Mahmud al-Armaviy

Mahmud ibn Abu Bakr ibn Homid ibn Ahmad al-Armaviy, at-Tanuxiy, ad-Dimashqiy, ash-Shofiʼiy (Sirojuddin) — usulshunos faqih, mutakallim, faylasuf (hakim), mantiqshunos, qozi boʻlgan. U kelib chiqishi jihatidan Ozarbayjon oʻlkasidagi Urmiya shahrida milodiy 1198-yil (hijriy 594-yil) da tavallud topgan. Mosulda oʻqigan, Damashqda yashagan.
Mahmud al-Armaviy milodiy 1283-yil (hijriy 682-yil) da Quniyada vafot etgan.
 Asarlari 
 „Sharhu-l-vajiz“ (Imom Gʻazzoliyning shofiʼiy fiqh sohalari haqidagi „al-Vajiz“ asariga sharh")
 „Lavomiʼu-l-asror fi sharhi lavomiʼi-l-anvor“ (Mantiq ilmiga oid „Sharhu lavomiʼi-l-anvor“ haqidagi sirlarning jilolanishi")
 „Talxisu-l-arbaʼin fi usuli-d-din“(ar-Roziy qalamiga mansub „Din asoslari haqidagi arbaʼin“ asarining qisqacha mazmun-mohiyati", muallif uni „al-Lubob“, „Oʻzak“ deb atagan)
 „Sharhu-l-ishorot“ (Ibn Sinoning mantiq va falsafa haqidagi „al-Ishorot“ asariga sharh")
 „Muxtasaru-l-mahsul“ (Faxruddin ar-Roziy qalamiga mansub fiqh ilmi asoslari haqidagi „al-Mahsul“ asarining qisqartirilgan shakli", muallif uni „at-Tahsil“ deb atagan)
 „Kitobu bayoni-l-haqq“ (Falsafa ilmiga oid boʻlmagan „Haq bayoni haqidagi kitob“)
 "Tahsilu-l-usul min kitob „al-Mahsul“ („al-Mahsul“) kitobidan fiqh asoslarini oʻqib oʻrganish"

 Manbalar