Dynatoi

Dynatoi (), Bizans İmparatorluğu'nda özellikle 10. yüzyılda ortaya çıkan ve ekonomik, askerî ve idarî güçleriyle öne çıkan toprak sahibi seçkinleri ifade eden bir terimdir. Bu grup, imparatorluk sistemi içinde yükselen askerî ve sivil görevlilerden, yüksek rütbeli bürokratlardan ve kilise mensuplarından oluşmaktaydı. Devletin verdiği unvanlar ve görevler sayesinde güç kazanan dynatoi, zamanla büyük toprak mülkiyetine yönelerek imparatorluğun ekonomik kaynakları üzerinde belirleyici bir konum elde etti.

Bizans İmparatorluğu, 9. ve 10. yüzyıllarda tarımsal üretime dayalı bir ekonomik büyüme sürecine girdi. Bu büyümenin temelini, küçük ve orta ölçekli bağımsız köylüler oluşturuyordu. Ancak dynatoi, sahip oldukları siyasal ve toplumsal nüfuzu kullanarak bu köylülerin topraklarını satın alma, baskı yoluyla ele geçirme veya onları paroikos statüsüne düşürme yoluna gitti. Bu durum, devletin vergi gelirlerini ve thema ordularının askerî yapısını olumsuz etkiledi.

10. yüzyıl boyunca Makedon Hanedanı imparatorları, dynatoinin topraklarını genişletmesini sınırlamak amacıyla çeşitli düzenlemeler yayımladı. Bu yasal düzenlemeler, köy komünlerinin bütünlüğünü korumayı, küçük toprak sahiplerini savunmayı ve askerlere tahsis edilmiş arazilerin el değiştirmesini engellemeyi hedefliyordu. Özellikle protimesis hakkının yeniden yürürlüğe konulması ve haksız şekilde ele geçirilen toprakların eski sahiplerine iade edilmesi bu politikanın temel unsurları arasında yer aldı. Buna rağmen dynatoi, yalnızca seküler aristokratlardan ibaret değildi. Kilise ve manastırlar da aynı dönemde büyük toprak sahipleri haline geldi ve bazı durumlarda dynatoi ile benzer biçimde köy arazilerini kontrol altına aldı. Bu nedenle imparatorluk yasaları, dinî kurumların mülk edinmesini de sınırlayan hükümler içermekteydi. II. Basileios'un 996 tarihli novellası, dynatoiye karşı alınan en sert tedbirleri içeren düzenleme olarak öne çıkar. Bu ferman, dynatoinin zayıfların topraklarını uzun süre ellerinde tutmalarına imkân tanıyan uygulamaları ortadan kaldırmış ve devletin küçük toprak sahiplerini koruma iradesini açık biçimde ortaya koymuştur. Dynatoinin etkisi, Palaiologoslar dönemi (1261–1453) boyunca zirveye ulaştı ve bu süreç, merkezî devlet otoritesinin eş zamanlı olarak zayıflamasıyla karakterize edildi.

 Örnekleri 
Kapadokya'daki Soğanlı Vadisi, dynatoinin taşradaki varlığını gösteren örneklerden biridir. Vadide yer alan kilise yazıtları ve bağış kayıtları, bu dönemde askerî kökenli güçlü kişilerin bölgede bulunduğunu ortaya koyar. Bu kişiler, hem yerel savunmadan sorumlu olmuş hem de tarımsal üretimden elde edilen geliri denetlemiştir. Soğanlı'daki bazı büyük konut yapıları, dynatoiye ait ikametgâhlar olarak yorumlanır. Bu yapıların köy merkezinden uzakta ve stratejik geçiş noktalarına yakın konumlanması, askerî ve idarî işlevlerin birlikte yürütüldüğünü düşündürür. Aynı zamanda bu durum, Soğanlı'nın yalnızca tarımsal bir yerleşim değil, imparatorluğun taşra savunma ağının bir parçası olduğunu gösterir. Bu çerçevede dynatoi, Soğanlı'da hem ekonomik hem de askerî gücü temsil eden bir unsur olarak öne çıkar. Kilise, manastır ve konut yatırımları, bu grubun kırsal hayattaki etkisini ve yaşam biçimini yansıtan temel göstergelerdir.

 Ayrıca bakınız 
 Yurtluk
 Pronoia
 Tımar

 Kaynakça 

Kategori:Aristokrasi
Kategori:Bizans İmparatorluğu'nda ekonomi
Kategori:Bizans İmparatorluğu'nda toplum
Kategori:Yunanca deyişler