Kimandeu (codjowaedjes)

Categoreye:Codjowaedjes
Li cmandeu (môde kimandrece u imperatif), c' est on môde po codjower les viebes.

I mostere k' on dene èn ôre (on cmandaedje), soeye-t i a ene ôte djin (atôtchî, 2inme djin do singulî), soeye-ti a des ôtès djins (atôtchîs, 2inme djin do pluriyal), soeye-t a ene trope di djins k' on-z est lu-minme didins (cåzants).

Les fråzes a l' imperatif finixhèt sovint pa on pont di sclameure (!).

Po des cmands dinés å rwaitant, li môde kimandrece si fwait avou on suddjonctif
 K' il î våye lu-minme !Les ôtes môdes sont l' indicatif, li condicioneu, li suddjonctif et l' pårticipe. Tins do cmandeu 
I gn a cåzu l' on seu tins e cmandeu, li cmandeu prezintrece.
 Tuze ene miete ! / Sieve ces djins la / Ni gueuye nén tant !
 Alans vey ! Djans, c' est d' î aler vey !
 Soeyoz vayants !

C' est foû rålmint k' on pôreut eployî on kmandeu erirece : 
 Åye todi tot fwait po 11 eures, po si l' boss ripasreut å buro !

 Cogne especiåle do cmandeu 
 djans ! riprezinte li viebe "aler" å cmandeu singulî. C' est on codjowa ki vént tot droet do latén.

 Dins les ôtes lingaedjes 
Dins sacwants lingaedjes li cmandeu des cåzants si fwait avou èn aidant viebe.

 neyerlandès 
 Laten we spreken'' (cåzans)