open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Valentina Talyzina

**Valentina Talyzina** (gebore 22 Januarie 1935 oorlede 21 Junie 2025) is 'n Sowjetse en Russiese aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente *Zhenitba* (1978) en *The Irony of Fate 2* (2007), en in die televisiereeks *Linii sudby* (2003).

## Filmografie 
### Rolprente 
* 1963: *Chelovek, kotoryy somnevaetsya*
* 1968: *The Zigzag of Success*
* 1972: *Ivanov kater*
* 1972: ''Almanzor's Rings*
* 1976: *Poka stoyat gory...*
* 1977: *Za pyat sekund do katastrofy*
* 1978: *Zhenitba*
* 1979: *Vessennaya putyovka*
* 1979: *Chuzhaya kompaniya*
* 1980: *Vecherniy labirint*
* 1980: *Stseny iz semeynoy zhizni*
* 1981: *Sledstviyem ustanovleno...*
* 1982: *Detskiy mir*
* 1984: *Moy izbrannik*
* 1984: *Kultpokhod v teatr*
* 1985: *Pravo lyubit*
* 1985: *Eshchyo lyublyu, eshchyo nadeyus*
* 1986: *Posle dozhdichka, v chetverg*
* 1986: *Zlovrednoye voskresenye*
* 1987: *Neprofessionaly*
* 1989: *V znak protesta*
* 1990: *Letuchiy gollandets*
* 1992: *Nash amerikanskiy Borya*
* 1996: *Muzhchina dlya molodoy zhenshchiny*
* 2001: *S tochki zreniya angela*
* 2007: *The Irony of Fate 2*

### Televisiereekse 
* 2003: *Linii sudby*
* 2005: *Istselenie lyubovyu*
* 2008: *Srochno v nomer*
* 2009: *Srochno v nomer 2*
* 2012: *Srochno v nomer. Na sluzhbe zakona*

### Televisierolprente 
* 1972: *Perevod s angliyskogo*
* 1972: *Shtorm*
* 1975: *Puteshestviye missis Shelton*
* 1976: *Vecherniy svet*
* 1978: *Uroki frantsuzkogo*
* 1980: *Dulsineya Tobosskaya*
* 1988: *Primorskiy bulvar*
* 1990: *Arbatskiy motiv*
* 1990: *Anyutiny glazki i barskie laski*
* 1993: *Batterflyay*
* 1995: *Vorovka*
* 2001: *Podozrenie''

## Eksterne skakels 
*
Valentina Telichkina

**Valentina Telichkina** (gebore 10 Januarie 1945) is 'n Sowjetse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente *Pervaya devushka* (1969), *The Seagull* (1972), ''It Can't Be!* (1975), en *Bolshoy* (2017).

## Filmografie 
### Rolprente 
* 1968: *Arachveulebrivi gamopena*
* 1968: *Osenniye svadby*
* 1969: *Pervaya devushka*
* 1970: *U ozera*
* 1970: *Nachalo*
* 1971: *Schaste Anny*
* 1972: *The Seagull*
* 1974: *Odinozhdy odin*
* 1974: *Potomu chto lyublyu*
* 1974: *Siniye zaytsy, ili Muzykalnoye puteshestviye*
* 1975: *It Can't Be!*
* 1976: *Vstretimsya u fontana*
* 1978: *Tryasina*
* 1978: *Pyatoye vremya goda*
* 1979: *Five Evenings*
* 1980: *Married for the First Time*
* 1982: *Portrait of the Artist's Wife*
* 1983: *Vassa*
* 1986: *Byla ne byla*
* 1987: *Lovkachi*
* 1987: *Zabavy molodykh*
* 1987: *Chelovek svity*
* 1988: *Gde nakhoditsya Nofelet?*
* 1990: *Zhivodyor*
* 1997: *Volshebnyy portret*
* 1998: *Klassik*
* 1999: *Kadril*
* 2007: *Kto prikhodit v zimniy vecher...*
* 2017: *Bolshoy*

### Televisiereekse 
* 2006: *Bolshie devochki*

### Televisierolprente 
* 1972: *Stoyanka poyezda - 2 minuty*
* 1975: *U samogo Chyornogo morya*
* 1983: *Bezumnyy den inzhenera Barkasova*
* 1984: *Silnaya lichnost iz 2 'A'*
* 1985: *My Sister Lucy*
* 1985: *Mamakatsebi''

## Eksterne skakels 
*
Nina Usatova

**Nina Usatova** (gebore 1 Oktober 1951) is 'n Sowjetse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente *Musulmanin* (1995), *The Barracks* (1999), *The Priest* (2009), en *Legend No. 17* (2013).

## Filmografie 
### Rolprente 
* 1987: *Bayka*
* 1988: *The Cold Summer of 1953*
* 1989: *Under a Sky of Blue*
* 1990: *Anekdoty*
* 1991: *Oy, vy, gusi...*
* 1991: *Chicha*
* 1991: *Bes*
* 1993: *Window to Paris*
* 1994: *Ognennyy strelok*
* 1995: *Musulmanin*
* 1996: *Rokovye yaytsa*
* 1997: *My deti tvoi, Moskva*
* 1997: *American Bet*
* 1999: *The Barracks*
* 1999: *Strastnoy bulvar*
* 1999: *Zhenskaya sobstvennost*
* 2000: *8 marta*
* 2002: *Kavkazskaya ruletka*
* 2006: *Posledniy zaboy*
* 2009: *The Priest*
* 2013: *Legend No. 17*
* 2014: *Okhota zhit*
* 2018: *Kinomekhanik*

### Televisiereekse 
* 1998: *Zal ozhidaniya*
* 2002: *Next*
* 2003: *Next 2*
* 2003: *Next 3*
* 2010: *Tulskiy Tokarev*
* 2011: *Sdelano v SSSR*
* 2011: *Furtseva. Legenda o Ekaterine*
* 2011: *Ogurechnaya lyubov*
* 2013: *Stanitsa*
* 2013: *Zemskiy doktor. Vozvrashchenie*

### Televisierolprente 
* 1986: *Svidetel*
* 1992: *Proshchalnye gastroli*
* 2004: *12 stulev*
* 2010: *Widow Ship*

## Eksterne skakels 
*
Vera Vasilyeva

**Vera Vasilyeva** (30 September 1925 — 9 Augustus 2023) was 'n Sowjetse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente *Symphony of Life* (1948), *V mirnye dni* (1951), en *Bride with a Dowry* (1954).

## Filmografie 
### Rolprente 
* 1948: *Symphony of Life*
* 1951: *V mirnye dni*
* 1953: *Chuk and Gek*
* 1954: *Bride with a Dowry*
* 1961: *Lyudi moyey doliny*
* 1965: *Pokhozhdeniya zubnogo vracha*
* 1973: *Za vsyo v otvete*
* 1974: *Zvezda ekrana*
* 1977: *Razvlecheniye dlya starichkov*
* 1977: *Podarok sudby*
* 1984: *Prikazano vzyat zhivym*
* 1985: *Vyyti zamuzh za kapitana*
* 1986: *Zlovrednoye voskresenye*
* 1992: *Razyskivayetsya opasnyy prestupnik*
* 1998: *Vino iz oduvanchikov*
* 2000: *Net smerti dlya menya*

### Televisiereekse 
* 2012: *Veryu*

### Televisierolprente 
* 1973: *Megre i chelovek na skameyke*
* 1974: *Bezumnyy den ili zhenitba Figaro*
* 1975: *Vesna dvadtsat devyatogo*
* 1976: *Kak vazhno byt seryoznym*
* 1976: *Poshchyochina*
* 1978: *Tabletku pod yazyk*
* 2002: *Maska i dusha*
* 2004: *Rodnoe litso*

## Verwysings 
## Eksterne skakels 
*
Tamara Syomina

**Tamara Syomina** (gebore 25 Oktober 1938) is 'n Sowjetse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente *Voskreseniye* (1960), *Den schastya* (1964), *Odin iz nas* (1971), en *Pugachev* (1979).

## Filmografie 
### Rolprente 
* 1959: *The Two Fedors*
* 1960: *Voskreseniye*
* 1963: *Porozhniy reys*
* 1963: *Krepostnaya aktrisa*
* 1964: *Den schastya*
* 1965: *Vremya, vperyod!*
* 1965: *Chistye prudy*
* 1967: *Chelovek, kotorogo ya lyublyu*
* 1968: *Pro chudesa chelovyecheskiye*
* 1969: *Lyubov Serafima Frolova*
* 1971: *Odin iz nas*
* 1972: *Rasskazhi mne o sebe*
* 1973: *Chyornyy prints*
* 1975: *Mater chelovecheskaya*
* 1977: *A u nas byla tishina...*
* 1977: *Goodness*
* 1978: *Traktir na Pyatnitskoy*
* 1979: *Pugachev*
* 1982: *Formula sveta*
* 1983: *Naydi na schaste podkovu*
* 1984: *Odinokim predostavlyaetsya obshchezhitiye*
* 1985: *Eshchyo lyublyu, eshchyo nadeyus*
* 1986: *Vera*
* 1988: *Bomzh (Bez opredelyonnogo mesta zhitelstva)*
* 1990: *Koshmar v sumasshedshem dome*
* 1991: *Rabe vumen*
* 1993: *Mir v drugom izmerenii. Stress*
* 2004: *Bozhestvennaya Glikeriya*

### Televisiereekse 
* 2010: *Khimik*

### Televisierolprente 
* 1970: *Sokhranivshiye ogon*
* 2011: *Vow of Silence*

## Eksterne skakels 
*
Lyudmila Zajtseva

**Lyudmila Zajtseva** (gebore 21 Julie 1946) is 'n Sowjetse en Russiese aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente *Zdravstvuy i proshchay* (1973), *Liven* (1975), *Little Vera* (1988), en *Letuchiy gollandets* (1990).

## Filmografie 
### Rolprente 
* 1973: *Zdravstvuy i proshchay*
* 1974: *Kseniya, lyubimaya zhena Fyodora*
* 1975: *Liven*
* 1977: *Dolgi nashi*
* 1977: *Voskresnaya noch*'
* 1977: *Kadkina vsyakiy znayet*
* 1978: *Zhuravl v nebe*
* 1978: *V den prazdnika*
* 1981: *Story of an Unknown Man*
* 1981: *Prazdniki detstva*
* 1983: *Uragan prikhodit neozhidanno*
* 1984: *Khochu, chtoby on prishyol*
* 1984: *Zateryannye v peskakh*
* 1985: *Gorod nevest*
* 1985: *Ya za tebya otvechayu*
* 1985: *Govorit Moskva*
* 1986: *Zaveshchanie*
* 1988: *Little Vera*
* 1990: *Letuchiy gollandets*
* 1997: *At the Dawn of Our Youthful Years*

### Televisiereekse 
* 2000: *Tayny dvortsovykh perevorotov*
* 2003: *Operativnyy psevdonim*
* 2011: *Choknutaya*

### Televisierolprente 
* 1972: *Vtoroye dykhaniye*
* 1975: *Tsement*
* 1978: *Provody*
* 1980: *Dozhd v chuzhom gorode*
* 1982: *Tranzit*
* 2008: *Pozvoni v moyu dver*

## Eksterne skakels 
*
Marina Zudina

**Marina Zudina** (gebore 3 September 1965) is 'n Sowjetse en Russiese aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente *Valentin i Valentina* (1986), *Po glavnoy ulitse s orkestrom* (1987), en *Mute Witness* (1995).

## Filmografie 
### Rolprente 
* 1986: *Valentin i Valentina*
* 1986: *Lichnoe delo sudi Ivanovoy*
* 1987: *Po glavnoy ulitse s orkestrom*
* 1987: *Zabavy molodykh*
* 1989: *Limited Life*
* 1990: *Blagorodnyy razboynik Vladimir Dubrovskiy*
* 1990: *Mordashka*
* 1992: *Ispoved soderzhanki*
* 1992: *Tridtsatogo unichtozhit!*
* 1995: *Mute Witness*
* 1996: *Zolotoy tuman*

### Televisiereekse 
* 2002: *Za kulisami*
* 2008: *Nasledstvo*
* 2010: *Tango s angelom*
* 2010: *Kholodnoe serdtse*

### Televisierolprente 
* 1987: *Kreslo*
* 1990: *Krysha*
* 1995: *Tribunal*

## Eksterne skakels 
*
Anastasia Voznesenskaya

**Anastasia Voznesenskaya** (gebore 27 Julie 1943 — 14 Januarie 2022) is 'n Sowjetse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente *Lyubit...* (1968), *The Garage* (1980), *Fantaziya na temu lyubvi* (1981), en *Vinovata li ya...* (1992).

## Filmografie 
### Rolprente 
* 1966: *Papa, slozhi!*
* 1968: *Lyubit...*
* 1977: *Vy mne pisali...*
* 1979: *Primite telegrammu v dolg*
* 1979: *Starye dolgi*
* 1980: *The Garage*
* 1980: *Utrenniy obkhod*
* 1981: *Fantaziya na temu lyubvi*
* 1984: *Oglyanis!...*
* 1986: *Ot zarplaty do zarplaty*
* 1987: *Kuvyrok cherez golovu*
* 1987: *Vash spetsialnyi korrespondent*
* 1989: *Avariya - doch menta*
* 1992: *Vinovata li ya...*

### Televisiereekse 
* 1967: ''Mayor 'Vikhr'*

### Televisierolprente 
* 1967: *Bednaya Liza''

## Eksterne skakels 
*
Olga Volkova (aktrise)

**Olga Volkova** (gebore 15 April 1939) is 'n Sowjetse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente *The Tale of Fedot, the Shooter* (2002) en *Mamy* (2012).

## Filmografie 
### Rolprente 
* 1985: *Aplodismenty, aplodismenty...*
* 1987: *Skazka pro vlyublyonnogo malyara*
* 1991: *Nebesa obetovannye*
* 1994: *Ne khochu zhenitsya!*
* 1994: *Kolechko zolotoe, buket iz alykh roz*
* 2000: *Tikhie omuty*
* 2002: *The Tale of Fedot, the Shooter*
* 2002: *Novogodnie priklyucheniya*
* 2006: *Travesti*
* 2008: *Arfa dlya lubimoy*
* 2012: *Mamy*
* 2014: *Mamy 3*

### Televisiereekse 
* 2001: *Drakosha i kompaniya*
* 2003: *Evlampiya Romanova. Sledstvie vedet diletant*
* 2007: *Papiny dochki*
* 2008: *Nadezhda kak svidetelstvo zhizni*
* 2010: *Kinobogini*
* 2014: *Pod kablukom*

### Televisierolprente 
* 1965: *Rimskiye rasskazy*
* 1967: *Zakhudaloye korolevstvo*
* 1968: *Veryu v tebya*
* 1970: *Dvadtsat sedmoy, nepolnyy*
* 1979: *Vliyaniye Gamma-luchey na bledno-zheltiye nogotki*
* 1985: *Snegurochku vyzyvali?*
* 1988: *Tsyganskiy baron*
* 2008: ''Operatsiya 'Chegevara'''

## Eksterne skakels 
*
Hable con ella

***Hable con Ella*** (Afrikaans: *Praat met Haar*) is 'n 2002 Spaanse drama wat geskryf en geproduseer is deur Pedro Almodóvar.

Javier Cámara, Darío Grandinetti, Leonor Watling, Geraldine Chaplin, en Rosario Flores speel daarin. Die rolprent vertel die storie van twee mans wat 'n ongewone vriendskap vorm terwyl hulle sorg vir twee vrouens wat beide in 'n koma is. The rolprent se temas sluit liggaamlike outonomie, die grens tussen die lewe en die dood; weergawes van liefde wat gebaseer is op besitlikheid; geslagtelikheid, voyeurisme, passiwiteit, agentskap, obsessie, medepligtigheid en psigoanalise in.

Die rolprent was 'n kritiese en kommersiële sukses, en het die BAFTA vir *Beste Rolprent Nie in die Engelse taal* en die *Golden Globe* vir ''Beste Rolprent in 'n Buitelandse Taal* gewen, terwyl Almodóvar die *Academy Award* vir *Beste Oorspronklike Draaiboek'' gewen het. Die rolprent word nou in die algemeen beskou as een van die beste films van die 2000's.

## Verwysings
Christopher Nupen

**Christopher Nupen** (30 September 1935-19 Februarie 2023) was 'n Suid-Afrikaans gebore rolprentmaker wat woonagtig in die Verenigde Koninkryk was en spesialiseer het in biografiese dokumentêre rolprente oor musikante.

Nupen is gebore in Suid-Afrika uit 'n gesin van Noorweegse afkoms. Sy vader, *E.P. Nupen* (1902-1977) was 'n kriekettoetsspeler. Sy moeder was Claire (Doombie) Nupen, née Meikle.

In 1962 het hy die dokumentêr *High Festival In Siena* gemaak oor die somermusiekskool by die *Accademia Musicale Chigiana* in Sienna vir BBC Radio Three. Hy is gevolglik uitgenooi deur Huw Weldon om rolprente vir die BBC te maak. Met die gebruikmaking van die nuut ontwikkelde, geruislose 16mm rolprentkameras, het hy 'n nuwe, intieme styl van biografiese rolprente ontwikkel, beginnende met *Double Concerto* in 1966, welke 'n samewerkingspoging was deur Vladimir Ashkenazy en Daniel Barenboim. In 1968 was hy die medestigter van *Allegro Films*, wat een van die vroegste onafhanklike televisie produksiemaatskappye in die Verenigde Koninkryk was. Nupen sou voortgaan om meer as 80 rolprent- en televisieproduksies oor musiek te maak.

*The Trout*, sy rolprent van 'n opvoering van Schubert se Forelkwintet deur Jacqueline du Pré, Daniel Barenboim, Itzhak Perlman, Pinchas Zukerman en Zubin Mehta op 30 Augustus 1969 by die Queen Elizabeth Saal in Londen, het die maatstaf van die klassieke musiek-uitsaaiwese geword. Die rolprent is geskiet in 'n enkele week in Augustus 1969. *The Trout* het waarskynlik die mees uitgesaaide klassieke musiek rolprent geword. The Trout het die *TZ Rose* in 1973 gewen.Nupen het ook die dokumentêre rolprent *The Greatest Love and The Greatest Sorrow* gemaak, wat fokus op Schubert se verstommende prestasies gedurende die laaste 20 jaar van sy lewe.Na die dood van Schubert se "god", Beethoven, het Schubert die vraag gevra: "*Wer vermag, nach Beethoven, noch etwas zu machen?*" (Wie sal waag om nog enigiets te doen, na Beethoven?). Die antwoord op hierdie vraag was natuurlik, Franz Peter Schubert.*The Greatest Love and The Greatest Sorrow* is genomineer tydens die Banff en het in 1994 die *Czech Crystal* prys gewen in Praag. Sommige is van oordeel dat dit *Allegrofilms* se beste film van alle tye is.

Sy noue vriendskap met baie van die kunstenaars wat die onderwerpe van sy rolprente was het hom boonop in staat gestel om op briljante wyse die 'gees' van die kunstenaar se werk weer te gee, soos die geval is met *Jacqueline Du Pré In Portrait*.

Sy 2004 rolprent *We Want The Light* eksploreer die betekenis van musiek as deel van die menslike ondervinding, met die fokus op verhoudinge tussen Jode en Duitsers.

In Januarie 2008 was hy 'n gas op die program *Private Passions* op BBC Radio 3.

## Verwysings
Zubin Mehta

**Zubin Mehta** (* 29 April 1936 – ) is 'n Indiese dirigent van Westerse en Oosterse klassieke musiek. Hy is tans Musiekdirekteur van die Israel Filharmoniese Orkes (IPO), en Emeritusdirigent van die Los Angeles Filharmoniese Orkes.

Mehta se vader was die stigter van die Bombaai Simfonieorkes en Mehta het sy vroegste musikale opvoeding by sy vader ontvang. Op ouderdom 18 het hy ingeskryf by die Weense Staatsmusiekakademie, van waar hy na drie jaar as 'n dirigent gegradueer het. Hy het internasionale kompetisies begin wen, en het die Koninklike Liverpool Filharmoniese Orkes op die ouderdom van 21 gedirigeer. In die 1960's het Mehta baie ondervinding opgedoen deur in te staan vir gevierde maestros dwarsoor die wêreld.

Mehta was vanaf 1961 tot 1967 Musikale Direkteur van die Montreal Simfonieorkes; asook Musiekdirekteur van die Los Angeles Filharmoniese Orkes vanaf 1962 tot 1978. So het hy die jongste musiekdirekteur ooit van enige groot Noord-Amerikaanse orkes geword. Hy is in 1969 aangestel as Musiekadviseur by die Israel Filharmoniese Orkes en in 1981 het Mehta die orkes se permanente Musiekdirekteur geword. Van 1978 tot 1991 was hy Musiekdirekteur van die New York Filharmoniese Orkes. Sedert 1985 was hy ook hoofdirigent van die *Maggio Musicale Fiorentino* in Florence, Italië.

Mehta was ook deel van *The Trout*, Christopher Nupen se rolprent oor 'n opvoering van Schubert se Forelkwintet deur Jacqueline du Pré, Daniel Barenboim, Itzhak Perlman en Pinchas Zukerman op 30 Augustus 1969 by die Queen Elizabeth Saal in Londen, wat die maatstaf van die klassieke musiekuitsaaiwese geword het. Die rolprent is in 'n enkele week in Augustus 1969 geskiet. *The Trout* is waarskynlik die klassieke musiekrolprent wat die meeste uitgesaai is. The Trout het ook die TZ Rose in 1973 gewen.

Mehta is 'n ereburger van beide Florence en Tel Aviv, en is in 1997 'n erelid van die Weense Staatsopera gemaak en van die Beierse Staatsopera in 2006.

Onlangs het Mehta verskeie toere met die Beierse Staatsopera onderneem en 'n besige skedule gehad van gasopvoerings as dirigent. In Desember 2006 het hy die *Eerbewys van die Kennedy-sentrum* ontvang en Oktober 2008 was hy deur die Japannese Imperiale Familie vereer met die "Praemium Imperiale". In 2016 is Mehta aangestel as ere-dirigent van die *Teatro San Carlo*, Napels.

## Verwysings
Volver

**Volver** (Spaanse uitspraak : [bolˈβeɾ], wat "om terug te gaan" beteken) is 'n 2006 Spaanse dramarolprent, wat geskryf en gemaak was deur Pedro Almodóvar. Met die aktrise Penélope Cruz in die hoofrol, speel ook Carmen Maura, Lola Dueñas, Blanca Portillo, Yohana Cobo, en Chus Lampreave daarin.

Die rolprent handel oor 'n eksentriese vrouegesin van 'n windverwaaide streek suid van Madrid. *Cruz* speel *Raimunda*, 'n werkersklas vrou wat gedwing word om deur vele beproewinge te gaan ten einde haar 14-jarige dogter *Paula*, te beskerm. Om dit alles te kroon, verskyn haar moeder Irene uit die dood ten einde die vele los drade op te raap.

Die narratief kom van *Almodóvar* se vroeëre rolprent *The Flower of My Secret* (1995), waar dit as 'n roman dien wat verwerp word vir publikasie, maar gesteel word om die draaiboek te vorm van 'n rolprent genaamd The Freezer.

Die rolprent verkry sy inspirasie van die Italiaanse neorealisme van die laat 1940's tot vroeë 1950's, asook die werk van sulke pioniers soos Federico Fellini, Luchino Visconti, en Pier Paolo Pasolini.

*Volver* spreek temas soos seksuele misbruik en eensaamheid en dood aan; en meng die genres van die klugspel, tragedie, melodrama en magiese realisme. Dit speel af in die *La Mancha* streek van Spanje; te wete  Almodovar se geboorteplek. Die rolprentmaker het sy opbrengs genoem as 'n wesenlike invloed op verskeie aspekte van die narratief en die karakters.

Volver het sy eerste opvoering gehad tydens die 2006 Cannes Rolprentfees, waar dit gekompeteer het vir die ''Palme d'Or''. Dit het kritiese lof ontvang en het uiteindelik twee toekennings by die Fees ontvang, een vir Beste Aktrise (gedeel deur die ses hoof aktrises) en Beste Draaiboek. Die film se Spaanse premiere was gehou op 10 Maart 2006 in Puertollano, Spanje waar die verfilming plaasgevind het. Cruz was genomineer vir die 2006 Oscar vir Beste Aktrise, wat haar die eerste Spaanse vrou gemaak het om ooit genomineer te word in daardie kategorie.

## Verwysings
Alexander von Zemlinski

**Alexander Zemlinski** of **Alexander von Zemlinski** (14 Oktober 1871 – 15 Maart 1942) was 'n Oostenrykse komponis, dirigent en pedagoog.

## Komposisies 
Zemlinski se mees bekende werk is die Liriese Simfonie (1923), 'n stuk van sewe bewegings vir sopraan, bariton en orkes. Die stuk is 'n toonsetting van gedigte deur die Bengaalse digter Rabindranath Tagore (in Duitse vertaling). Zemlinski het die werk in 'n skrywe aan sy uitgewer vergelyk met Mahler se Das Lied von der Erde (alhoewel die invloed van die eerste beweging van Schoenberg se Gurre-Lieder ook duidelik te bespeur is). Diè werk het op sy beurt Berg se Liriese Suite beïnvloed, wat opgedra is aan Zemlinski.

Ander orkestrale werk van Zemlinski sluit die grootskaalse simfoniese gedig Die Seejungfrau (Die Meermin) in, wat gebaseer is op die gelyknamige verhaal deur Andersen. Die werk se eerste opvoering was in 1905, waartydens Schoenberg se Pelleas und Melisande ook opgevoer is. Zemlinski het egter die werk onttrek. Daar is vir 'n geruime tyd gedink dat die werk verlore was, totdat 'n afskrif daarvan in die laat 1980's gevind is. Dié werk is weer in 1984 in Wene opgevoer, en het mettertyd een van Zemlinski se gewildste werke geword. 'n Sinfonietta met drie bewegings, wat in 1934 geskryf is in 'n soortgelyke styl as Hindemith en Kurt Weill, is deur Schoenberg en Berg bewonder.

Zemlinski se ander werke sluit agt operas in, insluitende die meesterlike *Eine florentinische Tragödie* (1915–16) en die semi-outobiografiese *Der Zwerg* (Die Dwerg, 1919–21). Beide is gebaseer op werke deur Wilde. Sy ander werke sluit kamermusiek (insluitende vier strykkwartette) en die ballet Der Triumph der Zeit (1901) in. Zemlinski het ook drie toonsettings van psalms en verskeie liederesiklusse gekomponeer (beide vir klavier en orkes), waarvan die Sechs Gesänge, Op. 13, ná tekste deur Maurice Maeterlinck, die bekendste is.

Terwyl die invloed van Brahms merkbaar is in Zemlinski se vroeëre werke (Brahms het self dié opinie aangeblaas) is 'n oorspronklike stem egter van die eerste werke af merkbaar. Dissonansies word ook op 'n baie meer vryelike wyse as Brahms beheer.

Latere werke neem die tipe uitgebreide harmonieë van Wagner aan, en toon ook die invloed van Mahler. 

Zemlinski het; in kontras tot sy vriend Schoenberg; nooit atonale musiek geskryf nie; hy het ook nooit die twaalftoontegniek gebruik nie. Sommige van sy latere werke, soos die Symphonische Gesänge, Sinfonietta en die Derde- en Vierde strykkwartette, beweeg egter weg van die Post-Romantiese na 'n skraler en harder idioom, wat elemente van Neue Sachlichkeit, Neoklassisisme en selfs jazz inkorporeer.

Zemlinski is as dirigent deur onder meer Kurt Weill en Strawinski bewonder, en nie slegs vir sy noemenswaardige interpretasies van Mozart nie, maar ook vir sy voorspraak van die werke van Mahler, Schoenberg en ander kontemporêre musici. Zemlinski se studente het Erich Korngold, Hans Krása en Karl Weigl ingesluit.

## Verwysings 
## Notas
Ischia (eiland)

duimnael|250px|Strand op Ischia
[duimnael|250px|Kaart van die [Golf van Napels]]
**Ischia** (Italiaanse uitspraak: [ˈiskja]) is 'n vulkaniese eiland wat geleë is in die Tirreense See. Dit lê op die noordelike einde van die Golf van Napels, omtrent 30 kilometer (19 myl) van die stad van Napels.

Dit is die grootste van die Phlegriese eilande. Die eiland is in 'n trapesoïde vorm gevorm, en beslaan rofweg 10 km (6 myl) van die ooste na die weste, en 7 km (4 myl) van die noorde na die suide. Dit het omtrent 34 km (21 myl) se seekus, en 'n oppervlakarea van 46.3 vierkante kilometer (17.9 vierkante myl). Dit bestaan omtrent geheel en al uit berge, en die hoogste piek is Berg Epomeo op 'n hoogte van 788 meter (2,585 voet. Die eiland word dig bewoon.

*Ischia* is die naam van die hoof *comune* of nedersetting van die eiland. Die ander *comuni* is Barano d'Ischia, Casamicciola Terme, Forio, Lacco Ameno en Serrara Fontana.

Ischia se hoofbedryf is toerisme, en dit fokus op warmwaterbron spas wat meestal Europese (veral Duitse) en Asiese toeriste bedien wat gretig is om die vrugte van die eiland se natuurlike vulkaniese aktiwiteite te geniet, asook die eiland se warmwaterbronne en sy vulkaniese modder.

Op 26 November 2022 het 'n massiewe grondverskuiwing Casamicciola getref, waarna Italië se Raad van Ministers 'n noodtoestand afgekondig het.  Volgens die Minister van Infrastruktuur, Matteo Salvini, het agt mense in die grondverskuiwing omgekom. 'n Gevaarlike situasie is ook waargeneem in Lacco Ameno, waar modderstortings sowat 10 geboue vernietig het en ongeveer 20 tot 30 mense in hul huise vasgekeer het.

## Verwysings
Yevgenia Dobrovolskaya

**Yevgenia Dobrovolskaya** (gebore 26 Desember 1964 - 10 Januarie 2025) was 'n Sowjetse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente *Mechanical Suite* (2002), *Artistka* (2007), *The Irony of Fate 2* (2007), en *Gromozeka* (2011).

## Filmografie 
### Rolprente 
* 1984: *Kletka dlya kanareek*
* 1990: *Pervyy etazh*
* 1990: *Po 206-y*
* 1990: *Fanat 2*
* 1991: *Shchen iz sozvezdiya Gonchikh psov*
* 1991: *Terroristka*
* 1992: *Grekh*
* 1992: *Muzhskoy zigzag*
* 1992: *Na tebya upovayu*
* 1992: *Mirror Reflection*
* 2002: *Mechanical Suite*
* 2004: *Mars*
* 2005: *Lovitor*
* 2005: *Grecheskie kanikuly*
* 2007: *Artistka*
* 2007: *The Irony of Fate 2*
* 2008: *Mukha*
* 2008: *Realnyy papa*
* 2009: *Probka*
* 2011: *Gromozeka*
* 2012: *Chuzhaya mat*
* 2014: *Na dne*

### Televisiereekse 
* 1996: *Koroleva Margo*
* 2006: *Schaste po retseptu*
* 2008: *Chempion*
* 2008: *Lyubov na ostrie nozha*
* 2009: *Pechat odinochestva*
* 2009: *Pokhozhdeniya notariusa Neglintseva*
* 2010: *In the Forests and the Mountains*
* 2011: *Nemnogo ne v sebe*
* 2012: *Moya bolshaya semya*
* 2013: *Turns of Fate*
* 2015: *Idealnaya zhertva*

### Televisierolprente 
* 1994: *Missus*
* 2001: *Podozrenie*
* 2006: *Sluchaynyy poputchik*
* 2008: *Snezhnyy angel*
* 2009: *Khrani menya, dozhd*
* 2011: *Farewell of Slavianka*

### Video's 
* 2006: *Bluz opadayushih listyev*

## Eksterne skakels 
*
Ghemara

[duimnael|Die [Vilnius-uitgawe van die Babiloniese Talmoed se eerste bladsy, Traktaat Beragot, folio 2a. Die eerste 13 reëls in die middel van die bladsy onder die titelwoord bevat die Misjna en die volgende 21 reëls die Ghemara, omring deur opmerkings rakende die Misjna]]

Die **Ghemara** (Hebreeus/Aramees: גמרא, "tradisie" of "studie"; afgelei van die werkwoord גמר, *ghamar*, letterlik: "om af te sluit" of "om te voltooi") is die gedeelte van die Talmoed wat rabbynse ontleding van en kommentaar op die Misjna bevat. Die Misjna, wat deur Jehoeda haNasi (ca. 200 n.C.) geredigeer is, is deur generasies oor generasies van Amoraïete (Ghemara-geleerdes, Hebreeus: אמוראים, ''Amora'im*; letterlik: "diegene wat sê") tussen die 2de en 5de eeu n.C. in Babilonië en die Land Israel omvattend bestudeer. Hul gesprekke wat neergeskryf is, sou die Ghemara word, wat in kombinasie met die Misjna die Talmoed vorm.

Daar is twee weergawes van die Talmoed. Die Jerusalemse Talmoed (תַּלְמוּד יְרוּשָׁלְמִי, *Talmoed Jeroesjalmie*) is deur geleerdes van die Land Israel, onder ander van die akademies van Tiberias en Caesarea, tussen 350 en 400 n.C. saamgestel. Die Babiloniese Talmoed (תַּלְמוּד בַּבְלִי, *Talmoed Bawlie*) is rondom 500 n.C. deur geleerdes van Babilonië, veral van die akademies van Soera, Poembedita en Nehardea, saamgestel. Die terme "Ghemara" en "Talmoed" sonder verdere spesifikasies verwys na die Babiloniese weergawe. Die vernaamste opstellers was Raw Awina bar Raw (Rawina) en Raw Asji.

## Verwysings 
## Verdere leesstof 
*  Günter Stemberger: *Der Talmud. Einführung, Texte, Erläuterungen.'' 4de Uitgawe, Beck, München 2008, 
*  Milon Talmoedi: Baroeg Karo. Alter-Bergman, Tel Aviv

## Eksterne skakels 
*  
*
Lyudmila Chursina

**Lyudmila Chursina** (gebore 20 Julie 1941) is 'n Sowjetse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente *Zhuravushka* (1969), *Lyubov Yarovaya* (1970), *Olesya* (1971), en *How Czar Peter the Great Married Off His Moor* (1976).

## Filmografie 
### Rolprente 
* 1963: *Utrenniye poyezda*
* 1964: *Donskaya povest*
* 1968: *Vesna na Odere*
* 1968: *Shchit i mech*
* 1968: *Po Rusi*
* 1969: *Zhuravushka*
* 1969: *Virineya*
* 1970: *Lyubov Yarovaya*
* 1971: *Olesya*
* 1972: *Na uglu Arbata I ulitsy Bubulinas*
* 1973: *Otkrytaya kniga*
* 1973: *Skhvatka*
* 1976: *How Czar Peter the Great Married Off His Moor*
* 1976: *Dnevnik Karlosa Espinoly*
* 1977: *Sobstvennoe mnenie*
* 1979: *Gonka s presledovaniem*
* 1981: *Na Granatovykh ostrovakh*
* 1982: *Atcereties vai aizmirst*
* 1986: ''Dose cheloveka v 'Mersedese'*
* 1986: *Rus iznachalnaya*
* 1988: *Murder of the Witness*
* 1990: *Lyubov nemolodogo cheloveka*
* 1992: *Grafinya*
* 1994: *Khagi-tragger*
* 2005: *Rysak*
* 2009: *Shchenok*
* 2011: *Olimpiyskaya derevnya*
* 2013: *7 glavnykh zhelaniy*

### Televisiereekse 
* 1992: *Goryachev i drugie*
* 2003: *Drugaya zhizn*
* 2004: *Nadezhda ukhodit posledney*
* 2007: *Pogonya za angelom*
* 2007: *Derzhi menya krepche*
* 2008: *Rayskie yablochki*
* 2008: *Pochtalon*
* 2009: *Rayskie yablochki. Zhizn prodolzhaetsya*
* 2009: *Osenniye tsvety*
* 2010: *Dyshi so mnoy*
* 2014: *Kak vyyti zamuzh za millionera-2*

### Televisierolprente 
* 1974: *Obeshchaniye schastya*
* 1980: *Bratya Riko*
* 1983: *Yuvelirnoye delo*
* 1987: *Belye rozy, rozovye slony*
* 2006: *Rassmeshit Boga*
* 2007: *Vaktsina*
* 2008: *Yubiley*
* 2013: *I otsy, i deti''

## Eksterne skakels 
*
Charles-Valentin Alkan

]]

**Charles-Valentin Alkan** (Frans: [ʃaʁl valɑ̃tɛ̃ alkɑ̃]; 30 November 1813 – 29 Maart 1888) was 'n Frans-Joodse komponis en virtuoos pianis. Op die kruin van sy roem in die 1830's en 1840's was hy, saam met sy vriende en kollegas Frédéric Chopin en Franz Liszt gereken tussen die toonaangewende pianiste in Parys, die stad waar hy bykans sy hele lewe spandeer het.

Alkan het baie toekennings by die *Conservatoire de Paris*; by wie hy aangesluit het voor hy ses was; verdien. Sy loopbaan in die salonne en konsertsale van Parys was gekenmerk deur ongereelde onttrekkings van openbare opvoerings as gevolg van persoonlike redes.

Alhoewel hy 'n wye netwerk van vriende gehad het in Parys se artistieke wêreld, insluitende Eugène Delacroix en George Sand, het hy vanaf 1848 begin om 'n kluisenaarsbestaan te voer. Hy het egter voortgegaan met komposisie- welke komposisies byna almal vir die klavier geskryf was. Gedurende hierdie tydperk het hy onder andere sy versamelings van grootskaalse studies in al die majeursleutels geskryf (Opus 35) en al die mineursleutels (Opus 39). Laasgenoemde sluit sy Simfonie vir Soloklavier (Opus 39, Nos. 4-7) en sy Concerto vir Soloklavier (Opus 39, nos. 8-10) in. Laasgenoemde werke word beskou as van sy grootste meesterwerke, en is van groot musikale en tegniese kompleksiteit. Alkan het in die 1870's teruggekeer van sy self-opgelegde aftrede ten einde 'n reeks opvoerings te gee wat bygewoon was deur 'n nuwe generasie Franse musikante.

Alkan se gehegtheid aan sy Joodse wortels word vertoon in beide sy lewe en sy werk. Hy was die eerste komponis om Joodse melodieë te inkorporeer in kunsmusiek. Hy was vlot in beide Hebreeus en Grieks, en hy het baie tyd spandeer aan 'n nuwe vertaling van die Bybel in die Franse taal. Ongelukkig is hierdie werk, soos baie van sy ander werke, verlore. Alkan was nooit getrou nie, maar sy veronderstelde seun, *Élie-Miriam Delaborde* was, soos Alkan, 'n virtuoos opvoerder op beide die klavier en die pedaalklavier, en het 'n aantal van Alkan se werke rangskik.

By Alkan se dood (welke volgens 'n volharde maar ongegronde legende veroorsaak was deur 'n vallende boekrak) het sy musiek verwaardeloos geraak, en was dit ondersteun deur slegs 'n paar musikante soos Ferruccio Busoni, Egon Petri en Kaikhosru Shapurji Sorabji. Vanaf die laat 1960's was daar egter 'n oplewing in sy musiek en het baie pianiste, gelei deur Raymond Lewenthal en Ronald Smith, sy musiek opgeneem en dit terug in die algemene repertoire gebring.

## Verwysings
Michail Glinka

**Michail lwanowitsj Glinka** (Russies: Михаил Иванович Глинка,; 1 Junie [O.S. 20 Mei] 1804 – 15 Februarie  [O.S. 3 Februarie] 1857) was die eerste Russiese komponis wat wydverspreide erkenning in sy eie land gekry het, en word dikwels beskou as die ontstaansbron van Russiese klassieke musiek.

Glinka se werke het 'n belangrike invloed op toekomstige Russiese komponiste, vernaam die lede van *Die Vyf*, uitgeoefen, wat in navolging van Glinka 'n kenmerkende styl van Russiese musiek geproduseer het.

Mikhail lwanowitsj Glinka het 'n nuwe tydvak in die Russiese musiekgeskiedenis ingelei. Glinka is in Nowospasskoje gebore en het van 1817 tot 1823 in Sint Petersburg skoolgegaan. Hy het klavieronderrig van John Field ontvang, en ook die viool en musiekteorie bestudeer. Daarna het hy in Milaan, Wenen en Berlyn gestudeer en by sy terugkeer in sy vaderland het hy in Sint Petersburg gaan woon en daar aan sy opera 'n *Lewe vir die tsaar* gewerk.

Die eerste opvoering in 1836 was 'n groot sukses, maar sy tweede opera, *Ruslan* *en Ludmilla*, is nie met geesdrif ontvang nie. Glinka het Rusland ontevrede verlaat. In 1845 het Berlioz uittreksels uit sy operas in Parys opgevoer, die eerste uitvoering van Russiese musiek in die Weste. Glinka se laaste noemenswaardige komposisie was die Feespolonaise vir tsaar Alexander II se kroningsbal. Glinka is op 15 Februarie 1857 in Berlyn oorlede.

Hy was die eerste Russiese komponis wat internasionale erkenning ontvang het en word beskou as die grondlegger van die Russiese nasionale skool. Hy het latere Russiese komponiste soos Balakiref, Borodin en Rimski-Korsakof beïnvloed en veral sy tydgenoot Aleksander Dargomisjki (1813- 1869), wat groter dramatiese ontwikkeling in sy operas nagestreef het.

## Verwysings 
## Bronne 
**Wêreldspektrum*, 1982, , volume 24, bl. 168

## Notas
Priester

[duimnael|Twee [Rooms-Katolieke Kerk|Rooms-Katolieke Priesters in Rome, Italië,, April 2005]]

'n **Priester** of 'n **Priesteres** is in die meeste religies 'n persoon bo die algemene mense met 'n amptelike funksie, wat tydens kultiese handelinge as bemiddelaar tussen God(e) en die mense optree. Die woord *Priester* is van die antieke Grieks πρεσβύτερος, *presbyteros* , "ouderling", afgelei, sowel as die ooreenstemmende terme in ander Europese tale. Van die godsdienste wat oor priesters beskik, sluit in Boeddhisme, Christendom, Druïdisme, Hindoeïsme, Islam, Judaïsme, Paganisme, Sjamanisme, Taoïsme, Wicca en Zoroastrisme, asook antieke godsdienste soos Asteekse mitologie, Egiptiese mitologie, Germaanse mitologie, Griekse mitologie, Keltiese mitologie, Masai-mitologie, Mesopotamiese mitologie, Polinesiese mitologie, Rapa Nui-mitologie, Romeinse mitologie en Slawiese mitologie. Daar is eintlik min godsdienste wat nie oor 'n Priester beskik nie.

## Sien ook 
* Imam, Islamitiese eweknie
* Pastoor, Christelike eweknie
* Rabbyn, Joodse eweknie

## Eksterne skakels 
*  
*  
*
Kerk (organisasie)

: *Hierdie artikel handel oor die kerkorganisasie. Vir die kerkgebou, sien Kerk (gebou).*
[duimnael|[Middeleeue|Middeleeuse illustrasie van die kerk (*Regina Ecclesia*) met die gelowiges in die *Hortus Deliciarum*, deur Herrad von Landsberg (ca. 1180)]]

Die **kerkorganisasie** (Middelnederduits: *kerke*; van Grieks: κυριακόν, *kyriakon*, "aanbiddingsplek") is 'n sosiale organisasie van godsdienste.

Die term is (volgens Heinrich Friedrich Jacobson) deur Keltiese Christene vanaf Groot-Brittanje na Sentraal-Europa saamgebring of tydens die Konstantynse tydperk in die Christendom van die Romeinse stede (Metz, Trier, Keulen) opgeneem. Dit verwys sedertdien veral na godsdienstige gemeenskappe van 'n Christelike Konfessie. Die Ekklesia, die geloofsgemeenskap van die Christene, is in verskillende kerke georganiseer.

Van die vernaamste kerke sluit in Anglikaanse Kerk, Apostoliese Kerke, Kerk van Jesus Christus van die Heiliges van die Laaste Dae (Mormone), Kerk van Sciëntologie (Sciëntologie), Oosters-Ortodokse Kerk en Rooms-Katolieke Kerk.

## Verwysings
Thoer

[thumb|220px|Die vyf [whaktoes van Islam: I. voor dagbreek (fadjer); II. middag (thoer), III. voor sonsondergang (asser); IV. ná sonsondergang (magrieb); V. laataand (isjaai).]]

Die **thoer** of **zoeger** (Arabies: صلاة الظهر, *ṣalāt aẓ-ẓuhr*, "middaggebed"), tussen die fadjer en die asser, is die tweede van vyf verpligte daaglikse gebede (salaah) wat Moslems moet doen.

Die formele daaglikse gebede van Islam bestaan uit ’n verskillende aantal eenhede, wat rak'ats genoem word.

## Verwysings
## Eksterne skakels
* Hoe om die thoer te maak, op YouTube
*15px Hierdie artikel is vertaal uit die Engelse Wikipedia
Radiataden

Die **Radiataden** (*Pinus radiata*) is 'n indringerplant wat na Suid-Afrika gebring is vir die houtpulpbedryf. Dit dring ook nou fynbos, graslande en skoongemaakte plantasies binne. Die boom is inheems aan Kalifornië en Meksiko.

## Galery 

Pinus radiata.JPG
(Pinus radiata) Monterey pine.jpg
Monterey pine trunk, Burnside Escarpment.jpg
Pinus radiata Lobos.jpg

## Bronnelys 
* *Pinus radiata* 
* REDLIST Sanbi
* Plants of the World Online
Bohuslav Martinů

**Bohuslav Jan Martinů** (Tsjeggies: [ˈboɦuslaf ˈmarcɪnuː]; 8 Desember 1890 – 28 Augustus 1959) was 'n Tsjeggiese komponis van moderne klassieke musiek. Martinů het 6 simfonieë, 15 operas, 14 balletstukke en 'n groot hoeveelheid orkestrale-, kamermusiek-, instrumentale stukke en stukke vir stem geskryf. 

Hy het 'n violis geword in die Tsjeggiese Filharmoniese Orkes en musiek in sy tuisstad onderrig. Nadat hy in 1923 Tsjeggo-Slowakye verlaat het vir Parys het Martinů hom doelbewus onttrek van die Romantiese styl waarin hy opgelei is. In die 1930's het hy geëksperimenteer met ekspressionisme en konstruktivisme en 'n bewonderaar geword van wat op daardie tydstip kontemporêre Europese tegniese ontwikkelings was, wat veral ten toon gestel word deur sy orkestrale werke soos "Half-time" en "La Bagarre". Hy het ook jazzidiome aangeneem, soos byvoorbeeld in sy "La revue de cuisine".

In die vroeë 1930's het hy die hoofbron gevind van sy komposisionele styl, die neo-klassisisme soos ontwikkel deur Igor Strawinski. Hy het begin om teen 'n ysingwekkende spoed te begin komponeer, en het vinnig kamer-, orkestrale-, koor- en instrumentale werke gekomponeer.

Sy gebruik van die klavier-obbligato het sy kenmerkende eienskap geword. Sy Concerto Grosso en die Dubbelkonsert vir Twee Strykorkeste, Klavier en Timpani is van sy bekendste werke uit hierdie tydperk. Wat sy operas betref, word "Julietta" en die "Die Griekse Passie" beskou as die beste.

Hy is vergelyk met Sergei Prokofiëf en Béla Bartók wat betref die innoverende daarstelling van Sentraal-Europese etno-musikologie in sy musiek. Hy het voortgegaan om regdeur sy oeuvre van Boheemse en Morawiese volksmelodieë gebruik te maak, gewoonlik in kleuterrympies - byvoorbeeld in sy "Otvírání studánek".

Sy simfoniese loopbaan het in 1941 begin toe hy van Frankryk geëmigreer het na die VSA. Sy ses simfonieë is uitgevoer deur al die groot orkeste van die VSA. Hy het hy in 1953 teruggekeer om in Europa te woon, maar was spoedig daarna terug in New York, totdat hy in 1956 op permanente grondslag teruggekeer het na Europa. Hy sterf in Augustus 1959 in Switserland.

## Verwysings 
## Notas
Driekoningedag

[duimnael|Die drie konings: Caspar, Melchior en Balthasar, op 'n laat 6de-eeuse [mosaïek in die Basilika van Sant'Apollinare Nuovo in Ravenna, Italië]]
duimnael|*Die Driekoningedag*, skildery deur Jan Steen, 1668
[duimnael|'n Reusestandbeeld van die drie konings ([Portugees: *Três Reis Magos*) in Natal, Brasilië]]

Die **Driekoningedag** of **Epifanie** (afgelei van ἐπιφάνεια, *epipháneïa*; Latyn: *epiphanīa* "Verskyning") is die oorspronklike en vandag nog gebruiklike Protestantse naam van 'n Christelike herdenking op 6 Januarie. Soms word die term *Teofanie* (θεοφάνεια, "Godsverskyning") as 'n sinoniem gebruik. In die Rooms-Katolieke Kerk word dit **Fees van die Epifanie** (*Sollemnitas in Epiphania Domini*) genoem, algemeen en in baie kalenders ook **Driekoningefees**, **Driekoningedag** en **Heilige Drie Konings** genoem.

Op hierdie fees herdenk die Westelike kerke die aanbidding van die Jesuskind deur die drie wyse manne uit die Ooste. Die Oostelike kerke herdenk op hierdie dag die doop van Jesus en openbaring van die allerheiligste Drie-eenheid.

## Geskiedenis 
Op Driekoningedag word die Bybelse gebeurtenis van die wyse manne uit die Ooste herdenk wat 'n opgaande ster sien en toe na die koning van die Jode gaan soek (Matteus 2,1-18). Hulle bereik Betlehem en vind daar Jesus, die pasgebore koning van die Jode. Waarskynlik word hier verwys na die visioene van Bileam, die siener in Moab wat 'n ster uit Jakob sien opkom (Bemidbar/Numeri 24,17), verwys.

Die drie wyse manne het name. In Grieks is dit Apellius, Amerius en Damascus en in Hebreeus Galgalat, Malgalat en Sarathin, maar hulle het onder hul gelatiniseerde Persiese name Caspar, Melchior en Balthasar bekend geword. Hulle was glo onderskeidelik 20, 40 en 60 jaar oud; nommers wat die leeftye van volwassenes simboliseer.

In die Rooms-Katolieke liturgie in België en Nederland word die Hoogfees van die Epifanie op die eerste Sondag ná 1 Januarie gevier. In die meeste Suid-Europese lande is Driekoningedag 'n vakansiedag en word Driekoninge op die dag self gevier. Die Openbaring van die Here is die eerste van drie feeste, saam met die doop van die Here (Sondag ná 6 Januarie) en die opdrag van die Here in die Tempel (2 Februarie), wat tot die liturgiese jaar se Kerskring, die tyd van Jesus se kindertyd en jong jare, behoort.

Die sogenaamde Relikwieë van die Drie Konings word in 'n relikwieskryn in die Katedraal van Keulen bewaar.

## Verwysings 
## Verdere leesstof 
*  Epiphanius, *Panarion*, li, 27, in Migne, *Patrologia Graecae* (P.G.), XLI, 936 (*Adversus Haereses*)

## Eksterne skakels 
*  
*  
*
Klipfonteindam

Die **Klipfonteindam** in die Wit-Umfolozirivier verskaf water vir huishoudelike en nywerheidsgebruik sowel as vir besproeiing.

Hierdie dam lê net 6&nbsp;km suid van Vryheid by die koördinate 27° 50′ 11″ suid en 30° 48′ 51″ oos. Dit is gebou in 1983, het 'n walhoogte van 28&nbsp;m, 'n bruto opgaarvermoë van nagenoeg 18 miljoen m³ en vorm dan 'n meer met 'n oppervlakte van 3&nbsp;km².

Die dam is een van die beste varswaterhengelplekke in die land. By die dam is 'n natuurreservaat met 'n kampeerterrein.

## Lees ook 
* Lys van grootste damme in Suid-Afrika
Nooit Meer Slaap Nie

***Nooit Meer Slaap Nie*** is 'n roman deur Willem Frederik Hermans, wie al by geleentheid aangeprys is as Nederland se grootste skrywer van die 20ste eeu. Die boek is in Afrikaans vertaal deur Wium van Zyl.

Die roman neem die leser op 'n spanningsvolle en selfs lewensgevaarlike navorsingstog in Finnmark, die yl-bewoonde noordelikste deel van Noorweë. Die verhaal handel oor die lotgevalle van Alfred Issendorf, 'n jong Nederlandse geologiestudent wat aan sy doktorsgraad werk. Die harde werklikheid van die onbekende landskap maak dit vir hom ontsettend moeilik om bewyse vir sy hipotese te vind. Die versperrings in sy pad blyk egter veel verder te strek. Dit word 'n verhaal waarin ook die mens se stryd teen "moedswilligheid en misverstand" en teen die noodlot en ironie, in sowel tragiese as komiese situasies telkens te voorskyn kom.

## Verwysings
Kaikhosru Shapurji Sorabji

**Kaikhosru Shapurji Sorabji** (gebore as **Leon Dudley Sorabji**; 14 Augustus 1892 – 15 Oktober 1988) was 'n Engelse komponis, musiekkritikus, pianis en skrywer. Hy was een van die 20ste eeu se mees produktiewe komponiste vir die klavier.

As 'n komponis en pianis was Sorabji in groot mate selfgeleerd, en hy het homself reeds vroeg in sy loopbaan gedistansieer van die hoofstrome van kontemporêre musiek. Hy het 'n baie idiosinkratiese musikale styl ontwikkel, met die styl se wortels wat vervat was in komponiste so divers soos *Busoni*, Claude Debussy, en *Szymanowski*. Hy het groot dele van die gevestigde en kontemporêre repertoire verwerp.

As 'n teësinnige en huiwerige opvoerder, het Sorabji slegs 'n paar van sy werke tussen 1920 en 1936 in die openbaar gespeel. Hy het daarna opvoerings van sy werke "verban" tot 1976. Aangesien baie min van sy werke gedurende diè jare gepubliseer was, het hy hoofsaaklik in die openbare oog gebly deur die skryf van essays en musiekkritiek. 

Die belangrikste van diè letterkunde is sy boeke *Around Music* en *Mi contra fa: The Immoralisings of a Machiavellian Musician*. Hy het 'n geneigdheid tot afsondering gehad, en in die 1950's het hy van Londen na die dorpie *Corfe Castle*, Dorset, getrek, waar hy die res van sy lewe in relatiewe stilte en afsondering spandeer het.

Sorabji se musiek word gekarakteriseer deur die frekwente gebruik van poliritmes, die ingewikkelde jukstaposisie van tonale en atonale elemente, en baie ornamentasie. Baie van sy werke bevat afdelings wat sterk kontrasterende benaderings tot musikale argitektuur aanwend; sommige van hulle gebruik Barok vorms, terwyl andere weer *nie-tematies* is.

Sy musikale werke bestaan uit meer as 100 komposisies, wat strek van die aforistiese werke tot werke wat verskeie ure duur. Die meeste is vir klaviersolo, of bevat 'n belangrike deel vir die klavier. Hy met egter ook gekomponeer vir orkes, kamermusiekgroepe, die orrel en ander instrumente. As gevolg hiervan is Sorabji al beskryf as 'n afstammeling van die tradisie van komponis-pianiste soos Frédéric Chopin, Franz Liszt, en Charles-Valentin Alkan.

## Notas
Steve Sem-Sandberg

**Steve Sem-Sandberg** (gebore 16 Augustus 1958 in Oslo) is 'n Noorse skrywer. Hy verdeel sy tyd tussen Wene en Stockholm.

Hy is 'n literêre kritikus en vertaler, sowel as 'n romansier, wat al verskeie pryse vir sy boeke ontvang het. Sy The Emperor Of Lies ,wat vertaal was deur Sarah Death, was 'n blitsverkoper in Skandinawië en het die August-prys, die Sweedse ekwivalent van die Bookerprys (Man Booker-prys) in 2009 gewen.

## Werke 
* *Sländornas värld* and *Sökare i dödsskuggan* (1976)
* *De ansiktslösa*, roman (1987)
* *I en annan del av staden*, essays (1990)
* *Den kluvna spegeln*, reportage (1991)
* *En lektion i pardans*, roman (1993)
* *Theres*, roman (1996)
* *"Allt förgängligt är bara en bild"*, roman (1999)
* *Prag (no exit)*, essays (2002)
* *Ravensbrück*, roman (2003)
* *Härifrån till Allmänningen*, roman (2005)
* *The Emperor Of Lies* (De fattiga i Łódź, 2009, gepubliseer in vertaling 2011)
* *"Tre romaner"* (2011)
* *The Chosen Ones (Swedish: De utvalda, 2014), gepubliseer in vertaling 2016*
* *The Tempest (Sweeds: Stormen*,  2016), gepubliseer in vertaling 2019

## Verwysings
The Emperor Of Lies

***The Emperor of Lies*** is 'n roman deur Steve Sem-Sandberg wat afspeel in die 1940's.

Die verhaal sentreer rondom die karakter *Mordechai Chaim Rumkowski*, 'n 63-jarige Joodse sakeman in 'n konsentrasiekamp in die stad Łódź in Pole.

"Koning Chaim"; wat beskryf word as misterieus, ambisieus en monargies in sy benadering, dwing beide volwassenes en kinders om strawwe en veeleisende ure in werkswinkels te werk ten einde voorrade vir die Duitse militêre masjien te voorsien terwyl duisende ander Jode vervoer word na die Ooste om nooit weer gesien te word nie.

Die roman vra vrae soos of *Rumkowski* 'n medepligtige tot die Nazi regime is wat gedryf word deur magswellus en of hy 'n pragmatis is wat poog om Joodse lewens deur samewerking te red.

Sem-Sandberg het op ware kronieke van die mense in die ghetto van Łōdź gesteun ten einde 'n dwingende en briljante meditasie oor mag, korrupsie en kompromie te skep.

Die boek was 'n internasionale blitsverkoper en ook die wenner van die August-prys in Swede.

Die *Independent* het soos volg oor die boek berig: "Dit is die humaniteit van die verhaal, so ryk, deursigtig en helder, en tog onder meesterlike beheer, wat die lesers van hierdie donker boek aanlok en laat vra vir meer...'n meesterlike roman".

## Notas en bronne