ალვაშ ომაფე

ალვაშ ომაფე, თაშნეშე შინელი რდჷ მუჭოთ ალოდია (ბერძ. Αρουα, არაბ. علوة) — შქა ოშწანურეფიშ პერიოდიშ ომაფე, თეხანური ცენტრალური დო ობჟათე სუდანიშ ტერიტორიას. თიში ნანანოღა რდჷ სობა, ნამუთ იდვალუაფუდჷ ასეიანი ხარტუმიშ გოხოლუას, ცაშფერი ნილოსიშ დო ჩე ნილოსიშ აკოართაფაშ აბანს.

გიჭყჷ ქუშიშ ომაფეშ დონთხაფაშ უკულ. ისტორიული წყუეფს მაართათ მიშინუაფუ 569 წანას. სუმი ნუბიური ომაფეშე (ნობატია, მაკურია) ეკონია რდჷ, ნამუქჷთ ქირსიანობა მიღუნჷ (580 წ.). ალვაშ ომაფექ წჷმოძინეფიშ უმაღალაში კონკას მიოჭირინუ IX-XII ოშწანურეფს. ისტორიული წყუეფიშ მეჯინათ, პოლიტიკურო დო ეკონომიკურო ალვა მუში ოორუე მეზობელს, მაკურიას, ხოლო ორუდჷ. ალვას მაკურიაწკჷმა ხოლოშიანი დინასტიური დო ეკონომიკური ურთიართობეფი უღუდჷ. ალვა წჷმარინუანდჷ მულტიეთნიკური სახენწჷფოს, ნამუსჷთ მაფა მართუნდჷ. მაფა ორინუანდჷ ომაფეშ აკოდგინალაშა მიშმალი აკანეფიშ მამართალეფს. ისტორიული წყუეფი ომაფეშ ნანანოღა სობას ეთმოჭარუნა, მუჭოთ ორქოთ დინდარი ნოღას, სოდეთ ბრელი დგჷმილი, ოხვამე და ბაღი რდჷ. სობა შანულამი ოვაჭარე ცენტრი ჸოფე. ალვას ნძალიერი ოვაჭარე ურთიართობა ნოღვე მაკურიაწკჷმა, არხო ბჟაეიოლიწკჷმა, ბჟადალი აფრიკაწკჷმა, ინდოეთიწკჷმა დო ჩინეთიწკჷმა. გოფაჩილი რდჷ ნუბიური დო ბერძენული ჭარალუა. 

XII, უმოსო XIII ოშწანურაშე ალვაშ ომაფექ დოდაღარაფა ქიდიჭყჷ. ჸათეშ ბაძაძი შხვადოშხვა რდჷ: მიშაჭკირუეფი, გოლოფა, ოვაჭარე მარშრუტეფიშ თირუა. XIV ოშწანურას ომაფეს გიფაჩჷ ინფექციური ლახარეფქ, ნამუეფქჷთ სახენწჷფოს კაბეტი გავალი მიორინუ. თაშნეშე, სერიოზული პრობლემას წჷმარინუანდეს არაბეფი, ნამუეფქჷთ ნილოსიშ ლეხერიშა მიშაჭკირუა ქიდიჭყეს. დოხ. 1500 წანას სობაქ ქუდანთხუ, ართი ვერსიათ არაბეფიშ მიშაჭკირუაშ შედეგო დო შხვა ვერსიათ სენარიშ სასულთანოშით. 

კატეგორია:ალვაშ ომაფე