open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Godfrey Huggins

Sir **Godfrey Martin Huggins** (amptelik burggraaf Malvern – "the Right Honourable First Viscount of Rhodesia and of Bexley") (gebore Bexley, Kent, Engeland 6 Julie 1883, oorlede Salisbury, Rhodesië 8 Mei 1971) was dokter, eerste minister van Suid-Rhodesië (1933 tot 1953) en van die Sentraal-Afrikaanse Federasie (1953 tot 1956). 

Huggings kry sy skoolopleiding aan Malvern-kollege en kwalifiseer daarna as dokter in Londen in 1906. Tot 1911 werk hy in Londense hospitale en verhuis toe na Suid-Rhodesië. Hy wou slegs 'n paar maande bly, maar besluit om hom in die gebied te vestig na hy 'n vennootskap aangebied word. Tydens die Eerste Wêreldoorlog dien hy in Engeland en op Malta en raak in dié tyd 'n kenner op die gebied van wonde en amputasies, waaroor hy talle boeke en geskrifte publiseer. In 1918 keer hy terug na sy aangenome land.

Reeds in 1924 betree Huggins die politiek as lid van die eerste Wetgewende Vergadering ingevolge verantwoordelike regering as lid van die Rhodesian Party en die jaar daarna word hy partyleier. In 1933 is hy met 'n klein meerderheid herkies en vorm later 'n koalisie met sir P.D.L. Flynn, wat lei tot die geboorte van die United Party. Hoewel hy as suksesvolle politikus ontluik het, was hy nog jare lank ook in privaat praktyk. In 1941 slaan die Britse koning hom tot ridder.

Huggins was 'n voorstander van noue bande met Brittanje, maar was nietemin sedert 1935 ten gunste van samesmelting met die twee protektorate noord van Suid-Rhodesië, naamlik Noord-Rhodesië en Njassaland. Brittanje het dié beweging gekeer en uiteindelik word Huggins in 1953 die eerste premier van die Sentraal-Afrikaanse Federasie, 'n amp wat hy beklee tot met sy aftrede in 1956.

In Januarie 1955 maak die koningin hom 'n burggraaf en hy kies 'n titel bestaande uit die name van sy skool, geboorteplek en sy aangenome vaderland. Ten tyde van sy aftrede het hy die rekord gehou vir die langs dienende Statebondsleier, 7&nbsp;829 dae.

## Bronne 
* Akers, Mary (red.), *Encyclopaedia Rhodesia*, The College Press Pvt. Ltd., Salisbury, 1973.
* Rosenthal, Eric, "Encyclopaedia of Southern Africa", Juta and Company Limited, Kaapstad, 1978.
Richard Stallman

**Richard Matthew Stallman** (gebore op 16 Maart 1953 in Manhattan, New York Stad) is 'n Amerikaanse aktivis vir vrye sagteware, kuberkraker en programmeerder – ook onder sy voorletters as **RMS** bekend. Stallman is die stigter van die GNU-projek. Aan hom word 'n beduidende aandeel van die sukses van GNU/Linux toegeskryf, en hy was die eerste voorsitter van die *Free Software Foundation*, waar hy onder meer die *GNU General Public License* ontwikkel het.

## Eksterne skakels 
*  Stallman se amptelike webtuiste
*
Vlag van Ethiopië

Die **nasionale vlag van Ethiopië** (Amharies: የኢትዮጵያ ሰንደቅ ዓላማ, *yäItyoṗya Sändäq ʿAlama*; of የኢትዮጵያ ባንዲራ, *yäItyoṗya Bandira*) is op 6 Februarie 1996 amptelik in gebruik geneem. Die drie tradisionele kleure (groen, geel en rooi) dateer terug na Keiser Menelik (1889–1913) en is vir die eerste keer in 1895 gebruik. Die huidige vlag en embleem is aanvaar na die omverwerping van die Marxistiese Mengistu-regime wat van 1974 tot 1991 regeer het.

## Simboliek 
Die embleem is veronderstel om die diversiteit asook die eenheid van die land te weerspieël. Blou verteenwoordig vrede, die vyfpuntige ster verteenwoordig diversiteit en eenheid en die strale van die son verteenwoordig vooruitgang. Die groen stel die grond en hoop vir die toekoms voor, die geel stel vrede en liefde voor en die rooi stel krag voor.

Volgens die huidige interpretasie dui die kleure aan:
* 
* 
* 

## Vorige vlae 

Lêer:Ethiopian Pennants.svg|  Voor die reghoekige vlag is drie gekleurde wimpels gebruik. Let op dat rooi aanvanklik bo was. 1881 tot 6 Oktober 1897
Lêer:Flag of Ethiopia (1975-1987, 1991-1996).svg|  Vlag van Ethiopië van 6 Oktober 1897 tot 9 Mei 1936
Lêer:Flag of Italy (1861-1946).svg|  Vlag van Ethiopië onder Italiaanse administrasie van 9 Mei 1936 tot 5 Mei 1941
Lêer:Flag of Ethiopia (1897).svg|  Nasionale vlag van die Keiserryk met die Judasleeu van 5 Mei 1941 tot 12 September 1975 (met ’n wysiging op 21 Maart 1974).
Lêer:Flag of Ethiopia (1975–1987).svg|  Vlag van Ethiopië van 12 September 1975 tot 12 September 1987
Lêer:Flag of Ethiopia (1975–1987) (02).svg|  Staatsvlag van Ethiopië, 1975 tot 1987
Lêer:Flag of Ethiopia (1987–1991).svg|  Vlag van Ethiopië van 12 September 1987 tot 28 Mei 1991
Lêer:Flag of Ethiopia (1975-1987, 1991-1996).svg|  Vlag van Ethiopië, 1991 tot 1996
Lêer:Flag of Ethiopia (1996-2009).svg|  Vlag van Ethiopië, 1996 tot 2009

## Sien ook 
## Eksterne skakels 
*  Ethiopië by *Flags of the World*
*  Ethiopië by ''World Statesman
*
Suid-Rhodesië

**Suid-Rhodesië** (Engels: *Southern Rhodesia*, amptelik *Kolonie van Suid-Rhodesië*, Engels: *Colony of Southern Rhodesia*; vernoem na Cecil Rhodes) was tot en met die ontbinding van die Sentraal-Afrikaanse Federasie aan die einde van 1963 die naam van die teenswoordige Zimbabwe. Van 1964 tot onafhanklikwording in 1980 het die land as Rhodesië bekend gestaan. Sir Leander Starr Jameson het in 1895 die naam Rhodesië aan die gebied gegee ter ere van Cecil John Rhodes. Groot-Brittanje het die gebied in 1923 geannekseer en dit so genoem om dit te onderskei van die teenswoordige Zambië, wat in daardie jaar Noord-Rhodesië geword het. Garfield Todd was die Eerste Minister van Suid-Rhodesië vanaf 1953 tot 1958 maar vanaf 1953 was Suid-Rhodesië deel van die Sentraal-Afrikaanse Federasie.

Die regering van die wit minderheid het egter in 1965 'n eensydige verklaring van onafhanklikheid , die sogenaamde *Unilateral Declaration of Independence* ( (UDI) uitgereik en daardeur Rhodesië gevestig, 'n nie-erkende staat. In 1979 is Rhodesië weer onder "inheemse Afrika"-bewind as Zimbabwe-Rhodesië gekonstitueer, wat ook nie oorseese erkenning kon bekom nie. Na 'n periode van tussentydse Britse beheer na die Lancaster House-ooreenkoms in Desember 1979, het die land in April 1980 internasionaal erkende onafhanklikheid as Zimbabwe verkry.

## Oorsprong van naam Rhodesië 
Aanvanklik is na die gebied verwys as "South Zambezia", 'n verwysing na die Zambezirivier, totdat die naam "Rhodesia" in 1895 in gebruik was. Dit was ter ere van Cecil Rhodes, die Britse koningkryk-bouer en sleutelfiguur tydens die Britse uitbreiding na Suider-Afrika. In 1888 het Rhodes minerale regte van die magtigste plaaslike tradisionele leiers verkry deur verdrae soos die Rudd-konsessie en die Moffat-verdrag, wat deur koning Lobengula van die Ndebele-volk onderteken is. Die "Suid" is in 1898 vir die eerste keer gebruik en het in 1964 met die instelling van die Federasie van Rhodesië en Nyasaland verdwyn. "Rhodesië" het toe die naam van die land gebly tot die ontstaan van Zimbabwe-Rhodesië in 1979. Vanuit die Britse perspektief is die naam Suid-Rhodesië egter wettiglik gebruik tot 18 April 1980, toe die Republiek van Zimbabwe afgekondig is. 

## Bronne 
* Rosenthal, Eric, *Encyclopaedia of Southern Africa*, Juta and Company Limited, Kaapstad en Johannesburg, 1978.
* 
* 

## Verwysings 
## Eksterne skakels
Koperstreek-universiteit

Die **Koperstreek-universiteit** (Engels: *Copperbelt University*, CBU) is een van drie openbare universiteite in Zambië en het in 1987 afgestig van die Universiteit van Zambië (Unza), waarvan dit sedert 1978 'n satellietkampus was. Die instelling het in Ndola ontstaan, maar nadat dit die kampus van die Zambia Institute of Technology in Kitwe bekom het, het die instelling daarheen verskuif.

Die universiteit bestaan uit vier fakulteite, waarvan hy twee by Unza geërf het: die Skool vir Sake- en Nywerheidstudies en die Skool vir Omgewingstudies. Ná die CBU die Tegnologie-instituut in 1989 oorgeneem het, is dit in sy Skool vir Tegnologie omskep. Die Skool vir Bosbou en Houtwetenskap (later herdoop tot die Skool vir Natuurlike Hulpbronne) het in 1995 gevolg. 

Meer as 80% van die studente is mans en van die 193 akademiese personeel, was in 2007 net 25 vroue. Nagraadse studente vorm 'n geringe deel van die totaal en net 12% van die personeellede het 'n doktorsgraad, terwyl die meeste (66%) 'n meestersgraad het. Die universiteit het slegs 10 artikels in geakkrediteerde tydskrifte tussen 2004 en 2007 gepubliseer en ook net twee boeke.

Onlangs het die universiteit twee nuwe fakulteite ("skole") bygekry: die Skool vir Wiskunde en Natuurlike Hulpbronne, wat departemente van Biologiese Wetenskap, Chemie, Rekenaarswetenskap, Wiskunde, Fisika en Wiskunde-en-wetenskap-opvoeding insluit, asook 'n skool vir nagraadse studies, wat sodanige studie aanmoedig, koördineer en bande smee met buitelandse navorsingsinstellings.

Van die universiteit se 4&nbsp;273 studente in 2007, was 3&nbsp;752 voltyds op die kampus terwyl die res afstandonderrig gekry het. Die meeste kom uit Zambië. Buitelandse studente betaal in sommige gevalle tot twee keer meer om hier te studeer.

## Verwysings 
## Bron 
* Southern African Regional Universities Association

## Eksterne skakels 
* Die universiteit se webtuiste
* University Directory
* Student Exchange in Spain and Abroad
Mulungushi-universiteit

**Mulungushi-universiteit** (Engels: *Mulungushi University*) op die Zambiese myndorp Kabwe is in Januarie 2008 opgerig as die land se derde openbare universiteit naas die Universiteit van Zambië in Lusaka en die Koperstreek-universiteit in Kitwe. Die land het ook minstens vyf privaat universiteite, met 'n sesde, Katolieke universiteit wat in 2009 in die vooruitsig gestel is.

Hoewel net duisend studente in 2008 geregistreer het, word daar verwag dat die getal registrasies teen 2018 die 10&nbsp;000-kerf sal haal. Die universiteit wil projekte aanpak wat inkomste kan skep en ook vennootskappe sluit tussen die privaat en openbare sektor. Eersgenoemde sluit die bevordering van die Mulungushi Rock as toeriste-trekpleister, belegging op die aandelebeurs in Lusaka (die LuSE) en die oprigting van 'n privaat radiostasie in. Die vennootskappe behels privaat sektor belegging in studenteverblyf, vervoerdienste, 'n kafeteria, kommersiële boekwinkel op die kampus en ander handelsake in.   

Twee kampusse was in 2009 in aanbou: die dorpskampus in die hartjie van Kabwe waar die Zambia Railways Training School voorheen gesetel was en die hoofkampus op die oewer van die Mulungushirivier, 26 km noord van die dorp. 

## Bronnelys 
* Southern African Regional Universities Association
Isoka

**Isoka** was volgens sy geskatte bevolking van 14&nbsp;584 die vyfde grootste dorp in Zambië se Noordelike Provinsie en is aan die Great North Road en Tazara-spoorlyn geleë. Dit lê 260&nbsp;km noordoos van Mpika en 109&nbsp;km suid van Tanzanië se grens.

## Verwysings
Mpika

**Mpika** is 'n dorp in Zambië se Noordelike Provinsie en is geleë by die vurk in Great North Road, wat van hier noordoos loop oor Isoka tot in Tanzanië, maar vroeër die noordwaartse pad oor Kasama tot by die Tanganjika-meer was. Die dorp lê 1&nbsp;413&nbsp;m bo seespieël. Dit het 'n stasie van die Tazara-spoorlyn, wat van Kapiri Mposhi tot by Dar-es-Salaam strek.

Die geskatte inwonertal was 30&nbsp;642, wat dit die naasgrootste dorp in die provinsie gemaak het, maar nietemin meer as drie keer minder as die hoofstad, Kasama.

## Verwysings
Mpulungu

**Mpulungu** is Zambië se enigste hawe danksy sy ligging aan die Tanganjika-meer, vanwaar bote na Tanzanië en Burundi vertrek. Met slegs 9&nbsp;545 inwoners (2009-skatting), is dit die Noordelike Provinsie se agtste grootste nedersetting.

Die hawe het 'n bedrywige vissersbedryf en die veerboot *MV Liemba* doen gereeld hier aan op sy vaarte op die meer. Toeriste kan oorbly in talle lodges in die omgewing, maar moenie dat die sandstrande en helder water hulle om die bos lei nie. Seekoeie en krokodille is volop en die waterslang, hier as die Tanganjika-kobra bekend, word ook af en toe opgemerk.

Al wat van Zambië se oudste kerk, by Niamkolo, oorgebly het, is 'n 15&nbsp;m hoë kloktoring. Die Londense Sendinggenootskap het die kerk in 1895 2&nbsp;km oos van die dorp voltooi, nadat hulle 'n sendingstasie hier gestig het in 1880 om 'n einde aan die Arabiese slawehandel te probeer bring. Die sendelinge moes die plek kort daarna verlaat weens die Arabiere se teenstand, maar danksy die Britte in Njassaland se suksesvolle optrede teen die handelaars, kon die sendelinge in 1887 terugkeer. Ene Alfred J. Swan het die kerk in 1893 begin bou ná hy 'n stuk grond vir die doel gekoop het. Die sendelinge moes die stasie egter in 1908 skuif weens die hoë voorkoms van slaapsiekte. Kort daarna het 'n brand die kerk in puin gelê. In 1963 is die mure wel herbou.

Die meer bied uitstekende hengelgeleenthede.

## Verwysings
Dar-es-Salaam

**Dar-es-Salaam** (Arabies: دار السلام, *Dār as-Salām*, letterlik: "woonplek van vrede") is die regeringsetel van Tanzanië en die land se grootste en belangrikste stad, wat sy status as hoofstad in 1974 aan die meer sentraal geleë Dodoma moes afstaan, maar huisves steeds die land se voltydse burokrasie en dien ook as die hoofstad van die omliggende, gelyknamige streek.

duimnael|links|Busstasie in Dar-es-Salaam op 'n reënerige dag
duimnael|links|'n Lugfoto van Dar-es-Salaam se middestad
Die geskatte bevolking was volgens die 2021-beraming 7&nbsp;100&nbsp;000. Die stad is die eindpunt van die Tazara-spoorlyn wat by Kapiri Mposhi in Zambië begin en dié land toegang tot die Indiese Oseaan bied, danksy Dar-es-Salaam se besige hawe.

## Verwysings 
## Eksterne skakels 
*  
*  Amptelike webwerf van Dar-es-Salaam
*
Tazara-spoorlyn

duimnael|Spoorlyne in Tanzanië
regs|duimnael|200px|Tazara-lokomotief.
duimnael|200px|Stasie van Tazara by Ifakara.

Die **Tazara-spoorlyn** (die afkorting staan vir *Tanzania & Zambia Railway Authority*) is 'n spoorverbinding in Midde-Afrika oor 1&nbsp;860&nbsp;km tussen Kapiri Mposhi in Zambië en Dar-es-Salaam, Tanzanië, se besige uitvoerhawe. Die spoorlyn is in 1976 met Chinese befondsing voltooi ten einde Zambië se afhanklikheid vir die uitvoer van sy koper deur hawens in die suide te verminder.

Sedert 10 Oktober 2008 loop twee dienste weekliks op die spoorlyn, die een 'n sneltrein en die ander 'n gewone. Die sneldiens vertrek Dinsdae byna terselfdertyd uit Dar-es-Salaam en Kapiri Mposhi en kom twee dae later by die teenoorgestelde bestemmings uit, terwyl die gewone diens Donderdae van albei teenoorgestelde eindpunte vertrek om Sondag in onderskeidelik Kapiri Mposhi en Dar-es-Salaam aan te kom.

## Lees ook
* Lobito-korridor

## Verwysings 
## Eksterne skakel 
* 'n Amerikaner se beskrywing van sy reis op die trein, met foto's.
Rupiah Banda

**Rupiah Bwezani Banda** (19 Februarie 1937 – 11 Maart 2022) was 'n Zambiese politikus wat vanaf 2008 tot 2011 as die vierde president van Zambië gedien het.

Tydens die ampstermyn van die eerste president, Kenneth Kaunda, het Banda belangrike diplomatieke ampte beklee en was aktief by die politiek betrokke as lid van die destydse regerende party, die United National Independence Party. In 2006 stel president Levy Mwanawasa vir Banda as sy adjunk aan, ná eersgenoemde die tweede maal tot president verkies is.

Ná Mwanawasa 'n beroerte kry in Egipte tydens 'n spitsberaad van die Afrika-unie in Junie 2008, word Banda die waarnemende president en van 19 Augustus 2008, Mwanawasa se sterfdag, tydelike president. Banda wen 'n buitengewone presidentsverkiesing in Oktober 2008 en was tot 2011 Zambië se president.
Orsat gasanalise

duimnael|regs|Apparaat vir die Orsat analise
**Orsat gasanalise** is 'n metode wat gebruik word in die analise van uitlaatgasse.  Die apparaat wat gebruik word kan in die meegaande illustrasie gesien word.  Die apparaat bestaan uit 'n buret (A) wat tipies gegradeer is tot en met 100 kubieke sentimeter.  Die buret is in 'n watergevulde houer om te verseker dat die digtheid van die gas nie verander en die resultaat beïnvloed nie.  Die apparaat bestaan tipies uit vier pipette (B,&nbsp;C,&nbsp;D&nbsp;en&nbsp;E).  Die chemikalieë in die pipette is as volg:

* **B** - Kaliumhidroksied vir die absorpsie van koolstofdioksied.
* **C** - Alkaliese oplossing van Pirogallol vir die absorpsie van suurstof.
* **D** en **E** - Suur-oplossing va KoperChloried vir die absorpsie van koolstofmonoksied.

Elkeen van die pipette word met glasstafies gevul sodat die oplossings daaraan klou wanneer die vlak in die pipet daal en sodoende goeie kontak met die gas verseker word.  Pipette **D** en **E** word ook met koperdraad gevul om die koperchloried oplossing te versterk na die koolstofmonoksied dit uitgeput het.  Elke pipet word verbind met 'n rubbersak (**K**) om die oplossing teen die inwerking van die suurstof in lug te beskerm.

## Werking 
Die buret (**A**) word tipies gevul met 'n natriumchloried-oplossing.  Die gas word deur die U-buis (**H**) in die buret ingesuig  deur die vlak van die oplossing in die buret te verlaag deur die oplossing in die buret te laat uitloop na die bottel gemerk **F** in die meegaande skets.  Die U-buis word gewoonlik gevul met 'n filtreermateriaal om die gas te suiwer alvorens dit in die buret beland.  Om kontaminasie van die gasmonster deur die lug in die buisies bo die pipette teen te werk kan die volume van die lug daar so laag as moontlik gehou word en die bottel **F** weer opgelig word om die oplossing se vlak weer te verhoog om die monster 'n paar keer weer af te blaas na die atmosfeer.  Na die lug uitgeblaas is word die vlak van die oplossing na die nul merk in die buret verlaag en die klep **G** daarna toegedraai om die monster in die apparaat te behou.  Die klep bo pipet **B** word dan oopgedraai en die gasmonster in die pipet ingestoot deur die bottel **F** bo op die raam te plaas.  Die vlak in die pipet word dan weer herstel na waar dit was deur die bottel te laat sak.  Die proses word herhaal totdat die lesing op die buret **A** konstant bly.  Die volume verandering word dan aangeteken en die proses herhaal met pipette **C**, **D** en **E** om die hoeveelheid suurstof en koolstofmonoksied te bepaal.

## Verwysings 
Steam, Its Generation and Use , Babcock & Wilcox, 1919, Bl. 155 - Boek op Projek Gutenberg.
Deuteronomium

[duimnael|[Michelangelo Buonarroti: Moses in San Pietro in Vincoli, Rome, Italië]]
**Deuteronomium** (Grieks **Δευτερονόμιον** = *die tweede wet*; Hebreeus **devarim**  **דְּבָרִים** ‎ = *woorde*) is die vyfde boek van die Hebreeuse Bybel. Die naam **Deuteronomium** hou verband met die verkeerde vertaling van **Deut 17:18** waar daar sprake is van 'n afskrif van die wet en nie van 'n tweede wet nie:

''Wanneer hy as koning oor sy ryk regeer, moet hy vir hom 'n afskrif van hierdie wet maak.
*

Die eerste sin van die boek is:

*In hierdie boek word die woorde van Moses weergegee. Hy het al die Israeliete toegespreek in die woestynvlakte oos van die Jordaan, oorkant Suf, in die omgewing van Paran, Tofel, Laban, Gaserot en Di-Sahab.
''
## Hooftrekke van die boek 
* 'n Oorsig oor en lesse uit die trek van Egipte af tot by die Jordaanrivier 1:1-4:43
* Die tien gebooie en aansporing tot gehoorsamheid aan die Here 4:44-11:32
* Godsdienstige en samelewingsreëls 12:1-28:68
* Vernuwing van die verbond 29:1-30:20
* Moses se laaste woorde 31:1-33:29
* Moses sterf op Neboberg 34:1-12

## Bronne 
* Die Bybel: Nuwe vertaling (Bybelgenootskap van Suid-Afrika)
* HAT: Verklarende Handwoordeboek van die Afrikaanse Taal (Vyfde uitgawe): F.F. Odendal & R.H. Gouws (Kaapstad 2005)

## Eksterne skakels 
* 'n Afrikaanse webwerf oor die Bybel
Waitrose

[duimnael|links|'n Waitrose in [Peterborough, Engeland.]]
**Waitrose** is 'n supermarkgroep in die Verenigde Koninkryk. Dit is in 1904 gestig deur Wallace **Wait**e, Arthur **Rose** en David Taylor.

## Verwysings
BSV Ölper 2000

** BSV Ölper 2000** is 'n sportklub uit Brunswyk in die deelstaat Neder-Sakse in Duitsland. Behalwe sokker, het die klub ook afdelings vir handbal, swem, pluimbal gimnastiek, kegelbal en tennis. *Ölper* is 'n stadsdeel van Brunswyk wat tot in 1934 'n onafhanklike dorp was.

Die klub het op 15 Junie 2000 tot stand gekom met die samesmelting van die tradisionele Ölperse sportklubs *Braunschweiger SV von 1922* en *Sportfreunde Ölper von 1929*, nadat albei klubs se lede met 'n oorweldigende meerderheid ten gunste van die samesmelting gestem het. Die nuwe klub het in sy eerste seisoen reeds sukses behaal deur die Landesliga te wen en na die Verbandsliga Nedersakse-Oos te promoveer.

Beide stamklubs het vir die grootste deel van hulle bestaan 'n lae profiel gehandhaaf, maar *Sportfreunde Ölper* het die voormalige Duitse nasionale speler *Tobias Rau* opgelewer, wat sy loopbaan as jeugspeler by die klub begin het.

## Onlangse ligaposisionering 
## Eksterne skakels 
* Amptelike klubwerf
Luangwa

**Luangwa** is die naam van 'n dorp in Zambië se Lusaka-provinsie wat tot 1964 as Feira bekend gestaan het. Dit is die hoofdorp van 'n distrik wat ook Luangwa heet en is geleë by die samevloeiing van die Luangwa-rivier en Zambezirivier. Die dorp se geskatte bevolking was 3&nbsp;420 in 2009.

Feira was waarskynlik die eerste Europese nedersetting in wat vandag Zambië is, maar die datums is nie behoorlik opgeteken nie. Wat wel bekend is, is dat die Portugese hulle omstreeks 1720 op die oorkantste oewer van die Luangwa by Zombo in Mosambiek kom vestig het ten einde met die Bwila-stam handel te dryf en teen 1820 het party hulle op Feira kom vestig.

Na onafhanklikwording is die naam, saam met talle ander uit die koloniale era gespruit het, inheems gemaak. Slegs een pad loop na en van die dorpie, wat 100&nbsp;km noord by die Great East Road aansluit en vanwaar reisigers na Lusaka in die weste en Chipata in die ooste kan reis.

Die dorp se ligging is van strategiese belang. Dit lê in die mees suidoostelike uithoek van die Lusaka-provinsie, waar sowel Mosambiek as Zimbabwe aan Zambië grens. Die Luangwa vorm die grens met Mosambiek en die Zambezirivier dié met Zimbabwe. Tydens Mosambiek se onafhanklikheidsoorlog en die daaropvolgende burgeroorlog was dit die toneel van guerilla-bedrywighede. Omdat Zambië die nasionalistiese guerillas so te sê ondersteun het, het Rhodesiese en Portugese af en toe die grens oorgesteek op hulle spoor.

Hoewel die distrik Luangwa vêr geleë is van die twee nasionale wildtuine wat dieselfde naam dra, beskik die omgewing oor sy eie natuurskoon en wildlewe. Die Benede-Zambezi-wildtuin wes van die dorp is 'n onherbergsame wildernis met ongerepte natuurskoon.

## Verwysings
Frederick Chiluba

**Frederick Jacob Titus Chiluba** (30 April 1943 – 18 Junie 2011) was die tweede president van Zambië ná hy die eerste verkiesing na die herinstelling van veelparty-demokrasie laat in 1991 gewen het.

Chiluba was 'n voormalige leier van die land se vakverbond, die Zambian Congress of Trade Unions, en 'n teenstander van die eerste president, Kenneth Kaunda, se eenparty-regering, vir wie hy as kandidaat van die Movement for Multiparty Democracy (MDD) in die verkiesing van Desember 1991 verslaan het. Hy is herverkies in 1996, maar sy pogings om die grondwet te wysig sodat hy ook in 2001 die MDD se presidentskanditaat kon wees, het misluk weens wye teenstand uit die parlement sowel as die burgerlike samelewing.

Die MDD het gevolglik vir Levy Mwanawasa as sy kandidaat aangewys. Mwanawasa wen die verkiesing met minder as 'n derde van die stemme. Ná Chiluba die amp verlaat, is hy aangekla van korrupsie en uiteindelik in 2009 vrygespreek.
Avenida Paulista

duimnael|Die **Avenida Paulista**.

Die **Avenida Paulista** is 'n gesogte laan in die stad São Paulo, Brasilië (*Paulista* is die demoniem wat gebruik word vir mense wat in die deelstaat van São Paulo gebore is). Die hoofkwartiere van baie finansiële en kulturele instansies is in Paulistalaan geleë. Omdat die laan as 'n simboliese sentrum van ekonomiese en politiese mag in São Paulo dien, is dit reeds sedert 1929 dikwels die fokuspunt van verskeie politiese optogte wat steeds in die 21ste eeu voortgaan. Dit is ook die tuiste van 'n uitgebreide inkopiedistrik en Suid-Amerika se mees omvattende kunsmuseum, *Museu de Arte de São Paulo*. Aangesien dit deel is van een van die hoogste areas in São Paulo, is die area ook oortrek met radio- en televisie-antennas, waarvan die TV Gazeta die prominenste is. Paulistalaan is 'n groot spilpunt van busroetes en ondergrondse treine wat ook die begin en einde van die laan verbind.

## Ligging 
Die laan strek 2,8 km en loop noordwes na suidoos. Die noordwestelike punt is in Praça Marechal Cordeiro de Farias (pt) by die kruising met Rua da Consolação en die suidoostelike punt is Praça Oswaldo Cruz (pt) by die kruising met lane Treze de Maio, Bernardino de Campos, Desembargador Eliseu Guilherme en Dr. Rafael de Barros. Paulistalaan kruis deur dele van die buurte Paraíso, Bela Vista (pt), Jardim Paulista, Cerqueira César (pt) en Jardim América (pt), en eindig in Higienópolis.

## Konstruksie 
links|duimnael|Die eerste skildery van Paulistalaan, deur Jules Martin (1891).
Paulistalaan is in 1891 deur Joaquim Eugênio de Lima (1845-1902) gebou, 'n Uruguaanse-Brasiliaanse siviele ingenieur. Dit was eens op 'n tyd die residensiële buurt van die stad se koffiebarons en industrie entrepreneurs soos die Matarazzo-familie, omring deur weelderig versierde herehuise met Arabesk en Europese temas. Paulistalaan 1 het aan die Von Bülow-familie, die stigters en bestuurders van die Antartica Brouery, behoort. Dit het ook in 1909 die eerste geplaveide straat in die hele São Paulo geword. Asfalt is later van Duitsland ingevoer om die projek te voltooi.
duimnael|Casa das Rosas
'n Meesterplan vir die laan getiteld *Plano de Avenida* (Laanplan) is deur burgemeester Francisco Prestes Maia in 1930 gedurende die regime van president Getúlio Vargas bewerkstellig. Dit was gebaseer op David Burnham se meesterplan vir Chicago, en het probeer om die stedelike groei van São Paulo te beheer. Die plan het die desentralisasie van stedelike areas, die ontwikkeling van motorroetes, en die konstruksie van lae koste, hoë-digtheid behuising ingesluit. Die eerste multi-verdiepinggebou op die laan was 'n sewe-verdieping struktuur op die hoek van Paulista en Frei Caneca wat in 1939 gebou is. Die belangrikste van die geboue wat nog staan ​​tot vandag toe is Casa das Rosas, naby Praça Osvaldo Cruz aan die begin van die lang laan. Dit is in die laat 1980's in 'n kulturele sentrum omskep. Die huis het olie/hidrouliese hittestralers, 'n luukse wat net die miljoenêr kon bekostig.
senter|duimnael|720x720px|'n Panorama van Paulistalaan.

## Verwysings 
## Eksterne skakels 
* Avenida Paulista
Mongu

**Mongu** is die hoofstad van Zambië se Westelike Provinsie (die eertydse Barotseland) en het in 2020 'n geskatte bevolking van 113&nbsp;237 gehad.

Mongu is die provinsie se grootste dorp met meer as tweekeer soveel inwoners as die naasgrootste Sesheke. Dit bied alle moderne geriewe soos banke, vulstasies, 'n paar klein hotelle en winkels, waaronder die Suid-Afrikaanse kruidenierswarewinkel Shoprite. Die nabygeleë Nayuma-museum huisves interessante uitstallings oor die Lozi-stam se kuns en kultuur. Noord van die dorp is daar verskeie hengel- en kampeerplekke aan die bolope van die Zambezirivier.

## Verwysings
Movement for Multi-Party Democracy

Die **Movement for Multi-Party Democracy** (MMD) was van 2 November 1991 tot 23 September 2011 Zambië se regerende party en ook die party waaraan drie voormalige presidente, naamlik Frederick Chiluba, Levy Mwanawasa en Rupiah Banda behoort het. 

Die party het in die laat jare tagtig tot stand gekom uit ontevredenheid met Kenneth Kaunda se United National Independence Party se 27-jaarlange regering, waartydens opposisieparty reeds in 1972 verbied is. Die MMD het die parlementsverkiesings van 1991 en 1996 met 'n volstrekte meerderheid gewen, maar in 2006 minder as die helfte van die setels verower.
Buret

duimnael|regs|80px|Skets van 'n moderne buret 

'n **Buret** is 'n vertikale silindriese stuk glastoerusting wat in laboratoria gebruik word om bekende hoeveelhede van 'n vloeibare reagens af te meet in eksperimente of analises waar presisie benodig word, soos in die geval van 'n titrasie. Die buret het 'n volumetriese skaal daarop uitgemerk oor sy volle lengte met 'n klep aan die onderkant wat akkurate beheer van die vloei moontlik maak. Burette is uiters akkuraat - 'n 50&nbsp;cm3 buret het 'n toleransie van 0,1&nbsp;cm3 (Klas B) of 0,06&nbsp;cm3 (Klas A).

Die hoeveelheid afgemeet word bepaal deur die verskil tussen die begin- en eindlesings.

## Geskiedenis 
Die geskiedenis van die buret is nou verweef met die geskiedenis van volumetriese analise. Francois Antoine Henri Descroizilles het die eerste buret ontwikkel (wat meer soos 'n maatsilinder gelyk het) in 1791. Joseph Louis Gay-Lussac het 'n verbeterde weergawe ontwikkel en die begrippe "pipet" en "buret" gebruik in 'n verhandeling in 1824 oor die stardaardisasie van indigo oplossings. 'n Groot deurbraak in die metodologie wat volumetriese analise baie gewild gemaak het is deur Jaez Ghiasi gemaak wat die buret herontwerp deur 'n klamp en 'n tuit aan die onderkant te plaas.

## Verwysings 
## Eksterne skakels 
*Artikel oor die gebruik van 'n Buret  by ChemLab te Dartmouth College
*http://core.ecu.edu/chem/chemlab/equipment/images/burette.jpg 
*Nog 'n artikel oor die gebruik van 'n Buret
See van Ochotsk

Die **See van Ochotsk** (Russies: Охо́тское мо́ре, *Ochotskoje more*, [ɐˈxotskəɪ ˈmorʲɪ]; Japannees: オホーツク海, *Ohōtsuku-kai*) is 'n see van die westelike Stille Oseaan. Dit lê tussen die Kamtsjatka-skiereiland in die ooste, die Koeril-eilande in die suidooste, die Japanse eiland Hokkaido in die verre suide, die eiland Sachalin in die weste en ’n lang stuk Oos-Siberiese kus (onder andere die Sjantar-eilande) in die weste en noorde. Dit is genoem na Ochotsk, die eerste Russiese nedersetting in die Russiese Verre-Ooste.

## Geografie 
[duimnael|links|Shiretoko Nasionale Park aan die on See van Ochotsk-kus van [Hokkaido, Japan]]
[duimnael|links|Suilebasalt naby Kaap Stolbtsjati op die Koerile-eiland Koenasjir, [Rusland]]
Die See van Ochotsk beslaan 1&nbsp;583&nbsp;000&nbsp;km², met ’n gemiddelde diepte van 859 meter. Die maksimum diepte is 3&nbsp;372 meter. Dit is aan albei kante van Sachalin verbind aan die See van Japan.

In die winter is dit moeilik of selfs onmoontlik om op die see te vaar weens die vorming van ys: die groot hoeveelhede vars water van die Amoer-rivier verlaag die soutinhoud van die see en verhoog so die vriespunt daarvan.

Met die uitsondering van Hokkaido word die see omring deur Russiese grondgebied en dit word dus gewoonlik beskou as onder Russiese jurisdiksie.

## Eilande 
Van die eilande wat die See van Ochotsk omring, soos Hokkaidō en Sachalin, is baie groot. Die meeste eilande in die see is óf kuseilande óf hulle behoort tot die Koeril-eilandgroep. Ion-eiland is die enigste een wat op die oopsee lê. Die meeste van die eiland is onbewoon, met kolonies robbe en seevoëls.

## Naam 
Die Russiese seevaarders wat die see vanaf die 17de eeu bevaar het, het oorspronklik geen vaste naam vir die see gehad nie. Die see is soms *Damskojesee* (*Damskoje more*) en soms *Kamtsjatkasee* (*Kamtsjatskoje more*) genoem. Later is dit die *See van Ochotsk* genoem. Die Japanners het histories hulle eie naam vir die see gehad: *Hokkai* (北海) wat "Noordsee" beteken. Omdat dié naam egter nou vir die Noordsee in Europa gebruik word, is dit vervang met *Ohōtsuku-kai* (オホーツク海), wat 'n transliterasie is van die Russiese benaming vir die see.

## Verwysings 
## Eksterne skakels
Jermak

**Jermak** of **Jermak Timofejewitsj** (Russies: Ермак Тимофеевич) (gebore tussen 1532 en 1542 – 5 of 6 Augustus 1585) was ’n Kosak-leier, Russiese volksheld en ontdekkingsreisiger in Siberië. Sy verkenning van Siberië was die begin van Rusland se verowering van die streek.  ("Timofejewitsj" was sy patroniem, of vadersnaam, en nie sy van nie. Sy van, as hy een gehad het, is onbekend.)

[duimnael|links|300px|*Die Verowering van Siberië deur Jermak Timofejewitsj*, deur [Wasili Soerikof]]
In omstreeks 1577 het die Stroganof-familie van handelaars wat die Oeralstreek gekolonialiseer het, Jermak gevra om hul land teen khan Koetsjoem van die Siberiese Khanaat te beskerm. Jermak het Siberië in 1581 met 1&nbsp;636 man binnegetrek, al met die Tagil- en Toera-rivier langs.

Die volgende jaar het hulle Isker, Koetsjoem se tuiste, verower. Koetsjoem het na die steppe gevlug en sy gebied aan Jermak afgestaan. Dié het Siberië volgens die destydse tradisie aan tsaar Iwan die Verskriklike oorhandig en so die guns van die tsaar gewen.

In 1585 het Koetsjoem Jermak skielik in die middel van die nag aangeval en die meeste van sy mense vermoor. Jermak is gewond en het probeer om oor die Wagai-rivier te swem, maar het verdrink.

Rusland moes heeltemal uit Siberië onttrek, maar danksy Jermak se verkenning van die riviere het hulle die hele gebied ’n paar jaar later terugverower.

## Verwysings 
: *Hierdie artikel is merendeels vertaal vanaf die Engelse Wikipedia-artikel :en:Yermak Timofeyevich*

## Sien ook 
* Ontdekkingsreisigers in Siberië
* Geskiedenis van Siberië
Pipet

'n **Pipet** is 'n stuk laboratoriumglasware wat gebruik word om vloeistowwe tussen houers oor te dra.  Dit bestaan tipies uit 'n glasbuis wat met 'n nou tuit aan die kant en 'n verwyding hoër op in die buis.

## Soorte pipette 
duimnael|links|Weggooibare pipette
As daar 'n skaal op die pipet aangebring word, word daar van 'n maatpipet gepraat.  'n Pipet wat slegs 'n enkele merk daarop aangebring het om 'n gedefinieerde volume aan te dui, word 'n volumetriese pipet genoem.  Beide bogenoemde pipetsoorte word geyk vir 'n vloeistoftemperatuur van 20&nbsp;°C.  'n Pasteurpipet bestaan tipies uit 'n glasbuisie van ongeveer 5&nbsp;mm deursnee met 'n vernoude tuit aan die onderkant en 'n rubbersuiertjie aan die ander kant.  Hierdie pipette word tipies gebruik om vloeistowwe drupsgewys toe te dien (medisynedruppertjies soos dié wat gebruik word vir oordruppels is Pasteurpipette).  Weggooibare weergawes van die pasteurpipet is ook kommersieel beskikbaar vir gebruik in mediese voorbereidings.
Oeralgebergte

duimnael|Die Oeralgebergte

Die **Oeralgebergte** of kortweg **Oeral** (Russies: Ура́льские го́ры; *Oeralskije gori*) is ’n bergreeks wat rofweg noord-suid deur Wes-Rusland loop. Dit word gewoonlik beskou as die natuurlike grens tussen Europa en Asië, maar ook as die westelike grens van Siberië.

Die bergreeks strek 2&nbsp;498&nbsp;km van die Kazachse steppe al langs die noordelike grens van Kazachstan tot by die kus van die Noordelike Yssee, maar is met 'n gemiddeld van sowat 50 km betreklik smal. Die eilande Waigatsj en Nowaja Zemlja vorm ’n verlenging van die reeks. Die hoogste punt is Berg Narodnaja (1&nbsp;895&nbsp;m).

Erosie het ’n aansienlike rykdom aan minerale, edelstene en halfedelstene in die Oeral ontbloot, onder andere ystererts, goud en platinum en edelstene soos malagiet, topaas en beril. Die geskiedenis van mynbou in die gebergte strek terug tot in die 17de eeu toe onder tsaar Pieter die Grote met die ontginning en verwerking van ystererts vir die wapenbedryf begin is. Die Maagdelike Komi-woude in die noorde word beskou as ’n wêrelderfenisgebied.

Die bergreeks word in vyf streke verdeel: die Suid-, Midde-, Noord-, Subarktiese en Arktiese Oeral. Veral die Suid- en Midde-Oeral is ryk aan mineraalskatte wat ook die basis vir die streek se industrialisering in die 20ste eeu gevorm het.

## Industriële hartland van Rusland 
duimnael|Uitsig oor 'n residensiële buurt van Magnitogorsk, met die bergpiek Koejantasj teen die agtergrond
Die Oeral het in die Sowjetunie tot een van die mees geïndustrialiseerde gebiede ontwikkel. 'n Nuwe nywerheidstad, Magnitogorsk, is tydens Josef Stalin se bewind vanaf 1929/1930 in 'n rekordtyd deur die Duitse argitek en stadsbeplanner Ernst May (1886−1970) nuut beplan en gebou - as die prototipe van 'n sosialistiese stad en stedelike fabriekskompleks waarin 'n plattelandse bevolking van boere in nywerheidswerkers omgeskep sou word.

Ná die Duitse inval in 1941 het 'n nuwe fase in die Oeral se ekonomiese ontsluiting begin met die grootskaalse verskuiwing van meer as 1&nbsp;300 nywerheidsaanlegte en honderdduisende mense uit die weste van Rusland en uit Oekraïne na die westelike voetheuwels van die Oeralgebergte. Die gebied met die grootste staal- en wapenbedryf ter wêreld was buite die bereik van die Duitse leër en lugmag, en gou kon die Sowjetunie se industriële kapasiteite verdriedubbel word. Die Oeral het die Rooi Leër van sowat veertig persent van sy militêre uitrusting voorsien. Geskiedkundiges beskou Stalin se besluit om nywerheidsaanlegte na die Oeralreeks te verskuif dan ook as een van die beslissende faktore wat bygedra tot die Sowjet-Russiese oorwinning in die oorlog teen Nazi-Duitsland.

## Eksterne skakel 
* Vyf dele van die Oeral

## Galery 

Lêer:Maksimovsky rock Chusovaya river.jpg|Die Tsjoesowaja-rivier in die Oeral.
Lêer:Polar Urals.jpg|Die Arktiese Oeral, in Workoeta, Komi.
Lêer:Gorskii 04428u.jpg|’n Myn in die Oeral, 1910.

## Verwysings
Siberiese Federale Distrik

Die **Siberiese Federale Distrik** (Russies: Сиби́рский федера́льный о́круг, *Sibirski federalni okroeg*) is een van die agt federale distrikte van Rusland. Dit bestaan uit 12 federale deelgebiede, wat almal in Asië geleë is. Die bevolking is 19&nbsp;256&nbsp;426, volgens die 2010-sensus.  Die huidige presidensiële afgevaardigde is Wiktor Tolokonski .

## Demografie 
### Federale deelgebiede 
## Eksterne skakels 
* Foto's van die Siberiese Federale Distrik

* 15px Hierdie artikel is vertaal uit die Engelse Wikipedia

## Verwysings
Lena

Die **Lenarivier** (Russies: Ле́на) is die mees oostelike rivier van die drie groot Siberiese riviere wat in die Noordelike Yssee vloei (die ander twee is die Ob- en die Jenisei). Dit is die 10de langste rivier in die wêreld en die grootste Russiese rivier waarvan die hele stroomgebied binne die landsgrense val.

## Geskiedenis 
duimnael|links|upright|Wladimir Lenin.
Die meeste navorsers glo die naam "Lena" kom van die plaaslike naam *Elyu-Ene* ("Groot Rivier").

In 1620–1623 het Russiese ontdekkingsreisigers onder Demid Pjanda met die Laer-Toengoeskarivier opgevaar en die Lena ontdek. In 1623 het Pjanda sowat 2&nbsp;400&nbsp;km van die rivier verken. Wasili Boegor en sy manne het die Lena in 1628 bereik terwyl hulle belasting in die vorm van pelse van die plaaslike bewoners ingevorder het en in 1632 het hulle Kirinsk gestig.

Baron Eduard von Toll het in 1885 ’n ekspedisie na die Lena-kom onderneem vir die Russiese Wetenskapakademie. Hulle het die kom en die talle sytakke van die Lena verken en daarna die Nieu-Siberiese Eilande en die Jana-rivier met sy sytakke.

Wladimir Iljitsj Oeljanof het sy kodenaam Lenin tydens die Russiese Rewolusie van 1917 van die Lenarivier geneem nadat hy na die Sentraal-Siberiese Plato verban is, en het dit later as sy van aangeneem.

## Beskrywing 
Die Lenarivier ontspring in die Baikalgebergte suid van die Sentraal-Siberiese Plato, 7&nbsp;km wes van die Baikalmeer, en vloei dan noordoos. Van Jakoetië af gaan dit die laelande binne en vloei noord, dan noordwes en eindelik weer noord tot in die Laptefsee, ’n deel van die Noordelike Yssee.

Die rivier is sowat 4&nbsp;472&nbsp;km lank en het ’n stroomgebied van sowat 2&nbsp;500&nbsp;000&nbsp;km².

## Verwysings 
* 
* 15px Hierdie artikel is vertaal uit die Engelse Wikipedia
SV Bad Rothenfelde

** SV Bad Rothenfelde** is 'n sokkerklub uit Bad Rothenfelde in die deelstaat Neder-Sakse in Duitsland.

Die klub is op 5 Maart 1927 gestig as 'n onderafdeling van *Sportverein Heidland* en het in 1931 onafhanklik geword. Tydens die Tweede Wêreldoorlog het die klubbedrywighede bykans tot stilstand gekom en in 1945 is die klub deur die Geallieerdes ontbind. In 1945 is die klub heropgerig in 'n gedwonge samesmelting met* Turn- und Schwimmverein Bad Rothenfelde* as *Turn- und Sportverein Bad Rothenfelde*. Die twee klubs het weer vanaf 1951 hulle eie gang gegaan.

Die klub het tot in 1970 sy tuiswedstryde by die Bad Rothenfelde soutwerke gespeel, waarna hy sy intrek by *Salinen-Sportpark* as tuisveld geneem het. Die toeskouerrekord is in 2004 opgestel, toe 2 200 toeskouers opgedaag het vir 'n wedstryd teen VfL Osnabrück om die Nedersakse-Pokal. Na 'n borgskap van *heristo AG* die klub in staat gestel het om 'n kunsveld op te rig, staan die tuisveld as *heristo-sportpark* bekend.

## Onlangse ligaposisionering 
## Eksterne skakels 
* Amptelike klubwerf
Tjoemen

:*Vir ’n artikel oor die oblast met dieselfde naam, sien Tjoemen-oblast.*

**Tjoemen** (Russies: Тюме́нь) is ’n stad in die Oeral- Federale Distrik in Rusland. Dit is 2&nbsp;144&nbsp;km oos van Moskou aan die Toera-rivier geleë. Dit is die hoofstad en grootste stad van die Tjoemen-oblast en het 634&nbsp;171 inwoners (2013).

Tjoemen was die eerste Russiese buitepos in Siberië en is in die 16de eeu gestig om Russiese uitbreiding in die streek te vergemaklik - vandaar sy bynaam "Moeder van Siberiese stede". Die dorp het vinnig gegroei van ’n militêre nedersetting tot ’n groot stad. Dit is vandag een van die belangrikste sake-, nywerheid- en vervoersentrums in Rusland en lê in ’n streek met groot olievelde wat van die grens met Kazachstan tot die Noordelike Yssee strek.

## Verwysings 
: *Hierdie artikel is merendeels vertaal vanaf die Engelse Wikipedia-artikel :en:Tyumen*

## Eksterne skakels 
* Stadsadministrasie
Guildford

**Guildford** (Engels: [ˈɡɪlfɘ(r)d]) is die graafskaphoofstad (Engels: *county town*) van Surrey wat in die suide van Engeland geleë is. Volgens die 2001-sensus het die stad 'n bevolking van 66&nbsp;773 gehad.

duimnael|links|Die Guildford-kasteel
Guildford lê in 'n vallei van die Weyrivier waar die rivier deur 'n kloof in die *North Downs* vloei. Die stad is ongeveer 45&nbsp;km van Londen af en deesdae is die suidwestelike hoek van die statistiese streek vir *Greater London*. Sedert die middeleeue het die hoofpad tussen Londen en Portsmouth deur hierdie kloof gegaan met die gevolg dat die stad een van Londen se verdedigingposte was en 'n kasteel is ook hier gebou. Gedurende die Victoriaanse tydperk, met die bou van die Londen–Portsmouth en die Reading–Ashford, Kent-spoorweë deur die kloof het Guildford 'n groot spoorwegaansluiting geword.

Guildford was een van die Engelse gasheerstede tydens beide die Vrouekrieketwêreldbeker 1993 en die Vrouerugbywêreldbeker 2010.

## Verwysings 
## Eksterne skakels 
*  
*  Amptelike webwerf
*
Barnaoel

**Barnaoel** (Russies: Барнау́л) is die hoofstad van die Altai-krai in Rusland. Dit is in die suidweste van die Siberiese Federale Distrik aan die Ob-rivier geleë. Dit het ongeveer 632&nbsp;848 inwoners (2014-sensus).

Barnaoel is die naaste groot stad aan die Altai-gebergte in die suide. Dit lê ook redelik naby aan Rusland se grense met Kazachstan, Mongolië en China.

## Geskiedenis 
Barnaoel was een van die eerste stede wat in Siberië gestig is. Die ligging is aanvanklik gekies weens die nabyheid van die mineraalryke Altai-gebergte asook ’n groot rivier. Teen die vroeë 19de eeu is 90% van Rusland se silwer in die Altai-streek vervaardig.

Teen die 20ste eeu het die stad gegroei tot een van die grootste handel- en kultuursentrums in die streek, veral ná die bou van ’n groot spoorlyn.

## Eksterne skakels 
* Barnaul.org Amptelike webtuiste
* Kaart van Barnaoel 

* 15px Hierdie artikel is vertaal uit die Engelse Wikipedia
Irkoetsk

:*Vir ’n artikel oor die oblast met dieselfde naam, sien Irkoetsk-oblast.*

**Irkoetsk** (Russies: Иркутск) is een van die grootste stede in Siberië en die hoofstad van die Irkoetsk-oblast. Dit is 5&nbsp;185&nbsp;km per spoorlyn van Moskou en het 'n bevolking van 612&nbsp;973 (2014-sensus).

## Geskiedenis 
duimnael|links|Irkoetsk vanuit die ruimte gesien
duimnael|links|Historiese versterkings in Irkoetsk se Argitektoniese en Etnografiese Museum Тальцы (Taltsi)

Irkoetsk het gegroei uit die winterkwartiere wat in 1652 deur Jakof Pochabof gestig is vir goudhandel en die insameling van belasting in die vorm van pelse (*jasak*) van die Boerjate.

Dit het in 1686 amptelike stadstatus van die Russiese regering gekry. Die eerste pad tussen Irkoetsk en Moskou, die Siberiese Pad (Сибирский Тракт; *Sibirski Trakt*), is in 1760 gebou. Die stad se ekonomie het baatgevind by dié pad en talle produkte wat voorheen van China ingevoer is, was vir die eerste keer vrylik beskikbaar, soos goud, diamante, pelse, hout, sy en tee.

In die 19de eeu is talle Russiese kunstenaars, offisiere en adellikes na Siberië verban en Irkoetsk het 'n groot sentrum geword vir die sosiale en intellektuele lewe van die bannelinge. 'n Groot deel van die stad se kulturele erfenis is van hulle afkomstig. Baie van die houthuise, wat met die hand versier is, vorm 'n skerp kontras met die standaard-Sowjetwoonstelblokke daar naby.

## Eksterne skakels 
* Flickr-foto's
* Reis na Irkoetsk
* Argitektuur in Irkoetsk
* Amptelike webtuiste  

* 15px Hierdie artikel is vertaal uit die Engelse Wikipedia
Kemerowo

:*Vir ’n artikel oor die oblast met dieselfde naam, sien Kemerowo-oblast.*

**Kemerowo** (Russies: Ке́мерово) is ’n nywerheidstad in Rusland. Dit is aan die Tom-rivier geleë, oosnoordoos van Nowosibirsk, en is die administratiewe hoofstad van die Kemerowo-oblast in die groot steenkool-mynboustreek van die Koeznetsk-kom. Dit word aan Noord-Rusland verbind met die Transsiberiese Spoorlyn. Die inwonertal is 544&nbsp;006 (2014-sensus).

## Geskiedenis 
Kemerowo is ’n samesmelting van verskeie ouer Russiese nedersettings, soos Werchotomsk-ostrog (gestig in 1657), Sjtsjeglowo (1701), Jewsejewo, Krasni Jar en Borowaja. In 1721 is steenkool in die gebied ontdek en die eerste steenkoolmyne is in 1907 begin. Teen 1917 het die bevolking van Sjtsjeglowo reeds tot sowat 4&nbsp;000 gegroei.

Die bou van ’n spoorlyn het bygedra tot die verdere ontwikkeling van die streek en in 1918 het Sjtsjeglowo stadstatus gekry. Dit word beskou as die stigtingsdatum van Kemerowo, destyds nog ’n klein dorpie, omdat dit toe deel van die Sjtsjeglowo-munisipaliteit geword het. In 1932 is Sjtsjeglowo herdoop tot Kemerowo en in 1943 het dit die hoofstad van die Kemerowo-oblast geword.

## Beelde 

Lêer:Center kemerovo.jpg
Lêer:Kemerovo Drama Theatre.jpg
Lêer:Kemerovo, Kemerovo Oblast, Russia - panoramio (1).jpg
Lêer:Kemerovo International Airport.jpg
Lêer:Kemerovo Soviet Square.jpg
Lêer:Kemerovo1.jpg
Lêer:Kemerovo Shopping Mall 1.jpg

## Verwysings 
: *Hierdie artikel is merendeels vertaal vanaf die Engelse Wikipedia-artikel :en:Kemerovo*

## Eksterne skakels 
* Webkamera
* Landskap van die Kemerowo-gebied
Die Dag van Ivan Denisowitsj

***Die Dag van Ivan Denisowitsj*** (Russies: Оди́н день Ива́на Дени́совича, ''Odin den' Ivana Denisovicha*, [ɐˈdʲin ˈdʲenʲ ɪˈvanə dʲɪˈnʲisəvʲɪtɕə]; in Engels vertaal as *One Day in the Life of Ivan Denisovich'') is 'n roman geskryf deur Aleksandr Solzhenitsyn. Dit is in November 1962 vir die eerste keer gepubliseer in die Sowjet-letterkundetydskrif Nowi Mir (Nuwe Wêreld). Dit speel af in 'n Sowjet-arbeidskamp in die 1950's en beskryf 'n enkele dag in die lewe van 'n gewone gevangene, Iwan Denisowitsj Sjoechof.

Solzhenitsyn (Denisowitsj in die verhaal) het eerstehandse ondervinding in die arbeidskampe, die Goelag, opgedoen nadat hy van 1945 tot 1953 'n gevangene was oor die skryf van 'n neerhalende opmerking in 'n brief aan 'n mede-offisier oor die verloop van die oorlog deur Josef Stalin.
Nowokoeznetsk

**Nowokoeznetsk** (Russies: Новокузнецк) is ’n stad in Kemerowo-oblast in Rusland met ’n inwonertal van 550&nbsp;213 (2014). Dit is sowat 3&nbsp;000&nbsp;km oos van Moskou geleë.

## Geskiedenis 
Die stad is in 1618 gestig deur die inwoners van Tomsk as ’n Kosak-fort aan die Tom-rivier en is aanvanklik **Koeznetsk** (Кузне́цк) genoem. Fjodor Dostojefski is in 1857 hier met sy eerste vrou, Maria Isajewa, getroud. Josef Stalin se vinnige industrialisasie van Rusland in die 1930's het die rustige dorp in ’n groot steenkoolmynbou- en nywerheidstad verander. Van 1931 tot 1932 was dit bekend as Nowokoeznetsk en van 1932 tot 1961 as **Stalinsk** (Ста́линск) ter ere van Stalin.

## Verwysings 
: *Hierdie artikel is merendeels vertaal vanaf die Engelse Wikipedia-artikel :en:Novokuznetsk*

## Eksterne skakels 
* Webtuiste van die stadsadministrasie (in Russies)