Юсуф Зия Ортач

Юсуф Зия Ортач (1895, Истанбул  – 1967, Истанбул ) Турк, Түркчү улусчу фронт шүлүкчүhttp://www.antoloji.com/yusuf-ziya-ortac/, чогaалчы, литератур башкызы, парлалгачы, политик.

Турк шүлүүнге Беш слогчулар бөлүү кежигүнү болгаш баштыңчызы. 

 Намдары 
1895 ч. Истанбул Азия талазынгa Үскүдар кожуунунгa төрүттүнген.  Ачазы Коня хоорайның сураглыг Хожa Хасан эфендиниң оглу Сүлейман Сами бег, авазы Измир хоорайның сураглыг Иззет бег кызы Нурийе ханым.Alaattin Karaca, Ortaç, Yusuf Ziya, İslam Ansiklopedisi

 Номнары 

 шүлүк
 Akından Akına (1916)
 Aşıklar Yolu (1919)
 Şairin Duası (1919)
 Şen Kitap (1919)
 Cenk Ufukları (1920)
 Yanardağ (1928)
 Bir Selvi Gölgesi (1938)
 Kuş Cıvıltıları (Çocuk şiirleri, 1938)
 Bir Rüzgar Esti (1962)

 шии - ойун 
 Binnaz (1917)
 Name (1918)
  Kördüğüm (1919)
 Nikahta Keramet (1923)

 тоожу 
 Kürkçü Dükkanı (1931)
 Şeker Osman (1932)

 антология 
Nedim (1932)
Seyranî (1933)
Halk Edebiyatı Antolojisi (1933)
Faruk Nafiz: Hayatı ve Eserleri (1937)
Ahmet Haşim: Hayatı ve Eserleri (1937)

 романнары 
 Dağların Havası (1925, manzum)
 Göç (1943, otobiyografik roman)
 Üç Katlı Ev (1953)
Sarı çizmeli Mehmet Ağa (1956)
Gün Doğmadan (1960)

 юмор 
 Beşik (1943)
 Ocak (1943)
 Sarı Çizmeli Mehmed Ağa (1956)
 Gün Doğmadan (1960)

 кезиир - сактыышкын - биография 
 İsmet İnönü (1946)
 Göz Ucuyla Avrupa (1958)
 Portreler (1960)
 Bizim Yokuş (1966)

 Дөзүк

 Даштыкы шөлүглер 
 http://www.edebiyatögretmeni.net/yusuf_ziya_ortac.htm

Аңгылал:Чогаалчы
Аңгылал:Турк чогаалчы
Аңгылал:Турк драматургдар