open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Nelson Freire

**Nelson Freire** (18 Oktober 1944 – 1 November 2021) was 'n Brasiliaanse klassieke pianis.

Freire het op die ouderdom van slegs drie jaar begin klavier speel. Hy het uit sy geheue stukke bespeel wat sy ouer suster, Nelma, oomblikke vantevore gespeel het. 

Sy onderwysers in Brasilië was Lucia Branco, 'n voormalige student van Arthur de Greef ('n leerling van Liszt) en haar assistent Nise Obino. Freire het vir sy eerste openbare uitvoering op die leeftyd van vier jaar

Oor die algemeen neig Freire daarna om die kalklig, publisiteit en onderhoude te vermy. Freire het egter in 2011, ter ondersteuning van die musikante van die OSB, onttrek van 'n geskeduleerde optrede saam met die *Orquestra Sinfônica Brasileira* (OSB) en die dirigent Roberto Minczuk, na die afdanking van omtrent drie dosyn OSB musikante deur Minczuk.

## Opnames
Freire het vir Sony/CBS, Teldec, Philips, en Deutsche Grammophon opnames gemaak. Hy het Liszt se Klavierconcertos saam met die Dresden Filharmoniese Orkes onder Michel Plasson vir die *Berlin Classics* plate-etiket opgeneem. Freire het op kommersiële vlak saam met Martha Argerich opnames gemaak, saam met wie hy 'n lang assosiasie en vriendskap deel. wat die 2007 *Classic FM* en *Gramophone* toekenning in die Plaat van die Jaar en Concerto kategorieë gewen het, asook CD's gewy aan die Beethoven sonates, Chopin, en Debussy.

## Verwysings
## Eksterne skakels
* Amptelike webwerf van Nelson Freire
* Nelson Freire biografie by Decca Classics
* *Columbia Artists Management Inc* agentskapbiografie van Nelson Freire
* "Nelson Freire cancela concertos com a Orquestra Sinfônica Brasileira".  Globo.com, 4 April 2011
* Video van Freire wat Schumann se Klavierconcerto speel
Nikephoros III Botaneiates

**Nikephoros III Botaneiates** (Grieks: Νικηφόρος Βοτανειάτης, omstreeks 1002 tot 10 Desember 1081) was van 1078 tot 1081 keiser van die Bisantynse Ryk. Hy het tydens die bewind van Konstantyn X ’n generaal geword en het Isak I Komnenos gesteun in sy suksesvolle oorname van die troon. In 1078 het hy teen keiser Michael VII in opstand gekom en die troon met die hulp van die Seldjoekse Turke vir homself opgeëis. Michael VII het ten gunste van Nikephoros III geabdikeer. 

## Bewind
Nikephoross se administrasie het hom nie baie ondersteuners besorg nie, omdat sy gunstelingamptenare baie van die ouer aristokrate vervreem het en nie die verdere devaluasie van die geldeenheid kon keer nie.

Talle opstande het Nikephoros feitlik onmiddellik in die gesig gestaar. Benewens die ontevredenheid van die aristokrasie, het verskeie Armeense prinse in Klein-Asië hul onafhanklikheid probeer terugkry. ’n Konflik in Thracië is ook met moeite onderdruk. Nikephoros het daarna al hoe afhankliker geword van die steun van Alexios Komnenos, wat twee opstande, in die Balkan en Anatolië, onderdruk het.

Alexios het baie soldate onder sy bevel gehad om ’n dreigende Normandiese inval af te weer en die Doukas-faksie, onder Johannes Doukas, het saamgesweer om Nikephoros se bewind omver te werp en hom met Alexios te vervang. Sonder enige steun moes Nikephoros van die troon a

## Verwysings
## Bronne
* 
* 
* 
* 
* 
*15px Hierdie artikel is vertaal uit die Engelse Wikipedia
Johannes II Komnenos

**Johannes II Komnenos** of **Comnenus** (Grieks: Ίωάννης&nbsp;Βʹ Κομνηνός; 13 September 1087 - 8 April 1143) was van 1118 tot 1143 keiser van die Bisantynse Ryk. Hy was ook bekend as "Johannes die Mooie" of "Johannes die Goeie" (*Kaloïōannēs*).

## Opvolging
Johannes was die seun van keiser Alexios&nbsp;I Komnenos en Irene Doukaina en die tweede heerser wat regeer het tydens die Komnenos-herstel van Bisantium. 

Alexios I se laaste jare was vol kommer oor sy opvolging. Hoewel hy Johannes in 1092 op vyfjarige ouderdom as medekeiser aangestel het, wou sy vrou, Irene Doukaina, hê hy moes die opvolging verander ten gunste van hulle dogter Anna en Anna se man, Nikephoros Bryennios die jongere. Bryennios het die titel "kaisar" gekry, asook die nuwe titel "panhypersebastos" ("geëer bo almal"). Net voor sy pa se dood het Johannes hom egter gevestig as die opvolger, en hy het min weerstand van Bryennios gekry. 

Binne ’n jaar van sy opvolging het ’n sameswering om sy bewind oor te neem aan die lig gekom wat die vinger na sy ma en suster gewys het. ’n Gebrek aan simpatie van Bryennios se kant af was blykbaar die rede dat die sameswering misluk het. Irene het in ’n klooster gaan aftree en Anna het uit die openbare oog getree. Bryennios het egter op goeie voet met sy swaer gebly. 

## Bewind
thumb|306px|Johannes II (links) in beheer van die Beleg van Shaizar terwyl sy Kruistogbondgenote sit en niks doen nie (Franse manuskrip, 1338).

Johannes was ’n vroom en toegewyde keiser wat vasbeslote was om die skade wat sy ryk gely het ná die Slag van Manzikert ’n halfeeu vroeër ongedaan te maak.

Hy word beskou as die beste Komnenos-keiser. Tydens sy bewind van 25 jaar het hy bondgenote gesluit met die Heilige Romeinse Ryk in die weste, het hy die Petjenege, Hongare en Serwiërs in die Balkan verslaan en persoonlik veldtogte gelei teen die Seldjoekse Turke in Klein-Asië. Johannes se veldtog het die magsewewig in die ooste grootliks verander en die Turke op die verdediging gestuur. Hy het ook baie Bisantynse dorpe, forte en stede dwarsoor Anatolië herstel. In die suidooste het hy Bisantynse beheer uitgebrei. In ’n poging om die Bisantynse ideaal te demonstreer dat die keiser die rol van leier van die Christelike wêreld speel, het Johannes die Moslemse Sirië inmarsjeer vooraan die gesamentlike magte van Bisantium en die Kruistogstate; sy ywer is egter gesmoor deur die ontwykendheid van sy Kruistogbondgenote en hulle onwilligheid om saam met sy magte te veg.

Onder Johannes het die ryk se bevolking weer aangegroei tot sowat 10&nbsp;miljoen. Sy bewind is nie naastenby so goed geboekstaaf as dié van sy vader of sy seun, Manuel I, nie. Daar is veral min bekend oor sy binnelandse beleide en bewind.

## Verwysings
## Bronne
* Angold, Michael, (1984) *The Byzantine Empire 1025–1204, a political history*, Longman. 
* 
* Choniates, Niketas, critical edition and translation by 
* 
* Norwich, John J. *Byzantium; Vol. 3: The Decline and Fall*.  Viking, 1995 
*15px Hierdie artikel is vertaal uit die Engelse Wikipedia
Takako Nishizaki

**Takako Nishizaki** Brons Bauhinia Ster (gebore op 14 April 1944) is 'n Japannese violis.  Sy was die eerste student om op die ouderdom van slegs nege jaar die *Suzuki Methode* kursus te voltooi.

## Biografie
Nishizaki het in 1962 van Japan na die VSA getrek. Sy het aanvanklik onder Broadus Erle by Yale-universiteit studeer, en later onder Joseph Fuchs by Juilliard. In 1964 was sy die naaswenner in die Leventritt-kompetisie waarin Itzhak Perlman eersteprys gewen het. In 1966 is Juilliard se Fritz Kreisler-beurs aan haar toegeken.

In 1969 het sy die eerste prys gewen tydens die Juilliard Concerto-kompetisie met die speel van Mozart se Sinfonia Concertante saam met die violis Nobuko Imai. Sommige van Nishizaki se opnames met die Slowaakse Filharmoniese Orkes onder die Chicago Simfonieorkes se Kenneth Jean by Naxos van bekende vioolconcertos word hoog aangeprys deur *The Penguin Guide to Recorded Classical Music*. Sy het saam met pianiste soos András Schiff, Jenő Jandó en Michael Ponti gespeel en opnames gemaak en het in 'n aantal stukke vir kamermusiek gespeel.

Nishizaki is getroud met die eienaar van die Naxos etiket, Klaus Heymann, en gee klasse in viool in Hongkong, waar die *Brons Bauhinia Ster* in 2003 aan haar toegeken is vir haar werk wat betref klassieke musiek en liefdadigheid.

## Diskografie
Daar is reeds meer as 'n miljoen plate van Nishizaki se opnames van Vivaldi se *"Vier Seisoene"* verkoop.

## Verwysings
## Eksterne skakels
* Resensies van Takako Nishizaki se uitvoerings
* Nishizaki Diskografie
Stephen Fry (dubbelsinnig)

**Stephen Fry** kan verwys na:

* Stephen Fry (krieketspeler) (1900–1979), Engelse krieketspeler
* Stephen Fry (rugbyspeler) (1924–2002), Springbokrugbyspeler en Suid-Afrika se drie-en-twintigste Springbokkaptein.
* Stephen Fry (akteur)  (gebore 1957) Britse akteur, komediant en skrywer.
* Stephen Fry, die aardwetenskaplike wat die konsep van uiters-prominente pieke ontwikkel het, in die state van Washington, VSA, in die 1980s
Karl-Heinz Zimmer

duimnael|regs|Karl-Heinz Zimmer in 1976
**Karl-Heinz Zimmer** (1 Januarie 1937 - 4 September 2019) was 'n Duitse politikus. Van 1996 tot 1997 was hy opperburgemeester van Kiel.

## Lewe 
Na sy studies aan die Kiel Hebbelschule, het Zimmer Reg studeer by die Christian-Albrechts-Universiteit van Kiel. Vanaf 1969 werk hy as administratiewe advokaat vir die staat Sleeswyk-Holstein, en in 1979 word hy voltyds stadsraadslid in Kiel. Vanaf 1994 was hy burgemeester. Na die verkiesing van Otto Kellings in 1996 tot die verkiesing van Norbert Gansel in 1997 was Zimmer voorlopig die opperburgemeester van Kiel.

Hy was van 2000 tot 2012 voorsitter van die Nasionale Vereniging van die Volksbundes Deutsche Kriegsgräberfürsorge.

## Verwysings 
## Eksterne skakels 
* Karl-Heinz Zimmer op die webwerf van die stad Kiel
Ruimteverdrag

400px|regs|duimnael|Ruimteverdrag van 1967
Die **Ruimteverdrag**, amptelik die verdrag oor die beginsels waaraan die aktiwiteite van die staat onderworpe is in die verkenning en gebruik van die buitenste ruimte, insluitend die Maan en ander hemelliggame, is 'n verdrag wat die basis vorm vir die internasionale ruimtereg. Die verdrag is op 19 Desember 1966 in terme van 'n resolusie deur die Algemene Vergadering van die Verenigde Nasies aanvaar. 

Dit is daarna op 22 Januarie 1967 vir ondertekening in Londen, Moskou en Washington DC geopen en het op 10 Oktober 1967 in werking getree. Op 23 Mei 2025 is die verdrag deur 117 lande geratifiseer en deur nog 26 lande onderteken.

In 1979 is die Maanverdrag onderteken, wat bedoel was as 'n uitbreiding van die Ruimteverdrag, maar omdat hierdie verdrag slegs deur 16 lande bekragtig is, waarvan nie een 'n onafhanklike ruimtevaarende nasie was nie, is dit in die praktyk 'n dooie verdrag.

## Belangrike punte uit die verdrag 
* Ruimteverkenning en -gebruik sal uitgevoer word tot voordeel van alle state en die ruimte moet beskou word as 'n hulpbron vir die hele mensdom.

* Die ruimte is vry om te verken en te gebruik vir elke staat.

* Daar kan geen soewereiniteit ten opsigte van die ruimte of hemelliggame geëis word nie.

* State sal nie kernwapens en ander massavernietigingswapens in 'n wentelbaan plaas nie, dit op hemelliggame plaas of op enige ander manier in die ruimte stationeer nie.

* Die maan en ander hemelliggame word uitsluitlik vir vreedsame doeleindes gebruik.

* Ruimtevaarders sal as gesante van die mensdom beskou word.

* State is verantwoordelik vir ruimteaktiwiteite wat deur regeringsinstansies en private instellings uitgevoer word.

* State is verantwoordelik vir skade veroorsaak deur 'n ruimtetuig wat deur hulle gebou is.

* Skadelike besoedeling van die ruimte en hemelliggame moet vermy word.

## Verwysings 
## Eksterne skakel
* Treaty on Principles Governing the Activities of States in the Exploration and Use of Outer Space, including the Moon and Other Celestial Bodies
F.I.J. van Rensburg

**Francois Izak Janse van Rensburg** (1922 - 2015) was 'n akademikus en literêre kritikus. Van Rensburg was aanvanklik dosent aan die Universiteit van die Oranje-Vrystaat, waarna hy hoogleraar en hoof van die departement Afrikaans en Nederlands aan die Randse Afrikaanse Universiteit geword het. Hy het 'n reeks literêre artikels en opstelle gepubliseer.

Agtien van sy populêr letterkundige opstelle wat van 1961 tot 1962 in *Die Taalgenoot* verskyn het, is gebundel in *Die smal baan* (1963). Sy doktorale proefskrif, ''Skering en inslag: 'n stilistiese analise van "Ballade van die bose"*, is in 1969 gepubliseer. In 1963 het hy ook ’n monografie oor die skrywer Uys Krige geskryf.

Van Rensburg het heelparty kritiese opstelle in die letterkundige tydskrif *Standpunte* gepubliseer. In 1975 het hy twee boeke oor N.P. van Wyk Louw se werk met die titels *Sublieme ambag en Swewende ewewig* gepubliseer. In letterkundige kringe is Van Rensburg bekend vir sy lang polemiek met die akademikus, literêre kritikus en skrywer Hendrik van der Merwe Scholtz oor beginsels in die literêre kritiek soos Scholtz en Hellinga dit in *Kreatiewe analise van taalgebruik* (1955) uiteengesit het.

Onder Van Rensburg se redaksie het ook *Oor skrywers en boeke* (1982) en *Oopgelate kring* (1982) verskyn.

## Bronnelys 
**Wêreldspektrum'', 1982, , volume 28, bl. 21, 22
Cannes-rolprentfees 1974

Die **27ste Cannes-rolprentfees** is van 9-24 Mei 1974 in Cannes, Frankryk, gehou. Die Palme d'Or is toegeken aan *The Conversation* deur Francis Ford Coppola.

Die fees is geopen met *Amarcord* deur Federico Fellini en afgesluit met *S*P*Y*S* deur Irvin Kershner. Die Franse rolprentmaker en skrywer René Clair was die president van die jurie.

## Pryse 
duimnael|140px|Francis Ford Coppola, wenner van die Palme d'Or.
duimnael|140px|Jack Nicholson, beste akteur.
Van die mense en prente wat in 1974 pryse ontvang het, is:

*Palme d'Or: *The Conversation* deur Francis Ford Coppola
*Spesiale jurieprys: *Arabian Nights* (*Il fiore delle Mille e una notte*) deur Pier Paolo Pasolini
*Beste draaiboek: Hal Barwood, Matthew Robbins en Steven Spielberg vir *The Sugarland Express*
*Beste akteur: Jack Nicholson vir *The Last Detail* en Charles Boyer vir *Stavisky*
*Beste aktrise: Marie-José Nat vir *Violins at the Ball* (*Les violons du bal*)

**Kortprente**
*Palme d'Or: *Ostrov* deur Fyodor Khitruk
*Jurieprys: *Hunger* deur Peter Foldes

## Verwysings 
## Eksterne skakels 
* Fees se amptelike webtuiste
* 15px Hierdie artikel is vertaal uit die Engelse Wikipedia
Alexios IV Angelos

**Alexios IV Angelos** (Grieks: Αλέξιος Δ' Άγγελος; omstreeks 1182 - 8 Februarie 1204) was van Augustus 1203 tot Januarie 1204 keiser van die Bisantynse Ryk. Hy was die seun van keiser Isak II en die opvolger van sy oom, Alexios III Angelos.

## Prins in bannelingskap
Die jong Alexios is in 1195 gevange geneem toe sy oom, Alexios III, sy pa, Isak II, se bewind omverwerp. In 1201 het Alexios na die Heilige Romeinse Ryk ontsnap. Hier het hy die soldate wat vir die Vierde Kruistog bymekaargekom het, se hulp gevra om sy oom van die troon te sit en Alexios te help om keiser te word. Hy het beloof om die kerkskeuring tussen die ooste en die weste te beëindig, vir die Kruisvaarders se vervoer na Egipte te betaal en militêre steun te verskaf.

Die Kruisvaarders het hul bestemming van Egipte na Konstantinopel verander en in Junie 1203 daar aangekom. Hulle het Alexios IV tot keiser verklaar. Alexios III het met soveel goud as wat hy kon bymekaarmaak, in ’n boot na Thracië gevlug. Isak II, swak ná agt jaar in aanhouding, is ook as keiser herstel met Alexios IV in beheer.

## Bewind
Alexios IV kon nie sy beloftes aan die Kruisvaarders nakom nie omdat hy blykbaar nie besef het hoe die ryk die vorige 50 jaar finansieel agteruitgegaan het nie. Die vyandelikheid tussen die Kruisvaarders en die inwoners van Konstantinopel het al hoe verder versleg. Intussen het Alexios baie ongewild geraak onder die inwoners. Begin Januarie 1204 het Alexios IV wraak teen die Kruisvaarders probeer neem deur 17 skepe met ontvlambare materiaal aan die brand te laat steek en dit teen die Venesiese skepe te laat bots, maar sy poging het misluk.

Einde Januarie het die inwoners van Konstantinopel in opstand begin kom en probeer om ’n ander keiser te kies. Alexios IV het probeer om met die Kruisvaarders te versoen en het sy amptenaar Alexios Doukas *Mourtzouphlos* aangestel om hul steun te werf. Alexios Doukas het Alexios IV en sy pa egter op die nag van 17 op 18 Januarie 1204 gevange geneem. Isak II is kort daarna dood en Alexios IV is op 8 Februarie verwurg. Alexios Doukas is tot keiser Alexios V verklaar. 

## Verwysings 
*15px Hierdie artikel is vertaal uit die Engelse Wikipedia
Sonde

Die teologiese begrip van **sonde** verwys na 'n skeuring tussen God en mens. Die skeuring word as gevolg van etiese en morele wangedrag teweeggebring. 

In verskillende godsdienste is sonde 'n ernstige of minder ernstige daad teen die moraliteit van die godsdiens. Die term impliseer 'n verwydering van en belediging van God, wat algemeen in geglo word as die "hoogste goeie". Die term word meestal in Judaïsme, Christendom en Islam gebruik, maar nie in godsdienste soos Boeddhisme en in geloofstelsels waar daar geen persoonlike godheid is nie. Sonde is dikwels nou verweef met die godsdienstige betekenis van skuld.

## Sien ook 
* Goed en kwaad
* Tien Gebooie

## Eksterne skakels
Isak II Angelos

**Isak II Angelos** (Grieks: Ἰσαάκιος Β’ Ἄγγελος, *Isaakios II Angelos*; September 1156 - 25 Januarie 1204) was van 1185 tot 1195 keiser van die Bisantynse Ryk, en weer van 1203 tot 1204.

Sy pa, Andronikos Doukas Angelos, was ’n militêre leier in Klein-Asië wat getroud was met Euphrosyne Kastamonitissa. Andronikos was die seun van Konstantyn Angelos en Theodora Komnene, die jongste dogter van keiser Alexios I Komnenos en Irene Doukaina. Isak was dus lid van die uitgebreide Komnenos-familie.

## Opkoms
Tydens die kort bewind van Andronikos I Komnenos was Isak saam met sy pa en broers betrokke by ’n opstand, maar snaaks genoeg is hy nie gestraf nie en het hy in Konstantinopel gebly. Maar op 11 September 1185, terwyl Andronikos uitstedig was, het sy luitenant Stephen Hagiochristophorites Isak gearresteer. Andronikos was ’n bekwame leier, maar is gehaat weens sy wreedheid en sy pogings om die aristokrasie na sy pype te laat dans. Isak het Hagiochristophorites doodgemaak en in die Hagia Sophia gaan skuil. Hy het ’n beroep om hulp op die inwoners gedoen, en ’n opskudding het ontstaan wat gou deur die hele stad versprei het. Eindelik het Isak sy verpligtinge teenoor die Kruisvaarders nagekom.

In die volgende vyf jaar was daar aanhoudend oorloë teen Bulgarye, maar dit het min uitwerking gehad. Bisantium het in 1194 nog ’n groot nederlaag gely. Isak het Bulgarye die volgende jaar weer aangeval met Hongarye se hulp, maar Alexios Angelos, die keiser se ouer broer, het sy afwesigheid uit die kamp vanweë ’n jagekspedisie misbruik en homself tot keiser verklaar. Hy is geredelik deur die soldate erken as keiser Alexios III. Alexios het toe die veldtog gekanselleer. Isak is verblind en in Konstantinopel gevange gehou.

## Tweede bewind
Ná agt jaar van gevangenskap het Isak weer die troon bestyg ná die aankoms van die soldate van die Vierde Kruistog en Alexios III se vlugtog uit die hoofstad. Beide sy liggaam en gees was verswak ná sy aanhouding en sy seun, Alexios IV Angelos, het as monarg opgetree.

Alexios IV kon nie sy verpligtinge teenoor die Kruisvaarders nakom nie en dit het veroorsaak dat hy die steun van sy Kruistogbondgenote en sy onderdane verloor het. Einde Januarie 1204 het die invloedrye hofamptenaar Alexios Doukas *Mourtzouphlos* van die betogings in die hoofstad misbruik gemaak om Alexios IV gevange te neem en die troon as Alexios V oor te neem. Isak het gesterf, na bewering weens skok, en Alexios IV is op 28 of 29 Januarie verwurg.

## Verwysings
## Bronne
*
*Chisholm, Hugh, red. (1911), "Andronicus I", Encyclopædia Britannica, 1 (11de uitg.), Cambridge University Press, pp. 975–976
* 
*15px Hierdie artikel is vertaal uit die Engelse Wikipedia
Merano

**Merano** [meˈrano] (Duits: **Meran** [meˈraˑn], Ladinies: **Maran**) is die tweede grootste stedelike nedersetting - naas die hoofstad Bolzano/Bozen - in die Noord-Italiaanse provinsie Bolzano-Suid-Tirol, geleë by die samevloeiing van die Etsch- en Passer-riviere. Die bevolking, wat op 31 Oktober 2018 op 40&nbsp;832 beraam is, is in gelyke dele Duits- en Italiaanssprekend. Merano is aan die suidekant van die Alpe in 'n breë vallei geleë wat deur die rivier Etsch (Italiaans: *Adige*) gevorm is. Die Alpynse karakter van die omliggende landskap kontrasteer met die baie gematigde klimaat in die vallei waar die lente vroeër aanbreek as in ander dele van Suid-Tirol. Die streek is een van die grootste appelprodusente in Europa, en so oorheers appelbome met wit en ligroos bloeisels die landskap in die lente.

Merano, wat sedert die middel van die 19de eeu as hersteloord bekendheid verwerf het, het eeue lank as hoofstad van die graafskap Tirol gedien. In die historiese middestad het 'n groot verskeidenheid geboue uit die Middeleeue en die Belle Époque-tydperk bewaar gebly. Merano se Russies-Ortodokse kerk en geboue soos die *Villa Moskau* getuig van die stad se gewildheid by Europese adellikes in die vroeë 20ste eeu.

## Eksterne skakels 
;Toerisme
----
*  *suedtirol.info: Merano/Meran*
*  *Meraner Land*
Rosengarten

duimnael|Die Rosengarten-massief, met die pieke Tscheiner Spitze (2810 m, links) en Rotwand (2806 m, regs)
duimnael|Die ses Vajolet-torings, 'n rotsformasie in die sentrale gedeelte van die Rosengarten-massief, geleë in die Val de Fassa
Die **Rosengarten** (Italiaans: *Catinaccio*, Ladinies: *Ciadenac*) is 'n bergmassief wat deel uitmaak van die Dolomiete, 'n berggroep in die noorde van Italië, geleë tussen die Tierser- en Eggen-vallei in Suid-Tirol en die Fassa-vallei (*Val de Fassa*) in Trentino. Die massief, wat in die Natuurpark Schlern-Rosengarten (Italiaans: *Parco naturale dello Sciliar-Catinaccio*) geleë is, staan bekend vir sy rooskleurige voorkoms wat met die laaste sonstrale voor sononder tot die sogenaamde Alpegloei (Ladinies: *enrosadira*) lei.

## Verwysings
Alexios II Komnenos

**Alexios II Komnenos** of **Comnenus** (Grieks: Αλέξιος Β′ Κομνηνός, Alexios II Komnēnos; 10 September 1169 - Oktober 1183) was van 1180 tot 1183 keiser van die Bisantynse Ryk. Hy was die seun van Manuel I Komnenos en Maria van Antiogië.

Alexios II was verlof aan die negejarige Agnes van Frankryk, dogter van koning Lodewyk VII, maar hulle het skynbaar nooit getrou nie. 

## Bewind
Toe Manuel in 1180 dood is, het Maria, wat ’n non met die naam Xene geword het, volgens sommige bronne die regent geword omdat Alexios minderjarig was. Sy het haar jong seun van die mag uitgesluit en haar steun gegee aan Alexios die *protosebastos* (’n neef van Alexios II), wat volgens die algemene mening haar minnaar was. Aanhangers van die jong Alexios II het probeer om die keiserinmoeder teen te gaan; sy halfsuster, Maria, het ’n opstand in die strate van Konstantinopel aangestig.

Die opstand is op 2 Mei 1182 onderdruk, maar Andronikos Komnenos, ’n neef van Manuel I, het die wanorde uitgebuit om die troon te probeer oorneem. Hy het die hoofstad binnegegaan en die regering omvergewerp. Hy het toegelaat dat Alexios II gekroon word, maar was verantwoordelik vir die dood van die meeste van die jong keiser se werklike en moontlike aanhangers, insluitende sy ma en halfsuster, en het hom enige sê in openbare sake geweier.

Andronikos is hierna amptelik tot medekeiser verklaar en kort daarna, in Oktober 1183, het hy Alexios laat vermoor onder die voorwendsel dat ’n verdeelde bewind skadelik was vir die ryk. Tydens Alexios II se bewind is verskeie dele van Bisantium aan vyande soos die Seldjoekse Turke, Hongarye en Venesiërs afgestaan. 

## Bronne
* Harris, Jonathan, *Byzantium and the Crusades*, Bloomsbury, 2014. 
*Oxford Dictionary of Byzantium
*
*
*
*
*
*15px Hierdie artikel is vertaal uit die Engelse Wikipedia
Walther von der Vogelweide

duimnael|Walther von der Vogelweide (Groot Heidelbergse Liederemanuskrip, omstreeks 1300)
**Walther von der Vogelweide** (* omstreeks 1170, geboorteplek onbekend; † omstreeks 1230, moontlik in Würzburg) word as die voorste Duitssprekende lirikus van die Middeleeue beskou. Sy digkuns val in die Middelhoogduitse periode.

Historici het verskillende hipoteses oor Walther se geboorteplek ontwikkel. So is hy moontlik op 'n plaas met die naam *Vogelweidhof* in die Eisack-vallei naby Bozen (Bolzano), Suid-Tirol, gebore. Nogtans lyk Neder-Oostenryk 'n meer waarskynlike geboortestreek te wees. Walther is in 'n familie gebore wat by die sogenaamde laer diensadel gereken word. Hy het sy opleiding as digter in Oostenryk deur Reinmar die Oue (*Reinmar der Alte*) ontvang. Gedurende die regentskap van hertog Leopold V (1177−1194) en sy seun en opvolger Friedrich (1194−1198) het hy 'n bevoorregte posisie aan die Weense hof beklee. Hier het hy van sy mooiste natuur- en Minnesang-liedere gekomponeer en voorgedra wat deur hul lewendige uitdrukking van gevoelens, aantreklike onnoselheid en soms moedwillige guitigheid gekenmerk word.

Meer as 'n honderdtal tekste uit sy pen is oorgelewer. Die laaste lied, wat gedateer kan word, is die sogenaamde *Elegie*. Dit bevat 'n oproep gerig aan die ridderskap om deel te neem aan Friedrich II se kruistog van 1228/1229. Sodoende is die herfs van 1227 as ontstaantydperk bepaal. Navorsers neem aan dat hy kort daarna of omstreeks 1230 oorlede is aangesien geen lied oorgelewer is waarin die kruistog se suksesse besing word nie. Walther von der Vogelweide het sy laaste rusplek volgens oorlewering in die kruisgang van die Neumünster-kerk te Würzburg gevind.

## Biografiese bronne 
duimnael|links|upright=2.0|Die faktuur vir 'n pelsmantel, uitgereik in 1203, is die enigste historiese dokument waarin die digter genoem word
Ondanks sy bekendheid kom die enigste historiese dokumente, waarin na Walther verwys word, uit die pen van sy digterkollega's. 'n Enkele uitsondering is die opstelling van reiskoste, soos oorgelewer deur die Passause biskop Wolfger von Erla vir 12 November 1203, in Zeiselmauer, 'n nedersetting tussen Tulln en Klosterneuburg in die huidige Oostenryk:

Aan geestelikes uit die biskop se geledere is in hierdie tyd van die jaar - vroeg in November - pelsmantels beskikbaar gestel wat teen dieselfde prys of iets minder aangekoop is. Hieruit blyk dat Walther dieselfde soort klere kon dra soos die biskop se leidende medewerkers («amptenare») en dus ook dieselfde sosiale status beklee het.

## Eksterne skakels 
;Media
* ''YouTube.com: Walther von der Vogelweide (1170-1230) - Nû alrêst lebe ich mir werde (Palestinalied) - «Nou eers het ek begin om 'n waardige lewe te voer»''
Autostrada A90

class=skin-invert|120px
230px
**Autostrada A90**

**Rome**

----

----

class=skin-invert|250px

----

**Ligging in Italië**
class=skin-invert|250px

----

**Autostrada A90** (Italiaans, «Snelpad A90»), ook ***Autostrada del Grande Raccordo Anulare*** (kort: GRA, «Groot Kringpadverbinding») genoem, is 'n kringsnelpad om die Italiaanse hoofstad Rome met 'n lengte van 68,2 km. Dit is - in teenstelling met die meeste ander snelpaaie in Italië - oor sy hele lengte tolvry. Sedert 1999 word die snelpad amptelik A90 genoem (alhoewel straatborde steeds na die GRA verwys).

Rolprentliefhebbers verbind die A90 met een van die tonele in Federico Fellini se outobiografiese rolprent *Roma* van 1972 waarin 'n reuse verkeersopeenhoping tydens 'n hewige stortreën uitgebeeld word - net soos 'n galopperende perd tussen die motors op pad na Rome.

## Eksterne skakels 
;Media
* *YouTube.com: A90/E80 in Rome, September 2013*
Kunigunde van Bronckhorst

**Kunigunde van Bronckhorst** (1250 – 29 Maart 1299) was 'n Gelderse adellike. Sy was 'n dogter van Willem van Bronckhorst en Irmgard van Randerode.

Sy trou in 1270 met Otto II van Dale (1245–1282) *graaf van Dalen en heer van Diepenheim*. Hy was die seun van Hendrik II van Dale (gebore 1215) en Bertha van Bentheim (gebore 1210). Sy grootouers was Hendrik I van Dale en Regenwize *vrou van Diepenheim*. Daar bestaan 'n lys uit 1188 van die besittings van die familie. Dit betref veral besittings naby die Huis Dahl in die gemeentes Bork en Ottmarsbocholt in Wesfale, naby Ankum en Bersenbrück in Nedersakse, naby Huis Diepenheim in Twente en die graafskap Zutphen, en in Dodewaard, Tielerwaard, en Bommelerwaard

Uit hul huwelik word die volgende kinderes gebore:
* Bertrade van Dale (1270–1310). Sy trou in 1300 met Godfried van Borculo (1270), seun van Hendrik III van Borculo (1232–1288) en Agnes van Gelre en Zutphen (gebore 1235), dogter van graaf Otto II *de Lamme* van Gelre en Zutphen
* Bertha van Dale (1275–1350). Sy trou in 1300 met Steven van Zuylen (1275–1350) *heer van Zuylen, Westbroek en Anholt*, seun van Jan van Zuylen (1250).
** Dirk van Zuylen Anholt *heer van Zuylen, Westbroek en Anholt* (1310 – 15 Junie 1364)

## Stamboom 
## Verwysings
Bruce Donaldson

**Bruce Donaldson** (1948 - ) is 'n Australiese taalkundige, wat gespesialiseer het in die studie van Duits, Afrikaans en Nederlands. Hy het gepromoveer met 'n proefskrif oor die invloed van Engels op Afrikaans.

## Bron 
* https://www.dbnl.org/auteurs/auteur.php?id=dona001

## Werke 
* *Colloquial Afrikaans*, Routledge
* *Colloquial Dutch*, Routledge
* *Colloquial Dutch* *2* (met Gerda Bodegom), Routledge
* *Dutch: A Comprehensive Grammar*, Routledge
* *Dutch. A linguistic history of Holland and Belgium*, Martinus Nijhoff
* *A Dutch Vocabulary*, AE Press/Jacaranda Press
* *German: An Essential Grammar*, Routledge
* *The* *Influence of English on Afrikaans*, Serva Publishers/Academica
* *Mastering German Vocabulary*, Routledge
* *OpStap. Minicursus Afrikaans*, Coutinho
**A grammar of Afrikaans,* Mouton de Gruyter, Berlin
Aalten

**Aalten** is 'n dorp en munisipaliteit in die provinsie Gelderland in Nederland.

## Galery

Lêer:Aalten, de Sint Helenakerk in straatzicht RM6847 foto9 2015-08-23 15.17.jpg
Lêer:Aalten 015.JPG
Lêer:Aalten-station.JPG
Lêer:Prinsenstraat 4 Aalten.jpg

## Eksterne skakels 
*
Berg en Dal, Nederland

**Berg en Dal** is 'n dorp en munisipaliteit in die provinsie Gelderland in Nederland.

## Eksterne skakels 
*
Konrad von Würzburg

duimnael|250px|Portret van Konrad von Würzburg van die Kodeks Manesse (folio 383r).
**Konrad von Würzburg** (gebore op c. 1225, Würzburg; sterf op 31 Augustus 1287, Basel, Switserland was ‘n Middelhoogduitse digter wat gedurende die verval van die era van ridderlikheid gepoog het om die ideale van die Hoflike bestaan te onderhou.
Hy was van nederige afkoms, en het ‘n opeenvolging van beskermhere as professionele digter gedien. Hy het hom uiteindelik in Basel gevestig. Sy werke strek van liefdeslirieke en kort didaktiese gedigte (*Sprüche*) tot volskaalse epiese werke soos *Partonopier und Meliur* (Oor die Feetjie liefdestema) en *Der Trojanerkrieg* (Die Trojaanse Oorlog), welke ‘n relaas van die Trojaanse oorlog is. 

Hy is op sy beste in sy korter gedigte, die sekulêre romanse *Engelhart*, *Dasz Herzmaere* (Die Hart se Getye), en *Kaiser Otte mit dem Barte* (Keiser Otto met die Baard), en die godsdienstige legendes *Silvester*, *Alexius*, en *Pantaleon*.
Konrad se oorspronklikheid is een van vorm eerder as van inhoud. Hy het Gottfried von Strassburg, een van die meesters van die epiese Hoflike styl, as sy model geneem, en Gottfried se gestileerde tegnieke dikwels byna tot op die punt van oordrywing ontwikkel. In een van sy gedigte rym elke enkele lettergreep byvoorbeeld. Die ingewikkeldheid en eksplisiet-didaktiese karakter van sy poësie het aan hom die agting van sy tydgenote verleen. 

‘n Eeu later het die opkomende generasie van artieste-digters wat as die Meistersingers bekend gestaan het vir Konrad as een van die “twaalf ou meesters” van middeleeuse poësie geëer en hulle daarop beroep dat hulle die geestelike opvolgers daarvan was. 

## Werke 
* *Die goldene Schmiede* 
* *Der Welt Lohn*
* *Silvester*
* *Alexius*
* *Partonopier und Meliur* (*beruhend auf dem altfranzösischen Roman Partonopeus de Haus Blois*; Afrikaans: gebaseer op die ou Franse roman Partonopeus van Huis Blois)
* *Engelhard (Roman)* (*nur in einem Druck von 1573 überliefert, davon vier Exemplare erhalten*, Afrikaans: slegs in 'n druk van 1573 uitgegee, waarvan vier eksemplare bewaar is)
* *Pantaleon*
* *Klage der Kunst*
* *Konrad Axspitz*
* *Herzmäre*
* *Trojanerkrieg* (*einmalige Kombination der Argonautensage mit der homerischen Sage vom Trojanischen Krieg, unvollendet*; Afrikaans: eenmalige en unieke kombinasie van die Argonauts-sage met die Homeriese sage van die Trojaanse Oorlog, onvolledig )
* *Turnier von Nantes* (früher als *Turnier von Nantheiz*, galt lange Zeit als erstes Beispiel für umfangreiche Wappendichtung, wird heute eher als politischer Lobpreis angesehen; Afrikaans: Vroeër as *Nantheiz se Toernooi* voltooi, wat lank reeds as die eerste voorbeeld van omvangryke Wappendichtung beskou word. Die werk word vandag as blote politieke lofprysing beskou.)
* *Heinrich von Kempten* (früher als *Otte mit dem Barte*; Afrikaans: vroeër as *Otte mit dem Barte*)
* *Der Schwanritter*
* *Die Halbe Birne* (Autorenschaft Konrads umstritten; Afrikaans: Konrad se outeurskap hiervan is omstrede)

## Verwysings
## Notas
Bronckhorst

**Bronkchorst** is 'n munisipaliteit in die provinsie Gelderland in Nederland.
## Galery 

File:Bronkhorst, kapel RM34548 IMG 3927 2020-03-31 15.59.jpg|Bronkhorst, kapel
File:Hengelo, de Remigiuskerk RM21506 in straatzicht foto4 2015-08-20 15.52.jpg|Hengelo, kerk
File:Laag Keppel, de Nederlands Hervormde kerk GM1876wiki185 IMG 3436 2020-03-22 14.15.jpg|Laag Keppel, kerk
File:Halle, de Hervormde kerk GM1876wikinr68 IMG 1955 2018-04-06 13.59.jpg|Halle, kerk
File:Baak, de Sint-Martinuskerk RM34529 IMG 4817 2020-04-19 12.41.jpg|Baak, die Sint-Martinuskerk
File:Steenderen, de Bronkhorster Molen RM34543 IMG 5874 2020-06-01 09.33.jpg|Steenderen, windmeul: de Bronkhorster Molen
File:Wittebrink, de Wittebrinkse Molen RM40413 IMG 1946 2018-04-06 13.11.jpg|Wittebrink, windmeul: de Wittebrinkse Molen
File:Tussen Olburgen en Doesburg, het Zwarte Schaar bij inlaatwerk 4028 IMG 3943 2020-03-31 17.06.jpg|Tussen Olburgen en Doesburg, die Zwarte Schaar

## Eksterne skakels 
*
Buren

**Buren** is 'n stad en munisipaliteit in die provinsie Gelderland in Nederland.

## Demografie 
* Nederlanders: 92.9% 
* Afrikane: 0.7%
* Europeërs: 4.7%
* Arabiere: 0.5%
* Ander: 1.2%

## Verwysings 
## Eksterne skakels 
*
Druten

**Druten** is 'n dorp en munisipaliteit in die provinsie Gelderland in Nederland. Die dorp se kerk is ontwerp deur die argitek Pierre Cuypers en is een van die belangrikste besienswaardighede van die dorp.

## Eksterne skakels 
*
Rijnwaarden

thumb|Ligging van die voormalige Rijnwaarden-munisipaliteit

**Rijnwaarden** is 'n voormalige munisipaliteit in die provinsie Gelderland in Nederland. Die Ryn betree Nederland by hierdie voormalige munisipaliteit.

Op 1 Januarie 2018 is Rijnwaarden opgegaan in die munisipaliteit Zevenaar.
Attie du Plessis

**Adriaan Sarel du Plessis** (9 Maart 1944 – 1 September 2019) was 'n Suid-Afrikaanse sakeleier en voormalige direkteur van Sanlam. Hy was ook die broer van Barend du Plessis. 

Attie is in Boksburg gebore. Sy ouers is Jan-Hendrik en Martie du Plessis. Sy pa het by die spoorweë gewerk en het later 'n slaghuis gehad. Sy skoolloopbaan het hy aan die Laerskool Baanbreker en Hoërskool Voortrekker voltooi. Hy het verskeie grade en diplomas in die ekonomie aan die universiteite van Stellenbosch, Wits, UNISA en Harvard verwerf.

Hy het verskeie nie-uitvoerende poste beklee by onder andere ABSA, KWV, Punter Southall Group, Gencor, Sentrachem, Unisys, Nissan en Siemens.

Hy word oorleef deur sy vrou Barbara, twee dogters, Barbara en Adrè, sy seun Jan-Hendrik en vyf kleinkinders.

## Bron 
* *Sakeleier onthou vir sy rol in Vredesakkoord.* Rapport, 8 September 2019
Van Niekerk

**Van Niekerk** is 'n Afrikaanse van en kan na die volgende persone verwys:

* Abraham Adam Josef van Niekerk (1931–1994), Afrikaanse skrywer
* Anton van Niekerk (gebore 1953), Suid-Afrikaanse filosoof
* Barend van Niekerk (1939–1981), Suid-Afrikaanse prokureur en akademikus
* Betsie van Niekerk (gebore 1956), Afrikaanse digter en jeugverhaalskrywer
* Bill J. van Niekerk (1921–2001), Afrikaanse skrywer
* Camille van Niekerk, Amerikaanse sangeres
* Chris van Niekerk (1876–1966), Suid-Afrikaanse politikus
* Dane van Niekerk (gebore 1993), Suid-Afrikaanse krieketspeler
* Dolf van Niekerk (gebore 1929), Afrikaanse skrywer, digter en dramaturg
* Gerrit Jacobus van Niekerk (ca. 1840–1896), president van Stellaland
* Hanlie van Niekerk (ca. 1927–2005), Suid-Afrikaanse sangeres en aktrise
* I.R. van Niekerk, skuilnaam van die Afrikaanse skrywer P.J. Nienaber (1910–1995)
* Jacobus Carel Bender van Niekerk (1886–?), Afrikaanse dramaturg.
* Japie van Niekerk, Suid-Afrikaanse akteur
* Kraai van Niekerk, (gebore 1938), Suid-Afrikaanse politikus
* Krüger van Niekerk, Suid-Afrikaanse predikant (1938–2014)
* Leah van Niekerk, Suid-Afrikaanse sangeres en aktrise
* Louis van Niekerk (gebore 1935), Suid-Afrikaanse akteur en regisseur
* Louise van Niekerk, Afrikaanse skrywer van jeugverhale
* Lydia van Niekerk (1884–1929), Suid-Afrikaanse akademikus
* Marlene van Niekerk (gebore 1954), Afrikaanse skryfster en digter
* Martin van Niekerk (gebore 1989), Namibiese krieketspeler
* Zak van Niekerk (1978–2012), Afrikaanse sanger
* Wayde van Niekerk (gebore 1992), Suid-Afrikaanse atleet

## Ander gebruike 
* Hoërskool Chris van Niekerk
Du Plessis

**Du Plessis** is 'n Afrikaanse en Franse van en kan na die volgende persone verwys:

* Aletta du Plessis
* Alwyn du Plessis
* Andreas Petrus du Plessis (* 1934), Afr. skrywer
* Anize du Plessis
* Attie du Plessis
* Barend du Plessis
* Bismarck du Plessis
* Carel du Plessis
* Charl du Plessis (* 1977), pianis
* Clinton du Plessis
* Cor du Plessis
* Daniël du Plessis
* I.D. du Plessis
* Deon du Plessis
* Dirk du Plessis
* Dricus du Plessis
* Faf du Plessis
* Felix du Plessis
* Flooi du Plessis
* Franja du Plessis
* Hannah du Plessis
* Hans du Plessis
* Hendrik du Plessis
* Hendrik Jakob Rudolf du Plessis
* Hubert du Plessis
* Hugo du Plessis
* Izak David du Plessis
* Jaco du Plessis
* Jacobus du Plessis
* Jan du Plessis
* Jan Adriaan du Plessis
* Janet du Plessis
* Janie du Plessis
* Jannie du Plessis
* Jean Prieur du Plessis (Jan Bloukaas) (1999-2024), musikant
* Jean-Luc du Plessis
* Jeanne du Plessis, skrywersnaam van Johanna Aletta Smit
* John du Plessis
* Juanita du Plessis
* Judie du Plessis
* Karla du Plessis
* Kobus du Plessis
* Koos du Plessis
* Laurika du Plessis
* Louw du Plessis
* Louwrens du Plessis
* Martha du Plessis
* Morné du Plessis
* Phil du Plessis
* Philip du Plessis
* Pienkes du Plessis
* Pieter du Plessis
* Pieter Georg du Plessis
* Ruan Josh du Plessis
* Sarel du Plessis
* Sarel Jacobus du Plessis
* Susanna du Plessis
* Wicus du Plessis
* Willie du Plessis
* Zack du Plessis

## As voornaam 
* Johannes du Plessis Scholtz (1900–1990), Afrikaanse skrywer

## Ander gebruike 
* Sand du Plessis-teaterkompleks
* NG gemeente Du Plessis
* Hoërskool Sand du Plessis
* Otto du Plessis-pas
* Otto du Plessis-pad
Munisipaliteite van Val-de-Marne

300px|duimnael|regs|Ligging van Val-de-Marne in Frankryk.
**Val-de-Marne** (94) (IPA: val.də.maʁn) is 'n Franse département van die gewes Île-de-France wat vernoem is na die rivier Marne. Dit bestaan uit drie Arrondissements met 25 Kantons  (Frans *cantons*) en 47 **Munisipaliteite** (Frans *communes*) (data soos op 1 Januarie 2017).

*Sien ook: Kantons van Val-de-Marne*

right|Munisipaliteite deur arrondissements

## A 
## B 
## C 
## F 
## G 
## H 
## I 
## J 
## K 
## L 
## M 
## N 
## O 
## P 
## Q 
## R 
## S 
## T 
## V
Tipe 206-klas duikboot

Die **Tipe 206-klas duikboot** is 'n konvensionele diesel-elektriesaangedrewe duikboot van die Duitse Vloot. Dit is een van die kleinste duikbote en vir sy grootte, een van die suksesvolste aanvalsduikbote in die wêreld. Die eerste geslag verplaas net 459 ton water op die oppervlakte. Die eerste tipe 206 is in die vroeë 1970's in diens gestel nadat sewentien eenhede bestel is. Later is nog veertien duikbote afgelewer, hulle het as tipe 206A bekend gestaan. Twaalf van die eerste sewentien eenhede is die vroeë 1990's opgradeer na tipe 206A. 

Hierdie klas was ontwikkel om in vlak water te kan werk soos die Baltiese See tydens die Koue oorlog; hulle kan in water van slegs 20 m werk. Hulle rol is teenduikbootoperasies, lê van seemyne en verkenning. Teen die jaar 2000 was veertien eenhede van die duikbote nog in gebruik. Teen 2003 was twaalf nog in gebruik. Interessant genoeg was hulle gebruiksarea uitgebrei na die Atlantiese Oseaan en die Middellandse See. 

Vier van die duikbote is in 1998 deur Indonesië gekoop.

## Lys van duikbote in die klas 
**Notas:**
* *U21* het 'n interessante geskiedenis nadat dit uit diens gestel is: eerstens sou dit verkoop word aan Indonesië as *Cundamanik*. Hierdie plan het misluk en *U21* sou opgebreek word in Itzehoe, maar *Howaldtswerke-Deutsche Werft* het dit geteiken vir 'n maatskappymuseum in Kiel. Hierdie museum het egter nie tot stand gekom nie en *U21* is aan die stad Eckernförde geskenk en soontoe gesleep. Vir 'n kort tydperk was dit bedryf as toeriste-tegnologiemuseum maar as gevolg van plaaslike politiek is dit uiteindelik opgebreek.
* *U13*, *U14*, *U19* en *U20* sou ook verkoop word aan Indonesië as *Nagarongsang*, *Nagabanda*, *Bramastra* en *Alugoro*.
* Gedurende Februarie/Maart 2010 is *U26*, *U28* en *U30* deur die Poolse sleepboot *Ikar* gesleep na 's-Gravendeel, Nederland om opgebreek te word. 
* *U17* and *U26* het New York besoek tydens die Vlootweek in 1992.

## Tegniese besonderhede 
## Galery 

Lêer:U15 Kieler Woche 2007 1.jpg|*U15* van die Duitse Vloot
Lêer:S175+s172+s179.jpg|*S175*, *S172* en *S179* in hawe
Lêer:S195 et S197 au Port de Kiel.jpg|*S195* en *197* in Kiel se hawe
Lêer:U-16 (S 195) der Bundeswehr -- Eingang Turm.jpg|Toegangsdeur na *S195*

## Bron 
* *The Illustrated Encyclopedia Of Destroyers Frigates & Submarines*, Bernard Ireland en John Parker, 2015, 

## Verwysings
Willem van Bronckhorst

duimnael|240px|Die wapen van Willem II van Bronkhorst vertoon naas die leeu (nog sonder kroon) ook 'n barensteel; sy vader voer 'n geheel ander wapen, sonder leeu.

**Willem II van Bronkhorst** (eerste vermelding 1241 – voor 1294) was 'n Gelderse adellike. Hy was heer van Bronkhorst en heer van Rekem en die seun van Gijsbert III van Bronckhorst en Kunigonda van Oldenburg.

### Huwelik en kinders 
Willem van Bronckhorst trou voor 1260 met Irmgard van Randerode. Sy was die dogter van Lodewyk van Randerode. Uit hul huwelik word die volgende kinders gebore:
* Kunigunde van Bronckhorst (oorlede 29 Maart 1299). Sy trou in 1270 met Otto II van Dale (1245–1282), *graaf van Dale en heer van Diepenheim*, seun van Hendrik II van Dale (gebore 1215) en Bertha van Bentheim (geboren 1210)
* Gijsbert IV van Bronckhorst (oorlede 1317)
* Lodewijk van Bronkhorst (oorlede waarskynlik kort na 3 Julie 1314), domproost van Hamburg (1302–1314), proost van Sint-Ansgar te Bremen (voor 1329)
* Johannes van Bronckhorst (oorlede 26 Junie 1346). Hy was proost van Elst en die Oudmünsterkerk te Utrecht. In 1322–1323, en moontlik ook in 1341, is hy aangewese biskop van Utrecht, maar hy kon dit nie tot biskop bring nie.
* Heilwig van Bronkhorst. Sy trou met Hendrik graaf van Holstein (oorlede 1304).
* Floris van Bronkhorst (oorlede 1307). Aangewese aartsbiskop van Hamburg.

## Stamboom 
## Verwysings 
## Bronne 
* *Het geslacht Van Bronkhorst en de boedelscheiding van 26 oktober 1328*, in: *De Nederlandsche Leeuw* 123 (2006) nr. 3, kolom 102-109
Éric Le Sage

**Éric Le Sage** (gebore op 15 Junie 1964 in Aix-en-Provence) is 'n kontemporêre Franse klassieke pianis.

## Biografie
Nadat hy sy studies by die Konservatoria in Parys voltooi het, het Le Sage na Londen vertrek ten einde sy spel te verbeter onder Maria Curcio. Éric Le Sage is bekend vir sy interpretasies van romantiese musiek en Schumann, maar ook om sy opname van die volledige musiek vir klavier van Francis Poulenc in 'n universeel waardeerde weergawe daarvan. Sy nuuskierigheid vir die onbekende het hom daartoe beweeg om meer as twintig rare concertos deur Dvořák, Schoenberg, Strawinski, Britten en andere te speel. Le Sage is 'n gereelde gas van gerekende groepe soos die *Orchestre philharmonique de Radio France*, die Koninklike Skotse Nasionale Simfonieorkes en die Dresden Filharmoniese Orkes.

## Pryse
Hy was die wenner gewees van die Porto Internasionale Klavierkompetisie in 1985, van die Robert Schumann Internasionale Kompetisie vir Pianiste en Sangers by Zwickau in 1989 en van die Leeds kompetisie in 1990. In 2000 en 2001 het hy 'n *grand prix du disque* van die *Académie Charles Cros*, 'n *Victoires de la musique classique*, die *Prix Caecilia* en die Japannese "Plaat van die jaar" vir sy volledige opnames van die kamermusiek van Poulenc ontvang.

## Feeste
Le Sage het deelgeneem aan feeste soos die ''Festival de La Roque-d'Anthéron*, *Festival de Radio France et Montpellier*, Menton, Évian of Strasbourg. In 1993 was hy die medestigter van die *Festival international de musique de Salon-de-Provence*. Op 17 Augustus 2010 was Éric le Sage in Jonzac te sien ter geleentheid van die fees wat deur die kulturele assosiasie van die *Val de Seugne* georganiseer is; waartydens hy die klarinettis Paul Meyer en die tjellis François Salque begelei het.

## Verwysings
## Eksterne skakels
* Éric Le Sage  op SOLEA
* Éric Le Sage op Piano Bleu
* Eric Le Sage : *Je n'aime pas le Beethoven pâteux'' op France Musique
* Éric Le Sage (Piano) op die Bach Kantates Webwerf
* Schumann Presto Passionato, Eric Le Sage, piano op YouTube
Jean-Marc Luisada

**Jean-Marc Luisada** (gebore op 3 Junie 1958) is 'n Franse pianis wat in Bizerte, Tunisië gebore is. Hy het op die "normale ouderdom" van ses jarige leeftyd begin klavier studeer.

## Biografie
Luisada het op die ouderdom van sestien jaar met sy studies by die Paryse Konservatoria begin onder Dominique Merlet en Marcel Ciampi (klavier) en Geneviève Joy-Dutilleux (kamermusiek). Hy het ook onder Nikita Magaloff en Paul Badura-Skoda studeer. In 1985 het hy 5de prys tydens die Internasionale Chopin Klavierkompetisie in Warskou gewen. Teen die leeftyd van 29 jaar het hy reeds in Europa, die VSA en Asië gespeel

Hy het in 1998 'n eksklusiewe ooreenkoms met *RCA Red Seal* geteken. Tussen sy opnames tel die walse en mazurkas van Chopin en die rare weergawe vir kamerorkes van die eerste Chopin klavierconcerto, wat saam met die Talich Kwartet opgeneem is. Luisada dien op die fakulteit van die *École Normale de Musique de Paris*.

## Verwysings
Verkoeling

**Verkoeling** word verstaan as die afvoer van warmte uit 'n ruimte waar die warmte 'n nadelige of ongewenste uitwerking kan hê. Verkoeling word veral by voedselbewaring toegepas waar die temperatuur gewoonlik tussen enkele grade bo vriespunt en ongeveer - 60&nbsp;°C kan varieer. 'n Eenvoudige metode waarvolgens warmte aan 'n stof onttrek kan word, is om 'n koudmakende mengsel, soos byvoorbeeld ys en sout, te gebruik. Met hierdie mengsel kan ŉ temperatuur van so laag as -22&nbsp;°C bereik word. Ander koudmakende mengsels is onder meer:

ammoniumchloried en water (-16&nbsp;°C);

ammoniumnitraat en water   (-17&nbsp;°C);

kalsiumchloried en sneeu (-51&nbsp;°C);

swaelsuur en sneeu (- 60&nbsp;°C);

koolstofdioksied en alkohol (-80&nbsp;°C);

koolstofdioksied en eter (- 90&nbsp;°C);

koolstofdioksied en asetoon (- 110&nbsp;°C).

### Uitsettingsverkoeling 
Wanneer ŉ gas (byvoorbeeld lug) saamgepers word, word die gas warm as gevolg van die arbeid wat verrig word. Deur die gas weer te laat uitsit, word die proses omgekeer en koel die gas weer af, waardeur dit warmte kan opneem en 'n ruimte kan verkoel.

### Kompressieverkoeling 
Vloeistowwe soos ammoniak, metielchloried, koolstofdioksied, swaeldioksied en freon neem heelwat warmte op wanneer dit verdamp, en die verdampingstemperatuur word bepaal deur die druk waaronder die vloeistof geplaas word. Om dus ŉ temperatuurverlaging te bewerkstellig, word die vloeistof in een ruimte saamgepers en toegelaat om na 'n ander ruimte (uitsettingstenk) te vloei, waardeur die gas verdamp en uitsit en warmte uit die lug opneem. Die tegniek word veral by huishoudelike yskaste toegepas.

### Absorpsieverkoeling 
By absorpsieverkoeling word daar ook van 'n gas gebruik gemaak wat verdamp, maar die gas word nie onder druk geplaas nie. Die warmte word afgevoer deur die gas deur 'n absorpsievat (hitteruiler) te lei.

### Gebruike 
Verkoeling word by koelvragmotors en koeltrokke (spoorweë) en op koelskepe toegepas, waarmee hoofsaaklik voedsel vervoer word. Die voedsel word dan in yskaste of in koelkamers bewaar. Huishoudelike yskaste is gewoonlik van 2 ruimtes voorsien, naamlik 'n koel- en 'n vriesgedeelte. In die vriesgedeelte wissel die temperatuur van 0 tot ongeveer -20&nbsp;°C. In spesiale vrieskaste word die temperatuur tussen - 20 en - 35&nbsp;°C gehandhaaf. Verkoeling word egter ook by die bereiding van vloeistowwe soos vloeibare gas, waterstof, suurstof, ensovoorts, gebruik.

## Bronnelys 
* Wêreldspektrum, 1982, , volume 28, bl. 119, 120

## Eksterne skakels