open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Kokosjnik

duimnael|230px|*Die portret van ’n onbekende meisie in Russiese kleredrag* deur Iwan Argoenof, 1784, is van ’n Moskouse meisie wat ’n kokosjnik dra.

’n **Kokosjnik** (Russies: коко́шник, IFA: /kɐˈkoʂnʲɪk/) is ’n tradisionele Russiese kopbedekking wat in die 16de tot 19de eeu deur vroue gedra is.

## Oorsig 
Dit was histories ’n kopbedekking wat deur getroude vroue gedra is. Ongetroude meisies het ’n soortgelyke kopbedekking, ’n *powjazka*, gedra wat agter oop was. Die woord *kokosjnik* beskryf ’n verskeidenheid kopbedekkings wat regdeur Rusland gedra is, insluitende die silindervormige hoede van Weliki Nowgorod, die tweepuntige *kika* van Wladimir, die driehoekige *kika* van Kostroma, ens.

Vandag word die woord gewoonlik verbind met die straal- of pluimvormige kopbedekking wat aan die agterkant met lang, dik bande in ’n groot strik vasgemaak word. Die pluim kan met pêrels en goudwerk, af andersins met eenvoudige appliekwerk, versier wees – gewoonlik met plant- of blommotiewe. Die voorkopgedeelte kan met net versier wees. Wanneer ’n vrou ’n kokosjnik dra, dra sy gewoonlik haar hare in ’n vlegsel.

## Geskiedenis 
Die woord "kokosjnik" het die eerste keer in dokumente uit die 16de eeu voorgekom en is afgelei van die Oudslawiese *kokosj* ("hoender"). Die oudste soortgelyke kopbedekkings is egter gevind in grafte uit die 10de tot 12de eeu in Weliki Nowgorod.

Die term word ook gebruik vir die dekoratiewe korbeelboog wat sedert die 16de eeu ’n kenmerkende element van die tradisionele Russiese argitektuur is.

Tydens die herlewing van die nasionale Russiese kultuur in die vroeë 19de eeu het kroonvormige tiaras wat gedeeltelik deur kokosjniks geïnspireer is, deel geword van die amptelike hofdrag van koninklikes en hofdames. In dié tyd het beide getroude en ongetroude vroue die soort kokosjnik gedra wat tradisioneel deur ongetroude meisies gedra is: Dit wys die hare voor en het ’n deurskynende sluier wat agter afhang.

Ná die Russiese Rewolusie (1917) het emigrante die kokosjnik aan die res van Europa bekend gestel. Deesdae word dit hoofsaaklik deur meisies en vroue as deel van Russiese volksdrag gedra. ’n Kokosjnik is ook deel van die tradisionele drag van Snegoerotsjka, die kleindogter en helper van Djed Moroz ("Kersvader").

## Verwysings 
## Eksterne skakels 
* Kokosjnik in die Groot Sowjet-ensiklopedie 
*
*15px Hierdie artikel is vertaal uit die Engelse Wikipedia
Snegoerotsjka

**Snegoerotsjka** (verkleinwoord) of **Snegoerka** (Russies: Снегу́рочка, Снегу́рка, IFA: sʲnʲɪˈgurətɕkə, snʲɪˈgurkə; Engels: *Snow Maiden*) is ’n karakter in Russiese sprokies.

Die karakter het blykbaar geen wortels in die tradisionele Slawiese mitologie en gebruike nie en maak haar eerste verskyning in Russiese folklore van die 19de eeu. Sedert die Sowjettyd word sy ook tydens Nuwejaarsvierings uitgebeeld as die kleindogter en helper van Djed Moroz. Snegoerka word gou groot. ’n Groep meisies nooi haar om saam met hulle in die woud te stap. Daar maak hulle ’n vuurtjie en maak beurte om daaroor te spring. Toe dit Snegoerka se beurt is, smelt sy toe sy halfpad oor die vuur is en verdamp in ’n wolk. Andrew Lang het dié weergawe as "Snowflake" in *The Pink Fairy Book* (1897) ingesluit.

In ’n ander storie is sy die dogter van die Lenteskoonheid (Весна-Красна) en Djed Moroz, en smag sy na die geselskap van sterflinge. Sy hou van ’n skaapwagter met die naam Lel, maar kan nie liefhê nie. Haar ma kry haar jammer en skenk aan haar die vermoë, maar net toe sy verlief raak, word haar hart warm en smelt sy. Hierdie weergawe is in 1873 aangepas as ’n toneelstuk, *The Snow Maiden* deur Aleksander Ostrofski, met toneelmusiek deur Tsjaikofski.

[links|duimnael|240px|Djed Moroz en Snegoerotsjka op ’n parade by ’n [rockkonsert in 2016 in Sotsji.]]

In 1878 het die komponis Ludwig Minkus en die balletmeester Marius Petipa ’n balletaanpassing, *Die dogter van die sneeu*, vir die tsaar se Keiserlike Ballet op die planke gebring. Die verhaal is ook deur Nikolai Rimski-Korsakof aangepas vir ’n opera met die naam *Die Sneeumeisie: ’n Lentefeëverhaal* (1880-'81).

Die verhaal van Snegoerotsjka is ook aangepas vir twee Sowjetrolprente: ’n geanimeerde weergawe van 1952 met van Rimski-Korsakof se musiek en ’n fliek van 1969. Die Amerikaanse illustreerder en skryfster Ruth Sanderson het die storie oorvertel in ’n prenteboek, *The Snow Princess*, waarin die prinses nie smelt toe sy verlief raak nie, maar in ’n sterfling verander wat wel eendag sal doodgaan.

## Kleindogter van Djed Moroz 
In die laaste tydperk van die Russiese Ryk was Snegoerotsjka deel van versierings vir Kersbome.

In die vroeë tydperk van die Sowjetunie is Kersfees en ander Christelike tradisies verbied, maar sedert 1935 is Nuwejaarsvierings toegelaat. Deel van die vierings is ’n denneboom en Djed Moroz ("Oupa Ryp"). In dié tyd is Snegoerotsjka ingespan in die rol van Djed Moroz se kleindogter en helper.

## Verwysings 
## Eksterne skakels 
**Snowflake*, Lang se weergawe
*
*15px Hierdie artikel is vertaal uit die Engelse Wikipedia
Troika

duimnael|220px|’n Troika, met die middelste perd se halstuig en boog duidelik sigbaar.

’n **Troika** (Russies: тройка; "drietal", "trio") is ’n tradisionele Russiese inspanmetode vir perde vooraan ’n rytuig of slee. Die naam word ook vir die voertuig self gebruik. Dit was ’n gunstelingtema vir skilders, digters en sangers – soos Nikolai Gogol in sy roman *Dooie Siele*.

## Beskrywing 
[duimnael|links|220px|’n Troika met wolwe, ’n [Russiese verniskuns|Palech-sigaretdosie.]]
duimnael|220px|’n Troika ry oor die sneeu, deur Franz Roubaud.

Die perde in ’n troika word altyd langs mekaar ingespan, en dit onderskei dit van ander inspanmetodes met drie perde. Die middelste perd dra gewoonlik ’n halstuig, asook ’n boog wat aan die slee se disselbome vas is; die kantperde dra gewoonlik ’n borstuig. Die troika word tradisioneel so gedryf dat die middelste perd draf en die kantperde galop. Daar is vier leisels: twee vir die middelste perd en een elk vir die kantperde.

’n Troika kan 45-50 km/h haal, wat in die 17de tot 19de eeu baie vinnig vir landvoertuie was. Die inspanmetode is in die 17de eeu in Rusland ontwikkel – eers om pos vinnig af te lewer en daarna om mense en ander goedere te vervoer. Moeë perde sou oor lang afstande gereeld geruil word vir ander. 

Die eerste troikaresies is in 1840 in Moskou gehou. In die Russiese Ryk het adellikes dikwels in troikas gery met ’n drywer in ’n uniform. Versierde troikas was gewild vir groot godsdiensfeeste en troues.

Die troika was deel van die stedelike en plattelandse kultuur. Die perde wat vir ’n troika gebruik is, was gewoonlik klein. Die Wjatka-perd was nie hoër as 14,1 handbreedtes (145 cm) nie. Dit het deel van Rusland se kultuur geword. Die woord "troika" word ook in die politiek vir ’n leidende drietal gebruik.

## Eksterne skakels 
*Russiese troika  by zooclub.ru 
*
*15px Hierdie artikel is vertaal uit die Engelse Wikipedia
Chochloma

duimnael|220px|Chochloma-skilderwerk van naby gesien.
**Chochloma** (Russies: хохлома́) is ’n Russiese houtskilderstyl met helder blom- en ander plantpatrone in hoofsaaklik rooi en goud op ’n  swart agtergrond. As dit vir houteetgerei of meubels gebruik word, gee dit die voorwerpe ’n swaarder, metaalagtige voorkoms.

Dit is ook bekend as **chochloma-skilderwerk** (хохломская роспись, *chochlomskaja rospis*).

## Geskiedenis 
duimnael|links|240px|’n Houtlepel met die chochloma-motief.

Dit is in die tweede helfte van die 17de eeu die eerste keer gemaak in wat vandag bekend is as die Kowerninski-distrik van die Nizjni Nowgorod-oblast. Dit is genoem na Chochloma, ’n handelsnedersetting in dieselfde oblast wat tussen die 18de en vroeë 20ste eeu bekend was vir die inwoners se kunsvlytartikels. Die maak van chochloma is in 1659 die eerste genoem in ’n brief van ’n bojaar met die naam Morozof aan sy rentmeester, met ’n bestelling vir 100 geverfde borde en 60 wynbekers.

Die kunsvorm het sy oorsprong onder die Ougelowiges, wat van hul vervolgers gevlug en in die plaaslike woude geskuil het. Onder hulle was ikoonskilders wat dié skildertegniek aan die plaaslike inwoners geleer het.

’n Oorspronklike tegniek om hout ’n goue kleur te verf sonder dat regte goud gebruik word, is tipies van chochloma. Artikels wat uit hout gekerf is (meestal eetgerei), het gewoonlik ’n grondlaag van klei, vlasolie en tinpoeier gekry (deesdae word aluminium gebruik). ’n Blompatroon is dan met ’n kwas op die grondlaag geskilder. Daarna het die artikel ’n laag vlasolie gekry (deesdae word  sintetiese olie gebruik) en is dit by ’n hoë temperatuur verhard. ’n Kombinasie van rooi, swart en goue kleure word meestal gebruik. 

Dit het gelyk of chochloma se gewildheid in die vroeë 20ste eeu afgeneem het, maar dit het in die Sowjettyd ’n herlewing ondervind toe twee fabrieke by Chochloma en Semjonof die middelpunt geword het vir die maak van tafelgerei, eetgerei (veral lepels), meubels, aandenkings, ens. In 1972 het die Chocloma-museum sy deure in Semjonof geopen.

## Galery 

Beeld:Nischni Nowgorod PD 2010 070.JPG|Chochloma-vervaardigingsproses.
Beeld:Khokhloma Hochloma 20090814 02.JPG|Chochloma-ware.
Beeld:Nischni Nowgorod PD 2010 072.JPG|’n Groot chochloma-lepel.
Beeld:1979 CPA 4968.jpg|Chochloma-kombuisware op ’n Sowjet-posseël.

## Verwysings 
## Eksterne skakels 
**Khokhloma ware: folk art for the masses* 
**Khokhloma Painting* 
*
*15px Hierdie artikel is vertaal uit die Engelse Wikipedia
Saulgé

**Saulgé** is 'n dorp in die Franse département Vienne in Nieu-Akwitanië.

Die dorp is tussen Poitiers en Limoges geleë.

## Naburige munisipaliteite 
## Demografie 
## Verwysings
Potez 630

Die **Potez 630** is 'n reeks vliegtuie wat deur Frankryk ontwikkel is en diens gedoen het tydens die Tweede Wêreldoorlog. Daar was vegters en bomwerpers. Die vliegtuig het sy nooiensvlug afgelê op 25 April 1936. Die *Potez 630* is 'n driesitplek, tweemotorige vliegtuig. Dit was 'n moderne vliegtuig vir sy tyd met terugtrekbare wiele. Die eerste 80 modelle was almal verbied om te vlieg as gevolg van motorfalings met katastrofiese gevolge. Die *Potez 630* is later afgradeer vir sekondêre diens.

Die *Potez 631* was toegerus met *Gnome-Rhône* motors en was 'n groot sukses. Daar was 200 eenhede gebou van die vliegtuig wat aan die Franse Lugmag en Franse Vloot verskaf was. Gedurende die Slag om Frankryk het ''Potez 631's*, gebruik as dag-en-nagvegters, daarin geslaag om 29 Duitse vliegtuie af te skiet. Na die oorgawe van Frankryk was die vliegtuie gebruik deur Vichy-Frankryk maar was later oorgeneem deur Roemenië.

## Tegniese besonderhede 
## Sien ook 
* Lys van vegvliegtuie

## Bron 
* Crosby, Francis: *THE WORLD ENCYCLOPEDIA OF FIGHTERS & BOMBERS''. 2015.
Ouville-la-Rivière

**Ouville-la-Rivière** is 'n Franse dorp in die département Seine-Maritime (région Normandië), wes van Dieppe, met sowat 500 inwoners (2014).

Die dorp is geleë in die Pays de Caux, op die regteroewer van die Saânerivier.  

Die dorp word as *Ouvilla* vir die eerste keer in 1150 genoem.

## Naburige munisipaliteite 
## Demografie
Kernastrofisika

**Kernastrofisika** is die toepassing van kernfisika op die gebied van astrofisika. Dit is belangrik om die energievervaardiging in sterre en die oorsprong van elemente te verduidelik.
Atoomfisika

**Atoomfisika** is die veld van fisika waarin die atoom bestudeer word as ’n geïsoleerde stelsel van elektrone en ’n atoomkern. Dit behels hoofsaaklik die rangskikking van elektrone om die kern en die prosesse waardeur dié rangskikking verander. Dit gaan oor ione en neutrale atome en, tensy andersins gemeld word, kan aanvaar word die term "atoom" sluit ione in.

Daarteenoor gaan kernfisika slegs oor die atoomkern self.
Magnetieseresonansiebeelding

duimnael|220px|’n MRB-skandering.

**Magnetieseresonansiebeelding** (**MRB**) is ’n mediese beeldtegniek wat in radiologie gebruik word om foto's van die anatomie en fisiologiese prosesse van die liggaam te neem. MRB-skandeerders gebruik sterk magneetvelde, radiogolwe en veldgradiënte om beelde van die organe in die liggaam te skep. Dit sluit nie X-strale in nie, en dit onderskei dit van CT-skanderings.

Hoewel die gevare van X-strale deesdae goed beheer word, kan MRB in dié verband as verhewe bo CT beskou word. MRB word algemeen in hospitale en klinieke gebruik vir mediese diagnoses sonder dat die liggaam aan ioonbestraling onderwerp word. MRB kan ander resultate as CT oplewer en daar kan risiko's en ongemak aan verbonde wees, soos dat die pasiënt in ’n nou, ingeslote buis ingestoot word. 

Vir mense met mediese inplantings en ander metaalonderwerpe in die liggaam wat nie verwyder kan word nie, is MRB-ondersoeke soms ook nie veilig nie.

## Eksterne skakels 
*15px Hierdie artikel is vertaal uit die Engelse Wikipedia
Nobelprys vir fisika

Die **Nobelprys vir fisika** (Sweeds: *Nobelpriset i fysik*) is ’n jaarlikse prys wat deur die Koninklike Sweedse Akademie vir Wetenskappe toegeken word aan mense wat wêreldwyd die uitmuntendste bydraes op die gebied van fisika gelewer het. Dit is een van vyf pryse waarvoor Alfred Nobel in sy testament voorsiening gemaak en sedert 1901 toegeken word; die ander is die Nobelpryse vir chemie, fisiologie of geneeskunde, letterkunde en vrede.

duimnael|links|Hoofgebou van die Koninklike Sweedse Akademie vir Wetenskappe
Die akademie kondig die naam van die Nobelpryswenners jaarliks vroeg in Oktober aan, met die Nobelprys vir fisika tradisioneel tweede en op 'n Dinsdag. Die prys word jaarliks in Stockholm, Swede, toegeken op 10 Desember, die herdenking van Nobel se dood. Tot en met 2025 is die prys aan altesaam 229 individue toegeken. Nog net vyf vroue het dit gekry: Marie Curie in 1903, Maria Goeppert-Mayer in 1963, Donna Strickland in 2018, Andrea M. Ghez in 2020 en Anne L’Huillier in 2023.

John Bardeen is een van twee bekroondes wat twee keer die Nobelprys in dieselfde vak toegeken is, in 1956 en 1972. Frederick Sanger is die ander en is twee keer met die Nobelprys vir Chemie bekroon, in 1956 en 1972. Twee ander het Nobelpryse twee keer gewen, een in chemie en een in 'n ander vak: Maria Skłodowska-Curie (fisika in 1903 en chemie in 1911) en Linus Pauling (chemie in 1954 en vrede in 1962).

Die 2025-Nobelprys vir fisika is toegeken aan John Clarke, Michel Devoret en John M. Martinis "vir die ontdekking van makroskopiese kwantummeganiese tonnelvorming en energiekwantisering in 'n elektriese stroombaan".

Die pryse, wat 'n bedrag geld (SEK9&nbsp;miljoen, omtrent VSA$1&nbsp;miljoen per pryskategorie, wat dan gelykop onder die Bekroondes verdeel word), 'n goue medalje en 'n diploma insluit, word op 10 Desember, die herdenking van Nobel se sterfdag in 1896, tydens 'n seremonie deur die Sweedse koning, tans Carl XVI Gustaf van Swede, in die Stockholmse Konsertsaal uitgedeel.

Hieronder volg 'n lys van die ontvangers van die Nobelprys vir fisika vanaf 1901 tot op hede. In 1916, 1931, 1934 en 1940–1942 is die prys nie toegeken nie; die toekenning van 1921 is in die volgende jaar toegeken, toe Albert Einstein die Nobelprys vir fisika ontvang het.

1900's – 1910's – 1920's – 1930's – 1940's – 1950's – 1960's – 1970's – 1980's – 1990's – 2000's – 2010's – 2020's

## 1900's 
## 1910's 
## 1920's 
## 1930's 
## 1940's 
## 1950's 
## 1960's 
## 1970's 
## 1980's 
## 1990's 
## 2000's 
## 2010's 
## 2020's 
## Sien ook 
* Nobelprys vir Chemie
* Nobelprys vir Ekonomiese Wetenskappe
* Nobelprys vir Fisiologie of Geneeskunde
* Nobelprys vir Letterkunde
* Nobelprys vir Vrede

## Verwysings 
## Eksterne skakels 
*  
*  
* 15px Hierdie artikel is vertaal uit die Engelse Wikipedia
Community (Wallis)

duimnael|'n Kaart wat gemeenskappe in Wallis en burgerlike parogieë in Engeland wys
'n **Community** (Wallies: *cymuned*) of gemeenskap is die laagste vlak van plaaslike regering in Wallis. Administratiewe gemeenskappe in Wallis staan gelyk aan *civil parishes* of burgerlike (nie-kerklike) parogieë in Engeland. Tot so onlangs as 1974 was Wallis nog onderverdeel in *civil parishes*. Hierdie administratiewe eenhede is afgeskaf volgens seksie 20 (6) van die Wet oor Plaaslike Regering van 1972 (*Local Government Act 1972*) en vervang met *communities*, volgens seksie 27 van dié wet. 

Anders as in Engeland, waar gebiede buite burgerlike parogieë geleë kan wees, word Wallis in sy geheel in *communities* onderverdeel, insluitende stedelike gebiede. Die meeste *communities* word deur gemeenskapsrade (*community councils*) bestuur wat ten opsigte van hul bevoegdhede en administratiewe praktyke met Engelse parogierade vergelyk kan word. Walliese gemeenskapsrade mag hulself eensydig tot dorpsrade (*town councils*) verklaar, terwyl die Kroon stadstatus aan hulle mag verleen. Derhalwe is alle dorpsrade in Wallis gemeenskapsrade. 

Tans is daar meer as 730 gemeenskaps- en dorpsrade in Wallis met bevolkings wat wissel van minder as 200 tot meer as 45&nbsp;000, terwyl drie gemeenskappe stadstatus het: Bangor, St Asaph en St Davids. Die voorsitter van 'n dorps- of stadsraad dra gewoonlik die titel van burgemeester of *mayor* (Wallies: *maer*). Nie alle gemeenskappe word noodwendig deur 'n raad bestuur nie. Gemeenskappe met betreklik klein bevolkings mag gemeenskaps-byeenkomste reël vir administratiewe doeleindes. Daar is ook geen rade in die gemeenskappe van Wallis se drie grootste stedelike nedersettings Cardiff, Swansea en Newport nie.

## Verwysings
J. P. Donleavy

200px
**J. P. Donleavy**
**Iers-Amerikaanse skrywer en dramaturg**

----
**Literêre stroming**
*Postmodernisme*
----
**Beduidende werke**
*The Ginger Man* (1955)

**J. P. (James Patrick) Donleavy** (* 23 April 1926 in Brooklyn, New York Stad, Verenigde State;  † 11 September 2017 in Mullingar, graafskap Westmeath, Republiek Ierland) was 'n Iers-Amerikaanse roman- en toneelskrywer. Hy het veral bekendheid verwerf met sy eerste - en volgens vele kritici beste - roman *The Ginger Man* (gepubliseer in 1955) wat in 1947 in boheemse studentekringe van na-oorlogse Dublin afspeel en in die Republiek Ierland en die Verenigde State aanvanklik weens obseniteit verban is. Die werk, waarvan meer as 45 miljoen eksemplare verkoop is, word gelys in die uitgewery *Modern Library* se 100 beste romans van die 20ste eeu.

In 1992 het Donleavy 'n persoonlike dokumentêr oor sy terugkeer na Ierland, die land van sy voorvaders (sy ouers het hulle as Ierse immigrante in die VSA gevestig), vir die Amerikaanse *The Discovery Channel* vervaardig. Donleavy het sedert die 1970's op die landgoed Levington Park in die Ierse graafskap Westmeath gewoon.

## Verwysings 
## Eksterne skakels 
**Kompendium**
* *The J. P. Donleavy Compendium* 
**Onderhoude**
* The Paris Review, Issue 63, Fall 1975: *J. P. Donleavy, The Art of Fiction No. 53*
Donaghadee

duimnael|links|Die *Guinness Book of Records* lys ''Grace Neill's Bar* in High Street, wat in 1611 as die *King's Arms'' geopen is, as die oudste kroeg in Ierland
**Donaghadee** (Iers: **Domhnach Daoi** "Daoi se Kerk") is 'n klein nedersetting in die Noord-Ierse graafskap Down met 'n bevolking van 6&nbsp;869 volgens die sensus van 2011, geleë aan die noordooskus van die Ards-skiereiland en sowat 18 myl (29 km) oos van Belfast en ses myl (tien km) suidoos van Bangor. Administratief behoort Donaghadee aan die gelyknamige *civil parish* en die historiese baronie Ards Lower.

Donaghadee is geleë by dié punt in Noord-Ierland wat die naaste is aan Skotland, en op die meeste dae is die Skotse kus van Galloway met die blote oog sigbaar vanaf Donaghadee. Sy ligging was 'n kritiese faktor in die geskiedenis en ekonomiese ontwikkeling van die dorp. So was dit die landingplek van die eerste Skotse setlaars in Ulster en vanaf die 17de tot teen die middel van die 19de eeu, toe veerbote Donaghadee met Portpatrick in Galloway verbind het, die belangrikste poort tot die eiland van Ierland op die seeroete vanaf die Britse hoofeiland. 

Bekende persoonlikhede het op dié roete na Ierland gevaar, soos byvoorbeeld die digter John Keats in 1818. Hy was ontsteld oor die vlak van armoede waaraan hy op pad na Belfast blootgestel is, en het volgens oorlewering spoedig na Skotland teruggekeer. Donaghadee se agteruitgang as seehawe het in 1849 begin toe die veerboothawe na Larne verskuif is. Die nedersetting het egter nuwe betekenis gekry as een van Noord-Ierland se mees gewilde seeoorde toe Belfast se welvarende kooplui in die 19de eeu aangetrokke gevoel het deur die dorp se aangename atmosfeer en droë klimaat.

Donaghadee staan vandag bekend vir sy aantreklike mengsel van historiese en moderne boukuns, met besienswaardighede soos die Normandiese vesting, die klein seehawe, die vuurtoring, die kroeg ''Grace Neill's Pub* (na bewering die oudste in Ierland) en die parogiekerk.

## Verwysings 
## Eksterne skakels 
* Visit Donaghadee*
Arlene Foster

**Arlene Isabel Foster** (*née* **Kelly**;  * 17 Julie 1970 in Enniskillen, graafskap Fermanagh, Noord-Ierland) is 'n Noord-Ierse politikus wat sedert Desember 2015 die amp van partyleier van die Demokratiese Unionisteparty (DUP) beklee. Sedert 2003 verteenwoordig sy die kiesafdeling Fermanagh and South Tyrone in Noord-Ierland se Wetgewende Vergadering.

Foster het tydens haar loopbaan ministersampe in die Noord-Ierse regering (*Northern Ireland Executive*) beklee - as Minister van Omgewingsake (2007 tot 2008), Minister vir Ondernemings, Handel en Beleggings (2008 tot 2015) en Minister vir Finansies en Personeel (2015 tot 2016). In Januarie 2016 is Foster as Eerste Minister van Noord-Ierland ingesweer, 'n amp waarin sy haar uitvoerende gesag met Martin McGuinness gedeel het. Sy was die eerste vroulike Noord-Ierse premier. 

Nadat die DUP en Sinn Féin drie jaar lank nie konsensus kon bereik oor die vorming van 'n nuwe Noord-Ierse regering nie, is onderhandelinge hervat en Arlene Foster op 11 Januarie 2020 herverkies as eerste minister.

Arlene Foster woon tans met haar eggenoot Brian en hul drie kinders in Colebrooke, graafskap Fermanagh.

## Eksterne skakels 
* *Amptelike webtuiste*
Van

’n **Van** of **familienaam** is die deel van iemand se naam wat aandui tot watter familie, stam, clan of gemeenskap iemand behoort (afhangend van die kultuur). Al die lede van ’n familiegroep kan dieselfde van hê, of daar kan wisselings wees wat bepaal word deur die kultuurreëls.

## Verwysings 
## Eksterne skakels 
*
Tai tai

**Tai tai** (太太) is 'n Chinese omgangsterm vir die verkose hoofvrou van 'n poligame familie, of ook vir 'n ryk getroude vrou wat nie werk nie. Dit is dieselfde as die Kantonese titel vir 'n getroude vrou. Dit het die dieselfde eufemistiese betekenis as "lady" in Engels: soms vleiend, maar soms 'n subtiele belediging.

## Kulturele betekenis 
Deur die tyd van die 4 Mei Beweging in 1919, het die term reeds die implikasie gedra van 'n vrou wat afhanklik is van haar bourgeois man vir 'n lewenstyl wat eerder in verbruikerskultuur geanker is as in tradisionele Chinese kultuur, en die Chinese feministe en "nuwe vroue" van daardie era het derhalwe probeer om hulle van die term te distansieer.

Die woord het bekend geword, en word selfs in die Weste gebruik in besprekings op die gebied van Vrouestudies. Pearl Buck gebruik die term om Madame Liang in haar roman, *Three Daughters of Madame Liang* te beskryf.

## Verwysings
Great Smoky Mountains

duimnael|Die Smoky Mountains, soos gesien vanaf die bergpiek Mount Le Conte
Die **Great Smoky Mountains** is 'n bergreeks wat in die suidoostelike Verenigde State langs die grens tussen die deelstate Tennessee en Noord-Carolina verrys. Hulle maak deel uit van die groter Appalachereeks en die fisiografiese Blue Ridge-provinsie. Na die reeks word soms verwys as die Smoky Mountains, algemeen afgekort as Smokies. 

Die Great Smokies staan veral bekend vir die Great Smoky Mountains Nasionale Park wat oor die grootste deel van die reeks strek en in 1934 gevestig is. Met 11,6 miljoen besoekers in 2016 is dit die mees besoekte van die 59 nasionale parke in die Verenigde State.

## Verwysings 
## Eksterne skakels 
;Nasionale parke
----
* *National Park Service - Great Smoky Mountains*
;Verenigings
----
* *Great Smoky Mountains Association*
Scarborough

: *Hierdie artikel handel oor Scarborough in Noord-Yorkshire, Engeland. Vir die Kaapstadse voorstad, sien Scarborough, Kaapstad.*

**Scarborough** ([ˈskɑrbrə] of [ˈskɑrbərə]) is 'n nedersetting en Noordseehawe in Noord-Yorkshire, Engeland. Scarborough, wat histories deel uitgemaak het van die North Riding of Yorkshire, is tussen 10 en 230 voet (3–70&nbsp;m) bo seevlak geleë, met steil hellings noord en wes van die hawe wat tot kalksteenkranse strek. Die dorp se ou kern het rondom die hawe gegroei en word deur 'n rotsige landpunt beskerm.

Met 'n bevolking van sowat 61&nbsp;000 is Scarborough die grootste vakansieoord langs Yorkshire se kus.

## Bekende boorlinge 
* Edward Harland (1831–1895), ingenieur, skeepsbouer, politikus en medestigter van die skeepswerf *Harland & Wolff* te Belfast
Friedrich Ernst Ludwig von Fischer

regs|duimnael|Friedrich Ernst Ludwig von Fischer (1782--1854)

**Friedrich Ernst Ludwig Fischer** (20 Februarie 1782, Halberstadt - 17 Junie 1854) was 'n Russiese plantkundige wat in Duitsland gebore is. Hy was vanaf 1823 tot 1850 die direkteur van die St Petersburg botaniese tuin.

Hy het in 1804 sy doktorsgraad aan die Universiteit van Halle behaal, en daarna as direkteur van graaf Razumoffsky se botaniese tuin in Gorenki (naby Moskou) gewerk. In 1808 het hy 'n katalogus van plante van die tuin gemaak. In 1823 is hy deur Alexander I as direkteur van die keiserlike botaniese tuin in St Petersburg aangestel. Hier was hy betrokke by die vestiging van 'n herbarium en biblioteek, asook by die beplanning van talle wetenskaplike ekspedisies na die binneland van Rusland. Gedurende sy laaste jare het hy as mediese raadslid vir die Ministerie van Binnelandse Sake gedien. 

In 1815 is hy verkies tot 'n ooreenstemmende lid van die Royal Swedish Academy of Sciences. In 1841 is sy status verander na dié van buitelandse lid.

## Gekose Werke 
* *Catalogue du Jardin des plantes de S.E. Monsieur le comte Alexis de Razoumoffsky ... à Gorenki près de Moscou*, 1808-1812.
* *Beitrag zur botanischen Systematik, die Existenz der Monocotyledoneen und dem Polycotyledoneen betreffend*, 1812 - Contributions to plant systematics, the existence of Monocotyledon, etc.
* Enumeratio plantarum novarum a CI. Schrenk lectarum, 1841 (met Carl Anton von Meyer).
* Jardin de Saint-Pétersbourg, 1846. (Sertum Petropolitanum Seu Icones Et Descriptiones Plantarum Quæ in Horto Botanico ..., 1846 (with Carl Anton von Meyer).

Die standaard outeursafkorting **Fisch.** word gebruik om hierdie persoon as skrywer aan te dui wanneer 'n botaniese naam aangehaal word.

## Sien ook 
* Lys van botaniste volgens outeursafkorting
* Plantkunde

## Verwysings
Edward Harland

200px
**Edward James Harland**
**Britse ingenieur**
----
**Gebore op**
15 Mei 1831in Scarborough, Noord-Yorkshire, Engeland
----

**Oorlede op**
24 Desember 1895in Glenfarne Hall, graafskap Leitrim, Ierland
----
**Bekend as**
Medestigter van die rederyHarland & Wolff, Belfast
----
**Laaste rusplek**
200px
*Belfast City Cemetery*

**Sir Edward James Harland, 1st Baronet** (* 15 Mei 1831, † 24 Desember 1895) was 'n Britse skeepsbouer en politikus. Harland, 'n boorling van Scarborough in Noord-Yorkshire, het sy skoolopleiding by die Edinburg-akademie ontvang. In Desember 1846 het hy op die ouderdom van vyftien sy beroepsopleiding as vakleerling by *Robert Stephenson and Company* se ingenieursaanleg in Newcastle upon Tyne begin. Vervolgens is hy in Glasgow en daarna weer in Newcastle aangestel voordat hy hom in 1854 in Belfast gevestig het om Robert Hickson se skeepswerf op Queen's Island te bestuur.

Vier jaar later het Harland die werf vir £5000 uitgekoop en die onderneming hernoem na *Edward James Harland and Company*. Sy eerste skip, die *Venetian*, kon hy vier jaar later van stapel laat loop. In 1861 het hy 'n sakevennootskap aangegaan met Gustav Wilhelm Wolff, sy vroeëre persoonlike assistent, om die nuwe skeepswerf *Harland and Wolff* te vorm. Later het William James Pirrie as derde vennoot tot die onderneming toegetree.

Die groeiende vraag na oseaanskepe vir transatlantiese roetes het vir Harland, Wolff en Pirrie 'n venster van geleentheid voorsien. Danksy gereelde bestellings van die redery *White Star Line* het die werf stabiele groei getoon. Ná Harland se aftrede in 1889 is die werf deur Wolff en Pirrie bestuur.

Buite sy eie onderneming het Harland ook as lid van Belfast se Hawekommissie gedien. In 1885 is Harland tot ridder geslaan en 'n baronetskap toegestaan. Harland was 'n lid van die Konserwatiewe en Unionisteparty en het in Belfast die amp van burgemeester beklee voordat hy as lid van die Britse Parlement vir die kiesafdeling Belfast North na Londen verhuis het waar hy tot sy afsterwe in 1895 woonagtig was.

Hy is op Kersaand 1895 in sy Ierse woning, Glenfarne Hall in die graafskap Leitrim, oorlede. Sy laaste rusplek het Edward Harland op die *Belfast City Cemetery* gevind.

## Verwysings 
## Eksterne skakels 
**Standbeeld buite Belfast City Hall**
* *Titanic Memorials - Edward James Harland Statue* 
**Scarborough Maritime Heritage Centre**
* ''Scarborough's Sir Edward Harland - Belfast Shipbuilder''
Galileo se eksperiment met die Skewe Toring van Pisa

[duimnael|Die [Skewe Toring van Pisa waar die eksperiment kwansuis plaasgevind het.]]
regs|duimnael|Die Nieuwe Kerk in Delft, waar die eksperiment plaasgevind het
In 1589-92 het die Italiaanse wetenskaplike Galileo Galilei (toe professor van wiskunde by die Universiteit van Pisa), volgens 'n biografie deur Galileo se leerling Vincenzo Viviani, wat hy in 1654 saamgestel en in 1717 gepubliseer het, twee sfere met verskillende massas uit die Skewe Toring van Pisa laat val om te wys dat die tyd wat hulle neem om te val, onafhanklik is van hulle massa.

## Oorsig 
Deur hierdie eksperiment, sou Galileo kwansuis ontdek het dat alle voorwerpe met dieselfde versnelling val, wat sy voorspelling waar sou bewys het, en terselfdertyd Aristoteles se teorie van swaartekrag verkeerd sou bewys, aangesien dit sê dat die spoed van 'n voorwerp wat val eweredig is aan sy massa. Teen die tyd dat die eksperiment volgens Viviani plaasgevind het, het Galileo egter nog nie die finale weergawe van sy wet van vrye val geformuleer nie. Hy het wel 'n vroeër weergawe bereik wat voorspel het dat liggame van die dieselfde materiaal wat deur dieselfde medium val, dieselfde spoed sou hê. Alhoewel die verhaal van die eksperiment dikwels oorvertel is, is daar is geen rekord van so 'n eksperiment deur Galileo self nie, en die meeste historici aanvaar dat dit 'n gedagte-eksperiment was, wat nie eintlik plaasgevind het nie. 'n Uitsondering hierop is Drake, wat beweer dat dit, min of meer soos deur Viviani beskryf, as 'n demonstrasie vir studente gedoen is.Galileo het by sy hipotese bereik deur 'n bekende gedagte-eksperiment wat in sy boek *Oor Beweging* beskryf is. Beskou twee voorwerpe, een ligter en een swaarder, wat met 'n tou aanmekaar verbind is. Laat hierdie stelsel van voorwerpe uit 'n toring val. As ons aanvaar dat swaarder voorwerpe inderdaad vinniger as ligter voorwerpe val, sal die tou styftrek soos die ligter voorwerp die val van die swaarder voorwerp vertraag. Die stelsel sal dus stadiger as die swaarder voorwerp val. Maar as die stelsel as 'n geheel beskou word, is dit swaarder as die swaar voorwerp, en daarom moet dit vinniger val. Hierdie teenstrydigheid lei tot die gevolgtrekking dat die aanname verkeerd is.

## Sien ook 
* Terminale snelheid ('n Voorwerp wat hoog genoeg laat val word in 'n medium soos die lug, sal uiteindelik 'n konstante spoed bereik, wat die terminale snelheid genoem word, wanneer die aerodinamiese sleepkrag wat opwaarts op die liggaam inwerk, die gravitasiekrag (gewig) wat die liggaam aftrek, balanseer.)
* Newton se tweede wet

## Notas 
## Verdere leesstof 
*
*
*

## Eksterne skakels 
* Galileo en die Skewee Toring van Pisa
* Die hamer en veer word in die wêreld se grootste vakuumkamer laat val
William L. Abler

**William L. Abler** (algemeen bekend as Bill Abler) is 'n Amerikaanse paleontoloog wat meestal die tande van dinosourusse bestudeer het. Hy het tirannosourus tande bestudeer en het tot die gevolgtrekking gekom dat Tyrannosourus besmetlike speeksel gehad het wat dit kon help om prooi dood te maak. In moderne diere kan hierdie speeksel gesien word in baie akkedisse, soos Varanus komodoensis, algemeen bekend as die Komodo-draak. Hy het artikels en boeke oor paleontologie geskryf, een van hulle is *The Teeth of the Tyrannosaurs*.  Hy het ook 'n boek geskryf oor die mens se plek in die natuur, ''Structure of Matter, Structure of Mind: Man's Place in Nature, Reconsidered''. 

## Lewe 
William L. Abler of bloot bekend as Bill Abler was 'n paleontoloog wat meestal die tande van dinosourusse bestudeer het en ook 'n radikale teorie van menslike taal voorgestel het wat dieselfde fundamentele beginsels as wiskunde en algebra deel.  

Sy belangrikste studieveld is 'n dekade lange ondersoek na die aard van menslike verstand, taal en wiskunde, wat hy as verenig en onderworpe aan dieselfde eerste beginsels sien. Vanaf 1989 tot en met sy 2005-boek ''Structure of Matter, Structure of Mind: Man's Place in Nature, Reconsidered'' stel Abler 'n teorie van taal voor wat gebaseer is op die gemeenskaplikhede daarvan met algebra en rekenkunde, en gesentreer op sinsimmetrie en hul ekwivalensie met wiskundige vergelykings. Abler, wat na sy teorie as die *getallelynbeginsel* verwys, verwerp die dominante aanname dat taal as gevolg van natuurlike seleksie by mense ontstaan ​​het. 

Abler se teorie, beskryf as van "buitengewone oorspronklikheid," dit het tot op hede nie wydverspreide aandag of ondersteuning gevind nie.
 
## Sien ook 
*Paleontologie
*Geologie

## Verwysings
Edward Alexander Newell Arber

duimnael
**Edward Alexander Newell Arber** (5 Augustus 1870, Londen - 14 Junie 1918, Cambridge) was 'n Engelse plantkundige en paleontoloog. 

Hy was 'n professor aan die Universiteit van Cambridge wat gespesialiseer het in paleobotanie.

## Werke 
*Gedeeltelike lys*

* 1905. *Catalogue of the fossil plants of the Glossopteris flora in the department of geology, British Museum (natural history): being a monograph of the permo-carboniferous flora of India and the southern hemisphere*. Ed. Longmans. 255 pp.
* 1910. *Plant life in Alpine Switzerland: being an account in simple language of the natural history of Alpine plants*. Ed. J. Murray. 355 pp.
* 1911. *The Natural History of Coal*. Ed. University Press. 163 pp. Reeditó en 2008 Kessinger Publ. 176 pp. 
* 1911. *The coast scenery of North Devon: being an account of the geological features of the coast-line extending from Porlock in Somerset to Boscastle in North Cornwall*, Ed. J.M. Dent & Sons, Ltd. 261 pp.
* 1917. *The earlier mesozoic Floras of New Zealand*. Volumen 6 de New Zealand. Dep. of Mines. New Zealand Geol. Survey. Palaeontological Bulletin. 80 pp.
* 1921. *Devonian Floras*. 100 pp. Reprinted in 2010 General Books LLC. 62 pp. 

## Eksterne skakels 
* IPNI
* National Portrait Gallery Potlood en waterkleur deur Denis Gascoigne Lillie, rondom 1905.

## Sien ook 
*Plantkunde
*Paleontologie
*Geologie

## Verwysings
Per E. Ahlberg

Per E. Ahlberg is 'n Sweedse paleontoloog wat met die vroegste Tetrapoda gewerk het. Hy het sy Ph.D. in dierkunde in 1989 aan die Universiteit van Cambridge verwerf.  Hy is tans 'n  professor by die departement organiese biologie aan die Universiteit van Uppsala.  Hy het saam met die Engelse paleontoloog Jennifer A. Clack aan 'n aantal projekte gewerk. 

Ahlberg het 'n studiebeurs van die Europese Navorsingsraad gekry vir sy navorsing oor die vis-tetrapode-oorgang.  Hy is vroeg in 2012 tot die Sweedse Wetenskapakademie verkies. 

## Verwysings
Bolsjoi-teater

Die **Bolsjoi-teater** (Russies: Большо́й теа́тр, "Groot Teater") is ’n historiese teater in Moskou, Rusland, wat deur die argitek Joseph Bové ontwerp is. Dit word gebruik vir ballet- en opera-opvoerings. Voor die Russiese Rewolusie van 1917 was dit saam met die Mali-teater ("Klein Teater") in Moskou en ’n paar teaters in Sint Petersburg deel van die keiserlike teaters.

Die Bolsjoi-ballet en -opera is van die oudste en beroemdste ballet- en operageselskappe in die wêreld. Dit is verreweg die grootste balletgeselskap, met meer as 200 dansers. Die teater huisves die Bosjoi-teaterballetakademie, ’n wêreldbekende en vooraanstaande balletskool. 

Die hoofgebou, wat verskeie kere in sy geskiedenis herbou en gerestoureer is, is ’n landmerk in Moskou en Rusland; sy ikoniese neoklassieke fasade word op die Russiese 100-roebelnoot uitgebeeld. Die teater het op 28 Oktober 2011 heropen ná ’n uitgebreide opknapping wat ses jaar geduur het. Dit het ingesluit die herstel van die akoestiek tot die oorspronklike gehalte (dit het in die Sowjettydperk verlore gegaan), sowel as die herstel van die oorspronklike keiserlike dekor. en die herstelkoste was eindelik veel meer as wat aanvanklik beplan is. Bedrae van tot $1,1 miljard is genoem. Die federale regering het al die koste betaal.

Die restourasie het ingesluit die verbetering van die akoestiek tot die gehalte wat dit vermoedelik voor die Sowjettydperk gehad het, en die herstel van die oorspronklike keiserlike dekor.   
  
Die operageselskap spesialiseer in klassieke Russiese stukke soos Moessorgski se *Boris Godoenof*, Glinka se *’n Lewe vir die tsaar* en Rimski-Korsakof se *Die tsaar se bruid*, sowel as die operas van Tsjaikofski. Talle operas van buitelandse komponiste soos Rossini, Verdi en Puccini word ook opgevoer. Tot die middel 1990's is die meeste buitelandse operas in Russies gesing, maar in die afgelope jare word Italiaans en ander tale ook op die teater se verhoog gehoor. 

Baie operas, soos Borodin se *Prins Igor*, bevat tonele met tientalle sangers en dansers in kostuums wat saam op die verhoog is vir skare- en feestonele.

## Orkes 
Die Bolsjoi se orkes is in eie reg ’n meesterlike ensemble. Dit hou soms simfoniekonserte in die teater en elders, en het ook al opnames gemaak. Oor die dekades het dit oorsee getoer as die Bolsjoi-teaterorkes, Bolsjoi-simfonieorkes en mees onlangs as die Bolsjoi-orkes.

## Verwysings 
## Eksterne skakels 
*Amptelike webtuiste van die Bolsjoi-teater 
*Bolsjoi-dansers van die verlede en hede; biografieë en foto's
*Rekonstruksie van die Bolsjoi-teater; foto's
*Die nuwe verhoog van die Bolsjoi; foto's
*
*15px Hierdie artikel is vertaal uit die Engelse Wikipedia
Camille Arambourg

**Camille Arambourg** (1885-1969) was 'n Franse paleontoloog van vertebrate diere, wat uitgebreide veldwerk in Noord-Afrika uitgevoer het. In die 1950's het hy van die heersende model van Neandertalle as brutaal en simiaan verskil. Tydens die Eerste Wêreldoorlog het hy ook militêre diens verrig. Daarna was hy professor in geologie aan die ''Institut Agricole d'Alger* en daarna professor in paleontologie aan die *Muséum National d'Histoire Naturelle* in Parys waar hy sy onderwyser Marcellin Boule opgevolg het. 

## Publikasies 
* (1942) "L’ Elephas recki Dietrich. Exposition systématique et ses affinités". *Bull. Soc. géol. France* sér. 5, 12: 73-87.
* (1947) *Mission scientifique de l’Omo (1932-1933). Géologie et Anthropologie*. Mus. Natl.
* (1948) "Observations sur le Quaternaire de la région du Hoggar", *Travaux de l'Institut de Recherches Sahariennes'', t. V, pp.&nbsp;7–18.
* (1955) "L'ancien lac de Tihodaïne et ses gisements préhistoriques - I. Historique et stratigraphie", ''Actes du IIème Congrès Panafricain de Préhistoire d'Alger'' (1952), pp.&nbsp;281–292.
* (1957) "Récentes découvertes de paléontologie humaine réalisées en Afrique du Nord française (L'Atlanthropus de Ternifine - L'Hominien de Casablanca)", *Third Panafrican Congress on Prehistory*, Livingstone 1955, Clark, J.D. & Cole, S., Eds., London, Chatto & Windus, pp.&nbsp;186–194.
* (1958) "Les artisans des industries acheuléennes", ''Bulletin de la Société Préhistorique de l'Ariège (Préhistoire Spéléologie Ariégeoises)'', t. XIII, pp.&nbsp;43–47.
* (1962) "État actuel des recherches sur le Quaternaire de l'Afrique du Nord", ''Actes du IVème Congrès Panafricain de Préhistoire et de l'Etude du Quaternaire'', Musée royal de l'Afrique centrale - Tervuren (Belgique) - Annales, série in 8° - Sciences humaines, n° 40, pp.&nbsp;255–277.
* (with P. Biberson) (1956) "The fossil human remains from the Paleolithic site of Sidi Abderrahman (Morocco)", *American Journal of Physical Anthropology*, v. 14 n.s., n° 3, pp.&nbsp;467–490.

## Verwysings
Mali-teater

Die **Mali-teater** (Russies: Малый театр, "Klein Teater") is ’n teater in Moskou, Rusland, wat hoofsaaklik toneelstukke opvoer. Dit is in 1806 gestig en word van 1824 af vanaf sy huidige standplaas op Teaterplein bedryf. Die Mali en die Aleksandrinski-teater in Sint Petersburg het "in ’n groot mate die ontwikkeling van die Russiese teater in die 19de en 20ste eeu bepaal".

Die Mali het hom gevestig as ’n tradisonele dramateater wat klassieke toneelstukke opvoer. Die teater se tweede verhoog in die Zamoskworetsjije-distrik voer ook werke van W. Somerset Maugham, Luigi Pirandello en Eugene Scribe op. Voorheen het die Mali ook dikwels toneelstukke van William Shakespeare opgevoer.

Die teater het ’n personeel van meer as 700, insluitende meer as 100 akteurs. Dit is die enigste dramateater in Rusland wat sy eie simfonieorkes en professionele koor behou het. Die Mali bedryf ook die Sjtsjepkin-teaterskool, Moskou se oudste dramaskool. Dit is in 1809 as die Keiserlike Teaterskool gestig.

## Verwysings 
## Eksterne skakels 
*
*15px Hierdie artikel is vertaal uit die Engelse Wikipedia
Van Morrison

**Sir George Ivan "Van" Morrison**, OBE (* 31 Augustus 1945 in Belfast, Noord-Ierland, Verenigde Koninkryk) is 'n Noord-Ierse sanger, musikant, liedjieskrywer en musiekvervaardiger. Vir sy musikale prestasies, sy bydraes tot die toerismebedryf en sy bevordering van weldadigheidsorganisasies in Noord-Ierland is Van Morrison in 2016 tot ridder geslaan.

Morrison, wat ook as "Van the Man" bekendstaan, het sy loopbaan reeds as tienerseun in die 1950's begin toe hy 'n verskeidenheid instrumente soos kitaar, harmonika, klawerbord en saxofoon vir verskeie Ierse musiekgroepe gespeel het wat destyds gewilde treffers opgevoer het. Teen die middel van die sestigerjare het Morrison bekendheid verwerf as hoofsanger van die Noord-Ierse rhythm & blues-groep Them. Een van hul liedjies, *Gloria*, het 'n klassieke pop-treffer geword.

Sy solo-loopbaan het begin met sy samewerking met Bert Berns, 'n Amerikaanse liedjieskrywer en musiekvervaardiger. Uit die samewerking het in 1967 die enkelsnittreffer *Brown Eyed Girl* voortgespring. Ná Berns se ontydige afsterwe - hy is op 30 Desember 1967 op die ouderdom van 38 aan hartversaking dood - het die platemaatskappy *Warner Bros. Records* Morrison se  kontrak uitgekoop. Hy het die kans gekry om tydens drie sessies die album *Astral Weeks* op te neem. Die langspeler, wat deur kritici gunstig ontvang is, het aanvanklik swak verkoop.

Eers met *Moondance* (1970) het Morrison groter internasionale sukses behaal. Met 'n reeks langspelers en konsertoptredes het hy sy reputasie as een van die leidende popkunstenaars gevestig. Morrison het ook in die volgende dekades voortgegaan om albums vry te stel en konserttoere te onderneem. Soms het hy saamgewerk met ander groot name in die internasionale musiekbedryf soos Georgie Fame en The Chieftains.

## Verwysings
Raamvertelling

’n **Raamvertelling** of **raamverhaal** is ’n vertellingstegniek waar ’n bepaalde verhaal ’n geheel vorm waarbinne ’n ander verhaal of ’n paar ander verhale voorkom. Dit word veral in rolprente en letterkunde gebruik.

’n Raamvertelling kan begin met ’n vertelling in die hede waarin verskillende karakters aan die woord kom. Dit word bedoel as die agtergrond, waarmee die tema bepaal word en die karakters as vertellers voorgestel word. Hulle vertel dan elk sy verhaal oor wat in die verlede plaasgevind het. Op dié manier word hierdie verhale verbind deur die raamvertelling. 

In die binneverhale kan dieselfde verteller aan die woord wees, soos in *Duisend-en-een-nag*, of verskillende vertellers, soos in Giovanni Boccaccio se *Decamerone*.

## Voorbeelde van raamvertellings 
*Job in die Bybel
*Homeros se *Odussee* en deels ook die *Aeneis*
**Duisend-en-een-nag*
*Emily Brontë se *Wuthering Heights*
**Die Meester en Margarita* deur Michail Boelgakof
**The Canterbury Tales* deur Geoffrey Chaucer
**Faust* deur Johann Wolfgang von Goethe
**Decameron* deur Giovanni Boccaccio
**Heart of Darkness* deur Joseph Conrad
**Die Kreutzersonata* deur Leo Tolstoi (1891)

## Eksterne skakels 
*15px Hierdie artikel is vertaal uit die Nederlandse Wikipedia
*
Sauqueville

**Sauqueville** is 'n Franse dorp in die département Seine-Maritime (région Normandië), suid van Dieppe, met sowat 400 inwoners (2014).

Die dorp is geleë in die Pays de Caux, op die linkeroewer van die Scierivier.

## Naburige munisipaliteite 
## Demografie 
## Eksterne skakels 
*
PZL P.11

Die **PZL P.11** is 'n Poolse monovlerk vegvliegtuig wat vroeg in die 1930's ontwikkel is en ook diens gedoen het in die Tweede Wêreldoorlog. Hierdie vliegtuig is ontwikkel van die *P.6* en *P.7* vegvliegtuie. In die *P.7* model was die vlieënier se uitsig belemmer deur die groot stermotor. Motors met 'n kleiner diameter is later gebruik en tesame met ander verbeteringe het dit gelei tot die *P.11* wat met drie verskillende motors vervaardig is. Van model *P.11c* was die meeste vervaardig en dit was toegerus met 'n *Skoda* of PZL-vervaardigde *Bristol Mercury* stermotors. Die eerste vliegtuie is gedurende die laaste gedeelte van 1936 aan die Poolse Lugmag afgelewer.

Tydens die inval van Pole deur Duitsland het die Poolse vlieëniers dapper teen die *Luftwaffe* geveg alhoewel hulle vliegtuie verouder en oorskadu was. Daar word beweer dat 114 ''P.11's* in luggevegte afgeskiet is en dat die *P.11's* 126 vliegtuie van die *Luftwaffe* afgeskiet het.

## Tegniese besonderhede 
duimnael|PZL P.11c

## Sien ook 
* Lys van vegvliegtuie

## Bron 
* Crosby, Francis: *THE WORLD ENCYCLOPEDIA OF FIGHTERS & BOMBERS''. 2015.
Acaimo

**Acaimo** was die koning guanche (*Mencey*) van die *Menceyato de Tacoronte* op die eiland Tenerife geregeer het tydens die verowering van die Kanariese Eilande in die 15de eeu.

Tydens die verowering het Acaimo met die mencey Bencomo saamgestem om die inval te verwerp, aktief deel te neem aan die opeenvolgende konfrontasies, waarvan sommige in sy eie gebied plaasgevind het, die oproep "Acentejo-slag" (*Matanza de Acentejo*).

## Verwysings 
## Bibliografie 
* Abreu y Galindo, J. de, *Historia de la conquista de las siete islas de Canarias*, en A. Cioranescu (ed) Goya ediciones, Tenerife, 1977 .
* Arias Marín de Cubas, T. *Historia de las siete islas de Canaria*, edición de Ángel de Juan Casañas y María Régulo Rodríguez; proemio de Juan Régulo Pérez; notas arqueológicas de Julio Cuenca Sanabría. Real Sociedad Económica de Amigos del País, Las Palmas de Gran Canaria, 1986 
* Bethencourt Alfonso, J. *Historia del pueblo guanche: Tomo II. Etnografía y organización socio-política*, Francisco Lemus Ed. La Laguna, 1991 .
* Espinosa, Fray A. de, *Historia de Nuestra Señora de Candelaria*, en A. Cioranescu (ed) Goya ediciones, santa Cruz de Tenerife, 1967 .
* Torriani, L. *Descripción e historia del reino de las Islas Canarias*, en A. Cioranescu (ed) Goya ediciones, Santa Cruz de Tenerife, 1978 .
* Viana, A. *La Conquista de Tenerife*, en A. Cioranescu (ed) Aula de Cultura de Tenerife, Cabildo Insular, 1968-1971.