open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Ford Motormaatskappy

duimnael|links|140px|Henry Ford (~1919)
duimnael|links|200px|Ford Model A (1903)
Die **Ford Motormaatskappy** (gewoonlik na verwys as **Ford** en somtyds genoem **FoMoCo**) is 'n multinasionale korporasie wat motorvoertuie vervaardig. Die maatskappy is gestig deur Henry Ford in Dearborn, Michigan, Verenigde State van Amerika (waar die maatskappy se hoofkwartier is). Gedurende die hoogtepunt van die maatskappy se produksie in die 20ste eeu het Ford tesame met General Motors en Chrysler bekend gestaan as Detroit se "Groot Drie" motorvervaardigers, en het hulle Amerika se motormark gedomineer. Teen 2004 het Toyota Ford verbygesteek wat omset betref. Ford is steeds een van die wêreld se tien grootste korporasies volgens omset.

Ford het metodes vir grootskaalse vervaardiging van motors en grootskaalse bestuur van werkers bekendgestel byvoorbeeld die vervaardiging deur middel van vervoerbande. Henry Ford se kombinasie van baie effektiewe fabrieke, hoogsbetaalde werkers en lae pryse het vervaardiging gerewolusioneer.

## Galery 

Ford T Jon Sullivan.jpg|Model T (1908)
Lêer:AssemblyLine.jpg|Fordvervoerbandaanleg (1913)
Tractor-Fordson-1921.jpg|Fordson-trekker (1921)
B-24M-20-CO USAAF.jpg|'n Fordproduk vlieg in die 1940's: die B-24 bomwerper
Ford-Vairogs-V8-front.jpg|Ford V8 De Luxe (1938)
Ford Eifel BW 2011-09-03 14-29-40.JPG|Ford Eifel (1940)
1965 Ford Mustang Fastback (15595256971).jpg|Ford Mustang Fastback (1965)
1983 Ford Capri 2.8 Injection (12776736393).jpg|Ford Capri (1983).
Ford Escort 1.8 16v CLX (11403566816).jpg|Ford Escort RS2000.
2018 Ford Focus ST-Line X 1.0.jpg|Ford Focus ST-Line (2018).
2018 Ford Mondeo Titanium TDCi Automatic 2.0.jpg|Ford Mondeo (2018)
2018 Ford Mustang GT 5.0 Front.jpg|Ford Mustang (2018).
2019 Ford Ranger Raptor EcoBlue 4X4 2.0.jpg|Ford Ranger "Raptor" (2019).
2021 Ford Bronco Outer Banks, Front Right, 10-10-2021.jpg|Ford Bronco (2021).

## Verwysings
Lorient

**Lorient** (Bretons: *An Oriant*) is 'n stad in die Bretonse département Morbihan (Noordwes-Frankryk) met 'n oppervlakte van 17,48 vierkante kilometer en 61&nbsp;548 inwoners (2011). Die stad lê naby die monding van die Blavet- en Scorffriviere.

## Geskiedenis 
duimnael|links|300px|Lorient se jaghawe
Lorient is in 1666 gestig en het sy ontstaan aan Jean-Baptiste Colbert se Frans-Oos-Indiese Kompanjie (Frans: *Compagnie des Indes Orientales*) te danke, wat twee jaar vroeër in Port-Louis opgerig is. Naby die samevloeiing van die Blavet- en Scorffriviere ontstaan in die braakland van Faouëdic 'n skeepswerf. Die bou van die eerste skip, die ''Le Soleil d'Orient'', is 'n opwindende gebeurtenis vir die plaaslike gemeenskap, en uiteindelik word die nuwe stad na hierdie skip "''L'Orient''" ("Die ooste") vernoem. 

Danksy die welvarende kompanjie groei die stad vinnig van 6&nbsp;000 inwoners in 1702 tot 20&nbsp;000 in 1720. Die groeitydperk eindig met Frankryk se ondertekening van die Verdrag van Parys in 1763, waarmee die Sewejarige Oorlog beëindig word en Frankryk sy besittings in Indië kwytraak.

In 1770 koop die Franse koning die hawe; 'n wapenfabriek dien as die belangrikste ekonomiese basis van Lorient. Napoléon Bonaparte ontwikkel die stad tot 'n vlootbasis. Ná die Eerste Wêreldoorlog begin danksy die uitvinding van die motorboot 'n groeitydperk vir die plaaslike vissersbedryf, en in 1920 word die vissershawe Kéroman ingewy.

Tydens die Tweede Wêreldoorlog besluit die Duitse besetters om Kéroman tot 'n duikbootbasis te ontwikkel. Ondanks geallieerde bomaanvalle bly die duikboothawe - in teenstelling met die res van die stad - tot by die einde van die oorlog bewaar, en die Duitse garnisoen lê eers op 10 Mei 1945 hulle wapens neer.

Ná die Tweede Oorlog dien Kéroman as 'n basis vir Franse dieselaangedrewe duikbote, tog word die basis in 1997 gesluit en sy aktiwiteite na Toulon in Suid-Frankryk verskuif.

## Kultuur 
duimnael|links|250px|Bretonse volksdanse by die Groot Parade van die Festival Interceltique
Sedert die jaar 1971 tree Lorient as gasheerstad van die jaarlikse *Festival interceltique de Lorient* op, wat kunstenaars van dwarsoor die Keltiese gebiede in Europa lok. 4&nbsp;500 kunstenaars uit Skotland, Ierland, Wallis, Cornwall, die eiland Man, Asturië, Galisië, Australië en Bretagne bekoor tien dae en nagte lank meer as 600&nbsp;000 besoekers. 

Die Franse Vloot se bekende Bretonse musiekgroep Le Bagad de Lann-Bihoué is aan die vlootlughawe van Lorient-Lann Bihoué in Ploemeur, 'n dorp naby Lorient, verbonde.

## Eksterne skakels 
* Die amptelike webwerf van Lorient
* Die amptelike webwerf van Lorient se toerismekantoor
* Die amptelike webwerf van die Festival Interceltique
* Festival Interceltique de Lorient 2006 - Prente en video's
* Meer inligting oor Lorient op Wikivoyage
*Geografiese inligting oor Bretagne, portaal van die Bretonse stede en geweste - Lorient / An Oriant
Haatspraak

thumb|SIM-kaart in Pole met die slagspreuk van die veldtog teen haatspraak "Woorde het krag, gebruik hulle verstandig"
**Haatspraak** verwys na spraak of geskrewe teks wat daarop gemik is om intimidasie, geweld of vooroordeel teen 'n groep mense op grond van hulle ras, etnisiteit, afkoms, geloof, seksuele oriëntasie, of gestremdheid te bewerkstellig.

## Wette teen haatspraak 
In baie lande is opsetlike gebruik van haatspraak 'n kriminele oortreding wat verbied word in terme van wetgewing teen die aanhitsing van haat.

Voorbeelde:

* Ontkenning van die Joodse menseslagting (Engels: *Holocaust denial*) is teen die wet in sewe Europese lande as 'n vorm van haatspraak en die Europese Raad het wetgewing goedgekeur teen enige vorm van revisionisme, wat gedefinieer word as die ontkenning of afgradering van menseslagtings of misdade teen die mensdom.
* In die Verenigde Koninkryk is aanhitsing tot rasse-haat 'n oortreding in terme van die *Public Order Act* 1986 met 'n maksimum vonnis van tot sewe jaar tronkstraf.
* In Kanada is die voorstaan van menseslagting of die aanhitsing van haat teen enige 'identifiseerbare groep' 'n strafbare oortreding met 'n maksimum tronkstraf van twee tot veertien jaar. 'n 'Identifiseerbare groep' word gedefinieer as enige deel van die publiek uitgeken deur velkleur, rassegroep, geloof, herkoms of geslagsorientasie. Daar word uitsonderings gemaak vir gevalle van feitlike stellings, deelnemers aan openbare debat en godsdiensleer.
* In Ysland is die haatspraakwet nie beperk tot aanhitsing van haat nie maar sluit dit ook die uitdrukking van sulke haat in (Artikel 233 a. in die Yslandse Kriminele Reg)

* Victoria, Australië se *Racial and Religious Tolerance Act* 2001, verbied optrede wat haat of ernstige minagting teen 'n groep aanblaas of wat neerkom op ernstige afkeer  of bespotting van 'n ander persoon op grond van ras of geloofsoortuiging .
* In Suid-Afrika word vryheid van uitdrukking deur die Grondwet beperk om propaganda vir oorlog, die aanstigting van dreigende geweld en die verkondiging van haat wat op ras, etnisiteit, geslagtelikheid of godsdiens gebaseer is en wat aanhitsing om leed te veroorsaak, uit te sluit. Die Wet op bevordering van gelykheid en vermyding van onregverdige diskriminasie (Engels: *Promotion of equality and prevention of unfair discrimination act*) gee praktiese uitvoering aan die bepalings deur haatspraak spesifiek te verbied. Dit bepaal dat niemand woorde gegrond op een of meer van die verbode gronde (ras, etnisiteit, geslagtelikheid of godsdiens) mag publiseer, propageer, voorstaan of kommunikeer wat op billike wyse aangetoon kan word as daarop gemik sou wees om kwetsend, nadelig of gemik op aanhitsing van benadeling, of haat bevorder nie.

## Sien ook 
* Ad hominem
* Dwaalspoor
* Suid-Afrikaanse Menseregtekommissie
Liguriërs

[duimnael|Die bevolkings van [Gallia Cisalpina. Name word in Italiaans aangedui]]
Die **Liguriërs** (Latyn: *Ligures*) word as die oorspronklike bewoners van die westelike Alpegebied, veral die valleie van die Bo-Ryn, Wes-Switserland, die Rhônegebied, die Povlakte, die Franse en Italiaanse Riviera, Korsika en Wes-Spanje beskou. Die Liguriërs word verbind met die sogenaamde Terramare-beskawing wat in die Middelbronstyd, tussen 1750 en 1150 v.C. in Noord-Italië gefloreer het. Dit is nog nie duidelik of hulle oorspronklik deel uitgemaak het van die Indo-Europese groep van volkere en tale nie, alhoewel sommige navorsers die Liguriese taal, waarvan net enkele woorde en name bekend is, wél as van Indo-Europese afkoms beskou.

Sedert 700 v.C. word die Liguriërs ingevolge die uitbreiding van Keltiese stamme in Europa teruggedring na die gebied van die huidige Ligurië. In sommige gebiede soos die Rhônevallei vermeng hulle met Keltiese stamme. Nadat die Liguriërs aanvanklik net militêre diens in die Romeinse leër doen, veral as bekwame ruiters, kom hulle gebied sedert 238 v.C. onder Romeinse heerskappy. 

Albingaunum (Album Ingaununm, die huidige Albenga), wat deur die Liguriese stam van die Ingauni bewoon is, behoort tot die belangrikste Liguriese stede van die antieke tydperk.

Baie Liguriërs, wat tydens die Tweede Puniese Oorlog as soldate in die Romeinse vloot geveg het, bly na die einde van die oorlog in 202 v.C. sonder soldy. Hulle probeer net soos hul Istriese metgeselle 'n heenkome as seerowers te vind. Seerowerskepe in groot eskaders verwoes in hierdie tydperk 'n aantal Mediterreense kusgebiede. Die seerowers is deur die Romein Aemilius Paulus verslaan, en volgens oorlewerings het sowat 17&nbsp;000 Liguriërs in die seegevegte gesneuwel.
Document Object Model

Die ***Document Object Model*** (**DOM**) is 'n programeringspesifikasie wat deur die World Wide Web Consortium (W3C) ontwikkel is.

Dit stel die programeerder in staat om HTML- en XML-dokumente te hanteer op 'n objekgeoriënteerde wyse, tans is hierdie opmerktale, slegs staties, net 'n uitleg van data en visuele strukture binne 'n bladsy.

DOM bied 'n dinamies en wyer spektrum van beheer oor hierdie strukture - elke voorwerp het 'n stel instruksies en aksies
wat gekoppel word aan dit.

Die DOM bied twee spesifikasies: DOM Core, wat ondersteuning bied vir XML en as basis dien vir die tweede spesifikasie,
DOM HTML wat dien as uitbreiding tot HTML dokumente.
Indiese Oseaan

duimnael|Die Indiese Oseaan

Die **Indiese Oseaan** is die derde grootste watermassa in die wêreld en bevat ongeveer 20% van die aarde se totale water. Dit word in die noorde begrens deur Suid-Asië (die Indiese subkontinent); aan die weste deur die Arabiese Skiereiland en Afrika; aan die ooste deur die Maleise Skiereiland, die Soenda-eilande, en Australië; en aan die suide deur die Suidelike Oseaan. Dit word van die Atlantiese Oseaan geskei deur die 20° oosterlengtelyn wat strek vanaf Kaap Agulhas, en deur die Stille Oseaan deur die 147° oosterlengtelyn.

Die noordegrens van die Indiese Oseaan is by ongeveer 30° Noord in die Persiese Golf. Die oseaan is amper 10&nbsp;000&nbsp;km (6&nbsp;200&nbsp;myl) breed by die suidepunte van Afrika en Australië; met 'n oppervlakte van 73&nbsp;556&nbsp;000&nbsp;km² (28&nbsp;400&nbsp;000&nbsp;myl²), insluitende die Rooisee en die Persiese Golf.

Die oseaan se volume word geskat op 292&nbsp;131&nbsp;000&nbsp;km³ (70&nbsp;086&nbsp;000&nbsp;kubieke myl). Klein eilande is verspreid geleë op die kontinentale rande. Eilandstate in hierdie oseaan is Madagaskar, die wêreld se vierde grootste eiland; die Comore-eilande; Maledive; Mauritius; Seychelle en Sri Lanka. Indonesië grens aan die oseaan.

## Marginale seë 
duimnael|Die eksklusiewe ekonomiese sone in die Atlantiese en Indiese Oseane
Marginale seë, golwe, baaie en seestrate van die Indiese Oseaan sluit in:

## Aangrensende lande en gebiede 
Die lande (gebiede in kursief) met 'n kuslyn aan die Indiese Oseaan (insluitende die Rooisee en die Persiese Golf) is:

### Afrika 
### Asië 
### Australasië 
*  *Ashmore- en Cartiereilande* (AUS)
* 
* 

### Suidelike Indiese Oseaan 
*  *Heard- en McDonaldeilande* (AUS)
* '''' (FRA)

## Sien ook 
* Oseaanbesoedeling

## Verwysings 
## Eksterne skakels 
*
Villefranche-sur-Saône

**Villefranche-sur-Saône** is 'n stad met 'n oppervlak van 9,48 vierkante kilometer en 34&nbsp;686 inwoners (2009) in die Franse département Rhône van die gewes Auvergne-Rhône-Alpes), sowat 1,6 kilometer wes van die Saônerivier en 25 kilometer noord van Lyon. Dit is die hoofstad en ekonomiese sentrum van die bekende wynboustreek Beaujolais. Sy inwoners staan in Frankryk as *Caladois* bekend.

## Geskiedenis 
Villefranche-sur-Saône is in 1212 deur Guichard IV, graaf van Beaujeu, gestig en word in die 14de eeu die hoofstad van die distrik Beaujolais. Die dorp is gedurende die 15de en 16de eeu drie keer beleër. Sy stadsmuur is in die vroeë 19de eeu afgebreek.

## Ekonomiese basis en vervoer 
Die hoofsaaklike nywerhede van Villefranche-sur-Saône is wynhandel, metallurgie, tekstiele en chemie. Die belangrike snelweg *Autoroute du Sud* (A6/E15) loop oos van die dorp langs die Saône.

## Eksterne skakels 
*  Amptelike webwerf
Arthur Schopenhauer

**Arthur Schopenhauer** is 'n 19de-eeuse Duitse filosoof. Hy is op 22 Februarie 1788 in Danzig gebore. Sy pa was 'n bankier en sy ma 'n skrywer. In 1793 het die gesin na Hamburg getrek. Na sy pa se skielike dood in 1805 het Schopenhauer begin met sy akademiese opleiding te Gotha, Weimar, Göttingen en Berlyn. Hy het aanvanklik geneeskunde en natuurwetenskappe studeer en later in 1813 sy verhandeling in die filosofie aan die Universiteit van Jena voltooi. Hy het ook filosofie aan die Universiteit van Berlyn doseer waar hy hom veral teen George Hegel verset het. Hy het hom later in Frankfurt gevestig waar hy in 1860 gesterf het. 

Hy staan bekend vir sy werk *Die Welt als Wille und Vorstellung* (Die Wêreld as Wil en Voorstelling) wat in 1819 gepubliseer is en aanvanklik met stilswye begroet is. Sy wêreldbeskouing is deurgaans pessimisties. Hy is ontnugter deur menslike wreedheid en het die lewe as wesenlik boosaardig, sinneloos en vol leed beskou. Hy was ook bekend vir sy vrouehaat en wantroue in ander mense. 

Hy het 'n groot bewondering vir Immanuel Kant, Plato en Johann Wolfgang von Goethe gehad. Sy werke is ook beïnvloed deur die Oosterse filosofie waarin hy ontsnapping uit 'n swaarmoedige lewe in asketiese lewensstyl gesien het.  

## Bronne 
* Young, J. 2005. *Schopenhauer*. Routledge: Londen & New York

## Eksterne skakels 
* Arthur Schopenhauer
Bensodiasepien

Die **bensodiasepiene** is 'n klas van psigotrope geneesmiddels met angsverligtende, spierverslappende, hipnotiese en antikonvulsiewe eienskappe. Dit word dikwels gebruik vir die korttermynverligting van erge angs of slaaploosheid. Langtermyngebruik kan geneesmiddelafhanklikheid tot gevolg hê. Dit word vermoed dat die bensodiasepiene werk op die GABA reseptorgroep. Die aktivering van dié neuroreseptor lei tot die onderdrukking van die hoër geestelike funksies. Sedert die laat 1960’s en 1970’s het geneeshere begin om hierdie soort middels grootskaals voor te skryf.

## Lede van die groep 
Bensodiasepiene word gewoonlik in drie groepe verdeel:
* kortwerkend (korter as ses ure) — 'n *terugbons*-slaaploosheid, en die vererger van angs teen wakkerwordtyd kan hiermee voorkom.
* tussen kort-en-langwerkend (effektief vir tussen 6-10 ure) — matige residuele simptome kan voorkom
* langwerkend (langer as 10 ure) — sterk kalmerende, geestesonderdrukkende simptome kan met die gebruik hiervan voorkom, asook 'n opbou van die bloedkonsentrasie van die middel.

## Lys van bensodiasepiene 
Sien 'n Lys van bensodiasepiene.

## Uitwerkings 
Alle bensodiasepiene het die volgende voorspelbare uitwerkings, alhoewel sommige sterker slaapmiddels kan wees en andere 'n sterker geheueverlies (sien onder newe-effekte) kan veroorsaak. Hoe hoër die dosis, hoe sterker is die effek.

* Angswerend
* Antikonvulsiewe effek
* Spierverslappend
* Slaapmiddel.

## Newe-effekte 
* Geheueverlies (dit veroorsaak 'n anterograde geheueverlies)
* Slaperigheid
* Ataksie (koördinasiesteuring)
* Verwarring
* Duiseligheid
* Ingekorte oordeel
* Ingekorte vermoë om masjinerie te bedryf

Al die bogenoemde newe-effekte word vererger met die gelyktydige inname van alkohol.

## Afhanklikheid 
Langtermyngebruik lei gewoonlik tot afhanklikheid. As daar dan summier opgehou word met die gebruik van die middel, kan die volgende onttrekkingsimptome die gebruiker tref:

* Slaaploosheid
* Angs, en selfs paniekaanvalle
* Tagikardie (hartkloppings)
* Hipertensie
* Depressie, en ook selfmoordgedagtes
* Tremor (bewerasies)
* Sweet
* Eetlusverlies
* Wane
* Stuipe

Daarom word dit aanbeveel om 'n persoon wat lank of op 'n hoë dosis van 'n bensodiasepien was, versigtig, en verkieslik onder mediese toesig, te speen van die bensodiasepien.

## Geskiedenis 
Die eerste bensodiasepien, chloordiasepoksied, is toevallig ontdek in 1954 deur 'n Oostenrykse apteker en chemikus, Dr Leo Sternbach (1908–2005), toe hy dit herbekyk het -- nadat hy dit eers laat vaar het -- op 'n tydstip toe 'n assistant besig was om sy laboratorium vir hom op te ruim.

## Verwysings 
* Gerada C, Ashworth M. ABC of mental health. Addiction and dependence--I: Illicit drugs. BMJ 1997;315:297-300. Fulltext. .

## Eksterne skakels 
* Benzo.org.uk – Bensodiasepienverslawing en -onttrekking
* Inchem.org – Bensodiasepiene

## Bron
Benjamin Biolay

**Benjamin Biolay**, gebore op 20 Januarie 1973 in Villefranche-sur-Saône, is een van die suksesvolste Franse sangers, komponiste, liedteksskrywers en musiekvervaardigers van die sogenaamde *Nouvelle Scène de la Musique française*.

In 2001 begin hy sy sololoopbaan met die eerste in 'n reeks van vier langspelers en die klankbaan vir die rolprent *Clara et moi*.

Benjamin Biolay het musiek en liedtekste geskryf vir Keren Ann, Henri Salvador, Isabelle Boulay, sy suster Coralie Clément, Juliette Gréco, Heather Nova, Françoise Hardy en Valérie Lagrange.

## Diskografie 
* *La Révolution* (kortspeler, 1997)
* *Le Jour Viendra* (kortspeler, 1998)
* *Rose Kennedy* (langspeler, Maart 2002)
* *Remix EP* (EP, 2001)
* *Live au Casino de Paris* (langspeler, 2002)
* *Négatif* (dubbellangspeler, 2003)
* *Home* (saam met sy vrou Chiara Mastroianni, Junie 2004)
* *Clara et moi* (klankbaan, Junie 2004)
* ''À l'Origine* (langspeler, Maart 2005)
* *Trash Yéyé* (langspeler, September 2007)
* *La Superbe* (dubbelalbum, Oktober 2009)
* *Vengeance* (2012)
* *Palermo Hollywood* (2016)
* *Volver* (2017)
* *Grand Prix'' (2020)

## Eksterne skakels 
* Amptelike webwerf
Hidrosfeer

[duimnael|300px|Die beweging van water is 'n sleutelproses in die hidrosfeer, wat ook die klimaat, die biosfeer en die [koolstofsiklus beïnvloed]]

Die term **hidrosfeer** verwys na die water wat sowel in die atmosfeer van 'n planeet asook op sy oppervlak en in sy grond voorkom (oppervlak- en grondwater). Op ons aarde verwys die vakterm *watersiklus* na die voortdurende uitruiling van water in die hidrosfeer. Hierdie siklus sluit grondwater en water wat in rotse gestoor is (litosfeer), die water in diere en plante (biosfeer), die water in vloeibare en bevrore vorm op die oppervlak en water in die vorm van waterdamp, wolke en neerslag in die atmosfeer in.

Alhoewel dit natuurlik ook die mere, riviere en grondwater insluit, bestaan die hidrosfeer hoofsaaklik uit die oseane, wat sowat 70,8 persent van die aarde se oppervlak bedek. Met 'n gemiddelde diepte van 3&nbsp;794 meter is hulle vyf keer so diep as die gemiddelde hoogte van die aarde se vastelande. Die massa van die oseane is rofweg 1.35 × 1018 ton of 1/4&nbsp;400 van die aarde se totale massa.

Daar is ongeveer 1&nbsp;360&nbsp;000&nbsp;000 km³ water op aarde. Hierdie water is rofweg as volg versprei:

* 1&nbsp;320&nbsp;000,000 km³ is in die oseane,
* 25&nbsp;000&nbsp;000 km³ (1,8%) is in gletsers en die pole,
* 13&nbsp;000&nbsp;000 km³ (0,9%) is grondwater,
* 250&nbsp;000 km³ (0,02%) is varswater in mere, binnelandse seë, en riviere,
* 13&nbsp;000 km³ (0,001%) is atmosferiese waterdamp op enige gegewe oomblik.

Die beweging van water binne die hidrosfeer word hidrologiese siklus genoem. Hierdie beweging blyk baie duidelik te wees in die vloei van riviere en spruite, maar kom ook in mere damme voor.

In die geval van die oseane word die beweging deur die water se temperatuur en soutgehalte bepaal. Warm water het 'n kleiner gewig en digtheid as koue water, en soutwater het 'n hoër digtheid as vars water. Die kombinasie van temperatuur en soutgehalte bepaal of die water na die oppervlak styg, na die grond sink of in 'n gemiddelde diepte bly.

## Die waterkringloop 
Ook bekend as die **hidrologiese siklus**. Wanneer dit reën, gebeur een van die volgende met die water:
* Dit verdamp
* Dit filtreer in die grond (staan bekend as **infiltrasie**)
* Dit vloei bo-op die grond terug na die see (staan bekend as **afloop**)

Die water wat infiltreer, sal deur porieë en nate in gesteentes deursyfer totdat dit 'n laag soliede rots bereik wat nie water deurlaat nie. Die boonste vlak van die ondergrondse water word die watertafel genoem en gesteentes wat nie water deurlaat nie, word keerbanke genoem. 'n Akwifer is 'n waterdraer/gesteente wat water absorbeer.
Kamertemperatuur

**Kamertemperatuur**, in laboratoriumverslae verwys gewoonlik na 'n temperatuur rofweg tussen 18 tot 25 °C.  Wanneer 'n navorser die temperatuur van sy eksperiment nie meer akkuraat as *kamertemperatuur* beskryf nie, impliseer dit dat hy die aanname gemaak het dat 'n temperatuurverskil van 'n paar grade nie 'n betekenisvolle invloed gaan hê op die verskynsel of vraag wat ondersoek word nie.  Navorsers oefen tipies nie noue beheer uit op die temperatuur van 'n *kamertemperatuur* eksperiment nie.

'n Voordeel vir navorsers wat kamertemperatuur eksperimente uitvoer is dat kamertemperatuur gewoonlik redelik naby is aan die standaardtoestande waarteen die meeste materiaaleienskappe en fisiese konstantes gewoonlik reeds bepaal is.  'n Navorser kan dus maklik die bestaande tabelle met sulke data raadpleeg om voorspellings te maak oor die verskeie aspekte van sy eksperiment, soos byvoorbeeld oor hoe vinnig 'n chemiese reaksie waarskynlik sal plaasvind.

## Sien ook
* Temperatuur
Genus

'n **Genus** (meervoud: genera of genusse; ook soms **geslag** genoem) is 'n taksonomiese groepering wat uit een of meer spesies bestaan; as daar meer as een spesie in 'n genus is, sal die spesies morfologiese eienskappe deel wat groter ooreenkomste met mekaar toon as spesies van ander genera.

In die benamingskodes vir bionomiale name wat wêreldwyd in gebruik is, bestaan die naam van 'n organisme uit twee dele: die genusnaam (dit begin altyd met 'n hoofletter) en spesienaam. Albei name is kursief. 'n Voorbeeld is *Homo sapiens*, die naam vir die menslike spesie, wat tot die genus *Homo* behoort. Sien die artikel oor wetenskaplike klassifikasie vir meer besonderhede oor hierdie stelsel.

'n Genus in een koninkryk kan 'n naam hê wat in 'n ander koninkryk vir 'n genus of ander takson gebruik word. Al word dit deur die Internasionale Kode van Dierkundige Benamings en die Internasionale Kode van Benamings vir alge, fungi en plante ontmoedig, is daar 5&nbsp;000 sulke name wat in meer as een koninkryk gebruik word. *Anura* is byvoorbeeld die naam van die orde van paddas, maar ook van 'n plantgenus. Baie genera word verder onderverdeel in subgenera.

## Sien ook 
*Kladistiek

## Eksterne skakels 
*
Simca Vedette

|}

Die **Simca Vedette** is 'n voertuig wat sedert 1955 gebou is, nadat Simca die Franse Ford-fabriek in Poissy, Parys oorgeneem het.

Die volgende **Simca Vedette** modelle was van 1955 tot 1961 daar gebou:
* Régence 1956
* Trianon 1956
* Versailles 1957
* Marly (stasiewa) 1957
* Beaulieu 1958
* Présidence 1959
* Chambord 1960

## Galery 

Lêer:simca vedette 1956.jpg|Simca Vedette 1956
Lêer:simca vedette beaulieu 1960.jpg|Simca Vedette Beaulieu 1960
Lêer:Simca vedette marly 1961.jpg|Simca Vedette Marly 1961
Simca 1000

Die **Simca 1000** is 'n voertuig wat sedert 1961 deur die Simca-maatskappy gebou is. Die Simca-1000 is gebaseer op die basis van die Fiat 850. Die motor het 'n 944&nbsp;cm³ 5CV enjin gehad wat aanvanklik 32Pk geproduseer het.
Talbot Matra Bagheera

|}
duimnael|'n Matra Bagheera

Die **Matra-Simca Bagheera** is 'n 3-sitplek-sportmotor wat onder die name Matra-Simca en Talbot-Matra verskyn het. Die voertuig is gemeenskaplik ontwikkel deur Simca en Matra as opvolger vir die Matra M530 en is in April 1973 bekendgestel. Die Bagheera is deur die Talbot Matra Murena opgevolg.
Moeder

duimnael|Florence Thompson met haar kinders (1936, Dorothea Lange)

'n **Moeder** of **ma** is die biologiese of sosiale vroulike ouer van 'n kind, terwyl die manlike ouer die vader of pa is.

## Eksterne skakels 
*
Indringerplant

duimnael|280px|Pretoria se Jakarandas is 'n voorbeeld van 'n indringerplant.

Die term **indringerplant** verwys na 'n onderafdeling van plante, wat gedefinieer word as uitheemse plante. Indringerplante kan die ekologiese verwantskap tussen inheemse spesies verander, en kan die ekostelsel, ekonomiese waarde van die ekostelsel en menslike gesondheid verander. 'n Plant word geklassifiseer as 'n indringerplant as dit deur die aksie van mense toegevoeg is in 'n area of gebied waar dit nie voorheen natuurlik voorgekom het nie.

## Sien ook 
* Onkruid
* Lys van onkruid in Suid-Afrika
* Indringerplante in Suid-Afrika
Lys van indringerplante in Suid-Afrika

Hier volg 'n lys van indringerplante in Suid-Afrika. Indringerplante word in vier kategorieë verdeel:
* Kategorie 1a: Indringerplante wat verwyder en onmiddellik vernietig moet word.
* Kategorie 1b: Indringerplante wat beheer moet word, volgens artikel 75(1), (2) en (3) van Wet op Biodiversiteit, 2004 (Wet 10 van 2004).
* Kategorie 2: Indringerplante wat slegs onder beheerde omstandighede gekweek mag word. 'n Permit word benodig om hierdie plante te kweek.
* Kategorie 3: Indringerplante wat nie meer geplant mag word nie. Enige kategorie 3 indringerplante wat in oewergebiede voorkom word outomaties as kategorie 1b indringerplante geklassifiseer. __NOTOC__

## Verwysings 
## Bronne 
* NEMBA Indringerspesielyste gepubliseer in die Staatskoerant op 29 Julie 2016 – Lys 1: Nasionale lys van Landelike- en Varswaterindingerplante
* Invasives.org.za: Invasive Species South Africa
* Treetags.co.za: Exotic Trees found in South Africa
* The Agricultural Geo-referenced Information System (AGIS): Weeds and Invasive Plants - Version 2.00 - June 2006 
* Cape Town Invasives: Terrestrial Invasives 
* ALIEN WEEDS AND INVASIVE PLANTS, by Lesley Henderson,  Plant Protection Research Institute, Agricultural Research Council, 2001
* The South African 'What Flower is That'?, Kristo Pienaar, Struik Publishers, 2003
* Vermeulen, Wessel: Ken die vyand. In: Conserva. Tydskrif van die Departement van Omgewingsake. Deel 2, nr. 1, Februarie 1987. ISSN 0258-3313

## Sien ook 
* Alfabetiese lys van Suid-Afrikaanse bome
* Indringerspesies van Suider-Afrika

## Eksterne skakel 
* http://www.invasives.org.za/legislation/item/304-aleppo-pine-pinus-halepensis
Golf van Lion

duimnael|links|'n Strandmeer langs die Golf van Lion
Die **Golf van Lion** (Frans: *golfe du Lion*, Spaans: *golfo de León*, Italiaans: *Golfo del Leone*, Oksitaans: *golf del/dau Leon*, Katalaans: *golf del Lleó*, Middeleeuse Latyns: *sinus Leonis*, *mare Leonis*, Klassiese Latyns: *sinus Gallicus*) is 'n baai langs die Mediterreense kuslyn van Suid-Frankryk. Die golf strek oor die kuslyne van die geweste Languedoc-Roussillon en Provence, van die Frans-Spaanse grensgebied in Katalonië in die weste tot by die hawestad Toulon in die ooste. 'n Groot deel van die kusgebiede word deur strandmere en soutvleie oorheers. Naas die Rhône mond ook 'n aantal kleiner riviere soos die Tech, Têt, Aude, Orb, Hérault en Vidourle in die Golf van Lion uit.

Die gebied van die golf staan bekend vir sy koue Mistralwind.

Die kontinentale plaat van Europa word hier as 'n uitgestrekte kusvlakte sigbaar, wat hier digby die kuslyn met 'n skerp afwaartse helling teen die vlaktes van die Mediterreense bekken begin daal.

## Ekonomie 
Marseille en Toulon is die belangrikste hawens langs die Golf van Lion. Die visvangs langs die kus steun veral op die stokvis (*Merluccius merluccius*), tog het die visbronne intussen uitgeput geraak.

## Eksterne skakels 
*  Die topografie van die Golf van Lion
Alfa Romeo

**Alfa Romeo** is 'n motorfabrikaat wat deur die Italiaanse motormaatskappy Fiat besit word.

[duimnael|links|220px|Alfa Romeo 159 "Alfetta" ([Formule Een)]]

Alfa Romeo is in 1920 gestig en is sedert 1986 deel van Fiat SpA. Die maatskappy was oorspronklik bekend as *ALFA*, wat 'n akroniem is vir *Anonima Lombarda Fabbrica Automobili* (vertaal: Lombardiese Voertuigfabriek, Publieke Maatskappy).

## Die Alfa Romeo-embleem 
'n Tekenaar genaamd Romano Cattaneo het die ALFA-embleem in samewerking met 'n ontwerper genaamd Giuseppe Merosi geskep. Dit het bestaan uit 'n kombinasie van die skild van die stad Milaan en die familiewapen van die Visconti's, saamgesnoer in 'n blou sirkel met die woorde "ALFA ROMEO" en "MILAN" wat deur 'n Savoy-knoop van mekaar geskei is.

Die woord "MILAN" is in 1970 verwyder, om die huidige skild te gee.

## Modelle 
duimnael|regs|240px|Alfa Romeo 33 Stradale
duimnael|links|220px|Alfa Romeo Giulia TZ2
duimnael|links|220px|2014 Alfa Romeo Giulietta
duimnael|links|220px|2017 Alfa Romeo Giulia
[duimnael|Uitstalling vir die 50 jarige bestaan van die oorspronklike Giulietta in [Milaan, 2004]]

## Trivia 
Alfa Romeo het ook tydens die Tweede Wêreldoorlog enjins vir vliegtuie gebou. Onder andere het die *Macchi C.202*, *Macchi C.205* en *Reggiane Re.2000* Alfa Romeo enjins gebruik.

## Konsepvoertuie 
* Alfa Romeo 8C (2004)
* Alfa Romeo 189
*Alfa Romeo Gloria
*Alfa Romeo Disco Volante Touring

## Enjins 
* Die Alfa Romeo Twin Cam enjin
* Die Alfa Romeo TwinSpark enjin
* Die Bokserenjin of Plat-4
* Die Alfa Romeo MultiAir enjin
* Die 0.9 L TwinAir I2

## Eksterne skakels 
* Amptelike Alfa Romeo webwerf
* Amptelike Australië Alfa Romeo werf
* 'n Liefdesverhaal vir Duetto: http://hem.passagen.se/veloce/STORY.HTM 
* Ewolusie van die wapen: http://www.asaf.co.il/alfa/images/19101915.gif
* 'n Tipiese A.R. instrumentpaneel: http://www.asaf.co.il/alfa/images/gtvdash.jpg (1750 GTV – 1970's)
* 'n Volledige lys van skakels na die wêreld van Alfa Romeo: http://www.asaf.co.il/alfa/links.html 
* Die Alfa Romeo internet-ring: http://j.webring.com/webring?ring=alfaromeos 
* Die Montreal: https://archive.is/20051220191438/www.alfaromeo-classic.com/montreal/orange/Bilder/montreal.jpg, https://archive.is/20051220191448/www.alfaromeo-classic.com/montreal/technik/Bilder/montreal1.jpg, https://archive.is/20051220191501/www.alfaromeo-classic.com/montreal/prototyp/Bilder/montreal3.jpg, https://archive.is/20051220191507/www.alfaromeo-classic.com/montreal/technik/Bilder/montreal.jpg, http://www.alfaromeo-classic.com/montreal/technik/Seiten/montreal4.htm , http://www.alfaromeo-classic.com/montreal/gallery/Bilder/alfamontreal13.jpg
* Die Alfa Wiki http://alfa.denovich.org 
* Kort geskiedenis van die 158/9 GP-motor https://web.archive.org/web/20010516140937/http://members.ozemail.com.au/~rodeime/158/
* Kategorie van ODP 
* Die Alfa Romeo eienaarsforum http://www.alfaowner.com
* 'n Alfa Romeo-werf Alfa-Romeo.com 
* Alfa Romeo en ander Italiaanse motors (Wheels Of Italy)
* Alfa Romeo Gallery – Alfa Romeo beelde
* Alfa Romeo Suid-Afrika webtuiste
Arpitaans

**Arpitaans** of **Frankoprovensaals** (Frans: *Arpitan*; *Francoprovençal*) is 'n Romaanse taal, wat in 'n aantal plaaslike dialekte in die sentrale Rhônevallei en Savoie (Oos-Frankryk), in die noordweste van Italië (veral in die Aostavallei) en oorspronklik ook in die grootste deel van die Romandie, die Franstalige gebiede van Wes-Switserland, gepraat word. Arpitaans vorm saam met Oksitaans en die Langues d'oïl van Noord-Frankryk die Galloromaanse taalgroep.

## Die benaming van die taal 
[duimnael|links|250px|Die taalgebiede van Arpitaans (groen), Noord-Franse dialekte van die Langues d'oïl-groep (blou) en [Oksitaanse dialekte (rooi)]]
Aangesien Arpitaans tans nie oor 'n standaardtaal beskik en sy taalgebied in die moderne geskiedenis ook nie as 'n politieke eenheid bestaan het nie, word daar met verskillende vakterme na die taal verwys.

Die term *Frankoprovensaals* is in 1873 deur die Italiaanse taalkundige Graziadio-Isaia Ascoli as 'n gemeenskaplike benaming vir 'n aantal Galloromaanse dialekte ingevoer, wat volgens dialektologiese beginsels nóg by die ''Langues d'oïl* nóg by die *Langues d'Oc'' (met onder meer Oksitaans) gereken kan word nie. Alhoewel hulle 'n eie taalgroep vorm en in die Romaanse taalwetenskap nou as Frankoprovensaals bekend staan, bly die gebruik op akademiese kringe beperk. Dit kan deels ook gewyt word aan die verwarring wat dit moontlik skep, aangesien daar ook 'n Provensaalse dialek bestaan wat in die suidooste van Frankryk gepraat word.

Veral in Frankryk word nou dikwels na die Frankoprovensaalse taal as Arpitaans verwys, waarby die term soms vir die hele Frankoprovensaalse taalgebied, soms net vir 'n aantal dialekte in die Alpegebied gebruik word.

## Die taalgebied 
[duimnael|links|250px|Padteken vir Charvex (La Balme-de-Thuy, Haute-Savoie, [Frankryk) nadat die naam in die 1990's na die ou Savoy spelling verander is - te vore is die dorpie Charvet genoem]]

### Frankryk 
Frankoprovensaalse dialekte word as omgangstaal in die grootste deel van die geweste Rhône-Alpes en Franche-Comté gepraat, onder meer in die départemente Jura (suidelike gebiede), Doubs (suidelike gebiede), Haute-Savoie, Savoie, Isère (met uitsondering van die mees suidelike gebiede), Rhône, Drôme (mees noordelike gebiede), Ardèche (mees noordelike gebiede), Loire, Ain en Saône-et-Loire (mees suidelike gebiede).

### Switserland 
Frankoprovensaals is oorspronklik die omgangstaal van die grootste deel van die Romandie of Franstalige gebied van Switserland, met uitsondering van die kanton Jura, die noordelike deel van die kanton Neuchâtel en die Franstalige gebiede van die kanton Bern, waar dialekte van die Langues d'oïl gepraat is. Intussen is die Frankoprovensaalse dialekte deur plaaslike variante van die Franse standaardtaal verdring.

### Italië 
Veral die bevolking van die Aostavallei en 'n aantal valleie in die gewes Piëmont (die Val Sangone, die Valle Cenischia, die Val Soana en die Piantonettovallei) praat Frankoprovensaalse dialekte. Daar bestaan ook 'n Frankoprovensaale taaleiland in Apulië (Suid-Italië) met die dorpe Faeto en Celle San Vito.

## Eksterne skakels 
* Die Arpitaanse Forum
Arles

**Arles** (Frans: [aʁl]; Oksitaans: *Arle*; Provensaals: *Arle*, [ˈaʀle]; Latyn: *Arelate*) is 'n distrik-hoofstad in die Suid-Franse département Bouches-du-Rhône, naby die Rhône en sowat 25 kilometer oos van Nîmes, 80 kilometer wes van Marseille en 24 kilometer van die Middellandse See af, met 52&nbsp;600 inwoners (2005). Die Rhône vertak noord van Arles in twee riviere en vorm die rivierdelta van Camargue. Aangesien Camargue in administratiewe opsig deel uitmaak van Arles, is dit met 'n oppervlak van sowat 760 vierkante kilometer die grootste munisipaliteit in Frankryk. Die Romeinse en Romaanse monumente van Arles is in 1981 deur Unesco as wêrelderfenisgebied gelys.

## Etimologie 
In die verlede is naamvariante gebruik soos *Arelate* (in die Galliese Oorloë), in 954 *Arlate* en in die 13de eeu *Arle*. Die toponiem *Arelate* is 'n gelatiniseerde vorm van die Galliese **Arelati* en beteken "by die by die moeras" of "voor die moeras".

## Klimaat 
## Geskiedenis 
### Die Romeinse tydperk 
Arles behoort tot die oudste stede in Frankryk en is in die 6de eeu v.C. deur Griekse setlaars onder die naam *Theline* gestig. Na sy verowering deur die Kelties-Galliese stam van die Saluvii in 535 v.C. word die stad hernoem tot *Arelate*. In 123 v.C. word Arelate deur die Romeine ingeneem en vervolgens tot 'n belangrike stad ontwikkel, wat in 104 v.C. deur middel van 'n kanaal met die Middellandse See verbind is. In ekonomiese opsig is dit aanvanklik steeds 'n mededinger van Massilia (die huidige Marseille).

duimnael|Die amfiteater van Arles
duimnael|'n Portaal van die kerk St-Trophime
Tydens die Romeinse burgeroorlog tussen C. Julius Caesar en Cn. Pompeius verleen Arelate militêre steun aan eersgenoemde, terwyl Massilia die kant van Pompeius kies. As gevolg van Pompeius se uiteindelike neerlaag raak Massilia sy besittings kwyt, wat almal aan Arelate oorgedra is. Die stad is formeel tot 'n kolonie vir veterane van die Sesde Romeinse Legioen *Ferrata* verklaar, wat sy basis in die stad het, en kry die erenaam *Colonia Iulia Paterna Arelatensium Sextanorum* of "Die voorvaderlike Juliaanse kolonie van Arles van die soldate van die sesde (legioen)".

Die Romeinse Arelate ontwikkel tot een van die grootste stede in die provinsie van Gallia Narbonensis. Die stad strek oor ' oppervlak van 400&nbsp;000 vierkante meter en beskik oor 'n aantal indrukwekkende geboue en monumente, soos 'n amfiteater, triomfboog, sirkus, Romeinse teater en 'n stadsmuur. Aangesien dit in die antieke tydperk nog digby die kuslyn lê, dien dit ook as 'n belangrike hawe. Daarnaas beskik dit toe – net soos vandag – oor die mees suidelik geleë brug oor die Rhône.
*  Wisbech, Verenigde Koninkryk, sedert 1964.
*  Fulda, Duitsland, sedert 1964.
*  Verviers, België, sedert 1967.
*  Vercelli, Italië, sedert 1970.
*  Pskof, Rusland, sedert 1976.
*  Jerez de la Frontera, Spanje, sedert 1980.
*  Sagné, Mauritanië, sedert 1989.
*  Kalymnos, Griekeland, sedert 2004.

## Verwysings 
## Eksterne skakels 
*  
*  Amptelike webwerf van Arles
*  
*  Die webwerf van die Vincent Van Gogh-stigting in Arles 
*   Amptelike Unesco-bladsy
Hennie Rossouw

**Hendrik Willem Rossouw** (7 Desember 1933 - 13 Januarie 2022) was 'n Afrikaanse filosoof. Hy het verskeie boeke, asook ’n groot aantal artikels en essays, geskryf. In 1984 ontvang hy die Andrew Murray-prys vir Christelike literatuur vir *Die sin van die lewe*. Hy het ook die Stalsprys vir filosofie (1998), die NP van Wyk Louw-prys vir die Geesteswetenskappe en ’n medalje van die Sentrum vir Wetenskaplike Ontwikkeling (RGN) ontvang.

## Lewensloop 
Rossouw het in 1950 in die Kaapprovinsie gematrikuleer, waar hy as beste student aangewys is. Daarna het hy teologie aan die Universiteit Stellenbosch gestudeer en het hy sy doktorsgraad aan die Vrije Universiteit in Amsterdam verwerf.

In 1963 is hy as senior lektor in die department filosofie aan die Universiteit Stellenbosch aangestel. Hy was hoogleraar in filosofie van 1972 tot 1984, waarna hy as viserektor vir Akademiese Aangeleenthede aangestel is. Hy het in 1993 afgetree, waarna hy vir drie jaar as ereprofessor in Filosofie aan die Randse Afrikaanse Universiteit gedien het. In 1998 is 'n eredoktorsgraad (D.Phil honoris causa) deur die Universiteit Stellenbosch aan hom toegeken.

Rossouw het ook in die rade van die Raad vir Geesteswetenskaplike Navorsing, die Rade van die Suid-Afrikaanse Biblioteek, die Suid-Afrikaanse Akademie vir Wetenskap en Kuns en die Universiteit van Wes-Kaapland gedien. Hy was ook bemoeid met verskeie onderwysrade en was, onder andere, betrokke by die Nasionale Werkgroep vir die Institusionele Herstrukturering van Hoër Onderwys in 2001. In 1993 is 'n versameling opstelle onder redaksie van Anton van Niekerk, Willie Esterhuyse en Johan Hattingh ter ere van hom uitgegee.

Rossouw was met Hester Heese getroud tot met haar dood in Januarie 1971. Hulle het saam vyf kinders: Henk, Hans (wat in 1981 op die ouderdom van 19 oorlede is), Linda, Gerda en Hester. In Desember 1974 trou hy weer, die keer met Leonora de Kock (née Naudé). Sy het reeds drie kinders uit haar vorige huwelik gehad: Victor, Peet en Alta.

## Verdere leeswerk 
* Van Niekerk, A; Esterhuyse, W.; & Hattingh, J. 1993. *Intellektueel in konteks: opstelle vir Hennie Rossouw.* Pretoria: Raad vir Geesteswetenskaplike Navorsing.

## Werke 
* *Klaarheid en Interpretasie* (1963)
* *Wetenskap, Interpretasie, Wysheid* (1980)
* *Die Sin van die Lewe* (1981)
* *Universiteit, Wetenskap en Kultuur* (saamgestel deur Anton van Niekerk) (1993)

## Verwysings
Nordhausen

**Nordhausen** is 'n stad in Thüringen, Duitsland met 'n oppervlakte van 105,3 km² en 43&nbsp;943 inwoners.

## Eksterne skakels 
* Amptelike webwerf van die stad Nordhausen
Lys van konsentrasiekampe in Nazi-Duitsland

: *Lees ook die artikel Konsentrasiekamp en die verwante artikel oor die Nazi-konsentrasiekampe*

Hier volg 'n **lys van die Nazi-konsentrasiekampe**. Konsentrasiekampe is opgerig vanaf 1933 toe die Nazi-party aan bewind gekom het, maar soos wat elke land onder die juk van Duitsland geval het in die daaropvolgende jare, is kampe ook in dié lande opgerig.

Uitwissingskampe is pienk gekleurd, terwyl die belangrike konsentrasiekampe van ander tipes blou gekleurd is.

## Bron 
* Vanaf die Engelse Wikipedia, en die artikel *Lys van konsentrasiekampe in Nazi-Duitsland*
Gallia Belgica

duimnael|regs|300px|Gallia Belgica omtrent 120
**Gallia Belgica**, wat in later tye nog slegs **Belgica** genoem is, was 'n Romeinse provinsie wat die suide van die huidige Nederland, die weste van België, Luxemburg, die noordooste van Frankryk, die weste van Switserland en die weste van Duitsland ingesluit het. Die provinsie is tydens keiser Augustus se opsplitsing van Gallië gevorm. Aanvanklik het Durocortorum (die huidige Reims) as sy hoofstad gedien, tog is die setel van die administrasie later na Augusta Treverorum verskuif.

Die inheemse bevolking was van gemengde Keltiese en Germaanse herkoms, en dikwels is na die plaaslike stamme as die Belgae verwys. Volgens Gaius Julius Caesar het die riviere Marne en Seine as die natuurlike grens met Gallia Lugdunensis gefungeer, terwyl Belgica en Germania deur die Ryn geskei is. Die gebiede van die Helvetiërs is by Gallia Belgica ingelyf.

In die 1ste eeu is die administratiewe verdeling van die provinsies gewysig. Die noordelike deel van Gallia Belgica het die nuwe naam Germania Inferior gekry, terwyl die oostelike deel van Germania Superior en die suidelike grens van Gallia Belgica in suidwaartse rigting verskuif is. Die nuwe gebied van Gallia Belgica het nou ook die stad Durocortorum ingesluit. Die gewysigde antieke grense stem rofweg met die huidige grenslyne tussen Nederland, Duitsland en België ooreen.

Met die administratiewe hervorming van keiser Diocletianus (284-305) is Belgica opgesplits in Belgica I ("Belgica Prima", die gebied van die Moeselrivier) en Belgica II ("Belgica Secunda", die gebied van Reims tot by die Engelse Kanaal) en het saam met die voormalige provinsies Gallia Lugdunensis, Germania Superior, Sequana en Alpes Graiae et Poeninae nou deel uitgemaak van die nuwe gebied (diocoesa) Galliae.

Die gebied van die ou Gallia Belgica het in die 5de eeu die hartland van die Frankiese Ryk geword, terwyl die Alamanne die oostelike deel oorgeneem het.

## Argeologie 
Franse argeoloë het deur middel van lugfotografie meer kennis opgedoen oor die demografiese en ekonomiese struktuur van Noord-Gallië. Alhoewel die noorde nie verstedelik was soos die Mediterreense Gallia Narbonensis nie, was dit opvallend dig bevolk. Landbou het as die vernaamste ekonomiese basis gedien, en die gebied was deur die sogenaamde villa-kultuur gekenmerk. Die grootste deel van die bevolking het dus heeltemaal outarke *villae* (landgoedere) bewoon.

Die groot villa van Estrées-sur-Noye (Somme) is een van die bekendste Romeinse landgoedere, wat deur middel van lugfotografie gerekonstrueer is. 'n Aantal van dergelike villae is orals in Noord-Frankryk ontdek, maar dit is tans nog nie moontlik om te bepaal watter villae gelyktydig bewoon en watter kleiner landgoedere ten gunste van groter eenhede opgegee is nie.
Oranjestad

: *Hierdie artikel handel oor die hoofstad van Aruba. Vir die hoofstad van Sint Eustatius, sien Oranjestad (Sint Eustatius).*

**Oranjestad** is die hoofstad en grootste stad van Aruba, 'n land van die Koninkryk van die Nederlande. Die stad het in 2015 'n bevolking van 34&nbsp;980 gehad en is die belangrikste stad op Aruba en is geleë aan die suidkus naby die wespunt van die eiland. In die plaaslike taal, Papiaments, word daar gereeld na Oranjestad verwys as "playa".

## Geskiedenis en kultuur 
duimnael|links|Koloniale argitektuur in Oranjestad
Oranjestad was gebou om die Zoutman-fort kort na dit in 1796 gebou is en die stad was van toe af al die hoofstad van Aruba. Die fort is steeds een van die stad se gewilde besienswaardighede; ander besienswaadighede sluit in die belasting-vrye hawe en die Willem III Toring, wat naby die fort geleë is.

Die stad is vernoem na die eerste Koning Willem van Oranje-Nassau, die eerste erfgenaam van die Nederlandse Huis van Oranje.

Klein gedeeltes van die stad is gevorm uit 'n reeks mensgemaakte uitbreidings van land binne-in die see. Die huidige Renaissance-mark, asook die Koningin Wilhelmina-park, lê in hierdie uitbreiding.

Die Nederlandse koloniale argitektuur is hier nie so sigbaar as op die buureiland Curaçao nie, maar 'n aantal moderne herskeppings is opgerig, soos die buitemuurse inkopiesentrum by die Koninklike Plein en 'n paar gebou in die hoofstraat ("Main Street") en op die hoofplein. As gevolg van die regering se belangstelling in die onderhoud van die eiland se kulturele erfenis, is 'n aantal ou geboue en huise in die middestad opgeknap en herskep tot kleurvolle besigtinge, soos die lemmetjie-kleurige Burgerlike Register in Wilhelminastraat.

## Verwysings 
## Eksterne skakels
Nederlandse Antille

Die **Nederlandse Antille** (Nederlands: *Nederlandse Antillen*, Engels: *Netherlands Antilles*, Papiaments: *Antias Hulandes*) was tot 10 Oktober 2010 'n groep Nederlandse eilande in die Karibiese See. Die groep het bestaan uit Curaçao en Klein-Curaçao, Bonaire en Klein-Bonaire, Sint Maarten, Sint Eustatius en Saba en Green island (Groen Eiland). Die hoofstad en grootste stad van die Nederlandse Antille was Willemstad op die eiland Curaçao. Tot 1986 was Aruba ook deel van die Nederlandse Antille, maar Aruba is tans 'n aparte land in die Koninkryk van die Nederlande. Die amptelike taal van die eilande was Nederlands. Op die Benedenwindse Eilande word ook Papiaments gepraat en op die Bovenwindse Eilande (S-Eilande) ook Engels. Bonaire en Curaçao behoort saam met Aruba tot die ABC-eilande en Bonaire, Sint-Eustatius en Saba vorm die BES-eilande.

## Simbole 

Lêer:Flag of the Netherlands Antilles (1959-1986).svg|Vlag van die Nederlandse Antille tussen 1959 en 1986
Lêer:Coat of arms of the Netherlands Antilles (1964-1986).svg|Wapen van die Nederlandse Antille tussen 1964 en 1986

## Gebiedsdele 
duimnael|links|400px|Kaart wat die Koninkryk van die Nederlande vertoon.
Papiaments

**Papiaments** (*Papiamentu*) is 'n taal wat deur die bewoners van die ABC-eilande (Aruba, Bonaire en Curaçao) gepraat word. Papiaments (in Afrikaans) of Papiamento is 'n kreool van Portugees wat deur verskillende tale soos Nederlands, Engels, Spaans en Afrikatale beïnvloed is. Elke eiland het sy eie dialek van die taal.

duimnael|links|upright|Titelblad van die oudste bewaarde drukwerk in Papiaments (1837).
In 2000 het 59&nbsp;984 mense op Aruba aangedui dat hulle tuis Papiaments praat (69,4% van die bevolking) en in 2001 was dit 106&nbsp;054 mense op Curaçao gewees (81,2%) en 8&nbsp;059 op Bonaire (74,7%). In Nederland is daar moontlik 'n verdere 50&nbsp;000 tot 60&nbsp;000 sprekers wat die taal tuis praat. In totaal verstaan ongeveer 250&nbsp;000 mense hierdie taal.

## Verwysings 
## Eksterne skakels 
*
Transantarktiese Berge

[duimnael|regs|300px|Die [blouys wat Fryxellmeer in die **Transantarktiese Berge** bedek, kom van die gletsersmeltwater van die Kanadagletser en ander kleiner gletsers. Die vars water bly bo-op die meer en vries en seel sodoende die pekelwater daaronder.]]
Die **Transantarktiese Berge** (85°00′S 175°00′W) is 'n bergreeks in Antarktika wat met 'n paar onderbrekings strek vanaf Kaap Adare tot Coats Land. Die berge dien as die skeiding tussen Oos-Antarktika en Wes-Antarktika. Ingesluit is die kontinue maar afsonderlik benoemde berggroepe langs die weste kant van die Rosssee en die westelike en suidelike kante van die Ross ysbank; so ook die Horlick Berge, die Thiel Berge, Pensacola berge, Shackleton Reeks en die Theron Berge.
Die suiwer beskrywende naam is in 1962 deur US-ACAN aanbeveel en is sedertdien internasionaal aanvaar.
duimnael|links|Kaart van die Transantarktiese Berge

## Eksterne skakels 
* Tektonika van die Transantarktiese Berge
* Transantarktiese Berge by Peakbagger.com