Эрнест Радлов

Эрнест Леопольдович Радлов (, Санкт-Петербург, Россия империясе — 28 декабрь 1928, Ленинград, СССР) — рус фәлсәфәчесе, тарихчы, философия, филолог һәм тәрҗемәче.  Санкт-Петербург фәлсәфи жәмгыятенә нигез салучы, Петроградта Халык китапханәсе директоры (1918-1924). Яшерен киңәшче (1916).

 Биографиясе 
Эрнест Радлов педагог һәм этнограф Леопольд Федорович Радлов гаиләсендә туган. 6 нчы Петербург гимназиясен (1873) һәм Петербург университетының тарих-филология факультетын тәмамлый, анда фәлсәфә җәмгыяте әгъзасы була. Аннан соң Берлин һәм Лейпциг университетларында лекцияләр тыңлый.

Хезмәткә 1880 елның 3 июнендә керә. Нәкъ 18 яшендә статский  киңәшчесе дәрәҗәсенә ирешә.

Югары хатын-кызлар курсларында логика буенча, психология һәм фәлсәфә тарихы буенча лекцияләр укый; 1903/1904 нче елда хатын-кызлар педагогия институтында укыта. Александровка лицеенда фәлсәфә тарихын укый.

Күп кенә ил һәм чит ил философия журналларында басылып чыккан. Күп еллар дәвамында (1880—1899 һәм 1916—1927) Император халык китапханәсендә эшли, китапханәче ярдәмчесеннән директорга кадәр юл үтә.

1887 елда Аристотельнең "Этикасын" рус теленә тәрҗемә итә. Аның редакциясе астында Гегельнең «Рух феноменологиясе», Фихте, Мальбранш һ.б. әсәрләре русча басылып чыга.

Халык мәгарифе министрлыгының Гыйльми комитеты әгъзасы (1895 елның 29 декабреннән) була. 1999 елның 1 июленнән «Журнал министерства народного просвещения» мөхәррире була; 1904 елның 1 гыйнварында гамәлдә булган Совет советникы дәрәжәсенә күтәрелә; 2009 елның 6 июненнән — халык мәгарифе министры Советы әгъзасыСписок лиц, служащих по ведомству Министерства народного просвещения на 1915 год. — С. 13, 90, 94..

Владимир Соловьев белән бергә «Брокгауз һәм Ефрон энциклопедик сүзлеге» нең фәлсәфи өлешен төзәтә һәм үзе аның өчен фәлсәфә буенча йөздән артык сүзлек мәкалә яза.

Россия империясе орденнары белән бүләкләнә: 3 нче һәм 4 нче дәрәжә Изге Владимир (01.01.1998), 1 нче (01.01.1914) дәрәжә Изге Анна һәм 2 нче дәрәжә  Изге  Станислав орденнары.

Октябрь инкыйлабыннан соң, 1917 елдан алып 1924 елга кадәр китапханә директоры вазыйфасын башкара.

1920 елда Россия Фәннәр академиясе әгъза-корреспонденты итеп сайлана. 1921 елда А. И. Введенскийның авыруы аркасында Санкт-Петербург фәлсәфи җәмгыяте рәисе вазыйфаларын башкаручы итеп билгеләнәАлександр Иванович Введенский как логик. Часть II. Б. В. Бирюков, Л. Г. Бирюкова.

Философия җәмгыятенең җанлануы, 1922 елда «Мысль» журналы барлыкка килүе (өч номер чыга), Платон әсәрләренең беренче томнары чыгу фәлсәфәдә идеалистик юнәлешне активлаштыру буларак бәяләнә. «Печать и революция» һәм «Под знаменем марксизма» журналларында берничә тискәре мәкалә һәм фикерләр күренә, шуннан соң «Мысль» журналы шул ук елны ябыла. 1923 елда философия җәмгыяте ачыла, шул ук елны Радлов университетта укыту хокукыннан мәхрүм ителә.

1924 елның 12 гыйнварында РПБ директоры вазыйфасыннан отставкага китәргә мәҗбүр булаLib.ru/Классика: Радлов Эрнест Львович. Э. Л. Радлов: научно-биографическая справка. 1927 елда В. И. Вернадский  инициативасы буенча академикка  үз кандидатурасын  куя, әмма  сайлауларнан кандидатурасын кире алырга мәҗбүр булаhttp://histans.com/LiberUA/978-966-02-6598-1/32.pdf с. 411.

Э.Л. Радлов 1928 елның 28 декабрендә Ленинградта вафат була һәм туган шәһәрнең Смоленск лютеран зиратында җирләнә.

 Гаиләсе 
Хатыны (1885 елдан) — Вера Александровна Давыдова,  адмирал А. А. Давыдов  кызы,  рәссам Михаил Врубельның  ике туган сеңеллесе.  Балалары:

 Наталья (1887-1938), театраль педагог,  Б. В. Казанский хатыны,  рәссам Мария Казанская  һәм филолог Татьяна Казанскаяның әнисе.
 Николай (1889-1942), рәссам, сәнгать белгече, педагог.
 Сергей (1892-1958), театр режиссеры, сәнгать белгече, педагог.

 Сайланма әсәрләр 

 Этика Аристотеля (СПб, 1884);
 "Об истолковании" Аристотеля (Перевод с греч. Э.Л. Радлова) (СПб, 1891);
 Научная деятельность Каринского (СПб, 1895);
 Учение Соловьева о свободе воли (СПб, 1911);
 Очерк истории русской философии (СПб., 1912; 2-е изд Пг., 1920)
 Владимир Соловьев. Жизнь и учение (СПб, 1913);
 Философский словарь: Логика. Психология. Этика. Эстетика и история философии. 2-е изд. (М., 1913);
 К. Гельвеций и его влияние в России (Пг., 1917);
 Введение в философию (Пг., 1919);
 Этика (Пг., 1921);
 Чарльз Диккенс (Берлин-М.-Пг., 1922)

 Искәрмәләр 

 Сылтамалар 

 Радлов / в. В. Ванчугов // Яңа фәлсәфи характердагы энциклопедиясе : 4 т. / пред. фәнни.-ред. советы . В. С. Степин.  — 2-е изд., испр. һәм өстәмә — М. : Фикер, 2010.  — 2816 . с.
 Биографиясе сайтында Россия Милли Китапханәсе 
 Радлов, Эрнест Леопольдович // Энциклопедия «Кругосвет».
 Профиль Эрнеста Львовича Радлова рәсми сайтында , РФА
 Тарихи белешмә сайтында Архивы, РФА

Төркем:XIX гасыр фәлсәфәчеләре
Төркем:XX гасыр фәлсәфәчеләре
Төркем:Россия империясе фәлсәфәчеләре
Төркем:Фәлсәфә тарихчылары
Төркем:Википедия:Викимәгълүмат элементы параметрларына өстенлек бирелгән мәкаләләр
Төркем:Питырбурда вафатлар
Төркем:Әлифба буенча шәхесләр
Төркем:1928 елда вафатлар
Төркем:28 декабрь көнне вафатлар
Төркем:Питырбурда туганнар
Төркем:1854 елда туганнар
Төркем:2 декабрь көнне туганнар