Byung-Chul Han

duimnael|Byung-Chul Han by die Prix Bristol des Lumières 2015.
**Byung-Chul Han** (gebore 1959) is 'n Suid-Koreaans-gebore filosoof en kultuurteoretikus wat in Duitsland woon. Hy was 'n professor aan die Berlynse Universiteit van die Kunste en gee steeds af en toe klas daar.

## Biografie
Byung-Chul Han het metallurgie aan die Korea-universiteit in Seoel studeer voordat hy in die 1980's na Duitsland verhuis het om filosofie, Duitse letterkunde en Katolieke teologie in Freiburg im Breisgau en München te studeer. In 1994 het hy sy doktorsgraad in Freiburg ontvang met 'n proefskrif oor *Stimmung*, of gemoed, in Martin Heidegger.

In 2000 het hy by die Departement Filosofie aan die Universiteit van Basel aangesluit, waar hy sy habilitasie voltooi het. In 2010 het hy 'n fakulteitslid aan die Karlsruhe Universiteit van Kuns en Ontwerp geword, waar sy belangstellingsvelde filosofie van die 18de, 19de en 20ste eeu, etiek, sosiale filosofie, fenomenologie, kulturele teorie, estetika, godsdiens, mediateorie, en interkulturele filosofie. Van 2012 tot 2017 doseer hy filosofie en kultuurstudies aan die Universität der Künste Berlin (UdK), waar hy die nuutgestigte *Studium Generale*-program vir algemene studies gerig het.

Han is die skrywer van meer as twintig boeke, die bekendste is verhandelings oor wat hy noem 'n "samelewing van moegheid" (*Müdigkeitsgesellschaft*), 'n "gemeenskap van deursigtigheid" (*Transparenzgesellschaft*), en die konsep van *shanzhai* (山寨), 'n styl van nabootsende variasie, waarvan die wortels, volgens hy, intrinsiek is aan die Chinese kultuur, ondermyn die onderskeid wat dikwels getref word tussen oorspronklike en valse, en voorafbestaande praktyke wat in Westerse filosofie dekonstruktief genoem word.

Han se huidige werk fokus op deursigtigheid as 'n kulturele norm wat deur neoliberale markkragte geskep word, wat hy verstaan as die onversadigbare strewe na vrywillige openbaarmaking wat grens aan die pornografiese. Volgens Han dwing die voorskrifte van deursigtigheid 'n totalitêre stelsel van openheid af ten koste van ander sosiale waardes soos skaamte, geheimhouding en vertroue.

## Persoonlike lewe
Deur sy loopbaan het Han geweier om radio- en televisie-onderhoude te gee en maak selde enige biografiese of persoonlike besonderhede, insluitend sy geboortedatum, in die openbaar bekend. Hy is 'n Katoliek.

## Denke
Baie van Han se skryfwerk word gekenmerk deur 'n onderliggende besorgdheid oor die situasie wat menslike subjekte in die vinnige, tegnologies-gedrewe toestand van laatkapitalisme ondervind. Die situasie word in sy verskillende fasette deur sy boeke ondersoek: seksualiteit, geestesgesondheid (veral uitbranding, depressie en aandaggebrek-hiperaktiwiteitsteuring), geweld, vryheid, tegnologie en populêre kultuur.

In *The Burnout Society* (oorspronklike Duitse titel: *Müdigkeitsgesellschaft*) tipeer Han die hedendaagse samelewing as 'n patologiese landskap van neuronale versteurings soos depressie, aandaggebrek-hiperaktiwiteitsversteuring, grenspersoonlikheid en uitbranding. Hy beweer dat dit nie "infeksies" is nie, maar "infarkte", wat nie deur die negatiwiteit van mense se immunologie veroorsaak word nie, maar deur 'n oormaat positiwiteit. Volgens Han, gedryf deur die eis om te volhard en nie te misluk nie, sowel as deur die ambisie van doeltreffendheid, word ons terselfdertyd plegers en opgeoferdes en betree ons 'n warrel van afbakening, selfontginning en ineenstorting. "Wanneer produksie nie wesenlik is, besit almal reeds die produksiemiddele, hom- of haarself. Die neoliberale stelsel is nie meer 'n klassestelsel in die regte sin nie. Dit bestaan nie uit klasse wat wedersydse antagonisme vertoon nie. Dit is wat verantwoordelik is vir die stelsel se stabiliteit."

Han voer aan dat onderdane selfuitbuiters word: "Vandag is elkeen 'n outo-uitbuitende arbeider in sy of haar eie onderneming”. Mense is nou baas en slaaf in een. Selfs die klassestryd het verander in 'n innerlike stryd teen jouself."

In *Agonie des Eros* (*Agony of the Eros*) dra Han gedagtes voort wat in sy vroeëre boeke *The Burnout Society* (Duits: *Müdigkeitsgesellschaft*) en *Transparency Society* (Duits: *Transparenzgesellschaft*) ontwikkel is. Beginende met 'n ontleding van die "Ander" ontwikkel Han 'n ondersoek na begeerte en liefde tussen mense. Gedeeltelik gebaseer op Lars von Trier se film *Melancholia*, waar Han depressie en oorwinning uitgebeeld sien, ontwikkel Han sy tesis van 'n kontemporêre samelewing wat toenemend deur narsisme en selfverwysing oorheers word, verder. Han se diagnose strek selfs tot die punt van die verlies van begeerte, die verdwyning van die vermoë om aan die "Ander", die vreemdeling, die nie-self toe te wy. Op hierdie stadium draai individue uitsluitlik om hulself, nie in staat om verhoudings te bou nie. Selfs liefde en seksualiteit word deur hierdie sosiale verandering deurspek: seks en pornografie, uitstalling/voyeurisme en her/aanbieding, verplaas liefde, erotiek en begeerte uit die publieke oog. Die oorvloed van positiwiteit en selfverwysing lei tot 'n verlies aan konfrontasie. Denke, stel Han, is gebaseer op die "ongeloopte", op die begeerte na iets wat 'n mens nog nie verstaan nie. Dit word in 'n hoë mate met Eros verbind, dus is die "angs van die Eros" ook 'n "denke". Nie alles moet verstaan en "gehou van" te word nie, nie alles moet beskikbaar gestel word nie.

In *Topologie der Gewalt* ('Topologie van geweld') gaan Han voort met sy ontleding van 'n samelewing op die rand van ineenstorting wat hy met *The Burnout Society* begin het. Deur te fokus op die verband tussen geweld en individualiteit, wys hy dat, teenoor die wydverspreide tesis oor die verdwyning daarvan, geweld net sy vorm van voorkoms verander het en nou meer subtiel opereer. Die materiële vorm van geweld maak plek vir 'n meer anonieme, gedesubjektifiseerde, sistemiese een, wat homself nie openbaar nie, aangesien dit saamsmelt met sy antagonis – vryheid. Hierdie tema word verder ondersoek in "*Psychopolitics*", waar Han deur Sigmund Freud, Walter Benjamin, Carl Schmitt, Richard Sennett, René Girard, Giorgio Agamben, Deleuze/Guattari, Michel Foucault, Michel Serres, Pierre Bourdieu en Martin Heidegger 'n oorspronklike opvatting van geweld ontwikkel. Sentraal tot Han se tesis is die idee dat geweld uitdrukking vind in 'negatiewe' en 'positiewe' vorme (let wel: dit is nie normatiewe oordele oor die uitdrukkings self nie): negatiewe geweld is 'n openlike fisiese manifestasie van geweld, wat uitdrukking vind in oorlog, marteling, terrorisme, ens; positiewe geweld "manifesteer homself as oorprestasie, oorproduksie, oorkommunikasie, hiperaandag en hiperaktiwiteit." Die geweld van positiwiteit, waarsku Han, kan selfs meer rampspoedig wees as dié van negatiwiteit. "Infeksie, inval en infiltrasie het plek gemaak vir infarksie."

## Temas
Han het geskryf oor onderwerpe soos aandaggebrek-hiperaktiwiteitsteuring, grenspersoonlikheidsversteuring, uitbranding, kliniese depressie, uitputting, internet, liefde, multitasking, popkultuur, mag, rasionaliteit, godsdiens, sosiale media, subjektiwiteit, moegheid, deursigtigheid en geweld.

## Ontvangs
links|duimnael|Han ontvang die *Prix Bristol des Lumières* saam met onder andere Jacques Attali, Christophe Barbier en Philippe-Joseph Salazar.
*Müdigkeitsgesellschaft* is in ten minste 19 tale beskikbaar. Verskeie Suid-Koreaanse koerante het dit in 2012 as die belangrikste boek aangewys. *The Guardian* het 'n positiewe resensie van sy 2017-boek *Psychopolitics: Neoliberalism and New Technologies of Power* geskryf, terwyl die *Hong Kong Review of Books* sy skryfwerk geprys het as "beknopt byna tot die punt om aforisties te wees, Han se skryfstyl slaag daarin om komplekse te distilleer idees in hoogs leesbare en oorredende prosa" terwyl hy daarop let dat "by ander geleenthede, beweeg  Han ongemaklik naby aan advertensiebord-grootte stellings ("Neoliberalisme is die 'kapitalisme van' *Like*"), wat die fyn lyn tussen slimheid en selftoegewend slagspreuk beklemtoon." Die *Los Angeles Review of Books* het hom beskryf as "so goeie kandidaat as enige ander vir filosoof van die oomblik."

*Der Freitag*-skrywer Steffen Kraft het hom gekritiseer omdat hy op die anti-demokratiese en anti-tegnologie filosoof Carl Schmitt gebruik het, en beweer dat hy "oorsaak en gevolg verwar: dit is nie die hoop op meer deursigtigheid wat demokrasie in tegnokrasie verander het nie, maar die weiering van selfs progressiewe mense om die gevolge van inligtingstegnologie op die politieke proses te oorweeg." (oorspronklike aanhaling in Afrikaans: "Oorsaak en gevolg: Dit was nie die hoop op meer deursigtigheid wat demokrasie in 'n tegnokrasie verander het nie, maar eerder die weiering van selfs progressiewes om die gevolge van inligtingstegnologie op die politieke proses te oorweeg.")(oorspronklike aanhaling in Duits: *"Ursache und Wirkung: Nicht die Hoffnung auf mehr Transparenz hat die Demokratie zur Technokratie gemacht, sondern die Weigerung selbst Progressiver, die Folgen der Informationstechnik auf den politischen Prozess zu bedenken."*)

## Werke in Engels
* *The Burnout Society* (Stanford: Stanford University Press, 2015) .
* *The Transparency Society* (Stanford: Stanford Briefs, 2015) 
* *The Agony of Eros* (Cambridge, Massachusetts: MIT Press, 2017) 
* *In the Swarm: Digital Prospects* (Cambridge, Massachusetts: MIT Press, 2017), 
* *Psychopolitics: Neoliberalism and New Technologies of Power* (London & New York: Verso Books, 2017) 
* *Saving Beauty* (Cambridge: Polity Press, 2017) 
* *The Scent of Time: A Philosophical Essay on the Art of Lingering* (Cambridge: Polity Press, 2017) 
* *Shanzhai: Deconstruction in Chinese* (Cambridge, Massachusetts: MIT Press, 2017) 
* *The Expulsion of the Other: Society, Perception and Communication Today* (Cambridge: Polity Press, 2018) 
* *Topology of Violence* (Cambridge, Massachusetts: MIT Press, 2018) 
* *What Is Power?* (Cambridge: Polity Press, 2018) 
* *Good Entertainment: A Deconstruction of the Western Passion Narrative* (Cambridge, Mass.: MIT Press, 2019) 
* *The Disappearance of Rituals: A Topology of the Present* (Cambridge: Polity Press, 2020) 
* *Capitalism and the Death Drive* (Cambridge: Polity Press, 2021) 
* *The Palliative Society: Pain Today* (Cambridge: Polity Press, 2021) 
* *Hyperculture: Culture and Globalisation* (Cambridge: Polity Press, 2022) 
* *Infocracy: Digitization and the Crisis of Democracy* (Cambridge: Polity Press, 2022) 
* *Non-things: Upheaval in the Lifeworld* (Cambridge: Polity Press, 2022) 
* *The Philosophy of Zen Buddhism* (Cambridge: Polity Press, 2022) 
* *Absence: On the Culture and Philosophy of the Far East (Cambridge: Polity Press, 2023) *
* *Vita contemplativa: In praise of inactivity (Cambridge: Polity Press, 2023)* ''*
* *The Crisis of Narration (Cambridge: Polity Press, 2024) ''

## Verwysings