ალექსანდრე მაკედონარი

ალექსანდრე დიდი, მაკედონარი (; დ. 20/21 კვირკვე, ჯვ. წ. 356, პელა — ღ. 11 მანგი, ჯვ. წ. 323, ბაბილონი), თაშნეშე ალექსანდრე III — მაკედონიაშ მაფა (ჯვ. წ. 336-323), ართ-ართი არძაშე წჷმოძინელი ცხენენჯმადუდე ისტორიას, ღურაშახ გეჭოფუ დო ქჷდიჸუნუ თიმ ბორჯიშ რჩქინელი დახე ედომუშამი მოსოფელი; თის შხირას მიშინუანა ჩინგის ყაენიშ, ნაპოლეონ ბონაპარტი, სიმონ ბოლივარიშ, ტიპუ სულთანიშ, გუსტავ II ადოლფიშ, ჰანიბალიშ დო იულიუს კეისარიშ ხასჷლას, მუჭოთ უდიდაში ოურდუმე სტრატეგისტის დო ტაქტიკოსის, ნამუთ ნამდგარენ ბორჯის არსებენდჷნ.

 საინტერესო ფაქტეფი 
 ალექსანდრე მაკედონარს მაჸალეეფქ ქოკითხეს, ოლიმპიურ ლაჸაფეფს რულას ხო ვაკათუქია?
— „სიამნებათ“ — უგამჷ ალექსანდრექ — „ჩქიმი აწმარენჯეფი მაფეფი ქიჸუაფუნა-და“.
 მაკედონიას შხირას ირაგადუაფუდჷ ამბე, ფილიპექ თე დო თე ნოღა გეჭოფუ დო ხოლო ართ ლჷმას მიპალუ გომორძგუავა. ალექსანდრე მაკედონარი თე ამბეეფს მოჸურშულო ირჩქილუანდჷ დო მაჸალეეფს ურაგადუდჷ: „ახალნორდეფი, მუაჩქიმი ირფელს გეჭოფუნს დო მა მუთუნს ვადომტენს თქვანწკჷმა ართო ოგერგეზე დო მაბარჩხალე საქვარეფიშ ოქიმინალო“.
 ნოღა გორდიასის ურემი გოკირელი რდჷ ძალამ აკოსქვილი ნოსქვი, ნამისჷთ გორდიასიშ ნოსქვის უძახუნან. ჯერდეს, ნამჷ-და მით თე ნოსქვის გონწყუნსჷნ ედომუშამ აზიაშ მაზოჯინალო გჷნირთჷნია. მიარექ ქოცადჷ თიშ გონწყჷმა, მარა მუთუნქ ვაგჷშურთეს. ვართ ალექსანდრეს განწყინჷ თიქ. თინწკჷმა გეშეღჷ წვანთირი დო ნოსქვი გოჭკირუ.
 ტიოზიშ გინულაშ ბორჯის, მაკედონარი მალიმორეფი ჸუმენით იტანჯებუდეს. მაფაშო აკაბუცხა წყარი ქიშუეს. თიქ წყარი ვაშუ დო ზოჯჷ: „ხვალე მა გევშუნქ-და, ჩქიმი ალმარენჯეფი სახათის მიოდინუანა“
 ალექსანდრეს ვაჯერდჷ მუშ ღორონთობა დო ვართჷ ჩოღორენდჷ თეთ. თიშ ღორონთიშობური წჷმოულობაშ გეშა გოფაჩილ არზის თინა გჷნირინუანდჷ მუჭოთ საშუალებას შხვა კათეფიშ დაჸუნაფალო.
 ალექსანდრე მაკედონარიშ საფულას ასქვამენდჷ ეპიტაფია: „თე საფულაქ ობაღინექ იჸუ თიშო, მიშოთ ედომუშამი ორენი ვარდჷ დასაბაღჷნ“.

კატეგორია:მაკედონიაშ მაფეფი
კატეგორია:ჯვეში ბერძენი ცხენენჯმადუდეეფი
კატეგორია:დუნაბადი ჯვ. წ. 356
კატეგორია:ნაღურა ჯვ. წ. 323
კატეგორია:ალექსანდრე მაკედონარი
კატეგორია:გოღორონთაფილი ადამიერეფი
კატეგორია:ნოღეფიშ დჷმარსხუაფალეფი