Skotos

Skotos (, „zulmat, Qorongʻulik“) ― kamdan-kam tilga olinadigan qadimgi yunon xudosi. Sofoklning „Edip Kolonda“ tragediyasidagi qoʻriqchi Yevmenidni (Eriniy) Skotos va Geya („Yer va Zulmat“) qizlari deb ataydi Софокл. Edip v Kolone. 40, per. F. F. Zelinskogo ; shundan keyin Edip ularni „Zulmat qizlari“ deb ataydi Софокл. Edip v Kolone. 106, per. F. F. Zelinskogo .

Esxinga koʻra, Eriniy Skotos va Geya yoki Skotos va Yevonimiyadan tugʻilgan Sxolii k Esxinu. Rechi. I. 188 . Yevmenidning onasini tarixchi Istr Geyaga Istr, fr. 9 Myuller = Sxolii k Sofoklu. Edip v Kolone. 42  ishora qilib Yevonimiya deb atagan.

Ehtimol, Skotos Gigin teogoniyasidagi Mglega mos keladi Leksikon Roshera. T. 1. Stb. 846  (ammo, D. O. Torshilov yozishicha, Giginning yunoncha asl nusxasida  primechaniya D. O. Torshilova v kn.: Gigin. Mifi. — SPb., 2000. — S. 1). Sitseronning Ereb va tundan tugʻilgan xudolar roʻyxatidagi Tenebraga („zulmat“) ham mos kelishi mumkin.

 Etimologiyasi 
Grekcha σκότος soʻzi „Iliada“da („koʻzlarni qorongʻulik qoplagan“ shakldagi iborasida) va boshqa matnlarda qayta-qayta qoʻllanadi, lekin umumiy ot sifatida keladi. Bundan tashqari, Gomer bu soʻzni „oʻlim“ maʼnosida (tὸn dὲ skestos ὅssie kiliyne) tilga oladi. Yevripid „σκότος πύλαι“ iborasini „yer osti dunyosining eshiklari“ maʼnosida ishlatadi. Esxil ona qornini bildirish uchun „σκότοισι“ soʻzini ishlatadi. Ksenofontda — majoziy maʼnoda „sir“ va „nomaʼlum“ (ὑπὸ σκότου), xuddi shu maʼnoda — Platonda ham.

 Zamonaviy madaniyatda Skotos 
Yovuzlik xudosi Skotos G. Tertldavaning „ Videsse sikli“ da paydo boʻladiGarri Tertldav. Most nad bezdnoy. „Videsskiy sikl“..

 Manbalar 

 Adabiyotlar 

 Rosher lugʻati. T. 4. Stb. 1022-1023
Turkum:Yunon xudolari
Turkum: alifbo tartibida xudolar
Turkum: qadimgi Yunon xudolari