Алессандро Аллори

Алесса́ндро Алло́ри, тулы исеме: Алесса́ндро ди Кристофано ди Лоренцо дель Бронзино Алло́ри (итальян телендә: Alessandro di Cristofano di Lorenzo del Bronzino Allori; 1535 елның 31 мае, Флоренция, Тоскана —1607 елның 22 сентябре, Флоренция) — итальянский Флоренция мәктәбенең маньеризм чоры живописецы. Абыйсы Бронзиноның өйрәнчеге. 1572 елда остазының үлеменнән соң эшләрен остазы хөрмәтенә: «Алессандро Бронзино», яки «Алессандро Бронзино Аллори» (кыскача: Сандрино) дип имзамлый башлаган, шуңа күрә аны еш Аньоло Бронзино үзе белән бутаганнарThieme / Becker. Allgemeines Lexikon der bildenden Künstler von der Antike bis zur Gegenwart. — E.A. Leipzig, 1899.
 Тәрҗемәи хәле 
Алессандро Аллори 1535 елның 31 маенда Флоренциядә корал ясаучы Кристофано ди Лоренцо һәм Дианора Софферони гаиләсендә туган, ул, мөгаен, әле бала булганда гаилә дусты Аньоло Бронзино остаханәсенә кергән, ул Джорджо Вазари шәһадәте буенча малайның әтисе 1540 елда үлгәч аны үги улы дип санаганAllòri, Alessandro, su Treccani.it — Enciclopedie on line. Istituto dell’Enciclopedia Italiana. Allòri, Alessandro . Бронзино Алессандро Аллориның абыйсы дигән расламаны соңрак өйрәнүчеләр хаталы дип саныйларMaria Luisa Becherucci. ALLORI, Alessandro Dizionario Biografico degli Italiani // Volume 2 (1960) .

1554 елда Алессандро ир туганы Бастиано белән Римга киткән, Мәңге шәһәрдә Тоскана рәссамнарының даирәсе белән аралаша башлаган; мөгаен, ул шуның әсәрләре белән сокланган  Микеланджелоның үзе белән таныш булган һәм шулай ук Рафаэльнең картиналарын өйрәнгән. Ул Флоренциягә 1560 елда Ватиканда Сикстин капелласында ясалган рәсемнәр буенча Сантиссима-Аннунциата монастыренда Монтауто капелласын бизәр өчен кайткан.
1560 елда Алессандро Аллори пластик анатомия буенча “Рәсем сәнгате турында диалог” (Dialogo sull’arte del disegno) трактатын яза башлаган, аны Бронзинога багышлаган; ул алтарь картиналарын ясаган. Киләсе елда “Миңа орынма (Noli me tangere)» картинасы (хәзер Луврда) өстендә эшне тәмамлаган һәм озак булмаган вакыт дәверенә хәзер Эшмол Музеенда булган Паоло Каприна портреты өчен Римга киткән. Бронзино васыятен 1561 елның 18 январендә төзегән. Үзенең картиналарын, рәсемнәрен, буяуларын һәм живописька кагылган бөтен нәрсәне ул Алессандро Аллорига калдырган. Бронзино һәм Аллори соңгы елларда бер өйдә бергә торганнар һәм эшләгәннәр (аларның гомосексуаль мөнәсәбәтләре турында еш кабатлана торган юрама бар, бу читләтеп Бронзиноның живописе белән исбатлана)Furno А. La Vita E Le Rime Di Angiolo Bronzino. — Pistoia, 1902, 2010.
1563 елның 18 октябрендә Аллори Флоренциядә Рәсем Академиясенең консулы итеп билгеләнгән булган һәм бу вазыйфада 1564 елның апреленә кадәр торган, шулай ук ул Микеланджелоны күмүгә әзерләүдә катнашкан.
1570-1572 елларда Алессандро Аллори Флоренциядә Палаццо Веккьода Франческо I студиолосын бизәүдә катнашкан. Проект белән катлаулы, махсус эшләнгән иконографик программа буенча Вазари җитәкчелек иткән. Аллоридан башка аны башкару өчен шул вакытның күп Флоренция рәссам-маньеристларын җәлеп иткән: Якопо Дзукки, Мирабелло Кавалори, Джироламо Маккиетти, Франческо Морандини, Джованни Баттиста Нальдини, Мазо да Сан-Фриано, Алессандро Фей, Карло Портелли, Джованни Страдано һәм башкаларны.
Студиоло 1590 елда таркатылачак, ә анда булган сәнгать әсәрләре, шул исәптән живопись панельләре таратылган булачакValentina Conticelli. «Guardaroba di cose rare e preziose». Lo Studiolo di Francesco I de' Medici. Arte, storia e significati. — Lugano: Agorà Publishing, 2007.
Бронзино һәм Вазариның үлеменнән соң Алессандро Аллори бөек герцог Франческо I Медичиның рәсми рәссамы булган һәм үзенә төрле мәсьәләләр алып аның художество заказларын башкарган, ә 1592 елда шулай ук Флоренциянең Санта-Мария-дель-Фьоре соборының архитекторы итеп билгеләнгән булган.
Туксанынчы еллардан бирле Алессандро улы Кристофаноның (1577—1621) ярдәмен кулланган һәм яшьрәк буын рәссам-маньеристлары күрсәткән яңалыкларны һәм Контрреформация чоры кырыс эстетикасын кабул иткән. Аның әсәрләренең иң әһәмиятлеләре: «Гайсәне чукындыру», «Исхакның корбан чалуы», Джулиано Медичи, Бьянка Капелло, рәссамның үзенең (бишесе дә Уффици галереясендә, Флоренциядә) портретлары, кардинал Фердинандо Медичиның портреты (Палаццо Питтида), «Мәрьям Ана тууы» (Сантиссима-Аннунциата чиркәвендә), «Христос Марфа һәм Мария йортында» (Венада Сәнгатьләр тарихы Музеенда), «Вирсавия коену урынында» һәм яшь кеше портреты (Эрмитажда), Венера һәм Купидон (Фабра Музее, Монпелье), Христос һәм Самаритян хатын-кызы (Санта-Мария-Новелла чиркәве, Флоренция). Аллориның автордашлары арасында Джованни Мария Баттерли булган, ә аның өйрәнчекләре — Джованни Бидзелли, Джованни Баттиста Ванни, Кристофоро дель Альтиссимо, Чезаре Дандини, Аурелио Ломи, Джон Мосье, Алессандро Пьерони һәм Монанни булган.
1576 елда Алессандро Аллори Флоренциядә шпалералар җитештерү буенча мануфактурага җитәкче булган һәм тукылган келәмнәр өчен шәхсән күп картоннар ясаган Власов В. Г. Аллори, Алессандро // Стили в искусстве. В 3-х т. — СПб.: Кольна. — Т. 2. — Словарь имён, 1996. — С. 17. — ISBN 5-88737-005-X.
Алессандро Аллори 1607 елның 22 сентябрендә туган шәһәрендә үлгән.
Санкт-Петербург Эрмитажында Алессандро Аллориның биш картинасы барГосударственный Эрмитаж. Западноевропейская живопись. Каталог 1. — Л.: Аврора, 1976. — С. 67.

 Галерея 

 Искәрмәләр 

 Сылтамалар 

Төркем:Рәссамнар