Reusewolf

Die **reusewolf**, of ***Canis dirus***, is ’n uitgestorwe soogdier van die genus *Canis*. Hulle was min of meer so groot soos die huidige gryswolf, maar stewiger gebou. Hulle het in Noord-Amerika ontstaan en later na Suid-Amerika versprei. Hulle het na aan die einde van die Pleistoseen-epog (125&nbsp;000–10&nbsp;000 jaar gelede) in die Amerikas uitgesterf. 

## Beskrywing 
duimnael|links|340px|’n Kunstenaarsvoorstelling van twee moontlike voorkomste van die reusewolf, die een links geskoei op ’n Noord-Amerikaanse wolf en die een regs op ’n minder moontlike weergawe van ’n Suid-Amerikaanse wolf. 

Die reusewolf was sowat 1,5&nbsp;m lank en het tussen 50 en 79&nbsp;kg geweeg, dus die grootste spesie in die genus. Die meeste tandgroottes toon geen teken van geslagsdimorfie nie, soos in die meeste hondagtiges. 

Ondanks oppervlakkige ooreenkomste met die gryswolf, verskil die twee spesies aansienlik. Die reusewolf het onder meer 25% meer as die gryswolf geweeg. Hul bene was ook korter en hul breinkas kleiner. Hulle het ’n sterk byt gehad waarmee hulle hul prooi stewig kon vashou. Van hul groot liggaam kan afgelei word dat hulle groot diere gejag het en in troppe gehou het.

Die reusewolf het oor ’n groot gebied voorgekom. Fossiele is ontdek van Kanada in die noorde tot in Suid-Bolivië. Hulle het ook in 10 gebiede van Meksiko voorgekom, meestal in die sentrale en suidoostelike streke.

## Herlewingpogings van die reusewolf
### Romulus, Remus en Khaleesi
In April 2025 is aangekondig dat Colossal Biosciences kloning en genetiese manipulasie gebruik het om drie geneties gemodifiseerde wolfhondjies te baar, ses maande oue reuns Romulus en Remus en twee maande oue tefie Khaleesi. Interne wetenskaplikes by Colossal het die reusewolfgenoom ontleed, onttrek uit twee antieke monsters – 'n 13&nbsp;000 jaar oue tand en 'n 72&nbsp;000 jaar oue oorbeen. Die genome van gryswolwe en reusewolwe is vergelyk om die genetiese verskille wat vir die reusewolf se onderskeidende kenmerke verantwoordelik is te identifiseer. Hierna het Colossal wysigings aan die genetiese kode van die gryswolf gemaak om daardie eienskappe te herhaal. Mak honde is as surrogaatmoeders vir die kleintjies gebruik.

Onafhanklike kenners het nie saamgestem met die Colossal Biosciences se bewering dat hierdie diere herleefde reusewolwe is nie, en verduidelik dat die diere bloot funksionele weergawes van die uitgestorwe dier is en geneties gemodifiseerde baster gryswolwe is. Paleogenetikus Nic Rawlence het opgemerk dat antieke reuse wolf-DNA uiters fragmentaries is om 'n biologiese kloon te maak en dat verskriklike wolwe tussen 2,5 en 6 miljoen jaar gelede van gryswolwe afgewyk het. Hy het ook gekritiseer hoe die maatskappy slegs 20 veranderinge in slegs 14 gene gemaak het om dit as 'n reusewolf te beskou en was bekommerd oor hierdie projek wat 'n verkeerde boodskap in biodiversiteitsbewaring gee. Jeremy Austin, Direkteur van die Australiese Sentrum vir Antieke DNA, het beweer dat hierdie geneties gemodifiseerde diere "nie 'n reusewolf onder enige definisie van 'n spesie ooit is nie", en betwis die fenotipiese spesiedefinisie wat gebruik word deur Beth Shapiro, hoofwetenskaplike beampte van Colossal Biosciences, en het aangevoer dat honderdduisende genetiese en gryswolwe bestaan. Hy het ook bevraagteken of die beweerde ontsettende wolwe enige ekologiese plek in die moderne wêreld oor het of bloot dieretuindiere sal word.

## Verwysings 
## Eksterne skakels 
* Illinois-staatsmuseum

*15px Hierdie artikel is vertaal uit die Engelse Wikipedia