Җамбыл Җабай улы

Җамбыл Җабай улы (, (28 февраль 1846, Җамбыл тавы, Җамбыл өлкәсе-22 июнь 1945, Алматы) – казакъ халык шигъриятендә танылган шәхес, шигъри сүз үзенчәлекле ораторы, җырау, җырчы.

Биографиясе
Туган урыны – Җамбыл тавы, Җамбыл өлкәсе. Яшәү урыны – Алматы өлкәсе Узынагаш авылы. Чыгышы – Оло йөз эчендәге Шапырашты нәселе, Екей ыруыннан.

 Ырынбур турында Җыр (фрагмент) 
tt: Күрәм — шәһәр, чиксез дала, 
Кургаш шикелле, соры күк. 
Син микән бу, зур Ырынбур, 
Монда сарыгын куганмы Алибек?

Чал кашлар астында, 
Ачулы ялкынлы карашлар. 
Эссе, ак патшалар кәлгәсе дип 
Хәтердә син, Ырынбур! 

Син далада кыя сыман тордың, 
Җилнең бетмәс зарлы тавышында, 
Куркыныч җәза һәм богау, 
Кан көенеч шәһәре.

Без курыккан идек синнән Ырынбур, 
Каргадык сине, Ырынбур, 
Син каһәр суккан җир булдың, 
Иделдән Тянь-Шаньгә тиклем. 
19/XII—1937

ru: Вижу — город, степной простор, 
Небо серое, словно свинец. 
Ты ли это, большой Орымбор, 
Куда гнал Алибек овец?

Под навесом седых бровей 
Загорается гневом взор. 
Душной крепостью белых царей 
Вспоминаешься ты, Орымбор!

Ты в степях стоял, как утес, 
В нескончаемых стонах ветров — 
Город крови и горьких слез, 
Страшных пыток и кандалов.

Мы боялись тебя, Орымбор, 
Проклинали тебя, Орымбор, 
Ты страшилищем слыл, Орымбор, 
От Едиль до Тянь-Шаньских гор.
19/XII—1937

 Хәтер 
 «Кардәш каләмнәр» журналының 2016 елның июль саны Җамбыл Җабай улына багышланганВ Турции спецвыпуск журнала «Кардеш калемлер» посвящен Жамбылу Жабаеву.  inform.kz, 26.07.2016 . 

 Искәрмәләр 

Төркем:Казакъ язучылары