open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Mark Shuttleworth

**Mark Shuttleworth** (gebore 18 September 1973 in Welkom) is 'n Brits-Suid-Afrikaanse (weens dubbele burgerskap) Na bewering was hy in 2015 die sesde rykste inwoner van Man, met 'n vermoë van £160 miljoen. Hy staan veral bekend vir die groot wins wat hy in 1999 op 26-jarige ouderdom uit Thawte, 'n internet-handelsveiligheid-firma gemaak het. In 2002 was hy ook 'n vroeë ruimtetoeris, en gevolglik die eerste burger van 'n Afrika-land in die ruimte. Shuttleworth het in 2009 aangedring om R1.5 miljard sonder 'n 10% oordragheffing uit Suid-Afrika te neem, wat vanaf 2013 uitgeloop het op sy reeks regsgedinge teen die SA-owerhede. In 2015 het die Konstitusionele Hof egter teen hom beslis.

## Jeug 
Shuttleworth is in Welkom in die Vrystaat gebore as die seun van Richard Dalton Shuttleworth, 'n chirurg, en Ronelle Shuttleworth 'n kleuterskoolonderwyseres. Hy het egter in Kaapstad grootgeword, waar hy by Rondebosch Boys' High en Diocesan Kollege ("Bishops") in Rondebosch skoolgegaan het. By laasgenoemde skool was hy ook hoofseun in 1991. Ná die voltooiing van sy skoolloopbaan het Shuttleworth in 1995 'n sakewetenskapsgraad in finansies en inligtingstelsels (d.i. Bachelor of Business Science) aan die Universiteit van Kaapstad verwerf. As student het hy ook gehelp met die installering van die universiteit se eerste internetverbinding vir 'n koshuis, naamlik dié by Smuts Hall. In 2002 het sy *alma mater* 'n ere-D.Phil-graad aan hom toegeken. naamlik die opbrengs uit die verkoop van Thawte, plus 'n aansienlike opbrengs uit Suid-Afrikaanse beleggings. Toe hy in 2009 R1.5 miljard uit die land neem, het die Suid-Afrikaanse Reserwebank hom weereens 'n 10% oordragheffing opgelê, wat Shuttleworth onder protes betaal het. Volgens die Reserwebank was die heffing wel konstitusioneel, en het aangehaal uit art. 9 van die Wet op Valutabeheer, 1933, wat aandui dat sodanige heffing nie fiskale gesag oorskry nie, maar nuttig was vir die beheer van kapitaaluitvloeie en stimulasie van makro-ekonomiese groei ná die globale finansiële onstabiliteit van 2008. Volgens Shuttleworth het die valutamaatreëls sy entrepreneuriese inisiatiewe uit Suid-Afrika belemmer en sou dit effektief 'n soort belastinginvordering behels wat nié, soos die grondwet vereis, deur die parlement ingestel is nie. Insgelyks het die inkomstediens dit as 'n radikale hofaansoek beskryf. Shuttleworth is verteenwoordig deur advokaat Gilbert Marcus, Die oordragsheffing is 'n jaar na hierdie sake opgehef, maar nie in beginsel afgeskaf nie.

## Persoonlike lewe 
Shuttleworth woon vanaf 2008 te Santon in die suide van Man, 'n eiland in die Ierse See, maar is 'n gereelde reisiger met sy eie Bombardier Global Express-straler. Onder leiding van tuinier Andrew Inglis is begin om 'n Japanse tuin, watervalle, verskillende soorte vleilande, 'n meer, 'n Manx-glen en 'n boord aan te lê. Die tuin sal op uitnodiging of by spesiale geleenthede ook aan die ander partye of die publiek oopgestel word.

## Verwysings 
## Eksterne skakels 
*  Mark Shuttleworth se tuisblad
*  *Spacefacts* biografie van Mark Shuttleworth
*  Die Shuttleworthstigting 
*  Onderhoud, *Financial Times*, Januarie 2006
Peter I-Eiland

duimnael|links|Kus van die Peter I-Eiland
duimnael|links|Kaart van die Peter I-Eiland
Fabian von Bellingshausen het **Peter I-Eiland** (Noors: *Peter I Øy*) op 21 Januarie 1821 naby die kus van Wes-Antarktika ontdek. Dit is genoem na die Russiese keiser Pieter I. Ola Olstad voer die eerste suksesvolle landing op 2 Februarie 1929 uit en eis die eiland vir Noorweë op. Die aanspraak is, soos alle aansprake van gebiede suid van die 60ste suidelike breedtegraad, opgeskort in terme van die Antarktiese Verdrag. Die ander Antarktiese gebied waarop Noorweë aanspraak maak is Koningin Maudland. Peter I-Eiland is die enigste Antarktiese aanspraak onder die Antarktiese Verdrag wat nie 'n sektor is nie.

Die eiland het 'n oppervlak van 243&nbsp;km² en bereik 'n hoogte van 1755 meter op Lars Christensenpiek, wat 'n vulkaan is. Dit is nie bekend of dit geblus is of nie aangesien die boonste gedeelte oënskynlik onveranderd deur gletserwerking is. Dit lê by 68° 50' Suid, 90° 35' Wes, ongeveer 450&nbsp;km van die kus van Wes-Antarktika. Dit word deur pakys omring behalwe vir 'n kort tydperk in die laat somer. Dit is 95% vergletser.

## Amateurradio 
Die amateurradio voorvoegsel vir die eiland is 3Y, en die eiland tree af en toe op as gasheer vir DX-pedition. As een van die moeilikste entiteite om te kontak vir die gewilde DX Century Club toekenning, veroorsaak die geleenthede intense radioverkeersvlakke.

## Eksterne skakels 
* 2006 Peter I-Eiland amateurradio ekspedisie (3YØX)
* 1994 Peter I-Eiland amateurradio ekspedisie (3YØPI) 
* 1987 Peter I-Eiland amateurradio ekspedisie (3Y1EE, 3Y2GV)
Antártica Chilena

duimnael|links|Kaart wat geëiste gebiede op Antarktika vertoon
duimnael|links|Kaart wat die drie gebiedsdele van Chili vertoon:
**Antártica Chilena** (Spaans: *Provincia de la Antártica Chilena*) is 'n provinsie van Chili in die mees suidelike streek van Magallanes – een van vier provinsies in die gebied. Die hoofstad is Puerto Williams. Die provinsie is omtrent 1&nbsp;250 000&nbsp;km² groot, wat dit byna twee keer so groot soos al die ander Chileense provinsies tesame maak. Die provinsie word verdeel in twee munisipaliteite (*comunas*):

* comuna de Cabo de Hornos (voorheen Navarino, hoofstad Puerto Williams), oppervlak 14&nbsp;146&nbsp;km2, bevolking volgens 2002 sensus: 2&nbsp;262, waarvan 1&nbsp;952 in die hoofstad woon;
* comuna de la Antártica (hoofstad Puerto Covadonga, wat die burgerlike naam is vir die Base General Bernardo O’Higgins Riquelme, die hoof Antarktiese basis van Chile), oppervlak 1&nbsp;236 000&nbsp;km2, bevolking: sien onder.

Slegs die "comuna de Cabo de Hornos" word onbetwis as deel van Chili erken. Dit bestaan uit 'n paar eilande in die Noorde van die provinsie, Noord van die Drake-seestraat, Suid van Vuurland, insluitend die eiland Navarino waar die provinsiale hoofstad Puerto Williams op die Beaglekanaal 15&nbsp;km oorkant Ushuaia geleë is.

Die "comuna de la Antártica", wat die grootste deel van die oppervlak van die provinsie uitmaak, word betwis aangesien dit die Chileense sektor van Antarktika is wat tot by die Suidpool strek, wat oor die algemeen nie erken word as deel van Chili nie, aangesien dit onderworpe is aan die Antarktiese Verdrag. Dit is so te sê onbewoon, behalwe vir navorsingstasies van verskeie lande. Chili poog egter om die indruk van permanente bewoning van Villa Las Estrellas (naby Base General Bernardo O’Higgins Riquelme) te skep deur die teenwoordigheid van vrouens en kinders, 'n klein skool en selfs 'n bank om die land se gebiedsaanspraak te ondersteun. Die amptelike bevolking vir die gebied volgens die 2002-sensus is 130 (115 manlik, 15 vroulik). Dit sluit nie die personeel van die nie-Chileense basisse in die gebied in nie.

Die Chileense aanspraak is so oud soos Chili. Volgens Chileense argumente vestig die Tordesilhas-lyn die wes-oos skeiding. Tydens die eerste organisering van die nuut verowerde gebiede het die Spaanse Ryk die *gobernation* van Terra Australis, wat die Suidelike deel van Amerika ingesluit het, Tierra del Fuego-argipel en al die suidelike onontdekte gebiede (*Terra Australis Ignota*) aan Pero Sancho de la Hoz toegeken. Die gobernation het uiteindelik met die gebiede ander gebiede in die Captaincy General van Chili saamgesmelt.

## Verwysings 
## Eksterne skakels
Chris Brink

**Chris Brink** was die rektor en visekanselier van Universiteit van Stellenbosch. Hy is op 31 Januarie 1951 in Upington in die Kaapprovinsie in Suid-Afrika gebore. Sy vrou is Tobea Brink.

## Akademiese opleiding 
Hy ondergaan sy primêre en sekondêre onderwys in staatskole in Upington waarna hy in 1969 die rang van 2de Luitenant bereik tydens sy militêre opleiding by die Leërgimnasium Heidelberg. Hy behaal 'n BSc Wiskunde en Rekenaarwetenskap aan die Randse Afrikaanse Universiteit in  Johannesburg in 1972, BSc Honneurs in Wiskunde, MSc in Wiskunde, en MA in Filosofie by die Rhodes-universiteit voor hy na Engeland vertrek om in 1978 sy PhD in Algebraïese Logika by die Universiteit van Cambridge te verkry met die tesis: *The algebra of relations*. In 1992 behaal hy 'n tweede doktorsgraad met 'n Interdissplinêre Dphil, met die Tesis: *Power structures and their applications*, aan die Randse Afrikaanse Universiteit.

## Loopbaan 
As nagraadse student by Rhodes-universiteit word hy aangestel as Assistenthuisvader en later huisvader van ’n studentekoshuis en dien hy as onderrigassistent in Filosofie. Van 1979 tot 1986 is hy dosent in Wiskunde by die Universiteit van Stellenbosch. Hy spandeer sy sabbatsverlof by die Australian National University waar hy op die Automated Reasoning Projet werk. Van 1987 tot 1992 dien hy as Medeprofessor in Wiskunde by die Universiteit van Kaapstad waarna hy hoof van die wiskunde department by die universiteit word en van 1995 tot 1999 Hoof, Wiskunde en Toegepaste Wiskunde-departement. Vanaf April 1999 is hy Pro-visekanselier (Navorsing) en professor in Wiskunde by die Universiteit van Wollongong, Nieu-Suid-Wallis, Australië tot met sy aanstelling as Visekanselier en rektor, Universiteit Stellenbosch in Januarie 2002. Hy aanvaar met ingang 2007 die amp van Visekanselier van die Universiteit van Newcastle, Engeland, en is opgevolg aan die Universiteit van Stellenbosch deur prof Russel Botman.

## Transformasie-agenda 
Brink lei in sy eie woorde 'n transformasie-agenda vir die Universiteit Stellenbosch in terme waarvan hy die bestuur van die universiteit gerasionaliseer het en verskeie beplanningsinisiatiewe van stapel gestuur het waaronder ’n navorsingsbestuursplan, ’n onderrigbestuursplan, ’n diversiteitsplan en ’n taalbeleid. In 2005 doen hy verslag dat die Universiteit Stellenbosch een van die top drie universiteite in Suid-Afrika was. Die taalaangeleentheid oorheers die  raadverkiesing in Maart 2006 waarin voorstanders vir Afrikaans as die primêre onderrigmedium, Jacko Maree, Lina Spies, Hermann Giliomee en Christo Viljoen 'n wegholoorwinning oor voorstanders van dubbelmedium onderwys behaal. Minister van onderwys, Naledi Pandor stel egter weer vir Dr. Gerhard van Niekerk, 'n voorstander van die T-opsie, wat teen Jacko Maree verloor het aan.

## Verwysings 
## Eksterne skakels 
* Kort CV op US webwerf met skakel na volledige CV 
* Hermann Giliomee – Verkiesing van US Raad 'n toets vir Afrikaans –en demokrasie en deursigtigheid
* Blitsdebat oor *Die "bestuur" van taal aan universiteite*   tussen Hermann Giliomee en *Chris Brink* op Litnet
* Pro-Afrikaans candidates win Maties landslide op IOL
Kadima

duimnael|links|upright|Die vorige partyleier Shaul Mofaz
**Kadima** (Hebreeus: קדימה, *Qādīmāh*, 'voorwaarts') was 'n sentristiese/middelregse politieke party in Israel. Na die verkiesing van 28 Maart 2006 was dit ook die sterkste party in Israel nadat dit 29 van die 120 setels in die Knesset gewen het. Na koalisiegesprekke met die Gilparty, het die twee partye besluit om te verenig wat Kadima 36 setels gee. Ook na die verkiesing van 10 Februarie 2009 was dit die sterkste party nadat dit 28 setels gewen het. In die 2013-verkiesing het die party 2 setels verower en in die 2015-verkiesing 0 setels (nie aan deelgeneem nie).

Kadima is deur Eerste Minister Ariel Sharon gevorm nadat hy die regse Likoed party formeel op 21 November 2005 verlaat het om 'n nuwe party te stig wat hom die vryheid sou bied vir die uitvoer van sy beleid van eensydige onttrekking – die verwydering van Israeliese nedersettings uit Palestynse grondgebied en die vaslê van die grense met 'n skeidingsversperring.

Van 18 Januarie 2006 tot 31 Maart 2009 het Kadima deel uitgemaak van die Sharon II-kabinet (gedeeltelik) en die Olmert-kabinet (heeltemal).

## Partyleiers 
* Ariel Sharon: 21 November 2005 - 16 Januarie 2006
* Ehud Olmert: 16 Januarie 2006 - 17 September 2008
* Tzipi Livni: 17 September 2008 - 27 November 2012
* Shaul Mofaz: 27 November 2012 - 27 Januarie 2015
* Akram Hasson: 27 Januarie 2015 - 2015
Koningin Maudland

duimnael|links|Kaart wat geëiste gebiede op Antarktika vertoon
**Koningin Maudland** (Noors: *Dronning Maud Land*) is die deel van Antarktika wat tussen die terminus van Stancomb-Willsgletser, by 20°W, en Shinnangletser, by 44° 38'O lê. Dit het 'n landoppervlak van ongeveer 2&nbsp;500&nbsp;000 km² wat meestal deur die Antarktiese ysplaat bedek is. Dit is deur Noorweë opgeëis op 4 Januarie 1938, maar soos alle ander aansprake in Antarktika, word dit nie universeel erken nie en is die gebied onderworpe aan die Antarktiese Verdrag.

Koningin Maudland word verdeel in vyf kusgebiede waaraan gedink kan word as sektore wat van wes na oos tot by die Suidpool strek (kloksgewys):

Die gebied is vir die eerste keer in 1930 deur Hjalmar Riiser-Larsen besoek as deel van pogings om die Antarktiese gebied te karteer. Roald Amundsen het dit voorheen ter ere van Koningin Maud van Noorweë en die hele plato wat die Suidpool omring ''Haakon VII's Vidde'' ter ere van Koning Haakon VII van Noorweë vernoem. Die gebied wat oorspronklik deur Amundsen as Koningin Maudland geïdentifiseer is het tussen 37° en 50° Oos gelê.

In 1985 het Noorweë die Tor navorsingstasie by Svarthammaren op Koningin Maudland se Prinses Marthakus opgerig; en in 2005, Koningin Sonja van Noorweë nog 'n navorsingstasie genaamd Troll by Jutulsessen geopen. Dit verskil van ander Antarktiese navorsingstasies in die sin dat dit nie op ys geleë is nie maar op 'n sneeuvrye rotsbedekte helling.

## Chronologie 
## Kyk ook 
* Peter I-Eiland, die ander Antarktiese gebied waarop Noorweë aanspraak maak.

## Verwysings 
## Bronne 
* Donald, L.E.: The Exploration of Queen Maud Land. In: Lantern. Tydskrif vir Kennis, Kuns en Kultuur. Jaargang 31, nr. 1, Desember 1981

## Eksterne skakels 
* Noorweegse Poolinstituut 
* Klim notas vir Dronning Maud Land  by Alpinist.com
* Versameling van foto's, kaarte en dokumente oor die geologie van westelike Dronning Maud Land
Michail Lazaref

**Michail Petrowitsj Lazaref** (Russies: *Михаил Петрович Лазарев*) (3 November 1788 — 11 April 1851), Russiese vlootaanvoerder en verkenner, admiraal (1843).

## Opleiding en begin van loopbaan 
Lazaref kom uit 'n ou Armeense familie. In 1800 skryf hy in by Rusland se Vlootkollege. Drie jaar later word hy na die Britse vloot gestuur, waar hy vir 'n ononderbroke navigasie-ekspedisie van vyf jaar sou bly. In 1808–1813, dien Lazaref in die Oosseevloot. Hy neem deel aan die Russies-Sweedse Oorlog van 1808–1809 en die Patriotiese Oorlog van 1812.

## Loopbaan as ontdekkingsreisiger 
Lazaref seil in 1813–1816 vir die eerste keer om die aardbol, aan boord van die vaartuig Soeworof. Die ekspedisie begin by Kronstadt en doen ook Alaska aan. Tydens die vaart ontdek Lazaref die Soeworof-ringeiland.

As 'n aanvoerder van die skip *Mirni* en as Fabian von Bellingshausen se ondergeskikte op sy wêreldvaart in 1819–1821, het Lazaref deel aan die ontdekking van Antarktika en talle eilande. Op 28 Januarie 1820 (*Nuwe datumstyl*) ontdek die ekspedisie die Antarktiese vasteland waar hulle die Antarktiese kus nader by 'n punt met koördinate  en ysvelde daar waarneem.

In 1822–1825, seil Lazaref vir die derde keer om die aardbol op sy fregat *Kreiser* en onderneem hy omvattende navorsing op die gebiede meteorologie en etnografie.

## Oorlogstydse bevelvoering 
In 1826 word Lazaref bevelvoerder van die skip *Azof*, wat na die Middellandse See seil as deel van die eskadron onder bevel van admiraal Login Petrowitsj Geiden en neem deel aan die Slag van Nawarino in 1827. Hy ontvang die rang van skoutadmiraal vir uitnemendheid tydens die slag.

In 1828–1829 is hy in bevel van die Dardanelles-blokkade.

In 1830 keer Lazaref terug na Kronstadt en word hy 'n bevelvoerder van vlooteenhede van die Oosseevloot. Twee jaar later word hy as stafhoof van die Swartsee-vloot aangestel.

In Februarie tot Junie 1833 lei Lazaref 'n Russiese eskadron na die Bosporus en teken die Verdrag van Hunkar-Iskelesi met Turkye. In 1833 word hy aangestel as bevelvorder van die Swartsee-vloot, die Swartsee-hawens en ook as militêre goewerneur van Sewastopol en Nikolajef.

## Invloed en nalatenskap 
Admiraal Lazaref was invloedryk in tegniese aangeleenthede en as mentor van jonger offisiere. Hy het die skep van 'n stoomaangedrewe vloot voorgestaan, maar Rusland se tegniese en ekonomiese agterstand was 'n groot hindernis. Hy het ook 'n aantal Russiese vlootbevelvoerders opgelei, onder andere Pawel Natsjimof, Wladimir Kornilof, Wladimir Istomin en Grigori Boetakof.

'n Ringeiland in die Stille Oseaan, kape in die Amoer-riviermond en op die Oenimakeiland, 'n eiland in die Aralmeer, 'n baai en hawe in die See van Japan en ander plekke dra Lazaref se naam.

## Eksterne skakels 
* 'n Kaart van sy Antarktiese ekspedisie (in Russies); let wel alle datums is volgens die Juliaanse kalender
Springs

**Springs** is 'n stad aan die Oos-Rand van die Gauteng-provinsie, Suid-Afrika, oos van Johannesburg. Die naam van die stad kom van die groot aantal fonteine (Engels: *springs*) in die omgewing. Dit het 'n bevolking van meer as 121&nbsp;000.

Springs het verskeie voorstede onder andere: Petersfield, Strubenvale en Struisbult. Die stad is huidig een van die industriële sentra van die Witwatersrand. Mynbou is vervang deur vervaardiging en ingenieurs-industrieë. Produkte van die streek sluit chemikalieë, papier en voedselstowwwe in.

Springs vorm deel van die Ekurhuleni Metropolitaanse Munisipaliteit wat die groter Oos-Rand insluit.

## Geskiedenis 
Die oorspronklike 7&nbsp;km2-plaas waarop die stad later gebou sou word, The Springs, is in 1883 opgemeet. Steenkool is in die omgewing ontdek in 1887 en drie jaar later is Transvaal se eerste spoorlyn gebou om steenkool van die Oos-Randse steenkoolvelde na die goudmyne van die Witwatersrand te vervoer.

Die Springs-steenkoolmyne is later gesluit nadat beter steenkool verder oos in Witbank ontdek is. Intussen is goud ook in die omgewing ontdek. 'n Dorp is in 1904 uitgelê en in 1908 is die eerste goudontginning begin. In 1912 is munisipale status aan Springs toegeken. In die laat 1930's was daar agt goudmyne naby Springs, wat dit die grootste enkele goudproduserende area ter wêreld gemaak het.

Ferdinand Chauvier het in 1974 die Kreepy Krauly by sy huis in Springs ontwerp.

## Bekende boorlinge 
* Steve Tshwete, gewese kabinetsminister
*Koos du Plessis, Afrikaanse sanger

## Sien ook 
* NG gemeente Springs
* Lys van dorpe in Suid-Afrika

## Eksternse skakels 
*Inligting oor Springs (sa-venues.com) 

## Verwysings
Uraanverryking

duimnael|regs|250px|Uraanerts Die term **uraanverryking** verwys na die fisiese en chemiese metodes wat gebruik word om die aandeel van 'n bepaalde isotoop in 'n uraanmengsel te verhoog, sodat dit vir kernsplitsing of kernversmelting geskik is.
duimnael|links|250px|Hoogs verrykte uraan
duimnael|regs|250px|Swak verrykte uraanpoeier, die sogenaamde *yellowcake*

Uraan kom in sy natuurlike toestand slegs as 'n mineraalerts voor, wat met onderaardse en oopgroef-mynboumetodes ontgin kan word. Die erts, wat soms een persent of minder uraan bevat, word vergruis en met chemiese oplosmiddels vermeng, sodat die uraan geëkstraheer kan word. Op hierdie stadium bestaan die uraan nog uit 'n mengsel van uraanoksiede (Engels: *yellowcake*), en slegs 'n klein hoeveelheid (sowat 0,7 persent) van die massa is uraan-235, wat as uitgangsmateriaal vir 'n kettingreaksie in moderne reaktors benodig word. Die isotoop uraan-238 vorm die hoofbestanddeel van die oksiede.

Die aandeel uraan-235 moet deur 'n fisiese proses, die sogenaamde uraanverryking, verhoog word, voordat dit as brandstof vir 'n reaktor kan dien. Hierby word die uraanoksiede na uraanhexafluoried verander en uiteindelik deur middel van diffusie in 'n toestand gebring waar dit geskik is vir gebruik in 'n reaktor.

Die meeste reaktors het 'n verryking van tussen drie en vyf persent nodig.
Drukwaterreaktors, die mees gebruiklike kommersiële reaktors, gebruik water as reguleerder en benodig net uraandioksied wat met tussen twee en vier persent verryk is. Daarenteen is 'n verryking van tenminste negentig persent nodig vir die bou van kernwapens.

Kernreaktors, wat swaarwater of grafiet as reguleerders by die kernreaksie gebruik, is ook geskik vir natuurlike uraanbrandstof.
Gholf (dubbelsinnig)

**Gholf** is 'n Afrikaanse woord wat kan verwys na:
*Gholf, die balspel
*Gholf, die sewende letter in die NAVO-spelalfabet
Whiskey (dubbelsinnig)

**Whiskey** is 'n Afrikaanse woord wat gebruik word met verskillende betekenisse:
*Whiskey, die alkoholiese drank wat oorwegend in Ierland en die Verenigde State gestook word. Alle ander soorte, insluitende dié van Skotland, word *whisky* gespel.
*Whiskey, die 23ste letter van die NAVO-spelalfabet
Ankoù

[duimnael|'n Uitbeelding van Ankoù as die Skreeuende Dood. Fasade van die kerk Notre-Dame de Bulat in Bulat-Pestivien, [Côtes-d'Armor]]
**Ankoù** (Bretons: *An Ankoù*; [angkou]) is die gepersonifiseerde Dood in die Bretonse en Normandies-Franse mitologie, analoog met *an Ankow* (Kornies) in Cornwall en die Walliese *Anghau*. 

Ankoù word in legendes dikwels as 'n spook en as die verpersoonliking en helper van die Dood uitgebeeld wat die siele van oorledenes vanaf hul begraafplase óf na die "Eilande van die Gelukkiges", 'n paradysagtige wêreld anderkant die horison, óf na die "koue hel"  van verlate valleie en woude neem. Hy word ook as 'n wagter beskou wat die begraafplase teen ongewenste indringers beskerm.

'n Tipiese uitbeelding van Ankoù is dié van 'n swartgeklede, gesiglose wese wat met 'n sens bewapen is en 'n ou perdewa as sy vervoermiddel gebruik. 'n Mens, wat Ankoù teenkom of die geraas van sy wa hoor, sal volgens die legendes binne 'n kort tydperk sterf.

In teenstelling met die gebruiklike uitbeeldings van die dood as 'n geraamte, is Ankoù 'n wese van vlees en bloed. Die legendes beweer selfs dat die eerste of laaste oorledene van die lopende jaar die Ankoù van die volgende gaan wees.

As die gepersonifiseerde Dood het die Ankoù van Bretagne sy Ierse eweknie in Dullahan, die koplose ruiter van die Ierse platteland wat sekere karaktertrekke deel en sy oorsprong eweneens in ou Keltiese legendes het; maar ook in die Nordiese Hel, die Griekse Thanatos, die Baltiese Giltinė en die Noorse Pesta of Plaagheks. 

## Eksterne skakels 
* *The Atlantic Religion: L’Ankou – Gaelic parallels with the Breton death-spirit. Besoek op 22 Maart 2016*
* *listverse.com: 10 Relentless Personifications of Death*
Świętochłowice

**Świętochłowice** (uitspraak:  [[Media:Pl-Świętochłowice.ogg|]], Duits: *Schwientochlowitz*) is 'n dorp in die suide van Pole met 53&nbsp;798 inwoners (2011). Świętochłowice is geleë in die woiwodskap Silesië (sedert 1999), voorheen in Katowice (1975-1998).

Zgoda, 'n satellietkamp van die Duitse konsentrasiekamp Auschwitz, is in 1943 in Świętochłowice opgerig. In Januarie 1945 is die kamp heropen en daarna steeds deur Kommunistiese Pole gebruik. Die kamp, waarin bykans 2&nbsp;500 gevangenes in 1945 dood is, is in November van dié jaar gesluit.

## Eksterne skakels 
* Amptelike webwerf
Vannes

**Vannes** (Bretons: *Gwened*) is die hoofstad (prefektuur) van die Bretonse département Morbihan (Noordwes-Frankryk) met 52&nbsp;683 inwoners (2009). Die stad is een van die snelste groeiendes in Wes-Frankryk, en sy inwonertal het sedert die jaar 1954 verdubbel. Vannes is nou die sentrum van die agglomerasie Pays de Vannes met 'n bevolking van 144&nbsp;353.

## Geskiedenis 
duimnael|links|250px|Die historiese stadskern van Vannes 
Vannes het sy oorsprong in 'n hawestad, wat deur die Galliese stam van die Veneters oorheers is. Ná die Romeinse verowering staan die stad onder sy Latynse naam Darioritum bekend en ontwikkel tot 'n belangrike handelsentrum.

In die vroeë Christelike tydperk is Vannes die setel van een van die sewe Bretonse bisdomme. Tot by die Frankiese verowering is Vannes die setel van onafhanklike grawe. Die stad speel ook 'n beduidende rol by die vereniging van Bretagne onder die koning Nominoë, wat tydens die 9de eeu as hertog van Vannes ná sy oorwinning oor die Frankiese koning Karel die Kale in 845 die koninkryk Bretagne stig en uitbrei. Onder die heerskappy van sy seun Erispoë word Vannes die hoofstad van Bretagne. Sedert die jaar 1425 is Vannes ook die vergaderplek van die Bretonse State.

In 1532 verloor Bretagne met die ooreenkoms tussen die Bretonse State en die Franse koning Frans I, wat in Vannes gesluit is, sy onafhanklikheid.

## Toerisme en vervoer 
duimnael|links|250px|Ankerplekke in die jaghawe Conleau
Danksy die historiese stadskern, wat grotendeels bewaar is, en die sentrale ligging aan die Golf van Morbihan, tussen die skiereilande van Rhuys en Quiberon, het Vannes tot een van die gewildste Bretonse toeristebestemmings ontwikkel. Vannes is lid van die *Club des plus belles baies du monde* ("Klub van die mooiste baaie ter wêreld", 'n internasionale vereniging van vakansieoorde) en trek ook voordeel uit sy baie gematigde klimaat met jaarliks meer as 2&nbsp;000 sonskynure.

Die stad lê sowat vier ure se motorrit van Parys af. Daar is gereelde verbindings met die Franse hoësnelheidstrein TGV (drie ure se reistyd van Parys) en lugverbindings na die nabygeleë lughawens van Lorient en Nantes.

## Kultuur 
**Jazz à Vannes**, die bekende Jazz-fees, is al meer as 'n kwarteeu 'n gewilde jaarlikse instelling. Bekende jazz-sterre skitter ses dae lank naas nuwe groepe.

**Fêtes Historiques** is die jaarlikse historiese fees van Vannes, wat gebeurtenisse uit die geskiedenis van die stad laat herleef. Historiese parades met eeue-oue outentieke kleredrag maak deel uit van die fees.

## Eksterne skakels 
* Die amptelike webwerf van Vannes
Ayyavazhi

regs|200px|duimnael|Die logo van Ayyavazhi

**Ayyavazhi** is 'n Tamiliese monoteïstiese geloof wat in die middel-19de eeu ontstaan het in Suid-Indië. Die heilige boeke van Ayyavazhi is die Akilathirattu Ammanai en die Arul Nool.
Bert Olivier

**Gysbert (Bert) Olivier** is professor in filosofie aan die Nelson Mandela Metropolitaanse Universiteit in Port Elizabeth (vroeër Universiteit van Port Elizabeth). Hy is in 1946 gebore en behaal sy doktorsgraad in 1979 oor die moderne denker Descartes. Hy het in 2004 die Stalsprys vir Geesteswetenskappe in filosofie van die Suid-Afrikaanse Akademie vir Wetenskap en Kuns ontvang, en publiseer gereeld in nasionale en internasionale vakkundige tydskrifte. Hy is die outeur van 3 boeke in die filosofie en kunskritiek. Sy werk is hoofsaaklik in die velde van kunsfilosofie (veral filosofie van film), psigoanalitiese teorie en kultuurfilosofie.
Danie Strauss

**Danie Strauss** (gebore 1946, Bloemfontein) is 'n Suid-Afrikaanse akademikus en filosoof.

In 1971 word hy as Senior Lektor in Wysbegeerte aan die destydse UOVS aangestel. Vanaf Januarie 1976 is hy bevorder tot medeprofessor en in Oktober 1977 word hy aangestel as professor en hoof van die Departement Wysbegeerte aan die UOVS. In 1994 vertrek by na Kanada waar hy as eerste Direkteur van die Dooyeweerd Centre die publikasie van die versamelde werke van Herman Dooyeweerd in Engels van stapel stuur. Hy keer in 1997 terug na Suid-Afrika en vanaf April 1998 tot 31 Desember 2001 ageer hy as Dekaan van die nuwe Fakulteit van Geesteswetenskappe aan die UOVS. Benewens 15 selfstandige publikasies, 35 internasionale konferensie-voordragte en 20 bydraes tot versamelde werke het sowat 240 vakartikels in nasionale en internasionale tydskrifte uit sy pen verskyn. 

Hy is in 1989 deur die Suid-Afrikaanse Akademie vir Wetenskap en Kuns met ’n Stalsprys in die Geesteswetenskappe bekroon. Die Universiteit van die Vrystaat het in 2004 'n Eufeesmedalje aan hom toegeken. In 2008 ontvang hy die N.P. van Wyk Louw-medalje vir uitstekende werk op verskillende vakgebiede - ook van die Suid-Afrikaanse Akademie vir Wetenskap en Kuns.

## Bibliografie 
* Strauss, D.F.M. 1973. *Begrip en idee*. Assen: Van Gorcum.
* Strauss, D.F.M. 1980. *Inleiding tot die kosmologie*. Bloemfontein: Sacum Beperk.
* Strauss, D.F.M. 1983. '¼'Evolusie : kernpunte van die moderne afstammelingsleer onder die soeklig*. Bloemfontein : N.G. Kerk-Jeugboekhandel.
* Strauss, D.F.M. 1988.  *Grondbegrippe van die sosiologie as wetenskap*. Pretoria: Raad vir Geesteswetenskaplike Navorsing.
* Van Niekerk, A.A. & Strauss, D.F.M. 1994. *Wysgerige Perspektiewe op die 20ste eeu*. Bloemfontein: Tekskor.
* Strauss, D.F.M. & Botting, Michelle. 2000. *Contemporary Reflections on the Philosophy of Herman Dooyeweerd*. New York: Edwin Mellen Uitgewers.
* Strauss, D.F.M. 2004 (hersiene uitgawe). *Paradigms in Mathematics, Physics and Biology: Their Philosophical Roots.* Bloemfontein: Tekskor.
* Strauss, D.F.M. 2005 Paradigmen in Mathematik, Physik und Biologie und ihre philosophische Wurzeln (Ins Deutsche übertragen von Marftin Jandl), was published in September 2005 by the International Publisher Peter Lang (216 pp.).
* Strauss, D.F.M. 2006. Reintegrating Social Theory – Reflecting upon human society and the discipline of sociology  – appeared in Januarie 2006 – also published by Peter Lang verskyn (300 pp.).
* Strauss, D.F.M. 2009. Philosophy: Discipline of the Disciplines. Grand Rapids: Paideia Press (715 pp.).

## Eksterne skakels 
* Dooyeweerd Sentrum vir Christelike Filosofie 
* Enkele van D.F.M. Strauss se artikels in *Philosophia Reformata'' (1970-2003)
Deon Rossouw

**Gedeon Josua (Deon) Rossouw** (16 Desember 1958) is gebore in Vredendal. Hy het teologie en filosofie aan die Universiteit van Stellenbosch studeer en het in 1989 sy doktorsgraad in filosofie behaal. Sedert 1986 het hy filosofie aan die Randse Afrikaanse Universiteit doseer waar hy later ook as departementshoof aangestel is. Hy was van 2004–2010 hoof van die departement filosofie aan die Universiteit van Pretoria.

Rossouw is 'n vooraanstaande kenner op die gebied van sake-etiek en het al verskeie boeke en meer as sestig artikels oor etiek en filosofiese dinkvaardighede gepubliseer. Hy was stigterspresident van die Besigheidsetieknetwerk van Afrika (BEN-Afrika). Hy dien op die uitvoerende komitee van die Internasionale vereniging vir besigheid, ekonomie en etiek asook die redaksie van die Tydskrif vir Sake-etiek. Hy is besoekende professor in Sake-etiek en Korporatiewe Regering aan die New Castle Besigheidskool en was tydens 2000 gasnavorser aan die 'Judge' Besigheidskool van die Universiteit van Cambridge in die Verenigde Koninkryk.

Hy is getroud met Anys (Anista van Greunen) en het drie kinders.

## Bibliografie 
* DINK vaardig : Inleiding tot Filosofiese Vaardighede (red) (1992)
* Business Ethics: A southern African perspective (1994)
* Independent and Innovative Thinking (met J. Coley Lamprecht, 1995)
* Skilful Thinking : An Introduction to Philosophical Skills (1994)
* Life in a Postmodern Culture (redakteur) (1995)
* Business Ethics in Africa (2de uitgawe) (2002)
* Developing Business Ethics as an academic field (2004)
* Business Ethics (3de uitgawe) 2004.

## Bronne 
* Good Governance Programme, Centre for Human Rights (University of Pretoria). 2005. *Development and Human Rights Course: Presenters*. http://www.chr.up.ac.za/ggp/dev_hr_pre.html 

## Verwysings 
## Eksterne skakels 
* Besigheidsetiek Netwerk van Afrika
Langsnawelpikkewyne

Die **langsnawelpikkewyne** (*Pygoscelis*) is 'n voëlgenus in die familie van pikkewyne (*Spheniscidae*). Hulle is sonder uitsondering swart-wit geveer en verveer aan die einde van die broeiseisoen. Al die spesies in die genus is baie sosiaal, die stormbandpikkewyne op Deceptioneiland is die grootste pikkewynkolonie met 'n geskatte vyf-miljoen broeipare.

## Spesies 
Drie spesies langsnawelpikkewyne word onderskei: die witoorpikkewyn (*P. papua*), die adeliepikkewyn (*P. adeliae*) en die stormbandpikkewyn (*P. antarctica*), wat ook die keelstreeppikkewyn genoem word.

Lêer:Pygoscelis papua front and back.jpg|Witoorpikkewyn
Lêer:アデリーペンギン@it.jpg|Adeliepikkewyn
Lêer:Manchot 04.jpg|Stormbandpikkewyn

## Eksterne skakels 
* 
*
Groot-pikkewyne

Die **groot-pikkewyne** (*Aptenodytes*) is 'n voëlgenus in die familie van pikkewyne (*Spheniscidae*). Die wetenskaplike naam *Aptenodytes* is afgelei uit Grieks en beteken "vluglose duiker".

Die pikkewyne wat aan die genus groot-pikkewyne behoort, is waarskynlik die bekendste pikkewyne onder die algemene publiek. Hulle swart en wit verekleed met geel-oranje nekmerke is so bekend dat hulle wêreldwyd die "tipiese" voorstelling van pikkewyne verteenwoordig.

In werklikheid is pikkewyne in dié genus egter ver van wat miskien as die grondplan vir 'n pikkewyn gesien kan word. Die twee pikkewyne is baie groter en swaarder as die res van die pikkewyne. Verder is hulle die enigste pikkewyne wat geen neste bou nie, maar hulle eiers op hulle voete uitbroei.

## Spesies 
Slegs twee van die 18 pikkewynspesies word in die genus *Aptenodytes* saamgevat. Dit is die keiserpikkewyn (*Aptenodytes forsteri*) en die effens kleiner koningpikkewyn (*Aptenodytes&nbsp;patagonicus*).

## Galery 

Lêer:Emperor penguin.jpg|Keiserpikkewyn
Lêer:Penguins Edinburgh Zoo 2004 SMC.jpg|Koningpikkewyn

## Eksterne skakels 
* 
*
Pontivy

**Pontivy** (Bretons: *Pondi*) is 'n stad teen die Blavetrivier in die département Morbihan (Bretagne, Noordwes-Frankryk) met 'n oppervlak van 24,85 vierkante kilometer en 13&nbsp;693 inwoners (2008). Dit is die onderprefektuur van die gelyknamige arrondissement en die hoofstad van 'n kanton.

## Geskiedenis 
Pontivy word in die 7de eeu deur die monnik Ivy gestig. Hy laat 'n brug oor die Blavetrivier oprig, wat sy naam aan die stad verleen.

Op 18 Brumaire van die jaar XII van die Franse Rewolusie (9 November 1804) is die naam van Pontivy verander na *Napoléonville*. Ná die ontmagting van Napoléon Bonaparte kry die stad sy oorspronklike naam terug, wat later nog eens gewysig is na *Bourbonville*. Onder die heerskappy van Napoléon III vind die tweede naamsverandering na Napoléonville plaas.

## Besienswaardighede en kultuur 
Die bekendste historiese geboue is die basiliek Notre-Dame-de-Joie en die kasteel van die adellike gesin Rohan, wat teen die einde van die 15de eeu opgerig is. Pontivy tree op as gasheer van die eindronde van *Kan ar Bobl* ("Sang van die Volk"), 'n jaarlikse Bretonse musiekwedstryd.
André-Marie Ampère

**André-Marie Ampère** (20 Januarie 1775 - 10 Junie 1836) was 'n Franse fisikus en word algemeen beskou as een van die hoofontdekkers van elektromagnetisme. Die eenheid van elektriese stroomsterkte, die ampère, en die wet van Ampère is na hom vernoem.

## Vroeë dae 
Ampère is gebore in Lyon (Frankryk), naby sy vader se landhuis in Poleymieux-au-Mont-d'Or. As 'n jong kind het hy reeds 'n liefde ontwikkel vir kennis, en dit word gesê dat hy groot wiskundige bewerkings gemaak het met klein spoelklippe voor hy nog enige syfers geken het. Sy vader het hom Latyn begin leer, maar daarmee gestaak nadat hy Ampère se groter talente vir wiskundige studies ontdek het. Die jong Ampère het tog gou weer begin Latyn leer wat hom in staat gestel het om die werk van Euler en Bernoulli te bemeester.

In 1796 het hy Julie Carron ontmoet en 'n verbintenis het tussen hulle ontstaan. Hulle is in 1799 getroud. Vanaf om en by 1796 het Ampère privaatlesse by Lyon in wiskunde, chemie en tale aangebied; en in 1801 het hy verhuis na Bourg-en-Bresse, as professor van fisika en chemie en los sy vrou en seun (Jean Jacques Ampère) agter in Lyon. Sy is oorlede in 1804 en hy het nooit herstel van haar dood nie. Hy is in dieselfde jaar aangewys as professor van wiskunde by 'n hoërskool in Lyon.

## Bydrae tot fisika en ander studies 
Ampère se roem lê hoofsaaklik in sy bydrae tot die wetenskap met die verhoudings tussen wetenskap en elektromagnetisme, of, soos hy dit genoem het, elektrodinamika. Op 11 September 1820 hoor hy van H. C. Ørsted se ontdekking dat 'n voltaïse 'n reaksie op 'n magnetiese naald veroorsaak. Slegs 'n week later op 18 September lê hy 'n voorstel voor wat 'n veel meer volledige verklaring gee aan hierdie buitengewone gebeurtenis.

## Sien ook 
* SI-eenhede vernoem na mense
Linkerflank

duimnael|Die Nieu-Seelander Colin Meads word as een van die beste vleuels in die rugbygeskiedenis beskou

Die **linkerflank** is 'n voorspelersposisie in rugby. 'n Veelsydige persoon behoort in die posisie te speel aangesien die rol nie so nou soos die van ander posisies omskryf is nie. Die persoon se verantwoordelikhede sluit in:
* Streef om eerste by 'n losskrum te wees om die bal te wen.
* Probeer om te verhoed dat die opposisie se baldraer die bal aan sy aankomende voorspelers oorhandig.

Die linkerflank moet dus naby die onkantlyn bly en word gereeld gestraf, maar wen ook dikwels vir sy span strafskoppe. Meeste lande gebruik nommer 6 as 'n linkerflank, ook bekend as 'n baljagter, maar in Australië en Nieu-Seeland word die nommer 7 vir die posisie gebruik.

Voorbeelde van goeie linkerflanke is Richie McCaw, Phil Waugh, Serge Betsen, Corné Krige en Heinrich Brüssow.
Arrondissement

[duimnael|300px|Die administratiewe stelsel van [Frankryk]]
Die term **arrondissement** is afgelei van die Franse woord *arrondir* ("afrond") en verwys na die administratiewe onderverdeling van 'n Franse département, 'n Belgiese provinsie en 'n aantal stede in die Kanadese provinsie Quebec. In Frankryk word die term ook as 'n vertaling vir soortgelyke administratiewe verdelings van byvoorbeeld buitelandse stede soos Moskou en Wene gebruik.

## Frankryk 
Daar bestaan 342 arrondissemente in Frankryk. Die hoofstad (Frans: *chef-lieu*) van 'n arrondissement is die onderprefektuur (Frans: *sous-préfecture*), met 'n onderprefek as hoof van die plaaslike administrasie. Die arrondissemente is verder verdeel in kantons (Frans: *cantons*), terwyl die kantons uit die verskillende munisipaliteite (Frans: *commune*, wat stede en dorpe insluit) bestaan.

Groot Franse stede soos Parys, Marseille, Bordeaux en Lyon is ook in sogenaamde kommunale arrondissemente verdeel wat administratief gelykstaan aan kantons.

## België 
België is in administratiewe opsig verdeel in geweste, provinsies, arrondissemente en munisipaliteite.

## Quebec 
'n Aantal stede in die Franstalige Kanadese provinsie Quebec is verdeel in arrondissemente. Hierdie administratiewe verdeling bestaan in Montreal, Gatineau, Quebecstad, Saguenay, Longueuil, Sherbrooke, Cookshire-Eaton, Grenville-sur-la-Rouge, Lévis en Métis-sur-Mer. Ook die eilandgroep van die Magdalene-eilande is verdeel in arrondissemente.

## Notas 
* Vertaling van die artikels *:de:Arrondissement* en *:fr:Arrondissement* in die Duitse en Franse Wikipedia. Die artikels is aangepas vir gebruik in die Afrikaanse Wikipedia.
Luisboom

**Luisboom** of **groot bitterappel** (*Solanum mauritianum*) is 'n klein indringerboom of struik wat 'n hoogte van tien meter kan bereik. Die plant is inheems in Argentinië, Brasilië en Uruguay in Suid-Amerika, maar het ook versprei na Nieu-Seeland en Suid-Afrika. Die plant is giftig en kan irritasie en naarheid meebring.

## Identifikasie 
Dit het groot ovaalvormige grysgroen blare wat oortrek is met klein haartjies. Die blomme is pers met 'n groen middel. Die plant kan die hele jaar blom, maar die vrugte kom slegs in laat-lente tot die vroeë-somer voor. 

Die luisboom kan tot 30 jaar lewe en word as 'n indringerplant in Suid-Afrika beskou.

## Ander name 
* Afrikaanse naam: Groot bitterappel, luisboom.
* Engelse naam: bugweed, tree tobacco, wild tobacco; Nieu-Seeland: flannel weed, kerosene plant, tobacco weed, woolly nightshade.
* Zoeloenaam: igayintombi, isigwayana, umbanga banga.

## Sien ook 
* Indringerplante in Suid-Afrika
* Lys van onkruid in Suid-Afrika

## Fotogalery 

Lêer:Solanum mauritianum Bug Weed flowers.jpg|Blomme

## Bibliografie
*Vermeulen, Wessel: Luisboom - kopseer vir bosbouer en beplanner. In: Conserva. Tydskrif van die Departement van Omgewingsake. Desember 1987, deel 2, nr. 6. ISSN 0258-3313
Brakpan

**Brakpan** is 'n groot myndorp in Gauteng, Suid-Afrika met goud- en uraanmyne. Die dorp het munisipale status verkry in 1919. Die myners van Brakpan het deelgeneem aan die 1922-staking. Die naam is die eerste keer in die 1880's gebruik weens die nabyheid van 'n seisoenale meer wat jaarliks opgedroog het en 'n "brak pan" geword het.

## Geskiedenis 
duimnael|links|Monument ter ere vir amptenare en soldate wat in die 1922-staking gesneuwel het
Die eerste aktiwiteit wat mense na die omgewing gelok het was die steenkoolmyn wat deur die Britte in bedryf gestel is in die 1880's. 'n Groot steenkoolaangedrewe kragstasie het gevolg. 'n Tremlyn na Johannesburg is aangelê om die kragstasie te bedien.

Die Hoofrifweg (Main Reef Road) het Brakpan verbind aan al die ander myndorpe in die Witwatersrand. Brakpan was van 1914–1919 'n buurt van Benoni. Die dorp het geleidelik sy status as belangrike myndorp verloor, omdat die omliggende myne se opbrengste laer en kostes hoër geword het. Baie Britse inwoners het geëmigreer tydens die apartheidsera wat plek gemaak het vir Afrikanerboere wat hul heenkome aan die Rand kom soek het.

## Meer onlangs 
Uitbreidings aan die dorp in die vroeë 1990's en die opening van 'n kasino te Carnival City, het nie veel bygedra om die konserwatiewe beeld van die dorp te verander nie.

Tsakane is 'n groot township-area, met 136&nbsp;000 inwoners in 2011, wat deel van Brakpan vorm. Sedert 2000 vorm Brakpan deel van die Ekurhuleni Metropolitaanse Munisipaliteit.

## Noemenswaardige inwoners 
* Francois van Coke, musikant

## Sien ook 
* Gereformeerde kerk Brakpan
* NG gemeente Brakpan
* Lys van dorpe in Suid-Afrika

## Verwysings 
## Eksterne skakels 
* Google Kaart
Pelsrob

**Pelsrobbe** verteenwoordig een van twee afsonderlike groepe soogdiere wat "robbe" genoem word. Beide pelsrobbe en die egte-robbe is lede van die Pinnipedia, wat gewoonlik as 'n suborde van die orde Carnivora gesien word, maar soms as 'n onafhanklike orde. Die pelsrobbe behou egter soos hulle familiegenote, die seeleeus, tot 'n mate die vermoë om op land te loop aangesien hulle agterste ledemate vorentoe onder die liggaam gebring kan word om die dier se liggaam te dra. Dit behou ook klein, maar sigbare ore.

## Taksonomie 
Die pelsrobbe en seeleeus verteenwoordig as 'n groep die familie Otariidae, en word die lopende robbe genoem om hulle te onderskei van die oorlose egte-robbe van die familie Phocidae. Die pelsrobbe, op hulle eie, verteenwoordig die ***Arctocephalinae*** subfamilie.

* **Suborde Pinnipedia**
* **Familie Otariidae**
** **Subfamilie Arctocephalinae**
*** Noordelike pelsrob, *Callorhinus ursinus*
*** Antarktiese pelsrob, *Arctocephalus gazella*
*** Guadalupe-pelsrob, *Arctocephalus townsendi*
*** Juan Fernández-pelsrob, *Arctocephalus philippii*
*** Galápagos-pelsrob, *Arctocephalus galapagoensis*
*** Suidelike pelsrob – Australiese pelsrob (*Arctocephalus pusillus doriferus*) en Kaapse pelsrob (*Arctocephalus pusillus pusillus*)
*** Nieu-Seelandse pelsrob, *Arctocephalus forsteri*
*** Subantarktiese pelsrob, *Arctocephalus tropicalis*
*** Suid-Amerikaanse pelsrob, *Arctocephalus australis*

** Subfamilie Otariinae:  seeleeus
* Familie Phocidae: egte robbe
* Familie Odobenidae: Walrus
Psigoterapie

**Psigoterapie** is 'n stel tegnieke wat ten doele het om die geestesgesondheid, asook gemoeds- en gedragsprobleme van die individu, of 'n groep (waaronder ook 'n gesin) te verbeter. Daar is 'n wye verskeidenheid vorms van psigoterapie. Die psigoterapeut het 'n etiese verantwoordelikheid om die vertroulikheid en privaatheid van die pasiënt(e) te beskerm.

## Algemene beskrywing 
Psigoterapeute hoef nie noodwendig mediese opleiding te hê nie, maar 'n basiese kennis van psigiatrie en sielkunde is gewoonlik deel van so 'n persoon se opleiding. Psigoterapeute kan psigiaters, sielkundiges, maatskaplike werkers, opgeleide verpleegkundiges, opgeleide beraders of ander professionele lui wees.

Die digotomie van 'n geneeskundige en 'n humanistiese model skei baie skole van psigoterapie van mekaar. In die mediese model is die pasiënt siek en die bekwame terapeut help om die pasiënt weer gesond te kry. In die humanistiese model word die kliënt aangemoedig om verder van hulself te leer om sodoende 'n beter begrip van hulself te verkry.

Daar is ten minste ses hoofskole van psigoterapie:

* Psigodinamiese psigoterapie
* Kognitiewe terapie
* Ondersteunende terapie
* Gedragsterapie
* Korttermynterapie
* Sisteemterapie (insluitende gesinsterapie en huweliksberading)

## Geskiedenis 
Die meeste vorme van psigoterapie spruit uit psigo-analise.

### Psigo-analise 
duimnael|upright|Sigmund Freud
(Sien ook die biografie van Sigmund Freud).

Psigo-analise het begin in die mid-1880's. Veral vroue met histerie is eers behandel, deur middel van tegnieke soos droomontleding, vrye assosiasie, oordrag en ontleding van die id, ego en superego. Studente en kollegas, soos Alfred Adler, Otto Rank en Carl Jung, het mettertyd ook hulle eie vorm van psigoterapie ontwikkel, in 'n skool bekend as psigodinamiese terapie; en tot vandag toe ontwikkel hierdie veld steeds verder.

### Kognitiewe psigoterapie 
Aaron T. Beck ontwikkel sy eie soort kognitiewe terapie, asook Albert Ellis, in die 1940's.

### Ondersteunende psigoterapie 
Carl Rogers ontwikkel die beginsels van dié humanisties-gebaseerde psigoterapie in die 1950's. Die boustene van sy werk berus op onvoorwaardelike positiewe aanvaarding, egtheid en empatie.

### Gedragsterapie 
Alhoewel vroeë vorme van gedragsberading reeds in die 1920's bestaan het, het dit meer volledig begin ontwikkel in die 1950's en 1960's, met die wêreldleiers Joseph Wolpe in Suid-Afrika, Hans Eysenck in Brittanje, en B. F. Skinner in die Verenigde State. Dit is ook 'n skool wat steeds aanhou ontwikkel.

## Die terapeutiese verhouding 
Navorsing bewys dat die kwaliteit van die verhouding tussen die terapeut en die pasiënt meer invloedryk op die eindresultaat is, as die soort psigoterapie wat gebruik word. (Rosenzweig, S. (1936). "Some implicit common factors in diverse methods in psychotherapy". Journal of Orthopsychiatry 6: 412-415).

## Kritiek 
Kritici van psigoterapie wys daarop dat doodeenvoudig die verloop van tyd psigososiale genesing bring.

## Eksterne skakels 
* Vrae oor psigoterapie 
* Soorte berading en psigoterapie