Mary Walker

**Mary Edwards Walker** (26 November 1832 – 21 Februarie 1919), algemeen bekend as **dr. Mary Walker**, was 'n Amerikaanse afskaffer, prohibisionis, krygsgevangene en chirurg. Sy is die enigste vrou wat 'n Amerikaanse *Medal of Honor* ontvang het.

Walker het in 1855 haar mediese graad by die Syracuse Mediese Kollege in New York verwerf, Sy is as 'n spioen deur Konfederale Magte As 'n vrouestemreg-voorstander, was sy gelukkig om vroue as soldate te sien dien en het sy die pers ingelig oor Frances Hook, 'n vrou wat in die Uniemagte vermom as 'n man gedien het, in Saal 2 van die Chattanooga-hospitaal. Walker was die eerste vrouechirurg in die Unie Weermag. In September 1863 is sy aangestel as 'n "Kontrak waarnemende assistentchirurg (burgerlike)" deur die Weermag van die Cumberland, en word sy die eerste vroulike chirurg wat deur die Amerikaanse Weermag indiens geneem is. Walker was later as assistentchirurg van die 52ste Ohio Infanterie aangestel. Gedurende haar dienstydperk, het sy dikwels oorloglinies oortree en burgerlikes behandel.

Op 10 April 1864 is sy deur die Konfederasie se troepe gevange geneem en op die aanklag van spioenasie gearresteer, net nadat sy 'n Konfederasie-dokter gehelp het om 'n amputasie te voltooi. Sy is na die Castle Thunder-tronk in Richmond, Virginië, gestuur en het tot 12 Augustus 1864 daar gebly, waar sy as deel van 'n gevangene-uitruiling vrygelaat is. Terwyl sy in aanhouding was, het sy geweier om die klere te dra wat aan haar voorsien is en as "meer gepas vir 'n vrou" beskryf is. Walker is op 12 August 1864 met 'n Konfederasie-chirurg van Tennessee uitgeruil.

Sy het 'n skrywer en dosent geword en kwessies soos gesondheidsorg, geheelonthouding, vroueregte, en kleredraghervorming vir vroue ondersteun. Sy is gereeld vir die dra van mansdrag gearresteer, en het aangedring dat dit haar reg is om klere te dra wat sy as gepas beskou. Sy het twee boeke geskryf wat vroueregte en kleredrag bespreek het. Sy het in reaksie op die kritiek teenoor haar kleredrag gesê: "Ek dra nie mansklere nie, ek dra my eie klere."

Walker was lid van die Central Woman's Suffrage Bureau in Washington, D.C. en het fondse aangevra om 'n leerstoel aan 'n vroulike professor by die Howard Universiteit se mediese skool te skenk.

In 1907 het Walker "Crowning Constitutional Argument" gepubliseer waarin sy geargumenteer het dat sommige state, sowel as die Federale Grondwet, reeds aan vroue stemreg gegee het. Sy het in 1912 en 1914 oor vrouestemreg voor komitees van die Verenigde State se Huis van Verteenwoordigers getuig.

Na 'n lang siekbed is Walker op 21 Februarie 1919, op die ouderdom van 68, by die huis oorlede. Sy is by die Rural Cemetery in Oswego, New York begrawe, in 'n gewone begrafnis met 'n Amerikaanse vlag oor haar kis gedrapeer en met 'n swart pak in plaas van 'n rok beklee. Haar dood in 1919 was slegs 'n jaar voor die aanneming van die Negentiende Wysiging van die Verenigde State se Grondwet, wat vroue die reg om te stem gewaarborg het.

In 1916 het die Amerikaanse Kongres 'n pensioenwet vir Erepenning-ontvangers geskep en het daardeur aparte Weermag- en Vlooterepenningsrolle geskep. Die Weermag is aangesê om die verkiesbaarheid van vorige ontvangers in 'n aparte wetsontwerp te hersien wat nie verband hou met die pensioenrolle nie, maar wat deur die Weermag versoek is om ongewenste toekennings terugwerkend te polisieer. Die ongewenste toekennings was die gevolg van 'n gebrek aan regulasies oor die medalje.

Daar was tot 1897 geen bepalings deur die weermag gepubliseer nie en die wet het baie min vereistes gehad, wat beteken het dat ontvangers vir feitlik enige rede 'n medalje kon verdien. Dit het gelei tot byna 900 toekennings vir nie-gevegsaanstellingsuitbreidings.

Die Weermag se Erepenningsraad het van 1916 tot 1917 beraadslaag en 911 name van die Weermagerepenningsrol geskrap, insluitend dié van dr. Mary Edwards Walker en William F. "Buffalo Bill" Cody. Albei is as onverkiesbaar vir die Weermagerepenning bevind, omdat 1862-, 1863- en 1904-wette streng vereis het dat ontvangers offisiere of aangewese dienslede moes wees. In Walker se geval was sy 'n siviele kontrakchirurg, nie 'n onderoffisier nie.

Des nie teenstaande, die Erepenningsraad het dalk teen Walker gediskrimineer, aangesien die raad geweier het om die Erepenning van ten minste twee ander kontrakchirurge te herroep wat ook onverkiesbaar was. Een van hulle, generaal-majoor Leonard Wood, was 'n voormalige Hoof van Personeel vir die Weermag en 'n kontrakchirurg met dieselfde status as Walker toe hy vir die Erepenning benoem is. Dit álles was reeds aan die Erepenningsraad bekend, aangesien president-generaal Nelson Miles reeds twee keer vir Wood vir die Erepenning genomineer het en reeds geweet het hy is onverkiesbaar.

Die weermag se regter-advokaat-generaal het opgemerk dat die Kongres nie aan die weermag die regsmag verleen het om hierdie bepaling van die wet af te dwing nie en dat beide die terugneem en kriminele strawwe ongeldig is. Die afgemelde ontvangers is dus nie beveel om hul medaljes terug te gee nie.

Alhoewel verskeie bronne die herstel van Walker se Erepenning postuum in 1977 aan president Jimmy Carter toeskryf, is dit waarskynlik verkeerd. Die aksie is ver onder die Sekretaris van die Weermag geneem, op die vlak van die Weermag se Assistentsekretaris vir Mannekrag en Reserwesake, wat op aanbeveling van die Raad vir Korreksie van Militêre Rekords opgetree het. Trouens, beide die Ford- en Carter-administrasies het die herstel teëgestaan; die Carter-Withuis het met verwarring op die aankondiging van die Raad se besluit gereageer.

'n Onlangse historiese werk het gedokumenteer dat die Raad vir Korreksie waarskynlik sy gesag oorskry het deur 'n eensydige herstel van die medalje te maak, aangesien die Raad bloot 'n afvaardigingsarm van die gesag van die Sekretaris van die Weermag is en dus nie 'n staande wet kan weerspreek nie. Daarom was die Raad se besluit omstrede omdat die mandaat slegs was om foute of ongeregtighede binne die Raad se gesag reg te stel, nie teen die gesag van publiekreg op te tree nie.

Hierdie einste punt is deur die toekenning van Garmin Conner se Erepenning vroeg in 2018 geïllustreer, wat ook deur die Raad vir Korreksie ontstaan het, maar in plaas daarvan deur die President gegaan het en 'n statutêre kwytskelding van die Kongres vereis het. Dit is gesien as 'n vereiste omdat die Raad nie die mag gehad het om 'n publieke wet en die gepaardgaande verjaringswette te oortree nie.

Walker het gevoel dat die Erepenning aan haar toegeken is omdat sy vyandelike gebied betree het om vir die lydende inwoners te sorg. Dít terwyl geen man die moed gehad het om dieselfde te doen nie, omdat hulle gevrees het dat hulle gevange geneem sou word.

In 1982 het die V.S. se Posdiens 'n 20c-seël ter ere aan haar uitgereik om haar geboortedag te herdenk.

Die mediese fasiliteite by die SUNY Oswego is in haar eer na die Mary Walker Health Center vernoem. Op dieselfde terrein is 'n gedenkplaat wat haar belangrikheid in die Oswego-gemeenskap beklemtoon.

Daar is 'n Verenigde State Weermag-reserwesentrum in Walker, Michigan na haar vernoem.

Die Whitman-Walker Kliniek in Washington, D.C., is na Walker (en die digter Walt Whitman) vernoem vir haar diens as verpleegster in D.C. gedurende die Burgeroorlog.

Die Mary Walker Kliniek by die Fort Irwin National Training Center in Kalifornië is ook na haar vernoem.

Die Mary E. Walker Huis is 'n oorgangskoshuis met dertig beddens vir hawelose vroueveterane wat deur die Philadelphia Veterans Multi-Service & Education Centre bestuur word.

In Mei 2012 is 'n 408,2&nbsp;kg (900 pond)-bronsstandbeeld wat Walker vereer voor die New York-stadsaal in Oswego onthul.

In 2019 is Walker in Hillary en Chelsea Clinton se boek *The Book of Gutsy Women: Favorite Stories of Courage and Resilience* ingesluit.

Op 25 August 2023 is Fort A.P. Hill in Virginia amptelik in haar eer herdoop na Fort Walker, as deel van die V.S. Departement van Verdediging se besluit om die name van militêre basisse na statebondsoldate te vernoem. Walker word dus die eerste vrou in die V.S. se geskiedenis om 'n V.S. militêre basis te hê wat ekslusief na haar vernoem is.

Walker sal ook 'n vereerde by die Amerikaanse Vrouekwartiere in 2024 wees. Walker sal ook op V.S. muntstukke verskyn. Die ontwerp beeld Walker met haar chirurgiese saknoodhulpstel, haar Erepenning en 'n chirurgspeld op haar uniform uit.

## Verwysings 
## Bronne 
* Harness, Cheryl (2013). Mary Walker wears the pants: the true story of the doctor, reformer, and Civil War hero. Chicago: Albert Whitman & Co. . OCLC 794306404.
* "The Case of Dr. Walker, Only Woman to Win (and Lose) the Medal of Honor". The New York Times. 4 Junie 1977. Verkry 6 Januarie 2018.
* Pennington, Reina (2003). Amazons to Fighter Pilots – A Biographical Dictionary of Military Women (Volume Twee). Westport, Connecticut: Greenwood Press. pp. 474–475. .
* Spiegel, Allen; Suskind, Peter (1 Junie 1996). "Mary Edwards Walker, M.D. A Feminist Physician a Century Ahead of Her Time". Journal of Community Health. 21 (3): 211–35. doi:10.1007/BF01558000. . S2CID 35944111.
* "Dr. Mary Edwards Walker (U.S. National Park Service)". www.nps.gov. Verkry 2 Augustus 2022.
* Harris, Sharon M. (2009). Dr. Mary Walker: American Radical, 1832–1919. Piscataway, NJ: Rutgers University Press. .
* Graf, 2010, p. 11
* Graf, 2010, p. 91
* Walker, 2010, pp. 26–27
* Leonard, Elizabeth D. (1994). Yankee Women: Gender battles in the Civil War. New York: W.W. Norton & Company. .

## Eksterne skakels