Osteologiya

Osteologiya (from yunoncha „ὀsteon“- „suyak“)- suyaklarni osteologlar tomonidan ilmiy oʻrganishidir. Anatomiya, antropologiya va paleontologiyaning bir boʻlimi boʻlgan osteologiya suyaklar, skelet elementlari, tishlar, mikrosuyaklar morfologiyasi, ularning funksiyasi, ularda uchraydigan kasalliklari, patologiyasi, suyaklanish jarayoni (xaftaga tushadigan mogʻorlardan) va qarshilik va qattiqlikni batafsil oʻrganadi (biofizika).

Osteologlar koʻpincha davlat va xususiy sektorlarda; muzeylarda maslahatchilar, tadqiqot laboratoriyalarida olimlar va/yoki akademik kontekstda osteologik reproduksiyalarni ishlab chiqaruvchi kompaniyalar uchun maslahatchilar sifatida ish olib borishadi.

Osteologiya hamda osteologlarni osteopatiyaning boʻlimi bolmish psevdo-ilmiy tadqiqot amaliyoti va uning amaliyotchilari yaʼni osteopatlar bilan aralashtirib yubormaslik zarur.

 Usullari 
Oddiy tahlil quyidagilarni oʻz ichiga oladi:

 mavjud skelet elementlarini topish
 tishlarni topish
 Epifizning birlashishi va tish chiqishi (kattalar uchun) va qovurgʻa simfizi yoki toʻsh uchining yemirilish darajasi (kattalar uchun) asosida qarish maʼlumotlari
 boʻy va boshqa oʻlchov maʼlumotlar
 nasl-nasabi
 oʻlchovsiz kattaliklarni aniqlash
 patologiya va / yoki hayotiy oʻzgarishlar

 Ilovalar 
Osteologik usullar koʻpincha umurtqa pogʻonasi paleontalogiyasi, zoologiya, sud tibbiyot ekspertizasida, fizik antropologiyada hamda arxeologiyada tadqiqot qilish maqsadida foydalaniladi. Tadqiqotlar natijasida shu maʼlum boʻldiki, osteologik belgilar molekulyar kelib chiqish bilan noosteologik belgilarga qaraganda uzviy bogʻliq ekan, chunki ular evolyutsion ishonchliroqdir. Osteologiya quyidagi mavzularda muhim oʻrinni egallaydi:

 Qadimgi urushlar
 Faoliyat shakllari
 Jinoiy tergovlar
 Demografiya
 Rivojlanish biologiyasi
 Parhez
 Kasalliklar
 Erta populyatsiyalar genetikasi
 Qazilmalar
 Salomatlik
 Inson migratsiyasi
 Nomaʼlum qoldiqlarni aniqlash
 Fizika
 Ijtimoiy tengsizlik
 Harbiy jinoyatlar

 Inson osteologiyasi va sud antropologiyasi 
Inson osteologiyasini tekshirish koʻpincha sud antropologiyasida qoʻllanadi, bu orqali topilgan qoldiqlardan insonning yoshi, oʻlimi, jinsi, oʻsishi va rivojlanishini aniqlash uchun ishlatiladi va biomadaniy kontekstda ishlatilishi mumkin.

Skelet anatomiyasini oʻzgarishiga olib keluvchi toʻrtta omil mavjuddir. Ularga: ontogenez (yoki oʻsish), jinsiy dimorfizm, geografik oʻzgaruvchanlik va individual yoki idiosinkratik oʻzgaruvchanlik kiradi.

Osteologiya shuningdek, insonning kelib chiqishi, irqi hamda etnik jihatdan kelib chiqishini aniqlash imkonini beradi. Tarixda, odamlar odatda uchta irq guruhiga boʻlinganlar: kavkazoidlar, mongoloidlar va negroidlar . Biroq, bu tasnif tizimi ajdodlararo nikohlar koʻpayishi va belgilarning kamroq aniqlanishi tufayli kamroq ishonchli boʻlib bormoqda. Ajdodni aniqlash munozarali, ammo nomaʼlum tananing yoki skeletning nasl-nasabini aniqlash uchun tushunarli belgi berishi mumkin.

 Qaydlar 

 Manbalar 

 Bass, WM 2005. Inson osteologiyasi: laboratoriya va dala qoʻllanmasi . 5-nashr. Kolumbiya: Missuri arxeologik jamiyati.
 Buikstra, JE va Ubelaker, DH (tahrirlar) 1994 yil. Inson skeleti qoldiqlaridan maʼlumotlarni yigʻish standartlari . Arkanzas arxeologik tadqiqot tadqiqot seriyasi № 44.
 Koks, M va Mays, S. (tahrirlar) 2000 yil. Arxeologiya va sud-tibbiyotda inson osteologiyasi . London: Grinvich tibbiy media.
 FFA Ijpma, HJ ten Duis, TM van Guilik 2012." Ortopediya taʼlimining asosi". Suyaklar va boʻgʻinlar 360, jild. 1, № 6
 Ekezie, Jervas, PhD, „Suyak, inson tasnifining ramkasi: antropologiyaning yadrosi“. Anatomiya boʻlimi, Asosiy Tibbiyot fanlari maktabi, Federal Texnologiya Universiteti, PMB 1526, Owerri, Nigeriya. 2-jild: 1-son.
Turkum:Osteologiya
Turkum:Tibbiyot