Крестьяннар

Крестьян (ир, җирдән файдаланучы, игенче, авыл кешесе) — авыл хуҗалыгы культуралары һәм авыл хуҗалыгы хайваннарын үрчетү белән шөгыльләнүче кеше.

Крестьянның аерылгысыз билгеләре: җирдә эшләү, авылда яшәү, ул тормышның барлык өлкәләрен дә гореф-гадәтләр нигезендә көйли.

Фермердан аермалы буларак, крестьян җитештергән продукциянең күп өлешен сатмый, ә үз гаиләсендә куллана.

 Этимология  

«Крестьянин» сүзе татар теленә ,  — «кеше; христианин» буларак рус теле аша үтеп кергән.

Икенче версия буенча, «крестьян» сүзе дин белән бәйле түгел, ә борынгы русчадан «кресать/кресить огонь» («ут кисү») гыйбарәсеннән дип уйланыла. Рус крестьяннары урман ягып җир эшкәртә торган булганнар.

 Россия 
XV—XVII гасырларда нәкъ менә рус крестьяннары хәзерге рус халкын формалаштырган нигезе булып тора. XVI-XVII йөзләрдә рус булмаган крестьян халкын, ясаклы татарлардан тыш, «чуашлар» дип атаганнар. Рус дәүләтенең көнбатыш өлкәләренең рус булмаган халкы — поляклар, литвалар, эстонлылар, белоруслар һәм украиннар дип аталган.

 Искәрмәләр 

 Чыганаклар 
 Крестьянин // Этимологический словарь русского языка = Russisches etymologisches Wörterbuch : в 4 т. / авт.-сост. М. Фасмер ; пер. с нем. и доп. чл.‑кор. АН СССР О. Н. Трубачёва. — Изд. 2-е, стер. — М. : Прогресс, 1986. — Т. II : Е — Муж. — С. 374.
 Крест : Крестьянин // Толковый словарь живого великорусского языка : в 4 т. / авт.-сост. В. И. Даль. — 2-е изд. — СПб. : Типография М. О. Вольфа, 1880—1882.

Төркем:Крестьяннар
Төркем:Авыл хуҗалыгы