Priesterkoor

't Koor  of hoogkoor es de plekke in kerkgebouwn woar dat 't outoar stoat. 't Es otemets geschid van de middnbeuke deur en koorhek of doksoal. Andere noamn vo 't koor zyn sanctuarium en presbyterium. 't Koor ligt meestol in 't oostelik gedeelte van de kerke, doa woa da de zunne upkomt. Groddere romoansche kerkn hèin dikkers twee koorn: 't oostkoor (of priesterkoor) en 't westkoor (of westwerk).

Me spreekn van en hoogkoor oe da koor hogger ligt dan 't niveau van de middnbeuke.

Oorsproung
't Koor es ountwikkeld uut den absis. De monnikn vierden vroeger hunder liturgie in kerkn buutn het klooster. Die liturgie bestound uut doageliksche getyen dan ze zynder zoungn. Lik dan monnikn en specioale plekke han in de kerkelikke gemeenschap kreegn ze zynder en byzoundere plekke in de kerke, dichte by 't outoar. Moar lik da 't outoar vroeger in den absis stound, hèin ze 'n abdis vodder na 't oostn verschoovn. Zo kwom der en aparte plekke vry vo de kloosterliengn, het koor, da tusschn 't outoar (in den absis) en de vierienge stound. Ze stoundn zynder doar holf stoand, holf zittend up het koorgestoelte. Da zyn houtnde bankn die lanks weerskantn van 't koor stoan.

De noame koor vo ne groep mienschn da stoat te ziengn, es ountstoane uut diezelste traditie.

Categorie:Ounderdeel kerkgebouw
Categorie:Bouwkundig ounderdêel