Groepering (fotografie)

In fotografie, is **groepering** die algemene tegniek van die neem van verskeie skote van dieselfde onderwerp deur gebruik te maak van verskillende kameraverstellings. Groepering is nuttig en word dikwels aanbeveel in situasies waar dit moeilik is om 'n bevredigende beeld met 'n enkele skoot te verkry, veral wanneer 'n klein variasie in die beligtingparameters 'n relatief groot effek op die beeld tot gevolg het. 

Outogroepering is outomatiese groepering deur gebruik te maak van 'n verstelling op die kamera wat 'n reeks skote sal neem, in teenstelling met die fotograaf wat die verstellings met die hand verander tussen elke skoot. Gegewe die tyd wat dit neem om met verskillende verstellings te eksperimenteer, word dit gewoonlik slegs vir statiese onderwerpe gebruik.

## Soorte groepering 
### Beligtingsgroepering 

Lêer:StLouisArchMultExpEV-4.72.JPG|-4 stop
Lêer:StLouisArchMultExpEV-1.82.JPG|-2 stop
Lêer:StLouisArchMultExpEV+1.51.JPG|+2 totstilstandkom
Lêer:StLouisArchMultExpEV+4.09.JPG|+4 totstilstandkom

Sonder verdere kwalifikasie, verwys die term *goepering* gewoonlik na beligtinggroepering - die fotograaf kies om een foto teen 'n gegewe blootstelling te neem, dan een of meer helderder, en een of meer donkerder, om daarmee die mees bevredigende beeld te kies. Tegnies kan dit bereik word deur die verandering van óf die sluiterspoed of die diafragma, of, met digitale kameras, die ISO spoed, of kombinasies daarvan. Beligting kan ook verander word deur die wysiging van die ligvlak, byvoorbeeld met behulp van neutrale-grys filters of die verandering van die mate van verligting van die onderwerp (bv. kunsmatige lig of 'n flits). Aangesien die doel hier is om die hoeveelheid beligting te verander, maar nie die visuele effek nie, word dit gewoonlik verkry deur die verandering van die sluiterspoed, vir so lank as wat dit haalbaar bly.
duimnael|280px|'n Canon EOS 100 se soekinligting met AEB

Meeste professionele en gevorderde amateurkameras, insluitend digitale kameras, kan 'n reeks gegroepeerde foto's outomaties skiet, terwyl selfs die goedkoper soort 'n minder gerieflike, maar nog steeds effektiewe handbeligtingverstelling het.

Beligtingsgroepering word aanbeveel vir die skiet van hoë-kontras onderwerpe en/of media met 'n beperkte dinamiese omvang, soos deursigtigheidsfilm of CCD sensors in baie digitale kameras.

Beligtingsgroepering word ook gebruik vir die skep van vervaag-in of vervaag-uit-effekte, byvoorbeeld in samewerking met multi-visie skyfievertonings, of in kombinasie met veelvoudige beligting of flits.

Beelde wat met behulp van beligtingsgroepering vervaardig is, word dikwels gekombineer in die na-verwerking om 'n hoë dinamiese omvangbeeld te skep wat bloot verskillende dele van die beeld verskillend belig het.

### Fokusgroepering 
[senter|duimnael|700px|'n Reeks beelde toon 'n fokusgroepering. Die linkerbeeld toon 'n enkele skoot geneem op [F-nommer|10 met die kopdele van die vlieg naaste aan die kamera. Die middelste beeld toon die kenmerke verste van die kamera. Die beeld op die regterkant toon 'n fokusstapel: 'n reeks van ses toenemend-gefokusde beelde van die vlieg om 'n saamgestelde beeld met behulp van CombineZM te vorm.]]

Fokusgroepering is nuttig in situasies met 'n beperkte velddiepte, soos makrofotografie, waar 'n mens 'n reeks blootstellings wil neem, maar met verskillende posisies van die fokale vlak eksperimenteer en daarna die een te kies wat die grootste gedeelte van die onderwerp in fokus het, of 'n kombinasie van die in-fokus gedeeltes van verskeie blootstellings digitaal gemanipuleer (fokusstapel). Die in-fokus gedeeltes word dan "gestapel", dus gekombineer in 'n enkele beeld. 

Fokusstapeling is 'n uitdaging, omrede die onderwerp nog steeds staties moet bly, en soos die fokuspunt verander, verander die vergroting (en posisie) van die beelde. Dit moet dan reggestel word met 'n geskikte toepassing, deur die manipulering van die beeld.