Gügo Viktor

Viktor Mari Gügo (, virktas: [viktɔʁ maʁi yˈɡo]; sünd. 26. uhoku 1802, Bezanson, Francii — kol. 22. semendku 1885, Pariž, Francii) — francine kirjutai, runokirjutai, prozankirjutai da dramaturg, francižen romantizman pävei da teoretik.

 Biografii 
Gügo sai tetabut kirjutajaks ezmäižiš sädusišpäi. Mez' oli Francijan akademijan ühtnijan vspäi 1841. Radoi Francijan senatoran Sen-departamentaspäi vll 1876−1885. Formiti ičeze kirjoid kuvil, kaičese läz nelläd tuhad kuvid, niiden tobj pala om sätud pirdimel i mustoil vll 1848−1851.

Gügon ak oli Adel' Fuše (1803−1868) vn 1822 redukuspäi. Sündutihe viž last naimiželos: Leopol'd (koli vagahaižen), Leopol'dina, Šarl', Fransua-Viktor, Adel'.

 Sädused 
Romanad i starinad
 «Gan Islandijalaine» (1823, ).
 «Büg-Žargal'» (1826, Bug-Jargal).
 «Süttud surmičendale ristitun jäl'gmäine päiv» (1829, Le Dernier jour d’un condamné).
 «Parižan Jumalanmaman päjumalanpert'» (1831, Notre-Dame de Paris, ezmäine istorine roman francijan kelel).
 «Klod Gö» (1834, Claude Gueux).
 «Kükstud» (1862, Les Misérables).
 «Meren radnikad» (1866, Les Travailleurs de la Mer).
 «Ristit, kudamb nagrab» (1869, L’Homme qui rit).
 «Ühesakümne koumanz' voz'» (1874, Quatrevingt-treize).

Dramaturgii
 «Ines de Kastro» (1819/1820, Inez de Castro)
 «Kromvel'» (1827, Cromwell)
 «Marion De Lorm» (1829, Marion de Lorme)
 «Ernani» (1829, Hernani)
 «Kunigaz bobištuse» (1832, Le roi s’amuse)
 «Lukrecia Bordžia» (1833, Lucrèce Borgia)
 «Maria Tüdor» (1833, Marie Tudor)

 Homaičendad 

Kategorii:Francijan runokirjutajad
Kategorii:Francijan kirjutajad
Kategorii:Dramaturgad
Kategorii:Kirjutajad kirjamišton mödhe
Kategorii:Runokirjutajad kirjamišton mödhe
Kategorii:Personalijad kirjamišton mödhe
Kategorii:Sündnuded Bezansonha
Kategorii:Kolnuded Parižas