Nikolay Volkov

Nikolay Lvovich Volkov  (1905-yil 5-avgust, Solyanka qishlogʻi, Samara viloyati, Rossiya imperiyasida tugʻilgan – 1985-yildan keyin, Voronej, RSFSR, SSSRda vafot etgan) – sovet harbiy rahbari va polkovnigi (1942).

 Hayoti 
Nikolay Lvovich Volkov 1905-yil 5-avgustda hozirgi Ozinskiy tumani Solyanka qishlogʻida tugʻilgan.

 Fuqarolar urushi 
1918-yil may oyida Volkov ixtiyoriy ravishda keyinchalik Pugachev brigadasiga aylantirilgan V. I. Chapayevning Qizil gvardiya otryadiga qoʻshiladi. Oʻsha yilning avgust oyigacha otryad tarkibida oddiy askar sifatida Ural frontidagi oq kazaklar bilan janglarda qatnashgan, keyin Buzuluk tumani harbiy roʻyxatga olish boʻlimiga yuborilgan va u yerda maxsus boʻlinmaga tayinlangan. 1919-yil noyabrda qoʻmondonlik ruxsati bilan Volkov qishloqqa qaytib keladi va Solyanka va Ivan Serinov boshchiligidagi mahalliy partizan otryadiga qoʻshiladi. Bu otryad bilan u Pugachev, Uralsk qishloq tumanlarida banditizmga qarshi kurashda qatnashgan. 1921 yil bahorida Safonovning toʻdasi tomonidan asirga olinadi. Uchinchi kuni u Gorbachev otryadi tomonidan qutqariladi.

 Urushlararo yillar 
Nikolay Volkov 1922-yil yanvar oyida Volkov otryaddan Orel shahridagi ikki yillik harbiy okrug kursiga oʻqishga kiradi, ammo aprel oyida Orel harbiy okrugi tugatilganligi sababli oʻqishni tashlab ketadi. Soʻng Turkistonga joʻnab ketib va u yerda „Och dasht“ni (Mirzachoʻl) sugʻorishda ishchi boʻlib ishga kiradi. U 1923-yildan Samarqanddagi paxta tozalash zavodida ishlagan. 1925-yilda Solyanka qishlogʻida vataniga qaytib keladi va dastlab nogironlar artelida, keyin tegirmonda oʻt oʻchiruvchi va sovxozda traktorchi boʻlib ishlaydi.

1927-yil dekabr oyida Volkov Qizil Armiya safiga chaqiriladi va Qizil Armiya askari sifatida Leningrad harbiy okrugining 3-alohida miltiq batalyoni(Kujenkino stantsiyasi)ga yuboriladi. 1932-yil 20-sentyabrdan 1933-yil martigacha u Nijniy Novgorodda joylashgan V. I. Stalin nomidagi piyodalar maktabida oʻqigan. Shundan soʻng Nikolay Lvovich Moskva harbiy okrugining 84-piyoda diviziyasining Efremov shahridagi 252-piyoda polkiga tayinlangan, u yerda miltiq va havo hujumidan mudofaa vzvodining komandiri, jismoniy tayyorgarlik boʻyicha instruktor, yarim kompaniya komandiri va pulemyot kompaniyasi komandiri, ogʻir qurollarning yarim kompaniyasi qoʻmondoni boʻlib xizmat qilgan. 1939-yil sentyabr oyida u Efremov shahrida tashkil etilgan 172-piyoda diviziyasining 388-piyoda polkiga oʻtkazildi va batalyon komandiri etib tayinlandi. 1939-yil sentyabrdan 1940-yil yanvargacha otish kursida qatnashdi, keyin avvalgi lavozimiga qaytdi va Uxta yoʻnalishi boʻyicha Oq Finlarga qarshi janglarda qatnashdi. 1940 yilda Nikolay Lvovich Sovet Ittifoqi Kommunistik partiyasi aʼzosiga aylangan.

 Ulugʻ Vatan urushi 
Nikolay Lvovich Volkov Urush davrida dastlab Tula yaqinidagi Tesnitskiy harbiy lagerlarida, soʻngra, 1941-yil iyun oyining oxiri—iyul oyining boshlarida diviziya urushga safarbar qilinganidan keyin Mogilev shahri hududiga koʻchiriladi. Keyinchalik u Gʻarbiy frontdagi 13-armiyasining 61-miltiq korpusiga qoʻshiladi. Korpus Dnepr daryosining gʻarbiy qirgʻogʻi boʻylab mudofaa pozitsiyalarini egallab, Minsk – Mogilev va Bobruisk – Mogilev yoʻllarini ishonchli tarzda toʻsib qoʻyishdi. Dushmanning ilgʻor boʻlinmalari bilan birinchi harbiy toʻqnashuvlar 3-iyul kuni boʻlib oʻtgan. Shu bilan birga, 1,5 oy davomida u Belev va Tula shaharlarini mudofaa qilish uchun polkovnik N. E. Argunovning 50-chi armiyaga biriktirilgan tezkor guruhida xizmat qilgan. U dekabr oyida Belev hududidagi Bryansk frontining 61-armiya zonasida faoliyat yurituvchi 4-yoʻl taʼmirlash polkiga qoʻmondonlik qiladi.

 Mukofotlari 
 2 martaLenin ordeni (1945, 1949)
 4 marta Qizil Bayroq Ordeni (1941, 1944, 1944, 1954)
 II darajali Kutuzov ordeni (1945)
 2 marta Vatan urushi ordeni (1943, 1985)
 „Jasurlik uchun“ medali (1967)
 „Moskva mudofaasi uchun“ medali (1944)
 „1941-1945-yillardagi Ulugʻ Vatan urushida Germaniya ustidan qozonilgan gʻalaba uchun“ medali (1945)
 Kenigsbergni ozod qilganlik uchun medali (1945)
 "SSSR Qurolli Kuchlari faxriysi" (1976) (1976)

 Manbalar