Ienglsche lêege-geleegn beukebusschn

D' ienglsche lêege-geleegn beukebusschn is 'n ekostreeke uut de Europeesch-Siebeeriesche ekoprovinsje van 't Palaearctis vôgns de Weirld Nateur-Stichtienge (WWF). Ze vollt zy tegoare mê d' ekostreeke mêt dezeifste noame lik dedeeze bepoald deur 't Europeesch Leefmieljeu. No bioom ôort ze by de  moatig warme loof- en gemienglde busschn van nôordlik Europa.

Beschryvienge
D' ekostreeke oovredekt 45 600 km² in zuudlik Iengland apeupri zo verre lik de grenze mê Devon en zuudlik Wales no 't westn, en de Valleeje van de Severn no 't nôordwestn, en d' East Midlands no 't nôordn, en toe an de bôord van Norfolk in 't nôordôostn van zyn groendgebied   European Environment Agency: Digital Map of European Ecological Regions.

Te nôordn, westn en zuudwestn ligt de glykoardige ekostreeke van de kêltiesche loofbusschn, die 't grotste stik van de Britsche Eilandn oovrdekt. Voddre zyn dr nog twêe ekostreekn die undre bevienn an de zuudwestlikke en nôordwestlikke bôordn van Ierland en de nôordwestlikke bôordn van Schotland (de nôord-atlantiesche natte gemienglde busschn), en lanst de Schotsche grenze (de Kaledôoniesche busschn). Dr wordt anveird da hêel die eilandngroep ôorsproenklik bebust was, mêt allêene 't uutrste nôordn van nateure koniefeernbus. Oovre 't Kanoal is d' ekostreeke van de gemienglde busschn by d' Atlantiesche Oseoane in nôordlik Vrankryke en de Lêege landn.

't Verschil tusschn d' Ienglsche lêege-geleegn beukebusschn en de Kêltiesche loofbusschn ligt in 't feit da zuud-ôostlik Iengland in verglykienge droogre en warmdre is, en topogroafiesch lêegre geleegn. Geeoloogiesch istr e bitje verschil deur d' oovrêerschienge van koalk in die ekostreeke, en da de zogenoamde "Tees-Exe lyne", die 't eiland verdêelt in e seediementèèr zuud-ôostn, in e meetamorfiesch en vuulkoaniesch nôord-westn. Pertanks was de WWF-indêelienge vorofgegoan deur die van de Hoengoarsche bioloog Miklos Udvardy, die 't grotste sik van de Britsche eilandn a bekeekn lik êen biogeogroafiesche êeneid in 't Palaearctis, en die 't anduude lik "Britsche Eilandn"   Udvardy, M.D.F. 1975 : A Classification of the Biogeographical Provinces of the World, International Union for the Conservation of Nature (IUCN), Occasional Paper No. 18, Morges, Switzerland.

Kenmerkn
Iestôoriesch was veele van da lêegland en lêege bergn mê oogstam-busschn oovrêerscht deur geweune beuke (Fagus sylvatica), mo woarin datr ook andre boomsôortn gruujdn, woaroendre êeke, esse, lystrbêsse en venynboom. In de zoomre zyn die busschn in 't algemêene koele en doenkre, omda de beuke e dicht bloadrdêk êt, en da ze dus de gruuj beperkt van d' andre sôortn boomn en van de wilde blommn. Mor in de lente zyn dr hêele tapytn van hyjasientn, die bluujn nog vôo da de beukebloarn undre oentvown en schowte geevn ip de busgroend.

Zied ook noa

Eksterne koppliengn
  Ecoregion PA0421 : English Lowlands beech forests (WWF)
 Ecoregion PA0421 : English Lowlands beech forests (WWF)
 Ecoregion PA0421 : English Lowlands beech forests (Nacionalgeographic)  
 Ecoregion PA0421 : English Lowlands beech forests (Globalspecies)
 English Lowlands beech forests (The Encyclopedia of Earth)
 Forestry Commission England
 Keepers of time: A statement of policy for England's Ancient and Native Woodland (Forestry Commission)

Verwyziengn

Categorie:Moatig warme loof- en gemienglde busschn
Categorie:Geografie van Iengeland