ئىبنۇلقەييىم

ئىمام ئىبنۇلقەييىم (الإمَامُ شَمْسُ الدِّيْنِ مُحَمَّدُ بنُ أَبي بكر بنِ أيوب الزُّرَعِي الدِّمَشْقِيُّ): شەمسۇددىن مۇھەممەد ئىبنى ئەبۇبەكرى ئىبنى ئەييۇب ئەززۇرەئىي (ئەبۇ ئابدۇللاھ). (ھ. 691 – 751 / م. 1292 – 1350) ئىمام ئىبنى تەيمىييەنىڭ شاگىرتى، «ئىبنى قەييىم ئەلجەۋزىييە» دەپ تونۇلغان. مول ھوسۇللۇق ئىسلام ئالىمى. «زادۇل مەئاد»، «ئىئلامۇل مۇۋەققىئىن»، «رەۋزەتۇل مۇھىببىن»، «ئەتتۇرۇقۇلھۆكمىييە»، «مىفتاھۇ دارۇسسەئادە»، «مەدارىجۇسسالىكىن»، «تەھزىبۇسسۈنەن»، «ھىدايەتۇل ھەيەرا» ۋە «ئەلجەۋابۇل كافىي» قاتارلىق تۈرلۈك ئىلىملەردىكى ئەسەرلىرى يۈزگە يېتىدۇ.
 مەنبەلەر 

تۈر:كىشلەر
تۈر:مۇھەددىسلەر
تۈر:ئالىملەر
تۈر:ئىسلام دىنى ئالىملىرىمىز
تۈر:تارىخىي شەخسلەر