پىقىرنىڭ ئىقرارى

پىقىرنىڭ ئىقرارى

نىمشېھىت

پاتتى كۆكسۈمگە زەھەر تىرناقلىرىڭ ئەي شۇم پەلەك ،

ئۇردى قانلىق قامچىسىن ئالچاقلىرىڭ ئەي شۇم پەلەك ،

قاخشىتىپ يۇتتى مېنى پاتقاقلىرىڭ ئەي شۇم پەلەك ،

ئالدى گۈل ئورنى تىكەن-يانتاقلىرىڭ ئەي شۇم پەلەك ،

قان شوراپ چاقتى-زۈلۈك چاققاقلىرىڭ ئەي شۇم پەلەك ،

ھەر قەدەمدە مىڭ توزاق-قىلتاقلىرىڭ ئەي شۇم پەلەك.

قايسى بىر نەس كۈنىكىم مەن تۆرەلدىم زىمىنگە ؟!

قايسى بىر دۇنيا جەھەننەم ئوخشىغاي بۇ تۈرمىگە ؟!

قان يۇتۇپ ھەردەم زەھەر-زەقۇم يىدىم مەن كۈنىگە ،

مىڭ ئۆلۈپ ، مىڭ يول تىرىلدىم چەرخى بىداد زۇلمىگە.

باستى بېشىمنى بۇ زۇلمەت تاغلىرىڭ ، ئەي شۇم پەلەك ،

بارمىكىن دۇنيادا ئادىل چاغلىرىڭ ئەي شۇم پەلەك ؟!

ئۇچتى شەمئى كۆزلىرىمدىن ئۇچتى ئۈمىدنىڭ نۇرلىرى ،

كەتتى سەۋرى ئىلكىمىزدىن ئۆتتى ھۈرلۈك كۈنلىرى ،

قايدا بارسام زۇلمى بىداد نالە – پەرياد كۈنلىرى ،

كۆزىمىزنى باستى زۇلمەت قاپقاراڭغۇ تۈنلىرى ،

قان بىلەن ئالۇدە قول – بارماقلىرىڭ ئەي شۇم پەلەك.

بەلكى قول – پۇتتۇر ساڭا قورچاقلىرىڭ ئەي شۇم پەلەك.

كىمگىدۇر روزى – ساپا ، كىملەرگىدۇر زۇلمى – سەتەم ،

كىمگىدۇر بايراملىرىڭ ، كىملەرگىدۇر چەكسىز ئەلەم ،

بىز نىچۈن تەڭلىك سۈيىدىن بەھرى ئالماي قەترە ھەم ،

سۈرسە شۇملەر ئەيشى – ئىشرەت بىز نىچۈن تەشنا شۇدەم ،

يوق ئىكەن ئەدلىڭ بىلەن ئىنساپلىرىڭ ئەي شۇم پەلەك ،

بوغۇزىمىزغا سۈردى تىغ قاسساپلىرىڭ ئەي شۇم پەلەك.

بولدى زۇلمىڭدىن جۇدا گۈلزارىدىن بۇلبۇللىرى ،

بىگۇناھ چۈشتى قەپەزگە قىرىلىپ نۇرغۇنلىرى ،

ۋەتەنسىز بۇلسى قېچىپ يۇرتىدىن ئوغۇللىرى ،

بولدى خار بويۇن قىسىپ يىتىم – يىتىمە تۇللىرى ،

چىقمىدى دەردىڭ بىلەن ئارمانلىرىڭ ئەي شۇم پەلەك.

قايدىدۇر ئەخلاق يەنە ۋىژدانلىرىڭ ئەي شۇم پەلەك.

قانمىدۇر ، مارجانمىدۇر ، يا قەترە شەبنەم ياشىمىز ،

تاشمىدۇر ، يا تاغمىدۇر ، قايغۇدا قاتقان باشىمىز ،

يوقمىدۇر دۇنيادا بىزنىڭ ئىچ كۆيەر يولداشىمىز ،

دائىما قايغۇ – ئەلەم ، ھەسرەتمىدۇر قۇرداشىمىز ،

سورۇلۇپ باش ئۈستىگە تۇپراقلىرىڭ ئەي شۇم پەلەك.

بولدىغۇ زىندان كەبى ھەر ياقلىرىڭ ئەي شۇم پەلەك.

ۋاھ… ئەجەپ قۇش ئۇۋىسىغا شۇم يىلان «مېھمانىكەن» ،

بىلمىدۇق ئاۋۋال دىلدا بىر غەرەز پىنھانىكەن ،

ئالدىنىپ قىلتاققا چۈشتۈق ھىلىگەر دەۋرانىكەن ،

ياكى قىسمەتنى ئەزەلدە موللىسى يازغانمىكەن ؟ !…

زەپمۇ پاتتى بوغۇزىمىزغا قارماقلىرىڭ ئەي شۇم پەلەك.

بىگۇناھلار كۆكسىنى يارماقلىرىڭ ئەي شۇم پەلەك.

نە گۈناھلىق بەندە بىز زۇلمەتتە قالدۇق ناگىھان ،

جايىمىز پۇرقەتكە تولدى ، داغ بىلەن قىينالدى جان ،

يوق ئاداۋەت – گىنە بىرلە بىزگە بولدۇڭ بەد گۇمان ،

كۆرمىگەندۇر شۇڭغىچە ھېچكىم بۇ ئىشنى ھېچقاچان ،

كۆزۈڭ كىچىك تار سېنىڭ قورساقلىرىڭ ئەي شۇم پەلەك.

قان – يىرىڭ ، زەرداپقا تولغان دوۋساقلىرىڭ ئەي شۇم پەلەك.

بولدى قويلار پاسىبانى ، بۆرىلەر ئاغزىدا خۇن ،

كىم ھەقىقەتنى دېسە بولدى ئۇنىڭ ھالى زەبۇن ،

ئايلىنىپ تەتۈر ھەمىشە چەرخىڭ سېنىڭ كاژ – ۋاژىگۇن ،

باستى تۆھمەت – پىتنىلەر ئالەمنى مانەندى قۇيۇن ،

بولدى ھاكىم ئۈستىمىزدە زاغلىرىڭ ئەي شۇم پەلەك.

ئۆچمىگەي مەھشەرگىچە بۇ داغلىرىڭ ئەي شۇم پەلەك.

ھېچ بۇلۇت كۈننى توسالماس ، پەردە زۇلمەت چاك بۇلۇر ،

نېمشېھىت قايغۇرمىغىن كۆپ ، كەلگۈسىڭ پارلاق بولۇر ،

نىسبى ئاي بولسا قاراڭغۇ ، نىسبى روشەن ئاق بولۇر ،

تا ئەزەلدىن بىرى بۇ قانۇن ئېرۇر ، شۇنداق بولۇر ،

ئاقىۋەت گۇم بولغۇسى راۋاقلىرىڭ ئەي شۇم پەلەك.

ئۆرتىنىپ كۈل بولغۇسى تاياقلىرىڭ ئەي شۇم پەلەك.

1971-يىل ئاۋغۇسىت. باي