Claude Ruggieri

**Claude Ruggieri** (1777 - 30 Augustus 1841) was 'n pirotegnikus in Parys, Frankryk wat innovasies in die ontwerp van vuurwerke ontwikkel het en daaroor geskryf het. Hy en andere in sy familie was bekend daarvoor dat hulle die beskerming van die koninklikes geniet het, en deur hulle ondersteun is in verband met die skepping van groot vuurwerkvertonings. Hulle het ook 'n openbare tuin vir ontspanning geopen waar die inwoners van Parys vuurwerke kon geniet. Die Ruggieri-familie se vuurwerke was met inagneming van teatrale oorwegings ontwerp, en was nie soseer op militêre gebruike ingestel nie.

Na 'n rampspoedige vuurwerkongeluk wat op 30 Mei 1770 plaasgevind het, het die Ruggieri's egter in onguns verval. Claude-Fortuné Ruggieri was hierna hoofsaaklik verantwoordelik daarvoor dat die familie weer hul eertydse prominente posisie herwin het. Hy het van die nuwe wetenskaplike opkoms van chemieverwante prosesse gebruik gemaak om nuwe vuurwerke te ontwikkel, vernaam gekleurde vuurwerke; wat die Ruggieri-familie van hul mededingers sou onderskei. Hy het 'n manier ontdek om 'n betroubare, lewendige 'groen vuur' te skep wat in Russiese vuurwerke waargeneem was. In sy geskrifte bespreek Claude Ruggieri 'lugfilosofie', te wete die samestelling en reaksies van gasse of 'lug'. Hy het die belang van chemie as 'n vorm van teoretiese kennis benadruk en dit gekoppel aan die ambagspraktyke van pirotegniek.

Claude Ruggieri was 'n vriend van André-Jacques Garnerin,  die amptelike lugkenner van Frankryk, wat met ballonne en vuurpyle geëksperimenteer het.  Ruggieri word beskou as die eerste persoon wat gebruik gemaak het van vuurpyle om lewendige passasiers in die lug in te vervoer. Sy passasiers was meestal muise en rotte, maar ook skape. Hy het valskerms gebruik om hulle veilig na die aarde terug te bring.

## Werk 
### Vuurwerke 
Op 30 Mei 1770 het 'n vertoning deur Petronio Ruggieri wat beplan was om die huwelik tussen die toekomstige Lodewyk XVI van Frankryk en Marie Antoinette te vier in 'n rampspoedige ongeluk ontaard. In antwoord hierop het die Stad van Parys sy begroting vir vuurwerke gesny en sodoende die Ruggieri familie se hoofbron van inkomste afgesny.

Claude-Fortuné Ruggieri was hoofsaaklik verantwoordelik daarvoor om die familie na 'n posisie van prominensie te herstel deur die nuwe wetenskap van chemie te benut om nuwe vuurwerke te ontwikkel wat die Ruggieri's van hul mededingers onderskei het. en het klem gelê op die belang van chemie as 'n teoretiese basis vir die skepping van gekleurde vuurwerke:
In 1804, nadat hy 'n eerstehandse relaas van die sogenaamde Russiese "groen vuur" aangehoor het, het Claude Ruggieri begin eksperimenteer met die byvoeging van metallurgiese soute ten einde gekleurde vlamme te skep.
was aan Jean-Antoine Chaptal, die outeur van *Elémens De Chimie* , en 'n minister in Napoleon se regering gewy. Op hierdie manier het Ruggieri homself met 'n post-rewolusionêre beskouing van wetenskap belyn.  Chaptal was 'n proponent van die "nuwe man" wat teoretiese kennis en kunssinnige vaardighede verbind het. Ruggieri het egter nie die hoofverskille tussen Phlogistiese teorie en Lavoisier se Kalorie-teorie van verbranding geïdentifiseer nie.

Lêer:Ruggieri Elémens De Pyrotechnie 1811 Title Page b1071419 001 tif np193999d.tiff| *Elémens De Pyrotechnie*, titelblad, 1811
Lêer:Ruggieri Elémens De Pyrotechnie 1811 Plate 01 b1071419 002 tif g158bj006.tiff|Plaat 1, Laboratorium gereedskap
Lêer:Ruggieri Elémens De Pyrotechnie 1811 Plate 25 b1071419 026 tif 0g354f98q.tiff| Plaat 25, Ankers vir vuurwerke
Lêer:Ruggieri Elémens De Pyrotechnie 1811 Plate 26 b1071419 027 tif 2j62s563b.tiff| Plaat 26, Palmboom van groen vuur

### Ballonne, vuurpyle en valskerms 
Claude Ruggieri was 'n vriend gewees van André-Jacques Garnerin As gevolg hiervan word Ruggieri gekrediteer dat hy die eerste persoon was om 'n vuurpyl te gebruik om lewendige kreature te vervoer.

In 1830 het Ruggieri aangekondig dat hy gebruik sou maak van 'n groot aantal vuurpyle om 'n groter dier naamlik 'n skaapram in die lug in te skiet. 'n Jong man (miskien so jonk as elf jaar) het klaarblyklik aangebied om die skaapram as passasier te vervang. Planne was gemaak sodat hy van die *Champ de Mars* kon terug wentel. Die Franse owerhede wou egter nie geneë neem hiermee nie en het tussenbeide getree en die vlug gekanselleer, klaarblyklik as gevolg van die passasier se jeugdige ouderdom. met wie hy in 1819 getroud is.

## Publikasies 
*  Uitgawes het in 1801, 1811, en 1821 verskyn.
* 
* 

## Verwysings