open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Kleindobbertjie

Die **kleindobbertjie** (*Tachybaptus ruficollis*) is 'n algemene standvoël en een van die kleinste watervoëls in Suider-Afrika. Dit kom ook in ander dele van Afrika voor, asook Europa en dele van die Midde- en Verre-Ooste.

Die kleindobbertjie is 'n klein, vaal, grysbruin voël met donker kringe om sy oë, alhoewel dit 'n helder kastaiingbruin aan die kante van die kop vertoon tydens die broeityd. Die tweede helfte van die wetenskaplike naam, *ruficollis*, verwys hierna: *rufus* beteken "rooierig" in Latyn en *collus* beteken "nek". 'n Ligte kol kan waargeneem word aan die basis van die snawel. Kleindobbertjies het 'n baie vinnige vlerkslag tydens vlug en vertoon dan 'n wit vlerkstreep en 'n helderwit pens.

Die voël geniet 'n wye verspreiding in Suider-Afrika en kan enkel of in groepies in varswatergebiede (groot riviere uitgesluit) met jong plante waargeneem word. Waar nodig sal hulle snags tussen waterliggame migreer, maar bedags bly hulle op die wateroppervlak.

Die kleindobbertjie uiter 'n laggende gekwetter. Hy duik dikwels onderwater en steek dikwels slegs sy kop bo die water uit om gevaar te bespeur. Vandaar ook die naam *Tachybaptus*: *takhos* is Grieks vir "vinnig" en *bapto* beteken "om na onder te sink".

## Subspesies 
Daar word tans 9 subspesies onderskei, hoofsaaklik aan grootte en kleur.

* *T. r. ruficollis*: Europa, Wes-Rusland en suid tot Noord-Afrika
* *T. r. iraquensis* : Suidoos-Irak en Suidwes-Iran
* *T. r. capensis*: Suid van die Sahara, Madagaskar, Sri-Lanka en die Indiese subkontinent, tot in Mianmar
* *T. r. poggei*
* *T. r. philippensis*
* *T. r. cotobato*
* *T. r. tricolor*
* *T. r. volcanorum*
* *T. r. collaris*

## Galery 

Lêer:Zwergtaucher 060319 3.jpg|Kleindobbertjie in somergewaad
Lêer:LittleGrebe1.jpg|Kleindobbertjie in wintergewaad
Lêer:Little Grebe chick 700.jpg|Kleindobbertjiekuiken
Lêer:Tachybaptus ruficollis 1 (Marek Szczepanek).jpg|Kleindobbertjie
Lêer:Tachybaptus ruficollis 2 (Marek Szczepanek).jpg|Kleindobbertjie
Tachybaptus ruficollis MHNT.ZOO.2010.11.37.9.jpg |Die voël se eiers 

## Sien ook 
* Alfabetiese lys van Suid-Afrikaanse voëls
* Lys van Suid-Afrikaanse voëls (Groepeer)
* Lys van Suider-Afrikaanse voëls volgens wetenskaplike name

## Verwysings 
## Bronne 
* *Suider-Afrikaanse Voëls*, deur Ian Sinclair (1994). Struik uitgewers: Kaapstad. 
* *Birdfacts: Little Grebe*, by die webwerf van *Birds of Britain*.
* *Newman Se Voëls Van Suider-Afrika* (2002), deur Kenneth Newman. Struik uitgewers. , .
* Ogilvie, Malcolm; Chris Rose (2003). *Grebes of the World*. Bruce Coleman. .
Kuifkopdobbertjie

Die **kuifkopdobbertjie** (*Podiceps cristatus*) is een van 22 spesies in die dobbertjie-familie. Dit is die grootste dobbertjie-spesie in die Ou Wêreld, waar dit 'n ekstensiewe verspreiding het. Dit is 'n gelokaliseerde algemene standvoël wat op groot mere en panne leef. Af en toe maak dit ook nes in riviermondings en beskutte baaie. In Engels staan die voël bekend as die *great crested grebe*.

## Identifikasie 
Die voël is 45 tot 56&nbsp;cm lank en weeg 500 tot 750 gram. Die voël is groot dobbertjie teenoor die ander spesies in die genus. Die volwasse voël het 'n kenmerkende donker dubbele kuif en kraag met rooibruin rande wat die kante van die kop omring. Die nie-broeiende voël se kraag is kleiner en ligter. Die jong voël het swart-en-wit gestreepte kop en het nie 'n kuif of kopkraag nie.

In vlug is lyk die voël lank en skraal die nek wat uitgestrek is en die bene wat agterna kom. Die vlerke is lank en dun met opvallende wit byslagvere en kleindekvere.

## Prentgalery 

File:Great crested grebe (Podiceps cristatus) in the wild.webm|
Lêer:OrnithologiaNeerlandica01p03.png|Illustrasie van die poot
Lêer:Podiceps cristatus MHNT.ZOO.2010.11.38.1.jpg|Legsel
Lêer:Podiceps cristatus juv.jpg|Kop van 'n kuiken
Lêer:Great Crested Grebe - 24896.jpg|Jongvoël
Lêer:Haubentaucher (Podiceps cristatus) im NSG Krickenbecker Seen und Kleiner De Wittsee 06.jpg|Volwassene
Lêer:Gcg podicepscristatus.jpg|Broeipaar en kuiken
Lêer:Podiceps cristatus 5 (Marek Szczepanek).jpg|'n Broeipaar

## Sien ook 
* Alfabetiese lys van Suid-Afrikaanse voëls
* Lys van Suid-Afrikaanse voëls (Groepeer)
* Lys van Suider-Afrikaanse voëls volgens wetenskaplike name

## Bron 
* *Sasol Voëls van Suider-Afrika.* Struik Nature. Vierde Uitgawe 2011.
Gryskoppie

'n **Gryskoppie** (*Fringilla coelebs*) is 'n redelike algemene standvoël in denneplantasies in die Kaapse Skiereiland en dig beboste tuine. Hulle beweeg toenemend na die voorstede namate die uitheemse plantasies uitgekap word. Die voël is 14 – 16&nbsp;cm groot en weeg 16 - 21 gram. In Engels staan die voël as die *Common Chaffinch* bekend.

## Galery 

Female Chaffinch 800.jpg|Vroulike gryskoppie
Chaffinch (aka).jpg|Manlike gryskoppie
Fringilla coelebs male Buchfink-3264.jpg|Manlike gryskoppie
Fringilla coelebs (Chaffinch-Buchfink).jpg
Pinson des arbres – Fringilla coelebs moreletti – Flamengos Fayal Açores 222.jpg|Eiers

## Sien ook 
* Alfabetiese lys van Suid-Afrikaanse voëls
* Lys van Suid-Afrikaanse voëls (Groepeer)
* Lys van Suider-Afrikaanse voëls volgens wetenskaplike name

## Bron 
* *Sasol Voëls van Suider-Afrika.* Struik Nature. Vierde Uitgawe 2011. 

## Eksterne skakel 
* http://avibase.bsc-eoc.org/species.jsp?lang=EN&avibaseid=37F522810CADE42A
Swartnekdobbertjie

**Swartnekdobbertjie** (*Podiceps nigricollis*) is 'n redelike maar algemene gelokaliseerde standvoël en nomade wat leef by mere, panne, en beskutte baaie. In Engels staan die voël bekend as die *Black-necked Grebe* of *Eared Grebe*

## Identifikasie 
Die voël is 28 tot 33&nbsp;cm lank en weeg 300 gram. Dit is effens groter as die kleindobbertjie. Die nek is ook langer en meer slank, die kop hoekiger en snawel langer as die van die kleindobbertjie. Die oë is helderrooi. Broeiende volwasse voël het 'n goue oorklossie, sy kop en keel is swart en die sye is kastaiingsbruin.

## Sien ook 
* Alfabetiese lys van Suid-Afrikaanse voëls
* Lys van Suid-Afrikaanse voëls (Groepeer)
* Lys van Suider-Afrikaanse voëls volgens wetenskaplike name

## Bron 
* *Sasol Voëls van Suider-Afrika.* Struik Nature. Vierde Uitgawe 2011.
Draaihals

Die **draaihals** (*Jynx ruficollis*) is 'n voël in die familie van spegte (*Picidae*). Die voël kan aan die roesbruin vlek onder die keel en op die bors uitgeken word. Die bokantste vere is bruin met swarterige spikkels daarop. Hulle kom in Afrika suid van die Sahara voor.

Hierdie spesie het die gewoonte om vooroor te leun en die kop van kant tot kant te swaai. Hierdie manier van vertoon word vir gebiedsafbakening en hofmakery gebruik. Hulle is nie in staat om gate in bome te kap nie en is afhanklik van natuurlike gate of ongebruikte gate van ander spegte en houtkappers vir neste. Hulle spandeer baie tyd op die grond waar hulle miere en termiete met hul lang tonge oppik.

duimnael|links|'n Draaihals, let op die roesbruin vlek onder die keel en op die bors.

## Ander name 
* Engelse naam: *Rufous-necked Wryneck*, *Red-breasted Wryneck*
* Wetenskaplike naam: *Jynx ruficollis*

## Sien ook 
* Alfabetiese lys van Suid-Afrikaanse voëls
* Lys van Suid-Afrikaanse voëls (Groepeer)
* Lys van Suider-Afrikaanse voëls volgens wetenskaplike name

## Verwysings 
## Eksterne skakels 
* 
*
Dwerggans

Die **Dwerggans** *(Nettapus auritus)* is 'n gelokaliseerde, algemene eendvoël. Dit is 'n standvoël in die subtropiese en tropiese laagliggende gebiede van Sub-Sahara Afrika en Madagaskar. Hul habitat is tipies panne of vloedvlaktes met drywende akwatiese plantegroei.

## Identifikasie 
Dit is 'n baie klein soort eend, maar met pragtige opvallende kleure. Die eend is 30–33&nbsp;cm lank en weeg 230 tot 320 gram. Oranje-kleurige lyf, wit bors, wit gesig met donker groen rug. Hulle verkies om in die water te bly, waarmee hul kleur mooi saamsmelt.

## Habitat 
Varswater areas met drywende waterplante. Hulle verkies stil riviertakke en vleie met baie waterplante en word altyd in pare of klein swerms aangetref.

## Broeigewoontes 
Hulle maak nes in 'n gat in 'n boom of krans, gewoonlik naby water. Dwerggansneste word uiters selde gesien.

## Verspreiding 
Noordooste van Suid-Afrika, Zimbabwe en Mosambiek. Hulle hou van tropiese streke, maar word ook waargeneem in droër gebiede.

## Geluid 
'n Swei-swei geluid.

## Ander name 
* Duits: *Afrikanische zwerggans*
* Engels: *African pygmy goose*
* Frans: *Anserelle naine*
* Kwangali: *Kamugcara* 
* Nederlands: *Afrikaanse dwerggans*
* Portugees: *Pato-orelhudo*

## Galery

African Pygmy Geese, Moremi Reserve, Botswana.jpg|Broeipaar in die Moremiwildtuin van noordelike Botswana (wyfie links)
African pygmy goose, Nettapus auritus, at Muirhead Dams, Royal Macadamia Plantations, Machado, Limpopo, South Africa - male (26210431045).jpg|Mannetjie te Muirhead-damme in noordelike Limpopo
African Pygmy Goose RWD.jpg|Mannetjie in die Noord-Carolinadieretuin
African Pygmy Goose female RWD.jpg|Wyfie in die Noord-Carolinadieretuin

## Sien ook 
* Alfabetiese lys van Suid-Afrikaanse voëls
* Lys van Suid-Afrikaanse voëls (Groepeer)
* Lys van Suider-Afrikaanse voëls volgens wetenskaplike name

## Bronnelys 
* *Sasol Voëls van Suider-Afrika.* Struik Nature. Vierde Uitgawe 2011. 
* KENNIS, vol 14, 1980, bl. 2898-2899,
Kopereend

Die **kopereend** (*Tadorna cana)* is 'n algemene standvoël in Suid-Afrika. Dit is endemies aan die gebied.

## Identifikasie 
duimnael|links|Wyfie

Die kopereend is 'n groot voël, die gemiddelde lengte van 'n volwasse kopereend is 64&nbsp;cm. Soos die naam aandui het kopereende 'n koperkleur en het hulle ook 'n swart snawel en swart pote. Die manlike eend het 'n grys kop, en die vroulike eend het 'n wit-en-grys kop.

## Habitat 
Varswaterdamme en vleie.

## Broeigewoontes 
Na afloop van die broeityd, vroeg in die voorjaar, vorm hulle soms groot swerms, wat skade in tuine en landerye kan veroorsaak. Die nes, met tien wit eiers, is meestal in 'n erdvarkgat.

## Verspreiding 
Grootste deel van Suid-Afrika, behalwe die noorde en ooste, asook in groot dele van Namibië.

## Ander name 
* Duitse naam: *Graukopfkasarka*
* Engelse naam: *Cape Shelduck*  / *South African Shelduck*
* Wetenskaplike naam: *Tadorna cana*

## Sien ook 
* Alfabetiese lys van Suid-Afrikaanse voëls
* Lys van Suid-Afrikaanse voëls (Groepeer)
* Lys van Suider-Afrikaanse voëls volgens wetenskaplike name

## Bronnelys 
* Newman se Voëls van Suider-Afrika.
* *Sasol Voëls van Suider-Afrika.* Struik Nature. Vierde Uitgawe 2011. 
* KENNIS,  vol 14, 1980, bl. 2898-2899,
Kolgans

Die **kolgans** (*Alopochen aegyptiacus)* of **berggans** is algemene en bekende 'n watervoël wat aan die familie van eendvoëls (*Anatidae*) behoort. Dit is die enigste oorlewende spesie van die eendgenus *Alopochen*. Hierdie genus is nou aan die bergeende (genera *Tadorna* en *Radjah*) verwant, en is dus nie ganse (genera *Anser* en *Branta*) in die ware sin nie. Hulle is standvoëls en word regdeur Suider-Afrika en die oorgrootte deel van die Sub-Sahara aangetref. Hulle word maklik gedomestiseer, en is in Europa en elders ingevoer waar hulle getalle gedy. Hulle is monogaam en territoriaal en broei geïsoleerd. Hul wetenskaplike naam is uit Grieks en Latyn saamgestel, en verwys na hul voskleur, sowel as hul assosiasie met Egipte (kyk onder).

## Voorkoms en identifikasie 
Die lengte is sowat 71 cm. Die genders is redelik eenders, maar die wyfie is opmerklik kleiner. Sy het ook meer gedempte kleure en 'n onderskeibare roep. Hoewel hulle oorwegend in pare voorkom, kan kolganse buite hul broeityd groot swerms vorm wat aansienlike skade op graan- en lusernlanderye kan aanrig. en die Vrystaatse panneveld opgemerk.

## Broeigedrag 
Aangesien hulle territoriaal is bly broeipare 1 tot 2 kilometers uit mekaar. óf die neseienaars word verdryf. Watertorings, kranslyste, skeure of ander goed versteekte plekke op die grond word na gelang van beskikbaarheid benut. Die mannetjie bly as brandwag naby die nes terwyl die wyfie broei.

Die jongste verspreidingskaart in Suid-Afrika, wat tans drie-uurliks opgedateer word, kan by hierdie skakel van SAVAP2 (die tweede Suider-Afrikaanse Voëlatlasprojek) gevind word: http://sabap2.adu.org.za/species_info.php?spp=89#menu_left 

## Benaming 
By die antieke Grieke het die kolgans weens hul voskleurige verekleed as die *chen alopex* (die "ch" 'n sagte "g") bekend gestaan. Die moderne *Alopochen* is insgelyk (maar effe foutief) afgelei van Grieks ἀλώπηξ (*alopos*) wat vosagtig of -kleurig beteken, en χήν (*chen*), 'n gans. Linnaeus het die spesie na Egipte vernoem (*aegyptiacus*, Egipties), waar hulle sedert antieke tye bekend is, en op monumente afgebeeld is. Ander name sluit in nylgans en wildegans, 

## Fotogalery 

Lêer:Egyptian-Goose.jpg|In vlug, Duitsland — die bont ondervlerk fasiliteer identifikasie
Lêer:Alopochen aegyptiaca auf dem Bodensee.jpg|'n Broeipaar (wyfie voor) in Duitsland
Lêer:Egyptian Geese (Alopochen aegyptiaca), Kruger NP (11451534654), crop.jpg|'n Broeipaar in die Krugerwildtuin
Lêer:Egyptian Goose (Alopochen aegyptiaca) portrait, Durban (46515052011).jpg|'n Volwassene in Durban – bruin vere omring die oog en snawel

## Sien ook 
* Lys van Suid-Afrikaanse voëls (alfabeties)
* Lys van Suid-Afrikaanse voëls (gegroepeer)
* Lys van Suider-Afrikaanse voëls volgens wetenskaplike name

## Verwysings 
## Bronnelys 
* Kennis, vol 14, 1980, bl. 2898–2899, 

## Eksterne skakels
Knobbeleend

Die **knobbeleend** (*Sarkidiornis melanotos)* is 'n algemene standvoël in Suid-Afrika.

## Identifikasie 
duimnael|200px|links|'n Manlike knobbeleend
Hierdie eend is onmiskenbaar. Hulle het 'n swart nek, kop en onderlyf en glansende blou-swart rugkante. Die kop is gespikkeld met donker kolle. Die manlike voël is groter as die vroulike voël en het 'n groot swart knop op die snawel. Dit is veral tydens broeityd baie opvallend. Beide die manlike en vroulike voël het wit onderkante.

## Habitat 
Die knobbeleend kom voor by varswatermoerasse, damme en mere.

## Dieet 
Die eend eet hoofsaaklik plantaardige materiaal sowel as sade van waterplante. Waterdiertjies en sprinkane is ook gesogte happies. 

## Broeigewoontes 
Die voëls broei hoofsaaklik in holtes van bome, en lê 7 tot 15 eiers. Neste word ook soms op die grond aangetref. 

## Verspreiding 
Hierdie eend broei in die trope in Suid-Amerika, Afrika suid van die Sahara en Indië. Hulle word ook aangtref oor die hele Afrika, Madagaskar en in Suid-Afrika, maar is seldsaam suid van die Oranjerivier. 

## Ander name 
250px|duimnael|'n Gedetailleerde skets van 'n kobbeleendmannetjie se kop.

* Engelse naam: *Comb Duck* / *Knob-billed Duck*
* Wetenskaplike naam: *Sarkidiornis melanotos*

## Sien ook 
* Alfabetiese lys van Suid-Afrikaanse voëls
* Lys van Suid-Afrikaanse voëls (Groepeer)
* Lys van Suider-Afrikaanse voëls volgens wetenskaplike name

## Bronnelys 
* KENNIS,  vol 14, 1980, bl. 2898-2899,
Fluiteend

Die **fluiteend** ( *Dendrocygna bicolor)* is 'n algemene standvoël in Suidelike Afrika.

## Identifikasie 
Hierdie spesie is 43–53&nbsp;cm lank en het 'n lang grys snawel, lang kop en langerige bene, met 'n goud-bruin kop en kroon. Die rug en vlerke is donkerbruin tot swart, en aan die onderkant swart hoewel die flanke prominente wit lyne vertoon. Die nekkleur is groud-bruin met donker lyne in die middel van die nek. Jong voëls se stertkleure is minder kontrasterend as die van volwassenes.

## Habitat 
Die habitat is varswater mere, damme en reservoirs, met baie plante, waar die eende snags sade en ander plant-materiaal eet.

## Verspreiding 
Die **fluiteend** kom voor in die ooste en noorde van Suider-Afrika. Hulle broei in Afrika suid van die Sahara, die tropiese gebiede van sentraal- en Suid-Amerika, Indië en die VSA se golfkus. Die fluiteend kom ook wydverspreid voor in die tropiese dele van Afrika, waar reuse-troppe van die voëls in die uitgestrekte vloedvlaktes aangetref word. Dit is 'n seldsame eendsoort in Suid-Afrika. 

## Geluid 
'n Sagte maar duidelike *kee-wee-ooo* fluit. Wanneer hulle vlieg, maak die vlerke 'n fluitgeluid - vandaar die naam **fluiteend**. 

## Ander name 
* Nederlandse naam: *Fluiteend*
* Engelse naam: *Fulvous Duck* / *Fulvous Whistling Duck*
* Wetenskaplike naam: *Dendrocygna bicolor*

## Sien ook 
* Alfabetiese lys van Suid-Afrikaanse voëls
* Lys van Suid-Afrikaanse voëls (Groepeer)
* Lys van Suider-Afrikaanse voëls volgens wetenskaplike name

## Bronnelys 
* KENNIS,  vol 14, 1980, bl. 2898-2899,
Bloubekeend

Die **Bloubekeend** (*Oxyura maccoa)* is redelike algemene standvoël in Suider-Afrika.

## Identifikasie 
Die **bloubekeend** is 'n klein, kort eendjie van 48–51&nbsp;cm. Die manlike eend is kastaiing-bruin met 'n swart kop en 'n helderblou snawel. Die smal, punterige stert staan dikwels kersregop.

Die vroulike eend het nie 'n blou snawel nie, en is donkerbruin van kleur met 'n vaal streep op die wang.

## Habitat 
Stil waterareas.

## Broeigewoontes 
Die **bloubekeend** wat opvallend diep in die water lê, se nes word tussen riete gebou. Daar is 4-12 eiers, wat besonder groot is vir so 'n klein eendsoort.

## Verspreiding 
Verspreid oor die meeste dele van Suid-Afrika en groot dele van Zimbabwe en Namibië.

## Ander name 
* Duitse naam: *Afrikanische Ruderente*
* Engelse naam: *Maccoa Duck*
* Wetenskaplike naam: *Oxyura maccoa*
* Ou Afrikaanse sinoniem: Makou-eend (*Oxyura punctata*)

## Sien ook 
* Alfabetiese lys van Suid-Afrikaanse voëls
* Lys van Suid-Afrikaanse voëls (Groepeer)
* Lys van Suider-Afrikaanse voëls volgens wetenskaplike name
 
### Bronne 
* Newman se Voëls van Suider-Afrika
* *Sasol Voëls van Suider-Afrika.* Struik Nature. Vierde Uitgawe 2011. 
* KENNIS,  vol 14, 1980, bl. 2898-2899,  

## Eksterne skakels 
*
Geelbekeend

Die **geelbekeend** (*Anas undulata*) is 'n algemene standvoël in Suidelike-Afrika.

## Identifikasie 
Die eende is grys met 'n donkerder kop en 'n heldergeel snawel. Die snawel het 'n swart kol in die middel. Die vlerke is witterig aan die onderkant, en van bo gesien vertoon wit-begrensde groen hoofvere.

## Habitat 
Hierdie eend verkies vars water in redelik oop gebied. 

## Broeigewoontes 
Hulle broei op die grond in digte plantegroei naby water. 'n Broeisel bestaan normaalweg uit ses tot twaalf eiers.

## Dieet 
Die **geelbekeend** is 'n plantvreter en 'n dageend, d.w.s. hy is bedags aktief. 

## Verspreiding 
Hulle is baie volop en vorm soms groot swerms wat wydverspreid is in Suid-Afrika en Oos-Afrika.

## Geluid 
Die manlike eend uiter 'n fluitgeluid en die vroulike eend 'n *kwêk*-geluid.

## Subspesies 
* *A. u. rueppelli*
* *A. u. undulata*

## Ander name 
* Engelse naam: *Yellow-billed Duck*
* Wetenskaplike naam: *Anas undulata*

## Sien ook 
* Alfabetiese lys van Suid-Afrikaanse voëls
* Lys van Suid-Afrikaanse voëls (Groepeer)
* Lys van Suider-Afrikaanse voëls volgens wetenskaplike name

## Bronnelys 
* KENNIS,  vol 14, 1980, bl. 2898-2899,
Swarteend

Die **swarteend** *(Anas sparsa)* is 'n algemene standvoël in Suidelike Afrika.

## Identifikasie 
48–57&nbsp;cm. Die **Swarteend** is omtrent totaal swart, met wit vlekke op die rug en helder oranje bene en pote. Die snawel is blouerig. In die skemerure net voor sonsondergang is die eendsoort aktief. Hulle is baie goed gekamoefleer op die donker water en vlieg ook nie sommer op nie. 

## Habitat 
Die habitat is hoofsaaklik riviere en vloeiende water strome gedurende die dag en groot oop oppervlaktes water gedurende die nag. Dit is 'n tipiese riviereend. 

## Dieet 
Die eende eet larwes en papies wat normaalweg onder klippe voorkom, klein water diertjies, plantmeteriaal, sade, klein visse en slakke.

## Verspreiding 
Hierdie eende kom wyd verspreid in die meeste dele van Afrika voor, maar is nie juis volop nie.

## Geluid 
Die eend uiter hoë-noot fluit.

## Subspesies 
* *A. s. sparsa*
* *A. s. leucostigma*

## Ander name 
* Engelse naam: *African black duck* / *Black duck* / *black river duck* / * West African black duck* / *South African black duck* / *Ethiopian black duck*
* Duitse naam: *Schwarzente*
* Wetenskaplike naam: *Anas sparsa*

## Sien ook 
* Alfabetiese lys van Suid-Afrikaanse voëls
* Lys van Suid-Afrikaanse voëls (Groepeer)
* Lys van Suider-Afrikaanse voëls volgens wetenskaplike name

## Bronnelys 
* KENNIS,  vol 14, 1980, bl. 2898-2899,
Nonnetjie-eend

Die **Nonnetjie-eend** (*Dendrocygna viduata)* is 'n algemene standvoël.

## Identifikasie 
Hierdie spesie is 43–48&nbsp;cm lank en het 'n lang grys snawel, lang kop en langerige bene. Hulle het 'n wit kop en kroon, met 'n swart agterkop. Die rug en vlerke is donker bruin tot swart, en aan die onderkant swart hoewel die flanke fyn wit lyne vertoon. Die nekkleur is bruin. Jong voëls se kop- en nekkleure is minder kontrasterend. Die wit gesig is die mees opvallende kenmerk.

## Habitat 
Die habitat is varswater damme en reservoirs, met baie plante. Die eende spandeer baie tyd buite die water. Hulle verkies warmer gebiede en betreklike oop water, waar hulle in swerms hou.

## Dieet 
Die eend eet  sade en ander plantmateriaal. Hulle is nagdiere en hulle eet graag skulpdiertjies en krappies ook.

## Verspreiding 
Die Nonnetjie-eend kom voor in die ooste van Suider-Afrika. Hulle broei in Afrika suid van die Sahara sowel as Suid-Amerika.

## Broeigewoontes 
Die nes is op die grond in digte plantegroei en is soms taamlik ver van die water af. Dit is soms ook met dons uitgevoer. 5-12 Eiers word aangetref.

## Geluid 
'n Drie-noot fluit waarvan die laaste twee note na aan mekaar is.

## Ander name 
* Engelse naam: *White-faced (Whistling) Duck*
* Wetenskaplike naam: *Dendrocygna viduata*

## Galery 

Lêer:White-faced Whistling Duck.jpg|Nonnetjie-eend
Lêer:White.faced.whistling.duckARP.jpg|Donkerbruin rug van eend
Lêer:White-faced Whistling Duck on one leg sleeping.jpg|Nonnetjie-eend aan die slaap op een been
Dendrocygna viduata MHNT.ZOO.2010.11.34.3.jpg |Museum voorbeelde 

## Sien ook 
* Alfabetiese lys van Suid-Afrikaanse voëls
* Lys van Suid-Afrikaanse voëls (Groepeer)
* Lys van Suider-Afrikaanse voëls volgens wetenskaplike name

## Bronnelys 
* KENNIS,  vol 14, 1980, bl. 2898-2899,
Witrugeend

Die **witrugeend** (*Thalassornis leuconotus*) is 'n algemene standvoël van Suidelike Afrika.

## Identifikasie 
Dit is 'n ronde, stewige eendjie van 38–40&nbsp;cm. Sy massa is ongeveer 625 tot 800 gram.

Die witrugeend het 'n gevlekte bruin rug en 'n relatief groot kop met 'n vaal vlek op die basis van die snawel. In vlug kan die wit rug waargeneem word. Geen onderskeid tussen manlik, vroulike en onvolwasse voëls nie.

## Habitat 
Die habitat is hoofsaaklik varswaterdamme en vleiland. Hierdie eende is goed aangepas vir duik en duiktye tot 'n halfminuut is al waargeneem waarby soveel as 65 meter afgelê word. Hulle is sku en hou gewoonlik van riete om agter te skuil. 

## Dieet 
Die eende eet hoofsaaklik plantmateriaal, veral sade en blare, jong eende eet ook ruspes en inseklarwes.

## Verspreiding 
Die witrugeend kom veral in die oostelike dele van Suider-Afrika voor.

Hierdie taamlik seldsame eende kom ook voor in Wes-Afrika tussen Senegal en Tsjad en in Oos-Afrika vanaf Ethiopië tot in Suid-Afrika en Madagaskar.

## Geluid 
Die eend uiter 'n lae-noot fluit.

## Subspesies 
* *T. l. leuconotus*
* *T. l. insularis*

## Ander name 
* Engelse naam: *White-backed Duck*
* Wetenskaplike naam: *Thalassornis leuconotus*

## Sien ook 
* Alfabetiese lys van Suid-Afrikaanse voëls
* Lys van Suid-Afrikaanse voëls (gegroepeer)
* Lys van Suider-Afrikaanse voëls volgens wetenskaplike name

## Bronnelys 
* KENNIS,  vol 14, 1980, bl. 2898-2899,
Gevlekte eend

Die **gevlekte eend** ( *Anas hottentota)* is die kleinste van die swemeende.

## Verspreiding 
Sy natuurlike leefgebied is Oos-Afrika suidelik van die Sahara, van Soedan en Etiopië. In Suid-Afrika, behalwe die Wes-Kaapland en die Kaapse Middellande, kom dit algemeen voor asook in Namibië. Ook op Madagaskarkom die voël voor. Hiernaas is die voël 'n populêre mak voël en word wêreldwyd gehou as troeteldier.

## Identifikasie 
Die gevlekte eend lyk soortgelyk aan die rooibekeend en teeleend met 'n donker mus, maar is 'n heelwat kleiner spesie (sowat 35&nbsp;cm), en het 'n blou snawel. Dit het nie kolle aan die agterkant van die lyf soos die rooibekeend nie. Dit het 'n dowwe kol op vanaf die nek tot op die wang teenoor die rooibekeend se volledig roomkleurige wange.

## Habitat 
Dit is egter 'n taamlik skaars eendsoort en mens sien hulle meestal net in pare of klein swerms. Die **gevlekte eend** gee voorkeur aan 'n moerasagtige omgewing.

## Broeigewoontes 
Die nes is tussen riete naby die water. Dit is nie bekend wat hulle eet nie.

## Ander name 
* Engelse naam: *Hottentot Teal*
* Wetenskaplike naam: *Anas hottentota*

## Sien ook 
* Alfabetiese lys van Suid-Afrikaanse voëls
* Lys van Suid-Afrikaanse voëls (Groepeer)
* Lys van Suider-Afrikaanse voëls volgens wetenskaplike name

## Verwysings 
## Bronnelys 
* Newman se Voëls van Suider-Afrika
* *Sasol Voëls van Suider-Afrika*. Struik Uitgewers: Eerste uitgawe. 1993
* KENNIS,  vol 14, 1980, bl. 2898-2899,
Teeleend

Die **teeleend** (*Anas capensis)* is 'n algemene standvoël in Suidelike Afrika.

## Identifikasie 
Grootte: 44–48&nbsp;cm. Hierdie eend is die vaalste eend wat in Suid-Afrika voorkom. Die teeleend is hoofsaaklik grys met 'n bruin rug en pienk op die snawel. Die eend het 'n gespikkelde kop. Jong voëls besit nie die rooskleurige kleur op die snawel nie.

## Habitat 
Die habitat is oop areas van vars- sowel as soutwater. Hulle verkies vlak water en kom in klein swerms voor.

## Dieet 
Voedsel bestaan uit waterplante sowel as klein ongewerwelde gediertes.

## Broeigewoontes 
Die nes is altyd op die grond, naby die water en uitgevoer met dons.
## Verspreiding 
Die teeleend kom in die meeste dele van Suidelike Afrika voor, maar hoofsaaklik in die droë weste van die streek. Veral Wes-Kaapland.

## Geluid 
Die mannetjie-eend uiter 'n duidelike fluit, maar die wyfie-eend 'n sagte *kwêk*.

## Ander name 
* Engelse naam: *Cape Teal*
* Wetenskaplike naam: *Anas capensis*

## Sien ook 
* Alfabetiese lys van Suid-Afrikaanse voëls
* Lys van Suid-Afrikaanse voëls (Groepeer)
* Lys van Suider-Afrikaanse voëls volgens wetenskaplike name

## Bronnelys 
* KENNIS,  vol 14, 1980, bl. 2898-2899,
Anseriformes

**Anseriformes** bevat ongeveer 150 voëlspesies in drie families: die Anhimidae, Anseranatidae (die Ekstergans) en die Anatidae, wat meer as 140 spesies waterhoenders insluit (waaronder die eende, ganse en swane). Twee ander families wat ook tot hierdie orde behoort, maar uitgestorwe is, is die Dromornithidae en Presbyornithidae.

Al die spesies in die orde is hoogsaangepas tot 'n waterbestaan by die wateroppervlak. Almal is webvoetig vir doeltreffende swem (al het sommige intussen meestal grondbewoners geword).

## Sien ook 
* Alfabetiese lys van Suid-Afrikaanse voëls
* Lys van Suid-Afrikaanse voëls (Groepeer)
* Lys van Suider-Afrikaanse voëls volgens wetenskaplike name
Eendvoëls

**Anatidae** of **eendvoëls** is die biologiese familie wat die eende en meeste eend-agtige watervoëls soos ganse en swane insluit. Die ekstergans (Engels: *magpie-goose*) word nie meer as deel van die Anatidae beskou nie en word in 'n aparte familie, Anserannatidae, geplaas. Die familie bestaan uit voëls wat aangepas is om te swem, op die oppervlak van water te drywe, en in sommige gevalle minstens in vlak water te duik. Hulle het gewebde pote en snawels wat tot 'n mindere of meerdere mate plat geword het. Danksy spesiale olies skud hulle vere water uitstekend af. Dons, eend-, see-eend- en gansvere is lank reeds gewild vir donskomberse, kussings, slaapsakke en jasse. Die lede van die familie word ook reeds lank vir voedsel gebruik. Terwyl die status van die Anatidae as 'n familie voor die hand liggend is, en daar weinig debat is oor watter spesies behoorlik daaraan behoort, word die verwantskap tussen die verskillende sibbes en subfamilies daarin swak verstaan.

Lêer:Comb duck.jpg|Knobbeleend (*Sarkidiornis melanotos*)
Lêer:Chilenische pfeifente.jpg|Chileense fluiteend (*Anas sibilatrix*)

## Sien ook 
* Alfabetiese lys van Suid-Afrikaanse voëls
* Lys van Suid-Afrikaanse voëls (Groepeer)
* Lys van Suider-Afrikaanse voëls volgens wetenskaplike name
Eaton se pylsterteend

**Eaton se pylsterteend** (*Anas eatoni*) is 'n eend wat deur die IUBN geklassifiseer word as 'n kwesbare spesie. Dit is genoem na die Engelse verkenner en naturalis Alfred Edmund Eaton. Eaton se pylsterteend is verwant aan die gewone pylsterteend en daar word gemeen dat dit daarvan afgesplinter en in aparte spesies ontwikkel het. Die manlike voēls ontwikkel nie volle broeivere nie.

Dit kom in twee subspesies op eilande in die Suidelike Indiese Oseaan voor:
* *Anas eatoni eatoni* op Kergueleneilande (5000-20&nbsp;000 pare  geskat in 1982)
* *Anas eatoni drygalskyi* op die Crozeteilande (600-700 pare geskat in 1982)

In die 1950's en 1960's is *Anas eatoni eatoni* na Amsterdameiland ingevoer, maar dit is sedert 1970 nie daar gesien nie en daar word aangeneem dat dit weer uitgesterf het. Die inheemse Amsterdameilandeend (*Anas marecula*) het in 1800 uitgesterf.

Die bevolking is aan die afneem en die getalle kan nou reeds heelwat minder wees as hierbo vermeld. Die eende is vroeër deur onder andere seeleeujagters gejag met 200 tot 300 wat elke jaar geskiet is na die vestiging van 'n basis in 1950. Ingevoerde roofdiere is nou die grootste bedreiging op Possession, Cochonseiland in Crozet en op die Kergueleneilande. Die voëls wat na Amsterdameiland ingevoer is, het waarskynlik uitgesterf as gevolg van wilde huiskatte en bruin rotte. Konyne is in 1992 op van die Kergueleneiland met gif uitgeroei http://www.publish.csiro.au/nid/144/paper/WR00042.htm.

Eaton se pylsterteend is in 1983 op 'n posseël van 1,5 en 1,8 frank van die Franse Suidelike en Antarktiese Gebiede afgebeeld http://www.birdtheme.org/country/frenchan.html.

## Sien ook 
* Alfabetiese lys van Suid-Afrikaanse voëls
* Lys van Suid-Afrikaanse voëls (Groepeer)
* Lys van Suider-Afrikaanse voëls volgens wetenskaplike name

## Eksterne skakels 
* BirdLife Species Factsheet
Binomiale naam

In biologie is **binomiale name** die formele metode waarvolgens spesies se name gegee word. Soos die woord "binomiaal" suggereer, word die wetenskaplike naam van 'n spesie gevorm deur die kombinasie van twee terme: die genus naam en die spesie beskrywer. Alhoewel die fynere detail kan verskil, is daar seker aspekte wat universeel aangeneem word:

* Wetenskaplike name word gewoonlik kursief gedruk of getik, soos *Homo sapiens*. As dit met die hand geskryf word behoort dit onderstreep te word.
* Die eerste term (genusnaam / geslagnaam / generiese naam) word altyd met 'n hoofletter geskryf, terwyl die beskrywer  nie met 'n hoofletter geskryf word nie al is dit afkomstig van 'n eienaam. Byvoorbeeld, *Canis lupus* of *Anthus hodgsoni*. (Maar let daarop dat dit 'n moderne gebruik is: Linnaeus het altyd die spesifieke beskrywer met 'n hoofletter geskryf, en tot die vroeë 20ste eeu was dit algemene gebruik om die spesifieke beskrywer met 'n hoofletter te skryf as dit van 'n eienaam afkomstig was.)
* Wanneer dit saam met 'n gewone naam gebruik word, word die wetenskaplike naam gewoonlik agterna in hakkies geskryf, byvoorbeeld, "die Huismossie (*Passer domesticus*) is bedreig."
* Die wetenskaplike naam behoort in die algemeen voluit geskryf word wanneer dit vir die eerste keer gebruik word of as verskeie spesies van die selfde genus in 'n referaat of verslaggelys of bespreek word. Dit kan afgekort word deur slegs die aanvanklike letter (en 'n punt) vir die genus te gebruik; byvoorbeeld *Canis lupus* word *C. lupus*. In uitsonderlike gevalle het die afkorting tot meer algemene gebruik versprei — byvoorbeeld die bakterie *Escherichia coli* word gereeld slegs *E. coli* genoem, en *Tyrannosaurus rex* is moontlik meer bekend as *T. rex*.
* Die afkorting "sp." (of "spec.") word gebruik wanneer die werklike spesifieke naam nie bekend is nie: byvoorbeeld *Canis sp.* dui "'n spesie van die genus Canis" aan. Die afkorting "spp." (meervoud) dui "verskeie onbekende spesies" aan.
* Die afkorting "cf." word gebruik wanneer die indentifikasie nie bevestig is nie: byvoorbeeld *Corvus cf. splendens* dui aan dat daar twyfel oor die spesie bestaan.
Orde (biologie)

In die wetenskaplike klassifikasiesisteem wat gebruik word in biologie, is die **orde** (Latyn: *ordo*, meervoud *ordines*) 'n rangorde tussen die klas en die familie.

## Geskiedenis van die begrip 
duimnael|regs|100px|Portret van Carolus Linnaeus, deur J H Scheffel (1739)
duimnael|links|120px| Die voorblad van *Systema Naturae*, tiende uitgawe, in Duitsland gepubliseer (1758)

In die 1690's het die Duitse plantkundige Augustus Rivinus "orde" die eerste keer beskryf as 'n afsonderlike rangorde van biologiese klassifikasie. Carolus Linnaeus was die eerste persoon om dit volgehoud toe te pas binne al drie destydse koninkryke van die natuur (te wete minerale, plante, en diere) in sy *Systema Naturae* (1735, Eerste uitgawe).

### Plantkunde 
Die Linnaeaanse orde was 'n kunsmatige verdeling. Tot teen die einde van die 19de eeu het orde in die taksonomie groepe plante beskryf wat vandag onder familie geklassifiseer word. Teen 1906 het die eerste internasionale *reëls* van plantkundige nomenklatuur verskyn, en in dié reëls is *familie* toegewys aan die bogenoemde groep, en is *orde* begin gebruik vir 'n hoër rangorde wat vantevore as *kohorte* bekend gestaan het.

### Dierkunde 
In dierkunde was daar 'n meer natuurlike gebruik van die Linnaeaanse ordesisteem, en die moderne wetenskaplike loop dus nog sommige van sy ordinale name raak (soos byvoorbeeld die Lepidoptera vir die orde van motte en skoenlappers, of die orde Diptera vir vlieë, muskiete, muggies, en warmassies).

## Sien ook 
* Suider-Afrikaanse soogdiere en hul ordes
* Visordes van Suider-Afrika

## Bron 
* Vertaling van die artikel *Order (biology)* op die Engelse Wikipedia.
Pylstert

**Pylstert** kan verwys na:

#Die pylsterteend
#Die pylstertrooibekkie (*Vidua regia*)
#Motte van die familie Sphingidae
#Kraakbeenvisse van die familie Dasyatidae
Bruineend

Die **bruineend** (*Netta erythrophthalma*) is redelike groot eend en algemene standvoël. In Engels staan die voël bekend as die *Southern Pochard* en in Duits as die *Rotaugenente*.

## Identifikasie 
Die voël word 48 tot 51&nbsp;cm lank en weeg 550 tot 950 gram. Dit is donkerbruin van kleur. Die mannetjie het 'n ligblou snawel en helderrooi oë. Die sye is bleker en kastaiingbruin. Die verskil baie van die bloubekeend. Tydens vlugte het beide geslagte 'n sigbare wit vlerkstreep wat tot op die hoofslagvere strek.

Die wyfie is donkerbruin, maar nie so besonderse donker-sjokoladebruin soos die mannetjies nie. Die wyfie het ligte gesigsvlekke op die basis van die snawel en die ander kenmerk is 'n wit sekelmaan agter die oog. Die jong voël lyk soos die wyfie, maar sonder die sekelmaan.

## Habitat 
Die voëls leef by mere en damme en verkies dieper water.

## Dieet 
Hulle soek hoofsaaklik kos deur te duik maar wei en plas ook. Hul voedsel bestaan uit waterdiertjies en waterplante.

## Broeigewoontes 
Die nes word tussen die riete, naby water gebou.

## Verspreiding 
Die **bruineend** is volop in Suid-Afrika en kom voor van die Kaap tot in Etiopië

### Sien ook 
* Alfabetiese lys van Suid-Afrikaanse voëls
* Lys van Suid-Afrikaanse voëls (Groepeer)
* Lys van Suider-Afrikaanse voëls volgens wetenskaplike name

## Bron 
* *Sasol Voëls van Suider-Afrika.* Struik Nature. Vierde Uitgawe 2011. 
* KENNIS,  vol 14, 1980, bl. 2898-2899,
Rooibekeend

Die **rooibekeend** (*Anas erythrorhyncha)* is 'n baie algemene standvoël in Suidelike Afrika.

## Identifikasie 
'n Betreklik klein eendjie van 43–48&nbsp;cm. Dit is 'n bruin eend met 'n donker area bo op die kop en 'n prominente rooi swawel. Die wit wang is nog 'n kenmerk waaraan dit uitgeken kan word.

## Habitat 
Gee voorkeur aan vlak, opdroënde vleie. Hulle vorm graag swerms naby vars water.

## Dieet 
Dieet bestaan hoofsaaklik uit waterplante, insekte, paddas en vissies.

## Verspreiding 
Verspreid oor die meeste dele van Suidelike-Afrika. Die eendsoort word, net soos die geelbekeend, van die Kaap tot in Abessinië aangetref, maar is veral volop in die Karoo.

## Broeigewoontes 
Die nes is altyd naby die water en uitgevoer met dons.

## Ander name 
* Engelse naam: *Red-billed Teal*
* Wetenskaplike naam: *Anas erythrorhyncha*

## Sien ook 
* Alfabetiese lys van Suid-Afrikaanse voëls
* Lys van Suid-Afrikaanse voëls (Groepeer)
* Lys van Suider-Afrikaanse voëls volgens wetenskaplike name

## Bronnelys 
* KENNIS,  vol 14, 1980, bl. 2898-2899,
Somereend

Die **somereend** is 'n skaars somer besoeker in Suid-Afrika.

## Identifikasie 
37–41&nbsp;cm.
'n Grys eend met 'n wit-streep oor die oë en 'n donker kop. Grys swawel en pote.

## Habitat 
Binnelandse vars water.

## Verspreiding 
Broei in die meeste van Europa en Wes-Asië, maar is 'n trek-voël en oor-winter in Afrika.  Skaars somer besoeker in Suidelike-Afrika.

## Geluid 
Die manlike eend uiter 'n *klerrb* geluid. Beide geslagte uiter 'n *jêg-jêg* geluid.

## Ander name 
* Duitse naam: *Knäkente*
* Engelse naam: *Garganey*
* Wetenskaplike naam: *Anas querquedula*

## Sien ook 
* Alfabetiese lys van Suid-Afrikaanse voëls
* Lys van Suid-Afrikaanse voëls (Groepeer)
* Lys van Suider-Afrikaanse voëls volgens wetenskaplike name

## Verwysings
Gloster Gauntlet

duimnael|Gloster Gauntlet
Die **Gloster Gauntlet** is 'n enkelsitplek, dubbeldekkervegvliegtuig wat deur die Britse Lugmag (Royal Air Force) in die 1930's gebruik was. Dit was die laaste RAF vegvliegtuig wat 'n oop kajuit gehad het en die tweede laaste dubbeldekker wat aktiewe diens gedoen het in die RAF.

Die Gloster S.S.18 se nooiensvlug het in Januarie 1929 plaasgevind. Dit is uit die Gloster S.S.19B ontwerp ontwikkel. Die S.S.19 prototipe het 'n nuwe enjin, 'n Bristol Mercury VIS, gebruik en vir die eerste keer in 1933 in dié vorm gevlieg. Nadat die S.S.19 deur die Ministerie vir Lugvaart getoets is, is 'n bestelling vir 24 vliegtuie in September 1933 geplaas. Die vliegtuie sou as die "Gauntlet" bekendstaan.

In Mei 1936 is die Gauntlet Mk II deur 56 Eskader en 111 Eskader in gebruik geneem. Teen die einde van 1936 is nog ses eskaders met die Gauntlet uitgerus. voor dit weens onderhoudsprobleme uit diens onttrek is. Gauntlets is steeds vir meteorologiese vlugte gebruik tot 1943.

## Sien ook 
* Lys van vegvliegtuie

## Verwysings
Kaapse slopeend

Die **Kaapse slopeend** (*Anas smithii)* kom net in Suid-Afrika, Namibië, Botswana en dele van Mosambiek en Angola voor.

## Identifikasie 
Die eend het 'n breë, graafvormige snawel. Die wyfie en die mannetjie verskil van kleur.

## Habitat en dieet 
Die Kaapse slopeend hou van vlak water wat ryk is aan insekte- en plantelewe. Die breë, plat bek word as 'n graaf en sif gebruik wanneer die voël in die modder vroetel op soek na kos.

## Broeigewoontes 
Die nes is altyd naby die water en op die grond. Dit is uitgevoer met die dons van die wyfie, wat die 6-11 eiers bedek wanneer sy die nes verlaat.

## Ander name 
* Engelse naam: *Cape Shoveler*
* Wetenskaplike naam: *Anas smithii*

## Galery 

Lêer:Cape Shoveler, Anas smithii (female) - note dark eyes (9720112118).jpg|Wyfie - sien die donker oog
Lêer:Cape Shoveler RWD.jpg|Mannetjie - sien geel oog, dowwe kop en blou aan die vlerke.
Lêer:Anas smithii 1838.jpg|Anas smithii geskets in 1838

## Sien ook 
* Alfabetiese lys van Suid-Afrikaanse voëls
* Lys van Suid-Afrikaanse voëls (Groepeer)
* Lys van Suider-Afrikaanse voëls volgens wetenskaplike name

## Bronnelys 
* KENNIS,  vol 14, 1980, bl. 2898-2899, 

## Verwysings
Miombo-rooibandsuikerbekkie

Die **miombo-rooibandsuikerbekkie** is 'n algemene standvoël in miombo-boomveld van Suidelike-Afrika. In Engels staan dit bekend as die *miombo double-collared sunbird* of *eastern miombo sunbird*.

## Identifikasie 
13&nbsp;cm.  Helder glansgroen kop en bo-rug, met 'n blou streep onder groen borsgedeelte, gevolg deur 'n dun helder glansrooi borsband. Die res van die onderkant is bruin-grys, en die vlerke is bruin. Hierdie spesie kan maklik met die kleinrooibandsuikerbekkie verwar word, maar die gebiede waar hulle voorkom oorvleuel nie. Die vroulike suikerbekkie het 'n grys-bruin bokant en grys-geel onderkant.

## Habitat 
Miombo-boomveld tot aan die rande van woude.

## Verspreiding 
Aanwesig in boomveld in die oorgrootte deel van Zimbabwe.

## Geluid 
'n Skerp *tjie-tjie*-geluid.

## Sien ook 
* Alfabetiese lys van Suid-Afrikaanse voëls
* Lys van Suid-Afrikaanse voëls (gegroepeer)
* Lys van Suider-Afrikaanse voëls volgens wetenskaplike name

## Verwysings
Grootrooibandsuikerbekkie

Die **grootrooibandsuikerbekkie** (*Cinnyris afer*; sinoniem *Nectarinia afra*) is 'n algemene standvoël in Suid-Afrika. In Engels staan dit as die *greater double-collared sunbird* bekend.

## Identifikasie 
duimnael|links|'n Grootrooibandsuikerbekkie

Die voëls is 14&nbsp;cm lank. Hulle het 'n helder glansgroen kop en bo-rug, met 'n blou streep onder groen gedeelte gevolg deur 'n groot helder glansrooi bors aan die onderkant. Die res van die onderkant is bruingrys met bruin vlerke. Hierdie spesie is groter as die kleinrooibandsuikerbekkie, het 'n langer snawel en groter rooi band op die bors. Die vroulike suikerbekkie het 'n grysbruin bokant en grysgeel onderkant.

## Habitat 
Fynbos, immergroen bos en woudrande.

## Verspreiding 
Die voël kom voor in die kusgebiede van Suid-Afrika vanaf Kaapstad tot aan die suidkus en verder noord langs die Drakensberge tot in die noorde van die land.

## Geluid 
'n Skerp *Tjoet-tjoet-tjoet* geluid.

## Subspesies 
Daar is twee subspesies:

* *C. a. saliens*: in oostelike Suid-Afrika.
* *C. a. afer*: in suidelike Suid-Afrika.

## Sien ook 
* Alfabetiese lys van Suid-Afrikaanse voëls
* Lys van Suid-Afrikaanse voëls (gegroepeer)
* Lys van Suider-Afrikaanse voëls volgens wetenskaplike name

## Verwysings
Kleinrooibandsuikerbekkie

__NOTOC__

Die **kleinrooibandsuikerbekkie** (***Cinnyris chalybeus***) is 'n redelik mak, algemene en byna endemiese standvoël of rondswerwer in Suid-Afrika. Hulle word in uiteenlopende natuurlike tot stedelike habitatte aangetref, en kan buite die broeityd hoogs nomadies wees in hul soeke na nektarbronne. benewens fynbos, immergroen bos en woudrande. Die nominaatsubspesie het die dunste rooi borsband, en *C. c. subalaris* die breedste.

* *C. c. chalybeus* — Swartland, fynbosgebiede en Kaapse Plooiberge
* *C. c. albilateralis* (Winterbottom, 1963) — Namakwaland, Karoo en Albanie-ruigtes
* *C. c. subalaris* Reichenow, 1899 — KwaZulu-Natal en Transkei
* *C. c. capricornensis* (Roberts, 1936) — Transvaalse Drakensberg, 'n geïsoleerde subspesie
* Engels: Southern (lesser) double-collared sunbird
* Duits: Halsbandnektarvogel
    
## Sien ook 
* Alfabetiese lys van Suid-Afrikaanse voëls
* Lys van Suid-Afrikaanse voëls (gegroepeer)
* Lys van Suider-Afrikaanse voëls volgens wetenskaplike name

## Verwysings 
## Bron 
* *Sasol Voëls van Suider-Afrika.* Struik Nature. Vierde Uitgawe 2011.
Manche

Die Franse département **Manche** (50) met 'n oppervlakte van 5&nbsp;938 vierkante kilometer en 'n bevolking van 499&nbsp;531 in 2011 maak deel uit van die région (gewes) Normandië. Dit is die 50ste département in alfabetiese volgorde. Manche is vernoem na die Engelse Kanaal (Frans: *La Manche* of "Die Mou").

## Geskiedenis 
Die gebied van die huidige Manche is oorspronklik bewoon deur Galliese stamme en word later deur die Romeine, Bretonners en in 933 deur die Noormanne verower. In 1204 word die gebied by Frankryk ingelyf.

Die huidige département Manche is tydens die Franse Rewolusie op 14 Maart 1794 gevorm as deel van die historiese provinsie Normandië.

## Geografie 
Die département sluit onder meer die Cotentin-skiereiland en die eilandgroep van Chausey in. Dit word begrens deur die Engelse Kanaal en die départemente Calvados, Orne, Mayenne en Ille-et-Vilaine.

## Klimaat 
Manche het 'n tipiese maritieme klimaat met oorwegend westelike winde, wat ook verantwoordelik is vir die hoër reënval van die gebied. Die gemiddelde temperatuur is 5 °C in Januarie en 19 °C in Julie.

## Demografie 
Daar is sowat 20 stede (*unités urbaines*) in die département, waarvan die metropolitaanse gebied van Cherbourg met sy sowat 100&nbsp;000 inwoners die belangrikste en ook die tweede grootste in die gewes Basse-Normandie (Neder-Normandië) is. Cherbourg is een van die onderprefekture van Manche en sedert die jaar 1803 ook 'n maritieme prefektuur.

Saint-Lô, die prefektuur (hoofstad) van Manche, het minder as 30&nbsp;000 inwoners, en daar is net een ander munisipaliteit met meer as 10&nbsp;000 inwoners – Granville met 'n bevolking van 13&nbsp;000.

## Administratiewe verdeling 
duimnael|250px|Cotentin: Die vuurtoring van La Hague

## Bronne 
* Conseil général de La Manche

## Eksterne skakels 
*  Webwerf van die Prefektuur
*  Webwerf van die Conseil général
Spesifieke brandstofverbruik

**Spesifieke brandstofverbruik**, is 'n ingenieursterm wat gebruik word om die branstofdoeltreffendheid van 'n enjinontwerp aan te dui.  Dit is 'n mate van die hoeveelheid brandstof wat benodig word om 'n gegewe hoeveelheid krag oor 'n gegewe tydperk te lewer.

Spesifieke brandstofverbruik hang af van die enjinontwerp, maar verskille in die spesifieke brandstofverbruik tussen verskillende enjins met dieselfde onderliggende tegnologie is geneig om baie klein te wees.  Tipiese petrolenjins se spesifieke brandstofverbruik is ongeveer 0.3 kg/(kW·h) ongeag die onwerp van enige besondere enjin.  Oor die algemeen sal die spesifieke brandstofverbruik vir 'n klas enjins toeneem saam met die samepersingsverhouding.  Dieselenjins het 'n hoër spesifieke brandstofverbruik as petrolenjins hoofsaaklik vanweë hulle baie hoër samepersingsverhouding aangesien die manier waarop hulle brandstof brand in der waarheid minder doeltreffend is.

In praktiese toepassings is daar verskeie faktore wat 'n betekenisvolle rol speel in die bepaling van die brandstofdoeltreffendheid van 'n spesifieke enjinontwerp in 'n betrokke toepassing.  Vliegtuigturbines (straal- en turboskroefenjins) byvoorbeeld is gewoonlik baie ligter en kleiner as suierenjins met gelykwaardige kraglewering, wat die sleurkrag op die vliegtuig verlaag asook die hoeveelheid krag benodig om die vliegtuig aan te dryf.  Turbines is daarom 'n baie meer doeltreffende vliegtuigaandrywer as wat andersins sal blyk uit 'n vergelyking soos in die onderstaande tabel:

## Sien ook 
* Energie per eenheidsmassa
* Spesifieke impuls
Mazda

**Mazda** (Japannees: マツダ株式会社, *Matsuda Kabushiki-gaisha*) is 'n Japannese motorvervaardiger met sy hoofkantoor in Hirosjima, Japan.  Sedert 2005 vervaardig die maatskappy ongeveer 800 000 voertuie per jaar met die grootste afsetgebied vir sy produkte in Japan, Europa en Noord-Amerika.

## Geskiedenis 
duimnael|links|'n Mazda RX3.
duimnael|links|Die Mazda RX8.
Mazda het ontstaan as die Toyo Cork Kogyo Maatskappy in 1920 in Japan.  Toyo Kogyo het oorgeskakel vanaf die vervaardiging van masjiengereedskap na voertuie met die bekendstelling van die Mazda Mazdago in 1931 en het ook wapens vervaardig vir die Japannese weermag tydens die Tweede Wêreldoorlog.  Die maatskappy het die Mazda naam formeel in 1984 aangeneem, al het elke voertuig wat hulle gemaak het van die begin af al daardie naam gedra.  Die eerste vierwielmotor, die Mazda R360 is in 1960 bekendgestel en gevolg deur die Mazda Carol in 1962.

Die Ford Motormaatskappy het sedert 1979 'n 25% aandeel in Mazda besit en in 1996, het hulle hul belang verhoog tot 'n beherende aandeel van 33.4% toe Mazda 'n finansiële krisis beleef het.  Baie van Ford se modelle is dan ook op Mazdas gebaseer.

## Sien ook 
* Lys van Mazdavoertuie

## Verwysings 
## Eksterne skakels 
* Mazda se Amptelike Korporatiewe Webwerf
* Mazda Dealerships – US 
* Kort opsomming oor Mazda uit 2005 
* Mazda Galery – Mazda Beelde
* Bewaringsprojek deur Mazda geborg