Gʻozi Pir

Gʻozi Pir (shuningdek Gʻoziy Pir, Gʻojiy Pir, Barkxon Gʻojiy yoki Gʻojiy Sohib deb ham ataladi) bengal musulmon jangchisi (gʻozi) va pir (jangchi avliyo) boʻlib, u 12 yoki 13-asrda Bengalda islom tarqalishi davrida yashagan. U xavfli hayvonlar ustidan qudrati kuchga egaligi va tabiiy unsurlar bilan boshqarishi bilan tanilgan edi. Bengalning janubida yangi mahalliy musulmon aholisi Gang daryosi deltasining zich oʻrmonlariga joylashib borar ekan, bu sifatlar muhim boʻlgan. Uning hayoti taxminan 1800-yillarga oid 54 ta rasmdan iborat boʻlgan „Gʻoziy oʻrami“da tasvirlangan boʻlib, u Angliyaning London shahridagi Britaniya muzeyida saqlanadiBritish Museum. The 'Gazi' Scroll..

Sundarbon oʻrmonlari qishloqlarida Gʻozi Pirga yoʻlbarslardan saqlanishni soʻrab Bonbibi va hindu xudosi Dakshin Roy bilan birga sigʻinadilar. Rivoyatlarga koʻra, Bonbibi inson qanday kasta yoki dinga mansub boʻlishidan qatʼi nazar, hamma tengligini va tabiat bilan totuvlikda yashashi kerakligini oʻrgatgan.

 Kalkutta yodgorligi 
1847-yilda Kalkuttada Dakshinesvar Kali ibodatxonasini barpo etgan Rani Rosmoni tushida Gʻozi Pirni koʻradi. U tushida Rani Rosmoniga 20-asr boshlarida Belur Motxning daryo boʻyidagi darvozasiga aylangan joy tashqarisidagi bir pipol daraxti ostida oʻziga ziyoratgoh qurishni buyurgan. Ramakrishna Paramahansa u yerda nazr-niyoz qilgan.
 Manbalar 

 Adabiyotlar 



Turkum:Hindistonning islomiy diniy yetakchilari
Turkum:Bengal musulmonlari
Turkum:Bengal soʻfiy avliyolari
Turkum:Bengal madaniyati
Turkum:13-asr bengal aholisi