Mirzo Bashir Ahmad

Mirzo Bashir Ahmad (1893-yil 20-aprel – 1963-yil 2-sentyabr) – Ahmadiya musulmonlar jamoasining diniy olimi va yozuvchisi, Ahmadiya harakatining asoschisi, Messiya va Mahdiy deb daʼvo qilingan Mirzo Gʻulom Ahmadning oʻgʻli

Mirzo Bashir Ahmad 1893-yilda Britaniya Hindistonining Qadian shahrida Mirzo Gʻulom Ahmad va Nusrat Jahon Begum oilasida tugʻilgan. 1916-yilda arab tilida magistr darajasini olgan. Oʻnlab yillar davomida Ahmadiya va Islomga oid koʻplab kitob va maqolalar yozgan. Eng mashhurlaridan biri „Siyrat Xotamun Nabiyyin“ („Paygʻambarlar muhrining hayoti va xarakteri“).

U 1963-yilda Lohurda vafot etgan va keyinchalik Pokistonning Rabvah shahridagi Bahishti Maqbara qabristoniga dafn etilgan.

 Ishlar 

 Siyrat Xotamun Nabiyyin, I, II va III jildlar
 Siyratul Mahdiy, I va II jildlar (Mahdiyning hayoti)
 Silsila Ahmadiya (Ahmadiya Harakati tarixi)
 Alhujjatul Baligʻa (Mukammal dalil)
 Tabligʻi Hidoyat (Hidoyat targʻiboti)
 Hamara Xuda (Bizning Xudoyimiz)
 Kalima-tul-fasal (Hal qiluvchi soʻz)
 Xatmi-nabuvvat-ki-haqiqat (Paygʻambarlikning yakuniyligi haqiqati)
 Chalis Javohir Pare (Qirq qimmatbaho tosh)
 Hayot-e-Tayyiba (Begʻubor hayot)
 Mazamin-e-Bashir (nashr qilingan maqolalar toʻplami)
 Manbalar 

Turkum:1963-yilda vafot etganlar
Turkum:1893-yilda tugʻilganlar
Turkum:Mirzo Gʻulom Ahmad oilasi