open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Konsilie van Efese

Die **Konsilie van Efese**, ook bekend as die **derde ekumeniese konsilie**, van die Christelike kerk in die Romeinse Ryk is in 431 deur keiser Theodosius II van Bisantium byeengeroep op versoek van Nestorius, die patriarg van Konstantinopel, tydens die pousskap van Celestinus I.

## Doel en afloop 
Nestorius het verkondig dat Maria nie Teotokos, dus die moeder van God, was nie maar die moeder van die menslike Jesus. Hy het klem gelê op die twee kenmerke van Jesus – goddelik en menslik. Sy houding het die protes van Cyrillus, die biskop van Alexandrië, ontlok wat gemeen het Nestorius verdeel Jesus in twee deur ’n onderskeid te maak tussen sy menslike en goddelike sy. Tydens ’n sinode in Rome is Nestorius gevra om afstand te doen van sy stellings, maar hy het geweier en die keiser gevra om ’n konsilie byeen te roep. Dit het plaasgevind in Efese, juis die plek waar Maria later gewoon en in besonder vereer is.

Die konsilie het bevestig dat Christus in slegs een Persoon volkome God en volkome mens is en dat die naam Gods Moeder dus Maria toekom; sy is die Moeder van Jesus die God-mens en nie net van Jesus die mens nie.

* 15px Hierdie artikel is vertaal uit die Nederlandse Wikipedia
Vlag van Uruguay

Die **nasionale vlag van Uruguay** (Spaans: *Pabellón Nacional*) is op 11 Julie 1830 amptelik in gebruik geneem. Die vlag vertoon nege horisontale bane in wit en blou afwisselend met ’n goue Meison in die skildhoek.

Die nasionale vlag van Uruguay is een van die drie amptelike vlae van Uruguay, die ander twee is die vlag van José Gervasio Artigas en die vlag van die *Treinta y Tres*. Dit bestaan uit ’n veld van nege gelyke horisontale bane, afwisselend in wit en blou. Die skildhoek is wit, met die gesentreerde Meison, waarvan 16 strale strek, afwisselend driehoekig en golwend. Die vlag is op 16 Desember 1828 amptelik goedgekeur en het tot op 11 Julie 1830 19 bane getoon, toe ’n nuwe wet die aantal bane tot nege verminder. Die vlag is deur Joaquín Suárez ontwerp.

### Vlag van Artigas 
150px|links|duimnael|Eerste vlag van Artigas
Die vlag van Artigas (moet nie verwar word met die vlag van die departement Artigas nie), eer die Uruguaanse ‘vader van die vaderland’, José Gervasio Artigas. Die vlag bestaan uit drie horisontale bane in blou, wit en blou met ’n diagonale rooi baan van die skildhoek na die onderkant van die wapperkant.

Artigas se vlag is in 1812 ontwerp na die voorbeeld van Manuel Belgrano se ontwerp vir die Argentynse vlag, met die toevoeging van die rooi kleur as simbool vir die bloed wat vergiet is in die stryd om onafhanklikheid. In die eerste instansie is ’n dun rooi baan in elk van die blou bane geplaas, maar in 1814 het Artigas die twee rooi bane met een diagonale rooi baan vervang. In die jare daarna is die vlag dikwels deur Artigas se opstandelinge gebruik en gehys in die stede wat onder beheer van Artigas was. Hierdie vlag is op 13 Maart 1815 in die Argentynse Entre Ríos gehys, waardeur die basis vir die huidige vlag van Entre Ríos gelê is.

Die weergawe met die diagonale rooi baan us sedert 18 Februarie 1952 amptelik ’n *Bandera Patria*.

### Vlag van die *Treinta y Tres* 
Die vlag van die *Treinta y Tres* (moet nie verwar word met die vlag van die departement Treinta y Tres nie) eer die opstandelinge wat onder leiding van Juan Antonio Lavalleja in 1825 onder hierdie naam Uruguay vanuit Argentinië binnegeval geval het om die inlywing van Uruguay deur Brasilië ongedaan te maak. Die vlag is ’n driekleur in blou, wit en rooi met die woorde *Libertad o Muerte* (*Vryheid of Dood*) in die wit baan.

Die vlag wat Lavalleja tydens sy aanval gebruik het, is tydens ’n aksie van die anargistiese beweging OPR 33 gesteel en is tot vandag nog verlore.

## Ander vlae 

Lêer:Flag of Uruguay (1828-1830).svg| Vlag van Uruguay, 1828–1830
Lêer:Flag of Artigas.svg|Vlag van José Gervasio Artigas
Lêer:Flag of the Treinta y Tres.svg|Vlag van die *Treinta y Tres* (Drie-en-dertig Oosterlinge)
Lêer:Naval Jack of Uruguay.svg|Vlootvaandel van Uruguay
Lêer:National Cockade of Uruguay (1828-1916).svg|Nasionale kokarde van Uruguay (1828–1916)
Lêer:National Cockade of Uruguay.png|Nasionale kokarde van Uruguay
Lêer:Military Cockade of Uruguay.svg|Militêre kokarde van Uruguay
Lêer:Roundel of Uruguay.svg|Rondeau van die Uruguaanse Lugmag

## Sien ook 
## Verwysings 
## Eksterne skakels 
*  Uruguay by *Flags of the World*.
*
Derde Konsilie van Konstantinopel

Die **Derde Konsilie van Konstantinopel** van die Christelike kerk in die Romeinse Ryk was die **sesde ekumeniese konsilie** en is in 680 byeengeroep deur keiser Konstantyn IV van Bisantium tydens die pousskap van Agato en Leo II. Die leerstelling van monoteletisme is bespreek en uiteindelik deur beide die konsilie en die pous verwerp. Daar is besluit Christus is werklik God en werklik mens, elk met sy eie wil en energie.

## Agtergrond 
duimnael|120px|links|Pous Agato
Monoteletisme was ’n kompromisleerstelling wat deur patriarg Sergius I van Konstantinopel voorgestel is met die ondersteuning van keiser Herakleios nadat die Tweede Konsilie van Konstantinopel nie daarin kon slaag om die Miafisiete terug te lok na die kerk nie. Laasgenoemde groep het geglo dat Christus net een natuur en een wil het, in teenstelling met die kerk se standpunt soos geneem op die Konsilie van Chalcedon dat Hy ’n menslike en goddelike natuur het.

Aangesien niks by Chalcedon oor Christus se wil besluit is nie, was monoteletisme ’n kompromis tussen die Chalcedoniërs, wat kon aanvaar dat Christus een wil het as Hy twee nature het, en die Miafisiete, wat kon aanvaar dat Christus twee nature het as Hy een wil het.

Dié leerstelling is deur verskeie pouse teengestaan en het gelei tot ’n skeuring tussen die kerk in die Oos-Romeinse en Wes-Romeinse Ryk. Met die dood van Herakleios in 641 is hy deur sy kleinseun Konstans II opgevolg. Dié het ’n verbod op die bespreking van God se wil en energie geplaas in ’n poging om verdere onenigheid te voorkom.

Pous Martinus I, ’n groot teenstander van monotelitisme, het in 649 ’n sinode in Rome gehou wat dié leerstelling en Konstans se verbod op die bespreking daarvan verwerp. Hy het pogings gesteun om die bewind oor te neem omdat hy geglo het ’n nuwe en ortodokse keiser sou goddelike beskerming vir die ryk kry teen sy vyande. Dit is egter as hoogverraad beskou en pous Martinus is verhoor, skuldig bevind  en verban.

Met Konstans se dood in 668 is hy opgevolg deur sy seun Konstantyn IV. Hy wou vrede met Rome herstel en het dadelik aan die pous geskryf en gevra dat ’n konferensie oor die saak gehou word.

## Verrigtinge 
Op 7 November 680 het slegs 37 biskoppe byeengekom vir die Derde Konsilie van Konstantinopel. ’n Brief van pous Agato is voorgelees waarin hy die amptelike beleid van die kerk stel: dat Christus ’n goddelike én ’n menslike wil en energie het.

Die meeste van die biskoppe het die brief aanvaar. Daar is terselfdertyd besluit dat Christus se menslike wil "onderworpe is aan sy goddelike en almagtige wil". Dié besluite is na Agato se opvolger, Leo II, gestuur en hy het dit bekragtig.

## Verwysings 
: *15px Hierdie artikel is vertaal uit die Engelse Wikipedia*
F.F. Odendal

duimnael|regs|'n HAT met Odendal se van op die rugkant.

Prof. **Francois Frederik Odendal** (1926–2013) was 'n Afrikaanse taalkundige en leksikograaf. Hy was die eerste hoogleraar in Afrikaanse taalkunde aan die Randse Afrikaanse Universiteit en was van 1971 tot 2005 die hoofredakteur van die Handwoordeboek van die Afrikaanse Taal (HAT).

Odendal was dekades lank 'n lid, en later ook die voorsitter, van die Taalkommissie, die liggaam wat verantwoordelik is vir die opstel van die Afrikaanse Woordelys en Spelreëls. In 1984 het die Taalkommissie onder sy voorsitterskap die vertalende *Lys van klassieke eiename* gepubliseer.

Hy het ook 25 jaar lank op die destydse komitee vir taaladvies van die SAUK gedien, waar hy 'n bydrae tot onder meer nuutskeppings gelewer het. Die C.J. Langenhovenprys vir Taalwetenskap is in 1985 aan hom toegeken.

Odendal is op Saterdag 6 April 2013 in Kaapstad oorlede.

## Bibliografie 
Van sy publikasies sluit in:
* Die struktuur van die Afrikaanse wortelmorfeem, HAUM, 1962
* Taal as sisteem, RAU, 1969
* Aspekte van taal, Nasou, 1973
* Keurige Afrikaans (mede-outeur), Nasou, 1986
* Verklarende Handwoordeboek van die Afrikaanse Taal (HAT) (tweede en derde uitgawes), Perskor, 1979 en 1994.
* Kort taalkundige reis deur N. P. van Wyk Louw, RAU, 1987
* Afrikaans op sy beste (mede-outeur: A.F. Prinsloo), Van Schaik, 1995
* Kernwoordeboek, Maskew Miller Longman, 2000
* Verklarende Handwoordeboek van die Afrikaanse Taal (HAT) (Mede-outeur: R. H. Gouws), vierde uitgawe, Maskew Miller Longman, 2000
* HAT Verklarende woordeboek (mede-outeur: R. H. Gouws), Pearson, 2005

## Verwysings
Ryan Kankowski

**Ryan Kankowski** (gebore op 14 Oktober 1985 in Port Elizabeth) is 'n Suid-Afrikaanse beroepsrugbyspeler. Hy het op flank vir die Sharks (in die Superrugbykompetisie) en die Natal Haaie in die Curriebekerreeks gespeel. Hy het 20 rugbytoetse vir die Springbokke gespeel.

Van 2013 tot 2018 het Kankowski oorsee in Japan vir Toyota&nbsp;Industries&nbsp;Shuttles en die  gespeel.

## Eksterne skakels 
* 
* 
* Sharks profiel
* Ryan Kankowski se profiel op itsrugby.co.uk
Gerhard van den Heever

**Gerhard van den Heever ** (gebore op 13 April 1989 in Bloemfontein) is 'n Suid-Afrikaanse beroepsrugbyspeler. Hy het op vleuel gespeel vir die  (in die Superrugbykompetisie) en die Westelike Provinsie in die Curriebekerreeks. 

Vroeg in 2010 het van den Heever die vleuelposisie van Bryan Habana in die  se span gehaal nadat Habana Stormers toe is; van den Heever sou blykbaar ook vinniger as Habana wees. Van den Heever het die Bulls verlaat en hom by die Stormers en Westelike Provinsie aangesluit op 24 Oktober 2011 .

In 2013 verhuis van den Heever oorsee, en speel sedert 2016 vir verskeie Japanse spanne op vleuel.

## Eksterne skakels 
*SA Rugby profiel
*Stormers profiel
*Westelike Provinsie profiel 
*itsrugby.co.uk profiel

## Verwysings
Vroteier

**Vroteier** is 'n speletjie wat deur kinders gespeel word. Al die deelnemers sit met gekruisde bene in 'n sirkel op die grond na mekaar en kyk. Een deelnemer word as hardloper gekies om die spel te begin. Die hardloper hardloop om die sirkel en laat val 'n opgevoude sakdoek ongesiens agter een van sittende spelers. As die sakdoek agter jou val moet jy dit optel en om die sirkel begin hardloop terwyl die vorige hardloper jou plek inneem. As 'n deelnemer nie die sakdoek optel voordat die hardloper weer by hom kom nie, is hy 'n vrot eier en moet in die middel van die sirkel gaan sit totdat 'n volgende persoon uitgevang word. Die spel kan binnenshuis of buite op 'n grasperk of kombers gespeel word.

## Sien ook 
* Lys van kinderspeletjies

## Verdere naleeswerk 
* Ons speel nog vroteier, Volksblad, 24 Desember 1998
Bok, bok, staan styf

duimnael|300px|Skoolkinders speel bok-bok.

**Bok, bok, staan styf** is 'n speletjie wat deur kinders gespeel word. Die deelnemers tree in 'n ry agter mekaar aan. Die voorste deelnemer buk vooroor en plaas sy hande op die grond voor hom (die eerste bok wat styf staan). Die deelnemer agter hom kom dan aangehardloop, druk met sy hande op sy maatjie se rug en spring wydsbeen oor. Na die sprong word daar ook vooroor gebuk (die tweede bok). Die volgende deelnemer spring dan oor beide en so voorts totdat almal gebuk staan. Die agterste een spring dan op en herhaal die proses. Die spel hou so aan totdat almal moeg is.

## Sien ook 
* Lys van kinderspeletjies
Tweede Konsilie van Nicea

Die **Tweede Konsilie van Nicea** van die Christelike kerk in die Romeinse Ryk is in 787 byeengeroep deur keiserein Irene van Bisantium tydens die pousskap van Adrianus I. Die **sewende ekumeniese konsilie** het gehandel oor die verering van ikone.

## Agtergrond 
duimnael|220px|links|Die Tweede Konsilie van Nicea.
In die 7de en 8ste eeu moes die Bisantynse Ryk baie gebiede afstaan aan die Arabiere en Slawiese volke. In 717 het keiser Leo III Konstantinopel pas weer bevry. Hy was uit Isaurië, ’n ruwe, onherbergsame streek waar hy van die Jode en Moslems geleer het om ikone te minag. Hy het vermoed die ryk verloor teen sy vyande omdat dit God se straf was vir die gebruik van ikone in die kerk. Hy het ’n paar dekrete teen ikone uitgevaardig en ’n periode het gevolg waarin talle ikone vernietig is.

Gou was daar onenigheid tussen die teenstanders van ikone, wat ikonoklaste ("ikoonbrekers") genoem is, en die ikonodule ("ikoonslawe"). Volgens die ikonoklaste verbied die Tien Gebooie die verering van beelde en ikone, en volgens die ikonodule het die Ou Testament die uitbeelding van God verbied omdat ’n mens Hom nie kon uitbeeld nie, maar dit het verander ná die vleeswording van Christus omdat God toe wel sigbaar geword het en dus nou afgebeeld kan word.

Ná Leo se dood is hy deur sy seun Konstantyn V opgevolg. Hy was ook ’n ikonoklas. Gou ná sy troonbestyging het ene Artavasdus ’n staatsgreep probeer uitvoer om die gebruik van ikone te herstel. Die staatsgreep het misluk, maar die ryk is in ’n burgeroorlog gedompel wat drie jaar geduur het. In 754 het Konstantyn ’n konsilie in Hieria gehou wat ’n ekumeniese konsilie genoem is en waarin ikone veroordeel is. Daar was egter geen patriarg of patriargale verteenwoordiger teenwoordig nie, en dit is noodsaaklik vir ’n ekumeniese konsilie.

Hierna het Konstantyn die ikonodule begin vervolg. en toe sy ná Leo se dood in 780 regent word vir hul seun Konstantyn VI, het sy die sewende ekumeniese konsilie byeengeroep. Dit sou in Konstantinopel gehou word, maar muitende ikonoklastiese soldate het die plan in die wiele gery en daar is toe besluit om die konsilie in Nicea te hou, waar die eerste ekumeniese konsilie sowat vierhonderd jaar tevore gehou is.

## Verrigtinge 
Die eerste sessie het op 24 September 787 begin en die laaste sessie, die agtste, op 23 Oktober van dié jaar. Die Bybel en Kerkvaders is aangehaal om die verering van ikone te regverdig. Eindelik is besluit dat ikone van Christus, Maria en die heiliges vereer mag word. *Latreia* (aanbidding) van ikone mag nie plaasvind nie, maar wel *dulia* (verering). Net God mag aanbid word. Die konsilie het ikonoklasme as kettery veroordeel. Die konsilie van Hieria is herroep en ikone in ere herstel.

Beide die Oosters-Ortodokse en die Rooms-Katolieke Kerk aanvaar vandag die Tweede Konsilie van Nicea.

## Verwysings 
: *15px Hierdie artikel is vertaal uit die Nederlandse Wikipedia*
Universiteit van Tübingen

Die **Universiteit van Tübingen** is 'n universiteit in Tübingen, Duitsland. Die universiteit is saam met die Universiteit van Heidelberg een van die beroemdste en oudste universiteite van Duitsland.
300px|center|Aula

## Eksterne skakels 
* Die universiteit se webwerf
Nestorius van Konstantinopel

**Nestorius** (Grieks: Νεστόριος) of **Nestor** (381 – omstreeks 450) was ’n Siriese monnik wat van 428 tot 431 n.C. die patriarg van Konstantinopel was. Hy het gelowiges teengestaan wat Maria die Teotokos (moeder van God) genoem het. Hy het klem gelê op die skeiding van Jesus se menslike en goddelike kenmerke en geglo dat sy net die moeder van Jesus die mens kon wees. Nestorius het haar "Christotokos" genoem.

Sy houding het die protes uitgelok van Cyrillus, die patriarg van Alexandrië, wat gemeen het Jesus se menslikheid is ondergeskik aan sy goddelikheid en dat daar nie ’n skerp onderskeid tussen die twee nature gemaak kan word nie.

Die kwessie is in 430 voorgelê aan pous Celestinus I tydens ’n sinode in Rome en Nestorius is gevra om af te sien van sy stellings. Hy het geweier en het keiser Theodosius II gevra om ’n konferensie byeen te roep om die saak te besleg. Die Konsilie van Efese is in 431 gehou. Die konsilie het besluit dat die goddelike en menslike natuur van Jesus onskeidbaar was en dat Maria dus Gods Moeder genoem kon word.

Ná die konsilie het keiser Theodosius besluit om beide Nestorius en Cyrillus af te sit en te verban. Hulle is onder huisarres geplaas, maar laasgenoemde het daarin geslaag om Efese te verlaat nadat hy mense omgekoop het. Nestorius is na ’n klooster in Antiogië gebring, waar hy steeds onder arres was. Onder Cyrillus se invloed is hy eindelik na Egipte verban, waar hy iewers ná 450 oorlede is.

## Sien ook 
* Nestoriaanse Kerk

## Verwysings 
15px Hierdie artikel is vertaal uit die Nederlandse Wikipedia
Monoteletisme

**Monoteletisme** (van die Griekse μονοθελητισμός, "leerstelling van een wil") is ’n leerstelling oor die goddelike en menslike natuur van Jesus wat in 629 in Armenië en Sirië ontstaan het. Dit is die idee dat Jesus twee nature, maar een wil en energie, het. Dit was in teenstelling met die amptelike standpunt van die kerk van die Romeinse Ryk dat die goddelike en menslike natuur van Jesus ’n aparte wil en energie het.

Monoteletisme was veral ’n ontwikkeling om die Miafisiete terug te lok na die kerk. Hulle het gelo dat Jesus net een natuur, en dus een wil en energie, gehad het. Die idee was in ’n stadium baie gewild, totdat dit eindelik in 681 op die Derde Konsilie van Konstantinopel as kettery veroordeel is.

## Bronne 
* 15px Hierdie artikel is vertaal uit die Engelse Wikipedia
Michiganmeer

[duimnael|links|[Milwaukee se meeroewer]]
Die **Michiganmeer** (Engels: *Lake Michigan*) is geleë in Noord-Amerika en is die tweede grootste meer van die Groot Mere. Die meer beslaan 'n oppervlakte van  58&nbsp;000&nbsp;km² met 'n volume van 4&nbsp;900&nbsp;km³. Dit is die enigste van die groot mere wat net in die Verenigde State is; die ander grens almal aan Kanada.

## Dorpe en stede aan die oewer van die meer 
* Chicago, IL
* Gary, IN
* Green Bay, WI
* Michigan City, IN
* Milwaukee, WI
* Muskegon, MI
* Traverse City, MI

## Verwysings 
## Eksterne skakels
Huronmeer

duimnael|links|Ipperwash Beach, Huronmeer
Die **Huronmeer** (Engels: *Lake Huron*, Frans: *Lac Huron*) is geleë in Noord-Amerika en is een van die Groot Mere. Die meer beslaan 'n oppervlakte van 59&nbsp;600&nbsp;km² met 'n geskatte volume van 3&nbsp;543&nbsp;km³.

## Dorpe en stede aan die oewer van die meer 
* Alpena, MI
* Bay City, MI
* Owen Sound, ON
* Port Huron, MI
* Sarnia, ON

## Verwysings 
## Eksterne skakels
Ontariomeer

duimnael|links|Toronto vanaf die anderkant van die Ontariomeer gesien
Die **Ontariomeer** (Engels: *Lake Ontario*, Frans: *Lac Ontario*) is geleë in Noord-Amerika en is een van die Groot Mere. Die meer beslaan 'n oppervlakte van 19&nbsp;000&nbsp;km2 met 'n geskatte volume van 1&nbsp;640&nbsp;km3.

## Stede aan die oewer van die meer 
* Hamilton, ON
* Kingston, ON
* Mississauga, ON
* Oshawa, ON
* Rochester, NY
* Toronto, ON

## Verwysings 
## Eksterne skakels
Jonathan Kaplan

**Jonathan Isaac Kaplan** (gebore op 7 November 1966 in Durban, Suid-Afrika), is 'n voormalige internasionale rugbyskeidsregter en hou die wêreldrekord vir die meeste internasionale rugbywedstryde as skeidsregter.

Kaplan begin as skeidsregter in 1984, terwyl hy nog 'n hoërskoolstudent is. Hy maak sy eersterangse debuut in 1991 en word in 1993 aangestel op Suid-Afrika se nasionale skeidsregterspaneel. Op 4 Mei 1996 maak hy sy internasionale debuut in 'n wedstryd tussen Namibië en Zimbabwe in Harare.

In Oktober 2009 blaas hy vir die vyfde keer in die eindstryd van Suid-Afrika se premiertoernooi, die Curriebeker.

Kaplan kondig op 12 Februarie 2013 sy uittrede aan as rugbyskeidsregter, aan die einde van die 2013-seisoen.

## Rekords 
Kaplan hou verskeie rekords as internasionale en Suid-Afrikaanse rugbyskeidsregter. Hy het 68 toetse beheer — wat 'n wêreldrekord is — sy 13 Wêreldbeker-toetse en sy vier Wêreldbeker-toernooie – 1999, 2003, 2007, 2011 – as wedstrydbeampte is wêreldrekords en sy 107 Superwedstryde hou die rekord, wat die eindstryde van 2005, 2006 en 2009 insluit. Die 161 Absa Curriebekerwedstryde wat hy geblaas het is ook ’n rekord, sowel as sy 422 eersterangse wedstryde.

## Oud-kollegas 
* Craig Joubert
* Marius Jonker
* Jason Jaftha
* Rasta Rasivhenge
* Lourens van der Merwe 
* Stuart Berry

## Verwysings 
## Eksterne skakels
Weser

Die **Weser** (Nederduits: *Werser* of *Wersern*) is 'n rivier wat in noordwaartse rigting deur die Noord-Duitse Laagvlakte vloei. Dit dra sy naam vanaf Hannoversch Münden waar sy twee groot bronriviere, Werra en Fulda, saamvloei. Die Weserrivier mond naby die hawestad Bremerhaven in die Noordsee uit.

Die Weser is oor sy hele lengte as federale waterweg geklassifiseer en loop deur die deelstate Hesse, Noordryn-Wesfale, Nedersakse en Bremen. Sy stroomgebied strek egter verder ooswaarts tot in die deelstate Thüringen en Sakse-Anhalt.

Die feit, dat die riviername *Weser* en *Werra* dieselfde etimologiese oorsprong het, wys daarop die huidige Werrarivier oorspronklik as boloop van die Weser beskou is, terwyl die korter Fulda eerder as een van sy takriviere geag is. Die name *Weser* en *Werra* het eers in die Vroeg-Nieuhoogduitse taalperiode onafhanklik van mekaar ontwikkel.
Christologie

**Christologie** (van die Griekse Χριστός, *Khristós*, en –λογία, -*logia*) is die studieveld in Christelike teologie wat handel oor die natuur en persoon van Christus. Een van die belangrikste aspekte is die verhouding van Jesus se natuur en persoon met dié van God die Vader.
Monofisitisme

**Monofisitisme** (van die Griekse *monos*, "enkele", en *physis*, "natuur") is die Christologiese standpunt dat Jesus net een enkele, goddelike natuur het. Dit staan teenoor duofisitisme, waarvolgens Christus twee nature behou het ná die vleeswording, een goddelik en een menslik.

Die term verwys histories na die posisie van die kerke (veral in Egipte en in ’n mindere mate Sirië) wat die Konsilie van Chalcedon van 451 verwerp het. Die meer gematigde lede van dié groep handhaaf ’n miafisitiese teologie, wat die geloof geword het van die Oriëntaal-Ortodokse kerke. Hulle glo dat Christus net een natuur het wat menslik én goddelik is. Baie van laasgenoemde kerke verwerp die naam "monofisities", maar dit word dikwels vir hulle gebruik in historiese geskrifte.

Ná die Konsilie van Chalcedon het die monofisitiese kwessie (saam met politieke en nasionalistiese faktore) gelei tot ’n blywende skeuring tussen die Oosterse kerke aan die een kant en die Westerse en Oosterse Ortodokse kerke aan die ander kant. Die Christologiese konflik tussen monofisitisme, duofisitisme en die subtiele verskille tussen die twee het van die 3de tot die 8ste eeu geduur en was ’n groot kwessie by al die ekumeniese konsilies buiten die eerste twee.

Die meeste hedendaagse Christene behoort tot die sogenaamde "Chalcedoniese" kerke – die Rooms-Katolieke Kerk, die Oosters-Ortodokse Kerk en die tradisionele Protestantse kerke (dié wat die eerste vier ekumeniese konsilies aanvaar). Hulle beskou monofisitisme as ’n dwaalleer.

## Bronne 
15px Hierdie artikel is vertaal uit die Engelse Wikipedia
Ekumeniese konsilie

duimnael|220px|Die sewende ekumeniese konsilie, die Tweede Konsilie van Nicea.

’n **Ekumeniese konsilie** is ’n konferensie van kerkleiers en teologiese kenners wat gehou word om leerstellings en praktyke in ’n kerk te bespreek en verskille op te los. Die woord "ekumenies" kom van ’n Griekse woord wat letterlik "die bewoonde wêreld" beteken, maar wat ook in ’n enger sin gebruik is vir die Romeinse Ryk.

Net die eerste twee ekumeniese konsilies van die oorspronklike Christelike kerk van die Romeinse Ryk, soos dit bestaan het voor groot skeurings, kan beskou word as geldend vir alle moderne kerke. Latere Romeinse konsilies is net bygewoon deur biskoppe van sekere dele van die Kerk en is verwerp deur Christene wat nie tot dié dele behoort het nie.

Die eerste sewe ekumeniese konsilies, wat erken word deur beide die Oosters-Ortodokse en die Rooms-Katolieke Kerk, is byeengeroep deur Romeinse keisers, wat ook die besluite van dié konsilies in die ryk afgedwing het.

Die aanvaarding van die Romeinse konsilies as ekumenies of nie wissel tussen verskillende moderne kerke. Verskille oor die natuur van Christus en ander kwessies het daartoe gelei dat sommige van dié konsilies deur spesifieke kerke aanvaar of verwerp word. Die meeste Protestantse kerke aanvaar die eerste vier konsilies.

## Verwysings 
: 15px Hierdie artikel is vertaal uit die Engelse Wikipedia
Alfred Dreyfus

**Alfred Dreyfus** (Mulhouse, 9 Oktober 1859 – Parys, 12 Julie 1935) was 'n Joods-Franse offisier wat veral bekend is vanweë die "Dreyfus-saak". 

## Dreyfus-saak 
duimnael|links|Eietydse illustrasie van die degradering
[duimnael|links|Die huis van Dreyfus op die [Devil's Island in Frans-Guyana]]
Dreyfus is op 15 Oktober 1894 in hegtenis geneem ná vals dokumente waarvolgens hy verraad sou gepleeg het (hy was na bewering 'n spioen vir Duitsland). Hy is op 5 Januarie 1895 van sy rang ontneem en gevonnis tot lewenslange tronkstraf, wat uitgedien moes word op die berugte Devil's Island in Frans-Guyana.

Sy vonnis het baie opskudding veroorsaak en verskeie mense het hulle beywer om hom vrygelaat te kry. Dit het op 19 September 1899 gebeur. Eers op 12 Julie 1906 is hy egter heeltemal vrygespreek van die aanklagte teen hom.

Die bekende Franse skrywer Émile Zola was een van dié wat hom vir sy vrylating en rehabilitasie beywer het met sy beroemde pamflet uit 1898 getiteld: ''J'accuse ...!*  ("Ek beskuldig ...!"). Daarin is ook die naam van die werklike spioen vermeld, die Hongaar Ferdinand Walsin-Esterhazy.

Dreyfus sou later terugkeer na die leër as majoor, maar weens swak gesondheid is hy in 1907 eervol ontslaan. In die Eerste Wêreldoorlog het hy weer na die leër teruggekeer en is hy uiteindelik bevorder tot luitenant-kolonel.

## Bibliografie 
* *Lettres d'un innocent*  (1898)
* *Les lettres du capitaine Dreyfus à sa femme*  (1899, geskryf op Duiwelseiland)
* *Cinq ans de ma vie*  (1901)
* *Souvenirs et correspondance''  (postuum vrygestel in 1936)
Eriemeer

duimnael|links|Eriemeer op 'n somersdag (wes van Cleveland).
duimnael|links|Eriemeer is toegevries in die winter.
Die **Eriemeer** (Engels: *Lake Erie* [ˌleɪk ˈɪɹi], Frans: *Lac Érié*) is geleë in Noord-Amerika en is een van die Groot Mere. Die meer beslaan 'n oppervlakte van 25&nbsp;667&nbsp;km² met 'n geskatte volume van 480&nbsp;km³. Die meer is die vierde grootste van die vyf mere en lê tussen die Huronmeer en die Ontariomeer. Dit is 388&nbsp;km lank en 92&nbsp;km wyd. Die gemiddelde diepte van die meer is 19&nbsp;m en die maksimum diepte is 64&nbsp;m.

Die internasionale grens tussen Kanada en die Verenigde State gaan deur die meer; meer as die helfte van die meer is in die VSA.

Aan die noorde word die meer deur die Kanadese provinsie Ontario begrens, deur New York aan die ooste en suidooste, Pennsilvanië en Ohio aan die suide en Michigan aan die weste.

Die meer word gevoed deur die Detroitrivier wat vanaf die Sint Clairmeer vloei en die Niagararivier verbind dit met die Ontariomeer via die Niagara-waterval.

By Buffalo is die Eriekanaal wat die meer met die Hudsonrivier verbind.

Die Slag van Eriemeer tussen die vlote van Amerika en die Verenigde Koninkryk het hier op 10 September 1813 tydens die Anglo-Amerikaanse Oorlog van 1812 plaasgevind.

## Dorpe en stede aan die oewer van die meer 
* Buffalo, New York
* Cleveland, Ohio
* Erie, Pennsilvanië
* Toledo, Ohio

## Verwysings 
## Eksterne skakels
Assiriese Kerk van die Ooste

Die **Assiriese Kerk van die Ooste**, amptelik die **Heilige Apostoliese Katolieke Assiriese Kerk van die Ooste**, is ’n Siriese kerk wat histories gesentreer was in Assirië in Noord-Mesopotamië. Anders as ander kerke wat hul oorsprong terugvoer na die antieke tyd, is die moderne Assiriese Kerk van die Ooste nie in gemeenskap met enige ander kerk nie – nie die Oosters-Ortodokse, Oriëntaal-Ortodokse of Katolieke Kerk nie.

Die huidige hoof van die kerk is die katolikos-patriarg van die Assiriese Kerk van die Ooste, Mar Dinkha IV. Onder hom val ’n paar biskoppe, priesters en diakens in gemeentes regdeur die Midde-Ooste, Indië, Noord-Amerika, Oseanië en Europa. Die kerk word teologies verbind aan die leerstelling van Nestorianisme, en dit het tot gevolg dat dit ook bekend is as die **Nestoriaanse Kerk**, hoewel kerkleiers dié naam verwerp.

## Verwysings 
## Eksterne skakels 
* Amptelike webtuiste
* Dialoog tussen die Siriese en Assiriese kerke

15px Hierdie artikel is vertaal uit die Engelse Wikipedia
Miafisitisme

**Miafisitisme** (van die Griekse *mía*, "een", en *phýsis*, "natuur"), soms ook **henofisitisme** genoem, is ’n Christologiese formule van die Oriëntaal-Ortodokse en verskeie ander kerke wat net die eerste drie ekumeniese konsilies aanvaar. Daarvolgens is die goddelikheid en menslikheid van Christus verenig in een natuur, sonder onderskeid of verwarring. Sommige kerke beskou hierdie leerstelling as ’n vorm van monofisitisme – die leer dat Christus net een enkele, goddelike natuur het.

## Geskiedenis 
Op die Konsilie van Efese van 449 is Nestorius, die patriarg van Konstantinopel, se leerstelling verwerp dat Jesus se goddelike en menslike natuur twee aparte entiteite is en dat Maria nie Gods Moeder genoem kan word nie omdat sy net die ma van Jesus die mens is. Op die Konsilie van Chalcedon in 451 is besluit dat God in twee nature erken moet word wat onskeidbaar is: menslik en goddelik.

Die Miafisiete het dit verwerp. Hulle het geglo Christus het net een natuur, wat sowel goddelik as menslik is. Hulle het geglo die besluite van Chalcedon grens aan Nestorius se dwaalleerstellings. ’n Groot chaos het in die Oos-Romeinse Ryk ontstaan. Die ryk was verdeeld tussen die Chalcedoniërs, wat die leerstellings van die Konsilie van Chalcedon aanvaar het, en die Miafisiete.

Daar was verskeie pogings om die twee partye te verenig (onder meer die Henoticon in 482) en die magsewewig het verskeie kere geskuif. Die besluit van Chalcedon het egter die amptelike standpunt van die Romeinse kerk gebly en is steeds die standpunt van die Oosters-Ortodokse, Rooms-Katolieke en tradisionele Protestantse kerke. Die nie-Chalcedoniese Ortodokse kerke word gewoonlik saam gegroepeer as Oriëntaal-Ortodoks.

## Verwysings 
: 15px Hierdie artikel is vertaal uit die Engelse Wikipedia''
Aan-aan

duimnael|300px|Kinders speel aan-aan.

**Aan-aan** is 'n speletjie wat deur kinders gespeel word. In Engelse variante van die spel begin een kind die spel deur sy maatjie aan te raak met die woorde "''Tag! You're it!''" (ek merk jou, jy's aan).  Die deelnemer wat "aan" is moet sy maats rondjaag en probeer om aan een van hulle te vat, en sodoende as "aan" te merk. Sodra die een wat "aan" was 'n nuwe deelnemer as "aan" merk, is hy self nie meer "aan" nie en moet hy spore maak om uit die nuwe "aan"-maatjie se pad te bly.

Daar is verskeie variasies op die spel, onder andere:

* Die een wat aangeraak is, moet die aangeraakte plek, byvoorbeeld sy skouer of rug, vashou terwyl hy die ander rondjaag. Die geheim is om die ander deelnemer op 'n moeilike plek te probeer aanraak, byvoorbeeld onder die voet of aan die enkel, sodat dit daardie een se beweeglikheid strem.

* Die kind wat aangeraak word, moet die een wat "aan" is se hand vashou en saam hardloop. Albei is nou aan.  As hulle ander kinders aanraak, moet hulle by die "ketting" aansluit en is dan ook "aan".  Die speletjie duur voort totdat almal aangeraak is. Die kind wat eerste aangeraak is, kry die volgende beurt om "aan" te wees en die speletjie van voor af te begin.

* Sodra iemand geraak word, gaan staan hy wydsbeen doodstil. Een van die ander maats wat nie "aan" is nie, probeer nou deur sy bene kruip om hom vry te maak. Slaag iemand daarin, is hy vry om weer saam met die ander te hardloop. Die een wat "aan" is moet probeer om so gou moontlik, soveel moontlik maats aan te raak, sodat hulle wydsbeen stil staan en die ander nie kans kry om hulle te bevry nie.

## Verdere naleeswerk 
* Gorillas speel aan-aan, Volksblad, 20 Julie 2010

## Sien ook 
* Lys van kinderspeletjies
Tweede Konsilie van Efese

Die **Tweede Konsilie van Efese** is in 449 byeengeroep deur keiser Theodosius II van Bisantium. Dit was veronderstel om ’n ekumeniese konsilie te wees, maar het die bynaam "Rowersinode" van pous Leo I gekry omdat ’n paar van die besluite afgedwing is deur die teenwoordigheid van gewapende soldate. Die besluite van die konsilie is twee jaar later herroep deur die Konsilie van Chalcedon.

## Aanleiding 
In November 448 is die opperab Eutyches in Konstantinopel afgesit deur patriarg Flavianus omdat Eutyches nie wou instem met ’n teologiese formulering wat benadruk het dat Christus twee nature, een goddelik en een menslik, het nie. Eutyches was ’n aanhanger van monofisitisme, die opvatting dat Christus slegs een, goddelike natuur het. Keiser Theodosius II het toe ’n konsilie in Efese byeengeroep.

Die keiser het deur sy uitnodigings na die konsilie gesorg dat dit ’n eensydige samestelling het. Hy moes noodgedwonge die pous van Rome en die vier biskoppe van Konstantinopel, Antiogië, Alexandrië en Jerusalem nooi, maar die res van die teenwoordiges was meestal voorstanders van monofisitisme. Eutyches het ’n groot groep monnike saamgeneem en uit Egipte het ’n groot afvaardiging van monofisiete gekom onder leiding van biskop Dioscorus van Alexandrië. Die keiser self het gesorg vir ’n groep gewapende soldate.

## Verrigtinge 
Die konsilie is op 8 Augustus 449 geopen onder die voorsitterskap van die monofisitiese biskop Dioscorus. Pous Leo I se afgesante wou dadelik ’n brief van die pous voorlees waarin hy Eutyches se idees veroordeel en kant kies vir biskop Flavianus. Die voorsitter het dit egter verbied. Nadat Dioscorus ’n gunstige verslag van die proses teen Eutyches gegee het, is die afsetting van die ab ongedaan gemaak. Toe hy Flavianus van Konstantinopel en Eusebius van Dorileum daarna wou afsit, het sommige biskoppe en ’n afgesant van die pous (sy latere opvolger, Hilarius) beswaar gemaak. Hierop het Dioscorus die keiser se gewapende soldate in die kerk laat inkom en die deure laat sluit. Die afgevaardigdes is toe gedwing om vir die afsetting van die twee biskoppe te stem.

## Nasleep 
Flavianus en Eusebius is verban en die keiser het die besluite van die konsilie goedgekeur. Pous Leo I het die gebeure egter ongeldig verklaar en die konsilie ’n "rowersinode" genoem. Die keiser is kort daarna oorlede en is opgevolg deur Marcianus, wat gou ’n nuwe konsilie byeengeroep het. Die Konsilie van Chalcedon is op 8 Oktober 451 geopen. Hier is al die besluite van 449 by Efese herroep.

## Verwysings 
: *15px Hierdie artikel is vertaal uit die Nederlandse Wikipedia*
Askese

**Askese** (van die Griekse ἄσκησις: *áskēsis*, "oefening") beskryf ’n lewe wat gekenmerk word deur onthouding aan verskeie wêreldlike plesiere, dikwels met die doel om godsdienstige of spirituele doeleindes na te streef. Askese kan saamgaan met selfkastyding, maar nie noodwendig nie.

## Etimologie 
Die Griekse byvoeglike naamwoord *askēsis* beteken "oefening". Die oorspronklike gebruik daarvan het nie op selfonthouding gedui nie, maar op fisieke oefening vir atletiese byeenkomste. Die betekenis is later uitgebrei om te beteken die beheersing of onderdrukking van natuurlike behoeftes om die een of ander vorm van reinheid te bereik. Vas en seksuele onthouding is twee vorms van askese. Dit word in die meeste godsdienste in die een of ander graad toegepas.

Die vroeë 20ste-eeuse sosioloog Max Weber het ’n onderskeid gemaak tussen innerwêreldlike en uiterwêreldlike askese. Eersgenoemde is wanneer iemand hom aan die wêreld onttrek om ’n asketiese lewe te lei, soos monnike in ’n klooster sowel as hermiete, wat alleen woon. Uiterwêreldlike askese verwys na mense wat ’n asketiese lewe lei, maar hulle nie aan die wêreld onttrek nie.

## Doel 
Die doel van askese verskil. Dit kan ’n vorm van boetedoening wees, ’n offer aan ’n godheid, ’n middel tot dissipline vir ’n geestelike lewe of om verdienste te verwerf vir die hiernamaals. Dit kan ook wees omdat die beoefenaar daarvan sy liggaam of die lewe self waardeloos ag en eerder sou verkies om te sterf weens ’n onthouding aan kos en vloeistof.

Die 20ste-eeuse Amerikaanse psigoliese teoretikus David McClelland het gemeen buitewêreldlike askese is spesifiek gerig teen wêreldlike plesiere wat mense se aandag aflei van hul roeping en dat sulke mense wêreldlike plesier kan beoefen wat nie hul aandag aflei nie. As voorbeeld het hy Kwakers genoem, wat histories teen die dra van helderkleurige klere was, maar ryk Kwakers het dikwels hul somber klere van duur materiaal gemaak. Die kleure is as afleidend beskou, maar nie die materiaal nie. Amiese Doopsgesindes gebruik soortgelyke kriteria om te besluit watter moderne tegnologie om te gebruik en watter nie.

## Verwysings 
## Verdere leesstof 
* Valantasis, Richard. *The Making of the Self: Ancient and Modern Asceticism*. James Clarke & Co (2008) .

## Eksterne skakels 
* Asketikos- artikels, navorsing en bespreking van askese.
* *Christian Cyclopedia*: Asceticism
* Zuhd (Askese) 
* 15px Hierdie artikel is vertaal uit die Engelse Wikipedia
Teose

In die Oosters-Ortodokse geloof is **teose**, of **vergoddeliking**, basies die doel van ’n mens se lewe: die mistieke eenwording van die mens en God. Dit word meegebring deur die reiniging van ’n mens se gedagtes en liggaam en deur oorpeinsing.

Sint Athanasius van Alexandrië het van die vleeswording geskryf: "Hy (Jesus) het ’n mens geword sodat ons god kan word." Die Kerk glo die mens het op ’n tydstip aan die begin van sy bestaan voor ’n keuse te staan gekom: om die verskil tussen goed en kwaad te leer deur waarneming of deur deelname. Die Bybelse storie van Adam en Eva verteenwoordig hierdie keuse deur die mens om aan die bose deel te neem. Die sondeval verteenwoordig ’n fundamentele verandering in die menslike natuur. Wanneer Ortodokse Christene verwys na die Oorspronklike Sonde, verwys hulle na hierdie vermoë om die bose in die menslike natuur op te neem.  

Weens dié sonde was die mens gedoem om van God geskei te wees. Die oplossing vir die probleem was vir God om nog ’n verandering in die menslike natuur teweeg te bring. Hy is gebore en het gelewe, gesterf en weer opgestaan deur die mag van die Heilige Gees. Deur God se deelname aan die mensdom is die menslike natuur weer verander en is die mens van die verdoemenis gered. Dit sluit almal in van die vroegste tye af – tot by Adam en Eva. Die eindelike doel van hierdie verlossing is teose.

Daarom is die doel van Ortodokse Christene van hul doop om deur hul hele lewe nader aan God te groei en so teose te bereik. 

## Verwysings
Skeidsregter

duimnael|regs|'n Skeidsregter ken 'n geel kaart toe.
duimnael|regs|Krieket Skeidsregter se toerusting.

'n **Skeidsregter** is 'n arbiter in enige sportsoort en is die hoogsaangewese persoon wat moet toesien dat die spelreëls korrek en regverdig toegepas word gedurende 'n wedstryd of kompetisie. In baie sport, skeidsregters, net soos spelers, het hul eie persoonlike toerusting.
 
Skeidsregters word aanwys deur die organiserende liggaam van die sport. Veral in internasionale en in interprovinsiale wedstryde word 'n skeidsregter bygestaan deur 'n aantal assistente, soos derde en vierde beamptes asook grensregters. In tennis word onderskei tussen die stoelskeidsregter (*Eng: chair umpire*) en (daaraan ondergeskikte) lynregters (*Eng: line umpires*). Dit is ook moontlik om meer as een gelykwaardige skeidsregter te hê, byvoorbeeld met hokkie, krieket en netbal, waar elk van die twee skeidsregters een helfte van die baan beoordeel.

Indien 'n televisieskeidsregter (TMO of videoskeidsregter) aangestel is, mag die rugbyskeidsregter op die veld hom vir advies vra voordat 'n drie toegestaan of afgewys word.

In fietsry word die skeidsregters Commissaires genoem.
Blindemol

duimnael|300px|Kinders speel blindemol.

**Blindemol** is 'n speletjie wat deur kinders gespeel word. Een speler word as die "mol" gekies en word geblinddoek. Hy word dan in die rondte gedraai om hom dronk te maak. Die mol moet dan probeer om die ander spelers in die groep te vang. As hy daarin slaag om iemand te vang, moet die persoon doodstil staan sonder om 'n geluid te maak. Die "mol" moet oor sy gesig, hare en klere voel en raai wie voor hom staan. As hy verkeerd raai, moet die persoon wat gevang is 'n geluidjie maak. As die mol reg is, word die gevange speler die nuwe mol. Die spel word gewoonlik in 'n beperkte ruimte soos 'n kamer gespeel.

## Sien ook 
* Lys van kinderspeletjies

## Eksterne skakels 
*
Wikivoyage

**Wikivoyage** is 'n vrye reisgids op die Internet met bestemmings, onderwerpe en taalgidse wat deur onbetaalde outeurs geskryf is. Die naam van die webtuiste is 'n samevoeging van die woorde "wiki", 'n sagtewareprogram wat mense toelaat om teks te publiseer en te wysig, en "voyage", die Franse en Engelse woord vir reis. Die inhoud word, net soos Wikipedia, onder die Creative Commons Erkenning-InsgelyksDeel-lisensie gepubliseer. 

## Eksterne skakels 
* Wikivoyage se tuisblad
*
USS Atlanta

Die **USS Atlanta** was 'n kruiser van die Amerikaanse Vloot tydens die Tweede Wêreldoorlog. Dit was 'n nuwe geslag kruiser met die hoofdoel om op te tree in 'n lugafweerkapasiteit; 'n skip ontwerp om beskerming aan vlote te kan verskaf. Vir die rol was hy slegs toegerus met sestien 5-duim meerdoelige kanonne en agt 21-duim torpedobuise. Atlanta het 6&nbsp;000 ton water verplaas en is tydens die Slag van Guadalcanal in 1942 gekelder.

## Bron 
* The Encyclopedia of Sea Warfare. Spring Books. 1975.
Wafra

Die olietenkskip ***SS Wafra*** het in Februarie 1971 een van die wêreld se grootste oliebesoedelingsrampe aan die Suid-Afrikaanse kus veroorsaak.

Die *Wafra* is in 1956 in Nagasaki (Japan) gebou, was die eiendom van Getty Tankers en in Liberië geregistreer. Op 12 Februarie het die skip met 'n vrag ru-olie van 63 174 ton die hawe van Ras Tanura (in Saoedi-Arabië) aan die Persiese Golf op pad na Kaapstad verlaat.

Op 27 Februarie ondervind die skip masjienprobleme toe dit om Kaap Agulhas vaar. Eers word dit deur die Russiese tenkskip *Gdynia* en toe deur die Durbanse kusvaarder *Pongola* op sleeptou geneem. Die sleepkabel breek en die *Wafra* bots op 8&nbsp;km van Kaap Agulhas teen die Northumberlandrif. Agt van sy 12 vragtenks word beskadig en 26&nbsp;000 ton olie lek uit. Hiervan spoel 6&nbsp;000 ton op die kus rondom Kaap Agulhas en Struisbaai uit en lei tot 'n ekologiese ramp. Op Dyereiland naby Gansbaai word 1&nbsp;200 Afrika-pikkewyne besmeer.

Twee Duitse sleepbote, die *Oceanic* en die *Baltic*, het die *Wafra* van die rif afgesleep, maar in die proses breek die *Wafra* op. Die voorste gedeelte is 320&nbsp;km ver na die rand van die kontinentale plaat gesleep, maar laat 'n oliespoor van 160&nbsp;km lank na. Die agterstewe het agtergebly en vorm daar 'n kunsmatige rif. Dit is gewild onder sportduikers.

Op 10 Maart is die grootste wrakstuk deur 'n Buccaneer van die Suid-Afrikaanse lugmag gebombardeer en het baie van die olie weggebrand. Twee dae later het 'n Shackleton-vliegtuig die wrak gekelder.

Die raad van ondersoek het die kaptein en die bemanning van die *Wafra* van enige blaam vir die ramp onthef.

In 1968 was die **World Glory** en in 1983 die **Castillo de Bellver** verantwoordelik vir groot oliestortings langs die Suid-Afrikaanse kus.

## Bibliografie 
* www.georesources.co.uk
* www.motherjones.com
* www.twooceansdiving.com
Rasta Rasivhenge

**Fhatuwani "Rasta" Rasivhenge** (gebore op 3 Januarie 1986 in Johannesburg) is 'n Suid-Afrikaanse Rugbyunie *elite*paneel skeidsregter.

Rasivhenge is vir die eerste keer in 2016 bygevoeg op die skeidsregterrooster vir die 2016 Superrugbyseisoen.

## Kollegas 
* Quinton Immelman
* Craig Joubert
* Marius Jonker
* Stuart Berry
* Pro Legoete
* Jaco Peyper
* Lourens van der Merwe

## Verwysings
Jason Jaftha

**Jason Jaftha** (* 4 Mei 1985) is ’n rugbyskeidsregter wat verbonde was aan die Suid-Afrikaanse Rugbyunie. Hy was op SARU se nasionale paneel en kom van die Suid-Kaap (SWD-unie) waar hy aan die Hoërskool Zwartberg skoolgegaan het.  Jaftha het sy eerste internasionale wedstryd op 14 November 2012 geblaas in ’n wedstryd tussen Zimbabwe en Spanje.

Teen die einde van 2015 is hy, weens sy beseringsrekord, van die Skeidsregtersvereniging se Elitepaneel na hul Nasionale Paneel afgegradeer, en geheel-en-al van die skeidsregterspaneel verwyder vir 2017.

## Kollegas 
* Quinton Immelman
* Craig Joubert
* Marius Jonker
* Stuart Berry
* Jaco Peyper
* Rasta Rasivhenge
* Lourens van der Merwe
* Pro Legoete

## Verwysings
Kruisteken

duimnael|110px|Posisie van die vingers met die maak van die kruisteken volgens die Bisantynse tradisie.
Die **kruisteken** (Latyn: *signum crucis*) is ’n ritueel wat in baie Christelike kerke gebruik word. Dit word uitgevoer deur die vorm van die kruis met die regterhand oor die liggaam te trek.

Daar is twee hoofmaniere om dit te doen: die een is van regs na links met drie vingers, soos in gebruik in die Oosters-Ortodokse Kerk volgens die Bisantynse tradisie; die ander is van links na regs met die oop hand, soos in die Rooms-Katolieke, Anglikaanse, Metodiste-, Lutherse Kerk en die Oriëntaal-Ortodokse kerke. Dit word selde in ander Christenkerke gebruik.

## Die teken 
; Hand
Die oop hand word in die Westerse Christendom gebruik. Die vyf vingers stel vir baie die vyf wonde van Christus voor. In Oosters-Ortodokse en Oosters-Katolieke kerke vorm die duim, wysvinger en middelvinger saam ’n punt. Dit stel die Heilige Drie-eenheid (Vader, Seun en Heilige Gees) voor. Die ander twee vingers word teen die palm van die hand gehou en stel die twee nature van Christus voor.

[duimnael|links|200px|*Bojarinja Morozowa*, deur Wasili Soerikof, wys hoe [Bojarinja Morozowa, ’n Ougelowige, gearresteer word terwyl sy twee vingers omhoog hou. Sy is later tot heilige van die Ougelowiges verklaar.]]
In die Russies-Ortodokse Kerk is in die verlede twee vingers gebruik om ’n punt te vorm as teken van die twee nature van Christus. Onder die hervormings van patriarg Nikon in 1666, toe onder meer bepaal is dat die kruisteken met drie vingers gemaak moet word om die Kerk in lyn te bring met die res van die Ortodokse kerke, het ’n skeuring in die Kerk ontstaan. Die Ougelowiges het geweier om die hervormings te aanvaar en is lank vervolg. Hulle gebruik steeds net twee vingers.

; Beweging
Die kruisteken word gemaak deur die hand na die voorkop te bring terwyl die persoon dikwels sê "in die naam van die Vader", daarna na die bors of maag ("en die Seun") en oor die skouers ("en die Heilige Gees"), en eindelik "Amen".

; Volgorde
Westerse Christene en die Oriëntaal-Ortodokse kerke raak eers aan die linker- en dan aan die regterskouer. Ortodokse Christene gebruik ’n beweging van regs na links.

; Gebruik
Die kruisteken word as ’n reël gemaak aan die begin of einde van ’n gebed, soms ook by ’n ikoon of as iemand verby ’n kerkgebou loop. Tydens (meestal aan die einde van) dienste maak die priester of dominee die kruisteken in die lug as ’n teken van seën. Daar is ook talle ander gebruike, wat wissel van kerk tot kerk.

15px Hierdie artikel is merendeels vertaal uit die Engelse Wikipedia
Jaco Peyper

**Jaco Peyper** (gebore op 13 Mei 1980 in Bloemfontein, Suid-Afrika) is 'n rugbyskeidsregter wat op die Suid-Afrikaanse Rugbyunie se premierpaneel aangestel is.

## Loopbaan 
Peyper het vinnig opgang gemaak as Suid-Afrikaanse rugbyskeidsregter, en maak sy Superrugby-debuut in 2008 toe hy nog in sy 20's was. In 2011 word hy aangewys as 'n beampte tydens die 2011 IRR Juniorwêreldkampioenskap in Italië. Dit sluit die eindstryd tussen Engeland en Nieu-Seeland in, wat Nieu-Seeland met 33-22 gewen het.

Gedurende 2012 word Peyper bevorder tot die Internasionale Rugbyraad se elitepaneel, en tree op as skeidsregter tydens die Skotse toer na Australasië in 2012. Die toetse sluit in die Skotte se 6-9 weg-wen oor Australië, die 25-37 weg-wen oor Fidji en hul 16-17 weg-wen oor Samoa.

Hy is opgeroep as skeidsregter vir die Argentynse toets teen die All Blacks in Rondte 5 van die 2012-Rugbykampioenskapreeks en het weer die fluitjie hanteer op 24 Augustus 2013 vir die Rugbykampioenskaptoets tussen die All Blacks en die Wallabies in Wellington, Nieu-Seeland, waartydens die All Blacks die Bledisloebeker behou het.

Hy tree uit op 19 Januarie 2024.

## Kollegas 
* Quinton Immelman
* Craig Joubert
* Marius Jonker
* Lourens van der Merwe
* Stuart Berry
* Jason Jaftha
* Pro Legoete
* Rasta Rasivhenge

## Verwysings
Park Jung-yang

**Park Jung-yang** (Koreaans: 박중양, hanja:朴重陽, 3 Mei 1872 - 23 April 1959) was 'n Koreaanse politikus, burokraat en liberale filosoof. Hy was die burgemeester van Daegu (1906 - 1907), die goewerneur van Gyungsangbuk-do (1906-1907, 1908-1910), Pyungannam-do (1907), Jeollanam-do (1907), Chungcheongnam-do (1910, 1910-1915), Hwanghae-do (1921 - 1923, 1928) en Chungcheongbuk-do-provinsie (1923-1925). Sy bynaam was **Haeak**(해악, 海岳), **Ilso**(일소, 一笑).

## Bronne 
* Park Jung-yang  
* Park Jung-yang 
* Park Jung-yang