Soekkot

[duimnael|*Soekkot in die [sinagoge*, skildery deur Leopold Pilichowski, 1894/95]]
duimnael|*Gebed tydens Soekkot*, skildery deur Paula Gans, 1920
[duimnael|Die Hakafot van die [Sefardiese Jode tydens Soekkot in die Portugese sinagoge in Amsterdam (Picart, gravure, 1724)]]
duimnael|'n Loofhut, *Soeka* genoem
[duimnael|'n Aantal *Soekkot*-dakke, vervaardig uit ''s'chach* (סכך), d.w.s. "dinge wat van die grond groei" soos [Palmagtige|palms, bamboes of denneboom]]
duimnael|Ornamente wat tydens Soekoet gebruik word
duimnael|Jode bid tydens Soekkot aan die Westelike Muur in Jerusalem
[duimnael|[Samaritane vier Soekkot op Berg Gerizim, Wesoewer]]

**Soekkot** of **Sukkot** (Hebreeus: סוכות of סֻכּוֹת, meervoud van *soekka*, "hut"; Jiddisj: *sukkes* of *sikkes*; letterlik: **Huttefees**), of die **Fees van Insameling** (חג האסיף, *Chag Ha'asif''), is 'n Joodse fees van sewe dae wat jaarliks op 15 Tisjrie gevier word. Volgens die Gregoriaanse kalender val dit tussen laat September en laat Oktober. Die fees herdenk die 40 jaar lange swerftog van die Israeliete (die voorouers van die Jode) in die Sinaiwoestyn, waartydens hulle in hutte en tente gebly het. Hierdie rondswerwery het na die uittog uit Egipte (wat met Pesach gevier word) plaasgevind. Ná die 40-jarige tydperk het hulle in die beloofde land ingetrek. Soekkot begin op 15 Tisjrie, vyf dae ná Jom Kippoer, en duur tot 21 Tisjrie, volgens die Joodse kalender. Saam met Pesach en Sjavuot is Soekkot een van die drie tradisionele Bedevaartsfeeste (שלוש רגלים, *sjalosj reghalim*). Tydens die bestaan van die Tweede Tempel het die Jode na Jerusalem getrek om daar offerandes te bring.

Die voorskrifte vir Soekkot is in Wajikra/Levitikus 23,42-43 gedokumenteer:

## Geskiedenis 
Die fees word verskeie kere in die Tora genoem en is nes die twee ander Joodse Bedevaartsfeeste Pesach en Sjavuot van landbou- en waarskynlik Kanaänitiese oorsprong en deel met hulle 'n dubbele historiese en landboukarakter. Die fees het reeds in antieke tye deur die eeue heen verder ontwikkel, soos uit Bybelse en na-Bybelse tekste blyk. In Sjemot/Eksodus word dit die "fees van die insameling" (Sjemot/Eksodus 23:16-19 en 34:22) genoem en later in die Wajikra/Levitikus "huttefees" (*Chag haSoekkot*, Wajikra/Levitikus 23:34) met 'n tydperk van sewe dae: "Jy moet die huttefees sewe dae lank vier nadat jy jou oes van die dorsvloer en die parskuip af ingery het." (Dwarim/Deuteronomium 16:13) Met "hutte" word dalk in hierdie samehang die skaduryke skuilings in die velde bedoel (Jona 4:5), soos hulle vandag nog in die Midde-Ooste tydens die oes gebruik word. Eers ná die Babiloniese ballingskap is die datum op die 15de dag van die sewende maand bepaal en het Soekkot 'n historiese fees geword, wat die woestynmigrasie na die uittog uit Egipte herdenk en die lewe in hutte gedurende die feestyd voorskryf (Wajikra/Levitikus 23:33-43). Volgens die oorlewering het koning Salomo die Eerste Tempel in Jerusalem op Soekkot ingewy (1 Konings 8:2), en in die Messiaanse tyd word volgens die profeet Sagaria (Sagaria 14:16-19) Soekkot 'n universele, met reën geassosieerde fees, waartydens al die omliggende nasies pelgrimstogte na Jerusalem sal onderneem.

In die Misjnatraktat Soeka word die seremonies tydens die bestaan van die Tweede Tempel genoem, veral die waterseremonie wat nes die optogte met vrugte en boom- en palmtakke, die "vier soorte" (Hebreeus: אַרְבָּעָה מִינִים, ''Arba'a minim''), waartydens psalms gesing is, met reën geassosieer word. In die Evangelie volgens Johannes roep Jesus op die laaste dag van die Huttefees almal wat dors het na hom toe (Johannes 7:37), wat in verband met die waterseremonie geïnterpreteer word wat in daardie stadium van die eerste tot die laaste dag van die fees gebruik is. Die historikus Flavius Josephus beskryf die fees as 'n agtdaagse feesviering waartydens hulle in hutte woon en in die tempel offers bring, Philo van Alexandrië beskryf dit as 'n oesdankfees van sewe dae waarby 'n agtste dag as kroning bygevoeg word, as 'n teken van gelykheid en geregtigheid.

Na die verwoesting van die tempel het die volgende oorgebly: die sewedaagse fees van Soekkot, die atséret op die agtste dag, die soeka, die Hallel-gebed en die versoek om reën op die agtste dag, asook die ''arba'a minim''. Laasgenoemde is bekend as die "vier soorte": etrogh (אֶתְרוֹג; 'n soort sitrusvrug), loelaw (לולב; 'n palmtak), hadasim (הדסים; drie mirttakke) en arawot (ערבות; twee wilgertakke).

## Datums 
Die eerste dag is volgens die Joodse kalender op 15 Tisjrie, maar die werklike viering begin altyd met sonsondergang op die vorige aand (omdat 'n dag met sononder begin). Aangesien maande in die Joodse kalender altyd volgens die maan bereken word, wissel die datum van hierdie dag volgens die Gregoriaanse kalender. Die laaste dag van Soekkot is bekend as Hosjana Rabba (הושענא רבה) wat "groot smeking" beteken. Op die volgende dag sluit Sjmini Atséret (שְּׁמִינִי עֲצֶרֶת, "agtste [dag] van die vergadering") en Simgat Tora (שִׂמְחַת תּוֹרָה, "Toravreugde") aan. In Israel word albei feeste op 22 Tisjrie gevier, terwyl in die Joodse diaspora Sjmini Atséret op 22 Tisjrie en Simgat Tora op 23 Tisjrie gehou word.

## Sien ook 
* Lys van Joodse feeste en herdenkings
* Thanksgiving, Amerikaanse eweknie

## Verwysings 
## Verdere leesstof 
*  
*  

## Eksterne skakels 
*  
*