Karamanoğulları bekligi

Karamanoğulları bekligi (, ) — Koʻniya sultonligi parchalanishidan oldin, Onadoʻlida Nureddin Bey tarafidan tamal toshi qoʻyilgan va 1250-yilda Karaman Bey tarafidan asos solingan turk-islom bekligi. Karamanoğlu Mehmed Bey davrida turk tili beklikning rasmiy tili deb eʼlon qilingan boʻlsa-da, keyinchalik fors tili davlat tili maqomini oladi. Tarixchilar tarafidan ushbu beklik XIII asrning Onadoʻlidagi eng kuchli bekligi sifatida qabul qilinadi. Shu sababli Usmonli bekligi dastlab Karamanoğullarıdan ancha uzoq turgan va yaxshi aloqalar oʻrnatgan. Keyinchalik Usmonli bekligi yetarlicha kuch va qoʻshin yi’gʻib olgandan soʻng, Karamanoğullarıni oʻziga boʻysundirgan. Karamanoğulları turklarning Salur qabilasiga oid beklar hisoblanganMesut Koman, Konya Halkevi Kültür Dergisi (Mecmuası), Konya, 1936, Sayı: 2, Sayfa: 123TÜRKMEN BOYLARININ GEÇMİŞİ, YAYILIŞI, BUGÜNKÜ DURUMU VE GELECEĞİ, Prof. Dr. Soltanğa ATANİYAZOV, Sayfa 23-24. Beklikning aholisi asosan Salur va Afshar qabilasidan boʻlgan.
 Tarix 
Karamanoğullarıning ota-bobolari dastlab Kaspiy dengizi boʻylarida, hozirgi Ozarbayjon va Janubiy Ozarbayjon hududlarida yashagan. Beklikning asoschisi Karaman Beyning bobosi Hoca Saadettin Sivasga koʻchib keladi. Ushbu beklikning aholisi asosan oʻgʻuzlarning salur qabilasidan tashkil topgan. Afshar qalila vakillari ham keyinchalik bugungi Eron va Suriya hududidan Adana va tutash hududlariga koʻchib borgan. XIII asr oʻrtalarida Nureddin Beyning oʻgʻli Karaman Bey Kilikya hududlarida katta kuch va qudratga ega boʻla boshladi. Shu sababli Koʻniya sultoni Alouddin Kayqubod Karaman Beyni markazi Ermenek boʻlgan beklikka bek sifatida tayinladiClaude Cahen, Pre-Ottoman Turkey: a general survey of the material and spiritual culture and history c. 1071-1330, trans. J. Jones-Williams (New York: Taplinger, 1968), 281-2..

Usmonlilar Bolqon yarim orolida fath bilan mashgʻul boʻlgan vaqtda, Karamanoğulları usmonlilarga oid boʻlgan Beyşehirni bosib oldi. Shu sababdan usmonlilar Koʻniya ustiga hujum qildi. Soʻngra ikki davlat oʻrtasida tinchlik shartnomasi imzolandi va Boyazid II hukmronligi davriga qadar amal qildi.
1403-yilda Amir Temur Onadoʻliga qilgan harbiy safari vaqtida Karamanoğulları oʻziga qarshi hujum qilmasligi uchun beklik taxtini Sultanzâde Nâsıreddin Mehmed Bey IIga taqdim etdi. Bu holat Temuriylar imperiyasi bilan urush olib borgan Usmonlilar imperiyasi bilan Karamanoğulları oʻrtasidagi hokimiyat kurashini Karamanoğulları foydasiga hal qildi va beklik Usmonlilar himoyasidagi yerlarni tortib olishni boshladi. Karamanoğulları Bursa shahrini qamal qildilar va shaharni egallay olmadilar. Lekin Usmonlilar imperiyasining poytaxti boʻlgan bu shaharni taladilar.

Usmonlilar imperiyasi sultoni Murod II 1443-1444-yillar oraligʻida Bolqon yarim orolida Varna jangini olib borayotganini fursat bilgan Karamanoğulları Usmonlilarga tegishli boʻlgan Anqara va Kütahyani bosib oldi. Varna jangidan gʻalaba bilan qaytga Murod II Karaman ustiga yurish qildi va shaharlarni qaytarib oldi. İbrahim Beyning vafotidan soʻng, beklik İshak Bey bilan Pîr Ahmed oʻrtasida ikkiga boʻlinib idora etildi. Ammo koʻp vaqt oʻtmay İshak Bey Oq qoʻyunlilar hukmdori Uzun Hasanning yordami bilan Pîr Ahmed ustiga yurish qildi. Pîr Ahmed Usmonli sultoni Mehmed II Fotihdan yordam soʻrashga majbur boʻldi. 1465-yilda Mehmed II Fotihning yordami bilan İshak Beyni yengan Pir Ahmed beklikning qolgan qismini ham oʻz qoʻli ostida birlashtirdi. Uzun Hasanning yoniga qochib borgan İshak Bey esa bir yil keyin 1466-yil sentabrda vafot etdi. Karamanoğulları bekligini butunlay tugatish niyatida boʻlgan Mehmed II Fotih bir necha harbiy yurishlarni amalga oshirdi. Usmonlilar qoʻshini 1468-yilda avval Gevaleni, soʻngra Koʻniyani egalladi. Zabt etilgan hududlar shahzoda Mustafoga voshqarish uchun berildi. Pîr Ahmed oʻz mustaqilligini saqlab qolish uchun kurashini davom ettirdi. Biroq, Oq qoʻyunlilar tahdidi bartaraf etilgandan soʻng, Karamanoʻgʻullari qoʻlida qolgan togʻli hududlar, Nigʻde va Develi va İçel qirgʻoqlariga 1474-yilda uyushtirilgan Usmonli harbiy hujumlari muvaffaqiyatli yakunlandi va Karaman bekligi toʻliq nazoratga olindi.

Kasım Beyning 1484-yilda oʻlimidan soʻng, taxtga İbrahim Beyning nabirasi Turgutoğlu Mahmud Beyni chiqarishdi. Ammo u 1487-yilda boʻlib oʻtgan Usmonli-mamluk urushlarida mamluklar tarafida turganligi sababli unga qarshi Usmonlilar katta qoʻshin yubordi. Turgutoğlu Mahmud Bey qoʻrqib, Halabga qochib ketdi. Ushbu voqeadan soʻng, 1487-yilda rasman Karamanoğulları bekligi tugatildi. 1500-1501-yillarda Usmonli viloyat kotibi jangchilarning daromadini kamaytirgani uchun Karamanli sipohiylar isyon koʻtarib, Eronda yashagan Kasım Beyning jiyani Mustafoni oʻzlarining begi deb eʼlon qildilar, ammo Mustafo bey Usmonli qoʻshinlariga qarshilik koʻrsata olmay Misrga qochib ketdi va 1513-yilda u yerda vafot etdi.

 Bayroq 
Karamanoğulları bekligi bayrogʻidagi 6 ta qirrali yulduz islom dinidan oldingi turk madaniyatida boʻlganHarmatta, János (eds), History of Civilizations of Central Asia, Vollume II, The development of sedentary and nomadic civilizations: 700 B.C. to A.D. 250, Unesco Publication, pg. 161. Musulmonlar orasida esa Mühr-ü Süleyman sifatida bilinadiStephen F. Dale, The Muslim Empires of the Ottomans, Safavids, and Mughals, 2009. Bundan tashqari ushbu 6 ta qirrali yulduzdan Barbaros Hayreddin posho ham oʻz bayrogʻida foydalangan.
 Karamanoğulları arxitekturasi 
Karamanoğulları tomonidan qurilgan 66 ta masjid, 8 ta hammom, 2 ta karvonsaroy va 3 ta madrasa bugungi kungacha saqlanib qolgan. Karamanoğulları arxitekturasining mashhur namunalari:
 Tol Medrese (Ermenek) (1339)
 Hasbey Medresesi (1241) 
 Şerafettin Camisi (13. yüzyıl) 
 İçeriçumra Karamanoğlu İbrahim Bey Camii (Cami-i Kebir) (1252) 
 İnce Minare (Dar-ül Hadis) Medresesi (1258-1279) 
 Hatuniye Medresesi
 Zinciriye Medresesi
 Aksaray Karamanoğlu Camisi (Ulu Camii)

 Karamanoğulları beklari 
 Bek Hukmdorlik yili Izohlar Nûre Sûfî Bey  1250-1256  Karaman Bey  1256-1261  Karamanoğlu Mehmed Bey  1261-1277  Güneri Bey  1277-1300  Bedreddin Mahmud Bey  1300-1312  Hacı Sûfi Burhâneddin Musa Bey  1312-1318  1. Bedreddin İbrahim Bey I  1318-1332  1. Alâeddin Halil Mirza Bey  1332-1340  Bedreddin İbrahim Bey I  1340-1349  2. Fahreddin Ahmed Bey  1349-1350  Şemseddin Bey  1350-1351  Hacı Sûfi Burhâneddin Musa Bey  1351-1356  2. Seyfeddin Süleyman Bey  1356-1357  Alâeddin Ali Bey  1357-1398  Sultanzâde Nâsıreddin Mehmed Bey II  1398-1399,1402-1418 1. Bengi Alâeddin Ali Bey II  1418-1419 1. Sultanzâde Nâsıreddin Mehmed Bey II  1419-1423 2. Bengi Alâeddin Ali Bey II  1423 2. Karamanoğlu İbrahim Bey II  1423-1464  Karamanoğlu İshak Bey  1464-1466  Sultanzâde Pîr Ahmed Bey  1464-1469  Kasım Bey  1469-1483  Turgutoğlu Mahmud Bey  1483-1487 
Karamanoğulları shajarasi
İsmail Hakkı Uzunçarşılı, Anadolu Beylikleri ve Akkoyunlu, Karakoyunlu Devletleri, T.T.K.. Basımevi, Ankara, 1969

 Eslatmalar 




 Manbalar 

Turkum:Onadoʻli bekliklari
Turkum:Karamanoğulları bekligi