Anthony Hopkins

**Sir Philip Anthony Hopkins** CBE (gebore 31 Desember 1937) is 'n Walliese akteur, komponis en skilder. Hy word beskou as een van Brittanje se herkenbaarste en vrugbaarste akteurs, en is bekend vir sy rolle op die silwerdoek en die verhoog. Hopkins het verskeie pryse ontvang, insluitend twee Oscars, vier Baftas, twee Emmys en 'n Laurence Olivier-prys. Hy het ook in 2005 die Cecil B. DeMille-prys en in 2008 die Bafta Fellowship vir lewenslange prestasie gewen. Hy is in 1993 deur koningin Elizabeth II tot ridder geslaan vir sy diens aan drama. Die ander rolprente waarvoor hy vir Oscars benoem is, sluit in *The Remains of the Day* (1993), *Nixon* (1995), *Amistad* (1997) en *The Two Popes* (2019). 

Ander noemenswaardige prente was onder meer *84 Charing Cross Road* (1987), *Howards End* (1992), ''Bram Stoker's Dracula* (1992), *Shadowlands* (1993), *Legends of the Fall* (1994), *The Mask of Zorro* (1998) en die Marvel Cinematic Universe se *Thor''-prente (2011-'17). Vir sy televisiewerk het Hopkins 'n Bafta vir beste akteur gewen vir sy spel in *War and Peace* (1972). Hy het twee Emmys gewen vir *The Lindbergh Kidnapping Case* (1976) en *The Bunker* (1981).

## Vroeë lewe en opvoeding
[thumb|240px|links|Hopkins het van 1961 tot 1963 aan RADA (die Royal Academy of Dramatic Art) in [Londen studeer.]]

Philip Anthony Hopkins is op 31 Desember 1937 in die Margam-distrik van Port Talbot, Wallis, gebore. Hy was die seun van Annie Muriel (gebore Yeates) en die bakker Richard Arthur Hopkins. Hy het gesê sy pa se werkersklaswaardes het altyd sy lewe beïnvloed: "Wanneer ek voel ek is dalk spesiaal of anders, dink ek aan my pa en onthou ek sy hande – sy harde, gebreekte hande." Sy skooldae was onproduktief; hy sou liewer kuns beoefen, soos skilder en teken, of klavier speel as om op sy studies te fokus. In 1949, om hom dissipline te leer, het sy ouers daarop aangedring dat hy Jones se West Monmouth-seunskool in Pontypool bywoon. Hy het vyf kwartale lank daar gebly en is toe na die Cowbridge-grammatikaskool in die Vale of Glamorgan in Suidoos-Wallis.

In ’n onderhoud in 2002 het hy gesê: "Ek was ’n swak leerder, en dit het my oopgestel vir bespotting en my ’n minderwaardigheidskompleks gegee. Ek het grootgeword met die absolute oortuiging dat ek dom is."

Hopkins is geïnspireer deur die mede- Walliese akteur Richard Burton, wat hy op die ouderdom van 15 ontmoet het. Hy het Burton later beskryf as "baie grasieus, baie gaaf", Hy het van 1958 tot 1960 vir twee jaar sy nasionale diensplig in die Britse leër gedoen voordat hy na Londen verhuis het om aan RADA (die Royal Academy of Dramatic Art) te studeer. Hy het in 1963 gegradueer. In 1965 is hy raakgesien deur Laurence Olivier, wat hom genooi het om by die Nasionale Teater in Londen aan te sluit. 

[thumb|220px|[Richard Attenborough was die regisseur van vyf van Hopkins se rolprente. Hy het hom in die 1970's beskryf as "beslis die grootste akteur van sy generasie".]]
Hopkins het sy debuut op die kassie in 1967 gemaak in 'n BBC-uitsending van *A Flea in Her Ear*. Sy eerste rol in 'n rolprent was in 1964 in *Changes*, 'n kortfilm. In 1968 het Hopkins sy deurbraak gemaak in *The Lion in Winter* as Richard die Leeuehart. Hy is daarvoor vir 'n Bafta benoem as beste manlike byspeler. Hopkins het die rol van Pierre Bezukhov in die BBC se minireeks *War and Peace* (1972) vertolk en daarvoor 'n prys van die Britse Akademie ontvang. Hy het begin naam maak as 'n rolprentakteur en in verskeie rolprente verskyn.

Vanaf 1973 het Hopkins verskyn in ''A Doll's House*, die komedie *The Girl from Petrovka* (1974) saam met Goldie Hawn and Hal Holbrook en *Juggernaut* (ook 1974) saam met Richard Harris en Omar Sharif. In Oktober 1974 het hy die rol van die sielkundige Dysart in die oorspronklike Broadway-produksie van *Equus'' vertolk teenoor Peter Firth. Hy het 'n Drama Desk-prys gewen vir sy spel. In 1977 was hy die Britse leëroffisier John Frost in Richard Attenborough se prent van die Tweede Wêreldoorlog *A Bridge Too Far*. In 1978 het hy gespeel in die opvolg van *National Velvet* met die naam *International Velvet* saam met Tatum O'Neal en Christopher Plummer. In dieselfde jaar was hy in Attenborough se sielkundige riller *Magic*. 

thumb|links|180px|Hopkins het die rol van sir Frederick Treves vertolk in *The Elephant Man* (1980).
In 1980 het Hopkins in David Lynch se *The Elephant Man* gespeel as die Engelse dokter sir Frederick Treves, wat die versorging behartig het van Joseph Merrick (vertolk deur John Hurt), 'n erg misvormde man van die 19de-eeuse Londen. Die rolprent het die aandag van resensente getrek en is vir agt Oscars benoem, insluitende vir beste prent. In dié jaar het hy ook saam met Shirley MacLaine in *A Change of Seasons* gespeel. Hulle het glad nie oor die weg gekom nie en Hopkins het haar later genoem "die onuitstaanbaarste aktrise saam met wie ek nog gewerk het". Die prent het misluk. 

In 1981 het hy Adolf Hitler vertolk in die televisieprent *The Bunker*. John O'Connor het sy spel in *New York Times* geprys: "Sy Hitler is mal, dikwels veragtelik, maar altyd verstaanbaar." Hy het 'n Emmy daarvoor gewen.

In die vroeë 80's was hy in *The Hunchback of Notre Dame* (1982), saam met Mel Gibson in *The Bounty* (1984) en in *Mussolini and I* (1985). In 1984 was hy in die Nasionale Teater se produksie van *Pravda*, waarvoor hy die Laurence Olivier-prys vir uitsonderlike toneelspel gewen het.

In 1986 het hy verskyn in die toneelstuk *King Lear*, sy gunstelingstuk van Shakespeare. 

[thumb|260px|[Isabella Rossellini en Hopkins in Berlyn vir die verfilming van *The Innocent* (1993).]]
In 1992 het Hopkins byrolle gespeel as Charlie Chaplin se biograaf in Richard Attenborough se biografiese drama *Chaplin*, en as professor Van Helsing in Francis Ford Coppola se ''Bram Stoker's Dracula''. In dieselfde jaar het hy saam met Emma Thompson en Helena Bonham Carter in 'n verwerking van E.M. Forster se roman *Howards End* verskyn as die koue sakeman Henry Wilcox. Die prent is baie goed ontvang. 

Die volgende jaar het Hopkins saam met Emma Thompson in *The Remains of the Day* gespeel. David Hunter van *The Hollywood Reporter* het sy spel geprys as "kolossaal" en 'n "kragtoer". Hopkins het die prent, waarin hy die rol van die butler Stevens vertolk het, een van sy gunstelingflieks genoem. Hy is vir 'n Oscar benoem en het 'n Bafta gewen.

Hopkins het die rol van die Oxford-akademikus C.S. Lewis in *Shadowlands* (1993) vertolk en daarvoor 'n Bafta gewen. maar het gemengde resensies gekry. Hopkins het in die derde rolprent in die reeks, *Red Dragon* (2002), saam met Ralph Fiennes, Edward Norton, Harvey Keitel, Emily Watson en Philip Seymour Hoffman verskyn. Die film het oor die algemeen gunstige resensies ontvang en was ’n lokettreffer.

thumb|220px|Hopkins soos gefotografeer deur Oliver Mark, Berlyn 2001.
In 2003 het Hopkins ’n ster op die Hollywood Walk of Fame ontvang. In 2006 het hy die Golden Globes se Cecil B. DeMille-prys vir lewenslange bydrae ontvang en in 2008 die BAFTA Academy Fellowship Award, die hoogste eerbewys wat die Britse Filmakademie toeken. In ’n peiling wat in 2003 deur Channel 4 gedoen is, is Hopkins sewende geplaas op hul lys van die 100 grootste rolprentsterre.

Hopkins het Odin, die koning van Asgard, in die 2011-rolprentweergawe van Marvel se rolprent *Thor* vertolk, en het die rol in 2013 herhaal in *Thor: The Dark World* en weer in 2017 in *Thor: Ragnarok*. Hy het Alfred Hitchcock vertolk in die biografiese prent *Hitchcock*, met Helen Mirren as Hitchcock se vrou. Die prent fokus op die verfilming van die fliek *Psycho* (1960) en die gevolge daarvan. Hy het ook verskyn in *Red 2* (2013), *Noah* (2014) en *Transformers: The Last Knight* (2017). In Oktober 2015 het Hopkins verskyn as Sir in ’n BBC Two-produksie van Ronald Harwood se *The Dresser*, saam met Ian McKellen, Edward Fox en Emily Watson.

Vanaf Oktober 2016 het Hopkins die rol van Robert Ford vertolk in die wetenskapsfiksiereeks *Westworld*, waarvoor hy ’n Emmy-benoeming gekry het. In 2019 het hy pous Benedictus XVI vertolk teenoor Jonathan Pryce as pous Franciskus in *The Two Popes*.” Die film speel in die Vatikaanstad af. In Augustus 2019 het die film sy première op die Telluride-rolprentfees in Colorado gehad, waar dit met lof ontvang is. Dit het op 20 Desember 2019 op Netflix begin stroom. Die vertolkings van Pryce en Hopkins, sowel as Anthony McCarten se draaiboek, is wyd deur resensente geprys en al drie is benoem vir 'n Oscar, Golden Globe en Bafta. Olivia Colman vertolk die rol van sy dogter. Hopkins het die Bafta vir sy toneelspel gewen. Dit was sy vierde Bafta en die derde een vir beste akteur. Hy het ook ’n tweede Oscar gewen en was daarmee die oudste persoon nog wat 'n Oscar vir beste akteur gewen het (op 83). 

In 2022 het hy in James Gray se halfoutobiografiese grootworddrama, *Armageddon Time*, gespeel. In ’n onderhoud met *El País* het hy gesê sy vertolking is geïnspireer deur sy oupa, wat hom aangemoedig het om akteur te word. Sy medespelers was Jeremy Strong en Anne Hathaway. Hy het positiewe resensies ontvang vir sy vertolking van ’n vriendelike, bejaarde oupa. In dieselfde jaar was hy saam met Hugh Jackman in* The Sun*. Daarna was hy in die biografiese dramafilm *One Life* (2023), het hy Sigmund Freud gespeel in ''Freud's Last Session* en was hy in die Netflix-wetenskapsfiksieprent *Rebel Moon*.

In 2024 het Hopkins Herodes die Grote vertolk in die Netflix-prent *Mary''.

## Ander bedrywighede
### Aktivisme en filantropie
thumb|260px|Snowdonia in Noord-Wallis, wat Hopkins beskryf as "een van die mooiste plekke in die wêreld". Volgens hom is Snowdon die juweel van die streek.

Hopkins gee sy ondersteuning aan verskeie liefdadigheidsorganisasies en veldtogte. Hy was president van die Nasionale Trust se Snowdonia-veldtog, wat geld ingesamel het vir die bewaring van die Snowdonia- Nasionale Park in Noord-Wallis. In 1998 het hy 'n paar miljoen rand aan die trust geskenk om dit te help met die aankoop van dele van Snowdon. Danksy sy bydraes tot Snowdonia is Hopkins, benewens vir sy filmloopbaan, in 2004 in ’n Walliese peiling as een van 100 Walliese helde aangewys.

Hopkins is al meer as 20 jaar lank 'n beskermheer van die YMCA-sentrum op Port Talbot, Suid-Wallis, naby sy tuisdorp. Hy ondersteun ook verskeie ander filantropiese groepe. Hy was 'n eregas by 'n geldinsamelingsgala vir Women in Recovery, Inc., 'n niewinsgewende organisasie in Venice, Kalifornië, wat rehabilitasiehulp bied aan vroue in herstel van middelmisbruik. Hy is ook 'n vrywillige onderwyser by die Ruskin School of Acting in Santa Monica, Kalifornië. Hopkins het van 1997 tot 2007 gedien as erebeskermheer van The New Heritage Theatre Company in Boise, Idaho, waar hy betrokke was by geldinsameling en bemarkingspogings vir die repertoireteater.

Hopkins is 'n prominente lid van die omgewingsbeskermingsgroep Greenpeace en het sedert vroeg in 2008 in 'n televisiereklameveldtog verskyn waarin hy kommer uitgespreek het oor walvisvangste in Japan. Hy was ook 'n beskermheer van RAPt (Rehabilitation for Addicted Prisoners Trust) sedert die vroeë dae daarvan en het in 1992 gehelp om hulle eerste intensiewe dwelm-en-alkoholrehabilitasie-eenheid te open by 'n vrouegevangenis in Surrey, Engeland.

### Komponering
In ’n onderhoud het Hopkins gesê: "Ek komponeer al my hele lewe lank musiek, en as ek slim genoeg op skool was, sou ek graag musiek wou studeer. Ek moes egter maar tevrede wees om ’n akteur te wees."

In 2007 het hy aangekondig dat hy tydelik uit rolprente sou tree om wêreldwyd op toer te gaan. Hopkins het ook musiek vir die konsertsaal geskryf, in samewerking met Stephen Barton. Hierdie komposisies sluit in *The Masque of Time*, wat sy wêreldpremière in Oktober 2008 gehad het saam met die Dallas-simfonieorkes, en *Schizoid Salsa*.

Op 31 Oktober 2011 het André Rieu ’n album uitgereik wat ’n wals insluit wat Hopkins in 1964 op die ouderdom van 26 gekomponeer het. Hopkins het voor die tyd nooit tevore sy komposisie, "And the Waltz Goes On", gehoor nie. Rieu se album het dieselfde naam as Hopkins se stuk gekry.

In Januarie 2012 het Hopkins ’n klassieke musiekalbum getiteld *Composer* op CD uitgereik wat deur die Birmingham-simfonieorkes uitgevoer word. Die album bestaan uit nege oorspronklike werke en rolprentmusiek, waarvan een stuk, getiteld "Margam", ’n huldeblyk aan sy tuisdorp naby Port Talbot in Wallis is.

In die 1970's het hy begin saamwerk met Richard Attenborough, wat hom "die grootste akteur van sy generasie" genoem het. Attenborough, wat die regisseur van vyf van Hopkins se prente was, het tydens die verfilming van *Shadowlands* (1993) uit sy pad gegaan  om die verskillende benaderings van sy twee sterre (Hopkins en Debra Winger) te akkommodeer. Hulle was saam in baie tonele. Terwyl Hopkins repetisies tot die minimum beperk het, het Winger aaneen gerepeteer. Om daarvoor te vergoed het Attenborough in Hopkins se plek saam met haar gerepeteer, en hom net voor die skoot ingebring. Die regisseur was vol lof vir Hopkins se "buitengewone vermoë om jou te laat glo as jy hom hoor dat dit die eerste keer is wat hy daardie reël sê. Dit is 'n ongelooflike gawe."

Toe Morgan Freeman eenkeer oor mense gepraat het wat hom geïnspireer het met sy eie toneelspel, het hy Hopkins se uitbeelding van die butler Stevens in *The Remains of the Day* genoem.

Hopkins is 'n bekende stemnabootser; hy kan sy gebore Walliese aksent aanpas vir enige karakter. Tydens herstelwerk in 1991 aan Stanley Kubrick se fliek *Spartacus* het hy die stem van sy wyle mentor Laurence Olivier nagemaak in 'n toneel wat verlore gegaan het.

## Persoonlike lewe 
Hopkins het ’n huis in Malibu, Kalifornië. In Januarie 2025 is sy twee aangrensende huise in Pacific Palisades, Los Angeles, deur die Palisades-brand vernietig. Hy het daaroor op Instagram gesê: "Die enigste ding wat ons saam met ons neem, is die liefde wat ons gee."

Hy het reeds in die laat 1970’s na die Verenigde State verhuis om sy filmloopbaan voort te sit, maar het in die laat 1980’s na Londen teruggekeer. Ná sy sukses in die 1990’s het hy egter besluit om terug te keer na die VSA. Terwyl hy sy Britse burgerskap behou het, het hy op 12 April 2000 ’n Amerikaanse burger geword. Hopkins het gesê: "Ek het dubbele burgerskap; ek woon maar net in Amerika."

Hopkins is drie keer getroud. Hy was van 1966 tot 1972 getroud met die aktrise Petronella Barker, van 1973 tot 2002 met Jennifer Lynton en sedert 2003 met Stella Arroyave. Hopkins het Arroyave, ’n Colombiaans gebore antiekhandelaar, in die vroeë 2000’s ontmoet, en volgens hom het sy hom gehelp het om sy depressie in daardie tyd te oorkom. Hy het ’n dogter uit sy eerste huwelik. Die twee is vervreemd; toe hy gevra is of hy kleinkinders het, het hy gesê: "Ek het geen idee nie. Mense gaan hul eie paaie. Gesinne verdeel, mense maak keuses. Dit pla my nie." In ’n ander onderhoud het hy gesê: "Ek dink ek is selfsugtig. Ek was nie ’n goeie man of pa nie."

thumb|180px|Hopkins in 2009 by die Tuscan Sun-fees.
Hopkins is ’n herstellende alkoholis; hy is nugter sedert net ná Kersfees 1975. Toe hy in Januarie 2020 gevra is of hy steeds ’n agnostikus is, het hy geantwoord: "Agnostisisme is 'n bietjie vreemd. ’n Agnostikus twyfel en ’n ateïs ontken. Ek is nie ’n heilige nie; ek is net ’n ou sondaar soos almal. Ek glo nou meer as ooit dat daar ’n reusedeel van ons lewens is waarvan ons niks weet nie. Hoe ouer ek word, hoe makliker huil ek, want die wonderlike, verskriklike passie van die lewe is so kort. Ek moet glo daar is iets groters as ek. Ek is net ’n mikrobe. Dít, vir my, is die grootste gevoel van verligting – om te erken dat ek regtig niks is nie. Ek is verplig om te sê: Wie ook al die vertoning bestuur, baie dankie." In 2008 het hy met ’n gewigsverliesprogram begin, en teen 2010 het hy 36&nbsp;kg verloor. In Januarie 2017 het Hopkins in ’n onderhoud met *The Desert Sun* gesê hy is drie jaar tevore met Aspergersindroom gediagnoseer, maar dat hy goed funksioneer. In 2020 het hy gesê: "Dit is eintlik 'n groot gawe."

## Pryse en toekennings
Hopkins is in 1987 met 'n CBE vereer en is in 1993 tydens 'n seremonie by Buckingham-paleis deur koningin Elizabeth II tot ridder geslaan vir sy bydraes tot die kunste. In 1988 is 'n eredoktorsgraad in die lettere (DLitt) aan hom toegeken en in 1992 het hy ’n eregenootskap van die Universiteit van Wallis, Lampeter, ontvang. In 1996 is hy as 'n vryburger van Port Talbot vereer.

Hy het talle toekennings vir sy toneelspel ontvang, insluitend twee Oscars, vier Baftas, ’n Critics' Choice Movie Award, twee Emmys en ’n Laurence Olivier-prys. Hy is ook benoem vir agt Golden Globes en sewe Screen Actors Guild Awards. Toe hy die Oscar vir beste akteur vir sy rol in *The Father* (2020) ontvang, het hy die oudste wenner van die prys geword.

Hopkins is ook vereer met verskeie lewensprestasietoekennings vir sy werk in rolprente en op televisie. In 2006 het Gwyneth Paltrow aan hom die Golden Globes se Cecil B. DeMille-prys oorhandig. In 2008 het Richard Attenborough aan Hopkins die Bafta Fellowship vir lewensprestasie van die Britse rolprentakademie oorhandig. Hy het ook in 2003 'n ster op die Hollywood Walk of Fame ontvang.

## Sien ook
* Anthony Hopkins op die verhoog en die silwerdoek vir al sy rolle

## Verwysings 
## Eksterne skakels 
* 
* 
* 
* 
*15px Hierdie artikel is vertaal uit die Engelse Wikipedia