2026 İran katliamları

28 Aralık 2025'ten bu yana, İran rejim güçleri 2025–2026 İran protestoları sırasında muhaliflere yönelik katliamlara girişmiştir. 13 Ocak 2026 itibarıyla, öldürülen protestocuların toplam sayısına ilişkin tahminler 3,400 ile 30,000 arasında değişmekte olup, bu olaylar modern İran tarihindeki en büyük katliamlardan bazıları olarak değerlendirilmektedir. İran'daki İnsan Hakları Aktivistleri (HRAI) örgütüne göre, tahminen 135 güvenlik personeli hayatını kaybetmiştir.

İran Dışişleri Bakanlığı Sözcüsü İsmail Baghaei, güvenlik güçlerinin protestoculara ateş açtığını doğrulamıştır. İran hükûmeti yetkilileri ise resmi kayda geçmeyen beyanlarında, protestocular ve güvenlik güçleri dahil olmak üzere toplam can kaybının 2.000 ila 3.000 arasında olduğunu ileri sürmüştür.

 Arka Plan 
2025-2026 protestolarından önce, İslam Cumhuriyeti dönemindeki olaylarda protestocu ölümleri ve kitlesel siyasi mahkûm infazlarının üst sınırını gösteren rakamlar arasında, 1981–1982 İran katliamlarında 3.400 infaz ve 1988 yılında 1.000 ila 30.000 infaz, 2009 İran cumhurbaşkanlığı seçim protestolarında 72 protestocu ölümü, 2019–2020 protestolarında 300-1.500 protestocu ölümü ve 2022–2023 Mahsa Amini protestolarında 551 ölüm yer almaktadır.

+İran İslam Cumhuriyeti'nde Protestocu Ölümleri ve Siyasi Mahkûm İnfazlarıTarihOlayÖlü sayısıKaynaklar1981-19821981–1982 İran katliamları3,40019881988 infazları1,000–30,00020092009 seçim protestoları722019-20202019–2020 protestoları300–1,5002022-2023Mahsa Amini protestoları551

 Kayıp ve Ölü Sayıları 
İran İnsan Hakları Aktivistleri haber ajansı HRANA'ya göre, ülke çapında gerçekleşen protestoların ilk on günü (6 Ocak dahil) sırasında en az 34 protestocu hayatını kaybetmiş ve en az 2.076 vatandaş en az 285 farklı yerde gözaltına alınmıştır. 7 Ocak'ta, 13 protestocunun daha öldüğü bildirilmiş ve toplam ölü sayısı 45'e ulaşmıştır.

Doğrulanmış raporlar ve video kayıtlarına göre, protestoların ilk yedi günü boyunca güvenlik güçleri canlı mermi, göz yaşartıcı gaz ve kalabalık kontrol silahlarını yoğun biçimde kullanmış ve şiddet içeren gözaltılar gerçekleştirmiştir.

The Guardian'a göre, sekiz günlük protestolar sırasında en az üç çocuk yaşamını yitirmiş ve 40'tan fazla reşit olmayan kişi gözaltına alınmıştır.

Iran International, 10 Ocak'ta yayımladığı bir tahmine göre, önceki 48 saat içinde 2.000 protestocunun öldüğü öne sürülürken, Time Magazine ölü sayısının 6.000'e kadar çıkabileceğini bildirmiştir.

8 Ocak'ta Tahran'da en az 217 kişinin öldüğü bildirilmiştir. 10 Ocak 2026 itibarıyla internet kesintisi, ölü ve yaralı sayısına dair raporlamayı sınırlamıştır. Aynı gün Iran International, önceki 48 saat içinde hükûmet güçleri tarafından en az 2.000 protestocunun öldürüldüğünü tahmin etmiştir. 12 Ocak'ta Time, morglara doğrudan götürülen protestocular hariç olmak üzere, ölü sayısının 6.000'e ulaşmış olabileceğini bildirmiştir.

13 Ocak'ta Iran International çok aşamalı bir soruşturmayı tamamlamış ve hükûmet kaynakları, görgü tanıkları, saha raporları, hastane verileri ile İranlı doktor ve hemşirelerin tanıklıklarına dayanarak en az 12.000 sivilin öldürüldüğünü tespit etmiştir. Rapora göre, toplu katliamlar 8–9 Ocak tarihlerinde gerçekleşmiş ve büyük ölçüde Devrim Muhafızları ile Besic milis üyeleri tarafından gerçekleştirilmiştir. Olaylar planlı ve örgütlü bir şekilde yürütülmüş, Yüksek Ulusal Güvenlik Konseyi ve Cumhurbaşkanlığı Ofisi'nden alınan bilgilere göre, doğrudan ateş emri ve operasyonlar, bizzat dini Lider Ali Hamaney tarafından üç hükûmet kolunun onayıyla verilmiştir.

 “Dijital karanlık altında soykırım” iddiaları 
Protestolar sırasında yaşanan şiddet, bazı hekimler ve insan hakları savunucuları tarafından “dijital karanlık altında soykırım” olarak tanımlanmıştır. Güvenlik güçlerinin gerçek mermi ve askeri nitelikte silahlar kullandığı, özellikle baş, boyun ve göğüs bölgelerini hedef aldığı; ölü ve yaralı sayısının olağanüstü boyutlara ulaştığı bildirilmiştir. Sahadaki doktorlar tarafından derlenen ve ülke genelindeki sekiz büyük göz hastanesi ile 16 acil servisin verilerine dayanan raporlara göre, protestoların başlamasından itibaren en az 16.500–18.000 kişinin öldüğü, 330.000–360.000 kişinin yaralandığı, yüzlercesinin ise gözlerini kaybettiği ileri sürülmüştür. Bu verilerin, yaralıların önemli bir bölümünün tutuklanma korkusuyla hastanelere başvurmadığı dikkate alındığında “ihtiyatlı asgari tahminler” olduğu belirtilmiştir. İnternet ve iletişimin 8 Ocak saat 20.00'den itibaren ülke genelinde kesilmesi, bilgi akışını engelleyerek ölümlerin ve yaralanmaların boyutunun gizlenmesine yol açmış, bu durum, tanıklara göre, şiddetin cezasız biçimde sürdürülmesini kolaylaştırmıştır.

Yetkililerin uygulamaları da soykırım iddialarının merkezinde yer almıştır. Bazı ailelerin yakınlarının cenazelerini teslim alabilmek için yüksek meblağlar ödemeye zorlandığı, cesetlerin başka şehirlerde gizlice defnedildiği, yaralıların hastanelerden güvenlik güçlerince alıkonulduğu ve kan nakillerinin engellendiği yönünde çok sayıda tanıklık aktarılmıştır. Besic milisleri ve Devrim Muhafızları'nın sokaklardan cesetleri topladığı, kontrol noktalarında insanların telefonlarının ve bedenlerinin kontrol edildiği, protestolara katıldığı düşünülen kişilerin derhal gözaltına alındığı bildirilmiştir. Doktorlar ve tanıklar, bu uygulamaların rastlantısal değil, protestoları fiziksel olarak yok etmeye ve toplumu yıldırmaya yönelik sistematik bir politika izlenimi verdiğini savunmuştur. Bu çerçevede, protestolar sırasında yaşanan kitlesel ölümler, zorla kaybetmeler ve tıbbi müdahalenin engellenmesi, bazı gözlemciler tarafından “soykırım” kavramı etrafında değerlendirilen ağır insan hakları ihlalleri olarak nitelendirilmiştir.

 Kitlesel vahşet türü 
Ayrıca bakınız: Zulüm

Norveç'te yerleşik Hengaw insan hakları kuruluşu 13 Ocak 2026 tarihinde yayımladığı bir açıklamada, elde ettiği delillere dayanarak protestocuların katliamlarının hem geleneksel uluslararası hukuk hem de Roma Statüsü uyarınca insanlığa karşı suç teşkil ettiğini ileri sürdü. Hengaw'a göre bu katliamlar, “koordine edilmiş, yaygın ve sistematik bir baskı politikası çerçevesinde hareket eden devlet güçleri tarafından, sivil protestocuların kasten öldürülmesini de içeren eylemler ve yaygın ve öldürücü güç kullanımını” kapsayan uygulamalardan oluşuyordu. Bu süreç, İran'ın çeşitli bölgelerinde protestocuların toplu katliamına yol açmış olup, Hengaw tarafından 2.500 kurban doğrulanmıştır.

 Protestocuların gerçek mermi ile bastırılması ve hastanede yatan protestocuların infaz edilmesi 
İran Yüksek Ulusal Güvenlik Konseyi ve cumhurbaşkanlığı ofisine yakın kaynaklar, protestocuların öldürülmesinin, ülkenin en üst düzey yetkililerinin tam onayıyla, doğrudan İran'ın Dini Lideri Ali Hamaney'in emriyle gerçekleştirildiğini bildirmiştir. Konseyin gerçek mermi kullanılmasına yetki verdiği ve bunun, büyük ölçüde Devrim Muhafızları Ordusu tarafından, ölçek ve yoğunluk bakımından istisnai olarak tanımlanan kasıtlı ve organize bir operasyon kapsamında uygulandığı ileri sürülmüştür.

13 Ocak'ta The Guardian, İslam Cumhuriyeti güvenlik güçlerinin protestoculara karşı gerçek mühimmat kullanan av tüfekleri ve piyade tüfekleri kullandığının belgelendiğini, ayrıca ağır DŞK makineli tüfeklerinin de protestoculara karşı kullanıldığını bildirmiştir. Tahranlı bir doktor, güvenlik güçlerinin “öldürmek için ateş ettiğini” belirtmiştir. Diğer raporlar, güvenlik güçlerinin protestoculara saldırmak için keskin nişancılar ve bıçaklar da kullandığını göstermiştir.  İnsan Hakları Merkezi'nden bir sözcü olan Abdorrahman Boroumand, rejim güçlerinin “daha az öldürücü” olarak tanımlanan silahları kullandıkları durumlarda dahi protestocuların baş, göz, cinsel organlar ve hayati organlarını bilinçli olarak hedef aldıklarına dair kanıtlar bulunduğunu, bunun amacının protestocuları sakatlayarak korku salmak ve kalıcı engellilik yaratmak olduğunu ifade etmiştir. Boroumand bu taktiğin 2022 Mahsa Amini protestolarında da kullanıldığını belirtmiştir. En az bir genç kızın pelvik bölgesinden vurulduğu ve hayati tehlikesinin bulunduğu bildirilmiştir. Tahran'da görev yapan bir sağlık görevlisi ise gençlerin “başlarına doğrudan ateş edildiğini, kalplerinin de hedef alındığını” aktarmıştır.

Buna ek olarak, çok sayıda tanıklık İran rejim güçlerinin protestocuları tutuklamak, ve birçok vakada infaz etmek amacıyla hastanelere baskınlar düzenlediğini ortaya koymuştur. 4 Ocak'ta, İran Tıp Derneği Birleşik Krallık Başkan Yardımcısı Namdar Baghaei Yazdi'ye göre, tam teçhizatlı çevik kuvvet unsurları İlam'daki İmam Humeyni Hastanesi'ni basmış, sağlık personeline göz yaşartıcı gaz ve av tüfeği saçmalarıyla saldırmış ve yaralı protestocuları tutuklamıştır. 6 Ocak'ta Tahran'daki Sina Hastanesi'nde de rejim güçleri tarafından benzer bir saldırı gerçekleştirilmiştir. Yazdi, “Hastaneler artık İran'da dokunulmaz  değil ve halihazırda rejimden kaynaklanan riskler altında olan meslektaşlarımız için çok endişeliyiz” demiştir. Güney İran'dan bir doktor, rejim güçlerinin hastaneye yatırılmış protestocuların “işini bitirdiğini” bildirmiş, ayrıca “birçoğunu öldürdüler, birçoğunu tutukladılar ve birçoğu kaçak durumda. Durum çok kötü” ifadelerini kullanmıştır. The Times'a göre, Tahranlı başka bir doktor, rejim güçlerinin “hastanelere girerek protestocuların cesetlerini zorla alıp götürdüğünü” belirtmiş; bazı yaralı protestocuların ise tutuklanma korkusuyla yaralarını evde tedavi ettirdiği ve hastaneye yatmaktan kaçındığı aktarılmıştır. İran İnsan Hakları Kuruluşu, Reşt'te güvenlik güçlerinin protestocuları Reşt Pazarı içinde kuşatarak içeride mahsur bıraktığını, pazarı ateşe verdiğini, teslim olmaya ya da kaçmaya çalışan kişileri öldürdüğünü belirtmiştir. Aynı kuruluş, sokaklarda ve hastanelerde yaralı olarak ele geçen hayatta kalan protestocuların yine rejim güçleri tarafından “işlerinin bitirildiğini” bildirmiştir.

 Kimyasal maddeler 
17 Ocak'ta yayımlanan haberlerde, İran rejiminin protestoculara karşı toksik kimyasal maddeler kullanmış olabileceği öne sürüldü. Görüntülerde, rejim güçlerinin tehlikeli kimyasal maddelere karşı kullanılan koruyucu giysiler ve gaz maskeleri giyerek araçların üzerinde bulunduğu görüldü. Bazı mağdurların, kimyasal maddelere maruz kalmalarından birkaç gün sonra hayatlarını kaybettikleri bildirildi. 18 Ocak'ta ise gözaltına alınan protestoculara, gözaltında tutuldukları süre boyunca içeriği bilinmeyen maddelerin enjekte edildiği iddia edildi.

 İç propaganda ve baskı 
İran hükûmeti, protestocuların cesetlerine ait morg görüntülerini kullanarak ileride gerçekleşebilecek protestoları caydırmaya çalışmakla suçlandı. Hayatını kaybeden protestocuların ailelerinin, yakınlarının cenazelerini teslim alabilmek için, ölüme neden olan mermilerin bedeli olarak tanımlanan tazminatları ödemeye zorlandıkları sıkça rapor edildi. Rejim güçleri ile Devrim Muhafızları mensuplarının, öldürülen protestocuların ailelerine baskın düzenlediği, aileleri tehdit ettiği, cenazelerin teslimi ve defnedilmesine kısıtlamalar getirdiği ve ücret talep edileceği yönünde uyarılarda bulunduğu bildirildi. Bazı ailelerin, yetkililerin cenazeleri ölümün gerçekleştiği yerlerden uzak bölgelere defnetmesi nedeniyle yakınlarının kalıntılarına ulaşamadığı ifade edildi. Ayrıca, yetkililerin cenazeleri, aileler hayatını kaybeden kişilerin protestocu değil, hükûmet ve Besic yanlısı olduklarını belirten resmi rejim anlatımını kabul edene kadar alıkoyduğu yönünde raporlar da yayımlandı.

 Yabancı milislerin görevlendirilmesi 
Protestoların bastırılmasında Irak Halk Seferberlik Güçleri'ne (Haşdi Şabi) bağlı unsurların, Arapça konuşan paralı askerlerin, Lübnan Hizbullahı'nın, Pakistan merkezli Liwa Zeynebiyun'un ve Afgan Liwa Fatemiyun'un varlık gösterdiği bildirildi. Iran International, 2 Ocak 2026 tarihinde İran rejimiyle bağlantılı Iraklı milis grupların, İran'daki protestoların bastırılmasına destek olmak amacıyla güç topladığını bildirdi.[59]

6 Ocak 2026'da yayımlanan haberlerde, Kataib Hizbullah, Harakat el-Nüceba, Seyyid el-Şüheda ve Bedir Örgütü dahil olmak üzere Iraklı Şii milis gruplarına mensup yaklaşık 800 kişinin İran'a gönderildiği aktarıldı. Bu unsurların, resmi olarak Meşhed'deki İmam Rıza Türbesi'ne yönelik bir “ziyaret” gerekçesiyle Şelemçe, Çazabeh ve Hüsrevi sınır kapılarından İran'a geçirildiği; ancak fiiliyatta Ahvaz'daki bir üsse sevk edilerek buradan protestoların bastırılmasına destek vermek üzere farklı bölgelere dağıtıldığı belirtildi.

Iran International'a göre, “İslam Cumhuriyeti'nin bu adımının arkasındaki neden, İran polisinin silahsız ve sıradan insanlara saldırma emirlerine uymayacağı yönündeki endişe ya da mevcut güvenlik güçlerinin 100'den fazla şehirde süren protestoları bastırmak için yetersiz kalması olabilir”.

9 Ocak 2026'da Amerika Birleşik Devletleri, İran'ı protestoları bastırmak amacıyla yabancı milis güçler kullanmaması konusunda uyardı. The Media Line'a göre, Iraklı Şii milis mensupları İran'daki protestoların bastırılmasına yardımcı olmaları için kişi başı 600 ABD doları karşılığında görevlendirildi. 11 Ocak itibarıyla, her biri yaklaşık 50 kişi taşıyan 60'tan fazla otobüsün Irak-İran sınırını geçtiği bildirildi. 15 Ocak'ta ise bir Iraklı kaynak CNN'e, önceki haftalar içinde Iraklı milis gruplarından “yaklaşık 5.000” savaşçının İran'a geçtiğini söyledi.

 İnfazlar 
Hak grubu HRANA'ya göre, İran, 5 Ocak ile 14 Ocak tarihleri arasında protestolar sırasında en az 52 infaz gerçekleştirdi.

BBC'ye göre, 8 Ocak 2026 tarihinde Fardis'teki protestolarla bağlantılı olduğu iddiasıyla giyim mağazası sahibi Erfan Soltani evinde gözaltına alındı. Soltani'ye avukat sağlanmadı ve ailesi kendisine yöneltilen suçlamalardan haberdar edilmedi. Gözaltına alınmasından birkaç gün sonra, Soltani'ye 14 Ocak'ta idam edileceği bildirildi. İnfaz tarihinden kısa süre önce İran Dışişleri Bakanı Abbas Arakçi, kişilerin asılmasına dair herhangi bir plan olmadığını belirtti ve Soltani'nin ailesine infazının ertelendiği bildirildi. Yargı makamları ise Soltani'ye yöneltilen suçlamaların yalnızca “ulusal güvenliğe karşı işbirliği yapmak” ve “rejime karşı propaganda faaliyetleri yürütmek” olduğunu; bu suçların İran'da ölüm cezası ile cezalandırılmadığını açıkladı. Devlet yayın kuruluşu IRIB, Soltani'nin infazının yapılacağına dair haberleri “açık bir  uydurma haber eylemi” olarak nitelendirdi.

ABD Başkanı Donald Trump, rejimin planlanan 800 infazı durdurma taahhüdü için teşekkür etti. Ancak Tahran Devlet Savcısı Ali Salehi, devlet televizyonunda, “Trump çok saçma ve anlamsız şeyler söylüyor” ve “Tepkimiz sert, önleyici ve hızlı olacak. Çok sayıda dava için iddianameler hazırlanıp mahkemelere gönderildi” ifadelerini kullandı. Rejim yetkilileri 18 Ocak'ta, protestolar sırasında tutuklanan kişilerin infazına devam edilebileceğini açıkladı.

 İşkence ve cinsel şiddet 
18 Ocak'ta The Guardian, bir hak örgütünün gözaltındaki kişilerin tutukluluk sırasında işkenceye ve cinsel saldırıya maruz bırakıldığı yönündeki iddialarını aktardı. Iran International ise, bazı tutuklulara kimliği belirsiz kimyasal maddelerin enjekte edildiğini bildirdi. Iran International tarafından aktarılan ve Fransa merkezli bir insan hakları kuruluşu olan KHRN'nin raporlarına göre, İran genelindeki protestolar sırasında Kirmanşah kentinde iki protestocu gözaltında kötü muameleye maruz kaldı. Gözaltına alınanlardan birinin çocuk olduğu belirtildi. Bu anlatımlara göre, güvenlik görevlileri tutukluların nakli sırasında cinsel içerikli fiziksel kötü muamele uyguladı. Bu uygulamalar arasında darp ile copların kıyafet üzerinden ve anal bölgeye yönelik kullanımı yer aldı.

 Cenazelere Muamele 
14 Aralık 2025'te Vahid Online, 10 Ocak 2026 Cumartesi gününe ait video ve fotoğrafları Telegram ve X hesaplarında paylaştı. Bu kayıtlar, Tahran'daki Kahrizak morgunda çok sayıda protesto kurbanının cesedini ve sevdiklerinin naaşlarını arayan, teşhis etmeye ve teslim almaya çalışan yüzlerce yaslı aileyi göstermektedir. Videolarda, Kahrizak morgunun çeşitli hangar ve binalarında siyah torbalar içinde yüzlerce erkek cesedi ile açık alanda yerde bulunan cesetler görülmektedir. Bunların yalnızca bir kısmı teşhis edilmiştir. Bazı cesetlerde baş, karın ve göğüs bölgelerinde ateşli silah yaraları bulunmaktadır. Bir videoda, morgun bilgisayar sistemine ait olduğu anlaşılan bir monitörde ceset fotoğrafları ve ölenlerin isimleri yer almakta; başka bir videoda ise bir kamyondan cesetlerin indirildiği görülmektedir.

Videolarda dikkat çeken bir ayrıntı, kadın kurbanların görünmemesidir. Görüntülerde yer alan bilgilere göre kadın cesetleri ayrı bir salonda tutulmaktadır. Bir bölümde sağlık personelinden bir kişi, kadın cesetleri teslim edilmeden önce rahmin açılması gerektiğini ve bunun ölüm belgesi düzenlenmesi için uygulanan rutin bir işlem olduğunu belirtmektedir. HRANA'nın tahminlerine göre yalnızca Kahrizak morgunda yaklaşık 250 ceset bulunmaktadır.

Raporlara ve tanık ifadelerine göre, protestocuların cenazelerine insanlık dışı ve onur kırıcı bir muamelede bulunulmuştur. Cesetler, soğutmalı kamyonlardan yere dökülmüş ve çoğu zaman üst üste yığılmıştır. Yaslı aileler, sevdiklerinin naaşlarını bulabilmek için bu yığınlar arasında arama yapmaya zorlanmıştır. Bazı ailelerin cenazeleri teslim alabilmek için 6.000 ABD dolarına varan fahiş meblağlar ödemek zorunda kaldıkları bildirilmiş; pek çok diğer naaş ise toplu mezarlara nakledilmiştir. Mezarlık personeli, cenazelere özensiz ve saygısız bir biçimde muamele etmiş; küçük torbalara konulan çocukların diğer cesetlerin üzerine atıldığı ve kimi zaman onların altında ezildiği belirtilmiştir. Yetkililer, yeni protestoları engellemek amacıyla defin alanlarını kontrol altında tutmuş ve yas törenlerini kısıtlamış; güvenlik güçleri, aileleri son vedaları sırasında dahi gözetim altında tutmuştur.

 Kaveh Enteghamjou (Kave İntikamcı) 
28 Aralık 2025'te Tahran'da başlayıp ülke geneline yayılan rejim karşıtı protestoların kanlı biçimde bastırılmasının ardından ortaya çıkan, sosyal medyada örgütlenen rejim karşıtı bir yapılanmadır. 

Muhalif yayın organı Iran International'a göre olaylarda on binlerce kişi hayatını kaybetmiştir. Güvenlik güçlerinin gerçek mermi kullanımı, hastanelerde infaz iddiaları, kimyasal maddeler, işkence ve cinsel şiddet gibi ağır hak ihlalleri rapor edilmiştir. 

Bu süreçte ortaya çıkan Kaveh Enteghamjou adlı sosyal medya hesabı, protestoculara yönelik şiddet uyguladığı iddia edilen rejim görevlilerinin kimlik ve adres bilgilerini ifşa etmekte, sokak eylemlerine ve kişisel intikam çağrılarına yer vermekte, ayrıca VPN kullanımı ve kimlik gizleme yöntemleri gibi dijital güvenlik tavsiyeleri paylaşmaktadır. 12 Ocak 2026 tarihli haberinde Yeni Şafak, protestoların güvenlik yetkililerinin adreslerinin sosyal medyada “işaretlenmesi” yoluyla yeni bir boyut kazandığını aktarmış; haberde hesap adı açıkça anılmasa da görsellerde Kaveh Enteghamjou ibaresi yer almıştır. Yapılanmanın adı, İran ve Kürt mitolojisindeki zalim hükümdar Dehak'a karşı isyan eden Demirci Kave (Kave Ahenger) efsanesine dayanmaktadır; efsaneye göre Kaveh, halkı örgütleyerek Nevruz gecesi başlattığı ayaklanmayla Dehak'ı devirmiş ve özgürlüğün simgesi hâline gelmiştir.

 Dezenformasyon 

 Sahte Besic üyeliği iddiası: Amirhesam Khodayarifard 
Bu protestolar sırasında öldürülen bir protestocunun Besic üyesi olduğu yönündeki ilk resmi iddialardan biri, Amirhesam Khodayarifard vakası oldu. 31 Aralık 2025'te, 2004 doğumlu Amirhesam Khodayarifard, Kuhdeşt kentinde düzenlenen protestolardan birine katıldı. Protestocu grup, saatler boyunca barışçıl biçimde gösteri yaptı ve hükûmet karşıtı sloganlar attı. Kalabalık, Ruhullah Humeyni'nin heykelinin bulunduğu İmam Meydanı'na doğru ilerledi. Heykele taş atıldı. Bunun üzerine Besic güçleri, polis ve sivil kıyafetli güvenlik görevlileri ateş açtı. IranWire'a göre Khodayarifard, sivil kıyafetli bir güvenlik görevlisi tarafından başından vuruldu. Video kayıtları ve görgü tanıkları, Khodayarifard'ın vurulduğu sırada protestocular arasında bulunduğunu ifade etti.

Vurulmasının ardından Khodayarifard, Hürremabad'daki sağlık kuruluşlarına sevk edildi ve birkaç saat sonra hayatını kaybetti. IranWire'ın aktardığına göre, yerel kaynaklar protesto sırasında sivil kıyafetli bulunan emekli Devrim Muhafızları Ordusu mensubu İbrahim Aharun'un Khodayarifard'ı vuran kişi olduğunu öne sürdü.

Hükûmete yakın medya organları, Khodayarifard'ın Besic üyesi olduğunu ve ölümünün “protestocuların şiddet eylemleri” sonucu gerçekleştiğini iddia etti. Kuhdeşt valisi, bir imamı, İran Parlamentosu üyesi Ali Emami-Rad, ve Devrim Muhafızları Ordusu temsilcileri, Khodayarifard'ın ailesinin evini defalarca ziyaret ederek aile üzerinde baskı kurdu ve cenazenin teslim edilmesini, ailenin Khodayarifard'ın Besic üyesi olduğunu kabul etmesi şartına bağladı. Hükûmet destekçileri tarafından, Khodayarifard'ın askeri kıyafetler içinde çekilmiş görüntüleri sosyal medyada dolaşıma sokularak Besic üyesi olduğu iddiası desteklenmeye çalışıldı. Aile üzerindeki baskının “tehditler ve teşviklerin bir karışımını” içerdiği bildirildi. Eve yapılan ziyaretlerde kameraların kullanıldığı ve ailenin beyanının kayda alınmasının amaçlandığı aktarıldı.

Khodayarifard'ın annesi dahil olmak üzere aile üyeleri, Amirhesam Khodayarifard'ın Besic üyesi olduğu yönünde açıklama yapmayı reddetti. Babası, oğlunun bir protestocu olduğunu, Besic üyesi olmadığını söyledi. Uluslararası medya, hükûmetin Besic üyeliği iddiasını geniş biçimde haberleştirdi.

Iran International, 2 Ocak 2026'da Khodayarifard'ın cenazesinin 1 Ocak'ta Kuhdeşt'te yoğun güvenlik önlemleri altında defnedildiğini; törenin, güvenlik güçleri ve hükûmete bağlı unsurların baskıları ve müdahaleleri nedeniyle gergin bir ortamda gerçekleştiğini bildirdi. Bu haberlere karşın 5 Ocak'ta IranWire, Khodayarifard'ın cenazesinin halen ailesine teslim edilmediğini aktardı.

 Ayrıca Bakınız 

 2025-2026 İran protestoları
 2026 İran internet kesintisi
 Rıza Pehlevi
 Kaveh Enteghamjou

 Kaynakça 

Kategori:İran'da insan hakları istismarları
Kategori:Ocak 2026'da Asya'daki olaylar
Kategori:2026'da İran
Kategori:İran tarihi ile ilgili listeler
Kategori:İnsanlığa karşı suçlar
Kategori:Şubat 2026'da İran'daki olaylar