open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Hotel Oekraïne

duimnael|Die Radisson Collection Hotel Oekraïne

Die **Hotel Oekraïne** (Russies: *Ukraina*) is ’n vyfsterhotel in die middestad van Moskou, op ’n draai van die Moskwarivier, onder bestuur van *Radisson Hospitality*. Aanvanklik is dit as *Radisson Royal Hotel Moscow* bedryf. Sedert Januarie 2019 maak die hotel deel uit van *Radisson Hospitality* se premium-handelsmerk *Radisson Collection*.

## Geskiedenis 
Die hotel is as die laaste van die sewe neoklassieke wolkekrabbers, waarna as *Sewe Susters* verwys word, deur Josef Stalin laat bou en ter geleentheid van die 300ste jubileum van Rusland en Oekraïne in 'n gemeenskaplike staat *Ukraina* genoem. Dit is deur twee van die Sowjetunie se leidende deskundiges vir staalraamkonstruksie-wolkekrabbers, Arkadi Mordwinof en Wjatsjeslaf Oltarzjefski, ontwerp as die tweede hoogste van Stalin se Moskouse wolkekrabbers: dit is 198&nbsp;m hoog en het 34 verdiepings. Dit was sedert sy konstruksie die hoogste hotel in die wêreld tot in 1976, toe die Westin Peachtree Plaza Hotel in Atlanta, Georgia in die VSA, geopen het.

Die Hotel Oekraïne het op 25 Mei 1957 geopen - met 1&nbsp;026 kamers wat hoofsaaklik op buitelandse gaste gemik was. Westerse rock-musici, wat ter geleentheid van die *Moscow Music Peace Festival* in 1989 in die hotel oornag het, was allesbehalwe gaande oor sy gerieflikhede. Die kamers was groot, maar nouliks gemeubileer, en baie van die musieksterre het - net soos gewone Sowjet-burgers - die werklike waarde van toiletpapier of "wit goud" leer waardeer as hulle dit toevallig in hande kon kry. Sommige musikante moes hul kamers met kakkerlakke deel.

In 2007 is die hotel gesluit vir ’n algehele restourasie. In 2009 het die eienaars ’n kontrak met die Rezidor-hotelgroep (tans *Radisson Hospitality*) geteken vir die bestuur van die hotel as die *Radisson Royal Hotel Moscow*. Vir sekere doeleindes behou die hotel egter sy ou naam.

Dit het op 28 April 2010 heropen met onder meer 505 slaapkamers, 38 woonstelle, 5 restaurante (intussen is daar 19 eetplekke en kroeë, waarvan sommige oorkant die straat geleë is), ’n konferensiesentrum, biblioteek, spa en ’n vloot rivierseiljagte.

Sowat 1&nbsp;200 oorspronklike skilderye deur die mees vooraanstaande Russiese kunstenaars van die eerste helfte van die 20ste eeu is in die hotel te sien.

## Verwysings 
## Eksterne skakels 
;Wiki-webtuistes
----

;Amptelike webtuiste
----
* *Radisson Collection Hotel Moscow*
;Geskiedenis
----
* *Amuse, 10 Julie 2018: Spies, Secrets & Sophia Loren | The Inside Story of Moscow’s Most Famous Hotel*
;Reisberigte
----
*  *Zeit Online, 2 Junie 2010: Stalins Torte*
*  *Evening Standard, Londen, 7 Junie 2019: Ukraina Hotel: size matters when you’re in Moscow*
Hilton Moscow Leningradskaya Hotel

duimnael|Die Hilton Moscow Leningradskaya Hotel.

Die **Hotel Leningradskaja** is een van die neoklassieke geboue in Moskou bekend as die Sewe Susters van Josef Stalin wat in die vroeë 1950's gebou is.   Dit is nou amptelik bekend as die **Hilton Moscow Leningradskaya Hotel**.

## Beskrywing 
Die hotel is in 1954 voltooi en is ontwerp om die indrukwekkendste luuksehotel in die stad te wees. Die trap het een van die langste ligtoebehoorsels in die wêreld – dit was voorheen in die *Guinness World Records*. Die gange van die boonste verdiepings het panele van donker kersiehout.

Die hotel het onder meer ’n restaurant, spa, skoonheidsalon, fiksheidsentrum, geskenkewinkel, vergadersale en ’n groot balsaal. Die toring van die gebou oorheers Komsomolskajaplein met sy drie ryk versierde treinstasies aan een van Moskou se sirkelpaaie. Dit is sedert 2008 deel van die Hilton-hotelgroep ná ’n groot restourasie van miljoene dollars.

## Verwysings 
## Eksterne skakels 
* Amptelike webtuiste

* 15px Hierdie artikel is vertaal uit die Engelse Wikipedia
Rooihek-administrasiegebou

duimnael|Die Rooihek-administrasiegebou in Moskou.

Die **Rooihek-administrasiegebou** is een van die neoklassieke geboue in Moskou bekend as die Sewe Susters van Josef Stalin wat in die vroeë 1950's gebou is. Dit is deur Aleksei Doesjkin ontwerp en in 1953 voltooi. Sy naam kom van Rooihekplein, waarop dit staan.

## Beskrywing 
Die hooftoring het 24 vlakke en is 133&nbsp;m hoog. Dit bevat onder meer twee woonstelkomplekse van 11 verdiepings wat deur dieselfde argitek ontwerp is. Die komplekse bevat sowat 300 woonstelle elk.

Die bou van die wolkekrabber is bemoeilik deur die nabygeleë Moskouse Metro-tonnels en die Krasnije Worota-treinstasie. Doesjkin het ’n tweede ingang na die stasie op die grondverdieping van die wolkekrabber gebou; dit is op 31 Julie 1954 geopen.

Nadat dit die hoofkwartier van die departement van swaarnywerheidsbouwerk was, het die administratiewe deel van die gebou ook die departement van vervoerbouwerk gehuisves. Dit is ook bekend as die **Lermontof-toring**, genoem na die skrywer Michail Lermontof en Lermontofskajaplein, soos Rooihekplein tussen 1962 en 1986 geheet het.

## Verwysings 
## Eksterne skakels 
* Geboudata by emporis.com
* Geboudata by kyscraperpage.com

* 15px Hierdie artikel is vertaal uit die Engelse Wikipedia
Embalenhle

**Embalenhle** is 'n groot township in die Govan Mbeki Plaaslike Munisipaliteit in Gert Sibande-distriksmunisipaliteit van Mpumalangaprovinsie, Suid-Afrika. Dit is net suidwes van Secunda en suid van Evander geleë.

Dit is gestig in die 1970s om as 'n slegs-swart woonbuurt te dien vir die naburige Secunda, wat op dieselfde tyd gestig is. 'n Aansienlike deel van die behuising in eMbalenhle is deur Sasol vir sy werkers gebou.

## Sien ook 
* Lys van dorpe in Suid-Afrika

## Verwysings
Jarama-renbaan

Die **Jarama-renbaan** (amptelik *Circuito del Jarama*) is 'n motorsportrenbaan wat by Madrid, Spanje geleë is.

## Eksterne skakels 
* Amptelike webtuiste
* Circuito del Jarama op Google Maps
Sendeling

duimnael|220px|regs|Georg Schmidt, die eerste sendeling in Suid-Afrika.

'n **Sendeling** is 'n persoon wat probeer om mense tot sy eie geloof te bekeer. In die Christendom staan dit as evangelisasie bekend. Sendelinge word meestal van kerke, of ander plekke waar godsdiens beoefen word, na ongelowiges uitgestuur. Die meeste groot godsdienste in die wêreld maak van sendelinge gebruik om aanhangers te werf.

Die woord 'sendeling' is afgelei van die Latynse woord *missio*, wat *uitstuur* beteken. Die plek waar een of meer sendelinge gestasioneer is, staan as 'n sendingpos of -stasie bekend. Die studie van die verkondiging van die Christelike geloof aan nie-Christene heet missiologie.

Sendelinge verkondig nie net hulle geloof aan ander nie, maar voorsien ook soms behoeftiges en gemeenskappe van onderwys, voedsel en ander lewensmiddele. Sendelinge het byvoorbeeld gehelp om Noord-Sotho tot 'n skryftaal te ontwikkel.

[duimnael|links|Sendingstasie te Genadendal (c.1849), deur [G.F. Angas|George French Angas]]
Die eerste sendeling in Suid-Afrika was die Duitser, Georg Schmidt. Hy is in 1737 deur die Morawiese Sendinggenootskap gestuur om die evangelie aan die Khoikhoi te verkondig. Hy open die eerste sendingstasie in suidelike Afrika op 23 April 1738 in die Baviaanskloof. Dit is dan ook die stigtingsdatum van die dorp, wat se naam in 1806 na Genadendal verander is.

## Eksterne skakels 
*
Istanbul Park-renbaan

duimnael|regs|300px|Lugfoto van Istanbul Park
duimnael|300px|*Draai 8* het spoedig die opwindendste draai van die baan geword.

**Istanbul Park** is 'n motorrenbaan in die dorpie Akfırat, oos van Istanboel, in Turkye. Die renbaan is op 21 Augustus 2005 geopen en het aanvanklik as die *Istanbul Otodrom* bekend gestaan. Die grootbaas van Formule Een, Bernie Ecclestone, het dit destyds "die beste renbaan ter wêreld" genoem. 

Die hoofdoel van die baan is om die Turkse Grand Prix te huisves.

## Fasiliteite 
Die hoofpawiljoen het 'n kapasiteit van 25&nbsp;000 sitplekke vir toeskouers. Daarbenewens kan die natuurlike grondvlak en tydelike pawiljoene 'n totale kapasiteit van meer as 155&nbsp;000 verskaf. Die kuipegebou is 'n tweevlakstruktuur; die grondvlak word deur wedrenspanne benut en die boonste verdieping dien as gasvryheidsgebied, met 'n bykomende kapasiteit van 5&nbsp;000 sitplekke. Aan elke kant van die kuipeblok is daar twee 7-verdieping BBP-torings. Die baan en sy fasiliteite is ontwerp deur die bekende argitek Hermann Tilke, wie gesê het dat hy dit spesiaal ontwerp het om roekelose bestuurders te probeer uitvang. Die eerste Turkse Grand Prix het ook sekerlik 'n paar bestuurders van die baan laat tol gedurende die naweek.

## Verwysings
NG gemeente Southfield

duimnael|regs|170px|Ds. H.C. Brunett.

duimnael|regs|170px|Ds. Jean Prieur du Plessis was Southfield se leraar van 1954 tot hy in 1957 Sondagskoolsekretaris geword het.

Die **NG gemeente Southfield** was ’n gemeente van die Nederduitse Gereformeerde Kerk in Kaapstad se suidelike voorstad Southfield, maar nadat Afrikaanssprekendes in dié gebied drasties afgeneem het vanaf die laat 1980’s, is die gemeente ingelyf by Plumstead, hoewel laasgenoemde eers in 1977 gestig is.

Die jaar na die gemeente se stigting skryf die medewerker in *Ons gemeentelike feesalbum*, wat juis uitgereik is met die oog op die driehonderdjarige herdenking van die volksplanting: “Toe Jan van Riebeeck sy voet op Suid-Afrikaanse bodem geplaas en hy sy bekende gebed na die Vadertroon opgestuur het, het nóg hy, nóg enige gesagvoerder van die Hollandse Oos-Indiese Kompanjie kon droom hoe sy uitgesproke Christelike ideaal oor die jare heen uitgewerk sou word. Op 6 Januarie 1951, 299 jaar ná die stigting van die nedersetting aan die voet van Tafelberg, is die 26ste NG. gemeente in die Skiereiland gestig. Southfield is die jongste gemeente van Kaapstad, geleë plus-minus 11 myl vanwaar die kommandeur sy eerste spore getrap het. Met moed en ywer het die jong gemeente aan die werk gespring. Ons is vol moed vir die toekoms, met vertroue op God wat die wasdom gee.”

## Bronne 
*  Olivier, ds. P.L., *Ons gemeentelike feesalbum*. Kaapstad en Pretoria: N.G. Kerk-uitgewers, 1952.
Hoofgebou van die Russiese departement van buitelandse sake

duimnael|Borodinski-brug in Moskou en die hoofgebou van die departement van buitelandse sake in die nag.

Die **hoofgebou van die Russiese departement van buitelandse sake** is een van die neoklassieke geboue in Moskou bekend as die Sewe Susters van Josef Stalin wat in die vroeë 1950's gebou is. Dit is deur Wladimir Gelfreich en Adolf Minkoes ontwerp en in 1953 voltooi.

## Beskrywing 
Die wolkekrabber het 27 vlakke en is 172&nbsp;m hoog. Dit het ’n buitemuur van ligte stene met muurpilare en spantorings. Die binnekant is versier met klip en metale.

’n Metaaltoring bo-op die gebou laat die silhoeët ooreenstem met dié van die ander Sewe Susters; dit is vermoedelik deur Stalin gelas. Dit is tans die hoofgebou van die departement van buitelandse sake.

## Verwysings 
## Eksterne skakels 
* Geboudata by emporis.com

* 15px Hierdie artikel is vertaal uit die Engelse Wikipedia
Galápagos-skilpad

Die **Galápagos-skilpad** (*Chelonoidis nigra*, sinoniem *Chelonoidis elephantopus*) is 'n reuse skilpad wat aan die familie van landskilpaaie (*Testudinidae*) behoort. Die skilpaaie kom endemies op die Galápagos-eilande voor en is die grootste lewende skilpadspesie ter wêreld. Hulle kan 1,3 tot 1,9 meter lank word, tot 250&nbsp;kg weeg en tot 200 jaar oud word.

Die skilpad word op sewe van die Galápagos-eilande aangetref. Hierdie eilande is deel van 'n vulkaniese eilandgroep, sowat 906&nbsp;kilometer (563 myl) wes van die Ecuadorse vasteland. Spaanse ontdekkingsreisigers het die eilande in die 16de eeu ontdek, en dit die naam *galápagos*, wat skilpad beteken, gegee.

duimnael|links|Toeriste besigtig Galápagos-skilpaaie
Die karapaks (bo-dop) wissel in grootte en vorm. Op eilande met 'n vogtige hoogland is die skilpaaie groter, met koepelvormige doppe en kort nekke. Op eilande met droë vlaktes, is die skilpaaie egter kleiner, met saalagtige doppe en lang nekke. Charles Darwin se waarneming van hierdie verskille (tydens sy tweede reis met die Beagle in 1835) het hom gehelp om sy teorie van evolusie te ontwikkel.

duimnael|links|Eensame George in Desember 2006
Die bevolking van Galápagos-skilpaaie het oor die laaste dekades ernstig gekrimp. In die 16de eeu was daar meer as 250&nbsp;000 individue. In die 1970's het die bevolking tot ongeveer 3&nbsp;000 gedaal. Die daling is aan oorbenutting, verlies aan habitat en wedywering met ingevoerde spesies soos rotte, bokke en varke toegeskryf. Slegs tien van die oorspronklike vyftien subspesie het in die natuur oorleef. 'n Individu van die voormalige subspesie *Chelonoidis nigra abingdonii*, wat as 'Eensame George' bekend was, was die laaste van sy soort. Eensame George is egter op 24 Junie 2012 in aanhouding oorlede.

duimnael|links|Verspreiding
Verskeie pogings is aangewend om die skilpaaie van uitwissing te red. Duisende skilpaaie is in gevangenskap geteel en weer op hul tuiseilande vrygelaat. As gevolg hiervan het die bevolking aan die begin van die 21ste eeu tot 19&nbsp;000 gegroei. Dit word egter steeds deur die Internasionale Unie vir die Bewaring van die Natuur (IUCN) as 'n "kwesbare" spesie gelys.

## Fotogalery 

Lêer:Galápagos tortoise Santa Cruz.jpg|'n Galápagos-skilpad wat gras vreet.
Lêer:Galapagos tortoise bathing.jpg|Die een is besig met sy badroetine.
Lêer:Galapagos egg and hatchling.jpg|Eier en 'n klein skilpadjie
Lêer:Lonesome George in profile.png|Eensame George (*C. n. abingdonii*), let op die saalagte karapaks.
Lêer:Chathamensis.jpg|Skilpad van die subspesie *C. n. chathamensis*, met 'n effens saalagtige karapaks.
Lêer:GNigrita.jpg|*C. n. porteri* met 'n harde, koepelvormige karapaks.

## Verwysings 
## Eksterne skakels 
* 
*
Sentraal-Asië

**Sentraal-Asië**

250px|Ligging van Sentraal-Asië

**Sentraal-Asië** is 'n geografiese gebied in die middel van Asië. Dit strek van die Kaspiese See in die weste tot Sentraal-China in die ooste en van die suide van Rusland in die noorde tot die noorde van Afghanistan in die suide.

duimnael|links|Politiese kaart van Sentraal-Asië
duimnael|links|Etniese kaart van Sentraal-Asië
Sentraal-Asië sluit gewoonlik die vyf voormalige Sowjet-republieke Kasakstan, Kirgisië, Oesbekistan, Tadjikistan en Turkmenistan in. Soms word nog Afghanistan, Mongolië, Iran se noordooste, Pakistan se noorde, Kasjmir, Xinjiang en Tibet ingesluit. Hierdie definisie word byvoorbeeld deur Unesco gebruik.

Die westelike en sentrale gedeelte van Sentraal-Asië is hoofsaaklik deur Turkse volke bevolk en deur Islam gekenmerk. Hulle sluit in die Kasakke in die noorde, die Kirgisiërs in die suidooste, die Karakalpakke en Oesbeke in die suide, die Turkmene in die suidweste en soms die Oeigoere in die ooste. In die suidooste leef nog die Tadjiks, 'n Islamitiese Irannese volk. Aan die noordelike grens tot Rusland leef nog Russe en Oekraïners. Minderhede sluit in Tartare en Duitsers. Belangrike tale sluit in Russies, die Turkse tale Oesbekies, Kasaks, Turkmeens, Kirgisies en Karakalpaks asook Tadjiks en soms nog Oeigoers.

Sentraal-Asië word geografies gekenmerk deur die riviere Amoedarja, Ili en Sirdarja asook die waterliggame Aralmeer en Balchasj-meer.

Sentraal-Asië was histories gekenmerk deur Nomadiese volke en die Syroete. Dit het as 'n kruispunt gedien vir die beweging van mense, goedere en idees tussen Europa, Wes-Asië, Suid-Asië, Oos-Asië en Noord-Asië. Die Syroete het Islamitiese lande met dié van Europa, Indië en China verbind.

## Verwysings 
## Eksterne skakels 
*  
*
Dennilton

**Dennilton** is 'n dorp vir Swartes in die Sekhukhune-distriksmunisipaliteit van die Limpopoprovinsie van Suid-Afrika. Die dorp lê op die grens met Mpumalanga en baie inwoners reis daagliks hiervandaan na hul werksplekke in Gauteng.

## Sien ook 
* Lys van dorpe in Suid-Afrika

## Verwysings
Laersdrif

**Laersdrif** is 'n nedersetting in die Sekhukhune-distriksmunisipaliteit van die Limpopoprovinsie van Suid-Afrika. Dit lê sowat 15 km van die dorp Roossenekal af. 

Ná die Tweede Vryheidsoorlog het die NG Kerk by Laersdrif 'n nedersetting vir armblankes gestig.

## Sien ook 
* Lys van dorpe in Suid-Afrika

## Verwysings
Herbivoor

[duimnael|[Hertagtiges wat blare vreet]]
[duimnael|[Gorillas is ook herbivore.]]
duimnael|'n Wurm wat aan 'n blaar knaag.

'n **Herbivoor** is 'n dier wat plantmateriaal vreet. Hierdie term is van die Latynse woord *herba* (gras, kruid, plant) en die agtervoegsel *-vorus* (etend, eter) afgelei. In teenstelling met herbivore, vreet karnivore uitsluitend ander diere, terwyl omnivore beide diere en plante vreet.

Herbivore (soos takbokke, olifante en perde) se tande is aangepas is om plantmateriaal te kneus en te maal. Hulle vreet meestal blare en vrugte, maar kan ook op ander plantdele soos blomme, wortels, sade, bas en nektar voed. Hierdie diere kan gewoonlik nie vleis kou of verteer nie. Sommige plantetende diere sal wel eiers en soms ander dierlike proteïen inneem. Diere wat meer as 5% van hulle dieet met dierlike voeding aanvul, word egter as omnivore geklassifiseer.

Sommige herbivore se dieet is seisoenaal. In die gematigde gebiede, wat deur warm en koue seisoene afgewissel word, is verskillende plante op verskillende tye van die jaar beskikbaar.

Let daarop dat mense omnivore is. Mense wat slegs plante eet word vegetariërs genoem.

## Sien ook 
* Karnivoor
* Omnivoor
* Lys van soorte -vore

## Verwysings 
## Eksterne skakels 
* 
*
Evert Snyman

**Evert Snyman** was 'n Afrikaanse radio-omroeper, stemkunstenaar, akteur en skrywer. Snyman was veral bekend as die voorleser en aanbieder van kinderprogramme op Radio Sonder Grense, asook vir sy kinderreeks, *Die avonture van Stoffel die seekoeibulletjie*. Hy was by verskeie vervolgverhale, dramas, en motorfiets-rubrieke betrokke en het ook talle dramas saam met sy vrou, Mari, geskryf.

## Beknopte biografie 
Snyman begin sy loopbaan in 1976 as 'n akteur by die destydse Transvaalse Raad vir die Uitvoerende Kunste. Hy is twee jaar later lugmag toe, waar hy opvoedkundige programme vir KOLOT (die kollege vir opvoedkundige tegnologie) vervaardig het. Gedurende die tyd het hy in verskeie radiodramas en -reekse vir die destydse Afrikaanse Radiodiens en Springbokradio opgetree.

In 1982 sluit hy as voltydse omroeper en regisseur by die Afrikaanse Radiodiens aan. Twee jaar later begin hy om as 'n regisseur, akteur en draaiboekskrywer by Mimosafilms te werk.

Hy betree die vryskutmark in 1984, maar sluit in 1987 weer voltyds by die SAUK se Afrikaanse Radiodiens aan, waar hy 'n senior omroeper en regisseur was.

In 1994 ontvang hy 'n Artes-prys vir Beste Uitsaaier: Radiodienste wat in Engels en Afrikaans uitsaai. In 2009 is hy deur die ATKV vir sy volgehoue bevordering van Afrikaans (toe reeds 33 jaar) vereer.

Snyman is in 2006 met 'n seldsame niersiekte gediagnoseer en moes gereeld dialise ondergaan. Hy het 'n nieroorplanting in 2007 gehad. Gedurende die tyd het hy 'n verder twee albums (volumes 4 en 5) van *Die avonture van Stoffel die seekoeibulletjie* geskryf en opgeneem.

Hy is op 25 September 2015, op 60-jarige ouderdom, oorlede.

## Verwysings 
## Eksterne skakels 
* Snyman se webtuiste – evertsnyman.co.za
*
Vlamklimop

Die **vlamklimop** (*Combretum microphyllum*) is 'n struik of klimplant wat voorkom in die noorde van KwaZulu-Natal asook Eswatini, Limpopo en Mpumalanga.
Die spesie is ook inheems in Botswana, Eswatini, Malawi, Mosambiek, Tanzanië, Zambië en Zimbabwe.

Die plant groei in alluviale grond van riviervalleie en rivieroewers. Die struik is bladwisselend en word tot 4&nbsp;m hoog, hoewel dit in hoë bome hoër kan word. In steunbome rank en draai die lote om takke. Die bas is ligbruin en word later veselrig. Die blare is enkelvoudig, ovaalvormig en appelgroen. Die blaarrande is golwend. Die blommetjies is skarlakenkleurig. Suikerbekkies eet graag die nektar, terwyl kanaries en frette die knoppe eet.

Die boom se FSA-nommer is 545.

## Galery 

Lêer:Combretum microphyllum (habitus).jpg|Groeivorm in die veld
Lêer:Flamecreeper (Combretum microphyllum) flowers (11531936116).jpg|Blomme
Lêer:Combretum microphyllum, vrugte, Manie van der Schijff BT, a.jpg|Vrugte
Lêer:Combretum microphyllum (inflorescence).jpg

## Sien ook 
* Alfabetiese lys van Suid-Afrikaanse bome

## Verwysings 
## Bronne 
* *Natuurlewe van Suid-Afrika* Duncan Butchart Struik Nature 2012 
* REDLIST Sanbi
* Plants of the World Online

## Eksterne skakels 
* 
*
Danie Craven-stadion

Die **Danie Craven-stadion** is 'n veeldoelige sportstadion op Coetzenburg in Stellenbosch, Suid-Afrika. Dit is deel van die Universiteit Stellenbosch se sportfasiliteite. Die stadion is vernoem na rugbylegende en Springbokskrumskakel Danie Craven. Die stadion kan 16&nbsp;000 toeskouers huisves en is in 1979 gebou. Dit is langs die Coetzenburg-stadion geleë.

Die Danie Craven-stadion word tans hoofsaaklik vir rugbywedstryde gebruik. Tydens die Rugbywêreldbeker 1995 was dit gasheer vir die wedstryd tussen Australië en Roemenië.

Die stadion was ook die gasheer vir die Touch Voetbalwêreldbeker 2007 toe Australië aanspraak gemaak het op die titel as wêreldkampioene vir nog 4 jaar.

Oor die geskiedenis van die FNB Varsitybeker, 'n plaaslike universiteiterugbytoernooi, is vele wedstryde by die stadion gespeel. In die drie jaar van 2008–2010 is die eindstryde ook by die stadion beslis. In 2008 is die eindstryd tussen Maties (Universiteit van Stellenbosch) en die Ikey Tigers (Universiteit van Kaapstad) gespeel en in 2009 tussen Maties en die Pukke (Noordwes-Universiteit). In 2010 is die eindstryd weer tussen die Maties en die Ikey Tigers beslis. Die Maties het al drie toernooie gewen.

Die Bolandkrieketspan speel ook van sy wedstryde by die stadion.

## Wedstryde 
### Rugbywêreldbeker 1995 
## Sien ook 
* Lys van stadions in Suid-Afrika

## Eksterne skakels 
* Danie Craven-stadion op *CricInfo*.
* *Cricket Archive* webblad
* FNB Varsitybeker
Coetzenburg-stadion

Die **Coetzenburg-stadion** is 'n veeldoelige sportstadion in Stellenbosch, Suid-Afrika. Die stadion word deur die Universiteit Stellenbosch besit en bestuur.

Die stadion word deur beide Santos Kaapstad vir die Premier Sokkerliga en die Universiteit Stellenbosch vir die Vodacom-liga gebruik.

Dit is langs die Danie Craven-stadion geleë.

## Eksterne skakels 
* Amptelike webtuiste 
*
Athlone-stadion

Die **Athlone-stadion** is 'n sportstadion in Athlone, op die Kaapse Vlakte in Kaapstad, Suid-Afrika. Dit word oorwegend vir sokkerwedstryde gebruik en is die tuisveld van Santos Kaapstad. Die stadion is in 1972 gebou en kan 34&nbsp;000 toeskouers huisves.

Die stadion is in die aanloop tot die FIFA Sokker-Wêreldbekertoernooi in 2010 opgegradeer om as 'n oefenveld te dien. Na beraming het die opgradering R297 miljoen gekos.

## Sien ook 
* Lys van stadions in Suid-Afrika

## Verwysings 
## Eksterne skakels 
* Foto van die stadion
Boet Erasmus-stadion

Die **Boet Erasmus-stadion**, later bekend as die **OPRU-stadion**, is 'n vervalle stadion in Somerstrand, Gqeberha, Suid-Afrika. Die stadion het 'n kapasiteit van 33&nbsp;852 toeskouers gehad. Dit is na Boet Erasmus, 'n voormalige burgemeester van Port Elizabeth, genoem.

duimnael|links|'n Suid-Afrikaanse Klas 15AR 1842 by die Boet Erasmus-stadion
Die stadion is meestal vir rugbywedstryde gebruik, maar is ook vir sokker ingespan. "OPRU" staan vir "Oostelike Provinsie Rugbyunie", so genoem na die Magtige Olifante (Oostelike Provinsie) wat die stadion vir Curriebeker-wedstryde gebruik het.

Die stadion was die beoogde tuisveld van die Southern Spears, wat in 2006 aan die Curriebeker sou deelneem om vir die Superrugby van 2007 voor te berei. Die Southern Spears is egter nie in een van hierdie kompetisies toegelaat nie.

Die stadion is in Julie 2010 amptelik gesluit. Die Oostelike Provinsie Rugbyunie het alle wedstryde na die nuwer en moderner Nelson Mandelabaaistadion verskuif. Die laaste wedstryd wat op die veld gespeel is, was 'n vriendskaplike wedstryd teen die Blou Bulle op 3 Julie 2010.

Ná die sluiting is die stadion steeds vir amateur- en klubrugby aangewend, maar dit is ook later laat vaar. Rondlopers en diewe het die stadion stadig maar seker afgetakel. Slegs die strukture van beton het staande gebly. Die stadion se eienaar, die plaaslike munisipaliteit, het die privaatsektor vir voorstelle genader om die grond te herontwikkel.

## Wedstryde 
### Rugbywêreldbeker 1995 
### Afrikanasiesbeker 1996 
### Internasionale wedstryde 
#### Rugby 
#### Sokker 
## Sien ook 
* Lys van stadions in Suid-Afrika

## Verwysings 
## Eksterne skakels
Johannesburgstadion

Die **Johannesburgstadion** is 'n stadion in Doornfontein, 'n voorstad van Johannesburg in Gauteng, Suid-Afrika. Die stadion het 'n dak wat kan toeskuif. Dit kan 37&nbsp;500 toeskouers huisves.

Die stadion is oorspronklik as 'n atletiekstadion gebou, maar word ook vir sokker- en rugbywedstryde aangewend. Beide Orlando Pirates en die Goue Leeus gebruik die stadion as oefenveld.

Die agtste IAAF Wêreldbeker is in 1998 hier aangebied. Die stadion was ook die hoofstadion vir die Afrikaspele van 1999.

Verskeie internasionale kunstenaars het al hier opgetree. Onder andere: Bon Jovi op 1 Desember 1995, Tina Turner op 21–22 April 1996 en U2 op 21 Maart 1998.

## Sien ook 
* Lys van stadions in Suid-Afrika

## Verwysings 
## Eksterne skakels
Perdagtiges

**Perdagtiges** (*Equidae*) is 'n familie van onewehoewige soogdiere. Die familie het nog net een lewende genus, naamlik *Equus*. Al die perde, donkies en sebras behoort aan die genus. Spesies van die genus kan verbaster, maar die nageslag is gewoonlik steriel.

Wilde perdagtiges kom nog op grasvlaktes in oostelike en suidelike Afrika, asook in Sentraal-Asië voor. Verwilderde perde word ook in Amerika en Australië aangetref. Twee spesies, die perd en donkie, is suksesvol gedomestikeer en word wêreldwyd (hoofsaaklik as las- en rydiere) aangehou.

Die huidige spesies is almal medium tot groot herbivore. Hulle het lang pote, elk met 'n enkele hoef, lang nekke en koppe. Die ore is groot en omhoog gerig. Al die spesies het maanhare en 'n lang stert. Hulle kom in 'n verskeidenheid van kleure voor. Die mannetjies is groter as die wyfies.

Perdagtiges leef hoofsaaklik van gras, maar hulle vreet ook ander plantmateriaal, soos blare, takkies en wortels. Hulle is groepsdiere. Sommige spesies (veral die bontkwagga) wei soms in gemengde troppe saam met ander hoefdiere.

## Spesies 
* *Equus ferus* - die wildeperd
* *Equus africanus* - die donkie
* *Equus hemionus* - die onager
* *Equus kiang* - die kiang
* *Equus quagga* - die bontkwagga
* *Equus zebra* - die bergkwagga
* *Equus grevyi* - Grevy se sebra

## Fotogalery 

Lêer:Nokota Horses cropped.jpg|Twee perde
Lêer:Donkey 1 arp 750px.jpg|'n Donkie
Lêer:Equus quagga quagga, coloured.jpg|Die uitgestorwe kwagga
Lêer:Hartmanns Mountain Zebra 12.jpg|Bergkwagga
Lêer:Burchell's Zebra (Etosha).jpg|Bontkwagga
Lêer:HartmannsZebraByTrisha.jpg|Hartmannse bergkwagga
Lêer:Mountain zebras.jpg|Kaapse bergkwagga

## Eksterne skakels 
* 
*
Sonam Gyatso

**Sonam Gyatso** (Tibettaans: བསོད་ནམས་རྒྱ་མཚོ་; 1543–1588) was die eerste persoon wat as Dalai Lama erken en bekragtig is, hoewel die titel terugwerkend aan sy twee voorgangers toegeken is.

Hy is in 1543 naby Lhasa gebore; hy is erken as die reïnkarnasie van Gendun Gyatso en kort daarna bekragtig deur Panchen Sonam Dragpa, die 15de Ganden Tripa. Sonam Gyatso het aan die Drepung-klooster studeer en die klooster se ab geword. Sy politieke mag en dié van die Gelug-skool het teen die 1570's prominent in Tibet geword.

## Oorsprong van die titel 
Die titel "Dalai Lama" is in 1578 deur die Mongoolse heerser Altan Khan aan Sonam Gyatso toegeken nadat Altan hom genooi het om na Mongolië te kom en sy mense in Boeddhisme te onderrig. Sonam Gyatso het verklaar Altan Khan is die reïnkarnasie van Koeblai Khan, en Altan het op sy beurt die titel "Dalai Lama" aan Sonam Gyatso gegee, maar ook terugwerkend aan sy twee voorgangers, en so het Sonam Gyatso die **3de Dalai Lama** geword.

Altan Khan se agterkleinseun, Yonten Gyatso, is ná Sonam Gyatso se dood aangewys as die 4de Dalai Lama.

## Verwysings
Watersalie

Die **watersalie** (*Tetradenia riparia*), ook bekend as *gemmerbos* of *vleisalie*, is 'n struik wat tot 2m hoog word. Die plant is bladwisselend en meerstammig terwyl die takke halfsukkulente is. Die blare is enkelvoudig, groot, hartvormig en teenoorstande. Hulle is ook grof getand, dikharig en voel klewerig. Blare wat fyngemaal word het 'n gemmergeur. Die blommetjies is ligpers en verskyn in are.

Lêer:Tetradenia riparia.jpg|'n Watersalie
Lêer:Gardenology.org-IMG 2238 rbgs11jan.jpg|Loof
Lêer:Tetradenia riparia, manlike bloeiwyse, Louwsburg.jpg|Manlike bloeiwyse van 'n Watersalie langs 'n bergstroom, naby Louwsburg, KwaZulu-Natal
Lêer:Tetradenia riparia, habitus, Louwsburg.jpg|'n Watersalie langs 'n bergstroom, naby Louwsburg, KwaZulu-Natal

## Bron 
* *Natuurlewe van Suid-Afrika* Duncan Butchart Struik Nature 2012 

## Eksterne skakels 
* 
*
Randse stadion

Die **Randse stadion** is 'n stadion in Rosettenville, 'n voorstad van Johannesburg, in Gauteng, Suid-Afrika. Die stadion is aanvanklik in 1951 geopen, maar is in 2006 gesloop, oorgebou en in 2008 heropen. Dit bied sitplek vir 30&nbsp;000 toeskouers.

Die oorspronklike stadion is tussen 1949 en 1951 teen 'n koste van £ 60&nbsp;000 opgerig. Dit kon destyds 15&nbsp;000 toeskouers huisves. Met verloop van tyd is uitgebreide opknappingswerk uitgevoer. Die eerste hiervan was die toevoeging van fasiliteite tussen 1964 en 1965, en die tweede in 1976, waartydens spreiligte geïnstalleer is. Teen 2006 was die stadion egter verouderd en is besluit dat dit gesloop sou word. Die stadion is daarna oorgebou en in Augustus 2008 heropen. Die ou telbord is egter om historiese redes behou.

## Sien ook 
* Lys van stadions in Suid-Afrika

## Verwysings 
## Eksterne skakels 
* Stadion se geskiedenis 
* Stadionbestuur Suid-Afrika
Sambreelden

Die **sambreelden** (*Pinus pinea*) is 'n keëldraende boom en matige indinger wat tot 30&nbsp;m hoog kan word. Die spesie is inheems aan Albanië, die Baleariese Eilande, oos Egeïese eilande, Frankryk, Griekeland, Italië, Korsika, Kreta, Libanon, Portugal, Sirië, Sisilië, Siprus, Spanje en Turkye.

Dit is ook 'n opvallende spesie in Kaapstad en omgewing, en is reeds in antieke tye in die Mediterreense streek ingevoer. Dit is deur vroeë setlaars na die Kaapse Skiereiland gebring, en daar is ook 'n geïsoleerde groep net suid van Lesotho. Die boom staan ook bekend as die **kroonden**.

## Kenmerke 
Die boom groei in bergfynbos en grasveld. Die bas is rooierig en diep gegroef. Die blare is naaldagtig en word in pare gedra. Die vroulike keëls word ryp tot hul eindelik grys is. Die saad word deur die gryseekhoring en mense geëet.

## Galery 

Pinien La Brena2004.jpg
PINUS PINEA - AGUDA - IB-109 (Pi pinyer).JPG|duimnael|links|Keël en naalde
Pine cone with nuts.jpg|duimnael|links|'n Droë keël met sade
Pinus pinea trunk 2010-3-07 DehesaBoyaldePuertollano.jpg|duimnael|links|Diep gegroefde en rooierige bas
Pinus_Pinea_juvenile.JPG|duimnael|links|'n Ontkiemende plant

## Sien ook 
* Alfabetiese lys van Suid-Afrikaanse bome
* Lys van indringerplante in Suid-Afrika

## Bronnelys 
* Butchart, Duncan: *Natuurlewe van Suid-Afrika*, Struik Nature. 2012. 
* Plants of the World Online

## Eksterne skakels 
* 
*
Kingsmead-stadion

duimnael|links|Kingsmead-pawiljoen
**Kingsmead** is 'n krieketstadion in Durban, KwaZulu-Natal, Suid-Afrika. Die stadion se amptelike naam is die *Sahara-stadion Kingsmead*, omrede dit deur die IT-maatskappy Sahara geborg word. Die stadion kan 25&nbsp;000 toeskouers huisves, hoewel van die sitplek op grasterrasse is. Dit is die tuisveld van die Dolfyne krieketspan. Die Kingsmead-stadion is tydens die Krieketwêreldbeker 2003 vir vyf wedstryde ingespan en tydens die T20I-wêreldbeker 2007 vir nege wedstryde.

; Internasionale inligting

* Eerste toetswedstryd:
: 18–22 Januarie 1923:  Suid-Afrika t 

* Laaste toetswedstryd:
: 13–17 Februarie 2019:  t 

* Eerste internasionale eendagwedstryd:
: 17 Desember 1992:  t 

* Laaste internasionale eendagwedstryd:
: 7 Februarie 2020:  t 

* Eerste internasionale T20-wedstryd:
: 12 September 2007:  t 

* Laaste internasionale T20-wedstryd:
: 14 Februarie 2020:  t 

## Wedstryde 
### Krieketwêreldbeker 2003 
### T20I-wêreldbeker 2007 
## Sien ook 
* Lys van stadions in Suid-Afrika

## Verwysings 
## Eksterne skakels 
*  Kingsmead-stadion op ESPNcricinfo
Buffalopark

**Buffalopark** is 'n krieketstadion in Oos-Londen, Suid-Afrika. Dit is een van die tuisvelde van die Warriors-krieketspan (voorheen die Grens-krieketspan). Die stadion kan tot 15&nbsp;000 toeskouers huisves.

'n Enkele toetswedstryd is vanaf 18 tot 21 Oktober 2002 hier aangebied (Suid-Afrika teen Bangladesj). Daar is egter reeds verskeie internasionale eendagwedstryde hier gespeel. Buffalopark is tydens die Krieketwêreldbeker 2003 vir drie wedstryde ingespan.

Die stadion was voorheen as die Mercedes-Benz Park bekend, danksy 'n borgskap deur dié Duits-Suid-Afrikaanse motorvervaardiger.

## Wedstryde 
### Krieketwêreldbeker 2003 
## Sien ook 
* Lys van stadions in Suid-Afrika

## Verwysings 
## Eksterne skakels 
*  *Buffalo Park* op ESPNcricinfo
Willowmoore-park

**Willowmoore-park** is 'n veeldoelige stadion in Benoni, Suid-Afrika. Die stadion word meestal vir krieketwedstryde gebruik. Dit is in 1924 geopen en kan 20&nbsp;000 toeskouers huisves.

Die IT-maatskappy Sahara borg die stadion. Vir die rede staan dit as die *Sahara Willowmoore-park* bekend.

Tydens die Krieketwêreldbeker 2003 is twee wedstryde hier beslis. Dit is ook tydens die Vrouekrieketwêreldbeker 2005 vir een wedstryd gebruik.

## Wedstryde 
### Krieketwêreldbeker 2003 
### Vrouekrieketwêreldbeker 2005 
## Sien ook 
* Lys van stadions in Suid-Afrika

## Verwysings 
## Eksterne skakels 
*  Willowmoore-park op ESPNcricinfo
Olympia-park

**Olympia-park** is 'n veeldoelige stadion in Rustenburg, Suid-Afrika. Die stadion word meestal vir rugby- en sokkerwedstryde gebruik. Dit kan 30&nbsp;000 toeskouers huisves.

Tydens die Rugbywêreldbeker van 1995 is drie groepwedstryde hier gespeel. Tydens die FIFA Sokker-Wêreldbekertoernooi in 2010 is dit as 'n oefenveld gebruik. Dit is ook tydens die Vrouekrieketwêreldbeker 2005 vir een wedstryd gebruik.

## Wedstryde 
### Rugbywêreldbeker 1995 
### Vrouekrieketwêreldbeker 2005 
## Sien ook 
* Lys van stadions in Suid-Afrika

## Verwysings 
## Eksterne skakels 
*  Olympia-park op ESPNcricinfo
Mangaung-ovaal

Die **Mangaung-ovaal** (voorheen bekend as **Springbokpark**, **Chevroletpark**, **Goodyearpark** en die **OUTsurance-ovaal**) is 'n stadion in Bloemfontein, Suid-Afrika, aangrensend aan die Vrystaatstadion. Die stadion, wat oorwegend vir krieketwedstryde gebruik word, is in 1989 geopen en kan 20&nbsp;000 toeskouers huisves. Dit is die tuisveld van die Knights-krieketspan. Mangaung-ovaal is tydens die Krieketwêreldbeker 2003 vir vyf wedstryde ingespan.

## Toetswedstryde 
## Krieketwêreldbeker 2003 
## Sien ook 
* Lys van stadions in Suid-Afrika

## Eksterne skakels 
*  Mangaung-ovaal by *ESPNcricinfo*
NG gemeente Volksrust

[duimnael|links|300px|Die ou NG kerk Volksrust, wat ds. P.J. Wolhuter, destyds leraar van [NG gemeente Piet Retief|Piet Retief, op 2 Desember 1905 ingewy.]]

duimnael|regs|170px|Ds. J.I. de Wet.

duimnael|links|320px|Ds. J.I. de Wet, sedert 1910 die gemeente se eerste leraar, het die hoeksteen van die NG kerk Volksrust in 1930 gelê.

Die NG gemeente Volksrust is ’n gemeente in die Nederduitse Gereformeerde Kerk se Oostelike Sinode en die moedergemeente van dié kerkverband op die dorp Volksrust, Mpumalanga. in 2016 het die gemeente bestaan uit 426 belydende en 100 dooplidmate terwyl die proses van samesmelting met Volksrust-Suid na verwagting in daardie jaar afgehandel sou word. In die NGK Jaarboek van 2021 was die getalle van die verenigde gemeente 89 en 415. Die predikant was toe ds. Charl van Schalkwyk.

Die gemeente was eers deel van die moedergemeente Wakkerstroom, toe dit bearbei is deur ds. D.P. Ackerman. Reeds voor afstigting is dit egter heeltemal afsonderlik deur ’n hulpprediker, ds. J.I. de Wet, bearbei. Hy het op 2 Desember 1905 met sy werk begin. Op dieselfde dag is die kerkgebou ingewy deur ds. P.J. Wolhuter, destyds leraar van die gemeente Piet Retief.

Op 4 Junie 1910 het die Ringskommissie van Utrecht, in die dae toe die gemeentes in die gebied van die ou Nieuwe Republiek nog tot die Transvaalse Kerk behoort het, die gemeente Volksrust afgestig. Die eerste kerkraad het bestaan uit ses ouderlinge en nege diakens. Binne ses jaar is reeds die geliefde vader P.J. van Rensburg en twee diakens deur die dood weggeneem. Nie lank ná die stigting nie, is ds. J.I. de Wet tot eerste predikant van die nuwe gemeente beroep en word hy op 3 Desember 1910 as eerste leraar en herder bevestig. 

Die dorp Volksrust lê aan die grens van Mpumalanga en KwaZulu-Natal, nie ver van die voet van die geskiedkundig belangrike Majubaberg nie en dus in die Drakensberge op ’n hoogte van sowat 1&nbsp;650 meter bo seespieël. Met sy stigting was die gemeente waarskynlik die enigste in Suid-Afrika wat lidmate in drie verskillende provinsies gehad het, naamlik Transvaal, Natal en die Oranje-Vrystaat. 

Die kerkgebou was reeds kort ná die gemeente se stigting heeltemal te klein, “en de gemeente hoopt door Gods genade binnekort of het kerkgebouw te vergroten, of een nieuw en doelmatig gebouw daartestellen”. Ds. De Wet kon egter eers in 1927 die huidige kerkgebou se hoeksteen lê. Dit is ontwerp deur die vermaarde argitek Gerard Moerdyk.
 
## Enkele lerars 
* I.J. de Wet, 1910 – minstens 1930
* Johannes Matthëus Benade, 1939 – 1943

## Bronne 
*  Maeder, ds. G.A. en Zinn, Christian. 1917. *Ons Kerk Album*. Kaapstad: Ons Kerk Album Maatschappij Bpkt.
Melsele

**Melsele** is 'n dorp in die Belgiese provinsie Oos-Vlaandere en 'n deel-munisipaliteit van Beveren-Waas. Deur aanleg van nuwe woongebiede is die kern van Melsele gaan aansluit op dié van Beveren self. Hierdie deel-munisipaliteit is ná Beveren-sentrum die tweede wat inwoners betref (10 500). Melsele is een van die oudste bewoonde plekke in die Land van Waas. Dit was 'n landelike dorp waar ook klompemakerye geleë was.

## Toerisme-aantreklikhede 
* Kapel Onze-Lieve-Vrouw
* Onze-Lieve-Vrouwekerk
* Pastorij
* Kasteel Ysenbrandt (nou rusoord Briels)
* Schaliënhuis
* Landskap Molenbeek

## Gebeure 
* Aarbeifeeste (vyf dae na Hemelvaartsdag)
* Dorpsfeesten (laaste naweek van Julie – die organiserende vzw is eienaar van die webtuiste **www.melsele.be**)
* Statiefeesten

## Verkeer en vervoer 
Die stasie Melsele lê op spoorlyn 59 (Antwerpen – Gent).
Vanuit Antwerpen ry tram 3 tot die Krijgsbaan in Melsele.
Melsele lê tussen twee paaie in. Die A11 / E34 Sny die noorde van die dorp, en het 'n afrit na die dorp. Die A14 / E17 vorm die suidgrens van die Melsele, en dien die dorp via die afrit van Kruibeke. Tussen beide in gekruis die Gentse Baan, die N70 van Antwerpen na Gent, die dorp-sentrum.

## Gebore in Melsele 
* Roland Verhavert (1927) – Belgiese filmregisseur
* Jozef Van Hul (Melsele, 1894 – slagveld WOI, 1918) – skilder
Trosden

Die **trosden** (*Pinus pinaster*) is 'n indringerplant en keëldraende boom wat tot 15&nbsp;m hoog kan word. Dit groei in berg- en laaglandfynbos aan die suidkus van die Wes-Kaap. Die boom is deur vroeë setlaars in die Kaapse Skiereiland ingevoer; dit was aanvanklik aangeplant om watervloei van Tafelberg af te verbeter.

## Voorkoms 
Die boom is groot, keëldraend en met 'n keëlvormige kroon. Die bas het duidelike donker groewe. Die naaldblare is in pare. 

## Verspreiding 
Die boom is inheems aan Algerië, Baleariese Eilande, Frankryk, Italië, Korsika, Marokko, Portugal, Sardinië, Sisilië, Spanje en Tunisië.

## Infraspesies 
Die spesie het ook twee infraspesies:
* *Pinus pinaster subsp. escarena* (Risso) K.Richt.
* *Pinus pinaster subsp. pinaster*
* *Pinus pinaster subsp. renoui* (Villar) Maire

## Galery 

Pinus pinaster decoration cones.jpg|Keëls
Pinus pinaster JPG2.jpg|Bas
Pinus pinaster.jpg
Pinus pinaster02.jpg

## Sien ook 
* Alfabetiese lys van Suid-Afrikaanse bome
* Lys van indringerplante in Suid-Afrika

## Bronnelys 
* *Natuurlewe van Suid-Afrika* Duncan Butchart Struik Nature 2012 
* Plants of the World Online

## Verwysings 
## Eksterne skakels 
* 
*
Treurden

Die **treurden** (*Pinus patula*) is 'n indringerplant en keëldraende boom wat tot 20&nbsp;m hoog word.  Dit groei in vogtige grasvelde, woudrande en paddeurgrawings. Die boom is endemies in Meksiko en Sentraal-Amerika. In Suid-Afrika groei dit in die oostelike gedeeltes; vanaf die Oos-Kaap; deur KwaZulu-Natal tot in die Laeveld.

## Voorkoms 
Die boom is groot met 'n digte, geronde kroon wanneer volwassenheid bereik word. Die bas is grof en donker. Die naaldblare is in groepe van drie en neerhangend. Dit word gekweek vir kommersiële doeleindes in plantasies; die hout word gebruik vir konstruksiehout en papierpulp.

## Subspesies 
Die spesie het twee subspesies:
* *Pinus patula var. longipedunculata* Loock ex Martínez
* *Pinus patula var. patula*

## Galery 

Starr 031214-0025 Pinus patula.jpg
PresaTejocotal28.JPG

## Sien ook 
* Alfabetiese lys van Suid-Afrikaanse bome
* Lys van indringerplante in Suid-Afrika

## Bronnelys 
* *Natuurlewe van Suid-Afrika* Duncan Butchart Struik Nature 2012 
* REDLIST Sanbi
* Plants of the World Online

## Eksterne skakels 
* 
*
Landbouwetenskappe-gebou UP

Die Landbouwetenskappe-gebou op die Hatfieldkampus van die Universiteit van Pretoria, was die eerste gebou wat aan die oostekant van die kampus gebou is, en is geleë tussen die ou Christian Brothers' College en die Loreto Kloosterskool. Konstruksiewerk aan die Landbouwetenskappe-gebou is in 1968 begin, toe die Ou Landbougebou nie meer die toenemende studentegetalle kon akkommodeer nie. Dit is amptelik in Maart 1972 geopen deur die destydse Minister van Landbou, mnr DCH Uys.

## Verwysings
NG gemeente Noordhoek

[duimnael|links|220px|Die gemeente se kerkgebou is blykbaar een van [Gerard Moerdyk se laaste kerkontwerpe.]]
duimnael|links|220px|Vooraansig van die kerkgebou.

Die **NG gemeente Noordhoek** is ’n gemeente in die Nederduitse Gereformeerde Kerk se Vrystaatse Sinode.

AS gevolg van die snelle uitbreiding van die stad Bloemfontein in die jare veertig, veral aan die noordoostekant, het die NG gemeente De Bloem so groot geword dat die afstigting van 'n nuwe gemeente noodsaaklik geword het. Op 'n kerkraadsvergadering van die gemeente De Bloem, gehou op 18 November 1948, is afstigting bespreek en toestemming tot die stigting van 'n nuwe gemeente gegee. Op 23 April 1949 is 'n afstigtingsvergadering in die saal van die Noordskool gehou en is 'n nuwe gemeente van die gemeente De Bloem afgestig. Uit 'n paar name voorgestel is Noordhoek as die naam van die nuwe gemeente vasgestel. As konsulent is ds. G. Thom van Bloemfontein-Oos aangestel. G.M. Burger is aangestel as die eerste scriba-kassier en mev. J.C. Pauw as die eerste orreliste. 

Nadat die gemeente vyf maande met veel vrug deur ds. J.G. Strydom, oudsendingsekretaris van die Vrystaatse Kerk, bearbei is, is ds. P.J. Janse van Rensburg op 4 Februarie 1950 as die eerste leraar van die gemeente bevestig. Binne die eerste drie jaar ná afstigting het die gemeente met rasse skrede vooruitgegaan. Die getal lidmate het van ongeveer 750 tot byna 1 000 aangegroei. Toe het reeds bloeiende takke van die Vrouesendingbond, Strewersvereniging en Kinderkrans in die gemeente bestaan. Daar was reeds 'n pragtige nuwe pastorie en planne vir 'n kerkgebou is binne twee jaar ná afstigting opgestel. Dié gebou was glo een van Gerard Moerdyk se laaste kerkontwerpe.

Einde 1984, toe die gemeente 35 jaar oud was, was hier nog 1&nbsp;039 belydende en 425 dooplidmate, terwyl die moedergemeente De Bloem onderskeidelik 1&nbsp;592 en 550 gehad het. Nog 35 jaar later, einde 2014 toe Noordhoek 70 jaar oud was, het die belydende lidmate afgeneem tot 233 en die dooplimate tot 90. De Bloem se lidmaattalle was toe onderskeidelik 730 en 95. In 2022 se NG Kerk Jaarboek is Noordhoek se belydende lidmate aangedui as 199 en die dooplidmate 39. De Bloem was toe 710 en 60.

## Bronne 
*  Olivier, ds. P.L. (samesteller). 1952. *Ons gemeentelike feesalbum*. Kaapstad en Pretoria: N.G. Kerk-uitgewers.
NG gemeente Bremersdorp

duimnael|regs|170px|Ds. J.P. Joubert.

Die **NG gemeente Bremersdorp** was een van twee gemeentes van die Nederduitse Gereformeerde Kerk in Swaziland (nou Eswatini), maar dit is ingelyf by die enigste oorblywende gemeente in dié land, Goedgegun. Die gemeente se middelpunt was op Manzini, wat vroeër as Bremersdorp bekendgestaan het.

Op 14 Oktober 1944 is die gemeente gestig. Maar die wyk Bremersdorp het uitgebrei gelê en dit het spoedig geblyk dat die leraar van Chrissiesmeer nie die werk hier behoorlik kan doen nie. Toe is in medewerking met die Ring van Lydenburg besluit om die res van Swaziland wat onder die gemeente van Barberton geressorteer het ook onder Bremersdorp te sny. Die gemeente van Bremersdorp het toe die hele deel van Swaziland ingesluit wat noord van die Usuturivier lê, 'n baie groot en uitgestrekte gebied. 

Prop. C.J. van den Berg het toe tydelik die gemeente bedien, maar het 'n beroep na Sabie aangeneem. 'n Beroep is op ds. J.P. Joubert van Lydenburg uitgebring en hy het die beroep aangeneem. Hy was geen onbekende nie aangesien hy tevore die gebied bearbei het toe hy leraar van Chrissiesmeer was. In September 1949 is hy bevestig. Die gemeente was groot en uitgestrek en daar moes dikwels van 60 tot 100 km gereis word om een huisgesin te besoek. Ook Lourenco Marques het ná dier afstigting vir bearbeiding onder dié gemeente geval en dit was amper 200 km hiervandaan. 

Tog was daar destyds in Swaziland baie tekens van uitbreiding. In 1952 berig die gemeente se medewerker in *Ons gemeentelike feesalbum*: “Die heidene leef hier aan ons deure, maar die bearbeiding is nie wat dit moet wees nie. Vir die hele Swaziland is daar maar net een sendeling, naamlik eerw. Malan, en die veld is vir hom veels te groot. In ons gemeente bearbei hy die heidene veral te Havelock-myn.”

Bremersdorp was destyds ’n hulpbehoewende gemeente en is daar voorspel dat dit sekerlik nog vir 'n lang tyd so sou bly.

## Bronne 
* Olivier, ds. P.L. (samesteller), *Ons gemeentelike feesalbum*. Kaapstad en Pretoria: N.G. Kerk-uitgewers, 1952.
Silwerhakea

Die **silwerhakea** (*Hakea sericea*) is 'n indringer boompie of struik wat voorkom aan die suidkus van die Wes- en Oos-Kaap. Die plant is endemies aan Australië en kan tot 5&nbsp;m hoog word. Die plant is gewoonlik 'n veeltakkige, stekelrige struik met 'n gladde bas terwyl die jong takkies harig is. Die naaldagtige blare is donkergroen. Die vrug is 'n houtagtige kapsule met 'n gerimpelde oppervlak. Dit word gekweek as heinings of om duine te stabiliseer.

duimnael|links|Blomme
duimnael|links|Vrugte

## Sien ook 
* Alfabetiese lys van Suid-Afrikaanse bome
* Lys van indringerplante in Suid-Afrika

## Bronnelys 
* Herselman, Mia e.a.: Die voorkoms en beheer van Hakea Sericea. Joubertina: Apperpium Landsdiensklub, Hoërskool McLachlan, 1992.
* *Natuurlewe van Suid-Afrika* Duncan Butchart Struik Nature 2012 

## Eksterne skakels 
* 
*
Hyundai Pony

Die **Hyundai Pony** (Koreaans: 현대 포니) is 'n subkompakte motorvoertuig wat van 1975 tot 1990 deur die Suid-Koreaanse vervaardiger Hyundai vervaardig is.
Hyundai Eon

Die **Hyundai Eon** is 'n stadsmotor wat sedert 2011 deur die Suid-Koreaanse vervaardiger Hyundai slegs in Indië vervaardig word.

## Verwysings
Hyundai Stellar

Die **Hyundai Stellar** (Koreaans: 현대 엑셀) is 'n motorvoertuig wat van 1983 tot 1997 deur die Suid-Koreaanse vervaardiger Hyundai vervaardig is.
Eloffsdal

**Eloffsdal** is 'n woonbuurt van Pretoria, sowat 4 km noord van Kerkplein. Die oorspronklike dorpsgebied is aangelê op die oostelike gedeelte van die plaas Daspoort, wat pres. Paul Kruger se skoonseun F.C. (Ryk Freek) Eloff en dié se vrou, Elsie Eloff-Kruger, in 1896 gekoop het en wat na hom genoem is.

## NG Gemeente 
[duimnael|links|260px|[NG gemeente Eloffsdal|Eloffsdal se kerkgebou]] 
Die die NG gemeente Mootvallei het op 1 September 2011 ontstaan uit die gemeentes Eloffsdal-Wes, Magaliesfort en Eloffsdal. Die kerkgebou (foto links) van laasgenoemde gemeente by Voortrekkerweg 619, Gezina, is reeds jare vantevore vervang deur 'n siersteengebou in die Neo-Bisantynse boustyl op die hoek van Klesserlaan en Fred Nicholsonstraat, Mayville.

## Sien ook 
* Gereformeerde kerk Eloffsdal

## Bronne 
*  Potgieter, D.J. 1975. *Standard Encyclopaedia of Southern Africa* Deel 11. Cape Town: Nasionale Opvoedkundige Uitgewery Ltd.

## Verwysings