open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Clan Alpine-rif

Die **Clan Alpine-rif** langs die Namibiese Skedelkus is die oorsaak van twee groot skeepsrampe.

Dit lê ongeveer 8&nbsp;km van die kus, suid van die mond van die Kunenerivier, 200 km van Kaap Fria en by 18° 8′ suid en 11° 33′ oos. Op kaarte van die Britse admiraliteit was die ligging van die rotsplaat destyds as *onseker* aangedui. By sekere omstandighede kan die hoogste punte van sulke rotsbanke 'n gevaar vir die skeepvaart inhou.

Die Britse stoomskip Clan Alpine het vroegoggend van 13 Januarie 1890 op sy reis van Tilbury na Kaapstad hier probleme ervaar.

Kort voor middernag op Sondagaand 29 November 1942 het die skip Dunedin Star hier vergaan.

## Lees ook 
* Agulhasbank
* Aliwal-bank
* Protea-bank
* Sachsenburg
* Vema

## Bibliografie 
* Marsh, John en Lyman Anson: Skeleton Coast. Londen: Hodder & Stoughton, 1958.
Searsia

Die genus ***Searsia*** (familie *Anacardiaceae*) omvat die verskillende soorte kareebome en taaibosse. Die spesies stem baie ooreen, veral wat die blomvorm en vrugte betref, en kan struike of bome wees. Die klassifikasie word hoofsaaklik op grond van die vorm van die verskillende spesies se blare gedoen omdat die plante andersins so baie na mekaar lyk. Spesies van die *Searsia-genus* se blare is gewoonlik driebladig, maar dit kan ook vyf- of sewebladig wees.

## Spesies 
Volgens *Plants of the World online* is daar 111 aanvaarde spesies soos op Julie 2020:

## Verwysings 
## Bron 
* Wêreldspektrum, 1982,  band
Submaan

’n **Submaan** is ’n natuurlike satelliet wat om ’n ander natuurlike satelliet wentel, dus die "maan van ’n maan", ook bekend as ’n **subsatelliet** of **maanmaan**. 

Uit die bestudering van natuurlike satelliete in die Sonnestelsel is afgelei dat submane wel in planeetstelsels kan voorkom. Die meeste eksoplanete is reuseplanete en sommige, soos Kepler-1625b, het ’n groot eksomaan, Kepler-1625b I. In die Sonnestelsel het die reuseplanete – Jupiter, Saturnus, Uranus en Neptunus – groot versamelings natuurlike satelliete. Daar kan dus redelikerwys aangeneem word submane bestaan in die Sonnestelsel, asook in ander planeetstelsels.

Geen "maanmaan" is egter nog in of buite die Sonnestelsel ontdek nie. In die meeste gevalle sal die gety-invloede van die planeet so ’n stelsel onstabiel maak.

## Rea
duimnael|’n Kunstenaarsvoorstelling van Rea se ringe.
Die moontlike waarneming van ’n ringstelsel om Saturnus se maan Rea het gelei tot berekenings wat aandui ’n natuurlike satelliet wat om Rea wentel, sal ’n stabiele wentelbaan hê. Verder is vermoed die moontlike ringe is smal, ’n verskynsel wat gewoonlik met ’n herdersmaan (’n maan in ’n ring) verbind word. Op beelde deur Cassini kon geen ringe egter om Rea gevind word nie.

## Iapetus
Daar is ook al voorgestel Saturnus se maan Iapetus het ’n submaan; dit is een van verskeie hipoteses wat sy ekwatoriale rif verduidelik.

## Verwysings
## Eksterne skakels
* Shadow Moons: The Unknown Sub-Worlds that Might Harbor Life
* Likely First Photo of Planet Beyond the Solar System
* Working Group on Extrasolar Planets – Definition of a "Planet" Position statement on the definition of a planet. (IAU)
* The Hunt for Exomoons with Kepler (HEK): I. Description of a New Observational Project

* 15px Hierdie artikel is vertaal uit die Engelse Wikipedia
Herdersmaan

duimnael|200px|Prometheus (regs) en Pandora wentel albei naby Saturnus se F-ring, maar vermoedelik is net Prometheus ’n herdersmaan.
duimnael|200px|**Werking van ’n herdersmaan:** Deeltjies lê voor en agter die maan in sy wentelbaan, en hulle word óf versnel in die rigting van die maan en na buite gewerp óf vertraag en na binne gewerp.

’n **Herdersmaan** is ’n klein natuurlike satelliet wat ’n gaping in die materiaal van ’n planetêre ring veroorsaak of deeltjies in ’n ring bymekaarhou. Die naam kom van die feit dat die maan soos ’n “herder” of “veewagter” vir die deeltjies optree.

Vanweë hul swaartekraguitwerking werp herdersmane deeltjies uit hul oorspronklike wentelbaan deur wentelresonansies. Dit veroorsaak gapings in die ringstelsel, soos die treffende Cassini-verdeling in Saturnus se ringe, asook ander tipiese verskynsels soos verwringings.

## Voorbeelde
Twee van Jupiter se klein binneste mane, Metis en Adrastea, lê binne Jupiter se ringe en ook binne die planeet se Rochelimiet. Dit is moontlik dat dié ringe saamgestel is uit materiaal wat van dié twee liggame getrek word deur Jupiter se getykragte, aangehelp deur botsings van ringmateriaal teen hul oppervlakke.

Saturnus se ingewikkelde ringstelsel het verskeie sulke satelliete. Dit sluit in Prometheus (F-ring), Daphnis (Keeler-gaping), Pan (Encke-gaping), Janus en Epimetheus (albei A-ring).

Uranus het ook herdersmane in sy ε-ring, Cordelia en Ophelia. Hulle is onderskeidelik binneste en buitenste herdersmane. Albei is binne Uranus se sinchroniese wentelradius en hul wentelbane neem dus stadig af weens getyvertraging.

Neptunus se ringe is baie ongewoon omdat hulle van die Aarde af eers soos onvoltooide boë gelyk het, maar volgens foto’s deur Voyager 2 voltooide ringe met helder opeenhopings blyk te wees. Dit lyk of die swaartekraginvloed van die herdersmaan Galatea en moontlik ’n ander, nog onbekende herdersmaan vir die opeenhopings verantwoordelik is.

## Sien ook
* Kirkwoodgaping
* Maanmaan

## Verwysings
## Eksterne skakels
*
* 15px Hierdie artikel is vertaal uit die Engelse Wikipedia
Rieko Ioane

**Rieko Edward Ioane** (gebore 18 Maart 1997) is 'n Nieu-Seelandse rugbyspeler. Hy speel op die senter en vleuelposisies vir die Blues, Auckland, en speel internasionaal vir die All Blacks. Hy het ook vir die Nieu-Seelandse Sewesspan uitgedraf. Afgesien van 'n besering of siekte het Ioane geen wedstryd van die All Blacks uitgesit sedert sy debuut in 2016 nie.

Ioane is genomineer vir die "Wêreldrugbyspeler van die Jaar" en die Nieu-Seelandse Rugbyspeler van die Jaar in 2017, ook die toekennings vir die Wêreldbekerrugby se Deurbraakspeler van die Jaar, en die Tom French Memorial Māori rugbyuniespeler van die jaar in 2017 gewen.

Ioane was die  Nieu-Seeland Rugby-Manssewesspeler van die Jaar in 2016, op slegs 19-jarige ouderdom. Hy was ook tydens die Rugbywêreldbeker 2019 en 2023 vir Nieu-Seeland betrokke.

## Verwysings 
## Eksterne skakels
Half Price

**Half Price** is 'n punk rock orkes van Kaapstad, Suid-Afrika gestig in 2001. Hulle word geïdentifiseer deur energieke optredes en het al  3 vollengte-albums, twee EPs, en 'n samestelling-album vrygestel sedert hul ontstaan. Die groep was heeltemal onafhanklike en al hul musiek self gepubliseer tot 2016 wanneer hulle die eerste Suid-Afrikaanse punk-orkes was om te teken met 'n Amerikaanse digitale plate etiket, Punk Outlaw Records. Hulle is een van die oudste punk orkeste in Suid-Afrika, met berugte impak op Suid-Afrikaanse se alternatiewe orkeste.

## Geskiedenis 
Half Price was gevorm deur Homo Pete en Die DFG in 2001 as 'n punk rock musiekgroep. Half Price speel 'n unieke vorm van dronk punk, 'n mengsel van punk rock, ska & reggae. Hulle dra die sarkastiese leitmotief van musiek gemaak vir mense wat lief is om te kuier. Hulle is berug vir naak wees op die verhoog.

Hulle is verban uit drie Kaapstad kuierplekke vir hul dronk gedrag.

Hulle het by talle vertoonings en feeste regoor Suid-Afrika opgetree, sowel as vier keer getoer in Europa. Hulle het Europa vir die eerste keer in 2005 getoer, en toe in 2006, 2008 en 2013. Half Price het al die verhoog gedeel mete vele bekende punk-orkeste.

Op *The Monotony of Monogamy*, het Half Price 'n liedjie genaamd "Soccer 2010", oor die 2010 FIFA Wêreldbeker-Sokkertoernooi.

*Straight Outta South Africa* is 'n samestelling-album wat digitaal vrygestel was onder Punk Outlaw Records in 2016.

In 2018 het hulle 'n album gedeel met *Alive at Midnight*, nog 'n punk orkes van Kaapstad.

## Lede 
* Homo Pete - voorsang en kitaar
* Die DFG - Koor en bass
* Emo Mawk - Kitaar
* Kyle die Masjien - Tromme

## Diskografie 
### Ateljeealbums 
* *Taking Life Seriously* (2004)
* *Banned* (2006)
* *The Monotony of Monogamy* (2010)

### Samestelling albums 
* *Straight Outta South Africa* (2016) 

### EPs 
* ''Bush, Bin Laden & My Mom's Nought* (2003)
* *Programmed to Party* (2013)

### Verdeelde albums 
* *So Hard it Hurts* split with *Alive at Midnight* (2018)
* *Split Personalities* (2024) - split EP with *Mean Girls*

### Musiek videos 
* *Taking Life Seriously*
* *Suicide Bomber''

## Eksterne skakels 
* Half Price op Facebook
* Half Price op YouTube
* Half Price Webwerf
* Half Price op Bandcamp

## Verwysings
Dafnis (maan)

**Dafnis** (Grieks: Δάφνις) is ’n binneste maan van Saturnus. Dit is ook bekend as '***; sy voorlopige naam was ***'. Dafnis is sowat 8&nbsp;km in deursnee en kom voor in die Keeler-gaping in Saturnus se A-ring.

## Naam
Die maan is in 2006 genoem na Dafnis, ’n herderin en digteres in die Griekse mitologie; hy was ’n afstammeling van die Titane, na wie Saturnus se grootste maan genoem is. Dafnis en Pan, die enigste ander herdersmaan in Saturnus se hoofringe, is albei na mitologiese figure genoem wat met herders verbind word.

## Ontdekking
duimnael|links|Dafnis is in 2005 die eerste keer op ’n Cassini-foto gesien. Die swaartekragrimpels aan die kant van die ringe, waaruit die maan se bestaan afgelei is, is duidelik sigbaar.

Voordat Dafnis afgeneem is, is die maan se posisie reeds afgelei van swaartekragrimpels wat aan die buitekant van die Keeler-gaping waargeneem is. Die maan is op 6 Mei 2005 deur die Cassini Imaging Science Team ontdek. Die ontdekkingsfoto's is op 1 Mei van dié jaar deur die Cassini-ruimtetuig geneem. Die maan is daarna gevind op 32 foto's wat op 13 April en 2 Mei van die F-ring geneem is.

## Wentelbaan
Die helling en eksentrisiteit van Dafnis se wentelbaan is baie klein, maar nie nul nie. Albei is aansienlik groter as dié van Pan (die groter maan wat die Encke-gaping veroorsaak). Die Keeler-gaping, waarbinne Dafnis voorkom, is sowat 42&nbsp;km breed.

## Uitwerking op Saturnus se ringe
Terwyl Dafnis om Saturnus wentel, veroorsaak dit swaartekragrimpels aan die kant van die Keeler-gaping: Ringdeeltjies word deur die maan aangetrek en val dan terug in die rigting van die ring. Die golwe wat die maan aan die binnekant van die gaping maak, beweeg voor dit uit in sy wentelbaan en dié aan die buitekant volg op sy wentelbaan, vanweë die verskil in relatiewe wentelspoed.

## Eienskappe
Op 18 Januarie 2017 is Dafnis van naby genoeg afgeneem sodat sy vorm duidelik sigbaar was. Dit het ’n onreëlmatige vorm, ’n hoofsaaklik gladde oppervlak, ’n paar kraters en ’n ekwatoriale rif. 

## Verwysings 
## Eksterne skakels
* 
* Foto's van Daphnis by CICLOPS

*15px Hierdie artikel is vertaal uit die Engelse Wikipedia
Pandora (maan)

**Pandora** (Grieks: Πανδώρα) is ’n binneste maan van Saturnus. Dit is in 1980 ontdek op foto's wat deur Voyager 1 geneem is en het die voorlopige naam '*** gekry. Laat in 1985 is dit amptelik genoem na Pandora in die Griekse mitologie. Dit is ook bekend as ***'.

Daar is geglo Pandora is ’n herdersmaan in Saturnus se F-ring. Onlangse studies het egter getoon dit speel geen rol nie en dat net Prometheus, die binneste herdersmaan, die smal ring bymekaarhou. Dit het meer kraters as die nabygeleë Prometheus en het minstens twee grotes van sowat 30&nbsp;km in deursnee. Die meeste kraters op Pandora is vlak omdat dit met ruimterommel gevul is. Riwwe en gleuwe kan ook op die oppervlak gesien word.

Dit lyk of Pandora se wentelbaan chaoties is vanweë sy reeks van vier 118:121 baanresonansies met Prometheus. Die duidelikste veranderings in hul wentelbane kom elke sowat 6,2 jaar voor, wanneer Pandora se periapside oplyn met Prometheus se apoapside; dan is hulle sowat 1&nbsp;400&nbsp;km van mekaar af. Pandora het ook ’n 3:2-resonansie met Mimas.

Uit sy baie lae digtheid en relatief hoë albedo kan afgelei word Pandora is ’n baie, poreuse, ysagtige voorwerp. Daar is egter groot onsekerheid hieroor en dit moet nog bevestig word.

## Galery
## Verwysings 
### Bronne
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

## Eksterne skakels
* Pandora  by Nasa se Solar System Exploration
* Pandora by The Planetary Society

*15px Hierdie artikel is vertaal uit die Engelse Wikipedia
Prometeus (maan)

**Prometeus** (Grieks: Προμηθεύς) is ’n binneste maan van Saturnus. Dit is in 1980 (voor 25 Oktober) ontdek op foto's deur Voyager 1 en het die voorlopige naam '*** gekry. Laat in 1985 is dit amptelike genoem na Prometeus, ’n Titaan in die Griekse mitologie. Dit is ook bekend as ***'..

## Eienskappe
duimnael|200px|links|’n Video van Prometeus wat met die F-ring bots, materiaal aantrek en ’n donker kanaal agterlaat.

Prometeus is baie lank; dit is sowat 136 x 79 x 59&nbsp;km groot. Dit het verskeie riwwe en valleie asook ’n paar kraters van sowat 20&nbsp;km in deursnee. Dit het egter minder kraters as die nabygeleë Pandora, Epimetheus en Janus. Uit sy baie lae digtheid en relatief hoë albedo kan afgelei word dit is ’n baie, poreuse, ysagtige voorwerp. Daar is egter groot onsekerheid hieroor en dit moet nog bevestig word.

## Wisselwerking met die F-ring en ander mane
Prometeus is ’n herdersmaan aan die binneste rand van Saturnus se smal F-ring. Pandora wentel net buite die F-ring en is tradisioneel beskou as ’n buitenste herdersmaan van die ring; onlangse studies toon egter net Prometeus hou die ring bymekaar.

Op foto's deur Cassini kan gesien word die maan se swaartekrag vorm kinkels en knope in die F-ring terwyl dit materiaal uit die ring aantrek. Sy wentelbaan lyk chaoties vanweë ’n reeks van vier 121:118 baanresonansies met Pandora. Die duidelikste veranderings in hul wentelbane kom elke sowat 6,2 jaar voor, wanneer Pandora se periapside oplyn met Prometeus se apoapside; dan is hulle sowat 1&nbsp;400&nbsp;km van mekaar af. Prometeus is self ’n groot versteurder van die maan Atlas, waarmee dit in ’n 53:54-resonansie is.

## Galery
## Verwysings 
### Bronne
* 
* 
* 
* 
* 
* 

## Eksterne skakels
* Prometheus Profile  at [Nasa(https://af.wikipedia.org/wiki/Nasa) se webtuiste oor die verkenning van die Sonnestelsel
* The Planetary Society: Prometheus

*15px Hierdie artikel is vertaal uit die Engelse Wikipedia
Janus (maan)

**Janus** is ’n binneste maan van Saturnus en is genoem na die Griekse god Janus; dit ook bekend as **Saturnus&nbsp;X**. 

## Geskiedenis
Janus is op 15 Desember 1966 deur Audouin Dollfus geïdentifiseer  en het die voorlopige naam '''''' gekry. Jean Texereau het die maan voorheen, op 29 Oktober 1966, afgeneem sonder dat hy dit besef het. Op 18 Desember het Richard Walker ’n voorwerp in dieselfde wentelbaan as Janus gesien, maar die posisie het nie ooreengestem met die vorige waarnemings nie. Twaalf jaar later, in Oktober 1978, het Stephen M. Larson en John W. Fountain besef die waarnemings van 1966 kan die beste verduidelik word aan die hand van twee aparte voorwerpe (Janus en Epimetheus) wat baie eenderse wentelbane het. Walker kry nou die erkenning vir die ontdekking van Epimetheus. Voyager 1 het dié wentelkonfigurasie in 1980 bevestig.

## Wentelbaan
duimnael|links|Epimetheus (links onder) en Janus (regs) soos waargeneem op 20 Maart 2006, twee maande nadat hulle wentelbane omgeruil het. Die mane is nie regtig so na aan mekaar nie; Janus was eintlik sowat 40&nbsp;000&nbsp;km verder van Cassini as Epimetheus.

Janus deel ’n wentelbaan met Epimetheus. Janus se gemiddelde baanradius van Saturnus af is net 50&nbsp;km minder as dié van Epimetheus, ’n afstand wat kleiner is as enige van die twee se gemiddelde radius. Volgens Kepler se wette van planetêre beweging word die binneste wentelbaan vinniger voltooi – vanweë die klein verskil sowat 30&nbsp;sekondes vinniger. Elke dag beweeg die binneste maan 0,25° verder weg van Saturnus as die buitenste maan. Wanneer die binneste maan by die buitenste maan kom, vermeerder hul gesamentlike swaartekragaantrekking die binneste maan se momentum en verminder dié van die buitenste maan. Hierdie bykomende momentum sorg dat die binneste maan se afstand van Saturnus af en sy wentelperiode toeneem, terwyl die buitenste maan s’n afneem. Die twee mane ruil dan wentelbane om, maar kom nooit nader as sowat 10&nbsp;000&nbsp;km van mekaar nie. Dié wisseling vind elke vier jaar plaas; die laaste kere was in Januarie 2006, 2010, 2014 en 2018.

## Voorkoms
Janus het verskeie kraters groter as 30&nbsp;km. Dit lyk of sy oppervlak ouer as Prometheus s’n, maar jonger as Pandora s’n is.

Uit sy baie lae digtheid en relatief hoë albedo kan afgelei word Janus is nes Prometheus en Pnadora ’n baie poreuse, ysagtige voorwerp. Daar is egter groot onsekerheid hieroor en dit moet nog bevestig word.

## Wisselwerking met ringe
’n Dowwe stofring kom voor om die wentelbane van Janus en Epimetheus, blyk uit foto's wat Cassini in 2006 geneem het. Dit strek sowat 5&nbsp;000&nbsp;km ver. 

Die bron daarvan is deeltjies wat in botsings met meteoroïdes van hul oppervlak loskom.

## Galery
## Verwysings 
### Bronne
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
*  (supporting online material, table S1)

## Eksterne skakels
* Janus  by [Nasa(https://af.wikipedia.org/wiki/Nasa) se Solar System Exploration
* The Planetary Society: Janus

*15px Hierdie artikel is vertaal uit die Engelse Wikipedia
Agrippina die jongere

**Agrippina die jongere** (Latyn: *Julia Agrippina*; 6 November 15 n.C. – 23 Maart 59 n.C.), ook na verwys as **Agrippina Minor** (*Minor*, wat Latyn is vir "*die jongere*") was 'n Romeinse keiserin en een van die meer prominente vroue in die Julio-Claudiese dinastie. Haar pa was naamlik Germanicus, 'n gewilde generaal en aangewese opvolger van keiser Tiberius; en haar ma was Agrippina die ouere, 'n kleindogter van die eerste Romeinse keiser Augustus. Sy was ook die jonger suster van Caligula, sowel as die niggie en vierde vrou van Claudius.

Antieke sowel as moderne bronne teken Agrippina se persoonlikheid as genadeloos, ambisieus, gewelddadig en dominerend. Fisies was sy 'n pragtige en betroubare vrou; en volgens Plinius die ouere het het sy in haar regter-bokaak 'n dubbele oogtand gehad, wat destyds as 'n teken van goeie geluk gesien is. Baie antieke historici beskuldig Agrippina van die vergiftiging van haar man Claudius, alhoewel akademiese opinies wissel. Agrippina is in 59 op die bevel van haar seun, die keiser Nero, om die lewe gebring.

## Verwysings
Huperion (maan)

**Huperion** (Grieks: Ὑπερίων), ook bekend as **Saturnus&nbsp;VII**, is ’n maan van Saturnus wat in 1848 ontdek is. Dit het ’n kenmerkend onreëlmatige vorm, chaotiese rotasie en ’n onverklaarbare, sponsagtige voorkoms. Dit was die eerste maan wat ontdek is wat nie rond is nie. Die maan is deur William Bond, George Bond en William Lassell ontdek. 

## Naam
Die maan is genoem na Huperion, die Titaniese god van waaksaamheid en waarneming – in die Griekse mitologie die ouer broer van Kronos, die Griekse ekwivalent van Saturnus. 

Huperion is ontdek kort nadat John Herschel name voorgestel het vir die sewe voorheen ontdekte mane van Saturnus in sy 1847-publikasie *Results of Astronomical Observations made at the Cape of Good Hope*. Hy het sy bevindings ook voor Bond gepubliseer.

## Eienskappe
### Vorm
Huperion is een van die grootste liggame bekend in die Sonnestelsel wat ’n onreëlmatige vorm het en dus nie in hidrostatiese ewewig is nie. Die enigste maan wat groter en onreëlmatig is, is Neptunus se maan Proteus. Die grootste krater op Huperion is sowat 121,57&nbsp;km in deursnee en 10,2&nbsp;km diep. ’n Moontlike verklaring vir die maan se onreëlmatige vorm is dat dit deel van ’n groter liggaam was wat lank gelede deur ’n groot botsing opgebreek is. ’n Proto-Huperion kon ’n deursnee van 350-1&nbsp;000&nbsp;km gehad het. Oor sowat 1&nbsp;000&nbsp;jaar kon uitwerpsels van ’n hipotetiese Huperion-botsing die maan Titaan teen lae snelhede getref en vlugtige stowwe in Titaan se atmosfeer laat opbou het.

## Rotasie
Voyager 2 se foto's en grondgebaseerde fotometrie dui daarop dat Huperion se rotasie chaoties is – dit beteken sy rotasieas skommel so dat sy oriëntasie in die ruimte onvoorspelbaar is.
 Dit is die enigste reëlmatige maan in die Sonnestelsel wat sover bekend nie ’n sinchroniese rotasie het nie. 

Dit het ’n redelik eksentrieke wentelbaan en is naby ’n veel groter maan, Titaan. Dit en sy onreëlmatige vorm beperk saam die toestande waaronder ’n stabiele rotasie moontlik is. Die 3:4-baanresonansie tussen Titaan en Huperion maak dalk ook ’n chaotiese rotasie meer waarskynlik.

## Verwysings 
## Eksterne skakels
* Cassini-sending se blad oor Huperion 
* Huperion  by [Nasa(https://af.wikipedia.org/wiki/Nasa) se Solar System Exploration]
* The Planetary Society: Huperion

*15px Hierdie artikel is vertaal uit die Engelse Wikipedia
Mitla

**Mitla** is 'n argeologiese terrein in die deelstaat Oaxaca, 44&nbsp;km oos van die stad Oaxaca de Juárez in die suide van Meksiko. Mitla is sowat 1&nbsp;480&nbsp;m bo seevlak en was die belangrikste godsdienstige sentrum van die Zapoteke, terwyl Monte Albán as belangrikste politieke sentrum gedien het. Die naam *Mitla* is afgelei van die Nahuatlnaam *Mictlán* wat na die "plek van dood" of die onderwêreld verwys. Sy Zapoteekse naam is *Lyobaa* wat "plek van rus" beteken. Die naam Mictlán is deur die Spanjaarde tot Mitla gehispaniseer.

duimnael|links|Deel van die Kolomgroep
duimnael|links|Kerk van Sint Petrus
Mitla is uniek onder Meso-Amerikaanse nedersettings weens sy uitgebreide en ingewikkelde mosaïekversiering en meetkundige ontwerpe wat grafte, panele, friese en selfs hele mure bedek. Hierdie mosaïeke is gemaak met klein, fyngekapte en gepoleerde klipstukke wat sonder die gebruik van beton of mortel saamgevoeg is. Daar is geen ander argeologiese terrein in Meksiko wat dit het nie.

Mitla was ten minste sedert die Klassieke periode (100–650 n.C.) bevolk, of miskien reeds in 900 v.C. Dit is as 'n versterkte dorpie aan die buitenste rand van die Oaxacavallei gestig en het later tot die belangrikste godsdienstige sentrum van dié gebied ontwikkel. Die Mixteke het die beheer van die gebied rondom 1000 oorgeneem, hoewel die gebied steeds deur Zapoteke bevolk was. Die stad het sy hoogte en grootste uitbreiding tussen 750 en 1521 bereik, met beide Zapoteekse en Mixteekse invloede op sy argitektuur in dié tyd. Mitla is een van die Voor-Colombiaanse terreine wat die Meso-Amerikaanse oortuiging van die dood as mees gevolglike deel van die lewe na geboorte verteenwoordig. Dit is gebou as 'n poort tussen die wêreld van die lewendes en die wêreld van die dooies.

Toe die Spanjaarde in die 1520's Mitla bereik het, het dit steeds as die belangrikste godsdienstige sentrum van die Zapoteke gedien. Die hoëpriester, *Uija-tào* genoem, het in Mitla gebly, en die Spanjaarde het hom met die pous in Rome vergelyk. Met die Spaanse verowering van die Asteekse Ryk (1521–1523) is die gebied by die Spaanse Ryk ingelyf. Sommige van die terrein se kamers is aansluitend deur Spaanse geestelikes bewoon. Aangesien die terrein groot politieke en godsdienstige betekenis vir die gebied gehad het, is die meeste geboue vernietiging en afgebreek met net 'n paar geboue wat gespaar is. Hierdie vernietiging is in 1553 deur die Aartsbiskop van Albuquerque bevel. Die oorblyfsels is gebruik as boumateriaal vir kerke, insluitende die kerk van Sint Paulus, wat bo-op 'n deel van die ruïnes sit. Die noordekant van die katedraal van Oaxaca toon ook ontwerpeienskappe van Mitla om die nuwe godsdienstige orde te simboliseer.

Die Prehistoriese Grotte van Yagul en Mitla in die Sentrale Oaxacavallei is in 2010 deur Unesco as wêrelderfenisgebied gelys.

## Verwysings 
## Eksterne skakels 
*
162173 Ryugu

**162173 Ryugu** is 'n asteroïde wat op 10 Mei 1999 ontdek is. Dit is 'n naby-aarde-voorwerp (NAV). Dit behoort tot die Apollo-asteroïdes en is tussen Venus en Mars geleë. Dit is vernoem na die *Ryūgū* ("Drakepaleis"), 'n magiese onderwaterpaleis in 'n Japannese volksverhaal. 

Die deursnee van die hemelliggaam is omtrent 900&nbsp;m en sy swaartekrag is net 1/66&nbsp;500 van die aarde s'n. Dit is 'n C-tipe asteroïde. Hierdie tipe asteroïdes is koolstofhoudend en het waarskynlik min verander sedert die vorming van die Sonnestelsel. Hulle is dalk gevorm aan die verre ysagtige kant van die asteroïdegordel, hoewel Ryugu nou naby die aarde wentel. Koolstofhoudende asteroïdes kan waarskynlik belangrike inligting lewer oor die oorsprong van koolstof op ons planeet en die ontstaan van lewe. C-tipe asteroïdes is waarskynlik die bronne van die koolstofhoudende C-tipe chondriete wat soms die aarde bereik en wat organiese verbindings bevat.

Op 21 September 2018 is twee verkenningstuie vanaf die Hayabusa2-ruimtetuig na die asteroïde gestuur. Dit was die eerste keer dat suksesvol op 'n vinnig bewegende asteroïde geland is. Hayabusa2 het op 22 Februarie 2019 sy eerste stofmonster op Ryugu geneem tydens 'n kort landing.

## Naam 
Die voorlopige naam van die asteroïde was [(162173) 1999 JU3]. Die Japannese ruimte-organisasie JAXA het 'n wedstryd georganiseer om 'n beter naam te bedink en 30 bydraes het Ryugu voorgestel. Ryugu beteken "Drakepaleis" en is 'n magiese onderwaterpaleis in 'n Japannese  volksverhaal. Die visser Urashima Taro reis op die rug van 'n skilpad na die paleis en as hy terugkom, dra hy 'n raaiselagtige doos. Die plan is om Hayabusa2 ook met 'n lading monsters te laat terugkeer.

Op 22 Februarie 2019 het Hayabusa2 self vir 'n kort rukkie op die asteroïde geland en 'n projektiel daarin afgevuur om stof te versamel, waarna dit na sy ou posisie teruggekeer het, het amptenare van JAXA gesê. Die stofmonsters sal in 2020 na die aarde teruggebring word.

Hayabusa2 het $150 miljoen gekos en is die opvolger van die Haybusa-sending van 2005 wat 'n klein monster van die kleinplaneet Itokawa gaan haal het.

## MASCOT 
Op 3 Oktober 2018 het die Frans-Duits-Japannese landingstuig MASCOT op hierdie miniplaneet geland.  Die missie word vanuit die *Deutsches Zentrum für Luft- und Raumfahrt, DLR* in Keulen gelei.  Die tuig het geen aandrywing nie en dit het na 6 minute vryeval op die oppervlak neergekom nadat dit van die Hayabusa2-ruimtetuig losgemaak het. MASCOT kan sprongetjies maak in Ryugu se swak swaartekragsveld. Die eerste gegewens wat dit terugestuur het het 'n wêreld van groot klippe gewys met verrassend min stof.MASCOT het 'n massa van 10&nbsp;kg en bevat vier wetenskaplike intrumente en is deur die Franse DLR en die Franse CNES gebou. Dit het van 2-4 Oktober 2018 op die kleinplaneet meer as 17 uur lank aktief gewees, voordat die batterye leeg geraak het. Dit was langer as verwag en die instrument het alle gegewens na die aarde kan stuur.

## MINERVA 
Daar is ook twee kleiner robots MINERVA-II1 en MINERVA-II2 vrygestel wat deur Japannese universiteite gebou is. Die robots het 'n massa van net 1&nbsp;kg.

## Verwysings
Atlas (maan)

**Atlas** is ’n binneste maan van Saturnus. Dit is voor 12 November 1980 deur Richard Terrile ontdek op Voyager-foto's en het die voorlopige naam '*** gekry. In 1983 is dit amptelik genoem na Atlas uit die Griekse mitologie omdat dit "die ringe op sy skouers hou", nes die Titaan Atlas die lug bo die aarde opgehou het. Dit is ook bekend as ***'.

Atlas is die naaste maan aan die skerp buiterand van Saturnus se A-ring en daar is lank geglo dit is ’n herdersmaan van dié ring. Dit is egter nou bekend die buiterand van die ring word onderhou deur ’n 7:6-baanresonansie met die groter maar verder geleë mane Janus en Epimetheus. In 2004 is ’n dowwe, dun ring met die voorlopige naam  in Atlas se wentelbaan ontdek.

## Eienskappe
Hoëresolusiefoto's wat in Junie 2005 deur Cassini geneem is, het onthul dat Atlas ’n rofweg sferiese middel het omring deur ’n groot, gladde ekwatoriale rif. Die waarskynlikste verduideliking vir hierdie ongewone struktuur is dat die ringmateriaal wat die maan aantrek, op die maan versamel – met ’n sterk voorkeur vir die ewenaar omdat die ring so dun is. Die grootte van die rif kan vergelyk word met die vermoedelike Roche-lob van die maan. Dit sal beteken dat enige bykomende materiaal wat op die ewenaar saampak verlore sal gaan omdat die middelpuntvliedende krag Atlas se klein swaartekrag sal oorkom.

Atlas word aansienlik deur Prometheus versteur, en in ’n mindere mate deur Pandora. Omdat dié twee mane se wentelbane chaoties is, word vermoed Atlas s’n is ook dalk.

## Galery
## Verwysings 
### Bronne
* 
* 
* 
* 
* 
* 

## Eksterne skakels
* Atlas by Nasa se Solar System Exploration
* The Planetary Society: Atlas

*15px Hierdie artikel is vertaal uit die Engelse Wikipedia
Yagul

**Yagul** is 'n argeologiese terrein in die deelstaat Oaxaca, tussen Oaxaca de Juárez en Mitla, 36&nbsp;km wes van laasgenoemde in die suide van Meksiko. Die naam *Yagul* is afgelei van die Zapoteekse woorde *ya* ("boom") en *gul* ("oud"), en beteken dus "oud boom". Yagul is soos ander stede in die Oaxacavallei eers deur Zapoteke gestig en later deur Mixteke oorgeneem en uitgebrei.

duimnael|links|Balspeelplek in Yagul
Yagul was vir die eerste keer tydens die Middel- tot Laat Voor-Klassieke tydperk (950–100 v.C.) bevolk en tydens die Klassieke tydperk (500–700 n.C.) is residensiële, burgerlike en seremoniële strukture op dié terrein opgerig. Die meeste sigbare oorblyfsels dater egter van die Postklassieke tydperk (1250–1521), toe dié terrein as hoofstad van 'n stadstaat (*altépetl*) gedien het. Uitgebreide Voor-Klassieke begrafnisse is op Yagul uitgegrawe, vergesel met keramiek-figuur-vaartuie wat die toenemende invloed van Monte Albán op die plaaslike elite aandui. Tydens die Laat-Klassieke tydperk, onmiddellik voor die Spaanse verowering van die Asteekse Ryk (1521–1523), het Yagul 'n bevolking van sowat 6&nbsp;000 gehad. Ná die Spaanse verowering is die bevolking na die nabygeleë moderne dorpie Tlacolula de Matamoros verhuis waar hul nasate tot vandag toe bly.

Die terrein is in die 1950's en 1960's deur die argeoloë Ignacio Bernal en John Paddock uitgegrawe. Op 13 Oktober 1998 is die terrein tot een van Meksiko se vier nasionale monumente verklaar, die ander is Bonampak en Yaxchilan in Chiapas asook Cerro de la Silla in Nuevo León. Die Prehistoriese Grotte van Yagul en Mitla in die Sentrale Oaxacavallei is in 2010 deur Unesco as wêrelderfenisgebied gelys.

## Eksterne skakels
Koeniebos

Die **koeniebos** (*Searsia undulata*) is 'n boom of struik wat in die Wes-Kaap en die Noord-Kaap voorkom asook Namibië.

Dit is 'n immergroen struik of klein boom wat in halfwoestyn- of karooagtige gebiede gevind kan word. Die takke eindig dikwels in stywe spore en die pinnas is haarloos en dikwels bedek met blink uitsweetstof. Die blare is donkergroen met 'n gelakte glansende uitsig. Hulle is dikwels merkbaar golwend en word in die tradisionele geneeskuns aangewend.

Die struik bereik 'n hoogte van 3 meter. Hulle kan uit sade verkry en in tuine aangeplant word, maar die temperatuur moet bokant 9&nbsp;oC bly.

Die boom se FSA-nommer is 389.

## Fotogalery 
Rhus undulata 1c.JPG|
Searsia undulata (Anacardiaceae) (37060266440).jpg
Searsia undulata, loof, Bisleyvallei.jpg|loof, Bisleyvallei
Searsia undulata, vrugte, Bisleyvallei.jpg
Rhus undulata 2c.JPG

## Sien ook 
* Alfabetiese lys van Suid-Afrikaanse bome

## Verwysings
Kalipso (maan)

**Kalipso** (Grieks: Καλυψώ) is ’n maan van Saturnus. Dit is in 1980 deur Dan Pascu, P. Kenneth Seidelmann, William A. Baum en Douglas G. Currie ontdek uit grondgebaseerde waarnemings en het die voorlopige naam '*** gekry. In 1983 is dit amptelik genoem na Kalipso uit die Griekse mitologie. Dit is ook bekend as **** en **Tethis&nbsp;C*'.

## Beskrywing
Kalipso kom in die wentelbaan van Tethis voor: by die L5-punt 60 grade agter Tethis. Dié verhouding is die eerste keer in 1981 deur Seidelmann et al. waargeneem. Die maan Telesto lê by Tethis se L4-punt, 60 grade voor Tethis. Kalipso en Telesto is al "Tethis-trojane" genoem, na analogie van die trojaanasteroïdes, en is twee van net vier bekende trojaanmane.

Soos baie klein mane van Saturnus en die asteroïdes het Kalipso ’n onreëlmatige vorm. Dit het groot kraters en vermoedelik los oppervlakmateriaal wat die kraters gladder laat lyk. Dit het een van die bes weerkaatsende oppervlakke (by visuale golflengtes) in die Sonnestelsel, met ’n albedo van 1,34. Hierdie hoë albedo is die gevolg van die maan se bestrooiing met deeltjies uit Saturnus se E-ring, ’n dowwe ring wat bestaan uit klein waterysdeeltjies uit die geisers by die maan Enkelados se suidpool.

## Verwysings 
### Bronne
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

## Eksterne skakels
* Kalipso  by [Nasa(https://af.wikipedia.org/wiki/Nasa) se Solar System Exploration]
* The Planetary Society: Calypso

*15px Hierdie artikel is vertaal uit die Engelse Wikipedia
Xochimilco

: *Hierdie artikel handel oor die voorstad van Meksikostad. Moenie verwar word met Xochicalco nie.*

**Xochimilco** (Spaans: [sotʃiˈmilko]; Nahuatl: *Xōchimīlco*, [ʃoːtʃiˈmiːlko], ) is een van die 16 munisipaliteite (Spaans: *alcaldías*) of voorstede binne Meksikostad. Dit is sowat 25&nbsp;km suidoos van die stadsentrum geleë, beslaan 'n oppervlakte van 122&nbsp;km² en het 'n bevolking van 415&nbsp;007 in 2010 gehad. Xochimilco is veral vir sy "swemmende tuine" (*Chinampa*) bekend en is op die gebied van die voormalige onafhanklike stad Xochimilco aan die suidelike oewer van die Xochimilcomeer geleë. Tenochtitlan, die hoofstad van die Asteekse Ry was verder noord in die Tekskokomeer en die ou Teotihuacán verder noordwes geleë.

duimnael|links|Asteekse glief van Xochimilco
Xochimilco se geskiedenis strek terug tot Voor-Colombiaanse tye toe in die Meso-Amerikaanse vroee Klassieke tydperk onbekende volkere in dié gebied gevestig het. Tydens die Postklassieke tydperk was Xochimilco 'n belangrike *altépetl* (stadstaat) wat in die 15de eeu deur die Asteekse Driebond oorgeneem is. Dit is saam met Tenochtitlan tydens die Spaanse verowering van die Asteekse Ryk (1519–1521) by die Spaanse Ryk ingelyf en het die graanskuur van Meksikostad geword. Xochimilco se landbou was uniek omdat kunsmatige eilande in vlakwater uit grond en organiese materiale opgerig is, waarop mielies, boontjies, tamaties, koejawels, avokados, patats, paprikas en blomme geweek is. Oorblyfsels van hierdie landbou is nog steeds in Xochimilco te siene en vorm deel van die uitgebreide kanaalstelsel.

In Xochimilco bly 14 inheemse volkere wat ten spyte van die verstedeliking steeds baie van hul tradisionele kultuur bewaar het. Die noordelike deel van dié voorstad is egter nou sterk in die stedelike infrastruktuur verweef en beskik oor verskeie sakeparke wat van sterk ekonomiese belang vir dié munisipaliteit is. Die bergstreek in die suide en die sentrale meergebied vorm die grootste natuurreservaat van die hoofstad en is veral onder toeriste en inwoners van Meksikostad gewild. Belangstellendes kan die bekende blommemark besoek of een van die gewilde kleurvolle toerbote (*trajineras*) saam met 'n gids huur en die kanale verken. Die *Isla de las Muñecas* ("Poppe-eiland") vorm 'n toeristetrekpleister van 'n ander aard met tientalle verweerde poppe wat in die bomme hang en oorspronklik die gees van 'n meisie wat verdrink het sou weghou.

Die Historiese sentrums van Meksikostad en Xochimilco is in 1987 deur Unesco as wêrelderfenisgebied gelys.

## Verdere leesstof 
*  

## Eksterne skakels 
*  
*
Boeing B-47 Stratojet

Die **Boeing B-47 Stratojet** was 'n straalaangedrewe bomwerper wat deur die Amerikaanse Lugmag gebruik is. Toe die Tweede Wêreldoorlog na 'n einde se kant staan het die *United States Army Air Forces* reeds begin met 'n program om hulle skroefaangedrewe bomwerpers te vervang. Vier kontrakteurs is genader om met ontwerpe vorendag te kom. Die spesifikasie was vir 'n subsoniese, hoëhoogte bomwerper met 'n medium togafstand. Boeing se ontwerp, die sesmotorige XB-47, is as die beste ontwerp aanvaar.

Die ontwerp het voorsiening gemaak vir swiepvlerke; wel teen 'n hoek van 35° met die romp. Die rede vir die ses motore was omrede die eerste geslag straalmotore se stukrag maar swak was, tewens die eerste generasie van die vliegtuig was toegerus met 18 soliedestaatversterkervuurpyle. 

Toe die vliegtuig in 1952 in diens gestel is, het interkontinentale ballistiese missiele nog nie bestaan nie en was die Boeing B-47 die grootste afskrikmiddel waaroor die VSA toe beskik het. Ander unieke ontwerpeienskappe was die afstandbeheerde stertskiettoring en driewieltipe-onderstel. Die vliegtuig was swaar vir sy tyd, swaarder as die bomwerpers van die Tweede Wêreldoorlog. Die vliegtuig moes 'n valskerm tydens landing ontplooi om betyds te kon stop, een van die eerste vliegtuie wat sodanig toegerus was. 

Die vliegtuig het 'n bomvrag van 9&nbsp;080 kg (20&nbsp;000 pond) gehad en kon dus twee van die destydse atoombomme dra. Omrede die vliegtuig oor 'n togafstand van slegs 5&nbsp;794 km beskik het moes die VSA met vriendelike nasies onderhandel om hulle vliegvelde te kon gebruik, soos Brittanje, Spanje en Marokko, en natuurlik ook hulle eie deelstaat, Alaska. Dit het verseker dat hulle binne reikafstand van Rusland kon kom. Die vliegtuig is later toegerus met invlug-brandstofhervultoerusting.

Die B-47 is vervang deur die Convair B-58 Hustler.

## Tegniese besonderhede 
## Bron en verwysings 
* Crosby, Francis: *THE WORLD ENCYCLOPEDIA OF FIGHTERS & BOMBERS*. 2015.
Cordelia (maan)

**Cordelia** is die heel binneste bekende maan van Uranus. Dit is op 20 Januarie 1986 ontdek op foto's deur Voyager 2 en het die voorlopige naam **S/1986&nbsp;U&nbsp;7** gekry. Die naam "Cordelia" kom van die jongste dogter van Lear in William Shakespeare se *Koning Lear*. Dit is ook bekend as **Uranus&nbsp;VI**.

## Beskrywing
Cordelia is nie weer opgespoor totdat die Hubble-ruimteteleskoop dit in 1997 waargeneem het nie. Baie min is daaroor bekend, buiten sy wentelbaan, radius van 20&nbsp;km en geometriese albedo van 0,08. Op die Voyager 2-foto's lyk dit langwerpig, met sy hoofas wat na Uranus wys. 

Cordelia is die binneste herdersmaan vir Uranus se ε-ring. Sy wentelbaan is binne Uranus se radius vir sinkroniese wentelbane en neem dus langsamerhand af weens gety-invloede. Cordelia is baie na aan ’n 5:3-baanresonansie met die maan Rosalind.

## Verwysings
## Eksterne skakels
* Cordelia  by [Nasa(https://af.wikipedia.org/wiki/Nasa) se Solar System Exploration]
* Uranus' Known Satellites (deur Scott S. Sheppard)
*15px Hierdie artikel is vertaal uit die Engelse Wikipedia
Olmeke

[duimnael|links|Ligging van die Olmeekse beskawing in [Meso-Amerika]]
duimnael|Een van die bekende kolossale koppe van die Olmeke
duimnael|links|Kaart van die Olmeekse beskawing se hartland
[duimnael|*El Señor de las Limas*, Museum van Antropologie in Xalapa. Die figuur met [tatoeëermerke op die hele liggaam is as 'n bedroefde pa met 'n dooie kind of 'n mens met 'n offergawe vir die gode beskou]]

Die **Olmeke** (Nahuatl: *lmēcatl*, [oːlˈmeːkat͡ɬ] (eenvoud) of *Ōlmēcah*, [oːlˈmeːkaʔ] (meervoud), letterlik: "rubbermense", afgelei van *ōlli*, [ˈoːlːi], "rubber" en *mēcatl*, [ˈmeːkat͡ɬ], "mense") is die vroegste bekende Meso-Amerikaanse beskawing met sy sentrum in die hedendaagse Meksikaanse deelstate Veracruz en Tabasco. Die historiese middelpunt van die beskawing was langs die suid-sentrale kus van Meksiko aan die Golf van Meksiko. Die Olmeekse kultuur het van 1400 v.C. tot 400 v.C. bestaan en is veral bekend vir hul kolossale koppe wat uit vulkaniese basaltsteen vervaardig is en balspelplekke in hul nedersettings.

Die Olmeke het die eerste aangetekende vorm van Meso-Amerikaanse balspel wat as 'n voorouer van hedendaagse sokker beskou word alreeds in 1500 v.C. uitgeoefen. Hulle het vermoedelik omstreeks 800 v.C. Monte Albán, een van die oudste bekende nedersettings in Meso-Amerika, gestig. Reeds in hierdie vroeë periode is die gebruik van letters en syfers bekend. Rondom 300 v.C. het die bevolking van dié stad met nuwe setlaars gemeng. Die Olmeke is ook bekend vir die verbou van kakaobone en die vervaardiging van sjokolade. Die siening van die Olmeekse beskawing as 'n voorloper van die Majaanse s'n is wyd bespreek, maar dit is eerder onwaarskynlik as gevolg van die groot tydelike en ruimtelike afstand. Hulle het egter 'n algemene invloed op navolgende beskawings uitgeoefen.

## Verdere leesstof 
*  
*  

## Eksterne skakels 
*
Galatea (maan)

**Galatea** (Grieks: Γαλάτεια), ook bekend as **Neptune&nbsp;VI**, is die vierde naaste maan van Neptunus. Dit is genoem na een van die 50 Nereïdes in die Griekse mitologie op wie die sikloop Polyphemus vergeefs verlief was.

[duimnael|links|250px|Galatea in ’n dowwe [Neptunus se ringe#Adams-ring|ringboog naby Neptunus.]]
Galatea is laat in Julie 1989 ontdek op foto's deur Voyager 2 en het die voorlopige naam **S/1989&nbsp;N&nbsp;4** gekry. Die ontdekking (IAUC 4824) is op 2 Augustus 1989 aangekondig, maar net "10 raampies wat oor 5 dae geneem is" word genoem; die ontdekking was dus die een of ander tyd voor 28 Julie. Die maan het op 16 September 1991 die naam Galatea gekry.

## Beskrywing
Dit het ’n onreëlmatige vorm en toon geen tekens van geologiese veranderings nie. Dit kan ’n rommelhoop wees wat bestaan uit fragmente van Neptunus se oorspronklike mane, wat opgebreek is tydens versteurings deur die maan Triton kort nadat laasgenoemde in ’n baie eksentrieke oorspronklike wentelbaan vasgevang is.

Galatea se wentelbaan lê onder Neptunus se radius vir sinkroniese wentelbane en dit tol dus langsamerhand na binne vanweë getyvertraging. Dit kan eindelik met die planeet bots of in ’n nuwe planetêre ringstelsel opbreek wanneer dit sy Rochelimiet oorskry vanweë gety-uitrekking.

Dit lyk of Galatea ’n herdersmaan vir Neptunus se Adams-ring 1&nbsp;000&nbsp;km buite sy wentelbaan is. 42:43-baanresonansies met Galatea word ook beskou as die waarskynlikste meganisme wat die unieke ringboë in dié ring bymekaarhou. Galatea se massa is geraam na aanleiding van die radiale versteurings wat dit op die ring uitoefen.

## Verwysings 
## Eksterne skakels
* Galatea  by [http://solarsystem.nasa.gov ] [Nasa(https://af.wikipedia.org/wiki/Nasa) se Solar System Exploration]
* Neptune's Known Satellites (deur Scott S. Sheppard)
*
*15px Hierdie artikel is vertaal uit die Engelse Wikipedia
Klein Windhoek

**Klein Windhoek** is 'n rykmansbuurt van Windhoek, die hoofstad van Namibië.

## Geskiedenis 
duimnael|links|Klein Windhoek (geel) in Windhoek (donkergrys)
Die Britse ontdekkingsreisiger James Alexander het voorheen die gebied in 1837 besoek. Klein Windhoek is die oudste gebied van Windhoek, gevestig in 1840 deur Jonker Afrikaner en sy groep. Hy het die dienste versoek van 'n sendeling en die Rynse Sendinggenootskap het die eerste huis in die gebied gebou. In 1842 het die sendelinge Carl Hugo Hahn en Franz Heinrich Kleinschmidt hier gewerk. Hulle het die gebied *Elberfeld* genoem, maar Jonker Afrikaner se naam was suksesvol. Hulle is vervang deur Wesleyaanse sendelinge in 1844.

In 1896 het Rooms-Katolieke sendelinge hier aangekom. Hulle het die Rynse Sendinggenootskap se grond in 1899 gekoop en dit in 'n vrugteboord en wingerd verander.

## Verwysings
Stroop

: *Hierdie artikel handel oor die vloeistof. Vir die rolprent, sien Stroop (rolprent).*

[duimnael|260px|[Pannekoek met stroop]]
**Stroop** (uit die Arabies *šarab* Engels *syrup* en via Latyn *siropus*) is 'n dik, viskeuse, gekonsentreerde vloeistof waarin groot hoeveelhede suiker (by name sukrose) opgelos is. Verlengde periodes van lugdigte bewaring word deur die hoë suikergehalte moontlik gemaak. 

Dunner strope word **siroop** genoem; voorbeelde hiervan is limonadesiroop en esdoringstroop. Dun stroop bestaan vir meer as 'n derde uit suikers, en dik stroop tot 'n driekwart uit suikers. In laasgenoemde bevat die stroop ongeveer 1&nbsp;250 kJ (= 300 kcal.) per 100 gram produk. Stroop of siroop word as basis gebruik vir geneesmiddels of as voedingsbron.

## Etimologie 
Die Afrikaanse term, wat vir die eerste keer in die *Patriotwoordeboek *van 1902 opgeteken is, is ontleen aan die Nederlandse *stroop* en Middelnederlandse *siroop* wat op sy beurt in die 13de eeu oorgeneem is uit Frans (*sirop*). In Duits kom *Sirup* vanaf die 12de eeu voor, in Engels vanaf 1398 as *syrup*.

## Verwysings 
## Eksterne skakels
Naruhito

**Naruhito** (in Afrikaans ook gespel as **Naroehito**; Japannees: 徳仁, *Naruhito*; gebore op 23 Februarie 1960 in Tokio, Japan) is die huidige  van Japan en die 126ste keiser volgens Japan se tradisionele opvolgingsorde. Soos dit in Japan gebruiklik is, word hy tydens sy bewind nie op sy geboortenaam Naruhito genoem nie, maar "keiserlike majesteit" (天皇陛下, *tennō heika*) of "sy huidige majesteit" (今上陛下, *kinjō heika*). Sy posthume naam sal **Keiser Reiwa** (令和天皇, *Reiwa Tennō*) wees, sy regeringstyd sal ná sy afsterwe as die Reiwatydperk (令和時代, *Reiwa jidai*) bekend staan. Hy het die Krisanttroon in 2019 bestyg en is die enigste heersende monarg wat die titel keiser dra.

duimnael|links|Standaard van die Japannese Keiser, tans Naruhito
Naruhito is die oudste seun van keiser Akihito en keiserin Michiko, wat hom die erfgenaam van die Krisanttroon gemaak het. Naruhito is op 23 Februarie 1991, sy 31ste verjaarsdag, amptelik as kroonprins van Japan aangewys. Sy titel in sy kinderjare was prins Hiro (浩宮, *Hiro-no-miya*).

Akihito het op 8 Augustus 2016 sy abdikasie vir 30 April 2019 aangekondig. Vervolgens is Naruhito, Akihito se oudste seun, op 1 Mei 2019 ingehuldig. Naruhito se bewind staan bekend as *Reiwa* (令和, "mooi harmonie"). Naruhito is Japan se eerste keiser wat ná die Tweede Wêreldoorlog gebore is. Die kroningseremonie volgens Sjintoïsme (即位の礼, *Sokui no Rei*) het op 22 Oktober 2019 plaasgevind.

## Verwysings 
## Eksterne skakels 
*
Meiji

**Keiser Meiji** (gebore as **Mutsuhito**; 3 November 1852 - 30 Julie 1912), of **Meiji die Grote** (明治大帝, *Meiji-taitei*), was van 1867 tot 1912 die 122ste keiser van Japan volgens Japan se tradisionele opvolgingsorde. Soos in Japan gebruiklik is, is hy tydens sy bewind nie by sy geboortenaam genoem nie, maar "keiserlike majesteit" (天皇陛下, *tennō heika*) of "sy huidige majesteit" (今上陛下, *kinjō heika*). Sy regeringstyd staan as die Meijitydperk (明治時代, *Meijijidai*, "verligte bewind") bekend en is gekenmerk deur groot politieke, sosiale en kulturele veranderinge. 

Tydens Meiji se bewind het die Japannese Keiserryk van 'n tradisionele, geïsoleerde feodale staat tot 'n keiserlike, moderne wêreldmag ontwikkel, gepaardgaande met die Japannese nywerheidsomwenteling.

## Verwysings 
## Eksterne skakels 
*