קפיצת הדרך

קפיצת הדרך (היברעאיש: קְפִיצַת הַדֶּרֶךְ, qəp̄îṣáṯ haddéreḵ)

אריבערגיין פון איין פלאץ צום אנדערן זייער שנעל בדרך נס.

איז א העברעאישער טערמין וואס ווערט גענוצט אין אידישע קוואלן, באציט זיך צו וואונדערליכע רייזע צווישן צוויי ווייטע ערטער אין א קורצער צייט.

 דער טייַטש פון די פראַזע 
לויט אַ פשוט'ע פֿאַרשטאַנד פֿונעם באַגריף, איז דער באַטײַט פֿונעם וואָרט "קפיצה" איז דעם אויסדרוק "שפּרינגען", דאָס הייסט, אַז דער באַוועגונג אויפֿן וועג פון "שפּרינגט" פּלוצלונג. אָבער, לויט דעם ווערטערבוך אבן-שושן, איז דער טייַטש פון דעם וואָרט אין דעם קאָנטעקסט, ווי עס ווערט גענוצט אין דער גמרא, "צומאַכן, פאַרמינערן, פאַרשטאַרקן". לויט דער אינטערפּרעטאַציע, איז נישט דער דרך וואָס גייט דורכן אונטער, נאָר אַ טאָפּאָלאָגישע ענדערונג וואָס ברענגט אירע צוויי עקן נענטער צו דעם אַנדערן.

 אידישע מקורות 
דער קפיצת הדרך ווערט געבענגט אין ברייתא אין תלמוד בבלי (מסכת סנהדרין, דף צ"ה.עמוד א'), וואס זאגט אז "שלושה קפצה להם הארץ: דער ערשטער אליעזר עבד אברהם, צווייטע יעקב אבינו, דער דריטע אבישי בן צרויה" לויט דער גמרא דארט, האט קפיצת הדרך געהאלפן עבד אברהם גיין פון ארץ ישראל צו ארם נהריים צוזאמען מיט 10 קעמלעך אין איין טאג.

איך אין תלמוד הירושלמי (מסכת מעשר שני, פרק ה', הלכה ב') ווערט געברעגט א מעשה וועגן א פאסטעך ארץ ישראל וואס איז נאכגעלאפן א אקס און זיך פלוצלינג געטראפן אין בבל.