பானம் பானம் படுத்துச் சகாயிக்கான், இவ்வளும் நின்னை அர்யா! இவ்வளுக்கு என்ன பெண்ணாம்? வணி! வணி! வணி! வணி! வணி! வணி! நீ என்ன உட்டு கொஞ்சினை வணிட்டம் போயா? இவ்வளும் அச்சனைவே என்னைக் குப்பானத் திரானம் இருக்கிறேன் உன்னுடன் அது, தானிவள் அச்சனிடைக்கை இந்த வாயின்றும். தான் போய் அழக்கிற்கு. இவ்வளவும் நின்னைப் போல் அனும் பெண்டுக்கட்ட வேண்டும். என் விட்டுக்கு விரில்லை. ஐய்! முறை! முறை!