Suriye İç Savaşı'nda medya

Tunus ve Mısır devrimlerinde olduğu gibi, internet protestoların/silahlı ayaklanmaların örgütlenmesinde ve haberleştirilmesinde önemli bir rol oynadı. 2011 itibarıyla Suriye ayaklanmasını destekleyen en büyük Facebook sayfası, 383.000'den fazla takipçisi olan "The Syrian Revolution 2011 الثورة السورية ضد بشار الأسد" idi. Fida es-Seyid tarafından kurulan sayfa, ayaklanmayla ilgili haberler yayınlıyor ve protestolar için genel yönergeler sunuyordu. 2025 itibarıyla 4,1 milyondan fazla takipçisi var.

Suriye'de uluslararası haber medyası yasak olduğundan, ikinci el enformasyon/dezenformasyonun ana kaynağı, genellikle titrek cep telefonu kameralarıyla çekilip YouTube'a yüklenen özel videolardı. Bu tür videoların bağımsız olarak doğrulanması zordu ve birçok televizyon kanalı, Suriye'de çekildiği iddia edilen Irak ve Lübnan'dan eski görüntüler yayınladı. Ocak 2012 ile Eylül 2013 arasında, savaşı belgeleyen bir milyondan fazla video yüklendi ve yüz milyonlarca kez izlendi. Wall Street Journal, "cep telefonu kameraları ve sosyal medya gibi iki teknolojinin eşi benzeri görülmemiş bir şekilde bir araya gelmesinin, anında yükleme yoluyla yeni bir olguyu, YouTube savaşını ortaya çıkardığını" belirtiyor. New York Times ise çevrimiçi videoların "genişleyen bir savaşın başka hiçbir şeye benzemeyen bir şekilde belgelenmesini sağladığını" belirtiyor

Savaşın ilk yılında (2011-2012) Türkiye'nin Şam büyükelçisi olan Ömer Önhon Suriye'deki görev dönemini anlattığı kitabında Baas rejimi yetkililerinin Türk gazeteci heyeti çağırması hakkında şunları yazmıştı: 
23 Ağustos'ta Şam'a bir Türk gazeteci grubu geldi. Aralarında Ankara'daki görev dönemimden tanıdıklarım da vardı. Rejim mihmandarları gazetecileri, Şam'da "görülmesini istedikleri bölgelerde" dolaştırdılar. Suriyeliler bu konularda çok maharetlidir. Misafirleri öyle yerlerde dolaştırıyorlardı ki, gelenlerin bazısı şaşkınlıkla "Burada savaş filan yok, nereden çıkarıyorlar" diyebiliyordu. Halbuki birkaç sokak arkada kıyamet kopuyordu.

Ekim 2012 itibarıyla Suriye İç Savaşı'nda 'yüzden fazla gazetecinin' öldürüldüğü bildirildi. Gazetecileri Koruma Komitesi'ne göre, ayaklanmanın ilk on sekiz ayında iş kaynaklı olaylarda 13 gazeteci öldürüldü. According to the organisation, no journalists were killed in Syria between 1992 and the start of the uprising. Aynı dönemde, Sınır Tanımayan Gazeteciler toplam 33 gazetecinin öldürüldüğünü söyledi. Sunday Times yazarı Marie Colvin, Humus Muharebesi sırasında bir patlama sonucu öldürüldü. Fransız gazeteci Gilles Jacquier, isyancıların havan topu ateşiyle öldürüldü.

Suriye hükûmeti tarafından seçilenler dışında, gazetecilerin Suriye'de haber yapması yasaklandı. Ülkeye giriş yapanlar ise hedef alındı. Protestoların başlamasından bir ay sonra, en az yedi yerel ve uluslararası gazeteci gözaltına alındı ve en az biri darp edildi. Gazeteci Muhammed Abdülmevla el-Hariri, Nisan 2012'de tutuklandı, hapishanede işkence gördü ve Mayıs 2012'de El Cezire'ye röportaj verdiği için ölüm cezasına çarptırıldı. Ürdünlü Selame Keyle, sınır dışı edilmeden önce işkence gördü ve kötü koşullarda alıkonuldu.

 Kaynakça 

Kategori:Suriye İç Savaşı