open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Ivoriaanse Rugbyfederasie

Die **Ivoriaanse Rugbyfederasie** (Frans: *Fédération ivoirienne de rugby*, afgekort “FIR”) is die bestuursliggaam wat rugby en sewesrugby in Ivoorkus beheer. Die beheerliggaam is in 1961 gestig en in Abidjan gesetel. Sedert 1988 verteenwoordig dit Ivoorkus by Wêreldrugby en sedert 1986 ook by Rugby Afrika (“RA”).

## Geskiedenis 
Die Ivoriaanse Rugbyfederasie is in 1961 gestig en het in 1988 ’n volle lid van die Internasionale Rugbyvoetbalraad (IRVR; nou Wêreldrugby) geword. Daarbenewens was die Ivoriaanse Rugbyfederasie ’n stigtingslid van die kontinentale beheerliggaam Konfederasie van Afrikarugby (Engels: *Confederation of African Rugby*; Frans: *Confédération Africaine de Rugby*; nou Rugby Afrika) wat in 1986 in Tunis deur agt beheerliggame gestig is.

## Taak 
Die Ivoriaanse Rugbyfederasie organiseer verskeie nasionale spanne, insluitend Ivoorkus se nasionale seniorrugbyspan vir mans (die Olifante), vroue en jeug. Die FIR hou ook toesig oor sewesrugby in Ivoorkus en aangesien dit ’n Olimpiese sportsoort is, werk hulle met die Ivoriaanse Nasionale Olimpiese Komitee saam. Naas die amptelike nasionale span roep die Ivoriaanse Rugbyfederasie ook ander keurspanne byeen. Daarbenewens bestuur die beheerliggaam kinder- en jeugrugby in Ivoorkus. Kinders en jongmense word reeds op skool aan rugby bekend gestel en na gelang van hul belangstelling en talent begin hul met hul afrigting. Net soos ander rugbylande beskik Ivoorkus oor ’n o/20-nasionale span wat aan die Wêreldrugby o/20-kampioenskap deelneem.

Die nasionale rugbykampioenskap in Ivoorkus (*Championnat National de Rugby a XV*) word in twee afdelings tussen altesaam 20 spanne met promosie en relegasie beslis. Die eerste afdeling Ivoorse Rugbyliga (*Ligue ivoire rugby*, LIR) word tussen agt spanne beslis en die tweede afdeling Rugbyskool (*École de rugby*) tussen twaalf spanne. Die meeste spelers van die Ivoriaanse nasionale span is uit dié liga afkomstig. Van die ander spelers is veral in Frankryk aktief.

## Kenteken 
Die Ivoriaanse Rugbyfederasie se kenteken toon ’n rugbyspeler met doelpale op die agtergrond en ’n Afrika-olifant, Ivoorkus se wapendier. Die nasionale span se bynaam is *Les éléphants* (“die olifante”).

## Verwysings 
## Eksterne skakels 
*  Amptelike webwerf van die Ivoriaanse Rugbyfederasie
Russiese Rugbyunie

Die **Russiese Rugbyunie** (Russies: Союз регбистов России, afgekort “FRR”) is die bestuursliggaam wat rugby en sewesrugby in Rusland beheer. Die beheerliggaam is in 1936 gestig en in Moskou gesetel. Sedert 1990 verteenwoordig dit Rusland by Wêreldrugby en sedert 1992 ook by Rugby Europa (“RE”). Sedert die Russiese inval in Oekraïne in 2022 is die land van die internasionale spelbedryf uitgesluit.

## Geskiedenis 
Die Russiese Rugbyunie is in 1936 gestig en het in 1990, voor die Ontbinding van die Sowjetunie, ’n volle lid van die Internasionale Rugbyvoetbalraad (IRVR, nou Wêreldrugby) geword. Twee jaar later het die Russiese Rugbyunie by die vastelandse beheerliggaam *Fédération internationale de rugby amateur* (FIRA, nou Rugby Europa) aangesluit.

In reaksie op die Russiese inval in Oekraïne sedert 2022 is die Russiese Rugbyunie se Wêreldrugby-lidmaatskap in ooreenstemming met ander sportbeheerliggame opgeskort en die nasionale spanne uitgesluit, waarmee hulle nie meer vir die Rugbywêreldbeker 2023 in Frankryk en die Vrouerugbywêreldbeker 2025 in Engeland kon kwalifiseer nie. Die nasionale spanne is voorheen deur die vastelandse beheerliggaam Rugby Europa geskors.

## Taak 
Die Russiese Rugbyunie organiseer verskeie nasionale spanne, insluitend Rusland se nasionale seniormansrugbyspan (die Bere), vroue en jeug. Die FRR hou ook toesig oor sewesrugby in Rusland en aangesien dit ’n Olimpiese sportsoort is, werk hulle met die Russiese Nasionale Olimpiese Komitee saam. Naas die amptelike nasionale span roep die Russiese Rugbyunie ook ander keurspanne byeen. Daarbenewens bestuur die beheerliggaam kinder- en jeugrugby in Rusland. Kinders en jongmense word reeds op skool aan rugby bekend gestel en na gelang van hul belangstelling en talent begin hulle met hul afrigting. Net soos ander rugbylande beskik Rusland oor ’n o/20-nasionale span wat aan die Wêreldrugby o/20-kampioenskap deelgeneem het.

Die beheerliggaam reël ook die plaaslike kompetisies. Die hoogste rugbyliga in Rusland is die professionele Russiese Rugbykampioenskap (Чемпионат России по регби), waaraan nege spanne deelneem. Weens die beter finansiële moontlikhede het baie spelers egter ’n loopbaan verkies by ’n klub in Frankryk of ’n ander Wes-Europese land. Die meeste nasionale spelers wat nie by ’n Wes-Europese klub betrokke was nie, het gespeel vir die professionele spanne Jenissei-STM Krasnojarsk en Lokomotief Penza wat in 2021 aan die Rugby Europa Superbeker deelgeneem het.

## Kenteken 
Die Russiese Rugbyunie se kenteken toon ’n gestiliseerde beerkop.

## Verwysings 
## Eksterne skakels 
*  Amptelike webwerf
Ramón Aldea

**Ramón Aldea** (* 13 Augustus 1932) is 'n voormalige Filippynse boogskutter. Hy het aan die Olimpiese Somerspele van 1972 deelgeneem.

## Verwysings
Rachel Cabral

**Rachel Cabral** (* 5 Oktober 1985) is 'n Filippynse boogskutter. Sy het aan die Olimpiese Somerspele van 2012 deelgeneem.

## Verwysings
Lycium americanum

***Lycium americanum*** is 'n struik wat deel is van die *Solanaceae* familie. Die spesie is inheems aan Argentinië, Bahamas, Bolivië, Colombia, Dominikaanse Republiek, Ecuador, Haïti, Kuba, Leeward-eilande, Nederlandse Antille, Paraguay, Peru, Puerto Rico, Trinidad en Tobago, Turks- en Caicoseilande en Venezuela.

## Bron 
* Plants of the World Online
Comité flamand de France

Die **Comité flamand de France** (Frans vir *Vlaamse komitee van Frankryk*) is 'n Franse vereniging wat, as 'n wetenskaplike genootskap, hom toespits op die navorsing, beskerming en bevordering van die Vlaamse kultuur in Frans-Vlaandere, met 'n spesifieke belangstelling in die taal, letterkunde en geskiedenis. Dit is op 10 April 1853 in Duinkerken deur Edmond de Coussemaker gestig en is vandag steeds aktief, wat dit een van die oudste wetenskaplike genootskappe in Frankryk maak.

Die komitee beskik oor 'n gespesialiseerde biblioteek in Hazebroek waar al hul eie publikasies sowel as ander streekswerke bewaar en versamel word. Daarbenewens bestuur hulle ook die versamelings van die Museum Jeanne Devos in Wormhout.

## Eksterne skakels 
* Amptelike webwerf van die Comité flamand de France
* Annale van die komitee van 1853 tot 1999 op Gallica
* Bulletins van die komitee van 1857 tot 2000 op Gallica
Lycium dasystemum

***Lycium dasystemum*** is 'n struik wat deel is van die *Solanaceae* familie. Die spesie is inheems in Afghanistan, Kasakstan, Kirgisië, Oesbekistan, Pakistan, Saoedi-Arabië, Tadjikistan, Turkmenistan en Volksrepubliek China,

## Bron 
* Plants of the World Online
Lycium yunnanense

***Lycium yunnanense*** is 'n struik wat deel is van die *Solanaceae* familie. Die spesie is endemies aan die Volksrepubliek China en kom in die suid- en sentraal-China voor.

## Bron 
* Plants of the World Online
Dombeya ameliae

***Dombeya ameliae*** is 'n boom wat deel is van die *Malvaceae* familie. Die spesie is endemies aan Madagaskar.

## Sien ook 
* Alfabetiese lys van Suid-Afrikaanse bome

## Bron 
* Plants of the World Online
Vader Ryp

[240px|thumb|'n Illustrasie deur [Iwan Bilibin.]]

***Vader Ryp*** (Russies: Морозко, *Morozko*) is 'n Russiese sprokie wat deur Aleksander Afanasiëf in *Russiese Feëverhale* versamel is (1855-'63). Die Skotse sprokieversamelaar Andrew Lang het dit as *The Story of King Frost* ingesluit in *The Yellow Fairy Book* (1894). Dit is geklassifiseer as Aarne–Thompson tipe 480, "The Kind and the Unkind Girls".

Die Russiese rolprent *Morozko* van 1964 is op die sprokie geskoei.

## Opsomming
'n Vrou het 'n dogter, vir wie sy lief is, en 'n stiefdogter, wat sy haat. Eendag gee die vrou haar man opdrag om haar stiefdogter in die winterkoue in die woud in te neem en haar daar te los om dood te gaan. Die man doen dit en los haar onder 'n boom. Vader Ryp kry haar daar en omdat die meisie vriendelik is met hom, gee hy haar 'n kis vol pragtige juweliersware en rokke. 

'n Ruk later stuur die stiefma haar man om die dogter se lyk te gaan haal sodat hulle haar kan begrawe. Sy is woedend toe hy met die meisie lewend terugkom en sy pragtige klere aanhet. Die ma raak gierig en gee haar man opdrag om haar eie dogter na dieselfde plek te neem. Toe Vader Ryp haar kry, is sy ongeskik met hom en hy straf haar in plaas daarvan om haar te beloon. Die pa vind haar dood gevries onder die boom en dra haar lyk na die hartseer ma.

In die Grimmweergawe is die vriendelike kind bedek met goue en silwer muntstukke, terwyl die onvriendelike dogter bedek is met modder, sement, meel en pik.

## Verwysings
## Skakels
*SurLaLune Fairy Tale site *Father Frost*
Die vuurvoël en prinses Wasilisa

***Die vuurvoël en prinses Wasilisa*** (Russies: Жар-птица и царевна Василиса, *Zjar-ptitsa en tsarewna Wasilisa*, letterlik *Die vuurvoël en tsarewna Wasilisa*) is 'n Russiese sprokie wat deur Aleksander Afanasiëf in *Russiese Feëverhale* versamel is. Dit is een van baie verhale oor die mitiese Slawiese vuurvoël. Dit word geklassifiseer as Aarne-Thompson tipe 531. 'n Letterkundige weergawe is Madame d'Aulnoy se ''La Belle aux cheveux d'or* (*Die storie van die mooi Gouelokkies'').

## Opsomming
'n Koninklike jagter kom op 'n veer van die vuurvoël af en hoewel sy perd hom waarsku, tel hy dit op. Die koning gee toe opdrag dat die jagter vir hom die voël bring. Die jagter gaan na sy perd, wat hom aanraai om te vra dat koring oor die velde gestrooi word. Hy doen dit en vang die vuurvoël toe hy dit kom eet.  

Hy bring die voël na die koning en dié sê omdat hy dit reggekry het, moet hy prinses Wasilisa vir hom bring sodat hy met haar kan trou. Die perd sê vir hom hy moet kos en drank vir die reis vra, asook 'n tent met 'n goue bopunt. Hulle is daarmee na 'n meer waar die prinses met goue spane in 'n silwer boot roei. Die jagter slaan die tent op en sit die kos uit. Die prinses kom eet, maar toe sy die buitelandse wyn drink, raak sy dronk en gaan slaap. Die jagter dra haar toe weg.

Prinses Wasilisa weier egter om met die koning te trou sonder haar trourok, wat op die bodem van die see lê. Die koning stuur die jagter om dit te gaan haal. By die see kry die perd 'n groot krap en dreig om dit te vermorsel. Die krap vra die perd moet sy lewe spaar en toe kry hy al die krappe bymekaar om die rok te gaan haal.

Weer weier prinses Wasilisa om te trou, dié keer voordat die koning die jagter beveel het om in kookwater te bad. Die jagter gaan na sy perd, wat sy liggaam toor. Hy bad in die kookwater en word aantreklik. Die koning gaan toe in dieselfde water bad, en sterf. Die volk maak toe die jagter hulle koning en hy trou met die prinses.

## Ontleding en ander weergawes
Die verhaal is geklassifiseer as tipe 531 van die Oos-Slawiese Volksverhaalklassifikasie (Russies: СУС): Met die hulp van 'n perd vind die held 'n goue veer, die goue voël en die prinses; aan die einde van die verhaal moet die held in kokende melk bad en word hy aantreklik, terwyl die koning sterf toe hy deur dieselfde proses gaan. Dit stem ooreen met Aarne-Thompson tipe ATU 531, "The Clever Horse".

Die verhaal is in Engels vertaal met die titel *The Fire-Bird, the Horse of Power and the Princess Vasillisa*, deur Arthur Ransome. Daar is ander weergawes in onder andere Oekraïns, Sloweens en Tsjeggies.

## Verwysings
## Skakels
**The Firebird and Princess Vasilisa*
Portugese Rugbyfederasie

Die **Portugese Rugbyfederasie** (Portugees: *Federação Portuguesa de Rugby*, afgekort “FPR”) is die bestuursliggaam wat rugby en sewesrugby in Portugal beheer. Die beheerliggaam is in 1926 gestig en in Lissabon gesetel. Sedert 1988 verteenwoordig dit Portugal by Wêreldrugby en sedert 1934 ook by Rugby Europa (“RE”).

## Geskiedenis 
Die Portugese Rugbyfederasie is in 1926 gestig en het in 1988 ’n volle lid van die Internasionale Rugbyvoetbalraad (IRVR; nou Wêreldrugby) geword. Daarbenewens was die Portugese Rugbyfederasie in 1934 ’n stigtingslid van die vastelandse beheerliggaam *Fédération internationale de rugby amateur* (FIRA, nou Rugby Europa).

## Taak 
Die Portugese Rugbyfederasie organiseer verskeie nasionale spanne, insluitend Portugal se nasionale seniorrugbyspan vir mans (“die wolwe”), vroue en jeug. Die FPR hou ook toesig oor sewesrugby in Portugal en aangesien dit ’n Olimpiese sportsoort is, werk hulle met die Portugese Nasionale Olimpiese Komitee saam. Naas die amptelike nasionale span roep die FPR ook ander keurspanne byeen. Daarbenewens bestuur die beheerliggaam kinder- en jeugrugby in Portugal. Kinders en jongmense word reeds op skool aan rugby bekend gestel en na gelang van hul belangstelling en talent begin hul met hul afrigting. Net soos ander rugbylande beskik Portugal oor ’n o/20-nasionale span wat aan die Europese en Wêreldrugby o/20-kampioenskap deelneem. Die *Portugal Sevens* is die Portugese sewesrugbyspan en hulle neem aan internasionale toernooie soos Wêreldrugby se Sewesreeks, Sewesrugbywêreldbeker en Olimpiese Somerspele deel.

Die beheerliggaam reël ook die plaaslike kompetisies. Die hoogste rugbyliga in Portugal is die *Campeonato Português de Rugby*, waaraan twaalf spanne deelneem. Weens die beter finansiële moontlikhede verkies baie spelers egter ’n loopbaan by ’n klub in Frankryk of ’n ander Wes-Europese land. In Portugal aktiewe nasionale spelers draf meestal uit vir die professionele span Lusitanos XV wat sedert 2021 aan die Rugby Europa Superbeker deelneem.

## Kenteken 
Die Portugese Rugbyfederasie se kenteken toon die wapen van Portugal in rooi met die belettering *Portugal Rugby* daaronder. Die nasionale span se bynaam is *Os Lobos* (“die wolwe”), ontleen aan die Iberiese wolf.

## Verwysings 
## Eksterne skakels 
*  Amptelike webwerf
Roemeense Rugbyfederasie

Die **Roemeense Rugbyfederasie** (Roemeens: *Federația Română de Rugby*, afgekort “FRR”) is die bestuursliggaam wat rugby en sewesrugby in Roemenië beheer. Die beheerliggaam is in 1931 gestig en in Boekarest gesetel. Sedert 1987 verteenwoordig dit Roemenië by Wêreldrugby en sedert 1934 ook by Rugby Europa (“RE”).

## Geskiedenis 
Die Roemeense Rugbyfederasie is in 1931 gestig en het in 1987, net voor die eerste rugbywêreldbekertoernooi, ’n volle lid van die Internasionale Rugbyvoetbalraad (IRVR; nou Wêreldrugby) geword. Daarbenewens was die Roemeense Rugbyfederasie in 1934 ’n stigtingslid van die *Fédération internationale de rugby amateur* (FIRA, nou Rugby Europa).

## Taak 
Die Roemeense Rugbyfederasie organiseer verskeie nasionale spanne, insluitend Roemenië se nasionale seniorrugbyspan vir mans (die Eike), vroue en jeug. Die FRR hou ook toesig oor sewesrugby in Roemenië en aangesien dit ’n Olimpiese sportsoort is, werk hulle met die Roemeense Nasionale Olimpiese Komitee saam. Naas die amptelike nasionale span roep die FRR ook ander keurspanne byeen. Daarbenewens bestuur die beheerliggaam kinder- en jeugrugby in Roemenië. Kinders en jongmense word reeds op skool aan rugby bekend gestel en na gelang van hul belangstelling en talent begin hul met hul afrigting. Net soos ander rugbylande beskik Roemenië oor ’n o/20-nasionale span wat aan die Europese en Wêreldrugby o/20-kampioenskap deelneem.

Die beheerliggaam reël ook die plaaslike kompetisies. Die hoogste rugbyliga in Roemenië is die professionele SuperLiga, waaraan ses spanne deelneem. As gevolg van die land se swak ekonomiese toestand verkies baie spelers egter ’n loopbaan by een van die Wes-Europese klubs (veral in Frankryk). Die meeste nasionale spelers wat nie by ’n Wes-Europese klub betrokke is nie, speel vir die professionele span Romanian Wolves wat sedert 2022 aan die Rugby Europa Superbeker deelneem.

## Kenteken 
Die Roemeense Rugbyfederasie se kenteken toon ’n as eikeblaar gestiliseerde rugbybal in blou met die belettering *Rugby România* langsaan. Die nasionale span se bynaam is *Stejarii* (“die eike“).

## Verwysings 
## Eksterne skakels 
*  Amptelike webwerf
Georgiese Rugbyunie

Die **Georgiese Rugbyunie** (Georgies: საქართველოს რაგბის კავშირი, *Sakartwelos ragbis kawsjiri*, afgekort “GRU”) is die bestuursliggaam wat rugby en sewesrugby in Georgië beheer. Die beheerliggaam is in 1964 gestig en in Tbilisi gesetel. Sedert 1992 verteenwoordig dit Georgië by Wêreldrugby en ook by Rugby Europa (“RE”).

## Geskiedenis 
Die Georgiese Rugbyunie is in 1964 gestig en het in 1992 by die Internasionale Rugbyvoetbalraad (IRVR, nou Wêreldrugby) aangesluit. Daarbenewens het die Georgiese Rugbyunie in dieselfde jaar ’n lid van die vastelandse beheerliggaam *Fédération internationale de rugby amateur* (FIRA, nou Rugby Europa) geword.

## Taak 
Die Georgiese Rugbyunie organiseer verskeie nasionale spanne, insluitend Georgië se nasionale seniorrugbyspan vir mans (die Lelos), vroue en jeug. Die GRU hou ook toesig oor sewesrugby in Georgië en aangesien dit ’n Olimpiese sportsoort is, werk hulle met die Georgiese Nasionale Olimpiese Komitee saam. Naas die amptelike nasionale span roep die GRU ook ander keurspanne byeen. *Georgia XV* is die tweede nasionale span van Georgië. Die *Georgia Sevens* is die Georgiese sewesrugbyspan en hulle neem aan internasionale toernooie soos Wêreldrugby se Sewesreeks, Sewesrugbywêreldbeker en Olimpiese Somerspele deel. Daarbenewens bestuur die beheerliggaam kinder- en jeugrugby in Georgië. Kinders en jongmense word veral in klubs aan rugby bekend gestel, terwyl skoolsport minder belangrik is. Net soos ander rugbylande beskik Georgië oor ’n o/20-nasionale span wat aan die Europese en Wêreldrugby o/20-kampioenskap deelneem.

Die beheerliggaam reël ook die plaaslike kompetisies. Die hoogste rugbyliga in Georgië is die halfprofessionele Didi 10 (“die groot tien”), waaraan tien spanne deelneem. Weens die beter finansiële moontlikhede verkies baie spelers egter ’n loopbaan by ’n klub in Frankryk of ’n ander Wes-Europese land. Die meeste nasionale spelers wat nie by ’n Wes-Europese klub betrokke is nie, speel vir die professionele span Black Lion wat sedert 2021 aan die Rugby Europa Superbeker deelneem.

## Kenteken 
Die Georgiese Rugbyunie se kenteken toon die *Bordsjghali*, ’n ou Georgiese embleem van die son met sewe vleuels. Van dié tradisionele simbool is een bynaam vir die nasionale span ontleen: *Bordsjghalosnebi* (“mans van die son”).

## Verwysings 
## Eksterne skakels 
*  Amptelike webwerf
Asië Rugby

**Asië Rugby** (Engels: *Asia Rugby*, afgekort “AR”) is die kontinentale beheerliggaam vir rugby in Asië. Hulle is ook een van Wêreldrugby se ses kontinentale konfederasies. Die konfederasie is in 1968 gestig en hulle hoofkantoor is in Hongkong, Volksrepubliek China, geleë. Die amptelike taal is Engels en Qais Al-Dhalai dien as president van Asië Rugby.

Asië Rugby organiseer verskeie vastelandse toernooie, insluitend die Asiatiese Rugbykampioenskap vir nasionale seniorrugbyspanne vir mans, vroue en jeug. Asië Rugby hou ook toesig oor sewesrugby in Asië en aangesien dit ’n Olimpiese sportsoort is, werk hulle met die Olimpiese Raad van Asië (OCA) saam.

In 1968 is Asië Rugby onder die naam Asiatiese Rugbyvoetbalunie (Engels: *Asian Rugby Football Union*) in Bangkok gestig deur Hongkong, Japan, Thailand, Suid-Korea, Sri Lanka, Maleisië, Singapoer en Taiwan. In Junie 2015 is die Asiatiese Rugbyvoetbalunie hernoem in Asië Rugby.

## Lidlande 
duimnael|links|400px|Lidlande van Asië Rugby volgens aantal geregistreerde rugbyspelers in 2018:
Asië Rugby het tans 36 lede:

## Sien ook 
* AFC
* Asiatiese Krieketraad

## Verwysings 
## Eksterne skakels 
*  Amptelike webwerf
Rugby Europa

**Rugby Europa** (Engels en Frans: *Rugby Europe*, afgekort “RE”) is die kontinentale beheerliggaam vir rugby in Europa. Hulle is ook een van Wêreldrugby se ses kontinentale konfederasies. Die konfederasie is in 1934 gestig en hulle hoofkantoor is in Parys, Frankryk, geleë. Die amptelike tale is Engels en Frans en Octavian Morariu dien as president van Rugby Europa.

Rugby Europa organiseer verskeie vastelandse toernooie, insluitend die Europese Rugbykampioenskap vir nasionale seniorrugbyspanne vir mans, vroue en jeug. Rugby Europa hou ook toesig oor sewesrugby in Europa en aangesien dit ’n Olimpiese sportsoort is, werk hulle met die Europese Olimpiese Komitees (EOK) saam. Rugby Europa hou egter nie toesig oor vername toernooie soos die Sesnasies, Verenigde Rugbykampioenskap, Europese Rugbykampioenskapbeker of die Europese Rugby-uitdaagbeker nie.

Rugby Europa is in 1934 deur die Franse Rugbyfederasie as FIRA (*Fédération internationale de rugby amateur*) as ’n mededinger vir die Internasionale Rugbyraad (IRR, vandag Wêreldrugby) gestig. Die organisasie het die Europese Nasiesbeker van stapel gestuur om die spel rugby buite die destydse Vyfnasies te versprei en het later elke land op die vastelandse Europa betrek, maar ook lede buite dié kontinent soos Marokko en Tunisië. In die 1990’s het dit die Internasionale Rugbyraad as wêreldbeheerliggaam erken en die vastelandse beheerliggaam vir Europa geword. In 2014 is FIRA hernoem na Rugby Europa.

## Lidlande 
duimnael|links|400px|Lidlande van Rugby Europa volgens aantal geregistreerde rugbyspelers in 2018:
Rugby Europa het tans 47 lede:

## Sien ook 
* Europese Krieketraad
* UEFA

## Verwysings 
## Eksterne skakels 
*   Amptelike webwerf
Rugby Amerikas Noord

**Rugby Amerikas Noord** (Engels, Frans en Spaans: *Rugby Americas North*, afgekort “RAN”), voorheen die Noord-Amerikaanse en Wes-Indiese Rugbyvereniging (*North America and West Indies Rugby Association*, NAWIRA) is die kontinentale beheerliggaam vir rugby in Noord-, Sentraal-Amerika en die Karibiese gebied. Hulle is ook een van Wêreldrugby se ses kontinentale konfederasies. Die konfederasie is in 2001 gestig en hulle hoofkantoor is in Tortola, Britse Maagde-eilande, geleë. Die amptelike tale is Engels, Frans en Spaans en Miguel Carner dien as president van Rugby Amerikas Noord.

Rugby Amerikas Noord organiseer verskeie vastelandse toernooie, insluitend die Amerikas Rugbykampioenskap (saam met Suid-Amerika Rugby) en die Rugby Amerikas Noord-kampioenskap vir nasionale seniorrugbyspanne vir mans, vroue en jeug. Rugby Amerikas Noord hou ook toesig oor Sewesrugby in Noord-Amerika en aangesien dit ’n Olimpiese sportsoort is, werk hulle met die Pan-Amerikaanse Sportorganisasie (PASO) saam.

Die Noord-Amerikaanse en Wes-Indiese Rugbyvereniging (*North America and West Indies Rugby Association*, NAWIRA) is in 2001 gestig, nadat Kanada en die Verenigde State by die Wes-Indiese Rugbyvereniging (*West Indies Rugby Association*, WIRA) aangesluit het. In 2010 is die Noord-Amerikaanse en Wes-Indiese Rugbyvereniging hernoem in Noord-Amerika-Karibiese Rugbyvereniging (*North America Caribbean Rugby Association*, NACRA) wat in 2016 op sy beurt hernoem is in Rugby Amerikas Noord (*Rugby Americas North*, RAN).

## Lidlande 
duimnael|links|400px|Lidlande van Rugby Amerikas Noord volgens aantal geregistreerde rugbyspelers in 2018:
Rugby Amerikas Noord het tans 21 lede:

## Verwysings 
## Eksterne skakels 
*    Amptelike webwerf
Suid-Amerika Rugby

**Suid-Amerika Rugby** (Spaans en Portugees: *Sudamérica Rugby*, afgekort “SAR”) is die kontinentale beheerliggaam vir rugby in Suid-Amerika. Hulle is ook een van Wêreldrugby se ses kontinentale konfederasies. Die konfederasie is in 1988 gestig en hulle hoofkantoor is in Buenos Aires, Argentinië, geleë. Die amptelike tale is Spaans en Portugees en Sebastián Piñeyrúa dien as president van Suid-Amerika Rugby.

Suid-Amerika Rugby organiseer verskeie vastelandse toernooie, insluitend die Amerikas Rugbykampioenskap (saam met Rugby Amerikas Noord) en die Suid-Amerikaanse Rugbykampioenskap vir nasionale seniorrugbyspanne vir mans, vroue en jeug. Suid-Amerika Rugby hou ook toesig oor sewesrugby in Suid-Amerika en aangesien dit ’n Olimpiese sportsoort is, werk hulle met die Pan-Amerikaanse Sportorganisasie (PASO) saam.

In 1988 is Suid-Amerika Rugby in Asunción, Paraguay, deur Argentinië, Brasilië, Chili, Paraguay en Uruguay as CONSUR gestig. In 2015 is CONSUR in Suid-Amerika Rugby hernoem.

## Lidlande 
duimnael|links|400px|Lidlande van Suid-Amerika Rugby volgens aantal geregistreerde rugbyspelers in 2018:
Suid-Amerika Rugby het tans 16 lede:

## Verwysings 
## Eksterne skakels 
*   Amptelike webwerf
Oseanië Rugby

**Oseanië Rugby** (Engels: *Oceania Rugby*, afgekort “OR”) is die kontinentale beheerliggaam vir rugby in Oseanië, d.w.s. Australië, Melanesië, Mikronesië en Polinesië. Hulle is ook een van Wêreldrugby se ses kontinentale konfederasies. Die konfederasie is in 2000 gestig. Die amptelike taal is Engels en Richard Sapias dien as president van Oseanië Rugby.

Oseanië Rugby organiseer verskeie vastelandse toernooie, insluitend die Stille Oseaan-nasiesbeker en die Stille Oseaan-uitdaagtoernooi vir nasionale seniorrugbyspanne vir mans, vroue en jeug. Oseanië Rugby hou ook toesig oor Sewesrugby in Oseanië en aangesien dit ’n Olimpiese sportsoort is, werk hulle met die Oseanië Nasionale Olimpiese Komitees (ONOK) saam.

In 2000 is Oseanië Rugby as die Vereniging van Oseaniese Rugbyunies (*Federation of Oceania Rugby Unions*, FORU; nou Oseanië Rugby) gestig.

## Lidlande 
duimnael|links|400px|Lidlande van Oseanië Rugby volgens aantal geregistreerde rugbyspelers in 2019:
Oseanië Rugby het tans 17 lede:

## Sien ook 
* IKR Oos-Asië-Oseanië
* OFC

## Verwysings 
## Eksterne skakels 
*  Amptelike webwerf
Dombeya glaberrima

***Dombeya glaberrima*** is 'n boom wat deel is van die *Malvaceae* familie. Die spesie is endemies aan Madagaskar.

## Sien ook 
* Alfabetiese lys van Suid-Afrikaanse bome

## Bron 
* Plants of the World Online
Eugen Sandow

duimnael|regs|Eugen Sandow
**Eugen Sandow**, gebore **Friedrich Wilhelm Müller** (Koningsbergen, Pruise, (nou Kaliningrad, Rusland), 2 April 1867 - Londen, 14 Oktober 1925) was 'n Duits-gebore pionier in liggaamsbou. Hy word die 'Vader van Moderne Liggaamsbou' genoem. Hy het sy loopbaan op die ouderdom van 19 begin as 'n vertoner en 'kragman'.

## Biografie 
Toe Sandow as seuntjie saam met sy pa na Italië gegaan het ontwikkel hy 'n belangstelling in die Romeinse standbeelde van gode, gladiators en mitiese vegters. Hy was die eerste wat sy liggaam bewustelik na daardie klassieke model probeer modelleer het. Destyds het sterk mans dikwels in vertonings en sirkusse opgetree en omstanders uitgedaag om met hulle te wed en mee te ding. Sandow het ook 'n sterkman geword toe hy negentien was, maar hy het die gehoor op 'n ander manier gefassineer: met sy liggaam. Sandow het 'n baie laer vetpersentasie as die ander sterkmanne gehad, so mens kon al sy spiere sien. Hy het 'n liggaam soos die Romeinse standbeelde gekry. Sy bestuurder Florenz Ziegfield het hom dus poserings laat inneem waarin mens sy spiere goed kon sien het in plaas daarvan om, soos die ander sterk mans, swaar gewigte op te tel.

Sandow wou soos die gespierde Griekse beelde lyk, wat volgens hom perfekte liggame gehad het. Daarom het hy na museums gegaan om die beelde te meet. Hy het toe geoefen totdat hy 'n ooreenstemmende grootte bors, arms, maag en bene ontwikkel het. Omdat hy so 'n liggaam na gevolg het, word hy die vader van liggaamsbou genoem.

Eugen het deur Europa en Amerika getoer, later met Blanche Brooks getrou en twee dogters gehad. Hy is dikwels gevind saam met ander vroue wat hom betaal het om aan sy spiere te voel. Hy het ook baie gehandel met Martinus Sieveking, 'n Nederlandse musikant en komponis wat die sterkman ontmoet het. Die aard van hul verhouding was nooit juis duidelik nie, maar hulle het 'n rukkie saam gewoon en sy vrou Blanche was jaloers op Sieveking.

Sandow het die eerste liggaamsboukompetisie van alle tye in 1901 gereël. 24 jaar later is hy oorlede, moontlik aan serebrale bloeding. Hy is in Londen begrawe. Sy vrou Blanche Brooks wou niks op sy grafsteen laat verskyn nie. In 2002 is 'n nuwe grafsteen geplaas met die teks "Eugen Sandow, 1867 - 1925. Die vader van liggaamsbou."

## Erfenis 
Sandow het baie dinge nagelaat: hy word nie net gesien as die uitvinder van liggaamsbou nie, hy het ook vyf boeke oor oefening en diëte geskryf. Hy het die moderne dumbell uitgevind (voorheen het sulke gewigte nog geronde koppe en dun stawe met 'n swak greep gehad). Die wenner van die mnr. Olympia liggaamsbou kompetisie kry 'n goue beeldtjie van Sandow.

## Verwysings
Jennifer Dy Chan

**Jennifer Dy Chan** (* 16 Januarie 1965) is 'n voormalige Filippynse boogskutter. Sy het aan die Olimpiese Somerspele van 2000 deelgeneem.

## Verwysings
Jasmin Figueroa

**Jasmin Figueroa** (* 20 Maart 1985) is 'n Filippynse boogskutter. Sy het aan die Olimpiese Somerspele van 2004 deelgeneem.

## Verwysings
Lantana caracasana

***Lantana caracasana*** is 'n plant wat deel is van die Verbenaceae familie.

## Verspreiding 
Die spesie is inheems aan Venezuela.

## Verwysings
Rugby Afrika

**Rugby Afrika** (Engels: *Rugby Africa*; Frans: *Rugby Afrique*, afgekort “RA”) is die kontinentale beheerliggaam vir rugby in Afrika. Hulle is ook een van Wêreldrugby se ses kontinentale konfederasies. Die konfederasie is in 1986 gestig en hulle hoofkantoor is in Kaapstad, Suid-Afrika, geleë. Die amptelike tale is Engels en Frans en Herbert Mensah dien as president van Rugby Afrika.

Rugby Afrika organiseer verskeie vastelandse toernooie, insluitend die Afrikabeker vir nasionale seniorrugbyspanne vir mans, vroue en jeug. Rugby Afrika hou ook toesig oor Sewesrugby in Afrika en aangesien dit ’n Olimpiese sportsoort is, werk hulle met die Vereniging van Nasionale Olimpiese Komitees van Afrika (ANOCA) saam.

In 1986 is Rugby Afrika onder die naam Konfederasie van Afrikarugby (Engels: *Confederation of African Rugby*; Frans: *Confédération Africaine de Rugby*) in Tunis gestig deur Ivoorkus, Kenia, Madagaskar, Marokko, Senegal, Seychelle, Tanzanië en Tunisië. Ná die einde van Apartheid kon in Julie 1992 die Suid-Afrikaanse Rugbyunie (SARU) ook toetree, by verre die vasteland se belangrikste beheerliggaam. In 1998 het die vastelandse beheerliggaam die eerste eie toernooi aangebied, die Rugbywêreldbeker 1999-Afrikakwalifisering. Twee jaar later het die eerste Afrikabeker gevolg. In Desember 2014 is die Konfederasie van Afrikarugby hernoem in Rugby Afrika.

## Lidlande 
duimnael|links|400px|Lidlande van Rugby Afrika volgens aantal geregistreerde rugbyspelers in 2018:
Rugby Afrika het tans 36 lede:

## Sien ook 
* Afrikakrieketvereniging
* Konfederasie van Afrikasokker

## Verwysings 
## Eksterne skakels 
*   Amptelike webwerf
Iwan die dwaas

thumb|180px|Iwan die dwaas aan die werk.

**Iwan die dwaas** (Russies: Иван-дурак, *Iwan-doerak*; verkleining: Иванушка-дурачок,* Iwanoesjka-doeratsjok*) is een van die gewildste helde van Russiese sprokies. Die held van die spesifieke sprokies kan verskillende name hê: Iwan die weduwee se seun, Iwan die kok se seun, Iwan die boer se seun, Iwan die soldaat se seun, Iwan Tsarenko, Iwan die Ongelukkig, ens. Maar in almal lyk hy min of meer soos op die foto regs.

Een van die klassieke voorbeelde van "ironiese sukses" in Russiese sprokies is die derde (jongste) seun van 'n boer of tsaar (Iwan Tsarewich), aan wie niemand aandag gee nie. Hy luister na raad en studeer, anders as sy arrogante ouer broers, en kry gevolglik rykdom en 'n prinses as vrou. Dit dui op 'n spesiale sprokiestrategie wat nie op praktiese rede geskoei is nie, maar op die soeke na 'n mens se eie oplossings. Dit is dikwels strydig met gesonde verstand, maar bring eindelik sukses. A.M. Pantsjenko het gewys op die ooreenkoms van die sprokiesdwaas met heilige dwase.

## Beskrywing
Die agtergrond van Iwan se avonture is gewoonlik Rusland van die 15de en 16de eeu. Hy is gewoonlik 'n boer of die seun van 'n arm gesin. Hy is gewoonlik die jongste van drie broers; dit lyk of sy ouer sibbes slimmer is as hy, maar hulle is onvriendelik en afgunstig teenoor hom.

In teenstelling met tipiese helde, is dit Iwan se eenvoud en gebrek aan listigheid wat hom op sy avonture help. Hy luister byvoorbeeld na sy hart eerder as sy brein, en hy vergeet maklik beledigings. Dan help hy ander ten koste van homself. Sy naïwiteit, goedhartigheid en durf help hom teen skurke veg, vriende maak en prinsesse se hart wen. Hy word eindelik beloon met 'n koninkryk of 'n soortgelyke prys.

Die sedeles van dié stories is dat Iwan selde 'n dwaas is, maar dit is hoe ander hom beskou vanweë sy eenvoudige geaardheid en jovialiteit. Volgens Andrei Sinjafski is Iwan die dwaas 'n positiewe karakter in die sprokies waarin hy voorkom.

## Sien ook
* *Iwan die dwaas*, 'n kortverhaal deur Leo Tolstoi (1886)

## Verwysings
## Nog leesstof
*  Иван-дурак в русских сказках // *Синявский А. Д.* Иван-дурак: Очерк русской народной веры. — Аграф, 2001, с. 37-48

## Skakels
Woordtelling

Die **woordtelling** is die aantal woorde in 'n dokument of teksgedeelte. Woordtelling mag nodig wees wanneer 'n teks vereis word om binne 'n sekere getal woorde te bly. Dit kan veral die geval wees in akademie, regsgedinge, joernalistiek en advertensies. Woordtelling word algemeen deur vertalers gebruik om die prys van 'n vertaalwerk te bepaal. Woordtellings kan ook gebruik word om mate van leesbaarheid te bereken en om tik- en leesspoed te meet (gewoonlik in woorde per minuut). Wanneer karaktertellings na woorde omgeskakel word, word 'n maatstaf van vyf of ses karakters gewoonlik gebruik om 'n woord te tel in Engels.

## Sagteware 
Moderne webblaaiers ondersteun woordtelling via uitbreidings, via 'n JavaScript-boekmerk, of 'n skrif wat op 'n webwerf gehuisves word. Die meeste woordverwerkers kan ook woorde tel. Unix-agtige stelsels sluit 'n program, *wc*, spesifiek vir woordtelling in. Daar is 'n wye verskeidenheid woordtelhulpmiddels wat aanlyn beskikbaar is. Verskillende woordtelprogramme kan verskillende resultate gee, afhangende van die tekssegmenteringsreëlbesonderhede. Die presiese aantal woorde is dikwels nie 'n streng vereiste nie, dus is die variasie aanvaarbaar.

## In fiksie 
Die romanskrywer Jane Smiley stel voor dat lengte 'n belangrike eienskap van die roman is. Romans kan egter geweldig in lengte verskil; Smiley lys romans as tipies tussen 100 000 en 175 000 woorde, terwyl National Novel Writing Month vereis dat sy romans ten minste 50 000 woorde moet wees. Daar is geen vaste reëls nie: byvoorbeeld, die grens tussen 'n novelle en 'n roman is arbitrêr en 'n literêre werk kan moeilik wees om te kategoriseer. Terwyl die lengte van 'n roman in 'n groot mate aan die skrywer daarvan berus, kan lengtes ook volgens subgenre verskil; baie hoofstukboeke vir kinders begin by 'n lengte van ongeveer 16 000 woorde, en 'n tipiese raaiselroman kan tussen 60 000 en 80 000 woorde bevat, terwyl 'n riller meer as 100 000 woorde kan wees.

Die Science Fiction and Fantasy Writers of America spesifiseer woordtellings vir elke kategorie van sy Nebula Award kategorieë:

## In nie-fiksie 
Die aanvaarbare lengte van 'n akademiese proefskrif verskil baie, hoofsaaklik afhanklik van die onderwerp. Talle Amerikaanse universiteite beperk Ph.D. verhandelings tot 100 000 woorde, met die uitsluiting van spesiale toestemming vir die oorskryding van hierdie beperking.

## Sien ook 
* Blitsfiksie

## Verwysings 
## Bronnelys 
* .
* . An article on various word count methods in fiction publishing.
*  An article on the relative importance of various word count methods in fiction publishing.
Slawiese folklore

[duimnael|regs|200px|[Baba Jaga ry in haar vysel rond, deur Iwan Bilibin. Sy is 'n karakter uit die Slawiese folklore.]]

**Slawiese folklore** sluit die folklore van die Slawiërs in van hulle vroegste rekords tot vandag. Folkloriste het deur die jare 'n verskeidenheid werk gepubliseer wat spesifiek op die tema fokus.

Daar is min geskrewe rekords oor heidense Slawiese geloofsoortuigings; navorsing oor die voor-Christelike geloofsoortuigings is uitdagend weens die groot verskil tussen die gode wat die adelklas en dié wat die kleinboere aanbid het. Baie Christelike geloofsoortuigings is later in die Slawiese folklore opgeneem.

## Sien ook
* Slawiese mitologie

## Verwysings
## Skakels
Blitsfiksie

**Blitsfiksie**, ook bekend as **minimalistiese-fiksie**, is 'n fiktiewe werk van uiterste beknoptheid wat steeds karakter- en plotontwikkeling bied. Geïdentifiseerde variëteite, baie van hulle gedefinieer deur woordtelling, sluit die volgende in: die seswoordverhaal; die 280-karakter-verhaal (ook bekend as "twitterature"); die "dribble" (ook bekend as die "minisaga", 50 woorde); die "drabble" (ook bekend as "mikrofiksie", 100 woorde); "skielike fiksie" (750 woorde); "blitsfiksie" (1,000 woorde); en "mikroverhaal".

Sommige kommentators het voorgestel dat blitsfiksie 'n unieke literêre kwaliteit in sy vermoë het om 'n groter storie te laat sinspeel of te impliseer.

## Geskiedenis 
Blitsfiksie se oorsprong gaan terug na die voorgeskiedenis, opgeteken by die oorsprong van skryf, insluitend fabels en gelykenisse, veral *Aesopus se fabels* in die weste, en Panchatantra en Jataka tales in Indië.Latere voorbeelde sluit in die verhale van Nasreddin, en Zen koans soos *The Gateless Gate*.

In die Verenigde State kan vroeë vorme van blitsfiksie in die 19de eeu gevind word, veral in die figure van Walt Whitman, Ambrose Bierce, en Kate Chopin.

In die 1920's is blitsfiksie bekend as die "kort-kortverhaal" en is geassosieer met die *Cosmopolitan* tydskrif; en in die 1930's, versamel in bloemlesings soos *The American Short Short Story*.

Somerset Maugham was 'n noemenswaardige voorstander, met sy *Cosmopolitans: Very Short Stories* (1936) synde 'n vroeë versameling.

In Japan is blitsfiksie in die na-oorlogse tydperk veral deur Michio Tsuzuki gewild gemaak.

Dit was egter eers in 1992 dat die term "blitsfiksie" in gebruik gekom het as 'n kategorie/genre van fiksie. Die term is geskep deur James Thomas, wat saam met Denise Thomas en Tom Hazuka die 1992 landmerk-bloemlesing geredigeer het, getiteld *Flash Fiction: 72 Very Short Stories*, en is deur Thomas in sy Inleiding tot daardie bundel bekendgestel. Sedertdien het die term wye aanvaarding as 'n vorm gekry.

In 2020 het die Harry Ransom-sentrum by die Universiteit van Texas in Austin die eerste saamgestelde versameling blitsfiksie-artefakte in die Verenigde State gestig.

## Verwysings 
## Bronnelys 
* Christopher Kasparek, "Two Micro-Stories by Bolesław Prus", *The Polish Review*, 1995, no. 1, pp.&nbsp;99–103.
* Zygmunt Szweykowski, *Twórczość Bolesława Prusa* (The Art of Bolesław Prus), 2nd ed., Warsaw, Państwowy Instytut Wydawniczy, 1972.
Nasionale Rugbysportfederasie

Die **Nasionale Rugbysportfederasie** (Spaans: *Federación Deportiva Nacional de Rugby*, afgekort “FDNR”) is die bestuursliggaam wat rugby en sewesrugby in Chili beheer. Die beheerliggaam is in 1953 gestig en in Santiago de Chile gesetel. Sedert 1991 verteenwoordig dit Chili by Wêreldrugby en sedert 1988 ook by Suid-Amerika Rugby (“SAR”).

## Geskiedenis 
Die Nasionale Rugbysportfederasie is in 1953 onder die naam Chileense Rugbyfederasie (*Federación Chilena de Rugby*, FRC) gestig en het in 1991 ’n volle lid van die Internasionale Rugbyvoetbalraad (IRVR; nou Wêreldrugby) geword. Daarbenewens was die Chileense beheerliggaam in 1988 ’n stigtingslid van CONSUR (nou Suid-Amerika Rugby). In 2015 is die Chileense Rugbyfederasie in Nasionale Rugbysportfederasie hernoem.

## Taak 
Die Nasionale Rugbysportfederasie organiseer verskeie nasionale spanne, insluitend Chili se nasionale seniorrugbyspan vir mans (die Kondors), vroue en jeug. Die FDNR hou ook toesig oor sewesrugby in Chili en aangesien dit ’n Olimpiese sportsoort is, werk hulle met die Chileense Nasionale Olimpiese Komitee saam. Naas die amptelike nasionale span roep die Nasionale Rugbysportfederasie ook ander keurspanne byeen. Daarbenewens bestuur die beheerliggaam kinder- en jeugrugby in Chili. Kinders en jongmense word reeds op skool aan rugby bekend gestel en na gelang van hul belangstelling en talent begin hulle met hul afrigting. Net soos ander rugbylande beskik Chili oor ’n o/20-nasionale span wat aan die Wêreldrugby o/20-kampioenskap deelneem. Die *Chile Sevens* is die Chileense sewesrugbyspan en hulle neem aan internasionale toernooie soos Wêreldrugby se Sewesreeks, Sewesrugbywêreldbeker en Olimpiese Somerspele deel.

Die beheerliggaam reël ook die plaaslike kompetisies. Die hoogste rugbyliga in die land is die *Primera Nacional TOP 10* wat in 1948 gestig is en tans deur tien klubspanne beslis word, waarvan die meeste uit die hoofstad Santiago de Chile of die metropolitaanse gebied. In die verlede het die meeste spelers van die Chileense nasionale span in dié amateurliga gespeel. Sedert 2020 draf die meeste Chileense spelers egter uit vir die keurspan Selknam wat aan die professionele Superrugby Amerikas deelneem. Hieraan neem ook spanne uit Argentinië, Brasilië, Paraguay, Uruguay en die Verenigde State deel. Van die ander spelers is veral op professionele vlak in Frankryk of die Noord-Amerikaanse Major League Rugby aktief.

## Kenteken 
Die Nasionale Rugbysportfederasie se kenteken toon ’n Andiese kondor (*Vultur gryphus*) op ’n rooi agtergrond. Die nasionale span se bynaam *Los Condores* (“die kondors”) is ontleen aan die Spaanse naam van dié voël uit die familie nuwewêreldse aasvoëls wat wydverspreid in Suid-Amerika voorkom.

## Verwysings 
## Eksterne skakels 
*  Die Nasionale Rugbysportfederasie se amptelike tuisblad
Mark Javier

**Mark Javier** (* 20 Oktober 1981) is 'n uitgetrede Filippynse boogskutter. Hy het aan die Olimpiese Somerspeles van 2008 en 2012 deelgeneem.

## Verwysings
Dombeya obovalis

***Dombeya obovalis*** is 'n meerjarige struik of boom wat deel is van die *Malvaceae* familie. Die spesie is endemies aan sentraal Madagaskar.

## Sien ook 
* Alfabetiese lys van Suid-Afrikaanse bome

## Bron 
* Plants of the World Online
Rowel Merto

**Rowel Merto** (* 12 Desember 1961) is 'n uitgetrede Filippynse boogskutter. Hy het aan die Olimpiese Somerspele van 1988 deelgeneem.

## Verwysings
Indrik

In Russiese folklore is **Indrik**, of die **Indrik-dier** (Russies: Индрик-зверь, *Indrik-zwer*), 'n fantastiese dier, die koning van alle diere. Hy woon op 'n berg bekend as "Die Heilige Berg", waar niemand anders mag loop nie. Wanneer Indrik roer, bewe die aarde. Die woord "Indrik" is 'n verwringing van die Russiese woord vir eenhoring (единорог, *jedinorog*). Dit word beskryf as 'n reusagtige bul met die bene van 'n takbok, die kop van 'n perd en 'n enorme horing op sy snoet, wat dit min of meer soos 'n renoster laat lyk.

Die Russiese folklorewese se naam is sinoniem met *Paraceratherium* (*Indricotherium*), een van die grootste landsoogdiere wat nog gelewe het.

## Verwysings 
## Skakels
Lycium europaeum

***Lycium europaeum*** is 'n struik of 'n boom wat deel is van die *Solanaceae* familie. Die spesie is inheems aan Albanië, Algerië, Egeïese eilande, Egipte, Frankryk, Griekeland, Israel, Italië, Joego-Slawië, Libanon, Libië, Marokko, Palestina, Portugal, Sardinië, Sirië, Sisilië, Spanje, Tunisië en Turkye

## Bron 
* Plants of the World Online
Francisco Naranjilla

**Francisco Naranjilla** (* 5 Junie 1932 – † Mei 2003) was 'n Filippynse boogskutter. Hy het aan die Olimpiese Somerspele van 1972 deelgeneem.

## Verwysings
Agata Bulwa

**Agata Bulwa** (* 4 September 1975) is 'n Poolse boogskutter. Sy het aan die Olimpiese Somerspele van 2000 deelgeneem.

## Verwysings
Oxalis ciliaris

***Oxalis ciliaris*** is 'n meerjarige, blomdraende plant en geofiet wat deel is van die *Oxalidaceae* familie. Die spesie is endemies aan die Wes-Kaap.

## Infraspesies 
Die spesie het twee infraspesies:
* *Oxalis ciliaris var. ciliaris*
* *Oxalis ciliaris var. pageae* (L.Bolus) T.M.Salter

## Bronne 
* REDLIST Sanbi
* Plants of the World Online
Kalevala

[thumb|200px|Die *Kalevala*, die Finse nasionale [epos deur Elias Lönnrot. Eerste uitgawe, 1835.]]

Die ***Kalevala*** (Fins: *Kalevala*) is 'n 19de-eeuse werk van epiese gedigte wat deur Elias Lönnrot saamgestel is uit Kareliese en Finse orale folklore en mitologie. Dit vertel die verhaal van die skepping van die aarde, beskryf twispunte en vergeldingsreise tussen die volke van die land Kalevala, wat Väinölä genoem is, en die land Pohjola sowel as hulle onderskeie hoofkarakters en teenstanders en van die bou en diefstal van die epiese mitiese rykdommakende masjien die Sampo.

Die *Kalevala* word beskou as die nasionale epos van Karelië en Finland, en is een van die belangrikste werke van die Finse letterkunde, saam met J.L. Runeberg se *Die verhale van vaandrig Stål* en Aleksis Kivi se *Die sewe broers*. 

Die epiese gedig was instrumenteel in die ontwikkeling van die Finse nasionale identiteit en die verskerping in die Finse taalstryd wat eindelik gelei het tot die Finse onafhanklikheid van Rusland in 1917. Die werk is ook intenasionaal bekend en het byvoorbeeld J.R.R. Tolkien se Middelaardse mitologie beïnvloed.

Die eerste uitgawe van die *Kalevala*, wat die *Ou Kalevala* genoem word, is in 1835 gepubliseer. Dit het 12&nbsp;078 verse bevat. Die weergawe wat vandag die bekendste is, is die eerste keer in 1849 gepubliseer en bestaan uit 22&nbsp;795 verse, wat in 50 volksverhale ingedeel word. 'n Verkorte weergawe, wat al 50 verhale maar net 9&nbsp;732 verse bevat, is in 1862 gepubliseer. 

Daar bestaan ook 'n ander versameling van gedigte deur Lönnrot, die *Kanteletar*, uit 1840 wat algemeen beskou word as 'n "sustersversameling" van die *Kalevala*.

## Verwysings
## Skakels
Sampo

thumb|180px|*Die diefstal van die Sampo*, deur Akseli Gallen-Kallela (1897).

In die Finse mitologie is die **Sampo** (soms bekend as **Sammas** of **Kirjokansi**) 'n towertoestel of voorwerp wat op baie maniere beskryf word. Dit is deur die ystersmid Ilmarinen gebou en het rykdom en goeie geluk gebring aan die eienaar daarvan. Nadat die Sampo gesteel is, het Ilmarinen se vaderland deur swaar tye gegaan. Hy het 'n ekspedisie gestuur om dit te vind en terug te bring, maar in die daaropvolgende geveg is dit gebreek en het dit ter see verlore gegaan.

## In die Kalevala
Die Sampo is belangrike element van die storielyn in die Finse epiese gedig *Kalevala*, wat in 1835 deur Elias Lönnrot versamel is en op Kareliese en Finse orale tradisie geskoei is.

## Verwysings
## Skakels
Animisme

[thumb|240px|Animisme het gelei tot die geloof in baie geeste in die [Russiese folklore soos die *lesji*, of woudgees.]]

**Animisme** (van die Latynse *anima*, "asem", "siel", "lewe") is die geloof dat voorwerpe, plekke en wesens almal 'n eie gees besit. Daarvolgens lewe alle dinge – diere, plante, rotse, riviere, weerstelsels, menslike handewerk en, in sommige gevalle, woorde. 

## Beskrywing
Animisme word in die antropologie van godsdiens gebruik as 'n term vir die geloofstelsels van baie inheemse volke, in teenstelling met die relatief onlangser ontwikkeling van georganiseerde godsdienste. Animisme fokus op die bonatuurlike heelal (buite logiese fondamente en prosesse): spesifiek op die begrip onstoflike siel.

Hoewel elke kultuur sy eie mitologieë en rituele het, word gesê animisme beskryf die algemeenste, fundamentele wese van inheemse volke se "spirituele" of "bonatuurlike" perspektiewe. Die animistiese perspektief is vir die meeste inheemse volke so algemeen dat hulle dikwels nie 'n woord in hulle taal het wat met "animisme" (of selfs "godsdiens") ooreenstem nie. 

Grootliks vanweë sulke etnolinguistiese en kulturele afwykings wissel opinies oor of animisme verwys na 'n voorvaderlike ondervindingsmodus wat algemeen onder die inheemse volke van die wêreld is of na 'n volledige godsdiens uit eie reg. Die huidig aanvaarde definisie van animisme is eers in die laat 19de eeu (1871) ontwikkel deur die Britse antropoloog Edward Tylor. Dit is "een van antropologie se vroegste begrippe, indien nie die vroegste nie".

Animisme lei tot 'n geloof in onder andere water-, woud- en boomgeeste.

## Verwysings
## Skakels