დრამა

დრამა ეპოსი დო ლირიკაწკჷმა ართო წჷმარინუანს ლიტერატურაშ სუმი თარი ჟანრეფშე ართ-ართის, თეშ გალე, ზოხოშური პიესასჷთ შილებე დრამა დუძახათჷნ. თეატრის თარი რე დრამა, ანუ ტექსტი. თაშ ნამდა დრამა ლიტერატურული ფორმა რე, ნამუთ მიშმეკათუანს მსახიობეფშო დოჭარილი სცენარიშ მოთებას, როლიშ გოსახიერაფას. 

ტერმინი ბერძნულშე (δράμα [dráma]) მარგალურო  ‛ქიმინუას’, ‛მოქმენდალასს’ ეთმოღანკუნს. 

დრამაქ შილებე  იხორციელას მუსხირენი ფორმათ : შურდგუმლი შერსულებათ თეატრის, ფილმის, ტელევიზიათ.

 დრამაშ გოთანჯუაშო 
არისტოტელეშ ალაფათ დრამაშ თარი შანი რე მოქმედენდალაშ წჷმორინაფა დიალოგეფიშ მეშქაშალათ. წორეთ თე შანით თინა იშხვანერაფუ ანტიკური ხანაშ თხობელური ეპოსიშე, ოდო ახალ ბორჯის რომანშე. 

თეხანური აზჷრით დრამა თიშო იჭარუ, ნამდა მსახიობიქ ქილაჸაფას თეატრის. თე ბაძაძიშ გეშა ხშირას დრამატურლი ნაწარმონაფიშ ტექსტური ვერსია იკათუანს მეწურაფეფს მსახიობშო, ოდო XX ოშწანურაშე რეჟისორშოთ.

წიგნის, ანუ თ.გ. ოკითხირალი დრამა რე საგანგებო ფორმა, ნამუთ უპირველაშ ირიში მაკითხეშა და მაკითხეშო რე გოკოროცხილ-გორხველაფირი დო ვართ სასცენოთ.

დრამა ხშირას დორთილიე აქტეფო, ოდო აქტეფი სცენეფო დო სურათეფო. 

კლასიკური ფრანგული დრამა (რასინი, კორნელი) ირთუ 5 აქტო, იტალიური დრამა, ნამუთ საოპერო ტრადიციეფწკჷმა რე (მეტასტაზიო) მერსხილინ 3 აქტის ანიჭენს ჯგვინას.

 ისტორიაშე

ევროპული დრამაქ გიჭყუ ჩქინი წანაეკოროცხუაშე V ოშწანურაშ ათენს. ესქილე, სოფოკლე, ევრიპიდე რდეს ტრაგედიაშ არძაშე გჷშაგორილი ავტორეფი. არისტოტელექ მოგვიანაფილო მუში პოეტიკას ტრაგედია გაგმორთჷ კომედიაშე. მოგვიანაფილო ანტიკური დრამაქ რენესანსიშ ფარანს გიფუშქუ. 

ჯვეშო დრამეფს ლექსფო ჭარუნდეს, მარა ახალბორჯის დიალოგური ფორმათ გომანჯაფილი პიესეფს უმენტაშაფა რე პროზა. 

მუ რაგადი ოკო რაგადი, არგამა ვართ თინა რე, დრამეფს იჩიებუდეს: 1600 წანაშე ოპერა მიაზჷრუაფჷ კლასიკური ბერძნული დრამაშ ათნერი ეფუშქუა. (ქძ. ფლორენციული კამერატა)

18 ოშწანურაშე მოჸუნაფილი მეურს ჩჷნებეფიშ (დრამა, ტრაგედია, კომედია, ბიურგერული დრამა, ოხასიათე პიესა) შანულობეფიშ ართიანშა მიშაწყორუა. ოდო 19 ოშწანურაშე ტერმინი მელოდრამას, ნამუსუთ გჷშაკერძაფილო ღიაბგჷმარიებუ, სენტიმენტალური დო ინტრიგეფით ეფშა ქიმინჯალეფი ახასიათენს, ბრელი დრამაშ სინონიმოთ გჷმირინუანს.

 ქოძირით თაშნეშე 

 მუნერიე დრამაშ სტრუქტურა?
 ანალიტიკური დრამა
 სუმი არისტოტელეშური ართური,თაშნეშე „არისტოტელეშ დრამაშ თეორია“
 შქა ოშწანურეფიშ, ანუ ლიტურგიკული დრამა
 ღილე დო კილერი ფორმა დრამას
 კომედია
 ოპერა
 ოპერა სერია
 სოციალური დრამა
 ტრაგედია

 პიესეფიშ გჷშაგორალი

 ლიტერატურა დრამაშ გეშა 

  Banham, Martin, ed. 1998. The Cambridge Guide to Theatre. Cambridge: Cambridge University Press. ISBN 0521434378.
  Duchartre, Pierre Louis. 1929. The Italian Comedy. Unabridged republication. New York: Dover, 1966. ISBN 0486216799.
  Durant, Will & Ariel Durant. 1963 The Story of Civilization, Volume II: The Life of Greece. 11 vols. New York: Simon & Schuster.
  Elam, Keir. 1980. The Semiotics of Theatre and Drama. New Accents Ser. London and New York: Methuen. ISBN 0416720609.
  Gordon, Mel. 1983. Lazzi: The Comic Routines of the Commedia dell'Arte. New York: Performing Arts Journal Publications. ISBN 0933826699.
  Johnstone, Keith. 1981. Impro: Improvisation and the Theatre Rev. ed. London: Methuen, 2007. ISBN 0713687010.
  Spolin, Viola. 1967. Improvisation for the Theater. Third rev. ed Evanston, Il.: Northwestern University Press, 1999. ISBN 081014008X.
  Allkemper, A./Eke N.-O. (გჷშმაშქუმალარაფა.): Deutsche Dramatiker des 20. Jahrhunderts, Berlin 2002.
  Bernhard Asmuth: Einführung in die Dramenanalyse. 6. Auflage. Stuttgart 2004.
  Hans-Dieter Gelfert: Wie interpretiert man ein Drama? Ditzingen 2002.
  Georg Hensel: Spielplan. Der Schauspielführer von der Antike bis zur Gegenwart. Frankfurt 1986.
  Manfred Pfister: Das Drama. 11. Auflage. München 2001.
  Peter Szondi: Theorie des modernen Dramas (1880–1950). წიგნში: Ders.: Schriften I. Frankfurt a.M. ³1989, გვ. 9-148.
  Ernst Grohotolsky: Ästhetik der Negation – Tendenzen des deutschen Gegenwartsdramas. Versuch über die Aktualität der „Ästhetischen Theorie“ Theodor W. Adornos. Königstein/Ts. 1984.
  Franz-Josef Deiters: Drama im Augenblick seines Sturzes. Zur Allegorisierung des Dramas in der Moderne. Versuche zu einer Konstitutionstheorie. Berlin: Erich Schmidt Verlag, 1999, ISBN 3-503-04921-5.
  Hubert Zapf: Das Drama in der abstrakten Gesellschaft. Zur Theorie und Struktur des modernen englischen Dramas. Tübingen: Max Niemeyer Verlag, 1988.
  Shu-Mei Shieh: Kleinbürgerin und Kleinbürger im Drama um die Jahrhundertwende: Studie zu den Dramen männlicher und weiblicher Autoren. 2002. (Online-Version )
  Gustav Freytag: Die Technik des Dramas. Hirzel, Leipzig 1863, Neudruck Reclam, Stuttgart 1983, ISBN 3-15-007922-5.
  Hans-Thies Lehmann: Postdramatisches Theater. Frankfurt a. M.: Verlag der Autoren, 1999.

კატეგორია:ლიტერატურული ჟანრეფი
კატეგორია:თეატრი
კატეგორია:დრამა