Càtaro

Càtaro (in serbo e croato: Kotor) ła ze na sità de ła repùblega de'l Montenegro, catà su ła costa adriàtega e capitałe de l'omonima munisipałità.

Ła vecia sità marìtema de Càtaro, sircondàa da un inponente sinta muraria, ła ze ancora ben conservàa e ła xe encluza inte ła lista de i patrimoni de l'umanità proteti da l'Unesco.
Da'l 1420 a'l 1797 Càtaro e ła rejon sircostante ła ze stàa vùa da ła Repùblega de Venesia e l'influensa vèneta ła ze ancor deso vizìbiłe inte l'architetura de ła sità.

Ła sità se specia inte łe boche de Càtaro (Boka Kotorska), un'artigołada serie de profondi bazini perfetamente riparài da'l mar verto, che i costituise el pì grando porto nadurałe de'l mar Adriàtego e i ricorda vagamente, par ła łora forma frastajàa, i fiordi norvegezi. Łe boche de Càtaro łe costituise un de i pì incantévołi paezaji de'l Mar Mediteraneo e, co Càtaro stesa, łe garantise a ła rejon un afluso turìstego in costante aumento.

 Demografìa 
Inte'l corso de'l XX secoło ła popołasion croata, che ła jera na volta ła majoransa, ła ze całada e ancùo i montenegrini i ze majoritari in tuta ła rejon.

A Càtaro a existe anca na comunità itałiana picenina, ciamàa ofisialmente Comunità Nasionałe Itałiana de'l Montenegro, che in base a l'ùltemo censimento ła gavarìa da contar sirca 500 persone. Da'l punto de vista łenguìstego el vèneto da mar el ze drio sparir a favor de l'itałian stàndar.

 Varda anca 
 Òpare de defeza venesiane intrà XVI e XVII sècoło: Stato da Tera-Stato da Mar ocidentałe

 Altri projeti 

 Linganbi foresti
 Storia e cultura de Cátaro

Categoria:Comuni del Montenegro
Categoria:Patrimoni de l'umanità in Montenegro