Din antropologiyasi

Din antropologiyasi - dinlarning inson bilan  
aloqasining turli jabhalarini o‘rganuvchi soha. U din  
psixologiyasi va sotsiologiyasi bilan chambarchas bog‘liqdir.Uning asosi qadimgi miflarga borib taqaladi. 
Jumladan, barcha dinlar va diniy tasavvurlarda birinchi  
odamning paydo bo‘lishi Xudo yoki xudolar tomonidan  
yaratilish g‘oyasi bilan bog‘lanadi. Masalan, qadimgi  
Bobilda yaratilgan “Enum Elish» dostonida dastlabki  
inson xudolar o‘rtasida bo‘lib o‘tgan urushdan so‘ng loy va qondan paydo bo‘lgani, Qadimgi Misrdagi afsonalardan  
birida esa Xnum nomli iloh odamni kulolchilik charxi  
yordamida loydan yasagani aytiladi. Shu bilan birga,  
islom, xristianlik va yahudiylik dinlarida ham insoniyat  
yagona Xudo tomonidan tuprokdan yaratilgani aytilib, ilk  
inson Odam yoki Adam deb nomlanadi. Umuman olganda, din  
antropologiyasi barcha dinlardagi inson haqidagi g‘oyalarni o‘rganib, tizimlashtiradi. 
Din antropologiyasini o‘rganishda qator metodlar  
mavjud bo‘lib, falsafiy, materialistik maktab  
vakillari dinshunoslikning bu sohasini ham evolyutsion  
nazariyaga moslashtirishga harakat qilganlar. Jumladan,  
ko‘plab adabiyotlarda Jahon dinlari o‘zlarining aksar  
e’tiqodlarini qadimgi Bobil, Misr, Mesopotamiya, fors  
va hind afsonalaridan o‘zlashtirgani aytib o‘tiladi. Bu,  
bir yoqlama yondashuv bo‘lib, teologik metod tarafdorlari dinlardagi bu o‘xshashlikni ularning bir o‘zakdan kelib  
chiqishi bilan bog‘laydilar. Dinshunoslikda esa, barcha  
dinlarning antropologik qarashlari, hech qanday shaxsiy  
fikr bildirmagan holda, boricha o‘rganish nazarda tutiladi.
 Manbalar 

 Adabiyotlar