Hulas

[duimnael|Hulas en [nimfe uit 'n mosaïek in Romeinse Gallië (3de eeu)]]
**Hulas** (Grieks: Ὕλας, Hýlas) is in die klassieke mitologie 'n jeug wat Herakles (die Romeinse Hercules) gedien het as metgesel en dienskneg. Sy ontvoering deur waternimfe is 'n tema wat baie aangetref word in die antieke kuns en is 'n blywende onderwerp vir Westerse kuns in die klassieke tradisie.    

## Genealogie 
duimnael|regs|upright=0.75|Theocritus se *Idille* 13, 'n gedig uit omstreeks 300 v.C. opgedra aan Hulas. Oxyrhynchus Papyri 694, 2de eeu n.C.
In die Griekse mitologie was Hulas die seun van koning Theiodamas van die Druopiërs (Oudgrieks: Δρύοπες)  en die nimf Menodike, dogter van Orion. In sommige verhale was sy vader Euphemus of koning Kēüx van Trachis.

## Mitologie 
### Herakles 
Nadat Herakles Theiodamas gedood het tydens 'n geveg het hy Hulas aangeneem as sy wapendraer en hom geleer van die krygskuns. Die digter Theocritus (omstreeks 300 v.C.) het soos volg geskryf oor die liefde tussen Heracles en Hulas:

### Argonoute 
Herakles het Hulas saamgeneem op die Argo en sodoende het Hulas een van die Argonoute geword. Hulas is ontvoer deur Najade van die fontein van Pegae  in Musia (Musia (Grieks: Μυσία; Latyns: Mysia; Turks: Misya) was 'n streek in die noordweste van Anatolië, Turkye. Dit was geleë aan die suidkus van die See van Marmara. Dit was omring deur Bithynië aan die ooste, Frigië aan die suidooste, Lidië aan die suide, Eolië of Aeolië aan die suidweste, Troas aan die weste en die See van Marmara aan die noorde. In antieke tye is dit bewoon deur Musiërs, Frigiërs, Aeoliese Grieke en ander groepe.), toe hulle verlief geraak het op hom, en hy met 'n kreet in die water verdwyn het. Sy verdwyning het Herakles baie ontstel, wat saam met die Argonout Poluphemus lank na hom gesoek het. Die skip het gou sonder hulle uitgevaar. Volgens die Latynse *Argonautica* deur die digter Valerius Flaccus het hulle Hulas nooit gevind nie, want laasgenoemde het verlief geraak op die nimfe en aangebly *"om hul krag en hul liefde te deel"*. In die weergawe deur Apollonios Rhodios lig die seegod Glaucus die Argonoute in dat ''"'n nimf haar hart op hom verloor het en hom haar man gemaak het"''. Volgens Theocritus het die nimfe egter Hulas se mond onder die water toegemaak om sy gille om Herakles se bystand te onderdruk. Volgens Antoninus Liberalis het die nimfe Hulas in 'n eggo verander wat keer op keer Herakles se krete terug eggo. 
In *The Garden of Eros*: "There are the flowers which mourning Herakles / Strewed on the tomb of Hylas". 
In *Charmides*: 
Some woodmen saw him lying by the stream
And marvelled much that any lad so beautiful could seem,

Nor deemed him born of mortals, and one said,
   ‘It is young Hylas, that false runaway
Who with a Naiad now would make his bed
   Forgetting Herakles,’
In *Canzonet*:
Hylas is dead,
Nor will he e’er divine
   Those little red
Rose-petalled lips of thine.
In *Ravenna*:
Long time I watched, and surely hoped to see
Some goat-foot Pan ...
Or Hylas mirrored in the perfect stream.
En in "*De Profundis*" skryf Wilde (aan Lord Alfred Douglas), "I compare you to Hylas, or Hyacinth, Jonquil or Narcisse, or someone whom the great god of Poetry favoured, and honoured with his love."

Daar word verwys na Hulas in hoofstuk 18 van Charles Kingsley se roman *Hypatia*, wanneer die Prefek Orontes, wat deur die Gote gered word, na veiligheid geneem word na 'n huis wat grootliks deur vrouens bewoon word, en homself aansien as "'n tweede Hulas". 

"Hylas" is 'n gedig deur Madison Cawein, en sluit die reëls, "Hylas, the Argonaut, the lad Beloved of Herakles, was I", in

Hylas is die naam van een van die twee karakters in George Berkeley se *Three Dialogues between Hylas and Philonous*. Hy verteenwoordig die materialistiese posisie waarteen Berkeley (deur Philonous) argumenteer. In hierdie konteks is die naam afgelei van ὕλη, die Oudgriekse woord vir "materie". Stanisław Lem het hierdie karakters verwerk in sy 1957 niefiksie, filosofiese boek getiteld, *Dialogi*.

Hylas word ook genoem in Thomas Hardy se *Far from the Madding Crowd*: "He called again: the valleys and farthest hills resounded as when the sailors invoked the lost Hylas on the Mysian shore; but no sheep."

## Verwysings 
## Eksterne skakels 
* Berkeley se *Three Dialogues between Hylas and Philonous*
* Encyclopædia Britannica oor http://www.britannica.com/EBchecked/topic/1363242/Hylas*Hulas*
* *Hylas in the Classical Style* deur Stefanie E. Dittert, Professor Buttigieg
* Encyclopedia of Greek Mythology by *Hylas* 
*  Gedig deur Florence Earle Coates