open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Knoet IV van Denemarke

**Knoet IV** of **Knoet die Heilige** (Deens: *Knud IV den Hellige* of *Sankt Knud*; omstreeks 1043 – 10 Julie 1086) ), was van 1080 tot 1086 koning van Denemarke. Knoet was ’n ambisieuse koning wat sy oog op die Engelse troon gehad, die Deense monargie versterk en die Rooms-Katolieke Kerk ondersteun het. Hy is in 1086 deur rebelle vermoor en word deur die Katolieke Kerk as die beskermheilige van Denemarke beskou.

## Lewe 
duimnael|links|200px|Knoet se graf in die Odense-katedraal.
Knoet was die buite-egtelike seun van Sven II van Denemarke. Voordat hy koning geword het, was hy volgens berigte in 1075 een van die leiers van ’n Wiking-strooptog in Engeland.

In 1080 het hy sy broer, Harald III, opgevolg as koning van Denemarke. Hy het met sy troonbestyging getrou met Adela, die dogter van Robert I, Graaf van Vlaandere. Hulle het ’n seun, Charles, gehad – ’n ongewone naam in Denemarke. Die seun het later Graaf van Vlaandere (1119–1127) geword en was bekend as Karel die Goeie. Nes sy pa is hy deur rebelle in ’n kerk vermoor (in 1127 in Brugge).

Knoet het hom gou bewys as ’n hoogs ambisieuse en vroom koning. Sy bewind is gekenmerk deur pogings om die koninklike mag in Denemarke uit te brei. Hy het edikte afgekondig waarkragtens hy vir homself grond toegeëien het, asook die reg op die inhoud van skeepswrakke en op die besittings van buitelanders en mense wat sonder familie sterf. Hy het ook wette uitgevaardig om swakkes, buitelanders en die weduwees en wese te beskerm. Al dié maatreëls het gelei tot ontevredenheid onder sy onderdane, wat nie gewoond was aan ’n koning wat homself soveel mag toeëien en so inmeng in hul daaglikse lewe nie.

Knoet se ambisies was nie net tot sy eie land beperk nie. As ’n kleinseun van die suster van Knoet die Grote, wat tot in 1035 koning van Engeland, Denemarke en Noorweë was, het hy geglo hy is geregtig op die Engelse troon. Hy het Willem die Veroweraar dus as ’n indringer beskou. In 1085 het hy ’n vloot byeengebring om Engeland binne te val, maar dit het nooit gevaar nie. Knoet was waarskynlik lugtig vir inmenging deur Hendrik IV, Heilige Romeinse Keiser met wie Denemarke en Vlaandere op vyandelike voet was. Hy was ook wantrouig teenoor sy broer Olaf (later Olaf I van Denemarke), wat die vloot wou aanvoer. Hy het hom laat arresteer en na Vlaandere gestuur. Dit was die einde van die vloot, maar Knoet wou dit weer die volgende jaar byeenbring.

## Dood 
Voor dit egter kon gebeur, het ’n opstand in 1086 uitgebreek in Suid-Jutland, waar Knoet gebly het. Hy en sy manne het in ’n houtkerk in Odense gaan skuil. Maar op 10 Julie 1086 het die rebelle die kerk binnegestorm en Knoet voor die kansel vermoor.

Vanweë sy steun aan die kerk is hy gou as ’n heilige beskou en in 1101 is hy amptelik heilig verklaar.

## Verwysings 
: *Hierdie artikel is merendeels vertaal vanaf die Engelse Wikipedia-artikel :en:Canute IV of Denmark*
Vlag van Zanzibar

Die **vlag van Zanzibar**, ’n argipel aan die ooskus van Afrika, is op 10 Januarie 2005 in gebruik geneem.  Die vlag vertoon ’n horisontale driekleur in ewe wye bane in (van bo na onder) blou, swart en groen met die vlag van Tanzanië in die skildhoek.

## Ontwerp 
Die huidige vlag van Zanzibar is ’n aangepaste weergawe van die vlag wat tussen Januarie en April 1964 gebruik is.  Dit is aangepas deur die vlag van Tanzanië in die skildhoek te plaas maar slegs in die boonste baan.

## Ander vlae 

Lêer:Flag of the Sultanate of Zanzibar.svg |  Vlag van die Sultanaat van Zanzibar
Lêer:Flag of Zanzibar Under British Rule.svg |  Vlag van Zanzibar voor 10 Desember 1963
Lêer:Flag of Zanzibar (December 1963-January 1964).svg |  Vlag van Zanzibar, 10 Desember 1963 tot 12 Januarie 1964
Lêer:Flag of Zanzibar (January 1964).svg |  Vlag van Zanzibar, 12 tot 29 Januarie 1964
Lêer:Zanzibar-jan-avr-1964.svg |  Vlag van Zanzibar en Pemba, 29 Januarie 1964 tot 26 April 1964
Lêer:Flag of Tanzania.svg |  Tussen 26 April 1964 en 10 Januarie 2005 het die vlag van Tanzanië ook gedien as die vlag van Zanzibar

### Pemba 

Lêer:Flag of the People's Republic of Pemba.svg |  Vlag van die Volksrepubliek van Pemba, 18 Januarie tot 7 April 1964

In 1964 het die noordelike eiland van Zanzibar, Pemba-eiland, ’n kortstondige volksrepubliek met ’n eie vlag gehad.

## Sien ook 
* Vlag van Tanzanië

## Eksterne skakels 
*  Zanzibar by *Flags of the World*.
Vlag van Suid-Soedan

Die **vlag van Suid-Soedan** vertoon ’n blou driehoek aan die vlagpaalkant met ’n vyfpuntige geel ster wat na die vlagpaal wys; aan die wapperkant is drie ewe wye bane in swart, rooi en groen met wit fraaiings langs die rooi baan.

Die vlag is aanvaar na die ondertekening van Naivasja-ooreenkoms wat die einde van die tweede Soedannese burgeroorlog bevestig het. Die vlag is aanvanklik gebruik deur die Soedannese Volksbevrydingsbeweging (SPLM).

## Simboliek 
duimnael|Die vlag in Karima, Soedan
Saam met die vlag van Suid-Afrika is die vlag van Suid-Soedan een van net twee vlae wêreldwyd wat ses verskillende kleure in sy ontwerp het (dit sluit skakerings van een kleur in ’n vlag uit). Die kleure stel die volgende voor: swart stel die Soedannese bevolking voor, rooi stel die gevloeide bloed in die stryd om vryheid voor, groen stel die land voor en die ster verteenwoordig die Ster van Bethlehem.

### Kleure 
Volgens die Suid-Soedanese regering verteenwoordig die kleure van die vlag:
* Swart: Die mense van Suid-Soedan.
* Rooi: Die bloed wat op pad na onafhanklikheid gevloei het.
* Groen: Die land se landbou, natuurlike rykdom, grond, sowel as vordering.
* Wit: Suid-Soedan se vrede ná baie jare se bevrydingsstryd.
* Blou: Waters van die Nylrivier, ’n bron van lewe vir die land.
* Geel: Verteenwoordig eenheid (van die deelstate), hoop en vasberadenheid vir alle mense.

## Ontwerp 
Die vlag is soortgelyk aan die vlag van Kenia met die toevoeging van die blou driehoek en geel ster aan die vlagpaalkant en die weglating van die motief op die vlag van Kenia.

## Ander vlae 

Lêer:Egypt flag 1882.svg|  Vlag van Suid-Soedan, 1882 tot 1914 en 1914 tot 1922
Lêer:Flag of Egypt 1922.svg|  Vlag van Suid-Soedan, 1922 tot 1952
Lêer:Flag of Egypt (1952-1958).svg|  Vlag van Suid-Soedan, 1952 tot 1956
Lêer:Flag of Sudan (1956–1970).svg|  Vlag van Suid-Soedan, 1956 tot 1970
Lêer:Flag of Sudan.svg|  Vlag van Suid-Soedan, 1970 tot 2011
Lêer:Flag of Sudan People's Liberation Army (1983).svg|  Vlag van die Soedannese Volksbevrydingsbeweging, 1983 tot 1995
Lêer:Flag of Sudan People's Liberation Army (1995).svg|  Vlag van die Soedannese Volksbevrydingsbeweging, 1995
Lêer:Flag of SPLM-N.svg|  Vlag van die Noordelike Kantoor van die Soedannese Volksbevrydingsbeweging
Lêer:Flag of the President of South Sudan.svg| Presidensiële vlag van Suid-Soedan

### Soortgelyke vlae 

Lêer:Flag of Kenya.svg| Vlag van Kenia
Lêer:Flag of Malawi.svg| Vlag van Malawi
Lêer:Flag of the UNIA.svg| Pan-Afrikaanse vlag

## Sien ook 
* Vlag van Soedan

## Verwysings 
## Eksterne skakels 
*  Suid-Soedan by *Flags of the World*.
*
Vitoria-Gasteiz

**Vitoria-Gasteiz** (Spaans: *Vitoria*, Baskies: *Gasteiz*) is die hoofstad van die Outonome Gemeenskap van die Baskeland, in die noorde van Spanje. Die stad het 'n bevolking van 239&nbsp;562 in 2011 gehad.
Zwolle

**Zwolle** is die hoofstad van die Nederlandse provinsie Overijssel. Die stad is aan die IJssel geleë en aan die Zwarte Water en Overijsselse Vecht. Zwolle besit 'n professionele sokkerspan: PEC Zwolle.
Zwolle het 'n bevolking van 121&nbsp;602 (Bron: CBS, 1-2-2012).

## Bekende boorlinge 
* Ds. Petrus Postma, predikant in die Gereformeerde Kerke in Suid-Afrika, seun van die grondlegger van dié kerk, ds. Dirk Postma
* Ds. Marthinus Postma, predikant in die Gereformeerde Kerke in Suid-Afrika, seun van die grondlegger van dié kerk, ds. Dirk Postma
UAB Druskininkų Rasa

duimnael|regs|250px|Rasa-mineraalwater, 'n handelsmerk van *UAB Druskininkų Rasa*
**UAB Druskininkų Rasa** (letterlik "Druskininkaise dou") is 'n beduidende Litause vervaardiger van gebottelde natuurlike mineraalwater, PET-plastiekbottels en plastiekhouers asook 'n verskaffer van logistieke dienste. 

Die onderneming is in 1999 in die Suid-Litause badoord Druskininkai gestig, alhoewel mineraalwater uit die plaaslike bron reeds vroeër hier gebottel is. Die eerste verwysings na Litause mineraalwater, waaronder dié in Druskininkai, dateer uit die Middeleeue.

## Eksterne skakels 
Die webtuiste van *UAB Druskininkų Rasa*
Hartley

:*Hierdie artikel handel oor die dorp in Australië. Vir die voormalige dorp in Zimbabwe, sien gerus Cheguta.*

**Hartley** is 'n historiese dorp in Nieu-Suid-Wallis, Australië.  Die dorp is binne die plaaslike regeringsgebied van Lithgow en is ongeveer 150 kilometer wes van Sydney geleë.  Dit is onder die westelike eskarp van die Blue Mountains geleë.  Dit was eens op 'n tyd 'n administratiewe setel op die Great Western Highway, maar het sedertdien agteruit gegaan en is vervang deur dorpe wat langs die westelike spoorlyn geleë is.  Met die 2006 in Australië, het Hartley 'n bevolking van 497 mense gehad.

## Geskiedenis 
Hartley was 'n dorp wat uit 'n goudstormloop ontstaan het en het 'n besige hofsaal gehad wat in 1837 gebou is.  Die hofsaal, wat vir meer as vyftig jaar lank in gebruik was, het 'n gereelde stroom misdadigers hanteer.  Alhoewel Hartley in onbruik verval het, het die dorp goed bewaar gebly en is tans 'n goeie voorbeeld van 19de eeuse argitektuur.  Vanweë die dorp se erfeniswaarde, word dit tans as 'n plek van historiese waarde bestuur deur die nasionale parkediens van Nieu-Suid-Wallis.  Die dorp is 120 kilometers wes van Sydney en 12 kilometer suid van Lithgow en word daagliks vir die publiek oopgestel.  Die Hartley historiese gebied beslaan 'n gebied van 7,7 hektaar.

Hartley se susterdorpe Little Hartley en Hartley Vale, bestaan steeds as bewoonde dorpe met 'n erfenis van hulle eie.  Little Hartley, is sowat 4 kilometer suid-oos van Hartley af en ook waar die historiese huis, Rosedale, is.  Hartley Vale, wat sowat 6 kilometer oos van Hartley is, is waar Comet Inn, Collits Inn en die Hartley Vale begraafplaas geleë is. Daar is ook 'n netwerk van voetslaanpaaie van historiese belang tussen Hartley Vale en Mount York wat deur die Departement van Grondgebiede van Nieu-Suid-Wallis bestuur word.

## Verwysings
Probatio pennae

duimnael|regs|400px|'n Tiende-eeuse probatio pennae: die eerste bekende Nederlandse taalbrokkie.

**Probatio pennae**, (ook *probatio pennę* in Middeleeuse Latyn), is die Middeleeuse benaming vir 'n penneproef, waartydens 'n nuwe pen uitgetoets word.

'n Skrywer het gewoonlik die pen getoets deur 'n paar sinne op 'n stukkie kladpapier neer te skryf, nadat die nuwe pen se punt gesny is, om sodoende vas te stel of dit genoeg vir skryfwerk sou wees.
Partykeer het sulke kladpapier eeue lank behoue gebly, omrede hierdie weggooipapier in die boekbindery gebruik is.
Hierdie geskrifte bevat heel dikwels eiesoortige, maar minder belangrike inligting wat andersins verlore sou gegaan het.
'n Welbekende voorbeeld hiervan is die "Hebban olla vogala"-sin, wat as die eerste vorm van Nederlandse letterkunde beskou word, wat in 'n tiende-eeuse probatio pennae voorkom.
Olaf I van Denemarke

**Olaf I** (Deens: Oluf I Hunger; omstreeks 1050 – 18 Augustus 1095) was van 1086 af koning van Denemarke ná die dood van sy broer, Knoet IV.

Hy was die seun van koning Sven II en het getrou met Ingegard, die dogter van Harald III van Noorweë.

Hy was die derde seun van Sven wat koning van Denemarke geword het. Hy was die graaf van Suid-Jutland en sy broer Knoet het hom daarvan beskuldig dat hy teen hom saamsweer. In 1086 is Olaf in kettings na Vlaandere verban om hom uit Knoet se pad te hou. Toe Knoet op 10 Julie 1086 in ’n kerk in Odense vermoor is, is Olaf uitgeroep as koning, hoewel hy steeds in Vlaandere was. ’n Ooreenkoms is bereik om Olaf vir sy jonger broer, Niels, te ruil sodat Olaf na Denemarke kon terugkeer.

Olaf se bewind is gekenmerk deur mislukte oeste ’n paar jaar agtereenvolgens en dit het hom die bynaam "Honger" ("Hunger" in Deens en Engels) besorg. Die mense was so honger dat hulle wortels uit die grond gegrawe het en baie dood is. Ondersteuners van sy vermoorde broer Knoet het beweer dat dit God se straf vir Olaf was omdat hulle vir Knoet se dood verantwoordelik was. Olaf en sy broers Ubbe, Harald en Niels het die opstand teen Knoet gesteun.

Olaf is op 18 Augustus 1095 in vreemde omstandighede dood. Sommige meen hy het selfmoord gepleeg en ander dat hy geoffer is namens sy ongelukkige volk.

Hy is die enigste Deense koning wat op ’n onbekende plek begrawe is.

## Verwysings 
: *Hierdie artikel is merendeels vertaal vanaf die Engelse Wikipedia-artikel :en:Olaf I of Denmark*

## Eksterne skakels 
* Saxo Grammaticus oor Olaf Honger (in Deens)
Presidente van die Oranje-Vrystaat

duimnael|regs|200px|Vlag van die Oranje-Vrystaat

Met die ondertekening van die Bloemfontein-konvensie op 23 Februarie 1854 het die Oranjerivier-soewereiniteit amptelik 'n onafhanklike staat onder nominale Britse opperheerskappy geword, genaamd die Oranje-Vrijstaat.  Op 11 Maart 1854 het die Britte die gebied van die nuwe staat verlaat.  Die verteenwoordigers van die burgers van die Oranje-Vrijstaat het Josias Philip Hoffman tot voorsitter van die voorlopige regering verkies.  Na die finalisering van die strukturering van die staat in April 1854 het Josias Hoffman uiteindelik die eerste staatspresident geword.

Die Oranje-Vrijstaat het slegs ses normaal verkose staatspresidente gehad gedurende die 48 jaar van sy bestaan.  Tussen regerings en gedurende die siekte, verlof en afwesigheid van die ampsbekleërs is waarnemende staatspresidente deur die Volksraad aangewys.  Dit was gewoonlik die staatsekretaris, die voorsitter van die Volksraad of 'n prominente lid van daardie liggaam. Die presidentskap is verskeie kere ook deur 'n kommissie oorgeneem.

## Lys van staatspresidente van die Oranje-Vrystaat 
duimnael|200px|Wapenskild van die Oranje-Vrystaat

## Notas
Entrena

**Entrena** is 'n stad in die outonome gewes La Rioja, Spanje, met 1&nbsp;503 inwoners.

## Eksterne skakels 
* Amptelike webwerf
Erik I van Denemarke

**Erik I van Denemarke** of **Erik die Goeie** (Deens: Erik Ejegod; omstreeks 1060, Slangerup, Denemarke – 10 Julie 1103, Ciprus) was van sy broer Olaf I se dood in 1095 koning van Denemarke. Hy was die seun van Sven I en sy vrou, Gunhild Sveinsdotter. Hy het getrou met Boedil Thurgotsdatter.

Hy is gebore in Slangerup, Denemarke. Tydens die bewind van sy halfbroer Knoet IV van Denemarke het hy hom ywerig ondersteun. Hy het egter op die koninklike plaas gebly toe Knoet na Odense gereis het waar hy vermoor is. Ná sy dood het Erik gevlug. Olaf is gekies as koning van Denemarke, maar hy het net ’n kort rukkie regeer. Daarna is Erik as koning gekies.

## Bewind 
Erik was gewild onder sy onderdane en die droogtes tydens Olaf se dood het gewyk. Baie het dit gesien as ’n teken van God dat Erik die regte koning vir Denemarke was.

Hy was ’n luidrugtige man wat gehou het van partytjies. Hy was ’n sterk ondersteuner van koninklike mag, maar was ’n goeie diplomaat wat enige botsings met die boere vermy het. Hy het hardhandig opgetree teenoor diewe en seerowers.

In 1103 het hy aangekondig dat hy op ’n pelgrimstog na Israel vertrek. Hy het sy seun Harald Kejsa aangewys as regent. Erik en sy vrou het saam met ’n groot geselskap deur Rusland na Konstantinopel gereis waar hy ’n gas van die keiser was. Terwyl hy daar was, het hy siek geword, maar in elk geval na Ciprus vertrek. Hy is op 10 Julie 1103 in Paphos, Ciprus, dood en die koningin het hom daar laat begrawe. Hy was die eerste koning wat op ’n pelgrimstog gegaan het nadat Jerusalem tydens die Eerste Kruistog verower is. Koningin Boedil het ook siek geword en sy is in Jerusalem dood.

## Kinders 
Erik en Boedil het een wettige seun, Knoet, gehad. Harald Kesja was Knoet se halfbroer. Erik het twee buite-egtelike seuns gehad: Eric II Emune en Benedict.

Knoet was ’n gewilde prins. Hy is op 7 Januarie 1131 vermoor deur Erik se broerskind Magnus, die seun van koning Niels, wat Knoet beskou het as ’n moontlike mededinger om die troon. Knoet is dood ’n paar dae voor die geboorte van sy seun, Waldemar, wat van 1157 tot 1182 koning van Denemarke was.

## Verwysings 
: *Hierdie artikel is merendeels vertaal vanaf die Engelse Wikipedia-artikel :en:Eric I of Denmark*
Niels van Denemarke

**Niels** (omstreeks 1064 – 25 Junie 1134) was van sy broer Erik I se dood tot met sy eie dood op 25 Junie 1134 koning van Denemarke. Hy was vermoedelik die jongste seun van Sven I en het getrou met prinses Margaret Fredkulla van Swede, by wie hy Magnus die Sterke en later Ulvhild Håkansdotter gehad het.

## Bewind 
Vier van Niels se ouer broers was voor hom koning en nadat sy broer Erik I in Julie 1103 tydens ’n pelgrimstog dood is, is Niels die volgende jaar as koning gekies. Die presiese jaar van sy geboorte is onbekend, maar hy is vermoedelik in die middel-1060's gebore en was dus sowat 40 jaar oud toe hy koning word. Niels se bewind was vreedsaam en hy het lyfstraf afgeskaf ten gunste van ’n moderner regstelsel met boetes as straf.

Ná 26 van vrede, toe Niels se seun Magnus die Sterke ’n volwasse ouderdom bereik het, het konflik ontstaan tussen Magnus en sy neef Knoet Lavard, die seun van Erik I. Knoet was baie gewild in die hertogdom van Sleeswyk, waar hy ’n graaf van koning Niels was, en Magnus het hom beskou as ’n bedreiging vir sy posisie as troonopvolger. Op 7 Januarie 1131 het Magnus sy neef naby Haraldsted net noord van Ringsted vermoor. ’n Burgeroorlog het ontstaan toe Knoet se halfbroer Erik probeer om Knoet se dood te wreek en die troon vir homself te verseker.

Die kerk en die grootste deel van Denemarke het koning Niels egter steeds gesteun en Erik moes in 1134 na Swede vlug. Toe Niels en Magnus in die somer van daardie jaar in Swede land om met Erik klaar te speel, is hulle verras deur ’n kontingent Duitse soldate en verslaan. Magnus is in die geveg dood, maar Niels het ontsnap en vreemd genoeg besluit om suid na Sleeswyk te reis, waar die mense steeds gretig was om Knoet se dood te wreek. Toe Niels op 25 Junie 1134 op die dorp Sleeswyk aankom, was daar haat in die lug. Die dorp se priesters het hom gewaarsku om in die katedraal skuiling te soek, maar die koning het geweier en deur die dorp begin stap.

Naby die koninklike paleis het die inwoners Niels se lyfwagte aangeval en vermoor. Daarna is Niels self vermoor en so het die heerskappy van Sven I se seuns tot ’n einde gekom. Niels en sy broers het altesaam 60 jaar oor Denemarke regeer. Hoewel hulle elkeen op sy eie manier prysenswaardig was, was Niels waarskynlik die beste heerser. Hy was ’n uitstekende administrateur en pragmatikus wat klaargemaak het wat sy pa begin het en Denemarke die Middeleeue binnegelei het.

## Verwysings 
: *Hierdie artikel is merendeels vertaal vanaf die Engelse Wikipedia-artikel :en:Niels of Denmark*
Erik II van Denemarke

**Erik II Emune** of **Erik die Onvergeetlike** (omstreeks 1090 – 18 Julie 1137) was van 1134 tot 1137 koning van Denemarke. Hy was ’n buite-egtelike seun van Erik I van Denemarke.

Erik het getrou met Malmfred, die dogter van grootprins Mstislaf van Kiëf-Roes en prinses Christine van Swede. Die latere koning Sven III van Denemarke was Erik se buite-egtelike seun.

## Burgeroorlog 
Nadat koning Niels se seun, Magnus die Sterke, Erik se halfbroer Knoet Lavard, die Graaf van Sleeswyk, vermoor het, het ’n burgeroorlog ontstaan toe Erik probeer om Knoet se dood te wreek en die troon vir homself te verseker.

Die kerk en die grootste deel van Denemarke het koning Niels egter steeds gesteun en Erik moes in 1134 na Swede vlug. Toe Niels en Magnus in die somer van daardie jaar in Swede land om met Erik klaar te speel, is hulle verras deur ’n kontingent Duitse soldate en verslaan. Magnus is in die geveg dood, maar Niels het ontsnap en na Sleeswyk gereis, waar hy deur die inwoners vermoor is.

## Koning 
Erik is daarna as koning gekies. Hy het sy halfbroer tot heilige laat verklaar en ’n abdy by Ringsted ter ere van hom laat bou.

In die somer van 1136 het Erik opgeruk teen die heidense bevolking van die Baltiese eiland Rügen en sy hoofstad, Arkona. Hy het gelas dat sy manne ’n kanaal tussen die stad en die res van eiland grawe. Die kanaal het die fontein wat Arkona van drinkwater voorsien het, laat opdroog en die stad moes noodgedwonge oorgee. Daar was onmiddellik daarna ook ’n rebellie deur die adellikes van Seeland wat hy onderdruk het.

Erik was ’n ongenaakbare en ongewilde heerser. Hy is in 1137 naby Ribe met ’n spies deur ’n plaaslike edelman vermoor.

## Verwysings 
: *Hierdie artikel is merendeels vertaal vanaf die Engelse Wikipedia-artikel :en:Eric II of Denmark*
Sven III van Denemarke

**Sven III Grathe** (omstreeks 1125 – 23 Oktober 1157) was van 1146 tot 1157 koning van Denemarke. Hy het van 1152 tot 1154 en weer in 1157 saam met Knoet V regeer. Sven was die buite-egtelike seun van koning Erik II. In 1152 het hy getrou met Adela van Meissen, die dogter van Conrad, Markgraaf van Meissen.

## Bewind 
Toe koning Erik III in 1146 abdikeer, is Sven gekies as die koning van Seeland, maar die volgende paar jaar moes hy veg teen sy teenstander Knoet V, wat in Jutland regeer het. ’n Duitse koninklike intervensie het Sven "eerste koning" gemaak met Knoet as ’n medeheerser, maar Sven se posisie is ondermyn deur sy beweerde tirannieke gedrag.

In 1154 is sy bewind saam deur Knoet en Waldemar I omvergewerp. Ná ’n paar jaar in ballingskap het hy in 1157 met Duitse hulp daarin geslaag om ’n driedubbele verdeling van die koninkryk af te dwing met homself as heerser in Skone.

Op ’n banket (die sogenaamde "Bloedfees" by Roskilde) in 1157 het Sven glo probeer om sy twee teenstanders uit die weg te ruim. Knoet is dood en Waldemar het na Jutland ontsnap. Op 23 Oktober is Sven verslaan by die Slag van die Grathe-vlakte.

## Verwysings 
: *Hierdie artikel is merendeels vertaal vanaf die Engelse Wikipedia-artikel :en:Sweyn III of Denmark*
Knoet V van Denemarke

**Knoet V** (Deens: Knud V Magnussen; omstreeks 1125 – 9 Augustus 1157) was tussen 1146 en 1157 ’n medekoning van Denemarke saam met Sven III en Waldemar die Grote.

Knoet was die seun van koning Niels se seun Magnus die Sterke, wat Sven III se oom, Knoet Lavard, vermoor het.

## Bewind 
Ná die abdikasie van koning Erik III in 1146, het die magnate van Jutland Knoet as koning gekies. Die volgende paar jaar het hy tevergeefs probeer om sy teenstander Sven III van Seeland te verslaan. ’n Duitse koninklike intervensie het Sven "eerste koning" gemaak met Knoet as medeheerser. In 1154 is Sven se bewind saam deur Knoet en Waldemar I omvergewerp. Ná ’n paar jaar in ballingskap het hy in 1157 met Duitse hulp daarin geslaag om ’n driedubbele verdeling van die koninkryk af te dwing met homself as heerser in Skone.

Op ’n banket (die sogenaamde "Bloedfees" by Roskilde) in 1157 het Sven glo probeer om sy twee teenstanders uit die weg te ruim. Knoet is dood en Waldemar het na Jutland ontsnap.

## Persoonlike lewe 
Nie veel van Knoet se persoonlike lewe of karakter is bekend nie. Hy was getroud met Helena van Swede en hulle het vier kinders gehad. Sy halfsuster Sofia van Minsk was getroud met Waldemar I, wat Knoet se dood gewreek het deur Sven op 23 Oktober 1157 by die Slag van die Grathe-vlakte dood te maak.

## Verwysings 
: *Hierdie artikel is merendeels vertaal vanaf die Engelse Wikipedia-artikel :en:Canute V of Denmark*
Erik III van Denemarke

**Erik III** of **Erik Lam** (Deens: Erik III Håkonssøn Lam; omstreeks 1100–1105 – 27 Augustus 1146) was van 1137 koning van Denemarke tot in 1146 toe hy geabdikeer het. Hy was die kleinseun van koning Erik I.

## Bewind 
Erik was die broerskind van Erik II en het hom ná sy dood opgevolg. Sy bewind was oor die algemeen vreedsaam, hoewel hy ’n paar jaar teen sy neef Oluf, soms Oluf II genoem, geveg het wat van 1139 probeer het om die troon oor te neem tot hy in 1141 naby Helsingborg verslaan is.

Erik III was waarskynlik die eerste Deense koning wat sterk deur die Duitse kultuur beïnvloed is. Hy het sy vroeë jeug onder Duitse ridders deurgebring wat sy latere lewe beïnvloed het. Hy het ook met ’n Duitse vrou, Lutgard van Salzwedel, getrou.

Hedendaagse historici verskil grootlik oor dié koning, wat soms uitgebeeld word as passief en besluiteloos  en soms as ywerig en dapper. Dit lyk egter of Denemarke stabiel was tydens sy bewind. Dit is onduidelik hoekom hy geabdikeer het (die enigste Deense koning wat dit gedoen het). Hy het in 1146 in ’n klooster gaan bly en is op 27 Augustus dieselfde jaar in Odense dood.

## Verwysings 
: *Hierdie artikel is merendeels vertaal vanaf die Engelse Wikipedia-artikel :en:Eric III of Denmark*
Waldemar I van Denemarke

**Waldemar I** of **Waldemar die Grote** (14 Januarie 1131 – 12 Mei 1182) was van 1157 tot 1182 koning van Denemarke. Hy was die seun van Knoet Lavard, die oudste seun van koning Erik I en ’n gewilde prins. Sy pa is net ’n paar dae voor sy geboorte vermoor. Sy ma, Ingeborg, die dogter van Mstislaf I van Kiëf-Roes, het hom na sy oupa, Wladimir Monomach van Kiëf-Roes, genoem.

Toe Waldemar 16 jaar oud was, het koning Erik III in 1146 geabdikeer en ’n burgeroorlog het uitgebreek. Die magnate van Jutland het Knoet V as koning gekies, maar Sven III het in Seeland regeer.

## Bewind 
’n Duitse koninklike intervensie het Sven "eerste koning" gemaak met Knoet as medeheerser. In 1154 is Sven se bewind saam deur Knoet en Waldemar omvergewerp. Ná ’n paar jaar in ballingskap het Sven in 1157 met Duitse hulp daarin geslaag om ’n driedubbele verdeling van die koninkryk af te dwing met homself as heerser in Skone.

Op ’n banket (die sogenaamde "Bloedfees" by Roskilde) in 1157 het Sven glo probeer om sy twee teenstanders uit die weg te ruim. Knoet is dood en Waldemar het na Jutland ontsnap. Op 23 Oktober het Waldemar Sven by die Slag van die Grathe-vlakte verslaan. Waldemar het toe die enigste koning van Denemarke geword.

Waldemar het die verwoeste Denemarke weer opgebou. Die land het sy hoogtepunt bereik onder sy tweede oudste seun, Waldemar II.

## Huwelik en kinders 
Waldemar het met Sofia van Minsk, die halfsuster van Knoet V, getrou. Hulle het agt kinders gehad, onder andere twee latere Deense konings, Knoet VI en Waldemar II.

## Verwysings 
: *Hierdie artikel is merendeels vertaal vanaf die Engelse Wikipedia-artikel :en:Valdemar I of Denmark*
FT Brunswyk

**  FT Brunswyk   ** is 'n sportklub uit Brunswyk in die deelstaat Neder-Sakse in  Duitsland. Behalwe sokker, het die klub ook onder meer afdelings vir pluimbal, basketbal, vlugbal en gimnastiek.

Die klub is 1903 gestig, maar die sokkerafdeling is eers in 1911 op die been gebring. In 1933 is Duitse sport hervorm en is klubs wat nie aan die politieke voorskrifte van die Nazi’s voldoen het nie, ontbind, met FT Brunswyk een van die slagoffers. Na die Tweede Wêreldoorlog is die Nazi-party verbied en is die klub weer in 1946 herstig.

Die klub speel tradisioneel in die skadu van die bekender Brunswykse klubs en het eers in 1997 op die Duitse sokkerradar verskyn toe daar na die *Verbandsliga* op die vyfde vlak gepromoveer is.

## Onlangse ligaposisionering 
## Eksterne skakels 
* Amptelike klubwerf
Harry van Heerden

**Hercules Christiaan van Heerden**, algemeen bekend as **Harry van Heerden** (Schaapskraal, Tarkastad, Kaapkolonie, 2 September 1862 &ndash; Schaapskraal, Tarkastad, 17 Julie 1933), was 'n Suid-Afrikaanse boer en politikus.

Van Heerden was president van die Senaat van die Unie van Suid-Afrika van 1920 tot 1929.
Kaasburger

duimnael|regs|300px|'n Sappige kaasburger.
[duimnael|regs|300px|'n Reusagtige kaasburger met [aartappelskyfies.]]

'n **Kaasburger** is ’n hamburger met kaas bo-op die vleisflappie.  Die benaming is ’n kofferwoord, asook ’n samestelling vanuit die woorde “kaas” en “hamburger”.
Die kaas word gewoonlik gesny, waarna dit net voor die hamburger heeltemal gaar is, bygevoeg word, sodat dit kan smelt. Kaasburgers word dikwels met vulsels soos blaarslaai, tamatie, uie, agurkies, mosterd, mayonnaise of tamatiesous bedien.
By kitskoseetplekke is die kaas wat kenmerkend gebruik word, verwerkte kaas, hoewel afwisseling kan voorkom, soos Cheddar, Mozzarella, Pepper Jack sowel as Switserse en bloukaassoorte.
Die kaas binne-in die kaasburger kan aansienlik van voedingswaarde verskil: 'n Enkele snytjie Cheddar kan 95 kalorieë en 5 gram versadigde vette by 'n burger voeg.  Ander soorte en hoeveelhede kaas sal verskille tot gevolg hê, afhangend van hul onderskeie voedingswaardes.

## Geskiedenis 
Tydens die mid-1920s en 1930s het die kaasburger amptelik die lig gesien; gepaardgaande hiermee is daar etlike aansprake wat gemaak word oor wie nou eintlik die eerste kaasburger gemaak het.
Daar word gereken dat Lionel Sternberger die kaasburger uitgevind het toe hy by sy pa se toebroodjiewinkel in Pasadena, Kalifornië, as braaikok gewerk en “proefondervindelik ’n reep Amerikaanse kaas op ’n sputterende hamburger gevoeg het”. 
’n Ander eetplek, Kaelin’s Restaurant, in Louisville, Kentucky, voer aan dat hulle die kaasburger (as húl breinkind) in 1934 aan die publiek begin verkoop het. 
In 1935 is die handelsnaam (“cheeseburger”) egter aan ’n ander eienaar, Louis Ballast van die Humpty Dumpty Drive-In, in Denver, Colorado, toegeken. 

## Bedieningswisselvorme 
Die bestanddele wat op die kaasburgers gebruik word, wissel op dieselfde wyse as wat die verskeidenheid soorte hamburgers van plek tot plek verskil.

Gewilde vulsels sluit spek, avokado of guacamole, gekerfde pangebraaide sampioene, kaassous en/of rissiesous in. Heinz 57-sous is veral gewild onder burgerliefhebbers. Aan die meer skamele kant word gebakte eier, roereier, salsa, pynappel, jalapeno’s, verskeidenheid rissies, ansjovis, stukkies ham of bologna, peperwortel, suurkool, gerookte of teriyaki-gekruide beesvleis, Tartaarse sous, uieringe of slaptjips gebruik.

’n Kaasburger kan meer as een hamburgervleisflappie hê. ’n Twee-stapel word ’n dubbelkaasburger genoem; ’n trippel/driedubbele kaasburger beskik oor drie vleisflappies en ’n ‘‘quadruple’’/viervoudige kaasburger beskik oor vier. 

## Verwysings 
## Eksterne skakels
Ram Narayan

**Ram Narayan** (Hindi: राम नारायण; IAST: ) (25 Desember 1927 - 9 November 2024) was 'n Indiese musikant wat die sarangi bespeel. In 2005 het hy 'n Padma Vibhushan gewen.

## Eksterne skakels 
* Amptelike webwerf
Tjololo

**Tjololo** is ’n luiperdmannetjie wat eertyds in die Mala Mala Natuurreservaat in die Mpumalanga-provinsie van Suid-Afrika gelewe het. Hy was die spil waarom die *National Geographic* feitefilm, "Stalking Leopards”, gedraai het.

Hy is op sesjarige ouderdom deur Kim Wolhuter, natuurlewe-kameraman en -rolprentmaker, in 1999 opgemerk, terwyl die groot kat nuwe grondgebied vir homself wou afbaken. Die naam Tjololo is ’n samestelling van woorde uit Swazi en Sjangaans, wat "die een wat alleen staan” beteken.

Tjololo was kleiner as die meeste luiperdmannetjies gebou, maar het tog daarin geslaag om ’n groot gebied, wat amper die hele Mala Mala beslaan het, te beheer. Hy het telkens sy rieme met groter mannetjies styfgeloop, maar het telkens as wenner uit die stryd getree. Hierdie luiperd het op die voorblad van die Oktober 2001-uitgawe van die *National Geographic*-tydskrif gepryk, asook in ander dokumentêre programme van Kim Wolhuter.

In Oktober 2007 is hy deur veldwagters beseerd in Mala Mala opgespoor. Die luiperd is verdoof en na die Nasionale Krugerwildtuin se veeartsenykundige afdeling vir behandeling gestuur. Met die afloop van die mediese behandeling is die teëmiddel toegedien, waarna Tjololo op veertienjarige ouderdom gesterf het.

## Eksterne Skakels 
*Tjololo has passed away
*Tjololo the legend
Santa Cristina Gherdëina

**Santa Cristina Gherdëina** (Duits: *St. Christina in Gröden*, Italiaans: *Santa Cristina Valgardena*, Ladinies: *Santa Cristina Gherdëina*) is 'n gemeente van Val Gardena in Suid-Tirool, Italië. Die munisipale gebied sluit die valleihange weerskante van die Grödnerspruit in, en word na die noorde deur die Geislerberggroep, en na die suide deur die Langkofelgroep begrens.

Soos in die hele Val Gardena is ampstale op munisipale vlak Ladinies, Duits en Italiaans. Die oorgrote meerderheid van die inwoners van St. Christina het in die 2001 sensus verklaar dat hulle sprekers van Ladinies is.
Jimmy Kruger

**James Thomas "Jimmy" Kruger** (20 Desember 1917 – 9 Mei 1987) was 'n Suid-Afrikaanse politikus en het van 1974 tot 1979 as Minister van Justisie en Polisie in die Derde kabinet van John Vorster gedien. Hy was ook van 1979 tot 1980 president van die Suid-Afrikaanse Senaat.

Kruger is in Bethlehem aan Walliese ouers gebore en deur Afrikaanse ouers aangeneem. Hy was lid van die Nasionale Party in Suid-Afrika en was verantwoordelik vir die verbanning van die leier van die Swartbewussynsbeweging, Steve Biko. Toe Biko in polisie-aanhouding dood is, was Kruger se reaksie: "Dit laat my koud."

Kruger het aanvanklik volgehou dat Biko gesterf het weens 'n volgehoue eetstaking.  Hierdie uitlatings is deur die liberale Suid-Afrikaanse joernalis Donald Woods bevraagteken.  Deur die druk wat Woods toegepas het, het Kruger sy vroeëre stellings begin terugtrek en gesê Biko het bevel gegee dat pamflette wat "bloed en liggame in die strate" propageer, versprei word.

Ná druk deur die internasionale gemeenskap het die Suid-Afrikaanse regering 'n ondersoek na die dood van Biko begin. Die regter in die saak het bevind dat Biko gesterf het weens breinskade wat deur 'n kopbesering opgedoen is. Dit het die einde van Kruger se loopbaan beteken. Die regering het besluit dat Kruger se optrede die land in 'n verleentheid gestel het en het daarop aangedring dat hy bedank; hy was uiteindelik nie net sy ministerspos kwyt nie, maar ook sy lidmaatskap van die Nasionale Party.

Hy is oorleef deur sy vrou, Susan, 'n skrywer, met wie hy op 27 Februarie 1943 getroud is, en seuns, Eugene en Eitel.

## Kruger in films 
Kruger is in die volgende rolprente uitgebeeld:

* In die rolprent *Cry Freedom* (1987), is Kruger deur John Thaw vertolk.
* In die rolprent *Goodbye Bafana* (2007), is Kruger deur Norman Anstey vertolk.

## Verwysings
Washington's Birthday

'''Washington's Birthday''' is 'n openbare vakansiedag wat in die Verenigde State van Amerika op die derde Maandag in Februarie gevier word. Dit staan ook algemeen bekend as *Presidents Day* (alternatiewe spelwyses is ''Presidents' Day* of *President's Day*). *Washington's Day* of *Presidents Day'' is daarnaas ook die amptelike naam van 'n openbare vakansiedag in 'n groot aantal deelstate wat met die federale vakansiedag saamval.

## Geskiedenis 
duimnael|regs|250px|Vlag en vlagdoek tydens 'n patriotiese viering
Onder die naam ''Washington's Birthday'' is die federale openbare vakansiedag in 1880 deur die Amerikaanse Kongres ingevoer en aanvanklik in regeringskantore in die District of Columbia gevier. Vyf jaar later is dit landswyd in alle federale kantore waargeneem.

Die vakansiedag was die eerste op federale vlak waarmee 'n Amerikaanse burger vereer is en is op president George Washington se verjaardag (22 Februarie) gevier. Op 1 Januarie 1971 is die federale vakansiedag volgens die *Uniform Monday Holiday Act* na die derde Maandag in Februarie verskuif. Sodoende val dit op 'n datum tussen 15 en 21 Februarie, en sy naam het misleidend geword aangesien dit nooit meer op Washington se werklike verjaardag 22 Februarie sal val nie.

'n Wetsontwerp vir die *Uniform Holidays Bill* van 1968 het voorsiening vir 'n naamwysiging gemaak - die vakansiedag sou voortaan as ''Presidents' Day* bekend gestaan het om die verjaardae van sowel George Washington asook Abraham Lincoln te vier. Die voorstel is egter op komiteevlak verwerp. Die wet, wat uiteindelik goedkeur en op 28 Junie 1968 in werking gestel is, het die naam *Washington's Birthday'' behou.
Sias Hoffman

**Josias Philip Hoffman** (algemeen bekend as **J.P. Hoffman** of **Sias Hoffman**) (1807 &ndash; 1879) was 'n Suid-Afrikaanse politikus en staatsman en voorsitter van die Voorlopige Regering en later, tussen 1854 en 1855, die eerste president van die Oranje-Vrystaat.

## Loopbaan 
Hoffman was een van die verteenwoordigers van die Smithfield-distrik in die Oranjerivier-soewereiniteit gedurende die onderhandelinge tussen die Boere en die Britte oor die onafhanklikheid van die gebied. Hy het opgetree as voorsitter van die afvaardiging van die Boere in die onderhandelinge en het die Bloemfontein-konvensie in daardie hoedanigheid onderteken.

Hy is vir die eerste keer aangewys as die voorsitter van die Voorlopige Regering (23 Februarie &ndash; 29 Maart 1854) en na 'n kort onderbreking as voorsitter van die Volksraad. Hy is op 18 April 1854 verkies tot die waarnemende president van die Oranje-Vrystaat.  Hy was tot 15 Junie 1854 die waarnemende president. Hy is daarna uiteindelik as volwaardige president van die Oranje-Vrystaat aangestel.

Beide Hoffman en sy staatsekretaris, Jacobus Groenendaal, was kreupel.  Die regering van Hoffman het dus in die volksmond die bynaam "die kreupel regering" gehad.

Hoffman se termyn as president was kortstondig (effens minder as 'n jaar) en het met 'n politieke insident geëindig. As 'n gebaar van goeie trou het Hoffman 'n vaatjie buskruit aan die Basoeto-koning, Moshoeshoe, gegee. Die burgers van die Oranje-Vrystaat het dit nie goedgekeur nie en dit as onwys, oorvriendelik en 'n moontlike gevaar vir die oorlewing van die nuwe staat beskou. Verhoudinge tussen die Boere en die Basoeto's was in daardie stadium effe vyandig. Wat nog 'n groter oortreding was (volgens die burgers), was dat Hoffman die insident vir die Volksraad (die parlement van die Oranje-Vrystaat) probeer versteek het. Hoffman is gedwing om af te tree en het dit op 10 Februarie 1854 gedoen. Hy is opgevolg deur 'n (tydelike) presidensiële uitvoerende komitee onder voorsitterskap van J.J. Venter.

## Notas 
## Verwysings 
*
Nottinghamshire

**Nottinghamshire** (uitgespreek /ˈnɒtɪŋəmʃər/ of /ˈnɒtɪŋəmʃɪər/) is 'n graafskap in Engeland, in die Verenigde Koninkryk. Die graafskap grens aan Suid-Yorkshire, Lincolnshire, Leicestershire en Derbyshire. Nottinghamshire het 'n bevolking van sowat 1&nbsp;147&nbsp;100 in 2017 gehad en is dus die 17de grootste graafskap in die land.

## Eksterne skakels 
*  Amptelike webwerf
Lincolnshire

**Lincolnshire** (uitgespreek /ˈlɪŋkənʃər/ of /ˈlɪŋkənʃɪər/) is 'n graafskap in Engeland, in die Verenigde Koninkryk. Die graafskap grens aan Norfolk, Cambridgeshire, Rutland, Leicestershire, Nottinghamshire, Suid-Yorkshire en Oos-Yorkshire.

Lincolnshire het 'n geskatte bevolking van sowat 1&nbsp;082&nbsp;300 in 2017 gehad en is dus die 18de grootste graafskap in die land.

## Eksterne skakels 
*  Amptelike webwerf
Whistler, Brits-Columbië

**Whistler** is 'n Kanadese skioord in die suidelike Pasifiese Reeks van die Kusgebergte in die provinsie Brits-Columbië, sowat 125 kilometer (78 myl) noord van Vancouver. Die nedersetting, wat as *Resort Municipality of Whistler (RMOW)* geïnkorporeer is, het 'n permanente bevolking van sowat 10&nbsp;000. Daarnaas bly 'n beduidende aantal tydelike werkers, veral jongmense van buite die provinsie, onder meer uit Australië en Europa, in Whistler.

Die Whistler-Blackcomb-skigebied lok jaarliks meer as twee miljoen besoekers wat hier sport soos Alpynse ski en bergfietsry beoefen. Die skidorp Whistler is net vir voetgangers toeganklik. Sy ontwerp is met talle toekennings bekroon en word deur toonaangewende skitydskrifte sedert die middel-1990's by die voorste bestemmings in Noord-Amerika gereken.

Gedurende die Olimpiese Winterspele 2010 is die meeste Alpynse, Nordiese en slee-wedstryde in Whistler gehou, alhoewel die vrystyl- en sneeuplank-wedstryde in Cypress Mountain naby Vancouver plaasgevind het.
Abel van Denemarke

**Abel** (1218 – 29 Junie 1252) was van 1232 tot 1252 die Hertog van Sleeswyk en van 1 November 1250 tot met sy dood koning van Denemarke. Hy was die seun van koning Waldemar II en sy tweede vrou, Berengária van Portugal, en die broer van konings Erik IV en Christoffel I.

As die Hertog van Sleeswyk het hy vasgesit met sy broer, koning Erik IV, en daar is vermoed dat hy by sy moord in 1250 betrokke was. Nadat hy ’n eed afgelê het dat hy onskuldig is, is hy as koning gekies. Ná ’n kort bewind is hy vermoor tydens ’n militêre ekspedisie in Friesland.

Abel se bewind was die kortste van enige Deense koning.

## Vroeë lewe 
Toe sy ouer broer, Erik, in 1232 gekies is as koning en medeheerser van sy pa, koning Waldemar II, is Abel gekies as Erik se opvolger as Hertog van Sleeswyk.

In 1237 het hy getrou met Mechtild van Holstein, ’n dogter van Adolf IV, Graaf van Holstein. Met die dood van Waldemar II in 1241 het Abel se broer koning Erik IV geword. In die volgende paar jaar het Abel teen sy broer geveg en probeer om onafhanklikheid vir Sleeswyk te verkry.

In 1249, nadat Erik die grensfort Rendsburg teen Estland gaan verdedig het, het Abel hom gevra om in sy huis in Sleeswyk oor te bly. Hy is daar gevange geneem en met ’n byl onthoof.

## Koning 
Abel het gesweer hy het niks met die moord te doen gehad nie. Nadat hy ’n eed afgelê het om homself te verontskuldig, is Abel op 1 November 1250 as koning gekies, maar daar is algemeen geglo dat hy agter die moord gesit het.

Hy het net ’n jaar en ’n half regeer. Abel het gehoor die kleinboere in Friesland weier om belasting te betaal. Hy het ’n leër byeengebring om hulle te gaan straf. Op 29 Junie 1252 is hy op 33-jarige ouderdom naby Eiderstedt vermoor.

In dié stadium is Abel se jong seun, Waldemar, deur die aartsbiskop van Keulen as gyselaar gehou en Abel se jongste broer, Christoffel I, is op Kersdag 1252 as koning gekroon.

## Huwelik en kinders 
By sy vrou, Mechtild van Holstein, met wie hy op 25 April 1237 getrou het, het Abel vier kinders gehad: Waldemar III, Hertog van Sleeswyk, Sophie, Erik I, Hertog van Sleeswyk en Abel.

## Verwysings 
:''Hierdie artikel is merendeels vertaal vanaf die Engelse Wikipedia-artikel :en:Abel of Denmark
VfL Bückeburg

**  VfL Bückeburg   ** is 'n sportklub uit Bückeburg in die deelstaat Neder-Sakse in  Duitsland. Behalwe sokker, het die klub ook onder meer afdelings vir Amerikaanse voetbal, pluimbal, bofbal, klootskiet, veerpyltjies, gimnastiek, hokkie, basketbal, atletiek, fietsry, swem, tennis, tafeltennis en vlugbal.

Die klub is 1912 gestig as 'n sokkerklub. Gedurende die laat 1930’s het die klub sy beste jare beleef. 'n Militêre kaserne wat in 1867 in Bückeburg opgerig is genaamd *Westfälische Jägerbataillon Nr. 7*, is deur die Nazi‘s uitgebrei en ’n groot militêre opleidingskamp het ’n invloei van spelers tot gevolg gehad. Die klub se naam het verander na *Militär SV Jäger 7 Bückeburg* en in 1938 het die klub sy grootste prestasie behaal deur na die Gauliga Neder-Sakse op die hoogste vlak van die Duitse sokkerstruktuur te promoveer. Die klub het heel skaflik gevaar en 4de geëindig na die 1938/39-seisoen, maar weens die uitbreek van die Tweede Wêreldoorlog in 1939 was alle militêre klubs verplig om aan die einde van die seisoen uit die liga te onttrek. Die klub het wel aan die einde van die seisoen 'n vriendskaplike wedstryd teen FC Schalke 04, destyds die Duitse sokkerkampioen, met 4-2 gewen voor 12 000 toeskouers.

Na die Tweede Wêreldoorlog kon die klub nie weer dieselfde hoogtes bereik nie, maar daar is gedurende die 1950’s vir 'n paar seisoene op die tweede vlak in die *Amateur-oberliga* meegeding.

Die klub het in 1989 die hoofrondte van die DFB-Pokal gehaal, waar daar in die eerste rondte met 2-0 teen Eintracht Brunswyk vasgeval is.

## Onlangse ligaposisionering 
## Eksterne skakels 
* Amptelike klubwerf
Bückeburg

duimnael|links|

**Bückeburg** is 'n stad in die noord-weste van Duitsland in die deelstaat Nedersakse. Die stad het 'n bevolking van 20&nbsp;407 in 2011 gehad.
Erik IV van Denemarke

**Erik IV** (Deens: Erik Plovpenning; 1216 – 9 Augustus 1250) was van 28 Maart 1241 tot met sy dood koning van Denemarke. Hy was die seun van koning Waldemar II en sy tweede vrou, Berengária van Portugal, en die broer van konings Abel en Christoffel I.

## Vroeë lewe 
In 1218, kort ná sy dood, het Erik die Hertog van Sleeswyk geword. Ná die dood van die troonopvolger, sy halfbroer Waldemar, is hy op 30 Mei 1232 aangestel as koning en sy pa se medeheerser. Sy jonger broer Abel het toe die Hertog van Sleeswyk geword. Toe sy pa in 1241 dood is, het Erik outomaties die troon bestyg.

## Bewind 
Sy bewind is gekenmerk deur bitter gevegte en ’n burgeroorlog teen sy broers, veral Abel, wat blykbaar ’n onafhanklike posisie wou hê en gesteun is deur die grawe van Holstein. Erik het ook geveg teen die kleinboere van Skone wat in opstand gekom het weens swaar belasting, onder andere op ploeë. Die aantal ploeë wat ’n boer besit het, is gebruik as ’n aanduiding van hoe groot sy grondgebied was (hoe meer ploeë, hoe groter grondgebied). Dit het die koning die bynaam "ploegpennie" (Deens: *Plovpenning*) besorg.

Intussen het hy ook probleme met die kerk gehad omdat hulle daarop aangedring het dat hulle vrygeskeld is van belasting, terwyl hy op belasting aangedring het. Biskop Niels Stigsen het uit Denemarke gevlug en die koning het Kopenhagen en die biskop se eiendom in Seeland gekonfiskeer. Erik is daarna deur die Rooms-Katolieke Kerk gewaarsku om nie met die Kerk se voorregte te peuter nie.

## Moord 
In 1249, nadat Erik die grensfort Rendsburg teen Estland gaan verdedig het, het Abel hom gevra om in sy huis in Sleeswyk oor te bly. Hy is daar gevange geneem en met ’n byl onthoof. Abel het gesweer hy het niks met die moord te doen gehad nie. Min Dene het hom geglo en binne ’n jaar en ’n half is Abel ook vermoor.

## Huwelik en kinders 
Erik het net dogters by sy vrou, Jutta van Sakse, gehad wat oorleef het. Hulle het twee seuns gehad wat baie jonk dood is.

## Verwysings 
: *Hierdie artikel is merendeels vertaal vanaf die Engelse Wikipedia-artikel :en:Eric IV of Denmark*
Lyfkrieket-reeks

duimnael|regs|380px|Bill Woodfull ontwyk 'n gevaarlike lyfbal.

Die naam **Lyfkrieket-reeks** (Engels: Bodyline series) is aan die 1932-33 krieketreeks tussen Engeland en Australië gegee omdat die Engelse boulers 'n gevaarlike (en onsportiewe) boulmetode teen die Australiërs ingespan het.
Esaias Reynier Snijman

**Esaias Reynier Snijman**, ook wel *E.R. Snijman*, was 'n Suid-Afrikaanse politikus en staatsman.  Hy was 'n lid en voorsitter (1858) van die Volksraad van die Oranje-Vrystaat, lid van die Saamgestelde Kommissue vir die Bestuur van die Regering in 1855 en het gedien as Waarnemende Staatspresident in 1859.

## Verwysings 
### Notas 
### Literatuur 
*
Flensburg 08

**  Flensburg 08   ** is 'n sportklub uit Flensburg in die deelstaat Sleeswyk-Holstein in  Duitsland. Behalwe sokker, het die klub ook afdelings vir tennis en swem.

Die klub is op 15 April 1908 in die restaurant “Kaiserhof” gestig as *Flensburger Fußball-Club von 1908*. In 1925 is daar met *Sportfreunde Verein Deutscher Geher Flensburg* saamgesmelt om *SV Eintracht Flensburg* te vorm. In 1935 was daar 'n verdere samesmelting met *VfL Nordmark Flensburg* om die huidige klub tot stand te bring.

Die klub het sy grootste prestasie in 1957 behaal toe hy die Sleeswyk-Holstein uitklopbeker gewen het. Ongelukkig het die oorwinning nog nie in daardie jare outomaties toegang tot die hoofrondtes van die DFB-Pokal gegee nie.

## Onlangse ligaposisionering 
## Eksterne skakels 
* Amptelike klubwerf 
* The Abseits Guide to German Soccer