Ronald de Boer

**Ronaldus de Boer** (gebore 15 Mei 1970) is ’n Nederlandse voormalige professionele sokkerspeler wat as ’n regter- of aanvallende middelvelder, of regtervleuel gespeel het. Hy het vir die Nederlandse nasionale span sowel as ’n aantal professionele klubs in Europa gespeel. Hy is die tweelingbroer van Frank de Boer. Die meerderheid van sy sukses as sokkerspeler was by Ajax.

## Spelersloopbaan 
De Boer en sy tweelingbroer het in Grootebroek grootgeword. Hulle het begin sokker speel by die plaaslike klub VV De Zouaven. Daar is hy raakgesien deur Johan Cruijff, wat hom op veertienjarige ouderdom na die sokkerakademie van Ajax geneem het.

### Ajax 
Ronald de Boer het op 22 November 1987 vir Ajax gedebuteer teen PEC Zwolle en in sy eerste wedstryd ’n doel aangeteken. Twee dae later het hy ook as plaasvervanger gespeel in die UEFA Superbeker teen FC Porto. In die daaropvolgende drie seisoene het hy gereeld aksie gesien. Sy statisties beste seisoen was 1989/1990, waarin hy twintig Eredivisie-wedstryde gespeel, sewe doele aangeteken en saam met Ajax die eerste landstitel in vyf jaar gewen het. In die somer van 1991 het Ajax hom aan FC Twente verkoop. Daar het hy in sy eerste jaar 33 wedstryde gespeel en elf doele aangeteken. De Boer het gereeld as regter-middelvelder opgetree. In sy tweede seisoen by die Enschedese klub het hy begin met elf doele in sestien wedstryde, waarna Ajax hom teruggehaal het. Hy het die seisoen in Amsterdam voltooi met nog vyf doele. Met Ajax het hy die KNVB-beker en die Superbeker gewen.

In die 1993/1994-seisoen was De Boer ’n vaste waarde in die Ajax-span wat die landstitel gewen het. Hy het veral uitgeblink as voorsiener vir die klub se topskuts, Jari Litmanen. Daardie jaar is De Boer aangewys as Nederlandse Sokkerspeler van die Jaar. Hy het egter kritiek van afrigter Louis Van Gaal ontvang omdat hy te min doele aangeteken het vir ’n diep spits (vyf doele). De Boer het self aangedui dat hy beter op middelveld voel, en is daarna meer op dié posisie gebruik. In die 1994/1995-seisoen het Ajax ongeslaan kampioen geword en ook die Champions League gewen ná ’n finale teen AC Milan. Later het hy saam met Ajax ook die Nederlandse Superbeker, Europese Superbeker en die Wêreldbeker vir klubspanne gewen. Die daaropvolgende jaar het hulle nóg ’n landstitel gewen en weer die Champions League-eindstryd gehaal, dié keer verloor teen Juventus. De Boer was nou ’n vaste middelvelder, maar is soms as spits of vleuel ingespan. Hy is vir die tweede keer as beste Nederlandse sokkerspeler aangewys.

In 1996 het daar ’n ommeswaai by Ajax gekom, wat toe ’n swak seisoen gehad het. Teen somer 1997 het die meeste van die sterre van 1995 die klub verlaat. Die De Boer-broers was van die min wat gebly het. In die 1997/1998-seisoen het Ronald de Boer saam met ’n sterk hersiene Ajax, onder leiding van Morten Olsen, weer die landstitel gewen. Hy het sewe doele aangeteken (waaronder die wendoel teen Feyenoord en die openingsdoel teen PSV) en tien assists gelewer. Eind 1998 het Ronald en Frank de Boer ’n dispuut met die klubbestuur gehad. Hulle het ’n aanbod van FC Barcelona ontvang wat hul salaris vyfvoudig sou verhoog, maar Ajax het geweier om hulle te laat gaan. Die arbitragekomitee het Ajax reg gegee. Desondanks het Ajax hulle later tog laat vertrek.

### FC Barcelona 
Die Spaanse klub FC Barcelona, onder leiding van Louis van Gaal, was die eerste buitelandse klub vir die De Boer-broers. Hoewel Ronald De Boer in die 1990’s by Ajax indrukwekkend was en vir Nederland tot en met die 1998 FIFA Wêreldbeker uitgeblink het, het sy hoëprofiel-oorskakeling na Barcelona in Januarie 1999 ’n onverwagte swak tydperk ingelui vir ’n doeltreffende doel­aantekenende middelvelder, aangesien hy slegs één doel in 33 La Liga-wedstryde vir die klub kon aanteken. Hy het wel die liga­titel met die Katalaanse klub in 1999 gewen, maar het ’n jaar later besluit om na Skotland en Glasgow Rangers te verhuis, terwyl sy broer Frank by Barcelona agtergebly het.

### Rangers 
Dick Advocaat het De Boer na die Skotse klub Glasgow Rangers gebring. Behalwe die Nederlandse afrigter het hy weer verskeie Nederlandse spanmaats daar gehad. Weens beserings het hy soms minder gespeel, maar hy was gewoonlik steeds ’n gereelde keuse. In sy tweede seisoen het hy saam met Rangers die Skotse beker en die Skotse Liga-beker gewen. In 2002/2003 het De Boer sy mees produktiewe seisoen geëwenaar met 33 wedstryde en 16 doele. Hy het die Skotse liga, sowel as albei bekers, gewen. Sy vierde en laaste seisoen by Glasgow Rangers het bestaan uit 16 liga-wedstryde. Gedurende die tweede helfte van daardie seisoen het sy broer Frank ook by die klub aangesluit.

### Katar 
Na hul jare in Skotland het Ronald en Frank de Boer na Katar vertrek om hul loopbane af te sluit. Hulle het een seisoen vir Al-Rayyan gespeel. Teen middel 2005 het hulle albei oorgeskuif na Al-Shamal, ook in Katar. Frank de Boer het in 2006 uit sokker getree, maar Ronald het voortgespeel. Eind 2007 het hy ’n nekhernia opgedoen wat hom maande lank van aksie weerhou het. In Maart 2008 was hy weer fiks, maar het besluit om sy kontrak te beëindig. Hy wou geen gesondheidsrisiko’s neem in die laaste twee wedstryde nie, en het die klub daardeur in staat gestel om ’n ander buitelandse speler aan te stel.

## Internasionale loopbaan 
De Boer het 67 wedstryde vir die Nederlandse nasionale span gespeel en 13 doele aangeteken. Hy het Nederland verteenwoordig by die Wêreldbekertoernooie van 1994 en 1998, waar hy in ses wedstryde gespeel en twee doele aangeteken het. In die halfeindstryd van 1998 teen Brasilië het hy ’n strafskop gemis tydens die strafskopreeks. De Boer het ook aan die Europese Kampioenskappe in 1996 en 2000 deelgeneem.

In die Nederlandse nasionale span is De Boer op verskeie posisies gebruik, insluitend regter-middelveld, sentrele aanvaller en aanvallende middelvelder. In sy vroeë Ajax-jare het hy as sentrele aanvaller of aanvallende middelvelder gespeel, maar later het hy meer permanent na regter-middelveld verskuif.

De Boer was nooit amptelik kaptein van die Nederlandse span of Ajax nie, maar het meermale die kapteinsband gedra vir beide klub- en nasionale spanne wanneer die gewone kaptein nie beskikbaar was nie. In die meeste gevalle was dit sy tweelingbroer Frank, met wie hy die grootste deel van sy loopbaan sy aan sy gespeel het.

## Verwysings