open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Ove Paulsen

**Ove Vilhelm Paulsen** (22 Maart 1874 – 29 April 1947) was 'n Deense plantkundige. Hy het aan die Universiteit van Kopenhagen onder professor Eugen Warming gestudeer. Hy was 'n bewaarder van die Botaniese Museum van die Universiteit van Kopenhagen vanaf 1905 tot 1920, toe hy professor in plantkunde aan die Pharmaceutical College in Kopenhagen in geword het, 'n posisie wat hy tot 1947 gehou het. Hy het die flora van Denemarke, plankton van die Noord-Atlantiese Oseaan en die flora van Sentraal-Asië bestudeer. Hy het reeds in 1898–1899 op ekspedisies na Noord-Persië en Pamir gegaan. Tydens sy reis deur Pamir was hy vergesel deur die Deense ontdekkingsreisiger Ole Olufsen. Ove Paulsen het Noord-Amerika besoek met die Tweede Internasionale Fytogeografiese Uitstappie en het vervolgens die bioom-sonering van oos na wes in 'n koerant beskryf.

Die plantspesies *Kali paulsenii* is een van die talle plant-taxa wat na hom vernoem word.

Die standaard outeursafkorting **Paulsen** word gebruik om hierdie persoon as die skrywer aan te dui wanneer 'n botaniese naam aangehaal word.

## Wetenskaplike werke deur Ove Paulsen 
* Frederik Børgesen & Paulsen, O. (1898) Om Vegetationen paa de dansk-vestindiske Øer. København: Nordisk Forlag. 114 s. French edition 1900: La végétation des Antilles Danoises en francais par Mlle S.Eriksson. See notes under Frederik Børgesen].
* Carl Hansen Ostenfeld & Ove Paulsen (1910–1911) Marine plankton from the East-Greenland Sea (W. of 6° W. Long, and N. of 73° 30’ N. Lat.): collected by the "Danmark-Expedition" 1906–1908. Meddelelser om Grønland bd. 43 (11).
** I : List of diatoms and flagellates / by Carl Hansen Ostenfeld. 1910
** II : Protozoa / by Carl Hansen Ostenfeld. 1910
** III : Peridiniales / by Ove Paulsen. 1910
** IV : General remarks on the microplankton / by Carl Hansen Ostenfeld and Ove Paulsen. 1911
* Paulsen, O. (1949) Observations on Dinoflagellates. (edited by Julius Grøntved). Biologiske Skrifter / Kongelige Danske Videnskabernes Selskab 6 (4): 1-67.

## Werke oor Ove Paulsen 
* Steemann Nielsen, E. (1949) Obituary in *ICES Journal of Marine Science* Vol. 16 (1): 14-15.
* Knud Jessen(1947) Ove Vilhelm Paulsen 22. marts 1874 – 29. April 1947. Botanisk Tidsskrift vol. 48.

## Sien ook 
* Lys van botaniste volgens outeursafkorting

## Verwysings
Bertrand Bernstein

duimnael|regs|180px|Bertrand Bernstein.

**Bertrand Leon Bernstein** (13 Augustus 1907 – onbekend) was ’n Suid-Afrikaanse mynmagnaat, sakeman en gemeenskapsleier. Hy was kanselier van die Universiteit van die Witwatersrand van 1975 tot 1982. 

Bernstein was die seun van G. Bernstein. Hy het sy naskoolse opleiding ontvang aan die Universiteit van die Witwatersrand, waar hy lid was van die eerste spanne vir krieket, roei en hokkie, en was lid van die Johannesburgse balie van 1929 tot '34. In 1935 het hy regsadviseur van Anglo Transvaal geword en in 1949 is hy aangestel as besturende direkteur. Tydens die Tweede Wêreldoorlog het hy in SA Infanterie van 1940 tot '43 met die rang kaptein gedien. Hy was die skrywer van *Tide Turned at Alamein* en *Tomorrow is Another Day*.

Op sakegebied was Bernstein, wat die grade B.A. (Hons.) en LL.B. verwerf het, besturende direkteur van Anglo Transvaal Consolidated Investment Company, voorsitter van Lorraine Gold Mine Bpk., Hartbeesfontein Gold Mine Bpk. en Zandpan Gold Mine Bpk. Hy was ook direkteur van etlike ander nywerheids- en mynboumaatskappye. 

In die openbare lewe was Bernstein voorsitter van Wits se raad, raadslid van die uitvoerende komitee van die Kamer van Mynwese en voorsitter van 1955–'56, raadslid van die Witwatersrandse Landbougenootskap. In 1929 het hy die Genootskap van Advokate se prys gewen. Hy was van 1953 tot '60 voorsitter van die Suid-Afrikaanse Instituut van Mediese Navorsing en ’n sindikaatlid van die Witwatersrandse Onderwysraad van 1953 tot '61.

Bernstein is op 18 Junie 1937 met Barbara, dogter van P.A. Leon, getroud. Hy was lid van die Randse Klub, die Johannesburgse Buiteklub en die Inanda-klub. Sy stokperdjies was die teel van rasegte friesbeeste op die Endebeni-stoetplaas, Lidgetton, Natal. Sy jonger broer, prof. Ralph Bernstein, was senior lektor in fisiologie aan Wits.  

## Bron 
*   Kruger, dr. D.F. 1963. *Wie is wie in Suid-Afrika*. Johannesburg: Vitae Uitgewers.

## Verwysing
Sabrina Ferilli

**Sabrina Ferilli** (28 Junie 1964 in Rome, Italië) is 'n Italiaanse aktrise.

## Filmografie 
## Eksterne skakels 
* 
*
Biljart

**Biljart** is 'n binnenshuise spel wat twee spelers om 'n biljarttafel met drie balle en met 'n biljartstok elk speel. Dit is reeds teen die middel van die 16e eeu in Brittanje en Frankryk gespeel, en hoewel die Franse tans nie onder die groot meesters van biljart tel nie, het hulle hul stempel op die spel gelaat. Die meeste terme is nog Frans. Biljart verskil wesenlik van snoeker, 'n soortgelyke spel wat beter bekend is in Suid-Afrika. Snoeker word met meer balle gespeel op 'n tafel met 6 net-vangsakkies om die rand. 
duimnael|Agthoekige biljarttafel, ca 1920
Die spil waarom biljart draai, is die maak van raakskote, naamlik *karambole*. Drie balle, 'n rooie, 'n witte en 'n witte met een swart kolletjie, word op die tafel geplaas, Die balle, van ivoor of kunsstof, is tussen 61 mm en 61,5 mm in deursnee en weeg tussen 210 g en 220 g. Die grootte van die tafel kan wissel, maar die breedte moet altyd die helfte van die lengte wees. Die tafel het 'n rubberband om sy binnewand. Om 'n karambool aan te teken, moet een van die wit balle (die speelbal) só met die biljartstok gestoot word dat dit aan albei ander balle raak terwyl dit rol. 'n Geldige karambool tel een punt en die speler kan aanhou speel tot hy 'n karambool gemis het. Daarna is dit die ander speler se beurt.

Om wedstryde tussen topspelers vir toeskouers aantreklik te maak, is spesiale spelvorms uitgedink, byvoorbeeld die *libre*. Hierby mag onbeperk gekaramboleer word, behalwe in sekere beperkte sones. By bandstote is 'n karambool net geldig as die speelbal minstens een keer die rubberband tref voor hy die derde bal raak. In die geval van driebandstote moet die speelbal die rubberband minstens drie keer raak nadat die tweede bal getref is en voordat die derde bal getref word. Vir *kaderspelle* word die speelvlak in ses of nege vakke verdeel. Binne die vakke mag slegs een raakskoot gemaak word sonder dat die balle die vakke verlaat. Kaderspelle kan nog ingewikkelder gemaak word deurdat ankerlyne aangebring word. Die reëls vir kadervakke geld ook vir ankers. 'n Skeidsregter en 'n tellinghouer is die enigste amptenare by wedstryde.

 

## Bronnelys 
* Wêreldspektrum, Vol. 3, 65,
William Purdom

**William Purdom** (10 April 1880 - 7 November 1921) was 'n Britse plant-verkenner wat deur Veitch en die Arnold Arboretum van Harvard-universiteit in 1909 na die noordelike provinsies van China gestuur is. Hy het drie jaar lank (1909-1911) plante vir die Arboretum langs China se Geelrivier versamel en gefotografeer. Hy was aangestel as inspekteur van woude vir die Chinese regering. *Rhododendron purdomii* is na hom vernoem by die Arnold Arboretum. Hy en die Belgiese tuinboukundige J. Hers het beplan om Flora van China te wysig, maar die plan is gestaak deur die ontslag van die departement. Later het Hers *Directory of Longhai Area Plants* geskryf.

In 1914 het Purdom en 'n metgesel Reginald Farrer uitgesit op 'n ambisieuse ekspedisie na Tibet en die Kansu provinsie van Noordwes-China. Hierdie twee jaar van verkenning en plantversameling word in Farrer se *On the Eaves of the World* (2 vol) (1917) beskryf, asook on Farrer se postuumse *The Rainbow Bridge* (1921). 

Die standaard outeursafkorting Purdom word gebruik om hierdie persoon as die skrywer aan te dui wanneer 'n botaniese naam aangehaal word.

## Sien ook 
* Plantkunde
* Lys van botaniste volgens outeursafkorting

## Eksterne skakels 
*"Explorers" on Arnold Arboretum website 

## Verwysings
Utena

**Utena**  (Duits: *Utenen*, Pools: *Uciana*) is die kernstad van die gelyknamige rajonmunisipaliteit in die noordooste van Litaue en administratiewe setel van die gelyknamige distrik. Die kernstad se bevolking is in 2017 as 26&nbsp;491 bepaal, dié van die rajonmunisipaliteit (*Utenos rajono savivaldybė*)
as 38&nbsp;890. Utena se stadsbeeld word oorheers deur die groot Dauniškis-meer in sy sentrum. Anders as sy omgewing in die suide, noorde en ooste met uitgestrekte bosse en talle mere is Utena eerder 'n nywerheidstad as 'n toeristetrekpleister. 

In Litaue word Utena veral met die plaaslike brouery en sy gewilde bierhandelsmerk *Utenos* verbind.

## Verwysings
Scaniahalvøya

**Scaniahalvøya** is 'n skiereiland in Gustav Adolf Land op Nordaustlandet, Svalbard. Dit is geleë suid van Wahlenbergfjorden en die Palanderbukta baai, en noordooste van Hinlopen Straat. Die skiereiland is vernoem na die Sweedse provinsie van Scania. Groot dele van Scaniahlavøya is bevrore, met die twee ysdekke Vegafonna en Glitnefonna.

## Verwysings
Vegafonna

regs|duimnael|200x200px|Vegafonna is vernoem na die bark SS *Vega*.
**Vegafonna** is 'n ysdek in Gustav Adolf Land op Nordaustlandet in die Svalbard argipel. Dit is geleë op die skiereiland Scaniahalvøya, tussen die baai Palanderbukta na die noorde en Torellneset na die suide. Die gletser is vernoem na die skip SS *Vega*. Verder wes op die skiereiland is die yskap Glitnefonna.

## Verwysings
Vivian Bethlehem

duimnael|regs|180px|Vivian Bethlehem, 1963.

**Vivian Bernard Bethlehem** (Humansdorp, Kaapkolonie, 14 April 1909 – onbekend) was ’n Suid-Afrikaanse sakeman.

Bethlehem was die seun van E. Bethlehem. Hy het sy skoolopleiding aan die Hoërskool Humansdorp ontvang en aan ’n skool in Berlyn, Duitsland. In die Duitse hoofstad was hy ’n vakleerling by ’n maatskappy wat papier uitgevoer het, maar in 1924 het hy aangesluit by ’n metaalfirma. In 1934, sowat ’n jaar ná die Nazi's se bewindsoorname, het hy na Suid-Afrika teruggekeer. Hy het in 1935 ’n betrekking aanvaar by ’n metaalsmeltery in Johannesburg, tot hy in 1959 aangesluit het by Regent Metals Benoni (Edms.) Bpk. 

Bethlehem was lid van die Sokkerkomitee van Balfour Park en lid van die Vrouehokkiekomitee, Balfour Park. Hy was ook spankeurder van die junior spanne van SA Maccabi, ’n oorkoepelende Joodse sportliggaam. 

Hy is op 20 Maart 1938 met Muriel, dogter van M. Rosenblatt, getroud. Uit hul huwelik is een dogter en twee seuns gebore. Sy stokperdjies was sokker, hokkie en swem. In die vroeë 1960's het die egpaar in Sydenham gewoon, terwyl Bethlehem in Benoni gewerk het.

## Lees ook
*Makkabiese Spele

## Bron 
*   Kruger, dr. D.F. 1963. *Wie is wie in Suid-Afrika*. Johannesburg: Vitae Uitgewers.

## Verwysing
Gustav Adolf Land

regs|duimnael|300px|Gustav Adolf Land is geleë op die suidwestelike deel van Nordaustlandet, Svalbard.
**Gustav Adolf Land** is die grond gebied van die suidwestelike deel van Nordaustlandet, Svalbard, suid van Wahlenbergfjorden. Die gebied is vernoem na Gustaf VI Adolf van Swede.

## Verwysings
Glitnefonna

**Glitnefonna** is 'n ysdek in Gustav Adolf Land op Nordaustlandet in die Svalbard argipel. Dit is geleë op die  Scaniahalvøya skiereiland, wes van die Vegafonna gletser, tussen die Palanderbukta baai aan die noordoos en Hinlopen Seestraat na die suidweste. Die gletser is vernoem na die god saal Glitnir van die Noorse mitologie.

## Verwysings
Queensland Herbarium

Die '*Queensland Herbarium* is geleë in die Brisbane Botaniese Tuine, Mount Coot-tha, in Brisbane, Queensland, Australië. Dit is deel van Queensland se Departement Wetenskap, Inligtingstegnologie, Innovasie en Kuns. Dit is verantwoordelik vir die ontdekking, beskrywing, monitering, modellering, opmeting, benaming en klassifikasie van Queensland se plante, en is die fokus vir inligting en navorsing oor die staat se plante en plantgemeenskappe.

## Ontstaan 
Die geskiedenis van die Herbarium as 'n instelling begin in 1855 met die aanstelling van Walter Hill as Superintendent van die Botaniese Tuine van Brisbane, vier jaar voor Queensland geskei is van Nieu-Suid-Wallis as kolonie. In 1859, met die skeiding, was Hill aangewys as koloniale plantkundige asook die oorblywende direkteur van die tuine, 'n posisie wat hy tot 1881 gehou het.

Op daardie stadium was die hooffunksie van koloniale botaniese tuine gewoonlik die bekendstelling van geskikte ekonomiese plante, hoewel die natuurlike plante ook versamel sou word. Hill se opvolger as koloniale plantkundige was egter Frederick Manson Bailey, 'n gevestigde plantkundige wat reeds in beheer was van die herbarium by die Queensland-museum. Bailey het 34 jaar in diens gebly, tot met sy dood in 1915, en het energiek gewerk aan die opbou van die herbariumversameling deur korrespondensie, uitruiling en talle ekspedisies dwarsdeur die staat.

Sedert 1855 is die herbariumversameling op vyf verskillende plekke gehuisves, en sy botaniese biblioteek in ses. In 1998 het die Herbarium verhuis na sy huidige terrein binne die Mount Coot-tha Botanic Gardens. Die aantal plantmonsters in die versameling is meer as 650 000, hoofsaaklik vanuit Queensland.

## Herbarium Direkteure 
Oor die jare heen het die Herbarium talle departementele herorganisasies ondergaan en die beampte in beheer is bekend as 'n verskeidenheid titels, van Koloniale Plantkundige, Regering Plantkundige, Direkteur tot Hoof Plantkundige.
* 1855-1881 - Walter Hill
* 1881-1915 - Frederick Manson Bailey
* 1915-1917 – John Frederick Bailey
* 1917-1950 – Cyril Tenison White
* 1950-1954 – William Douglas Francis
* 1954-1976 – Selwyn L. Everist
* 1976-1990 – Robert W. Johnson
* 1990-1994 – (*geen hoof*)
* 1994  - Gordon P. Guymer

## Eksterne Skakels 
* Queensland Herbarium

## Verwysings 
* Henderson, R.J.F. (2002). *The Queensland Herbarium, 1855-2002*. Queensland Herbarium: Toowong.
Brisbane Botaniese Tuine, Mount Coot-tha

Die **Brisbane Botaniese Tuine** (voorheen die Mount Coot-tha Botaniese Tuine) is 7 kilometer (4.3 myl) van die Brisbane Sentrale Sakegebied (SSG) in Toowong, Queensland, Australië, aan die voet van Brisbane se hoogste berg, Mount Coot-tha.

## Geskiedenis 
Die tuine, wat oorspronklik die Mount Coot-tha Botanic Gardens genoem was en wat 52 hektaar dek, is in 1970 deur die stadsraad van Brisbane gestig. Dit is amptelik in 1976 geopen.  Die tuine is die tweede botaniese tuin in Brisbane. Die oorspronklike tuine, nou bekend as die Stad Botaniese Tuine, is in die Brisbane SSG by Gardens Point geleë. Die nuwe tuine is deur die Stadsraad ontwikkel omdat die oorspronklike stadsplek nie uitgebrei kon word nie en kwesbaar was vir vloede.

## Aantreklikhede 
Die botaniese tuin sluit die volgende aantreklikhede in:
* Tropiese Vertoonkoepel (geopen op 28 Desember 1977) - 28 m in deursnee en 9 m hoog 
* Japannese Tuin
* Bonsai-Huis
* Varinghuis
* Droë Sone en Kaktus Huis
* Eksotiese Reënwoud
* Australiese Reënwoud
* Welriekende Plant en Kruietuin
* Gematigde Streek-Tuin
* Strandmeer en Bamboes-boord
* Australiese Plantgemeenskappe
* Nasionale Vryheidsmuur (Engles: National Freedom Wall)

## Eksterne Skakels 
* Brisbane Botanic Gardens Mount Coot-tha
* Sir Thomas Brisbane Planetarium - Sir Thomas Brisbane Planetarium

## Verwysings
Mount Coot-tha

**Mount Coot-tha**, wat 287 m bo seespieël is, het die hoogste piek in Brisbane, Queensland, Australië. 

Mount Coot-tha vorm die oostelike gedeelte van die Taylor Bergreeks en is 'n prominente landmerk ongeveer 6 kilometer (3.7 myl) wes van die sentrale sakegebied van Brisbane. Dit is sigbaar vanaf 'n groot gedeelte van die stad, en is 'n gewilde bosland-toeristebestemming, en sluit die Botaniese Tuine van Brisbane, die Sir Thomas Brisbane Planetarium, 'n bergrit, fietsroetes, parke, watervalle en televisie- en radio-torings in.

Mount Coot-tha is die bron van Ithacaspruit.

## Verwysings 
## Eksterne skakels 
* University of Queensland: Queensland Places: Mount Coot-tha
* Mount Coot-tha
* Mountain Bike Trails Info 
* Mount Coot-tha Lookout 
* Mt. Coot-tha (Government website)
Bailybrug

: *Moenie verwar word met die militêre hulpbrug Baileybrug nie.*
Die **Bailybrug** is die hoogste geleë brug in die wêreld. Hierdie brug is geleë in die Himalajaberge tussen die Drasrivier en Sururivier in die Ladakhvallei in die Indiese staat Jammu en Kasjmir. 

Dit is 30&nbsp;m lank en is op 'n hoogte van 5&nbsp;602&nbsp;m bo die gemiddelde seevlak. Dit is 'n baileybrug wat gebou is in 1982 deur die Indiese Weermag.

## Hulpbronne 
* Brugfeite, URL besoek op 23 Februarie 2006
*  incredblindia.blogspot.co.za
Horing (blaasinstrument)

duimnael|regs|240px|Franse horing
duimnael|regs|240px|

Die moderne **horing**, 'n koperblaasinstrument, het uit die Italiaanse jaghoring (corno da caccia) ontwikkel, maar sy bekende ryk toon van vandag verskil baie van dié van die skel, vroeëre instrument, wat in die ou dae hoofsaaklik vir buitelugaktiwiteite gebruik is.

Sedert dit 'n plek in die orkes gekry het, het dit vinnig ontwikkel. Die buis is verleng en vernou, verskillende verlengstukke is aangebring en die mondstuk het wyer geword, en veral nadat draai- en drukventiele die verlengstukke effektief verbind het, kon die horing 'n volwaardige plek in die orkes inneem.

Richard Strauss maak baie gebruik van dié blaasinstrument in sy bekende werk *Till Eulenspiegel.* Wanneer die hand diep in die klankbeker geplaas word, demp dit die klank. Dieselfde effek word bereik deur 'n demper (sordino) in die beker te plaas.

## Bronnelys 
**Wêreldspektrum*, Vol. 3, 95,
Sebraslang

Die **sebraslang** (*Naja nigricollis nigricincta*) is 'n giftige slang, een van die spesies van spoegkobra in die genus *Naja* wat aan die Elapidae familie behoort. Die slang kom in die sentrale en noordelike dele van Namibië voor. In Engels staan die slang bekend as die *Western Barred Spitting Cobra*. 

Hierdie spesie was lank beskou as 'n subspesie van die swartspoegkobra (*Naja nigricollis woodi*), maar morfologiese en genetiese verskille het gelei tot die erkenning daarvan as 'n afsonderlike spesie. So daar is twee subspesies, naamlik die **sebraslang** (*N. nigricollis nigricincta*) en die **swartspoegkobra** (*N. nigricollis woodi*) wat hoofsaaklik in die noordweste van die Noord-Kaap in Suid-Afrika voorkom.

## Subspesies 
Twee subspesies word tans erken onder *Naja nigricincta*. Die subspesies benoem *N. n. nigricincta*, algemeen bekend as die **sebraslang** of **western barred spitting cobra**, word sy naam gegee as gevolg van die donker dwarsbalkies wat die lengte van die slang se lyf hardloop. Die subspesies *N. n. woodi*, algemeen bekend as die **swartspoegkobra**, is soliede swart en word slegs in die woestynstreke van Suider-Afrika aangetref. Beide subspesies is kleiner as *N. nigricollis*; met gemiddelde volwasse lengtes van minder as 1,5 m {4,9 vt).

## Identifikasie 
duimnael|240px|links|*Naja nigricincta* met sebra-strepe
Die **sebraslang** het talryke onreëlmatige swart kruisstroke oor die liggaam en die Afrikaanse naam **sebraslang** is dus hoogs gepas. Soos alle ander *Naja*-spesies, kan hierdie slang sy kop en nek in 'n kap afvlak. Die kop en kap is eenvormig donkerbruin of swart.

## Gif 
Die gif is potensieel sitotoksies en 'n byt deur hierdie of verwante spesies veroorsaak ernstige weefselskade. Die gif van *Naja nigricincta* kan massiewe bloeding, nekrose en verlamming in slagoffers veroorsaak. Hierdie slange kan ook hul gif spoeg met groot akkuraatheid wat tydelike of permanente blindheid veroorsaak.

## Verspreiding 
Hierdie spesie is inheems aan dele van Suidelike-Afrika (suid Angola, Namibië, Botswana, Lesotho en Suid-Afrika).

## Sien ook 
* Alfabetiese lys van slange

## Bron 
* Patterson, R.W.: *Struik-Sakboekgids vir Suider-Afrika Slange*. C. Struik Uitgewers. 1987. 

## Verwysings
Doedelsak

duimnael|Hooglandse doedelsak

Die **doedelsak** (Engels: *bagpipe*, Frans: *musette*, Italiaans: *zampogna*) is 'n houtblaasinstrument wat reeds voor die 9de eeu in Asië in gebruik was, en waarskynlik via Griekeland in Wes-Europa bekend geword het.

Aan die doedelsak self ('n leersak) is een inlaatpyp en 'n aantal uitlaatpype verbind. Slegs laasgenoemdes is sprekende, dit wil sê musiekvoortbrengende, instrumente. Deur die inlaatpyp blaas die speler die sak, wat onder die regterarm vasgeklem word, vol lug en deur drukking met die arm op die sak toe te pas, word lug deur die uitlaatpype gestuur, wat dan in beginsel soos ander houtblaasinstrumente klank voortbring. Die uitlaatpyp (melodiepyp) het gaatjies, baie soos 'n blokfluit s'n. Hierdie gaatjies word regstreeks deur die vingers van die speler oop- of toegemaak, en so word die hoofmelodie op hierdie pyp gespeel. Die ander uitlaatpype word nie deur die vingers bespeel nie: hulle hang los en elkeen bring net een toon voort. Dié tone van die afsonderlike uitlaatpype skep aaneenvloeiende intervalle van kwint en oktaaf en verskaf so dreunbasbegeleiding by die melodie.

Weens die hoë drukking waarmee lug uit die sak gepers kan word, is die klank baie sterk en deurdringend (eintlik 'n geval van oorblaas). Daarom is doedelsakke sulke ideale instrumente vir militêre, opelug- en marsgeleenthede. In die 17e eeu is die Franse musette soms in opera-orkeste gebruik.

Veral tradisievaste Skotte heg groot waarde aan die doedelsak se musiek. Die eentonige, deurdringende klank is net die regte begeleiding vir die vinnige, ritmiese spronge van die Skotse volksdanse. Tydens die jaarlikse Edinburg-fees is die hoogtepunt die "*Mars van die Duisend Doedelsakke*". Die marsorkeste van al die Skotse regimente kom op die groot plein voor die Edinburg-kasteel bymekaar.

## Bronnelys 
* Wêreldspektrum, Vol. 3, 95, 
* KENNIS,  vol 10, 1980, bl. 1968-1969,
Paul Heinrich Gerhard Möhring

**Paul Heinrich Gerhard Möhring**, ook bekend as Paul Mohr, (21 Julie 1710, Jever - 28 Oktober 1792) was 'n Duitse dokter, plantkundige en dierkundige.

Hy het mediese wetenskappe gestudeer in Danzig en Wittenberg, en na graduering in 1733 het hy hom as algemene praktisyn in sy tuisdorp Jever gevestig. Möhring was 'n dokter vir die Prins van Anhalt. In 1752 publiseer hy *Avium Genera*, 'n vroeë poging om voëlspesies te klassifiseer, wat voëls in vier klasse verdeel en die begin van die moderne groeperings toon.

Gedurende sy lang loopbaan het hy korrespondensie behou met Albrecht von Haller, Lorenz Heister, Carl Linnaeus, Hans Sloane en Paul Gottlieb Werlhof. Die plant genus *Moehringia* (familie Caryophyllaceae) is deur Carl Linnaeus tot sy eer na hom vernoem.  
 
Die standaard outeursafkorting **Möhring** word gebruik om hierdie persoon as die skrywer aan te dui wanneer 'n botaniese naam aangehaal word.

## Belangrikste werke 
* "De inflammationis sanguineae theoria mechanica", 1733.
* "Historiae medicinales", 1739.
* "Avium genera", 1752.
* *Geslachten der Vogelen* 1758.

## Sien ook 
* Dierkunde
* Lys van botaniste volgens outeursafkorting

## Eksterne Skakels 
* IPNI List of plants described by Paul Möhring. 

## Verwysings
Tromboon

duimnael|'n Tromboon

Die **tromboon** (Italiaans: *tromba*, "groot trompet") of **skuiftrompet** is 'n koperblaasinstrument en het sedert sy koms slegs enkele veranderinge ondergaan. In sy beginjare was die instrument baie gewild by kerkmusiek. Mozart, Bach, Händel en Gluck het almal in van hulle werke van die trombone gebruik gemaak as hulle 'n gewyde stemming wou weergee. Beethoven was die eerste komponis wat dit in simfoniemusiek gebruik het, en sedertdien het talle ander in sy voetspore gevolg.

Die tromboon bestaan uit 'n silindriese buis met 'n mondstuk en 'n klankbeker. Die hoofbuis kan verleng word met behulp van 'n U-vormige buis wat netjies in hom kan in- en uitskuif. In die hedendaagse orkes word daar van drie trombone gebruik gemaak, naamlik twee tenoortrombone en een bastromboon. Die beste effek word verkry wanneer al drie in harmonie saamspeel.

Die kontrabastromboon, wat in die le eeu ontstaan het, kan 'n oktaaf laer as die tenoortromboon speel en is dikwels deur Wagner in sy musiek gebruik.

## Bronnelys 
* Wêreldspektrum, Vol. 3, 95-97,
Tuba

duimnael|Kontrabastuba
Die **tuba** gee die laagste toon van die koperblaasinstrumente en het al verskeie veranderings ondergaan. In 1835 het dit vir die eerste keer sterk op die voorgrond getree nadat die musikale direkteur van die Pruisiese leërorkes dit in gebruik geneem het. Daarna het tubas van alle groottes en soorte in elke moontlik denkbare land wat enigsins met 'n militêre orkes kon spog, ontstaan.

Richard Wagner het 'n groot bydrae tot die ontwikkeling van die tuba gelewer. Die tuba wat vandag die algemeenste in orkeste gebruik word, is die B-mol-tuba. Dit bestaan uit 'n wye, keëlvormige buis wat oorgaan in 'n groot klankbeker.

Die instrument is beskik oor drie (soms vier) ventiele. Die sterk tone van die tuba kan deur die speler beheer word. Deur slegs sy hand in die klankbeker te plaas, kan die speler verhoed dat die tuba die res van die orkes oordonder en kan hy ook die toonhoogte van die instrument verander.

## Bronnelys 
* Wêreldspektrum, Vol. 3, 

## Eksterne skakels
Hertie School of Governance

Die **Hertie School of Governance** is 'n private Duitse universiteit geleë in Berlyn. Die helfte van die studente is vanaf ander lande en die werkstaal is Engels. Hertie se studente se agtergrond is oorwegend regte, ekonomie, politieke wetenskap en internasionale verhoudinge. Meeste studente volg 'n Meestersgraad in Publieke Beleid of Internasionale Studies. Hertie bied aan studente die geleentheid om 'n professionele jaar by 'n multinasionale korporasie, regeringsdepartement of internasionale organisasie te volg. Ter aanvullling hiervan word navorsingssamewerking tussen fakulteite aangemoedig.

Hertie bied gesamentlike graadprogramme aan, onder andere met die MPA program by die London School of Economics and Political Science (LSE), die MPP Program by die School of Public Affairs by Sciences Po in Parys, en die School of International and Public Affairs (SIPA) by Columbia Universiteit in New York Stad, die Program in Regerings en Internasionale Organisasies by Bocconi Universiteit in Milan en die MPP Program by die Universiteit van Tokio.  Bo en behalwe vir gesamentlike graadprogramme het studente ook die geleentheid om 'n uitruilsemester by die Georgetown Public Policy Institute (GPPI) by die Georgetown Universiteit deur te bring asook die Lee Kuan Yew School vir Publieke Beleid by die National University of Singapore asook die Terry Sanford Instituut vir Publieke Beleid by Duke Universiteit, die Maxwell School of Citizenship and Public Affairs by Syracuse Universiteit, die School of Public Policy & Management by Tsinghua Universiteit, die Graduate School of Public Policy by die Universiteit van Tokio, Trachtenberg School of Public Policy and Public administration by die George Washington Universiteit en laastens die Graduate Institute of International and Development Studies in Geneva.

Voorts is Hertie 'n lid van belangrike politiese wetenskap en beleidanalise verenigings. Dit sluit in die European Consortium for Political Science Research (ECPR), die American Political Science Association (APSA), asook die Association of Professional Schools of International Affairs (APSIA), PolicyNet, en die Global Public Policy Network (GPPN).
Rwenzoriberge

Die **Rwenzoriberge** (Engels: *Rwenzori Mountains*; Frans: *Rwenzori*; Swahili: *Safu ya Ruwenzori*), voorheen bekend as die *Ruwenzorireeks* (die spelling is in 1980 verander om aan te pas by die plaaslike naam *Rwenjura*), is 'n bergreeks in Oos-Afrika, feitlik op die ewenaar, op die grens tussen Uganda en die Demokratiese Republiek die Kongo. Daar kom gletsers op die berge voor; die water uit die gletsers is een van die Nylrivier se bronne. Die bergreeks se hoogste punt is 5&nbsp;109&nbsp;meter. Die hoogste pieke is permanent met sneeu bedek. Die *Rwenzoriberg Nasionale Park* en *Virunga Nasionale Park* is in die bergreeks geleë; eersgenoemde is in 1994 deur Unesco as 'n wêrelderfenisgebied gelys en laasgenoemde in 1979.

Die bergreeks is ongeveer 120&nbsp;km lank en 65&nbsp;km wyd. Dit bestaan uit ses bergpieke met diep ravyne tussen hulle: Berg Stanley (5&nbsp;109&nbsp;m), Berg Speke (4&nbsp;890&nbsp;m), Berg Baker (Uganda, 4&nbsp;843&nbsp;m), Berg Emin (4&nbsp;798&nbsp;m), Berg Gessi (4&nbsp;715&nbsp;m) en Berg Luigi di Savoia (4&nbsp;627&nbsp;m).

Net noord van die bergreeks is die Albertmeer, terwyl die Edwardmeer 20&nbsp;km suid is.

## Sien ook 
* Lys van Wêrelderfenisgebiede

## Verwysings 
## Eksterne skakels 
*
Hogmanay

[duimnael|Optog met vakkels op [Calton Hill, Edinburg op 30 Desember]]
[duimnael|Hogmanay-[vuurwerk in die Skotse hoofstad Edinburg]]
[duimnael|Die verbranding van 'n [Wikings|Wiking-langskip maak tradisioneel deel uit van Edinburg se Hogmanay-feesvieringe]]
[duimnael|Nuwejaarsdag en 2 Januarie is openbare vakansiedae in Skotland. Die meeste winkels en restaurante bly gesluit op Nuwejaarsdag, maar open hul deure op 2 Januarie. Die foto wys St Enoch-moltreinstasie, [Glasgow, op Nuwejaarsdag 2018]]
**Hogmanay** (Skots: [ˌhɔɡməˈneː]; Engels: [ˌhɒɡməˈneɪ]) is die Skotse term vir die laaste dag van die jaar wat reeds sedert die 17de eeu algemeen as 'n sinoniem vir die Oujaarsaandfees in Skotland gebruik word. Feesvieringe daar duur soggens op Nuwejaarsdag voort, in sommige gevalle ook tot 2 Januarie ('n bankvakansiedag in Skotland).

Die oorsprong van Hogmanay is onbekend, maar moontlik het die fees sy oorsprong in Noorse en Gaeliese feesvieringe. Alhoewel elke Skotse landsdeel sy eie feesgebruike het, is daar landswye tradisies soos die gee van geskenke en besoeke by vriende en bure. Besondere aandag word geskenk aan die *first-foot*, die eerste gas van die nuwe jaar. Hy versinnebeeld alle voor- of teenspoed wat die huishouding in die nuwe jaar sal ervaar. Tradisioneel is die ideale gas 'n donkerharige man - eeue gelede, in die Wikingtydperk, was 'n blonde man wat teen middernag sy voet oor iemand se drumpel wou sit dikwels 'n voorbode van 'n dreigende rooftog.

Nogtans was dit Wikings wat die tradisionele Hogmanay-feesvieringe oorspronklik in die vroeë 8de en 9de eeu in Skotland ingevoer het. Die kortste dag van die jaar, die Wintersonstilstand, het sentraal gestaan in hierdie Skandinawiese fees. Op die Shetland-eilande, waar die Wiking-invloed besonder sterk was, word die Nuwe Jaar-feesvieringe steeds *the Yules* genoem - 'n term wat van die Skandinawiese woord vir die Midwinterfees afgelei is. Feesvieringe begin reeds 'n week voor 23 Desember, die eintlike *Yule Day*, en duur 'n hele maand.

Aangesien die viering van Kersfees in Skotland om godsdienstige redes sowat 400 jaar lank, vanaf die einde van die 17de eeu tot in die 1950's, feitlik verban was (dit is deur Skotse Protestante as 'n Rooms-Katolieke fees sonder Bybelse grondslag beskou), was die Kersdae vir baie Skotte gewone werkdae. So het mense eerder die Midwinterfees of Nuwe Jaar gevier waartydens familielede en vriende saam gekuier en geskenke uitgeruil het. Hogmanay val in die donkerste en koudste tyd van die jaar in Skotland en was tradisioneel vir andersins swygsame en taai Skotte 'n geleentheid vir geselligheid.

## Verwysings 
## Eksterne skakels 
* ''h2g2 The Hitchhiker's Guide to the Galaxy: Earth Edition - Hogmanay - the Scottish New Year''
Joe Bloom

duimnael|regs|180px|Joe Bloom.

**Joe Bloom** (Kovneh, Litaue, 22 Desember 1909 – onbekend) was ’n Suid-Afrikaanse sakeman.

Bloom is in sy geboorteland opgevoed en het in 1928 in Suid-Afrika aangekom as gekwalifiseerde tandheelkundige tegnikus. As sodanig het hy tot 1947 gepraktiseer, toe jy juweliersware begin vervaardig het. Hy was die eerste mens in Suid-Afrika wat ’n tandheelkundige tegniek bekendgestel het wat modern was in die giet van edelmetaal. Skaars 15 jaar later het hy een van die grootste juweliersfabrieke in Suid-Afrika gehad. 

Bloom is in 1935 met Ida, dogter van E. Hirsowitz, getroud, en twee seuns en een dogter is uit hul huwelik gebore. Sy liefhebberye was edelstene slyp, fotografie, lees, ingenieurswese en rolbal. Hy het behoort aan die Beaconsfield-klub, die Johannesburgse Edelsteen-klub en die Emmerentia-rolbalklub.

## Bron 
*   Kruger, dr. D.F. 1963. *Wie is wie in Suid-Afrika*. Johannesburg: Vitae Uitgewers.
Joseph Borwein

**Joseph Jacob Borwein** (Litaue, 1 Januarie 1893 – onbekend) was ’n Suid-Afrikaanse sakeman en drukker.

Borwein het sy opleiding in sy geboorteland ontvang, waarna hy in Frankryk aan die Universiteit van Montpellier en aan die Universiteit van Glasgow studeer het. In Brittanje het hy hom aangesluit by die Koninklike Lugmag, maar ná die Eerste Wêreldoorlog na Litaue teruggekeer. In 1928 het hy na Suid-Afrika geëmigreer en verskeie beroepe beoefen, onder meer die stigting van ’n ingenieursaak. Hy was van 1930 tot 1936 werksaam by die A.R.O.P. Oil Co. as bestuurder van die kusstreek vir installasies in Durban. In 1947 was hy saam met Nathan Berger medestigter van Pacific Press (Edms.) Bpk., ’n firma was gespesialiseer het in die uitgee en druk van werke in Hebreeus en Jiddisj. 

Hy is in Oktober 1922 met Rachel, dogter van S. Landau, in die huwelik verbind. Hulle het ’n seun en ’n dogter gehad. Die egpaar Borwein het in die vroeë 1960's by Minorsstraat 53, Yeoville, gewoon.

## Bron 
*   Kruger, dr. D.F. 1963. *Wie is wie in Suid-Afrika*. Johannesburg: Vitae Uitgewers.
Philippus Bouwer

duimnael|regs|180px|Philippus Bouwer.

**Philippus Lourens Steyn Bouwer** (Montagu, Kaapkolonie, 25 Februarie 1903 – onbekend) was ’n Suid-Afrikaanse onderwyser en onder andere hoof van die Laerskool Nassau, Mowbray, Kaapstad.

## Vroeë loopbaan 
Bouwer was die seun van Ernst Jacobus Bouwer. Hy het sy hele skoolloopbaan op Robertson deurgebring  en in 1922 daar gematrikuleer. Op Robertson het hy vir die skool sowel as die dorp se eerste span rugby gespeel. In 1923 het hy ’n tydelike sekondêre betrekking op Rawsonville aanvaar en die volgende jaar ’n privaat plaasskoolbetrekking in die distrik Albert (die distrik waarvan Burgersdorp die setel is). In 1926 het hy die primêre-onderwyskursus aan die Oudtshoornse Opleidingskollege voltooi, en daarna twee jaar lank skoolgehou in die distrik Hopetown. In 1928 het hy assistent geword aan die spesiale primêre skool op De Aar. Hier het hy onder meer ’n skoolkrieketklub gestig en rugby gespeel vir die Conroy-unie.

## Laerskool Nassau 
In 1936 is hy aangestel as assistent aan die twee jaar oue Laerskool Nassau in Observatory en stig ’n skoolrugbyklub. In 1944 het hy met aandklasse aan die Universiteit van Kaapstad, ’n hanetree van die skool af, begin en gradueer in Desember 1948. Nadat hy etlike jare lank ’n spesiale graad primêre pos beklee het, is hy in 1952 aangestel as die Laerskool Nassau se skoolhoof. 

Sowat 10 jaar later het die onderwysdepartement ’n nuwe gebou vir die Hoërskool Nassau in Montrealweg, Mowbray opgerig en kon die laerskool in Januarie 1962 uit Observatory na die hoërskool se ou gebou aan Hoofweg, Mowbray, verhuis. Bouwer was nie baie ingenome met die toestand van die ou hoërskool se terrein nie en skryf op 23 Augustus 1962 aan die Provinsiale Sekretaris in Kaapstad dat sy skool vanaf 1934 tot 1961 in Observatory was (waarvan hyself 25 van die 27 jaar) en dat hulle amper 300 bome aangeplant het. Hy versoek daarom bome van die departement ná hy reeds vertoë tot die stadsraad, skoolraad en departement van openbare werke gerig het. Op 24 September 1962 laat die provinsiale administrasie weet dat ook hulle nie bome kan voorsien nie. 

## Bron 
*   Kruger, dr. D.F. 1963. *Wie is wie in Suid-Afrika*. Johannesburg: Vitae Uitgewers.
Nicola Sturgeon

**Nicola Ferguson Sturgeon** (* 19 Julie 1970) is 'n Skotse politikus wat tot 28 Maart 2023 as die vyfde eerste minister van Skotland gedien het. Sy was die leier van die Skotse Nasionale Party (SNP) van 2014 tot 2023, en was die eerste vrou in die pos.

Sturgeon is sedert 1999 'n lid van die Skotse Parlement, aanvanklik vanaf 1999 tot 2007 as bykomende afgevaardigde vir die Glasgow-kiesafdeling, en sedert 2007 vir die kiesafdeling Glasgow Southside (tussen 2007 en 2011 bekend as Glasgow Govan).

Sturgeon, wat 'n graad in regte aan die Universiteit van Glasgow verwerf het, was aanvanklik as advokaat in Glasgow werksaam. Ná haar verkiesing tot die Skotse Parlement het sy die poste van minister vir onderwys, gesondheid en justisie in die SNP se skadukabinet beklee.

## Verwysings 
## Eksterne skakels 
* *Amptelike webtuiste*
Petrus Coetsee

duimnael|regs|180px|Petrus Coetsee.

**Petrus Jacobus Coetsee** (16 Augustus 1908, Venterstad, Kaapkolonie – onbekend) was regsadviseur en wetsopsteller vir die Kaaplandse Provinsiale Administrasie (KPA).

Coetsee was die seun van P.J. Coetsee. Hy het sy skoolopleiding aan die Hoërskool Colesberg voltooi en daarna aan die Potchefstroomse Universiteitskollege en die Universiteit van Pretoria studeer. Aan Tukkies was hy in 1936 voorsitter van die buitemuurse studenteraad in. Hy het in die justisiekantoor in Pretoria gewerk en daarna in verskeie landdroskantore, onder meer te Grahamstad, Louis Trichardt, Port Elizabeth en Kaapstad. Daarna is hy verplaas na die prokureur-generaal se kantoor in Kaapstad as vakkundige assistent.

Gedurende hierdie tyd het hy reeds regswerk vir die KPA gedoen en in 1949 is hy aangestel as voltydse regsadviseur en wetsopsteller. 

Coetsee het in die bestuur van die Tuine-tennisklub gedien en in verskeie ander liggame, soos kultuurverenigings in Port Elizabeth, en ander Afrikanerverenigings. Hy was medeskrywer van die tweede uitgawe van die boek *Municipal Law* van Dönges en Van Winsen.

Uit sy huwelik op 16 Maart 1946 met Lydia Dulcissima, dogter van J.F. Bartmann, is een seun en twee dogters gebore. Sy liefhebberye was musiek, tuinmaak en houtwerk. 

## Bron 
*   Kruger, dr. D.F. 1963. *Wie is wie in Suid-Afrika*. Johannesburg: Vitae Uitgewers.
Jan Coetzee

[duimnael|regs|300px|Ds. Jan Coetzee staan regs op dié foto van die vierdejaars van 1954 van die [Teologiese Skool Potchefstroom. Voor (van links): P.C. Kruger, C.J. Malan, J.A. Jooste, N.J. Grobler. Agter (van links): N. Malan en N.J.P. Coetzee.]] 

Ds. **Johannes Petrus Coetzee** (noemnaam **Jan**, Pretoria, 27 Junie 1931 – 24 Julie 2005) was tussen 1955 en 1999 predikant in twee gemeentes van die Gereformeerde Kerk.

Ds. Jan Coetzee was die seun van M.J. Coetzee. Hy het sy opleiding aan Hoërskool Nylstroom en die PU vir CHO en Teologiese Skool Potchefstroom ontvang waar hy in 1954 saam met nog vyf studente afstudeer het. Ná universiteit is hy na sy eerste gemeente, Bethal beroep en in 1955 daar bevestig. Op Bethal het hy gedien in die plaaslike kultuurvereniging asmede die musiekvereniging. Van daar is hy in 1963 na Pretoria-Meintjeskop, waar hy die volgens 36 jaar sou bly tot hy sy emeritaat in 1999 aanvaar het toe hy reeds nagenoeg 68 jaar oud was. ’n Lang aftrede is hom nie gegun nie, want in Julie 2005 is hy in die ouderdom van 74 jaar oorlede. 

## Bron 
*   Kruger, dr. D.F. 1963. *Wie is wie in Suid-Afrika*. Johannesburg: Vitae Uitgewers.
Metoksigroep

regs|duimnael|160x160px|Die struktuur van'n tipiese methoxy-groep.
'n **metoksigroep** is die funksionele groep wat bestaan uit 'n metielgroep gebonde aan suurstof. Hierdie alkoksigroep het die algemene formule O&#x2013;CH3. Op 'n benseenring, klassifiseer die Hammettvergelyking 'n metoksisubstituent as 'n elektron-skenkende of aktiverende groep.

## Voorkoms 
Die eenvoudigste metoksiverbindings is metanol en dimetieleter. Ander voorbeelde van metoksiëters is anisool en vanillien. Baie metaalalkoksiede bevat metoksigroepe, bv. tetrametielortosilikaat en titaan metoksied. Sulke verbindings word ook metoksiede genoem. Esters met 'n metoksigroep kan metielesters genoem word, en die —COOCH3 substituent staan bekend as 'n metoksikarboniel.

### Biosintese 
Metoksigroepe speel 'n belangrike rol in die 2'-O-metilering van nukleosiede, byvoorbeeld in variasies van die 5'-cap struktuur wat bekend staan as cap-1 en cap-2. Hulle is ook algemene substituente in O-gemetileerde flavonoïede, wat gevorm word in 'n reaksie wat gekataliseer word deur O-metieltransferases wat inwerk op fenole, bv. Catechol-O-metiel transferase (COMT). Baie biomolekules in plante, bv. ligniene, word gesintetiseer in reaksies wat gekataliseer word deur kaffeoïel-CoA O-metieltransferase.

### Metoksilering 
Organiese metoksiede word dikwels geproduseer deur metilering van alkoksiede. 'n Paar arielmetoksiede kan gesintetiseer word deur metaal-gekataliseerde metilering van fenole, of deur metoksilering van aromatiese halogenides.

## Verwysings
Palanderbukta

**Palanderbukta** is 'n fjord of baai in Gustav Adolf Land op Nordaustlandet, Svalbard, 'n suidelike baai van Wahlenbergfjorden. Die baai is vernoem na die Sweedse vloot beampte Louis Palander.

Palanderbukta het 'n lengte van ongeveer twaalf seemyl. Suidwes van die baai is die skiereiland Scaniahalvøya, met die ysdekke Glitnefonna en Vegafonna.

## Verwysings
Wahlenbergfjorden

duimnael|353x353px|Wahlenbergfjord is in die suidwes van Nordaustlandet
**Wahlenbergfjorden**, soms bekend in Engels as **Waalenburg Bay**, is 'n fjord op die suidwestelike kus van die Arktiese eiland van Nordaustlandet, in Noorweë se Svalbard argipel. Op 46 kilometer in lengte, en 15km wyd, is dit die vyfde langste fjord in die argipel, en die langste op die eiland. Die fjord lê tussen Gustav V Land en Gustav Adolf Land, op die geografiese koördinate . Sy mond front na Spitsbergen dwarsoor Hinlopen Seestraat, die seestraat skei die twee eilande.

Die fjord is vernoem na die sweedse naturalis Göran Wahlenberg (1780-1851) en is bekend deur die naam sedert ten minste die vroeë 1930's. Die glester van Wahlenbergbreen in Oscar II Land, Spitsbergen, is ook na hom vernoem.

links|duimnael|Ligging van Nordaustlandet

## Verwysings 
* *Wahlenbergfjord*, Svalbard place names database, Norwegian Polar Institute, 2005 (URL verkry 29 Julie 2006)
* *Wahlenbergbreen*, Svalbard place names database, Norwegian Polar Institute, 2005 (URL verkry 29 Julie 2006)
Victorialand

duimnael|250x250px| Kaart van Victorialand se gebied.
**Victorialand** is 'n streek van Antarktika wat aan die westelike kant van die Rosssee en die Ross ysbank grens, dit strek suidwaarts van sowat 70°30'S tot 78°00'S, en weswaarts van die Rosssee tot die rand van die Antarktiese Plato. Dit is ontdek deur Kaptein James Clark Ross in Januarie 1841 en is vernoem na Koningin Victoria. Die rotsagtige landpunt van Minna Bluff word dikwels beskou as die mees suidelike punt van Victorialand, en skei die Scott Kus na die noorde van die Hillary Kus van die Ross-Afhanklikheid na die suide.

Die streek sluit in reekse van die Transantarktiese Berge en die McMurdo Droë Valleie (die hoogste punt is Abbott Berg in die Noordelike Voetheuwels), en die vlaktes bekend as die Labirint. Vroeë ontdekkingsreisigers van Victorialand sluit in James Clark Ross en Douglas Mawson.

## Lys van die Berge van Victorialand 
* Berg Brabec
* Berg Roper

## Verwysings
Hillary Kus

Die **Hillary Kus** is die gedeelte van die kus van Antarktika langs die westelike marge van die Ross Ysbank tussen Minna Bluff en Selborne-Kaap. Dit is genoem in 1961 deur die Nieu-Seelandse Antarktiese Pleknaamkomitee na sir Edmund Hillary, die leier van die Nieu-Seelands geselskap van die Statebond Trans-Antarktiese Ekspedisie, 1956-58. Verskeie Nieu-Seelandse geselskappe het gedetailleerde opnames van gedeeltes van hierdie kus uitgevoer en roetes pionier naby Skelton Gletser en Darwin Glester na die polêre plato.

## Verwysings
William Douglas Francis

**William Douglas Francis** (6 Maart 1889 - 2 Januarie 1959) was 'n gesiene Australiese plantkundige. Hy is in in Bega, Nieu-Suid-Wallis gebore. Op 17-jarige ouderdom het hy saam met sy pa, Alfred en broer Frederick, getrek vanaf Wollongong, Nieu-Suid-Wallis (waar hy die Wollongong Superior Public School bygewoon het), na Kin Kin, Queensland. Dit was hier waar hy sy groot belangstelling in die natuurwetenskap kon bevredig terwyl hy sy pa en broer op die plaas gehelp het.

In 1919 is hy aangestel as Assistent Regerings Plantkundige by die Queensland Herbarium. Teen 1950 was hy aangestel as regerings plantkundige. Hy het in 1954 afgetree en is vyf jaar later dood. Hy het grootliks bygedra tot die klassifikasie en identifikasie van Australiese reënwoudspesies en word waarskynlik die beste onthou vir sy boek *Australian Rainforest Trees*. Dit is in 1929 gepubliseer, met talle herdrukke sedertdien. 'n Arboretum wat in die 1990's by Kin Kin gestig is, is tot sy nagedagtenis aan hom toegewy. 
 
Die standaard outeursafkorting **W.D.Francis** word gebruik om hierdie persoon as die skrywer aan te dui wanneer 'n botaniese naam aangehaal word.

## Sien ook 
* Plantkunde
* Lys van botaniste volgens outeursafkorting

## Eksterne Skakels 
* Spiral systems in the organization of living material

## Verwysings
Botaniese Museum van die Universiteit van Kopenhagen

Die **Botaniese Museum** in Kopenhagen het ontstaan as deel van die Botaniese Tuin van Kopenhagen, wat in 1600 gestig is. Dit is later geskei as 'n onafhanklike instituut. Sedert 2004 maak die Botaniese Museum deel uit van die Natuurhistoriese Museum van Denemarke onder die Universiteit van Kopenhagen. Dit het nie uitstallings wat vir die publiek oop is nie.

Die versamelings bevat baie tiperende plantmonsters en groot versamelings van dwarsoor die wêreld.

## Eksterne Skakels 
*Overview 
*Type database

## Verwysings
Padvatpunt

'n **Padvatpunt** is die punt waar 'n roete begin, waar die roete dikwels bedoel is vir rugsakstap, fietsry, perdry of veldvoertuie. Moderne padvatpunte bevat dikwels kleedkamers en toilette, kaarte, wegwysers en verspreidingsentrums vir inligtingsbrosjures oor die roete en sy funksies en parkeerterreine vir voertuie en sleepwaens.

regs|duimnael|'n Inligtingsbord by 'n padvatpunt.
Die stede aan die einde van groot paaie vir voetverkeer, soos die Natchez Trace en die Chisholm-roete, is ook bekend as padvatpunte.
links|duimnael|'n Kiosk by 'n padvatpunt.
Vir bergklim en stap, word die hoogte van die padvatpunt bo seevlak aangedui om 'n idee te gee van hoe hoog die berg bo die gemiddelde terrein is.

## Eksterne skakels 
* Trailheads  databasis van VSA-padvatpunte.