Моңгуш, Өлчей-оол Кунгаевич

Өлчей-оол Кунгаевич (Куңгааевич) Моңгуш (декабрь 22, 1934 чыл - март 31, 1996 чыл) — тыва шүлүкчү. «Улуг-Хемниң чалгыглары» деп чечен чогаал каттыжыышкынын удуртуп-баштап чораан. ССРЭ-ниң Чогаалчылар Эвилелиниң кежигүнү чораан. Тыва Республиканың «Шылгараңгай күш-ажыл дээш» медалы-биле шаңнаткан. 

1934 чылдың декабрь 22-де ТАР-ның Улуг-Хем кожууннуң Ак-Хемге төрүттүнген. Эге класстарга өөренип тургаш улуг айыыл-халапка таварышкаш, бот-өөредилге-биле билиг чедип алган. 

Баштайгы шүлүктери 1950 чылдар эгезинде 1950 чылдар эгезинде «Сылдысчыгаш» солунга парлаттынган. Ол «Чаа-Хөлдүң айдыңында» (1966), «Шүлүктер» (1971), «Хөөрээрниң чугаалары» (1971), «Кокпалар» (1975), «Сүзүглелим» (1979), «Назын» (1981), «Демисел» (1987), «Танышпазым чээннер» (1993), «Тыва кижи» (1995), «Сеткилимниң хөөннери» (1996) деп шүлүктер болгаш проза чыындыларының автору. А. Блоктуң, С. Есенинниң, А. Прокопьевтиң, В. Тельпуговтуң чогаалдарын тыва дылче очулдурган. 

Дөс
Ном «Тываның чогаалчылары / Писатели Тувы». 2000 ч.

Аңгылал:Тыва чогаалчы