open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Piers Morgan

**Piers Stefan Pughe-Morgan** (/ pɪərs /; gebore O'Meara; 30 Maart 1965) is 'n Engelse omroeper, joernalis, skrywer en televisiepersoonlikheid.

Morgan begin sy loopbaan in 1989 in Fleet Street as skrywer en redakteur vir verskeie Britse poniekoerante, waaronder *The Sun*, *News of the World* en die *Daily Mirror*. In 1994, op 29-jarige ouderdom, word hy deur Rupert Murdoch aangestel as redakteur van die *News of the World*, wat hom die jongste redakteur van 'n Britse nasionale koerant in meer as 'n halwe eeu gemaak het. Van 2006 tot 2007 was hy die redaksionele direkteur van *First News*. Op televisie het Morgan sy eie geselsprogramme ''Piers Morgan's Life Stories* (2009 – hede) en *Piers Morgan Live* (2011–2014) aangebied, saam met Susanna Reid die ITV-ontbytprogram *Good Morning Britain* (2015–2021) aangebied, en saam met Susanna Reid beoordeel op die talentkompetisie  *America's Got Talent* (FIPS1) en *Britain's Got Talent* (2007–2010). In 2008 wen hy die sewende seisoen van die Amerikaanse *Celebrity Apprentice.* Morgan het agt boeke geskryf, waaronder vier volumes van sy outobiografie.

Terwyl hy by die *Daily Mirror'' gewerk het, was hy aan die stuur van sake tydens die tydperk wat die koerant betrek is by die skandaal vir telefoonafluistering. In 2011 het Morgan ontken dat hy ooit 'n telefoon afgeluister het of "na my wete 'n verhaal gepubliseer het wat verkry is uit die afluister van 'n telefoon". Die volgende jaar is hy gekritiseer in die bevindings van die Leveson-ondersoek deur voorsitter, Brian Leveson, wat verklaar het dat kommentaar in Morgan se getuienis oor die afluister op die telefoon "heeltemal onoortuigend" was en dat hy daarvan bewus was dat dit in die pers plaasgevind het as 'n geheel en dat hy onbevange oor die misdadige gedrag was dat hy bereid was om daaroor grappe te maak". Morgan se uitgesproke menings en omstrede kommentaar oor *Good Morning Britain* het Ofcom daartoe gelei dat hy by verskeie geleenthede uitspraak gelewer het.   Op 9 Maart 2021 het ITV aangekondig dat Morgan besluit om die program onmiddellik te verlaat, na aanleiding van negatiewe opmerkings wat hy gemaak het oor Meghan, Hertogin van Sussex, in die dae nadat die Oprah Winfrey onderhoud met Meghan- en Harry uitgesaai is. Ofcom het meer as 41 000 klagtes van kykers ontvang.

## Verwysings
Camden-kragstasie

**Camden-kragstasie** in Mpumalanga, Suid-Afrika, is 'n steenkoolkragstasie wat deur Eskom bedryf word.

## Geskiedenis 
Camden is in 1967 in gebruik geneem. Tussen 1990 en 2006 was die aanleg tydelik uit bedryf gestel, maar Suid-Afrika se energiekrisis in die vroeë 21ste eeu het Eskom aangespoor om die stasie weer in gebruik te neem. Daar is begin met eenheid 6 in Julie 2005 en voltooi met eenheid 1 in Julie 2008.

## Kragopwekking 
Krag word opgewek deur agt 200 MW-eenhede met 'n totale geïnstalleerde kapasiteit van 1 600 MW. Steenkoolenergie na effektiewe omskakeling van elektriese energie is 33,40%

In die geïntegreerde resultate vir 2015 word die nominale kapasiteit gelys as 1&nbsp;481 MW met 'n bruto kapasiteit van 1,561 MW (3 x 200 MW; 1 x 196 MW; 2 x 195 MW; 1 x 190 MW; 1 x 185 MW).

Die vier skoorstene van die Camden-kragstasie is 152,4 meter (500 voet) hoog.

## Kragverspreiding 
Benewens vir toevoer aan die Suid-Afrikaanse kragnet, voer Camden, saam met die Arnot-kragstasie, ook die Mozal Aluminium-smelter in Mosambiek via 400 kV-transmissielyne.

## Verwysings 
## Eksterne skakels 
* Camden-kragstasie  op die Eskom-webwerf.
D.F. Malanbrug

Die **D.F. Malanbrug** verbind Noordoewer in Namibië oor die Oranjerivier met Vioolsdrif in Suid-Afrika.

Vir baie jare was die toegangsroete tussen Suid-Afrika en Namibië met ponte oor die Oranje by Goodhouse en Vioolsdrif. Op 28 November 1956 is die D.F. Malanbrug oopgestel. Dit vorm die mees noordelike punt van die N7-hoofpad vanaf Kaapstad en die mees suidelike punt van die B1-hoofpad vanaf Angola via Windhoek en Grünau. Die brug is 150&nbsp;km suidwes van Karasburg, 110&nbsp;km noord van Springbok, 350&nbsp;km van die Oranje se mond, 300&nbsp;m bo seespieël en nagnoeg by 28° 47′ suid en 17° 38′ oos. Die dubbelbaanbrug is 350 m lank, 9 m breed en 12 m bo die rivierbedding.

Hierdie brug het die besproeiingsboere van die omgewing nader aan en vinniger by die spoorwegeindpunt by Bitterfontein en dus die markte vir hul produkte gebring.

## Sien ook 
* Lys van kruisings oor die Oranjerivier
* D.F. Malan
* Sendelingsdrif
* Vyfmylpoort

## Verwysings
Lundzi

**Lundzi** is 'n dorp in die weste van Eswatini. Dit is naby die grenspos met Suid-Afrika, 25 km wes van die hoofstad, Mbabane, geleë.

## Verwysing 
* Fitzpatrick, M., Blond, B., Pitcher, G., Richmond, S., en Warren, M. (2004) *Suid-Afrika, Lesotho en Swaziland.* Footscray, VIC: Lonely Planet.
De Fryske Marren

**De Fryske Marren** (die amptelike, Wes-Friese naam; die Nederlandse naam is *De Friese Meren*) is 'n munisipaliteit in die Nederlandse provinsie Friesland, met 'n bevolking van sowat 52&nbsp;000 in 2021 en 'n oppervlakte van sowat 549&nbsp;km².

Die munisipaliteit is gestig in 2014 deur die samevoeging van die munisipaliteite Gaasterlân-Sleat, Lemsterland, Skarsterlân en (gedeeltelik) Boarnsterhim. Joure is die administratiewe setel van die munisipaliteit.

De Fryske Marren lê in die suidweste van die provinsie aan die Ysselmeer en grens aan die provinsies Overijssel, Flevoland en Noord-Holland.

## Plekke 
Akmarijp, Bakhuizen, Balk, Bantega, Boornzwaag, Broek, Delfstrahuizen, Dijken, Doniaga, Echten, Echtenerbrug, Eesterga, Elahuizen, Follega, Goingarijp, Harich, Haskerhorne, Idskenhuizen, Joure, Kolderwolde, Langweer, Legemeer, Lemmer, Mirns, Nijehaske, Nijemirdum, Oldeouwer, Oosterzee, Oudega, Oudehaske, Oudemirdum, Ouwsterhaule, Ouwster-Nijega, Rijs, Rohel, Rotstergaast, Rotsterhaule, Rottum, Ruigahuizen, Scharsterbrug, Sint Nicolaasga, Sintjohannesga, Sloten, Snikzwaag, Sondel, Terherne, Terkaple, Teroele, Tjerkgaast, Vegelinsoord en Wijckel.

## Naburige munisipaliteite 
## Eksterne skakels 
* Amptelike webwerf
Lavumisa

regs|duimnael| Ligging van Lavumisa in Eswatini
**Lavumisa** is 'n dorp in die Shiselweni-distrik in die suide van Eswatini.

Dit dien as 'n grenspos oorkant die naburige dorp Golela in Suid-Afrika. Die snelweg MR8 en die spoorlyn kruis ook hier.
Salitje

::''Moet nie verwar word met die Salitjespruit, 'n spruit in die suide van die Krugerwildtuin, nie.''
**Salitje** is 'n bevolkte nedersetting in die suide van Eswatini, naby aan die grens met Suid-Afrika, ongeveer 25 kilometer suid van Hluthi.

## Bron 
* Tracks4Africa.c.za: Salitje-grenspos
Ngwetispruit

Die **Ngwetispruit** is 'n takrivier van die Komatirivier in  Mpumalanga in Suid-Afrika.

## Monding 
* 

## Verwysings
Amanzilukahlarivier

Die **Amanzilukahlarivier** is 'n takrivier van die Komatirivier naby die internasionale grens in die verre-noorde van Eswatini.

## Monding 
* 

## Verwysings
Biologiese geloofwaardigheid

In epidemiologie en medisyne is **biologiese geloofwaardigheid** die voorstel van 'n oorsaaklike skakel, dws. 'n verhouding tussen 'n vermeende oorsaak en 'n uitkoms wat in ooreenstemming is met bestaande biologiese en mediese kennis.

Biologiese geloofwaardigheid is een komponent van 'n redenasie metode wat 'n oorsaak-en-effekverhouding kan vestig tussen 'n biologiese faktor en 'n bepaalde siekte of nadelige gebeurtenis. Dit is ook 'n belangrike deel van die proses om te evalueer of 'n voorgestelde terapie (geneesmiddel, entstof, chirurgiese prosedure, ens.) enige werklike voordeel vir 'n pasiënt het. Hierdie konsep het toepassing in baie kontroversiële openbare sake-debatte, soos dié oor die oorsake van nadelige inentingsuitkomste. (Sien ook Entstofhuiwering).

Biologiese geloofwaardigheid is 'n noodsaaklike element van die intellektuele agtergrond van epidemiologie. Die term het ontstaan ​​in die werk gedoen in 1964 oor die bepaling van die oorsaak van rookverwante siekte.

## Toepassing 
### Die oorsaaklikheid van siektes en nadelige gebeurtenise 
Daar word algemeen ooreengekom dat om iets as "oorsaaklik" te beskou, die assosiasie tussen 'n biologiese faktor en 'n siekte (of ander slegte uitkoms) biologies samehangend moet wees. Dit is om te sê, dit moet geloofwaardig en uitdruklik biologies wees volgens die bekende feite van die natuurgeskiedenis en biologie van die betrokke siekte.

Ander belangrike kriteria in die evaluering van die oorsaak van siektes en nadelige gebeurtenise is dat dit konsekwentheid, sterkte van assosiasie, spesifisiteit en 'n sinvolle tydelike verhouding insluit. Dit is gesamentlik bekend as die Bradford-heuwelkriteria. Die naam kom van die Engelse epidemioloog wat die kriteria in 1965 voorgestel het. Austin Bradford Hill het egter minder klem gelê op geloofwaardigheid as die ander kriteria:

### Behandelingsuitkomste 
Die voorlopige navorsing wat lei tot 'n gerandomiseerde kliniese proef van 'n geneesmiddel of biologiese middel word "geloofwaardigheidsskepping" genoem. Dit behels die versameling en analise van biochemiese-, weefsel- of dier data wat uiteindelik na 'n meganisme verwys of na die verlangde biologiese effek verwys. Hierdie proses word "om biologiese geloofwaardigheid te skep" genoem. Aangesien hulle groot is, is definitiewe gerandomiseerde kliniese proewe uiters duur en arbeidsintensief. Slegs voldoende belowende terapieë word die aandag en moeite van finale bevestiging (of weerlegging) in gerandomiseerde kliniese proewe gegee.

In plaas van van *biologiese geloofwaardigheid*, kan kliniese data van epidemiologiese studies, gevalleverslae, gevalreekse en klein, formele oop of beheerde kliniese proewe *kliniese geloofwaardigheid* verleen aan 'n geneesmiddel of prosedure. Volgens die strengste kriteria is 'n terapie voldoende wetenskaplik geloofwaardig om die tyd en koste van definitiewe toetsing te verdien as dit biologies of klinies geloofwaardig is. Daar is opgemerk dat, ten spyte van die belangrikheid van biologiese geloofwaardigheid is dit nie teenwoordig vir die meeste komplementêre en alternatiewe medisyne terapieë nie.

## Verwysings
Lannerkloof

links|duimnael|Lannerkloof vanaf die sogenaamde "Lookout"-punt aan die Makuleke-kant, een van die hoogste plekke in die kloof.
duimnael|"Desert rose" in die Jura sandsteen teen die hange van die Lannerkloof.
Die **Lannerkloof** is in die verre noorde van die Krugerwildtuin geleë. Dit vorm die grens tussen die res van die Krugerwildtuin na die suide en die Makuleke-konsessie na die noorde. Dit is deur die Levuburivier uitgekerf en is op sommige plekke meer as 150&nbsp;m diep.

Lannerkloof is ongeveer 11&nbsp;km lank en is in sandsteen en skalie gekerf.

Die boonste rotse is gruis wat vermoed word dat dit uit die Kryttydperk kom, terwyl die onderste skalie vermoedelik uit die Perm-tyd kom. Die meerderheid van die kranse bestaan blykbaar uit sandsteen van die Trias- en Jura-tydperke wat onder droë toestande gevorm is.

## Verwysings 
## Bibliografie
* Braack, Leo: Vlermuisgrot ontdek in Lanner Gorge. In: Custos. Deel 15, nr. 5, Augustus 1986. ISSN 0379-9921
C.H. Mitchellbrug

Die **C.H. Mitchellbrug** (ook bekend as die Mtamvunabrug) is 'n motorbrug oor die Mtamvunarivier op die R61-provinsiale pad wat die Oos-Kaap met KwaZulu-Natal verbind.

Vanaf 1943 was die oorgang oor die rivier met 'n pont totdat die brug in 1966 gebou is. Die brug is by 31° 4′ 31.4″ suid en 30° 11′ 33.8″ oos, net suid van Port Edward en digby die Wildekus-kasino. Dit verbind die Hibiskuskus met die Wildekus.

Hierdie staalboogbrug het 'n oorspanning van 206 m, 'n lengte van 210 m en is 30 m bo die watervlak. Ten tye van sy ingebruikname was  dit die langste hangbrug in die land. Dit dra die naam van 'n plaaslike politikus.

In die jare 2000 en 2001 is ingrypende onderhoudswerk aan die brug uitgevoer. Op 27 November 2002 het die brug in 'n sabotasieaanval deur verregses ernstige skade opgedoen.

## Bibliografie
*Challenging bridge repairs earn a commendation. In “Civil Engineering”, Februarie 2007 (op internet)
Rooiwal-kragstasie

[duimnael|regs|250px|Die kragstasie van die [R101 (Suid-Afrika)|R101 af gesien.]]
**Rooiwal-kragstasie** is 'n steenkoolkragstasie van 300 megawatt (MW) naby Pretoria in Gauteng, Suid-Afrika.

## Ligging 
'n Google-kaart by  toon die ligging van die aanleg noord van Pretoria, Tshwane Munisipaliteit, Gauteng.

## Agtergrond 
Rooiwal-kragstasie is 'n vyf-eenheid steenkoolkragstasie met 'n totale kapasiteit van 300 MW. Die aanleg is tussen 1962 en 1970 voltooi en word besit deur die afdeling Tshwane Elektrisiteit.

In April 2015 het die stad Tshwane voorstelle ingewag om twee steenkoolkragaanlegte tot hul oorspronklike ontwerpvermoë op te knap: Pretoria-Wes-kragstasie en die Rooiwal-kragstasie. Albei funksioneer aansienlik onder hul kapasiteit, deels omdat hulle ontwerp is om antrasiet te gebruik, 'n graad steenkool wat winsgewender is om uit te voer. 

## Tegniese besonderhede 
* **Borg:** Tshwane Elektrisiteitsafdeling
* **Moedermaatskappy:** Tshwane Electricity Division
* **Plek:** Pretoria, Tshwane-munisipaliteit, Gauteng, Suid-Afrika
* **Koördinate:** -25.5550101, 28.2375732 (presies)
* **Status:** Operasioneel
* **Bruto kapasiteit:** 300 MW (eenhede 1-5: 60 MW)
* **Tipe:** subkrities
* **In diens:** 1962-70
* **Steenkooltipe:** Antrasiet
* **Steenkoolbron:** Mpumalanga steenkoolmyne

## Verwysings
Nippur

**Nippur** (Sumeries: *Nibru* of , EN.LÍLKI, "Stad Enlil"; Akkadies: *Nibbur*) was ’n antieke Sumeriese stad. Dit was waar die god Enlil, die "Meester Wind", heerser van die kosmos, aanbid is. Dit is ’n argeologiese terrein in die hedendaagse Irak.

Nippur het nooit politieke heerskappy uit eie reg gehad nie, maar beheer oor die stad was uiters belangrik, want daar is geglo dit kon die koningskap van ander stadstate beïnvloed. Dit was ’n heilige stad en het die beroemde heiligdom van Enlil bevat. Ook die god Ninurta se hoofkultus was in die stadstaat.

## Verwysings
## Skakels
Eridu

**Eridu** (Sumeries: , NUN.KI/eridugki; Akkadies: *Irîtu*; Arabies: *Tell Abu Shahrain*) is ’n argeologiese terrein in Suid-Mesopotamië (die hedendaagse Irak). Dit is lank beskou as die vroegste stad in die streek. 

 
Eridu is 12&nbsp;km suidwes van Ur geleë en was die suidelikste stad in ’n groep Sumeriese stede wat feitlik binne sig van mekaar om tempels ontwikkel het. In die Sumeriese mitologie was Eridu oorspronklik die tuiste van die god Enki, wat later onder die Akkadiërs as Ea bekend was. Hy is algemeen beskou as die stigter van die stad. Sy tempel is É-Abzu genoem, want daar is geglo Enki woon in Abzu, die oersee waaruit alle lewe ontstaan het.

Die terrein by Tel Abu Shahrain, naby Basra, is al vier keer uitgegrawe, aanvanklik deur John George Taylor in 1855, R. Campbell Thompson in 1918 en H.R. Hall in 1919. Uitgrawings is van 1946 tot 1949 hervat onder Fuad Safar en Seton Lloyd van Irak. 

Volgens A. Leo Oppenheim het die argeologiese ondersoeke getoon die hele suide het eindelik gestagneer en dat die politieke inisiatief aan die stede van die noorde oorgelaat is, moontlik weens die toenemende versouting van die grond as gevolg van voortdurende besproeiing, en van 600&nbsp;v.C. af was die stad verlate.

## Verwysings
## Skakels
Laat Oudheid

[thumb|200px|Die Barberini-diptiek, deel van ’n [Bisantium|Bisantynse ivoorkunswerk uit die keiserlike werkwinkel van Konstantinopel in die eerste helfte van die 6de eeu (Louvre).]]

Die **laat Oudheid** is ’n term wat historici gebruik om die tyd van oorgang van die klassieke Oudheid tot die Middeleeue op die vasteland van Europa, die gebied om die Middellandse See, die Nabye Ooste en Afrika te beskryf. 

Die term word sedert die vroeë 20ste eeu deur Duitse historici gebruik,  maar het gewild geraak na die verskyning van die historikus Peter Brown se *The World of Late Antiquity* (1971). Daar word steeds gedebatteer oor die presiese tydsgrense van dié tyd, maar Brown stel ’n tydperk voor tussen die 3de en 8ste eeu&nbsp;n.C. 

Dit word gewoonlik beskou as die tyd van die einde van die Romeinse Ryk se Krisis van die 3de Eeu (235-284) tot die vroeë Moslemse verowerings (622–750), of as rofweg die tydperk van die Sassanidiese Ryk (224–651). In die Weste het dit vroeër geëindig, met die begin van die vroeë Middeleeue in die 6de eeu, of vroeër aan die rand van die Wes-Romeinse Ryk.

## Verwysings
## Skakels
Karkloof-natuurreservaat

duimnael| Uitsig op 'n gedeelte van Karkloofwoud en plato
duimnael|Die Karkloofwaterval, 1898
Die **Karkloof-natuurreservaat**, insluitend die Karkloofwoud, is 22&nbsp;km noord van Howick, KwaZulu-Natal, Suid-Afrika geleë.

Dit bestaan uit 'n groot (936&nbsp;ha) misgordelwoud met inheemse geelhout- (*Afrocarpus falcatus*, *Podocarpus latifolius* en *Podocarpus henkelii*) en stinkhoutbome (*Ocotea bullata*).

Wildlewe sluit in samango-ape, blouduiker en bosbokke. Kroonarende (*Stephanoaetus coronatus*) broei hier,  en die bedreigde Kaapse woudpapegaai (*Poicephalus robustus robustus*) kom ook hier voor.

Endemies aan die gebied is 'n subspesie van die kuifkoptarentaal (*Guttera edouardi symonsi*), en 'n dwergverkleurmannetjie (*Bradypodion* sp.) wat verwant is aan die Natalse Middellandse dwergverkleurmannetjie en die swartkopdwergkameleon.

Ander voëls wat hier aangetref word, is onder meer die Knysnaloerie (*Tauraco corythaix*), gestreepte kanarie (*Crithagra scotops*), witkoljanfrederik (*Pogonocichla stellata*), oranjelyster (*Zoothera gurneyi*), draaihals (*Jynx ruficollis*), goudstertspeg (*Campethera abingoni*) en breëkoparend (*Polemaetus bellicosus*). 

## Sien ook 
*Woude van KwaZulu-Natal
*Karkloof-varkblompylstert

## Verwysings 
## Bronne 
* Pooley, E. (1993). The Complete Field Guide to Trees of Natal, Zululand and Transkei. ISBN&nbsp;0-620-17697-0 .
* Tolley, K. en Burger, M. 2007. Chameleons of Southern Africa. ISBN&nbsp;978-1-77007-375-3.
Seleukos van Seleukië

**Seleukos van Seleukië** (Grieks: Σέλευκος; c. 190-150 v.C.) was ’n Hellenistiese sterrekundige en filosoof. Hy was waarskynlik van Seleukië in die Seleukidiese Ryk afkomstig, hoewel Seleukië aan die Eritrese See ook soms genoem word. 

Seleukos is die bekendste as voorstander van heliosentrisme en vir sy teorie oor die oorsprong van die getye.

## Heliosentriese teorie
Seleukos is bekend daarvoor dat hy ’n voorstander van die heliosentriese teorie van Aristarchos van Samos was waarvolgens die aarde om sy eie as draai terwyl hy ook om die son wentel. Volgens Plutarchus was Seleukos die eerste persoon wat die heliosentriese stelsel met redenering kon demonstreer, maar dit is nie bekend watter argumente hy gebruik het nie. Volgens Bartel Leendert van der Waerden kon Seleukos sy heliosentriese teorie ontwikkel het deur die konstantes van ’n geometriese model te bepaal en metodes te ontwikkel om planetêre posisies deur gebruik van dié model te bereken, soos Nicolaus Copernicus later in die 16de eeu gedoen het.

Volgens die Griekse geograaf Strabo was Seleukos ook die eerste persoon wat aangeneem het die heelal is oneindig.

## Getye
Volgens Lucio Russo het Seleukos se argumente vir ’n heliosentriese teorie moontlik verband gehou met sy idees oor die getye. Die jaarlikse siklus van die getye soos Seleukos dit bestudeer het, kan beswaarlik aan die hand van ’n geosentriese model verduidelik word. Seleukos het reg voorspel dat die getye deur die maan veroorsaak word. Hy het opgelet die getye verskil in verskillende dele van die wêreld wat hoogte en tyd betref. Volgens Lucio Russo het Seleukos die getye toegeskryf aan beide die maan se invloed en die warrelende beweging van die aarde, wat vertolk kan word as die beweging van die aarde om die maan-aarde-massamiddelpunt. Hy het ook reg gemeen die hoogte van die getye hang af van die maan se posisie met betrekking tot die son.

## Verwysings
### Bronne
*
*
*

## Skakels
Ernest Oppenheimerbrug

duimnael|Die brug in 2022
Die **Ernest Oppenheimerbrug** tussen Suid-Afrika en Namibië is die mees westelike brug oor die Oranjerivier.

Hierdie brug se ligging is 28° 33′ 47″ suid en 16° 30′ 8″ oos in die Richtersveld. Dit is 10 km vanaf die  Oranjerivier se monding in die Atlantiese Oseaan geleë en verbind die dorpe Alexanderbaai in Suid-Afrika en Oranjemund in Namibië. Die afstand tussen Port Nolloth en Oranjemund is 88&nbsp;km.

Die brug is op 7 Februarie 1951 deur Kol. Imker Hoogenhout geopen en vernoem na Ernest Oppenheimer. Vroeër moes alle swaar mynbouwerktuie per vragmotor vanaf Kolmanskop in die noorde na die diamantdelwerye rondom die kus en monding van die rivier aangery word. Dit was 'n groot ompad.

Daar is besluit dat Christiani & Nielson (S.A.) Pty. Ltd. die brug ontwerp en van Januarie tot Desember 1950 is dit opgerig vir die eienaars van Consolidated Diamond Mining of South West Africa. Dieselfde ingenieursbedryf het die opknappingswerk in 1965 onderneem. 

Hierdie enkelbaanbrug is 915&nbsp;m lank en slegs 3,65&nbsp;m breed. Dit is die langste enkelbaanbrug in Suidelike Afrika en die langste brug in privaatbesit in die Suidelike Halfrond.

Aan beide kante van die brug is 'n grenspos.

## Sien ook 
* Lys van kruisings oor die Oranjerivier

## Bron
* Oranjemund-museum
Heppenheim

**Heppenheim** is 'n nedersetting in die Duitse deelstaat Hessen. Dit is die Kreisstadt van die Kreis Bergstraße. Die stad het 26&nbsp;023 inwoners in 2018 gehad.

## Geografie 
Heppenheim het 'n oppervlakte van 52,14 km² en lê in die sentrum van Duitsland, ietwat wes van die geografiese middelpunt.
Heppenheim is 'n wyndorpie wat op die *Hessische Bergstraße* lê, 'n wynbougebied wat strek tussen Darmstadt en Wiesloch.

## Boorlinge 
* Marianne Cope (1839-1918), heilig verklaarde Duits-Amerikaanse kloostersuster
* Horst Antes (1936), beeldhouer, grafikus en kunsskilder
* Sebastian Vettel (1987), Formule 1-renjaer

## Besienswaardighede 
* Die Katolieke parogiekerk St. Peter is 'n neogotiese kerk wat tussen 1900 en 1904 gebou is. Die kerk word in die volksmond die 'dom van de Hessische Bergstraße' genoem.
* Die markplein word omring deur 'n aantal groot kantoorgeboue, soos die Rathaus. 
* Starkenburg is 'n hoogtebuurt wat in 1065 ter beskerming van die Abdy van Lorsch gebou was.

thumb|links|Heppenheim
Interkalasie (chemie)

:''Hierdie bladsy handel oor die chemiese binding. Vir die tydkonsep, sien Interkalasie (tydmeting)
duimnael|150px|Model van interkalasie van kalium (pers) in grafiet (swart)
In chemie is **interkalasie** die omkeerbare insluiting of invoeging van 'n molekule (of ioon) tussen in lae van 'n materiaal wat uit lae bestaan. Voorbeelde word aangetref in grafiet- en oorgangsmetaal-dikalogeniede.

## Voorbeelde 
### Grafiet 
Een beroemde vorm van interkalasie is grafiet met kalium. Interkalasie vergroot die van der Waals-gaping tussen lae grafiet, wat energie benodig. Gewoonlik word hierdie energie voorsien deur ladingoordrag tussen die gas (kalium) en die gasheer (grafiet)  vaste stof, dit wil sê, deur 'n redoksreaksie. Twee kaliumgrafietverbindings is KC en KC. Koolstoffluoriede (bv. (CF) en (CF)) word voorberei deur reaksie van fluoor met grafitiese koolstof. Die kleur is grys, wit of geel. Die binding tussen die koolstof- en fluooratome is kovalent, en fluor word dus nie ingebou (geinterkalaat) nie. Sulke materiale word vir gebruik in verskillende litiumioonbatterye as 'n katode oorweeg.

### Metaaldikalogeniede 
'n Ander bekende familie van materiale wat interkalasie ondergaan is die gelaagde metaal-dikalkogeniede soos titaandisulfied. Op 'n kenmerkende wyse word interkalasie deur X-straalkristallografie geanaliseer, aangesien die spasie tussen lae groter word, en deur elektriese geleiding, die aantal ladingdraers verander as gevolg van ladingoordrag. 'n Struktureel verwante spesie is ysteroksichloried.

## Afskilfering 
'n Uiterste geval van interkalasie is die volledige skeiding van die lae van die materiaal. Hierdie proses word afskilfering genoem. Gewoonlik word aggressiewe toestande benodig met betrekking tot hoogs polêre oplosmiddels en aggressiewe reagense.

## Verwante materiaal 
In biochemie is interkalasie die invoeging van molekules tussen die basisse van DNS. Hierdie proses word gebruik as 'n metode om DNS te ontleed en is ook die basis van sekere soorte vergiftiging. In organiese chemie is 'n klas verbindings wat klatrate genoem word, 'n molekulêre tralie wat 'n ander molekuul omring. Klatrate is gewoonlik driedimensioneel terwyl insluitingsverbindings (gevorm deur sekere ligande) en interkalasieverbindings gewoonlik nie is nie.

## Kyk ook 
* John B. Goodenough
* M. Stanley Whittingham
* Akira Yoshino

## Verwysings
Platrivier

Die **Platrivier** is 'n takrivier van die Moretelerivier in die opvanggebied van die Limpoporivier in die suide van die  Limpopoprovinsie van Suid-Afrika.
Tzaneen-lughawe

**Tzaneen-lughawe** (IATA-kode: **LTA**, ICAO: **FATZ**) is 'n klein lughawe naby Tzaneen in Limpopoprovinsie, Suid-Afrika.

Die lughawe beskik oor een geteerde aanloopbaan, 'n teerparkeerblad en 30 sinkloodse (*hangers*) vir ligte vliegtuie.

## Klimaat 
Die klimaat by Tzaneen-lughawe is vogtig en subtropies. Die gemiddelde dagtemperatuur is 22 °C. Die warmste maand is Oktober op 26 °C, en koudste Junie, met 16 °C. Die gemiddelde reënval is 880 millimeter per jaar. Die natste maand is Januarie met 280 mm reën, en die droogste is Mei met 1 mm.

## Geografie 
Die land rondom die lughawe Tzaneen is meestal plat, maar in die noordweste is dit heuwelagtig. Die hoogste punt in die gebied is Xilobye, 750 meter bo seespieël, 2,9 km suidwes van die lughawe Tzaneen. Daar woon ongeveer 28 mense per vierkante kilometer rondom die Tzaneen-lughawe, 'n relatief klein bevolking. Die naaste groter dorp is Nkowankowa, 7,8 km suidwes van die Tzaneen-lughawe. Die gebied rondom die Tzaneen-lughawe is beplant met houtplantasies, sitrus- en ander vrugteboorde. Suid en suidwes van die Tzaneen-lughawe is vir vlieëniers die gevaarlike Wolkberge en Magoebaskloof.

## Lugdienste en bestemmings 
* Geen geskeduleerde vlugte

## Navigasiehulp 
* Ongerigte radiobaken
* Geen aanloopbaanligte

## Bron 
* www.pictaero.com Tzaneen

## Verwysings
Halfleeftyd van kennis

Die **halfleeftyd van kennis** of **halfleeftyd van feite** is die hoeveelheid tyd wat moet verloop voordat die helfte van die kennis of feite in 'n bepaalde vakgebied vervang word of as onwaar blyk. Hierdie  terme behoort tot die veld van kwantitatiewe wetenskapsanalise bekend as wetenskapmetrie.

Hierdie idees van halfleeftyd wat op verskillende terreine toegepas word, verskil van die konsep van halfleeftyd in die fisika deurdat daar geen waarborg is dat die kennis of feite in studiegebiede eksistensieel afneem nie. Dit is onduidelik dat daar 'n manier is om vas te stel wat 'kennis' in 'n bepaalde gebied is, in teenstelling met die blote opinie of teorie.

'n Ingenieursgraad het 'n halfleeftyd van ongeveer 35 jaar gehad in ongeveer 1930 tot ongeveer tien jaar in 1960. 

'n Delphi-peiling het getoon dat die halfleeftyd van sielkunde, soos gemeet in 2016, wissel van 3,3 tot 19 jaar, afhangend van die spesialiteit, met 'n gemiddeld van net meer as 7 jaar.

Dit word  ook gebruik in die Christelike missiologie om die doeltreffendheid van hul leerstellings te verhoog.

## Formulering 
Die begrip 'halfleeftyd van kennis' word toegeskryf aan Fritz Machlup (1962).

Die uitdrukking "halfleeftyd van feite" het in populariteit toegeneem na die boek "*The Half-Life of Facts: Why Everything We Know Has an Expiration Date*" van 2012, geskryf deur Samuel Arbesman.

## Verwysings 
## Verdere leeswerk
*Bailey, Ronald (2012). Half of The Facts You Know Are Probably Wrong, a review of Samuel Arbesman's book on Reason.com
*Global Summit 2006: Technology Connected Futures. *Connectivism: Learning and Knowledge Today* by George Siemens
*Babbage (2012). The Half Life of Facts, *The Economist.* A Q&A with Samuel Arbesman.
*Machlup, F. (1962). *Knowledge production and distribution in the United States.* Princeton, NJ: Princeton University Press.
*
*Farnam Street Media Inc. (2018). https://fs.blog/2018/03/half-life/
Skoonspruit

**Skoonspruit** kan verwys na:

*Skoonspruit (KwaZulu-Natal)
*Skoonspruit (Vaal, Noordwes)
*Skoonspruit (Vaal, Vrystaat)
*Skoonspruit (Elands, MP)
Skoonspruit (Vaal, Vrystaat)

Die **Skoonspruit** is 'n rivier wat in die Vrystaat, Suid-Afrika vloei. Dit is 'n linker-takrivier van die Vaalrivier en dus 'n voorloper van die Oranjerivier. Die dorp Cornelia lê op die oewer van die Skoonspruit.

## Monding 
* Vaalrivier by 

## Eksterne skakel 
* Kaart van die Skoonspruit se monding by Geonames.org (cc-by)
Skoonspruit (Elands, MP)

Die **Skoonspruit** is 'n rivier wat in die Mpumalangaprovinsie van Suid-Afrika vloei. Dit is 'n takrivier van die Elandsrivier wat op sy beurt in die Krokodil invloei.

## Monding 
* Elandsrivier langs die N4 by 

## Eksterne skakel 
* Kaart van die Skoonspruit se monding by Geonames.org (cc-by)
Taaibosspruit (Vaal, -26,75, 27,87)

Die **Taaibosspruit** is 'n rivier wat in die Vrystaat in Suid-Afrika vloei. Die Taaibosspruit is 'n sytak van die Vaalrivier en 'n voorloper van die Oranjerivier.

## Oorsprong 
* Roodepoort, Vrystaat by  

## Monding 
* Viljoensdrif by 

## Eksterne skakel 
* Google-kaart van die Taaibosspruit se monding by Geonames.org (cc-by)

## Verwysings
Giyani-lughawe

**Giyani-lughawe** (IATA-kode: **GIY**, ICAO: **FAGI**) is 'n klein lughawe naby Giyani. Dit is geleë in die Mopani-distriksmunisipaliteit in Limpopoprovinsie, in die noord-oostelike deel van Suid-Afrika, 400 km noord-oos van Pretoria, die hoofstad van die land. Die Giyani-lughawe is 482 meter bo seevlak geleë. Die lughawe beskik oor een geteerde aanloopbaan, 'n parkeerblad van teer en 'n enkele sinkloods vir ligte vliegtuie.

## Klimaat 
Die klimaat by Giyani-lughawe is vogtig en subtropies. Die gemiddelde temperatuur is 24 °C. Die warmste maand is Oktober op 30 °C, en koudste Junie, met 16 °C. Die gemiddelde reënval is 702 mm per jaar. Die natste maand is Januarie met 274 mm reën, en die droogste is Mei met 1 mm.

## Geografie 
Die landskap rondom die Giyani-lughawe is meestal plat, maar in die suidweste is dit heuwelagtig. Die hoogste punt in die gebied is Mangombe, 839 meter bo seespieël, 10 km oos van die Giyani-lughawe. Daar woon ongeveer 331 mense per vierkante kilometer rondom die Giyani-lughawe, wat 'n relatief digte bevolking vorm. Die naaste groot dorp is Giyani, 7,3 km oos van die lughawe.

## Lugdienste en bestemmings 
* Geen geskeduleerde vlugte

## Navigasiehulp 
* Ongerigte radiobaken
* Geen aanloopbaanligte

## Bron 
* www.pictaero.com Giyani

## Verwysings
Bagdad-battery

thumb|240px|’n Tekening van die drie dele van ’n Bagdad-battery.
Die **Bagdad-battery** of **Partiese battery** is ’n stel van drie artefakte wat saam op ’n argeologiese terrein ontdek is: ’n keramiekpot, ’n koperbuis en ’n stuk yster. Dit is gevind by die hedendaagse Khujut Rabu in Irak, naby die metropolis van Ktesifon, die hoofstad van die Partiese (150-223 n.C. en Sassanidiese (224-650 n.C.) Ryk, en dit dateer vermoedelik van een van dié tydperke.

Die oorsprong en doel daarvan is onseker. ’n Hipotese bestaan dat dit as ’n galvaniese sel gedien het en moontlik gebruik is vir elektroplatering, maar geen elektries geplateerde voorwerpe uit dié tydperke is bekend nie. ’n Alternatiewe verduideliking is dat dit gebruik is vir die berging van heilige boekrolle.

## Beskrywing
Die artefakte bestaan uit ’n terracottapot van sowat 130&nbsp;mm met ’n silinder wat van ’n opgerolde kopervel gemaak is, en daarin is ’n enkele ysterstaaf. Die bokant van die ysterstaaf is met bitumen van die koper geïsoleer, en die staaf en silinder pas baie mooi in die opening van die pot. Die kopersilinder is nie waterdig nie en as die pot met ’n vloeistof gevul sou word, sou dit die ysterstaaf ook omring het. Die artefakte was aan die weer blootgestel en is geroes.

Die Duitse argeoloog Wilhelm König, wie se span die voorwerpe ontdek het, het gedink dit kom uit die Partiese Ryk, maar volgens St. John Simpson van die Britse Museum se departement Nabye Ooste is hulle uitgrawings en konteks nie goed aangeteken nie en is daar min bewyse dat dit van dié tyd dateer. Boonop is die pot se styl Sassanidies.

## Verwysings
## Skakels
Blesbokspruit (Hoëveld, -25.632, 28.846)

:*Hierdie artikel handel spesifiek oor die Blesbokspruit wat op die Hoëveld vloei. Vir ander riviere met dieselfde naam, sien Blesbokspruit*

Die **Blesbokspruit** is 'n spruit wat op die grens tussen Gauteng en Mpumalanga in Suid-Afrika vloei.
 

## Monding 
*
Skoonspruit (Vaal, Noordwes)

Die **Skoonspruit** is 'n rivier wat in die Noordwesprovinsie van Suid-Afrika vloei. Dit is 'n takrivier van die Vaalrivier en dus 'n voorloper van die Oranjerivier.

## Monding 
* Vaalrivier, langs Orkney by 

## Sytakke 
* Brakspruit
* Jagspruit
* Taaibosspruit

## Eksterne skakel 
* Kaart van die Skoonspruit se monding by Geonames.org (cc-by)
Suikerbosrandrivier

Die **Suikerbosrandrivier** is 'n rivier wat vanaf Leandra in Mpumalanga weswaarts deur Gauteng na Vereeniging in Suid-Afrika vloei. Dit mond uit aan die noord oewer van die Vaalrivier.

## Oorsprong 
* 

## Monding 
* 

## Sytakke 
* Blesbokspruit
* Boesmanspruit
* Osspruit
Skroef van Archimedes

thumb|220px|Die skroef van Archimedes word met die hand gewerk en lig water na ’n hoër vlak.
Die **skroef van Archimedes**, ook bekend as die "waterskroef", "skroefpomp" of "Egiptiese skroef", Hoewel Archimedes gewoonlik die eer vir die uitvinding daarvan kry, is daar bewyse dat dit lank voor sy tyd reeds in antieke Egipte gebruik is.

## Geskiedenis
[thumb|220px|’n Waterpomp in [Egipte uit die 1950's.]]
Die skroefpomp is die oudste bekende vervoerpomp. Die eerste rekords daaroor dateer van voor die 3de eeu&nbsp;v.C. uit Hellenistiese Egipte. Die Egiptiese skroef, wat gebruik is om water uit die Nylrivier te lig, het bestaan uit buise wat om ’n silinder gedraai was. ’n Latere ontwerp in Egipte het ’n skroefvormige groef gehad wat om die buitekant van ’n soliede stuk hout geloop het en die silinder is dan met stukke bord of velle metaal bedek om die oppervlakke tussen die groewe te bedek. vertolk as ’n beskrywing van die giet van waterskroewe van brons sowat 350 jaar tevore. Dit stem ooreen met die beskrywing van die klassieke skrywer Strabo dat die Hangende Tuin met skroewe besproei is.

Die skroefpomp is later van Egipte na Griekeland gebring. tydens ’n besoek aan Egipte omstreeks 234&nbsp;n.C., maar dit beteken net die Grieke het nie die apparaat voor die Hellenistiese tydperk geken nie. Archimedes het nooit beweer hy het dit uitgevind nie, maar Diodorus het hom 200 jaar later die eer daarvoor gegee omdat hy geglo het Archimedes het die skroefpomp in Egipte ontwerp. 

## Verwysings
## Skakels
Tweede kabinet van D.F. Malan

|-
| style="border-top: 1px solid #999" |240x240px|D.F. Malan
|-
| style="border-top: 1px solid #999" |**Eerste Minister** D.F. Malan (1948–1953)J.G. Strydom (1953–1958)**Party**:*Nasionale Party*
|-
| style="border-top: 1px solid #999" |**Periode**:1948 – 1953Unie van Suid-Afrika(Aanvang van apartheid)
|}

Die tweede kabinet van dr. D.F. Malan was vanaf 15 April 1953 tot 16 April 1958 in Suid-Afrika aan bewind.

## Kabinet
Ameland

**Ameland** is 'n munisipaliteit in die provinsie Friesland in die noorde van Nederland en 'n eiland in die Waddesee. Die administratiewe setel is in Ballum.

Die eiland se hoogste punt is 24 m hoog.

## Plekke 
Dorpies: Ballum • Buren • Hollum • Nes

Gehuggie: Kooiplaats

## Naburige munisipaliteite 
## Eksterne skakels 
* Amptelike webwerf
* Plaatsengids (beskrywing)
* AlleCijfers (statistiek)
Umm Kulthum

**Umm Kulthum** (Arabies:ˈomme kælˈsuːm|lang; Frans: Oum Kalthoum; gebore **Umm-kulthom ʾIbrāhīm es-Sayyid el-Beltāǧī**  op 31 Desember 1898, of 4 Mei 1904; oorlede 3 Februarie 1975) was 'n Egiptiese sangeres, liedjieskrywer, en film-aktrise in die 1920s tot die 1970s. Sy is die eretitel van  (, 'Ster van die Ooste') gegee. Umm Kulthum was bekend vir haar vokale vermoë en unieke styl. Sy het meer as 80 miljoen plate wêreldwyd verkoop, wat haar een van die topverkoper Midde-Oosterse sangers alle tye gemaak het.

Sy word in haar geboorteland Egipte as 'nasionale ikoon beskou; sy is 'Die stem van Egipte' genoem en "Egipte se vierde piramide".

## Verwysings 
## Eksterne skakels
Hangende Tuine van Babilon

[thumb|300px|Dié handgemaakte graveerwerk, vermoedelik uit 19de eeu ná die eerste uitgrawings van [Assirië|Assiriese stede, beeld die Hangende Tuin uit, met die Toring van Babel op die agtergrond.]]

Die **Hangende Tuine van Babilon** was een van die sewe wonders van die antieke wêreld wat in Hellenistiese Griekeland genoem is. Hulle is beskryf as ’n merkwaardige ingenieursprestasie met ’n reeks oplopende vlakke met tuine wat ’n groot verskeidenheid bome, struike en wingerde bevat het; dit het gelyk soos ’n groot, groen berg wat van modderstene gemaak is. Dit is glo in die antieke stad Babilon, in die hededaagse Irak, gebou. 

Die naam van die Hangende Tuin kom van die Griekse woord *kremastós* (κρεμαστός, "oorhangend"), wat ’n breër betekenis as die Afrikaanse woord "hangend" het en verwys na bome wat op ’n hoë oppervlak soos ’n terras gebou is.

## Legendes
Volgens een legende het koning Nebukadnesar II (wat van 605&nbsp;v.C. tot 562&nbsp;v.C. regeer het) die tuin langs ’n groot paleis laat bou vir sy vrou, koningin Amitis, wat van Medië afkomstig was en die groen heuwels en valleie van haar vaderland gemis het. Dit is vertel deur ’n Babiloniese priester, Berossus, wat in omstreeks 290&nbsp;v.C. geskryf het, en hy is later deur Josephus aangehaal. Die bou van die tuin word ook soms toegeskryf aan die legendariese koningin Semiramis, wat glo in die 9de eeu&nbsp;v.C. oor Babilon regeer het,

Die Hangende Tuin is die enigste van die klassieke wonders waarvan die ligging nie vir seker vasgestel is nie. Daar is geen bestaande Babiloniese tekste oor die tuin nie en geen argeologiese bewyse daarvoor is in Babilon gekry nie. Drie teorieë bestaan oor hoekom dit so is: Eerstens, dit is ’n blote mite en die beskrywings daarvan in antieke Griekse en Romeinse geskrifte (insluitende dié van Strabo en Diodorus) verteenwoordig ’n romantiese ideaal van ’n oostelike tuin; tweedens, dit het in Babilon bestaan, maar is iewers in die 1ste eeu&nbsp;n.C. heeltemal vernietig; en derdens, die legende verwys na ’n goed opgetekende tuin wat die Assiriese koning Sanherib in sy hoofstad, Nineve, aan die Tigrisrivier naby die moderne stad Mosoel, laat bou het.

## Verwysings
## Skakels
R526 (Suid-Afrika)

Die **R526** is 'n streeksroete wat die R71-provinsiale pad by Gravelotte met die R36-provinsiale pad noord van die  Abel Erasmuspas verbind. Die word medebeskryf met die R40 vir 5 km deur Mica.

## Sien ook 
* Lys van streeksroetes in Suid-Afrika
* Genommerde roetes in Suid-Afrika

## Bron 
* Dept. Transport
Rissik (kiesafdeling)

**Rissik** was 'n kiesafdeling in Transvaal vir die Suid-Afrikaanse Volksraad en die Transvaalse Provinsiale Raad vanaf die eerste algemene verkiesing ná Uniewording in 1910 tot 1994. Dit het die Pretoriase voorstede Arcadia en Sunnyside ingesluit.

## Bronne 
* Potgieter, D.J. (ed.) 1972. *Standard Encyclopaedia of Southern Africa*. Cape Town: Nasionale Opvoedkundige Uitgewery (Nasou).
* Schoeman, B.M. 1977. *Parlementêre verkiesings in Suid-Afrika 1910-1976*. Pretoria: Aktuele Publikasies.
Mutalerivier

Die **Mutalerivier** is 'n belangrike takrivier van die Levuburivier in die verrenoordooste van die  Limpopoprovinsie van Suid-Afrika. Die dorp Mutale is aan die linkeroewer van die boloop geleë.

## Oorsprong 
*  (voor Funduzi-meer)

## Monding 
*  Levuburivier
R529 (Suid-Afrika)

Die **R529** is 'n streeksroete wat die R81-provinsiale suid van Giyani met die R36-provinsiale pad noord van Ofcolaco verbind. Die pad kruis die R71 met 'n verspringende kruising van 1.7 km.

## Sien ook 
* Lys van streeksroetes in Suid-Afrika
* Genommerde roetes in Suid-Afrika

## Bron 
* Dept. Transport
BMW M70

Die BMW **M70** is 'n EBNA V12-petrolenjin, wat BMW se eerste produksie V12 was en van 1987 tot 1996 vervaardig is.

Die BMW **S70/2-** enjin, wat grotendeels onverwant aan die M70- en S70B56-enjins is, is 'n DBNA V12-petrolenjin, wat die McLaren F1 van 1993 tot 1998 aangedryf het.

## Ontwerp 
Die ontwerp van die M70 is soortgelyk aan dié van twee 2,5 L BMW M20-inlynsesenjins wat met 'n hoek van 60 grade gekoppel is,  as gevolg van die volgende kenmerke: enkelbonokas vir klepwerking, boorafstand van 91 mm, boor van 84 mm, slag van 75 mm, en 'n kompressieverhouding van 8,8:1. 

Die M70 het twee Motronic 1,7  enjinbeheereenhede (een vir elke silinderbank). Om oorbodigheid te verseker, het die M70 ook twee brandstofpompe, brandstofgange en verspreiders, massalugvloeisensors, krukasposisiesensors en koelvloeistoftemperatuursensors.

## Weergawes 
## Verwysings
Dantumadiel

**Dantumadiel** (die amptelike, Wes-Friese naam; die Nederlandse naam is *Dantumadeel*) is 'n munisipaliteit in die Nederlandse provinsie Friesland, met 'n bevolking van sowat  19&nbsp;000 in 2021 en 'n oppervlakte van sowat 88&nbsp;km². Die administratiewe setel is in Damwâld.

## Plekke 
Die Wes-Friese naam is die amptelike naam.

## Naburige munisipaliteite 
## Eksterne skakels 
* Amptelike webwerf
Taaibosspruit (Karoo)

Die **Taaibosspruit** is 'n spruit wat in die Karoo op die grens van die Noord- en die Wes-Kaap van Suid-Afrika vloei. 

## Oorsprong 
* Onbekend

## Monding 
*

## Eksterne skakel 
* Google-kaart van die Taaibosspruit se ligging by Geonames.org (cc-by)

## Verwysings
Taaibosspruit (Vetrivier)

Die **Taaibosspruit** is 'n rivier wat in die Vrystaat in Suid-Afrika vloei. Die Taaibosspruit is 'n sytak van die Vetrivier en lê in die opvanggebied van die Vaal- en Oranjeriviere.

## Oorsprong 
*

## Monding 
*

## Eksterne skakel 
* Google-kaart van die Taaibosspruit se ligging by Geonames.org (cc-by)

## Verwysings
Rietspruit (Mpumalanga, lat -26,18, long 29,22)

Die **Rietspruit** is 'n spruit wat in  Mpumalanga in Suid-Afrika vloei. 

Die Rietspruit vloei stroomaf in die Rietspruitdam op die steenkoolmynvelde naby Kriel. Net onder die dam se uitloop staan die rivier gepas bekend as die Steenkoolspruit, wat noorwaarts loop om by die Olifants aan te sluit

## Oorsprong 
## Monding 
* 

## Sytak
* Blesbokspruit
Súdwest-Fryslân

**Súdwest-Fryslân** (die amptelike, Wes-Friese naam; die Nederlandse naam is *Zuidwest-Friesland*) is 'n munisipaliteit in die Nederlandse provinsie Friesland, met 'n bevolking van sowat 90&nbsp;000 in 2021 en 'n oppervlakte van sowat 839&nbsp;km².

Die munisipaliteit is gestig in 2011 deur die samevoeging van die munisipaliteite Bolsward, Nijefurd, Sneek, Wûnseradiel en Wymbritseradiel. In 2014 is die munisipaliteit Boarnsterhim gedeeltelik en in 2018 die munisipaliteit Littenseradiel gedeeltelik toegevoeg. Sneek is die administratiewe setel van die munisipaliteit. 

Súdwest-Fryslân lê in die suidweste van die provinsie aan die Ysselmeer en grens aan die provinsie Noord-Holland.

## Plekke 
Abbega, Allingawier, Arum, Blauwhuis, Boazum, Bolsward, Breezanddijk, Britswert, Burgwerd, Cornwerd, Dearsum, Dedgum, Easterein, Easterwierrum, Exmorra, Ferwoude, Folsgare, Gaast, Gaastmeer, Gauw, Goenga, Greonterp, Hartwerd, Heeg, Hemelum, Hichtum, Hidaard, Hieslum, Hindeloopen, Hinnaard, Hommerts, Idsegahuizum, Idzega, Iens, Ijlst, Indijk, It Heidenskip, Itens, Jutrijp, Kimswerd, Kornwerderzand, Koudum, Koufurderrige, Kubaard, Loenga, Lollum, Longerhouw, Lytsewierrum, Makkum, Molkwerum, Nijhuizum, Nijland, Offingawier, Oosthem, Oppenhuizen, Oudega, Parrega, Piaam, Pingjum, Poppenwier, Raerd, Reahus, Rien, Sandfirden, Scharnegoutum, Schettens, Schraard, Sibrandabuorren, Smallebrugge, Sneek, Stavoren, Tersoal, Tirns, Tjalhuizum, Tjerkwerd, Uitwellingerga, Waaksens, Warns, Westhem, Witmarsum, Wiuwert, Wolsum, Wommels, Wons, Workum, Woudsend, Ypecolsga, Ysbrechtum en Zurich.

## Naburige munisipaliteite 
## Eksterne skakels 
* Amptelike webwerf
Stele van die Aasvoëls

Die **Stele van die Aasvoëls** is ’n monument uit die Vroegdinastiese Tydperk III (2600-2350&nbsp;v.C.) in Mesopotamië wat die oorwinning van die stadstaat Lagasj oor sy buurland, Umma, vier. Dit wys verskeie veldslae en godsdienstonele; dit is genoem na die aasvoëls wat in een van die tonele gesien kan word. 

Die stele is oorspronklik uit ’n enkele stuk kalksteen gekerf, maar net sewe fragmente is vandag bekend. Die stukke is in die laat 19de&nbsp;eeu by Tello (antieke Girsu) in Suid-Irak ontdek en word nou in die Louvre vertoon. Dit is opgerig om die oorwinning van koning Eannatum van Lagasj te vier oor koning Ush van Umma.

## Ontdekking
Die stele is nie volledig nie; net sewe fragmente is vandag bekend. Die eerste drie fragmente is tydens uitgrawings in die vroeë 1880's deur die Franse argeoloog Ernest de Sarzec ontdek by Tello, antieke Girsu, in wat vandag Suid-Irak is. Nog drie fragmente is tydens 1888-1889 se uitgrawings gevind. ’n Sewende fragment, wat later vasgestel is deel van die Stele van die Aasvoëls is en vermoedelik van Tello af kom, is in 1898 deur die Britse Museum op ’n antiekemark gekoop. Hoewel dié museum twee aanvanklike versoeke van die hand gewys het om die fragment aan die Louvre te oorhandig, is dit eindelik in 1932 aan die Louvre gegee sodat die stele gerekonstrueer kon word.

## Beskrywing
thumb|180px|links|’n Fragment van die stele wys aasvoëls met afgekapte mensekoppe in hulle snawels en wigskrifteks.
Die stele is gerekonstrueer asof dit 1,8&nbsp;m hoog en 1,3&nbsp;m breed was. Dit is omstreeks 2500-2400&nbsp;v.C. gemaak en het reliëfs aan albei kante, wat vertolk word as ’n mitologiese en historiese kant

Verskeie voorvalle van die oorlog word op die stele uitgebeeld. Op een staan die koning, met sy naam om sy kop geskryf, voor ’n groep soldate met ’n wapen in sy hande. Op ’n ander ry hy in ’n strydwa tydens ’n veldslag en word hy deur soldate gevolg met helms op en met lanse in die hand. Sy naam staan voor sy kop geskryf.

Op die ander kant van die stele is ’n beeld van die oorlogsgod Ninurta, wat die gevange Ummaïete in ’n groot net hou. Dit beteken Eannatum het Ninurta die eer vir die oorwinning gegee. In die veldslag wat ontstaan, seëvier Eannatum oor Umma. 

Die inskripsie dui ook daarop dat Ush, die koning van Umma, in sy hoofstad in ’n rebellie vermoor is ná die verlies van 3&nbsp;600 soldate: "Sy (Umma se) 3&nbsp;600 lyke het tot aan die hemel gestrek [...] (hulle) hande teen hom gelig en hom in Umma doodgemaak.”

Beeld:Stele_of_Vultures_detail_01_reverse.jpg|Deel van die "mitologiese" kant
Beeld:Stele of Vultures detail 03.jpg|Nog ’n fragment
Beeld:Stele of Vultures detail 01b.jpg|Deel van die veldslagfragment
Beeld:Stele of Vultures detail 01a.jpg|Nog ’n deel van die veldslagfragment
Beeld:Building funeral mounds, Stele of the Vultures.jpg|Die bou van begrafnisheuwels
Beeld:Akurgal king of Lagash son of Ur-Nanshe on the Stele of the Vultures.jpg|thumb|’n Inskripsie op die stele

## Verwysings
## Skakels
*Die Stele van die Aasvoëls in die Louvre
* Teks van die Stele van die Aasvoëls in:
Lobostemon

**Lobostemon** (agtdaegeneesbosse) is 'n genus wat hoort tot die familie *boraginaceae*. Die genus is struike of klein bossies wat gewoonlik harerig is. Die blomme is silindries of tregtervormig en gewoonlik blou tot pienk maar selde wit of rooi. Die genus groei in winterreënval en bestaan uit 28 spesies, wat almal deel van die fynbos vorm. Die genus is endemies aan Suid-Afrika.

'n Konkoksie van die plante was gebruik as 'n anti-septiese middel.

## Spesies 
* *Lobostemon argenteus* (P.J.Bergius) H.Buek
* *Lobostemon belliformis* M.H.Buys
* *Lobostemon capitatus* (L.) H.Buek
* *Lobostemon cinereus* DC. & A.DC.
* *Lobostemon collinus* Schltr. ex C.H.Wright
* *Lobostemon curvifolius* H.Buek
* *Lobostemon daltonii* M.H.Buys
* *Lobostemon decorus* Levyns
* *Lobostemon echioides* Lehm.
* *Lobostemon fruticosus* (L.) H.Buek
* *Lobostemon glaber* (Vahl) H.Buek
* *Lobostemon glaucophyllus* (Jacq.) H.Buek
* *Lobostemon gracilis* Levyns
* *Lobostemon hottentoticus* Levyns
* *Lobostemon laevigatus* (L.) H.Buek
* *Lobostemon lucidus* (Lehm.) H.Buek
* *Lobostemon marlothii* Levyns
* *Lobostemon montanus* H.Buek
* *Lobostemon muirii* Levyns
* *Lobostemon oederiaefolius* A.DC.
* *Lobostemon paniculatus* (Thunb.) H.Buek
* *Lobostemon paniculiformis* A.DC.
* *Lobostemon regulariflorus* (Ker Gawl.) M.H.Buys
* *Lobostemon sanguineus* Schltr.
* *Lobostemon stachydeus* A.DC.
* *Lobostemon strigosus* (Lehm.) H.Buek
* *Lobostemon trichotomus* (Thunb.) DC.
* *Lobostemon trigonus* (Thunb.) H.Buek

## Bron 
* *Field Guide to Fynbos*, John Manning, Struik Nature, 2018 

## Verwysings