Skandinawiese Korps

duimnael|450px|regs|Die Skandinawiese Korps, foto waarskynlik op  16 Oktober 1899 geneem. Christer Uggla is in die eerste ry heel links. Ander lede wat geïdentifiseer kan word is staande, in die middel sonder bandeliers, van links na regs: (2Lt en KM) Adolf Claudelin, 2iC company Lt Erik Stålberg (swart snor), Veldkornet Johannes Flygare (bril en baard), Lt en KM  Carl David Appelgren (snor) en 2Lt William Baerentsen (Deen, snor)

Die **Skandinawiese Korps** (Sweeds: ***Skandinaviska kåren***) was 'n militêre eenheid wat deur Christer Uggla gestig is, en hul by Boeremagte aangesluit het toe die Tweede Vryheidsoorlog in 1899 tussen die Boererepublieke en die Verenigde Koninkryk uitgebreek het. Die eenheid het uit ongeveer 100 Sweedse, Finse, Deense en Noorweegse vrywilligers bestaan. Die eenheid het aan die beleg van Mafeking en die Slag van Magersfontein van 10 tot 11 Desember 1899 deelgeneem waar dit swaar verliese gelei het. Die soldate wat gesneuwel het is op die slagveld begrawe. Die eenheid is weer versterk en geherorganiseer. Die oorblywende lede is egter op 27 Februarie 1900 krygsgevangene geneem met Generaal Cronjé se oorgawe by Paardeberg. Later is 'n Skandinawiese monument opgerig op die plek waar die Skandinawiese soldate gesterf het.

## Nordiese immigrasie na Suid-Afrika 
Nordiese immigrante was reeds aan die begin in die 17de eeu deel van Europese vestiging in Suid-Afrika. Die immigrante wat as werknemers van die VOC aangekom het, is meestal in die Afrikanerbevolking opgeneem. Vanaf 1850 het die patroon begin verander met die vestiging van Finse, Noorse en Sweedse sendeling genootskappe in Suid-Afrika asook die vestiging van Noorweegse en Sweedse gemeenskaplike nedersettings.  

Immigrasie van individue uit die arm Nordiese lande het vinnig toegeneem nadat diamante in Kimberley in 1867 en goud in 1886 in die Witwatersrand ontdek is. Duisende Nordiese avonturiers, matrose, spoorwegwerkers, vakmanne en ingenieurs is deur die ekonomiese geleenthede gelok. Immigrasie uit die Nordiese lande het 'n hoogtepunt bereik tussen 1890 en 1910. Teen die einde van die tydperk was daar tussen 4 000 en 5 000 immigrante wat in die Nordiese lande gebore is in Suid-Afrika; rofweg ewe veel uit Swede, Noorweë en Denemarke met 'n kleiner aantal, meestal Sweedssprekende, Finne. Die immigrante het hulle ook ongeveer gelykop in die Kaapkolonie, Natal en Transvaal gevestig.  Die diens van die eenheid is aan die  ZAR-regering aangebied wat dit aanvaar het. Model 1888 Mausergewere en 90 perde is deur die ZAR-regering verskaf en gepaste klere en uniforms is deur die komitee aangekoop. Op die eerste dag het 68 Skandinawiërs aangesluit waarvan drie vir mediese diens. Drie ossewaens is vir logistieke doeleindes aangeskaf. Johannes Flygare, 'n landmeter wat in Zoeloeland aan Lutherse sendelinge uit Swede gebore is en Afrikaans en swart tale kon praat, is as Veldkornet aangestel. Erik Stålberg wat tevore 'n adjudant-offisier in die Koninklike Sweedse leër was, was die enigste opgeleide offisier en is as luitenant aangestel en die Deen William Baerentzen as tweede luitenant. Ander nasionaliteite wat in die vrykorps verteenwoordig is was sewe Duitsers, waaronder die Jood Gustav Lindenberg uit Klerksdorp, drie Nederlanders, twee Russe en een Engelsman.

Die eenheid se hooftaak sou sabotasie-operasies wees maar hulle het ook deelgeneem aan die Beleg van Mafikeng en die Veldslae van Magersfontein en Paardeberg.  Luitenant Ståhlberg het slegs ongeveer 'n week gehad om basiese militêre opleiding aan die eenheid wat min vorige militêre, wapen- of ruitervaardighede gehad het, te verskaf.

## Verwysings