Альбертранди, Антони

Антони Зигмунд Александр Альбертранди (поляк телендә: Antoni Albertrandi; 1732 яки 1733—1795) — Польша сарай яны король рәссамы, сәнгать теоретигы, шагыйрь.
 Тәрҗемәи хәле 
Польшага күчкән итальянның улы. Ученик Шимон Чехович һәм Марчелло Бачиарелли өйрәнчеге.
Марчелло Бачиареллиның Станислав Август Понятовский сарае янында Варшавада Король сараенда художество остаханәсендә ярдәмчесе булып эшләгән.
Варшавада нәфис сәнгать Академиясенең барлыкка китерү авторларының берсе. 1776 елда сарай яны король рәссамы булып билгеләнгән һәм туганнан туган энесе Ян Баптист Альбертранди белән поляк дворянлыгына кабул ителгән булган.

 Иҗады 
А. Альбертранди — дини һәм мифологик темаларга классик портретлар, рәсемнәр һәм тукымалар авторы. Аның картиналарының күбесе сакланып калмаган. Безгә кадәр килеп җиткәннәрдән — «Императрица Екатерина II портреты».
Аның “Теоретик живопись курсы” (1787) эше һәм үз иҗатына багышланган “Живопись турында шигырьләр” (1790) лирик әсәре мәгълүм.
 Сылтамалар 
 Antoni Albertrandi
Төркем:Рәссамнар