Nostalgji apo ankth ekzistencial?
Subtitle: ese & publicistikë
By: Petrit Nika.
Publisher: Shtëpia Botuese "Ymeraj"
Published: 2007
Place of publication: [Fier]
Language: alb
Format: Paperback
Number of pages: 174
ISBN-13: 9789994394647
Subjects: Albania -- Civilization -- 21st century
Table of contents: title: Nga Granit Zela; title: Ankthi si dilemë përballë kohës në publicistikën e Petrit Nikës; title: Librit me ese dhe publicistikë të Petrit Nikës që në ballinën e vet i prin një pyetje mjaft intriguese; “Nostalgji apo ankth ekzistencial?”. “Ku mungon ankthi, nuk ekziston as koha as përjetësia dhe jeta është boshe”, - thotë Kiergegaard tek shpjegon konceptin e ankthit, ndërkohë që ankthi i këtij libri shpërfaqet si dilemë përballë kohës; të shkuarës, çastit, të ardhmes. Shpërfaqet si druajtje dhe frikë e individit përballë tëhuajësimit prej ingranazheve të makinacioneve gjigande të shoqërisë së sotme moderne.; title: Është ankth kundrejt cinizmit, arrogancës, zvetënimit, kriminalitetit, dehumanizmit, bjerrjes së njeriut në botën moderne. Por nuk është vetëm individi i pambrojtur, është edhe kultura e pambrojtur, edhe e shkuara dhe e ardhmja e tij dhe e të gjithë individëve të tjerë që gjallojnë nën të njëjtën trysni. Kësisoj ankthi bëhet kolektiv dhe më tej përballë kategorisë së Kohës, bëhet një ankth universal.; title: Objekti i ankthit është sociumi i kohës në të cilën jeton, Homo Sapiensi shqiptar i trullosur prej lirisë. Po ta konceptojmë si një filëm të gjithë librin e Nikës, atëherë skena e ngjarjeve është kryesisht metropoli shqiptar, një (krye)qytet ku “ngjarjet” janë anormale, qytetarët janë shndërruar në mendjeshpëlarë prej industrive moderne, komercializmit, teknologjisë, retorikës mendjebjerrëse, kotësisë dhe kakofonisë së ligjërimit publik. Luksi i kameramanit qëndron në faktin se mund t’i afrohet dhe largohet objektit të vëzhgimit sipas nevojës së rrokjes më të tërësishme të kameras, e cila përballë tij shndërrohet në një objekt estetik nëpërmjet fjalës.; title: Të gjitha teknikat e përdorura, paratekstet e referuara vazhdimisht si tablo hyrëse, konturojnë dimensionet e një ligjërimi që kërkon me këmbëngulje të lërë gjurmë, të ndryshojë diçka, të pengojë, të shenjtërojë. Është kamera e një njeriu që vëzhgon nga periferia, vrojtimi i qytetarit i cili rrok një pamje të plotë dhe sheh çdo ditë qartë e më qartë kuturisjen kaotike të qytetit, ndërsa pamjet janë plot metamorfoza të cilat ndryjnë brenda vetes kontraste absurde.; title: Të vërtetat në shqyrtim kalojnë nëpër filtrin e një shpirti ëndërrues. Është një shpirt ëndërrues si  i poetit që shkruan se “Është marrëzi të harrosh/ Fjalën që çel nga buza për të ngrohur,/ Trishtimin e ëmbël të shiut nënë erë/ Udhëtarët që në stacione të bardha ke njohur ...” (I. Belliu). Ky tekst nuk risillet nga Nika pa qëllim, ai shenjon kryeidenë e Fjalës si shpërthim i kufijve materialë me plotpushtetin e vet prej Fryme që magjeps, shpërndërron, humanizon.; title: E lexon fjalën shndërruar në dashuri tek Petrit Nika dhe ankthi që të kap është ai i fatit të mbrapshtë dhe ferrit të cilit duhet t’i bien pash më pash ai dhe sivëllezërit e tij, shkrimtarë dhe poetë të pasviteve nëntëdhjetë. Është ferri i shkrimtarit pa lexues. Ky ferr ka qenë gjithmonë pas viteve nëntëdhjetë e përkëtej ankthi më i pranishëm dhe torturues i letërsisë së re shqipe. Përpjekja për të ridimensionuar hierarkitë e trashëguara letrare me qëllim orientimin e lexuesve kah vlerat e njëmendta, ka degjeneruar shumë herë në një ligatinë akuzash jashtëletrare duke ngjallur më shumë se sa dashuri për letërsinë shqipe një lloj mosbesimi dhe kulti të autorëve periferikë të letërsive të huaja.