Kilitli oda gizemi

Kilitli bir odada işlenen bir suçun Prima facie (ilk bakışta), failin duvarlardan geçerek veya ortadan kaybolarak doğa kanunlarına meydan okuyabilen tehlikeli, doğaüstü bir varlık olduğudur. Suç için mantıklı bir açıklama ihtiyacı, kahramanı bu görünüşlerin ötesine bakmaya ve bulmacayı çözmeye iten şeydir.

 Tarihçe 
Eski Ahit'te geçen, ancak Tanah'ta yer almayan, peygamber Danyal'ın yazdığı Daniel Kitabı'na daha sonra yapılan Daniel ekleri ile girmiş ve burada üçüncü anlatı (14. bap) olarak yer alan Bel ve Ejderha öyküsü mühürlü bir tapınaktan adakların doğaüstü bir müdahale olmadan nasıl kaybolabileceğini gösterdiğinden, bazen kilitli oda gizeminin bir prototipi olarak tanımlanır.

Modern zamanlarda, türün öncüsü, kısa öykü koleksiyonu Olağanüstü Öyküler'deki Edgar Allan Poe'nun "Morgue Sokağı Cinayetleri" (1841) adlı eseridir. Ardından 1868'de Wilkie Collins'in "Aytaşı" geldi. Gerçekten de, bu iki eser kısmen "kilitli oda" fikrini içerir.

Bu durum, Eugène Chavette'in "dedektif komedisi" olan La Chambre du crime (1874) adlı eseri için de geçerlidir; ancak bu eser gizemi ciddi bir şekilde ele alır.

Gerçekten kilitli oda ilkesine dayanan ilk dedektif romanı, Israel Zangwill'in (1891) The Mystery of Big Bow adlı eseridir. Bunu, John Dickson Carr'ın "yazılmış en iyi dedektif romanı" olarak kabul ettiği Gaston Leroux'nun The Mystery of the Yellow Room adlı eseri, G.K. Chesterton'ın  soruşturması ve John Dickson Carr'ın Three Coffins Will Clown, The Whisperer, The Sleeping Sphinx ve The Burning Room adlı çok sayıda romanı da dahil olmak üzere uzun bir edebi miras izledi.

Pek çok polisiye roman yazarı bu meydan okumayı kabul etti ve bu konuda bir çek eserler verildi: Conan Doyle, Jacques Futrelle, Edgar Wallace, Agatha Christie (Doğu Ekspresinde Cinayet, Noel'de Cinayet, vb.), Ellery Queen, Boileau-Narcejac, Dorothy L. Sayers, Robert van Gulik, Maj Sjöwall ve Per Wahlöö, Elizabeth George, Stieg Larsson ...

 Tipoloji 
Kilitli oda gizemi konusunu işleyen eserler incelendiğinde aşağıdaki ana hatlara ve detaylara sahip olduğu görülmüştür:

 Bu bir cinayet değil, bir dizi tesadüfün bir araya gelerek cinayet gibi görünen bir kazaya yol açması; aslında kazara gerçekleşen bir ölüm olmasına rağmen insanların bunun suç olduğunu sanması;
 Bu bir cinayettir, ancak kurban intihar etmeye veya kendi kazara ölümüne sebep olmaya zorlanmıştır (kurbanın gazla delirmesi, hipnotize edilmesi, vb.);
 Bu, daha önce bir mobilya parçasının içine yerleştirilip gizlenmiş mekanik bir cihaz kullanılarak işlenmiş bir cinayettir veya cinayet sonrası ortadan kaybolan bir cinayet aletidir (örneğin; buzdan yapılmış bir hançer).
 Bu bir cinayet değil, cinayet kılığına girmiş bir intihardır;
 Bu, kurbanın kapalı odada hayatta olduğuna inanılan ancak aslında çoktan ölmüş olduğu bir cinayettir: cinayetin, kurbanın odaya girmesinden sonra gerçekleştiği varsayılır;
 Bu, kilitli odanın içinde işlenmiş gibi görünen ancak aslında dışarıda bulunan biri tarafından işlenen bir cinayettir;
 Bu, kurbanın kilitli odada öldüğüne inanılan ancak aslında hala hayatta olan bir cinayettir: Kurban kilitli odada uyumaktadır ve kapı açıldıktan sonra öldürülür.

 Seçilmiş Eserler 

 Edgar Allan Poe: Morgue Sokağı Cinayetleri (1841)
 Arthur Conan Doyle: Dörtlerin İşareti (1890)
 Israel Zangwill: Azizler Bile Ölümlüdür (ayrıca şu adla da yayınlanmıştır: Bow Sokağının Sırrı) (1892)
 Edgar Wallace: Dört Dürüst Adam (1905)
 Gaston Leroux: Sarı Odanın Esrarı (1908)
 Gilbert Keith Chesterton: Father Brown öyküleri (1911–1936), özellikle Gizli Bahçe , Görünmez Adam , Sahte Şekil , Köpeğin Kahini , Kanatlı Hançer ve Hilal Ay Mucizesi
 Melville Davisson Post: Doomdorf Davası (1918)
 Ellery Queen: Yunan'ın Tabutu (1932)
 SS Van Dine: Kennel Cinayet Davası (1933)
 John Dickson Carr: Kilitli Oda (1935), Fısıldayan (1946), İskoç İntihar Serisi (1941), Yeşil Kapsül (1937) ve Duvardaki Kapı (1938)
 Clayton Rawson: Dört Merlini romanı, en ünlüsü Silindir Şapkadan Ölüm (1938)
 Agatha Christie: Ölüm Diken Üstünde (1935) ve Noel'de Cinayet (1938)
 Friedrich Glauser: Ateş Eğrisi (1935); bir Çavuş Studer romanı
 Nicholas Blake: Sabırlı Suikastçı (1935)
 Pierre Boileau: Suikastçısız Altı Suç (1939); tek bir romanda kapalı alanlarda işlenen altı cinayet
 Robert van Gulik: Labirentte Cinayet (1956)
 Maj Sjöwall, Per Wahlöö: Kilitli ve cıvatalı (1972)
 Bruce Alexander: Kapalı Kapılar Ardında (1994)
 Gilbert Adair: Ffolkes Malikanesi'nde Cinayet (2006), türe bir saygı duruşu
 Rob Reef: Death of a Ghost (2019), John Dickson Carr'a bir selam çakarak türe eleştirel bir saygı duruşunda bulunuyor
 Jonathan Creek: Bu gizemleri sihirle birleştiren bir İngiliz TV dizisi.
 Carter Dickson: Üçüncü Ok
 Paul Halter: *La Malédiction de Barberousse*, *La Quatrième Porte* , * Le Brouillard Rouge* , *La Septième Hypothèse* ve *Le Crime de Dédale* gibi kilitli oda bulmacalarına dayanan 30'dan fazla gizemli hikâye yazdı. John Dickson Carr'dan büyük ölçüde etkilenmişti ama onu kopyalamakla kalmadı; yıllar geçtikçe kendi bireysel yaklaşımını geliştirdi.
 Dedektif Conan'ın bazı bölümleri.

 Ayrıca bakınız 

 Kurgusal karakter
 Polisiye

 Kaynakça 

 Konuyla ilgili yayınlar 
 "The Locked Room". Donald E. Westlake. Murderous Schemes: An Anthology of Classic Detective Stories. Oxford University Press, 1996.
 Chapters 19,20,22. John T. Irwin. The Mystery to a Solution: Poe, Borges, and the Analytic Detective Story. JHU Press, 1996. 482. sayfa.
 Crime Fiction by John Scaggs. Routledge, 2005. 184. sayfa.
 Michael Cook. Narratives of Enclosure in Detective Fiction: The Locked Room Mystery. Palgrave Macmillan, 2011. 210. sayfa.

Kategori:Kurguda suç
Kategori:Kurguda dedektif
Kategori:Bulmacalar
Kategori:Kilitli oda gizemi