قەلەم، قەغەز، خەت...

قەلەم، قەغەز، خەت...

ئىمىن ئەھمىدى

يەنىلا سەككىز پۇڭلۇق پوچتا ماركىسى ئېلىپ،

ئەرزان لېپاپ بىلەن ئەۋەتكىن خەت.

كومپيۇتېردا خەت يازدىم دېدىڭ،

خەت كەلدى، لېكىن كەلـمىدى ھەسرەت.

تىشىلىپ كەتتى قەغەز نەچچە يەردىن،

سانجىلغاندا چېكىت، پەشكە قەلەمنىڭ ئۇچى.

بۇ ئەمەس ئىدى قەغەزنىڭ نېپىزلىقىدىن،

شۇنداق قىلاتتى سېغىنىش، سۆيگۈنىڭ كۈچى.

رەڭ يېيىلاتتى ئۇ يەر بۇ يەرگە،

داغ چۈشۈرەتتى قەغەزگە كۆز ياش.

سوئال، ئۈندەشلەرنىڭ مايماقلىقى،

قىلىپ قوياتتى ماڭا كۆڭلۈڭنى پاش.

دەرىخا ! كومپيۇتېر، يانفوندىكى گەپلەر،

شۇنداق تۈز، ھېچ نەرسە بولـمىغاندەك.

قولۇڭنىڭ تىترىگىنى نامەلۇم،

سېمونت ئېرىقتا سۇ ماڭغاندەك.

قېنى ئۆز ۋاقىتىدىكى تۈگىمەس گەپلەر،

قېنى ۋاراقلارغا سىڭگەن ھاياجان.

قەغەزنى مىجىپ مەيدەمگە تاڭاتتىم،

كومپيۇتېرغا نەدە مۇنداق ئىمكان؟

يەنىلا سەككىز پۇڭلۇق ماركا ئېلىپ،

ئەرزان لېپاپ بىلەن ئەۋەتكىن خەت.

كومپيۇتېردا خەت يازدىم دېدىڭ،

ئۇنىڭدىن شادلىق ئەمەس، كۆپەيدى ھەسرەت.