Балаклия

Балаклия ( ) - Украинаның Харьков өлкәсендәге шәһәр. Изюм районына кертелгән.

1923 елның мартыннан 2020 елның июленә кадәр  Балаклия шәһәр Советы  хәзерге көндә  бетерелгән Балаклия районының административ үзәге булып торган.  Харьков өлкәсендә иң зуры дип исәпләнгән.

 Исеменең килеп чыгышы 
Шәһәр үз исемен Балаклейка елгасыннан алган ( астионимның гидронимик версиясе), бу төрки телдә "балыклы елга" дигәнне аңлата  .

 Тарих 
XVI гасырның беренче яртысында Кырым татарларыннан саклану өчен, Мәскәү дәүләтенең көньяк чигендә сакчылар постлары һәм оборона линияләре төзелгән. 1571 елда, тарихи чыганакларда беренче тапкыр, Балаклия  татарларга каршы өченче Россия заставасы буларак искә алына; 1617 елда, Балаклия җирләре турында беренче язма "Белгород шәһәре буенча язма китап"та очрый.

Хәзерге торак пунктның тарихы 1663 елда башлана Балаклея // Большая Советская Энциклопедия. / редколл., гл. ред. Б. А. Введенский. 2-е изд. том 4. М., Государственное научное издательство «Большая Советская энциклопедия», 1950. стр.103 Балаклея // Большая Советская Энциклопедия. / под ред. А. М. Прохорова. 3-е изд. том 2. М., «Советская энциклопедия», 1970. стр. 556 Балаклея // Украинская Советская Энциклопедия. том 1. Киев, «Украинская Советская энциклопедия», 1978. стр. 339  Балаклея // Советский энциклопедический словарь. редколл., гл. ред. А. М. Прохоров. 4-е изд. М., «Советская энциклопедия», 1986. стр. 103. Атаман Яков Черниговец  элеккеге Балаклия татар бистәсен  ныгытылган торак пунктка әйләндерә һәм шулай ук ныгытмалар төзетә.1670 елда Балаклия слобода казак полкы барлыкка килә , ләкин 1677 елда ул Харьков полкының бер өлеше булып китә.

1938 елда Балаклиягә шәһәр статусы бирелә Балаклея // Украинская Советская Энциклопедия. том 1. Киев, «Украинская Советская энциклопедия», 1978. стр. 339 Балаклея // Советский энциклопедический словарь. редколл., гл. ред. А. М. Прохоров. 4-е изд. М., «Советская энциклопедия», 1986. стр. 103 ; анда 27000 кеше яши, шәһәрдә 2500 торак йорт була.

Бөек Ватан сугышы вакытында, 1941 елның 10 декабрендә, 44 нче Германия пехота дивизиясе бүлекчәләре район үзәген яулап алалар Советские партизаны: из истории партизанского движения в годы Великой Отечественной войны / ред.-сост. В. Е. Быстров, ред. З. Н. Политов. М., Госполитиздат, 1961. стр.481 . Балаклия 1943 елның 5 февралендә Көньяк-Көнбатыш фронтның 6-нчы армиясе  Николай Ватутин җитәкчелегендә азат ителә. Балаклияда яшәүче 500 кешегә немец басып алучыларына каршы көрәш өчен дәүләт бүләкләре бирелә.

 Географиясе 
Балаклия шәһәре Харьковтан 84 км ераклыкта, Северский Донец елгасының сул ярында, Балаклейка елгасы Крайняя Балаклейка, Средняя Балаклейка һәм Волосская Балаклейка  елгалары белән кушылып, Северский Донец елгасына койган урында урнашкан. Шәһәрне урманнар (катнаш урманнар) уратып алган.

 Галерея 

 Искәрмәләр 

 Әдәбият 

 ред. Сероштан Н.А., Кумака А.М., Слюсарский А.Г. и др. Балаклейский район. Балаклея // Харьковская область (рус.) / Тронько П.Т.. — 2-е. — Киев: Главная редакция УСЭ, 1976. — С. 134—144. — 724 с. — (История городов и сёл УССР в 26 томах). — 15 000 экз.
 Багалій Д. І. Історія Слобідської України. — Харьков: Союз, 1918. — 308 с.
 Багалій Д. І. Історія Слобідської України. — 2 вид. — Харьков: Основа, 1990. — 256 с.
 Багалій Д. І. Історія Слобідської України / Передмова, коментар В. В. Кравченка. — 3 вид. — Харьков: Дельта, 1993. — 256 с.
 Слюсарський А. Г. Слобідська Україна: Істор. нарис XVII—XVIII ст. — Харьков, 1954.
 Янко М. Т. Топонімічний словник України: Словник-довідник (Топонимический словарь Украины). — Киев: Знання, 1998. — 430 с. — ISBN 5-7707-9443-7.
Төркем:Украина