Şirvan-Abşeron mimarlık okulu

Şirvan-Abşeron mimarlık okulu, Azerbaycan mimarlık tarihinde eşsiz bir yere ve öneme sahip okullardan biridir. 8. - 9. yüzyıllarda ortaya çıkmış ve 11. - 15. yüzyıllarda gelişmiştir. Kesranı Hanedanı döneminde Şirvanşahlar Devleti'nin güçlenmesi ve inşaat için elverişli koşulların ortaya çıkması, yerel mimarlık okulunun gelişmesinin temelini oluşturmuştur. Şirvanşahlar Devleti'nin toprakları doğal yapı taşları bakımından zengin olduğundan, kireç taşı, eski çağlardan beri bu bölgedeki binaların yapımında ve dekorasyonunda kullanılan tek malzeme olmuştur.

Şirvan–Abşeron mimarlık okulunun öne çıkan anıtları arasında Bakü'deki Şirvanşahlar Sarayı kompleksi, Bayıl Kalesi, Kız Kulesi ve Kobustan'daki Diri Baba Türbesi sayılabilir. Ayrıca, Şirvan–Abşeron okuluna ait bazı yapılar, onları inşa eden mimarların takma adlarını taşımaktadır (ör. "Şamahı", "Şamaki", "Şirvani").

Şirvan - Abşeron mimarisinin üslup özellikleri, taş ve üzerine uygulanan süslemeli oyma sanatının birleşik etkisi temelinde şekillenmiştir. Yerel nitelikli taşın özenle yontulması ve yüzeyinin titizlikle düzeltilmesi, Şirvan binalarının duvar işçiliğine özel bir görünüm kazandırmaktadır. Bu duvar yüzeylerine yerleştirilen zarif taş oymalar, kompozisyonun öne çıkan bölümlerinde yoğunlaşmakta ve sanatsal nitelikleriyle dikkat çekmektedir. Şirvan mimarisinin bu doğrultuda gelişiminde, kompozisyonların sadeliği belirleyici bir rol oynamış; temel olarak bireysel unsurların yalın ve dürüst bir işçilikle işlenmesine öncelik verilmiştir.

 Ayrıca bakınız 

 Bakü Kalesi
 Kız Kulesi
 Diri Baba Türbesi
 Muhammed Camii

 Kaynakça 

Kategori:Azerbaycan mimarisi