Nasionale Veiligheidstrategie (Verenigde State)

**Die Nasionale Veiligheidstrategie** (**NSS**) is 'n dokument wat periodiek deur die uitvoerende gesag van die Verenigde State voorberei word, wat die nasionale veiligheidskwessies lys en hoe die administrasie beplan om dit te hanteer. Die wetlike grondslag vir die dokument word uiteengesit in die Goldwater-Nichols-wet. Die dokument is doelbewus algemeen in inhoud, en die implementering daarvan berus op uitgebreide leiding wat in ondersteunende dokumente soos die Nasionale Militêre Strategie verskaf word.

## Doel 
Die verklaarde bedoeling van die Goldwater-Nichols-wetgewing word breedweg aanvaar as geldig vir effektiewe politieke diskoers oor kwessies wat die land se nasionale veiligheid raak – die Kongres en die Uitvoerende Gesag benodig 'n gemeenskaplike begrip van die strategiese omgewing en die administrasie se bedoeling as 'n beginpunt vir toekomstige dialoog. Dit gesê, word dit egter verstaan dat in die teenstrydige omgewing wat heers, hierdie verslag slegs 'n beginpunt kan bied vir die dialoog wat nodig is om so 'n "gemeenskaplike" begrip te bereik.

Die vereiste om hierdie verslag saam met die begrotingsversoek op te stel, lei tot 'n iteratiewe, interagentskaplike proses wat hoëvlakvergaderings behels wat help om interne verskille in buitelandse beleidsagendas op te los. "Hierdie verslag was egter nie bedoel om 'n neutrale beplanningsdokument te wees nie, soos baie akademici en selfs sommige in uniform dink dit is. Dit was eerder bedoel ... om vyf primêre doeleindes te dien." 

### President George W. Bush
#### 2002 NSS
Die Nasionale Veiligheidstrategie wat op 17 September 2002 uitgereik is, het die omstrede Bush-doktrine van voorkomende oorlog bevat. Dit het ook die idee van militêre voorrang bevat wat weerspieël is in 'n 1992 Departement van Verdediging-dokument, "*Defense Policy Guidance*", wat deur twee hoofouteurs (Paul Wolfowitz en I. Lewis Libby) voorberei is wat onder die Minister van Verdediging, Dick Cheney, gewerk het. Die NSS 2002 het pogings herhaal en herbeklemtoon om buitelandse hulp te verleen aan lande wat na Westerse demokrasie beweeg, met die "ambisieuse en spesifieke teiken" om "die grootte van die wêreld se armste ekonomieë binne 'n dekade te verdubbel."

Die dokument het VIGS ook as 'n bedreiging vir nasionale veiligheid behandel en pogings belowe om die verspreiding en verwoestende gevolge daarvan te verminder.

#### 2006 NSS
Die finale Bush Withuis NSS, wat in Maart 2006 gepubliseer is, het gesê dat dit "'n oorlogstydse nasionale veiligheidstrategie is wat vereis word deur die ernstige uitdaging waarmee ons te kampe het - die opkoms van terrorisme aangevuur deur 'n aggressiewe ideologie van haat en moord." Hierdie NSS was gebaseer op twee "pilare": "die bevordering van vryheid, geregtigheid en menswaardigheid" en "die leiding van 'n groeiende gemeenskap van demokrasieë". Die Strategie het verhoogde betrokkenheid met Rusland, Volksrepubliek China en Indië bepleit. Die Strategie het ook kernwapen-nie-verspreiding en klimaatsverandering as prioriteite geïdentifiseer, terwyl dit opgemerk het dat die Verenigde State se veiligheid afhang van die herlewing van sy ekonomie. Die opstellers van die nuwe Strategie het 'n bewuste besluit geneem om terme soos "Islamitiese radikalisme" te verwyder en eerder oor terrorisme in die algemeen te praat.

Die 2010 NSS het gesê dat die Verenigde State, om al-Qaeda en die Taliban in Afghanistan te verslaan, 'n groot hoeveelheid interagentskapsamewerking en kommunikasie met die Moslem-bevolking in Afghanistan en regoor die wêreld moet betrek. Die doelwit van die Nasionale Veiligheidstrategie is om 'n stabiele situasie vir die wêreld te skep, insluitend die lande wat met opstande sukkel. "Die mees effektiewe langtermynmaatreël vir konflik en oplossing is die bevordering van demokrasie en ekonomiese ontwikkeling." Om demokrasie en ekonomiese ontwikkeling te bevorder, is kommunikasie met die burgerlike bevolking van die gasheerland noodsaaklik. Die *Stabiliteitsoperasies Veldhandleiding* bepaal dat sukses afhang van die VSA se vermoë om plaaslike instellings te bou en van die vestiging van 'n wettige permanente regering, wat vertroue tussen die burgers en die teen-opstandpersoneel bou." 'n nuwe Nasionale Veiligheidstrategie (NSS) uitgereik om "'n visie en strategie te bied vir die bevordering van die nasie se belange, universele waardes en 'n reëlgebaseerde internasionale orde deur sterk en volhoubare Amerikaanse leierskap." Hierdie NSS het klimaatsverandering ook erken as 'n "dringende en groeiende bedreiging vir ons nasionale veiligheid," wat die retoriek en omgewingsveiligheidskwessies weerspieël wat die Pentagon sedert die 1990's in studies en planne gebruik het.

### President Donald Trump, eerste termyn
#### 2017 NSS
Die primêre outeur van die 2017 Nasionale Veiligheidstrategie was Nadia Schadlow, destydse adjunk-nasionale veiligheidsadviseur. Haar werk aan die dokument en die interagentskapproses wat dit voorafgegaan het, is goed ontvang deur buitelandse beleidkundiges oor die hele politieke spektrum. Die nuwe dokument, wat op 18 Desember 2017 deur president Donald Trump gelewer is, het China en Rusland as "revisionistiese magte" genoem terwyl "klimaatsverandering" as 'n nasionale bedreiging verwyder is. Dit het ook die wêreld as 'n mededingende arena gekarakteriseer eerder as 'n "gemeenskap van nasies" of "internasionale gemeenskap" soos vorige dokumente gedoen het. NSS-2017 verteenwoordig 'n breuk met vorige buitelandse beleidsleerstellings. Brad Patty, 'n skrywer vir die konserwatiewe dinkskrum Security Studies Group, skryf dat: "My raaiskoot is dat lede van die Buitelandse Beleid-elite hierdie eerste bladsye as 'n soort standaard, selfs banaal, sal teëkom. Let egter daarop dat daardie twee bladsye direk lei na 'n derde bladsy wat die hele lewende liggaam van Amerikaanse buitelandse beleidsdenke verwerp."

Ongeveer 'n jaar later sou Schadlow opmerk dat die NSS "die toestand van saak maak bereik het".

### President Joe Biden
#### 2021 NSS
In Maart 2021 het president Joe Biden die 2021 Interim Nasionale Veiligheidstrategie gepubliseer, wat die Verenigde State weer tot die NAVO-alliansie verbind het en die land se globale prioriteite uiteengesit het, en tot die gevolgtrekking gekom het dat die Verenigde State "moet demonstreer dat demokrasieë steeds vir ons mense kan lewer. Dit sal nie per ongeluk gebeur nie – ons moet ons demokrasie verdedig, dit versterk en hernu."

#### 2022 NSS
Op 12 Oktober 2022 het die Biden-administrasie sy geklassifiseerde Nasionale Veiligheidstrategie aan die Kongres gestuur. Volgens 'n ongeklassifiseerde feiteblad wat aan die publiek vrygestel is, het die strategie gesê dat die VSA twee strategiese uitdagings in die gesig staar: 'n post-koue oorlog-kompetisie tussen supermoondhede en transnasionale uitdagings wat wissel van klimaatsverandering tot globale gesondheidskwessies. Die dokument het gesê dat "die dringendste strategiese uitdaging wat ons visie in die gesig staar, van moondhede is wat outoritêre regering met 'n revisionistiese buitelandse beleid kombineer", en China en Rusland uitsonder as spesifieke maar verskillende uitdagings.

Die Nasionale Veiligheidstrategie van 2022 is rondom drie punte georganiseer:
#Belê ambisieus en vinnig in die bronne van ons nasionale mag.
#Mobiliseer die breedste koalisie van nasies om ons kollektiewe invloed te versterk.
#Vorm die reëls van die pad van die 21ste-eeuse ekonomie, van tegnologie tot kuber tot handel en ekonomie.

### President Donald Trump, tweede termyn
#### 2025 NSS
Op 4 Desember 2025 het President Donald Trump die 2025 Nasionale Veiligheidstrategie gepubliseer, wat die administrasie beskryf het as "'n padkaart om te verseker dat Amerika die grootste en suksesvolste nasie in die menslike geskiedenis en die tuiste van vryheid op aarde bly". Die dokument het sy Amerika Eerste-beleide in die voorgrond geplaas en gesê: "Na die einde van die Koue Oorlog het Amerikaanse buitelandse beleidselites hulself oortuig dat permanente Amerikaanse oorheersing van die hele wêreld in die beste belang van ons land was. Tog is die sake van ander lande slegs ons bekommernis as hul aktiwiteite ons belange direk bedreig". Dit verwerp die aansporing van ander lande om "demokratiese of ander sosiale verandering aan te neem wat wyd verskil van hul tradisies en geskiedenis".

Die strategie het verklaar dat "Die dae dat die Verenigde State die hele wêreldorde soos  Atlas ondersteun het, verby is". Dit kritiseer migrasie en sê dat "massamigrasie binnelandse hulpbronne onder druk geplaas het, geweld en ander misdaad verhoog het, sosiale samehorigheid verswak het, arbeidsmarkte verwring het en nasionale veiligheid ondermyn het. Die era van massamigrasie moet eindig". Dit kritiseer ook vryhandel en globalisme. Die dokument doen 'n beroep op 'n heroriëntering van die Amerikaanse militêre pogings na die Westelike Halfrond, waar dit sê dat die VSA die vooraanstaande mag moet wees om "migrasie te beheer, dwelmvloei te stop en stabiliteit en sekuriteit op land en see te versterk". Anders as vorige dokumente in die afgelope 30 jaar, noem dit nie China se politieke stelsel of menseregterekord nie. Wat China betref, doen die dokument 'n beroep op "Amerika se ekonomiese verhouding met China te herbalanseer, met die prioriteit van wederkerigheid en billikheid om Amerikaanse ekonomiese onafhanklikheid te herstel", maar dit verklaar ook dat "handel met China gebalanseerd en gefokus moet wees op nie-sensitiewe faktore" en bevoordeel "die handhawing van 'n werklik wedersyds voordelige ekonomiese verhouding met Beijing". Dit verklaar dat die VSA oorlog in die Indo-Pasifiese gebied wil voorkom, en verklaar dat die VSA "'n weermag sal bou wat in staat is om aggressie oral in die Eerste Eilandketting te verhoed". Wat Taiwan betref, verklaar die dokument dat "die afskrikking van 'n konflik oor Taiwan, ideaal gesproke deur militêre oorwinning te behou, 'n prioriteit is" en dat die VSA "geen eensydige verandering aan die status quo in die Taiwanstraat ondersteun nie"; voorheen het die VSA verklaar dat hulle enige eensydige verandering aan die status quo teenstaan. Dit noem die moontlike beheer van die Suid-Chinese See deur enige mededinger 'n verwante veiligheidsuitdaging. Die dokumente doen 'n beroep op die VSA om Japan en Suid-Korea aan te spoor om lasdeling te verhoog, wat volgens hulle "noodsaaklik was om teenstanders af te skrik en die eerste eilandketting te beskerm". Anders as vorige NSS-dokumente, noem die dokument nie Noord-Korea nie. Dit sê dat die onderhandeling van "'n spoedige staking van vyandelikhede in Oekraïne" in die VSA se kernbelang is, maar verklaar dat die VSA "homself in stryd bevind met Europese amptenare wat onrealistiese verwagtinge vir die oorlog koester in onstabiele minderheidsregerings, waarvan baie basiese beginsels van demokrasie vertrap om opposisie te onderdruk" Die dokument wy sy belangrikste kritiek aan Europa en sê dat sy ekonomiese probleme "oorskadu word deur die werklike en meer grimmige vooruitsig van beskawingsuitwissing". Dit verklaar dat die "groter kwessies waarmee Europa te kampe het, aktiwiteite van die Europese Unie en ander transnasionale liggame insluit wat politieke vryheid en soewereiniteit ondermyn, migrasiebeleid wat die vasteland transformeer en twis skep, sensuur van vryheid van spraak en onderdrukking van politieke opposisie, dalende geboortesyfers en verlies aan nasionale identiteite en selfvertroue", terwyl dit die "groeiende invloed van patriotiese Europese partye inderdaad aanleiding gee tot groot optimisme". Dit sê ook: "Oor die lang termyn is dit meer as aanneemlik dat sekere NAVO-lede binne 'n paar dekades uiterlik 'n meerderheid nie-Europees sal word." Die dokument doen 'n beroep op die VSA om "die kweek van weerstand teen Europa se huidige trajek binne Europese nasies te prioritiseer", verklaar dat die VSA "die persepsie, en die voorkoming van die werklikheid, van NAVO as 'n voortdurend groeiende alliasie wil beëindig" en doen 'n beroep op Europa om "primêre verantwoordelikheid vir sy eie verdediging te neem".

Die dokument verklaar dat die VSA nie meer die Midde-Ooste hoef te prioritiseer nie as gevolg van 'n diversifikasie in energievoorrade, wat die "historiese rede" vir Amerika se betrokkenheid was. Dit sê ook dat die VSA moet ophou om sy bondgenote in die Midde-Ooste te "truuk", veral met die uitsondering van die "Golf-monargieë".

## Verwysings