Virgo-superswerm

:*"Plaaslike Superswerm" stuur jou aan na dié artikel. Vir die superswerm wat in 2014 ontdek is en waarvolgens Virgo net deel van ’n groter superswerm is, sien Laniakea-superswerm.*
[300px|duimnael|In die Plaaslike Superswerm: Die afstand van ’n paar groepe en swerms van die [Plaaslike Groep af.]]

Die **Virgo-superswerm** of **Plaaslike Superswerm** (afgekort as **PS**) is die onreëlmatige superswerm wat die Virgo-sterrestelselswerm en die Plaaslike Groep bevat. Laasgenoemde bevat weer die Melkweg, waarin die Aarde lê, asook die Andromeda-sterrestelsel. Minstens 100 sterrestelselswerms lê in die Virgo-superswerm se gebied met ’n deursnee van 33 miljoen parsek (110 miljoen ligjare). Dit is een van die miljoene superswerms in die waarneembare heelal.

Volgens ’n studie in September 2014 is die Virgo-superswerm net deel van ’n groter swerm, die Laniakea-superswerm, wat die Groot Aantrekker in sy middel huisves.

## Agtergrond 
Reeds met die eerste groep newels wat in 1863 deur William en John Herschel gepubliseer is, was dit duidelik dat daar ’n merkbare oorvloed van newelvelde in die sterrebeeld Maagd is. In die 1950's het die Frans-Amerikaanse sterrekundige Gérard Henri de Vaucouleurs voorgestel dat hierdie oorvloed ’n grootskaalse sterrestelselagtige struktuur verteenwoordig; hy het dit in 1953 die "Plaaslike Supergalaktika" genoem en dié term in 1958 verander na "Plaaslike Superswerm" (PS). Die debat oor of die PS wel ’n struktuur is en of dit ’n toevallige oplyning van sterrestelsels is, het in die 1960's en '70's voortgeduur.
Die kwessie is opgelos met die rooiverskuiwing-opmetings van die laat 1970's en vroeë 1980's, wat ’n plat konsentrasie van sterrestelsels getoon het.

## Struktuur 
In ’n omvattende dokument het R. Brent Tully in 1982 die resultate van sy navorsing oor die basiese struktuur van die PS gepubliseer. Die superswerm bestaan uit twee dele: ’n plat skyf wat twee derdes van die superswerm se liggewende sterrestelsels bevat, en ’n rofweg bolvormige halo of ring wat die oorblywende derde bevat.
Die skyf self het ’n dun (~1 miljoen parsek) ellipsvorm met ’n verhouding tussen die lang en die kort as van minstens 6:1, en moontlik tot 9:1.
Danksy data wat in Junie 2003 bekendgemaak is ná ’n vyfjaarstudie was sterrekundiges in staat om die PS met ander superswerms te vergelyk. Die PS is ’n redelike klein en arm (m.a.w. sonder ’n hoëdigtheidskern) superswerm. Dit het een ryk sterrestelselswerm  in die middel wat omring is deur filamente van sterrestelsels en arm groepe.
Die Plaaslike Groep is aan die buitewyke van die PS geleë in ’n klein filament wat van die Fornax-swerm tot die Virgo-swerm strek.

## Diagram 
## Sien ook 
* Plaaslike Groep
* Melkweg

## Verwysings 
* Brent Tully: *The Local Supercluster*, Astrophys. J., vol. 257, pp.&nbsp;389–422 (1982)
* Oscar Monchito: *Superclusters and Other Stuff*, Colton, vol. 12, pp.&nbsp;124–118 (1992)
* Lynden-Bell, D., et al.: *Spectroscopy and photometry of elliptical galaxies. V – Galaxy streaming toward the new supergalactic center*, Astrophysical Journal, Deel 1, vol. 326, ble.&nbsp;19–49 (Mar 1988)

## Eksterne skakels 
* The Atlas of the Universe, ’n webtuiste met kaarte van ons heelal op verskillende skale
* 15px Hierdie artikel is vertaal uit die Engelse Wikipedia