Alixontoʻra Sogʻuniy

Alixontoʻra Shokirxontoʻra oʻgʻli Sogʻuniy (21-mart, 1885-yil, Toʻqmoq – 28-fevral, 1976-yil, Toshkent) – Turkistonning atoqli olimi va adibi, Sharqiy Turkiston Jumhuriyatining birinchi prezidenti va marshali.

 Hayoti 
Alixontoʻra Sogʻuniy 1885-yil 21-martda Turkiston oʻlkasining Toʻqmoq (hozirgi Qirgʻiziston) shahrida tugʻilgan. Toʻqmoq shahrining qadimgi nomi „Bolasogʻun“ boʻlgan boʻlib, „Sogʻuniy“ taxallusi shu nom bilan bogʻliq. Alixontoʻraning otasi (asli Andijonlik) Shokirxontoʻraning 3 oʻgli bor, Alixontoʻra esa ikkinchi (oʻrtancha) oʻgʻil edi. Ikki marta (1905-1924) Makkaga haj qilgan. Shokirxontoʻra davrining oʻqimishli kishisi boʻlgani uchun oʻgʻlini Saudiya Arabistonining Madina shahriga oʻqishga yuboradi. Keyinchalik u tahsilni Buxorodagi Mir Arab madrasasida davom ettiradi. Yaxshi bilim olgan Alixontoʻra ulugʻ olim va siyosiy arbob boʻlib yetishadi. Tafsir, hadis, fiqh ilmlari bilimdoni, maʼrifatparvar va taqvoli zot edi. 1915–1923-yillarda Buxoro madrasasida Islom dinidan dars beradi. 6 oʻgʻil, 2 qizning otasi.

 Ijtimoiy-siyosiy harakatlari 
Tabiatan zakovatli, ziyrak, yangilikka oʻch boʻlgan yosh Alixontoʻra Turkistonga qaytib kelganidan keyin yurtdagi ijtimoiy-siyosiy faoliyatga aralashib ketadi. Mustabid bosqinchilarning mahalliy aholi vakillarini mardikorlikka olish siyosatiga qarshi chiqqani uchun yosh Alixontoʻra 1914-yil rus podshohining maxfiy politsiyasi nazoratiga tushib qoladi. 1916-yili xalq qoʻzgʻoloni shafqatsizlarcha bostirilgach, u mamlakatda qolish xavfliligini sezib, siyosiy muhojir sifatida Qashqarga (Xitoy) ketishga majbur boʻldi.
Keyinroq Sharqiy Turkistonning boshqa bir yirik shahri Gʻuljaga boradi. Gʻuljada u Qur’on tafsiri hamda tabiblik bilan shugʻullanadi. Alixontoʻra musulmon aholi orasida mashhur boʻlib, Gʻuljaning „Beytulla“ masjidining imomi boʻlib faoliyat yuritadi. 1937-yilda u xalq orasida yurtni bosqinchilar zulmidan ozod qilish gʻoyalarini faol targʻib qilgani sababli 1937-yili Xitoy maʼmurlari tomonidan hibsga olinib, umrbod qamoq jazosiga hukm etildi va mahalliy nufuzli diniy arboblarning aralashuvi bilan 1941-yilda adliyaviy taftish natijasida qamoqdan ozod qilinadi.
Ozodlikka chiqqanidan keyin u Xitoyga qarshi yashirin harakatlarda faol ishtirok etdi. 1943-yilda u „Sharqiy Turkiston Ozodligi Tashkiloti“ni tuzdi. Tashkilot tarkibiga Ili viloyatining nufuzli shaxslari: Rahimjon Sobirxajiyev (tatar), Abdukarim Abbosov (tatar), Abdurauf Maxsum (Uygʻur), Muxitdin (Uygʻur), Purdunbek (Uygʻur), Muhammadjon Maxsum (Uygʻur), Umarjanbay (Uygʻur), Solihjonboy (Oʻzbek)lar kiradi. 1943-yilda Nilka viloyatida Gʻani Mametbakiev, Fotih Muslimov va Akbar boshchiligidagi tub aholi qoʻzgʻoloni koʻtarialdi. Gʻulja qoʻzgʻolonchilar tomonidan qamal qilinganda shahardagi qoʻzgʻolonga Alixontoʻraning tashkiloti boshchilik qiladi.1944-yil 12-noyabrda Sharqiy Turkiston jumhuriyati eʼlon qilinib, Alixontoʻra Muvaqqat inqilobiy hukumat raisligiga saylandi. Milliy qoʻshinni tuzish, uni qurollantirish va tarkibini mustahkamlash ishining tashabbuskori sifatida qoʻshin bosh qoʻmondoni etib tayinlandi va unga „marshal“ oliy harbiy unvoni beriladi.thumb|Sogʻuniy (Egnida oq toʻn va boshda qora doʻppili) va hamrohlariAlixontoʻra boshliq Sharqiy Turkiston fidoyilari yurtni Xitoy zulmidan ozod qilish uchun umumxalq kurashini boshlab yuborishadi. 1944-yil 7–10-noyabrda Gʻuljada musulmon sharqiy turkistonliklarning qurolli qoʻzgʻoloni gʻalaba qozonadi. Xitoy va Sovet davlati oraligʻidagi katta bir hududda uygʻur, qozoq, oʻzbek, qirgʻiz, tatar va doʻngan xalqlarini mustahkam ishonch va diniy birodarlik asosida birlashtirgan Sharqiy Turkiston jumhuriyatini barpo etish harakati boshlanib ketadi. Xitoyning Chankayshi va gomindanchilardan iborat yuz ming kishilik armiyasi ketma-ket boʻlgan shiddatli janglarda tor-mor etiladi. 1946-yil 28-iyulda Alixontoʻra sovet maxfiy xizmatlari tomonidan oʻgʻirlab, yashirincha SSSRga (Toshkent, Oʻzbekiston SSSR) olib ketilib, u yerda umrining oxirigacha uy qamogʻida saqlangan. Alixontoʻra tarixiy meʼmorlik obidalari va qadimiy qoʻlyozmalarni saqlab qolishda jonkuyarlik qilgan. Toshkentdagi Shayx Zayniddin bobo qabristoniga dafn etilgan.

 Ilmiy faoliyati 
 Asarlari: 

 „Tarixi Muhamadiy“;
 „Turkiston qaygʻusi“;
 "Shifo ul-ilal" (Xastaliklar davosi);
 "Devoni Sogʻuniy" yoki „Baxtlik nedur“ sheʼriy toʻplami.

 Tarjima qilgan asarlari: 
Sharqshunos Xamrayev va akademik Ibrohim Muminov bilan hamkorlikda Alixantura Saguniy buxorolik mutafakkir Ahmad Donishning “Nodir voqealar” nomli fundamental asarini fors tilidan o‘zbek tiliga tarjima qilish va nashr etishda ishtirok etgan.Аҳмад Дониш. “Наводир ул-вақоеъ” (“Нодир воқеалар”). И.Мўминов таҳрири остида. Форс тилидан таржима Хамроев, А.Шокиров. Т., 1964
 Darvish Ali Changiyning "Musiqa risolasi" (fors tilidan tarjima);
 Herman Vamberining „Movarounnahr yoki Buxoro tarixi“;
 Amir Temurning „Temur tuzuklari“ (fors tilidan tarjima).

 Adabiyotlar 
 OʻzME. Birinchi jild. Toshkent, 2000-yil.

 Manbalar 

 Havolalar 

 Oʻzbek imomlari
 Ziyo sayti


{{
Turkum:Buxoro madrasalarida tahsil olganlar
Turkum:28-fevralda vafot etganlar
Turkum:Qirgʻizistonlik oʻzbeklar