Нух Идрисов

Нух Идрисов (Нух Идрис улы Идрисов) — лейтенант, Бөек Ватан сугышында 1944 елның 27 июлендә А. Матросов батырлыгын кабатлап, һәлак булган . КПСС әгъзасы (1943 ел, гыйнвар).

 Тәрҗемәи хәле 
1918 елда Казан губернасы (хәзерге Кукмара районы) Битләнгер авылында туган. 12 яшеннән күмәк хуҗалыкта эшли. Хат ташучы, келәт мөдире, бригадир, ВЛКСМ оешмасы сәркатибе вазифаларында була. 1938 елда Ворошилов исемендәге күмәк хуҗалык рәисе итеп куела. Хәрби хезмәттә чагында ССРБ көнчыгышында шәһәр төзелешендә эшли.

 Бөек Ватан сугышы 
 Совет-фин сугышында катнаша.
 313- укчы дивизиянең 1070- укчы полкы взвод командиры була.
 1944 елның 27 июлендә Карелиядә 216,0 биеклеген яулаганда дошман ут ноктасын гәүдәсе белән каплый.
 Кабере 1982 елда табыла, Карелиянең Вегарус бистәсендә җирләнә.

 Бүләкләре, мактаулы исемнәре 
I дәрәҗә Ватан сугышы ордены (һәлак булганнан соң бирелә; 1969 елның  25 февралендә хатыны Наҗия Госам кызына тапшырыла).

 Батырлыгы турында 
Дивизия штабы башлыгы запастагы гвардия полковнигы Василий Иванович Крапивин үзенең «313-я Петрозаводская» китабында яза:
«1944 елның 27 июлендә лейтенант Н.И. Идрисов батырлык кылды. 216,0 биеклегенең итәгенә җиткәч, рота урман авызында окоп казып урнашты. Алга бару мөмкин түгел иде. Берәрсе селкенү белән, дошман ут өермәсе ача. Лейтенант Идрисов беренче булып урман ешлыгын һәм ут диварын үтеп, шәхси үрнәге белән сугышчыларны җиңүгә рухландырырга булды. Идрисов алга шуыша башлады, мина яки фугас булырдай шикле урыннарны әйләнеп узды. Лейтенант артыннан сугышчы Багаев, аннан взводның башка сугышчылары да иярде. Урман чигенә җиткәч, Идрисов сугышчыларның килеп беткәнен көтеп алды һәм аягүрә басып кычкырды:
- Һөҗүмгә, минем арттан! Ура!
Идрисовның взводы алга ыргылды. Күрше взводлар да аларга иярде. Ләкин дошман утны көчәйтте. Моңарчы тынып торган ут нокталары уянды. Рота алдында тоташ ут дивары калыкты. Дзотка иң якын урында торучы лейтенант Идрисов әлеге ут ноктасының һөҗүм итүчеләргә иң куркынычы икәнен  һәм кичегергә ярамаганны аңлады. Ул дзотка ташланды һәм аның амбразурасын  үз гәүдәсе белән каплады.
Җиргә елышып беткән рота шунда ук һөҗүмгә сикереп торды һәм дошман ныгытмаларын яулады. 216,0 биеклеге шулай алынды.»

 Хәтер 
 Түбән Өскебаш мәктәбенә исеме бирелгән, мәктәптә музее оештырылган (1991).
 Суоярви шәһәрендә урамга (1987), Кукмара бистәсендә тыкрыкка исеме бирелгән.
 Үзәк юл буенда, кабереннән ерак түгел урында, барельефы белән истәлек тамгасы урнаштырылган. В.П. Судаков. Поле неуставшей памяти. Петрозаводск, 2008. 443- биттә
 Шаһинур Мостафин «Без монда җиңәргә килдек» әсәрен язган.

 Сылтамалар 
 Түбән Өскебаш мәктәбе музее 
 Мамадыш мәгълүмат-белешмә порталы 

 Искәрмәләр 

Төркем:Бөек Ватан сугышында катнашучылар
Төркем:Бөек Ватан сугышында һәлак булучылар
Төркем:Амбразураны гәүдәсе белән каплаган сугышчылар
Төркем:ССРБ офицерлары