Argoménto verbałe

In lenguistega se dixe argoménto de un verbo el toco de fraxe che in vari modi el ciapa parte a l'asion verbałe, come sojeto o come ojeto. Gh'è verbi co du o tri arguminti e verbi co n'argoménto soło o co gnanca n'argoménto come i inpersonałi.
 Verbi 
I verbi co zero arguminti no i ga sojeto e gnanca ojeti; i verbi co n'argoménto soło i ga un sojeto; i verbi co du arguminti i ga un sojeto e n'ojeto direto (de sòłito); i verbi co tri arguminti i ga un sojeto, n'ojeto direto e anca n'ojeto indireto.
 Vèneto 
Par exenpio in vèneto:
 zero arg.: pióve, névega (no ghe xe miga calcheduni o calcosa che pióve o che névega: pióve e basta, névega e basta)
 un arg.: vien Marco, Marco el vien, ła Marta ła ride, el vénto el buga (calcheduni vien o ride, calcosa buga)
 du arg.: Marco el véde ła Marta, (mi) mónto in tren (calcheduni el ga a che far co calcosa o c.dun altro)
 tri arg.: Marco el porta na roxa a ła Marta, mi ghe porto un łibro a mé fradéło (calchedun el fa/dà/porta c.sa a c.dun altro)

 Varda anca 
 Esperiente

Categoria:Sintasi