is hy as erelid van die Brera Akademie aangestel.

Filippini is op 6 Maart 1895 in Milaan oorlede aan longontsteking, waarskynlik vererger deur sy gewoonte om buite in koue weer te skilder (*en plein air*), selfs in die wintermaande.

## Styl 
Filippini se werk staan bekend vir sy sintetiese benadering van lig, atmosfeer en realisme. Aanvanklik beïnvloed deur die Lombardiaanse romantiek, het hy 'n styl ontwikkel wat die landskap nie net as geografiese ruimte nie, maar as psigiese ruimte uitbeeld. Sy penseeltegniek is los en energiek, en hy gebruik lig as ’n ekspressiewe element, eerder as blote beskrywing. Kritici het sy landskappe vergelyk met dié van Giovanni Segantini, hoewel Filippini se poëtiese benadering uniek was.

## Werke 
Enkele van sy belangrikste werke sluit in:
* *Verso sera* (ca. 1882)
* *Levata del Sole allo Spluga* (1900)
* *La Pietà* (datum onbekend)
* Verskeie portrette van die Lombardiese adel

Sy werke is vandag in verskeie Italiaanse museums en privaatversamelings, insluitend die Pinacoteca di Brera en die Galleria d’Arte Moderna (in Milaan).

## Nalatenskap 
Filippini se invloed op die kunssinnige kringe van Milaan was betekenisvol, veral as lid van die Famiglia Artistica Milanese. Hy word beskou as ’n voorlopige figuur in die ontwikkeling van moderne Italiaanse landskapkuns. Sy werk het ook ’n invloed gehad op latere kunstenaars soos Umberto Boccioni, wie se vroeë landskappe stilisties aanklank vind by Filippini se atmosferiese benadering.

## Verwysings
Manfred Eigen

duimnael
**Manfred Eigen** (9 Mei 1927 – 6 Februarie 2019) was 'n Duitse biofisiese chemikus wat die 1967 Nobelprys vir Chemie gewen het vir werk aan die meting van vinnige chemiese reaksies.

Eigen se navorsing het gehelp om groot probleme in fisiese chemie op te los en het gehelp met die begrip van chemiese prosesse wat in lewende organismes plaasvind.

In latere jare het hy die biochemiese wortels van lewe en evolusie ondersoek. Hy het gewerk om 'n multidissiplinêre program by die Max Planck Instituut te installeer om die grondbeginsels van lewe op molekulêre vlak te bestudeer. Sy werk is geprys vir die skep van 'n nuwe wetenskaplike en tegnologiese dissipline: evolusionêre biotegnologie.

## Eksterne skakels
SGR 1806-20

**SGR 1806-20** is 'n magnetar, 'n soort neutronster met 'n kragtige magneetveld, wat in 1979 ontdek en as 'n sagtegammaherhaler (SGR) geïdentifiseer is. SGR&nbsp;1806-20 is sowat 42&nbsp;000 ligjare van die Aarde af aan die ander kant van die Melkweg geleë, in die sterrebeeld Boogskutter. Dit het 'n deursnee van net sowat 20&nbsp;km en roteer elke 7,5 sekondes teen 30&nbsp;000&nbsp;km/h by sy ewenaar. 

Teen 2016 was SGR&nbsp;1806-20 die hoogs gemagnetiseerde voorwerp wat nog waargeneem is; sy magneetveld het 'n intensiteit van meer as 1015&nbsp;gauss (G) of 1011&nbsp;tesla (T) (in vergelyking met die Son se 1-5&nbsp;G en die Aarde se 0,25-0,65&nbsp;G).

## Verwysings
## Skakels
Ernst Happel

**Ernst Franz Hermann Happel** (29 November 1925 – 14 November 1992) was ’n Oostenrykse sokkerspeler en afrigter. As speler het hy meestal vir Rapid Wien (Wene) op klubvlak gespeel. Hy het ook vir die Oostenrykse nasionale span uitgedraf, wat hy by die Olimpiese Spele in 1948 verteenwoordig het, asook by die Wêreldbekertoernooie in 1954 en 1958. Ernst Happel is egter hoofsaaklik bekend vir sy afrigtersprestasies. Hy het sy afrigterloopbaan in 1962 by ADO Den Haag begin, en het saam met hulle die Nederlandse Beker in 1968 gewen. Happel het ligatitels en bekerkompetisies gewen in Nederland, België, Wes-Duitsland en Oostenryk. Hy het die Europese Beker twee keer gewen — in 1970 met Feyenoord en in 1983 met Hamburger SV. 

In 1978 het hy Club Brugge na die eindstryd van die Europese Beker gelei. Daardie jaar was hy ook die afrigter van Nederland se nasionale span en het hulle tot die eindstryd van die 1978 FIFA Wêreldbeker geneem, waar hulle teen die gasheer Argentinië gespeel het. Dit was *Oranje* se tweede agtereenvolgende Wêreldbeker-eindstryd en hul laaste een tot die toernooi in Suid-Afrika, 32 jaar later. Sy laaste klub as afrigter was Swarovski Tirol, met wie hy twee keer die Oostenrykse kampioenskaptitel gewen het (1989 en 1990), voordat hy in 1992 kortliks as hoofafrigter van die Oostenrykse nasionale span gewerk het.

Ernst Happel is nooit getroud nie. Een van sy voormalige spelers het hom beskryf as ’n bietjie van ’n alleenganger, met ’n voorliefde vir sigarette en cognac. Hy is in 1992 op 66-jarige ouderdom aan longkanker oorlede. Ná sy dood is die grootste sokkerstadion in Oostenryk, die Praterstadion in Wene, herdoop tot die Ernst-Happel-Stadion.

## Verwysings
Petr Čech

**Petr Čech** (gebore 20 Mei 1982) is ’n voormalige Tsjeggiese sokkerdoelwagter.  Hy het begin speel by Chmel Blšany en later vir Sparta Praag. In 2004 het hy na Chelsea in die Engelse Premierliga oorgegaan, waar hy 11 jaar gespeel het en verskeie titels gewen het, insluitende vier Premierliga-titels en die UEFA Champions League. Na ’n hoofbesering in 2006 is hy verplig om al sy sokkerwedstryde met ’n rugbyhelm te speel. In 2015 het hy by Arsenal aangesluit en in 2019 afgetree.

Čech is die speler met die meeste vertonings vir die Tsjeggiese nasionale span met 124 wedstryde. Hy het sy land by verskeie Wêreld- en Europese Kampioenskappe verteenwoordig en was die kaptein van die span.

Hy hou verskeie rekordas as doelwagter, insluitende die meeste skoon velle in die Premierliga en die rekord vir die minste wedstryde om 100 skoon velle te behaal. Hy is die enigste doelwagter wat die Premierliga se Golden Glove by twee verskillende klubs gewen het.

Toe Čech grootgeword het, was yshokkie sy voorkeur­sport, maar die koste van toerusting het hom gedwing om sokker te speel, wat aansienlik goedkoper was. Ná sy sokkerloopbaan het hy uiteindelik die geleentheid gekry om professionele yshokkie as doelwagter te speel vir verskeie Britse klubs.

## Verwysings
Suid-Afrika-Zimbabwe-betrekkinge

duimnael
**Suid-Afrika-Zimbabwe-betrekkinge** verwys na die huidige en historiese bilaterale betrekkinge tussen Suid-Afrika en Zimbabwe. Hierdie betrekkinge  was oor die algemeen hartlik sedert die einde van apartheid in Suid-Afrika, hoewel daar die afgelope paar jaar spanning was as gevolg van politieke verwikkelinge in Zimbabwe.
Suid-Afrika het 'n ambasade in Harare en Zimbabwe het 'n ambassade in Pretoria en 'n konsulaat-generaal in Johannesburg.

## Verhoudinge met Rhodesië
Suid-Afrika se verhouding met Rhodesië was histories kompleks en gevorm deur koloniale erfenisse, rassepolitiek en streeksdinamika. Gedurende die vroeë 20ste eeu, onder Britse koloniale bewind, het Suid-Afrika en Rhodesië noue ekonomiese bande gehad, met Suid-Afrika as 'n sleutelhandelsvenoot vir Rhodesië se tabak- en landbou-uitvoere. 

Na die Unilaterale Onafhanklikheidsverklaring (UDI) van Rhodesië in 1965 onder Ian Smith se wit minderheidsbewind, het Suid-Afrika, onder apartheid, Rhodesië ondersteun as 'n buffer teen swart nasionalistiese bewegings in die streek. Suid-Afrika verskaf ekonomiese en militêre steun, insluitend wapens en brandstof, ondanks internasionale sanksies teen Rhodesië. Hierdie steun was deels gemotiveer deur Suid-Afrika se eie belange om wit bewind in die streek te beskerm teen die opkoms van onafhanklikheidsbewegings. Teen die laat 1970’s, met toenemende druk van bevrydingsoorloë en internasionale isolasie, het Suid-Afrika se steun afgeneem, veral na die Lancaster House-ooreenkoms in 1979, wat gelei het tot Zimbabwe se onafhanklikheid in 1980. 

## Verhoudinge met Zimbabwe
Die regering van Zimbabwe het in die 1980s ‘n besondere belangstelling getoon in die soeke na onafhanklikheid vir Namibië (Suidwes-Afrika) van Suid-Afrika. Boonop het Zimbabwe, as voorsitter van die Frontliniestate in Suider-Afrika, kragtig teen die beleid van apartheid in Suid-Afrika uitgespreek en gereeld gevra vir die instelling van ekonomiese sanksies teen die regering. Terwyl hy demokratiese verandering in Suid-Afrika ondersteun het, het die Zimbabwiese leier Robert Mugabe] egter nie die idee ondersteun dat Zimbabwe as basis vir anti-Suid-Afrikaanse guerillas gebruik word nie.
Ná Suid-Afrika se demokratiese oorgang in 1994 het ekonomiese samewerking versterk, met Suid-Afrika as Zimbabwe se primêre handelsvenoot. Politieke spanninge het egter voortgeduur, veral oor Zimbabwe se grondhervormings en politieke krisisse onder Robert Mugabe, met Suid-Afrika se "stille diplomasie" onder kritiek. Vandag bly ekonomiese bande sterk, maar kwessies soos migrasie en politieke verskille skep uitdagings vir die verhouding.

## Verwysings
## Bronne
*Abraham Mlombo. 2020. *Southern Rhodesia–South Africa Relations, 1923–1953*. Palgrave.
Pierre Sanfourche-Laporte

**Pierre Sanfourche-Laporte** (gebore in 1774 en oorlede in 1856), was 'n Belgiese prokureur en Franse skrywer.

Van 1832 tot 1852 het hy as prokureur by die Kassasiehof van die Stad Brussel gewerk onder die bewind van Leopold I van België.

## Verwysings 
## Eksterne skakels
Alexander Wissner-Gross

**Alexander D. Wissner-Gross** (gebore in 1982) is 'n Amerikaanse navorsingswetenskaplike en entrepreneur. Hy is 'n genoot by die Instituut vir Toegepaste Berekeningswetenskap aan die Harvard-universiteit.

## Onderwys
By die Massachusetts-tegnologie-instituut, waar hy navorsing gedoen het in nanotegnologie, het Wissner-Gross drie hoofvakke in fisika, elektriese ingenieurswese en wiskunde geneem. Hy is met die Marshall-beurs bekroon en was die laaste student wat drie hoofvakke by MIT geneem het voordat die opsie gestaak is. Wissner-Gross het ook 'n PhD in fisika van Harvard-universiteit. CO2Stats is in Cambridge, Massachusetts, gebaseer en het befondsing ontvang van die saad-waagkapitaalfirma Y Combinator. Die maatskappy het kontroversie ontlok toe Wissner-Gross na bewering beweer het dat 'n enkele Google-soektog sewe gram CO2 vrygestel het, wat Google natuurlik betwis het. Wissner-Gross het die bewering ontken. wat hy verwag het nuttig sou wees vir kunsmatige intelligensie. Navorser Gary Marcus het 'n artikel in *The New Yorker* geskryf waarin hy die artikel kritiseer en sê dat hulle "in wese 'n televisiestel belowe wat jou hond kan stap". Die program beklemtoon brekende nuus in tegnologie, hoofsaaklik in die kunsmatige intelligensie (KI) oplewing. Die podsending het miljoene kyke op YouTube gekry en bevat gereeld Wissner-Gross se unieke weergawes van die tegnologiese singulariteit, Dyson-sfere en ander tegnologiese versnellingstaal.

## Verwysings
Christoph Baumgartner

**Christoph Baumgartner** (gebore 1 Augustus 1999) is ’n Oostenrykse professionele sokkerspeler wat as ’n aanvallende middelveldspeler en voorspeler speel vir die Bundesliga-klub RB Leipzig en die Oostenrykse nasionale span.

## Verwysings
Marco Materazzi

**Marco Materazzi** (gebore 19 Augustus 1973) is ’n voormalige Italiaanse sokkerspeler wat as ’n sentrale verdediger gespeel het.

Materazzi was bekend vir sy brutale en roekelose spelstyl, wat daartoe gelei het dat hy meer as 60 geel kaarte en 7 rooi kaarte tydens sy speelloopbaan ontvang het. Hy hou die Serie A-rekord vir meeste doele deur ’n verdediger in ’n enkele seisoen, met 12 doele.

In die Wêreldbeker-eindstryd van 2006 teen Frankryk het Materazzi ’n onverwags sentrale rol gespeel. Reeds in die 7de minuut het hy ’n strafskop veroorsaak. Hy het egter self in die 19de minuut die gelykmaker behaal met ’n kopdoel ná ’n hoekskop van Andrea Pirlo. Tydens die verlenging het hy in ’n konflik beland met Zinedine Zidane, wat geëindig het toe Zidane hom met die kop gestamp het en met ’n rooi kaart van die veld gestuur is.

Tydens die strafdoel-reeks daarna het Materazzi sy skop geslaag, en Italië het gewen nadat David Trezeguet gemis het en Fabio Grosso die vyfde en beslissende strafdoel aangeteken het.

Hy het sy sokkerloopbaan afgesluit as speler-afrigter van die Indiese klub Chennaiyin, met wie hy in 2015 die Indiese Superliga gewen het.

## Verwysings
Ardmore-keramiek

**Ardmore-keramiek** in kwaZoeloe-Natal se Middellande is die grootste pottebakkersateljee in Suid-Afrika.

## Ligging
Die ateljee is by Lidgetton-Wes in die Caversham-vallei by die koördinate 29° 25′ suid en 30° 6′ oos, suidoos van Nottingham Road en noordwes van die Midmardam, Howick en Pietermaritzburg.

## Kunstenaars
Die pottebakkery is in 1985 begin deur Fée Halsted op die plaas Ardmore aan die voetheuwels van die Drakensberge. Kort daarna het Bonnie Ntshalintshali by haar aangesluit. Die huidige kunstenaars is ‘n diverse plaaslike groep mense met verskillende vorige beroepe, wat hier opleiding ontvang in die vervaardiging van sier- en gebruiksvoorwerpe uit klei deur dit hier te bak, glasuur, versier en te bemark.

## Werk
Elke produk is uniek. Dikwels is dit eksotiese figure opeengestapel tot kandelare met sterk patrone en helder lewendige kleure. Elke figuur word noukeurig geverf en die kleure lewer ‘n vreugdevolle sienig van die  mensdom op. Tema is dikwels Bybelverhale en mites, bygelowe, simbole en legendes uit die Zoeloe-kultuur. Inspirasie word ook geput uit die waarneem van die diere op die plaas. Tipiese werke is *Die laaste avondmaal* wat ‘n Zoeloe-feesmaal met poetoepap en suurpap op ‘n tradisionele gedekte tafel toon en by *Die plaag* bekruip sprinkane en paddas enkele gevangenes.

## Bibliografie
* ardmore-design.com
* van Hoven, Lynette: Skeppende simbiose. In: Suid-Afrikaanse Panorama. Jaargang 36, nr. 2, Maart/April 1991. ISSN 0491-4783
Michael Ballack

**Michael Ballack** (gebore 26 September 1976) is ’n Duitse voormalige professionele sokkerspeler. Hy was ’n middelveldspeler en aanvoerder van die Duitse nasionale span tussen 2004 en 2010.

Ballack het sy loopbaan begin as ’n talent by Chemnitz en het vir Duitsland se Onder-21-span gespeel voordat hy deur Bundesliga-klub Kaiserslautern onder kontrak geneem is. Hy het in 1998 Duits kampioen geword, maar het ’n kleiner rol in die span gespeel. Sy groot deurbraak het gekom ná sy oorgang na Bayer Leverkusen in 1999. Hy het in 1999 sy debuut vir die nasionale span gemaak en is opgeneem in die groep vir die Europese Kampioenskap in 2000, maar het slegs 65 minute gespeel. In 2001 het Ballack tydens die Wêreldbeker-kwalifisering vir Duitsland deurgedraai as ’n sleutelspeler. Gelyktydig was hy deel van die Bayer Leverkusen-span wat in die lente van 2002 die eindstryd van die Champions League teen Real Madrid bereik het. Die span het ook tweede geëindig in beide die Duitse liga en beker.

Ballack was ’n belangrike bydraer tot Duitsland se vordering tot in die eindstryd van die 2002-Wêreldbeker. Onder andere het hy deurslaggewende doele teen die VSA en Suid-Korea aangeteken. Ná die toernooi het Ballack oorgegaan na die groot klub Bayern München. Sy tyd daar het verskeie nasionale titels opgelewer, maar die span kon nie sukses in die Champions League behaal nie.

In 2006 was Ballack die kaptein van die Duitse span tydens die Wêreldbeker op eie bodem. Duitsland het derde geëindig. Ballack is gesien as die uitblinkende speler, maar moes twee wedstryde weens beseringsprobleme misloop.

Gedurende die oordragvenster in die somer van 2006 is hy deur Chelsea gekoop en het een van die wêreld se bestbetaalde spelers geword. In 2010 het hy na Duitsland teruggekeer en weer vir Bayer Leverkusen begin speel. Hy het die 2010-Wêreldbeker misgeloop weens ’n besering en het deur die loop van 2010 met aanhoudende beserings gesukkel. In Junie 2011 het Ballack aangekondig dat hy sy loopbaan in die nasionale span beëindig. In Oktober 2012 het hy amptelik sy uittrede as sokkerspeler aangekondig.

## Verwysings
Jürgen Klinsmann

**Jürgen Klinsmann** (gebore 30 Julie 1964) is 'n Duitse professionele sokkerafrigter en voormalige speler. Hy het vir verskeie vooraanstaande klubs in Europa gespeel, insluitend VfB Stuttgart, Inter Milaan, Monaco, Tottenham Hotspur, en Bayern München. Hy was deel van die Wes-Duitse span wat die 1990 FIFA Wêreldbeker gewen het, asook die verenigde Duitse span wat die Europese Kampioenskap in 1996 gewen het.

Klinsmann word beskou as een van Duitsland se voorste doelskieters tydens die 1990's. Hy het in al ses groot internasionale toernooie waarin hy vir Duitsland gespeel het, vanaf UEFA Euro 1988 tot die 1998 FIFA Wêreldbeker, doele aangeteken. In 1995 het hy derde geëindig in die FIFA Wêreldspeler van die Jaar-toekenning; in Maart 2004 is hy opgeneem in die FIFA 100-lys van die "125 Grootste Lewende Sokkerspelers". In 2016 het hy die vyfde speler geword wat as erekaptein van Duitsland aangewys is.

Na sy speelloopbaan het hy as afrigter en tegniese konsultant vir verskeie klubs en nasionale spanne gewerk, insluitend die Duitse nasionale span, wat hy in 2006 op eie bodem na ’n derde plek in die Wêreldbeker-toernooi gelei het, en [die nasionale span van sy nuwe tuisland, die [VSA, wat hy tydens die Wêreldbeker in 2014 afgerig het. Sy seun, Jonathan Klinsmann, het ook professionele sokker (as doelwagter) gespeel.

## Verwysings
Mario Götze

**Mario Götze** (gebore 3 Junie 1992) is ’n Duitse professionele sokkerspeler wat vir die Bundesliga-klub Eintracht Frankfurt speel. Alhoewel sy voorkeurposisie dié van ’n aanvallende of sentrale middelveldspeler is, het hy ook as vleuel en as ’n sogenaamde “valse nege” gespeel.

Hy het tussen 2009 en 2013 vir Borussia Dortmund gespeel, waar hy die Bundesliga-titel in 2010/11 gewen het, asook die Bundesliga en DFB-Pokal dubbel in 2011/12. Hy was deel van die span wat die eindstryd van die UEFA Champions League in 2013 gehaal het. In April 2013 het Bayern München ’n bod van €37 miljoen gemaak, wat ’n vrystellingklousule in Götze se kontrak geaktiveer het. Dit het hom op daardie stadium die tweede duurste Duitse sokkerspeler gemaak, ná Mesut Özil.

Hy het drie seisoene by Bayern München deurgebring, waar hy nog drie ligatitels, twee DFB-Pokal-bekers, sowel as wennersmedaljes in die FIFA-Klubwêreldbeker en die UEFA Superbeker gewen het. In 2016 het hy teruggekeer na Dortmund, waar hy nog ’n DFB-Pokal-titel en ’n DFL-Superbeker by sy prestasies gevoeg het.

Götze is in 2010, op 18-jarige ouderdom, vir die eerste keer vir die Duitse nasionale sokkerspan gekies. Hy is ingesluit in die groep vir die Europese Kampioenskap in 2012 en het twee jaar later die wen-doel in die eindstryd van die 2014 FIFA Wêreldbeker aangeteken.

## Verwysings
Sagtegammaherhaler

’n **Sagtegammaherhaler** (Engels:* soft gamma repeater, SGR*) is ’n sterrekundige voorwerp wat op onreëlmatige tye groot uitbarstings gamma- en X-strale uitstraal. Hulle is vermoedelik ’n soort magnetar, of andersins 'n neutronster met fossielskywe om hulle.

## Geskiedenis
Op 5 Maart 1979 is ’n kragtige gammaflits waargeneem. Aangesien verskeie ontvangers op verskillende plekke in die Sonnestelsel die flits op effens verskillende tye waargeneem het, kon die rigting bepaal word en is getoon dat dit afkomstig was van naby ’n supernovaoorblyfsel in die Groot Magellaanse Wolk.

Met verloop van tyd het dit duidelik geword dit is nie ’n normale gammaflits nie. Die fotone was minder energiek in die sagtegamma- en harde-X-straalreeks, en herhalende uitbarstings het uit dieselfde gebied gekom.

Die sterrekundige Chryssa Kouveliotou van 'n navorsingsvereniging by Nasa se Marshall-ruimtvlugsentrum het besluit om die hipotese te toets dat sagtegammaherhalers magnetars is. Volgens die hipotese sou die uitbarstings veroorsaak dat die voorwerp se rotasiespoed verminder. In 1998 het sy sorgvuldig vergelykings gemaak van die periodisiteit van die sagtegammaherhaler SGR 1806-20. Die periode het met 0,008 sekondes toegeneem sedert 1993, en sy het bereken dat dit verduidelik kon word aan die hand van ’n magnetar met ’n magneetveldsterkte van 8×1010 tesla (8×1014 gauss). Dit was genoeg om die internasionale sterrekundige gemeenskap te oortuig dat sagtegammaherhalers inderdaad magnetars is.

’n Besonder skouspelagtige sagtegammaherhaler-uitbarsting was SGR 1900+14, wat op 27&nbsp;Augustus 1998 waargeneem is. Ten spyte van die groot afstand na hierdie SGR, wat op sowat 20&nbsp;000 ligjare geraam word, het die uitbarsting 'n groot uitwerking op die Aarde se atmosfeer gehad. Die atome in die ionosfeer, wat gewoonlik deur die Son se straling gedurende die dag geïoniseer word en snags weer neutraal word, is snags geïoniseer tot vlakke wat nie veel laer as die normale dagvlak was nie. Die Rossi X-Ray Timing Explorer, ’n X-straalsatelliet, het tydens die voorval sy sterkste sein van die uitbarsting af ontvang, selfs al was dit op ’n ander deel van die hemelruim gerig en sou dit normaalweg teen die straling beskerm gewees het.

## Verwysings
## Vertaalnota
Bradley Barcola

**Bradley Jean-Manuel Essolisam Addo Barcola** (gebore 2 September 2002) is ’n Franse professionele sokkerspeler wat as ’n aanvaller speel vir Paris Saint-Germain in Ligue 1, asook vir die Franse nasionale span.

Ná hy deur Lyon se jeugakademie gekom het, het Barcola sy professionele loopbaan by sy jeugklub begin. Hy het daar twee seisoene gespeel, en in die tweede seisoen het hy deurgebreek na die beginspan en die meeste doele aangeteken. In 2023 het hy vir €45 miljoen by Paris Saint-Germain aangesluit en in sy eerste seisoen ’n binnelandse driekamp (liga, beker en superbeker) gewen.

Barcola het vir Frankryk se Onder-21-span en Olimpiese span gespeel. Hy het in Junie 2024 sy debuut vir die senior nasionale span gemaak en was deel van Frankryk se groep vir die Europese Kampioenskap.

Sy vader is van Togo, en sy ouer broer, Malcolm Barcola, wat ’n doelwagter is, het gekies om Togo internasionaal te verteenwoordig.

## Verwysings
Fabio Grosso

**Fabio Grosso** (gebore 28 November 1977) is ’n Italiaanse sokkerafrigter en voormalige speler.

Hy het sy loopbaan by kleiner Italiaanse klubs soos Renato Curi, Chieti en Perugia begin. Sy deurbraak het gekom as linkervleuelverdediger by Palermo, waarna hy in 2006 by Inter Milaan aangesluit het. Daar het hy in sy enigste seisoen gehelp om die Serie A-titel en die Supercoppa Italiana te verdedig. Hy het later ook titels gewen met Lyon in Frankryk en Juventus in Italië. Grosso het in 2012 afgetree ná hy die *Scudetto* met Juventus gewen het.

Internasionaal het Grosso 48 wedstryde vir Italië gespeel. Hy het die eerste doel in die 2006 Wêreldbeker-halfeindstryd teen Duitsland in die laaste minute van ekstra tyd aangeteken. Grosso het ook die beslissende strafdoel in die eindstryd teen Frankryk geskop tydens die strafdoel-reeks, wat daartoe gelei het dat die *Azzurri* hul vierde Wêreldbeker gewen het. Hy het ook aan Europese Kampioenskap in 2008 en die Konfederasiebeker in 2009 deelgeneem.

## Verwysings
David Trezeguet

**David Sergio Trezeguet** (gebore 15 Oktober 1977) is ’n voormalige Franse professionele sokkerspeler wat as ’n spits gespeel het. Sy pa, Jorge Trezeguet, was ook ’n sokkerspeler wat vir die Franse klub FC Rouen gespeel het.

David het sy loopbaan in in sy ouers se geboorteland Argentinië begin by die klub Club Atlético Platense, en het in 1994 in die Primera División gedebuteer. Ná een seisoen het hy oorgegaan na die Franse klub Monaco, waar hy saam met Thierry Henry gespeel het en die liga in 1997 gewen het.

In 2000 het hy by die Italiaanse klub Juventus aangesluit vir £20 miljoen. Hy het die Capocannoniere-toekenning vir topskorer gewen in die 2001–02-seisoen met 24 doelwitte en het met Juventus verskeie ligatitels gewen. Hy het 138 doele in 245 ligaoptredes vir Juventus aangeteken en is die vierde hoogste doelmaker in die klub se geskiedenis.

Later het hy kort tydperke in Spanje, die Verenigde Arabiese Emirate, Argentinië en Indië gespeel.

Internasionaal het Trezeguet 34 doele in 71 wedstryde vir die Franse nasionale span aangeteken tussen 1998 en 2008. Hy het aan verskeie groot toernooie deelgeneem, insluitend die Wêreldbekers in 1998 en 2002, die Europese Kampioenskap in 2000 (waar hy die goue doel tydens ekstra tyd in die eindstryd aangeteken het), en die 2006 Wêreldbeker (waar hy sy strafskop in die eindstryd misgeskop het). Hy is opgeneem in die FIFA 100 lys van die 125 beste lewende spelers en in 2015 as een van die "Golden Foot Legends" vereer.

## Verwysings
SGR 1935+2154

**SGR 1935+2154** (of **SGR J1935+2154**) is 'n sagtegammaherhaler (SGR) en antieke steroorblyfsel in die sterrebeeld Vos. Dit is oorspronklik in 2014 deur die Neil Gehrels Swift-sterrewag ontdek. Sulke voorwerpe word as magnetars beskou.

Op 28 April 2020 is waargeneem dié steroorblyfsel, wat sowat 30&nbsp;000 ligjare van die Aarde af in die Melkweg geleë is, hou verband met 'n kragtige radiopuls bekend as 'n vinnige radioflits (FRB 200428), en 'n verwante X-straalflits. Dit was die eerste vinnige radioflits wat in die Melkweg bespeur is, en die eerste een wat aan 'n bekende bron verbind is. Later in 2020 is bevind SGR 1935+2154 hou verband met herhaalde vinnige radioflitse.

## Geskiedenis
Swift het die sterrekundige gemeenskap vir die eerste keer gewaarsku oor ’n toename in aktiwiteit vanaf die steroorblyfsel toe dit ’n flits op 27 April 2020 bespeur het. Die volgende dag het die Canadian Hydrogen Intensity Mapping Experiment (CHIME) iets wat nog nooit tevore van ’n magnetar af gesien is nie. ’n Onafhanklike waarneming van die flits teen 1,4&nbsp;GHz deur die STARE2-span het bevestig dat die flits, nou FRB&nbsp;200428 genoem, soortgelyk is aan vinnige radio-uitbarstings op buitegalaktiese afstande. Hulle het berig die sterkte van die flits is meer as duisend keer soveel as wat CHIME berig het.

Drie satelliete het verskeie kort X-straalflitse op 29 en 30 April 2020 van die steroorblyfsel af gerapporteer en bevestig die magnetar is steeds in sy aktiewe fase.

## Planetêre stelsel
Die herhaalde X-straalflitse kan maklik verduidelik word deur botsings van fragmente wat veroorsaak word deur die gedeeltelike getyverstrooiing van ’n planeet wat om die steroorblyfsel wentel. Hierdie fragmente ontsnap van die planeet se oppervlak en val op SGR 1935+2154, en dit veroorsaak die X-straalflitse. Die planeet behoort uit yster saamgestel te wees, met ’n massa van 18,1 aardmassas en ’n radius van 1,6 aardradiusse. Dit het ’n wentelperiode van sowat 238 dae, ’n halflengteas van 0,85&nbsp;AE en ’n baie hoë eksentrisiteit van 0,992. Die X-straaluitbarstings vind plaas wanneer die planeet by periastron, sy naaste afstand van die steroorblyfsel af, is.

## Verwysings
## Skakels
Kelly Piquet

**Kelly Tamsma Piquet Souto Maior** (gebore 7 Desember 1988) is 'n Brasiliaanse model, rubriekskrywer, blogger en skakelpersoon.

## Vroeë lewe en opvoeding 
Kelly Tamsma Piquet Souto Maior is in Homburg, Duitsland, gebore. Sy is die dogter van Nelson Piquet, Brasiliaanse renjaer en driemalige Formule Een-wêreldkampioen, en Sylvia Tamsma, 'n Nederlandse model. Sy het die grootste deel van haar kinderjare in die suide van Frankryk deurgebring. Op die ouderdom van 12 het sy na Brasilië verhuis waar sy gewoon het tot sy 15 jaar oud was. Daarna het Piquet na Frankryk teruggekeer en nog 'n jaar daar gewoon voordat sy na Engeland verhuis het om aan 'n kosskool te studeer. Op die ouderdom van 17 het sy na Brasilië teruggekeer om haar laaste jaar van hoërskool aan die Amerikaanse Skool van Brasília by te woon. Piquet het Marymount Manhattan College in New York Stad bygewoon, waar sy internasionale betrekkinge as hoofvak gestudeer het met die klem op politieke wetenskap en ekonomie.

## Loopbaan 
Tydens haar kollegetydperk het sy haar internskap in mode gedoen en besluit om aan te hou werk in hierdie rigting. Sy het gewerk by Vogue Latinoamerica, Bergdorf Goodman, KCD PR-agentskap, benewens dat sy 'n rubriekskrywer vir die *Marie Claire*-tydskrif was.

In April 2015 het Piquet verantwoordelikheid aanvaar vir Formule E se sosiale media-dekking.

## Persoonlike lewe 
In Januarie 2017 het Piquet met die Russiese Formule Een-renjaer Daniil Kvyat begin uitgaan. Piquet en Kvyat het in Julie 2019 'n dogter, Penelope, verwelkom. In Desember 2019 is aangekondig dat Piquet en Kvyat uitmekaar is.

Piquet is sedert 2020 in 'n verhouding met Formule Een-jaerkampioen Max Verstappen. In 2025 is hul dogter Lily gebore.

## Verwysings 
## Eksterne skakels 
* 
*
Afroqueta capensis

Die **haarbossie** (*Afroqueta capensis*) is 'n klein struikie wat deel van die Passifloraceae familie is. Die spesie is inheems aan Eswatini, Mosambiek, Suid-Afrika en Zimbabwe. In Suid-Afrika kom die struik in Gauteng, KwaZulu-Natal, Limpopo, Mpumalanga en die Noordwes voor.

Daar is net een spesie in die genus en dit is dus 'n monotipiese takson.

## Bronnelys 
* REDLIST Sanbi
* Plants of the World Online
Haarbossie

**Haarbossie** kan verwys na:

* Afroqueta capensis, 'n plantspesie.
* Gorteria integrifolia, 'n plantspesie.
Lebeckia zeyheri

***Lebeckia zeyheri*** is 'n struik wat deel van die Fabaceae familie is. Die spesie is endemies aan Suid-Afrika en kom in die Wes-Kaap in die Swartland by Klipfontein voor. Die spesie het sy habitat afgestaan aan die verbouing van koring en word as uitgestorwe beskou. Dit is deel van die renosterveld.

## Bronnelys 
* REDLIST Sanbi
* Plants of the World
Lebeckia

***Lebeckia*** is 'n genus van struike wat behoort tot die familie Fabaceae. Die genus is endemies aan Suid-Afrika en kom in die Noord-Kaap, Oos-Kaap en die Wes-Kaap voor. Al die spesies is deel van die fynbos.

## Spesies 
Daar is veertien spesies wat tot die genus hoort:

* *Lebeckia ambigua* E.Mey.
* *Lebeckia brevicarpa* M.M.le Roux & B.-E.van Wyk
* *Lebeckia brevipes* M.M.le Roux & B.-E.van Wyk
* *Lebeckia contaminata* (L.) Thunb.
* *Lebeckia gracilis* Eckl. & Zeyh.
* *Lebeckia grandiflora* Benth.
* *Lebeckia longipes* Bolus
* *Lebeckia meyeriana* Eckl. & Zeyh.
* *Lebeckia pauciflora* Eckl. & Zeyh.
* *Lebeckia plukenetiana* E.Mey.
* *Lebeckia sepiaria* (L.) Thunb.
* *Lebeckia uniflora* B.-E.van Wyk & M.M.le Roux
* *Lebeckia wrightii* (Harv.) Bolus
* *Lebeckia zeyheri* M.M.le Roux & B.-E.van Wyk

## Verwysings
Lebeckia grandiflora

***Lebeckia grandiflora*** is 'n klein struik wat deel van die Fabaceae familie is. Die spesie is endemies aan Suid-Afrika en kom in die Wes-Kaap in die Witsenberg, Hexrivierberge Waaihoekberge to by Hangklip en Houw Hoek voor. Die plant groei op hellings tussen 1100-1700&nbsp;m en is deel van die fynbos. Die spesie word as seldsaam beskou.

## Bronnelys 
* REDLIST Sanbi
* Plants of the World
Lebeckia longipes

***Lebeckia longipes*** is 'n struik wat deel van die Fabaceae familie is. Die spesie is endemies aan Suid-Afrika en kom in die Wes-Kaap vanaf die Sederberg tot by Caledon voor. Die plant is deel van die fynbos en groei op hellings van af 400&nbsp;m en hoër.

## Bronnelys 
* REDLIST Sanbi
* Plants of the World
Suidelike naglug

280px|thumb|'n Sterkaart van die hele suidelike naglug, gesentreer om die hemelsuidpool.

Die **suidelike naglug** of** suidelike hemelruim** is die suidelike helfte van die hemelbol, dus suid van die hemelewenaar. Dié arbitrêre sfeer, waarop oënskynlik vaste sterre sterrebeelde vorm, lyk of dit weswaarts roteer om 'n poolas terwyl die Aarde draai.

Die hele suidelike naglug is te alle tye van die geografiese Suidpool af sigbaar. Hoe meer noordwaarts die waarnemer hom bevind, hoe minder van die suidelike naglug kan hy sien. Die noordelike eweknie is die noordelike naglug.

## Sterrekunde
In die konteks van sterrekundige besprekings of lugkartering, kan ook eenvoudig daarna verwys word as die Suidelike Halfrond.

[thumb|240px|'n Kaart van die suidelike sterrebeelde van 'n deklinasie van -40° tot by die hemelsuidpool deur die [Jesuïet|Jesuïtiese sendeling François Noël wat in *Acta Eruditorum* gepubliseer is, 1711.]]

Van die Suidpool af kan 2&nbsp;000 vaste sterre maklik met die blote oog gesien word, na gelang van sigtoestande. In groot stede is 300 tot 500 sterre sigbaar na gelang van lig- en lugbesoedeling

Die helderste ster in die naglug is in die suidelike naglug geleë en is groter as die Son. Sirius, in die sterrebeeld Groot Hond, het die helderste skynbare magnitude van -1,46; sy radius is twee keer dié van die Son en dit is 8,6 ligjare van hier af. Canopus en die volgende vaste ster, α Centauri, wat 4,2 ligjare van hier af lê, is ook in die suidelike naglug. Hulle is na naby aan die hemelsuidpool om byvoorbeeld van Sentraal-Europa af gesien te word.

Van die 88 amptelike sterrebeelde kan 45 net in die Suidelike Halfrond gesien word, met 15 ander wat aan die ewenaar lê en dele in die noordelike halfrond het. Die suidelike sterrebeelde is:

* Lugpomp
* Paradysvoël
* Waterdraer
* Arend
* Altaar
* Graveerstif
* Groot Hond
* Klein Hond
* Steenbok
* Kiel
* Sentour
* Walvis
* Kameleon
* Passer
* Duif
* Suidelike Kroon
* Kraai
* Beker
* Suiderkruis
* Swaardvis
* Eridanus
* Oond
* Kraanvoël
* Horlosie
* Noordelike Waterslang
* Suidelike Waterslang
* Indiër
* Leeu
* Haas
* Weegskaal
* Wolf
* Tafel
* Eenhoring
* Mikroskoop
* Vlieg
* Winkelhaak
* Oktant
* Slangdraer
* Jagter
* Pou
* Feniks
* Skilder
* Visse
* Suidelike Vis
* Agterdek
* Kompas
* Net
* Boogskutter
* Skerpioen
* Beeldhouer
* Skild
* Slang
* Sekstant
* Bul
* Teleskoop
* Suidelike Driehoek
* Toekan
* Seile
* Maagd
* Vlieënde Vis 

## Geskiedenis
Die eerste teleskopiese kaart van die suidelike hemelruim is deur die Engelse sterrekundige Edmond Halley saamgestel, van die eiland Sint Helena in die suidelike Atlantiese Oseaan Hy het dit in 1678 gepubliseer.

## Verwysings
## Skakels
Lebeckia gracilis

***Lebeckia gracilis*** is 'n klein struik wat deel van die Fabaceae familie is. Die spesie is endemies aan Suid-Afrika en kom in die Oos-Kaap en die Wes-Kaap vanaf Bredasdorp tot by Gqeberha voor. Die spesie se getalle het met 70% die afgelope 120 jaar gedaal weens ontwikkeling aan die kus, landbou, aanplant van plantasies en indringerplante; 73% van die bevolkings het verdwyn. Met 'n voorkomsgebied van 4000&nbsp;km² is daar nog net tussen twee en vyf bevolkings bekend wat steeds bedreig word. 

Die plant is deel van die fynbos.

## Bronnelys 
* REDLIST Sanbi
* Plants of the World
Japan Air Lines-vlug 123

**Japan Air Lines-vlug 123** was ’n geskeduleerde binnelandse passasiersvlug van Tokio na Osaka, Japan. Op 12 Augustus 1985 het die Boeing 747 wat dié roete gevlieg het, 12 minute ná opstyg ernstige strukturele skade en ’n eksplosiewe dekompressie opgedoen. Ná 32 minute van minimale beheer het die vliegtuig neergestort in die omgewing van Berg Takamagahara, 100 kilometer (62 myl; 54 seemyl) vanaf Tokio.

Die vliegtuig, wat met ’n hoë-digtheid sitplek-opstelling toegerus was, het 524 mense aan boord gehad. Die ongeluk het al 15 bemanningslede en 505 van die 509 passasiers aan boord gedood, met slegs vier oorlewendes. Die ongeluk is die dodelikste enkelvliegtuig-ongeluk in die geskiedenis van lugvaart, en bly die dodelikste lugvaartvoorval in Japan.

Japan se Lugvaartongelukondersoekkommissie (AAIC), bygestaan deur die Amerikaanse Nasionale Raad vir Vervoerveiligheid (NTSB), het tot die gevolgtrekking gekom dat die strukturele skade veroorsaak is deur ’n foutiewe herstelwerk deur Boeing-tegnici ná ’n stertinsident sewe jaar tevore. Toe die foutiewe herstelwerk uiteindelik faal, het dit tot vinnige dekompressie gelei wat ’n groot deel van die stert afgeruk en die verlies van al die hidrouliese stelsels en vlugbeheer veroorsaak het.

Twee-en-twintig nie-Japannese persone was aan boord van die vlug, insluitend vier inwoners van Hongkong, twee van Italië, en ses van die Verenigde State, asook een elk van Wes-Duitsland en die Verenigde Koninkryk. Die meerderheid van die passasiers was egter Japanners, insluitend die sanger en akteur Kyu Sakamoto. 

Die vier oorlewendes, almal vroulik, was Yumi Ochiai, ’n lugwaardin wat nie in diens was nie; Hiroko en Mikiko Yoshizaki, ’n ma en haar 8-jarige dogter; en Keiko Kawakami, ’n 12-jarige meisie wat haar ouers en suster in die ongeluk verloor het.

Die vliegtuig het neergestort op ’n hoogte van 1 565 meter bo seespieël. ’n Hercules van die Amerikaanse Lugmag het die ongeluksterrein 20 minute ná die impak, terwyl dit nog dag was, ontdek en die ligging per radio aan die Japannese owerhede deurgegee, sowel as aan die Amerikaanse Yokota-lugbasis waar ’n Iroquois-helikopter uitgestuur is. Daar is later beweer dat die Amerikaanse Lugmag nooit deur die Japannese regering ontbied is nie. Ná val van die nag het ’n helikoptervlieënier van die Japannese Selfverdedigingsmag wat oor die gebied gevlieg het, tot die gevolgtrekking gekom dat daar geen oorlewendes was nie. Een van die vier oorlewendes, Yumi Ochiai, het egter vanaf haar hospitaalbed vertel dat sy helder ligte en die geluid van helikopterrotors onthou het kort nadat sy tussen die wrakstukke wakker geword het. Terwyl sy die hulpkrete van ander oorlewendes kon hoor, het hierdie geluide geleidelik in die loop van die nag stil geword.

## Verwysings
Alessandro Del Piero

**Alessandro Del Piero** (gebore 9 November 1974) is ’n Italiaanse voormalige professionele sokkerspeler wat hoofsaaklik as ’n tweede aanvaller gespeel het, hoewel hy in verskeie aanvallende posisies kon speel. Sedert 2015 werk hy as ’n ontleder vir Sky Sport Italia. ’n Tegnies begaafde en kreatiewe ondersteunende aanvaller wat ook ’n spesialis in vryskoppe was, het Del Piero die Serie A Italiaanse Sokkerspeler van die Jaar-toekenning in 1998 en 2008 gewen, en hy is verskeie kere benoem vir die Ballon d'Or en FIFA Wêreldspeler van die Jaar.

Del Piero was ’n produktiewe doelskieter en is tans die tweede hoogste Italiaanse doelskieter van alle tye in alle kompetisies, met 346 doele – net agter Silvio Piola, wat 390 doele aangeteken het. Hy is ook gesamentlik die negende hoogste doelskieter in die geskiedenis van Serie A, met 188 doele – saam met Giuseppe Signori en Alberto Gilardino. Nadat hy sy loopbaan in 1991 by die Italiaanse klub Padova in Serie B begin het, het hy in 1993 na Juventus verhuis, waar hy 19 seisoene gespeel het (11 as kaptein) en tans die klubrekords vir meeste doele (290) en meeste wedstryde (705) hou. Tydens sy tyd by die klub het hy ses Serie A-titels, die Coppa Italia, vier Supercoppa Italiana-titels, die UEFA Champions League, die UEFA Superbeker, die UEFA Intertoto-beker, en die Interkontinentale Beker gewen. Ná sy vertrek in 2012 het hy twee seisoene vir die Australiese klub Sydney FC gespeel, en in 2014 afgetree ná ’n seisoen met Delhi Dynamos FC in die Indiese Superliga.

Del Piero het in elke kompetisie waarin hy deelgeneem het, ’n doel aangeteken. In 2004 is hy opgeneem in die FIFA 100, ’n lys van die 125 grootste lewende sokkerspelers wat deur Pelé saamgestel is as deel van FIFA se eeufeesvieringe. In dieselfde jaar is hy ook verkies tot die UEFA Golden Jubilee Poll, ’n lys van die 50 beste Europese spelers van die afgelope 50 jaar. Benewens ses toekennings in Italië vir sportiewe gedrag, het hy ook die Golden Foot-toekenning gewen, wat sowel persoonlikheid as spelvermoë erken.

Op internasionale vlak het Del Piero Italië in drie Wêreldbekertoernooie en vier Europese Kampioenskappe verteenwoordig. Die belangrikste hiervan was die wen van die Wêreldbekertoernooi in 2006, en die bereiking van die eindstryd van Europese Kampioenskap in 2000 saam met Italië. Hy is gesamentlik die vierde hoogste doelskieter vir die Italiaanse nasionale span, met 27 doele – saam met Roberto Baggio, en net agter Silvio Piola (30), Giuseppe Meazza (33), en Luigi Riva (35). Hy beklee die elfde plek op die lys van spelers met die meeste wedstryde vir Italië (91 verskynings). In sy loopbaan het Del Piero altesaam 462 doele aangeteken.

## Verwysings
Julius Gordon Africana Sentrum

Die **Julius Gordon Africana Sentrum** op Riversdal weerspieël  die geskiedenis van die dorp, sy omstreke en veral sy mense.

## Ligging
Die museum word gehuisves in die Versfeld Huis in Langstraat.

## Versameling
Julius Gordon was ‘n  oujongkêrel wat sy versameling kosbaarhede aan sy geboortedorp nagelaat het en waartoe die gemeenskap later bygevoeg het.  Dit bestaan o.a. uit skilderye en antieke meubels van Suid-Afrikaanse oorsprong en koper- en glasware. Hier is  ‘n paar werke deur Thomas Bowler, Jan Volschenk, Vera Volschenk, Johannes Meintjes, Marjorie Wallace, Katrine Harries, Terence McCaw, Edward Roworth, Abraham de Smidt, J.H. Amschewitz, Daniël Cornelis Boonzaier, Erich Mayer, Tinus de Jongh, Maggie Laubser en Irma Stern. Opvallend is die items uit die destydse sinagoge op die dorp. Ander voorwerpe sluit in Kaapse stinkhoutstoele, ou klokke, gebruiksartikels in brons, argeologiese klipwerktuie, ‘n klip- en seeboonversameling en ‘n groot aantal foto’s van mense en die flora van die kontrei. Interessant is ook die lykswa getrek deur perde.

## Versfeld Huis
Toe Theodor Versfeld hoor van sy vriend Gordon se bemaking aan die mense van sy geboortedorp, het Versfeld (eweneens ‘n vrygesel) besluit om sy 19de eeuse ouerhuis aan die dorp te skenk op voorwaarde dat die Julius Gordon-bemaking daarin gehuisves word. Op 6 Mei 1966 is die Julius Gordon Africana Sentrum in die Versfeld Huis, ‘n verklaarde kultuurmonument, geopen.

## Persone
* Julius Gordon (*Riversdal, 27 Desember 1892 - †Seepunt, 12 April 1974), prokureur op Springbok (1918-1928), studeer geneeskunde in Londen (1932-1938), boer op Vredendal(1939-1942), boer by Goodhouse (1944-1948)
*Theodor Versfeld (*Riversdal, 27 Februarie 1889 - †Riversdal, 26 Junie 1960), prokureur, soms stadsraadslid en onderburgemeester op Riversdal

## Bibliografie
Fransen, Hans (samesteller): Guide to the museums of Southern Africa. Kaapstad: South African Museums Association, 1978
Alkoholiste Anoniem

duimnael|160px|Internasionale logo
**Alkoholiste Anoniem** is ‘n internasionale organisasie van vrywilligers (dikwels self voormalige alkoholiste) wat hul dienste aanbied om alkoholiste na 'n nugter lewensstyl te lei.

Die organisasie is in 1935 in die VSA gestig en die eerste tak in Suid-Afrika is in Oktober 1946 in Johannesburg geopen. Tans is daar takke in al die groot sentrums van die land. Teen 2021 het AA beraam dat dit in 180 lande aktief is met 'n geraamde lidmaatskap van byna twee miljoen — 73% in die Verenigde State en Kanada.

## Verwysings 
## Eksterne skakels 
* https://aasouthafrica.org.za
I Lay My Love on You

**“I Lay My Love on You”** is 'n liedjie deur die Ierse seunsgroep Westlife. Dit is in Januarie 2001 buite die Verenigde Koninkryk en Ierland vrygestel as die vierde enkelsnit van hul tweede studio-album, *Coast to Coast* (2000). 'n Spaanse weergawe van die liedjie, "En ti deje mi amor", is ook opgeneem en kan gevind word op hul Suid-Afrikaanse vrystelling, *Released*.   Dit is die groep se 19de mees gestroomde liedjie in die Verenigde Koninkryk vanaf Januarie 2019. 

## Verwysings
Middelaarde

**Middelaarde** is die agtergrond van 'n groot deel van die Engelse skrywer J.R.R. Tolkien se fantasiewerke. Die term is gelykstaande aan die woorde Miðgarðr in die Noorse mitologie en Middangeard in Ou Engelse werke, insluitend Beowulf. Middelaarde is die *oecumene*, die mensbewoonde wêreld, of die sentrale kontinent van die Aarde in Tolkien se verbeelde mitologiese verlede. Tolkien se mees geleesde werke, *Die hobbit* en *Die heerser van die ringe*, speel in Middelaarde af. "Middelaarde" het ook 'n afkorting geword vir Tolkien se Legendarium, sy groot hoeveelheid fantasiegeskrifte, en vir die geheel van sy fiktiewe skryfwêreld.

Middelaarde is die hoofkontinent van die Aarde, *Arda*, in 'n denkbeeldige tydperk in die verlede, wat eindig met Tolkien se Derde Era, ongeveer ses duisend jaar gelede. Tolkien se verhale van Middelaarde fokus meestal op die noordweste van die kontinent. Hierdie streek suggereer 'n plek soos Europa, die noordweste van die Ou Wêreld, met die omgewing van die Graafskap wat aan Engeland herinner, maar meer spesifiek die Westelike Middellande, met die dorp Hobbiton in die middel, op dieselfde breedtegraad as Oxford*.*

Tolkien se Middelaarde word nie net deur mense bevolk nie, maar ook deur elwe, dwerge, ente en hobbitte, ook deur monsters, insluitend drake, trolle en orke. Deur die verbeelde geskiedenis kwyn, vertrek of vervaag ander volke, behalwe mense, totdat, na die tydperk wat in die boeke beskryf word, slegs mense op die planeet oorbly.

## Verwysings 
### Primêr 
## Verdere leesstof 
* 
* 
* 
*