Shabot

On shabot, c' est ene tchåsseure, pus viye ki les solés, fwait dins do "blanc bwès" u des "åbes ås shabots" : frinne, plaene, beyôle, evnd.

 Motlî 
Li ci ki les taeye, di s' mestî, c' est on shabotî.

Li shabotî boute so on banc d' shabotî, k' on lome eto coixhe.

Li prumî ovraedje po fé on shabot, c' est li sblåtchaedje.

Après vént l' creuzaedje, pu l' plaenaedje.

El Holande, cåzu tertos aveut des shabots a ses pîs.

 Produjhaedje des shabots e l' Årdene 
thumb
Les shabots d' Årdene estént bråmint pus féns ki les gros shabots des Flaminds. On les loyive a ses pîs avou on lådje corion d' cur.Omer Marchal, "Au Pays de mon père". 

Gn aveut des viyaedjes ki n' fijhént k' ça, come Nåwinne u Li Nouve-veye-e-bwès.

Gn aveut les shabots d' femes, betchous å dbout, et les shabots d' ome arondis al betchete.

 Dins les belès letes e walon 
Les shabotîs sont dins l' tite do roman da Joseph Calozet «E payis des shabotîs». Li mwaisse personaedje, Amand, va ovrer come shabotî al Nouve Veye-å-Bwès. 

C' est ç' viyaedje la k' est discrît dins «Des mestîs et des djins k' è vont» da Rodolphe Dedoyart.

 Avey 
 Muzêye do shabot a Poitchrece-e-l'-Årdene

 Hårdêye difoûtrinne 
 On tecse so les shabots 

 Sourdants 

Categoreye:Tchåsseures
Categoreye:Bwès (materio)