open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Witkeelswael

Die **Witkeelswael** (*Hirundo albigularis*) is 'n sangvoëlspesie wat inheems is aan Afrika suidwaarts van die ewenaar. Hulle oorwinter in die subtrope en trek vir die somermaande veral na Suid-Afrika waar hulle broei. Die spesie het baatgevind by die aanbou van damme en brûe, wat aan hulle bykomende broeigeleenthede verskaf. In Engels staan dit bekend as die *White-throated swallow*.

## Beskrywing
[alt=Witkeelswael|duimnael|links|Witkeelswael naby [Kriel in Mpumalanga]]

Die Witkeelswael is 14–17 cm lank. Hulle is glansend-donkerblou geveerd oor die kop, bovlerke en rugkant, met 'n kol roesbruin vere oor die bles. 'n Opvallende blouswart band strek oor die bors, en skei die wit keel van die gryswit pens- en ondervlerkvere. Die wit keel en breë donker borsband onderskei dit van ander *Hirundo*-spesies. Die donker stertvere bevat 'n duidelike wit baan, en die buitestertvere is by die mannetjie effens langer as by die wyfie. Juveniele voëls is minder helderkleurig, met korter buitestertvere en 'n bruiner kroon. Hul roep bestaan uit aaneengerygde kweel- en kwetterklanke.

## Verspreiding en habitat
Hierdie swaeltjiespesie broei hoofsaaklik in Suid-Afrika, en tot 'n mindere mate van Angola tot Zambië. Dit is oorwegend 'n trekvoël wat in Angola, Zambië en die suidelike DRK oorwinter. Dit verkies oop gebiede en grasveld, met 'n voorkeur vir hoëveld en hooglande, en die nabyheid van oop water. Dit word algemeen by mensgemaakte strukture aangetref.

## Gedrag
### Voeding
Dit voed grotendeels op vlieënde insekte wat in 'n vinnig-swenkende vlug soos by dié van 'n Europese swael gevang word.

### Broeigewoontes
'n Koppievormige nes word aan 'n struktuur of oorhangende rots bo of naby water geheg. Dit word verskaf van 'n sagte voering bestaande uit gras of hare. Gepaste liggings is 'n lys onder 'n oorhangende rotswand of 'n mensgemaakte struktuur soos 'n gebou, damwal, duikweg of brug. Onbewoonde eerder as bewoonde geboue word verkies. Die nes kan in opvolgende jare vir 'n nuwe legsel aangewend word.

'n Tipiese legsel bevat drie eiers wat met bruin en blou vlekkies gespikkel is. Die legsel word vir 15 tot 16 dae deur slegs die wyfie uitgebroei, maar albei ouers voed die kuikens. Nesverlating verg 'n bykomende 20 tot 21 dae, maar die opgeskote voëls sal ná hul eerste vlug vir 'n paar opeenvolgende dae na die nes terugkeer om as 'n tydelike rusplaas te dien. Kuikens kan 'n kort afstand swem as hulle uit die nes sou val.

## Galery

File:Hirundo albigularis, nes, Tweeling, a.jpg|
File:Hirundo albigularis, nes onder bruggie, Pretoriuskloof, a.jpg|
File:Hirundo albigularis, nes, Austin Roberts, b.jpg|
File:Hirundo albigularis, eier, Tweeling, a.jpg|
File:White-throated Swallow, Hirundo albigularis at Marievale Nature Reserve, Gauteng, South Africa. Sequence of two juveniles being fed on the fly by their parents. (15444840709).jpg|

## Sien ook 
* Alfabetiese lys van Suid-Afrikaanse voëls
* Lys van Suid-Afrikaanse voëls (Groepeer)
* Lys van Suider-Afrikaanse voëls volgens wetenskaplike name
Roofarend

Die **roofarend** (*Aquila rapax*) is 'n groot roofvoël wat, nes alle ander arende, tot die familie  *Accipitridae* behoort. In die verlede is gedink dat die voël nou verwant is aan die Steppe-arend, *Aquila nipalensis*, en die twee was voorheen as dieselfde spesie beskou. Later is 'n skeiding gemaak, gebaseer op duidelike verskille in die twee arende se morfologie en anatomie (Clark, 1992; Olson, 1994; Sangster et al., 2002). 

In Engels staan die arend bekend as die *Tawny eagle*.
 
## Identifikasie 
'n Roofarend is ongeveer 62–72&nbsp;cm in lengte en het 'n vlerkspan van 165–185&nbsp;cm. Dit is 'n groot arend met 'n geelbruin bolyf en donkerbruin tot amper swart vere op sy vlerke en stert. Die laerug is bleek in vergelyking met die res van die voël. Onvolwasse voëls het nie dieselfde kontras in kleur as die volwassenes nie.

## Habitat 
Roofarende verkies 'n droë habitat, soos woestyne of savannas, waar hulle hul neste meestal in bome bou, maar ook op steil rotse of op die grond as dit moet.

## Verspreiding 
Die voël kom in die meeste dele van Afrika voor, beide noord en suid van die Sahara-woestyn en ook in die tropiese gebied van Suidwes-Asië tot en met Indië.

## Voortplanting 
Die wyfie lê 1 tot 3 eiers in 'n nes wat met stokkies gebou is.

## Dieet 
duimnael|250px|'n Roofarend
Die roofarend se dieet bestaan hoofsaaklik uit enige soort vars aas. Die roofvoël sal ook klein soogdiere vang (nie groter as 'n haas nie), of klein reptiele of voëls (nie groter as 'n tarentaal nie). Die voël steel ook graag ander roofvoëls se kos.

## Roep 
Alhoewel die roofarend oor die algemeen 'n stil voël is, is hy wel in staat tot 'n kraai-agtige geblaf.

## Sien ook 
* Alfabetiese lys van Suid-Afrikaanse voëls
* Lys van Suid-Afrikaanse voëls (gegroepeer)
* Lys van Suider-Afrikaanse voëls volgens wetenskaplike name

## Bronnelys 
* *IUCN Red List of Threatened Species* , inskrywing vir *Aquila rapax*.
* Clark, W. S. (1992): *The taxonomy of Steppe and Tawny Eagles, with criteria for separation of museum specimens and live eagles*. ''Bulletin of the British Ornithologists' Club* **112**: p. 150–157.
* Olson, Storrs L. (1994): *Cranial osteology of Tawny and Steppe Eagles Aquila rapax and A. nipalensis. Bulletin of the British Ornithologists' Club* **114**: p. 264–267.
* Sangster, George; Knox, Alan G.; Helbig, Andreas J. & Parkin, David T. (2002): *Taxonomic recommendations for European birds. (Ibis)'' **144**(1): p. 153–159, in PDF-formaat
Bruinslangarend

Die **bruinslangarend** (*Circaetus cinereus*) is 'n arend en roofvoël. Die voël kom in die noorde van Suid-Afrika, Zimbabwe en die ooste van Botswana voor. In Engels staan dit bekend as die *Brown Snake-eagle*.

## Identifikasie 
Die voël word 70 tot 75&nbsp;cm lank, weeg 1.6 tot 2.4&nbsp;kg en het 'n vlerkspan van 1.6m. Dit is 'n groot arend, is effe donkerbruin met geel oë en daar is skerp, afgetekende dwarsstrepe oor die stert en die bene is liggrys en ongeveer. Die arend kan met die swartborsslangarend verwar word en sootrgelyk meer soos die berghaan. Die geslagte lyk eenders. Die jong voël lyk amper soos die volwassenes maar het ligte rande aan die rug- en vlekdekvere wat hom effens geskub laat lyk.

## Sien ook 
* Alfabetiese lys van Suid-Afrikaanse voëls
* Lys van Suid-Afrikaanse voëls (Groepeer)
* Lys van Suider-Afrikaanse voëls volgens wetenskaplike name

## Bron 
* *Sasol Voëls van Suider-Afrika.* Struik Nature. Vierde Uitgawe 2011.
Dubbelbandslangarend

Die **Dubbelbandslangarend** (*Circaetus fasciolatus*) is 'n arend en skaars standvoël wat in die oostelike hooglande van Afrika, in woude en boomveld gevind word. In Engels staan die voël bekend as die *Southern Banded Snake-eagle*.

## Identifikasie 
Die voël is 54 to 58&nbsp;cm lank, weeg 920 tot 1100g en het 'n vlerkspan van 1.2m.

## Sien ook 
* Alfabetiese lys van Suid-Afrikaanse voëls
* Lys van Suid-Afrikaanse voëls (Groepeer)
* Lys van Suider-Afrikaanse voëls volgens wetenskaplike name

## Bron 
* *Sasol Voëls van Suider-Afrika.* Struik Nature. Vierde Uitgawe 2011.
Gebande oewerswael

Die **gebande oewerswael** (***Neophedina cincta***) is 'n algemene intra-Afrika trekvoël en standvoël in die trope en subtrope.  Dit is vroeër as 'n lid van die genus *Riparia* gereken. In Engels staan dit as die *banded martin* bekend.

duimnael|links|Illustrasie deur R.B. Sharpe

## Sien ook 
* Alfabetiese lys van Suid-Afrikaanse voëls
* Lys van Suid-Afrikaanse voëls (Groepeer)
* Lys van Suider-Afrikaanse voëls volgens wetenskaplike name
Enkelbandslangarend

Die **enkelbandslangarend** (*Circaetus cinerascens*) is 'n arend uit Afrika met 'n grysbruin veredos, kort stert en 'n groot kop.

## Identifikasie 
Jongelinge het 'n ligter en bruiner rugkant as volwassenes, met witgepunte vere. Die kop, nek en bors is donker geband. Die onderkant is wit en hoofsaaklik oor die buik- en dyvere ligbruin geband. Jongelinge kan oorheersend donker-grysbruin wees, sonder enige bande oor die onderkant. Die oë, washuid en (ongeveerde) bene is geel.

## Habitat 
Die arend bewoon bos en woudrande hoofsaaklik langs riviere, maar hulle vermy digte bosse.

## Gedrag en roep 
Die arend maak hoofsaaklik jag op slange, maar ook ander klein gewerweldes, en val prooi vanuit 'n sitplek aan. Hulle tuimel neer vanuit die sitplek na 'n stam, blare of die grond. Hulle is alleenlopende en baie geheimsinnige voëls. As gevolg van hul sittende leefstyl, word hulle dikwels slegs bespeur weens hul geroep.

Die enkelbandslangarend styg soms hoog op in lugstrome, terwyl dit hard uitroep bo die valleie. Hulle uiter 'n harde, hoëtoon "kok-kok-kok-kok-kok".

## Geografiese verspreiding 
Hulle word in Afrika aangetref in die noordelike trope van Senegal en Gambië, oos tot in Ethiopië en dan suidwaarts na die suide van Angola en Zimbabwe, maar is afwesig in die westelike laagliggende ekwatoriale woude.

Dit is 'n seldsame voël en dikwels moeilik om waar te neem. Sy verspreiding is oneweredig en die spesie is kwesbaar weens die verlies aan sy rivierhabitat. Dit leef hoofsaaklik van reptiele en amfibieë wat dit vang, hetsy op die grond of in bome.

## Voortplanting 
Die slangarend bou elke jaar 'n nuwe, klein stoknes onder rankplante en blare, goed versteek binne die plantegroei. Die wyfie lê net een eier en die broeityd duur tussen 35 tot 55 dae, hoofsaaklik deur die wyfie. Die kuiken groei vinnig tot 'n jong arend en vlieg uit die nes weg ná 10 tot 15 weke.

## Ander name 
* Engels: *Western banded snake eagle*

## Sien ook 
* Alfabetiese lys van Suid-Afrikaanse voëls
* Lys van Suid-Afrikaanse voëls (gegroepeer)
* Lys van Suider-Afrikaanse voëls volgens wetenskaplike name
Kroonarend

Die **kroonarend** (*Stephanoaetus coronatus*), is 'n groot, kragtige roofvoël (80–90&nbsp;cm) van die *Stephanoaetus* genus. Die kroonarend is 'n bewoner van tropiese Afrika, suid van die Sahara en word in Suid-Afrika in die oostelike landstreke aangetref.

Hulle woon hoofsaaklik in digte woude en hul stapelvoedsel is ape (veral die van die Cholorcebus-genus) en ander medium-grootte soogdiere, soos dassies en klein bokkies. Alhoewel 98% van hul dieet uit soogdiere bestaan, sal kroonarende ook nou en dan voëls en akkedisse eet.

Die kroonarend gebruik sy pote om sy prooi dood te druk. Dit word as die sterkste voël in Suidelike Afrika beskou. Hulle leef in familiegroepe wat uit 'n vader, moeder en enkele jonger voëls bestaan.

## Ander name 
* Engels: *African Crowned Eagle*
* Wetenskaplike naam: *Stephanoaetus coronatus*

## Sien ook 
* Alfabetiese lys van Suid-Afrikaanse voëls
* Lys van Suid-Afrikaanse voëls (Groepeer)
* Lys van Suider-Afrikaanse voëls volgens wetenskaplike name

## Verwysings 
## Bronnelys 
* The 2006 IUCN Red List of Threatened Species. Bevat inligting omtrent die bedreigingstatus van die Kroonarend http://www.iucnredlist.org/search/details.php/49470/summ .
* **Gibbon**, Guy; Maclean, Gordon & van der Merve, Steven (1997): ''Roberts' Multimedia Birds of Southern Africa 2.1'' (CD-ROM). Southern African Birding cc.
Langkuifarend

## Identifikasie 
Die **Langkuifarend** is 'n medium-grootte roofvoël. Hulle is omtrent so groot soos 'n aasvoël, maar het 'n langer stert en lang bene en is ook aansienlik swaarder. Mannetjies weeg tussen 0,9-1,4&nbsp;kg en wyfies tussen 1,4-1,5&nbsp;kg. Die liggaamslengte is 50 tot 58&nbsp;cm.

Die vere is oorwegend swart op die kop. Die binneste primêre basisse is wit met donker ringe. In vlug kontrasteer hierdie vere sterk met die andersins swart hoof. Die stert is in hoë kontras lig tot donker geband. Die onderkant van die liggaam en die laer vlerkdekvere is  swart, die draai van die vlerk is wit. Die vlugvere is wit aan die onderkant tot ligte grys en donker geband. Die pote is geveer tot by die kloue, soos alle verteenwoordigers van die Accipitridae.

Die bek is donkergrys en die kloue is geel. Die iris van die oog is 'n goue-geel tot oranje-bruin of rooibruin. Jong voëls verskil slegs effens van dié gekleurde voëls. Hulle is donker bruin eerder as swart, die onder-vlerkskuilhoeke en die bene is meestal wit met bruin strepe en die stert is baie smaller met minder kontrasband.

## Habitat en verspreiding 
Die arend bewoon groot dele van tropiese Afrika suid van die Sahara. Hulle vestig hulle in 'n wye verskeidenheid beboste habitat van tropiese reënwoud, nat grasvlaktes tot gallerywoude.

## Ander name 
* Engels: *Long-crested Eagle*
* Wetenskaplike naam: *Lophaetus occipitalis*

## Sien ook 
* Alfabetiese lys van Suid-Afrikaanse voëls
* Lys van Suid-Afrikaanse voëls (Groepeer)
* Lys van Suider-Afrikaanse voëls volgens wetenskaplike name
Breëkoparend

Die **breëkoparend** (*Polemaetus bellicosus*) is die grootste arend in Afrika. In Engels staan die roofvoël bekend as die *Martial eagle*.

Breëkoparende word 76 tot 96&nbsp;cm lank en het 'n vlerkspan van 188–260&nbsp;cm. Omdat hulle so groot is kan hulle klein wildsbokke (soos duikers) vang en vreet, hoewel dit te groot is om na hul neste te dra.

Polemaetus bellicosus -Masai Mara-8.jpg|In Masai Mara, Kenia
Kampfadler 02.jpg|'n Onvolwasse breëkoparend
Martial-Eagle-Masai-Mara.jpg|'n Jong breëkoparend
P bellicosus KNP 11 2013.png|'n Groot breëkoparend, waarskynlik 'n wyfie, in die Krugerwildtuin

## Sien ook 
* Alfabetiese lys van Suid-Afrikaanse voëls
* Lys van Suid-Afrikaanse voëls (gegroepeer)
* Lys van Suider-Afrikaanse voëls volgens wetenskaplike name
## Bronne 
* *Sasol Voëls van Suider-Afrika.* Struik Nature. Vierde Uitgawe 2011. 
## Eksterne skakels 
* 
*
Afrikaanse oewerswael

Die **Afrikaanse oewerswael** is, soos sy naam aandui, deel van die swaelfamilie. Hy verskil egter van ander swaels met sy bruin rug, klein grootte en vinniger, rukkerige vlug. Die oewerswael is die naaste verwant aan die Europese oewerswael (*Riparia riparia*).

## Identifikasie 
Die Afrikaanse oewerswael is 12&nbsp;cm lank en is bruin aan die bo-kant en wit of ligbruin aan die onderkant. Hy het nie dieselfde bruin streep oor sy bors as die Europese oewerswael nie. Oewerswaels het swart snawels en bruin bene. Mannetjies en wyfies is eenders in voorkoms, maar jonger voëls se vere is ligter van kleur op die vlerke en agterkant.

## Habitat 
Afrikaanse oewerswaels bou hulle neste in kolonies en baie paartjies sal naby mekaar broei as die ruimte dit toelaat. Hulle neste word aan die einde van 30–60&nbsp;cm lange tonnels gebou, wat die voëls self in sandbanke boor. Die nes self is 'n versameling strooi en vere aan die einde van die tonnel. Hulle word in laagliggende gebiede aangetref, verkieslik naby water en ook moerasagtige gebiede.

## Voortplanting 
duimnael|links|200px|'n Legsel van *Riparia paludicola*
Die wyfie lê gewoonlik twee tot vier wit eiers. Die mannetjie en wyfie neem beurte om die eiers uit te broei.

## Dieet 
Die kos van hierdie spesie bestaan uit klein insekte: meestal muggies en ander vlieënde insekte wat in hulle vroeë fases in of naby die water woon.

## Verspreiding 
Afrikaanse oewerswaels is wyd oor Afrika verspreid, asook Indië en ander dele van Suid-Asië. Dit is 'n gedeeltelike migrerende spesies en sommige bevolkings sal met die seisoene migreer.

## Geluid 
Die kwetterende sang van die Afrikaanse oewerswael is aanhoudend tydens vlug, maar neem 'n gesels-trant aan wanneer hulle land. Daar is ook 'n skerp alarm-roep.

## Subspesies 
Daar is sewe subspesies wat volgens grootte en die kleurskakerings van die bo- en onderdele onderskei word:
* *R. p. paludicola*, Suidelike Afrika. Wit onderdele.
* *R. p. paludibula*, Westelike Afrika. Kleiner en donkerder as die benoemde spesie (*R. p. paludicola*).
* *R. p. ducis*, Oostelike Afrika. Kleiner en donkerder as die benoemde spesie (*R. p. paludicola*).
* *R. p. mauretanica*, Marokko. Klein en lig van kleur.
* *R. p. newtoni*, slegs in die bergargtige gebiede van Kameroen. Donkerder as die benoemde spesie met bruinerige onderdele.
* *R. p.cowani*, Madagaskar. Klein met gryserige onderdele.
* *R. p. chinensis*, Suidelike Asië. Die onderdele en keel is lig van kleur.

## Ander name 
* Wetenskaplike naam:  *Riparia paludicola*
* Engelse naam:        *Brown-throated (sand) martin*

## Sien ook 
* Alfabetiese lys van Suid-Afrikaanse voëls
* Lys van Suid-Afrikaanse voëls (gegroepeer)
* Lys van Suider-Afrikaanse voëls volgens wetenskaplike name

## Bronnelys 
*
Grootjagarend

Die **grootjagarend** (*Aquila spilogaster*) is 'n groot roofvoël, wat soos alle arende aan die familie *Accipitridae* behoort.

## Ander name 
* Ander Afrikaanse name: *Afrikaanse jagarend*
* Engels: *African Hawk-eagle*
* Wetenskaplike naam: *Hieraaetus spilogaster*

## Fotogalery 

Lêer:Aigle fascié MHNT.jpg|Eier van die grootjagarend
Lêer:African hawk-eagle (Aquila spilogaster).jpg|Grootjagarend in die voormalige Damaraland, Namibië
Lêer:African Hawk-Eagle.jpg|'n Jong eksemplaar in die Krugerwildtuin, Suid-Afrika
Lêer:Aquila spilogastra -Kenya -flying-8.jpg|'n Volwasse in vlug in Kenia
Lêer:DSC 5579-2.jpg|Grootjagarend

## Sien ook 
* Alfabetiese lys van Suid-Afrikaanse voëls
* Lys van Suid-Afrikaanse voëls (Groepeer)
* Lys van Suider-Afrikaanse voëls volgens wetenskaplike name

## Verwysings 
## Eksterne skakels
Egiptiese aasvoël

**Egiptiese aasvoël** (*Neophron percnopterus*) is 'n roofvoël.

## Identifikasie 
[duimnael|links|'n Egiptiese aasvoël in die dieretuin van [Madrid, Spanje.]]
58–71&nbsp;cm. Hoofsaaklik wit vere, met swart primêre-vlerk vere en 'n wit diamantvormige stert. Vertoon soorgelyk aan die Witaasvoël.

## Habitat 
Grasvelde, savanne en woestyn-agtige areas.

## Verspreiding 
Kom verspreid voor in Suid-Afrika, maar is skaars en hoofsaaklik 'n trekvoël.

## Ander name 
* Duits: *Schmutzgeier*
* Engels: *Egyptian Vulture*
* Nederlands: *Aasgier*
* Wetenskaplike naam: *Neophron percnopterus*

## Sien ook 
* Alfabetiese lys van Suid-Afrikaanse voëls
* Lys van Suid-Afrikaanse voëls (Groepeer)
* Lys van Suider-Afrikaanse voëls volgens wetenskaplike name

## Eksterne skakels
Kleinjagarend

Die **Kleinjagarend** (*Hieraaetus ayresii*) is 'n klein en lewendige arend. Die voël is 'n seldsame broeiende standvoël in die noorde van Suidelike Afrika en nie-broeiend verder suid. Hier kom hulle gewoonlik in die nasomer voor. In Engels staan die voël bekend as die ''Ayres' Hawk-eagle*.

## Identifikasie 
Die voël word 45 tot 58&nbsp;cm groot en weeg 650 tot 1100g. Sy vlerkspan is 1.2m. Die volwasse voël is óf wit aan die onderkant en óf effens gespikkel of donker en dig gespikkel. Die vlerke is van onder dig dwarsgestreep.

Die arend leef in beboste streke, beboste koppies en in bloekomplantasies.

## Sien ook 
* Alfabetiese lys van Suid-Afrikaanse voëls
* Lys van Suid-Afrikaanse voëls (Groepeer)
* Lys van Suider-Afrikaanse voëls volgens wetenskaplike name

## Bronne 
* *Sasol Voëls van Suider-Afrika.* Struik Nature. Vierde Uitgawe 2011. 
* *Newman se Voëls van Suider-Afrika'', Struik Nature, Gedenkuitgawe 2010,
Kransaasvoël

Die **kransaasvoël** (*Gyps coprotheres*) is 'n aasvoël wat aangetref word in Suid-Afrika, Lesotho en Botswana. Af en toe besoek jong kransaasvoëls Namibië tydens hul jeugreise. Dit word deur die IUBN geklassifiseer as 'n kwesbare spesie as gevolg van vergiftiging, versteuring in die broeikolonies en omdat hulle deur oorhoofse elektriese kabels doodgeskok word.

## Identifikasie 
Die kransaasvoël is 100–115&nbsp;cm lank en het 'n donkerbruin bokant met 'n wit laerrug. Dit het donker vlugvere en wit borsvere.

## Habitat 
Hulle habitat is grasveld, savanne en woestynagtige areas. Hulle broei op kranslyste.

## Verspreiding 
Kransaasvoëls kom hoofsaaklik in die Drakensberge en Oos-Kaap voor. Daar is ook 'n kolonie in die De Hoop-natuurreservaat naby Bredasdorp in die Wes-Kaap.

## Ander name 
* Engels: *Cape Griffon* / *Cape Vulture*
* Wetenskaplike naam: *Gyps coprotheres*

## Fotogalery 

Lêer:Vautour chassefiente MHNT.jpg|'n Eier van die kransaasvoël.
Lêer:Gyps coprotheres -St Augustine Alligator Farm, St. Augustine, Florida-8a-3c.jpg|'n Jong kransaasvoël in die St. Augustine Alligator Farm, St. Augustine, Florida.
Lêer:Cape Vulture-001.jpg|'n Kransaasvoël in vlug naby die Wieg van die Mensdom, Gauteng, Suid-Afrika.
Lêer:Cape vulture 2017 08 23 5935.jpg|'n Kransaasvoël in vlug by Mike se pas, Drakensberge, KwaZulu-Natal, Suid-Afrika.

## Sien ook 
* Alfabetiese lys van Suid-Afrikaanse voëls
* Lys van Suid-Afrikaanse voëls (gegroepeer)
* Lys van Suider-Afrikaanse voëls volgens wetenskaplike name

## Eksterne skakels
Witkopaasvoël

Die **witkopaasvoël** is 'n aasvoël wat endemies (inheems) aan Afrika is. Dit word deur die IUBN geklassifiseer as 'n kwesbare spesie.

## Identifikasie 
Die witkopaasvoël het 'n pienk bek en wit kroon. Die veerlose kante van sy kop is bleek. Dit het 'n donkerbruin bolyf en swart stert. Die vere op sy onderlyf en bene is wit. Die vlerkspan van die witkopaasvoël is gemiddeld 2&nbsp;m.

## Habitat 
Die voël oornag snags in lang bome naby water.

## Verspreiding 
Witkopaasvoëls is eksklusief inheems aan Afrika.

## Ander name 
* Engels: *white-headed vulture*
* Wetenskaplike naam: *Trigonoceps occipitalis*

## Sien ook 
* Alfabetiese lys van Suid-Afrikaanse voëls
* Lys van Suid-Afrikaanse voëls (Groepeer)
* Lys van Suider-Afrikaanse voëls volgens wetenskaplike name
Witaasvoël

duimnael|*Gypohierax angolensis*

Die **Witaasvoël** (*Gypohierax angolensis*) is 'n groot roofvoël wat aan die familie *Accipitridae* behoort. Dit is die enigste lid van die genus *Gypohierax* (Rüppell, 1836).

Die Raphiapalm opelug-monument in Mtunzini, KwaZulu-Natal is 'n tuiste van die bedreigde aasvoël.

## Ander name 
* Engels: *Palm-nut Vulture*
* Wetenskaplike naam: *Gypohierax angolensis*

## Sien ook 
* Alfabetiese lys van Suid-Afrikaanse voëls
* Lys van Suid-Afrikaanse voëls (Groepeer)
* Lys van Suider-Afrikaanse voëls volgens wetenskaplike name
Baardaasvoël

Die **baardaasvoël** of **lammergeier** (*Gypaetus barbatus*), is 'n ou-wêreldse aasvoël, die enigste lid van sy genus *Gypaetus*. Dit is 'n bedreigde spesie in Suider-Afrika.

Soos ander aasvoëls, is die spesie 'n aasvreter wat die karkasse van dooie diere vreet. Dit laat val bene uit die lug om die murg in die hande te kry as die been breek. Soortgelyk word lewende skilpaaie ook uit die lug laat val om hulle te laat oopbars. Die baardaasvoël is die enigste bekende dier waarvan die dieet amper uitsluitlik (70 tot 90 persent) uit been bestaan. Dit leef op kranse in hoë berge in die suide van Europa, die Kaukasus, Afrika, die Indiese subkontinent, en Tibet, hulle lê een of twee eiers in die middel van die winter wat aan die begin van die lente uitbroei. 

Die bevolking van hierdie spesie daal steeds. Op die IUBN-rooilys was dit tot Julie 2014 as 'n veilige spesie geklassifiseer; dit is egter sedertdien herbeoordeel as 'n byna-bedreigde spesie.

duimnael|'n Lammergier

Volgens legende is die Griekse toneelskrywer Aischulos dood na 'n lammergeier 'n skilpad op sy kop laat val het, wat gedink het dis 'n klip.

## Verspreiding en habitat 
Baardaasvoëls verkies hoë berge of kranse of ander bergagtige gebiede met 'n hoogte van 500&nbsp;m tot 4&nbsp;000&nbsp;&nbsp;m (meestal 2&nbsp;000&nbsp;m) bo seevlak. 'n Geïsoleerde bevolking woon in die Drakensberg van Suid-Afrika.

## Identifikasie 
Die tipiese baardaasvoël is ongeveer 110&nbsp;cm lank en het lang, smal, gepunte vlerke met 'n lang v-stert, asook donker vere op die bokant en bruinkleurige onderkant. Die baardaasvoël het 'n swart masker op sy gesig wat aan die onderkant 'n baard vorm. Anders as meeste aasvoëls het baardaasvoëls nie 'n bles kop nie. Wyfies is effens groter as mannetjies.

## Voortplanting 
Die baardaasvoël beset jaarliks 'n enorme gebied. Dit kan elke dag meer as twee vierkante kilometer wei. Die teeltydperk verskil, van Desember tot September in Eurasië, November tot Junie in die Indiese subkontinent, Oktober tot Mei in Ethiopië, dwarsdeur die jaar in Oos-Afrika en Mei tot Januarie in Suider-Afrika. Die huidige wetenskaplike naam beteken "baardaasvoël". Die naam *lammergier* is afkomstig van die oortuiging dat die voël lammers aanval.

## Galery 

Lammergeier.jpg|'n Baardaasvoël op 'n rots
Gypaetus_barbatus02.jpg|Baardaasvoël in gevangenskap
Bartgeier 0505262.jpg|Detail van die kop (Mei 2005)
Bartgeier Gypaetus barbatus closeup1 Richard Bartz.jpg|Kop van naby

## Sien ook 
* Alfabetiese lys van Suid-Afrikaanse voëls
* Lys van Suid-Afrikaanse voëls (gegroepeer)
* Lys van Suider-Afrikaanse voëls volgens wetenskaplike name

## Verwysings 
## Eksterne skakels 
* Video van lammergeier wat bene in kleiner stukke breek, waarop dit dan voed  by ARKive
* Spesies in die atlas van Suider-Afrika voëls
* Feite en eienskappe: Baardaasvoël by Vulture Territory 
* Die Lammergeier in Spanje
* dieet-inligting 
* Baardaasvoël in Armenië, 2017.
Monnikaasvoël

duimnael|* Necrosyrtes monachus*

Die **monnikaasvoël** is 'n aasvoël in die orde *Accipitriformes* en die enigste spesie in die genus *Necrosyrtes*.

## Identifikasie 
Lengte: 65–75&nbsp;cm. Vlerkspan: 170–176&nbsp;cm. Klein, bruin aasvoël met 'n geronde stert.
Rooi kop en nek.

## Habitat 
Savanne en noordelike-bosveld.

## Verspreiding 
Skaars standvoël. Kom hoofsaaklik in die noorde van Suid-Afrika voor.

## Ander name 
* Duitse naam: *Kappengeier*
* Engelse naam: *Hooded Vulture*
* Nederlandse naam: *Kapgier*
* Wetenskaplike naam: *Necrosyrtes monachus*

## Galery 

Lêer:hoodedvultures.jpg

## Sien ook 
* Alfabetiese lys van Suid-Afrikaanse voëls
* Lys van Suid-Afrikaanse voëls (Groepeer)
* Lys van Suider-Afrikaanse voëls volgens wetenskaplike name
Swartaasvoël

Die **Swartaasvoël** of **Nubiese aasvoël** (Torgos tracheliotos) is 'n ou wêreldaasvoël wat tot die voëlorde Accipitriformes behoort, wat ook arende, vlieërs, buizerds en valke insluit. Dit is die enigste lid van die genus Torgos. Dit is nie nou verwant aan die oppervlakkig soortgelyke Nuwewêreldse aasvoëls nie, en deel nie die goeie reuksintuig van sommige lede van die groep nie.

Die aasvoël is vroeër as monotipies beskou, maar is nou in twee subspesies verdeel. Die benoemde ras woon dwarsdeur Afrika. Die subspesie T. t. negevensis, wat aansienlik van Afrika-aasvoëls verskil (soos hieronder beskryf), kom voor in die Negev-woestyn en die skiereilande Sinai en Arabië.
## Identifikasie 
## Habitat 
Hierdie aasvoël woon verkieslik in droë savanne, doringbos, dorre vlaktes, woestyne met verspreide bome in waadjies, oop berghange. Hulle kom gewoonlik voor in ongestoorde oop land met 'n verspreiding van bome en verkies blykbaar gebiede met minimale grasbedekking. Terwyl hulle kos soek, kan hulle dwaal in digter habitats en selfs in menslike bewoonde gebiede, veral as hulle deur padmoorde aangetrek word. Hulle kan in hoogte van seevlak tot 4500 m (1400 voet) aangetref word.

## Verspreiding 
Hierdie spesies word deur 'n groot deel van Afrika versprei, alhoewel dit in 'n groot deel van die sentrale en westelike dele van die kontinent afwesig is en elders in sy verspreidingsgebied afneem. Die aasvoël broei in Senegal, Mali, Mauritanië, Burkina Faso, Niger, Tsjad, Soedan, Egipte, Ethiopië, Somalië, Kenia, Tanzanië, Uganda, Rwanda, die Demokratiese Republiek van die Kongo, Zambië, Malawi, Mosambiek, Swaziland. , Suid-Afrika, Zimbabwe, Botswana en Namibië. Op die Arabiese Skiereiland broei dit in Jemen, Oman, die Verenigde Arabiese Emirate en Saoedi-Arabië. Dit is ook teenwoordig in Gambië, Guinee, Ivoorkus, Benin, die Sentraal-Afrikaanse Republiek en Angola.

## Ander name 
* Engels: *Lappet-faced Vulture* / *Nubian Vulture*
* Wetenskaplike naam: *Torgos tracheliotus*

## Sien ook 
* Alfabetiese lys van Suid-Afrikaanse voëls
* Lys van Suid-Afrikaanse voëls (Groepeer)
* Lys van Suider-Afrikaanse voëls volgens wetenskaplike name
Witrugaasvoël

Die **witrugaasvoël** (*Gyps africanus*) is 'n groot roofvoël wat algemeen is in savannes. Dit is kleiner as die kransaasvoël. Die volwassse voël se lyf en vlerkdekvere wissel van dofgeel tot bruin, afwisselend gestreep en donkerder as die kransaasvoël s'n. Die grootbovlerkdekvere het nie donker kolle nie. Die wit rug is kenmerkend.

Die voël is 90 tot 100&nbsp;cm groot, weeg 4,6 tot 6,6&nbsp;kg en het 'n vlerkspan van 2,1 tot 2,3&nbsp;meter.

## Ander name 
* Nederlands: *Witruggier*
* Engels: *(African) White-backed Vulture*
* Duits: *Weißrückengeier*
* Wetenskaplike naam: *Gyps africanus*

## Fotogalery 

Lêer:Vautour africain MHNT.jpg|'n Eier van die witrugaasvoël.
Lêer:Weißrückengeier Gyps africanus HP L2043.JPG|'n Groep witrugaasvoëls rus op 'n dooie boom naby die Kwandorivier in Chobe Nasionale Park, Botswana.
Lêer:White-backed vultures eating a dead wildebeest.JPG|Witrugaasvoëls voed op die karkas van 'n wildebees in Maasai Mara Nasionale Wildreservaat, Kenia.
Lêer:White-backed Vulture Metrozoo 1.jpg|'n Witrugaasvoël in die Miami-dieretuin.

## Sien ook 
* Alfabetiese lys van Suid-Afrikaanse voëls
* Lys van Suid-Afrikaanse voëls (gegroepeer)
* Lys van Suider-Afrikaanse voëls volgens wetenskaplike name

## Bron 
* *Sasol Voëls van Suider-Afrika.* Struik Nature. Vierde Uitgawe 2011. 

## Eksterne skakels
Pont de Normandie

duimnael|Die Pont de Normandie

Die **Pont de Normandie** (of Normandië-brug) is 'n kabelhangbrug wat die Seine-rivier in Normandië (Noord-Frankryk) oorspan en die hawestede Le Havre en Honfleur met mekaar verbind. Met 'n totale lengte van 2&nbsp;143,21 meter is dit een van die langste brûe van sy soort in Europa.

Die Pont de Normandie is na 'n boutyd van sewe jaar op 20 Januarie 1995 ingewy. Op daardie tydstip was dit die langste kabelhangbrug ter wêreld, en ook die afstand van 856 meter tussen sy twee pilare was destyds ongeëwenaar. Eers in die jaar 1999 stel die Tatara-brug in Japan 'n nuwe rekord op, wat in 2004 deur die Rio-Antirioprojek verbeter is.

Die Pont de Normandie maak deel uit van die Franse grootpad (*autoroute*) A29 en bied naas vier rylane ook twee sypaadjies vir voetgangers. Die twee betonpilare is albei gevorm soos 'n "Y" wat onderstebo staan, met 'n totale massa van 20&nbsp;000 ton en 'n hoogte van 214,77 meter. Meer as 19&nbsp;000 ton staal en 184 kabels is vir die oprigting van die pilare gebruik.
Energie-omsetting

In fisika en ingenieurswese, is **energie-omsetting** enige proses waar energie van een vorm na 'n ander omgeskakel word. Energie wat in fossielbrandstowwe, sonstraling of kernbrandstowwe gevind word moet na ander vorme van energie omgeskakel word om vir die mens van nut te kan wees soos in elektrisiteit, aandrywing, verhitting of verkoeling. Masjiene word gebruik om energie van een vorm na 'n ander om te sit. Die doeltreffendheid van 'n masjien is 'n maatstaf van hoe goed dit die een vorm na die ander kan omskakel.

Energie word omgesit sodat deur ander masjiene gebruik kan word of om 'n energiediens aan die samelewing kan verskaf. 'n Binnebrandmotor sit chemiese energie in die petrol om na meganiese aandrywingsenergie wat die kar laat beweeg. 'n Sonsel sit die son se straling om na elektriese energie wat gebruik kan word om 'n gloeilamp of 'n rekenaar te maak werk.

Die stoomenjin is 'n tipiese voorbeeld van die energie-omsettingsproses. In 'n stoomenjin word brandende steenkool gebruik om die water (die vloeier) te verhit, wat dan as stoom uitsit en 'n suier laat beweeg. Die water word dan verkoel en weereens teruggeneem na waar die warm kole dit kan verhit om sodoende 'n siklus aan die gang te sit wat die stoomenjin aan die gang hou. Die stoomenjin maak gebruik van die energie wat vervat is in die temperatuurverskil tussen die warm en koue water om die suier te maak beweeg. Die omsetting is nooit perfek nie en van die energie in die brandende steenkool gaan verlore as hitte. Die bedryf van die stoomenjin kan omskryf word vanaf 'n energie oogpunt deur die masjiensiklusse in termodinamika of vanuit 'n vloeieroogpunt deur stromingsleer en vanuit 'n warmtevloei oogpunt deur die wetenskap van warmte-oordrag.

## Energie-omsettingsmasjiene 
Daar bestaan 'n groot verskeidenheid masjiene wat energie van een vorm na 'n ander omsit:

* Brandstofselle,
* Geotermiese kragsentrales,
* Warmte-enjins soos die binnebrandmotor wat in karre gebruik word of die stoomenjin,
* Hidro-elektriese damme,
* Staalenjins,
* Kernreaktore,
* Kernfusie reaktore,
* Oseaniese termiese energie omsetting,
* Sonselle,
* Sonskoorsteen,
* Golfkrag omsetters,
* Windmeulens

## Sien ook 
* Ekonomie van energie
* Energievoorsiening
* Stoor van energie
* Hernubare energie
* Eksergie
* Kwaliteit van energie
Gewone bontrokkie

Die **gewone bontrokkie** is 'n klein standvoël wat gedurende die winter weg van hoogliggende gebiede beweeg.

## Ander name 
* Engelse naam: *African Stonechat* / *Common Stonechat*
* Wetenskaplike naam:  *Saxicola torquatus*
    
## Sien ook 
* Alfabetiese lys van Suid-Afrikaanse voëls
* Lys van Suid-Afrikaanse voëls (gegroepeer)
* Lys van Suider-Afrikaanse voëls volgens wetenskaplike name
Europese bontrokkie

duimnael|*Saxicola rubicola*

Die **Europese bontrokkie** (*Saxicola rubicola*) is 'n voël en swerwer wat broei in die Palearktiese gebied. Dit is nog net drie keer opgeteken in Suid-Afrika. In Engels staan die voël bekend as die *Whinchat*.

## Voorkoms 
Die voëltjie is 14&nbsp;cm groot en weeg 13 tot 24 gram. Dit lyk baie soos die Gewone bontrokkie-wyfie. 
  
## Sien ook 
* Alfabetiese lys van Suid-Afrikaanse voëls
* Lys van Suid-Afrikaanse voëls (Groepeer)
* Lys van Suider-Afrikaanse voëls volgens wetenskaplike name

## Eksterne skakel 
* http://avibase.bsc-eoc.org/species.jsp?lang=EN&avibaseid=A0EDAEA2E89A9A96
Witliesbosbontrokkie

Die **witliesbosbontrokkie** (*Batis molitor*) is 'n klein sangvoël wat aan die familie Platysteiridae behoort. Die voël is 'n algemene standvoël in breëblaarboomveld en doringboomsavanne. In Engels staan die voël as die *Chinspot batis* bekend.

## Identifikasie 
duimnael|links|Mannetjie
Die voëljie is 13&nbsp;cm lank en weeg 12&nbsp; gram. Dit is die algemeenste bosbontrokkie in vogtige savanne en sy gebied oorvleuel effens met die Priritbosbontrokkie in die weste en die Mosambiekbosbontrokkie in die ooste. Die mannetjie verskil van die Priritbosbontrokkie: die sye is wit en nie donker gevlek nie. Die borsband is ook breër en die rug effe grys en nie gevlek soos dié van die Mosambiekbosbontrokkie nie. Die wyfie se rug is nie gevlek soos die van die Mosambiekbosbontrokkie nie.

## Sien ook 
* Alfabetiese lys van Suid-Afrikaanse voëls
* Lys van Suid-Afrikaanse voëls (gegroepeer)
* Lys van Suider-Afrikaanse voëls volgens wetenskaplike name

## Bron 
* *Sasol Voëls van Suider-Afrika.* Struik Nature. Vierde uitgawe 2011.
Priritbosbontrokkie

Die **priritbosbontrokkie** (*Batis pririt*) is 'n klein sangvoël wat aan die familie Platysteiridae behoort. Die voëltjie is byna-endemies in die westelike en sentraal-Suidelike Afrika en is 'n standvoël in doring- en struikveld en versprei tot in woestyngebiede langs beboste, droë waterlope. In Engels staan dit bekend as die *Pririt Batis*.

## Identifikasie 
Die voël is 12&nbsp;cm lank en weeg slegs 10&nbsp;gram. Die wyfie het 'n onderskeidende dofgeel getinte bors en keel. Die mannetjie lyk baie soos die witliesbosbontrokkie. Die donkergespikkelde sye is onderskeidendend, die roepe verskil en die gebiede waar die voëls leef oorvleuel net effens. Die jong voël lyk amper soos die wyfie maar die rugkant is dofgeel gespikkel, en die bors donkerbruin en dofgeel gevlek.

## Sien ook 
* Alfabetiese lys van Suid-Afrikaanse voëls
* Lys van Suid-Afrikaanse voëls (gegroepeer)
* Lys van Suider-Afrikaanse voëls volgens wetenskaplike name

## Bron 
* *Sasol Voëls van Suider-Afrika.* Struik Nature. Vierde uitgawe 2011.
Vervalproduk

In kernfisika is 'n **vervalproduk**, ook bekend as 'n **dogterproduk**, **dogterisotoop** of **dogternuklied**, 'n nuklied wat ontstaan as gevolg van die radioaktiewe verval van 'n moederisotoop of die voorgangernuklied.  M.a.w. die dogterproduk kan stabiel wees of dit kan verder verval om dogterprodukte van sy eie te vorm.

Vervalprodukte is uiters belangrik vir die begrip van radioaktiewe verval en ook die bestuur van radioaktiewe afval.

In die praktyk is bykans alle vervalprodukte self ook radioaktief. Die resultaat hiervan is dat die meeste radionukliede nie eenvoudig 'n vervalproduk het nie, maar eerder 'n vervalketting, wat uiteindelik lei tot 'n stabiele nuklied. Vir elemente met atoomgetalle hoër as dié van lood is die uiteindelike stabiele isotoop bykans altyd lood. Lood is met ander woorde die stabiele punt waar radioaktiewe verval gestaak word.

In vele gevalle kan lede van die vervalketting selfs meer radioaktief wees as die oorspronklike nuklied. Só is uraan nie gevaarlik-reaktief in die suiwer vorm nie, maar sommigepikblende wat natuurlik voorkom kan relatief gevaarlik wees vanweë hul hoë radiuminhoud. Op soortgelyke wyse kan thoriumgasmantels net effens radioaktief wees wanneer dit nuut is, maar heelwat meer radioaktief word nadat dit vir slegs 'n paar maande gestoor is.

Al kan dit nie voorspel word presies wanneer 'n gegewe atoom van 'n radioaktiewe stof sal verval nie, is die vervalprodukte uiters voorspelbaar. Om hierdie rede is vervalprodukte baie belangrik vir wetenskaplikes in verskeie vakgebiede waar die wetenskaplike moet weet waaruit die oorspronklike moederproduk bestaan het. Sulke studies word gedoen om besoedelingsvlakke (onder ander rondom kernfasiliteite) te bepaal, asook vir ander doeleindes.
Ligne claire

[regs|duimnael|300px|[Yves Chaland: *Le jeune Albert*(Brussels' Comic Book Route)]]
**Ligne claire**, wat uit die Frans letterlik beteken die 'helder lyn', is 'n sketsmetode wat ontwikkel is deur Hergé (die skepper van Kuifie). Dit is 'n tekenmetode wat helder, sterk lyne gebruik. Die lyne het dieselfde dikte en klem, en word dus nie gebruik om sekere voorwerpe te beklemtoon of vir skaduering nie. (Dit is ook dan hoekom dit soms *die demokrasie van lyne* genoem word). Voorts lewer die tekenstyl sterk kleure en 'n kombinasie van strokiesverhaalagtige karakters teen 'n realistiese agtergrond. Gebruik van skadu's is gering en al die elemente van 'n strokie word met helder swart lyne omring.

Hergé het aanvanklik in 'n heelwat losser, rowwer styl geskets. Hy was aan die begin van sy loopbaan veral beïnvloed deur die befaamde Amerikaanse strokiesverhaalkunstenaars van die laat 1920's en 1930's. Dit was eers ná die Tweede Wêreldoorlog wat sy tekenstyl ontwikkel het in *ligne claire*. Vir Hergé was die styl nie beperk tot die sketse nie, maar het ook deurgetrek na die storielyn. Dié moes ook reguit en sonder fieterjasies wees.

Die *ligne claire* styl het sy hoogste gewildheid bereik in die 1950's, maar die invloed daarvan het begin taan in die 1960's, toe dit as outyds begin beskou is deur die toentertydse moderne generasie strokiesverhaalkunstenaars. Teen die laat 1970's het dit 'n herlewing belewe, veral as gevolg van die invloed van Hollandse kunstenaars soos Joost Swarte — die persoon wat die uitdrukking *ligne claire* die eerste keer in 1976/77 gebesig het — en Theo van den Boogaard, asook die Franse kunstenaar Jacques Tardi. Teen die 1980's het verskeie Franse kunstenaars, maar veral Yves Chaland, die styl weer hoogty laat vier.

Moderne gebruik van die *ligne claire* is dikwels vanuit 'n ironiese oogpunt. Van den Boogaard het die styl byvoorbeeld gebruik om spanning te skep tussen die styl en die amoraliteit van sy karakters.

*Ligne claire* is nie beperk tot Franko-Belgiese strokiesverhale nie. Britse kunstenaars soos Martin Handford en Amerikaanse kunstenaars soos Geoff Darrow het dit ook gebruik.

## Voorbeelde van reekse wat die *ligne claire*-styl gebruik 
*Die avonture van Kuifie, Hergé
*Alix, Jacques Martin

## Bronnelys 
;Franse bronne
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* .
* 

;Duitse bronne
* Urs Hangartner: *Hergé und die Zeichenwelt – Anmerkungen zu 60 Jahren »Ligne Claire«* in: Andreas C. Knigge (Hrsg.): Comic Jahrbuch 1989, Ullstein 36565, .
* Bernd Dolle-Weinkauff: *Comics. Geschichte einer populären Literaturform in Deutschland seit 1945*, Beltz, 1990, .
* Volker Hamann: *Die klare Linie*, Begleitheft der *Comic Reddition 18*, 1991.
* Roland Mietz: *Ligne Claire*, 16 Seiten in *Lexikon der Comics, Teil 3: Themen und Aspekte* (Loseblattsammlung, Corian-Verlag, 8. Erg.-Lfg. Dezember 1993).
* Jörg Petersen: *Die Bruderschaft der klaren Linie. Hergés nahe und entfernte Verwandtschaft* in: Burkhard Ihme (Hrsg.): COMIC! Jahrbuch 2011, Stuttgart 2010, . S. 62–69.
Europese Ruimtevaartorganisasie

duimnael|Die ESA se logo.
[duimnael|Die ESA se hoofkantoor in [Parys, Frankryk]]

Die **Europese Ruimtevaartorganisasie** (Engels: *European Space Agency*, afkorting **ESA**; Frans: *Agence spatiale européenne*, *ASE*; Duits: *Europäische Weltraumorganisation*) is ’n interregeringorganisasie wat op 30 Mei 1975 gestig is vir die verkenning van die ruimte. Dit het tans 22 lidlande. Die hoofkantoor is in Parys, Frankryk. Die ESA het ’n personeel van meer as 2&nbsp;000 (wat subkontrakteurs en nasionale ruimteagentskappe uitsluit) en ’n begroting van sowat €4,28&nbsp;miljard (in 2013).

Die ESA se ruimtehawe is die Guyana-ruimtesentrum in Kourou, Frans-Guyana, ’n ligging wat gekies is omdat dit so na aan die ewenaar is en kommersieel belangrike wentelbane van daar af toegankliker is. In die Ariane 4-tydperk het die ESA die posisie van markleier in kommersiële ruimtelanserings ingeneem en in die afgelope paar jaar het dit homself gevestig as ’n belangrike rolspeler in ruimteverkenning.

ESA-wetenskapsendings is gebaseer in Noordwijk, Nederland, aardwaarnemingsendings in Frascati, Italië, ESA-sendingbeheer is in Darmstadt, Duitsland, en die Europese Ruimtevaardersentrum, wat ruimtevaarders vir toekomstige sendings oplei, in Keulen, Duitsland. Die amptelike tale is Engels, Frans, Duits, Italiaans, Nederlands en Spaans.

## Lidlande 
duimnael|
duimnael|

## Sien ook 
* Nasa, die Amerikaanse ruimte-agentskap.

## Verwysings 
## Bronne 
*  ESA-geskiedenisadvieskomitee: *A history of the European Space Agency 1958–1987* (=ESA spesiale publikasie 1235). Europese Ruimtevaartorganisasie 2001, , ISSN 1609-042X (Vol. 1, Vol. 2)
*  Andrew Wilson: *ESA Suksesse*, 3de uitgawe. ESA-publikasieafdeling, Noordwijk 2005, ISSN 0250-1589

## Eksterne skakels 
*  Amptelike webwerf
Die krap met die goue knypers

***Die krap met die goue knypers*** ('''''Le Crabe aux Pinces d'Or''''') is een van 'n reeks van die welbekende strokiesverhale, geskryf en geïllustreer deur die Belgiese skrywer Hergé, oor die jong held Kuifie en sy wedervaringe. Hierdie boek is die eerste een in die reeks wat die leser aan Kuifie se jarelange vriend,  Kaptein Haddock voorstel.

*Die krap met die goue knypers* is die negende boek in die Kuifie-reeks. Dit is die eerste keer gepubliseer in 1941, (in Frans). Die eerste Afrikaanse uitgawe verskyn in 2005.

## Die storielyn 
Uit die gemompel van 'n dronkie en die inligting op 'n  afgeskeurde flentertjie papier – wat lyk of dit deel is van die etiket vanaf 'n ingelegde krapvleisblikke – bevind Kuifie hom op 'n skip genaamd *Karaboudjan*. Hier word hy gevange geneem deur 'n bende skurke. Hulle maak hul geld deur opium in die krapblikkies te versteek. Nadat hy uit sy toegesluite kajuit ontsnap het, ontmoet Kuifie vir Kaptein Haddock, 'n alkoholis wat heel deur die mis is oor wat sy bemanning eintlik aanvang. Hulle twee ontsnap saam in 'n roeiboot, en word deur 'n vliegtuig aangeval. Alhoewel hulle dit regkry om die vliegtuig te kaap, stort hulle daarmee neer in die Sahara-woestyn.

Hulle trek deur die woestyn en bereik eindelik 'n hawe in Marokko. Daar word die kaptein ontvoer. Kuifie bevry hom, maar hulle raak altwee beskonke van die wyndampe wat gelek het uit die wynbalies wat stukkend geskiet is in die geveg tussen hulle en die boewe. Kuifie ontdek 'n allerbelangrike leidraad – die halssnoer in die vorm van 'n krap met goue knypers –  om die nek van die eienaar van die wynkelder, en besef dat dié man die leier van die dwelmsmokkelaars moet wees. Die res van die bende word gevang en is gou agter tralies.

## Notas 
Ná sy werk aan  *Koning Ottokar se septer*, het Hergé begin werk aan sy volgende verhaal, *Die land van swart goud*. Die verhaal het 'n mindere storielyn gehad: Kuifie het betrokke geraak in die konflik tussen die Jode, Arabiere en die Britse soldate in die Midde-ooste. Toe Nazi Duitsland België beset het, het hy werk aan die verhaal opgeskort en eerder die storie geskryf waaroor dié artikel handel, wat minder kontroversieel was. Kuifie-avonture gedurende die Tweede Wêreldoorlog raak onderwerpe soos wetenskaplike missies en skattejagte aan.

## Bron 
Vertaal vanaf die artikel *The Crab with the Golden Claws* op die Engelse Wikipedia.
Batavia

duimnael|300px|links|Stadshuis 1710
duimnael|100px|regs|Die stadswapen van Batavia

**Batavia** is die naam wat die Indonesiese hoofstad Jakarta in die Hollandse tydperk gedra het (1619-1942).

duimnael|300px|regs|Batavia in 1897

Die Verenigde Oos-Indiese Kompanjie het hierdie stad as hul hoofsetel in Asië gebruik van 1619-1795. 

Jan van Riebeeck is op 18 Januarie 1677 in Batavia oorlede.

duimnael|links|240px|Kasteel van Batavia

## Burgemeesters van Batavia 
Sedert hul instelling in 1916:
*Mnr. G.J. Bisschop
*Prof. Ir. H. van Breen
*Mnr. A. Meijroos
*Ir. E.A. Voorneman (tot in 1942)

## Eksterne skakels
Kleinstreepswael

Die **kleinstreepswael** (*Cecropis abyssinica*) is 'n gedeeltelike trekvoël, 'n algemene groot swael wat maklik verwar word met die grootstreepswael, aangesien die twee baie na mekaar lyk.

## Identifikasie 
'n Volwasse kleinstreepswael is tussen 15 en 17&nbsp;cm lank met 'n donkerblou bolyf en rooibruin onder die stert. Die kroon, nek en weerskante van die kop is rooi tot rooibruin gekleur. Die onderlyf is wit met donker strepe (die strepe is meer prominent as dié van die grootstreepswael wat fyner strepe het – een van die onderskeidende kenmerke) en die bo-vlerke en ondervlerkse vliegvere is swart-bruin van kleur. Die swarterige stert het baie lang buitenste vere: dié vere is dan ook ietwat langer by die mannetjies as by die wyfies. Jonger voëls se kleure is ietwat dowwer en bruiner, met minder kontras tussen die kleure en ook korter buitenste stertvere.

## Habitat 
Kleinstreepswaels verkies beboste laevelde en word gereeld naby menslike vestings aangetref. Die voël bou 'n bakvormige moddernes met 'n buisagtige ingang aan die onderkant. Die nes het binne-in 'n sagte voering en kan in latere jare herbruik word. Neste word gewoonlik in grotte, onder rotsoorhange of aan 'n boomtak gebou. Die spesie het ook aangepas deur neste in geboue, brûe en ander mensgemaakte strukture te bou. Neste word gewoonlik op die hoogste moontlike plek gebou.

## Verspreiding 
duimnael|120px|Verspreiding in Suider-Afrika

Die kleinstreepswael broei in Afrika suid van die Sahara, vanaf Sierra Leone en die suidelike dele van Soedan tot die oostelike dele van Suid-Afrika. Die voël is 'n gedeeltelike trekvoël: kleinstreepswaels in Suid-Afrika sal noord trek in die winter. Wes-Afrikaanse voëls verlaat die noordelike gedeeltes van die broeigebiede tydens droë seisoene.

## Voortplanting 
duimnael|Eiers van *Cecropis abyssinica*

Die wyfie lê gewoonlik drie eiers. Die eiers is glanswit en sommige het soms 'n paar bruin kolletjies op. Die broeitydperk is 14-16 dae en slegs die wyfie broei op die eiers. Beide ouers sal na geboorte die kleintjies voer. Dit neem 17-19 dae voor die jong voëls vir die eerste keer probeer vlieg, waarna hulle na die nes sal terugkeer om vir 'n paar dae te rus.

## Dieet 
Die kleinstreepswael eet meestal vlieënde insekte, maar sal ook soms sade en klein vrugte eet.

## Geluid 
Die voël se geluid is 'n nasale 9-10 note: *tjirp-tjirp-tjirp, kriek, kriek, kriek, tjirp*.

## Ander name 
* Engelse naam:        *Lesser striped swallow*
* Wetenskaplike naam:  *Cecropis abyssinica*

*Hirundo* is Latyn vir "swael" en *abyssinica* verwys na Abissinië in Oos-Afrika (die ou naam vir Ethiopië).

## Sien ook 
* Alfabetiese lys van Suid-Afrikaanse voëls
* Lys van Suid-Afrikaanse voëls (gegroepeer)
* Lys van Suider-Afrikaanse voëls volgens wetenskaplike name

## Verwysings 
## Bronnelys 
* Sinclair, Hockey en Tarboton, *SASOL Birds of Southern Africa*, 
* Turner & Rose, *Swallows and Martins* 
* Inskrywing van die kleinstreepswael  by die webwerf van *Birdlife Northern Natal*.
Kangzi

**Keiser Kangzi** (in Chinees 康熙帝, in Pinyin **Kāngxīdì**, * 4 Mei 1654; † 20 Desember 1722) was een van die beduidendste heersers in China. Hy is as **Xuanye** (玄燁) gebore en het as keiser van die Qing-dinastie 61 jaar lank, tussen 1661 en 1722, oor die land geregeer.