Trembedhjete perralla pelegrine
Published: 2005
Place of publication: Fier
Format: Paperback
Table of contents: title: Trembëdhjetë përralla pelegrine; title: Petrit Nika; title: (pasthenia e librit); title: Fort i dashtun lexuesi im i vogël, kur  i shkrova për herë të parë në  letër historitë e këtyre personazheve që të shoqëruan përgjatë leximit të këtij libri, unë isha akoma një nxënës gjimnazi, i cili vazhdonte vitin e tretë të shkollës. Ende sot më kujtohen fare mirë emocionet e asaj vjeshte, kur herë pas here ulesha dhe kuvendoja me ta, më kujtohen përrenjtë plot ujë, pyjet e lëndinat e veriut ku historitë e tyre i hidhja në letër  ditë pas dite. Asnjëra nga këto histori, i dashtun lexues, nuk është shkruar në skrivaninë e ndonjë shkrimtari brenda në ndonjë studio me kolltuqe, kompjutera e rafte të pafund me libra shumngjyrësh të vendosur radhë-radhë.; title: Siç ua thashë, ato i shkruajti dikur një nxënës dhe ky nxënës na jetonte asokohe larg në një fshat të thellë, rrëzë Alpeve, pranë Drinit e pyjeve me bredha.; title: Disa thonë se ai nxënës isha unë. Në fakt, që në vogëli më pati qëlluar të njihesha nga afër me disa prej këtyre personazheve. Pata kuvenduar e luajtur aq herë tok me ta gjatë orëve me diell e puhiza ere, i pata mësuar që atëherë të fshehtat e tyre, atje midis pyjeve të dendur, me gështenja e lisa, por ndërsa vitet kalonin, takimet tona tashmë sa vinin e bëheshin gjithnjë e më të rralla.; title: Në shtator të vitit 1993, kur shkruesi i këtyre radhëve e ndjente se tashmë qe ndarë njëherë e mirë me fëmijërinë, vendosi që historitë e tyre të papërsëritshme t’i shkruante  për të mos i harruar më kurrë. Por, në atë kohë, (sado që sot duket disi e pavërtetë), e ndjeja aq shumë mungesën e letrës dhe të anës materiale, saqë këto përralla m’u desh t’i hidhja përkohësisht diku midis rreshtave të një libri.; title: Një vit më vonë, munda t’i hidhja në letër formati, të shtypura me makinë shkrimi. Në këtë kohë disa prej historive, për arsye letrare, u asgjësuan dhe ngelën vetëm këto të trembëdhjeta që kemi tani në dorë. Tashmë ngelej vetëm botimi.; title: Që nga pranvera e vitit 1995 e deri në verën e vitit 2000, për pesë vjet rresht u përpoqa sa munda për t’i nxjerrë në dritë, por qe e pamundur. Gjatë kësaj kohe m’u dhanë gjithë ato premtime, nga persona privatë e botues të ndryshëm, por asnjëri prej tyre nuk u çua në vend. Historitë e personazheve tona mbetën me muaj e me vite sa në një sirtar tek tjetri, nëpër redaksitë e shtëpive botuese në Tiranë, Shkodër e më pas edhe në Prishtinë. Në fakt, këto histori, si pa e kuptuar, tashmë ishin shndërruar prej kohe në ca histori pelegrine dhe erdhi një moment, kur edhe mua vetë me dolën nga mendja për do kohë. Megjithatë, fakti që ato rrinin gjithmonë larg meje, në pelegrinazhin e tyre të gjatë, qe një fat i vërtetë për to, madje edhe për mua, mbasi në janar të vitit 2001, kur m’u dogj aksidentalisht banesa që kisha në Veri, ato duke qenë larg, shpëtuan fatbardhësisht nga shuarja përfundimtare.; title: Një ditë pas fatkeqësisë që më kishte pllakosur, ndërsa bëja me mend bilancin e gjërave të shpëtuara nga djegia, (mu si ai anijembyturi që sapo ka dalë në breg të detit), u ngushëllova pa masë kur u kujtova se këto trembëdhjetë histori të shkurtëra të atyre personazheve të çuditshëm, ndodheshin ende te padëmtuara, diku në një redaksi botimesh në Tiranë.  Sigurisht, ngushëllimi im i dashur lexues, do të kishte qenë disa herë akoma më i madh po të mund të m’i botonte që atëherë ai xhaxhi botuesi, por mesa dukej as ai vetë s’i kishte fort mirë punët me ekonominë e tregut të lirë, ndaj mua në këtë gjendje që po kaloja, edhe kaq në fund të fundit nuk m’u duk keq.; title: Në vjeshtën e vitit 2002, një studente e degës së letërsisë në Universitetin e Tiranës, ma mori përsipër redaktimin dhe radhitjen e këtij materiali letrar në kompjuter. Por botimi përsëri do të ishte ende larg. Pelegrinazhi për to do të vazhdonte përsëri, herë në Tiranë, herë në Fier e herë në Prishtinë, por tashmë me anë të internetit dhe të programeve të Microsoft - it. U bë kështu një kohë e gjatë që ato s’ishin më të prekshme, por dritësore dhe unë prej vitesh s’kisha lexuar më, qoftë edhe vetëm njërën prej tyre. Distanca midis nesh sa vinte e po bëhej gjithnjë e më e thellë, por përpara një muaji, teksa një ditë po kërkoja ca materiale në internet, krejt rastësisht më dolën përpara prapë dhe kur pashë shifrat dritësore në monitor, që tregonin kohën, shtator 1993 - mars 1994, e kuptova se që atëherë, si pa e kuptuar kishin kaluar plot dhjetë vjet.; title: U mbusha plot keqardhje duke kujtuar gjithë atë kohë të ikur dhe gjithë ato bredhje të pafat që i kishin shoqëruar këto trembëdhjetë histori fëminore për dhjetë vjet me radhë, mes kaosit material të kësaj bote, dhe ndjeva mall për t’i takuar përsëri Fukun e Miukun, Da-Svidin e krekosur bashkë me ministrat e tij gjumashë, ketrin Sylarush e Gishton e mençur, i cili e pat mësuar aq mirë ketrin çapkën dikur.; title: Pa e ditur më parë fare një gjë të tillë, mora vesh sa shumë më kishte pasë marrë malli për  këta çamarrokë të lezeçëm, ndaj nuk mënova më, por iu futa  leximit të tyre përsëri, tashmë për herë të parë pas aq shumë vitesh dhe mbeta i mallëngjyer nga pritja miqësore që m’u bë.; title: Megjithatë, për herë të parë, këso here vura re mërzitjen që i kishte pushtuar qeniet e çuditshme të këtij libri, nga bredhjet e pafundme  sa në një vend në tjetrin dhe nga pritja e gjatë. M’u duk se të gjitha më ankoheshin për këtë dhe më ngjau sikur më ndenjën vazhdimisht me kokën disi mënjanë.; title: Aty nga mesi i muajit prill i takova përsëri. Ndoshta për herë të fundit para botimit. Ndenjëm përsëri bashkë për një javë të tërë dhe u çmallëm prapë si dikur. Pastaj, kur mbarova së lexuari edhe fletën e fundit të librit, duke u ndarë prej tyre, u premtova se kësaj here do të bëja ç’të ishte e mundur për t’i dhënë fund pelegrinazhit të tyre të gjatë.; title: Petrit Nika, maj 2004