Muhammad al-Asmandiy

Muhammadibn Abdulhamid ibn al-Hasan ibn al-Husayn ibn Hamza al-Asmandiy as-Samarqandiy (Alouddin, Abul Fath) (hijriy 488-yil (milodiy 1095-yil)da Samarqandda tavallud topib, 563-hijriy yil (milodiy 1168-yil)da vafot etgan) — „Alou-l-olim“ nomi bilan tanilgan faqih, mutakallim, dong‘i ketgan munozarachi va usulshunos olim. Samarqand ahlidan bo‘lgan. Sayyid Imom Ashraf al-Alaviy huzurida faqih bo‘lib yetishgan. Go‘zal iboralari va xilof ilmi haqida tasnif etgan asari bor. So‘ngra Bag‘dodga kelgan va uning ahli bilan bahs-munozara olib borgan.

 Asarlari 
 „Taʼliqa“ („Olamiy“ nomi bilan mashhur bo‘lgan bir necha jilddan iborat „Taʼliqa-izoh“);
 „Sharhu uyuni-l-masoil li-Abi-llaysi“ („Abullays bayon etgan masalalarning manbalariga sharh“, muallif uni „Hasru-l-masoil va qasru-d-daloil“ („Masalalar ko‘lamini belgilash va dalillarni qisqartirish“)deb nomlagan);
 „Sharhu-l-Jomiʼil-kabiyr“ (Shayboniyning bir necha jilddan iborat hanafiy fiqh sohalari haqidagi „al-Jomiʼ al-kabiyr“ asariga sharh");
 „al-Hidoya fi-l-kalom“ („Kalom ilmidagi to‘g‘ri yo‘l“);
 „Bazlu-n-nazar fi-l-usul“ („Usul al-fiqh haqidagi nuqtai nazarning samarasi“);
 „Sharhu manzuma fi-lxilof bayna-l-aʼimma“ ("Hanafiy fiqh xususida imomlar o‘rtasidagi ixtiloflarni yoritishga bag‘ishlangan Nasafiyning „Manzuma fi-l-xilofbayna-l-aʼimma“ asariga sharh").

 Manbalar