ئالاھىدىن ئابدۇرېشىت غەزەللىرى

ئالاھىدىن ئابدۇرېشىت غەزەللىرى

بارمۇ

ئىشىق ئەسرارىدىن مەندەك جۇنۇن- شەيدالىرىڭ بارمۇ؟

ئۆلۈمنى ئۆلتۈرۈپ مىڭ، ئۆلمىگەن ئاشنالىرىڭ بارمۇ؟

ئازابلار چايقىلىپ تۇرغان بايانىم توشتى لەببالەپ

ۋىسال ئەييامىغا مەندەك قەۋەت تەشنالىرىڭ بارمۇ؟

لاۋۇلداپ يانغىنىم يانغان كۆزۈڭدە ئۆرتىنىپ دىلبەر

چۆكەي بىر لەھزە، باغرىڭدا ئاقار دەريالىرىڭ بارمۇ؟

قىلىپ گۈل ئارەزىڭ، پىنھان كېچە قەلبىمگە لىق كەلدىڭ

چۈشۈمدە ئاپتىپىڭ يانماس، يورۇق دۇنيالىرىڭ بارمۇ؟

يۈرەككە پاتقىنى بىر تاش، ئۆزۈڭ ئاتقان مېنى بەتلەپ

پىچىرلايمەن ئاشۇ تاشقا: يەنە سەۋدالىرىڭ بارمۇ؟

كىم

بولۇپ سۆيگۈمگە ئەسرار، بىغۇبار قەلبىمنى سۆيگەن كىم؟

خىرامانىمدا يانغان جەزبىدار ئىشقىمدا كۆيىگەن كىم؟

ئىلاھىي سۆيگۈدە سۆيدۈم، سۆيۈلدى روھىيەت بەرھەق

سۆيۈشنىڭ لەززىتىگە چاڭقىغان پەيزىمنى سۈرگەن كىم؟

گۈزەللىك كۆركى جەم چىن سۆيگۈنىڭ دۇنياسىدۇر قەلبىم

ئۆزىنى ئاختۇرۇپ ئۇنداق سەبىي ئەسلىگە يۈرگەن كىم؟

خىيالىم باشلىسا بىھۇش سۈكۈت دۇنياسىغا تەگسىز

كېچە تۈنلەرگە مەن پۈتكەن گۈزەل چۈشلەرنى كۆرگەن كىم؟

جاراڭلار خەندى قەلبىمدە سېلىپ جىسمىمنى لەرزىگە

بايانلار قايدا ئىزھارىمغا، ھىجرانىمغا كۈلگەن كىم؟

سۆيۈلمەي ياشىدىم بەلكى ئايان كىملەرگە پىنھانىم؟

يېتەلمەي ۋەسلى دىدارغا مېنىڭدەك داغدا ئۆلگەن كىم؟

ئاي بىدار، كۈن ساڭا زار

دىلبىرىم، بىر كەلمىدىڭ جانىمغا جان كەلتۈرگىلى

كەلدى قىسمەتلەر تالاي سەندىن گۇمان كەلتۈرگىلى

سېنى پىنھان ئەيلىگەن باغلارمىدۇر، تاغلارمىدۇر؟

ئاي بىدار، كۈن ئىنتىزار سەندىن نىشان كەلتۈرگىلى

كۆيدۈرۈپ كەلگەي خىيالىڭ چۈشلىرىمدە ھەر زامان

بارچە مۈشكۈلدىن ماڭا ئاتەش پىغان كەلتۈرگىلى

قان بولۇپ ئاققاي يېشىمغا تۈندە دەريالار يېشى

كۆزلىرىمدىن سەن ئۈچۈن زار-زار جاھان كەلتۈرگىلى

بىناۋا پەسلىمدە دەشتىم زارىقىپ چىللار سېنى

شاھى مەشرەپتىن ساڭا مىڭبىر بايان كەلتۈرگىلى

ئېچىلىپ بىر سۆز يۈرەكتە قات-قېتى كەتتى توزۇپ

گۈلگە يەردىن، ساڭا ئاسماندىن ماكان كەلتۈرگىلى

كەل قېنى، باغرىمدىكى گۈللەر خازان تۇپراققا كەل

ئاشىقىڭغا ئەمدى سەن ئاخىر زامان كەلتۈرگىلى

كېپىنەك ئورمانلىقى

لەرزىلەپ تەندە مۇھەببەتنىڭ بۈيۈك پەرمانىدىن

سۇنىمەن سۇلغۇن كېپىنەككە جېنىم رەيھانىدىن

تەۋرىنەر گويا كېپىنەك قانىتىدەك يېيىلىپ

بىپايان ئورمان دېڭىزنىڭ كۆكتىكى جەۋلانىدىن

يالىنىپ ئەينى چىلان قىرغاق قىيانلار ئەۋجىدە

قەھرىدە ھەيۋەت سادانىڭ قالغۇسى ئىمكانىدىن

كۆكتە سۇ تۇلپارلىرى لەيلەر بۇلۇتنىڭ رەڭگىدە

كۆك دېڭىزدىن ئۆرلىگەن ئىسسىق ئېقىن تۇغيانىدىن

توختىماس يامغۇر پەقەت، نەمخۇش ھاۋا گۈل ھىدىدە

ياپيېشىل گۈل پەسلىگە ياغمايدۇ گۈل دەۋرانىدىن

كۆزلىرىمدىن ئۇچقىنى تەنھا كېپىنەك نەملىنىپ

كېپىنەك ئورمانلىقى ئۆكسۈيدۇ تۈن ھىجرانىدىن

كىت ئەمەس، لەھەڭ ئەمەستۇر مېنى مۇندا يۇتقىنى

چۆكىدۇ سۇ تاغلىرى قىنلارغا دىل ئەپغانىدىن

سۈر دېڭىز تاشپاقىسى، سەن مەنمىدىڭ قۇملۇقتىكى

قۇترىغان ئوۋ قۇشلىرى قورشاۋلىغان ھەر يانىدىن؟

يۇلقىنارمەن كۆكسىرى نەدە ئۈمىد تۇمشۇقى دەپ

جۈپلىشىپ ئۇچقان كېپىنەك ھالقىغاي ئاسمانىدىن!

ئايشەمگۈل، بالىخان  

سېغىنسام كۈننى تۈنلەردە كۆرەي مەن سەندە، ئايشەمگۈل

يورۇق ۋەسلىڭدىكى ئاينى سۆيەي مەن سەندە، ئايشەمگۈل

كۆزۈڭ يەتمەس باياۋاندا مېنىڭ ئاپئاق بېلىق كۆڭلۈم

خىياللار ئۆركىشىڭدە سۇ، سۈرەي مەن سەندە، ئايشەمگۈل

مۇھەببەت-قۇش، بولۇپ كۆكتە قېشىڭنى ئەگىگەي سەرسان

توقۇپ كۆكسۈڭدىكى ئاتنى يۈرەي مەن سەندە، ئايشەمگۈل

شەپەقزار لەۋلىرىڭ جاننى شورايدۇ، ئوت قويۇپ تەنگە

ئوتۇڭغا تۇتۇشۇپ گۈر-گۈر كۆيەي مەن سەندە، ئايشەمگۈل

ئۆلۈپمەن لەيلىگۈدە مىڭ، ئانارگۈلدە يەنە لەكمىڭ

ئاداققى ئۆلگىنىم بولسۇن، ئۆلەي مەن سەندە، ئايشەمگۈل!