באלפורס דעקלאראציע

באַלפֿור דעקלאַראַציע איז געווען די ערשטע דעקלאראציע וואס די בריטן האבן איינערקערט אין דעם זכות פון די יידישע ציונים זאלן זיך באזעצן אין ארץ ישראל און אויפבויען א יידישע מדינה. דאס איז אונטערגעשריבן געווארן אין מיטן דער ערשטער וועלט קריג י"ז חשוון ה'תרע"ט ; 2טן נאוועמבער 1917. די דעקלאראציע האט ארטור באלפור געשיקט צו לאָרד ראָטשילד.

די דאזיקע דעקלאראציע האט פארגעלייגט ד"ר חיים ווייצמאן.

אין יאר ה'תר"פ האבן די בריטן באקומען א באשטעטיקייט צו הערשן אויף פאלעסטינע אין ארץ ישראל (וואס הייסט: דער בריטישער מאנדאט) כדי אױסצופֿירן זייער צוזאג. צום סוף, אין יאר ה'תש"ח איז געגרינדעט געווארן מדינת ישראל.

 די אינהאלט פון די דעקלאראציע 

 די אינטערעסן פון די בריטן 
 די בריטן האבן געוואלט הערשן אויף ארץ ישראל כדי צו קענען דורך איר אדורך גיין צו די לענדער אין מערב זייט ווי אינדיע און עגיפטן.
 די בריטן האבן זיך געחנפעט צו די יידן, כדי די אמעריקאנער יידן זאלן משפיע זיין אויף אמעריקע צו העלפן בריטאניע ביי דער ערשטער וועלט מלחמה.

קאַטעגאָריע:ציוניזם
קאַטעגאָריע:בריטישער מאנדאט