Анна Радклиф

Анна Радклиф (, кызлыкта Уорд (); 9 июль 1764 — 7 февраль 1823) — инглиз язучысы, готик романга нигез салучыларның берсе

 Биографиясе 
Анна Радклиф 1764 елда Холборн шәһәрендә галантерейчы Уильям Уорд гаиләсендә туа. Радклиф фамилиясен ул 22 яшендә журналист, «English Chronicle»  газетасының хуҗасы һәм баш мөхәррире Вильям Радклифка кияүгә чыгып ала. Балалары булмаганлыктан, Анна буш вакытларын биләү өчен беллетристика белән шөгыльләнә башлый. Бу шөгылен аның ире хуплый.

Җиде ел дәвамында ул үзенең барлык китапларын чыгара, алар соңыннан киң таралыш ала, аннары әдәбият белән шөгыльләнә башлый. Ул табигатьтән оялчан кеше була һәм аны зур таныклык куркыта, аның эчке тынычлыгын боза.

Анна Радклифның тормышы, аның иҗаты кебек үк, төрле серләр белән уратыла. Шундый риваятьләрнең берсе, яңа сюжетлар һәм үз әсәрләренең куркыныч детальләрен уйлап тапкач, Анна акылдан язган һәм шуннан соң вафат булган, ди.Шунысын да билгеләп үтәргә кирәк, аның тормышында мондый имеш-мимешләрне кире кагу булмый (алар Анна язуны туктаткач, тарала башлый).

Чынлыкта Радклиф 1823 елның 7 февралендә пневмониядән 59 нчы яшендә вафат була. Язучыны җирләү 15 февральдә Лондондагы Ганновер-сквер янында Изге Георг чиркәвендә уза

Язучының җәсәде Изге Георгның Ганер-скверга килгән ике зиратның берсендә Бейсвотер — роуд (Bayswater Road) зиратында m569 часовняның склепында җирләнгән. 1853 елда зират кулланылмый башлый, ә икенче бөтендөнья сугышы вакытында ул немец авиациясен бомбага тотудан зыян күрә, парламентның махсус акты булып зират секулярлаштырыла, һәм 1970 елларда аның урынында  торак — St George ' s Fields Estate төзелә. 1969 елда кабер плитәләрендә язулар исемлеген төзегәндә Анна Радклифның исеме табылмаган (Вестминстер архивларында алынган мәгълүмат нигезендә).

Анна Радклифның бер генә портреты да сакланмаган.

 Ижаты 
7-8 ел дәвамында үзенең танылган романнарын яза; 1797 елдан соң бер генә әсәр дә чыгармый.

Анна Радклифның иң популяр романнары: "The romance of the forest «(1791),» Удольфские тайны» (1794) һәм (1797) «Итальянец, или Исповедальня кающихся, облачённых в чёрное» (1797).  Радклиф прозасының төп үзенчәлеге-укучыны төрле хәлләр һәм антураж дәһшәтләре белән куркыта ала торган нәтиҗәле әдәби чараларның (ташландык каберләр, призраклар, рухлар, яшен һ.б.), көтелмәгән сюжет әйләнешләре, явызлыклар һәм интриглар белән куркытуы.

Күп кенә әсәрләрдә сентименталь жанр йогынтысы сизелә, бу шулай ук аның романнарының популярлыгына ярдәм итте. XIX гасырның беренче чирегендә Радклиф романнары Англиядә генә түгел, Европада да, шул исәптән Россиядә дә зур уңышка ирешә.  Анна Радклиф шулай ук 1794 елда үзе  тарафыннан ясалган сәяхәтне   тасвирлый. «Journal of a tour through Holland and the western frontier of Germany» китабы күргәннәрнең матур һәм шигъри тасвирламаларын да, шулай ук чит төбәкләр турында шактый четерекле фикерләрне дә үз эченә ала

Анна Радклифның иҗаты соңрак авторларның күбесенә, шул исәптән, Вальтер Скотт,  маркиз де Сад, Эдгар По ижатына тирән йогынты ясый.

 Русиядә Радклиф тәрҗемәләре 
Рус әдәбиятында Радклиф романнары тәрҗемә ителә һәм бик күп үрнәкләр уята. Аларның күбесе танылган романистка исеме астында үз әсәрләрен чыгарган билгесез авторларга карый.

Радклиф исеме астында  дөнья күргән романнар:

 «Видения в Прирейнском замке» (M., 1802; Орёл, 1823 и другие издания),
 «Мария и граф М-в, или Несчастная россиянка» (М., 1810),
 «Живой мертвец» (М., 1808 и 1816),
 «Замок Альберта» (1803),
 «Замок, или Ночные привидения» (М., 1808, 4-е изд., 1816),
 «Итальянец, или Исповедная чёрных кающихся» (М., 1802—1804),
 «Луиза, или Подземелье Лионского замка» (M., 1819),
 «Лес, или Сен-Клерское аббатство» (М., 1801; Орел, 1823 и другие издания),
 «Монастырь св. Екатерины, или Нравы XVIII в.» (Орёл, 1815),
 «Монастырь св. Колумба» (М., 1866),
 «Наследница Монтальда» (М., 1818),
 «Ночные видения» (М., 1811),
 «Пещера смерти в дремучем лесу» (М., 1816),
 «Полночный колокол» (СПб., 1802 и М., 1816),
 «Пустынник таинственной гробницы» (М., 1818),
 «Таинства Удольфские» (М., 1802),
 «Таинства Чёрной башни» (М., 1811 и 1816),
 «Ужасные и прочие приключения и видения в Прирейнском замке» (М., 1809),
 «Юлия, или Подземельная темница Мадзини» (М., 1802).

Радклиф яки аның рус ияручеләренең  барлык романнары да диярлек Мәскәүдә яки Орёлда нәшер ителгән; һәм бары тик бер роман гына Санкт-Петербургта нәшер ителгән, шулай ук ул  Мәскәүдә яңадан нәшер ителгән

 Искәрмәләр 

 Сылтамалар 


 Луков Вл. А. Принцип суггестии: Рэдклиф в сравнении с Уолполом // Информационный гуманитарный портал «Знание. Понимание. Умение». — 2012. — № 4 (июль —  август) (архивировано в WebCite).
 Ruth Facer. Anne Radcliffe (1764-1823) (неопр.).  Chawton House Library. Дата обращения 5 мая 2013. Архивировано 11 мая 2013 года.
 Dr. Lilia Melani. Gothic History (неопр.). Дата обращения 5 мая 2013. Архивировано 11 мая 2013 года.

Төркем:Бөекбритания язучылары
Төркем:Әлифба буенча шәхесләр
Төркем:Википедия:Викимәгълүматтан чыганак булган мәкаләләр
Төркем:Википедия:Викимәгълүмат элементы параметрларына өстенлек бирелгән мәкаләләр
Төркем:1823 елда вафатлар
Төркем:7 февраль көнне вафатлар
Төркем:1764 елда туганнар
Төркем:9 июль көнне туганнар
Төркем:Шәхесләр
Төркем:Язучылар