De zwarte dood in Venetië
Subtitle: pest, politiek en kunst in de dogenstad
By: Gerrit Korthals Altes
Publisher: Walburg Pers
Published: 2020
Place of publication: Zutphen
Language: dut
Number of pages: 96
ISBN-13: 9789462494473
Copyright date: 2020
Subjects: Art; History; Plague; Chiesa del Redentore (Venice, Italy); Madonna della salute (Church : Mestre, Italy); Chiesa del Redentore; Madonna della Salute (Venezia)
Description: La serenissima is also called Venice, the highest serene. A name that the city owes to its prosperity and centuries of independent political position. And her beauty. But behind the prosperity and art of the lagoon city lies melancholy. Thomas Mann wrote about it in 'Death in Venice'. 'The Black Death in Venice' tells about the other Venice, where not only wealth was brought in via the ports, but also the Black Death unsuspectingly. Two plague outbreaks in short succession in the late sixteenth and early seventeenth centuries claimed tens of thousands of victims and depopulated the city. Only faith could turn the tide. The Venetians hoped to avert the pandemic by vowing to build new hospices. Renowned architects, sculptors and painters - such as Palladio, Tintoretto, Bellini, Titian and Veronese - were invited to submit designs for the church and interior. Thanks to generous donations and indulgences, the buildings were able to rise quickly. At the end of 1630, the Venetians were freed from the plague and the city got its famous silhouette with richly decorated domed churches.

La serenissima wordt Venetië ook wel genoemd, de hoogst serene. Een naam die de stad te danken heeft aan haar welvaart en eeuwenlange onafhankelijke politieke positie. En aan haar schoonheid. Maar achter de voorspoed en kunst van de lagunestad schuilt weemoed. Thomas Mann schreef erover in 'Dood in Venetië'. 'De Zwarte Dood in Venetië' vertelt over het andere Venetië, waar via de havens niet alleen rijkdom, maar ook nietsvermoedend de Zwarte Dood werd binnengehaald. Twee kort op elkaar volgende pestuitbraken eind zestiende en begin zeventiende eeuw eisten tienduizenden slachtoffers en ontvolkten de stad. Alleen het geloof kon het tij keren. Met de gelofte nieuwe godshuizen te bouwen, hoopten de Venetianen de pandemie te bezweren. Vermaarde architecten, beeldhouwers en schilders - zoals Palladio, Tintoretto, Bellini, Titiaan en Veronese - werden uitgenodigd ontwerpen in te dienen voor kerk en interieur. Dankzij gulle schenkingen en aflaten konden de gebouwen snel verrijzen. Eind 1630 waren de Venetianen bevrijd van de pest en kreeg de stad met rijk gedecoreerde koepelkerken haar befaamde silhouet.
Notes: Includes bibliographical references.