Babanzâde Abdurrahman Paşa

Babanzâde Abdurrahman Paşa (; ö. 22 Ağustos 1813), Kürt asıllı Osmanlı generali ve devlet adamıdır. 1803-1813 araları Osmanlı vasalı Baban Prensliği'ni idâre etti.

 Hayatı 
Abdurrahman, I. Babanzâde Mahmud Paşa'nın oğlu olup, Süleymaniye şehrinin kurucusu Babanzâde İbrahim Paşa'nın yeğenidir. Amcasının 1803'teki ölümü üzerine Baban Prensi yapıldı.

1806'da Abdurrahman Paşa bir ayaklanma başlattı. Nedeni, amcası İbrahim Paşa'nın ölümünün ardından Osmanlı İmparatorluğu'nun Babanzâde Halid Paşa'yı Baban Prensi olarak atamasıydı. Birtakım târihçiler bunu milliyetçi duygular taşıyan ilk Kürt ayaklanma olarak değerlendirir. Ancak, Abdurrahman Paşa'nın yakın dostu olan Britanyalı gezgin Claudius Rich'in belirttiği gibi, Paşa tam bağımsızlık peşinde değildi; amacı yalnızca "ülkesini Bâb-ı Âlî'ye vergi veren, fakat komşu hiçbir Paşa'ya bağlı olmayan bir eyâlet hâline getirmekti".

Haziran 1810'da Abdurrahman Paşa, Osmanlı'ya vergi ödemeyi kesen yarı bağımsız Gürcü asıllı Vâli Küçük Süleyman Paşa'yı devirmek için Bağdat'a doğru ilerledi. Bağdat ordusu, Abdurrahman Paşa'nın kuvvetlerine şiddetli bir saldırı düzenleyerek onları dağıttı; askerlerinin bir kısmı Bağdat ordusuna veya Halid Paşa'nın kuvvetlerine katıldı. Buna rağmen, Abdurrahman Paşa nihâyetinde gâlip geldi. Zirâ kuvvetleri 10.000 kişiden oluşurken, çatışmada öldürülen Süleyman Paşa'nın ordusu ise yaklaşık 100.000 kişiydi. Boğazlar veya Derbent Muharebesi olarak bilinen bu zafer, Abdurrahman Paşa'ya İstanbul'da büyük hürmet kazandırdı. Dönüşünde, Sultan II. Mahmud yakın çevresine Kethüdâ olarak atandı. Abdurrahman Paşa, 22 Ağustos 1813'te öldü.

 Kaynakça 

Kategori:1813'te ölenler
Kategori:Osmanlı paşaları
Kategori:Osmanlı Kürtleri
Kategori:Babanzâde ailesi