Romanya'nın adı

Romanya'nın adı (România), Rumencedeki Latince kökenli Romanus (Romalı) kelimesinden türeyen Român sözcüğünden gelmektedir.Explanatory Dictionary of the Romanian Language, 1998;  New Explanatory Dictionary of the Romanian Language, 2002

Romanian (român) kelimesinin etimolojisi
Halk Latincesinden Rumenceye geçiş sürecinde, bazı fonetik değişiklikler romanus kelimesini român ya da rumân şekline dönüştürmüştür. Bu süreçte, romanum biçimi korunmuştur.

 Sondaki "-m" harfleri düşmüştür (tüm Roman dillerinde görülen bir değişim).
 Sondaki "-u" harfleri düşmüştür (düzenli bir değişiklik; ancak Eski Rumencede hâlâ mevcuttu).
 "a" → "â" dönüşümü yaşanmıştır (düzenli bir değişim; genizsi ünsüzler "â"/"î" şekline dönüşmüştür).
 "o" → "u" dönüşümü yaşanmıştır (düzenli bir değişim; ancak Romanya'nın bazı bölgelerinde "o" ile başlayan çeşit korunmuştur).

"Romanian" adına dair ilk ipuçlarından biri 1180-1210 arasında yazılmış Nibelungenlied adlı eserde bulunabilir. Burada Eflak Dükü Ramunc yedi yüz adamıyla birlikte at sürerken betimlenmiştir."Der herzoge Ramunch vzer Vlâchen lant/mit Sibenhunduert mannen chom er fvr si gerant/sam die wilden vogele so sah man si varn", Version C Das Niebelungenlied, 1370, 1-4  "Ramunc" adının sembolik bir figür olarak Rumenleri temsil ettiği öne sürülmektedir."Der Nibelungenlied", XII, ed. K. Lachmann, Berlin, 1878, p. 174; Francis P. Magoun jr. in "Geographical and Ethnic Names in the Nibelungenlied", pp. 129–130; Fritz Schuster, "Herzog Ramunc aus dem Walachenland", in "Sudost-Forschungen", XI, 1946–1952, pp. 284–290 Benzer şekilde, Macaristan Kralı III. Béla tarafından yaklaşık 1190 yılında yayımlanan bir belgede "Bulgarorum et Rume⟨n⟩orum" şeklinde bir ifade yer alır."contra furorem Bulgarorum et Rume⟨n⟩orum" in Imre Nagy (editor): Hazai okmánytár. Codex diplomaticus patrius Hungaricus, vol. VIII. Budapest 1891, nr. 5, ss. 9–11; Imre Szentpétery (editor): Regesta regum stirpis Arpadianae critica diplomatica, vol. I, part 1 (1001–1270). Budapeşte 1923, nr. 157, s. 50; ayrıca bakınız Alexandru Simon: Între coroanele Arpadienilor și Asăneștilor: implicațiile unui document de la Béla III, în "Studii și materiale de istorie medie", vol. XXVIII, 2010, ss. 127–136. Macar tarihçi Imre Nagy, Latince Rumeorum kelimesinin aslında Rumenorum şeklinde yanlış yazıldığını ve bunun, o dönemde Bulgarlar ve Ulahların isyanına katılan Rumenlere atıfta bulunduğunu düşünüyordu. Ancak Rumeorum kelimesinin Rumenleri ifade ettiği görüşü tartışmalıdır. Nagy ile birlikte belgenin editörlüğünü yapan Macar tarihçi Imre Szentpétery, bunun aslında Ruthenorum (Rutenler) kelimesinin hatalı bir yazımı olduğunu savunmuştur. Rumen tarihçi Alexandru Madgearu ise bu ifadenin, Üçüncü Haçlı Seferi sırasında Macar ordusunun Bulgaristan themasından geçerken Bizanslılar (Romei) tarafından taciz edilmesine atıfta bulunduğunu öne sürmektedir.

Rönesans döneminde Rumenler, seyahat anlatıları ve siyasi raporlarda anılmaya başlanmış; bu belgelerde kendilerine verdikleri isim, konuştukları dil, gelenekleri ve yaşadıkları bölgeler hakkında çeşitli bilgiler yer almıştır. 16. yüzyılın başlarından itibaren, özellikle İtalyan hümanistlerin Transilvanya, Boğdan ve Eflak'a yaptıkları seyahatlerde, Rumenlerin kendilerini "Romalı" olarak adlandırdıklarına dair yaklaşık 30 akademik eserde kayıtlar bulunmaktadır.Ioan-Aurel Pop, Italian Authors and the Romanian Identity in the 16th Century, Revue Roumaine d'Histoire, XXXIX, 1-4, p. 39-49, Bucarest, 2000 1534 yılında Tranquillo Andronico, Rumenler hakkında "Şimdi kendilerine Romalı diyorlar." diye yazmıştır."Connubia iunxit cum provincialibus, ut hoc vinculo unam gentem ex duabus faceret, brevi quasi in unum corpus coaluerunt et nunc se Romanos vocant, sed nihil Romani habent praeter linguam et ipsam quidem vehementer depravatam et aliquot barbaricis idiomatibus permixtam." in Magyar Történelmi Tár – 4. sorozat 4. kötet – 1903. - REAL-J; also see Endre Veress, Fontes rerum transylvanicarum: Erdélyi történelmi források, Történettudományi Intézet, Magyar Tudományos Akadémia, Budapest, 1914, Vol. IV, S. 204 and also Maria Holban, Călători străini în Țările Române, Editura Științifică, București, 1968, Vol. 1, p. 247 and also in Gábor Almási, I Valacchi visti dagli Italiani e il concetto di Barbaro nel Rinascimento, Storia della Storiografia, 52 (2007): 049-066 Benzer şekilde, 1532'de Francesco della Valle, Vali Aloisio Gritti'ye eşlik ettiği Transilvanya, Eflak ve Boğdan gezisinde, Rumenlerin Romalı (Romani) adını koruduklarını ve kendi dillerinde kendilerine "Rumeni" (Romei) dediklerini kaydetmiştir. Ayrıca "Sti Rominest?" (Rumen dilini biliyor musun?; Rumence: "știi românește?") cümlesini aktarmıştır. Della Valle, bölgedeki Ortodoks keşişlerden edindiği bilgilere dayanarak da Rumenlerin o dönemde kendilerine "Rumeni" (Romei) dediklerini belirtmiştir."...si dimandano in lingua loro Romei...se alcuno dimanda se sano parlare in la lingua valacca, dicono a questo in questo modo: Sti Rominest ? Che vol dire: Sai tu Romano,..." and further "però al presente si dimandon Romei, e questo è quanto da essi monacci potessimo esser instruiti" in Claudio Isopescu, Notizie intorno ai Romeni nella letteratura geografica italiana del Cinquecento, in "Bulletin de la Section Historique de l'Académie Roumaine", XIV, 1929, pp. 1–90 and also in Maria Holban, Călători străini în Țările Române, Editura Științifică, București, 1968, vol.1, pp. 322–323. For the original text also see Magyar Történelmi Tár, 1855, pp. 22–23 Yaklaşık 1575 yılında, Transilvanya'daki görevini rapor eden Napolili Cizvit Ferrante Capeci, bu bölgelerin sakinlerinin kendilerine Rumeneşti (romanesci) dediklerini yazmıştır." Valachi, i quali sono i più antichi habitatori ... Anzi essi si chiamano romanesci, e vogliono molti che erano mandati quì quei che erano dannati a cavar metalli..." in Maria Holban, Călători străini despre Țările Române, vol. II, p. 158–161 and also in Gábor Almási, Constructing the Wallach "Other" in the Late Renaissance in Balázs Trencsény, Márton Zászkaliczky (edts), Whose Love of Which Country, Brill, Leiden, Boston 2010, p.127 and also in Gábor Almási, I Valacchi visti dagli Italiani e il concetto di Barbaro nel Rinascimento, Storia della Storiografia, 52 (2007): 049-066, p.65 1574'te Venedik'ten İstanbul'a yaptığı yolculuğu aktaran Pierre Lescalopier ise Eflak, Boğdan ve büyük ölçüde Transilvanya'da yaşayan halkın kendilerini Romalıların torunları olarak gördüğünü ve dillerine "romanechte" (românește - Fransızca yazımıyla) adını verdiklerini kaydetmiştir."Tout ce pays la Wallachie et Moldavie et la plus part de la Transivanie a esté peuplé des colonie romaines du temps de Traian l'empereur...Ceux du pays se disent vrais successeurs des Romains et nomment leur parler romanechte, c'est-à-dire romain ... " cited from "Voyage fait par moy, Pierre Lescalopier l'an 1574 de Venise a Constantinople", fol 48 in Paul Cernovodeanu, Studii si materiale de istorie medievala, IV, 1960, p. 444 1666'da İtalyan Dalmaçyalı tarihçi Johannes Lucius, "Günümüz Eflaklıları, hangi Eflak lehçesini konuşurlarsa konuşsunlar kendilerine Eflaklı demezler; Romani (Rumen) derler ve kökenlerini Romalılara dayandırarak Roma dilini konuştuklarını kabul ederler." diye yazmıştır."Valachi autem hodierni quicunque lingua Valacha loquuntur se ipsos non dicunt Vlahos aut Valachos sed Rumenos et a Romanis ortos gloriantur Romanaque lingua loqui profitentur" in: Johannes Lucii, De Regno Dalmatiae et Croatiae, Amsteldaemi, 1666, pag. 284

Transilvanya ve Rumen prensliklerinde eser vermiş yazarlar, Rumenlerin kendilerine ne ad verdiklerine dair doğrudan kanıtlar sunmuştur. Transilvanya Saksonlarının ilk tarihçisi ve Lüteriyen bir vaiz olan Johann Lebel, 1542'de sıradan Rumenlerin kendilerine "Romuini" dediklerini belirtmiştir."Ex Vlachi Valachi, Romanenses Italiani,/Quorum reliquae Romanensi lingua utuntur.../Solo Romanos nomine, sine re, repraesentantes./Ideirco vulgariter Romuini sunt appelanti", cf. Ioannes Lebelius, De oppido Thalmus. Carmen historicum, edidit Ioannes Seivert, Cibinii, 1779, pp. 11–12. In Adolf Armbruster: Romanitatea românilor. Istoria unei idei, ediția a II-a. București 1993, p. 39 Polonyalı hümanist Stanislaus Orichovius ise 1554'te, "Bu geride kalan Daçyalılar, kendi dillerinde 'Romalılar' anlamına gelen Romini olarak adlandırılırken, Polonya'da İtalyanlara atıfla kendilerine Walachi denir" diye yazmıştır."hos Dacos reliquerunt qui eorum lingua Romini ab Romanis, nostra Walachi, ab Italis appellantur" in Stanislaus Orichovius, Annales polonici ab excessu Sigismundi, 1643, p.119 Transilvanya'da Alba Julia piskoposu olarak görev yapan ve sonrasında kardinal ile Habsburg Macaristanı'nın genel valisi olan Dalmaçyalı hümanist Antonius Verantio da 1570'te, "Eflaklılar kendilerine Romalı derler" demiş ve şu örneği vermiştir: "Birine Eflakça konuşup konuşamadığını sorduklarında 'Romalıca konuşuyor musun?' derler. Birinin Eflaklı olup olmadığını sorarken ise 'Romalı mısın?' diye sorarlar.""...Valacchi, qui se Romanos nominant..." "Gens quae ear terras (Transsylvaniam, Moldaviam et Transalpinam) nostra aetate incolit, Valacchi sunt, eaque a Romania ducit originem, tametsi nomine longe alieno..." and "Interrogantes quempiam an sciret Valacchice: scisne, inquunt, Romane? et an Valachus esset: num Romanus sit? quaerunt" De situ Transsylvaniae, Moldaviae et Transaplinae, in Monumenta Hungariae Historica, Scriptores; II, Pest, 1857, p. 120, 134-135 cited in Adolf Armbruster: Romanitatea românilor. Istoria unei idei, ediția a II-a. București 1993, p. 42, p.100-101 also see Maria Holban (ed.), Călători străini despre Țările Române, vol. I (București: Editura Științifică, 1968), 399–403. Cizvit ilahiyat profesörü Martinus Szent-Ivany, 1699'da Rumen ifadelerine yer vererek "Sie noi sentem Rumeni" (Modern Rumence: "Și noi suntem români") ve "Noi sentem di sange Rumena" (Modern Rumence: "Noi suntem de sânge român") örneklerini aktarmıştır. Coğrafyacı Anton Friedrich Büsching ise 1754'te, "Eflaklılar, eski Romalı kolonilerinin kalıntıları ve torunları olarak kendilerine Rumen derler. Bu da 'Romalı' anlamına gelir" diye yazmıştır."Walachen, welche ein Überbleibsel und eine Nachkommenheit der alten Römischen Colonien sind, daher sie sich Romunius oder Rumuin d.h. Römer, nennen"  A.F. Büsching, Neue Erdbeschreibung, Hamburg, 1764, p. 1257. Macar yazar András Dugonics, 1801'de kaleme aldığı bir eserinde, "Daçya'da kalan Romalılar, dillerini Sarmatların (Slavların) ve Daçyalıların diliyle karıştırdı. Böylece özel bir dil, yani Eflakça (oláh nyelv) oluştu ki bu, Latin dili ile Slavca ve Daçya dilinin bir karışımından başka bir şey değildir. Kendilerine ise bugün Romalılar (rómaiak), yani Rumen derler" ifadesini kullanmıştır."Kik pedig a' Rómaiak közül Dáciában ineg-maradtak; a' Római nyelvet (melyen ok beszéllöttenek) a' Szarmaták' nyelvvével (mely a' Tót nyelvvel egy vala) azután a' Dákusokéval-is öszsze-vegyítvén, egy különös Oláh-nyelvet szerzettek, mely nem egyéb, hanem Deák, Tot, és Dákus-nyelvből öszsze-habartt, és föl-eresztött szülemény. Ók magokat most-is Rómaiaknak nevezik (Rumun).''"A magyaroknak uradalmaik, mint a régi, mind a mostani üdökben, Pesten és Pozsonyban, 1801, p. 154 İngiliz yazar John Paget ise 1839'da yayımladığı Hungary and Transylvania adlı kitabında, "Bugünün Eflaklısı kendine Rumunyi der ve içinde bulunduğu sefalete rağmen atalarına duyduğu geleneksel gururu sürdürür" diye yazmıştır.Hungary and Transylvania, 1839, p. 186.

Tarihî Rumen belgelerinde "Roman" kelimesinin iki farklı biçimi görülür: "român" ve "rumân". Yüzyıllar boyunca bu iki yazım şekli birbirinin yerine kullanılmış, hatta bazen aynı cümle içinde bile yer almıştır."am scris aceste sfente cărți de învățături, să fie popilor rumânesti... să înțeleagă toți oamenii cine-s rumâni creștini" "Întrebare creștinească" (1559), Bibliografia românească veche, IV, 1944, p. 6.

"...că văzum cum toate limbile au și înfluresc întru cuvintele slăvite a lui Dumnezeu numai noi românii pre limbă nu avem. Pentru aceia cu mare muncă scoasem de limba jidovească si grecească si srâbească pre limba românească 5 cărți ale lui Moisi prorocul si patru cărți și le dăruim voo frați rumâni și le-au scris în cheltuială multă... și le-au dăruit voo fraților români,... și le-au scris voo fraților români" Palia de la Orăștie (1581–1582), București, 1968.

" În Țara Ardealului nu lăcuiesc numai unguri, ce și sași peste seamă de mulți și români peste tot locul...", Grigore Ureche, Letopisețul Țării Moldovei, p. 133-134. Tarihsel olarak, "rumân" biçimi Eflak ve Transilvanya'da yaygınken, "român" daha çok Boğdan'da kullanılmıştır. Bu ayrım, 20. yüzyıl ortalarına kadar yerel ağızlarda korunmuştur: Transilvanya ve Oltenya'da rumân tercih edilirken, Batı Boğdan'ın kuzey ve doğu kesimlerinde "român" kullanılmıştır. Bukovina ve Güney Boğdan gibi temas bölgelerinde her iki biçim de kaydedilmiş, ayrıca Muntenya'nın büyük bir bölümünde de görülmüştür. Bu kullanımın eski ancak belgelerde yeterince kayıt altına alınmamış bir olgu mu yoksa standart Rumencenin kültürel etkisiyle ortaya çıkan daha yeni bir yenilik mi olduğu net değildir.

17. yüzyılda "Rumen" terimi farklı şekillerde de kaydedilmiştir: Johann Tröster Rumun, Paul Kovács de Lisznyai Rumuny, Laurentius Toppeltinus Rumuin, Johannes Lucius ve Martin Szentiványi ise Rumen biçimlerini kullanmıştır.

Orta Çağ'da "rumân/român" etno-linguistik bir terim olmanın yanı sıra sıradan halkı ifade etmek için de kullanılmıştır. 17. yüzyılda, köylülerin giderek serf hâline gelmesiyle birlikte bu terimin anlamında bir ayrışma meydana gelmiştir. 17. ve 18. yüzyıllarda, büyük olasılıkla alt sınıflar arasında yaygın olan rumân kelimesi yalnızca serf anlamında kullanılırken, român biçimi etnik ve dilbilimsel anlamını korumuştur.Stelian Brezeanu, Romanitatea Orientală în Evul Mediu, Editura All Educational, București, 1999, p. 229-246 1746'da Prens Konstantin Mavrokordato'nun serfliği kaldırmasının ardından rumân biçimi giderek ortadan kalkmış ve yazım kalıcı olarak român ve românesc hâline gelmiştir.In his well-known literary testament Ienăchiță Văcărescu writes: "Urmașilor mei Văcărești!/Las vouă moștenire:/Creșterea limbei românești/Ș-a patriei cinstire."

In the "Istoria faptelor lui Mavroghene-Vodă și a răzmeriței din timpul lui pe la 1790" a Pitar Hristache writes: "Încep după-a mea ideie/Cu vreo câteva condeie/Povestea mavroghenească/Dela Țara Românească.

 Romania (România) kelimesinin etimolojisi 

küçükresim|upright=0.91|Neacșu Mektubu, Rumence yazılmış en eski belge olup "Rumen" kelimesinin en eski kullanımıdır.
küçükresim|upright=0.91|Romanya'nın (Yunanca: Rumunia) Geograficon tis Rumunias'ta yayımlanan ilk haritası, Leipzig, 1816. Yazar: Dimitrie Daniil Philippide.
küçükresim|upright=0.91|1855 tarihli Romanya haritası. Yazar: Cezar Bolliac

Rumence yazılmış bilinen en eski belge, 1521 tarihli bir mektuptur. Bu mektup, Braşov'un belediye başkanına Osmanlıların yaklaşan saldırısını bildirmektedir. Neacșu Mektubu olarak bilinen bu belge, aynı zamanda bir Rumence metinde Romanian kelimesinin ilk kez geçtiği yazılı kayıttır. Metinde, Eflak için "Rumen Diyarı" anlamına gelen Țeara Rumânească ifadesi kullanılmıştır (Țeara, Latince Terra = toprak, ülke). Rumence belgelerde ülke adı için hem Țara Românească hem de Țara Rumânească biçimleri kullanılmış ancak Eflak'ta genellikle ilk versiyon tercih edilmiştir.

17. yüzyılda tarihçi Miron Costin; Eflak, Boğdan ve Transilvanya'yı içine alan ortak bir Rumen bölgesinden "Rumen Diyarı" (Țara Românească) olarak söz etmiştir.Așa și neamul acésta, de carele scriem, al țărâlor acestora, numele vechiŭ și mai direptŭ ieste rumân, adecă râmlean, de la Roma. Acest nume de la discălicatul lor de Traian, și cât au trăit (....) tot acest nume au ținut și țin pănă astăzi și încă mai bine munténii decât moldovénii, că ei și acum zic și scriu țara sa rumânească, ca și românii cei din Ardeal. (...)Și așa ieste acestor țări și țărâi noastre, Moldovei și Țărâi Muntenești numele cel direptŭ de moșie, ieste rumân, cum să răspundŭ și acum toți acéia din Țările Ungurești lăcuitori și munténii țara lor și scriu și răspundŭ cu graiul: Țara Românească. In De neamul moldovenilor

18. yüzyılın ilk yarısında bilgin hükümdar Dimitri Kantemiroğlu, Rumence konuşulan üç prensliği tanımlamak için Țara Românească adını kullanmıştır."Hronicon a toată Țara Românească (care apoi s-u împărțit în Moldova, Munteniască și Ardealul) ...", D. Cantemir, Hronicul vechimei româno-moldo-vlahilor, in Operele Principelui Dimitrie Cantemir, Academia Română, Bucuresti, 1901, p. 180.

Tarihçi Ioan-Aurel Pop'a göre "Romanya" (România) adı, aslında "Rumen Diyarı" (Țara Românească) adının bir türevidir. Tıpkı İngiltere'nin İngilizce adının England, İskoçya'nın ise Scotia olması gibi bu adlandırma da mantıksal bir devamlılık taşımaktadır.Ioan-Aurel Pop, Istoria și semnificația numelor de român/valah și România/Valahia, reception speech at the Romanian Academy, delivered on 29 Mai 2013 in public session, Bucharest, 2013, p.20. See also I.-A. Pop, "Kleine Geschichte der Ethnonyme Rumäne (Rumänien) und Walache (Walachei)," I-II, Transylvanian Review, vol. XIII, no. 2 (Summer 2014): 68-86 and no. 3 (Autumn 2014): 81-87.

Ancak România kelimesinin kökeni, Rumencedeki ülke adlarının oluşum modeline tam olarak uymaz. Genellikle bir halkın adı, "-ia" eki eklenerek ülke adına dönüşür ve vurgusu korunur (örneğin, grec → Grecia, Bulgar → Bulgaria, rus → Rusia). Fakat România kelimesi, halkın kendi kendini tanımladığı bir terim olduğu için daha eski bir geçmişe sahiptir. Bu kelime, "român" sözcüğüne "-ie" eki eklenerek türetilmiş ve vurgusu son hecede korunmuştur (moș → moșie, domn → domnie, boier → boierie örneklerinde olduğu gibi). Başlangıçta românie kelimesi muhtemelen "Romenlik" anlamına geliyordu. Nitekim rumânie sözcüğü de "serflik" anlamına gelirken zamanla kullanım dışı kalmıştır. Nicolae Iorga'nın "Romaniae" teorisine göre bu kelime, Orta Çağ Avrupası'nda Latin kökenli köylü topluluklarını ifade ediyordu."Et, en même temps, les populations romanes, en Gaule aussi bien qu'à Rome, dans l'ancienne capitale de même que sur la rive de l'Adriatique, dans les vallées des Balcans, sur le Danube et dans les Carpathes, en Sardaigne, réduites à se protéger et à s'organiser elles-mêmes, s'érigèrent en démocraties populaires, ayant l'orgueil de représenter, devant un maître établi dans leur voisinage ou sur leur territoire même, des Romaniae, des pays de romanité nationale, dont le souvenir s'est perpétué dans les noms de la Romagne italienne, de même que dans celni des Roumanches alpins, dans celui des Romani, des Roumains de la péninsule balcanique et du territoire de l'ancienne Dacie." p.36 and "Quand, sous Justinien, la Rome d'Orient marcha de nouveau à la conquête de sa frontière danubienne, elle trouva ces démocraties paysannes déjà organisées en χώραι, en "terres", dont les Roumains — successeurs de ces Romani dont ils gardèrent le nom et la langue — firent țeri (singulier țara)", p.47 in La "Romania" danubienne et les barbares au Vie siècle,' Revue Belge de philologie et d'histoire, III (1924), 35-51

"România" adı, Romanyalıların ortak vatanı anlamında ilk kez 19. yüzyılın başlarında belgelenmiştir.The first known mention of the term "Romania" in its modern denotation dates from 1816, as the Greek scholar Dimitrie Daniel Philippide published in Leipzig his work "The History of Romania", followed by "The Geography of Romania". On the tombstone of Gheorghe Lazăr in Avrig (built in 1823) there is the inscription: "Precum Hristos pe Lazăr din morți a înviat/Așa tu România din somn ai deșteptat."

Bu isim, 1840'larda genç Rumen aydınlar tarafından Paris'e taşınmış ve burada "Roumanie" olarak yazılmıştır. Fransızca'daki bu yazım şekli, Romenleri (Roumains) Romalılardan (Romains) ayırt etmek için kullanılmıştır. Roumanie kelimesi daha sonra İngiltere, İspanya, İtalya ve Almanya gibi birçok ülkede yaygınlaşmıştır.

İngilizcede ülkenin adı başlangıçta Fransızca Roumanie kelimesinden alınarak Roumania olarak kullanılmış, zamanla Rumania biçimine evrilmiştir. Ancak II. Dünya Savaşı'ndan sonra resmî kullanımda olan Romania adının benimsenmesiyle önceki biçimler giderek terk edilmiştir. Buna rağmen "u" harfiyle yazılan versiyon, 2009 yılına kadar bazı İngilizce kaynaklarda görülmeye devam etmiştir.

İngilizce ve Macarca (Románia) gibi birkaç dil dışında, çoğu dil hâlâ "u" harfi içeren versiyonu kullanmaktadır. Örneğin Almanca ve İsveççede Rumänien, Bulgarcada Румъния, Sırpçada Румунија / Rumunija, Lehçede Rumunia olarak geçmektedir. Portekizcede ise Romalılarla karışmasını önlemek için Rumenlere romenos, ülkelerine ise Roménia denilmektedir. Buradaki "e" harfi, Romence'deki â sesine benzerliği yansıtmak için eklenmiştir. Ancak vurgusuz hecelerde Portekizcede benzer bir ses bulunmadığından, Romenia şeklinde yazıldığında "i" harfi vurgulu hâle gelir ve Rumenceye oldukça benzeyen bir telaffuz ortaya çıkar.

Ayrıca bakınız
Romanya tarihi
Rumenler
Ulahlar

Kaynakça

Kategori:Ülke adı etimolojisi
Kategori:Rumence
Kategori:Yakın Çağ'da Romanya
Kategori:Etnonimler