Maleise noodtoestand

[duimnael|[Avro Lincoln bomwerper A73-33 van No. 1 Eskader RAAF op 'n bombardementsending oor die Maleise oerwoud. Daar kan gesien word hoe twee 500 pond bomme uit die vliegtuig val.]]
Die **Maleise noodtoestand**, ook bekend as die **Anti-Britse Nasionale Bevrydingsoorlog** (1948–1960), was 'n guerrilla-oorlog wat in Brits Malaya geveg is tussen kommunistiese pro-onafhanklikheidsvegters van die Maleise Nasionale Bevrydingsleër (MNLA) en die militêre magte van die Federasie van Malaya, Britse Ryk en Statebond. Die kommuniste het geveg om onafhanklikheid vir Malaya van die Britse Ryk te verkry en om 'n kommunistiese staat te vestig, terwyl die Maleise Federasie en Statebondsmagte geveg het om kommunisme te bekamp en Britse ekonomiese en koloniale belange te beskerm. Die term "Noodtoestand" is deur die Britte gebruik ten einde die konflik te karakteriseer om te verhoed dat daar daarna verwys word as 'n oorlog, omdat versekeraars in Londen nie sou uitbetaal in gevalle van burgeroorloë nie.

Die oorlog het op 17 Junie 1948 begin, nadat Brittanje 'n noodtoestand in Malaya afgekondig het ná aanvalle op plantasies, wat wraakaanvalle was vir die moord op linkse aktiviste. Leier van die Maleise Kommunistiese Party (MCP) Chin Peng en sy bondgenote het in die oerwoude gevlug en die MNLA gestig om 'n oorlog vir nasionale bevryding teen Britse koloniale bewind te voer. Baie MNLA-vegters was veterane van die Malayan Peoples' Anti-Japanese Army (MPAJA), 'n kommunistiese guerrilla-mag wat voorheen deur die Britte opgelei, gewapen en befonds is om teen Japan te veg tydens die Tweede Wêreldoorlog. Die kommuniste het steun van baie burgerlikes gekry, hoofsaaklik dié van die Chinese gemeenskap. Die kommuniste se geloof in klasbewustheid, en beide etniese en geslagsgelykheid, het baie vroue en inheemse mense geïnspireer om by beide die MNLA en sy koverte-voorsieningsnetwerk die Min Yuen aan te sluit. Daarbenewens het honderde voormalige Japannese soldate by die MNLA aangesluit. Nadat die MNLA 'n reeks oerwoudbasisse gestig het, het die Britse koloniale polisie en militêre installasies begin toeslaan. Myne, plantasies en treine is deur die MNLA aangeval om onafhanklikheid vir Malaya te verkry deur die Britse besetting bankrot te maak.

Die Britte het probeer om die MNLA uit te honger deur gebruik te maak van verskroeideaardebeleid deur voedselrantsoenering, vee dood te maak, en lugbespuiting van die onkruiddoder Agent Orange. Britse pogings om die kommuniste te verslaan het buitegeregtelike moorde op ongewapende dorpenaars ingesluit, in stryd met die Geneefse Konvensies. Die mees berugte voorbeeld is die Batang Kali-slagting, waarna die pers verwys het as "Brittanje se My Lai". Terwyl die frase dikwels in die Britse pers gebruik is, het die geleerde Matthew Hughes in die joernaal *Small Wars & Insurgencies* daarop gewys dat in terme van die aantal gedood die bloedbad by Batang Kali nie van 'n vergelykbare omvang is as die een by Mỹ Lai.. }} Die Briggs-plan het met geweld tussen 400 000 en 1 000 000 burgerlikes na konsentrasiekampe genaamd "Nuwe dorpe" verskuif. Baie Orang Asli inheemse gemeenskappe is ook geteiken vir internering omdat die Britte geglo het dat hulle die kommuniste ondersteun.

## Verwysings