FTP פּראָטאָקאָל

FTP (פייל טראַנספער פּראָטאָקאָל) איז אַ נעץ פייל טראַנספער פּראָטאָקאָל וואָס איז דערשינען אין 1971, לאַנג איידער HTTP און אפילו איידער TCP/IP, מאַכנדיג עס איינער פון די עלטסטע אַפּלאַקיישאַן פּראָטאָקאָלן. FTP איז ארגינעל געלאפן אויפן NCP פראטאקאל און ווערט איצט גענוצט צו פאפולעריזירן ווייכווארג פארשפרייטונג און צוטריט צו ווייטערע האוסטסA Brief History of Mail . קאַמפּערד צו TFTP, גאַראַנטירט עס דעליווערי (אָדער טעות רעזולטאַט) דורך ניצן אַ דערקענט פּראָטאָקאָל.

דער פּראָטאָקאָל איז געבויט אויף אַ קליענט-סערווער אַרכיטעקטור און ניצט פֿאַרשידענע נעץ פֿאַרבינדונגען צו טראַנסמיטירן באַפֿעלן און דאַטן צווישן דעם קליענט און דעם סערווער. FTP באַניצער קענען זיך אויטענטיפיצירן דורך שיקן זייער באַניצער נאָמען און פּאַראָל אין קלאָרן טעקסט, אָדער, אויב דער סערווער ערלויבט עס, קענען זיי זיך פֿאַרבינדן אַנאָנים. איר קענט ניצן דעם SSH פּראָטאָקאָל פֿאַר זיכערע טראַנסמיסיע, ענקריפּטינג (באַהאַלטן) דעם נאָמען און פּאַראָל, ווי אויך דעם אינהאַלט פֿון דער טעקע.

די ערשטע FTP קליענט אַפּליקאַציעס זענען געווען אינטעראַקטיווע קאָמאַנד-ליניע מכשירים וואָס האָבן ימפּלאַמענטירט נאָרמאַלע קאָמאַנדעס און סינטאַקס. זינט דעמאָלט זענען גראַפֿישע באַניצער אינטערפֿייסן דעוועלאָפּט געוואָרן פֿאַר פֿיל אָפּערירן סיסטעמען וואָס זענען נאָך אין באַנוץ היינט. די אינטערפֿייסן אַרייַננעמען קאָמפּאָנענטן פֿון אַלגעמיינע וועב-סייט דיזײַן פּראַגראַמען ווי Microsoft Expression Web, און אויך ספּעציעלע FTP קלינץ (ווי למשל FileZilla).

 פֿאַרבינדונג און דאַטן איבערפֿירונג 

דער אָפֿטשיידנדיקער פאַנגקשן פֿון דער FTP-פּראָוטאָקאָל איז, אַז ער ניצט צוויי פֿאַרשידענע קאָננעקטיאָנען: אַן אַן קאָננעקטיאָן איז דאָס קאָנטראָלירנדיקע, דורך וועלכן קאַמאַנڏן ווערן געשיקט צו סרווער און ענטפֿערס ווערן באקומען (ווי כּלערמינת אין פּאָרט 21), און די צווייטע קאָננעקטיאָן ווערט גענוצט פֿאַר אַריבערפירן טעקעס. אין דעם פאַל, ווערט אַ באַזונדער פּאָרט געעפנט פֿאַר יעדן טעקע טראַנספער, וואָס ערלויבט קייפל טעקעס צו ווערן טראַנספערד אין ביידע ריכטונגען אין דער זעלביקער צייט. למשל, איר קענט אראפלאדן קייפל טעקעס פונעם סערווער אדער ארויפלאדן קייפל טעקעס צום סערווער, וואו יעדע טעקע ניצט איר אייגענעם פארט.
די FTP-פּראָטאָקאָל (ווי HTTP) ערלויבט טראַנסמיסיע פון דאטן אין בינאַר פֿאָרמאַט, וואָס העלפֿט שפּאָרן אינטערנעץ-טראַפיק און פֿאַרשנעלן די איבערטראָגן פון גרויסע טעקעס. ווען מען הייבט אַרבעט אָן די FTP-פּראָטאָקאָל, ווערט מען פֿאַרבונדן צו אַ סערווירער, און אַלע אָפּעראַציעס פאַסירן אינעווייניק אין דעם פֿאַרבינדונג (דער סערווירער "דערמאָנט" דאָס אקטועלע שטאַט). דעריבער, דער HTTP-פּראָטאָקאָל האלט נישט אינפֿאָרמאַציע — זײַן אָנקלאַנג איז צו טראַנסמיטירן דאטן און פֿאַרגעסן זיי. דעריבער, צו זאָגן דעם שטאַט בײַם נוצן HTTP, דאַרף מען נוצן אַנדערע מעטאָדן וואָס האָבן נישט צו טון מיטן פּראָטאָקאָל זעלבסט.