Ikrom Otamurod

Ikrom Otamurod – Oʻzbekistonlik ijodkor. 1951-yili Qashqadaryo viloyatining Kasbi tumanidagi Kasbi qishlogʻida tavallud topgan. Oʻrta maktabni tugatgach, 1969-1974-yillarda hozirgi Oʻzbekiston Milliy universitetining jurnalistika fakultetida tahsil olgan. „Ufqlar orti bepoyon“ hamda „Uzoqlashayotgan ogʻriq“ kabi asarlar muallifi https://ziyouz.uz/ozbek-sheriyati/ozbek-zamonaviy-sheriyati/ikrom-otamurod/.
 Mehnat faoliyati 
1974-1975-yillarda Oʻzbekiston ensiklopediyasi nashriyotida muharrirlik qildi. 1975-yildan to shu kunga qadar „Sharq yulduzi“ jurnalida avval adabiy xodim, soʻng sheʼriyat boʻlimining mudiri lavozimlarida ishladi https://baxtiyor.uz/ikrom-otamurod-haqida-ma-lumot/.
 Asarlari 
„Vaqt ranglari“ (1982), „Janub qushlari“ (1984), „Toʻrgʻayli manzillar“ (1985), „Ufqlar orti bepoyon“ (1987), „Uzoqlashayotgan ogʻriq“ (1987), „Sopol siniqlari“ (1994), „Sen“ (1996), „Ichkari va tashqari“ (1997), „Istarim“, „Yobondagi yolgʻiz daraxt“, „Qush“, „ Huviyyat“, „Ruhimning qaygʻusi“ (1996), „Koʻnglim oʻzing“ (2004), „Tavr“ (2005), „Tanazzul“ (2008), „Xaritaga tushmagan joy“ (2011), „Muqaddar“ (2012) https://n.ziyouz.com/portal-haqida/xarita/o-zbek-ziyolilari/ikrom-otamurod-1951.
 Dostonlari 
Falastinlik shoir Muin Bsisuga bagʻishlangan „Yarador umid otlari“ (1986), „Uzoqlashayotgan ogʻriq“ (1990) https://arboblar.uz/uz/people/ikrom-otamurod.
 Tarjimalari 
Uolt Uitmen, Pablo Neruda, Yevgeniy Yevtushenko, Oʻljas Sulaymon kabi shoirlarning sheʼr va dostonlarini oʻzbek tiliga oʻgirgan https://milliycha.uz/ru/ikrom-otamurod-1951/.

 Mukofotlari 
"Do‘stlik" ordeni (1999).

Ayni paytda shoirning asarlari turk, arab, bulgʻor, rus, moldavan, ozarbayjon, qozoq, qirgʻiz, tojik, gruzin tillariga tarjima qilingan https://kh-davron.uz/yangiliklar/ikrom-otamurod-sherlar-va-doston.html.
 Manbalar 

Turkum:Adiblar