open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Pondolandbrug

Die **Pondolandbrug** gaan by Port St. Johns oor die Umzimvuburivier.
Die brug is op die R61-provinsiale roete, net noordwes van die dorp Port St. Johns, ‘n 3km stroomop van die riviermond, 52m bo seespieël en by die koördinate 31°  35′  40″  suid en 29°  31′  38″  oos.

In 1953 het die brug die Camerondale-pont vervang en dus ononderbroke motorvervoer tussen die suidelike deel van KwaZulu-Natal, Pondoland en die hele Transkei moontlik gemaak. Dit het die ekonomie van ‘n voorheen  afgeleë gebied in Suid-Afrika ten goede gekom. Nadat die brug in 1977 weggespoel het, is dit die die vroeë 1980’s herstel.

Naby die brug is ‘n gedenkteken aan Dick King. Hy is in 1842 hier verby.

## Bronne 
* https://mapcarta.com/14274848
* https://www.mountainpassessouthafrica.co.za/find-a-pass/eastern-cape/item/1667-umzimvubu-pass.html
Anton van Duinkerken

duimnael|regs|180px|Standbeeld van Anton van Duinkerken in sy geboorteplek Bergen op Zoom
**Wilhelmus Johannes Maria Antonius Asselbergs** (2 Januarie 1903, Bergen op Zoom – 27 Junie 1968, Nijmegen), beter bekend onder sy skuilnaam **Anton van Duinkerken**, was 'n Nederlandse digter, essayis en akademikus.

Asselbergs het 'n loopbaan as priester oorweeg voordat hy 'n joernalis geword het by *De Gids*. Hierna was hy 'n professor in kuns- en literatuurgeskiedenis aan die Katolieke Universiteit Nijmegen. Hy was 'n Katoliek en het gewyde poësie geskryf. 

In 1954 het hy 'n lid geword van die Koninklijke Nederlandse Akademie van Wetenschappen.

'n Standbeeld van hom is in die stad Bergen op Zoom opgerig.

## Pryse
duimnael|Asselbergs ontvang 'n kus van Marga Klompé tydens die uitreiking van die P.C. Hooft-prys in 1966
* 1933 - C.W. van der Hoogtprijs vir *Dichters der contra-Reformatie*
* 1957 - Provinciale prijs voor schone kunsten vir "Brabantse herinneringen" wat in die maandblad *Roeping* verskyn het
* 1960 - Constantijn Huygens-prys
* 1966 - P.C. Hooft-prys vir sy gehele oeuvre.
* 1968 - Literatuurprys van die Munisipaliteit van Hilvarenbeek vir sy *Nijmeegse Colleges*

## Eredoktoraat 
* 1937 - Katolieke Universiteit Leuven, vir sy werk as letterkundige.

## Bibliografie
* 1927 - *Onder Gods ogen*
* 1928 - *Verdediging van carnaval*
* 1928 - *De Ravenzwarte*
* 1929 - *Hedendaagse ketterijen* (heruitgereik in 1946)
* 1929 - *Roofbouw*
* 1929 - *Vertelsel in de hut*
* 1930 - *Achter de vuurlijn*
* 1930 - *Lyrisch labyrinth*
* 1931 - *Het wereldorgel*
* 1932 - *Katholiek verzet*
* 1932-1939 - *Bloemlezing uit de katholieke poëzie van de vroegste tijden tot heden*
* 1933 - *Welaan dan, beminde gelovigen*
* 1935 - *De menschen hebben hun gebreken*
* 1936 - *Hart van Brabant*
* 1937 - *Verscheurde christenheid*
* 1938 - *Twee vierkante meter*
* 1941 - *Legende van den tijd*
* 1941 - *Nederlandsche vromen van den nieuwe tijd*
* 1944 - *Waaiend pluis*
* 1944 - *Drievuldige begroeting*
* 1945 - *Het tweede plan*
* 1945 - *Undique Carmina Sonant; twaalf vertaalde gedichten*
* 1946 - *Ascese der schoonheid*
* 1946 - *Tobias met den engel*
* 1947 - *Waarom ik zo denk...*
* 1948 - *Begrip van Rome*
* 1949 - *Antoon Coolen*
* 1951 - *Mensen en meningen*
* 1952 - *Het tijdperk der vernieuwing van de Noordnederlandse letterkunde*
* 1955 - *Over de blijvende waarde van verzetspoëzie*
* 1957 - *Beeldenspel van Nederlandse dichters*
* 1958 - *Guido Gezelle 1830-1899*
* 1960 - *Vlamingen*
* 1962 - *Verzamelde geschriften* (3 delen)
* 1964 - *Brabantse herinneringen*
* 1966 - *Festoenen voor een kerkportaal*
* 1967 - *Gorter, Marsman, Ter Braak*
* 1968 - *De stijl van Elkerlijk*
* 1968 - *Nijmeegse colleges*

## Verwysings
Gladiolus abyssinicus

***Gladiolus abyssinicus*** is 'n meerjarige plant en geofietwat tot die genus *Gladiolus* behoort. Die spesie is inheems aan Eritrea, Ethiopië en Saoedi-Arabië.

## Bron 
* Plants of the World Online
Gladiolus albens

***Gladiolus albens*** is 'n meerjarige plant en geofiet wat tot die genus *Gladiolus* behoort. Die spesie is endemies aan die Oos-Kaap.

## Bronnelys 
* REDLIST Sanbi
* Plants of the World Online
Die Goudgat

**Die Goudgat** is 'n heuwel geleë in die Steenkampsberg (Namakwadistrik), in die suidwestelike deel van Suid-Afrika. Dit lê op 'n hoogte van 1663 meter bo seevlak.

## Geografie
Die land rondom Die Goudgat is heuwelagtig in die suidooste, maar in die noordweste is dit plat. Die hoogste punt in die gebied het 'n hoogte van 1&nbsp;780 meter en is 2,6&nbsp;km noordwes van Die Goudgat. Minder as 2 mense per vk kilometer woon rondom Die Goudgat. Die naaste dorp in die omgewing is Fraserburg. Die gebied rondom Die Goudgat is byna heeltemal met bos bedek. In die streek rondom Die Goudgat kom heuwels en valleie algemeen voor.

## Klimaat 
Die klimaat is warm. Die gemiddelde temperatuur is 18&nbsp;°C. Die warmste maand is Januarie, op 29&nbsp;°C, en die koudste Junie, op 7&nbsp;°C. Die gemiddelde reënval is 308&nbsp;millimeter per jaar. Die natste maand is Maart met 55&nbsp;millimeter reën en die droogste September met 4 mm.

## Verwysings
Tai Yai

**Tai Yai** (လိၵ်ႈတႆး, [lik táj] ) of **Shan** is 'n Tai-Kadai-taal wat deur sowat 3,3 miljoen mense in Mianmar, Thailand en die Volksrepubliek China gepraat word. Dit word veral in die Shan-deelstaat van Mianmar gepraat, maar ook in die Kachin-deelstaat, Noord-Thailand en in 'n mindere mate in die Indiese deelstaat Assam. Tai Yai is verwant aan Lao en Thai, die amptelike tale van onderskeidelik Laos en Thailand.

duimnael|links|Die Tai Yai-skrif
Die presiese aantal Tai Yai-sprekers is onbekend. In 2001 het Patrick Johnstone en Jason Mandryk die aantal sprekers in Mianmar op sowat 3,2 miljoen geskat; die Mahidol-universiteit se Instituut vir Taal en Kultur het in 2006 die aantal in Thailand op sowat 95&nbsp;000 beraam, maar met vlugtelinge uit Mianmar tel hulle nou omtrent 'n miljoen. Baie Tai Yai praat plaaslike dialekte, maar ook tale van hul handelsvennote. As gevolg van die Birmaanse burgeroorlog is net min Tai Yai in staat om die Tai Yai-skrif te lees, wat aan die Birmaanse skrif ontleen is.

## Verwysings 
## Eksterne skakels
Bitterheuningberge

Die **Bitterheuningberge** is 'n berg in die Namakwa-distriksmunisipaliteit van die Noord-Kaapprovinsie, Suid-Afrika.

## Eksterne skakel 
* Google-kaart van die bitterheuningberge by Geonames.org (cc-by)
Coetzeesberge

:*Nota: Hierdie berge moet nie verwar word met die Coetzeesberg in die Noord-Kaap nie.*

Die **Coetzeesberge** is geleë tussen Graaff-Reinet en Cradock in die Sarah Baartman-distriksmunisipaliteit, in die Oos-Kaap van Suid-Afrika. Dit lê op 'n hoogte van 1&nbsp;646 meter bo seespieël.

## Verwysings
Florrie's Dragons

'''''Florrie's Dragons''''' is 'n Britse / Suid-Afrikaanse kinder-televisiereeks.

## Verwysings 
## Eksterne skakels 
*
Draadkop

Die **Draadkop** is 'n bergkop in die Namakwa-distriksmunisipaliteit van die Noord-Kaapprovinsie, Suid-Afrika. Dit lê net suid van die R63-pad tussen Williston en Carnarvon.

## Eksterne skakel 
* Google-kaart van Draadkop by Geonames.org (cc-by)
Koningin Elizabeth-brug

Die **Koningin Elizabeth-brug** is ‘n brug oor die spoorlyn in die middestad van Johannesburg.

Sauerstraat (M27) en Simmondsstraat sluit aan die suidekant van die brug bymekaar aan, gaan dan saam oor die brug by 26° 11′ 51.36″ suid en 28° 2′ 15″ oos en sluit dan aan by Berthastraat (die noordelike verlenging van die Nelson Mandelabrug) wat na Braamfontein lei. Die brug is 200 m lank en het twee rybane in elke rigting. Verkeer noordwaarts kom uit Sauerstraat en verkeer suidwaarts gaan met Simmondsstraat.

Tot in die vroeë 1950’s was in die middestad van Johannesburg geen padbrûe oor die spoorlyn wes van die stasie  nie.  Toegang tot die noordelike stadsgebied was  met ‘n duikweg by Braamfontein. Die aanleg van die Van Riebeeckbrug en die Johann Rissikbrug  en veral die koningin Elizabethbrug in 1955 het die duikweg vervang.

Verskeie ander brûe in die wêreld is ook na koningin Elizabeth II  vernoem:
*Koningin Elizabethbrug, wes van Windsor in Engeland
*Koningin Elizabeth II-brug, Belfast, Ierland
*Koningin Elizabeth II-brug, Newcastle-upon-Tyne, Engeland
*Koningin Elizabeth II-brug, Britse Maagde-eilande
Netanyahu-Gantz-kabinet

|-
| **Netanyahu-Gantz-kabinet**
|-
| **Periode:** 2020 – 2021
|-
| **Strekking:** regs-sentraal-religieus
|-
| 100px
|-
| **Premier:** Benjamin Netanyahu (HaLikud)
|-
| **Beoogde premier:** Benny Gantz (Kahol Lavan)
|-
| **President:** Reuven Rivlin (HaLikud)
|-
| **Deelnemende partye:**
|-
| * HaLikud
|-
| * Kahol Lavan
|-
| * Shas
|-
| * Yahadut HaTorah
|-
| * Gesher
|-
| * HaBayit HaYehudi
|-
| * HaAvoda
|-
| * Derekh Eretz
|-
| **Setels:** 70 in die 23e Knesset
|-
| **Setels:** 54 in die 24e Knesset
|-
| **Vorige:** Netanyahu IV-kabinet
|-
| **Volgende:** Bennett-Lapid-kabinet
|-
|}

Die **Netanyahu-Gantz-kabinet**, ook wel **Netanyahu V-kabinet** genoem, of die *35ste regering van Israel*, Hebreeus: השלושים וחמש    ממשלת ישראל - Mem'shelet Yisra'el HaShloshim VeHamesh, was 'n Israelse kabinet wat het regeer van 17 Mei 2020 tot 13 Junie 2021. Hierdie regering het 'n regs-sentrale-religieuse strekking gehad en het beskik oor 54 setels in die 24e Knesset. Die premier was Benjamin Netanyahu van die Likoed-party gewees.

Kahol Lavan leier Benny Gantz was die minister van Verdediging en Kommunikasie gewees. Hy sou die eerste minister word in November 2021 maar die kabinet was sedert Desember 2020 demissionêr.

Die Netanyahu-Gantz-kabinet het bestaan uit die volgende agt partye: 

## Verwysings 
## Eksterne skakels 
* Netanyahu V-kabinet, Knesset se webwerf
Derek Keys

**Derek Lyle Keys** (30 Augustus 1931–29 April 2018) was 'n Suid-Afrikaanse sakeleier wat van 1992 tot September 1994 in die kabinette van F.W. de Klerk en Nelson Mandela as minister van finansies gedien het.

## Vroeë lewe 
Hy is in Johannesburg gebore en het aan die Universiteit van die Witwatersrand studeer waar hy in 1950 'n Baccalaureus Commerciale graad behaal het. In 1954 bekwaam hy hom as geoktrooieerde rekenmeester. 

## Loopbaan 
Keys het in 1956 by die Nywerheidontwikkelingskorporasie (NOK) van Suid-Afrika aangesluit. In die daaropvolgende agt jaar was hy betrokke by die ontwikkeling van baie van die belangrikste Suid-Afrikaanse bedrywe. Tot in 1986 het Keys hoofsaaklik 'n adviserende rol gespeel vir verskeie internasionale en plaaslike ondernemings wat in Suid-Afrika bedrywig was as bestuurskonsultant. Gedurende hierdie 21 jaar het hy onder meer op Asea, Sandvik en Sappi se direksies gedien. 

Voordat hy 'n kabinetsminister geword het, was hy die uitvoerende voorsitter van die mynhuis Gencor van 1986 tot 1991.

In Desember 1991 word Keys as Minister van Ekonomiese Koördinering en van Handel en Nywerheid aangewys.  In Mei 1992 is die portefeulje van Minister van Finansies ook aan Keys toevertrou. Hy het voorheen in regeringsliggame in 'n adviserende hoedanigheid gedien, waaronder die Kommissie vir elektrisiteit, die Belastingadvieskomitee en die Staatspresident se Ekonomiese Adviesraad.

Keys bedank as minister op 6 Julie 1994 en word op 19 September deur die bankier Chris Liebenberg opgevolg.

## Verwysings
Leon Wessels

**Leon Wessels** (gebore 19 April 1946) is 'n Suid-Afrikaanse prokureur, politikus, en aktivis wat in die blanke minderheidsregering van die Nasionale Party tydens apartheid gedien het. Hy was een van die min Afrikanerpolitici om openbare berou vir die dade van daardie regering te toon.

## Onderwys 
Soos F.W. de Klerk het hy aan die Hoërskool Monument in Krugersdorp, Suid-Afrika, skoolgegaan. Nadat hy in 1963 gematrikuleer het, behaal Wessels die Baccalaureus in regte (LLB)-graad aan die Potchefstroomse Universiteit in 1972 en in 2001 die Doktor in die regte (LLD)-graad aan die Randse Afrikaanse Universiteit. As voorgraadse student was hy voorsitter van die Universiteit se Studenteraad (SR), en van 1971 tot 1973 president van die Afrikaanse Studentebond (ASB), 'n studente-organisasie waarin vele Afrikanerleiers hul politieke kwekelingskap ondergaan het.

## Apartheid-era politikus 
Wessels tree toe tot die nasionale politiek in 1977 toe hy verkies is as parlementslid (LP) vir die kiesafdeling Krugersdorp, 'n Afrikanervesting. Alhoewel hy gedurende die volgende twee dekades toenemend geïdentifiseer is as 'n *verligte* ('n lid van die party se meer liberale vleuel), het hy deur partygeledere gevorder om 'n kabinetslid te word in die laaste apartheidsadministrasie as minister van plaaslike regering, nasionale behuising en mannekrag.

By die verhore van die Suid-Afrikaanse Waarheid-en-versoeningskommissie oor onwettige dade van die land se veiligheidsmagte, het Wessels – 'n voormalige adjunkminister van wet en orde – erken: "Ek glo nie die politieke verdediging van 'ek het nie geweet nie' is beskikbaar vir my nie omdat ek in baie opsigte nie wou weet nie”.

In 1999 hy aangestel in die Suid-Afrikaanse Menseregtekommissie waar hy verantwoordelik was vir die monitering van die Wet op die Bevordering van Toegang tot Inligting, 'n wet wat sentraal staan in die versekering van deursigtigheid in die regering, die sakewêreld en die burgerlike samelewing.

## Persoonlik 
Sy vrou, Tersia Wessels, het in 2009 'n lid van die Gauteng provinsiale wetgewer geword vir die Congress of the People.

## Verwysings
Rooster (dubbelsinnig)

**Rooster** kan verwys na:
* Rooster (werkwoord). Om vleis of ander voedsel, gewoonlik op 'n traliewerk van metaal te braai (dus gaar te maak).
* Rooster (naamwoord). Die spesifieke metaaltraliewerk waarop voedsel gerooster word.
* Rooster (naamwoord). Sommige ander strukture, bv. in die struktuur van kristalle.
* Roosterbrood
Chris Liebenberg

**Christo Ferro Liebenberg** (gebore op 2 Oktober 1934)  is 'n afgetrede Suid-Afrikaanse bankier wat van 19 September 1994 tot 4 April 1996 minister van finansies van Suid-Afrika was in die regering van nasionale eenheid onder voorsitterskap van Nelson Mandela.

Hy is in Touwsrivier in die Wes-Kaap gebore. Sy pa het op die spoorweë gewerk. Touwsrivier was destyds een van die grootste spoorwegverbindings in Suid-Afrika. Hy het skoolgegaan by Worcester Boys' High School, en verder studeer aan die Harvard Business School AMP, INSEAD en Cranfield Universiteit.

Liebenberg het in 1952 by Nedcor Bank as 'n boodskapper begin werk. Hy het sy pad opgewerk tot hy in 1994 as HUB van Nedbank uitgetree het na vier jaar in die pos.

Nelson Mandela het hom gevra om in 1994 by Derek Keys as minister van finansies oor te neem.

Aangesien hy nie aan enige politieke party verbonde was nie, het president Nelson Mandela die grondwet verander om Liebenberg as minister van finansies te akkommodeer.

Volgens die ooreenkoms het hy vir 'n sekere tydperk aangebly, waarna die pos aan Trevor Manuel gegaan het.

## Verwysings
Sibusiso Bengu

**Sibusiso Mandlenkosi Emmanuel Bengu** (8 Mei 1934 – 30 Desember 2024) was 'n Suid-Afrikaanse politikus en voormalige Minister van Onderwys.

Bengu is gebore in Kranskop, Natal en word in 1952 'n onderwyser. Sibusiso het in 1969 die Hoërskool Dlangezwa naby Empangeni gestig en was tot 1976 skoolhoof. Hy het in 1974 'n PhD in politieke wetenskappe aan die Graduate Institute of International Studies in Genève voltooi en in 1977 word hy aangestel as professor aan die Universiteit van Zoeloeland. Hy het as sekretaris-generaal van die Inkatha-Vryheidsparty gedien, maar het weens verskille met Mangosuthu Buthelezi gebots.

Bengu verlaat Suid-Afrika in 1978 en dien as sekretaris vir navorsing en maatskaplike optrede vir die Lutheran World Foundation. Terwyl hy in die buiteland is, ontmoet hy Oliver Tambo, destyds waarnemende president van die African National Congress. Hy keer in 1991 terug om die eerste swart visekanselier van 'n Suid-Afrikaanse universiteit, die Universiteit van Fort Hare, te word. Bengu word in 1994 aangestel as Minister van Onderwys en dien in die pos totdat hy in Duitsland ontplooi is as Suid-Afrikaanse ambassadeur in 1999.

Hy was getroud met Funeka en het vier dogters en 'n seun gehad. Hy sterf (90) op 30 Desember 2024 in sy slaap.

## Verwysings
Jay Naidoo

**Jayaseelan "Jay" Naidoo** (gebore 20 Desember 1954) is 'n afgetrede Suid-Afrikaanse politikus en sakeman wat van 1985 tot 1993 as die sekretaris-generaal van die Congress of South African Trade Unions (COSATU) gedien het.  Hy het daarna gedien as Minister verantwoordelik vir die Heropbou- en Ontwikkelingsprogram in die eerste na-apartheid kabinet van President Nelson Mandela (1994-1996) en as Minister van Pos, Telekommunikasie en Uitsaaiwese (1996-1999).

Naidoo was 'n lid van die NUK van die African National Congress. Hy was aan die voorpunt van die stryd teen apartheid terwyl hy die grootste vakbondfederasie in Suid-Afrika gelei het.

## Verwysings
Abe Williams

**Abraham (Abe) Williams** (12 Desember 1940, Saldanha, Suid-Afrika) is 'n Suid-Afrikaanse politikus uit die bruin gemeenskap, sekretaris van die Suid-Afrikaanse Rugbyfederasie (1972-1988), lid van die kamer van verteenwoordigers van die driekamerparlement vir die kiesafdeling van Mamre (1984-1994) en lid van die nasionale vergadering (1994-2000). 

Hy was ook die adjunkminister van onderwys en kultuur in die kamer van verteenwoordigers (1989-1991) en adjunkminister vir nasionale onderwys (1991-1992), waarna hy minister van onderwys en kultuur (1992-1993) en maatskaplike sake (1993-1994) in die Huis van Verteenwoordigers was voordat hy Minister van Sport (1993-1994) in die De Klerk-regering en Minister van Volkswelsyn en -ontwikkeling (1994-1996) in die Mandela-kabinet geword het.
John Mavuso

**John A. Mavuso** (gebore in 1926 in Ermelo en oorlede op 24 Mei 2011 in Midrand) is 'n Suid-Afrikaanse politikus, agtereenvolgens lid van die African National Congress (1948-1960), van die Inkatha-Vryheidsparty en van die Nasionale Party (vanaf 1993), Minister van Algemene Dienste van Februarie tot Junie 1996 in die kabinet van President Nelson Mandela.

Hy is die enigste swart persoon in Suid-Afrika wat as minister in die kleure van die Nasionale Party gedien het.

## Biografie
Hy was 'n lid van die uitvoerende komitee van die ANC en het aan die opstel van die "Handves van Vryheid" deelgeneem. Hy is op 5 Desember 1956 deur die veiligheidspolisie gearresteer. Die aanklagte is egter in 1958 teruggetrek, wat verhoed het dat hy medebeskuldig word tydens die hoogverraadverhoor in Pretoria.

Mavuso was teen die ANC se gewapende stryd gekant en het die ANC in 1960 verlaat, maar het 'n lid van 'n geheime ondersteuningsel gebly totdat hy die organisasie finaal verlaat het nadat hy verdink is dat hy 'n geheime agent was.
Universiteit van Gent

Die **Universiteit van Gent** is 'n openbare navorsingsuniversiteit wat in Gent, België geleë is. Dit is in 1817 deur koning Willem I van die Verenigde Nederlande gestig. Na die Belgiese rewolusie van 1830 het die nuutgevormde Belgiese staat die universiteit begin administreer. In dieselfde jaar word die universiteit die eerste Nederlandstalige universiteit in België, terwyl Frans voorheen die standaard akademiese taal aan die  *Université de Gand* was. In 1991 verkry dit aansienlike outonomiteit en verander sy naam dienooreenkomstig van die *Rijksuniversiteit Gent* na die huidige benaming.

## Verwysings 
## Bronne 
*Anne-Marie Simon-Van der Meersch en Elienne Langendries, &apos;&apos;175 Jaar Universiteit Gent. Een verhaal in beeld&apos;&apos;, 1992, 335 p. 
*Gita Deneckere, &apos;&apos;Uit de ivoren toren. 200 jaar universiteit Gent&apos;&apos;, 2017.
Amie Venter

**Abraham Adriaan (Amie) Venter** (11 Maart 1937 – 4 Julie 2012, Klerksdorp) was 'n Suid-Afrikaanse politikus, lid van die Nasionale Party, lid van die Volksraad vir die Klerksdorp-kiesafdeling (1974–1994) en lid van die PW Botha- en De Klerk-regerings.

Venter was die leier van die Nasionale Party (1994-1997) en van die Nuwe Nasionale Party (1998–2005) vir die Noordwes-provinsie, en later provinsiale vise-president van die Demokratiese Alliansie (2000-2001). Verder was Venter 'n lid van die Noordwes provinsiale wetgewer (1994-2004), lid van die uitvoerende kabinet van Popo Molefe (1994-1996) en voorsitter van die staande komitee op openbare rekeninge (Skoor, 1999-2004).

## Loopbaan
Amie Venter is die seun van Abraham Adriaan Venter, voormalige kanselier van die Potchefstroomse Universiteit vir C.H.O. en predikant in die Gereformeerde Kerke in Suid-Afrika, en sy vrou Hester Snyman.

Ná sy regsstudies het Amie Venter 'n prokureur geword. Hy het ook 'n politieke loopbaan binne die Nasionale Party gevolg en is verkies tot die Volksraad in die 1974-verkiesing in die voormalige setel van Petrus Cornelius Pelser. Hy was voorsitter van die Nasionale Party in Wes-Transvaal en word in 1982 adjunkminister vir handel en nywerheid.

In 1984 word hy bevorder tot die pos van Minister van Openbare Werke, Behuising en Plaaslike Administrasie en rapporteer aan die Blanke Volksraad.

In 1989 word hy aangestel as Minister van Begroting en Plaaslike Owerhede in die Kabinet van F.W. de Klerk.
George Bartlett

**George Shepstone Bartlett** (gebore op 14 Maart 1931 in Port Shepstone, Natal, oorlede op 25 Maart 2010) was 'n Suid-Afrikaanse landbou-ingenieur en politikus. 

George Bartlett was opeenvolgend lid van die Verenigde Party (1974-1977), die Nuwe Republikeinse Party (1977-1984) en toe van die Nasionale Party (1984-1997). Hy was die Nasionale Minister van Vervoer, Openbare Werke en Grondsake (1989-1991), en laastens van Mynwese en Energie (1991-1994) in die kabinet van F.W. de Klerk. Hierna was hy lid van die KwaZulu-Natalse Provinsiale Wetgewer (1994-1998), waartydens hy die L.U.K. vir landbou was (1994-1996).

## Lewensloop
George Bartlett is in Port Shepstone in die Natalprovinsie gebore en het skoolgegaan in Pietermaritzburg. Na hy matrikuleer het, studeer hy landbou-ingenieurswese in Suid-Afrika en aan die Universiteit van Toronto in Kanada (1955-1957). Hy bekom sy eerste werk as 'n hidrouliese ingenieur vir die Ontario Ministerie van Ontwikkeling, waarna hy in 1959 na Suid-Afrika terugkeer om 'n suikerrietplantasie in Natal te bestuur.

### Politiek
Nadat hy 'n direkteur van Illovo Sugar Estates Natal (1969-1974) was, het hy 'n politieke loopbaan begin en is hy verkies tot verteenwoordiger vir die kiesafdeling Amanzimtoti (1974-1994) onder die vaandel van die Verenigde Party (opposisie). Na die ontbinding van laasgenoemde in 1977 sluit hy hom aan by die Nuwe Republikeinse Party, die politieke erfgenaam van die Verenigde Party. In 1984 sluit hy aan by die regerende Nasionale Party en word partyleier van die provinsiale tak in Natal (1989-1994).

Bartlett was adjunkminister van Ekonomiese Sake en Tegnologie (1986-1989) in die P.W. Botha-regering, daarna was hy Minister van Vervoer, Openbare Werke en Grondsake (1989-1991), en laastens Minister van Mynbou en Energie (1991-1994) in die kabinet van F.W. de Klerk.

Hy sterf in Maart 2010 op die ouderdom van 79 aan kanker.
Aston Martin F1

**Aston Martin** is 'n Britse motorvervaardiger wat reeds histories aan Formule Eenwedrenne deelgeneem het. Die maatskappy het die eerste keer aan Formule Een deelgeneem tydens die 1959-seisoen, toe hulle die DBR4-onderstel met hul eie enjin ingeskryf het, maar geen punte kon behaal nie. Hulle het gedurende die 1960-seisoen steeds swak presteer, en weer eens geen punte behaal nie. As gevolg hiervan het Aston Martin besluit om homself ná 1960 uit Formule Een te onttrek.

'n Kommersiële handelsmerkverandering van die Racing Point F1-span het daartoe gelei dat hierdie span vanaf 2021 as Aston Martin bekend staan, en met Mercedes-krageenhede meeding. Die spanhoof is Mike Krack, met Lance Stroll en Fernando Alonso hul renjaers in 2023, nadat Sebastian Vettel aan die einde van 2022 uitgetree het.

## Renuitslae 
### 2021 – hede 
**†** Die renjaer kon nie die wedren voltooi nie, maar is nogtans geklassifiseer omdat hy meer as 90% van die ren voltooi het.
**‡** Halwe punte is in België toegeken in 2021 omdat daar minder as 75% van die wedren afgelê is weens hewige reën.
***** Seisoen is nog aan die gang.

## Eksterne skakels 
*
2021 Spaanse Grand Prix

Die **2021 Formule Een Spaanse Grand Prix** het op 9 Mei 2021 op die Circuit de Barcelona-Catalunya in Montmeló, Spanje plaasgevind. Dit was die vierde wedren van die kampioenskapseisoen gewees.

## Bande 
Pirelli het die volgende bande aan alle spanne verskaf:

## Vrye oefening 
### Uitslag 
## Kwalifisering 
## Wedren 
### Renuitslag 
***** Max Verstappen ontvang 'n ekstra punt vir die vinnigste rondte.

## Puntestand na die Grand Prix 
### Renjaers 
### Vervaardigers 
## Verwysings
Beit Trust

Die **Beit Trust** se doel is die ondersteuning van die ontwikkeling van Zambië, Zimbabwe en Malawi op ‘n wye verskeidenheid van terreine.

## Trust
Alfred Beit het met sy afsterwe in 1906 £1 200 000 in ‘n fonds bekend as die Beit Trust nagelaat vir die ontwikkeling van die spoorweë en ander vervoerinfrastruktuur in Noord-Rhodesië, Suid-Rhodesië en Njassaland. Danksy goeie beleggingsbesluite het die nagelate bate aan die Trust in waarde toegeneem ten spyte van groot uitgawes. Aanvanklik is die fonds beheer deur Otto Beit, maar later deur bekende en bekwame mense soos Henry Birchenough en Hew Butler.

## Rivieroorgange
Vyf groot brûe is deur die Trust gefinansier, naamlik die
*Beitbrug oor die Limpoporivier
*Otto Beit-brug oor die Zambezirivier
*Birchenoughbrug oor die Saverivier
*Kafuebrug oor die Kafuerivier en die 
*Luangwabrug 
Ook die aanlê ‘n honderdtal laagwaterbrûe is deur die Trust betaal.

## Ander projekte
Later het die Trustees besluit om die terrein van hul welwillendheidswerk te verrruim. Geld is beskikbaar gestel vir die onderwys, gesondheid, omgewingsbewaring, welsynswerk, studiebeurse vir universiteitsopleiding, museums, dorpsaanleg, wetenskapllike navorsing en noodlenigingswerk na natuurrampe. Na die sikloon Idai in Maart 2019 is die Umvumvubrug op koste van die fonds herstel. In 2020 tydens die Corona-pandemie is beskermende klere aan gesondheidswerkers voorsien. Swembaddens is in arm en afgeleë gebiede gebou.

## Bronne 
* Green, Lawrence G.: Full many a glorious morning. A recent journey by rail and road to four countries of Southern Africa with the traveller going back on old tracks, striking out in new directions and moving along the highways and byways of memory. Kaapstad: Howard Timmins, 1968.

## Eksterne skakels 
* Amptelike webwerf
Luangwabrug

duimnael|regs|300px
Die **Luangwabrug** gaan oor die Luangwarivier in die noorde van Zambië.

Hieride brug lê tussen Lusaka en Chipata op die pad na Lilongwe in Malawi. Dit is by die koördinate 14° 58′ 34″ suid en 30° 12′ 44″ oos, ‘n 100km noord van Luangwa aan die Zambezirivier, 250km van Lusaka, 2km van die grens met Mosambiek en 60km van die grens met Zimbabwe.

Die eerste brug oor die Luangwa is in 1932 deur die Beit Trust gefinansier en is daarom ook soms die Beitbrug genoem. Aangesien die brug in hierdie landstreek van groot strategiese belang is, is dit in 1964 tydens die anti-koloniale vryheidstryd opgeblaas. ‘n Tweede Luangwabrug is in 1968 op dieselfde plek gebou en gefinansier deur Groot-Brittanje. Maar in 1979 tydens die Zimbabwiese vryheidstryd is ook hierdie brug ernstig beskadig. Twintig jaar later is die brug met finansiële steun van Denemarke herstel.

Op die enkelbaanbrug van 220m lank is die spoedbeperking 30km per uur en is die maksimumgewig vir voertuie 55 ton.

## Bibliografie
* https://structurae.net/en/structures/luangwa-bridge
M.D.C. de Wet Nel

**Michiel Daniel Christiaan de Wet Nel** (9 Junie 1901 – 20 Augustus 1984) was 'n Suid-Afrikaanse politikus, lid van die Nasionale Party, LV vir Wonderboom (1943-1966), Minister van Gesondheid, Onderwys, Kuns en Wetenskap (1957-1958) en Minister van Bantoe-administrasie en -ontwikkeling (1958-1966).

## Biografie
M.D.C. de Wet Nel is op 9 Junie 1901 op Lushington gebore in die distrik Stockenstroom (Oos-Kaap), en het skoolgegaan op Winburg in die Oranje-Vrystaat, voordat hy aan die Universiteit van Pretoria in sosiale antropologie gaan studeer het.

Hy was voorsitter van die studenteraad en sekretaris van die *National Union of South African Students* (NUSAS) vir die Pretoria-tak, hy was hoofsekretaris van die Nasionale Party van 1937 tot 1946 en is verkies tot volksraadslid vir Wonderboom in die Suid-Afrikaanse algemene verkiesing van 1943.

Daan de Wet Nel, ondervoorsitter van die parlement se kommissie vir Binnelandse Sake vanaf 1949, het eers by die Strijdom-regering aangesluit as adjunkminister vir Binnelandse Sake en het daarna in 1957 Minister van Onderwys geword na die dood van minister Jan Viljoen. 

Hy was toe een van die mees radikale verteenwoordigers van die party en 'n vurige ondersteuner van Hendrik Verwoerd en apartheidsbeleid. As minister van Bantoe-administrasie en -ontwikkeling (1958-1966) in die Verwoerd-kabinet het hy die Wet oor die Bevordering van Bantoe-selfbeskikking deurgevoer.

In 1966 word hy aangestel as kommissaris-generaal in beheer van die territoriale gebiede van die Venda en Tsonga.
Jacobus Arminius

**Jacobus Arminius** (10 Oktober 1560 – 19 Oktober 1609), die verlatynse naam van **Jakob Hermanszoon**, was 'n Nederlandse teoloog uit die era van die Hervorming wie se leerstellinge die basis van Arminianisme en die Nederlandse Remonstrante-beweging sou word. Hy het vanaf 1603 as professor in teologie aan die Universiteit van Leiden gedien  en verskeie boeke en verhandelinge oor teologie geskryf.

Na sy dood het sy bevraagtekening van die standaardbelydenisskrif van die Hervorming, die Belgiese Belydenis, vir hewige debat en kontroversie tydens die Sinode van Dordrecht gesorg, wat in reaksie teen Arminius se leerstellinge die vyf punte van Calvinisme opgetrek het.

## Verwysings
### Bibliografie
#### Bronne
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*

#### Verdere leesmateriaal
*
*
*
*
*
*

## Sien ook 
* Remonstrante
* Sinode van Dordrecht

## Eksterne skakels 
*Werke deur Jacobus Arminius in [http://picarta.pica.nl ]
*
Albert Falls-natuurreservaat

Die **Albert Falls-natuurreservaat** is 'n beskermde natuurgebied in die KwaZulu-Natalprovinsie van Suid-Afrika, naby Pietermaritzburg en Cramond. Die natuurreservaat is in 1975 gestig en het 'n oppervlak van 30,12 km².

Die Albert Falls-dam word as een van die beste baarsvisvangdamme ter wêreld beskou. Die omgewing rondom die watervalle het 'n oorvloed van afgesonderde natuurroetes en piekniekplekke. Die embleem van die Albert Falls Amble is die visarend, want sy unieke roep kan deur die hele gebied gehoor word.

## Natuurlewe
Die natuurlewe in die reservaat sluit sebra, rooibok, blesbok, rietbok, duiker, springbok, rooihartbees en oorbietjie in. Die voëllewe in die Albert Falls-natuurreservaat is oorvloedig.
Bell (dubbelsinnig)

**Bell** kan een van die volgende beteken:

## Persone
* Alexander Graham Bell, uitvinder van die telefoon.
* Charles Davidson Bell, Skotsgebore landmeter-generaal van die ou Kaapkolonie.

## Helikopters en skepe
* Bell 206 helikopter
* Bell 407 helikopter
* Bell 427 helikopter
* Bell 429 GlobalRanger
* Bell P-39 Airacobra (vegvliegtuig)
* SS *Empire Bell*, 'n Sweedse vragskip uit 1930
* USS *Bell*, 'n Amerikaanse Vlootskip

## Plekke
* Bell, Oos-Kaap (dorpie)
* Bellrivier in die Oos-Kaap
* Bellville (oorspronklik "Hardekraaltjie") direk oos van Kaapstad.

## Dierelewe
* Bell se skarnierskilpad
Marian Anderson

[duimnael|regs|220px|Marian Anderson in 1940, deur [Carl Van Vechten]]

**Marian Anderson** (27 Februarie 1897 - 8 April 1993) was 'n Amerikaanse contralto. Sy het 'n wye verskeidenheid musiek uitgevoer, van opera tot Afro-Amerikaanse geestelike musiek. Anderson het tussen 1925 en 1965 saam met bekende orkeste in groot konsert- en voordraglokale in die Verenigde State en Europa opgetree.

Anderson was in die middel van die twintigste eeu 'n belangrike figuur in die stryd om Afro-Amerikaanse kunstenaars om rassevooroordele in die Verenigde State te oorkom. In 1939 tydens die era van rasseskeiding , het die Daughters of the American Revolution (DAR) geweier om Anderson toe te laat om voor 'n geïntegreerde gehoor in die *DAR Constitution Hall* in Washington, D.C. te sing. Die voorval het Anderson in die kollig van die internasionale gemeenskap geplaas op 'n ongewone vlak vir 'n klassieke musikant. Met die hulp van Eerste Dame Eleanor Roosevelt en haar man President Franklin D. Roosevelt, het Anderson op Paassondag, 9 April 1939, 'n baie bekroonde buitelugkonsert op die Lincoln Memorial trappe in die hoofstad uitgevoer. Sy het voor 'n geïntegreerde skare van meer as 75 000 mense en 'n radiogehoor in die miljoene gesing.

Op 7 Januarie 1955, word Anderson die eerste Afro-Amerikaner wat by die Metropolitan Opera optree. Daarbenewens het sy as 'n afgevaardigde by die Verenigde Nasies se Menseregtekomitee en 'n welwillendheidsambassadeur vir die Amerikaanse departement van die Staat gewerk en konserte oor die hele wêreld aangebied. Sy het in die 1960's aan die burgerregtebeweging deelgeneem en in 1963 by die March on Washington for Jobs and Freedom gesing. 

## Toekennings 
Sy was die ontvanger van talle toekennings en eerbewyse. Anderson is in 1963 bekroon met die eerste Presidensiële medalje van vryheid, die Kongresgoue medalje in 1977, die Kennedysentrum-eerbewys in 1978, die National Medal of Arts in 1986, en 'n Grammy Lifetime Achievement Award in 1991.

## Bronne 
* Arsenault, Raymond, *The Sound of Freedom: Marian Anderson, the Lincoln Memorial, and the concert that awakened America*. Bloomsbury Publishing, 2009). 
* Freedman, Russell, *The Voice that Challenged a Nation: Marian Anderson and the Struggle For Equal Rights*. New York: Clarion Books, 2004. 
* Sims-Wood, Janet L, *Marian Anderson, An Annotated Bibliography and Discography*. Connecticut: Greenwood Press, 1981. 
* 
* 
*  Forgotten Books, 2018, .
* 

## Verwysings 
## Eksterne skakels 
* 
* Marian Anderson Historical Society
Nienke van Hichtum-prys

Die **Nienke van Hichtum-prys** is 'n tweejaarlikse Nederlandse literatuurprys vir kinderboeke in die kategorie dertien jaar en ouer. Dit is ingestel deur die Jan Campert-Stigting en die eerste keer in 1964 toegeken. Die prys is vernoem na die kinderboekskryfster Nienke van Hichtum, wat onder andere bekend is vir haar boek *Afke’s tiental*. Met ingang 2019 beloop die prysgeld 6,000 euro.

## Pryswenners 
[duimnael|regs|[Annet Schaap (2017)]]
duimnael|regs|Anna Woltz (2015)

* 2023 - Tjibbe Veldkamp, *De jongen die van de wereld hield*
* 2021 - Erna Sassen, *Zonder titel*
* 2019 - Gideon Samson, *Zeb.*
* 2017 - Annet Schaap vir *Lampje* (deur Zandra Bezuidenhout in Afrikaans vertaal as *Lampie*)
* 2015 - Anna Woltz vir *Honderd uur nacht*
* 2013 - Jan Paul Schutten vir *Het raadsel van alles wat leeft*
* 2011 - Benny Lindelauf vir *De hemel van Heivisj*
* 2009 - Els Beerten vir *Allemaal willen we de hemel*
* 2007 - Margriet Heymans vir *Diep in het bos van Nergena*
* 2005 - Bart Moeyaert vir *Dani Bennoni (lang zal hij leven)*
* 2003 - Peter van Gestel vir *Winterijs*
* 2001 - Ted van Lieshout vir *Zeer kleine liefde*
* 1999 - Eva Gerlach vir *Hee meneer Eland*
* 1997 - Rita Verschuur vir *Vreemd land*
* 1995 - Veronica Hazelhoff vir *Veren*
* 1993 - Margriet en Annemie Heymans vir *De prinses van de moestuin*
* 1991 - Mensje van Keulen vir *Vrienden van de maan*
* 1989 - Ienne Biemans vir *Lang zul je leven*
* 1987 - Peter van Gestel vir *Ko Kruier en zijn stadsgenoten*
* 1985 - Willem Wilmink vir *Het verkeerde pannetje*
* 1983 - Imme Dros vir *En een tijd van vrede*
* 1981 - Sonia Garmers vir *Orkaan en Mayra*
* 1979 - Henk Barnard vir *Laatste nacht in Jeque*
* 1977 - Wim Hofman vir *Wim*
* 1975 - Miep Diekmann vir *Dan ben je nergens meer*
* 1973 - Paul Biegel vir *De twaalf rovers*
* 1972 - Jaap ter Haar vir *Geschiedenis van de Lage Landen*
* 1971 - Tonke Dragt vir *Torenhoog en mijlen breed*
* 1964 - Gertie Evenhuis vir *Wij waren er ook bij*

## Verwysings
Gladiolus appendiculatus

***Gladiolus appendiculatus*** is 'n meerjarige plant en geofiet wat tot die genus *Gladiolus* behoort. Die spesie is inheems aan KwaZulu-Natal, Limpopo, Mpumalanga en Eswatini. 

## Bronnelys 
* REDLIST Sanbi
* Plants of the World Online
Koenarivier

Die **Koenarivier** is 'n rivier wat in die Oos-Kaapprovinsie, in die sentrale deel van Suid-Afrika, vloei. Dit is ongeveer 150 km noordwes van Mthatha, die hoofstad van die voormalige Transkei, geleë. Dit is 'n regtersytak van die Tinarivier in die gebied van  die Hlubi-Xhosastam.

## Eksterne skakel 
* Google-kaart van die Koenarivier se monding by Geonames.org (cc-by)
Bamboorivier

Die **Bamboorivier** is 'n rivier wat in die Katberg noordwes van Fort Beaufort in die Oos-Kaap van Suid-Afrika vloei. Dit is deel van die opvanggebied van die Groot-Visrivier.
Melkspruit

Die **Melkspruit** is 'n spruit wat in die Joe Gqabi-distriksmunisipaliteit in die Oos-Kaap van Suid-Afrika vloei. Dit is wes langs die Patriotsklippad wat van die N6-hoofpad direk suid van Aliwal-Noord na die Kramberg wegdraai.
Magrieta Prinsloo-brug

Die **Magrieta Prinsloo-brug** by Barkly-Wes is die oudste brug oor die Vaalrivier. Dit het ‘n belangrike rol gespeel in die ontwikkeling van die gebied ten noorde van die rivier.

Na die ontdekking van goud en diamante het die verkeer oor die Vaalrivier so toegeneem dat daar ‘n groot behoefte vir ‘n brug oor die rivier ontstaan het. Geld is ingesamel om so ‘n brug te bou en op 23  September 1881 het John X. Merriman die hoeksteen gelê, maar tot 1884 was daar weinig vordering. Toe het James Hill, die lid vir Barkly-Wes in die Wetgewende Vergadering van die Kaapkolonie, die bou van die brug op sy skouers geneem en is begin bou aan die pilare.

Die brug is ontwerp deur James Ford en verder gebou deur die firma Fairbank Panling. Die swaar ysterkonstruksie van 271 ton is in Londen vervaardig deur Westwood Bailie en kie, en toe per skip, trein en ossewa na die terrein vervoer.  Weens die groot uitgawes  aan die bouprojek is tolgeld vir die gebruik van die brug gehef en is die tolhuis gebou. Op 24 Junie 1885 het James Hill se vrou die brug amptelik in gebruik gestel.

Tydens die Simboliese Ossewatrek van 1938 is die brug tot die Magrieta Prinsloo-brug gedoop.

In 1967 is die brug sowel as die tolhuis tot monumente verklaar.

## Bibliografie
*Oberholster, J.J.: Die Historiese Monumente van Suid-Afrika. Kaapstad: Die Kultuurstigting Rembrandt van Rijn op versoek van die Raad vir Nasionale Gedenkwaardighede, 1972.
Santosstrand

**Santosstrand** is 'n sandstrand by Mosselbaai aan die Suid-Kaapse kus van die Indiese Oseaan. Die strand word gebruik vir vakansieontspanning, kampering en hengel.
Diasstrand

**Diasstrand** is ‘n woonbuurt en vakansieplek by Voorbaai tussen Hartenbos en Mosselbaai. Dit lê reg wes van Robeiland.

‘n Ander minder bekende Diasstrand is aan die suidpunt van die Kaapse Skiereiland. Dit is oos van die Kaap die Goeie Hoop en Kaap Maclear en wes van Kaappunt en Diaspunt.

Beide strande is venroem na Bartolomeus Dias.
Kranshoekrivier

Die **Kranshoekrivier** is 'n rivier wat in die Wes-Kaap, Suid-Afrika vloei en in die Indiese Oseaan uitmond. Dit is wes van Plettenbergbaai en suid van Harkerville geleë.

## Eksterne skakels 
* Google-kaart van Kranshoekrivier se monding by Geonames.org (cc-by)
Wynandsrivier

Die **Wynandsrivier** is 'n rivier wat in die Wes-Kaap, Suid-Afrika vloei en wes van Oudtshoorn in die Olifantsrivier, 'n sytak van die Gouritsrivier, uitmond.

## Eksterne skakels 
* Google-kaart van Wynandsrivier se monding by Geonames.org (cc-by)
Gladiolus aquamontanus

***Gladiolus aquamontanus*** is 'n meerjarige plant en geofiet wat tot die genus *Gladiolus* behoort en deel van die fynbos vorm. Die spesie is endemies aan die Wes-Kaap en kom in die Swartberge voor, op die Blesberg. Dit het 'n voorkomsgebied van 350&nbsp;km². Daar is twee subpopulasies en die plant word bedreig deur die onttrekking van grondwater.

## Bronnelys 
* REDLIST Sanbi
* Plants of the World Online
Gladiolus atropictus

***Gladiolus atropictus*** is 'n meerjarige plant en geofiet wat tot die genus *Gladiolus* behoort en is deel van die fynbos. Die spesie is endemies aan die Wes-Kaap en kom voor op die noordelike hellings van die Riviersonderendberge. Hier is daar twee subpopulasies, die plante is versprei en seldsaam. Hulle word bedreig deur indringerplante soos die denneboom.

## Bronnelys 
* REDLIST Sanbi
* Plants of the World Online
Alleenpaar

[duimnael|Alleen pare (getoon as pare kolletjies) in die [Lewisteorie|Lewis-struktuur van die hidroksied-ioon]]
In die chemie verwys 'n **alleenpaar** (of soms 'n **alleenelektronpaar**) na 'n paar valenselektrone wat nie met 'n ander atoom in 'n kovalente binding gedeel word nie en word soms 'n **ongedeelde** of **nie-bindende paar** genoem. Alleenpare word in die buitenste elektronskil van atome aangetref. Hulle kan geïdentifiseer word deur 'n Lewis-struktuur te gebruik. Elektronpare word dus as alleenpare beskou as twee elektrone gekoppel is, maar nie in chemiese binding gebruik word nie. Dus, die aantal alleenpaar-elektrone plus die aantal bindingselektrone is gelyk aan die totale aantal valenselektrone rondom 'n atoom.

'n Enkele alleenpaar kan gevind word met atome in die stikstofgroep soos stikstof in ammoniak. Twee alleenpare kan gevind word met atome in die kalkogeengroep soos suurstof in water. Die halogene kan drie alleenpare dra soos in waterstofchloried.
[duimnael|links|250px|Alleenpare in (A)&nbsp;[ammoniak,  (B)&nbsp;water en (C)&nbsp;waterstofchloried]]

Die alleenpaar-konsep word gebruik in valensskil-elektronpaar-afstotingsteorie (VSEPA-teorie) wat die vorms van molekules verduidelik. Daar word ook na hulle verwys in die chemie van Lewis-sure en -basisse. Nie alle nie-bindende elektronpare word deur chemici beskou as alleenpare nie. Voorbeelde hiervan is die oorgangsmetale waar die nie-bindende pare nie die molekulêre meetkunde beïnvloed nie en dus stereochemies onaktief is. In die molekulêre orbitale-teorie is die konsep van 'n alleenpaar minder onderskeidend, aangesien die ooreenstemming tussen 'n orbitaal en komponente van 'n Lewis-struktuur dikwels nie eenvoudig is nie. Nietemin word besette nie-bindende orbitale (of orbitale met meestal nie-bindende karakter) gereeld geïdentifiseer as alleenpare. Berekeningskriteria vir die aanwesigheid van alleenpare gebruik afgeleides van die elektrondigtheid, elektrostatiese potensiaal of die elektronlokaliseringsfunksie.

In die VSEPA-teorie vorm die elektronpare op die suurstofatoom in water die hoekpunte van 'n tetraëder met die alleenpare op twee van die vier hoekpunte. Die H-O-H-bindingshoek is 104,5°, minder as die 109° wat vir 'n tetraëdriese hoek voorspel word, en dit kan verklaar word deur 'n afstootlike wisselwerking tussen die alleenpare. In teenstelling, in koolstofdioksied (met geen alleenpare nie) is die elektrone almal betrokke by binding en die molekule is lineêr met suurstofatome aan weerskante van die koolstofatoom.

## Aantekeninge 
## Verwysings
Danie Schutte

**Daniel P. Schutte** (gebore op 13 Junie 1947 in Pretoria) is 'n afgetrede Suid-Afrikaanse politikus. Schutte was agtereenvolgens lid van die Nasionale Party, die Nuwe Nasionale Party (1997-1999) en laastens van die Nasionale Aksie. Hy was parlementslid vir die kiesafdeling Pietermaritzburg-Noord (1977-1981/1987-1989), van Natal (1989-1994) en KwaZulu-Natal (1994-2000). Gedurende sy termyn in die volksraad was hy die Minister van Binnelandse Sake (1993-1994) in die Kabinet van F.W. de Klerk en leier van die Nasionale Party/Nuwe Nasionale Party in KwaZulu-Natal (1994-1999). 

## Biografie
Danie Schutte is 'n gegradueerde in ekonomie en die regte aan die Universiteit van Stellenbosch, en het aanvanklik as advokaat gepraktiseer voordat hy in 1977 as lid van die Nasionale Party tot die volksraad verkies is vir Pietermaritzburg-Noord. In 1981 word hy deur Graham McIntosh, die kandidaat van die Progressiewe Federale Party (PFP) verslaan, wen sy setel in die 1987-verkiesing terug, maar is weer in die algemene verkiesing van September 1989 verslaan. In F.W. de Klerk se regering was hy agtereenvolgens adjunkminister vir korrektiewe dienste, geheime dienste, arbeid en onderwys. In 1993 word hy aangestel as Minister van Binnelandse Sake.
Tertius Delport

**Jacobus Tertius Delport** (16 Oktober 1939 - 21 November 2023) was 'n voormalige Suid-Afrikaanse parlementslid wat saam met Joe Slovo 'n belangrike rol gespeel het in die opstel van die nuwe Suid-Afrikaanse Grondwet. Hy was aanvanklik 'n lid van die Nasionale Party, maar het later oorgeloop na die Demokratiese Party (nou die Demokratiese Alliansie).

## Beroepsopleiding 
Hy behaal sy BA LLB aan die Universiteit Stellenbosch en ontvang 'n LLD aan die Universiteit van Port Elizabeth, waar hy ook as dekaan van die Regsfakulteit (1976–87) gedien het.

## Politieke loopbaan 
Hy betree die politiek in 1987 as parlementslid en dien as minister van plaaslike regering in president F.W. de Klerk se regering.

Op 9 Februarie 2009 het Delport sy afskeidstoespraak in die parlement gelewer en kritiek gelewer op president Kgalema Motlanthe se onlangse staatsrede deur Suid-Afrika se "afwaartse spiraal" te betreur.

## Verwysings
Klein Buffelsvleispruit

Die **Klein Buffelsvleispruit** is 'n spruit wat in die Oos-Kaap in Suid-Afrika vloei. Dit ledig in die J.L. de Bruindam 4 km oos van Burgersdorp en is geleë in die opvanggebied van die Oranjerivier. Die rivier onderkant die dam se uitloop is die Stormbergspruit.
Gert Kotzé

**Gert Jeremias Kotzé** (1929-2010) was 'n Suid-Afrikaanse politikus, lid van die Nasionale Party, lid van die Volksraad van Suid-Afrika vir die kiesafdeling Malmesbury (1974-1994), Minister van die Omgewing en Waterwese (1986-1989) in die Tweede kabinet van P.W. Botha en daarna in die Kabinet van F.W. de Klerk as Minister van Waterwese en Bosbou (1990-1991).

## Lewensloop
Gert Kotzé, 'n boer en wynbouer in die wynstreek Riebeek-Kasteel (Kaapprovinsie), het in 1974 tot die parlement toegetree. Hy het sy eerste regeringsfunksies as adjunkminister vir landbou-ekonomie in die regering van P.W. Botha uitgeoefen. Daarna word hy op 31 Mei 1987 bevorder tot die pos van Minister van die Omgewing en Waterwese, 'n pos wat hy in die regering van F.W. de Klerk behou het tot 12 November 1990, toe hy Minister van Waterwese en Bosbou geword het.

Hy het die regering in September 1991 verlaat en laastens ook die politiek in 1994 om aandag aan sy plaas te wy.

Hy is op 81-jarige ouderdom in Julie 2010 oorlede.
Gladiolus atropurpureus

***Gladiolus atropurpureus*** is 'n meerjarige plant wat tot die genus *Gladiolus* behoort. Die spesie is inheems aan die Angola, Botswana, Burundi, Demokratiese Republiek die Kongo, Malawi, Mosambiek, Rwanda, Suid-Afrika, Tanzanië, Zambië en Zimbabwe.

## Bron 
* Plants of the World Online
Piet Welgemoed

**Pieter Johannes Welgemoed** (gebore op 9 Maart 1943 in Jansenville, Kaapprovinsie, Suid-Afrika) is 'n voormalige professor in vervoerekonomie, Suid-Afrikaanse sakeman en politikus, en lid van die Nasionale Party.

Hy is as lid van die volksraad verkies in die kiesafdeling van Primrose (1981-1994), en was adjunkminister van mynbou en energie en openbare ondernemings (1989-1991) en vervoer (1990-1991), minister van vervoer (1991-1994) en minister van telekommunikasie (1992-1994) in die kabinet van F.W. de Klerk.

## Lewensloop
Hy studeer in 1971 aan die Universiteit van die Witwatersrand, en word drie jaar later aangestel as professor in die Departement Vervoerekonomie en ook direkteur van die navorsingsentrum oor vervoer. Hy was lid van verskeie direksies van vervoerondernemings. Hy is in 1981 parlement toe op die lys van aangestelde afgevaardigdes. In 'n tussenverkiesing in November 1984 is hy in die kiesafdeling Primrose verkies, waarna hy die setel van Piet Koornhof oorgeneem het.

In September 1989 het Piet Welgemoed by die regering van Frederik de Klerk aangesluit as adjunkminister van minerale en energiesake en openbare ondernemings. In 1991 word hy aangestel as lid van die Ministersraad as die hoof van vervoer en word hy in 1992 minister van vervoer, pos en telekommunikasie. Hy het die politieke lewe in 1994 verlaat.

In 1998 word hy aangestel as uitvoerende voorsitter van die South American Markets Board, met sy hoofkantoor in Santiago, Chili. Hy beheer die groep se bedrywighede in Chili, Argentinië en Uruguay. Hy is 'n direkteur van Comair Limited, 'n private Suid-Afrikaanse lugvaartonderneming.