Ringelman effekti

Ringelman effekti — guruhning hajmi oshgani sari yakka shaxsning unumdorligi pasayish tendentsiyasi. Buni birinchi marta 1913-yilda qishloq xoʻjaligi muhandisligi boʻyicha fransuz professori Maksimilian Ringelmann izohlab bergan.Ringelmann taʼsirini koʻrish uchun koʻpincha arqon tortishdan foydalaniladi. Ishga qancha odam jalb qilinsa, ularning oʻrtacha unumdorligi shunchalik pasayadi, chunki har bir ishtirokchi oʻz harakatlari hal qiluvchi emasligini his qiladi.

 Manbalar 

Turkum:Effektlar haqidagi maqolalar