Vocativo

El caxo vocativo el xe ła fórma de ła declinasion che serve par indicar na ciamada verso calcheduni, segnando a chi che se dixe ła fraxe, osìa ci che l'è ła 2ª persóna (el "ti") destinataria de quel che se dixe.

Par exenpio inte ła fraxe, «Ti Marìa te dovarisi far pułito» se capise che ła "Marìa" ła xe ła dona asocià col "ti", ła dona che ghe vien dita ła fraxe o sia ła xe al vocativo. El "ti" el pol vegner saltà dixendo soło «te dovarisi far pułito, Maria» tanto el tono de vóxe el ségna el vocativo.

 Inte le varie léngue 
Łe łéngue łe ga modi difarenti comunque de segnar el vocativo:

 in łatin, serti nomi maschiłi i avéa el vocativo in -e: "Medice cura te ipsum" (Mèdico! Cùrate da ti soło!)
 in grego, serti maschiłi i finìa in -ε: "άνθρωπε" (omo!)
 in rumen l'artìcoło maschiłe finałe in -ule , el plural in -lor, serti nomi in -e e i feminiłi in -o: "omule" (omo!), "domnilor!" (siuri!), "Jone, Mario" (Joani! Maria!)
 in vèneto, i nomi propi feminiłi i perde l'artìcoło personałe: "Vien qua Marìa! (voc.)" vs. "Vien qua ła Marìa (nom.)".

In altre łéngue come l'itałian o l'ingléxe el vocativo el xe deventà precixo del nominativo e de l'acuxativo: "Vieni, Maria" = "Viene Maria".

Categoria:Caxi
Categoria:Voxe sensa fonti - lenguìstega