open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Groothertog Nikolaas Konstantinowitsj van Rusland

**Groothertog Nikolaas Konstantinowitsj** (Russies: Николай Константинович;  – ) was die eersgebore seun van groothertog Konstantyn Nikolajewitsj van Rusland en ’n kleinseun van keiser Nikolaas I.

## Lewe 
duimnael|260px|links|Die paleis van groothertog Nikolaas Konstantinowitsj in Tasjkent soos dit tans lyk.

Hy is in Sint Petersburg gebore en toe hy groter was, was hy ’n bekwame militêre offisier en ongeneeslike rokjagter. Hy het ’n affair gehad met  ’n berugte Amerikaanse vrou, Fanny Lear. Dit het daartoe gelei dat hy drie waardevolle diamante gesteel het van ’n ikoon wat aan sy ma behoort het. Hy is geestelik versteur verklaar en is na die buitewyke van die Russiese Ryk verban.

Hy het baie jare onder toesig in die gebied om Tasjkent in die suidoostelike deel van die keiserryk (nou in Oesbekistan) gewoon en het ’n groot bydrae tot die stad gemaak deur die plaaslike gebied met sy eie geld te help verbeter. In 1890 het hy vir hom ’n paleis in Tasjkent laat bou om sy groot, waardevolle versameling kunswerke uit te stal; die versameling is nou die middelpunt van die Kunsmuseum van Oesbekistan. Hy was hier ook bekend as ’n bekwame ingenieur wat twee groot besproeiingskanale laat bou het.

Nikolaas het verskeie kinders by verskillende vroue gehad.

## Dood 
Nikolaas is op 26 Januarie 1918 aan longontsteking dood en is in Tasjkent begrawe.

## Familie 
Hy is in 1882 met Nadezjda Aleksandrowna van Dreyer getroud; sy was die dogter van die Orenburgse polisiehoof, Aleksander Goestawowitsj Dreyer. Twee kinders is uit die huwelik gebore:
* Artemi Nikolajewitsj, prins Iskander (of prins Romanofski-Iskander) (1883–1919)
* Aleksander Nikolajewitsj, prins Iskander (of prins Romanofski-Iskander) (1887-1957)

Onder sy buite-egtelike kinders tel:
* Olga Nikolajewna Wolinskaja (1877–1910)
* Nikolaas Nikolajewitsj Wolinski (1878-1913)
* Stanislaf (oorl. 1919)
* Nikolaas (oorl. 1922)
* Daria (oorl. 1936)
* Tatjana (oorl. ?)

## Sien ook
*Lys van groothertoë van Rusland
*Huis van Romanof

## Verwysings 
## Skakels 
*15px Hierdie artikel is vertaal uit die Engelse Wikipedia
Scrabo-toring

duimnael|Scrabo-toring
[duimnael|Scrabo-toring, soos gesien vanaf anderkant die [Strangford Lough]]
Die **Scrabo-toring** is 'n bekende baken wes van Newtownards in die Noord-Ierse graafskap Down. Die toring met 'n hoogte van 38 m is 160 m bo seevlak geleë.

## Geskiedenis 
Die toring, wat in die grootse deel van Noord-Down van ver af sigbaar is, is in 1857 net buite Newtownards opgerig as gedenkteken vir Charles Stewart, 3de markies van Londonderry wat gedurende die Napoleontiese Oorloë as een van die Hertog van Wellington se generale gedien het. Die 3de markies, wat ook onder sy bynaam "Fighting Charlie" bekend gestaan het, het sy titel en die familie-setel Mount Stewart geërf nadat sy broer Robert Stewart, Visegraaf Castlereagh en 2de markies van Londonderry, selfmoord gepleeg het. Visegraaf Castlereagh het een ampstermyn lank as die Verenigde Koninkryk van Groot-Brittanje en Ierland se Staatssekretaris vir Buitelandse Sake gedien.

Scrabo-toring is opgerig volgens ontwerpe wat aan Charles Lanyon en William Henry Lynn toegeskryf word. Dit is tans in 'n uitgestrekte park geleë.

## Verwysings
Grand Slam (bom)

duimnael|regs|300px|'n Grand Slam-bom

Die **Grand Slam** was 'n 10&nbsp;000&nbsp;kg aardbewing-bom wat gedurende die Tweede Wêreldoorlog deur die Britse Lugmag se bombarderingskommandement op strategiese doelwitte gebruik is. Dit was die kragtigste nie-atoombom wat in die oorlog gebruik is en is ontwikkel uit die *Tallboybom*

Die Avro Lancaster bomwerper is spesiaal aangepas om die bom te kon dra.
Jacobsdal, Noordwes

**Jacobsdal** was 'n klein dorpie in Ngaka Modiri Molema-distriksmunisipaliteit in die Noordwesprovinsie, Suid-Afrika. Ná die stigting en vinnige groei van Zeerust, het die dorpie se bestaan doodgeloop.
Leeufontein

**Leeufontein** (of **Mokgola**) is 'n dorpie in Ngaka Modiri Molema-distriksmunisipaliteit in die Noordwesprovinsie van Suid-Afrika.

## Verwysings
Groothertog Wladimir Aleksandrowitsj van Rusland

**Groothertog Wladimir Aleksandrowitsj** (Russies: Влади́мир Александрович;  &ndash; ) was ’n seun van keiser Aleksander II van Rusland, ’n broer van Aleksander III en ’n senior groothertog van die Huis van Romanof tydens die bewind van sy broerskind, Nikolaas II.

## Lewe 
Wladimir het ’n militêre loopbaan gevolg en het belangrike militêre poste beklee tydens die bewind van die laaste drie Russiese keisers. Hy het kuns- en intellektuele belange nagejaag en was voorsitter van Akademie van Beeldende Kunste. Hy was ook beskermheer van verskeie kunstenaars en ’n borg van ballet.

Tydens die bewind van sy pa, Aleksander II, is hy ’n adjudantgeneraal gemaak, asook ’n senator in 1868 en ’n lid van die Staatsraad in 1872. Onder sy broer Aleksander III het hy lid geword van die Ministersraad, bevelvoerder van die Keiserlike Wagkorps en militêre goewerneur van Sint Petersburg. Met Swart Sondag in 1905 tydens die bewind van sy broerskind Nikolaas II, het sy reputasie ’n knou gekry omdat hy militêre goewerneur was. In sy laaste jare het die kloof tussen sy familie en dié van Nikolaas II groter geword. Hy is in 1909 ná ’n beroerte dood.

Wladimir Aleksandrowitsj se agterkleindogter, groothertogin Maria Wladimirowna, is een van die huidige aanspraakmakers op die troon van Rusland.

## Sien ook
*Lys van groothertoë van Rusland
*Huis van Romanof

## Verwysings 
## Eksterne skakels 
*15px Hierdie artikel is vertaal uit die Engelse Wikipedia
Dinokana

**Dinokana** is 'n dorp in Ngaka Modiri Molema-distriksmunisipaliteit in die Noordwesprovinsie, Suid-Afrika.

## Verwysings
Driefontein, Noordwes

**Driefontein** is 'n nedersetting in die Ngaka Modiri Molema-distriksmunisipaliteit van die Noordwesprovinsie, Suid-Afrika.

## Verwysings
Motswedi

**Motswedi** is 'n dorpie in Ngaka Modiri Molema-distriksmunisipaliteit in die Noordwesprovinsie, Suid-Afrika. Dit is die geboortedorp van Lucas Mangope, die ontslape president van die destydse "onafhanklike" bantoestan Bophuthatswana.

## Verwysings
Michael Blake

**Michael Blake** (1951-) ’n Suid-Afrikaanse pianis en komponis wat homself ná ’n internasionale loopbaan vir die bevordering van eietydse musiek beywer. Hy begin die *New Music*-konsertreeks (1998), die *New Music Indaba*-musiekfees (2000), asook die *Growing Composers Project* en die *Bow Project*, wat opdragwerk vir uitvoering aan swart komponiste bied. Blake het wêreldwyd erkenning vir sy eie komposisies (in verskeie genres) ontvang en was instrumenteel in Suid-Afrika se hertoetrede tot die Internasionale Vereniging vir Kontemporêre Musiek. Sy werk is op 20ste-eeuse musiek gebaseer, maar ook sterk deur Afrika-musiek beïnvloed.

## Lewensloop 
Blake is in 1951 in Kaapstad gebore, het op 9 klavierlesse begin neem, en het kort daarna begin komponeer. Hy het BMus aan die Universiteit van die Witwatersrand in Johannesburg studeer. In 1977 loods hy die eerste *New Music*-konsertreeks by die Markteater in Johannesburg met sy ensemble *Moonchild*. Hy verlaat Suid-Afrika egter in dieselfde jaar om diensplig te ontduik.

In Londen studeer hy MMus en doseer hy aan die Goldsmiths College van by die Universiteit van Londen. Hy keer in 1998 na Suid-Afrika terug en gevestig hom in Grahamstad, waar hy komposisie doseer en direkteur is van die jaarlikse *New Music Indaba*, 'n fees van kontemporêre musiek.

In 1999, op die vergadering van die Internasionale Vereniging vir Kontemporêre Musiek wat in Boekarest gehou is, het Blake 'n suksesvolle bod vir Suid-Afrika se hertoetrede tot die vereniging gemaak. Hy was 'n stigterslid en voorsitter van die Suid-Afrikaanse afﬁliaal, *NewMusicSA*, en het ook daarna op die direksie gedien.

## Verwysings
Katie McGrath

**Katie McGrath** is 'n Ierse aktrise. McGrath het die rol van *Jodi Rutherford* in die Suid-Afrikaanse rolprent *Leading Lady* (2014) vertolk. Sy is ook bekend vir haar rol as *Morgana* in die TV-reeks *Merlin*.
De Havilland Mosquito

Die **De Havilland Mosquito** was 'n tweemotorige vliegtuig en bomwerper van die Britse Lugmag tydens die Tweede Wêreldoorlog. Die Mosquito was 'n veeldoelige vliegtuig wat as bomwerper gebruik is, asook vir fotografiese verkenning. Die vliegtuig is reeds in 1938 ontwerp, maar het eers in Maart 1940 aandag getrek toe vyftig bestel is. Drie prototipes is gebou, waarvan die eerste as 'n bomwerper gebou is en die tweede as 'n fotografiese verkenningsvliegtuig. Die eerste het op 25 November 1940 en die tweede op 10 Junie 1941 hulle nooiensvlugte onderneem. Aanvanklik was die vliegtuig ontwerp as 'n bomwerper sonder enige bewapening aan boord, maar vinnig genoeg om enige vyandelike vliegtuig met spoed die loef af te steek.

## Ontwikkeling 
Die eerste bestelling vir die vliegtuig was vir 50 eksemplare. Hierdie eerste 50 het onder andere tien modelle PR Mk 1 en tien B Mk IV ingesluit. Die PR Mk 1 het sy eerste operasionele vlug op 20 September 1941 onderneem en die B Mk IV in Mei 1942. Daar word uiteindelik 273 Mk IV's gebou. Daar was drie vervaardigingsaanlegte vir die vliegtuig in Brittanje. Airspeed (120), Percival (245) en Standard Motors (156) het ook modelle vervaardig. De Havilland het altesaam 5&nbsp;700 Mosquito's gebou waarvan 4&nbsp;444 gedurende die Tweede Wêreldoorlog gebou is.

Daar is ook 208 vliegtuie gebou deur De Havilland Australië en 1&nbsp;134 deur De Havilland Kanada. Die totale aantal Mosquito's wat tydens die oorlog gebou is, was 6&nbsp;710, met 'n verdere 1&nbsp;071 wat na VJ-Dag gebou is.

Die vliegtuig is ook gebruik deur die *Pathfinder Force* om teikens te merk vir die bomwerpers. Hulle het later ook die Mk IX gebruik wat op hoë hoogtes kon vlieg, asook die Mk XVI.

Die mees algemene bom wat die vliegtuig gedra het was die 1&nbsp;814kg *block-buster* bom. Hierdie bom was gedra in 'n spesiale bomhouer wat agterna geïnstalleer is aan modelle Mk IX, XVI en 'n paar Mk IV's. Ongeveer 1&nbsp;200 model XVI's was toegerus met langafstandbrandstoftenks. Modelle NF Mk II en FB Mk IV's is omskep in vegvliegtuie.

Die *Mosquito* was uiteindelik deur die English Electric Canberra vervang in die Britse Lugmag.

## Tegniese besonderhede 
## Bron 
* *Bombers 1939–1945* Kenneth Munson, Bounty Books 2012
Colin Bland

**Colin Bland** (1938–2018) was 'n krieketspeler en die eerste Suid-Afrikaanse speler wat veldwerk tot ’n kuns kon vervolmaak. Sy spoed, perfekte balans en sterk gooiarm het hom dekades lank ’n rolmodel vir veldwerk gemaak. Hy het in 21 toetse uitgedraf (van 1961 tot 1966) en 1&nbsp;669 toetslopies teen ’n gemiddeld van 49 lopies per kolfbeurt aangeteken.

## Beknopte biografie 
Kenneth Colin Bland is op 5 April 1938 in Bulawayo in Suid-Rhodesië gebore. Hy is aan die Hoërskool Milton opgelei en maak sy debuut as 'n skoolseun vir Rhodesië teen die Marylebone-krieketklub. Van 1956 tot 1968 het hy Rhodesië 55 keer verteenwoordig.

Bland speel later in Suid-Afrika vir die Oostelike Provinsie en die Vrystaat se provinsiale spanne. In 1961 word hy tot die Suid-Afrikaanse toetsspan verkies en was 'n gereelde speler tot 1966–1967. Destyds is Suid-Afrikaanse toetskrieket (as gevolg van sanksies) slegs teen Engeland, Australië en Nieu-Seeland gespeel. As gevolg hiervan was sy loopbaan tot 21 toetse beperk, waarin hy 1669 lopies en 3 honderdtalle behaal. Sy hoogste toetstelling was in 1964–1965 in die tweede toets teen Engeland in Johannesburg. Suid-Afrika was 214 lopies agter, en was 109 vir 4 in die tweede beurt toe Bland instap en 144 lopies (nie uit) in net meer as 4 uur aanteken om die wedstryd te red.

Hy was egter beroemd vir sy veldwerk. Dit word algemeen aanvaar dat hy die beste veldwerker van sy tyd was, en sommige sien hom as die beste ooit, wat die verloop van 'n hele wedstryd kon swaai. Hy het Ken Barrington skouspelagtig in die Lord’s Toets van 1965 uitgehardloop, gevolg deur 'n soortgelyke ontslag van Jim Parke, wat Engeland waarskynlik verhinder het om die wedstryd in die eerste beurt te wen. Brian Johnston onthou die 1965-toer, "''Vir die eerste keer hoor ek mense sê dat hulle 'n wedstryd moet gaan kyk om 'n veldwerker te sien''".

In 1966 was Bland 'n Wisden-krieketspeler van die Jaar, een van slegs twee Suid-Afrikaanse spelers wat so vereer is (die ander was Stuart Surridge) en word in die meegaande portret uitgebeeld terwyl hy veldwerk doen. Toe Wisden vir Peter van der Merwe in 1999 vra om die top vyf spelers van die twintigste eeu te noem, het hy Colin Bland ingesluit en gesê: "Hy het die houding teenoor veldwerk gerevolusioneer, en 'n standaard gestel wat tot nog toe nie geëwenaar is nie".

Ná die eerste toets van 1966–1967 moes hy weens 'n besering uit toetskrieket tree. Hy het egter tot die seisoen van 1973–1974 eersterangse krieket in Suid-Afrika gespeel.

## Verwysings
Blarney Stone

duimnael|Persoon wat die Blarney Stone soen.
duimnael|Die opgesoende Blarney Stone (soos van die grond af gesien) .
duimnael|Besoekers staan tou om die klip te soen.

Die **Blarney Stone** (Iers: *Cloch na Blarnan*) is ’n klip in die muur van die Blarney-kasteel in Blarney, ongeveer 8 kilometer van Cork in Ierland. Mense glo as jy dié klip soen, dit jou geluk sal bring en die vermoë gee om mense na jou pype te laat dans. Die klip van blousteen is in 1446 in 'n toring van die kasteel aangebring. Die kasteel is 'n gewilde toeriste-aantreklikheid en besoekers kom van heinde en verre om die klip te soen en die kasteel met sy pragtige tuine te besigtig.

Om die klip te soen moet mens tot die kasteel se kruin uitklim en agteroor oor die rant leun om by te kom. Dit word tradisioneel met die hulp van 'n assistent gedoen. Die klip is tans van relings met beskermende dwarslatte voorsien, hoewel dit nie altyd die geval was nie. Die ritueel kan nogtans tot ernstige hoogtevrees lei.

Voordat die beskerming geïnstalleer is, was dit 'n gevaarlike onderneming. Mense is destyds aan die enkels gegryp en moes met hul lyf daar afhang om by te kom. In die Sherlock Holmes-radiodrama, "*Die avontuur van die Blarney Stone*" (eerste uitsending op 18 Maart 1946), het 'n man na sy dood geval toe hy die klip probeer soen. Uit Holmes se ondersoek blyk dit 'n moord te wees, die man se skoene is voor die poging met ghries gesmeer.

William Henry Hurlbert skryf in 1888 dat dit lyk of die legende van die klip minder as 'n honderd jaar oud is. Dit dui daarop dat die tradisie laat in die 18de eeu begin het. Die legende is in 1785 in *A classical dictionary of the vulgar tongue* deur Francis Grose beskryf.

## Verwysings 
## Eksterne skakels 
* Die Blarney-kasteel
* Foto's en omskrywing
*
Posseëls en posgeskiedenis van die Kaap die Goeie Hoop

[duimnael|[Tafelbaai, net noord van Kaapstad, was bekend as Saldanhabaai tot 1601. Hier het matrose pakkies en briewe uitgeruil wat onder** posklippe** gelaat is.]]
duimnael|Posklip (1632)
Dit is 'n oorsig van die **posseëls en posgeskiedenis van die Kaap die Goeie Hoop**.

Die Portugese was die eerste Europeërs wie die Kaap die Goeie Hoop bereik het in 1488, gelei deur die ontdekker Bartolomeus Dias. Tafelbaai, vir meer as 'n honderd jaar bekend as Saldanha (vernoem na een van Alfonso d' Albuquerque se seekapteins), het 'n gerieflike hawe op die lang, moeilike en gevaarlike seereis na die Ooste geword. Hier is briewe uitgeruil met skepe wat oppad terug was na Europa toe. Dikwels is pakkies en briewe onder die **posklippe** gelaat, geskrewe in Frans, Duits en Deens, dus was dit die eerste onbemande poskantore in die Kaap. Die vroegste van hierdie dateer uit 1619 en was in Engels geskryf. 'n Verversingstasie is in 1652 deur die Oos-Indiese Kompanjie gestig in die gebied wat heelwat later Kaapstad sou word. Dit was eerstens beset deur die Britse Magte in 1795, en sedert 1814 was dit 'n Britse Kolonie, totdat die Unie van Suid-Afrika op 31 Mei 1910 gevorm is.

## Die eerste driehoekseëls 
Seëls is vir die eerste keer uitgereik deur die kolonie op 1 September 1853. Die twee seëls wat uitgereik was, was 'n eenpennie in baksteenrooi en 'n vierpennies in blou. Hulle is gedruk deur Mnre Perkins, Bacon & Co in Londen. Die oorspronklike sjabloon vir hierdie seëls was gesny deur William Humphrys, 'n graveur in diens geneem deur Perkins Bacon. Velle van 'n spesiale handgemaakte papier, 282&nbsp;mm by 536&nbsp;mm, was gebruik om 240 seëls per blad op te druk. Die seëls is uitgereik sonder enige perforasies. Die tarief van posgeld binne die kolonie was 4d vir 'n halwe gram brief en 1d vir 'n koerant.

Die ontwerpe van al die posskryfbehoeftes gebruik óf die hoof van Koningin Victoria óf Koning Edward VII afgesien van die heel eerste poskaart, uitgereik in 1878, met 'n ontwerp van "Hoop".

## Sien ook 
* Posseëls en posgeskiedenis van Griekwaland-Wes

## Verwysings 
## Eksterne skakels 
*Cape of Good Hope stamps

*Esterhuysen, Kobus: Postal treasures from the Cape (Part 1). In: Lantern. Tydskrif vir Kennis en Kultuur. Jaargang 34, nr. 3, Julie 1985
*Esterhuysen, Kobus: Postal treasures from the Cape (Part 3). In: Lantern. Tydskrif vir Kennis en Kultuur. Jaargang 35, nr. 1, Januarie 1986
Peter Fonda

**Peter Henry Fonda** (23 Februarie 1940 – 16 Augustus 2019) was 'n Amerikaanse akteur en rolprentregisseur.

## Eksterne skakels 
* 
*
Heinkel He 111

duimnael
Die **Heinkel HE 111** was 'n Duitse bomwerper en torpedodraer tydens die Tweede Wêreldoorlog. Die vliegtuig was in 1934 ontwerp deur die Günter-broers. Daar was vier prototipes waarvan die eerste op 24 Februarie 1935 sy nooiensvlug onderneem het.

## Tegniese besonderhede 
## Bron 
* *Bombers 1939–1945* Kenneth Munson, Bounty Books 2012
Blarney

**Blarney** (Iers-Gaelies: *An Bhlarna*) is 'n klein stad in die graafskap Cork, sowat 11 kilometer noordwes van die stad Cork in Ierland. Die bekendste toeriste-aantreklikheid van Blarney is sy kasteel, waarin die legendariese "Blarney Stone" te vinde is.

## Kasteel van Blarney 
duimnael|links|Die Blarney-kasteel

Mense kom van reg oor die wêreld om Blarney se vervalle kasteel te besigtig. Die kasteel is voor die elfde eeu gebou, maar is in 1446 verwoes. Dit is egter deur Dermot McCarthy, die koning van Munster, heropgebou. Bo in die kasteel is 'n klip in die muur gemessel wat die "*Stone of Eloquence*" genoem word, maar beter bekend is onder die naam "*Blarney Stone*". Volgens legende sal enige persoon wat die klip soen welsprekend word.

Om die klip te soen moet mens plat op die rug lê en ver agteroor terughang. Met 'n bietjie hulp kan dit redelik maklik gedoen word. In vroeër tye was dit egter nie so maklik nie, en is mense aan hulle voete vasgehou om die klip te soen.

Die kasteel en die tradisie om die klip te soen is veral gewild onder Amerikaners. Die Ierse bevolking trek grootliks hul neuse daarvoor op. Nie so raar as mens besef dat die *Blarney Stone* in werklikheid 'n toilet was nie.

## Eksterne skakels 
*
Johan Blignaut

**Johan Blignaut** (1953–1997) was ’n Suid-Afrikaanse akteur, regisseur, draaiboekskrywer en vervaardiger van rolprente oor die bruin gemeenskap. Hy is bekend vir Afrikaanse flieks soos *Mamza* (1985), *Tojan* (1986) en *Die posman* (1987).

## Lewensloop 
Blignaut matrikuleer aan die Dr. E.G. Jansen Hoërskool in Boksburg waarna hy van 1977 tot 1978 aan amateurteater deelneem en pryse van die ATKV vir beste akteur en regisseur wen.

Van 1975 was hy aan die Corsair-dramagroep verbonde wat op die sogenaamde gekleurde gemeenskappe gekonsentreer het. Hy het daarna 'n prominente skrywer, regisseur en vervaardiger in die teater, televisie en film geword. In 1989 het hy *Showdata* begin, 'n databasis van die Suid-Afrikaanse filmindustrie in die 1980's en 1990's.

Blignaut het op 17 Desember 1997 selfmoord gepleeg. Hy was 44 jaar oud.

## Filmografie 
* *Absent Without Leave*, 1990
* *The Native Who Caused All the Trouble*, 1989
* *Davey*, 1987
* *Die Posman*, 1987
* *Tojan*, 1986
* *Mamza*, 1985

## Verwysings
Groothertog Sergei Michailowitsj van Rusland

**Groothertog Sergei Michailowitsj** (Russies: Серге́й Миха́йлович;  &ndash; ) was die vyfde oudste seun en sesde oudste kind van groothertog Michail Nikolajewitsj van Rusland, en ’n neef van keiser Aleksander III.

## Lewe 
duimnael|180px|links|Groothertog Aleksander Michailowitsj, Sergei (voor), prins George van Griekeland en Denemarke (staande) en Nikolaas II, toe nog die troonopvolger.

Hy is in die Kaukasus gebore, waar sy pa onderkoning was, en het daar grootgeword. In 1881 het die gesin na Sint Petersburg verhuis. Sergei was groot vriende met Nikolaas II, toe nog tsesarewitsj Nikolaas, totdat laasgenoemde die troon bestyg het. 

Hy het nooit getrou nie, maar het ’n lang verhouding gehad met die beroemde ballerina Mathilde Ksjesinska, wat vroeër Nikolaas se minnares was. Sy het later ook ’n verhouding gehad met groothertog Andrei Wladimirowitsj. Groothertog Sergei het lojaal aan die ballerina gebly, maar die verhouding tussen die twee groothertoë was gespanne. Hulle het mekaar probeer ignoreer terwyl hulle amper twee dekades lank ’n verhouding met dieselfde vrou gehad het.

Mathilde het later ’n seun gehad wat Sergei as syne erken het. Hy het tot aan die einde van sy lewe vir hulle gesorg. Wie die seun se biologiese pa was, is tot vandag onbekend.

duimnael|180px|Die mynskag waar die oorskot van Alapajefsk-gevangenes ontdek is.

Soos wat die familietradisie vereis het, het Sergei ’n weermagloopbaan gehad. Hy was dol oor die weermag en het belanggestel in wiskunde en fisika. ’n Paar handgranate is ook in die skag afgegooi. Daarna is die opening met droë takke toegegooi en aan die brand gesteek.

## Sien ook
*Lys van groothertoë van Rusland
*Huis van Romanof

## Verwysings 
## Bronne 
*Cockfield, Jamie H, *White Crow*, Praeger, 2002, 
*Hall, Coryne, Imperial Dancer, Sutton publishing, 2005, 
*Perry, John and Pleshakov, Constantine, *The Flight of the Romanovs*, Basic Books, 1999, .
*Van Der Kiste, John, *The Romanovs 1818-1959*, Sutton Publishing, 1999, .

## Skakels 
*15px Hierdie artikel is vertaal uit die Engelse Wikipedia
Groothertog Aleksei Michailowitsj van Rusland

**Groothertog Aleksei Michailowitsj** (Russies: Алексей Михайлович;  – ) was die sesde seun en jongste kind van groothertog Michail Nikolajewitsj van Rusland, en ’n neef van keiser Aleksander III. 

## Lewe 
Groothertog Aleksei is in Tiflis in die Kaukasus gebore, waar sy pa onderkoning was. Hy was die enigste Romanof-groothertog wat dieselfde naam en patroniem as ’n tsaar gehad het: Aleksei Michailowitsj van Rusland.

Aleksei was sewe jaar oud toe sy gesin in 1882 na Sint Petersburg verhuis nadat sy pa as voorsitter van die Staatsraad aangestel is. Nes alle lede van die Romanof-familie sou hy ’n militêre loopbaan gehad het. Sy toestand het so versleg dat hy na Sanremo in Italië gestuur is, waar hy op 2 Maart 1895 oorlede is. Hy was 19 jaar oud.

## Sien ook
*Lys van groothertoë van Rusland
*Huis van Romanof

## Verwysings 
## Bronne 
* Alexander, Grand Duke of Russia, *Once a Grand Duke*, Cassell, Londen, 1932.
* Cockfield, Jamie H, *White Crow*, Praeger, 2002.
* Chavchavadze, David, *The Grand Dukes*, Atlantic, 1989, 
* Zeepvat, Charlotte, *The Camera and the Tsars*, Sutton Publishing, 2004, .

## Skakels 
*15px Hierdie artikel is vertaal uit die Engelse Wikipedia
Kevin Bloom

**Kevin Bloom** is ’n Suid-Afrikaanse joernalis en skrywer. Hy is bekend vir sy boek *Ways of Staying* (2010) oor die lewe in Suid-Afrika ná 1994, wat in 2010 met die Suid-Afrikaanse Literêre Toekenning vir literêre joernalistiek bekroon is. Hy is ook die mede-skrywer van die boek ''Continental Shift: A Journey into Africa's Changing Fortunes* (2016), wat deur Portobello-uitgewers gepubliseer is.

## Publikasies 
* *Continental Shift: A Journey into Africa's Changing Fortunes*, Portobello, April 2016, 
* *Hating Goldstone: the Jewish community against the judge*, Parktown, 2012
* *Ways of Staying'', Portobello, 2010, 

## Verwysings
Blou Donau

duimnael|Titelblad van die wals
duimnael|Johann Strauss II

Die **Blou Donau** (Duits: *An der schönen blauen Donau*) is die titel van 'n Weense wals wat deur Johann Strauss jr. gekomponeer is.

In 1866 kry Strauss opdrag om 'n werk vir die Wiener Männergesangverein (Weense Mannesangvereniging) te skryf. So ontstaan *Op die skone Blou Donou*. Hy skryf die wals in sy destydse woonhuis te Praterstraat 54 in Wene, wat deesdae die Johann Strauss Museum huisves. By die première op 13 Februarie 1867 vind hierdie koorwals egter weinig byval. Toe die komponis in Mei van dieselfde jaar die werk tydens die Wêreldtentoonstelling in Parys dirigeer, is dit triomfantlik ontvang, en het dit so deur die wêreld begin versprei. Dit is bekend dat Johannes Brahms 'n enorme bewondering vir hierdie wals gehad het. Op sy konserte het hy dikwels 'n sensasionele piano-vertolking daarvan gelewer.

Die stuk begin met 'n stadige inleiding in die dominante sleutel van A majeur. Hierdie inleiding word gevolg deur vyf klein walse van twee afdelings elk. Melodieë met groot spronge word binne 'n nou band met lineêre melodieë gekontrasteer. Die koda (slot) raak aan die verskillende melodieë en sluit dan lewendige af.

In die tweede helfte van die negentiende eeu het die werk tot die mees gespeelde stuk in Oostenryk gegroei en het dit sedertdien 'n soort nasionale volkslied geword. Die Wiener Philharmoniker sluit tradisioneel hul nuwejaarskonsert met hierdie wals en die Radetzkymars af.

## Sien ook 
* Donau, tweede langste rivier in Europa en die inspirasie vir hierdie wals.

## Verwysings 
## Eksterne skakels 
* Bladmusiek vir die Blou Donau, John Church Company, 1868.
*
Douglas C-47 Skytrain

Die **Douglas C-47 Skytrain** is 'n vliegtuig wat gebaseer is op die Douglas DC-3 en vervaardig is vir die militêre mark gedurende en na die Tweede Wêreldoorlog. Hierdie vliegtuig het ook deelgeneem aan die Berlynse Lugbrug.

## Tegniese besonderhede 
## Bron 
* *Bombers 1939–1945* Kenneth Munson, Bounty Books 2012 

## Verwysings
Neill Blomkamp

**Neill Blomkamp** (1979-) is ’n Suid-Afrikaanse rolprentregisseur wat as agttienjarige na Kanada emigreer het. In Hollywood is hy verantwoordelik vir spesiale effekte en word hy 'n regisseur en draaiboekskrywer. Hy is veral bekend vir die wetenskapfiksie-lokettreffer *District 9* (2009), ’n aanpassing van sy voorafgaande kortprent *Alive in Joburg* (2006), en vir die wetenskapfiksie-aksieriller *Elysium* (2013).

Time het hom as een van die 100 mees invloedryke mense van 2009 aangewys. Forbes-tydskrif het hom as die 21ste beroemdste persoon uit Afrika gelys.

## Lewensloop 
Blomkamp is op 17 September 1979 in Johannesburg gebore. Hy word aan die Redhill-privaatskool opgelei, waar die akteur Sharlto Copley ook toe studeer het, en met wie hy later verskeie kere saamgewerk het. Op 18 verhuis hy en sy familie na Vancouver in Kanada.

Hy begin sy loopbaan in die TV- en rolprentbedryf in 1997 as 'n 3D-animator vir die wetenskapfiksiereeks *Stargate SG-1*. In 1999 was hy vir die animasie van die TV-film *Aftershock: Earthquake in New York* verantwoordelik.

Blomkamp maak sy debuut as regisseur in 2004 met die kortfilm *Tetra Vaal*, 'n film oor 'n robot. Hy het die kortfilm *Crossing the Line* (2008) in samewerking met regisseur Peter Jackson gemaak.

Hy maak egter sy deurbraak as regisseur in 2009 met die fliek *District 9*, waarvoor hy grootliks by die publiek bekend is. Hy het beide 'n Academy Award- sowel as 'n Golden Globe-nominasie vir die prent ontvang.

## Filmografie 
duimnael|Blomkamp se vrou, Terri Tatchell in 2009

### Rolprente 
* 2009: *District 9*
* 2013: *Elysium*
* 2015: *Chappie*

### Kortfilms 
* 2004: *Tetra Vaal*
* 2006: *Adicolor Yellow*
* 2006: *Alive in Joburg*
* 2006: *Tempbot*
* 2008: *Crossing the Line*

## Sien ook 
* Lys van bekende Suid-Afrikaners

## Verwysings
Rankmelkappelkoos

Die **rankmelkappelkoos** (*Ancylobothrys petersiana* (Klotzsch) Pierre) is 'n geoksiel wat inheems aan Suid-Afrika, Eswatini en Mosambiek is. Dit kom veral is die kuswoud van Maputaland voor. Op die SANBI-rooilys word dit as 'veilig' gelys. 

Dit kom ook in Burundi, die Comore-eilande, Demokratiese Republiek die Kongo, Kenia, Malawi, Somalië, Tanzanië, Tsjad, Zimbabwe en op Madagaskar voor. 

Die plant het 'n melkerige sap en die takke het dikwels opvallende lentiselle. Die blare is min of meer dik leeragtig en ellipties of omgekeerd-eiervormig. Die vrugte is sferies, vlesig en 4,5- 6 cm in deursnee.

## Galery 

Ancylobothrys petersiana (14911687226).jpg
Ancylobothrys petersiana S-1633.jpg

## Verwysings
Lentisel

[duimnael|Die bas van *[Casimiroa edulis* met opvallende lentiselle]]
**Lentiselle** is openinkies op boomtakkies wat gaswisseling in die winterseisoen moontlik maak as die plant sy blare verloor het.

In afwesigheid van stomata op blare neem lentiselle die uiters belangrike taak van gaswisseling oor wat nodig is vir die asemhaling. Hulle kan op die oppervlak van stamme en takke gevind word, maar ook op bepaalde vrugte soos appels, avokadopere en mango's.

## Verwysing
Blitz

Die **Blitz** verwys na die tydperk in 1940 en 1941 gedurende die Tweede Wêreldoorlog toe Duitse vegvliegtuie talle bomme op Britse stede, veral op Londen, laat val het.

duimnael|links|Talle geboue is in puin gelê.
duimnael|links|Treinstasie was as 'n bomskuiling gebruik is.

Die Britse pers het die term *blitz* vir Duitsland se taktiek om omliggende state te oorrompel gebruik. Die projek was volledig op spoed gebaseer. Die Duitsers se doel was om hul teenstanders so vinnig moontlik, en met so min moontlik ongevalle tot oorgawe te dwing. Dit begin in September 1939 met 'n grensvoorval tussen Duitsland en Pole, waarna byna die hele Europa in kort tydjie oorrompel is. Dit was deels te wyte aan die Duitse Weermag se superioriteit, maar ook aan die laks reaksie van sommige regerings.

Duitsland se lugaanvalle oor die Verenigde Koninkryk, en veral oor Londen, het later as die Slag om Brittanje bekend geword. Die Duitse lugmag het veral industriële teikens, en gedurende die laaste fase van die stryd, burgerlike sentrums aangeval. In die proses is meer as 'n miljoen huise in Londen vernietig of beskadig en meer as 40&nbsp;000 burgerlikes gedood, waarvan byna die helfte van die slagoffers in die hoofstad was.

In September 1940, twee maande nadat die aanvalle begin is, kry die Duitse intelligensie foutiewe inligting dat die Britse Lugmag amper oorwin is. Op 6 September 1940 besluit die Duitsers om hul op Londen toe te spits, wat tot talle luggevegte gelei het. Vanaf 7 September 1940 is Londen stelselmatig deur die Luftwaffe vir 56 uit die volgende 57 dae en nagte gebombardeer.

Op 15 September 1940 lei die Duitse lugmag groot verliese tydens 'n aanval in helder daglig. Daarna het die Duitse lugmag geleidelik na nagaanvalle oorskakel om Britse verdediging te probeer vermy. Teen Oktober 1940 het dit duidelik geword dat Duitsland nie met sy beplande landinval (Operasie Seeleeu) sou kon voortgaan nie.

Die omkeer kom in Mei 1941 toe Hitler hom (net soos Napoleon vantevore) op Rusland toespits. Operasie Barbarossa (soos die veldtog teen Rusland genoem is) het egter ook misluk. Die Rooi Leër was meer vasberade, beter georganiseerd en het oor beter logistiek beskik. Uiteindelik was die Duitse Weermag tot mislukking gedoem.

## Verwysings 
## Eksterne skakels
Junkers Ju 52

Met die bynaam ‘Tante Ju’, of "Tannie Ju," was die Junkers Ju 52/3m die mees suksesvolle Europese vliegtuigontwerp. Die **Junkers Ju 52** is 'n driemotorige passesiersvliegtuig wat ontwerp is vir Lufthansa in Duitsland. Dit is toe later ook gebruik as 'n bomwerper en vragvliegtuig wat deur die *Luftwaffe* gebruik tydens die Tweede Wêreldoorlog.

Die vliegtuie kon 17 passasiers of 3 ton vrag elk vervoer en het goeie diens gelewer na lughawens met kort aanloopbane. In die 1930's, het meeste lugrederye in Europa en Suid-Amerika die vliegtuie gebruik. ‘n Total van 4,835 Ju 52/3ms is gebou, insluitend 170 wat onder lisensie in Spanje vervaardig is deur Construcciones Aeronauticas (CASA), en 400 in Frankryk deur Ateliers Aeronautiques de Colombes.
links|duimnael|299x299px|Drie Junkers Ju-52 vliegtuie van die Suid-Afrikaanse Lugdiens

Die Ju-52/3M is ook deur die Suid-Afrikaanse Lugdiens gebruik tussen 1934 en 1939 waarna al vyftien vliegtuie aan die Suid-Afrikaanse Lugmag gegee is vir diens in die Tweede Wêreldoorlog . Die vliegtuie is toe deur die lugmag gebruik tot die einde van die oorlog as vervoer vir vrag en troepe.

Een Ju-52/3M, alhoewel 'n Spaanse weergawe (CASA-352), is operasioneel met die Suid-Afrikaanse Lugdiens Museum in Germiston op die Oos-Rand.

## Tegniese besonderhede 
## Verwysings 
## Bron 
* *Bombers 1939–1945* Kenneth Munson, Bounty Books 2012
Bloubaard

[duimnael|Bloubaard gee sy vrou die sleutelbos. Illustrasie deur [Gustave Doré.]]

**Bloubaard** was ’n gewelddadige edelman in ’n ou Franse volksverhaal. Hy is etlike kere getroud en het telkens sy vrou om die lewe gebring. Die verhaal is deur Charles Perrault in sy boek *Die mooiste sprokies van moeder gans* (1697) opgeteken.

## Storie 
Bloubaard is 'n ryk, maar skrikwekkende man met 'n groot blou baard. Al die jong meisies is doodbang vir hom. Hy is al 'n paar keer getroud, maar niemand weet wat van sy vorige vroue geword het nie. Hy bevriend twee jong susters in die buurt, maar nie een wil met hom trou nie. Hy trakteer hulle in oorvloed by sy herehuis, waarna die jonger suster ingee en besluit om hom as man te vat. Kort na die troue (en voordat hy na 'n ver land op besigheid reis) gee Bloubaard sy vrou die sleutels van sy huis. Een van die sleutels is vir 'n geheime kamer in die kelder, maar hy verbied haar om binne te gaan.

Toe Bloubaard sy rug draai, sluit sy die verbode kamer oop. Sy tref al sy vorige vroue dood en bloedbelope op die vloer aan. In skok laat sy die sleutel val. Die sleutel is getoor en word met bloed bevlek wat nie kan afwas nie.

Met sy terugkeer ontdek Bloubaard die bebloede sleutel en weet sy vrou het sy opdrag verontagsaam. Hy vertel haar dat sy haar plek tussen die dooies sal inneem, en gee haar 'n paar minute om te bid. Sy roep haar suster Anne en vra haar om op die toring te klim en te kyk of haar broers op pad is. Ná 'n paar gespanne oomblikke, rapporteer Anne dat sy die mans kan sien.

Bloubaard lig se swaard om haar te onthoof. Haar broers bars net betyds die kamer in en steek Bloubaard dood. Hulle suster is uiteindelik veilig.

## Interpretasie 
Die storie kan op verskillende maniere geïnterpreteer word. Bloubaard word dikwels as 'n reeksmoordenaar voorgestel, 'n soort monster. Soms word die jong vrou vir haar nuuskierigheid en inmenging veroordeel, wat haar lewe in gevaar stel.

Die ruimtelike aspek van die sprokie is egter van groot belang. Die geslote kamer is 'n simbool vir die geheime, leuens ens. wat binne elke verhouding bestaan, selfs tussen 'n man en vrou.

## Fotogalery 

Lêer:Walter Crane01.jpg|Bloubaard oorhandig die sleutels van sy huis.
Lêer:Walter Crane02.jpg|Die meisie met die sleutel, agter haar is Eva en die slang (met die verbode appel) op 'n skildery.
Lêer:Walter Crane03.jpg|Die meisie smeek om vergiffenis.
Lêer:Walter Crane04.jpg|Anna, die meisie se suster, kyk of hul broers al op pad is.
Lêer:Walter Crane05.jpg|Die broers arriveer, maar Bloubaard val aan.
Lêer:Walter Crane06.jpg|Die broers verslaan Bloubaard betyds en sy bly op sy landgoed aan.
Lêer:Barbebleue2.jpg|Die meisie deursoek Bloubaard se huis. Illustrasie deur Gustave Doré.
Lêer:Barbebleue3.jpg|Die broers galop per perd na Bloubaard se vesting. Illustrasie deur Gustave Doré.
Lêer:Barbebleue4.jpg|Die broers steek Bloubaard dood. Illustrasie deur Gustave Doré.

## Verwysings 
## Eksterne skakels 
*
Licuáti-reservaat

duimnael|In groen: die Licuáti-reservaat
Die **Licuáti-reservaat**  (Portugees: *Reserva florestal de Licuáti* RFL) in Mosambiek se provinsie Maputo is in 1943 as bosreservaat gestig.

## Ligging
Die RFL is deel van die Maputaland-ekostreek. Die reservaat en sy omgewing is ongeveer 400&nbsp;km² groot en 39% daarvan is Licuáti-ruigte wat van die Lucuáti-sandwoud onderskei word. Dit is 70&nbsp;km suid van Maputo tussen die Tembe- en die Maputarivier en tussen die Porto Henrique-Bela Vista en Bela-Vista-Catuane paaie geleë. Dit is deel van die kusvlakte en die hoogte varieer van 0 tot 150&nbsp;m. Daar is mere, moerasse en riviere in hierdie gebied.

## Oogmerke
Dié reservaat se oogmerk was die hardehoutproduksie van peulmahonie *Afzelia quanzensis*. Daar is vir twintig jaar hout gekap en net kleiner boompies het oorgebly. Ten spyte van die klassifikasie as 'n beskermde gebied val die toegang tot die grootste deel van hierdie bos onder die tradisionele reëls. Die wetshandhawing is baie swak.  Ná die vrede het die toegang tot die bos makliker geword en het nie-plaaslike houtskoolmakers die gebied binnegeval. Die houtskool wat hulle produseer word op die markte van Maputo en Matola verkoop wat ongeveer 1,2 miljoen ton per jaar daarvan verteer.

## Benutting
Die woud het groot betekenis vir die plaaslike bevolking, die Ronga. Dit bevat 'n heilige plek wat die begraafplaas van die tradisionele leiers van die Ronga's is. Daar is baie taboes wat met hierdie plek verbind word en hierdie taboes het die bos lank beter beskerm as die klassifikasie as bosreservaat. Met die huidige indringers wat houtskool kom maak is die bos in gevaar en daar word na samewerking gesoek tussen die tradisionele leiers en die regering om die bos te beskerm.

## Flora 
duimnael|Die bastertambotie *Cleistanthus schlechteri*
Die flora is veral afrotropies en elemente van die Kaapse floraryk is seldsaam. Daar is party paleo-endemiese spesies, maar die meeste endemiese spesie is taamlik jonk.
Daar is talle spesies ondergrondse bome soos *Ancylobothrys petersiana*, *Diospyros galpinii*, *Eugenia capensis*, *Parinari capensis* subsp. *incohata* en *Salacia krausii*.

### Die woud 
Die Licuáti-woud het 'n groot verskeidenheid en dit sluit kenmerkende sandwoud-spesies soos *Pteleopsis myrtifolia*, *Cleistanthus schlechteri* en *Monodora junodii* in wat ook in die Punda Milia-Pafuri-Wambiya-streek van die Krugerwildtuin aangetref word. Daar is ook *Balanites maughamii* en *Newtonia hildebrandtii* wat veral in die Zanzibar-Inhambane-streek voorkom wat van Mosambiek tot Oos-Afrika strek.

### Die ruigte 
In die Licuáti-ruigte kom plante voor wat endemies of byna-endemies is soos *Strophanthus luteolis*, *Secamone delagoensis*, *Dovyalis longispina*, *Combretum mkuzense*. *Croton steenkampianus* en *Ochna barbosae*.

## Verwysings
Andries Buys

duimnael|200px|regs|200px|Andries Johannes Buys.

**Andries Johannes Buys** (Burgersdorp, 24 Februarie 1893 – onbekend) was ’n prokureur en plaaslike leier in die Nasionale Party.

Buys se ouers was Barend Rudolph en Levina Susanna Lasya Kruger. Die stamvader, Barend Buys, het in 1716 na die Kaap die Goeie Hoop gekom in diens van die Verenigde Oos-Indiese Kompanjie. A.J. Buys se vader het in die Tweede Vryheidsoorlog as Kaapse Rebel geveg en onder meer te Stormberg geveg. Hy was ’n dienaar in die Gereformeerde kerk Aliwal-Noord.

Andries Buys het aan die Gereformeerde Christelike Skool op Burgersdorp skoolgegaan en later aan die hoërskool op Aliwal-Noord, waarheen sy broer Stephanus in 1912 verhuis het. Sy wetseksamen het hy by N.E. Smuts & kie afgelê en is in 1917 toegelaat. In dieselfde jaar het hy in diens getree van G.P. Steyn op Willowmore. In 1919 het hy op Steytlerville (in vennootskap met Steyn) ’n onderneming begin en dit in 1921 oorgeneem. Hy het van 1919 af aktief aan die Nasionale Party deelgeneem en was onder meer sekretaris van die dorpstak en die distriksbestuur, ’n amp wat hy jare lank beklee het.

Buys is in September 1919 op Zastron in die Oranje-Vrystaat met Elizabeth Magaritha van der Walt getroud. Drie kinders is uit die huwelik gebore.

## Bron 
*   Reitz, Hjalmar en Oost, Harm (reds.), Goodman, I.M. (samesteller). 1931. ''Die Nasionale Boek. 'n Geskiedenis van die ontstaan en groei van die Nasionale Party van Suid-Afrika en wat dit bereik het, tesaam met belangwekkende Artiekels in verband daarmee''. Johannesburg: Nasionale Boek Maatskappy, 1931.
Stephanus Buys

duimnael|regs|200px|Stephanus Buys.

**Stephanus Johannes Buys** (Burgersdorp, 28 November 1882 – onbekend) was 'n koerantredakteur en gemeenskapsleier.

Buys se ouers was Barend Rudolph en Levina Susanna Lasya Kruger. Die stamvader, Barend Buys, het op 9 Januarie 1715 met die skip *Risdam* in die Kaap die Goeie Hoop aangekom in diens van die Verenigde Oos-Indiese Kompanjie. Toe die skip op 27 Januarie na Batavia vertrek, het hy en nog 10 soldate aan die Kaap agtergebly. Hy is op 12 Oktober 1721 in die Kaap met die 15-jarige Alida van den Bereg getroud, die dogter van Jacobus en Jacomina Carteniers. Van hul 10 kinders was sewe dogters en drie seuns.

Stephanus Buys se vader het as Kaapse Rebel aan Boerekant aan die Tweede Vryheidsoorlog deelgeneem en onder meer te Stormberg geveg. Hy was ’n dienaar in die Gereformeerde kerk Aliwal-Noord. Stephanus Buys het as seun ook by die Boerekommando's as Kaapse Rebel aangesluit. Later was hy krygsgevangene, maar dis nie bekend of hy verban is nie. Hy was eers onderwyser en later drukker. In 1912 het hy na Aliwal-Noord verhuis, waar sy broer Andries sy skoolloopbaan voltooi het, en daar met die *Aliwal Nuus* begin. In 1919 het hy die *Karonuus* aangekoop.

Buys het in 1915 by die Nasionale Party aangesluit en sy koerent het kragdadig in die algemene verkiesing van 1915 meegehelp. Hy was lid van die Helpmekaar  (Helpmekaar Studiefonds) en sekretaris van die afdelingsbestuur. Later was hy lid van Willowmore se stadsraad en van die skoolraad. Hy het verskeie verhale geskryf en sy oorlogsondervindings meegedeel in die boekie *Bergskotspeel*.

Buys is in 1911 getroud met Lourika Kruger. Uit dié huwelik is drie kinders gebore.

## Bronne 
*   Reitz, Hjalmar en Oost, Harm (reds.), Goodman, I.M. (samesteller). 1931. ''Die Nasionale Boek. 'n Geskiedenis van die ontstaan en groei van die Nasionale Party van Suid-Afrika en wat dit bereik het, tesaam met belangwekkende Artiekels in verband daarmee''. Johannesburg: Nasionale Boek Maatskappy, 1931.
Walrus

Die **walrus** (*Odobenus rosmarus*) is 'n groot seesoogdier wat tot die superfamilie Pinnipedia van die roofdierorde Carnivora behoort.

Daar is twee subspesies:
**O. r. rosmarus*  wat in die noordelike Atlantiese Oseaan voorkom.
**O. r. divergens* wat in die noordelike Stille Oseaan voorkom.

Die walrus is die enigste lewende spesie van die familie *Odobenidae* wat fossiel sedert die middel-mioseen bekend is (14 mj). Hierdie familie het uit twee subfamilies bestaan, die Odobeninae wat naas die huidige walrus ses ander genera bevat het en die Dusignathinae wat vier genera bevat het.

Dit is 'n groot dier wat 1 000&nbsp;kg swaar kan word. Dit het paddavoete, 'n kort snoet, klein oogies, snorbaarde en groot slagtande en hulle hare is kaneelbruin van kleur. Die mannetjie het spesiale lugsakke wat gebruik word om 'n klokagtige geluid te maak.
Beide mans en vrouwens het slagtande wat vir verdediging gebruik word of om deur die ys te hak of hulle uit die water op te hys.
Hulle vreet skulpdiere soos mossels en ander bentiese organismes wat met hul snorbaard opgespoor word.
Daar is ongeveer 250 000 walrusse in die wêreld waarvan meer as 200 000 in die Stille Oseaan. Dié getalle het herstel nadat daar minder op julle gejag is.

## Sien ook 
*Karibiese walrus

## Verwysings
Jan van Hunks

duimnael|Jan van Hunks en die duiwel stook hul pype.

**Jan van Hunks** is 'n legendariese figuur in die geskiedenis van  Kaapstad. Sy rook-tweestryd met die duiwel is die oorsaak van die bekende “tafeldoek” wat op Tafelberg lê as die Kaapse Dokter (die suidoostewind) waai.

## Legende 
Van Hunks was 'n afgetrede Nederlandse seerower wat vroeg in die 18de eeu (dus in die tyd van die VOC) teen die hellings van Tafelberg en Duiwelspiek gesit het en hom verlustig het aan die uitsig terwyl hy gerook en rum gedrink het. Een somerdag toe die suidoos weer so kwaai waai, kom daar 'n vreemdeling by hom verby en vra aan Van Hunks 'n stopsel tabak. Die besoeker prys die besondere tabakmengsel  hoog aan en Van Hunks  spog met sy eie unieke tabakmengsel en rookvermoë. Dit lei tot 'n uitdaging en 'n kwaai rokery wat dae aanhou en 'n dik rookwolk wat Tafelberg bedek. Skielik laat die uitdager sy pyp val en stort ineen. Van Hunks buig vooroor om die vreemdeling met 'n sluk rum by te bring. Toe hy die uitdager se hoed van sy kop trek, sien hy die horings en besef dat hy met die duiwel te doen het.  In 'n helder weerligflits verdwyn beide die rokers. En laat slegs 'n groot rookwolk agter. So het Duiwelspiek aan sy naam gekom volgens die legende.

## Oorsprong 
Dat dit 'n inheemse Kaapse legende afkomstig uit die geskiedenis van die Kaapse Maleierslawe is, is ongegrond. Dit is bloot 'n bewering van die Britse joernalis Ian Colvin in sy boek “South Africa: Romance of Empire”. Colvin se verhaal is gebaseer op die “Ballad of Jan van Hunks” deur Dante Gabriel Rossetti.  Rossetti is op sy beurt geïnspireer deur 'n verhaal wat in Nederland afspeel. Die legende het dus niks te doen met die naam Duiwelspiek nie.

## Bibliografie 
* Standard Encyclopaedia of Southern Africa publisher=Nasou | publication-place=Cape Town | year=1974 | isbn=0-625-00326-8 | oclc=174336138 | ref=}}
* Van Hunks: Duiwels en Reuse van Tafelberg
Hendrik Aucamp

duimnael|regs|200px|H.B. Aucamp.

[duimnael|300px|regs|Aucamp en sy vrou se graf in die begraafplaas op [Bethulie.]]
**Hendrik Barnardus Aucamp** (Burgersdorp, Kaapkolonie, 9 Junie 1877 – Bethulie (waarskynlik), 1 Augustus 1964) was ’n boer, Kaapse Rebel, een van die eerste lede van die Nasionale Party en ’n leier van die party in die Noordoos-Kaap.

Aucamp se ouers was Pieter Louis Stefanus en Hester du Plessis. Sy vader het omstreeks 1850 saam met sy ouers uit die distrik Graaff-Reinet na die distrik Albert verhuis. Sy vader was een van die stigters van die Gereformeerde kerk Burgersdorp, die eerste in die Kaapkolonie, op 21 Januarie 1860; sy naam verskyn as sodanig in die gemeente se eerste lidmaatskapsregister. Hy het ook in die grensoorloë diens gedoen.

Aucamp het sy opvoeding op Burgersdorp ontvang en by die uitbreek van die Tweede Vryheidsoorlog in Oktober 1899 as Kaapse Rebel by kmdt. Steenekamp aangesluit. Op 5 Maart 1900 is hy gevang en eers na Oos-Londen gestuur, van daar per skip na Kaapstad en ná 10 maande na die eiland Sint Helena. Eers ses maande ná die vrede in Mei 1902 is hy terug na Suid-Afrika gestuur. Ná die vrede het hy nog ses maande tronkstraf gekry.

Sy vrou was in die konsentrasiekamp te Norvalspont. Al hul besittings is tydens die oorlog gekonfiskeer. Ook sy vader is na die kamp gestuur toe hy reeds 78 jaar oud was en daar het die familie 14 maande lank gebly. 

Aucamp was een van die eerste lede van die Nasionale Party. Van die tak Knapdaar was hy agt jaar sekretaris en daarna voorsitter van die tak Kareepoort en ondervoorsitter van die distriksbestuur van Venterstad, waar hy op die plaas Rus geboer het. Hy was afgevaardigde van Burgersdorp op die Herenigingskongres in Bloemfontein, en na partykongresse te onder meer Victoria-Wes, Oudtshoorn en Ceres. Ook het hy meermale in die verkiesingskommissie van sy party gedien.

Hy is op 11 Januarie 1897 op sy geboortedorp met Hester Maria van der Walt (1881–1973) getroud. Sewe kinders is uit dié huwelik gebore. Die egpaar het blykbaar hul laaste jare op Bethulie deurgebring.

## Bronne 
*   Reitz, Hjalmar en Oost, Harm (reds.), Goodman, I.M. (samesteller). 1931. ''Die Nasionale Boek. 'n Geskiedenis van die ontstaan en groei van die Nasionale Party van Suid-Afrika en wat dit bereik het, tesaam met belangwekkende Artiekels in verband daarmee''. Johannesburg: Nasionale Boek Maatskappy, 1931.