Hebreeuse alfabet

Die **Hebreeuse alfabet** (Hebreeus: אָלֶף־בֵּית עִבְרִי, ''Alephbet 'Ivri*) is die skryfstelsel van Hebreeus asook ander tale soos Jiddisj. Daar is twee vorms van die skrif in gebruik, die Oud-Hebreeuse alfabet, wat in ’n veranderde vorm grootliks behoue gebly het in die Samaritaanse alfabet, en die huidige, "vierkantige" vorm wat van die Aramese alfabet afgelei is. Daar is tans verskeie style of *fonts* beskikbaar asook ’n kursiewe skrif, wat ook verskil volgens tyd en plek.

Die Hebreeuse alfabet het 22 letters; vyf het ander vorms as hulle aan die einde van ’n woord gebruik word. Dit word van regs na links geskryf. Dit was oorspronklik ’n abjad, ’n skryfstelsel wat net uit konsonante bestaan. Soos met ander abjads, byvoorbeeld Arabies, is metodes later geskep om klinkers aan te dui. Wanneer Jiddisj geskryf word, is die skrif ’n volwaardige alfabet met konsonante en klinkers, behalwe vir Hebreeuse leenwoorde.

Voor die aanvaarding van die huidige skrif is Hebreeus in die Oud-Hebreeuse alfabet geskryf deur die Israeliete, beide Jode en Samaritane. In die 3de eeu v.C. het die Jode begin om ’n gestileerde vorm van die Aramese alfabet te gebruik, terwyl die Samaritane ’n vorm van die ou alfabet bekend as die Samaritaanse alfabet bly gebruik het.

## Letters 
; Medeklinkers

Sommige medeklinkers het twee vorms. In die tabel hier onder is die linkerkantse vorm die sluitletter wat net aan die einde van woorde gebruik word. Dié vorm word ’n *sofiet* genoem, soos *kaf sofiet* (ך).

Enkele medeklinkers het twee klanke: ’n harde plosief en ’n sagte frikatief. As die letter ’n harde klank het, kry dit ’n punt in die middel, ’n *dagesj*. Soms word ’n sagte klank eksplisiet aangedui met ’n streep bo die letter, ’n *rafee*. Sulke letters het dus drie vorms: ב is sowel /b/ as /w/, met ’n *dagesj* word dit בּ /b/ en met *rafee* word dit בֿ /v/.

; Klinkers

Die Hebreeuse alfabet het oorspronklik geen klinkers gehad nie. Later is ’n paar medeklinkers ook gebruik om klinkers mee aan te dui. Dié medeklinkers word *mater lectionis* ("leesmoeders") genoem. Tans word onder die letters soms klein tekens (punte en strepe) geskryf vir die klinkers. Dié tekens word *nikud* (נִקּוּד) genoem en word by die medeklinker gevoeg waarop die klinker direk volg.

| &nbsp;&nbsp;
| width=50% valign=top |

|------------------------------------------------------------- align=center
| width=50% valign=top |

| &nbsp;&nbsp;
| width=50% valign=top |

|}

## Jiddisj 
Jiddisj gebruik die Hebreeuse alfabet in vereenvoudigde vorm: dit het nie meer enige diakritiese tekens soos *nikud, dagesj* en *rafee* nie en gebruik slegs 22 medeklinkers. Die Jiddisje lettername verskil soms ook effens van die Hebreeuse name.

; Medeklinkers

Jiddisj het die Hebreeuse medeklinkers vereenvoudig. Die Hebreeuse alfabet het meer as een letter vir ’n klank. Die /s/ kan byvoorbeeld met vier verskillende letters geskryf word (ש / שׂ / ס / ת). Vroeër het die verskillende letters vir klanke met klein verskille gestaan, maar dié klankverskille het intussen weggeval. Jiddisj gebruik vir elke klank een letter en die orige letters is dus oorbodig.

; Klinkers

Die grootste verskil tussen die klassieke Hebreeuse en Jiddisje gebruik van die letters lê by die klinkers. In Jiddisj het die klinkers selfstandige letters geword. Hulle is afgelei van die *nikud'', maar word nie meer geskryf as konsonante met diakritiese tekens nie. Die volgende tabel vervang die Hebreeuse klinkertabel:

## Unicode 
Die Unicode-blok vir Hebreeus is U+0590 tot U+05FF en U+FB1D tot U+FB4F.

## Sien ook 
Geskiedenis van die alfabet

## Verwysings 
## Eksterne skakels 
* Betekenis en simboliek 
* Hoe om letters te skryf
* 15px Hierdie artikel is vertaal uit die Engelse Wikipedia en Nederlandse Wikipedia