open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Maupihaa

duimnael|270px|Ligging in die Geselskapseilande.

**Maupihaa**, ook bekend as **Mopelia**, is ’n atol in die Benedewindse Eilande van die Geselskapseilande in Frans-Polinesië, ’n Franse oorsese gebied in die Stille Oseaan. Dit is 72&nbsp;km suidoos van Manuae, sy naaste buurman.

## Geografie 
Maupihaa is sowat 8&nbsp;km lank en bevat ’n strandmeer van tot 40&nbsp;m diep wat aan drie kante deur koraalriwwe omring word.

Die koraalrif is aaneenlopend, buiten ’n klein deurgang aan die westekant. In die ooste is ’n smal, digbegroeide eilandjie (Motu Maupihaa) en ’n paar kleiner eilande. Maupihaa is altesaam 2,6&nbsp;km2 groot. Die enigste dorp is op Motu Maupihaa en in 1985 het dit net 10 inwoners gehad.

## Geskiedenis 
duimnael|270px|Die gestrande *Seeadler*.
Argeologiese bewyse is gevind dat Polinesiërs die atol in antieke tye bewoon het. Die eerste Europeër wat dit besoek het, asook die naburige Fenua Ura en Motu One, was Samuel Wallis, in 1767.

In 1917 is dit aan ’n maatskappy van Papeete verhuur wat met drie werknemers gedroogde klapper vervaardig, hoenders en varke grootgemaak en seeskilpaaie versamel het. Dit is daarna aan ’n ander maatskappy verhuur wat dit heeltemal met kokospalms beplant het.

In dieselfde jaar het die Duitse graaf Felix von Luckner die eiland met die SMS *Seeadler* besoek en ’n klein kolonie gevestig om die Geallieerdes se skepe in die suidelike Stille Oseaan aan te val tydens die Eerste Wêreldoorlog. Hulle wou water en vars voorraad kry en die *Seeadler* versien ná ’n lang seereis deur die Atlantiese Oseaan en om Suid-Amerika. Omdat die *Seeadler* te groot was om die strandmeer binne te vaar, is dit buite die atol vasgemeer. Ná ’n kort ruk het ’n rowwe see die *Seeadler* laat omkeer en Luckner en sowat 50 ander gestrand gelaat.

Van die gestrande matrose was Amerikaanse oorlogsgevangenes wat op see deur Luckner-hulle gevang is. Eindelik het Luckner ’n paar mans gekies en met ’n seilboot na Fidji te vaar, waar hy ’n ander seilboot wou oorneem om terug te vaar en die ander matrose op Mopelia te gaan haal. Sy plan het egter nie uitgewerk nie, want hoewel hy sy bestemming bereik het, moes hy hom aan ’n Britse luitenant oorgee. Luckner het die res van die oorlog as krygsgevangene in Nieu-Seeland deurgebring. Intussen het die res van die bemanning ’n Franse skoener, *Fortuna*, by Mopelia gekaap en na Paaseiland gevaar. Hulle het op 4 Oktober daar aangekom en daar gestrand geraak. Hulle is toe deur die Chileense regering geïnterneer. Vier Amerikaanse matrose het daarna op ’n oop boot 1&nbsp;600&nbsp;km ver na Pago Pago gevaar, waar hulle hul kollegas op Mopelia se redding bewerkstellig het.

## Administrasie 
Die atol is administratief deel van die munisipaliteit Maupiti van die Benedewindse Eilande. Maupihaa is tans heeltyds onbewoon.

## Ander name 
* Mopelia
* Maupelia
* Mopihaa
* Maupihoa
* Mapetia

## Verwysings 
## Eksterne skakels 
*Lys van atolle  
*15px Hierdie artikel is vertaal uit die Engelse Wikipedia
Tahaa

duimnael|links|160px|Bora Bora, Tahaa en Raiatea vanuit die ruimte gesien.

duimnael|270px|Ligging in die Geselskapseilande.

**Tahaa** is ’n atol in die Benedewindse Eilande van die Geselskapseilande in Frans-Polinesië, ’n Franse oorsese gebied in die Stille Oseaan.

## Beskrywing 
Die eiland en die naburige Raiatea word deur dieselfde koraalrif omring en hulle was dalk op ’n tyd een eiland. Tahaa het 5&nbsp;000 bewoners wat in ’n gebied van 90,2&nbsp;km2 woon, en het ’n maksimum hoogte van 590&nbsp;m bo die seevlak.

Tahaa en sy klein eilandjies kan van Raiatea af per boot en vlerkprou bereik word. Ná die kort vaart word reisigers afgelaai op ’n eilandstrand met ’n klein strandmeer en in die verte ’n uitsig op Bora Bora. Dié dele van die Geselskapseilande is minder ontwikkel.

## Administrasie 
Tahaa en die omringende eilandjies is administratief ’n munisipaliteit van die Benedewindse Eilande. Dit bestaan uit:
* Faaaha
* Haamene
* Hipu
* Iripau
* Niua 
* Ruutia
* Tapuamu
* Vaitoare

Die administratiewe sentrum is Patio.

## Vanieljevervaardiging 
Op die eiland word 70-80% van alle Frans-Polinesiese vanielje vervaardig. Dit is vanweë die sterk reuk van vanielje ook bekend as **Vanielje-eiland**. Verder is hier pêrels van besonder hoë gehalte.

## Eksterne skakels 
*15px Hierdie artikel is vertaal uit die Engelse Wikipedia
Tupai

**Tupai**, ook bekend as **Motu Iti**, is ’n laagliggende atol in die Benedewindse Eilande van die Geselskapseilande in Frans-Polinesië, ’n Franse oorsese gebied in die Stille Oseaan. Dit is 19&nbsp;km noord van Bora Bora en is net 11&nbsp;km2 groot.

duimnael|250px|links|Ligging in die Geselskapseilande.

Die breë koraalrif, met ’n feitlik aaneenlopende string klein eilandjies, omsluit ’n vlak en sanderige strandmeer. Tupai het geen heeltydse inwoners buiten werkers in die klapperplantasies nie.

Daar is ’n privaat vliegveld op Tupai. Dit is in 2001 ingewy en die gebruik daarvan word beperk.

## Administrasie 
Tupai behoort administratief tot die munisipaliteit Bora Bora.

## Eksterne skakels 
* www.oceandots.com
*15px Hierdie artikel is vertaal uit die Engelse Wikipedia
Solenostomidae

Die **Spookpypvisse** (*Solenostomidae*) is 'n vis-familie wat tot die orde Syngnathiformes hoort. Slegs die genus *Solenostomus* hoort tot die familie. Die familie is verwant aan die ware pypvisse en hulle lywe is lank en gesegmenteerd. Die pens vinne is groot en die snoet is lank. Hulle is meesters van kamoeflering.

## Genus 
Die volgende genus en gepaardgaande spesie kom aan die Suid-Afrikaanse kus voor:

* *Solenostomus*
::* *Solenostomus cyanopterus* - Spookpypvis

## Sien ook 
* Alfabetiese lys van visse
* Lys van Suider-Afrikaanse visse volgens wetenskaplike name
* Lys van varswater visfamilies
* Lys van visfamilies
Lappies-skerpioenvis

Die **Lappies-skerpioenvis** (*Scorpaenopsis venosa*) is 'n vis wat voorkom in verspreide gebiede in die Stille- en Indiese oseane onder andere die Persiese Golf en aan die kus van Oos-Afrika suidwaarts tot by die suide van KwaZulu-Natal. In Engels staan die vis bekend as die *Raggy scorpionfish*.

## Identifikasie 
Die vis word tot 20 cm lank. Die kleur en skakering van die vis is nie konstant nie. Die kop en lyf is bedek met lelle en klossies. Die snoet is kort met 'n paar klossies op die onderste lip. Die eerste drie stekels van die dorsale vin word geleidelik langer en is uiters giftig.

Die vis leef in aflandige koraal- en rotsriwwe in water wat tot 40 m diep is. Hulle is alleenlopers en is goed gekamoefleerd en is altyd gereed om klein vissies en skaaldiere aan te val.

## Sien ook 
* Alfabetiese lys van visse
* Lys van Suider-Afrikaanse visse volgens wetenskaplike name
* Lys van varswater visfamilies
* Lys van visfamilies

## Bron 
* *The Reef Guide: Fishes, corals, nudibranchs & other invertebrates: East & South Coasts of Southern Africa.* Dennis King & Valda Fraser. Struik Nature. 2014 

## Eksterne skakel 
* http://www.fishbase.org/summary/Scorpaenopsis-venosa.html
Straal-vuurvis

Die **Straal-vuurvis** (*Pterois radiata*) is 'n vis wat wydverspreid voorkom in die Stille Oseaan en Indiese Oseaan. In Engels staan die vis bekend as die *Radial firefish*.

## Identifikasie 
Die vis word tot 20 cm lank. Die lyf is donkerrooi met dun, wit vertikale strepe oor die sye. Die pektorale vinne is lank en wit. Daar is unieke horisontale wit strepe op die stertvinbasis. Die pektorale vinne se membrane het geen merke op nie.

Die vis leef in aflandige koraal- en rotsriwwe in water wat tot 1 tot 25 m diep is. Die onvolwasse vissies kom soms in getypoele voor. Hulle is gewoonlik alleenlopers en neig om bedags in rotsskeure weg te kruip. Snags jag hulle klein vissies en garnale.

## Sien ook 
* Alfabetiese lys van visse
* Lys van Suider-Afrikaanse visse volgens wetenskaplike name
* Lys van varswater visfamilies
* Lys van visfamilies

## Bron 
* *The Reef Guide: Fishes, corals, nudibranchs & other invertebrates: East & South Coasts of Southern Africa.* Dennis King & Valda Fraser. Struik Nature. 2014 

## Eksterne skakel 
* http://www.fishbase.org/summary/Pterois-radiata.html
Goue skerpioenvis

Die **Goue skerpioenvis** (*Parascorpaena mossambica*) is 'n vis wat wydverspreid in die Stille Oseaan en Indiese Oseaan voorkom, en ook aan die kus van Oos-Afrika suidwaarts tot by die suide van die Oos-Kaap. In Engels staan die vis bekend as die *Golden scorpionfish*.

## Identifikasie 
Die vis word tot 15 cm lank. Die tentakels bokant die oë is goed ontwikkel. Die kleurpatroon van die vis wissel; dit is dikwels onreëlmatige vlekke van wit tot bruin tot ligpers.

Die vis leef in aflandige koraal- en rotsriwwe in water wat tot 1 tot 20 m diep is. Hulle skuil gewoonlik in skeure of op sand- en rotsbodems. Hulle is gewoonlik alleenlopers en jag klein vissies en skaaldiere.

Die vis is skaars.

## Sien ook 
* Alfabetiese lys van visse
* Lys van Suider-Afrikaanse visse volgens wetenskaplike name
* Lys van varswater visfamilies
* Lys van visfamilies

## Bron 
* *The Reef Guide: Fishes, corals, nudibranchs & other invertebrates: East & South Coasts of Southern Africa.* Dennis King & Valda Fraser. Struik Nature. 2014 

## Eksterne skakel 
* http://www.fishbase.org/summary/Parascorpaena-mossambica.html
Peuloog-skerpioenvis

Die **peuloog-skerpioenvis** (*Rhinopias frondosa*) is 'n vis wat wydverspreid voorkom in die westelike Stille Oseaan, die Indiese Oseaan en meer spesifiek aan die kus van Oos-Afrika suidwaarts tot by die suide van KwaZulu-Natal. In Engels staan die vis bekend as die *Popeyed scorpionfish*.

## Identifikasie 
Die vis word tot 24 cm lank, die lyf is plat en die snoet wys opwaarts. Die kleure en patrone op die vis se lyf wissel baie; van bruin tot ligpers, rooi en geel. Dit patroon bestaan uit dowwe vlekke met kolle op wat duidelik omlyn is.

Die vis is goed gekamoefleer en word moeilik raakgesien. Hulle is alleenlopers en jag vis en skaaldiere.

## Sien ook 
* Alfabetiese lys van visse
* Lys van Suider-Afrikaanse visse volgens wetenskaplike name
* Lys van varswater visfamilies
* Lys van visfamilies

## Bron 
* *The Reef Guide: Fishes, corals, nudibranchs & other invertebrates: East & South Coasts of Southern Africa.* Dennis King & Valda Fraser. Struik Nature. 2014 

## Eksterne skakel 
* http://www.fishbase.org/summary/Rhinopias-frondosa.html
Motu One (Geselskapseilande)

duimnael|260px|links|Ligging in die Geselskapseilande.

**Motu One**, ook bekend as **Bellinghausen**, is ’n atol in die Benedewindse Eilande van die Geselskapseilande in Frans-Polinesië, ’n Franse oorsese gebied in die Stille Oseaan. Dit is 550&nbsp;km noordwes van Tahiti en 72&nbsp;km noordoos van Manuae, sy naaste buurman.

Die atol se koraalrif omsluit sy strandmeer heeltemal; daar is geen deurgang nie. Al sy kante word omring deur lae, sanderige eilande behalwe die suidekant. *Motu One* beteken "Sandeiland" in Polinesiese tale.

## Geskiedenis en administrasie 
Die naam "Bellinghausen" (soms "Bellingshausen") is deur die Balties-Duitse seevaarder Otto von Kotzebue in Rusland se diens aan die atol gegee ter ere van die Russiese offisier en ontdekkingsreisiger Fabian Gottlieb von Bellingshausen.

Motu One is administratief deel van die munisipaliteit Maupiti van die Benedewindse Eilande.

## Eksterne skakels 
* Lys van atolle 
*
*15px Hierdie artikel is vertaal uit die Engelse Wikipedia
Stokes se wet

duimnael|Stroming langs 'n bolvormig deeltjie: stroomlyne, wrywingskrag Fd en swaartekrag Fg

**Stokes se wet** is in 1851 deur die Engels-Ierse natuurkundige George Stokes geformuleer. Dit is 'n wiskundige formule vir die sedimentasiesnelheid van klein deeltjies in 'n viskeus fluïdum ('n uitvloeiende stof).

Stokes lei af dat die wrywingskrag wat op 'n bal inwerk gegee word deur
:  F_{wrywing} =  6 \pi r \mu v \!

Kyk ook terminale snelheid.
Spookpypvis

Die **Spookpypvis** (*Solenostomus cyanopterus*) is 'n vis wat wydverspreid voorkom in die westelike Stille Oseaan, die Indiese Oseaan en meer spesifiek die Rooisee en aan die kus van Afrika suidwaarts tot by die Oos-Kaap. In Engels staan die vis bekend as die *Ghost pipefish*. Die vis is seldsaam in Suid-Afrikaanse waters. 

## Identifikasie 
Die vis word tot 16 cm lank en sy kleur wissel van liggroen tot donkerbruin. Soms kan daar verspreide swart of wit kolle op die lyf wees. Dit leef in rotsagtige kusareas en aflandige koraal- en rotsriwwe in water wat tot 30 m diep is. Hulle word soms ook in die sand langs die rif gesien.

Die visse leef in pare saam. Hulle maak drywende seegras na as 'n skuiltegniek en dryf soms kop onderstebo oor die riwwe opsoek na ongewerweldes.

## Sien ook 
* Alfabetiese lys van visse
* Lys van Suider-Afrikaanse visse volgens wetenskaplike name
* Lys van varswater visfamilies
* Lys van visfamilies

## Bron 
* *The Reef Guide: Fishes, corals, nudibranchs & other invertebrates: East & South Coasts of Southern Africa.* Dennis King & Valda Fraser. Struik Nature. 2014 

## Eksterne skakel 
* http://www.fishbase.org/summary/Solenostomus-cyanopterus.html
Christoffel Lessing

**Christoffel Lessing** (*17 April 1911, Lydenburg –†17 Augustus 1997, Johannesburg) was ’n Afrikaanse skrywer wat baie bekend geword het met sy boeke oor die tronklewe en die lewe van ’n misdadiger.

## Lewe en werk 
### Herkoms en vroeë lewe 
Christoffel Lessing is op 17 April 1911 op ’n plaas in die distrik Lydenburg gebore as een van nege kinders van ’n werkinspekteur. Sy moeder is oorlede toe hy slegs sewe jaar oud is. Uiteindelik studeer hy verder in die tronk en slaag sy matriek en daarna ook die eksamens vir ’n B.A.-graad, terwyl hy hier ook sy eerste twee boeke skryf. Met die graad agter sy naam ontsnap hy, maar word dertien maande later gevang en weer in die tronk terug geplaas.
Op 8 Februarie 1947 verlaat hy die tronk vir die laaste keer. Hy beland weer in Johannesburg en betrek ’n kamertjie in Doornfontein. Hier doen hy op vryskut grondslag proefleeswerk en bly skryf. Hy is op Sondag 17 Augustus 1997 in Johannesburg oorlede na ’n beroerte-aanval.

In *Gooi my vir die aasvoëls* verwerk hy die lewensverhale van drie misdadigers in die tronk en besin oor die strafmetodes en die wyse waarop misdadigers behandel word.

*Met ’n dankbare liefdesgroet* is ’n bundeling van sy briewe aan sy geliefde, waarin hy eerlik bieg oor sy verlede, maar ook sy ideale en toekomsdrome uitspel.

*Paspoort na Elysium* is ’n roman en het as sentrale tema die ontsnapping van ’n groep Ossewa-Brandwaglede uit die tronk.

*Een goue uur* is ’n bundel kortverhale deur hom en sy vrou. Hy lewer drie kortverhale (*Haweloos*, *Een goue uur* en *Die droster se tuiskoms*), terwyl Corrie elf kortverhale in die bundel skryf.

Hy voltooi ook manuskripte getitel *Die liefdefabriek*, *Reward for treason* en sy outobiografie *Die duiwel draf saam*.

## Publikasies 
## Bronne 
; Boeke
* Kannemeyer, J.C. *Geskiedenis van die Afrikaanse literatuur 2*. Academica. Pretoria, Kaapstad en Johannesburg. Eerste uitgawe. Eerste druk, 1983.

## Verwysings
Acteongroep

duimnael|270px|’n Kaart van die Acteongroep.

Die **Acteongroep** (Frans: *Groupe Actéon*) is ’n taamlik afgesonderde en onbewoonde subgroep atolle in die verre suidooste van die Tuamotu-argipel in Frans-Polinesië. Dit lê sowat 1&nbsp;400&nbsp;km oossuidoos van Tahiti.

## Atolle 
Die groep bestaan uit vier klein atolle:
*Matureivavao
*Tenararo
*Tenarunga
*Vahanga

## Geskiedenis 
Die eerste bekende Europeër wat die eilande gesien het, was Pedro Fernández de Quirós, op 5 Februarie 1605. Hy het dit beskryf as "vier eilande gekroon met kokospalms". In verslae van ander lede van die Spaanse ekspedisie is die eilande "Las Cuatro Coronadas" (Die Vier Gekroondes), "Las Cuatro Hermanas" (Die Vier Susters), "Las Virgenes" (Die Maagde) en "Las Anegadas" (Die Oorstroomdes) genoem.

Thomas Ebrill, kaptein van die Tahitiaanse handelskip *Amphitrite*, het die eilande glo in 1833 herontdek. Hulle het egter vier jaar later hul naam gekry van lord Edward Russell van die HMS *Actaeon*, wat dit na sy skip genoem het.

## Administrasie 
Die vier atolle val administratief onder die munisipaliteit Gambier. 

## Eksterne skakels 
*Koraalrif – foto
*15px Hierdie artikel is vertaal uit die Engelse Wikipedia

## Verwysings
Geelblom

Die **geelblom** (*Cineraria saxifraga*) is 'n klein, laaggroeiende struikie wat dikwels in tuine as 'n grondbedekker gebruik word. Dit dra geel blommetjies in die lente en het klein heldergroen blare wat amper soos hande lyk.

## Tuinbou 
Hierdie immergroen plantjie kan in die son of halfskadu geplant word. Dit begin naby die einde van die winter reeds blom, en bereik 'n hoogtepunt gedurende die lente.

Dit benodig min water en groei ook goed in houers en hangmandjies.

Hierdie plant moet nie gesnoei word nie, aangesien dit moeilik herstel daarna. Die plantjies lyk net vir 'n paar jaar mooi en moet dan vervang word wanneer hulle houterig begin word.

Voortplanting geskied deur steggies. Steggies vorm maklik wortels in klein potjies sand.

## Bron 
* Begin Inheems (2008) Anneke Kearney. Metz Press. 

## Eksterne skakels 
*
Seeroogblommetjie

Die **seeroogblommetjie** (*Hypoestes aristata*) is 'n struikagtige meerjarige wat in die herfs oortrek word met are klein, buisvormige ligpers blommetjies met donker pers strepies. Die blare is sag, effens harig en heldergroen. Hierdie plant vorm 'n ronde bos tot 1.5 meter hoog en 1 meter wyd.

Die Seeroogblommetjie staan ook soms bekend as die Lintbos – afgelei van die Engelse naam “Ribbon Bush” wat verwys na die manier hoe die blomme se kroonblare omkrul soos bloemistelint. Die gewone Afrikaanse naam, seeroogblommetjie, verwys na die tradisionele gebruik van die gekneusde blare as 'n behandeling vir seer oë.

## Fotogalery 

Hypoestes aristata00.jpg|Die Seeroogblommetjie, Hypoestes aristata
Hypoestes aristata1.jpg|Die Seeroogblommetjie, Hypoestes aristata

## Verspreiding 
Woude, ruigtes en klam plekke in die Oos-Kaap, KwaZulu-Natal, Mpumalanga en Limpopo.

## Ekologie 
Die blomme word besoek deur vlieë, bye en ander klein insekte wat insekvretende voëls lok soos die Sneeubal, Suidelike waterfiskaal, janfrederike, houtkappers en lysters.

## Tuinbou 
Hierdie immergroen meerjarige verkies halfskadu, maar kan ook in 'n sonnige posisie oorleef. Dit is veral geskik om in massas onder bome aan te plant en verg min instandhouding. Dit groei vinnig, maar hoef net een keer per jaar hard gesnoei te word nadat dit klaar geblom het.

Die Seeroogblommetjie vereis vrugbare, komposryke grond met baie water in die somer, maar min in die winter.

Voortplanting geskied deur saad of steggies. Saad moet in Augustus gesaai word en saailinge sal dikwels vanself in die tuin verskyn. Steggies vorm maklik wortels in klein potjies sand.

## Bronne 
* Die Suid-Afrikaanse watter blom is dit? Kristo Pienaar. 2000. Struik Uitgewers. 
* Skeppende tuinmaak met inheemse plante. Pitta Joffe. 2003. Briza Publikasies. 
* Begin Inheems. Anneke Kearney. 2008. Metz Press. 
* Keith Kirsten se volledige tuingids vir Suid-Afrika. Keith Kirsten. 1992. Human & Rousseau.
Makhenkesi Stofile

**Makhenkesi Arnold Stofile** (27 Desember 1944 – 15 Augustus 2016) was 'n Suid-Afrikaanse politikus. Hy was die Minister van Sport en Ontspanning van 2004 tot 2010. Ten tye van sy dood was hy 'n ambassadeur in Duitsland.

Stofile is in Adelaide in die Oos-Kaap gebore. Hy het vir 'n meestersgraad in teologie aan die Universiteit van Fort Hare studeer. In 1983 het hy 'n MA van die Princeton-universiteit verwerf.

Stofile het in 1963 by die African National Congress aangesluit. Hy is deur die destydse Ciskeise regering vir die herberg van terroriste aangekla en is drie jaar tronkstraf opgelê.

Hy was ook 'n geordende predikant van die Verenigende Presbiteriaanse Kerk in Suider-Afrika.

Stofile was nie net 'n politikus en kerkmens nie, maar ook 'n sportman in eie reg. Hy het op skrumskakel en vleuel vir die Grens uitgedraf. Hy het ook nie-rassige sport bepleit. In 1984 is hy na Nieu-Seeland, waar hy 'n suksesvolle veldtog teen die All Blacks se beplande toer na Suid-Afrika gevoer het.

Ná die verkiesing van 1994 was Stofile die ANC se hoofsweep in die Nasionale Vergadering. Hy het die posisie tot sy aanstelling as premier van die Oos-Kaap in 1997 beklee.

In 2009 was hy erg gekant teen die geslagstoetse wat die atleet Caster Semenya moes ondergaan, en het hy met 'n "derde wêreldoorlog" gedreig. Die toetse het bevind dat die atleet 'n hermafrodiet is.

Hy sterf op 15 Augustus 2016 in die ouderdom van 71 by sy huis in Alice, Oos-Kaap.

## Verwysings 
|-
Elandspadpas

Die **Elandspadpas** is deel van die Otto du Plessis-pad. Dis 'n besonder steil enkelbaan slingerende grondpad waarvandaan 'n panoramiese uitsig weswaarts oor Gamkaskloof verkry word. Aan die voet van die pas is die kampeerterrein van CapeNature in Gamkaskloof.

## Sien ook 
* Lys van bergpasse in Suid-Afrika
Otto du Plessis-pad

Die **Otto du Plessis-pad** verbind die Swartbergpas met Gamkaskloof. Hierdie nou pad van nagenoeg 50&nbsp;km is in so 'n swak toestand dat dit slegs geskik is vir die gebruik van motors met 'n hoë grondvryhoogte. Die mees westelike deel van die pad is die Elandspadpas. Om die hele lengte van die pad af te lê, duur ongeveer 3 uur.

Die pad is op 9 Augustus 1962 deur Nico Malan, die administrateur van Kaapland, geopen en dra die naam van sy voorganger Otto du Plessis. Ingenieur P. Reilly was die ontwerper en J.W. van Zyl die bouer van die pad. 'n Beskeie monument staan by die afdraai uit die Swartbergpas.

Die **Otto du Plessis-rylaan** (deel van die M14) loop van Milnerton noordwaarts langs die kus na Melkbosstrand, Duynefontein en die kernkragsentrale by Koeberg.

Beide paaie  moet nie verwar word met die Otto du Plessis-pas in die Oos-Kaap tussen Ida en Clifford nie.
Stanley Rous

[duimnael|links|upright|Rous as skeidsregter by 'n wedstryd tussen [Hongarye en Italië in 1933]]
Sir **Stanley Ford Rous** (25 April 1895 – 18 Julie 1986) was die 6de president van FIFA, van 1961 tot 1974. Van 1934 tot 1962 was hy die die sekretaris van die Engelse sokkerbond, asook 'n internasionale skeidsregter.

Rous was 'n sportonderwyser op Watford Boys Grammar School (waar hy, opvallend genoeg, dit regkry om die hoofsport van sokker na rugby te verander). Hy het sokker op amateursvlak gespeel en was 'n doelwagter.

Rous sterf in die ouderdom van 91 in Paddington (Londen) aan leukemie (bloedkanker). Hy is in die Westminster-abdy gegrawe.

## Eksterne skakels 
*  Rous op die FIFA-webwerf
Georges Lory

duimnael|Georges Lory in 2018.
**Georges Lory** (1950- ) is ’n Franse digter, joernalis en diplomaat, wat nege tale magtig is. Hy dig ook in Afrikaans en is as vertaler besonder belangrik vir sy vertalings van Afrikaanse digters en skrywers soos Breyten Breytenbach, Antjie Krog en André P. Brink van Afrikaans na Frans.

## Lewe en werk 
Georges-Marie Lory is in 1950 in Parys in Frankryk gebore. Op tweejarige ouderdom trek die gesin na Brugge in België, waar hy sy jeugjare deurbring. Hier ontvang hy sy opleiding aan ’n Vlaamse skool. Hy keer daarna na Parys terug om aan die Sorbonne in die Politieke Wetenskap te studeer en later verwerf hy in Parys grade in staatsleer en internasionale reg. Sy jeugjare in Vlaamse skole wek in hom ’n belangstelling oor Suider-Afrikaanse aangeleenthede. Hy kom in 1974 tydelik met ’n uitruilbeurs na Suid-Afrika vir verdere studie oor Afrikaans-Engelse verhoudinge in Suid-Afrika, na aanleiding van die Anglo-Boereoorlog. Twee digbundels in Frans (“*à croque-temps*” en “*par 44 chemins*”) deur hom word gepubliseer. Die reisboek oor Suid-Afrika, “*L’Afrique du Sud*” asook ’n standaard naslaanwerk oor Suid-Afrika in Frans “''Histoire de l'Afrique du Sud*” word ook deur hom geskryf. In laasgenoemde boek brei hy uit oor die geskiedenis, geografie, kulturele, ekonomiese en sosiale aspekte van die land.

Hy vertaal verskeie werke uit Afrikaans in Frans, onder andere “*Ni pillard, ni fuyard:* *Poèmes 1969–2003*”, “*La douleur des mots*” (“*Country of my skull*”) en “*Une Syllabe de Sang*” van Antjie Krog; “*Feu froid*” (“*Kouevuur*”), “*Outre-voix” (“oorblyfsel / voice over*”) en “*La femme dans le soleil*” (’n keur uit sy gedigte) van Breyten Breytenbach. Van hierdie verse, asook onder andere vertalings van gedigte van Ingrid Jonker word in “*Poésie d'Afrique du Sud''” onder redaksie van Denis Hirson opgeneem. Hy vertaal ook werke van André P. Brink en Deon Meyer en vertalings uit Engels (Nadine Gordimer, Njabulo Ndebele, Lebo Mashile, Es’kia Mphahlele, J.M. Coetzee en I.Vladislavic) en Nederlands (Adriaan van Dis).

## Publikasies 
### Vertalings 
## Bronne 
### Tydskrifte en koerante 
* De Vries, Willem “Lory Afrikaanse én Afrika-skrywers se deur na Frankryk” “Beeld” 29 Junie 2015
* Prinsloo, Koos “Afrikaans is die taal van die liefde” “De Kat” September 1985
* Steyn, Martine “Afrikaans vir Fransman ’n skoon lei” “By” 18 Januarie 2014
* Van Schalkwyk, Chérie “Mooi meisie het hom in Afrikaans laat dig” “Die Vaderland” 21 Februarie 1985

### Resensies 
#### Visier 
* Brink, André P. “Rapport” 3 Februarie 1985
* Cloete, T.T. “Tydskrif vir Letterkunde” Jaargang 23 no. 2, Mei 1985
* Grové, A.P. “Tydskrif vir Geesteswetenskappe” Jaargang 25 no. 3, September 1985
* Le Roux, André “Die Burger” 31 Januarie 1985

## Verwysings
Clint Brink

**Clint Brink** (* 29 September 1980, Paarl) is ’n Suid-Afrikaanse akteur.

Hy het op sy geboortedorp Paarl grootgeword en skoolgegaan aan die Hoërskool New Orleans. Reeds van kleins af het hy ’n begeerte gehad om op die verhoog op te tree. Nadat hy sy skoolloopbaan voltooi het, het hy aan die City Varsity in Kaapstad ingeskryf om film en video te studeer. Tydens sy studie het hy aan talle kort en onafhanklike rolprente gewerk. In 1999, toe hy 19 jaar oud was, het sy eerste deurbraak gekom toe hy, nadat hy afstudeer het, ’n oudisie afgelê het vir ’n rol in die fliek *Gangsters and dancers*. Dié fliek is gekanselleer voor dit vervaardig kon word, maar dit het gelei tot ’n oudisie vir die TV-reeks *Backstage*, waarin hy die rol van Shaun Jacobs losgeslaan het.

Ná drie suksesvolle jare by *Backstage*, het hy oorgeskuif na die sepie *Generations*, waarin hy die bendelid Bradley Paulse gespeel jet. Intussen het hy in 2011 ook in die SABC2-verskiedenheidskomedie *Colour TV* opgetree. Van sy fliekrolle sluit dié in *Dollars and white pipes, Swop!* en *Mega Python vs. Gatoroid* in. In die kykNET-sepie *Binnelanders* speel hy dr. Steve Abrahams.

Hy is in 2016 in die Askariwildreservaat naby Magaliesburg getroud met Steffi van Wyk, Mej. Namibië 2015 en wenner van die Mej. Wêreld-­sportuitdaging in dieselfde jaar.

## Bronne 
*  OKMzansi. URL besoek op 16 Augustus 2016.
Ruan Steenkamp

**Ruan Steenkamp** (gebore 2 Februarie 1993 in Krugersdorp, Transvaal) is 'n rugbyspeler wat vir die Blou Bulle in die Curriebekerkompetisie as losvoorspeler speel.

## Verwysings 
## Eksterne skakels 
* 
* Ruan Steenkamp by itsrugby.co.uk
Markies van Londonderry

duimnael|Die Britse minister van buitelandse sake Robert Stewart, Viscount Castlereagh, het in 1821 die 2de Markies van Londonderry geword. Die portret het vier jaar vroeër ontstaan
**Markies van Londonderry**, Engels: ***Marquess of Londonderry*** [ˈlʌndəndriː], in die graafskap Londonderry is 'n adellike titel in die *Peerage of Ireland*.

## Geskiedenis 
Die titel is oorspronklik in 1816 geskep vir Robert Stewart, 1ste graaf van Londonderry, 'n gewese afgevaardigde wat die graafskap Down in die Ierse Laerhuis verteenwoordig het. Stewart het vroeër reeds die titels "Baron Londonderry" (in 1789), "Viscount Castlereagh", van Castlereagh in die graafskap Down (in 1795) en "Earl of Londonderry" van die graafskap Londonderry (in 1795) ontvang. Hierdie titels maak almal deel uit van die *Peerage of Ireland*.
Peerage of Ireland

Die ***Peerage of Ireland*** behels die adellike titels wat deur Engelse monarge volgens hul gesag as Lord of Koning van Ierland, of deur latere monarge van die Verenigde Koninkryk van Groot-Brittanje en Ierland geskep is.

Adellike titels, wat ontvang kon word, was *Duke* (hertog), *Marquess* (markies), *Earl* (graaf), *Viscount* (burggraaf) en *Baron*. Die skepping van sodanige titels is in die 19de eeu gestaak. Die Kroon van die Verenigde Koninkryk van Groot-Brittanje en Noord-Ierland oefen steeds jurisdiksie oor die *Peerage of Ireland* uit, insluitende adellikes wie se titels van plekke afgelei is wat tans in die Republiek van Ierland (Éire) geleë is.

Artikel 40.2 van die Ierse grondwet verbied die toekenning van adellike titels deur die staat sodat adellike of eretitels deur Ierse burgers uitsluitlik ontvang mag word indien die Ierse regering vooraf sy toestemming daaraan verleen het.

## Verwysings
Wilhelmina ten Damme

**Helena Willemina (Wilhelmina) ten Damme** (Kaapstad, 1706 – 3 Januarie 1746) was die eggenote van die Kaapse goewerneur Hendrik Swellengrebel. Die dorp Swellendam is in 1747 na hulle albei genoem.

Ten Damme, die jongste dogter van Willem ten Damme en Helena Gulix, het op 15 Julie 1727 in die huwelik getree met onderkoopman Hendrik Swellengrebel, Kaapse goewerneur van 1739 tot 1751. Daar was vier seuns en vier dogters uit die huwelik gebore. ’n Seun, Hendrik Swellengrebel die jonge, het die Kaap in 1776 as reisiger besoek. Willemina se man is vinnig bevorder in diens van die VOC, moontlik vanweë sy hardwerkendheid en pligsgetrouheid. Hy was ’n besonder gewilde goewerneur, waarskynlik omdat hy nouer betrekkings met die Kaapse gemeenskap gehad het as enige van die voorgangers. Boonop was hy, volgens die getuienis van ’n amptenaar van destyds, ’n besonder sagsinnige, openhartige, vredeliewende en edelmoedige mens. Ná sy vrou se dood het hy versoek om terug te keer Nederland toe om sy laaste jare daar deur te bring. Hy vestig hom in Utrecht en trou op 20 Maart 1755 met Helena van Ruyven. 

Haar skoonsusters, Elizabeth en Johanna, was onderskeidelik met goewerneur Ryk Tulbagh en ds. Franciscus le Seuer getroud. Haar wewenaar-skoonvader, Johannes Swellengrebel, is in 1728 met haar suster Engela ten Damme getroud; gevolglik was hy sy skoondogter (Wilhelmina) en sy eie seun (Hendrik) se swaer.

## Bronne 
*  Swart, dr. M.J. (voorsitter redaksiekomitee). 1980. *Afrikaanse kultuuralmanak*. Aucklandpark: Federasie van Afrikaanse Kultuurvereniginge.

## Sien ook 
* Lys van kommandeurs en goewerneurs van die Kaapkolonie
Gouemuntsewejaartjie

Die **gouemuntsewejaartjie** (*Helichrysum argyrophyllum*) is 'n vinniggroeiende grondbedekker van die Oos-Kaap. Dit dra geel blomme in die laatsomer en herfs.

## Beskrywing 
Hierdie grondbedekker groei laag en bereik 'n hoogte van slegs 15&nbsp;cm. Dit vorm 'n dik, welige laag grys blare wat die grond bedek. Die blare is klein en bedek met 'n silwer, viltagtige laag.

Gedurende laatsomer en herfs verskyn blomstele van ongeveer 10&nbsp;cm lank. Elke blomsteel dra 'n paar goudgeel blomme.

## Ekologie 
Die gouemuntsewejaartjie lok bye en apiekewers wanneer dit blom.

## Tuinbou 
Die gouemuntsewejaartjie is 'n geharde en immergroen grondbedekker wat vinnig groei. Dit verkies sanderige grond met goeie dreinering en moet altyd in 'n sonnige area geplant word. Dit groei ook baie goed in rotstuine en kan met min water klaarkom.

Voortplanting geskied deur steggies, wat in sand geplant moet word om wortels te vorm.

## Galery 

Helichrysum argyrophyllum 'Moe's Gold' - Mendocino Coast Botanical Gardens - DSC02328.JPG
Helichrysum argyrophyllum - SA.jpg

## Bronnelys 
* Pienaar, Kristo: *Die Suid-Afrikaanse watter blom is dit?* 2000. Struik Uitgewers. 
* Kearney, Anneke: *Begin Inheems*. 2008. Metz Press. 
* Kirsten, Keith: *Keith Kirsten se volledige tuingids vir Suid-Afrika*. 1992. Human & Rousseau. 
* REDLIST Sanbi
* Plants of the World Online

## Eksterne skakels 
*
Volstruispoort

**Volstruispoort** is 'n bergpas tussen Carnarvon en Vosburg in die Karoo, Suid-Afrika op die R384-streekroete.

## Sien ook 
* Lys van bergpasse in Suid-Afrika
Domestikering en vervreemding

**Domestikering **en **vervreemding **is strategieë in vertaling in verband met die mate waarin vertalers ’n teks met die teikenkultuur laat ooreenstem. Domestikering is die strategie om ’n teks in groot mate met die kultuur van die taal waarin die vertaling gedoen word, te laat ooreenstem, wat tot die verlies van inligting uit die bronteks kan lei. Vervreemding is die strategie om inligting uit die bronteks te behou en behels dat konvensies van die teikentaal doelbewus gebreek word sodat die betekenis van die bronteks behou kan word. Daar word al eeue lank oor hierdie strategieë gedebatteer, maar die eerste persoon wat dit in die hedendaagse sin geformuleer het, was Lawrence Venuti, wat hulle in 1995 in die gebied van vertaalstudies gebring het met sy boek ''The Translator's Invisibility: A History of Translation*. Venuti se innovering op hierdie gebied was sy beskouing dat die tweeledigheid tussen domestikering en vervreemding ideologies van aard is; hy beskou vervreemding as die etiese keuse vir vertalers.

## Teorie 
In sy boek *The Scandals of Translation: Towards an Ethics of Difference ''wat in 1998 verskyn het, sê Venuti: "Domestikering en vervreemding handel oor 'die vraagstuk van hoeveel ’n vertaling die vreemde teks van die vertaalde taal en kultuur assimileer, en in watter mate dit eerder die verskille van daardie teks toon'."

Volgens Venuti, moet elke vertaler na die vertaalproses kyk deur die prisma van die kultuur wat die brontaal se kulturele norme breek en is dit die vertaler se taak om die norme van die brontaal op die teks in die teikentaal oor te dra deur hulle betekenis en hulle vreemdheid te behou.
Elke stap in die vertaalproses—van die keuse van anderstalige tekste tot die implementering van die vertaalstrategieë tot die redigering, hersiening en die lees van die vertalings—word bemiddel deur die diverse kulturele waardes wat in die teikentaal sirkuleer.

Hy skat dat die teorie en praktyk van Engelse vertaling deur onderwerping oorheers is, deur vlot domestikering. Hy het die vertalers wat die norme van die vreemde kultuur in teikenkultuurwaardes verander om die vreemdheid van die teikenteks te verminder, skerp gekritiseer.
Volgens Venuti wis die domestikeringstrategie die kulturele waardes “met geweld” uit en skep dit dus ’n teks wat in die teikentaal geskryf is en wat die kulturele norme van die teikenleser volg. Hy staan ’n vervreemdingstrategie ten sterkste voor, en beskou dit as "’n etnies afwykende druk op waardes [van die teikenkultuur] om die taalkundige en kulturele verskille van die vreemde teks te registreer en die leser daardeur na die buiteland te stuur”. ’n Getroue vertaling sal dus een wees wat die aandag vestig op die vreemdheid van die bronteks en nie die dominante teikenkultuur toelaat om die verskille in die bronkultuur te assimileer nie. Dit moet eerder die aandag op hierdie verskille vestig.

## Sien ook 
* Antoine Berman

## Verwysings
Lys van Staatspresidente van die Zuid-Afrikaansche Republiek

Hier volg 'n lys van die Staatspresidente van die Zuid-Afrikaansche Republiek, waarna ook as die *Transvaal Republiek* verwys is deur die Britse Owerhede.

## Staatspresidente van die Zuid-Afrikaansche Republiek (1857–1902) 
## Laaste verkiesing 
## Sien ook 
* Lys van Staatspresidente van die Oranje-Vrystaat

## Verwysings 
## Eksterne skakels 
* Archontology.org: Die Zuid-Afrikaansche Republiek (Transvaal): Hoofde van die Staat: 1857–1902
Konvensie van Pretoria

duimnael|300px|Kruger in vredesonderhandelinge in O'Neill se huisie na die Slag van Amajuba.

Die **Pretoriakonvensie** is die vredesverdrag wat die einde van die Eerste Vryheidsoorlog (16 Desember 1880 tot 23 Maart 1881) tussen die Zuid-Afrikaansche Republiek en die Verenigde Koninkryk ingelui het. Die verdrag is op 3 Augustus 1881 in Pretoria onderteken, maar was onderhewig aan bekragtiging deur die Volksraad binne 3 maande vanaf die datum van ondertekening.

Die volksraad het vervolgens besware geopper om 'n aantal bepalings van die verdrag te verander, maar het uiteindelik die weergawe wat in Pretoria onderteken is bekragtig, nadat die Britte geweier het om enige verdere toegewings of veranderinge aan die verdrag toe te laat.

Britse voorbereidingswerk vir die Pretoriakonvensie in 1881 is in Newcastle gedoen.

Volgens hierdie ooreenkoms het die Zuid-Afrikaansche Republiek weer selfregerend geword onder nominale Britse susereiniteit.

Die konvensie is in 1884 vervang deur die Londenkonvensie.

## Agtergrond 
Ná die Slag van Majuba, het die regerings van die Zuid-Afrikaansche Republiek en die Verenigde Koninkryk kontak gemaak om 'n moontlike einde aan die uitgerekte oorlog te bring. President Brand van die Oranje-Vrijstaat het as tussenganger opgetree.

## Sien ook 
* Verdrag van Vereeniging

## Verwysings
Bongi Mbonambi

**Mbongeni Theo Mbonambi** (gebore te Bethlehem, Vrystaat, 7 Januarie 1991) is 'n rugbyspeler wat vir die Westelike Provinsie in die Curriebeker en die  in Superrugby speel. Hy was ook deel van Suid-Afrika se wenspan tydens die rugbywêreldbekertoernooie in 2019 en 2023.

## Springbokrugby 
Mbonambi is op 28 Mei 2016 ingesluit in 'n 31-man Springbokspan vir hul toetsreeks van drie wedstryde teen 'n Ierse toerspan, en weer in Junie 2017 teen 'n Franse toerspan. Hy druk sy eerste toetsdrie op 24 Junie 2017 teen die Franse op Ellispark.

## Verwysings 
## Eksterne skakels 
* 
*
Tine Balder

**Tine Balder** (Antwerpen, 2 Februarie 1924 – aldaar, 4 April 2021) was 'n Vlaamse aktrise wat in die 1960’s saam met haar man, Fred Engelen, na Suid-Afrika gekom het. Hulle was albei aan die Universiteit van Stellenbosch se dramadepartement verbonde, maar was ook by professionele teater betrokke. 

Ten tye van Fred se dood speel sy Elektra ('n skurk en antiheld uit die Marvel-strokiesprent). Sy was in die beginjare 'n lid van die Afrikaanse Ensemble van die Transvaalse Raad vir die Uitvoerende Kunste (Truk). Onder regie van Francois Swart het sy die rol Ma in die eerste produksie van PG du Plessis se *Siener in die suburbs* vertolk. Nog een van haar hoogtepunte onder Swart was Mary Tyrone in Eugene O’Neill se *Lang dagreis na die nag*. 

Toe die Ensemble ontbind, is sy terug na België. Die verhoog-en-TV-akteur Jan Engelen is dié egpaar se seun.

## Literatuur 
* Stark, U. *Ons Erfdeel*, 1973, 4, p. 123-125.
* Voets, G. ‘Actrice Tine Balder.’ *Vlaanderen* 200 (Mei-Junie 1984), p. 199.
* Opsomer, G. *Tone Brulin. *Kritisch Theater Lexicon. Brussel: Vlaams Theater Instituut, 1997.

## Verwysings
2016-Rugbykampioenskapreeks

Die **2016-Rugbykampioenskapsreeks** was die vyfde jaarlikse rugbytoernooi tussen die nasionale spanne van Suid-Afrika, Argentinië, Australië en Nieu-Seeland. Die reeks is vanaf 20 Augustus tot 8 Oktober 2016 gespeel, later as in 2015, omrede die Olimpiese Spele nog plaasgevind het. Die lande se spanne word onderskeidelik die Springbokke, Pumas, Wallabies en All Blacks genoem. Nieu-Seeland het die toernooi vir die 14de keer gewen. Buitendien het hulle die Bledisloebeker ingepalm en die Vryheidsbeker gewen, terwyl Australië met die Mandela Uitdaagplaat en die Poematrofee weggestap het.

Die toernooi is deur SANZAAR georganiseer, ’n konsortium wat sedert 2012 uit die vier lande se rugbyfederasies bestaan.

## Formaat 
Die formaat vir die 2016-toernooi was soortgelyk aan dié van die vorige jare. Elke span het drie keer tuis gespeel, en drie keer weg, met ’n totaal van ses wedstryde elk, en twaalf in totaal. Met ’n wen het ’n span vier punte verdien, gelykop twee ligapunte, en ’n verloor met agt of meer punte nul ligapunte. ’n Bonuspunt kon verdien word op een van twee maniere: deur ten minste vier drieë in ’n wedstryd te druk, of deur met sewe punte of minder te verloor. Die toernooi se wenner was die span met die meeste ligapunte aan die einde van die toernooi.

## Telkaart 
## Wedstryddatums 
### Week 1 
### Week 2 
### Week 3 
### Week 4 
### Week 5 
### Week 6 

## Statistiek 
### Meeste punte en drieë 
| Meeste drieë gedruk:

|}

## Sien ook 
## Verwysings 
## Eksterne skakels 
*  2016-Rugbykampioenskapreeks op ESPNscrum
John Logie Baird

**John Logie Baird** (1888–1946) was ’n Skotse ingenieur en uitvinder wat die eerste televisiestelsel ontwerp het. Hy het die eerste werkende TV-stel op 26 Januarie 1926 in Londen gedemonstreer. Hy het ook die wêreld se eerste ten volle elektroniese kleurtelevisiebuis uitgevind.

Baird is op 13 Augustus 1888 in Helensburgh, Dunbartonshire in Skotland gebore. Hy draf skool aan die Larchfield Academy in Helensburgh en studeer daarna aan die *Glasgow and West of Scotland Technical College* (wat later die Universiteit van Strathclyde sou word), asook die Universiteit van Glasgow. Hy staak egter sy studie met die uitbreek van die Eerste Wêreldoorlog.

Baie van Baird se eerste uitvindings was nie suksesvol nie. In sy twintigs probeer hy om diamante te maak deur grafiet te verhit, wat 'n kortsluiting in Glasgow se kragtoevoer veroorsaak het. Later maak Baird 'n skeermes van glas wat nie kon roes nie, maar dit het maklik gebreek.

duimnael|links|John Logie Baird in 1925

Hoewel talle uitvinders aan die TV-stel gewerk het, het Baird groot vooruitgang op die gebied gelewer (veral in Brittanje). Baird was die eerste persoon om 'n lewendige, bewegende, swart-en-wit TV-beeld van weerkaatsende lig te beeldsend. Hy het dit reggekry deur 'n beter foto-elektriese sel te maak en die sein te versterk. Hy demonstreer sy TV met bewegende beelde in 1925 by die Selfridges-afdelingswinkel in Londen. In 1928 demonstreer hy die wêreld se eerste uitsending in kleur.

Hy is op 14 Junie 1946 ná 'n beroerte in Bexhill-on-Sea, Sussex, Engeland oorlede. Hy is saam met sy pa, ma en vrou in die Helensburgh-begraafplaas in Dunbartonshire begrawe. Die ou huis waarin hy die laaste jare van sy lewe gewoon het in 2007 afgebreek.

## Verwysings
Ballyhoo

**Ballyhoo** is 'n Suid-Afrikaanse musiekgroep. Die groep is veral bekend vir hulle treffer, *Man on the moon*, wat 19 weke lank op die treffersparade was en die nommer een posisie bereik het.

Die groep is in 1974 in Johannesburg gestig. Die oorspronklike lede was Derrick Dryan (sang), Attic van Wyk (klawerbord), Mick Matthews (sang en kitare), Fergie Ferguson (baskitaar en sang) en Cedric Samson (tromme). Hulle eerste album, Ballyhoo, is in 1976 vrygestel.

Die groep bestaan steeds met Ashley Brokensha, Derrick Dryan en Fergie Ferguson as lede. Attie van Wyk het in 1989 die maatskappy *Big Concerts* begin, wat konserte vir veral oorsese kunstenaars reël.

## Diskografie 
* Ballyhoo (1976)
* Standing Room Only (1977)
* Man On The Moon (1981)
* Ballyhoo Too (1982)
* Alive (1989)

## Sien ook 
* Lys van Suid-Afrikaanse musiekgroepe

## Verwysings
Cassius Baloyi

**Cassius Baloyi** (geb. 5 November 1974 in Malamulele) is 'n afgetrede Suid-Afrikaanse bokser. Sy bynaam was *Mr. Shy Guy*. Hy het tussen 1996 en 2008 in drie gewigsafdelings — junior veergewig, veergewig en junior liggewig — ’n rekordaantal van ses wêreldtitels van kleiner boksliggame verower. Hy is 2008 as Suid-Afrika se bokser van die jaar aangewys.

Die Cassius Baloyi-akademie is in Januarie 2010 geloods. Dit is 'n nie-winsgewende maatskappy wat minderbevoorregte jeug, veral die van Alexandra, leer boks. Die akademie is by Sanabo en die plaaslike JABO-bokskomitee geaffilieer.

## Verwysings
Geelspikkel-skerpioenvis

Die **Geelspikkel-skerpioenvis** (*Sebastapistes cyanostigma*) is 'n vis wat voorkom in die Stille Oseaan, die Indiese Oseaan, die Rooisee en aan die ooskus van Afrika suidwaarts tot by die Oos-Kaap. In Engels staan die vis bekend as die *Yellowspotted scorpionfish*.

## Identifikasie 
Die vis word tot 8&nbsp;cm groot en is 'n klein vissie; die lyf is pienk tot rooi en bedek met klein wit kolletjies en groot geel vlekke. Die vinne is geel. Hulle leef in aflandige koraalriwwe in water wat 2 tot 30&nbsp;m diep is in die onstuimige gedeeltes van die riwwe tussen die takke van die *Pocillopora* koraalplante. Die visse leef as alleenlopers of in klein groepies saam. Hulle jag snags wanneer die kop uit die skuiling gestoot word om verbygaande vis en skaaldiere te vang. Die vis is seldsaam.

## Sien ook 
* Alfabetiese lys van visse
* Lys van Suider-Afrikaanse visse volgens wetenskaplike name
* Lys van varswater visfamilies
* Lys van visfamilies

## Bron 
* *The Reef Guide: Fishes, corals, nudibranchs & other invertebrates: East & South Coasts of Southern Africa.* Dennis King & Valda Fraser. Struik Nature. 2014 

## Eksterne skakels 
* http://www.fishbase.org/summary/Sebastapistes-cyanostigma.html
Canon

[duimnael|links|Die Canon EOS 5D, 'n digitale [enkellensreflekskamera.]]
**Canon Inc.** (Japannees: キヤノン株式会社 *Kyanon Kabushiki-gaisha*) is 'n Japannese multinasionale korporasie wat spesialiseer in die vervaardiging van beeld- en optiese produkte, insluitende kameras, videokameras, fotokopieerders, skandeerders, rekenaardrukkers en mediese toerusting. Sy hoofkantoor is in Ōta, Tokio, Japan.

Canon het 'n primêre notering op die Tokiose Aandelebeurs. Teen die aanvang van 2015 was Canon die 10de grootste publieke maatskappy in Japan, gereken volgens markkapitalisasie.

## Verwysings 
## Eksterne skakels 
* Amptelike webwerf
Sebra-kalkoenvis

Die **sebra-kalkoenvis** (*Dendrochirus zebra*) is 'n seevis wat voorkom in die westelike Stille Oseaan, die Indiese Oseaan, die Rooisee en aan die ooskus van Afrika suidwaarts tot by die suide van KwaZulu-Natal. In Engels staan die vis bekend as die *Zebra turkeyfish*.

## Identifikasie 
Die vis word tot 20&nbsp;cm lank. Die vis is rooibruin van kleur met dun wit, vertikale strepe oor die lyf wat omlyn word met bruin strepe. Die pektorale vinne is witterig en is waaiervormig met stekels op die punte.

Die vis leef in rotsagtige kusareas en aflandige riwwe in water wat tot 40&nbsp;m diep is. Hulle is alleenlopers of kom in klein groepies voor en vreet klein vissies, krappe en garnale. Die vis is seldsaam.

## Sien ook 
* Alfabetiese lys van visse
* Lys van Suider-Afrikaanse visse volgens wetenskaplike name
* Lys van varswater visfamilies
* Lys van visfamilies

## Bron 
* *The Reef Guide: Fishes, corals, nudibranchs & other invertebrates: East & South Coasts of Southern Africa.* Dennis King & Valda Fraser. Struik Nature. 2014 

## Eksterne skakels 
* 
* 
* http://www.fishbase.org/summary/Dendrochirus-zebra.html
Canon PowerShot A

Die **Canon PowerShot A** is 'n reeks digitale kameras wat deur Canon vrygestel is. Die A-reeks verteenwoordig Canon se reeks ekonomiese kameras, hoewel sy funksiestel wissel van goedkoop mik-en-druk kameras tot luukse professionele kameras wat met Canon se vlagskip G-reeks kan meeding.

Canon Powershot A40.jpg|Canon Powershot A40
A60.jpg|Canon Powershot A60
Canon PowerShot A70 (side view).JPG|Canon Powershot A70
Power Shot A75 2.jpg|Canon Powershot A75
Canon PowerShot A80.jpg|Canon Powershot A80
Canon powershot a95.jpg|Canon Powershot A95
Canon PowerShot A200.jpg|Canon Powershot A200
Canon PowerShot A310, front.jpg|Canon PowerShot A310
Canon PowerShot A400 front 02.jpg|Canon PowerShot A400
Canon A450 front.jpg|Canon PowerShot A450
Canon PowerShot A480 selfshot.jpg|Canon PowerShot A480 selfshot
Powershot_A490.jpg|Canon PowerShot A490
Canon PowerShot A510 - 2.JPG|Canon PowerShot A510
Canon PowerShot A530.JPG|Canon PowerShot A530
Canon PowerShot A590 IS.jpg|Canon PowerShot A590 IS
Canon Powershot A610.JPG|Canon PowerShot A610
Canon Powershot A620 (3768102159).jpg|Canon Powershot A620
Canon a640.jpg|Canon Powershot A640
PowerShot_A650_IS.jpg|Canon PowerShot A650 IS
Canon_PowerShot_A700.jpg|Canon PowerShot A700
A710_is.jpg|Canon PowerShot A710 IS
Powershot_A720is.jpg|Canon PowerShot A720 IS

## Modelle 
Die reeks het begin met die A5-reeks, 'n basiese mik-en-druk kamerareeks. Die Axx-reeks wat hierop gevolg het, bied volle handbeheer in 'n redelike bonkige kas. 

Die A100/200/3xx/4xx-reeks kameras is gestroop van eienskappe, met baie min handbeheer. A-reeks kameras word gewoonlik deur 2 AA-batterye van krag voorsien. 

## Verwysings