Feliks Dzerjinskiy

Feliks Edmundovich Dzerjinskiy ( [fɛliks dʑerˈʐɨɲski] ; Laqablari: Temir Feliks, FD, Taxalluslari: Jacek, Yakub, Binder, Franek, Astronom, Jozef, Domansky. 1877-yil 30-avgustda Dzerjinovo oilaviy mulki, Oshmyanskiy tumani, Vilna viloyati, Rossiya imperiyasi (hozirgi Stolbsovskiy tumani, Minsk viloyati, Belorussiya) tugʻilgan. Rus va polshalik inqilobchi, sovet davlat va partiya arbobi. Bir qator xalq komissarliklarining boshligʻi, Chekaning asoschisi va rahbari.

RSDLP(b) MK kotibi (1917), RKP(b) MK Tashkiliy byurosi aʼzosi (1919-1920,1921-1924), MK Tashkiliy byurosi aʼzoligiga nomzod. RCP(b) (1921,1924-1926). Bolsheviklar Butunittifoq Kommunistik partiyasi Markaziy Qoʻmitasi Siyosiy byurosi aʼzoligiga nomzod.

 Oila va qarindoshlari 

 Kelib chiqishi 
Kichik polshalik zodagonning oʻgʻli, zodagon, Dzerjinovo fermasi egasi (Ivenetsdan 15 km), Edmund-Rufin Iosifovich Dzerjinskiy gimnaziyasi oʻqituvchisi (u bir vaqtlar Taganrogdagi erkaklar gimnaziyasida xizmat qilgan va dars bergan) yosh Anton Chexovga matematikadan dars bergan). Onasi – Elena Dzerjinskaya, professor Ignatius Yanushevskiyning qizi.

Feliks Dzerjinskiy choʻqinish paytida ikkita ism oldi – Feliks Schensni, lotin va polyak, ikkalasi ham baxtli degan maʼnoni anglatadi; xavfsiz tugʻilish sharafiga - tugʻish arafasida, uning onasi ochiq yertoʻlaga tushib ketdi, lekin u buzilmagan va sogʻlom bolani (muddatidan oldin boʻlsa ham) tugʻish baxtiga muyassar boʻldi. Oilada toʻqqiz bola bor edi (toʻngʻich oʻgʻil – Vitold, goʻdakligida vafot etgan); 1882-yilda otasi sil kasalligidan vafot etganida, Feliks 5 yoshda, Aldone opa-singillarining kattasi 12 yoshda, eng kichigi esa bir yoshdan bir oz kattaroq edi. Feliks bolaligida ruhoniy boʻlishni, hatto Rim-katolik diniy seminariyasiga kirishni orzu qilgan.

1887-yildan 1895-yilgacha u gimnaziyada oʻqidi, 1895-yil kuzida u Litva sotsial-demokratik tashkilotiga aʼzo boʻldi (birinchi partiya taxallusi: Yakub, Jacek ; Dzerjinskiyning tarjimai holidan: “... 1895-yilda Litva sotsial-demokratik tashkilotiga kirdi. Men oʻzim marksizmni oʻrganaman va hunarmandlar va fabrika shogirdlari toʻgaraklariga rahbarlik qilaman. U yerda 1895-yilda ular menga Yatsek deb suvga choʻmishdi ...”, ammo Jacek Dzerjinskiyning ikkinchi taxallusi, birinchisi esa Yakub edi). Hujjatlardan koʻrinib turibdiki, u ikki yil birinchi sinfda oʻqigan va sakkizinchi sinfni tugatmagan, qoʻlida guvohnoma olgan.

 Inqilobiy faoliyat 
Hunarmandchilik va zavod shogirdlari toʻgaraklarida targʻibot ishlarini olib bordi. 1897-yil iyul oyida u ayblov bilan hibsga olindi va Kovno qamoqxonasiga qamaldi, u yerda deyarli bir yil qoldi. 1898-yilda u politsiya nazorati ostida 3 yil Vyatka viloyatiga (Nolinsk shahri) surgun qilindi. Bu yerda u shag zavodiga matbaachi boʻlib kirib, ishchilar oʻrtasida targʻibot ishlarini olib bora boshladi. Buning uchun u Nolinskdan 500 mil shimolda Kaigorodskoye qishlogʻiga surgun qilindi, u yerdan 1899-yil avgustda qayiqda qochib, Vilnaga, keyin Varshavaga yoʻl oldi.

Dzerjinskiy professional inqilobchiga aylandi. U Litva sotsial-demokratik partiyasining Rossiya sotsial-demokratik mehnat partiyasi tarkibiga kirishi tarafdori va milliy masalada Roza Lyuksemburgning izdoshi edi. 1900-yilda u Polsha va Litva Qirolligi sotsial-demokratiyasining (SDKPiL) birinchi qurultoyida qatnashdi.

1900-yil yanvarda u hibsga olindi va Varshava qalʼasida, keyinroq Sedlec qamoqxonasida qamoqqa tashlandi. 1902-yil yanvar oyida u 5 yilga Vilyuiskga surgun qilindi, bir muncha vaqt Aleksandr Markaziy tranzit qamoqxonasida edi. 1902-yil iyun oyida turar-joyga ketayotib, u Verxolenskdan qayiqda qochib ketdi; Berlindagi SDKPiL konferensiyasida u partiyaning tashqi qoʻmitasi kotibi etib saylandi. U Shveysariyada ham ishlagan. U “Chervoni Shtandar” (“Qizil bayroq”) gazetasini nashr qilishni va Krakovdan Polsha Qirolligiga noqonuniy adabiyotlarni tashishni tashkil qildi. SDKPiL IV qurultoyining delegati (1903-yil iyul), uning Bosh kengashi aʼzosi etib saylandi.

1905-yilgi inqilobiy voqealar paytida u 1-may namoyishiga rahbarlik qilgan va harbiy inqilobiy tashkilot tarkibida harakat qilgan. 1905-yil iyul oyida u Varshavada hibsga olindi, oktyabr oyida u amnistiya bilan ozod qilindi.

RSDLPning 4-Kongressida (1906, Stokgolm) SDKPiL RSDLPga hududiy tashkilot sifatida kirdi. Dzerjinskiy RSDLP 4-syezdining delegati boʻldi, partiyaning markaziy organi tahririyatiga kiritildi, RSDLP harbiy inqilobiy tashkilotida Polsha sotsial-demokratlarining vakili boʻldi. 1906-yil iyuldan sentyabrgacha u Sankt-Peterburgda, keyin yana Varshavada, dekabrda hibsga olingan; 1907-yil iyun oyida u garov evaziga ozod qilindi. RSDLP 5-syezdida (1907) sirtdan RSDLP Markaziy Qoʻmitasining aʼzosi etib saylandi. 1908-yil aprel oyida u yana Varshavada hibsga olindi. 1909-yilda u barcha davlat huquqlaridan mahrum qilindi va Sibirda (Belskoye qishlogʻi, keyin Suxovo va Taseevo, Yenisey viloyatining Kanskiy tumani) bir umrlik turar joydan mahrum qilindi, u yerdan 1909-yil noyabrda Kapriga M.ga qochib ketdi. 1910-yilda u Krakovga koʻchib oʻtdi va u yerdan noqonuniy ravishda Polshaning Rossiya qismiga sayohat qildi.

1910-yil mart oyida u Krakovdagi partiya bosh kengashining kotibi va gʻaznachisi boʻlib ishladi va u yerda S.S. Mushkatga uylandi. U partiya faoliyatiga “imkon qadar huquqiy va ijtimoiy inqilob, imkon qadar tinch va kamroq ogʻriqli xususiyat” berishga faol qarshi chiqdi; “Sotsial-demokratik” gazetasi tahririyatidagi kelishmovchiliklar bilan bogʻliq holda, u 1911-yil fevral oyida Lenin siyosati bilan birdam ekanligini yozdi.

1912-yil yanvarda Varshavaga noqonuniy qaytib kelgach, sentyabr oyida yana hibsga olindi va 1914-yil aprel oyida 3 yil ogʻir mehnatga hukm qilindi; Ularga Orel markazida xizmat qilgan. Bundan tashqari, u 1916-yilda yana 6 yil ogʻir mehnatga hukm qilindi, uni Moskvadagi Butirka qamoqxonasida oʻtkazdi, u yerdan 1917-yil 1-martda fevral inqilobidan keyin ozod qilindi.

Partiyasi bilan birgalikda u RSDLP (b) ga aʼzo boʻldi, RSDLP Moskva qoʻmitasi va Moskva Soveti ijroiya qoʻmitasi aʼzosi etib saylandi. U RSDLP (b) ning 7-(aprel) Butunrossiya konferensiyasi delegati boʻlib, u yerda xalqlarning oʻz taqdirini oʻzi belgilash huquqiga qarshi chiqqan; va RSDLP (b) ning 6-syezdi, unda u RSDLP (b) Markaziy Qoʻmitasi va Markaziy Qoʻmita Kotibiyati aʼzoligiga saylandi.

U Oktyabr inqilobiga faol tayyorgarlik koʻrdi, Moskvada Qizil gvardiya otryadlarini tashkil qildi. 10 (23) oktyabr 1917-yil RSDLP Markaziy Qoʻmitasining yigʻilishida ishtirok etdi, u hokimiyatni qurolli egallab olish toʻgʻrisida qaror qabul qildi, Harbiy inqilobiy markazga kiritildi va davlat toʻntarishini uyushtirdi. Sovetlarning 2-Umumrossiya qurultoyi ishida qatnashdi, Butunrossiya Markaziy Ijroiya Qoʻmitasi va Butunrossiya Markaziy Ijroiya Qoʻmitasi Prezidiumi aʼzosi, 21-oktyabrda esa Petrograd Ijroiya qoʻmitasi aʼzosi etib saylandi. U Sovet hukumatining partiya tarkibini kengaytirish toʻgʻrisida Vikzhel bilan kelishuvga qarshi chiqdi. 25-oktabr inqilobi paytida u Bosh pochta va telegrafni bosib olishga rahbarlik qilgan.

 VCHK-OGPU va NKPSning boshida 
1917-yil 6 (19) dekabrda RSFSR Xalq Komissarlari Soveti “Umumrossiya miqyosida davlat muassasalari xodimlarining ish tashlashi mumkinligi toʻgʻrisida”gi masalani muhokama qilib, Dzerjinskiyga “maxsus komissiya tuzishni buyurdi. Eng baquvvat inqilobiy choralar orqali bunday ish tashlashga qarshi kurashish imkoniyatlarini aniqlang” va ertasi kuni Xalq Komissarlari Kengashining yigʻilishida u “Sabotajga qarshi kurash komissiyasini tashkil etish va tarkibi toʻgʻrisida” maʼruza qildi. Xalq Komissarlari Kengashining maʼqullashi bilan aksilinqilob va sabotajga qarshi kurash boʻyicha Butunrossiya favqulodda komissiyasi tuzildi, Dzerjinskiy uning raisi etib tayinlandi va 1922-yil fevralda GPUga aylantirilgunga qadar (1918-yilda tanaffus bilan) qoldi.

Dzerjinskiy boshqa rahbarlar bilan birgalikda Sovet davlatining aksilinqilobchilarga qarshi mudofaa choralarini ishlab chiqish va amalga oshirishda va konslagerlar tarmogʻini saqlashda ishtirok etdiРоман Гуль  — 2-е изд., испр. — Нью-Йорк : Мост, 1974. — 162 с..

Chap kommunist sifatida u Markaziy Qoʻmitada Brest tinchligi imzolanishiga qarshi chiqdi, ammo partiyaning boʻlinishini qabul qilib boʻlmaydigan deb hisoblab, 1918-yil 23-fevraldagi ovoz berishda betaraf qoldi. 1918-yil 7-iyulda Cheka aʼzolari tomonidan Germaniya elchisi V.Mirbaxning oʻldirilishi boʻyicha ish boʻyicha guvoh sifatida Cheka raisi lavozimidan isteʼfoga chiqdi; 22-avgust kuni u yana ushbu lavozimga tayinlandi.

1918-yil oktyabr oyining boshida Yakov Sverdlovning “maslahati” bilan, Leninning ushbu qarorini qoʻllab-quvvatlagan holda, Dzerjinskiy Feliks Domanskiy nomiga yozilgan hujjatlar bilan Shveysariyaga, xotini va oʻgʻli bilan uchrashish uchun Bern va Lugano shaharlariga joʻnadi. Ushbu sayohatda Dzerjinskiyga Butunrossiya Markaziy Ijroiya Qoʻmitasi Prezidiumi kotibi Varlaam Avanesov hamrohlik qildi. 1918-yil oktyabr oyining oxirida u Moskvaga qaytib keldi.

1919-yil yanvar oyida Iosif Stalin bilan birgalikda u Vyatkada Qizil Armiyaning Perm viloyatidagi magʻlubiyatlari sabablarini aniqlagan Markaziy Qoʻmita va Mudofaa Kengashi komissiyasini tuzdi. 1919-yil martdan 1923-yil iyulgacha u bir vaqtning oʻzida Ichki ishlar xalq komissari va VOKhR qoʻshinlari Harbiy kengashining raisi, 1920-yil noyabrdan esa VNUS qoʻshinlari boʻlgan. 1919-yil avgustdan 1920-yil iyulgacha Chekaning maxsus boʻlimining yarim kunlik boshligʻi. 1919-yil sentyabr va 1920-yil oktyabr oylarida Moskva mudofaa qoʻmitasining raisi. 1920-yil fevraldan Majburiy mehnat xizmati bosh qoʻmitasining raisi (Glavkomtrud). Aprel oyidan boshlab RCP (b) Markaziy Qoʻmitasi Orgbyurosi aʻzoligiga nomzod, 1921-yildan Orgbyuro aʼzosi.
Ukrainadagi isyonchilarga qarshi kurashga rahbarlik qilgan. 1920-yilda Polsha bilan urush paytida u Janubi-gʻarbiy frontning orqa boshligʻi (inqilobiy tartibni himoya qilishni boshqargan) va Polsha Muvaqqat inqilobiy qoʻmitasi va RKP Markaziy Qoʻmitasining Polsha byurosi aʼzosi va bir vaqtning oʻzida Smolenskda faoliyat yurituvchi Polsha Kommunistik Ishchi partiyasi Markaziy Ijroiya Qoʻmitasining aʼzosi edi.
Kasaba uyushmalari haqidagi partiya muhokamasida Dzerjinskiy Trotskiyning nuqtai nazarini qoʻllab-quvvatlagan va Stalin tomonidan oʻsha paytda faol trotskiychi deb daʼvo qilingan, ammo u keyinchalik oʻz nuqtai nazarini oʻzgartirib, Trotskiyga qarshi faol kurashgan. 1921-yil 14-apreldan 1923-yil 6-iyulgacha - RSFSR temir yoʻllari xalq komissari. 1923-yil 6-iyuldan 1924-yil 2-fevralgacha - SSSR temir yoʻllari xalq komissari. U temir yoʻllarning texnik bazasini tiklashga rahbarlik qildi, temir yoʻl transporti ish ritmini tashkil qildi, oʻg‘irlik, xo‘jalik yuritish, korrupsiya va poraxo‘rlikka qarshi qat’iy kurashdi. U oʻzining quroldoshlariga shunday deb yozgan edi. Bizning yoʻllarda, oʻgʻirlik va notoʻgʻri boshqaruv sohasida doimiy dahshat bor ... Avtomobillardan oʻgʻirlik, kassadagi oʻgʻirlik, oʻgʻirlik omborlar, shartnomalar paytida oʻgʻirlik, xaridlar paytida oʻgʻirlik. Ushbu shov-shuv dengizini yengish uchun siz kuchli asab va irodaga ega boʻlishingiz kerak ...
1921-yil 9-dekabrda Dzerjinskiy tashabbusi bilan Butunrossiya Markaziy Ijroiya Qoʻmitasi va Respublika STOning “Omborlar, omborlar va omborlarni, shuningdek, temir yoʻl va suv yoʻllaridagi inshootlarni muhofaza qilish toʻgʻrisida”gi farmoni qabul qilindi. Unga muvofiq RSFSR NKPS tarkibida temir yoʻllarning qurolli gvardiyasi tashkil etildi, u temir yoʻl obyektlariga, yuk va yoʻlovchi poezdlariga ommaviy hujumlarni toʻxtatdi.

1922-1923 yillarda – GPU (OGPU) raisi. 1923-yil sentyabrdan SSSR Xalq Komissarlari Soveti huzuridagi OGPU raisi. 1923-yil boshida Zakavkaz viloyat qoʻmitasi va gruzin millatchi kommunistlari oʻrtasidagi ziddiyatni tekshirish boʻyicha Markaziy qoʻmitaning komissiyasini boshqarib, u Stalin bilan birgalikda viloyat qoʻmitasi va uning raisi Grigoriy Orjonikidzening betaraflik chizigʻini qoʻllab-quvvatladi. 

Kommunistik iqtisodni boshqarib, bir vaqtning oʻzida u bolalar hayotini yaxshilash (yaʼni bolalarning uysizligi bilan kurashish) komissiyasining raisi boʻlgan. Komissiya raisi sifatida Dzerjinskiy bolalar muassasalari tizimini – qabul qilish markazlari (vaqtinchalik yashash), bolalar uylari, “kommunalar” va bolalar “shaharlari” tizimini tashkil etdi. Ushbu muassasalarda minglab nochor bolalar tibbiy yordam, taʼlim, oziq-ovqat va eng muhimi, oʻzini oʻzi anglash imkoniyatini oldi. Dzerjinskiy kommunasi (rahbari A. S. Makarenko) negizida oʻsmirlar ishlagan butun korxona tashkil etilgan boʻlib, u oʻsha yillardagi eng zamonaviy kameralardan birini yaratgan “FED”, yaʼni uning ismi, otasining ismi va bosh harflari, familiyasi edi. O‘shanda, rasmiy ma’lumotlarga ko‘ra, 7 millionga yaqin bola boshpanasiz qolgan edi.

Uning tashabbusi bilan DSO Dinamo tashkil etildi. 1923-yil 18-aprelda jamiyatning taʼsis yigʻilishi boʻlib oʻtdi. Murabbiy sifatida Moskvaning eng yaxshi sport xodimlari jalb qilingan. Tashkil etilgan sport jamiyati tezda faoliyatini kengaytirdi. 

 Xalq xoʻjaligi oliy kengashi 
1924-yildan partiya Markaziy Qoʻmitasi Siyosiy byurosi aʼzoligiga nomzod. 1924-yil fevraldan SSSR Oliy xoʻjalik kengashining raisi. U sanoatni rivojlantirishning asosiy omilini “keng dehqon bozoriga yoʻnaltirish” deb hisobladi va “qishloq farovonligi haqida qoʻrquv bilan gapiradigan boʻlsak, sanoatlashtirish mumkin emas”, deb taʼkidladi. U ish haqiga nisbatan mehnat unumdorligining oʻsishini ortda qoldirib, ishlab chiqarish tannarxini va sanoat mahsulotlari narxini pasaytirishga intildi. 

U mamlakat metallurgiya majmuasini rivojlantirishda faol ishtirok etdi. 1924-yilda uning tashabbusi bilan RSFSR Oliy Iqtisodiy Kengashining Glavmetal oʻrniga MetalChK komissiyasi tuzildi, u ham rahbarlik qildiКосырев К. Л., Лукичёв М. А., Чекалов В. П. Чёрная металлургия. Бардин. ЦНИИчермет. Основа прочных традиций. — М.: РМП, 2014. — С. 51. — ISBN 978-5-91597-044-0..

U chap va birlashgan muxolifatga qarshi kurashda qatnashgan, chunki uning fikricha, ular partiya birligiga va NEPni amalga oshirishga tahdid solgan. Shu bilan birga, 1925-1926 yillarda u hukumatning iqtisodiy siyosatiga rozi emasligini bildirdi, shu munosabat bilan isteʼfoga chiqishni soʻradi. U davlatning, xususan, armiyaning metall sanoatini rivojlantirish uchun asos sifatida ustuvorligi haqidagi fikrga qarshi chiqdi. U byurokratik “hayot falajini” yengish uchun davlat boshqaruv tizimini tubdan o‘zgartirishni zarur deb hisoblagan, aks holda mamlakat “kostyumida qanaqa qizil patlar bo‘lmasin, o‘z diktatorini, inqilob dafnchisini topadi” deb hisoblagan.

V.A.Leninning dafn marosimini tashkil etish komissiyasini boshqargan. 

 Oʻlimi 
1926-yil 20-iyulda Markaziy Qoʻmitaning SSSR iqtisodiyotining holatiga bagʻishlangan plenumida Dzerjinskiy ikki soatlik maʼruza qildi va u kasal boʻlib koʻrindi. Unda u “sanoatning eng katta buzgʻunchisi” deb atagan Georgiy Pyatakov va Lev Kamenevni keskin tanqid qilgan.

Asab buzilishi tufayli u kasal boʻlib qoldi. Shu kuni u yurak xurujidan vafot etdi.

 Xotira 
U 1926-yil 22-iyulda Moskvadagi Qizil maydonda Kreml devori yonidagi dafn etilgan.

Dzerjinskiy nomi SSSRning shahar va qishloqlariga, bir qator zavodlar, fabrikalar, kemalar va boshqa obyektlarga berilgan. Shaharlar koʻchalarida Temir Feliksning yodgorliklari paydo boʻldi. Uning nomi koʻcha va maydonlarga, maktab va muassasalarga berilgan.

Moskva viloyatida, 1920-yillarda tashkil etilgan Dzerjinskiy kommunasi oʻrnida Dzerjinskiy qishlogʻi paydo boʻlib, keyinchalik u mintaqaviy ahamiyatga ega boʻlgan shaharga aylandi.

1929-yilda Nijniy Novgorod viloyatida Rastyapino qishlogʻi Dzerjinskiy sharafiga oʻzgartirildi (1930-yildan – Dzerjinsk shahri).

1932-yilda Belorussiya SSRdagi Koydanovo shahri Dzerjinsk shahri deb oʻzgartirildi.

Ukrainada Dneprodzerjinsk shahri Feliks nomi bilan atalgan. 2016-yil 19-mayda Oliy Radaning qarori bilan Kamenskoening asl nomi shaharga qaytarildi.

2013-yilda Rossiyaning 1342 maydoni, koʻchalari, xiyobonlari va yoʻlaklariga Dzerjinskiy nomi berildi.

Kommuna qoshida Xarkov mashinasozlik zavodi “FED"” qurilgan. F. E. Dzerjinskiy, shuningdek, Dzerjinskiy nomi bilan atalgan. 1990-yillarning oʻrtalariga qadar u FED kamerasini ishlab chiqardi.

1936-yilda Dzerjinskiy nomi Uralvagonzavodga berildi.

1936-Ukraina SSR Donetsk viloyatidagi Shcherbinovka shahar tipidagi aholi punkti Dzerjinsk shahriga aylantirildi. 2016-yil 18-fevralda Oliy Radaning qarori bilan u Toretsk deb oʻzgartirildi.

60-yillardan 1991-yilgacha Dzerjinskiy nomidagi F. E. Xarkov yuridik instituti deb nomlangan.

1992-yilgacha Moskvada F. E. Dzerjinskiy temir yoʻllar vazirligining elektrotexnika zavodi tomonidan kiyilgan (hozirgi Losinoostrovskiy ETZ), uning hududida hali ham Dzerjinskiy haykali mavjud.

1966-yildan 1997-yilgacha Rossiya Federatsiyasi Milliy gvardiya qoʻshinlarining Saratov harbiy instituti Dzerjinskiy nomini oldi.

Feliks Dzerjinskiy nomi 1931-1941-yillarda Lugansk (keyinchalik Voroshilovgrad) lokomotiv zavodida ishlab chiqarilgan FD parovozlari seriyasining nomida aks ettirilgan.

SSSRda eng keng tarqalgan qoʻshish mashinasi Feliks Dzerjinskiy nomi bilan atalgan.

1966-yildan 1997-yilgacha Rossiya Federatsiyasi Milliy gvardiya qoʻshinlarining Saratov harbiy instituti Dzerjinskiy nomini oldi.

 Oila va qarindoshlar 

 birodarlari:
 Vladislav Edmundovich Dzerjinskiy (1881-1942), tibbiyot professori, nevrolog, natsistlar tomonidan qatl etilgan. Zgierze (Polsha)
 Qizi - Sofiya Kovalevskaya (1984-yilda vafot etgan)

 Stanislav Edmundovich Dzerjinskiy (1872-1917) - 1917-yil iyul oyi boshida oʻldirilgan
 Ignatius Edmundovich Dzerjinskiy (1879-1953) - Varshavadagi gimnaziya geografiya oʻqituvchisi
 uning nabirasi - Andre Djerjinskiy  (1936 y. t.) hozirda taniqli ingliz rassomi
 Kazimir Edmundovich Dzerjinskiy (1875-1943) - 1943-yil 24-iyulda Ivenets qoʻzgʻolonida faol ishtirok etgani uchun nemislar tomonidan otib tashlangan.

 opa-singillari:

 Aldona Edmundovna Dzerjinskaya (Bulgak) (1870-1966)
 Vanda (1876-1888)
 Jadviga (1871-1949)

 rafiqasi - Sofya Sigismundovna Dzerjinskaya (Mushkat) (1882-1968)
 oʻgʻli - Yan Feliksovich Dzerjinskiy (1911-1960)
 nabirasi - Feliks Yanovich Dzerjinskiy (1937-2015), rus umurtqali zoologi, ornitolog, biologiya fanlari doktori (1993), professor (2004), A. nomidagi Evolyutsion morfologiya laboratoriyasining ilmiy rahbari. N. Severtsova .
 Nevarasi - Kirill Feliksovich Dzerjinskiy, ixtiolog.
 Nevarasi - Olga Feliksovna Dzerjinskaya, “Yangi Rossiya” orkestridagi birinchi skripkalar guruhining konsertmeysteri.
 nabirasi - Fyodor Yanovich Dzerjinskiy (1947-yilda tugʻilgan), dasturiy taʼminot boʻyicha muhandis, Sovet davrida u Yengil sanoat mutaxassislari malakasini oshirish ilmiy-tadqiqot institutida ishlagan.

 Dzerjinskiy asarlarining nashrlari 

 Dzerjinskiy F. E. Iqtisodiy siyosatning asosiy masalalari. - M., SSSR TsUP VSNKh, 1925. - 136 p.
 Dzerjinskiy F.E. SSSR iqtisodiy qurilishining asosiy masalalari. - M., GIZ, 1928. - 224 b.

 Dzerjinskiy F. E. Kundalik va xatlar. - M., Yosh gvardiya, 1956 yil.

 Dzerjinskiy F.E. Kundalik. Qarindoshlarga xatlar. - M., Yosh gvardiya, 1958 yil
 Dzerjinskiy F.E. Mahbusning kundaligi. Xatlar. - M., Yosh gvardiya, 1966 yil.
 Dzerjinskiy F. E. 2 jildlik tanlangan asarlar. Ed. 2, qo'shing. - M., Politizdat, 1967. - T.1. - 590, 2-jild. - 416 b.
 Dzerjinskiy F.E. Mahbusning kundaligi. Xatlar. - M., Yosh gvardiya, 1967 yil.
 Dzerjinskiy F. E. 2 jildlik tanlangan asarlar. Ed. 3-chi, qayta ko'rib chiqilgan. va qo'shimcha - M., Politizdat, 1977. - T.1. - 494, 2-jild. - 536 b.
 Dzerjinskiy F.E. Mahbusning kundaligi. Xatlar. - Minsk, 1977 yil
 Dzerjinskiy F.E. Mahbusning kundaligi. Xatlar. - M., Yosh gvardiya, 1984 yil.
 Dzerjinskiy F. E. Men seni sevaman ... M. Nikolaevaga maktublar. - M .: Kuchkovo maydoni, 2007. - 224 p.

 Tanlangan iqtiboslar 

 “Baxt bu tashvish va qaygʻusiz hayot emas, baxt - bu ruhiy holat.”
 “Qoʻrquv bolalarni yaxshilikdan yomonni ajratishga oʻrgatmaydi; Kim darddan qo‘rqsa, doim yovuzlikka bo‘ysunadi”.
 “Sevgi bor joyda odamni sindiradigan azob-uqubatlar boʻlmaydi. Haqiqiy baxtsizlik - bu xudbinlik. Agar siz faqat oʻzingizni sevsangiz, unda qiyin hayotiy sinovlar kelishi bilan inson oʻz taqdirini laʼnatlaydi va dahshatli azoblarni boshdan kechiradi. Boshqalar uchun sevgi va gʻamxoʻrlik bor joyda esa umidsizlik boʻlmaydi.”
 “Sizning sudlanganligingiz yoʻqligi sizning xizmatingiz emas, balki bizning kamchiligimizdir.”

1. Oʻylamang.

2. Agar oʻylasangiz, gapirmang.

3. Agar oʻylasangiz va gapirsangiz, yozmang.

4. Agar oʻylasangiz, gapiring, yozing, imzo qoʻymang.

5. Oʻylasangiz, gapirsangiz, yozsangiz va imzo qo‘ysangiz, hayron bo‘lmang.

 Dzerjinskiy sanʼatda 

 Adabiyotda 


 Aleksievich S. A. Inqilobning qilichi va alangasi: F. E. Dzerjinskiy tavalludining 100 yilligi munosabati bilan. // Neman, 1977, No 9, bet. 130-135.


 Kinoda 

 SSSRning birinchi ovozli filmi “Hayotga chipta” F. E. Dzerjinskiy.
 Vladimir Pokrovskiy (“Lenin oktyabrda”, 1937)
  ? (“Buyuk yorugʻlik”, 1938)
 Vasiliy Markov (“Lenin 1918-yilda”, 1939; “Yakov Sverdlov”, 1940; “Rossiya ustidan yorugʻlik”, 1947)
  ? (“Qasam”, 1946)
 Vladimir Emelyanov (“Dushmanlik boʻronlari”, 1953)
 Gustav Xoloubek (“Gʻalaba askari” (Polsha, 1953)
 Aleksandr Anurov (“Pravda”, 1957)
 Oleg Efremov (“Lenin haqida hikoyalar”, 1957)
 Adolf Shestakov (“Oktyabr kunlarida”, 1958-yil)
 Vasiliy Livanov (“Moviy daftar”, 1963)
 Anatoliy Romashin (“Inqilob nomi bilan”, 1963-yil)
 Igor Klass (“Elchilarning fitnasi”, “Birinchi mehmon”, 1965)
 Diter Vagner (Bürgerkrieg Rossiyada (Germaniya, 1967)
 Vasiliy Lanovoy (“Oltinchi iyul”, 1968, “Chorrahada jang”, 1982, “Blokdagi oltin bosh”, 2004)
 Julien Balmusov (“Tinglang! ..”, 1963; “Oʻsha sayyorada”, 1966; “Volley” “Aurora” , 1965; “Respublika xazinalari”, 1964)
 Anatoliy Falkovich (“Favqulodda tartib”1965; “Avariya”, 1968; “Post roman” 1969; “Karl Liebknecht” 1970; “Kreml qoʻngʻirogʻi” 1970; “Yulduzlar oʻchmaydi” (1971), “Peter” 1972; Soʻnggi feat Kamo”, 1973; “Mening taqdirim”, 1973)
 Aleksandr Gay (“Abadiyat xabarchilari”, “Rossiya yuragi”, 1970)
 Pyotr Garlitskiy (“Maxsus belgilar yoʻq”, 1978)
 Krzysztof Gametz (“Terror operatsiyasining qulashi”, 1980)
 Tom Bell (“Reyli: Aygʻoqchilar qiroli” / Reilly: Aygʻoqchilar eysi, teleserial, Buyuk Britaniya, 1983)
 Mixail Kozakov (“Davlat chegarasi. 21-yilning tinch yozi”, 1980; “20 dekabr”, 1981; “Sindikat-2”, 1981-yil)
 Kirill Kozakov “Alohida ahamiyatga ega kuryer”, 2013-yil)
 Maykl Des Barres (“Shimoliy tomon”/ Shimoliy ekspozitsiya, teleserial, AQSh, “Zarya”, 1994-yil)
 Volodimir Talashko (“Lenin olov halqasida”, 1993; “ ”, 1993; “Chayon belgisi ostida”, 1995)
 Leonid Kazakov (“Romanovlar. Toj kiygan oila”, 2001- yil)
 Aleksey Pushkin (“Ikki sevgi”, 2003)
 Aleksandr Mezentsev (“Yesenin”, 2005)
 Kresimir Dembski (“Varshava jangi 1920”, 2011)
 Farid Tagiyev (“Sovetlar mamlakati. Unutilgan liderlar”, 2016-yil)
 Boris Ivushin (“Trotskiy”, 2017)
 Maksim Daxnenko (“Imperiya qanotlari”, 2017)

 Musiqada 

 Yanka Diagilev - Tramvay relslarida
 Lyapis Trubetskoy - Jinlar
 Akvarium - Bojxona Blues
 Merlin
 Egor Letov - KGB
 Onam Rossiya - Temir Feliks
 Iosif Kobzon - Dzerjinskiy haqida qoʻshiq

 Videoda 






 Filateliyada 

 Manbalar 

 Havolalar 

Turkum:Marksistlar
Turkum:Qizil Bayroq ordeni sohiblari
Turkum:Moskvada vafot etganlar
Turkum:1926-yilda vafot etganlar
Turkum:20-iyulda vafot etganlar
Turkum:1877-yilda tugʻilganlar
Turkum:11-sentabrda tugʻilganlar