დიეგო ველასკესი

დიეგო როდრიგეს დე სილვა-ი-ველასკესი (; დ. 6 მანგი 1599, სევილია — ღ. 6 მარაშინათუთა 1660, მადრიდი) — ესპანარი ხანტუ, ესპანური ხანტუალაშ ორქოშ ხანაშ წჷმმარინაფალი.

 ჩინებული სურათეფი 
მინი|170px|ინფანტა მარგარიტა ავსტრიალი, 1660

 რელიგიური, ისტორიული დო მითოლოგიური სიუჟეტეფი 
 „მოგვეფიშ ოჩუქერი“ (1619, პრადო, მადრიდი)..
 „ქირსე მართაშ დო მარიაშ ჸუდეს“ (1620, ერუანული გალერეა, ლონდონი).
 „მავრეფიშ გინორაჸუა“ (1627, პრადო, მადრიდიд).
 „ვაქხაშ ვარდა ობიშხაშ ტრიუმფი“ (1628, პრადო, მადრიდი).
 „ვულკანიშ ჭკადუ“ (1630, პრადო, მადრიდი).
 „იოსებიშ ზისხირამ გინაქუნალი იაკობშა მეუღუნა“ (1630, სან-ლორენსოშ ოხიდა, ესკორიალი)
 „იოსე ქირსეშ ჯვარეგაფა“ (1632, პრადო, მადრიდი).
 „ბრედაშ ხურდა (ლეს კოპია)“ (1634—1635, პრადო, მადრიდი).
 „ლჷმაშ ღორონთი მარსი“ (დოხ 1640, პრადო, მადრიდი)
 „ეზოპე“ (დოხ. 1640, პრადო, მადრიდი)
 „მარიაშ გჷრგინალა“ (1645, პრადო, მადრიდი)
 „მერკური დო არგუსი“ (დოხ. 1659, პრადო, მადრიდი)

 პორტრეტეფი
 „ახალნორდი ესპანარიშ პორტრეტი“ (1630—1631, ჯვეში პინაკოტეკა, მიუნხენი)
 „გრაფი ოლივარესიშ პორტრეტი“ (დოხ.1638, ერმიტაჟი, სანქტ-პეტერბურგი).
 „მაფა ფილიპე IV-შ ცხენს გეხუნელი პორტრეტი“ (1635, პრადო, მადრიდი).
 „ავტოპორტრეტი“ (1640, სახუაფონი ხელუანობაშ მუზეუმი, ვალენსია)
 „ოსური ოჰავეთ“ (1640—1642, უოლესიშ შაყარუა, ლონდონი)
 „ფილიპე IV-შ პორტერეტი ოურდუმე მუკაქუნალით, ნამუსთ ლა ფრაგა ჯოხო“ (1644, ნიუ-იორკი, ფრიკიშ გალერეა)
 „ფილიპე IV-შ პორტრეტი“ (1656, პრადო, მადრიდი).
 „პაპი ინოკენტი X-შ პორტრეტი“ (1650, რომი).
 „ინფანტა მარია ტერეზაშ პორტრეტი“ (1651, ლემანიშ შაყარუა, ნიუ-იორკი).
 „ინფანტა მარგარიტაშ პორტრეტი“ (1660, პრადო, მადრიდი).
 „მენინეფი (ფრეილინეფი)“ (1657, პრადო, მადრიდი).
 „ინფანტა მარგარიტაშ პორტრეტი“ (ბოგდანა დო ვარვარა ხანენკეფიშ ჯოხოდვალაშ ხელუანობაშ მუზეუმიМузей мистецтв імені Богдана та Варвари Ханенків в Києві::Експозиція )

 ლიტერატურა 
 C. Justi, «Diego Velazquez und sein Jahrhundert» (Бонн, 1888, 2 т.);
 W. Stirling Maxwell, «Velazquez und seine Werke» (перев. с английского, Берлин, 1856)
 Paul Lefort, «Velazquez» (общедоступный труд, входящий в состав серии книжек: «Les Artistes célébres»).
 Camon Aznar J. Velazquez. T. 1-2. Madrid, 1964.
 Знамеровская Т. П. «Прядильщицы» как итог развития бытового жанра в творчестве Веласкеса (ко 300-летию со дня смерти) // Научные доклады высшей школы. Серия исторических наук. № 2, 1961
 Знамеровская Т. П. Веласкес, М., 1978.
 Каптерева Т. П. Веласкес и испанский портрет XVII века. М., 1956.
 Кеменов В. С. Картины Веласкеса. М., 1969.
 Кеменов В. С. Веласкес в музеях СССР. Л., 1977.
 Королёва С. Диего Веласкес / В серии «Великие художники» — Т 10 — К.,2010 — 48 с.
 Левина И. М. Диего Веласкес. «Завтрак». Л., 1948.
 Левина И. М. Новое о Веласкесе // Искусство, 1975.№ 2. С.61-64.
 Малицкая К. М. Отражение жизни Испании XVII века в исторических и жанровых композициях Веласкеса. // Труды Государственного музея изобразительных искусств им. А. С. Пушкина, М., 1960.
 Ротенберг Е. И. Веласкес. Тематические принципы. Советское искусствознание. Вып. № 22. М., 1987. С. 238–296.
 Якимович А. Художник и дворец: Диего Веласкес. — М.: Советский художник, 1989. — 270 с. — ISBN 5-269-00014-8.

 რესურსეფი ინტერნეტის 
 На artcyclopedia.com
 На wga.hu
 Веласкес. Русский сайт о художнике 
 Ортега и Гассет. Введение к Веласкесу. Очерк.
 Подробная биография
 Картины Диего Веласкес

 სქოლიო 

კატეგორია:ესპანარი მახანტალეფი
კატეგორია:ბაროკოშ მახანტალეფი
კატეგორია:ნაღურა 1660