Düğün şekeri

Düğün şekeri, Türkiye'de ve bazı Müslüman toplumlarda nikâh veya düğün törenlerinde misafirlere dağıtılan sembolik hediyedir. Genellikle badem şekeri, draje, lavanta kesesi veya dekoratif objelerden oluşur ve yenmekten ziyade hatıra niteliğindedir.

 Tarihçe 
Düğün şekeri geleneği, 16. yüzyıl Avrupa kökenli olup Fransa'da asilzadelerin düğünlerinde badem şekeri dağıtımıyla başlamıştır; bolluk ve bereket sembolü olarak görülmüştür. Osmanlı İmparatorluğu'nda saraylarda gümüş tabaklarda lokum ve şeker ikramı yaygındır; 18. yüzyılda Hacı Bekir'in akide şekeri üretimiyle halka inmiştir.

Osmanlı düğünlerinde damat ailesi gelin tarafına şeker sepeti gönderir, konuklara tatlı dağıtılırdı. Günümüzde Orta Doğu ve Orta Asya kökenli gelenek, teknolojik hediyeliklerle (mıknatıs, biblo) evrilmiştir.

 Türleri ve Dağıtımı 
- Yenilebilir: Badem şekeri, çikolata, lokum.
- Hatıra: Lavanta kesesi, tül sarılı objeler.
Türkiye'de masalara önceden konur veya çıkışta dağıtılır; Bursa gibi bölgelerde yerel adetlerle zenginleşir.

 Kaynakça 

Kategori:Düğün gelenekleri
Kategori:Türk kültürü