open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Mitsubishi J2M

Die **Mitsubishi J2M** was 'n onderskeppingsvliegtuig wat deur die Japannese Keiserlike Vloot gebruik is tydens die Tweede Wêreldoorlog. Die vliegtuig is ontwerp deur dieselfde span wat die A6M Zero ontwerp het. Dit was landgebaseer vanwaar dit die vyand se bomwerpers aangeval het. Die vliegtuig het weggebreek van Japannese tradisie van beweegbaarheid ten alle koste na spoed en klimvermoë. Die neus was vaartbelyn, die stertwiel kon terugvou en die vlerkontwerp was die laminêre ontwerp met *aksie*flappe vir meer beweegbaarheid. Die kleiner, meer vaartbelynde neus is verkry deur die enjin verder terug te skuif en die enjin en skroef met 'n verlengingskag te verbind.

Die eerste J2M1 modelle het in Maart 1942 gevlieg maar het tegniese probleme ondervind en is afgekeur deur die vloot. 'n Nuwe Kasei 23a-enjin is geïnstalleer en model J2M2 was in produksie vanaf Oktober 1942. Maar weens verdere tegniese probleme is die vliegtuig eers in Desember 1943 in diens gestel as die J2M3 en toegerus met vier 20&nbsp;mm kanonne in die vlerke. Die Japannese het die vliegtuig die *Raiden* (weerligstraal) genoem en die Geallieerdes het dit die *Jack* genoem.

## Tegniese besonderhede 
## Sien ook 
* Lys van vegvliegtuie

## Bron 
* Crosby, Francis: *THE WORLD ENCYCLOPEDIA OF FIGHTERS & BOMBERS*. 2015.
The Prodigy

**The Prodigy** is 'n Engelse elektroniese musiekgroep wat in 1990 in Braintree in Essex deur Liam Howlett gevorm is. Oorspronklike groeplede sluit Liam Howlett, Keith Flint, Maxim, Leeroy Thornhill en Sharky in. 

The Prodigy word as een van die mees suksesvolle elektroniese musiekgroepe beskou.

## Musiekstyl 
The Prodigy se styl word deur elemente uit verskeie musiekgenres gekenmerk. Hierdie genres sluit rave, harde techno, elektro-industriële musiek, Oldschool Jungle, breakbeat, en punk-vokale elemente in latere werke in. 

## Diskografie 
* *Experience* (1992)
* *Music for the Jilted Generation* (1994)
* *The Fat of the Land* (1997)
* *Always Outnumbered, Never Outgunned* (2004)
* *Invaders Must Die* (2009)
* *The Day Is My Enemy* (2015)
* *No Tourists* (2018)

## Verwysings 
## Eksterne skakels 
* *The Prodigy* se amptelike webtuiste
Morane-Saulnier M.S.406

Die **Morane-Saulnier M.S.406** was 'n Franse monovlerk, enkelsitplek vegvliegtuig was deur die Franse Lugmag gebruik is tydens die Tweede Wêreldoorlog. Die vliegtuig was ontwikkel na aanleiding van 'n versoek deur die Franse Lugvaart Kantoor. Die prototipe het sy nooiensvlug op 8 Augustus 1935 voltooi.

Die vliegtuig was gebou met laaghout en bedek met plaat metaal. Die romp tussen die stert en kajuit was bedek met materiaal. Alhoewel die vliegtuig oor 'n intrekbare onderstel beskik het, het dit nie oor 'n stertwiel beskik nie maar 'n gly ski; later is dit verander.

Die ontwerp was deeglik getoets met die voorproduksie M.S.405 series vliegtuie. In Maart 1938 het Morane-Saulnier 'n bestelling van 1000 vliegtuie vir die M.S.406C-1 model ontvang. Die eerste M.S.406C-1 het in Januarie 1939 gevlieg.

Bestellings is daarna ontvang vanaf China, Finland, Turkye, Lithuania, Pole en Joego-Slawië. Switserland het ook twee vroeë modelle gekoop wat hulle later onder lisensie vervaardig het.

Daar was egter produksie probleme met die 12Y motor en slegs 572 van die vliegtuie word afgelewer aan die Franse Lugmag voor die val van Frankryk. Die Franse vlieëniers vind gou uit dat die vliegtuig, alhoewel net ses jaar oud, nie werklik opposisie vir die Messerschmitts is nie. Meer as 400 *Morane-Saulnier M.S.406* word vernietig vir slegs 175 vyandelike verliese tydens die Slag om Frankryk. Nadat Frankryk oorgegee het, het die Vichy-Frankryk lugmag slegs een groep van die vliegtuig bedryf.

## Tegniese besonderhede 
## Sien ook 
* Lys van vegvliegtuie

## Bron 
* Crosby, Francis: *THE WORLD ENCYCLOPEDIA OF FIGHTERS & BOMBERS*. 2015.
Karasee

: *Moenie verwar word met Korosee nie.*

Die **Karasee** (Russies: Ка́рское мо́ре, *Karskoye more*) is 'n see van die Arktiese Oseaan in Noord-Rusland tussen Nowaja Zemlja in die weste, Franz Josef-land in die noordweste, Sewernaja Zemlja in die noordooste en die vasteland van Siberië in die suide. Die Karasee grens aan die Barentssee in die weste, die Arktiese Oseaan in die noorde en die Laptefsee in die ooste. Die see het 'n oppervlakte van sowat 880&nbsp;000&nbsp;km² en 'n gemiddelde diepte van 127&nbsp;m. Die see is genoem ná die Kararivier; *Kara* beteken "gedempte ys" in die Nenets-taal.

duimnael|links|Hawegeriewe naby die Obmonding
[duimnael|links|Die vragskip *M/V Valeri Vasiliev*, in besit van die Azia-redery (*AZSCO*) in [Wladiwostok met tuishawe in Sint Petersburg, bevaar die Obboesem op pad na die seehawe Sabetta]]
[duimnael|links|Ysbreker en [olietenkskip in die Obboesem]]
duimnael|links|'n Magtige polêre laedrukgebied vorm in die najaar van 2018 tussen die Karasee en Nowaja Zemlja. Die lugdruk in die sentrum van die sikloon daal tot 970 mbarFoto geneem deur MODIS Terra-satelliet
duimnael|links|Die olie- en gasvelde EPNZ 1 tot 3 word deur die Russiese energie-onderneming *Rosneft* ontgin
Belangrike riviere wat in die Karasee uitmond is die Jenisej en Ob. Die see is nege maande lank gevries, maar het groot potensiaal as visvanggebied – alhoewel die vangseisoen beperk bly tot die maande Augustus en September waanneer die see ysvry en maklik bevaarbaar is.

## Verwysings 
## Eksterne skakels
Laptefsee

duimnael|links|Ligging van die Laptefsee
Die **Laptefsee** (Russies: мо́ре Ла́птевых, *more Laptevykh*) is 'n see van die Arktiese Oseaan in Noord-Rusland tussen Sewernaja Zemlja in die weste, die Nieu-Siberiese Eilande in die ooste en die vasteland van Siberië in die suide. Die Laptefsee grens aan die Karasee in die weste, die Arktiese Oseaan in die noorde en die Oos-Siberiese See in die ooste. Die see het 'n oppervlakte van sowat 714&nbsp;000&nbsp;km² en 'n gemiddelde diepte van 578&nbsp;m. Die see is genoem ná die Russiese ontdekkingsreisigers Dmitri Laptef en Khariton Laptef en was voorheen bekend as **Nordenskiöldsee** (Russies: мо́ре Норденшёльда), genoem ná Adolf Erik Nordenskiöld.

Belangrike riviere wat in die Laptefsee uitmond is die Lena en die Olenjok. Die see is feitlik die hele jaar gevries.

## Verwysings 
## Eksterne skakels
Sewernaja Zemlja

**Sewernaja Zemlja** (Russies: Се́верная Земля́, [ˈsʲevʲɪrnəjə zʲɪˈmlʲa]; letterlik: "Noordland") is 'n eilandgroep in die Arktiese Oseaan. Die argipel is noord van Siberië, oos van Franz Josef-land, noordoos van Nowaja Zemlja, noordwes van die Nieu-Siberiese Eilande en suid van die Noordpool geleë. Dit grens aan die Arktiese Oseaan in die noorde, die Karasee in die suidweste en die Laptefsee in die suidooste.

duimnael|links|Kaart van Sewernaja Zemlja
[duimnael|links|Russiese [posseël uit 2013 wat Boris Wilkizki, sy skepe en die landskap vertoon, ter geleentheid van die 100ste herdenking van Sewernaja Zemlja se ontdekking]]
[duimnael|links|Die [Vlag van Rusland|Russiese vlag word in 1913 op Oktoberrewolusie-eiland gehys]]
Sewernaja Zemlja is onbewoon en groot dele is met ys bedek; die res word deur toendra oorheers. Die argipel behoort administratief aan die Krasnojarsk-krai van die Siberiese Federale Distrik.

Die eilandgroep is in 1913 deur Boris Wilkizki ontdek en Sewernaja Zemlja is in 1930–1932 gekarteer, waarmee dit die laaste groot argipel op aarde geword het, wat verken is. Die hele eilandgroep is oorspronklik na die destydse tsaar Nikolaas II van Rusland Nikolaus-II-land (Russies: Земля Николая II) en enkele eilande – indien hulle erken is – na heiliges van die Russies-Ortodokse Kerk genoem. In 1926 is hulle egter, op besluit van die Kommunistiese Party van die Sowjetunie (KPSU), hernoem. In 2007 het 'n poging om weer na die ou name terug te keer by die plaaslike parlement van die Krasnojarsk-krai misluk.

Sewernaja Semlja bestaan uit die volgende eilande:
* Oktoberrewolusie-eiland (14&nbsp;170&nbsp;km²)
* Bolsjewik-eiland (11&nbsp;270&nbsp;km²)
* Komsomoletseiland (9&nbsp;006&nbsp;km²)
* Pioniereiland (1&nbsp;527&nbsp;km²)
* Schmidteiland (467&nbsp;km²)
* Kleiner Taimyreiland (232&nbsp;km²)
* Starokadomski-eiland (110&nbsp;km²)
* Krupskoi-eiland (100&nbsp;km²)
* Verder is daar meer as 25 kleiner eilande.

## Verwysings 
## Eksterne skakels
Loodglit

**Loodglit** of litargiet (Eng. *litharge* van Grieks λιθάργυρος (silwerklip)) is 'n mineraal met chemiese formule . By hoër temperature (488&nbsp;°C) gaan dit oor in 'n geel allotroop wat as die mineraal massikot bekend is. 

Loodglit word in Namibië naby die Tsumeb-smelter aangetref (Osjikoto-streek). 

## Kristalstruktuur 
Die tetragonale struktuur van loodglit is die argetipe van die strukturbericht-klassifikasie se B10-struktuur. 

## Verwysings
Gudmundiet

**Gudmundiet** is 'n mineraal met chemiese formule . Dit is isostruktureel met arsenopiriet. 

In Suid-Afrika word dit op verskillende plekke aangetref, soos in die Argent-myn van Delmas (Nkangala) in Mpumalanga, die Alpha-Gravelotte-myn en die Monarch Antimony-myn in Gravelotte (Limpopo), en die Prieska-kopermyn in Copperton in Noord-Kaap.

## Verwysings
Virtual International Authority File

Die **Virtual International Authority File** (**VIAF**) is 'n internasionale gesaglêer. Dit is 'n gesamentlike projek wat deur verskeie nasionale biblioteke begin is en wat deur die Online Computer Library Center (OCLC) bedryf word.

## Verwysings 
## Eksterne skakels 
*
PGE-mineraal

duimnael|Vindplase van PGE-minerale
Die **PGE-minerale** (ook: **PGM**) is dié groep van minerale wat **p**latinum**g**roep**e**lemente bevat en hierdie minerale is veral vir die mynbou van hierde seldsame en kosbare elemente uiters belangrik. 
PGE-mineral kom dikwels saam met chromiet voor. Die rede hiervoor is nogtans onduidelik. Die chromietrooster kan dalk hierdie elemente by hoë temperature in klein konsentrasies oplos en as 'versamel'rooster optree en by afkoeling weer uitskei. 

## Verwysings
Ruarsiet

**Ruarsiet** is 'n mineraal met chemiese formule . Dit is 'n erts van die platinumgroep-elemente en dit bevat naas rutenium dikwels ook osmium, iridium en platinum.

In Suid-Afrika word dit in die Driekopmyn van Burgersfort in Limpopo en in Rustenburg in die Bojanala Platinumdistrik van Noordwes aangetref.

## Verwysings 
## Eksterne skakels 
*
Sperryliet

**Sperryliet** is 'n mineraal met formule . Dit is een van die PGE-minerale en 'n platinumerts. Die mineraal is genoem na die chemikus Francis Louis Sperry (1861-1906) wie dit ontdek het.

## Verwysings
Franz Josef-land

duimnael|links|Kaart van Franz Josef-land
**Franz Josef-land** (Russies: Земля́ Фра́нца-Ио́сифа, *Zemlya Frantsa-Iosifa*) is 'n argipel in die Arktiese Oseaan en is genoem ná Frans Josef, keiser van die Keiserryk Oostenryk en later Oostenryk-Hongarye. Die argipel is noord van Nowaja Zemlja, oos van Svalbard, wes van Sewernaja Zemlja en suid van die Noordpool geleë. Dit grens aan die Arktiese Oseaan in die noorde, die Barentssee in die suidweste en die Karasee in die suidooste.

Die eerste amptelike verwysing dateer van die Oostenryks-Hongaarse Noordpool-ekspedisie van 1873 onder leiding van Julius von Payer en Karl Weyprecht, wie die argipel ná die destydse keiser Frans Josef genoem het. In 1926 is die argipel deur die Sowjetunie geannekseer.

Die Kaap Fligely op Rudolfeiland is die mees noordelike punt van Eurasië en sowat 900&nbsp;km suid van die Noordpool. Net Groenland en Ellesmere-eiland van die Kanadese Arktiese Argipel strek verder noord.

Franz Josef-land se bevolking bestaan net uit 11 Russiese Militêre basispersoneel. Die argipel behoort administratief tot die Archangelsk-oblast van die Noordwestelike Federale Distrik.

## Verwysings 
## Eksterne skakels
Platinumgroep

Die **platinumgroep** word deur die elemente van die groepe 8, 9 en 10 van die periodieke tabel gevorm.

Dit is tans 'n min of meer informele groep, maar in vroeër weergawes van die periodieke tabel, wat net 8 kolomme geken het, is hulle saam in die laaste kolom VIIIB geplaas. Daar is ook ooreenkomste in hulle gedrag en voorkoms. Hulle is almal waardevol en vind baie aanwendings.

Die elemente van die eerste ry van hierdie groep (4de periode van die tabel) is die volopste in die aardkors hoewel die aarde se kern baie meer van hulle bevat. Die kern bestaan hoofsaaklik uit yster en nikkel.

Die elemente van die tweede en derde ry (5de en 6de periode) is seldsaam in die aardkos. Hulle is taamlik swaar en het in die aarde se geskiedenis na sy kern gesak. Asteroïede bevat egter dikwels hoë konsentrasies van hulle.
Dit verklaar die dun iridiumlagie wat gevind word op die Kryt-Paleogeen-grens.
Ertse wat dit bevat is op aarde nogtans seldsaam. Die minerale wat dit bevat word PGE-minerale genoem en elemente van hierdie groep kom dikwels saam voor. Hierdie elemente is kosbaar. (Rodium is die kosbaarste een). Daar is veel toepassings, hoofsaaklik as katalisators. Die elemente is edelmetale wat nie maklik deur oksidatore aangetas word nie en veral Os en Ir het 'n uitsonderlik hoë digtheid, ong. 25&nbsp;g/cm3, wat meer as twee keer lood s'n is.

Alle elemente word deur 'n taamlik groot getal oksidasietoestande gekenmerk, wat ook uitsonderlik hoog kan wees (8 vir Os en selfs 9 vir Rh).

Die elemente van die vierde ry (7de periode) is kunsmatig en uiters onstabiel. Hulle word tradisioneel nie tot hierdie groep gereken en sal dalk geen toepassings vind nie.

Suid-Afrika is ryk aan ertse van die platinumgroep.

Legenda
Beta Delphini

**Beta&nbsp;Delphini** (**β&nbsp;Delphini**, afgekort as **Beta&nbsp;Del** of **β&nbsp;Del**), tradisioneel bekend as **Rotanev**, is ’n dubbelster sowat 100&nbsp;ligjare van die Son af in die sterrebeeld Dolfyn (Delphinus). Dit is die helderste ster in die Dolfyn.

## Eienskappe 
Die Amerikaanse sterrekundige S.W. Burnham het in 1873 ontdek Beta Delphini is ’n dubbelster.

Cacciatore se naam, wat in Afrikaans vertaal sou kon word as "Nikolaas Jagter", was in Latyn "Nicolaus Venator". As ’n mens die letters van dié naam en van van agter na voor lees, kom jy by die name van die twee sterre uit. Cacciatore se grappie om die sterre na homself te noem, is vandag nog geldig. Hoe Webb by sy gevolgtrekking uitgekom het 45 jaar ná die publikasie van die katalogus, is steeds ’n geheim.

In 2016 het die Internasionale Astronomiese Unie se sternaamwerkgroep (WGSN) die naam "Rotanev" vir die ster Beta Delphini A goedgekeur omdat hulle eiename aan individuele sterre toegeken het eerder as aan stergroepe. 

## Verwysings 
## Eksterne skakels 
* 
* 
* 15px Hierdie artikel is vertaal uit die Engelse Wikipedia
Maryam Mirzakhani

**Maryam Mirzakhani** (Persies: مریم میرزاخانی‎‎ [mæɾjæm miːɾzɑːxɑːniː]; * 3 Mei 1977 in Teheran, Iran; † 15 Julie 2017) was 'n Iranse wiskundige aan wie in 2014 die Fields-medalje toegeken is, 'n prys vir hoë wetenskaplike prestasies in wiskunde wat in dié vakgebied as die ekwivalent van die Nobelprys beskou word. Mirzakhani het die prys vir bydraes tot ingewikkelde geometrie en dinamiese stelsels ontvang. Sy was die eerste vrou en die eerste Iranse wetenskaplike aan wie die medalje toegeken is.

Maryam Mirzakhani, wat haar akademiese opleiding in Teheran en aan die Harvard-universiteit ontvang het, was sedert 2008 professor aan die Amerikaanse Stanford-universiteit in Palo Alto, Kalifornië. Haar navorsing op die gebied van teoretiese wiskunde het navorsing op gebiede soos moduli-ruimtes, die Teichmüller-teorie, hiperboliese geometrie, Ergodiese teorie en simplektiese geometrie ingesluit – met belangrike wetenskaplike gevolgtrekkings vir 'n verskeidenheid vakgebiede wat van kriptografie tot teoretiese fisika en navorsing oor die ontstaan van die heelal gestrek het.

Maryam Mirzakhani is in 2013 met borskanker gediagnoseer en het in 2017, op die ouderdom van veertig jaar, aan dié siekte beswyk. Sy word oorleef deur haar eggenoot, die Tsjeggiese wiskundige Jan Vondrák, en hul dogter Anahita.

## Verwysings 
## Eksterne skakels 
**Onderhoude**
* ''Mathematician Maryam Mirzakhani: 'The more I spent time on maths, the more excited I got'. In: The Guardian, 13 Augustus 2014''
Rustenburgiet

**Rustenburgiet** is 'n mineraal met formule . Dit is 'n PGE-mineraal wat nouverwant aan die minerale atokiet en zvyagintseviet is. Navorsing met sintetiese materiale het getoon dat die drie minerale lede is van een reeks mengkristalle met 'n algemene formule  waar MI = Pt of Pd en MII = Sn of Pb.

Natuurlike rustenburgiet het gewoonlik Pd en Pb as onsuiwerhede, maar is gedefinier as Pt>Pd en Sn>Pb. Die sintetiese rustenburgiet- en atokietkristalle, wat stadig uit die smelt afgekoel is, het die geordende  Cu3Au-struktuur gehad (ourikupried- L1), maar die natuurlike mineraal is baie aan spanning blootgestel, waarskynlik tydens die ertsverwerking en het 'n wanordelike rooster getoon, wat met die kubiese digpakking van die koperstruktuur (A1) ooreenkom. In binêre allooie van hierdie tipe is dit gebruiklik dat skielike afkoeling of later meganiese beskadiging die ordening kan verhoed of weer versteur. 
 
Die mineraal is na die Rustenburgmyn naby Rustenburg genoem, maar dit kom op heelparty plekke in platinummyne in Suid-Afrika voor, soos Driekop, Sandsloot, Thabazimbi, Onverwacht, Amandelbult en Impala.

## Verwysings 
## Eksterne skakels 
*
Ourikupried

**Ourikupried** is 'n seldsame mineraal met formule . Die mineraal is 'n koper-goud-allooi.

## Kristalstruktuur 
Die mineraal het 'n kubiese struktuur wat 'n ordening van die koper-tipe (A1) kubiese digpakking is. Een van die vier posisies van die Fmm-sel word deur 'n goudatoom beset, die ander drie deur koperatome. Dit verminder die simmetrie tot primitief: Pmm. Hierdie struktuur is die argetipe van die Strukturbericht-klassifikasie se L1-struktuur.

## Verwysings
Paralimpiese Somerspele 2028

Die **Paralimpiese Somerspele 2028** (Engels: *2028 Summer Paralympics*) sal na verwagting tussen 22 Augustus en 3 September 2028 in Los Angeles, Verenigde State, aangebied word. Dit sal die 18de aanbieding van die Paralimpiese Somerspele wees. Dit sal ook die eerste keer wees dat Los Angeles die spele gaan organiseer.

duimnael|links|Die Los Angeles Memorial Coliseum
Die opening- en sluitingseremonies sal in die LA Stadium at Hollywood Park in Los Angeles plaasvind. Soos gebruiklik sal die lande in alfabetiese volgorde die stadion instap met Griekeland eerste en die gasheer die Verenigde State laaste, maar aangesien die plaaslike taal Engels is, sal dié taal se alfabet gebruik word om die volgorde te bepaal.

Die Olimpiese Somerspele 2028 sal tussen 21 Julie en 26 Augustus in Los Angeles gehou word.

## Toewysing 
duimnael|links|upright|Casey Wasserman, hoof van Los Angeles se reëlingskomitee
As deel van 'n formele ooreenkoms tussen die Internasionale Paralimpiese Komitee en die Internasionale Olimpiese Komitee uit 2001 is die wenner van die bod vir die Olimpiese Somerspele 2028 ook die gasheer vir die Paralimpiese Somerspele 2028.

Los Angeles is op 13 September 2017 in Lima deur die Internasionale Olimpiese Komitee gekies as die gasheer vir die Olimpiese Somerspele in 2028. Die enigste ander kandidaat was Parys, maar het voor die stemming hulself onttrek en vir die Olimpiese Somerspele 2024 beskikbaar gestel.

Die stemming het as volg verloop:

## Sien ook 
* Paralimpiese Somerspele 1984 in New York Stad en Stoke Mandeville (VK)
* Paralimpiese Somerspele 1996 in Atlanta
* Paralimpiese Winterspele 2002 in Salt Lake City

## Verwysings 
## Eksterne skakels 
*  LA 2028 *Paralympic.org*. Internasionale Paralimpiese Komitee.
*  Amptelike webwerf van die Spele
Paralimpiese Winterspele 2018

Die **Paralimpiese Winterspele 2018** (Koreaans: hangoel: 평창 동계 패럴림픽; hanja: 平昌 冬季 패럴림픽; *Pyeongchang Donggye Paereollimpik*), is tussen 9 en 18 Maart in Pyeongchang, Suid-Korea, aangebied. Dit was die twaalfde Paralimpiese Winterspele wat aangebied is en ná die Paralimpiese Somerspele 1988 in Seoel die tweede Paralimpiese Spele in Suid-Korea.

duimnael|links|Dragon Valley Ski Resort
Suid-Afrika het nie aan hierdie Paralimpiese Winterspele deelgeneem nie. Die spanne van Georgië, Noord-Korea en Tadjikistan het vir die eerste keer aan Paralimpiese Winterspele deelgeneem. Die Russiese span is soos by die Olimpiese Winterspele 2018 van die Paralimpiese Winterspele uitgesluit, hoewel atlete onder neutrale vlag deelgeneem het.

Die Olimpiese Winterspele 2018 is tussen 9 en 25 Februarie (in die maand net voor die Paralimpiese Winterspele) in Pyeongchang gehou.

## Toewysing 
duimnael|links|Kaart van die sportplekke
duimnael|400px|Kaart van die kandidaatstede vir die Olimpiese Winterspele 2018
As deel van 'n formele ooreenkoms tussen die Internasionale Paralimpiese Komitee en die Internasionale Olimpiese Komitee uit 2001 is die wenner van die bod vir die Olimpiese Winterspele 2018 ook die gasheer vir die Paralimpiese Winterspele 2018. Pyeongchang is op 6 Julie 2011 in Durban deur die Internasionale Olimpiese Komitee as die gasheer vir die Olimpiese Winterspele in 2018 aangewys. Ander kandidate was: München en Annecy.

Die stemming het as volg verloop:

## Sporte 
6 Paralimpiese sporte is tydens die Spele beoefen.
* 20px Alpeski (30)
* 20px Heg-en-steg-ski (20)
* 20px Paratweekamp (18)
* 20px Rolstoelysbal (1)
* 20px Sleehokkie (1)
* 20px Sneeuplankry (10)

## Kalender 
Die volgende tabel dui die Spele se daaglikse program aan. 'n Blou blokkie beteken dat wedstryde plaasgevind het, maar dat geen medaljes op die spel was nie. 'n Geel blokkie dui aan dat medaljes toegeken is, die getal dui op die getal medaljeparades wat die dag gehou is.

## Deelnemende nasies 
Hier volg 'n alfabetiese lys van Nasionale Paralimpiese Komitees wat deelgeneem het. Waar beskikbaar word die getal atlete per land in hakies aangedui:

## Getal medaljes 
duimnael|400px|Kaart van deelnemende nasies in 2018:
Hier is die top tien lande wat medaljes by die Spele verower het:

## Sien ook 
* Paralimpiese Somerspele 1988 in Seoel

## Verwysings 
## Eksterne skakels 
*  Pyeongchang 2018 *Paralympic.org*. Internasionale Paralimpiese Komitee.
*  Amptelike webwerf  van die Spele
Mitsubishi A5M

Die **Mitsubishi A5M** was 'n Japannese, vliegdekskipgebaseerde vegvliegtuig wat deur die Japannese Keiserlike Vloot gebruik is tydens die Tweede Wêreldoorlog. Die vliegtuig is die voorganger van die A6M Zero vegvliegtuig en die Geallieerdes het dit die *Claude* genoem. Die vliegtuig is ontwikkel na aanleiding van 'n spesifikasie wat uitgereik is deur die Japannese Keiserlike Vloot in 1934 vir 'n vliegtuig wat vinniger as 350 km/h kan vlieg. Dit was 'n moeilike spesifikasie om aan te voldoen destyds. 

Mitsubishi se prototipe, die Ka-14, wat in Februarie 1935 sy eerste vlug voltooi het, het 'n topsnelheid van 450 km/h gehad. Dit was ontwerp met minimum wrywing in gedagte: klein frontale area, gelykvlakkige klinknaels en die vaste landingswiele het vaartbelynde bedekkings gehad. Maar die ontwerp blyk te kompleks te wees: die omgekeerde seemeeu-vlerkontwerp is vervang met 'n meer konvensionele ontwerp. Dié model was toegerus met 'n Kotobuki 2-KAI-1 motor van 585 perdekrag en geproduseer as die *Vloot Tipe 96 vliegdekskipvegtermodel 1* (Mitsubishi A5M1) en word in diens gestel vroeg in 1937. Die volgende twee modelle A5M2a (met 'n 610 perdekrag KAI-3 enjin) en die A5M2b (met die 640 perdekrag Kotobuki 3-enjin) word Japan se belangrikste vegters tydens hulle oorlog met China. Tot op daardie stadium het Japan groot verliese gely maar die koms van die A5M2a het beheer oor die lugruim verseker. Die A5M2b het 'n toe kajuit en 'n drielemskroef gehad. Die kajuitluik was egter later verwyder op aandrang van die vlieëniers. Die A5M2's was egter so suksesvol dat die Chinese al hul vliegtuie onttrek het buite bereik van die Japannese vegters. In antwoord hierop het die Japannese die A5M4 bekendgestel wat 'n nog groter togafstand gehad het.

Die A5M4 lyk nes die A5M2b maar het die Nakajima Kotobuki 41-enjin van 710 perdekrag gehad en kon 'n afvaltenk van 160 liter dra. Dit is in 1938 in diens gestel en met sy groter togafstand het hulle die Chinese vliegtuie nog verder weg uit die oorlogsone verdryf. Toe die Tweede Wêreldoorlog uitbreek is die vliegtuig egter onttrek vir sekondêre diens omrede die nuwer geslag Geallieerde vegvliegtuie hulle oorheers het. Teen die einde van die oorlog was die A5M4's gebruik vir kamikaze sendings.

## Tegniese besonderhede 
## Sien ook 
* Lys van vegvliegtuie

## Bron 
* Crosby, Francis: *THE WORLD ENCYCLOPEDIA OF FIGHTERS & BOMBERS*. 2015.
VK (sosiale netwerk)

**VK** (oorspronklik **VKontakte**; Russies: ВКонта́кте, letterlik "InKontak") is die grootste Europese aanlyn sosialemedia- en netwerkdiens. Dit is in baie tale beskikbaar, maar is veral gewild onder Russiessprekendes. Nes in ander soortgelyke dienste kan gebruikers vir mekaar persoonlike of groepsboodskappe stuur, groepe en openbare geleenthede skep, foto's, klank- en videogrepe deel en blaaiergebaseerde speletjies speel. Dit is in Sint Petersburg, Rusland, gebaseer.

In Januarie 2017 het VK minstens 410&nbsp;miljoen geregistreerde gebruikers gehad. Dit is in Februarie 2017 gelys as 13de op Alexa se lys van top-500-webtuistes wêreldwyd. Dit is die gewildste webtuiste in Rusland Dit was in Oktober 2016 ook die gewildste sosialenetwerkwebtuiste in Belarus, Oekraïne en Kasakstan.

Volgens Alexa was dit in Junie 2014 naas die soekenjin Yandex die mees besoekte webtuiste in Rusland.

## Verwysings 
## Eksterne skakels 
* Amptelike webwerf
* 15px Hierdie artikel is vertaal uit die Engelse Wikipedia
Rolsaag

'n **Rolsaag** is 'n stuk kraggereedskap wat met behulp van 'n getande lem verskillende materiale kan deursaag. Die rolsaag is in die laat 18de eeu uitgevind en was in algemene gebruik in saagmeulens in die Verenigde State teen die middel van die 19de eeu.

In houtwerk verwys die term "rolsaag" spesifiek na die tipe wat met die hand vasgehou word. Die rolsaag het 'n verskeidenheid lemme wat spesiaal ontwerp is vir elke spesifieke materiaal wat hulle bedoel is om te saag. By houtsaag is hulle spesifiek ontwerp vir die maak van skeursnitte, kruissnitte, of 'n kombinasie van beide.

Lêer:USMC-02963.jpg|'n Handbeheerde rolsaag is die mees algemene rolsaag.
Lêer:Miter_saw.jpg|'n Rolsaag gemonteer om hout teen 'n hoek te kan saag.
Lêer:Scie_circulaire_stationnaire.jpg|Tafelmodel.
Lêer:Sawmill_Circular_Saw_Blade.jpg|Draagbare saagmeule rolsaaglem wat sowat 60&nbsp;cm  in deursnee is.
Lêer:Circular_saw_diamond,_diamantcirkelzaag.jpg|Rolsaag met 'n diamantlem vir die sny van asfalt en beton.

## Verwysings
Yandex

**Yandex** (Russies: Яндекс) is ’n soekenjin wat deur die Russiese korporasie Yandex besit word. In Januarie 2015 het dit 51,2% van alle internetsoektogte in Rusland hanteer, volgens Liveinternet.

Yandex het verskeie gewilde eienskappe soos ’n metode om te herken wanneer ’n soektog byvoorbeeld nuus- of sportgeoriënteer is, ’n speltoetser, antivirusprogram, outomatiese voltooiing, ens. Die soekenjin kan bereik word met rekenaars, selfone, tablette en ander digitale toestelle. Yandex bied ook ander gespesialiseerde webdienste.

In Mei 2010 is Yandex.com van stapel gestuur; dit is ’n platform vir die toetsing van sagteware en die verbetering van soektog in ander tale as Russies.

## Verwysings 
## Eksterne skakels 
*Amptelike webtuiste
* 15px Hierdie artikel is vertaal uit die Engelse Wikipedia
Library of Congress Control Number

duimnael|Voorbeeld van 'n LCCN, soos op die *Library of Congress* se webtuiste aangedui.

Die **Library of Congress Control mlNumber** (**LCCN**) is 'n reeksnommerstelsel vir rekords in die Biblioteek van die V.S.A. Kongres in die Verenigde State.
Albiet

**Albiet** is 'n plagioklaasveldspaat (mineraal). Dit is die natrium-eindlid van die plagioklaas-soliede oplossingsreeks. As sodanig verteenwoordig dit 'n plagioklaas met minder as 10% anortietinhoud. Die suiwer albiet-eindlid het die formule NaAlSi3O8. Dit is 'n tektosilikaat. Die kleur is gewoonlik suiwer wit, vandaar die Latynse naam albus. Dit is 'n algemene bestanddeel in felsiese gesteentes.

Albiet kristalliseer in trikliniese pinakoidale vorms. Die relatiewe digtheid is ongeveer 2,62, en dit het 'n Mohshardheid van 6-6.5. Albiet vertoon byna altyd kristal vertweelingning, dikwels as 'n klein strepe op die kristal. Albiet kom dikwels voor as fyn parallelle skeidings wat afwisselend met pienk mikroklien in pertiet voorkom, weens uitskeiding tydens afkoeling.

Daar is twee variasies van albiet, wat na verwys word as lae albiet en hoë albiet; laasgenoemde staan ook bekend as analbiet. Alhoewel beide variante triklien is, verskil hulle in die volume van hul eenheidsel, wat effens groter is vir die hoë vorm. Die hoë vorm kan uit die lae vorm geproduseer word deur verhitting bo c. 750 ° C (1382 ° F). Met verdere verhitting na meer as c. 1050 °C verander die kristalsimmetrie van triklinies na monoklinies; hierdie variasie staan bekend as monalbiet.

Dit kom voor in granitiese en pegmatietmassas, in sommige hidrotermale aar-afsettings en vorm deel van die tipiese groenskis metamorfe fases vir gesteentes wat oorspronklik 'n basaltiese samestelling gehad het.

Dit is die eerste keer in 1815 aangemeld met voorkoms in Finnbo, Falun, Dalarna, Swede.

## Verwysings 
## Eksterne skakels 
* Mineral galleries
Platarsiet

**Platarsiet** is 'n PGE-mineraal met ideale formule .

Dit het 'n pirietstruktuur waarin arseen en swawel die posisies van die (X-X) ewekansig beset. Navorsing deur Szymański wat dit aangedui het is uitgevoer op 'n eksemplaar met die samestelling (Pt0.34Rh0.3Ru0.28Ir0.05Os0.01)0.98As1.03S0.98. Daar is geen aanduidings gevind dat die struktuur die laer simmetrie van arsenopiriet aanneem nie.

## Verwysings
Osmiridium

**Osmiridium** is 'n seldsame PGE-mineraal. Dit is volgens Hey se definisie (1963) 'n legering van osmium en iridium met Os32% word die struktuur heksagonaal soos osmium self en word dit iridosmien genoem.

Later navorsing het ternêre Ru-Ir-Os en selfs kwaternêre Pt-Ru-Ir-Os-legerings beskou, wat ook hierde twee strukture besit. Daar is voorgestel om die terme osmiridium en iridosmien te skrap. Dit het nogtans nie tot 'n algemeen aanvaarde nomenklatuur gelei nie.

## Verwysings
Iridosmien

**Iridosmien** is 'n seldsame PGE-mineraal. Dit is 'n legering van osmium en iridium met Os>32% en het die heksagonale struktuur wat suiwer osmium besit. Indien Os<32% word die struktuur kubies soos iridium self en word dit osmiridium genoem.

## Verwysings
Oos-Siberiese See

duimnael|links|Ligging van die Oos-Siberiese See
Die **Oos-Siberiese See** (Russies: Восто́чно-Сиби́рское мо́ре, *Vostochno-Sibirskoye more*) is 'n see van die Arktiese Oseaan in Noord-Rusland tussen die Nieu-Siberiese Eilande in die weste, Wrangeleiland in die ooste en die vasteland van Siberië in die suide. Die Oos-Siberiese See grens aan die Laptefsee in die weste, die Arktiese Oseaan in die noorde en die Tsjoekotkasee in die ooste. Die see het 'n oppervlakte van sowat 936&nbsp;000&nbsp;km² en 'n gemiddelde diepte van 9–20&nbsp;m.

Belangrike riviere wat in die Oos-Siberiese See uitmond is die Indigirka en die Kolima. Die see is feitlik die hele jaar gevries.

## Verwysings 
## Eksterne skakels
Groenlandsee

duimnael|links|Ligging van die Groenlandsee
Die **Groenlandsee** (Deens en Noors: *Grønlandshavet*, Yslands: *Grænlandshaf*) is 'n see van die Atlantiese Oseaan tussen Groenland in die weste, Svalbard in die noordooste, Jan Mayen in die suide en Ysland in die suidweste. Die Groenlandsee grens aan die Noorse See in die suidooste, die Arktiese Oseaan in die noorde en die Barentssee in die ooste. Die Groenlandsee word deur die Straat van Denemarke tussen Groenland en Ysland met die Atlantiese Oseaan in die suidweste en deur die Fram-straat tussen Groenland en Svalbard met die Wandelsee in die noorde verbind. Die see het 'n oppervlakte van sowat 465&nbsp;000&nbsp;km² en 'n gemiddelde diepte van 1&nbsp;450&nbsp;m.

Belangrike nedersettings aan die see is Ittoqqortoormiit op Groenland en Longyearbyen op Svalbard.

## Verwysings 
## Eksterne skakels
Ystersulfied

duimnael|Yster(II)sulfied
'n **Ystersulfied** is 'n verbinding van yster met swawel

Daar is 'n verskeidenheid ystersulfiede bekend. Die meeste word as minerale aangetref

In die meeste ystersulfiede tree die swawelatome as sulfied-ione op, maar die chemiese binding het 'n kovalente komponent. Die ysteratome het gewoonlik 'n oksidasietoestand Fe(II), maar in greigiet is 'n deel van die yster Fe(III). In die disulfiede (piriet en markasiet) is yster Fe(II) maar swawel is as disulfiedione  teenwoordig. 

## Verwysings
Greigiet

**Greigiet** is 'n metastabiele ystersulfied met 'n inverse spinel-struktuur. Dit het gemengde oksidasietoestande: Fe(II) en Fe(III) en dit is 'n ferrimagneet. Greigiet is onstabiel indien dit tot temperature hoër as 200 °C verhit word. Dit ontbind in swawel en piriet of markasiet wat nie magneties is nie. Hierdie eienskap kan gebruik word om sy magnetisme van dié van pirrotiet of oksidiese ysterverbindings te onderskei. 

Die Curietemperatuur is 677K. Maar die mineraal ontbind meestal voordat hierdie temperatuur bereik is. Hierdie mineraal is ondanks sy beperkte stabiliteit belangrik vir die paleomagnetiese en magnetostratigrafiese navorsing van sedimente van die see en van die kuste. Hierdie tipe navorsing behels sedimente van 'n ouderdom wat tot in die Kryt strek. Greigiet kan deur bepaalde magnetotaktiese bakterieë vervaardig word in korrels (magnetosome) wat uit een enkele magnetiese domein bestaan.

## Verwysings
Jeff Coetzee

**Jeff Coetzee** (25 April 1977-) ’n Suid-Afrikaanse tennisspeler. Hy was die eerste bruin tennisspeler wat 'n nasionale titel gewen het: die 0.12- nasionale kampioenskap in 1988. Kenmerkend van sy styl is sy dubbelhandrug- en -voorhandhoue. Hy het reeds ses ATP-dubbelspeltitels gewen en daarnaas in tien eindstryde gespeel. Coetzee is op 25 April 1977 in Okiep gebore en speel sedert 1996 professioneel tennis.

## ATP-titels 
## Verwysings 
## Eksterne skakels 
* Profiel op die ATP-webwerf
* Profiel op die ITF-webwerf
* Daviscup-profiel
Pietie Coetzee

**Pietie Coetzee** (1978-) is Suid-Afrika se mees ervare vrouehokkiespeler en ’n gedugte doelskieter. Sy het haar internasionale debuut in 1995 op die ouderdom van 16 gemaak, die jongste vrou nóg wat vir Suid-Afrika gespeel het. Teen Junie 2013 het sy reeds in 268 toetse gespeel en 273 doele (’n wêreldrekord) geskiet. Sy het Suid-Afrika reeds by drie Olimpiese Speles verteenwoordig.

Coetzee is op 2 September 1978 in Bloemfontein gebore en studeer aan die Randse Afrikaanse Universiteit, wat nou as die Universiteit van Johannesburg bekend staan. Sy maak haar debuut vir die Suid-Afrikaanse hokkiespan in 1995 en verteenwoordig haar land by die Olimpiese Spele van 2000 in Australië, 2004 in Griekeland en 2012 in die Verenigde Koninkryk.

Tydens die Hokkie-wêreldbeker van 2002 in Perth was sy met nege doele die top puntemaker van die toernooi. Desondanks eindig Suid-Afrika in die 13de plek. In 1997 en 2002 is sy as Suid-Afrika se hokkiespeler van die jaar aangewys.

Op 21 Junie 2011 word sy die voorste doelskieter in internasionale vrouehokkie met haar derde van vier doele, waartydens haar span met 5-5 gelykop teen die Verenigde State in die Kampioenuitdaging in Dublin speel. Dit het haar kerf tot 221 doele opgestoot en die 20-jarige wêreldrekord van Rusland se Natalya Krasnikova verbeter.

## Internasionale senior toernooie 
* 1995 – Afrika Spele (*All Africa Games*), Harare
* 1998 – Wêreldbeker, Utrecht
* 1998 – Statebondspele, Kuala Lumpur
* 1999 – Afrika Spele, Johannesburg
* 2000 – Kampioene Trofee, Amstelveen
* 2000 – Olimpiese Spele, Sydney
* 2002 – Kampioenuitdaging, Johannesburg
* 2002 – Statebondspele, Manchester
* 2002 – Wêreldbeker, Perth
* 2003 – Afrika Spele, Abuja
* 2003 – Afro-Asiatiese Spele, Hyderabad
* 2004 – Olimpiese Spele, Athene
* 2005 – Kampioenuitdaging, Virginia Beach
* 2012 − Olimpiese Spele, Londen

## Verwysings
Bandskuurder

duimnael|Hand-gehoude bandskuurder
duimnael|'n Stilstaande bandskuurder
'n **Bandskuurder** is 'n skuurmasjien wat gebruik word vir die vorming van en die afwerking van hout en ander materiaal. Dit bestaan uit 'n elektriese motor wat twee dromme draai waarop 'n aaneenlopende lus skuurpapier gemonteer is. Bandskuurders kan handgehou wees en beweeg word oor die materiaal, of stilstaande (vas) wees, waar die materiaal verskuif word na die skuurband. Stilstaande bandskuurders word soms op 'n werksbank gemonteer, in welke geval hulle bankskuurders genoem word. Hulle word dikwels met 'n skyfskuurder gekombineer.

Bandskuurders kan 'n baie aggressiewe aksie op die hout uitoefen en word normaalweg slegs vir die beginstadiums van die skuurproses gebruik, of om vinnig materiaal te verwyder. Soms word hulle ook gebruik vir die verwydering van verf of die afwerking van hout. Bandskuurders kan ook gebruik word om 'n geheel-gladde oppervlak te bereik, indien toegerus met fyn skuurpapier.

Bandskuurders wissel in grootte van die klein draagbare eenhede tot die wat wyd genoeg is om 'n volle 1,2 x 2,5 m (4 by 8 voet vel) laaghout in 'n produksie-aanleg te skuur. Sommige bandskuurders kan so groot wees soos 1,2 x 0,7 meter. Die skuur van hout produseer 'n groot hoeveelheid saagsels. Daarom word bandskuurders gebruik in houtwerk gewoonlik toegerus met 'n soort stofversamelingstelsel. Dit kan so eenvoudig wees soos 'n lapfiltersak verbind aan 'n draagbare skuurder, of 'n groot vakuumstelsel om stofdeeltjies weg te suig na 'n sentrale versamelaar.

## Verwysings
Amanda Coetzer

**Amanda Coetzer** (1971-) is ’n voormalige Suid-Afrikaanse tennisspeler. In 1996 word sy die eerste (en tot dusver die enigste) Suid-Afrikaanse vrou in die professionele era van tennis wat 'n enkelspelfinaal van ’n Grand Slam-toernooi haal (die Australiese Ope en Franse Ope, waarin sy telkens in die eindstryd verloor). Vir die grootste deel van haar loopbaan verskyn haar naam op die wêreldranglys van die 20 beste vroue-enkelspelspelers. Male sonder tal het sy spelers hoër gekeur as syself geklop en daarom, asook vanweë haar klein postuur, die bynaam "*The Little Assassin*" gekry. In 1999 is sy die enigste speler wat Steffi Graf, Martina Hinges en Lindsay Davenport klop terwyl hulle elk in daardie stadium die topspeler in die wêreld was. In 2000 het sy en Wayne Ferreira die Hopmanbeker gewen.

Coetzer is op 22 Oktober 1971 in Hoopstad gebore. Sy begin haar tennisloopbaan in 1988 en hang haar skoene in Junie 2004 op. Sy het haar hoogste ranglysposisie in die enkelspel, die derde plek, op 3 November 1997 bereik. Sy is met die filmprodusent Arnon Milchan getroud.

## Grand Slam-rekord 
duimnael|links|upright|Amanda Coetzer tydens 'n uitstallingswedstryd in Februarie 2000
[duimnael|links|upright|Amanda Coetzer tydens die [Franse Ope 2000]]
Die tabel toon Coetzer se prestasie tydens elk van die Grand Slam-toernooie in vroueenkels waaraan sy deelgeneem het:

## Verwysings 
## Eksterne skakels 
*  Amanda Coetzer se ITF-profiel
*  Amanda Coetzer se WTA-profiel
*
2018 Superrugbyseisoen

Die **2018 Superrugbyseisoen** was die 23ste seisoen van Superrugby, 'n jaarlikse rugbykompetisie georganiseer deur SANZAAR tussen die spanne van Argentinië, Australië, Japan, Nieu-Seeland en Suid-Afrika. Ná die afgelope twee seisoene waaraan 18 spanne deelgeneem het, het die 2018 uitgawe terugkeer na 'n 15-spanformaat, wat bestaan het uit drie geografiese konferensies.

Suid-Afrika moes twee spanne van die 2017 seisoen (die Cheetahs en Kings) weglaat en Australië een (Force) om in te pas by die nuwe formaat van die kompetisie.

## Kompetisieformaat 
Die 15 deelnemende spanne is verdeel in drie geografiese konferensies: die Australiese konferensie (bestaande uit vier Australiese spanne en die Japanse Sunwolves), die Nieu-Seelandse konferensie (bestaande uit vyf Nieu-Seelandse spanne), en die Suid-Afrikaanse konferensie (bestaande uit vier Suid-Afrikaanse spanne en die Jaguares van Argentinië).

In die groepfase was daar 18 rondtes van wedstryde, met elke span wat 16 wedstryde gespeel het met twee rondtes loslootjies, 'n totaal van 120 wedstryde. Spanne het agt inter-konferensiewedstryde en agt kruis-konferensiewedstryde gespeel; twee keer teen elke ander span in hul konferensie - een keer tuis en een keer weg - en een keer teen vier van die spanne in die ander twee konferensies.

Die boonste span in elk van die drie konferensies het vir die kwarteindrondte gekwalifiseer, asook die volgende vyf spanne met die beste uitslae oor die drie konferensies, bekend as "wildcards". Die konferensiewenners en die beste "wildcard"-span was die gashere vir die kwarteindrondtes gewees. Die wenners van die kwarteindrondtes het tot die halfeindstryd gevorder, en die wenners van die halfeindrondtes het in die eindstryd gespeel.

## Uitslae: rondte-vir-rondte 
## Wedstryddatums 
## Weeklikse uitslae 
* ***Nota: Afskoptye is in die land waar die wedstryd gespeel word***

### Rondte 1 
### Rondte 2 
### Rondte 3 
### Rondte 4 
### Rondte 5 
### Rondte 6 
### Rondte 7 
### Rondte 8 
### Rondte 9 
### Rondte 10 
### Rondte 11 
### Rondte 12 
### Rondte 13 
### Rondte 14 
### Rondte 15 
### Rondte 16 
Rondte 16 behels slegs wedstryde in die Australiese en Nieu-Seelandse konferensies.

### Rondte 17 
### Rondte 18 
### Rondte 19 
## Finale 
### Kwarteindstryde
### Halfeindstryde 
### Eindstryd 
## Verwysings
Mitsuko Uchida

**Dame Mitsuko Uchida** (Japannees: **内田光子** [ɯtɕiꜜda miꜜtsɯ̥ko], gebore op 20 Desember 1948) is 'n klassieke pianis en dirigent bekend vir haar interpretasies van Mozart en Schubert. Sy is in Tokio, Japan gebore en is 'n genaturaliseerde burger van die Verenigde Koninkryk.

Sy het saam met talle noemenswaardige orkeste opgetree, 'n wye repertoire met verskeie platemaatskappye opgeneem, talle toekennings en eerbewyse gewen (insluitend Dame Commander of the Order of the British Empire in 2009) en is die mede-artistieke direkteur, saam met Jonathan Biss, van die Marlboro Musiekskool en -fees. Sy het ook verskeie groot orkeste gedirigeer. 

## Verwysings
## Eksterne skakels 
*
Klavierconcerto nr. 5 (Mozart)

**Klavierconcerto nr. 5** in D-majeur, K. 175, is 'n klavierconcerto wat deur die 17-jarige Wolfgang Amadeus Mozart in 1773 gekomponeer is. Dit is Mozart se eerste oorspronklike klavierconcerto; sy vorige pogings is gebaseer op ander komponiste se werke. Klavierconcerto nr. 5 was een van Mozart se gunsteling concerto's. Dit word in baie van sy briewe na verwys en hy het dit opgevoer tot en met die jaar van sy dood.

## Instrumente 
Die partituur is geskryf vir twee hobo's, twee Franse horings, twee trompette, timpani, en strykinstrumente. Die trompette en timpani is afwesig in die tweede beweging. Dit was Mozart se enigste concerto met trompette en timpani tot en met Klavierconcerto nr. 10, K. 365.

## Bewegings 
Die concerto bestaan uit drie bewegings:
# Allegro
# Andante ma un poco adagio (in G-majeur)
# Rondo: Allegro

## Verwysings 
## Bronne 
* Hutchings, A. 1997. ''A Companion to Mozart's Piano Concertos'',  Oxford University Press. 

## Sien ook 
* Lys van klavierconcerto's van Wolfgang Amadeus Mozart

## Eksterne skakels 
*
*
Baffinbaai

duimnael|links|Ligging van die Baffinbaai
Die **Baffinbaai** (Engels: *Baffin Bay*, Frans: *Baie de Baffin*, Inuktitut: *Saknirutiak Imanga*, Groenlands: *Avannaata Imaa*) is 'n baai van die Atlantiese Oseaan in Noord-Amerika tussen Baffin-eiland en Bylot-eiland in die suidweste, Devon-eiland en Ellesmere-eiland in die noordweste en Groenland in die noordooste. Die Baffinbaai word in die noorde deur die Nares-straat met die Lincolnsee en in die suidooste deur die Davis-straat met die Labradorsee verbind. Die baai het 'n oppervlakte van sowat 689&nbsp;000&nbsp;km² en 'n gemiddelde diepte van 861&nbsp;m. Die Baffinbaai is in 1585 deur die Engelse navigator John Davis vir Europa ontdek, maar ná die Britse ontdekkingsreisiger William Baffin genoem, wat dit saam met Robert Bylot in 1616 deurkruis het.

## Verwysings 
## Eksterne skakels
Nakajima Ki-44

Die **Nakajima Ki-44** Shoki was 'n Japannese enkelsitplek, enkelmotorige vegvliegtuig wat gebruik is tydens die Tweede Wêreldoorlog. Dit is ontwerp as 'n onderskeppingsvliegtuig; dus was hoë topsnelheid en klimvermoë 'n vereiste. 

Die prototipe het sy nooiensvlug voltooi in Augustus 1940 en is teen 'n ingevoerde Messerschmitt Bf 109 getoets. Die *Nakajima* het beter vertoon tydens die toets. Produksie van die vliegtuig het eers in die middel van 1942 begin en daar was in totaal 1,225 vliegtuie gebou. Die meeste van die vliegtuie was gebruik om die tuiseilande van Japan te verdedig. Op 19 Februarie 1945 het 'n aantal ''Nakajima Ki-44's'' 'n mag van 120 Boeing B-29 Superfortress's aangeval en tien vernietig. Die Geallieerses het die vliegtuig die *Tojo* genoem.

## Tegniese besonderhede 
## Sien ook 
* Lys van vegvliegtuie

## Bron 
* Crosby, Francis: *THE WORLD ENCYCLOPEDIA OF FIGHTERS & BOMBERS*. 2015.
Labradorsee

duimnael|links|Ligging van die Labradorsee
Die **Labradorsee** (Deens: *Labradorhavet*, Engels: *Labrador Sea*, Frans: *Mer du Labrador*) is 'n see van die Atlantiese Oseaan tussen Newfoundland en Labrador in die suidweste, Baffin-eiland in die noordweste en Groenland in die noordooste. Die Labradorsee word deur die Hudson-straat tussen Baffin-eiland en Labrador-skiereiland met die Hudsonbaai in die weste en deur die Davis-straat tussen Baffin-eiland en Groenland met die Baffinbaai in die noorde verbind. Die see het 'n oppervlakte van sowat 841&nbsp;000&nbsp;km² en 'n gemiddelde diepte van 1&nbsp;898&nbsp;m. Die see is genoem ná die Portugese ontdekkingsreisiger João Fernandes Lavrador, wat die kus van die Labrador-skiereiland in 1497 saam met John Cabot verken het.

Die belangrikste nedersetting aan die see is Nuuk (Deens: *Godthåb*), die hoofstad van Groenland.

## Verwysings 
## Eksterne skakels
Pentlandiet

**Pentlandiet** (ysternikkelkies) is 'n mineraal met chemiese formule . Dit is die belangrikste nikkelerts, wat dikwels saam met magneetkies aangetref word. Daar word vermoed dat beide minerale uit dieselfde smeltsel ontstaan wanneer dit afkoel en faseskeiding ondergaan. Dit is genoem na die mineraal se Ierse ontdekker, Joseph Barcley Pentland (1797–1873). Pentlandiet word in nikkelsulfiedafsettings in komatiïet-lawa aangetref.

## Kristalstruktuur 
Die struktuur is kubies. Dit is 'n kubiese digpakking van swawel waarin een oktaëderholte (A) en agt tetraëderholtes (A) met metaalatome gevul is. Dit kan as  geskryf word.Dit is die argetipe van die strukturbericht-klassifikasie se B810  struktuur.

## Sien ook 
* Lys van minerale

## Verwysings
Kamoeflering in lugvaart

duimnael|links|'n Sea King helikopter in sneeukamoeflering
duimnael|Ontwrigtend-gekamoefleerde A-7D Corsairs op 'n ontwrigtend-geverfde betonoppervlak in Thailand, 1972.
[duimnael|links|'n [Supermarine Spitfire in die RAF se "sand en spinasie" ontwrigtende boonste kamoeflering, 1941]]
[duimnael|'n Gerestoureerde Japannese [Mitsubishi A6M Zero|A6M Zero in vroeë grys-groen kamoeflering]]
**Vliegtuigkamoeflering** is die gebruik van kamoeflering op militêre vliegtuie om hulle moeiliker te maak om raak te sien, hetsy op die grond of in die lug. Gegewe die moontlike agtergronde en beligtingskondisies, sal geen enkele skema in elke situasie suksesvol werk nie. 'n Algemene benadering is 'n vorm van teenskaduwees, die vliegtuig word geverf in 'n ontwrigtende patroon van grondkleure soos groen en bruin bo, en lugkleure onder. Vir vinniger en hoër vlieënde vliegtuie, is lugkleure soms rondom gebruik, terwyl helikopters en vastevlerkvliegtuie wat naby aan die grond opereer, dikwels geheel en al in grondkamoeflering geverf word. Vliegtuie wat in die nag vlieg is dikwels swart geverf, maar dit het hulle donkerder laat voorkom as die naglug, dus moes aanpassings gemaak word.

Tydens en na Tweede Wêreldoorlog is die Yehudi ligte-projek ontwikkel as teenverligting, m.a.w. kamoeflering deur die gebruik van liglampe om die helderheid van 'n vliegtuig aan te pas by die helderheid van die naglug. Dit is laat vaar sedert verbeterings in radartegnologie, wat geblyk het om sigbare lig-kamoeflering oorbodig te maak. Verrassingstegnologie, soos gebruik by die Lockheed F-117 Nighthawk, het ten doel om 'n vliegtuig se radardeursnee en infrarooispoor te verminder.