Püritanizmden Hedonizme Yeni Çalışma Etiği
Publisher: Alesta Yayınevi
Published: 2000
Table of contents: title: Modern/endüstriyel uygarlığın gelişimine paralel olarak, püritan çalışma etiğinin de yükselişine tanık olunmaktadır. Puritan etik, arzularını bastırmayı, kendini kontrol etmeyi öğütler; çalışmayı yücelterek bir ibadet haline dönüştürür; olabildiğince çok üretip az tüketmeyi telkin eder; meslek kavramını tanrı buyruğu sayar; hedonist yaşam biçimi ve gösteriş tüketimine karşı çıkar; yaşama zevkini bırakıp, çileci (asketik) varoluşu tek kabul edilebilir yaşam biçimi olarak görür. Ancak günümüzün post-endüstriyel (post-modern ya da geç-modern) dönüşüm sürecinde, modern/endüstriyel toplumların simgesi haline gelen toplumun her alanında varlığım hissettiren rasyonelleştirme, bu dünya için arzularını denetim altına alma ve çok çalışma gibi püritan değerler, işlevselliklerini kaybetmeye başlamıştır. Ortaya "hayatın tadına bak" diyen, hedonist/narsisist özelliklere sahip yeni bir etik çıkmaktadır. Bir diğer ifade ile kapitalizmi yaratan modern bireyin "ideal rip "i olan püritan, yerini karşıtı olan, arzularını öne çıkartan hedonist (hazcı) tüketiciye bırakmaktadır. Modernleşme/endüstrileşme sürecinde geç kalmış bir ülke olan Türkiye, modern toplumun üretim kültürünü içselleştiremeden, post-modern çağın tüketim kültürünün adeta istilası ile karşı karşıya kalmıştır. Mevcut kültürel dönüşüm bağlamında tutumları sorgulanan ve şimdilerde üniversite öğrencisi olan gençler, piyasa ekonomisinin, çok kanallı televizyonun, başarının, köşeyi dönmenin, bireyselleşmenin ve tüketimin yüceltildiği (ya da yükselen değer haline geldiği), bir dönemde sosyalleşme sürecine başlayan ilk kuşaktır. Bu kuşağın değer ve tutumları, Türkiye’deki kültürel dönüşümü anlamak bakımından büyük önem taşımaktadır.