Ferrari

Ferrari S.p.A. ła ze na caza automobiłìstega itałiana fondada da Enzo Ferrari inte'l 1947 a Maranello in provinsia de Modena.

Produtora de automobiłi sportive d'alta fasa e da corsa e inpenjada inte l'automobiłizmo sportivo, ła ze ła pì titołada inte'l canpionato de'l mondo de Formuła Uno, indove ła ga concuistà cuindeze titołi piłoti e sèdeze  costrutori, nonché una de łe pì vinsenti inte łe conpetision par veture Sport, Prototipo, Sport Prototipo e Gran Turismo cofà el canpionato de'l mondo Sportprototipi, co dòdeze titołi costrutori otenjesti e el canpionato de'l mondo Endurance FIA, indove che detien sìncue titołi costrutori GT e tre titołi piłoti GT. Ła se ga afermà pì volte in clàseghe gare endurance cofà ła 24 Ore de Le Mans, ła 12 Ore de Sebring e ła 24 Ore de Daytona e in gare so trasà stradałe cofà ła Targa Florio, ła Mille Miglia e ła Carrera Panamericana.

Łe só orìzeni sportive łe resałe za a'l 1929, co Enzo Ferrari el ga dazesto orìzene a Modena a ła Scuderia Ferrari, che ła ze anca a'l dì de ancò ła divizion prinsipałe de'l reparto corse de ła Ferrari, sendo da senpre inpenjada in Formula 1 e avendo coresto inte'l canpionato de'l mondo Sport Prototipi fin a'l 1973. El departimento Ferrari Corse Clienti invese el se ocupa de'l suporto tramite ła sesion conpetision GT ai team clienti che core inte i canpionati GT prezenti a łeveło intarnasionałe, el canpionato de'l mondo Endurance FIA inansituto e de ła zestion de Ferrari Challenge, XX Programmes e F1 Clienti.

El sìnboło ofisiałe el ze el cavałin ranpante, che'l deriva da cueło in uzo durante ła prima guera mondiałe da l'aviator itałian Francesco Baracca. Cedesto parsonalmente da ła mare de Baracca come portafortuna a Enzo Ferrari inte'l 1923, el saria devenjesto l'enblema de ła marca Ferrari e de'l reparto corse. El canpo zało, indove ze rafegurà el cavałin ranpante, ze stà sernìo da Enzo Ferrari in cuanto se trata de uno dei cołori de'l stema de ła sità de Modena.

Inte'l 2013 e inte'l 2014 ła marca ła ze stà reconosesta cofà ła pì influente a'l mondo e inte'l 2015 ła ze stà pozisionà a'l 295° inte ła clasìfega "The most valuable brands of 2015" de'l sito web de ła Brand Finance co un vałor de 4,8 miłiardi de dołari.

Da'l 21 łujo de 2018 l'azienda, come ła controłante Ferrari N.V. ła ze guidà da Louis Carey Camilleri, in cuałità de aministrador dełegà, mentre John Elkann ne ze el presidente. Entranbi i ze sucedesti, pochi dì prima de ła só morte, a Sergio Marchionne che'l guidava l'azienda da'l 2014, co gaveva sostituìo Luca di Montezemolo.

 Storia 
 Ła Scudaria Ferrari 

Enzo Ferrari ga fondà ła Scudaria Ferrari, che ła xe oncora deso ła divixion prinsipałe del reparto corse de ła Ferrari, el 16 de novenbre del 1929 a Modena. Fin al 1932 ła Scudaria Ferrari ga recoverxesto el ròło de fiłiałe tècnego-agonistega de l'Alfa Romeo, mentre a partir dal 1933 ne xe devegenesta a tuti i efeti el reparto corse inisiando a ocuparse de progetasion oltra a ła xestion de łe veture da conpetision. Tałe inpegno xe continuà co suceso fin a ła fin del 1937, cuando ła scudaria xe stà desfà poiché l'Alfa Romeo ga ałestìo un novo reparto corse interno guidà dal steso Ferrari.

 Fondasion de ła Auto Avio Costruzioni 
Dopo aver łasà 'sto incargo inte'l 1939, el 13 de setenbre de'l steso ano Ferrari el ga fondà a Modena na caza automobiłìstega, l'Auto Avio Costruzioni, inte'l steso łogo indove fin a do prima gaveva sede ła Scudarìa Ferrari. No A ze stà doparà ła denominasion Ferrari a cauza de clauzołe che łe łigava Ferrari a l'Alfa Romeo e che  ghe inpediva de utiłizar el propio conjome so łe automobiłi da łu produzeste. 'Ste clauzołe łe zera stà vałide fin a tuto el 1944.

Ła prima vetura de l'Auto Avio Costruzioni, ła 815, ła ze stà costruìa inte'l 1940 in sołi do ezenplari. Tutavia con l'avento de ła segonda guera mondiałe l'atività automobiłìstega ła ze stà sospeza e łe comese de l'azienda łe ze devenjeste prensipalmente ła costrusion de conponenti par vełivołi miłitari. Inte'l 1943 ła sede ła ze stà spostà a Maranello e, dopo ła ze venjùa bonbardà dai Ałeai inte'l 1944, ła ze stà recostruìa inte'l 1945.

 El marchio automobiłistego Ferrari 
Finìa ła segonda guera mondiałe, grasie a ła scadensa de ła clauzoła dei cuatro ani, el 12 de marso 1947 Enzo Ferrari el ga fondà el marchio automobiłìstego Ferrari. Ła prima automobiłe a portar 'sto nome ła ze stà ła 125 S, che ła ga debutà in gara a Piacensa l'11 de magio de'l steso ano, guidada da Franco Cortese, primo piłota e cołaudator de ła Caza; l'ezordio el se ga concludesto co un ritiro a ła segonda gara, che ła se ga disputà a Roma do setemene drio, Cortese el ga otenjesto ła prima stòrega vitoria Ferrari. Inte'l 1960 l'Auto Costruzioni Ferrari ła canbià denomenasion in SEFAC (Società Esercizio Fabbriche Automobili e Corse), devenjendo senplisemente Ferrari inte'l 1965.

 Da ła cołaborasion, a ła partecipasion, al controło FIAT 

El Grupo Fiat el ga intarvenjesto in favor de ła Ferrari za inte el 1955, finansiando par un cuincuenio el zviłupo de ła Scudarìa. Tałe desizion, nasùa par arzenar el strapoter tècnego-conòmego de ła Mercedes che ła gaveva concuistà i canpionati de Formula 1 del 1954 e de'l 1955, oltra a ła Mille Miglia de'l 1955, ga contribuìo a far vinser a ła Ferrari i canpionati de'l 1956 e de'l 1958, oltroltra a łe Mille Miglia de'l 1956 e de'l 1957. Inte i primi ani sincuanta A jera stà anca tentà ła stada de far renaser l'acordo co l'Alfa Romeo ma, daspò alguni scanbi de proposte, l'ipòteze ła ze stà abandonà da ła Caza miłaneze che ormai ła vedeva ła Ferrari come antagonista sportiva pì che come posibiłe partner.Giovanni Canestrini, Fiat corre Ferrari, L'Automobile, n.27 del 1969

Nonostante i grandi sucesi sportivi ła Ferrari ła ze cadesta in una greve crize daspò l'abołision de łe corse so strada, decretà in bona parte de'l mondo dopo el dezastro de Le Mans de'l 1955 e, anca in Itałia, daspò ła trazedia de Guidizzolo de'l 1957. L'ełiminasion de tałe gare ła gavea de fato reduzesto ła clienteła de ła Ferrari, prensipalmente conponesta da facoltozi gentleman-driver come Aymo Maggi o Giannino Marzotto, che i se contendeva ła redota produsion de veture da conpetision de'l Cavałin.

In tałe cuadro econòmego Henry Ford II el ga provà ad acuistar ła Ferrari, in modo da fruir de'l só prestizo co un prevedibiłe ritorno de imàjine par l'azienda da łu posedesta. Conduzesta da Lee Iacocca, inte'l majo 1963 ła tratativa ła pareva inviada a na rapida concluzion, cuando ła se ze arenà so ła conditio sine qua non ponesta da Enzo Ferrari in merito a l'intocabiłità de ła só autonomia sirca łe desizion da tor inte l'anbito de'l reparto corse; al refudajo de Iacocca el ga seguìo ła mediata e definitiva rotura de'l negosià. El naufrazo de łe tratative par ła vendita de l'azienda a ła Ford el ga inescà un'garba bèga tra ła Ferrari e el cołoso industriałe statunitense che ła ga metesto in seria dificoltà ła Caza de Maranello, fin a zbocàr inte 
ła clamoroza protesta de'l Drake che, non sentindose puzà da łe autorità sportive nasionałi, inte'l  1964 el ga desidesto de restituir ła łisensa sportiva itałiana.

Ła FIAT ła ze intarvenjìa inte'l 1965 anunsiando ła cołaborasion tra łe do aziende, a'l fin de atuar un comun programa par ła costrusion de propulsori sportivi, che ła ga decretà ła nàsita de ła marca Dino. In 'sto modo ła Ferrari ła ga roto l'izołamento inte'l cuało ła jera stà confinà e ła ga trovà el nesesario puzo par ła produsion in picoła serie de łe só veture da strada.

Inte'l 1969 ła Ferrari ła ze entrà far parte de'l Grupo Fiat, ma ła ga mantenjesto comuncue ła propia autonomia:

 Dai ani otanta al XXI secolo 

A ła sconparsa de Enzo Ferrari inte'l 1988, el pacheto asionario el ze devenjesto par el 90% de'l Grupo Fiat, mentre ła parte restante ła ghe ze ndà al fioło Piero Lardi Ferrari. 'St'ùltemo el ze restà drento a l'azienda cofà visepresidente. Contestualmente, a partir da 'sto parìodo, i marchi Ferrari e Scudaria Ferrari i ga scominsià a èsar doparà par un vasto merchandising.

Inte'l novenbre 1991 Luca Cordero di Montezemolo, in presedensa diretor sportivo de ła Scudaria Ferrari da'l 1974 a'l 1977, el ze stà nomenà presidente de l'azienda. Inanzonta el ga avùo el roło de aminstrador dełegà fin a'l 2006, co'l ze stà sostituio da Amedeo Felisa.

Inte'l 2006 el 5% de łe asion el ze stà acuizìo da na sosietà finansiaria dei Emirati Arabi Unìi, ła Mubadala, che inte ła capitałe de Abu Dhabi ła ga promovesto anca ła costrusion de'l Ferrari World, el pì gran parco a tema a'l mondo. El Grupo Fiat el ze tornà in poseso de 'sto 5% inte el corso de'l 2010.

 I ani 2010 
Inte'l majo de'l 2013 ła Ferrari ła ze stà incorporà inte ła sosietà de derito ołandeze New Business Netherlands N.V., renomenada Ferrari N.V., inte l'otobre 2015 co ła ze stà cuotà a ła Borsa de New York. Inte'l zenaro 2016 ła Ferrari N.V. ła ze stà scorporà da Fiat Chrysler Automobiles, el grupo automobiłìstego nasesto da ła fuzion intrà Fiat S.p.A. e Chrysler Group, par cuotarse a ła Borsa Itałiana e pasar cusì a far parte de'l grupo Exor.

 Atività agonjistega 
Ła Scudarìa Ferrari ła ga scumisià ła propia atività inte'l 1929 a Modena come filiałe tecnègo-agonìstega de l'Alfa Romeo. A partir da'l 1933 l'è devenjesta invese el reparto corse de l'Alfa Romeo, na cołaborasion che ła ga durà fin a tuto el 1937. Durando 'sti ani ła scudarìa ła se ga ocupà de projetasion e de zestion de łe veture da conpetision de l'Alfa Romeo, frontezando ła concorensa de marche cofà Auto Union, Bugatti e Mercedes-Benz e otenjendo numarozi sucesi sia inte'l contesto dei gran premi sia in cueło de łe gare Sportprototipo.

So'l fenir de'l 1937 ła Scudarìa Ferrari ła ze stà desfà, in cuanto inte'l 1938 l'Alfa Romeo ła ga dazesto vita a un novo reparto corse ciamà Alfa Corse co a cao Enzo Ferrari: el ga portà vanti tałe incargo fin a'l 1939, cuando el ga desidesto de dar łe dimision. Ła separasion definitiva co l'Alfa Romeo ła ga portà a ła sitada parentezi de l'Auto Avio Costruzioni.

Ła Scudarìa Ferrari ła ga reprendesto a oparar in fenimento de ła segonda guera mondiałe a Maranello, cuando inte'l 1947 el Drake el ga fondà ła só omònema caza automobiłìstega. Ła prima vetura costruìa ła ze stà ła 125 S, che ła ze stà portà par ła prima volta in gara da Franco Cortese. Ła prima monoposto invese ła ze stà ła 125 C: ła ga debutà  a'l gran premio d'Italia el 5 de setenbre 1948 a Turin e l'è stà guidà da Raymond Sommer, che'l ga concludesto al terso posto dadrìo Jean-Pierre Wimille (Alfa Romeo) e Gigi Villoresi (Maserati).

Ła Scudarìa Ferrari ła se ga consentrà, a segonda guera mondiałe terminada, so'l neo costituìo canpionato mondiałe de Formula 1. Ła Ferrari ła ze deventada po' ła scuadra automobiłìstega pì vinsente de ła storai de st'altra categoria, visto che ła ga concuistà sèdaze canpionati mondiałi costrutori de Formula 1, a cui se ga zontà cuìndaze canpionati mondiałi piłoti.

El debuto de ła Scudarìa Ferrari inte'l Canpionato mondiałe de Formula 1 el resałe a'l 1950 a'l Gran Premio de Monaco, ła segonda prova stazonałe, indove ła rivada segonda grasie ad Alberto Ascari. Inte l'istesa stajon ła ze rivà segonda anca inte'l Gran Premio d'Italia, senpre grasie ad Alberto Ascari. Ła prima pole position e ła prima vitoria łe ze rivàe invese l'ano seguente a'l Gran Premio de Gran Bretanja grasie a José Froilán González.

 Modełi 

Łe autoveture Ferrari łe ze séłebri anca par ła só escluzività, tanto che ze l'azienda ła ga desidesto de łimitar ła produsion par mantenjer 'sta caratarìstega. Tra i prozetisti e łe carrosarìe che łe ga cołaborà co ła Ferrari A ghe ze Pininfarina, Scaglietti, Bertone e Vignale. I motori doparà inte łe autoveture Ferrari i ze prevałentemente dei V8 e V12.

Rełativamente a'l cołor, fin dai ani vinti łe otomòbiłi da corsa itałiane łe zera vernizàe de roso. St'altro el zera el cołor consueto pa'łe veturei itałiane che łe regatava in canpionati automobiłìsteghi in baze a un provedimento ciapà inte i ani tra łe do guere mondiałi de l'asosiasion che drioman ła ze stà ciamà FIA. Inte'l schema de ła federasion, tra łe altre, łe auto fransezi łe jera blé, łe todesche bianche e łe inglezi verdi.

Ła tonałità de'l roso ła ze pasada pian pian da'l roso scuro (famozo come «roso Alfa») a na tenta notevolmente pì inpisada, nota come «roso corsa». Tałe  cołorasion ła ze restà imutada par łe Ferrari de serie, mentre parc cuełe de Formula 1 daspò l'acuizision da parte de'l Grupo Fiat ghe ze stàe variasion de tonałità de'l rosso, vołeste dai vari sponsor. Va parò sotołineà che ła Ferrari, come par altro inponesto da'l steso Enzo, ła ga senpre mantenjùo el cołor roso inponesto inte i primi ani, par mantenjir ła nasionałità de ła marca.

 Stradałi 
 In produsion 
6 siłindri:
 296 GTB (2021)
 296 GT3 (2022)

8 siłindri:
 Portofino (2017)
 F8 Tributo (2019)
 Roma (2019)
 SF90 Stradale (2019)
 F8 Spider (2020)
 SF90 Stradale Spider (2021)

12 siłindri:
 Ferrari 812 Superfast (2017)
 Ferrari Monza SP (2018)
 812 GTS (2020)
 Purosangue (2022)

 Tuti i modełi stradałi 

AnnoModello1948166 Inter1950195 Inter1951212 Inter1952342 America1953250 Europa1953375 America1954250 GT Coupe1955375 America "Gianni Agnelli"1956250 GT berlinetta "Zagato"1956410 Superamerica1957250 California1957250 GT Berlinetta "Tour de France"1958250 Testa Rossa1959250 GT Berlinetta passo corto (SWB)1959250 GT Cabriolet1960250 GT 2+21962400 Superamerica1962250 GTO1962250 GTL1962330 TR1964275 GTB1964275 GTS1964330 GT 2+21964500 Superfast1964250 GTO1966275 GTB/41966275 GTS/41966330 GTC1966330 GTS1966365 P Speciale1966365 California1967365 GT 2+21967Dino 206 GT1968365 GTC1968365 GTS1968365 GTB/41969365 GTS/41969Dino 246 GT1969Dino 246 GTS1971365 GTC41971365 GT4 BB1972246 GTS1972365 GT4 2+21973Dino 308 GT41975Dino 208 GT41975308 GTB1976308 GT41976400 Automatic1976400 GT1976512 BB1977308 GTS1979400i Automatic1979400i GT1980208 GTB1980208 GTS1980308 GTBi1980308 GTSi1980Mondial 81981512 BBi1982208 GTB Turbo1982208 GTS Turbo1982308 GTB Quattrovalvole1982308 GTS Quattrovalvole1982Mondial Quattrovalvole1983Mondial QV Cabriolet1984GTO1984Testarossa1985328 GTB1985328 GTS1985412 Automatic1985412 GT1985Mondial 3.2 GTB1985Mondial 3.2 GTS1986GTB Turbo1986GTS Turbo1987F401989348 TB1989348 TS1989Mondial T1989Mondial T Cabriolet1991512 TR1992456 GT1992456 GTA1993348 GTB1993348 GTS1994F355 Berlinetta1994F355 GTS1994F512 M1995F501995F355 Spider1996550 Maranello1997355 F1 Berlinetta1997355 F1 GTS1997355 F1 Spider1998456M GT1998456M GTA1999360 Modena2000360 Spider2001550 Barchetta2002575M Maranello2002Enzo2003360 Challenge Stradale2004612 Scaglietti2004F4302005F430 Spider2005575 Superamerica2007599 GTB Fiorano2007612 Scaglietti "Sessanta"2008430 Scuderia2008California2008Scuderia Spider 16M2009458 Italia2010599 GTO2010SA Aperta2011FF2011599 GTB Fiorano HGTE2011458 Spider2012F12berlinetta2012458 20th Anniversary Special Edition2013LaFerrari2013458 Speciale2013458 Pininfarina Sergio2014California T2014458 Speciale A2015488 GTB2015488 Spider2016GTC4Lusso2016J502017812 Superfast2018Portofino2018488 Pista2018488 Pista Spider2018Ferrari Monza SP2019F8 Tributo2019SF90 Stradale2020F8 Spider2020812 GTS2020Roma2021Portofino M2021SF90 Assetto Fiorano2021812 Competizione2021812 Competizione A2021296 GTB2021Daytona SP32022Purosangue

 Da conpetision e dòparo escluzivo in pista 

 In produsion 
 Formula 1 
Ferrari F1-75 (2022)

 Gran Turismo 
 488 GTE (2016)
 488 GT3 (2016)
 488 GT Modificata (2020)

 Ferrari Challenge 
 488 Challenge (2017)

 Fora produsion 
 Formula 1, Formula 2 e altre monoposto 

 Ferrari 125 C (1947)
 Ferrari 159 C (1947)
 Ferrari 166 FL (1949)
 Ferrari 125 F1 (1950)
 Ferrari 166 F2 (1950)
 Ferrari 275 F1 (1950)
 Ferrari 340 F1 (1950)
 Ferrari 375 F1 (1950, 1951)
 Ferrari 212 F1 (1951, 1952)
 Ferrari 500 F2 (1951, 1952, 1953) 2P nel 1952 e nel 1953
 Ferrari 375 Indy (1952) P
 Ferrari 166 C (1953) P
 Ferrari 553 F2 (1953)
 Ferrari 553 F1 (1953–1954)
 Ferrari 625 F1 (1954–1955)
 Ferrari 555 F1 (1955–1956) P nel 1956
 Ferrari D50 (1955, 1956, 1957) P nel 1956
 Ferrari 801 F1 (1957)
 Ferrari Dino 156 F2 (1957)
 Ferrari 326 MI (1958)
 Ferrari 412 MI (1958)
 Ferrari 246 F1 (1958) P
 Ferrari 256 F1 (1959)
 Ferrari 246 P (1960)
 Ferrari 156 P (1960)
 Ferrari 156 F2 (1960)
 Ferrari 156 F1 (1961, 1962) PC nel 1961
 Ferrari 156 F1-63 (1963, 1964)
 Ferrari 158 F1 (1964, 1965) PC nel 1964
 Ferrari 512 F1 (1965, 1966)
 Ferrari 246 F1-66 (1966)
 Ferrari Dino 166 F2 (1967)
 Ferrari 312 F1 (1966, 1967, 1968, 1969)
 Ferrari Dino 246 Tasmania (1968)
 Ferrari 312 B (1970, 1971, 1972)
 Ferrari 312 B2 (1971, 1972, 1973)
 Ferrari 312 B3 (1973)
 Ferrari 312 B3-74 (1974, 1975)
 Ferrari 312 T (1975, 1976) PC nel 1975
 Ferrari 312 T2 (1976, 1977, 1978) C nel 1976, PC nel 1977
 Ferrari 312 T3 (1978)
 Ferrari 312 T4 (1979) PC
 Ferrari 312 T5 (1980)
 Ferrari 126 CK (1981)
 Ferrari 126 CX (1981)
 Ferrari 126 C2 (1982) C
 Ferrari 126 C2B (1983) C
 Ferrari 126 C3 (1983) C
 Ferrari 126 C4 (1984)
 Ferrari 156-85 (1985)
 Ferrari F1-86 (1986)
 Ferrari 637 (1986)
 Ferrari F1-87 (1987)
 Ferrari F1-87/88C (1988)
 Ferrari 639 (vettura laboratorio) (1989)
 Ferrari 640 F1 (F1-89) (1989)
 Ferrari 641/1 F1 (F1-90) (1990)
 Ferrari 641/2 F1 (F1-90) (1990)
 Ferrari 642 (F1-91) (1991)
 Ferrari 643 (F1-91) (1991)
 Ferrari F92 A (1992)
 Ferrari F92 AT (1992)
 Ferrari F93 A (1993)
 Ferrari 412 T1 (1994)
 Ferrari 412 T1B (1994)
 Ferrari 412 T2 (1995)
 Ferrari F310 (1996)
 Ferrari F310B (1997)
 Ferrari F300 (1998)
 Ferrari F399 (1999) C
 Ferrari F1-2000 (2000) PC
 Ferrari F2001 (2001) PC
 Ferrari F2002 (2002) PC
 Ferrari F2003GA (2003) PC
 Ferrari F2004 (2004) PC
 Ferrari F2004M (2005)
 Ferrari F2005 (2005)
 Ferrari 248 F1 (2006)
 Ferrari F2007 (2007) PC
 Ferrari F2008 (2008) C
 Ferrari F60 (2009)
 Ferrari F10 (2010)
 Ferrari 150º Italia (2011)
 Ferrari F2012 (2012)
 Ferrari F138 (2013)
 Ferrari F14-T (2014)
 Ferrari SF15-T (2015)
 Ferrari SF16-H (2016)
 Ferrari SF70H (2017)
 Ferrari SF71H (2018)
 Ferrari SF90 (2019)
Ferrari SF1000 (2020)
Ferrari SF21 (2021)
Ferrari F1-75 (2022)
(«P» ła ìndega che ła vetura ła ga vinsesto el titoło mondiałe piłoti, «C» che ła ga vinsesto cueło costrutori)

 Sport, Protòtipo, Sport Protòtipo e Gran Turismo 

AnnoModello1947125 S1947159 S1947166 SC1948166 S1948166 Inter Sport1948166 Inter Corsa1948166 MM1950195 S1950275 S1950340 America1951212 Export1952225 S1952250 S1952340 Mexico1953250 MM1953340 MM1953375 MM1953625 TF1953500 Mondial1953735 S1954750 Monza1954250 Monza1954375 Plus1955376 S1955735 LM1955857 S1956500 TR1956625 LM1956860 Monza1956410 S1956290 MM1956250 GT Berlinetta1957500 TRC1957290 S1957315 S1957335 S1957250 Testa Rossa1958Dino 196 S1958Dino 296 S1958312 S1958412 S1958412 MI1959250 GT Berlinetta passo corto1959250 GT California1960Dino 246 S1961246 SP1962196 SP1962286 SP1962248 SP1962268 SP1962250 GTO

AnnoModello1962330 LM1962330 TR1963250 P1963330 P1963250 LM1964275 P1965275 GTB Competizione1965275 P21965330 P21965365 P21965Dino 166 P1965Dino 206 SP1966Dino 206 S1966365 P2/31966330 P31967330 P41967412 P1967350 Can Am1968612 Can Am1969212 E1969312 P1970512 S1970512 M1971312 PB1971712 Can Am1971365 GTB/4 Competizione1978512 BB LM1989F40 LM1989F40 Competizione1993348 GT Competizione1994333 SP1994F40 GTE1996F50 GT2001550 Maranello GTS2001360 Modena GT2003575M Maranello GTC2004360 Modena GTC2006F430 GTC2006F430 GT32008F430 Scuderia GT32011458 Italia GTC2011458 Italia GT32012458 Italia Grand AM2018Ferrari Monza SP


 Ferrari Challenge 
 348 Challenge (1993-1995)
 F355 Challenge (1995-2000)
 360 Modena Challenge (2000-2006)
 F430 Challenge (2006-2011)
 458 Challenge (2011-2017)
 488 Challenge (2017)

 Programa XX 
 FXX (2005)
 599XX (2010)
 FXX K (2014)

 Safety Car 
 Ferrari Mondial PPG (Champ Car) (1980)
 348 TB (1989)
 F430 (Ferrari Challenge) (2004-2009)
 458 (Ferrari Challenge) (2009-2015)
 488 GTB (Ferrari Challenge) (2016)

 Protòtipi 
miniatura|El segondo protòtipo de ła Ferrari 408 4RM so'l sircuito de Fiorano inte'l setenbre 1988
 Modulo (1970)
 Pinin Concept (1980)
 Cart (1986)
 408 4RM (1987–1988)
 Mythos (1989)
 F.Z.93 (1993) 
 Rossa Concept (2000)
 GG50 (2005)
 Millechili (2007)
 F430 Spider Biofuel (2008)
 599 HY-KERS (2010)
 458 Pininfarina Sergio (2013)

 Ezenplar ùnego 

 F90 (1991)
 456 Venice Berlina (1996)
 456 Venice Station Wagon (1996)
 456 GT Spyder (1996)
 FX (1995)
 P4/5 (2006)
 SP1 (2008)
 P540 Superfast Aperta (2009)
 Superamerica 45 (2011)
 SP12 EC (2012)
 SP30 (2012)
 F12 TRS (2014)
 F12 SP America (2014)
 SP FFX (2014)
 F12 SG50 Edition (2015)
 F12 Touring Berlinetta Lusso (2015)
 458 MM Speciale (2016)
 F12 SP 275 RW Competizione (2016)
 SP38 Deborah (2018)
 SP3JC (2018)
 P80/C (2019)
 Omologata (2020)
 BR20 (2021)
 SP48 Unica (2022)
 SP51 (2022)

 Presidenti 
St'altra ła cronotasi dei presidenti de Ferrari S.p.A.:
 Enzo Ferrari (1947-1977)
 Nicola Tufarelli (1977-1980)
 Giovanni Sguazzini (1980-1984)
 Vittorio Ghidella (1984-1988)
 Piero Fusaro (1988-1991)
 Luca Cordero di Montezemolo (15 novenbre 1991- 13 otobre 2014)
 Sergio Marchionne (13 otobre 2014 - 21 łujo 2018)
 John Elkann (da'l 21 łujo 2018)

 Vendite 

Notasion

Altri projeti

 Linganbi foresti 

Categoria:Dite multinasionałi de automòbiłi