Ceza de San Nicołò de ła Łatuga

La céxa de San Nicolò de ła Latùga xera na Ceza catołega de ła sità de Venesia, situàda in tel sestièr de San Poło, darénte ła xona dei Frari e de ła Ceza de San Roco.

La Ceza xe stà butà xó.

Storia
Ła Ceza dedicà a san Nicoła de Bari de'l sesstier de San Poło, patròno de i naveganti, ła gera noma che uno de i numarozi dedicà a'l santo bareze a Venesia; inserìa inte'l compleso de'l monastier de'l cuało oncora resta trasa ancùo in Całe drio l'Archivio, ła Cieza ła gera anesa a ła strutura de l' atuàl Archivio de Stato (ex monastier de i Frari).

San Nicolò ła gera stà fondà par vołontà de'l procurador de Venesia  Nicolò Lion, inte'l 1332, come voto: ze a partir da cuesto che deriva el nome de ła latùga, in cuanto se reporta che el nòbiłe el ze stà varìo da na forte małatia tołendo de ła łatùga che ła proveniva da'l visin monastier de i Frari.

Ła Cieza ła ze stada fidada a i fransescani, de i cuałi gera stà costituìo un convento; inte'l Sincuesento San Nicolò de ła Łatùga, Cieza minor par dimension e prestizo , ła remarco (rełevansa) co òpare de Tiziano e Paolo Veronese: de'l primo ze ła Madonna col Bambino e Santi (dita Madona de i Frari), ancùo conservada inte ła Sała X de ła Gałarìa de i Muzèi Vaticani; de'l segondo A ze ben ùndeze tełe, tre de łe cuałe łe ze a łe Gałarìe de l'Academia a Venesia e una a ła Pinacoteca de Brera de Miłan.

A far créser el forniménto artistego de San Nicolò ze stà ciamà anca Palma il Giovane e altri grandi artisti de'l Sincuesento venesian (Jacopo Tintoretto el ga łasà na  Discesa agli Inferi di Gesù, ancùo conservada a Quero).

L'umanista Urbano Bolzanio, inte'l mèdemo sècoło, el ze stà un mucio łigà a San Nicolò e a'l só convento, dove ga avùo łogo parte de ła só formasion, indóve l'a visùo e dove ghe ze stà dà sepoltùra.

Inte'l 1806, càuza łe represion de Napołeon, el conpleso el ze stà dezvodà da i łerigiozi che i ghe ne anemava ła vita cascando cusì in zbandon, soratuto dopo che ła Cieza ła ze stà despogià de łe só richése artìsteghe e desfada intorno a'l 1830.

Ancùo soravive el topònemo, come inte'l cazo de altre Cieze desfàe (come ła Céxa de Sant'Agostin o cueła de San Stin), inte'l nome de ła całe dove che ła gera situada: Całe San Nicoleto. A'l posto de ła Cieza ze stà verta inte l'Otosento na fuzìna e ancùo el teritorio el ze fabregà da rezidense popołare.

El convento soravisùo, drìo molteplisi muànse de destinasion de uzo, a partìr da'l Novesento el ze stà parsialmente reportà a l'insiàl uzo de convento fransescan.

Bibliografia
Venezia. Touring club italiano, Touring Editore, 1985.

Voze łigàe
Céxe de Venesia
Céxa de San Nicołò dei Mendigoli

Nicolò de la Latuga
Nicolò de la Latuga