Boudica isyanı

Boudica isyanı, Roma İmparatorluğu'nun Britannia'daki egemenliğine karşı MS 60–61 yıllarında gerçekleşen büyük çaplı bir ayaklanma.

Iceni kabilesinin kralı Prasutagus'un ölümünün ardından Roma yönetiminin krallık mallarına el koyması ve ailesine yönelik sert uygulamaları, kraliçe Boudica önderliğinde silahlı bir direnişe yol açtı. Iceni ve Trinovanteler başta olmak üzere birçok Britanni kabilesinin katıldığı isyan sırasında Camulodunum, Londinium ve Verulamium gibi önemli Roma yerleşimleri ele geçirilerek tahrip edildi. Roma valisi Gaius Suetonius Paulinus komutasındaki ordunun kazandığı kesin zaferle ayaklanma bastırıldı. İsyan, Roma'nın Britannia'daki eyalet yönetiminde daha temkinli bir politika izlemesine neden olan önemli bir dönüm noktası olarak değerlendirilir.

 Tarihi 

 Arka Plan 
Roma İmparatorluğu'nun MS 43'te Britannia'yı işgal etmesinden sonra adada kurulan egemenlik, her yerde aynı şekilde karşılık bulmadı. Bazı kabileler Roma ile ittifak kurarken, bazıları Roma yönetiminin kalıcılığının farkına vardıkça huzursuzluk duymaya başladı. Iceni ve Trinovanteler gibi kabileler Roma ile daha önce temas kurmuş ve ticari ilişkiler geliştirmiş olsa da, eyalet yönetimindeki sert uygulamalar ve keyfi muameleler bu dengeyi bozdu.Goldsworthy, ss. 152-154 Roma yönetimi yerel elitleri sisteme dahil etmeye çalışırken, aynı zamanda vergi, asker toplama ve toprak düzenlemeleriyle ciddi bir baskı oluşturdu. Özellikle vergi denetiminde görevli askerlerin şiddeti ve yerel halktan rehin ya da köle alınması, Roma'ya karşı biriken öfkeyi derinleştirdi.Goldsworthy, ss. 155-156

 Iceni Krallığı ve Prasutagus'un ölümü 
Iceni kabilesinin kralı Prasutagus, Roma ile uyumlu bir yönetim sürdürmeye çalışmış ve krallığını, imparator Nero ile kızları arasında paylaştırarak ailesini güvence altına alacağını düşünmüştü. Ancak krallığın Roma topraklarına katılması bu beklentiyi boşa çıkardı. Prasutagus'un ölümünden sonra Roma yetkilileri krallık mallarına el koydu, ailesine karşı şiddet uygulandı ve kızları tacize uğradı. Bu olaylar, Boudica'nın Roma'ya karşı ayaklanmasının doğrudan tetikleyicisi oldu.

 Ayaklanmanın başlaması 
Roma eyalet yönetiminin baskıcı uygulamaları yalnızca Iceni ile sınırlı kalmadı. Trinovanteler gibi diğer kabileler de kolonilere el konulması, zorla iskan ve eski askerlerin yerleştirilmesi gibi uygulamalardan rahatsızdı. Camulodunum'daki Roma kolonisi ve Claudius Tapınağı, Roma egemenliğinin simgesi hâline gelmişti. Bu nedenle ayaklanmanın ilk hedefi burası oldu.Goldsworthy, ss. 156-157 Koloni yeterince savunulmuyordu ve yardım talepleri zamanında karşılanamadı. Şehir kısa süre içinde ele geçirildi ve tamamen tahrip edildi. Arkeolojik bulgular, bu yıkımın şiddetini doğrular niteliktedir.

 İsyanın yayılması 
küçükresim|Boudica isyanını gösteren harita
Boudica liderliğindeki kuvvetler Camulodunum'dan sonra Londinium ve Verulamium'a yöneldi. Bu yerleşimler Roma idaresinin ekonomik ve idari merkezleri arasındaydı. Roma valisi Suetonius Paulinus, yeterli asker olmaması nedeniyle Londinium'u savunmaktan vazgeçti. Şehirler ele geçirildi ve büyük çaplı katliamlar yaşandı. Antik kaynaklar, on binlerce insanın hayatını kaybettiğini aktarır.Goldsworthy, ss. 157-158 İsyancıların uyguladığı şiddet, Roma kaynaklarında özellikle vurgulanır. Esir alınmamış, Roma yurttaşları ve yerel Roma yanlıları hedef alınmıştır. Bu şiddet dalgası, Roma'nın kararlılığını da artırmıştır.

 Roma'nın karşılığı ve son muharebe 
Suetonius Paulinus, sınırlı kuvvetlerine rağmen disiplinli ve savunmaya elverişli bir alan seçti. Roma ordusu sayıca çok azdı ancak eğitim, tecrübe ve düzenli komuta yapısı avantaj sağladı. Boudica'nın ordusu çok kalabalıktı fakat uzun süreli savaş için lojistik ve disiplin yetersizdi.Goldsworthy, ss. 158-159 Yapılan muharebede Roma ordusu kesin bir zafer kazandı. İsyancı kuvvetler büyük kayıplar verdi. Roma kaynaklarına göre savaş sırasında ve sonrasında ayrım gözetilmeksizin şiddet uygulanmıştır. Muharebenin konumu kesin olarak bilinmese de modern tarihçilerin çoğu, Midlands taraflarında olduğu konusunda hemfikirdir. 

 Boudica'nın ölümü 
küçükresim|British Museum'da bulunan Nero'ya ait kesik bronz baş
Savaşın ardından Boudica'nın, Tacitus tarafından zehir içerek hayatını kaybettiği aktarılır. Boudica'nın mezar yeri bilinmese de muhtemelen Büyük Britanya'nın güneyinde bir yerde bulunmaktadır. Konumuna ilişkin modern spekülasyonlar ciddi kanıtlardan yoksundur ve arkeologlar ya da tarihçiler arasında bir görüş birliği sağlamamıştır.

 Sonuçları 
Ayaklanma sona erdikten sonra Roma, Britannia'daki yönetimini yeniden düzenledi. Aşırı sert uygulamaların yerini daha temkinli ve dengeci bir politika almaya başladı.Goldsworthy, ss. 159-160 İsyan, Roma egemenliğini sona erdirememiş olsa da, imparatorluğun eyalet yönetiminde yerel dengeleri dikkate alması gerektiğini gösteren önemli bir dönüm noktası oldu. Boudica'dan sonra Britannia'da Roma'ya karşı bu çapta bir ayaklanma bir daha yaşandı.Goldsworthy, ss. 160-161

 Değerlendirme 
Boudica İsyanı, erken Roma imparatorluk döneminde eyalet yönetiminin sınırlarını gösteren en çarpıcı örneklerden biri olarak değerlendirilir. Vergilendirme, zorla asker alma ve yerel elitlerle ilişkilerdeki hataların nasıl büyük çaplı bir ayaklanmaya dönüşebileceğini ortaya koyar. Roma, askeri zafer kazansa da, bu isyan uzun vadede yönetim anlayışını değiştirmeye zorlamıştır.Goldsworthy, ss. 161-166

 Kaynakça 

 Genel 


 Özel 

Kategori:1. yüzyılda çatışmalar
Kategori:60'larda Roma İmparatorluğu
Kategori:Roma İmparatorluğu'nun muharebeleri