Ospice po viyès djins

Èn ospice po viyès djins (on dit eto on hôme ou ene måjhon di rpoize), c' est ene måjhon la k' on plaece les viyès djins ki n' savèt pus viker tot seus, u ki leu famile ni sait pus wårder avou zels.

 Motlî 
Aler a l' ospice si dit "aler ås vîs omes" (pask' å cmince, gn aveut la aprume des omes) u asteure, "aler ås viyès djins"". 

Mete ene sakî a l' ospice si dit "plaecî" ene viye djin.

 Istwere 
El Beldjike, les prumîs ospices fourît adjinçnés pa l' Estat. Gn aveut les ospices civils et les ospices di l' årmêye.

Les ospices privés vinît après. I n' sont nén po rén. El Walonreye, diviè 2000, i faleut ddja conter di 1000 a 1500 uros par moes.

 Djudjmint so l' plaeçaedje des viyès djins 
Dins l' tuzance di bråmint des djins del Walonreye disk' al fén do 20inme sieke, c' esteut rsintou come ene honte di dveur plaecî ses vîs parints. 

Les djins vicant todi pus vîs, et les efants åyant des veyes todi pus foirt kitapêyes, li metaedje a l' ospice des vîs parints a divnou l' uzaedje «normå» e 21inme sieke.

 Sicrijhaedjes e walon sol vicaedje dins les ospices 
Li veye a l' ospice a cmincî a esse li sudjet d' ouve e walon brint a pårti des anêyes 2000.

Emey des ôtes, citans :
 Li dierin des catîs (roman)
 Pol Bossart : Inte li cir et l' infier (novele)

Categoreye:Bastimints
Categoreye:Troes côps vint