The Seasons / Dojrzałość
Publisher: ARS Interpres Publications
Published: 2006
Place of publication: Stockholm, Sweden
Language: eng; pol
Format: Paperback
Number of pages: 98
Description: Bilingual book of poetry in English & Polish.

Photography & Cover Art – Gosia Stępień
Cover Design – Petra Isaksson
Translator – Ryszard Reisner
Notes: from the FOREWORD 
by Stefan Mrowiński
[…]In making my acquaintance with this latest book of poems by Dariusz Pacak I was overtaken by a strong sensation of surprise.  The point in issue being that his creative oeuvre as poet is not merely a record on the canvas of the medium known as paper, nor is it in the common meaning of this word the writing of verse in the formula of a literary testament.  Even the less careful of readers will notice that the arrangement in its dramaturgy for these poems as set out by author and translator, is composed of four parts – four paths running in a steep line towards the peak, ‘The Seasons’. 
Moreover, the protagonist in the poetic storyline (most often hidden at the embankment foot of these paths) climbs along the steep inclines of his weaknesses and fragile but at the same time dogged strength, with great difficulty.  This steep trek towards ‘The Seasons’, the act of internal fulfillment as far as the discovery of the purity and depth of the source of his own humanity (identity), is characterized in this poetry by an unusually sunny ray of truth about his own self.  At the same time, there are sudden interruptions of breath in this journey to the peak, even dangerous attacks of asthma that do not allow in certain accounts, for a complete poetic line.  Maybe therefore, I would venture that this book, one where the passage through time has taken such a visible toll on the poet, represents an emotional and intellectual ‘duel’ for the potential reader.
The answer to the second question ‘What is poetry for man in the post-modernist era’, is found in the poems of Dariusz Pacak in the sphere of a sudden, painful silence, as far as the boundaries of meditation, to the departure from the real world, into crystalline metaphysicality.  The reader will sense this in particular when taking the path (climbing)along the third and fourth season where the silence thickens, turns in fact into a dangerous, white fog – a deadly foe to mountain climbers.  Here the breath of Non-Existence creeps under our collar.
[…]The last poem from this collection, ‘The Seasons’, on this vertical wall of weeping, exclamation and verging on madness tinged with laughter, we behold a person Without Earth, lying ambushed for this moment in some place, somewhere in Europe, in some Vienna.  A poet, human, who thanks to his own humble experience of life and at the same time rebelling from within, relates to everything that in the colloquial sense of this word signifies ‘human achievement’.
[…]This is perhaps the most interesting of poetry books published in recent years, one ‘minted’ by a poet from Poland living beyond the borders of Mother Polish.  Finally, it should be noted that ‘The Seasons’ as the English title is a formidable rendition of the Polish, giving us a crystalline sense of the above mentioned mountain treks along the passages of life.
There is no doubt that Dariusz Pacak will not take his place at the table or by his bed to ‘write’ a new collection of poetry. He will set out for the mountains, to the desert, maybe to China or find the depths in a still wave of a mighty ocean – to paraphrase Stanisław Wyspanski ‘wherever he looks, poetry will be seen, one full of life, cursed, holy/ and in this he will be happy’.

Stefan Mrowiński, Melbourne June 2006

Przekład: Ryszard Reisner





ze WSTĘPU

[…]   Pochylając się nad ostatnim tomikiem wierszy Dariusza Pacaka, ogarnęło mnie przemożne uczucie zaskoczenia. Polega ono na tym, że twórczość tego Człowieka- poety nie jest li tylko zapisem na płótnie płaszczyzny papieru, nie jest też, w potocznym tego słowa znaczeniu, pisaniem wierszy w formule zapisu literackiego. Nawet niezbyt uważny czytelnik zwróci uwagę, że układ dramaturgiczny tych wierszy, zaproponowany przez  autora i tłumacza, zamyka się w czterech segmentach – czterech, stromo biegnących ku szczytowi “ Dojrzałości “, ścieżkach.

   Więcej… bohater liryczny ( najczęściej schowany u podnóża ścian tych ścieżek ), wspina się po tych stromościach własnej słabości i kruchej, ale zacięcie upartej siły, jednocześnie, z ogromnym trudem. Owo wspinanie się ku “ Dojrzałości”, czyli wypełnianie się do wewnątrz siebie, aż po odkrywanie czystości i głębi źródła własnego człowieczeństwa ( tożsamości ), charakteryzuje się w tej poezji niezwykle słonecznym promieniem prawdy o samym sobie. Jednocześnie, gwałtownymi zakłóceniami oddechu w tej wędrówce na szczyt, aż po niebezpieczne ataki astmy, niepozwalające, w niektórych wypowiedziach, na pełnię przekazu poetyckiego. Może dlatego, śmiem powiedzieć, ten tomik, o tak pobrużdżonej twarzy poety, może być prowokacją emocjonalną i intelektualną dla potencjalnego czytelnika.

   Odpowiedź na drugie pytanie : “ Czym jest poezja dla człowieka doby post-modernistycznej”? – zawiera się w wierszach Dariusza Pacaka w strefie nagłej, bolesnej ciszy, aż do granic medytacji, do odejścia ze strefy bytu rzeczywistego w czystą metafizykę. Odczuje to czytelnik szczególnie, wędrując ( wspinając się ) po ścieżce trzeciej i czwartej, gdzie zagęszczenie tej ciszy wchodzi wręcz w niebezpieczną, białą mgłę, śmiertelnego przeciwnika wspinaczy górskich. Czujemy na karku dotyk tajemnicy Niebytu.
[…]Ostatni wiersz z tego tomiku “ Dojrzałość “– na tej pionowej ścianie płaczu, krzyku i na krawędzi szaleństwa w zaśpiewie śmiechu, ukazuje nam człowieka Bez Ziemi, przyczajonego na chwilę w jakimś mieście, w jakiejś Europie, w jakimś Wiedniu. Człowieka-Poetę, który przez doświadczenie własnego życia z pokorą, ale jednocześnie z wewnętrznym buntem odnosi się do wszystkiego, co , w potocznym tego słowa znaczeniu, oznacza “ dorobek ludzkości”. 
[…]   To chyba najciekawszy w ostatnich latach tomik poezji “ wyklutej” przez poetę polskiego pochodzenia, żyjącego poza granicami Ojczyzny – Polszczyzny. “ Dojrzałość “otrzymała doskonały odpowiednik w tytule angielskim “ The Seasons “, oddający absolutny sens tych wspinaczek po szczeblach życia.

   Zapewne Dariusz Pacak nie usiądzie przy stole, czy na łóżku, by “ napisać “ nowy tomik poezji. Pójdzie w góry, wybierze się na pustynię, czy podąży do Chin, a może zanurzy się w  martwą falę Oceanu?.. by – parafrazując Stanisława Wyspiańskiego : “ kędy spojrzy, to widzieć będzie poezję żywą, zaklętą, tę świętą,/ i tym będzie szczęśliwy.” 

Stefan Mrowiński    maj 2006, Melbourne


  [1]: http://
Table of contents: title: Foreword; title: I /Arrow/Natchnienie; title: II /In Search Of Godot/W poszukiwaniu Godota; title: III /Pati Natae/Pati Natae; title: IV /Beyond The Gate Of Origin/Za bramą początku; title: Translator's Note & Biographical Notes