აბუ ჰამიდ ალ-ღაზალი

აბუ ჰამიდ მუჰამად იბნ მუჰამად ალ-ღაზალი ( დ. 1058, ტუსი, ირანი — ღ. 19 ქირსეთუთა 1111, ტუსი) — არაბულნინამი თეოლოგი დო ფილოსოფოსი. სუფიზმიშ უდიდაში წჷმმარინაფალი დო თეორეტიკოსი. წჷმოულობათ სპარსალი. გონათუა ნიშაბურს დო ბაღდადის მიღჷ. მუსლიმანური სამართალიშ მარწაფალი რდჷ. თიშ თხობელუეფს შქას შანულამი რე „ფილოსოფოსეფიშ ვაწოროგეჸვენჯობა“, „ფილოსოფოსეფიშ დებულებეფი“, „რელიგიაშ მენცარობეფიშ გოთელარაფა“. ალ-ღაზალს მიოჩქუდჷ, ნამჷ-და ღორონთი — დაჭყაფუ რეალურო არსებული ჭეშმარიტება რე დო თიშა მეჭირინაფა ასკეტიზმიშ შარათ გჷმოწიმინდელი ადამიერიშო შილებე ინტუიციაშ მეშქაშობათ. თინა ანტკიცენს, ნამჷ-და მოლინეფს შქას უციო ბაძაძშედეგობური რსხუ ვა არსებენს, მარა მალამუსენდჷ, ნამჷ-და გონით წოროულუობაშო ჟიგემარენჯი ინტუიციათ ვადიხაშურ მოლინეფიშ ურთიართობაშ აჩამა ხოლო მიხერხებუაფჷ. ალ-ღაზალიშ იდეეფქ გოლინა იღვენუ შხვადოშხვა მუსლიმანურ ფილოსოფიაშა, შქა ოშწანურეფიშ ურიულ ფილოსოფიაშა დო ევროპულ მისტიკურ გურაფეფშა.

ალ-ღაზალიშ თეიზმიშ სააწმარენჯოთ გიშმეშჷ არაბი მოარზოვე იბნ რუშდი. ბჟაეიოლური მისტიციზმიშ, სუფიზმიშ მეშქაშობათ ალ-ღაზალიქ გოახალჷ დო გამანგარჷ ისლამიშ ორთოდოქსალური მონძღვარობა, თეშ გეშა თინა ჩინებული რე „რელიგიაშ გჷმათელარაფალი“, „მაჟირა მაჰმად წიმიმორაგადე“.

 ლიტერატურა 

 კილაძე ნ., ალ-ღაზალი და მისი „თაჰაფუთ ალ-ფალასიფა“. თბ., 1970.
 Петрушевский И. П., Ислам в Иране в 7—15 вв., Л., 1966; 
 Wensinck A. J., La pensée de Ghazãli, P., 1940;
 Smith М. М., Al-Ghazālī, the Mystic..., L., 1945;

კატეგორია:სპარსალი ფილოსოფოსეფი
კატეგორია:შქა ოშწანურეფიშ ფილოსოფოსეფი
კატეგორია:დუნაბადი 1058
კატეგორია:ნაღურა 1111