Ahmed al-Sharaa

**Ahmed Hussein al-Sharaa** (gebore 29 Oktober 1982), ook bekend onder sy *nom de guerre* **Abu Mohammad al-Julani**, is ’n Siriese politikus en voormalige rebelle-kommandant wat sedert 2025 as president van Sirië dien. Hy het voorheen as emir van die Al-Nusra Front van 2012 tot 2017 gedien, as emir van Hay’at Tahrir al-Sham (HTS) van 2017 tot 2025, en was die de facto leier van Sirië van Desember 2024 tot sy aanstelling as president in Januarie 2025.

Al-Sharaa is gebore in Riaad, Saoedi-Arabië, in ’n Siriese Soenni-Moslemfamilie van Daraa en die Golanhoogtes en het in die hoofstad Damaskus grootgeword. Hy het kort voor die Amerikaans-gelei inval in Irak in 2003 by die Irakese tak van Al-Kaïda aangesluit en vir drie jaar in die Irakese opstand geveg. Amerikaanse magte het hom van 2006 tot 2011 gevange geneem. Sy vrylating het saamgeval met die Siriese revolusie teen die Ba’athistiese diktatorskap van Basjar al-Assad. Hy het in 2012 met die steun van al-Kaïda Al-Nusra Front gestig om die Assad-regime in die Siriese Burgeroorlog omver te werp. As emir van Al-Nusra Front het al-Sharaa ’n sterkbasis in die noordwestelike Idlib-goewerment gevestig. Hy het Abu Bakr al-Baghdadi se pogings om Al-Nusra Front met die Islamitiese Staat te verenig, weerstaan, wat tot gewapende konflik tussen die twee groepe gelei het. In 2016 het al-Sharaa Al-Nusra se bande met al-Kaïda gekap en ’n neerslaan van sy lojalis gelede. Sedert hy met al-Kaïda gebreek het, het hy internasionale legitimiteit probeer verkry deur ’n meer gematigde beeld van homself te bied, transnasionale jihadisme teen Westerse lande te verwerp en op bestuur in Sirië te fokus terwyl hy beloof het om Sirië se minderhede te beskerm.

Al-Sharaa het Al-Nusra met ander organisasies verenig om in 2017 HTS te vorm en het van 2017 tot 2025 as sy emir gedien. HTS het ’n tegnokratiese administrasie, die Siriese Verlossingsregering (SSG), in die gebied wat dit in Idlib-goewerment beheer het, ingestel. Die SSG het belasting ingevorder, openbare dienste verskaf en identiteitskaarte aan inwoners uitgereik, alhoewel dit binne Idlib kritiek en proteste vanweë outoritêre taktieke en die onderdrukking van teenstand ervaar het. Al-Sharaa het in November 2024 ’n 11-dae-offensief teen die Assad-regime geloods, wat vinnige oorwinnings in Aleppo, Hama, Homs en Damaskus behaal het; Bashar al-Assad het na Rusland gevlug toe sy regering ingestort het.

Al-Sharaa het die de facto leier van Sirië geword en die post-revolusionêre waarnemende regering van 8 Desember 2024 tot 29 Januarie 2025 gelei, toe hy by die Siriese Revolusie Oorwinningskonferensie in die Volksaal as president aangestel is. As president het hy gefokus op die konsolidasie van mag, die herbou van staatsinstellings, die integrasie van militêre fakies en die herstel van Sirië se internasionale betrekkinge, insluitend met die Verenigde State, Rusland en streeksmagte. Intern het al-Sharaa ekonomiese herstel, veiligheidsstabilisering, die terugkeer van Siriese vlugtelinge na hul huise en minderheidsversoening bevorder, insluitend die ondertekening van ’n ooreenkoms met die Siriese Demokratiese Magte (SDF) om hul militêre en burgerlike instellings in die staat te integreer, alhoewel onderhandelings oor integrasie onbeslis gebly het. In 2026, na gevegte in Aleppo tussen die oorgangregering en SDF-magtes, het hy ’n dekreet onderteken wat verklaar dat Siriese Koerde ’n essensiële deel van die Siriese volk is en die Koerdische taal erken. Sy regering het ’n offensief teen die SDF geloods, aanvanklik in die oostelike Aleppo-goewerment rondom Deir Hafir en Maskanah, voordat dit na Raqqa, Deir ez-Zor en Al-Hasakah uitgebrei het.

Al-Sharaa se eerste jaar as president het massaslaktings teen Siriese Alawiete (die etniese groep van die voormalige presidentiële dinastie al-Assad) en gevegte in suidelike Sirië gesien, beide betrokke by troepe wat aan die regering geaffilieer was, wat tot kritiek gelei het. Na die breek van die 1974-ooreenkoms het Israel sy beperkte inval in suidwestelike Sirië van die Israel-beheerde Golanhoogtes geïntensiveer. Al-Sharaa het Sirië se verbintenis tot die 1974-ooreenkoms herbevestig en het teen hernude konflik met Israel gekant. Hy het Irannese invloed veroordeel en beplan om verkiesings te hou. Al-Sharaa het ’n grondwetlike verklaring onderteken wat ’n vyfjaar-oorgangstydperk instel en die vorming van ’n oorgangregering aangekondig.

## Verwysings 
## Eksterne skakels