شامالدا قالدى قاناتلىرىم

شامالدا قالدى قاناتلىرىم


ئاسىمجان ئوبۇلقاسىم

شامالدا قالدى قاناتلىرىم،

جېدەللەشتىم ئاخىرغىچە.
يەرگە سۇنۇپ چۈشتى شاخلىرىم،

بىر تال ياپراققا ئېگىلمەس ھېچكىم.


بەلكىم دەسسەپ ئۆتەر كىشىلەر،

بەلكىم ئۈن-تىنسىز يۇمۇلار كۆزۈم.

روھىم ئاسماندا پەرۋاز قىلىدۇ،

بەلكىم تۇپراقتا ياتىمەن ئۆزۈم.


بەلكىم ئاۋازىم گۈركىرەپ چىقار،

بەلكىم سۆزلىمەيمەن ئۆلگەندىن كېيىن.

«ئۇھ» دېيىشىدۇ قولۇم-قوشنىلار،

بەلكىم قايتىپ كېلەرمەن كېيىن.


بەلكىم مۇشۇ شېئىرلىرىمنىڭ،

ئۈلگۈرۈپ كېلىمەن ماتەم كۈنىگە.

تۇشمۇ-تۇشتىن چىقىپ كىشىلەر،

كۆمەر مېنى ئۇنىڭ جەسەت كۈلىگە.
 مەنبەلەر