Barbara Masekela

**Barbara Mosima Joyce Masekela** (gebore 18 Julie 1941)  haar ouer broer Hugh Masekela het grootgeword om 'n bekwame jazzmusikant te wees. As baba is sy gestuur om by haar ouma in Witbank (nou bekend as EMalahleni) te gaan woon. Op die ouderdom van 10 het Barbara na Alexandra Township teruggekeer om Saint-Michael's Anglikaanse Skool by te woon. Haar ouers het 'n polities-bewuste huishouding bevorder; Barbara was van jongs af kundig oor die politieke klimaat van Suid-Afrika. Terwyl sy Inanda Girls’ Seminary in Durban bygewoon het, het sy die geleentheid gehad om baie van Suid-Afrikaanse burgerregte-aktiviste te ontmoet, soos ANC-leier Albert Luthuli, wat haar toekomstige politieke en opvoedkundige loopbane sou vorm. In 1960 het Masekela haar hoërskoolopleiding voltooi en by die *New Age*-koerant gaan werk.

Ses maande later het sy by die Basoetoland-kampus van die Universiteit van Basoetoland, Betsjoeanaland en Swaziland ingeskryf. Na een semester by die universiteit het sy na Ghana verhuis om die nuwe onafhanklike land te help om Westerse-styl metodes van leer bekend te stel. In Februarie 1963 het Masekela tuberkulose opgedoen en is toe na die Verenigde Koninkryk gestuur, waar sy oor die volgende jaar behandeling ontvang het. Nadat sy gerehabiliteer is, het sy vir 'n paar maande in die Verenigde Koninkryk gebly, voordat sy in 1965 na New York  verhuis het, waar sy by die Fordham-universiteit ingeskryf het. Haar opvoedkundige loopbaan aan die Fordham-universiteit was van korte duur; in haar Antropologieklasse het sy rassisme ervaar van haar professore, wat nie-Westerse samelewings as primitief en onbeskaafd beskou het. Masekela het weer siek geword en na Afrika teruggekeer en haar opleiding aan die Universiteit van Zambië in 1967 voortgesit. In Augustus 1982 het Masekela haar reis terug na Lusaka, Zambië, waar sy voltyds as administratiewe sekretaresse vir die ANC gewerk het.  Nadat sy net 'n jaar vir die ANC gewerk het, is sy gevra om aan die hoof van die ANC se departement van kuns en kultuur te staan, watter rol sy aanvaar het. 

## Skryfwerk en literêre werk
Masekela se poësie is opgeneem in sulke publikasies by Sterling Plumpp se *Somehow We Survive: An Anthology of South African Writing* (New York: Thunder's Mouth Press, 1982).

Haar outobiografie, getiteld *Poli Poli*, en opgedra aan haar broer Hugh, is in 2021 gepubliseer (Jonathan Ball Publishers, ),met tot kritieke lof  Soos gekenmerk deur Nuruddin Farah, "Poli Poli deur Barbara Masekela is 'n lieflike boek vol kinderjare opwinding en wemel van vignette van herinnering wat in briljante prosa oorvertel is. Dit herinner my aan *Aké* deur Wole Soyinka, wat op sigself inderdaad groot lof is."  *The Johannesburg Review of Books* het afgesluit: "As deel van die swart rykes se skryfwerk in Suid-Afrika, " Masekela se Poli Poli sluit aan by die koor van stemme wat Noni Jabavu, Ellen Kuzwayo, Fatima Meer, Brigalia Bam en vele ander insluit wat hul eie stories geskryf het, en sodoende die geskiedenisse van hul families en gemeenskappe geskryf het, vertellings wat dikwels in hoofstroomgeskiedenis ondermyn word.

Masekela, ondersteun deur Elinor Sisulu, het in Februarie 2023 die Johannesburg Festival of Women Writers ingehuldig, aangebied deur die Johannesburg Institute for Advanced Study (JIAS) by die Johannesburg Business School.

## Toekennings
Masekela is 'n ontvanger van die Orde van Luthuli in Silwer, welke nasionale eerbewys aan haar toegeken is vir haar "uitstekende bydrae tot die uitwissing van apartheid en bydrae tot die ontwikkeling van die nuwe Suid-Afrikaanse waardes".

In April 2024 het die Rhodes-universiteit 'n eredoktorsgraad, Doktor in die Regte (LLD), aan haar toegeken "vir haar lewenslange verbintenis tot kulturele aktivisme, letterkunde en die stryd vir menswaardigheid".

In Maart 2025 is 'n eredoktorsgraad deur die Universiteit van Johannesburg aan haar toegeken vir "haar lewenslange toewyding aan die kunste, letterkunde en sosiale verandering".

## Verwysings