open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
2P/Encke

**Komeet Encke**, of **Encke se Komeet** (amptelik **2P/Encke**), is 'n periodieke komeet wat elke 3,3 jaar om die Son beweeg. Dit is die kortste periode van 'n redelik helder komeet; die dowwe hoofgordel-asteroïed 311P/PanSTARRS het 'n periode van 3,2 jaar. Encke is op 17 Januarie 1786 die eerste keer deur Pierre Méchain waargeneem, maar dit is eers in 1819 as 'n periodieke komeet erken nadat Johann Franz Encke sy wentelbaan bereken het. Nes Halley se Komeet, is die liggaam ongewoon omdat dit na die berekenaar van sy wentelbaan genoem is en nie na sy ontdekker nie. Nes die meeste ander komete het dit 'n baie lae albedo: net 4,6%. Die deursnee van die komeet is 4,8&nbsp;km.

Encke se wentelbaan kom tot 0,173 AE (25,9 miljoen km) aan die Aarde. Op 4 Julie 1997 het dit 0,19&nbsp;AE van die Aarde af verbybeweeg en op 29 Junie 2172 sal dit tot sowat 0,1735&nbsp;AE aan die Aarde kom. Op 18 November 2013 is dit 0,02496 AE (3,734 miljoen km van Mercurius af by die planeet verby. Nabye afstande aan die Aarde word so elke 33 jaar bereik.

## Verwysings
## Skakels
210P/Christensen

**210P/Christensen** is periodieke komeet van die Jupiterfamilie met 'n wentelperiode van 5,7 jaar. Dit is op 26 Mei 2003 deur Eric J. Christensen ontdek op foto's van die Catalina-lugopname,

Toe Christensen die komeet ontdek, het dit 'n geraamde magnitude van 14,6 gehad en 'n koma met 'n deursnee van tussen 10 en 35 boogsekondes. Dit het ook 'n dowwe stert gehad. Verdere waarnemings het getoon die komet het 'n kort periode.

Die komeet is op 31 November 2008 van die grond af gesien, toe dit 'n geraamde magnitude van 11 gehad het. Dit is die afgelope 10&nbsp;000 jaar in 'n baanresonansie van 2:1 met Jupiter en kon sy oorsprong as 'n asteroïed gehad het.

## Verwysings
## Skakels
2020 VT4

'''''' is 'n klein nabyaarde-asteroïed wat op 13&nbsp;November 2020 sowat 370&nbsp;km van die Aarde se oppervlak af verby die planeet beweeg het. Dit is deur die Asteroid Terrestrial-impact Last Alert System- (ATLAS)-opname by die Mauna Loa-sterrewag ontdek 15 uur voor sy naaste afstand aan die Aarde. Die Aarde het die asteroïed se baan versteur van 'n aardskerende Apollo-tipe wenelbaan na 'n Aten-tipe baan en so die voorwerp se heliosentriese wentelperiode verminder van 1,5 tot 0,86 jaar.

 het nader aan die Aarde gekom as enige vorige bekende asteroïed, buiten dié wat meteore geword het. Met 'n geraamde absolute magnitude van 28,7 word  se deursnee bepaal op sowat 5 tot 10 meter. As dit in die atmosfeer beland het, sou dit waarskynlik gedisintegreer het.

## Verwysings
## Skakels
Yongin

duimnael|links|Yongin se binnestad
**Yongin** (Koreaans: 용인시) is 'n groot stad in die noordweste van Suid-Korea en is in die weste van die Koreaanse Skiereiland geleë. Die stad het 'n bevolking van 1&nbsp;076&nbsp;369 in 2022 gehad en beslaan 'n oppervlakte van 591,32&nbsp;km². Die stad is suidoos van die hoofstad Seoel geleë en die stadsgebied gaan oor na die hoofstad se metropolitaanse gebied.

## Eksterne skakels 
*  
*  Amptelike webwerf
Maxi Pereira

**Victorio Maximiliano "Maxi" Pereira Páez** (gebore 8 Junie 1984) is ’n voormalige Uruguaanse professionele sokkerspeler wat as regteragter gespeel het.

Hy het vir Defensor in Uruguay gespeel voordat hy in 2007 by Benfica in Portugal aangesluit het. Hy het agt seisoene daar deurgebring, 333 amptelike wedstryde gespeel en 11 belangrike titels gewen. In 2015 het hy by Porto aangesluit, ook in Portugal.

Pereira het 125 keer vir Uruguay uitgedraf en het die land verteenwoordig in drie Wêreldbekers en vier Copa Américas. Hy is gekies vir die span by die 2010 FIFA Wêreldbeker in Suid-Afrika en het in al die wedstryde en minute gespeel vir die span wat tot die halfeindronde gevorder het. In die kwarteindstryd teen Ghana het hy sy strafskop in die skietreeks mis, maar Uruguay het tog deurgedring na die volgende ronde. Daar het hy sy eerste doel vir die nasionale span aangeteken in ’n 2–3 nederlaag teen Nederland, met ’n laat doel in die 91ste minuut. Een jaar later het hy saam met Uruguay die Copa América gewen in die buurland Argentinië.

## Verwysings
Edinson Cavani

**Edinson Roberto Cavani Gómez** (gebore 14 Februarie 1987) is ’n Uruguaanse professionele sokkerspeler wat as ’n doelskieter vir Boca Juniors in Argentinië speel. Hy staan bekend as “El Matador” en word beskou as een van die beste aanvallers van sy generasie.

Cavani het sy loopbaan by Danubio in Montevideo begin en in 2007 na Palermo in Italië geskuif. In 2010 het hy by Napoli aangesluit, aanvanklik op ’n lening, en later permanent vir €17 miljoen. Hy het gehelp om die Coppa Italia in 2012 te wen en was een van die beste aanvallers in Italië.

In 2013 het hy vir €64 miljoen by Paris Saint-Germain (PSG) in Frankryk aangesluit — toe die duurste oordrag in Franse sokker. By PSG het hy ses Ligue 1-titels, vyf Franse Ligabekers en vier Franse Beker-kompetisies gewen. Hy is PSG se tweede hoogste doelskieter ooit.

In 2020 het hy by Manchester United aangesluit en 17 doele in sy eerste seisoen aangeteken, insluitend een in die Europa League-eindstryd. In 2022 het hy vir Valencia begin speel.

Cavani het in 2008 sy debuut vir Uruguay se nasionale span gemaak teen Colombia en het 136 wedstryde gespeel en 58 doele aangeteken — die tweede meeste in Uruguay se geskiedenis ná Luis Suárez. Hy het aan tien groot internasionale toernooie deelgeneem: vier Wêreldbekers (2010, 2014, 2018 en 2022), vyf Copa Américas (2011, 2015, 2016, 2019 en 2021), en die Konfederasiebeker in 2013. Hy het ook drie wedstryde by die 2012 Olimpiese Spele gespeel, waar Uruguay nie uit die groepfase deurgedring het nie.

Hy het ’n doel aangeteken tydens die 2010 Wêreldbeker, waar Uruguay vierde geëindig het in die toernooi in Suid-Afrika. In 2011 was hy deel van die span wat Uruguay se rekord 15de Copa América-titel gewen het. Hy was ook die topskieter in Suid-Amerika se kwalifisering vir die 2018 Wêreldbeker, met tien doele.

## Verwysings
Arne Friedrich

**Arne Friedrich** (gebore 29 Mei 1979) is ’n Duitse voormalige sokkerspeler wat as verdediger gespeel het. Hy was ’n baie veelsydige speler en het as regteragter, sentrale verdediger en soms selfs op middelveld gespeel. 

Hy het sy land verteenwoordig by die Europese Kampioenskappe in 2004 en 2008, asook by die Wêreldbekertoernooie in 2006 en 2010. In laasgenoemde toernooi het hy sy enigste doel vir Duitsland aangeteken by die Kaapstad-stadion in die kwarteindstryd teen Argentinië.

## Verwysings
Figure AI

duimnael|Figure AI logo.
**Figure AI, Inc.** is 'n Amerikaanse robotikamaatskappy wat spesialiseer in die ontwikkeling van KI-aangedrewe humanoïde robotte.  Dit is in 2022 gestig deur Brett Adcock, die stigter van Archer Aviation and Vettery.

## Geskiedenis
In 2022 het die maatskappy sy prototipe, Figure 01, bekendgestel, 'n tweevoetige robot wat ontwerp is vir handearbeid, aanvanklik gemik op die logistieke en pakhuissektore.

In Mei 2023 het die maatskappy $70 miljoen ingesamel van beleggers onder leiding van Parkway Venture Capital. 

Op 18 Januarie 2024 het Figure 'n vennootskap met BMW aangekondig om humanoïde robotte in motorvervaardigingsfasiliteite te ontplooi.

In Februarie 2024 het Figure AI $675 miljoen in waagkapitaalbefondsing verkry van 'n konsortium wat Jeff Bezos, Microsoft, Nvidia, Intel en die beginfirmabefondsingsafdelings van Amazon.com en OpenAI insluit. Die befondsing het die maatskappy op $2,6 miljard gewaardeer.

In Februarie het Figure AI Helix aangekondig, die volgende generasie van sy humanoïde robot.

Op 15 Maart 2025 het Figure AI BotQ bekendgestel, 'n vervaardigingsaanleg wat daarop gemik is om 12 000 humanoïde per jaar te produseer. Figure AI beplan om sy eie humanoïde robotte progressief te gebruik om te help met die bou van bykomende robotte.

## Produkte
### Figure 02
Op 6 Augustus 2024 het Figure AI Figure 02 bekendgestel, 'n nuwe weergawe van sy humanoïde robot. Die maatskappy het dit beskryf as die volgende stap in die ontplooiing van humanoïde vir industriële gebruik. Figure 02 beskik oor geïntegreerde bekabeling in sy ledemate en 'n battery wat in die torso geïntegreer is. Dit is toegerus met 6 RGB-kameras, gekoppel aan 'n ingeboude visietaalmodel. Aangedryf deur NVIDIA RTX GPU-gebaseerde modules, bied sy inferensievermoëns 3x die rekenaarkrag van die vorige model. Dit is ook toegerus met mikrofone en luidsprekers gekombineer met 'n pasgemaakte KI-model, ontwikkel in vennootskap met OpenAI om gespreksvermoëns met mense te vergemaklik. Die herontwerpte vyfvingerige robothande het 16 grade van vryheid en die vermoë om voorwerpe tot 25 kg te dra. Figure 02-robotte is by 'n BMW-aanleg in Suid-Carolina getoets.

### Helix
Helix is 'n ontwikkelde weergawe van Figuur 02 wat 35 grade van vryheid bied, insluitend mensagtige polse, hande en vingers. Dit bevat Helix VLA, 'n algemene visie-taal-aksie neurale netwerk wat twee robotte gelyktydig kan beheer. Die stelsel kan sy omgewing waarneem, op natuurlike taalopdragte reageer, met die werklike wêreld interaksie hê sonder die uitgebreide opleiding wat deur vorige generasies vereis is. Helix kan twee robotte gelyktydig beheer en hulle opdrag gee om met mekaar saam te werk. Elke robot het twee GPU's. Stelsel 2 hanteer hoëvlakbeplanning teen 7-9 Hz (bewerkings per sekonde), terwyl Stelsel 1 laevlakbeheer teen 200 Hz bied. Stelsel 2 beplan take, terwyl Stelsel 1 dit uitvoer. Figuur beweer dat sy robotte byna enige klein huishoudelike voorwerp kan optel, selfs dié wat dit nog nie voorheen gesien het nie.

## Verwysings
Ndedema-kloof

Die **Ndedema-kloof** (soms **Didima-kloof**) is 'n kloof in die Drakensberge is een van die rykste rotskunsgebiede in die wêreld. Daarom is hierdie kultuurmonument veral vir kunshistorici van groot belang.

Daar is 3909 veelkleurige Boesmantekeninge van hoë gehalte versprei oor 17 rotsskuilings. In een enkele rotsoorhang, die Sebaayeni-grot, is 1146 afsonderlike tekeninge. Die ouderdom van al die kunswerke word op ‘n 2000 jaar geskat.

Hierdie kunswerke is rondom die punt 29° 1′ 49″ suid en 29° 15′ 37″ oos, in die kloof van 5½ km in lengte. Dit is naby die Cathkin Peak Nasionale Park, Mike’s Pass en Monk’s Cowl.

## Lees ook
*Boesmanrotskuns
*Ndedema-waterval

## Bronnelys 
*Pager, Harold: Ndedema. A documentation of the rock paintings of the Ndedema Gorge. Portland: International Scholarly Book Services. 1972

## Verwysings
Berkheya glabrata

Die **geeldissel** (*Berkheya glabrata*) is 'n plant wat deel van die Asteraceae familie is. Die spesie is endemies aan Suid-Afrika en kom in die Noord-Kaap, Oos-Kaap en die Wes-Kaap voor. Die spesie het tans geen bedreigings nie.

## Galery 

Berkheya glabrata 20D 4885.jpg

## Bronnelys 
* REDLIST Sanbi
* Plants of the World
Philipp Scheidemann

duimnael
**Philipp Heinrich Scheidemann** (26 Julie 1865 – 29 November 1939) was 'n Duitse politikus van die Sosiaal-Demokratiese Party van Duitsland (SPD). In die eerste kwart van die 20ste eeu het hy 'n leidende rol in beide sy party en in die jong Republiek Weimar gespeel. Tydens die Duitse Rewolusie van 1918–1919 wat uitgebreek het na Duitsland se nederlaag in die Eerste Wêreldoorlog, het Scheidemann 'n Duitse Republiek vanaf 'n balkon van die Reichstag-gebou uitgeroep. In 1919 is hy deur die Nasionale Vergadering in Weimar tot Ministerpresident van die Reich verkies om 'n grondwet vir die republiek te skryf. Hy het dieselfde jaar bedank weens 'n gebrek aan eenstemmigheid in die kabinet oor die aanvaarding van die bepalings van die Verdrag van Versailles.

Scheidemann het tot 1933 'n lid van die Reichstag gebly en van 1920 tot 1925 as burgemeester van sy geboortestad Kassel gedien. Nadat Adolf Hitler en die Nazi-party in 1933 aan bewind gekom het, is hy in ballingskap omdat hy as een van die "November-misdadigers" beskou is wat verantwoordelik gehou is vir Duitsland se nederlaag in die oorlog en die ineenstorting van die Duitse Ryk. Terwyl hy in ballingskap was, het hy breedvoerig oor Duitse politiek geskryf. Hy is in 1939 in Kopenhagen, Denemarke, oorlede.

## Eksterne skakels 
*
Berkheya multijuga

***Berkheya multijuga*** is 'n plant wat deel van die Asteraceae familie is. Die spesie is inheems aan Botswana en Suid-Afrika. In Suid-Afrika kom die spesie in KwaZulu-Natal, die Oos-Kaap en die Vrystaat voor.

## Galery 

Berkheya multijuga 2021-10-09 01.jpg

## Bronnelys 
* REDLIST Sanbi
* Plants of the World
Satara

**Satara** is 'n groot en sentraal geleë ruskamp van die Krugerwildtuin. Dit is op die noordoewer van die Shitsikanaspruitjie aangeleë, en dus nie soos meeste ruskampe aan 'n aansienlike rivier of dam nie. Die omgewing is by wildtuingangers as leeuwêreld bekend, met 'n groot verskeidenheid wildsoorte. Weens die oop en plat basaltvlaktes om die kamp, is dit ideaal vir wildbesigtiging. 

## Ontstaan 
Satara was aanvanklik G.R. Healy se Wanetzi-veldwagterspos, en dié is sedert 1928 in 'n ruskamp van die suidsentrale Nasionale Krugerwildtuin omskep. Die naam Satara is van “satrah” afgelei wat “sewentien” beteken. Dit was naamlik die 17de terrein ("Satara 305") wat deur landmeter W.H. Gilfillian en sy Hindoe-assistent tydens hul werksaamhede suidwaarts van die Olifantsrivier afgemeet is.

## Gewone roetes 
Die kamp is naby die aansluiting van vier gewilde toeristeroetes naamlik die H7-roete weswaarts na Orpen, die H1-3 suidwaarts na Tshokwane, die H1-4 noordwaarts na Olifantskamp, en die S100, 'n grondpad, wat ooswaarts loop na die N'wanetsirivier. Na die noordweste is ook die S39-roete wat die loop van die Timbavatirivier volg, en by die Piet Groblerdam aandoen. Dit is die grootste betondam in die wildtuin en is in 1988 voltooi. Die Muzandzeni-piekniekplek is naby die sameloop van die Swenipad en S36-roete.

## Stap- en viertrekroetes 
Die kamp bied begeleide staptogte, wildbesigtiging met oop voertuie asook 'n braai-in-die-bos.

Deelnemers aan die Mathikiti-wildernisstaproete word in die namiddag by Satarakamp deur hul stapgidse afgehaal. Drie nagte word dan by die Mathikiti-kamp aan die Mthakitispruit deurgebring. Slegs 6 viertrekvoertuie word daagliks op die Mananga-avontuurroete toegelaat. Dit begin 11&nbsp;km oos van Satara en verken die knoppiesdoring- en maroelasavanne. Dit is die hougebied van bontkwaggas, blouwildebeeste, buffels en verskillende roofdiere, insluitend jagluiperds.

## Akkommodasie 
Satara bied oornagplek vir 980 persone in altesaam 298 kamers. Volop oornagplek is beskikbaar op 'n selfsorg-basis, in meer as 150 "bungalows", 10 kothuise met 6 beddens elk, of drie groot gastehuise vir 6, 9 of 10 persone. 

Kampeerders wat die buitelewe verkies, het 'n keuse van staanplek vir 103 woonwaens of tente, 88 daarvan toegerus met 220V elektriese kragpunte en 15 sonder krag. Kampeerders deel die ablusie- en kookgeriewe wat verskaf word in verskeie blokke.

Verder het Satara 'n aparte area vir dagbesoekers, indien hulle wil braai of piekniek hou by die kamp.

## Geriewe 
* 'n Puik restaurant met 'n dameskroeg op 'n vergrote stoepsitarea, asook wegneemetes soos hamburgers en pizza's.  
* Kampwinkel met aandenkings, geskenke, self-medikasie, naslaanboeke en padkaarte, klerasie en alle basiese voedsel en dranke
* Outomatiese wasmasjiene
* Selfoonontvangs
* Vulstasie met ligte werkswinkel

## Gesondheidsrisiko 
Die tropiese siekte malaria kom in die Laeveld voor, en besoekers moet die nodige voorsorg daarteen tref. 'n Dokter, apteker of reisburo kan geraadpleeg word.

## Verwysings
55P/Tempel-Tuttle

**55P/Tempel-Tuttle** (algemeen bekend as **Komeet Tempel-Tuttle**) is 'n retrograde, periodieke komeet met 'n wentelperiode van 33 jaar. Dit pas by die definisie van 'n Halley-tipe komeet met 'n wentelperiode van tussen 20 en 200 jaar. Dit is onafhanklik op 19 Desember 1865 deur Wilhelm Tempel en op 6 Januarie 1866 deur Horace Parnell Tuttle ontdek. Die komeet is die moederliggaan van die Leonide-meteoorreën.

## Kenmerke
Die kern van die komeet is tydens die 1998-verskyning deur die Hubble-ruimteteleskoop waargeneem en daar is geraam dit het 'n albedo van 0,04. Die deursnee van die kern is na raming 1,8&nbsp;km. Die kern het 'n rooierige kleur. 'n Straal materiaal is uit die kern waargeneem, en geskoei op sy beweging, is bereken die rotasieperiode is 15,31 ± 0,03 en 14,79 ± 0,02 uur. 

Daar is ook bereken die komeet is gasryk in vergelyking met Halley se Komeet. Die infrarooi spektrum van die komeet stem baie ooreen met dié van 'n swartstraler met 'n temperatuur van 330&nbsp;K en dit het 'n gebrek aan die silikaatuitstralings wat in ander komete waargeneem word.

## Wentelbaan
55P/Tempel-Tuttle se retrograde wentelbaan veroorsaak dat meteore die Aarde teen 'n hoë snelheid van 70&nbsp;km/s tref. Die wentelbaan kruis dié van die Aarde amper presies, en daarom hoef strome materiaal wat uit die komeet geskiet word, nie oor tyd baie uit te sprei om die Aarde te tref nie. Die komeet kom tans tot 0,008&nbsp;AE (1&nbsp;200&nbsp;000&nbsp;km) van die Aarde af.

## Verwysings
## Skakels
Robinho

**Robson de Souza** (gebore op 25 Januarie 1984), beter bekend as **Robinho** (Portugese uitspraak: [ʁɔˈbĩɲu]), is ’n voormalige Brasiliaanse professionele sokkerspeler wat as ’n aanvaller gespeel het.

In 1997, toe hy net 12 jaar oud was, is Robinho deur die Brasiliaanse sokkerlegende Pelé as sy opvolger uitverkies. In 2002 het hy Santos gelei na hul eerste Campeonato Brasileiro-titel sedert Pelé self vir die klub gespeel het. Daarna het hy ’n tweede titel met Santos gewen, twee kampioenskappe saam met Real Madrid in Spanje, en die Italiaanse Serie A-titel in sy eerste seisoen by AC Milan. Op internasionale vlak het Robinho een Copa América-titel en twee FIFA Konfederasiebekers saam met die Brasiliaanse nasionale span gewen, en aan twee Wêreldbekertoernooie deelgeneem.

## Verkragtingsvonnis 
Op 23 November 2017 is Robinho deur 'n Italiaanse hof tot nege jaar tronkstraf gevonnis vir sy betrokkenheid by die groepsverkragting van 'n 22-jarige Albanese vrou in Januarie 2013 by ’n nagklub in Milaan. Polisiedokumente het elektroniese boodskappe openbaar waarin hy die voorval afgemaak het en geen berou getoon het nie. Een van die boodskappe het selfs gewys hoe hy gelag het en gesê het die vrou was te dronk om iets te onthou. Volgens die Italiaanse reg kon die straf eers toegepas word ná die appèlproses. Robinho was intussen in Brasilië, en omdat Brasilië nie sy burgers uitlewer nie, kon Italië hom nie arresteer nie.

In Desember 2020 het die hof van appèl in Milaan die vonnis bekragtig en hom daarvan beskuldig dat hy die slagoffer verneder en ondersoekers probeer mislei het. Italië se hoogste hof het die skuldigbevinding weer bevestig in Januarie 2022, waarna 'n internasionale lasbrief teen hom uitgereik is. Italië het in Oktober 2022 formeel versoek dat Brasilië hom en 'n medeveroordeelde, Ricardo Falco, uitlewer – maar die Brasiliaanse howe het dit geweier.

In Februarie 2023 het Italië toe gevra dat Brasilië die twee hul vonnisse laat uitdien binne Brasilië, soos moontlik gemaak deur ’n migrasiewet van 2017. Die Hooggeregshof van Justisie in Brasilië het ingestem, hul paspoorte gekonfiskeer, en Robinho verbied om die land te verlaat. In Maart 2024 is finaal beslis dat Robinho sy nege jaar tronkstraf in Brasilië sal uitdien, gebaseer op die oorspronklike Italiaanse skuldigbevinding.

## Verwysings
Oeros

Die **oeros** (*Bos primigenius*) is 'n uitgestorwe beesspesie, wat as die wilde voorouer van moderne mak beeste beskou word. Met 'n skouerhoogte van tot 180 cm (71 duim) in bulle en 155 cm (61 duim) in koeie, was dit een van die grootste herbivore in die Holoseen; dit het massiewe langwerpige en breë horings gehad wat 80 cm (31 duim) lank bereik het.

Die oeros was deel van die Pleistoseen megafauna. Dit het waarskynlik in Asië ontwikkel en gedurende warm interglasiale tydperke wes en noord migreer. Die oudste bekende oerosfossiele dateer uit die Middel-Pleistoseen. Die spesie het 'n uitgebreide reeks gehad wat strek van Wes-Europa en Noord-Afrika tot die Indiese subkontinent en Oos-Asië. Die verspreiding van die oerosse het geleidelik gekrimp tydens die Holoseen as gevolg van habitatverlies en jag, met die laaste bekende individu wat in 1627 in die Jaktorów-woud in Pole gesterf het.

Daar is 'n lang geskiedenis van interaksie tussen oerosse en mense, insluitend argaïese hominiene soos Neanderdallers. Die oeros word uitgebeeld in Paleolitiese grotskilderye Neolitiese rotstekeninge, Antieke Egiptiese reliëfs en beeldjies uit die Bronstydperk. Dit het krag, seksuele krag en bekwaamheid in godsdienste van die antieke Nabye Ooste gesimboliseer. Sy horings is gebruik in votiewe offers, as trofeë en drinkhorings.

Twee oeros-makmaakgebeurtenisse het tydens die Neolitiese Revolusie plaasgevind. Een het aanleiding gegee tot die mak taurine-beeste (*Bos taurus*) in die Vrugbare Halfmaan in die Nabye Ooste wat via die Balkan en die kus van die Middellandse See aan Europa ingevoer is. Hibridisering tussen oerosse en vroeë mak beeste het gedurende die vroeë Holoseen plaasgevind. Die mak van die Indiese oerosse het gelei tot die seboebeeste (*Bos indicus*) wat sowat 4 000 jaar gelede met vroeë taurienbeeste in die Nabye Ooste verbaster het. Sommige moderne beesrasse vertoon kenmerke wat aan die oeros herinner, soos die donker kleur en ligte palingstreep langs die rug van bulle, die ligter kleur van koeie, of 'n oerosagtige horingvorm.

## Verwysings
Italiaanse Krieketfederasie

Die **Italiaanse Krieketfederasie** (Italiaans: *Federazione Cricket Italiana*, afgekort “F.CR.I.”) is die bestuursliggaam wat krieket in Italië beheer. Die beheerliggaam is in 1980 gestig en in Rome gesetel. Sedert 1995 verteenwoordig dit Italië by die Internasionale Krieketraad (IKR) as ’n assosiaatlid en sedert 1997 ook by die Europese Krieketraad (*European Cricket Council*, “ECC”).

## Geskiedenis 
Die Italiaanse Krieketfederasie (Italiaans: *Federazione Cricket Italiana*, F.CR.I.) is op 26 November 1980 in Rome as die Italiaanse Krieketvereniging (*Associazione Italiana Cricket*) gestig. In 1984 het hulle ’n geaffilieerde lid van die Internasionale Krieketraad (IKR) geword en in 1995 ’n assosiaatlid. Daarbenewens was die Italiaanse beheerliggaam in 1997 ’n stigtingslid van die Europese Krieketraad. In dieselfde jaar het die beheerliggaam by die Italiaanse Nasionale Olimpiese Komitee as ’n assosiaatlid aangesluit en sy huidige naam aangeneem. Ná die opname van krieket in die Olimpiese Somerspele 2028 in Los Angeles se program het die Italiaanse Krieketfederasie op 11 Julie 2024 ’n volle lid van die Italiaanse Nasionale Olimpiese Komitee geword.

## Taak 
Die Italiaanse Krieketfederasie organiseer verskeie nasionale spanne, insluitend Italië se nasionale seniormanskrieketspan (*Gli Azzurri*), vroue (*Le Azzurre*) en jeug. Hulle is ook verantwoordelik vir die bestuur en organisasie van T20I-reekse teen ander spanne, en vir die reël van internasionale wedstryde tuis. Daarbenewens is die Italiaanse Krieketfederasie verantwoordelik vir inkomsteverkryging deur die verkoop van kaartjies, borgskappe en uitsaairegte, veral in verband met die Italiaanse span.

Kinders en jongmense word reeds op skool aan krieket bekend gestel en na gelang van hul belangstelling en talent begin hulle met hul afrigting.

## Kenteken 
Die embleem van Italië toon ’n paaltjie in die Italiaanse vlagkleure (groen, wit en rooi) en daarvoor ’n kolwer.

## Sien ook 
* Italiaanse Rugbyfederasie

## Verwysings 
## Bronnelys 
*  
*  

## Eksterne skakels 
*  Amptelike webwerf van die Italiaanse Krieketfederasie
Iker Casillas

**Iker Casillas Fernández** (Spaanse uitspraak: [ˈikeɾ kaˈsiʎas feɾˈnandeθ]; gebore 20 Mei 1981) is 'n voormalige Spaanse professionele sokkerspeler wat as doelwagter gespeel het en tans as sokkerkommentator werk. Hy staan populêr bekend as "San Iker" ("Heilige Iker") vanweë sy vermoë om wonderreddings te maak, en word beskou as een van die grootste doelwagters van alle tye. Hy is veral bekend vir sy atletiese vermoë, vinnige reaksies en uitstaande skootreddings. Casillas het die grootste deel van sy loopbaan by Real Madrid deurgebring en is een van min spelers wat meer as 1 000 professionele wedstryde gespeel het. Hy hou ook die rekord vir die meeste skoonvelle vir die Spaanse nasionale span. Tans werk hy vir RTVE, Movistar Plus+ en Azteca Deportes.

Casillas het sy loopbaan in Real Madrid se jeugakademie begin en is in 1999 na die eerste span bevorder. Op net 19 jaar oud het hy geskiedenis gemaak as die jongste doelwagter om in ’n Champions League-eindstryd te speel én te wen. Hy het gou as eerste keuse-doelwagter gevestig en ’n sleutelrol gespeel in van die klub se belangrikste suksesse. Gedurende sy loopbaan by Real Madrid het hy al die belangrikste trofeë ingepalm, waaronder vyf La Liga-titels, vier Supercopa de España-titels, twee Copa del Rey-titels, drie UEFA Champions League-titels, twee UEFA Superbekers, twee Interkontinentale Bekers en ’n FIFA Klubwêreldbeker.

Met 167 internasionale wedstryde is Casillas die tweede mees vertonings vir Spanje, en die agtiende mees gespeelde internasionale sokkerspeler ooit. Hy was 'n onbenutte reservespeler by die Europese Kampioenskap in 2000, maar het by die Wêreldbeker in 2002 die eerste keuse‑doelwagter geword. Hy het ook aan Europese Kampioenskap in 2004 en die Wêreldbeker in 2006 deelgeneem. In 2008 is hy as kaptein aangewys en het hy die span na hulle eerste Europese Kampioenskap‑titel gelei. Hy het ook Spanje na hul eerste Wêreldbeker‑oorwinning in 2010 gelei, met 'n gedeelde rekord van vyf skoonvelle en is met die Lev Jasjin‑toekenning bekroon as die beste doelwagter van die toernooi. In 2012 het hy saam met Spanje die Europese Kampioenskap behou, en hy het die rekord gebreek vir meeste minute sonder om ‘n doel in te kry (509 minute). In 2014 is hy een van slegs sestien spelers wat Spanje by vier Wêreldbekers verteenwoordig het.

## Verwysings
Lukas Podolski

**Lukas Josef Podolski** (gebore 4 Junie 1985 as **Łukasz Józef Podolski**) is ’n professionele sokkerspeler wat as aanvaller of aanvallende middelvelder vir die Ekstraklasa-klub Górnik Zabrze speel. Hy is bekend vir sy kragtige en akkurate linkervoet, ontploffende skote, tegniek en gevaarlike aanvalle van die linkerkant.

Podolski het in 1995 by 1. FC Keulen aangesluit en in 2003 sy eerste span-debuut gemaak, met 81 wedstryde vir die klub voordat hy na Bayern München verhuis het. Met Bayern het hy in 2008 die Bundesliga en DFB-Pokal gewen. In 2009 het hy teruggekeer na 1. FC Köln. Hy het later in 2012 by die Premierliga-klub Arsenal aangesluit, waar hy in 2014 die FA-beker gewen het. In Januarie 2015 is hy op lening na die Italiaanse klub Inter Milaan, en ses maande later het hy vir Galatasaray geteken, waar hy die Turkse Beker in 2016 gewen het.

Podolski is in Pole gebore en was geregtig om vir beide Pole en Duitsland te speel (omdat sy Silesiese oupa en ouma aan vaderskant in die destydse Duitse Keiserryk gebore is). Hy was bereid om vir Pole te speel, maar is in 2003 deur die destydse Poolse afrigter Paweł Janas van die hand gewys, nadat hy reeds vir Duitsland se jeugspanne gespeel het. Ná sy debuut vir die Duitse nasionale span in 2004, het Podolski groot sukses behaal. Hy het aan sewe groot toernooie deelgeneem en was deel van die span wat die 2014 FIFA Wêreldbeker gewen het. Hy is die vierde meeste gespeelde speler in Duitsland se geskiedenis (130 wedstryde) en derde op die lys van topskieters, met 49 doele.

Op 29 Mei 2013 het Podolski die vinnigste doel in Duitsland se nasionale span se geskiedenis aangeteken — ná slegs nege sekondes in ’n 4–2 vriendskaplike wedstryd teen Ecuador. Hy het op 22 Maart 2017 uit internasionale sokker getree ná hy as kaptein die wen-doel teen Engeland in ’n afskeidwedstryd aangeteken het.

## Verwysings
Berkheya umbellata

Die **geelklossiedissel** (*Berkheya umbellata*) is 'n plant wat deel van die Asteraceae familie is. Die spesie is endemies aan Suid-Afrika en kom in KwaZulu-Natal en die Oos-Kaap voor.

## Galery 

Berkheya umbellata 1DS-II 2056.jpg
Berkheya umbellata 1DS-II 2060.jpg
Berkheya umbellata 1DS-II 4-4043.jpg
Berkheya umbellata 1DS-II 4-4046.jpg
Berkheya umbellata 1DS-II 9177.jpg
Berkheya umbellata 1DS-II 9787.jpg

## Bronnelys 
* REDLIST Sanbi
* Plants of the World
Miroslav Klose

**Miroslav Josef Klose** (gebore as **Mirosław Marian Klose** op 9 Junie 1978) is ’n Duitse professionele sokkerafrigter en voormalige speler wat tans as hoofafrigter van 1. FC Nürnberg dien. As ’n aanvaller is Klose die voorste doelskieter van alle tye vir die Duitse nasionale span en hou hy die rekord vir die meeste doele in die FIFA Wêreldbeker, met 16 doele wat oor vier toernooie tussen 2002 en 2014 aangeteken is. Klose is veral bekend vir sy vertonings saam met die Duitse nasionale span.

Klose het sy loopbaan by FC 08 Homburg begin en daarna in die Bundesliga vir Kaiserslautern gespeel voordat hy een van die mees doeltreffende aanvallers in die liga geword het by Werder Bremen. Daar is hy as Duitse Sokkerspeler van die Jaar aangewys in 2006 en ingesluit in die *Kicker* Bundesliga-span van die seisoen in 2004–05 en 2005–06. Sy indrukwekkende spel het hom in 2007 na Bayern München gebring, waar hy die Bundesliga in 2007–08 en 2009–10 gewen het. In 2011 het hy na die Italiaanse Serie A-klub Lazio verhuis, waar hy die Coppa Italia in 2012–13 gewen het en uiteindelik sy loopbaan in 2016 beëindig het ná vyf jaar by die klub.

Hy was deel van die Duitse span wat die Wêreldbeker in 2014 gewen het, nadat hy vroeër tweede in 2002 en derde in 2006 en 2010 geëindig het. Hy was ook naaswenner by die Europese Kampioenskap in 2008 en het gesamentlik derde geëindig by die Europese Kampioenskap in 2012. Hy hou die rekord vir die meeste doele in FIFA Wêreldbeker-toernooie: vyf doele in sy debuut in 2002, en vyf doele in op eie bodem in 2006, wat hom die Goue Skoen besorg het. Hy het vier doele in 2010 en twee in 2014 aangeteken, waarmee hy Brasilië se Ronaldo se rekord van 15 doele verbygesteek het. Klose het in Augustus 2014 uit internasionale sokker getree kort ná Duitsland se oorwinning in die Wêreldbeker.

Klose is in die Silesiese stad Opole in Pole gebore. Sy pa, Josef Klose, was ook ’n professionele sokkerspeler wat vir Odra Opole gespeel het voordat hy in 1978 Pole verlaat het om vir die Franse klub AJ Auxerre te speel. Josef Klose was ’n *Aussiedler* wie se familie agtergebly het toe Silesië ná die Tweede Wêreldoorlog aan Pole afgestaan is. In 1986, toe Miroslav agt jaar oud was, het hy by sy pa in Kusel, Wes-Duitsland, aangesluit – hy het toe slegs twee Duitse woorde geken.

## Verwysings
Cafu

**Marcos Evangelista de Morais** (gebore 7 Junie 1970), beter bekend as **Cafu**, is ’n voormalige Brasiliaanse professionele sokkerspeler wat as regteragter gespeel het. Hy word wyd beskou as een van die beste regteragters in sokkergeskiedenis, veral bekend vir sy spoed en energieke aanvallende lopies langs die regterflank. Cafu is ook die speler met die meeste wedstryde vir die Brasiliaanse nasionale span, met 142 verskynings.

Op klubvlak het Cafu verskeie plaaslike en internasionale titels gewen terwyl hy in Brasilië, Spanje en Italië gespeel het. Hy is veral bekend vir sy loopbane by São Paulo (1989–1995), Roma (1997–2003), en AC Milan (2003–2008), waar hy saam met sy spanne geskiedenis gemaak het. Hy het ook kortliks vir Zaragoza, Juventude en Palmeiras gespeel tussen 1995 en 1997. In 1994 is Cafu aangewys as Suid-Amerikaanse Sokkerspeler van die Jaar, en in 2004 het Pelé hom opgeneem in die FIFA 100-lys van die wêreld se beste lewende spelers. In 2005 is hy benoem tot die FIFPro Wêreldspan, en in 2020 is hy ingesluit in die Ballon d'Or Droomspan.

Cafu het Brasilië in vier Wêreldbekertoernooie van 1994 tot 2006 verteenwoordig, en is die enigste speler in die geskiedenis wat in drie Wêreldbeker-eindstryde verskyn het – en dit agtereenvolgens. Hy het die titel in 1994 en 2002 gewen, met laasgenoemde as span-kaptein wat die trofee opgelig het. Hy het ook aan vier Copa América-toernooie deelgeneem en die titel in 1997 en 1999 gewen, asook die Konfederasiebeker in 1997.

## Verwysings
Leo von Caprivi

duimnael
**Georg Leo Graf von Caprivi de Caprara de Montecuccoli** (24 Februarie 1831 – 6 Februarie 1899) was 'n Duitse generaal en staatsman. Hy het van Maart 1890 tot Oktober 1894 as die Kanselier van die Duitse Keiserryk gedien.

Gedurende sy ampstermyn as kanselier het Caprivi industriële en kommersiële ontwikkeling bevorder en talle bilaterale verdrae gesluit vir die vermindering van tariefhindernisse. Hierdie beweging na vryhandel het egter Duitsland se konserwatiewe landboubelange, veral die Junkers, kwaad gemaak. As deel van Kaiser Wilhelm II se "nuwe koers" in buitelandse beleid, het Caprivi Bismarck se militêre, ekonomiese en ideologiese samewerking met die Russiese Ryk laat vaar, wat historici as 'n groot fout beskou. Nog erger, Caprivi het verskeie geleenthede verkeerd beoordeel om goeie betrekkinge met die Verenigde Koninkryk van Groot-Brittanje en Ierland te open. Gefrustreerd het Brittanje hom tot die Japannese Keiserryk en die Franse Derde Republiek gewend vir ooreenkomste. Caprivi se ondergang het gekom met handelsooreenkomste wat die Duitse nywerheid en stedelike werkers bo kragtiger landboubelange bevoordeel het. Historici prys egter sy weiering om die streng beperkings op sosialiste te hernu, en sy sukses in die reorganisasie van die Duitse weermag.

## Bronnelys 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

## Verdere leesstof 
* Carlson, Andrew R. *German Foreign Policy, 1890-1914, and Colonial Policy to 1914: A Handbook and Annotated Bibliography* (Scarecrow Press, 1970) pp 94–103.
* Carroll, E. Malcolm. *Germany and the Great Powers, 1866–1914; A Study in Public Opinion and Foreign Policy* (1938).
* Lebovics, Herman. "'Agrarians' Versus 'Industrializers': Social Conservative Resistance to Industrialism and Capitalism in Late Nineteenth Century Germany." *International Review of Social History* 12.1 (1967): 31-65 online.
* Nichols, J. Alden. *Germany after Bismarck: The Caprivi Era, 1890-1894* (1958) Online; the main scholarly book
* 
* Sempell, Charlotte. "The Constitutional and Political Problems of the Second Chancellor, Leo Von Caprivi," *Journal of Modern History,* (September 1953) 25#3 pp 234–254, in JSTOR
* 
* Tirrell, Sarah Rebecca. "The Fall of Caprivi." in *German Agrarian Politics After Bismarck’s Fall the Formation of the Farmers’ League* (Drukpers van Columbia-universiteit, 1951) pp.&nbsp;299–334. oenline
**Die Reden des Grafen von Caprivi im deutschen Reichstage, preussischen Landtage und besondern Anlässen* "Die redevoerings van Graaf von Caprivi in die Duitse Reichstag, die Pruisiese Landtag en tydens spesiale geleenthede" in Duits (Google Boeke)

## Eksterne skakels 
*
Berkheya viscosa

Die **taaidissel** (*Berkheya viscosa*) is 'n plant wat deel van die Asteraceae familie is. Die spesie is endemies aan Suid-Afrika en kom in die Wes-Kaap, in die noordelike Sederberg, Olifantsriviervallei en Piketberg voor. Die plant het 'n voorkomsgebied van 471&nbsp;km² en het geen bedreigings nie.

## Bronnelys 
* REDLIST Sanbi
* Plants of the World
Berkheya speciosa

Die **skraaldissel** (*Berkheya speciosa*) is 'n plant wat deel van die Asteraceae familie is. Die spesie is inheems aan Eswatini, Lesotho en Suid-Afrika. In Suid-Afrika kom die spesie in KwaZulu-Natal, Oos-Kaap en die Vrystaat voor.

## Infraspesies 
Die spesie het drie infraspesies:
* *Berkheya speciosa subsp. lanceolata* Roesslere
* *Berkheya speciosa subsp. ovata* Roesslere
* *Berkheya speciosa subsp. speciosa*

## Bronnelys 
* REDLIST Sanbi
* Plants of the World
Afroedura maripi

***Afroedura maripi***, ook bekend as die **Mariepskop-dwerggeitjie** of **Maripi-rotsgeitjie**, is 'n spesie van Afrika-geitjie wat die eerste keer in die Limpopo- en Mpumalangaprovinsies van Suid-Afrika gevind is.

## Verdere leeswerk 
*

## Verwysings 
## Eksterne skakels 
*Reptile database entry
Brants-klimmuis

Die **Brants-klimmuis** of **rooiboommuis** (*Dendromus mesomelas*) is 'n knaagdierspesie in die familie Nesomyidae. Dit word in Botswana, die Demokratiese Republiek van die Kongo, Kenia, Malawi, Mosambiek, Namibië, Suid-Afrika, Tanzanië en Zambië aangetref. Sy natuurlike habitat is subtropiese of tropiese klam bergwoude, droë savanne, Mediterreense struikagtige plantegroei en subtropiese of tropiese hoogliggende grasveld.

## Sien ook 
* Lys van Suider-Afrikaanse soogdiere
* Lys van Suider-Afrikaanse soogdiere volgens wetenskaplike name
* Suider-Afrikaanse soogdiere en hul ordes

## Verwysings
Berkheya afra

***Berkheya afra*** is 'n plant wat deel van die Asteraceae familie is. Die spesie is endemies aan Suid-Afrika en kom in KwaZulu-Natal by Clydesdale voor. Die spesie word bedreig deur bestaansboerdery, oorbeweiding en die aanplant van plantasies. Volgens SANBI is daar 'n moontlikheid dat hierdie spesie met *Berkheya decurrens* verwar kan wees omrede daar slegs een monster bekom is in 1886.

## Bronnelys 
* REDLIST Sanbi
* Plants of the World
Brett Adcock

**Brett Adcock** (gebore 6 April 1986) is 'n Amerikaanse tegnologie-entrepreneur en miljardêr wat die stigter en hoof- uitvoerende beampte (HUB) van Figure AI is. In 2018 het Adcock Archer Aviation gestig, vyf jaar nadat hy Vettery begin het. In 2023 het hy Cover gestig.

## Vroeë lewe en opvoeding
Adcock is grootgemaak op sy familie se plaas buite Moweaqua, Illinois. Op die ouderdom van sestien het Adcock begin werk aan webmaatskappye, insluitend 'n e-handelswebwerf gefokus op buitelug-elektronika en 'n inhoudwebwerf genaamd Street of Walls. Hy het daarna gegradueer as die valedictorian van Central A&M Hoërskool.

Adcock het aanvanklik ingenieurswese as hoofvak gehad, maar het toe aan die Universiteit van Florida se Warrington College of Business gestudeer en in 2008 met 'n Baccalaureus Scientiae in Bedryfsadministrasie gegradueer.

## Loopbaan
In 2013 het Adcock Vettery (wat later bekend geword het as Hired) gestig, 'n talentmark wat werksoekers gekoppel het aan werkgewers wat tegniese kundigheid benodig het. Adcock het Figure se span saamgestel uit mense wat by Boston Dynamics, Tesla, Google DeepMind en Apple werk. Adcock meen dat die skepping van humanoïde robotte arbeidstekorte sal verminder. Vettery het in 2015 uit die geheim ontstaan en sy kliënte het Jet, Casper, Etsy, Blue Apron en Percolate ingesluit. Vettery is begin uit NYU se Varick Street Incubator. Teen 2017 het Vettery $12 miljoen in waagkapitaalbefondsing ingesamel, gelei deur Greycroft Investors, Raine Ventures en Pritzker Venture Capital 

### Archer Aviation
In Oktober 2018 het Adcock die elektriese vliegtuigmaatskappy Archer Aviation gestig. Archer is oorspronklik begin met 'n navorsingsbeurs van Adcock aan die Universiteit van Florida en het uiteindelik sy hoofkwartier in Palo Alto, Kalifornië, gehad. In Februarie 2021 het United Airlines 'n aanvanklike aankoop van Archer-vliegtuie gemaak met die doel om dit te gebruik om stedelike dienste aan lughawens te lewer. Archer is op die New York-beurs genoteer met beleggers soos United Airlines, Stellantis, Exor, Baron Capital, Marc Lore en Brett Adcock.

### Figure
In Mei 2022 het Adcock die KI-robotikamaatskappy Figure gestig. Figure bou 'n humanoïde robot wat volgens hulle outonome mensagtige take kan verrig. In Februarie 2024 het Figure $675 miljoen in waagkapitaalbefondsing ingesamel van 'n konsortium wat OpenAI, Microsoft, Jeff Bezos, Nvidia en Intel ingesluit het. In Augustus 2024 het Figure hul tweede generasie humanoïde robot, Figure 02, onthul.

### Cover
In Oktober 2023 het Adcock die KI-sekuriteitsmaatskappy Cover gestig om skoolskietery in die Verenigde State te voorkom. Cover gebruik gelisensieerde tegnologie van die Jet Propulsion Laboratory van NASA.

## Persoonlike lewe
Brett Adcock woon in Palo Alto, Kalifornië, saam met sy vrou en drie kinders.  Adcock het 'n voorliefde vir die *Robot*-reeks geskryf deur Isaac Asimov—romans wat sy loopbaan beïnvloed het.

## Eerbewyse
Hy is ingesluit in die Time 2024-lys van invloedryke mense in kunsmatige intelligensie. 

## Verwysings
Cacau

**Claudemir Jerônimo Barreto** (gebore 27 Maart 1981), bekend as **Cacau**, is ’n voormalige professionele sokkerspeler wat as ’n aanvaller gespeel het. Hy is in Brasilië gebore, maar het in Februarie 2009 Duitse burgerskap ontvang en het in Mei daardie jaar sy internasionale debuut vir die Duitse nasionale span gemaak in ’n vriendskaplike wedstryd teen China. Hy was deel van die Duitse nasionale span by die 2010 FIFA Wêreldbeker in Suid-Afrika, waar hy een doel aangeteken het in die groepwedstryd teen Australië by die Moses Mabhidastadion in Durban.

## Verwysings
Mesut Özil

**Mesut Özil** (gebore 15 Oktober 1988) is ’n Duitse voormalige professionele sokkerspeler van Turkse afkoms wat as ’n aanvallende middelveldspeler gespeel het. Hy is bekend vir sy balbeheer, tegniese vaardighede, kreatiwiteit, pasvermoë en visie, en word wyd beskou as een van die beste middelveldspelers en spelmakers van sy generasie.

Özil is in Gelsenkirchen gebore en grootgeword, en het sy seniorklubloopbaan begin by sy tuisdorp se klub, Schalke 04, voordat hy in 2008, op 19-jarige ouderdom, by Werder Bremen aangesluit het. Ná hy die DFB-Pokal in sy eerste seisoen gewen het, het sy individuele vertonings gelei tot ’n oorgang na Real Madrid in 2010. Daar het hy gehelp om die klub ’n La Liga-titel te laat wen, en was hy vir drie opeenvolgende seisoene die speler met die meeste assists in die liga. In 2013 het Özil by Arsenal aangesluit vir ’n oordrag ter waarde van tot £42,5 miljoen (€50 miljoen), wat hom die duurste Duitse speler ooit op daardie stadium gemaak het. Dit was ook die klub se rekordoordragfooi tot in 2017. In Engeland het hy vier FA-bekers gewen en gehelp om Arsenal se negejaar trofeëdroogte te beëindig, terwyl hy die tweede meeste assists in ’n Premier League-seisoen (19) aangeteken het. In 2021 het Özil op ’n gratis oordrag by Fenerbahçe aangesluit; ná sy kontrak met die klub in 2022 beëindig is, het hy by İstanbul Başakşehir aangesluit voordat hy in 2023 afgetree het.

Özil was vir meer as nege jaar ’n Duitse internasionale speler en hou die rekord vir die meeste toekennings as Duitse Nasionale Span Speler van die Jaar (vyf keer). Hy het in 2009, op 20-jarige ouderdom, sy debuut vir die Duitse nasionale span gemaak en aan vyf groot toernooie deelgeneem. Hy was die speler met die meeste assists by die 2010 FIFA Wêreldbeker en die Europese Sokkerkampioenskap in 2012, waar hy gehelp het om Duitsland twee keer tot in die halfeindronde te bring. Özil het gehelp om Duitsland die 2014 FIFA Wêreldbeker te laat wen, maar het in 2018 uit internasionale kompetisie getree, nadat hy beweer het dat hy diskriminasie en disrespek van die Duitse Sokkerbond (DFB) en die Duitse media ervaar het.

Na sy speelloopbaan het Özil noue bande met die Turkse president Recep Tayyip Erdoğan en Turkye se regerende AK-party ontwikkel.

## Verwysings
Namib-wildeperde

duimnael|Namib-wildeperde in 2012.
Die **wilde perde van die Namib** is 'n unieke natuurverskynsel in die suidedeel van Namibië. Hulle is nie slegs van toerismebelang nie, maar ook van wetenskaplike nut.

## Waar? 
'n Groep van ‘n paar honderd perde swerf rond by 26° 35′ suid, 16° 4′ oos, in 'n afgeleë area van 35 000 ha op die Garub-plato van die Namib-Naukluft Nasionale Park. Dit is die gebied rondom die Garub-spoorweghalte, die Dikwillem ('n berg) en die pad tussen Aus en Lüderitz en op ‘n hoogte van ongeveer 1500&nbsp;m bo seespieël. Hierdie streek is deel van die sukkulente Karoo, die mees diverse woestyn op aarde. 

## Oorsprong 
Daar bestaan 'n paar teorieë oor die herkoms van hierdie perde. Hulle kan afstammelinge wees van perde wat 'n skeepsramp oorleef het of bloot ontsnap het by 'n boer of uit 'n Suid-Afrikaanse militêre basis tydens die Eerste Wêreldoorlog weggekom het. Ook kan die perde net laat loop is toe die Duitse kavallerie hulle na die Eerste Wêreldoorlog haastig aan hul kolonie Duits-Suidwes-Afrika onttrek het. Meer waarskynlik is egter dat die perde afstammelinge is van perde van die stoetery van baron Hansheinrich von Wolf van die Duwisib-kasteel. Hy het perde vir die koloniale polisie en die Duitse weermag uit Europa ingevoer, hulle gekruis met die plaaslike boerperd en 'n perd gekry geskik vir die plaaslike omstandighede. Von Wolf sneuwel egter in Frankryk en in die verwarring aan die einde van die oorlog kom van hierdie perde los. 'n Hings en enkele merries oorleef 'n tog van 'n 150&nbsp;km suidwaarts in die woestyn en kom af op ‘n permanente waterbron, 'n trog by die pompstasie langs die spoorweghalte Garub.

## Tans 
Die perde lewe in klein groepies van 4 of 5 ('n hings, 'n paar merries en enkele vullens) saam. Hulle trek tot 20&nbsp;km per dag van die waterpunt na weiding en drink een maal per dag en soms slegs een maal in twee dae. Te danke aan die beskerming wat hulle geniet, die verskaffing van water en die voedsame gras het hulle tot 'n paar honderd aangeteel. Hulle is opvallend homogeen en kleiner gebou as ander perde. Dit is te wyte aan die feit dat hulle almal van 'n paar perde afstam en aan die barre natuuromstandighede waaraan hulle al geslagte lank blootgestel is. Die oorspronklike perde op Duwisib was almal van normale hoogte. Hierdie groep perde gee aan veeartsenykundiges 'n unieke kans om te sien hoe die fisiologie van perde oor geslagte heen aangepas het om te kan oorleef onder woestynomstandighede.

## Bronnelys 
*Coulson, David: The Wild Horses of the Namib. In: Optima. Deel 35, nr. 1, Maart 1987
*Mannfred Goldbeck; Telané Greyling; Ron Swilling (2011). Wild horses in the Namib Desert: An Equine Biography. Windhoek. 
*Sneddon, Jenny en Tammi Krecek en Johan Louw: Sturdy survivors thrive in the desert. In: Conserva. Departement van Omgewingsake. Deel 8, nr. 1, Januarie/Februarie 1993. ISSN 0258-3313
*Sycholt, August: Ongetem in die woestyn. In: Suid-Afrikaanse Panorama. Jaargang 34, nr. 7, Augustus 1989. ISSN 0491-4783

## Verwysings 
## Eksterne skakels 
* 
* Webwerf van die "NAMIBIA WILD HORSES FOUNDATION"
Chlodwig zu Hohenlohe-Schillingsfürst

duimnael
**Chlodwig Carl Viktor, Prins van Hohenlohe-Schillingsfürst, Prins van Ratibor en Corvey** (Duits: *Chlodwig Carl Viktor Fürst zu Hohenlohe-Schillingsfürst, Prinz von Ratibor und von Corvey*) (31 Maart 1819 – 6 Julie 1901), gewoonlik na verwys as die **Prins van Hohenlohe**, was 'n Duitse staatsman wat van 1894 tot 1900 as die kanselier van die Duitse Keiserryk en minister-president van Pruise gedien het. Voor sy aanstelling as kanselier het hy in 'n aantal ander posisies gedien, insluitend as minister-president van Beiere (1866–1870), Duitse ambassadeur in Parys (1873–1880), minister van buitelandse sake (1880) en keiserlike luitenant van Elsas-Lotaringe (1885–1894). Hy is beskou as een van die mees prominente liberale politici van sy tyd in Duitsland.

## Bronnelys
* Hohenlohe-Schillingsfürst, Prince Chlodwig zu. *Memoirs of Prince Chlowig of Hohenlohe-Schillingsfuerst*. London: W. Heinemann, 1906.  Chlodwig's own memoirs.
* Hohenlohe-Schillingsfürst, Prince Alexander zu. *Denkwürdigkeiten*. Stuttgart, 1907. An outspoken biography by Chlodwig's youngest son.
* Hedemann, Alexandrine von. *My Friendship with Prince Hohenlohe*. London: E. Nash, 1912.
* Fraley, Jonathan David Jr. *The Domestic Policy of Prince Hohenlohe as Chancellor of Germany, 1894-1900*. 1971. A Ph.D. dissertation at Duke University.
* Stalmann, Volker: *Fürst Chlodwig zu Hohenlohe-Schillingsfürst 1819–1901. Ein deutscher Reichskanzler*. Schöningh, Paderborn 2009. .
* Zachau, Olav. *Die Kanzlerschaft des Fürsten Hohenlohe 1894–1900. Politik unter dem "Stempel der Beruhigung" im Zeitalter der Nervosität*. Hamburg 2007. (Studien zur Geschichtsforschung der Neuzeit, Vol. 48)
* 
* Winfried Baumgart: *Chlodwig zu Hohenlohe-Schillingsfürst.* In: Wilhelm von Sternburg (Hrsg.): *Die deutschen Kanzler. Von Bismarck bis Kohl.* 2. Auflage, Berlin 1998, S. 55–67.
* Zachau, Olav: *Fürst Chlodwig zu Hohenlohe-Schillingsfürst (1819–1901). Der letzte Patriot.* In: Alma Hannig, Martina Winkelhofer-Thyri (Hrsg.): *Die Familie Hohenlohe. Eine europäische Dynastie im 19. und 20. Jahrhundert*. Verlag Böhlau, Köln 2013, , p.&nbsp;77–105.

## Eksterne skakels 
*