Фан Попо

Фан Попо (; 1985 елның ноябрендә туган) — кытай кинорежиссеры, кино тәнкыйтьчесе һәм ЛГБТ активисты. Фанның документаль фильмнары спектакльгә нигезләнгән активизмга («Яңа Пекин», «Яңа никах» һәм "ВаЧина монологлары ") һәм Кытай балалары контекстында ЛГБТ буларак күренүгә («Кытай шкафы» һәм "Папа Радуга ") юнәлтелгән. Ул «Мама Радуга» документаль фильмы һәм Кытай дәүләт мәгълүмат чараларын регуляторына каршы цензура турындагы киң танылган суд эше белән билгеле.

 Балачак 

Фан 1985 елның ноябрендә Кытайның Шаньдун шәһәрендә туган. Ул Пекин кино академиясендә белем алган. Гомофоб сыйныфташы белән кино кичәсе үткәннән соң, ул ЛГБТ хокуклары өчен корал буларак киноның потенциалын аңлады.«Queer Chinese filmmaker Popo Fan discusses work, life — The Tufts Daily». The Tufts Daily. 2016-09-21. Retrieved 2018-10-17. Ул 2005 елда 2 нче Пекин квир кинофестивалендә катнашты, анда ул хакимиятнең аны ябуын күрде. Ул бу хәл турында болай диде: «Мин бик ачуландым, моны үзгәртү өчен нәрсәдер эшләргә кирәк дип уйладым». Бу ике вакыйга аны активистлар белән кино төшерүгә юнәлтте.

 Искәрмәләр 

Төркем:Кытай кинорежиссерлары